open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
จังหวัดนครจัมปาศักดิ์

**จังหวัดนครจัมปาศักดิ์** เป็น 1 ใน 4 จังหวัดที่ประเทศไทยได้ดินแดนคืนจากฝรั่งเศสในช่วง พ.ศ. 2484 โดยยกท้องที่การปกครองเมืองจำปาศักดิ์ ซึ่งเดิมขึ้นอยู่กับมณฑลอุบลราชธานีในสมัยรัชกาลที่ 5 และตกอยู่ภายใต้การปกครองของฝรั่งเศสเมื่อปี พ.ศ. 2447 ขึ้นเป็นจังหวัด  ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ไทยต้องส่งดินแดนดังกล่าวให้แก่ฝรั่งเศส ซึ่งปกครองประเทศลาวในขณะนั้น ภายหลังเมื่อประเทศลาวได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสแล้ว พื้นที่ดังกล่าวจึงได้ยกขึ้นเป็นแขวงจำปาศักดิ์ของลาวในปัจจุบัน

อนึ่ง พื้นที่ของจังหวัดนี้ยังกินอาณาบริเวณพื้นที่ส่วนหนึ่งของจังหวัดสตึงแตรง และพื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดพระวิหาร ในประเทศกัมพูชาในปัจจุบันนี้ด้วย

กรมศิลปากรได้กำหนดให้จังหวัดจัมปาศักดิ์ใช้ตราประจำจังหวัดเป็นรูปปราสาทวัดภู อันเป็นโบราณสถานสำคัญของเมืองจำปาศักดิ์ อย่างไรก็ตาม ในหนังสือตราประจำจังหวัดของกรมศิลปากร พิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2542 ไม่ได้ลงพิมพ์รูปตราดังกล่าวไว้ด้วย

## การจัดการปกครอง
เมื่อแรกตั้งจังหวัดนั้น ได้แบ่งการปกครองออกเป็น 6 อำเภอ ตามประกาศเรื่องตั้งอำเภอ ลงวันที่ 23 กรกฎาคม พุทธศักราช 2484 ดังนี้
# อำเภอเมืองนครจัมปาศักดิ์ (ตามเขตอำเภอนครจัมปาศักดิ์เดิม)
# อำเภอวรรณไวทยากร (ตามเขตอำเภอมูลปาโมกเดิม) ตั้งชื่อตามพระนาม พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรณไวทยากร กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
# อำเภอธาราบริวัตร (ตามเขตอำเภอธาราบริวัตรเดิม)
# อำเภอมะโนไพร (ตามเขตอำเภอมะโนไพรเดิม)
# กิ่งอำเภอโพนทอง (ตามเขตกิ่งอำเภอโพนทองเดิม)

หลังจากนั้นวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2484 สภาผู้แทนราษฎรได้พิจารณาจัดตั้งศาลจังหวัด โดยคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ประกาศในราชกิจจานุเบกษา วันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2484  ต่อมาทางการได้ปรับปรุงเขตการปกครองจังหวัดนครจัมปาศักดิ์ใหม่ โดยโอนท้องที่อำเภอจอมกระสานต์ จังหวัดพิบูลสงคราม มาขึ้นจังหวัดนครจัมปาศักดิ์  ทำให้จังหวัดนครจัมปาศักดิ์มีเขตการปกครองจนถึง พ.ศ. 2489 รวมทั้งสิ้น 6 อำเภอ คือ อำเภอเมืองนครจัมปาศักดิ์ อำเภอวรรณไวทยากร อำเภอธาราบริวัตร อำเภอมะโนไพร อำเภอจอมกระสานติ์ และกิ่งอำเภอโพนทอง

อนึ่ง ทางราชการได้คืนฐานะให้เจ้ายุติธรรมธร (หยุย ณ จำปาศักดิ์) อดีตเจ้าผู้ครองนครจำปาศักดิ์ก่อนที่จะตกเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศส ให้มีฐานะเป็นเจ้าผู้ครองนครอีกครั้งหนึ่ง (แทนการแต่งตั้งผู้ว่าราชการจังหวัด) พระองค์ได้อยู่ในตำแหน่งดังกล่าวจนถึงแก่พิราลัยเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2489

## เกร็ดความรู้
ชื่ออำเภอต่างๆ ที่ตั้งขึ้นในทั้ง 4 จังหวัด ที่ได้คืนมาจากฝรั่งเศสนั้น ส่วนหนึ่งตั้งชื่อตามบุคคลที่มีบทบาทอย่างสูงในสงครามอินโดจีน  เฉพาะจังหวัดนครจัมปาศักดิ์ มีชื่ออำเภอลักษณะดังกล่าว 1 อำเภอ คือ อำเภอวรรณไวทยากร ซึ่งตั้งตามพระนามของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรณไวทยากร กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ ที่ปรึกษาสำนักนายกรัฐมนตรีและกระทรวงการต่างประเทศ และหัวหน้าคณะผู้แทนเจรจาสันติภาพฝ่ายไทยในกรณีพิพาทอินโดจีน

## ดูเพิ่ม
* สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครจัมปาศักดิ์

## อ้างอิง


หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศไทยในอดีต
หมวดหมู่:การยึดครองทางทหารของไทย
หมวดหมู่:ประเทศไทยในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์กัมพูชา–ไทย
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ไทย–ลาว
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2484
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2489
หมวดหมู่:แขวงจำปาศักดิ์
หมวดหมู่:จังหวัดสตึงแตรง
หมวดหมู่:จังหวัดพระวิหาร
สวนโยโยงิ

**สวนโยโยงิ** (; ) เป็นสวนสาธารณะในโยโยงิกามิโซโนโจะ เขตชิบูยะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ติดกับสถานีรถไฟฮาราจูกุและศาลเจ้าเมจิ

สวนนี้เป็นสถานที่ยอดนิยมในโตเกียว โดยเฉพาะในวันอาทิตย์ซึ่งเปิดให้ประชาชนทั่วไปสามารถใช้พื้นที่ในการเล่นดนตรี แสดงผลงานศิลปะของตนเอง และอื่น ๆ ได้ ในฤดูใบไม้ผลิ มีผู้คนพันกว่าคนเข้ามาชมต้นซากูระในช่วงเทศกาล*[[ฮานามิ]]* ภายในสวนมีบริเวณปิกนิก เส้นทางจักรยาน ที่เช่าจักรยาน และสนามกีฬาสาธารณะ

## ประวัติ

สวนโยโยงิเคยเป็นบริเวณที่เครื่องบินบินขึ้นสู่ท้องฟ้าได้สำเร็จเป็นครั้งแรกในญี่ปุ่น โดยกัปตันโยชิโตชิ โทกูงาวะในวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1910 จากนั้นกลายเป็นพื้นที่สำหรับเคลื่อนกำลังทหาร ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1945  บริเวณนี้กลายเป็นที่พักสำหรับเจ้าหน้าที่ชาวอเมริกัน

ต่อมาในปี 1964 ได้รับเลือกให้เป็นพื้นที่จัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่ญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพ อาคารสนามกีฬาได้รับการออกแบบโดยเค็งโซ ทังเงะ และยังคงตั้งอยู่ในบริเวณใกล้เคียง

ใน ค.ศ. 1967 พื้นที่โรงยิมทางเหนือและศาลเจ้าเมจิตอนใต้ส่วนใหญ่ได้รับการเปลี่ยนแปลงเป็นสวนสาธารณะโยโยงิ

ในการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ฝ่ายบริหารกรุงโตเกียวได้ประกาศแผนการก่อสร้างสนามกีฬาขนาดจุคนได้ 100,000 คนขึ้นภายในสวนโยโยงิ แต่เมื่อญี่ปุ่นไม่ได้รับคัดเลือกเป็นเจ้าภาพในครั้งนั้นและเสนอตัวเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 แผนดังกล่าวได้ถูกล้มเลิกและเปลี่ยนเป็นการพัฒนาสนามกีฬาโอลิมปิกแห่งชาติโตเกียวที่มีอยู่เดิมแทน 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Tokyo Metropolitan Parks Guide, Yoyogi Information 

หมวดหมู่:สวนสาธารณะในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เขตชิบูยะ
หมวดหมู่:สวนโอลิมปิก
วัดชัยมงคล (จังหวัดพิจิตร)

**วัดชัยมงคล** เลขที่ 332 ถนนประเวศน์ ตำบลบางมูลนาก อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา วันที่ 30 ตุลาคม  พ.ศ. 2479 เป็นที่ธรณีสงฆ์ 14 ไร่ 3 งาน 5 ตารางวา สังกัดมหานิกาย เขตปกครองคณะสงฆ์ ตำบลเนินมะกอก อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร ภาค  4

## ประวัติ
วัดชัยมงคล เดิมเขียนว่า วัดไชยมงคล ท่านเจ้าคุณพระมงคลเทพมุนี ( นวม พุทธสร ) วัดอนงคาราม กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นเจ้าคณะมณฑลพิษณุโลก นามวัดใหม่นี้ว่า  วัดชัยมงคล  

## ปูชนียวัตถุและโบราณวัตถุ
ไม่มีปูชนียวัตถุ และโบราณวัตถุอันสำคัญทางประวัติศาสตร์ 

วัดชัยมงคลเป็นวัดที่สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2467พุทธศาสนิกชนมีความศรัทธาต่อพระพุทธศาสนา ได้ร่วมแรงร่วมใจสละทรัพย์สร้างวัดและอุโบสถให้พระสงฆ์และประชาชนได้ใช้ประกอบศาสนพิธีของชาวพุทธ  

พ.ศ. 2470 - พ.ศ. 2500  สร้างศาลาการเปรียญ  สร้างโรงเรียนโพธิรักษ์พิทยาคาร  สร้างกุฏิ รับพระราชทานวิสุงคามสีมา   และผูกพัทธสีมา   สร้างกุฏิ “ โพธิสมบัติ “  ต่อเติมอุโบสถ   สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรม  จันทรมณี สร้างเสริมโรงเรียนพระปริยัติธรรม โดยสร้างใหม่ทั้งหมด 

สร้างกุฏิ  ทางวัดได้ทำการบูรณะซ่อมแซมใหม่ สร้างสะพานใหม่โดยใช้เสาคอนกรีต รอด ตง พื้นเป็นไม้ สร้างกุฏิรับรองสงฆ์ 
พ.ศ. 2501 - พ.ศ. 2510 สร้างกุฏิไม้ “ สว่างผล “ และกุฏิ “ บุญเครือชู “ สร้างศาลากรรมฐาน  สร้างเมรุเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก  สร้างหอสวดมนต์ต์ต์ ทรงไทยมีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ เสาท่อนล่างเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก  สร้างศาลา เพชรสว่างภู่สวรรค์ 

พ.ศ. 2510 - พ.ศ. 2533 สร้างกุฏิ พฤกษะวันหัตถมารถ  สร้างกุฏิตึก ร่วมใจญาติติอุทิศสร้าง ปฏิสังขรณ์กุฏิทรงไทย สร้างกุฏิทรงไทย “วิทยาประสาธน์โพธิรักษ์ สร้างกุฏิทรงไทย  สร้างศาลาการเปรียญหลังใหม่ ลักษณะทรงไทยประยุกต์ ใช้ชื่อว่า “ ศาลาชัยมงคล “สร้างกุฏิทรงไทย สุขสันติโพธิสมบัติ สร้างกุฏิทรงไทย “บุพพการิยานุสรณ์” ครึ่งตึกครึ่งไม้ ลักษณะทรงไทยประยุกต์  สะพานคอนกรีตเสริมเหล็กผ่านหน้ากุฏิ “สุขสันติโพธิสมบัติ“ และกุฏิ“สุขสวัสดิ์-พิเศษธรรมนิวิษฐ์ สร้างชานรอบเมรุ 

สร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก ผ่านหน้ากุฏิโพธิสมบัติปัจจุบันเป็นศาลาอเนกประสงค์  กุฏิธรรมโชติ และโรงเรียนโพธิรักษ์พิทยาคาร“ สร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก ผ่านหน้ากุฏิ“บุพการิยานุสรณ์“ สร้างกุฏิหลวงพ่อเขียน ธมฺมรกฺขิโต ลักษณะทรงไทยประยุกต์ชั้นเดียวสร้างห้องเก็บเครื่องกำเนิดไฟฟ้า สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กสร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็กผ่านหน้ากุฏิหลวงพ่อเขียน ธมฺมรกฺขิโต และโรงเรียนปริยัติธรรม“จันทรมณี“ สร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก เชื่อมระหว่างสะพานหน้าวัดกับห้องเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ต่อระเบียง[กุฏิอาวาส]ทำการบูรณะซ่อมแซมอุโบสถ โดยทำการรื้อเครื่องบนทั้งหมด สร้าง[หอระฆัง บูรณะซ่อมแซมกุฏิ “สุขสถิตย์อเนกประโยชน์สร้างกุฏิ “โพธิ-บุญ-สว่าง ร้างศาลาเอนกประสงค์ทำการเปลี่ยนสายไฟฟ้าภายในบริเวณวัด สร้างกุฏิ สุขรุ่งโรจน์สถาพร ทำการขยายสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก

## อ้างอิง
* ว่าที่ร้อยตรี นันทเดช โชคถาวร หนังสือพระสมเด็จจิตรลดา พิมพ์ครั้งที่ 8
* http://www.freewebtown.com/communit/dotvdi8.htm 

ชัยมงคล
รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งหมู่เกาะอังกฤษ

## รายพระนาม

## ดูเพิ่ม
* รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษ
* พระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร
* ประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะอังกฤษ
* เคียงข้างราชบัลลังก์อังกฤษ
* พระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร (เวลาและสถานที่)
* รายพระนามสมาชิกในราชวงศ์อังกฤษ
* รายพระนามกษัตริย์ และจักรพรรดิฝรั่งเศส
* รายพระนามกษัตริย์สเปน

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* สุปราณี มุขวิชิต. ประวัติศาสตร์อังกฤษและราชวงศ์ (โอเดียนสโตร์, 2549) ISBN 974-971-363-X


กษัตริย์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร
กษัตริย์
กษัตริย์
กษัตริย์
อังกฤษ
อ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อังกฤษ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์สกอตแลนด์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ไอร์แลนด์
กอร์น

**กอร์น** หรือ **คอร์น** สามารถหมายถึง
* คอร์น (Korn) วงร็อกแนวนูเมทัลจากอเมริกา
* กอร์น (เหล้า) (Korn) เป็นเหล้าชนิดหนึ่งจากเยอรมนี
* กอร์น (ชายชุดดำ) (Korn) นักฆ่าชุดดำจากเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ตั้งชื่อตามเหล้ากอร์น
* กอร์น ฟรีคส์ (Gon Freecss) ตัวละครหลักจากเรื่อง ฮันเตอร์ × ฮันเตอร์

หมวดหมู่:นามสกุล
หมวดหมู่:นามสกุลเยอรมัน
ทะเลแคริบเบียน

thumb|250px|right|แผนทีภูมิภาคอเมริกากลางและทะเลแคริบเบียน
[thumb|250px|right|ทะเลแคริบเบียนมองจาก[อวกาศ (ด้านบนซ้าย)]]
**ทะเลแคริบเบียน** (,  หรือ ; ) เป็นทะเลเขตร้อนในซีกโลกตะวันตก ส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติก ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของอ่าวเม็กซิโก ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของแผ่นเปลือกโลกแคริบเบียน โดยทางทิศใต้จดทวีปอเมริกาใต้ ทางทิศตะวันตกและทิศใต้จดประเทศเม็กซิโกและอเมริกากลาง และทางทิศเหนือและทิศตะวันออกจดหมู่เกาะแอนทิลลีส ได้แก่ เกาะคิวบา เกาะฮิสปันโยลา เกาะจาเมกา และเกาะเปอร์โตริโกในหมู่เกาะเกรตเตอร์แอนทิลลีสทางทิศเหนือ ส่วนหมู่เกาะเลสเซอร์แอนทิลลีส (เช่น เกาะแองกวิลลา เกาะดอมินีกา เกาะเซนต์ลูเชีย) อยู่ทางทิศตะวันออก พื้นที่ทั้งหมดของทะเลแคริบเบียน หมู่เกาะต่าง ๆ ในทะเลนี้ และชายฝั่งที่ติดต่อกัน รวมเรียกกันในชื่อภูมิภาคแคริบเบียน

ทะเลแคริบเบียนเป็นหนึ่งในทะเลที่ใหญ่ที่สุด มีเนื้อที่ประมาณ 2,754,000 ตารางกิโลเมตร (1,063,000 ตารางไมล์) จุดที่ลึกที่สุดของทะเลนี้คือ Cayman Trough อยู่ระหว่างคิวบากับจาเมกา ที่ความลึก 7,686 เมตร (25,220 ฟุต) ต่ำกว่าระดับน้ำทะเล ชายฝั่งแคริบเบียนมีอ่าวอยู่หลายแห่ง เช่น อ่าวเวเนซุเอลา อ่าวดาริเอน อ่าวโมสกิโตส และอ่าวฮอนดูรัส

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทะเลในมหาสมุทรแอตแลนติก
เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์

**เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์** () คือเฟรมเวิร์กเสริมสำหรับเอเอสพีดอตเน็ตพัฒนาโดยไมโครซอฟท์ เพื่อเพิ่มความสามารถเอแจ็กซ์ ซึ่งมีส่วนประกอบเป็นสองส่วนคือ 
* **ไมโครซอฟท์ เอแจ็กซ์ ไลบรารี** (Microsoft AJAX Library) ซึ่งเป็นไลบรารีสคริปต์สำหรับด้านไคลเอนต์
* **เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ เอกซ์เทนชัน** (ASP.NET AJAX Extensions) ซึ่งเป็นส่วนประกอบด้านเซิร์ฟเวอร์เช่น เอเอสพีดอตเน็ต คอนโทรล  และส่วนประกอบในการประสานงานกับทางด้านไคลเอนต์
ปัจจุบันนี้ เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ ได้ออกรุ่น 1.0 วันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2550 หลังจากที่เปิดให้ทดสอบมากกว่า 1 ปี และมีกำหนดการที่จะรวม เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ เข้าไปในดอตเน็ตเฟรมเวิร์กรุ่นต่อไป

เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ ถือเป็นผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการสนับสนุนโดยไมโครซอฟท์ ซึ่งรวมอยู่ในสัญญาการสนับสนุนตามปกติ โดยนับเป็นส่วนหนึ่งในดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก

## ความสามารถ
* สคริปต์ไลบรารีได้สนับสนุนและรองรับหลากหลายความสามารถไม่ว่าจะเป็นคลาสเอกซ์เทนชัน สนับสนุนด้านเน็ตเวิร์ก เครื่องมือช่วยเหลือ และอื่น ๆ
* ออกแบบให้เข้ากันได้กับเอเอสพีดอตเน็ต โดยเอเอสพีดอตเน็ตคอนโทรลเดิมนั้น สามารถเพิ่มความสามารถเอแจ็กซ์ได้อย่างง่ายดาย
* มีเอแจ็กซ์คอนโทรลไลบรารีสำเร็จรูปมากกว่า 35 คอนโทรล ซึ่งความสามารถที่ต้องการจะใช้เอแจ็กซ์นั้น สามารถใช้คอนโทรลเข้าช่วย ทำให้ประหยัดเวลาการเขียนโค้ดยิ่งขึ้น
* มีคู่มือ วิธีการใช้ที่ละเอียด และวิดีโอประกอบการเรียนรู้มากกว่า 40 วิดีโอฟรีบนเว็บ
* รองรับทั้ง Visual Web Developer Express Edition รุ่นฟรี และวิชวลสตูดิโอ 2005
* สนับสนุน และรองรับการต่อยอด ซึ่งเห็นผลได้จาก เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ คอนโทรลทูลคิต ที่เป็นลักษณะซอฟต์แวร์รหัสเปิด ซึ่งได้มีคอนโทรลตัวใหม่เพิ่มขึ้นเป็นประจำ

## เว็บเบราว์เซอร์ที่สนับสนุน
เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ สนับสนุนการทำงานบนหลายเบราว์เซอร์ที่แพร่หลายในปัจจุบันอย่างอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ ไฟร์ฟอกซ์ หรือซาฟารี

## การออกวางตลาด
เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ นั้นออกวางตลาดแตกต่างจากซอฟต์แวร์อื่น ๆ โดยจะออกเป็นสองรุ่นพร้อมกันคือรุ่นแกนหลัก (core) และรุ่นที่เพิ่มความสามารถจากรุ่นแกนหลักที่ยังไม่พร้อมดีโดยรุ่นนี้จะเรียกว่า CTP (Community Technical Preview) และนอกจากนั้นหลายคอนโทรลที่ทำงานร่วมกับ เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ แยกออกมาอยู่ใน **เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ คอนโทรลทูลคิต** ซึ่งปัจจุบันมีมากกว่า 30 คอนโทรล โดยเป็นลักษณะซอฟต์แวร์รหัสเปิด โดยให้บุคคลทั่วไปร่วมพัฒนา สร้างคอนโทรลเพิ่มเติมสำหรับ เอเอสพีดอตเน็ต เอแจ็กซ์ และแจกจ่ายได้

## เปรียบเทียบระหว่างรุ่นแกนหลัก และรุ่น CTP

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* เอเอสพีดอตเน็ต
* ดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ 
* คู่มือการใช้งาน 
* ตัวอย่าง ASP.NET Control Toolkit 
* บล็อกจีเอ็มสังกัดฝ่ายนักพัฒนา 

หมวดหมู่:การเขียนโปรแกรม
หมวดหมู่:ดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก
GeForce 8

**GeForce 8** หรือชื่อรหัส **G80** เป็นรุ่นที่แปดของการ์ดแสดงผล GeForce ของ NVIDIA GeForce 8 ซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมมูลฐานรุ่นที่ 3 ที่ถูกพัฒนาโดย NVIDIA หลังจาก GeForce 256 

GeForce 8 ได้ออกสองรุ่นแรกในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 คือรุ่น 8800GTX และ 8800GTS (ชื่อรุ่น GTS ถูกหยิบยกมาใช้อีกครั้ง จากครั้งแรกใช้กับ GeForce2 GTS)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การ์ดแสดงผล
หมวดหมู่:NVIDIA
ซันชายน์ 60

**ซันชายน์ 60** (; ) เป็นอาคารสูง 60 ชั้น ตั้งอยู่บริเวณริมสุดของหมู่อาคาร Sunshine City ในย่านอิเกบูกูโระด้านตะวันออก เขตโทชิมะ โตเกียว เมื่อแรกสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1978 เคยเป็นอาคารที่สูงที่สุดในเอเชียตะวันออก จนถึงปี ค.ศ. 1985 และเคยเป็นอาคารที่สูงที่สุดในญี่ปุ่น จนกระทั่งถูกทำลายสถิติโดยอาคารสำนักงานบริหารมหานครโตเกียว ซึ่งสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1991

ภายในอาคารมีสำนักงาน ร้านค้า โรงแรม สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำบนชั้น 10 มีท้องฟ้าจำลองที่ฉายภาพด้วยระบบ SKYMAX และสวนสนุกในร่ม Namco Namja Town ซึ่งมีจุดเด่นที่บ้านผีสิงที่เต็มไปด้วยภูตผีพื้นบ้านของญี่ปุ่น

บริเวณที่ตั้งอาคารเคยเป็นเรือนจำซูกาโมะ ซึ่งเคยใช้เป็นที่คุมขังและประหารชีวิตอาชญากรสงครามระหว่างรัฐประหารในวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1948 ทำให้มีคำเล่าลือเกี่ยวกับวิญญาณในบริเวณนี้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ (ภาษาญี่ปุ่น)
* ทิวทัศน์ 360°  จาก Sunshine 60 Observatory



หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในโตเกียว
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตโทชิมะ
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีรายงานว่ามีผีสิงในประเทศญี่ปุ่น
มารูโนอูจิ

[thumb|350px|ทิวตึกระฟ้าของย่านมารูโนอูจิ เมื่อมองจาก[พระราชวังอิมพีเรียล]]
[thumb|ด้านหน้าประตูมารูโนอูจิของ[สถานีโตเกียว]]
[thumb|ประตูมารูโนอูจิของ[สถานีโตเกียว]]

**มารูโนอูจิ** () เป็นย่านธุรกิจสำคัญ ตั้งอยู่ระหว่างสถานีรถไฟโตเกียว (東京駅 *Tōkyō-eki*) และพระราชวังอิมพีเรียล (皇居 *Kōkyo*) อยู่ในเขตชิโยดะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น 

ชื่อ "มารูโนอูจิ" แปลว่าด้านในวงกลม ได้มาจากการที่ย่านนี้อยู่ในวงคูน้ำชั้นนอกของพระราชวัง ปัจจุบัน ย่านนี้เป็นย่านศูนย์กลางเศรษฐกิจและการเงินของโตเกียว เต็มไปด้วยอาคารสูงเสียดฟ้ามากมาย นอกจากนี้ ยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของธนาคารที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น 3 ธนาคารด้วย

## ข้อมูลทางประวัติศาสตร์
พ.ศ. 2133 ก่อนที่โทกูงาวะ อิเอยาซุ จะเข้าพำนักในปราสาทเอโดะ บริเวณที่เป็นย่านมารูโนอูจิในปัจจุบันเป็นเวิ้งเล็ก ๆ ริมอ่าวเอโดะ (หรืออ่าวโตเกียวในปัจจุบัน) มีชื่อเรียกว่า *ฮิบิยะ* ต่อมามีการขยายอาณาเขตของปราสาท จึงเริ่มมีการถมพื้นที่บริเวณนี้ตั้งแต่ปี 1592 มีการขุดคูชั้นนอกขึ้นใหม่ และคูสายเดิมก็กลายเป็นคูชั้นใน บริเวณนี้ถูกเรียกว่า *โอกูรูวาอูจิ* (บริเวณที่ถูกปิดล้อม) เหล่าไดเมียวหรือขุนนางได้สร้างที่พำนักขึ้นในบริเวณนี้ จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า *ไดเมียวโกจิ* (ย่านของไดเมียว)

หลังจากการปฏิวัติยุคเมจิ มารูโนอูจิตกอยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลแห่งชาติ มีการสร้างค่ายทหารและลานสวนสนามสำหรับกองทัพขึ้น ต่อมาในปี พ.ศ. 2433 อิวาซากิ ยาโนซูเกะ น้องชายของผู้ก่อตั้งบริษัทมิตซูบิชิ ได้ซื้อที่ดินบริเวณนี้ในราคา 1.5 ล้านเยน แล้วสร้างบริษัทขึ้น จนปัจจุบันนี้ พื้นที่หลายส่วนในมารูโนอูจิยังเป็นของบริษัทมิตซูบิชิ และมีสำนักงานใหญ่ของบริษัทในเครือมิตซูบิชิตั้งอยู่มากมาย

ปี พ.ศ. 2437 ฝ่ายบริหารกรุงโตเกียวได้สร้างสำนักงานขึ้นในพื้นที่ของโคจิฮัง ต่อมาในปี พ.ศ. 2534 ได้ย้ายสำนักงานไปยังที่ตั้งปัจจุบันในเขตชินจูกุ ในย่านมารูโนอูจินี้ ยังมีสถานีรถไฟโตเกียว ซึ่งเปิดในปี พ.ศ. 2457 และตึกมารูโนอูจิ เปิดในปี พ.ศ. 2466

## สถานที่สำคัญ
* ตึกมารูโนอูจิ กล่าวกันว่าตั้งอยู่บนพื้นที่ที่มีราคาสูงที่สุดในญี่ปุ่น คือ 21 ล้านเยนต่อตารางเมตร
* สำนักงานไปรษณีย์กลาง กรุงโตเกียว
* สถานีรถไฟโตเกียว หัวใจหลักของรถไฟระหว่างเมือง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ย่านในโตเกียว
ซันชายน์ซิตี

thumb|right|250px|ทางเข้า Sunshine City

**ซันชายน์ซิตี** () เป็นบริเวณหมู่อาคารในย่านอิเกบูกูโระ ด้านตะวันออกของเขตโทชิมะ โตเกียว จุดเด่นคือ อาคาร ซันชายน์ 60 () ซึ่งมีจุดชมวิวอยู่ที่ชั้นบนสุด ภายในอาคารยังมีพิพิธภัณฑ์ สถานแสดงสัตว์น้ำ ท้องฟ้าจำลอง โรงแรมปรินซ์ () สวนสนุกในร่ม ห้องจัดกิจกรรม โรงละคร และศูนย์การค้าซันชายน์ซิตี นี้เริ่มเปิดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตโทชิมะ
เขตอำนาจแห่งชาติของรัฐ

**เขตอำนาจแห่งชาติของรัฐ** (national jurisdiction) เป็นคำที่ปรากฏอยู่ในตราสารระหว่างประเทศหลายฉบับ อาทิ ปฏิญญากรุงสต็อกโฮล์มว่าด้วยสิ่งแวดล้อมมนุษย์ ค.ศ. 1972 สนธิสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเล ค.ศ. 1982 อนุสัญญากรุงบาเซิลว่าด้วยการควบคุมการเคลื่อนย้ายของเสียอันตรายข้ามพรมแดนและการกำจัดของเสียอันตรายดังกล่าว ค.ศ. 1989 และอนุสัญญาว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ ค.ศ. 1992 เป็นต้น กล่าวรวมความแล้ว เขตอำนาจแห่งชาติของรัฐ หมายถึง พื้นที่ทั้งหมดของรัฐชายฝั่งไม่ว่าจะเป็นแผ่นดิน (land) น่านน้ำภายใน (internal water) ทะเลอาณาเขต (territorial sea) เขตเศรษฐกิจจำเพาะ (exclusive economic zone) และไหล่ทวีป (continental shelf) ซึ่งเป็นบริเวณที่รัฐสามารถใช้เขตอำนาจในการออกกฎหมายและใช้บังคับกฎหมายได้

หมวดหมู่:รัฐศาสตร์
เซวตา

**เซวตา** () หรือ **ซับตะฮ์** () เป็นนครปกครองตนเองแห่งหนึ่งของประเทศสเปนในแอฟริกาเหนือ ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งด้านใต้ของช่องแคบยิบรอลตาร์ มีเนื้อที่ประมาณ 28 ตารางกิโลเมตร ประเทศโมร็อกโกได้อ้างกรรมสิทธิ์เหนือเมืองนี้รวมทั้งเมลียาและหมู่เกาะเล็ก ๆ ของสเปนในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

## การบริหาร
นครปกครองตนเองเซวตามีสถานะอยู่ระหว่างเมืองทั่วไปกับแคว้นปกครองตนเองในประเทศสเปน ก่อนหน้าที่จะได้รับสิทธิ์ในการปกครองตนเองนั้น เมืองนี้เคยขึ้นอยู่กับจังหวัดกาดิซในแคว้นปกครองตนเองอันดาลูซิอามาก่อน

เซวตาเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนในสหภาพยุโรป และเคยเป็นเมืองท่าปลอดภาษีก่อนที่จะสเปนจะเข้าร่วมสหภาพยุโรปในปี พ.ศ. 2529 ปัจจุบันเมืองนี้มีระบบอัตราภาษีต่ำภายในระบบการเงินยุโรป (European Monetary System)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครปกครองตนเองของประเทศสเปน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของโปรตุเกส
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตสเปน
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตโมร็อกโก
หมวดหมู่:ดินแดนแทรกและดินแดนส่วนแยก
หมวดหมู่:อาณาเขตที่เป็นข้อพิพาทในทวีปแอฟริกา
เมลียา

**เมลียา** (), **มริตช์** () หรือ **มะลีลียะฮ์** () เป็นนครปกครองตนเองบนชายฝั่งแอฟริกาเหนือของประเทศสเปน ติดกับโมร็อกโกและอยู่ที่ชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน มีพื้นที่  เคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดมาลากา ก่อนจะได้รับสิทธิ์ในการปกครองตนเองเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1995

เมืองนี้ยังเคยเป็นเมืองท่าปลอดภาษีก่อนที่สเปนจะเข้าร่วมสหภาพยุโรป

ณ ค.ศ. 2019 เมลียามีประชากร 86,487 คน พลเมืองประกอบด้วยคริสต์ศาสนิกชน ชาวมุสลิม ชาวยิว และชนกลุ่มน้อยชาวฮินดู ใช้ภาษาสเปนและ/หรือภาษาเบอร์เบอร์ในการสื่อสาร

เช่นเดียวกันกับเซวตา และดินแดนอื่น ๆ ของสเปนในแอฟริกา เมลียาตกอยู่ในข้ออ้างเรียกร้องดินแดนโดยโมร็อกโก

## สถานะทางการเมือง
เมลียาและเซวตาเป็นดินแดนยุโรปที่เหลืออยู่เพียงสองแห่งบนแผ่นดินใหญ่ทวีปแอฟริกา ประเทศโมร็อกโกได้อ้างกรรมสิทธิ์เหนือเมืองทั้งสองรวมทั้งหมู่เกาะเล็ก ๆ หลายแห่งนอกชายฝั่ง (ปลาซัสเดโซเบรานีอา) โดยนำไปเปรียบเทียบกับการที่สเปนอ้างสิทธิ์เหนือยิบรอลตาร์ รัฐบาลสเปนปฏิเสธข้อเปรียบเทียบนี้ (เช่นเดียวกันกับชาวเมือง) และกล่าวว่าทั้งเซวตาและเมลียาเป็นส่วนหนึ่งส่วนเดียวกับรัฐสเปน ไม่สามารถแบ่งแยกได้ ในขณะที่ยิบรอลตาร์ ซึ่งปัจจุบันเป็นดินแดนโพ้นทะเลอังกฤษนั้น ไม่ได้ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักรแต่อย่างใด ประวัติศาสตร์ของเมลียานั้นยังคล้ายคลึงกับประวัติศาสตร์ของหลาย ๆ เมืองทางภาคใต้ของแผ่นดินใหญ่สเปนที่เคยอยู่ใต้การปกครองของฟีนีเชีย พิวนิก ไบแซนไทน์ วันดัล วิซิกอท มุสลิม และคริสต์

## เศรษฐกิจ
อุตสาหกรรมหลักได้แก่การประมง ส่วนการค้าข้ามพรมแดน (ถูกกฎหมายหรือลักลอบ) เงินอุดหนุนจากสเปนและยุโรปรวมทั้งค่าจ้างแรงงานเป็นแหล่งรายได้อื่น ๆ

เศรษฐกิจของเมลียาต้องพึ่งพิงโมร็อกโกสูง ทั้งผัก ผลไม้ และปลาจะถูกนำเข้าผ่านพรมแดนเข้ามา ชาวโมร็อกโกประมาณ 36,000 คนเข้ามาในเมืองนี้ทุก ๆ วันเพื่อทำงานหรือขายของ
thumb|right|250px|แผนที่เมืองเมลียา ประเทศสเปน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  
* Postal Codes Melilla


หมวดหมู่:นครปกครองตนเองของประเทศสเปน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตสเปน
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตโมร็อกโก
หมวดหมู่:อาณาเขตที่เป็นข้อพิพาทในทวีปแอฟริกา
โครนัส

**โครนัส** (; ภาษากรีกโบราณ: Κρόνος, *Krónos*) เป็นผู้นำเหล่ายักษ์ไททัน (Titan) รุ่นแรกที่มีอายุน้อยที่สุด ซึ่งเป็นทายาทของเทพีไกอา (Gaia) พระแม่ธรณี และเทพบิดายูเรนัส (Uranus) เทพแห่งท้องฟ้า เทพโครนัสได้โค่นบัลลังก์ของพระบิดา (เทพยูเรนัส) และขึ้นครองบัลลังก์ในช่วงยุคทอง จนกระทั่งถูกโค่นบัลลังก์โดยพระโอรสของตน คือ เทพซูส (Zeus) เทพโครนัสมิได้ถูกจองจำในยมโลกทาร์ทารัส (Tartarus) เหมือนเช่นไททันตนอื่น ๆ แต่เขากลับหลบหนีไปได้ 

ด้วยเหตุที่ว่าเทพโครนัสมีความเกี่ยวเนื่องกับยุคทองของเขาจึงได้รับการสักการะในฐานะเทพแห่งฤดูเก็บเกี่ยว ซึ่งรวมไปถึงการเก็บเกี่ยวพืชผลเช่น ข้าว ธรรมชาติ ผลผลิตทางการเกษตร และการเดินไปข้างหน้าของกาลเวลาที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์ ภาพของเทพโครนัสมักถือเคียวไว้ในมือ ซึ่งพระองค์ใช้ในการเก็บเกี่ยวพืชผล และเป็นอาวุธที่พระองค์ใช้โค่นบัลลังก์เทพยูเรนัส ในกรุงเอเธนส์ (Athens) วันที่ 12 ของทุกๆ เดือน ถูกเรียกว่าวันฮีคาทอมบาเอียน (Hekatombaion) ซึ่งจะมีงานเทศกาลชื่อว่า เทศกาลโครเนีย (Kronia) จะจัดขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่เทพโครนัสสำหรับฤดูเก็บเกี่ยว พระนามของเทพโครนัสในตำนานเทพปกรณัมโรมันคือ เทพแซเทิร์น (Saturn)

หมวดหมู่:เทพไททัน
ปวดร้าวแห่งสงคราม

**ปวดร้าวแห่งสงคราม** () เป็นนวนิยายเวียดนามที่ได้รับรางวัล The Award Winning Novel from North Vietnam ประพันธ์โดย บ๋าว นิญ นวนิยายเรื่องนี้แปลเป็นภาษาอื่นหลายภาษาทั้งภาษาอังกฤษ ภาษาเยอรมัน และภาษาในยุโรปอื่น ๆ แปลเป็นภาษาไทยโดย วรวดี วงศ์สง่า
 
## เนื้อเรื่อง
กล่าวถึงเรื่องของเกี๋ยน ทหารผ่านศึกสงครามเวียดนามที่พยายามเริ่มต้นชีวิตใหม่หลังสงคราม แต่ความหลังที่ฝังใจจากความเจ็บปวดในสงครามทั้งของเขาและคนรอบข้าง ผลักดันให้เขาต้องพบกับความผิดหวังครั้งแล้วครั้งเล่า การดำเนินเรื่องเป็นภาพคู่ขนานระหว่างชีวิตของเกี๋ยนหลังสงคราม กับภาพนึกย้อนของเกี๋ยนไปสู่ช่วงสงครามและก่อนหน้านั้น ตอนจบของเรื่องจะเฉลยว่า เหตุใด เฟือง คนรักของเกี๋ยนจึงทิ้งเขาไป

นวนิยายเรื่องนี้ถูกวิจารณ์จากทางรัฐบาลเวียดนามว่าเป็นการก้าวล่วงผู้เสียชีวิตในสงคราม และข้อมูลไม่ตรงกับเอกสารของทางราชการ

## อ้างอิง
* บ๋าว นิญ. ปวดร้าวแห่งสงคราม แปลโดย วรวดี วงศ์สง่า. กรุงเทพฯ. แพรว. 2547

หมวดหมู่:นวนิยายอิงประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:วรรณกรรมเวียดนาม
อันล่วงละเมิดมิได้

**อันล่วงละเมิดมิได้** (; ) เป็นนวนิยายอมตะเรื่องหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ประพันธ์โดยโฮเซ รีซัล นักเขียนและนักปฏิวัติในยุคเรียกร้องเอกราชจากประเทศสเปน เขาเขียนนวนิยายเรื่องนี้ด้วยภาษาสเปนขณะที่อาศัยอยู่ในยุโรป และเป็นหนังสือต้องห้ามเล่มหนึ่งในอาณานิคมฟิลิปปินส์สมัยนั้น นิยายเรื่องนี้แปลเป็นภาษาไทยโดยจิตราภรณ์ ตันรัตนกุล

## ที่มาของชื่อเรื่อง
*Noli Me Tangere* (ออกเสียงว่า "โนลีเมตังเกเร" แปลตรงตัวว่า "อย่าแตะต้องเรา") เป็นวลีสำคัญในศาสนาคริสต์ เป็นคำพูดของพระเยซูหลังจากฟื้นคืนพระชนม์ มีอยู่ในพระวรสาร (Gospel) ของนักบุญมัทธิว, นักบุญมาระโก, นักบุญลูกา และนักบุญยอห์น โดยวลีนี้พระเยซูตรัสกับแมรี แมกเดเลน เพื่อไม่ให้แตะต้องพระองค์ คาดกันว่ารีซัลใช้วลีนี้ในเชิงเสียดสีรัฐบาลเจ้าอาณานิคมและบาทหลวงทั้งหลายที่ขัดขวางไม่ให้เขาแตะต้องประเทศของเขาที่มีปัญหาจากการเป็นอาณานิคม

## เนื้อเรื่อง
เนื้อหาโดยรวมกล่าวถึงสภาพสังคมของฟิลิปปินส์ในสมัยที่เป็นอาณานิคมของสเปนซึ่งคนพื้นเมืองถูกกดขี่จากชาวสเปน อิบาร์ร่า (ตัวเอกของเรื่อง) กลับจากศึกษาต่อในยุโรปและพบว่าบิดาของเขาที่เสียชีวิตไปก่อนหน้านี้ เสียชีวิตในคุกเพราะถูกบาทหลวงดามาโซใส่ร้ายและศพถูกนำไปทิ้งในทะเลสาบ ไม่ได้ถูกฝังตามประเพณีของชาวคริสต์ แม้แต่ต้นตระกูลของอิบาร์ร่าเองก็มีความชั่วร้ายอยู่เบื้องหลัง ปู่ของเขาเป็นชาวสเปนที่เข้ามาขูดรีดชาวพื้นเมือง และจบชีวิตด้วยการแขวนคอตาย มาเรีย คลารา คนรักของอิบาร์ร่า ก็เป็นบุตรีลับ ๆ ของบาทหลวงดามาโซ และยังเป็นที่หมายปองของบาทหลวงซัลวี ความขัดแย้งระหว่างอิบาร์ร่ากับบาทหลวงทำให้ความฝันที่จะเปิดโรงเรียนเพื่อเด็ก ๆ ของเขาไม่สำเร็จ ตัวเขาเองถูกจับและต้องหลบหนีไปเป็น “คนนอกกฎหมาย” ส่วนคลาราไปบวชชีในอาราม

## อิทธิพล
รีซัลเขียนนิยายเรื่องนี้เมื่อ พ.ศ. 2430 ด้วยภาษาสเปน ต่อมาได้แปลเป็นภาษาอื่นหลายภาษารวมทั้งภาษาไทย เป็นนิยายที่มีอิทธิพลต่อแนวคิดทางการเมืองของชาวฟิลิปปินส์ในสมัยนั้น และมีส่วนทำให้รีซัลถูกตัดสินประหารชีวิต เพราะเขาเปิดโปงความเลวร้ายของระบอบอาณานิคมและความเหลวแหลกของศาสนจักรไว้ในนิยายเรื่องนี้ ซึ่งทำให้ฝ่ายศาสนจักรในสมัยนั้นมองเขาเป็นศัตรูคนสำคัญ

## อ้างอิง
* โฮเซ รีซัล. (2548) *อันล่วงละเมิดมิได้.* จิตราภรณ์ ตันรัตนกุล, แปล. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.

## แหล่งข้อมูลอื่น

; หนังสืออิเล็กทรอนิกส์
* โฮเซ รีซัล. (2548) ''อันล่วงละเมิดมิได้.''  จิตราภรณ์ ตันรัตนกุล, แปล. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์.

หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาสเปน
หมวดหมู่:นวนิยายอิงประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2430
หมวดหมู่:วรรณกรรมฟิลิปปินส์
บ๋าว นิญ

**บ๋าว นิญ** () นักเขียนชาวเวียดนาม เกิดเมื่อวันที่  ที่ฮานอย ช่วงสงครามเวียดนาม เขาเป็นทหารสังกัดกองพลน้อยยุวชนที่ 27 ที่เข้ารบในสมรภูมิเวียดนามใต้ และเป็นหนึ่งในทหารสังกัดกองพลนี้ไม่กี่คนที่รอดชีวิตกลับมา
 
เขาเริ่มเขียนนวนิยายเมื่อ พ.ศ. 2512 ขณะอายุ 17 ปี นวนิยายเรื่องแรกของเขาคือ "ปวดร้าวแห่งสงคราม" ตีพิมพ์ในเวียดนามเมื่อ พ.ศ. 2533-2534 นอกจากนี้เขายังมีผลงานตีพิมพ์รวมในหนังสือ The Other Side of Heaven: Post War Fiction by Vietnamese & American Writer ของสหรัฐอเมริกา และ Terres des Ephmeres ของฝรั่งเศส

## อ้างอิง
* เบ๋านินห์. **ปวดร้าวแห่งสงคราม.** แปลโดย วรวดี วงศ์สง่า. กรุงเทพฯ. แพรว. 2547

หมวดหมู่:นักเขียนชาวเวียดนาม
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเหงะอาน
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2495
สะพานสายรุ้ง (โตเกียว)

thumb|300px|right|มุมมองจากโอไดบะ
thumb|250px|มุมมองยามค่ำคืน

**สะพานสายรุ้ง** (; ) เป็นสะพานแขวนที่ทอดข้ามทางตอนเหนือของอ่าวโตเกียว เชื่อมระหว่างย่านชิบาอูระกับย่านโอไดบะในเขตมินาโตะ กรุงโตเกียว สร้างเสร็จสมบูรณ์และเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993)

สะพานมีความกว้าง 570 เมตร มีถนนสองชั้นเพื่อรองรับเส้นทางการจราจร 3 สาย ชั้นบนเป็นทางด่วนมหานครหมายเลข 11 สายโอไดบะ ส่วนชั้นล่างเป็นเส้นทางหมายเลข 357 และสายยูริกาโมเมะ

บนสะพานมีทางเดินเท้าทั้งสองฝั่ง คือ ฝั่งเหนือและฝั่งใต้ ฝั่งเหนือจะเห็นทิวทัศน์ของชายฝั่งโตเกียวตอนในและโตเกียวทาวเวอร์ ส่วนฝั่งใต้จะมองเห็นอ่าวโตเกียว และบางครั้งอาจมองเห็นภูเขาไฟฟูจิด้วย สะพานนี้ไม่อนุญาตให้รถจักรยานและรถจักรยานยนต์ใช้เส้นทาง

เสาสูงที่รองรับสะพานทาด้วยสีขาว เพื่อให้กลมกลืนกับท้องฟ้าเหนือโตเกียวตอนกลางที่มองเห็นจากโอไดบะ บนเส้นลวดขึงสะพานจะติดหลอดไฟไว้ ซึ่งจะเปลี่ยนสีระหว่างสีแดง ขาว และเขียวในทุกคืน โดยอาศัยพลังงานแสงอาทิตย์ที่เก็บไว้ในเวลากลางวัน

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตมินาโตะ (โตเกียว)
สายรุ้ง
หมวดหมู่:การขนส่งในโตเกียว
สายรุ้ง
เมืองแครง

**เมืองแครง** เป็นชื่อเมืองที่ปรากฏอยู่เฉพาะในพงศาวดารไทยว่า เป็นเมืองของชาวมอญที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชประกาศเอกราชจากอาณาจักรตองอูเมื่อ พ.ศ. 2127 จากการค้นคว้าข้อมูลเพื่อสร้างภาพยนตร์เรื่อง ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ของหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล และ ดร.สุเนตร ชุตินธรานนท์ ได้สันนิษฐานว่า เมืองแครงน่าจะตั้งอยู่ที่เมืองวอในประเทศพม่า มีที่ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำสะโตง และระยะทางเดินเท้าห่างจากเมืองหงสาวดีเป็นเวลา 1 วัน 

## อ้างอิง
* ตามรอยพระนเรศวรมหาราช นอกกรอบประวัติศาสตร์ชาตินิยม, นิตยสารสารคดี, ฉบับธันวาคม พ.ศ. 2549

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ไทย
บัตรยืนยันการติดต่อ

thumb|ตัวอย่างบัตรยืนยันการติดต่อ|275px|right
**บัตรยืนยันการติดต่อ** () มีไว้สำหรับเขียนบันทึกเพื่อเป็นการยืนยันการติดต่อระหว่างสถานีวิทยุ รายงานการรับสัญญาณของสถานีวิทยุ AM FM หรือสถานีโทรทัศน์ แม้กระทั่งเป็นการยืนยันการรับฟังจากสถานีอื่น ที่ได้ยินการติดต่อสื่อสารระหว่างสถานีวิทยุสมัครเล่น 2 สถานีติดต่อกัน โดยมากบัตรยืนยันการติดต่อจะมีขนาดใกล้เคียงกับขนาดของไปรษณียบัตร ทำด้วยกระดาษ และส่งหากันด้วยระบบไปรษณีย์ทั่วไป

คำว่า QSL Card นำมาจากรหัสคิว ซึ่ง "QSL" ซึ่งหมายถึง "ข้าพเจ้าตอบรับ (ยืนยัน) ว่าได้รับข่าวสารไว้แล้ว" และนักวิทยุสมัครเล่นส่วนมากมักจะสะสมบัตรยืนยันการติดต่อนี้ด้วย ซึ่งบางครั้งการได้ติดต่อกับสถานีวิทยุสมัครเล่นในประเทศหรือดินแดนที่ติดต่อได้ยาก การได้รับบัตรยืนยันการติดต่อจากประเทศเหล่านี้จะเป็นสิ่งที่สร้างความภาคภูมิใจให้กับนักวิทยุสมัครเล่นที่ติดต่อได้

หมวดหมู่:วิทยุสมัครเล่น
สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร

**สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร** หรือ **สนข.** () เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดกระทรวงคมนาคม จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2545

## ประวัติ
สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร เพื่อปฏิรูประบบราชการตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่8 และ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 เมื่อปี พ.ศ. 2545 เป็นหน่วยงานสังกัดกระทรวงคมนาคม โดยทำการโอนอำนาจหน้าที่ของ สำนักงานคณะกรรมการจัดระบบการจราจรทางบก (สจร.) อำนาจหน้าที่ของสำนักงานปลัดกระทรวงคมนาคม ในส่วนของสำนักนโยบายและแผนการขนส่งและสื่อสาร (บางส่วน) และอำนาจหน้าที่ของสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการพาณิชยนาวี (บางส่วน) มาขึ้นกับ สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร และให้มีภารกิจเกี่ยวกับ การเสนอแนะนโยบายและจัดทำแผนการขนส่งการจราจร  และความปลอดภัยจากการขนส่ง ประสานแผนด้านการขนส่งทางบก ทางน้ำ ทางอากาศ การจราจร และความปลอดภัย จากการขนส่งให้สอดคล้องกับแผนหลักด้านการขนส่งและจราจร เพื่อให้ นโยบายด้านการขนส่งและจราจร มีความเป็นเอกภาพ

สำนักงานฯ มีผู้อำนวยการสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร เป็นหัวหน้าส่วนราชการ และทำหน้าที่เป็นกรรมการและเลขานุการของ คณะกรรมการจัดระบบการจราจรทางบก (คจร.) และ สนข.ยังเป็นหน่วยงานซึ่งอำนวยการปฏิบัติงานของ ศูนย์ปลอดภัยคมนาคม กระทรวงคมนาคม อีกด้วย

## การแบ่งส่วนราชการ
* สำนักบริหารกลาง
* กองจัดระบบการจราจรทางบก
* กองพัฒนาระบบการขนส่งและจราจร
* ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศการขนส่งและจราจร
* สำนักงานโครงการบริหารจัดการระบบตั๋วร่วม
* สำนักแผนความปลอดภัย
* สำนักแผนงาน
* สำนักส่งเสริมระบบการขนส่งและจราจรในภูมิภาค

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:กระทรวงคมนาคม (ประเทศไทย)
หมวดหมู่:การขนส่งในประเทศไทย
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตราชเทวี
นโยบายและแผนการขนส่งและจราจร
ช่องแคบยิบรอลตาร์

thumb|200px|ช่องแคบยิบรอลตาร์ มองจากอวกาศ
**ช่องแคบยิบรอลตาร์** (; ; ) เป็นช่องแคบที่เชื่อมต่อมหาสมุทรแอตแลนติกกับทะเลอัลโบรัน (ส่วนหนึ่งของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน) และแยกประเทศสเปนออกจากประเทศโมร็อกโก 

ชื่อช่องแคบนี้มาจากชื่อดินแดนยิบรอลตาร์ (Gibraltar) ซึ่งมีต้นกำเนิดอีกทีมาจากคำอาหรับว่า *ญะบัลฏอริก* () หมายถึง "ภูเขาของฏอริก" ฏอริกในที่นี้คือนายพลเบอร์เบอร์ชื่อ ฏอริก อิบน์ ซิยาด () ผู้นำการพิชิตฮิสปาเนียของอิสลามในปี ค.ศ. 711 ช่องแคบนี้ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "สตร็อก" (Strog: Strait of Gibraltar) ซึ่งมักใช้กันในวงทหารเรือ

## ที่ตั้ง
ทางด้านเหนือของช่องแคบคือประเทศสเปนและยิบรอลตาร์ ส่วนทางด้านใต้ของช่องแคบคือประเทศโมร็อกโกและเซวตา (ดินแดนส่วนแยกของสเปนในแอฟริกาเหนือ) และยังมีเกาะเล็ก ๆ หลายเกาะในบริเวณนั้น เช่น เกาะเปเรคิล (Isla Perejil) เป็นต้น ซึ่งยังคงเป็นข้อพิพาทเรื่องการอ้างสิทธิ์ครอบครองระหว่างสเปนกับโมร็อกโก


หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ยุโรป
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์สเปน
หมวดหมู่:ประเทศโมร็อกโก
หมวดหมู่:ช่องแคบในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:ช่องแคบในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:ช่องแคบในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
หมวดหมู่:ช่องแคบในมหาสมุทรแอตแลนติก
หมวดหมู่:ช่องแคบนานาชาติ
เจ้าหลวงเสือข้ามฟ้า

**สุกรังฟ้า** หรือ **เจ้าหลวงเสือข้ามฟ้า** เป็นราชโอรสองค์ใหญ่ของสุขางฟ้า ซึ่งได้ขึ้นครองราชย์สืบต่อมา แต่ไม่เป็นที่รักใคร่ของประชาชนนัก และสิ้นพระชนม์ เมื่อ พ.ศ. ๑๙๐๗ ทรงครองราชย์ได้  ๓๒ ปี

## ขึ้นครองราชย์
### แผนก่อการกบฏ
เจ้าพูลายอนุชาต่างชนนีซึ่งสุกรังฟ้าให้ยกเป็นเจ้าเมืองสะหริ่งได้วางแผนกบฏ แต่ข่าวกลับรั่วไหลออกมาเสียก่อน เจ้าพูลายจึงหนีไปอยู่กับราชาแห่งกามะตาซึ่งเป็นพระญาติ ซึ่งราชาแห่งกามะตาก็เต็มพระทัยช่วยเหลือ และยกทัพมายังอัทกาออน และต่อมายังสะหริ่ง คราวนี้สุกรังฟ้าไม่ไว้พระทัยของพระองค์ จึงยอมประนีประนอมกับเจ้าพูลาย

### บาร์ โกฮาอิน ตกที่นั่งลำบาก

นักประวัติศาสตร์บางท่านกล่าวว่า บาร์ โกฮาอิน เป็นผู้ยุยงเจ้าพูลายให้กบฏ แต่บางท่านแย้งว่า บาร์ โกฮาอิน เองที่ยุยงให้สุกรังฟ้าไม่ให้ไว้พระทัยเจ้าพูลาย แต่อย่างไร เรื่องก็ลงรอยเดียวกันว่า บาร์ โกฮาอิน ตกที่นั่งลำบาก จนต้องหลบหนีไปซ่อนตัว จนกระทั่งเรื่องสงบลง และได้รับอภัยโทษ และเป็นที่โปรดปรานของสุกรังฟ้าเหมือนเดิม 

## พระบรมวงศานุวงศ์
* พระราชบิดา : สุขางฟ้า
* พระราชอนุชา :
** สุทุฟ้า
** ท้าวขำติ
** เจ้าพูลาย (ต่างชนนี)

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ราชวงศ์อาหม

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อาหม
ปลาจิ้งจอก

**ปลาจิ้งจอก** (; ) เป็นชื่อปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) วงศ์ย่อย Garrinae มีรูปร่างลำตัวเพรียวทรงกระบอก หัวเรียว ตาเล็ก ปากเล็ก มีหนวดสั้น 1 คู่ มีแผ่นหนังคลุมด้านริมฝีปากบน ลำตัวสีน้ำตาลอ่อนเหลือบทอง และมีแถบสีคล้ำพาดยาวจากหัวถึงกลางครีบหาง ครีบสีจาง ครีบหางเว้าลึก มีขนาดความยาวประมาณ 10-15 เซนติเมตร ใหญ่สุด 16 เซนติเมตร

มีพฤติกรรมอาศัยอยู่เป็นฝูงใหญ่ในแม่น้ำสายใหญ่และลำธาร โดยเฉพาะที่เป็นแก่งและมีพรรณไม้หนาแน่น ในประเทศไทยพบเฉพาะที่ภาคใต้ที่เดียวเท่านั้น กินอาหารได้แก่ อินทรียสารและสัตว์หน้าดินขนาดเล็ก

เป็นปลาที่พบชุกชุมบางฤดูกาล มีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามและนำไปทำเป็นฟิชสปาเช่นเดียวกับปลาในสกุล *[[Garra]]*

## ดูเพิ่ม
* ปลาเล็บมือนาง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* รูปและข้อมูลปลาจิ้งจอก 
* หนังสือคู่มือปลาน้ำจืด โดย ดร.ชวลิต วิทยานนท์ (พ.ศ. 2548) ISBN 974-484-148-6

หมวดหมู่:สกุลปลาเล็บมือนาง
จิ้งจอก
จิ้งจอก
จิ้งจอก
จิ้งจอก
เทือกเขาพิรินี

thumb|240px|เทือกเขาพิรินีตอนกลาง
[thumb|240px|[บูกาเต|ยอดเขาบูกาเตในเขตสงวนธรรมชาติเนอูวีเยย์]]

**เทือกเขาพิรินี** (; ; ; ; ) เป็นทิวเขาในยุโรปตะวันตกเฉียงใต้ที่เป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศฝรั่งเศสกับประเทศสเปน เทือกเขานี้ยังแบ่งคาบสมุทรไอบีเรียออกจากฝรั่งเศสและมีความยาวประมาณ 430 กิโลเมตร (267 ไมล์) จากมหาสมุทรแอตแลนติก (อ่าวบิสเคย์) จนถึงทะเลเมดิเตอร์เรเนียน (แหลมแกร็วส์)

ส่วนใหญ่แล้ว ยอดเขาหลัก ๆ จะเป็นแนวพรมแดนฝรั่งเศส-สเปน ซึ่งมีอันดอร์ราแทรกอยู่ตรงกลาง ข้อยกเว้นหลักของกฎนี้คือ บัลดารันที่เป็นของสเปน แต่ตั้งอยู่ทางลาดเขาด้านเหนือของทิวเขา ส่วนข้อผิดปกติอื่น ๆ ได้แก่ ซาร์ดัญญา และดินแดนส่วนแยกของสเปนที่ชื่อยิบิอา

## ภูมิศาสตร์
ในทางการปกครอง เทือกเขาพิรินีเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัด () ของฝรั่งเศส จากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตกดังต่อไปนี้  จังหวัดปีเรเน-ออรีย็องตาล จังหวัดโอด จังหวัดอาเรียฌ จังหวัดโอต-การอน จังหวัดโอต-ปีเรเน และจังหวัดปีเรเน-อัตล็องติก (สองจังหวัดหลังยังเป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติพิรินีอีกด้วย)

เทือกเขาพิรินียังเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัด () ของสเปน จากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตกดังต่อไปนี้ จังหวัดฌิโรนา จังหวัดบาร์เซโลนา จังหวัดแยย์ดา จังหวัดอูเอสกา จังหวัดซาราโกซา จังหวัดนาวาร์ และจังหวัดกิปุซโกอา

พื้นที่ทั้งหมดของราชรัฐอิสระอันดอร์ราตั้งอยู่ในเทือกเขาพิรินี

ส่วนในทางกายภาพ เทือกเขานี้แบ่งออกเป็นสามส่วน ได้แก่ ส่วนกลาง ส่วนตะวันตกหรือแอตแลนติก และส่วนตะวันออก
[250px|thumb|[อาเนโต|ยอดเขาอาเนโต เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในเทือกเขาพิรินี]]
พิรินีตอนกลางขยายไปทางทิศตะวันออก จากช่องเขาซอมพอร์ต (Somport) ผ่านบัลดารัน และครอบคลุมยอดเขาที่สูงที่สุดของทิวเขานี้ไว้ คือ
* ยอดเขาอาเนโต (Aneto) หรือยอดเขาเนตู (Néthou) สูง 3,404 เมตร (11,168 ฟุต) ในสันเขามาลาเดตา 
* ยอดเขาโปเซตส์ (Mont Posets) สูง 3,375 เมตร  (11,072 ฟุต)
* ยอดเขามงแปร์ดูว์ (Mont Perdu) หรือมอนเตเปร์ดิโด (Monte Perdido) สูง 3,355 เมตร (11,007 ฟุต)

ในส่วนพิรินีตะวันตกนั้น ความสูงเฉลี่ยของทิวเขาจะค่อย ๆ ลดลงจากทิศตะวันออกไปยังทิศตะวันตก จนกระทั่งรวมเข้ากับภูเขาบาสก์ (Basque mountains) ใกล้อ่าวบิสเคย์ และในพิรินีตะวันออก นอกจากจุดที่แตกออกไปเพียงแห่งเดียวทางด้านตะวันออกสุดของปีเรเนอารีเยฌวซ (Pyrénées Ariégeoises) แล้ว ระดับความสูงเฉลี่ยจะยังคงที่เสมอกันอย่างน่าประหลาด จนกระทั่งถึงจุดหนึ่งที่ลาดเอียงลงไปกะทันหันในส่วนของแนวเขาที่เรียกว่าอาลแบร์ (Albères)

พิรินี
พิรินี
พิรินี
พิรินี
พิรินี
อ่าวบิสเคย์

**อ่าวบิสเคย์** (; ; ) รู้จักกันในประเทศฝรั่งเศสและแคว้นโดยรอบส่วนหนึ่งว่า **อ่าวกัสกอญ** (; ; ) เป็นอ่าวหนึ่งในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ตั้งอยู่ตามชายฝั่งตะวันตกของประเทศฝรั่งเศสตั้งแต่เมืองแบร็สต์ ลงไปทางใต้จนถึงพรมแดนประเทศสเปน และไปตามชายฝั่งทางเหนือของสเปน อ่าวนี้ตั้งชื่อตามจังหวัดบิสเคย์ในแคว้นประเทศบาสก์

อ่าวนี้มีความลึกเฉลี่ย  และจุดลึกสุดอยู่ที่ 

## ภูมิศาสตร์
thumb|เกาะกัซเตลูกัตเช นอกชายฝั่งทะเลกันตาเบรียในแคว้นประเทศบาสก์ ประเทศสเปน
ทางด้านใต้ของอ่าวยังมีอีกชื่อเรียกหนึ่งซึ่งเรียกโดยชาวสเปนว่า "ทะเลกันตาเบรีย" ตามชื่อแคว้นกันตาเบรีย แต่ชื่อนี้ไม่ได้ใช้กันทั่วไปในภาษาอังกฤษ ตั้งโดยชาวโรมันในศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราชในชื่อ "ซีนุสกันตาโบรรุม" (มหาสมุทรของกันตาบรี)

### ขอบเขต
องค์การอุทกศาสตร์สากลจัดให้อ่าวบิวเคย์มีขอบเขตที่ "เส้นที่เชื่อมCap Ortegal () ไปยัง Penmarch Point ()"

บริเวณตอนล่างสุดของอ่าวคือทะเลกันตาเบรีย

### แม่น้ำ
แม่น้ำสายหลักที่ไหลลงสู่อ่าวนี้ได้แก่:
* ฝรั่งเศส: แม่น้ำลัวร์ (Loire), แม่น้ำการอน (Garonne), แม่น้ำดอร์ดอญ (Dordogne), แม่น้ำอาดูร์ (Adour)
* สเปน:  แม่น้ำบิดาโซอา (Bidasoa), แม่น้ำโอเรีย (Oria), แม่น้ำอูโรลา (Urola), แม่น้ำเนร์บิออน (Nervión), แม่น้ำนาลอน (Nalón), แม่น้ำปัส

### เมืองหลัก
เมืองหลักใกล้ชายฝั่งอ่าวบิสเคย์ได้แก่:
* ฝรั่งเศส: แบร็สต์, ลารอแชล, บอร์โด, บายอน
* สเปน:  โดโนสเตีย-ซานเซบัสเตียน, บิลบาโอ, ซันตันเดร์, ฆิฆอน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*

หมวดหมู่:อ่าวในมหาสมุทรแอตแลนติก
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ยุโรป
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศสเปน
แคลฟวิคอร์ด

thumb|แคลฟวิคอร์ด
**แคลฟวิคอร์ด** (; เรียกโดยย่อว่า clav *แคลฟ* หรือ clavi *แคลฟวี*) เป็นเครื่องดนตรีที่มีลักษณะคล้ายเปียโน เป็นเครื่องดนตรีประเภทลิ่มนิ้ว (Keybroad instruments) ในยุคแรก ๆ ประเภทเกิดเสียงได้ จากการดีดโดยมีสายเสียงที่ขึงไปตามส่วนรูปของกล่องไม้สี่เหลี่ยม กว้างประมาณ 2 ฟุต ยาวประมาณ 4 ฟุต มีแถวของลิ่มนิ้วประมาณ 3 อ็อกเทฟ ส่วนปลายสุดของคีย์จะมีกลไกการงัดหรือแตะของลิ่มทองเหลืองเล็ก ๆ เมื่อผู้เล่นกดคีย์ลงไปลิ่มทองเหลืองนี้ก็จะยกขึ้นและตีไปที่สายเสียงเพื่อทำให้เกิดเสียง แคลฟวิคอร์ดเป็นเครื่องดนตรีประเภทลิ่มนิ้วประเภทแรกที่สามารถเล่นได้ทั้งเบาและดังโดยเปลี่ยนแปลงน้ำหนักการกดคีย์ เสียงที่ได้จากแคลฟวิคอร์ดมีความไพเราะและนุ่มนวล

โยฮันน์ เซบาสเตียน บาค (ค.ศ.1685-1750) ได้ประพันธ์เพลงที่มีชื่อว่า "Well-Tempered Clavier" ซึ่งมี prelude and fugue จำนวน 48 บทสำหรับบรรเลงด้วยแคลฟวิคอร์ดโดยเฉพาะ โดยผลงานชิ้นนี้ถือเป็นผลงานชิ้นสำคัญของบาคเลยทีเดียว เนื่องจากบทเพลงสามารถดึงเอาจุดเด่นของลักษณะเสียงและเทคนิคของแคลฟวิคอร์ดให้บรรเลงได้อย่างไพเราะงดงาม

หมวดหมู่:เครื่องสาย
หมวดหมู่:เครื่องลิ่มนิ้ว
พลูโต (เทพปกรณัม)

**พลูโต** (;  หรือ ) ทรงเป็นผู้ครองโลกบาดาลในเทพปกรณัมคลาสสิก พระนามก่อนหน้าของพระองค์ คือ เฮดีส ซึ่งใช้เป็นชื่อเรียกโลกบาดาลมากกว่า ในศาสนาและเรื่องปรัมปรากรีกโบราณ พลูโตแทนมโนทัศน์ด้านบวกมากกว่าของพระเจ้าผู้ทรงเป็นประธานเหนือชีวิตหลังความตาย พลูตอนมักผสมกับพลูตอส (, ) พระเจ้าแห่งความมั่งคั่ง เพราะพบทรัพย์แร่ใต้ดิน และด้วยพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าคะเธาะนิค (chthonic) พระองค์จึงทรงปกครองแผ่นดินลึกอันมีเมล็ดพืชที่จำเป็นสำหรับการเก็บเกี่ยวอันอุดมสมบูรณ์ด้วย 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* The Warburg Institute Iconographic Database (images of Pluto)

หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์สวีเดน

[thumb|upright|[พระราชบัลลังก์สีเงิน สำหรับพระมหากษัตริย์สวีเดน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2193]]
**ลำดับการสืบราชบัลลังก์สวีเดน** ถูกกำหนดด้วยพระราชบัญญัติราชสันตติวงศ์ () ซึ่งเดิมต้องได้รับการอนุมัติร่วมกันจากสภาริคสดักเอสเตท () แถบเออเรโบร () และพระเจ้าคาร์ลที่ 13 แห่งสวีเดน เมื่อปี พ.ศ. 2353

ในปี พ.ศ. 2522 สภาริคสดักได้เสนอแนะให้มีการสืบราชบัลลังก์โดยพระราชบุตรพระองค์โตโดยไม่คำนึงเพศเป็นครั้งแรก จนมีผลบังคับใช้ขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคมปีถัดมา ทำให้สวีเดนเป็นประเทศแรกที่ให้สิทธิ์บุตรหัวปีอย่างสมบูรณ์ ซึ่งก่อนหน้านี้สวีเดนตั้งแต่ พ.ศ. 2353 จะมีเพียงบุรุษเพศเท่านั้นที่สามารถครองราชย์ได้

## ลำดับการสืบราชบัลลังก์

*15px **[[สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ]]** (พ.ศ. 2489)
** **(1)** มกุฎราชกุมารีวิกตอเรีย ดัชเชสแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ (พ.ศ. 2520)
*** **(2)** เจ้าหญิงเอสแตล ดัชเชสแห่งเอิสเตร์เยิตลันด์ (พ.ศ. 2555)
*** **(3)** เจ้าชายออสการ์ ดยุกแห่งสกอเน (พ.ศ. 2559)
** **(4)** เจ้าชายคาร์ล ฟิลิป ดยุกแห่งแวร์มลันด์ (พ.ศ. 2522)
*** **(5)** เจ้าชายอเล็กซันเดอร์ ดยุกแห่งเซอเดร์มันลันด์ (พ.ศ. 2559)
*** **(6)** เจ้าชายกาเบรียล ดยุกแห่งดอลาร์นา (พ.ศ. 2560)
*** **(7)** เจ้าชายยูเลียน ดยุกแห่งฮัลลันด์ (พ.ศ. 2564)
*** **(8)** เจ้าหญิงอีเนส ดัชเชสแห่งเวสเตร์บอตเติน (พ.ศ. 2568)
** **(9)** เจ้าหญิงมาเดอลีน ดัชเชสแห่งเฮลซิงลันด์และเยสตริคลันด์ (พ.ศ. 2525)
*** **(10)** เจ้าหญิงเลโอนอร์ ดัชเชสแห่งกอตลันด์ (พ.ศ. 2557)
*** **(11)** เจ้าชายนีโคลัส ดยุกแห่งโอเงร์มันลันด์ (พ.ศ. 2558)
*** **(12)** เจ้าหญิงอาเดรียน ดัชเชสแห่งเบลคิงแง (พ.ศ. 2561)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์สวีเดน
สวีเดน
ชุดตัวอักษรซอกเดีย

**ชุดตัวอักษรซอกเดีย** พัฒนามาจากชุดตัวอักษรแอราเมอิก เริ่มใช้ครั้งแรกราว พ.ศ. 900 และใช้อย่างแพร่หลายเมื่อประมาณ พ.ศ. 1500 รูปแบบแรกของอักษร ใช้เขียนจดหมายและจารึก รูปแบบตัวโค้งของอักษรนี้ ใช้ในเอกสารทางวิชาการ เอกสารของราชสำนัก และคัมภีร์ทางพุทธศาสนา อักษรนี้เลิกใช้เมื่อราว พ.ศ. 1800  เขียนในแนวนอนจากขวาไปซ้าย หรือ ซ้ายไปขวาในแนวตั้ง รูปแบบดั้งเดิมไม่มีการเปลี่ยนรูปอักษรเมื่อเชื่อมต่อ แต่จะพบการเชื่อมต่อในอักษรยุคหลัง
## ใช้เขียน
* ภาษาซอกเดีย ซึ่งเป็นภาษากลุ่มอิหร่านกลาง ที่ตายแล้ว เคยใช้พูดในบริเวณซอกเดียนา ซึ่งได้แก่ ซินเจียง (ประเทศจีน) อุซเบกิสถาน  ทาจิกิสถาน และปากีสถาน คาดว่าภาษายักโนบี ที่ใช้พูดในทาจิกิสถานปัจจุบัน เป็นรูปแบบที่สืบทอดมาจากภาษาซอกเดีย 
## อ้างอิง
* รูปและการออกเสียงของอักษรซอกเดีย 

ซอกเดีย
อักษรตระกูลเซมิติก

**อักษรตระกูลเซมิติก** เป็นกลุ่มของตัวอักษรที่พัฒนามาจากอักษรคานาอันไนต์ที่ได้แรงบันดาลใจจากอักษรไฮโรกลิฟฟิกของอียิปต์โบราณ อักษรเหล่านี้ไม่ได้มาจากสัญลักษณ์แทนพยัญชนะของชาวอียิปต์ แต่เป็นการรวมอักษรไฮโรกลิฟฟิกอื่นๆเข้ามาด้วย ทั้งหมดมี 30 ตัว กำหนดชื่อเป็นภาษาเซมิติก เช่น ไฮโรกลิฟ per (บ้าน ในภาษาอียิปต์) กลายเป็น bayt (บ้าน ในภาษาเซมิติก) เมื่อนำมาเขียนภาษาเซมิติกจะเป็นระบบพยัญชนะล้วน โดยอักษรแต่ละตัวแทนเสียงพยัญชนะตัวแรกของชื่อ เช่น รูปบ้าน beyt ใช้แทนเสียง b หรือใช้แทนทั้งเสียง b และลำดับพยัญชนะ byt ดังที่ใช้แทนเสียง p และลำดับพยัญชนะ pr ในภาษาอียิปต์ ในยุคที่ชาวคานาอันนำอักษรนี้ไปใช้ จะใช้แทนเสียง b เท่านั้น

ไม่มีหลักฐานว่าอักษรเซมิติกเริ่มต้นมีจำนวนเท่าใดและเรียงลำดับอย่างใด อักษรที่พัฒนาต่อมานั้น อักษรยูการิติคมี 27 ตัว และอักษรฟินิเชียมี 22 ตัว การเรียงลำดับของอักษรเหล่านี้มี 2 แบบ คือ ลำดับ ABGDE ของอักษรฟินิเชีย และลำดับ HMĦLQ ของอักษรทางใต้ อักษรยูการิติกใช้ทั้ง 2 แบบ
ชื่อของอักษรมักใช้ตามอักษรฟินิเชีย ทั้งอักษรซามาริทัน อักษรอราเมอิก อักษรซีเรียค อักษรฮีบรูและอักษรกรีก แต่ต่างไปในอักษรอาหรับและอักษรละติน แต่ไม่มีการใช้ชื่ออักษรในอักษรพราหมีและอักษรรูนิก

## ชื่ออักษรและการเรียงลำดับ
ตารางนี้แสดงอักษรฟินิเชียและอักษรที่เป็นลูกหลาน

ตระกูลเซมิติก
อัลละฮ์เปอลีฮารากันซุลตัน

เพลงชาติเนอการาบรูไนดารุสซาลาม มีชื่อว่า **อัลละฮ์เปอลีฮารากันซุลตัน** (, "ขอพระเจ้าทรงพิทักษ์องค์สุลต่าน") ประพันธ์เนื้อร้องเป็นภาษามลายูโดยเปองีรัน ฮาจี โมฮาเม็ด ยูซุฟ บิน เปองีรัน อับดุล ราฮิม (ต่อมาได้รับการพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นยัง อามัต มูเลีย เปองีรัน เซอเตีย เนอการา เปองีรัน ฮาจี โมฮาเม็ด ยูซุฟ บิน เปองีรัน อับดุล ราฮิม) รู้จักกันในนามปาากกว่า ยูรา ฮาลิม และทำนองโดยอาวัง ฮาจี เบอซาร์ บิน ซากัป เมื่อ ค.ศ. 1947 เพลงนี้ประกาศใช้เป็นเพลงชาติบรูไนในอารักขาของอังกฤษเมื่อ ค.ศ. 1951 หลังเป็นเอกราชจากสหราชอาณาจักร จึงนำมาเป็นเพลงชาติบรูไนตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1984

## คำร้อง

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Audio of ''Allah Peliharakan Sultan'', national anthem of Brunei, with information and lyrics (archive link)
*Collection of Songs for His Majesty The Sultan and Yang Di-Pertuan of Brunei Darussalam, Copyright (c) Radio Television Brunei, Dirgahayu Kebawah Duli Tuan Patik

บรูไน
พเลงชาติบรูไน
วัดเสาธงทอง

**วัดเสาธงทอง** อาจหมายถึง
* วัดเสาธงทอง จังหวัดชัยภูมิ
* วัดเสาธงทอง อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช
* วัดเสาธงทอง อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
* วัดเสาธงทอง จังหวัดนนทบุรี
* วัดเสาธงทอง จังหวัดเพชรบูรณ์
* วัดเสาธงทอง จังหวัดร้อยเอ็ด
* วัดเสาธงทอง จังหวัดลพบุรี
* วัดเสาธงทอง อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี
* วัดเสาธงทอง อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี
* วัดเสาธงทอง อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี
* วัดเสาธงทอง อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี
* วัดเสาธงทอง จังหวัดอ่างทอง

เสาธงทอง
บ้านวิชาเยนทร์

**บ้านวิชาเยนทร์** หรือ **บ้านหลวงรับราชทูต** ตั้งอยู่ทางเหนือของวังนารายณ์ราชนิเวศน์ และวัดเสาธงทอง ทางตะวันตกใกล้กับวัดปืน และทางตะวันออกใกล้กับเทวสถานปรางค์แขก สร้างขึ้นราวปี พ.ศ. 2228 เพื่อใช้รับรองราชทูตชาวตะวันตกที่มาเฝ้าฯ สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ต่อมาสมเด็จพระนารายณ์ได้พระราชทานที่พักอาศัยนี้ให้แก่เจ้าพระยาวิชาเยนทร์ สมุหนายกชาวตะวันตกในราชสำนักสยาม ณ เวลานั้น ใน *[[พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน|พระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน]]* ระบุไว้ว่า "ส่วนเจ้าพระยาวิชาเยนทร์ผู้ว่าราชการที่สมุหนายก, ให้ก่อตึกสี่เหลี่ยมอันใหญ่, แลตึกเวียนมีกำแพงแก้วล้อมรอบเป็นที่อยู่, แลให้ก่อตึกปิจุตึกคชสาร, แลตึกฝรั่งอื่นทั้งหลายเป็นอันมากตำบลที่ใกล้วัดปืน..."

บ้านหลวงรับราชทูตแบ่งได้ 3 ส่วน ด้านตะวันออกเป็นบ้านพักของคณะทูตชาวฝรั่งเศส ส่วนด้านตะวันตกเป็นบ้านพักของเจ้าพระยาวิชาเยนทร์ขุนนางชาวกรีก และท้าวทองกีบม้า ภรรยา ส่วนกลางเป็นที่ตั้งของโบสถ์ของคริสต์ศาสนา ที่สถาปัตยกรรมเป็นแบบเรอเนสซองส์ ผสมสถาปัตยกรรมไทย แห่งแรกของไทย และของโลก

## อ้างอิง
; เชิงอรรถ

; บรรณานุกรม

* 

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:พระยาวิไชเยนทร์ (คอนสแตนติน ฟอลคอน)
หมวดหมู่:ท้าวทองกีบม้า (มารี กีมาร์)
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดลพบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองลพบุรี
ตราแผ่นดินของสิงคโปร์

**[[ตราแผ่นดิน]]ของ[[สิงคโปร์]]** ประกาศใช้ครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2502 พร้อมกันกับธงชาติและเพลงชาติ ณ ห้องสาบานตนประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐสิงคโปร์ ที่ศาลาว่าการของเมืองสิงคโปร์ ลักษณะของตราแผ่นดินเป็นรูปสิงโตและเสือถือโล่สีแดงซึ่งมีรูปดาวห้าแฉกสีขาว 5 ดวง และพระจันทร์เสี้ยวสีขาว ซึ่งเป็นสัญลักษณ์สำคัญที่ใช้บนธงชาติของสิงคโปร์ ด้านล่างของตราแผ่นดินเป็นริบบิ้นสีน้ำเงินจารึกคำขวัญประจำชาติด้วยตัวหนังสือสีทองว่า "Majulah singapura" ซึ่งมีความหมายว่า "สิงคโปร์จงเจริญ" 

## ประวัติ
เมื่อสิงคโปร์ได้สิทธิการปกครองตนเองจากสหราชอาณาจักรในปี 2502 นายลี กวน ยู ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ต้องการที่จะทำตราแผ่นดินขึ้นมาใหม่ เพื่อนำมาใช้ทดแทนตราแผ่นดินของสหราชอาณาจักร ซึ่งถูกใช้มาตั้งแต่สมัยที่สิงคโปร์ยังเป็นอาณานิคมของอังกฤษ จึงมีการตั้งคณะกรรมการขึ้นมาเพื่อออกแบบตราแผ่นดินใหม่ นำโดยรองนายกรัฐมนตรี โต ชิน ไชย เพื่อออกแบบตราแผ่นดินที่จะสามารถแสดงถึงสังคมหลากหลายเชื้อชาติของสิงคโปร์ได้

การออกแบบตราแผ่นดินใหม่ใช้เวลาทั้งหมด 2 เดือน และในวันที่ 3 ธันวาคม 2502 จึงประกาศใช้ตราแผ่นดินใหม่พร้อมกับธงชาติและเพลงชาติใหม่ของสิงคโปร์ 

## ความหมายของตราสัญลักษณ์
บริเวณตรงกลางของตราแผ่นดินเป็นโล่สีแดง มีดาวห้าดวงและพระจันทร์เสี้ยว คล้ายกับสัญลักษณ์บนธงชาติสิงคโปร์ โดยมีความหมายดังนี้

* **สีแดง** หมายถึง ภราดรภาพและความเสมอภาคของมนุษย์โดยทั่วหน้า
* **สีขาว** แทนความบริสุทธิ์และความดีงามที่แพร่หลายและคงอยู่ตลอดกาล
* **พระจันทร์เสี้ยว** แทนดวงจันทร์ในช่วงข้างขึ้น แสดงถึงสิงคโปร์ ซึ่งเป็นประเทศที่ถือกำเนิดขึ้นมาใหม่
* **ดาวทั้งห้าดวง** แสดงถึงประชาธิปไตย สันติภาพ ความเท่าเทียม ความยุติธรรม และความก้าวหน้า ซึ่งเป็นอุดมคติ 5 ประการของประเทศสิงคโปร์

ด้านข้างของโล่สีแดงมีเสือและสิงโตถือโล่อยู่ โดยที่เสือนั้นเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงความผูกพันใกล้ชิดกับประเทศมาเลเชีย ส่วนสิงโตนั้นเป็นสัญลักษณ์แสดงถึงประเทศสิงคโปร์

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อตราแผ่นดินในประเทศสิงคโปร์
* รายชื่อธงในประเทศสิงคโปร์
* มาจูละห์ ซีงาปูรา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ตราแผ่นดินของสิงคโปร์ - ประวัติความเป็นมา

สิงคโปร์
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศสิงคโปร์
ธงฉาน

[thumb|การชักธงฉานที่หัวเรือรบ (ในภาพเป็นธงฉานของ[กองทัพเรือไอร์แลนด์)]]
**ธงฉาน** (; ; ; ) คือธงชาติที่บัญญัติให้ใช้เพิ่มเติมสำหรับชักที่เสาหัวเรือรบและเรือประเภทอื่น ๆ บางชนิด  ปกติแล้วจะชักขึ้นในเวลาที่เรือไม่ได้ออกปฏิบัติการและเมื่อมีการตกแต่งเรือด้วยธงต่าง ๆ ในวาระพิเศษ ในบางประเทศจะใช้ธงนี้สำหรับหมายยศนายทหารชั้นนายพลเรือด้วย เช่น ธงหมายยศจอมพลเรือของสหราชอาณาจักรใช้ธงฉานของกองทัพเรือสหราชอาณาจักร (ธงเดียวกันกับยูเนียนแจ็ก ซึ่งใช้เป็นธงชาติด้วย แต่กำหนดสัดส่วนของธงไว้ที่ 1:2) เป็นต้น  นอกจากนี้ยังอาจใช้ในหน้าที่อื่น ๆ ตามที่ระบุไว้ในกฎหมายโดยเฉพาะ เช่น ในกองทัพเรือไทย ธงฉานจะใช้เป็นธงหมายเรือพระที่นั่ง และเรือหลวง และเป็นธงประจำกองทหารสำหรับหน่วยทหารเรือที่ยกพลขึ้นบก ซึ่งหน่วยทหารนั้นไม่ได้รับพระราชทานธงชัยเฉลิมพล

ในภาษาไทยโบราณ คำว่าธงฉานหมายถึง ธงนำกระบวนกลองชนะ มีลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยม ความหมายในปัจจุบันหมายเอาถึงธงฉานของกองทัพเรือ ตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติธง พ.ศ. 2522

## ตัวอย่างธงฉานของประเทศต่าง ๆ

ไฟล์:Thailand Naval Jack (Thong Chan).svg|ธงฉานกองทัพเรือไทย
ไฟล์:Naval ensign of Germany.svg|ธงนาวีเยอรมนี (ใช้เป็นธงฉานด้วย)
ไฟล์:Naval Jack of the United States.svg|ธงฉานกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา
ไฟล์:Bandeira do Cruzeiro.svg|ธงฉานกองทัพเรือบราซิล
ไฟล์:Naval Jack of Russia.svg|ธงฉานกองทัพเรือรัสเซีย
ไฟล์:Naval Jack of the Republic of China.svg|ธงฉานสาธารณรัฐจีน
ไฟล์:Naval Jack of Spain.svg|ธงฉานราชนาวีสเปน
ไฟล์:Naval Jack of Finland.svg|ธงฉานกองทัพเรือฟินแลนด์
 

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ธงฉาน (กองทัพเรือไทย)

หมวดหมู่:ธงในกองทัพไทย
หมวดหมู่:ธัชวิทยา
หมวดหมู่:ธงเดินเรือ
เจนิซ ดิกคินสัน

**เจนิซ ดิกคินสัน** (; เกิด 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498) เป็นนางแบบรุ่นแรก ๆ ของโลก และเป็นกรรมการให้กับรายการ "อเมริกาส์ เน็กซ์ ท็อป โมเดล" ตั้งแต่ฤดูกาลที่ 1 ถึง 4

เจนิซเกิดที่เขตบรูคลินในเมืองนิวยอร์กโดยเป็นลูกครึ่งระหว่างชาวโปแลนด์และชาวไอร์แลนด์ ในช่วงวัยเด็กได้ย้ายไปที่รัฐฟลอริดากับครอบครัว

หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายโปแลนด์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช‎
หมวดหมู่:บุคคลจากบรุกลิน
มวยทะเล

**มวยทะเล** เป็นการละเล่นพื้นบ้านของไทยสามารถเล่นได้ทั้งผู้ใหญ่และเด็ก ซึ่งมีวิธีการเล่นที่แตกต่างจากมวยทั่ว ๆ ไปคือ จะชกต่อยกันอยู่บนไม้กระดานแผ่นเดียว และถ้าใครตกลงมาจากไม้กระดานก็จะถือว่าคนนั้นเป็นฝ่ายแพ้ ส่วนสถานที่เล่นนั้นก็จะเป็นในน้ำหรือริมทะเล มวยทะเลนี้ยังได้รับการจัดเป็นหนึ่งในกีฬาของทหารเรือไทยด้วยและจะมีการจัดการแข่งขันทุกปีในสัปดาห์กีฬานาวีซึ่งมีกีฬาทหารเรืออีกหลายชนิด

พ.ศ. 2556 มวยทะเล ได้รับการขึ้นทะเบียนมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติ สาขากีฬาภูมิปัญญาไทย จากกรมส่งเสริมวัฒนธรรม

## วิธีการเล่นหรือการแข่งมวยทะเล
* จะต้องมีการแบ่งผู้เล่นออกเป็น 2 ฝ่ายฝ่ายละ 1 คนและทำการจับฉลากเลือกว่าจะอยู่แดนไหน
* การชกโดยทั่วไปจะกำหนดชก 3 ยก ยกละ 3 นาทีโดยให้พักยกได้ 1 นาที
* เมื่อการแข่งขันพร้อมให้ผู้เล่นขึ้นไปนั่งคร่อมบนไม้กระดาน
* เมื่อมีสัญญาณจากกรรมการบอกว่า "ชก" ให้เลื่อนตัวเข้าไปหากันโดยใช้นวมชกอย่างเดียว
* เมื่อหมดยกก็จะทำการเปลี่ยนแดน
* หากใครตกจากไม้กระดานก็จะถือว่าแพ้ในยกนั้น และผู้ชนะต้องชนะ 2 ใน 3 ยก

## ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
มวยทะเลมักถูกใช้ในการลงโทษผู้ร่วมรายการในรายการโทรทัศน์ต่าง ๆ

## อ้างอิง

ทะเล
หมวดหมู่:ทหารเรือ
เฟส

**เฟส** (phase) อาจหมายถึง

* ดิถี ช่วงเวลาของดวงจันทร์
* ในการก่อสร้าง เฟส หมายถึงช่วงระยะเวลาของโครงการที่แบ่งย่อยออกไป
* เฟสของคลื่น ในทางฟิสิกส์
* ส่วนของสารเคมี ที่มีโครงสร้าง การจับพันธะ และสูตรเคมี เดียวกัน อันส่งผลให้มีคุณสมบัติทางเคมีเดียวกัน

## ดูเพิ่ม
* มุมเฟส
โดมทรงหัวหอม

[thumb|right|250px|รายละเอียดของโดมทรงหัวหอมบน[มหาวิหารเซนต์เบซิล ในกรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย ]]

**โดมทรงหัวหอม** (; ) เป็นอาคารทรงโดมแบบหนึ่ง มักจะสร้างเป็นโบสถ์ของศาสนาคริสต์นิกายรัสเซียนออร์ทอดอกซ์ ส่วนที่เป็นโดมนั้นจะมีเส้นผ่าศูนย์กลางมากกว่าส่วนฐานที่รองรับด้านล่าง และมักมีความสูงมากกว่าความกว้าง อาคารขนาดเหล่านี้มียอดแหลมและลายเกลียวคล้ายกับหัวหอม ด้วยเหตุนี้จึงนิยมเรียกกันว่า "โดมทรงหัวหอม"

หลังคาครอบที่สำคัญแบบอื่น ๆ ของโบสถ์นิกายนี้ คือ "โดมทรงหมวกเหล็ก" (helmet dome) (เช่น โดมของวิหารเซนต์โซเฟีย ในเมืองนอฟกอรอด และวิหารอัสสัมชัญ ในเมืองวลาดีมีร์ ประเทศยูเครน นอกจากนี้ยังมี "โดมทรงลูกแพร์" (pear domes) เช่น วิหารเซนต์โซเฟียในเมืองเคียฟ และ "โดมดอกบัวตูม" (bud dome) สถาปัตยกรรมบาโรก (เช่น โบสถ์เซนต์แอนดรูส์ในเคียฟ)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ภาพโดมทรงหัวหอมอื่น ๆ 

หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมรัสเซีย
ด
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน