open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ตำนานดาบคิงอาเธอร์

**ตำนานดาบคิงอาเธอร์ (The Last Legion)** เป็นภาพยนตร์ในปี 2007 จากอังกฤษ นำแสดงโดยนักแสดงชั้นนำจากประเทศอังกฤษ โคลิน เฟิร์ธ นักแสดงผู้โด่งดังจาก  Bridget Jones's Diary และ Shakespeare in Love ในบทของ ออเรลิอัส  อัศวินผู้ภักดี ภาพยนตร์มหากาพย์อภิมหาสงครามเรื่องนี้ลงทุนสร้าง 2200 ล้านบาท  ใช้เวลาในการเตรียมงานสร้างนานกว่า 5 ปี ภาพยนตร์ใช้เทคนิคงานสร้าง เทคนิคเดียวกับ ลอร์ดออฟเดอะริงส์ โดยถ่ายทำใน 3 ประเทศ อิตาลี – สโลวาเกีย และ ตูนิเซีย ใช้เวลาถ่ายทำนานถึง 5 ปีเต็ม ร่วมด้วยนักแสดงหญิง ไอศวรรยา ราย และ เซอร์ เบน คิงสลีย์ นักแสดงระดับออสการ์ จับงานมาแล้วทั้งทางจอเงิน จอแก้ว และบนเวที และ  ธอมัส แซงสเตอร์ หนุ่มน้อยผู้โด่งดังจากบทบาทใน  Love Actually ผู้รับบท โรมูลุส กษัตริย์องค์สุดท้ายของอาณาจักรโรมัน

ภาพยนตร์สร้างขึ้นโดยอาศัยโครงเรื่องหลวมๆ ที่อิงจากเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ยุโรปช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5 เกี่ยวกับการล่มสลายของอาณาจักรโรมันตะวันตก โดยมีส่วนเกี่ยวข้องกับตำนานอื่นด้วยคือ จากตำนานแห่งบริเตน และเรื่องราวแฟนตาซีจากตำนานกษัตริย์อาเธอร์

## เนื้อเรื่อง
476 ปี ก่อนคริสต์ศักราช อาณาจักรโรมถูกคุกคามจากกองกำลังอนารยชน โรมูลุส ออกุสตุส (โธมัส แซงสเตอร์) อนาคตกษัตริย์วัย 12 ปี ถูกปองร้ายในวันสถาปนาขึ้นครองราช แม่ทัพโอเรลเลียส (โคลิน เฟิร์ธ) จึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้อารักขาออกัสตัส  กองกำลังศัตรูก็บุกล้อมโรมและสังหารทุกคนที่ขวางหน้า ออกัสตัสถูกลักพาตัวไปยังป้อมปราการคาปรีซึ่งตั้งอยู่บนเกาะอันห่างไกลและที่นั่งเองก็ได้พบดาบแห่งโชคชะตาของซีซาร์

ขณะเดียวกันโอเรลเลียสได้รับสารว่าอาณาจักรไบเซนไทน์ยังคงจงรักภักดีต่อโรม และยินดีให้ที่หลบภัยแก่กษัตริย์น้อยออกัสตัส โอเรลเลียและทหารที่เหลือ พรัอมกับนักรบลึกลับจากไบแซนไทน์คนหนึ่ง จึงพากันเดินทางไปยังคาปรีเพื่อช่วยชีวิตออกัสตัสและพาเขาไปยังไบแซนไทน์ ระหว่างทางนั้นเองที่โอเรลเลียสได้พบว่านักรบลึกลับที่ร่วมเดินทางมาด้วยนั้นแม้จริงแล้วคือนักรบหญิงชื่อ มีร่า (ไอศวรรยา ราย) เมื่อถึงคาปรีและช่วยชีวิตออกัสตัสออกมาได้ โอเรลเลียสกลับพบว่าไบเซนไทน์ทรยศและหันไปภักดีต่อศัตรู เขาจึงต้องพาออกัสตัสออกเดินทางอีกครั้งเพื่อตามหาอาณาจักรสุดท้ายที่ภักดีต่อโรม 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อิตาลี‎
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศสโลวาเกีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศตูนิเซีย
แคว้นนาวาร์

**นาวาร์** (),  **นาบาร์รา** () หรือ **นาฟาร์โรอา** () เป็นจังหวัดและแคว้นปกครองตนเองทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศสเปน มีอาณาเขตทางทิศเหนือติดต่อกับประเทศฝรั่งเศส ทิศตะวันออกติดต่อกับแคว้นอารากอน ทิศใต้ติดต่อกับแคว้นอารากอนและแคว้นลาริโอฆา ส่วนทางทิศตะวันตกติดต่อกับแคว้นประเทศบาสก์

## ประวัติ
ในสมัยโรมัน ดินแดนที่เป็นแคว้นนาวาร์มีผู้อาศัยเป็นชาวบัสโกเนส (Vascones) ซึ่งเป็นชนเผ่าสมัยก่อนโรมันที่ตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณลาดเขาทิศใต้ของเทือกเขาพิเรนีส ชนเผ่านี้สามารถรักษาประเพณีและภาษาบาสก์ไว้ได้ภายใต้การปกครองจากกรุงโรม ตลอดจนในช่วงที่ชาววิซิกอทเข้ามามีอำนาจในคาบสมุทรไอบีเรีย ดินแดนนี้ก็ไม่เคยพ่ายแพ้อย่างราบคาบต่อผู้รุกรานเหล่านั้น ในปี ค.ศ. 778 กองทัพของชาวแฟรงก์ (กลุ่มชนเจอร์แมนิกที่เข้าไปมีอำนาจในดินแดนกอลหรือประเทศฝรั่งเศสปัจจุบัน) ก็ถูกชาวบาสก์เอาชนะได้ในยุทธการที่ช่องเขารอนเซสบาเยส

ในปี ค.ศ. 824 หัวหน้าเผ่าชนบาสก์ชื่อ เอเนโก อาริตซา (Eneko Aritza) ได้รับเลือกให้เป็นกษัตริย์แห่งปัมโปลนา นำไปสู่การจัดตั้งอาณาจักรของชาวบาสก์ซึ่งต่อไปจะมีชื่อเรียกว่าราชอาณาจักรนาวาร์ อาณาจักรนี้มีความเจริญสูงสุดในรัชสมัยพระเจ้าซานโชที่ 3 โดยมีอาณาเขตครอบคลุมแคว้นนาวาร์ไปจนถึงดินแดนที่เป็นแคว้นประเทศบาสก์ แคว้นลาริโอฆา แคว้นกันตาเบรีย บางส่วนของแคว้นกัสติยาและเลออนและแคว้นอารากอนในปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม หลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ ดินแดนของอาณาจักรนี้ก็ถูกแบ่งแยกกันปกครองระหว่างโอรสของพระองค์ นาวาร์ไม่สามารถฟื้นฟูอำนาจทางการเมืองได้สมบูรณ์เหมือนเดิมอีกเลย 
แม้จะมีความสำคัญทางการค้าเพิ่มขึ้นเนื่องจากบรรดาพ่อค้าและผู้จาริกแสวงบุญได้หลั่งไหลเข้ามาในพื้นที่ตลอดเส้นทางเซนต์เจมส์

เมื่อปี ค.ศ. 1212 ซึ่งเป็นปีหลังจากที่ชาวมุสลิม (ซึ่งเคยปกครองดินแดนเกือบทั้งคาบสมุทรไอบีเรีย) ถูกผลักดันให้ไปอยู่ในเขตเล็ก ๆ ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของคาบสมุทร กองทัพนาวาร์ก็ได้เข้าไปมีส่วนร่วมในยุทธการที่ลัสนาบัสเดโตโลซา โดยรบร่วมกับกองทัพอาณาจักรของชาวสเปนอาณาจักรอื่น ๆ จนกระทั่งปี ค.ศ. 1515 นาวาร์ก็ถูกรวมเข้าเป็นหนึ่งเดียวกับราชบัลลังก์กัสติยาและได้รับสิทธิพิเศษบางประการ ส่วนพื้นที่เล็ก ๆ ของอาณาจักรทางทิศเหนือของเทือกเขาพิเรนีสถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสไปในที่สุด 


ไฟล์:Castillo_javier.jpg|ปราสาทฆาบิเอร์
ไฟล์:Roncesvalles-Collegiate-Church-2010.jpg|โรงสวดมนต์แห่งหนึ่งในเมืองรอนเซสบาเยส


## อ้างอิง


นาวาร์
นาวาร์
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2525
แคว้นเอซเตรมาดูรา

thumb|200px|Palacio de los Golfines de Abajo เมืองกาเซเรส
**เอซเตรมาดูรา** () หรือ **เอห์ทเทรมาอูรา** () เป็นแคว้นปกครองตนเองทางภาคตะวันตกของประเทศสเปน ประกอบด้วย 2 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดกาเซเรสและจังหวัดบาดาโฆซ แคว้นเอซเตรมาดูรามีอาณาเขตติดต่อกับประเทศโปรตุเกสทางทิศตะวันตก เป็นพื้นที่อนุรักษ์พันธุ์สัตว์ป่าที่สำคัญ โดยเฉพาะเขตสงวนใหญ่ที่เมืองมอนฟรากูเอ ซึ่งเพิ่งได้รับการจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติแม่น้ำเทกัสนานาชาติ () ส่วนทางทิศเหนือมีอาณาเขตติดต่อกับแคว้นกัสติยาและเลออน (จังหวัดซาลามังกาและจังหวัดอาบิลา) ทางทิศใต้ติดต่อกับแคว้นอันดาลูซิอา (จังหวัดอูเอลบา จังหวัดเซบิยา และจังหวัดกอร์โดบา) และทางทิศตะวันตกติดต่อกับแคว้นกัสติยา-ลามันชา (จังหวัดโตเลโดและจังหวัดซิวดัดเรอัล)

มณฑลลูซีตาเนียซึ่งเป็นเขตการปกครองหนึ่งของจักรวรรดิโรมันในอดีต มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ประเทศโปรตุเกสเกือบทั้งประเทศ (ยกเว้นภาคเหนือ) รวมทั้งภาคตะวันตกของประเทศสเปนในปัจจุบันด้วย แคว้นเอซเตรมาดูราจึงเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลนี้ด้วยเช่นกัน เมืองเมริดากลายเป็นเมืองหลวงของมณฑลนี้และเป็นเมืองสำคัญเมืองหนึ่งของจักรวรรดิ เมื่อปี ค.ศ. 1516 พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอนได้สิ้นพระชนม์ในหมู่บ้านมาดริกาเลโฆที่เมืองกาเซเรส

เอซเตรมาดูราเป็นบ้านเกิดของนักสำรวจและนักพิชิตดินแดนทวีปอเมริกาที่มีชื่อเสียงหลายคน ได้แก่ เอร์นัน กอร์เตส, ฟรันซิสโก ปิซาร์โร, เปโดร เด อัลบาราโด, เปโดร เด บัลดิเบีย, ฟรันซิสโก เด โอเรยานา และบัสโก นุญเญซ เด บัลโบอา ต่างเกิดในแคว้นนี้ เมืองในทวีปอเมริกาหลายเมืองตั้งชื่อตามบ้านเกิดของพวกเขาเหล่านั้น เช่น เมริดา เป็นชื่อของเมืองศูนย์กลางการบริหารของแคว้นและยังเป็นชื่อเมืองสำคัญของประเทศเม็กซิโกและประเทศเวเนซุเอลาอีกด้วย, เมเดยิน เมืองเล็ก ๆ ของแคว้นได้กลายเป็นชื่อเมืองใหญ่อันดับ 2 ของประเทศโคลอมเบีย, แอลบูเคอร์คีซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐนิวเม็กซิโกเพี้ยนมาจากชื่อเมืองอัลบูร์เกร์เกในแคว้นนี้เช่นกัน เปโดร เด บัลดิเบีย ได้ตั้งเมืองขึ้นหลายแห่งในประเทศชิลีโดยใช้ชื่อตามชื่อเมืองเล็ก ๆ หลายแห่งของแคว้นนี้ เช่น บัลดิเบียและลาเซเรนา กรุงซานเตียโก เมืองหลวงของชิลีก็ได้รับการจัดตั้งขึ้นครั้งแรกในชื่อ "ซานเตียโกเดนูเอบาเอซเตรมาดูรา" (*Santiago de Nueva Extremadura* - ซานเตียโกแห่งเอซเตรมาดูราใหม่)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 


เอซเตรมาดูรา
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2526
อำเภอหนองหญ้าปล้อง

**หนองหญ้าปล้อง** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเพชรบุรี โดยเป็นอำเภอขนาดใหญ่ครอบคลุมพื้นที่ทางตอนเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด นับเป็น 1 ใน 2 อำเภอของจังหวัดที่มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศพม่า

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอหนองหญ้าปล้องมีอาณาเขตติดต่อกับเขตปกครองใกล้เคียง ดังนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอบ้านคาและอำเภอปากท่อ (จังหวัดราชบุรี)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอเขาย้อยและอำเภอบ้านลาด
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอแก่งกระจาน 
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับภาคตะนาวศรี (ประเทศพม่า)

## ประวัติ
อำเภอหนองหญ้าปล้องเดิมมีฐานะเป็นกิ่งอำเภอเป็นมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2515 โดยการแยกพื้นที่การปกครองบางตำบลในอำเภอเขาย้อย และมีประกาศจากกระทรวงมหาดไทยจัดตั้งเป็น **กิ่งอำเภอหนองหญ้าปล้อง** เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2515 โดยขึ้นอยู่กับการปกครองของอำเภอเขาย้อย ต่อมาจึงได้รับการยกฐานะเป็น **อำเภอหนองหญ้าปล้อง** เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2533

* วันที่ 4 กรกฎาคม 2515 แยกพื้นที่ตำบลหนองหญ้าปล้อง ตำบลยางน้ำกลัดเหนือ และตำบลยางน้ำกลัดใต้ อำเภอเขาย้อย มาจัดตั้งเป็น **กิ่งอำเภอหนองหญ้าปล้อง** และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอเขาย้อย
* วันที่ 25 พฤศจิกายน 2523 ตั้งที่ทำการไปรษณีย์โทรเลขหนองหญ้าปล้อง ในท้องที่กิ่งอำเภอหนองหญ้าปล้อง อำเภอเขาย้อย
* วันที่ 31 สิงหาคม 2531 ตั้งตำบลท่าตะคร้อ แยกออกจากตำบลหนองหญ้าปล้อง
* วันที่ 21 พฤษภาคม 2533 ยกฐานะกิ่งอำเภอหนองหญ้าปล้อง อำเภอเขาย้อย ขึ้นเป็น **อำเภอหนองหญ้าปล้อง**

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอหนองหญ้าปล้องแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 31 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอหนองหญ้าปล้องประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลหนองหญ้าปล้อง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหญ้าปล้องทั้งตำบล
* **[[องค์การบริหารส่วนตำบลยางน้ำกลัดใต้]]** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางน้ำกลัดเหนือและตำบลยางน้ำกลัดใต้ทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลท่าตะคร้อ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าตะคร้อทั้งตำบล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* สำนักงานเกษตรอำเภอหนองหญ้าปล้อง จังหวัดเพชรบุรี 

หนองหญ้าปล้อง
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–พม่า
เรื่องวุ่น ๆ กับสาวใช้ไฮเทค

**เรื่องวุ่น ๆ กับสาวใช้ไฮเทค** เป็นการ์ตูนไทยแนวตลก-รัก-วิทยาศาสตร์ที่ลงเป็นรายปักษ์ ของ ITTO-CHAN (นามปากกา) และ MAYRI (Mayrina von Excel) (นามปากกา) ลงตีพิมพ์ในนิตยสาร PEACH ซึ่งเป็นนิตยสารการ์ตูนแนวผู้หญิงของสำนักพิมพ์บงกช พับลิชชิ่ง ซึ่งปัจจุบันยังคงลงตีพิมพ์อยู่

## เนื้อเรื่อง
เนื้อหาหลัก กล่าวถึงเรื่องราววุ่นๆของ"โย" เด็กหนุ่มมัธยมปลายที่ต้องมาใช้ชีวิตกับ"เกี๊ยว" หุ่นยนต์รูปแบบผู้หญิงที่ทำหน้าที่เสมือนแม่บ้าน ถูกสร้างโดย "ดร.เจ" ที่เป็นปู่ของตนเอง และ 2 พี่น้องเพื่อนบ้าน "ไอริน กับ รันดา"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การ์ตูนไทย
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนไทย
อำเภอแก่งกระจาน

**แก่งกระจาน** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเพชรบุรี ซึ่งมีพื้นที่อาณาเขตมากที่สุดของจังหวัดเพชรบุรี และมีอุทยานที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทยคือ อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของป่าตะวันตก มีเขาสูงสุดในอุทยานคือ เขางะงันนิยวกตอง สูง 1,507 เมตร ซึ่งเป็นเขาในป่าลึกคนเข้าถึงน้อย และค่อนข้างยากลำบากมากในการเดินทางขึ้นไป

## ประวัติ
ท้องที่อำเภอแก่งกระจานเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอท่ายาง ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองอำเภอท่ายาง ออกมาตั้งเป็น **กิ่งอำเภอแก่งกระจาน** ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2530 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 7 มกราคม ปีถัดมา

และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอแก่งกระจาน อำเภอท่ายาง ขึ้นเป็น **อำเภอแก่งกระจาน** ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2536 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 3 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน

* วันที่ 16 สิงหาคม 2520 ตั้งตำบลแก่งกระจาน แยกออกจากตำบลสองพี่น้อง
* วันที่ 28 มีนาคม 2521 ตั้งตำบลวังจันทร์ แยกออกจากตำบลวังไคร้
* วันที่ 7 มกราคม 2531 แยกพื้นที่ตำบลแก่งกระจาน ตำบลสองพี่น้อง และตำบลวังจันทร์ อำเภอท่ายาง มาตั้งเป็น **กิ่งอำเภอแก่งกระจาน** และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอท่ายาง
* วันที่ 27 ธันวาคม 2531 ตั้งตำบลป่าเด็ง แยกออกจากตำบลสองพี่น้อง
* วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2533 ตั้งที่ทำการไปรษณีย์โทรเลขแก่งกระจาน ในท้องที่กิ่งอำเภอแก่งกระจาน อำเภอท่ายาง
* วันที่ 29 ตุลาคม 2534 โอนพื้นที่หมู่ 10 บ้านห้วยไผ่ (ในขณะนั้น) ของตำบลกลัดหลวง อำเภอท่ายาง มาขึ้นกับตำบลสองพี่น้อง กิ่งอำเภอแก่งกระจาน
* วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2535 กำหนดเขตตำบลสองพี่น้อง กิ่งอำเภอแก่งกระจาน โดยตัดหมู่ที่ 10 เดิมของตำบลกลัดหลวง อำเภอท่ายาง มาขึ้นกับตำบลสองพี่น้อง กิ่งอำเภอแก่งกระจาน และกำหนดให้เป็นพื้นที่หมู่ 11 บ้านห้วยไผ่ ตำบลสองพี่น้อง กิ่งอำเภอแก่งกระจาน
* วันที่ 9 ตุลาคม 2535 ตั้งตำบลพุสวรรค์ แยกออกจากตำบลวังจันทร์
* วันที่ 17 กันยายน 2536 ตั้งตำบลห้วยแม่เพรียง แยกออกจากตำบลสองพี่น้อง
* วันที่ 3 พฤศจิกายน 2536 ยกฐานะกิ่งอำเภอแก่งกระจาน อำเภอท่ายาง ขึ้นเป็น **อำเภอแก่งกระจาน**

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอแก่งกระจานมีพื้นที่รับผิดชอบประมาณ 2,500.478 ตารางกิโลเมตรหรือประมาณ 1,562,799  ไร่ ซึ่งเป็นอำเภอที่มีพื้นที่มากที่สุดของจังหวัดเพชรบุรี โดยคิดเป็นร้อยละ 40 ของพื้นที่จังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอหนองหญ้าปล้อง
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอบ้านลาดและอำเภอท่ายาง
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอหัวหิน (จังหวัดประจวบคีรีขันธ์)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับภาคตะนาวศรี (ประเทศพม่า)

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอแก่งกระจานแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 52 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอแก่งกระจานประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
* **องค์การบริหารส่วนตำบลแก่งกระจาน** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแก่งกระจานทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลสองพี่น้อง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสองพี่น้องทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังจันทร์ทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลป่าเด็ง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าเด็งทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลพุสวรรค์** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพุสวรรค์ทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยแม่เพรียง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยแม่เพรียงทั้งตำบล
## อ้างอิง


แก่งกระจาน
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–พม่า
อุลตร้าแมน A

**ยอดมนุษย์ อุลตร้าแมนเอซ** () เป็นทีวีซีรีส์ชุดที่ 4 ของทีวีซีรีส์อุลตร้าซีรีส์ โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับ "เซย์จิ โฮคุโตะ" และ "ยูโกะ มินามิ" ที่สละชีวิตตัวเอง เพื่อช่วยเหลือเด็ก ๆ จนเสียชีวิตจากการจู่โจมของสัตว์อสูรเวโรครอน ซึ่งเป็นแผนการร้ายของมนุษย์ต่างมิติ ยะพูล พี่น้องอุลตร้าจึงมอบวิญญานของอุลตร้าแมนเอช ผู้พิทักษ์จากดาวอุลตร้าไว้ที่พวกเขาทั้งสองเพื่อคืนชีวิตให้ โดยการแปลงร่างของทั้งสองจะเป็นการกระโดดตีลังกากลางอากาศ แล้วนำแหวน "อุลตร้าริง" ที่อยู่ที่นิ้วของทั้งสองคน ประสานกันกลางอากาศ เรียกว่า "อุลตร้าทัช" ในครึ่งเรื่องหลัง ยูโกะถูกเรียกตัวกลับดวงจันทร์ในฐานะเจ้าหญิง การแปลงร่างจะเปลี่ยนเป็นโฮคุโตะนำอุลตร้าริงที่สวมมือทั้งสองข้างชนกัน ยอดมนุษย์ อุลตร้าแมน เอซ มีเวลาในการต่อสู้ทั้งหมด 3 นาที ทั้งสองยังเป็นเจ้าหน้าที่ในหน่วยกองกำลังพิทักษ์ในซีรีส์นี้ใช้ชื่อ **TAC** (**T**errible monster **A**ttack **C**rew) มีจำนวนตอนทั้งหมด 52 ตอน

อุลตร้าแมน เอซ มีชื่อเรียกแรก ๆ ว่า **อุลตร้า เอ** (Ultra A) โดยย่อมาจากคำว่า **เอซ** (Ace) นั่นเอง 
สำหรับในประเทศไทยได้ลิขสิทธ์พากย์โดยไรท์พิคเจอร์นำทีมโดย นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์ หรือ น้าต๋อยเซมเบ้ แต่ต่อมาลิขสิทธิ์ในการจัดจำหน่ายกลายเป็นของไทก้า

## ลักษณะสำคัญ
อุลตร้าแมนเอซ เป็นอุลตร้าแมนที่มีลักษณะแตกต่างจากพี่น้องอุลตร้าแมนคนอื่น ๆ มากที่สุด ตั้งแต่ลักษณะของใบหน้า ที่มีส่วนของศีรษะคล้ายสวมมงกุฎคาด มีส่วนของใบหูขนาดใหญ่มีรูวงกลมขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นที่ติดตั้งของปุ่มพลังงานกลางหน้าผาก ดวงตามีขอบดวงตาที่ชัดเจน ลวดลายบนลำตัวก็มีลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวด้วย ด้วยลักษณะที่แตกต่างจากพี่น้องอุลตร้าคนอื่นนี้เอง ทำให้อุลตร้าแมนเอชเป็นขวัญใจของแฟนอุลตร้าแมนมากมาย ไม่แพ้อุลตร้าแมนคนอื่น ๆ เลย นอกจากนี้เอซยังเป็นอุลตร้าแมนที่ได้รับการช่วยเหลือ และร่วมต่อสู้กับพี่น้องอุลตร้าคนอื่น ๆ มากที่สุด
:เอซมีสไตล์การต่อสู้ที่เน้นวิชาลำแสง และ ถนัดการใช้อาวุธประเภทดาบ

## ประวัติ
โฮคุโตะ เซย์จิ และมินามิ ยูโกะ สองหนุ่มสาวผู้กล้าหาญสละชีวิตตัวเอง เพื่อช่วยเหลือเด็ก ๆ จนเสียชีวิตจากการจู่โจมของสัตว์อสูรเวโรครอน พี่น้องอุลตร้าจึงมอบวิญญานของอุลตร้าแมนเอช ผู้พิทักษ์จากดาวอุลตร้าไว้ที่พวกเขาทั้งสอง เมื่อสัตว์อสูรของมนุษย์ดาวยะพูลอาละวาดเมื่อใด พวกเขาจะประสานแหวน อุลตร้าริง เพื่อแปลงร่างเป็นอุลตร้าแมนเอชมาต่อสู้ ภายหลัง มินามิ ยูโกะ ต้องกลับดวงจันทร์ในฐานะเจ้าหญิง จึงเหลือเพียง โฮคุโตะ เซย์จิ แปลงร่างเพียงตัวคนเดียว

## ข้อมูลจำเพาะ
:ความสูง : 40 เมตร
:น้ำหนัก : 45,000 ตัน
:อายุ : 15,000 ปี
:ดาวบ้านเกิด : ดาวอุลตร้า นครแห่งแสง เนบิวล่า M78
:ร่างมนุษย์ : โฮคุโตะ เซย์จิ และ มินามิ ยูโกะ สมาชิกหน่วย TAC
:อุปกรณ์การแปลงร่าง : แหวนอุลตร้าริง (Ultra Ring)
:มาโลกครั้งแรก : ค.ศ 1972
:การป้องกัน : อุลตร้านีโอแบริเออร์
:ความเร็วในการบิน : 20 มัค
:ความเร็วในการเคลื่อนที่ในน้ำ : 80 น็อต
:อาวุธ และท่าไม้ตาย : ลำแสงเมทาเลี่ยม , พั้นช์เลเซอร์ , แฟลชแฮนด์ , ไทเมอร์ช๊อต , อุลตร้ากิโยติน , สเปซ Q , เอซเบลด

## รายชื่อตอน

หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ในอดีต
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสิ่งมีชีวิตนอกโลก
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นลูกบุญธรรม
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโรที่เป็นสิ่งมีชีวิตนอกโลก
อ
อุลตร้าแมนทาโร่

**ยอดมนุษย์ อุลตร้าแมนทาโร่** () เป็นทีวีซีรีส์ชุดที่ 5 ของทีวีซีรีส์อุลตร้าซีรีส์ โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับ "ฮิงาชิ โคทาโร่" นักมวยมืออาชีพที่สละชีวิตตัวเองช่วยเหลือเด็กจนเสียชีวิตจากการทำลายเมืองของสัตว์ประหลาด เจ้าแม่อุลตร้าได้มอบวิญญาณของอุลตร้าแมนทาโร่เพื่อคืนชีพให้กับ ฮิงาชิ โคทาโร่ ในที่สุด และมีอุปกรณ์แปลงร่างที่เรียกว่า "อุลตร้าแบดจ์" การแปลงร่างโคทาโร่จะดึงเข็มกลัดออกมาจากไหล่ซ้ายจรดหน้าผาก นำมาชูขึ้นเหนือหัวและตะโกนว่า "ทาโร่" โดยอุลตร้าแมนทาโร่นั้นเป็นลูกชายของเจ้าพ่ออุลตร้ากับเจ้าแม่อุลตร้า ส่วนสาเหตุที่อุลตร้าแมนทาโร่มีรูปร่างคล้ายกับอุลตร้าเซเว่นก็เพราะอุลตร้าเซเว่นเป็นลูกของพี่สาวเจ้าแม่อุลตร้านั่นเอง และอุลตร้าแมนทาโร่เองมักจะได้รับการฝึกฝนช่วยเหลือและรักษาจากพี่น้องอุลตร้าและพ่อแม่ของเค้าค่อนข้างบ่อย อุลตร้าแมนทาโร่ตอนเด็กยังปรากฏอยู่ในเรื่อง Ultraman Monogatari (Ultaman story) อุลตร้าแมนทาโร่ มีเวลาในการปราบสัตว์ประหลาดจากนอกโลกขนาดยักษ์ 4 นาที มีท่าไม้ตายชื่อ "อุลตร้าไดนาไมท์" ที่สามารถระเบิดร่างตัวเองใช้ฆ่าสัตว์ประหลาดได้ แต่สามารถรวมร่างกันใหม่หลังจากนั้น และโคทาโร่ยังได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของหน่วยกองกำลังพิทักษ์ในซีรีส์นี้ใช้ชื่อ **ZAT** (**Z**ariba of **A**ll **T**errestrial) มีจำนวนตอนทั้งหมด 53 ตอน

## ลักษณะสำคัญ
อุลตร้าแมนทาโร่ ลักษณะโดยทั่วไปดูคล้ายอุลตร้าเซเว่น มีลำตัวสีแดงลวดลายเป็นสีเงิน มีหงอนขนาดใหญ่บนศีรษะของเขาเหนือหูทั้งสองข้าง และมีปุ่มพลังงานที่หน้าผาก อุลตร้าแมนทาโร่ไม่มีเกราะหนาบริเวณหน้าอก และหัวไหล่แบบเซเว่น แต่มีปุ่มคัลเลอร์ไทเมอร์กลางหน้าอก และปุ่มพลังงานสีทองขนาดเล็กเรียงเป็นระเบียบตามแนวแผงหน้าอกแทน

## ประวัติ
อุลตร้าแมนทาโร่เป็นลูกชายแท้ๆของเจ้าพ่ออุลตร้าและเจ้าแม่อุลตร้า ได้รับเลือกให้เป็นผู้พิทักษ์โลกต่อจากอุลตร้าแมนเอช เพื่อฝึกฝนการเป็นนักสู้อุลตร้าแมนที่แท้จริง เจ้าแม่อุลตร้ามอบวิญญานของอุลตร้าแมนทาโร่ไว้ที่ฮิงาชิ โคทาโร่ ชายหนุ่มผู้สละชีวิตเด็กน้อยให้รอดพ้นจากการทำลายเมืองของสัตว์ประหลาด เมื่อภารกิจบนโลกเสร็จสิ้น อุลตร้าแมนทาโร่ได้รับการยอมรับจากพี่น้องอุลตร้าแมนให้เป็นนักสู้อุลตร้าที่สมบูรณ์ เป็นกำลังสำคัญของกองกำลังป้องกันอวกาศแห่งดาวอุลตร้านับแต่นั้นมา เมบิอุสที่มาประจำการบนโลกในเวลาต่อมาทาโร่ก็เป็นผู้ฝึกสอนเขาเช่นกัน
และในภาค อุลตร้ากาแล็คซี่แบทเทิ่ล ทาโร่ดำรงตำแหน่งเป็นอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนฝึกสอนนับรบอุลตร้า

## ข้อมูลจำเพาะ
:ความสูง : 53 เมตร
:น้ำหนัก : 55,000 ตัน
:อายุ : 12,000 ปี
:ความเร็วในการบิน : 20 มัค
:ความเร็วในการเคลื่อนที่ในน้ำ : 160 น็อต
:พลังกระโดด : 600 เมตร
:ดาวบ้านเกิด : ดาวอุลตร้า นครแห่งแสง เนบิวล่า M78
:ตำแหน่ง : หัวหน้ากองกำลังย่อยของหน่วยพิทักษ์อวกาศ,อาจารย์ฝึกสอนวิชาการต่อสู้ของหน่วยพิทักษ์อวกาศ
:อาวุธ&ท่าไม้ตาย : ลำแสงสโตเรี่ยม,อุลตร้าไดนาไมท์,คิงเบรชเล็ท,สวอลโลว์คิ๊ก,ชู้ตติ้งบีม,อุลตร้าฟรีช,บูลเลเซอร์ 
:การป้องกัน : ทาโร่แบริเออร์
:มาโลกครั้งแรก : ค.ศ 1973
:อุปกรณ์การแปลงร่าง : อุลตร้าแบดจ์ (Ultra Badge)
:ร่างมนุษย์ : ฮิงาชิ โคทาโร่ สมาชิกหน่วย ZAT

## รายชื่อตอน

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เพลงประกอบละคร
* เว็บไซด์Ultramanmonsterfiles

หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ในอดีต
ท
อำเภอท่าสองยาง

**ท่าสองยาง** เป็นอำเภอในจังหวัดตาก ติดชายแดนประเทศพม่า ริมแม่น้ำเมย พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าเขาสูงตามแนวทิวเขาถนนธงชัย ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทยพื้นราบ ประกอบอาชีพทำไร่ ระยะทางจากอำเภอแม่สอดถึงอำเภอท่าสองยาง ประมาณ 84 กิโลเมตร รวมระยะทางจากตัวอำเภอเมืองตากถึงอำเภอท่าสองยางประมาณ 169 กิโลเมตร

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอท่าสองยางตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอสบเมย (จังหวัดแม่ฮ่องสอน)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอสบเมย (จังหวัดแม่ฮ่องสอน) และอำเภออมก๋อย (จังหวัดเชียงใหม่)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอแม่ระมาด
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับรัฐกะเหรี่ยง (ประเทศพม่า)

## ประวัติ
อำเภอท่าสองยางเดิมมีฐานะเป็น **กิ่งอำเภอท่าสองยาง** ขึ้นอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2491 ได้โอนมาขึ้นกับอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก และเมื่อปี พ.ศ. 2494 กิ่งอำเภอแม่ระมาด (ซึ่งขณะนั้นขึ้นกับอำเภอแม่สอดเช่นกัน) ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอ กิ่งอำเภอท่าสองยางจึงโอนไปขึ้นอยู่กับอำเภอแม่ระมาด และต่อมาจึงได้ยกฐานะขึ้นเป็น **อำเภอท่าสองยาง** เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 จนปัจจุบัน

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอท่าสองยางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 67 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอท่าสองยางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลแม่ต้าน** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแม่ต้าน
* **องค์การบริหารส่วนตำบลท่าสองยาง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าสองยางทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลแม่ต้าน** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่ต้าน (นอกเขตเทศบาลตำบลแม่ต้าน)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลแม่สอง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่สองทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลแม่หละ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่หละทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลแม่วะหลวง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่วะหลวงทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลแม่อุสุ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่อุสุทั้งตำบล

## อ้างอิง

* ท่าสองยาง 
* ประวัติอำเภอท่าสองยาง 


ท่าสองยาง
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–พม่า
อาลแบร์ แฟร์

**อาลแบร์ แฟร์** () เกิดเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2481 ณ เมืองการ์กาซอน ประเทศฝรั่งเศส เขาเป็นหนึ่งในนักฟิสิกส์ที่ค้นพบปรากฏการณ์ความต้านทานแม่เหล็กอย่างใหญ่ (Giant magnetoresistive effect) อันเป็นผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงขนานใหญ่ในการสร้างฮาร์ดดิสก์ความจุระดับจิกะไบต์ ปัจจุบันเขาเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยปารี-ซูด ในออร์แซ และเป็นผู้อำนวยการวิทยาศาสตร์ของห้องวิจัยร่วมทางฟิสิกส์ (*Unité mixte de physique*) ระหว่างศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์แห่งชาติ (ฝรั่งเศส) กับกลุ่มเธเลส (Thales Group)  เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ในปี 2550 ร่วมกับเพเทอร์ กรืนแบร์ค นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน

## การศึกษา
แฟร์จบจาก École normale supérieure ในกรุงปารีส ในปี 2505 เขาได้รับปริญญามหาบัณฑิตในปี 2506 จากมหาวิทยาลัยปารีส และปริญญาดุษฎีบัณฑิตในปี 2513 จากมหาวิทยาลัยปารี-ซูด

## งานวิจัย
ในปี 2531 เขาได้ค้นพบปรากฏการณ์ความต้านทานแม่เหล็กอย่างใหญ่ (Giant magnetoresistive effect ชื่อย่อ GMR) ในชั้นที่ซ้อนกันของเหล็กและโครเมียม ซึ่งได้ถูกจดจำไว้ในฐานะเป็นการกำเนิดขึ้นของสปินทรอนิกส์ ทั้งนี้ ปรากฏการณ์ความต้านทานแม่เหล็กอย่างใหญ่ได้รับการค้นพบขึ้นต่างหากในช่วงเวลาเดียวกันโดยนักวิจัยชาวเยอรมัน ชื่อ เพเทอร์ กรืนแบร์ค จากศูนย์วิจัยยือลิช อนึ่ง อาลแบร์ แฟร์ ได้มีส่วนในงานวิจัยด้านสปินทรอนิกส์มาตั้งแต่ปี 2531 จนกระทั่งปัจจุบัน

## รางวัล
* รางวัลระหว่างประเทศ สำหรับ วัสดุใหม่ ของ สมาคมฟิสิกส์อเมริกัน ปี 2537
* Grand prix de physique Jean Ricard of the French Physical Society ปี 2537 
* รางวัลสภาพแม่เหล็ก จาก สหภาพระหว่างประเทศ ของ ฟิสิกส์บริสุทธิ์ และ ประยุกต์ (IUPAP) ปี 2537 
* รางวัล ฮิวเล็ตต์-เพคคาร์ด ยูโรฟิสิกส์ โดย สมาคมฟิสิกส์ชาวยุโรป ปี 2540
* รางวัลเหรียญทอง จาก ศูนย์วิจัยวิทยาศาสตร์แห่งชาติ (ฝรั่งเศส) ปี 2546
* ได้รับเลือกให้เข้าสมาคมวิชาการวิทยาศาสตร์ฝรั่งเศส ในปี 2547
* รางวัล วูลฟ์ สาขาฟิสิกส์ ปี 2549/2550
* รางวัล ญี่ปุ่น ปี 2550
* รางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ปี 2550 ร่วมกับเพเทอร์ กรืนแบร์ค "สำหรับการค้นพบปรากฏการณ์ความต้านทานแม่เหล็กอย่างใหญ่ ของพวกเขา" 

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
*ความต้านทานแม่เหล็ก อย่างใหญ่ ของ (001)Fe/(001)Cr ข่ายผลึกซับซ้อนเชิงแม่เหล็ก, Phys. Rev. Lett. 61, 2472, 1988 (งานตีพิมพ์ต้นฉบับ)
*โฮมเพจของ เฟิรต์ ที่ CNRS

หมวดหมู่:นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลญี่ปุ่นสาขาฟิสิกส์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์
หมวดหมู่:ชาวฝรั่งเศสผู้ได้รับรางวัลโนเบล
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดโอด
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากเอกอลนอร์มาลซูว์เปรีเยอร์
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยปารีส
ภาษาแอราเมอิกใหม่โบห์ตัน

**ภาษาแอราเมอิกใหม่โบห์ตัน** เป็นภาษาแอราเมอิกหรือภาษาซีเรียคยุคใหม่ เริ่มแรกใช้พูดในที่ราบโบห์ตัน จังหวัดเซอร์นัก (Şırnak) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกี แต่ปัจจุบันส่วนใหญ่ใช้พูดในจอร์เจีย 
 
ก่อนสงครามโลกครั้งที่ 1 มีผู้พูดภาษานี้ 30,000 คน ในที่ราบโบห์ตัน ส่วนใหญ่เป็นชาวคริสต์นิกายอัสซีเรียที่ใช้สำเนียงเหนือของภาษาแอราเมอิกใหม่คัลเดีย แต่มีลักษณะอนุรักษนิยมมากกว่าสำเนียงมาตรฐานอัลควอช ความสับสนอลหม่านในตุรกีตะวันออกหลังสงคราม ทำให้ชาวคริสต์ต้องอพยพออกไป ชาวคริสต์ในโบห์ตันอพยพไปอยู่ในจอร์เจียที่ห่างออกไป 530 กม. ผู้พูดภาษานี้ส่วนใหญ่อายุมากกว่า 60 ปี ชนรุ่นใหม่ใช้ภาษารัสเซียหรือภาษาจอร์เจียแทน

แอราเมอิกใหม่โบห์ตัน
ภาษาซูริท

**ภาษาซูริท** หรือ **ภาษาแอราเมอิกใหม่แคลเดีย** เป็นภาษาแอราเมอิกตะวันออกหรือภาษาซีรีแอก ยุคใหม่ต่างจากภาษาแคลเดียที่เป็นภาษาแอราเมอิกยุคเก่าที่ใช้พูดใสมัยราชวงศ์แคลเดียแห่งบาบิโลน เริ่มแรกใช้พูดในที่ราบโมซุลทางตอนเหนือของอิรัก ผู้พูดภาษานี้ส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิกแคลเดีย 

## จุดกำเนิด ประวัติ และการใช้ในปัจจุบัน

เริ่มแรกภาษานี้ใช้พูดในอิรักและอาเซอร์ไบจานโดยชาวคริสต์และชาวยิวจะใช้สำเนียงต่างกัน สำเนียงของชาวคริสต์จะได้รับอิทธิพลจากภาษาซีรีแอกที่เป็นภาษาทางศาสนาและมักจะถูกเรียกว่า  Soureth หรือ Syriac ในภาษาอาหรับแบบอิรักเรียกภาษาแอราเมอิกใหม่แคลเดียว่า فلّيحي, หรือ Fallîħî 

ภาษานี้เป็นภาษาในที่ราบโมซุลและเคอร์ดิสถานของอิรักในพุทธศตวรรษที่ 21 ชาวคริสต์ในบริเวณนี้นับถือนิกายอัสซีเรียตะวันออก เมื่อเกิดความแตกแยกขึ้นภายในนิกาย ชาวคริสต์ในบริเวณนี้เลือกติดต่อกับนิกายโรมันคาทอลิกและกลายเป็นนิกายคาทอลิกแคลเดีย ผู้พูดภาษานี้จะเข้าใจสำเนียงตะวันตกของภาษาแอราเมอิกใหม่อัสซีเรียและและภาษาลิซานา เดนี ของชาวยิวได้ ภาษานี้เขียนด้วยอักษรซีรีแอก แบบ Madenhaya ซึ่งเป็นแบบเดียวกับที่ใช้เขียนภาษาซีรีแอกคลาสสิก

ซูริท
ลาร์รี่ บาตาน

**ลาร์รี่ บาร์ตาน** หรือ เฟเดอริโก ลอเรนโซ่ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2471 ที่ เมืองอบูเกย์ จังหวัดบาตาน สถิติการชก 49 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 3) เสมอ 8 แพ้ 8 
## ประวัติ
บาร์ตานขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2493 ชนะคะแนน สตาร์ นาเวน จากนั้น ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493 ชนะคะแนน แทนนี แคมโป ได้แชมป์มาครอง ต่อมาได้ชิงแชมป์ภาคตะวันออกรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ชนะคะแนน ผล พระประแดง ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น บาร์ตานขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ รวมทั้ง ชนะคะแนน เลโอ เอสปีโนซา เมื่อ พ.ศ. 2494 และชนะคะแนน โบนี่ เอสปิโนซา เมื่อ พ.ศ. 2495 ต่อมา ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2495 ชนะคะแนน สปีดี้ คาบาเนลลา ได้แชมป์มาครอง ในปีเดียวกันนั้น บาร์ตานชกชนะคะแนน จำเริญ ทรงกิตรัตน์ที่ ฟิลิปปินส์ ต่อมา บาร์ตานได้ชิงแชมป์ OPBF ที่ว่างในรุ่นเฟเธอร์เวท ชนะคะแนน อากิโยชิ อากานูมะ เมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 ที่ ญี่ปุ่น ป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2496 แพ้น็อค ชิเกจิ กาเนโกะ ยก 4 ที่ ญี่ปุ่น บาร์ตานขึ้นชิงแชมป์เป็นการแก้มือกับกาเนโกะอีกครั้งเมื่อ 28 มกราคม พ.ศ. 2497 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อคไปอีกในยกที่ 5 

บาร์ตานยังคงขึ้นชกมวยสากลอย่างต่อเนื่อง และเคยไปชกชนะที่สหรัฐถึงสามครั้งใน พ.ศ. 2499 – 2500 บาร์ตานได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวทอีกครั้งเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2500 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนลีโอ เอสปีโนซา ไม่ได้แชมป์ บาร์ตานชกมวยสากลจนถึง พ.ศ. 2505 แต่ไม่มีโอกาสชิงแชมป์ใดๆอีก เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 8 กันยายน พ.ศ. 2505 ชนะคะแนน คิด โมจีกา ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นก็แขวนนวมไป

## เกียรติประวัติ
* แชมป์ภาคตะวันออกรุ่นเฟเธอร์เวท
** ชิง 2 ธันวาคม 2493 ชนะคะแนน ผล พระประแดง ที่ ฟิลิปปินส์
* แชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวท 
** ชิง 11 พฤศจิกายน 2495 ชนะคะแนน อากิโยชิ อากานูมะ​ ที่ โอซากะ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 มกราคม 2496  ชนะคะแนน อากิโยชิ อากานูมะ ที่ โตเกียว
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 20 พฤษภาคม 2496 ชนะคะแนน กาเบรียล อิลอร์เด ที่ ฟิลิปปินส์
** เสียแชมป์, 6 ธันวาคม 2496 แพ้น็อค ชิเงจิ คาเนโกะ ยก 4 ที่ โอซากะ
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวท แพ้น็อค ชิเงจิ คาเนโกะ ยก 5 ที่ โตเกียว

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวท
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดบาตาอัน
ประชาธิปก (เครื่องบิน)

**เครื่องบินประชาธิปก** หรือ **เครื่องบินขับไล่แบบ 5** (บ.ข.5) เป็นเครื่องบินขับไล่ที่ออกแบบโดยพันโทหลวงเนรมิตไพชยนต์ (เซี้ยง ศุษิลวรณ์) ผู้บังคับฝูงโรงงานอากาศยานที่ 3 กรมอากาศยาน เมื่อ พ.ศ. 2472  สร้างโดยกองโรงงานกรมอากาศยาน เครื่องต้นแบบใช้ชื่อว่า "เครื่องบินทดลอง 2 ที่นั่ง" (บ.ทล.) ใช้เครื่องยนต์เคอร์ติส 435 แรงม้า  ต่อมาได้ใช้ชื่อว่า "ประชาธิปก" ตามพระนามของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว นับเป็นเครื่องบินรบแบบที่สองที่ออกแบบและสร้างขึ้นโดยคนไทย ถูกใช้ในการทดสอบเปรียบเทียบกับเครื่องบิน  รุ่น C.1 ซึ่งผลมีสมรรถนะไม่แตกต่างกัน

## ประจำการ
;
* กรมอากาศยานกองทัพอากาศทหารบกสยาม

## คุณลักษณะ (เครื่องบินขับไล่ประชาธิปกแบบ 5)

## ดูเพิ่ม
* เครื่องบินบริพัตร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เครื่องบินขับไล่แบบที่ ๕ ประชาธิปก   ( Prachadhipok ) 
* ประวัติ และความเป็นมาของกรมช่างอากาศ 

หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่สัญชาติไทย
หมวดหมู่:เครื่องบินไทย
หมวดหมู่:เครื่องบินทหารไทย
หมวดหมู่:เครื่องบินปีกสองชั้น
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของไทย
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2472
เครื่องบินบริพัตร

thumb|เครื่องบินบริพัตร
**เครื่องบินบริพัตร** หรือ **เครื่องบินทิ้งระเบิดแบบ 2** (บ.ท.2) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดที่ออกแบบโดย พันโท หลวงเวชยันต์รังสฤษฏ์ (มุนี มหาสันทนะ) ผู้รั้งตำแหน่งผู้บังคับฝูงกองโรงงาน กรมอากาศยาน เมื่อ พ.ศ. 2472  สร้างโดยกองโรงงาน กรมอากาศยาน  เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิด 2 ที่นั่ง ปีก 2 ชั้น โครงสร้างทำด้วยด้วยท่อภูราลูแมงและไม้ บุผ้า ใช้เครื่องยนต์จูปิเตอร์ขนาด 400-600 แรงม้า 1 เครื่อง

เครื่องบินแบบนี้ได้ชื่อว่า "บริพัตร" ตามพระนามของจอมพล สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต เสนาบดีกระทรวงกลาโหม นับเป็นเครื่องบินรบแบบแรก ที่ออกแบบและสร้างขึ้นโดยคนไทย

เครื่องบินแบบบริพัตร เคยประจำการอยู่ที่กองบินน้อยที่ 2 ระหว่าง พ.ศ. 2470 - 2483 เคยเดินทางไปเยือนต่างประเทศ 2 ครั้ง ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2472 ที่นิวเดลี ประเทศอินเดีย ตามคำเชิญของรัฐบาลอินเดีย และในปี พ.ศ. 2473 ไปฮานอย ประเทศเวียดนาม เพื่อเจริญสัมพันธไมตรี และนำพวงมาลาไปวางที่อนุสาวรีย์ทหารฝรั่งเศส ที่เสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่ 1

## ประจำการ
;
* กรมอากาศยานกองทัพอากาศทหารบกสยาม

## คุณลักษณะ (ต้นแบบที่ 1 - เครื่องยนต์จูปิเตอร์)

## ดูเพิ่ม
* ประชาธิปก (เครื่องบิน)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เครื่องบินทิ้งระเบิดแบบ ๒ บริพัตร (บ.ท.๒)  Boripatra 
* ประวัติและความเป็นมาของกรมช่างอากาศ 


หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิด
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิดไทย
หมวดหมู่:เครื่องบินไทย
หมวดหมู่:เครื่องบินทหารไทย
หมวดหมู่:เครื่องบินปีกสองชั้น
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของไทย
หมวดหมู่:กองทัพอากาศไทย
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2470
อำเภอพบพระ

**พบพระ** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดตาก เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลช่องแคบ อำเภอแม่สอด อำเภอพบพระเป็นอำเภอที่เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำเมย ภาษาปาเกอญอ(ซูแมโกล) แม่น้ำพรมแดนสายสำคัญระหว่างไทยกับพม่า

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอพบพระตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตปกครองข้างเคียง ดังนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอแม่สอด
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอเมืองตาก อำเภอวังเจ้า และอำเภอคลองลาน (จังหวัดกำแพงเพชร)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภออุ้มผาง และรัฐกะเหรี่ยง (ประเทศพม่า)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับรัฐกะเหรี่ยง (ประเทศพม่า)

## ประวัติ
อำเภอพบพระ เดิมตั้งอยู่ในเขตปกครองของตำบลช่องแคบ อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก จากคำบอกเล่าของนายสูน อดีตผู้ใหญ่บ้านคนที่สองของบ้านเพอะพะ ทราบว่าคำว่า “พบพระ” เป็นคำที่เพี้ยนมาจากคำว่า “เพอะพะ” โดยเล่ารายละเอียดว่า เมื่อตนเองอายุประมาณ 12 ปี บิดาพร้อมญาติ พี่น้องจากบ้านแม่ตาว อำเภอแม่สอด จำนวน 4 ครอบครัว ได้มาตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณที่เป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลพบพระ ในปัจจุบัน ซึ่งในอดีตท้องที่นี้มีความอุดมสมบูรณ์มาก มีลักษณะพื้นที่เป็น ป่าหวาย ป่าเตย และป่าแขม มีบริเวณแหล่งน้ำผุดหลายแห่งทั่วบริเวณ ทำให้มีน้ำท่วมขังและเฉอะแฉะ จึงเรียกบริเวณนี้ว่า “เพอะพะ” ซึ่งเป็นภาษาพื้นเมืองภาคเหนือ แปลว่า บริเวณที่มีน้ำขังเป็นแอ่งกระจัดกระจายเปรอะเฉอะแฉะไปทั่วนั้น

เนื่องจากตำบลพบพระมีพื้นที่กว้างขวาง มีอุปสรรคต่อการปกครองดูแลราษฎรที่อยู่ในพื้นที่ห่างไกล และการบริหารจัดการพื้นที่ของหน่วยงานราชการต่าง ๆ เป็นไปด้วยความยากลำบาก โดยเฉพาะพื้นที่ตำบลช่องแคบและตำบลพบพระ ที่มีผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์แทรกซึมอยู่ทั่วพื้นที่จึงได้ขอแยกตำบลคีรีราษฎร์เป็นออกจากตำบลช่องแคบอีกตำบลหนึ่ง และได้ขอเสนอตั้งกิ่งอำเภอใหม่ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2520 ได้มีการตั้งกิ่งอำเภอใหม่ เรียกว่า “กิ่งอำเภอพบพระ” มี 3 ตำบล ประกอบด้วยตำบลพบพระ ตำบลช่องแคบ และตำบลคีรีราษฎร์ และเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 2530 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศให้  “กิ่งอำเภอพบพระ” ตั้งเป็นอำเภอพบพระ

* วันที่ 31 มีนาคม 2507 ตั้งตำบลพบพระ แยกออกจากตำบลช่องแคบ
* วันที่ 1 กรกฎาคม 2512 ตั้งตำบลคีรีราษฎร์ แยกออกจากตำบลช่องแคบ
* วันที่ 29 มีนาคม 2520 แยกพื้นที่ตำบลพบพระ ตำบลช่องแคบ และตำบลคีรีราษฎร์ อำเภอแม่สอด มาจัดตั้งเป็น **กิ่งอำเภอพบพระ** และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอแม่สอด
* วันที่ 5 เมษายน 2526 จัดตั้งสุขาภิบาลพบพระ ในท้องที่บางส่วนของตำบลพบพระ
* วันที่ 16 สิงหาคม 2526 ตั้งตำบลวาเล่ย์ แยกออกจากตำบลพบพระ
* วันที่ 12 สิงหาคม 2530 ยกฐานะกิ่งอำเภอพบพระ อำเภอแม่สอด เป็น **อำเภอพบพระ**
* วันที่ 27 ตุลาคม 2536 ตั้งตำบลรวมไทยพัฒนา แยกออกจากตำบลช่องแคบ และตำบลพบพระ
* วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลพบพระ เป็นเทศบาลตำบลพบพระ ด้วยผลของกฎหมาย

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอพบพระแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 52 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอพบพระประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลพบพระ** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลพบพระ
* **องค์การบริหารส่วนตำบลพบพระ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพบพระ (นอกเขตเทศบาลตำบลพบพระ)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลช่องแคบ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช่องแคบทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลคีรีราษฎร์** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคีรีราษฎร์ทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลวาเล่ย์** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวาเล่ย์ทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลรวมไทยพัฒนา  ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลรวมไทยพัฒนาทั้งตำบล

## อ้างอิง

พบพระ
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–พม่า
จิตรวดี จุลานนท์

พันเอกหญิง ท่านผู้หญิง **จิตรวดี จุลานนท์** (เกิด 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492) คู่สมรสพลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ อดีตนายกรัฐมนตรีไทยคนที่ 24 และประธานองคมนตรีในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลปัจจุบัน

## ประวัติ
พันเอกหญิง ท่านผู้หญิง**จิตรวดี  จุลานนท์** (สกุลเดิม: สันทัดเวช; เกิด: 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492) เป็นธิดาของพลตรี อุดม สันทัดเวช และสำอางค์โฉม สันทัดเวช  ท่านผู้หญิงจิตรวดีสมรสกับพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรีคนที่ 24 ของประเทศไทย ที่มาจากการรัฐประหาร โดยการแต่งตั้งโดยคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข  อดีตผู้บัญชาการทหารบก ผู้บัญชาการทหารสูงสุด และองคมนตรี มีบุตรชาย 2 คน คือ 
# นายสันต์ จุลานนท์ (ข้าว) 
# นายจุล จุลานนท์ (น้ำ)

ท่านผู้หญิง จิตรวดี จุลานนท์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ในพระราชพิธีวันฉัตรมงคล 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ให้ใช้คำนำหน้านามว่า "ท่านผู้หญิง"

## การศึกษา
จบการศึกษาจากโรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ (ม.ศ. 3) และโรงเรียนอัมพรไพศาล (ม.ศ. 5) จากนั้นศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาจนสำเร็จการศึกษาหลักสูตร ศิลปศาสตรบัณฑิต (ภาษาอังกฤษ) จากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

พ.อ.หญิง ท่านผู้หญิง จิตรวดี ได้ชื่อว่ามีความเชี่ยวชาญด้านภาษาอังกฤษเป็นอย่างดี โดยระหว่างรับราชการยังได้เข้าร่วมรับการฝึกอบรม ในหลักสูตรภาษาอังกฤษหลายหลักสูตร เช่น หลักสูตรครูสอนภาษาอังกฤษ หลักสูตรครูสอนภาษาอังกฤษ (ฟื้นฟู) หลักสูตรครูสอนภาษาอังกฤษ (ชั้นสูง) ประเทศสหรัฐอเมริกา หลักสูตร ASLPR ประเทศออสเตรเลีย หลักสูตรชั้นนายร้อย เหล่าสารบรรณ รุ่นที่ 4 และหลักสูตรชั้นนายพัน เหล่าสารบรรณ รุ่นที่ 10

## ยศทหาร
*พันเอกหญิง พ.ศ. 2534

## การทำงาน
เริ่มต้นชีวิตการทำงานที่กองภาษา กรมยุทธศึกษาทหารบก โดยเป็นอาจารย์ผู้ช่วยในปี พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งอาจารย์ในปี พ.ศ. 2525 สอนภาษาอังกฤษให้กับทหารที่ได้รับทุนไปเรียนต่างประเทศ ตามระเบียบของกองทัพบก และเป็นหัวหน้าแผนก เข้ารับการติดยศพันเอกหญิง ในปี พ.ศ. 2534

ปี พ.ศ. 2541 - 2544 ดำรงตำแหน่ง นายกสมาคมแม่บ้านทหารบก เนื่องจาก พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ ผู้เป็นสามีได้ขึ้นดำรงตำแหน่ง ผู้บัญชาการทหารบก และในปี พ.ศ. 2545 - 2546 รับตำแหน่ง นายกสมาคมแม่บ้านกองบัญชาการทหารสูงสุด เนื่องจาก พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ ขึ้นดำรงตำแหน่ง ผู้บัญชาการทหารสูงสุด

นอกจากนี้ยังปฏิบัติภารกิจพิเศษ ช่วยราชการ กอ.รมน.ภาค 2 โดยถวายงานในการรับเสด็จและตามเสด็จ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ระหว่างทรงแปรพระราชฐานภาคตะวันออกเฉียงเหนือ อีกทั้งยังเป็นกรรมการและกำกับดูแลการประกวดผ้าไหมและกิจกรรมอื่น ๆ ของโครงการศิลปาชีพ และโครงการพระราชดำริในพื้นที่ภาคอีสานอีกด้วย

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์
พันเอกหญิง ท่านผู้หญิงจิตรวดี จุลานนท์ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ดังนี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สกุลจุลานนท์
หมวดหมู่:คู่สมรสของนายกรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:ทหารบกชาวไทย
หมวดหมู่:ท่านผู้หญิง
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรมาลา
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์
ภาษาญี่ปุ่นกลางตอนต้น

**ภาษาญี่ปุ่นกลางตอนต้น** () เป็นภาษาญี่ปุ่นที่ใช้ในช่วงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 9 ถึง คริสต์ศตวรรษที่ 12 ตรงกับยุคเฮอัง ภาษาญี่ปุ่นกลางตอนต้นเป็นภาษาที่สืบเนื่องต่อจากภาษาญี่ปุ่นเก่าและพัฒนาเป็นภาษาญี่ปุ่นกลางตอนปลายในเวลาถัดมา บางครั้งอาจเรียกว่า **ภาษาญี่ปุ่นเก่าตอนปลาย (Late Old Japanese)** 

## ประวัติ
ในยุคนี้อักษรมันโยงานะซึ่งเป็นการใช้อักษรจีนแสดงเสียงได้พัฒนารูปร่างให้ง่ายขึ้นกลายเป็นอักษรคานะ (เช่น 安 → あ, 阿 → ア) และยังคงถูกใช้มาจนถึงปัจจุบัน เอกสารและวรรณกรรมจำนวนมากเกิดขึ้นในยุคนี้ มีทั้งแบบที่เขียนด้วยอักษรคานะเพียงอย่างเดียว เช่น ตำนานเก็นจิ () มากูระโนะโซชิ () และแบบที่เขียนด้วยอักษรคานะและอักษรคันจิปนกัน เช่น ตำนานเฮเกะ () คนจากุโมโนงาตาริชู ()

## หน่วยเสียง
รูปแบบพยางค์ในช่วงต้นของยุคภาษาญี่ปุ่นกลางตอนต้นมีดังต่อไปนี้

อักขรวิธีอักษรคานะแบบพิเศษ () ที่ใช้ในยุคภาษาญี่ปุ่นเก่าได้แสดงให้เห็นว่าภาษาญี่ปุ่นเก่ามีเสียงรูปแบบพยางค์มากกว่าในปัจจุบัน และเมื่อเข้าสู่ช่วงต้นยุคภาษาญี่ปุ่นกลาง หน่วยเสียงและรูปแบบพยางค์ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้น เช่น

*(อ้างอิง Frellesvig, 2018)*

# ในช่วงต้นยุคภาษาญี่ปุ่นกลางตอนต้น ได้เกิดการสูญเสียง (sound loss) ในโครงสร้างพยางค์แบบ /Cw-/ กับ /Cy-/ โดยเสียง /w/ และ /y/ ได้หายไป ยกเว้น /kwo/ กับ /gwo/ ซึ่งสูญเสียงตามไปในภายหลัง หลังจากนั้นเสียง /w/ และ /y/ ตำแหน่งต้นพยางค์ก็เกิดการสูญเสียงไปเช่นกัน เช่น　： **/kwopwi/ > /kwopi/ > /kopi/ > /kowi/ > /koi/**
# /p/ เปลี่ยนเป็นเสียง /-w-/ เมื่อปรากฏระหว่างเสียงสระ (intervocalic) เช่น　： **/kapo/ > /kawo/** ก่อนที่เปลี่ยนเป็น /kao/ ตามปรากฏการณ์ในข้อ 1
# เกิดปรากฏการณ์ที่เรียกว่า "เสียงสะดวก" () เช่น รูป テ ของ む： /**yomite/ > /yoNde/** *หรือ* **/youde/**

## ไวยากรณ์

หมวดหมู่:ภาษาญี่ปุ่น

## หมายเหตุ


## อ้างอิง
สีหบัญชร

**สีหบัญชร** หมายถึง หน้าต่างสำหรับพระเจ้าแผ่นดินเสด็จออกให้เฝ้าในโอกาสสำคัญ หรือใช้ในการว่าราชการ หากแปลตามคำแล้วนั้น สีหบัญชร คือหน้าต่างที่มีสัญฐานประดุจกรงเล็บแห่งสิงห์

ในปัจจุบันนั้น สีหบัญชรที่สำคัญมีดังนี้
* สีหบัญชรภายในพระที่นั่งไพศาลทักษิณ  ภายในพระบรมมหาราชวัง  สีหบัญชรบานนี้มีประวัติกล่าวถึงเมื่อครั้งในสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์  พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช  ในช่วงปลายรัชกาล เนื่องจากมีพระอาการประชวร ไม่สามารถที่จะเสด็จออกว่าราชการ ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ได้ จึงใช้พระบัญชร บริเวณมุขกระสันเชื่อมต่อพระที่นั่งไพศาลทักษิณ กับหอพระธาตุมณเฑียรในการออกว่าราชการและให้ข้าราชการนำข้อราชการทูลเกล้าฯ ถวาย
* สีหบัญชรภายในพระที่นั่งสุทไธสวรรยปราสาท พระบรมมหาราชวัง
* สีหบัญชรภายในพระที่นั่งอนันตสมาคม พระราชวังดุสิต

หมวดหมู่:พระบรมมหาราชวัง
หมวดหมู่:พระราชวังดุสิต
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1900

:
:

## อ้างอิง
* คณะกรรมการโอลิมปิกสากล – ตารางสรุปเหรียญโอลิมปิกปี 1900


หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1900
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1896

**สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1896** เป็นรายชื่อของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจัดอันดับตามจำนวนเหรียญที่ได้รับระหว่างโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 ในเอเธนส์ ประเทศกรีซ ตั้งแต่วันที่ 26 ธันวาคม – 11 มกราคม ค.ศ. 1896 มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 241 คน จาก 14 ประเทศ ใน 43 รายการ ใน 9 ชนิดกีฬา

## ตารางสรุปเหรียญ
ด้านล่างนี้เป็นตารางสรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ตามการนับเหรียญของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล อันดับเหล่านี้เรียงตามจำนวนเหรียญทองที่คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติได้รับ จำนวนเหรียญเงินจะถูกพิจารณาเป็นลำดับถัดไป และสุดท้ายเป็นจำนวนเหรียญทองแดง หากเท่ากันทั้งเหรียญทอง เงินและทองแดง จะมีการให้อันดับเท่ากันและจะลงรายการตามตัวอักษรตามรหัสประเทศคณะกรรมการโอลิมปิกสากล แม้คณะกรรมการโอลิมปิกสากลจะให้สารสนเทศข้างต้นนี้ แต่คณะกรรมการฯ เองไม่ได้รับรองหรืออนุมัติระบบจัดอันดับใด ๆ



## อ้างอิง

1896
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ไทรโยค

**ไทรโยค** อาจหมายถึง

* น้ำตกไทรโยค
** น้ำตกไทรโยคน้อย (เขาพัง)
** น้ำตกไทรโยคเล็ก
** น้ำตกไทรโยคใหญ่ (น้ำโจน)
* สถานีรถไฟปัจจุบัน
** สถานีรถไฟวังโพธิ์ (สถานีรถไฟบริเวณตัวอำเภอไทรโยค)
** ที่หยุดรถไฟน้ำตกไทรโยคน้อย
* สถานีรถไฟในอดีต
** สถานีรถไฟน้ำโจน หรือ สถานีรถไฟไทรโยค (น้ำตกไทรโยคใหญ่)
** สถานีรถไฟกิ่งไทรโยค
* อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี
* อุทยานแห่งชาติไทรโยค
* เพลงเขมรไทรโยค
* นิราศไทรโยค
*ไทรโยค พุ่มพันธุ์ม่วง นักมวยไทยและนักมวยสากลอาชีพชาวไทย
สะพานคู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า

**สะพานคู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า** ออกแบบเป็นสะพานคอนกรีตอยู่ด้านเหนือน้ำของสะพานพระนั่งเกล้า มีขนาด 6 ช่องจราจร เชื่อมต่อกับช่องทางหลักของถนนรัตนาธิเบศร์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 302) โดยช่องทางคู่ขนานใช้สะพานเก่า มีความยาวตลอดช่วงสะพานถึง 2 กิโลเมตร ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาและถนนนนทบุรี 1 ความยาวช่วงกลางแม่น้ำของ 2 ตอม่อในแม่น้ำคือ 229 เมตร ซึ่งถือว่าเป็นสะพานคอนกรีตรูปกล่องที่ก่อสร้างด้วยวิธีคานยื่นสมดุล (balanced cantilever) ที่มีช่วงกลางแม่น้ำยาวที่สุดในประเทศไทย สูงกว่าสะพานเดิม 9 เมตร คร่อมสะพานเดิมบริเวณทางลาดลงเล็กน้อย เริ่มก่อสร้างเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2549 แล้วเสร็จเปิดการจราจรตั้งแต่วันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 

## ข้อมูลทั่วไป
* **วันที่ทำการก่อสร้าง :** วันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2549
* **วันเปิดการจราจร :** วันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551
* **บริษัทที่ทำการก่อสร้าง :** บริษัท ยูนิค เอ็นจิเนียริ่ง แอนด์ คอนสตรัคชั่น จำกัด (มหาชน)
* **ราคาค่าก่อสร้าง :** 140,046,155.00 บาท 
* **แบบของสะพาน :** คานยื่นสมดุล
* **ความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง :** 16.40 เมตร
* **ความยาวของสะพาน :** 299.10 เมตร (รวมส่วนที่ข้ามแยกสะพานพระนั่งเกล้า)
* **เชิงลาดสะพานทั้งสองฝั่ง :** 349.50 เมตร
* **รวมความยาวทั้งหมด :** 799.00 เมตร 
* **จำนวนช่องทางจราจร :** 6 ช่องทางจราจร (เข้าเมือง 3; ออกเมือง 3)
* **ความกว้างสะพาน :** 24.99 เมตร 
* **ความกว้างทางเท้า :** ไม่มีทางเท้า (สำหรับคนเดินสามารถใช้สะพานพระนั่งเกล้า)

## แหล่งข้อมูลอื่น

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* สะพานพระนั่งเกล้า
* ถนนรัตนาธิเบศร์

คู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า
คู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า

คู่ขนานสะพานพระนั่งเกล้า
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 1

**กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 1** จัดขึ้นระหว่างวันที่ 18 - 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513 ณ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จัดแข่งขันทั้งสิ้น 12 ชนิดกีฬา โดยมีนักศึกษาจาก 8 มหาวิทยาลัยเข้าร่วมแข่งขัน

การแข่งขันครั้งนึ้ องค์การนักศึกษาร่วมกับชมรมกีฬาเป็นผู้ดำเนินการจัดการแข่งขัน งบประมาณได้จากการรวมทุนขององค์การนักศึกษา ส่วนระเบียบการแข่งขันใช้ของสมาคมกีฬาเป็นหลัก

## สรุปเหรียญการแข่งขัน

## อ้างอิง
* ความเป็นมาของการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย 

หมวดหมู่:กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดเชียงใหม่
ฮาจิโร ทัตสึมิ

**** () มีชื่อจริงว่า **โคชิโร ยูอาซะ** () เป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 ที่เกียวโต สถิติการชก 111 ครั้ง ชนะ 79 (น็อค 19) เสมอ 6 แพ้ 26 

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นเวลเตอร์เวท (2493 – 2494, 2495 – 2496)
* แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นมิดเดิลเวท (2494 – 2499, 2499 – 2505)
* แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท (2497-2498)
** ชิง 22 มีนาคม 2497  ชนะคะแนน โทนี่ อัลดีเกอร์ (ฟิลิปปินส์) ที่ โตเกียว
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 19 เมษายน 2497 ชนะคะแนน โทนี่ อัลดีเกอร์ (ฟิลิปปินส์) ที่นาโงยะ
** เสียแชมป์ 20 เมษายน 2498 แพ้น็อค สมเดช ยนตรกิจ ยก 11 ที่ โตเกียว
* แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท (2498-2499)
** ชิง 3 ธันวาคม 2498 ชนะคะแนน เสมา กล้าศึก ที่ มะนิลา
** เสียแชมป์ 8 มกราคม 2499 แพ้คะแนน เทรูโอะ โอนูกิ ที่ โอซากะ
* แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท (2499-2500)
** ชิง 9 เมษายน 2499 ชนะคะแนน เทรุโอะ โอนูกิ ที่ โตเกียว
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 3 ตุลาคม 2499 ชนะน็อค เทรุโอะ โอนูกิ ยก 6 ที่ โตเกียว
** เสียแชมป์ 1 มิถุนายน 2500 แพ้คะแนน ดาวทอง สิงหพัลลภที่ เวทีราชดำเนิน
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวท  4 มกราคม 2496 แพ้คะแนน สมเดช ยนตรกิจ ที่ กทม.
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวท  15 มิถุนายน 2496 แพ้คะแนน สมเดช ยนตรกิจ ที่ โตเกียว
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท 22 ตุลาคม 2503 แพ้คะแนน ฟูมิโอะ ไคซุ ที่ โตเกียว

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:บุคคลจากเกียวโต
แอนโทนี่ มาร์เทียส

**แอนโทนี่ มาร์เทียส** นักมวยสากลชาวแทนซาเนีย สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 8) เสมอ 1 แพ้ 7 

## เกียรติประวัติ
* แชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2548)
** ชิง 19 เมษายน 2548 ชนะน็อค คมฤทธิ์ 3เคแบตเตอรี่ ยก 4 ที่ จ.นนทบุรี
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 25 กรกฎาคม 2548 ชนะน็อค ทับทิมแดง ณ ราชวัตร ยก 11 ที่ กทม.
** ตุลาคม 2548 ถูกปลด
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ ABC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท 11 กันยายน 2547 แพ้คะแนน เดวิด นครหลวงโปรโมชั่น ที่ จ.ชัยนาท
** ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท 27 ธันวาคม 2548 แพ้คะแนน ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ที่ จ.ชุมพร
** ชิงแชมป์เครือจักรภพรุ่นฟลายเวท 10 กุมภาพันธ์ 2549 แพ้น็อค ลี ฮัสกิน ยก 2 ที่ อังกฤษ
** ชิงแชมป์แอฟริกากลางและตะวันออกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท 1 เมษายน 2549 แพ้คะแนน ซันเด โอเทียโน ที่ เคนยา

## อ้างอิง
* สถิติการชก boxrec.com 

อแนโทนี่ มาร์เทียส
อแนโทนี่ มาร์เทียส
คันโต (แก้ความกำกวม)

**คันโต** อาจหมายถึง
* คันโต (関東) เขตการปกครองในประเทศญี่ปุ่น
* คันโตไค (関東会) แก๊งมิจฉาชีพกลุ่มใหญ่ในเขตคันโต
* คันโต (บริษัท) บริษัทเคมีภัณฑ์ในสหรัฐอเมริกา
ภาษาแอราเมอิกใหม่ยิวบาร์ซาน

**ภาษาแอราเมอิกใหม่ยิวบาร์ซาน** เป็นภาษาแอราเมอิกของชาวยิวสมัยใหม่ เริ่มแรกใช้พูดในหมู่บ้านสามแห่งใกล้อักเราะฮ์ในเคอร์ดิสถานอิรัก ชื่อเรียกในภาษาของตนคือ *ลิซานิด ญานัน* หมายถึง ภาษาของเรา และชื่อที่คล้ายกันยังพบในภาษาย่อยแอราเมอิกใหม่ยิวภาษาอื่นด้วย (ภาษาลิซาน ดิดัน, ภาษาลิซานิด โนซาน)

ภาษานี้เกือบสูญหายแล้ว โดยมีผู้พูดอยู่ในวัยชราประมาณ 20 คนใน ค.ศ. 2004

## จุดกำเนิดและการใช้ในปัจจุบัน

ภาษาของชาวยิวในภาคเหนือของอิรัก ตุรกีตะวันออกและตะวันตกเฉียงเหนือของอิหร่านเป็นภาษาแอราเมอิกใหม่หลากหลายสำเนียง ควายุ่งยากในบริเวณนี้ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 และการจัดตั้งรัฐอิสราเอลเมื่อ พ.ศ. 2494 ทำให้ชาวยิวในบริเวณนี้ลดลง 

ผู้พูดภาษานี้เป็นภาษาแม่คนสุดท้ายตายเมื่อ พ.ศ. 2541 ผู้พูดเป็นภาษาที่สองที่เหลืออยู่มีอายุมากกว่า 70 ปี โดยเขาเหล่านั้นพูดภาษาฮีบรูหรือภาษาเคิร์ดเป็นภาษาแม่ บางส่วนพูดภาษาอาหรับหรือภาษาแอราเมอิกสำเนียงอื่น จึงถือว่าภาษานี้เป็นภาษาตายโดยสมบูรณ์ ไม่มีหลักฐานที่เชื่อมโยงภาษาแอราเมอิกใหม่ยิวบาร์ซานเข้ากับภาษาแอราเมอิกใหม่สำเนียงอื่น มีความใกล้เคียงกับภาษาลิซานิด โนซาน ที่ใช้พูดทางตะวันออกเฉียงใต้ของบาร์ซาน ไม่มีข้อมูลหรือเอกสารที่เขียนด้วยภาษานี้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*
*

แอราเมอิกใหม่ยิวบาร์ซาน
แอราเมอิกใหม่ยิวบาร์ซาน
SDU

**SDU** สามารถหมายถึง

* หน่วยบริการรูปแบบพิเศษ (**S**ervice **D**elivery **U**nit)
** หน่วยบริการรูปแบบพิเศษ (ประเทศไทย)
* มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต (**S**uan **D**usit Rajabhat **U**niversity)
ไซยาโนอะคริเลต

thumb|สูตรโมเลกุลทั่วไปของไซยาโนอะคริเลต C<sub>5</sub>H<sub>5</sub>NO<sub>2</sub>
thumb|ซูเปอร์กลู

**ไซยาโนอะคริเลต** (cyanoacrylate) คือชื่อเรียกรวมของวัสดุทางเคมีกลุ่มหนึ่งที่ใช้เป็นสารยึดติดแบบแห้งเร็ว อาทิ methyl-2-cyanoacrylate กับ ethyl-2-cyanoacrylate ที่รู้จักกันตามชื่อสามัญว่า **กาวตราช้าง**, **กาวร้อน**, หรือ **ซูเปอร์กลู** (Superglue), และ 2-octyl-cyanoacrylate หรือ n-butyl-cyanoacrylate ซึ่งใช้เป็นสารยึดติดทางการแพทย์และศัลยกรรมในชื่อ *เดอร์มาบอนด์ (Dermabond)* หรือ *ทรอมาซีล (Traumaseal)* เป็นต้น ส่วนในทางอุตสาหกรรมจะใช้อักษรย่อเรียกสารกลุ่มนี้ว่า "CA"

## ประวัติ
ไซยาโนอะคริเลตเป็นหนึ่งในกลุ่มสารยึดติดที่มีองค์ประกอบทางเคมีที่คล้ายกัน ค้นพบโดยแฮร์รี คูเวอร์ (Harry Coover) ขณะที่ทำงานให้บริษัทอีสต์แมนโกดักในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างที่พวกเขากำลังวิจัยค้นคว้าเกี่ยวกับการผลิตเลนส์พลาสติกสำหรับกล้องส่องเล็งของอาวุธปืน แต่วัสดุที่พวกเขาสร้างขึ้นกลับกลายเป็นว่าทำให้เครื่องมือและอุปกรณ์ที่เคยบรรจุหรือจับวัสดุนั้นยึดติดกันหมด ซึ่งไม่ได้แก้ปัญหาเรื่องเลนส์เลย

ไซยาโนอะคริเลตออกขายสู่ตลาดอุตสาหกรรมเป็นครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 โดยใช้ชื่อผลิตภัณฑ์ว่า *แฟลชกลู (Flash Glue)* ซึ่งยังคงมีการขายอยู่กระทั่งปัจจุบันและดำเนินกิจการโดย แกรี ชิปโก (Gary Shipko) ประธานบริษัทซูเปอร์กลูอินเทอร์เนชันแนล (Super Glue International) แห่งสหรัฐอเมริกา

ไซยาโนอะคริเลตในฐานะกาวแบบแห้งเร็วได้รับการจดสิทธิบัตรในปี ค.ศ. 1956 และออกขายสู่ตลาดผู้บริโภคในภายใต้ยี่ห้อ *อีสต์แมน 910* และใน ค.ศ. 1958 กาวชนิดใหม่นี้ได้แสดงประสิทธิภาพสู่สายตาสาธารณชนในรายการโทรทัศน์ *[[I've Got a Secret]]* โดยมีแกร์รี มัวร์ (Garry Moore) เป็นดารารับเชิญ ซึ่งมัวร์นั้นถูกดึงขึ้นกลางอากาศด้วยแผ่นเหล็กกล้าสองแผ่นโดยใช้ *อีสต์แมน 910* เพียงหนึ่งหยดเท่านั้น

## อ้างอิง
* Petrie, Edward M. (2000). Handbook of adhesives and sealants. New York, NY: McGraw-Hill. p. 389. ISBN 0070498881.

หมวดหมู่:วัสดุ
หมวดหมู่:สารยึดติด
หมวดหมู่:เรซินสังเคราะห์
หมวดหมู่:มอโนเมอร์
หมวดหมู่:ไนไตรล์
หมวดหมู่:พอลิอะคริเลต
หมวดหมู่:การรักษาทางการแพทย์
หมวดหมู่:วัสดุบรรจุภัณฑ์
ภาษาเฮอร์เตวิน

**ภาษาเฮอร์เตวิน** เป็นภาษาแอราเมอิกใหม่สำเนียงตะวันออกใช้พูดในหลายหมู่บ้านในจังหวัดซิอิรห์ทางตะวันออกเฉียงใต้ของตุรกี ผู้พูดภาษานี้ส่วนใหญ่อพยพไปทางตะวันตก เหลือผู้พูดในตุรกีไม่มากนัก วิธภาษาที่ใกล้ชิดกับภาษานี้ที่สุดคือภาษาแอราเมอิกใหม่โบห์ตัน ภาษานี้ยังมีลักษณะร่วมกับภาษาตูโรโยหลายแห่ง

ผู้พูดภาษานี้เป็นชาวคริสต์นิกายคาทอลิกคัลเดีย บ้านเดิมของพวกเขาอยู่ในหมู่บ้านในเฮอร์เตวิน ใกล้เมืองเปอร์วารี ในจังหวัดซิอิรท์ซึ่งถือว่าอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือสุดของบริเวณที่มีผู้พูดภาษาแอราเมอิกใหม่สำเนียงตะวันออก ก่อนจะเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ภาษาเฮอร์เตวินเป็นสำเนียงที่พัฒนาขึ้นต่างจากภาษาใกล้เคียงอื่นๆ

## ต้นกำเนิด
ภาษาเฮอร์เตวินถูกจัดเป็นภาษาหนึ่งต่างหากโดย Otto Jastrow เมื่อ พ.ศ. 2513 และเขาได้อธิบายเกี่ยวกับภาษานี้ในอักสองปีต่อมา ลักษณะเด่นของภาษานี้ที่ต่างจากภาษาแอราเมอิกใหม่สำเนียงตะวันออกด้วยกันคือ ไม่มีการแยกสรรพนามชี้เฉพาะ “นี่”  กับ “นั่น” แต่ใช้กลุ่มของสรรพนามที่ครอบคลุมทั้งสองความหมายคือ awa aya และ ani มีการสร้างคำสรรพนามสำหรับคำว่า “สิ่งนี้ที่นี่” คือ oha eha และ anhi ผู้พูดภาษาเฮอร์เตวินจะพูดภาษาเคิร์ดได้ด้วย และอาจจะพูดภาษาอื่นๆได้อีก ภาษานี้เขียนด้วยอักษรซีเรียค แต่เกือบจะไม่มีวรรณกรรมใดๆเหลืออยู่เลย ผู้พูดภาษานี้ใช้ภาษาซีเรียคเป็นภาษาทางศาสนา

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
*
* 
* Maclean, Arthur John (1895). *Grammar of the dialects of vernacular Syriac: as spoken by the Eastern Syrians of Kurdistan, north-west Persia, and the Plain of Mosul: with notices of the vernacular of the Jews of Azerbaijan and of Zakhu near Mosul*. Cambridge University Press, London.
* Takashina, Yoshiyuki. 1990. Some Remarks on Modern Aramaic of Hertevin. Journal of Asian and African Studies 40: 85-132.  
*

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Semitisches Tonarchiv: Dokumentgruppe "Aramäisch/Neuostaramäisch (christl.)" (text in German).

ฮเอร์เตวิน
SU

**SU** สามารถหมายถึง
* มหาวิทยาลัยศิลปากร (Silpakorn University) มหาวิทยาลัยในกรุงเทพมหานคร
*มหาวิทยาลัยสยาม (Siam University) มหาวิทยาลัยในกรุงเทพมหานคร
* มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด (Stanford University) มหาวิทยาลัยในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
* มหาวิทยาลัยซีราคิวส์ (Syracuse University) มหาวิทยาลัยในรัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
* สเก็ตช์อัป (SketchUp) ซอฟต์แวร์สร้างภาพสามมิติจากกูเกิล
สกรีโม

**สกรีโม** () เป็นแนวดนตรีประเภทหนึ่งที่พัฒนามาจากอีโมและฮาร์ดคอร์พังก์ ในต้นทศวรรษที่ 90 อีโมกับสกรีโมนั้นก็มีความหมายว่าเป็นแนวดนตรีประเภทเดียวกัน โดยสกรีโมได้พัฒนาไปจากอีโม ลักษณะเด่นของเพลงประเภทนี้คือ ดัง-ไป-เบา บางครั้งจะมีลักษณะยุ่งเหยิงและดูไม่หยุดนิ่ง มีการใช้ริฟฟ์กีตาร์ที่รวดเร็ว และท่อนเมโลดี้ที่แพรวพราว การตะโกนกรีดร้องที่บ้าคลั่ง ส่วนทางด้านเนื้อเพลงเต็มไปด้วยความโกรธแค้น ดูนามธรรม เป็นการวนเวียนถึงความรู้สึกของตนเอง 

วงสกรีโมส่วนใช้มักมีเสียงร้องที่จมลงไปกับเครื่องดนตรีอื่น ท่อนหยุดในเพลงสกรีโมมักจะใช้และค่อนข้างเงียบกว่าเพลงประเภทอื่น และมีแนวโน้มว่าจะมีการร้องแบบกรีดร้องในช่วงเบา

หมวดหมู่:แนวดนตรี
หมวดหมู่:ดนตรีร็อก