ไทม์ไครซิส 4

***ไทม์ไครซิส 4*** () เป็นวิดีโอเกมยิงไลต์กันที่ออกจำหน่ายใน ค.ศ. 2006 ซึ่งพัฒนาโดยนัมโกะบันไดเกมส์กับเนกซ์เอนเตอร์เทนเมนต์ และเผยแพร่โดยนัมโกะบันไดเกมส์สำหรับอาร์เคด เกมนี้เป็นภาคหลักลำดับที่สี่ของซีรีส์*[[ไทม์ไครซิส]]* เกมดังกล่าวได้รับการพอร์ตมาลงเครื่องเพลย์สเตชัน 3 ใน ค.ศ. 2007 โดยมีโหมดวิดีโอเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งใหม่ ต่อมา ได้มีการวางจำหน่ายใหม่อีกครั้งในฐานะส่วนหนึ่งของ*[[ไทม์ไครซิส: เรซิงสตอร์ม]]* พร้อมรองรับคอนโทรลเลอร์เพลย์สเตชันมูฟ แต่ไม่มีโหมดเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง

## รูปแบบการเล่น
*ไทม์ไครซิส 4* นำเสนอคุณสมบัติใหม่และคุณสมบัติที่กลับมาจากเกมภาคก่อน ๆ ซึ่งระบบอาวุธหลากหลายชนิดที่เปิดตัวในเกม*ไทม์ไครซิส 3* มีทั้งปืนสั้น, ปืนกล, ปืนลูกซอง และเครื่องยิงลูกระเบิด นอกจากนี้ ยังมีส่วนยานพาหนะใหม่ ๆ ในหลายโอกาส ผู้เล่นจะติดตั้งปืนกลที่มีกระสุนไม่จำกัด หรือใช้ปืนไรเฟิลซุ่มยิงเพื่อยิงยางรถบรรทุกที่ปล้นสะดม ส่วนฟังก์ชันอื่น ๆ จำนวนมากที่มีเฉพาะในเกมนี้ ได้แก่ ฉากที่ผู้เล่นสามารถหลบหนีจากหลุมทรายดูด, ฉากต่าง ๆ ที่ต้องป้องกันตำแหน่งที่กำหนด และหากเสียตำแหน่งดังกล่าวจะโดนลงโทษหนึ่งชีวิต รวมทั้งในหลายโอกาส ตัวละครชื่อรัชได้ปรากฏตัวบนหน้าจอ ไม่ว่าจะติดกับดักหรือโจมตีศัตรูเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ และต้องระวังไม่ให้ยิงเขา อนึ่ง เกมนี้มีระบบนำทางด้วยเสียงที่จะคอยแนะนำผู้เล่นในสถานการณ์ต่าง ๆ โดยสามารถตั้งค่าให้พูดภาษาญี่ปุ่นหรืออังกฤษได้ ซึ่งก่อนเกม จะมีเสียงพากย์เป็นภาษาอังกฤษเท่านั้น

### เวอร์ชันเพลย์สเตชัน 3
thumb|ภาพปกกล่องเพลย์สเตชัน 3 ของยุโรป

เพลย์สเตชัน 3 มาพร้อมกับไลต์กันกันคอน 3 ที่เป็นอุปกรณ์เสริม โดยเกมรุ่นนี้รองรับความละเอียด 480p (4:3) และ 720p (จอกว้าง 16:9) รวมถึงโหมดวิดีโอเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งที่ได้รับการตั้งโปรแกรมเป็นพิเศษ โดยผู้เล่นจะเข้าสู่การต่อสู้คล้ายกับเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งทั่วไป แต่มีการควบคุมปืน, การเล็ง และการยิงด้วยมือ นอกเหนือจากโหมดอาร์เคด ซึ่งกันคอน 3 เข้ากันได้ดีกับโทรทัศน์ทั้งแบบมาตรฐานและความละเอียดสูง ผู้เล่นจะควบคุมวิลเลียม รัช, จอร์โจ บรูโน หรือเอวัน เบอร์นาร์ด ในแต่ละด่านตลอดทั้งเกมด้วยภาพจากเกมอาร์เคด และเช่นเดียวกับภาคก่อน ๆ เกมนี้ก็มีไครซิสมิชชันที่มีเนื้อเรื่องเบื้องหลัง โดยมีตัวละครหลักจาก*ไทม์ไครซิส*จากภาคก่อน ๆ เป็นตัวเอก เกมดังกล่าวได้เปิดตัวใหม่สำหรับเพลย์สเตชัน 3 ในฐานะส่วนหนึ่งของ*[[ไทม์ไครซิส: เรซิงสตอร์ม]]* ที่เปิดตัวในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2010 โดยรองรับคอนโทรลเลอร์เพลย์สเตชันมูฟแต่ไม่มีโหมดเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง

## โครงเรื่อง
เกมดังกล่าวเปิดฉากขึ้นในรัฐแคลิฟอร์เนีย ค.ศ. 2006 โดยเจ้าหน้าที่ข่าวกรองจากกองทัพสหรัฐและองค์กรวีเอสเอสอี (V.S.S.E.) ได้รู้เกี่ยวกับอาวุธลับสุดยอดที่กลุ่มก่อการร้ายใช้เป็นเป้าหมายในการลักลอบขนของและแผนการของพวกมัน ซึ่งกัปตัน วิลเลียม รัช แฝงตัวเข้าไปในท่าเทียบเรือเพื่อรวบรวมข้อมูล และได้รู้ว่าศัตรูได้อาวุธคล้ายแมลงที่เรียกว่าเทเรอร์ไบต์ ครั้นเมื่อได้รับแจ้งจากเอลิซาเบธ คอนเวย์ เกี่ยวกับอุบัติการณ์ที่สนามบิน รัชจึงเดินทางไปเป็นเพื่อนกับสายลับวีเอสเอสอี ได้แก่ จอร์โจ บรูโน และเอวัน เบอร์นาร์ด พวกเขาสังหารมาร์คัส แบล็ก หัวหน้ากองร้อยที่ 3 ของแฮมลินที่เมืองดังกล่าว และพวกเขาค้นพบป้ายห้อยคอของกองทัพบกสหรัฐบนตัวทหารแต่ละนาย จากนั้นจึงเปิดเผยว่ากลุ่มผู้ก่อการร้ายดังกล่าวคือหน่วยปฏิบัติการพิเศษด้านอาวุธชีวภาพ (หรือที่เรียกว่ากองพันแฮมลิน) ต่อมา รัชจึงรวบรวมข้อมูลข่าวกรองเพิ่มเติมเกี่ยวกับกองพันแฮมลิน และกำจัดแฟรงก์ มาเธอส์ ร้อยโทของแฮมลินที่เขื่อนใกล้เคียง ซึ่งเสียชีวิตจากการระเบิด เขาค้นพบว่าการยึดครองเขื่อนเป็นการเบี่ยงเบนความสนใจของหน่วยหลักเพื่อดำเนินการต่อไปในการขโมยบรรดาเทเรอร์ไบต์ จอร์โจ, เอวัน และรัช ได้บินไปยังศูนย์วิจัยอาวุธชีวภาพอันห่างไกลของรัฐไวโอมิง แต่สายเกินไปที่จะหยุดยั้งการขโมยเทเรอร์ไบต์ไปได้ หลังจากสังหารแจ็ก มาเธอส์ พี่ชายของแฟรงก์ พวกเขาก็รู้ในไม่ช้าว่ากองพันแฮมลินกำลังโจมตีฐานทัพอากาศบักลีย์ในเมืองอะโรรา รัฐโคโลราโด ทำให้พวกเขาตัดสินใจออกเดินทางไปที่ฐานทัพดังกล่าว เมื่อพวกเขามาถึง อากาศยานต่อสู้ไร้คนขับ (UCAV) หลายลำก็ออกจากฐานทัพโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า รัชนำหน่วยรักษาชาติรัฐโคโลราโดไปยังทางเข้า ขณะที่จอร์โจและเอวันพยายามจัดการกับบรรดาอากาศยานต่อสู้ไร้คนขับ พวกเขายังเผชิญหน้ากับศัตรูเก่าขององค์กรวีเอสเอสอีอย่างไวลด์ด็อกในฐานนี้ ซึ่งนอกจากปืนพก, มินิกัน และอาร์พีจีที่เป็นมาตรฐานแล้ว ตอนนี้เขายังติดอาวุธด้วยขอเกี่ยวและอุปกรณ์ลำแสงดึง หลังจากการต่อสู้อันยาวนาน จอร์โจกับเอวันก็เอาชนะเขาได้ และจบลงด้วยการที่ไวลด์ด็อกระเบิดตัวเองอีกครั้ง ในขณะเดียวกันรัชก็เอาชนะไวลด์แฟงก์ (คู่หูรุ่นน้องของไวลด์ด็อกจากเกมภาคก่อน) โดยการส่งให้ไวลด์แฟงก์ร่วงไปในเส้นทางของอากาศยานต่อสู้ไร้คนขับที่กำลังทะยานขึ้น กระทั่งได้มีการเผยว่าพันเอก เกรกอรี แบร์โรวส์ ผู้สร้างเทเรอร์ไบต์ เป็นผู้จี้อากาศยานต่อสู้ไร้คนขับที่มีอาวุธนิวเคลียร์เพื่อทำลายสหรัฐเพื่อเป็นการตอบโต้การปฏิบัติที่ไม่ดีที่เขาได้รับจากกองทัพ หลังจากที่จอร์โจและเอวันเอาชนะแบร์โรวส์ใกล้ศูนย์ควบคุม รัชและหน่วยของเขาก็สร้างพีระมิดมนุษย์ขึ้นมาเพื่อแบกจอร์โจและอีวานขึ้นไปบนพีระมิดนี้เพื่อหยุดขีปนาวุธ โดยสองสายลับจะกดปุ่มสีแดงขนาดใหญ่บนคอมพิวเตอร์ควบคุมเพื่อทำลายขีปนาวุธนิวเคลียร์ทั้งหมดที่อากาศยานต่อสู้ไร้คนขับยิงออกไป

## การพัฒนา
เกมดังกล่าวเปิดตัวครั้งแรกในงานอีทรี 2006 ก่อนที่จะเปิดตัวเวอร์ชันปรับปรุงครั้งสุดท้ายในอาร์เคดเมื่อเร็ว ๆ นี้ การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญประการหนึ่งคือการเพิ่มระบบหลายหน้าจอหรือการซ่อนหลายที่กำบัง ซึ่งเปิดตัวใน*[[ไทม์ไครซิส: โปรเจกต์ไททัน]]* แต่ต่างจากเกมดังกล่าวที่ผู้เล่นจะเน้นรุก โดยผู้เล่นจะถูกจัดให้อยู่ในแนวรับ ซึ่งในภาค*โปรเจกต์ไททัน*ผู้เล่นสามารถซ่อนและยิงลูกศรชี้เพื่อสลับที่กำบังได้ โดยการสลับกำบังนี้ได้รับการปรับปรุงเพื่อให้ผู้เล่นเพียงแค่ชี้ปืนออกไปนอกหน้าจอเพื่อเคลื่อนที่ไปรอบ ๆ และภาคนี้ใช้ระบบควบคุมไลต์กันใหม่พร้อมตัวปล่อยอินฟราเรด ซึ่งก่อนหน้านี้ เกมไลต์กันของบริษัทนัมโกะทั้งหมดใช้ตัวควบคุมปืนที่อาศัยการจับเวลาของรังสีแคโทด และเนื่องจากไลต์กันที่จับเวลาด้วยรังสีแคโทดใช้ชิปหน่วยความจำในการชี้ไปที่เลนส์ บรรดานักออกแบบตู้อาร์เคดจึงต้องแน่ใจว่าตัวควบคุมไลต์กันที่ปล่อยอินฟราเรดจะมีความแม่นยำเท่ากับปืนที่จับเวลาด้วยรังสีแคโทดที่เคยใช้ในอดีต เหตุนี้ทำให้การเปิดตัวเกมล่าช้าเนื่องจากปัญหาความแม่นยำของไลต์กันอินฟราเรดในอดีต ผู้เล่นสามารถเลือกปรับแต่งปืนและเปิดหรือปิดการสะท้อนกลับได้ด้วยรหัสก่อนเกมที่อธิบายไว้ในตู้ เกมนี้เช่นเดียวกับภาคก่อน ๆ ที่มีให้เลือกทั้งแบบตู้มาตรฐานขนาด 29 นิ้วแบบคู่ หรือแบบดีลักซ์ขนาด 52 นิ้วแบบคู่ และเกมดังกล่าวเปิดตัวในทวีปอเมริกาเหนือตามอาร์เคดเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2006

## การตอบรับ

เกมนี้ได้รับการวิจารณ์ทั้งดีและไม่ดี โดยได้คะแนนจากเกมแรงกิงส์เฉลี่ยอยู่ที่ 60.70 เปอร์เซ็นต์ และได้คะแนนจากเมทาคริติกอยู่ที่ 60 คะแนนจากคะแนนเต็ม 100 ส่วนเว็บไซต์เกมสปอตให้คะแนนเกมนี้ 5.5 คะแนนเต็ม 10 ในขณะที่เจฟ เฮนส์ จากเว็บไซต์*[[ไอจีเอ็น]]*ให้ 8 คะแนนเต็ม 10 โดยสรุปว่าเกมนี้ "เป็นเกมสนุก ๆ สำหรับแฟนเกมยิงปืนที่ต้องการเล่นให้มันส์ไปกับเครื่องเพลย์สเตชัน 3" อย่างไรก็ตาม แมต มิลเลอร์ จากนิตยสาร*[[เกมอินฟอร์มเมอร์]]* ได้ติเตียนเกมนี้มากกว่า โดยให้ 4.25 คะแนนเต็ม 10 ด้วยการติเตียนโหมดเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง, "โครงเรื่องที่ไร้สาระ" และกลไกการยิง ส่วนนิตยสาร*[[เกมโปร]]*ให้คะแนน*ไทม์ไครซิส 4* ในเชิงบวกที่ 4 คะแนนเต็ม 5 โดยบอกว่าเกมดังกล่าวเล่นได้เหมือนเกมอาร์เคด แต่ความสามารถในการเล่นซ้ำยังคงเป็นปัญหาอยู่ ตลอดจนรายการโทรทัศน์*[[เอกซ์-เพลย์]]* ยังให้คะแนนเกมนี้อยู่ที่ 4 คะแนนเต็ม 5 เช่นกัน

ด้านสำคัญประการหนึ่งคือคอนโทรลเลอร์กันคอน 3 ที่ได้รวมอยู่ในเกมนี้ คริส รีโม แห่งเว็บไซต์แช็คนิวส์เขียนว่าเกมนี้ใช้ "ก้านแอนะล็อกสองแท่งสำหรับการเคลื่อนไหวเต็มรูปแบบและการควบคุมกล้อง โดยมีการเล็งด้วยตัวชี้อยู่ด้านบน" และเมื่อคุณ "คุ้นเคยกับมันแล้ว การควบคุมนี้จะใช้งานได้ดี และรู้สึกเหมือนกับว่ามันจะเป็นพื้นฐานสำหรับเกมของตัวเองได้" อย่างไรก็ตาม ตามที่มิลเลอร์กล่าว คอนโทรลเลอร์ดังกล่าวนั้น "ให้ความรู้สึกคุณภาพต่ำ" โดยมีก้านแอนะล็อกที่ "ด้อยคุณภาพและใช้งานยาก" โดยอ้างอิงถึงด้ามจับย่อยด้านซ้ายซึ่งบังคับให้ต้องจับด้ามจับหลักในการยิงด้วยมือขวา มิลเลอร์อ้างว่ากันคอน 3 "แทบจะไม่รองรับผู้เล่นที่ถนัดซ้ายเลย" ส่วนไรอัน เดวิส จากเว็บไซต์เกมสปอตแสดงความเห็นว่าความซับซ้อนของรูปแบบการควบคุมดูเหมือนจะขัดแย้งกับแนวคิดการหยิบขึ้นมาเล่นของเกมประเภทไลต์กัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Time Crisis 4 at Namco Bandai

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:วิดีโอเกมอาร์เคด
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแบบร่วมมือกัน
หมวดหมู่:เกมไลต์กัน
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแบบผู้เล่นหลายคนและผู้เล่นคนเดียว
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 3
หมวดหมู่:เกมจากค่ายโซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:ไทม์ไครซิส
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเกี่ยวกับการก่อการร้าย
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น