ภาษาทางการของอินเดีย

ภาษาที่พูดกันในประเทศอินเดียอยู่ในตระกูลภาษาหลายตระกูล โดยตระกูลหลักคือภาษากลุ่มอินโด-อารยันที่มีชาวอินเดียพูดถึง 78.05% และตระกูลภาษาดราวิเดียนที่มีชาวอินเดียพูดถึง 19.64% บางครั้งทั้งสองตระกูลถูกเรียกเป็นกลุ่มภาษาอินเดีย ส่วนกลุ่มภาษาที่มีผู้พูด 2.31% ของประชากรทั้งหมดได้แก่ออสโตรเอเชียติก, จีน-ทิเบต, ไท–กะได และกลุ่มภาษาขนาดเล็กจำนวนน้อยกับโดดเดี่ยว ประเทศอินเดียเป็นประเทศที่มีภาษามากเป็นอันดับ 4 ของโลก (447) เป็นรองเพียงไนจีเรีย (524), อินโดนีเซีย (710) และปาปัวนิวกินี (840) นอกจากนี้ อนุทวีปอินเดียยังเป็นที่ตั้งของภาษาฮินดี-อูรดู ภาษาที่มีผู้พูดมากเป็นอันดับ 3 ของโลก ภาษาเบงกอล ภาษาที่มีผู้พูดมากเป็นอันดับที่ 6 ของโลก และภาษาปัญจาบ ภาษาที่มีผู้พูดมากเป็นอันดับที่ 13 ของโลก

รัฐธรรมนูญอินเดีย มาตราที่ 343 ระบุว่าภาษาราชการของสหภาพคือภาษาฮินดีในอักษรเทวนาครี ส่วนภาษาอังกฤษจะยังคงมีสถานะเดิมเป็นเวลา 15 ปีนับตั้งแต่ ค.ศ. 1947 ต่อมามีการแก้ไขรัฐธรรมนูญในพระราชบัญญัติภาษาราชการ ค.ศ. 1963 อนุญาตให้ใช้ภาษาอังกฤษร่วมกับภาษาฮินดีในรัฐบาลอินเดียอย่างไม่มีกำหนด จนกว่าจะมีคำสั่งเปลี่ยนแปลง รูปแบบตัวเลขที่ใช้ในทางราชการเป็น "รูปแบบเลขอินเดียสากล" ซึ่งในโลกที่พูดภาษาอังกฤษส่วนใหญ่เรียกเป็นตัวเลขอารบิก ภาษาฮินดีไม่ได้เป็นภาษาประจำชาติของอินเดีย รัฐธรรมนูญอินเดียไม่ได้ให้สถานะพิเศษแก่ภาษาใด ๆ ทั้งสิ้น ถึงแม้ว่าจะมีความเข้าใจผิดบ้างก็ตาม

การปกครองโดยอังกฤษส่งผลให้ภาษาอังกฤษกลายเป็นภาษาสำหรับการปกครอง ธุรกิจ และการศึกษา ภาษาอังกฤษเป็นหนึ่งในสองภาษาที่รัฐธรรมนูญของอินเดียอนุญาตให้ใช้ในการทำราชการในรัฐสภานอกเหนือไปจากภาษาฮินดี แม้ว่าภาษาฮินดีจะได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลอย่างเป็นทางการและทำหน้าที่เป็นภาษากลางในส่วนใหญ่ของอินเดีย แต่ก็มีการคัดค้านการใช้ภาษาฮินดีในรัฐทางตอนใต้ของอินเดียอย่างมาก และภาษาอังกฤษก็กลายมาเป็นภาษากลางโดยพฤตินัยในส่วนใหญ่ของอินเดีย  มนุ โจเซฟ เขียนไว้ในบทความของเดอะนิวยอร์กไทมส์ เมื่อปี ค.ศ. 2011 ว่า เนื่องจากภาษาอังกฤษเป็นภาษาประจำชาติของอินเดีย และมีการใช้กันอย่างแพร่หลาย รวมถึงมีผู้คนจำนวนมากต้องการเรียนภาษาอังกฤษ ดังนั้น "ภาษาอังกฤษจึงเป็นภาษาประจำชาติโดยพฤตินัยของอินเดีย เป็นความจริงที่ขื่นขม" ความสามารถทางภาษาอังกฤษสูงที่สุดในกลุ่มคนเมือง ผู้ร่ำรวย ผู้ที่มีระดับการศึกษาสูง คริสเตียน ผู้ชาย และคนรุ่นใหม่  ในปี ค.ศ. 2017 วัยรุ่นในชนบทมากกว่าร้อยละ 58 สามารถอ่านภาษาอังกฤษพื้นฐานได้ และผู้มีอายุ 14 ปีร้อยละ 53 และร้อยละ 60 ของผู้มีอายุ 18 ปีสามารถอ่านประโยคภาษาอังกฤษได้ 

กำหนดรายการที่แปดในรัฐธรรมนูญอินเดียระบุภาษาเพียง 22 ภาษา ซึ่งได้รับการกล่าวถึงเป็นภาษาที่ *ถูกกำหนด* และได้รับการยอมรับ สถานะ และการสนับสนุนอย่างเป็นทางการ นอกจากนี้ รัฐบาลอินเดียยังให้รางวัลความโดดเด่นของภาษาคลาสสิก เช่น ภาษากันนาดา, มลยาฬัม, โอริยา, สันสกฤต, ทมิฬ และเตลูกู

รายงานจากสำมะโนอินเดีย ค.ศ. 2001 ประเทศอินเดียีภาษาหลัก 122 ภาษา และภาษาอื่น ๆ 1599 ภาษา อย่างไรก็ตาม จำนวนภาษาตามข้อมูลต่าง ๆ นั่นไม่เหมือนกัน โดยหลักเนื่องจากความแตกต่างในการตีความคำว่า "ภาษา" และ "ภาษาย่อย" สำมะโน ค.ศ. 2001 บันทึก 30 ภาษาที่มีผู้พูดเป็นภาษาแม่มากกว่าหนึ่งล้านคน และ 122 ภาษาที่มีผู้พูดมากกว่า 10,000 คน ภาษาในการติดต่อที่มีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์อินเดียมีอยู่สองภาษา: ภาษาเปอร์เซีย และภาษาอังกฤษ ภาษาเปอร์เซียเคยเป็นภาษาของราชสำนักในอินเดียสมัยราชวงศ์โมกุล ถือเป็นภาษาเชิงบริหารเป็นเวลาหลายศตวรรษก่อนที่อังกฤษเข้ามาล่าอาณานิคม ภาษาอังกฤษยังคงมีบทบาทสำคัญในอินเดีย ซึ่งมีการใช้งานในการศึกษาระดับอุดมศึกษาและในบางพื้นที่ของรัฐบาลอินเดีย ภาษาฮินดีมีจำนวนผู้พูดเป็นภาษาแม่ในประเทศอินเดียในปัจจุบันมากที่สุด ทำหน้าที่เป็นภาษากลางทั่วอินเดียตอนเหนือและตอนกลาง รองลงมาคือภาษาเบงกอลซึ่งเป็นที่เข้าใจในอินเดียตะวันออกและตะวันออกเฉียงเหนือ รองลงมาอีกคือภาษามราฐีที่มีผู้พูดในภาคตะวันตกเฉียงใต้ อย่างไรก็ตาม มีความกังวลว่ามีการทอดทิ้งภาษาฮินดีในอินเดียตอนใต้ โดยเฉพาะในรัฐทมิฬนาฑูและรัฐกรณาฏกะ รัฐมหาราษฏระ รัฐเบงกอลตะวันตก รัฐอัสสัม รัฐปัญจาบ และภูมิภาคอื่น ๆ ที่ไม่ใช้ภาษาฮินดีเป็นภาษาหลักก็เริ่มแสดงความกังวลต่อภาษาฮินดีด้วย

## ภาษาราชการ (รัฐบาลกลาง)

#**[[ภาษาฮินดี]]**
#**[[ภาษาอังกฤษ]]** (ภาษาราชการเพิ่มเติม)

## ภาษาราชการอื่น ๆ ของอินเดีย
#**[[ภาษากอนกานี]]** (Konkani, ภาษาราชการของกัว)
#**[[ภาษากันนาดา]]** (Kannada, ภาษาราชการของรัฐกรณาฏกะ)
#**[[ภาษาคุชราต]]** (Gujarati, ภาษาราชการของดาดราและนครหเวลี ดามันและดีอู และคุชราต)
#**[[ภาษาแคชเมียร์]]** (Kashmiri)
#**[[ภาษาโดกรี]]** (Dogri, ภาษาราชการของรัฐชัมมูและกัศมีร์)
#**[[ภาษาเตลูกู]]** (Telugu, ภาษาราชการของรัฐอานธรประเทศ)
#**[[ภาษาทมิฬ]]** (Tamil, ภาษาราชการของรัฐทมิฬนาฑูและพอนดิเชอร์รี)
#**[[ภาษาเนปาลี]]** (Nepali, ภาษาราชการของรัฐสิกขิม)
#**[[ภาษาเบงกอล]]** (Bengali ภาษาราชการของรัฐตรีปุระและรัฐเบงกอลตะวันตก)
#**[[ภาษาโบโด]]** (Bodo, ภาษาราชการของรัฐอัสสัม)
#**[[ภาษาปัญจาบ]]** (Punjabi, ภาษาราชการของ รัฐปัญจาบ)
#**[[ภาษามราฐี]]** (Marathi, ภาษาราชการของรัฐมหาราษฏระ)
#**[[ภาษามลยาฬัม]]** (Malayalam, ภาษาราชการของรัฐเกรละและลักษทวีป)
#**[[ภาษาไมไต|ภาษามณีปุระ]]** **(ภาษาไมไต)** (Manipuri, Meithei, ภาษาราชการของรัฐมณีปุระ)
#**[[ภาษาไมถิลี]]** (Maithili, ภาษาราชการของรัฐพิหาร)
#**[[ภาษาสันตาลี]]** (Santali)
#**[[ภาษาสันสกฤต]]** (Sanskrit)
#**[[ภาษาสินธี]]** (Sindhi)
#**[[ภาษาอัสสัม]]** (Assamese, ภาษาราชการของรัฐอัสสัม)
#**[[ภาษาอูรดู]]** (Urdu, ภาษาราชการของรัฐชัมมูและกัษมีระ)
#**[[ภาษาโอริยา]]** (Oriya, ภาษาราชการของรัฐโอริศา)
#**[[ภาษาฮินดี]]** (Hindi, ภาษาราชการของหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ รัฐพิหาร รัฐฉัตตีสครห์ กรุงนิวเดลี รัฐหรยาณา รัฐหิมาจัลประเทศ รัฐฌาร์ขันท์ รัฐมัธยประเทศ รัฐราชสถาน รัฐอุตตรประเทศ และรัฐอุตตรขันท์)

## ภาษาอื่น ๆ ที่นิยมพูดในอินเดีย
(มีคนพูดมากกว่า 5 ล้านคน แต่ไม่มีฐานะทางราชการ)
#**[[ภาษาโคณฑี]]** (Gondi, ชนเผ่ากอนด์ Gond)
#**[[ภาษากาเนาจี]]** (Kanauji, ภาษาของรัฐอุตตรประเทศ มักถือว่าประเภทย่อยของภาษาฮินดี)
#**[[ภาษาคุตชี]]** (Kutchi, ภาษาของคุตช์)
#**[[ภาษาฉัตตีสครห์]]** (Chhattisgarhi, ภาษาของรัฐฉัตตีสครห์ มักถือว่าประเภทย่อยของภาษาฮินดี)
#**[[ภาษาตูลู]]** (Tulu, พูดโดยชาวตูเล Tule ของรัฐกรณาฏกะและรัฐเกรละ)
#**[[ภาษาบุนเดลี]]** (Bundeli, มักถือว่าประเภทย่อยของภาษาฮินดี)
#**[[ภาษาโภชปุรี]]** (Bhojpuri, ภาษาของพิหาร มักถือว่าประเภทย่อยของภาษาฮินดี)
#**[[ภาษาภิล]]** (Bhili, ชนเผ่าภิล Bhil)
#**[[ภาษามคธี]]** (Magadhi, หรือ ภาษามคธ ภาษาของรัฐพิหารตอนใต้ มักถือว่าประเภทย่อยของภาษาฮินดี)
#**[[ภาษามาร์วารี]]** (Marwari, ภาษาของรัฐราชสถาน มักถือว่าประเภทย่อยของภาษาฮินดี)
#**[[ภาษาหริยนวี]]** (Haryanvi, ภาษาของรัฐหรยาณา มักถือว่าประเภทย่อยของ ภาษาฮินดี)
#**[[ภาษาอวาธี]]** (Awadhi, มักถือว่าประเภทย่อยของภาษาฮินดี)
#**[[ภาษาฮินดูสตานี]]** (Hindustani, การผสมระหว่างภาษาฮินดีและภาษาอูรดู ส่วนใหญ่พูดในตอนเหนือของอินเดีย)

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อภาษาของอินเดียเรียงตามจำนวนคนพูด
* ภาษาของอินเดีย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Linguistic map of India with a detailed map of the Seven Sister States (India) at Muturzikin.com
* Languages and Scripts of India
* Diversity of Languages in India
* A comprehensive federal government site that offers complete info on Indian Languages
* Technology Development for Indian Languages, Government of India 
*Languages Spoken in Himachal Pradesh - Himachal Pariksha 

ภาษาในประเทศอินเดีย