มัตสึโมโตะ รันงิคุ

**มัตสึโมโตะ รันงิคุ** () ตัวละครจากการ์ตูนเรื่องเทพมรณะ  เป็นยมทูตรองหัวหน้าหน่วยที่ 10 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์

## ลักษณะ/อุปนิสัย
รันงิคุ เป็นสาวสวย  ผมส้ม หน้าอกภูเขาไฟ มีไฝที่ใต้ปาก มักสวมชุดยมทูตจะมีผ้าคาดสีชมพูที่หัวไหล่  เป็นคนใจดี  แต่ขี้เกียจ ชอบพูดเรื่องหน้าอกขนาดมหึมาของตัวเองเป็นเรื่องปกติ แถมชอบดื่มเหล้า (โดยเฉพาะกับเพื่อนก๊งเหล้าอย่างหัวหน้าเคียวราคุ) แล้วก็ยังเป็นคนที่ชอบคิดไปเรื่อยเปื่อยอยู่เสมอ และยังเป็นคนแรกที่ได้ชิมอาหารฝีมือของอิโนะอุเอะ โอริฮิเมะอีกด้วย

## ประวัติ
รันงิคุ เป็นชาวเมืองลูคอน  ในตอนเด็กได้ถูกอิชิมารุ งินช่วยไว้จากความหิวโหย  ซึ่งงินยังเป็นคนที่ตั้งวันเกิดให้กับรันงิคุด้วยแอบชอบ อิชิมารุ งิน อยู่  แต่ต่อมาเขาก็ได้หายตัวไปอีก  จึงทำให้รันงิคุคิดมากเกี่ยวกับงินตลอดเวลาว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่  จนกระทั่งงินเป็นหนึ่งในคนร้ายที่ทรยศต่อ 13 หน่วยพิทักษ์ทำให้รันงิคุรู้สึกสงสัยในตัวของเขาอยู่เรื่อยมา

ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับหัวหน้าฮิซึกายะนั้นเป็นมาตั้งแต่ที่ฮิซึกายะยังเป็นชาวเมืองลูคอนทั่วไป เธอเจอเขาที่ร้านขายนัตโตะและออกปากต่อว่าเจ้าของร้านที่ไม่มีมารยาทกับฮิซึกายะและสั่งสอนให้ฮิซึกายะรู้จักตอบโต้กลับไปบ้าง คืนนั้นเธอสัมผัสได้ถึงแรงดันวิญญาณและตามรอยมาเจอฮิซึกายะที่กำลังปล่อยแรงดันวิญญาณน้ำแข็งออกมาจนยายหนาวจนตัวสั่น และเธอเองก็เป็นคนเอ่ยทักเรื่องที่ฮิซึกายะได้ยินเสียงของดาบฟันวิญญาณ และกล่าวว่าให้ไปเป็นยมทูตเสีย อย่างน้อยก็เพื่อไม่สร้างความลำบากให้ยาย ฮิซึกายะจึงเริ่มต้นการเป็นยมทูตด้วยการร่ำลายายไปเรียนที่สถาบันวิญญาณชินโอและไต่เต้าขึ้นกลายเป็นหัวหน้าของเธอในที่สุด 
รันงิคุเป็นหนึ่งในตัวละครที่น่าสงสารในเรื่องตัวหนึ่งเลยก็ว่าได้

* ของชอบ : ลูกพลับแห้ง
* ของที่เกลียด : หน่อไม้
* งานอดิเรก : นอนกลางวัน/อู้งานไปช็อปปิ้ง
* ความสามารถพิเศษ : รำญี่ปุ่น
* เวลาว่าง : ไปดื่มกับคนว่างงาน(หัวหน้าเคียวราคุ)เหมือนกัน หรือไปร้านขายของ(ขาช็อป)

## บทบาท
### ภาคโซลโซไซตี้
รันงิคุ เป็นคนมอบจดหมายของหัวหน้าไอเซ็นที่เขียนไว้ก่อนตายแก่ฮินาโมริ  จนกระทั่งฮินาโมริได้หนีออกจากคุก  ทำให้เกิดการต่อสู้ขึ้น  จนอิชิมารุกำลังจะพลั้งดาบใส่ฮินาโมริ  แต่รันงิคุมาหยุดไว้ได้ทัน  จนวันประหารคุจิกิ ลูเคีย หัวหน้าฮิตสึกายะและรันงิคุได้เข้าไปสำรวจ 46 วังกลาง  จนกระทั่งได้พบกับคิระ  และได้ต่อสู้กัน  แต่สุดท้ายก็ยุติลงเมื่อรองหัวหน้าโคเท็ตสึใช้วิถีมารประกาศเกี่ยวกับความจริงของเหตุการณ์ทั้งหมด และเธอได้จับ อิชิมารุ งิน แต่ก็ต้องพลาดท่าเพราะเมนอสมาช่วยไว้ ก่อนจากกันงินยังพูดขอโทษเธออีกด้วย

### ภาคเบาท์
รันงิคุ อิซึรุ ยูมิจิกะ และชูเฮย์ได้รับคำสั่งจากหัวหน้าฮิตสึกายะให้มาช่วยพวกอิจิโกะในการต่อสู้กับเบาท์  โดยรันงิคุได้ร่วมมือกับแช้ด  อุรูรุ  และโนบะในการต่อสู้กับเบาท์ที่ชื่อว่า "ซาวาตาริ"  โดยอุรูรุพลาดท่าถูกบาวร่าดอลล์ของซาวาตาริกลืนเข้าไปในมิติภายในท้องของบาวร่า  พวกรันงิคุจึงร่วมมือกันนำตัวอุรูรุออกมาจากท้องของบาวร่าจนได้  แต่สุดท้ายซาวาตาริก็หนีไปในที่สุด  

จนกระทั่งยูมิจิกะได้ค้นพบถ้ำที่เป็นที่อยู่ของเบาท์พวกรันงิคุจึงได้ลอบเข้าไป  แต่ก็เกือบพลาดท่าให้กับพวกเบาท์  แต่ก็โชคดีที่พวกอิจิโกะมาช่วยไว้ทัน  แต่สุดท้ายพวกเบาท์ก็หนีไปยังโซลโซไซตี้ได้ในที่สุด

### ภาคอารันคาร์
รันงิคุ เป็นหนึ่งในยมทูตที่ลงมาปฏิบัติงานที่โลกเพื่อต่อสู้กับอารันคาร์  เธอได้อาศัยอยู่กับอิโนะอุเอะ โอริฮิเมะ  โดยโอริฮิเมะได้เล่าความในใจให้เธอฟัง
ต่อมาพวกกิลเลียน และหนึ่งในEspada กริมเจอร์ ได้บุกมายังโลดมนุษย์ เธอได้ต่อสู้กับกิลเลียนตัวอ้วน จนเกือบพลาดท่า โชคดีที่ได้รับการสลายการจำกัด(ยมทูตชั้นสูงที่ลงมาโลกมนุษย์จะถูกจำกัดพลังและถ้าถึงคราวจำเป็นที่ต้องใช้พลังในการต่อสู้มากกว่านี้ก็จะปล่อยพลังให้มากถึง 5 เท่าเลยทีเดียว)จนสามารถชนะกิลเลียนได้ และอยู่ประจำโลกต่อไป (ตอนแทรกที่ไม่มีในหนังสือ)เธอเคยช่วยวิณญาณเด็กชายและต่อสู้กับฮอลโลว์ และถึงเวลาสำคัญที่Espadaบุกมาถึง 4-5 ตน เธอต่อสู้กับรูปี้ Eapada หมายเลข 6 ที่พึ่งได้อันดับใหม่เกือบตายโชคดีที่ อุราฮาระ คิสึเกะ มาช่วยไว้ทัน ต่อมาได้ซ้อมรบเพื่อเตรียมสู้กับไอเซ็น

### ภาคไอเซ็นบุกโลกมนุษย์
เธอได้สู้กับอารันคาร์แต่กลับโดนอารันคาร์เล่นงานจนเกือบหมดท่า เธอโดนพวกฟราเชี่ยนของฮาริเบล ทำร้ายจนท้องซีกทางด้านขวาของเธอขาดไป แต่โชคดีที่หัวหน้ายามาโมโตะได้มาช่วยเอาไว้ และเธอก็ได้รับการรักษาจากคิระแต่ยังไม่หายดี เธอก็ได้ติดตามงินเพื่อนเก่าของเธอไปหลังจากที่งินและไอเซ็นไปเมืองคาราคุระของจริงแล้ว และได้ไปขวางคันออนจิที่จะต่อสู้กับไอเซ็น ไม่ทันที่จะคุยอะไรกับไอเซ็น งินได้พาตัวเธอไปบนดาดฟ้าของตึก หลังคุยกันไม่นานงินตัดสินใจใช้วิถีมาร "ฮาคุฟุคุ" ทำให้เธอสลบไปเพื่อไม่ให้เธอไปเผชิญหน้ากับไอเซ็น จากนั้นงินก็ไปทรยศไอเซ็นแต่ไม่สำเร็จโดนไอเซ็นเล่นงานจนบาดเจ็บสาหัส หลังจากที่รันงิคุฟื้นคืนสติก็รับรู้ถึงงินว่าได้รับบาดเจ็บ จึงถลาลงไปร้องไห้เรียกงินหวังให้ฟื้นสติ แต่ก็ถูกไอเซ็นจะเล่นงานโชคดีของเธอที่อิจิโกะมาช่วยทัน และพาไอเซ็นไปสู้ที่ไกลจากตัวเธอ ภายหลังจากที่ ชนะไอเซ็นกลับมา ระหว่างที่เธออยู่กับฮิซึกายะที่กำลังฝึกซ้อมเพื่อฮินาโมริอยู่นั้น เธอได้เข้าใจถึงความหมายว่า "ทำไมอิชิมารุ งิน ถึงได้ไปไหนมาไหนไม่บอกเธอ "และเธอได้บอกความในใจด้วยว่า "เธอชอบเขา"

##### ข้อสงสัย
จากตอนอดีตของงินในวัยเด็ก ที่ไปพบรันงิคุครั้งแรก ที่ในมือไอเซ็นถือโฮเคียคุไว้กับลูกน้องยมทูต 3 คน ที่คุกเข่าอยู่ และสภาพของรันงิคุในวัยเด็กนอนสลบเหมือนถูกทำร้าย  แต่จากข้อคิดพิจารณาแล้ว 
1.ตอนที่ 416 (ฉบับบการ์ตูน)งินได้พยายามแย่งโฮเงียคุจากไอเซ็นแต่ไม่สำเร็จ งินได้คิดขอโทษรันงิคุว่า "ไม่สามารถเอาสิ่งที่เธอถูกช่วงชิงคืนมาได้"ซึ่งก็น่าจะสรุปได้ว่า ไอเซ็นกับลูกน้องทำร้ายรันงิคุเพื่อแย่งโฮเงียคุซึ่งมันต้องเกี่ยวข้องกับรันงิคุ
2.Bleach อ.คุโบะ จากการเขียนเนื้อเรื่อง เท่าที่ดูมา ต้องไม่มีแนวข่มขืน อนาจาร แบบนี้แน่นอน

## ดาบฟันวิญญาณ
### ขั้นต้น (ชิไค)
***ชื่อ** : ไฮเนโกะ () 
***คำปลดปล่อย** : จงคร่ำครวญ () 
***ลักษณะ** : คมดาบจะสลายกลายเป็นขี้เถ้า
***รูปร่างที่แท้จริง** : ลักษณะเป็นครึ่งมนุษย์ครึ่งแมว ใส่ชุดขนแมวสีชมพู ผิวสีแทน ผมสีแดง นิสัยคล้ายรันงิคุแต่ขี้โวยวายกว่า หลงรักเฮียวรินมารุของฮิซึกายะและมักเรียกว่า "ดาร์ลิ้ง"อยู่ตลอด เป็นคู่กัดกับโทบิอุเมะของฮินาโมริ ทะเลาะกันตลอดเวลา และยังชอบเรียกรังงิคุว่า "ป้า" อีกด้วยจนทำให้รันงิคุรำคาญ
***ความสามารถ** : ขี้เถ้าที่สลายจากดาบซึ่งจะพุ่งเข้าเฉือนร่างของคู่ต่อสู้อย่างรวดเร็วและรุนแรง หรือเข้าไปโอบล้อมศัตรูทำให้เกิดบาดแผล  ซึ่งคล้ายกันกับ "เซ็มบง ซากุระ" ของคุจิกิ เบียคุยะแต่เนื่องจากนิสัยขี้เกียจ ดื้อรั้นและเห็นแก่ตัวของไฮเนโกะ ทำให้ควบคุมได้ยาก แต่อย่างไรก็ตามไฮเนโกะสามารถเป็นทั้งดาบ เป็นทั้งโล่ได้ ซึ่งสามารถกันได้ทุกอย่าง แล้วยังสามารถทำให้เกิดพายุขี้เถ้า ซึ่งจะขังศัตรูไว้ในพายุ และขี้เถ้าจะโจมตีศัตรูที่อยู่ในพายุไปเรื่อยๆ จนกว่าศัตรูจะสิ้นชีพ

## ขั้นปลดปล่อยสวัสดิกะ (บังไค)

* ช่วงหลังได้ฝึกบังไค  โยรุย ไฮเนโกะ ( ญี่ปุ่น 鎧灰猫 Yoroi Haineko เกราะแมวขี้เถ้า)
ลักษณะ  ขี้เถ้า รวมกลายเป็นเกราะแข็งดั่งเหล็กกล้า ล้อมรอบ ลำตัว
หมวดหมู่:ตัวละครในเทพมรณะ
หมวดหมู่:ตัวละครอนิเมะและมังงะที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:รองหัวหน้าหน่วย (13 หน่วยพิทักษ์)
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย