กิมเสี่ยถ่าง

**กิมเสี่ยถ่าง** (ค.ศ. 1610? - สิงหาคม ค.ศ. 1661) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **จิน เชิ่งท่าน** () มีชื่อเดิมว่า **จิน เหรินรุ่ย** () และยังเป็นที่รู้จักในชื่อ **จิน คุ่ย** () เป็นบรรณาธิการ นักเขียน และนักวิจารณ์ชาวจีน ผู้ได้รับการเรียกขานว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านวรรณกรรมภาษาจีนพื้นถิ่น

## ประวัติ
ปีเกิดของกิมเสี่ยถ่างไม่แน่ชัด โดยบางแหล่งข้อมูลระบุว่าเป็นปี ค.ศ. 1610 บ้างก็ระบุเป็นปี ค.ศ. 1608 การประมาณปีเกิดว่าเป็นปี ค.ศ. 1610 นั้นอิงจากข้อเท็จจริงที่ว่าบุตรชายของกิมเสี่ยถ่างมีอายุ 10 ปีตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออกในปี ค.ศ. 1641 และข้อมูลนี้เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปในหมู่นักวิชาการ กิมเสี่ยถ่างมีชื่อโดยกำเนิดว่าจิน เหรินรุ่ย เกิดในเมืองซูโจวซึ่งเป็นสถานที่ที่โด่งดังในด้านวัฒนธรรมและความงดงาม ครอบครัวของกิมเสี่ยถ่างอยู่ในชนชั้นขุนนางบัณฑิต แต่มักถูกรังควานจากความเจ็บป่วยและความตาย ทำให้ครอบครัวกลับมีทรัพย์สินเพียงเล็กน้อย บิดาของกิมเสี่ยถ่างเป็นบัณฑิตอย่างชัดเจน กิมเสี่ยถ่างเริ่มเรียนหนังสือค่อนข้างช้า โดยเข้าเรียนในโรงเรียนของหมู่บ้านขณะอายุ 9 ปี กิมเสึ่ยถ่างแสดงความสงสัยใคร่รู้อย่างมากและมีความคิดที่ค่อนข้างแปลก แต่ก็เป็นนักเรียนที่มีมโนธรรม  ในช่วงต้นชีวิต กิมเสี่ยถ่างใช้ชื่อรองว่า "เสี่ยถ่าง" (聖歎 *เชิ่งท่าน*) ซึ่งเป็นวลีจาก *[[หลุน-ยฺหวี่]]* (論語) มีความหมายว่า "ปราชญ์ [ขงจื๊อ] ถอนใจ" กิมเสี่ยถ่างผ่านการสอบหลวงเพียงระดับล่างสุด และไม่เคยรับราชการ

ในงานเขียนของกิมเสี่ยถ่างแสดงถึงความความสนใจอย่างมากของกิมเสี่ยถ่างต่อแนวคิดของศาสนาพุทธนิกายฉาน กิมเสี่ยถ่างอ้างว่าความสนใจนี้เริ่มต้นเมื่อตนอ่าน*[[สัทธรรมปุณฑรีกสูตร]]*ครั้งแรกขณะอายุ 11 ปี ความโน้มเอียงนี้ต่อแนวคิดในศาสนาพุทธยิ่งเด่นชัดมากขึ้นหลังการล่มสลายของราชวงศ์หมิงในปี ค.ศ. 1644 ในปีนั้นและปีถัดมา กิมเสี่ยถ่างมีความรู้สึกหดหู่และเก็บตัวมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด รวมถึงยอมรับศาสนาพุทธมากขึ้นด้วยเช่นกัน จาง กั๋วกวาง (張國光) นักวิชาการในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ระบุว่าการเปลี่ยนแปลงนี้เกิดจากการล่มสลายของการปกครองของหลี่ จื้อเฉิง (李自成) ที่มีระยะเวลาเพียงสั้น ๆ ตลอดชีวิตของกิมเสี่ยถ่าง ความสนใจในศาสนาพุทธส่งผลต่อทัศนะของกิมเสี่ยถ่าง  และกิมเสี่ยถ่างถือว่าตนเองเป็นเพียงตัวแทนของพลังนิรันดร์

บางครั้งมีการกล่าวกันว่ากิมเสี่ยถ่างยังเป็นที่รู้จักในอีกชื่อว่าจาง ไฉ่ () ซึ่งเป็นความเข้าใจที่ผิดพลาดเนื่องจากสับสนกับจาง ผู่ (張溥) ที่เป็นบุคคลร่วมสมัย

### การเสียชีวิต
ในปี ค.ศ. 1661 กิมเสี่ยถ่างเข้าร่วมกับปัญญาชนจำนวนหนึ่งในการประท้วงการแต่งตั้งข้าราชการทุจริต เหล่าผู้ประท้วงยื่นคำร้องต่อราชสำนักก่อน จากนั้นจึงดำเนินการชุมนุมสาธารณะ การกระทำนี้ถูกข้าราชการท้องถิ่นตอบโต้อย่างรวดเร็ว และกิมเสี่ยถ่างก็ถูกตัดสินโทษประหารชีวิต เหตุการณ์นี้บางครั้งเรียกว่า "การคร่ำครวญที่ศาลขงจื๊อ" ( *คูเมี่ยวอ้าน*) และนำไปสู่การปราบปรามความเห็นต่างทางการเมืองเป็นเวลาหลายปีหลังจากนั้น ก่อนที่จะเสียชีวิต กิมเสี่ยถ่างพูดติดตลกว่า "การถูกตัดศีรษะเป็นสิ่งที่เจ็บปวดที่สุด แต่ด้วยเหตุใดก็ไม่ทราบสิ่งนี้จึงเกิดกับข้า นึกไม่ถึงเลย!" ในบทความปี ค.ศ. 1933 หลู่ ซฺวิ่น (鲁迅) นักเขียนชื่อดังยอมรับว่าคำพูดนี้ของกิมเสี่ยถ่างอาจเป็นคำพูดที่คนอื่นคิดขึ้น และวิจารณ์ว่าเป็น "การหัวเราะเยาะความโหดร้ายของคนขายเนื้อมนุษย์"

## ทฤษฎีวรรณกรรมและการวิจารณ์วรรณกรรม
กิมเสี่ยถ่างมีชื่อเสียงจากการรวบรวมรายชื่อที่กิมเสี่ยถ่างเรียกว่า "" (六才子書 *ลิ่วไฉจื่อชู*) ได้แก่ *[[จฺวางจื่อ (หนังสือ)|จังจื๊อ]]* (莊子 *จฺวางจื่อ*), กวีนิพนธ์*[[หลีเซา|ลีส่าว]]* (離騷 *หลีเซา*), *[[ฉื่อจี้|ซือกี่]]* (史記 *ฉื่อจี้*), กวีนิพนธ์ของโต้วโพ้ว (杜甫 ตู้ ฝู่), *[[ซีเซียงจี้|ไซเซีย]]* (西廂記 *ซีเซียงจี้*) และ *[[ซ้องกั๋ง]]* (水滸傳 *ฉุยหู่จฺว้าน*) รายชื่อนี้ประกอบด้วยผลงานโบราณชั้นสูงอย่าง*ลีส่าว*และกวีนิพนธ์ของโต้วโพ้ว กับนวนิยายหรือบทละครภาษาจีนพื้นถิ่นที่มีต้นกำเนิดมาจากตามถนนหนทางและย่านตลาด ผลงานทั้งหกนี้ได้รับเลือกโดยพิจารณาจากคุณค่าทางวรรณกรรม ไม่ได้มาจากหลักคุณธรรม ด้วยเหตุนี้กิมเสี่ยถ่างจึงมักถูกมองว่าเป็นคนประหลาดและสร้างศัตรูจำนวนมากในหมู่นักวิชาการลัทธิขงจื๊อสายอนุรักษ์นิยมในช่วงเวลานั้น กิมเสี่ยถ่างแก้ไขปรับปรุง แสดงความคิดเห็น และเพิ่มคำนำกับหมายเหตุระหว่างบรรทัดให้กับนวนิยายชื่อดังอย่าง*ซ้องกั๋ง*และ*[[สามก๊ก]]* (三國演義 *ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*) กับละครในยุคราชวงศ์หยวนอย่าง*ไซเซีย* 

กิมเสี่ยถ่างมักถูกจัดกลุ่มร่วมกับเม่าจงกัง (毛宗崗 *เหมา จงกาง*) และจาง จู๋พัว (張竹坡) ในฐานะนักวิจารณ์/บรรณาธิการ ฉบับวิจารณ์นวนิยาย*[[สามก๊ก]]*ของเม่าจงกังและบทวิจารณ์นวนิยาย*[[บุปผาในกุณฑีทอง]]* (金瓶梅 *จินผิงเหมย์*) ของจาง จู๋พัวใช้วิธี (讀法  "วิถีเพื่ออ่าน") ในการตีความนวนิยายโดยใช้มาตรฐานคำศัพท์และการวิจารณ์ ซึ่งก่อนหน้านั้นเคยจำกัดเฉพาะกับกวีนิพนธ์และภาพจิตรกรรม นวัตกรรมนี้ช่วยยกสถานะของนวนิยายสำหรับนักอ่านชาวจีน และทำให้การเขียนนวนิยายกลายเป็นกิจกรรมที่มีหน้ามีตาสำหรับบุคคลที่มีการศึกษา

## ผลงานสำคัญ

## ชื่อเสียงและสิ่งตกทอด

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Chin Shen T'an (Jin Shengtan), "Preface to 'Sui Hu' [Shuihu Zhuan]," (translated by "T.K.C.") *The China Critic*  (7 March 1935):  234–235. Accessed through *China Heritage Quarterly* http://www.chinaheritagequarterly.org/030/features/pdf/Preface%20to%20Shuihu.pdf

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1610
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2204
หมวดหมู่:วรรณกรรมจีน
หมวดหมู่:ชาวจีนที่ถูกประหารชีวิต
หมวดหมู่:นักเขียนชาวจีน