ชือชื่อฉือชือฉื่อ

**ชือชื่อฉือชือฉื่อ** () หรือที่รู้จักกันในภาษาอังกฤษว่า *Lion-Eating Poet in the Stone Den* () เป็นตัวอย่างประโยคที่มีชื่อเสียงในภาษาจีน ประกอบด้วยตัวอักษร 92 หรือ 94 ตัว (ขึ้นอยู่กับแต่ละฉบับ) ทุกตัวออกเสียงว่า *ชือ* แต่มีเสียงวรรณยุกต์แตกต่างกัน 

บทกวีนี้เดิมเขียนโดยหู หมิงฟู่ (胡明复) และจ้าว ยฺเหวียนเหรินตีพิมพ์ไว้ใน *The Chinese Students's Monthly* ฉบับที่ 11 ใน ค.ศ. 1916 บทกวีนี้ได้รับการปรับปรุงโดยจ้าว ยฺเหวียนเหริน นักภาษาศาสตร์ ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 เพื่อใช้แสดงตัวอย่างในการบรรยาย และต่อมาได้นำมาใช้เพื่ออธิบายข้อจำกัดของการถอดเป็นอักษรโรมันของภาษาจีน บทกวีนี้มีความสอดคล้องและถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ในภาษาจีนแบบวรรณกรรม แต่เนื่องจากมีคำพ้องเสียงจำนวนมาก ทำให้เวลาพูดจะเข้าใจได้ยาก ในภาษาจีนกลาง เมื่ออ่านออกเสียงจะไม่สามารถเข้าใจบทกวีนี้ได้ เนื่องจากมีเพียงสี่พยางค์ที่ครอบคลุมคำทั้งหมดในบทกวี บทกวีนี้จะเข้าใจได้ง่ายกว่าเมื่ออ่านในวิธภาษาอื่น ๆ เช่น ภาษากวางตุ้งที่มี 22 พยางค์ หรือภาษาฮกเกี้ยนที่มี 15 พยางค์ที่แตกต่างกัน

## ข้อความที่ตัดตอนมา
ข้อความด้านล่างนำมาจากฉบับร่างของหู หมิงฟู่ใน ค.ศ. 1916 ซึ่งไม่พ้องเสียงกันอย่างสมบูรณ์แบบ โดยอาศัยการอ่านแบบอื่นสำหรับอักษร 似 *ชื่อ* และอักษร 設 *เช่อ* เพื่อให้ประโยคเขียนได้ผล:

石室詩士史氏，嗜豕，失仕，誓食十獅。獅似嗜虱。史氏設寺，恃師勢，使施氏拾獅屍，俟食時，始識世事。史使侍逝適市，視施氏。試釋是事。

*Shíshì shī shì shǐ shì, shì shǐ, shī shì, shì shí shí shī. Shī sì shì shī. Shǐ shì shè sì, shì shī shì, shǐ shī shì shí shī shī, shì shí shí, shǐ shí shìshì. Shǐ shǐ shì shì shì shì, shì shī shì. Shì shì shì shì.*

*ฉือชื่อชือชื่อฉื่อชื่อ, ชื่อฉื่อ, ชือชื่อ, ชื่อฉือฉือชือ. ชือซื่อชื่อชือ. ฉื่อชื่อเช่อซื่อ, ชื่อชือชื่อ, ฉื่อชือชื่อฉือชือชือ, ชื่อฉือฉือ, ฉื่อฉือชื่อชื่อ. ฉือฉื่อชื่อชื่อชื่อชื่อ, ชื่อชือชื่อ. ชื่อชื่อชื่อชื่อ.*


ประโยคนี้แปลว่า:

นักปราชญ์นามว่าชืออาศัยอยู่ในถ้ำหิน เขาติดเนื้อหมู หลังถูกปลดจากตำแหน่ง เขาจึงปฏิญาณว่าจะกินสิงโต 10 ตัว ดูเหมือนสิงโตจะเข้ามาขัดขวาง นายชือจึงตั้งสำนักงานขึ้น และใช้อิทธิพลของเจ้านายส่งทูตนาม ชื่อไปนำซากสิงโตมา รอเวลาอาหาร เมื่อได้กินแล้ว เขาจึงเริ่มเข้าใจวิถีของโลก นายชือจึงส่งทูตไปตลาดเพื่อสังเกตชายอีกคนหนึ่งนาม ชื่อ จงพยายามอธิบายเรื่องนี้


## คำอธิบาย
ภาษาจีนเป็นภาษาที่มีวรรณยุกต์ การเปลี่ยนเสียงเพียงเล็กน้อยสามารถเปลี่ยนความหมายได้ เมื่อถอดเป็นอักษรโรมัน บทกวีนี้จึงเป็นตัวอย่างการเล่นคำซ้ำ (antanaclasis) ในภาษาจีน บทกวีนี้แสดงให้เห็นถึงความยืดหยุ่นของภาษาจีนในหลายรูปแบบ เช่น คำศัพท์, วากยสัมพันธ์, เครื่องหมายวรรคตอน และโครงสร้างประโยค ซึ่งทำให้เกิดคำอธิบายหลายอย่าง
นอกจากนี้ บทกวีนี้เขียนด้วยอักษรจีนคลาสสิก ซึ่งเป็นอักษรที่ไม่ได้ใช้งานนักในชีวิตประจำวัน และมักใช้ในงานเขียนมากกว่าใช้พูด

บทกวีนี้เข้าใจได้ง่ายถ้าเขียนด้วยอักษรจีน เนื่องจากแต่ละตัวอักษรมีความหมายหลักแตกต่างกัน และยังสามารถเข้าใจได้ในสำเนียงต่าง ๆ ของกลุ่มภาษาจีนนอกเหนือจากภาษาจีนกลาง อย่างไรก็ตาม ถ้าเขียนด้วยอักษรโรมันหรือพูดด้วยภาษาจีนกลาง อาจสร้างความสับสนได้

### วิวัฒนาการ
ประโยคแรกของกวีสามารถนำมาสร้างใหม่ในภาษาจีนเก่าและภาษาจีนสมัยกลางได้ ดังนี้:
* ภาษาจีนเก่า (Behr, 2015): 
* ภาษาจีนสมัยกลาง (Kroll, 2017): 

ข้อความเดียวกันในวิธภาษาจีนสมัยใหม่:
* กวางตุ้ง (ยฺหวิดเพ็ง): 
* ฮกเกี้ยน (เป่อ่วยยี): 
* แต้จิ๋ว (เพ็งอิม): 
* ฮากกาเหมย์เซี่ยน (อักษรโรมันกวางตุ้ง): 

ถ้าข้อความนั้นไปแปลเป็นภาษาจีนกลางสมัยใหม่และพูดออกมา ก็จะสามารถเข้าใจได้โดยสมบูรณ์:
* อักษรจีนตัวเต็ม: 
* อักษรจีนตัวย่อ: 
* พินอิน: 
* จู้อิน: ㄧㄡˇ ㄧ ㄨㄟˋ ㄓㄨˋ ㄗㄞˋ ㄕˊ ㄕˋ ㄌㄧˇ ㄉㄜ˙ ㄕ ㄖㄣˊ ㄐㄧㄠˋ ㄕ ㄕˋ

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
*Rogers, Henry (2005). *Writing systems: a linguistic approach.* Malden, MA, USA: Blackwell. ISBN 978-0-631-23463-0. p. 30
*Chao, Yuen Ren (趙元任) (1968). 語言問題 [*Yuyan wenti*]. 臺灣商務印書館 [The Commercial Press (Taiwan)]. ISBN 957-05-0577-X. P. 143 Google Books
*曾新，褚颖编．新文科特色创新课程系列教材 比较视野中的中国文化[M]．上海：上海三联书店，2022.10：50-51

## แหล่งข้อมูลอื่น
* The Three "NOTs" of Hanyu Pinyin has a similar but different text

หมวดหมู่:การถอดอักษรจีนเป็นอักษรโรมัน
หมวดหมู่:กวีนิพนธ์จีน
หมวดหมู่:ภาษาจีน