open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
อำเภอกันดาลสตึง

**กันดาลสตึง** ( ) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกันดาล ประเทศกัมพูชา อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 23 ตำบล (*คุ้ม*) และ 154 หมู่บ้าน (*ภูมิ*)มีท่าอากาศยานนานาชาติเตโชเป็นท่าอากาศยานนานาชาติเข้าสู่เมือง

## การปกครอง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Kandal at Royal Government of Cambodia website
* Kandal at Ministry of Commerce website

กันดาลสตึง
เทศกาล

[thumb| มิวสิกเฟสต์ เทศกาลดนตรีกลางแจ้ง 11 วัน จัดขึ้นทุกปีในเดือนสิงหาคมที่เมืองเบทเลเฮม รัฐเพนซิลเวเนีย ถือเป็นเทศกาลดนตรีฟรีที่ใหญ่ที่สุดใน[สหรัฐอเมริกา ดึงดูดผู้เข้าร่วมกว่า 1.3 ล้านคน ]]
**เทศกาล** คืองานที่จัดขึ้นโดยชุมชนและมุ่งเน้นไปที่ลักษณะเฉพาะบางประการหรือลักษณะเฉพาะของชุมชนนั้น อย่างด้านศาสนาและวัฒนธรรมของชุมชนนั้น มักกำหนดให้เป็นวันหยุดท้องถิ่นหรือระดับชาติ เมลา หรืออีด นอกจากศาสนาและคติชนแล้ว วันหยุดยังมีแหล่งกำเนิดที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งก็คือ เกษตรกรรม อาหารเป็นทรัพยากรที่สำคัญมากจนมีเทศกาลต่าง ๆ มากมายที่เกี่ยวข้องกับฤดูเก็บเกี่ยว การระลึกถึงทางศาสนาและวันขอบคุณพระเจ้าสำหรับการเก็บเกี่ยวที่ดีมักจะรวมอยู่ในกิจกรรมต่าง ๆ ที่จัดขึ้นในฤดูใบไม้ร่วง เช่น วันฮาโลวีนในซีกโลกเหนือและอีสเตอร์ในซีกโลกใต้

## ประวัติศาสตร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เหตุการณ์ทางสังคม
หมวดหมู่:เทศกาล
เพียงได้รักตราบสิ้นลมหายใจ

เป็นซีรีส์มังงะแนว''ยูริ''ของญี่ปุ่น เขียนและวาดภาพโดยอาโอโนะ นาจิ เรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสาร*[[คอมมิคยูริฮิเมะ]]* ของสำนักพิมพ์อิจิจินชะ ตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561 จนถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2563 หลังจากนั้นจึงย้ายไปตีพิมพ์เป็นตอนออนไลน์ใน *PixivYurihime* และ*อิจิจิน พลัส* ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอ  มีกำหนดออกอากาศในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2569

## ตัวละคร
;
: (PV, อนิเมะ)
;
: (PV, อนิเมะ)
;
: (PV, อนิเมะ)
;
: (PV, อนิเมะ)

## สื่อ
### มังงะ
เขียนและวาดภาพประกอบโดยอาโอโนะ นาจิ ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารคอมมิคยูริฮิเมะของสำนักพิมพ์อิจิจินชะตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561 จนถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2563 ก่อนจะย้ายไปลงตีพิมพ์ออนไลน์ใน *Yurihime@pixiv* และ *อิจิจิน พลัส* ซีรีส์นี้ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม (ทังโกบง) จำนวน 8 เล่ม ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2568 ได้รับการแปลและตีพิมพ์ภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู

#### จำนวนเล่ม

### อนิเมะ
มีการประกาศสร้างเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2568 ซีรีส์เรื่องนี้จะผลิตโดยสตูดิโอ  เดิมทีมีการประกาศว่าทาคุได คาคุจิเป็นผู้กำกับของซีรีส์นี้ แต่ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569 เครดิตของเขาถูกเปลี่ยนเป็น "ที่ปรึกษาด้านความคิดสร้างสรรค์" ยาซูชิ โทโมดะ ซึ่งเดิมเป็นผู้ช่วยผู้กำกับของคาคุจิ ได้เข้ามารับตำแหน่งผู้กำกับแทน โดยมีนาโอ เอโนโมโตะเข้ามาดำรงตำแหน่งผู้ช่วยผู้กำกับแทนโทโมดะ จุกกิ ฮานาดะเป็นผู้จัดการการเขียนบทของซีรีส์ เคียวโกะ ยูฟุเป็นผู้ออกแบบตัวละคร และยูคาริ ฮาชิโมโตะและมิจิรุเป็นผู้แต่งเพลงประกอบ มีกำหนดออกอากาศในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2569

## ผลตอบรับ
*เพียงได้รักตราบสิ้นลมหายใจ* ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลมังงะถัดไป ประจำปี พ.ศ. 2562 ในหมวดหมู่มังงะตีพิมพ์ นอกจากนี้ ยังได้รับการนำเสนอในรายชื่อ "คุณควรอ่านมังงะเรื่องนี้" ของมายอนิเมะลิสต์ในปี พ.ศ. 2567 ในหมวดศิลปะ/เรื่องราวที่ไม่ซ้ำใครอีกด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* 

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2569
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์อิจิจินชะ
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะแนวดาร์กแฟนตาชี
หมวดหมู่:ความหลากหลายทางเพศในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่กำลังจะมา
หมวดหมู่:สงครามในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวยูริ
หมวดหมู่:เซนชู
กีฬาบริดจ์ในกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 50

**กีฬา[[บริดจ์ (เกมไพ่)|บริดจ์]]ใน[[กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 50]]** เป็นการแข่งขันกีฬาบริดจ์ที่จัดขึ้นในจังหวัดปทุมธานี กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 9 มกราคม 2568 - 16 มกราคม  พ.ศ. 2568 โดยได้จัดขึ้นที่อาคารเรียนรวมสังคมศาสตร์ 2 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 6 รายการ ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 21 เหรียญ

## สรุปเหรียญรางวัล

## ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

นักกีฬาดีเด่นชาย : พริษฐ์ พรหมจันทร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 

นักกีฬาดีเด่นหญิง : ณัชชา สวยกลาง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

ผู้ฝึกสอบดีเด่น : จงชนะ จันทมาศ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

หมวดหมู่:กีฬาบริดจ์ในกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย
ทุ่งเศรษฐี (ภาพยนตร์)

**ทุ่งเศรษฐี** เป็นภาพยนตร์ไทยแนวเพลง โลดโผน สุขนาฏกรรม ปี พ.ศ. 2514 จากการเขียนบทภาพยนตร์ของครูไพบูลย์ บุตรขัน ครูเพลงชื่อดัง นำแสดงโดยครรชิต ขวัญประชา, เพชรา เชาวราษฎร์, รุ่งเพชร แหลมสิงห์ และกิ่งดาว จันทร์สวัสดิ์ เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2514 เดิมภาพยนตร์เรื่องนี้ได้วางตัวมิตร ชัยบัญชา เป็น ไพร พิมพ์กำแหง พระเอกของเรื่องแต่เนื่องจากมิตร ชัยบัญชา ได้ประสบอุบัติเหตุตกเฮลิคอปเตอร์เสียชีวิตเสียก่อน จึงได้ครรชิต ขวัญประชา พระเอกรุ่นน้องมารับบทแทน และภาพยนตร์เรื่องนี้ยังเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในชีวิตการแสดงของ อี๊ด ดวงใจ หทัยกาญจน์

## เนื้อเรื่อง
*ทุ่งเศรษฐี* เรื่องราวของ **ไพร พิมพ์กำแหง** (ครรชิต ขวัญประชา) พ่อค้าขายแผ่นเสียงที่เดินทางกลับมายัง ทุ่งเศรษฐี บ้านเกิดของเขาพร้อมกับ **รุ่ง เพลงรัก** (รุ่งเพชร แหลมสิงห์) จนได้พบรักกับ **ขวัญดาว โป่งดิน** (เพชรา เชาวราษฎร์) ลูกสาวคนโตของ **กำปั่น โป่งดิน** (ฑัต เอกฑัต) นักเลงใหญ่ในหมู่บ้านทุ่งเศรษฐีเหนือ ทางด้านรุ่งก็ได้พบรักกับ **ปูน้อย นาดี** (กิ่งดาว จันทร์สวัสดิ์) เพื่อนรักของขวัญดาว และยังเป็นลูกสาวของ **ครูมวยพุก นาดี** (ประมินทร์ จารุจารีต) เพื่อนรักของกำปั่น

ขณะเดียวกัน **ขวัญเดือน** (ดวงใจ หทัยกาญจน์) ลูกสาวคนเล็กของกำปั่นและยังเป็นน้องสาวของขวัญดาวรวมถึง **จันทรา นาดี** (ศศิธร เพชรรุ่ง) ลูกสาวอีกคนของครูมวยพุก ก็แอบชอบไพรเช่นเดียวกัน ทำให้ **ห้าว โพธิ์หัก** (อดินันท์ สิงห์หิรัญ) อีกหนึ่งเพื่อนรักของกำปั่นไม่พอใจ เพราะหวังจะให้ **หาญ โพธิ์หัก** (เทิ่ง สติเฟื่อง) ลูกชายคนเดียวได้แต่งงานกับขวัญดาว ต่อมาไพรได้รู้ความจริงจาก **เฉิ่ม ฉิ่งฉับ** (ทักษิณ แจ่มผล) เพื่อนรักของ **ผง พิมพ์กำแหง** (พร้อมสิน สีบุญเรือง) พ่อของไพรว่ากำปั่นคือคนที่ฆ่าและเผาผงจนตายคากระท่อมเนื่องจากแค้นที่ถูกฉุดเจ้าสาว ไพรจึงจับกำปั่นมาหวังจะเผาให้ตายเหมือนกับพ่อของตัวเอง ถึงแม้ขวัญดาวจะมาขอร้องก็ไม่เป็นผล แต่แล้วเรื่องก็ยุติลงด้วยดีเมื่อ **โมฬี ภุมรินทร์** (รัตนาภรณ์ อินทรกำแหง) แม่ของไพรหรือก็คือเจ้าสาวที่ถูกฉุดมาเตือนสติลูกให้รู้จักอภัย เลิกอาฆาตจองเวรต่อกัน

## นักแสดง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* *[https://thaibunterng.fandom.com/th/wiki/ทุ่งเศรษฐี_(2514) ทุ่งเศรษฐี]* ทางเว็บไซต์ ไทยบันเทิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผนไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เพลงไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รักไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2514
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทยในคริสต์ทศวรรษ 1970
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในจังหวัดนครปฐม
อำเภออังค์สนูล

**อังค์สนูล** () เป็นอำเภอของจังหวัดกันดาล ประเทศกัมพูชา อำเภอแบ่งออกเป็น 16 ชุมชน (*คุ้ม*) เช่น แบกชาน, บองทุ่ม, ฉักเชือเนียง, ดำเนินนาค อำพล, กัมบูล, กันตก, กร่างหมาก, ลำหาช, หมาก, ออฟลอก, เผือก, ปอนแซง, เปรยปึก, สำโรงลือ, สเนา, ตวลเปรช และ 307 หมู่บ้าน (*ภูมิ*)[

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Kandal at Royal Government of Cambodia website
* Kandal at Ministry of Commerce website

อังค์สนูล
พงศาวดารมอญ

***พงศาวดารมอญ*** (, ; *โมน-ยาซะวีน*) เป็นบันทึกเหตุการณ์มอญที่ครอบคลุมช่วงเวลาส่วนใหญ่ของสมัยเมาะตะมะ–หงสา ถูกแปลเป็นภาษาพม่าในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 หรือ 18 จากต้นฉบับบันทึกภาษามอญที่ได้รับมอบหมายให้บันทึกโดยเจ้าชายรัชทายาทไม่ทราบชื่อในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นบันทึกเหตุการณ์หนึ่งในสองฉบับที่มีชื่อในภาษาพม่าว่า "โมน-ยาซะวีน" ส่วนอีกฉบับเป็นบันทึกเหตุการณ์ที่แปลโดยชเวนอ ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19

## ข้อสรุป
บันทึกเหตุการณ์ฉบับนี้ครอบคลุมช่วงสมัยเมาะตะมะ–หงสาจนถึงสมัยของพญารามที่ 2 (ครองราชย์ ค.ศ. 1492–1526) และส่วนยาวที่สุดเน้นที่พระเจ้าธรรมเจดีย์ (ครองราชย์ ค.ศ. 1471–1492) ในส่วนแรกเป็นเรื่องราวต้นกำเนิดเกี่ยวกับพระควัมปติเถระ พระอุปถัมภ์ของชาวมอญในพม่าตอนล่าง

ตามต้นฉบับใบลานที่ยังหลงเหลืออยู่เพียงฉบับเดียว ซึ่งปัจจุบันอยู่ในหอสมุดแห่งชาติพม่า เป็นการแปลภาษาพม่าจากต้นฉบับภาษามอญที่สร้างขึ้นโดยเจ้าชายรัชทายาทที่ไม่ได้ระบุชื่อ ซึ่งเป็นโอรสองค์โตของกษัตริย์องค์ปัจจุบัน ต้นฉบับไม่ได้ระบุว่าใครเป็นเจ้าชายรัชทายาท ใครเป็นกษัตริย์ เขียนข้อความต้นฉบับเมื่อใด ใครเป็นผู้แปล หรือแปลเมื่อใด ไมเคิล ออง-ทวิน วิเคราะห์การแปลภาษาพม่าพบว่าบทความมอญดั้งเดิมน่าจะเขียนขึ้นในหรือประมาณช่วงที่พญารามที่ 2 สวรรคตในปี ค.ศ. 1526 การแปลซึ่งใช้ภาษาพม่าเป็นหลักนั้นน่าจะทำขึ้นหลังคริสต์ศตวรรษที่ 17 หรือ 18 และเรื่องเล่าในบันทึกที่เกี่ยวกับพระเจ้าธรรมเจดีย์ ชี้ให้เห็นถึงความเชื่อมโยงกับบันทึกเหตุการณ์ *[[นิทาน อารัมภกถา]]*

เป็นบันทึกเหตุการณ์หนึ่งในสองฉบับที่มีชื่อในภาษาพม่าว่า "โมน-ยาซะวีน" ส่วนอีกฉบับเป็นบันทึกเหตุการณ์ที่แปลโดยชเวนอ ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 นอกจากนี้ *[[มหาราชวงศ์]]* บันทึกเหตุการณ์พม่าคริสต์ศตวรรษที่ 18 ยังระบุถึง "โมน-ยาซะวีน" ว่าเป็นหนึ่งในแหล่งที่มาของข้อมูล แต่ก็ยังไม่มีหลักฐานใดในปัจจุบันที่เชื่อมโยงกับ *โมน-ยาซะวีน*

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 

หมวดหมู่:บันทึกเหตุการณ์มอญ
อำเภอเกียนซวาย

**เกียนซวาย** () เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกันดาล ประเทศกัมพูชา อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 12 ตำบล (*คุ้ม*) ได้แก่ บันทายแดก เชอเตียล เดยเอ็ดธ์ กัมปงสวาย กบาลเกาห์ โกกีร์ โกกีร์ทุม พุมทุม เปร็กแอ่ง เปร็กทเมย สำโรงทุม เวียลสโบว และ 46 หมู่บ้าน (*ภูมิ*)

มี "รีสอร์ท" ที่เป็นกระท่อมเล็ก ๆ บนเสาสูงเหนือแม่น้ำใกล้เมือง นี่คือการท่องเที่ยวสุดสัปดาห์ยอดนิยมสำหรับผู้อยู่อาศัยในพนมเปญ

อำเภอเกียนซวายตั้งอยู่บนทางหลวงหมายเลข 1 ซึ่งเชื่อมต่อระหว่างเมืองหลวงพนมเปญและจังหวัดสวายเรียง คนส่วนใหญ่ที่นี่เป็นชาวนา

## สถานศึกษา
[thumb|right|250px|โรงเรียนมัธยม[พระเจ้าชัยวรมันที่ 7|ชัยวรมันที่ 7]]
* มัธยมศึกษาตอนปลาย ()
** โรงเรียนมัธยมชัยวรมันที่ 7 ()
** โรงเรียนมัธยมสำโรงธมสันนิโว ()
** โรงเรียนมัธยมฮุนเซน เสรีเดยโดช ()

* มัธยมศึกษาตอนต้น ()
** โรงเรียนมัธยมบันทายแดก ()
** โรงเรียนมัธยมโคกีร์ ()
** โรงเรียนมัธยมโคกีร์ธอม ()
** โรงเรียนมัธยมศึกษาโคกีร์ธอม ()
** โรงเรียนมัธยมรุสสีโสก (Ruessei Srok Secondary School)

## ระเบียงภาพ

Kien Svay District Hall.jpg|ศาลากลางอำเภอเกียนซวาย
Wat_Porthi_Serey_Dey_Dos.jpg|วัดปอร์ตีเซอเรย์เดย์ดอส ()
Aerial View of Wat Porthi Serey Dey Dos.jpg|มุมมองทางอากาศของวัดปอร์ตีเซอเรย์เดย์ดอส
Kokir_Commune_Hall.jpg|ศาลาประชาคมตำบลโคกีร์
Samraong_Thum_Commune_Hall.jpg|ศาลาประชาคมตำบลสำโรงทาม
Dei Edth Commune Hall.jpg|ศาลาประชาคมตำบลเดอิ เอ็ดธ์


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Kandal at Royal Government of Cambodia website
* Kandal at Ministry of Commerce website

เกียนซวาย
อามาลา

**อามาลา** (เขียนเป็น **AMAALA**; ) เป็นโครงการเมกะโปรเจกต์ด้านการท่องเที่ยวซึ่งอยู่ระหว่างการก่อสร้างในประเทศซาอุดีอาระเบีย โครงการนี้พัฒนาโดยเรดซีโกลบอล ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของกองทุนการลงทุนสาธารณะ (Public Investment Fund) และเป็นส่วนหนึ่งของโครงการซาอุดีวิชัน 2030 โครงการนี้ประกอบด้วยการพัฒนาหลัก 3 ส่วน ได้แก่ การพัฒนาชายฝั่ง เกาะอามาลา และอ่าวสามส่วน (Triple Bay)

โครงการนี้อยู่ภายใต้การอุปถัมภ์ของเจ้าชายโมฮัมเหม็ด บิน ซัลมาน และบริหารโดยกองทุนการลงทุนสาธารณะ อามาลามีแผนการพัฒนาครอบคลุมพื้นที่กว่า 4,200 ตารางกิโลเมตร

ระยะแรกของโครงการวางแผนให้เสร็จสิ้นภายในปี ค.ศ. 2020 โดยมีกำหนดการสร้างทั้งหมดให้เสร็จสมบูรณ์ภายในปี ค.ศ. 2028

## อ้างอิง
อำเภอขสัจกันดาล

**ขสัจกันดาล** () เป็นอำเภอของจังหวัดกันดาล ประเทศกัมพูชา อำเภอแบ่งออกเป็น 18 ตำบล (*คุ้ม*) ได้แก่ บากดาว, เชยทุม, กำปงจำแลง, เก้าชูแรม, เกาอกฮาเตย, เปรียะประอับ, เปรี๊ยกอำพล, แพรกเลือง, แพร็กตาคอฟ, แพรกตาเมฆ, ปุกฤาษี, โรคาชนหลวง , สันลุง, ซิธอร์, สวาย ชรัม, สวาย โรเมียต, ตาเอก วิหารสู้ และ 93 หมู่บ้าน (*ภูมิ*)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Kandal at Royal Government of Cambodia website
* Kandal at Ministry of Commerce website

ขสัจกันดาล
อำเภอเกาะธม

**เกาะธม** () เป็นอำเภอของจังหวัดกันดาล ประเทศกัมพูชา อำเภอแบ่งออกเป็น 11 ตำบล (*คุ้ม*) ได้แก่ เชือ ข่าเมา, ชรอย ตา เคฟ, กำปงกอง, เขาทุ่มกา, เขาทุ่มคา, ลึกแดก, เปร็ก สเดย์, แพรกสเดย, เปร็ก ทเมย, สมโภชน์, ปูธีบัน และ 93 หมู่บ้าน (*ภูมิ)*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Kandal at Royal Government of Cambodia website
* Kandal at Ministry of Commerce website

เกาะธม
อำเภอเลิกแด็ก

**เลิกแด็ก** () เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกันดาล ประเทศกัมพูชา อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 7 ตำบล (*คุ้ม*) (กำปงพนม, กำสัมนา, ขโผอาเตว, เปมเริง, เปร็กดาช, เปร็กโตนโลอับ, สันดาร) และ 24 หมู่บ้าน (*ภูมิ*)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Kandal at Royal Government of Cambodia website
* Kandal at Ministry of Commerce website

เลิกแด็ก
อำเภอเลวียแอม

**เลวียแอม** () เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกันดาล ประเทศกัมพูชา อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 15 ตำบล (*คุ้ม*) เช่น อเครย์กสาตร์, บารอง, บองกรุม, เกาเกฟ, เกาเรอา, ลเวียซา, เปมออกนาอง, พุมทุม, เปร็กเคเมง, เปร็กเรย์, เปร็กรุสเซ, ซัมบูร์, สาริกาไกฟ, ทมา หมู่บ้านกอ ตรอกเขลางค์ และ 43 หมู่บ้าน (*ภูมิ*)

## การปกครอง
อำเภอเลวียแอม แบ่งออกเป็นตำบล ดังนี้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Kandal at Royal Government of Cambodia website
* Kandal at Ministry of Commerce website

เลวียแอม
อำเภอมุขก็อมปูล

**มุขก็อมปูล** () เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกันดาล ประเทศกัมพูชา อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 9 ตำบล (*คุ้ม*) เช่น ตำบลบักแขง ตำบลเกาดาช ตำบลเปร็กอันจัน ตำบลเปร็กดัมบัง ตำบลโรคากองมอย ตำบลโรคากองปีร์ ตำบลรุสสีจรูย ตำบลสัมบูรเมียส ตำบลสวายอัมเปียร์ และ 47 หมู่บ้าน (*ภูมิ*)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Kandal at Royal Government of Cambodia website
* Kandal at Ministry of Commerce website

มุขก็อมปูล
อำเภอปเญียลือ

**ปเญียลือ** () เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกันดาล ประเทศกัมพูชา อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 14 ตำบล (*คุ้ม*) เช่น ชเววัง เชรโลอาส กัมปงลวง กัมปงออส เกาเชน พนมบาต ปอนเฮาลือ ปอนเฮาปอน เปร็กพโนฟ เปร็กตาเตียน พซาร์แดก สำโรง ตุมนบทุม วิหารหลวงและ 141 หมู่บ้าน (*ภูมิ*) ทางตอนเหนือของอำเภอ ใกล้ชายแดนระหว่างจังหวัดกำปงสปือและกำปงฉนัง มีเมืองหลวงเก่าคืออุดง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Kandal at Royal Government of Cambodia website
* Kandal at Ministry of Commerce website

ปเญียลือ
อำเภอสอาง

**สอาง** () เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกันดาล ประเทศกัมพูชา อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 12 ตำบล (*คุ้ม*) เช่น ขโผบ เกาขะเอล เกาขชาตโตลเลีย กรางโยบ ปราสาท เปร็กอัมเบล เปร็กคอย ซังพนม สวายประทีล ตาโลน เทรวยสลา ตึกวิล และ 119 หมู่บ้าน (*ภูมิ*)

## การปกครอง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Kandal at Royal Government of Cambodia website
* Kandal at Ministry of Commerce website

สอาง
อำเภอบาเธียย์

**บาเธียย์** (, ) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกำปงจาม ประเทศกัมพูชา เมืองหลักของอำเภอคือเมืองพะว เมืองนี้ตั้งอยู่บนทางหลวงหมายเลข 6 ห่างจากเมืองหลักของจังหวัดกำปงจามไปทางทิศตะวันออกประมาณ 64 กิโลเมตร และห่างจากกรุงพนมเปญ เมืองหลวงของกัมพูชาไปทางทิศเหนือประมาณ 60 กิโลเมตร อำเภอนี้ตั้งอยู่ที่จุดบรรจบระหว่างทางน้ำหลัก 2 สาย คือ แม่น้ำโขงและทะเลสาบโตนเลสาบ

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2549 อำเภอบาเธียย์เป็นสถานที่เกิดการระบาดของไวรัส H5N1 อันร้ายแรงที่เรียกกันทั่วไปว่า "ไข้หวัดนก" พบการระบาดในเป็ดที่มีชีวิตและตายจากฟาร์มแห่งหนึ่งในอำเภอดังกล่าว โดยมีเป็ดตายไป 700 ตัว เจ้าหน้าที่สงสัยว่าเป็ดที่ลักลอบนำเข้ามาจากจังหวัดไพรแวง ซึ่งมีการยืนยันแล้วว่าเกิดการระบาดมาก่อน ไปยังอำเภอตะโบงคมุมที่อยู่ใกล้เคียง โดยอาจเป็นสาเหตุของการระบาดใหม่นี้ รวมแล้วมีเป็ดมากกว่า 3,000 ตัวตายหรือถูกฆ่าในกำปงจามเพื่อป้องกันการติดเชื้อเพิ่มเติม ไม่มีรายงานการติดเชื้อในมนุษย์

## ที่ตั้ง
อำเภอบาเธียย์เป็นอำเภอที่อยู่ทางตะวันออกสุดของจังหวัดกำปงจามและมีอาณาเขตติดกับจังหวัดอื่นอีก 2 จังหวัด หากมองจากทางเหนือตามเข็มนาฬิกา อำเภอบาเธียย์มีอาณาเขตติดกับจังหวัดกำปงธมทางทิศเหนือ และติดกับอำเภอเลิงเพรยและกังเมียะทางทิศตะวันออก ทางทิศใต้ของจังหวัดบาเธย์ คือ อำเภอขสัจกันดาล, อำเภอมุขก็อมปูล และอำเภอโป็นเญียลือ เลย ของจังหวัดกันดาล อำเภอบาเธียย์มีพรมแดนด้านตะวันตกติดกับอำเภอกำปงตระลาจและอำเภอชลคีรีของจังหวัดกำปงฉนัง

## การปกครอง
นาย ยิน คิม ฮอร์น เป็นนายอำเภอบาเธียย์ และรายงานต่อฮุนเนง ผู้ว่าราชการจังหวัดกำปงจาม ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภอบาเธียย์จำแนกตามตำบล

## ประชากร
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 12 ตำบล (*คุ้ม*) และ 80 หมู่บ้าน (*ภูมิ*) จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2541 พบว่าประชากรในอำเภอนี้มี 90,920 คนใน 17,541 ครัวเรือนในปี พ.ศ. 2541 ด้วยประชากรมากกว่า 90,000 คน อำเภอบาเธย์จึงเป็นหนึ่งในอำเภอที่มีประชากรน้อยที่สุดในจังหวัดกำปงจาม ขนาดครัวเรือนโดยเฉลี่ยในอำเภอบาเธียย์ คือ 5.1 คนต่อครัวเรือน ซึ่งเท่ากับค่าเฉลี่ยในพื้นที่ชนบทของกัมพูชา อัตราส่วนทางเพศในเขตนี้คือร้อยละ 91.3 โดยมีผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย[

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Kampong Cham at Royal Government of Cambodia website
* Kampong Cham at Ministry of Commerce website

บาเธียย์
อู๋ ยฺหวี

**อู๋ ยฺหวี** (; เกิดวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1995) เป็นนักมวยชาวจีน เธอได้รับเหรียญทองใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ประเภทหญิง 50 กก.

## อาชีพ
เธอได้เหรียญทองในมวยสากลชิงแชมป์โลก 2023

ณ วันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2024 เธอได้เหรียญทองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ประเภทหญิง 50 กก. เอาชนะบูเซ นัซ ชาคือโรลู นักมวยชาวตุรกี ด้วยคะแนนรอบสุดท้ายที่ 4-1 เธอเป็นนักมวยหญิงชาวจีนคนที่สองที่ได้รางวัลชนะเลิศโอลิมปิก ส่วนคนแรกคือฉาง ยฺเหวียน

## ชีวิตส่วนตัว
อู๋ได้รับการกล่าวถึงเป็นสิบเอกในกองทัพจีน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:บุคคลจากเฉียนหนาน
หมวดหมู่:นักกีฬาจากมณฑลกุ้ยโจว
หมวดหมู่:นักมวยหญิงชาวจีน
หมวดหมู่:นกมวยฟลายเวต
หมวดหมู่:ผู้ได้เหรียญในเอเชียนเกมส์ 2022
หมวดหมู่:นักมวยในเอเชียนเกมส์ 2022
หมวดหมู่:นักมวยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
หมวดหมู่:นักมวยโอลิมปิกจากจีน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
หมวดหมู่:เจ้าหน้าที่กองทัพปลดปล่อยประชาชน
เคอาโมเก็ตเซ เคโนซี

**เคอาโมเก็ตเซ ซาดีเอ เคโนซี** (; เกิดวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1997) เป็นนักมวยชาวบอตสวานา เธอเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ประเภทเฟเธอร์เวตหญิง แต่แพ้ให้กับคาร์ริสส์ อาร์ติงสตอลล์จากบริเตนใหญ่ในรอบแรก ตอนแรก เคโนซีเคยเล่นเน็ตบอล ก่อนที่จะผันตัวมาเป็นนักมวยใน ค.ศ. 2015 เธอเข้าแข่งขันในมวยสากลชิงแชมป์โลก 2019 และได้เหรียญทองในแอฟริกันเกมส์ 2019

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักมวยหญิงชาวบอตสวานา
หมวดหมู่:นักมวยโอลิมปิกจากบอตสวานา
หมวดหมู่:นักมวยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:บุคคลจากฟรานซิสทาวน์
บ่าววง บ่าวเอก

**บ่าววง อานัก เลอลากี บ่าวเอก** () เป็นนักการเมืองชาวมาเลเซีย ดำรงตำแหน่งผู้นำฝ่ายค้านรัฐเกอดะฮ์ตั้งแต่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 และเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติประจำรัฐเกอดะฮ์ในท้องที่ซีดัม ตั้งแต่วันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2566 เขาเป็นสมาชิกของพรรคยุติธรรมประชาชน ซึ่งพรรคดังกล่าวเป็นแนวร่วมของปากาตันฮาราปัน นอกจากนี้เขายังนักการเมืองเชื้อสายสยามที่ชนะการเลือกตั้งเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์รัฐเกอดะฮ์

## ประวัติ
บ่าววง เป็นบุตรของบ่าวเอก เอินดิน ซุน (Bau Ek Endin Soon) มีพื้นเพเป็นชาวสยามจากบ้านออละมาดู (Olak Madu) ในสีดำคีรี (Sidam Kiri) ปาดังเซอไร อำเภอกูลิม รัฐเกอดะฮ์ บ่าววงนับถือศาสนาพุทธ เขาสมรสแล้ว และมีบุตรสองคน

บ่าววงมีบทบาทในการสนับสนุนการเรียนภาษา ศาสนา และวัฒนธรรมไทยสำหรับชาวมาเลเซียเชื้อสายสยาม โดยมุ่งหวังให้ชาวสยามกลุ่มนี้สามารถอ่านและเขียนภาษาไทยได้

## การทำงาน
บ่าววงเข้าร่วมพรรคยุติธรรมประชาชนตั้งแต่ พ.ศ. 2551 เขาเคยทำงานเป็นเจ้าหน้าพนักงานพิเศษของโจฮารี อับดุล อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเมืองซูไงเปอตานีช่วง พ.ศ. 2561–2565 จากนั้นเขาได้ทำงานให้กับโมฮัมเมด เตาฟิก โจฮารี ผู้ดำรงตำแหน่งสภาผู้แทนราษฎรในการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 15

บ่าววงลาออกจากงานเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 เพื่อลงสมัครเลือกตั้งเป็นนักการเมืองเต็มตัว เขาได้รับชัยชนะเหนือจูเลียนา อับดุล ฆานี จากพรรคเบอร์ซาตู ด้วยคะแนนเสียง 21,859 ต่อ 20,905 ในท้องที่ซีดัม ที่มีคนท้องถิ่นเป็นชาวมลายู จีน อินเดียเป็นส่วนใหญ่ และมีชาวสยามอาศัยในแถบนั้นเพียง 300 คนเท่านั้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักการเมืองมาเลเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเกอดะฮ์
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายไทย
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวมาเลเซีย
จังหวัดศรีสะเกษในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ]] มีนาคม พ.ศ. 2535** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 9 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2531 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

### เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองศรีสะเกษ, อำเภอกันทรารมย์, อำเภอราษีไศล, อำเภอยางชุมน้อย, กิ่งอำเภอน้ำเกลี้ยง และกิ่งอำเภอวังหิน

### เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอขุขันธ์, อำเภออุทุมพรพิสัย, อำเภอปรางค์กู่, อำเภอห้วยทับทัน, กิ่งอำเภอบึงบูรพ์ และกิ่งอำเภอภูสิงห์

### เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอกันทรลักษ์, อำเภอขุนหาญ, อำเภอไพรบึง, อำเภอโนนคูณ และอำเภอศรีรัตนะ

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดศรีสะเกษในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531
* จังหวัดศรีสะเกษในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535

## อ้างอิง

ศรีสะเกษ
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดศรีสะเกษ
กระทรวงกสิกรรม การป่าไม้ และการประมง

**กระทรวงกสิกรรม การป่าไม้ และการประมง** () เป็นกระทรวงของรัฐบาลกัมพูชาที่รับผิดชอบในการควบคุมดูแลกิจกรรมทางการเกษตร ป่าไม้ และอุตสาหกรรมการประมงในประเทศกัมพูชา

## สถาบันที่เกี่ยวข้อง
โรงเรียนของรัฐ บริษัท และสวนยางพาราที่เกี่ยวข้องกับกระทรวง ได้แก่
* สากลวิทยาลัยภูมินท์กสิกรรม (RUA)
* วิทยาสถานวิจัยและอภิวัฒน์กสิกรรมกัมพูชา (CARDI)
* ศาลาชาติกสิกรรมแพรกเลียบ (PNCA) 
* โรงเรียนเกษตรแห่งชาติกำปงจาม
* บริษัท ปัจจัยการผลิตทางการเกษตร
* บริษัท กัมพูชา รัปเบอร์ ดีเวลลอปเม้นท์
* สถาบันวิจัยยางกัมพูชา
* บริษัทนำเข้าส่งออกขนส่งและอุปกรณ์ยาง
* บริษัทปลูกยางพารา: Chup Rubber Plantation Co., Krek Rubber Plantation Co., Memut Rubber Plantation Co., Snoul Rubber Plantation Co., Chamkar Andong Rubber Plantation Co., Beungket Rubber Plantation Co. and Peam Cheing Rubber Plantation Co.

## อาชญากรรมและประเด็นน่ากังวล
ในปี พ.ศ. 2550-2551 รัฐบาลกัมพูชาเป็นผู้รับผิดชอบในการขายพื้นที่ดินทั้งหมดร้อยละ 45 ในกัมพูชาให้กับนักลงทุนต่างชาติเป็นหลัก สัมปทานที่ดินจะใช้สำหรับโครงการเกษตรอุตสาหกรรม ป่าไม้ การท่องเที่ยว และก่อสร้าง แม้ว่าพื้นที่ส่วนใหญ่จะได้รับการคุ้มครองสัตว์ป่าหรือแม้กระทั่งอุทยานแห่งชาติก็ตาม (ดูทิวเขาบรรทัดเป็นตัวอย่าง) สัมปทานที่ดินเพื่อเศรษฐกิจ (Economic Land Concession: ELC) ส่วนใหญ่ได้รับการออกโดยฝ่าฝืนกฎหมายที่ดินของกัมพูชา พ.ศ. 2544 และพระราชกฤษฎีกาย่อยว่าด้วยสัมปทานที่ดินเพื่อเศรษฐกิจจึงทำให้มันผิดกฎหมาย

ผู้สังเกตการณ์มองว่าการขายที่ดินเป็นผลจากการแย่งชิงที่ดินและการทุจริตอย่างกว้างขวางภายในระบบตุลาการ กระทรวง และระบบราชการของกัมพูชา ซึ่งก่อให้เกิดความไม่สงบร้ายแรงทั่วประเทศในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา

## รัฐมนตรี

## ดูเพิ่ม
* เกษตรกรรมในประเทศกัมพูชา
* การทำลายป่าในประเทศกัมพูชา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Ministry of Agriculture, Forestry and Fisheries
* Ministry of Agriculture, Forestry and Fisheries - Ministry directory
* Forestry Administration, home page 

หมวดหมู่:วนศาสตร์ในประเทศกัมพูชา
กัมพูชา
กัมพูชา
กัมพูชา
กสิกรรม การป่าไม้ และการประมง
หมวดหมู่:องค์การธุรกิจในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:องค์การวิทยาศาสตร์ในประเทศกัมพูชา
แปดผู้อาวุโส

**แปดเจ้าหน้าที่ชั้นผู้ใหญ่ผู้ทรงเกียรติ** () เรียกอย่างย่อว่า **แปดผู้อาวุโส** () เป็นกลุ่มสมาชิกอาวุโสของพรรคคอมมิวนิสต์จีนที่มีอำนาจมากที่สุดในสองทศวรรษสุดท้ายของศตวรรษที่ 20 ในภาษาอังกฤษอาจเรียกคนเหล่านี้ว่า **The Eight Immortals** แปลว่าแปดคนอมตะ หมายถึง **ป๊าเซียน** เป็นการอ้างอิงถึงเทพเจ้าเต๋าที่เรียกอีกอย่างว่า โป๊ยเซียน

เติ้ง เสี่ยวผิง ผู้ซึ่งก้าวขึ้นเป็นผู้นำสูงสุดของจีนในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1978 จากการประชุมเต็มคณะครั้งที่ 3 ของคณะกรรมธิการกลางชุดที่ 11 ถือเป็นผู้ทรงอำนาจที่สุดในกลุ่ม แต่การใช้อำนาจของเขาไม่เคยเบ็ดเสร็จเด็ดขาดและเขาต้องปรึกษาและประนีประนอมกับผู้อาวุโสอีกเจ็ดคน โดยผู้ที่โดดเด่นที่สุดได้แก่ เฉิน ยฺหวินและหลี่ เซียนเนี่ยน (ถือเป็นผู้มีอำนาจอันดับ 2 และ 3 ตามลำดับ และทั้งคู่มีความสัมพันธ์กับกลุ่มสายแข็งฝ่ายซ้ายและฝ่ายต่อต้านการปฏิรูปและเศรษฐกิจแบบเน้นตลาด) พันธมิตรของเติ้งในหมู่ผู้อาวุโส ได้แก่ หยาง ช่างคุนและเผิง เจิน ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 ผู้อาวุโสทุกคน รวมถึงเติ้งเอง ต่างร่วมกันต่อต้านการปฏิรูปการเมืองเพิ่มเติม ขณะที่มีมุมมองต่างกันในเรื่องเศรษฐกิจและการต่างประเทศ

ตามที่จ้าว จื่อหยาง เลขาธิการฝ่ายปฏิรูปได้กล่าวไว้ว่าในบรรดาผู้อาวุโสทั้งหมด หลี่ เซียนเนี่ยนเป็นผู้ที่โดดเด่นที่สุด กระตือรือร้นมากที่สุด และประสบความสำเร็จมากที่สุดในการต่อต้านและขัดขวางการเปลี่ยนแปลงและปฏิรูปในประเด็นทางการเมืองและเศรษฐกิจ การตัดสินใจสำคัญมักเกิดขึ้นที่บ้านของเติ้ง แปดผู้อาวุโสสามารถกำจัดผู้นำพรรคได้สามคน ระหว่าง ค.ศ. 1978 ถึง 1981 ฮฺว่า กั๋วเฟิงค่อย ๆ ถูกปลดจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีและประธานพรรค หู เย่าปังถูกปลดใน ค.ศ. 1987 และจ้าว จื่อหยางถูกปลดใน ค.ศ. 1989 เติ้ง แกนหลักของแปดผู้อาวุโสทั้ง เกษียณอายุหลังการประชุมเต็มคณะครั้งที่ 5 ของคณะกรรมการกลางชุดที่ 13 (พฤศจิกายน ค.ศ. 1989) ซึ่งเขาลาออกจากตำแหน่งทางการสุดท้ายของเขา (ประธานคณะกรรมาธิการการทหารกลาง) และผู้อาวุโสที่เหลือก็เกษียณอายุอย่างเป็นทางการหลังการประชุมสมัชชาใหญ่พรรคครั้งที่ 14 ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1992 ซึ่งคณะกรรมการที่ปรึกษาส่วนกลางถูกยุบ พวกเขายังคงมีอิทธิพลเด็ดขาดอยู่เบื้องหลังจนกระทั่งเติ้งเสียชีวิตในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997

## สมาชิก
ไม่เคยมีการระบุสมาชิกอย่างเป็นทางการ โดยมีเติ้ง เสี่ยวผิงเป็นผู้กุมอำนาจหลัก แปดผู้อาวุโสที่ได้รับการยอมรับให้รวมอยู่ด้วย ได้แก่:

;เส้นเวลาอายุขัยของสมาชิก

## บุตรหลาน
บุตรหลานของแปดผู้อาวุโสซึ่งได้รับประโยชน์อย่างมากจากระบบอุปถัมภ์และระบบพวกพ้องรวมตัวกันเป็นกลุ่มที่ปัจจุบันรู้จักกันในนาม "เจ้าชายน้อย" หรือ "พรรคมกุฎราชกุมาร" สมาชิกที่เติบโตมาจากตำแหน่งต่าง ๆ ของพรรค สามารถล้มล้างฝ่ายค้านในเขตอำนาจของตนได้อย่างง่ายดาย แม้พวกเขาจะได้รับมอบหมายให้ดำรงตำแหน่งบริหารส่วนท้องถิ่นก็ตาม มักพบว่าพวกเขามีอำนาจสูงกว่าเจ้าหน้าที่พรรคอื่นและมีเกียรติยศมากกว่าด้วยสายเลือดของพวกเขา *[[บลูมเบิร์ก แอล.พี.|บลูมเบิร์ก]]* ได้รายงานเกี่ยวกับความมั่งคั่งอันมหาศาลที่สะสมโดยลูกหลานเหล่านี้ผ่านบทบาทของพวกเขาในบริษัทมหาชนและเอกชนต่าง ๆ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* AsiaWeek article
* John Ruwitch 'China's leaders tug strings of power in retirement' (Reuters)

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สาธารณรัฐประชาชนจีน
หมวดหมู่:อ็อกเต็ต
หมวดหมู่:พรรคคอมมิวนิสต์จีน
จังหวัดศรีสะเกษในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ]] พ.ศ. 2531** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 8 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1 และ 2) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 3)

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

### เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองศรีสะเกษ, อำเภอกันทรารมย์, อำเภอราษีไศล, อำเภอยางชุมน้อย, อำเภอโนนคูณ, กิ่งอำเภอน้ำเกลี้ยง และกิ่งอำเภอวังหิน

### เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอขุขันธ์, อำเภออุทุมพรพิสัย, อำเภอปรางค์กู่, อำเภอไพรบึง, อำเภอห้วยทับทัน และกิ่งอำเภอบึงบูรพ์

### เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอกันทรลักษ์, อำเภอขุนหาญ และกิ่งอำเภอศรีรัตนะ

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดศรีสะเกษในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529
* จังหวัดศรีสะเกษในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

## อ้างอิง

ศรีสะเกษ
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดศรีสะเกษ
กระทรวงพาณิชยกรรม (กัมพูชา)

**กระทรวงพาณิชยกรรม** () เป็นกระทรวงของรัฐบาลกัมพูชาที่รับผิดชอบในการควบคุมและส่งเสริมการค้าและการค้าของกัมพูชา โดยทำงานทั้งในประเทศและต่างประเทศ และภายในบริบทของอาเซียน เพื่อสร้างโอกาสและสภาพแวดล้อมการทำงานที่ดีสำหรับผู้ผลิตและผู้ส่งออก

## หน่วยงานในสังกัด
* กรมการค้าภายใน
* กรมการค้าระหว่างประเทศ
* กรมบริการสนับสนุนการค้าทั่วไป
* กรมส่งเสริมการส่งออก
* กรมตรวจสอบการนำเข้า-ส่งออกและปราบปรามการฉ้อโกงของกัมพูชา (CamControl)
* กรมบริหารและการเงิน
* กรมตรวจสอบทั่วไป
* บริษัท กรีนเทรด

## รายชื่อรัฐมนตรี
 
Source: History of the Ministry of Commerce 

## ดูเพิ่ม
* เศรษฐกิจกัมพูชา

## อ้างอิง

* General Directorate of Trade Promotion of Ministry of Commerce of Cambodia

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Ministry of Commerce
* Ministry of Commerce Facebook Page

พาณิชยกรรม
หมวดหมู่:เศรษฐกิจของประเทศกัมพูชา
กัมพูชา
หมวดหมู่:พนมเปญ
หมวดหมู่:กระทรวงที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศกัมพูชาในปี พ.ศ. 2539
กระทรวงวัฒนธรรมและวิจิตรศิลปะ

**กระทรวงวัฒนธรรมและวิจิตรศิลปะ** (**MCFA**; ) เป็นกระทรวงของรัฐบาลกัมพูชาที่มีหน้าที่ส่งเสริม สนับสนุน และส่งเสริมวิจิตรศิลป์ของประเทศกัมพูชา

## หน่วยงานในสังกัด
กระทรวงวัฒนธรรมและวิจิตรศิลปะประกอบด้วยหน่วยงานในสังกัด ดังนี้

* สำนักงานใหญ่รัฐบาลและการเงิน (អគ្គនាយកដ្ឋានរដ្ឋបាល និងហិរញ្ញវត្ថុ)
* สำนักงานใหญ่เทคโนโลยีวัฒนธรรม (អគ្គនាយកដ្ឋានបច្ចេកទេសវប្បធម៏)
* สำนักงานใหญ่มรดก (អគ្គនាយកដ្ឋាន បេតិកភណ្ឌ)
* สำนักอธิการ (អធិការដ្ឋាន)
* สำนักงานการไต่สวนภายใน (នាយកដ្ឋានសវនកម្មផៃ្ទក្នុង)
* ศาลามัธยมวิจิตรศิลปะ (សាលាមធ្យមវិចិត្រសិល្បះ)
* สากลวิทยาลัยภูมิวิจิตรศิลปะ (សាកលវិទ្យាល័យភូមិវិចិត្រសិល្បៈ)
* มนเทียรวัฒนธรรมและวิจิตรศิลปะราชธานี-เขต (មន្ទីរវប្បធម៌និងវិចិត្រសិល្បៈរាជធានី-ខេត្ត)

## ดูเพิ่ม
* วัฒนธรรมกัมพูชา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Ministry of Fine Arts 
* Telegram Ministry of Fine Arts

วัฒนธรรม และวิจิตรศิลป์
หมวดหมู่:วัฒนธรรมกัมพูชา
กัมพูชา
หมวดหมู่:พนมเปญ
หมวดหมู่:กระทรวงที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2540
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศกัมพูชาในปี พ.ศ. 2540
แมลิก เดลกาตี

**แมลิก เดลกาตี** () หรือชื่อเกิด **ฌุสแต็ง เลซาฌ** () เป็นนักแสดงภาพยนตร์ลามกเกย์ และนายแบบชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศส

## ชีวิตส่วนตัว
เดลกาตีเกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 2000 ณ มอนทรีออล, รัฐเกแบ็ก โดยเขาเป็นชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศส ทั้งนี้เขาเคยเป็นนักกีฬาประเภทยูโด

## อาชีพ
เริ่มแรกเดลกาตีได้เริ่มทำงานเป็นสตริปเปอร์ ให้กับร้านแคมปัสที่มอนทรีออลซึ่งเป็นสถานที่ที่พ่อของเขาเคยทำงานเป็นสตริปเปอร์ด้วยเช่นกัน โดยเดลกาตีก็ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว ต่อมาจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ทำให้เขาได้ตัดสินใจเป็นนักแสดงภาพยนตร์ลามกหลังจากที่ต้นสังกัดของเขาได้นำเสนอข้อตกลงกับเขา เดลกาตีได้ติดต่อไปยังหลายสตูดิโอ แต่เขาได้ตัดสินใจเซ็นสัญญากับเม็นดอตคอมซึ่งเป็นสตูดิโอภาพยนตร์ลามกเกย์หลังจากทางค่ายได้เสนอสัญญาฉบับพิเศษให้กับเขาและในปี ค.ศ. 2020 เดลกาตี ก็ได้เป็นนิวเฟซของเม็นดอตคอม

เดลกาตีได้เริ่มเล่นภาพยนตร์ลามกแนวรักร่วมสองเพศให้กับวายน็อตไบ (ซึ่งร่วมกับเม็นดอตคอม) ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2022 และได้เริ่มรับบทบาทเป็นฝ่ายรับ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2022 เดลกาตีเคยได้รับการแสดงชื่อเข้าชิงในรางวัลทั้งเกย์วีเอ็นอะวอดส์ และเอ็กซ์บิซอะวอดส์ ซึ่งเขาเคยชนะรางวัลของเกย์วีเอ็นอะวอดส์ในสาขาฝ่ายรุกยอดนิยมและฉากรักร่วมสองเพศที่ดีที่สุดในปี ค.ศ. 2023

ในด้านของวงการแฟชั่นเดลกาตีได้ร่วมแคมเปญถ่ายโฆษณาให้กับชุดชั้นในคอลเลกชัน Stripped2 ของดีนแอนด์แดน แคทีน ดีไซเนอร์ชาวแคนาดา เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 และได้ขึ้นปกนิตยสารดีเอ็นเอ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2021 ต่อมาเดลกาตีได้เดินแบบทั้งในงานนิวยอร์กแฟชั่นวีคในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 และงานลอสแองเจลิสแฟชั่นวีคในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2022

## ภาพลักษณ์
ตั้งแต่ที่เขาได้เริ่มเข้าสู่วงการภาพยนตร์ลามกเกย์ เดลกาตีได้นิยามตัวเองว่าเป็นชายรักต่างเพศ และไม่เคยมีความรู้สึกอ่อนไหวกับผู้ชายก่อนจะเข้าสู่หน้ากล้อง ถึงอย่างนั้นเขาก็ได้บอกว่าถึงแม้ว่าเขาจะเป็นชายรักต่างเพศแต่ก็มีผู้ชายบางคนที่เขารู้สึกชอบ ซึ่งเขาสามารถที่จะมีเพศสัมพันธ์ได้ทั้งผู้ชายและผู้หญิง

เดลกาตีได้รับการจัดอันดับว่าเขาเป็นนักแสดงภาพยนตร์ลามกเกย์ที่ถูกค้นหามากที่สุดของกูเกิลในปี ค.ศ. 2022 ซึ่งรายงานโดยสเตรทอัพเกย์พอร์น ขณะที่พอร์นฮับ ได้ออกมาเปิดเผยว่าเขาเป็นนักแสดงภาพยนตร์ลามกเกย์ที่ถูกค้นหาในเว็บไซต์มากที่สุดในปี ค.ศ. 2023

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:บุคคลจากมอนทรีออล
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ลามกเกย์
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ลามกชาวแคนาดา
หมวดหมู่:นายแบบแคนาดา
สงครามอิตาลี-เอธิโอเปีย

__NOTOC__
**สงครามอิตาลี-เอธิโอเปีย**, **สงครามอิตาลี-อะบิสซิเนีย** หรือ **การบุกครองเอธิโอเปีย/อะบิสซิเนียของอิตาลี** อาจจะหมายถึง

* สงครามอิตาลี-เอธิโอเปีย ค.ศ. 1887–1889 - (Italo-Ethiopian War of 1887–1889)
* สงครามอิตาลี-เอธิโอเปียครั้งที่หนึ่ง - (First Italo-Ethiopian War)
* สงครามอิตาลี-เอธิโอเปียครั้งที่สอง - (Second Italo-Ethiopian War)

## ดูเพิ่ม
* สงครามเอธิโอเปีย
* การทัพแอฟริกาตะวันออก
* สงครามอิตาลี-ออสเตรีย

*
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับอิตาลี
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับเอธิโอเปีย
การเมืองจีน

ในประเทศจีน การเมืองดำเนินภายในกรอบรัฐคอมมิวนิสต์ตามระบบสภาประชาชนภายใต้การนำของพรรคคอมมิวนิสต์จีน โดยสภาประชาชนแห่งชาติทำหน้าที่เป็นองค์กรสูงสุดของอำนาจรัฐ และเป็นสาขาเดียวของรัฐบาลที่ยึดตามหลักการของอำนาจรวม พรรคคอมมิวนิสต์จีนเป็นผู้นำกิจกรรมของรัฐโดยครองที่นั่งสองในสามในสภาประชาชนแห่งชาติ และสมาชิกพรรคเหล่านี้มีหน้าที่รับผิดชอบการนำนโยบายที่คณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนและสภาแห่งชาติกำหนดไว้ไปปฏิบัติ ตามหลักประชาธิปไตยแบบรวมอำนาจ สภาประชาชนแห่งชาติมีอำนาจควบคุมรัฐได้ไม่จำกัดตามข้อจำกัดที่ตนเองกำหนดไว้ เมื่อควบคุมสภาประชาชนแห่งชาติแล้ว พรรคคอมมิวนิสต์จีนก็จะมีอำนาจควบคุมรัฐได้เบ็ดเสร็จ เขตบริหารพิเศษสองแห่งของจีน ได้แก่ ฮ่องกงและมาเก๊า เป็นอิสระจากระบบนี้โดยกฎหมาย

ระบบการเมืองของจีนถือเป็นระบบเผด็จการ ไม่มีผู้นำระดับชาติที่ได้รับการเลือกตั้งอย่างเสรี ฝ่ายค้านทางการเมืองถูกปราบปราม กิจกรรมทางศาสนาทั้งหมดถูกควบคุมโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน ไม่อนุญาตให้มีความเห็นต่าง และสิทธิพลเมืองถูกจำกัด การเลือกตั้งโดยตรงเกิดขึ้นเฉพาะในระดับท้องถิ่นเท่านั้น ไม่ใช่ระดับชาติ โดยการเสนอชื่อผู้สมัครทั้งหมดจะอยู่ภายใต้การควบคุมของพรรคคอมมิวนิสต์จีน

ธรรมชาติของการเลือกตั้งถูกจำกัดอย่างมากโดยการผูกขาดอำนาจของพรรคคอมมิวนิสต์จีน การตรวจพิจารณา และการควบคุมการเลือกตั้งของพรรค ตามที่รอรี ทรูเอกซ์ นักวิชาการจากโรงเรียนรัฐศาสตร์และกิจการระหว่างประเทศพรินซ์ตันกล่าวไว้ว่า "พรรคคอมมิวนิสต์จีนควบคุมกระบวนการเสนอชื่อและการเลือกตั้งอย่างเข้มงวดในทุกระดับของระบบรัฐสภาประชาชน... กลไกการเลือกตั้งทางอ้อมแบบแบ่งชั้นในระบบรัฐสภาประชาชนทำให้มั่นใจได้ว่า ส.ส. ในระดับสูงสุดจะไม่ต้องเผชิญกับความรับผิดชอบต่อประชาชนจีนในการเลือกตั้ง"

## อ้างอิง
ชาวต่างชาติ

[thumb| ผู้มีสิทธิเลือกตั้งชาวฝรั่งเศสที่อาศัยอยู่ในต่างประเทศเข้าคิวใน[โลซาน|เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์เพื่อเข้าร่วมการเลือกตั้งประธานาธิบดีรอบแรกในปี พ.ศ. 2550]]
**ชาวต่างชาติ** ( มักเรียกสั้น ๆ ว่า expat) คือบุคคลที่อาศัยอยู่นอกประเทศที่ตนเป็น พลเมือง

คำนี้มักจะหมายถึงผู้ประกอบอาชีพ คนงานที่มีทักษะ หรือนักเรียนจากประเทศที่ร่ำรวย อย่างไรก็ตาม อาจหมายถึง ผู้เกษียณอายุ ศิลปิน และบุคคลอื่นที่เลือกที่จะไปใช้ชีวิตอยู่นอกประเทศบ้านเกิดของตนด้วย&#x5B; *[[วิกิพีเดีย:ต้องการอ้างอิง|<span title="This claim needs references to reliable sources. (March 2024)">จำเป็นต้องมีการอ้างอิง</span>]]* &#x5D;

สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์เป็นประเทศที่มีสัดส่วนชาวต่างชาติมากที่สุดในโลก รองจากนครวาติกันโดย ชาวต่างชาติในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ คิดเป็นร้อยละ 88 ของประชากร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สัญชาติ
หมวดหมู่:ชาวต่างชาติ
การย้ายถิ่นออกนอกประเทศ

thumb| โปสเตอร์ของรัฐบาลญี่ปุ่นในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ส่งเสริมการอพยพไปยังอเมริกาใต้ โดยเน้นที่บราซิล
**การย้ายถิ่นออกนอกประเทศ**, **การอพยพออกจากประเทศ** หรือ **การย้ายถิ่นออก** () คือการออกจากประเทศที่มีถิ่นที่อยู่หรือสถานที่ที่อยู่อาศัย ด้วยความตั้งใจที่จะตั้งถิ่นฐานในที่อื่น (เพื่อออกจากประเทศอย่างถาวร) ในทางกลับกัน การย้ายถิ่นเข้าประเทศ (immigration) หมายถึงการเคลื่อนย้ายผู้คนจากอีกประเทศหนึ่งไปยังอีกประเทศหนึ่ง (เพื่อย้ายไปยังประเทศใดประเทศหนึ่งอย่างถาวร)

นักประชากรศาสตร์อธิบายว่า ปัจจัยผลักและดึงดูด เพื่อให้ผู้คนถูกขับออกจากสถานที่หนึ่งและไปยังอีกสถานที่หนึ่ง อาจมีเพราะต้องการที่จะหลีกหนีจากสถานการณ์เชิงลบ เช่น การขาดแคลนที่ดินหรืองาน หรือการปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม ผู้ย้ายถิ่นฐานไปหาโอกาสที่มีอยู่ในที่อื่นได้ การหลบหนีจากสภาพแวดล้อมที่กดดัน การเป็นผู้ลี้ภัย และการขอสถานะผู้ลี้ภัย เพื่อให้ได้สถานะผู้ลี้ภัย ในต่างประเทศอาจนำไปสู่การอพยพถาวร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประชากร
หมวดหมู่:การอพยพของมนุษย์
แพโลแอลโต

**แพโลแอลโต** (, ; ภาษาสเปนแปลว่า 'แท่งสูง') เป็นเมืองกฎบัตรที่มุมตะวันตกเฉียงเหนือของเทศมณฑลแซนตาแคลรา รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ในบริเวณอ่าวซานฟรานซิสโก ตั้งชื่อตามต้นเรดวูดชายฝั่ง ที่เรียกว่า เอลแพโลแอลโต

เมืองแพโลแอลโตก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1894 โดยนักอุตสาหกรรมชาวอเมริกัน ลีแลนด์  สแตนฟอร์ด และภรรยาของเขา เจน สแตนฟอร์ด โดยพวกเขาก่อตั้ง มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด ขึ้นเพื่อรำลึกถึงลีแลนด์ สแตนฟอร์ด จูเนียร์ ลูกคนเดียวของพวกเขา ต่อมาแพโลแอลโตได้ขยายตัวออกไป จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2020 พบว่ามีประชากร 68,572 คน  เมืองแพโลแอลโตมีค่าครองชีพสูงที่สุดแห่งหนึ่งในสหรัฐอเมริกา และผู้อยู่อาศัยในเมืองนี้ยังเป็นกลุ่มที่มีการศึกษาสูงที่สุดในประเทศอีกด้วย อย่างไรก็ตาม มีอัตราการฆ่าตัวตายของเยาวชนสูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศถึง 4 เท่า ซึ่งมักเกิดจากแรงกดดันทางการเรียน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลแซนตาแคลรา
เทโอโกเนีย

เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นที่เขียนโดยสึคาซะ ทานิมาอิ และวาดภาพประกอบโดยโคอิจิโระ คาวาโนะ เริ่มเผยแพร่บนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2560 ต่อมาได้รับการตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ชูฟุ โตะ เซคัตสึ ชะ และได้เริ่มตีพิมพ์ภายใต้สำนักพิมพ์ไลต์โนเวล PASH! Books ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2561 มังงะที่วาดภาพประกอบโดยชุนซุเกะ อาโอยามะ เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนบนเว็บไซต์ Comic PASH! ของชูฟุ โตะ เซคัตสึ ชะในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2561 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโออาซาฮิโปรดักชัน ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2568

## ตัวละคร
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:

## สื่อ
### ไลต์โนเวล
เทโอโกเนีย เขียนโดยสึคาซะ ทานิมาอิ ได้เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโรเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2560 ต่อมาได้รับการตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ชูฟุ โตะ เซคัตสึ ชะ และได้เริ่มตีพิมพ์เป็นหนังสือโดยวาดภาพประกอบโดยโคอิจิโระ คาวาโนะภายใต้สำนักพิมพ์ PASH! Books เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2561 ได้ออกจำหน่ายแล้ว 3 เล่ม ณ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562

### มังงะ
การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดภาพประกอบโดยชุนซุเกะ อาโอยามะ เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนในเว็บไซต์ Comic PASH! ของสำนักพิมพ์ชูฟุ โตะ เซคัตสึ ชะ เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2561 ตอนต่างๆ ของมังงะได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(*[[ทังโกบง]]*) จำนวน 12 เล่มเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567 ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยในรูปแบบอีบุ๊คโดย BOOK☆WALKER

### อนิเมะ
มีการประกาศดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2567 เรื่องนี้เตรียมผลิตโดยสตูดิโออาซาฮิโปรดักชัน และกำกับโดยคุนิฮิโระ โมริ เขียนบทโดยโทโมยาซุ โอคุโบะ ออกแบบตัวละครโดยโคอิจิโระ คาวาโนะ และเพลงประกอบที่แต่งโดยเคนจิ ฟูจิซาวะ โดยออกอากาศตั้งแต่วันที่ 12 เมษายน ถึงวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2568 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และช่องอื่น ๆ เพลงเปิดของเรื่องคือ  ร้องโดย ขณะที่เพลงปิดของเรื่องคือ  ร้องโดยเอสทียูโฟร์ตีเอต  เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และสตรีมบนช่องยูทูบ Tropics Anime Asia

#### รายชื่อตอน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร 
* 
* 
*  
* 
*

หมวดหมู่:นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวผจญภัย
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะที่สร้างจากไลต์โนเวล
หมวดหมู่:อาซาฮิโปรดักชัน
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวต่างโลก
หมวดหมู่:นิยายและไลต์โนเวลแนวต่างโลก
หมวดหมู่:นิยายญี่ปุ่นแนวผจญภัย
หมวดหมู่:เว็บคอมิกญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ไลต์โนเวล
หมวดหมู่:ไลต์โนเวลที่เผยแพร่ครั้งแรกทางออนไลน์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
หมวดหมู่:ทรอปิคส์ เอนเตอร์เทนเมนท์
หมวดหมู่:เว็บคอมิกที่ได้รับการตีพิมพ์
พงศาวดารมอญฉบับชเวนอ

***พงศาวดารมอญ*** (, ; *โมน-ยาซะวีน*) ถูกแปลจากภาษามอญเป็นภาษาพม่าโดย ชเวนอ เป็นบันทึกเหตุการณ์เกี่ยวกับอาณาจักรหงสาวดีและการเมืองมอญในยุคก่อน ๆ เป็นบันทึกเหตุการณ์หนึ่งในสองฉบับที่มีชื่อในภาษาพม่าว่า "โมน-ยาซะวีน" ที่ยังเหลืออยู่

## ที่มา
มีบันทึกเหตุการณ์สองฉบับที่มีชื่อในภาษาพม่าว่า "โมน-ยาซะวีน" ที่ยังเหลืออยู่ เนื้อหาของบทความถูกที่ตีพิมพ์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1922

เจ.เอ. สจ๊วต กล่าวถึงแหล่งข้อมูลของสิ่งพิมพ์ปี ค.ศ. 1922 ซึ่งเขาแปลออกมาเป็น *โมน-ยาซะวีน* นั้น เป็นการรวบรวมและแปลเป็นภาษาพม่าจากต้นฉบับที่เขียนเป็นภาษามอญ โดย อู้ชเวนอ ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 สจ๊วตกล่าวต่ออีกว่าต้นฉบับภาษามอญที่อ้างอิงนั้น แท้จริงแล้วเป็นต้นฉบับที่รวบรวมโดย เซอร์ อาเทอร์ เพอร์เวส ฟาเยอร์ จากสยาม และต้นฉบับภาษาพม่าของ ชเวนอ นั้นพบที่ มี่นกู้นบิดะกะไต (หอสมุดมี่นกู้น) ในภาคซะไกง์ ตามที่ ไมเคิล ออง-ทวิน ซึ่งสืบตามคำกล่าวของสจ๊วต ระบุว่าต้นฉบับประวัติศาสตร์ภาษามอญฉบับเดียวนั้นพบในของสะสม เซอร์ อาเทอร์ เพอร์เวส ในหอสมุดแห่งชาติอังกฤษ เป็นต้นฉบับใบลานซึ่งถูกจัดหมวดหมู่ว่า *ประวัติศาสตร์ของตะเลง* นอกจากนี้ ส่วนบทส่งท้ายของสิ่งพิมพ์ปี ค.ศ. 1922 ระบุว่าต้นฉบับซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นต้นฉบับภาษามอญที่ เซอร์ อาเทอร์ เพอร์เวส สะสมไว้ เสร็จสมบูรณ์ในวันแรม 6 ค่ำ เดือนดะโบ่-ดแว ปี 1146 ตามปฏิทินพม่า (30 มกราคม ค.ศ. 1785)

## เนื้อหา
บันทึกเหตุการณ์นี้ครอบคลุมประวัติศาสตร์ของกษัตริย์เมาะตะมะ–หงสา ตั้งแต่สมัยพระเจ้าฟ้ารั่วจนถึงสมัยพระเจ้าสการะวุตพีเป็นหลัก นอกจากนี้ยังมีประวัติศาสตร์ช่วงต้นโดยย่อของอาณาจักรสุธรรมวดีและอาณาจักรหงสาวดีด้วย ลำดับเวลาในบันทึกนั้นไม่น่าเชื่อถืออย่างยิ่ง ไม่เพียงแต่วันที่จะต่างกันอย่างมากจากวันที่ในบันทึกฉบับอื่น ๆ ที่มีช่วงเหตุการณ์เดียวกันเท่านั้น แต่วันที่ในส่วนต่าง ๆ ของบันทึกยังไม่ตรงกันอีกด้วย

ตารางต่อไปนี้เป็นรายชื่อพระมหากษัตริย์ราชวงศ์ฟ้ารั่วตามที่มีบันทึกไว้

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
* 
* 

หมวดหมู่:บันทึกเหตุการณ์มอญ
แซนตาแคลรา (รัฐแคลิฟอร์เนีย)

**แซนตาแคลรา** (;   ; ภาษาสเปน แปลว่า "นักบุญกลารา") เป็นนครในเทศมณฑลแซนตาแคลรา รัฐแคลิฟอร์เนีย จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2020 พบว่าเมืองนี้มีประชากร 127,647 คน ซึ่งทำให้เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 8 ในเขตอ่าว เมืองนี้ตั้งอยู่ในพื้นที่อ่าวทางตอนใต้ ก่อตั้งโดยชาวสเปนในปี 1777 

แซนตาแคลราตั้งอยู่ในใจกลางของซิลิคอนแวลลีย์ และเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของบริษัทต่าง ๆ เช่น อินเทล, เอเอ็มดี (AMD) และอินวิเดีย นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยแซนตาแคลรา ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในแคลิฟอร์เนีย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลแซนตาแคลรา
หมวดหมู่:ซานตาคลารา (รัฐแคลิฟอร์เนีย)
งานร่าง

[thumb|250x250px| ''Jesus and the Adulteress'' งานร่างของ[แร็มบรันต์]]
**งานร่าง** ( จากภาษากรีก σχέδιος – *schedios* แปลว่า "ทำแบบด้นสด") คือ การวาดภาพด้วยมืออย่างรวดเร็ว ซึ่งโดยปกติไม่ได้ตั้งใจให้เป็นผลงานที่เสร็จสมบูรณ์ งานร่างอาจมีวัตถุประสงค์หลายประการ เช่น อาจเป็นการบันทึกสิ่งที่ศิลปินเห็น อาจเป็นการบันทึกหรือพัฒนาแนวคิดสำหรับใช้ในภายหลัง หรืออาจใช้เป็นการสาธิตภาพโดยด่วน เป็นแนวคิด หรือหลักการในรูปแบบกราฟิก งานร่างถือเป็นสื่อศิลปะที่มีค่าใช้จ่ายน้อยที่สุด

งานร่างสามารถทำได้ในสื่อการวาดภาพทุกชนิด คำนี้มักใช้กับงานกราฟิกที่วาดด้วยวัสดุแห้ง เช่น ปากกาหัวเงิน แกรไฟต์ ดินสอ หรือสีแท่ง อาจนำไปประยุกต์ใช้กับภาพวาดที่วาดด้วยปากกาและหมึก อุปกรณ์ดิจิทัล เช่น ปากกาดิจิทัล ปากกาลูกลื่น ปากกาเมจิก สีน้ำ และ สีน้ำมัน  ช่างปั้นอาจสร้างแบบจำลองสามมิติด้วย ดินเหนียว ดินน้ำมัน หรือขี้ผึ้ง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การวาดเส้น
หมวดหมู่:สื่อทัศนศิลป์
กระทรวงอบรม ยุวชน และกีฬา

**กระทรวงอบรม ยุวชน และกีฬา** (**MoEYS**; , ) เป็นกระทรวงของรัฐบาลกัมพูชาที่รับผิดชอบในการส่งเสริมและควบคุมการศึกษา การพัฒนาเยาวชน และกีฬาในประเทศกัมพูชา

ณ ปี พ.ศ. 2563 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอบรม ยุวชน และกีฬา คือ ดร. ฮัง ชวน นรน สำนักงานหลักของกระทรวงตั้งอยู่ในพนมเปญ

## ประวัติ
กระทรวงได้รับการก่อตั้งเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2539 แม้ว่าบางคนจะระบุว่าเป็น พ.ศ. 2535 หรือ พ.ศ. 2536

ในปี พ.ศ.2542 กระทรวงได้ดำเนินการสำรวจการรู้หนังสืออย่างกว้างขวางทั่วประเทศกัมพูชา ซึ่งในการสำรวจการรู้หนังสือในปี พ.ศ. 2540 ที่ทำโดยกระทรวงแผนการ ซึ่งมีเพียงคำถามแบบตอบใช่-ไม่ใช่ตามข้อมูลของยูเนสโก การสำรวจในปี พ.ศ. 2542 มีการทดสอบการอ่านและการเขียน และผลการสำรวจเผยให้เห็นว่าประชากรผู้ใหญ่ชาวกัมพูชาเพียงร้อยละ 37.1 เท่านั้นที่รู้หนังสือในระดับใช้งานได้ เมื่อเปรียบเทียบกัน การสำรวจในปี พ.ศ. 2540 รายงานอัตราการรู้หนังสือคือร้อยละ 66

## หน่วยงานในสังกัด
กระทรวงมีสำนักงาน 6 หน่วย
* สำนักงานใหญ่รัฐบาลและการเงิน (Directorate General of Administration and Finance)
* สำนักงานใหญ่การศึกษา (Directorate General of Education)
* สำนักงานใหญ่อุดมศึกษา (Directorate General of Higher Education)
* สำนักงานใหญ่นโยบายและแผนการ (Directorate General of Policies and Planning)
* สำนักงานใหญ่การกีฬา (Directorate General of Sport)
* สำนักงานใหญ่ยุวชน (Directorate General of Youth)
* สำนักอธิการ (Inspectorate General)

## รัฐมนตรี

## ดูเพิ่ม
* การศึกษาในประเทศกัมพูชา
* รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาในประเทศกัมพูชา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Ministry of Education, Youth and Sport 
* Ministry of Education, Youth and Sport  

หมวดหมู่:การศึกษาในประเทศกัมพูชา
กัมพูชา
อบรม ยุวชน และกีฬา
หมวดหมู่:กีฬาในประเทศกัมพูชา
กัมพูชา
หมวดหมู่:กระทรวงที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศกัมพูชาในปี พ.ศ. 2536
กัมพูชา
กัลลัง

**กัลลัง** (Kallang; ) เป็นเขตวางผังเมืองและเขตที่อยู่อาศัยตั้งอยู่ในภูมิภาคกลางของประเทศสิงคโปร์

การพัฒนาของเมืองนั้นมีศูนย์กลางอยู่ที่แม่น้ำกัลลังซึ่งเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในสิงคโปร์ พื้นที่วางผังกัลลัง  มีอาณาเขตติดกับตัวปาเอี๋ยวทางทิศเหนือ เกลังทางทิศตะวันออก มารีนพาเรดทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ มารินาตะว้นออกทางทิศใต้ ดาวน์ทาวน์คอร์ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ โรเชอร์, นิวตันทางทิศตะวันตก และโนเวนา ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถานที่ในประเทศสิงคโปร์
ชาที่ไม่ใช่ชา

[thumb|200x200px| ชา[เก๊กฮวย]]
[thumb|200x200px| [ชาข้าวบาร์เลย์]]
[thumb|200x200px| ชา[กระเจี๊ยบเปรี้ยว]]
[thumb|193x193px| ชา[โรยบอส]]
[thumb|213x213px| ชา[มาเต]]
**ชาที่ไม่ใช่ชา** (; ) หรือ **ชาทางเลือก** (代用茶) หมายถึงเครื่องดื่มที่เรียกว่าชาแต่ทำจากพืชชนิดอื่นที่ไม่ใช่ต้นชา รวมไปถึงทำขึ้นจากการผสมส่วนผสมหลายชนิด

## ภาพรวม
โดยทั่วไปแล้ว ชา เป็นเครื่องดื่มที่ทำโดยการแปรรูปใบ ดอกตูม และลำต้นของต้นชา แต่นอกจากนั้นแล้ว ชายังทำจากใบ ดอกตูม ดอกไม้ เปลือก ราก ฯลฯ ของพืชอื่น ๆ นอกเหนือจากต้นชาได้ด้วย มีการใช้ชื่อต่าง ๆ เพื่อแยกความแตกต่างระหว่างชาที่ทำจากต้นชาจริง ๆ กับชาในความหมายเชิงกว้างที่รวมถึงชาที่ทำจากพืชชนิดอื่น นอกจากนี้ส่วนผสมที่ใช้อาจไม่เพียงแต่พืชเท่านั้น แต่รวมถึงพวกเห็ด รวมถึงใช้มูลสัตว์ เช่น ชามูลแมลง ด้วย นอกจากนี้แล้ว ชาที่ทำจากส่วนผสมหลายอย่างแม้จะมีต้นชาเป็นส่วนประกอบก็อาจถือเป็นชาที่ไม่ใช่ชาเช่นกัน

## ตัวอย่าง
* ชาเก๊กฮวย
* ชาดอกกุหลาบญี่ปุ่น
* ชาดอกบ๊วย
* ชาโต๋วต๋ง
* ชาเผ่าไผ่
* ชาแคร์รอท
* ชาหม่อน
* ชาข้าวโพด
* ชามูลแมลง
* ชาหล่อฮังก๊วย
* ชาข้าวบาร์เลย์
* ชาชิโซะ
* ชาพลับ
* ชาโซบะ
* ชาข้าวบาร์เลย์
* ชากระเจี๊ยบเปรี้ยว
* ชามาเต
* ชาโคคา
* ชามะระ
* ชาตะไคร้
* ชาสะระแหน่
* ชามินต์
* ชาลาเวนเดอร์
* ชาฟักเขียว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชา
เขมรกรอม

**เขมรกรอม** (, *แขฺมรกฺโรม*) หรือ **เขมรต่ำ** คือกลุ่มชาติพันธุ์เขมรที่อาศัยอยู่แถบดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเวียดนาม ถือเป็นชนพื้นเมืองที่มีประวัติการอยู่อาศัยยาวนานที่สุดเท่าที่มีการบันทึกมา รัฐบาลเวียดนามได้รับรองให้ชาวเขมรกรอมเป็นหนึ่งใน 53 ชนกลุ่มน้อยในเวียดนาม

พวกเขามีเชื้อสายเดียวกันกับชาวเขมรในประเทศกัมพูชา ด้วยเคยอยู่ภายใต้การปกครองของพระเจ้าชัยวรมันที่ 2 ตั้งแต่ พ.ศ. 1345 ชนทั้งสองจึงมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันอย่างยิ่ง ทั้งด้านภาษา ศาสนา และประเพณีร่วมราก ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงนี้เคยตกอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรเขมรโบราณมายาวนานกว่า 800 ปี ส่วนชื่อ *เขมรกรอม* แปลว่า "ต่ำ" หรือ "ด้านล่าง" ถูกเรียกเพื่อสร้างความแตกต่างออกจากชาวเขมรในประเทศกัมพูชา เพราะชนกลุ่มนี้อาศัยอยู่ในพื้นที่ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง อันเป็นดินแดนทางตอนใต้ของอาณาจักรเขมรโบราณ ก่อนถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเวียดนามจากนโยบายเคลื่อนทัพลงดินแดนใต้ในยุคราชวงศ์เหงียน ตรงกับคริสต์ศตวรรษที่ 18

ชาวเขมรกรอมเข้าเป็นสมาชิกขององค์การชาติและประชาชนที่ไม่มีผู้แทน ตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 และจากรายงานของฮิวแมนไรตส์วอตช์ ได้ระบุว่า "ชาวเขมรกรอมกำลังเผชิญกับข้อจำกัดด้านเสรีภาพในการแสดงออก การชุมนุม การสมาคม ข่าวสาร และการร่วมกันกระทำการใด ๆ"

## เชิงอรรถ
; หมายเหตุ

 ชาวเขมรถิ่นไทยออกเสียงว่า *แคฺมรกรอม* แปลว่า "เขมรต่ำหรือเขมรที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ต่ำ" เรียกรวมไปถึงชาวเขมรในประเทศกัมพูชาด้วย

; อ้างอิง

*
หมวดหมู่:ชาวเขมร
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศกัมพูชา
รายชื่อสนามกีฬาพรีเมียร์ลีก

ตั้งแต่การก่อตั้งพรีเมียร์ลีก ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกประจำปีระดับสูงสุดของอังกฤษ มีการใช้สนามกีฬาเพื่อแข่งขันพรีเมียร์ลีกแล้ว 62 แห่ง การแข่งขันพรีเมียร์ลีกนัดแรกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1992 โดยมีสิบเอ็ดสโมสรจัดการแข่งขันในนัดเปิดสนาม หลังภัยพิบัติฮิลส์โบโรใน ค.ศ. 1989 รายงานเทย์เลอร์เสนอแนะว่าควรยกเลิกอัฒจันทร์แบบยืนและให้สนามกีฬามีอัฒจันทร์เป็นแบบมีที่นั่งทั้งหมดก่อนเริ่มต้นฤดูกาล 1994–95 อย่างไรก็ตาม หลังจากฟูลัมเลื่อนชั้นจากดิวิชัน 1 ในฤดูกาล 2000–01 อัฒจันทร์แบบยืนก็กลับมาอยู่ในพรีเมียร์ลีกชั่วคราว เนื่องจากสมาคมฟุตบอลให้เวลากับสโมสรในการปรับปรุงซ่อมแซมเพิ่มเติม สโมสรถูกบังคับให้เล่นที่ลอฟตัสโรด หลังจากที่ดำเนินการเปลี่ยนแปลงเครเวนคอตทิจไม่ทัน แต่พวกเขาก็กลับมายังสนามเหย้าของพวกเขา หลังจากงานก่อสร้างเสร็จสิ้นทันเวลาสำหรับฤดูกาล 2004–05

สนามกีฬาเทิร์ฟมัวร์ของเบิร์นลีย์ กลายเป็นสนามกีฬาพรีเมียร์ลีกที่ 50 เมื่อพวกเขาแข่งขันนัดแรกในพรีเมียร์ลีกพบกับแชมป์เก่า แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 2009 สนามกีฬาล่าสุดที่เคยใช้แข่งขันพรีเมียร์ลีกคือ ฮิลล์ ดิกกินสัน สเตเดียมของเอฟเวอร์ตัน โดยแข่งขันนัดแรกในพรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2025–26 ลิเวอร์พูลครองสถิติคว้าชัยชนะจากสนามกีฬาต่าง ๆ ในพรีเมียร์ลีกได้มากที่สุด โดยชนะอย่างน้อยหนึ่งครั้งในสนามกีฬา 59 จาก 61 แห่งที่พวกเขาเคยเล่น

## สนามกีฬา
สนามกีฬาที่เป็น **ตัวหนา** บ่งบอกว่าเป็นสนามเหย้าของทีมต่าง ๆ ที่แข่งขันในพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2025–26 ในขณะที่สนามกีฬาที่เป็น *ตัวเอียง* คือถูกรื้อถอนแล้ว
 *ความจุสุดท้ายก่อนสนามกีฬาจะปิดหรือรื้อถอน*

## ดูเพิ่มเติม

* สถิติการเข้าชมนัดเหย้าของสโมสรฟุตบอลอังกฤษ
* รายชื่อสนามฟุตบอลอังกฤษแบ่งตามความจุ
* รายชื่อสนามฟุตบอลแบ่งตามประเทศ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง
**ทั่วไป**
* 
* 

**เฉพาะเจาะจง**

สนามกีฬา

หมวดหมู่:รายชื่อสนามฟุตบอลในอังกฤษ
ประตูต้าจิ่ง

thumbnail|ประตูต้าจิ่ง
thumbnail|กำแพงเมืองจีนที่ประตูต้าจิ่ง และภูเขาไท่ผิงทางตะวันตก

**ประตูต้าจิ่ง** () หรือที่เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า **Dajing Gate** เป็นจุดเชื่อมต่อที่สำคัญของกำแพงเมืองจีน ตั้งอยู่ในเมืองระดับจังหวัดจางเจียโข่ว มณฑลเหอเป่ย์ ประเทศจีน ประตูต้าจิ่งถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1644 ซึ่งเป็นปีแรกในรัชสมัยของจักรพรรดิซุ่นจื้อแห่งราชวงศ์ชิง ประตูมีความสูง 12 เมตร กว้าง 9 เมตร และลึก 13 เมตร เหนือประตูด่านมีลานระเบียงขนาด 12 x 7.5 เมตร กำแพงเหนือประตูมีหอคอยสูง  และมีกำแพงป้อมย่อขนาด  อยู่ด้านข้าง คำจารึก "大好河山" ("แม่น้ำและภูเขาอันยิ่งใหญ่") ที่อยู่เหนือขื่อประตูถูกติดตั้งในรูปแบบดั้งเดิมของราชวงศ์ฮั่นในปี ค.ศ. 1927 โดยริเริ่มโดยเกา เว่ยเยว่ () ผู้ปกครองมณฑลฉาฮาร์ในอดีต (ปัจจุบันคือมองโกเลียใน)

ทางตะวันตกของประตู บนที่ราบซึ่งเมืองตั้งอยู่นั้น มีส่วนของกำแพงที่ก่อด้วยอิฐยาวประมาณ 100 เมตร และต่อไปทางตะวันตกเป็นกำแพงเมืองจีนที่ยังคงสภาพดี ซึ่งสร้างจากหินแข็งและทอดตัวตามแนวภูเขา

## แหล่งข้อมูลอื่น
* https://greatwallforum.com/location-hebei-west-dajingmen.html

หมวดหมู่:ราชวงศ์ชิง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมณฑลกานซู่
จวีเหมินปู้

**จวีเหมินปู้** () เป็นป้อมของกำแพงเมืองจีนส่วนชานซี ตั้งอยู่ในเมืองต้าถง มณฑลชานซี ประเทศจีน

จวีเหมินปู้เป็นป้อมที่สร้างขึ้นเพื่อป้องกันกำแพงเมืองจีนและเป็นส่วนหนึ่งของระบบการป้องกันของกำแพงเมืองจีน ป้อมนี้ตั้งอยู่ในบริเวณที่สูงห่างจากกำแพงเมืองจีนประมาณ 2.5 กิโลเมตร ถูกออกแบบมาเพื่อป้องกันการรุกรานและขัดขวางชนเผ่านักรบเร่ร่อนจากมองโกเลีย ชื่อเดิมของป้อมคือ จวีเหมิงปู้ ซึ่งแปลว่า "ป้อมที่ต้านมองโกล" แต่ภายหลังได้มีการเปลี่ยนชื่อ

ป้อมนี้ไม่ได้มีขนาดใหญ่ มีเพียงประตูทางทิศตะวันออกพร้อมกับ *เหวิงเฉิง* (ประตูป้อมที่เป็นบริเวณป้อม) ทางทิศตะวันออก กำแพงถูกสร้างจากดินและปูด้วยอิฐที่ผิวหน้า

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์หมิง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมณฑลซานซี