open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
การก่อการกำเริบวอร์ซอเกตโต

**การก่อการกำเริบวอร์ซอเกตโต** (; ; ) เป็นเหตุการณ์ในช่วงปี ค.ศ. 1943 ด้วยการกระทำของชาวยิวจากการต่อต้านกองทัพนาซีเยอรมนีที่เกิดขึ้นในวอร์ซอเกตโตอยู่ในเขตโปแลนด์ภายใต้การยึดครองของเยอรมนีระหว่างในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและเป็นการขัดขวางเพื่อไม่ให้นาซีเยอรมนีในความพยายามครั้งสุดท้ายด้วยการขนส่งเหล่ากลุ่มชาวยิวคนอื่นๆจากในเขตเกตโตไปยังค่ายมรณะเทรบลิงคา การก่อการกำเริบได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 19 เมษายน เมื่อผู้คนในเขตเกตโตได้ปฏิเสธที่จะยอมจำนนต่อผู้บัญชาการตำรวจ เอ็สเอ็ส-บริกาเดอฟือเรอร์ เยือร์เกิน ชโตรพ (Jürgen Stroop) ผู้ซึ่งได้ออกคำสั่งให้ทำการเผาบ้านเรือนในเขตเกตโต โดยบล็อกต่อบล็อก จนกระทั่งได้สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ชาวยิวทั้งหมด 13,000 คนได้เสียชีวิต,ประมาณครึ่งหนึ่งของพวกเขานั้นถูกเผาทั้งเป็นหรือขาดอากาศ (เพราะสูดดมควันไฟ) ทางฝ่ายเยอรมันนั้นยังไม่ทราบว่าจำนวนผู้บาดเจ็บและตายเท่าไร แต่มีการคาดกันว่าจำนวน 300 คน,เป็นการก่อการก่อการกำเริบที่ใหญ่ที่สุดในครั้งเดียวโดยชาวยิวระหว่างช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

## อ้างอิง

## แหล่อข้อมูลอื่น
*Edelman, Marek (1990). The Ghetto Fights: Warsaw, 1941–43. London: Bookmarks Publications. ISBN 0-906224-56-X.
*Gebhardt-Herzberg, Sabine (2003). "Das Lied ist geschrieben mit Blut und nicht mit Blei": Mordechaj Anielewicz und der Aufstand im Warschauer Ghetto (in German). Bielefeld: S. Gebhardt-Herzberg. ISBN 3-00-013643-6.
*Goldstein, Bernard (2005). Five Years in the Warsaw Ghetto. Oakland: AK Press. p. 256. ISBN 1-904859-05-4.[2]
*Jahns, Joachim (2009). Der Warschauer Ghettokönig. Dingsda-Verlag, Leipzig, ISBN 978-3-928498-99-9
*Moczarski, Kazimierz (1984). Conversations with an Executioner (Wikipedia). Englewood Cliffs, N.J.: Prentice Hall. ISBN 978-0-300-09546-3. Original in Polish: PDF 1.86 MB.
*Paulsson, Gunnar S. (2002). Secret City: The Hidden Jews of Warsaw, 1940–1945. New Haven: Yale University Press. ISBN 0-13-171918-1.Review

หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์โปแลนด์
หมวดหมู่:ฮอโลคอสต์
หมวดหมู่:การสังหารหมู่ในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์เยอรมนี–โปแลนด์
เจ้าหญิงคุนิโกะ

**เจ้าหญิงคุนิโกะ** ( ; พ.ศ. 1752 – 26 กันยายน พ.ศ. 1825) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นทั้งพระเชษฐภคินีและพระราชมารดาบุญธรรมของ จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ

หมวดหมู่:เจ้าหญิงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:จักรพรรดินีญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลในยุคคามากูระ
ฟูจิวาระ โนะ อาริโกะ

**ฟูจิวาระ โนะ อาริโกะ** ( ; 1750 – 2 มีนาคม 1829) รู้จักในอีกพระนามหนึ่งว่า **ฟูจิวาระ โนะ ยูชิ** **อันกะ โมนิน** (安喜門院) และ **อันกิมง-อิน** เป็นจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยเป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ

พระองค์กลายเป็นภิกษุณีใน พ.ศ. 1789 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรพรรดินีญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตระกูลฟุจิวะระ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคคามากูระ
เจ้าชายโมริซาดะ

**เจ้าชายโมะริซะดะ** (守貞親王; 6 เมษายน 1722 – 14 มิถุนายน 1766) เจ้าชายแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นและเป็นพระบิดาของ จักรพรรดิโกะ-โฮริกาวะ และ เจ้าหญิงเรชิ

## พระประวัติ
เจ้าชายโมะริซะดะประสูติเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 1722 ที่ พระราชวังหลวงเฮอัง เป็นพระราชโอรสองค์รองใน จักรพรรดิทะกะกุระ ที่ประสูติแต่ ฟุจิวะระ โนะ โชะกุชิ

ต่อมาเจ้าชายโมะริซะดะได้ออกผนวชเป็นพระภิกษุโดยได้รับฉายาทางธรรมว่า **โกะ-ทะกะกุระ-อิง** (後高倉院)

## ไดโจโฮโอโกะ-ทากากูระอิง
เมื่อ จักรพรรดิชูเกียว ถูกปลดออกจากราชบัลลังก์ภายหลังจาก สงครามปีโจคิว เมื่อ พ.ศ. 1764 ทำให้สายราชสกุลที่สืบเชื้อสายจาก จักรพรรดิโกะ-โทบะ พระอนุชาของ **โกะ-ทากากูระอิง** สิ้นสุดลงรวมถึงทำให้ราชบัลลังก์ว่างลงเหล่าขุนนางและเชื้อพระวงศ์จึงได้อัญเชิญเจ้าชายชิเงฮิโตะ พระโอรสองค์ที่ 3 ของโกะ-ทะกะกุระ-อิงขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโกะ-โฮริกาวะ โกะ-ทากากูระอิงจึงได้กุมพระราชอำนาจเหนือพระโอรส

## สิ้นพระชนม์
หลังจากกุมพระราชอำนาจเหนือพระโอรสได้ 2 ปีโกะ-ทะกะกุระ-อิงก็สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 1766 ขณะพระชนมายุเพียง 44 พรรษา

## พระราชวงศ์
* **พระชายา**  :  จิเมียวอิง ชินชิ  (1716 – 1781)
**  พระธิดาองค์ที่ 1  : เจ้าหญิงริชิ  (1740 – 1794)  ไซโอ  ,  จุงโบะ  ใน  จักรพรรดิชิโจ
**  พระธิดาองค์ที่ 4  : เจ้าหญิงคุนิโกะ  (1752 – 1826)  จุงโบะ  ใน  จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ
**  พระโอรสองค์ที่ 3  : เจ้าชายยูตะฮิโตะ  (จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ)  (1755 – 1777)

หมวดหมู่:เจ้าชายญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเฮอัง
หมวดหมู่:บุคคลในยุคคามากูระ
หมวดหมู่:ราชวงศ์ญี่ปุ่น
รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 8

**รางวัลนาฏราช ครั้งที่ 8** ประจำปี พ.ศ. 2559 เป็นงานประกาศผลรางวัลยอดเยี่ยมด้านวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ จัดโดยสมาพันธ์สมาคมวิชาชีพวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ กำหนดประกาศผลในวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย กรุงเทพมหานคร โดยสถานีโทรทัศน์ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี เป็นเจ้าภาพถ่ายทอดสด

## รายชื่อผลงานและบุคคลที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงและได้รับรางวัล
รางวัลนาฏราชครั้งที่ 8 มีรางวัลทั้งสิ้น 36 รางวัล มีรายชื่อผู้เข้าชิงในแต่ละรางวัลดังต่อไปนี้

### ประเภทรายการวิทยุ

### ประเภทรายการโทรทัศน์

### ประเภทละครโทรทัศน์

## รางวัลเกียรติยศ
### รางวัลเกียรติยศทางด้านวิทยุ
* อำนาจ สอนอิ่มสาตร์ (ดุ่ย ณ บางน้อย)

### รางวัลเกียรติยศทางด้านโทรทัศน์
* ถกลเกียรติ วีรวรรณ

## สรุปรายชื่อผู้เข้าชิงและผู้ชนะ (เฉพาะสาขาละครโทรทัศน์)

### รายชื่อผู้เข้าชิง
ละครทั้ง 22 เรื่องต่อไปนี้ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 8

### รายชื่อผู้ชนะ
ละครทั้ง 5 เรื่องต่อไปนี้ ได้รับการลงคะแนนเสียงให้เป็นผู้ชนะรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 8

## อ้างอิง
* รางวัลนาฏราช 
* รายชื่อผู้เข้าชิงรางวัล นาฏราช ครั้งที่ 8 
* เปิดโผชิงรางวัลนาฏราชครั้งที่ 8 ‘คำแก้ว-คุณอุบล’ นำทีมชิงรางวัลสำคัญตามคาด
* เปิดโผผู้เข้าชิงรางวัล “นาฏราช” ครั้งที่ ๘
* "นาคี" กวาด 10 รางวัล "นาฏราชครั้งที่ 8" ด้าน "ป้อง-แต้ว" คว้านำชาย-หญิงยอดเยี่ยม

หมวดหมู่:รางวัลโทรทัศน์
8
หมวดหมู่:กรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2560
จักรพรรดินีโคเมียว

**จักรพรรดินีโคเมียว** (, พ.ศ. 1244 – 14 กรกฎาคม 1303) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นจักรพรรดินีในจักรพรรดิโชมุ และเป็นพระมารดาของ จักรพรรดินีโคเก็ง

จักรพรรดินีโคเมียวประสูติเมื่อ พ.ศ. 1244 ปีเดียวกับที่จักรพรรดิโชมุประสูติโดยมีพระนามเดิมว่า **อาซูกาเบะ-ฮิเมะ** เป็นธิดาคนที่ 3 ของฟูจิวาระ โนะ ฟูฮิโตะ บุตรชายของฟูจิวาระ โนะ คามาตาริ ผู้เป็นต้นตระกูลฟูจิวาระ และเป็นขุนนางคนสนิทของจักรพรรดิเท็นจิ พระองค์เป็นพระขนิษฐาต่างมารดาของฟูจิวาระ โนะ มิยาโกะ หรือ **จักรพรรดินีมิยาโกะ** พระราชมารดาของจักรพรรดิโชมุพระองค์จึงมีศักดิ์เป็นพระมาตุจฉา (น้า) ของจักรพรรดิโชมุ

พระองค์เข้าพิธีอภิเษกกับเจ้าชายโอบิโตะเมื่อ พ.ศ. 1260 ขณะพระชนมายุเพียง 16 พรรษาและมีพระประสูติกาลพระธิดาพระองค์ใหญ่คือ **เจ้าหญิงอาเบะ** เมื่อ พ.ศ. 1262 ขณะพระชนมายุเพียง 18 พรรษาต่อมาเจ้าชายโอบิโตะได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากจักรพรรดินีเก็นโช เป็นจักรพรรดิโชมุเมื่อ พ.ศ. 1267 จักรพรรดิโชมุก็ยังมิได้สถาปนาเจ้าหญิงพระชายาอาซูกาเบะ-ฮิเมะขึ้นเป็นจักรพรรดินี โดยพระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นจักรพรรดินีหรือ "โคโก" ในปี พ.ศ. 1272 ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ให้ความสำคัญกับพระบุตรของพระองค์ในฐานะรัชทายาท

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).  ''Gukanshō: The Future and the Past.'' Berkeley: University of California Press. ;  OCLC 251325323
* Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  ''The Imperial House of Japan.'' Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887

## แหล่่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:จักรพรรดินีญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตระกูลฟูจิวาระ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคอาซูกะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคนาระ
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวญี่ปุ่น
ฟูจิวาระ โนะ ฟูซาซากิ

**ฟุจิวาระ โนะ ฟูซาซากิ** (藤原房前; 1224 – 21 พฤษภาคม 1280) ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ในช่วงปลายยุคอาซูกะ ถึงยุคนาระ โดยเป็นผู้ก่อตั้ง ฮกเกะ (ฟูจิวาระ) สาขาย่อยของตระกูลฟูจิวาระ รวมถึงเป็นบรรพบุรุษของเหล่า เซ็ชโชและคัมปากุ หรือผู้สำเร็จราชการที่เรืองอำนาจในราชสำนักในเวลาต่อมา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลในยุคอาซูกะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคนาระ
หมวดหมู่:ขุนนางญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตระกูลฟูจิวาระ
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากฝีดาษ
หร่วน หลิงอวี้

**หร่วน หลิงอวี้** (; 26 เมษายน ค.ศ. 1910 – 8 มีนาคม ค.ศ. 1935) เป็นนักแสดงภาพยนตร์เงียบชาวจีน เกิดในครอบครัวชั้นแรงงานที่เมืองเซี่ยงไฮ้ มีชื่อเกิดว่า หร่วน เฟิ่งเกิน (阮鳳根) บิดาของหร่วนเสียชีวิตตั้งแต่เธอยังเล็ก ส่วนมารดาทำงานเป็นแม่บ้าน เมื่ออายุได้ 16 ปี หร่วนเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงกับบริษัทภาพยนตร์หมิงซิงและแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ *A Married Couple in Name Only* กำกับโดยปู้ ว่านชาง สองปีต่อมา เธอเซ็นสัญญากับบริษัทดาจงหัวไป่เหอและแสดงภาพยนตร์ 6 เรื่อง หร่วนเริ่มเป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์ *Spring Dream of an Old Capital* ในปี ค.ศ. 1930 และ *Love and Duty* ในปี ค.ศ. 1931 ต่อมาในปี ค.ศ. 1934 เธอแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง *The Goddess* ที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในผลงานที่ดีที่สุดของเธอ ปีต่อมา หร่วนแสดงภาพยนตร์สองเรื่องสุดท้ายคือเรื่อง *New Women* ที่อิงจากชีวิตบางส่วนของอ้าย เสีย นักแสดงหญิงชาวจีนผู้ฆ่าตัวตายในปี ค.ศ. 1934 และ *National Customs* ชีวิตการแสดงของเธอโด่งดังจนได้รับฉายาว่าเป็น "เกรต้า กาโบ" แห่งวงการหนังจีน แต่สุดท้ายเธอกลับต้องมาจากโลกนี้ไป ด้วยการฆ่าตัวตาย เพราะความกดดันจากข่าวฉาวเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัว

ด้านชีวิตส่วนตัว หร่วนคบหากับจาง ต๋าหมิน บุตรชายของครอบครัวที่มารดาเธอทำงานเป็นแม่บ้านอยู่ แต่ภายหลังเลิกราเนื่องจากทนนิสัยติดการพนันของจางไม่ได้ ต่อมาเธอคบหากับถัง จี้ชาน นักธุรกิจค้าชา แต่ถูกจางฟ้องร้องเรียกค่าเสียหาย หร่วนจึงตกเป็นเป้าของหนังสือพิมพ์หลายฉบับ ความเครียดจากการถูกฟ้องร้อง การถูกคุกคามจากสื่อและปัญหาส่วนตัว ทำให้หร่วนตัดสินใจฆ่าตัวตายในปี ค.ศ. 1935 เธอได้เขียนจดหมายลาตาย ประโยคหนึ่งคือ การซุบซิบนินทาเจ็บปวดยิ่งกว่าการตาย หนังสือพิมพ์ *[[เดอะนิวยอร์กไทมส์]]* กล่าวว่าพิธีศพของเธอเป็น "พิธีศพที่มีผู้เข้าร่วมมากที่สุดแห่งศตวรรษ"

## การเสียชีวิต
หร่วนหลิงอวี้ โดนข่าวฉาวจากสื่อโจมตีอย่างหนักเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัว และผู้คนมากมายนินทาเธอ หลายคนใช้วาจาเสียดสีเธอต่อหน้าอย่างสนุก 

สุดท้ายอดีตนางเอกสาวชื่อดัง ได้ตัดสินใจกินยานอนหลับชนิดรุนแรงที่สุด ผสมลงในข้าวต้มแล้วทานพร้อมทั้งเขียนจดหมายลาตาย ระบายความ อัดอั้นตันใจก่อนอำลาโลกว่า "เธอไม่เสียใจที่ตาย สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ คำนินทา"

หลังการเสียชีวิตไปนานเกือบ 100 ปี หร่วนหลิงอี้ ได้รับการยกย่องจากสื่อมากมาย จนกลายเป็นหนึ่งในตำนานสำคัญของนางเอกจีน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวจีน
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงจากเซี่ยงไฮ้
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวจีนในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงที่ฆ่าตัวตาย
พงษ์เทพ หนูเทพ

พลเรือเอก **พงษ์เทพ หนูเทพ** (เกิด 29 สิงหาคม พ.ศ. 2500)  องคมนตรีไทยท่านเดียวที่เป็นทหารเรือในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ประธานคณะกรรมการบริหารมูลนิธิราชประชานุเคราะห์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ กรรมการในคณะกรรมการมูลนิธิโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราช อดีตรอง ปลัดกระทรวงกลาโหม และอดีตผู้บัญชาการ โรงเรียนนายเรือ

## ประวัติ
พลเรือเอกพงษ์เทพหรือ **บิ๊กนิค** เกิดเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ที่ตำบลท่าเทววงษ์ อำเภอเกาะสีชัง จังหวัดชลบุรี เป็นบุตรของเรือเอกโยธิน และ นางผจง หนูเทพ  ปัจจุบันสมรสแล้วกับคุณ **อินทริยา หนูเทพ** มีบุตร-ธิดา ทั้งสิ้น 3 คน เป็นชาย 1 หญิง 2 คือ น.ส. อริยพร หนูเทพ , นายพิริยพงษ์ หนูเทพ และ น.ส. อรัชพร หนูเทพ

## การศึกษา
พลเรือเอกพงษ์เทพ หนูเทพ จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนสัตหีบ จากนั้นจึงเข้าศึกษาต่อที่ โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่น 16 และ โรงเรียนนายเรือ รุ่น 73

## รับราชการ
พลเรือเอกพงษ์เทพรับราชการในหลายตำแหน่งอาทิ ผู้บังคับการเรือ ต. 97 ต้นหนรับเรือหลวงสุโขทัย ผู้บังคับการเรือหลวงอุดมเดช ผู้บังคับการเรือหลวงรัตนโกสินทร์ ราชองครักษ์เวร ผู้บังคับการกรมนักเรียนนายเรือรักษาพระองค์ ผู้บัญชาการโรงเรียนนายเรือ ที่ปรึกษาพิเศษกองทัพเรือ กระทั่งได้รับโปรดเกล้า ฯ ให้ดำรงตำแหน่งรองปลัดกระทรวงกลาโหม เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 ก่อนจะได้รับโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งองคมนตรี

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทหารเรือชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนายเรือ
หมวดหมู่:องคมนตรีในรัชกาลที่ 10
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ราชองครักษ์เวร
แมคโอเอส ไฮ ซีเอรา

**แมคโอเอส ไฮ ซีเอรา** () เป็นระบบปฏิบัติการแมคโอเอสรุ่นที่ 14 ต่อจากรุ่นแมคโอเอส ซีเอรา โดยเวอร์ชันนี้ จะไปเน้นที่เทคโนโลยีใหม่ และมีการเปลี่ยนแปลงที่โดดเด่นในแอปพลิเคชันอย่างรูปภาพและซาฟารี โดยได้เปิดตัวในงาน WWDC 2017 ในวันที่ 6 มิถุนายน 2560

โดย High Sierra นั้นเป็นชื่อของแคมป์ในอุทยานแห่งชาติโยเซมิตีของรัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งก่อนหน้านี้ ก็ได้ใช้ชื่อ OS X Yosemite และ macOS Sierra ไปแล้ว ถือว่าเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวในรัฐแคลิฟอร์เนียที่สวยงามและมีเอกลักษณ์เป็นอย่างมาก

## ความต้องการของระบบ
โดยแมคโอเอส ไฮ ซีร่า ได้ตั้งความต้องการของระบบเท่ากันกับรุ่นที่แล้ว (macOS Sierra) โดยต้องมีพื้นที่แรมอย่างน้อย 2 GB และพื้นที่อย่างน้อย 8 GB โดยมีเครื่องที่สามารถอัพเกรดได้ มีดังนี้
* ไอแมค รุ่นปลายปี 2009 ขึ้นไป
* แมคบุ๊ก (รวมถึงรุ่นหน้าจอ Retina) รุ่นปลายปี 2009 ขึ้นไป
* แมคบุ๊กโปร รุ่นกลางปี 2010 ขึ้นไป
* แมคบุ๊กแอร์ รุ่นปลายปี 2010 ขึ้นไป
* แมค มินิ รุ่นกลางปี 2010 ขึ้นไป
* แมค โปร รุ่นกลางปี 2010 ขึ้นไป
ส่วนการเข้ารหัสและถอดรหัสวิดีโอของโค๊ด HEVC (H.265) บนฮาร์ดแวร์นั้น ต้องใช้ซีพียูอินเทลรุ่นที่ 6 หรือสูงกว่า

## ฟีเจอร์ที่เพิ่มเข้ามาและปรับปรุง
**โดยเน้นปรับปรุงในการใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่มาใช้ อาทิ**
* บน Safari จะมีการบล็อกการเล่นวิดีโอ เมื่อวิดีโอ เล่นอัตโนมัติในระหว่างโหลดเพจ และป้องกันการติดตามจากเว็บไซต์ที่จะพยายามติดตามพฤติกรรมของผู้ใช้ โดยใช้ Machine Learning เข้ามาช่วย
* บนแอพ Mail : Split View - เปิดจอหนึ่งอ่านอีเมลอีกจอเขียนอีเมลได้ , ค้นหาอีเมล top hits , ใช้พื้นที่น้อยลงกว่าเดิม 35%
* ปรับปรุงแอพ Photos 
** เพิ่มการจัดหมวดหมู่ใหม่ของ Photos ช่วยให้การใช้งานง่ายขึ้น
** สามารถค้นหาภาพโดยฟิลเตอร์ตามคีย์เวิร์ด, ประเภท หรือปัจจัยอื่น ๆ ได้
** ในโหมด People ซึ่งเป็นโหมดสำหรับการเก็บหน้าคนไว้ จะใช้ advanced neural network เข้ามาช่วยในการค้นหาหน้าคน และสามารถซิงค์ข้อมูลข้ามอุปกรณ์ได้
** ระบบแต่งภาพมีประสิทธิภาพสูงขึ้น มีเครื่องมือ Curve, Selective Color ฯลฯ ให้ใช้งาน
** สามารถแก้ไขข้อมูลในแอพแต่งภาพอื่น ๆ ที่รองรับ เช่น Photoshop, Pixelmator แล้วซิงค์กลับมายัง Photos ได้
* ใช้ฟอร์แมทฮาร์ดดิสก์ Apple File System (APFS) เป็นค่าเริ่มต้น
* รองรับเข้ารหัสแบบ HEVC (H.265)
* ปรับปรุง Metal API เป็นเวอร์ชัน 2 เพื่อเพิ่มความสามารถบนกราฟิค
** ระบบ Window Server (ระบบวาดหน้าต่างบน macOS) ได้นำ Metal มาใช้ ทำให้ระบบต่าง ๆ ใน macOS อย่างเช่น Mission Control (ระบบเลือกหน้าต่างและ Spaces) ทำงานได้รวดเร็วขึ้น
** ใช้กับการประมวลผลแบบ Machine Learning ได้
** ใช้กับกราฟิคแยกได้ (เช่น กราฟิคของ nVidia Geforce GTX 1080 Ti ที่ประกาศมารองรับแล้ว)
** รองรับการพัฒนา VR ได้เช่น Final Cut Pro X , SteamVR และตัวเอนจิน Unity , Unreal Engine

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ระบบปฏิบัติการ
หมวดหมู่:ระบบปฏิบัติการของแอปเปิล
หมวดหมู่:เวอร์ชันของแมคโอเอส
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ที่ออกในปี พ.ศ. 2560
เซฟแอนด์ซาวด์ (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)

**เซฟแอนด์ซาวด์** () เป็นเพลงของนักร้องหญิงชาวอเมริกันชื่อ เทย์เลอร์ สวิฟต์ และอัลเทอร์แนทีฟคันทรี คู่กับ เดอะซีวิลวอร์ส จากสตูดิโออัลบั้ม *เดอะฮันเกอร์เกมส์: ซองส์ฟร์อมดิสทริซท์ 12 แอนด์บียอนด์* เพลงประกอบภาพยนตร์อย่างเป็นทางการของ *[[เกมล่าเกม]]*

เพลงนี้ได้ปล่อยตัวในไอทูนส์ ประเทศสหรัฐอเมริกาวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ซึ่งเพลงได้รับการยกย่องอย่างมากในหมู่นักวิจารณ์

## ประวัติการเปิดตัว

## ชาร์ต

### ชาร์ตรายสัปดาห์

### การรับรอง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:เพลงของเทย์เลอร์ สวิฟต์
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2554
ฌ็อง-ปอล มารา

**ฌ็อง-ปอล มารา** () เป็นนักทฤษฎีการเมือง แพทย์ และนักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงขึ้นมาจากการเขียนบทความทางการเมืองฝ่ายซ้ายจัดลงในหนังสือพิมพ์ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เขาเป็นหนึ่งในสื่อมวลชนหัวซ้ายจัดที่สุดในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เขาเป็นกระบอกเสียงให้สำคัญแก่พวกซ็อง-กูว์ล็อต (ชนชั้นกลางและล่าง) ผ่านใบปลิว ป้ายประกาศ หนังสือพิมพ์ โดยเฉพาะหนังสือพิมพ์ *ลามีดูว์เปิปล์* ("เพื่อนประชาชน") ซึ่งช่วยทำให้เขามีเส้นสายกับกลุ่มลามงตาญในสโมสรฌากอแบ็ง ซึ่งกลุ่มนี้ก้าวขึ้นมามีอำนาจในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1793

มาราถูกสังหารโดยชาร์ล็อต กอร์แด ผู้ฝักใฝ่ฝ่ายฌีรงแด็ง เธอถูกประหารชีวิตในอีกสี่วันต่อมา หลังการเสียชีวิตของมารา มาราก็ถูกชูขึ้นเป็นมรณสักขีของสโมสรฌากอแบ็ง พิธีศพมีการยิงสลุตทุก 5 นาทีเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง

## ประวัติ
260px|thumb|การลอบสังหาร ฌ็อง-ปอล มารา
ฌ็อง-ปอล มารา เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1743 ที่เมืองบูดรี ราชรัฐเนอชาแตล ในราชอาณาจักรปรัสเซีย (ปัจจุบันตั้งอยู่ในสวิตเซอร์แลนด์) เป็นบุตรคนที่สองจากเก้าคนของฌ็อง มารา (หรือ *โจวันนี มารา*) บิดาของเขาเป็นผู้อพยพทางศาสนาที่หันมานับถือลัทธิคาลวินในนครเจนีวา เมื่อมารามีอายุได้ 16 ปี มาราตระหนักว่าการเป็นคนอพยพในแคว้นนี้ทำให้โอกาสของเขาถูกปิดกั้น ดังนั้นมาราจึงออกจากบ้านเพื่อแสวงหาโอกาสใหม่ ๆ แม้จะเป็นคนที่มีการศึกษาสูงแต่มาราก็ถูกปฏิเสธจากวิทยาลัยหลายแห่ง เขาจึงย้ายไปปารีสและเข้าเรียนการแพทย์ที่นั่นโดยไม่ได้รับใบประกาศรับรองใด ๆ เลย 

ในปี ค.ศ. 1765 เขาจึงย้ายไปยังกรุงลอนดอนและเริ่มประกอบอาชีพเป็นแพทย์ที่นั่น และได้เป็นเพื่อนกับอันเจลิคา คอฟมันน์ ศิลปินแห่งราชบัณฑิตยสถานศิลปะ ทำให้เขาเริ่มคบค้าสมาคมกับพวกสถาปนิกและศิลปินชาวอิตาลี ทำให้เขาเริ่มสนใจแนวคิดทางปัญญา งานเกี่ยวกับปรัชญา ตลอดจนทฤษฏีการเมือง

ในปี ค.ศ. 1770 มาราย้ายไปยังนิวคาสเซิลอะพอนไทน์และเริ่มงานเขียนทางการเมืองชิ้นแรกของเขา *Chains of Slavery* (*ห่วงโซ่ของระบอบทาส*) ในค.ศ. 1776 เขาก็เดินทางไปยังกรุงปารีสโดยแวะเยี่ยมครอบครัวที่นครเจนีวา ในค.ศ. 1777 เขาได้กลายเป็นแพทย์ประจำองครักษ์ในเคานต์แห่งอาร์ตัว (ซึ่งต่อมาได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส)

ตั้งแต่ค.ศ. 1789 มาราเริ่มทำการตีพิมพ์หนังสือพิมพ์ที่ชื่อว่า *ลามีดูว์เปิปล์* ("เพื่อนประชาชน") ซึ่งช่วยทำให้เขามีเส้นสายกับกลุ่มต่อต้านระบอบกษัตริย์ และทำให้งานพิมพ์ของเขากลายเป็นกระบอกเสียงสำคัญของชนชั้นล่างและชั้นกลางไป อย่างไรก็ตาม แนวความคิดของมาราค่อนข้างเป็นฝ่ายซ้ายแบบสุดโต่งเกินไป งานเขียนส่วนใหญ่ของเขามีลักษณะที่ปลูกฝังความเกลียดชังต่อชนชั้นนำ แต่นี่กลับเป็นบทความที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในฝรั่งเศสยุคนั้น บางส่วนของงานเขียนของมารากล่าวไว้ว่า *"ห้าหกร้อยหัวที่ถูกตัดไปจะช่วยรับประกันความสงบ, อิสรภาพ และความสุขที่แท้จริง"*

งานเขียนดังกล่าวทำให้มารากลายเป็นบุคคลที่ศัตรูมากขึ้นอย่างนับไม่ถ้วน ในช่วงปีค.ศ. 1790-1792 เขาต้องหนีไปหลบซ่อนตัวในท่อน้ำทิ้งและทำให้โรคผิวหนังเรื้อรังของเขาย่ำแย่ลง (คาดว่าเป็นโรคผิวหนังอักเสบจากเริม) หลังจากนั้นเขาแทบจะใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในอ่างน้ำใส่ยา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แพทย์ชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลที่ถูกลอบสังหาร
หมวดหมู่:บุคคลในการปฏิวัติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายอิตาลี
หมวดหมู่:แพทย์ชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ผู้สมรู้ร่วมคิดการประหารพระเจ้าหลุยส์ที่ 16
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเนอชาแตล
เยือร์เกิน ชโตรพ

**เยือร์เกิน ชโตรพ** (ชื่อเดิมตั้งแต่เกิดว่า **โยเซ็ฟ ชโตรพ**; 26 กันยายน ค.ศ. 1895 ในเด็ทม็อลท์ เยอรมนี – 6 มีนาคม 1952 ในวอร์ซอ โปแลนด์) เป็นนายพลหน่วยเอสเอสในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้เป็นผู้บัญชาการในช่วงเหตุการณ์การก่อจลาจลที่วอร์ซอเกตโตและได้เขียนรายงานขึ้นภายใต้ชื่อว่า "รายงานของชโตรพ" เป็นหนังสือที่ได้ทำการบันทึกอย่างยาวเหยียดของการปฏิบัติการ หลังความพ่ายแพ้ของนาซีเยอรมนี ชโตรพถูกจับกุมและดำเนินคดีในระหว่างการพิจารณาคดีดาเคาและถูกตัดสินว่ามีความผิดจากการสังหารหมู่เชลยศึกทหารอเมริกัน 9 นาย ต่อมาภายหลังเขาได้ถูกส่งตัวในฐานะผู้ร้ายข้ามแดนไปยังสาธารณรัฐประชาชนโปแลนด์ เขาได้พยายามสู้คดีแต่กลับถูกตัดสินว่ามีความผิดและแขวนคอในข้อหาอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2438
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2495
หมวดหมู่:นาซี
หมวดหมู่:เอ็สเอ็ส-กรุพเพินฟือเรอร์
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตโดยการแขวนคอ
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
หมวดหมู่:อาชญากรสงครามชาวเยอรมัน
การขับไล่ชาวโปแลนด์โดยนาซีเยอรมนี

[thumb|380px|ชาวโปแลนด์ที่ถูกขับไล่ในปี 1939 จาก [ไรชส์เกาวาร์เทอลันด์]]
[thumb|260px|Polish Matczak family among Poles expelled in 1939 from [Sieradz in central Poland]]

**การขับไล่ชาวโปแลนด์โดยนาซีเยอรมัน**ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเป็นปฏิบัติการครั้งใหญ่ของนาซีเยอรมันซึ่งประกอบด้วยการบังคับให้ตั้งถิ่นฐานใหม่แก่ชาวโปแลนด์เชื้อชาติกว่า 1.7 ล้านคนจากทุกพื้นที่ของโปแลนด์ที่ถูกยึดครองโดยมีจุดมุ่งหมายที่จะทำให้กลายเป็นภูมิประเทศที่ชาวเยอรมันจะได้ไปอาศัยอยู่ (ดู เลเบนสเราม์) ระหว่างปี ค.ศ. 1939-1944

อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้มีแผนการที่จะตั้งรกรากอย่างกว้างขวางในดินแดนโปแลนด์ในช่วงก่อนสงครามโดยตรงข้ามบริเวณชายแดนของจักรวรรดิไรซ์ที่สาม,เขาได้ทำให้กลายเป็นดินแดนใหม่ที่กำลังถูกสร้างขึ้นคือไรชส์เกาวาร์เทอลันด์ (Reichsgau Wartheland) ในที่สุดแผนการของเขาก็ได้ขยายตัวขึ้นรวมถึงเขตปกครองสามัญได้ทำกระบวนการชำระล้างและฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ภูมิภาคนี้จะทำให้กลายเป็น"พื้นที่เยอรมันอันบริสุทธิ์"ภายใน 15-20 ปี,ตามที่ฮิตเลอร์ได้อธิบายไว้ในเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 1941.เมื่อถึงเวลานั้นรัฐบาลสามัญจะต้องทำการกวาดล้างชาวเมืองโปแลนด์ 15 ล้านคนและทำการอพยพชาวเยอรมันให้ไปอาศัย 4-5 ล้านคน

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Piotr Setkiewicz, "The expulsion of Polish civilians from the area around the Auschwitz camp, 1940-1941." Auschwitz-Birkenau State Museum
* (Polish, German) Witold Sienkiewicz, Grzegorz Hryciuk, Zwangsumsiedlung, Flucht und Vertreibung 1939 - 1959: Atlas zur Geschichte Ostmitteleuropas. Bonn, 2009. ISBN 978-83-7427-391-6
* (Polish) Bogdan Chrzanowski, "Wypędzenia z Pomorza." Biuletyn IPN No. 5/2004, May 2004.
* (Polish) Maria Rutowska, Wysiedlenia ludności polskiej z Kraju Warty do Generalnego Gubernatorstwa 1939-1941. Instytut Zachodni, Poznań 2003, ISBN 83-87688-42-8
* (Polish) Czesław Łuczak, Polityka ludnościowa i ekonomiczna hitlerowskich Niemiec w okupowanej Polsce. Wyd. Poznańskie, Poznań, 1979. ISBN 83-210-0010-X
* (Polish) Czesław Łuczak, Położenie ludności polskiej w Kraju Warty 1939 - 1945. Wydawnictwo Poznańskie, 1987
* Deportacje Polaków z północno-zachodnich ziem II Rzeczypospolitej 1940-1941. Źródła do historii Polski. Praca zbiorowa. Oficyna Wydawnicza RYTM, 2001. ISBN 83-88794-45-0
* Ryszard Dyliński, Marian Flejsierowicz, Stanisław Kubiak, Wysiedlenie i poniewierka. Wspomnienia Polaków wysiedlonych przez okupanta hitlerowskiego z ziem polskich "wcielonych" do Rzeszy 1939-1945. Wyd. Poznańskie, Poznań, 1985. ISBN 83-210-0529-2

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์โปแลนด์
หมวดหมู่:การเลือกปฏิบัติแบ่งตามประเทศ
ไทโฮ (ศักราช)

**ไทโฮ** () เป็นชื่อศักราชญี่ปุ่นหลังช่องว่างศักราชปลายคริสต์ศตวรรษที่ 7 หลังชูโจและก่อนหน้าปี*[[เคอุง]]* โดยกินระยะในช่วงเดือนมีนาคม ค.ศ. 701 ถึงพฤษภาคม ค.ศ. 704 จักรพรรดิผู้ครองราชย์ในศักราชนี้คือจักรพรรดิมมมุ)

## เหตุการณ์ในปี''ไทโฮ''
* **ค.ศ. 701** (*ปีไทโฮที่ 1*): มีการอนุมัติแผนส่งคณะทูตไปยังราชสำนักถัง
* **ค.ศ. 702** (*ปีไทโฮที่ 2*): มีการตราประมวลกฎหมายไทโฮ () หรือ *ไทโฮเรียว* เพื่อปรับปรุงระบบราชการส่วนกลางและบรรลุเป้าหมายการปฏิรูปที่เริ่มมาแต่การปฏิรูปปีไทกะเมื่อ ค.ศ. 646
* **ค.ศ. 702** (*ปีไทโฮที่ 2*): คณะทูต ซึ่งมีอาวาตะ โนะ มาฮิโตะ () เป็นหัวหน้า
คณะผู้แทนทางการทูตไปประจำราชสำนักถังที่นำโดยอาวาตะ โนะ มาฮิโตะ เดินทางสู่ราชสำนักถังทางเรือ เป็นเหตุให้ทูตคณะนี้เป็นที่รู้จักว่า "คณะไทโฮ"

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* Asakawa, Kan'ichi. (1903).   ''The Early Institutional Life of Japan''. Tokyo: Shueisha.  OCLC 4427686;  ''see'' online, multi-formatted, full-text book at openlibrary.org
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).  ''Gukanshō: The Future and the Past''. Berkeley: University of California Press. ;  OCLC 251325323
* Fogel, Joshua A. (2009). *Articulating the Sinosphere: Sino-Japanese Relations in Space and Time*. Cambridge: Harvard University Press.  ; 
* Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1962). ''Sovereign and Subject''. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Ōdai Ichiran]]*; ou,  ''Annales des empereurs du Japon''.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  OCLC 5850691
* Varley, H. Paul. (1980).  ''Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns''. New York: Columbia University Press. ;  OCLC 59145842

## แหล่งข้อมูลอื่น
* National Diet Library, "The Japanese Calendar" -- historical overview plus illustrative images from library's collection
ฟูจิวาระ โนะ ฟูฮิโตะ

thumb|ภาพวาดของฟูจิวาระ โนะ ฟูฮิโตะ

**ฟูจิวาระ โนะ ฟูฮิโตะ** ( ; พ.ศ. 1202 – 9 กันยายน 1263) ขุนนางผู้ทรงอำนาจในช่วงปลายยุคอาซูกะ ถึงต้นยุคนาระ เป็นผู้นำตระกูลฟูจิวาระ ตระกูลที่ทรงอำนาจและอิทธิพลในยุคนั้น

ฟูฮิโตะ เกิดเมื่อ พ.ศ. 1202 เป็นบุตรชายคนที่ 2 ของ ฟูจิวาระ โนะ คามาตาริ ผู้ก่อตั้งตระกูลฟูจิวาระ (บางทฤษฎีว่าเป็นพระโอรสของจักรพรรดิเท็นจิ)

ประมาณปีที่ 7 หรือ 8 ของรัชสมัยจักรพรรดิเท็มมุ (ประมาณ พ.ศ. 1221) ฟูฮิโตะได้แต่งงานกับ โซงะ โนะ ฮาราชิมะ ลูกสาวของโซงะ โนะ มูราซากิ ในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเขา ด้วยวิธีนี้ฟูฮิโตะสามารถรวมขุนนางของตระกูลโซงะ ซึ่งเป็นตระกูลรัฐมนตรีเข้ากับลูกหลานของตนเองได้ และเขาสามารถแสดงให้ชนชั้นปกครองเห็นได้ว่า ตระกูลฟูจิวาระถึงแม้จะเพิ่งก่อตั้งได้ไม่นาน แต่ก็เป็นตระกูลที่สามารถสืบทอดสถานะของตระกูลโซงะได้

ฟูฮิโตะ มีบุตรชายทั้งสิ้น 4 คนซึ่งทั้งสี่คนได้ก่อตั้งตระกูลที่เป็นสาขาย่อยของฟูจิวาระ โดยเฉพาะตระกูลฮกเกะเป็นตระกูลที่มีอำนาจมากที่สุดใน 4 ตระกูล

ฟูจิวาระ โนะ ฟูฮิโตะ ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 1263 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ขุนนางญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตระกูลฟูจิวาระ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคอาซูกะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคนาระ
ฟูจิวาระฮกเกะ

เป็นตระกูลสาขาย่อยในตระกูลฟูจิวาระของประเทศญี่ปุ่น

อีกสามตระกูลคือฟูจิวาระนันเกะ, ฟูจิวาระเคียวเกะ และฟูจิวาระชิกิเกะ สาขาฮกเกะได้สืบสกุลกับผู้ปกครองญี่ปุ่นโดยพฤตินัยผ่านตำแหน่งสืบทอดทางสายเลือดในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (''เซ็ชโช''และ''คัมปากุ'') ในยุคคามากูระ ตระกูลนี้แบ่งออกไปเป็นตระกูลผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ทั้งห้าที่ยังคงผูกขาดการปกครองตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12 จนถึง ค.ศ. 1868 หลังการปฏิรูปเมจิ ตระกูลเหล่านี้ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าชายในตำแหน่งขุนนางสืบทอดทางสายเลือดใหม่

## ประวัติ
สาขานี้ก่อตั้งโดยฟูจิวาระ โนะ ฟูซาซากิ บุตรชายคนที่สองของฟูจิวาระ โนะ ฟูฮิโตะ ในยุคเฮอัง มีการให้ฉายาฉายา *โฮกูเกะ* หรือย่อเป็น *ฮกเกะ* เนื่องจากตั้งอยู่ทางเหนือ (*โฮกุ*) ของคฤหาสน์พี่ชาย ฟูซาซากิมีพี่น้องอีก 3 คนคือ มูจิมาโระ, มาโระ และอูมาไก และทั้ง 4 พี่น้องได้ร่วมกันก่อตั้ง "4 เรือน" ของตระกูลฟูจิวาระ ได้แก่ ฮกเกะ, นันเกะ, เคียวเกะ และชิเกะ

ในสมัยฟูจิวาระ โนะ ฟูยุตสึงุ ตระกูลฮกเกะเจริญรุ่งเรืองขึ้นหลังจากฟุยุตสึงุได้รับการแต่งตั้งเป็น*คูโรโดะ-โนะ-โท* (เสนาบดีใหญ่) ฟูจิวาระ โนะ โยชิฟูซะ บุตรชายของเขา ได้เป็น''เซ็ชโช''คนแรก (ผู้สำเร็จราชการแทนจักรพรรดิเด็ก) และบุตรชายของเขา ฟูจิวาระ โนะ โมตตสึเนะ ได้เป็น''คัมปากุ'' (ผู้สำเร็จราชการแทนจักรพรรดิผู้ใหญ่) หลังจากนั้น สมาชิกตระกูลฮกเกะยังคงมีความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นกับราชวงศ์ด้วยการสมรสธิดาตระกูลฮกเกะกับบรรดาจักรพรรดิ ทำให้พวกเขาสามารถกีดกันตระกูลอื่น ๆ และผูกขาดตำแหน่งผู้สำเร็จราชการได้

ตระกูลฮกเกะเจริญรุ่งเรืองในสมัยฟูจิวาระ โนะ มิจินางะ และโยริมิจิ ในยุคคามาคุระ ตระกูลฮกเกะได้แตกออกเป็นตระกูลผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ทั้งห้า ได้แก่ โคโนเอะ ทากัตสึกาซะ คูโจ อิจิโจ และนิโจ ตระกูลเหล่านี้ยังคงผูกขาดตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์จนกระทั่งการฟื้นฟูเมจิใน ค.ศ. 1868 เมื่อตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ถูกยุบเลิก ระบบขุนนางสืบสายตระกูลใหม่ (*คาโซกุ*) ก็ถูกสถาปนาขึ้น และตระกูลเหล่านี้ทั้งหมดก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นดยุก

## สมาชิกคนสำคัญ
* มูราซากิ ชิกิบุ
* ฟูจิวาระ โนะ เทกะ
* ฟูจิวาระ โนะ มิจินางะ
* ฟูจิวาระ โนะ ฟูยุตสึงุ
* ฟูจิวาระ โนะ โยชิฟูซะ
* ฟูจิวาระ โนะ โมตตสึเนะ
* ฟูจิวาระ โนะ โทกิฮิระ
* ฟูจิวาระ โนะ อัตสึตาดะ
* ฟูจิวาระ โนะ ซูเกมาซะ
* ฟูจิวาระ โนะ คินโต
* ฟูจิวาระ โนะ คิโยซูเกะ
* ท่านหญิงอิเซะ
* มารดาของฟูจิวาระ โนะ มิจิตสึนะ
* ฟูจิวาระ โนะ มิจิมาซะ
* ฟูจิวาระ โนะ โคเรตาดะ
* ฟูจิวาระ โนะ โยชิตากะ
* ฟูจิวาระ โนะ โยริมิจิ
* ฟูจิวาระ โนะ ยูกินาริ
* ฟูจิวาระ โนะ ซาเนกาตะ
* ฟูจิวาระ โนะ ซาดาโยริ
* ฟูจิวาระ โนะ อิเอตากะ
* ฟูจิวาระ โนะ โมโตโตชิ
* ฟูจิวาระ โนะ ซาดากาตะ
* ฟูจิวาระ โนะ อาซาตาดะ
* ฟูจิวาระ โนะ ทาดามิจิ
* ฟูจิวาระ โนะ ซาดานางะ
* ฟูจิวาระ โนะ อัตสึโยริ

## ดูเพิ่ม
* ฟูจิวาระตอนเหนือ
* นันเกะ (ฟูจิวาระ)
* ชิกิเกะ
* เคียวเกะ
* ตระกูลฟูจิวาระ

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* Brinkley, Frank and Dairoku Kikuchi. (1915). *A History of the Japanese People from the Earliest Times to the End of the Meiji Era.* New York: Encyclopædia Britannica. OCLC 413099
* Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005). *Japan Encyclopedia.* Cambridge: Harvard University Press. ;  OCLC 58053128


*
หมวดหมู่:ตระกูลญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตระกูลขุนนางญี่ปุ่น
วิตนิสส์ (อัลบั้มเคที เพร์รี)

***วิตนิสส์*** () เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 5 ของนักร้องอเมริกัน เคที เพร์รี เผยแพร่เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2017 โดยแคปิตอลเรเคิดส์ สำหรับอัลบั้มนี้ เพร์รีได้ทำงานร่วมกับโปรดิวเซอร์หลายคนรวมถึงเจฟฟ์ แบสเกอร์, มาร์ก ครูว, ดุก ดูมองต์, แจ็ก การ์แรต, ออสการ์ โฮลเตอร์, อิลลันเจโล, อิลยา, แมกซ์ มาร์ติน, อาลี พายามี และเชลล์แบ็ก *วิตนิสส์*เป็นอัลบั้มแนวเพลงอิเล็กโทรป็อปที่เจาะลึกแนวเพลงแดนซ์และอีดีเอ็ม โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับการสร้างพลังให้ตนเองและสตรีนิยม เพร์รีได้อธิบายว่าเป็นอัลบั้มของ "การปลดปล่อย" และ "ป็อปที่มีจุดมุ่งหมาย"

อัลบั้มได้ปล่อยออกมาห้าซิงเกิล ซึ่งสามซิงเกิลได้รับการปล่อยตัวก่อนอัลบั้ม และหนึ่งในสิบอันดับแรกของชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 : ซิงเกิลนำ "เชนด์ทูเดอะริทึม " ที่มีชิพ มาร์เลย์ร่วมร้อง ขึ้นสูงสุดที่อันดับ 4 ในฮอต 100 "บอนาเพที " ร่วมร้องกับมีโกส ครองอันดับสูงสุดที่ 59 ในขณะที่ "สวิชสวิช" ร่วมร้องกับนิกกี มินาจอยู่อันดับที่ 46 "เซฟแอสดราฟต์" และ "เฮย์เฮย์เฮย์" ได้รับการปล่อยตัวเป็นซิงเกิลต่อมาในวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2017 และ 12 มกราคม ค.ศ. 2018 ตามลำดับ โดยมีมิวสิกวิดีโอ "เฮย์เฮย์เฮย์" เป็นซิงเกิลเปิดตัวอัลบั้ม เพร์รีได้เผยแพร่ตัวเองในสตรีมสดบนยูทูบใน 4 วันชื่อเคที เพร์รีไลฟ์: วิตนิสส์เวิลด์ไวด์ เมื่อเปิดตัวนักวิจารณ์เพลงต่างเสียงแตกกันไปคนละทาง โดยอัลบั้มนี้บางคนวิจารณ์ในเรื่องการผลิตและการแต่งเนื้อร้อง ในขณะที่คนอื่น ๆ ชื่นชมในแง่มุมที่เป็นส่วนตัวมากขึ้นของอัลบั้มและชื่นชอบเพลงที่ "สำคัญ" บางเพลง

อัลบั้มสามารถทำยอดขายได้เทียบเท่า 180,000 หน่วยในสัปดาห์แรก *วิตนิสส์*เปิดตัวบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 ของสหรัฐฯ กลายเป็นอัลบั้มที่ติดอันดับชาร์ตในสามของเพร์รีในประเทศ อัลบั้มนี้ยังติดอันดับชาร์ตในแคนาดาและสเปน ขณะที่ขึ้นถึงอันดับสองในออสเตรเลีย เกาหลีใต้ เม็กซิโก และนิวซีแลนด์ และติดอันดับสูงสุด 5 อันดับในภูมิภาคอื่น ๆ อีก 9 ประเทศ เพื่อโปรโมตอัลบั้ม เพร์รีเริ่มทัวร์คอนเสิร์ตครั้งที่สี่ในชื่อ วิตนิสส์: เดอะทัวร์ ก่อนออกอัลบั้ม เพร์รีไม่ได้เปิดตัวอัลบั้มใหม่เลยเป็นเวลาสี่ปี ยกเว้นเพลง "ไรส์" ของโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 หลังจากเปิดตัว *[[ปริซึม (อัลบั้มเคที เพร์รี)|ปริซึม]]* (2013) และออกทัวร์ในปี ค.ศ. 2014–2015 เพร์รีก็พักงานเพื่อปกป้องสุขภาพจิตตัวเองให้กลับมาสดใสอีกครั้ง เพร์รีตัดสินใจเปลี่ยนแปลงตัวตนบนเวทีและยอมรับตัวตนที่แท้จริง ประกาศตัวเองว่าเป็นแคเทอรีน ฮัดสัน ซึ่งเป็นชื่อจริงของเธอ ด้วยเหตุนี้เธอจึงเลิกไว้ผมยาวสีเข้มเพื่อตัดผมสั้นทรงพิกซีคัตและใช้สีผมบลอนด์ตามสีผมธรรมชาติของตัวเอง

## รายชื่อเพลง

**หมายเหตุ**
*  – ผู้ผลิตหลักและนักร้องนำ
*  – ผู้ผลิตเสียงหลักและนักร้องเสริม
*  – ผู้ผลิตเพิ่มเติม
*  – ผู้ผลิตเสียง
*  – ผู้ผลิตเสียงเพิ่มเติม

## ชาร์ต

### ชาร์ตประจำสัปดาห์

### ชาร์ตประจำเดือน

### ชาร์ตสิ้นปี

## การรับรอง

## ประวัติการวางจำหน่าย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายแคปิตอลเรเคิดส์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเคที เพร์รี
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยแมกซ์ มาร์ติน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแนวอิเล็กโทรป็อป
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยเชลล์แบ็ก
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิบูลยพรรณรังษี

นายนาวาโท **พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิบูลยพรรณรังษี** (12 เมษายน พ.ศ. 2419 – 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2451) เป็นพระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ประสูติแต่จอมมารดาเขียวเล็ก

## พระประวัติ
พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิบูลยพรรณรังษี ประสูติเมื่อวันพุธที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2419 เป็นพระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ประสูติแต่จอมมารดาเขียวเล็ก ธิดาพระยาจำนงสรไกร (รุ่ง)

พระองค์เจ้าวิบูลยพรรณรังษี ทรงรับราชการเป็นทหารเรือ ในปี พ.ศ. 2445 รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น นายเวร ในกรมทหารเรือ ต่อมาได้รับพระราชทานพระยศนายเรือโท เมื่อปี พ.ศ. 2447 และขณะยังมียศเป็นนายเรือเอกผู้ช่วยทรงเป็นอาจารย์โรงเรียนนายเรือ สอนพระราชบัญญัติต่าง ๆในปี พ.ศ. 2445 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรทหารเรือเป็นนายเวรในกรมทหารเรือ ต่อมาเมื่อพ.ศ. 2447 ทรงได้รับตำแหน่งผู้บัญชาการโรงเรียนนายเรือ และรับราชการมียศสูงสุดที่ นาวาโท (ในยุคนั้นเรียก นายเรือเอกผู้ช่วย) เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ปี พ.ศ. 2448 

นายนาวาโท พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิบูลยพรรณรังษี สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ด้วยพระโรคไข้หวัด เมื่อวันอาทิตย์ที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2451 สิริพระชันษา 32 ปีพระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2455

พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิบูลยพรรณรังษี เป็นต้นราชสกุลวิบูลยพรรณ มีพระโอรส-ธิดา 3 องค์ ได้แก่

#หม่อมเจ้ารังษีสุริยวงศ์ วิบูลยพรรณ 
#หม่อมเจ้ารังษีวิสุทธิวงศ์ วิบูลยพรรณ (ประสูติ พ.ศ. 2436)
#หม่อมเจ้าหญิงไม่ปรากฏพระนาม บางแห่งว่าชื่อหม่อมเจ้ารังษีประยูรวงศ์ บางแห่งก็ว่าสิ้นชีพิตักษัยก่อนได้รับการตั้งพระนาม (พ.ศ. 2440 – ในปีเดียวกัน)

#### เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## พงศาวลี



## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระองค์เจ้าชาย
หมวดหมู่:พระราชวรวงศ์เธอ
หมวดหมู่:พระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวไทย
หมวดหมู่:นาวาโท
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนายเรือ
หมวดหมู่:ราชสกุลวิบูลยพรรณ
โปรวินเชียลลีก ฤดูกาล 2548

**โปรวินเชียลลีก ฤดูกาล 2548** เป็นการแข่งขัน โปรลีก โดยประกอบด้วย 12 จังหวัดมาร่วมทำการแข่งขัน โดยจัดการแข่งขันภายใต้การดูแลของ การกีฬาแห่งประเทศไทย โดยทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศ จะได้เลื่อนชั้นไปเล่นใน ไทยลีก 2549 ส่วนทีมจังหวัด 2 อันดับสุดท้าย ตกชั้นไปแข่งขัน โปรลีก 2 ฤดูกาลถัดไป

## ภาพรวมก่อนการแข่งขัน

ในฤดูกาลนี้ ฝ่ายจัดการแข่งขันได้ปรับรูปแบบการแข่งขันโดยกำหนดให้มี 12 ทีมจังหวัด แต่ยังคงกฎระเบียบเลื่อนชั้น-ตกชั้น คือทีมจังหวัดสองอันดับสุดท้ายจะตกชั้นไปเล่นใน โปรลีก 2 นอกจากนี้ ทีมจังหวัดที่ชนะเลิศการแข่งขัน รองชนะเลิศ และอันดับที่ 3 (ต่อมามีการเปลื่ยนแปลง โดยเอาแค่ชนะเลิศกับรองชนะเลิศ) เลื่อนชั้นไปเล่นใน ไทยลีก เพื่อปรับโครงสร้างและการรวมลีกในฤดูกาลถัดไป โดยทีมจังหวัดที่ชนะเลิศจะได้ เงินรางวัล 1,000,000 บาท รองชนะเลิศได้ 500,000 บาท อันดับที่ 3 ได้ 200,000 และอันดับที่ 4 ได้ 100,000 บาท โดยเบื้องต้น แต่ละทีมจะได้รับการจัดเงินอุดหนุนทีม จาก การกีฬาแห่งประเทศไทย ทีมละ 500,000 บาท

## จังหวัดที่เข้าร่วมแข่งขัน

* ภาคเหนือ 
** นครสวรรค์ 
* ภาคอีสาน
** ศรีสะเกษ
** นครราชสีมา
* ภาคกลาง
** กรุงเทพมหานคร
** นครปฐม
** สุพรรณบุรี
* ภาคตะวันออก
** ชลบุรี
** จันทบุรี
*ภาคใต้
** สุราษฎร์ธานี
** สตูล
** พังงา
** พัทลุง

## ตารางคะแนนเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล

* ต่อมา ทางฝ่ายจัดการแข่งขันได้ตัดสินให้ พังงาและพัทลุงโดนปรับตกชั้นเนื่องจากใช้ผู้เล่นผิดกฎการแข่งขัน (มีผู้เล่นที่ไม่ส่งรายชื่อลงสนาม) จึงถูกปรับให้แพ้ทุกนัดและโดนห้ามส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขัน จากการปรับแพ้ดังกล่าวมีผลเกี่ยวเนื่องทำมีการคิดคะแนนใหม่จนได้ตารางคะแนนข้างต้น

## ผู้ทำประตูสูงสุด
*ณ วันที่ 26 มิถุนายน 2548*

**15 ประตู**
*  ทศพล หงษาครประเสริฐ - (นครปฐม)
**14 ประตู**
*  พิภพ อ่อนโม้ - (ชลบุรี)
*  สุรศักดิ์ จุมพลศรี - (ศรีสะเกษ)
**13 ประตู**
*  จักรพันธ์ เอี่ยมมาก - (สุพรรณบุรี)
*  ภุชงค์ สุวรรณประทีป - (สุพรรณบุรี)
**10 ประตู**
*  การัญวฑูย์ ทองฉิม - (สตูล)
**9 ประตู**
*  นิกร อนุวรรณ - (ชลบุรี)
*  วัชรพงษ์ สมานทอง - (ศรีสะเกษ)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โปรวินเชียลลีกแบ่งตามฤดูกาล
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย
เทวดาเดินดิน (ภาพยนตร์)

**เทวดาเดินดิน** เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโลดโผน ชีวิต สืบสวนสอบสวน และอาชญากรรม ขนาด 35 มม. พากย์เสียงในฟิล์ม จากค่ายนิวไฟว์สตาร์ หรือไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น ในปัจจุบัน กำกับโดยท่านมุ้ย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล เข้าฉายวันแรกเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2519 ที่ศาลาเฉลิมไทยและสามย่าน นำแสดงโดยสรพงศ์ ชาตรี, วิยะดา อุมารินทร์ และต่อลาภ กำพุสิริ

ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 ทาง ช่อง 3 และ อาร์เอส โปรโมชั่น 1992 ได้นำภาพยนตร์เรื่องนี้มารีเมคและสร้างใหม่ในรูปแบบละครโทรทัศน์นำแสดงโดย พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง อำพล ลำพูน เมทินี กิ่งโพยม เกียรติศักดิ์ อุดมนาค และ ศานติ ศานติเวชกุล นอกจากนี้ สรพงศ์ ชาตรี และ ต่อลาภ กำพุสิริ สองนักแสดงจากเวอร์ชันต้นฉบับก็ได้มาแสดงในละครเรื่องนี้ด้วย

## เรื่องย่อ
เรื่องราวของคน 3 คน คือ พล (สรพงศ์), น้อง (วิยะดา) และต้อย (ต่อลาภ) ที่ออกปล้นและฆ่าผู้คนตามอำเภอใจ จนได้รับฉายาจากไพบูลย์ นักข่าวซึ่งเคยมีเรื่องกับพลมาก่อนว่า "เทวดาเดินดิน" ทำให้พวกเขาถูกไล่ล่าจากสารวัตรอดุลย์ (ครรชิต) นายตำรวจฝีมือดี ระหว่างทางพวกเขาได้เพื่อนร่วมทางอีกคนคือ แอ๊ด (กิตติ) โจรกระชากกระเป๋าของน้อง แต่พลขึ้นไปสู้กับแอ๊ดบนหลังคารถไฟจนเกือบตกโชคดีที่พลช่วยไว้ทัน ทำให้แอ๊ดซึ้งใจและขอร่วมเดินทางไปด้วย ต่อมาพวกเขาลงใต้และได้พบกับเพื่อนร่วมทางคนสุดท้ายคือ บูลย์ (บู๊) พนักงานธนาคารที่เบื่อนั่งนับเงินของคนอื่น สุดท้ายบทสรุปของเรื่องจะจบลงอย่างไร

## นักแสดง
* สรพงษ์ ชาตรี  -  พล
* วิยะดา อุมารินทร์  -  น้อง
* ต่อลาภ กำพุสิริ  -  ต้อย
* น้ำเงิน บุญหนัก – เพ็ญ
* ครรชิต ขวัญประชา - สารวัตรอดุลย์
* กิตติ ดัสกร - แอ๊ด
* บู๊ วิบูลย์นันท์ - บูลย์

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2519
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1970
หมวดหมู่:มรดกภาพยนตร์ของชาติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่อำนวยการสร้างโดย เกียรติ เอี่ยมพึ่งพร
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทยในคริสต์ทศวรรษ 1970
รายชื่อรางวัลและการเสนอชื่อที่อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุขได้รับ

## คมชัดลึกอวอร์ด

## เฉลิมกรุงอวอร์ด

## เฉลิมไทยอวอร์ด

## รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง

## รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติสุพรรณหงส์

## สยามดารา สตาร์ส อวอร์ดส์

## สวนดุสิตโพล

## สีสันอะวอร์ดส์

## เอแบคโพล

## Audition Music Award

## Bang Award

## EFM Award

## JAPAN EXPO THAILAND AWARD

## JOOX MUSIC AWARDS

## Fat Awards

## GMember Award

## Greetz Award

## GQ Award

## Hamburger Award

## Kapook

## Kazz Awards

## LINE TV AWARDS

## MAYA Awards

## Mthai Top Talk About

## Nine Entertain Award

## Nippon Haku

## OK Awards

## Playpark Music Award

## Seed Award

## Spicy Final Round 100 Most Idols

## Top Award

## The Guitar Mag Award

## TV3 Fanclub Award

## T-POP Stage Show

## Sportify Asia

## You2play Award

## โทตี้มิวสิกอวอร์ดส์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รายชื่อรางวัลแบ่งตามผู้ได้รับ
โรงเรียนดอยสะเก็ดวิทยาคม

**โรงเรียนดอยสะเก็ดวิทยาคม** () เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอดอยสะเก็ด เปิดทำการสอน ครั้งแรก เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2516 ปัจจุบัน จัดระบบการเรียนการสอน ตั้งแต่ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1- 6 มีนักเรียนทั้งหมด 800 คน ครู-อาจารย์ 40 คน

## ประวัติ
การบริหารโรงเรียนได้เปลี่ยนแปลงและพัฒนาเป็นลำดับดังนี้
* พ.ศ. 2516 เปิดเรียนปีแรกอาศัยอาคารเรียนของโรงเรียนบ้านเชิงดอย (ดอยสะเก็ดศึกษา)เป็นสถานที่เรียน และครูโรงเรียนบ้านเชิงดอยมาช่วยสอน 3 คน โดยมีนายวิรัตน์ แสงสีโสดรักษาการณ์ในตำแหน่งครูใหญ่ ต่อมากรมสามัญศึกษาได้จัดสรรอัตราครูให้ 3 อัตรามีนายสมบูรณ์ ไชยแก้วรักษาการณ์ในตำแหน่งครูใหญ่ 
* พ.ศ. 2517 ได้ย้ายทำการสอนที่ สนามกีฬาอำเภอดอยสะเก็ดโดยมีผู้ปกครองนักเรียนได้บริจาคเงินจำนวน 18,000 สร้างอาคารชั่วคราวจำนวน 2 หลัง โดยมีนายศรศักดิ์ คำหอม ดำรงตำแหน่งครูใหญ่
* พ.ศ. 2518ได้ย้ายมาทำการสอนอยู่ที่ 20 หมู่ 1 บ้านแม่ดอกแดง ตำบลเชิงดอย อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ ถนนสายเชียงใหม่-เชียงราย ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณ 3 กิโลเมตร มีพื้นที่ 160 ไร่ 2 งาน โดยมีนายอนันต์ เศรษฐกร รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่ โรงเรียนได้รับความอนุเคราะห์ จากผู้ปกครอง นักเรียน ห้างราน บริษัทต่าง ๆ บริจาคสร้างโรงอาหาร อาคารเรียนชั่วคราว ถังเก็บน้ำฝน สนามฟุตบอล และสนามบาสเกตบอล

ตลอดเวลาที่ผ่านมาโรงเรียนได้มีการพัฒนา และปรับปรุงด้านอาคารสถานที่ ด้านบุคลากร และพัฒนาการเรียนการสอน จนกระทั่งโรงเรียนได้รับอนุมัติให้ขยายห้องเรียนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม. 4 ) จำนวน 2 ห้องเรียนเป็นแบบสหศึกษา มีนักเรียนจำนวน 90 คนโรงเรียนได้มีการพัฒนาปรับปรุงมากขึ้นตามลำดับ จนกระทั่งปี 2530 ได้รับการปรับปรุงขยายตำแหน่งผู้บริหารเป็นผู้อำนวยการโรงเรียน โดยมีนายอำพล บุญอยู่ รักษาการในตำแหน่งผู้อำนวยการเป็นคนแรก และได้มีการพัฒนาปรับปรุงโรงเรียนอย่างต่อเนื่องจนเป็นที่ยอมรับของชุมชนจากการพัฒนาดังกล่าวส่งผลให้โรงเรียน

โรงเรียนดอยสะเก็ดวิทยาคมได้รับรางวัลโรงเรียนรางวัลพระราชทานปีพุทธศักราช 2547, 2552 และ 2556 และในปีพุทธศักราช 2548 ได้เป็นโรงเรียนในฝันสมบูรณ์แบบ ต่อมาในปีการศึกษา 2553 ได้รับคัดเลือกให้เป็นศูนย์อาเซียนศึกษา และปีพุทธศักราช 2556 ได้เข้าร่วมโครงการ ต้นแบบโรงเรียนสุจริต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอในจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงใหม่
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2516
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอดอยสะเก็ด
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากระจับ

**พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากระจับ** หรือ **กระจับทอง** (พ.ศ. 2315 — พ.ศ. 2395) เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ กับพระชายาทองอยู่

## พระประวัติ
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากระจับ ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2315 เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ กับเจ้าครอกทองอยู่ เดิมมีพระนามว่า *หม่อมเจ้ากระจับ* ต่อมาใน พ.ศ. 2329 ทรงได้รับโปรดเกล้าฯ เลื่อนเป็น *พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้ากระจับ*

พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากระจับ มีพระโสทรภราดา และพระโสทรภคินี 5 พระองค์ คือ
# พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนราเทเวศร์ (พระนามเดิม ปาน) ต้นราชสกุลปาลกะวงศ์
# พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนเรศร์โยธี (พระนามเดิม บัว)
# พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหลวงเสนีบริรักษ์ (พระนามเดิม แตง) ต้นราชสกุลเสนีวงศ์
# พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฐมวงศ์
# พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล

ภายหลังจากสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ทิวงคต พระองค์เจ้ากระจับ ทรงสร้างพระพุทธฉายจำลองขึ้นในวัดอมรินทรารามวรวิหาร มีลักษณะเป็นภูเขามีความสูง 3 วา 2 ศอก กว้างโดยรอบ 19 วา เพื่อเป็นพระราชกุศลอุทิศถวายพระบิดา

หลังกรมพระราชวังบวรสถานพิมุขทิวงคต พระราชวังหลังแบ่งเป็น 4 วัง วังเดิม อันเป็นพระราชมณเฑียรของกรมพระราชวังบวรสถานพิมุขนั้น พระชายาทองอยู่ประทับปกครองเชื้อวงศ์ของกรมพระราชวังหลังอยู่กับพระองค์เจ้ากระจับ และพระองค์เจ้าจงกล เมื่อพระชายาทองอยู่สิ้นพระชนม์ พระองค์เจ้ากระจับทรงปกครองเจ้านายวังหลังมาจนถึงสมัยรัชกาลที่ 4 ครั้งเมื่อพระองค์เจ้ากระจับสิ้นพระชนม์ เชื้อสายเจ้านายวังหลังไม่มีความสามารถรักษาพระราชวังบวรสถานพิมุขไว้ได้จึงได้ปล่อยให้รกร้างผุพังไป

พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากระจับ สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2395 สิริพระชันษา 80 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุวัดอมรินทราราม

## พงศาวลี




## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระองค์เจ้าหญิง
หมวดหมู่:พระองค์เจ้ายก
หมวดหมู่:พระสัมพันธวงศ์เธอ
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล

**พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล** (พ.ศ. 2328 — พ.ศ. 2385) พระนามเดิม **หม่อมเจ้าทองสุก** เป็นพระธิดาพระองค์เล็กในสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ กับพระชายาทองอยู่

## พระประวัติ
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2328 เป็นพระธิดาพระองค์เล็กในสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ กับพระชายาทองอยู่ เดิมมีพระนามว่า *หม่อมเจ้าทองสุก* พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชพระราชทานพระนามใหม่ว่า *จงกล* ต่อมาในปี พ.ศ. 2329 ทรงได้รับโปรดเกล้าฯ เลื่อนเป็น *พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าจงกล*

พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล มีพระโสทรภราดา และพระโสทรภคินี 5 พระองค์ คือ
# พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนราเทเวศร์ (พระนามเดิม ปาน) ต้นราชสกุลปาลกะวงศ์
# พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากระจับ
# พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนเรศร์โยธี (พระนามเดิม บัว)
# พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหลวงเสนีบริรักษ์ (พระนามเดิม แตง) ต้นราชสกุลเสนีวงศ์
# พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฐมวงศ์

เมื่อแรกประสูติพระองค์เจ้าจงกล ได้แม่ช้อย มารดาของสุนทรภู่ เป็นพระนม จึงทรงสนิทสนมกับสุนทรภู่มาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ สุนทรภู่มีบุตรกับนางจันหนึ่งคน ชื่อหนูพัด แต่ชีวิตครอบครัวก็ยังไม่ราบรื่นนัก ในที่สุดนางจันก็ร้างราไป พระองค์เจ้าจงกลได้รับอุปการะหนูพัดไว้

ภายหลังจากสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ทิวงคต พระองค์เจ้าจงกล ทรงสร้างมณฑปพระพุทธบาทจำลองขึ้นในวัดอมรินทรารามวรวิหาร ประดับด้วยกระเบื้องและถ้วยชามเขียนสีของจีน เพื่อเป็นพระราชกุศลอุทิศถวายพระบิดา

พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล สิ้นพระชนม์ในสมัยรัชกาลที่ 3 เมื่อปี พ.ศ. 2385 สิริพระชันษา 57 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุวัดอมรินทราราม เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2385

## พงศาวลี




## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระองค์เจ้าหญิง
หมวดหมู่:พระองค์เจ้ายก
หมวดหมู่:พระสัมพันธวงศ์เธอ
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฐมวงศ์

**พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฐมวงศ์** (พ.ศ. 2325 — สมัยรัชกาลที่ 3) พระนามเดิม **หม่อมเจ้าทองแดง** เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ กับพระชายาทองอยู่ เป็นพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์แรกที่ประสูติตั้งแต่ประดิษฐานพระราชวงศ์ จึงได้พระนามว่า "ปฐมวงศ์"

## พระประวัติ
พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฐมวงศ์ ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2325 เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ กับพระชายาทองอยู่ มีพระนามเดิมว่า ทองแดง แต่ด้วยเป็นพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์แรกที่ประสูติตั้งแต่ประดิษฐานพระราชวงศ์ จึงได้พระนามใหม่ว่า *ปฐมวงศ์* ต่อมาในปี พ.ศ. 2329 ทรงได้รับโปรดเกล้าฯ เลื่อนเป็น *พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าปฐมวงศ์*

พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฐมวงศ์ มีพระโสทรภราดา และพระโสทรภคินี 5 พระองค์ คือ
# พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนราเทเวศร์ (พระนามเดิม ปาน) ต้นราชสกุลปาลกะวงศ์
# พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากระจับ
# พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหมื่นนเรศร์โยธี (พระนามเดิม บัว)
# พระสัมพันธวงศ์เธอ กรมหลวงเสนีบริรักษ์ (พระนามเดิม แตง) ต้นราชสกุลเสนีวงศ์
# พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจงกล

พระองค์เจ้าปฐมวงศ์ ผนวชที่วัดระฆังโฆษิตาราม โดยมีสุนทรภู่ถวายตัวเป็นมหาดเล็ก สุนทรภู่ได้แต่งกลอนกล่าวถึงพระองค์เจ้าปฐมวงศ์ไว้ว่า

พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฐมวงศ์ สิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ไม่ปรากฏพุทธศักราช มีพระโอรสก่อนผนวช 1 องค์ คือ พระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชายนิต

## พงศาวลี




## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระองค์เจ้าชาย
หมวดหมู่:พระองค์เจ้ายก
หมวดหมู่:พระสัมพันธวงศ์เธอ
หมวดหมู่:ภิกษุที่เป็นเจ้านายในราชวงศ์จักรี
ไรชส์เกาวาร์เทอลันท์

***ไรชส์เกาวาร์เทอลันท์*** () เรียกอีกชื่อว่า *ไรชส์เกาโพเซิน* หรือ ***วาร์เทอเกา*** เป็นเขตการปกครองของนาซีเยอรมนีคือ ไรชส์เกา จากส่วนหนึ่งของดินแดนโปแลนด์ที่ถูกผนวกในปี ค.ศ. 1939 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ประกอบด้วยบริเวณเกรตเตอร์โปแลนด์และพื้นที่บริเวณใกล้เคียง ส่วนของวอร์เทอเกาตรงกับชื่อปรัสเซียก่อนสนธิสัญญาแวร์ซาย จังหวัดโพเซิน (Posen) ชื่อแรกที่ได้มาจากเมืองหลวง โพเซิน (พอซนาน) และต่อมาจากแม่น้ำใหญ่ วาร์เทอ (วาร์ทา)

ในช่วงการแบ่งโปแลนด์ครั้งที่สามจากปี ค.ศ. 1795 พื้นที่ถูกผนวกโดยราชอาณาจักรปรัสเซียจนกระทั่งปรัสเซียใต้ ปี ค.ศ. 1807 จากปี ค.ศ. 1815–1849 ดินแดนได้กลายเป็นรัฐปกครองอิสระคือดัชชีโพเซิน (Grand Duchy of Posen) ซึ่งเป็นจังหวัดโพเซิน จนกระทั่งประเทศโปแลนด์ได้ถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1918–1919 ช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง พื้นที่ปัจจุบันคือจังหวัดวีแยลกอปอลสกา

## แหล่งข้อมูลอื่น
* HolocaustHistory.org: "ninety-seven thousand have been processed, using three vans, without any defects showing up in the vehicles." Postwar testimony Obersturmbannführer August Becker, the gas van inspector. See: Ernst Klee, Willi Dressen, Volker Riess (1991). The gas-vans: A new and better method of killing had to be found. The Good Old Days: The Holocaust As Seen by Its Perpetrators and Bystanders. Konecky Konecky. pp. 69–70. ISBN 1568521332. Also in: Christopher Browning (2000), Evidence for the Implementation of the Final Solution with archives of the RSHA.
* Ian Kershaw (2013). Hitler 1936-1945. Penguin UK. pp. vi. ISBN 0141909595.
* "Poles: Victims of the Nazi Era". United States Holocaust Memorial Museum. Retrieved 24 May 2013.
* Lynn H. Nicholas, Cruel World: The Children of Europe in the Nazi Web pp. 207-9, ISBN 0-679-77663-X.
* "Special treatment" (Sonderbehandlung)". The Holocaust History Project.

หมวดหมู่:นาซีเยอรมนี
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์โปแลนด์
หมวดหมู่:การยึดครองดินแดนในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2488
กระทรวงคมนาคมสหรัฐ

**กระทรวงคมนาคมสหรัฐ** ( อักษรย่อ: **USDOT** หรือ **DOT**) เป็นกระทรวงบริหารกลางของรัฐบาลสหรัฐที่เกี่ยวข้องกับการขนส่ง ก่อตั้งขึ้นโดยรัฐสภาสหรัฐในวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1966 และเริ่มดำเนินการเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1967 

แผนยุทธศาสตร์ของกระทรวงในปีงบประมาณ 2022–2026 ระบุว่าภารกิจของกระทรวงคือ "การมอบการขนส่งคมนาคมอันดับต้นของโลกให้แก่ประชาชนชาวอเมริกันและเศรษฐกิจของอเมริกาผ่านการเคลื่อนย้ายคนและสินค้าที่ปลอดภัย มีประสิทธิภาพ ยั่งยืน และชอบธรรม"

## หน่วยงานในสังกัด
* กองบริหารจัดการการบินแห่งชาติ (FAA)
* กองบริหารทางหลวงแห่งชาติ (FHWA)
* กองบริหารความปลอดภัยของผู้ให้บริการยานยนต์แห่งชาติ (FMCSA)
* กองบริหารทางรถไฟแห่งชาติ (FRA)
* กองบริหารรถสาธารณะแห่งชาติ (FTA)
* กองบริหารการเดินเรือ (MARAD)
* กองบริหารความปลอดภัยในจราจรบนทางหลวงแห่งชาติ (NHTSA)
* สำนักงานผู้ตรวจการทั่วไป (OIG)
* สำนักงานเลขานุการการขนส่ง (OST)
* กองบริหารจัดการความปลอดภัยของท่อและวัสดุอันตราย (PHMSA)
* เซนต์ลอว์เรนซ์ซีเวย์เดเวลอปเมนท์คอร์ปอเรชัน (SLSDC)
* ศูนย์ระบบขนส่งจอห์น เอ. โวลปีแห่งชาติ
* สำนักสถิติการขนส่ง (BTS)

## งบประมาณ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กระทรวงบริหารกลางสหรัฐ
สหรัฐ
ไรชส์เกา

thumb|300px|การแบ่งเขตส่วนงานของพรรคนาซี ค.ศ. 1944
thumb|300px|Map of Nazi Germany with Reichsgaue highlighted.

***ไรชส์เกา*** () เป็นเขตปกครองย่อยๆที่ถูกสร้างขึ้นในหลายพื้นที่ที่ถูกผนวกโดยนาซีเยอรมนีระหว่างปี 1939-1945.

## รายชื่อไรชส์เกา
ไรชส์เกาในออสเตรียในปี ค.ศ. 1938

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Bryant, C.C. (2007). Prague in black: Nazi rule and Czech nationalism, Harvard University Press, ISBN 0-674-02451-6, p. 125
* Hans Rudolf Fuhrer (1982). Spionage gegen die Schweiz. Huber. p. 68. ISBN 3-274-00003-5.
* Jeremy Noakes, Geoffrey Pridham (1995). Nazism, 1919-1945: Foreign policy, war and racial extermination. University of Exeter Press. p. 882. ISBN 0-85989-474-6.

หมวดหมู่:นาซีเยอรมนี
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เยอรมนี
อินฟันตามาร์การีตา ดัชเชสแห่งโซเรีย

**อินฟันตามาร์การีตา ดัชเชสแห่งโซเรีย** () พระธิดาพระองค์ที่ 3 ในอินฟันเตฆวน เคานต์แห่งบาร์เซโลนา กับ เจ้าหญิงมารีอา เด ลาส เมร์เซเดสแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง เป็นพระขนิษฐาในสมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน และ อินฟันตาปีลาร์ ดัชเชสแห่งบาดาโคซ เป็นพระปิตุลาในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟลีเปที่ 6 แห่งสเปน อินฟันตากริสตีนาแห่งสเปน อินฟันตาเอเลนา ดัชเชสแห่งลูโก พระองค์มีพระอิสริยยศเมื่อแรกประสูติว่า **อินฟันตาแห่งสเปน** ภายหลังทรงเสกสมรสกับ คาลอส ซูริตา ดยุกแห่งโซเรีย พระองค์จึงดำรงพระอิสริยยศเป็น **ดัชเชสแห่งโซเรีย** ดังพระสวามี มีพระบุตร 2 คน

อินฟันตามาร์การีตา ดัชเชสแห่งโซเรีย ทรงพิการทางสายพระเนตร สูญเสียการมองเห็นตั้งแต่แรกประสูติ ซึ่งต้องมีคนคอยประคองและนำเสด็จพระองค์ตลอดพระชนม์ชีพ

หมวดหมู่:เจ้าหญิงสเปน
หมวดหมู่:บุคคลจากมาดริด
เจ้าหญิงอาน ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย

**เจ้าหญิงอาน ดัชเชสม่ายแห่งคาลาเบรีย** () (เดิม:เจ้าหญิงอานแห่งออร์เลล็อง) เป็นพระธิดาใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส (2451-2542)และ เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งออเลล็อง-บราแกนซา ต่อมาเสกสมรสกับ อินฟันเตคาลอส ดยุกแห่งกาลาเบรีย มีพระบุตร 5 พระองค์ ต่อมาพระสวามีสิ้นพระชนม์ จึงดำรงพระอิสริยยศที่ **เจ้าหญิงดัชเชสแห่งกาลาเบรีย** และพระโอรสสืบพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งกาลาเบรีย พระองค์จึงได้รับการสถาปนาที่ **เจ้าหญิงอาน ดัชเชสม่ายแห่งกาลาเบรีย**

## พระอิสริยยศ
* ค.ศ. 1938 - ค.ศ. 1965 : เจ้าหญิงอานแห่งออร์เลล็อง
* ค.ศ. 1965 - ค.ศ. 2015 :เจ้าหญิงดัชเชสแห่งกาลาเบรีย
* ค.ศ. 2015 - ค.ศ. 2017 : เจ้าหญิงอาน ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย
* ค.ศ. 2017 - ปัจจุบัน : เจ้าหญิงอาน ดัชเชสม่ายแห่งกาลาเบรีย

## อ้างอิง
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2481
หมวดหมู่:เจ้าหญิงสเปน
หมวดหมู่:ชาวเบลเยียม
หมวดหมู่:เจ้าหญิงบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง
หมวดหมู่:ดัชเชสคาลาเบรีย