open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เพรตเซล

**เพรตเซล** (; ) เป็นแป้งพายชนิดหนึ่งที่ทำจากแป้ง มักมีลักษณะเป็นปม รูปทรงเพรตเซลแบบดั้งเดิมเป็นรูปทรงที่สมมาตรและโดดเด่น โดยปลายแถบแป้งยาวพันกันแล้วบิดกลับเข้าหาตัวเองในรูปร่างลักษณะเฉพาะ ในยุคปัจจุบันเพรตเซลมีหลากหลายรูปทรง

เกลือเป็นเครื่องปรุงรสที่พบมากที่สุดสำหรับเพรตเซล เครื่องปรุงรสอื่น ๆ ได้แก่ ชีส น้ำตาล ช็อกโกแลต อบเชย การเคลือบหวาน เมล็ดพืช และถั่ว เพรตเซลมีหลายรูปแบบ ซึ่งได้แก่ เพรตเซลแบบนิ่มที่ควรรับประทานหลังจากเตรียมไม่นาน และเพรตเซลอบแข็งที่มีอายุการเก็บรักษาที่ยาวนาน

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ขนมปัง
หมวดหมู่:ขนมปังเยอรมัน
หมวดหมู่:ขนมอบเยอรมัน
หมวดหมู่:ประเภทของอาหาร
หมวดหมู่:อาหารเยอรมัน
หมวดหมู่:อาหารออสเตรีย
หมวดหมู่:อาหารสวิส
หมวดหมู่:อาหารฮังการี
หมวดหมู่:อาหารฝรั่งเศส
หมวดหมู่:อาหารอิตาลี
หมวดหมู่:อาหารว่าง
หมวดหมู่:อาหารสะดวกซื้อ
หมวดหมู่:อาหารข้างถนน
หมวดหมู่:อาหารโลก
ลูกชิ้น (ประเภทอาหาร)

thumb|ลูกชิ้นขณะกำลังปิ้งบนตะแกรง
thumb|ลูกชิ้นไก่ที่ยังไม่ผ่านการปรุง
thumb|ลูกชิ้นกำลังต้ม
**ลูกชิ้น** หรือ **มีตบอล** () คือเนื้อบดรีดเป็นลูกเล็ก ๆ บางครั้งก็มีส่วนผสมอื่น ๆ เช่น เกล็ดขนมปัง หัวหอม ไข่ เนย และเครื่องปรุงรส ลูกชิ้นปรุงโดยการทอด อบ นึ่ง หรือตุ๋นในซอส ลูกชิ้นมีหลายประเภทโดยแต่ละประเภทใช้เนื้อสัตว์และเครื่องเทศต่างกัน บางครั้งคำนี้จะขยายไปถึงรูปแบบที่ไม่มีเนื้อสัตว์โดยใช้ผักหรือปลา หรือที่เรียกว่าลูกชิ้นปลา

## ประวัติ
สูตรอาหารจีน "ลูกชิ้นสี่สุข" (四喜丸子 —Sì xǐwánzi) มาจากอาหารชานตง ซึ่งมีต้นกำเนิดจากรูปแบบการปรุงอาหารพื้นเมืองของชานตง สามารถย้อนประวัติศาสตร์ไปได้ถึงในช่วงราชวงศ์ฉิน (221-207 ก่อนคริสตกาล)

ตำราอาหารของชาวโรมันโบราณ Apicius มีสูตรลูกชิ้นมากมาย

สูตรอาหารในช่วงแรก ๆ ที่รวมอยู่ในตำราอาหารเปอร์เซียโดยทั่วไปมีเนื้อแกะปรุงรสที่ม้วนเป็นลูกขนาดส้มและเคลือบด้วยไข่แดงและบางครั้งด้วยหญ้าฝรั่น วิธีนี้ถูกนำไปใช้ทางตะวันตกและเรียกว่าการร่อน (gilding) มีรูปแบบที่แตกต่างกันในระดับภูมิภาคจำนวนมาก ที่มีลักษณะเด่นคือ kufteh Tabrizi ที่มีขนาดใหญ่ผิดปกติจากภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอิหร่าน โดยมีเส้นผ่านศูนย์กลางเฉลี่ย 20 เซนติเมตร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารโลก
หมวดหมู่:อาหารประจำชาติ
หมวดหมู่:อาหารประเภทเนื้อสัตว์
หมวดหมู่:ประเภทของอาหาร
พระยาแสนซ้าย

**พระยาแสนซ้าย** หรือ **เจ้าหลวงแสนซ้าย** ทรงเป็นเจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 1 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย และเป็นปฐมเจ้าผู้ครองนครแพร่แห่งราชวงศ์แสนซ้าย ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช แห่งกรุงรัตนโกสินทร์

## ราชประวัติ
**พระยาแสนซ้าย** ไม่ปรากฏนามราชบิดาราชมารดา และพระนามเดิม สันนิษฐานว่าเดิมเป็นขุนนางตำแหน่งแสนซ้าย (แสนศรีไชย หรือแสนศรีซ้าย) มาก่อน เมื่อพระยาศรีสุริยวงศ์ (พระเมืองไชย) ถูกกักตัวที่กรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2330 แล้ว พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชจึงได้สถาปนาให้เป็นพระยาแพร่แทน ได้รับยศเป็น **พระยาแสนซ้าย**ในฐานะหัวเมืองประเทศราช

ภายหลังเมื่อพระยาแสนซ้ายถึงแก่พิราลัยแล้ว พระเมืองไชย (พระเมืองใจ) ราชโอรสจึงได้เสด็จขึ้นครองนครแพร่ต่อจากพระองค์เป็นพระยาเทพวงศ์ ตามที่พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 4 ฉบับเจ้าพระยาทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค) กล่าวว่า

"...เมืองแพร่นั้น เมื่อแผ่นดินพระบาทสมเด็จฯ พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกนั้น พระยาแสนซ้ายได้เป็นเจ้าเมือง ครั้นถึงแก่กรรมแล้ว โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ตั้งพระเมืองใจบุตรพระยาแสนซ้ายเป็นพระยาแพร่..."

## ราชโอรส-ธิดา
พระยาแสนซ้าย มีราชโอรสดังนี้
* **เจ้าน้อยอุปเสน** ต่อมาคือ พระยาเทพวงศ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่ องค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์แสนซ้าย 

พระยาแสนซ้าย มีพระขนิษฐานาม เจ้าปิ่นแก้ว ภายหลังสมรสกับเจ้าวังขวา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจ้าผู้ครองนครแพร่
หมวดหมู่:เจ้านายฝ่ายเหนือ
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดแพร่
หมวดหมู่:ราชวงศ์เทพวงศ์
ท
หมวดหมู่:วงศ์วรญาติ
แสนซ้าย
วาเลอรี (เพลงของเดอะซูตอนส์)

"**วาเลอรี**" เป็นเพลงของวงดนตรีอินดี้ร็อคจากอังกฤษ The Zutons จากอัลบั้มสตูดิโอชุดที่สองของพวกเขา *Tired of Hanging Around* (2549) ต่อมาเพลงนี้ได้ถูกนำมาทำใหม่โดย Mark Ronson ด้วยเสียงร้องนำของ Amy Winehouse ซึ่งขึ้นถึงอันดับสองใน UK Singles Chart เมื่อปีพ.ศ. 2550 

## เวอร์ชันของ Mark Ronson และ Amy Winehouse
 นักดนตรีชาวอังกฤษ Mark Ronson และ Amy Winehouse นำเพลง "Valerie" มาทำใหม่ในอัลบั้มสตูดิโอชุดที่สองของรอนสัน *เวอร์ชัน* (2550) เปิดตัวเป็นซิงเกิลที่สามของอัลบั้มเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2550 แทร็กนี้ถูกแสดงครั้งแรกโดย Winehouse ใน รายการ *Live Lounge ของ* Jo Whiley ทาง BBC Radio 1 นักร้องและผู้กำกับ Jordan Galland เล่นเปียโนไฟฟ้าในซิงเกิลนี้ *โรลลิงสโตน* เรียกการนำมาทำดนตรีใหม่นี้ว่า "การบันทึกที่โดดเด่น" เพียงหนึ่งเดียวของ Winehouse หลังจาก *[[แบ็กทูแบล็ก|Back to Black]]* ก่อนหน้านี้ Winehouse เคยบันทึกเพลงนี้ในเวอร์ชันจังหวะช้ากว่า ซึ่งปรากฏเป็นเพลงพิเศษใน *Back to Black* ฉบับดีลักซ์ เพลงนี้ได้รับการนำเสนอใน *[[เพื่อนเจ้าสาว 27 วิวาห์ เมื่อไหร่จะได้เป็นเจ้าสาว?|27 Dresses]]* and *Amy* (2015) ซึ่งเป็น ภาพยนตร์สารคดี ชีวประวัติของ Winehouse และในโฆษณา Amazon Echo ในสหรัฐอเมริกา 

หลังจากที่ "วาเลอรี" ประสบความสำเร็จในช่วงฤดูร้อนปี 2549 เอมี ไวน์เฮาส์ ก็พบว่าเธอเป็นแฟนที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ของเพลงนี้ เอมีถูกเชิญให้ร่วมโครงการใหม่กับมาร์ค รอนสัน ในช่วงเวลาดังกล่าว รอนสันอ้างว่าไวน์เฮาส์ไม่ได้ฟังอะไรที่เขียนขึ้นหลังอัลบั้ม *1967* เลย และเธอประสบปัญหาในการหาสิ่งที่เหมาะสมสำหรับอัลบั้ม *Version* ที่กำลังจะออกของรอนสัน หลังจากที่รอนสันอธิบายว่าอัลบั้มดังกล่าวจะประกอบไปด้วยการนำบันทึกเสียงกีตาร์มาทำใหม่เป็นแนวโซล ไวน์เฮาส์ก็บอกเขาว่า เธออาจจะลอง "วาเลอรี" แต่รอนสันรู้สึกกังวลที่เครียดที่ได้ยินเสียงของเธอร้องเพลงนั้นในหัวของเขา "ผมไม่แน่ใจว่ามันใช้การได้อย่างไร แต่เธอเข้าไปในสตูดิโอและลองมันดู ผมชอบมันมาก" เขากล่าว 

เพลงนี้กลายเป็นความสำเร็จที่ให้ความรู้สึกผสมปนสำหรับ McCabe เขากล่าวว่า "บางครั้งผมต้องพยายามอย่างหนักที่จะไม่คิดถึง 'วาเลอรี' ในวันที่มันมาอยู่ในหัวของผม คือวันที่ผมต้องวางกีตาร์และลืมเรื่องการเขียนไปก่อน"   

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอืน
*    
* วาเลอรี สตาร์ 
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลริทึมแอนด์บลูส์แห่งสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยมาร์ก รอนสัน
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในดัตช์ท็อปฮอต 40
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2549
ข้าวกั๊นจิ๊น

**ข้าวกั๊นจิ๊น** **ข้าวเงี้ยว** หรือ **จิ๊นส้มเงี้ยว** เป็นอาหารไทยภาคเหนือ มีลักษณะเป็นข้าวสวยคลุกเลือดหมูสดห่อในใบตองในลักษณะเดียวกับแหนม บางสูตรไม่ใส่เนื้อสับ แต่ใส่เลือดคลุกเคล้ากับข้าวอย่างเดียว นำมารับประทานกับน้ำมันกระเทียม หอมแดง แตงกวา และพริกทอด อาหารประเภทนี้นิยมรับประทานเป็นอาหารกลางวัน หรือ *ข้าวตอน* ในสูตรดั้งเดิมมักใช้วัวทำ แต่ปัจจุบันผู้คนไม่ค่อยกินเนื้อวัวกันแล้ว จึงดัดแปลงมาใช้เนื้อหมูแทน

## ที่มา
ข้าวกั๊นจิ๊นเป็นอาหารที่ได้รับอิทธิพลมาจากชาวไทใหญ่ซึ่งนิยมรับประทานข้าวเจ้า (ข้าวสวย) ต่างจากกลุ่มชาติพันธุ์ไทกลุ่มอื่นที่มักรับประทานข้าวนึ่ง (ข้าวเหนียว) ในบางครั้งเรียกข้าวกั๊นจิ๊นว่า "ข้าวเงี้ยว" เพราะเป็นอาหารของชาวไทใหญ่ ในอดีตชาวล้านนามักจะเรียกชาวไทใหญ่ว่า "เงี้ยว" ซึ่งมีนัยของการดูถูกชาติพันธุ์ว่า เป็นชนชาติที่เจ้าเล่ห์ คบไม่ได้ ส่วนคำว่า *กั๊น* ในคำเมืองหมายถึง นวด บีบ หรือคั้น เพราะขั้นตอนการทำนั้นต้องนวดข้าวให้เข้ากับเลือดด้วย ส่วน *จิ๊น* ก็คือเนื้อสัตว์

## ส่วนผสม
ข้าวกั๊นจิ๊นมีส่วนผสมคือ ข้าวสวย หมูสับ เลือดหมู นำมาคลุกเคล้าให้เข้ากัน จากนั้นใส่หนังหมูต้ม มะเขือส้ม เกลือป่น น้ำปลา น้ำมันหอมเจียว ทำให้อาหารมีรสชาติเค็มและหวานเล็กน้อย เมื่อคลุกเคล้าเข้ากันดีแล้วจึงนำไปห่อใบตอง โดยใช้ใบตองแผ่นใหญ่ ๆ ซ้อนกัน 2 ชั้น ห่อข้าวที่คลุกเป็นทรงเตี้ย ๆ คล้ายห่อหมกแล้วกลัดด้วยไม้กลัด นำมานึ่งจนเสร็จ แล้วนำกระเทียมเจียว พริกแห้ง หัวหอมแดงซอย และแตงกวาหั่น แต่งเป็นเครื่องเคียง

## อ้างอิง

ข้าวกั๊นจิ๊น
บุนเดิสทาค

**บุนเดิสทาค** (; ) เป็นสภากลางของประเทศเยอรมนี เป็นสถาบันนิติบัญญัติเดียวที่สมาชิกได้รับเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนทั่วทั้งประเทศ บุนเดิสทาคอาจเทียบได้กับสภาล่างในประเทศที่ใช้ระบบสองสภา เช่น สภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ  บุนเดิสทาคดำรงอยู่ตามบทบัญญัติหมวดที่สามของกฎหมายพื้นฐานสำหรับสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (รัฐธรรมนูญ) ซึ่งบังคับใช้เมื่อ ค.ศ. 1949 เป็นฝ่ายนิติบัญญัติที่รับช่วงมาจากไรชส์ทาคของนาซีเยอรมนี อย่างไรก็ตาม กฎหมายพื้นฐานไม่ได้บัญญัติว่าประเทศเยอรมนีใช้ระบบสองสภา

บรรดาสมาชิกบุนเดิสทาคคือผู้แทนของประชาชนชาวเยอรมันทั้งปวง ไม่อยู่ใต้อาณัติคำสั่งใด อยู่ใต้มโนธรรมของตนเท่านั้น มีเพียงภาระรายงานเรื่องต่างๆ ต่อประชาชนของตน จำนวนสมาชิกบุนเดิสทาคขั้นต่ำที่กฎหมายกำหนดไว้คือ 598 คน อย่างไรก็ตาม เนื่องจากระบบการชดเชยที่นั่งส่วนขยายเพื่อให้เกิดความเป็นสัดส่วนนั้นทำให้ปัจจุบันมีจำนวนสมาชิกถึง 709 คน ซึ่งถือเป็นบุนเดิสทาคที่ใหญ่ที่สุดที่เคยมีมา 

สมาชิกสภาสหพันธ์มาการเลือกตั้งจัดขึ้นทุกสี่ปีโดยประชาชนเยอรมันที่มีอายุ 18 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป การเลือกตั้งนั้นใช้ระบบเลือกตั้งแบบสัดส่วนผสมซึ่งผสมผสานระหว่างระบบแบ่งเขตคะแนนสูงสุดกับระบบสัดส่วนแบบบัญชีรายชื่อเพื่อให้ขนาดของพรรคต่างๆ ในสภานั้นตรงกับคะแนนเสียงโดยรวมจากคะแนนรวมทั้งประเทศ 

บทบาทหน้าที่ของสภาสหพันธ์มีหลายประการ บุนเดิสทาคนั้นถือเป็นสภานิติบัญญัติส่วนกลางของประเทศเยอรมนี โดยเปิดทางให้แต่ละมลรัฐมีส่วนร่วมในกระบวนการนิติบัญญัติผ่านทาง **[[บุนเดิสราท]]** (คณะมนตรีสหพันธ์) ซึ่งคล้ายกับสภาสูงในระบบสองสภา อย่างไรก็ตาม กฎหมายพื้นฐานแบ่งแยกอำนาจทั้งสององค์กรออกจากกันโดยสิ้นเชิง แต่ยังคงร่วมมือกันในการตรากฎหมายสำหรับใช้ในระดับสหพันธ์ บุนเดิสทาคยังมีหน้าที่ในการเลือกตั้งฝ่ายบริหาร และยังมีบทบาทในการกำกับการทำงานของรัฐบาล รวมทั้งการจัดการด้านงบประมาณในระดับสหพันธ์ด้วย

ตั้งแต่การรวมประเทศในปี 1999 ที่ทำการสภาสหพันธ์ตั้งอยู่ที่อาคารไรชส์ทาคในเบอร์ลิน และยังมีสำนักงานย่อยตามอาคารอื่นของรัฐ ทั้งยังมีตำรวจสภาสหพันธ์ (Bundestagspolizei) ซึ่งเป็นตำรวจที่ขึ้นตรงต่อสภา

## ดูเพิ่ม
* สมัชชาสหพันธ์ (Bundesversammlung) - คณะผู้เลือกตั้งประธานาธิบดี
* คณะมนตรีสหพันธ์ (Bundesrat) - สภาผู้แทนรัฐสมาชิกสหพันธ์
* คณะมนตรีผู้แทนราษฎร (Rat der Volksbeauftragten) - รัฐบาลเฉพาะกาลหลังสิ้นสุดระบอบจักรพรรดิ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* German election database
* Map of constituencies
* Distribution of power
* Plenary speech search engine

ย
ย
ย
ย
ย
หมวดหมู่:รัฐบาลเยอรมนี
ผลงานเพลงของเลิฟลิซ

ผลงานเพลงของเลิฟลิซ เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ ประกอบด้วยสตูดิโออัลบั้ม 2 อัลบั้ม อัลบั้มแสดงสด 4 อัลบั้ม อัลบั้มรวมเพลง 1 อัลบั้ม ออกจำหน่ายใหม่ 2 ครั้ง อีพี 6 อัลบั้ม และซิงเกิล 12 เพลง

เลิฟลิซเปิดตัวในปี 2014 ด้วยสตูดิโออัลบั้ม *[[เกิลส์อินเวชัน]]* ซึ่งต่อมาในปี 2015 เปิดตัวอีกครั้งในชื่อ *Hi~* 6 เดือนต่อมาพวกเขาปล่อยอีพีแรกในชื่อ *Lovelyz8* (2015) ในปี 2016 ได้ปล่อยอัลบั้มเดี่ยวในชื่อ *Lovelinus* ต่อมาได้เปิดตัวอีพีที่ 2 ในชื่อ *A New Trilogy* สตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ในชื่อ *[[อาร์ยูเรดดี]]* (2017) ต่อมาได้รับการเผยแพร่อีกครั้งในชื่อ *Now, We* (2017) 6 เดือนต่อมาพวกเขาปล่อยอีพีที่ 3 ในชื่อ *Fall in Lovelyz* (2017) ในปี 2018 อีพีที่ 4 ของพวกเขาได้รับการเผยแพร่ในชื่อ *Heal* 7 เดือนต่อมาอีพีที่ 5 ของพวกเขาได้รับการเผยแพร่ในชื่อ *Sanctuary* ในปี 2019 อีพีที่ 6 ของพวกเขาได้รับการเผยแพร่ในชื่อ *Once Upon a Time*

## อัลบั้ม

### สตูดิโออัลบั้ม

### อัลบั้มบันทึกการแสดงสด

### อัลบั้มรวมเพลง

### ซิงเกิลอัลบั้ม

### ออกจำหน่ายใหม่

## อีพี

## ซิงเกิล
### ศิลปินนำ

### การทำงานร่วมกัน

## เพลงอื่น ๆ ที่ติดชาร์ต

## มิวสิกวิดีโอ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ผลงานของศิลปินเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ผลงานเพลงกลุ่มดนตรีเคป็อป
นายพล

**นายพล** อาจหมายถึง

* จอมพล
* พลเอกอาวุโส
* พลเอก
* พลโท
* พลตรี
* พลจัตวา
วัดคลองโคน

**วัดคลองโคน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านคลองโคน ตำบลคลองโคน อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม มีเนื้อที่ประมาณ 28 ไร่ 67.8 ตารางวา โดยมีพระมหาธนวัฒน์ อาทิจฺจวํโส เป็นเจ้าอาวาส

วัดคลองโคนไม่ทราบว่าผู้ใดเป็นผู้สร้าง แต่เดิมชาวบ้านเรียกว่า **วัดเสาวคนธ์** สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2374 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2509 ที่ตั้งเดิมอยู่ตรงปากแพรกเสาวคนธ์ ทำให้ชื่อวัดว่า "วัดเสาวคนธ์" ต่อมาได้ย้ายวัดออกไปทางปากอ่าวอีก 2 ครั้ง เพราะสถานที่แวดล้อมยังเป็นป่าและค่อนข้างกันดาร ได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดคลองโคน" ตามชื่อตำบล

ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะและสิ่งก่อสร้าง ได้แก่ กุฏิพระสงฆ์ จำนวน 10 หลัง ศาลาการเปรียญ 2 ชั้น จำนวน 1 หลัง หอกลอง-หอระฆัง จำนวน 1 หลัง โรงครัว จำนวน 1 หลัง ร้านค้าชุมชนจำนวน 1 แห่ง และศาลาบำเพ็ญกุศล (ฌาปนสถาน) จำนวน 1 หลัง อุโบสถหลังเก่ามีสภาพทรุดโทรมจากภัยทางธรรมชาติ (น้ำท่วม) จึงได้ดำเนินการก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่แทนหลังเดิม วัดมีพระพุทธรูปสาวกหล่อด้วยสัมฤทธิ์ ชาวบ้านเรียกว่า *หลวงพ่อปู่*

## อ้างอิง

คลองโคน
วัดฉิมทายกาวาส

**วัดฉิมทายกาวาส** [ฉิม-ทา-ยะ-กา-วาด] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร

วัดฉิมทายกาวาสสร้างมาตั้งแต่สมัยใดไม่ปรากฏหลักฐาน แต่หลักฐานจากจารึกพระประธานในอุโบสถระบุว่าพระประธานสร้างเมื่อ พ.ศ. 2380 จึงสันนิษฐานว่าวัดนี้คงสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2370 ในสมัยรัชกาลที่ 3 และคงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 2380 ผู้สร้างวัดคือ เจ๊สัวฉิม จึงตั้งชื่อวัดว่า **วัดเจ๊สัวฉิม** เป็นวัดที่สร้างคู่กันกับวัดวิเศษการ โดยผู้ที่สร้างวัดทั้งสองแห่งมีศักดิ์เป็นเขยพี่เขยน้อง เขยผู้พี่ชื่อ หมื่นรักษ์สันนิเวศน์ (พิมพ์) สร้างวัดวิเศษการ เขยผู้น้องชื่อ เจ๊สัวฉิม สร้างวัดนี้ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดฉิมทายกาวาส" เมื่อปี พ.ศ. 2482 

จากหลักฐานทางศิลปกรรมไม่พบว่าเก่าแก่กว่าสมัยรัชกาลที่ 3 แต่รูปทรงพระอุโบสถมีลักษณะคล้ายอุโบสถสมัยอยุธยาอยู่ พระอุโบสถสร้างเลียนแบบศิลปะจีน อาจเป็นพระอุโบสถที่มีแต่เดิมแล้วปฏิสังขรณ์ใหม่ก็อาจเป็นไปได้ ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ดังนี้ อุโบสถกว้าง 6 เมตร ยาว 14 เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 15 เมตร เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง และมีหอระฆังกว้าง 3.50 เมตร สูง 8 เมตร

## อ้างอิง

ฉิมทายกาวาส
วัดวิเศษการ

**วัดวิเศษการ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน คือ พระศรีวิสุทธิดิลก

วัดวิเศษการสร้างประมาณ พ.ศ. 2393 เดิมชื่อ **วัดวิเศษอาวาส** สร้างโดยข้าราชการในสมัยรัชกาลที่ 3 นามว่า รักษ์ ได้รับพระราชทานเป็นหมื่นวิเศษ แต่ประชาชนทั่วไปเรียกว่า หมื่นรักษ์ จึงได้เรียกชื่อวัดนี้ว่า **วัดหมื่นรักษ์** ตามชื่อผู้สร้าง ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดวิเศษการ"

## อาคารเสนาสนะ
พระอุโบสถสร้างตามแบบศิลปะจีน ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา หน้าบันประดับชามสังคโลก ผนังใช้อิฐหนา ประตูหน้าต่างใช้ไม้แผ่นใหญ่หนา เปิดปิดด้วยลูกดาล มีลายตกแต่งดอกไม้ด้านหลังอุโบสถ ภายในประดิษฐานพระประธาน หน้าตักกว้าง 3 ศอก เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยแบบเชียงแสน อัญเชิญมาจากวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร มีพระพุทธรูปแบบสุโขทัยลงรักปิดทอง หน้าตักกว้าง 2 ศอก 2 องค์ นอกจากนั้นยังมีพระพุทธรูปปางเสด็จจากดาวดึงส์ ปางประทานพร ปางสมาธิ และปางทุกรกิริยา

อาคารเสนาสนะอื่น ได้แก่ ศาลาการเปรียญทรงปั้นหยาสร้างด้วยไม้ กุฏิ วิหารเป็นแบบทรงไทยประเพณี

## อ้างอิง

วิเศษการ
วัดบางสะแกนอก

**วัดบางสะแกนอก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงตลาดพลู เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร

## ประวัติ
วัดบางสะแกนอกสร้างขึ้นในสมัยอยุธยาประมาณปี พ.ศ. 2077–2090 ในสมัยสมเด็จพระไชยราชาธิราช จากนั้นได้กลายเป็นวัดร้าง จนกระทั่งมีพระธุดงค์เดินทางมาพัก ชาวบ้านจึงนิมนต์ให้อยู่จำพรรษาและมีการบูรณะพัฒนาวัด ผู้อุปถัมภ์มีอุบาสิกาจิน อุบาสิกาปาน อุบาสิกาเมื่อ อุบาสกศุข และอุบาสกมี โดยมีมหาทองดีซึ่งเป็นพระฝ่ายวิปัสสนาธุระได้รับการแต่งตั้งเป็นพระวรญาณมุนี ได้เข้ามาขุดซากวัดและปฏิสังขรณ์วัดนี้ จนก่อสร้างสำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2377 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ขานนามวัดตามชื่อคลองที่วัดตั้งอยู่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2377 อนึ่ง ยังมีวัดบางสะแกอีกแห่งในบริเวณใกล้เคียง คือวัดบางสะแกใน

## อาคารเสนาสนะ
อุโบสถ กว้าง 18 เมตร ยาว 27 เมตร เป็นรูปแบบมหาอุด คือมีประตูหน้าเข้าเพียงทางเดียว มีรูปแบบอยุธยาตอนต้น ยังพบใบเสมาสมัยอยุธยาแบบสมเด็จพระไชยราชาธิราช มีทรวดทรงเตี้ยค่อม ภายในอุโบสถผนังหลังองค์พระประธาน มีรูปพระฉาย (ปางเปิดโลก) ด้านนอกมีกำแพงแก้วล้อมรอบ

วัดมีกุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น หอสวดมนต์มีสภาพทรุดโทรม กว้าง 6 เมตร ยาว 11 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484 ศาลาการเปรียญเดิมเป็นศาลาไม้โบราณมีใต้ถุนยกสูง กว้าง 9.50 เมตร ยาว 22.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2484 และศาลาการเปรียญได้รับการบูรณะขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2552 แล้วเสร็จ พ.ศ. 2556

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูจันทไพโรจนคุณ (หลวงพ่อผาด) พ.ศ. 2483–2525
* พระอธิการประสาธน์ จันทาโภ (หลวงพ่อลักษณ์) พ.ศ. 2525–2538
* พระครูสิริภิญโญภาส พ.ศ. 2539–ปัจจุบัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตธนบุรี
บางสะแกนอก
รัตเนศวรมหาเทวมนเทียร

**รัตเนศวรมหาเทวมนเทียร** (Ratneshwar Mahadev Mandir; ภาษาฮินดี: रत्नेश्वर  महादेव मंदिर) (หรือรู้จักในชื่อ *มนเทียรเอนแห่งพาราณสี*; Leaning temple of Varanasi) เป็นหนึ่งในมนเทียรที่ถูกถ่ายรูปมากที่สุดในพาราณสี ใน รัฐอุตตรประเทศ, ประเทศอินเดีย ภายในมนเทียร ครรภคฤห์โดยทั่วไปจะจมอยู่ใต้น้ำ ยกเว้นเพียงสองสามเดือนในฤดูร้อน

ที่เมืองการาจี ประเทศปากีสถาน เป็นที่ตั้งของศรีรัตเนศวรมนเทียรอีกแห่งภายในถ้ำ

มนเทียรก่อสร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบบคลาสสิก ด้วยศิขรทรงนคร (nagara shikhara) และมณฑปแบบผัมสนะ ในบางครั้ง ศิขรของมนเทียรอาจจมอยู่ใต้น้ำ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบสถ์พราหมณ์ในพาราณสี
หมวดหมู่:โบสถ์พระศิวะ
มัยซิร

ในศาสนาอิสลาม การพนัน ( หรือ  *กิมาร*) เป็นที่ต้องห้ามเด็ดขาด (ฮะรอม) ตามกฎหมายอิสลาม (*[[ชะรีอะฮ์]]*) ที่มีฐานไว้ว่า "ข้อตกลงระหว่างผู้มีส่วนร่วมเป็นไปตามการชักจูงที่ผิดศีลธรรมให้ด้วยความหวังโดยเจตนาในจิตใจของผู้มีส่วนร่วมว่าพวกเขาจะได้ผ่านโชคเท่านั้น โดยไม่มีการพิจารณาความสูญเสียที่เป็นไปได้"

## บทนิยาม
ทั้ง *กิมาร* กับ *มัยซิร* อิงถึงเกมเสี่ยงโชค แต่ *กิมาร* เป็นประเภท (หรือสับเซต) ของ *มัยซิร* 
มุฮัมมัด อัยยูบ นักเขียน นิยาม *มัยซิร* เป็น "การหวังบางสิ่งที่มีค่าผ่านการผ่อนปรนและไม่ได้จ่ายค่าตอบแทนหรือไม่ได้ทำงานเพื่อมัน หรือไม่ได้ก่อให้เกิดหนี้จากมันผ่านเกมเสี่ยงโชค" ส่วนแหล่งที่มาหนึ่งโดย ฟะลีล ญะมาลุดดีน นิยามว่า "เป็นการเข้าถือสิทธิ์ทรัพย์ผ่านโชค (ไม่ใช้แรงกาย)" อัยยูบนิยาม *กิมาร* ว่า "หมายถึงใบเสร็จของเงิน, กำไร หรือสิทธิเก็บกินที่จากผู้อื่น โดยมีสิทธิเข้าถึงเงินหรือกำไรผ่านการอาศัยโชค"; ส่วนญะมาลุดดีนนิยามเป็น "เกมเสี่ยงโชคใด ๆ ก็ตาม"

## ในคำภีร์
ในอัลกุรอานกล่าวว่าเกมเสี่ยงโชค ซึ่งรวมไปถึง *มัยซิร* เป็น "บาปใหญ่" และเป็น "ผลงานอันน่ารังเกียจของซาตาน" และในฮะดีษก็มีการกล่าวถึงมันด้วย.

## ดูเพิ่ม
* การล่อสัตว์ในศาสนาอิสลาม
* ค็อมร์ (ของมึนเมา)
* ชะรีอะฮ์กับตราสารหนี้เพื่อค้า

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กฎหมายอาญาของศาสนาอิสลาม
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาอิสลาม
หมวดหมู่:การพนันกับสังคม
หมวดหมู่:บาป
วัดครุใน

**วัดครุใน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 11 ตำบลบางครุ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ มีเนื้อที่ตั้งวัด 22 ไร่ 2 งาน 4  ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ประมาณ 18 ไร่ 2 งาน 60 ตารางวา  

วัดครุในได้รับอนุญาตประกาศตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2436 ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา 3 ครั้ง แต่ครั้งหลังสุดเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2501 วัดตั้งชื่อตามชื่อตำบลที่ตั้งวัด คือตำบลบางครุ รวมถึงมีคลองบางครุผ่านหน้าวัด และวัดนี้สร้างอยู่ด้านในของบางครุ ซึ่งถือเป็นเส้นทางคมนาคมที่สำคัญในสมัยนั้น ส่วนด้านนอกหรือด้านติดกับแม่น้ำเจ้าพระยานั้นเรียกว่าวัดครุนอก เพราะตั้งอยู่ด้านนอกคือปากคลองบางครุ แต่เดิมวัดตั้งอยู่ลึกเข้าไปในสวน ห่างจากที่ตั้งวัดปัจจุบันประมาณ 500 เมตร ติดกับคลองบางครุ 

วัดครุในมีพระพุทธรูป 2 องค์ คือ พระพุทธโสธรจำลองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2486 และพระพุทธเมตตาสร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 และมีพระพุทธบาทจำลอง

## อ้างอิง

ครุใน
อลิซท่องแดนมหัศจรรย์

***อลิซท่องแดนมหัศจรรย์*** () เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันอเมริกัน แนวผจญภัย-แฟนตาซีและดนตรี ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1951 สร้างโดย วอลต์ดิสนีย์โปรดักชันส์ และจัดจำหน่ายโดย อาร์เคโอเรดิโอพิกเชอร์ส ดัดแปลงจากนวนิยาย *[[อลิซในแดนมหัศจรรย์]]* โดย ลูอิส แคร์รอล เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันขนาดยาวเรื่องที่ 13 ของดิสนีย์ ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1951 ที่ลอนดอนและเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1951 ในนครนิวยอร์ก ภาพยนตร์ประกอบด้วยนักแสดงนำ ได้แก่ แคทริน โบมอนต์ ให้เสียงเป็น อลิซ, สเตอร์ลิง ฮอลโลเวย์ เป็น แมวเชสเชียร์, เวอร์นา เฟลตัน เป็น ราชินีแห่งหัวใจ และ เอ็ด วินน์ เป็น แมดแฮตเตอร์

วอลต์ ดิสนีย์ พยายามจะดัดแปลง *อลิซ* เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันขนาดยาวในช่วงทศวรรษ 1930 แต่ไม่สำเร็จ เขารื้อฟื้นแนวคิดนี้อีกครั้งในช่วงทศวรรษ 1940 แต่เดิมตั้งใจให้เป็นภาพยนตร์คนแสดงผสมกับแอนิเมชัน อย่างไรก็ตาม ดิสนีย์ตัดสินใจสร้างเป็นแบบแอนิเมชันทั้งหมดในปี ค.ศ. 1946

## โครงเรื่อง

## นักพากย์
thumb|left|อลิซในตัวอย่างภาพยนตร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2494
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เรื่องราวแนวก้าวผ่านวัยอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผจญภัยจินตนิมิตอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์จินตนิมิตเพลงอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่สร้างจากอลิซในแดนมหัศจรรย์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในสมัยวิกตอเรีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ดัดแปลงเป็นรายการโทรทัศน์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันโดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์
มณิกรรณิกาฆาฏ

**มณิกรรณิกาฆาฏ** () เป็นสถานที่ปลงศพริมแม่น้ำ (ซึ่งเรียกว่าฆาฏ) ริมแม่น้ำคงคา เมืองพาราณสี รัฐอุตตรประเทศ เชื่อกันว่าการนำร่างมาประกอบพิธีศพที่นี่จะช่วยให้วิญญาณเข้าถึงโมกษะ คือสามารถหลุดพ้นสังสารวัฏ มณิกรรณิกาฆาฏตั้งอยู่ระหว่างทศาศวเมธฆาฏกับสินธิยาฆาฏ

"มณิกรรณิกา" เป็นชื่อของต่างหูที่พระสตีเชื่อกันว่าได้ทรงทำหล่นไว้ ณ พื้นที่นี้ ชาวฮินดูบางส่วนในลัทธิศักติจึงเชื่อว่ามณิกรรณิกามนเทียรเป็นหนึ่งในศักติปีฐะ โดย "มณิกรรณิกา" มาจากคำว่า "มณีกรรณะ" (Manikarna) ในภาษาสันสกฤต แปลว่า "ต่างหู" นอกจากนี้การเก็บข้อมูลเอกสารวงศ์วานฮินดูแห่งพาราณสีที่มีชื่อเสียงก็เก็บรักษาไว้ที่ฆาฏแห่งนี้

## ดูเพิ่ม
* รัตเนศวรมหาเทพมนเทียร
* ฆาฏในพาราณสี
* จัณฑาล กลุ่มชนผู้ประกอบพิธีศพมาแต่โบราณ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พาราณสี
เทศบาลเมืองใหม่บางบัวทอง

**เทศบาลเมืองใหม่บางบัวทอง** เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางบัวทอง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลนครบางบัวทอง) อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี จัดตั้งเป็นเทศบาลเมืองแห่งที่ 10 ของจังหวัด ปัจจุบันมีประชากร 57,395 คน

## ที่ตั้งและอาณาเขต
เทศบาลเมืองใหม่บางบัวทองมีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองละหาร
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองละหารและเขตเทศบาลเมืองพิมลราช
* **ทิศใต้** ติดต่อกับเขตเทศบาลนครบางบัวทองและเขตเทศบาลเมืองพิมลราช
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองไทรน้อย (อำเภอไทรน้อย)

## ประวัติ
เทศบาลเมืองใหม่บางบัวทองเดิมเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางบัวทอง ตั้งเป็นสภาตำบลบางบัวทองในปี พ.ศ. 2516 ต่อมาปี พ.ศ. 2537 สภาตำบลบางบัวทองมี 13 หมู่บ้าน พื้นที่ 29.70 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 14,558 คน และ 6,558 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2538 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบางบัวทองอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางบัวทอง

ปี พ.ศ. 2561 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางบัวทอง มี 13 หมู่บ้าน พื้นที่ 29.70 ตารางกิโลเมตร ประชากร 53,592 คน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณ 2560 จำนวน 226.89 ล้านบาท รายจ่ายประจำ 70.11 ล้านบาท โดยคิดเป็นอัตราส่วน 76:24 เมื่อหักรายจ่ายประจำแล้วมีเงินรายได้เหลือ 156.77 ล้านบาท โดยรายได้ดังกล่าวเพียงพอที่จะใช้ในการพัฒนาและจัดทำบริการสาธารณะแก่ประชานตามอำนาจหน้าที่ของเทศบาลเมือง

เนื่องจากในเขตพื้นที่อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี มีเทศบาลเมืองบางบัวทอง (ในขณะนั้น) อยู่แล้ว ซึ่งมีชื่อซ้ำซ้อนกันทำให้เกิดความสับสนของประชาชนได้ จึงเสนอขอเปลี่ยนแปลงชื่อองค์การบริหารส่วนตำบลบางบัวทอง เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลใหม่บางบัวทอง และจัดตั้งเป็น เทศบาลเมืองใหม่บางบัวทอง ในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2563 โดยนายสุจินต์ ไชยชุมศักดิ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดนนทบุรี และนายอำเภอบางบัวทองได้ให้ความเห็นชอบ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เทศบาลเมืองใหม่บางบัวทอง

ใหม่บางบัวทอง
ใหม่บางบัวทอง
เยฺว่หฺวาเอนเตอร์เทนเมนต์

**เยฺว่หฺวาเอนเตอร์เทนเมนต์** (; ; ) เป็นบริษัทบันเทิงข้ามชาติของจีน ตั้งอยู่ในปักกิ่ง ประเทศจีน บริษัทก่อตั้งขึ้นในเดือนมิถุนายน 2009 เยฺว่หฺวามีส่วนร่วมในการผลิตและจัดจำหน่ายรายการโทรทัศน์, การผลิตภาพยนตร์, การจัดการและการฝึกอบรมศิลปิน, การผลิตเพลงและมิวสิกวิดีโอ, ประชาสัมพันธ์ และการตลาดเพื่อความบันเทิง เยฺว่หฺวาได้ร่วมมือกับบริษัทเกาหลีใต้ ได้แก่ เพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์ สตาร์ชิปเอนเตอร์เทนเมนต์ และเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์

เยฺว่หฺวาได้รับเงินสนับสนุนระดับ Series B จาก Gravity Media และ CMC Capital ในเดือนสิงหาคม 2014 CMC Capital ลงทุน 49 ล้านเหรียญสหรัฐในบริษัท และกลายเป็นผู้มีส่วนร่วมในการบริหารงานเมื่อเสร็จสิ้นการจัดหาเงินทุน ในปี 2014 เยฺว่หฺวาได้ก่อตั้งสาขาในเกาหลีที่กังนัมกู กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ เยฺว่หฺวาประกาศแผนการขยายการดำเนินงานสาขาในเกาหลีเพิ่มเติมในเดือนกุมภาพันธ์ 2016 ในปี 2019 สาขาเกาหลีของเยฺว่หฺวาได้ย้ายไปที่อาคารใหม่

## จีน
### กลุ่ม
* ยูนิก
* เน็กซ์
* วายเอชบอยส์
* A-SOUL (กลุ่มวีทูบเบอร์)
* NAME
* บอยฮูด
* เนเวอร์แลน

### เดี่ยว
* หาน เกิง (2010)
* Zhang Yao (2012)
* Zhou Yixuan (ยูนิก)
* Li Wenhan (ยูนิก)
* หวัง อีปั๋ว (ยูนิก)
* Ivy (2015)
* Cheng Xiao 
* Wu Xuanyi 
* Meng Meiqi 
* จู เจิ้งถิง (เน็กซ์)
* Bi Wenjun (เน็กซ์)
* Huang Xin Chun (เน็กซ์)
* Fan Chengcheng (เน็กซ์)
* Justin Huang (เน็กซ์)
* หวัง อี้เหริน (เอเวอร์โกลว์)
* Elvis Wang 
* Hu Chunyang 
* Chen Xinwei 
* Jin Zi Han (NAME)
* Tang Jiu Zhou

### นักแสดง
* หาน เกิง 
* Ao Quan 
* หวัง อีปั๋ว 
* Li Wenhan
* Zhang Junyi
* Liu Guanyi
* Fan Chengcheng
* จู เจิ้งถิง
* Zhou Yixuan
* Bi Wenjun
* Wu Xuanyi
* Xu Ya Ting 
* Meng Meiqi 
* Cheng Xiao
* Hu Chunyang
* Zhang Zi Jian
* Chen Xinwei
* Zhang Hao Lian
* Zhang Jing Yun

### ผู้กำกับละคร/ภาพยนตร์
* ชัง แท-ยู (ตลาดจีนเท่านั้น)

### เด็กฝึกหัดที่มีชื่อเสียง
* Yang Zi Ge (อดีตผู้เข้าแข่งขันเกิลส์แพลนเน็ต 999)
* Zhou Xin Yu (อดีตผู้เข้าแข่งขันเกิลส์แพลนเน็ต 999)
* Xu Ruo Wei (อดีตผู้เข้าแข่งขันเกิลส์แพลนเน็ต 999)
* Liu Qi (อดีตผู้เข้าแข่งขัน Youth with You 3)
* Cheng Chen
* Zhang Hao (ผู้เข้าแข่งขันบอยส์แพลนเน็ต)
* Brian (ผู้เข้าแข่งขันบอยส์แพลนเน็ต)
* Ricky (ผู้เข้าแข่งขันบอยส์แพลนเน็ต)
* Ollie (ผู้เข้าแข่งขันบอยส์แพลนเน็ต)

## เกาหลีใต้
**กลุ่ม**
* ยูนิก
* ฮยองซ็อบเอ็กซ์อึยอุง
* เอเวอร์โกลว์
* เทมเพสต์

**เดี่ยว**
* ชเว เย-นา

**นักแสดง**
* อี โด-ฮย็อน
* คิม ซ็อง-จู (ยูนิก)
* ฮวัง ฮย็อน-จู

**แบบ**
* ฮวัง ฮย็อน-จู

## อดีตศิลปิน
* ยูนิก
** โช ซึง-ย็อน (2014–2022)
* คอสมิกเกิลส์ (2016–2023)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*

หมวดหมู่:เยฺว่หฺวาเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:ค่ายเพลงจีน
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2552
กลุ่มอาการขาดไอโอดีนแต่กำเนิด

**กลุ่มอาการขาดไอโอดีนแต่กำเนิด** () หรือ **สภาพแคระโง่** () เป็นโรคที่พบตั้งแต่กำเนิดอย่างหนึ่ง ผู้ป่วยจะมีพัฒนาการล่าช้าอย่างรุนแรงทั้งทางกายและทางสติปัญญา เป็นผลจากการขาดฮอร์โมนไทรอยด์ระหว่างที่มารดาตั้งครรภ์ ซึ่งมักเกิดจากการได้รับไอโอดีนไม่เพียงพอ เป็นสาเหตุหนึ่งของภาวะต่อมไทรอยด์ทำงานน้อยตั้งแต่กำเนิด
## อาการและอาการแสดง
การขาดไอโอดีนจะทำให้ต่อมไทรอยด์มีขนาดโตขึ้นเรื่อยๆ เรียกว่า คอพอก บางรายอาจมีอาการตัวเตี้ยรุนแรงจนเห็นได้ที่อายุหนึ่งปี เมื่อโตเป็นผู้ใหญ่อาจมีส่วนสูงสุดท้ายอยู่ที่ประมาณ 100-160 เซนติเมตร ขึ้นอยู่กับความรุนแรง แพทย์ และปัจจัยพันธุกรรมอื่นๆ อาการอื่นๆ ที่อาจพบได้ได้แก่ ผิวหนังหนา ผมร่วง ลิ้นใหญ่ ท้องโต
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:โรคไทรอยด์
ผู้หญิงกับวิดีโอเกม

[thumb|ผู้หญิงที่เล่น''[เดอะเฮาส์ออฟเดอะเดด III* ใน[[สวนสนุกอาร์เคด]]แห่งหนึ่ง ที่[[วิดีโอเกมในประเทศญี่ปุ่น|ประเทศญี่ปุ่น]]ในปี ค.ศ. 2005]]

ความสัมพันธ์ระหว่าง*'ผู้หญิงกับวิดีโอเกม**ได้รับความสนใจจากนักวิชาการและสื่อมวลชนอย่างกว้างขวาง ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 [[นักเล่นเกม]]หญิงมักถูกมองว่าเป็นคนกลุ่มน้อย แต่จากการสำรวจในอุตสาหกรรมพบว่าเมื่อเวลาผ่านไป อัตราส่วนทางเพศใกล้เคียงกันมากขึ้นเรื่อย ๆ และตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 2010 เป็นต้นมา พบว่ามีผู้หญิงคิดเป็นสัดส่วนประมาณครึ่งหนึ่งของนักเล่นเกมทั้งหมด อัตราส่วนทางเพศแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญระหว่างประเภทเกม และผู้หญิงมีบทบาทน้อยมากในประเภทต่าง ๆ เช่น [[วิดีโอเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง]]และเกม[[เกมสงครามกลยุทธ์ที่ยิ่งใหญ่|กลยุทธ์ที่ยิ่งใหญ่]] ทั้งนี้ [[การกีดกันทางเพศในวิดีโอเกม]] รวมถึง[[การล่วงละเมิดทางเพศ]] ตลอดจน[[การแสดงเพศในวิดีโอเกม|การให้ผู้หญิงเป็นตัวละครในเกมน้อยเกินไป]] เป็นหัวข้อสนทนาที่เพิ่มมากขึ้นใน[[วัฒนธรรมวิดีโอเกม]]

ผู้ให้การสนับสนุนในการเพิ่มจำนวนนักเล่นเกมหญิงเน้นย้ำถึงปัญหาการตัดสิทธิของผู้หญิงจากอาณาจักรทางวัฒนธรรมที่เติบโตเร็วที่สุดแห่งหนึ่ง ตลอดจนธรรมชาติของตลาดนักเล่นเกมหญิงที่ยังไม่ได้ใช้ประโยชน์ ความพยายามที่จะรวมการมีส่วนร่วมของผู้หญิงมากขึ้นในสื่อได้แก้ไขปัญหาของการโฆษณาที่มีเพศสภาพ, แบบแผนทางสังคม และการขาดผู้สร้างวิดีโอเกมที่เป็นผู้หญิง (ผู้เขียนโค้ด, [[ผู้พัฒนาวิดีโอเกม|ผู้พัฒนา]], ผู้ผลิต ฯลฯ) ส่วนคำว่า "**เกมเมอร์สาว*'" ได้รับการนำมาใช้เป็นคำที่จัดสรรใหม่สำหรับผู้เล่นหญิงในการอธิบายตัวเอง แต่ก็ยังถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่ามีผลตรงกันข้ามกับที่ต้องการหรือสร้างความไม่พอใจ

== ข้อมูลประชากรของผู้เล่นหญิง ==


การมีส่วนร่วมของสตรีในการเล่นเกมเพิ่มขึ้น จากการสำรวจของ[[สมาคมซอฟต์แวร์เพื่อความบันเทิง]] ผู้เล่นหญิงในสหรัฐเพิ่มขึ้นจาก 40 เปอร์เซ็นต์ใน ค.ศ. 2010 เป็น 48 เปอร์เซ็นต์ใน ค.ศ. 2014 ทุกวันนี้ แม้จะมีการรับรู้อย่างเด่นชัดว่าเกมเมอร์ส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย แต่อัตราส่วนของเกมเมอร์เพศหญิงต่อชายนั้นค่อนข้างสมดุล ซึ่งสะท้อนถึง[[อัตราส่วนเพศของมนุษย์|จำนวนประชากรโดยรวม]]

== อ้างอิง ==


== อ่านเพิ่ม ==
* Beck, John C., and Mitchell Wade. "Got Game How the Gamer Generation Is Reshaping Business Forever". New York: Harvard Business School P, 2004.
* Bryce, J. and J. Ruttner, "The Gendering of Computer Gaming: Experience and Space", in S. Fleming & I. Jones, Leisure Cultures: Investigations in Sport, Media and Technology, Leisure Studies Association, 2003, pp. 3–22.
* Cassell, J. and H. Jenkins, *From Barbie to Mortal Kombat: Gender and Computer Games*. Boston: MIT Press, 1998.
* Kafai, Yasmin B., Carrie Heeter, Jill Denner, and Jennifer Y. Sun, eds. Beyond Barbie & Mortal Kombat: New Perspectives on Gender and Gaming. Boston: The MIT Press, 2008.
* Lucas, K. and Sherry, J.L., 2004. Sex differences in video game play: A communication-based explanation. *Communication research*, *31''(5), pp. 499–523.


หมวดหมู่:ผู้หญิงและศิลปกรรม
ตำบลบึงกาสาม

**บึงกาสาม** เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี ตั้งอยู่บริเวณเขตแดนระหว่างจังหวัดปทุมธานีกับจังหวัดพระนครศรีอยุธยาและจังหวัดสระบุรี สภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม มีคลองขุดชลประทานสำคัญไหลผ่าน ได้แก่ คลองเก้า คลองสิบ คลองสิบเอ็ด คลองระพีพัฒน์แยกตก และคลองหกวาสายล่าง (สกัดห้า) รวมทั้งคลองแอนหรือคลองกลางต่าง ๆ ที่คั่นระหว่างคลองชลประทานสายหลัก

ท้องที่ตำบลบึงกาสามมีลักษณะเป็นชุมชนชนบทมากกว่าชุมชนเมือง ในอดีตเป็นหนึ่งในพื้นที่ปลูกส้มเขียวหวานซึ่งถือเป็นพืชเศรษฐกิจสำคัญของอำเภอหนองเสือ แต่เมื่อประมาณ พ.ศ. 2539–2543 สวนส้มเริ่มเสียหายจากการระบาดของโรคและแมลงรวมทั้งปัจจัยอื่น ๆ ชาวบ้านจึงเริ่มหันมาปลูกพืชล้มลุกอย่างข้าวโพดหวาน พริก ถั่วฝักยาว และกระเจี๊ยบเป็นต้น นอกจากนี้ยังมีบางกลุ่มที่คิดปรับปรุงพื้นที่ที่เคยเป็นสวนส้มให้กลับมาเป็นที่นาอีกครั้ง

ตําบลบึงกาสามทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบึงกาสามซึ่งได้รับการยกฐานะจากเดิมที่เป็นสภาตำบลบึงกาสามเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538

## ที่มาของชื่อ
ตามคำบอกเล่าของผู้สูงอายุในพื้นที่ บริเวณตำบลบึงกาสามในอดีตมีสภาพเป็นป่ารกและเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่านานาชนิด ยังมีครอบครัวหนึ่งซึ่งอพยพมาจากถิ่นอื่น เมื่อถึงฤดูแล้งจะพากันมาจับปลาในหนองและบึงแถวนี้เป็นประจํา ครอบครัวนี้สังเกตเห็นกาสามตัวที่บึงแห่งหนึ่ง พวกมันคอยเฝ้าวนเวียนดูครอบครัวนี้จับปลาและคอยเก็บกินปลาตัวเล็กตัวน้อยที่ไม่ต้องการ เมื่อกาสองตัวได้ปลาหรือเหยื่อมาก็จะป้อนให้กาตัวเล็กกิน จึงสันนิษฐานว่ากาสามตัวนี้คงเป็นพ่อแม่ลูกกัน ช่วงนั้นตรงกับสมัยที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้แบ่งเขตการปกครองท้องที่ออกเป็นตําบลและหมู่บ้าน และให้ราษฎรที่อยู่ตามพื้นที่ต่าง ๆ ตั้งชื่อท้องที่ตามที่เห็นพ้องต้องกัน จึงมีการเสนอให้ทางราชการตั้งชื่อตำบลอันเป็นที่ตั้งของบึงแห่งนั้นว่า **ตำบลบึงกาสาม** เพื่อเป็นการระลึกถึงแหล่งน้ำที่ได้อาศัยทำมาหากินและความผูกพันระหว่างกาทั้งสาม

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลบึงกาสามตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอหนองเสือ มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลข้าวงาม (อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา) และตำบลหนองโรง (อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี) 
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลนพรัตน์ (อำเภอหนองเสือ)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลบึงบา (อำเภอหนองเสือ)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลบึงชำอ้อ (อำเภอหนองเสือ)

## การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลบึงกาสามแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
* **หมู่ที่ 1** บ้านบึงสัมพันธ์
* **หมู่ที่ 2** บ้านบึงสมบูรณ์
* **หมู่ที่ 3** บ้านคชสาร
* **หมู่ที่ 4** บ้านเจริญบุญ
* **หมู่ที่ 5** บ้านแสนสุขสกัดห้า
* **หมู่ที่ 6** บ้านระพีพัฒน์
* **หมู่ที่ 7** บ้านบึงกาสาม
* **หมู่ที่ 8** บ้านเจริญสุขพัฒนา
* **หมู่ที่ 9** บ้านหนองบัวทองหรือบ้านปฏิรูป

## การคมนาคม
เส้นทางสายสำคัญที่ใช้สัญจรภายในพื้นที่ตำบลบึงกาสามและเชื่อมต่อกับตำบลอื่น ๆ ได้แก่
* ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3261 สายคลอง 10 – ปากคลอง 13
* ทางหลวงชนบท ปท.3023 สายแยกทางหลวงหมายเลข 305 (กม.ที่ 26+350) – เลียบคลอง 11 ฝั่งตะวันตก
* ทางหลวงชนบท ปท.3027 สายแยกทางหลวงหมายเลข 305 (กม.ที่ 23+750) – เลียบคลอง 10 ฝั่งตะวันตก
* ทางหลวงชนบท ปท.5021 สายแยกถนนเทศบาลท่าโขลง–บ้านคลองสิบสาม
* ทางหลวงท้องถิ่น ปท.ถ 1-0004 สายบ้านคลองสิบ–บ้านคลองสิบสาม
* ทางหลวงท้องถิ่น ปท.ถ 1-0021 สายคลองชลประทานที่ 9 ฝั่งตะวันออก

## อ้างอิง

บึงกาสาม
บึงกาสาม
ตำบลบึงบา

**บึงบา** เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี สภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม มีคลองขุดชลประทานสำคัญไหลผ่าน ได้แก่ คลองเก้า คลองสิบ คลองสิบเอ็ด รวมทั้งคลองแอนหรือคลองกลางต่าง ๆ ที่คั่นระหว่างคลองชลประทานสายหลัก 

ในด้านการปกครองส่วนท้องถิ่น ท้องที่ตําบลบึงบาอยู่ในความดูแลขององค์กร 2 องค์กร ได้แก่ เทศบาลตำบลหนองเสือและองค์การบริหารส่วนตำบลบึงบา เทศบาลตำบลหนองเสือเดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลหนองเสือ ได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ส่วนองค์การบริหารส่วนตำบลบึงบาเดิมมีฐานะเป็นสภาตําบลบึงบา ได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตําบลเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 ที่ดินส่วนใหญ่ในเขตเทศบาลมักใช้เพื่อการอยู่อาศัย การสาธารณูปโภค การอุตสาหกรรม และการพาณิชยกรรม ส่วนที่ดินนอกเขตเทศบาลยังคงใช้สำหรับการเกษตรเป็นหลัก ผลผลิตที่สำคัญได้แก่ ข้าว กล้วย แก้วมังกร ลำไย และส้มเขียวหวาน

## ประวัติ
ตามคำบอกเล่าของผู้สูงอายุในตำบลบึงบา ผู้ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในบริเวณนี้ช่วงแรกเริ่มเข้ามาในสมัยขุนบุรีบำรุงรักษ์ คาดว่าเป็นชาวจีนแจวเรือจ้างและมีการบอกต่อกันว่ามีพื้นที่เหมาะแก่การทำนา จึงมีผู้ย้ายถิ่นเข้ามาเพิ่มขึ้น ส่วนมากมาจากนนทบุรี บ้านแพ้ว และองครักษ์ บริเวณนี้ในอดีตมีลักษณะเป็นที่ราบลุ่ม มีบึงและหนองขนาดใหญ่เป็นจำนวนมาก ในบึงและหนองเหล่านั้นมีต้นบา (ไม้น้ำชนิด *Nymphoides indica*) ขึ้นอยู่ทั่วไป เมื่อมีการจัดตั้งตำบลจึงเรียกท้องที่นี้ว่า **ตำบลบึงบา**

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลบึงบาตั้งอยู่ทางตอนกลางและตอนใต้ของอำเภอหนองเสือ มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลบึงกาสาม (อำเภอหนองเสือ)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลนพรัตน์และตำบลหนองสามวัง (อำเภอหนองเสือ)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลบึงสนั่น (อำเภอธัญบุรี)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลบึงบอนและตำบลบึงชำอ้อ (อำเภอหนองเสือ)

## การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลบึงบาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่
* **หมู่ที่ 1 บ้านไทรย้อย** อยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบึงบาทั้งหมู่
* **หมู่ที่ 2 บ้านวังตะเคียนพัฒนา** หรือ **บ้านวังตะเคียน** อยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบึงบาทั้งหมู่
* **หมู่ที่ 3 บ้านแสงมณี** อยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบึงบาทั้งหมู่
* **หมู่ที่ 4 บ้านแสนสุข** อยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบึงบาทั้งหมู่
* **หมู่ที่ 5 บ้านบึงพัฒนา** หรือ **บ้านบึงบา** อยู่ในเขตเทศบาลตำบลหนองเสือทั้งหมู่
* **หมู่ที่ 6 บ้านบึงพัฒนา** หรือ **บ้านปากบึงพัฒนา** อยู่ในเขตเทศบาลตำบลหนองเสือทั้งหมู่
* **หมู่ที่ 7 บ้านศาลาลอย** อยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบึงบาทั้งหมู่
* **หมู่ที่ 8 บ้านทุ่งรวงทอง** อยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบึงบาทั้งหมู่

## การคมนาคม
เส้นทางสายสำคัญที่ใช้สัญจรภายในพื้นที่ตำบลบึงบาและเชื่อมต่อกับตำบลอื่น ๆ ได้แก่
* ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3261 สายคลอง 10 – ปากคลอง 13
* ทางหลวงชนบท ปท.3023 สายแยกทางหลวงหมายเลข 305 (กม.ที่ 26+350) – เลียบคลอง 11 ฝั่งตะวันตก
* ทางหลวงชนบท ปท.3027 สายแยกทางหลวงหมายเลข 305 (กม.ที่ 23+750) – เลียบคลอง 10 ฝั่งตะวันตก
* ทางหลวงชนบท ปท.4001 สายแยกทางหลวงหมายเลข 3261 (กม.ที่ 8+800) – บ้านคลองห้า
* ทางหลวงท้องถิ่น ปท.ถ 1-0001 สายบ้านวังตะเคียน–บ้านแสงมณี
* ทางหลวงท้องถิ่น ปท.ถ 1-0021 สายคลองชลประทานที่ 9 ฝั่งตะวันออก
* ทางหลวงท้องถิ่น ปท.ถ 19-017 สายแยกทางหลวงหมายเลข 3261 – บ้านคลองสิบสาม และทางหลวงท้องถิ่นสายแอน 1

## อ้างอิง

บึงบา
โรงเรียน

[thumb|ภาพวาดครูชาวฝรั่งเศสสอนนักเรียนเกี่ยวกับ[อาลซัส-ลอแรน|แคว้นอาลซัส-ลอแรน]]
thumb|บรรยากาศภายในห้องเรียนของโรงเรียนแห่งหนึ่งในทวีปแอฟริกา

**โรงเรียน** คือ สถานที่สำหรับฝึกสอนนักเรียนภายใต้การดูแลของครูหรืออาจารย์ หลายประเทศมีระบบการศึกษาอย่างเป็นทางการ ส่วนใหญ่เป็นการศึกษาภาคบังคับ ในระบบการเรียนนี้ นักเรียนจะผ่านโรงเรียนตามลำดับ ชื่อของโรงเรียนเหล่านี้อาจแตกต่างไปตามภาษาและประเทศ แต่โดยหลักจะมีโรงเรียนประถมสำหรับเด็กเล็ก และโรงเรียนมัธยมสำหรับเด็กโตที่ได้สำเร็จการศึกษาระดับประถมมาแล้ว

นอกเหนือจากโรงเรียนหลักแล้ว นักเรียนในบางประเทศยังสามารถเข้าเรียนในโรงเรียนทั้งก่อน และหลังโรงเรียนประถม และมัธยม โรงเรียนอนุบาลเสริมการเรียนการสอนให้กับเด็กเล็กมาก มหาวิทยาลัย, โรงเรียนฝึกงาน, อุดมศึกษา อาจมีอยู่หลังจากจบมัธยมศึกษา โดยโรงเรียนอาจจะอุทิศเพื่อสอนแค่วิชาสาขาเดียว เช่น โรงเรียนวิชาเศรษฐศาสตร์ โรงเรียนสอนเต้น สอนปั้นหุ่นจำลอง

## ดูเพิ่ม

* โรงเรียนในประเทศไทย

หมวดหมู่:การศึกษา
วัดบุณยประดิษฐ์

**วัดบุณยประดิษฐ์** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางไผ่ เขตบางแค กรุงเทพมหานคร 

## ประวัติ
วัดบุณยประดิษฐ์ เดิมชื่อ **วัดใหม่บุญน่วม** บ้างเรียกว่า **วัดใหม่ตาน่วม** เมื่อปี พ.ศ. 2478 คุณโยมบุญ คุณโยมน่วม โพธินิมิตร ได้ถวายที่ดินสร้างวัดจำนวน 10 ไร่ 3 งาน 78 ตารางวา และได้กราบอาราธนาพระอาจารย์สวาทจากวัดศาลาแดงมาอยู่จำพรรษาและเป็นผู้ดูแลวัด จนกระทั่งท่านได้ถึงแก่มรณภาพ จากนั้นปี พ.ศ. 2489 ญาติโยมทายกทายิกาได้กราบอาราธนาหลวงพ่อสิน ติสฺโส มาจำพรรษาและดูแลปกครองวัดและได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ท่านได้สร้างอาคารเสนาสนะต่าง ๆ มีอุโบสถ ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์เป็นอาทิ ท่านยังได้เปิด
ให้มีการเรียนการสอนแผนกธรรมตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

พ.ศ. 2503 เจ้าอาวาสองค์ที่สาม พระอาจารย์สนิท อมโร ได้สร้างกุฏิสงฆ์จำนวน 40 ห้อง ปี พ.ศ. 2510 ท่านได้ซื้อที่ดินเพิ่มขยายอาณาบริเวณวัดอีกจำนวน 5 ไร่เศษ ร่วมกับกรรมการและชาวบ้านตัดถนนมูลดินเพื่อทำทางเข้าวัด ถนนนี้ชื่อว่า *ถนนพัฒนกิจ* ต่อมาสมัยเจ้าอาวาสองค์ที่สี่ พระวิสุทธาธิบดี มีการก่อสร้างอาคารใหม่ คือสร้างศาลาอเนกประสงค์ สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรม ซื้อที่ดินขยายอาณาบริเวณวัดเพิ่มขึ้น 

วัดบุณยประดิษฐ์ ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สถาปนาวัดขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ เมื่อปี พ.ศ. 2547

## อาคารเสนาสนะ
พระอุโบสถสร้างปี พ.ศ. 2531 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก พื้นปูด้วยกระเบื้องหินอ่อน หลังคามุงด้วยกระเบื้องเคลือบสุโขทัย หน้าบันและซุ้มลงรักปิดทอง ผนังด้านนอกหินล้าง ผนังด้านในเขียนภาพพุทธประวัติและพระเวสสันดรและพระเจ้าสิบชาติ ภายในประดิษฐาน พระพุทธชินราชจำลอง

พระวิหารเป็นอุโบสถหลังเดิม สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2497 มีขนาดความกว้าง 6 เมตร ความยาว 25 เมตร มีการบูรณะจากอุโบสถเดิมโดยได้เปลี่ยนกระเบื้องมุงหลังคาใหม่เป็นกระเบื้องเคลือบสุโขทัย ช่อฟ้า ใบระกา คันทวย บัวปลายเสาประดับกระจกสีทอง หน้าบันไม้สักดังเดิม ซุ้มประตู ซุ้มหน้าต่างเป็นลวดลายปูนปั้นแบบโบราณ พื้นและผนังด้านในปูด้วยหินอ่อน ด้านนอกฉาบด้วยหินล้าน ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 59 นิ้ว

## อ้างอิง

บุณยประดิษฐ์
บุณยประดิษฐ์
วัดหลักสี่

**วัดหลักสี่** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร ถือเป็นวัดแห่งเดียวในเขตหลักสี่ อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ องค์พระเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ วิหารหลวงปู่ขาว

เหรียญหลวงปู่ขาว วัดหลักสี่ เป็นหนึ่งในพระเครื่องที่ได้รับความนิยมระดับต้น ๆ ของวงการพระเครื่องเมืองไทย ในบรรดาทำเนียบเหรียญเบญจภาคี

## ประวัติ
วัดหลักสี่สร้างขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2421 สร้างโดยชาวรามัญที่อพยพมาจากเมืองหงสาวดี มีนามว่า อาจารย์ดำ ต่อมาชาวรามัญได้อาราธนาอาจารย์ดำไปเป็นเจ้าอาวาสวัดหน้าโบสถ์ จังหวัดนนทบุรี พระอาจารย์เริ่มมาเป็นเจ้าอาวาสแทน ท่านได้ดำเนินก่อสร้างพระธรรม เจดีย์ และอุโบสถจนเสร็จเรียบร้อย ได้ตั้งชื่อวัดว่า **วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม** แต่ต่อมาพระอาจารย์เริ่มก็ย้ายไปเป็นเจ้าอาวาสวัดหน้าโบสถ์ หลวงปู่ขาว เขมาราโม มารับหน้าที่แทน ยุคของท่าน ได้มีการสร้างศาลาการเปรียญ สร้างมณฑป สถูปเจดีย์ประดิษฐานพระพุทธบาทจำลอง

ต่อมามีการตัดคลองเปรมประชากรตัดเนื้อที่วัด หลวงปู่ขาว เขมาราโม ได้ยกพื้นที่ของวัดให้ในการตัดคลอง มีการสร้างศาลาท่าน้ำ สร้างเสาหงส์รอบวัด ต่อมามีการสร้างทางรถไฟผ่านหน้าวัด วัดได้ยกที่ดินให้ทางรถไฟตัดผ่าน คงเหลือที่ดินดังในปัจจุบัน

วัดหลักสี่ได้รับคัดเลือกจากกรมการศาสนาให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างดีเด่นในเขตกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2534

## อ้างอิง

หลักสี่
หลักสี่
หลักสี่
วัดกระจับพินิจ

**วัดกระจับพินิจ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบุคคโล เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร

วัดกระจับพินิจสร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2367 ในสมัยรัชกาลที่ 3 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง เดิมชื่อ **วัดใหม่กลางคลอง** เนื่องจากวัดสร้างใหม่ระยะระหว่างกลางคลอง จนปี พ.ศ. 2467 คุณหลวงพินิจวิเทศภัณฑ์กับคุณนายกระจับได้ขอบูรณะซ่อมแซมอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ของวัด และได้ขนานนามวัดใหม่ว่า "วัดกระจับพินิจ" ตามนามของผู้บูรณปฏิสังขรณ์วัด

วัดกระจับพินิจได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2370 ได้ผูกพัทธสีมาราวปี พ.ศ. 2375 วัดได้มีการเปิดสอนพระปริยัติธรรม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2489 นอกจากนี้ยังได้ให้ราชการเปิดโรงเรียนระดับประถมศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานครภายในวัดด้วย

ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระประธานสมัยสุโขทัย และพระพุทธรูปองค์อื่นได้แก่ พระพุทธรูปปูนปั้น หน้าตัก 2 ศอก 1 องค์ และพระอานนท์เถระหล่อด้วยทองเหลือง หน้าตัก 2 ศอก

## อ้างอิง

กระจับพินิจ
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตธนบุรี
วัดใหญ่ศรีสุพรรณ

**วัดใหญ่ศรีสุพรรณ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงหิรัญรูจี เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระศรีสุธรรมเมธี (อุ้น ปณฺฑิโต ป.ธ.9) 		

วัดใหญ่ศรีสุพรรณสร้างขึ้นในราว พ.ศ. 2290 สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ชาวบ้านเรียก **วัดใหญ่** ที่เรียกว่าวัดใหญ่เพราะผู้พี่ได้สร้างขึ้นมีนามว่า เจ้าขรัวทอง ขณะที่ผู้น้องหรือเจ้าขรัวเงิน สร้างวัดน้อยหรือวัดหิรัญรูจีวรวิหาร คำว่า *สุพรรณ* ในชื่อวัดแปลว่า "ทอง" ซึ่งหมายถึงผู้สร้างวัด วัดได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์เริ่มในปี พ.ศ. 2498 ในสมัยพระครูประสาทธรรมกิจเป็นเจ้าอาวาส ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 2298 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2310 

อาคารเสนาสนะในวัด ได้แก่ พระอุโบสถทรงไทยโบราณ เดิมไม่มีช่อฟ้า ต่อมาซ่อมแซมจึงได้มีช่อฟ้า หน้าบันลายดอกไม้ พระประธานในอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ และพระพุทธศิลาแดงปางสมาธิฉาบปูนและปิดทอง มีศาลาการเปรียญ 2 ชั้น มุงกระเบื้องเคลือบ มีช่อฟ้าหน้าบันเป็นรูปเทพนม
## อ้างอิง

ใหญ่ศรีสุพรรณ
การจลาจลในลอสแอนเจลิส พ.ศ. 2535

**การจลาจลในลอสแอนเจลิส พ.ศ. 2535** หรือ **การก่อการกำเริบในลอสแอนเจลิส พ.ศ. 2535** เป็นการก่อความไม่สงบที่เกิดขึ้นในเทศมณฑลลอสแอนเจลิส ระหว่างเดือนเมษายนถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2535 ความไม่สงบเริ่มขึ้นในวันที่ 29 เมษายน เมื่อมีคำพิพากษาให้ตำรวจ 4 นายพ้นผิดจากข้อหากระทำการเกินกว่าเหตุและทำร้ายร่างกายขณะจับกุมรอดนีย์ คิง ชายผิวสีที่ก่อเหตุเมาแล้วขับ การจลาจลดำเนินอยู่ 6 วันก่อนจะจบลงในวันที่ 4 พฤษภาคม มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 50 คน ทรัพย์สินเสียหายคิดเป็นมูลค่ามากกว่า 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

การจลาจลในลอสแอนเจลิสในปี พ.ศ. 2535 เป็นผลพวงมาจากหลายสาเหตุ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2534 ความขัดแย้งทางเชื้อชาติระหว่างชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกากับชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลีเพิ่มสูงขึ้นเมื่อซุน จาดู เจ้าของร้านค้าผู้มีเชื้อสายเกาหลียิงลาตาชา ฮาร์ลินส์ เด็กสาวผิวสีวัย 15 ปีจนเสียชีวิตหลังดูกล่าวหาว่าฮาร์ลินส์พยายามขโมยของในร้าน เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2534 คณะลูกขุนมีความเห็นให้ดูมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา (voluntary manslaughter) มีโทษสูงสุดคือจำคุก 16 ปี แต่จอยซ์ คาร์ลิน ผู้พิพากษาตัดสินให้ดูถูกคุมประพฤติ 5 ปี บำเพ็ญงานสาธารณประโยชน์ 400 ชั่วโมง และปรับ 500 ดอลลาร์สหรัฐ ในเดือนเดียวกับที่ดูก่อเหตุ รอดนีย์ คิงและเพื่อนอีก 2 คนถูกตำรวจจับกุมหลังเมาแล้วขับและพยายามหลบหนีการจับกุม คิงและเพื่อนถูกตำรวจรุมทำร้ายระหว่างการจับกุม ซึ่งมีผู้บันทึกวิดีโอเหตุการณ์ไว้ได้แล้วส่งไปให้สำนักข่าวท้องถิ่นเคทีแอลเอ เดือนเมษายน พ.ศ. 2535 หลังอัยการเขตเทศมณฑลลอสแอนเจลิสตั้งข้อหาตำรวจ 4 นายว่ากระทำการเกินกว่าเหตุและใช้กำลังประทุษร้าย คณะลูกขุนที่ส่วนใหญ่เป็นชาวอเมริกันผิวขาวมีความเห็นให้ตำรวจทั้ง 4 นายไม่มีความผิด หลังตีความเหตุการณ์ในวิดีโอว่าคิงพยายามขัดขืนการจับกุม

หลังประกาศคำพิพากษาในวันที่ 29 เมษายน เกิดการชุมนุมที่หน้ากรมตำรวจลอสแอนเจลิสและชาวผิวสีบางกลุ่มที่โกรธแค้นเริ่มไล่ทำร้ายชาวอเมริกันผิวขาวในลอสแอนเจลิสใต้ ก่อนที่วันต่อมามีการประกาศเคอร์ฟิว และความรุนแรงแผ่ขยายไปเป็นการวางเพลิงและปล้นทรัพย์ในลอสแอนเจลิสกลาง รวมถึงการปะทะกันระหว่างชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกากับชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลีเมื่อมีผู้ก่อการจลาจลบุกโคเรียทาวน์ วันที่ 1 พฤษภาคม รอดนีย์ คิงเรียกร้องให้มีการยุติการจลาจล มีการเคลื่อนกำลังจากรัฐบาลท้องถิ่นและรัฐบาลกลางรวมกว่า 10,000 นายเข้ามาในเมือง วันที่ 4 ของการจลาจล (2 พฤษภาคม) มีการเพิ่มกำลังเสริมรวมเป็น 13,500 นาย ทำให้ลอสแอนเจลิสกลายเป็นเมืองที่ถูกกองประจำการสหรัฐยึดครองมากที่สุดนับตั้งแต่การจลาจลในวอชิงตัน ดี.ซี. พ.ศ. 2511 การจลาจลจบลงในวันที่ 4 พฤษภาคม เมื่อกองกำลังรัฐบาลควบคุมสถานการณ์ไว้ได้และยกเลิกเคอร์ฟิว แต่ให้คงกำลังไว้จนถึงวันที่ 27 พฤษภาคม

หลังเหตุการณ์สงบ มีผู้เสียชีวิต 63 คน บาดเจ็บ 2,383 คน และถูกจับกุม 12,111 คน อาคารบ้านเรือนถูกเผาทำลายกว่า 3,767 แห่ง กรมตำรวจลอสแอนเจลิสถูกวิพากษ์วิจารณ์ถึงบทบาทในการควบคุมและจัดการสถานการณ์ที่ผิดพลาดจนแดริล เกตส์ ผู้บัญชาการตำรวจประกาศลาออก ด้านคดีรอดนีย์ คิงได้รับการพิจารณาใหม่ในปี พ.ศ. 2536 นำไปสู่การตัดสินโทษตำรวจ 4 นายที่เคยทำร้ายคิง โดย 2 นายได้รับโทษจำคุก 30 เดือนฐานละเมิดสิทธิพลเมือง ส่วนอีก 2 นายถูกไล่ออกจากกรมตำรวจลอสแอนเจลิส ส่วนคิงได้รับเงินชดเชย 3.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การจลาจล
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สหรัฐ
หมวดหมู่:การดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช
เทศบาลเมืองบางกะดี

**เทศบาลเมืองบางกะดี** เป็นเทศบาลเมืองซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางกะดีในอำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี จัดตั้งขึ้นครั้งแรกในฐานะองค์การบริหารส่วนตำบลบางกะดี ต่อมาจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลบางกะดีใน พ.ศ. 2546 และได้ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2563 บางกะดีเป็นหนึ่งในสามเทศบาลเมืองของอำเภอเมืองปทุมธานี ร่วมกับเทศบาลเมืองปทุมธานีและเทศบาลเมืองบางคูวัด ปัจจุบันเทศบาลเมืองบางกะดีมีประชากร 14,357 คน

สภาพภูมิประเทศตั้งอยู่บริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา มีลำคลองธรรมชาติ 21 สาย สภาพสังคม มีวัด 4 แห่งและโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพ 2 แห่ง การศึกษามีสถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร (ศูนย์บางกะดี) สภาพเศรษฐกิจส่วนใหญ่เป็นรูปแบบอุตสาหกรรม และมีศูนย์ราชการกรมปศุสัตว์ การขนส่งมีถนนสายหลักสองสาย ได้แก่ ถนนติวานนท์และถนนรังสิต-ปทุมธานี

## อาณาเขต
เขตเทศบาลเมืองบางกะดีมีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองปทุมธานีและเขตเทศบาลตำบลบ้านกลาง (อำเภอเมืองปทุมธานี)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลบางพูน (อำเภอเมืองปทุมธานี)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลบ้านใหม่และเขตเทศบาลตำบลบางขะแยง (อำเภอเมืองปทุมธานี)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลบางเดื่อและเขตเทศบาลตำบลบางหลวง (อำเภอเมืองปทุมธานี)

## หมู่บ้าน
เทศบาลเมืองบางกะดีครอบคลุมพื้นที่ทั้งตำบลบางกะดีซึ่งแบ่งการปกครองออกเป็น 5 หมู่บ้าน ได้แก่
* **หมู่ที่ 1** บ้านเกริน
* **หมู่ที่ 2** บ้านโคกชะพลู
* **หมู่ที่ 3** บ้านกางซอง
* **หมู่ที่ 4** บ้านลำพูหรือบ้านบางกะดี
* **หมู่ที่ 5** บ้านบางงิ้ว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เทศบาลเมืองบางกะดี 

บางกะดี
บางกะดี
บางกะดี
การเรียนรู้ร่วมกัน

**การเรียนรู้ร่วมกัน** () เป็นสถานการณ์ที่คนมากกว่า 2 คนต้องการเรียนรู้บางอย่างร่วมกัน ซึ่งต่างจากการเรียนเพียงลำพังที่ผู้เรียนสามารถใช้ประโยชน์จากทักษะหรือทรัพยากรของผู้อื่นได้ ดังนั้นองค์ความรู้จึงเกิดได้ผ่านการที่สมาชิกมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างกันในการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ โดยมีความสำเร็จของกลุ่มและทุกคนเป็นเป้าหมายสำคัญของการเรียนรู้ กระบวนการเรียนรู้รูปแบบนี้ผู้เรียนจะเป็นผู้กำหนดเนื้อหาด้วยตนเอง ไม่ต้องมีการคละความสามารถของสมาชิกในกลุ่ม โดยผู้สอนมีหน้าที่เป็นเพียงแค่ที่ปรึกษาและอำนวยความสะดวกทางการเรียนให้กับผู้เรียนเท่านั้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การร่วมมือ
หมวดหมู่:จิตวิทยาการศึกษา
หมวดหมู่:วิธีการเรียน
อุทกภัยในประเทศซูดาน พ.ศ. 2563

**เหตุอุทกภัยในประเทศซูดาน พ.ศ. 2563** เกิดขึ้นหลังฝนตกมากเป็นพิเศษอย่างต่อเนื่องในประเทศซูดานนับตั้งแต่ต้นเดือนกันยายน 2020 ซึ่งนำไปสู่อุทกภัยในพื้นที่อย่างน้อย 16 รัฐของซูดาน อุทกภัยนี้ส่งผลต่อประชากรกว่า 500,000 คน, ทำลายบ้านเรือนไปมากกว่า 100,000 หลังคาเรือน และส่งให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 102 ราย

## เหตุอุทกภัย
ระดับน้ำในแม่น้ำไนล์ในพื้นที่ของซูดานได้สูงเป็นประวัติการณ์ และไหลเข้าท่วมบ้านเรือนของผู้คนมากกว่า 60,000 หลังคาเรือน และมีผู้เสียชีวิตหลายสิบคน ระดับน้ำในแม่น้ำบลูไนล์สูงมากกว่า 17 เมตร สูงที่สุดนับตั้งแต่มีการวัดระดับมา ในประเทศเอธิโอเปียซึ่งตั้งอยู่ติดกันนั้น ระดับน้ำในแม่น้ำไนล์สูงขึ้นถึง  ในปลายเดือนสิงหาคม สูงสุดในรอบศตวรรษตามข้อมูลของกรมชลประทานประเทศซูดาน เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่แหล่งโบราณสถานหมู่ปีระมิดแห่งเมโรเอ (Pyramids of Meroë) ตกอยู่ภายใต้ความเสี่ยงที่จะถูกน้ำท่วม

อัตราฝนตกนั้นสูงสุดเป็นประวัติการณ์ สูงกว่าที่มีการบันทึกไว้ในปี 1946 และ 1988 ผู้เชี่ยวชาญบางส่วน รวมถึงอินเทอร์เนชั่นนอลริเวอส์คาดการณ์ว่าด้วยสภาวะภูมิอากาศที่เปลี่ยนแปลงเป็นผลให้เกิดอุทกภัยหนักสลับกับแล้งต่อไปในอนาคต

## การตอบสนอง
[thumb|แหล่งมรดกโลก[Pyramids of Meroë|หมู่ปีระมิดแห่งเมโรเอ (Pyramids of Meroë)]]
เจ้าหน้าที่ได้จัดการสร้างกำแพงจากกระสอบทรายและติดตั้งเครื่องสูบน้ำในพื้นที่รอบแหล่งโบราณสถานต่าง ๆ ทั่วประเทศที่เสี่ยงต่อการถูกน้ำท่วม โดยเฉพาะที่แหล่งโบราณสถาน Al-Bajrawiya เมืองเก่าแก่ของจักรวรรดิเมโอเร (Meroë) อายุสองพันกว่าปี และเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก แหล่งโบราณสถานนี้ไม่เคยถูกน้ำท่วมในอุทกภัยครั้งใดที่เคยเกิดขึ้นในซูดานมาก่อน

## ดูเพิ่ม
*อุทกภัยในประเทศซูดาน พ.ศ. 2550
*อุทกภัยในประเทศซูดาน พ.ศ. 2556
*อุทกภัยในประเทศซูดาน พ.ศ. 2561

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภัยพิบัติในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:อุทกภัยในแอฟริกา
หมวดหมู่:ประเทศซูดาน
ภาษาอังกฤษเพื่อการศึกษาแบบบูรณาการ

**ภาษาอังกฤษเพื่อการศึกษาแบบบูรณาการ** () เป็นรูปแบบการจัดการเรียนการสอนสองภาษารูปแบบหนึ่งในประเทศไทย โดยใช้ภาษาอังกฤษเป็นสื่อกลางในการจัดการเรียนการสอนจำนวน 4 รายวิชา ได้แก่ คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ คอมพิวเตอร์และภาษาอังกฤษ การจัดการเรียนการสอนรูปแบบนี้แตกต่างจากการจัดการเรียนการสอนสองภาษารูปแบบอื่นที่ใช้ครูชาวไทยเป็นผู้จัดการเรียนการสอน มีจุดมุ่งหมายสำคัญให้ผู้เรียนสามารถสื่อสารภาษาอังกฤษได้ การจัดการเรียนการสอนรูปแบบนี้เริ่มทดลองขึ้นที่โรงเรียนสุนทรภู่พิทยา ก่อนที่จะขยายไปตามโรงเรียนต่าง ๆ ทั่วประเทศมากกว่า 500 โรงเรียนด้วยการสนับสนุนจากกระทรวงศึกษาธิการ โดยให้เครือข่ายมหาวิทยาลัยราชภัฏจัดฝึกอบรมครูเพื่อเพิ่มพูนทักษะภาษาอังกฤษให้สูงขึ้น ใน พ.ศ. 2556 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานได้จัดให้มีการอบรมครูแกนนำเพื่อขยายผลการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการศึกษาแบบบูรณาการให้กับครูของโรงเรียนต่าง ๆ จนกระทั่ง พ.ศ. 2557 กระทรวงศึกษาธิการได้ร่างแนวทางปฏิบัตินโยบายปฏิรูปการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อส่งเสริมการยกระดับความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษ โดยจัดให้มีการขยายโครงการพิเศษด้านการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ ซึ่งหนึ่งในนั้นรวมถึงโครงการ EIS อีกด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การศึกษาในประเทศไทย