ถนนในประเทศเกาหลีเหนือ

**ถนนในประเทศเกาหลีเหนือ** แบ่งออกเป็นเจ็ดระดับ ได้แก่ ทางด่วน และถนนระดับ 1 ถึง 6 ถนนถือเป็นช่องทางการขนส่งรองในเกาหลีเหนือ รองจากการขนส่งทางราง โครงข่ายถนนยังไม่ได้รับการพัฒนา ถนนโดยทั่วไปอยู่ในสภาพย่ำแย่ มีการใช้งานน้อย และมีเพียงส่วนน้อยของโครงข่ายทั้งหมดเท่านั้นที่ได้รับการลาดยาง

## ประวัติศาสตร์
### ภาพรวม
การพัฒนาโครงข่ายถนนในเกาหลีเหนือเริ่มต้นขึ้นหลังสงครามเกาหลี (ค.ศ. 1950–1953)

โครงข่ายถนนแบ่งออกเป็นสามเส้นทางหลัก ได้แก่ เส้นทางชายฝั่งตะวันออก เส้นทางชายฝั่งตะวันตก และเส้นทางตะวันออก–ตะวันตก ทั้งนี้ ทรัพยากรทางการเงินที่มีอยู่อย่างจำกัดและภูมิประเทศที่เป็นภูเขาได้กลายเป็นอุปสรรคสำคัญต่อการพัฒนาระบบถนน โดยทั่วไปแล้วถนนยังไม่ได้รับการพัฒนาด้วยข้อจำกัดในการเดินทาง ปัญหาด้านเชื้อเพลิง และการที่แทบจะไม่มีรถยนต์ส่วนตัวอยู่

### การก่อสร้างถนน
ถนนต่าง ๆ ได้รับการฟื้นฟูในช่วงทศวรรษ 1950 หลังจากได้รับความเสียหายในช่วงสงครามเกาหลี ต่อมาในทศวรรษ 1960 มีการสร้างถนนลาดยางรอบบริเวณใจกลางเปียงยาง ในทศวรรษ 1970 มีการสร้างทางด่วนหลายสาย ตามมาด้วยทศวรรษ 1980 ที่เริ่มมีโครงข่ายถนนเพื่อการขนส่งนักท่องเที่ยวเกิดขึ้น และในทศวรรษ 1990 ยังคงดำเนินนโยบายนี้ต่อไปพร้อมกับเพิ่มถนนสำหรับเขตเศรษฐกิจพิเศษของประเทศ

ผู้นำ คิม อิล-ซ็อง เคยประกาศไว้ว่า: "วัตถุประสงค์ของถนนคือเพื่อแก้ปัญหาการจราจรในพื้นที่ภูเขาห่างไกล และเพื่อให้เครื่องจักรการเกษตรสามารถเข้าถึงพื้นที่เพาะปลูกได้ แต่ต้องไม่สร้างถนนบนพื้นที่เพาะปลูก เป็นเรื่องยอมรับไม่ได้ยิ่งที่จะเปลี่ยนพื้นที่เกษตรกรรมให้เป็นถนน"

นักเรียนนักศึกษาได้เข้ามามีส่วนร่วมในโครงการก่อสร้างถนนตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1960 โดยคิม อิล-ซ็องมีส่วนร่วมในการขยายถนนระหว่างใจกลางเปียงยางไปยังเขตทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองหลวง ซึ่งเป็นระยะทางประมาณ 16 กิโลเมตร ประสบการณ์ครั้งนี้ถูกนำเสนอโดยคิม อิล-ซ็องเพื่อเป็นต้นแบบให้การมีส่วนร่วมของนักเรียนในโครงการก่อสร้างต่าง ๆ

สำหรับการสร้างทางด่วนเปียงยาง–นัมโพ เกาหลีเหนือได้ระดมมวลชนในจำนวนมหาศาล โดยเรียกให้นักเรียน พนักงานออฟฟิศ และแรงงานเข้ามามีส่วนร่วม งานส่วนใหญ่นั้นดำเนินการด้วยแรงงานคน

### การบำรุงรักษาและการจัดการ
ใน ค.ศ. 1978 มีการตั้งหน่วยงานเฉพาะทางด้านถนนขึ้น

สมาชิกของพรรคแรงงาน คนงาน และกองทัพ เป็นผู้ดำเนินการสร้างและบำรุงรักษาถนน

สำหรับถนนระดับ 5 และ 6 จะได้รับการบำรุงรักษาโดยฟาร์มสหกรณ์และฟาร์มของรัฐ นอกจากนี้ ประชากรทั้งหมดจะถูกระดมพลปีละสองสัปดาห์ในช่วง "สัปดาห์คนรักถนน" (Road lovers' week) เพื่อเข้าร่วมในการบำรุงรักษาถนน

## การแบ่งประเภทถนน
ใน ค.ศ. 1949 ระเบียบว่าด้วยการบริหารจัดการถนนกำหนดประเภทของถนนไว้ 5 ประเภท ได้แก่ ทางด่วนและถนนระดับอื่น ๆ ตั้งแต่ 1 ถึง 4

วันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1964 ระบบ 4 ระดับถูกปรับเปลี่ยนใหม่เป็น 6 ระดับ เพื่อปรับปรุงการจัดระเบียบการบริหารจัดการและการบำรุงรักษาถนน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 ถนนในเกาหลีเหนือจึงถูกแบ่งออกเป็นเจ็ดประเภท คือ ทางด่วนและถนนทั่วไปอีกหกระดับ

## ลักษณะของถนน
โครงข่ายถนนของเกาหลีเหนือถูกกำหนดรูปแบบโดยข้อจำกัดทางภูมิศาสตร์ที่รุนแรงและลักษณะทางภูมิประเทศของดินแดน

โดยทั่วไปแล้วถนนสายหลักจะมีเพียงสองช่องจราจรหรือน้อยกว่านั้น ผิวถนนไม่เรียบและมีหลุมบ่อจำนวนมาก คุณภาพถนนอยู่ในระดับต่ำ โครงสร้างพื้นฐานอย่างสะพานและอุโมงค์มีความเสี่ยงสูงต่อภัยน้ำท่วม และในบางครั้งสะพานก็ถูกกระแสน้ำซัดหายไป นอกจากนี้ยังขาดโครงสร้างพื้นฐานด้านความปลอดภัยทางถนน

ถนนทั่วไประดับ 1 ส่วนใหญ่ไม่ได้รับการลาดยาง และไม่มีระบบระบายน้ำหรือไฟถนน

เป็นเรื่องยากที่รถยนต์จะขับสวนกันบนถนนทั่วไป เนื่องจากผิวจราจรกว้างเพียง 3 เมตร หมายความว่าหากมีรถสองคันขับสวนกัน จะเหลือพื้นที่ว่างเพียง 15 เซนติเมตรในแต่ละด้านเท่านั้น

สภาพถนนในเกาหลีเหนือในทศวรรษ 2020 จะเทียบได้กับสภาพถนนในเกาหลีใต้ในทศวรรษ 1970

### ระยะทางกิโลเมตรและการลาดยาง
ข้อมูลที่แม่นยำและเชื่อถือได้เกี่ยวกับระยะทางและพื้นผิวถนนในเกาหลีเหนือนั้นยังคงขาดแคลน สิ่งนี้ส่งผลให้เกิดความคลาดเคลื่อนระหว่างตัวเลขต่าง ๆ ที่นักวิจัยในหัวข้อนี้เลือกใช้

ใน ค.ศ. 1988 เกาหลีเหนือประกาศว่าโครงสร้างพื้นฐานทางถนนของตนมีความยาวรวม 75,500 กิโลเมตร ขณะที่ฝ่ายเกาหลีใต้ซึ่งใช้มาตรฐานของตนเองประเมินว่าโครงข่ายนี้มีความยาวเพียง 25,000 ถึง 30,000 กิโลเมตร เนื่องจากเกาหลีเหนือนับรวมถนนในฟาร์มเข้าไปด้วย ซึ่งเกาหลีใต้ไม่ได้นับรวม

ใน ค.ศ. 1999 โครงข่ายถนนได้รับการประเมินว่าอยู่ที่ประมาณ 31,200 กิโลเมตร โดยมีเพียง 1,717 กิโลเมตรที่ได้รับการลาดยาง

ใน ค.ศ. 2006 *[[เดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊ก]]* โดยสำนักข่าวกรองกลาง (CIA) ระบุว่ามีถนนยาว 25,554 กิโลเมตร โดยมีเพียง 724 กิโลเมตรที่ลาดยาง

ใน ค.ศ. 2016 โครงข่ายถนนถูกประเมินว่ามีความยาว 26,176 กิโลเมตร หรือคิดเป็นร้อยละ 25 ของความยาวโครงข่ายถนนในเกาหลีใต้

ใน ค.ศ. 2019 ข้อมูลจากสำนักงานสถิติเกาหลีระบุว่ามีถนนยาว 26,180 กิโลเมตร หรือคิดเป็นร้อยละ 23 ของโครงข่ายถนนเกาหลีใต้ ถ้าไม่นับรวมทางด่วน จะมีถนนเพียงร้อยละ 10 เท่านั้นที่ได้รับการลาดยาง

## บทบาทในการขนส่ง
โครงสร้างพื้นฐานทางถนนในเกาหลีเหนือนั้นยังไม่ได้รับการพัฒนาเท่าที่ควร ถนนมีบทบาทเป็นเพียงช่องทางรองและทำหน้าที่สนับสนุน เมื่อเทียบกับการขนส่งทางราง

## ทางด่วน

เกาหลีเหนือมีทางด่วนหกสาย รวมระยะทาง 660 กิโลเมตร รวมถึงทางด่วนหลายช่องจราจรสามสายหลัก ได้แก่:
* ทางด่วนเปียงยาง–ว็อนซัน ทางด่วนสี่ช่องจราจร ยาว 196 กิโลเมตร เปิดใช้งานใน ค.ศ. 1978 เชื่อมระหว่างเปียงยางและว็อนซัน
* ทางด่วนเปียงยาง–นัมโพ ทางด่วนสี่ช่องจราจร ยาว 43 กิโลเมตร เชื่อมระหว่างเปียงยางและนัมโพ เปิดใช้งานใน ค.ศ. 2000
* ทางด่วนเปียงยาง–แคซ็อง ทางด่วนสี่ช่องจราจร ยาว 100 กิโลเมตร เชื่อมระหว่างเปียงยางและแคซ็อง เปิดใช้งานใน ค.ศ. 1992

ทางด่วนสายแรกของประเทศคือทางด่วนเปียงยาง–นัมโพ สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1978 ด่านเก็บค่าผ่านทางแห่งแรกได้รับการติดตั้งบนทางด่วนเปียงยาง–ว็อนซันใน ค.ศ. 2018


File:Pyongyang-Kaesong motorway 04.JPG|ทางด่วนเปียงยาง–แคซ็อง
File:Pyongyang-Kaesong_motorway_02.JPG|ป้ายบอกทางบนทางด่วนเปียงยาง–แคซ็อง
File:Reunification Highway near Sariwon.jpg|ทางด่วนเปียงยาง–แคซ็องใกล้เมืองซารีว็อน
File:Hero Youth Highway in DPRK.jpg|ทางด่วนเปียงยาง–นัมโพ


### ทางหลวงสายเอเชีย

ทางหลวงสายเอเชีย (AH) เป็นโครงการความร่วมมือด้านถนนในเอเชียนำโดยคณะกรรมาธิการเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติสำหรับเอเชียและแปซิฟิก (UNESCAP) จัดทำขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003

ช่วงของทางด่วนจากชินอึยจูไปยังแคซ็องเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 1 (AH1)

ทางหลวงเอเชียสาย 1, 6 และ 32 ตัดผ่านเกาหลีเหนือ โครงข่ายนี้ครอบคลุมระยะทาง 1,320 กิโลเมตรภายในประเทศ

## การขนส่งทางรถยนต์
การขนส่งทางรถยนต์ถูกจำกัดโดยระเบียบชุดหนึ่ง ตามข้อมูลจากคิม จี-โฮ ผู้ลี้ภัยชาวเกาหลีเหนือ ระบุว่าหากคนขับรถพลเรือนไม่ได้รับอนุญาตเป็นพิเศษ จะมีข้อห้ามไม่ให้ขับรถเพียงลำพัง (คนขับจะต้องมีผู้โดยสารไปด้วย) ใบอนุญาตอื่น ๆ สำหรับพลเรือนประกอบด้วย:
* ใบอนุญาตระดมพลทางทหาร (สำหรับการขนส่งทหารในยามสงคราม)
* ใบรับรองการฝึกอบรมคนขับ (ต้องต่ออายุเป็นประจำทุกปี)
* เอกสารรับรองความถูกต้องของเชื้อเพลิง (ใบรับรองที่ยืนยันว่าเชื้อเพลิงถูกซื้อมาจากแหล่งที่ได้รับอนุญาต) และ
* ใบรับรองสภาพเครื่องยนต์: (เพื่อพิสูจน์ว่ารถยนต์อยู่ในสภาพพร้อมใช้งานบนท้องถนน)

ตั้งแต่ ค.ศ. 2017 จักรยานไฟฟ้าเริ่มได้รับความนิยมในเปียงยาง โดยประมาณร้อยละ 5 ของจักรยานทั้งหมดเป็นจักรยานไฟฟ้า ทั้งนี้มีทั้งจักรยานไฟฟ้าที่ผลิตภายในประเทศและจักรยานไฟฟ้าจากประเทศจีนวางจำหน่าย

## ป้ายจราจรในเกาหลีเหนือ

ตั้งแต่ ค.ศ. 1945/1946 การจราจรบนถนนถูกกำหนดให้วิ่งทางขวา ในเขตเมือง ความเร็วของการจราจรจะถูกกำหนดตามช่องจราจรที่ผู้ขับขี่กำลังใช้งานอยู่

ป้ายวงกลมสีแดงที่มีตัวเลขอยู่ภายในใช้เพื่อระบุขีดจำกัดความเร็วบนทางด่วน โดยปกติจะจำกัดความเร็วอยู่ที่ 80 และ 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมงสำหรับช่องขวาสุด ในบางครั้งช่องขวาสุดของทางด่วน เช่น บนทางด่วนเปียงยาง–มโยฮยัง จะมีการจำกัดความเร็วไว้ที่ 60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ในบริเวณใกล้ทางแยก

ในพื้นที่นอกเปียงยาง มักจะมีการใช้วงเวียนบริเวณทางแยกที่มีการจราจรคับคั่ง

กฎหมายเกาหลีเหนือห้ามการเดินเท้าหรือการปั่นจักรยานบนทางด่วน การจราจรบนทางด่วนถูกจำกัดไว้เฉพาะยานพาหนะที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น ซึ่งได้แก่ ยานพาหนะทางทหาร รถบัสระหว่างเมือง ยานพาหนะขนส่งฉุกเฉิน และยานพาหนะที่บรรทุกประชาชนเพื่อไปเยี่ยมชมสถานที่สำคัญทางปฏิวัติหรือนักท่องเที่ยวต่างชาติ

## ความร่วมมือเหนือ–ใต้

ความร่วมมือระหว่างเกาหลีเหนือและใต้ในด้านโครงสร้างพื้นฐานทางถนนมีการหารือกันอยู่เป็นประจำ โครงการเหล่านี้มักเกี่ยวข้องกับโครงการถนนที่เชื่อมเกาหลีทั้งสองเข้าด้วยกัน เช่น ถนนสู่แคซ็อง หรือถนนสู่เขตท่องเที่ยวภูเขาคึมกัง

ในการประชุมสุดยอดระหว่างเกาหลี มิถุนายน ค.ศ. 2000 การปรับปรุงซ่อมแซมถนนได้รับการกล่าวถึงในฐานะหัวข้อสำคัญเพื่อปรับปรุงความสัมพันธ์เหนือ–ใต้

ใน ค.ศ. 2013 ประธานาธิบดีพัก กึน-ฮเยเสนอเส้นทางคมนาคมขนส่งทางบกภายใต้ชื่อ "ข้อริเริ่มยูเรเซีย" (Eurasia Initiative) ซึ่งจะเชื่อมโยงจีนและรัสเซียเข้ากับเกาหลีใต้โดยผ่านทางเกาหลีเหนือ แต่โครงการนี้กลับไม่มีความคืบหน้าใด ๆ เนื่องมาจากมาตรการคว่ำบาตรที่บังคับใช้ต่อเกาหลีเหนือ

วันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2018 มีการตกลงที่จะปรับปรุงถนนของเกาหลีเหนือสองสายให้เป็นมาตรฐานสากล นอกจากนี้ยังมีแผนปรับปรุงทางรถไฟสายทงแฮบริเวณชายฝั่งตะวันออก และทางรถไฟสายกย็องอีที่เชื่อมต่อโซลกับเปียงยางโดยผ่านแคซ็อง

## แกลเลอรี

File:DPRK Highway.jpg|ทางด่วนเปียงยาง–แคซ็อง
File:Laika ac Pyongyang (7978789043).jpg|ทางแยกในเปียงยาง
File:1614_-_Nordkorea_2015_-_Panmunjon_DMZ_(22992820891).jpg|ถนนลาดยางไปยังพันมุนจ็อม บริเวณชายแดนติดกับเกาหลีใต้
File:Pyongyang side street.JPG|ถนนสายรองในแคซ็อง
File:2016-10-14 Countryside in North Korea.jpg|ถนนผ่านพื้นที่ชนบท
File:Fahey DSCF2113 (6074228483).jpg|ถนนที่มีคนเดินเท้า
File:Countryside north of Pyongyang.jpg|การจราจรบนถนนส่วนใหญ่เป็นคนเดินเท้าและนักปั่นจักรยาน
File:Road leading to the Ulim Waterfalls - North Korea (10352802746).jpg|เส้นทางสู่น้ำตกอูลิมใกล้ว็อนซัน
File:The road from Wonsan to Mt Kumgang. (15053830478).jpg|ถนนจากว็อนซันไปยังภูเขาคึมกัง เลียบไปตามทางรถไฟ
File:朝鲜村庄 A village of DPRK - panoramio.jpg|ถนนตัดผ่านหมู่บ้าน
File:1399 - Nordkorea 2015 - von Nampo nach Käsong (22971287212).jpg|ถนน


## อ้างอิง


## ดูเพิ่ม

### บทความที่เกี่ยวข้อง
* การขนส่งในประเทศเกาหลีเหนือ#ถนน

*