พายุเฮอริเคนคามิลล์ (พ.ศ. 2512)

**พายุเฮอริเคนคามิลล์** () เป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงที่สุดในบริเวณมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือในช่วงปี พ.ศ. 2512 และเป็นหนึ่งในพายุที่สร้างความเสียหายอย่างรุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ของมหาสมุทรแอตแลนติก โดยนับเป็นหนึ่งในสี่พายุเฮอริเคนรุนแรงระดับ 5 ที่เคยเคลื่อนตัวขึ้นฝั่งสหรัฐ พายุเฮอริเคนคามิลล์เคลื่อนตัวขึ้นฝั่งทางตอนใต้ของรัฐมิสซิสซิปปีในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2512 และเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 16, พายุโซนร้อนลูกที่ 3 และพายุเฮอริเคนลูกที่ 2 ในฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2512 ก่อตัวขึ้นจากหย่อมความกดอากาศต่ำเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2512 โดยมีจุดกำเนิดจากคลื่นกระแสลมร้อนเขตร้อนที่เคลื่อนตัวข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก และทวีกำลังแรงขึ้นจนกลายเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำอยู่บริเวณทางตอนใต้ของประเทศคิวบาเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ในสภาวะที่เอื้อต่อการพัฒนา พายุได้ทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นพายุเฮอริเคนระดับ 2 และเคลื่อนตัวพัดถล่มทางตะวันตกของประเทศคิวบา หลังจากนั้นพายุก็ได้เคลื่อนตัวเข้าสู่อ่าวเม็กซิโก และทวีกำลังแรงขึ้นอย่างต่อเนื่อง จนกลายเป็นพายุเฮอริเคนรุนแรงระดับ 3 ต่อมาในช่วงค่ำพายุได้ทวีกำลังแรงขึ้นจนถึงพายุเฮอริเคนรุนแรงระดับ 5 ในขณะที่เคลื่อนตัวเข้าใกล้ชายฝั่งทางตอนเหนือของอ่าวเม็กซิโก พายุเฮอริเคนคามิลล์มีกำลังแรงสูงสุดด้วยความเร็วลมสูงสุด 1 นาทีที่ 180 ไมล์ต่อชั่วโมง (285 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) และความกดอากาศที่ 900 มิลลิบาร์ (เฮกโตปาสกาล 26.58 นิ้วของปรอท) ในวันที่ 16 สิงหาคม ซึ่งนับเป็นความกดอากาศที่ต่ำที่สุดเป็นอันดับสองที่เคยมีการบันทึกในสหรัฐรองจากพายุเฮอริเคนวันแรงงานในปี พ.ศ. 2478 นอกจากนี้ ยังเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่รุนแรงที่สุดในโลกในปี พ.ศ. 2512 อีกด้วย

ก่อนที่พายุเฮอริเคนคามิลล์จะเคลื่อนตัวเข้าสู่อ่าวเม็กซิโก พายุได้เคลื่อนตัวพัดขึ้นฝั่งทางตะวันตกของประเทศคิวบาส่งผลให้เกิดลมแรง และน้ำท่วมตามแม่น้ำสายหลัก ส่งผลกระทบให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อยประมาณ 5 ราย หลังจากที่พายุทวีกำลังแรงขึ้นในอ่าวเม็กซิโก กรมอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติได้ออกประกาศเตือนภัยล่วงหน้าอย่างกว้างขวางตั้งแต่รัฐลุยเซียนาไปจนถึงรัฐฟลอริดา พายุเฮอริเคนคามิลล์ได้ก่อให้เกิดคลื่นลมแรงซัดเข้าหาบริเวณชายฝั่งส่งผลให้แท่นขุดเจาะน้ำมัน 3 แห่ง ได้รับความเสียหายอย่างหนัก และแท่นขุดเจาะน้ำมันอีกหลายแห่งได้รับความเสียหาย ในรัฐมิสซิสซิปปี ซึ่งเป็นจุดที่พายุเคลื่อนตัวขึ้นฝั่ง พายุได้สร้างคลื่นพายุซัดฝั่งที่สูงที่สุดในประวัติศาสตร์ของสหรัฐโดยมีระดับน้ำขึ้นสูงถึงประมาณ 7.5 เมตร ที่พาสคริสเตียน ซึ่งสถิตินี้ได้ถูกทำลายในภายหลังโดยพายุเฮอริเคนแคทรีนาในปี พ.ศ. 2548 พายุเฮอริเคนคามิลล์ได้สร้างความเสียหายอย่างมหาศาลตามแนวชายฝั่งรัฐมิสซิสซิปปี และบางส่วนของรัฐลุยเซียนา โดยโครงสร้างอาคารบ้านเรือนแทบจะได้รับความเสียหายอย่างหนักทั้งหมด ในรัฐมิสซิสซิปปีมีผู้เสียชีวิตทั้งสิ้น 137 ราย และมีผู้เสียชีวิตอีก 9 ราย ในรัฐลุยเซียนา ลมแรงยังส่งผลให้สิ่งก่อสร้างในทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐมิสซิสซิปปีได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง และส่งผลกระทบต่อภาคเกษตรกรรมอย่างร้ายแรง

หลังจากที่พายุเฮอริเคนคามิลล์ได้เคลื่อนตัวขึ้นฝั่ง พายุก็อ่อนกำลังลงอย่างรวดเร็วโดยลดระดับลงต่ำกว่าพายุเมื่อเคลื่อนตัวผ่านทางตอนเหนือของแจ็กสันในรัฐมิสซิสซิปปี และต่อมาพายุได้อ่อนกำลังลงจนกลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนในรัฐเทนเนสซี แม้ว่าพายุจะอ่อนกำลังลงแล้ว แต่ฝนตกตามแนวพายุในรัฐมิสซิสซิปปี และรัฐเทนเนสซีก็ยังช่วยบรรเทาสภาวะแห้งแล้งที่เกิดขึ้นในพื้นที่เหล่านี้ อย่างไรก็ตาม ในขณะที่พายุเคลื่อนตัวผ่านหุบเขาโอไฮโอในฐานะพายุดีเปรสชันเขตร้อน พายุก็ได้ก่อให้เกิดพายุฝนฟ้าคะนองอย่างรุนแรงจนเกิดฝนตกหนักเฉพาะจุดในหลายพื้นที่ของรัฐเวอร์จิเนียโดยจุดที่มีปริมาณน้ำฝนสูงสุดอยู่ที่แมสซี่ส์มิลล์โดยวัดได้ถึง 690 มิลลิเมตร (27 นิ้ว) ซึ่งเป็นสถิติสูงสุดที่เคยมีการบันทึกในรัฐเวอร์จิเนียจากพายุ อุทกภัยที่ตามมาได้ส่งผลกระทบอย่างหนักในเทือกเขาแอปพาเลเชียน มีผู้เสียชีวิตในรัฐเวอร์จิเนียมากถึงประมาณ 114 ราย และมีผู้เสียชีวิตอีกประมาณ 2 ราย ในรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย พายุเฮอริเคนคามิลล์ได้คร่าชีวิตประชาชนอย่างน้อยประมาณ 262 ราย ทั่วสหรัฐ และสร้างความเสียหายทางเศรษฐกิจมากกว่าประมาณ 1.42 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งนับเป็นพายุที่สร้างความเสียหายสูงที่สุดในสหรัฐในขณะนั้น และแซงหน้าพายุเฮอริเคนเบ็ตซี่ในปี พ.ศ. 2508

## บันทึกและสถิติทางอุตุนิยมวิทยา
[thumb|230x230px|ภาพเรดาร์ของพายุเฮอริเคนคามิลล์กำลังเข้าสู่[วัฏจักรการแทนที่กำแพงตาก่อนที่จะเคลื่อนตัวขึ้นฝั่งรัฐมิสซิสซิปปีในช่วงค่ำของวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2512]]
พายุเฮอริเคนคามิลล์ได้ทำสถิติความกดอากาศที่ระดับน้ำทะเลต่ำที่สุดเป็นอันดับ 7 ที่เคยบันทึกไว้อย่างเป็นทางการในมหาสมุทรแอตแลนติกโดยมีความกดอากาศอยู่ที่ 900 มิลลิบาร์ (เฮกโตปาสกาล 26.58 นิ้วของปรอท) ในขณะที่พายุเคลื่อนตัวขึ้นฝั่ง ซึ่งนับเป็นค่าความกดอากาศในขณะขึ้นฝั่งที่ต่ำที่สุดเป็นอันดับสองของสหรัฐรองจากพายุเฮอริเคนวันแรงงานในปี พ.ศ. 2478 ที่มีค่าต่ำกว่านั้น พายุเฮอริเคนคามิลล์ยังถือเป็นพายุที่มีความรุนแรงที่สุดในสหรัฐนับตั้งแต่พายุเฮอริเคนวันแรงงานโดยความเร็วลมสูงสุดของพายุเฮอริเคนคามิลล์ไม่สามารถวัดได้โดยตรง เนื่องจากอุปกรณ์อุตุนิยมวิทยาทั้งหมดได้รับความเสียหายอย่างหนักในขณะที่พายุเคลื่อนตัวขึ้นฝั่ง อย่างไรก็ตาม จากการวิเคราะห์ซ้ำเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2557 ได้พบว่าพายุเฮอริเคนคามิลล์มีความเร็วลมสูงสุด 1 นาทีที่ 180 ไมล์ต่อชั่วโมง (285 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) จนถึงปี พ.ศ. 2561 พายุเฮอริเคนคามิลล์เป็นหนึ่งในสี่พายุเฮอริเคนรุนแรงระดับ 5 ในมหาสมุทรแอตแลนติกที่เคลื่อนตัวขึ้นฝั่งสหรัฐด้วยระดับความรุนแรงเท่านี้ เช่น พายุเฮอริเคนวันแรงงานในปี พ.ศ. 2478 พายุเฮอริเคนแอนดรูว์ในปี พ.ศ. 2535 และพายุเฮอริเคนไมเคิลในปี พ.ศ. 2561 เป็นต้น

เมื่อพายุเฮอริเคนคามิลล์ได้เคลื่อนตัวขึ้นฝั่งรัฐมิสซิสซิปปี พายุได้ก่อให้เกิดคลื่นพายุซัดชายฝั่งสูงที่สุดเท่าที่เคยบันทึกได้ในสหรัฐโดยแรงคลื่นได้ทำให้มาตรวัดน้ำทะเลเกือบทั้งหมดตามชายฝั่งได้รับความเสียหายอย่างหนักจนไม่สามารถใช้ข้อมูลจากอุปกรณ์ได้ จากการตรวจวัดระดับเศษซาก และความเสียหายในพาสคริสเตียน พบว่าพายุเฮอริเคนคามิลล์มีระดับน้ำทะเลซัดชายฝั่งสูงถึงประมาณ 7.5 เมตร และมีระดับน้ำสูงสุดที่วัดได้ภายในอาคารอยู่ที่ประมาณ 6.9 เมตร ภายในอาคารสมาคมทหารผ่านศึกในพื้นที่ ระดับน้ำท่วมสถิตินี้ของพายุได้ถูกทำลายลงในเวลาต่อมาโดยพายุเฮอริเคนแคทรีนาในปี พ.ศ. 2548 ซึ่งสร้างระดับน้ำสูงสุดอยู่ที่ประมาณ 8.4 เมตร ที่เมืองเดียวกัน คือ พาสคริสเตียน หลังจากพายุได้เคลื่อนตัวข้ามทางตอนใต้กับตอนกลางของสหรัฐ พายุเฮอริเคนคามิลล์ได้พัดพาฝนตกหนักอย่างรุนแรงในรัฐเวอร์จิเนียโดยมีการวัดปริมาณน้ำฝนสูงสุดอยู่ที่ประมาณ 690 มิลลิเมตร (27 นิ้ว) จากบาร์เรลในพื้นที่ใกล้กับแมสซี่ส์มิลล์ ซึ่งนับเป็นปริมาณน้ำฝนจากพายุหมุนเขตร้อนที่สูงที่สุดในประวัติศาสตร์ของรัฐเวอร์จิเนีย

## การเปรียบเทียบกับพายุเฮอริเคนแคทรีนา
[left|thumb|318x318px|การเปรียบเทียบพายุเฮอริเคนคามิลล์ (ด้านซ้าย) กับ[พายุเฮอริเคนแคทรีนา (พ.ศ. 2548)|พายุเฮอริเคนแคทรีนา (ด้านขวา)]]
แม้พายุเฮอริเคนคามิลล์กับพายุเฮอริเคนแคทรีนาในปี พ.ศ. 2548 จะเคลื่อนตัวผ่านเส้นทางที่แตกต่างกัน แต่พายุทั้ง 2 ลูก ก็เคลื่อนตัวขึ้นฝั่งบริเวณชายฝั่งรัฐมิสซิสซิปปีใกล้เคียงกัน และก่อให้เกิดความเสียหายอย่างรุนแรงในลักษณะที่คล้ายคลึงกัน พายุเฮอริเคนคามิลล์มีการทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วกว่าพายุเฮอริเคนแคทรีนา และต่างจากพายุเฮอริเคนแคทรีนาตรงที่พายุเฮอริเคนคามิลล์สามารถกลับมาทวีกำลังแรงขึ้นอีกครั้งก่อนเคลื่อนตัวขึ้นฝั่ง และคงสถานะเป็นพายุเฮอริเคนรุนแรงระดับ 5 จนถึงในขณะขึ้นฝั่ง ในขณะที่พายุทั้ง 2 ลูก ต่างก็มีช่วงระยะเวลาที่เกิดการทวีกำลังแรงขึ้นอย่างรวดเร็วเหมือนกัน อย่างไรก็ตาม รัศมีลมแรงสูงสุดของพายุเฮอริเคนคามิลล์นั้นเล็กกว่าของพายุเฮอริเคนแคทรีนาถึง 3 เท่า โดยมีขนาดใกล้เคียงกับพายุเฮอริเคนแอนดรูว์ในปี พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นพายุลูกเล็ก แต่มีความรุนแรงอย่างมากในอดีต พายุเฮอริเคนคามิลล์ได้ก่อให้เกิดความเสียหายต่อนิวออร์ลีนส์ในรัฐลุยเซียนาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เนื่องจากศูนย์กลางของพายุเคลื่อนตัวเฉียดเมืองไปอย่างหวุดหวิดต่างจากพายุเฮอริเคนแคทรีนา ซึ่งก่อให้เกิดน้ำท่วม และความเสียหายอย่างใหญ่หลวงในพื้นที่ดังกล่าว ขนาดของบริเวณที่มีลมจากพายุเฮอริเคนคามิลล์อยู่ที่ประมาณสองในสามของพายุเฮอริเคนแคทรีนาโดยพายุทั้ง 2 ลูก มีความเร็วในการเคลื่อนตัวในขณะขึ้นฝั่งที่ใกล้เคียงกัน แม้พายุเฮอริเคนคามิลล์จะมีความเร็วลมที่สูงกว่าในขณะขึ้นฝั่ง แต่พายุเฮอริเคนแคทรีนากลับมีระดับน้ำสูงขึ้นโดยพายุที่สูงกว่าพายุเฮอริเคนคามิลล์ในทุกพื้นที่ที่มีการบันทึกข้อมูล สาเหตุหลักมาจากขนาดที่ใหญ่กว่าของพายุเฮอริเคนแคทรีนา

## ความเป็นมาของการตั้งชื่อ
[thumb|230x230px|ป้ายบอกทางประวัติศาสตร์ของพายุเฮอริเคนคามิลล์ตามทางหลวงสหรัฐหมายเลข 29 และ[ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 6 ของรัฐเวอร์จิเนีย ซึ่งใกล้กับวูดส์มิลล์ในเนลสันเคาน์ตี รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐ]]
ในช่วงพุทธทศวรรษ 2500 สหรัฐได้ใช้บัญชีรายชื่อพายุเฮอริเคนแอตแลนติกแบบหมุนเวียน 4 ชุด โดยรายชื่อแต่ละชุดประกอบด้วยชื่อผู้หญิงล้วน และจะถูกนำกลับมาใช้ใหม่ทุก ๆ 4 ปี แม้ในตอนแรกจะมีแนวทางให้มีการถอนออกจากรายชื่อพายุที่ก่อให้เกิดความเสียหายอย่างรุนแรงออกจากรายชื่อเพียงชั่วคราวเป็นระยะเวลา 10 ปี แต่ในเวลาต่อมาหลักการดังกล่าวได้เปลี่ยนเป็นการถอนออกจากรายชื่อถาวรโดยอิงจากผลกระทบ และความรุนแรงของพายุในแต่ละลูก ตัวอย่างหนึ่ง คือ ชื่อ **คาร์ลา** ซึ่งถูกถอนออกจากรายชื่อในปี พ.ศ. 2504 หลังจากพายุเฮอริเคนคาร์ลาได้ถล่มรัฐเท็กซัสอย่างหนัก ต่อมาเมื่อถึงรอบการใช้รายชื่อชุดเดิมในปี พ.ศ. 2508 ได้มีการเลือกชื่อ **แครอล** แทน ซึ่งเป็นชื่อที่เคยถูกถอนออกจากรายชื่อไปแล้วในปี พ.ศ. 2497 หลังจากพายุเฮอริเคนแครอลได้สร้างความเสียหายในแถบนิวอิงแลนด์ เนื่องจากระยะเวลาผ่านไปกว่า 10 ปี จึงมีความพยายามนำชื่อนี้กลับมาใช้ในฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2512[thumb|230x230px|พายุเฮอริเคนคามิลล์ในเนลสันเคาน์ตี [รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐ|left]]
นักวิทยาศาสตร์จากห้องปฏิบัติการวิจัยพายุเฮอริเคนแห่งชาติ (NHRL) ได้เสนอให้ถอนชื่อ **แครอล** **เอ็ดนา** และ **เฮเซล** ออกจากรายชื่ออย่างเป็นทางการ เนื่องจากยังมีงานวิจัยจำนวนมากที่กล่าวถึงพายุทั้ง 3 ลูก นี้อยู่ คณะกรรมการตั้งชื่อได้เห็นชอบให้ถอนชื่อเหล่านั้นออกจากบัญชีถาวร และเริ่มต้นค้นหาชื่อใหม่ที่จะใช้แทนชื่อพายุที่ถูกถอน โดยเฉพาะชื่อที่ขึ้นต้นด้วยอักษร C

### ที่มาของชื่อคามิลล์
คามิลล์เป็นชื่อของบุตรสาวของ จอห์น โฮป นักอุตุนิยมวิทยาผู้มีบทบาทสำคัญในวงการพยากรณ์อากาศของสหรัฐ และทำงานร่วมกับ แบนเนอร์ มิลเลอร์ ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านพายุหมุนเขตร้อน ในขณะนั้นคามิลล์กำลังศึกษาอยู่ในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย และเข้าร่วมโครงการพิเศษด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ขั้นสูงของโรงเรียน โดยเธอได้จัดทำโครงงานวิจัยอิสระที่เกี่ยวข้องกับพายุ และแนวโน้มของบรรยากาศในระยะยาว โครงการของเธอได้รับความชื่นชมจาก แบนเนอร์ มิลเลอร์ ซึ่งเป็นที่ปรึกษาโครงการ เขาประทับใจในความสามารถ และแรงจูงใจของคามิลล์ จึงได้เสนอให้ใช้ชื่อของเธอในบัญชีรายชื่อพายุเฮอริเคนแอตแลนติกประจำปี พ.ศ. 2512 แทนชื่อ **แครอล** ที่เพิ่งถูกถอนออกจากรายชื่อ เรื่องราวของการตั้งชื่อพายุว่า **คามิลล์** ไม่ได้ถูกเปิดเผยสู่สาธารณะในทันที และคามิลล์ได้กล่าวในบทสัมภาษณ์ในปี พ.ศ. 2557 ว่า "เราเก็บเรื่องนี้ไว้เงียบมาหลายปี"

## ในวัฒนธรรมสมัยนิยม

### ภาพยนตร์

* "เฮอริเคน" เป็นภาพยนตร์ภัยพิบัติที่สร้างขึ้นสำหรับโทรทัศน์โดยบริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน (ABC) ในปี พ.ศ. 2517 นำแสดงโดย แฟรงค์ ซัตตัน และลาร์รี แฮคแมน ภาพยนตร์เรื่องนี้มีการอ้างอิงถึงริชิลิเยออพาร์ตเมนต์ เครื่องบินนักล่าพายุเฮอริเคนที่บินเข้าสู่ตาพายุของพายุเฮอริเคนคามิลล์ และสูญเสียเครื่องยนต์ไป 1 เครื่อง รวมถึงมีการใช้ภาพข่าวจากเหตุการณ์พายุลูกนี้อีกด้วย

### ดนตรี
[thumb|230x230px|ควอนตัมลีป กระโดดข้ามเวลา ซีรีส์ทางช่อง[บริษัทแพร่สัญญาณแห่งชาติ (NBC) ในปี พ.ศ. 2532 ]]
* นักดนตรีแจ๊สผู้เล่นแบนโจ เบลา เฟล็ก ได้แต่งเพลงแจ๊สฟิวชันชื่อ "เฮอริเคนคามิลล์" ในอัลบั้ม "เบลาเฟล็กแอนด์เดอะเฟล็กโทนส์" ในปี พ.ศ. 2534

### การผลิตละครเวที

* ในปี พ.ศ. 2551 บริษัทโรงละครเอนด์สเตชั่นจากลินช์เบิร์กในรัฐเวอร์จิเนีย ซึ่งในขณะนั้นยังตั้งอยู่ที่แอมเฮิร์สต์ ได้เปิดการแสดงรอบปฐมทัศน์ละครต้นฉบับ "เดอะบลูเอสต์วอเทอร์: เรื่องราวของพายุเฮอริเคนคามิลล์" เขียนโดยนักเขียนบทละคร เจสัน คิโมนิเดส และจัดในงานเทศกาลละครฤดูร้อนบลูริดจ์ครั้งแรกในวิทยาลัยสวีทไบรเออร์ แม้ว่าละครดังกล่าวจะมีลักษณะเป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์โดยมีตัวละครที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อสะท้อน หรือจดจำเหตุการณ์จริงของพายุเฮอริเคนคามิลล์ แต่หลายเรื่องราวกับบทสนทนาของตัวละครเป็นการเรียบเรียงจากคำบอกเล่า และประจักษ์พยานจริงในเนลสันเคาน์ตี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่แมสซี่ส์มิลล์ แม่น้ำไท ลำห้วยเดวิสครีก และพื้นที่ใกล้เคียง การแสดงละครเรื่องนี้ถูกนำกลับมาเล่นอีกครั้งในปี พ.ศ. 2552 เพื่อร่วมกับการจัดงานรำลึกครบรอบ 40 ปี ของพายุเฮอริเคนคามิลล์โดยสมาคมประวัติศาสตร์เนลสันเคาน์ตี

### โทรทัศน์

* ในตอนออกอากาศวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2534 ของซีรีส์ "ควอนตัมลีป กระโดดข้ามเวลา" ทางช่องบริษัทแพร่สัญญาณแห่งชาติ (NBC) ตอนที่มีชื่อว่า "เฮอริเคน" (ฤดูกาลที่ 4 ตอนที่ 3) ตัวละครหลัก แซม เบ็กเก็ตต์ ได้กระโดดข้ามเวลาไปเป็น อาร์ชี เนแคส นายอำเภอเมืองเล็ก ๆ ที่อยู่ท่ามกลางพายุเฮอริเคนคามิลล์ เขาจะต้องปกป้องไม่ให้แฟนสาวของร่างที่ตนสิงอยู่ถูกพายุคร่าชีวิต

## การถอนออกจากรายชื่อ

หลังจากที่พายุลูกนี้ได้ก่อให้เกิดความเสียหาย และความรุนแรง จึงทำให้ชื่อ **คามิลล์** ถูกถอนออกจากรายชื่อพายุเฮอริเคนแอตแลนติกอย่างเป็นทางการในภายหลัง องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก (WMO) ได้เลือกชื่อ **ซินดี** เป็นชื่อแทนในรายชื่อพายุหมุนเขตร้อนในปี พ.ศ. 2516 อย่างไรก็ตาม รายชื่อ 4 ปี ที่ใช้ในขณะนั้นถูกแทนที่ด้วยรายชื่อชุดใหม่ 10 รายชื่อ ในปี พ.ศ. 2514 ซึ่งดำเนินการต่อเนื่องไปจนถึงปี พ.ศ. 2523 ก่อนที่จะนำกลับมาใช้ใหม่

## ดูเพิ่ม

* ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2512
* รายชื่อของพายุคามิลล์
* พายุเฮอริเคนแคทรีนา พ.ศ. 2548 เป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีเส้นทางที่คล้ายกัน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* คลังคำแนะนำของศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ (Advisory Archive of NHC) ข้อมูลของพายุเฮอริเคนคามิลล์ (6916)
* คลังข้อมูลกราฟิกคำแนะนำของศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ (Advisory Graphics Archive of NHC) ข้อมูลเส้นทางของพายุเฮอริเคนคามิลล์ (6916)

หมวดหมู่:พายุหมุนเขตร้อนระดับ 5
หมวดหมู่:พายุหมุนเขตร้อน
หมวดหมู่:พายุเฮอริเคนรุนแรง
หมวดหมู่:พายุเฮอริเคน
หมวดหมู่:ภัยธรรมชาติในปี พ.ศ. 2512
หมวดหมู่:ประเทศคิวบาในปี พ.ศ. 2512
หมวดหมู่:สหรัฐในปี พ.ศ. 2512
หมวดหมู่:บทความพายุหมุนเขตร้อน
หมวดหมู่:พายุเฮอริเคนในประเทศคิวบา
หมวดหมู่:พายุเฮอริเคนในสหรัฐ
หมวดหมู่:ภัยพิบัติในประเทศคิวบา
หมวดหมู่:ภัยพิบัติในสหรัฐ