เหตุระเบิดในเบรุต พ.ศ. 2563

**เหตุระเบิดที่ท่าเรือเบรุต พ.ศ. 2563** เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2563 บริเวณท่าเรือเบรุตในเมืองเบรุต เมืองหลวงของประเทศเลบานอนเป็นเหตุระเบิดของ แอมโมเนียมไนเตรตประมาณ 2,750 ตัน (3,030 ตันสั้น; 2,710 ตันยาว) ซึ่งเทียบเท่ากับทีเอ็นทีประมาณ 1.2 กิโลตัน (5.0 TJ) ซึ่งถูกรัฐบาลเลบานอนยึดจากเรือ MV Rhosus ที่ถูกทิ้งร้างแล้วเก็บไว้ในท่าเรือที่ไม่มีมาตรการด้านความปลอดภัยที่เหมาะสมเป็นเวลา 6 ปี ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 208ราย บาดเจ็บมากกว่า 7,500 ราย และสูญหายอีกจำนวนมาก รัฐมนตรีกระทรวงสาธารณสุขแสดงความกังวลต่อยอดผู้เสียชีวิตที่อาจจะมีมาก และยอมรับว่ามี "การบาดเจ็บจำนวนมากและมีความเสียหายอย่างหนัก" ผู้ว่าการเบรุตประมาณการณ์ว่ามีประชาชนกว่า 300,000 คนต้องกลายเป็นผู้ไร้ที่อยู่อาศัยเนื่องจากแรงระเบิด

การสำรวจทางธรณีวิทยาของสหรัฐ ตรวจพบว่าการระเบิดทำให้เกิดแผ่นดินไหวขนาด 3.3 ริกเตอร์ ส่งแรงสะเทือนออกไปไกลถึง  สามารถรู้สึกได้ใน ประเทศตุรกี ซีเรีย อิสราเอล และบางส่วนของยุโรป และได้ยินได้ใน ไซปรัส ถือเป็นการระเบิดที่ไม่ใช่นิวเคลียร์ที่ทรงพลังที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ 

รัฐบาลเลบานอน ประกาศภาวะฉุกเฉินเป็นเวลา 2 สัปดาห์เพื่อรับมือกับภัยพิบัติ จากเหตุระเบิด ทำให้การประท้วงใหญ่ที่เกิดขึ้นในประเทศตั้งแต่ปี พ.ศ. 2562 ทวีความรุนแรงขึ้นอีกครั้ง ในวันที่ 8 สิงหาคม ผู้ประท้วงได้บุกเข้าไปใน กระทรวงการต่างประเทศ เกิดการยิงปะทะกันจนมีผู้บาดเจ็บ 238 คน ในวันต่อมา ผู้ประท้วงได้บุก อาคารรัฐสภา จนเกิดการใช้แก๊สน้ำตา เพื่อสลายการชุมนุม จนกระทั่งในวันถัดมา คณะรัฐมนตรีพร้อมด้วย ฮัสซัน ดิอับ นายกรัฐมนตรีของเลบานอน จึงได้ประกาศลาออกจากตำแหน่ง หลังจากความกดดันทางการเมืองที่ทวีความรุนแรงมากขึ้นหลังจากเหตุการณ์

## ภูมิหลัง

เศรษฐกิจของเลบานอนกำลังอยู่ในสภาวะวิกฤตก่อนที่จะเกิดเหตุระเบิดรัฐบาลต้องผิดนัดชำระหนี้ ค่าเงินปอนด์ได้พุ่งสูงขึ้นและเกิดอัตราความยากจนที่เพิ่มสูงขึ้นถึง 50 เปอร์เซ็นต์ นอกจากนี้การระบาดทั่วของ โควิด-19 ในเลบานอน ได้ทำให้โรงพยาบาลหลายแห่งของประเทศขาดแคลนเวชภัณฑ์และไม่สามารถจ่ายเงินให้เจ้าหน้าที่ได้เนื่องจากวิกฤตการเงิน. ในช่วงเช้าของวันที่เกิดเหตุระเบิด หัวหน้าของโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยเราะฟีก อัลฮะรีรีม ซึ่งเป็นสถานที่หลักในการทำหน้าที่ดูแลรักษาผู้ป่วยโควิด-19 ในเลบานอนได้ออกมาเตือนว่าโรงพยาบาลใกล้เต็มกำลังที่จะรักษาผู้ป่วยแล้ว

ท่าเรือเบรุต เป็นท่าเรือของรัฐบาลทำหน้าที่เป็นจุดผ่านเข้าสู่เลบานอนทางทะเลหลักและเป็นโครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญสำหรับการนำเข้าสินค้าที่หายาก ท่าเรือประกอบด้วย 4 ลุ่มน้ำ 16 ท่าเรือ 12 โกดัง มีตู้คอนเทนเนอร์ขนาดใหญ่และไซโลข้าวที่ทำหน้าที่เป็นแหล่งสำรองข้าวสาลีทางยุทธศาสตร์ของประเทศ  ท่าเรือแห่งนี้ยังเป็นที่ตั้งของฐานทัพเรือเบรุต อีกด้วย

### MV ''Rhosus''

เมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2556 MV *Rhosus* เรือบรรทุกสินค้าที่ติดธงมอลโดวา ซึ่งเป็นเจ้าของโดย Igor Grechushkin นักธุรกิจชาวรัสเซียที่อยู่ในไซปรัส ได้ออกเดินทางจากเมือง บาทูมี ประเทศจอร์เจียไปยัง ไบรา ประเทศโมซัมบิก โดยบรรทุกแอมโมเนียมไนเตรต 2,750 ตัน การขนส่งดังกล่าวได้รับคำสั่งจาก บริษัท ผลิตวัตถุระเบิดในแอฟริกาเพื่อทำเหมืองในโมซัมบิก เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 เรือเข้าเทียบท่าในเบรุต บางแหล่ง ระบุว่า เรือถูกบังคับให้เข้าท่าเรือเนื่องจากปัญหาทางกลและอาจมีปัญหาเกี่ยวกับเครื่องยนต์ ในขณะที่ แหล่งข้อมูลอื่น อ้างว่าเจ้าของเรือมีเงินไม่เพียงพอที่จะจ่ายค่าผ่านทางผ่าน คลองสุเอซ  และพยายามที่จะขนส่งเครื่องจักรกลหนักออกสู่เบรุตเครื่องจักรกลหนักได้ถูกวางซ้อนกันที่ด้านบนของประตูทำให้ประตูหักซึ่งทำให้เรือเสียหาย เครื่องจักรกลหนักกองอยู่ด้านบนของประตูไปยังพื้นที่บรรทุกสินค้าที่มีแอมโมเนียมไนเตรตทำให้ประตูหักซึ่งทำให้เรือเสียหาย หลังจากการตรวจสอบโดยการควบคุมของรัฐท่าเรือ เรือถูกมองว่าไม่เหมาะสมและถูกห้ามไม่ให้ออกเรือ โดยในเรือมีชาวยูเครน 8 คนและชาวรัสเซีย 1 หรือ 2 คนอยู่บนเรือ ชาวยูเครน 5 คนได้ถูกส่งตัวกลับประเทศจากความช่วยเหลือของสถานกงสุลยูเครน ปล่อยให้ลูกเรือ 4-5 คนดูแลเรือ Boris Prokoshev กัปตันเรือถูกกักตัวไว้บนเรือ เป็นเวลา 11 เดือน เนื่องจากไม่จ่ายค่าธรรมเนียมท่าเรือ โดยตัวเขาเขาไม่ได้รับค่าจ้างสำหรับการเดินทางแต่จะได้รายได้พิเศษจากการขนส่งเครื่องจักรกลหนักลงที่เบรุต

Grechushkin เจ้าของเรือได้กลายเป็นผู้ล้มละลาย และหลังจากที่ผู้เช่าเหมาหมดความสนใจในสินค้าเขาก็ได้ยกเลิกการสั่งซื้อสินค้า ในไม่ช้า เสบียงบนเรือก็หมดลง ลูกเรือที่เหลือไม่สามารถลงจากเรือได้เนื่องจากข้อจำกัดด้านการอพยพ เจ้าหนี้ยังได้แจ้ง 3 หมายจับเพื่อการจับกุมเรือ ทนายความ ฝั่งเจ้าของเรื่องได้โต้แย้งเรื่องการส่งตัวลูกเรือกลับด้วยเหตุผลว่าสินค้าในเรือยังคงมีอันตราย ผู้พิพากษาในเบรุต ได้ตัดสินอนุญาตให้พวกเขากลับบ้านได้ หลังจากพวกเขาถูกบังคับให้อาศัยอยู่บนเรือประมาณหนึ่งปี สินค้าได้ถูกนำขึ้นฝั่งในปี พ.ศ. 2557 และวางไว้ที่โกดัง 12 ซึ่งจะยังคงอยู่ต่อไปอีก 6 ปี โดยเรือได้จมลงในท่าเรือในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561

เจ้าหน้าที่ของกรมศุลกากรได้ส่งจดหมายถึงผู้พิพากษาเพื่อขอมติเกี่ยวกับสินค้าที่ถูกยึด โดยเสนอว่าจะส่งออกแอมโมเนียมไนเตรตให้กับกองทัพ หรือขายให้กับ บริษัท Lebanese Explosives Company จดหมายได้รับ ส่งวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 27 มิถุนายนและ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2557,  6 พฤษภาคม พ.ศ. 2558, 20 พฤษภาคมและ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 และ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2560 จดหมายฉบับหนึ่งที่ส่งในปี พ.ศ. 2559 ระบุว่าผู้พิพากษาไม่ได้ตอบกลับคำขอก่อนหน้านี้ที่ระบุว่า 

## เหตุระเบิด
thumb|upright=1.2|ควันสีแดงเหนือประเทศเลบานอนในเย็นวันเกิดเหตุ วิดีโอจากสตรีมสดของพยาน|thumbtime=26

ในช่วงบ่ายของวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2563 ตามเวลาท้องถิ่น ได้เกิดเหตุเพลิงไหม้ในโกดัง 12 ริมน้ำที่ท่าเรือเบรุต โดยโกดัง 12 ซึ่งได้เก็บแอมโมเนียมไนเตรตที่ยึดได้จากเรือ MV Rhosus ซึ่ง Yusuf Shehadi อดีตคนงานท่าเรือยังให้สัมภาษณ์กับเดอะการ์เดียน ว่าในโกดังมีดอกไม้ไฟ ที่บรรจุอยู่ในถุงไนลอน 30–40 ถุง อีกด้วย ในเวลาประมาณ 17:55 น. ทีมนักผจญเพลิง 9 คนและแพทย์อีก 1 คนถูกส่งไปเพื่อดับไฟ  เมื่อมาถึงเจ้าหน้าที่ดับเพลิงรายงานว่ามี "บางอย่างผิดปกติ" เนื่องจากไฟมีขนาดใหญ่และเกิด "เสียงที่บ้าคลั่ง"

การระเบิดครั้งแรกในเวลาประมาณ 18:07 น. ตามเวลาท้องถิ่น ทำให้เกิดกลุ่มควันขึ้นตามด้วยแสงวาบจากดอกไม้ไฟที่เก็บไว้ ครั้งที่สองเกิดขึ้นประมาณ 33 ถึง 35 วินาทีต่อมา ซึ่งมีความรุนแรงมากยิ่งขึ้น ทำให้เกิดแรงสั่นสะเทือนกลางกรุงเบรุตและทำให้เกิดเมฆสีแดงส้มขึ้นไปในอากาศซึ่งล้อมรอบด้วยเมฆควบแน่นสีขาวในช่วงสั้น ๆ ซึ่งควันสีแดงอมส้มเกิดจากไนโตรเจนไดออกไซด์ซึ่งเป็นผลที่ได้จากการสลายตัวของแอมโมเนียมไนเตรต การระเบิดครั้งที่สองนี้ สามารถรับรูได้ถึงบริเวณทางตอนเหนือของอิสราเอลและในไซปรัส ซึ่งห่างออกไปราว 240 กิโลเมตร

แม้จะไม่มีประสิทธิภาพในการส่งคลื่นกระแทกลงสู่พื้น แต่การสำรวจทางธรณีวิทยาของสหรัฐอเมริกาได้ตรวจวัดเหตุการณ์ดังกล่าวว่าเป็นแผ่นดินไหวขนาด 3.3 ในพื้นที่  ในขณะที่ หอสังเกตการณ์แผ่นดินไหวจอร์แดน ได้รายงานว่าเทียบเท่ากับ แผ่นดินไหวขนาด 4.5 ในพื้นที่ ผู้เชี่ยวชาญจาก มหาวิทยาลัยเชฟฟิลด์ ประเมินว่าการระเบิดครั้งนี้เป็นการระเบิดที่ไม่ใช่นิวเคลียร์ครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ การระเบิดที่เบรุต คล้ายกับเหตุการณ์การระเบิดของแอมโมเนียมไนเตรตจำนวนมากใน เทียนจิน ในปี พ.ศ. 2558 หรือใน เมืองเท็กซัส สหรัฐอเมริกา ในปี พ. ศ. 2490 ตัวไฟได้ดับลงในช่วงรุ่งเช้าวันต่อมา

## การบาดเจ็บและเสียชีวิต
หลังจากการระเบิด 178 คนได้รับการยืนยันว่าเสียชีวิตและสูญหายอีก 30 คน และมีผู้บาดเจ็บมากกว่า 6,000 คน โดยมีชาวต่างชาติหลายร้อยคนจากอย่างน้อย 22 ประเทศอยู่ในกลุ่มผู้เสียชีวิต นอกจากนี้ผู้รักษาสันติภาพทางเรือของสหประชาชาติหลายคนซึ่งเป็นสมาชิกของกองกำลังชั่วคราวแห่งสหประชาชาติในเลบานอน (UNIFIL) ได้รับบาดเจ็บจากแรงระเบิดข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ รายงานว่ามีผู้ลี้ภัย 34 คนอยู่ในกลุ่มผู้เสียชีวิตและสูญหาย และมีผู้ลี้ภัยอีก 124 คนได้รับบาดเจ็บ

นาซาร์ นาจาเรียน เลขาธิการพรรคกาตาเอ็บ เสียชีวิตหลังจากได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะอย่างรุนแรง, Jean-Marc Bonfils สถาปนิกชาวฝรั่งเศสเสียชีวิตหลังจากได้รับบาดเจ็บสาหัสที่อพาร์ตเมนต์ของเขาใน East Village ขณะที่เขากำลังถ่ายทอดสดขณะที่ไฟกำลังไหม้โกดังทางเฟซบุ๊ก

## สาเหตุ
สาเหตุของเหตุระเบิดยังไม่ได้รับการยืนยัน สื่อท้องถิ่นของเลบานอนระบุในเริ่มแรกว่าเป็นการระเบิดของพลุในโกดัง ในขณะที่บางสื่อรายงานว่ามาจากที่เก็บสารเคมีหรือน้ำมัน เนื่องจากมีการใช้โกดังหลายหลังในบริเวณท่าเรือเป็นที่เก็บสารเคมีแอมโมเนียมไนเตรต ซึ่งคาดว่ามีอยู่มากถึง 2,750 ตัน โดยแอมโมเนียมในเตรทเป็นสารเคมีที่นิยมใช้สร้างวัตถุระเบิดในทางอุตสาหกรรม และมักเป็นต้นเหตุของที่มีผู้เสียชีวิตอยู่บ่อย ๆ อธิบดีกรมความปลอดภัยสาธารณะแห่งเลบานอนระบุว่าเหตุระเบิดนี้เกิดจากวัตถุไวต่อการระเบิดรุนแรงที่ทางการยึดและนำมาบรรจุเก็บไว้เป็นเวลาหลายปีแล้ว

## หลังเหตุระเบิด
เหตุระเบิดนี้ส่งผลให้เกิดกลุ่มเมฆรูปเห็ดลอยขึ้นไปในอากาศ และสั่นคลอนตอนกลางของเมืองเบรุต ผู้อยู่ในเหตุการณ์ซึ่งอยู่ห่างออกไปราว 10 กิโลเมตรได้ระบุว่าได้รับบาดเจ็บและผลกระทบจากการระเบิด สำนักงานใหญ่ของ ''เดอะเดลี่สตาร์'' หนังสือพิมพ์เลบานอน ได้รับความเสียหายอย่างหนัก ฝ้าเพดานพังลงมา กระจกแตก และเฟอร์นิเจอร์เสียหาย

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*ภาพเหตุระเบิดที่เบรุต โดย *[[The New York Times]]*
*Explosion in Beirut: Photos From a City Still Reeling From the Blast โดยนิตยสาร *[[Time (magazine)|Time]]*
*ภาพถ่ายดาวเทียมก่อนและหลังเหตุการณ์ จาก CNN
*แผนผังของท่าเรือเบรุต แสดงหมายเลขของคลังสินค้าต่าง ๆ รวมถึงโรงเก็บหมายเลข 12 ซึ่งอยู่ติดกันกับไซโล 

หมวดหมู่:เบรุต
หมวดหมู่:ประเทศเลบานอนในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ภัยพิบัติในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:เหตุระเบิดในปี พ.ศ. 2563