open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
การจลาจล

thumb|right|200px|การจุดไฟเผารถยนต์ระหว่างการจลาจล
**การจลาจล** เป็นรูปแบบหนึ่งของการก่อความไม่สงบต่อเจ้าหน้าที่ของรัฐ ทรัพย์สินหรือประชาชน ซึ่งมีลักษณะเป็นการปรากฏตัวออกมาทันใดของกลุ่มคนที่ไม่มีการจัดระเบียบและหุนหันพลันแล่นที่จะใช้ความรุนแรง ถึงแม้ว่าอาจมีคนหรือกลุ่มคนพยายามที่จะนำหรือควบคุมการจลาจล แต่ส่วนใหญ่แล้วการจลาจลมักไร้ระเบียบเป็นธรรมดาและแสดงพฤติกรรมฝูง

การจลาจลมักเกิดขึ้นเป็นปฏิกิรยาจากการได้รับความเดือดร้อนหรือการแสดงความไม่เห็นด้วย ในประวัติศาสตร์ การจลาจลเกิดขึ้นเนื่องจากได้รับค่าแรงต่ำหรือคุณภาพชีวิต รัฐบาล การกดขี่ ภาษีหรือการเกณฑ์ทหาร ความขัดแย้งระหว่างกลุ่มเชื้อชาติ การขาดแคลนอาหารหรือความขัดแย้งทางศาสนา ผลจากการแข่งขันกีฬาหรือความไม่พอใจกับช่องทางของกฎหมายผ่านการแสดงความคับข้องใจ

การจลาจลมักเกี่ยวข้องกับการทำลายทรัพย์สินของรัฐหรือเอกชน ทรัพย์สินที่ตกเป็นเป้าหมายโดยเฉพาะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับสาเหตุของการจลาจลและการโน้มเอียงทางความคิด เป้าหมายสามารถรวมไปถึงร้านค้า รถยนต์ ร้านอาหาร สถาบันของรัฐหรือสิ่งก่อสร้างทางศาสนา

ผู้ก่อการจลาจลจำนวนหนึ่งค่อนข้างมีความชำนาญในการทำความเข้าใจและการสกัดยุทธวิธีที่ตำรวจใช้ในสถานการณ์จลาจล คู่มือสำหรับการจลาจลให้ประสบความสำเร็จสามารถเข้าถึงได้บนอินเทอร์เน็ต คู่มือเหล่านี้ยังกระตุ้นให้ผู้ก่อการจลาจลนำสื่อเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องด้วย เนื่องจากพบว่าการมีกล้องไปด้วยจะมีความปลอดภัยและได้รับความสนใจมากกว่า พลเมืองที่มีกล้องวิดีโอยังสามารถมีผลกระทบต่อทั้งผู้ก่อการจลาจลและตำรวจได้

left|thumb|200px|เจ้าหน้าที่ควบคุมฝูงชนสวมเกราะลำตัวและโล่
การรับมือกับการจลาจลมักจะเป็นงานยากของกรมตำรวจบ่อยครั้ง และเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ถูกส่งตัวไปรับมือกับการจลาจลมักจะถือโล่ยุทธวิธีและลูกซองปราบจลาจล ส่วนใหญ่เนื่องมาจากการกระจายที่กว้างกว่าของล้ากล้องสั้น ตำรวจยังอาจใช้แก๊สน้ำตาหรือแก๊สซีเอสเพื่อหยุดผู้ก่อการจลาจล ตำรวจปราบจลาจลส่วนใหญ่ใช้วิธีอาวุธไม่ร้ายแรงในการควบคุมฝูงชน อย่างเช่น ปืนลูกซองที่ยิงกระสุนยางและกระสุนถุงตะกั่วเพื่อทำให้ได้รับบาดเจ็บหรือทำให้ผู้ก่อการจลาจลง่ายต่อการจับกุม

## การรับมือ
ตำรวจมักจะเป็นผู้รับผิดชอบการรับมือกับการจลาจล (การควบคุมฝูงชน) ถึงแม้ว่าวิธีการควบคุมฝูงชนอาจแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ ยุทธวิธีและอาวุธที่ใช้สามารถรวมไปถึงสุนัขจู่โจม ปืนฉีดน้ำแรงดันสูง กระสุนพลาสติก กระสุนยาง สเปรย์พริกไทย กระสุนถุงตะกั่ว และยุทธวิธีสแนทช์สควอด ซึ่งถึงแม้ว่าจะได้รับการอธิบายว่าเป็นอาวุธไม่ร้ายแรงหรือถึงแก่ชีวิต ก็มีประชาชนบางส่วนที่ได้รับการระบุว่าเสียชีวิตหรือได้รับบาดเจ็บเนื่องจากการใช้งาน

## หนังสืออ่านเพิ่มเติม

* 
* 
* 
* 
* 

## ดูเพิ่ม
* การประท้วง
* การเดินขบวน

หมวดหมู่:การประท้วง
หมวดหมู่:การจลาจล
หมวดหมู่:การดื้อแพ่ง
การก่อความไม่สงบ

**การก่อความไม่สงบ** () เป็นคำในความหมายกว้างซึ่งใช้โดยฝ่ายบังคับใช้กฎหมายในการอธิบายรูปแบบของการก่อให้เกิดความวุ่นวายของกลุ่มบุคคลตั้งแต่หนึ่งรูปแบบขึ้นไป การก่อความวุ่นวายของประชาชนเป็นเครื่องแสดงและเป็นรูปแบบหนึ่งของการประท้วงต่อปัญหาทางการเมืองและสังคมขนาดใหญ่ ความรุนแรงของพฤติการณ์เกิดขึ้นพร้อมกับการแสดงออกถึงความไม่พอใจของสาธารณะ ตัวอย่างของการก่อความไม่สงบเช่น การเดินขบวนประท้วงผิดกฎหมาย การยึดพื้นที่ประท้วง และการกีดขวางในรูปแบบอื่น การจลาจล การก่อวินาศกรรม และรูปแบบของอาชญากรรมอื่น ๆ การก่อความไม่สงบมีเจตนาที่จะเป็นการแสดงออกถึงสาธารณชนและรัฐบาล แต่ได้บานปลายจนกลายมาเป็นความสับสนอลหม่านโดยทั่วไป

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* การดื้อแพ่ง
* การกบฏ
* การก่อการกำเริบ
* กฎอัยการศึก
* การปฏิวัติ
* สถานการณ์ฉุกเฉิน

หมวดหมู่:สังคมวิทยา
โรงเรียนบ้านเขาเทพพิทักษ์

**โรงเรียนบ้านเขาเทพพิทักษ์** (,อักษรย่อ ข.พ.) เป็นโรงเรียนประถมศึกษาประเภทสหศึกษา ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลบ้านเชี่ยวหลาน โรงเรียนบ้านเขาเทพพิทักษ์ ทำการสอนครั้งแรก เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2472 

ปัจจุบันตั้งอยู่เลขที่ 82 หมู่ที่ 1 ถนน  ตำบลเขาพัง อำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยมี นายไพศาล  มีเพียร  เป็นผู้บริหารโรงเรียน เปิดทำการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาล - ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6

## ประวัติ
โรงเรียนบ้านเขาเทพพิทักษ์ เปิดทำการสอนครั้งแรก เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2472 โดยอาศัยศาลาวัดเขาพัง เป็นที่ทำการสอน ซึ่งใช้ชื่อว่า "โรงเรียนประชาบาลวัดเขาพัง" ได้จัดทำการสอนแบบสหศึกษา โดยมี นายแสง สถิตย์ เป็นครูคนแรก ซึ่งเปิดทำการเรียนการสอนมายาวนานกว่า
ปัจจุบันตั้งอยู่พื้นที่รับผิดชอบเทศบาลบ้านเชี่ยวหลาน หมู่ที่ 1 ตำบลเขาพัง อำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี บนพื้นที่ 12 ไร่ 3 งาน 40 ตารางวา มีนายไพศาล  มีเพียร  เป็นผู้บริหารโรงเรียน เปิดทำการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาล - ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 

## ทำเนียบผู้บริหาร
ตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2472  ถึงปัจจุบัน “โรงเรียนบ้านเขาเทพพิทักษ์” มีผู้บริหารทั้งหมด x ท่าน

## การเรียนการสอน
### ระดับอนุบาล

### ระดับประถมศึกษา

## บุคคลที่มีชื่อเสียงของโรงเรียน

หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2472
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอบ้านตาขุน
พม่าเชื้อสายมลายู

**ชาวพม่าเชื้อสายมลายู** (, อักษรยาวี: ملايو ميانمار, , *ปะซู*)กลุ่มชาติพันธุ์ที่สำคัญกลุ่มหนึ่งที่กระจายตัวลงมาตั้งแต่ตอนบนจนถึงตอนล่างของหมู่เกาะมะริดในเขตแดนของเขตตะนาวศรีทางตอนใต้ของประเทศพม่า

## ประวัติ
ชาวพม่าเชื้อสายมลายู มักถูกเรียกโดยชนพื้นเมืองแถบนั้นว่า *ปะซู* พวกเขาได้อพยพมาจากมาเลเซีย และดินแดนทางตอนใต้ฝั่งตะวันตกของไทย เข้ามาตั้งถิ่นฐานในแถบตะนาวศรี (Tanah Seri *ตาเนาะซรี*) โดยเฉพาะในเขตเมืองเกาะสอง (Pulodua *ปูโลดูวอ*) เพื่อทำการค้าขายเมื่อครั้งเมื่อพม่ายังตกเป็นอาณานิคมของอังกฤษในช่วงปี ค.ศ. 1824-1948 และตะนาวศรีจึงรู้จักกันในนามว่า วิกตอเรียพอยต์ เพื่อเทิดพระเกียรติสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ชาวมลายูส่วนหนึ่งอพยพมาจากอำเภอละงู จังหวัดสตูล

กลุ่มชาวมลายู-อาหรับ ที่นำโดยนายูดา อาเหม็ด ได้เดินทางรอบหมู่เกาะมะริดเพื่อหาสินค้าในการค้าขาย และท้ายที่สุดพวกเขาก็เริ่มการตั้งถิ่นฐานลงในแถบอ่าววิกตอเรียพอยต์ นอกจากนี้บางส่วนได้ตั้งถิ่นฐานร่วมกับชาวจีน และชาวสยาม อย่างเมืองบกเปี้ยน และเมืองมะลิวัลย์โดยเฉพาะตามชายฝั่ง และตั้งหมู่บ้านเรียงรายกันบนหมู่เกาะในเขตอ่าวเบงกอล

ปัจจุบันชาวพม่าเชื้อสายมลายูกว่า 10,000 คน ได้อพยพออกจากดินแดนตะนาวศรี ส่วนใหญ่ได้อพยพไปยังประเทศมาเลเซีย,และเกาะสินไห จังหวัดระนอง ประเทศไทย  บางส่วนอพยพไปยังส่วนอื่นของพม่า โดยเฉพาะที่ย่างกุ้ง

## ภาษาและวัฒนธรรม
ชาวพม่าเชื้อสายมลายู ใช้ภาษาท้องถิ่นในการสื่อสารคือภาษามลายูไทรบุรีหรือมลายูสตูล ที่ใช้ในแถบตะวันตกของประเทศมาเลเซีย โดยเฉพาะที่รัฐเกอดะฮ์และรัฐปะลิส และมีจำนวนหนึ่งใช้สำเนียงเปรัก แต่ในปัจจุบันพวกเขาต้องเรียนรู้ภาษาพม่าควบคู่ไปด้วยเช่นเดียวกับชาวไทยพลัดถิ่น เนื่องจากภาษาพม่าเป็นภาษาราชการ อย่างไรก็ตามภาษาของพวกเขาก็ได้ทิ้งอิทธิพลไว้กับภาษาพม่าแถบเมืองมะริดที่มีสำเนียงใกล้เคียงกับภาษามลายู โดยวัฒนธรรมของคนที่นี่ยังเป็นวัฒนธรรมดั้งเดิมเมื่อครั้งคริสต์ศตวรรษที่ 15 ชาวพม่าเชื้อสายมลายูที่สูงอายุสามารถอ่านอักษรยาวี พูดภาษามลายู และเขียนอักษรอาหรับได้ (ขณะที่มาเลเซียได้หันมาใช้อักษรรูมี) ชาวปะซูส่วนหนึ่งได้ตั้งถิ่นฐานรวมกับชาวไทยมุสลิม มีสมรสข้ามชาติพันธุ์กับมุสลิมกลุ่มอื่น บรรดาวัยรุ่นที่สืบเชื้อสายมลายูส่วนมากได้รับการศึกษาจากสถานศึกษาของรัฐบาลพม่า มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่ศึกษาในโรงเรียนสอนศาสนา ชาวพม่าเชื้อสายมลายูนับถืออิสลามแนวทางซุนนีย์ แต่เป็นมัซฮับซาฟีอี ซึ่งแตกต่างกับมุสลิมกลุ่มอื่นในพม่าที่เป็นมัซฮับฮานาฟี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศพม่า
องค์การสวนพฤกษศาสตร์

**องค์การสวนพฤกษศาสตร์** (ชื่อย่อ : อ.ส.พ.) เป็นรัฐวิสาหกิจของไทย ในสังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม จัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งองค์การสวนพฤกษศาสตร์ พ.ศ. 2535 เพื่อดำเนินงานด้านสวนพฤกษศาสตร์ การศึกษาค้นคว้าวิจัยและรวบรวมข้อมูลทางด้านพรรณพฤกษชาติของประเทศไทย โดยเป็นการโอนภารกิจของสวนพฤกษศาสตร์ภาคเหนือ ฝ่ายพฤกษศาสตร์ป่าไม้ กองบำรุง กรมป่าไม้ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์มาดำเนินการ

องค์การสวนพฤกษศาสตร์มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในอำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่

ปัจจุบันมีพงศ์บุณย์ ปองทอง เป็นประธานกรรมการ และมีปวิช เฉลิมวัฒน์ เป็นผู้อำนวยการ

## สวนพฤกษศาสตร์ในความดูแล
องค์การสวนพฤกษศาสตร์ มีสวนพฤกษศาสตร์ในความดูแล จำนวน 5 แห่ง ได้แก่
# สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ ตั้งอยู่ที่อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ บนพื้นที่ 6,500 ไร่ เป็นแหล่งอนุรักษ์พืชวงศ์กล้วยไม้ ขิงข่า พืชหินปูน พืชสมุนไพร พืชทนแล้ง พืชกินแมลง พืชน้ำ
# สวนพฤกษศาสตร์บ้านร่มเกล้าในพระราชดำริ พิษณุโลก ตั้งอยู่ที่อำเภอชาติตระการ จังหวัดพิษณุโลก บนพื้นที่ 1,380 ไร่ เป็นแหล่งอนุรักษ์พืชที่มีการกระจายพันธุ์ในพื้นที่สูง
# สวนพฤกษศาสตร์ระยอง ตั้งอยู่ที่อำเภอแกลง จังหวัดระยอง บนพื้นที่ 830 ไร่ เป็นแหล่งรวบรวมและอนุรักษ์พืชชุ่มน้ำ
# สวนพฤกษศาสตร์เมืองพลขอนแก่น ตั้งอยู่ที่อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น บนพื้นที่ 75 ไร่ เป็นแหล่งรวบรวมและอนุรักษ์พืชสมุนไพรอีสาน
# สวนพฤกษศาสตร์พระแม่ย่าสุโขทัย ตั้งอยู่ริมทุ่งทะเลหลวง บนพื้นที่ 340 ไร่ เพื่ออนุรักษ์พันธุ์ไม้ ศึกษาวิจัยและคืนถิ่นธรรมชาติ

และอยู่ระหว่างการเตรียมการจัดตั้งอีก 4 แห่ง คือ สวนพฤกษศาสตร์ภาคตะวันตก จังหวัดสุพรรณบุรี สวนพฤกษศาสตร์ภาคใต้ จังหวัดพังงา สวนพฤกษศาสตร์ภาคเหนือตอนบน จังหวัดแม่ฮ่องสอน และสวนพฤกษศาสตร์อีสาน จังหวัดขอนแก่น

## การดำเนินงาน
องค์การสวนพฤกษศาสตร์ เป็นรัฐวิสาหกิจที่มีรายได้หลักจากการดำเนินงานศูนย์ฝึกอบรม ประมาณ 8.7 ล้านบาท รองลงมาคือ รายได้จากค่าเข้าชมสวนพฤกศาสตร์ ประมาณ 3.1 ล้านบาท ในปี พ.ศ. 2552 มีกำไรสุทธิรวมทั้งสิ้น 10.8 ล้านบาท แต่งบประมาณในการบริหารงานองค์การฯ มาจากเงินงบประมาณอุดหนุนของรัฐจำนวนกว่า 146.9 ล้านบาท

องค์การสวนพฤกษศาสตร์ มีบุคลากรในสังกัดจำนวน 547 คน (ณ ปี พ.ศ. 2553) ส่วนใหญ่เป็นลูกจ้างชั่วคราว/ลูกจ้างโครงการ โดยมีพนักงาน/ลูกจ้างประจำเพียง 95 คน (ร้อยละ 17)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สวนพฤกษศาสตร์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
หมวดหมู่:รัฐวิสาหกิจไทย
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:อำเภอแม่ริม
หมวดหมู่:หน่วยงานของรัฐบาลไทยในจังหวัดเชียงใหม่

หมวดหมู่:สวนสาธารณะในประเทศไทย
ยิตส์ฮัก ราบิน

**ยิตส์ฮัก ราบิน** (; 1 มีนาคม ค.ศ. 1922&nbsp;– 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995) เป็นนักการเมือง รัฐบุรุษ และนายพลเอกชาวอิสราเอล ราบินเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 5 ของประเทศอิสราเอล โดยดำรงตำแหน่ง 2 วาระ คือเมื่อ ค.ศ. 1974-1977 และ ค.ศ. 1992 จนกระทั่งถูกลอบสังหารในปี ค.ศ. 1995 เขาได้รับตำแหน่งบุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์ใน ค.ศ. 1993 และรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ร่วมกับชีมอน เปเรสและยัสเซอร์ อาราฟัตในปี ค.ศ. 1994 ราบินถูกลอบสังหารโดยยิเกล แอไมร์ นักศึกษาชาวยิวฝ่ายขวาออร์ธอด็อกซ์ ซึ่งต่อต้านข้อตกลงสันติภาพออสโล

ราบินเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของอิสราเอลที่ถูกลอบสังหาร และเป็นคนที่สองที่ถึงแก่อสัญกรรมขณะดำรงตำแหน่ง

## ชีวิตส่วนตัว
ราบินเกิดที่เยรูซาเลม ในสมัยที่ยังอยู่ในภายใต้การปกครองของอังกฤษ บิดาและมารดาของเขาเป็นชาวยิวที่อพยพมาจากทวีปยุโรป บิดาของเขาเสียชีวิตตั้งแต่เขายังเยาว์วัย ทำให้เขาต้องทำงานตั้งแต่เด็กเพื่อมาจุนเจือครอบครัว ราบินอพยพไปที่ประเทศสหรัฐอเมริกา ขณะอายุ 18 ปี

## รางวัลโนเบล
ในบทบาทสำคัญของราบิน ที่มีต่อข้อตกลงออสโล ทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ใน ค.ศ. 1994 ซึ่งมีส่วนสำคัญในสังคมของชาวอิสราเอล ที่มองว่าราบิน เป็นผู้เสริมสร้างความสงบสุขในดินแดน และอีกส่วนที่มองว่าเป็นผู้ทรยศที่ยอมหยิบยื่นดินแดนที่ถือเป็นสิทธิโดยชอบธรรมของชาวอิสราเอล โดยฝั่งขวาจัดได้มองว่าเขาเป็นต้นเหตุของการทำให้ชาวยิวเป็นเป้าของการก่อการร้าย เนื่องจากการที่เขามีส่วนสำคัญในข้อตกลงสันติภาพออสโล
ใน ค.ศ. 1994 ยิตส์ฮัก ราบิน ยังได้รับรางวัลเสรีภาพโรนัลด์ เรแกน จากอดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง แนนซี เรแกน ซึ่งจะมอบให้แก่ผู้ที่เสริมสร้างอิสรภาพแก่มวลมนุษย์ได้อย่างเอนกอนันต์
[thumb|340px|ยิตส์ฮัก ราบิน [บิล คลินตันและยัสเซอร์ อาราฟัตในระหว่างการตกลงข้อตกลงออสโลเมื่อวันที่ 13 กันยายน 1993]]


หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีอิสราเอล
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมอิสราเอล
หมวดหมู่:นายพลชาวอิสราเอล
หมวดหมู่:ทหารชาวอิสราเอล
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ
หมวดหมู่:ชาวอิสราเอลผู้ได้รับรางวัลโนเบล
หมวดหมู่:ชาวยิวอิสราเอล
หมวดหมู่:ชาวอิสราเอลเชื้อสายเบลารุส
หมวดหมู่:ชาวอิสราเอลเชื้อสายยูเครน
หมวดหมู่:ผู้นำในสงครามเย็น
หมวดหมู่:หัวหน้ารัฐบาลที่ถูกลอบสังหาร
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอาวุธปืน
หมวดหมู่:บุคคลจากเยรูซาเลม
งูสามเหลี่ยม

**งูสามเหลี่ยม** หรือ **งูทับทางเหลือง** (; ชื่อวิทยาศาสตร์ *Bungarus fasciatus*) เป็นชนิดของงูมีพิษชนิดหนึ่ง พบในอินเดีย, บังคลาเทศ, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงเอเชียตะวันออก

มีหัวกลม ลำตัวเรียวยาว 1 ถึง 2 เมตร ปลายหางมักทู่ บางตัวหัวแบนเล็กน้อย ลำตัวเป็นสันสามเหลี่ยมชัดเจน อันเป็นที่มาของชื่อเรียก เลื้อยช้าแต่ว่ายน้ำได้เร็ว เป็นงูที่มีความว่องไวปราดเปรียวในน้ำ สีของลำตัวเป็นปล้องดำสลับเหลืองทั้งตัว เวลากัดไม่มีการแผ่แม่เบี้ยเหมือนงูในสกุล *[[Naja]]*

ในประเทศไทยจะพบได้ทุกภาค แต่จะพบได้มากในภาคใต้ รวมถึงป่าพรุโต๊ะแดง กินอาหาร จำพวก หนู, กบ, เขียด หรือปลา รวมถึงงูชนิดอื่นๆ หากินในเวลากลางคืน มักขดนอนตามโคนกอไม้ไผ่, ป่าละเมาะ, พงหญ้าริมน้ำ เป็นงูที่ไม่ดุ ไม่ฉกกัด นอกจากจะมีคนเดินไปเหยียบหรือเดินผ่านขณะที่งูสามเหลี่ยมกำลังไล่กัดงูซึ่งเป็นอาหารก่อน งูกินปลา งูเขียว ปกติตอนกลางวันจะซึมเซา แต่ตอนกลางคืนจะว่องไว มีพิษทำลายระบบประสาท เมื่อถูกกัดจะมีอาการชักกระตุก ปวดช่องท้อง มีเลือดออกเป็นจุด ๆ ใต้ผิวหนัง มีเลือดออกตามไรฟันและไอเป็นเลือด

 
มีการแพร่ขยายพันธุ์โดยการวางไข่ครั้งละ 8-12 ฟอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า
นวลฉวี (ภาพยนตร์)

**นวลฉวี** คือชื่อภาพยนตร์ไทยที่สร้างและออกฉายในปี พ.ศ. 2528 อ้างอิงเหตุการณ์สังหารนางนวลฉวี เพชรรุ่ง พยาบาลแห่งโรงพยาบาลยาสูบซึ่งผูกสมัครรักใคร่กับอธิป สุญาณเศรษฐกร นายแพทย์โรงพยาบาลรถไฟ แต่อธิปไม่ต้องการผูกพันด้วยและมีผู้หญิงอื่น จึงหลอกหลวง ทำร้าย และท้ายที่สุดก็จ้างคนมาฆ่าโยนศพทิ้งแม่น้ำเจ้าพระยาตรงสะพานนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2502 

ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย บรรจง โกศัลวัฒน์ โดยร่วมงานกับ พูนทรัพย์โปรดักชั่น ของ วิศิษฐ์ มิ่งวัฒนบุญ  นำแสดงโดย สินจัย หงษ์ไทย รับบทเป็น "นวลฉวี", อภิชาติ หาลำเจียก รับบทเป็น "หมออุทิศ" ร่วมด้วย ชลประคัลภ์ จันทร์เรือง, วิยะดา อุมารินทร์ และ ไกรลาศ เกรียงไกร

## เรื่องย่อ
มีการพบศพของ นวลฉวี รุ่งเพชร (สินจัย เปล่งพานิช) นางพยาบาลสาวสวยแห่งโรงพยาบาลยาสูบในแม่น้ำเจ้าพระยาท้องที่นนทบุรี จากการสืบสวนพบว่า ผู้บงการฆาตกรก็คือหมออุทิศ ราชเดช (อภิชาติ หาลำเจียก) คนรักของนวลฉวีนั่นเอง เหตุที่ต้องลงมือฆ่านวลฉวี หมออุทิศบอกว่าเพราะนวลฉวีมารบเร้าขอให้จดทะเบียนสมรสกัน สุดท้ายหมออุทิศถูกศาลพิพากษาประหารชีวิต

## นักแสดง
* สินจัย หงษ์ไทย รับบท นวลฉวี  รุ้งเพชร
* อภิชาติ หาลำเจียก  รับบท หมออุทิศ ราชเดช
* ชลประคัลภ์ จันทร์เรือง รับบท พ.ต.ต.บรรเจิด
* วิยะดา อุมารินทร์ รับบท สมสวาท  
* ไกรลาศ เกรียงไกร รับบท ธวิช  
* อำนวย ศิริจันทร์ รับบท พ.ต.อ.วิบูลย์

## รางวัล
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี (ตุ๊กตาทอง) ประจำปี พ.ศ. 2527 จำนวน 3 รางวัล คือ ผู้แสดงหญิงยอดเยี่ยม(สินจัย เปล่งพานิช) ออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม  และ บันทึกเสียงยอดเยี่ยม ทั้งที่ยังไม่ทันเข้าฉายในโรงภาพยนตร์วันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2528 และเป็นผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกของ อภิชาติ หาลำเจียก 

## การดัดแปลงในสื่ออื่น
ในปี พ.ศ. 2546 บรรจง โกศัลวัฒน์ ได้นำเรื่อง นวลฉวี มาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ทางไอทีวี โดยใช้ชื่อ *"ปมรักนวลฉวี"* นำแสดงโดย ใหม่ เจริญปุระ รับบทเป็น นวลฉวี, อำพล ลำพูน รับบทเป็น หมออุทิศ และ อภิชาติ หาลำเจียก มารับบทเป็น พ.ต.อ.วิบูลย์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* นวลฉวี (2528)

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2528
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่สร้างจากเหตุการณ์จริง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในจังหวัดนนทบุรี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยพูนทรัพย์โปรดักชั่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1980
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทยในคริสต์ทศวรรษ 1980
ชนะ คราประยูร

**ชนะ คราประยูร** เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้เขียนบท และผู้กำกับละครโทรทัศน์ชาวไทย เริ่มงานกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "คะนองกรุง" ร่วมกับสนาน คราประยูร ผู้เป็นพ่อเมื่อปี พ.ศ. 2516 ต่อมาจึงได้กำกับภาพยนตร์เองในเรื่อง "สาวสิบเจ็ด" และมีผลงานอีกหลายเรื่อง ที่รู้จักอย่างดี ได้แก่ วัยตกกระ, เงินปากผี, แม้เลือกเกิดได้, ขบวนการคนใช้, กว่าจะรู้เดียงสา, เหยื่อ, ทองประกายแสด และ "ไอ้คุณผี" ซึ่งเป็นเรื่องสุดท้ายกับค่ายไฟว์สตาร์ ในปี พ.ศ. 2533 โดยผลงานส่วนใหญ่เป็นแนวชีวิตสะท้อนสังคม จนได้รับรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี (ตุ๊กตาทอง) และรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ จากการเขียนบทและการกำกับ  

ชนะหันเหมากำกับการแสดงละครโทรทัศน์ให้กับไทยทีวีสีช่อง 3 โดยเรื่องแรกคือละครเรื่องสั้นชุด หลายชีวิต ตามด้วยเรื่อง วงศาคณาญาติ ในปี พ.ศ. 2533 และยังคงรับงานนี้เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน โดยไม่รับงานภาพยนตร์อีกเลย

## ผลงานกำกับภาพยนตร์
 
* คะนองกรุง (2516) 
* สาวสิบเจ็ด (2517)  
* สาวเจ้าพยัคฆ์ (2518)
* ทางโค้ง (2518)
* อีสาวอันตราย (2519)
* กระดังงากลีบทอง (2519)
* โอ้มาดา (2520)
* 15 หยกๆ 16 ไม่หย่อน (2521)
* วัยตกกระ (2521)
* ไร้เสน่หา (2522)
* วัยสวิง (2523)
* เงินปากผี (2524)
* แม้เลือกเกิดได้ (2525)
* มายาพิศวาส (2526) 
* วันนั้นคงมาถึง (2527) 
* ขบวนการคนใช้ (2529)
* เหยื่อ (2530)
* กว่าจะรู้เดียงสา (2530)
* ทองประกายแสด (2531) 
* เทวดาตกสวรรค์ (2532)
* ไอ้คุณผี (2534)

## บทภาพยนตร์

* คะนองกรุง (2516) 
* สาวสิบเจ็ด (2517)
* มายาพิศวาส (2526) 
* วันนั้นคงมาถึง (2527) 
* เหยื่อ (2530)
* กว่าจะรู้เดียงสา (2530)
* ทองประกายแสด (2531) 
* เทวดาตกสวรรค์ (2532)

## อำนวยการสร้าง

* ทางโค้ง (2518)
* อีสาวอันตราย (2519)
* โอ้มาดา (2520)
* วัยตกกระ (2521)

## ลำดับภาพ

* สาวสิบเจ็ด (2517)

## ผลงานกำกับละคร
* หลายชีวิต ตอน พรรณี (2532)
* วงศาคณาญาติ (2533) 
* แรงรัก (2533)
* วิมานไฟ (2533)
* สาวน้อยร้อยชั่ง (2534)
* นาคราช (2534)
* เขยล้นเข่ง (2534)
* เขาวานให้หนูเป็นสายลับ (2534)
* ทางโค้ง (2535)
* ฝ้ายแกมแพร (2535)
* แม่พลอยหุง (2536)
* หมอเมืองเถื่อน (2536)
* ตุ๊กตามนุษย์  (2537)
* เพลิงรักเพลิงแค้น (2537)
* ไฟในทรวง (2537)
* เรือมนุษย์ (2538)
* สามใบไม่เถา (2538)
* เมียบำเรอ (2538) 
* ดาวเรือง (2539)
*เพลิงบุญ (2539)
* จินตปาตี (2540)
* บ่วงดวงใจ (2540)  *ได้รับรางวัลผู้กำกับละครดีเด่น จากโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 13 ประจำปี พ.ศ. 2541*
* เลื่อมสลับลาย (2541)
* สามหนุ่มเนื้อทอง (2541)
* เก้าอี้ขาวในห้องแดง (2542)
* คู่ทรนง (2542)
* อาญารัก (2543) 
* น้ำเซาะทราย (2544)
* ไม้แปลกป่า (2544) 
* ไฟล้างไฟ (2545)
* เส้นไหมสีเงิน (2545)  
* ริษยา (2547)
* คุณย่าดอตคอม (2548)
* ระเบียงรัก (2548)
* แต่ปางก่อน (2548) 
* คุณชายร้ายเล่มเกวียน (2549) 
* มังกรซ่อนพยัคฆ์ (2549)
* ร่ายริษยา (2550)   
* พฤกษาสวาท (2550) 
* หาบของแม่ (2551)
* โบตั๋นกลีบสุดท้าย (2551)*ได้รับรางวัลผู้กำกับละครยอดเยี่ยม Star Entertainment Awards 2008 และ คม ชัด ลึก อวอร์ด ครั้งที่ 6* 
* น้ำตาลไหม้ (2552)
* คุณหนูฉันทนา (2552)
* รุ้งร้าว (2553)
* เพียงใจที่ผูกพัน (2553)
* ผมไม่อยากเป็นสายลับ (2554)
* สะใภ้พญายม (2555)
* กว่าจะรู้เดียงสา (2555)
* แม่ยายคงกระพัน (2555)
* นางร้ายซัมเมอร์ (2557)
* สายธารหัวใจ (2560)
* สองเสน่หา (2564)
* คุณหญิงจอมแก่น (2564)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ชนะ คราประยูร

ช
ช
ช
หมวดหมู่:สกุลคราประยูร
หมวดหมู่:ผู้ชนะรางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมสุพรรณหงส์
สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์

**สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์** () หรือ **พีไอเอ็ม**  (ชื่อเดิม สถาบันเทคโนโลยีปัญญาภิวัฒน์) จัดตั้งขึ้นโดย บริษัท ศึกษาภิวัฒน์ จำกัด โดยได้รับอนุญาตจาก คณะกรรมการการอุดมศึกษา และกระทรวง ศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2550 ประกอบ กิจการด้านการอุดมศึกษาเป็นสถาบันอุดมศึกษา (ใบอนุญาตให้จัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาเอกชนที่ 4/2550 ลงวันที่ 9 มีนาคม 2550)  โดยได้รับการรับรองวิทยฐานะจากกระทรวงการอุดมศึกษาวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม จัดการเรียนการสอนและให้ปริญญาในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก

## หลักสูตรที่เปิดสอน
สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ เปิดสอน คือ ระดับปริญญาตรี และปริญญาโท และยังมีวิทยาลัยนานาชาติ เปิดสอนในระดับปริญญาโท และปริญญาเอก

## พื้นที่การศึกษา
### วิทยาเขตแจ้งวัฒนะ
ตั้งอยู่ที่ 85/1 หมู่ 2 ถนนแจ้งวัฒนะ ตำบลบางตลาด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี 11120

### ศูนย์การเรียนรู้ 11 จังหวัด
เพื่อเป็นการตอบสนองการเรียนใกล้ภูมิลำเนาของตน สถาบันฯ ได้เปิดการเรียนการสอนในหน่วยการเรียนทางไกล ผ่านระบบวิดีโอคอนเฟอเรนจ์ โดยรับส่งสัญญาณแบบเรียลไทม์ จากห้องเรียนในกรุงเทพมหานคร

## อ้างอิง

# 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดนนทบุรี
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอปากเกร็ด
แกรี กูดริดจ์

**แกรี่ กู้ดริดจ์** () เจ้าของฉายา **บิ๊กแดดดี้** เกิดวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1966 เป็นอดีตนักมวยคิกบ็อกซิ่งรุ่นซูเปอร์เฮฟวี่เวท กับนักสู้ป้องกันตัวแบบผสมรุ่นเฮฟวี่เวท เกิดที่ประเทศตรินิแดดและโตเบโก แต่ทำการแข่งขันและอาศัยอยู่ที่เมืองแบร์รี่ รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา นอกจากนี้เขายังเป็นหนึ่งในนักกีฬางัดข้อระดับอาชีพในอันดับต้นๆของโลกด้วยเช่นกัน

## ในวงการระดับอาชีพ
ก่อนที่กู้ดริดจ์จะเข้าร่วมการแข่งขันการต่อสู้แบบผสมเขาได้เป็นแชมป์โลกที่ประสบความสำเร็จในการแข่งขันกีฬางัดข้อ เขาสามารถเอาชนะตัวเก็งอย่างชารอน เรอเมซ กับจอห์น เบรงค์ ในค.ศ. 1991 และอีกครั้งในค.ศ. 1994 แกรี่ กู้ดริดจ์ ได้รับการเสนอสถานะ สายดำลำดับที่สี่ในศิลปะการต่อสู้แบบ Kuk Sool Won พร้อมด้วยเสื้อคาราเต้หากเขาได้เป็นตัวแทนโรงเรียนฝึกวิชาของพวกเขาที่ UFC

#### ในวงการคิกบ็อกซิ่งระดับอาชีพ
กู้ดริดจ์ได้เปิดตัวในการแข่งขันคิกบ็อกซิ่งเมื่อปีค.ศ. 1999 กับรายการเค-วัน รีเวนจ์ โดยพบกับมุซาชิ และได้แพ้โดยการถูกตัดสิทธิ์ กู้ดริดจ์ได้รับชัยชนะครั้งแรกในเค-วันเมื่อมาพบกับไมค์ เบอร์นาร์โด ด้วยการชนะน็อค ของการแข่งขัน เค-วัน เวิลด์ GP 2002 ในลาสเวกัส

ในค.ศ. 2005 กู้ดริดจ์ ได้เข้าร่วมในเค-วัน เวิลด์ GP สองทัวร์นาเมนท์ ที่จัดขึ้นในสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 30 เมษายน เขาได้ชนะน็อค ฌอน โอ'เฮนรี่ กับสก็อต ไลท์ตี้ ซึ่งสามารถเข้าสู่รอบไฟนอล ก่อนที่จะแพ้ให้กับกลาเบ้ เฟโตซ่า โดยถูกเตะสูง สามเดือนต่อมาในวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 2005 ที่โฮโนลูลู รัฐฮาวาย เขาทำสถิติชนะน็อคคู่ต่อสู้ได้ทั้งสามรายของการแข่งขันเค-วัน เวิลด์กรังด์ปรีซ์ ในฮาวายทัวร์นาเมนท์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* K-1 Official Site 
* Professional MMA record for Gary Goodridge from Sherdog

หมวดหมู่:คิกบ็อกเซอร์
หมวดหมู่:นักมวยเค-วัน
หมวดหมู่:นักต่อสู้แบบผสมที่ใช้มวยไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาชาวแคนาดา
หมวดหมู่:นักกีฬาชาวตรินิแดดและโตเบโก
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐออนแทรีโอ
โมด็อค

230px|thumb|'''โมด็อค''' ภาพประกอบโดย อีริค พาวเวล

**โมด็อค** หรือ **M.O.D.O.K.** (อักษรย่อจาก **M**ental **O**rganism **D**esigned **O**nly for **K**illing) เป็นตัวละครที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูน ซึ่งจัดพิมโดยมาร์เวลคอมิกส์ ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูน เทลส์ออฟซัสเพนส์#93 (กันยายน ค.ศ. 1967) และได้รับการออกแบบโดยสแตน ลี กับแจ็ค เคอร์บี้

ตัวละครดังกล่าวได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในยุคเงินของหนังสือการ์ตูน โดยปรากฏตัวมาเป็นเวลากว่าสี่ทศวรรษของมาร์เวลคอมิกส์อย่างต่อเนื่อง และยังเป็นตัวละครนำในลิมิเต็ดซีรีส์ *ซูเปอร์-วิลเลียน ทีม-อัพ: โมด็อคอีเลเว่น* #1 - 5 (กันยายน - ธันวาคม ค.ศ. 2008) ต่างหากด้วย และในชื่อของตัวละครเดียวกันนี้ในการจัดพิมพ์ฉบับวัน-ช็อต โดยใช้ชื่อว่า *โมด็อค: เรจ์นดีเลย์* (พฤศจิกายน ค.ศ. 2009)

ตัวละครดังกล่าวยังปรากฏตัวในรูปแบบอื่นโดยได้รับการรับรองผลิตภัณฑ์จากมาร์เวลคอมิกส์ เช่น วิดีโอเกม และรายการโทรทัศน์แอนิเมชัน และในรูปของสินค้า เช่น การ์ดสะสม และของเล่น

## ประวัติตามท้องเรื่อง
จอร์จ ทาเลตัน เป็นช่างเทคนิคขององค์กรแอดวานซ์ไอเดียเมคานิกส์ (AIM) โดยได้สร้างสิ่งประดิษฐ์ที่มีชื่อว่าคอสมิคคิวบ์ในช่วงไม่นานมานี้ นักวิทยาศาสตร์ขององค์กร AIM ใช้เทคนิคแปลงสายพันธุกรรมชั้นสูงเพื่อเปลี่ยนแปลงทาเลตันและสร้างสุดยอดอัจฉริยะโดยใช้ชื่อว่า **MODOC** (อักษรย่อจาก **M**ental **O**rganism **D**esigned **O**nly for **C**omputing) เพื่อศึกษาและปรับปรุงวัตถุบางอย่าง อย่างไรก็ตาม MODOC ได้กลายมาเป็นความมักใหญ่ใฝ่สูง และตัวละครดังกล่าวได้สังหารอดีตต้นแบบพร้อมกับทำการควบคุม A.I.M และตอนนี้เองที่เรียกตัวมันเองว่า MODOK (**M**ental **O**rganism **D**esigned  **O**nly for **K**illing) และเข้ามาสู่วังวนแห่งความขัดแย้งกับกัปตันอเมริกา ผู้ซึ่งมีความตั้งใจในการช่วยชีวิตชารอน คาร์เตอร์ ซึ่งเป็นตัวแทนจากหน่วย S.H.I.E.L.D. ให้รอดพ้นจากองค์กร A.I.M.

MODOK ได้กลายมาเป็นคู่อริสำหรับกัปตันอเมริกาอยู่บ่อยครั้ง การทำศึกกับตัวเอกมีมากกว่าสามครั้ง ซึ่งการพบกันครั้งล่าสุดได้เปิดเผยถึงที่มาของวายร้าย MODOK ยังได้ทำศึกกับ นามอร์ รวมถึงด็อกเตอร์ดูม ผู้ซึ่งมีความตั้งใจในการอ้างถึงคอสมิคคิวบ์

## การปรากฏตัวในรูปแบบอื่น
;วิดีโอเกม
* โมด็อคได้ปรากฏตัวในฐานะของตัวละครที่สามารถเลือกเล่นได้ในเกมมาร์เวล vs. แคปคอม 3: เฟทออฟทูเวิลด์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* MODOK at Marvel.com
* MODOK  at the Comic Book Database

หมวดหมู่:ตัวละครมาร์เวลคอมิกส์
หมวดหมู่:ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษ
หมวดหมู่:ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษในมาร์เวลคอมิกส์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักวิทยาศาสตร์สติเฟื่อง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้ก่อการร้าย
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นโคลน
วิทยาลัยนอร์ทเทิร์น

**วิทยาลัยนอร์ทเทิร์น** () เดิมชื่อวิทยาลัยลุ่มน้ำปิง เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2540 ปัจจุบันมีประคอง พลหาญ อดีตรองปลัดกระทรวงอุตสาหกรรม ดำรงตำแหน่งนายกสภาวิทยาลัย และไตรรัตน์ ยืนยง ดำรงตำแหน่งอธิการบดี เปิดทำการสอนด้านบริหารธุรกิจ นิติศาสตร์รัฐศาสตร์ มนุษยศาสตร์ ศึกษาศาสตร์ ทั้งในระดับปริญญาตรี และปริญญาโท

## ประวัติ
left|thumb|สัญาลักษณ์ของวิทยาลัยลุ่มน้ำปิง
วิทยาลัยนอร์ทเทิร์น เดิมชื่อวิทยาลัยลุ่มน้ำปิง จัดตั้งขึ้นเนื่องจากในขณะนั้นจังหวัดตากยังไม่มีสถาบันอุดมศึกษาเอกชนที่สามารถผลิตกำลังคนเข้าสู่ตลาดแรงงานได้ด้วยตนเอง  ผู้บริหารโรงเรียนกรุงเทพการบัญชีวิทยาลัย จึงได้ขออนุญาตจัดตั้งวิทยาลัยลุ่มน้ำปิง ขึ้นที่จังหวัดตาก โดยได้รับใบอนุญาตจัดตั้งเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2540 และได้รับการรับรองวิทยฐานะ เพื่อจะทำการสอนเพื่อให้ปริญญาในชั้นปริญญาตรีจากทบวงมหาวิทยาลัย ตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 เป็นต้นมา

## คณะ
ปัจจุบัน วิทยาลัยนอร์ทเทิร์นเปิดสอนระดับปริญญาตรี และปริญญาโท 5 คณะ คือ คณะบริหารธุรกิจ คณะนิติศาสตร์และรัฐศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ คณะพยาบาลศาสตร์ และบัณฑิตวิทยาลัย


## บุคคลที่มีชื่อเสียงจากวิทยาลัย
* พิเชษฐ์ ตันเจริญ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลสมชาย วงศ์สวัสดิ์
* เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ ดารา นักแสดง
* นัน อนันต์ ไมค์ทองคำ 6 นักร้อง
* วรรณวิภา ไม้สน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคก้าวไกล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* www.northern.ac.th
* https://admission.northern.ac.th/  สืบค้นเมื่อ 2024-05-21

นอร์ทเทิร์น
นอร์ทเทิร์น
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอเมืองตาก
เลิฟ ซองส์

**เลิฟ ซองส์** () เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 12 ของนักร้องชาวญี่ปุ่นอายูมิ ฮามาซากิ วางจำหน่ายโดยเอเว็กซ์ แทร็กซ์เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2553

## การโปรโมต
เพลง "เลิฟ ซอง" จะถูกใช้เป็นเพลงประจำรายการ スッキリ ในเดือนธันวาคม

## รายชื่อเพลง
เพลงทุกเพลงถูกประพันธ์เนื้อร้องโดย อายูมิ ฮามาซากิ ยกเว้น SEVEN DAYS WAR ซึ่งถูกประพันธ์โดย มิตสึโกะ โคมุโระ

## การวางจำหน่าย

## ชาร์ต

### ซิงเกิล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอายูมิ ฮามาซากิ 

หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงของอายูมิ ฮามาซากิ
จูเลียน อาสซานจ์

**จูเลียน อาสซานจ์** () เป็นนักหนังสือพิมพ์ชาวออสเตรเลีย ผู้จัดพิมพ์ และนักเคลื่อนไหวบนอินเทอร์เน็ต เป็นที่รู้จักในฐานะบรรณาธิการบริหาร และโฆษกของวิกิลีกส์ เขาเคยถูกจับกุมในข้อหาแครกเกอร์ หลังจากพ้นโทษ เขาทำงานเป็นโปรแกรมเมอร์ และเป็นที่ปรึกษาด้านความปลอดภัย

ในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ตำรวจสากลออกหมายจับเขาในฐานะผู้ต้องหาคดีล่วงละเมิดทางเพศหญิงสาวชาวสวีเดนตามคำขอของอัยการสวีเดน เขาขอมอบตัวกับตำรวจนครบาลลอนดอน เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2553 โดยให้การปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา
thumb
ก่อนหน้าอาสซานจ์จะถูกจับกุมตัว เว็บไซต์วิกิลีกส์ได้เผยแพร่โทรเลขภายในทางการทูตของสหรัฐอเมริกา สร้างความไม่พอใจให้กับทางการสหรัฐ และได้กดดันให้ปิดเว็บไซต์ สกัดกั้นเส้นทางการเงิน ตลอดจนการโจมตีเว็บไซต์วิกิลีกส์ ซึ่งติดตามมาด้วยการโต้ตอบกลับโดยกลุ่มแฮกเกอร์ผู้สนับสนุน ไปยังเว็บไซต์ของอัยการสวีเดน และเว็บไซต์ของบัตรเครดิตหลายแห่งที่ระงับบัญชีบริจาคของวิกิลีกส์  อย่างไรก็ตาม อาสซานจ์เปิดเผยว่าได้ส่งเอกสารที่เข้ารหัสไว้เป็นจำนวนหลายพันชิ้นไปยังผู้คนจำนวนหลายแสนคน เป็นเอกสารลับที่พร้อมจะเผยแพร่โดยอัตโนมัติหากเขาถูกจับกุมตัว หรือเว็บไซต์วิกิลีกส์ถูกปิด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชาวออสเตรเลีย
หมวดหมู่:นักเขียนโปรแกรม
หมวดหมู่:บรรณาธิการหนังสือพิมพ์
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐควีนส์แลนด์
อันดับปลากระเบน

**อันดับปลากระเบน** (อันดับ: Myliobatiformes) เป็นอันดับของปลากระดูกอ่อนกลุ่มหนึ่ง ในอันดับใหญ่ Batoidea ถือเป็น 1 ใน 4 อันดับในอันดับใหญ่นี้

ซึ่งปลาที่อยู่ในอันดับนี้ มีรูปร่างโดยรวม คือ มีทั้งขนาดเล็กและขนาดใหญ่ พบทั้งในทะเล, น้ำกร่อย และน้ำจืด ลำตัวแบนลงมาก ครีบอกแผ่ออกด้านข้าง มีเหงือกประมาณ 5 คู่ อยู่ด้านล่างของส่วนหัว บริเวณถัดจากส่วนท้ายของนัยน์ตามีรูเปิดข้างละช่อง มีส่วนหางที่ยื่นยาวเหมือนแส้ในบางวงศ์ หรือ บางวงศ์มีครีบที่แผ่ออกไปด้านข้างลำตัวเหมือนปีกของนกหรือผีเสื้อ ทำให้ว่ายน้ำได้เหมือนการโบยบินของนก บางสกุลหรือบางวงศ์มีหางที่สั้น ลำตัวแบนกลมเหมือนจานข้าวหรือแผ่นซีดี 

โดยมากเป็นปลาที่หากินตามหน้าดิน โดย อาหารหลักได้แก่ ครัสเตเชียนและหอยชนิดต่าง ๆ ในบางวงศ์เท่านั้น ที่หากินในระดับใกล้ผิวน้ำและกินอาหารเป็นแพลงก์ตอนด้วยการกรองเข้าปาก

## สมาชิกในอันดับนี้
*Platyrhinoidei
**Platyrhinidae 
*Zanobatoidei
**Zanobatidae 
* Myliobatoidei
** Hexatrygonoidea
***Hexatrygonidae 
** Urolophoidea
***Plesiobatidae 
***Urolophidae 
** Urotrygonoidea
***Urotrygonidae 
** Dasyatoidea
***Dasyatidae 
***Potamotrygonidae 
***Gymnuridae 
***Myliobatidae

## ดูเพิ่ม
*Rajiformes 
*Pristiformes 
*Torpediniformes 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ปลาแบ่งตามตระกูล
หมวดหมู่:ปลากระเบน
ปลากระเบนหางแส้

**ปลากระเบนหางแส้** (
)  เป็นชื่อสกุลของปลากระเบน ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Himantura* (/ไฮ-แมน-ทู-รา/)

ปลากระเบนในสกุลนี้ มีรูปร่างโดยรวมคือ มีปลายจะงอยปากที่แหลมยาว ขอบของด้านหน้าเชิงมน ลำตัวแบนกลมคล้ายใบโพ กลางหลังมีผิวที่ขรุขะและเป็นหนาม ในบางตัวอาจมีตุ่มหนามเล็ก ๆ ไปจรดถึงโคนหางที่เป็นเงี่ยงพิษ 2 ชิ้น มีส่วนหางที่เรียวยาวมาก โดยจะมีความยาวเป็น 2 เท่าของลำตัว มีซี่กรองเหงือกทั้งหมด 5 คู่ อยู่ด้านใต้ของลำตัวซึ่งเป็นสีขาว และสีจางกว่าด้านบนลำตัว  ความยาวของลำตัววัดจากรูก้นถึงปลายจะงอยปากสั้นมากกว่าความกว้างลำตัว 

เป็นปลาที่พบได้ทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่มหาสมุทรอินเดียจนถึงมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ปัจจุบันพบแล้วกว่า 28 ชนิด โดยมีชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ ปลากระเบนราหู (*H. polylepis*) ที่พบอาศัยในแม่น้ำสายใหญ่ ๆ ของประเทศไทยไปจนถึงตอนเหนือของออสเตรเลีย ที่มีความยาวถึง 5 เมตร และหนักถึงเกือบ 300 กิโลกรัม

## ชนิด
* *[[Himantura alcockii]]* (Annandale, 1909) (ปลากระเบนจุดมุก)
* *[[Himantura astra]]* Last, Manjaji-Matsumoto & Pogonoski, 2008 (ปลากระเบนจุดดำ)
* *[[Himantura dalyensis]]*, Last & Manjaji-Matsumoto, 2008 (ปลากระเบนน้ำจืด)
* *[[Himantura fai]]* Jordan & Seale, 1906 (ปลากระเบนลายดอกไม้)
* *[[Himantura gerrardi]]* (Gray, 1851) (ปลากระเบนแมลงวัน)
* *[[Himantura granulata]]* (Macleay, 1883) (ปลากระเบนป่าชายเลน)
* *[[Himantura hortlei]]* Last, Manjaji-Matsumoto & Kailola, 2006 (ปลากระเบนฮอร์เทล)
* *[[Himantura imbricata]]* (Bloch & Schneider, 1801) (ปลากระเบนปากแหลม)
* *[[Himantura javaensis]]* Last & White, 2013
* *[[Himantura jenkinsii]]* (Annandale, 1909) (ปลากระเบนหางหนาม)
* *[[Himantura kittipongi]]* Vidthayanon & Roberts, 2005 (ปลากระเบนกิตติพงษ์)
* *[[Himantura leoparda]]* Manjaji-Matsumoto & Last, 2008 (ปลากระเบนเสือดาว)
* *[[Himantura lobistoma]]* Manjaji-Matsumoto & Last, 2006 (ปลากระเบนปากหลอด)
* *[[Himantura marginata]]* (Blyth, 1860) (ปลากระเบนดำ)
* *[[Himantura microphthalma]]* (Chen, 1948) (ปลากระเบนตาเล็ก)
* *[[Himantura oxyrhyncha]]* (Sauvage, 1878) (ปลากระเบนลายหินอ่อน)
* *[[Himantura pacifica]]* (Beebe & Tee-Van, 1941) (ปลากระเบนแปซิฟิก)
* *[[Himantura pastinacoides]]* (Bleeker, 1852) (ปลากระเบนกลม)
* *[[Himantura polylepis]]* (Bleeker, 1852) (ปลากระเบนราหู)
* *[[Himantura randalli]]* Last, Manjaji-Matsumoto & Moore, 2012 (ปลากระเบนลายแถบอาหรับ) 
* *[[Himantura schmardae]]* (Werner, 1904) (ปลากระเบนชูเพรย์)
* *[[Himantura signifer]]* Compagno & Roberts, 1982 (ปลากระเบนขาว)
* *[[Himantura toshi]]* Whitley, 1939 (ปลากระเบนสีน้ำตาล)
* *[[Himantura tutul]]* Borsa, Durand, Shen, Arlyza, Solihin & Berrebi, 2013 (ปลากระเบนเสือดาวลายสวย)
* *[[Himantura uarnacoides]]* (Bleeker, 1852) (ปลากระเบนบัว)
* *[[Himantura uarnak]]* (Gmelin, 1789) (ปลากระเบนลายแมลงวัน)
* *[[Himantura undulata]]* (Bleeker, 1852) (ปลากระเบนเสือดาว)
* *[[Himantura walga]]* (Müller & Henle, 1841) (ปลากระเบนแคระ)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ปลากระเบนธง
หมวดหมู่:สกุลไฮแมนทูรา
สมเด็จพระราชาธิบดีฮีซามุดดิน อาลัม ชาห์

**สมเด็จพระราชาธิบดี สุลต่าน ฮิซามุดดิน อาลัม ชาฮ์ อัล-ฮัจ อิบนี อัลมาร์ฮุม สุลต่าน อาลาอุดดิน ซุไลมาน ชาห์ แห่งเซอลังงอร์** () มีพระนามเดิมว่า **รายา ฮิซามุดดิน** ประสูติเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2441 เป็นพระราชโอรสในสุลต่านอลายุดดิน สุลัยมาน ชาห์ อิบนี อัลมาร์ฮุมรายามุดา มูซา และโต๊ะ คิก หัสนะห์ บินตรี ปิลอง 

สมเด็จพระราชาธิบดี สุลต่าน ฮิซามุดดิน อาลัม ชาฮ์  แห่งเซอลังงอร์ ได้รับการเสนอพระนามในที่ประชุมเพื่อคัดเลือกสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งมาเลเซียเป็นพระองค์ที่ 2 ต่อจากตวนกู อับดุลรามัน ยังดีเปอตวนเบอซาร์ จากทั้งหมด 9 รัฐในมาเลเซีย (ไม่รวมซาบะฮ์ ซาราวัก มะละกา และปีนังซึ่งไม่มีสุลต่านเป็นประมุข) ได้รับพระบรมราชาภิเษกเมื่อ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2503 และทรงดำรงตำแหน่งจนเสด็จฑิวงคต ในวันที่ 1 กันยายน ปีเดียวกัน สิริราชสมบัติในตำแหน่งสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งมาเลเซียได้ 4 เดือน กับอีก 16 วัน และดำรงพระยศเป็นเจ้าผู้ครองนครรัฐเซอลังงอร์ครั้งแรกตั้งแต่ปี 2480-2485 รวม 5 ปี ครั้งที่สองตั้งแต่ปี 2488-2503 ได้ 15 ปี รวมระยะเวลาทรงราชย์เป็นเจ้าผู้ครองนครรัฐ 20 ปี

หมวดหมู่:สุลต่านรัฐเซอลาโงร์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์มาเลเซีย
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายบูกิส
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายมลายู
หมวดหมู่:มุสลิมชาวมาเลเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเซอลาโงร์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชสมบัติ
คณะกรรมการบริหารวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์

**คณะกรรมการบริหารวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์** หรือ **กบว.** เป็นหน่วยงานของไทย ที่ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2518 ตามระเบียบว่าด้วยวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ พ.ศ. 2518 โดยมีหน้าที่ในการควบคุมการดำเนินการของสถานีวิทยุและสถานีโทรทัศน์ในประเทศไทย รวมถึงการเซ็นเซอร์เนื้อหาของรายการต่างๆ

กบว. ประกอบด้วย กรรมการจากส่วนราชการจำนวน 16 คน ได้แก่ ประธานกรรมการ คือ นายกรัฐมนตรี หรือผู้ที่นายกรัฐมนตรีมอบหมาย เป็นประธานกรรมการ มีหัวหน้ากองงานคณะกรรมการบริหารวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ของกรมประชาสัมพันธ์ เป็นกรรมการและเลขานุการ ร่วมด้วย เจ้าหน้าที่ระดับสูงและผู้แทนจากหน่วยงานความมั่นคง ทั้งทหารและตำรวจโดยมีการตั้งอนุกรรมการ เพื่อตรวจพิจารณาเนื้อหาของรายการประเภทต่างๆ เช่น รายการทั่วไป ละคร ภาพยนตร์ และ โฆษณา รวมถึงมีอำนาจควบคุมการเซ็นเซอร์ด้วย

กบว. ยกเลิกในสมัยรัฐบาลอานันท์ ปันยารชุน ในช่วงพฤษภาทมิฬ พ.ศ. 2535 โดยมีการตั้งคณะกรรมการกิจการวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติ หรือ กกช. ตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยการกำกับดูแลกิจการวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ พ.ศ. 2535 ขึ้นมาแทน และยกเลิกการตรวจพิจารณาเนื้อหารายการ โดยให้คณะกรรมการของสถานีวิทยุและสถานีโทรทัศน์แต่ละแห่ง ตรวจพิจารณากันเอง

ผลงานเด่นของ กบว. เช่น การห้ามออกอากาศเพลงที่มีเนื้อหาไม่เหมาะสม หรือส่อเสียดทางการเมือง ของวงดนตรีเพื่อชีวิต คาราบาว หรือของแอ๊ด - ยืนยง โอภากุล ซึ่งเป็นหัวหน้าวง เป็นต้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หน่วยงานของรัฐบาลไทยในอดีต
หมวดหมู่:สื่อมวลชน
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2518
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2535
บอร์ด

**บอร์ด** () อาจหมายถึง
* วัสดุที่มีพื้นผิวราบเรียบ
** บอร์ด โดยทั่วไปหมายถึง แผ่นไม้ที่ตัดฝานบาง ๆ
** แผ่นไม้อัด (ไฟเบอร์บอร์ด)
** กระดาษแข็ง (เพเพอร์บอร์ด)
** กระดาษลูกฟูก
** พลาสติกลูกฟูก (พีพีบอร์ด, ฟิวเจอร์บอร์ด)
* สิ่งของที่มีพื้นผิวราบเรียบ
** กระดานประกาศ
** กระดานดำ
** กระดานขาว (ไวต์บอร์ด)
** แผ่นวงจรพิมพ์
** แผ่นรองหั่น เช่น เขียงพลาสติก ขนาดบางกว่าเขียงทั่วไป
* กีฬาและการละเล่น
** บอร์ด (บริดจ์) อุปกรณ์เกมไพ่บริดจ์
** กีฬาใช้กระดาน เช่น สเกตบอร์ด เวกบอร์ด สโนว์บอร์ด โต้คลื่น ฯลฯ
** กระดานกระโดดน้ำ (สปริงบอร์ด)
** เกมกระดาน
** กระดานหมากรุก
* อื่น ๆ
** เว็บบอร์ด (กระดานข่าวอิเล็กทรอนิกส์)
** คณะกรรมการบริษัท คณะกรรมการบริหาร คณะกรรมการอำนวยการ
ปลากระเบนหางปีก

**ปลากระเบนหางปีก** (
) เป็นสกุลของปลากระเบนจำพวกหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae) ใช้ชื่อว่า *Dasyatis* (/ดา-ซิ-อา-ทิส/)

ปลาในสกุลนี้ มีรูปร่างโดยรวมคล้ายกับปลาในสกุล *[[Himantura]]* แต่ปลาในสกุลนี้จะมีลำตัวรูปทรงออกไปทางห้าเหลี่ยมมากกว่า จะงอยปากไม่ยื่นแหลมเท่า มีส่วนของตาที่ปูนโปดกว่า  และหางมีความยาวน้อยกว่า และอาจมีริ้วหนังบาง ๆ ในช่วงตอนปลายของหางด้วย

นอกจากนี้แล้วยังมีอยู่ชนิดหนึ่ง คือ *[[ปลากระเบนจุดฟ้า|Neotrygon kuhlii]]* ที่เป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Neotrygon* ก็ถูกจัดให้อยู่ในสกุลนี้เช่นกัน  เนื่องจากสกุลนี้ถือเป็นสกุลต้นแบบของปลาในวงศ์ Dasyatidae

โดยคำว่า *Dasyatis* นั้นมาจากภาษากรีกคำว่า "dasys" หมายถึง "หยาบ" หรือ "ฟัน" และ "batus" หมายถึง "ปลากระเบน"

## การจำแนก
พบประมาณ 41 ชนิด ส่วนมากเป็นปลาทะเลพบตามแถบชายฝั่งและปากแม่น้ำในเขตอบอุ่นและเขตร้อนทั่วโลก มีเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้นที่พบในน้ำจืด

* *[[Dasyatis acutirostra]]* Nishida & Nakaya, 1988
* *[[Dasyatis akajei]]* Müller & Henle, 1841 
* *[[Dasyatis americana]]* Hildebrand & Schroeder, 1928
* *[[Dasyatis bennetti]]* Müller & Henle, 1841 
* *[[Dasyatis brevicaudata]]* Hutton, 1875 
* *[[Dasyatis centroura]]* Mitchill, 1815 
* *[[Dasyatis chrysonota]]* Smith, 1828 
* *[[Dasyatis colarensis]]* Santos, Gomes & Charvet-Almeida, 2004 
* *[[Dasyatis dipterura]]* Jordan & Gilbert, 1880 
* *[[Dasyatis fluviorum]]* Ogilby, 1908 
* *[[Dasyatis garouaensis]]* Stauch & Blanc, 1962 
* *[[Dasyatis geijskesi]]* Boeseman, 1948
* *[[Dasyatis gigantea]]* Lindberg, 1930 
* *[[Dasyatis guttata]]* Bloch & Schneider, 1801 
* *[[Dasyatis hastata]]* DeKay, 1842
* *[[Dasyatis hypostigma]]* Santos & de Carvalho, 2004
* *[[Dasyatis izuensis]]* Nishida & Nakaya, 1988 
* *[[Dasyatis laevigata]]* Chu, 1960 
* *[[Dasyatis laosensis]]* Roberts & Karnasuta, 1987 (ปลากระเบนลาว, ปลากระเบนแม่น้ำโขง)
* *[[Dasyatis lata]]* Garman, 1880
* *[[Dasyatis longa]]* Garman, 1880 
* *[[Dasyatis longicauda]]* Last & White, 2013 
* *[[Dasyatis margarita]]* Günther, 1870 
* *[[Dasyatis margaritella]]* Compagno & Roberts, 1984 
* *[[Dasyatis marianae]]* Gomes, Rosa & Gadig, 2000 
* *[[Dasyatis marmorata]]* Steindachner, 1892 
* *[[Dasyatis matsubarai]]* Miyosi, 1939 
* *[[Dasyatis microps]]* Annandale, 1908 
* *[[Dasyatis multispinosa]]* (Tokarev, 1959) 
* *[[Dasyatis navarrae]]* Steindachner, 1892 
* *[[Dasyatis parvonigra]]* Last & White, 2008 
* *[[Dasyatis pastinaca]]* Linnaeus, 1758 
* *[[Dasyatis rudis]]* Günther, 1870 
* *[[Dasyatis sabina]]* Lesueur, 1824 
* *[[Dasyatis say]]* Lesueur, 1817 
* *[[Dasyatis sinensis]]* Steindachner, 1892 
* *[[Dasyatis thetidis]]* Ogilby, 1899 
* *[[Dasyatis tortonesei]]* Capapé, 1975 
* *[[Dasyatis ukpam]]* Smith, 1863 
* *[[Dasyatis ushiei]]* Jordan & Hubbs, 1925
* *[[Dasyatis zugei]]* Müller & Henle, 1841 (ปลากระเบนหัวแหลม)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ปลากระเบนธง
หมวดหมู่:สกุลดาซิอาทิส
กระดานชนวน

[thumb|300x300px|กระดานชนวนที่มีการเขียนไว้ตั้งแต่ปี 1894 ใน[เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่ พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมยุโรป (Museum Europäischer Kulturen)]]

**กระดานชนวน** เป็นแผ่นหินชนวนแบนบางสำหรับใช้เขียน การเขียนบนกระดานชนวนสามารถลบออกได้และสามารถนำกลับมาเขียนใหม่ได้

## การใช้งาน
กระดานชนวนสำหรับเขียนประกอบด้วยหินชนวนหนึ่งแผ่นขนาด 4x6 นิ้ว หรือ 7x10 นิ้ว ใส่ในกรอบไม้ อาจมีผ้าหรือฟองน้ำผูกด้วยเชือกไว้ที่ด้านล่างของกระดานชนวนสำหรับลบข้อความและนำกลับมาเขียนใหม่ หินชนวนที่แยกเป็นแผ่นเตรียมโดยการกระเทาะด้วยลิ่ม เจียรบนหินแล้วท้ายสุดขัดด้วยผงหินชนวนในน้ำ อุปกรณ์ที่ใช้เขียนทำจากหินที่อ่อนกว่าเช่น หินดินดาน ชอล์ก หรือหินสบู่ ในปี 1853 ชาลส์ กู๊ดเยียร์ได้จดสิทธิบัตรสารประกอบยางวัลคาไนซ์แข็งกับผงพอร์ซเลน เพื่อทำเป็นดินสอสีขาวสำหรับเขียนบนกระดานชนวน

## ประวัติ
thumb|กระดานชนวนกับฟองน้ำ
ประวัติที่เกี่ยวกับต้นกำเนิดของกระดานชนวนยังคงไม่ชัดเจน แต่มีการกล่าวถึงการใช้งานอุปกรณ์ชนิดนี้ในศตวรรษที่สิบสี่ และมีหลักฐานที่พบว่ามีการใช้งานในช่วงศตวรรษที่สิบหกและสิบเจ็ด อย่างไรก็ตามช่วงเวลาสำคัญสำหรับกระดานชนวนเหมือนจะเริ่มต้นในช่วงปลายศตวรรษที่สิบแปด เมื่อการพัฒนาด้านการขนส่งทางทะเลและทางบกทำให้การทำเหมืองหินชนวนในเวลส์ขยายตัวขึ้นเรื่อย ๆ และอุตสาหกรรมโรงงานหินชนวนก็เติบโตขึ้นอย่างมาก

ในศตวรรษที่สิบเก้ากระดานชนวนถูกใช้ในเกือบทุกโรงเรียนทั่วโลกและเป็นส่วนสำคัญของการทำเหมืองหินชนวน ในช่วงต้นศตวรรษที่ยี่สิบกระดานชนวนเป็นอุปกรณ์หลักในห้องเรียนสำหรับนักเรียน ในช่วงทศวรรษ 1930 และหลังจากนั้น กระดานชนวนเริ่มถูกแทนที่ด้วยอุปกรณ์การเขียนที่ทันสมัยกว่า อย่างไรก็ตามกระดานชนวนไม่ได้หายไปโดยสิ้นเชิง ยังคงมีการผลิตในศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด แม้ว่าจะในปริมาณน้อยก็ตาม

กระดานชนวนยังคงมีการใช้งานบางครั้งเช่นคนงานอุตสาหกรรมใช้กระดานชนวนเพื่อติดตามสินค้า กะลาสีใช้คำนวณตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ในทะเล บางครั้งมีการนำกระดานชนวนหลายชิ้นมาผูกรวมกันเป็นหนังสือ และมีการตีเส้นแนวนอนลงบนกระดานชนวนเพื่อเป็นเส้นบรรทัดในการคัดลายมือให้สวย

## ดูเพิ่ม

* กระดานดำ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* 
* 

หมวดหมู่:สื่อการเขียน
หมวดหมู่:หินชนวน
หมวดหมู่:อุปกรณ์การศึกษา
Makararaja chindwinensis

***Makararaja chindwinensis*** เป็นปลากระเบนชนิดใหม่ของโลก ที่ยังไม่มีชื่อสามัญ จัดอยู่ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae) และเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Makararaja*

เป็นปลากระเบนที่ค้นพบในปี ค.ศ. 2006 และทำการอนุกรมวิธานไว้ในปี ค.ศ. 2007 โดย ไทสัน อาร์. โรเบิร์ตส์ นักมีนวิทยาชาวอเมริกัน เป็นปลากระเบนขนาดเล็ก ซึ่งมีความกว้างของขอบจานราว ๆ 38–50 เซนติเมตร น้ำหนักสูงสุด 3–4 กิโลกรัม สิ่งที่ทำให้ปลากระเบนสกุลนี้แตกต่างไปจากปลากระเบนในสกุลอื่น คือ รูปร่างของจานดูเกือบจะกลม คล้ายกับปลากระเบนในสกุล *[[Pastinachus]]* แต่ปลากระเบนชนิดนี้จะมีเกล็ดจะเล็กละเอียดกว่ามาก จนแทบจะมองด้วยตาเปล่าไม่เห็น นอกจากนี้ยังมีในส่วนของหางที่ดูหนาหรืออวบอิ่มน้อยกว่าและเรียวกว่าหางของปลากระเบนในสกุล *Pastinachus* ที่ดูอวบอ้วนกว่ามาก แต่ก็ไม่เล็กเรียวเกินไปเหมือนอย่างเช่นหางปลากระเบนสกุล *[[Himantura]]* เงี่ยงของปลากระเบนสกุลนี้เรียวเล็กมากจนดูคล้ายกับดาบสั้นหรือกริช ตำแหน่งที่ตั้งถึงแม้จะอยู่เลยไปส่วนหลังแต่ยังใกล้กว่าหากเทียบกับปลากระเบนสกุล *Pastinachus*

พบอาศัยอยู่ในแม่น้ำชินด์วิน ซึ่งเป็นแควสาขาของแม่น้ำอิระวดี ทางตอนเหนือของประเทศพม่า

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ข้อมูลจาก Fishbase.org 

หมวดหมู่:วงศ์ปลากระเบนธง
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศพม่า
หมวดหมู่:การค้นพบในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ปลาชนิดเดียว
โจเซ่ มาร์ตินส์ อาเชม

**โจเซ่ มาร์ตินส์ อาเชม** (; 18 เมษายน ค.ศ. 1944  – 23 กันยายน ค.ศ. 2008) หรือชื่อจีน **กง จื้อเหยิน** () เป็นชาวโปรตุเกสที่เกิดในมาเก๊า เป็นผู้พิจารณาการก่อตั้งและเป็นผู้ก่อตั้งมาเก๊าคาราเต้โด กับเซอิโกคันมาเก๊า เขาได้แนะนำคาราเต้โดสู่จังหวัดต่างๆของโปรตุเกสใน ค.ศ. 1967 โดยพ่อของเขาทำงานในสำนักงานตำรวจศาลยุติธรรมมาเก๊า ในช่วง 40 ปีที่มาเก๊า เขาได้พัฒนาวิชาคาราเต้ และโปรโมตวิชาคาราเต้จากมาเก๊าสู่วงการคาราเต้ระดับนานาชาติ ซึ่งวงการคาราเต้ของมาเก๊าได้ให้สมญานามแก่เขาว่า มาสเตอร์, บิดาแห่งวงการคาราเต้

ค.ศ. 1970 อาเชมเข้าแข่งขันที่กรุงโตเกียวในนามของฮ่องกง โดยจัดขึ้นในช่วงแรกของการแข่งขันคาราเต้ชิงแชมป์โลก (WUKO I) และค.ศ. 1994 เขาได้สนับสนุนอย่างจริงจังในการทำให้โรงเรียนคาราเต้ของมาเก๊ารวมกันเป็นหนึ่งเดียว และหลังจากนั้น เมื่อสมาคมคาราเต้โดมาเก๊า (AKM) ได้ก่อตั้งขึ้น เขาได้กลายมาเป็นประธานผู้ก่อตั้งจากการเลือกตั้ง ตั้งแต่ช่วงที่สำนักงานดังกล่าวได้ส่งเสริมคาราเต้อย่างจริงจัง และพยายามดำเนินการเพื่อยกระดับโดยรวม ดังนั้นในไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ จึงมีรายการคาราเต้จากมาเก๊าเข้าแข่งขันในระดับนานาชาติอยู่เสมอ โดยสามารถชนะการแข่งขันได้ในหลายคราว

ในยุค 90 โจเซ่ อาเชม เริ่มที่จะเข้าร่วมในกิจการระหว่างประเทศ และได้รับเลือกเป็นเลขาธิการของ อาเซียน คาราเต้โด เฟเดอเรชั่น (AKF) และเป็นคณะกรรมการบริหารของสหพันธ์คาราเต้โลก (WKF) ระยะเวลาที่เขาดำรงตำแหน่งนี้ได้รับรางวัลโดย WKF ได้รับมอบหมายเกี่ยวกับการช่วยเหลือการเข้าร่วมของจีนใน WKF ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2006 เขาได้ดำรงตำแหน่งประธานโค้ชสมาคมคาราเต้โดของจีนคนแรก โจเซ่ มาร์ตินส์ อาเชม ใช้ช่วงระเวลาในสำนักเลขาธิการ AKF เอเชียนเกมส์ในโซล เพื่อมุ่งมั่นให้คาราเต้เป็นกีฬา และประสบความสำเร็จอย่างเป็นทางการโดยมีการบรรจุกีฬานี้อย่างถาวรในเอเชียนเกมส์ ก่อนหน้านี้ในปีค.ศ. 2008 นายอาเชมได้รับการบันทึกชื่อในคณะกรรมการกีฬามาเก๊าด้วยเช่นกัน

อาเชมมีบุตรชายสองคนและมีบุตรสาวสองคน ลูกสาวคนเล็กของเขา ได้เข้าร่วมการแข่งขันในนามของมาเก๊า ของรายการ AKF เอเชียนยูธ ครั้งที่ 9 ในค.ศ. 2008 ซึ่งจัดขึ้นที่รัฐซาบะฮ์ ที่มีชื่อการแข่งขันว่าจูเนียร์คาราเต้ แชมเปี้ยนชิป ส่วนบุตรชายคนที่สามของเขาที่มีชื่อว่าโจเซ่ หลุยส์ เปดรูโก อาเชม ได้เข้าร่วมเอเชียนยูธ จูเนียร์คาราเต้แชมเปี้ยนชิป ในค.ศ. 1998 และในประเภททีมอายุ 15 ปีก็ชนะรางวัลเหรียญเงินด้วยฝีมือของเขาเอง

ในวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 2008 โจเซ่ มาร์ตินส์ อาเชม มีอาการหลอดเลือดสมองอย่างรุนแรงและได้ส่งเข้ารักษาที่โรงพยาบาล กระทั่งเสียชีวิตในเวลา 11:00 น. ของวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 2008 จึงนับได้ว่าอาเชมได้ใช้ช่วงระยะเวลา 40 ปีในการสนับสนุนกีฬาคาราเต้ดังที่กล่าวมา

## อ้างอิง

* "**Yoki´s Karate Errantry in America**" by Yukiaki Yoki (2001); *Betty D.Greenberg Edition*
* "**Seigokan Golden Book**" by JKS; ''Limited Edition of Japan Karatedo Seigokan (Out of Print)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Macau Seigokan

หมวดหมู่:นักคาราเต้
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนคาราเต้
หมวดหมู่:นักกีฬาชาวมาเก๊า
ฌอน เลนนอน

**ฌอน ทาโร โอโนะ เลนนอน** () หรือชื่อญี่ปุ่นว่า **ทาโร โอโนะ** (; เกิด: 9 ตุลาคม ค.ศ. 1975) เป็นนักร้อง, นักแต่งเพลง และนักดนตรีชาวอเมริกัน เขาเป็นบุตรชายคนเดียวของจอห์น เลนนอน กับโยโกะ โอโนะ โดยมีพ่อบุญธรรมคือ เอลตัน จอห์น
## ประวัติ
### ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา

ฌอน เลนนอน เกิดในนครนิวยอร์กเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 1975 ซึ่งเป็นวันครบรอบวันเกิด 35 ปีของพ่อของเขา , เขาเป็นคนอังกฤษและมีเชื้อสายไอริชจากบิดา เขาได้เชื่อสายญี่ปุ่นมาจากแม่ของเขา  จูเลียน เลนนอนเป็นพี่น้องต่างมารดา กับ เคียวโกะ แจน ค็อกซ์ พี่สาวต่างมารดา เอลตัน จอห์น เป็นพ่ออุปถัมภ์หลังวันเกิดของฌอน จอห์น เลนนอนก็ดูแลเป็นอย่างดีจนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ฆาตกรรมในวันที่ 8 ธันวาคม 1980 ฌอน เข้าเรียนอนุบาลที่ โตเกียว และเรียนโรงเรียน *Institut Le Rosey* ที่เมือง Rolle , สวิตเซอร์แลนด์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:คีตกวีชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแคปิตอลเรเคิดส์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากนครนิวยอร์ก
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2518
จีเอฟเอเจ-1

**จีเอฟเอเจ-1** (GFAJ ย่อมาจาก "Give Felisa a Job") เป็นสายพันธุ์ของแบคทีเรียทรงแท่งในวงศ์ Halomonadaceae แบคทีเรียเอ็กซ์ทรีมโมไฟล์ชนิดนี้อาศัยแยกตัวออกจากทะเลสาบมอนอ อันเป็นทะเลสาบน้ำเค็มจัดและมีสภาพด่าง ทางตะวันออกของรัฐแคลิฟอร์เนีย นักวิทยาศาสตร์โดยทีมวิจัย นำโดยนักชีววิทยาดาราศาสตร์ของนาซา เฟลิซา วอล์ฟ-ไซมอน ในวารสารไซแอนซ์ในปี พ.ศ. 2553 ตามข้อมูลของผู้เขียน จุลชีพชนิดนี้เมื่อขาดแคลนธาตุฟอสฟอรัส จะสามารถรวมเอาสารหนูเข้าไปไว้ในโปรตีน ลิพิด และผลผลิตจากกระบวนการสร้างและสลาย อย่างเช่น เอทีพี เช่นเดียวกับดีเอ็นเอและอาร์เอ็นเอ แต่ยังไม่มีหลักฐานยืนยันโดยตรง กลไกของการนำสารหนูเข้าไปไว้ในโครงสร้างที่เป็นสารชีวโมเลกุลของเซลล์ยังไม่เป็นที่ทราบกัน และผลของการค้นพบดังกล่าวยังไม่อาจตอบข้อสงสัยของนักวิทยาศาสตร์บางคนได้ การค้นพบจีเอฟเอเจ-1 ได้ให้น้ำหนักแก่แนวคิดที่มีมานานแล้วว่าชีวิตนอกโลกอาจประกอบขึ้นจากธาตุพื้นฐานที่แตกต่างจากสิ่งมีชีวิตบนโลก

## การค้นพบ
แบคทีเรียจีเอฟเอเจ-1 ได้รับการค้นพบโดยนักธรณีจุลชีววิทยา เฟลิซา วอล์ฟ-ไซมอน  นักวิจัยสาขาชีววิทยาดาราศาสตร์ในงานสำรวจธรณีสหรัฐอเมริกาในเมนโลพาร์ก รัฐแคลิฟอร์เนีย สิ่งมีชีวิตดังกล่าวถูกแยกออกมาและได้รับการเพาะเริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2552 จากตัวอย่างที่ไซมอนและเพื่อนร่วมงานได้เก็บรวบรวมมาจากตะกอนที่อยู่ก้นทะเลสาบมอนอ อันเป็นทะเลสาบน้ำเค็มจัดและมีสภาพด่างสูงมาก ทั้งยังเป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีความเข้มข้นของสารหนูในธรรมชาติมากที่สุดแห่งหนึ่งในโลก (200 ไมโครโมลาร์) การค้นพบดังกล่าวได้รับการตีพิมพ์อย่างกว้างขวางเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2553

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สารหนู
หมวดหมู่:แบคทีเรีย
หมวดหมู่:จุลชีววิทยา
หมวดหมู่:ชีววิทยาดาราศาสตร์
เรือประจัญบานอิตาลีวิตโตรีโอเวเนโต

**เรือรบวิตโตรีโอเวเนโต** () เป็นเรือรบของราชอาณาจักรอิตาลีและเป็นเรือลำที่สองของเรือรบระดับชั้นลิตตอริโอ ที่ทำหน้าที่ในกองทัพเรืออิตาลี ในระหว่าง สงครามโลกครั้งที่สอง เธอถูกตั้งชื่อตามชัยชนะอิตาลีที่ ยุทธการที่วิตโตรีโอเวเนโตในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ตัวเรือได้ถูกสั่งให้ต่อขึ้นในช่วงปีคริสต์ศักราช 1934 ซึ่งการต่อเรือชั้นนี้เปรียบเหมือนการฉีกสนธิสัญญาวอชิงตันด้วยการจำกัดอาวุธและห้ามต่อเรือที่ระวางขับน้ำเกิน 35,000 ตัน เพราะเรือในชั้นนี้กลับมีระวางขับน้ำมากถึง 45,000ตัน

## การสร้าง
ตัวเรือได้ถูกวางกระดูกงูในวันที่ 28 ตุลาคม คริสต์ศักราช 1934 ที่เมืองท่าตรีเยสเตโดยวางกระดูกงูเรือพร้อมๆกับเรือประจัญบานลิตตอริโอในวันเดียวกัน ต่อมาเรือได้ถูกปล่อยลงจากอู่ในวันที่ 25 มิถุนายน คริสต์ศักราช 1937 ในช่วงที่ตัวเรือถูกปล่อยลงน้ำและถูกนำไปติดตั้งอาวุธก็เกิดปัญหาความล่าช้าเนื่องจากตัวเรือมีปัญหากับอาวุธและแผ่นเกราะก่อนที่จะมีการติดตั้งอาวุธบนเรือจะถูกยกเลิก

หมวดหมู่:เรือประจัญบานชั้นลิตโตรีโอ
หมวดหมู่:เรือที่ต่อในอิตาลี
หมวดหมู่:เรือในสังกัดกองทัพเรืออิตาลี
หมวดหมู่:เรือประจัญบานในสงครามโลกครั้งที่สอง
ว
ว
หมวดหมู่:เรืออับปางในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เรือประจัญบาน
ว
หมวดหมู่:ยุทธการที่วิตโตรีโอเวเนโต
หมวดหมู่:ยุทธนาวีแหลมมะตะปัน
อิโต

**อิโต** () เป็นนครในจังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ริมชายฝั่งทางทิศตะวันออกของคาบสมุทรอิซุ ในปี 2010 มีจำนวนประชากรประมาณ 71,400 คน มีพื้นที่ 124.13 ตารางกิโลเมตร เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนอิซุ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เว็บไซต์ทางการนครอิโต 

อิโต
ทะเลสาบยามานากะ

thumb|right|ภาพถ่ายทางอากาศของทะเลสาบยามานากะ

**ทะเลสาบยามานากะ** () เป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในหมู่ทะเลสาบทั้ง 5 บริเวณภูเขาไฟฟูจิ ตั้งอยู่ในจังหวัดยามานาชิ บริเวณทะเลสาบเหมาะแก่การประกอบกิจกรรมกลางแจ้งต่างๆ เช่น ล่องเรือ ตกปลา สกีน้ำ โต้คลื่น ว่ายน้ำ และชมทิวทัศน์ภูเขาไฟฟูจิ นอกจากนี้ยังมีพื้นที่ให้บริการกางเต้นท์ ทะเลสาบยามานากะเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนอิซุ และเป็น 1 ในบรรดาทะเลสาบทั้ง 5 แห่งที่ได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกพร้อมกันกับภูเขาไฟฟูจิ อุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนอิซุ และน้ำตกชิราอิโตะภายใต้ชื่อ "ฟุจิซัง - สถานที่ศักดิ์สิทธิ์และแหล่งบันดาลใจทางศิลปะ" เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ที่ผ่านมา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* http://yamanakako.info/ รูปภาพทะเลสาบ
* http://watchizu.gsi.go.jp/watchizu.aspx?b=35260&l=1385230  แผนที่ทะเลสาบ

ยามานากะ
ยุทธนาวีแหลมมะตะปัน

**ยุทธนาวีแหลมมะตะปัน** () เป็นยุทธนาวีในสงครามโลกครั้งที่สองระหว่างวันที่ 27 - 29 มีนาคม ค.ศ. 1941 ที่บริเวณแหลมมะตะปัน ซึ่งตั้งอยู่ทางชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของคาบสมุทรเพโลพอนนีส ประเทศกรีซ กองเรือรบกองทัพเรืออังกฤษพร้อมด้วยเรือรบจากกองทัพเรือออสเตรเลียหลายลำ ภายใต้บังคับบัญชาของพลเรือเอกอังกฤษ แอนดรู คันนิงแฮม ได้เข้าขัดขวาง จม และสร้างความเสียหายอย่างหนักต่อเรือของกองทัพเรืออิตาลีภายใต้การบังคับบัญชาของพลเรือเอกอันเจโล ยากีโน

## ดูเพิ่ม
; ยุทธนาวีแหลมอื่น ๆ
* ยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์


หมวดหมู่:ยุทธนาวีและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ยุทธนาวีที่เมดิเตอร์เรเนียน
หมวดหมู่:ยุทธการกลางคืน
น้ำตกชิราอิโตะ

**น้ำตกชิราอิโตะ** () เป็นน้ำตกตั้งอยู่ที่เมืองฟูจิโนมิยะ จังหวัดชิซูโอกะ ใกล้กับภูเขาไฟฟูจิ เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนอิซุ และได้รับการอนุรักษ์ในฐานะอนุสรณ์สถานแห่งชาติ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1936 น้ำตกชิราอิโตะถือเป็นน้ำตกที่ศักดิ์สิทธิ์ มีศาลเจ้าอาซามะตั้งอยู่ ในบริเวณใกล้เคียงยังมีน้ำตกโอโตโดเมะซึ่งใช้เวลาเดินเท้าประมาณ 5 นาที

น้ำตกชิระอิโตะ ได้รับการจัดอันดับให้อยู่ใน 1 ใน 100 น้ำตกในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งจัดทำโดยกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติแห่งประเทศญี่ปุ่น ในปี 1990 
น้ำตกชิราอิโตะได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกพร้อมกันกับภูเขาไฟฟูจิ อุทยานแห่งชาติฟูจิฮาโกเนอิซุ และทะเลสาบฟูจิทั้งห้าภายใต้ชื่อ "ฟูจิซัง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์และแหล่งที่มาของความบันดาลใจทางศิลปะ" เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ที่ผ่านมา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์เมืองฟูจิโนมิยะ 

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จังหวัดชิซูโอกะ
ชิราอิโตะ
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น