open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เจ้าชายปีศาจบ้านโมโมจิ

เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยอายะ โชโอโตะ ตีพิมพ์ต่อเนื่องในนิตยสารมังงะโชโจะรายเดือนอาซึกะของคาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2556 ถึงสิงหาคม 2562 อนิเมะซีรีส์โทรทัศน์ดัดแปลงโดยสตูดิโอไดร์ฟ มีกำหนดฉายในเดือนมกราคมถึงมีนาคม 2567

## สื่อ
### มังงะ
เขียนและวาดภาพโดยอายะ โชโอโตะ ได้รับการตีพิมพ์ลงในนิตยสารมังงะอาซึกะของคาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2556 จนถึงวันที่ 24 สิงหาคม 2562 ได้รับการตีพิมพ์ภาษาไทยโดยสำนักพิพม์บงกช พับลิชชิ่ง

มังงะภาคต่อเริ่มตีพิมพ์แบบจำกัดในนิตยสารเดียวกันเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2566

#### จำนวนเล่ม

#### ''เจ้าชายปีศาจบ้านโมโมจิ: สึกิ''

### อนิเมะ
ในระหว่างแผงของครันชีโรลในงานงาน Japan Expo 2023 ได้มีการประกาศการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ ผลิตโดยสตูดิโอไดรฟ์ และกำกับโดยบ็อบ ชิราฮาตะ ออกแบบตัวละครโดยมาริโกะ โอกะ เขียนบทโดยยาสุโกะ อาโอกิ และดนตรีแต่งโดยอายานะ ซึจิตะ และโทโมยูกิ โคโนะ ซีรีส์นี้ซีรีส์ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 มกราคมจนถึง 23 มีนาคม 2567 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอกซ์และเครือข่ายอื่น ๆ เพลงเปิดคือ  ร้องโดยโย คามิยามะ ในขณะที่เพลงปิดคือ  ร้องโดย Muto พลัส มีเดีย เน็ตเวิร์ค เอเชียได้รับลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

#### รายชื่อตอน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  ที่ *[[Monthly Asuka]]* 
*  ที่*[[คาโดกาวะโชเต็ง]]* 
*  
* 
หมวดหมู่:ไดร์ฟ (สตูดิโอ)
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:มังงะชุด
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ
หมวดหมู่:โยไกในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:บงกช
หมวดหมู่:อนิพลัส
หมวดหมู่:อะนิเพล็กซ์
หาดวงศ์อมาตย์

thumb|วิวโรงแรมและคอนโดมิเนียมบนหาดวงศ์อมาตย์

**หาดวงศ์อมาตย์** เป็นชายหาดทางตอนเหนือของเมืองพัทยาบนชายฝั่งตะวันออกของอ่าวไทย ซึ่งอยู่ในจังหวัดชลบุรี และห่างจากกรุงเทพมหานคร  หาดนี้ตั้งอยู่บนแหลมอ่าวนาเกลือ โดยในคริสต์ทศวรรษ 2010 ย่านนี้มีการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์จำนวนมาก ซึ่งมีอาคารคอนโดมิเนียมหรูริมชายหาดหลายแห่ง และปัจจุบันเป็นย่านที่มีราคาแพงที่สุดแห่งหนึ่งในพัทยา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองพัทยา
วงศ์อมาตย์
หมวดหมู่:ชายหาดในจังหวัดชลบุรี
มิเนย์รินโญ่อัลตราแอดเวนเจอส์

***มิเนย์รินโญ่อัลตราแอดเวนเจอส์*** () เป็นแอดเวอร์เกมอินดี พัฒนาโดย มานิคมายด์เกมแล็บ และจัดจำหน่ายโดย โอลด์สคูลเบลนเดอร์แอดดิกเท็ด  ตัวเกมวางจำหน่ายเฉพาะสำหรับสตีม ในวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2017  ส่วนตัวเกมเวอร์ชันสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศบราซิล
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:วิดีโอเกมอินดี
พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดฮาร์เกย์ซา

**พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดฮาร์เกย์ซา** (; , HPM) ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2520 ในเมืองฮาร์เกย์ซา ซึ่งตั้งอยู่ในเขตการปกครองมะโรดิเจห์ () ในโซมาลีแลนด์ เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งแรกที่ก่อตั้งขึ้นในประเทศนับตั้งแต่ได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2503

## การก่อตั้ง
ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1970 เกิดการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมที่เข้มแข็งในเมืองฮาร์เกย์ซา ซึ่งเป็นแรงผลักดันเบื้องหลังการก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของศูนย์วัฒนธรรมในเมืองที่ประกอบด้วยโรงละคร ห้องสมุด และพิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัด ประกอบด้วยอาคารรูปวงแหวนร่วมศูนย์กลางสองวง พร้อมพื้นที่ประชุมและห้องจัดแสดงชั่วคราว อาคารทรงกลมตรงกลางได้รับแรงบันดาลใจจาก "มุนดุล ()" ซึ่งเป็นกระท่อมแบบดั้งเดิมที่เกษตรกรชาวโซมาเลียใช้ พิพิธภัณฑ์นี้มีขนาดพื้นที่ 650 ตารางเมตร ได้รับการออกแบบและสร้างโดย อิสมาน ดาฮีร์ อาดัน () ผู้รับเหมาในท้องถิ่น

## สิ่งสะสม
เมื่อพิพิธภัณฑ์เปิดทำการใน พ.ศ. 2520 มีการจัดแสดงนิทรรศการชาติพันธุ์วิทยา ซึ่งส่วนใหญ่ได้รับสิ่งบริจาคจากชาวเมืองฮาร์เกย์ซา สิ่งของที่จัดแสดงอยู่ในตู้ยาว 20 เมตร จำนวน 2 ตู้ ไม่มีกระจก 1 ตู้ อยู่ในห้องโถงแต่ละห้อง มีผู้ดูแลเพียงสองคน ซึ่งเป็นพนักงานทำสวนและพนักงานทำความสะอาด ในไม่ช้าทั้งสิ่งจัดแสดงและอาคารก็เริ่มทรุดโทรมลง การบูรณะเริ่มต้นขึ้นใน พ.ศ. 2524 โดยตู้จัดแสดงขนาดใหญ่ 2 ตู้ถูกรื้อออก และมีการสร้างตู้กระจกขนาดเล็ก 23 ตู้ มีการติดตั้งตาข่ายบริเวณหน้าต่าง ทาสีอาคารใหม่และทำความสะอาดชุดสิ่งสะสม เดิมมีการจัดแสดงวัตถุประมาณ 4,000 ชิ้น แต่่ในการจัดนิทรรศการใหม่ลดสิ่งจัดแสดงเหลือประมาณ 1,400 รายการ ส่วนที่เหลือถูกเก็บเข้าคลัง มีการจัดแสดงอาวุธปืนแบบพิเศษซึ่งใช้โดยซัยยิด มุฮัมมัด อับดุลละฮ์ ฮัสซัน (, อักษรโซมาลี: 𐒉𐒖𐒕𐒕𐒘𐒆 𐒑𐒙𐒔𐒖𐒑𐒑𐒗𐒆 𐒛𐒁𐒆𐒚𐒐𐒐𐒖𐒔 H𐒖𐒈𐒈𐒖𐒒) และคนของเขาระหว่าง พ.ศ. 2444 ถึง 2464

## การทำลาย
พิพิธภัณฑ์ถูกทำลายอย่างสิ้นเชิงระหว่างเหตุการณ์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์อิสอัค () ใน พ.ศ. 2531

## การฟื้นฟู
มีการดำเนินงานบูรณะอาคาร และมีกำหนดแล้วเสร็จใน พ.ศ. 2555

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในโซมาลีแลนด์
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2520
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในฮาร์เกย์ซา
สมเด็จพระจักรพรรดิฉุน

**สมเด็จพระจักรพรรดิฉุน** (; 1824 – 1887), ทรงพระนามเดิมว่า**จู ซื่อเจิน** () ทรงเป็นสมเด็จพระบรมชนกาธิบดีของสมเด็จพระจักรพรรดิหมิงไท่จู่ ปฐมจักรพรรดิราชวงศ์หมิง

## พระบรมราชประวัติ

สมเด็จพระจักรพรรดิฉุน ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของสมเด็จพระจักรพรรดิหมิงซีจู่ และสมเด็จพระจักรพรรดินีอวี้ เสด็จพระราชสมภพในราชสกุลจู โดยที่สมเด็จพระบรมอรรคราชบรรพบุรุษเดิมประทับที่อำเภอเพ่ย์ (沛) ต่อมาไปประทับที่ จู้หร่ง (句容) และต่อมา ซีจู่อวี้หวงตี้พระบรมราชชนกของพระองค์ได้ทรงย้ายไปประทับที่เมืองซื่อโจว (泗州) ปัจจุบันคือเมืองซูอวี่ตั้งอยู่ในมณฑลเจียงซู และสมเด็จพระจักรพรรดิฉุนทรงย้ายไปประทับที่เมืองจงหลี่ (钟离) ปัจจุบันคือเมืองเฟิ่งหยางตั้งอยู่ในมณฑลอานฮุย (今安徽凤阳)

ในสมัยราชวงศ์หยวนรัชศกจื้อเจิ้งปีที่ 4 (พ.ศ. 1887) เกิดภัยแล้งและโรคระบาดครั้งใหญ่ในหวยเป่ย (淮北) เป็นเหตุให้พระองค์พร้อมทั้งพระอัครมเหสีราชินิกูลหวัง เสด็จสวรรคต และพระราชโอรสพระองค์ใหญ่หนานชางอ๋องสิ้นพระชนม์

ภายหลังการสวรรคตในสมัยรัชศกหลงเฟิ่งปีที่ 9 (พ.ศ. 1906) สมเด็จพระเจ้าเสี่ยวหมิงแห่งราชวงศ์หานซ่ง (韩宋小明王陛下) พระราชทานตำแหน่งแด่พระองค์เป็นผู้เปิดจวนว่าการเสมอซานซือ (ไคฟู๋อี๋ทงซานซือ, 開府儀同三司), เสาหลักอาวุโสรัฐ (ซ่างจู้กั่ว, 上柱國), องค์ที่ปรึกษาการทหารรัฐ (หลู้จวินกั่วจงซื้อ, 錄軍國重事), อัครมหาเสนาบดีขวา (中書右丞相), ไท่เหว่ย (太尉), และฐานันดรศักดิ์อู่กั๋วกง (吳國公)

ในสมัยราชวงศ์หมิงรัชศกหงอุู่ปีที่ 1 (พ.ศ. 1911) สมเด็จพระจักรพรรดิหมิงไท่จู่ โปรดเกล้าฯ สถาปนาราชวงศ์หมิงขึ้นที่กรุงอิ้งเทียน และมีพระบรมราชโองการสถาปนาสมเด็จพระบรมชนกาธิบดีขึ้นเป็น**จักรพรรดิ** เฉลิมพระอารามนามว่า**เหรินจู่ (仁祖)** และถวายพระบรมราชสมัญญาว่า**ฉุนหวงตี้ (淳皇帝)**

## เสด็จสวรรคต

สมเด็จพระจักรพรรดิฉุนภายหลังเสด็จสวรรคต ด้วยในอดีตราชสกุลจูยากจนไม่มีแม้แต่เงินจะซื้อหีบใส่พระบรมศพ หรือที่ดินจะฝัง ทำให้พระบรมศพถูกห่อด้วยผ้าเน่าๆ และฝังไว้บนที่ดินของเพื่อนบ้านนามว่าหลิวจี้จู่ (刘继祖) ต่อมาเมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิเกาไท่จู่สถาปนาต้าหมิง โปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระราชสุสานหมิงหวง สำหรับประดิษฐานหีบพระบรมศพสมเด็จพระบรมชนกาธิบดี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์หมิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1824
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์หยวน
สมเด็จพระจักรพรรดินีฉุน

**ฉุนหวงโฮ่ว** (; 1829 – 1887) ตระกูลเฉิน (陳) เป็นพระอัครมเหสีของหมิงเหรินจู่ และเป็นพระราชชนนีของหมิงไท่จู่ จูหยวนจาง

## พระราชประวัติ
ไม่มีบันทึกพระราชประวัติเกี่ยวกับพระองค์มาก นอกจากบันทึกว่าพระองค์อภิเษกกับหมิงเหรินจู่ และมีพระราชโอรสธิดาด้วยกัน

ในสมัยรัชศกจื้อเจิ้งปี 4 แห่งราชวงศ์หยวน (พ.ศ. 1887) เกิดภัยแล้งและโรคระบาดครั้งใหญ่ในหวยเป่ย (淮北) เป็นเหตุให้จักรพรรดิฉุน, จักรพรรดินีฉุน เสด็จสวรรคต และหนานชางอ๋องสิ้นพระชนม์ เพื่อนบ้านนามว่า หลิว จี้จู่ (刘继祖) ยอมสละที่ดินให้ฝังพระบรมศพ ปัจจุบันคือสุสานหลวงหมิงหวง

ในรัศศกหงอู่ปีที่ 1 แห่งราชวงศ์หมิง (พ.ศ. 1911) หมิงไท่จู่ ทรงเฉลิมพระสมัญญานามแด่พระราชชนนีว่า ฉุนหวงโฮ่ว (淳皇后)

## พระเกียรติยศ
### พระราชอิสริยยศ
* พ.ศ. 1829 : เฉิน (陈氏)
* พ.ศ. 1887 : กงฟูเหริน (公夫人)
* พ.ศ. 1911 : จักรพรรดินีฉุน (淳皇后)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรพรรดินีราชวงศ์หมิง
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1829
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์หยวน
โซสซูสเฟลย์

**โซสซูสเฟลย์** (อักษรโรมัน: Sossusvlei หรือ Sossus Vlei) เป็นแอ่งดินเหนียวและเกลือ ที่ล้อมรอบด้วยเนินทรายสีแดง ตั้งอยู่ในตอนใต้ของทะเลทรายนามิบ ส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาตินามิบ-เนาก์คลุฟท์ ในประเทศนามิเบีย ชื่อของโซสซูสเฟลย์ยังใช้ทั่วไปในความหมายกว้าง ๆ เพื่อเรียกรวมถึงพื้นที่โดยรอบ เช่น เดดเฟลย์ พื้นที่นี้เป็นหนึ่งในจุดหมายปลายของการท่องเที่ยวในประเทศนามิเบีย

ภูมิอากาศของโซสซูสเฟลย์เป็นแบบทะเลทรายร้อน มีอุณหภูมิเฉลี่ยรายปีอยู่ที่ 24 &nbsp;°C ส่วนในฤดูหนาว อุณหภูมิเฉลี่ยต่ำสุดในเวลากลางคืนอยู่ที่ 10&nbsp;°C ในขณะที่ในฤดูร้อนอุณหภูมิมักพุ่งสูงถึง 40&nbsp;°C และมีฝนลงน้อย เช่นเดียวกับพื้นที่อื่นในทะเลทรายนามิบ

โซสซูสเฟลย์เป็นหนึ่งในสถานที่ที่ถูกถ่ายภาพมากที่สุดในภูมิภาคนี้ของทวีป และยังเป็นสถานที่ถ่ายทำโฆษณา ภาพยนตร์ดนตรี และภาพยนตร์ ตัวอย่างสำคัญ เช่น ภาพยนตร์สยองจิต *[[The Cell (film)|The Cell]]* (2000) ที่ทะเลทรายนี้ถ่ายทำเป็นฉากของความฝันในความจริงเสมือน, ภาพยนตร์เชิงจิตวิญญาณเรื่อง *[[Samsara (2011 film)|Samsara]]* (2011), *[[The Fall (2006 film)|The Fall]]* (2006) และ *[[Steel Dawn]]*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์นามิเบีย
หมวดหมู่:ทะเลทรายนามิบ
รายการเส้นทางเดินรถโดยสารประจำทางจากสถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ถนนบรมราชชนนี)

thumb|รถโดยสารประจำทางสายที่ 991 กรุงเทพฯ - ดอนสัก - เกาะสมุย
**รายการเส้นทางเดินรถโดยสารประจำทางจากสถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (สายใต้) ถนนบรมราชชนนี** ประกอบไปด้วย

## เส้นทางเดินรถสายใต้ (หมวด 2)
thumb|รถโดยสารประจำทางสายที่ 993 กรุงเทพฯ - สุราษฎร์ธานี
thumb|รถโดยสารประจำทางสายที่ 987 กรุงเทพฯ - ยะลา - เบตง
thumb|รถโดยสารประจำทางสายที่ 949 กรุงเทพฯ - ภูเก็ต (ข)
thumb|รถโดยสารประจำทางสายที่ 977 กรุงเทพฯ - เพชรบุรี (ข)
เส้นทางเดินรถสายใต้ (หมวด 2) สามารถตรวจสอบเส้นทางเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์ของบริษัท ขนส่ง จำกัด (บขส.) และบริษัทที่ได้สัมปทานเดินรถร่วมบริการในแต่ละสาย

## อ้างอิง
หมวดหมู่:เส้นทางเดินรถโดยสารประจำทางในกรุงเทพมหานคร
มีรา ซอร์วีโน

**มีรา แคเทอรีน ซอร์วีโน** (, ; เกิด 28 กันยายน ค.ศ. 1967) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เธอได้รับรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จากการแสดงในภาพยนตร์ของวูดดี อัลเลนอย่าง *[[เทพเจ้าแห่งความรัก]]* (1995)

นอกจากนี้ เธอยังร่วมแสดงในภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง เช่น *[[โรมีแอนด์มิเชลส์ไฮสกูลรียูเนียน]]* (1997), *[[อสูรสูบคน]]* (1997), *[[ลูลูออนเดอะบริดจ์]]* (1998), *[[นักฆ่ากระสุนโลกันต์]]* (1998), *[[ซัมเมอร์ออฟแซม]]* (1999), *[[ไลก์แดนดิไลอันดัสต์]]* (2009) และ *[[เสียงแห่งเสรีภาพ]]* (2023) สำหรับผลงานด้านโทรทัศน์นั้น เธอได้เข้าชิงรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี สาขานักแสดงนำหญิงดีเด่นในซีรีส์ขนาดจำกัดหรือภาพยนตร์ จากบทมาริลิน มอนโรในเรื่อง *[[นอร์มาจีนแอนด์มาริลิน]]* และยังได้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมในซีรีส์ขนาดสั้นหรือภาพยนตร์โทรทัศน์ รวมถึงได้เข้าชิงอีกหนึ่งครั้งจากเรื่อง *[[Human Trafficking (miniseries)|ฮิวแมนทราฟฟิกคิง]]* (2005)

## ชีวิตช่วงแรก
ซอร์วีโนเกิดเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1967 ในแมนแฮตตัน นครนิวยอร์ก มารดาของเธอชื่อ ลอแรน รูธ เดวิส เป็นนักละครบําบัดสำหรับผู้ป่วยโรคอัลไซเมอร์และอดีตนักแสดง และบิดาชื่อ พอล ซอร์วีโน เป็นนักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์ เธอมีพี่น้องสองคนชื่อ ไมเคิล และอแมนดา เธอมีเชื้อสายอิตาลีจากบิดา

ซอร์วีโนเติบโตในเทนาฟลาย รัฐนิวเจอร์ซีย์ เมื่อครั้งเป็นเด็ก เธอเริ่มเขียนบทและแสดงละครในสนามหลังบ้าน ร่วมกับโฮป เดวิส เพื่อนสมัยเด็ก และยังได้แสดงละครเวทีในโรงเรียนดไวต์-แองเกิลวูดสกูล ซอร์วีโนมีผลการเรียนดีเยี่ยมและได้รับการตอบรับจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด เธอศึกษาเป็นเวลาหนึ่งปีในฐานะนักเรียนแลกเปลี่ยน (CIEE) ณ กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน โดยเธอได้เรียนภาษาจีนกลาง ในปี 1989 เธอสำเร็จการศึกษาด้วยเกียรตินิยมดีมาก (magna cum laude) จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด สาขาเอเชียตะวันออกศึกษา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2510
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
ดะโซน

**ดะโซน** () เป็นแพลตฟอร์มให้บริการสื่อผ่านอินเทอร์เน็ตในรูปแบบสตรีมมิ่งกีฬาและความบันเทิงชั้นนำของสหราชอาณาจักร

ดะโซนออกอากาศกีฬาแบบถ่ายทอดสดและตามคำขอในกว่า 200 ประเทศทั่วโลก โดยมีการดำเนินงานอย่างแข็งแกร่งในประเทศอิตาลี สเปน เยอรมนี ญี่ปุ่น ฝรั่งเศส โปรตุเกส เบลเยียม ไต้หวัน สหรัฐ และ แคนาดา ซึ่งมีสิทธิ์ออกอากาศในประเทศที่สำคัญ

DAZN ก่อตั้งขึ้นในปี 2016 มีแอกเซส อินดัสทรีส์ เป็นผู้ก่อตั้งและผู้ถือหุ้นใหญ่ เป็นผู้ออกอากาศเนื้อหาด้านกีฬาทางแพลตฟอร์มดิจิทัลรายใหญ่ที่สุดของทวีปยุโรป โดยมีลิขสิทธิ์มากกว่า 75 สิทธิ์ ในปี 2022 DAZN ได้เปิดตัวผลิตภัณฑ์อื่น ๆ มากมายที่เป็นส่วนหนึ่งของแพลตฟอร์ม รวมถึง การเดิมพันระหว่างการแข่งขัน วิดีโอเกม การพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ การจำหน่ายสินค้า และการจำหน่ายตั๋ว

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
หมวดหมู่:ช่องโทรทัศน์อินเทอร์เน็ต
พิซซาเซฟเวอร์

**พิซซาเซฟเวอร์**  (;  ผู้ช่วยเหลือพิซซา) บางครั้งเรียกว่า **พิซซาเทเบิล** (;  โต๊ะพิซซา) หรือ  **พิซซ่าสตูล** (;  ม้านั่งพิซซา) เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการป้องกันส่วนบนของบรรจุภัณฑ์ใส่อาหารอย่างกล่องพิซซาหรือกล่องเค้กไม่ให้ยุบตัวลงมาตรงกลางและสัมผัสกับอาหารที่อยู่ด้านใน

เหตุผลรองลงมาของการใช้พิซซาเซฟเวอร์คือการทำให้ชีสและของแต่งหน้าคงอยู่ตำแหน่งเดิมระหว่างการจัดส่ง พิซซาจึงอยู่ในสภาพดีเมื่อส่งถึงลูกค้า และลูกค้าสามารถดึงพิซซาเซฟเวอร์ออกจากพิซซาได้โดยไม่ต้องสัมผัสตัวพิซซา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พิซซ่า
มิเกล อังเฆล อัสตูเรียส

**มิเกล อังเฆล อัสตูเรียส โรซาเลส** (, 19 ตุลาคม ค.ศ. 1899 – 9 มิถุนายน ค.ศ. 1974) เป็นกวี-นักการทูต นักเขียนนวนิยาย นักเขียนบทละครและนักวารสารศาสตร์ชาวกัวเตมาลา อัสตูเรียสได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมใน ค.ศ. 1967 จากผลงานที่ตระหนักถึงวัฒนธรรมพื้นเมืองกัวเตมาลา

อัสตูเรียสเกิดและเติบโตในกัวเตมาลา แม้ว่าส่วนใหญ่เขาจะใช้ชีวิตวัยผู้ใหญ่ในต่างแดน หลังเรียนจบด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยซานการ์โลสแห่งกัวเตมาลา เขาย้ายไปอยู่ที่ปารีสช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 เพื่อศึกษาชาติพันธุ์วิทยาที่มหาวิทยาลัยปารีส นักวิชาการบางคนมองว่าอัสตูเรียสเป็นนักเขียนชาวลาตินอเมริกาคนแรกที่แสดงให้เห็นว่าการศึกษามานุษยวิทยาและภาษาศาสตร์ส่งผลอย่างไรต่อวรรณกรรม อัสตูเรียสยังข้องเกี่ยวกับขบวนการลัทธิเหนือจริงขณะอยู่ที่ปารีส และได้รับการยกย่องว่ามีส่วนในการแนะนำองค์ประกอบทางนวยุคนิยมเข้าสู่งานเขียนลาตินอเมริกา ด้วยเหตุนี้ เขาจึงผู้นำหน้าละตินอเมริกันบูม (Latin American Boom) หรือยุคเฟื่องฟูของวรรณกรรมละตินอเมริกาช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960–1970

*เอลซินญอร์เปรซิเดนเต* (*El Señor Presidente*, แปลไทยชื่อ "เดอะ เพรสซิเดนท์") เป็นหนึ่งในผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของอัสตูเรียสที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1946 บอกเล่าถึงชีวิตภายใต้ผู้เผด็จการ นวนิยายเล่มนี้ส่งอิทธิพลต่อนักเขียนชาวลาตินอเมริกันยุคหลังในแง่การผสานสัจนิยมเข้ากับจินตนิมิต หรือต่อมาเรียกว่าสัจนิยมมหัศจรรย์ การวิพากษ์วิจารณ์ระบอบเผด็จการอย่างเปิดเผยส่งผลให้อัสตูเรียสต้องใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างระหกระเหิน *โอมเบรเดไมซ* (*Hombres de maíz*, แปลไทยชื่อ "คนข้าวโพด") ที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1949 เป็นอีกหนึ่งผลงานชิ้นเอกที่อัสตูเรียสใช้ปกป้องธรรมเนียมและวัฒนธรรมมายา นวนิยายเล่มนี้บรรยายถึงกลุ่มคนพื้นเมืองที่กำลังเผชิญกับสังคมยุคใหม่ด้วยกลวิธีสัจนิยมมหัศจรรย์ *โอมเบรเดไมซ* ฉบับแปลภาษาอังกฤษเป็นส่วนหนึ่งของชุดผลงานตัวแทนของยูเนสโก (UNESCO Collection of Representative Works)

ด้านชีวิตส่วนตัว อัสตูเรียสแต่งงานกับเคลเมนเซีย อามาโดใน ค.ศ. 1939 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันสองคนคือ มิเกลและโรดริโก อังเฆล ก่อนจะหย่าร้างใน ค.ศ. 1947 ต่อมาเขาแต่งงานกับบลังกา โมรา อี อาราอูโฆใน ค.ศ. 1950 อัสตูเรียสได้รับการยกย่องจากต่างประเทศในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 หลังถูกเนรเทศและกลายเป็นคนชายขอบมานานหลายทศวรรษ ปี ค.ศ. 1966 เขาได้รับรางวัลสันติภาพเลนินจากสหภาพโซเวียต ปีต่อมาอัสตูเรียสได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ถือเป็นชาวลาตินอเมริกันคนที่สองที่ได้รับรางวัลนี้ (กาบริเอลา มิสตรัลเป็นคนแรกที่ได้รับรางวัลใน ค.ศ. 1945) อัสตูเรียสใช้ชีวิตบั้นปลายที่มาดริดก่อนจะเสียชีวิตใน ค.ศ. 1974 ร่างของเขาถูกฝังที่สุสานแปร์ลาแชสในปารีส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:นักเขียนชาวกัวเตมาลา
หมวดหมู่:นักการทูตชาวกัวเตมาลา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยปารีส
ชิฟราห์และปูอาห์

**ชิฟราห์** (;  **') และ **ปูอาห์** (;   **') เป็นนางผดุงครรภ์สองคนที่มีส่วนช่วยป้องกันการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ต่อเด็กชาวฮีบรูที่กระทำโดยชาวอียิปต์ตามที่ระบุในอพยพ 1:15–21 

ตามเรื่องเล่าในหนังสืออพยพ ฟาโรห์หรือกษัตริย์แห่งอียิปต์มีรับสั่งให้ชิฟราห์และปูอาห์ฆ่าทารกชาวฮีบรูเพศชายทุกคน แต่ทั้งคู่ไม่ยอมทำตามรับสั่ง เมื่อฟาโรห์เรียกตัวทั้งคู่เข้าเฝ้า ทั้งคู่จึงทูลฟาโรห์ว่าผู้หญิงชาวฮีบรูแข็งแรงจึงคลอดบุครก่อนที่นางผดุงครรภ์ไปถึง  พระเจ้าจึงทรง "ดีต่อนางผดุงครรภ์นั้น" และ "โปรดให้พวกนางมีครอบครัว"

## อพยพ 1:15–1:21

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
;ความต้นฉบับของหนังสืออพยพ บทที่ 1
* Hebrew – English original text  at Mechon-Mamre.org
* Jewish Publication Society translation  at Mechon-Mamre.org
* Judaica Press translation with Rashi's commentary at Chabad.org

หมวดหมู่:บุคคลในพันธสัญญาเดิม
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสืออพยพ
หมวดหมู่:ผู้หญิงในคัมภีร์ฮีบรู
โฮกูโตะ (จังหวัดฮกไกโด)

**โฮกูโตะ** () เป็นนครที่ตั้งอยู่กึ่งกลางของกิ่งจังหวัดโอชิมะ ตอนใต้ของจังหวัดฮกไกโด เป็นเมืองที่อยู่อาศัยของผู้ที่ทำงานในนครฮาโกดาเตะ ที่อยู่ทางทิศตะวันออกของโฮกูโตะ โฮกูโตะได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 จากการควบรวมเมืองคามิอิโซะ ในอำเภอคามิอิโซะ และเมืองโอโนะ ในอำเภอคาเมดะ โฮกูโตะเป็นเทศบาลนครที่จัดตั้งเป็นลำดับที่สามในกิ่งจังหวัดโอชิมะ (ลำดับที่สองคือ คาเมดะ ซึ่งถูกยุบไปแล้ว 2 ปี หลังจากจัดตั้งเมื่อ ค.ศ. 1971) โฮกูโตะเป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ในกิ่งจังหวัดโอชิมะเมื่อเรียงตามจำนวนประชากร รองจากฮาโกดาเตะ

## ภูมิศาสตร์
โฮกูโตะตั้งอยู่กึ่งกลางของโอชิมะ ซึ่งเป็นคาบสมุทรทางตอนใต้ของเกาะฮกไกโด พื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ส่วนใหญ่เป็นที่ราบ และทางตะวันตกเป็นภูเขา ทิศใต้ติดกับอ่าวฮาโกดาเตะ แม่น้ำโอโนะไหลจากทางทิศเหนือไปยังทิศใต้ผ่านตอนกลางของโฮกูโตะ

*ยอดเขา: เขาฟูตามาตะ () 826 เมตร
*แม่น้ำ: แม่น้ำโอโนะ (), แม่น้ำเฮกิริจิ ()
*ทะเลสาบ: อ่างเก็บน้ำคามิอิโซะ ()
*วนอุทยาน: ฮาจิโรนูมะโคเอ็ง ()

### เทศบาลข้างเคียง
* กิ่งจังหวัดโอชิมะ
** นครฮาโกดาเตะ
** อำเภอคามิอิโซะ: เมืองคิโกไน
** อำเภอคาเมดะ: เมืองนานาเอะ
** อำเภอคายาเบะ: เมืองโมริ
* กิ่งจังหวัดฮิยามะ
** อำเภอฮิยามะ: เมืองอัซซาบุ

### ภูมิอากาศ

## ประวัติศาสตร์
*ค.ศ. 1900: จัดตั้งหมู่บ้านคามิอิโซะ () และหมู่บ้านโอโนะ ()
*ค.ศ. 1918: หมู่บ้านคามิอิโซะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองคามิอิโซะ ()
*ค.ศ. 1955: หมู่บ้านโมเบ็ตสึ () รวมเข้ากับเมืองคามิอิโซะ
*ค.ศ. 1957: หมู่บ้านโอโนะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองโอโนะ ()
*ค.ศ. 2006: เมืองคามิอิโซะและเมืองโอโนะควบรวมกันเพื่อจัดตั้งนครโฮกูโตะ

## การขนส่ง
### รถไฟ
* สายเอซาชิ (สถานี: นานาเอฮามะ – ฮิงาชิคูเนเบ็ตสึ – คูเนเบ็ตสึ – คิโยกาวางูจิ – คามิอิโซะ – โมเฮจิ – โอชิมะโทเบ็ตสึ)
* สายหลักฮาโกดาเตะ (สถานี: ชิงฮาโกดาเตะโฮกูโตะ)
* ฮกไกโดชิงกันเซ็ง (สถานี: ชิงฮาโกดาเตะโฮกูโตะ)

หมายเหตุ: ชื่อเดิมของสถานีชิงฮาโกดาเตะโฮกูโตะคือ สถานีโอชิมะโอโนะ เปลี่ยนชื่อหลังจากฮกไกโดชิงกันเซ็งแล้วเสร็จเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2016

### ถนน
*25px|link=|alt= ทางด่วนฮาโกดาเตะ-เอซาชิ: ทางแยกต่างระดับโฮกูโตะโออิวาเกะ – ทางแยกต่างระดับโฮกูโตะชูโอ – ทางแยกต่างระดับโฮกูโตะโทมิงาวะ – ทางแยกต่างระดับโฮกูโตะโมเฮจิ

## การศึกษา
### โรงเรียนมัธยมปลาย
* โรงเรียนมัธยมปลายคามิอิโซะ จังหวัดฮกไกโด
* โรงเรียนมัธยมปลายการเกษตรโอโนะ จังหวัดฮกไกโด
* โรงเรียนมัธยมปลายการประมงฮาโกดาเตะ จังหวัดฮกไกโด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*เว็บไซต์ทางการ 


หมวดหมู่:นครในจังหวัดฮกไกโด
ความสัมพันธ์บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา–ซาอุดีอาระเบีย

**บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา**จัดตั้งสถานทุตของตนในรียาด และ **ซาอุดีอาระเบีย** จัดตั้งสถานทุตของตนในซาราเยโว ซาอุดีอาระเบียให้ความช่วยเหลือทางการเงิน การสนับสนุนด้านวัฒนธรรม และมนุษยธรรมแก่บอสเนียจำนวนมหาศาล นับตั้งแต่ได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1992 มัสยิดพระเจ้าฟะฮด์ มัสยิดที่ใหญ่ที่สุดในซาราเยโว ได้รับงบประมาณจากรัฐบาลซาอุดีอาระเบียและตั้งชื่อตามสมเด็จพระราชาธิบดีฟะฮัด บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด อดีตพระมหากษัตริย์

## อ้างอิง
เดดเฟลย์

**เดดเฟลย์** (อักษรโรมัน: Deadvlei) เป็นแอ่งดินเหนียว ตั้งอยู่ใกล้กับแอ่งโซสซูสเฟลย์ในหุบเขาระหว่างเนินทรายในอุทยานแห่งชาตินามิบ-เนาคลุฟต์ ประเทศนามิเบีย ชื่อของเดดเฟลย์มีความหมายว่า แอ่งแห่งความตาย (จากภาษาอังกฤษ *dead* และ ภาษาอาฟริกาน *[[vlei]]* แปลว่าทะเลสาบ) ส่วนชื่อภาษาอาฟริกานของเดดเฟลย์คือ "Dooie Vlei"

แอ่งดินเหนียวนี้ก่อตัวขึ้นหลังมีฝนแล้วแม่น้ำทเซาชาบเกิดเอ่อล้น ทำให้เกิดแอ่งน้ำตื้นชั่วคราวขึ้น มากพอให้ต้นเขาอูฐเติบโต พอสภาพภูมิอากาศเกิดเปลี่ยนแปลงและเกิดความแห้งแล้งขึ้น ประกอบกับเนินทรายถูกพัดมาปิดกั้นทางน้ำไหลจากแม่น้ำ ทำให้น้ำในแอ่งแห้งขอดลง และต้นเขาอูฐยืนต้นตาย ในขณะที่พืชอื่น ๆ ที่ยังคงเหลือ เช่นซัลโลซาและก้อนนารา ซากยืนต้นตายของต้นเขาอูฐในแอ่งนี้ประมาณว่าตายมานาน 600–700 ปีแล้ว (หรือราวปี 1340-1430) สภาพในปัจจุบันเป็นต้นสีดำจากการตากแดดร้อนแรงมายาวนาน กระนั้น ต้นเหล่านี้ไม่ได้กลายเป็นหินเนื่องจากไม่เกิดกระบวนการย่อยสลายเพราะอากาศแห้งเกินไป

พื้นที่นี้เคยเป็นสถานที่ถ่ายทำในภาพยนตร์เช่น *[[The Cell (film)|The Cell]]*, *[[The Fall (2006 film)|The Fall]]*, *[[Ghajini (2008 film)|Ghajini]]* และ *[[Ayan (film)|Ayan]]*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์นามิเบีย
อ่าววัลฟิส

**อ่าววัลฟิส** (แปลว่า: อ่าววาฬ; ; ) หรือ **วัลฟิสเบย์** () เป็นนคร ในประเทศนามิเบีย และอ่าวที่ซึ่งนครนี้ตั้งอยู่ เมืองนี้มีขนาดใหญ่สุดเป็นอันดับสองของประเทศ และเป็นเมืองชายฝั่งที่ใหญ่ที่สุดของนามิเบีย พื้นที่นครมีขนาด 
อ่าวนี้เป็นแหล่งพักเรือเดินทะเลที่ปลอดภัยเนื่องมาจากลักษณะอ่าวซึ่งลึกโดยธรรมชาติ และมีแหลมทรายเพลิแกนพอยต์ (Pelican Point) กั้นอยู่ ทำให้อ่าวนี้เป็นอ่าวโดยธรรมชาติแห่งเดียวบนชายฝั่งของนามิเบีย น้ำทะเลของอ่าวยังอุดมไปด้วยแพลงก์ตอนและสัตว์น้ำทะเล อันดึงดูดวาฬเซาเติร์นไรต์ ซึ่งยังดึงดูดนักล่าวาฬ ตลอดจนเรือประมง

เจ้าอาณานิคมหลายรุ่นได้พัฒนาสถานที่นี้และทรัพยากรของอ่าวอันเป็นจุดยุทธศาสตร์นี้ขึ้นมาเป็นนิคมริมอ่าว มูลค่าของอ่าวนี้เกี่ยวเนื่องกันกับเส้นทางเดินทะเลรอบแหลมกูดโฮปได้กลายมาเป็นที่หมายตาของมหาอำนาจโลกมาตั้งแต่ปี 1485 ด้วยลักษณะที่ตั้งของนิคมที่แยกขาดออกจากส่วนอื่นของแผ่นดิน ประกอบกับความสำคัญและมูลค่าของอ่าวช่วยอธิบายประวัติศาสตร์การเมืองของอ่าววัลฟิสที่ซับซ้อน ในอดีต อ่าววัลฟิสถูกปกครองในฐานะดินแดนแยกจากที่เหลือของเขตแดนที่ปัจจุบันคือนามิเบีย ในปัจจุบันอ่าววัลฟิสยังเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวที่สำคัญของนามิเบีย สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ เช่น เกาะนกซึ่งถมขึ้นมา ศูนย์กลางอุตสาหกรรมการเก็บเกี่ยวขี้นกกวาโน เนินทรายหมายเลข 7 เป็นต้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศนามิเบีย
ข้าวดอกราย

**ข้าวดอกราย** หรือ **ข้าวราหมัย** เป็นอาหารชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นข้าวคลุกกับน้ำพริกและเนื้อปลาทะเลย่าง พร้อมเครื่องเคราและเครื่องปรุงรสอีกเล็กน้อย พบได้เฉพาะในชุมชนชาวสะกอม ในตำบลสะกอม อำเภอจะนะ และตำบลสะกอม อำเภอเทพา จังหวัดสงขลา และต้องใช้ครกแบบพิเศษสำหรับทำอาหารนี้โดยเฉพาะ

## ประวัติ
ข้าวดอกรายเป็นอาหารเฉพาะกลุ่มของชาวสะกอม พวกเขายึดอาชีพประมงพื้นบ้านบริเวณชายฝั่ง โดยใช้วัตถุดิบที่หาได้ง่ายในท้องถิ่นมาประกอบอาหาร เชื่อกันว่าอาหารชนิดนี้มีมานานแล้ว มีเรื่องราวมุขปาฐะประจำชุมชนว่า หากมีครอบครัวที่พี่น้องมีปัญหาทะเลาะเบาะแว้ง หรือผิดใจกันแม้จะเพียงเล็กน้อย พ่อแม่จะชวนลูก ๆ ล้อมวงรับประทานข้าวดอกรายเพื่อพูดคุยปรับความเข้าใจกัน บางคนให้สมญาว่า *ข้าวสามัคคี* เพราะเป็นสิ่งที่เรียกว่า "กินข้าวครกเดียวกัน" หมายถึง การพึ่งพาช่วยเหลือซึ่งกันและกัน การทำข้าวดอกรายแต่ละครั้ง ชาวบ้านจะนำวัตถุดิบในการทำมาคนละอย่างสองอย่างเพื่อทำและล้อมวงรับประทานด้วยกัน

ส่วนที่ใช้ชื่ออาหารชนิดนี้ว่า "ข้าวดอกราย" เพราะมีส่วนผสมที่หลากหลาย หาได้ง่ายจากในครัวเรือน โดยเฉพาะข้าวเย็น ซึ่งเป็นข้าวที่กินเหลือจากอาหารมื้อก่อน

## ส่วมผสม
วัตถุดิบสำหรับทำข้าวดอกราย ประกอบไปด้วย ข้าวสวย เนื้อปลาทะเลสุก (จากการย่างหรือต้ม ตามชอบ) ตะไคร้ หอมแดง พริกสด กะปิเคย กุ้ง และน้ำมะขามเปียก  มีกรรมวิธีทำไม่ยาก เบื้องต้นต้องตำน้ำพริกลงในครก ด้วยการใส่ตะไคร้ซอย หอมแดงซอย พริก เนื้อปลาทะเลสุกแกะเนื้อ กะปิ ตำทุกอย่างให้เข้ากัน แต่งรสด้วยน้ำมะขามเปียก (หรือมะขามสด) ก่อนคดข้าวเย็นลงไปคลุกกับน้ำพริกที่ตำไว้ในครกให้เข้ากัน โดยปรุงให้ได้รสเปรี้ยวนำ เค็มและเผ็ดตาม รับประทานเคียงกับผักสด ปลาเส้นทอด หรือปลาแห้งทอด จะยิ่งทำให้ข้าวดอกรายมีรสชาติที่ดีขึ้น

ข้าวที่ใช้จะเป็นข้าวเย็นที่กินเหลือจากอาหารมื้อก่อน เพื่อให้เมล็ดข้าวคงรูปไม่เละ บ้างก็ว่าเป็นกุศโลบายให้ใช้อาหารกินเหลือให้เกิดประโยชน์ กะปิควรใช้กะปิสดใหม่ จะให้รสสัมผัสและความหอมที่ดี

ส่วนครกที่ใช้ในการทำข้าวดอกรายจะมีลักษณะพิเศษ มีเฉพาะในชุมชนสะกอมเท่านั้น กล่าวคือเป็นครกไม้ที่มีปากครกใหญ่พอที่จะทำหน้าที่เป็นเขียงได้ทั้งสองด้าน โดยจิรณรงค์ วงษ์สุนทร ให้คำอธิบายไว้วว่า "...ครกไม้ที่ใช้สำหรับตำข้าวดอกรายโดยเฉพาะ เป็นไม้ท่อนใหญ่ท่อนเดียว ขุดเป็นหลุม ที่ปากหลุมมีปีกที่กว้างออกไปพอที่จะใช้พื้นที่หั่น ซอย สับเครื่องน้ำพริกต่าง ๆ แทนเขียง แล้วปาดทุกอย่างลงไปในหลุมแล้วตำให้เข้ากัน" ซึ่งครกไม้นี้ทำจากไม้ตะเคียนไม่ค่อยขึ้นรา หากขึ้นราให้ล้างด้วยน้ำส้มสายชู ขัดกับน้ำเกลือ และนำไปตากแดด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารจากข้าว
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อปลา
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคใต้
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:อำเภอจะนะ
หมวดหมู่:อำเภอเทพา
สามีคนนี้แจกฟรีให้เธอ

***สามีคนนี้แจกฟรีให้เธอ*** (; ) เป็นละครทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่เขียนโดยชิน ยู-ดัม และนำแสดงโดยพัก มิน-ย็อง, นา อิน-อู, อี อี-คย็อง และซง ฮอ-ยุน สร้างจากเว็บโนเวลในชื่อเดียวกัน ซึ่งมีการตีพิมพ์เป็นเว็บตูนด้วย ออกอากาศตอนแรกทางช่องทีวีเอ็น ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2024 และออกอากาศทุกวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 20:50 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) สามารถรับชมโทรทัศน์ผ่านสัญญาณต่อเนื่องบน TVING ในเกาหลีใต้ และแอมะซอนไพรม์วิดีโอในบางภูมิภาคทั่วโลก ยกเว้นเกาหลีใต้และจีน

## เรื่องย่อ
เรื่องราวของหญิงสาวคนหนึ่งที่ป่วยเป็นมะเร็งซึ่งถูกฆาตกรรมหลังเห็นสามีมีชู้กับเพื่อนสนิท ได้ย้อนเวลากลับไปเมื่อ 10 ปีก่อน พร้อมกับได้รับชีวิตที่สองเพื่อกลับมาแก้แค้นสามีและเพื่อนสนิท

## นักแสดง
### นักแสดงนำ
* พัก มิน-ย็อง รับบทเป็น คัง จี-ว็อน
: ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่ใช้ชีวิตอยู่กับสามีที่ไร้ความสามารถ พ่อแม่สามีที่ไม่เคยใส่ใจ และชีวิตการทำงานหนักของเธอ จนกลายเป็นผู้ป่วยมะเร็งตั้งแต่อายุยังน้อย
* นา อิน-อู รับบทเป็น ยู จี-ฮย็อก
: ผู้จัดการฝ่ายการตลาดของ U&K Food ซึ่งเป็นผู้ช่วยคนสำคัญของ คัง จี-ว็อน ในการแก้แค้นของเธอ
* อี อี-คย็อง รับบทเป็น พัค มิน-ฮวาน
: สามีของ คังจีวอน ผู้ที่คิดว่าตนเป็นใหญ่กว่าภรรยาและมักจะใช้เธอเสมือนเธอเป็นคนใช้ เขาคือฝ่ายที่นอกใจคังจีวอนไปเล่นชู้กับเพื่อนสนิทของภรรยา ไม่เพียงเท่านั้นเขายังเป็นคนลงมือฆาตกรรมภรรยาของตัวเองอีกด้วย
* ซง ฮอ-ยุน รับบทเป็น ช็อง ซู-มิน
: เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดของ คังจีวอน ที่แอบเป็นชู้กับสามีของจีวอน ซึ่งภายนอกที่ดูเรียบร้อยแต่ภายในตรงกันข้ามกันอย่างสิ้นเชิง
*อี กี-กวัง รับบทเป็น แบ็ค อึน-โฮ
: เชฟหนุ่มชื่อดัง

### นักแสดงสมทบ
#### ผู้คนในบริษัท
* กง มิน-ช็อง รับบทเป็น ยัง จู-รัน
: เพื่อนที่ทำงานของคัง จี-ว็อน ซึ่งเวลาทั้งหมดของชีวิตเธอมีแค่ที่บ้านกับที่ทำงาน
*ชเว กยู-รี รับบทเป็น ยู ฮี-ย็อน
: สมาชิกทีมการตลาดของ U&K Food ทีม 1
*คิม ช็อง-ฮี รับบทเป็น คิม คย็อง-อุค
: เจ้านายของจีวอนซึ่งเป็นผู้จัดการทีมการตลาดของ U&K Food ทีม 1
*ฮา โด-คว็อน รับบทเป็น อี ซ็อก-จุน
: มือขวาของฮันอิลและหัวหน้าฝ่ายวางแผนเชิงกลยุทธ์ของกลุ่ม U&K

#### ครอบครัว
*มุน ซ็อง-กึน รับบทเป็น ยู ฮัน-อิล
: ปู่ของจีฮยอกซึ่งเป็นผู้ประกอบการผู้ก่อตั้ง U&K Group
*ช็อง คย็อง-ซุน รับบทเป็น คิม จา-อ๊ก
: แม่ของมิน-ฮวาน
*ช็อง ซุก-ยัง รับบทเป็น คัง ฮย็อน-โม
: พ่อของจี-วอนที่เป็นคนขับรถบรรทุก

#### ผู้คนรอบข้าง
*โช จิน-เซ รับบทเป็น ชเว ดง-ซ็อก
: จูเนียร์และน้องชายคนโปรดของครอบครัวจี-ฮย็อก เขาคือเจ้าของร้านไก่ทอดเกาหลี
*มุน ซู-ย็อง รับบทเป็น คิม ชิน-วู
*แพ กือ-ริน รับบทเป็น ฮา เย-จิ 
:เพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายของ จีวอน ซูมิน อึนโฮ
### อื่น ๆ
*ช็อง แจ-ซอง รับบทเป็น วัง ฮึง-อิน
: กรรมการผู้จัดการของ U&K Food
* คัง ซัง-จุน รับบทเป็น ยู ซัง-จง
* โบอา รับบทเป็น  โอ ยู-รา
: อดีตคู่หมั้นของจี-ฮย็อก

### นักแสดงรับเชิญพิเศษ
* ชเว กวัง-อิล รับบทเป็น ชเว นัม-ฮย็อน (ตอนที่ 1)
* อี ช็อง-อึน รับบทเป็น ฮี-ซ็อก, มารดาผู้ให้กำเนิดของจี-ว็อน (ตอนที่ 12)
* คิม ฮย็อน รับบทเป็น อี มย็อง-จา, มารดาผู้ให้กำเนิดของซู-มิน

## เพลงประกอบละคร
### Part 1

### Part 2

### Part 3

### Part 4

### Part 5
}}**แทร็กพิเศษ**

## การรับชม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* 
* 

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องทีวีเอ็น
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวรักเกาหลีใต้‎
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวจินตนิมิตเกาหลีใต้
ขนมปังเฉพาะพระพักตร์

**ขนมปังเฉพาะพระพักตร์** (;  *Leḥem haPānīm*) ในบริบทของคัมภีร์ไบเบิลหรือศาสนายูดาห์หมายถึงขนมปังที่วางอยู่เป็นนิตย์บนโต๊ะที่จัดไว้เป็นพิเศษในพระวิหารในกรุงเยรูซาเลมเพื่อเป็นเครื่องบูชาถวายพระเจ้า อีกคำแปลภาษาอังกฤษหนึ่งซึ่งเหมาะสมกว่าคือควรเป็น *presence bread* เพราะคัมภีร์ไบเบิลระบุว่าขนมปังต้องอยู่ต่อพระพักตร์ (presence) พระเจ้าอยู่เป็นนิตย์ ()

## การกล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิล

ในคัมภีร์โทราห์ ขนมปังเฉพาะพระพักตร์มีการระบุเฉพาะในประมวลกฎหมายปุโรหิตและประมวลกฎหมายศักดิ์สิทธิ์ แต่บางส่วนของคัมภีร์ไบเบิล ได้แก่ หนังสือพงศาวดาร หนังสือซามูเอล และหนังสือพงศ์กษัตริย์ก็มีการบรรยายลักษณะของขนมปังเฉพาะพระพักตร์ด้วย ในประมวลกฎหมายศักดิ์สิทธิ์ระบุว่าขนมปังเฉพาะพระพักตร์เป็นขนมปังสิบสองก้อนที่ปิ้งจากแป้งอย่างดี  วางเรียงเป็นสองแถวบนโต๊ะ ขนมปังแต่ละก้อนทำจากแป้ง "สองในสิบเอฟาห์" () (ประมาณ 4.9 ปอนด์หรือ 2.2 กิโลกรัม) กฎหมายในคัมภีร์ไบเบิลระบุว่าต้องนำเครื่องกำยานใส่ในทุกแถวของขนมปัง ในคัมภีร์ไบเบิลฉบับภาษากรีก (Septuagint) ระบุว่ามีการผสมเกลือเข้ากับกำยาน กำยานซึ่งคัมภีร์ไบเบิลฉบับภาษากรีกเรียกว่า  *anamnesis* (ปรากฏการเรียกครั้งเดียว) ถือเป็นส่วนอนุสรณ์ (*azkarah*) คู่กับขนมปังเพื่อถวายพระเจ้าบนแท่นบูชา ()

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* B. Baentsch, *Exodus-Leviticus*, p.&nbsp;419, Göttingen, 1900; 
* Riehm, *Handwörterbuch*, ii. 1405 et seq
* M. Black, *The Scrolls and Christian Origins: Studies in the Jewish Background of the New Testament* (London: Nelson, 1961)
* M. Barker, *Temple Theology: An Introduction* (London: SPCK, 2004)
* Singer, Isidore; et al., eds. (1901–1906). "Showbread". *The Jewish Encyclopedia*. New York: Funk & Wagnalls.

## แหล่งข้อมลอื่น
* Jewish Encyclopedia (1901-1906), Showbread
* Showbread Institute

หมวดหมู่:ขนมปัง
หมวดหมู่:อาหารยิว
หมวดหมู่:หนังสืออพยพ
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์กับขนมปัง
หมวดหมู่:ขนมปังในวัฒนธรรม
ผีตายหวาก

thumb|ของหวานในไต้หวันที่มีลักษณะใกล้เคียงกับผีตายหวาก
**ผีตายหวาก** บ้างเรียก **บี้ถ่ายบาก** หรือ **บี้ถ่ายบั๊ก** () อาจเป็นที่รู้จักในชื่อ **ลอดช่องสิงคโปร์** เป็นของหวานชนิดหนึ่งของชาวเปอรานากัน หรือบ้าบ๋า ที่อาศัยอยู่ทางตอนใต้ของประเทศไทย (โดยเฉพาะในจังหวัดภูเก็ตและสงขลา) สามารถพบอาหารลักษณะเดียวกันนี้ตามชุมชนเปอรานากันในประเทศมาเลเซีย (โดยเฉพาะเมืองมะละกาและปีนัง) และประเทศสิงคโปร์ ถือเป็นหนึ่งใน "ปุ๊นเตโก้ย" หรือขนมพื้นเมืองภูเก็ต ปัจจุบันถือเป็นของหวานที่หารับประทานยากชนิดหนึ่งในไทย มักขายเป็นถุง สนนราคาถุงละ 12 บาท (ใน พ.ศ. 2559)

เส้นของผีตายหวากทำจากแป้งข้าวเจ้า มีตัวเส้นและเนื้อสัมผัสคล้ายเส้นขนมจีน หากแต่เส้นนั้นเล็ก สั้น และนุ่มมากกว่า เส้นมีสองสีคือสีขาวกับสีแดง รับประทานด้วยการราดน้ำเชื่อม อาจแต่งกลิ่นน้ำลอยดอกมะลิหรือใบเตย แล้วใส่น้ำแข็งไสเพื่อเพิ่มความสดชื่น บางสูตรใช้น้ำตาลโตนดให้ความหวานแทนน้ำเชื่อม และใส่เม็ดแมงลักลงไปด้วย ส.พลายน้อย ให้คำอธิบายเกี่ยวกับผีตายหวากไว้ว่า "...ขนมชนิดนี้เป็นของทางภาคใต้ ขนมเป็นเส้นคล้ายขนมจีน ผสมลูกแมงลัก กินกับน้ำเชื่อม..."

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ขนมไทย
หมวดหมู่:ขนมของชาวจีน
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคใต้
หมวดหมู่:อาหารมาเลเซีย
หมวดหมู่:อาหารสิงคโปร์
หมวดหมู่:อาหารจากเส้นของไทย
วังพิพิธภักดี

**วังพิพิธภักดี** หรือคฤหาสน์พิพิธภักดี มลายูถิ่นเรียกว่า **วังสลินดงบายู** เป็นบ้านโบราณ ตั้งอยู่ที่ถนนกลาพอ ตำบลตะลุบัน อำเภอสายบุรี &nbsp;จังหวัดปัตตานี ซึ่งอยู่ตรงกันข้ามกับวังสายบุรี

## ประวัติ
พระพิพิธภักดี (ตนกูมุกดา อับดุลบุตร) บุตรชายคนโตของเจ้าเมืองยะหริ่ง(พระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม นิโวะ) ได้สร้างวังพิพิธภักดีขึ้นเพื่อใช้เป็นเรือนหอกับ ตนกูซง หลานสาวของเจ้าเมืองสายบุรี พระยาสุริยสุนทรบวรภักดี (เต็งกูอับดุลมุฏฏอเล็บ) (พระยาสุริยสุนทรบวรภักดี ศรีมหารายา มัตตาอับดุลวิบุลยขอบเขตประเทศราช เต็งกูอับดุลมุฏฏอเล็บ ปัจจุบันวังพิพิธภักดี หรือคฤหาสน์พิพิธภักดีอยู่ในความดูแลของชมรมมุสลีมะห์เพื่อใช้ในการจัดกิจกรรมและสาธารณะประโชยน์

## สถาปัตยกรรม
สถาปัตยกรรมของวังพิพิธภักดี เป็นอาคารไม้สักสองชั้น มีการตกแต่งลวดลายแบบผสมผสานระหว่างมลายู ชวา และตะวันตก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดปัตตานี
หมวดหมู่:อำเภอสายบุรี
สิราษฎร์ อินทรโชติ

**สิราษฎร์ อินทรโชติ** (เกิด 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2538) ชื่อเล่น **ทู** เป็นนักแสดงชาวไทย ที่คุ้นหน้าคุ้นตากันดีกับงานแสดงมิวสิควีดีโอและงานโฆษณาอีกหลายตัว และผลงานที่ทำให้เป็นที่รู้จักคือหนังสั้นโฆษณา **The Only One** จาก The 1 Card และมิวสิควีดีโอเพลง ตัวปลอม ของลุลา และวง POTATO โดยทูได้มีผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ Die Tomorrow ของเต๋อ นวพล ต่อมาทูก็ได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง App War แอปชนแอป และผลงานภาพยนตร์เรื่องล่าสุดของทูคือภาพยนตร์เรื่อง 4 kings อาชีวะ ยุค 90’s ในบท เอก บุรณพนธ์ และมีผลงานภาพยนตร์ 4 kings 2 ในช่วงปลายปี 2566

## ประวัติ
**สิราษฎร์ อินทรโชติ** เกิด 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนรุ่งอรุณ ในช่วงมัธยมปลายทสิราษฎร์ได้เคยไปแลกเปลี่ยนโครงการ AFS  ที่ประเทศแอฟริกาใต้เป็นเวลา 1 ปี และศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

## เข้าสู่วงการ
สิราษฎร์ได้ก้าวเข้าสู่วงการจากการชักชวนของรุ่นพี่กำกับ เนื่องจากสิราษฎร์อยากที่จะเป็นผู้กำกับ รุ่นพี่ให้ลองไปแสดงในมิวสิกวิดีโอก่อน นอกจากสิราษฎร์จะเป็นนักแสดง แล้วก็ยังเป็นศิลปิน ในนาม madeitwhendrunk

## ผลงาน

### ซีรีส์

### ภาพยนตร์

### ภาพยนตร์สั้น/ภาพยนตร์โฆษณา

### พิธีกร

### มิวสิควิดีโอ

### กำกับมิวสิควิดีโอ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:นายแบบไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:ยูทูบเบอร์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 21
ในปฐมกาล

**"ในปฐมกาล"** (;  *Bereshit*) เป็นวลีขึ้นต้นที่ใช้ในคัมภีร์ไบเบิลในปฐมกาล 1:1 ส่วนในยอห์น 1:1 ของพันธสัญญาใหม่ คำว่า  *[[Arche|Archē]]* ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยด้วยวลีเดียวกันนี้

## ศัพทมูล
วลีในคัมภีร์ไบเบิลฮีบรูคือ *เบเรชิต* ( *Bereshit*): "ในการเริ่มต้น" ไม่มีคำกำกับนามชี้เฉพาะ (the) แต่โดยนัยแล้วเสมือนมีคำกำกับนาม

*[[Arche|Archē]]* () เป็นคำต้นฉบับที่ใช้ในยอห์น 1:1

## การใช้
คำแปลภาษาไทยของปฐมกาล 1:1 ใน*พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน* มีความว่า "ในปฐมกาล พระเจ้าทรงเนรมิตสร้างฟ้าและแผ่นดิน" คำแปลภาษาไทยของยอห์น 1:1 ใน*พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน* มีความว่า "ในปฐมกาลพระวาทะทรงดำรงอยู่ และพระวาทะทรงอยู่กับพระเจ้า และพระวาทะทรงเป็นพระเจ้า"

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
*  
*

## อ่านเพิ่มเติม
*
*
*

หมวดหมู่:หนังสือปฐมกาล
หมวดหมู่:วลีในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:วลีภาษาอังกฤษ
Harmoe

**𝒉𝒂𝒓𝕞𝕠𝕖** เป็นยูนิตนักพากย์ที่ประกอบขึ้นจากนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น 2 คน คือ ฮารุกิ อิวาตะ และ โมเอกะ โคอิซึมิ

ค่ายเพลงที่สังกัดอยู่คือโพนีแคนยอน ชื่อแฟนคลับ อย่างเป็นทางการคือ "ฮารุโมเอะ room" (はるもえroom)

## ภาพรวม
ประกาศก่อตั้งวงขึ้นเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2020 และเปิดตัวครั้งแรกในวันที่ 10 มีนาคม 2021

ชื่อวงตั้งขึ้นจากการรวมกันระหว่างชื่อโรมาจิของสมาชิกทั้ง 2 คนคือ **har**uki + **moe**ka เวลาเขียนจะใช้ตัวพิมพ์เล็กทั้งหมด

ชื่อนี้ตั้งโดยโปรดิวเซอร์ เท็ปเปย์ โนจิมะ เดิมทีชื่อนี้ถูกเลือกให้เป็นชื่อชั่วคราวตอนเปิดตัว แต่ก็ถูกนำมาใช้อย่างเป็นทางการเพราะฟังดูดีและเข้ากับบรรยากาศของทั้งสองคน 

## สมาชิก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:วงกลุ่มสอง
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดโพนีแคนยอน
ชื่ออู

**ชื่ออู**  () เป็นเป็นชื่อศักราชลำดับที่ 4 ในรัชสมัยของจักรพรรดิซุนกวนแห่งง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน ชื่อศักราชชื่ออูใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 238 ถึง ค.ศ. 251 รวมเวลา 14 ปี คำว่าชื่ออูแฝงความหมายมงคลบ่งบอกถึงเมื่อครั้งจิวบูอ๋อง (周武王 *โจวอู่หวาง*) แห่งราชวงศ์จิวพิชิตติวอ๋อง (紂王 *โจ้วหวัง*) แห่งราชวงศ์เซียงลงได้ ได้ปรากฏนิมิตมงคลเป็นนกกาแดง (赤烏 *ชื่ออู*) บ่งบอกถึงการ "สำเร็จแผ่นดิน"

ในเดือน 5 ของศักราชชื่ออูปีที่ 14 (ค.ศ. 251) เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นไท่-ยฺเหวียนปีที่ 1

## การเปลี่ยนชื่อศักราช
* ศักราชเจียเหอปีที่ 7 (ค.ศ. 238) —— เดือน 8 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นชื่ออูปีที่ 1

* ศักราชชื่ออูปีที่ 14 (ค.ศ. 251) —— เดือน 5 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นไท่-ยฺเหวียนปีที่ 1

## ตารางเทียบศักราช

## ดูเพิ่ม
* ศักราชของจีน

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
*
*

หมวดหมู่:ศักราชของง่อก๊ก
ไท่-ยฺเหวียน

**ไท่-ยฺเหวียน**  () เป็นเป็นชื่อศักราชลำดับที่ 5 ในรัชสมัยของจักรพรรดิซุนกวนแห่งง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน ชื่อศักราชไท่-ยฺเหวียนใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 251 ถึง ค.ศ. 252 รวมเวลา 2 ปี

ในเดือน 2 ของศักราชไท่-ยฺเหวียนปีที่ 2 (ค.ศ. 252) เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นเฉินเฟิ่งปีที่ 1

## การเปลี่ยนชื่อศักราช
* ศักราชชื่ออูปีที่ 14 (ค.ศ. 251) —— เดือน 5 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นไท่-ยฺเหวียนปีที่ 1

* ศักราชไท่-ยฺเหวียนปีที่ 2 (ค.ศ. 252) —— เดือน 2 เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นเฉินเฟิ่งปีที่ 1

## ตารางเทียบศักราช

## ดูเพิ่ม
* ศักราชของจีน

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
*
*

หมวดหมู่:ศักราชของง่อก๊ก
หอพักใจไพ่นกกระจอก

***หอพักใจไพ่นกกระจอก*** () เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินอลญี่ปุ่น อำนวยการผลิตโดย IISP และสร้างแอนิเมชันโดยสตูดิโอโอแอลเอ็ม ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2567 มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยสึกาซะ อูโนฮานะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร*[[นากาโยชิ]]* นิตยสารมังงะแนว*[[โชโจะ]]*ของสำนักพิมพ์โคดันชะในเดือนกันยายน พ.ศ. 2566 ถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2567

## ตัวละคร
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:

## สื่อ
### มังงะ
มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยสึกาซะ อูโนฮานะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร*[[นากาโยชิ]]* นิตยสารมังงะแนว*[[โชโจะ]]*ของสำนักพิมพ์โคดันชะในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2566 ถึงวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2567 ทั้งเจ็ดตอนถูกรวบรวมตีพิมพ์(ทังโกบง)จำนวน 1 เล่มที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2567

ซีรีส์มังงะแยกอย่างเป็นทางการ "ประกาศตัวเองอย่างไม่เป็นทางการ" โดยจุน เอนโด ชื่อ  เริ่มเผยแพร่บนเว็บไซต์และแอป YanMaga ของโคดันชะเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2567

#### ''Pon no Michi''

### อนิเมะ
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินอลผลิตโดยสตูดิโอโอแอลเอ็ม ประกาศสร้างในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 งานต้นฉบับโดย IISP กำกับและจัดองค์ประกอบโดยทัตสึมะ มินามิกาวะ ออกแบบตัวละครต้นฉบับโดยเนงิ ฮารูมะ ออกแบบตัวละครสำหรับแอนิเมชันโดบเค็นจิ โอตะ และแต่งดนตรีประกอบโดยซาจิโกะ ทากาฮาชิ, ทากูมะ โซงิ, ฮิซากูนิ, ริโกะ โอฮาชิ, คันจิ เองูจิ และชาริ ซีรีส์นี้ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 มกราคม ถึง 23 มีนาคม พ.ศ. 2567 ทางผังรายการ Animeism ของช่อง MBS, TBS และ BS-TBS เพลงเปิดชื่อเพลงว่า  ร้องโดยคานะ นากาดะ ร่วมด้วยปง โนะ มิจิ ออลสตาร์ กลุ่มที่ประกอบด้วยนักพากย์ตัวละครของอนิเมะ ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า "Good Luck Waker" ร้องโดย Halca

#### รายชื่อตอน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
*  
* อนิเมะ''หอพักใจไพ่นกกระจอก'' ที่อ้ายฉีอี้
* อนิเมะ''หอพักใจไพ่นกกระจอก'' ที่ปีลีปีลี
* 

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โคดันชะ
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับไพ่นกกระจอก
หมวดหมู่:ผลงานอนิเมะของโอแอลเอ็ม
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ
หมวดหมู่:รีโมว์
เมอร์ซิดีส รูห์ล

**เมอร์ซิดีส เจ. รูห์ล** (, ; เกิด 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1948) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้ได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ จากภาพยนตร์เรื่อง *[[บ้ากระตุกหลวม]]* (1991)

รูห์ลเป็นที่รู้จักจากบทนำในละครเวที *[[ลอสอินยองเกอส์]]* (1990) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลโทนี ก่อนจะประสบความสำเร็จอย่างสูงกับภาพยนตร์เรื่อง *บ้ากระตุกหลวม* (1991) นอกจากนี้ เธอยังร่วมแสดงในภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง เช่น *[[บิ๊ก อยากโตก็ได้โต]]* (1988), *[[แต่งงานกับม็อบ]]* (1988), *[[คนเหล็กทะลุมิติ]]* (1993), *[[โรแซนนาส์เกรฟ]]* (1997), *[[เจีย]]* (1998) และ *[[ยั่ว สวย รวย แสบ]]* (2019)

## ชีวิตช่วงแรกและการศึกษา
รูห์ลเกิดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1948 ในแจ็กสันไฮส์ รัฐควีนส์ นครนิวยอร์ก เป็นบุตรของเมอร์ซิดีส เจ. รูห์ล ทำงานเป็นคุณครู และวินเซนต์ รูห์ล ทำงานเป็นเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ บิดามีเชื้อสายเยอรมันและไอริช ส่วนมารดามีเชื้อสายคิวบาและไอริช ในวัยเด็ก ครอบครัวของเธอย้ายที่อยู่บ่อยครั้ง เนื่องจากอาชีพการงานของบิดา โดยย้ายไปอาศัยอยู่ในรัฐต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงซิลเวอร์สปริง รัฐแมริแลนด์ ทั้งนี้ เธอและพี่ชาย ปีเตอร์ ได้รับการเลี้ยงดูแบบโรมันคาทอลิก

เธอเข้าศึกษาที่วิทยาลัยนิวโรแชลล์ และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาภาษาอังกฤษเมื่อปี 1969

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2491
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
หมวดหมู่:นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลโทนี
ศิปโปราห์

**ศิปโปราห์** (, ; , *Ṣīppōrā*, "นก";) เป็นบุคคลในหนังสืออพยพ เป็นภรรยาของโมเสสและเป็นบุตรสาวของเยโธร/เรอูเอล ผู้เป็นปุโรหิตแห่งมีเดียน

ศิปโปราห์เป็นมารดาของบุตรชายสองคนของโมเสสคือเกอร์โชมและเอลีเอเซอร์

ในหนังสือพงศาวดารมีการกล่าวถึงหลานชายสองคนของศิปโปราห์ ได้แก่ เชบูเอลผู้เป็นบุตรชายของเกอร์โชม และเรหับยาห์ผู้เป็นบุตรชายของเอลีเอเซอร์ (1 พงศาวดาร 23:16-17)

## เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล

### ภูมิหลัง
ในหนังสืออพยพ ศิปโปราห์เป็นบุตรหญิงคนหนึ่งจากบุตรหญิงทั้งหมดเจ็ดคนของเยโธร คนเลี้ยงสัตว์ชาวเคไนต์ผู้เป็นปุโรหิตแห่งมีเดียน ใน เยโธรมีอีกชื่อเรียกว่าเรอูเอล และในหนังสือผู้วินิจฉัย () มีอีกชื่อเรียกว่าโฮบับ โฮบับยังเป็นชื่อของบุตรชายของเยโธรใน

### โมเสสสมรสกับศิปโปราห์
ในช่วงที่ชาวอิสราเอล/ชาวฮีบรูเป็นทาสอยู่ในอียิปต์ โมเสสสังหารชาวอียิปต์คนหนึ่งที่ตีชาวฮีบรู ทำให้ฟาโรห์ทรงขุ่นเคืองและหาทางจะสังหารโมเสส โมเสสจึงหนีออกจากอียิปต์และมาถึงแดนมีเดียน วันหนึ่งระหว่างที่โมเสสนั่งอยู่ริมบ่อน้ำแห่งหนึ่ง เหล่าบุตรหญิงของราอูเอลมาตักน้ำเพื่อไปเลี้ยงฝูงแพะแกะของบิดา มีคนเลี้ยงแพะแกะคนอื่น ๆ มาถึงและขับไล่หญิงสาวเหล่านั้นออกไปเพื่อจะได้ตักน้ำไปเลี้ยงฝูงแพะแกะของตนก่อน โมเสสปกป้องหญิงสาวเหล่านั้นและช่วยตักน้ำมาเลี้ยงฝูงแพะแกะ เมื่อเหล่าหญิงสาวกลับมาบ้าน ราอูเอลผู้บิดาจึงถามว่า "วันนี้ทำไมพวกเจ้าจึงกลับเร็วนัก?" เหล่าหญิงสาวตอบว่า "มีชายอียิปต์คนหนึ่งช่วยเราพ้นจากมือของพวกคนเลี้ยงแกะ ทั้งยังตักน้ำให้เรา และให้ฝูงแพะแกะกินด้วย" ราอูเอลจึงถามว่า "ชายคนนั้นอยู่ที่ไหน? ทำไมจึงทิ้งเขาไว้ล่ะ? ไปเชิญเขามารับประทานอาหารสิ" จากนั้นราอูเอลจึงมอบศิปโปราห์ที่เป็นบุตรสาวคนหนึ่งให้เป็นภรรยาของโมเสส ()

### เหตุการณ์ในที่พักระหว่างทาง

ภายหลังจากพระเจ้ามีรับสั่งให้โมเสสกลับไปอียิปต์เพื่อปลดปล่อยชาวอิสราเอล โมเสสได้พาภรรยาและบุตรชายออกเดินทาง ระหว่างทางได้เข้าพักในโรงแรม พระเจ้าเสด็จมาด้วยพระประสงค์จะประหารโมเสส ศิปโปราห์จึงรีบตัดหนังหุ้มปลายองคชาต (สุหนัต) ของบุตรชายคนหนึ่งด้วยหินคมและนำหนังนั้นไปแตะเท้าของโมเสส แล้วพูดว่า "จริงนะ ท่านเป็นเจ้าบ่าวแห่งโลหิตแก่ฉัน" พระเจ้าจึงทรงไว้ชีวิตโมเสส () รายละเอียดของเรื่องราวนี้ไม่ชัดเจนและเป็นหัวข้อที่เป็นที่ถกเถียงกัน

### การอพยพ

หลังจากโมเสสนำชาวอิสราเอลออกจากอียิปต์ได้สำเร็จและชนะในยุทธการกับชาวอามาเลข ราอูเอลได้มาที่ค่ายของชาวอิสราเอลในถิ่นทุรกันดารที่เขาซีนาย พร้อมกับพาศิปโปราห์และบุตรชายสองคนคือเกอร์โชมและเอลีเอเซอร์มาด้วย คัมภีร์ไบเบิลไม่ได้ระบุว่าศิปโปราห์และบุตรชายกลับไปอยู่กับราอูเอล/เยโธรตั้งแต่เมื่อใด ระบุเพียงว่าหลังจากที่ราอูเอลได้ยินถึงกิจการทุกอย่างที่พระเจ้าทรงทำเพื่อชาวอิสราเอล จึงพาครอบครัวของโมเสสไปด้วยกันกับตน คำแปลส่วนมากระบุว่าโมเสสส่งศิปโปราห์กลับไป แต่การแปลตามหลักไวยากรณ์อีกอย่างหนึ่งคือศิปโปราห์ส่งส่งของหรือบุคคลไปให้เรอูเอล ซึ่งอาจเป็นการประกาศชัยชนะเหนือชาวอามาเลข คำที่เป็นปัญหาในการแปลคือ *shelucheiha* การส่ง[ออกไป]ของเธอ ()

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่มเติม
*Pardes, Ilana (1992). "Zipporah and the Struggle for Deliverance" in *Countertraditions in the Bible: A Feminist Approach*. Cambridge: Harvard University Press. 
*
*Moses and the Kushite Woman: Classic Interpretations and Philo’s Allegory, thetorah.com

หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสืออพยพ
หมวดหมู่:โมเสส
หมวดหมู่:เยโธร
หมวดหมู่:ผู้หญิงในคัมภีร์ฮีบรู
เกาะช้าง (จังหวัดระนอง)

**เกาะช้าง** เป็นเกาะในความดูแลของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะระนอง ในตำบลเกาะพยาม อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของระนอง มีพื้นที่ 18.19 ตารางกิโลเมตร ชื่อของเกาะถูกตั้งตามลักษณะเนินเขารูปร่างโค้งมน มองจากระยะไกลคล้ายช้าง อาณาเขตทิศเหนือจดเกาะสินไห ทิศใต้จดเกาะพยาม ทิศตะวันออกจดเกาะทรายดำ เกาะจาก และทิศตะวันตกจดทะเลอันดามัน จุดที่สูงที่สุดในอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะระนองตั้งอยู่บริเวณอ่าวไข่เต่าชองเกาะช้างมีความสูง 390 เมตร จากระดับน้ำทะเล ทางตะวันออกของเกาะมีรอยพระพุทธบาทจำลอง

พื้นที่เกือบทั้งหมดของเกาะเป็นพื้นที่เกษตรกรรม มีถนนสายเล็ก ๆ ที่ขนาบสองข้างด้วยร่มเงาของต้นมะม่วงหิมพานต์ สวนยางพารา และผืนป่าธรรมชาติ เป็นแหล่งอาศัยของนกแก๊กหรือนกแกง

## อ้างอิง

ช้าง
ช้าง
หมวดหมู่:อำเภอเมืองระนอง
เกาะสินไห

**เกาะสินไห** เป็นเกาะในทะเลอันดามัน ทางทิศตะวันตกห่างจากชายฝั่งระนอง ประมาณ 18 กิโลเมตร ในท้องที่ตำบลเกาะพยาม อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง เกาะอยู่ติดเขตน่านน้ำประเทศพม่า เกาะมีความกว้าง 1.6 กิโลเมตร ยาว 3.4 กิโลเมตร เนื้อที่ 2.9 ตารางกิโลเมตร สูง 162 เมตร อยู่ทางทิศเหนือของเกาะช้าง ระยะห่าง 2.7 กิโลเมตร และมีอาณาเขตบริเวณติดกับเกาะตาครุฑ เกาะคัน เกาะขี้นก  เกาะหลาม ในเขตน่านน้ำไทย 

เดิมเรียกว่า **เกาะสิ้นไห** เล่ากันว่ามีชาวประมงเข้ามาตักน้ำที่เกาะแห่งนี้ ในสมัยก่อนตักน้ำใส่ในไห แล้วเรือดังกล่าวเจอคลื่นลมเรือกระแทกหินทำให้ไหแตกจนหมดสิ้น จึงเรียกว่า "เกาะสิ้นไห" ต่อมาเพี้ยนเสียงเป็น "เกาะสินไห"

ท้องทะเลรอบเกาะมีสัตว์น้ำชุกชุม ข้อมูล พ.ศ. 2549 มีประชากรอาศัยอยู่ราว 215 ครัวเรือน 1,075 คน มีอาชีพประมงเป็นหลัก นับถือศาสนาอิสลาม 100 % ภาษาที่ใช้มีทั้งภาษามลายูและไทยปักษ์ใต้

สถานที่บนเกาะมี หาดใหญ่อยู่ทางทิศตะวันตกของเกาะ เป็นชายหาดทรายสีขาว โค้งยาวประมาณ 1.5 กิโลเมตร แหลมตุ๊กแกเป็นที่ตั้งของชุมชนชาวเลอยู่ตอนทิศเหนือของเกาะ

## อ้างอิง

สินไห
สินไห
หมวดหมู่:อำเภอเมืองระนอง
พิซซาผลไม้

**พิซซาผลไม้** () เป็นขนมอบชนิดหนึ่งที่มีลักษณะเด่นคือทำจากเปลือกคุกกี้รูปพิซซา น้ำตาลไอซิง และแต่งหน้าด้วยผลไม้ พิซซาผลไม้ขึ้นชื่อในการออกแบบและแบบรูปที่มีสีสันหลากหลายที่เกิดจากการจัดวางผลไม้นานาชนิดแต่งหน้าอย่างประณีตบนหน้าของหวาน พิซซาผลไม้มักถือว่าเป็นของหวานทางเลือกที่ดีต่อสุขภาพเนื่องจากความโดดเด่นของผลไม้สด

## ประวัติ
อาหารที่คล้ายคลึงกับพิซซาผลไม้มีการทำตั้งแต่เมื่อศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาลเป็นอย่างน้อย เมื่อทหารชาวเปอร์เซียอบขนมปังแผ่นพร้อมชีสและอินทผลัมบนโล่รบ พิซซาสมัยใหม่มีต้นกำเนิดในเมืองนาโปลี ประเทศอิตาลีในศตวรรษที่ 18 แต่ยังไม่มีพิซซาผลไม้จนกระทั่งในช่วงระหว่างช่วงปลายของสงครามโลกครั้งที่สองถึงทศวรรษ 1980 ซึ่งเริ่มมีบันทึกถึงของหวานสมัยใหม่อย่างพิซซาผลไม้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พิซซ่า
หมวดหมู่:ของหวานอเมริกัน
เกาะลิดีเล็ก

**เกาะลิดีเล็ก** บ้างเขียน **เกาะลีดีเล็ก** เป็นเกาะในตำบลละงู อำเภอละงู จังหวัดสตูล เกาะมีความกว้าง 820 เมตร ยาว 790 เมตร เนื้อที่ 350,560 ตารางเมตร สูง 104 เมตร อยู่ทางทิศตะวันตกของเกาะลิดีใหญ่ ระยะห่าง 100 เมตร อยู่ในความดูแลของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะเภตรา ทางการได้ปลูกสร้างอาคารหน่วยพิทักษ์อุทยานและที่พักผ่อนสำหรับนักท่องเที่ยว คำว่า "ลิดี" เป็นภาษามลายูแปลว่า "ไม้เรียว"

เกาะมีหน้าผาและถ้ำเป็นที่อาศัยของนกนางแอ่นเป็นจำนวนมาก แนวหาดหินรอบเกาะ ป่าโกงกาง ทุ่งสาหร่ายทะเล แนวหญ้าทะเล และแนวปะการังน้ำตื้น มีหาดทรายคืออ่าวลำพู อ่าวมะพร้าว อ่าวจิก อ่าวมะขาม (อ่าวบาศี) มีถ้ำคือ ถ้ำสูง มีป่าลำพูอายุพันปีตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ

พืชน้ำที่โดดเด่นคือหญ้าทะเลและสาหร่ายทะเลชนิดต่าง ๆ พบนกทะเลและนกที่พบบนชายฝั่ง มีลิงแสมว่ายน้ำไปมาระหว่างเกาะลิดีเล็กและเกาะลิดีใหญ่ มีแย้ งูเหลือม แมลงต่าง ๆ มากมาย พบกิ้งกือเผือกจำนวนมาก

## อ้างอิง

ลิดีเล็ก
ลิดีเล็ก
หมวดหมู่:อำเภอละงู
เยโธร

ในคัมภีร์ไบเบิลฮีบรู **เยโธร** (, ; , lit. "His Excellence/Posterity"; ) เป็นพ่อตาของโมเสส เป็นคนเลี้ยงสัตว์ชาวเคไนต์และเป็นปุโรหิตแห่งมีเดียน บางครั้งเรียกด้วยชื่อว่า **ราอูเอล** () หรือ **รากูเอล** () ในหนังสืออพยพ ช่วงแรกกล่าวถึงพ่อตาของโมเสสด้วยชื่อ "ราอูเอล" (อพยพ 2:18) แต่ภายหลังเรียกด้วยชื่อ "เยโธร" (อพยพ 3:1) และยังถูกระบุด้วยชื่อ **[[โฮบับ]]** ในหนังสือกันดารวิถี (กันดารวิถี 10:29)

นักวิชาการมุสลิมและศาสนาดรูซระบุว่าเยโธรเป็นคนเดียวกันกับนบี**[[ชุอัยบ์]]**ซึ่งกล่าวว่ามาจากมีเดียนเช่นกัน สำหรับศาสนาดรูซ ชุอัยบ์ถือเป็นนบีที่สำคัญที่สุดและเป็นบรรพบุรุษของชาวดรูซทั้งหมด

## ดูเพิ่ม
* ชุอัยบ์
* อัลมะดีนะฮ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Prophet Shoaib '''''“Jethro” ''''' Mosque and Tomb near Mahis


หมวดหมู่:โมเสส
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสืออพยพ
หมวดหมู่:ผู้เผยพระวจนะ
ชิกะ

**ชิกะ** () เป็นเมืองในอำเภอฮากูอิ จังหวัดอิชิกาวะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ 246.76 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 18,630 คน

## ภูมิศาสตร์
ชิกะมีอาณาเขตบริเวณชายฝั่งทางทิศตะวันตกของคาบสมุทรโนโตะ ติดกับทะเลญี่ปุ่น 

### ชุมชนใกล้เคียง

* นานาโอะ
* วาจิมะ
* ฮากูอิ
* อานามิซุ
* นากาโนโตะ

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น

*   (some English content)
มิเรียม

**มิเรียม** (;  *Mīryām*, แปลตรงตัว 'การกบฏ') ถูกระบุในคัมภีร์ไบเบิลฮีบรูว่าเป็นบุตรหญิงของอัมรามและโยเคเบด และเป็นพี่สาวคนโตของโมเสสและอาโรน มิเรียมเป็นผู้เผยพระวจนะหญิงและปรากฏครั้งแรกในหนังสืออพยพ 

คัมภีร์โทราห์กล่าวถึงมิเรียมว่าเป็น "มิเรียมผู้เผยพระวจนะหญิง" และคัมภีร์ทัลมุด ระบุว่าเป็นมิเรียมเป็นหนึ่งในเจ็ดผู้เผยพระวจนะหญิงคนสำคัญของชาวอิสราเอล พระคัมภีร์บรรยายถึงมิเรียมเคียงข้างกับโมเสสและอาโรนว่าเป็นผู้พาชาวยิวในการอพยพจากอียิปต์: "เพราะว่าเราได้นำเจ้าขึ้นมาจากแผ่นดินอียิปต์ และไถ่เจ้ามาจากเรือนทาส และเราใช้ให้โมเสส อาโรน และมิเรียม นำหน้าเจ้าไป" ในหนังสือมิดราช ระบุว่าโมเสสนำผู้ชายออกจากอียิปต์และสอนคัมภีร์โทราห์ ส่วนมิเรียมนำผู้หญิงออกจากอียิปต์และสอนคัมภีร์โทราห์

## เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล
มิเรียมเป็นบุตรหญิงของอัมรามและโยเคเบด เป็นพี่สาวของอาโรนและโมเสสซึ่งเป็นผู้นำของชาวอิสราเอลในดินแดนอียิปต์โบราณ เรื่องเล่าเกี่ยวกับวัยเด็กของโมเสสในคัมภีร์โทราห์บรรยายถึงพี่สาวของโมเสสที่ไม่ระบุชื่อกำลังยืนดูระหว่างที่ทารกโมเสสถูกวางในตะกร้าในแม่น้ำไนล์ () ความเชื่อดั้งเดิมระบุว่าพี่สาวของโมเสสคนนี้คือมิเรียม

ในเรื่องเล่าในหนังสืออพยพ มิเรียมได้รับการบรรยายว่าเป็น "ผู้เผยพระวจนะหญิง" เมื่อเธอนำชาวอิสราเอลร้องเพลงแห่งทะเลหลังกองทัพฟาโรห์ถูกทำลายที่ทะเลแดง

เมื่อชาวอิสราเอลตั้งค่ายอยู่ที่ฮาเซโรทหลังจากเขาซีนายไป มิเรียมและอาโรนพูดต่อต้านโมเสสเรื่องที่โมเสสจะแต่งงานกับ "หญิงชาวคูช" ที่ไม่ปรากฏชื่อคนหนึ่ง พระเจ้าจึงเสด็จลงมาในเสาเมฆและทรงตำหนิทั้งมิเรียมและอาโรน โดยทรงเน้นย้ำถึงอำนาจในฐานะผู้เผยวจนะสูงสุดของโมเสส หลังพระเจ้าเสด็จกลับไป มิเรียมก็เป็นโรคผิวหนังที่มีผิวหนังสีขาว (tzaraath นิยมแปลว่า "โรคเรื้อน") อาโรนจึงขอกับโมเสสเพื่อให้อภัยตนกับมิเรียมและให้มิเรียมได้รับการรักษา โมเสสจึงร้องทูลขอต่อพระเจ้า พระเจ้าตรัสว่ามิเรียมจะต้องถูกกักไว้นอกค่ายของชาวอิสราเอลเป็นเวลาเจ็ดวันจึงจะหายจากโรค

เกี่ยวกับการเสียชีวิตของมิเรียม คัมภีร์โทราห์บรรยายว่า "ชุมนุมชนทั้งหมดของคนอิสราเอลเข้ามาในถิ่นทุรกันดารศิน ในเดือนที่หนึ่ง ประชาชนพักอยู่ที่คาเดช และมิเรียมสิ้นชีวิต แล้วถูกฝังไว้ที่นั่น"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Miriam's Cup: A New Ritual for the Passover Seder

หมวดหมู่:ผู้เผยพระวจนะในคัมภีร์ฮีบรู
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสืออพยพ
หมวดหมู่:ผู้หญิงในคัมภีร์ฮีบรู
หมวดหมู่:เผ่าเลวี