open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เสือสมิง

thumb|ภาพวาดเสือสมิงของชาวตะวันตกในปี ค.ศ. 1763
**เสือสมิง**  เป็นผีหรือปีศาจตามความเชื่อของชาวไทยและชาวกะเหรี่ยง  ที่เกี่ยวข้องกับป่าและภูติผีวิญญาณสิ่งชั่วร้าย

เสือสมิง คือ ผีหรือปีศาจที่มีรูปร่างเป็นเสือโคร่งขนาดใหญ่ อาละวาดกินคนเป็นอาหาร เชื่อว่า เสือสมิงเกิดจากเวทมนตร์คาถาทางไสยศาสตร์ หรือเป็นเสือที่กินคนเข้าไปมาก ๆ แล้ววิญญาณของคนที่ถูกกินไปสิงอยู่ในเสือตัวนั้นจนกลายเป็นเสือสมิง เสือสมิงโดยปกติจะมีร่างเป็นคน แต่สามารถแปลงร่างเป็นเสือได้ในเวลากลางคืน และออกหาเหยื่อ เมื่ออกล่าเหยื่อจะแปลงร่างเป็นบุคคลต่าง ๆ นานา เพื่อล่อลวง เช่น แปลงเป็นลูกเมียของเหยื่อ หรือแม้กระทั่งแปลงเป็นพระธุดงค์ก็มี มักจะโผล่ตามป่าเขาเพื่อเล่นงานนักเดินทาง หลายครั้งที่เห็นในเรื่องเล่าผี จะต้องอยู่บนห้างต้นไม้ เพื่อกันเสือสมิง  ในระหว่างเสด็จประพาศต้นในปี พ.ศ. 2419 ที่ป่าจันทบุรี พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีพระราชนิพนธ์บันทึกถึงความเชื่อเรื่องเสือสมิงของผู้คนที่อาศัยในแถบนี้ ความตอนหนึ่งว่า

 

## ความเชื่อของชาวกะเหรี่ยง
เสือสมิงตามความเชื่อของชาวกะเหรี่ยง เชื่อว่าเป็นเจ้าป่าเจ้าเขาหรือพระภูมิเจ้าที่ ที่ดูแลรักษาปกป้องป่า จึงมีความเชื่อและข้อปฏิบัติว่า ห้ามล่าสัตว์หรือตั้งห้างบริเวณที่เป็นโป่ง ซึ่งเป็นแหล่งที่เป็นที่ชุมนุมของสัตว์ป่า มีผู้ที่เคยพบเห็นเจ้าของโป่งในเวลากลางคืน อ้างว่า มีดวงตาสามดวง ตาดวงที่สามอยู่กลางหน้าผากและเป็นสีเขียวเรืองแสงในความมืด มีเรื่องเล่ากันของชาวกะเหรี่ยงว่า ผู้ที่พบเจอกับเสือสมิง มักจะปรากฏเป็นผู้หญิงหรือเมียเข้ามาตามถึงในป่าแจ้งว่า ลูกป่วยให้กลับบ้าน เป็นต้น ถ้าลงไปก็จะถูกฆ่าตาย บ้างถึงกับว่า เมื่อมีผู้ไม่ยอมลงไป สักพักก็กลับมาใหม่พร้อมด้วยคนอีกสี่คนหามคานใส่ศพของลูกหรือเมียมาก็มี มีบางคนที่ยิงปืนใส่ เช้ามาเมื่อลงจากห้างพบว่า มีรอยเท้าเสือขนาดใหญ่เพ่นพ่านอยู่บริเวณนั้น โดยเชื่อว่าคนสี่คนที่เห็นว่าหามคานนั้น คือ ขาทั้งสี่ข้างของเสือ เป็นต้น 

นอกจากนี้แล้ว ชาวปกาเกอะญอ หรือกะเหรี่ยงสกอร์ยังเชื่อว่า มีเสือสมิงตนหนึ่งอาศัยอยู่ในถ้ำแม่อุสุ ซึ่งเป็นถ้ำใหญ่ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติแม่เมย จังหวัดตาก อีกด้วย

## ความเชื่อในวัฒนธรรมอื่น
เสือสมิง หรือคนที่กลายร่างเป็นสัตว์ป่าดุร้ายอย่างอื่นในความเชื่อของต่างประเทศ ต่างวัฒนธรรมมีอยู่ด้วยกันหลากหลาย เช่น ในทวีปยุโรปยุคกลางเชื่อว่า มนุษย์สามารถกลายร่างเป็นหมาป่า หรือที่เรียกว่ามนุษย์หมาป่าได้ ด้วยอำนาจแห่งเวทมนตร์โดยเฉพาะในคืนวันพระจันทร์เต็มดวง หรือแม้กระทั่งกลายร่างเป็นสัตว์ป่าอย่างอื่น เช่น หมี ในทวีปอเมริกาเหนือ ชาวอินเดียนแดงมีความเชื่อเรื่องสกินวอล์กเกอร์ ซึ่งคล้ายกับมนุษย์หมาป่าในทวีปยุโรปมาก ในเทพปกรณัมฮินดูของอินเดีย มีเรื่องของนรสิงห์ ที่พระวิษณุอวตารมาเป็นครึ่งคนครึ่งสิงโต นอกจากนี้ ในนิทานพื้นบ้านของญี่ปุ่นยังมีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าบาเกะเนโกะซึ่งคล้ายกับคิตสึเนะ (ปิศาจจิ้งจอก) และ บาเกะ-ดานูกิ

ในส่วนของสัตว์ประเภทเสือหรือแมวที่มนุษย์สามารถกลายร่างได้ มีทั้งกลายร่างเป็นแมว, เสือโคร่ง, สิงโต, เสือดาว, ลิงซ์ หรือแม้แต่สัตว์ประเภทเสืออื่น ๆ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไสยศาสตร์
สมิง
หมวดหมู่:ผีไทย
คลาโรไลน์

**คลาโรไลน์** () เป็นระบบอีเลิร์นนิ่งอีกโปรแกรมหนึ่งที่กำลังพัฒนา และใช้อยู่ในปัจจุบันโดยเฉพาะในแถบประเทศทางยุโรป โดยได้ตั้งเป็นโครงการพัฒนาโปรแกรมขึ้นในปี 2000 หรือปี 2543 ที่มหาวิทยาลัยคาธอลิกของเมืองลัพเวี่ยน Catholic University of Louvain ประเทศเบลเยียม โดย โธมัส เดอ แพรเทีย (Thomas De Praetere ) โดยได้รับทุนสนับสนุนจากมูลนิธิลัพเวียน (Louvain Foundation)

นับตั้งแต่ปี 2004 หรือ ปี 2547เป็นต้นมา ก็ได่มีผู้ร่วมพัฒนาส่วนของโปรแกรมหลัก (Core System Code) คือ CERDECAM ซึ่งเป็นศูนย์วิจัยของ ECAM (Engineering higher school - Belgium).

ระบบอีเลิร์นนิ่งของคลาโรไลน์ เป็นโปรแกรมระบบประเภทแจกจ่ายให้นำไปใช้ฟรี แบบเปิดเผยรหัสต้นฉบับ (Free Software or Open Source Code) ที่อนุญาตและสามารถนำไปพัฒนาเพิ่มเติม ปรับปรุงแก้ไขตลอดจนนำแจกจ่ายต่อได้ ภายใต้สิทธิ์อนุญาตแบบ GNU

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Claroline เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* เว็บไซต์ตัวอย่างการใช้งานฉบับภาษาไทย แห่งที่1 
* เว็บไซต์ตัวอย่างการใช้งานฉบับภาษาไทย แห่งที่ 2 

หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์
ท่าอากาศยานนานาชาติหลวงพระบาง

**ท่าอากาศยานสากลหลวงพระบาง** (; ) หรือที่เรียกกันว่า สนามบินหลวงพระบาง เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่มีความสำคัญเป็นลำดับสองของประเทศลาว รองจากท่าอากาศยานสากลวัตไต ที่นครหลวงเวียงจันทน์ สนามบินแห่งนี้ตั้งอยู่ใกล้กับใจกลางเมืองแขวงหลวงพระบาง และยังเป็นฐานการบิน ลำดับที่สองของสายการบินการบินลาว

## รายชื่อสายการบิน

## อ้างอิง

หลวงพระบาง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในหลวงพระบาง
ภาษาอาร์พีจี

**ภาษาอาร์พีจี** () ซึ่ง RPG ย่อมาจากคำว่า Report Program Generator เป็นภาษาโปรแกรมเพื่อใช้ในการพัฒนาแอปพลิเคชันทางธุรกิจ โดยมีวัตถุประสงค์เริ่มแรกเป็นโปรแกรมเพื่อรายงาน โดยภาษาอาร์พีจี ถูกใช้กับระบบคอมพิวเตอร์เซิร์ฟเวอร์ของไอบีเอ็ม ยาวนานพอสมควร ซึ่งมีรุ่นล่าสุดคือ อาร์พีจี รุ่น 4
อาร์พีจี เป็นภาษาโปรแกรมที่ ได้รับการถ่ายทอดคุณสมบัติต่าง ๆ มาจาก ซิสเต็มวัน (System I) ซึ่งรวมเอาคุณสมบัติและสภาพแวดล้อมทางภาษาลักษณะต่าง ๆ แบบการโปรแกรมเชิงวัตถุ เข้าไว้ อาทิเช่น โปรโตไทป์ฟังก์ชัน และ โพรซีเยอร์, การเชื่อมโยงความสัมพันธ์ทั้งแบบคงที่ หรือสเตติกส์ และแบบไดนามิก รวมถึงความสามารถในการเข้าถึงไลบรารี่ที่ถูกใช้งานประจำของภาษาซี หรือ ไดนามิกลิงก์ไลบรารี่ อีกทั้งยังสามารถทำงานกับโค้ดแบบรีเคอร์ซีฟหรือเรียกตัวเองและรีเอ็นทรานท์ ได้อย่างเต็มรูปแบบ

อาร์พีจี เป็นภาษาโปรแกรมหลักของแพลทฟอร์ม ไอบีเอ็ม ซิสเต็ม วัน (IBM System I platform) โดยได้รับการออกแบบมาให้เป็นเครื่องมือในการคิวรี่ข้อมูล โดย ไอบีเอ็มได้ทำการพัฒนา แก้ไข ปรับปรุง ให้ภาษาอาร์พีจี เป็นภาษาที่มีประสิทธิภาพสูงมากขึ้นเรื่อย ๆ จนเป็นที่นิยมในการใช้งาน
โปรแกรมภาษาอาร์พีจี ประเภทต่าง ๆ จะเริ่มจากการกำหนดคุณลักษณะของไฟล์ โดยการแสดงลิสต์ของไฟล์ที่ถูกเขียนขึ้น ถูกอ่าน หรือถูกปก้ไข ปรับปรุง โดยการกำหนดคุณลักษณะขอบเขตของรูปแบบข้อมูล ที่ใช้ในการจัดเก็บหรือรองรับ องค์ประกอบส่วนต่าง ๆ ของโปรแกรม อาทิเช่น ดครงสร้างข้อมูล และ อะเรย์เชิงมิติ (คล้ายคลึงกับ "ส่วนจัดเก็บข้อมูลในการทำงาน" ของโปรแกรมภาษาโคบอล
หรือ คำสั่ง var ในโปรแกรมภาษาปาสคาล) โดยการกำหนดที่ต่อเนื่องด้วย ข้อกำหนดที่ใช้ในการคำนวณ ที่ระบุถึงส่วนโค้ดโปรแกรมพื้นฐาน ส่วนข้อกำหนดในการเอ้าพุทหรือการแสดงผลลัพธ์ จะตามด้วยการใช้ข้อกำหนดขอบเขตของรายงาน หรือรายงานที่สามารถถูกกำหนดจากภายนอก
ส่วนภาษาอาร์พีจีในปัจจุบัน นั้นมีจุดแข็งที่ รอบการจัดการโปรแกรม (program cycle) โดย โปรแกรมภาษาอาร์พีจีจะเอกซ์ซีคิวท์ ด้วยการวนลูปที่มีนัย ซึ่งสามารถประยุกต์โปรแกรม ให้สามารถเข้าถึงทุก ๆ เรคคอร์ดในไฟล์ นอกจากนี้วงรอบยังสามารถสร้างโปรแกรมที่สามารถตอบโต้ได้โดยต่อเนื่อง ในระหว่างการทำงาน จนกว่าจะเสร็จสิ้นโปรแกรมหรือเสร็จสิ้นการทำงาน ปัจจุบันโปรแกรมเมอร์ภาษาอาร์พีจีส่วนใหญ่ มักหลีกเลี่ยง ในการใช้วงรอบเพื่อเข้าควบคุม การไหลเลื่อนของโปรแกรม ด้วยโครงสร้างการวนลูปแบบมาตรฐาน

## ประวัติ
อาร์พีจี เป็นภาษาโปรแกรมหนึ่งที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อ เครื่องอ่านบัตรตอก ที่ยังคงมีหลงเหลือใช้งานอยู่ในปัจจุบัน นั่นก็เพราะว่าภาษาอาร์พีจี ได้รับการพัฒนาก้าวหน้าเกินกว่าในช่วงเวลาที่ถูกใช้ หรือก้าวล้ำเกินกว่าในช่วงเวลาที่ถูกใช้งานนั่นเอง ซึ่งมีต้นกำเนิดจากการพัฒนาโดย ไอบีเอ็ม นปี ค.ศ. 1960 โดยชื่อที่ใช้ (Report Program Generator) บ่งบอกถึงประโยชน์การใช้งานของตัวภาษานั่นเอง กล่าวคือการสร้างรายงานจากไฟล์ข้อมุล ที่รวมถึงการจับคู่การเข้ากันของ เรคคอร์และ ผลรวมย่อยของตัวรายงาน

อ
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ของไอบีเอ็ม
วิกตอเรีย

**วิคตอเรีย** หรือ **วิกตอเรีย** อาจหมายถึง
 
; บุคคล 
* สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร (พ.ศ. 2362 - 2444)
* สมเด็จพระจักรพรรดินีฟรีดริชแห่งเยอรมัน 
* เจ้าฟ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน
* วิคตอเรีย เบ็กแฮม
* Victoria Fuller
* Victoria Silvstedt

;เทพปกรณัม
* วิคตอเรีย (เทพปกรณัม) เทพีแห่งชัยชนะของโรมัน

;เมืองหรือเขตการปกครอง

* เมืองวิกตอเรีย เมืองหลวงของรัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา
* วิกตอเรีย (เซเชลส์) เมืองหลวงของสาธารณรัฐเซเชลส์
* รัฐวิกตอเรีย (ออสเตรเลีย)

; สถานที่ 
* ทะเลสาบวิกตอเรีย ในทวีปแอฟริกา
* อ่าววิกตอเรีย ในฮ่องกง
* แม่น้ำวิกตอเรีย ในแคนาดา
* น้ำตกวิคตอเรีย น้ำตกใน ซิมบับเว และแซมเบีย
* วิคตอเรียพอยท์หรือเกาะสอง ประเทศพม่า
* วิคตอเรียพีค ฮ่องกง

;พืช
* บัววิกตอเรีย

; ประวัติศาสตร์ศิลปะและสถาปัตยกรรม 
* สมัยวิกตอเรีย

;ธุรกิจ
* วิคตอเรีย ซีเคร็ท 

;สายรถไฟใต้ดิน
* สายวิกตอเรีย ใน ลอนดอน

## ดูเพิ่ม
* 

หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อเรือกำปั่น
หมวดหมู่:ชื่อภาษาตะวันตก
หมวดหมู่:ชื่อตัว
หมวดหมู่:นามสกุล
จุดหมายปลายทางจากสนามบินในประเทศลาว

จุดหมายปลายทางจากสนามบินในประเทศลาว

## ท่าอากาศยานนานาชาติวัตไต
ท่าอากาศยานนานาชาติวัตไต หรือ สนามบินวัตไต (เวียงจันทน์)
IATA:VTE  -  ICAO:VLVT

ท่าอากาศยานนานาชาติวัตไต เป็นท่าอากาศยานหลักของประเทศลาว ตั้งอยู่ที่เมืองหลวง เวียงจันทน์ ผู้โดยสารส่วนใหญ่มักจะมาเปลี่ยนเครื่องบินที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิก่อน 

### สายการบินระหว่างประเทศ

### สายการบินในประเทศ

## ท่าอากาศยานนานาชาติหลวงพระบาง
ท่าอากาศยานนานาชาติหลวงพระบาง หรือ สนามบินหลวงพระบาง 
IATA:LPQ  -  ICAO:VLLB

### สายการบินระหว่างประเทศ

### สายการบินในประเทศ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รายชื่อสนามบินในประเทศลาว

หมวดหมู่:ท่าอากาศยาน
หมวดหมู่:ประเทศลาว
หมวดหมู่:รายชื่อ
วังท้ายวัดพระเชตุพน

**วังท้ายวัดพระเชตุพน** เป็นกลุ่มวังที่สร้างขึ้นในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งอยู่ใกล้กับวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร ใกล้ปากคลองตลาด ต่อมาจากวังท้ายหับเผย

วังท้ายวัดพระเชตุพน ประกอบด้วย วัง 5 วัง คือ
* วังที่หนึ่ง เป็นที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นเชษฐาธิเบนทร์ (พระองค์เจ้าโกเมน) จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในสมัยรัชกาลที่ 4 ต่อมาเป็นที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงอดิศรอุดมเดช (พระองค์เจ้าศุขสวัสดี) 
* วังที่สอง เป็นที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอมเรนทรบดินทร์ (พระองค์เจ้าคเนจร) ต่อมาเป็นที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าลำยอง ต่อมาเป็นที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นทิวากรวงศ์ประวัติ (พระองค์เจ้าเกษมศรีศุภโยค)
* วังที่สาม เป็นที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้างอนรถ, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเปี๊ยก และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงบดินทรไพศาลโสภณ (พระองค์เจ้าสิงหรา)
* วังที่สี่ เป็นที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูมินทรภักดี (พระองค์เจ้าลดาวัลย์)
* วังที่ห้า เป็นที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ (พระองค์เจ้าศิริวงศ์) ต่อมาเป็นที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นอุดมรัตนราษี (พระองค์เจ้าอรรณพ)  วังท้ายวัดพระเชตุพน วังที่ห้านี้ ต่อมาใช้เป็น ที่ว่าการตำรวจนครบาลที่ 1  ปัจจุบันใช้เป็นที่ทำการของ สถานีตำรวจนครบาลพระราชวัง

ท้ายวัดพระเชตุพน
ลัทธิช็อนโด

**ลัทธิช็อนโด** (ภาษาเกาหลี: ฮันกึล: 천도교; ฮันจา: 天道敎; อังกฤษ: Cheondoism) หรือ *ศาสนาแห่งวิถีสวรรค์* ศาสนานี้แสดงออกอย่างเปิดเผยว่า **"รักชาติ"** และก่อตั้งมาเพื่อต่อต้านการฉ้อราษฎร์บังหลวง และการรุกรานของต่างชาติ ศาสนาวิถีแห่งสวรรค์ก่อตั้งเมื่อคริสต์ศักราช 1860 ในช่วงแรกเรียกว่า **"ทงฮัก"**  ซึ่งมีความหมายว่า "การเรียนรู้แบบตะวันออก" แตกต่างกับศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกเป็นตัวแทนในเวลานั้น ขบวนการนี้เติบโตจนถึงขึ้นมาเป็นการปฏิวัติชาวนาในคริสต์ศักราช 1890 และต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น **"ช็อนโด"** ผู้นำศาสนานี้มีบทบาทสำคัญในขบวนการต่อต้านญี่ปุ่นสมัยอาณานิคม

หมวดหมู่:ลัทธิ
หมวดหมู่:ศาสนา
หมวดหมู่:ประเทศเกาหลีใต้
วังรพีพัฒน์

**วังรพีพัฒน์** หรือ **วังราชบุรี** เป็นวังที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ซึ่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระราชทาน ตั้งอยู่เชิงสะพานเทเวศร์นฤมิต ทางฝั่งเหนือของคลองผดุงกรุงเกษม ตรงข้ามกับวังเทวะเวสม์ และวังเทเวศร์

ปัจจุบัน วังกรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ เป็นที่ตั้งของ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ศูนย์เทเวศร์

รพีพัฒน์
หมวดหมู่:เทเวศร์
วังวรดิศ

**วังวรดิศ** เป็นวังที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ตั้งอยู่บนถนนหลานหลวง และถนนดำรงรักษ์ ใกล้ตลาดสะพานจตุรภักตร์รังสฤษดิ์ ปัจจุบันใช้จัดแสดงเป็นพิพิธภัณฑ์และหอสมุด สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ

วังวรดิศ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2454 บนที่ดินของเจ้าจอมมารดาชุ่ม พระมารดาของ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ โดยสร้างจากพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ของสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นค่าก่อสร้างทั้งหมดรวม 50,000 บาท ออกแบบโดย Karl Doehring  นายช่างชาวเยอรมัน สร้างขึ้นสมัยปลายรัชกาลที่ 5 และมาแล้วเสร็จในสมัยของรัชกาลที่ 6 

ลักษณะสถาปัตยกรรมแบบตะวันตก เป็นอาคารสูง 2 ชั้น รูปตัวแอล หลังคาทรงจั่วหักมุมตอนปลาย มีความชันมากจนใต้หลังคาสามารถใช้เป็นห้องเก็บของได้ มุงด้วยกระเบื้องดินเผาไม่เคลือบสี หลังคาด้านหน้าและด้านข้างมีหน้าต่างเล็กบนลาดหลังคาเพื่อระบายอากาศแบบยุโรป ภายในเป็นพื้นไม้

ลักษณะการตกแต่ง มีลายปูนปั้นที่ผนังตอนบนใกล้หลังคา ขอบอาคารชั้นบนมุขหน้าทางทิศตะวันออก มีเสาอิงรูปครึ่งวงกลม 2 เสา คู่กันเป็นปูนปั้นคล้ายกลีบบัวเรียงกันเป็นชั้น ๆ  ชั้นล่างเน้นขอบของอาคารโดยรอบด้วยลายปูนปั้นพระทวารและพระแกล มีรูปร่างต่าง ๆ กัน 

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ สิ้นพระชนม์ที่วังนี้ เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2486 ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง วังนี้ได้รับการอนุรักษ์โดย หม่อมราชวงศ์สังขดิศ ดิศกุล ได้รับรางวัลอาคารอนุรักษ์ดีเด่น จากสมาคมสถาปนิกสยาม เมื่อ พ.ศ. 2527 และได้รับการเสนอโดยองค์การยูเนสโก ประจำภาคพื้นเอเซียแปซิฟิก ให้ร่วมอนุรักษ์เป็น **[[อาคารประวัติศาสตร์โลก]]**

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* http://www.prince-damrong.moi.go.th/varadis_palace.htm
* http://archaeology.thai-archaeology.info/index.php?option=com_content&task=view&id=52&Itemid=0 
* http://www.manager.co.th/Travel/ViewNews.aspx?NewsID=9490000146698

วรดิศ
หมวดหมู่:อาคารอนุรักษ์
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย
หมวดหมู่:อดีตที่ประทับของพระมหากษัตริย์ในกรุงเทพมหานคร
วังนางเลิ้ง

**วังนางเลิ้ง** เป็นวังที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ตั้งอยู่ริมถนนลูกหลวง ใกล้ปากคลองเปรมประชากรด้านทิศใต้ สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประทับอยู่ที่นี่จนถึงสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

## ประวัติ
เดิมวังนี้เป็นวังที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงสร้างพระราชทานแก่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ต้นราชสกุล อาภากร ซึ่งเป็นพระราชโอรสลำดับที่ 28 ในเจ้าจอมมารดาโหมด วังนี้สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ภายหลังจากเสด็จกลับจากการศึกษาวิชาทหารเรือจาก สหราชอาณาจักรนาน 7 ปี และหลังจากเสด็จนิวัติสยามประเทศแล้ว พระองค์ก็ทรงเข้ารับราชการที่กระทรวงทหารเรือ

วังที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ '''กรมหลวงชุมพร'''เขตอุดมศักดิ์ นั้น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้สร้างในที่ดินที่แต่เดิมเป็นพื้นที่ของชาวมอญ ซึ่งตั้งเป็นชุมชนใหญ่อยู่ริมคลองผดุงกรุงเกษมฝั่งทิศใต้ ชาวมอญหรือชาวรามัญกลุ่มนี้ส่วนใหญ่ มีอาชีพขายตุ่ม ที่เรียกกันตามศัพท์พื้นเมืองว่า **ตุ่มอีเลิ้ง** ต่อมามีการเรียกตุ่มนี้ให้ฟังไพเราะขึ้นว่า **ตุ่มนางเลิ้ง** และด้วยเหตุที่วังนี้ตั้งอยู่ในหมู่บ้านค้าตุ่มนางเลิ้ง วังสำหรับเจ้าฟ้านายทหารเรือพระองค์นี้ จึงได้ชื่อว่า **วังนางเลิ้ง** ไปโดยปริยาย

วังนางเลิ้งได้ใช้เป็นวังที่ประทับของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ '''กรมหลวงชุมพร'''เขตอุดมศักดิ์ ถึงปี พ.ศ. 2466 พระองค์ได้สิ้นพระชนม์ลงด้วยพระชันษาเพียง 43 ปี หลังการสิ้นพระชนม์ ทายาทจึงขายวังนางเลิ้งให้กับกรมยุวชนทหารบก ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2491 วังนี้ใช้เป็นที่ตั้งของ โรงเรียนพณิชยการพระนคร ปัจจุบันคือ คณะบริหารธุรกิจและคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร โดยที่พระตำหนักใหญ่ที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม พระราชทานไว้นั้น ถูกรื้อมาทำเป็นอาคารไปแล้ว คงเหลือแต่เพียง**เรือนหมอพร** และประตูวัง ที่อยู่ด้านหลังศาลกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ซึ่งสร้างไว้เป็นที่ระลึกทางด้านหลังโรงเรียนเพื่อให้ผู้มีจิตศรัทธาได้มากราบไหว้แทน

## แหล่งข้อมูลอื่น

นางเลิ้ง
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตดุสิต
หุ่นไล่กา

[thumb|หุ่นไล่กาใน[นาข้าวที่ประเทศญี่ปุ่น]]
**หุ่นไล่กา** เป็นหุ่นสร้างขึ้นเลียนแบบมนุษย์ ปักไว้ในนา เพื่อให้นกที่จะมาจิกกินพืชผลตกใจกลัว โดยมากจะทำจากฟางข้าว หุ่นไล่กาในแต่ละท้องถิ่นมีลักษณะการสร้างที่แตกต่างกันไป แต่โดยมากมีลักษณะร่วมกันคือ รูปร่างคล้ายคน มีแขน ขา ศีรษะ คล้ายคนจริง อาจจะสวมหมวกฟางเก่าที่ไม่ใช้แล้ว ที่แขนทั้งสองข้างขยับได้เมื่อโดนลมพัด ทำให้นกตกใจกลัว ไม่กล้าเข้ามา

หุ่นหรืออุปกรณ์แบบอื่นที่สร้างขึ้นเพื่อไล่นกในนา หรือในทุ่งไร่ ก็นิยมเรียกว่าหุ่นไล่กา เช่นเดียวกัน อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบัน พื้นที่ทำนาลดน้อยลง และศัตรูพืชมีมากขึ้น การสร้างหุ่นไล่กาเพื่อจุดประสงค์ดังกล่าวจึงไม่ค่อยปรากฏ เว้นแต่จะสร้างขึ้นเพื่อความสนุกสนาน เป็นงานอดิเรก หรือประโยชน์อย่างอื่น

## การออกแบบ
[thumb|upright|หุ่นไล่กาที่สวมหมวกกันน็อก ([ญี่ปุ่น)]]
รูปแบบทั่วไปของหุ่นไล่กาคือการทำให้มีลักษณะคล้ายมนุษย์ โดยแต่งด้วยเสื้อผ้าเก่าและนำไปตั้งไว้กลางทุ่ง เพื่อไล่นก เช่น อีกา หรือ นกกระจอกโลกเก่า ไม่ให้รบกวนและกินเมล็ดพืชที่เพิ่งหว่านหรือพืชผลที่กำลังเจริญเติบโตอยู่ เครื่องจักรบางชนิด เช่น กังหันลม เคยถูกนำมาใช้แทนหุ่นไล่กา แต่ประสิทธิภาพลดลงเมื่อนกและสัตว์คุ้นเคยกับโครงสร้างเหล่านี้แล้ว

นับตั้งแต่มีการประดิษฐ์หุ่นไล่กาแบบมนุษย์ขึ้นมา ก็ได้มีการพัฒนาวิธีที่มีประสิทธิภาพมากกว่า บนพื้นที่เพาะปลูกในรัฐแคลิฟอร์เนีย มีการใช้ริบบิ้นทำจากฟิล์ม PETเคลือบอลูมิเนียมที่สะท้อนแสงผูกไว้กับพืช เพื่อให้แสงแดดสะท้อนเป็นประกาย อีกวิธีคือการใช้ปืนเสียงอัตโนมัติที่ทำงานด้วยก๊าซโพรเพน โรงบ่มไวน์แห่งหนึ่งในนิวยอร์กยังเคยใช้ตุ๊กตาเป่าลมเต้นได้ หรือแอร์แดนเซอร์ เพื่อขับไล่นกด้วยเช่นกัน

## แกลเลอรี

File:A scarecrow known as "Bungkhyachaa" in Nepali in a cauliflower field in Nepal.jpg|หุ่นไล่กาเรียกว่า "บุงขยาจะ" (Bungkhyachaa) ในทุ่งกะหล่ำดอกที่ประเทศเนปาล
File:HuiAn - Zishan Town - P1230107.JPG|หุ่นไล่กาใกล้เมืองฮุ่ยอัน ประเทศจีน
File:Scarecrow. Drawing by Carus.jpg|หุ่นไล่กา วาดโดย Carus ไปรษณียบัตรระหว่าง ค.ศ. 1910–1915
File:Scarecrow in a chicken field (DSCF5735).jpg|หุ่นไล่กาในทุ่งไก่ที่ประเทศเบลเยียม
File:Scarecrow at Madikai Ambalathukara 02.jpg|หุ่นไล่กาที่ Madikai Ambalathukara


## ดูเพิ่ม
* หุ่นไล่กา
* หุ่นจำลอง
* นกฮูกในสวน
* เฮโนะเฮโนะโมเฮจิ
* กลอพอเทก
* คอสโตรมา
* คูเอบิโกะ
* คุเนะคุเนะ
* ฟางคน
* โซสึ
* *[[ติงมง]]*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น


* Photo of a crow trap in Australia
* Scarecrows historically speaking

หมวดหมู่:เกษตรกร
หมวดหมู่:ศิลปะ
เบลโลนา (เทพปกรณัม)

**เทพีเบลโลนา** () เป็นเทพีแห่งสงครามของโรมันโบราณ มีความเชื่อว่านางเป็นหนึ่งในเทพโรมันจำนวนมาก แม้ว่าจะไม่มีเรื่องราวในตำนานเป็นของนางเอง และน่าจะมีต้นกำเนิดจากชาวอีทรูสแคน (Etruscan) หรือชาวพื้นเมืองโบราณในประเทศอิตาลี และหลายคนยังเชื่ออีกว่านางเป็นเทพีแห่งสงครามแต่ดั้งเดิมของชาวโรมัน ซึ่งเก่าแก่กว่าเทพมาร์ส (Mars) บางครั้งนางยังถูกเข้าใจว่าเป็นพระมเหสีของเทพมาร์ส และแม้กระทั่งถูกรวมกับเทพีแมกนา มาเทอร์ (Magna Mater) พระแม่ธรณีของชาวฟรีเกีย (Phrygia) เนื่องด้วยสถานศักดิ์สิทธิ์ของนางอยู่ในเมืองออสเทีย (Ostia)

งานเทศกาลของเทพีเบลโลนาจะจัดขึ้นในวันที่ 3 มิถุนายน

หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
โชคชัย โชคอนันต์

**โชคชัย โชคอนันต์**เป็นนักร้องลูกทุ่ง ที่มีผลงานเพลง  "หลงเสียงนาง" ที่โด่งดังไปทั่วประเทศ เมื่อ พ.ศ. 2525  จนกระทั่งประเทศเพื่อนบ้านอย่างกัมพูชา ยังหยิบยืมทำนอง นำไปใส่เนื้อร้องภาษาเขมร

## ประวัติ
โชคชัย โชคอนันต์ มีชื่อจริงว่า นายอัคมาน ปาทาน (บ้างก็ว่าชื่อ โชคชัย ปาทาน ) เป็นลูกครึ่งไทย - ปากีสถาน เขาเกิดในครอบครัวที่มีอาชีพเลี้ยงวัวและขายเนื้อวัว ที่ชัยภูมิ เป็นลูกคนที่ 3 ของครอบครัว แต่ที่เด็กชายโชคชัยต่างจากเด็กแขกอื่นๆคือเขาชอบร้องเพลงลูกทุ่งเป็นชีวิตจิตใจ จึงฝึกร้องเพลง และตระเวนร้องเพลงตามสวนอาหารตามต่างจังหวัด

## เข้าสู่วงการ
เมื่อ ชูชาติ อินทร นักพากษ์ชื่อดังได้ฟังน้ำเสียงของโชคชัยก็เกิดพอใจ จึงออกทุนให้เขาตั้งวงดนตรีโดยให้ใช้ชื่อโชคชัย โชคอนันต์ โดยบันทึกเสียงเพลงแรกคือเพลง "หลงเสียงนาง" ที่แต่งโดย รุ่ง ทานตะวัน และเพลงนี้ก็ทำให้นักร้องหน้าคมเข้ม โด่งดังไปทุกหัวระแหงของประเทศไทยและประเทศเพื่อนบ้าน

ในช่วงนั้นเองที่ความดังที่พุ่งสุดขีดของเขา ชักนำให้โชคชัยก้าวเข้าสู่วงการภาพยนตร์ โดยรับบทเป็นพระเอก ในภาพยนตร์เรื่อง "หลงเสียงนาง" ของ รังสี ทัศนพยัคฆ์ คู่กับ มนฤดี ยมาภัย นางเอกดังแห่งยุค ที่ออกฉายในปี 2526 และประสบความสำเร็จอย่างงดงาม ก่อนที่จะตามมาด้วย " มนต์รักนักเพลง " ของ รังสี ทัศนพยัคฆ์อีกเช่นกัน คราวนี้เขาแสดงร่วมกับราชินีลูกทุ่ง พุ่มพวง ดวงจันทร์และออกฉายในปี 2527 

ในด้านผลงานเพลงนั้น โชคชัย ก็ได้ผลิตผลงานออกมาอีก 2 ชุดคือ "พายจ้ำ" และ "รถนะน้อง" แต่ไม่ค่อยประสบความสำเร็จ นอกจากนั้นก็ได้บันทึกเสียงคู่กับสายัณห์ สัญญา ด้วย แต่งานชุดนี้ไม่ถูกนำออกขาย ก่อนที่ความนิยมจะค่อยๆหดหายไป เขาจึงหันร้องเพลงตามร้านอาหารอยู่หลายปี และทำธุรกิจค้าผ้ากับน้องสาวซึ่งก็ไม่ค่อยประสบความสำเร็จนัก ช่วงนั้นเขาดื่มจัด ทำให้สุขภาพทรุดโทรม สำหรับผลงานเพลงชุดสุดท้ายของโชคชัยที่ออกมาหลังจากห่างหายจากวงการถึง 20 ปีมีชื่อว่า "คนถูกใจ" โดยออกมาเมื่อปี พ.ศ. 2548 ด้วยการออกทุนของน้องสาว ขณะที่โชคชัยมีอายุ 52 ปี งานชุดนี้ มีทั้งเพลงเก่าที่เขาเคยร้องไว้แต่เดิม รวมทั้ง "หลงเสียงนาง" และเพลงที่เขาแต่งเอง 3 เพลงคือ "คนถูกใจ" "ตำบักแตง" และ "หวนคืนกล่อมแฟน" งานชุดนี้ก็ไม่ประสบความสำเร็จอีกเช่นเคย จากนั้นโชคชัยก็ไม่ได้ร้องเพลงอีกเลย 

ในยุคที่รุ่งเรือง โชคชัยดังมาก เงินทองจึงไหลมาเทมา แถมด้วยหน้าตาที่หล่อเหลา แต่พอความดังหดหาย ความสุขสบายก็หดหายตามไปด้วย เขาจึงหันหน้าเข้าหาสุราจนมีโรครุมเร้าหลายโรค แต่เมื่อรู้ตัวว่าป่วยเป็นโรคตับแข็ง ก็จึงหยุดดื่ม และรักษาตัวตลอดมา

## อาการป่วย
โชคชัย โชคอนันต์  เสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2550 เวลา 02.20 น . ที่โรงพยาบาลศรีวิชัย ย่านบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ด้วยอาการหัวใจวาย ขณะมีอายุได้ 55 ปี หลังจากที่ก่อนหน้านั้นป่วยเป็นทั้งตับแข็ง เบาหวาน และ หัวใจ ทำให้ต้องเข้าๆออกๆโรงพยาบาลอยู่หลายครั้ง

ศพของเขาได้รับการฝังตามความเชื่อของศาสนาอิสลามอยู่ที่มัสยิดยันนาตุ้ลพิรเดาซ์  อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา  

โชคชัย โชคอนันต์ มีบุตรสาว 2 คนชื่อ ชลธิชา ปาทาน กับ จันทรา ธีรวรรณ

## อ้างอิง

* 
* 

ช
ช
หมวดหมู่:นักร้องลูกทุ่งชายชาวไทย
ชโชคชัย โชคอนันต์
หมวดหมู่:นักแสดงชาวไทย
ชโชคชัย โชคอนันต์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคตับแข็ง
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
รายนามนักประพันธ์และรายชื่อวรรณกรรมที่เข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์ของประเทศไทย

รายนามนักประพันธ์และรายชื่อวรรณกรรมที่เข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์ของประเทศไทย เรียงจากปีล่าสุดไปถึงปีแรกโดยนักเขียนและผลงานที่ได้รับรางวัลจะเขียนด้วยตัวหนังสือหนาที่ตำแหน่งบนสุดของแต่ละปี ข้อมูลหนังสือแต่ละเล่มเรียงจาก นามนักประพันธ์, ชื่อวรรณกรรม และสำนักพิมพ์เจ้าของลิขสิทธิ์ในเวลาที่หนังสือได้รางวัล

อนึ่ง **คณะกรรมการคัดเลือก (Selection Committee) ** มีหน้าที่รับเรื่องที่มีผู้เสนอเข้าพิจารณา และพิจารณาคัดเลือกให้เหลือไม่เกิน 10 เรื่อง เสนอต่อคณะกรรมการตัดสิน (มีการปรับเพิ่มจำนวนผลงานรอบสุดท้าย จาก 7 เล่มเป็น 10 เล่ม ใน พ.ศ. 2548)

และ **คณะกรรมการตัดสิน (Board of Juries) ** มีหน้าที่พิจารณาเรื่องที่คณะกรรมการคัดเลือกเสนอ และตัดสินให้ได้รับรางวัลซีไรต์เพียง 1 เรื่อง

หมายเหตุ : ในช่วงแรกของรางวัลซีไรต์ กล่าวคือ ตั้งแต่ พ.ศ. 2522 - 2527 ไม่มีการประกาศผลงานที่เข้ารอบสุดท้าย

## พ.ศ. 2550-2559

## พ.ศ. 2540-2549

## พ.ศ. 2530-2539

## พ.ศ. 2522-2529

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รางวัลซีไรต์
โซนี่ อินเตอร์แอ็กทีฟ เอนเตอร์เทนเมนต์

**โซนี่ อินเตอร์แอ็กทีฟ เอนเตอร์เทนเมนต์** (Sony Interactive Entertainment) หรือชื่อในอดีตก่อนปี 2016 คือ **โซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์** (Sony Computer Entertainment) เป็นบริษัทวิดีโอเกมทั้งด้านฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ เป็นบริษัทลูกในเครือโซนี่ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น

ผลงานสำคัญของโซนี่อินเตอร์แอ็กทีฟเอ็นเตอร์เทนเมนต์ คือเครื่องเล่นวิดีโอเกมในตระกูลเพลย์สเตชัน

## เครื่องเล่นเกม
* เพลย์สเตชัน เป็นเครื่องเล่นเกมรุ่นแรกของโซนี่ ปัจจุบันรู้จักกันในชื่อ **PSone** วางจำหน่ายครั้งแรกในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1994
* เพลย์สเตชัน 2 เครื่องเล่นเกมรุ่นที่สอง วางจำหน่ายครั้งแรกในญี่ปุ่นวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2000
* PSX รุ่นปรับปรุงของเพลย์สเตชัน 2 โดยเพิ่มความสามารถในการเขียนดีวีดี, ฮาร์ดดิสก์ และสามารถอัดวิดีโอได้ วางจำหน่ายเฉพาะในญี่ปุ่น และไม่ได้รับความนิยมมากนัก
* เพลย์สเตชัน 3 เครื่องเล่นเกมรุ่นที่สาม วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ในประเทศญี่ปุ่น
* เพลย์สเตชัน 4 เครื่องเล่นเกมรุ่นที่สี่ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 ในประเทศญี่ปุ่น
* เพลย์สเตชัน 5 เครื่องเล่นเกมรุ่นที่ห้า วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020

## เครื่องเล่นเกมพกพา
* พ๊อกเก็ต สเตชันเครื่องเล่นเกมพกพารุ่นแรกของโซนี่
* เพลย์สเตชัน พอร์เทเบิล เครื่องเล่นเกมพกพารุ่นที่สองของโซนี่ วางจำหน่ายในญี่ปุ่นปี 2004
* เพลย์สเตชันวิต้า เครื่องเล่นเกมพกพารุ่นที่สามของโซนี่ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ในประเทศญี่ปุ่น

## บริษัทลูก
โซนี่อินเตอร์แอ็กทีฟเอ็นเตอร์เทนเมนต์มีบริษัทลูกที่พัฒนาซอฟต์แวร์เกมให้กับเครื่องเพลย์สเตชันหลายแห่ง เช่น โพลีโฟนีดิจิตัล (วิดีโอเกมชุดแกรนทัวริสโม) เป็นต้น

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ของโซนี่อินเตอร์แอ็กทีฟเอ็นเตอร์เทนเมนต์

หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทวิดีโอเกม
หมวดหมู่:บริษัทญี่ปุ่นที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:สาขาของโซนี่
สุข สูงสว่าง

thumb|250px|สุข สูงสว่าง ภาพที่เจ้าตัวชอบมากที่สุด
thumb|250px|สุข สูงสว่าง ถ่ายคู่กับ เนตร สูงสว่าง พี่ชาย

**นายสุข สูงสว่าง** (พ.ศ. 2475 - 13 มกราคม พ.ศ. 2550) ผู้ก่อตั้งกลุ่มธุรกิจหนังสือดวงกมล ประกอบด้วยร้านหนังสือดวงกมล สำนักพิมพ์ดวงกมล (D.K. Book House) เป็นผู้นำเข้าตำราภาษาอังกฤษ และผู้จัดพิมพ์หนังสือและตำราวิชาการเป็นภาษาไทยเป็นจำนวนมาก เป็นผู้ก่อตั้งนิตยสาร *โลกหนังสือ* เมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นผู้ก่อตั้งร้านหนังสือดวงกมล สาขาซีคอนสแควร์ ซึ่งเป็นร้านหนังสือที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย และมีแนวความคิดที่จะตั้งเมืองหนังสือ ที่อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ ให้เป็นแหล่งซื้อขายหนังสือที่ใหญ่ที่สุด และสร้างหมู่บ้านนักเขียนนานาชาติ ที่อำเภอบ่อพลอย จังหวัดกาญจนบุรี แต่โครงการล้มเลิกไป เนื่องจากปัญหาเศรษฐกิจ เมื่อ พ.ศ. 2540 

ชีวิตส่วนตัวชื่นชอบการดื่มไวน์เป็นอย่างมาก เคยเปิดร้านขายไวน์ อยู่ใกล้กับร้านขายหนังสือ ที่ซีคอนสแควร์ ชื่อ *กระท่อมไวน์ของนายสุข*   

สุข สูงสว่าง สมรสกับ คริสติน สูงสว่าง ชาวเยอรมัน มีบุตรสาวชื่อ ไมลิน สูงสว่าง ระยะหลังมีปัญหาครอบครัวจึงแยกทางกัน และมีปัญหาฟ้องร้องเรื่องหนี้สิน และเรื่องธุรกิจ กับทางครอบครัวผู้ร่วมก่อตั้งร้านหนังสือดวงกมลมาด้วยกัน

สุข สูงสว่าง ล้มป่วยด้วยโรคเส้นเลือดในสมองแตก เป็นเวลาหลายปี จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2550 ที่โรงพยาบาลพหลพยุหเสนา อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี

## แหล่งข้อมูลอื่น
* http://www.thaidk.com/mr.suk.html
* http://www.thaidk.com/sukbio.html
* http://www.midnightuniv.org/midnightuniv/newpage11.htm
* http://www.nationweekend.com/2006/05/05/NW16_663.php 
* http://www.matichon.co.th/khaosod/khaosod_detail.php?s_tag=03soc02240150&day=2007/01/24

หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
เสาว์ บุญเสนอ

**เสาว์ บุญเสนอ** (3 พฤษภาคม พ.ศ. 2452 - 26 ธันวาคม พ.ศ. 2544) นักประพันธ์ บรรณาธิการหนังสือ *เพลินจิตต์* *ประมวลวัญ* และ *ประมวลสาร* เป็นเจ้าของนามปากกา **ส. บุญเสนอ**

เสาว์ บุญเสนอ เกิดที่ตำบลเกาะเรียน อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เข้าเรียนที่โรงเรียนวัดราชาธิวาสเมื่อ พ.ศ. ๒๔๖๑ เลขประจำตัว ๑๐๑ แต่ไปจบมัธยมแปดจากโรงเรียนวัดเบญจมบพิตร เนื่องจากสมัยนั้นโรงเรียนวัดราชาธิวาสเปิดสอนแค่มัธยมต้น เริ่มทำงานเป็นนักเรียนช่างรถไฟ เป็นคนส่งฟืนหัวจักรของกรมรถไฟหลวง เมื่อ พ.ศ. 2468 ขณะอายุ 16 ปี จากนั้นจึงสมัครเป็นศิษย์การบิน ของกองทัพอากาศไทย

เสาว์เริ่มงานประพันธ์โดยเขียนเรื่องส่งไปลงตามหนังสือพิมพ์ต่างๆ เช่น *สมานมิตรบันเทิง* *สารานุกูล* *ต. เง็กชวน*  เริ่มมีชื่อเสียงจากเรื่อง **สายแดง** ได้รับตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์เดลิเมล์รายวัน 

เสาว์ บุญเสนอ มีผลงานแปลบทภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศเพื่อใช้ในการพากย์เสียงภาษาไทยเป็นจำนวนมาก เขาเป็นผู้ตั้งชื่อภาษาไทยให้กับภาพยนตร์ เจมส์ บอนด์ ว่า *พยัคฆ์ร้าย 007*

เสาว์ บุญเสนอ สมรสกับ  นางศรีสุดา บุญเสนอ  ระยะหลัง ก่อนจะเสียชีวิต มีผลงานเขียนในนิตยสาร *โลกหนังสือ* และ ต่วย'ตูน

หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอพระนครศรีอยุธยา
หมวดหมู่:นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
หมวดหมู่:บรรณาธิการหนังสือพิมพ์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร
ตะวันออกไกล

thumb|right|200px|ตะวันออกไกล
**ตะวันออกไกล** () ในความหมายที่จำกัดหมายถึงพื้นที่ซึ่งประกอบด้วยประเทศทางด้านตะวันออกของทวีปเอเชีย ได้แก่ เอเชียตะวันออก และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แต่ในความหมายที่กว้างขึ้นมักหมายรวมถึงอาเซียนและบางส่วนของเอเชียใต้

ในทางประวัติศาสตร์ ชาติมหาอำนาจในยุโรปเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 19 เรียกดินแดนแถบนี้และกลุ่มเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกว่าตะวันออกไกลเนื่องจากอยู่ห่างไกลจากอาณาจักรของตนไปทางทิศตะวันออก

## ดูเพิ่ม
* ตะวันตกไกล
* เอเชียตะวันออก
* เอเชียใต้
* เอเชียตะวันออกเฉียงใต้

## อ้างอิง
* Columbia Encyclopedia, Sixth Edition 
*https://en.wikipedia.org/wiki/Far_East

หมวดหมู่:ทวีปเอเชีย
คอปติกออร์ทอดอกซ์

250px|thumb|วิหารของศาสนาคริสต์คอปติกในอียิปต์
**คริสตจักรคอปติกออร์ทอดอกซ์แห่งอะเล็กซานเดรีย** (คอปติก: Ϯⲉⲕ̀ⲕⲗⲏⲥⲓⲁ ̀ⲛⲣⲉⲙ̀ⲛⲭⲏⲙⲓ ̀ⲛⲟⲣⲑⲟⲇⲟⲝⲟⲥ *ti.eklyseya en.remenkimi en.orthodoxos ente alexandhrias*; ) เป็นคริสตจักรที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอียิปต์และภูมิภาคตะวันออกกลาง เป็นส่วนหนึ่งของนิกายออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ซึ่งแยกออกมาจากนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์หลังการสังคายนาแห่งแคลซีดันในปี ค.ศ. 451 เพราะความขัดแย้งกันเรื่องคริสตวิทยา ประเด็นที่ทำให้เกิดศาสนเภทนี้ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่ามาจากประเด็นใดแน่ แต่โดยทั่วไปเกี่ยวกับเรื่องธรรมชาติของพระคริสต์ แม้คริสตจักรนี้จะมีศูนย์กลางอยู่ที่ประเทศอียิปต์ แต่ก็มีศาสนิกชนอยู่ทั่วโลก เชื่อกันว่านักบุญมาระโกผู้นิพนธ์พระวรสารและอัครทูตเป็นผู้ก่อตั้งคริสตจักรนี้ราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 1 (ประมาณ ค.ศ. 45) ประมุของค์ปัจจุบันของคริสตจักรมีสมณศักดิ์เป็น "พระสันตะปาปาแห่งอะเล็กซานเดรียและอัครบิดรแห่งแอฟริกาทั้งปวง ณ สันตะสำนักแห่งนักบุญมาระโก"

ในปี ค.ศ. 2012 มีชาวอียิปต์ถึงร้อยละ 10 นับถือนิกายนี้ และนิกายนี้ยังเป็นนิกายเดียวที่ยังคงใช้ภาษาอียิปต์เป็นภาษาทางศาสนา

### ในประเทศไทย

สำหรับในประเทศไทย ทางคริสตจักรคอปติกออร์ทอดอกซ์แห่งอเล็กซานเดรียได้เข้ามาเผยแผ่ศาสนาในไทยตั้งแต่ ค.ศ. 2004 ภายใต้การกำกับของบิชอปแดเนียลแห่งมุขมณฑลซิดนี่ย์และพื้นที่ในสังกัด (Diocese of Sydney & Affiliated Regions) ประเทศออสเตรเลีย มีโบสถ์ 2 แห่ง ได้แก่ 
# โบสถ์นักบุญมาระโกและนักบุญจอร์จ (บางกะปิ,กรุงเทพฯ) 
# โบสถ์นักบุญยากอบอัครสาวก (สังขละบุรี,กาญจนบุรี) ซึ่งได้เปิดเป็นสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าอีกด้วย

## อ้างอิง

## ข้อมูลเพิ่มเติม
* ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์

หมวดหมู่:นิกายในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 5
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์ในประเทศอียิปต์
บังกะโล

**บังกะโล** (; ) มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าสถานที่ตากอากาศ ซึ่งก็คือห้องพักที่มีราคาถูกสำหรับให้นักท่องเที่ยวหรือ นักเดินทางได้เข้าไปพัก ซึ่งบังกะโลนั้นเมื่อเที่ยบกับ โรงแรมแล้วจะไม่มีเครื่องอำนวยความสะดวกหรือความหรูหราทันสมัยเหมือนกับโรงแรม บังกะโลจะเน้นความเป็นธรรมชาติมากที่สุด บังกะโลส่วนมากจะตั้งอยู่ใกล้กับแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติ เช่น สถานที่ท่องเที่ยวที่ติดชายทะเล ตามแนวชายเขา นอกจากนั้น ยังใช้เรียกแทนที่พักขนาดเล็ก

หมวดหมู่:โรงแรม
หมวดหมู่:การท่องเที่ยว
หมวดหมู่:แหล่งที่อยู่
นาฬิกาอะตอม

thumb|นาฬิกาอะตอม

**นาฬิกาอะตอม** ออกแบบโดย  Britain's National Physical Laboratory  ในปี ค.ศ. 1955  โดยธาตุ  Caesium-133  จะถูกให้ความร้อนในเตาควบคุมทำให้อะตอมที่มีความเร็วสูงวิ่งผ่านแม่เหล็กอะตอมที่สามารถดูดกลืนพลังงานได้  เมื่อผ่านคลื่น microwave  จะปลดปล่อยพลังงานออกมาที่ความถี่ 9,192,631,770 รอบต่อวินาที  

อะตอมบางส่วน ที่ปลดปล่อยพลังงานออกมา จะเคลื่อนที่ผ่านต่อไปยังแม่หล็ก ก่อนจะถึงตัวดักจับ (Detectors) ซึ่งจะวัดพลังงานที่ได้ ไปปรับเพิ่มค่าความถี่ของ Microwave จนกว่าค่าความถี่ของ Microwave จะเท่ากับ ความถี่ในการปลดปล่อยพลังงานของ Caesium-133 ซึ่งจะทำให้ Detectors วัดพลังงานได้สูงสุด ซึ่งความถี่จะมีค่าคงที่

ต่อมาในปี ค.ศ. 1967 ในการประชุมเรื่องมาตรฐานหน่วยวัด ได้มีการกำหนดให้ 1 วินาที เท่ากับ ช่วงเวลา ที่ Caesium-133 รับ และปลดปล่อยพลังงาน ในการเปลี่ยนระดับสถานะครบ 9,192,631,770 รอบ ซึ่งกลายมาเป็นหน่วยมาตรฐานเวลา ในระบบ SI ในปัจจุบัน (เวลาอะตอมระหว่างประเทศ)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* นาฬิกาอะตอม  จากเว็บฟิสิกส์ราชมงคล

หมวดหมู่:นาฬิกา
หมวดหมู่:ฟิสิกส์
รายชื่อภาพยนตร์ไทย พ.ศ. 2550

**รางวัลภาพยนตร์ไทยประจำปี พ.ศ. 2550/2007**

**รายชื่อภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2550/2007 เรียงตามวันฉาย**

## อ้างอิง
* ภาพยนตร์ไทยปี 2550 ที่ ThaiContentDB
* http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/release/release-2007.html

2550
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกอากาศตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550
แป้นพิมพ์แบบดีโวแร็ค

thumb| แป้นพิมพ์แบบดีโวแร็ค
**แป้นพิมพ์แบบดีโวแร็ค**  เป็นรูปแบบแป้นพิมพ์ สำหรับภาษาอังกฤษ ที่ได้รับการจดสิทธิบัตรในปี 1936 โดย August Dvorak และพี่เขยของเขา William Dealey ซึ่งเป็นแป้นพิมพ์ทางเลือกที่รวดเร็วและถูกหลักสรีรศาสตร์ มากกว่ารูปแบบ QWERTY (รูปแบบแป้นพิมพ์*[[มาตรฐานโดยพฤตินัย]]*) ผู้นิยมดีโวแร็คอ้างว่าแบบนี้ลดการเคลื่อนไหวนิ้ว ช่วยลดข้อผิดพลาด เพิ่มความเร็วในการพิมพ์ ลดอาการบาดเจ็บจากความเครียดซ้ำๆ บ้างก็อ้างว่าสบายกว่า QWERTY   

ดีโวแร็คไม่ได้มาแย่งตำแหน่ง QWERTY อันเป็นรูปแบบแป้นพิมพ์ที่พบบ่อยที่สุด โดยมีเหตุผลที่ชัดเจนที่สุดคือ QWERTY ได้รับความนิยมเมื่อ 60 ปีก่อน ดีโวแร็คถือกำเนิดขึ้น และข้อดีของดีโวแร็คยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่และค่อนข้างน้อย อย่างไรก็ตามระบบปฏิบัติการสมัยใหม่ส่วนใหญ่ (เช่น Windows,  macOS, Linux, iOS, Android, ChromeOS และ BS ) อนุญาตให้ผู้ใช้สลับไปใช้แป้นพิมพ์แบบดีโวแร็ค สามารถเลือกเค้าโครงเพื่อใช้กับแป้นพิมพ์ฮาร์ดแวร์ใดก็ได้ โดยไม่คำนึงถึงตัวอักษรใดๆ ที่พิมพ์อยู่บนแป้นพิมพ์ทางกายภาพ

การปรับเปลี่ยนหลายอย่างได้รับการออกแบบโดยทีมงานที่กำกับโดย ดีโวแร็คหรือโดย ANSI รูปแบบต่างๆ เหล่านี้เรียกรวมกันหรือเรียกแยกกันว่า **แป้นพิมพ์ดีโวแร็คแบบง่าย** (**Dvorak Simplified Keyboard**), **แป้นพิมพ์แบบอเมริกันแบบง่าย** (**American Simplified Keyboard**) หรือเรียกง่ายๆ ว่า **แป้นพิมพ์แบบง่าย** (**Simplified Keyboard**) แต่รูปแบบเหล่านี้ทั้งหมดเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปในชื่อ **แป้นพิมพ์ดีโวแร็ค (Dvorak keyboard** หรือ **Dvorak layout)**

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* DvZine.org - นิตยสารสิ่งพิมพ์และเว็บคอมมิคที่สนับสนุน ดีโวแร็คและสอนความเป็นมาของมัน
* หลักสูตรพื้นฐานใน Dvorak  – โดย แดน วู้ด
* ดีโวแร็คในแบบของคุณ โดย แดน วู้ด และ Marcus Hayward
* http://mkweb.bcgsc.ca/carpalx/?popular_alternatives – การเปรียบเทียบรูปแบบแป้นพิมพ์ที่เหมาะสมที่สุดทั่วไป รวมถึง Dvorak
* ดีโวแร็คโปรแกรมเมอร์ – รูปแบบหนึ่งของแป้นพิมพ์แบบดีโวแร็ค สำหรับโปรแกรมเมอร์โดย Roland Kaufmann

หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
หมวดหมู่:การยศาสตร์
หมวดหมู่:ผังแป้นพิมพ์
สลาฟ (แก้ความกำกวม)

**สลาฟ** อาจหมายถึง
* ชาวสลาฟ หรือ กลุ่มชนที่พูดภาษาสลาวิก (Slavic languages) ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของชนอินโด-ยูโรเปียนที่อาศัยอยู่ในยุโรป
* กลุ่มภาษาสลาฟ หรือ สลาวิก (Slavic languages)
* สลาฟ (เกมไพ่) แผลงมาจากคำว่า "slave" (สเลฟ) ในภาษาอังกฤษ
คำนำหน้าสัญญาณเรียกขานของประเทศ

สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ หรือ ITU ได้กำหนดคำนำหน้า**สัญญาณเรียกขาน หรือ Prefix** สำหรับสถานีวิทยุและสถานีโทรทัศน์ทุกชนิด ซึ่งเป็นข้อตกลงระหว่างประเทศที่จะเข้าใจได้อย่างตรงกัน สัญญาณเรียกขานนั้นเป็นการผสมกันระหว่างตัวหนังสือและตัวเลข ซึ่งแต่ละประเทศต้องกำหนดให้ขึ้นต้นด้วยคำนำหน้าสัญญาณเรียกขานที่กำหนดมาสำหรับประเทศนั้นๆ และในแต่ละประเทศก็อาจมีวิธีการกำหนดสัญญาณเรียกขานให้กับผู้ใช้ที่อาจแตกต่างกันออกไป เช่น ประเทศไทย มีคำนำหน้าสัญญาณเรียกขานคือ **[[สัญญาณเรียกขาน|HS]]** และ **[[สัญญาณเรียกขาน|E2]]** โดยมีข้อกำหนดว่า ตัวหนังสือที่ตามมาจะเป็นเลขบอกเขต 0 - 9 และตัวหนังสือต่อจากตัวเลขถ้ากำหนดให้เป็นตัวหนังสือตัวเดียวจะใช้สำหรับุคคลสำคัญของประเทศ หรือถ้ากำหนดให้มีตัวหนังสือตาม 2 ตัวและขึ้นต้นด้วยตัวอักษร A เช่น HS0AC จะสำรองให้สถานีกรณีพิเศษ เช่น สถานนีควบคุมข่ายประจำจังหวัด สถานีของชมรมหรือสมาคม (Club Station) และสถานีชั่วคราวเฉพาะกิจ

## สัญญาณเรียกขานสมมุติ
สัญญาณเรียกขานต่อเป็นนี้จะไม่ถูกนำมาใช้กำหนดให้กับประเทศต่างๆ หรืออาจนำมาเป็นตัวอย่าง หรือกำหนดให้กับดินแดนสมมุติที่ยังไม่ได้เป็นประเทศ

* A0-A1
* C0-C1
* D0-D1
* E0-E1
* H0-H1
* H5
* E6-E9
* Q [*ตัวหนังสือใด ๆ*] (ไม่กำหนดให้ขึ้นตั้นด้วยอักษร **Q** เพื่อป้องกันการสับสนกับ Q Codes)
* O0-O9
* J0-J1
* L0-L1
* P0-P1
* J9
* 0 [*ตัวหนังสือใด ๆ*] (ไม่กำหนดให้ขึ้นต้นด้วยเลข **ศูนย์**-**0**)
* S0-S1 มีนักวิทยุสมัครเล่นไปออกอากาศในเวสเทิร์นสะฮารา ได้ใช้ "S0" อย่างไม่เป็นทางการ
* T0-T1
* V0-V1
* V9
* Y0-Y1
* Z0-Z1
* X0-X9
* Z4-Z9
* 1 [*ตัวหนังสือใด ๆ*] (ไม่กำหนดให้ขึ้นต้นด้วยตัวเลข **หนึ่ง**-**1** มีนักวิทยุสมัครเล่นออกอากาศในสำนักงานใหญ่ของ Knights of Malta ในกรุงโรม ได้ใช้  "1A0" อย่างไม่เป็นทางการ
* 30-39
* 40-49
* 50-59
* 60-69
* 70-79
* 80-89
* 90-99

## ตารางคำนำหน้าสัญญาณเรียกขานของประเทศ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ITU table of international callsigns

หมวดหมู่:วิทยุสมัครเล่น
ภาษาครี

**ภาษาครี** (Nēhiyawēwin / Ininīmōwin / Ililīmōwin / Īyiyō Ayāmōn) อยู่ในตระกูลภาษาแอลกองเคียน มีผู้พูด 60,000 คน ในแคนาดา โดยเฉพาะในออนตาริโอ มันนิโตบา แชสเก็ทชีวาน และอัลเบอร์ตา มีหลายสำเนียงได้แก่
* ครีกลาง (Central Cree) มีผู้พูด 4,500 คน รวมภาษาครีมูส (Moose Cree) ด้วย ใช้พูดทางตอนใต้ของอ่าวเจมส์ ในออนตาริโอ และภาษาครีลุ่ม (Swampy Cree) ใช้พูดทางตะวันตกแยงเหนือของออนตาริโอ ไปจนถึงตะวันออกเฉียงเหนือของมันนิโตบา  
* ครีชายฝั่งตะวันออก () มีผู้พูด 5,000 คนในควีเบ็ค ทางชายฝั่งตะวันออกของอ่าวเจมส์
* ครีในแผ่นดินตะวันออก (Inland Eastern Cree) มีผู้พูด 2,200 คน ในควีเบ็ค  
* ครีตะวันตก (Western Cree)  มีผู้พูด 53,000 คนในสหรัฐและในภาคกลางตอนเหนือของมันนิโตบา แชสเก็ทชีวาน ประเทศแคนาดา รวมทั้งสำเนียงครีป่า (Woods Cree) ครีที่ราบ (Plains Cree) และครีที่ลุ่มตะวันตก (Western Swampy Cree) 
## แหล่งข้อมูลอื่น

* อักษรครี 

ครี
А

**อา** (А, а) เป็นอักษรตัวแรกในอักษรซีริลลิก มีพัฒนาการโดยตรงมาจากอักษรกรีก แอลฟา ในอักษรซีริลลิกยุคเก่า อักษรตัวนี้มีชื่อว่า *azǔ* และมีค่าของตัวเลขเท่ากับ 1

ในหลายๆ ภาษาที่ใช้อักษรซีริลลิก เช่น ภาษารัสเซีย ภาษาเซอร์เบีย ภาษามาซิโดเนีย และภาษาบัลแกเรีย อ่านอักษรนี้ว่า // (อา) บางครั้งอาจจะอ่านเป็น // (อา ปากกว้าง) หรือ // (เออ) ในภาษาอย่างเช่น ภาษาอิงกุช หรือ ภาษาเชอเชน

ในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา อักษรนี้มีหลากหลายลักษณะ แต่ทุกวันนี้ถูกทำให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน จึงดูเหมือนอักษรละติน A (รวมทั้งรูปแบบตัวเอนด้วย)

## ตำแหน่งอักขระ

## อ้างอิง
* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด

หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก
ชุดตัวหนังสือพยางค์เชโรกี

**ชุดตัวหนังสือพยางค์เชโรกี** เป็นชุดตัวหนังสือพยางค์ที่ประดิษฐ์โดยซีโควยาแห่งเผ่าเชโรกีในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1810 ถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1820 เพื่อเขียนภาษาเชโรกี สิ่งประดิษฐ์ของเขาเป็นสิ่งที่น่าสังเกตเป็นพิเศษเนื่องจากเขาไม่รู้หนังสือจนกระทั่วประดิษฐ์อักษรนี้ขึ้นมา ตอนแรกเขาทดลองด้วยตัวหนังสือคำ แต่ภายหลังระบบของเขาพัฒนาไปเป็นชุดตัวหนังสือพยางค์ ในระบบนี้ แต่ละสัญลักษณ์ทำหน้าที่เป็นพยางค์แทนที่จะเป็นหน่วยเสียงเดียว ตัวอักษร 85 ตัว (เดิมมี 86 ตัว) ให้วิธีการที่เหมาะสมสำหรับการเขียนภาษาเชโรกี ถึงแม้ว่าสัญลักษณ์บางส่วนดูเหมือนอักษรละติน, กรีก, ซีริลลิก และกลาโกลิติก ทั้งหมดไม่ได้แทนเสียงเดียวกัน

## รายละเอียด
ตัวหนังสือเชโรกีเป็นตัวหนังสือพยางค์ แต่ละตัวแทนหนึ่งพยางค์คล้ายคานะในภาษาญี่ปุ่น แต่เดิมมี 86 ตัวยกเลิกไป 1 ตัวเหลือ 85 ตัว มีสระหลักหกเสียงได้แก่ a, e, i, o, u, v เมื่อต้องการสร้างคำก็นำหลายพยางค์มารวมกัน เช่นคำว่า "วิกิพีเดีย" เขียนได้ว่า  ประกอบด้วย  (wi) +  (gi) +  (que) +  (di) +  (ya) เป็นต้น ตัวหนังสือบางตัวคล้ายอักษรละตินแต่ออกเสียงต่างกันโดยสิ้นเชิง

ตารางข้างล่างแสดงชุดตัวหนังสือพยางค์ตามลำดับการอ่าน ซ้ายไปขวา บนลงล่าง ซึ่งจัดเรียงโดย Samuel Worcester พร้อมกับคำทับศัพท์ที่ใช้กันทั่วไป

อักษรละติน 'v' ที่ถอดเสียงในคอลัมน์สุดท้าย ทำหน้าที่เป็นสระนาสิก 

## ยูนิโคด
ภาษาเชโรกีได้รับการบรรจุลงในยูนิโคดเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1999 ในรุ่น 3.0 จากนั้นหลังการเผยแพร่รุ่น 8.0 ในวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2015 ภาษาเชโรกีจึงถูกจัดเป็นอักษรสองขนาด (bicameral script) โดยมีการขยายรวมอักษรเชโรกีตัวพิมพ์เล็กทั้งหมด และรวมอักษรที่เลิกใช้งานด้วย (Ᏽ)

### บล็อก
บล็อกยูนิโคดแรกสำหรับภาษาเชโรกีอยู่ที่ U+13A0&ndash;U+13FF ประกอบด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด 86 ตัว และตัวพิมพ์เล็ก 6 ตัว:

บล็อกเชโรกี ส่วนขยายอยู่ที่ U+AB70&ndash;U+ABBF ประกอบด้วยตัวพิมพ์เล็กที่เหลือ 80 ตัว

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
*Bender, Margaret. 2002. *Signs of Cherokee Culture: Sequoyah's Syllabary in Eastern Cherokee Life*. Chapel Hill: University of North Carolina Press.
*Bender, Margaret. 2008. Indexicality, voice, and context in the distribution of Cherokee scripts. *International Journal of the Sociology of Language* 192:91–104.
* 
* .
* .
* .
* 
* .
* .
* .
* .
* .
* .

## อ่านเพิ่ม
* .

## แหล่งข้อมูลอื่น
* .
* .
* Learning to Design a Cherokee Syllabary with Mark Jamra - Cooper Union lecture on sociohistorical background behind Sequoyah's invention, and attempts in designing modern Cherokee typefaces

เชโรกี
ชุดตัวหนังสือพยางค์
เลข (แก้ความกำกวม)

**เลข** อาจหมายถึง
* เลขโดดหรือตัวเลข สัญลักษณ์แทนจำนวน
* ระบบเลข ระบบการใช้เลขโดด
* จำนวน ปริมาณมากน้อยที่เขียนแทนด้วยเลขโดด
* คณิตศาสตร์ (mathematics) วิชาคำนวณ
** เลขคณิต (arithmetics) สาขาหนึ่งของคณิตศาสตร์
*** การก้าวหน้าเลขคณิต
*** อนุกรมเลขคณิต
อักษรคาร์เรีย

thumbnail|default|ตัวอย่างอักษรคาร์เรีย
**อักษรคาร์เรีย** (Carrier syllabary  หรือ Déné Syllabics)   ประดิษฐ์ขึ้นโดย เอเดรียน-กาเบรียล มอร์ส เมื่อ พ.ศ. 2428 โดยพัฒนาขึ้นจากอักษรที่ใช้เขียนภาษาอทาบัสกัน (Athabaskan) ในเขตนอร์ทเวสต์ เทอริทอร์รี ของแคนาดา ที่ประดิษฐ์โดย อีไมล์ เปติตอท อักษรนี้ใช้อย่างแพร่หลายมาหลายทศวรรษ แม้ว่าจะไม่เป็นที่เข้าใจของคนส่วนใหญ่ พ.ศ. 2503 คณะกรรมการภาษาศาสตร์คาร์เรีย ได้พัฒนาระบบการเขียนด้วยอักษรโรมัน และเป็นที่นิยมแพร่หลายมาจนปัจจุบัน 
## ลักษณะตัวอักษร

## ใช้เขียน
* ภาษาคาร์เรีย ซึ่งมีผู้พูด 3,600 คนในบริติชโคลัมเบียตอนกลาง ในแคนาดา
## อ้างอิง
*   อักษรคาร์เรีย
## แหล่งข้อมูลอื่น
*History and Description of Déné (Carrier) syllabics
*Description of the Carrier syllabary, including charts and images
*Detailed history of the syllabary, with photographs of inscriptions
*Languagegeek Carrier Keyboard Layouts and Fonts

คาร์เรีย
อักษรครี

thumb|400px|จารึกภาษาครีเขียนด้วยอักษรครีจารึกนี้ถอดเป็นอักษรโรมันได้ว่า <br>''Êwako oma asiniwi mênikan kiminawak <br>ininiwak manitopa kaayacik. Êwakwanik oki <br>kanocihtacik asiniwiatoskiininiw kakiminihcik <br>omêniw. Akwani mitahtomitanaw askiy asay <br>êatoskêcik ota manitopa.''
**อักษรครี** (Cree syllabary )ประดิษฐ์โดย เจมส์ อีวาน มิชชันนารีที่ทำงานที่ “บ้านนอร์เวย์” ในอ่าวฮัดสัน เขาประดิษฐ์อักษรสำหรับภาษาโอจิบเวขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2383 เขาพยายามใช้ระบบการออกเสียงของอักษรโรมันเป็นพื้นฐาน แต่ที่ได้ผลคืออักษรพยางค์ ที่บางส่วนอาศัยพื้นฐานจากชวเลข อักษรโอจิบเวประกอบด้วยสัญลักษณ์ 9 ตัว แต่ละตัวเขียนได้ 4 ทิศทาง เพื่อแสดงเสียงสระที่ต่างออกไป ซึ่งเพียงพอสำหรับภาษาโอจิบเว  

อีก 20 ปี ต่อมา อีวานส์เรียนภาษาครี และพยายามหาทางเขียนภาษานั้น เขาทดลองใช้อักษรโรมันแต่ไม่สำเร็จ จึงนำอักษรโอจิบเวมาปรับปรุง และประสบความสำเร็จอย่างมากในหมู่ชาวครี จนอีวานส์ได้รับสมญาว่า “ชายผู้ทำให้เปลือกของต้น birch ได้”  
## ลักษณะ
อักษรครีประกอบด้วย เครื่องหมาย 12 ตัว แต่ละตัวเขียนได้ 4 ทิศทาง เพื่อแสดงเสียงสระ ในบางสำเนียงที่มีเสียงสระ 7 เสียง จะเพิ่มเครื่องหมายแสดงเสียงสระ 
## ใช้เขียน
*  ภาษาครี
## อ้างอิง
*  อักษรครี

ครี
Б

**Be** (Б, б) เป็นอักษรตัวที่ 2 ในอักษรซีริลลิก ออกเสียงเป็น // เหมือนกับ b ในภาษาอังกฤษหรือ บ ในภาษาไทย ในภาษารัสเซียบางครั้งอักษรตัวนี้อ่านเป็น // ที่ไร้เสียงที่ตำแหน่งสุดท้ายของคำหรือพยัญชนะที่ไม่ออกเสียง หรืออ่านเป็น // ที่หน้าเสียงสระซึ่งเลื่อนไปทางเพดานแข็งในช่องปาก

ตัวอักษรนี้มีลักษณะคล้ายเลข 6 และไม่ควรจำสับสนกับ Ve (В, в) ที่ซึ่งมีรูปร่างเหมือนอักษรละติน B อักษรทั้งสองนี้ต่างก็มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก บีตา เหมือนกัน เมื่อตัวอักษรนี้ถูกเขียนด้วยลายมือ อักษร б ตัวเล็กจะดูคล้ายกับอักษรกรีก เดลตา ตัวเล็ก (δ)

ชื่อเดิมของตัวอักษรนี้คือ *bukū* และไม่มีค่าทางตัวเลข เนื่องจากอักษร В ได้รับการนับเลขซีริลลิกจากอักษรกรีกไปแล้ว ดังนั้นอักษร Б จึงไม่มีค่าใดๆ

## ตำแหน่งอักขระ

## อ้างอิง
* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด

หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก
อักษรแบล็กฟุต

**อักษรแบล็กฟุต** (Blackfoot) หรือซิกซิกา อักษรนี้ประดิษฐ์โดยจอห์น วิลเลียม ทิมส์ (2404 – 2488) มิชชันนารีนิกายแองกลิคันจากอังกฤษ ผู้อาศัยอยู่กับชาวแบล็กฟุตในอัลเบอร์ตานานถึง 12 ปี (2426 – 2438) โดยอาศัยอักษรโอจิบเวเป็นพื้นฐานเขาใช้อักษรนี้สร้างพจนานุกรมภาษาแบล็กฟุต และแปลคัมภีร์ไบเบิล ปัจจุบันนิยมใช้อักษรโรมันมากกว่า
## ใช้เขียน
* ภาษาแบล็กฟุต มีผู้พูด 8,000 คน ในรัฐมอนตานา สหรัฐ และ อัลเบอร์ตาในแคนาดา
## อ้างอิง
* อักษรแบล็กฟุต 

บลแกฟุต
อะลานีน

**อะลานีน**  ( หรือ 2-aminopropanoic acid) เป็นกรดอะมิโนไม่จำเป็นชนิด α พบ 2 ไอโซเมอร์เชิงแสง คือ L-alanine and D-alanine โดย L-alanine เป็นหนึ่งในบรรดากรดอะมิโนทั้ง 20 ชนิดที่ถูกใช้มากที่สุดในการสังเคราะห์โปรตีน รองจาก leucine โดยคิดเป็น 7.8% ของโครงสร้างปฐมภูมิในโปรตีนพื้นฐาน 1,150 ชนิด ส่วน D-alanine พบในผนังเซลล์ของแบคทีเรียและ peptide antibiotic บางชนิด

## โครงสร้าง
คาร์บอนอะตอมตำแหน่ง α เกาะอยู่กับหมู่เมทิล (-CH3) ทำให้มันเป็นหนึ่งในบรรดากรดอะมิโนที่มีโครงสร้างง่ายที่สุด และทำให้อะลานีนเป็นสารประกอบ aliphatic ด้วย

## การสังเคราะห์ในสิ่งมีชีวิต
โดยปกติแล้วอะลานีนถูกสังเคราะห์โดยปฏิกิริยา reductive amination ของไพรูเวต และเนื่องจากปฏิกิริยา transamination เป็นปฏิกิริยาที่ผันกลับได้ ทำให้อะลานีนสามารถถูกสร้างขึ้นจากไพรูเวตได้ง่าย ซึ่งทำใก้อะลานีนเข้าไปเกี่ยวข้องกับปฏิกิริยาเคมีที่สำคัญหลายปฏิกิริยาในสิ่งมีชีวิต ได้แก่ glycolysis gluconeogenesis และ citric acid cycle เป็นต้น

## หน้าที่
หมู่เมทิลของอะลานีนไม่ว่องไวต่อปฏิกิริยา ดังนั้น มันจึงมักที่จะไม่เกี่ยวข้องโดยตรงกับหน้าที่ของโปรตีน อย่างไรก็ตาม อะลานีนมีบทบาทสำคัญในการจดจำหรือความจำเพาะต่อซับเสตรต โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับอะตอมอื่นๆไม่ว่องไวต่อปฏิกิริยาเช่นกัน เช่น คาร์บอน นอกจากนี้ อะลานีนยังถูกนำไปใช้ใน alanine cycle ในการสร้างกลูโคสจากโปรตีน

## แหล่งที่พบ
อาหารโปรตีนทุกชนิด เช่น เนื้อ ปลา ไข่ ผลิตภัณฑ์นมล้วนอุดมไปด้วยอะลานีน

หมวดหมู่:กรดอะมิโนโปรตีโนเจนิก
หมวดหมู่:กรดอะมิโนกลูโคเจนิก
อักษรกเปลเล

**อักษรกเปลเล** (Kpelle syllabar)ประดิษบ์ขึ้นราว พ.ศ. 2473 โดยกบิลิ หัวหน้าเผ่าซาโนเยียในไลบีเรีย ใช้โดยผู้พูดภาษากเปลเลในไลบีเรียและกิเนีย ในช่วง พ.ศ. 2473 – 2483 ปัจจุบันใช้อักษรโรมัน
## ลักษณะ
มี 88 ตัว เขียนจากซ้ายไปขวาในแนวนอน อักษรแต่ละตัวมีมากกว่า 1 รูปแบบ 
## ใช้เขียน
* ภาษากเปลเล ซึ่งเป็นภาษากลุ่มมันเด ตระกูลไนเจอร์-คองโก มีผู้พูด 490,000 คน ในไลบีเรีย และ 300,000 คน ในกีเนีย 
## อ้างอิง
* อักษรกเปลเล 

กเปลเล
อักษรเมนเด

thumb|250px|"Mɛɛnde yia" ในอักษรเมนเด (อ่านจากขวาไปซ้าย)
**อักษรเมนเด** (Mende syllabary) หรือ **อักษรกิกากุ** (Kikakui) ประดิษฐ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2464 โดย กิสิมิ กามาลา(Kisimi Kamara) (2433 – 2505) แห่งเซียร์ราลีโอน จากการสังเกตการณ์ปกครองของอังกฤษ เขาสรุปว่า อำนาจส่วนหนึ่งมาจากการอ่านออกเขียนได้  เขาต้องการให้ประชาชนของเขามีความสามารถเช่นนั้น กิสิมิจึงกล่าวอ้างว่า เขาประดิษฐ์อักษรเมนเด หรือ กิ-กา-กุ ขึ้นจากความฝัน อักษรนี้มีสัญลักษณ์ 195 ตัว บางตัวมีหลายรูปแบบ เขียนจากขวาไปซ้ายในแนวนอน ในช่วงพ.ศ. 2464 – 2482 เขาเปิดโรงเรียนเพื่อสอนอักษรของเขา และได้รับความนิยมเป็นลำดับมา ระหว่าง พ.ศ. 2483 – 2492 อังกฤษจัดตั้งโรงเรียนเพื่อสอน**ภาษาเมนเด**ที่เขียนด้วยอักษรโรมัน ทำให้อักษรของกิสิมิถูกลืมไปในที่สุด 

## ใช้เขียน
* ภาษาเมนเด ซึ่งเป็นภาษาตระกูลไนเจอร์-คองโก มีผู้พูด 1.26 ล้านคน ในไลบีเรียและเซียร์ราลีโอน

## อ้างอิง
* อักษรเมนเด 

มเนเด
В

**Ve** (В, в) เป็นอักษรตัวที่ 3 ในอักษรซีริลลิก อ่านได้เป็นเสียง // และมีรูปร่างเหมือนอักษรละติน B แต่ออกเสียงต่างกัน

อักษรตัวนี้และ Б มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก บีตา ซึ่งมีการใช้แทนเสียง // ของภาษากรีกในเวลาใกล้เคียงกับสมัยที่อักษรซีริลลิกถูกสร้างขึ้น ชื่อเดิมของอักษรตัวนี้คือ *vědě* และมีค่าตัวเลขเท่ากับ 2 ในระบบเลขซีริลลิก

ในภาษารัสเซีย อักษรตัวนี้ออกเสียงเหมือน // เหมือนภาษาอังกฤษ ยกเว้นเมื่ออักษรตัวนี้ปรากฏท้ายคำจะเป็น // ที่ไร้เสียง หรืออ่านเป็น // ก่อนเสียงสระซึ่งเลื่อนไปทางเพดานแข็ง

ในการออกเสียงภาษายูเครนแบบมาตรฐาน (ซึ่งมีสำเนียงโพลทาวาเป็นฐาน) อักษร В จะออกเสียงเป็น // ในภาษาอังกฤษ (เหมือนมี ว สะกด) เมื่ออยู่ที่ท้ายคำ เช่น Владислав แปลงเป็นอักษรละตินจะได้ *Vladyslaw* อ่านว่า *วลาดีสลาว* แต่สำหรับชาวยูเครนกลุ่มหนึ่ง จะออกเสียงอักษรนี้เป็น // เสมอไม่ว่าจะปรากฏอยู่ที่ใด

ในภาคตะวันออกของประเทศยูเครน อักษร В อาจจะถูกอ่านเป็น // ที่ไร้เสียงให้คล้ายกับภาษารัสเซีย ซึ่งไม่เป็นไปตามมาตรฐาน ยกตัวอย่างคำว่า сказав ภาษายูเครนมาตรฐานจะอ่านว่า *skazaw สคาซาว* ในขณะที่ภาคตะวันออกจะอ่านว่า *skazaf สคาซาฟ*

ในภาษาเบลารุส อักษร В จะออกเสียงเป็น // เท่านั้น แต่เมื่ออักษรตัวนี้ไปปรากฏอยู่ท้ายคำหรือหน้าพยัญชนะอีกตัวจะเปลี่ยนรูปเป็นอักษร Ў ซึ่งเป็นอักษรที่มีใช้ในภาษานี้เท่านั้นที่แทนเสียง // ตัวอย่าง คำศัพท์ мова *(mova โมวา)* ที่เป็นคำนาม เมื่อเปลี่ยนรูปไปเป็นคำคุณศัพท์จะกลายเป็น моўный *(mownyy โมวนืยอี)* และคำนามที่เป็นพหูพจน์จะกลายเป็น моў *(mow โมว)*

## ตำแหน่งอักขระ

## อ้างอิง
* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด

หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก
แคว้นกันตาเบรีย

**กันตาเบรีย** () เป็นแคว้นปกครองตนเองแคว้นหนึ่งของประเทศสเปน มีจังหวัดเพียงจังหวัดเดียวมีชื่อว่ากันตาเบรียเช่นกัน มีอาณาเขตทางทิศตะวันออกต่อกับแคว้นประเทศบาสก์ (จังหวัดบิซกายา) ทางทิศใต้ติดต่อกับแคว้นกัสติยาและเลออน (จังหวัดเลออน จังหวัดปาเลนเซีย และจังหวัดบูร์โกส) ทางทิศตะวันตกติดต่อกับแคว้นอัสตูเรียส ส่วนทิศเหนือจรดทะเลกันตาเบรีย มีเมืองซันตันเดร์เป็นเมืองหลักของแคว้น

## อ้างอิง


กันตาเบรีย
กันตาเบรีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2525
กู่กาสิงห์

**กู่กาสิงห์** ตั้งอยู่ในวัดบูรพากู่กาสิงห์ ตำบลกู่กาสิงห์ อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นโบราณสถานสถาปัตยกรรมแบบเขมรอีกแห่งหนึ่ง มีขนาดค่อนข้างใหญ่และยังอยู่ในสภาพดีพอควร

## ลักษณะ
ประกอบด้วย ปรางค์ 3 องค์ ตั้งอยู่บนฐานศิลาแลงเดียวกัน มีวิหารหรืออาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่เรียกว่าบรรณาลัย อยู่ทางด้านหน้าทั้งสองข้าง ทั้งหมดล้อมรอบด้วยกำแพงซึ่งมีซุ้มประตูทั้ง 4 ทิศ ถัดออกไปเป็นคูน้ำรูปเกือกม้าล้อมรอบอีกชั้นหนึ่ง ปรางค์ประธานหรืออาคารหลักที่มี 3 องค์นั้น ตั้งเรียงอยู่บนฐานเดียวกันในแนวเหนือ-ใต้ แผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ปรางค์องค์กลางมีขนาดใหญ่กว่าอีก 2 องค์ที่ขนาบข้าง และมีมุขยื่นทางด้านหน้าเป็นห้องยาว มีประตูทางเข้า 3 ทาง คือด้านหน้าและด้านข้างของห้องยาวทั้งสอง ส่วนฐานขององค์ปรางค์ก่อด้วยศิลาทรายยังคงปรากฏลวดลายสลักเป็นชั้นเป็นแนว เช่น ลายกลีบบัวและลายกนก ผนังก่ออิฐ ที่ห้องในสุดหรือส่วนครรภคฤหะได้ค้นพบศิวลึงค์ ซึ่งเป็นตัวแทนของเทพสูงสุด (พระอิศวร) และความอุดมสมบูรณ์ตามลัทธิความเชื่อในศาสนาพราหมณ์ลัทธิไศวนิกาย นอกจากนี้ยังพบทับหลังอีกหลายชิ้น ชิ้นหนึ่งสลักเป็นภาพพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณในซุ้มเรือนแก้ว โดยยืนอยู่เหนือหน้ากาล ซึ่งมีมือยึดจับท่อนพวงมาลัยอีกทีหนึ่ง และยังได้พบซุ้มหน้าบันสลักเป็นภาพพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณท่ามกลางลายก้านขดอีกด้วย ส่วนปรางค์อีก 2 องค์ที่ขนาบนั้น มีขนาดและลักษณะเดียวกัน ฐานก่อด้วยศิลาทราย ผนังก่ออิฐมีประตูเพียงด้านหน้า ภายในมีแท่นรูปเคารพวางอยู่จากลวดลายของศิลปกรรม แบบแผนผังและโบราณวัตถุที่พบแสดงให้ทราบว่า กู่กาสิงห์สร้างขึ้นในแบบศิลปะเขมรที่เรียกว่า "แบบบาปวน" อายุราว พ.ศ. 1560-1630 เพื่อเป็นเทวสถานอุทิศถวายแด่พระอิศวร เทพเจ้าสูงสุดองค์หนึ่งในศาสนาพราหมณ์

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ประเพณีไทยดอตคอม 

หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดร้อยเอ็ด
หมวดหมู่:อำเภอเกษตรวิสัย