open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
การระเหิด

thumb|right|250px|น้ำแข็งแห้งกำลังระเหิด
**การระเหิด** () คือปรากฏการณ์ที่สสารเปลี่ยนสถานะจากของแข็งกลายเป็นไอหรือก๊าซ ที่อุณหภูมิต่ำกว่าจุดหลอมเหลว โดยไม่ผ่านสถานะของเหลว

## การระเหิด
การระเหิดคือเทคนิคของการทำสารให้บริสุทธิอีกหนทางหนึ่ง ซึ่งเป็นการเปลี่ยนสถานะของสารจากของแข็งให้กลายเป็นไอ โดยไม่ผ่านการเป็นสถานะของเหลว โดยสารประกอบดังกลาวนั้น จะต้องเป็นสารประกอบที่มีความดันไอสูง และส่วนของสิ่งเจือปนจะต้องมีความดันไอต่ำ เมื่อการลดความดันลงจนถึงจุดสมดุล ระหว่างสถานะของแข็งและก๊าซ จะเกิดการระเหิดของอนุภาคของสารนั้น การระเหิดเกิดขึ้นได้เพราะอนุภาคในของแข็งมีการสั่น และชนกับอนุภาคข้างเคียงตลอดเวลา ทำให้มีการถ่ายเทพลังงานจลน์ระหว่างอนุภาค เช่นเดียวกับในของเหลวและก๊าซ

## ปัจจัยที่มีผลต่อการระเหิด
# อุณหภูมิ อัตราการระเหิดเป็นสัดส่วนโดยตรงกับอุณหภูมิ
# ชนิดของของแข็ง ของแข็งที่มีแรงยึดเหนี่ยวระหว่างอนุภาคน้อยจะระเหิดได้ง่าย
# ความดันของบรรยากาศ ถ้าความดันของบรรยากาศสูงของแข็งจะระเหิดได้ยาก
# พื้นที่ผิวของของแข็ง ถ้ามีพื้นที่มากจะระเหิดได้ง่าย
# อากาศเหนือของแข็ง อากาศเหนือของแข็งจะต้องมีการถ่ายเทเสมอ เพื่อป้องกันการอิ่มตัวของไอ

## สารที่ระเหิดได้
* แนฟทาลีน (ลูกเหม็น)
* น้ำแข็งแห้ง
* การบูร
* พิมเสน
* เกล็ดไอโอดีน

หมวดหมู่:กระบวนการทางเคมี
หมวดหมู่:การเปลี่ยนสถานะ
หมวดหมู่:แก๊ส
รูปเจ็ดเหลี่ยม

**รูปเจ็ดเหลี่ยม** หรือ **เฮปตากอน** (อังกฤษ: heptagon) คือ รูปหลายเหลี่ยมที่มีด้าน 7 ด้าน 

## รูปเจ็ดเหลี่ยมปรกติ
มุมภายในแต่ละมุมของรูปเจ็ดเหลี่ยมปกติ มีขนาดเท่ากับ 5π/7 เรเดียน หรือประมาณ 128.571° 

### พื้นที่
พื้นที่ของรูปเจ็ดเหลี่ยมปกติ ที่แต่ละด้านยาว *a* จะมีพื้นที่
:A =\frac{7}{4}a^2 \cot \frac{\pi}{7}\simeq 3.63391 a^2.

## การสร้างรูปเจ็ดเหลี่ยม
เราไม่สามารถวาดรูปเจ็ดเหลี่ยมปกติอย่างสมบูรณ์แบบได้ด้วยวงเวียนกับสันตรง (ไม้บรรทัดที่ไม่มีสเกล) แต่สามารถสร้างได้โดยการสร้างแบบนิวซิส (Neusis construction) ซึ่งใช้การวัดบนไม้บรรทัดที่มีสเกลเป็นหลัก

## อ้างอิง

7
องศา (แก้ความกำกวม)

**องศา** (degree) อาจหมายถึง
* องศา - หน่วยวัดมุม
* องศาเซลเซียส - หน่วยวัดอุณหภูมิ
* องศาฟาเรนไฮต์ - หน่วยวัดอุณหภูมิ
* องศาโรเมอร์ - หน่วยวัดอุณหภูมิ
* เครื่องหมายองศา - เครื่องหมายวรรคตอนชนิดหนึ่ง
ลิลิตยวนพ่าย

**ลิลิตยวนพ่าย** เป็นวรรณคดีประเภทสดุดีวีรกรรมของพระมหากษัตริย์ จัดเป็นวรรณคดีประวัติศาสตร์ ไม่ปรากฏนามผู้แต่ง แต่สันนิษฐานว่าแต่งขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 เพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ คำว่า "ลิลิต" หมายถึง คำประพันธ์ประเภทร้อยกรองแบบหนึ่งซึ่งใช้โคลงและร่ายต่อสัมผัสกันเป็นเรื่องยาว ส่วน "ยวน" หมายถึง ชาวยวน ชาติพันธุ์หลักในอาณาจักรล้านนา ดังนั้นลิลิตยวนพ่ายจึงมีเนื้อหากล่าวถึงสงครามที่อาณาจักรอยุธยามีชัยเหนืออาณาจักรล้านนานั่นเอง

ลิลิตยวนพ่ายแต่งเป็นลิลิตดั้น กล่าวคือ เป็นร่ายดั้น  2 ตอนและโคลงดั้นบาทกุญชร 365 บท ภาษาที่ใช้เป็นภาษาไทยโบราณ เขมร สันสกฤต และบาลี จึงอ่านเข้าใจได้ยาก ใช้ภาษาที่ประณีตงดงาม ศัพท์สูงส่งวิจิตร เต็มไปด้วยชั้นเชิงสูงด้านการใช้ภาษา และเป็นแบบอย่างในการแต่งลิลิตตะเลงพ่ายของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระปรมานุชิตชิโนรส 

## เนื้อหา
เนื้อเรื่องของลิลิตยวนพ่ายจะกล่าวถึงพระราชประวัติของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ โดยเริ่มจากการกล่าวนมัสการพระพุทธเจ้าและยกหัวข้อธรรมะเพื่อสรรเสริญสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ แล้วจึงเริ่มกล่าวถึงพระราชประวัติของพระองค์ตั้งแต่ประสูติจนกระทั่งเสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา ต่อมา เจ้าเมืองพิษณุโลกเอาใจออกห่างกรุงศรีอยุธยาโดยหันไปติดต่อกับพระเจ้าติโลกราช พระองค์จึงทรงยกทัพไปขึ้นไปตีและปราบปรามมาจนสงบและเสด็จประทับที่เมืองพิษณุโลก

ต่อมา จึงกล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระเจ้าติโลกราชเสียพระจริตประหารหนานบุญเรือง ราชบุตรและหมื่นดังนคร เจ้าเมืองเชียงชื่น เป็นเหตุให้ภรรยาของหมื่นดังนครไม่พอใจและส่งสารมาพึ่งพระบรมโพธิสมภารของสมเด็จสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ พระองค์จึงยกทัพไปช่วยจนเกิดสงครามระหว่างกรุงศรีอยุธยากับเมืองเชียงใหม่ พระเจ้าติโลกราชทรงยกทัพมาป้องกันเมืองเชียงชื่น เสร็จแล้วเสด็จกลับไปรักษาเมืองเชียงใหม่ สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถทรงกรีธาทัพหลวงขึ้นไปรบตีเชียงใหม่พ่ายไปได้เมืองเชียงชื่น ตอนสุดท้ายป็นการยอพระเกียรติสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถอีกครั้งหนึ่ง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* สมเกียรติ วันทะนะ. (2561, มกราคม-มิถุนายน). โลกการเมืองใน*ยวนพ่ายโคลงดั้น*. **วารสารอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร** ปีที่ 40 ฉบับที่ 1: 180-210.
* ปัทมา ฑีฆประเสิรฐกุล, ชลดา เรืองรักษ์ลิขิต. (2557, มกราคม - มีนาคม). *เชียงชื่น*: ความสำคัญที่มีต่อการสร้างวีรกรรมของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถใน*ยวนพ่ายโคลงดั้น*. **วารสารสุทธิปริทัศน์** ปีที่ 28 ฉบับที่ 85: 270-286.

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วรรณคดีประเภทลิลิต
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกรุงศรีอยุธยา
กระบี่ไร้คู่เปรียบ

**กระบี่ไร้คู่เปรียบ** ปรากฏอยู่ในนิยายเรื่อง "ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า" หนึ่งในยอดศาสตราวุธเทียบเท่ากับกระบี่เลิศภพจบแดน ดาบดื่มหิมะและกระบี่กิเลนไฟ เดิมเป็นกระบี่คู่กายของเทพกระบี่ แห่งตระกูลตู้กู ที่ตกทอดมาถึงตู้กูอี้ฟาง น้องชาย ได้ชื่อว่า " ไร้คู่เปรียบ " เนื่องจากฝีมืออันไร้คู่ต่อสู้ของเทพกระบี่ เป็นอาวุธที่สงป้าปรารถนาอยากจะได้ จึงส่งปู้จิ้งอวิ๋นไปยังตระกูลตู้กูเพื่อฆ่าล้างตระกูลและแย่งชิงกระบี่นี้มา ต่อมาจึงเป็นอาวุธชิ้นแรกของปู้จิ้งอวิ๋น

หมวดหมู่:อาวุธในนิยาย
หมวดหมู่:ฟงอวิ๋น
อำเภอแม่เมาะ

**แม่เมาะ** () คืออำเภอหนึ่งในจังหวัดลำปาง

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอแม่เมาะตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด ห่างจากตัวเมืองลำปางประมาณ 25 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอแจ้ห่มและอำเภองาว
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอสองและอำเภอลอง (จังหวัดแพร่)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอลอง (จังหวัดแพร่) และอำเภอแม่ทะ
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอเมืองลำปาง

## ประวัติ
อำเภอแม่เมาะ เดิมเคยมีฐานะเป็น "กิ่งอำเภอแม่เมาะ" ตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2450 ขึ้นการปกครองกับอำเภอเมืองลำปาง ต่อมาเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2456 ทางราชการเห็นว่ากิ่งอำเภอแม่เมาะ อำเภอเมืองลำปาง เป็นกิ่งอำเภอเล็ก มีปริมาณการงานไม่มากและจำนวนพลเมืองมีน้อย จึงยุบกิ่งอำเภอแม่เมาะเข้ากับอำเภอเมืองลำปางดังเดิม   

ในปี พ.ศ. 2515 อำเภอเมืองลำปาง กรมการจังหวัดลำปาง และสภาจังหวัดลำปางได้พิจารณาเห็นว่า พื้นที่ของตำบลบ้านดง ตำบลนาสัก และตำบลจางเหนือเป็นท้องที่ทุรกันดาร เห็นสมควรจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอ จึงนำเรื่องเสนอต่อกระทรวงมหาดไทยพิจารณาและยกฐานะเป็น **กิ่งอำเภอแม่เมาะ** ขึ้นกับอำเภอเมืองลำปางเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2519 ที่ว่าการกิ่งอำเภอแม่เมาะก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2521 และในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2524 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลบ้านดง รวมตั้งเป็นตำบลแม่เมาะ

เมื่อสภาพเศรษฐกิจ สังคม และจำนวนราษฎรของกิ่งอำเภอแม่เมาะเพิ่มมากขึ้นจนสามารถยกฐานะเป็นอำเภอได้ กระทรวงมหาดไทยจึงได้เสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณาอนุมัติให้ยกฐานะกิ่งอำเภอแม่เมาะเป็นอำเภอ โดยได้ตราพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งและประกาศในราชกิจจานุเบกษาลงวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 กิ่งอำเภอแม่เมาะจึงเป็น **อำเภอแม่เมาะ** ตั้งแต่วันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 เป็นต้นมา และในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2532 ทางกระทรวงมหาดไทยให้โอนพื้นที่ตำบลสบป้าด อำเภอแม่ทะ มาขึ้นกับพื้นที่อำเภอแม่เมาะ ทำให้อำเภอแม่เมาะมีพื้นที่การปกครองจำนวน 5 ตำบลจนถึงปัจจุบัน

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอแม่เมาะแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 44 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอแม่เมาะประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลแม่เมาะ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่เมาะทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านดงทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลนาสัก** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาสักทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลจางเหนือ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจางเหนือทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลสบป้าด** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสบป้าดทั้งตำบล

## ธนาคาร
*ธนาคารกรุงไทย สาขาแม่เมาะ
*ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร สาขาแม่เมาะ
*ธนาคารออมสิน สาขาแม่เมาะ

## อ้างอิง

ม่แมเ
อำเภอเมืองปาน

**เมืองปาน** () เป็นอำเภอหนึ่งทางตอนเหนือของจังหวัดลำปาง มีสภาพภูมิศาสตร์เป็นภูเขาและป่าไม้อุดมสมบูรณ์ และเป็นที่ตั้งของที่ทำการอุทยานแห่งชาติแจ้ซ้อน

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอเมืองปานตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอดอยสะเก็ด (จังหวัดเชียงใหม่) อำเภอเวียงป่าเป้า (จังหวัดเชียงราย) และอำเภอวังเหนือ
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอแจ้ห่ม
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอเมืองลำปาง
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอแม่ออนและอำเภอดอยสะเก็ด (จังหวัดเชียงใหม่)

## ประวัติ
เมืองปานเป็นชุมชนทางทิศเหนือของเขลางค์นคร เป็นเมืองที่มีความอุดมสมบูรณ์พืชพันธุ์ธัญญาหาร ที่ทุ่งนาเรียกว่า "ทุ่งสามหมวก" หรือ "ทุ่งสามโค้ง" ปัจจุบันโค้งที่หนึ่งตั้งอยู่บริเวณบ้านน้ำจำ หมู่ที่ 3 ตำบลเมืองปาน โค้งที่สองอยู่บริเวณภูเขาดวงตา บ้านแพะ หมู่ที่ 4 ตำบลเมืองปาน และโค้งที่สามอยู่บริเวณพระเจดีย์ม่อนเวียง บ้านทุ่งโป่ง หมู่ที่ 1 ตำบลเมืองปาน ความสมบูรณ์ของทุ่งสามโค้งสามารถใช้เลี้ยงราษฎรได้อย่างเพียงพอ ด้วยเหตุนี้เมืองปานจึงเป็นที่หมายของเมืองอื่น ๆ เช่น พม่าและเงี้ยวที่ต้องการยึดครองเพื่อเป็นแหล่งสะสมเสบียงอาหาร 

เมืองปานมีนายบ้านคนหนึ่งไม่ปรากฏชื่อ(แก้ไข)ขุนปานเป็นลูกของพระยาอำพอง น้องชาย(อนุชา)ต่างแม่ของพระยาคำลือ มีศักดิ์เป็นหลานของพระยาคำลือ (จากประวัติราชวงค์วิเชตนคร)เป็นผู้มีความกล้าหาญ เข้มแข็ง อดทน เด็ดเดี่ยว และเสียสละ ได้รวบรวมสมัครพรรคพวกต่อต้านพวกข้าศึกที่บุกรุกเข้ามา ได้รับชัยชนะหลายครั้งจนข้าศึกศัตรูไม่กล้ามารบกวนอีกต่อไป นายบ้านผู้นี้ได้สร้างเครื่องส่งสัญญาณในการแจ้งเหตุแก่หมู่บ้านและเป็นสัญญานัดหมายเพื่อร่วมมือกันต่อสู้ข้าศึกศัตรูโดยกันใช้ทองคำมาหลอมทำเป็น "ปาน" (ลักษณะคล้ายฆ้องใหญ่แต่โหนกที่ตีเล็กกว่า) ชาวบ้านเรียกว่า "ปานคำ" (= ปานทอง) นายบ้านผู้นี้(ขุนปาน)เป็นผู้ทำปานเป็นสัญญาณแจ้งเหตุต่าง ๆ แก่ชาวบ้าน จนได้รับการขนานนามจากชาวเมืองปานว่า (แก้ไข)เจ้าขุนปานจเร "เจ้าพ่อขุนจเรปาน" และเมืองแห่งนี้ได้ชื่อว่า **เมืองจเรปาน** ต่อมาเรียกเพี้ยนไปเหลือเพียง **เมืองปาน**

อำเภอเมืองปานแต่เดิมรวมอยู่ในท้องที่อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง ต่อมาทางกระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่าท้องที่อำเภอแจ้ห่มมีอาณาเขตกว้างขวาง มีพลเมืองมาก ท้องที่บางตำบลอยู่ห่างไกลจากอำเภอ เจ้าหน้าที่ออกตรวจตราดูแลทุกข์สุขของราษฎรไม่ทั่วถึง เพื่อประโยชน์ในด้านการปกครองและอำนวยความสะดวกแก่ประชาชนในท้องที่ จึงได้ประกาศแบ่งท้องที่อำเภอแจ้ห่มตั้งเป็น **กิ่งอำเภอเมืองปาน** ขึ้นเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2524  และยกฐานะเป็น **อำเภอเมืองปาน** ตามพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2535

## สัญลักษณ์

ไฟล์:Seal of Muangpan.png|สัญลักษณ์อำเภอเมืองปาน


## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอเมืองปานแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 56 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอเมืองปานประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลเมืองปาน** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเมืองปานทั้งตำบล
* **เทศบาลตำบลบ้านขอ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านขอทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งกว๋าว** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งกว๋าวทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลแจ้ซ้อน** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแจ้ซ้อนทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลหัวเมือง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวเมืองทั้งตำบล

## อ้างอิง


เมืองปาน
ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ

**ตราสัญลักษณ์ งานพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2530** ออกแบบโดย นายพินิจ สุวรรณบุณย์ นายช่างกองหัตถศิลป์ กรมศิลปากร กระทรวงศึกษาธิการ (ในขณะนั้น) ประกอบด้วยรูปครุฑพ่าห์ ซึ่งหมายถึงรัฐบาลและปวงชนชาวไทย เทิดพระแสงจักร และตรี อันเป็นพระราชสัญลักษณ์ประจำพระบรมราชจักรีวงศ์ กลางวงจักร มีอักษรพระปรมาภิไธยย่อ ภปร และเลข 9 ประจำรัชกาลปัจจุบัน อยู่ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎเปล่งรัศมี สองข้างซ้ายและขวา มีรูปคชสีห์ ซึ่งเป็นเครื่องหมายแทนข้าราชการฝ่ายทหาร กับราชสีห์ ซึ่งเป็นเครื่องหมายแทนข้าราชการฝ่ายพลเรือน ประคองฉัตรเครื่องสูง 7 ชั้น สำหรับประกอบพระบรมราชอิสริยยศ สมเด็จพระมหากษัตริยาธิราชเจ้า เบื้องล่างมีแพรแถบ จารึกอักษรข้อความว่า “พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๕ รอบ ๕ ธันวาคม ๒๕๓๐”

## ดูเพิ่ม
***[[พระราชพิธีรัชดาภิเษก พุทธศักราช 2514]]** 
**ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีรัชดาภิเษก 
***[[พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2530]]** 
***[[พระราชพิธีรัชมังคลาภิเษก 2 กรกฎาคม พุทธศักราช 2531]]** 
**ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีรัชมังคลาภิเษก 
***[[พระราชพิธีกาญจนาภิเษก พุทธศักราช 2539]]** 
**ตราสัญลักษณ์งานฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี 
***[[พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2542]]** 
**ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ
***[[งานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี พุทธศักราช 2549]]**
**ตราสัญลักษณ์ งานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี พุทธศักราช 2549
***[[พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2550]]** 
**ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2550

หมวดหมู่:พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 5 ธันวาคม 2530
หมวดหมู่:ตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติ
ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม 2542

**ตราสัญลักษณ์ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2542** ออกแบบโดย นายนิรันดร์ ไกรสรรัตน์ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร  มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อม พระราชทานตราสัญลักษณ์ดังกล่าว (ซึ่งเป็นแบบที่ได้รับรางวัลที่ 1 ในการประกวดตราสัญลักษณ์ฯ โดยกรมศิลปากร) สำหรับใช้ในพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ จากการทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายแบบโดยรัฐบาล เพื่อทรงเลือกแบบที่เหมาะสม ดังที่ปรากฏนี้

## ความหมายของตราสัญลักษณ์ฯ
[thumb|[การบินไทย ประดับตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ บนเครื่องบินโบอิง 747-400 ]]

ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ ประกอบด้วย อักษรพระปรมาภิไธยย่อ ภปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ อยู่ตรงกลาง ประดิษฐานอยู่เหนือพระที่นั่งอัฐทิศอุทุมพรราชอาสน์ เป็นการแสดงความหมายว่า พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร  มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงเป็นศูนย์รวมดวงใจของคนไทยทั้งชาติ ทรงเป็นที่ยึดเหนี่ยว และเป็นที่เคารพบูชาอย่างสูงสุดของประชาชน สีเหลืองของอักษรพระปรมาภิไธยย่อ ภปร เป็นสีประจำวันพระบรมราชสมภพ อยู่บนพื้นวงกลมสีน้ำเงิน ซึ่งหมายถึงพระมหากษัตริย์ ล้อมรอบด้วย ตราพระแสงจักร และมีเลข 9 บนอักษรพระปรมาภิไธยย่อ ภปร ซึ่งหมายถึง ทรงเป็น พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 9 แห่งพระบรมราชจักรีวงศ์ มีสัปตปฎลเศวตฉัตร ประกอบอยู่ 2 ข้าง ซ้ายและขวา และมีนพปฎลมหาเศวตฉัตร ประดิษฐานอยู่เบื้องบนสุด

เส้นกรอบรอบนอก ที่ออกแบบให้มีลักษณะ เป็น 4 แฉก หรือ 4 ส่วน แทนประชาชนชาวไทย ทั่วทุกภาคของประเทศ ที่อยู่ภายใต้ พระบรมโพธิสมภารของพระองค์ ด้วยความร่มเย็นเป็นสุข สีพื้นจึงเป็นสีเขียว อันแสดงถึงความสงบร่มเย็น และอุดมสมบูรณ์ มีดอกบัว 4 ดอก แทรกตรงกลางระหว่างแฉกทั้ง 4 แสดงความหมายเป็นการเทิดทูนบูชา ในวโรกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ

รัศมีสีทองโดยรอบ เปรียบได้ดังพระบุญญาบารมี พระมหากรุณาธิคุณ และ น้ำพระราชหฤทัย ที่แผ่ไพศาลไปทั่วทุกทิศ ทั้งในและต่างประเทศทั่วโลก ยังความปลาบปลื้ม มาสู่พสกนิกรทุกหมู่เหล่า

เบื้องล่าง ออกแบบเป็นแพรแถบสีน้ำเงิน แสดงข้อความ “พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๖ รอบ ๕ ธันวาคม ๒๕๔๒”

## ดูเพิ่ม
* พระราชพิธีรัชดาภิเษก พุทธศักราช 2514
** ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีรัชดาภิเษก
* พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2530
** ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ
* พระราชพิธีรัชมังคลาภิเษก 2 กรกฎาคม พุทธศักราช 2531
** ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีรัชมังคลาภิเษก
* พระราชพิธีกาญจนาภิเษก พุทธศักราช 2539
** ตราสัญลักษณ์งานฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี
* พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2542
* งานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี พุทธศักราช 2549
** ตราสัญลักษณ์ งานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี พุทธศักราช 2549
* พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2550
** ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2550

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ความหมายของตราสัญลักษณ์ จากเครือข่ายกาญจนาภิเษก

หมวดหมู่:พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม 2542
หมวดหมู่:ตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติ
พายัพ ชินวัตร

**พายัพ ชินวัตร** (เกิด 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500) ผู้ดูแลภาคอีสานของพรรคเพื่อไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ และอดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม เป็นน้องชายทักษิณ ชินวัตร

## ประวัติ
พายัพ เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ที่ อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรนายเลิศ นางยินดี ชินวัตร ซึ่งเป็นธิดาของเจ้าจันทร์ทิพย์ ระมิงค์วงศ์ (หลานตาของเจ้าไชยสงคราม สมพมิตร ณ เชียงใหม่ ซึ่งสืบเชื้อสายจากพระเจ้าช้างเผือกธรรมลังกา พระเจ้านครเชียงใหม่) ด้านครอบครัวสมรสกับนางพอฤทัย ชินวัตร นักวิชาการประจำคณะกรรมาธิการกิจการเด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุ ผู้พิการ กลุ่มชาติพันธุ์ และผู้มีความหลากหลายทางเพศ (สกุลเดิม: จันทรพันธ์) มีบุตร 4 คน คือ ฤภพ ชินวัตร, พิรุณ ชินวัตร, พอพงษ์ ชินวัตร และ พีรพัฒน์ ชินวัตร

### การศึกษา
สำเร็จชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย ระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (อุตสาหการ) จากมหาวิทยาลัยเท็กซัส อาร์ลิงตัน สหรัฐอเมริกา ระดับปริญญาโท วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ และ หลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่น 4414 (วปรอ. 4414) 

## ธุรกิจ
นายพายัพ เป็นผู้บริหาร บริษัท ชินวัตรไหมไทย จำกัด ดำรงตำแหน่งประธานบริษัท แต่ธุรกิจไม่ประสบความสำเร็จ มีปัญหาขาดทุน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540-2544 เป็นเงินกว่า 600 ล้านบาท แต่หลังจากนั้น นายพายัพ กลับกลายเป็นนักลงทุน ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ไม่ว่าจะลงทุนในหุ้นตัวไหน ราคาหุ้นตัวนั้นก็ขึ้นอย่างต่อเนื่อง  สร้างผลกำไรให้กับ สมาชิกพรรคไทยรักไทย ที่พากันซื้อหุ้นตามนายพายัพ เป็นอย่างมาก นอกจากนี้ นายพายัพยังสามารถขอเสนอลดหนี้บริษัทดังกล่าวจากสถาบันการเงิน เหลือเพียง ร้อยละ 5 จากยอดเงินกว่า 1,000 ล้านบาท แต่เจ้าหน้าที่ บสท.ไม่อนุมัติให้ตามที่นายพายัพเสนอ เพราะเกรงความผิดจากการสร้างความเสียหายแก่รัฐ

## การอุปสมบท
พายัพ ชินวัตร ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ที่วัดป่าพุทธคยา ประเทศอินเดีย โดยได้รับฉายาว่า "พระพายัพ เขมะคุโณ" ต่อมาในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ของปีเดียวกัน ได้รับการแต่งตั้งจากสมเด็จพระธีรญาณมุนี (สมชาย วรชาโย) เจ้าอาวาสวัดเทพศิรินทราวาส ให้เป็นพระฐานานุกรมในตำแหน่ง "พระครูปลัดสัมพิพัฒน์ญาณจารย์" และเขาได้ลาสิกขาบทในวันที่ 11 มีนาคมของปีเดียวกัน

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์
* 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ประวัติจากเว็บไซต์ Thaiswatch.com
* บทสัมภาษณ์ จากเนชั่น สุดสัปดาห์ 
* http://www.bangkokbizweek.com/20060603/cover/index.php?news=column_20776903.html
* http://www.pnac-2001.net/index.php?lay=show&ac=article&Id=142059&Ntype=2 
* http://www.manager.co.th/mgrWeekly/ViewNews.aspx?NewsID=9480000101352 

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอสันกำแพง
หมวดหมู่:สกุลชินวัตร
หมวดหมู่:นักธุรกิจจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อธรรม
หมวดหมู่:พรรคไทยรักษาชาติ
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้มีเชื้อสายเจ้านายฝ่ายเหนือ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
วัดเจ็ดยอด

**วัดเจ็ดยอด** () เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ เดิมชื่อ**วัดโพธารามมหาวิหาร** () ตั้งอยู่ที่ตำบลช้างเผือก อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ 

พระเจ้าติโลกราชรัชกาลที่ 9 แห่งราชวงศ์มังราย โปรดให้ทรงสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 1998 พระเจดีย์สร้างด้วยศิลาแลงประดับลวดลายปูนปั้น เลียนแบบมหาโพธิวิหาร ประเทศอินเดีย

ในปี พ.ศ. 2020 วัดโพธารามมหาวิหาร เป็นสถานที่ทำการสังคายนาพระไตรปิฎกครั้งที่ 8 ของโลก ปัจจุบันเจดีย์เจ็ดยอดหักพังไปเกือบหมด

## การประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถาน
  
วัดเจ็ดยอด ได้รับการประกาศเป็นโบราณสถานสำหรับชาติ ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 ตอนที่ 25 วันที่ 8 มีนาคม 2478 พร้อมกับวัดอีกหลายแห่งในจังหวัดเชียงใหม่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
หมวดหมู่:วัดในอำเภอเมืองเชียงใหม่
หมวดหมู่:พระธาตุประจำปีเกิด
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดเชียงใหม่
การตักบาตร

**การตักบาตร** คือประเพณีอย่างหนึ่งที่ชาวพุทธปฏิบัติกันมาแต่สมัยพุทธกาล พระภิกษุจะถือบาตรออกบิณฑบาตเพื่อรับอาหารหรือทานอื่น ๆ ตามหมู่บ้านในเวลาเช้า ผู้คนที่ออกมาตักบาตรจะนำของทำทานต่าง ๆ เช่น ข้าว อาหารแห้ง มาถวายพระ

ประเพณีนี้ชาวพุทธถือกันว่าเป็นการสร้างกุศล และถือว่าเป็นการแผ่ส่วนกุศลให้กับญาติผู้ล่วงลับไปแล้วด้วย โดยเชื่อกันว่าอาหารที่ถวายไปนั้นจะส่งถึงญาติผู้ล่วงลับด้วย

## วิธีการตักบาตร
### การตักบาตรโดยทั่วไป


ไฟล์:Watkung 01.jpg‎|ชาวพุทธผู้ศรัทธานิยมถอดรองเท้าและนั่งกับพื้นเวลาตักบาตรเพื่อเป็นการแสดงความเคารพในทาน
ไฟล์:Making merit Buddhist holy day in Vientiane.jpg|โดยทั่วไปในวันพระนั้น พระภิกษุจะไม่ออกรับบิณฑบาต โดยพุทธศาสนิกชนจะไปตักบาตรที่วัดแทน


## อ้างอิง

* พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. 9 ราชบัณฑิต *พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด *'คำวัด,*' * วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548

หมวดหมู่:ทานพิธีในศาสนาพุทธ
ถนนงามวงศ์วาน

**ถนนงามวงศ์วาน** () เป็นถนนสายหนึ่งในจังหวัดนนทบุรีและกรุงเทพมหานคร มีระยะทางเริ่มจากแยกแครายซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนติวานนท์และถนนรัตนาธิเบศร์ ในท้องที่ตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มุ่งตรงไปทางทิศตะวันออก ผ่านบริเวณปากซอยงามวงศ์วาน 2 (อัคนี) เข้าเขตตำบลบางเขน ตัดกับทางพิเศษศรีรัช (ทางด่วนขั้นที่ 2) ตรงไปทางทิศเดิม ข้ามคลองประปาและตัดกับถนนประชาชื่นเข้าสู่ท้องที่แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร จากนั้นแนวเส้นทางเริ่มโค้งไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ข้ามคลองบางเขนเข้าสู่ท้องที่แขวงลาดยาว เขตจตุจักร ข้ามคลองเปรมประชากร ตัดกับถนนกำแพงเพชร 6 ทางรถไฟสายเหนือ และถนนวิภาวดีรังสิตที่ทางแยกบางเขน ผ่านมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ไปสิ้นสุดที่แยกเกษตรซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนพหลโยธิน โดยมีแนวถนนที่ตรงต่อเนื่องไปคือถนนประเสริฐมนูกิจ

ถนนงามวงศ์วานเป็นถนนที่กรมทางหลวงตัดขึ้นและตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่นายดำรง งามวงศ์วาน อดีตนายช่างกำกับหมวดนนทบุรี กรมทางหลวง ซึ่งเป็นผู้ควบคุมการก่อสร้างถนนสายนี้ ตามนโยบายของจอมพล ป. พิบูลสงคราม ที่ให้ตั้งชื่อถนนตามชื่อของนายช่างที่กำกับการก่อสร้างหรือผู้บังคับบัญชา ปัจจุบันถนนงามวงศ์วานเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 302 (แยกมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์–ต่างระดับบางใหญ่) อยู่ในความดูแลของแขวงทางหลวงนนทบุรีและแขวงทางหลวงกรุงเทพ กรมทางหลวง ยกเว้นช่วงตั้งแต่สะพานข้ามคลองประปาถึงหน้าเรือนจำกลางคลองเปรมซึ่งมีฐานะเป็นทางหลวงท้องถิ่นในความดูแลของสำนักการโยธา กรุงเทพมหานคร

## ทางแยกสำคัญ
thumb|200px|ถนนงามวงศ์วาน หน้าห้างเดอะมอลล์ งามวงศ์วาน
* ทางแยกแคราย ถนนติวานนท์
* ด่านเก็บเงินค่าผ่านทางงามวงศ์วาน ทางด่วนขั้นที่ 2 ส่วน C
* ทางแยกพงษ์เพชร ถนนประชาชื่น
* ทางแยกบางเขน 2 ถนนกำแพงเพชร 6
* ทางแยกบางเขน ถนนวิภาวดีรังสิต
* ทางแยกเกษตร ถนนพหลโยธิน

## สถานที่สำคัญที่ตั้งอยู่บริเวณถนน
thumb|200px|เดอะมอลล์ ไลฟ์สโตร์ งามวงศ์วาน
* พันธุ์ทิพย์ แอท งามวงศ์วาน
* เดอะมอลล์ไลฟ์สโตร์ งามวงศ์วาน (The Mall Lifestore Ngamwongwan)
* โรงพยาบาลนนทเวช
* สำนักงานใหญ่ การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค 
* เรือนจำกลางคลองเปรม
* โรงพยาบาลวิภาวดี
* มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน
* กรมทรัพยากรน้ำบาดาล กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

## ดูเพิ่ม
* ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 302

งามวงศ์วาน
งามวงศ์วาน
งามวงศ์วาน
งามวงศ์วาน
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามนามของบุคคลสำคัญของไทย
ถนนประเสริฐมนูกิจ

**ถนนประเสริฐมนูกิจ** หรือ **ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 351 สายมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์–คันนายาว** หรือที่นิยมเรียกกันว่า **ถนนเกษตร-นวมินทร์** เป็นเส้นทางจราจรระหว่างท้องที่เขตจตุจักร เขตลาดพร้าว เขตบึงกุ่ม และเขตคันนายาว กรุงเทพมหานคร มีระยะทาง 11.656 กิโลเมตร เริ่มจากบริเวณถนนงามวงศ์วานตัดกับถนนพหลโยธินที่สี่แยกเกษตร เขตจตุจักร เป็นถนนขนาด 8 ช่องทางจราจร มุ่งไปทางทิศตะวันออกในพื้นที่แขวงเสนานิคม ข้ามคลองบางบัวเข้าสู่พื้นที่เขตลาดพร้าวในแขวงจรเข้บัว ตัดกับถนนลาดปลาเค้า จากนั้นมุ่งไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ เข้าสู่แขวงลาดพร้าว ตัดกับถนนสุคนธสวัสดิ์และถนนประดิษฐ์มนูธรรม เข้าสู่พื้นที่แขวงนวมินทร์ เขตบึงกุ่ม ข้ามคลองลำเจียก ตัดกับถนนรัชดา-รามอินทรา ซ้อนกับแนวปากทางถนนนวลจันทร์และข้ามคลองบางขวดก่อนตัดกับถนนนวมินทร์ จากนั้นลดเหลือ 6 ช่องจราจร เข้าพื้นที่แขวงคลองกุ่ม ตรงไปทางทิศเดิม วกขึ้นทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ข้ามคลองบวบขม ข้ามคลองลำปลาดุกเข้าสู่พื้นที่แขวงรามอินทรา เขตคันนายาว และข้ามคลองครุก่อนไปสิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3902 (ถนนคู่ขนานกาญจนาภิเษกด้านใน) ซึ่งในอนาคตอาจมีการก่อสร้างเป็นทางแยกต่างระดับด้วย

## ประวัติ
ชื่อถนนประเสริฐมนูกิจตั้งตามราชทินนามของหลวงประเสริฐมนูกิจ (ประเสริฐ ศิริสัมพันธ์; พ.ศ. 2439–2512) นักกฎหมายและศาสตราจารย์พิเศษคณะนิติศาสตร์ เคยดำรงตำแหน่งคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในปี พ.ศ. 2500 ราชทินนามหลวงประเสริฐมนูกิจเป็นราชทินนามคู่กับหลวงประดิษฐ์มนูธรรม (ปรีดี พนมยงค์; พ.ศ. 2443–2526)

ไม่มีข้อมูลระบุแน่ชัดว่า ถนนประเสริฐมนูกิจเริ่มก่อสร้างเมื่อใด แต่ก่อสร้างแล้วเสร็จตลอดทั้งสายเมื่อปี พ.ศ. 2546

เมื่อปี พ.ศ. 2546 กรุงเทพมหานคร (ดำริของนายสมัคร สุนทรเวช ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร) ได้ให้ทางเขตวังทองหลางและเขตห้วยขวางเปลี่ยนชื่อถนนประดิษฐ์มนูธรรม (เลียบทางด่วนรามอินทรา–อาจณรงค์) เฉพาะช่วงถนนพระราม 9 ถึงถนนลาดพร้าวเป็นชื่อ "ถนนประเสริฐมนูกิจ" โดยให้เหตุผลว่าถนนสายดังกล่าวมีความยาวมาก ทำให้การระบุที่อยู่และชื่อผู้รับทางไปรษณีย์ทำได้ไม่สะดวก อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนชื่อถนนประดิษฐ์มนูธรรมช่วงดังกล่าวได้ก่อให้เกิดเสียงคัดค้านขึ้นทั่วไป ทางคณะกรรมการกลางตั้งชื่อถนน ตรอก ซอย วงเวียน ทางแยก คลอง สะพาน และสถานที่สำคัญในเขตกรุงเทพมหานครจึงได้พิจารณาในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2547 และให้เปลี่ยนชื่อถนนประเสริฐมนูกิจกลับมาเป็นถนนประดิษฐ์มนูธรรมตามเดิม

จากนั้น เมื่อต้นปี พ.ศ. 2549 คณะกรรมการกลางตั้งชื่อถนน ตรอก ซอย วงเวียน ทางแยก คลอง สะพาน และสถานที่สำคัญในเขตกรุงเทพมหานครได้พิจารณาร่วมกับกรมทางหลวงและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เห็นชอบให้ตั้งชื่อทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 351 ที่นิยมเรียกกันอย่างไม่เป็นทางการว่า "ถนนเกษตรตัดใหม่" หรือ "ถนนเกษตร-นวมินทร์" เป็น **ถนนประเสริฐมนูกิจ** แทน

## สถานที่สำคัญที่ถนนตัดผ่าน
*มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
*กรมยุทธโยธาทหารบก
*โรงเรียนสตรีวิทยา 2
*ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (สำนักงานใหญ่)
*ตลาดหัวมุม
*เดอะวอล์ค เกษตร-นวมินทร์
*โรงเรียนคลองลำเจียก
*โรงเรียนเลิศหล้า
*ชอคโกเเลต วิลล์

## รายชื่อทางแยก

## เชิงอรรถ

## บรรณานุกรม
* กนกวลี ชูชัยยะ. *พจนานุกรมวิสามานยนามไทย : วัด วัง ถนน สะพาน ป้อม.* พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2548.
* ชื่อใหม่ถนนประเสริฐมนูกิจ 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง  กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม

*

351
3-351
หมวดหมู่:ถนนในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ถนนในเขตจตุจักร
หมวดหมู่:ถนนในเขตลาดพร้าว
หมวดหมู่:ถนนในเขตบึงกุ่ม
หมวดหมู่:ถนนในเขตคันนายาว
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามนามของบุคคลสำคัญของไทย
พระที่นั่งอาภรณ์ภิโมกข์ปราสาท

**พระที่นั่งอาภรณ์ภิโมกข์ปราสาท** เป็นพระที่นั่งโถงทรงปราสาทจัตุรมุขประกอบเครื่องยอดบุษบก โดยมุขรี (ด้านยาว) สั้นกว่ามุขด้านสกัด (ด้านกว้าง) มีเชิงเทินเกยเทียบพระยานคานหาม ตั้งอยู่ระหว่าง พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท และ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ด้านหน้าพระที่นั่งราชกรันยสภา สร้างขึ้นโดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ภายในพระบรมมหาราชวังชั้นกลาง เดิมทีใช้เป็นที่ประกอบพระราชพิธีโสกันต์ (โกนจุก) และยังเคยใช้เป็นที่ประทับเกยเสด็จบนพระราชยานคานหามด้วย นอกจากนี้ ความสวยงามด้วยสถาปัตยกรรมไทยแท้นี้ ได้รับการยกย่องให้เป็นศิลปกรรมประจำชาติแขนงหนึ่งในหลาย ๆ แขนง ที่เรียกกันว่า **ศาลาไทย**

พระที่นั่งแห่งนี้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นโดยจำลองขึ้น มีชื่อว่า พระที่นั่งไอศวรรย์ทิพยอาสน์ ตั้งอยู่ใน พระราชวังบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา อีกด้วย

## รูปภาพ

ไฟล์:พระที่นั่งอาภรณ์พิโมกข์ปราสาท2.jpg|พระที่นั่งอาภรณ์พิโมกข์ปราสาทมุมเฉียง
ไฟล์:พระที่นั่งอาภรณ์พิโมกข์ปราสาท4.jpg|พระที่นั่งอาภรณ์พิโมกข์ปราสาทมุมเฉียง
ไฟล์:พระที่นั่งอาภรณ์พิโมกข์ปราสาท3.jpg|พระที่นั่งอาภรณ์พิโมกข์ปราสาทด้านหน้าตรง
ไฟล์:หน้าบันพระที่นั่งอาภรณ์พิโมกข์ปราสาท.jpg|รายละเอียดหน้าบัน
ไฟล์:ช่อฟ้าพระที่นั่งอาภรณ์พิโมกข์ปราสาท.jpg|ช่อฟ้า
ไฟล์:นาคเบือนพระที่นั่งอาภรณ์พิโมกข์ปราสาท.jpg|นาคเบือน
ไฟล์:ดาวเพดานพระที่นั่งอาภรณ์พิโมกข์ปราสาท.jpg|ดาวเพดาน


## อ้างอิง

* 

## ดูเพิ่ม
* พระที่นั่งไอศวรรย์ทิพยอาสน์

## แหล่งข้อมูลอื่น

อาภรณ์ภิโมกข์ปราสาท
หมวดหมู่:พระบรมมหาราชวัง
หมวดหมู่:พระที่นั่งในพระบรมมหาราชวัง
ปลาสะตือ

*สำหรับ "สะตือ" ในความหมายอื่น ดูที่ [[สะตือ]]*

**ปลาสะตือ** () ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Chitala lopis* (/ไค-ตา-ลา-โล-ปิส/) อยู่ในวงศ์ปลากราย (Notopteridae) มีรูปร่างคล้ายปลาชนิดอื่นในสกุลเดียวกันนี้ทั่วไป แต่มีท้ายทอยเว้าลึกและลำตัวมีเกล็ดละเอียดกว่า โคนครีบอกมีแต้มคล้ำ และข้างลำตัวมีจุดประสีคล้ำเล็ก ๆ มีขนาดลำตัวประมาณ 60 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุดได้ถึง 1.5 เมตร นับเป็นปลาชนิดที่ใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้เป็นอันดับสองรองจากปลากรายอินเดีย (*C. chitala*) โดยสถานที่ค้นพบครั้งแรก คือ กรุงจาการ์ตา  บนเกาะชวา ในอินโดนีเซีย และชื่อวิทยาศาสตร์ *lopis* เป็นชื่อสามัญที่เรียกกันในท้องถิ่นของเมืองเซอมารัง อินโดนีเซีย

นับเป็นปลาที่หายากอีกชนิดหนึ่ง ในประเทศไทยพบอาศัยเพียงไม่กี่แห่งเท่านั้น คือ แม่น้ำสาละวิน, แม่น้ำโขง พบน้อยที่แม่น้ำเจ้าพระยาและสาขา และแม่น้ำตาปี ในต่างประเทศพบที่พม่า, มาเลเซีย และบนเกาะบอร์เนียว โดยอาหารได้แก่ สัตว์น้ำขนาดเล็ก ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม 

มีชื่อเรียกอื่นอีก เช่น "ปลาตองแหล่" ในภาษาอีสาน "ปลาสือ" ในภาษาใต้ หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "ปลาตือ" เป็นต้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปและข้อมูลปลาสะตือ 

หมวดหมู่:สกุลปลากราย
สะตือ
สะตือ
สะตือ
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำสาละวิน
สะตือ
สะตือ
สะตือ
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบบนเกาะบอร์เนียว
วงศ์ปลากราย

**วงศ์ปลากราย** () เป็นปลากระดูกแข็งน้ำจืดที่อยู่ในอันดับ  Osteoglossiformes คือ ปลาที่มีกระดูกแข็งบริเวณส่วนหัวและลิ้น อันเป็นอันดับเดียวกับปลาในวงศ์ปลาตะพัดและปลาไหลผีอะบาอะบา ใช้ชื่อวงศ์ว่า Notopteridae (มาจากภาษากรีกคำว่า *noton* หมายถึง "หลัง" และ *pteron* หมายถึง "ครีบ")

เป็นปลาน้ำจืด มีรูปร่างแบนด้านข้างมาก และเรียวไปทางด้านท้าย ครีบหลังเล็ก ครีบก้นและครีบหางยาวติดกัน จึงใช้ครีบก้นที่ยาวติดกันนี้โบกพริ้วในเวลาว่ายน้ำ ครีบท้องมีขนาดเล็กมาก ปากกว้าง เกล็ดเป็นแบบขอบบางเรียบ  และมีขนาดเล็กละเอียด  บางครั้งอาจจะขึ้นมาผิวน้ำเพื่อฮุบอากาศโดยไม่ต้องผ่านซี่กรองเหงือกเหมือนเช่นปลาทั่วไปอื่น ๆ เนื่องจากเป็นปลาที่มีอวัยวะพิเศษพัฒนามาจากถุงลมใช้ในการหายใจได้โดยตรง  เป็นปลากินเนื้อที่ออกหากินในเวลากลางคืน

มีจุดเด่นคือ ครีบก้นที่ต่อกับครีบหาง มีก้านครีบทั้งหมด 85-141 ก้าน เป็นครีบที่ปลาในวงศ์นี้ใช้ในการว่ายน้ำมากที่สุด ไม่ว่าจะเคลื่อนที่ไปทิศทางใด ส่วนที่อยู่เหนือครีบก้นขึ้นไปจะเป็นกล้ามเนื้อหนาทำหน้าที่เช่นเดียวกับครีบก้น ซึ่งส่วนของกล้ามเนื้อตรงนี้ มีชื่อเรียกกันในภาษาพูดว่า "เชิงปลากราย" จัดเป็นส่วนที่มีรสชาติอร่อยมาก

พฤติกรรมเมื่อวางไข่ตัวผู้และตัวเมียช่วยกันดูแลไข่ ไข่เป็นก้อนสีขาวทึบ ติดเป็นกลุ่มกับวัสดุใต้น้ำเช่นตอไม้หรือเสาสะพาน เลี้ยงดูลูกจนโต

พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ทวีปแอฟริกา, เอเชียใต้จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีทั้งสิ้น 4 สกุล  10 ชนิด ได้แก่ 

## การจำแนก
*สกุล *[[Chitala]]* มี 6 ชนิด
***[[ปลาตองลาย|Chitala blanci]]*
***[[ปลากรายบอร์เนียว|Chitala borneensis]]*
***[[ปลากรายอินเดีย|Chitala chitala]]*
***[[ปลากรายสุมาตรา|Chitala hypselonotus]]*
***[[ปลาสะตือ|Chitala lopis]]*
***[[ปลากราย|Chitala ornata]]*
*สกุล *[[Notopterus]]* มีชนิดเดียว
***[[ปลาฉลาด|Notopterus notopterus]]*
*สกุล *Xenomystus* มีชนิดเดียว
***[[ปลากรายแอฟริกา|Xenomystus nigri]]*
*สกุล *[[Papyrocranus]]* มี 2 ชนิด
***[[ปลาตองลายแอฟริกา|Papyrocranus  afer]]*
***[[ปลากรายคองโก|Papyrocranus congoensis]]*

สำหรับในประเทศไทยพบทั้งสิ้น 4 ชนิด (4 ชนิดแรกในด้านบน) โดยในภาษาไทยมักจะเรียกรวม ๆ กันทั้งหมดว่า  "ปลาตอง" 

## อ้างอิง


กราย
กราย
กราย
หมวดหมู่:อันดับปลาลิ้นกระดูก
## แหล่งข้อมูลอื่น
ปลากราย

**ปลากราย** () ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลากราย (Notopteridae) มีปากกว้างมาก มุมปากอยู่เลยขอบหลังลูกตา ในตัวเต็มวัยส่วนหน้าผากจะหักโค้ง ส่วนหลังโก่งสูง ในปลาวัยอ่อนมีสีเป็นลายเสือคล้ายปลาสลาด แต่จะเปลี่ยนเป็นสีเทาเงินและมีจุดกลมใหญ่สีดำขอบขาวที่ฐานครีบก้นตั้งแต่ 3-20 ดวง ซึ่งมีจำนวนและขนาดแตกต่างกันออกไปในแต่ละตัว มีขนาดโดยเฉลี่ย 60 เซนติเมตร ขนาดใหญ่สุดที่พบคือ 1 เมตร น้ำหนักได้ถึง 15 กิโลกรัม

มักอาศัยอยู่ในบริเวณที่มีกิ่งไม้ใต้น้ำหรือพืชน้ำค่อนข้างหนาแน่น อยู่รวมกันเป็นฝูงเล็ก อาหารได้แก่ ปลาและสัตว์น้ำขนาดเล็ก พบในแหล่งน้ำทั้งแหล่งน้ำนิ่งและแม่น้ำทั่วประเทศไทย รวมถึงในประเทศใกล้เคียง แต่ปัจจุบันพบน้อยลงมาก

ปลากรายนับเป็นปลาน้ำจืดอีกชนิดหนึ่งที่คนไทยนิยมบริโภค โดยเฉพาะใช้เป็นวัตถุดิบผลิตทอดมันหรือลูกชิ้น ราคาขายในตลาดจึงสูง ส่วนบริเวณเนื้อเชิงครีบก้น เรียกว่าเชิงปลากราย เป็นส่วนที่นิยมมาปรุงอาหารโดยนำมาทอดกระเทียมหรือชุบแป้งทอด แม้ว่าเนื้อจะมีก้างมาก แต่ก็เป็นที่นิยมเพราะมีรสชาติอร่อย นอกจากใช้เป็นอาหารแล้ว ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจ เช่น เลี้ยงในท้องร่องสวน และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย ที่เลี้ยงง่าย อดทน และจะมีราคาแพงยิ่งขึ้นในตัวที่จุดเยอะ หรือตัวที่สีกลายเป็นสีเผือก หรือสีทองคำขาว หรือในตัวที่เป็นปลาพิการ ลำตัวสั้นกว่าปกติ มีชื่อเรียกอื่น เช่น "ปลาหางแพน" ในภาษากลาง "ปลาตอง" ในภาษาอีสาน "ปลาตองดาว" ในภาษาเหนือ เป็นต้น
## รูปภาพ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สกุลปลากราย
กราย
กราย
กราย
กราย
ปลาตองลาย

**ปลาตองลาย** (; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง  อยู่ในวงศ์ปลากราย (Notopteridae) มีรูปร่างเหมือนปลาทั่วไปในวงศ์นี้ แต่มีส่วนหลังและหน้าผากลาดชันน้อยกว่าปลากราย (*C. ornata*) ซึ่งเป็นปลาที่อยู่ในสกุลเดียวกัน สีลำตัวเป็นสีเงินแวววาว ลำตัวด้านท้ายมีลายจุดและขีดจำนวนไม่แน่นอนคาดเฉียงค่อนข้างเป็นระเบียบ มีขนาดประมาณ 60 เซนติเมตร ใหญ่สุด 1 เมตร

เป็นปลาที่พบได้เฉพาะแม่น้ำโขงและลำน้ำสาขาที่ไหลสู่แม่น้ำโขง โดยมีรายงานพบเมื่อปี พ.ศ. 2510 และมีรายงานพบที่แม่น้ำน่านด้วยเมื่อไม่นานมานี้ ซึ่งถือว่าเป็นมีแค่เพียงสองแหล่งนี้ในโลกเท่านั้น เป็นปลาที่หายากชนิดหนึ่ง โดยมีชื่อติดอยู่ในบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN Red List) เมื่อปี พ.ศ. 2537 ด้วย โดยอยู่ในระดับหายาก (R)แต่ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

โดยการเพาะขยายพันธุ์สำเร็จเป็นครั้งแรกที่สถานีประมงน้ำจืดจังหวัดชัยนาท โดยพ่อแม่ปลาเป็นปลาที่จับมาจากแม่น้ำโขง เมื่ออายุประมาณ 1 ปี น้ำหนักประมาณ 100-120 กรัม ใช้เวลาในการเลี้ยงประมาณ 3 ปี ในตู้กระจก จนปลามีความสมบูรณ์เต็มที่เมื่อถึงวัยเจริญพันธุ์พบว่าตัวผู้มีน้ำหนัก 1.8 กิโลกรัม ตัวเมียหนัก 2.1 กิโลกรัม โดยตัวผู้มีความยาวครีบท้องมากกว่าตัวเมียถึงสองเท่า 

เมื่อจับคู่ผสมพันธุ์วางไข่ ปลาจะมีนิสัยดุร้ายก้าวร้าว จะมีพฤติกรรมไล่กัดปลาตัวอื่นที่มาข้องแวะหรือมาอยู่ใกล้ ๆ ฤดูวางไข่ของปลาตองลายอยู่ที่เดือนกุมภาพันธ์-มีนาคม แม่ปลาวางไข่ครั้งทั้งหมด 5 ครั้ง ครั้งละประมาณ 200-400 ฟอง การวางไข่แต่ละครั้งห่างกันราว 2-8 วัน ไข่มีลักษณะเป็นไข่จมเกาะติดกับวัสดุใต้น้ำ มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 3 มิลลิเมตร ฟักเป็นตัวใช้เวลาประมาณ 3-4 วัน ที่อุณหภูมิ 23-26 องศาเซลเซียส ลูกปลาจะเจริญเติบโตได้ดีและมีอัตราการรอดตายสูงที่อุณหภูมิประมาณ 29-31 องศาเซลเซียส 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปและข้อมูลปลาตองลาย

หมวดหมู่:สกุลปลากราย
ตองลาย
ตองลาย
ตองลาย
ตองลาย
ตองลาย
ปลาสลาด

**ปลาสลาด** หรือ **ปลาฉลาด** เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Notopterus notopterus* อยู่ในวงศ์ปลากราย (Notopteridae) มีปากกว้างไม่เกินลูกตาเหมือนปลาในวงศ์นี้ชนิดอื่น ๆ  พื้นลำตัวมีสีเรียบ ยกเว้นปลาวัยอ่อนจะมีลายบั้งเหมือนปลากราย (*Chitala ornata*) วัยอ่อน จมูกมีสองคู่ คู่หน้ายื่นออกมาคล้ายหลอดหรือหนวด  มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20-30 เซนติเมตร จัดเป็นปลาที่เล็กที่สุดชนิดหนึ่งของวงศ์นี้  และเป็นเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล *Notopterus*

พบในแม่น้ำและแหล่งน้ำนิ่งทั่วประเทศไทย ในต่างประเทศพบได้ที่ภูมิภาคเอเชียใต้และเอเชียอาคเนย์ไปจนถึงเกาะสุมาตราและชวาหรือบอร์เนียว เป็นปลาที่หาง่าย มักอยู่รวมเป็นฝูงใหญ่  อาหารได้แก่ ลูกกุ้ง ลูกปลา สัตว์น้ำขนาดเล็ก เป็นปลาที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจชนิดหนึ่ง และนิยมนำเนื้อไปทำทอดมัน (ปัจุบันเนื้อปลาฉลาดหายากและแพงจึงนิยมนำเนื้อปลากลายมาทำแทน)​นอกจากนี้ยังแปรรูปเป็นอาหารอื่น ๆ ได้อีก เช่น ลูกชิ้นสับนก หรือรมควัน เป็นต้น และยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีก โดยเฉพาะปลาที่กลายสีเป็นสีเผือก

ปลาสลาด ยังมีชื่อเรียกอย่างอื่นอีก เช่น "ปลาตอง" หรือ "ปลาตองนา"

## ดูเพิ่ม
*ปลาตอง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

สลาด
สลาด
สลาด
สลาด
สลาด
สลาด
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ปลาชนิดเดียว
หมวดหมู่:สัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย
ปลาช่อน

**ปลาช่อน** () ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae) มีส่วนหัวค่อนข้างโต รูปร่างทรงกระบอกยาว ครีบหางเรียวปลายมน ปากกว้าง ภายในปากมีฟันเขี้ยวบนเพดาน ลำตัวสีคล้ำอมมะกอกหรือน้ำตาลอ่อน มีลายเส้นทแยงสีคล้ำตลอดทั้งลำตัว 6-7 เส้น ด้านท้องสีจางตัดกับด้านบน ครีบสีคล้ำมีขอบสีเหลืองอ่อน ครีบท้องจาง มีขนาดลำตัวประมาณ 30-40 เซนติเมตร ใหญ่สุดได้ถึง 1 เมตร

โดยปลาช่อนชนิดนี้มีความพิเศษไปกว่าปลาช่อนชนิดอื่น ๆ คือ สามารถแถกไถตัวคืบคลานไปบนบกเพื่อหาที่อยู่ใหม่ได้  รวมทั้งสามารถหลบอยู่ใต้ดินในฤดูฝนแล้งเพื่อรอฝนมาได้เป็นแรมเดือน โดยสะสมพลังงานและไขมันไว้  ที่เรียกว่า "ปลาช่อนจำศีล" พบอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำทั่วประเทศไทย พบไปจนถึงเอเชียใต้, พม่า และอินโดนีเซีย นิยมนำมาบริโภค ปรุงเป็นอาหารได้หลากหลายทั้งสดและตากแห้ง เป็นปลาน้ำจืดเศรษฐกิจที่สำคัญจนอาจเรียกได้ว่าเป็นปลาน้ำจืดเศรษฐกิจอันดับหนึ่ง เลี้ยงได้ทั้งในบ่อและกระชังตามริมแม่น้ำ นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย โดยเฉพาะตัวที่สีกลายเป็นสีเผือกหรือปลาที่พิการตัวสั้นกว่าปกติ

ปลาช่อนในบางพื้นที่ เช่น ที่จังหวัดสิงห์บุรี ขึ้นชื่อมาก เรียกกันว่า "ปลาช่อนแม่ลา" มีประเพณีพื้นถิ่นคือเทศกาลกินปลา โดยลักษณะเฉพาะของปลาช่อนแม่ลา คือ มีครีบหูหรือครีบอกสีชมพู  ส่วนหางจะมีลักษณะมนเหมือนใบพัด ลำตัวอ้วน แต่หัวหลิม ไม่เหมือนปลาช่อนทั่วไป โดยเป็นปลาช่อนที่อาศัยอยู่ในแม่น้ำลา อยู่ระหว่างแม่น้ำเจ้าพระยากับแม่น้ำน้อย ในเขตจังหวัดสิงห์บุรี เป็นแหล่งน้ำที่น้ำนิ่ง มีความอุดมสมบูรณ์ของแหล่งอาหารตามธรรมชาติ ใต้ท้องน้ำปกคลุมไปด้วยพืชน้ำและวัชพืช ทำให้น้ำเย็น ดินก้นลำน้ำยังเป็นโคลนตมที่มีอินทรียวัตถุ แร่ธาตุที่ไหลมารวมกัน สิ่งเหล่านี้เป็นปัจจัยที่ทำให้ปลาช่อนแม่ลาถึงมีรสชาติดีกว่าปลาช่อนที่อื่น ๆ ซึ่งปัจจุบันด้วยสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป มีการสร้างเขื่อนและประตูเปิด-ปิดน้ำ ทำให้แม่น้ำลาตื้นเขิน ปลาช่อนแม่ลาที่เคยขึ้นชื่อใกล้จะสูญพันธุ์ แต่ปัจจุบัน กรมประมงสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว และมีการปล่อยคืนสู่ธรรมชาติเพื่อเป็นการอนุรักษ์

ปลาช่อน มีชื่อเรียกตามภาษาถิ่นในแต่ละภาคว่า "ปลาหลิม" ในภาษาเหนือ "ปลาค้อ" หรือ "ปลาก๊วน" ในภาษาอีสาน เป็นต้น

และเมื่อไม่นานมานี้มีการค้นพบว่าเนื้อปลาช่อนมีสารที่เป็นส่วนหนึ่งของคอลลาเจน มีฤทธิในการห้ามเลือดและระงับความเจ็บปวดได้คล้ายมอร์ฟีน จึงเหมาะอย่างยิ่งแก่การปรุงเป็นอาหารของผู้ป่วยหรือผู้ที่เพิ่งได้รับการผ่าตัด

นอกจากนี้แล้วในหลายพื้นที่ของไทย เช่น อำเภอศรีเทพ จังหวัดเพชรบูรณ์, อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา รวมถึงในพื้นที่ตำบลหัวดวง อำเภอเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตร และอำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ มีความเชื่อของผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นั้นว่า ปลาช่อนสามารถขอฝนได้ โดยต้องทำตามพิธีตามแบบแผนโบราณ ซึ่งจะกระทำกันในช่วงเกิดภาวะแห้งแล้ง ด้วยการเจริญพระพุทธมนต์ของพระสงฆ์เบื้องหน้าองค์พระประธาน และมีการโยงสายสิญจน์กับอ่างที่มีปลาช่อน 9 ตัว และสวดคาถาปลาช่อน เชื่อกันว่าระหว่างทำพิธี หากปลาช่อนดิ้นกระโดดขึ้นมา เป็นสัญญาณว่าฝนจะตกลงมาในเร็ววันนี้

นอกจากนี้แล้ว ที่อินเดียก็มีความเชื่อและพิธีกรรมที่คล้ายคลึงแบบนี้เหมือนกัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 

ช่อน
ช่อน
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
ช่อน
ช่อน
ช่อน
ช่อน
หมวดหมู่:สัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย
ประเทศแกมเบีย

**แกมเบีย** () หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า **สาธารณรัฐแกมเบีย** () เป็นประเทศในแอฟริกาตะวันตก จัดเป็นประเทศที่เล็กที่สุดในแผ่นดินใหญ่ของทวีปแอฟริกา ถูกล้อมด้วยเซเนกัลสามด้าน ยกเว้นด้านตะวันตกติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก มีเมืองหลวงชื่อบันจูล แต่เมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศคือเซเรกุนดา ประเทศนี้ตั้งอยู่ริมสองฝั่งแม่น้ำแกมเบีย ซึ่งเป็นแม่น้ำที่ไหลผ่านกลางประเทศไปลงมหาสมุทรแอตแลนติก มีพื้นที่ 10,500 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรราว 1,700,000 คน

ประวัติศาสตร์ของแกมเบียเกี่ยวข้องกับการค้าทาสในอดีตเช่นเดียวกับประเทศในแอฟริกาตะวันตกอื่น ๆ ทำให้เกิดอาณานิคมในบริเวณแม่น้ำแกมเบีย โดยครั้งแรกถูกยึดครองโดยโปรตุเกส ต่อมาจึงถูกยึดครองโดยอังกฤษ อาชีพหลักของประชากรคือเกษตรกรรม การประมงและการท่องเที่ยว ประชากรส่วนใหญ่มีฐานะยากจน วันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 แกมเบียได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร และเข้าร่วมเครือจักรภพแห่งชาติ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประเทศในทวีปแอฟริกา
ก
ก
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาทางการ
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2508
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของโปรตุเกส
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของอังกฤษ
หมวดหมู่:ประเทศแกมเบีย
แคนนอน (แก้ความกำกวม)

**แคนนอน** สามารถหมายถึง
* แคนนอน * (Canon) * - บริษัทผลิตเครื่องพิมพ์ และกล้องถ่ายรูปจากประเทศญี่ปุ่น
* แคนนอน มิลส์ - บริษัทผลิตผ้าปูที่นอน และผ้าเช็ดตัว จากรัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐอเมริกา เจ้าของผลิตภัณฑ์ แคนนอน * (Cannon) *
* ดอน แคนนอน - โปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน
* นิค แคนนอน - นักแสดงชาวอเมริกัน
* แคนนอน (รัฐมินนิโซตา) - เมืองในรัฐมินนิโซตา สหรัฐอเมริกา
* เคาน์ตีแคนนอน - เคาน์ตีในรัฐเทนเนสซี สหรัฐอเมริกา
* ภูเขาแคนนอน - ภูเขาในรัฐนิวแฮมเชียร์ สหรัฐอเมริกา
* แม่น้ำแคนอน - แม่น้ำในรัฐมินนิโซตา สหรัฐอเมริกา
* แคนนอน (ซีรีส์) - รายการโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกา

นอกจากนี้ คำว่าแคนนอน (cannon) ในภาษาอังกฤษหมายถึงปืนใหญ่

## ดูเพิ่ม
* แคนอน
โอเอกซ์

**ทิก-แทก-โท** () หรือ **เอ็กซ์โอ** () เป็นเกมกระดานชนิดหนึ่ง เนื่องจากวิธีการเล่นผู้เล่นแต่ละฝ่ายจะผลัดกันเขียนรูปวงกลม (O) และกากบาท (X) บนกระดาษ ชาวไทยจึงนิยมเรียกว่าโอเอกซ์

## กติกาการเล่น
ให้ผู้เล่นเขียนตารางขนาด 3×3 บนกระดาษ (กว้าง 3 ช่อง ยาว 3 ช่อง) โดยความกว้างของช่องๆ หนึ่งนั้นจะกว้างเท่าไหร่ก็ได้ (ปกติมักจะเขียนเป็นช่องเล็กๆ พอให้ใส่เครื่องหมาย O หรือ X ได้พอดี) จากนั้นผู้เล่นทั้ง 2 คนจะกำหนดกันเองว่าใครจะเป็นฝ่ายได้เล่นก่อน คนที่เล่นก่อนจะเขียนเครื่องหมาย O (หรือ X ก็ได้แล้วแต่) จากนั้นอีกคนหนึ่งก็จะเขียนเครื่องหมายตรงข้ามกับผู้เล่นก่อนหน้านี้ทำไว้ โดยที่ผู้เล่นห้ามเขียนเครื่องหมายของตัวเองซ้ำช่องที่มีคนเขียนก่อนหน้านี้ จากนั้นทั้ง 2 ฝ่ายก็จะผลัดกันเขียนเครื่องหมายของตัวเองจนเต็มกระดาน 3×3 ดังกล่าว

## วิธีการตัดสินหาผู้ชนะ
เกมนี้จะมีผู้ชนะก็ต่อเมื่อมีผู้เล่นคนหนึ่งเขียนเครื่องหมายของตัวเองเรียงเป็นแนวตรงหรือแนวทแยงต่อกัน 3 อัน เพราะฉะนั้นผู้เล่นแต่ละฝ่ายควรจะพยายามที่จะวางเครื่องหมายของตัวเองให้ได้ตามแนว ในขณะเดียวกันก็ควรจะวางเครื่องหมายของตัวเองกั้นแนวที่ผู้เล่นอีกฝ่ายที่กำลังสร้างด้วย แต่ถ้าเล่นกันจนจบแล้วไม่มีผู้เล่นฝ่ายใดสามารถที่จะวางเครื่องหมายให้เรียงไปตามแนวได้ ถือว่าเสมอกัน

## โอเอกซ์ในรูปแบบอื่นๆ
ในปัจจุบันโอเอกซ์มีรูปแบบหลากหลายกว่าที่จะเป็นเพียงแค่กระดาน 3×3 ในเกมคอมพิวเตอร์อาจจะมีรูปแบบกระดานที่มีช่องกว้างกว่า 3×3 ส่วนกติกาที่ใช้ในการตัดสินหาผู้ชนะอาจแตกต่างกันออกไป เช่น ในเกม Link 5 ที่อยู่ในโทรศัพท์มือถือ โนเกีย จะมีกระดานขนาด 15×15 แล้วผู้เล่นที่สามารถวางเครื่องหมายของตัวเองเรียงกันในแนวตรงหรือแนวทแยงเรียงต่อกัน 5 อันก่อนจะเป็นผู้ชนะ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เล่นโอเอกซ์ทางอินเทอร์เน็ต

หมวดหมู่:เกมกลยุทธ์นามธรรม
หมวดหมู่:เกมคณิตศาสตร์
ลากข้าง

**ลากข้าง** (า) ใช้เป็นสระ อา เมื่ออยู่หลังพยัญชนะต้น ​และใช้ประสมสระ เอาะ อำ และ เอา

สำหรับรูปสระที่ประกอบใน ฤๅ และ ฦๅ จะเรียกว่า **ลากข้างยาว** (ๅ) แต่ไม่ถือเป็นรูปสระอย่างโดดๆ เนื่องจาก ฤๅ และ ฦๅ เป็นรูปสระในตัวเองอยู่แล้ว ในแป้นพิมพ์ภาษาไทย ลากข้างยาว อยู่บนปุ่มเดียวกับเลข "1" (จะพิมพ์ได้เฉพาะหลัง ฤ และ ฦ เท่านั้น)

## การประสมรูป

## เชิงอรรถ

า
ไม้หันอากาศ

**ไม้หันอากาศ**, **ไม้ผัด** หรือ **หางกังหัน** (–ั) ใช้เป็นสระอะลดรูปเมื่อมีพยัญชนะสะกด และใช้ประสมสระ อัวะ และ อัว

แต่เดิมในศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหงมิได้ใช้ไม้หันอากาศหรือสัญลักษณ์อื่น เมื่อต้องการสะกดสระอะที่มีพยัญชนะสะกด จะซ้อนพยัญชนะสะกดเข้าไปอีกตัวหนึ่งเช่น ,  รวมไปถึงสระอัวก็ใช้ ว ซ้อนสองตัวเช่น ,   ไม้หันอากาศเริ่มปรากฏใช้ในจารึกหลักที่ 5 ในรัชสมัยพระยาลิไท เมื่อ พ.ศ. 1904 

## การประสมรูป

## อ้างอิง

-ั
หยาดน้ำค้าง

**หยาดน้ำค้าง** อาจหมายถึง
**ตัวอักษรไทย*: **[[นิคหิต]]** หรือ **นฤคหิต** หรือ หยาดน้ำค้าง
**สกุลพืช*: **[[สกุลหยาดน้ำค้าง]]**
**ปรากฏการณ์*: **[[น้ำค้าง]]**
**เพลงหยาดน้ำค้าง*: เพลงของสุภาพ รัศมิทัต นักร้องวงดนตรีสุนทราภรณ์
พินทุ์อิ

**พินทุ์อิ** (–ิ) ใช้เป็นสระ อิ เมื่ออยู่เหนือพยัญชนะต้น ใช้ประสมสระ เออ เปลี่ยนรูปเมื่อมีพยัญชนะสะกด เช่น เกิด และใช้ประสมสระ อี อึ อือ เอียะ เอีย เอือะ และ เอือ

## การประสมรูป

# เ–ิ– บางครั้งก็ออกเสียงเป็น เออะ เช่นคำว่า เงิน เปิ่น เกริ่น

หมวดหมู่:อักษรไทย
ฝนทอง

**ฝนทอง** (') มีลักษณะเป็นเส้นตั้งสั้น&nbsp;ๆ&nbsp;คล้ายไม้เอก ไม่สามารถใช้โดด&nbsp;ๆ&nbsp;ได้ ใช้ประสมบนพินทุ์อิ (–ิ) กลายเป็นสระอี เอียะ และเอีย

## การประสมรูป

'
ฟันหนู

**ฟันหนู** หรือ **มูสิกทันต์** (") มีลักษณะเป็นเส้นตั้งสั้น&nbsp;ๆ&nbsp;สองเส้น ไม่สามารถใช้โดด&nbsp;ๆ&nbsp;ได้ ใช้ประสมสระ อือ เอือะ และ เอือ

## การประสมรูป

## อ้างอิง

"
ตีนคู้

**ตีนคู้** (◌ู) ใช้เป็นสระอู เมื่ออยู่ใต้พยัญชนะต้น ถ้าพยัญชนะต้นเป็น ญ หรือ ฐ เชิงของอักษรเหล่านั้นจะถูกตัดออก กลายเป็น ญู และ ฐู

## การประสมรูป

-ู
ไม้หน้า

**ไม้หน้า** (เ) ใช้เป็นสระ เอ เมื่ออยู่หน้าพยัญชนะต้น และใช้ประสมสระ เอะ แอะ แอ เอาะ เอียะ เอีย เอือะ เอือ เออะ เออ และ เอา สำหรับยูนิโคดของ เ นั้น คือ U+0E40

ในรหัสคอมพิวเตอร์มีรูปแบบ **ไม้หน้าสองรูป** (แ) สำหรับใช้แทนสระแอะ-แอโดยตรง ซึ่งพัฒนามาจากอักษรบนแป้นพิมพ์ดีด เพราะหากพิมพ์ไม้หน้าสองครั้ง ตัวหนังสือจะห่างกัน สำหรับยูนิโคดของ แ นั้น คือ U+0E41

## การประสมรูป

# เ–ิ– บางครั้งก็ออกเสียงสั้นเป็น เออะ เช่นคำว่า เงิน เปิ่น เกริ่น

## อ้างอิง

เ
ไม้โอ

**ไม้โอ** (โ) ใช้เป็นสระ โอ เมื่ออยู่หน้าพยัญชนะต้น และใช้ประสมสระ โอะ แบบไม่มีพยัญชนะสะกด

## การประสมรูป

โ
เอเชียนเกมส์ 1958

**เอเชียนเกมส์ 1958** เป็น การแข่งขันเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 3 จัดขึ้นที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 พฤษภาคม - 1 มิถุนายน 2501 มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 1,820 คน

## สนามแข่งขัน
* สนามกีฬาแห่งชาติ (โตเกียว) (สนามกีฬาหลัก)

## การแข่งขัน
### ชนิดกีฬา



## ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน
center|thumb|320px|คณะกรรมการที่เข้าแข่งขัน

## สรุปเหรียญการแข่งขัน

ด้านล่างนี้เป็นตารางการจัดอันดับของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ โดยแสดงรายชื่อประเทศที่ได้รับเหรียญทองมากที่สุด 10 อันดับแรก ได้แก่

## อ้างอิง

* Tokyo 1958 
* Over all Medal Standings - Tokyo 1958  

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เอเชียนเกมส์ 1958 จากสยามกีฬา

หมวดหมู่:เอเชียนเกมส์
หมวดหมู่:เอเชียนเกมส์ในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2501
หมวดหมู่:กีฬาในปี พ.ศ. 2501
หมวดหมู่:กีฬาญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2501
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติที่โตเกียวเป็นเจ้าภาพ‎
หมวดหมู่:มหกรรมกีฬาในปี พ.ศ. 2501
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาเอเชียในปี พ.ศ. 2501
ไม้มลาย

**ไม้มลาย** (ไ) ใช้เป็นสระ ไอ เมื่ออยู่หน้าพยัญชนะต้น

## การประสมรูป

คำที่ประสมด้วยสระไอส่วนใหญ่ออกเสียงเหมือน *อัย* แต่ก็มีบางคำที่นิยมออกเสียงเหมือน *อาย* เช่น *ได้ (ด้าย), ไม้ (ม้าย), ร้องไห้ (ร้องห้าย)* เป็นต้น

หรืออาจมาจากการพูดรวบคำ พยางค์หน้าของคำจะสั้นกว่าพยางค์ท้าย เช่น ไม้ไต่คู้ (มั้ยตั่ยคู้), ไม่ได้ (มั่ยด้าย), ได้สิ (ดั้ยสิ)

## วิธีเขียน
เริ่มที่เขียนเป็นวงกลม จากนั้นลากเส้นขึ้นไปด้านบน แล้วลากเส้นทแยงล่างซ้าย แล้วลากทแยงขึ้นบนซ้าย

ไ
ไม้ไต่คู้

**ไม้ไต่คู้** (◌็) หรือ **สัญญะประกาศ** มีลักษณะคล้ายเลขไทย (๘) ปกติใช้แทนสระเสียงสั้นลดรูปเมื่อมีพยัญชนะสะกด เช่น เล็ก แม็กซ์ น็อก เป็นต้น

อักษรเขมรมีรูปสระที่คล้ายไม้ไต่คู้ (៏) เรียกว่า *อสฺฎา* (; แปลว่า แปด) ใช้แสดงการเพิ่มน้ำเสียงสำหรับคำที่มีพยัญชนะตัวเดียว

## การประสมรูป

## การใช้
* ใช้บนคำว่า *ก็* (อ่านว่า *เก้าะ*) เป็นคำพิเศษ (ภาษาเขมรก็มีคำนี้ (ក៏))
* ใช้กับคำที่ประสมสระเสียงสั้นเมื่อมีตัวสะกด ได้แก่ *เ–ะ, แ–ะ, เ–าะ, –ัวะ, เ–ียะ, เ–ือะ, เ–อะ* แปลงรูปเป็น *เ–็–, แ–็–, –็อ–, –็ว–, เ–ีย–, เ–ือ–, เ–ิ–* 
* คำยืมจากภาษาบาลี ภาษาสันสกฤต ไม่ใส่ไม้ไต่คู้ เช่น เบญจ เพชร เพชฌฆาต
** ยกเว้นวิสามานยนาม เช่น โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช เพ็ชรในนามสกุล
* คำยืมจากภาษาเขมร ภาษาจีน หรือภาษาอื่น ให้เขียนตามพจนานุกรมภาษาไทย ซึ่งมักจะมีไม้ไต่คู้ปรากฏอยู่ เช่น เพ็ญ เสด็จ เก็ง มะเร็ง
* คำยืมจากภาษาอังกฤษ บางคำมีไม้ไต่คู้ เช่น เช็ค แร็กเกต ฮาเร็ม เปอร์เซ็นต์ บางคำก็ไม่มี เช่น เบนซิน เมตร แสตมป์ แบตเตอรี่ แบคทีเรีย ให้เขียนตามพจนานุกรมภาษาไทย
* คำยืมจากภาษาอื่นหากไม่มีกำหนดในพจนานุกรมภาษาไทย ควรเขียนตามหลักเกณฑ์การทับศัพท์ ซึ่งการใส่ไม้ไต่คู้เพื่อให้เห็นแตกต่างจากคำในภาษาไทย หลีกเลี่ยงความหมายแฝง หรือเพื่อช่วยให้ผู้อ่านแยกพยางค์ได้ถูกต้องในกรณีที่อาจสับสน

## อ้างอิง

-็
ฦ

**ฦ** หรือ **ตัวลึ** สามารถใช้เป็นสระลอย ในพจนานุกรมไทย ให้ลำดับไว้หลัง ล และก่อนหน้า ฦๅ, ว อักษรนี้มีที่มาจากภาษาสันสกฤต ऌ/ॢ เสียงอ่านดั้งเดิมคือ "ลฺริ"

ปัจจุบัน ไม่นิยมใช้ตัว **ฦ** คำต่าง ๆ ที่เคยใช้ ฦ ได้เปลี่ยนไปใช้ ฤ หรือ "ลึ" แทน เช่น
* †[น้ำ]ฦก → [น้ำ]ลึก
* †รฦก → ระลึก
* †รำฦก → รำลึก
* †พรรฦก,†พันฦก → พันลึก

หมวดหมู่:อักษรไทย
ฤๅ

**ฤๅ** หรือ **ตัวรือ** สามารถใช้เป็นสระลอย ไม่มีพยัญชนะสะกด ในพจนานุกรมไทย ให้ลำดับไว้หลัง ร, ฤ และก่อนหน้า ล อักษรนี้มีที่มาจากภาษาสันสกฤต ॠ/ॄ เสียงอ่านดั้งเดิมคือ "รี"

ปัจจุบันมีคำที่สะกดด้วย ฤๅ อยู่น้อยคำ บางคำก็สามารถเปลี่ยนไปใช้ ฤ แทนได้ เช่น
* ฤๅ ↔ ฤ ↔ หรือ
* †หฤๅ → หรือ
* ฤๅชุ ↔ ฤชุ
* ฤๅดี ↔ ฤดี
* ฤๅทัย ↔ ฤทัย
* ฤๅษี ↔ ฤษี

คำที่มีพยัญชนะต้นสะกดด้วยสระ ฤๅ มีอยู่เพียงคำเดียวคือ ตฤๅ (ตรี) อ่านว่า *ตรี* แปลว่า ปลา (มาจากภาษาเขมร ត្រី) 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อักษรไทย
ฤ

**ฤ** หรือ **ตัวรึ** สามารถใช้เป็นสระลอย ในพจนานุกรมไทย ให้ลำดับไว้หลัง ร และก่อนหน้า ฤๅ, ล อักษรนี้มีที่มาจากภาษาสันสกฤต ऋ/ृ เสียงอ่านดั้งเดิมคือ "ริ"

เมื่อ ฤ ถูกประสมเข้ากับตัวอักษรต่าง ๆ แล้วประกอบเป็นคำในภาษาไทย ฤ จะออกเสียงได้ดังนี้
* ถ้า ฤ เป็นสระลอย คือไม่มีพยัญชนะต้น อ่านได้ทั้ง รึ, ริ และ เรอ เช่น ฤดู (รึ-ดู) ฤทธิ์ (ริด) ฤกษ์ (เริก) สำหรับคำว่าฤกษ์ เป็นเพียงคำเดียวที่ออกเสียง เรอ
* ฤ จะออกเสียงเป็น รึ เมื่อประสมกับพยัญชนะต้นต่อไปนี้ ค น พ ม ห (บทท่อง: คืนนี้พี่มาหา-รึ)
** เช่น คฤหาสน์ (คะ-รึ-หาด) นฤมล (นะ-รึ-มน) พฤหัสบดี (พะ-รึ-หัด-สะ-บอ-ดี/พฺรึ-หัด-สะ-บอ-ดี) มฤค (มะ-รึก) หฤทัย (หะ-รึ-ทัย)
** ยกเว้น มฤจฉา (มะ-ริด-ฉา) หฤษฎ์ (หะ-ริด) หฤษฎี (หะ-ริด-สะ-ดี)
* ฤ จะออกเสียงเป็น ริ เมื่อประสมกับพยัญชนะต้นต่อไปนี้ ก ต ท ป ศ ส (บทท่อง: ไก่ตกท่อเป็ดเศร้าสุด-ริ)
** เช่น กฤษฎา (กฺริด-สะ-ดา) ตฤณมัย (ตฺริน-นะ-มัย) ทฤษฎี (ทฺริด-สะ-ดี) ปฤษฎางค์ (ปฺริด-สะ-ดาง) ศฤงคาร (สิง-คาน/สะ-หฺริง-คาน) สฤษดิ์ (สะ-หฺริด)
* ฤ จะออกเสียงเป็น เรอ (เริ+ตัวสะกด) สำหรับคำว่า ฤกษ์
** บางคำออกเสียงได้ทั้ง ริ และ รึ ได้แก่ นฤตย์ (นะ-ริด/นะ-รึด) มฤต (มะ-ริด/มะรึด) อมฤต (อะ-มะ-ริด/อะ-มะ-รึด)
* บนแป้นพิมพ์ ตัวอักษร ฤ จะอยู่แป้นเดียวกับ ฟ

หมวดหมู่:อักษรไทย
สมเด็จพระเจ้าศรีสว่างวงศ์

**สมเด็จพระเจ้าศรีสว่างวงศ์** มีพระนามเต็มว่า **พระบาทสมเด็จพระเจ้าศรีสว่างวงศ์** () หรือ **เจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวงศ์** () เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 12 แห่งราชอาณาจักรล้านช้างหลวงพระบาง และพระมหากษัตริย์พระองค์แรกแห่งพระราชอาณาจักรลาว เสด็จพระราชสมภพ ณ นครหลวงพระบาง เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2428 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าสักรินทรฤทธิ์และพระนางทองสี​

เจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวงศ์ เสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรหลวงพระบางเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2447 เมื่อประเทศลาวได้รับเอกราชจากฝรั่งเศส  พระองค์จึงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกแห่งราชอาณาจักรลาว กระทั่งเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2502​thumb|187x187px|พระบรมฉายาลักษณ์ของพระองค์ในธนบัตร 100 กีบ รุ่น ค.ศ. 1957|center

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

### เครื่องราชอิสริยาภรณ์ลาว

* 80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์ล้านช้างร่มขาว ชั้นประถมาภรณ์

### ต่างประเทศ
*  :
** พ.ศ. 2448 – 80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์พระราชอาณาจักรกัมพูชา ชั้นมหาเสรีวัฒน์
*  :
**พ.ศ.2498 – 80x80px เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ (ม.จ.ก.) ฝ่ายใน
* :
** พ.ศ. 2498 – 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชาติเวียดนาม ชั้นที่ 1
*  :
** พ.ศ. 2470 – 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นกร็องครัว
** พ.ศ. 2492 – 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์ศิลปศาสตร์และอักษรศาสตร์ ชั้นออฟีซีเย
** พ.ศ. 2492 – 80x80px เหรียญครัวซ์เดอแกร์ ประดับใบปาล์ม
*  :
** พ.ศ. 2478 – 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์ดาราดำ ชั้นออฟีซีเย
*  :
** พ.ศ. 2478 – 80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎเบลเยียม ชั้นที่ 3
*
**พ.ศ.2488 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ ชั้นสังวาล
### รัฐในอารักขาฝรั่งเศส

* 30x30px อันนัม :
** พ.ศ. 2448 – 80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์มังกรแห่งอันนัม ชั้นที่ 1
** พ.ศ. 2448 – 80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์ฆ้องทองคำ ชั้นที่ 1

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ผังการสืบเชื้อสายของราชวงศ์ลาว

ศรีสว่างวงศ์
ศรีสว่างวงศ์
หมวดหมู่:บุคคลจากหลวงพระบาง
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงก่อตั้ง
หมวดหมู่:บุพการีของนายกรัฐมนตรีลาว
หมวดหมู่:ราชวงศ์ล้านช้างร่มขาว