open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้า

อนาคตวงศ์ระบุว่า **พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้า** () เป็นพระพุทธเจ้าในอนาคตถัดจากพระรามสัมพุทธเจ้า 

หลังสิ้นศาสนาของพระศรีอริยเมตไตรยแล้ว แผ่นดินถูกทำลาย เกิดสุญกัปยาวนานถึงหนึ่งอสงไขย จากนั้นจะมีมัณฑกัปซึ่งมีพระพุทธเจ้า บังเกิดขึ้นมา 2 พระองค์ได้แก่ **[[พระรามสัมพุทธเจ้า]]** และ**พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้า**

พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้านี้ก็คือพระเจ้าปเสนทิโกศลนั่นเอง โดยย้อนกลับไปในภัทรกัปนี้ในสมัยของพระโกนาคมนพุทธเจ้า พระเจ้าปเสนทิโกศล ได้เกิดเป็นมาณพชื่อว่า **สุททมาณพ** มีอาชีพขายดอกบัว โดยเก็บดอกบัวมาขายวันละ 2 ดอก 

เช้าวันหนึ่ง สุททมาณพก็ทำการเก็บดอกบัว 2 ดอกมาขายตามปกติ พระโกนาคมพุทธเจ้าทรงบิณฑบาต ก็ทรงทราบด้วยพระญาณอันไม่มีเครื่องกั้นว่า มาณพหนุ่มคนนี้เป็น วงศ์แห่งพุทธเจ้า จึงทรงแย้มพระโอษฐ์ มาณพหนุ่มเห็นเช่นนั้นก็แปลกใจ จึงทูลถามว่า พระองค์ทอดพระเนตรและแย้มพระโอษฐ์เพราะเหตุใด พระโกนาคมพุทธเจ้า จึงตรัสว่าตัวท่านนี่แหละคือน้องของเราตถาคต มาณพหนุ่มได้ฟังเช่นนั้น ก็ยิ่งแปลกใจมากขึ้น ทูลถามว่า ข้าพระเจ้า เป็นน้องของท่านแต่เมื่อใด พระโกนาคมพุทธเจ้าจึงได้พยากรณ์ว่า ในมัณฑกัปป์หนึ่งท่านจะได้เป็นพระพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งในอนาคตกาล พระนามว่าพระธรรมราชา  

เมื่อสุททมาณพได้ยินเช่นนั้นจึงเกิดความปีติยินดี ได้ถวายดอกบัว 2 ดอกนั้นด้วยความเคารพ พระโกนาคมพุทธเจ้าได้แสดงพุทธปาฏิหาริย์ขึ้นนั่งบนดอกบัว ด้วยมาณพกลัวพระพุทธองค์ร้อน จึงได้ทำที่บังแดดด้วยผ้า 2 ผืนและไม้อ้อ 4 ลำ และได้ตั้งจิตอธิษฐานขอให้ได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยพระพุทธองค์ได้ทรงนั่งอยู่บนดอกบัวนี้จนถึงเช้าวันรุ่งขึ้น

อานิสงค์การถวายดอกบัวนี้ เมื่อพระธรรมราชาสัมมาสัมพุทธเจ้าดำเนินไปทางใดจะมีดอกบัวเท่าจักรรถผุดขึ้นจากพื้นดินรองรับเสมอ  และทุกอิริยาบถของพระองค์จะมีห้องแก้ว 7 ประการเพื่อบังแดดและน้ำค้างด้วยผลทานที่ท่านถวายผ้าบังแดดนั้นเอง

**พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้า**มีพระชนมายุ 5 หมื่นปี

## อ้างอิง

* 

ธรรมราชา
รายชื่อตอนในเบ็นเท็น: พลังเอเลี่ยน

รายชื่อตอนในการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศสหรัฐอเมริกาเรื่องเบ็นเท็น: พลังเอเลี่ยน BEN10: Alien Force

## ฤดูกาลที่ 1
ในประเทศไทยสองตอนแรกของฤดูกาลที่หนึ่งมีฉายในช่วงเบ็นเท็นสุดสัปดาห์ตลอดช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551

## ฤดูกาลที่ 2

## ฤดูกาลที่ 3

ตอนใหม่ของเบ็นเท็นพลังเอเลี่ยน ใน 10 ตอนแรกจะฉายในวันจันทร์เวลา 19.00 โดยจะฉายครั้งละสองตอน ตอนแรกจะเป็นตอนของสัปดาห์ก่อนหน้า และตอนที่สองจะเป็นตอนใหม่ของสัปดาห์นั้นๆ ส่วนอีก 10 ตอนหลัง จะเริ่มฉายตั้งแต่เดือนกันยายน โดยฉายสองตอนใหม่ติดกันในวันอาทิตย์เวลา 10.00

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อตอนในเบ็นเท็น 

## อ้างอิง
* รายชื่อตอนและวันออกอากาศของเบ็นเท็น: พลังเอเลี่ยนในสหรัฐอเมริกา  

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเบ็นเท็น: พลังเอเลี่ยน  

บ
หมวดหมู่:เบ็นเท็น
หอยปากเป็ด

**หอยปากเป็ด** หรือ **หอยราก** หรือ **หอยตะเกียง** () เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังที่อยู่ในไฟลัมแบรคิโอโพดา (Brachiopoda) ซึ่งไม่ใช่สัตว์จำพวกหอย (Mollusca) แต่มีเปลือก 2 ฝาลักษณะคล้ายคลึงกับหอยกาบคู่ เปลือกมีสีเขียวอมน้ำตาลคล้ายหอยแมลงภู่ พบอาศัยฝังตัวอยู่ในบริเวณชายฝั่งทะเลที่เป็นทรายปนเลน โดยใช้ส่วนอวัยวะที่เรียกว่ารากเป็นท่อนเอ็นยาวคล้ายหางช่วยในการเคลื่อนที่ฝังตัวลงในพื้นทราย  อาศัยตามพื้นท้องทะเลชายฝั่งตื้น ๆ ที่เป็นโคลนแข็งหรือโคลนเลน กินอาหารจำพวกไดอะตอม, แพลงตอนพืช และแพลงตอนสัตว์บางชนิด  สามารถใช้ปรุงเป็นอาหารได้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*[ หอยปากเป็ด จาก[ภัตตาคารบ้านทุ่ง]]
*

ปากเป็ด|ราก

หมวดหมู่:แบรคิโอพอดหมวดหมู่:ซากดึกดำบรรพ์มีชีวิต
เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมาร

**ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม วิคทอร์ เอากุสท์ แอ็นสท์ มกุฎราชกุมารแห่งจักรวรรดิเยอรมันและราชอาณาจักรปรัสเซีย** () เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 และเป็นมกุฎราชกุมารแห่งจักรวรรดิเยอรมันและราชอาณาจักรปรัสเซียพระองค์สุดท้าย พระองค์ขึ้นเป็นมกุฎราชกุมารขณะมีอายุ 6 ชันษา และครองพระยศนี้เป็นเวลายาวนานกว่า 30 ปีก่อนที่จักรวรรดิเยอรมันจะถูกยุบในปี ค.ศ. 1918 

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง พระองค์เป็นแม่ทัพกองทัพที่ 5 ระหว่างปีค.ศ. 1914 ถึง 1916 และทรงเป็นผู้บัญชาการกรมทหารบกมกุฎราชกุมารเยอรมัน (*Heeresgruppe Deutscher Kronprinz*) ในช่วงที่เหลือของสงคราม เมื่อระบอบกษัตริย์และขุนนางเยอรมันถูกล้มล้างภายหลังสงคราม รัฐบาลพลเรือนได้กำหนดยศอย่างเป็นทางการของพระองค์เป็น **วิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งปรัสเซีย** () วิลเฮ็ล์มได้ขึ้นเป็นประมุขแห่งราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นเมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในปีค.ศ. 1941

พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1951 ด้วยโรคหัวใจ ณ เมืองเฮคคิงเงิน รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนีตะวันตก พระชนมายุ 69 พรรษา พระราชโอรสองค์โตของพระองค์ได้ขึ้นสืบทอดตำแหน่งประมุขราชวงศ์ต่อ

## พระโอรส-ธิดา
เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซีย ทรงอภิเษกสมรสกับดัชเชสเซซิลีแห่งมัคเลินบวร์ค-ชเวรีน เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1905 ทั้งคู่มีพระบุตรด้วยกัน 6 พระองค์ ดังนี้:

## ฐานันดรและพระอิสริยยศ

## อ้างอิง
* ''The memoirs of the Crown Prince of Germany ''
* ''The Life of Crown Prince William''


หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2425
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2494
วิลเฮ็ล์ม
ว
ว
ว
หมวดหมู่:มกุฎราชกุมารแห่งจักรวรรดิเยอรมัน
หมวดหมู่:เจ้าชายเยอรมัน
หมวดหมู่:มกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซีย
หมวดหมู่:เจ้าชายปรัสเซีย
ว
หมวดหมู่:ผู้ได้รับพัวร์เลอเมรีท (ชั้นทหาร)
หมวดหมู่:พระราชบุตรในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี
หมวดหมู่:พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิ
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์
เจ้าชายวิลเฮ็ล์มแห่งปรัสเซีย (ค.ศ. 1906–1940)

**เจ้าชายวิลเฮ็ล์มแห่งปรัสเซีย** (วิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช ฟรันทซ์ โยเซ็ฟ คริสทีอัน โอลัฟ; 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1906 – 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1940) ทรงเป็นเจ้าชายแห่งปรัสเซีย

เจ้าชายวิลเฮ็ล์มประสูติเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1906 ณ บ้านพักส่วนตัวของครอบครัว ใกล้เมืองพ็อทซ์ดัม พระองค์เป็นพระโอรสองค์โตในเจ้าชายวิลเฮ็ล์ม มกุฎราชกุมารแห่งปรัสเซียและดัชเชสเซซิลีแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวรีน ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1940 พระองค์ทรงเข้าร่วมในยุทธการแห่งฝรั่งเศสและได้รับบาดเจ็บจากการรบในจังหวัดนอร์ แคว้นนอร์-ปาดกาแล ประเทศฝรั่งเศส และได้สิ้นพระชนม์ที่โรงพยาบาลในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1940

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2449
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2483
วิลเฮ็ล์ม
หมวดหมู่:เจ้าชายปรัสเซีย
ความสงบเรียบร้อยของประชาชน

**ความสงบเรียบร้อยของประชาชน** () เป็นศัพท์ทางวิชาการ หมายถึง ภาวะความเป็นอยู่ของประชาชนที่อยู่ร่วมกันในสังคม โดยมีความปลอดภัยในชีวิต ร่างกาย และทรัพย์สิน และในการดำเนินชีวิตโดยปรกติสุข

## ดูเพิ่ม
* ศีลธรรมอันดีของประชาชน

## อ้างอิง
* ราชบัณฑิตยสถาน. (2543). *พจนานุกรมศัพท์กฎหมายไทยฉบับราชบัณฑิตยสถาน.* (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : อรุณการพิมพ์. หน้า 106.
* ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). *พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542.* [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: . (เข้าถึงเมื่อ: 11 มกราคม 2552).
* ราชบัณฑิตยสถาน. (ม.ป.ป.). *ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน.* [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: . (เข้าถึงเมื่อ: 11 มกราคม 2552).

หมวดหมู่:นิติศาสตร์
หมวดหมู่:รัฐศาสตร์
หมวดหมู่:สังคมศาสตร์
หมวดหมู่:ประชากรศาสตร์
ศีลธรรมอันดีของประชาชน

**ศีลธรรมอันดีของประชาชน** /สีนทำ-/ () หมายถึง มาตรฐานทางศีลธรรมและจริยธรรมซึ่งนิยมกันอยู่ในสังคมหนึ่ง ๆ ไม่ว่าจะโดยความนับถือเช่นจารีตประเพณีทั่ว ๆ ไป เรียกว่าเป็น "แรงกดดันจากสังคม" () หรือโดยการบังคับใช้ผ่านกฎหมายหรือผู้มีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมาย เรียก "แรงกดดันจากบ้านเมือง" () ทั้งนี้ เพื่อเป็นปทัสถานหรือแนวที่สมาชิกในสังคมพึงปฏิบัติต่อสังคมนั้น ๆ รัฐที่ปกครองโดยใช้แนวคิด "เทวาธิปไตย" เช่น ไทย มักสั่งสอนประชาชนให้เห็นว่าศีลธรรมอันดีนั้นมีค่าเสมอคำสอนทางศาสนา และทั้งสองสิ่งก็มีค่าบังคับเช่นเป็นกฎหมาย

โดยทั่วไปมักเข้าใจกันว่า "ศีลธรรมอันดีของประชาชน" เป็นเรื่องเกี่ยวกับความเหมาะสมทางเพศมากกว่า เช่น เรื่องโสเภณี ความฝักใฝ่เพศเดียวกัน ความเหมาะสมในการแต่งกาย ความโป๊เปลือยหรือเรื่องเร้ากามารมณ์ การท้องก่อนแต่ง และการปกป้องเด็ก เป็นต้น ถือว่าเป็นเหตุผลหลักสำหรับการควบคุมพฤติการณ์ในสังคม และมักนำไปสู่การรณรงค์ต่อต้านผู้ไม่เคารพนับถือพระเจ้าหรืออะไรก็ตามที่มักเคารพนับถือกันอย่างพระเจ้า เช่น กษัตริย์ ราชวงศ์ ฯลฯ ซึ่งนับเป็นคนละฝ่ายกับ "เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น" ทีเดียว

อันที่จริงแล้ว ความไม่เหมาะสมทั้งหลายต้องนับว่าเป็นสิ่งที่ขัดต่อศีลธรรมอันดีของประชาชนทั้งนั้น ขึ้นกับว่าสังคมนั้นมองว่าอะไรคือความไม่เหมาะสม แต่แน่นอนว่าในการมองของคนทั้งโลก ความฉ้อฉลทางการเมือง การกล่าววาจาโป้ปดต่อสาธารณะ และความเสื่อมเสียทางการเมือง ไม่ว่าจะเป็นการเมืองระดับท้องถิ่นหรือระดับชาติ ก็นับว่าเป็นความไม่เหมาะสมเช่นกันทั้งนั้น ความแตกต่างทางการมองสังคมของแต่ละสังคมนั้น เป็นต้นว่า บางสังคมก็มองว่าการที่ผู้นำประเทศมีพฤติกรรมทางเพศที่ไม่เหมาะสม เช่น มีภริยาหลายคน หรือไม่จดทะเบียนสมรส เป็นความไม่เหมาะสม ในขณะที่บางสังคมก็มองว่าเป็นเรื่องส่วนตัว จุดนี้เรียกว่าเป็นช่องสีเทาระหว่างเรื่องส่วนตัวกับเรื่องส่วนรวม เพราะเรื่องส่วนตัวของบุคคลบางคนก็อยู่ในความสนใจเป็นอันมากของประชาคม

แน่นอนว่าภายในกรอบแห่งศีลธรรมอันดีของประชาชน การพนันและการขันต่อย่อมถูกควบคุมตามปรกติ บ่อนการพนันถูกมองว่าเป็นภัยยิ่งกว่าสลากกินแบ่งหรือการพนันฟุตบอลทั้งที่สองอย่างหลังมีแพร่หลายดาษดื่น นอกจากนี้ ในบางสังคม การร่ำสุรายาเมาในที่สาธารณะและการทำแท้งยังเป็นสิ่งที่รับไม่ได้ มีการออกกฎหมายควบคุมพฤติกรรมเช่นว่าด้วยโดยเหตุผลเพื่อพิทักษ์ธำรงศีลธรรมอันดีของประชาชน ซึ่งว่ากันตามประวัติศาสตร์แล้ว กฎหมายดังกล่าวที่มามาทุกยุคทุกสมัยก็ตั้งอยู่บนเหตุผลเดียวกัน ทั้งนี้ ถึงแม้ว่าจะมีกฎหมายอนุญาตให้ทำแท้งอย่างถูกต้องก็ตาม คนก็ยังมองว่าเป็นบาปเป็นความไม่เหมาะสม

กรอบแห่งศีลธรรมอันดีของประชาชนนั้นมีความเปลี่ยนแปลงไปทุกยุคทุกสมัย บางทีก็เปิดกว้างขึ้น และบางทีก็หดแคบลงมาก เช่น เมื่อก่อนนี้การรับประทานอาหารบนถนนที่เรียกว่า "เดินไปกินไป" หรือการที่ผู้หญิงสูบบุหรี่ในที่สาธารณะ จะถูกประณามหยามเหยียดอย่างที่สุด แต่ปัจจุบันสังคมเปิดกว้างขึ้น หรือบางกลุ่มแนวคิดอาจเรียกว่าสังคม "หน้าทน" มากขึ้นก็ว่าได้

## ดูเพิ่ม
* ความสงบเรียบร้อยของประชาชน

หมวดหมู่:นิติศาสตร์
หมวดหมู่:รัฐศาสตร์
หมวดหมู่:สังคมศาสตร์
หมวดหมู่:ศีลธรรม
ความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน

คำสำคัญว่า **"ความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน"** หรือ **"ความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน"** () ให้แยกดูเป็นเรื่อง คือ

* ความสงบเรียบร้อยของประชาชน และ
* ศีลธรรมอันดีของประชาชน
เรย์ ชาลส์

**เรย์ ชาลส์ โรบินสัน ซีเจียร์** () (23 กันยายน ค.ศ. 1930 - 10 มิถุนายน ค.ศ. 2004) เป็นนักเปียโน นักร้อง นักแต่งเพลง ชาวอเมริกัน ที่เป็นผู้ทำให้เพลงริธึมแอนด์บลูส์ เป็นรูป เป็นร่าง เขานำจิตวิญญาของเพลงคันทรีเข้ากับป็อปสแตนดาร์ด  ผ่านการบันทึกเสียงสมัยใหม่ เขายังนำเพลง "America the Beautiful" มาทำใหม่ จน เอ็ด แบรดลีย์ แห่งรายการ *60 Minutes* เรียกว่า "เป็นเวอร์ชันของเพลงธีมเพลงชาติ ที่คลาสสิก ที่จะมีคนร้องมันได้" แฟรงก์ ซินาตรา เรียกเขาว่า "อัจฉริยะตัวจริงของวงการเพลง"

ในปี 2004 *[[นิตยสารโรลลิงสโตน]]* จัดอันดับชาร์ลสอยู่ที่อันดับ 10 ของศิลปินที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล และเขายังได้รับการโหวดให้เป็นอันดับ 2 ของการจัดอันดับในเดือนพฤศจิกายน 2008 ในหัวข้อ 100 นักร้องที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักเปียโน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐจอร์เจีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐฟลอริดา
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งตับ
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
หมวดหมู่:นักดนตรีตาบอด
บัสตา ไรมส์

**บัสตา ไรมส์** () หรือมีชื่อจริงว่า **เทรเวอร์ สมิธ จูเนียร์** () เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 เป็นแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน นักแต่งเพลง นักแต่ง เขามีรกรากอยู่ที่จาเมก้า ชื่อของเขาตั้งโดย ชัก ดี จากวงพับบลิกเอนิมี ตั้งขึ้นจากอดีตผู้เล่นเอ็นเอฟแอล ตำแหน่ง wide receiver  (จอร์จ "บัสเตอร์" ไรมส์) หลังจากเห็นการแสดงของเขา บัสตา ไรมส์เป็นสมาชิกวง Leaders of the New School ออกผลงานอัลบั้ม 2 ชุด ร่วมกับวง ก่อนที่วงจะแตกไปในปี 1996 เขามีผลงานเดี่ยวมีซิงเกิลฮิตอย่าง "Woo Hah!! Got You All in Check"

## ผลงานอัลบั้ม

* *[[The Coming]]* (1996)
* *[[When Disaster Strikes]]* (1997)
* *[[E.L.E. (Extinction Level Event): The Final World Front]]* (1998)
* *[[Anarchy (Busta Rhymes album)|Anarchy]]* (2000)
* *[[Genesis (Busta Rhymes album)|Genesis]]* (2001)
* *[[It Ain't Safe No More]]* (2002)
* *[[The Big Bang (album)|The Big Bang]]* (2006)
* *[[Back on My B.S.]]* (2009)

## ผลงานแสดงภาพยนตร์
* *[[Who's the Man?]]* (1993), Jaween
* *Strapped* (1993), Buster
* *[[Higher Learning]]* (1995), Dreads
* *[[Cosby]]* (1997), Philip
* *[[The Steve Harvey Show]]* (1998), Zack
* *[[The Wayans Bros]]* (1998), himself
* *[[The Rugrats Movie]]* (1998), Reptar Wagon – voice
* *[[Shaft (2000 film)|Shaft]]* (2000), Rasaan
* *[[Finding Forrester]]* (2000), Terrell Wallace
* *[[Space Ghost Coast to Coast]]* (2001), himself
* *[[Narc (film)|Narc]]* (2002), Darnell 'Big D Love' Beery
* ** (2002), Freddie Harris
* *The Neptunes Present: Dude We're Going to Rio!* (2003), Rhymes
* *[[Death of a Dynasty]]* (2003)
* *[[Full Clip]]* (2004), Pope
* *Busta Rhymes: Everything Remains Raw* (2004)
* *[[The Boondocks]]* (2007), Flonominal
* *Order of Redemption* (2008), Al Bowen
* *The Jamie Foxx Show*, Himself

หมวดหมู่:แร็ปเปอร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:บุคคลจากบรุกลิน
ความขัดแย้งอิสราเอล–ปาเลสไตน์

**ความขัดแย้งอิสราเอล–ปาเลสไตน์** เป็นความขัดแย้งทางการเมืองและทหารระหว่างรัฐอิสราเอลและชาวปาเลสไตน์ ที่มีรากฐานเริ่มเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และรุนแรงขึ้นในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยมีจุดเปลี่ยนสำคัญหลังการสิ้นสุดอาณัติปาเลสไตน์ของสหราชอาณาจักร และการก่อตั้งรัฐอิสราเอลในปี พ.ศ. 2491 รวมถึงสงครามหกวันในปี พ.ศ. 2510 ที่อิสราเอลยึดครองเวสต์แบงก์และฉนวนกาซา

## ประเด็นสำคัญ
ความขัดแย้งนี้ครอบคลุมประเด็นต่าง ๆ เช่น เขตแดน ความมั่นคง สิทธิน้ำ การควบคุมเยรูซาเล็ม การตั้งถิ่นฐานของอิสราเอล และสิทธิในการกลับมาตุภูมิของผู้ลี้ภัยชาวปาเลสไตน์

แม้มีข้อเสนอทางออกแบบสองรัฐ (*two-state solution*) เพื่อสถาปนารัฐปาเลสไตน์อิสระเคียงข้างรัฐอิสราเอล แต่ผลสำรวจในปี พ.ศ. 2566 พบว่ามีชาวอิสราเอลเพียง 21% และชาวปาเลสไตน์ 39% เท่านั้นที่เห็นด้วยกับแนวทางนี้

## สถานการณ์ปัจจุบัน
ตั้งแต่ต้นเดือนตุลาคม พ.ศ. 2566 ความรุนแรงระหว่างอิสราเอลและฮามาสในฉนวนกาซาปะทุขึ้นรุนแรงที่สุดในรอบหลายสิบปี โดยมีผู้เสียชีวิตมากกว่า 1,000 รายฝั่งอิสราเอล และนับหมื่นรายฝั่งปาเลสไตน์ รวมถึงวิกฤตด้านมนุษยธรรมที่รุนแรงในกาซา

## ความท้าทายและอนาคต
แม้อิสราเอลเคยบรรลุข้อตกลงสันติภาพกับอียิปต์และจอร์แดน แต่อิสราเอลและปาเลสไตน์ยังไม่สามารถบรรลุข้อตกลงขั้นสุดท้ายได้ ความไม่ไว้วางใจระหว่างสองฝ่ายยังคงลึกซึ้ง โดยเฉพาะประเด็นสถานะของเยรูซาเล็ม นิคมอิสราเอล และสิทธิการกลับถิ่นฐานของผู้ลี้ภัย

ในสังคมอิสราเอลและปาเลสไตน์ ความขัดแย้งนี้ก่อให้เกิดมุมมองและความคิดเห็นหลากหลาย ซึ่งไม่เพียงแบ่งแยกระหว่างสองฝ่าย แต่ยังรวมถึงภายในแต่ละฝ่ายด้วย

## แผนภาพ

## อ้างอิง


หมวดหมู่:สงครามศาสนา
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับตะวันออกกลาง
หมวดหมู่:ชาตินิยมยิว
หมวดหมู่:ชาตินิยมปาเลสไตน์
หมวดหมู่:ขบวนการไซออนิสต์
หมวดหมู่:การก่อการร้ายปาเลสไตน์
หมวดหมู่:สงครามตัวแทน
หมวดหมู่:อุดมการณ์เรียกร้องดินแดนของชนชาติเดียวกัน
หมวดหมู่:อุดมการณ์เรียกร้องดินแดนของชนชาติอิสราเอล
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับอิสราเอล
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับรัฐปาเลสไตน์
จักรพรรดินีญี่ปุ่น

**จักรพรรดินีญี่ปุ่น** คือพระอิสริยยศของอิสตรีผู้ครองราชย์เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่น () และอาจหมายถึงจักรพรรดินีอัครมเหสีในจักรพรรดิญี่ปุ่น () โดยจักรพรรดินีอัครมเหสีในรัชกาลปัจจุบันคือจักรพรรดินีมาซาโกะในจักรพรรดินารูฮิโตะ

## จักรพรรดินีผู้ครองราชย์
ตามประวัติศาสตร์ ญี่ปุ่นเคยมีจักรพรรดินีขึ้นเสวยราชสมบัติแปดพระองค์ (หากนับจักรพรรดินีจิงงุ จะมีทั้งหมดเก้าพระองค์ ในจำนวนนี้มีสองพระองค์ครองราชย์สองครั้ง) ซึ่งทั้งหมดจะถูกคัดเลือกมาจากผู้ที่สืบสันดานจากพระราชวงศ์เมื่อนับจากฝ่ายบิดา ทั้งนี้นักวิชาการบางส่วนมองว่าการครองราชย์ของจักรพรรดินีของญี่ปุ่นนั้นเป็นการครองราชย์อย่างชั่วคราวเท่านั้น และสงวนพระราชบัลลังก์เอาไว้เฉพาะแก่เจ้านายบุรุษเพศเท่านั้น ครั้นหลายศตวรรษต่อมาได้มีกฎมณเฑียรบาล พ.ศ. 2432 ซึ่งออกมาพร้อมกับรัฐธรรมนูญเมจิระบุว่ามิให้เจ้านายเพศหญิงขึ้นครองราชสมบัติ แม้จะเคยมีความพยายามที่แก้ไขกฎมณเฑียรบาลเพื่อปูทางให้เจ้านายที่เป็นหญิงขึ้นเสวยราชย์ แต่ไม่เคยประสบความสำเร็จ
# จักรพรรดินีจิงงุ (ครองราชย์ พ.ศ. 744–812) ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ยังเป็นที่ถกเถียง)
# จักรพรรดินีซุอิโกะ (ครองราชย์ พ.ศ. 1136–1171) จักรพรรดินีผู้เสวยราชย์พระองค์แรก
# จักรพรรดินีโคเงียวกุ (ครองราชย์ครั้งแรก พ.ศ. 1185–1188) หรือจักรพรรดินีไซเม (ครองราชย์ที่สอง พ.ศ. 1198–1204)
# จักรพรรดินีจิโต (ครองราชย์ พ.ศ. 1233–1240)
# จักรพรรดินีเก็มเม (ครองราชย์ พ.ศ. 1250–1258)
# จักรพรรดินีเก็นโช (ครองราชย์ พ.ศ. 1258–1267)
# จักรพรรดินีโคเก็ง (ครองราชย์ครั้งแรก พ.ศ. 1292–1301) หรือจักรพรรดินีโชตะกุ (ครองราชย์ที่สอง พ.ศ. 1307–1313)
# จักรพรรดินีเมโช (ครองราชย์ พ.ศ. 2172–2186)
# จักรพรรดินีโกะ-ซะกุระมะชิ (ครองราชย์ พ.ศ. 2305–2314) จักรพรรดินีผู้เสวยราชย์พระองค์ล่าสุด

## จักรพรรดินีอัครมเหสี
แต่เดิมตำแหน่งพระชายาในองค์จักรพรรดิญี่ปุ่นจะถูกเรียกว่าเจ้าหญิง เช่น เจ้าหญิงอิวะพระชายาในจักรพรรดินิมเมียว จนกระทั่งในรัชกาลจักรพรรดิโชมุได้สถาปนาพระอัครมเหสีคือโคเมียวผู้มาจากตระกูลฟูจิวาระเป็น **โคโง** () พระองค์แรก แต่เดิมจะแบ่งพระอิสริยยศไว้ได้แก่ **ชูงู** () สำหรับพระชายา, **โคโง** () หรือ **โคไตโง** () สำหรับพระราชชนนีหรือจักรพรรดินีวิธวา และ **ไทโคไตโง** () สำหรับพระอัยยิกาเจ้า กระทั่งกลางยุคเฮอัง มีพระราชธรรมเนียมมีพระชายาเพียงพระองค์เดียว เรียกว่าชูงู ครั้นในรัชสมัยจักรพรรดิอิจิโจมีพระราชธรรมเนียมมีพระชายาสองพระองค์ องค์แรกเรียกโคโงอีกองค์เรียกชูงู มีกรณีหนึ่งในรัชกาลจักรพรรดิโฮริกาวะ ได้สถาปนาเจ้าหญิงยะซุโกะหรือเทชิพระวิมาดา (; พระมารดาเลี้ยง) ขึ้นเป็นโคโง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรพรรดินีญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สมเด็จพระจักรพรรดินี
ญี่ปุ่น
ญี่ปุ่น
พระทรมานของพระเยซู

[thumb|300px |“[การตรึงพระเยซูที่กางเขน” โดย ลูคัส ครานาค ราว ค.ศ. 1538]]
**พระทรมานของพระเยซู** () เป็นศัพท์ทางเทววิทยาคริสเตียนที่บรรยายเหตุการณ์ความทุกข์ทรมานทั้งทางร่างกายและทางจิตใจของพระเยซูในช่วงเวลาก่อนที่จะทรงถูกพิจารณาคดี และถูกตัดสินให้ถูกประหารชีวิตโดยการตรึงกางเขน การตรึงพระเยซูที่กางเขนถือเป็นเหตุการณ์สำคัญที่เป็นหัวใจของความเชื่อในคริสต์ศาสนา

รากศัพท์ของคำว่า “Passion” มาจากภาษาละติน “passus” (ซึ่งมีรากมาจาก “pati, patior” ที่แปลว่า “ความทรมาน” ที่เกิดจากภายนอก) ,  เป็นคำที่เริ่มใช้ครั้งแรกในข้อเขียนทางคริสต์ศาสนาในคริสต์ศตวรรษที่ 2 ที่บรรยายความทุกข์ทรมานของพระเยซู  แต่คำว่า “Passion” มามีความหมายกว้างขึ้นในสมัยต่อมา

ส่วนวลี “ความระทมของพระเยซู” (“Agony of Jesus”) มีความหมายเฉพาะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสวนเกทเสมนี -- “พระเยซูในสวนเกทเสมนี” ที่ทรงอธิษฐานสวดภาวนาในสวนก่อนที่จะทรงถูกจับ  “ความระทม” จึงหมายถึงสภาวะทางจิตใจ

ข้อเขียนในพระวรสารในสารบบที่บรรยายถึงพระมหาทรมานเรียกว่า  “Passion” หรือ  “พระทรมานของพระเยซู” พระวรสารอื่นที่บรรยายเหตุการณ์นี้ก็ได้แก่พระวรสารนักบุญเปโตร

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ชีวิตของพระเยซู 
* พระเยซู 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* MSN article - “ทำไมจึงเรียกว่า Passion?” 
* “Passion” ที่ Biblical Art 

หมวดหมู่:พระเยซู
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
ติ่งเนื้อเมือก

**ติ่งเนื้อเมือก** () เป็นเนื้อเยื่อที่เจริญยื่นออกมาจากเยื่อเมือก (mucous membrane) อย่างผิดปกติ หากติ่งเนื้อนี้มีก้านที่ยึดติดกับพื้นผิวเดิมจะเรียกว่า **ติ่งเนื้อเมือกมีก้าน** (pedunculated polyp) แต่หากไม่มีก้านจะเรียกว่า **ติ่งเนื้อเมือกติดฐาน** หรือ**ติ่งเนื้อเมือกไร้ก้าน** (sessile polyp) 

ติ่งเนื้อเมือกมักพบบ่อยที่ลำไส้ใหญ่ กระเพาะอาหาร จมูก โพรงอากาศข้างจมูก กระเพาะปัสสาวะ และมดลูก และยังอาจพบตามส่วนใดๆ ของร่างกายที่มีเยื่อเมือกเช่นปากมดลูก หรือลำไส้เล็ก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ASGE Website dedicated to colon cancer awareness and early detection.
* ASGE Website educating the public about endoscopy. 
* National Institutes of Health polyp website 
* Thorough review of polyposis syndromes by Dr. Ali Nawaz Khan with CME available
* Explanation of colon polyps and colon cancer in lay terms. 
* "How I Do It" — Removing large or sessile colonic polyps. Dr. Brian Saunders MD FRCP; St. Mark’s Academic Institute; Harrow, Middlesex, UK. Retrieved April 9, 2008.

หมวดหมู่:นรีเวชวิทยา
หมวดหมู่:ระบบทางเดินอาหาร
หมวดหมู่:ระบบสืบพันธุ์
หมวดหมู่:วิทยามะเร็ง
บ็อบ ดิลลัน

**บ็อบ ดิลลัน** () หรือชื่อจริง **โรเบิร์ต อัลเลน ซิมเมอร์แมน** (; เกิด 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1941) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง ศิลปิน จิตรกร นักประพันธ์ และกวีชาวอเมริกัน ที่มีผลงานในวงการดนตรีมาตลอดกว่า 5 ทศวรรษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงทศวรรษ 1960 จนได้รับฉายาให้เป็น "ราชาแห่งโฟล์ก" ด้วยภาพลักษณ์ของดิลลันในการแต่งเพลงที่เน้นเนื้อหาทางสังคมและการต่อต้านสงคราม มีเพลงตัวอย่างเช่น  "Blowin' in the Wind" และ "The Times They Are a-Changin'" ที่ได้กลายมาเป็นหนึ่งในเพลงสัญลักษณ์ของการเคลื่อนไหวทางสิทธิมนุษยชนและการต่อต้านสงครามในสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้เขายังได้ออกซิงเกิล "Like a Rolling Stone" ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในปี ค.ศ. 1965 และได้รับการจัดอันดับจากโรลลิงสโตนให้เป็นเพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล และได้รับความนิยมอย่างยิ่งในช่วงกลางยุค 1960 ที่มีโอกาสได้ขึ้นชาร์ตสูงๆ แต่ถึงอย่างก็ดีดิลลัน ก็ถูกวิจารณ์จากศิลปินโฟล์กด้วยกัน ที่เขาได้หันกลับร่วมบรรเลงกับวงกีตาร์ไฟฟ้า ซึ่งนับเป็นการทิ้งแนวเพลงโฟล์ก ที่เขาได้รับการยกย่องให้เป็นผู้นำ "ยุคบุกเบิกดนตรีโฟล์กอเมริกัน" (American folk music revival)

เนื้อเพลงของดิลลันยุคแรก จะเกี่ยวกับการเมือง สังคม ปรัชญา และอิทธิพลจากวรรณคดี ดนตรีของเขาได้ต่อต้านกระแสนิยมทางดนตรีป็อปและนำโฟล์กเข้ามามีบทบาทในกระแสสังคม เขาได้รับแรงบันดาลใจด้านการแสดงมาจาก ลิตเทิล ริชาร์ด และการประพันธ์เพลงแบบ วูดดี กัทรี, โรเบิร์ต จอห์นสัน และแฮงก์ วิลเลียมส์ ตลอดชีวิตด้านงานดนตรีของเขา ดิลลันได้ขยายสาแหรกแนวย่อยดนตรีเป็นจำนวนมาก ได้เป็นผู้บุกเบิกวงการเพลงโฟล์กในอเมริกันสู่โฟล์กในอังกฤษ สกอตแลนด์และไอร์แลนด์ และผลักดันดนตรีโฟล์กให้กลับมาได้รับความนิยม รวมไปถึงบลูส์, คันทรี, กอสเปล, ร็อกอะบิลลี และแจ๊ส ดิลลัน เป็นที่รู้จักจากศิลปินที่ทั้งแต่งและร้องเอง จนได้รับการยกย่องให้เป็นนักแต่งเพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่ง และภาพลักษณ์การแสดงสดที่เล่นกีตาร์ พร้อมกับเปล่าฮาร์โมนิกา รวมไปถึงคีย์บอร์ด เขาได้จัดทัวร์คอนเสิร์ตอย่างต่อเนื่องในช่วงปลายยุค 1980 จนได้รับการยกย่องให้เป็นทัวร์ "Never Ending Tour"

นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994 ดิลลันได้ออกผลงานวาดรูปและลงสีมาแล้วกว่า 6 เล่ม และได้รับการจัดแสดงในเวทีใหญ่หลายครั้ง ในด้านงานดนตรี ดิลลันได้จำหน่ายอัลบั้มไปแล้วกว่า 100 ล้านชุด ทำให้เขาเป็นหนึ่งในศิลปินที่มียอดจำหน่ายอัลบั้มโดยรวมสูงที่สุดตลอดกาล เขายังได้รับรางวัลมากมาย ไม่ว่าจะเป็น 11 รางวัลแกรมมี รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลออสการ์ ดิลลันได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล, หอเกียรติยศมินนิโซตามิวสิก, หอเกียรติยศนักประพันธ์เพลงแนชวิลล์ และ หอเกียรติยศนักประพันธ์เพลง ในปี ค.ศ. 2008 เขาก็ได้รับรางวัลจากพูลิตเซอร์ ในโอกาศพิเศษสำหรับ "ที่เขาสร้างไว้ต่อวงการดนตรีนิยมและวัฒนธรรมอเมริกัน ด้วยเนื้อเพลงและบทประพันธ์ที่เรียบเรียงอย่างทรงพลัง" ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2012 ดิลลันได้รับเกียรติรับเหรียญอิสรภาพประธานาธิบดี ซึ่งถือเป็นเหรียญสูงสุดของพลเรือน จากประธานาธิบดีสหรัฐ บารัค โอบามา

ในปี ค.ศ. 2016 ดิลลันได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักกีตาร์
หมวดหมู่:นักเปียโน
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:กวีชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดอะไซลัมเรเคิดส์
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐมินนิโซตา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันผู้ได้รับรางวัลโนเบล
การประชุมทางไกล

**การประชุมทางไกล** หมายถึง การประชุมของคนหลายคนและเครื่องจักรหลายครั้งที่ไม่ได้อยู่ในสถานที่เดียวกัน แต่เชื่อมโยงกันผ่านระบบโทรคมนาคม 

หมวดหมู่:โทรคมนาคม
หม่อมเจ้าพิไลยเลขา ดิศกุล

**หม่อมเจ้าพิไลยเลขา ดิศกุล** (8 สิงหาคม พ.ศ. 2440 – 11 ธันวาคม พ.ศ. 2528) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ประสูติแต่หม่อมเฉื่อย ดิศกุล ณ อยุธยา

## พระประวัติ
หม่อมเจ้าพิไลยเลขา ดิศกุล มีพระนามลำลองว่า **ท่านหญิงพิไลย** เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ประสูติแต่หม่อมเฉื่อย ดิศกุล ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2440

หม่อมเจ้าพิไลยเลขาเติบโตมาในพระอุปถัมภ์ของสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ตั้งแต่ชันษา 4 ปี โดยมีหน้าที่เชิญหีบพระศรี พระกลด ตลอดจนเครื่องใช้ส่วนพระองค์ สมเด็จทรงพระกรุณาเลี้ยงดูอย่างใกล้ชิด โปรดให้ศึกษาที่โรงเรียนราชินีจนจบ ได้เป็นครูสอนหนังสือ ทรงรับใช้ใกล้ชิดพระองค์ ตามเสด็จไปในที่ต่าง ๆ และเป็นผู้อ่านหนังสือถวาย 

กระทั่งปี พ.ศ. 2454 หม่อมเจ้าพิไลยเลขาชันษา 14 ปี ทรงใกล้ชิดสนิทสนมกับสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก และสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ ซึ่งเสด็จกลับจากทรงศึกษาที่ทวีปยุโรปช่วงฤดูร้อน สมเด็จเจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ทรงพอพระทัยในหม่อมเจ้าพิไลยเลขา จึงทรงกราบทูลขอหม่อมเจ้าพิไลยเลขาจากสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวง ซึ่งสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงก็ทรงหมั้นหมายหม่อมเจ้าพิไลยเลขาด้วยเครื่องเพชรและพระราชทานพระราชานุญาตให้ติดต่อกันทางจดหมาย เมื่อสมเด็จเจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์เสด็จกลับไปศึกษาต่อที่ยุโรป

ในปี พ.ศ. 2458 เมื่อสมเด็จเจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์เสด็จกลับจากยุโรป และทรงรับราชการในกรมเสนาธิการทหารบก หม่อมเจ้าพิไลยเลขาซึ่งชันษา 18 ปี มิใช่เด็กหญิงที่สามารถคลุกคลีกับผู้ใดได้เหมือนแต่เดิม ในขณะที่สมเด็จเจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ทรงมีโอกาสพบปะเล่นหัวพูดคุยกับหญิงอื่น และต้องชะตากับหม่อมเจ้ารำไพพรรณี สวัสดิวัตน์ ทำให้พระทัยหวั่นไหว อันเป็นเหตุจากความเหินห่างพระคู่หมั้น และได้กราบทูลขอพระราชานุญาตเสกสมรสกับหม่อมเจ้ารำไพพรรณี สมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงจึงพระราชทานพระราชานุญาตให้หม่อมเจ้าพิไลยเลขาเสด็จกลับไปประทับกับพระบิดาที่วังวรดิศ

หม่อมเจ้าพิไลยเลขา ดิศกุล สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2528 สิริชันษา 88 ปี สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ปีเดียวกัน ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## พงศาวลี




## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* สิทธิธรรม โรหิตะสุข. “หม่อมเจ้าหญิงพิไลยเลขา ดิศกุล กับศิลปะสมัยใหม่ในประเทศไทย.” '''วารสารอักษรศาสตร์''' (จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย) 45, 1 (ม.ค.-มิ.ย. 2559).

หมวดหมู่:หม่อมเจ้าหญิง
หมวดหมู่:ราชสกุลดิศกุล
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนราชินี
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.จ. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
หมวดหมู่:สกุลยมาภัย
หมวดหมู่:ผู้ลี้ภัยชาวไทย
จอร์จ วิลเลิร์ส ดยุกที่ 1 แห่งบักกิงแฮม

**จอร์จ วิลเลิร์ส ดยุกที่ 1 แห่งบักกิงแฮม** ( ) (28 สิงหาคม ค.ศ. 1592 - (23 สิงหาคม ค.ศ. 1628) เป็นข้าราชสำนักคนโปรดและบางหลักฐานก็อ้างว่าเป็นคนรักของพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ 

## เบื้องต้น
จอร์จ วิลเลิร์สเกิดที่บรุกสบีย์ในแคว้นเลสเตอร์เชอร์ เมื่อวันที่ 28 สิหาคม ค.ศ. 1592 เป็นบุตรของขุนนางชั้นผู้น้อยชื่อเซอร์จอร์จและแมรี วิลเลิร์ส เคาน์เตสแห่งบักกิงแฮม (Mary Villiers, Countess of Buckingham) ผู้เป็นลูกสาวของแอนโทนี โบม็องแห่งเกล็นฟิลด์ในแคว้นเลสเตอร์เชอร์ แมรีถูกทิ้งให้เป็นหม้ายตั้งแต่ยังสาวและเป็นผู้ให้การศึกษาเกี่ยวกับชีวิตในราชสำนักแก่วิลเลิร์ส และในที่สุดวิลเลิร์สก็ถูกส่งไปฝรั่งเศสพร้อมกับเซอร์จอร์จ อีเลียต (John Eliot). 

วิลเลิร์สเรียนรู้สิ่งต่างๆ อย่างรวดเร็วรวมทั้งสามารถเต้นรำได้ดีและมีความสามารถในกีฬาฟันดาบแต่พูดภาษาฝรั่งเศสได้เพียงเล็กน้อย ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1614 วิลเลิร์สผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็น “ชายหนุ่มที่หน้าตาหล่อเหลาที่สุดในอังกฤษ” ก็ถูกนำตัวเข้าเฝ้าพระเจ้าเจมส์เพื่อหวังที่ให้เป็นคนโปรดคนใหม่ ซึ่งทำให้เป็นการลดอำนาจของโรเบิร์ต คารร์ เอิร์ลที่ 1 แห่งซัมเมอร์เซต (Robert Carr, 1st Earl of Somerset) ที่เป็นคนโปรดในราชสำนักในขณะนั้น

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ 
* พระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2135
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลเลสเตอร์เชอร์
หมวดหมู่:ทหารบก
หมวดหมู่:นักการเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:ดยุกแห่งบักกิงแฮม
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
หมวดหมู่:ผู้สูงศักดิ์ที่ถูกลอบสังหาร
จอร์จ วิลเลียร์ส ดยุกที่ 2 แห่งบักกิงแฮม

**จอร์จ วิลเลียรส์ ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 2** (ภาษาอังกฤษ: George Villiers, 2nd Duke of Buckingham) (30 มกราคม ค.ศ. 1628 - (16 เมษายน ค.ศ. 1687) จอร์จ วิลเลียรส์ ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 2 เป็นรัฐบุรุษชาวอังกฤษและเป็นบุตรของจอร์จ วิลเลียรส์ ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 1 ผู้เป็นข้าราชสำนักคนโปรดของพระเจ้าเจมส์ที่ 1และพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 และ แคทเธอริน วิลเลียรส์ (Katherine Villiers, Duchess of Buckingham) เมื่อบิดาเสียชีวิตดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 2 มีอายุเพียง 4 เดือน ดยุคและฟรานซิสน้องชายจึงได้รับการเลี้ยงดูโดยพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 พร้อมกับพระราชโอรสธิดาของพระองค์เอง และได้รับการศึกษาจาก วิทยาลัยทรินิตี, มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และได้รับปริญญาโททางศิลปะในปี ค.ศ. 1642
## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* จอร์จ วิลเลียรส์ ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 1 
* สงครามกลางเมืองอังกฤษ 
* สมัยฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2171
หมวดหมู่:ทหารบก
หมวดหมู่:นักการเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:ดยุกแห่งบักกิงแฮม
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
ซาคาจาเวีย

thumb|อนุสาวรีย์ซาคาจาเวีย ในนอร์ธดาโกต้า
**ซาคาจาเวีย** (Sacagawea หรือ Sakakawea หรือ Sacajawea) (1788 – 20 ธันวาคม ค.ศ. 1812) เป็นหญิงสาวพื้นเมืองชาวอินเดียนแดง ที่ได้ร่วมเดินทางสำรวจรัฐลุยเซียนา ของอเมริกากับเมริวีเธอร์ ลูอิสและวิลเลียม คลาร์ก เธอเดินทางไปร่วมกับพันไมล์ในนอร์ธดาโกต้า ไปสู่มหาสมุทรแปซิฟิกระหว่างปี 1804-1806 เธอมีชื่อเล่นว่า "จานีย์" ตั้งโดยคลาร์ก 

ข้อมูลที่น่าเชื่อถือทางประวัติศาสตร์เกี่ยวกับซาคาจาเวียมีอยู่ไม่มาก ส่วนใหญ่เป็นเรื่องตำนาน The National American Woman Suffrage Association ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ลงมติให้เธอเป็นสัญลักษณ์คุณค่าของผู้หญิงและเสรีภาพ สร้างอนุสาวรีย์และหินสลักแด่เธอ และทำหลายอย่างเพื่อเผยแพร่เรื่องราวความสำเร็จของเธอ

นอกจากนี้ยังมีการทำเหรียญดอลลาร์เป็นรูปเธอและลูกชายของเธอ Jean Baptiste

## ชีวิตช่วงต้น
ในปี 1800 เมื่อเธออายุประมาณ 12 ขวบ ซากากาเวียและเด็กอีกหลายคนถูกกลุ่ม ฮิดาตซา จับเป็นเชลยในการบุกจู่โจมที่ส่งผลให้ โชโชนี เสียชีวิตหลายคน ได้แก่ ชาย 4 คน หญิง 4 คน และเด็กชายหลายคน เธอถูกกักขังไว้ที่หมู่บ้านฮิดาตซาใกล้กับ วอชเบิร์น รัฐนอร์ทดาโคตา ในปัจจุบัน เธอเปิดเผยต่อลูอิสและสมาชิกคณะสำรวจคนอื่นๆ ว่าชายชาวโชโชนีสี่คนและเด็กผู้ชายบางคนถูกสังหารในสมรภูมิ และเธอถูกจับเป็นเชลยพร้อมกับผู้หญิงและเด็กผู้ชายคนอื่นๆ ผู้จับกุมเธอคือ "ชาวอินเดียนโกส วอนโตส" ซึ่งนักประวัติศาสตร์บางคนระบุว่าเป็นชาวฮิดาตซา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อเมริกันอินเดียน
เจมส์ สกอตต์ ดยุกที่ 1 แห่งมอนมัธ

**เจมส์ สกอตต์ ดยุคแห่งมอนม็อธที่ 1** หรือ **เจมส์ ครอฟต์** (ภาษาอังกฤษ: James Scott, 1st Duke of Monmouth หรือ **James Crofts**) (9 เมษายน ค.ศ. 1649 - (15 กรกฎาคม ค.ศ. 1685) เจมส์ สกอตต์ ดยุคแห่งมอนม็อธที่ 1 เกิดเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1649 ที่ร็อตเตอร์ดัมในประเทศเนเธอร์แลนด์และเสียชีวิตโดยการถูกประหารชีวิตที่หอคอยแห่งลอนดอน, อังกฤษ เจมส์ สกอตต์เป็นโอรสนอกกฎหมายของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษและพระสนมลูซิ วอลเตอร์ (Lucy Walter) ผู้ที่ติดตามพระองค์ไปลี้ภัยในยุโรปหลังจากที่พระราชบิดาของพระองค์--พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1--ทรงถูกปลงพระชนม์ ต่อมาตัวดยุคแห่งมอนม็อธเองก็ถูกประหารชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1685 หลังจากการพยายามโค่นราชบัลลังก์ของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ที่เรียกกันว่ากบฏมอนม็อธ (Monmouth Rebellion) โดยการประกาศตนว่าเป็นพระโอรสนอกสมรสของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 และเป็นโปรเตสแตนต์เพื่อสร้างความนิยมต่อประชาชนในอังกฤษในการเป็นปฏิปักษ์ต่อพระเจ้าเจมส์ผู้เป็นโรมันคาทอลิก

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
* สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
* กบฏมอนม็อธ

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2192
หมวดหมู่:บุคคลจากรอตเทอร์ดาม
หมวดหมู่:นักปฏิวัติ
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:ราชวงศ์สทิวเวิร์ต
หมวดหมู่:นักการเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตในอังกฤษ
หมวดหมู่:นักการทหารชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตโดยการตัดศีรษะ
จอร์จ มองก์ ดยุกที่ 1 แห่งอัลเบมาร์ล

**จอร์จ มองก์ ดยุกที่ 1 แห่งอัลเบมาร์ล** (; 6 ธันวาคม ค.ศ. 1608 – 3 มกราคม ค.ศ. 1670) เป็นนักการทหารและนักการเมืองชาวอังกฤษที่มีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษกลับคืนให้แก่พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2

## ชีวิตเบื้องต้น
จอร์จ มองก์ เกิดเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1608 ที่พอทเธอริดจ์ ใกล้ทอร์ริงตันใน แคว้นเดวอน เป็นบุตรคนที่สองของเซอร์ทอมัส มองก์  มองก์ต้องหลบหนีไปต่างประเทศเมื่อไปทำร้ายร่างกายเจ้าหน้าที่ที่มองค์เห็นว่าปฏิบัติต่อพ่อของเขาไม่ถูก ในต่างประเทศมองค์ก็ไปเป็นทหารและอาสารในการร่วมการรณรงค์ที่ กาดิซ ในปี ค.ศ. 1626 และปีต่อมาในการล้อม Isle of Rhé ซึ่งเป็นการพยายามที่จะช่วยชาวโปรเตสแตนต์ฝรั่งเศสที่เมือง ลาโรแชล (La Rochelle)

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* การฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ 
* สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ

หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลเดวอน
หมวดหมู่:นายพลชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:พลเรือเอกชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ทหารบก
หมวดหมู่:นักการเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
งานสมรสที่หมู่บ้านคานา

[thumb|220px|“งานสมรสที่หมู่บ้านคานา” โดย [จอตโต ดี บอนโดเน]]

**งานสมรสที่หมู่บ้านคานา** () เป็นชื่อเรื่องราวในพระวรสารนักบุญยอห์นที่เกิดการอัศจรรย์ของพระเยซูครั้งแรก

## เรื่องราวในคัมภีร์ไบเบิล
พระวรสารนักบุญยอห์น บทที่ 2 บรรยายว่าพระเยซูทรงเข้าร่วมงานสมรส () ในหมู่บ้านคานาพร้อมกับเหล่าสาวก มารดาของพระเยซู (ไม่ระบุชื่อในพระวรสารนักบุญยอห์น) พูดกับพระเยซูว่า "เขาไม่มีเหล้าองุ่น" พระเยซูตรัสตอบว่า "หญิงเอ๋ย ไม่ใช่ธุระของท่าน เวลาของเรายังมาไม่ถึง" มารดาของพระองค์จึงบอกพวกคนใช้ว่า "จงทำตามที่ท่านสั่งเจ้าเถิด" พระเยซูตรัสสั่งให้พวกคนใช้เติมน้ำลงในโอ่ง และตักน้ำส่วนหนึ่งไปให้เจ้าภาพ  เจ้าภาพชิมน้ำที่กลายเป็นเหล้าองุ่นแล้วไม่รู้ว่ามาจากไหน จึงพูดกับเจ้าบ่าวว่าตัวเจ้าบ่าวทำไม่เหมือนธรรมเนียมทั่วไปที่นำเหล้าองุ่นอย่างดีมาให้แขกก่อน แต่ตัวเจ้าบ่าวกลับนำเหล้าองุ่นอย่างดีมาให้ทีหลัง พระวรสารนักบุญยอห์นเสริมว่า  "หมายสำคัญครั้งแรกนี้พระเยซูทรงทำที่หมู่บ้านคานาในแคว้นกาลิลี และทรงแสดงพระสิริของพระองค์ พวกสาวกของพระองค์ก็วางใจพระองค์"

## การตีความ
งานสมรสที่หมู่บ้านกานาเกิดขึ้นหลังการเรียกฟีลิปกับนาธานาเอลเพียงไม่นาน ยอห์น 21:2 ระบุไว้ว่า กานาเป็นบ้านเกิดของนาธานาเอล

แม้ว่าไม่มีการกล่าวถึงงานสมรสที่หมู่บ้านกานาในพระวรสารสหทรรศน์ ตามธรรมเนียมคริสเตียนที่อิงจากโองการยอห์น 2:11 ระบุว่านี่เป็นบริเวณที่มีเหตุการอัศจรรย์ต่อสาธารณชนครั้งแรกของพระเยซู

## ดูเพิ่ม
* เส้นเวลาของพระเยซู
* ชีวิตของพระเยซูในพันธสัญญาใหม่
* พันธกิจของพระเยซู
* การอัศจรรย์ของพระเยซู

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* 
*  PDF
* 
*  Shea, Mark (10 September 2012) "The Significance of the Wedding at Cana", *National Catholic Register*.

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพระแม่มารีย์
วัดไผ่ล้อม (จังหวัดเพชรบุรี)

**วัดไผ่ล้อม** ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองเพชรบุรี ตำบลท่าราบ อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี

## ประวัติ
วัดไผ่ล้อม สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลายในบริเวณที่เป็นเขตเมืองเก่า โบราณสถานสำคัญของวัดนี้ ได้แก่พระอุโบสถ กับซุ้มพระและเจดีย์รายทรงเครื่อง พระอุโบสถเป็นอาคามก่ออิฐถือปูน ที่มีลักษณะพิเศษ คือ แบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนหน้าประดิษฐานพระพุทธรูป ส่วนหลังเป็นห้องว่าง มีผนังกั้นกลาง และเจาะช่องประตูตรงกลาง 1 ช่อง หน้าบันของผนังกั้นกลาง มีการประดับลวดลายปูนปั้นรูปนารายณ์ทรงครุฑ ถัดลงมาเป็นลายปูนปั้นเต็มผนัง ประกอบด้วยพระพุทธบาทอยู่เหนือสุด สันนิษฐานว่าเป็นภาพรอยพระพุทธบาทเขาสุมนกูฎในลังกาทวีป
ส่วนอื่นๆ เป็นพระพุทธรูปและรูปบุคคล ที่เด่นคือ รูปจำลองอาคารทรงต่างๆ ยังเป็นภาพปั้นเรื่องราว ซึ่งมีองค์ประกอบต่อเนื่องแห่งเดียวในประเทศไทย นอกจากนี้ยังมีลวดลายปูนปั้นประดับที่งดงามในส่วนอื่นๆ อีก เช่น หน้าบันทิศตะวันตก บัวหัวเสาของเสาอิง รวมทั้งซุ้มประตู และหน้าต่าง

ไผ่ล้อม
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดเพชรบุรี
มิซึนาชิ เรย์นะ

**มิซึนาชิ เรย์นะ** () เป็นตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน

## ข้อมูลตัวละคร
มิซึนาชิ เรย์นะ มีชื่อจริงว่า **ฮอนโด ฮิเดมิ** () รู้จักกันในองค์กรชุดดำว่า **คีร์** () (โดยแท้จริงแล้วออกเสียงว่า **คีล** (Keel) เธอปรากฏตัวครั้งแรกในอนิเมะตอนที่ 425 (ตรงกับมังงะเล่ม 48 ไฟล์ 9 (ไฟล์ที่ 499) ในฐานะนักข่าว เธอเป็นเพื่อนกับนักร้อง โอกิโนะ โยโกะ ครั้งนั้นเธอขอให้ โมริ โคโกโร่ ช่วยทำคดีกดกริ่งชิ่ง ซึ่งภายหลังพบว่าเด็กเป็นคนทำ โดยคิดว่าเรย์นะตื่นสาย ไม่ไปทำงานอีกแล้วจึงจะมาช่วยปลุกให้ตื่น เพราะหน้าตาของเธอคล้ายกับแม่ของเด็กมาก แต่จริง ๆ แล้ว เธอเพียงเปลี่ยนเวลาออกอากาศเท่านั้น ในคดีนั้น เครื่องดักฟังของโคนันที่ติดไว้เพื่อตามรอยคนร้ายกลับไปติดบนรองเท้าของเธอ ทำให้โคนันทราบว่าเธอเป็นหนึ่งในสมาชิกขององค์กรชุดดำเช่นกันหลังจากเธอสนทนากับยินแล้ว ในช่วงนั้นองค์กรกำลังวางแผนลอบสังหารนักการเมือง อย่างไรก็ดีโคนันและเจ้าหน้าที่เอฟบีไอสามารถขัดขวางแผนนั้นได้ ระหว่างที่เธอกำลังหลบหนีนั้นเอง มอเตอร์ไซค์ของเธอเกิดอุบัติเหตุ ล้มลงและตัวเธอก็อยู่ในอาการโคม่า ทำให้เธอเป็นสมาชิกขององค์กรคนเดียวที่ถูกเอฟบีไอควบคุมตัวไว้ได้ อย่างไรก็ดีเธอฟื้นตัวจากอาการโคม่าในมังงะไฟล์ที่ 596 (ตรงกับอนิเมะตอนที่ 544-545) 

หลังจากเกิดอุบัติเหตุนั้น องค์กรชุดดำก็พยายามหาตัวเธอโดยการส่งสายสืบไปที่โรงพยาบาลต่าง ๆ สายสืบคนหนึ่งคือ คุสุดะ ริคุมิจิ เข้าไปที่โรงพยาบาลกลางไฮโด้ ซึ่งเป็นสถานที่เดียวกับที่คีร์อยู่ แต่เขาฆ่าตัวตายหลังจากถูกจับได้ ทำให้องค์กรชุดดำผิดสังเกต ในไฟล์ที่ 601 องค์กรชุดดำ จึงส่งระเบิดที่มีเครื่องส่งสัญญาณขนาดเล็กไปที่โรงพยาบาลกลางไฮโด้ พร้อมทำให้เกิดเหตุฉุกเฉินที่โรงพยาบาลเพื่อให้ลำบากต่อการแยกตัวผู้คน โดยมีจุดประสงค์ที่จะช่วยคีร์ออกมา ต่อมาในช่วงท้ายไฟล์ที่ 601 คีร์ฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์และออกอากาศทางโทรทัศน์ ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นแผนลวงเพื่อค้นหาห้องที่คีร์อยู่ สุดท้ายแล้วในไฟล์ที่ 603 องค์กรชุดดำสามารถช่วยเธอมาจากเอฟบีไอได้ (ตรงกับอนิเมะตอนที่ 546-549)

ต่อมาในไฟล์ที่ 604 (อนิเมะตอนที่551) มีการเปิดเผยว่าจริง ๆ แล้วเธอคือเจ้าหน้าที่ ซีไอเอ ที่ชื่อฮอนโด ฮิเดมิ ที่แทรกซึงเข้าไปหาทางทำลายองค์กรจากภายใน เธอกับฮอนโด เอย์สึเกะ เป็นบุตรของอดีตเจ้าหน้าที่ซีไอเอที่เสียชีวิตแล้วที่ชื่ออีธาน ฮอนโด ซึ่งถูกเธอสังหารเพื่อไม่ให้องค์กรชุดดำสงสัย ในไฟล์ที่ 606 เธอถูกท่านผู้นั้น (บอส) สั่งให้สังหารอากาอิ ชูอิจิเพื่อพิสูจน์ความเชื่อใจต่อองค์กร ซึ่งเธอสังหารเขาในไฟล์ที่ 609 อย่างไรก็ดีชูอิจิเสียชีวิตในการสังหารครั้งนั้นยังคงเป็นปริศนาอยู่ (ตรงกับอนิเมะตอนที่ 551)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตัวละครในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
หมวดหมู่:ตัวละครอนิเมะและมังงะที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:องค์กรชุดดำ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นฮาฟุ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นเชื้อสายอเมริกัน
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กกำพร้าในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นเจ้าหน้าที่สำนักข่าวกรองกลาง
หมวดหมู่:ตัวละครสายลับในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสายลับสองหน้า
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสายลับชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสายลับชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีการสร้างตัวตนใหม่
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีจากโอซากะ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
ฟัค

thumb|right|200px|ผู้ประท้วงถือป้ายที่ใช้คำว่า ''fucking''
***ฟัค*** () เป็นคำหยาบคายภาษาอังกฤษที่หมายถึงการร่วมเพศ และมักใช้แสดงความดูถูกเหยียดหยาม ที่มาของคำนั้นไม่ชัดเจน แต่มักถือว่าบัญญัติขึ้นครั้งแรกประมาณ ค.ศ. 1475 แต่อาจเก่าแก่กว่านั้น สำหรับการใช้ในยุคใหม่ คำว่า *fuck* และการผันคำ (เช่น *fucker* และ *fucking*) อาจใช้ในตำแหน่งคำนาม กริยา คำคุณศัพท์ หรือคำวิเศษณ์ก็ได้ มีวลีจำนวนมากที่นำคำนี้มาใช้ รวมถึงนำไปประสมเป็นคำใหม่ เช่นคำว่า *[[มาเธอร์ฟัคเกอร์]]*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพศภาวะ
หมวดหมู่:คำอุทาน
หมวดหมู่:คำหยาบ
พระเยซูในหมู่นักปราชญ์

[thumb|260px|“พระเยซูในหมู่นักปราชญ์” จากหน้าใน[หนังสือประจำชั่วโมงจากคริสต์ศตวรรษที่ 15]]
**พระเยซูในหมู่นักปราชญ์** หรือ **พบพระเยซูในวัด** (ภาษาอังกฤษ: **Christ among the Doctors** หรือ **Finding in the Temple** เดิมเรียกว่า **Disputation**) เป็นฉากหนึ่งของภาพชุดชีวิตของพระเยซูเมื่อยังทรงพระเยาว์และเป็นฉากเดียวที่บรรยายชีวิตเมื่อโตขึ้นกว่าตอนที่เป็นทารกที่บันทึกในพระวรสาร “พระเยซูในหมู่นักปราชญ์” เป็นหัวเรื่องของศิลปะคริสต์ศาสนาที่ศิลปินนิยมสร้างหรือเขียน

ฉากชีวิตฉากนี้บรรยายใน  เมื่อพระเยซูมีพระชนมายุ 12 พรรษาก็ได้ติดตามพระแม่มารีและนักบุญโจเซฟไปแสวงบุญที่เยรูซาเลมหลังจาก “ประเพณีการสมโภช” (พระคัมภีร์ฉบับพระเจ้าเจมส์ (New King James Version) ) หรือ ปัสกา วันที่จะกลับพระเยซูยังคง “อ้อยอิ่ง” อยู่ในวัด แต่พระแม่มารีและนักบุญโจเซฟคิดว่าพระองค์เดินทางกลับไปก่อนแล้ว เมื่อกลับไปถึงบ้านแล้วไม่พบพระเยซูหลังจากที่ทิ้งพระองค์ไว้ที่เยรูซาเลมสามวันพระแม่มารีและโจเซฟก็เดินทางกลับไปเยรูซาเลม ในที่สุดก็พบพระเยซูในวัดนั่งถกเถียงกับอยู่ในกลุ่มผู้อาวุโสในวัด ผู้มีความรู้สึกอัศจรรย์ในความรู้ทางพระคัมภีร์ของพระองค์โดยเฉพาะเมื่อยังมีพระชนมายุน้อย เมื่อถูกดุโดยพระแม่มารีพระเยซูก็ตรัสว่า “ทำไมท่านต้องหาตัวข้าด้วยเล่า? ท่านไม่ทราบหรือว่าข้าจะต้องทำธุระของพระบิดา?” เรื่องราวนี้มาขยายความกันมากขึ้นในวรรณกรรมสมัยต่อมาโดยเฉพาะในพระวรสารฉบับเคลือบแคลงของนักบุญทอมัส--พระวรสารนักบุญทอมัส

## ดูเพิ่ม
* ศิลปะคริสต์ศาสนา
* พระเยซู
* ชีวิตของพระเยซู
* พระแม่มารี
* ชีวิตของพระแม่มารี

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพระแม่มารีย์
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในพระวรสาร
หมวดหมู่:พระวิหารที่สอง
วันอาทิตย์ใบลาน

thumb|220px|“พระเยซูเข้ากรุงเยรูซาเลม” ภาพวาดบนการ์ดไบเบิลสมัยต้นศตวรรษที่ 20
**วันอาทิตย์ใบลาน** (คาทอลิก), **วันอาทิตย์ทางตาล** (โปรเตสแตนต์) หรือ **วันอาทิตย์ใบปาล์ม** (อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์) () เป็นวันสมโภชสำคัญวันหนึ่งในศาสนาคริสต์ซึ่งตรงกับวันอาทิตย์ก่อนอีสเตอร์ เป็นวันฉลองเหตุการณ์ที่ระบุบันทึกในพระวรสารทั้งสี่ฉบับ
(, , , ) ในโอกาสที่พระเยซูเสด็จเข้ากรุงเยรูซาเลมก่อนรับพระทรมาน โบสถ์คาทอลิกจะแจกใบลานที่ผูกกับกางเขนในโอกาสนี้ แต่ในบางท้องถิ่นที่ไม่มีใบปาล์มก็จะแจกใบไม้อย่างอื่นที่มีในท้องถิ่น ถ้าเช่นนั้นก็จะเรียกตามใบไม้ที่แจก เช่น "วันอาทิตย์ช่อยู" สำหรับที่ที่แจกช่อยูเป็นต้น หรือเรียกอย่างกว้าง ๆ ว่า "วันอาทิตย์กิ่งไม้" (Branch Sunday)

## อ้างอิง

## สมุดภาพ

ไฟล์:Assisi-frescoes-entry-into-jerusalem-pietro lorenzetti.jpg|“พระเยซูเข้ากรุงเยรูซาเลม” (1320) วอชิงตัน ดี.ซี. โดย เปียโตร ลอเร็นเซ็ตติ (Pietro Lorenzetti)
ไฟล์:Maesta.Duccio. detail.jpg|“พระเยซูเข้ากรุงเยรูซาเลม” (1308-1311)โดย ดุชโช
ไฟล์:MULO-Jerusalem entrance Toul.jpg|“พระเยซูเข้ากรุงเยรูซาเลม” งานสลักหินจากคริสต์ศตวรรษที่ 15 ที่พิพิธภัณฑ์ลอร์เรนในฝรั่งเศส
ไฟล์:Vitraux Cathédrale de Laon 240808 2.jpg|“พระเยซูเข้ากรุงเยรูซาเลม” หน้าต่างประดับกระจกสีที่มหาวิหารลาอองจากคริสต์ศตวรรษที่ 15
ไฟล์:Beatitudes Mt 5 5.jpg|“พระเยซูเข้ากรุงเยรูซาเลม” หน้าต่างประดับกระจกสี


## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วันสำคัญทางศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:พิธีกรรมในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนมีนาคม
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนเมษายน
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนพฤษภาคม
หมวดหมู่:วันสำคัญในวันอาทิตย์
การอัญเชิญพระศพลงจากกางเขน (ฟราอันเจลีโก)

*ดูบทความหลักที่ [[ชะลอร่างจากกางเขน]]*

**ชะลอร่างจากกางเขน** (ภาษาอังกฤษ: **Deposition of Christ**) เป็นจิตรกรรมที่มาจากฉากชะลอร่างจากกางเขนจากฉากชุดชีวิตของพระเยซูที่เขียนโดยฟราอันเจลิโคผู้เป็นจิตรกรสมัยสมัยเรอเนซองส์ตอนต้นคนสำคัญชาวอิตาลี

“ชะลอร่างจากกางเขน” เป็นงานที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1432 ถึงปี ค.ศ. 1434 ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ซานมาร์โคที่ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี

จอร์โจ วาซารีบรรยายว่าเป็นภาพที่ “เขียนโดยนักบุญหรือเทวดา”

ฟราอันเจลิโคเขียนภาพนี้ต่อจากลอเร็นโซ โมนาโค (Lorenzo Monaco) ที่เริ่มไว้ก่อนหน้านั้นสำหรับชาเปลสตรอซซิ (Strozzi Chapel) ในวัดซานตาทรินิตา เป็นภาพของการประคองร่างของพระเยซูลงจากกางเขนโดยมีนักบุญแมรี แม็กดาเลนคุกเข่าโศรกเศร้าอยู่ข้างล่างทางด้านซ้ายของภาพ และทางด้านขวามีชายสวมหมวกแดงใส่เสื้อยาวขาวยืนถือตาปูและมงกุฏหนามอยู่ในมือที่เป็นสัญลักษณ์ของทุกขกิริยาและความเสียสละ

พระแม่มารีสวมเสื้อสีเข้มในท่าสำรวมอยู่ข้างหลังนักบุญแมรี แม็กดาเลน

## แหล่งข้อมูลอื่น
* พิพิธภัณฑ์ซานมาร์โค 

## ดูเพิ่ม
* ฟราอันเจลิโค
* ชะลอร่างจากกางเขน
* ชีวิตของพระเยซู

หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1430
หมวดหมู่:ฟราอันเจลิโค
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
พระธรรมสามีสัมพุทธเจ้า

**พระธรรมสามีสัมมาสัมพุทธเจ้า** โดยในเรื่อง อนาคตวงศ์ มีกล่าวถึงว่า หลังจากมัณฑกัป ที่มี พระรามะสัมพุทธเจ้า และ พระธรรมราชาสัมพุทธเจ้าตรัสรู้ จนแผ่นดินล่วงไป กว่า 3 อสงไขย เกิดแผ่นดินเรียกว่า **[[สารกัป]]** มีพระพุทธเจ้าบังเกิดมา 1 พระองค์มีชื่อว่า **พระธรรมสามีสัมมาสัมพุทธเจ้า**

พระองค์ทรงบำเพ็ญบารมี 30 ทัศน์โดยมีตัวอย่างการบำเพ็ญ ปรมัตถบารมีอย่างยิ่งยวดพระชาติหนึ่ง ย้อนไปในสมัย พระกัสสปะพุทธเจ้า พระโพธิสัตว์บังเกิดเป็น มหาเสนาบดี ชื่อว่า **โพธิอำมาตย์** ในพระเจ้ากิงกิสสราช มีอยู่วันหนึ่งพระกัสสปะพุทธเจ้าได้ออกจากฌาณสมาบัติ กษัตริย์พระเจ้ากิงกิสสราชทราบความได้ดำริอยากถวายทานแด่พระพุทธองค์ ซึ่งจะทำให้ได้ผลบุญหาที่สุดมิได้ จึงให้ทหารตีกลองร้องป่าว ห้ามมิให้ชาวเมืองถวายทานแด่พุทธองค์ก่อนพระองค์ พร้อมทั้งคาดโทษและจัดให้มีทหารกั้นอาณาเขตโดยรอบ

ครั้งนั้น **โพธิอำมาตย์** ได้ทราบก็มีความปรารถนาอย่างแรงกล้าจะถวายทานแด่พระพุทธเจ้าด้วยเช่นกัน ด้วยความปรารถนานี้ท่านจึงไม่เกรงกลัวต่ออาญาที่จะได้รับเลย จึงได้ไปบอกบุตรและภรรยาให้เตรียมเครื่องไทยทานและผ้าหนึ่งผืน ครั้นรุ่งเช้า โพธิอำมาตย์ได้เดินทางไปยังสถานที่ที่พระพุทธองค์ประทับอยู่ ทหารที่ทำหน้าที่เฝ้าอยู่จึงสอบถามถึงกิจธุระ โพธิอำมาตย์จึงตอบด้วยความสัจจริงว่าต้องการถวายทานแด่พุทธองค์ ด้วยเหตุนี้จึงถูกทหารจับตัวมัดมือไปเข้าเฝ้าพระเจ้ากิงกิสสราช และได้รับโทษ **ประหาร** 

พระกัสสปะพุทธเจ้าทรงทราบด้วยญาณว่า  โพธิอำมาตย์นี้เป็นพระบรมโพธิสัตว์ พระองค์หนึ่ง จึงเนรมิตรกายอีกพระองค์หนึ่งเสด็จไปที่ป่าช้าลานประหาร โดยให้โพธิอำมาตย์ เห็นเพียงผู้เดียว และทรงเทศนาสั่งสอน ให้ละและอย่าอาลัยในชีวิตเลย เมื่อโพธิอำมาตย์ได้ฟังก็เกิดปลื้มใจจนหาที่เปรียบมิได้ จึงยกเครื่องไทยธรรมพร้อมผ้าของตนและของภรรยาที่ฝากมา ถวายด้วยกิริยาเบญจางคประดิษฐ์ และอธิษฐานขอให้ได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในอนาคต

พระกัสสปะพุทธเจ้าได้รับของและตรัสพุทธพยากรณ์ว่า จะได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์หนึ่งในอนาคตข้างหน้าอย่างแน่นอน และเสด็จกลับเสวยเครื่องไทยธรรม ขณะนั้นโพธิอำมาตย์ได้ถูกเพชฌฆาตตัดศีรษะขาด มหัศจรรย์เกิดแผ่นดินไหวเป็นเหตุให้เศวตฉัตรของพระเจ้ากิงกิสสราชหัก

ในที่ประหารนั้นบังเกิดวิมานทองพร้อมด้วยนางสวรรค์ 1000 ขุมทอง 16 ขุม และต้นกัลปพฤกษ์ 1 ต้น ภรรยาโพธิอำมาตย์ได้ใช้สมบัติที่เกิดขึ้นนี้เลี้ยงชีพจนหมดอายุขัย ฝ่ายโพธิอำมาตย์ได้ไปบังเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิตมีทิพยสมบัติอันมากด้วยผลแห่งมหาทานนี้

เมื่อครั้นโพธิอำมาตย์สำเร็จเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระองค์มีพระวรกายสูง 80 ศอก มีพระชนมายุ 1 แสนปี ด้วยผลบุญที่พระองค์สละชีวิต มีไม้รังเป็นมหาโพธิ พุทธรัศมีสว่างไสวดุจดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ มีเศวตฉัตรกว้างและสูงประมาณ 3 โยชน์ (1 โยชน์ = 16 กิโลเมตร) ด้วยอานิสงส์ที่ถวายผ้า ในยุคพระองค์บังเกิดขุมทองใหญ่ขุมหนึ่งและข้าวสาลี สามารถเลี้ยงคนในยุคศาสนาของพระองค์ ด้วยผลทานที่ถวายข้าวของพระองค์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระพุทธเจ้า
ชิเงโกะ ฮิงาชิกูนิ

**ชิเงโกะ ฮิงาชิกูนิ** () (6 ธันวาคม พ.ศ. 2468 – 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2504) มีพระนามเดิมคือ **เจ้าหญิงชิเงโกะ เทรุโนะมิยะ** และภายหลังเสกสมรสกับโมริฮิโระ ฮิงาชิกูนิ มีพระนามว่า **เจ้าหญิงชิเงโกะ พระชายาในเจ้าชายโมริฮิโระ** () พระองค์ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์โตใน จักรพรรดิโชวะ และจักรพรรดินีโคจุง อีกทั้งยังเป็นพระเชษฐภคินีพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ ภายหลังพระสวามีของพระองค์และครอบครัวถูกถอดจากฐานันดรศักดิ์ พระองค์จึงเป็นสามัญชนใช้พระนามเป็นนางชิเงโกะ ฮิงาชิกูนิ

## พระประวัติ
เจ้าหญิงชิเงโกะประสูติ ณ กรุงโตเกียว จักรวรรดิญี่ปุ่น ตั้งแต่สมัยที่พระราชบิดายังทรงดำรงตำแหน่งเป็นมกุฎราชกุมารอยู่ พระนามในวัยเด็กคือ **เจ้าหญิงชิเงโกะ เทรุโนะมิยะ** ()  พระองค์ไม่ได้ถูกเลี้ยงโดยพระราชบิดาและพระราชมารดาจนกระทั่งพระชนมายุได้ 3 ชันษา โดยระหว่างนั้นทรงถูกดูแลโดยนางกำนัล 

ใน ค.ศ. 1941 ได้ทรงหมั้นกับเจ้าชายโมริฮิโระแห่งฮิงาชิกูนิ พระโอรสในเจ้าชายนารูฮิโกะ ฮิงาชิกูนิโนะมิยะ โดยพิธีเสกสมรสได้มีใน ค.ศ. 1943 ซึ่งเป็นช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ส่งผลให้พระราชพิธีถูกจัดอย่างเรียบง่ายและประหยัดที่สุด โดยพระองค์ทรงฉลองพระองค์เป็นกิโมโนของพระราชมารดาของพระองค์ คือ จักรพรรดินีโคจุง ภายหลังการเสกสมรสพระองค์จึงมีพระนามเป็น **เจ้าหญิงชิเงโกะ พระชายาฯ** () 

ในสิงหาคม ค.ศ. 1947 เจ้าหญิงและครอบครัวได้ถูกถอดออกจากฐานันดรที่เคยมี เนื่องจากการล้มล้างระบอบศักดินาของดักลาส แมคอาเธอร์ หลังจากญี่ปุ่นพ่ายแพ้ให้กับฝ่ายสัมพันธมิตร พระนางได้ประชวรใน ค.ศ. 1960 ด้วยอาการเจ็บบริเวณพระอุทร โดยประชวรเป็นโรคมะเร็ง ทรงพักรักษาพระองค์ที่โรงพยาบาลหลวงในโตเกียว และสิ้นพระชนม์ในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1961 พระศพถูกบรรจุที่สุสานหลวงโทชิมากาโอกะ ในบันเคียว กรุงโตเกียว 

### พระโอรส-ธิดา
ทั้งสองพระองค์มีพระโอรส-ธิดารวมกัน 2 พระองค์ กับอีก 3 องค์ โดย 3 องค์หลังนี้ได้ประสูติหลังจากการล้มล้างระบอบศักดินาแล้ว *(ดูเพิ่มเติมที่ [[ราชาธิปไตยที่ถูกล้มล้าง]])*
*เจ้าชายโนบูฮิโกะแห่งฮิงาชิกูนิ () (ประสูติ 10 มีนาคม ค.ศ. 1945) เสกสมรสแล้วใน ค.ศ. 1973 กับนางสาวชิมาดะ โยชิโกะ มีบุตร 1 คน คือ ฮิงาชิกูนิ ยุกิฮิโตะ (เกิด ค.ศ. 1974)
*เจ้าหญิงฮิงาชิกูนิ ฟูมิโกะ ()  (ประสูติ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1946) ปัจจุบันเสกสมรสแล้วกับนายคะซูโตะชิ โอมุระ (Omura Kazutoshi)
*นาโอฮิโกะ ฮิงาชิกูนิ () (เกิด ค.ศ. 1948) ปัจจุบันสมรสแล้วกับนางสาวซาโตะ คาซูโกะ มีบุตรด้วยกัน 2 คน ได้แก่ เทรุฮิโกะ และมัตสึฮิโกะ
*ฮิเดฮิโกะ ฮิงาชิกูนิ () (เกิด 30 มิถุนายน ค.ศ. 1949) ปัจจุบันได้ใช้นามสกุลตระกูลมิบุ ปัจจุบันมีพระนามว่า **มิบุ โมะโตะฮิโระ**
*ยูโกะ ฮิงาชิกูนิ () (เกิด ค.ศ. 1950)

## พระฉายาลักษณ์


ไฟล์:Higashikuni-no-miya Wedding 1943.jpg|เจ้าหญิงฮิงาชิกูนิ ชิเงโกะ และ เจ้าชายฮิงาชิกูนิ โมริฮิโตะ
ไฟล์:Emperor Showa's daughters.jpg|พระธิดาในจักรพรรดิโชวะ
ไฟล์:Showa-family1941 12 7.jpg|พระราชวงศ์ญี่ปุ่นสมัยโชวะ



## ราชตระกูล



## อ้างอิง

*Bix, Herbert B (2001). Hirohito and the Making of Modern Japan. Harper Perennial. ISBN 0-06-093130-2.
*Large, Stephen S (1992). Emperor Hirohito and Shōwa Japan: A Political Biography. Routledge. ISBN 0415032032.
*''Time'' Magazine, September 26, 1927 

หมวดหมู่:อดีตเจ้าหญิงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็ง
หมวดหมู่:มิยะแห่งญี่ปุ่น
หมวดหมู่:พระราชธิดาในจักรพรรดิญี่ปุ่น
หมวดหมู่:พระราชบุตรในจักรพรรดิโชวะ
พระนารทสัมพุทธเจ้า

ตามคัมภีร์อนาคตวงศ์ **พระนารทสัมพุทธเจ้า** เป็นพระพุทธเจ้าในอนาคต โดยหลังจากหมดยุคศาสนาของพระธรรมสามีสัมพุทธเจ้าแล้ว เกิดแผ่นดินใหม่ที่ไม่มีพระพุทธเจ้าเลยอยู่นานถึง 8 กัลป์ หลังจากนั้นเป็นมัณฑกัปที่มีพระพุทธเจ้า 2 พระองค์บังเกิดขึ้น คือ 
# พระนารทสัมพุทธเจ้า
# พระรังสีมุนีสัมพุทธเจ้า

โดยพระองค์ได้บำเพ็ญบารมีมาอย่างยิ่งยวด โดยปรมัตถบารมีหนึ่งคือ ในสมัยพระกัสสปพุทธเจ้า  พระโพธิสัตว์ได้เกิดเป็นกษัตริย์มีพระนามว่า **พระยาสิริคุตตมหาราช** ครองเมืองมัลลนคร มีพระอัครมเหสีนามว่า **ลัมภุราชเทวี** มีพระราชโอรสและพระราชธิดา นามว่า **นิโครธกุมาร** และ **โคตมีกุมารี** ตามลำดับ

วันหนึ่งมีพราหมณ์ 8 ท่าน มาทูลขอราชสมบัติและพระนคร พระองค์ก็พระราชทานด้วยจิตใจที่ปลาบปลื้มยินดี และพาครอบครัวออกบวช ไปอาศัยอยู่ที่อาศรมในป่า

ในครั้งนั้นมียักษ์ชื่อว่า **ยันตะ** ร่างกายสูงถึง 120 ศอก มาขอพระราชโอรสและธิดาทั้งสอง พระองค์ เพื่อเป็นอาหาร และ ยันตะยักษ์ ยังกล่าวอีกว่า ถ้าได้ถวายพระราชโอรสและพระราชธิดาแล้ว อนาคตจะได้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอย่างแน่นอน เมื่อ **พระยาสิริคุตตมหาราช** ได้ฟังเช่นนั้นเกิดความปลาบปลื้มเป็นอย่างมาก จึงตอบว่า ไม่ใช่ไม่รักลูกทั้งสองแต่ท่านเป็นผู้ที่รักในพระโพธิญาณยิ่งกว่าสิ่งใด จึงตัดใจสละพระกุมารีทั้ง 2 ให้ยักษ์และหลั่งน้ำเหนือมือของยักษ์ พร้อมทั้งประกาศแก่เทวดาและพระแม่ธรณีให้เป็นสักขีพยาน แห่งมหาทานนี้ เมื่อยักษ์ได้รับมอบพระกุมารีทั้งสองไปแล้ว ก็เคี้ยวกินต่อหน้าต่อตาพระโพธิสัตว์ พระโพธิสัตว์เห็นเลือดที่ไหลจากปากของยักษ์ ก็มิได้หวาดกลัวเลยด้วยจิตใจอันเปี่ยมด้วยยินดี

ด้วยมหาทานบารมีที่พระองค์มิได้หวาดหวั่นใจเลยนี้ทำให้พระองค์มีพุทธรัศมีเหมือนสายฟ้าในกลีบเมฆรูปร่างเหมือนดอกบัวตลอดทั้งกลางวันและกลางคืน พระวรกายสูง 20 ศอก มีพระชนมายุ 1 หมื่นปี มีไม้จันทร์เป็นมหาโพธิ ในศาสนาของพระองค์ คนในยุคนั้นจะมีรูปร่างอันสวยงามน่ายินดี ด้วยบุญที่ท่านให้ลูกเป็นทาน และยังมีภักษาหาร 7 ประการบังเกิดขึ้น มนุษย์ก็ได้อาศัยภักษาหารนี้เลี้ยงชีพ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระพุทธเจ้า