มังรายกะยอฉะวา

**มังรายกะยอฉะวา** (, ; ประมาณ มกราคม 1391 – 13 มีนาคม 1415) เป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงแห่งอังวะระหว่าง ค.ศ. 1406 ถึง 1415 และผู้บัญชาการกองทัพอังวะในช่วงสงครามสี่สิบปีระหว่าง ค.ศ. 1410 ถึง 1415

มังรายกะยอฉะวาเป็นแม่ทัพที่พระราชบิดาคือ พระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง กษัตริย์องค์ที่ 4 แห่งอังวะชื่นชมและไว้วางพระทัยมากที่สุดซึ่งในระหว่าง ค.ศ. 1406 ถึง 1415 ทั้งพระเจ้าฝรั่งมังฆ้องและมังรายกะยอฉะวาได้ปราบปรามอาณาจักรใกล้เคียงจนราบคาบ

มังรายกะยอฉะวาได้รับบาดเจ็บระหว่างการรบกับกองทัพหงสาวดีในสงครามสี่สิบปีและปฏิเสธการรักษาจนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1415 พระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์แห่ง อาณาจักรหงสาวดี จึงจัดการฝังพระศพของมังรายกะยอฉะวาอย่างสมพระเกียรติ

## พระชนม์ชีพช่วงต้น
[thumb|ชีนมิเนาะ พระราชมารดาของมังรายกะยอฉะวา ผู้เป็นตัวแทนของ''[nat (spirit)|นะ*[[ชีนมิเนาะ]] ]]
มังรายกะยอฉะวามีพระนามพระราชสมภพว่า *'มี่น พยู''' (မင်းဖြူ, )  มกราคม ค.ศ. 1391 เจ้าชายในอนาคตเป็นพระราชโอรสองค์แรกของเจ้าชายมังสุเหนียดแห่งปยีนซี กับพระมเหสีองค์แรกนาม ชีนมิเนาะ พระราชบิดาเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฝรั่งมังศรีชวาแห่งอังวะ ส่วนพระราชมารดาเป็นพระธิดาในเจ้าฟ้าเสืองำฟ้า (Hso Ngam Hpa) หรือ ตองันพวา (Tho Ngan Bwa) แห่งเมืองยาง (โม่ญี่น) มังสุเหนียดและมิเนาะสมรสกันในการสมรสระหว่างอาณาจักรเมื่อ ค.ศ. 1389/90 ในช่วงพักจากการสู้รบสั้น ๆ ระหว่างอังวะและเมืองยาง

ตามความในพระราชพงศาวดารพม่า เจ้าชายมี่นพยูปรากฏชื่อเสียงมาตั้งแต่ก่อนจะประสูติ ซึ่งเรื่องราวเหล่านี้ได้เกิดในช่วงปลายของระยะแรกแห่งสงครามสี่สิบปีระหว่างอาณาจักรอังวะกับอาณาจักรหงสาวดี บรรดาผู้คนทั้งฝ่ายอังวะและหงสาวดีล้วนเชื่อกันว่าพระชาติเดิมของพระองค์คือพ่อลาวแก่นท้าว พระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระเจ้าราชาธิราชแห่งหงสาวดี ผู้ซึ่งถูกพระราชบิดาของพระองค์เองลงพระราชอาญาประหารชีวิตด้วยสงสัยว่าจะทรงก่อขบถเมื่อราวเดือนเมษายน ค.ศ. 1390 ทั้งที่พระองค์ยังมีพระชนมพรรษาเพียงไม่เกิน 7 ปี กล่าวกันว่าก่อนเพชฌฆาตจะนำพ่อลาวแก่นท้าวไปสำเร็จโทษ พระองค์ได้ตั้งจิตอธิษฐานว่าหากพระองค์เป็นผู้บริสุทธิ์ มิได้เป็นผู้คิดประทุษร้ายต่อพระราชบิดาในชาตินี้จริงแล้ว ชาติต่อไปขอให้พระองค์ได้กำเนิดในราชวงศ์อังวะ เพื่อจะได้กระทำสงครามล้างผลาญเมืองหงสาวดีให้สมแค้น พระราชพงศาวดารยังเล่าต่อไปอีกว่า หลังจากพ่อลาวแก่นท้าวสิ้นพระชนม์ไปแล้วได้ราว 3-4 เดือน ก็ปรากฏว่าพระนางชีนมิเนาะทรงพระครรภ์ และทรงแพ้ท้องอยากจะเสวยของ 3 สิ่งจากดินแดนทางใต้ ถึงแม้อังวะและพะโคหงสาวดีจะเคยกระทำสงครามแก่กัน แต่พระเจ้าฝรั่งมังฆ้องก็ได้ส่งทูตมาทูลขอสิ่งเหล่านี้จากพระเจ้าราชาธิราชในทางไมตรี เมื่อมองในแง่ความเชื่อเรื่องอภินิหารของโลกการเมืองพม่าแล้ว พระเจ้าราชาธิราชก็ทรงแน่พระทัยว่าพระกุมารที่อยู่ในพระครรภ์ของพระนางชีนมิเนาะจะต้องเป็นพ่อลาวแก่นท้าวที่กลับชาติมาเกิดใหม่ด้วยแรงอธิษฐานก่อนสิ้นพระชนม์ ด้วยคำแนะนำของบรรดาปุโรหิตและโหราจารย์ พระองค์จึงมอบมะม่วงเมืองดะละให้แก่พระเจ้าฝรั่งมังฆ้องโดยดี แต่ดินและน้ำศักดิ์สิทธิ์นั้น ทรงเปลี่ยนให้เป็นดินและน้ำที่ผ่านการกระทำอาถรรพ์ตามพิธี "ยัตรา" (ယတြာ, yadaya) เพื่อป้องกันภัยพิบัติต่าง ๆ แทน

เจ้าชายมี่นพยูทรงมีพระกนิษฐภคินี 1 พระองค์ คือ พระนางซอ ปยี จันตา (Saw Pyei Chantha) และทรงมีพระอนุชา 2 พระองค์ คือ เจ้าชายสีหตูกับเจ้าชายมินโญ (มังกะยอดิน) เจ้านายสี่พี่น้องเหล่านี้เจริญพระชนม์ขึ้นในเมืองปยีนซี ห่างจากราชธานีอังวะลงไปทางใต้ 60 กิโลเมตร จนถึงปี ค.ศ. 1400 ครั้นเมื่อพระราชบิดาของพระองค์ได้เสวยราชสมบัติในกรุงอังวะ และได้รับการเฉลิมพระนามว่าพระเจ้าฝั่งมังฆ้อง ครอบครัวของพระองค์ก็ย้ายติดตามมาประทับที่พระราชวังในกรุงอังวะเช่นกัน

## พระบรมวงศานุวงศ์
มังรายกะยอฉะวาสมรสกับซอมี่นละ ผู้ให้กำเนิดพระราชโอรสธิดา 4 พระองค์

## ประวัติศาสตร์นิพนธ์
ราชพงศาวดารระบุเรื่องวันพระราชสมภพและวันสวรรคตของพระองค์ รวมถึงระยะเวลาในการเป็นรัชทายาทไม่ตรงกัน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ราชวงศ์อังวะ