open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ซาร์มีซา บิลเชสกู

**ซาร์มีซา บิลเชสกู**  ( หรือ Sarmiza หรือ **ซาร์มีเซเกตูซา**; Sarmisegetuza, หรือสกุลในภายหลังของชีวิต **บิลเชสกู-อาลีเมอนิชเตอานู**, Bilcescu-Alimănişteanu; 27 เมษายน 1867 – 26 สิงหาคม 1935) เป็นนักฎหมายชาวโรมาเนีย สตรีคนแรกที่ศึกษาวิชานิตศาสตร์ ได้รับปริญญาเอกในสาขานิติศาสตร์จากคณะนิติศาสตร์ปารีส และเป็นสตรีคนแรกของโรมาเนียที่ได้ประกอบอาชีพในสายงานกฎหมาย สามีของเธอคือวิศวกร กอนซตันติน อาลีเมอนิชเตอานู

## ชีวประวัติ
เธอมีภูมิหลังจากครอบครัวที่มีความสัมพันธ์เกี่ยวเนื่องกับอีโยน เบรอตีอานู

เธอเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยปารีสในปี 1884 และได้รับการต้อนรับที่ไม่สู้ดีนัก ตามคำบอกเล่าของ Edmond Louis Armand Colmet De Santerre ศาสตราจารย์ด้านกฎหมายแพ่ง ซึ่งระบุว่า "เราลังเลที่จะให้คำยินยอมตามที่นางบิลเชสกูเรียกร้อง ไม่ฉะนั้นเราคงต้องให้มีตำรวจประจำการที่โถงสอนหนังสือ" และแม้เธอจะได้รับเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยปารีสแล้วก็ตาม เจ้าหน้าที่หน้าประตูไม่ยอมเปิดประตูให้เธอเข้าไปภายในอาคารของมหาวิทยาลัย เธอเคยเขียนบ่นถึงพฤติกรรมนี้ว่าช่างขัดกันเหลือเกินกับคติพจน์ *[[Liberté, égalité, fraternité|เสรีภาพ เสมอภาค ภราดรภาพ]]* ที่จารึกไว้เหนือบานประตูนั้น กระนั้นหลังสิ้นสุดปีแรกของการศึกษา Colmet De Santerre ได้รายงานแก่นักศึกษาที่มารวมตัวกัน โดยกล่าวถึงบิลเชสกูว่ามี "ความมุมานะมากยิ่งไปกว่าคำเชิดชูทั้งปวง และเป็นผู้ปฏิบัติตนเป็นตัวอย่าง" และขอขบคุณนักศึกษาชายที่ได้ "ต้อนรับเธอประดุจพี่/น้องสาวคนหนึ่ง" สุนทรพจน์นี้ของเขาได้รับการปรบมือกราวในหอประชุมจากผู้ฟัง

เธอได้รับใบอนุญาตประกอบอาชีพในปี 1887 ในปี 1890 ซึ่งรายงานจำนวนนักศึกษาสตรีทั้งหมดในฝรั่งเศสมี 71% เป็นชาวต่างชาติ บิลเชสกูถือเป็นหนึ่งในสตรีชาวยุโรปคนแรก ๆ ที่จบการศึกษาปริญญาเอกด้านนิติศาสตร์ เป็นรองจาก Marie Popelin ในปี 1888 วิทยานิพนธ์จบของเธอมีชื่อว่า *De la condition légale de la mère* ("ว่าด้วยสถานะทางกฎหมายของมารดา") ในช่วงเวลาไล่เลี่ยกันในทศวรรษ 1880s โรมาเนียยังได้รับสตรีโรมาเนียคนแรกที่จบการศึกษาแพทยศาสตร์ ซึ่งคือ คริสตีนา คุตซารีดา

ในปี 1891 ภายใต้การสนับสนุนของกอนซตันติน ดิสเศสกู เธอได้การยอมรับเข้าร่วมสถานะเต็มในสมาคมเนติบัณฑิตเทศมณฑลอิลฟอฟซึ่งมีเขตรับผิดชอบครอบคลุมเมืองหลวงบูคาเรสต์ นอกจากจะเป็นสตรีคนแรกในโรมาเนียที่ได้รับตำแหน่งเข้าสู่เนติบัณฑิตยสภาแล้ว ยังถือเป็นครั้งแรก ๆ ที่เกิดก่อนหลายประเทศอื่นในยุโรป นักกฎหมายชาวเบลเยียมและนักการเมืองเสรีนิยม ลุยส์ ฟรังค์ ยินดีกับเหตุการณ์นี้อย่างมาก และเชิดชูว่าเป็น "นวัตกรรมครั้งใหญ่"

อย่างไรก็ตาม เธอไม่เคยได้ประกอบอาชีพว่าความ ในขณะที่สตรีคนต่อมาที่สมัครเข้ายังสมาคมเนติบัณฑิตในปี 1901 (ประจำเขตเทศมณฑลอิลฟอฟเช่นกัน) เอเลนา ปอปอวีชี (Elena Popovici) ถูกปฏิเสธการเข้าร่วม บิลเชสกูสมรสกับวิศวกร กอนซตันติน อาลีเมอนิชเตอานู หกปีหลังเข้าร่วมสมาคมเนติบัณฑิตและเกษียณจากอาชีพการงาน ในขณะนั้นเธอยังคงมีบทบาทในการเรียกร้องสิทธิสตรี และเป็นหนึ่งในสมาชิกชุดแรกของ *Societatea Domnişoarelor Române* (สมาคมยุวสตรีโรมาเนีย) ในปี 1915 เธอร่วมกับอานา ฮาเรต, ซาบีนา กันตากูซีโน และ มารียา ฟีลีเปสกู จัดตั้งคณะกรรมการภายใต้พระบรมราชินูปถัมภ์ของสมเด็จพระราชินีมารี ทำการเรียกร้องการให้การศึกษาทดแทนสำหรับสตรีที่ถูกปฏิเสธการศึกษาขั้นสูง กระนั้นข้อเรียกร้องนี้ไม่สำเร็จ

## อ้างอิง
มหาอำมาตย์พระที่นั่งจงจี้

**มหาอำมาตย์พระที่นั่งจงจี้** หรือ **จงจี้เตี้ยนต้าเสวียซื่อ** () เดิมเรียกว่าฮั่วไกเตี้ยนต้าเสวียซื่อ (華蓋殿大學士) คือ ตำแหน่งหนึ่งในคณะรัฐบาลต้าเสวียซื่อ ของราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง ปรากฏครั้งแรกในช่วงต้นราชวงศ์หมิง เป็นขุนนางขั้น 5 ชั้นเอก ทำหน้าที่ตรวจฎีกา กลั่นกรอง แล้วลงมติตามสมควร

## ประวัติศาสตร์
ในรัชศกหงหวู่ปีที่ 13 (ค.ศ. 1380) ช่วงต้นราชวงศ์หมิง หมิงไท่จู่เกาหวงตี้สังหารหู เหวย์ยง และยกเลิกตำแหน่งอัครเสนาบดี ที่มีมานานกว่า 2,000 ปี แล้วตั้งให้กระทรวงทั้งหกขึ้นตรงต่อจักรพรรดิ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากภาระงานที่มากเกินไป ในรัชศกหงหวู่ปีที่ 15 หมิงไท่จู่เกาหวงตี้จึงต้องตั้งต้าเสวียซื่อขึ้นเพื่อช่วยแบ่งเบางานของจักรพรรดิ ในตอนแรกต้าเสวียซื่อยังไม่มีอำนาจที่มากนัก โดยทำหน้าที่คล้ายกับเลขานุการในปัจจุบัน หลังจากนั้น จักรพรรดิหมิงเฉิ่งจู่ นับแต่สมัยจักรพรรดิหมิงซวนจง เนื่องจากจักรพรรดิเริ่มพึ่งพาต้าเสวียซื่อในการทำงานมากขึ้น ประกอบกับฎีกาทั้งหมดจะต้องผ่านต้าเสวียซื่อก่อนแล้วจึงจะส่งให้จักรพรรดิ จึงทำให้อำนาจของต้าเสวียซื่อเริ่มมีมากขึ้น

ในรัชกาลของจักรพรรดิเจียจิ้ง ได้เปลี่ยนชื่อจากฮั่วไกเตี้ยนเป็นจงจี้เตี้ยน และในสมัยราชวงศ์ชิงได้เปลี่ยนชื่อจงจี้เตี้ยนเป็นจงเหอเตี้ยน

ในรัชศกคังซีปีที่ 20 (ค.ศ. 1681) หลังจากถู่ไห่ (圖海) ถึงแก่กรรม ก็ไม่มีใครรับตำแหน่งนี้อีกเลย

ในวันที่ 4 ธันวาคม รัชศกเฉียนหลงปีที่ 13 (22 มกราคม ค.ศ. 1749) คณะรัฐบาลต้าเสวียซื่อ ได้เปลี่ยนจากสี่พระที่นั่งสองศาลา เป็นสามพระที่นั่งสามศาลา และตำแหน่งมหาอำมาตย์พระที่นั่งจงเหอ ถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หน่วยงานจีนโบราณ
หมวดหมู่:ระบบราชการจีนโบราณ
หมวดหมู่:ประเทศจีน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์จีน
หมวดหมู่:ข้าราชการจีนโบราณ
หมวดหมู่:ขุนนางจีน
มหาอำมาตย์ศาลาเหวินหยวน

**มหาอำมาตย์ศาลาเหวินหยวน** หรือ **เหวินหยวนเก๋อต้าเสวียซื่อ** () คือ ตำแหน่งหนึ่งในคณะรัฐบาลต้าเสวียซื่อ ของราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง ปรากฏครั้งแรกในช่วงต้นราชวงศ์หมิง เป็นขุนนางขั้น 5 ชั้นเอก ทำหน้าที่ตรวจฎีกา กลั่นกรอง แล้วลงมติตามสมควร

ในรัชศกหงหวู่ปีที่ 15 (ค.ศ. 1382) หมิงไท่จู่ได้จัดตั้งคณะรัฐบาลต้าเสวียซื่อขึ้นเพื่อช่วยแบ่งเบางานของจักรพรรดิ โดยคัดเลือกบันฑิตจากสำนักฮั่นหลิน ให้ดำรงตำแหน่งในคณะรัฐบาลต้าเสวียซื่อ ซึ่งตอนแรกต้าเสวียซื่อยังไม่มีอำนาจที่มากนัก โดยทำหน้าที่คล้ายกับเลขานุการในปัจจุบัน หลังจากนั้น จักรพรรดิหมิงเฉิ่งจู่ นับแต่สมัยจักรพรรดิหมิงซวนจง เนื่องจากจักรพรรดิเริ่มพึ่งพาต้าเสวียซื่อในการทำงานมากขึ้น ประกอบกับฎีกาทั้งหมดจะต้องผ่านต้าเสวียซื่อก่อนแล้วจึงจะส่งให้จักรพรรดิ จึงทำให้อำนาจของต้าเสวียซื่อเริ่มมีมากขึ้น

ในสมัยราชวงศ์ชิง ได้รับการเลื่อนขั้นจากขุนนางขั้น 5 ชั้นเอก เป็นขุนนางขั้น 1 ชั้นเอก อย่างไรก็ตาม อำนาจและความรับผิดชอบไม่มีมากเท่าของราชวงศ์หมิง เพราะจักรพรรดิหย่งเจิ้งได้ก่อตั้ง สภาความลับทหาร ทำให้มหาอำมาตย์ศาลาเหวินหยวนมีหน้าที่ดูแลกิจการทั่วไปของรัฐและออกประกาศฎีกาเท่านั่น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หน่วยงานจีนโบราณ
หมวดหมู่:ระบบราชการจีนโบราณ
หมวดหมู่:ประเทศจีน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์จีน
หมวดหมู่:ข้าราชการจีนโบราณ
หมวดหมู่:ขุนนางจีน
มีววิง (เทคนิคการปรับโครงสร้างใบหน้า)

**การมีววิง** () เป็นหนึ่งในรูปแบบของการฝึกท่าทางในช่องปากที่มีจุดประสงค์เพื่อปรับปรุงโครงสร้างขากรรไกรและใบหน้า  ได้รับการตั้งชื่อตามไมค์และจอห์น มีว ทันตแพทย์จัดฟันชาวอังกฤษซึ่งเป็นที่ถกเถียงกันในวงการ ผู้คิดค้นเทคนิคนี้โดยเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิบัติที่พวกเขาเรียกว่าออร์โธโทรปิกส์ (Orthopedics) โดยเกี่ยวข้องกับการวางลิ้นไว้ที่เพดานปากและใช้แรงดันขึ้น โดยมีจุดประสงค์เพื่อปรับเปลี่ยนโครงสร้างของขากรรไกร   ไม่มีงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่น่าเชื่อถือใด ๆ พิสูจน์ถึงประสิทธิภาพของออร์โธโทรปิกส์ได้  ตั้งแต่ ค.ศ. 2019 มีววิงได้รับการรายงานข่าวจากสื่ออย่างกว้างขวางเนื่องจากมีกระแสไวรัลบนโซเชียลมีเดีย  โดยเฉพาะในวัฒนธรรมย่อยอินเซลและลุคส์แมกซ์ซิง (looksmaxxing) 
ในขณะที่เทคนิคนี้ได้รับการกล่าวอ้างถึงข้อสรุปที่น่าเชื่อถือ  ทันตแพทย์จัดฟันจำนวนมากเชื่อว่าการมีววิงยังไม่มีหลักฐานว่าเป็นวิธีทางเลือกในการรักษาแทนการผ่าตัดจัดฟันได้  ไมค์ มีวถูกขับออกจากสมาคมทันตกรรมจัดฟันแห่งอังกฤษ  และกำลังเผชิญกับการพิจารณาคดีประพฤติมิชอบเนื่องจากอาจก่อให้เกิดอันตรายต่อผู้ป่วยเด็กที่เข้ารับการรักษาของเขา 

## ในสื่อต่าง ๆ
เทคนิคนี้ถูกใช้เป็นอินเทอร์เน็ตมีม บนแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดีย เช่นติ๊กต็อก ผู้สร้างเนื้อหาชี้ไปที่กรามเพื่อสื่อถึงการมีววิง&#x5B;*[[วิกิพีเดีย:ต้องการอ้างอิง|<span title="This claim needs references to reliable sources. (February 2024)">ต้องการอ้างอิง</span>]]*&#x5D;

## อ้างอิง


หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์เทียม
หมวดหมู่:ความสวยงาม
ผยอง

**ผยอง** เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวดราม่า โรแมนติก สร้างจากบทประพันธ์ของ ดวงดาว ซึ่งเป็นนามปากกาของหม่อมเจ้าสวาสดิ์วัฒโนดม ประวิตร ถูกนำมาสร้างแล้วทั้งหมด 2 ครั้ง ครั้งแรกคือในปี 2536 สร้างโดยดาราวิดีโอ จากการกำกับของจรูญ ธรรมศิลป์ นำแสดงโดย หนุ่ม ศรราม เทพพิทักษ์ และกบ สุวนันท์ คงยิ่ง ออกอากาศทางช่อง 7 ทุกวันจันทร์–อังคาร เวลา 21.00–22.15 น. ระหว่างวันที่ 2 มีนาคม ถึง 25 พฤษภาคม 2536 มีจำนวนทั้งสิ้น 26 ตอน

ส่วนครั้งที่ 2 คือในปี 2543 ออกอากาศทางช่อง 3 จากการกำกับของอดีตนักแสดงและผู้กำกับระดับตำนานผู้ล่วงลับ อดุลย์ ดุลยรัตน์ นำแสดงโดย ออย ธนา สุทธิกมล และโบว์ ปรารถนา องค์ชัยศักดิ์

โดยก่อนหน้านั้นได้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ขนาด 35 มม. พากย์เสียงในฟิล์ม สร้างโดย อินทรวิจิตรภาพยนตร์ จากการกำกับของครูชาลี อินทรวิจิตร เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2518 นำแสดงโดย ตุ้ย สุริยา ชินพันธุ์ รับบท เหินฟ้า ซึ่งนับเป็นการรับบทพระเอกเต็มตัวครั้งแรกของสุริยา และ ปุ๊ ปิยะมาศ โมนยะกุล รับบท สวยหรือนะสื่อ

## นักแสดง

## เกร็ด
ในตอนแรกละครเรื่อง ผยอง เวอร์ชั่นปี 2536 ได้มีการวางตัว ปู วิชชุดา สวนสุวรรณ ซึ่งกำลังโด่งดังจากละครเรื่องอรุณสวัสดิ์ ให้มารับบท สวย หรือ นะสื่อ โดยมีการถ่ายทำไปบ้างแล้วแต่เสียชีวิตไปเสียก่อนจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ทำให้บทนี้ตกเป็นของ กบ สุวนันท์ นางเอกรุ่นน้องร่วมช่องและต้องเริ่มถ่ายใหม่ทั้งหมด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2518
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยดาราวิดีโอ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย จรูญ ธรรมศิลป์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย อดุลย์ ดุลยรัตน์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ชาลี อินทรวิจิตร
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1970
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1990
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2000
คณะมหาอำมาตย์

**คณะมหาอำมาตย์** หรือ **เน่ย์เก๋อต้าเสวียซื่อ** () คือ คณะรัฐบาลที่ก่อตั้งขี้นในสมัยราชวงศ์หมิง ประกอบด้วย 

*มหาอำมาตย์พระที่นั่งจงจี้ (中极殿大学士)
*มหาอำมาตย์พระที่นั่งเจี้ยนจี่ (建极殿大学士)
*มหาอำมาตย์พระที่นั่งเหวินฮั่ว (文华殿大学士) 
*มหาอำมาตย์พระที่นั่งอู่อิง (武英殿大学士)
*มหาอำมาตย์ศาลาเหวินหยวน (文渊阁大学士)
*มหาอำมาตย์ศาลาตง (东阁大学士)

หน้าที่หลัก คือ ตรวจฎีกา กลั่นกรอง แล้วลงมติตามสมควร ซึ่งสมาชิกอาวุโสสุดเรียกกันทั่วไปว่า อำมายต์นายก  (首輔 "โฉวฝู่")

ในสมัยราชวงศ์ชิง หลังรัชศกหย่งเจิ้งปีที่ 8 (ค.ศ. 1730) คณะรัฐบาลต้าเสวียซื่อได้เลื่อนขั้นจากขุนนางขั้น 5 ชั้นเอก เป็นขุนนางขั้น 1 ชั้นเอก และในวันที่ 4 ธันวาคม รัชศกเฉียนหลงปีที่ 13 (22 มกราคม ค.ศ. 1749) คณะรัฐบาลต้าเสวียซื่อ ได้เปลี่ยนจากสี่พระที่นั่งสองศาลา เป็นสามพระที่นั่งสามศาลา และตำแหน่งมหาอำมาตย์พระที่นั่งจงเหอถูกยกเลิก มีการตั้งมหาอำมายต์ศาลาถี่เริ่น (体仁阁大学士) ขึ้นมาแทน

## โฉวฝู่

โดยทั่วไปแล้วในสมัยราชวงศ์หมิง โฉวฝู่หมายถึงขุนนางที่เข้าร่วมรัฐบาลต้าเสวียซื่อนานที่สุด เป็นผู้อาวุโสที่สุด และมีตำแหน่งทางการสูงสุด ด้วยปัจจัยนี้มักจะได้รับความไว้วางใจจากจักรพรรดิมากที่สุด  ทำให้มีอำนาจและสถานะที่สำคัญ นอกจากจะมีโฉวฝู่ ยังมีตำแหน่งรองอำมายต์นายก (次輔"ชื่อฝู่")

### อำนาจของโฉวฝู่

ในสมัยราชวงศ์หมิงโฉวฝู่เป็นประธานของรัฐบาลต้าเสวียซื่อและมีอำนาจมากที่สุด โดยเฉพาะอำนาจในการ "ร่างหมาย" 

* ประการแรกโฉวฝู่มีอำนาจในการลงหมึกสีชาดแทนจักรพรรดิ
* ประการที่สองโฉวฝู่อิทธิพลต่อหกกระทรวง
* ประการที่สามโฉวฝู่มักจะควบตำแหน่งอื่นด้วย

นอกจากนี้ยังมีอำนาจในการหักล้างพระราชโองการที่ไม่เหมาะสมของ จักรพรรดิด้วยการส่งคืนจักรพรรดิ ซึ่งอำนาจที่แท้จริงของโฉวฝู่นั่นจะแตกต่างกันไปในแต่ละคน แต่มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่กล้าที่ใช้อำนาจที่แท้จริงของโฉวฝู่ เช่น จาง จฺวีเจิ้ง เป็นต้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หน่วยงานจีนโบราณ
หมวดหมู่:ระบบราชการจีนโบราณ
หมวดหมู่:ประเทศจีน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์จีน
หมวดหมู่:ข้าราชการจีนโบราณ
หมวดหมู่:ขุนนางจีน
กระทรวงธรรมการ (จีนโบราณ)

**กระทรวงธรรมการ** หรือ **หลี่ปู้** () เป็นหน่วยงานระดับกระทรวงในยุคจีนโบราณ

## ประวัติศาสตร์

กระทรวงธรรมการก่อตั้งขึ้นในสมัยราชวงศ์เว่ยเหนือ ภายหลังราชวงศ์สุย ก็ได้กลายเป็นหนึ่งในหกกระทรวง ทำหน้าที่ดูแลเครื่องบรรณาการ พิธีเซ่นไหว้ พิธีกรรม การศึกษา การสอบขุนนาง

ในสมัยราชวงศ์ซ่งอยู่ภายใต้สำนักซ่างซู ต่อมาในสมัยราชวงศ์หยวน และช่วงต้นราชวงศ์หมิงอยู่ภายใต้สำนักจงซู ต่อมาจักรพรรดิหมิงไท่จู่ได้ยกเลิกตำแหน่งอัครเสนาบดี และให้กระทรวงทั้งหกปฏิบัติตามคำสั่งของจักรพรรดิโดยตรง

ในสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง กระทรวงธรรมการประกอบด้วย 4 กรม ดังนี้ (仪制清吏司"อี้จื้อชิงลี้ซือ")、(祠祭清吏司 "ฉื่อจี้ชิงลี้ซือ")、(主客清吏司 "จู๋เค้อชิงลี้ซือ")、(精膳清吏司 "จิงซ้านชิงลี้ซือ")

ในรัชศกซวนถงปีที่ 3 (ค.ศ.1911) กระทรวงธรรมการเปลี่ยนชื่อเป็นสภามหกรรม (典礼院 "เตี๋ยนหลี่ย่วน")

### กระทรวงธรรมการ[[ราชวงศ์ถัง]]

กระทรวงธรรมการของราชวงศ์ถังสืบทอดระบบเก่าของราชวงศ์สุย และเป็นหนึ่งในหกกระทรวงภายใต้สำนักซ่างซู ประกอบด้วย 4 กรม ดังนี้

*กรมธรรมการ (礼部司 "หลี่ปู้ซือ"): รับผิดชอบงานพระราชพิธีและดนตรี โรงเรียน สถาบัน เสื้อผ้า ตราของทางราชการ ฤกษ์มงคล พิธีศพ และเรื่องอื่นๆ

*กรมพิธีการ (祠部司 "ฉื่อปู้ซือ"): รับผิดชอบในการจัดการการบูชาบรรพบุรุษ การบูชายัญ ดาราศาสตร์ นาฬิกาน้ำ การแกะสลัก วันครบรอบการสวรรคตของจักรพรรดิและจักรพรรดินี ข้อห้ามพระอารามนาม การทำนายดวงชะตา การแพทย์ นักบวช และกิจการอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง

*กรมเกษตรอาหาร (膳部司 "ซ้านปู้ซือ"): รับผิดชอบการจัดหาสุราอาหาร และเก็บน้ำแข็ง

*กรมอาคันตุกะ (主客司 "จู๋เค่อซือ"): รับผิดชอบในการจัดการต้อนรับและจัดหาสิ่งของจำเป็นในชีวิตประจำวันแก่พระบรมราชวงศ์ เครื่องบรรณาการ

### ขุนนางในกระทรวงธรรมการ[[ราชวงศ์ถัง]]

*เสนาบดีว่าการกระทรวงธรรมการ (礼部尚书"หลี่ปู้ซ่างซู") จำนวน 1 คน เป็นขุนนางขั้น 3 ชั้นเอก
*เสนาบดีช่วยกระทรวงธรรมการ (礼部侍郎 "หลี่ปู้ซื่อหลาง") จำนวน 1 คน เป็นขุนนางขั้น 4 ชั้นเอก
*จางวางกรม (郎中 "หลางจง") กรมละ 1 คน เป็นขุนนางขั้น 5 ชั้นรอง
*เจ้ากรม (员外郎 "หยวนไว่หลาง") กรมละ 1 คน เป็นขุนนางขั้น 6 ชั้นรอง
*สมุบาญชีย์ (主事 "จู่ซื่อ") กรมละ 2 คน เป็นขุนนางขั้น 8 ชั้นรอง
*เสมียน (令史 "ลิ่งซือ") กรมละ 5 คน
*เสมียนผู้ช่วย (书令史 "ซูลิ่งซือ") กรมละ 11 คน
*ผู้กำกับ (亭长 "ถิ่งจาง") กรมละ 6 คน
*ผู้ดูแล (掌固 "จางกู้") กรมละ 8 คน

## อ้างอิง

* 《新唐书·百官志一》：“吏部。尚书一人，正三品；侍郎二人，正四品上；郎中二人，正五品上；员外郎二人，从六品上，掌文选、勋封、考课之政。以三铨之法官天下之材，以身、言、书、判、德行、才用、劳效较其优劣而定其留入，为之注拟……其属有四：一曰吏部，二曰司封，三曰司勋，四曰考功。”
* 《增修互注礼部韵略》版本考述——兼释元代屡刊《增修互注礼部韵略》的原因
* 高福顺.  辽朝礼部贡院与知贡举考论。
* 杨惠玲.  论辽的礼部贡院及科举。

หมวดหมู่:หน่วยงานจีนโบราณ
หมวดหมู่:ระบบราชการจีนโบราณ
หมวดหมู่:ประเทศจีน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์จีน
เอลีซาเบตา รีเซอา

**เอลีซาเบตา รีเซอา** (; 28 มิถุนายน 1912 – 4 ตุลาคม 2003) เป็นสมาชิกแนวร่วมต้านคอมมิวนิสต์ชาวโรมาเนียในแถบเขาเฟอเกอรัชในวอลเลเกียเหนือ หลังการปฏิวัติโรมาเนียปี 1989 เธอกลาขมาเป็นสัญลักษณ์ของขบวนการต้านทานคอมมิวนิสต์

## ชีวประวัติ
รีเซอาเกิดเมื่อปี 1912 ในดอมเนชต์ หมู่บ้านในเทศมณฑลอาร์เจช ในเทือกเขาคาร์เพเทียนใต้ บิดและมารดาคืออียอน ชุตซา (Ion Șuța) และมารียา ชุตซา (Maria Șuța) ซึ่งเป็นไพร่ติดที่ดิน เมื่ออายุ 19 ปี เธอย้ายไปยังหมู่บ้านใกล้ ๆ ซึ่งคือนุกชออารา ที่เธอแต่งงานกับกียอร์กีเย รีเซอา (Gheorghe Rizea) ซึ่งเป็นลูกจ้างของกียอร์กีเย ชุตซา (Gheorghe Șuța) ลุงเธอ

หลังสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพโซเวียตนำเอารัฐบาลคอมมิวนิสต์มาประกาศใช้ในโรมาเนีย ลุงของรีเซอาซึ่งเป็นผู้นำท้องถิ่นของพรรคชาวนาแห่งชาติถูกฆาตกรรมโดยตำรวจลับในวันเลือกตั้ง แต่ไม่ทราบว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในปี 1946 หรือ 1948 สามีของรีเซอาจึงเข้าร่วมเป็นทหารกองโจรต้านคอมมิวนิสต์ ไฮดูชีย์ มุสเชลูลุย ซึ่งนำโดยกียอร์กีเย อาร์เซเนสกู ส่วนเอลีซาเบตาให้การสนับสนุนอาหารและอื่น ๆ แก่กองทหาร เมื่อคืนวันที่ 18 มิถุนายน 1949 สมาชิกขอบกลุ่มอาร์เซเนสกูถูกตำรวจลับลอบโจมตี มีผู้เสียชีวิตสองราย และที่เหลือหลบหนีไปได้ หลังจากนั้นกองพลของตำรวจลับจึงทำการสำรวจพื้นที่ครั้งใหญ่ใช้พลทหารรวมสองกองพันรอบบริเวณ รีเซอาถูกจับกุมจากการให้ความช่วยเหลือกลุ่ม ถูกทุบตี และนำตัวไปเรือนจำปีเตชต์ ถูกคุมขังนาน 18 เดือนขณะรอการตัดสิน จากนั้นจึงถูกตัดสินจำคุกเจ็ดปี

หลังถูกปล่อยตัวจากคุก เธอยังคงให้อาหารและส่งข่าวสารแก่นักต่อสู้ต้านคอมมิวนิสต์ในเทือกเขาคาร์เพเทียนใต้ เมื่ออาร์เซเนสกูถูกจับกุมในปี 1961 เธอก็ถูกดำเนินคดีเช่นกัน และถูกประกาศให้เป็น "*dușman al poporului*" (ดุชมันอัลปอปอรูลุย; ศัตรูของประชาชน) และตัดสินจำคุก 25 ปี อยู่ที่เรือนจำสตรีในมิสเลอา สามปีต่อมา ในปี 1964 จึงได้รับการปล่อยตัวจากข้อตกลงนิรโทษกรรม (general amnesty)

ตลอดสิบสองปีในคุก เธอถูกกระทำทารุณหลายรูปแบบ เช่น ถูกจับมัดแขวนโดยใช้เส้นผมของเธอเองจากตะขอ แล้วจึงถูกทุบตีจนสลบไปเพราะมีซี่โครงหัก นอกจากนี้ถูกโกนหัว, เผา, ทุบตีด้วยพลั่ว เมื่อออกจากเรือนจำ เธอไม่มีทั้งผมและเดินไม่ได้ เพราะเข่าถูกทุบทำลายไปหมด

หลังการปฏิวัติล้มล้างคอมมิวนิสต์เสร็จสิ้นในปี 1989 เรื่องราวของเธอกลายมาเป็นที่รับรู้อย่างกว้างขวางจากการให้สัมภาษณ์ซึ่งปรมกฏในสารคดีปี 1992 เรื่อง *[[Memorialul Durerii]]* โดยลูชียา ฮอสซู-ลองกิน () ในปี 2001 พระเจ้ามีไฮ อดีตสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งโรมาเนีย เสด็จเยี่ยมรีเซอาที่บ้านของเธอในนุกชออารา

รีเซอาเสียชีวิตในปี 2003 ด้วยปอดอักเสบไวรัส ที่โรงพยาบาลในปีเตชต์

มีถนนในเมืองยัช, นุกชออารา, ตีมีชออารา และวอลุนตาร์ ที่ตั้งชื่อตามชื่อเธอ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Website dedicated to the memory of Elisabeta Rizea
วิทยาเทวี ภัณฑารี

**วิทยาเทวี ภัณฑารี** (, อักษรโรมัน: Bidya Devi Bhandari, ; เกิด 19 มิถุนายน 1961) เป็นอดีตนักการเมืองชาวเนปาล ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเนปาลระหว่างปี 2015-อดีตรัฐมนตรีกลาโหม และสิ่งแวดล้อม เธอเป็นสตรีคนแรกที่ได้เป็นประธานาธิบดีเนปาล เธอเป็นประธานพรรคคอมมิวนิสต์เนปาล (ร่วมมาร์กซ์-เลนิน) ก่อนหน้าเป็นประธานาธิบดี ภัณฑารีได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ระหว่างปี 2009 ถึง 2011 ถือเป็นสตรีคนแรกที่ดำรงตำแหน่งนี้ รวมถึงเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสิ่งแวดล้อมและประชากรในปี 1997 ก่อนหน้านี้เธอทำการรณรงค์ด้านสิ่งแวดล้อมและสิทธิสตรีในเนปาล ในปี 2016 ฟอบส์ จัดอันดับเธออยู่ที่ 52 ใน 100 รายชื่อสตรีที่ทรงอิทธิพลที่สุดของโลก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักการเมืองเนปาล
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอโภชปุระ
ปุษปา พัสเนต

**ปุษปา พัสเนต** (เนปาลี: पुष्पा बस्नेत, อักษรโรมัน: Pushpa Basnet) เป็นนักสังคมสงเคราะห์ ประธานและผู้ก่อตั้งศูนย์พัฒนาเด็กตอนต้น (ECDC) และบ้านผีเสื้อ (Butterfly Home) ซึ่งเป็นองค์การไม่แสวงผลกำไรในกาฐมาณฑุซึ่งมีจุดมุ่งหมายเพื่อพัฒนาสิทธิเด็กที่อาศัยในเรือนจำกับบิดามารดาที่ถูกจองจำ

ความทุ่มเทของเธอได้รับการยอมรับจากนานาชาติ โดยเธอได้รับรางวัลวีรชนของซีเอ็นเอ็นประจำปี 2012 และปี 2016

เธอเริ่มต้นอาชีพของเธอเมื่อออายุได้ 21 ขณะยังศึกษาสังคมเคราะห์ที่วิทยาลัยนักบุญซาเวียร์ เธอเดินทางเยี่ยมเรือนจำสตรีในกาฐมาณฑุในฐานะส่วนหนึ่งของงานมอบหมาย และเศร้าใจอย่างมากที่ต้องพบเด็ก ๆ อาศัยกับมารดาของตนในเรือนจำ เธอเรี่ยไรเงิน 70,000 รูปีเนปาล (ราว 885 ดอลลาร์สหรัฐ) จากมิตรสหายและพี่น้องเพื่อก่อตั้งศูนย์ ECDC ให้บริการเดย์แคร์แก่เด็ก ๆ ในปี 2005

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากกาฐมาณฑุ
หมวดหมู่:นักสังคมสงเคราะห์ชาวเนปาล
อนุราธา โกอิราลา

**อนุราธา โกอิราลา** (อักษรโรมัน: Anuradha Koirala, สกุลเดิม กุรุง; Gurung, เกิด 14 เมษายน 1949) เป็นนักสังคมสงเคราะห์ชาวเนปาล ผู้ก่อตั้งองค์การไม่แสวงผผลกำไร ไมติเนปาล ซึ่งดูแลเหยื่อการค้าเพศในเนปาล เธอได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการคนที่หนึ่งของแคว้นพคมาตี ดำรงตำแหน่งระหว่างปี 2018 – 2019 โดยรัฐบาลเนปาลเป็นผู้มอบหมาย

ไมติเนปาลเปิดให้บริการศูนย์พักพิงฟื้นฟูในกาฐมาณฑุและบ้านพักรอการเปลี่ยนถ่ายในเมืองบนพรมแดนกับอินเดีย และสถาบันในกาฐมาณฑุหนึ่งแห่ง คำว่าไมติ มาจากภาษาเนปาลแปลว่าบ้านแม่ องค์การดำเนินกิจกรรมในการให้ที่พักพิงแก่เหยื่อค้าเพศจากอินเดียจนกว่าจะสามารถเดินทางกลับภูมิลำเนา หรือจนกว่าจะสามารถออกไปตั้งต้นใช้ชีวิตเองได้โดยอิสระ ระหว่างปี 1993 ถึง 2022 มีสตรีและเด็กหญิงมากกว่า 50,002 คนที่ได้รับการฟื้นฟูและดูแลโดยองค์การนี้ นอกจากการให้ที่พักพิงแล้ว องค์การยังมีภารกิจในการส่งคืนสตรีกลับยังครอบครัว ตรวจตราพื้นที่พรมแดนเนปาลกับอินเดียร่วมกับตำรวจและหน่วยกฎหมาย รวมถึงช่วยสตรีที่ค้าบริการในอินเดียโดยความช่วยเหลือร่วมกับหน่วยงานรัฐของอินเดีย

โกอิราลาได้รับรางวัลความกล้าหาญแห่งจิต (Courage of Conscience Award) โดยเดอะพีชแอบบี (The Peace Abbey) ในเชอร์บอร์น รัฐแมสซาชูเซตส์เมื่อ 25 สิงหาคม 2006 และชนะรางวัลวีรชนแห่งปีของซีเอ็นเอ็นประจำปี 2010 และยังได้รับการเชิดชูให้เป็น "แม่ชีเทเรซา" ของเนปาล

ในปี 2017 โกอิราลาเข้าร่วมเป็นสมาชิกพรรคคองเกรสเนปาล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักสังคมสงเคราะห์ชาวเนปาล
การเฉลิมฉลองสหัสวรรษ

[thumb| นับถอยหลังเข้าสู่สหัสวรรษใหม่บน[หอไอเฟล ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส]]
**การเฉลิมฉลองสหัสวรรษ** () เป็นกิจกรรมที่ประสานงานกันทั่วโลกเพื่อเฉลิมฉลองและรำลึกถึงสิ้นปี 1999 และต้นปี 2000 ในปฏิทินกริกอเรียน การเฉลิมฉลองนี้จัดขึ้นเพื่อเป็นการสิ้นสุดของคริสต์สหัสวรรษที่ 2, คริสต์ศตวรรษที่ 20 และ คริสต์ทศวรรษที่ 200 และการเริ่มต้นของ คริสต์สหัสวรรษที่ 3, คริสต์ศตวรรษที่ 21 และ คริสต์ทศวรรษที่ 201 (แม้ว่าจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของช่วงเวลาดังกล่าวจะเป็นเช่นนั้นก็ตาม และยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่) ประเทศต่าง ๆ ทั่วโลกจัดงานเฉลิมฉลองอย่างเป็นทางการในช่วงสัปดาห์และเดือนก่อนถึงวันที่ดังกล่าว เช่น งานเฉลิมฉลองที่จัดขึ้นในสหรัฐ โดยสภาสหัสวรรษแห่งทำเนียบขาว และเมืองใหญ่ ๆ ส่วนใหญ่จะจัดให้มีการแสดงพลุในเวลาเที่ยงคืน ในทำนองเดียวกัน สถานที่ส่วนตัว ศูนย์วัฒนธรรมและศาสนาหลายแห่งจัดกิจกรรมต่าง ๆ และมีการสร้างของที่ระลึกที่หลากหลาย รวมถึงแสตมป์ที่ระลึกด้วย

เช่นเดียวกับวันส่งท้ายปีเก่าทุกครั้ง กิจกรรมต่างๆ มากมายจะถูกกำหนดเวลาด้วยจังหวะเที่ยงคืนในเขตเวลา ของสถานที่นั้น ๆ นอกจากนี้ยังมีเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับรุ่งอรุณของวันที่ 1 มกราคมอีกมากมาย การออกอากาศทางโทรทัศน์ระหว่างประเทศชื่อ *[[2000 ทูเดย์]]* ผลิตโดยกลุ่มผู้ออกอากาศ 60 ราย ในขณะที่รายการทางเลือก *[[มิลเลเนียมไลฟ์]]* ถูกยกเลิกไปในช่วง 2 วันก่อนงาน

หลายประเทศที่อยู่ตรงกลางมหาสมุทรแปซิฟิก และด้วยเหตุนี้จึงใกล้กับเส้นแบ่งเขตวันสากล จึงได้โต้แย้งว่าพวกเขาเป็นประเทศแรกที่เข้าสู่สหัสวรรษใหม่ หมู่เกาะแชทัม ประเทศนิวซีแลนด์ ประเทศตองงา ประเทศฟีจี และประเทศคิริบาส ต่างอ้างสิทธิ์ในสถานะดังกล่าว โดยการย้ายเส้นวันที่ ซึ่งเป็นสถาบันชั่วคราวของเวลาออมแสง และอ้างสิทธิ์ใน "ดินแดนแรก" "ดินแดนที่หนึ่ง" "ดินแดนแรกที่มีคนอาศัย" หรือ "เมืองแรก" ที่เข้าสู่ปีใหม่

## เหตุการณ์

## ดูเพิ่ม

* ปัญหาปี ค.ศ. 2000
* รายชื่อออฟเซตเวลาสากลเชิงพิกัด
* แผนลับโจมตีสหัสวรรษ พ.ศ. 2543

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การฉลองปีใหม่
*เฉลิมฉลอง
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2543
เค้าอิ๋น

**เค้าอิ๋น** (เสียชีิวิต ค.ศ. 254) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **สฺวี ยฺหวิ่น** () ชื่อรอง **ชื่อจง** () เป็นขุนพลและขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน 

## ประวัติ
เค้าอิ๋นเป็นชาวเมืองเกาหยาง (高陽) ในมณฑลกิจิ๋ว ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอเกาหยาง นครเป่าติ้ง มณฑลเหอเป่ย์ เค้าอิ๋นเกิดในตระกูลขุนนางและเป็นบัณฑิตที่มีชื่อเสียงในเวลานั้น ในรัชสมัยจักรพรรดิโจยอยแห่งวุยก๊ก เค้าอิ๋นรับราชการเป็นเจ้าหน้าที่สำนักคัดเลือกของราชเลขาธิการ (尚書選曹郎 *ช่างชูเสฺวี่ยนเฉาหลาง*) ภายหลังขึ้นเป็นขุนนางมหาดเล็ก (侍中 *ชื่อจง*) ในอุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลงเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 249 สุมาอี้ส่งเค้าอิ๋นไปโน้มน้าวโจซองให้นำฎีกาของสุมาอี้ขึ้นถวายจักรพรรดิโจฮอง ภายหลังเค้าอิ๋นขึ้นมามีตำแหน่งเป็นราชเลขาธิการ (尚書 *ช่างชู*) และผู้บัญชาทหารกลาง (中領軍 *จงหลิ่นจฺวิน*)

ในปี ค.ศ. 254 เค้าอิ๋นมียศเป็นขุนพลพิทักษ์ภาคเหนือ (鎮北將軍 *เจิ้นเป่ย์เจียงจฺวิน*) ถืออาญาสิทธิ์ในฐานะแม่ทัพผู้ดูแลราชการทหารทั้งหมดในพื้นที่ทางเหนือของแม่น้ำฮองโห เค้าอิ๋นเป็นมิตรกับแฮเฮาเหียนและลิฮอง แฮเฮาเหียนและลิฮองนั้นวางแผนจะสังหารสุมาสูผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของวุยก๊กแต่ไม่สำเร็จ

ปีเดียวกันนั้น จักรพรรดิโจฮองเสด็จไปที่อำเภอผิงเล่อ (平樂) เพื่อทรงส่งกองกำลังของสุมาเจียวน้องชายของสุมาสู ในเวลานั้นเค้าอิ๋นและเหล่าขุนนางผู้ใหญ่เห็นว่าควรจะใช้โอกาสที่มีการพบปะระหว่างจักรพรรดิโจฮองและสุมาเจียวในการสังหารสุมาเจียวเสีย และวางแผนจะยึดกองกำลังของสุมาเจียวมาใช้โจมตีสุมาสู แต่โจฮองทรงไม่กล้ากระทำการตามแผนดังกล่าว แต่แล้วแผนที่คิดการจะสังหารสุมาเจียวได้รั่วไหลรู้ไปถึงสุมาสู ต่อมาสุมาสูจึงปลดโจฮองจากตำแหน่งจักรพรรดิ

สุมาสูใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้ให้ราชสำนักออกราชโองการปลดเค้าอิ๋นจากตำแหน่ง และพาตัวมามอบต่อเสนาบดีตุลาการ (廷尉 *ถิงเว่ย์*) ตัวเค้าอิ๋นก็ถูกจับในข้อหาสมคบคิดกับผู้อื่นคิดประทุษร้าย ไม่นานหลังจากนั้นเค้าอิ๋นต้องโทษให้ถูกเนรเทศไปยังเมืองเล่อหลาง (樂浪) จักรพรรดิโจฮองทรงพระกันแสงอำลาเค้าอิ๋น เค้าอิ๋นเสียชีวิตระหว่างเดินทาง

บู๊ขิวเขียมและบุนขิมเคยเขียนรายการความผิดของสุมาสูในฎีกาที่ถวายราชสำนัก ความตอนหนึ่งมีการกล่าวถึงเค้าอิ๋นว่า "เมื่อไม่นานมานี้ ผู้บัญชาทหารเค้าอิ๋นใกล้จะได้พิทักษ์ภาคเหนือ ด้วยเงินในคลังที่มอบให้ และ[สุมา]สูถวายฎีกาขอให้ลงโทษ แม้ว่า[เค้า]อิ๋นถูกเนรเทศ แต่ก็ตายด้วยความหิวโหยอยู่ตามทาง แผ่นดินได้ยินเรื่องนี้ ไม่มีใครไม่โศกเศร้า นี่คือความผิดประการที่เก้า"

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *[[จดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ฝาน เสฺวียนหลิง (648). *[[พงศาวดารราชวงศ์จิ้น]]* (*จิ้นชู*).

หมวดหมู่:ขุนพลของวุยก๊ก
หมวดหมู่:ขุนนางของวุยก๊ก
เอ็ดดิงตัน (ภาพยนตร์)

***เอ็ดดิงตัน*** () เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวตะวันตกร่วมสมัยที่มีกำหนดฉายในอนาคต เขียนบทและกำกับโดยอารี แอสเตอร์ นำแสดงโดยวาคีน ฟินิกซ์, เปโดร ปัสกัล, เอมมา สโตน, ลุก ไกรมส์, ออสติน บัตเลอร์, เดียร์เดร โอคอนเนลล์, ไมเคิล วอร์ด และคลิฟตัน คอลลินส์ จูเนียร์ 

ภาพยนตร์เรื่องนี้มีการฉายรอบปฐมทัศน์โลกที่เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ 2025 เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 และจะเข้าฉายในโรงภาพยนตร์โดยเอทเวนตีโฟร์ในวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2025

## คำนำ
ตามติดชีวิตของนายอำเภอที่มีปณิธานอันสูงส่ง ณ เมืองเล็ก ๆ ในรัฐนิวเม็กซิโก

## นักแสดง
* วาคีน ฟินิกซ์
* เอมมา สโตน
* ออสติน บัตเลอร์
* เปโดร ปัสกัล
* ลุก ไกรมส์
* เดียร์เดร โอคอนเนลล์
* ไมเคิล วอร์ด
* คลิฟตัน คอลลินส์ จูเนียร์

## การสร้าง
อารี แอสเตอร์เขียนบทให้กับภาพยนตร์ตะวันตกร่วมสมัยที่เขาเคยคิดจะสร้างเป็นผลงานการกำกับเรื่องแรก เขาอ้างว่าพยายามสร้างมันมาประมาณห้าปีก่อนที่จะตัดสินใจสร้าง*[[กรรมพันธุ์นรก]]*และ*[[เทศกาลสยอง]]*  ขณะโปรโมตภาพยนตร์เรื่องที่สามอย่าง*[[โบอย่าไปกลัว]]* แอสเตอร์ระบุว่าภาพยนตร์เรื่องต่อไปของเขาน่าจะเป็นแนวตะวันตก และเขาได้ปรับปรุงบทให้เกิดขึ้นในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 เอมมา สโตนและคริสโตเฟอร์ แอบบอตต์ร่วมแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ในเดือนมกราคม ปี ค.ศ. 2023 และแอสเตอร์ยังวางแผนที่จะร่วมงานกับวาคีน ฟินิกซ์อีกครั้งสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยแอสเตอร์และฟินิกซ์กำลังมองหาสถานที่ถ่ายทำในรัฐนิวเม็กซิโกในเดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 2023 ในเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 2024 ฟินิกซ์, สโตน, ออสติน บัตเลอร์, เปโดร ปัสกัล, ลุก ไกรมส์, เดียร์เดร โอคอนเนลล์, ไมเคิล วอร์ด และคลิฟตัน คอลลินส์ จูเนียร์ได้ถูกเพิ่มเข้ามาในทีมนักแสดง

การถ่ายทำเริ่มขึ้นในรัฐนิวเม็กซิโกเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2024 จนถึงวันที่ 17 พฤษภาคม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีกำหนดออกฉายในอนาคต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยเอทเวนตีโฟร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์นีโอ-นัวร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลกร้ายอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แนวตะวันตกอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตะวันตกร่วมสมัย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย อารี แอสเตอร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในรัฐนิวเม็กซิโก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐนิวเม็กซิโก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
เบอบลิงเงิน

**เบอบลิงเงิน** () เป็นเมืองในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี ใกล้นครชตุทการ์ท 

เบอบลิงเงินเป็นที่ตั้งของฐานทัพอากาศเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง จึงตกเป็นเป้าหมายการทิ้งระเบิดของกองทัพสัมพันธมิตรในปี 1943 ต่อมาภายหลังสงคราม บรรดาสิ่งก่อสร้างทางทหารเดิมของเยอรมนีถูกยึดและใช้เป็นที่ตั้งของค่ายทหารสหรัฐ ทั้งทหารบกและกำลังนาวิกโยธิน

ปัจจุบัน เบอบลิงเงินเป็นที่ตั้งของศูนย์กระจายผลิตภัณฑ์ของเมอร์เซเดส-เบนซ์ ซึ่งมีโรงงานขนาดใหญ่อยู่ในเมืองซินเดิลฟิงเงินที่อยู่ติดกัน และยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานบริษัทอุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์อย่างเช่นไมโครซอฟท์, ไอบีเอ็ม, ซีเมนส์ ฯลฯ ทุกเดือนกรกฎาคมจะมีการจัดเทศกาลประจำปีเบอบลิงเงิน

## อ้างอิง
หลี่ไท่โฮ่ว (ราชวงศ์หมิง)

**หลี่ไท่โฮ่ว** (; ไม่ปรากฎวันพระราชสมภพ และวันสวรรคต) พระนางเป็นพระมเหสีในหวงไท่จื่อจู เปียว และทรงเป็นพระราชมารดาในจักรพรรดิเจี้ยนเหวิน

### ชีวประวัติ
หลี่ไท่โฮ่วเป็นธิดาของหลี่ เปิ่น ขุนนางตำแหน่งสมุหไท่ฉางซือ

แรกเริ่มพระนางหลี่รับราชการเป็นหวงไท่จื่อชื่อเฟย (皇太子次妃) พระมเหสีรองในหวงไท่จื่อจู เปียว

ในวันที่ 5 พฤศจิกายน รัชศกหงอู่ปีที่ 10 (ค.ศ. 1377) พระนางหลี่ให้กำเนิดพระราชโอรสพระองค์ที่สองของหวงไท่จื่อจู เปียวนามว่าจู หยุนเหวิน

ในเดือนพฤศจิกายน รัชศกหงอู่ปีที่ 11 (ค.ศ. 1378) หวงไท่จื่อเฟยสกุลฉาง (常氏) สวรรคต ทำให้ต่อมาพระนางหลี่ก็ได้เป็นหวงไท่จื่อเฟย

ในวันที่ 20 มิถุนายน รัชศกหงอู่ปีที่ 18 (ค.ศ. 1385) พระนางหลี่ให้กำเนิดพระราชโอรสนามว่าจู หยุนเจียน (朱允熞)

ในวันที่ 12 มิถุนายน รัชศกหงอู่ปีที่ 24 (ค.ศ. 1391) พระนางหลี่ให้กำเนิดพระราชโอรสนามว่าจู หยุนซี (朱允熙)

ในวันที่ 25 เมษายน รัชศกหงอู่ปีที่ 25 (ค.ศ. 1392) หวงไท่จื่อจู เปียว
สวรรคต ได้รับพระสมัญญานามว่าอี้เหวิน (懿文)

เนื่องจากจู ซงอิน (朱雄英) พระโอรสพระองค์แรกสุดของหวงไท่จื่อจู เปียวที่ประสูติแต่หวงไท่จื่อเฟยสกุลฉางสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ 8 พระชันษาในวันที่ 12 หรือ 13 เมษายนตามบันทึก จักรพรรดิหมิงไท่จู่จึงตั้งจู หยุนเหวินพระราชโอรสองค์ที่สองของหวงไท่จื่อจู เปียวเป็นหวงไท่ซุน (皇太孙)

ในเดือนกุมภาพันธ์ รัชศกเจี้ยนเหวินปีที่ 1 (ค.ศ. 1399) พระนางหลี่ได้รับการสถาปนาเป็นหวงไท่โฮ่ว

จักรพรรดิหย่งเล่อโจมตีประตูจินชวน (金川门) และได้พบปะกับหลี่ไทโฮ่ว และได้บอกเหตุผลในการยกทัพมาโจมตีครั้งนี้ เมื่อชะตากรรมเป็นแบบนี้ และพระราชวังที่ถูกเพลิงไหม้ หลี่ไท่โฮ่วจึงออกจากพระราชวังไปประทับที่สุสานหลวงของหวงไท่จื่อจู เปียวกับจู หยุนซีลุกชายคนเล็ก

ในรัชศกหย่งเล่อปีที่ 1 (ค.ศ. 1403) หลี่ไท่โฮ่วถูกถอดพระราชอิสริยยศเป็นหวงเซ่าอี้เหวินไท่จื่อเฟย (皇嫂懿文太子妃)

ในรัชศกหย่งเล่อปีที่ 4 (ค.ศ. 1406) จู หยุนซีสิ้นพระชนม์ในวัย 16 พระชัน เพราะถูกไฟเผาทั้งเป็นจากเหตุเพลิงไหม้ และไม่ทราบชะตากรรมของพระนางหลี่

ในรัชศกหงหวงปีที่ 1 (ค.ศ. 1645) จักรพรรดิหงกวงคืนพระราชอิสริยยศหวงไท่โฮ่วให้กับพระนางหลี่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรพรรดินีราชวงศ์หมิง
หมวดหมู่:พระพันปีหลวงราชวงศ์หมิง
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์หมิง
หมวดหมู่:พระภรรยาเจ้าราชวงศ์หมิง
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์จีน
หมวดหมู่:ราชวงศ์หมิง
หมวดหมู่:สมเด็จพระจักรพรรดินี พระบรมราชชนนีพันปีหลวงแห่งราชวงศ์หมิง
หมวดหมู่:สมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงแห่งราชวงศ์หมิง
หมวดหมู่:พระบรมวงศานุวงศ์ในราชวงศ์หมิง
มือปราบมหาอุตม์

**มือปราบมหาอุตม์** () เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวดราม่า โลดโผน แฟนตาซี จากการกำกับของ กษาปส์ สัมมาบัตท์ นำแสดงโดย วรินทร ปัญหกาญจน์, พงศกร เมตตาริกานนท์, พิจักขณา วงศารัตนศิลป์ และพิชชาภา พันธุมจินดา ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี ทุกวันจันทร์–อังคาร เวลา 20.30 – 22.00 น. ระหว่างวันที่ 22 มกราคม ถึง 19 มีนาคม พ.ศ. 2567 มีจำนวนทั้งสิ้น 18 ตอน

และออกอากาศรีรันครั้งแรกทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 19.00-20.00 น. โดยออกอากาศเป็นตอนแรกในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ.2568 ต่อจากละครเรื่องก่อนหน้าอย่าง *[[อีบัวกับไอ้ขวัญ]]*

## งานสร้าง
ได้มีการจัดพิธีบวงสรวงละครเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2566 ที่สตูดิโอช่อง 3 หนองแขม หลังจากเปิดกล้องถ่ายทำไปกว่า 50% จากนั้นในวันอังคารที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2567 หงษ์ ธัญญ์นิธิ ฉันท์เอกสิทธิ์ และ อุ๊ พัชนี จารุจินดา ซึ่งเป็นผู้จัดละครเรื่องนี้ได้จัดพิธีบวงสรวงขึ้นอีกครั้งหนึ่งเพื่อเอาฤกษ์เอาชัยที่ศาลหลักเมืองกรุงเทพมหานคร

## นักแสดง

## การตอบรับ

### เรตติ้งละคร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3 เอชดี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยแนวแอ็คชั่น
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยแนวแฟนตาซี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวชีวิตไทย
เซฺวียนเต๋อ

**เซฺวียนเต๋อ** (; ค.ศ. 1426 – ค.ศ. 1435) เป็นนามศักราชของหมิงเซฺวียนจง จักรพรรดิรัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์หมิง  มีระยะเวลา 10 ปี

วันที่ 10 เดือนแรก รัชศกเซฺวียนเต๋อปีที่ 10 จู ฉีเจิ้นเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิ ในปีต่อมาได้เปลี่ยนรัชศกเป็นเจิ้งถ่ง

## เหตุการณ์สำคัญ
* ก่อตั้งโรงเรียนขันทีเพื่อให้ขันทีได้รับการศึกษา
* รัชศกเซฺวียนเต๋อปีที่ 5 เจิ้งเหอได้เดินทางไปทางทิศตะวันตกครั้งที่ 7

## ศิลปะ
แบบอย่างศิลปะของยุคนี้โดดเด่นด้วยเครื่องลายครามสีน้ำเงินและสีขาวที่เน้นลวดลายและการออกแบบที่สมมาตรของรูปลักษณ์โดยรวม

## ตารางเปรียบเทียบลำดับเหตุการณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การเมืองจีนในคริสต์ทศวรรษ 1430
หมวดหมู่:การเมืองจีนในคริสต์ทศวรรษ 1440

หมวดหมู่:ศักราชของราชวงศ์หมิง
มายา ซันดู

**มายา ซันดู** (, ; เกิด 24 พฤษภาคม 1972) เป็นนักการเมืองชาวมอลโดวาผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีมอลโดวาคนปัจจุบันนับตั้งแต่ 24 ธันวาคม 2020 ผู้สถาปนาและอดีตหัวหน้าพรรคการลงมือทำและสามัคคี (ปัส) และอดีตนายกรัฐมนตรีมอลโดวาในปี 2019 เธอลงจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจากการยุบสภาเนื่องด้วยการลงคะแนนเสียงไม่ไว้วางใจ ซันดูเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการระหว่างปี 2012 ถึง 2015 และเป็นสมาชิกรัฐสภามอลโดวาระหว่างปี 2014 ถึง 2015 และอีกครั้งในปี 2019 ซันดูชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีอย่างถล่มทลายในการเลือกตั้งปี 2020 เธอเป็นประธานาธิบดีสตรีคนแรกของมอลโดวา และเป็นผู้สนับสนุนคนสำคัญของการเข้าร่วมสหภาพยุโรป และเป็นผู้กำกับดูแลการได้รับสถานะผู้สมัครเข้าเป็นสมาชิกของมอลโดวา โดยทั่วไปถือว่าเธอมีความโน้มเอียง 'สนับสนุนตะวันตก' เธอวิจารณ์และคัดค้านการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย และสนับสนุนขั้นตอนในการลดความพึ่งพาทางเศรษฐกิจของมอลโดวาต่อรัสเซียลง รวมถึงให้แถลงการณ์สนับสนุนยูเครนในวิกฤตการณ์นี้ ซันดูมีผลงานในการปฏิรูปทางการเมืองมอลโดวาด้วยการต้านการทุจริต, ปฏิรูปเศรษฐกิจ และการทำเศรษฐกิจเป็นเสรีนิยม ตลอดจนการเข้าหายุโรปมากขึ้น ในเดือนกุมภาพันธ์ 2023 เธอได้กล่าวหาว่ารัสเซียมีความพยายามจะจัดฉากการรัฐประหารรัฐบาลมอลโดวา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักการเมืองมอลโดวา
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีมอลโดวา
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีมอลโดวา
เศข หาสินา

**เศข หาสินา วาเชด** (; Sheikh Hasina Wazed, เกิด 28 กันยายน 1947) หรือที่รู้จักในชื่อ ***ชีค ฮาสินา*** (Sheikh Hasina) เป็นนักการเมืองชาวบังกลาเทศ ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีบังกลาเทศคนที่สิบระหว่างปี 1996–2001 และ 2009–2024 เธอเป็นลูกสาวของชีค มูจิบูร์ เราะห์มาน บิดาแห่งบังกลาเทศและประธานาธิบดีบังกลาเทศคนแรก เธอดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีรวมนานกว่า 19 ปี ถือว่ายาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์บังกลาเทศ และเป็นหัวหน้ารัฐบาลสตรีที่ดำรงตำแหน่งนานที่สุดในโลก

หลังรัฐบาลเผด็จการของฮุสเซน มูฮาเมด เอร์ชาด สิ้นสุดลง หาสินาซึ่งเป็นประธานพรรคอวามีลีก แพ้ในการเลือกตั้งปี 1991 ให้กับคาเลดา ซีอา ทั้งสองเคยร่วมมือกันโค่นล้มเอร์ชาดมาก่อนหน้า หาิสนาเป็นหัวหน้าฝ่ายค้านในสภา และในตำแหน่งนี้เธอได้กล่าวโทษพรรคชาตินิยมบังกลาเทศ (BNP) ของซีอาว่ามีการทุจริตในการเลือกตั้งเกิดขึ้น และประกาศปฏิเสธรัฐสภาชุดนี้ นับจากนั้นได้เกิดการประท้วงทางการเมืองและความระหองระแหงทางการเมืองตามมา ซีอาลาออกจากตำแหน่งและรัฐบาลเปลี่ยนผ่านอยู่ในอำนาจแทน หลังจากนั้นหาสินาชนะการเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีสำเร็จในการเลือกตั้งเดือนมิถุนายน 1996 หลังจากนั้นมา บังกลาเทศเริ่มเข้าสู่ยุคสมัยแห่งการเติบโตทางเศรษฐกิจและหลุดพ้นจากความยากจน

ในสมัยการเป็นนายกรัฐมนตรีของเธอ บังกลาเทศเผชิญกับการถดถอยทางประชาธิปไตย ฮิวแมนไรต์วอชรายงานและบันทึกการสูญหายและฆาตกรรมนอกกฎหมายอย่างแพร่หลายภายใต้รัฐบาลของเธอ มีการลงโทษนักข่าวและผู้ที่วิจารณ์รัฐบาลของเธออย่างเป็นระบบโดยต่อเนื่อง ในปี 2021 นักข่าวไร้พรมแดนประเมินนโยบายสื่อของหาสินาไปในทางลบ โดยนโยบายที่ขัดกับการรายง่านข่าวโดยเสรีของหาสินามีใช้มาตั้งแต่ปี 2014 เธอได้รับการขึ้นชื่อเป็นหนึ่งใน 100 บุคคลผู้ทรงอิทธิพลของโลกโดยไทม์ ประจำปี 2018 และหนึ่งใน 100 สตรีผู้ทรงอิทธิพลของโลกโดยฟอบส์ในปี 2015, 2018 และ 2022

ภายหลังการประท้วงใหญ่ทั่วประเทศ ในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2567 เศข หาสินา ประกาศลาออกจากตำแหน่งและลี้ภัยไปยังประเทศอินเดีย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักการเมืองบังกลาเทศ
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีบังกลาเทศ
หมวดหมู่:บุตรของนายกรัฐมนตรี
สิริมาโว พัณฑารนายกะ

**สิริมา รัตวัตเต ฑยัส พัณฑารนายกะ** (อักษรโรมัน: Sirima Ratwatte Dias Bandaranaike, ; 17 เมษายน ค.ศ. 1916 – 10 ตุลาคม ค.ศ. 2000) หรือ **จิริมา รัตวัตเต ฏยัส ปัณฏารนายักเก** () หรือที่รู้จักในชื่อ **สิริมาโว พัณฑารนายกะ** หรือ **จิริมาโว ปัณฏารนายักเก** (อักษรโรมัน: Sirimavo Bandaranaike, โดยคำลงท้ายว่า *โว* เป็นคำให้เกียรติแก่สตรี) เป็นนักการเมืองชาวศรีลังกา ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีศรีลังกาสามสมัยใน ค.ศ. 1960-1965 (ในเวลานั้นคือรัฐซีลอน), สมัยที่สองใน ค.ศ. 1970 ถึง 1977 และสมัยที่สามในสาธารณรัฐศรีลังกา ระหว่างปี 1994 ถึง 2000 ภายใต้ประธานาธิบดีจัทริกา กุมารตุงคะ ซึ่งเป็นลูกสาวของเธอ การขึ้นมาดำรงตำแหน่งของเธอใน ค.ศ. 1960 ทำให้เธอเป็นสตรีคนแรกของโลกที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เธอเป็นประธานพรรคเสรีภาพศรีลังกา (SLFP) ระหว่าง ค.ศ. 1960 ถึง 1994

ในสมัยที่เธอขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีนั้น แนวคิดเรื่องการมีสตรีเป็นผู้นำประเทศเป็นสิ่งที่ไม่มีในสาธารณชน พันฑารนายกะช่วยสร้างภาพใหม่ให้แก่ความสามารถของสตรีในระดับสากล นอกจากตัวเธอจะมีส่วนในรัฐบาลของศรีลังกาอย่างมากแล้ว ลูกของเธอก็มีส่วนอย่างมากในการเมืองของประเทศในเวลาต่อมา ลูกของเธอทั้งสามมีตำแหน่งในรัฐบาลศรีลังกา รัฐบาลโดยตระกูลพันฑารนายกะสามารถทำลายระบบชนชั้นวรรณะในศรีลังกาตลอดระยะเวลาหลายปี ผ่านการบังคับใช้นโยบายสังคมนิยม

ตลอดระยะเวลาสามสมัยของสิริมาโวในการเป็นนายกรัฐมนตรี เธอนำพาประเทศให้เปลี่ยนผ่านจากอดีตของการเป็นรัฐอาณานิคม สู่การเป็นสาธารณรัฐที่เป็นเอกราช ในระหว่างสงครามเย็น เธอนำศรีลังกาโดยใช้นโยบายสังคมนิยมซึ่งรวมถึงการรวบธุรกิจสำคัญของประเทศเป็นของรัฐ (nationalise) รวมถึงยังทำการปฏิรูปที่ดินซึ่งเป็นประโยชน์แก่คนท้องถิ่น ทั้งหมดนี้เธอมีเป้าหมายเพื่อทลายความโน้มเอียงทางการเมืองซึ่งเป็นใจให้แก่ชนชั้นนำที่ได้รับการศึกษามาแบบตะวันตก เป้าหมายหลักประการหนึ่งในหลายนโยบายของเธอคือเพื่อลดความแตกต่างทางชนชั้นสังคมและความแตกต่างทางชาติพันธุ์ในประเทศ อย่างไรก็ตาม เธอไม่สามารถตอบความต้องการของประชากรชาวทมิฬในประเทศได้เพียงพอ ซึ่งนำไปสู่การลุกฮือต่อต้านและกลายสภาพมาเป็นความรุนแรงในเวลาต่อมา พัณฑารนายกะเป็นหนึ่งในผู้สถาปนาขบวนการไม่เลือกข้าง (Non-Aligned Movement) เธอนำพาศรีลังกามามีบทบาทสำคัญในบรรดารัฐที่เสาะหาการเป็นกลางท่ามกลางอิทธิพลของรัฐมหาอำนาจ เธอพยายามสร้างพันธมิตรกับบรรดาประเทศในกลุ่มประเทศโลกใต้ และพยายามแก้ไขปัญหาโดยใช้วิธีการทางการทูต ตลอดจนต่อต้านการขยายตัวของการครอบครองอาวุธนิวเคลียร์ (nuclear expansion)

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

*
* 
*
*
*
*
* 
* 
*
* 
* 
* 
*
*
*
*
*
*
* 
*
* 
*
*
* 
*
*
*
*
*
*
* 
*
*
* 
*
*
*
*
*
* 
*
* 
*
* 
*
*
* 
* 
* 
*
* 
* 
*
*
*
*
* 
*
*
*
*
* 
*
*
*
*
*
*
*
* 
* 
*
* 
*
*
* 
* 
* 
*
* 
* 
*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
*
*
* 
* 
* 
*
*
*
* 
*
* 
*
*
* 
*
*
*
*
*
* 
* 
*
* 
* 
*
*
* 

หมวดหมู่:นักการเมืองศรีลังกา
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีศรีลังกา
อา เมนินา ดู เวเลย์รู อาซูล

***อา เมนินา ดู เวเลย์รู อาซูล*** () เป็นเทเลโนเบล่าของบราซิล สร้างโดย อิวานี รีเบย์รู, เตย์เชย์รา ฟิลยู และดาร์ซียู เฟร์เรย์รา ออกอากาศทางช่องเตเว อิซเซลซิโอร์ เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 ถึงวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2513

## นักแสดง

* มาเรีย อิซาเบล เด ลิซานดรา รับบท โกลรินญา (Glorinha)
* เอดซง ฟรานซา รับบท มาร์เซลู (Marcelo)
* นิวตัน ปราดู รับบท เปาลู (Paulo)
* ไลลา ดินิซ รับบท (Ester)
* เคลย์ด ยาโคนิส รับบท อิดา (Ida)
* รอนนี วอน รับบท วีนีซียุส (Vinícius)
* โซนียา บรากา รับบท โอติเลีย (Otília)
* เอ็งรีกี มาร์ตินส์ รับบท โรเก (Roque)
* ลิเลียน เลมเมิร์ตซ์ รับบท เดโบรา (Débora)
* คาซิลดา ลานูซา รับบท อิซาเบล (Isabel)
* ซิลวานา ลอปึช รับบท คลารา (Clara)
* อาร์เลเต มอนเตเนโกร รับบท โซเฟีย (Sofia)
* มาเรีย อปาเรซิดา อัลวิส รับบท คาร์เมม (Carmem)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาโปรตุเกส
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์บราซิลที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2512
หมวดหมู่:เตเลโนเบลาในปี พ.ศ. 2512
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์บราซิลที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2513
หมวดหมู่:เตเลโนเบลาของเตเว อิซเซลซิโอร์
อัส นอยวาส เด กอปากาบานา

***อัส นอยวาส เด กอปากาบานา*** () เป็นมินิซีรีส์แนวดรามาของบราซิล สร้างโดย ดียัช โกมีส ออกอากาศทางช่องเตเว โกลบู เมื่อวันที่ 2 ถึงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2535

## นักแสดง

* มีแกล ฟาลาเบลลา รับบท โดนาตู เด กัชตรู เมเนซิส (Donato de Castro Menezes)

* พาทริเซีย พิลลาร์ รับบท ซินารา รีเบย์รู อัลวิส (Cinara Ribeiro Alves)

* คริสเตียเน ตอร์โลนี รับบท เด ซา มอนเตเส (Kátia de Sá Montese)

* ราอุล คอร์เทซ รับบท ฌูแซ การ์ลูส มอนเตเส (José Carlos Montese)

* เรจินัลดู ฟาเรีย รับบท เดเตติเว ฌอร์ฌี ฟรานซา (Detetive Jorge França)

* บรังกา เด คามาร์โก รับบท ไลลา "ไลโลคา" (Leila "Leiloca")

* เซแซ โปเลสซา รับบท มาเรียนา ฟรานซา (Mariana França)
* ฮูกู คาร์วานา รับบท เดเลกาดู อะโดรอัลโด เด ลิมา (Delegado Adroaldo de Lima)
* อานา บียาตริช โนเกย์รา รับบท ฟาตีมา เรอิส (Fátima Reis)
* ทัสเซีย คามาร์โก รับบท มาริเลเน บาติสตา (Marilene Batista)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 

หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาโปรตุเกส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์บราซิล
:หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์บราซิลที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:เตเว โกลบู
สะพานอิรวดี

**สะพานอิรวดี (ยะดะนาโบน) ** () (หรือ **สะพานเอยาวะดี**, **สะพานยะดะนาโบน** หรือ **สะพานอังวะใหม่**) เป็นสะพานในภาคมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า สะพานนี้ข้ามแม่น้ำอิรวดีทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองมัณฑะเลย์และอมรปุระ ทางเหนือของสะพานอังวะเก่า และยังเป็นที่รู้จักในชื่อสะพานอังวะใหม่ สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2551

## ที่ตั้ง
สะพานนี้ทอดข้ามแม่น้ำอิรวดีในย่านชานเมืองมัณฑะเลย์เชื่อมต่อกับเมืองซะไกง์ อยู่ห่างจากสะพานอังวะ  ซึ่งอยู่ที่จุดบรรจบของแม่น้ำอิรวดีกับแม่น้ำมยิแงใกล้กับทุ่งนาเจาะแซ สะพานอิรวดี เป็นประตูสู่ย่างกุ้ง มัณฑะเลย์ และภูมิภาคภายในอื่น ๆ ใกล้ริมฝั่งแม่น้ำมีเจดีย์สองแห่งจากคริสต์ศตวรรษที่ 12 คือ ชเว-จัต-ยัต และ ชเว-จัต-จา

## ประวัติ
สะพานอังวะเก่าข้ามแม่น้ำอิรวดีมีระยะทาง  สร้างขึ้นโดยชาวอังกฤษในปี พ.ศ. 2477 จนถึงช่วง พ.ศ. 2533 เป็นสะพานเดียวที่ทอดข้ามแม่น้ำสายนี้ เมื่อสะพานอังวะมีอายุมากขึ้น ความสามารถในการรับน้ำหนักถูกจำกัดไว้ที่รถบรรทุกไม่เกิน 15 ตันตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 ยานพาหนะที่บรรทุกหนักมากต้องข้ามแม่น้ำด้วยเรือข้ามฟาก ส่งผลให้การขนส่งสินค้ามีประสิทธิภาพน้อยลง

เพื่อลดปัญหาจราจรติดขัดและช่วยปรับปรุงสภาพเศรษฐกิจโดยรวมของพม่า รัฐบาลจึงวางแผนสร้างสะพานแห่งใหม่ จึงมีการเปิดประมูลราคาระหว่างประเทศเพื่อการก่อสร้างต้นปี พ.ศ. 2545 การประมูลสะพานทางหลวงซึ่งรวมถึงการวางแผน ออกแบบ และก่อสร้าง การประมูลใช้เวลาแปดเดือน และบริษัทที่ได้รับมอบงานนี้คือ China CAMC Engineering Cc., Ltd. ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2545 สัญญาดังกล่าวได้ลงนามในเมืองย่างกุ้ง ด้วยราคาเสนอซื้อ 10.90 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 (ภายในปี พ.ศ. 2547 สะพาน 35 แห่งอยู่ระหว่างการก่อสร้างในพม่าพร้อมกับสะพานอิรวดี) สะพานใหม่นี้เปิดเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2551

## ข้อมูลจำเพาะ
สะพานอิรวดีสร้างโดยกรมโยธาธิการ มีช่วงยาวทั้งหมด  และมีถนนมอเตอร์เวย์สี่เลนกว้าง  รอบข้างมีเลนคนเดินกว้าง  ถูกออกแบบให้สามารถรองรับน้ำหนักได้ 60 ตัน สะพานเป็นโครงสร้างคานแบบยืดหยุ่น โดยมีส่วนคานโค้งแข็ง 3 ส่วน ส่วนละ 224 เมตร สะพานหลักมีความยาว  ทางเข้าฝั่งมัณฑะเลย์ยาว  และฝั่งซะไกง์ยาว 

สะพานลอย ตีริมีนกะลา ข้ามเหนือทางรถไฟ (ซึ่งเคยรองรับการจราจร) เป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็กที่มีความยาว  พร้อมมอเตอร์เวย์ 2 เลน ที่สามารถรองรับน้ำหนักได้ 60 ตัน ได้รับการออกแบบมาเพื่อให้มีช่องว่าง  และกว้าง  เพื่อให้รถไฟผ่าน

## อ้างอิง

;บรรณานุกรม
* 
* 
* 

หมวดหมู่:สะพานข้ามแม่น้ำในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในภาคมัณฑะเลย์
ชินาร์

**ชินาร์** (, ; , เซปทัวจินต์ , ) เป็นภูมิภาคตอนใต้ของเมโสโปเตเมียที่ปรากฏในคัมภีร์ฮีบรู

## ศัพทมูลวิทยา
คัมภีร์ฮีบรูในภาษาฮีบรู (שנער *Šinʿar*) เทียบเท่ากับศัพท์ในภาษาอียิปต์ว่า *Sngr* และฮิตไทต์ *Šanḫar(a)* ทั้งหมดสื่อถึงเมโสโปเตเมียตอนใต้ นักอัสซีเรียวิทยาบางคนจัดให้ *Šinʿar* เป็วิธภาษาตะวันตกหรือคำร่วมเชื้อสายของ *Šumer* (ซูเมอร์) โดยที่คำต้นฉบับเป็นชื่อเรียกประเทศตนเองว่า *ki-en-gi(-r)* แต่กระนั้นยังคง "เต็มไปด้วยปัญหาทางนิรุกติศาสตร์" 

Sayce (1895) ระบุ *ชินาร์* เป็นคำร่วมเชื้อสายกับชื่อดังนี้: *Sangara*/*Sangar* ที่ปรากฏในเนื้อหาการพิชิตในเอเชียของฟาโรห์ทุตโมสที่ 3 (ศตวรรษที่ 15 ก่อน ค.ศ.); *Sanhar*/*Sankhar* ในจดหมายอามาร์นา (ศตวรรษที่ 14 ก่อน ค.ศ.); *[[Singara]]* ของกรีก และ*[[ซินญาร]]*ในปัจจุบันที่เมโสโปเตเมียตอนบน ใกล้แม่น้ำคอบูร เขาเสนอว่าชินาร์อยู่ในเมโสโปเตเมียตอนบน แต่ยอมรับว่าคัมภีร์ไบเบิลให้หลักฐานที่สำคัญว่าสถานที่นี้อยู่ในเมโสโปเตเมียตอนล่าง
Albright (1924) เสนอแนะที่ตั้งเข้ากับอาณาจักรคานา

## คัมภีร์ฮีบรู
ชื่อ *ชินาร์* ปรากฏในคัมภีร์ฮีบรู 8 ครั้ง โดยสื่อถึงบาบิโลเนีย ที่ตั้งของชินาร์มีหลักฐานชัดเจนจากคำอธิบายว่าครอบคลุมทั้งบาเบล/บาบิโลน (บาบิโลเนียตอนเหนือ) และเอเรก/อูรุก (บาบิโลเนียตอนใต้) ในหนังสือปฐมกาล 10:10 กล่าวกันว่าจุดเริ่มต้นของอาณาจักรนิมโรดอยู่ที่ "เมืองบาเบล [บาบิโลน] และเมืองเอเรก อูรุก และเมืองอัคคัด และเมืองคาลเนห์ ในแผ่นดินชินาร์" โองการที่ 11:2 ระบุว่าชินาร์ตั้งล้อมรอบที่ราบที่กลายเป็นที่ตั้งของหอคอยบาเบลหลังเหตุการณ์น้ำท่วมโลก

ในปฐมกาล 14:1 และ 9 กษัตริย์อัมราเฟลปกครองชินาร์ รายละเอียดนี้ยังปรากฏเพิ่มเติมในหนังสือโยชูวา 7:21; อิสยาห์ 11:11; ดาเนียล 1:2 และเศคาริยาห์ 5:11 ในฐานะคำพ้องความหมายของบาบิโลเนีย

## Jubilees
Book of Jubilees 9:3 ระบุชินาร์ (หรือในข้อความภาษาเอธิโอเปียว่า *Sadna Sena`or*) เป็นอัสชูร์ บุตรเชม Jubilees 10:20 ระบุว่าหอคอยบาเบลสร้างขึ้นด้วยบิทูเมนจากทะเลชินาร์ David Rohl ตั้งทฤษฎีว่าหอคอยตั้งอยู่ที่เอรีดู ซึ่งเคยตั้งอยู่ริมชายฝั่งอ่าวเปอร์เซีย โดยมีซากซิกกุรัตโบราณขนาดใหญ่ที่ทำมาจากบิทูเมน

## ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
ชื่อภูมิภาคในภาษากรีกมกีารนำไปใช้เป็นชื่อ *[[แชนต์สออฟเซนนาร์]]* วิดีโอเกมที่มีรูปแบบการเล่าเรื่องจากหอคอยบาเบล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมโสโปเตเมียตอนบน
หมวดหมู่:ซูเมอร์
หมวดหมู่:สถานที่ในคัมภีร์โทราห์
หมวดหมู่:นิมโรด
หมวดหมู่:Book of Jubilees
วัดประทุมบูชา

**วัดประทุมบูชา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านทาม อำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี ริมแม่น้ำปราจีนบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 17 ไร่ 10 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 81 ไร่ 3 งาน 72 ตารางวา

วัดประทุมบูชาตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2324 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2478

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารไม้ หอระฆัง มีเจดีย์เก่า มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์คือ ท้าวเวสสุวรรณ ก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นองค์ท้าวเวสสุวรรณที่มีขนาดสูงใหญ่ที่สุดในภาคกลางและภาคตะวันออก สูง 12 เมตร สร้างเมื่อปีที่ฉลองสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี ขนาดความสูงท้าวเวสสุวรรณมีความกว้าง 3 เมตรสูง 12 เมตร 99 เซนติเมตร  ซึ่งเป็นงานที่โดยช่างกรมศิลปากรซึ่งเป็นลูกศิษย์อดีตเจ้าอาวาสมาเป็นช่างก่อสร้างเป็นงานติดกระจกองค์แรกในประเทศไทยและมีความสูงที่สุดในประเทศไทย

## อ้างอิง

ประทุมบูชา
หมวดหมู่:อำเภอศรีมหาโพธิ
อินต้ายบก

**อินต้ายบก** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **อิ่น ต้ามู่** () ไม่ทราบชื่อตัว ชื่อรอง **ต้ายบก** หรือ **ต้ามู่** () เป็นข้ารับใช้ของตระกูลโจ หลังจากวุยก๊กได้รับการก่อตั้ง อินต้ายบกได้ร่วมเป็นคนสนิทของจักรพรรดิ เคยมีตำแหน่งเป็นนายกองพันประจำพระที่นั่ง (殿中校尉 *เตี้ยนจงเซี่ยวเว่ย์*)

## ประวัติ
ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 249 โจฮองจักรพรรดิวุยก๊กเสด็จไปยังสุสานโกเบงเหลง (高平陵 *เกาผิงหลิง*) เพื่อสักการะอดีตจักรพรรดิโจยอย โดยมีโจซองผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์และคนอื่น ๆ ตามเสด็จ สุมาอี้ซึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมได้ฉวยโอกาสนี้ก่อการรัฐประหารในนครหลวงลกเอี๋ยง โดยอ้างว่าโจซองมีแผนคิดจะชิงบัลลังก์ สุมาอี้สั่งปลดโจซองจากตำแหน่งตามพระราชเสาวนีย์ของกวยทายเฮา ปิดประตูนครลกเอี๋ยง และยึดค่ายทหารของเหล่าน้องชายของโจซอง สุมาอี้ส่งเค้าอิ๋นและต้านท่ายไปเกลี้ยกล่อมโจซองให้ยอมจำนน เจียวเจ้ยังได้ส่งหนังสือถึงโจซองเพื่ออธิบายเจตนาของสุมาอี้ และยังส่งอินต้ายบกซึ่งเป็นนายกองพันประจำพระที่นั่งที่โจซองไว้วางใจมาโน้มน้าวโจซองให้สละอำนาจและกลับไปลกเอี๋ยง ภายหลังโจซองและพรรคพวกถูกสุมาอี้สั่งประหารชีวิตสามชั่วโคตร อินต้ายบกรู้สึกเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นและต้องการจะแก้แค้นมาโดยตลอด

ในปี ค.ศ. 255 บู๊ขิวเขียมและบุนขิม พร้อมด้วยบุตรชายของบุนขิมคือบุนเอ๋งและบุนเฮา นำทัพเข้าโจมตีสุมาสู อินต้ายบกรู้ว่าลูกตาข้างหนึ่งของสุมาสูถลนออกจากเบ้าทำให้สุมาสูป่วยหนักใกล้จะเสียชีวิต อินต้ายบกจึงเข้าไปพูดกับสุมาสูว่า "เดิมบุนขิมเป็นคนที่ท่านไว้ใจ แต่ถูกคนอื่นหลอกใช้ เขายังเป็นคนบ้านเดียวกันกับองค์จักรพรรดิด้วย โดยปกติเขากับข้าพเจ้าเชื่อใจซึ่งกันและกัน ข้ายินดีไปเกลี้ยกล่อมเขาเพื่อท่าน ให้เขากลับมาเป็นมิตรกับท่านดังเดิม" สุมาสูเห็นชอบด้วย อินต้ายบกจึงสวมเกราะและขี่ม้าตัวใหญ่ออกไปเพียงลำพังไล่ตามบุนขิมไป แล้วสนทนากับบุนขิมจากที่ไกล ๆ ในใจอินต้ายบกนั้นคำนึงถึงตระกูลโจและรู้ว่าสุมาสูใกล้จะตาย แต่ไม่สะดวกที่จะบอกบุนขิมโดยตรง จึงพูดเป็นนัยไปว่า "เหตุใดท่านจึงไม่อดทนอีกไม่กี่วันเล่า" อินต้ายบกต้องการให้บุนขิมเข้าใจความหมายของ "อดทนอีกไม่กี่วัน" แต่บุนขิมไม่เข้าใจและตะโกนไปว่า "ท่านเป็นข้ารับใช้ของจักรพรรดิองค์ก่อน ไม่คิดตอบแทนพระมหากรุณาธิคุณ แต่กลับร่วมมือกับสุมาสูทรยศต่อราชวงศ์ ท่านไม่เห็นแก่สวรรค์ สวรรค์ก็จะไม่อวยพรท่าน" แล้วง้างเกาทัณฑ์จะยิงอินต้ายบก อินต้ายบกร้องไห้และพูดว่า "การใหญ่ของแผ่นดินภินท์พังลงเสียแล้ว โปรดรักษาตนด้วยเถิด!"

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *[[จดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ซือหม่า กวาง (1084). *[[จือจื้อทงเจี้ยน]]*.

หมวดหมู่:ขุนพลของวุยก๊ก
3%

***3%*** เป็นซีรีส์โทรทัศน์แนวระทึกขวัญของประเทศบราซิล สร้างโดย เปดรู อากีเลรา และแสดงนำโดย ฌูเวา มีแกล และบิอังคา ดอมปาราตู วางจำหน่ายทั่วโลกเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 โดยเน็ตฟลิกซ์

## นักแสดง

### นักแสดงหลัก

* ฌูเวา มีแกล รับบท เอเซกิเอล (Ezequiel) (ฤดูกาลที่ 1–2)
* บิอังคา ดอมปาราตู รับบท มิเชเล ซันตานา (Michele Santana) (ฤดูกาลที่ 1-4)
* มีแชล โกมีส รับบท เฟร์นันดู การ์วัลยู (Fernando Carvalho) (ฤดูกาลที่ 1–2)
* รูโดลฟู วาเล็งตึ รับบท ราฟาแอล โมเรย์รา (Rafael Moreira) (ฤดูกาลที่ 1-4)
* ซินเธีย เซเน็ค รับบท โกลเรีย (Glória) (ฤดูกาลที่ 2–4)
* วาเนซา โอลีเวย์รา รับบท โฌอานา โกเอลยู (Joana Coelho)
* ราฟาแอล โลซานู รับบท มาร์กู อัลวารึช (Marco Álvares)
* วิเวียเน โปร์ตู รับบท อลีเน (Aline) (ฤดูกาลที่ 1)
* ซามูเอล เด อาซิส รับบท สิลาส (Silas) (ฤดูกาลที่ 2)
* ไลลา การิน รับบท มาร์เซลา อัลวารึช (Marcela Álvares) (ฤดูกาลที่ 2–4)
* บรูนู ฟากุนเดส รับบท อังแดร ซันตานา (André Santana) (ฤดูกาลที่ 2–4)
* ทาอีส ลากู รับบท เอลีซา (Elisa) (ฤดูกาลที่ 2–4)
* อมานดา มากัลไยส์ รับบท นาตาเลีย (Natália) (ฤดูกาลที่ 4)
* เฟร์นันดู รูบรู รับบท ชาวีแอร์ (Xavier) (ฤดูกาลที่ 4)

### นักแสดงสมทบ

* เมล ฟรอนโกเวียก รับบท ฌูเลีย (Júlia) (ฤดูกาลที่ 1)
* เซร์ชีอู มัมเบร์ตี รับบท มาเตวช์ (Matheus) (ฤดูกาลที่ 1)
* เซแซ มอตตา รับบท นาอีร์ (Nair)
* เซลซู ฟราเตสชี รับบท ชายชรา (O Velho) (ฤดูกาลที่ 1–2)
* ลูเซียนา ปาเอส รับบท คาสเซีย (Cássia) (ฤดูกาลที่ 1–2)
* ดาร์ซียู เด โอลีเวย์รา รับบท อังโตนีอู (Antônio) (ฤดูกาลที่ 1–2)
* ลูอานา ทานากะ รับบท อากาตา (Ágata) (ฤดูกาลที่ 1)
* โรเบร์ตา คาลซา รับบท อีวานา (Ivana) (ฤดูกาลที่ 1–2)
* รีตา บาตาตา รับบท เดนีเซ (Denise) (ฤดูกาลที่ 1, 4)
* เลโอนาร์ดู การ์เซซ รับบท ดานีแยล (Daniel) (ฤดูกาลที่ 1)
* คลาริสสา คิสเต รับบท ลูเซียนา (Luciana) (ฤดูกาลที่ 1)
* ฌูลีอู ซิลแวรียู รับบท โอตาวียู (Otávio) (ฤดูกาลที่ 1)
* ชียากู อามารัล รับบท อัลวารู (Álvaro) (ฤดูกาลที่ 1)
* เซซาร์ โกอูวีอา รับบท เซซาร์ (César) (ฤดูกาลที่ 1)
* เจรัลดู โรดรีกิส รับบท เจรัลดู (Geraldo) (ฤดูกาลที่ 1)
* เอเดียนา โซซา รับบท กามีลา (Camila) (ฤดูกาลที่ 1)
* เฟร์นันดา วาสคอนเซลลูส รับบท ไลส์ (Laís) (ฤดูกาลที่ 2)
* มาเรีย ฟลอร์ รับบท ซามิรา (Samira) (ฤดูกาลที่ 2)
* ซิลวียู กีนดาเน รับบท วีโตร์ (Vítor) (ฤดูกาลที่ 2)
* มารีนา มาเตวช์ รับบท อาริเอล (Ariel) (ฤดูกาลที่ 2)
* แลอู เบลมอนเต รับบท อาร์ตูร์ โมเรย์รา (Arthur Moreira) (ฤดูกาลที่ 3–4)
* กิลแยร์มี ซาเนลลา รับบท ทาเดอู (Tadeu) (ฤดูกาลที่ 3)
* ไคเก เด เฌซุส รับบท รีการ์ดู (Ricardo) (ฤดูกาลที่ 3)
* ราฟาแอล ลอสซู รับบท โอตาวียู เบอร์นาเดส (Otávio Bernardes) (ฤดูกาลที่ 3)
* เนย์ มาตูโกรซู รับบท เลโอนาร์ดู อัลวารึช (Leonardo Álvares) (ฤดูกาลที่ 3)

## รางวัล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ผลงานต้นฉบับของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:ผลงานต้นฉบับภาษาโปรตุเกสของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์บราซิล
นางพญางูขาว (ภาพยนตร์ปี 1993)

***นางพญางูขาว*** (青蛇 ชื่อตามตัวอักษรภาษาจีน: The Blue/Green Snake) เป็นภาพยนตร์ แฟนตาซีของฮ่องกง ปี 1993 ที่สร้างโดย สวี เค่อ เป็นการดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันโดย ลิเลียน ลี 

นวนิยายเรื่องนี้เป็นรูปแบบหนึ่งของ นิทานพื้นบ้าน ของจีน *[[ตำนานนางพญางูขาว|Madame White Snake]]* โดยที่ Lillian Lee เล่าเรื่องราวจากมุมมองของ Xiaoqing งูเขียว ซึ่งปกติจะมีบทบาทสนับสนุนอยู่เบื้องหลังตัวละครหลัก Bai Suzhen งูขาว ตามชื่อเรื่อง ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเสี่ยวชิงเป็นตัวละครหลักด้วย นักแสดงหญิงชาวอินเดีย Nagma และ Sridevi ยังมีบทบาทสำคัญจากฝั่งของพวกเขาอีกด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* HK cinemagic entry 
* Review
* loveHkfilm entry