ปรากฏการณ์ฮอลล์

**ปรากฏการณ์ฮอลล์** () เป็นการผลิตแรงดันไฟฟ้า (แรงดันฮอลล์) ให้ตกคร่อมจากด้านหนึ่งของแผ่นตัวนำไฟฟ้าไปอีกด้านหนึ่ง แรงดันนี้จะเกิดขึ้นเมื่อสนามแม่เหล็กถูกใส่ตั้งฉากกับผิวหน้าของตัวนำและแรงดันกระแสตรงถูกป้อนให้กับตัวนำนั้น แรงแม่เหล็กจะบังคับให้กระแสไฟฟ้าจากแรงดันกระแสตรงให้ไหลไปตามขอบของตัวนำ ได้รับการค้นพบโดยนายเอ็ดวิน ฮอลล์ในปี ค.ศ. 1879

ค่าสัมประสิทธิ์ฮอลล์จะถูกกำหนดให้เป็นอัตราส่วนของสนามไฟฟ้าที่ถูกเหนี่ยวนำขึ้นกับผลคูณของความหนาแน่นกระแสไฟฟ้ากับสนามแม่เหล็กที่ใส่เข้าไป ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของวัสดุที่ทำตัวนำนั้นขึ้นมา เนื่องจากค่านี้ขึ้นอยู่กับชนิด, จำนวน, และคุณสมบัติของพาหะของประจุที่ประกอบกันขึ้นเป็นกระแสไฟฟ้า

## การค้นพบ
ปรากฏการณ์ฮอลล์ถูกค้นพบในปี 1879 โดยนายเอ็ดวิน เฮอร์เบิร์ต ฮอลล์ในขณะที่เขากำลังอยู่ระหว่างการศึกษาระดับปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัย Johns Hopkins ในเมืองบัลติมอร์ รัฐแมรีแลนด์ เขาทำการวัดผลกระทบเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นในอุปกรณ์ที่เขาใช้ เป็นการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ที่เกิดขึ้น 18 ปีก่อนการค้นพบอิเล็กตรอนและถูกเผยแพร่ภายใต้ชื่อ "บนกิจกรรมใหม่ของแม่เหล็กที่กระทำบนกระแสไฟฟ้า"

## ทฤษฎี
ปรากฏการณ์ฮอลล์เกิดจากธรรมชาติของกระแสในตัวนำ กระแสเป็นการเคลื่อนที่ของพาหะของประจุ () ขนาดเล็กหลาย ๆ ตัว ซึ่งโดยปกติพาหะจะเป็นอิเล็กตรอน, โฮล, ไอออนหรือทั้งสามอย่าง (ดู การเคลื่อนที่ของอิเล็กตรอน) เมื่ออยู่ในสนามแม่เหล็ก ประจุเหล่านี้ต้องเจอกับแรงหนึ่งที่เรียกว่าแรงลอเรนซ์ เมื่อสนามแม่เหล็กด้งกล่าวหายไป ประจุทั้งหลายจะเรียงตัวตามทิศทาง 'เส้นสายตา' ที่เกือบจะเป็นเส้นตรงระหว่างการชนกับสิ่งไม่บริสุทธ์, โฟนัน, ฯลฯ อย่างไรก็ตามเมื่อสนามแม่เหล็กที่มีส่วนประกอบที่ตั้งฉากถูกใส่เข้าไป เส้นทางของพาหะระหว่างการชนจะป็นรูปโค้งเพื่อที่ว่าประจุที่กำลังเคลื่อนที่จะสะสมกันบนด้านใดด้านหนึ่งของวัสดุ ซึ่งจะทำให้มีประจุขั้วตรงข้ามจำนวนที่เท่ากันปรากฏบนอีกด้านหนึ่งของวัสดุซึ่งด้านนี้จะขาดแคลนประจุที่เคลื่อนที่ได้ ผลที่ได้คือการกระจายแบบไม่สมมาตรของความหนาแน่นของประจุทั่ววัสดุนั้น การกระจายดังกล่าวจะเกิดจากแรงหนึ่ง (แกน Y) ที่ตั้งฉากกับทั้งเส้นทางกระแส 'เส้นสายตา' (แกน X) และสนามแม่เหล็กที่ใส่ให้ (แกน Z) การแยกตัวของประจุจะทำให้เกิดสนามไฟฟ้าที่ขัดขวางการย้ายถิ่นของประจุตัวต่อไป ดังนั้นศักย์ไฟฟ้าจะมีค่าคงที่นานเท่าที่ประจุยังคงไหลอยู่

ในทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้าแบบเก่าอิเล็กตรอนจะเคลื่อนที่ไปในทิศทางตรงกันข้ามกระแส I  (โดยธรรมเนียมปฏิบัติ "กระแส" หมายถึง "การไหลของโฮล" ในทางทฤษฎี ดูกระแสไฟฟ้า) ในสารกึ่งตัวนำบางตัว "โฮล" จะไหลจริง ๆ เพราะทิศทางของแรงดันไฟฟ้าอยู่ตรงข้ามกับสูตรด้านล่าง

right|thumb|การจัดเตรียมเพื่อการวัด Hall Effect สำหรับอิเล็กตรอน ในขั้นต้นอิเล็กตรอนจะไหลตามลูกศรโค้งเนื่องจากแรงแม่เหล็ก ที่จุดหนึ่งที่ห่างจากหน้าสัมผัสที่ปล่อยกระแสเข้า, อิเล็กตรอนจะสะสมอยู่ทางด้านซ้ายและหมดหายไปจากด้านขวา, สร้างสนามไฟฟ้า ξ<sub>y</sub> ในทิศทาง V<sub>H</sub> แต่ V<sub>H</sub> จะเป็นลบสำหรับสารกึ่งตัวนำบางตัวที่ "โฮล" เป็นตัวที่ไหล ในสถานะที่มั่นคง, ξ<sub>y</sub> จะแข็งแกร่งพอที่จะหักล้างแรงแม่เหล็กได้หมด เพื่อที่ว่าอิเล็กตรอนจะไหลไปตามทิศทางลูกศรตรง (เส้นประ)

สำหรับโลหะธรรมดาอิเล็กตรอนจะเป็นพาหะของประจุเพียงอย่างเดียวเท่านั้น แรงดันไฟฟ้าฮอลล์ *V<sub>H</sub>* สามารถจะหามาได้โดยการใช้แรงลอเรนซ์และจะเห็นว่าในสภาวะมั่นคงประจุจะไม่เคลื่อนที่ไปในทิศทางแกน y เพราะแรงแม่เหล็กบนอิเล็กตรอนแต่ละตัวในทิศทางแกน y จะถูกหักล้างโดยแรงไฟฟ้​​าแกน y เนื่องจากการสะสมของประจุ ตัวแปร v_x เป็นความเร็วลอย () ของกระแสที่สมมติว่าที่จุดนี้จะเป็นการไหลของโฮลโดยธรรมเนียม ตัวแปร v_x B_z จะมีค่าเป็นลบในทิศทางแกน y ตามกฎมือขวา

: \mathbf{F} = q\left[\mathbf{E} + (\mathbf{v} \times \mathbf{B})\right] 

: 0 = E_y - v_x B_z เมื่อ E_y ถูกกำหนดในทิศทางแกน y, ไม่ใช่ลูกศรอย่างในรูป

ในสายไฟ อิเล็กตรอนจะไหลแทนโฮล ดังนั้น v_x=-v_x และ q=-q นอกจากนี้ E_y=\frac{-V_H}{w} แทนค่าการเปลี่ยนแปลงลงไปจะได้

:V_H= v_x B_z w

กระแส "โฮล" ตามธรรมเนียมปฏิบัติจะมีทิศทางของกระแสอิเล็กตรอนเป็นลบและประจุไฟฟ้าเป็นลบ ดังนั้น I_x=ntw(-v_x)(-e) เมื่อ n คือความหนาแน่นของพาหะประจุ tw เป็นพื้นที่หน้าตัด, และ -e เป็นประจุของแต่ละอิเล็กตรอน เมื่อหาค่า w ได้แล้วแทนค่าลงในสมการข้างต้น ก็จะได้แรงดันไฟฟ้าฮอลล์:

:V_H = \frac{I_x B_z}{n t e}

ถ้าประจุสร้างขึ้นเป็นบวก (อย่างที่มันเป็นในสารกึ่งตัวนำบางตัว) ดังนั้น V_H ที่กำหนดให้ตามภาพน่าจะเป็นลบ (ประจุบวกน่าจะได้สร้างขึ้นทางด้านซ้าย)

ค่าสัมประสิทธิ์ฮอลล์ถูกกำหนดให้เป็น

:R_H =\frac{E_y}{j_xB_z}

เมื่อ *j* คือความหนาแน่นของกระแสของอิเล็กตรอนที่เป็นพาหะและ E_y เป็นสนามไฟฟ้าเหนี่ยวนำ ในหน่วย SI สมการข้างบนจึงกลายเป็น

:R_H =\frac{E_y}{j_xB}= \frac{V_Ht}{IB}=-\frac{1}{ne}.

(หน่วยของ *R*H มักจะแสดงเป็น m3/C, หรือ Ω·cm/G หรือตัวแปรอื่น) ผลก็คือ ปรากฏการณ์ฮอลล์เป็นประโยชน์อย่างมากในการเป็นเครื่องมือที่ใช้วัดความหนาแน่นของพาหะหรือสนามแม่เหล็กอย่างใดอย่างหนึ่ง

ลักษณะหนึ่งที่สำคัญมากของปรากฏการณ์ฮอลล์ก็คือ สร้างความแตกต่างระหว่างประจุบวกที่เคลื่อนที่ในทิศทางหนึ่งและประจุลบที่จะเคลื่อนที่ในทิศทางตรงกันข้าม ปรากฏการณ์ฮอลล์ได้นำเสนอหลักฐานจริงครั้งแรกว่ากระแสไฟฟ้าในโลหะถูกนำพาโดยอิเล็กตรอนที่เคลื่อนที่ ไม่ใช่โดยโปรตอน ปรากฏการณ์ฮอลล์ยังแสดงให้เห็นด้วยว่าในสารบางอย่าง (โดยเฉพาะอย่างยิ่งสารกึ่งตัวนำแบบ P) จะเหมาะสมกว่าที่จะคิดว่ากระแสเป็นการเคลื่อนที่ของ "โฮล" ที่เป็นบวก แทนที่จะเป็นการเคลื่อนที่โดยอิเล็กตรอนที่เป็นลบ แหล่งทั่วไปของความสับสนเกี่ยวกับปรากฏการณ์ฮอลล์ก็คือว่าโฮลจะเคลื่อนที่ไปทางซ้ายแต่ที่จริงๆแล้วอิเล็กตรอนเคลื่อนที่ไปทางขวา ดังนั้นใครคนหนึ่งคาดว่าจะเห็นค่าสัมประสิทธิ์ฮอลล์มีเครื่องหมายเดียวกันทั้งอิเล็กตรอนและโฮล อย่างไรก็ตามความสับสนนี้สามารถแก้ไขได้โดยทฤษฎีควอนตัมกลที่ทันสมัย​​ของการขนส่งในของแข็ง

ตัวอย่างหนึ่งที่แสดงถึงความแตกต่างกันอาจทำให้เกิดสัญญาณปลอมของปรากฏการณ์ฮอลล์ แม้ว่าในคอนฟิกของแวน เดอร์ พอลในอุดมคติของขั้วไฟฟ้า ยกตัวอย่างเช่น ปรากฏการณ์ฮอลล์ในเชิงบวกถูกสังเกตอย่างเห็นได้ชัดในสารกึ่งตัวนำแบบ N อีกแหล่งหนึ่งของของปลอม ในวัสดุเนื้อสม่ำเสมอ จะเกิดขึ้นเมื่ออัตราส่วนของตัวอย่างไม่ยาวนานมากพอ แรงดันฮอลล์ที่เต็มที่จะพัฒนาได้ในจุดที่ห่างไกลจากหน้าสัมผัสที่ใส่กระแสเท่านั้น เนื่องจากที่หน้าสัมผัสแรงดันไฟฟ้าขวางจะถูกลัดวงจรทำให้แรงดันไปอยู่ที่ศูนย์

### การประยุกต์ใช้งาน
thumb|ล้อที่มีแม่เหล็กสองตัววิ่งผ่านตัวรับรู้ปรากฏการณ์ฮอลล์ 
ฮอลล์โพรบจะถูกใช้เป็น Magnetometers ซึ่งเป็นเครื่องมือวัดสนามแม่เหล็กหรือเครื่องมือตรวจสอบวัสดุ (เช่นท่อส่งน้ำมัน) โดยใช้หลักการของการรั่วไหลของฟลักซ์แม่เหล็ก

อุปกรณ์ที่ใช้ประโยชน์จากปรากฏการณ์ฮอลล์จะผลิตสัญญาณที่มีระดับต่ำมาก ดังนั้นจึงจำเป็นต้องมีการขยายสัญญาณ ในขณะที่เหมาะสำหรับเป็นเครื่องมือห้องปฏิบัติการ ตัวขยายสัญญาณที่ใช้หลอดสุญญากาศที่มีพร้อมใช้งานในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20 นั้นก็มีราคาแพงมากเกินไป อีกทั้งการบริโภคพลังงานและความไม่น่าเชื่อถือสำหรับการใช้งานในชีวิตประจำวัน แต่การพัฒนาวงจรรวมต้นทุนต่ำได้ทำให้ตัวรับรู้ปรากฏการณ์ฮอลล์ () เหมาะสำหรับการนำมาใช้ที่หลากหลาย อุปกรณ์จำนวนมากในขณะนี้ที่ใช้ตัวรับรู้ปรากฏการณ์ฮอลล์ในความเป็นจริงจะประกอบด้วยทั้งเซ็นเซอร์ตามที่อธิบายข้างต้นรวมกับตัวขยายสัญญาณวงจรรวม (IC) เกนสูงในแค่แพคเกจเดียว ความก้าวหน้าล่​​าสุดยังมีการเพิ่มสองวงจรรวมได้แก่วงจรรวมสำหรับตัวแปลงอนาล็อกเป็นดิจิทัล และวงจรรวมที่มี I²C (โพรโทคอลการสื่อสารระหว่างวงจรรวม) สำหรับการเชื่อมต่อโดยตรงไปยังพอร์ต I/O ของไมโครคอนโทรลเลอร์เข้าด้วยกันเป็นแพคเกจเดียว

### ข้อได้เปรียบเหนือวิธีการอื่น
อุปกรณ์ปรากฏการณ์ฮอลล์ (เมื่ออยู่ในแพกเกจที่เหมาะสม) จะมีภูมิคุ้มกันต่อฝุ่น, สิ่งสกปรก, โคลน, และน้ำ ลักษณะเหล่านี้ทำให้อุปกรณ์ปรากฏการณ์ฮอลล์มีความสามารถในการตรวจจับตำแหน่งที่ดีกว่าวิธีการทางเลือกอื่นเช่นการตรวจจับแสงออพติกและไฟฟ้า

thumb|right|250px|ตัวรับรู้ปรากฏการณ์ฮอลล์แบบกระแสที่มีตัวขยายสัญญาณแบบวงจรรวมอยู่ภายใน ขนาดช่องวัด 8 มม แรงดันเอาต์พุตกระแสศูนย์อยู่ตรงกลางระหว่างแรงดันแหล่งจ่ายไฟที่รักษาระดับความแตกต่างกัน 4 ถึง 8 โวลต์ กระแสตอบสนองที่ไม่ใช่ศูนย์จะเป็นสัดส่วนกับแรงดันแหล่งจ่ายและเป็นเส้นตรงถึง 60 แอมแปร์เฉพาะสำหรับอุปกรณ์ขนาด 25 แอมแปร์นี้
 
เมื่ออิเล็กตรอนไหลผ่านตัวนำ สนามแม่เหล็กจะถูกสร้างขึ้น ดังนั้นจึงเป็นไปได้ที่จะสร้างเซ็นเซอร์กระแสแบบไร้การสัมผ้ส อุปกรณ์นี้มีขั้วไฟฟ้าสามขั้ว แรงดันไฟฟ้าจะถูกจ่ายคร่อมสองขั้วของเซ็นเซอร์ ขั้วที่สามจะให้แรงดันเอาต์พุตเป็นสัดส่วนกับกระแสที่ตรวจจับได้บนสายไฟนั้น นี้มีข้อดีหลายประการ นั่นคือไม่มีความต้านทานเพิ่มเติม (ต้วต้านทาน "shunt" จะจำเป็นสำหรับวิธีการตรวจจับกระแสที่พบมากที่สุด) ที่จำเป็นต้องใช้เพื่อแทรกเข้าไปในวงจรหลัก นอกจากนี้แรงดันไฟฟ้าที่ปรากฏบนสายไฟที่จะทำการตรวจวัดก็จะไม่ถูกส่งไปยังตัวเซ็นเซอร์ ซึ่งช่วยเพิ่มความปลอดภัยของอุปกรณ์วัด

### ข้อเสียเมื่อเทียบกับวิธีการอื่น
สนามแม่เหล็กจากสภาพแวดล้อม (เช่นจากสายไฟอื่น) อาจเพิ่มหรือลดสนามที่ Hall probe ตั้งใจที่จะตรวจสอบ ทำให้ได้ผลลัพธ์ที่ไม่ถูกต้อง นอกจากนั้น เนื่องจากแรงดันฮอลล์มักจะมีค่าเป็นมิลลิโวลต์ เอาต์พุตจากตัวรับรู้ชนิดนี้จึงไม่สามารถนำมาใช้เพื่อขับตัวกระตุ้นให้ทำงานได้โดยตรงแต่จะต้องมีการขยายสัญญาณก่อนโดยวงจรทรานซิสเตอร์

มีหลายวิธีในการตรวจวัดตำแหน่งต่าง ๆ ของชิ้นส่วนต้าง ๆ ที่อยู่ภายในระบบแม่เหล็กไฟฟ้า เช่นมอเตอร์กระแสตรงไร้แปรง รวมถึง I) ปรากฏการณ์ฮอลล์ II) การตรวจจับแสงด้วยตัวถอดระหัสแบบแสงมืด () เช่นจานรหัสสีเทา () และ III) แรงดันไฟฟ้าเหนี่ยวนำโดยการเคลื่อนที่โลหะหลักที่สอดเข้าไปในหม้อแปลง เมื่อนำฮอลล์มาเปรียบเทียบกับวิธีการที่ไวต่อแสง จึงยากกว่าที่จะได้ตำแหน่งที่แน่นอนด้วยการใช้ฮอลล์ การตรวจสอบด้วยฮอลล์จะไวต่อสนามแม่เหล็กที่กระจัดกระจาย

### การใช้ในงานร่วมสมัย
ตัวรับรู้ปรากฏการณ์ฮอลล์พร้อมที่จะนำมาใช้จากหลายผู้ผลิตที่แตกต่างกันและอาจจะถูกใช้ในตัวรับรู้อื่นหลายอย่างเช่นตัวรับรู้ความเร็วการหมุน (ล้อจักรยาน, ฟันเกียร์, เครื่องวัดความเร็วยานยนต์, ระบบจุดระเบิดอิเล็กทรอนิกส์), ตัวรับรู้การไหลของของไหล, ตัวรับรู้กระแส, และตัวรับรู้ความดัน การใช้งานทั่วไปจะสามารถพบได้ในงานที่มักจะต้องการความแข็งแกร่งและงานที่ใช้สวิทช์หรือโปเทนฉิโอมิเตอร์แบบไร้สัมผัส เหล่านี้รวมถึง: ปืนอัดลมไฟฟ้า, ไกของปืนเพนท์บอลอัดลม, ต้วควบคุมความเร็วรถโกคาร์ต, โทรศัพท์สมาร์ทโฟน, และจีพีเอสบางตัว

#### ตัวแปรสัญญาณกระแสจากปรากฏการณ์ฮอลล์ด้วยเฟอร์ไรต์รูปห่วงยาง

thumb|left|250px|แผนผังแสดงผลต้วแปรสัญญาณกระแส () โดยใช้ประโยชน์จากปรากฏการณ์ฮอลล์ที่ถูกฝังรวมเข้ากับแหวนเฟอร์ไรต์

ตัวรับรู้ปรากฏการณ์ฮอลล์สามารถตรวจจับสนามแม่เหล็กที่หลงทางเข้ามาได้อย่างง่ายดาย รวมทั้งสนามแม่เหล็กโลกด้วย ดังนั้นจึงทำงานเป็นเข็มทิศอิเล็กทรอนิกส์ได้ดี: หมายความว่าสนามแม่เหล็กที่หลงทางเข้ามาดังกล่าวสามารถขัดขวางการวัดอย่างแม่นยำของสนามแม่เหล็กขนาดเล็ก เพื่อแก้ปัญหานี้ตัวรับรู้ปรากฏการณ์ฮอลล์จะควบรวมเข้ากับโล่ห์ป้องกันแม่เหล็กบางชนิด ยกตัวอย่างเช่นตัวรับรู้ปรากฏการณ์ฮอลล์ที่ถูกแปะติดกับวงแหวนเฟอร์ไรต์ (ตามรูป) ซึ่งสามารถลดการตรวจจับของสนามที่หลงเข้ามาเป็นหลัก 100 หรือดีกว่า (เมื่อสนามแม่เหล็กภายนอกหักล้างกันทั่ววงแหวนทำให้ไม่มีสนามแม่เหล็กเหลือค้างอยู่) รูปแบบการทำงานแบบนี้ยังช่วยปรับปรุงอัตราส่วนสัญญาณต่อเสียงรบกวน () และปรากฏการณ์ลอย () ได้มากกว่า 20 เท่าของที่ได้จากอุปกรณ์ฮอลล์ที่เปลือย ช่วงของการตรวจจับแบบป้อนเข้าอาจถูกขยายให้สูงขึ้นและต่ำลงโดยการเดินสายไฟที่เหมาะสม ในการขยายช่วงเพื่อกระแสที่ต่ำลง ลวดนำกระแสอาจจะถูกพันลอดช่องเปิดหลายรอบ แต่ละรอบจะเพิ่มสัญญาณส่งออกจากตัวรับรู้ในปริมาณที่เท่ากัน เมื่อตัวรับรู้ถูกติดตั้งอยู่บนแผงวงจรพิมพ์ ขดลวดอาจติดตั้งด้วยลวดเย็บกระดาษติดกับแผง ในการขยายช่วงเพื่อกระแสที่สูงขึ้น อาจต้องใช้ตัวแบ่งกระแส () ตัวแบ่งจะแยกกระแสให้ไหลผ่านสายไฟสองเส้นที่มีความกว้างต่างกัน ในสายไฟเส้นที่บางกว่ากระแสจะไหลเป็นสัดส่วนที่เล็กกว่ากระแสทั้งหมด กระแสนี้จะไหลผ่านตัวรับรู้ 

thumb|250px|จำนวน'รอบของขดลวด' และฟังก์ชันการถ่ายโอนที่สอดคล้องกัน

#### ตัวรับรู้แบบปากคีบวงแหวนแยก
ตัวรับรู้แบบแหวนแยกที่ติดตั้งอยู่ในปากคีบของแคลมป์มิเตอร์จะรับรุ้การเปลี่ยนแปลงของสนามที่เกิดขึ้นบนสายไฟจึงทำให้อุปกรณ์สามารถถูกนำไปใช้ในการทดสอบอุปกรณ์ได้ ตัวรับรู้แบบปากคีบวงแหวนแยกช่วยให้สามารถทดสอบกระแสไฟฟ้าได้โดยไม่ต้องรื้อวงจรเดิมออก
thumb|150px|Clampmeter เป็นมิเตอร์แบบปากคีบที่มีตัวรับรู้แบบแหวนแยกที่ปากคีบทำงานโดยอาศัยปรากฏการณ์ฮอลล์

#### การคูณแบบแอนะล็อก
เอาต์พุตเป็นสัดส่วนกับทั้งสนามแม่เหล็กที่ใส่เข้าไปและแรงดันไฟฟ้าของตัวรับรู้ที่ป้อนให้ ถ้าสนามแม่เหล็กถูกใส่เข้าไปโดยขดลวด เอาต์พุตของตัวรับรู้จะเป็นสัดส่วนกับผลคูณของกระแสที่ไหลผ่านขดลวดกับแรงดันของตัวรับรู้ เนื่องจากงานที่ต้องใช้คอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่จะถูกดำเนินการในขณะนี้โดยดิจิทัลคอมพิวเตอร์ขนาดเล็ก ดังนั้นการประยุกต์ใช้ที่มีประโยชน์ที่เหลืออยู่จึงอยุ่ในการตรวจวัดกำลังไฟฟ้า (P=VI) ซึ่งรวมการตรวจจับกระแสเข้ากับการตรวจจับแรงดันไฟฟ้าในอุปกรณ์ที่ใช้ปรากฏการณ์ฮอลล์เพียงตัวเดียว

#### การวัดพลังงาน
โดยการตรวจวัดกระแสที่จ่ายให้กับโหลดและการใช้แรงดันไฟฟ้าที่จ่ายให้กับอุปกรณ์เป็นแรงดันไฟฟ้าของตัวรับรู้ จึงเป็นไปได้ที่จะหาพลังงานที่กระจายไปในตัวอุปกรณ์

#### การตรวจหาตำแหน่งและการตรวจจับการเคลื่อนไหว
อุปกรณ์ปรากฏการณ์ฮอลล์ที่ใช้ในการตรวจจับการเคลื่อนไหวและตัวสวิทช์จำกัดการเคลื่อนไหวสามารถสร้างความน่าเชื่อถือเพิ่มขึ้นในสภาพแวดล้อมที่สุดขั้ว เนื่องจากไม่มีชิ้นส่วนที่เคลื่อนไหวมาเกี่ยวข้องภายในตัวรับรู้หรือแม่เหล็ก อายุขัยโดยทั่วไปของตัวรับรู้จะดีขึ้นเมื่อเทียบกับสวิทช์ไฟฟ้ากลไกแบบดั้งเดิม นอกจากนี้ตัวรับรู้และแม่เหล็กอาจจะถูกบรรจุอยู่ในวัสดุป้องกันที่เหมาะสมอีกด้วย นอกจากนี้ยังมีการนำไปใช้ในมอเตอร์กระแสตรงไร้แปรง

#### ระบบจุดระเบิดและระบบฉีดน้ำมันเชื้อเพลิงในรถยนต์
มันมักจะถูกใช้ในจานจ่ายสำหรับตั้งเวลาการจุดระเบิด (และในบางชนิดของตัวรับรู้สำหรับตำแหน่งของข้อเหวี่ยงและเพลาลูกเบี้ยวเพื่อตั้งเวลาการฉีดพัลส์, การตรวจจับความเร็วและอื่น ๆ) ตัวรับรู้ปรากฏการณ์ฮอลล์ถูกนำมาใช้แทนหัวนกกระจอกอย่างที่ใช้ในยานยนต์ก่อนหน้านี้ มันถูกใช้เป็นอุปกรณ์ตั้งเวลาจุดระเบิดในจานจ่ายหลายชนิดดังนี้ สเตเตอร์แม่เหล็กถาวรและชิปสารกึ่งตัวนำปรากฏการณ์ฮอลล์จะถูกติดตั้งติดกันแต่คั่นโดยช่องว่างอากาศ ทำตัวเป็นตัวรับรู้ปรากฏการณ์ฮอลล์ โรเตอร์โลหะที่ประกอบด้วยหน้าต่างและแท็บจะติดตั้งอยู่กับเพลาและถูกจัดวางเพื่อที่ว่าในระหว่างที่เพลาหมุน หน้าต่างและแท็บจะเคลื่อนที่ผ่านช่องว่างอากาศระหว่างแม่เหล็กถาวรและชิปสารกึ่งตัวนำปรากฏการณ์ฮอลล์ นี่เป็นโลห์ป้องกันอย่างมีประสิทธิภาพและทำให้ชิปฮอลล์เผชิญหน้ากับสนามแม่เหล็กถาวรที่เกี่ยวข้องไม่ว่าจะเป็นแท็บหรือหน้าต่างจะผ่านตัวรับรู้ฮอลล์ สำหรับจุดประสงค์ในการตั้งเวลาจุดระเบิด โรเตอร์โลหะจะมีแท็บและหน้าต่างขนาดเท่ากันที่มีตำนวนเท่ากับจำนวนกระบอกสูบเครื่องยนต์ นี้จะผลิตเอาต์พุตเป็นคลื่นสี่เหลี่ยมที่สม่ำเสมอเนื่องจากจังหวะเปิด/ปิด (การป้องกันและการเปิดรับ) เท่ากัน สัญญาณนี้จะถูกใช้โดยคอมพิวเตอร์ของเครื่องยนต์หรือ ECU เพื่อควบคุมจังหวะการจุดระเบิด หลายตัวรับรู้ปรากฏการณ์ฮอลล์สำหรับยานยนต์มีทรานซิสเตอร์แบบ NPN ฝังอยู่ภายในที่มีคอลเลกเตอร์เปิดและอิมิตเตอร์ลงดิน หมายความว่าแทนที่แรงดันไฟฟ้าที่ถูกผลิตที่ขาเอาต์พุตของตัวรับรู้ฮอลล์ แต่เมื่อทรานซิสเตอร์ ON วงจรจะถูกต่อลงกราวน์ผ่านทางขาเอาต์พุต

#### การตรวจจับการหมุนของล้อ
การตรวจจับการหมุนของล้อจะมีประโยชน์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในระบบเบรกป้องกันล้อล็อก หลักการของระบบดังกล่าวได้รับการขยายสมรรถนะออกไปและถูกกลั่นกรองเพื่อที่จะนำเสนอฟังก์ชันที่มากกว่าฟังก์ชันเพื่อป้องกันการลื่นไถลอย่างเดียว ขณะนี้ได้มีการเพิ่มสมรรถนะในการควบคุมยานพาหนะให้ดียิ่งขึ้น

#### การควบคุมมอเตอร์ไฟฟ้า
บางชนิดของมอเตอร์ไฟฟ้ากระแสตรงไร้แปรงจะใช้ตัวรับรู้ปรากฏการณ์ฮอลล์ในการตรวจจับตำแหน่งของโรเตอร์แล้วป้อนข้อมูลนั้นใหกับตัวควบคุมมอเตอร์ นี้จะช่วยให้มีการควบคุมมอเตอร์ที่แม่นยำมากขึ้น

#### งานอุตสาหกรรม
การนำตัวรับรู้ปรากฏการณ์ฮอลล์ไปประยุกต์ใช้มากขึ้นในอุตสาหกรรม ซึ่งตอนนี้ใช้จอยสติ๊กปรากฏการณ์ฮอลล์ในการควบคุมวาล์วไฮดรอลิก โดยการแทนที่คันโยกกลแบบดั้งเดิมด้วยการตรวจจับแบบไร้สัมผัส การประยุกต์ดังกล่าวรวมถึงรถบรรทุกการทำเหมืองแร่, รถตัก, รถเครน, รถขุด, รถกระเช้า ฯลฯ

#### การขับเคลื่อนยานอวกาศ
ตัวผลักดันปรากฏการณ์ฮอลล์ () เป็นอุปกรณ์กำลังค่อนข้างต่ำที่ใช้ในการขับเคลื่อนยานอวกาศบางชนิด หลังจากมันเข้าสู่วงโคจรหรือออกไปไกลสู่​​อวกาศ ใน HET อะตอมจะถูกทำให้แตกตัวเป็นไอออนและถูกเร่งความเร็วโดยสนามไฟฟ้า สนามแม่เหล็กเป็นวงกลมจะถูกสร้างขึ้นโดยแม่เหล็กในรัสเตอร์ สนามนี้จถูกใช้ในการดักจับอิเล็กตรอนที่โคจรและสร้างสนามไฟฟ้าเนื่องจากปรากฏการณ์ฮอลล์ ศักย์ไฟฟ้าขนาดใหญ่จะถูกสร้างขึ้นระหว่างปลายของ thruster ซึ่งเป็นจุดที่เชื้อเพลิงสภาพเป็นกลางจะถูกป้อนเข้าไป และเป็นส่วนที่อิเล็กตรอนถูกสร้างขึ้น; ดังนั้นอิเล็กตรอนที่ถูกดักจับในสนามแม่เหล็กจะไม่สามารถตกลงไปในจุดมีศักย์ไฟฟ้าที่ต่ำกว่า พวกมันมีพลังอย่างมากซึ่งหมายความว่าพวกมันสามารถทำให้อะตอมที่เป็นกลางแตกตัวเป็นไอออน เชื้อเพลิงที่เป็นกลางจะถูกสูบเข้าไปในห้องและถูกแตกตัวเป็นไอออนโดยอิเล็กตรอนที่ติดกับดักอยู่ จากนั้นประจุบวกและอิเล็กตรอนจะพุ่งออกมาจาก thruster เป็นพลาสมาแบบกึ่งของกึ่งเป็นกลาง, สร้างแรงผลักดันขึ้นมา

## ปรากฏการณ์กอร์บีโน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฟิสิกส์สสารควบแน่น
หมวดหมู่:สนามไฟฟ้าและสนามแม่เหล็กในสสาร