open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เหตุระเบิดในจังหวัดพังงา พ.ศ. 2518

เหตุระเบิดที่จังหวัดพังงาเกิดขึ้นเมื่อ วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2518 ที่ศาลากลางจังหวัดพังงา (หลังเก่า) ตำบลท้ายช้าง ริมถนนเพชรเกษม อำเภอเมืองพังงา จังหวัดพังงา เหตุการณ์ดังกล่าวรู้จักกันในฐานะที่เป็นการสังหารหมู่ที่ร้ายแรงที่สุดนับจาก เหตุการณ์ 14 ตุลา 2516 

วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2518 เวลาประมาณ 10.15 นาฬิกา ได้เกิดการชุมนุมของประชาชนขึ้น โดยผู้ประท้วงชุมนุมตั้งแต่วันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2518 เนื่องจากมีประกาศคำสั่งย้ายผู้ว่าราชการจังหวัดพังงาในขณะนั้น คือ นายธวัช มกรพงศ์ ไปดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดลำพูนกลุ่มผู้ชุมนุมไม่เห็นด้วยกับคำสั่งย้ายดังกล่าว ผู้ก่อการร้ายได้ขว้างระเบิดไปยังบริเวณศาลากลางจังหวัดพังงา (หลังเก่า) ตำบลท้ายช้าง อำเภอเพชรเกษม จังหวัดพังงาส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตทันที 15 ราย บาดเจ็บรวม 17 ราย และต่อมาได้มีการย้ายที่ทำการศาลากลางจังหวัด 

ภายหลังการระเบิดศาลากลางจังหวัดพังงาได้ย้ายที่ทำการไปอยู่ที่ ตำบลถ้ำน้ำผุด อำเภอเมืองจังหวัดพังงาแทน และให้ศาลากลางจังหวัดหลังเก่าเป็นพิพิธภัณฑสถานเมืองพังงา

## เบื้องหลัง
เหตุการณ์ 14 ตุลา ส่งผลให้ฝ่ายเผด็จการทหารพ้นจากอำนาจแต่นำความโกรธแค้นต่อกลุ่มอำนาจเก่าเหตุระเบิดในครั้งนี้หลายฝ่ายคาดว่าเป็นกลุ่มที่สนับสนุนทหารและตำรวจที่เพิ่งเสียอำนาจเผด็จการอย่างยาวนานถึง 16 ปี โดยนักเรียนโรงเรียนตะกั่วป่าได้เข้าร่วมและคิดว่าคนที่อยู่เบื้องหลังคือลูกน้องของโจรที่ชื่อ เสือขิน และตำรวจเลือกที่จะเพิกเฉยเรื่องจากเป็นผู้มีอิทธิพลในพื้นที่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เหตุการณ์ในจังหวัดพังงา
หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2518
หมวดหมู่:อำเภอเมืองพังงา
กันตพล ชมภูพันธ์

**กันตพล ชมภูพันธ์** (เกิด 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543) เป็นนักแสดงชายชาวไทย เขาเป็นที่รู้จักจากการรับบท “พีช” ในละครโทรทัศน์แนว BL เรื่อง *[[พิชิตใจ นายสายหวาน]]* (2566) และ *[[หมัดน็อกล็อกหัวใจ]]* (2568) ในบท อิฐ นอกจากนี้ เขายังแสดงในละครโทรทัศน์เรื่อง ผีตาโขน และเป็นที่รู้จักจากบท “มิ่ง” ในละครโทรทัศน์เรื่อง *[[หอมกลิ่นความรัก]]* (2566)

## ประวัติ
กันตพลเป็นนักแสดงในสังกัดสถานีโทรทัศน์ช่อง 8 และอยู่ภายใต้การดูแลของ DeeHup House (Generation D) เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

เขาเริ่มต้นอาชีพการแสดงจากผลงานละครโทรทัศน์ อาทิ *มงกุฎกรรม* (2565), *มวยสะดิ้ง หมัดซิ่งสายฟ้า* (2566), *เพลงรักรอยแค้น* (2566) และ *ตะนาวศรี* (2566). ในปี พ.ศ. 2566 เขาแสดงนำในละครโทรทัศน์แนว BL เรื่อง *[[พิชิตใจ นายสายหวาน]]* และในปี พ.ศ. 2568 เขาแสดงในเรื่อง *[[หมัดน็อกล็อกหัวใจ]]* และ *ผีตาโขน*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
หมวดหมู่:นักแสดงสังกัดช่อง 8
การเปลี่ยนผ่านทางประชากรศาสตร์

**การเปลี่ยนผ่านทางประชากรศาสตร์** () เป็นปรากฏการณ์และทฤษฎีในสังคมศาสตร์ (โดยเฉพาะประชากรศาสตร์) ที่หมายถึงการเปลี่ยนแปลงทางประวัติศาสตร์จากอัตราการเกิดและการตายที่สูงไปสู่อัตราที่ต่ำลง เมื่อสังคมบรรลุคุณลักษณะหลายประการ ได้แก่ เทคโนโลยีที่มากขึ้น การศึกษา (โดยเฉพาะสำหรับผู้หญิง) และการพัฒนาเศรษฐกิจ การเปลี่ยนผ่านทางประชากรศาสตร์เกิดขึ้นในประเทศส่วนใหญ่ทั่วโลกในช่วงสองศตวรรษที่ผ่านมา นำมาซึ่งการเติบโตของประชากรอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนในยุคหลังมหันตภัยมาลธูเซียน และจากนั้นก็ลดอัตราการเกิดและการเพิ่มประชากรลงอย่างมีนัยสำคัญในทุกภูมิภาคของโลก การเปลี่ยนผ่านทางประชากรศาสตร์ช่วยเสริมสร้างกระบวนการเติบโตทางเศรษฐกิจผ่านการเปลี่ยนแปลงสามประการ ได้แก่ การลดการเจือจางของทุนและที่ดิน การลงทุนในทุนมนุษย์ที่เพิ่มขึ้น และขนาดของกำลังแรงงานที่เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับประชากรทั้งหมด พร้อมกับการเปลี่ยนแปลงการกระจายอายุของประชากร แม้ว่าการเปลี่ยนแปลงนี้จะเกิดขึ้นในประเทศอุตสาหกรรมหลายประเทศแล้ว แต่ทฤษฎีและแบบจำลองมักไม่แม่นยำเมื่อนำไปใช้กับแต่ละประเทศ เนื่องจากปัจจัยทางสังคม การเมือง และเศรษฐกิจเฉพาะที่ส่งผลกระทบต่อประชากรแต่ละกลุ่ม

อย่างไรก็ตาม การมีอยู่ของการเปลี่ยนผ่านทางประชากรศาสตร์บางชนิดนั้นได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง เนื่องจากมีความสัมพันธ์ทางประวัติศาสตร์ที่ชัดเจนระหว่างสองปัจจัย ได้แก่ อัตราการเจริญพันธุ์ที่ลดลง และการพัฒนาสังคมและเศรษฐกิจ นักวิชาการถกเถียงกันว่าการพัฒนาอุตสาหกรรมและรายได้ที่สูงขึ้นนำไปสู่ประชากรที่ลดลง หรือในทางกลับกัน และยังถกเถียงกันถึงบทบาทและขอบเขตของปัจจัยต่าง ๆ ที่อาจเกี่ยวข้องและเชื่อมโยงกัน เช่น รายได้ต่อหัวที่สูงขึ้น อัตราการตายที่ลดลง ความมั่นคงในวัยชรา และความต้องการทุนมนุษย์ที่เพิ่มขึ้น ทุนมนุษย์ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นในช่วงที่สองของการปฏิวัติอุตสาหกรรม ซึ่งตรงกับช่วงการเปลี่ยนผ่านทางประชากรศาสตร์ บทบาทที่เพิ่มขึ้นของทุนมนุษย์ในกระบวนการผลิตทำให้ครอบครัวหันมาลงทุนในด้านการศึกษาและทักษะของบุตรหลานมากขึ้น ซึ่งอาจเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนผ่านทางประชากรศาสตร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์ประชากร
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์มนุษย์
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ประชากร
หมวดหมู่:ระบบเศรษฐกิจ
เจคอบ เอลอร์ดี

**เจคอบ เอลอร์ดี** (; เกิด 26 มิถุนายน ค.ศ. 1997) เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลีย เขาได้รับรางวัลคริติกส์ชอยส์ และ รางวัลเอเอซีทีเอ อย่างละหนึ่งรางวัล รวมถึงได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง รางวัลออสการ์ หนึ่งครั้ง, รางวัลแบฟตา สามครั้ง และ รางวัลลูกโลกทองคำ สองครั้ง

เอลอร์ดีมีชื่อเสียงจากบท โนอาห์ ฟลินน์ ในแฟรนไชส์ภาพยนตร์เรื่อง *[[The Kissing Booth (film series)|เดอะ คิสซิง บูธ]]* ของ เน็ตฟลิกซ์ (ค.ศ. 2018–2021) และได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์จากการแสดงบท เนต เจคอบส์ ในซีรีส์ดราม่าของ เอชบีโอ เรื่อง *[[Euphoria (American TV series)|ยูโฟเรีย]]* (ค.ศ. 2019–ปัจจุบัน) ในปี ค.ศ. 2023 เอลอร์ดีรับบท เอลวิส เพรสลีย์ ในภาพยนตร์เรื่อง *[[Priscilla (film)|Priscilla]]* ของ โซเฟีย คอปโปลา และยังปรากฏตัวในเรื่อง *[[Saltburn (film)|Saltburn]]* ของ เอเมอรัลด์ เฟนเนลล์ โดยการแสดงในเรื่อง *Saltburn* ได้รับความสนใจและคำชื่นชมจากนักวิจารณ์ ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล บาฟตาสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม

เขายังคงได้รับการยอมรับจากผลงานในมินิซีรีส์ดราม่าสงครามเรื่อง *[[The Narrow Road to the Deep North (miniseries)|เดอะ แนร์โรว์ โรด ทู เดอะ ดีป นอร์ท]]* รวมถึงการรับบท แฟรงเกนสไตน์ส์ มอนสเตอร์ ในภาพยนตร์เรื่อง *[[Frankenstein (2025 film)|แฟรงเกนสไตน์]]* ของ กีเยร์โม เดล โตโร (ทั้งสองผลงานออกฉายในปี ค.ศ. 2025) ซึ่งส่งผลให้เขาได้รับรางวัล เอเอซีทีเอ อวอร์ดส์ ทั้งสองผลงาน บทบาทใน *Frankenstein* ยังทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม

## ผลงานการแสดง
### โทรทัศน์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 

หมวดหมู่: นักแสดงออสเตรเลีย
หมวดหมู่: ชาวออสเตรเลียเชื้อสายบาสก์
มูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์

ในเทวตำนานนอร์ส **มูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์** (Múspellsheimr) แปลว่า **ถิ่นไฟบรรลัยกัลป์** ถูกกำหนดเป็นขั้วทิศใต้ของจักรวาล เป็นหนึ่งในสองภพในยุคกำเนิดจักรวาล อีกภพหนึ่งคือนิเวิลเฮย์เมอร์ (Niflheimr) ซึ่งถูกกำหนดเป็นขั้วทิศเหนือของจักรวาล มูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์เป็นภพที่ปกคลุมด้วยทะเลลาวา และเปลวไฟที่ลุกโชนตลอดกาล สภาพแวดล้อมที่นี่โหดร้ายเกินกว่าที่สิ่งมีชีวิตใดจะอาศัยอยู่ได้ ยกเว้นเพียงยักษ์ไฟ

ตามตำนานการสร้างโลก ความร้อนและประกายไฟร้อนจากมูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์ปะทะกับไอเย็นและน้ำแข็งจากนิเวิลเฮย์เมอร์ ณ ห้วงสุญตาที่เรียกว่า กินนุงกากัป (Ginnungagap) ก่อให้เกิดการหลอมละลายเป็นหยาดน้ำซึ่งสะสมจนเกิดเป็นปฐมยักษ์อีเมียร์ (Ymir) ต่อมาภายหลังจากที่จอมเทพโอดินน์และสองอนุชาทำการสังหารอีเมียร์และใช้ศพของอีเมียร์ในการสร้างโลก พวกเขาได้จับเอาประกายไฟและเถ้าถ่านที่ลอยฟุ้งออกมาจากมูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์ ไปโยนประดับไว้บนท้องฟ้า ประกายไฟเหล่านั้นได้กลายมาเป็นดวงดาว

นอกจากบทบาทให้กำเนิดโลก มูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์ยังเป็นแกนกลางของการทำลายล้าง ดินแดนแห่งนี้ถูกปกครองโดยซัวร์เตอร์ (Surtr) พญายักษ์ไฟผู้ถือดาบเพลิงโชติช่วง คำทำนายระบุว่าเมื่อถึงมหาสงครามวันสิ้นโลก รักนาร็อก (Ragnarǫk) ซัวร์เตอร์จะนำกองทัพบุตรแห่งมูสเป็ลล์ควบม้าศึกออกรบและทำลายสะพานบิฟร็อสต์ และใช้เปลวเพลิงจากภพของตนเผาผลาญภพอื่นให้กลายเป็นจุน

## อ้างอิง

Musp
อัตราการเกิด

thumb|ประเทศต่าง ๆ ตามอัตราการเกิด

**อัตราการเกิด** () คือจำนวนการเกิดของมนุษย์ที่มีชีวิตทั้งหมดต่อประชากร 1,000 คน ในช่วงเวลาที่กำหนด หารด้วยความยาวของช่วงเวลานั้นเป็นปี โดยปกติแล้วจำนวนการเกิดที่มีชีวิตจะมาจากระบบการลงทะเบียนการเกิดทั่วประเทศ หรือการนับจำนวนประชากรจากการสำรวจสำมะโนประชากร อัตราการเกิด (รวมถึงอัตราภาวะการตายและอัตราการย้ายถิ่น) ใช้ในการคำนวณการเพิ่มประชากร ประชากรเฉลี่ยที่ประมาณการอาจใช้จำนวนประชากรกลางปีเป็นเกณฑ์

เมื่อนำอัตราการตายอย่างหยาบมาหักออกจากอัตราการเกิดอย่างหยาบ ผลลัพธ์ที่ได้คืออัตราเพิ่มตามธรรมชาติ ซึ่งเท่ากับอัตราการเปลี่ยนแปลงของประชากร (ไม่รวมการย้ายถิ่น)

อัตราการเกิดรวม (อย่างหยาบ) (ซึ่งรวมถึงการเกิดทั้งหมด) ซึ่งโดยทั่วไปจะแสดงเป็นจำนวนการเกิดต่อประชากร 1,000 คน จะแตกต่างจากอัตราการเกิดเฉพาะช่วงอายุ (จำนวนการเกิดต่อประชากร 1,000 คน หรือโดยปกติจะเป็นเพศหญิง 1,000 คน ในแต่ละกลุ่มอายุ)

อัตราการเกิดเฉลี่ยทั่วโลกอยู่ที่ 17 คนต่อประชากร 1,000 คน ในปี ค.ศ. 2024 อัตราการตายอยู่ที่ 7.9 คนต่อประชากร 1,000 คน ดังนั้น อัตราเพิ่มตามธรรมชาติจึงอยู่ที่ 0.91 เปอร์เซ็นต์ ในปี ค.ศ. 2012 อัตราการเกิดเฉลี่ยทั่วโลกอยู่ที่ 19.611 คนต่อประชากร 1,000 คน ตามข้อมูลของธนาคารโลก และ 19.15 คนต่อประชากร 1,000 คน ตามข้อมูลของซีไอเอ เมื่อเทียบกับ 20.09 คนต่อประชากร 1,000 คน ในปี ค.ศ. 2007 อัตราการเกิดตั้งแต่ 10 ถึง 20 คนต่อประชากร 1,000 คน ถือว่าต่ำ ในขณะที่อัตราการเกิดตั้งแต่ 40 ถึง 50 คนต่อประชากร 1,000 คน ถือว่าสูง

อัตราการเกิดเฉลี่ยในปี ค.ศ. 2024 อยู่ที่ 17 คนต่อประชากร 1,000 คน ซึ่งเท่ากับประมาณ 4.3 คนต่อวินาที หรือประมาณ 260 คนต่อนาทีทั่วโลก โดยเฉลี่ยแล้วมีคนเสียชีวิต 2 คนต่อวินาที หรือประมาณ 121 คนต่อนาที นับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 อัตราการเกิดและการตายของโลกโดยทั่วไปลดลงเรื่อย ๆ แม้ว่าอัตราการตายทั่วโลกจะเพิ่มขึ้นในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 2020 เนื่องจากภาวะการตายส่วนเกิน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นิเวศวิทยาประชากร
หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์ประชากร
หมวดหมู่:ภาวะเจริญพันธุ์
หมวดหมู่:การเปลี่ยนตามวัย
หมวดหมู่:อัตราตามเวลา
ทากาโตะ อิชิดะ

**ทากาโตะ อิชิดะ** (; เกิด 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990) เป็นนักการเมืองชาวญี่ปุ่น ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดจังหวัดฟูกูอิตั้งแต่ ค.ศ. 2026 เขาเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดที่มีอายุน้อยที่สุดในประเทศญี่ปุ่น

## ชีวิตช่วงต้น
อิชิดะเกิดที่เมืองฟูกูอิใน ค.ศ. 1990 เนื่องจากบิดาของเขาประกอบอาชีพเป็นศัลยแพทย์ เขาจึงใช้ชีวิตในช่วงวัยเด็กบางส่วนอยู่ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ หลังจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา เขาศึกษาด้านภาษานานาชาติที่มหาวิทยาลัยคันไซไกได และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาภาษาอังกฤษ นอกจากนี้ เขายังสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยแปซิฟิกในสาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ผ่านโครงการปริญญาคู่

## การเลือกตั้ง
อิชิดะ ซึ่งก่อนหน้านี้ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่ของกระทรวงการต่างประเทศ เอาชนะผู้สมัครอิสระ เคนอิจิ ยามาดะ และ ยูกิเอะ คาเนโมโตะ จากพรรคคอมมิวนิสต์ญี่ปุ่น ในการเลือกตั้งท้องถิ่นของญี่ปุ่น ค.ศ. 2026 เพื่อชิงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดจังหวัดฟูกูอิ อิชิดะได้รับคะแนนเสียง 134,620 คะแนน ขณะที่ยามาดะได้รับ 130,290 คะแนน และคาเนโมโตะได้รับ 15,735 คะแนน เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในฐานะนักการเมืองอิสระ โดยได้รับการสนับสนุนจากซันเซโต

## ผู้ว่าราชการจังหวัดฟูกูอิ (ค.ศ. 2026–ปัจจุบัน)
เมื่อมีอายุ 35 ปี อิชิดะกลายเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดที่มีอายุน้อยที่สุดในประเทศญี่ปุ่น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดฟุกุอิ

หมวดหมู่:ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยแปซิฟิก
ปีเตอร์ แคลฟฟีย์

**ปีเตอร์ แคลฟฟีย์** (; เกิด 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักแสดงชาวไอริชและอดีตนักกีฬารักบี้ยูเนียนอาชีพ อดีตดาวรุ่งของทีมคอนนอตรักบี้ เขาเลิกเล่นรักบี้ในปี ค.ศ. 2019 เพื่อมุ่งสู่อาชีพนักแสดง มีชื่อเสียงมากที่สุดจากการรับบท เซอร์ ดันแคน “ดังก์” เดอะ ทอลล์ ในซีรีส์แฟนตาซีของ HBO เรื่อง *[[อัศวินแห่งเจ็ดราชอาณาจักร (ละครชุด)|อัศวินแห่งเจ็ดราชอาณาจักร]]* (ค.ศ. 2026)

## ผลงานการแสดง

### ภาพยนตร์

### โทรทัศน์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงไอริช
นิดอาเว็ลเลียร์

ในเทวตำนานนอร์ส **นิดอาเว็ลเลียร์** (Niðavellir) มีความหมายว่า **ทุ่งทมิฬ** คือดินแดนที่อยู่ลึกใต้พื้นมิดการ์เดอร์ (Miðgarðr) มีสภาพแวดล้อมเป็นโถงถ้ำใต้ดินจากการขุด มีความมืดมิดเป็นปกติ แต่อุดมไปด้วยสายแร่และอัญมณีล้ำค่า เป็นถิ่นที่อยู่หลักของคนแคระ

ตำนานระบุว่า บรรพกาลของคนแคระคือหนอนที่ชอนไชศพของปฐมยักษ์อีเมียร์ (Ymir) ต่อมาทวยเทพจึงประทานสติปัญญาและรูปลักษณ์ให้แก่หนอนเหล่านั้น แม้คนแคระอาศัยอยู่ในความมืดมิด แต่ได้รับการยกย่องว่าเป็นช่างฝีมือและวิศวกรที่เก่งที่สุดในทั้งเก้าภพ พวกเขาผสานทักษะการตีโลหะเข้ากับเวทมนตร์โบราณ จนกลายเป็นผลงานที่ทรงพลังและมีส่วนในเหตุการณ์สำคัญ เช่น มย็อลล์นีร์ (Mjölnir) อาวุธคู่กายของธอร์ หรือกุงนีร์ (Gungnir) หอกของจอมเทพโอดินน์ หรือสกีดบลัดนีร์ (Skíðblaðnir) เรือเวทมนตร์ของเฟร็วเยอร์ที่สามารถพับเก็บใส่กระเป๋า

นิดอาเว็ลเลียร์อาจจะมีทางเชื่อมต่อไปยังนิดอาวิย็อลล์ (Niðafjöll) ซึ่งตั้งอยู่ในโลกบาดาลและจะเป็นที่ตั้งของวิมานทองคำของสินดรี นอกจากนี้ อาจมีอาณาเขตทับซ้อนหรืออยู่ติดกับสวาร์ตอัลฟ์เฮย์เมอร์ (Svartálfaheimr) อันเป็นดินแดนของพรายมืด ซึ่งตามร้อยแก้วเอ็ดดาและร้อยกรองเอ็ดดา เราไม่อาจสรุปได้ว่าพรายมืดเป็นสิ่งมีชีวิตอีกเผ่าพันธุ์ หรือเป็นเพียงคำอื่นที่ใช้เรียกเผ่าพันธุ์คนแคระ

## อ้างอิง

Nidav
การกรีธาทัพแบรดด็อก

**การกรีธาทัพแบรดด็อก** () หรือที่รู้จักกันในชื่อ **การทัพของแบรดด็อก** () หรือ **ความปราชัยของแบรดด็อก** () เป็นการกรีธาทัพของบริเตนที่มีความพยายามในการยึดป้อมดูว์แกนจากฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1755 ในสงครามฝรั่งเศสและอินเดีย การกรีธาทัพในครั้งนี้ ซึ่งตั้งชื่อตามพลเอกเอ็ดเวิร์ด แบรดด็อก ผู้บังคับบัญชาในการนำทัพดังกล่าว ปราชัยในยุทธการที่แม่น้ำโมนังกาฮีลาเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม และถูกบังคับให้ถอยทัพ แบรดด็อกเสียชีวิตขณะปฏิบัติหน้าที่พร้อมกับทหารภายใต้การบังคับบัญชาของเขามากกว่า 500 นาย ซึ่งในท้ายที่สุดแล้ว การกรีธาทัพครั้งนี้ได้รับการพิสูจน์ว่าเป็นความปราชัยครั้งใหญ่ของบริเตนในช่วงต้นสงคราม จอห์น แม็ก ฟาราเกอร์ นักประวัติศาสตร์ ได้กล่าวว่าการกรีธาทัพแบรดด็อกเป็นหนึ่งในความพ่ายแพ้ที่เลวร้ายที่สุดเท่าที่บริเตนเคยเผชิญในคริสต์ศตวรรษที่ 18

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ยุทธการเกี่ยวข้องกับสหรัฐ
หมวดหมู่:ยุทธการเกี่ยวข้องกับแคนาดา
ยุทธนาวีที่หยาเหมิน

**ยุทธนาวีที่หยาเหมิน** เป็นยุทธนาวีที่เกิดขึ้นทางตอนใต้ของประเทศจีน เมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1279 โดยทั่วไปถือกันว่าเป็นการยืนหยัดครั้งสุดท้ายของราชวงศ์ซ่งในการต่อต้านกองกำลังรุกรานของราชวงศ์หยวนที่นำโดยชาวมองโกล แม้จะมีกำลังพลน้อยกว่าถึงสิบต่อหนึ่ง แต่กองทัพเรือฝ่ายหยวนก็ได้ชัยชนะอย่างเด็ดขาดทั้งในเชิงยุทธวิธีและยุทธศาสตร์ ด้วยการทำลายกองกำลังของราชวงศ์ซ่งลงได้สำเร็จ

ปัจจุบัน สถานที่ซึ่งเป็นสถานที่สู้รบอยู่ที่เมืองหยาเหมิน เขตซินฮุ่ย นครเจียงเหมิน มณฑลกวางตุ้ง

## เบื้องหลัง
ในปี ค.ศ. 1276 ราชสำนักซ่งใต้เร่งอพยพหลบหนีออกจากเมืองหลวงที่หลินอัน เพื่อหลีกเลี่ยงกองกำลังหยวนที่กำลังรุกคืบสู่ฝูโจว โดยได้ทิ้งจักรพรรดิซ่งกงไว้เบื้องหลัง จนถูกฝ่ายหยวนจับกุมในที่สุด ความหวังในการต่อต้านกองทัพหยวนจึงไปอยู่ที่เจ้าชายหนุ่มสองพระองค์ ซึ่งเป็นพระเชษฐาและพระอนุชาของจักรพรรดิซ่งกง เจ้าชายจ้าวซื่อ ผู้เป็นพระเชษฐาได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นจักรพรรดิ ในปี ค.ศ. 1277 เมื่อเมืองฝูโจวตกอยู่ภายใต้การยึดครองของกองทัพหยวน ราชสำนักซ่งใต้ซึ่งลี้ภัยอยู่จึงหลบหนีไปยังเมืองเฉวียนโจว โดย จาง ซื่อเจี๋ย แม่ทัพใหญ่ของราชวงศ์ซ่ง หวังจะขอยืมเรือเพื่อใช้เดินทาง อย่างไรก็ตาม พ่อค้าชาวมุสลิมชื่อ ผู่ โซ่วเกิง ปฏิเสธคำขอดังกล่าว ทำให้จางสั่งยึดทรัพย์สินของผู่ และพาราชสำนักซ่งใต้หลบหนีต่อไปด้วยเรือที่ยึดมา ด้วยความโกรธแค้น ผู่ได้สังหารพระราชวงศ์และขุนนางจำนวนมากในเมืองเฉวียนโจว ก่อนจะยอมสวามิภักดิ์ต่อราชวงศ์หยวน อันเป็นการเสริมกำลังอำนาจทางทะเลของฝ่ายหยวนให้แข็งแกร่งขึ้น

## ผลสืบเนื่อง
แม้ว่าผู่ โซ่วเกิงจะทรยศแปรพักตร์จากฝ่ายราชวงศ์ซ่งไปสวามิภักดิ์ต่อราชวงศ์หยวน แต่ในช่วงปลายราชวงศ์หยวน ชาวมองโกลแห่งราชวงศ์หยวนได้หันมาต่อต้านตระกูลของผู่โซ่วเกิงและชาวมุสลิม โดยได้สังหารหมู่ลูกหลานของผู่โซ่วเกิงในเหตุการณ์กบฏอิสปาห์ (Ispah Rebellion) มัสยิดและสิ่งปลูกสร้างอื่น ๆ ที่มีสถาปัตยกรรมแบบต่างชาติแทบทั้งหมดถูกทำลายลง และทหารหยวนได้สังหารลูกหลานของผู่ โซ่วเกิงเป็นจำนวนมาก อีกทั้งยังกระทำการทารุณต่อศพของพวกเขาอย่างโหดร้าย

## อ้างอิง
### การอ้างอิง

หมวดหมู่:เอเชียในปี พ.ศ. 1822
หมวดหมู่:ความขัดแย้งในปี พ.ศ. 1822
หมวดหมู่:ยุทธการเกี่ยวข้องกับราชวงศ์หยวน
หมวดหมู่:ยุทธการเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ซ่ง
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิจีน
แม่น้ำแชนนอน

**แม่น้ำแชนนอน** (,    หรือแบบโบราณ **) เป็นแม่น้ำสายหลักบนเกาะไอร์แลนด์ และมีความยาว  เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในบริติชไอลส์ ไหลผ่านพื้นที่รับน้ำแชนนอน ซึ่งมีพื้นที่  หรือประมาณหนึ่งในห้าของพื้นที่ของไอร์แลนด์

แม่น้ำแชนนอนเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นเส้นทางน้ำที่สำคัญมาตั้งแต่สมัยโบราณ โดยปรากฏชื่อครั้งแรกในแผนที่ของทอแลมี นักภูมิศาสตร์ชาวกรีก-อียิปต์ (   – 170) เมืองลิเมอริกตั้งอยู่ตรงจุดที่น้ำในแม่น้ำมาบรรจบกับน้ำทะเล บริเวณชะวากทะเล โดยแม่น้ำแชนนอนมีอิทธิพลของน้ำขึ้นน้ำลงไปทางตะวันออกของเมืองลิเมอริกจนถึงฐานของเขื่อนอาร์ดนาครูชา แม่น้ำแชนนอนได้แบ่งไอร์แลนด์ตะวันตก (ส่วนใหญ่ของจังหวัดคอนนอต) ออกจากด้านทางตะวันออกและทางใต้ (เลนสเตอร์และส่วนใหญ่ของมันสเตอร์ เทศมณฑลแคลร์ ซึ่งอยู่ทางตะวันตกของแม่น้ำแชนนอนแต่เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดมันสเตอร์) แม่น้ำสายนี้จึงเป็นอุปสรรคทางภูมิประเทศสำคัญระหว่างฝั่งตะวันออกและตะวันตก โดยมีจุดข้ามแม่น้ำไม่ถึง 35 แห่ง ระหว่างหมู่บ้านดาวรา ทางเหนือกับเมืองลิเมอริกทางใต้

## อ้างอิง

แชนนอน
ดาวเรือง (ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2522)

***ดาวเรือง*** เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม ขนาด 35 มม. พากย์เสียงในฟิล์ม ปี พ.ศ. 2522 สร้างจากบทประพันธ์ของทมยันตี กำกับโดย ดร. เสรี วงษ์มณฑา นำแสดงโดยลลนา สุลาวัลย์และธีระยุทธ ศีลาภิรัติ เข้าฉายครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2522

## เนื้อเรื่อง
*ดาวเรือง* เป็นภาพยนตร์ที่เล่าเรื่องราวของ จินตวัฒน์ (ธีระยุทธ ศีลาภิรัติ) ปลัดอำเภอหนุ่มไฟแรงที่ถูกส่งไปประจำการยังอำเภอเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง และได้พบกับ ดาวเรือง (ลลนา สุลาวัลย์) สาวน้อยขาใหญ่ของหมู่บ้านซึ่งไม่ถูกชะตากันตั้งแต่แรกพบ ท่ามกลางเหตุการณ์วุ่นวายในการพัฒนาชุมชน ความสัมพันธ์ของทั้งสองค่อย ๆ เปลี่ยนจากความขัดแย้งเป็นความรักโดยไม่รู้ตัว

## นักแสดง
* ลลนา สุลาวัลย์ รับบท ดาวเรือง
* ธีระยุทธ ศีลาภิรัติ รับบท จินตวัฒน์
* สุพรรณ บูรณะพิมพ์ รับบท บานชื่น (แม่ดาวเรือง)
* จำรูญ หนวดจิ๋ม รับบท ผู้ใหญ่ผัน
* อดินันท์ สิงห์หิรัญ รับบท หลวงตาคง
* บู๊ วิบูลย์นันท์ รับบท จ่าแม่น
* สายัณห์ จันทรวิบูลย์ รับบท กำจร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2522
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย เสรี วงษ์มณฑา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทยในคริสต์ทศวรรษ 1970
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำใน 35 มม.
ปาตูกี อีซาอาโก

**ปาตูกี อีซาอาโก** () เป็นนักการเมืองชาวโตเกเลา

## ภูมิหลังและบทบาททางการเมือง
อีซาอาโกมาจากอาตาฟู เขาเป็นหัวหน้ารัฐบาลโตเกเลา () ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2004 ถึงกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005

### ประเด็น
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2004 คณะกรรมการพิเศษว่าด้วยการปลดปล่อยอาณานิคมของสหประชาชาติได้จัดการสัมมนาเพื่อหารือเกี่ยวกับการแยกตัวเป็นอิสระของโตเกเลาจากนิวซีแลนด์ อีซาอาโกคัดค้านแนวคิดนี้ โดยให้เหตุผลหลักว่าโตเกเลาอาจมีขนาดเล็กและยังไม่พัฒนาเพียงพอที่จะปกครองตนเองได้

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น
*Tokelau Wonders, "What Have We Done Wrong?"

หมวดหมู่:หัวหน้ารัฐบาลโตเกเลา
หมวดหมู่:สมาชิกรัฐสภาโตเกเลา
หมวดหมู่:บุคคลจากอาตาฟู
ซานริโอ

เป็นบริษัทบันเทิงของญี่ปุ่น บริษัทออกแบบ ผลิต และจัดจำหน่ายสินค้าที่เน้นกลุ่มสินค้า*[[คาวาอี]]* ("น่ารัก") ในวัฒนธรรมยอดนิยมของญี่ปุ่น สินค้าของพวกเขารวมถึงเครื่องเขียน อุปกรณ์การเรียน ของขวัญ และเครื่องประดับ ซึ่งจำหน่ายไปทั่วโลก รวมถึงในร้านค้าปลีกเฉพาะแบรนด์ในญี่ปุ่น ตัวละครที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของซานริโอคือเฮลโลคิตตี แมวการ์ตูน และเป็นหนึ่งในแบรนด์การตลาดที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในโลก

นอกจากจำหน่ายสินค้าตัวละครแล้ว **ซานริโอ**ยังมีส่วนร่วมในการผลิตภาพยนตร์และสิ่งพิมพ์ พวกเขาเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ตัวละคร*[[มิสเตอร์เมน]]* และลิขสิทธิ์ในญี่ปุ่นสำหรับตัวละคร*[[พีนัทส์]]* บริษัทโคโคโร จำกัด (*โคโคโร* เป็นคำในภาษาญี่ปุ่นที่แปลว่า "หัวใจ") ซึ่งเป็นสาขาแอนิมาโทรนิกส์ของพวกเขา เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดจากหุ่นยนต์แอนดรอยด์แอคทรอยด์ บริษัทนี้ยังดำเนินกิจการแฟรนไชส์เคเอฟซีหลายแห่งทั่วโตเกียวและจังหวัดไซตามะ

## สถานที่ตั้ง
### ญี่ปุ่น
ซานริโอเป็นเจ้าของสวนสนุกสองแห่งในญี่ปุ่น ได้แก่ ซานริโอ พูโรแลนด์ ในเมืองทามะ โตเกียว และฮาร์โมนีแลนด์ ในเมืองฮิจิ จังหวัดโออิตะ เกาะคีวชู
[left|thumb|สำนักงานใหญ่ของบริษัท ซานริโอ อิงค์ ตั้งอยู่ที่[เซาต์ซานฟรานซิสโก]]
บริษัท ซานริโอ อิงค์ เป็นบริษัทสาขาในอเมริกาเหนือของซานริโอ ซานริโอ อิงค์ มีสำนักงานอยู่ที่เซาท์ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย และ ทอร์แรนซ์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ร้านค้าซานริโอแห่งแรกในซีกโลกตะวันตกเปิดที่ห้างสรรพสินค้าอีสต์ริดจ์ในแซนโฮเซ ในปี ค.ศ. 2008 ซานริโอ อิงค์ เปิดบูติกหรูชื่อ *ซานริโอ ลักซ์* ในไทม์สแควร์ นครนิวยอร์ก ในซีกโลกตะวันตก สินค้าแบรนด์ตัวการ์ตูนซานริโอวางจำหน่ายในกว่า 13,000 แห่ง รวมถึงห้างสรรพสินค้า ร้านค้าเฉพาะทาง และร้านค้าปลีกขนาดใหญ่ระดับประเทศ และบูติกซานริโอมากกว่า 85 แห่ง ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2010 ร้านอาหารที่ได้รับใบอนุญาตจากซานริโอแห่งแรกและแห่งเดียว (ซานริโอ คาเฟ่) ในสหรัฐอเมริกา เปิดทำการที่เพิร์ลริดจ์ดาวน์ทาวน์ ในเมืองไอเอีย รัฐฮาวาย

ในปี ค.ศ. 2004 บริษัท ซานริโอ อิงค์ ได้ขยายสิทธิ์การดำเนินงานให้กับ นากาจิมะ ยูเอสเอ ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ได้รับใบอนุญาตรายใหญ่และผู้จัดจำหน่ายตุ๊กตาผ้า โดยรวมถึงการเป็นเจ้าของและบริหารจัดการร้านค้าแบรนด์ซานริโอทั้งหมดในสหรัฐอเมริกา ดูแลความสัมพันธ์ระหว่างร้านค้าที่ได้รับอนุญาตแต่ละแห่ง และจัดหาสินค้าทุกประเภทให้กับร้านค้าปลีกในสหรัฐอเมริกาและลูกค้าขายส่ง

## วิดีโอเกม
ซานริโอดิจิตัลผลิตและเผยแพร่เนื้อหาดิจิทัลโดยอิงจากทรัพย์สินทางปัญญาของซานริโอ เช่น เฮลโลคิตตี, มายเมโลดี, แบดซ์ มารุ และอื่น ๆ อีกมากมาย ในบรรดาเกมต่าง ๆ ได้แก่ *[[Hello Kitty: Roller Rescue]]*, *Hello Kitty: Birthday Adventures* และ *Hello Kitty Seasons* *[[Hello Kitty Island Adventure]]* (2023) เป็นเกมของ Sanrio ที่สร้างขึ้นสำหรับแอปเปิลอาเขต, พีซี และนินเท็นโด สวิตช์ *Hello Kitty and Friends: Freeze Tag Party* วางจำหน่ายสำหรับ นินเท็นโด สวิตช์ ในวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2025 ในญี่ปุ่น และ 6 พฤศจิกายน 2025 ในฝั่งตะวันตก

## การพิมพ์
ซานริโอตีพิมพ์หนังสือมากมายที่มีตัวละครของตนเอง นอกจากนี้ยังตีพิมพ์หนังสือศิลปะ (เช่น หนังสือของเคย์บุน โอตะ) ซานริโอตีพิมพ์หนังสือในหลายภาษา รวมถึงภาษาญี่ปุ่นและภาษาอังกฤษ ซานริโอยังเคยตีพิมพ์วิดีโอเกมในช่วงต้นทศวรรษ 1990 ภายใต้ชื่อ *Character Soft* อีกด้วย

## อ้างอิง
### เชิงอรรถ

### การอ้างอิง

หมวดหมู่:เขตชินางาวะ
หมวดหมู่:บริษัทผู้ผลิตที่ตั้งอยู่ในโตเกียว
หมวดหมู่:ตราสินค้าญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทการบันเทิงของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชนในคริสต์ทศวรรษ 1980
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์โตเกียว
อานา (โอเวอร์วอตช์)

**อานา อะมารี** () เป็นตัวละครที่ปรากฏตัวครั้งแรกใน*[[โอเวอร์วอตช์ (วิดีโอเกม)|โอเวอร์วอตช์]]* ค.ศ. 2016 ซึ่งเป็นวิดีโอเกมฮีโรชูตเตอร์มุมมองบุคคลที่หนึ่งที่พัฒนาโดยบริษัทบลิซซาร์ดเอ็นเตอร์เทนเมนต์ และเป็นต้นกำเนิดของแฟรนไชส์เกมดังกล่าว ตัวละครนี้ให้เสียงพากย์โดยยชา เซลิม ซึ่งเป็นพลซุ่มยิงและสมาชิกของโอเวอร์วอตช์ที่เป็นกองกำลังรักษาสันติภาพระดับโลก และเป็นแม่ของฟาราห์ ตัวละครที่ผู้เล่นสามารถควบคุมได้อีกตัวหนึ่ง และเดิมทีอานาได้รับการสร้างขึ้นโดยไมเคิล ชู หัวหน้าทีมเขียนบท ในฐานะตัวละครเบื้องหลัง แต่เมื่อทีมพัฒนาต้องการเพิ่ม "ตัวละครสนับสนุนสายฮีลเลอร์ที่ใช้ทักษะ" เข้าไปในเกม เธอจึงได้รับการทำให้สามารถเล่นได้เพื่อทำหน้าที่นั้น โดยนำองค์ประกอบการออกแบบมาจากแนวคิดตัวละครนักเล่นแร่แปรธาตุ รวมถึงพวกเขาได้มอบความสามารถในรูปแบบการเล่นให้แก่เธอ ซึ่งพวกเขาเชื่อว่าจะทำให้เธอเป็นคู่ต่อสู้ที่ดีสำหรับพลซุ่มยิงที่มีอยู่แล้วในเกมอย่างวิโดว์เมกเกอร์

อานาได้รับการยกย่องอย่างมากเมื่อเปิดตัว โดยได้รับการมองว่าเป็นตัวละครที่ท้าทายแบบแผนเดิม ๆ และได้รับการชื่นชมในการนำเสนอภาพลักษณ์ของสตรีชาวอียิปต์ ซึ่งเป็นสิ่งที่หลายคนรู้สึกว่าบลิซซาร์ดเคยทำได้ไม่ดีนักกับตัวละครอย่างฟาราห์ นอกจากนี้ อานายังได้รับการยกย่องในด้านการนำเสนอบทบาทของเธอในฐานะสตรีวัยกลางคนหรือสตรีสูงวัยในเกม ซึ่งทั้งนำเสนอรูปร่างที่แตกต่างและเสน่ห์ความเป็นผู้หญิงที่ดูเป็นผู้ใหญ่ รวมถึงบทบาทของเธอในฐานะแม่ยังได้รับการยกย่องเช่นกัน โดยสื่อหลายแห่งตั้งข้อสังเกตว่าบทบาทดังกล่าวไม่ค่อยได้รับการนำเสนอในเกม และแตกต่างจากวิธีการที่เกมอื่น ๆ มักนำเสนอหัวข้อนี้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นแพทย์สนาม
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอียิปต์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นเจ้าหน้าที่สหประชาชาติ
หมวดหมู่:ตัวละครโอเวอร์วอตช์
หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2559
กำแพงที่สี่

**กำแพงที่สี่** () เป็นธรรมเนียมทั่วไปในนาฏกรรม เรื่องเล่า ซึ่งกำแพงเชิงเปรียบเทียบที่มองไม่เห็นหรือสมมติขึ้นจะแยกนักแสดง (นักแสดง นักเต้น นักร้อง ฯลฯ) ออกจากผู้ชม ทำให้ผู้ชมมองทะลุ "กำแพง" นี้เข้าไปในเรื่องราวที่แสดง แต่ตัวนักแสดงเองกลับแสดงราวกับว่ามองไม่เห็นผู้ชม แนวคิดนี้ยังขยายออกไปนอกโรงละครด้วย เช่น ขอบเขตทั่วไประหว่างตัวละครกับผู้ชมในภาพยนตร์ วิดีโอ หรือรายการโทรทัศน์ ซึ่งตัวละครแสดงราวกับว่าไม่รู้ตัวว่ามีกล้องอยู่ ตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 เป็นต้นมา การเพิ่มขึ้นของลัทธิมายาในการจัดฉาก ซึ่งถึงจุดสูงสุดในสัจนิยมและธรรมชาตินิยมของโรงละครในศตวรรษที่สิบเก้า นำไปสู่การพัฒนาแนวคิดกำแพงที่สี่

## การทำลายกำแพงที่สี่
**การทำลายกำแพงที่สี่** หมายถึงจุดใด ๆ ในเรื่องเล่าโดยเฉพาะในนาฏกรรม เมื่อตัวละครละเมิดธรรมเนียมของกำแพงที่สี่ ตัวอย่างเช่น เมื่อนักแสดงในละครพูดคุยโดยตรงหรือแม้กระทั่งโต้ตอบกับผู้ชม เมื่อตัวเอกในภาพยนตร์ยอมรับถึงความไม่สมจริงของภาพยนตร์ที่พวกเขากำลังแสดงอยู่ หรือเมื่อใดก็ตามที่ตัวละครสมมติกล่าวถึงตัวเองอย่างเปิดเผยว่าเป็นเช่นนั้น ช่วงเวลาเหล่านี้ ซึ่งดึงดูดความสนใจไปที่การขาดการแบ่งแยกระหว่างตัวละครและผู้ชม หรือที่เตือนผู้ชมว่ากำแพงที่สี่ไม่มีอยู่จริง เป็นรูปแบบหนึ่งของเมตาเธียเตอร์หรือเมตาฟิกชัน การอ้างอิงแบบเมตาที่คล้ายกันเกิดขึ้นเมื่อนักแสดงในโทรทัศน์หรือภาพยนตร์สบตาเงียบ ๆ กับกล้อง ระงับธรรมเนียมปกติของการเพิกเฉยต่อกล้องชั่วขณะ เทคนิคดังกล่าวถูกนำมาใช้ด้วยเหตุผลในการเล่าเรื่องที่หลากหลาย เช่น เพื่อความตลกขบขัน ความตกใจ การดึงดูดความสนใจของผู้ชม เหตุผลทางปรัชญาหรือเชิงธีม เป็นต้น ปัจจุบันวลี "การทำลายกำแพงที่สี่" ถูกนำมาใช้อย่างกว้างขวางเพื่ออ้างถึงช่วงเวลาที่คล้ายกันในสื่อต่าง ๆ รวมถึงวิดีโอเกมและหนังสือ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คำศัพท์ภาพยนตร์และวีดิทัศน์
ซีแดนซ์ 2.0

**ซีแดนซ์ 2.0** () เป็นโมเดลปัญญาประดิษฐ์สำหรับแปลงภาพเป็นวิดีโอและแปลงข้อความเป็นวิดีโอ พัฒนาโดยไนโอบอติกส์ในเครือไบต์แดนซ์ เปิดตัวอย่างเป็นทางการในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026

ไม่นานหลังการเปิดตัว คลิปวิดีโอที่มีความสมจริงสูงซึ่งสร้างจากนักแสดง รายการโทรทัศน์ และภาพยนตร์ที่มีอยู่จริง ได้แพร่กระจายอย่างรวดเร็วบนอินเทอร์เน็ต ตัวอย่างที่ได้รับความสนใจ ได้แก่ ตัวละครจากซีรีส์ *[[เฟรนส์]]* ในรูปแบบนากทะเล ฉากต่อสู้ระหว่าง แบรด พิตต์ กับ ทอม ครูซ และภาพของ วิลล์ สมิธ ที่กำลังต่อสู้กับสัตว์ประหลาดสปาเกตตีตาแดง

หลังการเปิดตัวได้ไม่นาน ซีแดนซ์ 2.0 ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างรวดเร็วโดยสมาคมภาพยนตร์สหรัฐอเมริกา ในข้อหาละเมิดลิขสิทธิ์ ต่อมาในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026 เดอะวอลต์ดิสนีย์ได้ส่งจดหมายคำสั่งให้ยุติและงดเว้นถึงไบต์แดนซ์ โดยกล่าวหาว่าโมเดลดังกล่าวถูกฝึกด้วยผลงานของดิสนีย์โดยไม่ได้รับค่าตอบแทนใด ๆ ขณะที่พาราเมาท์สกายแดนซ์กล่าวหาบริษัทว่ามีการ “ละเมิดอย่างโจ่งแจ้ง” ต่อทรัพย์สินทางปัญญาของตน ซึ่งรวมถึง *Star Trek*, *South Park* และ *Dora the Explorer*

เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026 ไบต์แดนซ์ระบุว่า “เคารพสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญา” และ “รับฟังข้อกังวลเกี่ยวกับ ซีแดนซ์ 2.0” พร้อมประกาศว่าจะเสริมมาตรการป้องกันการละเมิดสิทธิในทรัพย์สินทางปัญญาให้เข้มงวดยิ่งขึ้น

หลังจากชมคลิปการต่อสู้ระหว่างพิตต์กับครูซที่แพร่ระบาดบนโลกออนไลน์ เร็ตต์ รีส ผู้ร่วมเขียนบทภาพยนตร์ *เดดพูล แอนด์ วูล์ฟเวอรีน* และ *ซอมบี้แลนด์* โพสต์บนสื่อสังคมออนไลน์ว่า “ผมไม่อยากพูดแบบนี้เลย แต่สำหรับพวกเราอาจจบแล้ว” และกล่าวเพิ่มเติมว่า “อีกไม่นาน คนเพียงคนเดียวจะสามารถนั่งหน้าคอมพิวเตอร์และสร้างภาพยนตร์ที่แยกไม่ออกจากผลงานที่ฮอลลีวูดผลิตในปัจจุบัน”

อย่างไรก็ตาม หลังจากตรวจสอบฉากการต่อสู้ดังกล่าว แอรอน ปีเตอร์สัน นักพัฒนาซอฟต์แวร์และผู้สร้างสรรค์ผลงาน ตั้งข้อสงสัยว่าฉากนั้นสร้างด้วยปัญญาประดิษฐ์ล้วน ๆ หรือไบต์แดนซ์ใช้กระบวนการวิดีโอสู่วิดีโอเบื้องหลัง โดยเว็บไซต์ของซีแดนซ์มีตัวอย่างกระบวนการ R2V หลายกรณี รวมถึงฉากต่อสู้ที่ถ่ายทำกับนักแสดงผาดโผนหน้าฉากกรีนสกรีน ในบทความบล็อกของเขา เขาสรุปว่าอุตสาหกรรมภาพยนตร์ยังไม่มีสิ่งใดต้องกังวล เนื่องจากเครื่องมือสร้างวิดีโอด้วยเอไอที่ดีที่สุดในปัจจุบัน รวมถึง ซีแดนซ์ 2.0 ยังมีข้อผิดพลาดและสิ่งแปลกปลอมด้านคุณภาพจำนวนมาก

ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026 ซีแดนซ์ 2.0 เปิดให้ใช้งาน (เฉพาะผู้ที่มีบัญชีผู้ใช้จีนของโต่วอิน) บนระบบปฏิบัติการ แอนดรายด์, ไอโอเอส หรือผ่านเว็บเบราว์เซอร์ภายใต้ชื่อ เสี่ยวอวิ๋นเชวี่ย () บนเว็บไซต์ Jianying.com ซึ่งเป็นแพลตฟอร์มของโปรแกรมตัดต่อวิดีโอ เจียนอิ่ง () ที่ทำตลาดนอกประเทศจีนในชื่อ แคปคัต และยังเปิดให้สมาชิกในโครงการครีเอทีฟพาร์ตเนอร์ของไบต์แดนซ์ใช้งานด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไบต์แดนซ์
หมวดหมู่:เทคโนโลยีภาพยนตร์และวิดีโอ
หมวดหมู่:การสร้างวิดีโอจากข้อความ
ขีดความสามารถในการรองรับ

**ขีดความสามารถในการรองรับ** () ของระบบนิเวศ คือขนาดประชากรสูงสุดของสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งที่สามารถดำรงอยู่ได้ในสภาพแวดล้อมนั้น ๆ โดยพิจารณาจากอาหาร แหล่งที่อยู่ น้ำ และทรัพยากรอื่น ๆ ที่มีอยู่ ขีดความสามารถในการรองรับถูกกำหนดให้เป็นภาระสูงสุดของสภาพแวดล้อม ซึ่งในนิเวศวิทยาประชากรนั้น สอดคล้องกับภาวะสมดุลของประชากร เมื่อจำนวนการตายในประชากรเท่ากับจำนวนการเกิด (รวมถึงการอพยพเข้าและออก) ขีดความสามารถในการรองรับของสภาพแวดล้อมหมายความว่า การใช้ทรัพยากรต้องไม่เกินอัตราการฟื้นฟูของทรัพยากร และของเสียที่เกิดขึ้นต้องอยู่ในขีดความสามารถในการรองรับของสภาพแวดล้อม ผลกระทบของขีดความสามารถในการรองรับต่อพลวัตของประชากรนั้นถูกจำลองด้วยฟังก์ชันลอจิสติก ขีดความสามารถในการรองรับถูกนำไปใช้กับจำนวนประชากรสูงสุดที่สภาพแวดล้อมสามารถรองรับได้ในนิเวศวิทยา เกษตรกรรม และการประมง คำดังกล่าวเคยถูกนำไปใช้กับกระบวนการต่าง ๆ มาบ้างแล้ว ก่อนที่จะถูกนำมาใช้กับขีดจำกัดของประชากรมนุษย์ในคริสต์ทศวรรษ 1950 แนวคิดเรื่องขีดความสามารถในการรองรับสำหรับมนุษย์นั้นครอบคลุมอยู่ในแนวคิดเรื่องประชากรที่ยั่งยืน

การศึกษาอย่างละเอียดเกี่ยวกับข้อจำกัดของประชากรมนุษย์ทั่วโลกได้รับการตีพิมพ์ในหนังสือ *[[เดอะลิมิตส์ทูโกรท]]* ในปี ค.ศ. 1972 ซึ่งกระตุ้นให้เกิดการวิเคราะห์และแสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม รวมถึงการวิพากษ์วิจารณ์มากมาย บทความทบทวนในปี ค.ศ. 2012 ในวารสาร*[[เนเจอร์ (วารสาร)|เนเจอร์]]* โดยนักวิจัยนานาชาติ 22 คน แสดงความกังวลว่าโลกอาจกำลัง "เข้าสู่ภาวะเปลี่ยนผ่าน" ซึ่งชีวมณฑลอาจไม่เอื้อต่อการดำรงชีวิตของมนุษย์ และขีดความสามารถในการรองรับประชากรมนุษย์อาจลดลง ความกังวลที่ว่ามนุษยชาติอาจกำลังก้าวข้าม "จุดวิกฤต" สำหรับการใช้ชีวมณฑลอย่างปลอดภัยนั้นเพิ่มมากขึ้นในหลายปีต่อมา แม้ว่าประชากรโลกจะเกิน 8 พันล้านคนแล้ว แต่การประมาณการล่าสุดเกี่ยวกับขีดความสามารถในการรองรับประชากรของโลกอยู่ที่ 2 ถึง 4 พันล้านคน ขึ้นอยู่กับว่านักวิจัยมองโลกในแง่ดีเพียงใดเกี่ยวกับโอกาสของความร่วมมือระหว่างประเทศในการแก้ปัญหาที่ต้องอาศัยการดำเนินการร่วมกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประชากรโลก
หมวดหมู่:ภาวะประชากรมนุษย์มากเกิน
หมวดหมู่:การควบคุมประชากร
หมวดหมู่:ปัญหาสิ่งแวดล้อมของโลก
หมวดหมู่:ความยั่งยืน
หมวดหมู่:นิเวศวิทยาประชากร
หมวดหมู่:มาตรวัดทางนิเวศวิทยา
หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์เชิงนิเวศ
หมวดหมู่:คำศัพท์สิ่งแวดล้อม
น็อลเลินดอร์ฟพลัทซ์

**น็อลเลินดอร์ฟพลัทซ์** (; เรียกโดยย่อว่า *น็อลเลอ*; Nolle หรือ *น็อลลี*; Nolli) เป็นจัตุรัสในใจกลางย่านชือเนอแบร์คของกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี

## ประวัติศาสตร์
ชื่อของจัตุรัสนี้ตั้งในปี 1864 ตามชื่อหมู่บ้าน *น็อลเลินดอร์ฟ* () ใกล้กับเปโตรวิซ ปัจจุบันอยู่ในเขตของประเทศเช็ก ที่ซึ่งในปี 1813 เป็นสถานที่ของยุทธการณ์ที่คุล์มซึ่งพันธมิตรที่หกเอาชนะกองทัพฝรั่งเศสที่นำโดย Dominique Vandamme กองพลฝั่งปรัสเซียในศึกนั้นนำโดยฟรีดริค ฟ็อน ไคลสท์ ซึ่งต่อมาได้รับการเลื่อนยศเป็น "ขุนนางแห่งน็อลเลินดอร์ฟ" โดยกษัตริย์ฟรีดริค วิลเลียม ที่สาม

ในสมัยสาธารณรัฐไวมาร์ สถานบันเทิงยามค่ำคืนสำหรับเกย์ซึ่งมีชื่อเสียง เอลโดราโด ตั้งอยู่บนถนนม็อทซ์ชตราเซอ ใสปี 1932 อาคารถูกนาซีเข้ายึดครองและแปรสภาพมาเป็นที่ทำการหลักชองชทูร์มอับไทลุง (SA)

หลังการทิ้งระเบิดเบอร์ลินในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง อาณาเขตของจัตุรัสปรับแปรมาเป็นตามเส้นทางรถของรถไฟใต้ดิน และฟาซาดของอาคารโรงละครน็อยเอิสเชาชปีลเฮาส์ พื้นที่ที่ติดกันทางใต้ รอบถนนม็อทซ์ชตราเซอยังคงสถานะเป็นหมู่บ้านเกย์ที่สำคัญที่สุดของเบอร์ลิน รวมถึงเป็นที่จัดเทศกาลเมืองเลสเบีนนและเกย์ประจำปีของเบอร์ลิน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เบอร์ลิน
หมวดหมู่:หมู่บ้านเกย์
วัดศรีโทน

**วัดศรีโทน** บ้างเขียน **วัดศรีโทล** เป็นโบราณสถานร้างตั้งอยู่นอกกำแพงเมืองสุโขทัยทางด้านทิศตะวันตก ห่างจากประตูอ้อหรือประตูเมืองด้านทิศตะวันตกไปประมาณ 500 เมตร เป็นโบราณสถานในเขตอรัญญิก ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย

วัดนี้ปรากฏอยู่ในศิลาจารึกหลักที่ 4 วัดป่ามะม่วง ภาษาเขมร (ด้านที่ 4 บรรทัดที่ 11–14) ความว่า "...พระมหาเถร...ผู้ทรงพระไตรปิฎกมาจากลังกาทวีปประจำอยู่...สีโทลโดยทิศทักษิณของป่ามะม่วง (เขียน) พระคาถาไว้สรรเสริญ พระเกียรติยศทั้งปวง..." จากข้อความดังกล่าวสันนิษฐานว่า วัดศรีโทนเป็นที่จำพรรษาของพระมหาเถรผู้ทรงความรู้ในพระไตรปิฎกจากลังกาทวีป  พระมหาเถรผู้นี้ เชื่อกันว่าคือผู้ประพันธ์คาถาสรรเสริญพระเกียรติพระมหาธรรมราชาลิไท ที่ทรงผนวช ณ ป่ามะม่วง เมื่อ พ.ศ. 1904

สิ่งก่อสร้างประกอบด้วยมณฑปก่อขึ้นจากอิฐเป็นห้องสี่เหลี่ยม มีเสาสี่เหลี่ยมก่อด้วยอิฐขนาดใหญ่เพื่อรองรับส่วนบนที่เป็นหลังคาก่ออิฐน้ำหนักมาก แต่เดิมเคยประดิษฐานพระพุทธรูปที่ได้ชำรุดหักพังไปหมดแล้ว ตัววิหารเดิมมีส่วนบนเป็นเครื่องไม้มุงกระเบื้อง โดยรอบวิหารมีร่องรอยของเจดีย์รายอยู่ด้วย

## อ้างอิง

ศรีโทน
หมวดหมู่:อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสุโขทัย
ศาลตาผาแดง

**ศาลตาผาแดง** หรือ **ศาลพระเสื้อเมือง** คือศาลเทพารักษ์ เป็นโบราณสถานตั้งอยู่ภายในกำแพงเมืองสุโขทัยติดกับตระพังตระกวน วัดสระศรี ทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และใกล้กับประตูเมืองด้านเหนือ ในตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย 

ปรากฏหลักฐานในแผนที่สมัยรัชกาลที่ 5 เรียกว่า *ศาลเทพารักษ์ใหญ่* หรือ *ศาลตาผ้าแดง* ชื่อศาลตาผาแดง สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์สันนิษฐานว่าอาจเพี้ยนมาจาก"ศาลพระประแดง" ที่หมายถึง "ศาลเทพารักษ์ประจำเมือง" และทรงเชื่อว่าอาจมีความเกี่ยวข้องกับคำว่า "กมรเตง หรือ กมรแตง" ที่เป็นศัพท์เขมรโบราณใช้นำหน้าพระนามเทพเจ้า กษัตริย์ หรือขุนนางโบราณด้วย

ลักษณะโบราณสถานเป็นปรางค์เดี่ยวก่อด้วยศิลาแลงทั้งองค์ศิลปะสมัยบายน (พ.ศ. 1720–1773) เป็นหลักฐานการรับอิทธิพลทางด้านวัฒนธรรมขอมในสมัยเมืองสุโขทัยตอนแรกเริ่ม เป็นโบราณสถานที่เก่าที่สุดในสุโขทัย

ส่วนล่างของโบราณสถานเป็นฐานบัวลูกฟัก ส่วนเรือนธาตุมีห้องยาว ยื่นออกไปจากตัวปราสาททางด้านตะวันออกและตะวันตก โดยห้องด้านตะวันออกมีความยาวกว่าด้านตรงข้าม ส่วนยอดปราสาทพังทลาย

เมื่อครั้งที่กรมศิลปากรดำเนินการขุดแต่งและบูรณะศาลตาผาแดง ได้พบชิ้นส่วนประติมากรรมรูปเคารพสลักจากศิลาลอยตัว จำนวน 4 องค์ มีทั้งรูปบุรุษและสตรีอันเป็นรูปเคารพในศาสนาพราหมณ์–ฮินดู เช่นพระศิวะ นางอัปสร และทวารบาล ประดับด้วยเครื่องทรงตกแต่งอย่างงดงาม ปัจจุบันประติมากรรมเหล่านี้จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ รามคำแหง จังหวัดสุโขทัย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสุโขทัย
เดอะลิมิตส์ทูโกรท

***เดอะลิมิตส์ทูโกรท*** () เป็นรายงานในปี ค.ศ. 1972 ที่กล่าวถึงความเป็นไปได้ของการเติบโตทางเศรษฐกิจและประชากรแบบทวีคูณภายใต้ทรัพยากรที่มีจำกัด โดยศึกษาผ่านการจำลองด้วยคอมพิวเตอร์ การศึกษานี้ใช้แบบจำลองคอมพิวเตอร์เวิลด์3 เพื่อจำลองผลที่ตามมาจากปฏิสัมพันธ์ระหว่างระบบโลกและระบบมนุษย์

งานวิจัยชิ้นนี้ได้รับมอบหมายจากสโมสรแห่งโรม และผลการศึกษาได้ถูกนำเสนอครั้งแรกในการประชุมระดับนานาชาติที่มอสโกและรีโอเดจาเนโรในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1971 ผู้เขียนรายงานได้แก่ โดเนลลา เอช. มีโดวส์ เดนนิส แอล. มีโดวส์ ยอร์เกน แรนเดอร์ส และวิลเลียม ดับเบิลยู. เบห์เรนส์ ที่ 3 ซึ่งเป็นตัวแทนของทีมวิจัย 17 คน แบบจำลองนี้อิงตามผลงานของเจย์ ฟอร์เรสเตอร์ จากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ ดังที่อธิบายไว้ในหนังสือของเขาเรื่อง *เวิลด์ไดนามิกส์* ()

ผลการศึกษาในรายงานชี้ให้เห็นว่า หากไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในการใช้ทรัพยากรและการทำลายสิ่งแวดล้อม มีความเป็นไปได้สูงที่จะเกิดการลดลงอย่างฉับพลันและควบคุมไม่ได้ทั้งในด้านประชากรและกำลังการผลิตทางอุตสาหกรรม แม้ว่ารายงานฉบับนี้จะเผชิญกับคำวิพากษ์วิจารณ์และการตรวจสอบอย่างรุนแรงเมื่อเผยแพร่ แต่ก็มีอิทธิพลต่อการปฏิรูปสิ่งแวดล้อมมานานหลายทศวรรษ การวิเคราะห์ในภายหลังระบุว่า การใช้ทรัพยากรธรรมชาติทั่วโลกได้รับการปฏิรูปไม่เพียงพอที่จะเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์ที่คาดการณ์ไว้ อย่างไรก็ตาม การคาดการณ์ราคาโดยอิงจากความขาดแคลนทรัพยากรกลับไม่เกิดขึ้นจริงในช่วงหลายปีนับตั้งแต่มีการตีพิมพ์

นับตั้งแต่ตีพิมพ์ หนังสือเล่มนี้มียอดขายประมาณ 30 ล้านเล่มใน 30 ภาษา และยังคงก่อให้เกิดการถกเถียงอย่างต่อเนื่อง รวมถึงเป็นหัวข้อของการตีพิมพ์หนังสืออื่น ๆ ตามมาอีกหลายเล่ม

หนังสือ *บียอนด์เดอะลิมิตส์* () และ *เดอะลิมิตส์ทูโกรท: เดอะเทอร์ตีเยียร์อัปเดต* () ถูกตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1992 และ 2004 ตามลำดับ ต่อมาในปี ค.ศ. 2012 มีการตีพิมพ์บทพยากรณ์ระยะ 40 ปีจากยอร์เกน แรนเดอร์ส หนึ่งในผู้เขียนดั้งเดิมของหนังสือเล่มนี้ ในชื่อ *2052: อะโกลบอลฟอร์แคสต์ฟอร์เดอะเน็กซ์โฟร์ตีเยียส์* () และในปี ค.ศ. 2022 เดนนิส มีโดวส์ และยอร์เกน แรนเดอร์ส ผู้เขียนดั้งเดิมของ*ลิมิตส์ทูโกรท*ทั้งสองคน ได้ร่วมกับผู้เขียนอีก 19 คน เพื่อจัดทำหนังสือ *ลิมิตส์แอนด์บียอนด์* ()

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หนังสือสารคดี
หมวดหมู่:สิ่งแวดล้อมในปี พ.ศ. 2515
หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์ประชากร
หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์เชิงนิเวศ
หมวดหมู่:หนังสืออนาคตศึกษา
หมวดหมู่:การทำนาย
แอเรียล (ไทป์เฟซ)

**แอเรียล** () เป็นไทป์เฟซไม่มีเชิงประเภทวิรูปใหม่ ฟอนต์ในตระกูลแอเรียลมีให้ใช้งานในระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์ วินโดวส์ทุกรุ่นตั้งแต่วินโดวส์ 3.1 เป็นต้นไป รวมถึงโปรแกรมอื่น ๆ ของไมโครซอฟท์ ระบบปฏิบัติการแมคโอเอสของแอปเปิล และเครื่องพิมพ์โพสต์สคริปต์ 3 จำนวนมาก ในออฟฟิศ 2007 แอเรียลได้ถูกแทนที่ด้วยคาลิบรีเป็นไทป์เฟซปริยายในพาวเวอร์พอยต์ เอกซ์เซล และเอาต์ลุก

แอเรียลถูกออกแบบในปี ค.ศ. 1982 โดยโรบิน นิโคลัสและแพทริเซีย ซอนเดอร์ส สำหรับโมโนไทป์ไทโพกราฟี ไทป์เฟซนี้เข้ากันได้กับเฮลเวติกา ในด้านการวัดขนาด ทำให้เอกสารสามารถใช้ไทป์เฟซใดก็ได้โดยไม่ส่งผลกระทบต่อเค้าโครงที่มองเห็น เนื่องจากไทป์เฟซทั้งสองแบบมีลักษณะคล้ายคลึงกัน แอเรียลและเฮลเวติกาจึงมักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นไทป์เฟซเดียวกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไทป์เฟซของโมโนไทป์
หมวดหมู่:ไทป์เฟซของไมโครซอฟท์
หมวดหมู่:ไทป์เฟซในวินโดวส์เอกซ์พี
ประเทศลีชเทินชไตน์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010

**[[ประเทศลิกเตนสไตน์]]** ส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ณ แวนคูเวอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 12–28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 คณะนักกีฬาประกอบด้วยนักกีฬา 7 คน แบ่งเป็นนักสกีอัลไพน์ 2 คน และนักบ็อบสเลด 5 คน โดยทีมลิกเตนสไตน์ไม่ได้รับเหรียญรางวัลในการแข่งขันครั้งนี้

thumb|right|นักกีฬาของลิกเตนสไตน์เดินเข้าสู่สนามในพิธีเปิดการแข่งขัน

## สกีลงเขา

* ทีนา ไวราทเทอร์ ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันเนื่องจากได้รับบาดเจ็บเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2010

## อ้างอิง

ประเทศลีชเทินชไตน์
2010
ประเทศลิทัวเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010

**[[ประเทศลิทัวเนีย]]**เข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ณ แวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 12–28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 การเข้าร่วมครั้งนี้นับเป็นการปรากฏตัวครั้งที่เจ็ดของลิทัวเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว นับตั้งแต่เปิดตัวครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928 คณะนักกีฬาลิทัวเนียประกอบด้วยนักกีฬา 6 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา

อิรินา เตเรนเตเยวา ทำหน้าที่ถือธงชาติในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ขณะที่มันตัส สโตรเลีย ทำหน้าที่ถือธงชาติในพิธีปิดโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ลิทัวเนียไม่ได้รับเหรียญรางวัลในการแข่งขันครั้งนี้ และจนถึงขณะนั้นยังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลจากโอลิมปิกฤดูหนาวมาก่อน

## ผู้เข้าแข่งขัน

ลิทัวเนียส่งนักกีฬา 6 คน รวมถึงนักกีฬาหญิง 2 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬาในการแข่งขันครั้งนี้

ลิทัวเนียได้รับสิทธิ์เข้าแข่งขันประเภทลีลาน้ำแข็งคู่ (ไอซ์แดนซ์) ในการแข่งขันสเก็ตลีลา ภายหลังจากคู่ของเดวิดัส สตาญิอูนา และแคเธอรีน โคเพลี จบอันดับที่ 14 ในการแข่งขันสเก็ตลีลาชิงแชมป์โลก 2009 อย่างไรก็ตาม เนื่องจากโคเพลีถือสัญชาติสหรัฐอเมริกา เธอจึงไม่เป็นไปตามหลักเกณฑ์ในการเป็นตัวแทนลิทัวเนียในโอลิมปิก คำร้องขอสัญชาติเป็นกรณีพิเศษของเธอถูกปฏิเสธโดยประธานาธิบดีลิทัวเนีย ดาเลีย กรีบาอุสไกเต

## อ้างอิง

ประเทศลิทัวเนีย
2010
ประเทศมาซิโดเนียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010

**[[ประเทศมาซิโดเนีย]]** ส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ณ แวนคูเวอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 12–28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 คณะนักกีฬามาซิโดเนียประกอบด้วยนักกีฬา 3 คน ได้แก่ นักสกีอัลไพน์ อันโตนิโอ ริสเตฟสกี และนักสกีข้ามประเทศ 2 คน คือ โรซานา คิรอสกา และ ดาร์โก ดัมยาโนฟสกี ผลงานดีที่สุดของประเทศในการแข่งขันครั้งนี้คือริสเตฟสกี ซึ่งจบอันดับที่ 53 ในการแข่งขันไจแอนต์สลาลอมชาย

## สกีลงเขา

อันโตนิโอ ริสเตฟสกี มีอายุ 20 ปีในช่วงการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวที่แวนคูเวอร์ และต่อมาได้เป็นตัวแทนของมาซิโดเนียอีกครั้งในโอลิมปิกฤดูหนาว 2014

เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ เขาเข้าร่วมการแข่งขันไจแอนต์สลาลอมชาย โดยทำเวลาในรอบแรก 1 นาที 24 วินาที และรอบที่สอง 1 นาที 27 วินาที รวมเวลา 2 นาที 51.90 วินาที ทำให้อยู่ในอันดับที่ 53 จากผู้เข้าแข่งขัน 81 คนที่ทำการแข่งขันครบทั้งสองรอบ

ในการแข่งขันสลาลอมชาย เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ เขาไม่สามารถแข่งขันจบรอบแรกได้ (DNF) จึงไม่ได้รับการจัดอันดับในรายการนี้

## อ้างอิง

ประเทศมาซิโดเนีย
2010
ประเทศมอลโดวาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010

**[[ประเทศมอลโดวา]]**เข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ณ แวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 12–28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 การเข้าร่วมครั้งนี้นับเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ห้าของประเทศในโอลิมปิกฤดูหนาว นับตั้งแต่เปิดตัวครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูหนาว 1994

คณะนักกีฬามอลโดวาประกอบด้วยนักกีฬา 7 คน รวมถึงนักกีฬาหญิง 2 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา วิกเตอร์ พินซารู ทำหน้าที่ถือธงชาติในพิธีเปิด และพิธีปิด มอลโดวาไม่ได้รับเหรียญรางวัลในการแข่งขันครั้งนี้ และจนถึงการแข่งขันดังกล่าว ประเทศยังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลจากโอลิมปิกฤดูหนาว

## ผู้เข้าแข่งขัน

มอลโดวาส่งนักกีฬา 7 คน รวมถึงนักกีฬาหญิง 2 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬาในมหกรรมครั้งนี้

## สกีลงเขา

เกณฑ์การคัดเลือกขั้นพื้นฐานสำหรับการแข่งขันสกีลงเขากำหนดให้ผู้เข้าแข่งขันที่อยู่นอกอันดับ 100 อันดับแรก ต้องมีคะแนนเฉลี่ยน้อยกว่า 140 คะแนน ตามบัญชีรายชื่อที่เผยแพร่โดยสหพันธ์สกีนานาชาติ (FIS) ณ วันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 2010 โควตานักกีฬาจะถูกจัดสรรเพิ่มเติมตามเกณฑ์อื่น ๆ โดยคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (NOC) หนึ่งประเทศสามารถส่งนักกีฬาได้สูงสุด 22 คน (ไม่เกิน 14 คนต่อเพศ) และไม่เกิน 4 คนต่อหนึ่งรายการแข่งขัน

คริสตอฟ รูซ์ ทำคะแนนผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันไจแอนต์สลาลอมชาย และสลาลอมชาย ขณะที่เออร์ส อิมโบเดิน ผ่านการคัดเลือกในรายการสลาลอม ทั้งรูซ์และอิมโบเดินเป็นอดีตนักสกีชาวสวิตเซอร์แลนด์ที่ได้รับสัญชาติมอลโดวาในภายหลัง

การแข่งขันหลักจัดขึ้นเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 ที่วิสต์เลอร์ โอลิมปิกพาร์ก ในการแข่งขันไจแอนต์สลาลอม รูซ์ทำเวลาในการวิ่งครั้งแรก 1 นาที 22.70 วินาที และในการวิ่งครั้งที่สอง 1 นาที 24.42 วินาที รวมเวลา 2 นาที 47.12 วินาที จบอันดับที่ 44 จากผู้เข้าแข่งขัน 89 คน

ในรายการสลาลอม รูซ์ทำเวลา 51.90 วินาทีในรอบแรกของเส้นทางระยะทาง  และทำเวลา 53.85 วินาทีในรอบที่สอง รวมเวลา 1 นาที 45.75 วินาที จบอันดับที่ 28 จากผู้เข้าแข่งขัน 101 คน ส่วนอิมโบเดินไม่สามารถแข่งขันจบรายการได้ และไม่ได้รับการจัดอันดับ

## อ้างอิง

ประเทศมอลโดวา
2010
ตำบลห้วยโจด (อำเภอวัฒนานคร)

**ห้วยโจด** เป็นตำบลในอำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้ว เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบล ปัจจุบันอยู่ในความดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยโจดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 เป็นที่ตั้งของที่หยุดรถไฟห้วยโจดบนเส้นทางรถไฟสายอรัญประเทศ   

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลห้วยโจด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลโนนหมากเค็ง
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลวัฒนานคร
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลท่าเกวียน และตำบลเขาสามสิบ (อำเภอเขาฉกรรจ์)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลท่าเกษม (อำเภอเมืองสระแก้ว)
## ประวัติ
ห้วยโจด เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 11 ของตำบลวัฒนานคร อำเภอวัฒนานคร ปี พ.ศ. 2534 นายประมวล รุจนเสรี ผู้ว่าราชการจังหวัดปราจีนบุรีได้แยกพื้นที่ได้แก่ หมู่ 11 บ้านห้วยโจด, หมู่ 13 บ้านคลองยาง, หมู่ 15 บ้านน้อยสนามบิน, หมู่ 16 บ้านเสาสูง ของตำบลวัฒนานคร กับหมู่ 7 บ้านหนองป่าหมาก ของตำบลโนนหมากเค็ง และหมู่ 4 บ้านบ่อนางชิง ของตำบลท่าเกวียน รวม 6 หมู่บ้าน ออกมาตั้งเป็น ตำบลห้วยโจด 

โดยชื่อมีที่มาจากเป็นพื้นที่ที่มีต้นไผ่ที่เรียกว่า "ต้นโจด" อยู่บริเวณหมู่บ้านและลำห้วยมากจึงเรียกชื่อพื้นที่หมู่บ้านว่า *ห้วยโจด* ต่อมาปี พ.ศ. 2549 ได้แยกพื้นที่หมู่ 3 บ้านคลองยาง ตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ชื่อ หมู่ 7 บ้านเนินพัฒนา 

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลห้วยโจดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านห้วยโจด
* **หมู่ที่ 2** บ้านหนองป่าหมาก
* **หมู่ที่ 3** บ้านคลองยาง
* **หมู่ที่ 4** บ้านบ่อนางชิง
* **หมู่ที่ 5** บ้านเสาสูง
* **หมู่ที่ 6** บ้านน้อยสนามบิน
* **หมู่ที่ 7** บ้านเนินพัฒนา

## อ้างอิง

ห้วยโจด
ห้วยโจด
หมวดหมู่:อำเภอวัฒนานคร
ประเทศโมนาโกในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010

**[[ประเทศโมนาโก]]** ส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ณ แวนคูเวอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 12–28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 คณะนักกีฬาโมนาโกประกอบด้วยนักกีฬา 3 คน ได้แก่ นักสกีลงเขา อเล็กซานดรา โคเล็ตติ และทีมนักบอบสเลประเภทสองคน ได้แก่ เซบัสเตียง กัตตูโซ และ ปาทริซ แซร์แวลล์ ทีมนักบอบสเลจบการแข่งขันในอันดับที่ 19 เช่นเดียวกับโคเล็ตติ ซึ่งทำผลงานดีที่สุดในรายการซูเปอร์คอมไบน์หญิง

thumb|right|นักกีฬาขณะเดินเข้าสู่สนามในพิธีเปิด

## สกีลงเขา

อเล็กซานดรา โคเล็ตติ มีอายุ 26 ปีในช่วงการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวที่แวนคูเวอร์ เธอเคยเข้าร่วมแข่งขันให้กับประเทศโมนาโกในโอลิมปิกฤดูหนาว 2006 และต่อมายังได้เข้าร่วมแข่งขันให้โมนาโกอีกครั้งในปี 2014 และปี 2018

การแข่งขันดาวน์ฮิลล์หญิงจัดขึ้นเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ โดยเป็นการแข่งขันแบบวิ่งครั้งเดียว โคเล็ตติทำเวลาได้ 1 นาที 48 วินาที จบอันดับที่ 24 จากนักสกี 37 คนที่เข้าเส้นชัย

การแข่งขันซูเปอร์คอมไบน์หญิงประกอบด้วยการแข่งขันดาวน์ฮิลล์ 1 รอบ และซูเปอร์จี 1 รอบ โดยอันดับสุดท้ายคำนวณจากผลรวมเวลาของทั้งสองรอบ โคเล็ตติทำเวลาได้ 47 วินาทีในช่วงสลาลอม และ 1 นาที 26 วินาทีในช่วงดาวน์ฮิลล์ รวมเวลา 2 นาที 13 วินาที จบอันดับที่ 19 จากผู้เข้าแข่งขัน 28 คนที่แข่งขันครบทั้งสองรอบ

ในรายการซูเปอร์จีหญิง ซึ่งจัดขึ้นสองวันถัดมา เธอทำเวลาได้ 1 นาที 24 วินาที จบอันดับที่ 25 จากผู้เข้าแข่งขัน 38 คนที่เข้าเส้นชัย

การแข่งขันไจแอนต์สลาลอมหญิงเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ได้รับผลกระทบอย่างมากจากสภาพอากาศ และโคเล็ตติเป็นหนึ่งในนักกีฬา 17 คนที่ไม่สามารถแข่งขันจบรอบแรกได้

## อ้างอิง

ประเทศโมนาโก
2010
หาวหลง

***หาวหลง*** (; ) เป็นสกุลของไดโนเสาร์กลุ่มออร์นิทอพอดในกลุ่มฮาโดรซอรอยด์ที่สูญพันธุ์แล้ว ซึ่งค้นพบจากยุคครีเทเชียสตอนต้น (ยุคบาร์เรเมียน) ชั้นหินอี้เซียนในเหลียวหนิง ประเทศจีน สกุลนี้มีสปีชีส์เดียว คือ ***Haolong dongi*** ซึ่งทราบจากโครงกระดูกที่เกือบสมบูรณ์และเชื่อมต่อกันตามธรรมชาติ โดยยังคงรักษาโครงสร้างของระบบผิวหนังไว้

## การจัดจำแนก
เพื่อกำหนดความสัมพันธ์และความใกล้ชิดทางวิวัฒนาการของ *Haolong* นั้น Huang et al. (2026) ได้ให้คะแนนในเมทริกซ์วิวัฒนาการชาติพันธุ์ฉบับปรับปรุงของ Bertozzo et al. (2025) ผลการวิเคราะห์พบว่า *Haolong* เป็นสมาชิกที่แยกแขนงในระยะแรกของ Hadrosauroidea โดยแตกแขนงถัดจากกลุ่มสายพันธุ์ยุโรปที่ประกอบด้วย *[[Brighstoneus]]*, *[[Cariocecus bocagei|Cariocecus]]* และ *[[Comptonatus]]* แต่ก่อนหน้ากลุ่มสายพันธ์ุอื่น ๆ ที่รู้จักในชั้นหินอี้เซียน (*[[Bolong]]* และ *[[Jinzhousaurus]]*) ผลลัพธ์ดังกล่าวแสดงไว้ในแผนภาพสายวิวัฒนาการด้านล่าง:

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Ornithopoda
หมวดหมู่:สกุลไดโนเสาร์
วิงดิงส์

thumb|อักขระในวิงดิงส์
thumb|อักขระในวิงดิงส์ 2
thumb|อักขระในวิงดิงส์ 3
**วิงดิงส์** () เป็นชุดฟอนต์ดิงแบตที่แสดงตัวอักษรเป็นสัญลักษณ์ต่าง ๆ เดิมถูกพัฒนาขึ้นในปี ค.ศ. 1990 โดยไมโครซอฟท์ โดยการรวมรูปอักขระไอคอน ลูกศร และดาวต่าง ๆ จากฟอนต์ลูซิดาซึ่งได้รับลิขสิทธิ์จากชาลส์ บิเกโลว์และคริส โฮมส์ สำหรับข้อความลิขสิทธิ์ในบางรุ่นของฟอนต์นี้ จะมีการระบุถึง Type Solutions, Inc. ซึ่งเป็นผู้ผลิตเครื่องมือที่ใช้ในการเขียนคำสั่งปรับแต่งฟอนต์ด้วย

ในขณะนั้นยังไม่มีการแมปอักขระใด ๆ กับยูนิโคด อย่างไรก็ตาม ภายหลังยูนิโคดได้อนุมัติการเพิ่มสัญลักษณ์จำนวนมากที่พบในฟอนต์วิงดิงส์และเว็บดิงส์ ในยูนิโคดรุ่น 7.0

## รุ่นต่าง ๆ
### วิงดิงส์
**วิงดิงส์** (Wingdings) เป็นฟอนต์ดิงแบตทรูไทป์ที่รวมอยู่ในไมโครซอฟท์ วินโดวส์ตั้งแต่วินโดวส์ 3.1 เป็นต้นมา และยังรวมอยู่ในชุดแอปพลิเคชันจำนวนมากในยุคนั้นด้วย

ฟอนต์นี้ประกอบด้วยรูปทรงและท่าทางที่เป็นที่รู้จักกันดีมากมาย รวมถึงสัญลักษณ์สากลที่เป็นที่รู้จัก เช่น ดาราแห่งดาวิด สัญลักษณ์ของจักรราศี เครื่องหมายนิ้วชี้และท่าทางมืออื่น ๆ และเครื่องหมายแอมเพอร์แซนด์แบบที่ไม่ค่อยพบเห็น

### วิงดิงส์ 2
**วิงดิงส์ 2** (Wingdings 2) ประกอบด้วย รูปแบบของเครื่องหมายมือ 16 แบบ ตัวอักษรและตัวเลขที่ล้อมรอบด้วยตัวเลขตั้งแต่ 0 ถึง 10 รูปแบบของเครื่องหมายแอมเพอร์แซนด์และเครื่องหมายอินเตอร์โรแบงหลายแบบ รูปทรงเรขาคณิตหลายแบบ และแอสเทอริซึม

### วิงดิงส์ 3
**วิงดิงส์ 3** (Wingdings 3) ประกอบด้วยรูปแบบของลูกศรซึ่งครอบคลุมเกือบทั้งฟอนต์ และมีสัญลักษณ์สำหรับปุ่มกดหลายแบบตามที่กำหนดไว้ใน ISO/IEC 9995-7

## ข้อวิจารณ์
thumb|150px|"NYC" ในฟอนต์วิงดิงส์
thumb|150px|"Q33 NY" ในฟอนต์วิงดิงส์
ในปี ค.ศ. 1992 เพียงไม่กี่วันหลังจากที่วินโดวส์ 3.1 ออกวางจำหน่าย มีการค้นพบว่าคำว่า "NYC" (นครนิวยอร์ก) ในฟอนต์วิงดิงส์ถูกแสดงผลเป็นสัญลักษณ์หกะโหลกไขว้ ดาราแห่งดาวิด และนิ้วโป้งยกขึ้น ซึ่งมักถูกกล่าวว่าเป็นข้อความต่อต้านยิวที่อ้างถึงชุมชนชาวยิวขนาดใหญ่ในนิวยอร์ก แต่ไมโครซอฟท์ได้ปฏิเสธอย่างหนักแน่นว่าไม่ใช่เจตนา และยืนยันว่าการจัดเรียงรูปอักขระในฟอนต์นั้นเป็นไปโดยบังเอิญเป็นส่วนใหญ่ ส่วนคำว่า "NYC" ในฟอนต์เว็บดิงส์ที่เผยแพร่ภายหลังนั้น ถูกแสดงผลโดยเจตนาเป็นรูปดวงตา หัวใจ และเส้นขอบฟ้าของเมือง ซึ่งสื่อถึงโลโก้ ไอเลิฟนิวยอร์ก

หลังเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน มีอีเมลฉบับหนึ่งถูกส่งต่อโดยอ้างว่า หากพิมพ์ "Q33 NY" ซึ่งเป็นหมายเลขเที่ยวบินของเครื่องบินลำแรกที่พุ่งชนตึกแฝด ในฟอนต์วิงดิงส์จะแสดงลำดับตัวอักษรของเครื่องบินที่บินไปทางทิศตะวันออก ตามด้วยไอคอนรูปกระดาษสี่เหลี่ยมสองแผ่นซึ่งอาจตีความได้ว่าเป็นตึกระฟ้า ตามด้วยสัญลักษณ์กะโหลกไขว้และดาราแห่งดาวิด แต่นั่นเป็นเรื่องลวง เนื่องจากหมายเลขเที่ยวบินของเครื่องบินที่พุ่งชนตึกแฝดในเหตุการณ์ดังกล่าวคือ AA11 และ UA175 และหมายเลขทะเบียนเครื่องบินคือ N334AA และ N612UA

## ดูเพิ่ม
* เว็บดิงส์
* เอโมจิ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไทป์เฟซในวินโดวส์เอกซ์พี
หมวดหมู่:ข้อโต้เถียงเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์
ตำบลผักขะ

**ผักขะ** เป็นตำบลในอำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้ว เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบล ปัจจุบันอยู่ในความดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลผักขะตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 เป็นที่ตั้งของที่หยุดรถไฟห้วยเดื่อและที่หยุดรถไฟบ้านโป่งคอมบนเส้นทางรถไฟสายอรัญประเทศ และมีโบราณสถานสำคัญอย่างปราสาทหินบ้านน้อยห้วยพะใย
## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลผักขะ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลวัฒนานคร
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลหันทราย และตำบลบ้านด่าน (อำเภออรัญประเทศ)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลคลองทับจันทร์ (อำเภออรัญประเทศ) และตำบลไทรทอง (อำเภอคลองหาด)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลท่าเกวียน
## ประวัติ
ในอดีตพื้นที่บริเวณตําบลเคยเป็นพื้นที่พักรบของกองทัพขององค์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ครั้งเมื่อยกทัพมาทําศึกกับประเทศกัมพูชาเมื่อปี พ.ศ. 2124 เพื่อปกป้องราชอาณาจักรทางด้านตะวันออกของประเทศไทย พระองค์ได้ทรงยกทัพมาปราบปรามอริราชศัตรู ซึ่งลักลอบเข้ามาโจมตีกวาดต้อนผู้คนบริเวณชายแดนอยู่ต่อเนื่อง หลังจากที่ทําศึกชนะแล้วพระองค์ทรงยกทัพเดินทางกลับและเมื่อถึงบริเวณที่แห่งนี้ พระองค์ทรงสั่งให้กองทัพหยุดพักขา (หยุดพักผ่อน)  เนื่องจากกองทัพเมื่อยล้าจากการเดินทางและทําศึก ต่อมาจึงได้เรียกพื้นที่บริเวณนี้ว่า "พักขา" และต่อมาจนถึงปัจจุบันได้เรียกเพี้ยนเป็น "ผักขะ" และในบริเวณพื้นที่ตําบลจะมีต้นผักชะอมขึ้นอยู่ทั่วไป ซึ่งคําว่า ผักขะ แปลว่า ชะอม

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลผักขะแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านหนองหอย
* **หมู่ที่ 2** บ้านห้วยเดื่อ
* **หมู่ที่ 3** บ้านหนองใหญ่
* **หมู่ที่ 4** บ้านห้วยพะใย
* **หมู่ที่ 5** บ้านโป่งคอม
* **หมู่ที่ 6** บ้านทดหลวง
* **หมู่ที่ 7** บ้านทดน้อย
* **หมู่ที่ 8** บ้านคลองสอ
* **หมู่ที่ 9** บ้านเนินมะขาม
* **หมู่ที่ 10** บ้านกุดตะกร้า
* **หมู่ที่ 11** บ้านคลองยาง
* **หมู่ที่ 12** บ้านหนองสลัดได
* **หมู่ที่ 13** บ้านหนองไฮ

## อ้างอิง

ผักขะ
ผักขะ
หมวดหมู่:อำเภอวัฒนานคร
เว็บดิงส์

**เว็บดิงส์** () เป็นไทป์เฟซดิงแบตทรูไทป์ที่พัฒนาขึ้นในปี ค.ศ. 1997 เริ่มแรกมีการแจกจ่ายพร้อมกับอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 4.0 จากนั้นเป็นส่วนหนึ่งของคอร์ฟอนส์ฟอร์เดอะเว็บ และรวมอยู่ในระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์ วินโดวส์ทุกรุ่นตั้งแต่วินโดวส์ 98 เป็นต้นไป รูปอักขระตัวหนังสือภาพในเว็บดิงส์ทั้งหมดที่ไม่สามารถรวมเป็นหนึ่งกับอักขระยูนิโคดที่มีอยู่ได้ถูกเพิ่มเข้าไปในมาตรฐานยูนิโคดในรุ่น 7.0 ซึ่งเปิดตัวในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014

## ดูเพิ่ม
* วิงดิงส์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อินโฟกราฟิกส์
หมวดหมู่:ไทป์เฟซในวินโดวส์เอกซ์พี