open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เจ้าชายอาแลกซันเดอร์แห่งบัลแกเรีย

**เจ้าชายอาแลกซันเดอร์ที่ 1 บัทเทินแบร์ค** (; 5 เมษายน ค.ศ. 185717 พฤศจิกายน ค.ศ. 1893) เป็นเจ้าชาย (*[[กเนียส]]*) แห่งราชรัฐบัลแกเรียระหว่าง ค.ศ. 1879 จนกระทั่งสละราชสมบัติใน ค.ศ. 1886 รัฐสภาบัลแกเรียเลือกพระองค์ขึ้นเป็นเจ้าชายของดินแดนปกครองตนเองบัลแกเรีย ซึ่งยังมีสถานะทางการเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมัน ต่อมาพระองค์ยุบรัฐสภาใน ค.ศ. 1880 และระงับใช้รัฐธรรมนูญใน ค.ศ. 1881 เนื่องจากพิจารณาว่ามีความเป็นเสรีนิยมมากเกินไป พระองค์ฟื้นฟูรัฐธรรมนูญขึ้นใน ค.ศ. 1883 อันนำไปสู่ความขัดแย้งกับจักรวรรดิรัสเซีย ซึ่งนั่นทำให้พระองค์ได้รับความนิยมในบัลแกเรีย ในรัชสมัยของพระองค์ประสบความสำเร็จในการรวมรูเมลียาตะวันออกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของบัลแกเรียและได้รับการยอมรับจากมหาอำนาจใน ค.ศ. 1885 ต่อมาในเดือนกันยายน ค.ศ. 1886 เกิดการรัฐประหารโดยกองทัพบัลแกเรียที่นิยมรัสเซีย ซึ่งบีบบังคับให้พระองค์สละราชสมบัติ ในเวลาต่อมาพระองค์ได้เป็นหนึ่งในนายพลของกองทัพออสเตรีย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์บัลแกเรีย
หมวดหมู่:ผู้สำเร็จราชการ
หมวดหมู่:ตระกูลบัทเทินแบร์ค
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชสมบัติ
ธุรกิจการแสดง

**ธุรกิจการแสดง** () หรือที่รู้จักกันในชื่อ **โชว์บิซ** (; ตั้งแต่ประมาณ ค.ศ. 1945) เป็นคำภาษาย่อยสำหรับทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมบันเทิง ในแง่ธุรกิจ (รวมถึงผู้จัดการ ตัวแทน ผู้ผลิต และผู้จัดจำหน่าย) คำนี้ใช้กับองค์ประกอบที่สร้างสรรค์ (รวมถึง ศิลปิน นักแสดง นักเขียน นักดนตรี และช่างเทคนิค) และใช้กันทั่วไปตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 20 แม้ว่าจะมีการใช้ครั้งแรกในวันที่พิมพ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1850 ในเวลานั้นและจากนั้นอีกหลายสิบปี โดยทั่วไปจะมีคำว่า *the* ขึ้นต้นด้วย ในช่วงหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีคุณภาพที่ซับซ้อนขึ้นเนื่องจากเป็นยุคของวาไรตีโชว์ แต่คำนี้ยังคงใช้งานอยู่ในอุตสาหกรรมบันเทิงสมัยใหม่ และยังมีความเกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมแฟชั่น (การสร้างเทรนด์และแฟชั่น) และการได้รับสิทธิ์ในทรัพย์สินทางปัญญาจากการวิจัยที่ลงทุนในธุรกิจบันเทิง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อุตสาหกรรมบันเทิง
หมวดหมู่:ศิลปะการแสดง
พระสัตถาที่ 2

**พระสัตถาที่ 2** () หรือ **บรมราชาที่ 10** (1702&ndash;1749), พระนามเมื่อครั้งประสูติ **นักองค์ชี**, เป็นพระมหากษัตริย์กัมพูชารัชกาลที่ 99

พระสัตถาที่ 2 เป็นพระราชโอรสในพระแก้วฟ้าที่ 3 (นักองค์อิม) พระองค์ครองราชย์ในปี ค.ศ. 1722 ในปี ค.ศ. 1736 พระศรีธรรมราชาที่ 3เสด็จกลับนิวัตรกัมพูชาอีกครั้งและได้ทรงชิงบัลลังก์พระสัตถาที่ 2 และขับไล่พระองค์จากพระราชบัลลังก์ ทำให้พระสัตถาที่ 2 ได้เสด็จลี้ภัยไปยังเมืองไซ่ง่อนเพื่อขอความช่วยเหลือทางการทหารจากเวียดนาม

ในปี ค.ศ. 1749 เกิดสงครามกลางเมืองเพื่อชิงราชบัลลังก์อีกครั้งในกัมพูชา ด้วยความช่วยเหลือของกองทัพเวียดนาม พระสัตถาที่ 2 เสด็จกลับกัมพูชาได้สำเร็จ อย่างไรก็ตามพระองค์ได้พ่ายแพ้ต่อกองทัพของนักองค์สงวน (ต่อมาครองราชย์โดยเฉลิมพระนามเป็นพระศรีไชยเชษฐ์) พระสัตถาที่ 2 เสด็จสวรรคตในเวียดนามในปีเดียวกัน

## อ้างอิง

* Achille Dauphin-Meunier *Histoire du Cambodge* P.U.F Paris 1968.
* Anthony Stokvis, *Manuel d'histoire, de généalogie et de chronologie de tous les États du globe, depuis les temps les plus reculés jusqu'à nos jours*, préf. H. F. Wijnman, Israël, 1966, Chapitre XIV §.9 « Kambodge » Listes et  tableau généalogique n°34  p.&nbsp;337-338. 
* Peter Truhart, *Regents of Nations*, K.G Saur Münich, 1984-1988 , Art. « Kampuchea », p.&nbsp;1732.

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์กัมพูชา
คณะวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

**คณะวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์** () เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่วิทยาเขตภูเก็ต ซึ่งเป็นวิทยาเขตลำดับที่ 3 ของมหาวิทยาลัย เป็นคณะที่ศึกษาในด้านการนานาชาติศึกษาในระดับภูมิภาคและนานาชาติ

## ประวัติ
คณะวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ มีแนวคิดที่จะก่อตั้งคณะด้านการศึกษาเกี่ยวกับต่างประเทศ โดยจะก่อตั้งคณะใหม่นี้ที่วิทยาเขตภูเก็ต เนื่องจากเป็นจังหวัดที่มีนักท่องเที่ยวมากมาย ง่ายต่อการศึกษาวัฒนธรรมและภาษา และมหาวิทยาลัยก็มีวิทยาเขตที่จังหวัดภูเก็ตด้วย ทำให้มหาวิทยาลัยได้มีมติก่อตั้งคณะใหม่ขึ้นเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม 2550 ที่วิทยาเขตภูเก็ต โดยใช้ชื่อว่า **“คณะวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์”** ใช้ชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า **“Faculty of International Studies, Prince of Songkla University”** เพื่อให้การศึกษาในด้านการต่างประเทศและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศแก่นักศึกษาในภาคใต้ฝั่งอันดามัน นักศึกษาจะเรียนรู้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม การเมือง และเศรษฐกิจระดับภูมิภาคของโลก

## หลักสูตร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

วิเทศศึกษา สงขลานครินทร์ภูเก็ต
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ศินเทฉัตรี

**ศินเทฉัตรี** (; Shinde Chhatri) เป็นอนุสรณ์สถานระลึกถึงผู้นำกองทัพจักรวรรดิมราฐาในศตวรรษที่ 18 มหัทจี ศินเท (Mahadji Shinde) ตั้งแต่ปี 1760 ถึง 1780 จุดที่สร้างศินเทฉัตรีเป็นจุดที่ทำพิธีฌาปนกิจศพของศินเทเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 1794 ที่ซึ่งในขณะนั้นสร้างไว้เพียงมนเทียรบูชาพระศิวะ 

ในปี 1965 ได้มีการสร้าง *สมาธิ* (อนุสรณ์) ขึ้นนอกครรภคฤกห์ของมนเทียรเพื่อระลึกถึงท่านมหัทจีตรงจุดที่ทำพิธีฌาปนกิจท่าน โดยมีผู้ดูแลการก่อสร้างคือ มธวราว ศินเท ปัจจุบันอนุสรณ์สถานนี้อยู่ภายใต้การบริหารของมูลนิธิศินเทเทวสถาน ควาลิยัร

คำว่า *ฉัตรี* หมายถึงยอดฉัตร อันเป็นสัญลักษณ์ถึงความเคารพต่อผู้ใต้ฉัตรนั้น ผู้เดินทางมาที่นี่จะต้องหุบร่มเมื่อเข้าใกล้บริเวณฉัตรี ถึงแม้จะมีฝนตกอยู่ก็ตาม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในปูเณ
หมวดหมู่:จักรวรรดิมราฐา
หมวดหมู่:อนุสรณ์สถานในประเทศอินเดีย
พิพิธภัณฑ์ราชา ทินกร เกฬกร

**พิพิธภัณฑ์ราชา ทินกร เกฬกร** (; ) ในปูเณ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย เป็นพิพิธภัณฑ์ที่เก็บรักษาของสะสมของ ดร. ทินกร เกฬกร (Dr. Dinkar G. Kelkar; 1896–1990) และอุทิศให้แก่บุตรคนเดียวของเขา ราชา (Raja) ของสะสมที่มีในพิพิธภัณฑ์ เช่น ของตกแต่งที่ทำจากงาช้าง, เงิน และทอง, เครื่องดนตรี, อาวุธ และยานพาหนะ

ของสะสมนั้นเริ่มสะสมมาตั้งแต่ปี 1920 และในปี 1960 มีของสะสมมากกว่า 15,000 ชิ้น ส่วนพิพิธภัณฑ์ตั้งขึ้นในปี 1962 และ ดร. เกฬกร ส่งมอบของสะสมให้แก่รัฐบาลของรัฐมหาราษฏระในปี 1975 และในปัจจุบันมีของสะสมมากกว่า 20,000 ชิ้น และจัดแสดงเพียง 2,500 ชิ้น ของสะสมส่วนใหญ่มากจากศตวรรษที่ 18-19 ในบรรดาของสะสมมีผลงานอันประณีตของบัณฑิต อภิชีต โชศี (Pandit Abhijeet Joshi)

ในพิพิธภัณฑ์มีส่วนจัดแสดง จันทรเศขร อาคาเศ (Chandrashekhar Agashe) ซึ่งประกอบด้วยของสะสมที่เป็นเครื่องดนตรีอินเดียของจันทรเศขร อาคาเศ และบริจาคให้แก่พิพิธภัณฑ์โดยญาเนศวร อาคาเศ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official website

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในปูเณ
มหาวิทยาลัยเฟอร์กูสซัน

**มหาวิทยาลัยเฟอร์กูสซัน** () หรือชื่อเดิม **วิทยาลัยเฟอร์กูสซัน** () เป็นวิทยาลัยอิสระของรัฐบาลซึ่งเปิดสอนในสาขาวิชาศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ ตั้งอยู่ในเมืองปูเณ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย ก่อตั้งขึ้นในปี 1885 โดยสมาคมการศึกษาเดกกัน ผู้อำนวยการวิทยาลัยคนแรกคือ ศาสตราจารย์วมัน ศิวราม อาปเต ผู้อำนวยการคนที่สองของวิทยาลัยคือ โคปาล คเณศ อาครกร นักปฏิรูปสังคม นักข่าว นักคิด และนักการศึกษา นับตั้งแต่สิงหาคม 1892 จนเสียชีวิตในเดือนมิถุนายน 1895

ชื่อของวิทยาลัยตั้งตามชาวสก็อต เซอร์เจมส์ เฟอร์กูสซัน ผู้เป็นข้าหลวงใหญ่ประจำบอมเบย์ ผู้บริจาคเงินก่อสร้างเป็นจำนวน 1,200 รูปี วิทยาลัยอยู่ภายใต้ขอบเขตอำนาจของมหาวิทยาลัยปูเณนับตั้งแต่ปี 1948 จนกระทั่งในเดือนพฤษภาคม 2018 วิทยาลัยได้รับการยกวิทยฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยเฟอร์กูสซัน เป็นมหาวิทยาลัยเดี่ยวภายใต้การบริหารของตนเองตามคำสั่งของกระทรวง

วิทยาลัยเฟอร์กูสซันมีความใกล้ชิดกับการเมืองของอินเดียมาโดยตลอด บรรดาผู้ก่อตั้งวิทยาลัยเป็นสมาชิกยุคก่อตั้งของพรรคคองเกรสแห่งชาติอินเดีย เช่น พาล คงคาธาร ดิลก และโคปาล กฤษณะ โคขเล และสมาชิกยุคแรกเริ่มคนสำคัญของขบวนการสังคมนิยมอินเดีย เช่น โคปาล คเณศ อาครกร นอกจากนี้ศิษย์เก่าของวิทยาลัยมีบุคคลในการเมืองอินเดีย เช่น รัฐมนตรี สมาชิกสภานิติบัญญัติ และนายกรัฐมนตรีสองคน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น


หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยสาวิตรีฟูเลปูเณ
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในปูเณ
ทคฑูเศฐะหลวาอีคณปตีมนเทียร

**ศรีมันตะ ทคฑูเศฐะ หลวาอี คณปตีมนเทียร** (; Shreemant Dagadusheth Halwai Ganapati) เป็นมนเทียรในเมืองปูเณสร้างขึ้นเพื่อบูชาพระคณบดี และเป็นหนึ่งในโบสถ์พราหมณ์ที่มีผู้เดินทางมาสักการะมากที่สุดในรัฐมหาราษฏระ ด้วยผู้เดินทางมาสักการะมากกว่าหลักแสนคนทุกปี ผู้สรัทธาต่อมนเทียรนี้อย่างมากมีทั้งบุคคลมีชื่อเสียงและมุขยมนตรีแห่งรัฐมหาราษฏระผู้เดินทางมาเข้าร่วมเทศกาลประจำปีความยาวสิบวัน *คเณโศตสัพ* (Ganeshotsav) คณะกรรมการของมนเทียรได้ขึ้นทะเบียนเทวรูปพระคณบดีองค์ประธานของมนเทียรด้วยมูลค่าประกัน  และมนเทียรฉลองอายุเทวรูปครบรอบ 125 ปีไปเมื่อปี 2017

ชื่อของมนเทียรมาจากศรีมันตะ ทคฑูเศฐะ หลวาอี (Shrimant Dagadusheth Halwai) พ่อค้าและหลวาอี (นักทำขนมหวานในภาษามราฐี) ลัทธิลิงคายัต ผู้เดินทางมาจากนันทาคาว (Nandgaon) และมาตั้งรกรากอยู่ในปูเณ ทำธุรกิจขนมหวานจนร่ำรวยและประสบความสำเร็จ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official Website
* Kaka Halwai Website

หมวดหมู่:โบสถ์พระพิฆเนศ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในปูเณ
หมวดหมู่:โบสถ์พราหมณ์ในรัฐมหาราษฏระ
อาแล็กซานเดอร์ แชแฟรีน

**อาแล็กซานเดอร์ แชแฟรีน** (; เกิดวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2510) เป็นทนายความและผู้บริหารฟุตบอลชาวสโลวีเนีย เขาดำรงตำแหน่งนายกสมาคมฟุตบอลสโลวีเนียระหว่าง พ.ศ. 2554–2559 และดำรงตำแหน่งประธานสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) ตั้งแต่วันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2559

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2510
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากลูบลิยานา
หมวดหมู่:ทนายความชาวสโลวีเนีย
หมวดหมู่:ประธานยูฟ่า
ฌูอัน ลาปอร์ตา

**ฌูอัน ลาปอร์ตา อี อัสตรุก** (; เกิดวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2505) เป็นทนายความและนักการเมืองชาวสเปน และเป็นประธานคนปัจจุบันของสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา

ลาปอร์ตาเป็นทนายความโดยมีบริษัทเป็นของตัวเอง ในระหว่างที่เขาดำรงตำแหน่งประธานสโมสรบาร์เซโลนาในสมัยแรก (พ.ศ. 2546–2553) สโมสรสร้างสถิติใหม่ด้วยการชนะการแข่งขัน 6 รางวัลในช่วงเวลา 12 เดือน (พ.ศ. 2552) จากนั้นเขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติกาตาลุญญาระหว่าง พ.ศ. 2553–2555 และได้รับเลือกตั้งเป็นประธานสโมสรบาร์เซโลนาเป็นสมัยที่สองใน พ.ศ. 2564

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2505
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากบาร์เซโลนา
หมวดหมู่:ทนายความชาวสเปน
หมวดหมู่:นักการเมืองชาวสเปน
หมวดหมู่:ประธานสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
หมวดหมู่:สมาชิกสภานิติบัญญัติกาตาลุญญา
วัดตำหนัก (จังหวัดปทุมธานี)

**วัดตำหนัก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลสามโคก อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีเนื้อที่ 17 ไร่ 1 งาน 67.56 ตารางวา

วัดตำหนักสร้างเมื่อ พ.ศ. 2352 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โดยชาวมอญที่อพยพมาจากเมาะตะมะ เป็นผู้ริเริ่มดำเนินการสร้างวัดและได้ขนานนามว่า **วัดแพพะแต๊ะ** แปลว่า "วัดพระพุทธบาท" เดิมวัดนี้ชื่อ **วัดขอม** หรือ **วัดใหญ่** ครั้งพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จเมืองสามโคกและเสด็จประทับพลับพลาอยู่ที่วัดตำหนัก จึงเข้าใจน่าจะเป็นเหตุให้ชื่อว่า "วัดตำหนัก"  ได้รับพระราขทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2336

ภายในวัดมีอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 24 เมตร ลักษณะเป็นรูปเรือสำเภา ไม่มีหน้าต่าง มีประตูด้านหน้า 1 บาน ด้านหลัง 2 บาน กุฎีสงฆ์จำนวน 2 หลัง หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ มณฑป และเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองขนาดกลางสององค์หน้าโบสถ์ ปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถ เป็นศิลาแลง หน้าตักกว้าง 2 ศอก มีพระพุทธบาทจำลอง เป็นหินทั้งหมด กว้าง 1 ศอก ยาว 3 ศอก

## สมุดภาพ

วัดตำหนัก1.jpg|ศาลาการเปรียญยามพลบค่ำ
วัดตำหนัก6.jpg|ศาลาการเปรียญช่วงกลางคืน
วัดตำหนัก7.jpg|สวนหย่อมริมแม่น้ำเจ้าพระยา
วัดตำหนัก2.jpg|ริมแม่น้ำเจ้าพระยายามกลางคืน
วัดตำหนัก3.jpg|พระพุทธรูปตั้งหันหน้าออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยา
วัดตำหนัก4.jpg|เจดีย์สององค์หน้าพระอุโบสถหลังเก่า
วัดตำหนัก8.jpg|เจดีย์ พระอุโบสถหลังเก่าและพระอุโบสถหลังใหม่
วัดตำหนัก5.jpg|พระอุโบสถหลังใหม่


## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดปทุมธานี
ตำหนัก
ตำหนัก
วัดศรีประวัติ

**วัดศรีประวัติ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองมหาสวัสดิ์ ในหมู่ที่ 1 บ้านตลาดศรีประวัติ ตำบลปลายบาง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 20 ไร่ 95 ตารางวา

เดิมชาวบ้านถิ่นนี้เรียกวัดศรีประวัติว่า **วัดช่องลม** บ้างเรียกว่า **วัดกลางทุ่ง** แม้ไม่มีการระบุว่าสร้างขึ้นในสมัยใด ก่อนหน้านี้เคยเป็นวัดร้างมาก่อน ภายหลังได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์และได้รับพระราชทานชื่อจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า **วัดศรีประวัติยาราม** หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "วัดศรีประวัติ" ครั้งหนึ่งคุณท้าวทรงกันดาล (ศรี) ขรัวยายของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้ดำเนินการบูรณปฏิสังขรณ์อาคารเสนาสนะต่าง ๆ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2516 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 36 เมตร ยาว 66 เมตร และได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521

อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 26 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 ลักษณะทรงไทยสองลด มีช่อฟ้าใบระกา กำแพงแก้วรอบ และซุ้มประตู 4 ซุ้ม กุฏิสงฆ์ จำนวน 14 หลัง เป็นอาคารไม้ตึกและอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2468 และศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2468

ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ *พระพุทธศรีสวัสดิ์มงคล* เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ปางมารวิชัยเนื้อทองสัมฤทธิ์ สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย  พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ ได้อัญเชิญมาจากวัดร้างในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา วัดยังมีเจดีย์ทรงระฆังสูงเด่น พระโพธิสัตว์กวนอิม และมีรูปปั้นหลวงพ่อโอภาสี เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันมีนามว่า พระครูโสภณ ปริยัตยากร (พนม ป.ธ.3)

## อ้างอิง

ศรีประวัติ
ไปป์บอมบ์

thumb|ไปป์บอมบ์ลวดเหนี่ยวจำลองที่ใช้ในการฝึกกำลังพลทางทหารของสหรัฐ

**ไปป์บอมบ์** () เป็นระเบิดแสวงเครื่องซึ่งใช้ท่อบรรจุวัตถุระเบิดที่ปิดสนิท ซึ่งการบรรจุโดยท่อหมายความว่าสามารถใช้ระเบิดอำนาจต่ำเพื่อสร้างการระเบิดที่ค่อนข้างใหญ่เนื่องจากการบรรจุทำให้เกิดแรงดันเพิ่มขึ้น และการแตกกระจายของท่อเองก็ทำให้เกิดลูกแตกที่อาจถึงตายได้

การระเบิดก่อนกำหนดเป็นอันตรายจากการพยายามทำระเบิดเอง และวัสดุรวมถึงวิธีการที่ใช้กับไปป์บอมบ์อาจทำให้เกิดเหตุการณ์การระเบิดโดยไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งโดยทั่วไปมักส่งผลให้ผู้ประกอบได้รับบาดเจ็บสาหัสหรือเสียชีวิต

ในหลายประเทศ การผลิตหรือครอบครองไปป์บอมบ์ถือเป็นอาชญากรรมร้ายแรง โดยไม่คำนึงถึงวัตถุประสงค์ในการใช้งาน

## การออกแบบ
thumb|ลักษณะที่ปรากฏของไปป์บอมบ์ต่าง ๆ จากรายงานตระหนักรู้เหตุระเบิดที่ออกโดยกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐ

ระเบิดดังกล่าวมักจะเป็นส่วนสั้นของท่อน้ำเหล็กที่มีส่วนผสมของระเบิดและปิดที่ปลายทั้งสองข้างด้วยฝาเหล็กหรือทองเหลือง ส่วนสายชนวนถูกเสียบเข้าไปในท่อโดยมีการนำผ่านรูที่ด้านข้างหรือปลายท่อที่มีฝาปิด ชนวนดังกล่าวสามารถใช้ไฟฟ้า โดยมีสายไฟที่นำไปสู่ตัวจับเวลาและแบตเตอรี่ หรืออาจเป็นสายชนวนทั่วไปก็ได้ ซึ่งส่วนประกอบทั้งหมดนี้สามารถหาได้ง่าย

## อ้างอิง

* &ndash;Apparatus and method for disarming pipe bombs

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ระเบิดแสวงเครื่อง
ตระกูลมาลีนนท์

**ตระกูลมาลีนนท์** เป็นตระกูลของชาวไทยเชื้อสายจีน สืบเชื้อสายจากผู้ทรงอิทธิพลในวงการสื่อ นาย วิชัย มาลีนนท์ (16 สิงหาคม 2462 - 8 ตุลาคม 2561) ผู้ก่อตั้ง บีอีซีเวิลด์ ผู้ดำเนินกิจการ สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 หรือ ช่อง 3 เอชดี ในปัจจุบัน เขามีบุตรชายสี่คน: ประสาร,ประวิทย์,ประชา,ประชุม และมีบุตรสาวสี่คน: รัตนา,นิภา,อัมพร,รัชนี นิพัฒน์กุศล ทุกวันนี้เขาและทายาทของเขาถือครองหุ้น 43% ใน บีอีซีเวิลด์ และถูกจัดอันดับโดย นิตยสารฟอร์บส์ ให้เป็นตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดเป็นอันดับที่ 47 ในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2562

บุตรชายคนโตทั้ง 3 ของวิชัยได้เข้ามาช่วยบิดาบริหาร ช่อง 3 ตั้งแต่ต้น ประวิทย์ดูแลด้านการจัดการ แต่เขาออกจากตำแหน่งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 ในตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ เนื่องมาจากปัญหาทางด้านสุขภาพ ประสารเข้ามารับช่วงต่อการบริหารบริษัทสืบต่อจากบิดาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559 แต่บริหารได้ไม่นานก็เสียชีวิตไปด้วยโรคมะเร็งตำแหน่งบริหารจึงตกมาอยู่ที่น้องชายคนเล็กคือ ประชุม มาลีนนท์ ส่วน ประชา หันหน้าเข้าสู่วงการเมืองด้วยการร่วมก่อตั้ง พรรคไทยรักไทย รับตำแหน่งรัฐมนตรีหลายกระทรวงแต่ถูกคำพิพากษาจำคุกเนื่องจากทุจริตคอรัปชั่นในปี พ.ศ. 2556 แต่หนีออกนอกประเทศ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

มาลีนนท์
วัดส้มเกลี้ยง (อำเภอบางกรวย)

**วัดส้มเกลี้ยง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกของคลองขื่อขวาง ในหมู่ที่ 2 บ้านคลองขื่อขวาง ตำบลบางคูเวียง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 20 ไร่ และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 23 ไร่ 40 ตารางวา

วัดส้มเกลี้ยงสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2390 ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง แต่เดิมมีชื่อว่า **วัดสังฆเดชา** และเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดส้มเกลี้ยง" ในภายหลัง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2489 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ด้านการศึกษา ทางวัดได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนและสถานีอนามัยบนที่ดินวัด

อาคารและเสนาสนะสำคัญของวัดส้มเกลี้ยงได้แก่ อุโบสถ กว้าง 40 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 กุฏิสงฆ์ จำนวน 15 หลัง หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 ศาลาการเปรียญ และวิหาร

## รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงพ่อปั้น
* หลวงพ่อเที่ยง
* หลวงพ่อไพย์
* พระครูธีรวัฒนาภรณ์ (สมจิตร์ เวมํสโร)

## อ้างอิง

ส้มเกลี้ยง
วัดอมฤต (จังหวัดนนทบุรี)

**วัดอมฤต** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางสีทอง ในตำบลบางไผ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 90 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 19 ไร่ 3 งาน 68 ตารางวา

ประวัติการสร้างวัดอมฤตมีสองที่มา แหล่งข้อมูลแรกระบุว่าวัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2324 สมัยกรุงธนบุรีตอนปลาย ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง เดิมชื่อ **วัดคงคา** หรือ **วัดคงคาราม** คงถือเหตุที่วัดตั้งอยู่ริมคลองเป็นนิมิตหมาย ต่อมาเข้าใจว่าวัดคงถูกไฟไหม้ ชาวบ้านจึงเรียกนามว่า **วัดไฟไหม้** ครั้นกรมพระนครสวรรค์วรพินิตได้เสด็จมาทอดผ้ากฐินและได้ประทานทรัพย์ไว้สำหรับบูรณปฏิสังขรณ์ พร้อมกับได้เปลี่ยนนามวัดใหม่เป็น "วัดอมฤต" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2524 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 22.15 เมตร ยาว 36.70 เมตร

อีกแหล่งข้อมูลกล่าวว่า เป็นวัดสมัยกรุงศรีอยุธยา เมื่อพม่าได้ยกทัพมาถึงที่นี่ และเข้าปล้นสะดมภ์ชาวบ้านในชุนชนใกล้วัดและได้เข้ามาเก็บทรัพย์สินในวัดหมดแล้วยังเผาวัด เผากุฏิ ศาลาการเปรียญและอุโบสถ เก็บทรัพย์สินไปจนพอใจแล้วจึงกลับไป วัดจึงมีชื่อเรียกว่า "วัดไฟไหม้"

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่ากว้าง 9 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นรูปทรงเรือโบราณ ภายในมีภาพจิตรกรรมมีสภาพลบเลือน อุโบสถหลังใหม่ กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นอาคาร 2 ชั้น และศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ยกพื้นสูง

## อ้างอิง

อมฤต
วัดอินทาราม (จังหวัดนนทบุรี)

**วัดอินทาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบ้านแหลมเหนือซึ่งเป็นคลองแยกจากแม่น้ำเจ้าพระยา ในหมู่ที่ 1 บ้านวัดบางจาก ตำบลคลองพระอุดม อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 14 ไร่ 2 งาน และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 40 ไร่ 2 งาน 24 ตารางวา

วัดอินทารามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2420 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง เดิมเรียกว่า **วัดบ้านแหลมเหนือ** ตามนามท้องที่ตั้งวัด ต่อมาพระอธิการแอ๋ว กสฺสโป นางเงิน นางคง พร้อมด้วยอุบาสกอุบาสิการ่วมกันออกปัจจัยเพื่อบูรณปฏิสังขรณ์อุโบสถ เริ่มเมื่อ พ.ศ. 2479 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2482 ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2490 ในสมัยที่พระอธิการผัน คนฺธโก เป็นเจ้าอาวาส ได้มีการย้ายเสนาสนะจากทิศเหนือมาทางทิศใต้และมีการบูรณะพัฒนาวัดมาโดยตลอด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2420

ที่ตั้งวัดเมื่อแรกสร้างคงไม่ไกลจากปากคลองบ้านแหลมเหนือและแม่น้ำเจ้าพระยานัก แต่เนื่องจากกระแสน้ำในแม่น้ำได้พัดพาโคลนตมมาทับถมบริเวณปากคลอง ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำจึงงอกออกไปและทำให้วัดอยู่ไกลจากแม่น้ำมากขึ้น สุนทรภู่ได้กล่าวถึงบริเวณปากคลองบ้านแหลมเหนือไว้ใน *[[นิราศวัดเจ้าฟ้า]]* ว่า เป็นที่ชายเลน มีแต่กอบัวและฝูงนก

อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 9 เมตร ยาว 25 เมตร มีช่อฟ้าใบระกา ติดกระจก ลงรักปิดทอง มีกำแพงแก้วล้อมรอบ กุฏิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารเรือนไม้สักทรงไทย ตัวเรือนและหอนั่งติดกัน ฝาสายบัวและฝาลูกหีบ หอสวดมนต์ทรงปั้นหยาชั้นเดียว เป็นอาคารไม้ ศาลาการเปรียญ 2 ชั้น พื้นชั้นล่างเป็นหินขัด มีช่อฟ้าใบระกา ศาลาท่าน้ำ ศาลาบำเพ็ญกุศล หอระฆัง และหอปริยัติธรรม

## อ้างอิง

อินทาราม
พระเจ้าสัมประติ

**พระเจ้าสัมประติ** ( ) เป็นกษัตริย์รัชกาลที่ 5 แห่ง ราชวงศ์เมารยะ พระองค์เป็นพระราชโอรสของเจ้าชายกุณาละ พระโอรสของพระเจ้าอโศกมหาราช ผู้มีตาบอด พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจาก พระเจ้าทศรถเมารยะ เขาเป็นมหาราชแห่งจักรวรรดิเมารยะที่ยิ่งใหญ่เพียงคนเดียวรองจาก พระเจ้าอโศกมหาราช และเป็นอัครศาสนูปถัมภกของศาสนาเชน

## การขึ้นครองราชย์
เจ้าชายกุณาละเป็นบุตรของพระนางปัทมวดี ราชินีพระองค์หนึ่งของพระเจ้าอโศกมหาราช (ซึ่งนางนับถือ ศาสนาเชน) แต่ถูกพระนางติษยรักษิตาทำให้ตาบอด ดังนั้น พระเจ้าทศรถเมารยะ จึงได้เป็นรัชทายาทแทนเจ้าชายกุณาละ เจ้าชายกุณาละอาศัยอยู่ในอุชเชนี ซึ่งต่อมาพระเจ้าสัมประติได้ประสูติที่นั่น เจ้าชายกุณาละปฏิเสธในราชสมบัติอยู่หลายปี เจ้าชายสัมประติเมื่อเจริญวัยขึ้นก็พยายามเข้าเฝ้าพระเจ้าอโศกมหาราช เพื่อทูลขอพระราชบัลลังก์ พระเจ้าอโศกไม่สามารถส่งมอบบัลลังก์ให้กับเจ้าชายสัมประติได้ แต่พระองค์ทรงให้สัญญาว่าเจ้าชายสัมประติจะได้ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเจ้าทศรถเมารยะ ซึ่งเมื่อพระเจ้าทศรถเมารยะสวรรคตลง พระองค์ก็ได้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์พระองค์ต่อไป ตามคำสัญญาของพระเจ้าอโศก พระองค์ขึ้นครองราชย์เป็นระยะเวลา 53 ปี ในบันทึกเชนระบุว่า  ระบุว่าพระองค์ทรงปกครองทั้ง ปาฏลีบุตร และ อุชเชนี ซึ่งต่อมาหลังจากพระเจ้าอโศกสวรรคตเมือง Surashtra, มหาราษฏระ, รัฐอานธรประเทศ และ ไมซอร์ ได้แยกตัวเป็นอิสระ พระเจ้าสัมประติจึงปลอมตัวเป็นนักบวชเชนไปตีเมือง จึงสามารถยึดเมืองทั้งหมดคืนได้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อินเดีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์โมริยะ
วัดบางภาษี

**วัดบางภาษี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองนกกระทุง อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 30 ไร่เศษ

วัดบางภาษีตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2447 ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง ที่ดินที่ทำการก่อสร้างเป็นผู้ใดและก่อสร้างเมื่อใดไม่ปรากฏหลักฐาน แต่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2472 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ตามหลักฐานที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาชื่อว่า **วัดปากคลองบางภาษี** ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดบางภาษี"  ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าคำว่า "ปากคลอง" หายไปเมื่อไร มีเรื่องเล่ากันว่า ที่ตรงนี้เป็นด่านเก็บภาษีราษฎร์จึงได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดบางภาษี" ตั้งแต่นั้นมาต่อมาแบ่งการปกครองใหม่เป็นตำบลบางภาษี แต่เมื่อเปลี่ยนชื่อตำบลก็ไม่ได้เปลี่ยนชื่อวัดตาม

ประมาณปี พ.ศ 2463 ในสมัยหลวงปู่บุญเรือนป็นเจ้าอาวาส  ท่านก็ได้ริเริ่มสร้างถาวรวัตถุ เช่น สร้างอุโบสถเป็นครั้งแรกและท่านก็ได้ทำจนสำเร็จลุล่วงเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2470 เป็นอุโบสถแบบก่ออิฐถือปูนและต่อมาก็ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2472 และได้สร้างโรงเรียนประชาบาลชุมนุมศรัทธาเป็นอาคารไม้ 2 ชั้นจำนวน 6 ห้องเรียนงบประมาณไม่ปรากฏแน่ชัดและได้มอบให้แก่ทางราชการไป กุฏิสงฆ์ทรงไทยเป็นเรือนไม้ล้อมรอบหอฉันและต่อมาได้ทำการซื้อโรงเรียนประชาบาลคืนมาจากทางราชการเพื่อทำเป็นโรงครัวแบบทรงไทย 4 มุข 

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระโป๊ะ 
* พระแป๊ะ 
* พระหรั่ง 
* พระเขียน 
* พระครูสังฆรักษ์บุญเรือน ฆํคสุวณฺโณ 
* พระอธิการเสงี่ยม  อิสฺสโร 
* พระครูโสภณกิจวิบูล  (สุรพโล)

## อ้างอิง

บางภาษี
พระเจ้าศตธันวัน

**พระเจ้าศตธันวัน** ( ) หรือ **พระเจ้าศตธนัส** () เป็นกษัตริย์รัชกาลที่ 8 แห่ง ราชวงศ์เมารยะ พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ตั้งแต่ 195–187 ปีก่อนคริสตกาล ในบันทึก ปุรณะ ระบุว่าพระองค์เป็นรัชทายาทของ พระเจ้าเทววรมัน เมารยะ พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ได้เพียง 8 ปี พระเจ้าพฤหทรถะเมารยะ ทรงขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์เมารยะ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อินเดีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์โมริยะ
วัดลังกา (จังหวัดสมุทรสงคราม)

**วัดลังกา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางช้าง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

มีเรื่องเล่ากันว่า พื้นที่บริเวณที่สร้างวัด เดิมเป็นป่าไม่มีเจ้าของ มีพระแขก 2 รูป พูดไทยไม่ได้ มาพักอาศัยอยู่ ชาวบ้านเกิดศรัทธาจึงสร้างกุฏิเล็ก ๆ 2 หลัง ถวายเป็นที่พักและอาราธนาให้ท่านอยู่จำพรรษา ในระหว่างนั้นมีพระภิกษุจากสำนักอื่นมาพักอาศัยด้วย ต่อมาวัดได้รับการปฏิสังขรณ์และสร้างถาวรวัตถุต่าง ๆ โดยความร่วมมือทั้งฝ่ายสงฆ์และชาวบ้านในตำบลนี้ เมื่อขอตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2379 จึงตั้งชื่อว่า "วัดลังกา" เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่พระแขก 2 รูปนั้น สันนิษฐานว่าเป็นพระจากศรีลังกามากกว่าอินเดีย

สภาพของวัดลังกาในระยะแรกไม่ค่อยเจริญนัก เพราะชาวบ้านมาตั้งบ้านเรือนทำมาหากินยังน้อย อีกทั้งยังมีอีกสองวัดตั้งอยู่ใกล้ ๆ คือ วัดโรงธรรมและวัดพักตราราม ต่อมาชาวบ้านช่วยกันทำนุบำรุงวัด และได้อาราธนาพระจากที่อื่นมาจำพรรษาจนถึงสมัย พระอธิบายโต๊ะ พฺรหมฺสโร เป็นเจ้าอาวาสวัด จึงได้เจริญขึ้น โดยร่วมกับสร้างอุโบสถ กุฏิสงฆ์ หอสวดมนต์ หอฉัน สร้างด้วยไม้ทั้งสิ้น วัดลังกาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 สิ่งสำคัญได้แก่ พระประธานในอุโบสถสร้างมาพร้อมกับวัด กุฏิสงฆ์สร้างด้วยไม้สักทรงไทย

## อ้างอิง

ลังกา
คณะการจัดการสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

**คณะการจัดการสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์** () เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่วิทยาเขตหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา รับนักศึกษาครั้งแรกในปี 2532 และยกฐานะเป็นคณะในปี 2539

## ประวัติ

มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ได้ดำเนินการจัดตั้งหลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการสิ่งแวดล้อมขึ้นในปี พ.ศ. 2531 และรับนักศึกษารุ่นแรกใน ปี พ.ศ. 2532 โดยมีจุดมุ่งหมายที่จะผลิตบุคลากรในระดับปริญญาโท ทางด้านการจัดการสิ่งแวดล้อม เพื่อสนองตอบความต้องการนักวิชาการด้านนี้ของประเทศ และเพื่อสนับสนุนและส่งเสริมการวิจัยในประเด็นปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม และนาผลการวิจัยเข้าถึงประชาชนกลุ่มปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้อง หรือกลุ่มที่ได้รับผลกระทบ โดยเน้นที่จะให้ความรู้ ทักษะ และวิธีการในการแก้ไขปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม ตลอดจนการประเมินผลกระทบจากกระบวนการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคมที่มีต่อทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

ซึ่งต่อมา หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการจัดการสิ่งแวดล้อม ได้รับการแต่งตั้งเป็น **“คณะการจัดการสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์”** ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า **“Faculty of Environmental Management, Prince of Songkla University”** ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เล่ม 113 ตอนที่ 44 ก วันที่ 3 ตุลาคม 2539

คณะการจัดการสิ่งแวดล้อม มีพันธกิจหลักในการดาเนินงาน คือ มุ่งสร้างบัณฑิต ผลิตงานวิจัย รับใช้สังคม โดยมีจุดประสงค์เพื่อผลิตองค์ความรู้จากงานวิจัยในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับการจัดการสิ่งแวดล้อม และเพื่อนาความรู้ไปถ่ายทอดสู่การบริการวิชาการ ร่วมขับเคลื่อนการพัฒนาประเทศให้ยั่งยืน

## หลักสูตร

## ทำเนียบคณบดี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 
* เว็บไซต์คณะการจัดการสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 

สงขลานครินทร์
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ทอมัส มิตเชลล์

**ทอมัส จอห์น มิตเชลล์** (; 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1892 – 17 ธันวาคม ค.ศ. 1962) เป็นนักแสดงและนักเขียนชาวอเมริกัน บทโด่งดังที่สุดของเขาคือ เจอรัลด์ โอฮารา ใน *[[วิมานลอย (ภาพยนตร์)|วิมานลอย]]*, คุณหมอบูน ใน *[[ฝ่าดงแดนเถื่อน]]*, คุณลุงบิลลี ใน *[[อิตส์อะวันเดอร์ฟูลไลฟ์]]*, แพต การ์เรด ใน *[[ดิเอาท์ลอว์]]* และนายกเทศมนตรีโจนัส เฮนเดอร์สัน ใน *[[นาทีหลั่งเลือด]]* เจ้าของรางวัลออสการ์, รางวัลไพรม์ไทม์เอมมี และรางวัลโทนี รวมทั้งเป็นนักแสดงชายคนแรกที่ได้รับสามมงกุฎแห่งการแสดง

มิตเชลล์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สองครั้งในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากผลงานการแสดงของเขาในภาพยนตร์เรื่อง *[[เดอะเฮอริเคน]]* (1938) และ *[[ฝ่าดงแดนเถื่อน]]* (1939) ซึ่งทำให้เขาชนะรางวัลออสการ์ เขายังถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีสามครั้งในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมประเภทซีรีส์ดราม่า และมีดวงดาวอยู่ในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟมสองดวงสำหรับวงการภาพยนตร์และโทรทัศน์ด้วย

มิตเชลล์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1962 ด้วยวัย 70 ปี จากโรคมะเร็งเยื่อบุท้อง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* ภาพของทอมัส มิตเชลล์ จาก ''ฝ่าดงแดนเถื่อน''  โดยเน็ด สก็อตต์

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2435
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2505
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลโทนี
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งกระดูก
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนิวเจอร์ซีย์
วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

**วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์** () เป็นหน่วยงานเทียบเท่าคณะสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่วิทยาเขตหาดใหญ่ จัดการเรียนการสอนเป็นหลักสูตรนานาชาติ เรียกอีกชื่อว่า ***วิทยาลัยนานาชาติ วิทยาเขตหาดใหญ่*** เพื่อป้องกันการสับสนกับ**[[วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี|วิทยาลัยนานาชาติ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี]]**

## ประวัติ

การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญหลายประการของการศึกษาระดับอุดมศึกษาในประเทศไทยในช่วงสิบห้าปีที่ผ่านมาเกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงนโยบายของรัฐบาลที่มีต่อการศึกษา (สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา, 2547) ในการสร้าง UIC จะต้องมีการปรับเปลี่ยนนโยบายเหล่านี้และต้องคำนึงถึงปัจจัยสำคัญอื่น ๆ อีกหลายประการด้วยภาษาอังกฤษจะเป็นสื่อกลางในการเรียนการสอนและสิ่งนี้จะมีผลกระทบอย่างยิ่งต่อการสรรหาบุคลากรและนักศึกษาตลอดจน วิธีการส่งมอบโปรแกรมของ UIC เมื่อระบุสถานะของ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ที่เสนอเป็นมหาวิทยาลัยหลายวิทยาเขต จะต้องนำมาพิจารณาด้วยว่าจะจัดสอนที่วิทยาเขตใดจึงจะได้ผลตอบรับดี

**วิทยาลัยนานาชาติ วิทยาเขตหาดใหญ่**จึงได้จัดตั้งขึ้นตามตามมติของสภามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เมื่อวันที่ 15 กันยายน 2550 โดยจัดการเรียนการสอนหมวดการศึกษาทั่วไปเป็นภาษาอังกฤษ เพื่อรองรับการเปิดหลักสูตรนานาชาติในระดับปริญญาตรีของคณะต่างๆ จัดการเรียนการสอนหลักสูตรนานาชาติที่มหาวิทยาลัยเปิดสอนเองหรือร่วมกับคณะเจ้าของศาสตร์ จัดการเรียนการสอนหลักสูตรนานาชาติร่วมกับมหาวิทยาลัยในต่างประเทศ เป็นฐานการสอน English Program ให้แก่หลักสูตร Bilingual ของมหาวิทยาลัย รวมทั้งเตรียมความพร้อมปรับพื้นฐานด้านภาษาให้กับนักศึกษาต่างชาติและนักศึกษาหลักสูตรนานาชาติ

## หลักสูตร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

สงขลานครินทร์ หาดใหญ่
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี

**วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี** () เป็นหน่วยงานเทียบเท่าคณะสังกัดมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี จัดการเรียนการสอนเป็นหลักสูตรนานาชาติ เรียกอีกชื่อว่า ***วิทยาลัยนานาชาติ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี*** เพื่อป้องกันการสับสนกับ**[[วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์|วิทยาลัยนานาชาติ วิทยาเขตหาดใหญ่]]**

## ประวัติ

การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญหลายประการของการศึกษาระดับอุดมศึกษาในประเทศไทยในช่วงสิบห้าปีที่ผ่านมาเกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงนโยบายของรัฐบาลที่มีต่อการศึกษา (สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา, 2547) ในการสร้าง UIC จะต้องมีการปรับเปลี่ยนนโยบายเหล่านี้และต้องคำนึงถึงปัจจัยสำคัญอื่น ๆ อีกหลายประการด้วยภาษาอังกฤษจะเป็นสื่อกลางในการเรียนการสอนและสิ่งนี้จะมีผลกระทบอย่างยิ่งต่อการสรรหาบุคลากรและนักศึกษาตลอดจน วิธีการส่งมอบโปรแกรมของ UIC เมื่อระบุสถานะของ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ที่เสนอเป็นมหาวิทยาลัยหลายวิทยาเขต จะต้องนำมาพิจารณาด้วยว่าจะจัดสอนที่วิทยาเขตใดจึงจะได้ผลตอบรับดี

หลังจาการก่อตั้งวิทยาลัยนานาชาติที่วิทยาเขตหาดใหญ่ เป็นไปได้ด้วยดี มหาวิทยาลัยจึงต้องการขยายวิทยาลัยนานาชาติไปสู่วิทยาเขตอื่นของมหาวิทยาลัย **วิทยาลัยนานาชาติ วิทยาเขตสุราษฏร์ธานี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์** จึงได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2561 โดยมีมติเห็นชอบโครงการจัดตั้งวิทยาลัยนานาชาติ วิทยาเขตสุราษฏร์ธานี จากที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ในคราวประชุมครั้งที่ 396 (4/2561) เพื่อหน่วยงานหลักในการจัดการเรียนการสอนรายวิชาศึกษาทั่วไปทางด้านภาษาให้กับนักเรียนทุกหลักสูตรในวิทยาเขตสุราษฏร์ธานี รวมถึงการเสริมสร้างสมรรถนะสากลในด้านภาษาต่างประเทศ การเสริมสร้างความรู้ความเข้าใจในประชาคมโลก ตลอดจนมีแนวคิดในการเสริมสร้างวัฒนธรรมการใฝ่รู้ใฝ่เรียนให้กับนักศึกษาและบุคลากรของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฏร์ธานี นอกจากนี้ วิทยาลัยนานาชาติ วิทยาเขตสุราษฏร์ธานี ยังทำหน้าที่ในการจัดอบรมให้ความรู้ด้านภาษา และการทดสอบเพื่อวัดระดับความรู้คสามสามารถทางด้านภาษาให้กับนักศึกษา บุคลากรและบุคคลทั่วไปอีกด้วย

## หลักสูตร

## ทำเนียบคณบดี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 
* เว็บไซต์วิทยาลัยนานาชาติ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี 

สงขลานครินทร์ สุราษฎร์ธานี
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
วัดปากน้ำโจ้โล้

**วัดปากน้ำโจ้โล้** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำบางปะกง ในตำบลปากน้ำ อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา

วัดปากน้ำโจ้โล้เดิมเป็นสำนักสงฆ์อยู่ในสมัยอยุธยาตอนปลาย หน้าวัดมีคลองไหลผ่านมารวมกับแม่น้ำบางปะกง พื้นที่บริเวณนี้เป็นที่ตั้งของทัพพม่า ซึ่งมีทั้งทัพบกและทัพเรือ ได้ต่อสู้และพ่ายแพ้ทัพของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช พระองค์จึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเจดีย์ขึ้น ณ ที่แห่งนี้ เพื่อเป็นอนุสรณ์ (แต่ต่อมาเจดีย์นี้ถูกน้ำกัดเซาะพังทลายลงไปหมด กรมศิลปากรจึงได้สร้างขึ้นมาใหม่ในบริเวณเดิม) คำว่า "โจ้โล้" มาจากการที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชชทรงวางแผนยุทธการการสงครามเข้าตีทหารพม่าโดยการที่ทรงโล้เรือมาตามน้ำ ให้ทหารพม่าเห็นว่าทรงมาเพียงลำพังให้ทัพพม่าตายใจ แล้วให้ทหารซุ้มล้อมโจมตีจนได้ชัยชนะ และได้เรียกกันต่อมาว่า "เจ้าโล้" แต่ต่อมาเพี้ยนมาเป็น "โจ้โล้" และอีกประวัติหนึ่งคือ ลำน้ำนี้มีปลากระพงชุกชุม และชาวจีนเรียกว่า โจ้โล้ จากข้อมูลกรมการศาสนา ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2336

เอกลักษณ์ของวัด คือ อุโบสถสีทองทั้งหลัง หลังคาประดับด้วยพญานาคและธรรมจักรตรงกลางมีบุษบกยอดฉัตร ส่วนบริเวณกำแพงแก้วชั้นนอกตกแต่งด้วยลวดลายธรรมจักรสลับกับโคมไฟรูปช้างสามเศียรเป็นระยะ ๆ ภายในอุโบสถมีองค์หลวงพ่อโตเป็นพระประธาน จำลองมาจากพระพุทธชินราช ด้านหน้าพระประธานมีรูปพระเจ้าตากสิน ไหว้ด้วยพานเครื่องทองน้อยแทนการจุดธูปเทียน ด้านบนขออุโบสถมีการสร้างบุษบกไว้ที่ด้านบนอุโบสถเพื่อบรรจุพระบรมธาตุ ภายในอุโบสถมีการนำลวดลายปูนปั้นจำหลักหรือใช้แม่พิมพ์สร้างงานขึ้นมาประดับตกแต่งภายในอุโบสถซึ่งใช้สีทองทั้งหมดเหมือนกับภายนอก แทนการใช้ภาพจิตรกรรมฝาผนัง

นอกอุโบสถมี *ศาลาปู่หมอชีวกโกมารภัทร ปู่นารอดปู่ตาไฟ* และ *ศาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช* ทรงประทับท่านั่งพระหัตถ์สองข้างกำดาบที่วางอยู่บนพระเพลา ด้านข้างเป็นรูปปั้นทหารองครักษ์

## อ้างอิง

ปากน้ำโจ้โล้
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดฉะเชิงเทรา
หมอซ่าส์พันธุ์เอ็กซ์

**หมอซ่าส์พันธุ์เอ็กซ์** เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นแนวการแพทย์ที่ออกอากาศตอนแรกในเดือนตุลาคม 2012 ทางช่องทีวีอาซาฮี นำแสดงโดยนักแสดงชาวญี่ปุ่น เรียวโกะ โยเนกูระ

## เนื้อเรื่อง
ละครเรื่องนี้บอกเล่าเรื่องราวของ ไดมง มิชิโกะ ศัลยแพทย์อิสระที่ทำงานในโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยในญี่ปุ่น

## นักแสดง
ละครเรื่องนี้นำแสดงโดยเรียวโกะ โยเนกูระ ในบท ด็อกเตอร์เอ็กซ์ หรือไดมง มิชิโกะ

## ประวัติการออกอากาศ
### ฤดูกาลที่ 5
ซีซั่นที่ 5 ออกอากาศในญี่ปุ่นในช่วงปลายปี 2017 หลังจากผ่านไป 5 ตอน ละครมีส่วนแบ่งตลาดเฉลี่ย 20.1% และเป็นละครที่มีอันดับสูงสุดในสถานีโทรทัศน์เอกชน

## การออกอากาศ

### ในประเทศญี่ปุ่น
ตั้งแต่ฤดูกาลแรกเป็นต้นมา *หมอซ่าส์พันธุ์เอ็กซ์* จะออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮิ ทุกวันพฤหัสบดี ตั้งแต่เวลา 21:00 น. ถึง 21:54 น. โดยเริ่มออกอากาศฤดูกาลแรกในวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 2012 จนถึงฤดูกาลที่ 7 ในวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2021

## การตอบรับ
นักวิจารณ์ละครโทรทัศน์ เรอิจิ นารูมะ กล่าวว่า*หมอซ่าส์พันธุ์เอ็กซ์* นั้นมีความนิยมเทียบเท่ากับ*[[ไอโบ]]* (相棒) ชิเอะ ซาโต จาก*โตโยเกไซ* มองว่าละครโทรทัศน์นี้มีความคล้ายคลึงหรือให้บรรยากาศเหมือนกำลังรับชมภาพยนตร์ตะวันตกอย่าง *[[นักฆ่าเพชรตัดเพชร]]* (A Fistful of Dollars) ที่มีตัวละครเอกของเรื่องเป็นมือปืนที่เปรียบเสมือน "หมาป่าผู้โดดเดี่ยว" เช่นเดียวกับไดมง *[[ออริคอน]]* กล่าวถึงความเหมือนกันระหว่างไดมงและตัวละครเอกใน*[[มิตะ แม่บ้านพันธุ์แปลก]]* ที่แต่ละตัวละครต่างมีวลีเด่นเป็นของตนเอง "นี่เป็นสิ่งที่คุณต้องตัดสินใจเอง" ที่ทำให้ละครโทรทัศน์เป็นที่น่าสนใจ

### รางวัล

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ของสถานีทีวีอาซาฮิ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นในคริสต์ทศวรรษ 2010
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาญี่ปุ่น
สาลี่ใบอัลมอนด์

**สาลี่ใบอัลมอนด์** ( ) เป็นไม้ผลในสกุลสาลี่ วงศ์ Rosaceae มีถิ่นกำเนิดในยุโรปใต้แถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและเอเชียตะวันตก มีความสูง 3–10 เมตร (9.8–32.8 ฟุต) ออกดอกสีขาวในเดือนเมษายน – พฤษภาคม ผลมีรสขมและฝาด สามารถผสมกันได้กับแพร์ (*Pyrus communis*) และ *Pyrus pyraster* 

## อนุกรมวิธาน
สาลี่ใบอัลมอนด์ได้รับการอระบุชนิดอย่างเป็นทางการโดย Dominique Villars ในปีค.ศ. 1807

ชื่อทวินาม *Pyrus* หมายถึง *ต้นแพร์* *Amygdaliformis* มาจากภาษากรีกว่า *amugdalos* หมายถึง "ต้นอัลมอนด์" และ *forma* แปลว่า "รูปร่าง"

## ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
thumb|left|ใบลักษณะแบบใบอัลมอนด์ รูปใบหอก ยาว|150x150px
เป็นไม้ผลยืนต้นขนาดเล็ก เปลือกสีเทาเป็นเกล็ด ทรงพุ่มรี หรือกลม มีความทนทานต่อมลภาวะทางอากาศ ทนต่อความแล้ง ชอบดินที่ชื้นอุดมสมบูรณ์และมีการระบายน้ำได้ดี ทนต่อ pH ของดินได้มาก และต้องการการบำรุงรักษาเพียงเล็กน้อย

ใบสีเขียวเข้ม มีลักษณะเด่นคือ รูปใบหอก รียาว ปลายแหลม คล้ายใบอัลมอนด์ ขอบหยักละเอียด อาจมีลอนเล็กน้อย ยาวได้ถึง 6 ซม. และกว้าง 2 ซม.

ดอกสีขาว เป็นดอกกระเทย มีขนาดใหญ่ถึง 25 มม. และเป็นกลุ่มได้ถึง 12 ดอก

ผลกลมแป้น สีเขียวมะกอกออกน้ำตาลเหลือง มีจุดประปรายลักษณะเดียวกับผลสาลี่ทั่วไป มักออกติด ๆ กันเป็นพวง ก้นมีขั้วผล (sepal) ขนาดใหญ่ติดอยู่เห็นได้ชัดเจน

## การใช้ประโยชน์
ในทางภูมิสถาปัตย์ มักใช้สาลี่ใบอัลมอนด์ *(Pyrus amygdaliformis)* ในฐานะไม้ดอกขนาดเล็กที่ออกดอกในฤดูใบไม้ผลิในสวน 

ในทางนิเวศวิทยาดอกสาลี่ใบอัลมอนด์ เป็นที่ดึงดูดแมลงผสมเกสร ผลของต้นไม้นี้เป็นที่ดึงดูดของนกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมบางชนิด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไม้ผล
หมวดหมู่:สกุลสาลี่
หมวดหมู่:วงศ์กุหลาบ
มหาวิทยาลัยสาวิตรีพาอีฟูเลปุเณ

**มหาวิทยาลัยสาวิตรีพาอีฟูเลปุเณ** (; SPPU) หรือชื่อเดิม **มหาวิทยาลัยปุเณ** () หรือ **มหาวิทยาลัยปูณา** () เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลชนิดคอลเลกิเอจประจำรัฐมหาราษฏระ ตั้งอยู่ในเมืองปุเณ ก่อตั้งในปี 1949 มีพื้นที่วิทยาเขตขนาด  ประกอบด้วย 43 หน่วยงานทางวิชาการ ชื่อของมหาวิทยาลัยตั้งตามสาวิตรีพาอี ฟูเล รักปฏิรูปสังคมชาวอินเดียในยุคศตวรรษที่ 19 ผู้มีบทบาทมากในการสนับสนุนพลังสตรีผ่านการศึกษา คณะ สถาบัน และวิทยาลัยภายใต้มหาวิทยาลัยมีวิทยาเขตกระจายอยู่ในอำเภอปุเณ, อะห์เมดนคร และนาศิก

ในปี 2018 มหาวิทยาลัยอยู่อันดับที่ 7 ของประเทศโดยการจัดอันดับของอุดมศึกษาไทมส์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
*Pune university Information Center
นาจา: เกิดอีกครั้งก็ยังเทพ

**นาจา: เกิดอีกครั้งก็ยังเทพ** (; ) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชั่นแฟนตาซีสามมิติของจีนที่กำกับโดย เจา จี และเขียนบทโดย มู ฉวน โดยสร้างจากตัวละครของ นาจา จากนวนิยายเรื่อง *[[ห้องสิน]]* ของราชวงศ์หมิง สตีมพังค์และไซเบอร์พังก์ดำเนินเรื่องราว ในภาพยนตร์เรื่องนี้นาจากลับชาติมาเกิดเป็นหลี่ หยุนเซียงในเมืองตงไห่ (อิงจากเซี่ยงไฮ้ยุค 1920) และต้องยุติความไม่พอใจที่มีมานานกว่า 3,000 ปีกับกลุ่มมังกร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
*
คิงดัม (วงดนตรี)

**เดอะคิงดอม**  () เป็นบอยแบนด์เกาหลีใต้ที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2564 โดยจีเอฟเอนเตอร์เทนเมนต์ ประกอบด้วยสมาชิก 7 คน ได้แก่ แดน, อาร์เธอร์, มูจิน, หลุยส์, อีวาน, แจฮัน และ ฮวอน ซึ่งเข้ามาใหม่ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 ในอดีตมีชิอู ซึ่งออกจากวงในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2565 คิงดอมเปิดตัวเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ด้วยมินิอัลบั้มแรก "*History Of Kingdom: Part Ⅰ Arthur"* กับซิงเกิลนำ "Excalibur"
## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเคป็อป
หมวดหมู่:บอยแบนด์เกาหลีใต้
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากโซล
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแดนซ์สัญชาติเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2564
มีแร

**มีแร** () เป็นบอยแบนด์ของเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2564 ภายใต้ดีเอสพีมีเดีย ประกอบด้วยสมาชิก 7 คน ได้แก่ ลีอัน, อี จุน-ฮย็อก, ยู โด-ฮย็อน, คาเอ็ล, ซน ดง-พโย, พัก ชี-ย็อง และชัง ยู-บิน วงนี้เปิดตัวเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2564 พร้อมกับการเปิดตัวอีพีแรกชื่อ  *Killa* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเคป็อป
หมวดหมู่:บอยแบนด์เกาหลีใต้
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากโซล
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2564
สำนักงานบังคับทางทะเลมาเลเซีย

**สำนักงานบังคับทางทะเลมาเลเซีย** (; อักษรย่อ: *APMM*; ; อักษรย่อ: MMEA) รู้จักกันอย่างเป็นทางการในชื่อ **หน่วยยามฝั่งมาเลเซีย** () สำหรับการระบุตัวตนระหว่างประเทศ เป็นองค์กรหน่วยามฝั่งของประเทศมาเลเซีย และหน่วยงานหลักของรัฐที่รับผิดชอบในการรักษากฎหมายและความสงบเรียบร้อย รวมถึงประสานงานปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยในอาณาเขตทางทะเลของมาเลเซียและในทะเลหลวง

หน่วยงานและสมาชิกเป็นส่วนหนึ่งของสำนักงานพลเรือนแห่งสหพันธรัฐมาเลเซียและรายงานโดยตรงไปยังกระทรวงมหาดไทย อย่างไรก็ตาม สำนักงานบังคับใช้กฎหมายทางทะเลของมาเลเซียสามารถรวมเข้าด้วยกันภายใต้คำสั่งของกองทัพมาเลเซียในช่วงฉุกเฉิน, วิกฤตพิเศษ หรือในช่วงสงคราม

หน่วยงานนี้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับหน่วยยามฝั่งสหรัฐ (USCG) และหน่วยยามฝั่งญี่ปุ่น (JCG)

## ดูเพิ่ม
* กองทัพมาเลเซีย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Malaysian Maritime Enforcement Agency Website 


มาเลเซีย
หมวดหมู่:การบังคับใช้กฎหมายในประเทศมาเลเซีย
ซง ยูวิน

**ซง ยู-บิน** (; เกิด 28 เมษายน พ.ศ. 2541) มักเรียกกันว่า **ซง ยูวิน** เป็นนักร้อง และนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้เข้าแข่งขันรายการ Superstar K 6 และพรอดิวซ์เอ็กซ์ 101 และเป็นหนึ่งในนักร้องหลักของวงมายทีนของเกาหลีใต้ หลังจากมายทีนถูกยุบในปี พ.ศ. 2562 ปัจจุบันเขาเป็นสมาชิกของวงดูโอ้ บีออฟยู ซงเปิดตัวศิลปินเดี่ยวเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 ด้วยดิจิทัลซิงเกิล "It's You To The Bone" เขาเปิดตัวการแสดงในละครเรื่อง *[[Age of Youth|เอจออฟยูธ]]* ปี พ.ศ. 2559

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:สมาชิกของมายทีน
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันพรอดิวซ์เอ็กซ์ 101
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:ไอดอลชายชาวเกาหลีใต้
เพอร์เพิลคิส

**เพอร์เพิลคิส** (; ; ; มักเขียนตัวใหญ่ทั้งหมดว่า **PURPLE K!SS**) เป็นเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดยอาร์บีดับเบิลยูในปี ค.ศ. 2020 กลุ่มประกอบด้วยสมาชิกหกคน ได้แก่ นา โก-อึน, โดซี, อีเร, ยูกี, แชอิน และ สวอน เดิมกลุ่มมีสมาชิกเจ็ดคน พัก จี-อึนออกจากกลุ่มเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 เนื่องจากปัญหาสุขภาพด้านสุขภาพ พวกเธอถือเป็นกลุ่มที่ก่อตั้งขึ้นเองโดยมีสมาชิกที่เกี่ยวข้องกับการแต่งเพลง การออกแบบท่าเต้นและด้านอื่น ๆ ที่เกี่ยวดนตรีและการแสดงของพวกเธอ

กลุ่มเปิดตัวดิจิทัลซิงเกิลก่อนก่อนเปิดตัว 2 เพลง ได้แก่ "My Heart Skip a Beat" ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 และ "Can We Talk Again" ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 ก่อนที่พวกเธอจะเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2021 พร้อมกับอีพี *Into Violet*

## ประวัติ

## สมาชิก

### ปัจจุบัน
* นา โก-อึน () – นักร้อง, นักเต้น
* โดซี () – นักเต้น, นักร้อง
* อีเร () – นักเต้น, นักร้อง
* ยูกี () – แร็ปเปอร์, นักเต้น
* แชอิน () – นักร้อง, นักเต้น, แร็ปเปอร์
* สวอน () – นักร้อง

### อดีต
* พัก จี-อึน () – นักร้อง

### เส้นเวลา

## ผลงานเพลง
### อีพี

### ซิงเกิลอัลบั้ม

### ซิงเกิล

### ความร่วมมือ

### ชาร์ตเพลงอื่น

## ผลงานวิดีโอ
### มิวสิกวิดีโอ

## ผลงานการแสดง
### เรียลลิตีโชว์

## รางวัลและการเสนอชื่อ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเคป็อป
หมวดหมู่:เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากโซล
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2563
สะพานอัลเบิร์ท (ลอนดอน)

**สะพานอัลเบิร์ท** () เป็นสะพานถนนข้ามแม่น้ำเทมส์ เชื่อมต่อระหว่างย่านเชลซีในลอนดอนกลาง ทางทิศเหนือของสะพานเข้ากับแบทเทอร์ซีทางทิศใต้ สะพานเป็นผลงานก่อสร้างและออกแบบของโรวแลนด์ เมเซิน ออร์ดิชในปี 1873 โดยใช้ระบบออร์ดิช-เลอฟูร์ฟผสมผสานเคเบิล แต่ภายหลังพบว่าไม่มั่นคง ทำให้ในปี 1884 ถึง 1887 เซอร์จอเซฟ บะซาลเกทท์ผสมผสานองค์ประกอบบางประการของสะพานแขวนเข้าไป และในปี 1973 สภาเกรเทอร์ลอนดอนสร้างเสาสะพานเพิ่มสองเสา ทำให้สะพานช่วงตรงกลางมีลักษณะเป็นสะพานแบบคาน ในปัจจุบัน สะพานนี้จึงมีลักษณะอันโดดเด่นจากการผสมผสานรูปแบบสะพานสามรูปแบบเข้าด้วยกัน และในปัจจุบันเป็นอาคารอนุรักษ์จดทะเบียนระดับ II*

ด้วยความไม่มั่นคงสูงของโครงสร้างสะพาน รัฐบาลท้องถิ่นของลอนดอนได้ประกาศจำกัดจำนวนจราจรบนสะพาน จนในปัจจุบันสะพานอัลเบิร์ทเป็นสะพานข้ามแม่น้ำเทมส์ในลอนดอนที่มีการจราจรทางรถต่ำที่สุดเป็นอันดับสอง เป็นรองลงมาจากสะพานซัทเทิร์ค

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## อ่านเพิ่ม

* 

หมวดหมู่:สะพานแบบคาน
หมวดหมู่:สะพานข้ามแม่น้ำเทมส์
หมวดหมู่:สะพานและอุโมงค์ในลอนดอน
หมวดหมู่:สะพานแขวนในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:รอยัลโบโรออฟเคนซิงทันแอนด์เชลซี
หมวดหมู่:ลอนดอนโบโรออฟแวนดสเวิร์ธ
หมวดหมู่:เจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี
พระเจ้าพฤหทรถะเมารยะ

**พระเจ้าพฤหทรถะเมารยะ** () เป็นกษัตริย์รัชกาลที่ 9 นับเป็นรัชกาลสุดท้ายแห่ง ราชวงศ์เมารยะ พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ตั้งแต่ 187 ถึง 184 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์เป็นรัชทายาทของ พระเจ้าศตธันวัน พระองค์ถูกขุนพลปุศยมิตร ปลงพระชนม์ แล้วก่อตั้งจักรวรรดิศุงคะขึ้น ทำให้เมืองปาฏลีบุตรที่ยิ่งใหญ่นับตั้งแต่รัชสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช เริ่มล่มสลาย หมดอำนาจลง นับตั้งแต่วันแรกที่พระองค์ก้าวขึ้นสู่พระราชบัลลังก์

## การก้าวขึ้นครองราชย์ และชิงบัลลังก์
ตามในบันทึก ปุรณะ พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์พระองค์ต่อจาก พระเจ้าศตธันวัน พระราชบิดา พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์เป็นเวลา 7 ปีพระองค์ถูกขุนพลปุศยมิตร ปลงพระชนม์เพื่อชิงอำนาจ ในปี่ที่ 184 ก่อนคริสตกาล แล้วก่อตั้งจักรวรรดิศุงคะขึ้น ตามตำนานเล่าว่า ขุนพลปุศยมิตรได้เดินขบวนกองทัพเมารยะต่อหน้าพระเจ้าพฤหทรถะเมารยะ นัยหนึ่งเพื่อแสดงอำนาจของกองทัพ เหนือกษัตริย์ ต่อมาเขาจึงปลงพระชนม์พระองค์เสีย แล้วจึงตั้งตนเป็นกษัตริย์พระองค์ใหม่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อินเดีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์โมริยะ
สะพานมิลเลนเนียม (ลอนดอน)

**สะพานมิลเลนเนียม** () หรือชื่อทางการ **สะพานเดินเท้าลอนดอนมิลเลนเนียม** () เป็นสะพานแขวนเหล็กสำหรับเดินเท้าข้ามแม่น้ำเทมส์ในลอนดอน เชื่อมต่อย่านแบงค์ไซด์เข้ากับนครหลวงลอนดอน แรก่อสร้างสะพานเริ่มต้นในปี 1998 และเปิดให้บริการในปี 2000

ชาวลอนดอนเรียกสะพานนี้ว่า **"สะพานวอบบลี"** (; สะพานโคลงเคลง) หลังผู้เดินเท้าพบว่าสะพานสั่นโคลงเคลงจนอันตรายในวันแรกที่สะพานเปิดให้บริการ ส่งผลให้สะพานถูกปิดเป็นเวลาสองปีเพื่อปรับปรุงซ่อมแซมก่อนจะเปิดให้บริการอีกครั้งในปี 2002 

สะพานตั้งอยู่ระหว่าง สะพานซัทเทิร์ค กับ สะพานรถไฟแบล็คแฟรส์ เชิงสะพานฝั่งทิศใต้อยู่ใกล้กับโรงละครโกลบ, หอศิลป์แบงค์ไซด์ และ เททมอเดิร์น ส่วนทางทิศเหนืออยู่ไม่ไกลจากอาสนวิหารเซนต์พอล

## อ้างอิง

;บรรณานุกรม

* Reaney, Patricia. (6 November 2005). "Why the Millennium Bridge wobbled". *[[New Straits Times|New Sunday Times]]*, p. F20.
* Strogatz, Steven. (2003). *Sync: The Emerging Science of Spontaneous Order*. New York: Hyperion Books.  (cloth) [2nd ed., Hyperion, 2004.  (paper)]

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Arup's Millennium Bridge site
* A PDF paper from Arup, discussing the engineering and resonance of the bridge.
* A paper from Taylor Devices Inc on the dampers retrofitted to the bridge
* Information about the GERB TMDs  retrofitted to the bridge.
* Brooklyn Bridge: lateral S-shaped vibration = pedestrian oscillations or "sway" 
* A Cambridge University Engineering Department account of the Millennium Bridge problem. (January 2002)
*Bing's Image of the Day for 2020-06-10. The Millennium Bridge is featured.
*. A video of a descent and an ascent using the Millennium Inclinator.

หมวดหมู่:สะพานและอุโมงค์ในลอนดอน
หมวดหมู่:นครลอนดอนและปริมณฑล
หมวดหมู่:สะพานแขวนในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:สะพานข้ามแม่น้ำเทมส์
วัดบางคูวัดใน

**วัดบางคูวัดใน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางคูวัด อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 33 ไร่

วัดบางคูวัดในสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2310 โดยมีชาวมอญกรุงศรีอยุธยาที่อพยพมาจากกรุงศรีอยุธยา เมื่อครั้งกรุงศรีอยุธยาแตก ชาวมอญได้สร้างขึ้นและตั้งชื่อวัด "วัดบางคูวัดใน" ตามชื่อหมู่บ้านที่ตั้งขึ้น ชาวบ้านเรียกอีกชื่อว่า **วัดคูทนาราม** วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2313

พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึงในฤดูน้ำหลาก อาคารเสนาสนะและโบราณวัตถุภายในวัดได้แก่ อุโบสถศิลปกรรมสมัยอยุธยา ภายในประดิษฐานพระประธานปูนปั้น หน้าตักกว้าง 42 นิ้ว สูง 59 นิ้ว สถูปเจดีย์ที่จำลองแบบมาจากเมืองร่างกุ้ง กุฏิจำนวน 9 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ ธรรมาสน์สวดมนต์ทำจากไม้ ศิลปกรรมสมัยอยุธยา รอยพระพุทธบาท สร้างเมื่อ พ.ศ. 2467

## อ้างอิง

บางคูวัดใน
บางคูวัดใน
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดปทุมธานี
วัดบางคณฑีใน

**วัดบางคณฑีใน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางคนที อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม

วัดบางคณฑีในได้รับอนุญาตตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2472 ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง สิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ชำรุดทรุดโทรมปรักหักพังลงเป็นส่วนมาก จนแทบจะเป็นวัดร้างในระยะเวลาหนึ่ง ปัจจุบันสภาพของวัดเจริญขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก นับตั้งแต่พระอธิการแต้ม เจ้าอาวาสวัดปรกราษฎร์รังสฤษฏ์ ได้มาช่วยบูรณปฏิสังขรณ์ถาวรวัตถุต่าง ๆ ให้คงอยู่ในสภาพเดิมและก่อสร้างต่อเติมเป็นลำดับมา เพราะท่านเคยอุปสมบทอยู่ที่วัดนี้ อีกทั้งเจ้าอาวาสองค์ต่อมา คือ พระอธิการสิน ก็ได้ดำเนินบูรณะของเก่าที่ชำรุดทรุดโทรมและสร้างใหม่ขึ้น เช่น อุโบสถ กุฏิสงฆ์ หอฉัน หอเรียน ศาลาท่าน้ำ กุดังเก็บศพ สภาพของวัดจึงเจริญ และมีระเบียบเรียบร้อย จนกระทั่งพระสมุห์กวย เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ปรับปรุงและดัดแปลงแก้ไขศาสนสถานให้มีระเบียบทันสมัยยิ่งขึ้น คงสภาพเก่าอยู่เฉพาะอุโบสถและสุสานเท่านั้น

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถซึ่งภายในประดิษฐานพระประธานปูนปั้น ปางมารวิชัย ของเก่าคู่มากับวัด ขนาดหน้าตักกว้าง 3 เมตร สูง 4 เมตร เจดีย์เก่า ขนาดฐานกว้าง 4.5 เมตร สูง 10 เมตร เป็นเจดีย์ขนาดใหญ่ได้ถูกรื้อถอนไปหมดแล้ว ภายในเจดีย์พบพระพุทธรูปบูชา 9 องค์ มีพระพุทธรูปยืนปางห้ามสมุทร 1 องค์ ปางมารวิชัย 7 องค์ ปางสมาธิ 1 องค์ พร้อมด้วยไหกระเทียม 7 ใบ พระพุทธโบราณเหล่านี้ นำไปประดิษฐานไว้ที่ศาลเจ้าแม่กวนอิม ส่วนศาลเจ้าแม่กวนอิมพันมือ เป็นศาลสร้างใหม่ ภายในประดิษฐานเจ้าแม่กวนอิมพันมือเป็นประธานของศาล ส่วนด้านข้างประดิษฐานพระพุทธรูปโบราณที่ได้จากการรื้อเจดีย์องค์ใหญ่ และพระประธานในอุโบสถเก่า นำมาประดิษฐานไว้ที่ศาลแห่งนี้

## อ้างอิง

บางคณฑีใน
พระเจ้าอัคนิมิตร

**พระเจ้าอัคนิมิตร** ( ) () เป็นกษัตริย์องค์ที่สองของ ราชวงศ์ศุงคะ ปกครองทางตอนเหนือของ อินเดีย พระองค์เป็นรัชทายาท และขึ้นครองราชย์ต่อจาก พระเจ้าปุษยมิตรศุงคะ พระราชบิดา ในปี 149 ก่อนคริสตกาล ใน Vayu Purana และ Brahmanda Purana ระบุว่าพระองค์ครองราชย์ได้เพียง 8 ปี

## บรรพบุรุษ และชีวิตในวัยเยาว์
อ้างอิงจาก Mālavikāgnimitram เขียนโดย กาลิทาส (Act IV, Verse 14), เป็นของตระกูล Baimbika (* Baimbika-kula *) ในขณะที่ ปุรณะ กล่าวถึงเขาว่าเป็น *ศุงคะ* ในรัชกาลของพระราชบิดา ระบุว่าพระองค์ทรงดำรงตำแหน่งมหาอุปราช

พระองค์มีพระมเหสีสามพระองค์ คือ พระนางธารินี (พระมารดาของ พระเจ้าวสุมิตร), พระนางอิรวตี, และพระนางมาลวิกา (องค์หญิงแห่งวิทรรภะ)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*List of rulers of Magadha on Bruce Gordon's 
*"Regnal Chronologies".

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อินเดีย
พระเจ้าวสุชเยษฐา

**พระเจ้าวสุชเยษฐา** ( ) เป็นกษัตริย์องค์ที่สามของ จักรวรรดิศุงคะ ปกครองทางตอนเหนือของ อินเดีย พระองค์เป็นรัชทายาท และขึ้นครองราชย์ต่อจาก พระเจ้าอัคนิมิตร พระราชบิดา การครองราชย์ของพระองค์ไม่ได้รับการบันทึกไว้มากนักจึงไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับพระองค์ เขาได้รับเกียรติจากการทำพิธีปล่อยม้าอัศวเมธ จากพระเจ้าปุศยมิตรศุงคะ พระอัยกาและจากการเอาชนะกองกำลังของ อาณาจักรอินโด - กรีก ริมฝั่งแม่น้ำสินธุ พระราชกรณียกิจของพระองค์ถูกกล่าวถึงสั้นๆ ใน "Malavikagnimitra" ซึ่งแต่งขึ้นในช่วงหลังสมัย จักรวรรดิคุปตะ เขียนโดย กาลิทาส

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อินเดีย
วัดบางคูวัดนอก

**วัดบางคูวัดนอก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางคูวัดและแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบางคูวัด อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 6 ตารางวา

วัดบางคูวัดนอกสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2312 สันนิษฐานว่าชาวมอญที่อพยพจากเมืองร่างกุ้งช่วยกันสร้างขึ้น เนื่องจากมีเจดีย์ที่เป็นรูปทรงมอญ นอกจากนี้ชาวบ้านยังนิยมเรียกอีกชื่อว่า **วัดปากคลอง** ตามลักษณะภูมิประเทศที่ตั้งวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2533 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 15 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ กว้าง 8 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง และเจดีย์ทรงมอญที่สันนิษฐานว่า สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีองค์ระฆังอวบอ้วนคล้ายทรงดอกบัวตูม ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 69 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 และพระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 57 นิ้ว สูง 59 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการเย็น 
* พระอธิการแชะ 
* พระอธิการสมนึก  
* พระอธิการฉาย  
* พระอธิการขวัญ นาถธมฺโม

## อ้างอิง

บางคูวัดนอก
บางคูวัดนอก