open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
นาเดจดา ครุปสกายา

**นาเดจดา คอนสตันตีโนวา ครุปสกายา** ( 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1939) เป็นนักปฏิวัติชาวรัสเซียและเป็นภรรยาของวลาดีมีร์ เลนิน

ครุปสกายาเกิดที่เซนต์ปีเตอส์เบิร์กในตระกูลขุนนางที่สืบเชื้อสายมาจากความยากจน และเธอได้พัฒนามุมมองที่แข็งแกร่งเกี่ยวกับการปรับปรุงชีวิตคนยากจน เธอยอมรับลัทธิมากซ์และพบกับเลนินที่กลุ่มสนทนาลัทธิมากซ์ใน ค.ศ. 1894 ทั้งสองถูกจับใน ค.ศ. 1896 เนื่องด้วยกิจกรรมปฏิวัติและหลังจากที่เลนินถูกเนรเทศไปยังไซบีเรีย ครุปสกายาก็ได้รับอนุญาตให้เข้าพบกับเขาใน ค.ศ. 1898 โดยมีเงื่อนไขว่าทั้งสองจะแต่งงานกัน ทั้งสองตั้งรกรากในมิวนิกและลอนดอนหลังจากลี้ภัย ก่อนที่จะกลับไปรัสเซียช่วงสั้น ๆ เพื่อมีส่วนร่วมในการปฏิวัติที่ล้มเหลวใน ค.ศ.​ 1905

หลังการปฏิวัติใน ค.ศ. 1917 ครุปสกายาอยู่ในแนวหน้าของฉากการเมือง โดยเข้าเป็นสมาชิกคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์ใน ค.ศ. 1924 คั้งแต่ ค.ศ. 1922 ถึง ค.ศ. 1925 เธอเห็นด้วยกับโจเซฟ สตาลิน กรีโกรี ซีนอฟเยฟ และ เลฟ คาเมนเยฟ เพื่อต่อต้านฝ่ายค้านฝั่งซ้ายของเลออน ทรอตสกี แม้ว่าในภายหลังเธอจะแยกทางกับสตาลิน เธอเป็นรองกรรมการราษฎรฝ่ายการศึกษาตั้งแต่ ค.ศ. 1929 ถึง ค.ศ. 1939 โดยมีอิทธิพลอย่างมากต่อระบบการศึกษาของสหภาพโซเวียต รวมถึงการพัฒนาบรรณารักษ์ของสหภาพโซเวียต

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* McNeal, Robert H., *Bride of the Revolution: Krupskaya and Lenin.* London: Gollancz, 1973.
## แหล่งข้อมูลอื่น

* Nadezhda Krupskaya
* Krupskaya Internet Archive
* Obituary by Leon Trotsky
*  Krupskaya on deathbed
* 

หมวดหมู่:บุคคลจากเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
หมวดหมู่:นักเขียนชาวโซเวียต
หมวดหมู่:นักลัทธิคอมมิวนิสต์
หมวดหมู่:วลาดีมีร์ เลนิน
โรงพยาบาลหาดใหญ่

**โรงพยาบาลหาดใหญ่** เป็นโรงพยาบาลในเทศบาลนครหาดใหญ่ ตำบลหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ประเทศไทย โดยได้รับการจัดเป็นโรงพยาบาลระดับภูมิภาคสังกัดกระทรวงสาธารณสุข และเป็นหนึ่งในสองโรงพยาบาลหลักที่กระทรวงสาธารณสุขดำเนินการในจังหวัดสงขลา (อีกแห่งหนึ่งคือโรงพยาบาลสงขลา) โดยทำหน้าที่เป็นศูนย์ส่งต่อผู้ป่วยในโรงพยาบาลชุมชนที่อยู่ใกล้เคียงซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในสงขลา แต่ยังอยู่ในบางส่วนของจังหวัดปัตตานีและจังหวัดสตูล ซึ่งในนามมีความจุ 640 เตียง แต่เช่นเดียวกับโรงพยาบาลในภูมิภาคส่วนใหญ่มักประสบปัญหาความแออัดยัดเยียด และเกินความจุเกือบตลอดเวลา

โรงพยาบาลนี้ได้รับการก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2500 และค่อย ๆ ขยายตัวตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา โดยปัจจุบันยังทำหน้าที่เป็นโรงพยาบาลเพื่อการเรียนการสอนให้แก่คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ภายใต้โครงการผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท (CPIRD) และได้รับการรับรองสำหรับการฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านด้านอายุรศาสตร์, สูตินรีเวชวิทยา, ศัลยศาสตร์ออร์โทพีดิกส์, กุมารเวชศาสตร์ และศัลยกรรม

## ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก
**[[ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก]] โรงพยาบาลหาดใหญ่** เป็นศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก สังกัดโรงพยาบาลหาดใหญ่ กระทรวงสาธารณสุข เป็นสถาบันร่วมผลิตแพทย์กับคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โดยก่อตั้งเมื่อปี พุทธศักราช 2549 ในเขตภาคใต้ ณ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา

### ประวัติ
โรงพยาบาลหาดใหญ่เป็นโรงพยาบาลศูนย์ในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข เดิมโรงพยาบาลหาดใหญ่เป็นสถาบันสมทบของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งแต่คณะแพทยศาสตร์เปิดสอนนักศึกษาแพทย์รุ่นที่ 1 พ.ศ. 2515 จนถึงปัจจุบัน ดังนั้น เมื่อเกิดปัญหาการขาดแคลนแพทย์จากภาวะการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ ทำให้แพทย์ลาออกไปอยู่โรงพยาบาลเอกชนเป็นจำนวนมาก กระทรวงสาธารณสุขและทบวงมหาวิทยาลัย ในสมัย ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข และ นพ.กระแส ชนะวงศ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย จึงได้มีการตกลงร่วมมือกันผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท คณะรัฐมนตรีได้อนุมัติโครงการนี้ เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2537 เป็นระยะเวลา 10 ปี (พ.ศ. 2538 – 2547) ต่อมา คณะรัฐมนตรีได้มีมติเพิ่มเติม เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม 2544 เลื่อนระยะเวลาสิ้นสุดโครงการออกไปอีก 2 ปี 
ในปี พ.ศ. 2549 โรงพยาบาลหาดใหญ่ได้รับเลือกเป็น 1 ใน 12 โรงพยาบาลศูนย์ให้จัดสอนนักศึกษาแพทย์ชั้นคลินิกโดยร่วมมือคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบทในภาคใต้ร่วมกัน

### หลักสูตรการศึกษา
ปัจจุบัน ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก  โรงพยาบาลหาดใหญ่ จัดการเรียนการสอนในระดับชั้นคลินิก ตามหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต ของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ใน 1 หลักสูตร คือ

### ระยะเวลาในการศึกษา
ใช้ระยะเวลาในการศึกษาตลอดหลักสูตรรวม 6 ปี ดังนี้

### การรับบุคคลเข้าศึกษาในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต
ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลหาดใหญ่ รับสมัครบุคคลเข้าศึกษาในหลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต ผ่านทางคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ในระบบรับตรงประจำปีตามประกาศมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

## ดูเพิ่ม
* คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
* โรงพยาบาลในประเทศไทย

## อ้างอิง
* .

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หาดใหญ่
หาดใหญ่
หาดใหญ่
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอหาดใหญ่
หมวดหมู่:โรงพยาบาลที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2500
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2500
แบตเทิลซอกเกอร์: ฟีลด์โนะฮาชะ

***แบตเทิลซอกเกอร์: ฟีลด์โนะฮาชะ*** (; ; ความหมายโดยพยัญชนะ: "แบตเทิลซอกเกอร์: แชมป์แห่งสนาม") เป็นวิดีโอเกมฟุตบอลที่พัฒนาโดยแพนโดราบอกซ์ และเผยแพร่โดยบริษัทแบนเพรสโต ซึ่งเปิดตัวเฉพาะในประเทศญี่ปุ่นเมื่อ ค.ศ. 1992

เกมนี้มีตัวละครจากแฟรนไชส์ที่ได้รับความนิยมจากประเทศญี่ปุ่นจำนวนมากจากแฟรนไชส์ก็อตซิลลา, อุลตร้าแมน, คาเมนไรเดอร์ และกันดั้ม

## ทีมผู้เล่น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ''Battle Soccer'' at superfamicom.org
* ''Battle Soccer'' at super-famicom.jp 

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:วิดีโอเกมฟุตบอล
หมวดหมู่:วิดีโอเกมข้ามฝั่ง
หมวดหมู่:เกมก็อตซิลลา
หมวดหมู่:วิดีโอเกมกันดั้ม
หมวดหมู่:วิดีโอเกมคาเมนไรเดอร์
หมวดหมู่:เกมสำหรับซูเปอร์แฟมิคอม
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
กาญจนา กาญจนสุต

ศาสตราจารย์ **กาญจนา กาญจนสุต** เป็นศาสตราจารย์ด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์ชาวไทย ณ สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (AIT) เป็นผู้บุกเบิกการนำอินเทอร์เน็ตมาใช้ในประเทศไทย และเป็นคนไทยคนแรกที่ใช้อีเมล เป็นโฮสต์เซิร์ฟเวอร์แรกในประเทศไทยที่เชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ต และใน พ.ศ. 2531 กาญจนาเป็นผู้นำโดเมน .th ขึ้นจดทะเบียนเป็นโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศประจำประเทศไทย ศาสตราจารย์กาญจนาได้รับการเสนอชื่อเข้าหอเกียรติยศ อินเทอร์เน็ต ฮอลล์ ออฟ เฟม โดยประชาคมอินเทอร์เน็ตสากล พ.ศ. 2556 และได้รับรางวัลโจนาธาน บี โพสเทล เซอร์วิส อวอร์ด พ.ศ. 2559 ศาสตราจารย์ กาญจนา ได้รับสมญานามในวงการอินเทอร์เน็ตว่าเป็น มารดาแห่งอินเทอร์เน็ตไทย

## ชีวิตในวัยเยาว์ และการศึกษา
เมื่อ พ.ศ. 2517 กาญจนาจบการศึกษาระดับปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาคณิตศาสตร์ พร้อมด้วยประกาศนียบัตรเพิ่มเติมด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์ จากมหาวิทยาลัยแห่งควีนส์แลนด์ (University of Queensland) ประเทศออสเตรเลีย และใน พ.ศ. 2522 ได้ย้ายไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยแห่งเมลเบิร์น (University of Melbourne) จนสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต  หลังจากนั้น พ.ศ. 2534 ก็ได้รับปรัชญาดุษฎีบัณฑิตที่มหาวิทยาลัยแห่งเมลเบิร์น

## อาชีพ การทำงาน
หลังจากสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งเมลเบิร์น เมื่อ พ.ศ. 2527 กาญจนาก็ได้เริ่มทำงานที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (AIT) ในปี พ.ศ. 2529 กาญจนาได้เชื่อมต่อระบบโครงข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อส่งอีเมลในขณะที่ทำงานที่ AIT ไปยังมหาวิทยาลัยที่เมลเบิร์นและโตเกียว นับเป็นบุคคลแรกที่นำการใช้อีเมลล์เข้ามาในประเทศไทย After establishing connections to the universities in 1987, และได้จัดตั้งการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตระหว่างมหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2530 และในปีถัดมากาญจนาก็เป็นคนไทยที่โฮสต์เซิร์ฟเวอร์ ซึ่งเป็นเซิร์ฟเวอร์แรกของประเทศไทยบนเครือข่ายอินเทอร์เน็ต หลังจากนั้นการใช้งานอินเทอร์เน็ต และอีเมลก็ได้ขยายวงกว้างออกไปในสังคมไทย ศาสตราจารย์กาญจนาก็ได้รับเลือกให้เป็นรองอธิการบดีฝ่ายวิจัย ประจำสถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย และเป็นอาจารย์สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ที่สถาบันดังกล่าวมาจนถึงปัจจุบัน

ศาตราจารญ์กาญนาได้ก่อตั้งหน่วยงานต่าง ๆ เพื่อขับเคลื่อนการเติบโตของอินเทอร์เน็ตในประเทศไทย และภูมิภาคเอเชีย ไม่ว่าจะเป็น ศูนย์สารสนเทศเครือข่ายไทย (THNIC) ที่ดูแลบริหารโดเมน .th และ .ไทย มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ซึ่งมีศาสตราจารย์กาญจนาเป็นผู้ดูแลระบบ (แอดมิน) นำโดเมนดังกล่าวขึ้นจดทะเบียนเป็นโดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศประจำประเทศไทย เป็นผู้ก่อตั้งและผู้อำนวยการห้องปฏิบัติการอินเทอร์เน็ตเพื่อการศึกษาและวิจัย (intERLab) ที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย  และเป็นผู้ร่วมสร้างศูนย์แลกเปลี่ยนข้อมูลอินเทอร์เน็ต (Internet exchange point) แห่งแรกของไทยที่กรุงเทพมหานคร (BKNIX) ในปี พ.ศ. 2556 

## รางวัลที่ได้รับ
ในปี พ.ศ. 2556 ประชาคมอินเทอร์เน็ตสากล ได้เสนอชื่อ กาญจนา กาญจนสุต เข้าในหอเกียรติยศ อินเทอร์เน็ต ฮอลล์ ออฟ เฟม (INTERNET HALL of FAME) ในฐานะผู้บุกเบิก (PIONEER) การใช้งานอินเทอร์เน็ตในไทย และภูมิภาคเอชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่อมา พ.ศ. 2559 ก็ได้รับรางวัล โจนาธาน บี โพสเทล เซอร์วิส อวอร์ด (Jonathan B. Postel Service Award) ที่จัดตั้งโดยประชาคมอินเทอร์เน็ตสากล มอบให้เพื่อยกย่องผลงานการอุทิศตน การพัฒนาการขยายความแพร่หลายของอินเทอร์เน็ตในภูมิถาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตลอดระยะเวลา 3 ทศวรรษที่ผ่านมา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักวิชาการชาวไทย
หมวดหมู่:นักวิทยาการคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:นักวิทยาการคอมพิวเตอร์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักวิทยาศาสตร์หญิง
หมวดหมู่:นักวิทยาการคอมพิวเตอร์หญิง
โอกูอิซูโมะ

**โอกูอิซูโมะ** () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอนิตะ จังหวัดชิมาเนะ ประเทศญี่ปุ่น

ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2005 จากการควบรวมเมืองนิตะ และเมืองโยโกตะ

ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2017 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 12,655 คน มีความหนาแน่นของประชากร 34 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ 368.06 ตารางกิโลเมตร

## ประวัติศาสตร์
เมืองโอกูอิซูโมะเดิมเป็นหนึ่งในศูนย์กลางการผลิตเหล็กโดยใช้เตาหลอม และปัจจุบันเป็นสถานที่ผลิตเหล็กเพียงแห่งเดียวที่ใช้สำหรับทำดาบญี่ปุ่นโบราณ

ในเขตของเมืองโอกูอิซูโมะมีเหมืองโคมากิซึ่งเคยใช้เป็นสถานที่ผลิตทังสเตนมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1911 จนถึงปี ค.ศ. 1984

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เว็บไซต์ทางการเมืองโอกูอิซูโมะ 

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดชิมาเนะ
รานีลักษมีบาอี

**ลักษมีบาอี รานีแห่งฌานสี** (อักษรโรมัน: Lakshmibai, Rani of Jhansi, ; 19 พฤศจิกายน 1828 — 18 มิถุนายน 1858) เป็นพระบรมราชินี มหารานีแห่งฌานสี รัฐมหาราชามราฐา จากปี 1843 ถึง 1853 ในฐานะพระราชินีในมหาราชาคงคาธร ราว พระนางเป็นหนึ่งในผู้นำการกบฎอินเดียปี 1857 และกลายมาเป็นสัญลักษณ์หนึ่งของการต่อต้านจักรวรรดิอังกฤษในอินเดีย

มหารานีสิ้นพระชนม์ราววันที่ 17 มิถุนายนใกล้กับป้อมควาลิยัร หลังกองพลฮัสซาร์ที่แปดของกองทัพจักรวรรดิอังกฤษ นำโดยกัปตันเฮเนียจ เข้าทะลวงกองพลภายใต้การนำของลักษมีบาอี และสังหารทหารอินเดียมากกว่า 5,000 นาย จากนั้นจึงพุ่งตรงไปยังจุดบัญชาการที่รานีประทับอยู่ ข้อมูลที่อ้างโดยผู้เห็นเหตุการณ์ระบุว่ารานีลักษมีบาอีนำเครื่องทรงโสวัรขึ้นสวม พยายามต่อสู้กับแต่ได้รับบาดแผลเลือดไหลนองอยู่ริมทาง ก่อนจะถูกทหารอีกนายสังหารด้วยปืนคาร์ไบน์ หลังจากนั้นสามวัน กองทัพจักรวรรดิสามารถเข้ายึดครองควาลิยัรได้ ฮิวจ์ โรส (Hugh Rose) ระบุในรายงานการรบครั้งนี้ว่ารานีลักษมีบาอีเป็นผู้ที่ "โฉมงาม, ฉลาดเฉลียว และ งดงาม" และระบุว่าเป็น "ผู้นำฝั่งอินเดียที่อันตรายที่สุด"

ในปี 2011 นิตยสารไทม์ขึ้นขื่อลักษมีบาอีเป็นหนึ่งใน "สิบอันดับภรรยาโคตรโหด" (Top Ten Badass Wives) ตลอดกาล

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

*Vishnu Bhatt Godse.*Maza Pravas: 1857 cya Bandaci Hakikat* (Marathi "My journey: the truth about the 1857 rebellion")
*Meyer, Karl E. & Brysac, Shareen Blair. *Tournament of Shadows* Washington D.C.: Counterpoint, 1999; pp.&nbsp;138–45.
*Verma, Janki Sharan *Amar Balidani*
**Zila Vikas Pustika*, 1996–97, Jhansi

## ดูเพิ่ม
*
*Jerosch, Rainer (2008). *The Rani of Jhansi: Rebel Against Will*, Delhi: Aakar Books; 1st edition, .

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Lakshmi Bai in the Encyclopædia Britannica
*Overlooked No More: Laxmibai, India's Warrior Queen Who Fought the British

หมวดหมู่:รัฐอุตตรประเทศ
หมวดหมู่:กษัตริย์อินเดีย
หมวดหมู่:ราชินีอินเดีย
หมวดหมู่:ฌานสี
หมวดหมู่:ชาวมราฐา
หมวดหมู่:บุคคลจากพาราณสี
หมวดหมู่:นักเคลื่อนไหวเรียกร้องเอกราชอินเดีย
หมวดหมู่:นักรบชาวอินเดีย
หมวดหมู่:นักเคลื่อนไหวเพื่อเอกราชของอินเดีย
ไอโช

thumb|right|280px|วันคงโงรินจิ
**ไอโช** () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอเอจิ ทางตะวันออกของจังหวัดชิงะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 กรกฎาคม 2021 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 21,411 คน 8,310 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 940 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 

## ภูมิศาสตร์
ไอโชตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกในจังหวัดชิงะ บนที่ราบแอ่งโอมิ

### เทศบาลข้างเคียง
* จังหวัดชิงะ
** ฮิโกเนะ
** ฮิงาชิโอมิ
** โคระ
** ทางะ
** โทโยซาโตะ

### ภูมิอากาศ
ไอโชมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เขตภูมิอากาศเคิพเพิน *Cfa*) มีลักษณะเป็นฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่เย็นสบาย มีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในไอโชคือ 12.9&nbsp;°C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,810&nbsp;มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยจะอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 24.7&nbsp;°C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 1.3&nbsp;°C

## ประชากร
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของไอโชยังคงค่อนข้างคงที่ตลอด 70 ปีที่ผ่านมา

## ประวัติศาสตร์
พื้นที่ของไอโชเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโอมิ พื้นที่แห่งนี้ในสมัยเอโดะเป็นที่ตั้งของ ซึ่งเป็นที่พักระหว่างเดินทางแห่งที่ 65 บนเส้นทาง ที่เชื่อมต่อระหว่างเกียวโตกับภาคตะวันออกของญี่ปุ่น

หมู่บ้านเอจิงาวะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 โดยเป็นการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 1909 และควบรวมกับหมู่บ้านโทโยกูนิที่อยู่ใกล้เคียงในปี 1955 เมืองไอโชก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2006 โดยการควบรวมเมืองเอจิงาวะและเมืองฮาตาโชเข้าด้วยกัน

ชื่อ "ไอโช" เป็นการรวมกันของคันจิตัวแรกในคำว่า "เอจิงาวะ" () และคันจิตัวที่สองในคำว่า "ฮาตาโช" ()

## การเมืองการปกครอง
ไอโชมีปกครองรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเมืองซึ่งเป็นระบบสภาเดี่ยวและมีสมาชิก 14 คน เมืองไอโชเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดชิงะจำนวน 1 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งชิงะที่ 2 ของสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น

## เศรษฐกิจ
เศรษฐกิจในท้องถิ่นส่วนใหญ่เป็นเกษตรกรรมมาตั้งแต่สมัยโบราณ ในปัจจุบันมีอุตสาหกรรมการผลิตที่ประกอบด้วยโรงงานแปรรูปอาหารและโรงงานแปรรูปโลหะขนาดเล็กไปจนถึงขนาดกลางหลายแห่ง

## การศึกษา
ไอโชมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 4 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 2 แห่ง และมีโรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดชิงะ ได้แก่ โรงเรียนมัธยมปลาย 1 แห่ง อีกทั้งทางจังหวัดยังเปิดสอนโรงเรียนการศึกษาพิเศษสำหรับผู้พิการอีก 1 แห่งในเมืองไอโช

## การขนส่ง
### รถไฟ
* 20px บริษัทรถไฟโอมิ: สายหลัก
** สถานี: 

### ทางหลวง
* 20px|link=|alt= ทางด่วนเมชิง
* 
* 

## เมืองพี่น้อง
*  รัฐวิสคอนซิน สหรัฐ

## สิ่งที่น่าสนใจในท้องถิ่น
*  - วัดศาสนาพุทธนิกายเท็นได

## บุคคลที่มีชื่อเสียง
*  - ผู้ประกอบการ และนักการเมือง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เว็บไซต์ทางการของเมืองไอโช 

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดชิงะ
ไอแพด แอร์ (รุ่นที่ 5)

**ไอแพด แอร์ (รุ่นที่ 5)** () หรือเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า **ไอแพด แอร์ 5** เป็นแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ ที่ออกแบบ พัฒนา และจัดจำหน่ายโดยแอปเปิล ประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 2022

ไอแพด แอร์ รุ่นที่ 5 เป็นรุ่นแรกในตระกูลไอแพด แอร์ ที่ใช้ชิปแอปเปิล เอ็ม 1 เช่นเดียวกับไอแพด โปร รุ่นที่ 5 และใช้พอร์ต ยูเอสบี-ซี ซึ่งมีอัตราการรับส่งข้อมูลสูงสุด 10 กิกะบิตต่อวินาที รวมถึงรองรับการเชื่อมต่อจอความละเอียดสูงสุด 4K นอกจากนี้ยังมีบลูทูธ 5.0 และไวไฟ 6 อีกด้วย กำหนดวางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 18 เดือนและปีเดียวกัน โดยมี 5 สี ได้แก่ สเปซเกรย์, สตาร์ไลท์, ชมพู, ม่วง และฟ้า

## ไทม์ไลน์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

แอร์ 5
หมวดหมู่:ไอโอเอส (แอปเปิล)
หมวดหมู่:แท็บเล็ต
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2565
สถานีกระทรวงสาธารณสุข

**สถานีกระทรวงสาธารณสุข** (; รหัส: PP12) เป็นสถานีรถไฟฟ้าแบบยกระดับในเส้นทางของรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ตั้งอยู่เหนือถนนติวานนท์ ใกล้กับโรงพยาบาลศรีธัญญา กระทรวงสาธารณสุข และแหล่งที่พักอาศัยในพื้นที่อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

## ที่ตั้ง
สถานีกระทรวงสาธารณสุขตั้งอยู่เหนือถนนติวานนท์บริเวณทางแยกศรีธัญญา ในพื้นที่ตำบลตลาดขวัญ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

## รายละเอียด
### สีสัญลักษณ์
ใช้สีม่วงตกแต่งบริเวณประตูกั้นชานชาลา ป้ายบอกทาง ป้ายชื่อสถานีทั้งบริเวณชานชาลาและบริเวณทางเข้า เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีม่วง

### รูปแบบ
เป็นแบบชานชาลาเกาะกลาง มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาสูงประมาณ 1.50 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา

### ทางเข้า–ออก
มีทางขึ้นลงทั้งหมด 4 แห่ง มีลิฟต์ 2 ทางขึ้น–ลง มีบันไดเลื่อนทุกทางขึ้น–ลง
* **1** ซอยติวานนท์ 6
* **2** กระทรวงสาธารณสุข, โรงพยาบาลศรีธัญญา
* **3** ซอยติวานนท์ 1/1 (ต้นไทร)
* **4** สำนักงานสรรพากร ภาค 4

### แผนผัง

### สิ่งอำนวยความสะดวก
* มีลิฟต์โดยสารสำหรับผู้พิการ 2 ตัว บริเวณทางขึ้น–ลงสถานีในฝั่งที่ 1 และ 3
* มีบันไดเลื่อนทุกทางขึ้น–ลงของสถานี

### เวลาให้บริการ

## สถานที่ใกล้เคียง
* กระทรวงสาธารณสุข
* โรงพยาบาลศรีธัญญา
* วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี จังหวัดนนทบุรี
* สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน
* สำนักงานสรรพากร ภาค 4
* สถาบันบำราศนราดูร
* บิ๊กซี สาขาติวานนท์

## รถโดยสารประจำทาง
*  เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
#### องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

#### รถเอกชน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* แผนที่จากเว็บไซต์บีอีเอ็ม

กระทรวงสาธารณสุข
กระทรวงสาธารณสุข
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2559
แมรี ซอเมอร์วิลล์

**แมรี ซอเมอร์วิลล์** เป็นสตรีชาวสกอตแลนด์ที่เป็นนักวิทยาศาสตร์ นักเขียน และผู้เชี่ยวชาญหลายศาสตร์ ได้เรียนวิชาคณิตศาสตร์และดาราศาสตร์ ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกราชบัณฑิตดาราศาสตร์พร้อมกันกับแครอไลน์ เฮอร์เชล เมื่อ ค.ศ. 1835
ราชสมาคมภูมิศาสตร์แห่งสกอตแลนด์

**ราชสมาคมภูมิศาสตร์แห่งสกอตแลนด์** (, ย่อ: RSGS) เป็นองค์กรการกุศลเพื่อการศึกษาในเมืองเพิร์ท ประเทศสกอตแลนด์ ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2427 มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาวิชาทางภูมิศาสตร์ให้ก้าวหน้าไปทั่วโลก การสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้คนเข้ามาเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับโลกรอบตัว และจัดหาแหล่งข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เชื่อถือได้และเป็นกลาง

นอกเหนือจากนั้น สมาคมยังให้ความสำคัญต่อการเปลี่ยนแปลงทางภูมิอากาศ อาทิ มีการประชุมสุดยอดด้านสภาพอากาศแบบฉุกเฉิน, ห้า(คำถาม)เพื่ออนาคต, การรวมตัวของสมาคมภูมิศาสตร์ระหว่างประเทศ, การทำบล็อกและวิดีโอเกี่ยวการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ซึ่งถือว่าเป็นงานหลักของสมาคมเช่นเดียวกัน

## อ้างอิง


หมวดหมู่:องค์การการกุศล
โรงพยาบาลสงขลา

**โรงพยาบาลสงขลา** เป็นหนึ่งในสองโรงพยาบาลหลักของจังหวัดสงขลา ประเทศไทย ที่ดำเนินการโดยกระทรวงสาธารณสุข ส่วนอีกแห่งเป็นโรงพยาบาลหาดใหญ่ที่มีขนาดใหญ่กว่า ซึ่งโรงพยาบาลสงขลาได้รับการจัดอยู่ในประเภทโรงพยาบาลทั่วไปในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข โดยมีศูนย์แพทยศาสตรศึกษาโครงการผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท ซึ่งจัดอบรมแพทย์ให้แก่คณะแพทยศาสตร์ของมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ และเป็นโรงพยาบาลในเครือคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

## ประวัติ
ใน พ.ศ. 2464–2467 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศวร์ ซึ่งในขณะนั้นเป็นอุปราชมณฑลปักษ์ใต้ ทรงริเริ่มการระดมทุนและการวางแผนโรงพยาบาลในใจกลางเทศบาลนครสงขลา และในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2468 **สงขลาพยาบาล**ได้รับการเปิดโดยสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ครั้นใน พ.ศ. 2478 ได้โอนย้ายสถานพยาบาลเป็นของเทศบาลนครสงขลา จึงเปลี่ยนชื่อโรงพยาบาลนี้เป็น**โรงพยาบาล (เทศบาล) เมืองสงขลา** ต่อมาใน พ.ศ. 2495 ได้โอนย้ายปฏิบัติการไปยังกระทรวงสาธารณสุขอีกครั้ง และโรงพยาบาลได้รับการขยายอย่างครอบคลุม อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพื้นที่ใจกลางเมืองมีจำกัด คณะกรรมการโรงพยาบาลจึงหาที่ตั้งใหม่สำหรับโรงพยาบาล กระทั่งใน พ.ศ. 2528 ภายใต้คณะรัฐมนตรีของเปรม ติณสูลานนท์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ*แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 6* ได้ทำความตกลงกับกองทัพบกที่ 4 ของกองทัพบกไทย และองค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา เพื่อโอนที่ดินทางตอนใต้สุดของสะพานติณสูลานนท์ สำหรับการก่อสร้างโรงพยาบาลแห่งใหม่ ซึ่งเริ่มก่อสร้างในเดือนเมษายน พ.ศ. 2538 และแล้วเสร็จในเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน โดยเปิดโรงพยาบาลใหม่เมื่อวันที่ 31 ธันวาคมในชื่อ**โรงพยาบาลสงขลา** ส่วนโรงพยาบาลเก่าใจกลางเมืองได้เปลี่ยนเป็น "ศูนย์แพทย์ชุมชนเมืองสงขลา"

## ดูเพิ่ม
* บริการสุขภาพในประเทศไทย
* โรงพยาบาลในประเทศไทย
* โรงพยาบาลหาดใหญ่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

สงขลา
สงขลา
สงขลา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองสงขลา
ไอโนะ คิชิ

thumb|200px|ลายเซ็น

**ไอโนะ คิชิ** (; ; 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 – ) เป็นนักแสดง, นักร้อง และอดีตนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่น โดยเริ่มต้นอาชีพของเธอใน ค.ศ. 2008 คิชิได้แสดงในภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่มากกว่า 400 เรื่อง และได้รับการเสนอชื่อให้เป็นหนึ่งในนักแสดงภาพยนตร์ผู้ใหญ่ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในยุคของเธอ ซึ่งความนิยมของเธอก็กลายเป็นการแสดงกระแสหลักเช่นกัน เธอยังเป็นสมาชิกของกลุ่มไอดอลเอบิซุมัสแคตส์รุ่นแรกระหว่าง ค.ศ. 2008 ถึง 2013 ทั้งนี้ คิชิได้อำลาวงการจากเวทีภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2015 และกลับสู่ชีวิตพลเรือน

## ชีวิตและอาชีพ
### ชีวิตตอนต้นและอาชีพเอวี
คิชิเกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในการให้สัมภาษณ์ เธอจำได้ว่าการได้ดูภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ครั้งแรกของเธอคือการได้ดูเอวีไอดอลที่มีชื่อเสียงอย่างทีนา ยูซูกิ (ริโอ) ที่ห้องพักในโรงแรม โดยถึงกับตะลึงในความงามของเธอ และรู้สึกตรึงใจกับความคิดที่จะเป็นนักแสดงภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ คิชิได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในภาพยนตร์เอวีเมื่ออายุ 20 ปี เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 กับสตูดิโอเอวีที่มีชื่อเสียงอย่างอลิซเจแปน โดยสองปีแรกของคิชิในฐานะนักแสดงเอวีได้อยู่ภายใต้สัญญาพิเศษสองฉบับ ภายใต้สังกัดบริษัทอลิซเจแปนและแมกซ์-เอ แต่ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 เธอได้ย้ายและทำสัญญาผูกขาดสองครั้งที่คล้ายคลึงกันกับบริษัทไอเดียพอกเกต และเอสวันนัมเบอร์วันสไตล์ คิชิได้แสดงร่วมกับทั้งสองสตูดิโอจนถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 เมื่อเธอเลือกที่จะอยู่กับบริษัทไอเดียพอกเกต และกลายเป็นหนึ่งในนักแสดงชั้นนำของสตูดิโอดังกล่าวจนอำลาวงการ โดยระหว่างทำหน้าที่ที่ไอเดียพอกเกต คิชิได้สร้างมิตรภาพที่แนบแน่นกับเอวีไอดอลคนอื่น ๆ ซึ่งรวมถึงทีนา ยูซูกิ, เจสซิกา คิซากิ, คาโฮะ คาซูมิ, มิโนริ ฮัตสึเนะ และไอริ คิจิมะ ทั้งนี้ คิชิได้อำลาวงการเอวีเมื่อปลาย ค.ศ. 2015 และภาพยนตร์อำลาวงการของเธอในชื่อ *"อาบาโยะ!-แธงกิว ไอโนะ คิชิ รีไทร์เมนต์ สเปเชียล"* ได้รับการจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 2015

## บรรณานุกรม
* *จิราชิ เซ็กกูซุ* (焦らしセックス) (ค.ศ. 2009) 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Official Page at the DUO Entertainment
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ไอดอลญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงหนังโป๊หญิงชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงค่ายอลิซเจแปน
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงค่ายไอเดียพอกเกต
หมวดหมู่:ไอดอลประเภทกราวียัวร์ชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากมหานครโตเกียว
ปาโบล

**ปาโบล** หรือ **พาโบล** () เป็นชื่อบุคคลชายในภาษาสเปน

**ปาโบล** หรือ **พาโบล** อาจหมายถึง

## บุคคล
* ปาโบล เนรูดา – ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ประจำปี ค.ศ. 1971 
* ปาโบล เอสโกบาร์ – พ่อค้ายาเสพติดชาวโคลอมเบีย
* ปาโบล ปิกาโซ – จิตรกร ประติมากร และผู้ร่วมก่อตั้งลัทธิบาศกนิยม ชาวสเปน
* ปาโบล ไอมาร์ – นักฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา
* ปาโบล ซาราเบีย – นักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน
* ปาโบล ซาบาเลตา – นักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา
* ปาโบล ฟอร์นัลส์ – นักฟุตบอลชาวสเปน
* ปาโบล เอร์นันเดซ โดมิงเกซ – นักฟุตบอลชาวสเปน
* ฮวน ปาโบล อังเฮล – นักฟุตบอลชาวโคลอมเบีย
* ปาโบล มาร์ติน ปาเอซ กาบิรา – หรือเรียกโดยทั่วไปว่า กาบิ นักฟุตบอลชาวสเปน
* ปาโบล อัลโบรัน – นักดนตรี นักร้อง และนักแต่งเพลงชาวสเปน

## ชื่ออื่น
พาโบลฮันนีย์ – อัลบั้มเปิดตัวของวงเรดิโอเฮด
บาร์บารา แมคคลินทอค

**บาร์บารา แมคคลินทอค** (; 16 มิถุนายน 1902 – 2 กันยายน 1992) เป็นนักวิทยาศาสตร์และนักพันธุศาสตร์ ชาวอเมริกัน ผู้ได้รับรางวัล โนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ ในปี 1983 เธอได้รับปริญญาเอกด้านพฤกษศาสตร์จากมหาวิทยาลัยคอร์เนล ในปี 1927 ที่นั่นเธอเริ่มอาชีพในฐานะผู้นำในการพัฒนาเซลล์พันธุศาสตร์ ข้าวโพด ซึ่งเป็นจุดสนใจของการวิจัยตลอดชีวิตที่เหลือของเธอ ตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษ 1920 แมคคลินทอคได้ศึกษาโครโมโซม และการเปลี่ยนแปลงของโครโมโซมระหว่างการสืบพันธุ์ในข้าวโพด เธอพัฒนาเทคนิคในการแสดงภาพโครโมโซมของข้าวโพดและใช้การวิเคราะห์ด้วยกล้องจุลทรรศน์เพื่อแสดงแนวคิดทางพันธุกรรมพื้นฐานมากมาย แนว​คิด​อย่าง​หนึ่ง​เหล่า​นี้​คือ​แนว​คิด​เรื่อง ​การ​ผสม​ใหม่​ทาง​พันธุกรรม ​โดย​การ ​ไขว้เปลี่ยนของโครโมโซม ระหว่าง ไมโอซิส—กลไก​ที่​โครโมโซม​ใช้​แลกเปลี่ยน​ข้อมูล เธอได้จัดทำ แผนที่ความเชื่อมโยงของพันธุกรรม ฉบับแรกสำหรับข้าวโพด โดยเชื่อมโยงบริเวณโครโมโซมกับลักษณะทางกายภาพ เธอได้แสดงให้เห็นบทบาทของเทโลเมียร์ และ เซนโทรเมียร์ ซึ่งเป็นบริเวณของโครโมโซมที่มีความสำคัญต่อการอนุรักษ์ ข้อมูลทางพันธุกรรม เธอได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญในสาขานี้ ได้รับรางวัลทุนอันทรงเกียรติ และได้รับเลือกเป็นสมาชิกของ National Academy of Sciences ในปี 1944

ในช่วงทศวรรษที่ 1940 และ 1950 แมคคลินทอค ค้นพบ transposon และใช้แสดงให้เห็นว่ายีนมีหน้าที่ในการเปิดและปิดลักษณะทางกายภาพ เธอพัฒนาทฤษฎีเพื่ออธิบายการซ่อนและการแสดงออกของข้อมูลทางพันธุกรรมจากพืชข้าวโพดรุ่นหนึ่งไปสู่รุ่นต่อไป เนื่องจากความกังขาในงานวิจัยของเธอ เธอจึงหยุดเผยแพร่ข้อมูลของงานวิจัยในปี 1953

ต่อมา เธอได้ทำการศึกษาเกี่ยวกับพันธุศาสตร์เซลล์และ พฤกษศาสตร์พื้นบ้าน ของพันธุ์ข้าวโพดจากอเมริกาใต้ งานวิจัยของแมคคลินทอคเป็นที่เข้าใจกันเป็นอย่างดีในช่วงทศวรรษ 1960 และ 1970 เนื่องจากนักวิทยาศาสตร์คนอื่นๆ ได้ยืนยันกลไกของการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรมและการควบคุมการแสดงออกของยีนที่เธอได้แสดงให้เห็นในการวิจัยข้าวโพดของเธอในปี 1940 และ 1950 เธอได้รับรางวัลและการยอมรับผลงานรวมถึงได้รับ รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ในปี 1983 สำหรับการค้นพบการ genetic transposition ในปี 2022 เธอยังคงเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ได้รับรางวัลโนเบลไม่รวมกับใครในสาขานั้น 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากฮาร์ตเฟิร์ด
หมวดหมู่:บุคคลจากบรุกลิน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันผู้ได้รับรางวัลโนเบล
หมวดหมู่:นักวิทยาศาสตร์หญิง
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยคอร์เนล
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยมิสซูรี
สามสิบเก้า

**สามสิบเก้า** () เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่กำกับโดย คิม ซัง-โฮ และนำแสดงโดย ซน เย-จิน, จ็อน มี-โด และ คิม จี-ฮย็อน ซีรีส์เรื่องนี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิต มิตรภาพ ความโรแมนติก และความรักของเพื่อนรักสามคนที่กำลังจะอายุครบ 40 ปี ออกอากาศทางช่องเจทีบีซี เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 2022 ถึง วันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2022 ออกอากาศทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 22.30 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) นอกจากนี้ยังสามารถสตรีมบน เน็ตฟลิกซ์ ได้อีกด้วย

## เรื่องย่อ
**ชามีโจ** (รับบทโดย ซน เย-จิน) บอกกับ **จองชานยอง** (รับบทโดย จ็อน มี-โด) และ **จางจูฮี** (รับบทโดย คิม จี-ฮย็อน) สองสาวเพื่อนรักว่า เธอจะลาพักร้อนยาวเป็นเวลา 1 ปี หลังจากทุ่มเทดูแลคลินิกความงาม มาถึง 5 ปี จนทุกอย่างอยู่ตัว เข้าที่ ไปได้ด้วยดี มีลูกค้ามากมาย โดยวางแผนจะให้ **ชามีฮยอน** (รับบทโดย คัง มัล-กึม) พี่สาวเป็นคนดูแล แต่แล้วในวันที่เธอและเพื่อนซี้กลับไปเยี่ยมสถานสงเคราะห์เด็กอนนูรี บ้านเด็กกำพร้าที่เธอเคยอยู่ตอนเด็กๆ ก่อนที่จะมีพ่อแม่บุญธรรมรับมาไปเลี้ยงดู มีโจก็ได้พบกับชายหนุ่มวัย 39 ปี **คิมซอนอู** (รับบทโดย ยอน อู-จิน) ที่มาสอนภาษาอังกฤษให้เด็กๆ มีโจลืมนาฬิกาข้อมือไว้ที่สถานสงเคราะห์ตอนล้างจาน ครูของที่นี่ซึ่งมักคุ้นกันอย่างดีจึงได้ไหว้วานให้คิมซอนอูที่กำลังจะกลับโซล นำนาฬิกาไปให้เธอ ชามีโจซื้อดอกโบตั๋นให้เขาแทนคำขอบคุณ ด้วยแรงดึงดูดของกลิ่นดอกโบตั๋นอันหอมหวานจับใจ การพบกันโดยบังเอิญอีกครั้งในงานคอนเสิร์ตดนตรีคลาสสิก คิมซอนอู ชวนชามีโจไปดูดอกโบตั๋นที่เธอซื้อให้ที่บ้านของเขา สองคนได้มีสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกันในคืนนั้น ซอนอูจะขอนัดเจอกันอีก แต่มีโจบอกว่าเธอกำลังจะไปอเมริกา และจะไปนานราวปีสองปี ทว่าสองคนก็ได้มาเจอกันอีกจนได้ เพราะที่แท้ คิมซอนอู คือหมอความงามที่ ชามีโจ นัดสัมภาษณ์ไว้เพื่อมาช่วยงานที่คลินิกระหว่างที่เธอไม่อยู่นั่นเอง ทั้งจากคำพูดแดกดันเชิงขอร้องของมีโจเพื่อนรัก ว่าทำตัวเป็นชู้กับสามีชาวบ้าน ในที่สุด จองชานยอง ก็ตัดสินใจเด็ดขาด เลิกทั้งบุหรี่ และเลิกกับรักแรกรักเดียวของเธอ **คิมจินซอก** (รับบทโดย อี มู-แซง) ซีอีโอแห่ง Champ Entertainment เอเจนซีดูแลนักแสดง แต่อีกฝ่ายซึ่งทั้งแต่งงานมีครอบครัวแถมมีลูกแล้ว กลับทำใจไม่ได้ที่ต้องเลิกกัน คิมจินซอกขอให้จองชานยองทบทวนความคิดใหม่ ทางด้านมีโจถึงกับใจเต้นโครมครามเมื่อถูก คิมซอนอู สารภาพความในใจที่มีต่อตัวเธอออกมา และพร้อมๆ กันนั้นเธอก็ต้องใจสลายเมื่อหมอที่พวกเธอพากันไปตรวจสุขภาพไว้โทร.มาหา มีโจต้องเจอกับ สิ่งที่ไม่เคยคิดเลยสักครั้ง ไม่แม้แต่ครั้งเดียว ว่าเพื่อนรักของเธอจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน ชามีโจเครียดหนักไม่รู้จะเริ่มต้นบอกกับเพื่อนรักทั้งสองคนอย่างไร โชคยังดีที่มี ซอนอู คอยเป็นกำลังใจอยู่ข้างๆ อย่างเข้าใจ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* ''Thirty-Nine'' at Daum 
*  ''Thirty-Nine'' at Naver 
* ''Thirty-Nine''  at JTBC Studios 
* 
* 

หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องเจทีบีซี‎
วัดตาลเอน

**วัดตาลเอน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตาลเอน อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

วัดตาลเอนมีการปฏิบัติธรรมซึ่งได้นำแนวทางการสอนของพระธรรมสิงหบุราจารย์ (จรัญ ฐิตธมฺโม) แนวทางการปฏิบัติจะเป็นการฝึกแบบสติปัฏฐาน 4 (พอง-ยุบ)วัดตาลเอนเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดพระนครศรีอยุธยา แห่งที่ 15 มีพระครูวิสุทธิ์ภาวนาประสิทธิ์ วิ.(จิรยุทธ์ อธิฉนฺโท) เป็นเจ้าอาวาส

วัดตาลเอนเป็นวัดเก่าแก่สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี สันนิษฐานว่าสร้างโดยเจ้าเทพศักดิ์ ตามเอกสารหลักฐานของสำนักงานพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่า วัดตาลเอนทำการสร้างบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2360 สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2371

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานเก่าแก่ในอุโบสถที่เป็นศิลปะอยุธยา เจดีย์หลังองค์อุโบสถ เจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ หลวงพ่อกลับ พระพุทธรูปสมัยกรุงศรีอยุธยา รัชสมัยพระเจ้าปราสาททอง ประดิษฐาน ณ ศาลา 80 ปี

สถานที่ของสำนักปฏิบัติธรรมวัดตาลเอนแยกออกเขตวัดอย่างชัดเจนโดยตั้งอยู่คนละฝั่งถนน ประกอบด้วย อาคารปฏิบัติธรรม อาคารที่พัก โรงอาหาร โรงครัว รวมทั้งร้านสวัสดิการ ในส่วนของฝั่งวัดยังคงมีความเป็นธรรมชาติประกอบด้วยความร่มรื่นของแมกไม้ มีความสัปปายะต่อการปฏิบัติธรรม ซึ่งผู้ปฏิบัติธรรมสามารถขออนุญาตข้ามมาใช้เป็นสถานที่ปฏิบัติได้ในบางโอกาส
## อ้างอิง

ตาลเอน
เทศมณฑลแฟรอชแบนด์

**แฟรอชแบนด์** () เป็นเทศมณฑลในจังหวัดฟอร์ส **ประเทศอิหร่าน** โดยมีแฟรอชแบนด์เป็นเมืองหลัก จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เทศมณฑลนี้มีประชากร 38,679 คนใน 8,474 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้แบ่งออกเป็น 2 อำเภอคือ อำเภอกลางและอำเภอเดฮ์แรม และมีเมืองเพียง 3 เมืองคือแฟรอชแบนด์, นูจีน และเดฮ์แรม

## อ้างอิง
ฟีรูซอบอด (จังหวัดฟอร์ส)

**ฟีรูซอบอด** (; เปอร์เซียกลาง: **Gōr** หรือ **Ardashir-Khwarrah**, ; หรือ **แชฮ์เรกูร์** ) เป็นเมืองและเมืองหลักของเทศมณฑลฟีรูซอบอด จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 58,210 คนใน 12,888 ครัวเรือน

## ภูมิอากาศ

## อ้างอิง

## ข้อมูล

* 
* 
* 
*
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Ernst Herzfeld Papers, Series 5: Drawings and Maps, Records of Firuzabad  Collections Search Center, S.I.R.I.S., Smithsonian Institution, Washington, D.C.
* 
* Fars Cultural Heritage Organization
เทศมณฑลฟีรูซอบอด

**ฟีรูซอบอด** () เป็นเทศมณฑลในจังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน โดยมีฟีรูซอบอดเป็นเมืองหลัก จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เทศมณฑลนี้มีประชากร 111,973 คนใน 24,894 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้แบ่งออกเป็น 2 อำเภอคืออำเภอกลางและอำเภอเมย์แมนด์ และมีเมืองเพียง 2 เมืองคือฟีรูซอบอดและเมย์แมนด์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

ฟีรูซอบอด
วัดพระธาตุจอมพริก

**วัดพระธาตุจอมพริก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลยม อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน

วัดพระธาตุจอมพริกมีพระธาตุซึ่งเชื่อว่าบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อถึงคืนวันเพ็ญเดือน 6 จะเกิดแสงรัศมีพุ่งจากยอดเจดีย์ไปหาเจดีย์องค์อื่น สันนิษฐานว่าพระธาตุสร้างขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 18 ประมาณ พ.ศ. 1825–1991 ตั้งแต่สมัยเมืองย่าง ก่อนที่จะย้ายเมืองไปที่เมืองน่านในปัจจุบัน พระธาตุมีลักษณะศิลปะสุโขทัยผสมศิลปะล้านนาและศิลปะพื้นบ้านไทยกาว มีสภาพทรุดโทรม และมีต้นพริกโบราณที่ใหญ่ที่สุดในโลกอายุกว่า 800 ปี เคียงคู่พระธาตุ ต้นพริกได้รับการลงทะเบียนอยู่ในรุกข มรดกของแผ่นดิน

จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2554 กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2523

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดน่าน
พระธาตุจอมพริก
จอมพริก
วัดนิโรธรังสี

**วัดนิโรธรังสี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท้ายเหมือง อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา มีเนื้อที่ประมาณ 36 ไร่เศษ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระอาจารย์วิชาญ ขันติญาโน

วัดนิโรธรังสี หรือ **วัดควน** มีประวัติการสร้างราว พ.ศ. 2490 พระกัมมัฎฐาน คณะธรรมยุติได้ออกธุดงคืประกาศธรรมวินัยฝ่ายปฏิบัติและวิปัสนา มีหัวหน้าคณะ คือ พระอาจารย์อำพันธ์ จิรวฒโก คณะสงฆ์กลุ่มนี้ได้เข้ามาพักแรมที่บ้านท้ายเหมือง จนชาวบ้านในละแวกนั้นเกิดความเลื่อมในปฏิปทา จึงมีผู้นิมนต์ท่านและคณะให้ประจำอยู่ ณ ตำบลแห่งนี้ เริ่มจัดตั้งเป็นสำนักสงฆ์ ขึ้นโดยมีนายใจ จิตใจ อดีตนายอำเภอท้ายเหมือง ขุนชินประชา เจ้าของที่ดิน (ถือกรรมสิทธิ์ตามเขตประทานบัตรทำเหมืองแร่) นายสุนทโร ณ ระนอง ผู้ดูแลจัดการที่ดินของขุนชินประชา นายสว่าง ศิริกุล และนายติ้น ศิริกุล ตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2528

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญและกุฏิ ภายในพื้นที่ของวัดมีกลุ่มต้นเทพทาโรมงคล ต้นใหญ่สุดมีขนาดเส้นรอบวงวัดได้ 2.6 เมตร สูง 30 เมตร อายุกว่า 80 ปี โดยในช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน วัดจะเก็บผลมาทำเป็นน้ำมันแจกจ่ายแก่ญาติโยม กลุ่มต้นไม้นี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นรุกข มรดกของแผ่นดิน

## อ้างอิง

นิโรธรังสี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอท้ายเหมือง
สถานีวงศ์สว่าง

**สถานีวงศ์สว่าง** (; รหัส: PP14) เป็นสถานีรถไฟฟ้าลอยฟ้าในเส้นทางสายรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม ตั้งอยู่เหนือถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรีในพื้นที่เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร

## ที่ตั้ง
สถานีวงศ์สว่างตั้งอยู่บนถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี ใกล้ทางแยกวงศ์สว่าง (จุดตัดระหว่างถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี ถนนวงศ์สว่าง และถนนรัชดาภิเษก) ในพื้นที่แขวงวงศ์สว่าง เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร

## รายละเอียด
### สีสัญลักษณ์
ใช้สีม่วงตกแต่งบริเวณประตูกั้นชานชาลา ป้ายบอกทาง ป้ายชื่อสถานีทั้งบริเวณชานชาลาและบริเวณทางเข้า เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีในเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีม่วง

### รูปแบบ
เป็นแบบชานชาลาเกาะกลาง มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาสูงประมาณ 1.50 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา

### ทางเข้า–ออก
มีทางขึ้น–ลงทั้งหมด 4 แห่ง มีลิฟต์ 2 ทางขึ้นลง มีบันไดเลื่อนทุกทางขึ้นลง
* ทางเข้า–ออก **1** ซอยกรุงเทพฯ-นนทบุรี 41, วัดเลียบราษฎร์บำรุง 
* ทางเข้า–ออก **2** ซอยกรุงเทพฯ-นนทบุรี 56, สถานีบริการน้ำมัน ปตท., วัดทองสุทธาราม
* ทางเข้า–ออก **3** สถานีดับเพลิงและกู้ภัยบางซ่อน
* ทางเข้า–ออก **4** มาร์เก็ตเพลส วงศ์สว่าง

### แผนผัง

### สิ่งอำนวยความสะดวก
* มีลิฟต์โดยสารสำหรับผู้พิการ 2 ตัว บริเวณทางขึ้น–ลงสถานีในฝั่งที่ 1 และ 3
* มีบันไดเลื่อนทุกทางขึ้นลงของสถานี

### เวลาให้บริการ

## สถานที่ใกล้เคียง
*วัดเลียบราษฎร์บำรุง 
*วัดทองสุทธาราม
*สถานีดับเพลิงบางซ่อน
*มาร์เก็ตเพลส วงศ์สว่าง

## รถโดยสารประจำทาง
[thumb|[ถนนกรุงเทพฯ-นนทบุรี ใต้สถานีวงศ์สว่าง]]

### ถนนวงศ์สว่าง
#### องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

#### รถเอกชน

### ถนนกรุงเทพฯ–นนทบุรี
#### องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

#### รถเอกชน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* แผนที่จากเว็บไซต์บีอีเอ็ม

วงศ์สว่าง
วงศ์สว่าง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2559
มุช

**มุช** (, ; ; ) เป็นเมืองและเมืองหลักของจังหวัดมุช ประเทศตุรกี ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวเคิร์ด

## ชื่อ
มีคำอธิบายต้นกำเนิดชื่อมุชหลายแบบ บางครั้งมีส่วนเกี่ยวโยงกับศัพท์ในภาษาอาร์มีเนียว่า *mshush* () หมายถึง หมอก ซึ่งอธิบายว่าเมืองนี้และพื้นที่รอบ ๆ มักปกคลุมด้วยหมอกในตอนเช้า Evliya Çelebi นักสำรวจในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เชื่อมชื่อนี้กับตำนานหนูยักษ์ที่สร้างโดย Nemrud (นิมรอด) ไปทำลายเมืองและผู้อยู่อาศัย หลังจากนั้นจึงตั้งชื่อเมืองเป็น Muş (*muš* ในภาษาเปอร์เซียแปลว่า "หนู") ในขณะที่บางส่วนเสนอจุดเชื่อมโยงกับชื่อชาวอานาโตเลียโบราณ มุชกีหรือMysians จากข้อมูลของชาวอัสซีเรียและฮิตไทต์ตามลำดับ

## ภูมิอากาศ

## อ้างอิง

## ข้อมูลและแหล่งข้อมูลอื่น
* GCatholic - former and titular Armenian Catholic see
* Hundreds of pictures of the town
;บรรณานุกรม
* 
* 


หมวดหมู่:เมืองในประเทศตุรกี
หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดมุช
หมวดหมู่:ที่อยู่อาศัยชาวเคิร์ดในประเทศตุรกี
ยาบวอนกาสตารา

**ยาบวอนกาสตารา** (, ) เป็นหมู่บ้านในเทศบาลมีแยจีคอวอ เทศมณฑลนอวือตอมึชล์ จังหวัดวีแยลกอปอลสกา ประเทศโปแลนด์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หมู่บ้านในประเทศโปแลนด์
อ่าวอูจิอูระ

**อ่าวอูจิอูระ** () หรือ**อ่าวฟุงงะ** () เป็นอ่าวตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะฮกไกโดทางตอนเหนือของประเทศญี่ปุ่น ยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ**อ่าวอิบูริ**และ**อ่าวภูเขาไฟ**

## ประวัติ
[thumb|ภาพร่างของครอบครัว[ชาวไอนุที่อาศัยอยู่ใกล้กับอ่าวอูจิอูระ ระหว่างการเดินทางของผู้บัญชาการวิลเลียม โรเบิร์ต พาวตัน และลูกเรือเอชเอ็มเอส พรอวิเดนซ์ (1791)]]
ชาวโจมงตั้งรกรากครั้งแรกในชายฝั่งของอ่าวอูจิอูระตั้งแต่ 4,000 ปีก่อนคริสตกาล การตั้งถิ่นฐานและการค้าถูกพบตามแนวชายฝั่งเช่นแหล่งโบราณคดีโอฟูเนะ ที่ชาวโจมงพึ่งพาแหล่งน้ำเพื่อเป็นเส้นทางการค้าไปยังที่ตั้งถิ่นฐานอื่น ๆ ของชาวโจมงทางตอนเหนือของโทโฮกุ ในประวัติศาสตร์สมัยใหม่อ่าวแห่งนี้ได้รับการจัดทำแผนที่ในระหว่างการเดินทางในช่วงปลายศตวรรษที่สิบแปดของผู้บัญชาการราชนาวีวิลเลียม โรเบิร์ต พาวตัน และลูกเรือเอชเอ็มเอส พรอวิเดนซ์ (1791) ในระหว่างการปะทุของภูเขาอูซุที่อยู่ใกล้เคียง เนื่องจากการปะทุของภูเขาไฟอ่าวแห่งนี้จึงถูกเรียกว่า "อ่าวภูเขาไฟ" ในเดือนกันยายน 1796 ผู้บัญชาการนำเรือและลูกเรือของเขาพบปะกับชาวไอนุและชาวญี่ปุ่นที่อาศัยอยู่รอบอ่าวในขณะที่เขากำลังสำรวจชายฝั่งของอ่าว และในตอนเย็นก็ได้มีการจัดงานเลี้ยงขึ้น พวกเขาแลกเปลี่ยนแผนที่กับชาวญี่ปุ่นและสนทนาโดยใช้ภาษารัสเซีย

## ภูมิศาสตร์
อ่าวอูจิอูระเป็นอ่าวตั้งอยู่ทางตะวันออกของคาบสมุทรโอชิมะที่ยื่นออกจากมุมตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะฮกไกโดไปทางเหนือของเกาะฮนชู และไปทางทิศใต้ของกิ่งจังหวัดอิบูริทางตะวันตก เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแปซิฟิกมีพื้นที่ทั้งหมด 2,485 ตารางกิโลเมตร (959 ตารางไมล์) ด้านเปิดสู่มหาสมุทรแปซิฟิกมีความยาว 30.2 ตารางกิโลเมตร (11.7 ตารางไมล์) ระหว่างภูเขาไฟฮกไกโด โคมะ-งะ-ทาเกะกับแหลมชิกิว เป็นที่รู้จักกันในชื่อ"อ่าวภูเขาไฟ" เนื่องจากการปะทุของภูเขาอูซุที่ถูกบันทึกไว้โดยนักสํารวจตะวันตกในช่วงปลายศตวรรษที่สิบแปด นอกจากภูเขาไฟอูซุแล้วยังมีภูเขาไฟอีกหลายลูกที่เรียงรายอยู่ตามชายฝั่งของอ่าวอูจิอูระอีกด้วย นอกจากนี้ยังถูกเรียกว่าอ่าวอิบูริเนื่องจากอยู่ใกล้กับกิ่งจังหวัดอิบูริ

## ชีวภาพ
อ่าวนี้เป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างสิ่งมีชีวิตในทะเลอาร์กติกที่ถูกพบในน่านน้ำอยู่รอบ ๆ ฮกไกโดทางตอนเหนือและรัสเซียฝั่งตะวันออก และระบบนิเวศทางทะเลที่มีอากาศอบอุ่นซึ่งพบเห็นได้ทั่วไปในส่วนอื่น ๆ ของญี่ปุ่น ในอ่าวอูจิอูระเป็นที่อยู่ของปลาแลมป์เพรย์อาร์กติก ปลาเรนโบว์เทราต์ หอยหลายชนิด และสาหร่ายทะเล  การทําฟาร์มหอยเชลล์ได้รับการพัฒนาขึ้นครั้งแรกในอ่าวโดยชาวเมืองโทโยอูระบนชายฝั่งทางตอนเหนือของอ่าว

ในตํานานชาวไอนุเชื่อว่ามีปลาหมึกยักษ์อักโกโรคามุอิอาศัยอยู่ในอ่าวอูจิอูระ ซึ่งมันมีลักษณะคล้ายคราเคน ความเชื่อนี้กระจายอยู่ในหมู่ชาวไอนุและชาวญี่ปุ่นตามลําดับ

## อ้างอิง
 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

อูจิอูระ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จังหวัดฮกไกโด
อูจิอูระ
แฮมีดียอ

**แฮมีดียอ** () เป็นเมืองในอำเภอกลาง เทศมณฑลแยซด์ จังหวัดแยซด์ ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 27,611 คนใน 7,252 ครัวเรือน

## อ้างอิง
ขุชชุตตรา

**ขุชชุตตรา** เป็นอัครอุบาสิกาในพระโคตมพุทธเจ้า ในอรรถกถาของพระบาลีปิฎกระบุว่าพระนางขุชชุตตราเป็นนางรับใช้ในพระนางสามาวตี หนึ่งพระสนมของกษัตริย์อุเทนะแห่งโกสัมพี เนื่องจากพระนางสามาวดีไม่สามารถเดินทางไปเข้าเฝ้าเพื่อสดับฟังพระธรรมเทศนาจากพระพุทธเจ้าได้ พระนางได้มอบหมายให้นางขุชชุตตราเข้ารับฟังและนำกลับมาถ่ายทอดต่อให้กับพระนางและสตรีอีก 500 นางในราชสำนัก เนื่องจากนางขุชชุตตราเป็นผู้มีสติปัญญาดี จากการฟังธรรมเทศนาจากพระพุทธองค์นั้นทำให้นางขุชชุตตรา พระนางสามาวตี และนางรับใช้อีก 500 คนในราชสำนัก เข้าถึงมรรคผลบรรลุโสดาบัน ในอังคุตตรนิกาย 1.14 วรรค 260 ระบุว่าพระพุทธเจ้าทรงประกาศให้นางขุชชุตตราเป็นอุบาสิกาผู้มีปัญญาเลิศที่สุด

ในขุททกนิกาย มีคัมภีร์เล่มอิติวุตตกะ เป็นเนื้อหารวมคำสอนอย่างสั้น 112 บทที่ระบุว่ามาจากการจดจำของนางขุชชุตตรา

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
*ภิกษุโพธิ (แปล.) (2000). *The Connected Discourses of the Buddha: A Translation of the Samyutta Nikaya*. Boston:Wisdom Publications. .
*Ireland, John (trans. & intro.) (1999). *Itivuttaka: The Buddha's Sayings (excerpts)*.  Article's "Introduction" is available on-line at http://www.accesstoinsight.org/tipitaka/kn/iti/iti.intro.irel.html#intro.
*ฐานิสโรภิกษุ (แปล. & คำนำ.) (2001). *Itivuttaka: This Was Said by the Buddha*. "Translator's Introduction" is available on-line at http://www.accesstoinsight.org/tipitaka/kn/iti/iti.intro.than.html#intro.

## แหล่งข้อมูลอื่น
*"Relatives and Disciples of the Buddha: Royal Patrons," by Radhika Abeysekera.

หมวดหมู่:เอตทัคคะ
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวอินเดีย
ท้าวศรีสัจจา (มิ)

**ท้าวศรีสัจจา (มิ)** หรือเรียกกันว่า **เจ้าคุณประตูดิน** เป็นสตรีฝ่ายใน ได้ว่าราชการสิทธิขาดต่างพระเนตรพระกรรณในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่ทำงานของท่านอยู่ใกล้กับประตูดิน คอยดูแลคนเข้าออก ออกนั่งว่าการ (เช่น รับพวกขอเฝ้า เป็นต้น) เป็นที่เกรงขามของบรรดานางใน มีเรื่องเล่ากันว่าเมื่อประตูนี้เปิด จะมีหนุ่มรุ่นกระทงมาดักพบสตรีชาววัง เพื่อเกี้ยวพาราสี ทำให้เกิดสำนวนว่า "เจ้าชู้ประตูดิน"

สันนิษฐานกันว่า ท้าวศรีสัจจา (มิ) อาจเป็นคนเดียวกันกับท้าวศรีสัจจา (ลิ้ม) ที่ปรากฏชื่ออยู่ในราชินิกุลรัชกาลที่ 3 ซึ่งเป็นบุตรีของพระนมรอด พระนมรอดเป็นน้องสาวสุดท้องของพระชนนีเพ็ง หรือเป็นน้าของสมเด็จพระศรีสุลาลัย พระพันปีหลวงของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ทำรูปของท่านไว้ในคูหาใต้บันไดขึ้นพระที่นั่งบุษบกมาลามหาจักรพรรดิพิมานภายในพระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ทำเป็นช่องเว้าเข้าไป ภายในช่องทำเป็นรูปปั้นนูนต่ำของท้าวศรีสัจจา (มิ) โดยมีโขลน ชื่อ บัว และ ดี หมอบรับใช้อยู่ด้านข้าง และมีโคลงที่เข้าใจว่าพระราชนิพนธ์โดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จารึกไว้อยู่บนรูปปั้นนูนต่ำนี้ ขึ้นต้นบาทว่า "แถลงลักษณรูปท้าว ศรีสัจ จาแฮ" ในปัจจุบันโคลงพระราชนิพนธ์ลบเลือนไปแล้ว

นอกจากนั้นยังมีเพลงสำหรับวงมโหรีหลวงฝ่ายใน มีเนื้อร้องเกี่ยวถึงเจ้าคุณประตูดินด้วยดังนี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ท้าวนาง
ฮามิลตัน (ประเทศนิวซีแลนด์)

**ฮามิลตัน** (, ) เป็นเมืองตั้งอยู่ภายในภาคแผ่นดินของเกาะเหนือ ประเทศนิวซีแลนด์ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำไวกาโต เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในภูมิภาคไวกาโต ด้วยจำนวนประชากร 178,500 คน  นับว่าเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสี่ของประเทศ ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ  ฮามิลตันเป็นส่วนหนึ่งของเขตเมืองฮามิลตัน (Hamilton urban area; เป็นเขตการปกครองส่วนท้องถิ่นเมืองฮามิลตันที่ขยายรวมถึงเมืองใกล้เคียงของงารัววาเฮีย, เต อาวามูตู และเคมบริดจ์ เทียบได้กับกรุงเทพมหานครและปริมณฑลของไทย) ใน ค.ศ. 2020 ฮามิลตันได้รับรางวัลเมืองใหญ่ที่สวยที่สุดของนิวซีแลนด์

อาณาเขตพื้นที่ที่ปัจจุบันของฮามิลตันครอบคลุมถึงหมู่บ้านชาวเมารีที่ตั้งอยู่มาแต่เดิมหลายแห่ง ส่วนใหญ่ตั้งอยู่บนริมฝั่งแม่น้ำไวกาโต รวมถึงหมู่บ้านคิริคิริโรอา ซึ่งต่อมาได้เป็นชื่อภาษาเมารีของเมืองเมืองนี้ เมื่อผู้ตั้งถิ่นฐานชาวอังกฤษมาถึง นำไปสู่เหตุการณ์การรุกรานไวกาโต และการยึดที่ดิน (*Raupatu; เราปาตู*) โดยเจ้าอาณานิคมอังกฤษ หมู่บ้านชาวเมารีเหล่านี้จึงถูกทิ้งร้างในที่สุด

ในอดีตฮามิลตันเป็นเมืองศูนย์กลางทางด้านเกษตรกรรม ปัจจุบันเป็นเมืองที่มีเศรษฐกิจที่หลากหลายและเป็นเขตเมืองที่มีอัตราการเติบโตเร็วที่สุดเป็นอันดับสามของประเทศนิวซีแลนด์ รองจากปูเกโกเฮ และออกแลนด์  ฮามิลตันการ์เดน เป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของภูมิภาค การศึกษาและการวิจัยและพัฒนา เป็นภาคส่วนที่มีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของเมืองฮามิลตัน จำนวนนักศึกษาที่กำลังศึกษาในมหาวิทยาลัยภายในเมืองฮามิลตันรวมกว่า 40,000 คนและนักวิทยาศาสตร์ที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกกว่า 1,000 คน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศนิวซีแลนด์
หมวดหมู่:เมืองในภูมิภาคไวกาโต
มิสเตอร์โกลบอล 2021

**มิสเตอร์โกลบอล 2021** () เป็นการประกวดมิสเตอร์โกลบอลครั้งที่ 7 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2022 ณ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม, ประเทศไทย โดย มิเกล อังเฆล ลูคัส การ์รัสโก จาก ประเทศสเปน เป็นผู้ครองตำแหน่งในปีนี้ ในเวลาต่อมาการ์รัสโกไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ทำให้ทางองค์กรได้อย่างสมบูรณ์ทำให้ ดัญ เจียว ลิญ จาก ประเทศเวียดนาม ซึ่งเป็นผู้ชนะเลิศรองอันดับ 1 ดำรงตำแหน่งเป็นมิสเตอร์โกลบอล ประจำปี 2021 แทน

## ผลการประกวด
### ลำดับ

## รางวัลพิเศษ

### Best in National Costume

### Mister Na Chuek's Favorite (ขวัญใจนาเชือก)
โหวตโดยชาวนาเชือกและแขกรับเชิญในงาน.

### The Most Inspirational Videos Award

## ผู้เข้าประกวด
33 ผู้เข้าประกวดที่ได้รับการยืนยัน:

## หมายเหตุ

### เข้าร่วมครั้งแรก

* 
* 
* 
* 

### ไม่เข้าร่วม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### ถอนตัว

*  - Nick Bontinck
*  - David Eljach
*  - Jerry Metilys Bena
*  - Mike Van Wijk
*  - Mehmet Vahip Agazade

### เปลี่ยนตัว

*  - Arnaud Deregnaucourt ► Morgan Damerval

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official website  
* History at the Pageantopolis  
* Official Facebook fanpage 

2022
หมวดหมู่:มิสเตอร์โกลบอลแบ่งตามปี
แซ็ง-ดอแม็งก์

300px|thumb|แผนที่อาณานิคมแซ็ง-ดอแม็งก์ของฝรั่งเศส

**แซ็ง-ดอแม็งก์** () เป็นอาณานิคมของประเทศฝรั่งเศสระหว่าง ค.ศ. 1659 ถึง 1804 ตั้งอยูบนเกาะฮิสปันโยลาในทะเลแคริบเบียน  ซึ่งปัจจุบันคือประเทศเฮติและสาธารณรัฐโดมินิกัน

ประเทศฝรั่งเศสเริ่มตั้งนิคมบนภาคตะวันตกของเกาะนี้ใน ค.ศ. 1659 และมีการขนส่งทาสแอฟริกาผิวดำมายังเกาะแห่งนี้ ต่อมาใน ค.ศ. 1791 ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส บรรดาทาสผิวดำและคนพื้นเมืองก็วางแผนก่อกบฏต่อส่วนราชการฝรั่งเศส การก่อกบฏนำมาซึ่งการล้มเลิกระบบทาสบนเกาะแห่งนี้ใน ค.ศ. 1793 ส่วนราชการฝรั่งเศสสามารถประคับประคองอำนาจบนเกาะแห่งนี้ไว้ได้ อย่างไรก็ตาม การกบฏเกิดขึ้นอีกครั้งใน ค.ศ. 1802 คราวนี้ฝรั่งเศสตัดสินใจถอนกำลังทหารออกจากเกาะแห่งนี้ในปลาย ค.ศ. 1803 ชาวนิคมจึงประกาศอิสรภาพและจัดตั้งประเทศเฮติในปีถัดมา

หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของฝรั่งเศส
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในทวีปอเมริกาเหนือ
ฌ็อง-บาติสต์ ฌูร์ด็อง

**ฌ็อง-บาติสต์ ฌูร์ด็อง** () เป็นนักการทหารชาวฝรั่งเศสในช่วงสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามนโปเลียน 

ในช่วงสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส ฌูร์ด็องมีบทบาทสำคัญในยุทธการที่เฟลอรุส (Fleurus) ในปี 1794 ซึ่งถือเป็นชัยชนะครั้งสำคัญของกองทัพฝรั่งเศสเหนือกองกำลังออสเตรียและพันธมิตร การรบครั้งนี้ไม่เพียงแค่เสริมความมั่นคงให้แก่สาธารณรัฐฝรั่งเศส แต่ยังปูทางสู่การยึดครองเนเธอร์แลนด์ตอนใต้ ซึ่งปัจจุบันคือเบลเยียม นอกจากบทบาทในสนามรบแล้ว ฌูร์ด็องยังมีบทบาททางการเมือง เขาเป็นสมาชิกกลุ่มฌากอแบ็งในสมัยคณะดีแร็กตัวร์ และเป็นสมาชิกสภาห้าร้อยระหว่างปี 1797 ถึง 1799 โดยเป็นผู้ผลักดันกฎหมาย Jourdan-Delbrel ในปี 1798 ซึ่งเป็นกฎหมายเกณฑ์ทหารฉบับแรกของฝรั่งเศสภายใต้สาธารณรัฐ และกลายเป็นรากฐานของระบบเกณฑ์ทหารในยุโรปสมัยใหม่

แม้ว่าเขาไม่ได้อยู่ในวงใกล้ชิดจักรพรรดินโปเลียน และหลายครั้งถูกส่งไปทำหน้าที่การเมืองหรือการบริหารที่เบื้องหลัง แต่ฌูร์ด็องก็ยังได้รับยศจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสในปี 1804 เพื่อเป็นเกียรติแก่ผลงานที่ผ่านมา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักการทหารชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ทหารในสงครามปฏิวัติอเมริกา
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ทหารในสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามนโปเลียนชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 18
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
หมวดหมู่:บุคคลจากลีมอฌ
หมวดหมู่:ผู้มีชื่อจารึกใต้ประตูชัยฝรั่งเศส
ฮิยายักโกะ

**ฮิยายักโกะ** หรือ **เต้าหู้เย็นญี่ปุ่น** (; แปลตามตัว เต้าหู้เย็น) เป็นอาหารญี่ปุ่นที่นิยมในฤดูร้อน ทำจากเต้าหู้แช่เย็นตัดเป็นสีเหลี่ยมจตุรัส ราดด้วยโชยุ โรยด้วยเครื่องต่าง ๆ  เช่น ขิงขูด ปลาแห้งคัตสึโอบูชิ หอมสับ เป็นต้น ยังเหมาะสำหรับกินแกล้มเหล้าเช่น เหล้าสาเก ซึ่งเป็นหนึ่งในรายการอาหารที่พบในอิซากายะ

## โรยหน้า
thumb|ฮิยายักโกะโรยหน้าต่าง ๆ|150x150px

เครื่องปรุงโรยหน้าบนก้อนเต้าหู้เย็น (ฮิยายักโกะ) นั้นแตกต่างกันไปตามครัวเรือนและร้านอาหาร โดยส่วนผสมของโรยหน้าแบบทั่วไปคือ ต้นหอมสับ, คัตสึโอบูชิ และซอสถั่วเหลือง (โชยุ) หน้าอื่น ๆ ได้แก่ ใบชิโซะ เปลือกยูซุ หัวไชเท้า ขิงญี่ปุ่นซอย ขิงขูด กระเจี๊ยบหั่นฝอย น้ำบ๊วย มัสตาร์ด 

## ประวัติ
right|150px|thumb|ตรามีดตัดเล็บ

ฮิยายักโกะ ยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ *ฮิยักโกะ* หรือ *ยัคโกะ-โดฟุ* หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ยักโกะ (やっこ) (ซึ่งเป็นชื่อเรียกที่ใช้มาอย่างยาวนานกว่า *ฮิยายักโกะ*) 

*ฮิยะ* แปลว่า เย็น และ *ยักโกะ* หมายถึง คนรับใช้ของซามูไรในสมัยเอโดะของญี่ปุ่น พวกเขาสวมเสื้อกั๊กที่ติด "ตราประจำตระกูลรูปมีดตัดเล็บ" (รูปข้าวหลามตัดที่มีรูข้าวหลามตัดตรงกลาง) และยืมมาใช้การตัดบางสิ่ง (เช่น เต้าหู้) เป็นลูกบาศก์จึงเรียกว่า "หั่นเป็นยักโกะ" (奴に切る, yakko ni kiru) (หั่นวัตถุดิบให้เป็นสี่เหลี่ยม) ใน "*ขุมสมบัติแห่งเต้าหู้*" ที่ตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2325 ในช่วงสมัยเอโดะ ได้มีการกล่าวถึงเต้าหู้เย็นนี้ว่าเป็นหนึ่งในแนวการทำอาหารด้วยเต้าหู้ที่รู้จักกันดี

*ฮิยะโคอิ* (Hiyakkoi) หรือ *เฮียกโคอิ* (hyakkoi) ซึ่งเป็นชื่อเรียกเฉพาะของชาวโตเกียว

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Hiyayakko with bonito flakes and welsh onion 2.jpg|โรยหน้า ต้นหอมสับ, คัตสึโอบูชิ และซอสถั่วเหลือง
ไฟล์:Goma-Dofu (2616239788).jpg|กับแกล้มกับเหล้าสาเก
ไฟล์:Hiyayakko with kimchi by donaldglen.jpg|โรยหน้ากิมจิ
ไฟล์:Sukugarasu tofu.jpg|โรยหน้าปลา
ไฟล์:Hiyayakko by take4 67 in Shima Onsen, Gunma.jpg|โรยหน้ากระเจี๊ยบหั่นฝอย
ไฟล์:Unaju bento, hiyayakko and tsukemono by Blue Lotus.jpg|เป็นส่วนหนึ่งของเบ็นโต


## ดูเพิ่ม
* รายชื่ออาหารจากเต้าหู้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารจากเต้าหู้
เขตผู้ว่าการคอฟโน

**เขตผู้ว่าการคอฟโน** (; ) หรือ **เขตผู้ว่าการเกานัส** เป็นเขตผู้ว่าการ ('''') ของจักรวรรดิรัสเซีย โดยมีเมืองหลวงคือเคานัส (คอฟโนในภาษารัสเซีย) เขตผู้ว่าการถูกก่อตั้งขึ้นในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1842 โดยจักรพรรดินีโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย จากพื้นที่ทางตะวันตกของเขตผู้ว่าการวิลนา และออกพระบรมราชโองการในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1843 เขตผู้ว่าการคอฟโนเป็นส่วนหนึ่งของเขตข้าหลวงวิลนา และดินแดนตะวันตกเฉียงเหนือ เขตผู้ว่าการครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของซาโมกีเตียและทางตอนเหนือของอักคช์ไทกียา ของลิทัวเนียในปัจจุบัน

## ภูมิศาสตร์
เขตผู้ว่าการคอฟโนครอบคลุมพื้นที่บริเวณหัวมุมตะวันตกเฉียงเหนือของแกรนด์ดัชชีลิทัวเนียในอดีต ระหว่าง 56°25-54°49' ละติจูดเหนือ และ 38°46'-45°1' ละติจูดตะวันออก มีพรมแดนทางทิศเหนือและทิศตะวันออกติดกับเขตผู้ว่าการคูร์ลันด์ และทิศใต้ติดกับเขตผู้ว่าการวิลนาและซูวัลกี (โดยมีแม่น้ำเมเมิล (เนมัน) แยกเขตผู้ว่าการคอฟโนออกจากเขตผู้ว่าการทั้งสอง) และทิศตะวันตกติดกับเยอรมนี และเทศมณฑลโกรบินสกี ของเขตผู้ว่าการคูร์ลันด์

พรมแดนทางบกของเขตผู้ว่าการและเยอรมนีเริ่มต้นจากบริเวณที่แม่น้ำซเวนตา (ชเวนทูจิ) กับแม่น้ำเมเมิล (เนมัน)มาบรรจบกัน แล้วผ่านไปทางใต้เมืองยูร์บูร์ก (ปัจจุบันคือเมืองยูร์บาร์กัส) ที่ระยะทาง  โดยที่  แรกจะไปตามแม่น้ำซเวนตา จากนั้น  ต่อมาจะไปตามแม่น้ำตอดชาเกริส ซึ่งเป็นแม่น้ำสายย่อยของแม่น้ำซเวนตา หลังจากนั้นก็จะเข้าสู่ "ป่ารอสซีเยสกี" จากเมืองยูร์บูร์กไปยังเมืองโปลันเกนา (ปัจจุบันคือเมืองปาลันกา) ในบริเวณนั้นมีชื่อเรียกว่าถนนชายแดนซึ่งผ่านเมืองเตาแร็กเกิน (เตาราเย), โนโวเยเมสต์โต (คูรีโกสเนามีส์ติส), ชเวคช์นี (ชเวคนีไอ), กอชดี (การ์กซได) และเกรติเกิน (เครตีกา) รวมเป็นระยะทาง 

เขตผู้ว่าการมีพื้นที่ทั้งหมดอยู่ที่  นั่นจึงทำให้เขตผู้ว่าการคอฟโนเป็นเขตผู้ว่าการที่เล็กที่สุดภายในรัสเซีย โดยมีขอบเขตที่ยาวที่สุดคือ  และกว้าง  ครอบคลุมไปถึงดินแดนเกือบทั้งหมดของสตาโรสต์ชมุดสกี ของแกรนด์ดัชชีลิทัวเนียในอดีต และบริเวณบางส่วนของจังหวัดทรอกสกี และวิลนา ของเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย

## เขตการปกครอง
เขตผู้ว่าการถูกแบ่งเขตการปกครองเป็น 7 เทศมณฑล ประกอบด้วย: คอฟโน, โปเนเวจสกี, ชาเวลสกี และเจลเชฟสกี ซึ่งในแต่ละแห่งถูกแบ่งเขตย่อยเป็น 4 สตาน () แต่วีลโกมีร์สกี, รอสซีเยนสกี และโนโวอะเลคซันดรอฟสกี ถูกแบ่งเขตย่อยเป็น 5 สตาน โดยมีโวโลสต์ 144 โวโลสต์ และชุมชน 931 แห่ง โดยมีเมือง 2 เมืองที่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับเทศมณฑลใด ๆ (เมืองพิเศษ) ได้แก่ ชาดอฟ และ วีดซึ

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่มเติม
* 
* 

ค
ซีเตียวัน

**ซีเตียวัน** () บางครั้งสะกดเป็น **เซอเตียวัน** (; ประกอบขึ้นจากวลีในภาษามลายูว่า *เซอเตียกาวัน* หมายถึง "เพื่อนที่ซื่อสัตย์") เป็นภูมิภาคและเมืองในอำเภอมันจุง รัฐเประ ประเทศมาเลเซีย

## ภูมิอากาศ

## ประชากร
ซีเตียวันมีประชากรที่มีเชื้อสายจีน 45.6%, มลายู 37.3%, อินเดีย 16.9% และอื่น ๆ 0.2%

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Majlis Perbandaran Manjung (Manjung Municipal Council) website in Bahasa Malaysia.
*Manjung Land and District Office  website.
*Sitiawan pictures. 
*List of Factory Outlets in Sitiawan
*Photos of Mangrove Swamp 'Venice of Perak' (in Bahasa Melayu: Taman Baya Bakau) 
*Official Site of Ong Seok Kim
*S.K. Ling Co 

หมวดหมู่:เมืองในรัฐเประ