open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ขบวนการยังไอร์แลนด์

[thumb|240px |[ทอมัส เดวิส (ขบวนการยังไอร์แลนด์)|ทอมัส เดวิสหนึ่งในกลุ่มผู้ก่อตั้ง]]
**ขบวนการยังไอร์แลนด์** (, ) คือขบวนการทางการเมือง วัฒนธรรม และ สังคมที่มีบทบาทในการปฏิรูปขบวนการชาตินิยมไอร์แลนด์ (Irish nationalism) ที่เห็นกันว่าเป็นขบวนการที่พลังทางการเมืองในสังคมไอร์แลนด์ ตั้งแต่การก่อตั้งในคริสต์ทศวรรษ 1830 ขบวนการนี้ก็มีอิทธิพลต่อมาอีกหลายชั่วอายุของนักชาตินิยมไอร์แลนด์ และมามีบทบาทต่ออนาคตของความสัมพันธ์ระหว่างอังกฤษและไอร์แลนด์ต่อมา

## ประวัติ
คำว่า “ยังไอร์แลนด์” เดิมเป็นคำที่ใช้เรียกกลุ่มที่เป็นการหมิ่น ในการบรรยายกลุ่มสมาชิกเพื่อการเพิกถอนการเป็นสหภาพที่เกี่ยวข้องกับหนังสือพิมพ์ *[[เดอะ เนชั่น (หนังสือพิมพ์ไอร์แลนด์)|เดอะ เนชั่น]]* สมาคมเพื่อการเพิกถอนการเป็นสหภาพขณะนั้นกำลังรณรงค์เพื่อการยกเลิกพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1800 ระหว่างราชอาณาจักรเกรตบริเตนและไอร์แลนด์ The term was first coined by the "English" press, และต่อมาเป็นคำที่ใช้โดยแดเนียล โอคอนเนลล์ในการโจมตีในที่ประชุมของสมาคมเพื่อการเพิกถอนการเป็นสหภาพ ซึ่งต่อมาก็ได้ทำการขอโทษ

กลุ่ม “ยังไอร์แลนด์” มีที่มาจากสมาคมประวัติศาสตร์คอลเลจ (College Historical Society) ที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1839 ในการประชุมที่ห้องของฟรานซิส เคียร์นีย์ ในบรรดาสมาชิกของสมาคมใหม่ก็มีจอห์น เบลค ดิลลัน (John Blake Dillon), ทอมัส แม็คเนเวน, วิลเลียม อีเลียต ฮัดสัน และ ทอมัส เดวิส, ผู้ได้รับเลือกให้เป็นประธานในปี ค.ศ. 1840 แม้ว่าเดวิสจะยังอยู่ที่ทรินิตีและปาฐกถาที่สมาคมประวัติศาสตร์ดับลิน (Dublin Historical Society) เดวิสเป็นประธานและให้การปาฐกถาสองครั้งซึ่งยังคงมีหลักฐานอยู่จนทุกวันนี้ที่แสดงให้เห็นว่าในช่วงนี้เดวิสมีความเชื่อในอุดมการณ์ของชาตินิยมไอร์แลนด์แล้ว

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* สมาคมเพื่อการเพิกถอนการเป็นสหภาพ
* การปฏิวัติของขบวนการยังไอร์แลนด์ ค.ศ. 1848

หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศไอร์แลนด์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ไอร์แลนด์
*
กางเขนมอลตา

thumb|180px |“กางเขนมอลตา” หรือ “กางเขนอามาลฟี”
**กางเขนมอลตา** หรือ **กางเขนอามาลฟี** () เป็นกางเขนที่เป็นสัญลักษณ์ของลัทธินักรบคริสเตียนที่เรียกว่าอัศวินฮอสพิทาลเลอร์ หรือ อัศวินแห่งมอลตา ที่กลายมาเป็นชื่อของกางเขนตามชื่อเกาะมอลตาในทะเลเมดิเตอเรเนียน กางเขนมอลตาปรากฏบนธงชาติมอลตาและถือว่าเป็นสัญลักษณ์ประจำชาติของมอลตา กางเขนมอลตาปรากฏบนเหรียญของมอลตา และในปัจจุบันปรากฏบนด้านหลังของเหรียญหนึ่งและสองยูโรที่เริ่มใช้เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 2008 นอกจากนั้นก็ยังใช้เป็นสัญลักษณ์ของอามาลฟีซึ่งเป็นสาธารณรัฐเล็กของอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 11

## ความหมายทางสัญลักษณ์
แฉกแปดแฉกบนกางเขนกล่าวว่าเป็นสัญลักษณ์ของความกล้าหาญแปดข้อ:
* ความภักดี
* ความเคร่งครัดในศาสนา
* ความมีใจกว้าง
* ความกล้าหาญ
* ความมีเกียรติยศ
* ความชังความตาย
* ความมีความเผื่อแผ่ต่อคนยากจนและคนเจ็บป่วย
* ความนับถือในศาสนา

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* กางเขน
* เครื่องหมายในมุทราศาสตร์
* มุทราศาสตร์
* ธัชวิทยา
* สัญลักษณ์

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เครื่องหมายในมุทราศาสตร์
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:เครื่องหมายกางเขน
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศมอลตา
พระราชบัญญัติภาวะเอกรูป

**พระราชบัญญัติสมานฉันท์** () ในประวัติศาสตร์ของรัฐสภาแห่งอังกฤษ รัฐสภาได้ออก “พระราชบัญญัติสมานฉันท์” หลายฉบับ ทุกฉบับมีจุดประสงค์พื้นฐานในการอนุรักษ์คริสต์ศาสนาในโบสถ์อังกฤษ

***[[พระราชบัญญัติสมานฉันท์ ค.ศ. 1549]]** (2 & 3 เอ็ดเวิร์ดที่ 6, c. 1) ระบุให้หนังสือสวดมนต์สามัญ (Book of Common Prayer) เป็นหนังสือเล่มเดียวที่ใช้ในการสักการะอย่างถูกต้องตามกฎหมาย
***[[พระราชบัญญัติสมานฉันท์ ค.ศ. 1552]]** (5 และ 6 เอ็ดเวิร์ดที่ 6, c. 1) บังคับใช้หนังสือสวดมนต์สามัญของปี ค.ศ. 1552
***[[พระราชบัญญัติสมานฉันท์ ค.ศ. 1559]]**, (1Eliz., c. 2) บังคับใช้เมื่อสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษขึ้นครองราชย์ 
***[[พระราชบัญญัติสมานฉันท์ ค.ศ. 1662]]**, (13 และ 14 ชาร์ลส์ที่ 2, c. 4) บังคับใช้หลังจากการฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ ที่ระบุวิธีปฏิบัติพิธีกรรมและการใช้หนังสือสวดมนต์สามัญของปี ค.ศ. 1662 ในการทำพิธีทางศาสนา

*(เลขในวงเล็บเป็นการอ้างอิงโดยนำด้วย ปีที่ครองราชย์ ตามด้วยพระนาม และ มาตราของพระราชบัญญัติ ซึ่งเป็นวิธีที่ใช้ลำดับพระราชบัญญัติของอังกฤษมาจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1962*

## อ้างอิง

*  Uniformity Actshttp://www.newadvent.org/cathen/15127b.htm

## ดูเพิ่ม
* พระราชบัญญัติประมุขสูงสุด 

หมวดหมู่:กฎหมายสหราชอาณาจักร
เบธเลเฮม

**เบธเลเฮม** (; ;  , "บ้านแห่งเนื้อ";  **, , "บ้านแห่งขนมปัง"; ; , , *Beit Lehem*; อีกชื่อหนึ่งคือเอฟราธาห์, หมายถึง “ความอุดมสมบูรณ์” ) เป็นเมืองของปาเลสไตน์ที่ตั้งอยู่ที่เวสต์แบงค์ราว 8 กิโลเมตรทางตอนใต้ของกรุงเยรูซาเลม ที่มีประชากรราว 25,000 คน 

เบธเลเฮมเป็นเมืองเอกของเขตปกครองเบธเลเฮม ขององค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์ เศรษฐกิจหลักของเมืองขับเคลื่อนด้วยการท่องเที่ยวโดยเฉพาะในช่วงคริสต์มาสซึ่งชาวคริสต์จะเดินทางมาแสวงบุญเบธเลเฮม

เชื่อกันโดยผู้นับถือคริสต์ศาสนาว่าเป็นที่ประสูติของพระเยซูแห่งนาซาเรธ เป็นที่อยู่ของชุมชนคริสเตียนที่เก่าแก่ที่สุดในโลก แต่จำนวนประชากรก็ลดลงไปเป็นจำนวนมากจากการโยกย้ายออกจากเมือง

## ภูมิอากาศ
เบธเลเฮมมีภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน อากาศร้อนและแห้งในฤดูร้อนและฤดูหนาวมีอากาศอบอุ่นและชื้น ฤดูหนาวอุณหภูมิ (กลางเดือนธันวาคมถึงกลางเดือนมีนาคม) จะเย็นและมีฝนตก มกราคมเป็นเดือนที่หนาวที่สุดโดยมีอุณหภูมิอยู่ระหว่าง 1 ถึง 13 องศาเซลเซียส (33–55 ° F) ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงเดือนกันยายนอากาศอบอุ่นและมีแดด สิงหาคมเป็นเดือนที่ร้อนที่สุดมีอุณหภูมิสูงถึง 30 องศาเซลเซียส (86 ° F) เบธเลเฮม มีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยปีละ 700 มิลลิเมตร (28 นิ้ว) โดย 70% จากช่วงระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนมกราคม

ความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ยประจำปีของเบธเลเฮมคือ 60% และสูงสุดระหว่างเดือนมกราคมถึงกุมภาพันธ์ ขณะที่ระดับความชื้นต่ำสุดเกิดในเดือนพฤษภาคม น้ำค้างในเวลากลางคืนอาจเกิดขึ้นได้นานถึง 180 วันต่อปี เมืองนี้ได้รับอิทธิพลจากลมทะเลของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนที่เกิดขึ้นในช่วงกลางวัน อย่างไรก็ตามเบธเลเฮมได้รับผลกระทบจากคลื่นความร้อน, แห้ง ซึ่งประกอบด้วยทรายและฝุ่นละอองจากลม Khamaseen ซึ่งพัดจากทะเลทรายอาหรับในช่วงเดือนเมษายน, พฤษภาคมจนถึงกลางเดือนมิถุนายน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Bethlehem Municipality – เทศบาลเมืองเบธเลเฮม
* Bethlehem University – มหาวิทยาลัยเบธเลเฮม

หมวดหมู่:นครศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอาหรับ
หมวดหมู่:ปาเลสไตน์
หมวดหมู่:การประสูติของพระเยซูในพันธสัญญาใหม่
หมวดหมู่:เมืองในพันธสัญญาใหม่
หมวดหมู่:เมืองในโทราห์
เต่าดงยะไข่

**เต่าดงยะไข่** หรือ **เต่าป่าอาระกัน** (; ) เป็นเต่าบกที่พบในป่าลึกบริเวณเขตรัฐยะไข่ ประเทศพม่า ซึ่งเคยเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว แต่เมื่อ 7 กันยายน ค.ศ. 2009 สมาคมอนุรักษ์สัตว์ป่า (Wildlife Conservation Society : WCS) ได้ประกาศการค้นพบอีกครั้งจำนวน 5 ตัว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

ดงยะไข่
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศพม่า
พระราชบัญญัติผ่อนปรนการจำกัดสิทธิชาวโรมันคาทอลิก ค.ศ. 1791

**พระราชบัญญัติว่าด้วยการผ่อนปรนสิทธิของผู้เป็นโรมันคาทอลิก ค.ศ. 1791** () เป็นพระราชบัญญัติของรัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักร ที่ได้รับการอนุมัติในปี ค.ศ. 1791 (31 จอร์จที่ 3. มาตรา 32) ที่ผ่อนปรนสิทธิที่ถูกจำกัดทางการเมือง, การศึกษา และ ทางเศรษฐกิจของผู้เป็นโรมันคาทอลิก กฎหมายอนุญาตให้ผู้เป็นโรมันคาทอลิกสามารถดำเนินอาชีพทางกฎหมาย, อนุญาตให้ถือศาสนาอย่ามีเสรีภาพ และยอมรับโรงเรียนของโรมันคาทอลิก แต่ในขณะเดียวกัน ชาเปล โรงเรียน และนักบวช และครูก็ยังต้องลงทะเบียน การชุมนุมที่ปิดประตู และการมีเพิ่มเติมยอดและระฆังบนชาเปลก็ยังเป็นสิ่งต้องห้าม นักบวชไม่ได้รับการอนุญาตให้แต่งกายตามประเพณีหรือทำพิธีในที่สาธารณะ ห้ามรับเด็กที่เป็นโปรเตสแตนต์เข้าเป็นนักเรียน และห้ามการมีสำนักสงฆ์และการบริจาคเงินให้แก่โรงเรียนหรือวิทยาลัย

พระราชบัญญัติฉบับนี้เป็นกฎหมายที่มีรายละเอียดมากกว่าและการบังคับใช้ที่กว้างไกลกว่าพระราชบัญญัติโรมันคาทอลิก ค.ศ. 1778 (Papists Act 1778) พระราชบัญญัติก็ยังคงระบุให้ผู้เป็นโรมันคาทอลิกต้องประกาศความสวามิภักดิ์เช่นเดียวกับฉบับ ค.ศ. 1778 แต่เพิ่มเติมการยอมสนับสนุนการสืบราชบัลลังก์โดยโปรเตสแตนต์ภายใต้พระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 ผู้ประกาศความสวามิภักดิ์ก็จะไม่ถูกลงโทษว่าเป็นผู้นับถือนิกายโรมันคาทอลิก หรือว่าเป็นผู้ได้รับการศึกษาแบบโรมันคาทอลิก หรือฟังหรือเข้าร่วมในพิธีมิซซา หรือว่าเป็นนักบวชหรือเข้าเป็นนักบวชในสถาบันที่เป็นส่วนหนึ่งของคริสต์ศาสนาแห่งโรม หรือในการทำพิธีหรือเข้าร่วมพิธีของโรมันคาทอลิก

## อ้างอิง

*บทความนี้เรียบเรียงจาก Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge ฉบับ ค.ศ. 1914 ซึ่งในปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติ
*J. H. Overton and F. Relton. *The English Church (1714–1800)*. London, 1906. pp. 226–227. 
*

หมวดหมู่:กฎหมายสหราชอาณาจักร
อ่าวคอรินท์

thumb|280px |อ่าวคอรินท์
**อ่าวคอรินท์** () เป็นอ่าวแคบของทะเลไอโอเนียนที่แยกคาบสมุทรเพโลพอนนีสจากแผ่นดินใหญ่ทางตะวันตกของกรีซ ทางด้านตะวันออกเป็นคอคอดคอรินท์ที่รวมทั้งช่องทางเดินเรือในคลองคอรินท์และทางตะวันตกโดย “อ่าวริออน” ที่แยกอ่าวคอรินท์จากอ่าวเพทราสที่แหลมเดรพาโน (Drepano) ซึ่งเป็นจุดที่แคบที่สุดที่ข้ามโดยสะพานริโอ-อันติริโอ อ่าวคอรินท์เกือบจะล้อมรอบด้วยแคว้น Aetolia-Acarnania, Phocis ทางตอนเหนือ, Boeotia ทางตะวันออกเฉียงเหนือ, อัตติคาทางตะวันออก, คอรินเทียทางตะวันออกเฉียงใต้และทางใต้ และอะเคีย (Achaea) ทางตะวันตกเฉียงใต้ อ่าวคอรินท์เป็นบริเวณที่เสี่ยงต่อการเกิดแผ่นดินไหวมากที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรป

ในยุคกลางอ่าวคอรินท์เรียกว่า “อ่าวลิแพนโต”  อันเป็นที่เกิของยุทธการลิแพนโตในปี ค.ศ. 1571  ในปี ค.ศ. 1772 กองเรืออีกกองหนึ่งของตุรกีก็ถูกทำลายโดยรัสเซียที่ปากอ่าว เมืองลิแพนโตปัจจุบันชื่อนอพัคทัส (Naupactus)

อ่าวเกิดจากการขยายตัวของเปลือกโลกที่ขยายราว 10 มิลลิเมตรต่อปี

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* อ่าว 

## แหล่งข้อมูลอื่น

คอรินท์
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศกรีซ
หมวดหมู่:อ่าวในมหาสมุทรแอตแลนติก
พระยากัลยาณไมตรี (ฟรานซิส บี. แซร์)

**พระยากัลยาณไมตรี** นามเดิม **ฟรานซิส โบลส์ แซร์ ซีเนียร์** (; 30 เมษายน พ.ศ. 2428 – 29 มีนาคม พ.ศ. 2515) เป็นอาจารย์คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และเป็นบุตรเขยของวูดโรว์ วิลสัน อดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา

ฟรานซิสเป็นนิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ต่อมา เดินทางมายังประเทศสยาม (ต่อมาคือประเทศไทย) ในฐานะเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำสยาม เมื่อ พ.ศ. 2468 แล้วกลับสหรัฐอเมริกาใน พ.ศ. 2475 ที่บ้านเกิดเมืองนอน ได้รับแต่งตั้งจาก แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ ประธานาธิบดี ให้เป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีต่างประเทศ ต่อมาจึงได้เป็นข้าหลวงใหญ่สหรัฐอเมริกาประจำประเทศฟิลิปปินส์ใน พ.ศ. 2482 แล้วดำรงตำแหน่งผู้แทนของสหรัฐประจำสหประชาชาติ และเป็นประธานคณะมนตรีภาวะทรัสตีแห่งสหประชาชาติ พร้อม ๆ กันในปี พ.ศ. 2490 

ขณะดำรงตำแหน่งในประเทศไทย ได้ช่วยงานด้านการต่างประเทศของไทย โดยเป็นที่ปรึกษาด้านการต่างประเทศตั้งแต่ พ.ศ. 2466 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มาจนถึงรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยเฉพาะในด้านสนธิสัญญาและร่วมร่างเค้าโครงรัฐธรรมนูญฉบับของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ด้วย ในชื่อ "Outline of Preliminary Draft" ในปี พ.ศ. 2469 แต่ทว่าเกิดการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ขึ้นเสียก่อน จึงไม่ได้ออกใช้ เป็นผู้แทนรัฐบาลสยามเจรจาสนธิสัญญาไทย-สหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2468 จึงได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น*[[พระยากัลยาณไมตรี]]* มีตำแหน่งราชการในกระทรวงการต่างประเทศ ถือศักดินา 1,000 นับเป็นคนที่สองต่อจากพระยากัลยาณไมตรี (เจนส์ ไอเวอร์สัน เวสเตนการ์ด)

ด้านครอบครัว ฟรานซิสสมรสกับเจสซี วิลสัน บุตรสาวของวูดโรว์ วิลสัน พิธีมงคลสมรสมีขึ้นที่ทำเนียบขาวเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2456 ทั้งคู่มีบุตรชื่อ ฟรานซิส บี. แซร์ จูเนียร์, เอเลนอร์ แซร์ และ วูดโรว์ วิลสัน แซร์ ตามลำดับ

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชาวอเมริกันในประเทศไทย
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์ชั้นพระยา
หมวดหมู่:นักการทูตชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.1‎
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
หมวดหมู่:ข้าหลวงใหญ่ฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
ช็องเซลีเซ

[thumb|ช็องเซลีเซ มุมมองจาก[ปลัสเดอลากงกอร์ด ไปทางทิศตะวันตกไปยังประตูชัย]]
**อาฟว์นูว์เดช็องเซลีเซ** (, ) เป็นถนนในเขตที่ 8 ของกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นย่านการค้าที่ประกอบด้วยโรงละคร ร้านกาแฟ และร้านค้าหรูหรา สองข้างทางมีต้นเกาลัดที่ได้รับการตกแต่งอย่างสวยงามปลูกเรียงราย ชื่อ "ช็องเซลีเซ" มาจากคำว่า "ทุ่งเอลิเซียม" จากเทพปกรณัมกรีกในภาษาฝรั่งเศส

ช็องเซลีเซได้รับการขนานนามว่าเป็นถนนที่สวยที่สุดในโลก (*La plus belle avenue du monde*) โดยมีอัตราค่าเช่าสูงถึง 1.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี สำหรับพื้นที่ 1,000 ตารางฟุต (93 ตารางเมตร) สูงที่สุดในยุโรป

ช็องเซลีเซเดิมเป็นท้องทุ่งและสวน จนกระทั่งปี ค.ศ. 1616 เมื่อมารีอา เด เมดีชี สมเด็จพระราชินีนาถแห่งฝรั่งเศส ทรงขยายพื้นที่บริเวณสวนหย่อมของพระราชวังตุยเลอรี (Palais des Tuileries) เป็นถนนที่มีต้นไม้สองข้างทาง  ในปี ค.ศ. 1724 ได้รับการขยายไปเชื่อมกับจัตุรัสแห่งดวงดาว (Place de l'Étoile ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นจัตุรัสชาร์ล เดอ โกล ซึ่งเป็นที่ตั้งของประตูชัยฝรั่งเศส)


ไฟล์:Crowds of French patriots line the Champs Elysees-edit2.jpg|การสวนสนามของทหารฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 1944 ในการฉลองอิสรภาพจากการยึดครองของนาซีเยอรมนี
ไฟล์:Champs-Élysées from Arc de Triomphe.jpg|ช็องเซลีเซ มุมมองจากประตูชัยไปทางทิศตะวันออก
ไฟล์:Jean Béraud La Modiste Sur Les Champs Elysees.jpg|ภาพวาดโดย Jean Béraud (1849–1935)
ไฟล์:C.Elisees marciapiede.JPG|คนเดินเท้าในเวลากลางคืน


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 

หมวดหมู่:ถนนในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในปารีส
คณะวิทยาการสารสนเทศ

**คณะวิทยาการสารสนเทศ** (Faculty of Informatics) สามารถหมายถึง
* คณะวิทยาการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
* คณะวิทยาการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยบูรพา
จาง ซฺวิน

thumb|right|จาง ซวิน

**จาง ซวิน** (; 16 กันยายน พ.ศ. 2397 - 11 กันยายน พ.ศ. 2466) นายพลผู้จงรักภักดีต่อราชวงศ์ชิง ผู้ซึ่งพยายามที่จะฟื้นฟูอำนาจของราชวงศ์ชิงหลังจากที่ราชวงศ์ชิงได้ล่มสลายไปแล้ว ต่อมาในปี พ.ศ. 2460 จาง ซวิน ทำรัฐประหารที่ปักกิ่ง แล้วได้ตั้ง ผู่อี๋ ขึ้นเป็นจักรพรรดิ และ เขายังเป็นผู้สนับสนุน หยวน ซื่อไข่ ในตอนที่เป็นประธานาธิบดี

## สมัยราชวงศ์ชิง
จางเป็นนายทหารผู้คุ้มกันพระนางซูสีไทเฮาในระหว่างที่เกิดกบฏนักมวยขึ้นและจางต่อสู้ให้กับราชวงศ์ชิงในศึกที่นานกิงในปี พ.ศ. 2454

## สมัยสาธารณรัฐ
จางได้เข้ายึดครองนานจิงจากทหารของก๊กมินตั๋งในปี พ.ศ. 2456 ถึงแม้ว่าการบุกยึดเมืองครั้งนี้กองทัพของ จาง ซวิน จะได้ปล้นสดมภ์ราษฎรในเมืองอย่างโหดร้ายแต่ก็ทำให้เขาได้รับตำแหน่งนายพลจากประธานาธิบดี หยวน ซื่อไข่ 

ในปี พ.ศ. 2460 จาง ซวิน ร่วมกับ คัง โหย่วเหวย ทำรัฐประหารที่ปักกิ่งสำเร็จ เขาได้ฟื้นฟูอำนาจของจักรพรรดิชิงโดยเชิญผู่อี๋ขึ้นเป็นจักรพรรดิที่มีอำนาจเต็มอีกครั้ง แต่หลังจากรัฐประหารสำเร็จได้เพียง 12 วัน จาง ซวินก็ถูกรัฐประหารคืน และต้องลี้ภัยเข้าไปอยู่ในเขตปกครองของดัตช์ในประเทศจีน และหลังจากนั้นก็ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับการเมืองอีกเลยจนกระทั่งเสียชีวิต

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2397
หมวดหมู่:บุคคลจากมณฑลเจียงซี
หมวดหมู่:นักการเมืองจากสาธารณรัฐจีน
หมวดหมู่:นายพลแห่งราชวงศ์ชิง
รังไข่

**รังไข่** (; มาจากคำว่า ovarium ในภาษาละติน ซึ่งหมายถึงไข่ หรือถั่ว) เป็นอวัยวะในระบบสืบพันธุ์เพศหญิงซึ่งเป็นที่ผลิตเซลล์ไข่ ซึ่งเมื่อหลุดออกมา (ตกไข่) จะเดินทางลงไปที่ท่อนำไข่ ไปยังมดลูก ซึ่งมันอาจกลายเป็นการปฏิสนธิโดยสเปิร์ม รังไข่ พบได้ในแต่ละด้านของร่างกาย นอกจากนี้ยังหลั่งฮอร์โมนที่มีบทบาทในรอบประจำเดือน และภาวะเจริญพันธุ์ รังไข่ดำเนินไปตามระยะต่างๆ เริ่มตั้งแต่ระยะก่อนคลอด กระทั่งถึงวัยหมดประจำเดือน นอกจากนี้ ยังเป็นต่อมไร้ท่อเนื่องจากฮอร์โมนต่าง ๆ ที่หลั่งออกมา

## หน้าที่
1. สร้างไข่สุกเดือนละ 1 เซลล์ โดยมีการตกไข่ (Ovulation) ทุก ๆ 28 วัน โดยเริ่มจากรังไข่ซ้ายก่อนแล้วสลับด้วยรังไข่ขวา ในเด็กหญิงแรกเกิดมีไข่ในรังไข่ ประมาณ 5 แสนเซลล์ แต่ไข่ที่สุกและสามารถตกไข่ได้ประมาณ 400 เซลล์ เท่านั้น ที่เหลือจะฝ่อไป

2. สร้างฮอร์โมน 2 ชนิด คือ **เอสโทรเจน** ควบคุมลักษณะต่าง ๆ ของเพศหญิง เช่น การตกไข่ สะโพกผาย เสียงแหลม และ **โปรเจสเตอโรน** ทำหน้าที่กระตุ้นมดลูกให้เตรียมรับไข่
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* จากสมาคมการแพทย์อเมริกัน 
* Merck ห้องสมุดการแพทย์ออนไลน์ เรื่องระบบสืบพันธุ์ของเพศหญิง

หมวดหมู่:สุขภาพสตรี
หมวดหมู่:อวัยวะ
หมวดหมู่:เชิงกราน
หมวดหมู่:ระบบต่อมไร้ท่อ
หมวดหมู่:นรีเวชวิทยา
หม่อมเจ้าปลื้มจิตร จิตรพงศ์

**หม่อมเจ้าปลื้มจิตร จิตรพงศ์** (6 มกราคม พ.ศ. 2433 — 29 ธันวาคม พ.ศ. 2459) มีพระนามลำลองว่า **ท่านหญิงเอื้อย** เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ประสูติแต่หม่อมราชวงศ์ปลื้ม จิตรพงศ์ (ราชสกุลเดิม ศิริวงศ์; พระธิดาในพระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์)

แต่เดิมสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง มีพระราชประสงค์ให้หม่อมเจ้าปลื้มจิตรเสกสมรสกับสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าอัษฎางค์เดชาวุธ กรมหลวงนครราชสีมา แต่สมเด็จเจ้าฟ้ากลับเลือกนางละครส่วนพระองค์ คือ หม่อมแผ้ว (ต่อมาคือ ท่านผู้หญิงแผ้ว สนิทวงศ์เสนี) เป็นหม่อมแต่เพียงผู้เดียว

หม่อมเจ้าปลื้มจิตร จิตรพงศ์ สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2459 ด้วยทรงประสบอุบัติเหตุตกจากม้าทรง สิริชันษา 26 ปี  เวลาสรงน้ำพระศพมีประโคมแตรสังข์กลองชนะ 20  จ่าปี 1 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานโกศอย่างพระองค์เจ้า แลฉัตรเบญจาตั้งประดับ แลให้มีประโคมประจำศพ กลองชนะ 10 จ่าปี่ 1 แตรงอน 2 แตรฝรั่ง 2 สังข์ 1 พระสงฆ์สวดพระอภิธรรม รับพระราชทานฉันเช้า 4 รูป เพล 4 รูป มีกำหนด 15 วัน

ในการออกพระเมรุ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระโกศราชวงศ์ ประดับด้วยเครื่องสูงมีเครื่องประโคมประจำศพ มีพระสงฆ์สวดพระอภิธรรมที่ในเมรุยอดเหนือ และยอดใต้ทั้ง 2 แห่ง รวม 20 รูป ตลอดจนงานพระราชทานพระเกียรติยศอย่างพระองค์เจ้าเป็นกรณีพิเศษ และเสด็จพระราชดำเนินพระราชทานเพลิงพระศพ เมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2463 ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์
* พ.ศ. 2451 - 80px|border เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 5 ชั้นที่ 3 (จ.ป.ร.3)

## พงศาวลี




## อ้างอิง

หมวดหมู่:หม่อมเจ้าหญิง
หมวดหมู่:ราชสกุลจิตรพงศ์
หมวดหมู่:สกุลภมรมนตรี
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.3
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอุบัติเหตุขี่ม้า
หม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์

**รองอำมาตย์เอก** **หม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์ ** (28 พฤษภาคม พ.ศ. 2440 - 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2493) มีพระนามลำลองว่า **ท่านชายยี่** เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ประสูติแต่หม่อมมาลัย (สกุลเดิม เศวตามร์) มีโสทรเชษฐาหนึ่งองค์ คือ หม่อมเจ้าอ้าย จิตรพงศ์ มีภราดาและภคินีร่วมพระบิดาอีกเจ็ดองค์ 

ในระหว่างปี พ.ศ. 2466-2467 เมื่อครั้งทรงศึกษาวิศวกรรมศาสตร์ ณ ประเทศอังกฤษ หม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์ ทรงดำรงตำแหน่ง สภานายกสมาคม **"สามัคยานุเคราะห์สมาคม"** อักษรย่อว่า "สยาม" โดยมีนายปรีดี พนมยงค์ เป็นเลขาธิการสมาคม 

หลังจากสำเร็จการศึกษาแล้วได้เสด็จกลับประเทศไทย เพื่อเข้ารับราชการในกรมรถไฟแผนกทางหลวงแผ่นดิน ดังที่หม่อมเจ้าหญิงดวงจิตร จิตรพงศ์ ได้กล่าวถึงในพระนิพนธ์ป้าป้อนหลาน ความว่า *"วันตรุษจีนปีหนึ่ง ท่านลุงเจริญใจ ซึ่งจากบ้านไปเรียนวิชาวิศวกรรมอยู่ที่ประเทศอังกฤษเสียแต่เด็ก ๆ เป็นเวลาถึง 12 ปีกว่า กลับมาอยู่บ้านแล้ว แต่ต้องออกไปทำราชการเรื่องตัดถนนหนทางอยู่ตามหัวเมืองเสียโดยมาก ด้วยท่านทำงานอยู่กรมรถไฟแผนกทางหลวงแผ่นดิน จึงไม่ค่อยรู้เรื่องพิธีรีตรองหรือความเป็นไปของทางบ้าน ปีนั้นท่านอยู่ เราจึงชวนท่านไปด้วยกัน ท่านร้องยี้เซ่นไหว้ผีเจ้าบ้าบออะไรกันไม่รู้ไม่เล่นด้วยดอก ไม่ไปละ ป้าพยายามชักชวนเหนี่ยวรั้งเท่าไรท่านก็ไม่ยอมไป..."*

เมื่อครั้งที่ยังทรงรับราชการในแผนกทางหลวงแผ่นดิน หม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์ เป็นคณะทำงานร่วมกับขุนเจนจบทิศ ควบคุมการก่อสร้างสะพานโยง หรือสะพานข้ามลำน้ำงาว ซึ่งเป็นสะพานแขวนแห่งแรกของประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภองาว จังหวัดลำปาง เริ่มก่อสร้างก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2469 สร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2471 ใช้เวลาการสร้าง 18 เดือน

หม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์ ได้รับพระราชทานยศเป็น "รองอำมาตย์เอก" เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2468 ในขณะดำรงตำแหน่งนายช่างทางผู้ช่วยกรมรถไฟหลวงแห่งกรุงสยาม

และเมื่อครั้งที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชดำเนินเลียบหัวเมืองฝ่ายเหนือและมณฑลพายัพ พ.ศ. 2469 ในขณะที่เสด็จพระราชดำเนินมาประทับร้อนที่เมืองงาวได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์รัชกาลที่ 7 ชั้นที่ 4 (ป.ป.ร.4) ทองกรอบสร่งเงิน แก่รองอำมาตย์เอกหม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์ เมื่อครั้งที่ทรงรับราชการเป็นนายช่างผู้ควบคุมการก่อสร้างสะพานข้ามลำน้ำงาว จังหวัดลำปาง

หม่อมเจ้าเจริญใจทรงรับอุปถัมภ์โรงเรียนในพื้นที่จังหวัดน่าน คือ โรงเรียนหม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์ (บ้านห้วยกานต์) อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน

หม่อมเจ้าเจริญใจ เสกสมรสกับหม่อมอ่อน จิตรพงศ์ ณ อยุธยา มีโอรสเพียงคนเดียว คือ

* หม่อมราชวงศ์อุ่นใจ จิตรพงศ์

หม่อมเจ้าเจริญใจ จิตรพงศ์ สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 สิริชันษา 52 ปี

## พระยศ
* 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2468 รองอำมาตย์เอก 

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์
 ดำรงราชสกุล สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระนริศรานุวัดติวงศ์ ป.จ.ว.

## พงศาวลี




### อ้างอิง

หมวดหมู่:หม่อมเจ้าชาย
หมวดหมู่:ราชสกุลจิตรพงศ์
แบ็กทูแบล็ก

***แบ็กทูแบล็ก*** () เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ของนักร้องอังกฤษในแนวอาร์แอนด์บี/โซล และนักแต่งเพลง เอมี ไวน์เฮาส์ ออกวางขายในเดือนตุลาคม 2006 กับสังกัดไอส์แลนด์เรเคิดส์ อัลบั้มนี้ตัดซิงเกิ้ลออกมาหลายซิงเกิ้ลอย่าง "Rehab", "You Know I'm No Good", "Back to Black", "Tears Dry on Their Own" และ "Love Is a Losing Game" โดยรวมแล้วอัลบั้ม *แบ็กทูแบล็ก* ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดี ได้รับคำสรรเสริญกับบรรยากาศเพลงคลาสสิกแจ๊ซ/โซล "ผลงานในสไตล์ย้อนยุค" การเขียนเพลงที่ประสบความสำเร็จ และสไตล์การร้องของไวน์เฮาส์ที่โตและเข้าถึงอารมณ์ และยังติดอันดับสูง ๆ ในท็อป 10 ของชาร์ตปลายปีหลายสถาบัน อย่าง ดิออสตินโครนิเคิล (อันดับ 4) นิตยสารบิลบอร์ด (อันดับ 3) นิตยสารเบลนเดอร์ (อันดับ 8) นิตยสารสแลนต์ (อันดับ 4) นิตยสารเอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี (อันดับ 2) เดอะนิวยอร์กไทมส์ (อันดับ 3) และนิตยสารไทม์ (อันดับ 1)

ในงานมอบรางวัลประจำปีครั้งที่ 50 ของรางวัลแกรมมี อัลบั้ม *แบ็กทูแบล็ก* ได้รับ 5 รางวัล (เทียบเท่ากับ ลอรีน ฮิลล์ อลิเชีย คีย์ส นอราห์ โจนส์ บียอนเซ่ และอลิสัน เคราส์) ที่เป็นศิลปินหญิงที่ได้รับรางวัลมากที่สุดในงานมอบรางวัลครั้งเดียว อัลบั้มได้รับสาขา เพลงป็อปยอดเยี่ยม ขณะที่เพลง "Rehab"  ได้รับรางวัลเพลงป็อปหญิงยอดเยี่ยม เพลงแห่งปี และบันทึกเสียงแห่งปี ไวน์เฮาส์เองยังได้รับรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม จนถึงบัดนี้อัลบั้มขายได้ 15,197,000 ชุดทั่วโลก กับยอดขาย 5.5 ล้านชุดในปี 2007 ถือเป็นอัลบั้มขายดีที่สุดแห่งปี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเอมี ไวน์เฮาส์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:รางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม
โชห่วย

*โชห่วย* คือ ร้านขายของชำ ตามความหมายในพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 มาจากภาษาจีนแต้จิ๋วว่า 凑货 (อ่านว่า โฉ่วห่วย) ตัวหนังสือจีน 凑(โฉ่ว)​ แปลว่า รวบรวม​ ส่วนตัวหนังสือ 货(ห่วย)​ แปลว่า สินค้า

## รากศัพท์
คำว่า **โชห่วย** ในความหมายของคนไทยคือ ร้านขายของชำ สันนิษฐานว่ามาจากภาษาจีนเขียนว่า **粗货**  ออกเสียงจีนกลางว่า "ชู ฮั่ว" ( *ชู* -  粗  หมายถึง ใหญ่ ๆ หรือ หยาบ, *ฮั่ว* - 货 หมายถึง สินค้า, แปลรวมๆ หมายความว่า  มีของขายเยอะแยะมากมาย)  ในสำเนียงจีนฮกเกี้ยน ที่เป็นชาวจีนที่มาค้าขายรุ่นแรก ๆ ในไทย แถบปีนัง มลายู และภูเก็ต ก็ออกเสียงว่า **โชฮ่วย** หรือ **ชุกห่วย**

คำว่าโชห่วย ในภาษาจีนแต้จิ๋ว บางครั้งเรียกว่า **จับห่วย** (雜貨) หรือ **แป๊ะห่วย** (百貨) ในขณะที่ภาษากวางตุ้งจะออกเสียงว่า **จาบฟอโผว**

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* นวรัตน์ ภักดีคำ. จีนใช้ ไทยยืม. กรุงเทพฯ: อมรินทร์, 2553. (12), 210 หน้า.
* http://www.khaosod.co.th/view_newsonline.php?newsid=TVRNMk1qWTFNakl4Tnc9PQ==&catid=01

หมวดหมู่:บริษัทของไทย
หมวดหมู่:ร้านค้าในประเทศไทย
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาแต้จิ๋ว
อินเรนโบว์ส

**อินเรนโบว์ส** () เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่เจ็คของเรดิโอเฮด วงร็อกสัญชาติอังกฤษ โดยเผยแพร่เองผ่านการดาวน์โหลดในวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2007 ตามมาด้วยการเปิดตัวขายปลีกในระดับนานาชาติผ่าน XL Recordings ในวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 2007 และในอเมริกาเหนือผ่าน TBD Records ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2008 ถือเป็นการเปิดตัวครั้งแรกของเรดิโอเฮดส์หลังสัญญาบันทึกเสียงกับ EMI สิ้นสุดลงด้วยอัลบั้ม*[[เฮลทูเดอะธีฟ]]* (2003)

## ภูมิหลัง
ใน ค.ศ. 2004 หลังจากเสร็จสิ้นเวิลด์ทัวร์สำหรับอัลบั้มที่ 6 ของสตูดิโอชื่อ*[[เฮลทูเดอะธีฟ]]* (2003) เรดิโอเฮดก็หยุดกิจกรรมไป เนื่องจาก*เฮลทูเดอะธีฟ*เป็นอัลบั้มสุดท้ายที่เผยแพร่ภายใต้สัญญาบันทึกเสียงกับ EMI วงจึงไม่มีภาระผูกพันตามสัญญาในการเผยแพร่เนื้อหาใหม่ ฟิลิป เซลเวย์ มือกลอง กล่าวว่าเรดิโอเฮดยังคงต้องการที่จะสร้างสรรค์ดนตรี แต่ก็ได้หยุดพักเพื่อมุ่งเน้นไปที่ด้านอื่น ๆ ของชีวิต และการสิ้นสุดสัญญาของพวกเขาถือเป็นจุดที่เหมาะสมที่จะหยุดคิดและไตร่ตรอง *[[The New York Times|นิวยอร์กไทมส์]]*กล่าวถึงเรดอโอเฮดเป็น "วงดนตรีไร้สังกัดที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในโลก"

## การบันทึก

## รายการเพลง

## ชาร์ต

### รายสัปดาห์

### ปลายปี

## การรับรองและยอดขาย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเรดิโอเฮด
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2550
จักรวรรดิปาละ

**จักรวรรดิปาละ** (; ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 750-1161) เป็นจักรวรรดิในสมัยปลายสมัยคลาสสิกในอนุทวีปอินเดีย ซึ่งมีต้นกำเนิดในภูมิภาคเบงกอล ปาละมักจะได้รับการบรรยายโดยศัตรูว่าเป็น “ประมุขแห่งกวาดา” (Gaur, West Bengal) คำว่า “ปาละ” ในภาษาเบงกอล ( *pal*) แปลว่า “ผู้พิทักษ์” และใช้เป็นสร้อยพระนามของกษัตริย์ทุกพระองค์ ปาละเป็นผู้นับถือศาสนาพุทธนิกายมหายานและลัทธิตันตระ พระเจ้าโคปาละทรงเป็นกษัตริย์องค์แรกของราชวงศ์ผู้ขึ้นครองราชย์ใน ค.ศ. 750 กวาดาโดยการรับเลือกตั้งอย่างประชาธิปไตย เหตุการณ์ครั้งนี้ถือกันว่าเป็นการเลือกตั้งแบบประชาธิปไตยเป็นครั้งแรกของเอเชียใต้ตั้งแต่สมัย 16 มหาชนบท พระเจ้าโคปาละครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 750 จนถึง  ค.ศ. 770 ระหว่างรัชสมัยของพระองค์ พระองค์ก็ทรงขยายอำนาจควบคุมเบงกอลได้ทั้งหมด ปาละมีความรุ่งเรืองอยู่ราวสี่ร้อยปีระหว่าง ค.ศ. 750 จนถึง ค.ศ. 1120 ที่เป็นสมัยของความมั่นคงและความสงบสุข ในช่วงนี้ก็มีการสร้างวัดและงานศิลปะต่าง ๆ รวมทั้งการก่อตั้งมหาวิทยาลัยที่นาลันทา และวิกรมศิลา วัดโสมาปุระมหาวิหาร (Somapura Mahavihara) สร้างโดยพระเจ้าธรรมปาละในพหารปุระ (Paharpur) ในบังกลาเทศถือกันว่าเป็นพุทธศาสนสถานที่สำคัญที่สุดในอินเดียใต้ 

จักรวรรดิปาละรุ่งเรืองที่สุดในสมัยของพระเจ้าธรรมปาละและพระเจ้าเทวปาละ พระเจ้าเทวปาละทรงขยายดินแดนจนครอบคลุมบริเวณอินเดียใต้และไกลออกไปจากนั้น จักรวรรดิของพระองค์ครอบคลุมตั้งแต่อัสสัม ไปจนถึง อุตคาละ ทางตะวันออก, กัมโพชะ (อัฟกานิสถานปัจจุบัน) ทางตะวันตกเฉียงเหนือ และ เด็คคานทางตอนใต้ หลักฐานที่บันทึกไว้บนแผ่นทองแดงของปาละกล่าวว่าปาละสามารถพิชิต อุตคาละ, อัสสัม, ฮูนา, ประติหาระ (Pratihara), คุชราต (Gurjara) และ ทราวิฑ (Dravida) ได้

การเสด็จสวรรคตของพระเจ้าเทวปาละเป็นการสิ้นสุดยุคแห่งความรุ่งเรืองของจักรวรรดิปาละ หลังจากนั้นอาณาบริเวณนั้นก็แบ่งแยกออกไปเป็นอาณาจักรย่อย ๆ ที่ปกครองโดยราชวงศ์ต่าง ๆ หลายราชวงศ์ แต่เมื่อมาถึงรัชสมัยของพระเจ้ามหิปาละ พระองค์ก็ทรงสามารถนำความรุ่งเรืองมาสู่จักรวรรดิได้อีกครั้งหนึ่งและทรงขยายดินแดนของจักรวรรดิออกไปอีก นอกจากนั้นก็ยังทรงสามารถต่อต้านการรุกรานของ ราเชนทระ โจฬะ (Rajendra Chola) และ ราชวงศ์จาลุกยะได้ หลังจากสมัยของพระเจ้ามหิปาละแล้วจักรวรรดิปาละก็เสื่อมโทรมลงอีกครั้งหนึ่งจนกระทั่งมาถึงสมัยของพระเจ้ารามปาละผู้เป็นพระจักรพรรดิผู้มีอำนาจองค์สุดท้ายของราชวงศ์ พระองค์ทรงสามารถกู้ดินแดนที่เสียไปคืนมาได้บ้าง ทรงปราบปรามกลุ่มปฏิวัติวเรนทระ และขยายจักรวรรดิต่อไปยัง Kamarupa, โอริสสา และอินเดียเหนือ

จักรวรรดิปาละถือว่าเป็นยุคทองของเบงกอลที่เป็นความรุ่งเรืองอันไม่เคยเห็นกันมาก่อน ราชวงศ์ปาละมีบทบาทสำคัญในการเผยแพร่ศาสนาพุทธนิกายมหายานไปยังทิเบต, ภูฏาน และ พม่า นอกจากนั้นก็ยังทำการค้าขายไปยังดินแดนต่างๆ รวมทั้งการมีอิทธิพลในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่จะเห็นได้จากลักษณะประติมากรรมและสถาปัตยกรรมของจักรวรรดิราชวงศ์ไศเลนทร (คาบสมุทรมลายู, ชวา และ สุมาตราปัจจุบัน) จักรวรรดิปาละสลายตัวลงในคริสต์ศตวรรษที่ 12 เมื่อถูกโจมตีโดยราชวงศ์เสนะ

## ราชอาณาจักรยุคกลางของอินเดีย

## ดูเพิ่ม

* นาลันทา

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* 
*Craven, Roy C., *Indian Art: A Concise History*, 1987, Thames & Hudson (Praeger in USA),  
* Harle, J. C., *The Art and Architecture of the Indian Subcontinent*, 2nd edn. 1994, Yale University Press. (Pelican History of Art), 
* 
* 
* 

ป
ป
ป
ป
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 8
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 12
จักรวรรดิวิชัยนคร

**จักรวรรดิวิชัยนคร** (, , ) มีอีกชื่อว่า **อาณาจักรกรณาฏกะ** เป็นจักรวรรดิที่ตั้งอยู่บนที่ราบสูงเด็คคาน (มทุไร นาย) ทางตอนใต้ของประเทศอินเดียปัจจุบัน จักรวรรดิวิชัยนครก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1336 โดยพระเจ้าหริหระราชาที่ 1 และพระอนุชาพระเจ้าบุคคราชาที่ 1 (Bukka Raya I) และรุ่งเรืองต่อมาจนกระทั่ง ค.ศ. 1646 แม้ว่าอำนาจจะลดถอยลงบ้างเมื่อพ่ายแพ้ต่ออาณาจักรสุลต่านแห่งเด็คคาน (Deccan sultanates) จักรวรรดิตั้งตามชื่อเมืองหลวงวิชัยนคร ซึ่งยังคงมีร่องรอยเหลือให้เห็นในรัฐกรณาฏกะในประเทศอินเดียปัจจุบัน บันทึกของนักเดินทางชาวยุโรปเป็นแหล่งสำคัญของข้อมูลที่เกี่ยวกับจักรวรรดิ ควบกับหลักฐานที่พบทางโบราณคดีทำให้ทราบถึงอำนาจและความมั่งคั่งของจักรวรรดิวิชัยนคร

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

ว
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 14
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 17
ราชวงศ์ซัฟฟาริด

**ราชวงศ์ซาฟฟาริยะห์** (, ) เป็นจักรวรรดิเปอร์เชีย ที่ปกครองในซิสถาน (Sistan) ระหว่างปี ค.ศ. 861 และรุ่งเรืองมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1003 ในบริเวณประวัติศาสตร์ทางด้านตะวันออกเฉียงใต้ของอิหร่าน และทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของอัฟกานิสถาน โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ซารันจ์ (Zaranj)

ราชวงศ์ซาฟฟาริยะห์ก่อตั้งโดย และได้ชื่อมาจากยะอกูป อิบนุ ลัยษ อัส-ซาฟฟาร์ (یعقوب لیث صفاری - Ya'qub bin Laith as-Saffar) ผู้มาจากชนชั้นรองในสังคมที่เริ่มจากการเป็นช่างทองแดง และค่อยสร้างฐานะจนกลายเป็นขุนศึก (warlord) ยะอกูปยึดอำนาจในบริเวณซิสถาน และยึดอัฟกานิสถานได้ทั้งหมด, อิหร่านปัจจุบัน และบางส่วนของปากีสถาน และมาใช้ซารันจ์เป็นฐานในการขยายดินแดนครั้งใหญ่ไปทางตะวันออกและตะวันตก ต่อมายะอกูปก็โค่นราชวงศ์ทาฮิริยะห์ (Tahirid dynasty) และผนวกบริเวณเกรตเตอร์โคราซาน (greater Khorasan) ในปี ค.ศ. 873 เมื่อเสียชีวิตยะอกูปก็พิชิตดินแดนต่างๆ ได้มากมายที่รวมทั้งหุบเขาคาบูล (Kabulistan) สินธ์, ตอคาริสถาน (Tocharistan), มาครัน (บาโบคิสถาน), เคอร์มัน, ฟาร์ส, โคราสถาน จนเกือบถึงแบกแดด แต่ก็มาได้รับความพ่ายแพ้

จักรวรรดิซาฟฟาริยะห์รุ่งเรืองอยู่เพียงระยะเวลาอันสั้นหลังจากการเสียชีวิตของยะอกูป อัมร บิน ลัยษ (عمرو لیث صفاری - Amr bin Laith) ผู้เป็นผู้นำต่อจากพี่ชายพ่ายแพ้ต่อราชวงศ์ซามานิยะห์ (Samanids) ในปี ค.ศ. 900 อัมรจึงจำต้องยกดินแดนทั้งหมดให้แก่ผู้ชนะคนใหม่ ต่อมาอาณาบริเวณของซาฟฟาริยะห์ก็จำกัดอยู่แต่ในบริเวณใจกลางของซิสถานและต้องลดฐานะลงเป็นเพียงรัฐบริวารของราชวงศ์ซามานิยะห์และผู้มีอำนาจต่อมา

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* จักรวรรดิ
* ราชวงศ์ซามานิยะห์
* ประวัติศาสตร์อิหร่าน
* ประวัติศาสตร์อัฟกานิสถาน
* ประวัติศาสตร์ปากีสถาน

หมวดหมู่:จักรวรรดิเปอร์เซีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศอิหร่าน
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศอัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 9
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 11
รัศมี เผ่าเหลืองทอง

**รัศมี เผ่าเหลืองทอง** นักเขียนบท นักแปล และผู้กำกับละครเวที เป็นอาจารย์สอนด้านวรรณกรรมและการละคร ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีงานการแปลวรรณกรรมหลายด้าน เช่น คอยโกโดต์ ดอนกีโฮเต้

รัศมี เผ่าเหลืองทอง เคยเป็นบรรณาธิการนิตยสารโลกหนังสือ และร่วมก่อตั้งกลุ่มละครสองแปดกับ สุชาติ สวัสดิ์ศรี และ บุรณี รัชไชยบุญ ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการศูนย์ศิลปวัฒนธรรมแสงอรุณ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักเขียนบทภาพยนตร์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:อาจารย์คณะนิเทศศาสตร์ - วารสารศาสตร์ - การสื่อสาร
จักรวรรดิข่านชากาทาย

**จักรวรรดิข่านชากาทาย** (; ; ) เป็นจักรวรรดิมองโกลแต่ต่อมาเปลี่ยนไปเป็นเตอร์กิก จักรวรรดิข่านปกครองโดยชากาทาย ข่าน พระราชโอรสองค์ที่สองของเจงกิส ข่าน และผู้สืบเชื้อสายต่อจากพระองค์ เดิมจักรวรรดิข่านชากาทายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิมองโกลแต่ต่อมาแยกตัวมาเป็นอาณาจักรอิสระ

ในจุดที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 จักรวรรดิข่านมีอาณาบริเวณตั้งแต่แม่น้ำอามูดาร์ยา (Amu Darya) ทางใต้ของทะเลอารัลไปจนถึงเทือกเขาอัลไตในบริเวณเขตแดนที่ปัจจุบันคือมองโกเลียและจีน

จักรวรรดิข่านรุ่งเรืองในรูปใดรูปหนึ่งมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1220 จนกระทั่งถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 แม้ว่าทางครึ่งตะวันตกของจักรวรรดิจะเสียไปกับตีมูร์ ในคริสต์ทศวรรษ 1360 แต่ครึ่งตะวันออกยังคงอยู่ในมือของข่านชากาทายที่บางครั้งก็เป็นปฏิปักษ์ต่อหรือบางครั้งก็เป็นพันธมิตรกับผู้ครองจักรวรรดิตีมูร์ต่อมา ในที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 17 จักรวรรดิข่านชากาทายที่ยังคงเหลือก็ตกไปอยู่ภายใต้การปกครองของระบบเทวาธิปไตยของ Apaq Khoja และผู้สืบเชื้อสาย, โคจิจัน (Khojijan) ผู้ครองเติร์กสถานตะวันออก (East Turkestan) ภายใต้ดซูงการ์ (Dzungar) และในที่สุดประมุขของแมนจู

## ดูเพิ่ม
* เจงกิส ข่าน
* จักรวรรดิมองโกล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น


หมวดหมู่:จักรวรรดิสิ้นสภาพ
หมวดหมู่:จักรวรรดิสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศมองโกเลีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:ราชาธิปไตยในอดีต
เตมูร์

**เตมูร์** (Temur) หรือ **ตีมูร์** (Timur) ในภาษากลุ่มเตอร์กิกและภาษามองโกเลีย มีความหมายว่า เหล็ก สามารถหมายถึง
* มองเก เตมูร์ (ตาย ค.ศ. 1280) ข่านแห่งโกลเดนฮอร์ด 
* เตมูร์ ข่าน หรือ จักรพรรดิหยวนเฉินจง (ค.ศ. 1265 - 1307) จักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์หยวน
* เยซุน เตมูร์ ข่าน หรือ จักรพรรดิไท่ติงตี้ (ค.ศ. 1293 - 1328) จักรพรรดิองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์หยวน 
* ตีมูร์ (ค.ศ. 1336 - 1405) ขุนศึกมองโกล-เติร์ก ผู้สถาปนาจักรวรรดิ และราชวงศ์ตีมูร์
โอโทเซะ

**โอโทเซะ** (ชื่อในมังงะภาษาไทย) หรือ **โอโทเสะ** (ชื่อในอะนิเมะภาษาไทย) () มีชื่อจริงว่า **เทราดะ อายาโนะ** () เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ 

## ข้อมูลตัวละคร
โอโทเซะ เป็นเจ้าของร้านสแน๊คที่ตั้งอยู่ใต้ร้านรับจ้างสารพัดของกินโทกิ โอโทเซะยังเป็นผู้ที่ให้กินโทกิเช่าชั้น 2 เป็นร้านรับจ้างสารพัด เพราะที่เธอพบกินโทกิครั้งแรก เธอได้อนุญาตให้เขาทานมันจูและชาที่เธอเอามาเซ่นไหว้สามี ทำให้กินโทกิรอดจากการอดตาย ซึ่งเขาได้ประกาศว่าจะปกป้องโอโทเซะเป็นการตอบแทน และมักจะมาทวงค่าเช่าด้วยคำพูดน่ากลัว แต่กินโทกิก็มักจะเบี้ยวไม่ยอมจ่ายเป็นประจำ  

ปัจจุบัน โอโทเซะเป็นหญิงชรา จึงมักถูกกินโทกิเรียกว่า ยายแก่ แต่เมื่อ 50 ปีก่อนที่โอโทเซะยังเป็นสาว และเป็นผู้หญิงที่สวยมาก เคยเป็นลูกจ้างของร้านดังโงะ แต่ชอบแอบเอาดังโงะไปให้เด็กยากจน จึงถูกไล่ออกในเวลาต่อมา

โอโทเซะยังมีฐานะเป็นหนึ่งในสี่ราชันย์สวรรค์แห่งคาบุกิโจ ซึ่งคือผู้ที่ให้การสนับสนุนแหล่งบันเทิงในย่านคาบุกิโจ โดยมีตำแหน่งเป็นถึงจักรพรรดินีแห่งคาบุกิโจ

โอโทเซะมีลูกจ้างในร้านสแน๊ค 2 คน ได้แก่ แคทเธอรีน ชาวสวรรค์หูแมว และ ทามะ หุ่นยนต์แม่บ้านจักรกล

## ชื่อของโอโทเซะ
ชื่อ *โอโทเซะ* มีที่มาจาก โอโทเซะ ซึ่งเป็นผู้ดูแลโรงแรมที่เป็นที่หลบซ่อนของกบฏ จากการตามล่าของชินเซ็นงุมิ

โอโทเซะชื่อจริงว่า เทราดะ อายาโนะ แต่ไม่ค่อยมีใครเรียกโอโทเซะด้วยชื่อจริง

## การปรากฏตัวบนปก
โอโทเซะปรากฏตัวพร้อมกับแคทเธอรีนบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 5  และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 6

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* กินทามะ

อโโทเซะ
อโโทเซะ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
โกลเดนฮอร์ด

**โกลเดนฮอร์ด** (; ; , ) เป็นคำที่สลาฟตะวันออกใช้เรียกมองโกล—ที่ต่อมากลายเป็นกลุ่มชนเติร์ก—มุสลิม อาณาจักรข่านก่อตั้งขึ้นทางตะวันตกของจักรวรรดิมองโกลหลังจากการรุกรานของมองโกลในรุสในคริสต์ศตวรรษ 1240: ปัจจุบันคือบริเวณรัสเซีย, ยูเครน, มอลโดวา, คาซัคสถาน, และ คอเคซัส โกลเดนฮอร์ดบางครั้งก็เรียกว่า **Jochi Ulus** หรือ **อาณาจักรข่านคิพชัค** (Kipchak Khanate) (คนละอาณาจักรข่านคิพชัคก่อนหน้านั้นที่ถูกพิชิตโดยมองโกล) อาณาบริเวณของโกลเดนฮอร์ดในช่วงที่รุ่งเรืองที่สุดครอบคลุมดินแดนเกือบทั้งหมดของยุโรปตะวันออกตั้งแต่เทือกเขายูรัลไปจนถึงแม่น้ำดานูบ ทางตะวันออกลึกเข้าไปในไซบีเรีย ทางตอนใต้จรดทะเลดำ, เทือกเขาคอเคซัส และดินแดนของราชวงศ์มองโกลที่เรียกว่าจักรวรรดิข่านอิล (Ilkhanate)

ที่มาของคำว่า “โกลเดนฮอร์ด” ไม่เป็นที่ทราบแน่นอน นักวิชาการบางคนเชื่อว่าเป็นชื่อที่หมายถึงแค้มพ์บาตูและต่อมาประมุขของกลุ่มฮอร์ด ในมองโกเลีย “Altan Orda” หมายถึงแค้มพ์ทอง หรือ วัง (, *Altan Ordon* = *สุวรรณปราสาท*) นอกจากนั้นคำว่า “Altan” ที่แปลว่าทองก็ยังเป็นสีที่สงวนสำหรับพระมหากษัตริย์ แหล่งข้อมูลอื่นกล่าวถึงบาตูว่ามีเต้นท์สีทอง ซึ่งเป็นที่มาของคำว่า “โกลเดนฮอร์ด” ในข้อมูลร่วมสมัย “โกลเดนฮอร์ด” หมายถึง “อาณาจักรข่านแห่งคิพชัค” (Khanate of the Qipchaq) เช่นคิพชัคเติร์กที่ส่วนใหญ่เป็นชนเร่ร่อนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณนั้น (Ulus Jochid)

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* จักรวรรดิ

หมวดหมู่:จักรวรรดิสิ้นสภาพ
หมวดหมู่:จักรวรรดิสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:จักรวรรดิมุสลิม
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศยูเครน
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศมอลโดวา
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศคาซัคสถาน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 16
ครีเอเทีย อาร์ติสต์

**ครีเอเทีย อาร์ติสต์** เป็นบริษัทค่ายเพลงในอดีตของไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อช่วงปี พ.ศ. 2528 โดยเกิดจากแนวความคิดของ ชนินทร์ โปสาภิวัฒน์ ออร์กาไนเซอร์ชื่อดังที่คิดว่าต้องการให้ค่ายเพลงนี้เป็นที่รวบรวมเหล่าคนเบื้องหลังและคนเบื้องหน้าที่มีความสามารถเข้ามาไว้ด้วยกัน โดยมี อามีโก้ เป็นผู้จัดจำหน่าย

ครีเอเทีย อาร์ติสต์ มี ปั่น - ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว เป็นศิลปินเบอร์แรก หลังจากนั้นก็มีศิลปินตามมาอีกเช่น รวิวรรณ จินดา, เฉลียง, วงกะท้อน ซึ่งค่ายนี้ได้รวบรวม ครีเอทีฟ นักแต่งเพลง และ นักดนตรี ฝีมือดีไว้มากมาย เช่น จิระ มะลิกุล, ประภาส ชลศรานนท์, ธเนศ สุขวัฒน์, พนเทพ สุวรรณะบุณย์, อิทธิ พลางกูร เป็นต้น

ครีเอเทีย อาร์ติสต์ เกิดปัญหาขึ้นเมื่อชนินทร์ เจ้าของบริษัทเกิดอาการเกี่ยวกับการทำงานของระบบประสาทขึ้น เนื่องจากใช้สมองในการคิดมากเกินไป จึงถูกส่งตัวไปรักษา ทำให้ภายในค่ายก้าวต่อไปไม่ได้ หลังจากนั้นไม่นานค่ายครีเอเทีย อาร์ติสต์ ก็ปิดตัวลง ส่วนลิขสิทธิ์เพลงทั้งหมดของค่าย ได้ยกให้ บริษัท อามีโก้ เป็นผู้ถือสิขสิทธิ์ต่อไป ซึ่งในเวลาต่อมา หลังจากที่ชนินทร์รักษาอาการป่วยจนหายเป็นปกติ ก็ได้ย้ายเข้ามาทำงานกับจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จนถึงปัจจุบัน พร้อมกับเปิดบริษัทของตัวเองขึ้นมาใหม่ นั่นคือ บริษัท นินจา รีเทินส์ คอมมูนิเคชั่น จำกัด นอกจากนี้ ชนินทร์ยังได้รับเชิญให้แสดงภาพยนตร์ The Possible..เก๋า เก๋า เมื่อปี พ.ศ. 2549

## รายชื่อศิลปินและอัลบั้ม
* ปั่น (ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว) ชุด ปั่น, ปั่น ปั่น, ปั่น ปั่น ปั่น
* เฉลียง ชุด อื่น ๆ อีกมากมาย
* รวิวรรณ จินดา ชุด รุ้งอ้วน, เพราะเราเข้าใจ
* กะท้อน ชุด สาวรำวง, ลูกสาวชาวนา, ญี่ปุ่น ยุ่นปี่, กะท้อนเลือดบวก (3 ชุดแรก มี ระพินทร์ พุฒิชาติ เข้าร่วมวงก่อนจะแยกไปตั้งวงซูซู)
* ปานศักดิ์ รังสิพราหมณกุล ชุด ไปเป็นชาวเกาะ
* วงดิน ชุด ลูกโดด
* ปวีณา ชารีฟสกุล ชุด นัดกันแล้ว, นี่แหละตัวฉัน
* 3 หน่อ (ทัชพงษ์, ธันวา, ชยันต์) เพลง รัก เก่า เก่า
* พิมพิไล ชมภู ชุด จักสิเป็นจังได๋
* วงขนม ชุด ตาวิเศษตะลุยเมืองมอมแมม
* นิดา โสภาพร ชุด แปดแสนนะ
* สุรสิทธิ์ แสงอรุณ ชุด ภาพรักในอดีต
* ชรัส เฟื่องอารมย์ ชุด เหงา เหงา ก็เอามาฝาก
* ซิสเต็ม โฟร์ ชุด นา นา นา
* หงา คาราวาน ชุด หมายเหตุจากเมืองจีน
* จิ้น กรรมาชน ชุด เพื่อมาตุภูมิ
* รวมศิลปิน ปั่น-อุ้ย-ปานศักดิ์ ชุด ด้วยรัก...จากใจครีเอเทีย
* รวมเพลง กรวิก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ค่ายเพลงไทย
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2528
หมวดหมู่:ค่ายเพลงที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2528
อาร์มี คูเซลา

**อาร์มี เฮเลนา คูเซลา** (; 20 สิงหาคม ค.ศ. 1934) เป็นนางงามชาวฟินแลนด์ และเป็นผู้ชนะในการประกวดนางงามจักรวาล 1952 ที่สหรัฐอเมริกา ซึ่งเธอเป็นนางงามจักรวาลคนแรกของโลก 

เธอได้ครองตำแหน่ง Suomen Neito 1952 เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1952 และเป็นตัวแทนของประเทศฟินแลนด์ในการประกวดนางงามจักรวาล 1952 ที่ลองบีช, รัฐแคลิฟอร์เนีย

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Official Miss Universe website - Past titleholders 

หมวดหมู่:ผู้ชนะการประกวดนางงามจักรวาล
หมวดหมู่:ชาวฟินแลนด์
ระบบเตือนภัยฉุกเฉิน

**ระบบเตือนภัยฉุกเฉิน** () เป็นการเตือนภัยทางโทรทัศน์ท้องถิ่นในประเทศสหรัฐอเมริกา ใช้ครั้งแรกวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2540 เพื่อแทนที่ "ระบบออกอากาศฉุกเฉิน" หรือ EBS ที่ยกเลิกไป เป็นระบบเตือนภัยแห่งชาติที่หน่วยงานของสหรัฐและบริเวณในท้องถิ่นใช้ในการส่งข้อมูลฉุกเฉินที่สำคัญเช่น สภาพอากาศ และ แอมเบอร์อเลิร์ต แก่ชุมชนที่ได้รับผลกระทบผ่านทางโทรทัศน์และวิทยุ รายการผู้ที่ร่วมการแพร่สัญญาณระบบเตือนภัยฉุกเฉิน เช่น ผู้กระจายเสียงวิทยุและโทรทัศน์ ระบบเคเบิล ผู้ให้บริการวิทยุดาวเทียมและโทรทัศน์และผู้ให้บริการวิดีโอแบบมีสาย โดยทำการส่งการแจ้งเตือนภายในสหรัฐและท้องถิ่นตามความสมัครใจว่าจะเผยแพร่ข่าวสารหรือไม่ แต่พวกเขาจำเป็นต้องส่งการแจ้งเตือนของประธานาธิบดีสหรัฐ ซึ่งจะทำให้ประธานาธิบดีสามารถพูดกับประชาชนได้ในช่วงเกิดเหตุฉุกเฉิน สำนักจัดการภาวะฉุกเฉินกลาง (FEMA) และ คณะกรรมการกลางกำกับดูแลกิจการสื่อสารของสหรัฐฯ (FCC) ต้องทำงานร่วมกันเพื่อรักษาการแจ้งเตือนเหตุฉุกเฉินและแจ้งเตือนฉุกเฉินไร้สายซึ่งเป็นองค์ประกอบหลักสองประการของระบบเตือนภัยแห่งชาติ แก่หน่วยงานรัฐบาลกลางของรัฐและท้องถิ่นที่ได้รับผลกระทบ

## การทดสอบระบบ
[thumb|การทดสอบระบบแจ้งเตือนฉุกเฉินรายสัปดาห์มักจะเริ่มเวลา 12.00 น. ตามเวลาท้องถิ่นทุกของบ่ายวันพุธ ดังที่ได้ยินใน KEC60 ใน[มิลวอกีเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2010]]
อุปกรณ์ EAS จะต้องทำการทดสอบเป็นรายสัปดาห์ การทดสอบจำเป็นแบบรายสัปดาห์ (The required weekly test หรือ RWT) ต้องประกอบด้วย เสียงส่วนต้นและเสียงสิ้นสุดข้อความ แม้ว่า RWT จะไม่ต้องการข้อความเสียงหรือภาพกราฟิกประกาศการทดสอบ แต่หลายสถานีก็ให้มีภาพและข้อความเสียงประกอบเพื่อเป็นประโยชน์ต่อสาธารณะ นอกจากนี้สถานีโทรทัศน์ไม่จำเป็นต้องส่งข้อความวิดีโอสำหรับการทดสอบรายสัปดาห์ มีการกำหนดตารางเวลาโดยสถานี RWTs ในวันและเวลาที่สุ่มขึ้นมา (แม้ว่าส่วนใหญ่มักจะในช่วงดึกหรือตอนบ่าย) และมักจะไม่ได้รับการถ่ายทอดสดนัก

การทดสอบจำเป็นแบบรายเดือน (Required monthly tests หรือ RMT) นั้นมาจากสถานีหลักในท้องถิ่นหรือหน่วยงานรัฐสำหรับจัดการเหตุฉุกเฉินของรัฐหรือโดย National Weather Service และจะถูกถ่ายทอดโดยสถานีออกอากาศและสถานีเคเบิล ต้องดำเนินการ RMT ระหว่าง 8.30 น. ถึงเวลาพระอาทิตย์ตกในท้องถิ่นระหว่างเดือนที่มีเลขคี่และระหว่างเวลาพระอาทิตย์ตกในท้องถิ่นถึงเวลา 8.30 น. ในช่วงเลขคู่ การทดสอบรายเดือนที่ได้รับจะต้องทำการส่งอีกครั้งภายใน 60 นาทีหลังจากได้รับ นอกจากนี้ RMT ไม่ควรกำหนดเวลาหรือดำเนินการในช่วงเหตุการณ์ที่มีความสำคัญอย่างยิ่งเช่นการกล่าวสุนทรพจน์ของประธานาธิบดีล่วงหน้า การรายงานข่าวเกี่ยวกับการเลือกตั้งระดับชาติหรือระดับท้องถิ่น การรายงานข่าวระดับท้องถิ่นหรือระดับชาติที่สำคัญนอกเวลาออกอากาศใหม่ เช่น Super Bowl หรือ World Series ที่มีกิจกรรมอื่น ๆ เช่น Indianapolis 500 และการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก

## อ้างอิง
หมวดหมู่:การเตือนภัย
โปรดิวเซอร์เพลง

ในอุตสาหกรรมดนตรี **โปรดิวเซอร์เพลง** () มีหลายบทบาทการทำงาน ทั้งทำหน้าที่ควบคุมการบันทึกเสียง ให้คำแนะนำและแนวทางกับนักดนตรี จัดการและวางแผนงานการผลิตทั้งค่าใช้จ่ายและทรัพยากร ดูแลจัดการการบันทึกเสียง การผสมเสียงและขั้นตอนการการทำต้นฉบับ สิ่งเหล่านี้คือหน้าที่หลักของโปรดิวเซอร์ ตั้งแต่เริ่มต้นบันทึกเสียง แต่ต่อมาช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 ต่างก็มีผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านมารับหน้าที่บางส่วน
ในบางกรณีจะมีการนำโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ มาเปรียบเทียบการทำงานกับโปรดิวเซอร์เพลง ในแง่งานของเขต ซึ่งแตกต่างจากโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ที่ โปรดิวเซอร์เพลงมักไม่ค่อยจะได้รับความรับผิดชอบในการหาเงินทุนเพื่อการผลิตผลงานเพลง การทำงานของโปรดิวเซอร์เพลงจะคล้ายกับการทำงานของผู้กำกับภาพยนตร์มากกว่า โปรดิวเซอร์เพลงจะถูกว่าจ้างโดยนายทุน (โดยทั่วไปอาจหมายถึงค่ายเพลง หรือในบางครั้งอาจเป็นตัวศิลปินเอง)

## อ้างอิง


หมวดหมู่:อาชีพ
ซัมเดย์ (เพลงมารายห์ แครี)

**"ซัมเดย์"** () เป็นเพลงที่แต่งโดยมารายห์ แครีและเบน มาร์กูลีส์ และโปรดิวซ์โดย ริก เวก ในผลงานอัลบั้มเปิดตัวของแครี ชุด *[[Mariah Carey (album)|Mariah Carey]]* (1990) เป็นซิงเกิลที่ 3 ของอัลบั้มออกขายเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 เป็นเพลงที่ได้รับอิทธิพลเพลงแนวนิวแจ็กสวิง ถึงแม้ว่าเพลงนี้จะติดอันดับบนบิลบอร์ดฮอต 100 ในสหรัฐอเมริกา แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จในส่วนอื่นของโลก เช่นเดียวกับซิงเกิลก่อน ๆ ในอัลบั้มชุดนี้ "ซัมเดย์"  ได้รับรางวัลบีเอ็มไอป็อปอวอร์ด

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2533
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2534
หมวดหมู่:เพลงของมารายห์ แครี
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยมารายห์ แครี
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
อุทยานแห่งชาติแม่เมย

**อุทยานแห่งชาติแม่เมย** เป็นอุทยานแห่งชาติในประเทศไทย ในการดูแลของหน่วยงานกองอุทยานแห่งชาติ กรมป่าไม้ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ตั้งอยู่ที่ ตำบลแม่สอง อำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก บริเวณที่มีแม่น้ำเมยซึ่งกั้นระหว่างประเทศไทยและประเทศพม่า เป็นเขตด้านทิศตะวันตกเกือบ 50 กิโลเมตร โดยก่อตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติตามพระราชกฤษฎีกากำหนดบริเวณ เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2542 มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 115,800 ไร่ หรือ 185.28 ตารางกิโลเมตร

ลักษณะภูมิประเทศ ส่วนมากเป็นภูเขาสลับซับซ้อนมีที่ราบน้อยมาก ความสูงเฉลี่ยที่ 680 เมตร จากระดับน้ำทะเล จุดสูงสุด 1,250 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง ปกคลุมไปด้วยป่าไม้ที่ค่อนข้างสมบูรณ์ แต่ไม้ใหญ่มีน้อย ทั้งยังเป็นต้นน้ำของลำน้ำสำคัญอย่าง ลำน้ำแม่อุสุ ลำน้ำแม่สลิดหลวง และแม่น้ำเมย

## อ้างอิง

แม่เมย
หมวดหมู่:อำเภอท่าสองยาง
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–พม่า
ฟอร์ตเวิร์ท

**ฟอร์ตเวิร์ท** () เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นลำดับที่ 17 ของสหรัฐอเมริกาและเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 5 ในรัฐเท็กซัส ตั้งอยู่ในนอร์ทเท็กซัสและเป็นประตูวัฒนธรรมสู่อเมริกันตะวันตก มีพื้นที่ครอบคลุมเกือบ 300 ตร.ไมล์ (780 ตร.กม.) จากข้อมูลประชากรโดยประมาณปี 2009 โดย North Central Texas Council of Governments ระบุว่าเมืองมีประชากร 720,250 คน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐเท็กซัส‎
เคียวด้ามยาว

thumb|200px|Using a scythe

**เคียวด้ามยาว** ()  เป็นเครื่องมือทางการเกษตรกรรมในการตัดหญ้าหรือเก็บเกี่ยว ซึ่งภายหลังถูกแทนที่ด้วยเครื่องมือที่ลากด้วยม้า และต่อมาแทร็คเตอร์ แต่ก็ยังมีใช้อยู่บ้างในยุโรป และเอเชีย ที่เริ่มใช้ในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ในสมัยราชวงศ์คาโรแล็งเชียง

คำว่า “Scythe” มาจากภาษาอังกฤษเก่าว่า “siðe”

เคียวด้ามยาวมักจะใช้เป็นอาวุธของบุคคลาในตำนานโบราณเช่นโครนัส (Cronus) โดยเฉพาะโดยกริม รีพเพอร์ผู้ถือว่าเป็นบุคลาธิษฐานของความตาย ที่มาจากความเชื่อทางคริสต์ศาสนาว่าความตายคือสิ่งที่มา “เก็บเกี่ยววิญญาณ”

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* สัญลักษณ์ 
* เคียว 

หมวดหมู่:อุปกรณ์เกษตรกรรม
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ในศาสนาคริสต์
บังเหียน (มุทราศาสตร์)

[right|thumb|250px|ตราอาร์มของ[เจ้าชายวิลเลียมแห่งเวลส์มีบังเหียนสามพู่สีเงินแต่งด้วยเปลือกหอยสคาลลอพบนพู่กลาง ที่มาจากตราอาร์มของพระมารดาเจ้าหญิงไดอานา(40px)]]
**บังเหียน** () ในมุทราศาสตร์ “บังเหียน” คือเครื่องหมายที่มีลักษณะคล้ายบังเหียนม้าที่มีพู่ ที่ใช้เป็นเครื่องหมายที่ใช้เป็นเครื่องหมายแสดงเอกลักษณ์ (Brisures) เช่นในอังกฤษเครื่องหมายบังเหียนสามพู่ใช้บนตราอาร์มของลูกชายคนโต 

เครื่องหมายแสดงเอกลักษณ์เป็นเครื่องหมายที่แสดงความแตกต่างของตราอาร์มเพื่อทำให้ตราเป็นตราที่เป็นเอกลักษณ์ต่างจากตราอื่น ๆ เช่น ลูกชายคนโตจะใช้บังเหียนบน “ตราเอก” ของประมุขผู้ถือตรา (armiger) ระหว่างที่ผู้ถือตรายังมีชีวิตอยู่ ลูกชายคนที่สองจะใช้พระจันทร์เสี้ยว ลูกชายคนที่สามใช้ดาวห้าแฉก และอื่น ๆ เป็นต้น

จำนวนพู่บางครั้งก็ไม่มีความหมายแต่อย่างใดแต่บางครั้งก็จะมี เช่นพู่สามพู่เป็นสัญลักษณ์ของทายาทขณะที่ผู้ถือตราเอกผู้เป็นบิดายังมีชีวิตอยู่ ถ้าห้าพู่เป็นสัญลักษณ์ของทายาทขณะที่ผู้ถือตราเอกผู้เป็นปู่ยังมีชีวิตอยู่ และเจ็ดพู่ก็เมื่อทวดยังมีชีวิตอยู่

## อ้างอิง

* Fox-Davies, Arthur Charles (1986, first published 1904). *The Art of Heraldry: An Encyclopedia of Armory* London: Bloomsbury Books.
* Fox-Davies, Arthur Charles (1909). *[http://www.archive.org/stream/completeguidetoh00foxdrich#page/n5/mode/2up A Complete Guide to Heraldry]*. New York: Dodge Pub. Co. ISBN 0517266431. 

## ดูเพิ่ม
* ตราอาร์ม 
* นิยามของตรา 
* มุทราศาสตร์
* เรขลักษณ์ในมุทราศาสตร์
* เครื่องหมาย 
* เครื่องหมายแสดงเอกลักษณ์

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เครื่องหมายในมุทราศาสตร์
กางเขนนักบุญเจมส์

thumb|180px |“กางเขนอัศวินแห่งซานติอาโก”
**กางเขนนักบุญเจมส์** หรือ **กางเขนเซนต์เจมส์** หรือ **กางเขนสเปน** () เป็นเครื่องหมายกางเขนที่ใช้ในมุทราศาสตร์และธัชวิทยาที่เป็นการเขนสำหรับนักรบ เป็นที่นิยมใช้เพราะมีลักษณะด้านล่างเหมือนดาบ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการจับอาวุธขึ้นต่อสู้ในนามของพระเยซู ตัวกางเขนคล้ายกับกางเขนลิลลีปลายดาบ หรือ กางเขน Fitchy แต่ปลายสองข้างเป็นดอกลิลลีและตอนล่างแหลมเป็นดาบ ซึ่งเป็นกางเขนสำหรับนักรบ และมักจะเป็นสีแดง

กางเขนลักษณะนี้เชื่อกันว่าเริ่มใช้กันในระหว่างสงครามครูเสด เมื่อนักรบครูเสดถือกางเขนเล็กที่มีก้านที่มีปลายแหลมที่ใช้ปักดินเมื่อถึงเวลาทำการสักการะประจำวัน

## ลัทธิเซนต์เจมส์
กางเขนเซนต์เจมส์ใช้เป็นสัญลักษณ์ของลัทธิเซนต์เจมส์หรือลัทธิซานติอาโกซึ่งเป็นลัทธิคริสต์ศาสนาทางทหารที่ก่อตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ตามชื่อนักบุญเจมส์ใหญ่ผู้เป็นนักบุญผู้พิทักษ์สเปน กางเขนนี้บางครั้งก็เรียกว่า “กางเขนอัศวินแห่งซานติอาโก” หรือ “กางเขนสเปน” และมักจะมีสัญลักษณ์คล้ายหัวใจอยู่ตอนบน

## ตัวอย่าง


ไฟล์:Cross-Flory-Heraldry.svg|กางเขนลิลลี
ไฟล์:Croix fichée.svg|กางเขน fichée
ไฟล์:St James Cross.svg|กางเขนลิลลีปลายดาบ
ไฟล์:Croix recroisetée au pied fiché.svg|กางเขนปลายกางเขนปลายดาบ
ไฟล์:Jacobuskruis volgens Stalins en Graafland.svg|กางเขนนักบุญเจมส์ในหนังสือกางเขนมุทราศาสตร์ โดยกราฟแลนด์



## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* กางเขน
* เครื่องหมายในมุทราศาสตร์
* มุทราศาสตร์
* ธัชวิทยา
* สัญลักษณ์

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เครื่องหมายในมุทราศาสตร์
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:เครื่องหมายกางเขน
พระกีสาโคตมีเถรี

**พระกีสาโคตมีเถรี** หรือ **พระกีสาโคตมี** (กิสา-, กีสา-) เกิดในวรรณะแพศย์ มีชื่อเดิมว่า "โคตมี" แต่เพราะมีร่างกายผ่ายผอมหลายคนจึงตั้งชื่อให้ใหม่ว่า "กสาโคตมี" แปลว่า "นางโคตมีผอม" ในชั้นเดิมนั้นเคยมีอดีตเป็นถึงธิดาของมหาเศรษฐีแห่งเมืองสาวัตถี แต่ต่อมาเกิดประสบวิกฤตการณ์บางอย่างทำให้กลายมาเป็นคนจน อย่างไรก็ตามท่านยังถือว่ามีบุญอยู่มาก เพราะท่านได้แต่งงานกับบุตรของมหาเศรษฐีอีกคนหนึ่ง สุดท้ายหลังการเสียชีวิตของบุตรของท่าน ทำให้ท่านมีความเศร้าโศกเสียใจมากจนมาได้พบพระพุทธเจ้าและทรงใช้อุบายแก้ความทุกข์ใจของท่านจนเกิดความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา

พระกีสาโคตมีเถรี เมื่อบวชเป็นภิกษุณีแล้วได้ตั้งใจปฏิบัติธรรมจนบรรลุเป็นพระอรหันต์ พระพุทธเจ้าทรงยกย่องให้ท่านเป็นพระภิกษุณีผู้เอตทัคคะผู้เลิศกว่าภิกษุณีอื่นในด้าน **ทรงจีวรเศร้าหมอง**

## ประวัติ
พระกีสาโคตมีเถรี เดิมเกิดในสกุลคนเข็ญใจ ในกรุงสาวัตถี  ครั้งหนึ่งเศรษฐีตระกูลหนึ่งในเมืองสาวัตถีประสบเคราะห์กรรมคือเงินและทองกลายเป็นถ่าน แต่เมื่อนางกิสาโคตมีมาแตะถ่านเหล่านั้น ถ่านก็กลับกลายเป็นเงินและทองอย่างเดิม เศรษฐีจึงสู่ขอท่านมาเป็นลูกสะใภ้ แต่ก็ไม่วายที่จะถูกคนเหล่านั้นเหยียดหยามว่ามาจากตระกูลคนยากจน ต่อมานางจึงให้กำเนิดบุตรแต่บุตรนั้นก็ได้ตายจากไป เมื่ออายุเพียง 3 ขวบ การตายของบุตรจึงทำให้นางตกอยู่ในความทุกข์อย่างหนัก ถึงขนาดอุ้มศพลูกไปทุกหนทุกแห่ง จนกระทั่งมาพบพระพุทธเจ้าขณะประทับอยู่ ณ วัดเชตวัน เมืองสาวัตถี
    
พระพุทธองค์ทรงแนะอุบายคลายความทุกข์โดยการให้นางไปเสาะหาเมล็ดพันธุ์ผักกาดจากบ้านที่ไม่เคยมีคนตาย ปรากฏว่านางต้องผิดหวังเพราะทุกบ้านนั้นก็ล้วนแต่มีคนตายทั้งสิ้น ในที่สุดนางจึงได้ข้อสรุปว่า ความตายเป็นเรื่องธรรมดาของคนหรือสิ่งมีชีวิต ไม่มีใครเกิดมาแล้วไม่ตาย การตายของบุตรตนจึงเป็นเรื่องธรรมดาเรื่องหนึ่งของชีวิต ครั้นคิดได้แล้วนางจึงสำเร็จเป็นพระโสดาบันบุคคลทั้งที่ยังไม่ได้บวช
    
เมื่อเป็นพระโสดาบันแล้วพระพุทธองค์ทรงมอบหมายให้ภิกษุและภิกษุณีทำการอุปสมบท เมื่อทำการอุปสมบทแล้วท่านก็บำเพ็ญจิตภาวนา โดยพิจารณาจากเปลวเทียนในอุโบสถจนได้บรรลุอรหัตผล ท่านได้รับการยกย่องจากองค์พระศาสดาว่าเป็นเอตทัคคะทางด้าน **ทรงจีวรเศร้าหมอง** ยิ่งกว่าภิกษุณีรูปใดในพระพุทธศาสนา

## หมายเหตุ
พระกีสาโคตมีเถรี นี้ เป็นคนละคนกับ พระนางกีสาโคตมี พระธิดาของพระน้านางของเจ้าชายสิทธัตถะ (คือ พระนางปมิตา หรือ อมิตา คนใดคนหนึ่ง)  เป็นผู้ตรัสชมเจ้าชายสิทธัตถะว่า ผู้ที่เป็นบิดามารดาหรือชายาของเจ้าชายนี้ ย่อมเป็นผู้หมดทุกข์ (คือมีความสุข)

ในพระไตรปิฎก ปุสสพุทธวงส์ ปรากฏชื่อ พระนางกีสาโคตมี  เป็น(อดีต)พระมเหสีของพระพุทธเจ้าปุสสะ มีพระโอรส คือ อานันทกุมาร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
# เว็บไซต์ 84000

หมวดหมู่:ภิกษุณี
หมวดหมู่:เอตทัคคะ
หมวดหมู่:บุคคลในพุทธประวัติ
หมวดหมู่:บุคคลในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล
ทางเชื่อมโพรงสมอง

การทำ**ทางเชื่อมโพรงสมอง** () เป็นวิธีการรักษาภาวะโพรงสมองคั่งน้ำที่ใช้บ่อยวิธีหนึ่ง ทำโดยสร้างทางออกของน้ำหล่อสมองไขสันหลังที่คั่งอยู่ในโพรงสมอง เพื่อไม่ให้คั่งมากจนเกิดภาวะความดันในกะโหลกศีรษะสูงจนมีภาวะแทรกซ้อนอื่นๆ (เช่น มีเลือดออก สมองบวม หรือถูกกดทับ) ทางเชื่อมที่ทำนี้มีหลายชนิด ทุกชนิดประกอบด้วยตัวปั๊มหรือสายระบายต่อกับท่อยาว ปลายอีกข้างหนึ่งมักอยู่ในช่องท้อง เรียกว่า ventriculoperitoneal shunt

**Ventriculoperitoneal shunt** (VP shunt) เป็นท่อสำหรับระบายน้ำในโพรงสมองแบบถาวร โดยจะต่อจากสมองในบริเวณ Lateral Ventricle และไประบายน้ำออกที่ช่องท้อง (Peritoneal cavity)
ซึ่งการทำ VP shunt นี้มักทำในเด็กที่เป็นโรค Hydrocephalus

หมวดหมู่:ประสาทวิทยา
หมวดหมู่:อุปกรณ์การแพทย์
หมวดหมู่:ประสาทศัลยศาสตร์