open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
สมัยร้อยวัน

**สมัยร้อยวัน** (, ; ) หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ **สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่เจ็ด** () เป็นช่วงเวลาที่เริ่มตั้งแต่เมื่อจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 หนีจากเกาะเอลบาขึ้นสู่แผ่นดินยุโรป เมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1815 จนถึงการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง เป็นครั้งที่สองเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1815 (เป็นเวลารวมทั้งสิ้น 111 วัน) 

คำว่า “les Cent Jours” ใช้เป็นครั้งแรกโดยเพรเฟต์แห่งปารีส กาสปาร์ด เดอ ชาโบรล ในสุนทรพจน์ต้อนรับการกลับมาของพระมหากษัตริย์

จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เสด็จกลับมายังปารีสขณะที่การประชุมแห่งเวียนนายังคงดำเนินอยู่ เมื่อวันที่ 13 มีนาคม เจ็ดวันก่อนที่นโปเลียนจะเสด็จถึงปารีส คณะที่ประชุมก็ประกาศว่าพระองค์เป็นผู้นอกกฎหมาย สี่วันต่อมาสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์, รัสเซีย, ออสเตรีย  และ ปรัสเซีย รวมตัวกันเป็นสหสัมพันธมิตรและส่งกำลังทหาร 150,000 นายเข้าต่อสู้เพื่อยุติการหวนคืนสู่อำนาจของนโปเลียน การกระทำครั้งนี้เป็นการวางพื้นฐานของความขัดแย้งครั้งสุดท้ายของสงครามนโปเลียน  ความพ่ายแพ้ของนโปเลียนในยุทธการวอเตอร์ลู เป็นการฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ของฝรั่งเศสเป็นครั้งที่สอง จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ถูกส่งตัวไปยังเกาะเซนต์เฮเลนาอันเป็นที่เสด็จสวรรคตของพระองค์ในปี ค.ศ. 1821

## อ้างอิง

### ข้อมูล

* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  (also published as: *Vers la neutralité et l'indépendance. La Suisse en 1814 et 1815*, Berne: Commissariat central des guerres)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### แหล่งที่มา
* 
* 

## อ่านเพิ่ม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

*
หมวดหมู่:สงครามนโปเลียน
หมวดหมู่:สงครามสหสัมพันธมิตร
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1810
หมวดหมู่:การล่มสลายของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง
มาดามบัตเตอร์ฟลาย

[thumb|250px|โปสเตอร์อุปรากรเรื่อง มาดามบัตเตอร์ฟลาย ของ [จาโกโม ปุชชีนี (วาดโดยอดอลโฟ โฮเฮนสตน์, 1854–1928)]]

**มาดามบัตเตอร์ฟลาย** () เป็นอุปรากรความยาว 3 องก์ (บทประพันธ์ดั้งเดิมมี 2 องก์) ประพันธ์โดย จาโกโม ปุชชีนี คีตกวีชาวอิตาลี คำร้องโดยลุยจิ อิลลิกา (1857 – 1919) เปิดการแสดงครั้งแรกเมื่อปี 1904 เนื้อหากล่าวถึงเรื่องราวโศกนาฏกรรมความรักระหว่างหญิงสาวชาวญี่ปุ่นกับนายทหารเรือชาวอเมริกัน ในไทยได้มีการสร้างเป็นละครเวทีในชื่อเรื่อง "โจโจ้ซัง" และได้มีการดัดแปลงเป็นบทละครเรื่องสาวเครือฟ้า นักวิชาการคนหนึ่งระบุว่า เรื่องราวของอุปรากรดังกล่าวอิงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงในนะงะซะกิในต้นคริสต์ทศวรรษ 1890

รุ่นดั้งเดิมของอุปรากรซึ่งมี 2 องก์ แสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 1904 ที่โรงอุปรากรลา สกาลาในมิลาน ได้รับการยอมรับน้อยมากแม้จะมีนักร้องที่มีชื่อเสียงหลายคนรับบทนำ ส่วนใหญ่เป็นเพราะเสร็จช้าและเวลาฝึกซ้อมไม่เพียงพอ ปุชชีนีทบทวนอุปรากร แบ่งองก์ที่สองเป็นสององก์ และเปลี่ยนแปลงอื่น ๆ วันที่ 28 พฤษภาคม 1904 รุ่นนี้มีการแสดงในเบรสเซียและประสบความสำเร็จอย่างสูง

*มาดามบัตเตอร์ฟลาย* อยู่ในรายการอุปรากรที่มีการแสดงทั่วโลกมากที่สุด อันดับที่ 7 ของโอเปราเบส

## อ้างอิง

* http://www.osknetwork.com/modules.php?name=News&file=article&sid=2416
* http://www.khaosod.co.th/view_news.php?newsid=TURONWIzVXdNakV5TURVMU1nPT0=&sectionid=Y25Wd1lXbHRiMlJs&day=TWpBd09TMHdOUzB4TWc9PQ== 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* A Detailed Synopsis
* Madame Butterfly Turns 100; A Century Ago, Puccini's Tragic Heroine First Took the Stage". NPR.
* The libretto
* Study Guide 
* John Luther Long, ''Madame Butterfly'', the original book 
* Full Piano Score with notes
* 
* OPERA America's Online Learning Course on Puccini's ''Madama Butterfly'' 

หมวดหมู่:อุปรากรโดยจาโกโม ปุชชีนี
หมวดหมู่:อุปรากรภาษาอิตาลี
หมวดหมู่:อุปรากรคริสต์ทศวรรษ 1900
หนังสือเพลงสวดสดุดีอูเทร็คท์

**หนังสือเพลงสวดสดุดีอูเทร็คท์** () เป็นหนังสือวิจิตรที่เป็นเพลงสวดสดุดีที่เขียนขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 9 และเป็นงานชิ้นสำคัญของศิลปะคาโรแล็งเชียง และน่าจะเป็นหนังสือต้นฉบับที่มีค่ามากที่สุดในเนเธอร์แลนด์ สิ่งที่เด่นที่สุดของ “*หนังสือเพลงสวดสดุดีอูเทร็คท์*” คือภาพประกอบลายเส้นอันเต็มไปด้วยชีวิตจิตใจจำนวน 166 ภาพสำหรับเพลงสวดสดุดีแต่ละเพลง และเนื้อหาอื่น ๆ (Chazelle, 1055) สิ่งที่ยังตกลงกันไม่ได้คือแบบอย่างที่นำมาจากหนังสือเล่มอื่นว่าจะมากน้อยเพียงใด หนังสือเพลงสวดสดุดีอูเทร็คท์อยู่ที่อังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1000 จนถึงปี ค.ศ. 1640 ที่มีอิทธิพลอันลึกซึ้งต่อศิลปะแองโกล-แซ็กซอน จากลักษณะการเขียนการตกแต่งที่เรียกกันว่า “สกุลอูเทร็คท์” ในยุคกลางก็ได้มีการก็อปปีงานชิ้นนี้กันหลายครั้ง ฉบับสำเนาที่สมบูรณ์สร้างในปี ค.ศ. 1875 (Lowe, 237) และอีกฉบับหนึ่งในปี ค.ศ. 1984 (Graz)

## อ้างอิง

*
*
*
*
*
*
*
*Nigel Morgan, *A Survey of Manuscripts Illuminated in the British Isles, Volume 4: Early Gothic Manuscripts, Part 1 1190-1250*, Harvey Miller Ltd, London, 1982, ISBN 0199210268
*
*
*
*
*
*
*
*

## ดูเพิ่ม
* หนังสือวิจิตร

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:หนังสือเพลงสวดสดุดี
หมวดหมู่:เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกลาง
พระวรสารลอร์ช

**พระวรสารลอร์สช** () เป็นหนังสือพระวรสารวิจิตรที่เขียนเป็นภาษาละติน ที่เขียนขึ้นราวระหว่าง ค.ศ. 778 - ค.ศ. 820 ในราวรัชสมัยของจักรพรรดิชาร์เลอมาญผู้เป็นประมุขของจักรวรรดิแฟรงค์ หลักฐานแรกที่กล่าวถึงเป็นหลักฐานที่ปรากฏที่แอบบีลอร์สชในเยอรมนีซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นสถานที่ที่เขียนขึ้น ตามบันทึกที่ว่า “Evangelium scriptum cum auro pictum habens tabulas eburneas” ในบันทึกรายการของหอสมุดของแอบบีที่รวบรวมขึ้นในปี ค.ศ. 830 ภายใต้เจ้าอาวาสอเดลลุง จากอักขระทองที่เขียนและที่ตั้งพระวรสารจึงได้รับชื่อว่า “*Codex Aureus Laurensius*” ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 10 ถึง 11 หอสมุดของแอบบีลอร์สชถือกันว่าเป็นหอสมุดที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งในโลก

คริสต์ศตวรรษที่ 16 พระวรสารก็ถูกนำไปยังไฮเดลแบร์ก ออตโต ไฮน์ริคย้ายหนังสือจากหอสมุดของแอบบีไปยังหอสมุดพาเลไทน์อันมีชื่อเสียงก่อนที่แอบบีลอร์สชจะถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1563 ในปี ค.ศ. 1622 พระวรสารก็ถูกขโมยระหว่างสงครามสามสิบปี เพื่อที่จะขายให้ได้ง่ายขึ้นตัวพระวรสารก็ถูกแบ่งครึ่งและฉีกหน้าปกออก ครึ่งแรกตกไปเป็นของห้องสมุดของมิกาซซิและหลังจากนั้นก็ขายให้แก่พระสังฆราช Ignac Batthyani ครึ่งนี้ปัจจุบันเป็นของห้องสมุด Batthyaneum ที่อัลบาลูเลียในโรมาเนีย ครึ่งหลังเป็นของหอสมุดวาติกัน หน้าปกที่มีชื่อเสียงที่เป็นงานแกะสลักนูนต่ำจากงาช้างแบบคลาสสิกเป็นภาพ “พระเยซูเหยียบสัตว์*” และ[[archangel|อัครเทวดา]]ของ[[พิพิธภัณฑ์วาติกัน]] และปกหลังที่เป็นภาพ “[[พระแม่มารีและพระบุตร]]*” เหนือภาพ “การประสูติของพระเยซู*” เป็นของ[[Victoria and Albert Museum|พิพิธภัณฑ์วิคตอเรียและอัลเบิร์ต]]ใน[[กรุงลอนดอน]] *

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* พระวรสาร
* หนังสือพระวรสาร
* หนังสือวิจิตร

## แหล่งข้อมูลอื่น

ลอร์สช
หมวดหมู่:วรรณกรรมศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกลาง
หมวดหมู่:เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาละติน
หมวดหมู่:ศิลปะสมัยกลาง
หมวดหมู่:งานสะสมของพิพิธภัณฑ์วาติกัน
หมวดหมู่:งานสะสมของพิพิธภัณฑ์วิกตอเรียและแอลเบิร์ต
เดนนิส ฮอปเปอร์

**เดนนิส ลี ฮอปเปอร์** () (17 พฤษภาคม ค.ศ. 1936 - 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2010) เป็นนักแสดง ผู้สร้างภาพยนตร์และศิลปิน ชาวอเมริกัน เมื่อวัยหนุ่มฮอปเปอร์สนใจในการแสดง เขาเข้าศึกษาโรงเรียนนักแสดงที่ แอ็กเตอร์สสตูดิโอ เขามีผลงานแสดงในโทรทัศน์ครั้งแรกในปี 1955 และแสดงในภาพยนตร์ 2 เรื่องที่ร่วมเล่นกับเจมส์ ดีน คือเรื่อง  *[[Rebel Without a Cause]]* (1955) และ *[[Giant (film)|Giant]]* (1956) หลังจากนั้นเขาได้แสดงบ่อยครั้งในบทแขกรับเชิญ และในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 แสดงในบทสมทบในภาพยนตร์หลายเรื่อง เขากำกับและแสดงในเรื่อง *[[Easy Rider]]* (1969) ซึ่งได้รับรางวัลเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ รวมถึงยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ในสาขาบทดั้งเดิมยอดเยี่ยม ที่เขาร่วมเขียนบทด้วย 

หลังจากนั้นเขาไม่สามารถประสบความสำเร็จเป็นเวลาหลายปี จนกระทั่งแสดงในเรื่อง *[[Apocalypse Now]]* (1979) ต่อมาเขาแสดงในเรื่อง *[[Rumble Fish]]* (1983) และ *[[The Osterman Weekend (film)|The Osterman Weekend]]* (1983) และต่อมาได้เสียงตอบรับที่ดีในเรื่อง  *[[Blue Velvet (film)|Blue Velvet]]* และ *[[Hoosiers]]* ที่เรื่องหลังนี้ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงสมทบยอดเยี่ยม เขากำกับภาพยนตร์เรื่อง *[[Colors (film)|Colors]]* (1988) ฮอปเปอร์แสดงในภาพยนตร์ปี 1989 เรื่อง  "Flashback" เขายังรับบทตัวร้ายในเรื่อง  *[[Speed (1994 film)|Speed]]* (1994) ผลงานยุคหลัง ๆ ของเขารวมถึงบทนำในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง *[[Crash (2008 TV series)|Crash]]*

ฮอปเปอร์เสียชีวิตที่บ้านของเขาที่อยู่ริมชายหาด นอกเมืองลอสแอนเจลิส เมื่อเช้าวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 เนื่องจากมะเร็งต่อมลูกหมาก

ด้านชีวิตส่วนตัว เขาแต่งงานมาแล้ว 5 ครั้ง (รวมถึงแต่งงานกับมิเชลล์ ฟิลิปส์ สมาชิกวงมามาส์แอนด์เดอะพาพาส์ ที่มีชีวิตสมรสเพียง 8 วัน) เขามีอาการติดแอลกอฮอล์และยาเสพติด จนเขาเลิกได้ในคริสต์ทศวรรษ 1980 เขาถูกฟ้องหย่าโดยภรรยาคนที่ 5 โดยวิกตอเรีย ดัฟฟี เมื่อเดือนมกราคม หลังจากสมรสมา 14 ปีและมีลูกสาวด้วยกัน 1 คน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐแคนซัส
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งต่อมลูกหมาก
คานธี (ภาพยนตร์)

**คานธี** เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติ สร้างขึ้นจากเรื่องจริงของมหาตมา คานธี นักการเมืองชาวอินเดีย ผู้เคลื่อนไหวเพื่อปลดปล่อยอินเดีย จากการเป็นเมืองขึ้นของสหราชอาณาจักร และได้ชื่อว่าเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งของอินเดีย ออกฉายในค.ศ. 1982 และได้ชนะเลิศรางวัลออสการ์ ถึง 8 รางวัล
## เรื่องย่อ
ในเหตุการณ์จริง อังกฤษเข้าครอบครองอินเดียใน ค.ศ. 1858 และตั้งชื่ออาณานิคมใหม่นี้ว่าบริติชราช คานธี เกิดในบริติชราชค.ศ. 1869 และได้มองเห็นและได้สัมผัสความไม่ยุติธรรม ที่ชนผิวดำและชาวรากหญ้าถูกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม ต่อมาจึงได้ประท้วง โดยใช้วิธีแบบสันติ อหิงสา เพื่อปลดปล่อยอินเดียให้เป็นเอกราช ทุกครั้งที่ประท้วง มักมีประชาชนอินเดียเข้าร่วมนับแสน ถึงหลายล้านคน ความเดือดร้อนจากการประท้วงของคานธีมีน้อยมาก มีประชาชนเพียงไม่กี่ร้อยคน ที่ประท้วงแบบไม่สันติ แต่รัฐบาลอังกฤษพยายามรักษาอำนาจ (อันได้มาจากการรุกราน) จึงหาทางจับกุมตัวคานธีในทุกวิถีทาง และพยายามทำลายภาพลักษณ์ของคานธี

แต่ยิ่งรัฐบาลพยายามดำเนินการดังกล่าวมากเท่าไร ยิ่งจะทำให้เหตุการณ์บานปลายขึ้นเท่านั้น นอกจากสังคมโลกจะไม่เชื่อรัฐบาลแล้ว หลายครั้งหลายหนที่คานธีถูกจับกุม ก็มีประชาชนที่เคียดแค้นลุกฮือจนเกิดเหตุจลาจลระดับประเทศ ต่อมาวันหนึ่ง นายพล Dyer ของฝ่ายอังกฤษ ไม่พอใจ จึงสั่งให้ยิงกราดเข้าไปในกลุ่มประชาชนในที่สาธารณะ จนมีผู้เสียชีวิต ทำให้รัฐบาลเสื่อมเสียเกียรติยศขึ้นไปอีก และถูกโลกประณามอย่างรุนแรง

จนในที่สุด หลังจากคานธีต่อสู้เพื่ออินเดียเป็นเวลายาวนานกว่า 40 ปี รัฐบาลออกประกาศในค.ศ. 1945 ว่าจะให้เอกราชอินเดียทันทีที่ชาวอินเดียหารัฐบาลของตนได้ แต่ทว่า อินเดียกลับแตกแยกกันเองในการขึ้นมาปกครอง ระหว่างชาวอินเดียที่นับถือศาสนาอิสลาม กับอินเดียที่นับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดู แม้คานธีจะพยายามเป็นข้อกลางในการสมานฉันท์ แต่ด้วยความที่คานธีเองนับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดู จึงทำให้เป็นการยาก จนกระทั่งบานปลายเป็นการแบ่งแยกประเทศ โดยปากีสถาน เป็นประเทศของชาวอินเดียที่นับถือศาสนาอิสลาม และอินเดีย เป็นประเทศของผู้ที่นับถือพราหมณ์-ฮินดู ในที่สุด ทั้งสองรัฐก็ได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1947 โดยสมบูรณ์

ด้วยเหตุนี้ ค.ศ. 1948 คานธี ถูกผู้คลั่งศาสนาลอบสังหาร
## นักแสดง

## รางวัลที่ได้รับ
* รางวัลออสการ์ ชนะเลิศ 8 สาขา ในงานออสการ์ ครั้งที่ 55 ประจำต้นปี 1983
** สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
** สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม - ริชาร์ด แอทเทนโบโรห์
** สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม - เบน คิงสลีย์
** สาขาถ่ายภาพยอดเยี่ยม
** สาขาออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม
** สาขาลำดับภาพยอดเยี่ยม
** สาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม
** สาขากำกับศิลป์ยอดเยี่ยม

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2525
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชีวประวัติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อินเดีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาฮินดี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:การพรรณนาทางวัฒนธรรมของหลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน เอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนที่ 1 แห่งพม่า
หมวดหมู่:การพรรณนาทางวัฒนธรรมของมหาตมา คานธี
หมวดหมู่:การพรรณนาทางวัฒนธรรมของมุฮัมมัด อะลี จินนาห์
หนังสือพระวรสารฉบับตัดตอน

**หนังสือพระวรสารฉบับตัดตอน** (, ) เป็นประเภทของวรรณกรรมคริสต์ศาสนา ที่มีเนื้อหาเฉพาะบางส่วนที่มาจากพระวรสารกฎบัตรสี่ฉบับของพันธสัญญาใหม่ที่สร้างขึ้นเพื่อใช้ในการอ่านระหว่างพิธีมิสซา ซึ่งแตกต่างจากหนังสือพระวรสารที่จะมีเนื้อหาของพระวรสารกฎบัตรทั้งสี่ฉบับโดยสมบูรณ์ โดยไม่มีอ้างอิงไปถึงวันที่ใช้ในการทำคริสต์ศาสนพิธี

## อ้างอิง

* 

## ดูเพิ่ม
* พระวรสาร
* หนังสือพระวรสาร
* หนังสือวิจิตร

หมวดหมู่:วรรณกรรมศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกลาง
หมวดหมู่:เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาละติน
เพชรฟลอเรนไทน์

**เพชรฟลอเรนไทน์** () คือเพชรที่สาบสูญ มีต้นกำเนิดมาจากอินเดีย มีสีเหลืองอ่อนเหลือบเขียวจางๆ น้ำหนัก 137.27 กะรัต (27.454 กรัม) เพชรนี้ยังเป็นที่รู้จักอีกชื่อหนึ่งว่า เพชรทัสคานี ของแกรนด์ดยุคแห่งทัสคานี บ้างก็เรียกเพชรออสเตรีย และเพชรออสเตรียเหลือง

## ประวัติตามจารึก
ตามบันทึกประวัติศาสตร์ ฌอง แบบติสต์ ทาเวิร์นเนียร์ อัญกรและนักเดินทางชาวฝรั่งเศสเป็นผู้พบเพชรนี้อยู่ท่ามกลางทรัพย์สมบัติของ เฟอร์ดินันโด ที่ 2 เดอ เมดิชิ แกรนด์ดยุคแห่งทัสคานี เมื่อปี ค.ศ. 1657 ต่อมาได้ตกไปอยู่ในเมืองฮับส์บูร์ก หลังจากที่ชาวตระกูลเมดิชิคนสุดท้ายสิ้นชีวิต เพชรตกทอดไปผ่านการแต่งงานระหว่าง ฟรานซิสที่ 3 สเตฟาน แห่งลอร์แรง กับจักรพรรดินี มาเรีย เทเรซา แห่งออสเตรีย เพชรถูกนำไปประดับบนมงกุฎแห่งฮับส์บูร์ก ในเวลานั้นเพชรนี้มีมูลค่าถึง 750,000 ดอลลาร์

หลังจากจักรวรรดิออสเตรียล่มสลายลงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เชื้อพระวงศ์ออสเตรียนำเพชรนี้หลบหนีลี้ภัยไปอยู่ในสวิตเซอร์แลนด์ ราวปี ค.ศ. 1918 เพชรถูกขโมยไปโดยผู้ใกล้ชิดกับพระราชวงศ์ และนำไปยังอเมริกาใต้พร้อมกับอัญมณีประดับมงกุฎชิ้นอื่นๆ หลังจากนั้นก็มีข่าวลือว่าเพชรถูกนำเข้าไปยังสหรัฐอเมริกาในราวคริสต์ทศวรรษ 1920 และถูกตัดแบ่งขายไป

## รายการอ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เพชรที่มีชื่อเสียง

หมวดหมู่:เพชร
หมวดหมู่:เพชรมีชื่อ
เฮสเปอร์รอร์นิส

**เฮสเปอร์รอร์นิส** () เป็นนกที่ปรับตัวลงไปอาศัยอยู่ในน้ำ พวกมันอยู่ในช่วงยุคครีเทเชียส สัตว์ในสกุลเฮสเปอร์รอร์นิส ได้แก่ 
*พาราเฮสเปอร์รอร์นิส
แบ็ททอนิส 
เฮสเปอร์รอร์นิส และอื่นๆ
เฮสเปอร์รอร์นิสถูกศึกษาครั้งแรกโดย Marsh ซึ่งเก็บฟอสซิลได้ริมฝั่งแม่น้ำแต่มีพวกอินเดียแดงมารบกวนจึงทำอะไรได้ไม่มากนัก ต่อมาเข้าได้รวบรวมฟอสซิลจนครบและมีหลักฐานพอที่จะตั้งสายพันธุ์ใหม่ เป็น เฮสเปอร์รอร์นิส รีการิส ( *H.regalis*) เฮสเปอร์รอร์นิสเริ่มโด่งดังมาจากอเมริกาเหนือ - แคนซัส

## รายละเอียด
thumb|left|ภาพจินตนาการของเฮสเปอร์รอร์นิส
เฮสเปอร์รอร์นิส เป็นนกขนาดใหญ่ถึง 1.5 เมตร (5 ฟุต) ตัวเท่า ๆ กับนกกระทุงในยุคปัจจุบัน  มันมีปีกและเท้าที่มีพังผืดขาหลังที่ทรงพลัง ในจะงอยปากมีฟันที่แหลมคม เฮสเปอร์รอร์นิสเดินหรือบินไม่ได้ มันคลานเหมือนแมวน้ำ
ในยุคครีเทเชียส มีสัตว์นักล่าหลายชนิดอย่าง ครีทอกซีไรน่า ไทโลซอ โมซาซอ และอื่นๆ  ซึ่งเฮสเปอร์รอร์นิสก็เป็นเหยื่อให้พวกมัน ไทโลซอ เป็นนักล่าที่อยู่บนสุดของ
โซ่อาหารและมันก็จับ เฮสเปอร์รอร์นิสกินเป็นอาหารด้วย อาหารโปรดของเฮสเปอร์รอร์นิสคือ Ichthyornis ซึ่งเป็นปลา
เฮสเปอร์รอร์นิสถูกศึกษาครั้งแรกโดย Marsh ซึ่งเก็บฟอสซิลได้ริมฝั่งแม่น้ำแต่มีพวกอินเดียแดงมารบกวนจึงทำอะไรได้ไม่มากนัก ต่อมาเข้าได้รวบรวมฟอสซิลจนครบและมีหลักฐานพอที่จะตั้งสายพันธุ์ใหม่ เป็น เฮสเปอร์รอร์นิส รีการิส ( *H.regalis*) เฮสเปอร์รอร์นิสเริ่มโด่งดังมาจากอเมริกาเหนือ - แคนซัส

## การค้นพบ
เฮสเปอร์รอร์นิสถูกศึกษาครั้งแรกโดย Marsh ซึ่งเก็บฟอสซิลได้ริมฝั่งแม่น้ำแต่มีพวกอินเดียแดงมารบกวนจึงทำอะไรได้ไม่มากนัก
ต่อมาเข้าได้รวบรวมฟอสซิลจนครบและมีหลักฐานพอที่จะตั้งสายพันธุ์ใหม่ เป็น เฮสเปอร์รอร์นิส รีการิส ( H.regalis)  
เฮสเปอร์รอร์นิสเริ่มโด่งดังมาจากอเมริกาเหนือรัฐแคนซัส

## ภาพยนตร์และสารคดี
เฮสเปอร์รอร์นิสถูกนำเสนอหรือกล่าวถึงในภาพยนตร์เช่น 
BBC บีบีซี
* walking with dinosaurs trilogy : sea monsters
* PRIMEVAL 1 ไดโนเสาร์ทะลุโลก 1
เนชั่นแนลจีโอกราฟิกNational Geographic 
* sea monsters อสุรกายใต้ทะเลลึก 

## อ้างอิง
*  (2007): Oceans of Kansas: ''Hesperornis regalis'' Marsh 1872 - Toothed marine birds of the Late Cretaceous seas . Version of 2006-DEC-12. Retrieved 2007-AUG-23.
*  (1952): The Jaws of the Cretaceous Toothed Birds, *Ichthyornis* and *Hesperornis*. *[[Condor (journal)|Condor]]* **54**(2): 73-88. PDF fulltext  
*  (1880): *Odontornithes, a Monograph on the Extinct Toothed Birds of North America*. Government Printing Office, Washington DC.
*  (2004): The Theropod Database: Phylogeny of taxa. Retrieved 2008-AUG-14.
*
*

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Eastern Kentucky University: Closeup of ''Hesperornis'' skull . Retrieved 2007-NOV-04.
* savageancientseas.com: Forward view of ''H. regalis'' skeleton in diving pose . Note relalistic position of legs and toe rotation. Retrieved 2007-NOV-04.
* UC Davis: Moveable 3D rendering of patella (kneecap) of ''Hesperornis'' sp. . Digitized from KUVP PU17193. Requires Java, IFC or 3DC plugin. Retrieved 2007-NOV-04.

หมวดหมู่:นกที่บินไม่ได้ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว
หมวดหมู่:วิวัฒนาการของนก
หมวดหมู่:นกดึกดำบรรพ์
หมวดหมู่:ยุคครีเทเชียส
หมวดหมู่:สัตว์สกุลเฮสเปอร์รอร์นิส
ไทม์อัฟเตอร์ไทม์ ~ฮะนะมะอุมะชิเดะ~

**ไทม์อัฟเตอร์ไทม์ ~ฮะนะมะอุมะชิเดะ~** () เป็นซิงเกิลลำดับที่ 15 ของไม คุรากิ มีรหัสซีดี GZCA-7011 ออกจำหน่ายวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2546 และนำมาใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนันด้วยเช่นกัน

## ข้อมูลเพลง
ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่ 15 ของไม คุรากิ จำหน่ายเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ.2546 เพลงนี้ถูกใช้ในอะนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนันตอน คดีฆาตกรรมแห่งเมืองปริศนา ส่วนเพลงที่ลงในอัลบั้มอิฟไอบีลีฟ, ออลมายเบสต์นั้นเป็นแบบเวอร์ชันโรงภาพยนตร์โดยยาวกว่าเพลงในซิงเกิลเล็กน้อย (ยกเว้นในอัลบั้มวิชยูเดอะเบสต์ที่เป็นแบบปกติ)

ซิงเกิลนี้เปิดตัวที่อันดับ 2 สับดาห์แรกที่อันดับ 3 โดยเปิดตัวที่ 67,097 ชุด อยู่ในโอริคอนซาร์ด 17 สัปดาห์ ยอดขายรวม 144,461 ชุด เป็นซิงเกิลลำดับที่ 67 ของปี 2546

## รายชื่อเพลง
# ไทม์อัฟเตอร์ไทม์ ~ฮะนะมะอุมะชิเดะ~ (4:04)
เนื้อร้องโดย ไม คุรากิ ทำนองโดย ไอกะ โอโนะ เรียบเรียงโดย Cybersound
# แนตเชอรัล (4:30)
เนื้อร้องโดย ไม คุรากิ ทำนองโดย ไอกะ โอโนะ เรียบเรียงโดย Cybersound
# ไทม์อัฟเตอร์ไทม์ ~ฮะนะมะอุมะชิเดะ~ -ฉบับดนตรี-

## การนำไปใช้
* ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ตอน คดีฆาตกรรมแห่งเมืองปริศนา (#1)
* อัลบั้มอิฟไอบีลีฟ, ออลมายเบสต์, วิชยูเดอะเบสต์, THE BEST OF DETECTIVE CONAN 2 (#1)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* JPOPSTOP  
* Mai Kuraki  

หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:เพลงของมาอิ คูรากิ
หมวดหมู่:เพลงประกอบยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
ไรอัน ซีเครสต์

thumb|ไรอัน ซีเครสต์
**ไรอัน จอห์น ซีเครสต์** () เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1974 เป็นผู้ดำเนินรายการวิทยุ พิธีกรรายการโทรทัศน์และโปรดิวเซอร์โทรทัศน์ชาวอเมริกัน เขาเป็ผู้ดำเนินรายการวิทยุที่ชื่อ *[[On Air with Ryan Seacrest (radio)|On Air with Ryan Seacrest]]* รายการวิทยุที่ออกอากาศ ทางคลื่น KIIS-FM ในลอสแอนเจลิส และออกอากาศทางสถานีวิทยุชั้นนำในเมืองต่างๆของสหรัฐอเมริกา แคนาดา และทั่วโลกผ่านทาง เครือข่ายพรีเมียร์เรดิโอ ในประเทศไทยออกอากาศผ่านคลื่น COOLcelsius 91.5 (คูลเซลเซียส 91.5) ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 7:00 - 10:00 น.  และรายการรายงานอันดับ 40 อันดับ เพลงยอดนิยมประจำสัปดาห์ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นรายการรายงานอันดับเพลงที่มีผู้ฟังมากที่สุดในโลก เนื่องจากสัญญาณถูกถ่ายทอดออกอากาศทางสถานีวิทยุชั้นนำทั่วโลก ในชื่อรายการ *[[American Top 40]]*  ซึ่งผู้ฟังชาวไทยสามารถรับฟังพร้อมผู้ฟังทั่วโลกได้ทาง COOLcelsius 91.5 (คูลเซลเซียส 91.5) ทุกวันเสาร์ เวลา 14:00 - 18:00น.  ทางด้านงานโทรทัศน์ ซีเครสต์เป็นพิธีกรรายการ *E! News* และ *[[อเมริกันไอดอล]]*
นอกจากนี้เขายังเป็นพิธีกรหลักในรายการพิเศษ Dick Clark's New Year's Rockin' Eve ของทางสถานี ABC ที่นิวยอร์กนับตั้งแต่ปี 2006 จนถึง 2012 ร่วมกับ Dick Clark และปัจจุบันนับตั้งแต่ปี 2013 โดยไม่มี Dick Clark
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official website
* TheBeat 94.5fm – Ryan host the show "at 40 with Ryan Seacrest" 
* 
* Larry King Live interview
* Time Out New York interview 
* DigitalReview.net Biography and reviews of Ryan Seacrest 
* 
* The New York Times – The Invisible Man

หมวดหมู่:ผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:พิธีกรรายการเกมโชว์ชาวอเมริกัน
เอลเลน ดีเจนเนอริส

**เอลเลน ลี ดีเจนเนอริส** () เกิดเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1958 เป็นนักแสดงตลกแนวสแตนด์-อัปคอเมดี พิธีกรรายการโทรทัศน์ และนักแสดง ชาวอเมริกัน เธอเป็นพิธีกรรายการทอล์กโชว์รายการ *[[The Ellen DeGeneres Show]]* และยังเป็นหนึ่งในคณะกรรมการในรายการ *[[อเมริกันไอดอล]]* ซึ่งเข้าร่วมรายการในฤดูกาลที่ 9 

เธอยังเป็นพิธีกรในงานแจกรางวัลออสการ์และไพรม์ไทม์เอมมี ในฐานะนักแสดง เธอแสดงใน *[[Mr. Wrong (film)|Mr. Wrong]]*, และปรากฏตัวใน *[[EDtv]]* และ *[[The Love Letter (1999 film)|The Love Letter]]* และพากย์เสียงเป็นดอรี ในภาพยนตร์แอนิเมชันของค่ายดิสนีย์-พิกซาร์ เรื่อง *[[Finding Nemo]]* ที่เธอได้รับรางวัลแซตเทิร์น ในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ถือเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่ นักพากย์เสียงได้รับรางวัลแซตเทิร์นในสาขานี้ เธอยังแสดงในซิตคอมทางโทรทัศน์ 2 เรื่อง คือ *[[Ellen (TV series)|Ellen]]* จากปี 1994 ถึง 1998 และ *[[The Ellen Show]]* จากปี 2001 ถึง 2002 และในปี ค.ศ. 1997 ในช่วงฤดูกาลที่ 4 ของ  *Ellen* เธอออกมาเปิดเผยต่อสาธารณชนว่าเธอเป็นเลสเบี้ยนในรายการ *[[The Oprah Winfrey Show]]* เธอได้รับรางวัลเอมมี 12 รางวัลและอีกหลายรางวัลในสถาบันอื่นและเธอยังทำงานด้านการกุศลอีกหลายโครงการอีกด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พิธีกรรายการทอล์กโชว์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลเอมมี
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกันที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับอิสริยาภรณ์เหรียญแห่งอิสรภาพของประธานาธิบดี
หมวดหมู่:เอลเลน ดีเจนเนอเรส
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐลุยเซียนา
หมวดหมู่:หญิงรักร่วมเพศชาวอเมริกัน
ไอมิสยู (เพลงไคลแมกซ์)

**"ไอมิสยู"** () เป็นซิงเกิลฮิตของ ไคลแมกซ์ ออกโดยค่ายเอ็มซีเอ เขียนและร่วมโปรดิวซ์โดย มือคีย์บอร์ดวงไคลแมกซ์ที่ชื่อ ลีน มัลส์บี เพลงนี้บันทึกเสียงและออกเป็นซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้มชุดที่ 4 ของวงที่ชื่อชุด *[[Meeting in the Ladies Room]]* เพลงนี้ติดชาร์ตอันดับ 11 บนบิลบอร์ดอาร์แอนด์บีชาร์ต, อันดับ 5 บนบิลบอร์ดฮอต 100 และอันดับ 3 บนบิลบอร์ดอเดาต์คอนเทมโพแรรีชาร์ต เพลงนี้ยังติดอันดับ 3 ของชาร์ตปลายปีของบิลบอร์ดในปี ค.ศ. 1986 จากความสำเร็จของเพลงนี้ทำให้อัลบั้มชุด  *Meeting in the Ladies Room* นี้ได้รับแผ่นเสียงทองคำขาว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2528
หมวดหมู่:เพลงของไคลแมกซ์
อนันต์ กรุแก้ว

**ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว** (8 มีนาคม พ.ศ. 2468 - 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2564) อดีตอธิการบดีวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา หรือ *มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล* ในปัจจุบัน (พ.ศ. 2527 - พ.ศ. 2531)

## ประวัติ
ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เกิดเมื่อวันที่  สมรสกับ รศ.สลวย กรุแก้ว (บุตรของพระยาผดุงวิทยาเสริม (กำจัด พลางกูร)) มีบุตรสาว คือ นางอังสนา กรุแก้ว รศ.ปิยานันต์ ประสารราชกิจ (สมรสกับ พล.ต.อ.วัชรพล ประสารราชกิจ) และนางวรรณวิภา สุขกนิษฐ (สมรสกับ ดร.จักรพงษ์) จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนอัสสัมชัญ (อสช 10749) และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จากนั้นเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่ สถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต และได้รับทุนการศึกษาโครงการความร่วมมือระหว่างสหรัฐอเมริกาและรัฐบาลไทย ศึกษาระดับปริญญาโท สาขา Industrial Education จากมหาวิทยาลัยเวย์นสเตต รัฐมิชิแกน ประเทศสหรัฐอเมริกา และสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.) รุ่นที่ 22

ในปี พ.ศ. 2550 ได้รับพระราชทานปริญญาสถาปัตยกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีสถาปัตยกรรม จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี

## ประสบการณ์การทำงาน
ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เริ่มรับราชการเมื่อปี พ.ศ. 2493 ในตำแหน่งสถาปนิก สังกัดกรมโยธาธิการทหารบก กระทรวงกลาโหม ต่อมาได้ย้ายมาเป็นสถาปนิกประจำการรถไฟแห่งประเทศไทย จากนั้นได้มาปฏิบัติหน้าที่ราชการในด้านการศึกษา ในปี พ.ศ. 2497 ตำแหน่งอาจารย์ตรี แผนกวิชาช่างก่อสร้าง วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ การปฏิบัติหน้าที่เจริญก้าวหน้าเรื่อยมาอย่างต่อเนื่อง เป็นผู้ร่วมก่อตั้งวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา และเป็นรองอธิการบดี 2 สมัย และอธิการบดีวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา (พ.ศ. 2527 - พ.ศ. 2531)

## ผลงาน
### ด้านการศึกษา
ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เป็นผู้เจรจาขอเวนคืนที่ดินราชพัสดุบริเวณคลองหก จังหวัดปทุมธานี ของกรมธนารักษ์ จำนวน 741 ไร่ เพื่อก่อสร้างศูนย์กลางสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล

### ด้านสถาปัตยกรรม
ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เป็นสถาปนิกออกแบบอาคารราชการและเอกชนหลายแห่ง อาทิกรมประชาสัมพันธ์  โรงพยาบาลเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล  อาคารสังคีตศาลา สวนหลวง ร.9 ฯลฯ

### ด้านกิจกรรมและสังคม
ศาสตราจารย์อนันต์ กรุแก้ว เป็นนายกสโมสรนิสิตคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เคยได้รับคัดเลือกเป็นนักกีฬาดีเด่นของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากผลงานการเป็นนักกีฬารักบี้ทีมชาติไทย ร่วมแข่งขันกับมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ในประเทศอื่นๆ เมื่อปี พ.ศ. 2495 และเป็นนายกสโมสรโรตารี่กรุงเทพ นอกจากนี้ยังเคยได้รับรางวัลต่างๆ อาทิ ได้รับรางวัลพ่อตัวอย่าง ในปี พ.ศ. 2528 ได้รับรางวัลครูดีเด่นของกระทรวงศึกษาธิการ 2 ครั้ง เป็นบุคคลดีเด่นจากหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
หมวดหมู่:ศาสตราจารย์
หมวดหมู่:นักการศึกษาชาวไทย
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:อธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
หมวดหมู่:นักรักบี้
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
คัมซอฟต์ลีทูมี

**"คัมซอฟต์ลีทูมี"** () เป็นเพลงป็อปที่เดิมชื่อว่า "คัมซอฟต์ลี" (Come Softly) เขียนโดยเกรตเชน คริสโตเฟอร์ เผยแพร่ในปี ค.ศ. 1959 และขับร้องโดยวงเดอะฟลีตวูดส์ ถือเป็นเพลงแรกที่ออกโดยค่ายใหม่ ดอลฟินเรเคิดส์ และติดชาร์ตอันดับ 1 เดิมเมื่อใช้ชื่อว่า "คัมซอฟต์ลี" เมื่อเพลงฮิตจริงเปลี่ยนมาเป็น "คัมซอฟต์ลีทูมี"  เพลงบันทึกเสียงที่บ้านโดยพวกเขาร้องในลักษณะอะแคปเปลลา กับจังหวะเขย่ากุญแจรถของสมาชิกวงที่ชื่อ โทรเซล จากนั้นเมื่อส่งเทปไปยังลอสแอนเจลิส จึงได้เพิ่มเครื่องดนตรีอื่น บาง ๆ เล็กน้อย คือเสียง อคูสติกกีตาร์ของบอนนี กีตาร์

เจ้าของค่ายดอลฟินเรเคิดส์ ที่ชื่อ บ็อบ ไรส์ดอร์ฟ ให้เปลี่ยนชื่อเพลง เขาคิดว่าคำว่า "คัมซอฟต์ลี" อาจทำให้เข้าใจผิดเป็นเรื่องทะลึ่ง ลามกได้ จึงเปลี่ยนชื่อมาเป็น "คัมซอฟต์ลีทูมี" เพลงออกขายเป็นซิงเกิลในปี ค.ศ. 1959 ติดอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในเดือนเมษายน

มีศิลปินหลายคนที่นำเพลงนี้ไปทำใหม่ เช่น แซนดี ซาลิสบูรี, บ็อบ เวลช์, แฟรงกี วอแกน ร่วมด้วยเดอะเคย์ซิสเตอร์ส ที่ติดชาร์ตเพลงฮิตในสหราชอาณาจักรด้วย และวงเดอะซีกเกอร์ส ติดอันดับ 95 บนบิลบอร์ดฮอต 100 และอันดับ 20 ในชาร์ตสหราชอาณาจักร ในปี 1972-73

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2501
หมวดหมู่:เพลงของเดอะฟลีตวูดส์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2502
ทอคคาตา แอนด์ ฟิวก์ ในบันไดเสียง ดี ไมเนอร์ (BWV 565)

200px|thumb|หน้าแรกของสำเนาโน้ตดนตรีโดยโยฮันน์ ริงค์

**ทอคคาตา แอนด์ ฟิวก์ ในบันไดเสียง ดี ไมเนอร์**, BWV 565 () เป็นบทประพันธ์สำหรับบรรเลงด้วยออร์แกน ที่สันนิษฐานว่าแต่งโดยโยฮัน เซบัสทีอัน บัค ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1703 ถึง 1707 เป็นหนึ่งในงานดนตรีคลาสสิกสำหรับออร์แกนที่ได้รับความนิยม และรู้จักกันแพร่หลายที่สุด และปรากฏอยู่ในวัฒนธรรมสมัยนิยมเป็นจำนวนมาก ทั้งในภาพยนตร์ วิดีโอเกม ดนตรีร็อก เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือ

สืบเนื่องจากต้นฉบับของบทประพันธ์ที่มีลายเซ็นของบัคได้สูญหายไปแล้ว ปัจจุบันมีเพียงสำเนาที่คัดลอกโดยโยฮันน์ ริงค์โดยไม่ได้ระบุวันที่ เพียงแต่ระบุว่าเป็น *Toccata Con Fuga*  ของ J.S. Bach โดยที่โยฮันน์ ริงค์ ได้ทำสำเนาจากบทประพันธ์ของคีตกวีอีกหลายท่าน เช่น จอร์จ บอห์ม โยฮันน์ พาเคลเบล โยฮันน์ ไฮน์ริก บัตต์สเตตต์ ดีเทอริก บักซเทอฮูด  ปัจจุบันจึงมีข้อโต้แย้งว่าบัคอาจจะไม่ได้เป็นผู้ประพันธ์ผลงานชิ้นนี้

ในยุคปัจจุบัน เพลงนี้ได้รับความนิยมหลังจากถูกบรรจุในภาพยนตร์ของดิสนีย์เรื่องแฟนเทเชีย ในปี 1940 เป็นผลงานอำนวยเพลงและเรียบเรียงเสียงประสานโดยลีโอโปลด์ สโตคอฟสกี  นอกจากนี้ เพลงท่อนนี้ยังถูกวงดนตรีฮาร์ดร็อก ดีพเพอร์เพิล, เรนโบว์  และมอตลีย์ครู นำไปบรรเลงในการแสดงสด  ทั้งยังถูกนำไปบรรเลงโดยวาเนสซา เมย์ โดยซิงเกิลเพลงนี้ขึ้นถึงอันดับ 24 ของป็อปชาร์ตโดยนิตยสารบิลบอร์ดในปี 1995 

นอกเหนือจากบทประพันธ์ชิ้นนี้แล้ว ยังมีผลงานอื่นๆ ของบัค ที่ใช้ชื่อว่า "ทอคคาตา แอนด์ ฟิวก์" ทั้งในบันไดเสียงดี ไมเนอร์ และบันไดเสียงอื่นๆ แต่ผลงานหมายเลข BWV 565 นั้นเป็นที่รู้จักกันแพร่หลายกว่าชิ้นอื่น เช่น 
* Toccata and Fugue in D minor, BWV 538 แต่เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "Dorian"
* Toccata and Fugue in F major, BWV 540 
* Prelude (Toccata) and fugue in E major, BWV 566 
* Toccata, Adagio and Fugue in C major, BWV 564 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผลงานในคริสต์ทศวรรษ 1710
หมวดหมู่:ผลงานของ โยฮัน เซบัสทีอัน บัค
หมวดหมู่:งานประพันธ์ดนตรีสำหรับออร์แกน
หมวดหมู่:ผลงานในคริสต์ทศวรรษ 1700
หมวดหมู่:ทอคคาตา
หมวดหมู่:ฟิวก์
อักษรตัวต้นประดิษฐ์

**อักษรตัวต้นประดิษฐ์** () เป็นอักษรตัวแรกของย่อหน้าหรือบางส่วนของบทเขียนที่มีขนาดใหญ่กว่าอักษรตัวที่ตามมาที่จะประกอบด้วยภาพตกแต่ง ส่วนความหมายที่เฉพาะเจาะจงของ “อักษรตัวต้นตกแต่ง” () ที่ตกแต่งด้วยรูปลักษณ์ของคนหรือสัตว์จะใช้ในการตกแต่งเท่านั้นโดยไม่มีเนื้อหาเช่น “อักษรตัวต้นประดิษฐ์” อักษรดังกล่าวพบเป็นครั้งแรกในศิลปะเกาะเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 ตัวอย่างของงานแรกที่ใช้อักษรตัวต้นประดิษฐ์พบใน “*[[Saint Petersburg Bede|หนังสือเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กบีด]]*” ซึ่งเป็นหนังสือต้นฉบับศิลปะเกาะที่เขียนขึ้นระหว่างราวปี ค.ศ. 731 ถึงปี ค.ศ. 746

อักษรตัวต้นที่นิยมเขียนกันจะเป็น “สีแดงและน้ำเงิน โดยสีทั้งสองจะแผ่ออกไปตกแต่งถึงขอบหนังสือ โดยการเขียนด้วยปากกาและตกแต่งอย่างวิจิตรตามธรรมเนียมนิยมของสมัย” นอกจากนั้นขนาดและการตกแต่งก็ยังเป็นเครื่องแสดงความสำคัญและสถานที่ที่สร้างหนังสืออีกด้วย อักษรตัวต้นที่เริ่มตอนใหม่ของหนังสือ โดยเฉพาะตอนสำคัญอาจจะใช้เนื้อที่มากกว่าปกติและตกแต่งด้วยความบรรจงกว่าปกติ ในหนังสือที่หรูหราก็อาจจะตกแต่งด้วยอักษรตัวต้นประดิษฐ์ทั้งหน้าก็ได้ ทั้งขนาดและความอลังการของหนังสือสะท้อนให้เห็นถึงฐานะของหนังสือเองและผู้เป็นเจ้าของ หนังสือที่สำหรับใช้ประจำวัน หรือใช้โดยนักบวช หรือใช้โดยนักศึกษาของมหาวิทยาลัยมักจะมีการตกแต่งเพียงเล็กน้อย และแทบจะไม่มีการใช้อักษรตัวต้นประดิษฐ์ แต่ถ้าเป็นหนังสือที่ได้รับการสั่งให้ทำโดยผู้จ้างผู้มีฐานะดี หรือสำหรับสำนักสงฆ์สำคัญ ก็จะได้รับการตกแต่งอย่างหรูหราด้วยภาพที่เขียนประดับด้วยทองหรือเงิน วัสดุที่ใช้ในการเขียนภาพก็แตกต่างกันออกไป บางครั้งก็จะเป็นเพียงการตกแต่งด้วยทองหรือเงินเท่านั้น แต่บางครั้งก็จะเพิ่มเติมด้วยวัสดุที่หายากเช่นสีน้ำเงินจากหินลาพิส ลาซูไล หรือสีม่วง หนังสือที่ตกแต่งด้วยวัสดุดังกล่าวมักจะเป็นของผู้เป็นนักสะสมหรือขุนนาง แต่ถ้าแต่งด้วยสีแดง, ดำ หรือหมึกสีน้ำเงินก็จะเป็นหนังสือที่ใช้กันโดยทั่วไป

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Niccolò da Bologna - 'Tempera and gold on Parchment, 1494-1402.jpg|สีฝุ่นเทมเพอราและทองบนหนังราว ค.ศ. ประเทศ
ไฟล์:Hein van Aken dreaming of a rose.jpg|ไฮน์ ฟาน อเคินฝันถึงดอกกุหลาบ
ไฟล์:Elegia di Madonna Fiammetta 2.jpg|จากหนังสือวิจิตรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา
ไฟล์:Psałterz florianski1.jpg|“*หนังสือเพลงสดุดีเซนต์ฟลอเรียน*”ราวคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึง 15
ไฟล์:Llyfr Caniad Solomon - Caerwynt 2.jpg|จากหนังสือ “*เพลงโซโลมอน*”มหาวิหารวินเชสเตอร์


## อ้างอิง

*

## อ่านเพิ่ม
* 
* 
* 
* 
* 

## ดูเพิ่ม
* อักษร 
* หนังสือวิจิตร 
* ศิลปะเกาะ 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Historiated Initial from the "Song of Songs"
* "Making of Illuminated Manuscripts" from the Encyclopedia of Irish and World Art
* "Decoration and Illumination" from Manuscript Studies: Medieval and Early Modern

หมวดหมู่:เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
หมวดหมู่:การออกแบบหนังสือ
หมวดหมู่:ศิลปะสมัยกลาง
นกอีเสือสีน้ำตาล

**นกอีเสือสีน้ำตาล** (; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Lanius cristatus*) เป็นนกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Laniidae จัดเป็นนกอพยพย้ายถิ่นอาศัยเข้ามาหากินในประเทศไทย พบได้บ่อยในช่วงปลายฤดูร้อนและปลายฤดูฝน ซึ่งนกอีเสื้อสีน้ำตาลมีถิ่นการกระจายพันธุ์กว้างขวาง โดยพบได้ตั้งแต่เอเชียเหนือจรดยุโรป, เอเชียกลาง, เอเชียตะวันออก, เอเชียใต้ และยังพบได้ที่อเมริกาเหนือ จึงมีชนิดย่อยด้วยกันทั้งหมด 4 ชนิด (ดูในตาราง)

## ลักษณะ
หัวโต คิ้วเป็นเส้นสีน้ำตาลอ่อนออกขาว ปากใหญ่หนา ปลายปากแหลมงุ้มเป็นจะงอยสีน้ำตาลเข้มออกดำ ซึ่งเป็นลักษณะที่โดดเด่นและที่แปลกกว่านกทั่ว ๆ ไปคือ มีฟันแหลมอยู่หนึ่งซี่อยู่ที่ขอบปากบน มีแถบสีดำตั้งแต่โคนปากไปถึงหู ดูคล้ายหน้ากาก

ลำตัวเพรียว ขนคลุมลำตัวสีน้ำตาลแดง ปีกสีน้ำตาลเข้มที่ใต้คาง หน้าอกสีน้ำตาลปนขาว หางยาวสีตาลเข้มกว่าลำตัว ใต้หางบริเวณก้นสีน้ำตาลปนเทาอ่อน ขาสีดำ เล็บแข็งแรงแหลมคม ตัวผู้และตัวเมียสีจะคล้ายกัน ขนาดโตเต็มวัยวัดจากหัวถึงปลายหางยาวประมาณ 20 เซนติเมตร

## พฤติกรรม

มีนิสัยหวงถิ่นหากิน มักส่งเสียงดัง *"แจ้ก... แซ้ก...แจ้ก...แซ็ก"* บินวนไปมาเพื่อไล่นกชนิดอื่น ๆ ที่เข้ามาใกล้เขตหากิน ไม่เว้นแม้แต่นกล่าเหยื่ออย่าง เหยี่ยว ปกติชอบหากินตามลำพัง เกาะอยู่ตัวเดียวตามกิ่งไม้, รั้วบ้าน, ทุ่งหญ้า, ท้องนาโล่ง อย่างสงบนิ่งไม่ส่งเสียงหรือเคลื่อนไหว มีเฉพาะเพียงดวงตาที่คอยขยับเขยื้อนจับจ้องมองหาเหยื่อ

ล่าอาหารจำพวก แมลงปีกแข็ง, ตั๊กแตน, กบ, เขียด, จิ้งเหลน, กิ้งก่า, ลูกหนู รวมทั้งลูกนกชนิดอิ่นด้วย  เมื่อล่าเหยื่อได้แล้วจะใช้เขี้ยวที่ปากที่แหลมคมฉีกเนื้อของเหยื่อที่จับได้ออกเป็นชิ้น ๆ กิน นอกจากนี้ยังมีพฤติกรรมที่คล้ายสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอย่างเสือโคร่งหรือเสือดาว ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ  คือ หลังจับเหยื่อได้แล้วจะไม่กินจนหมด  แต่จะใช้ประโยชน์จากต้นไม้ที่มีหนามหรือแม้กระทั่งลวดหนามเพื่อเสียบเหยื่อให้สามารถฉีกกินได้สะดวก จนกระทั่งอิ่ม  ซึ่งพฤติกรรมการล่าเหยื่อนี้ยังใช้เพื่อดึงดูดตัวเมียด้วยเช่นกัน

## การขยายพันธุ์
ฤดูผสมพันธุ์ของนกอีเสือสีน้ำตาลจะอยู่ระหว่างเดือนมกราคมถึงเดือนตุลาคม หลังจากจับคู่แล้ว ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะช่วยกันหากิ่งเหมาะบนต้นไม้ที่มีความสูง เพื่อทำรังวางไข่ วางไข่ครั้งละ 3-6 ฟอง ใช้เวลากก 15-16 วัน ลูกนกจึงออกมา ในวัยที่ยังเล็กทั้งพ่อและแม่นกจะช่วยกันหาอาหารมาป้อน กระทั่งผ่านพ้น 2 สัปดาห์ จึงจะเริ่มหัดบิน และแยกออกไปหากินตามลำพัง

ในช่วงที่ยังไม่โตเต็มวัย แถบคาดที่เป็นหน้ากากจะเป็นสีน้ำตาลเข้ม ขนคลุมลำตัวสีน้ำตาลแดง บริเวณใต้คางถึงหน้าอกสีขาวนวล มีลายคล้ายเกล็ดปลาทั่วตัว 

นกอีเสือสีน้ำตาลจัดได้ว่าเป็นนกที่มีประโยชน์ต่อมนุษย์อย่างมากชนิดหนึ่ง เพราะช่วยกำจัดศัตรูพืชทางการเกษตร แต่ปริมาณของนกอีเสือสีน้ำตาลในธรรมชาติเริ่มเหลือน้อย จนหมิ่นเหม่ต่อการสูญพันธุ์ ในประเทศไทยจึงจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
สีน้ำตาล
เหยี่ยวนกเขาชิครา

thumb|Shikra , Chappad Chidi, Mohali, Punjab, India

**เหยี่ยวนกเขาชิครา** หรือ **เหยี่ยวชิครา** (; ) เป็นเหยี่ยวขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกเหยี่ยวนกเขา

มีลักษณะปากแหลมปลายปากงุ้มลง ปีกกว้างสั้น ปลายปีกแหลม หางยาว ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกัน แต่ตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อยและลำตัวออกสีน้ำตาลมากกว่า ลำตัวด้านบนมีสีเทาอมฟ้า แก้มสีเทามีสีขาวเป็นลายเล็ก ๆ สีน้ำตาลจาง ๆ อยู่ติดกัน ที่คอมีสีเส้นสีดำลากผ่านกึ่งกลางสันคอ ตามีสีแดงหรือเหลือง หางสีเทามีลายแถบสีคล้ำ 5 แถบ แข้งเป็นสีเหลือง เมื่อเวลาบินจะเห็นปีกด้านล่างเป็นสีขาว ปลายปีกเป็นสีดำและมีลายยาวสีน้ำตาลคล้ำ

ลูกนกที่ยังไม่โตเต็มที่จะมีขนสีน้ำตาลเทาเข้ม มีแถบสีขาวและน้ำตาลแดงที่ท้ายทอย คิ้วสีขาว หน้าอกมีแถบใหญ่สีน้ำตาลแดง ที่สีข้างและต้นขามีสีน้ำตาลแดงเป็นขีดสั้น ๆ 

ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 30-36 เซนติเมตร จึงจัดเป็นเหยี่ยวขนาดเล็กที่สุดในสกุล *[[Accipiter]]* ชนิดหนึ่ง

มีพฤติกรรมกระพือปีกได้เร็ว และร่อนอยู่กลางอากาศเพื่อหาเหยื่อ ล่าเหยื่อจำพวกสัตว์ชนิดอื่นและนกขนาดเล็ก รวมถึงแมลงขนาดใหญ่เป็นอาหาร มักอยู่ตามลำพังหรืออยู่เป็นคู่ ปกติชอบเกาะนิ่งอยู่ตามยอดไม้สูงชายป่าหรือป่าละเมาะ คอยออกบินโฉบจับเหยื่อไม่ให้รู้ตัว สร้างรังอย่างง่าย ๆ โดยการเอากิ่งไม้มาขัดกันบนคาคบ 

เหยี่ยวนกเขาชิครา เป็นนกที่มีการกระจายพันธุ์ค่อนข้างกว้าง โดยพบได้ตั้งแต่ทวีปแอฟริกา, เอเชียใต้, เอเชียอาคเนย์, เอเชียตะวันออกจนถึงเกาะสุมาตรา จึงแบ่งออกเป็นชนิดย่อยด้วยกันทั้งหมด 6 ชนิด (ดูในตาราง) สำหรับในประเทศไทยสามารถพบได้ทุกภูมิภาคยกเว้นภาคใต้ 

เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 1 ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าแห่งประเทศไทย พุทธศักราช 2535

thumb| ''Accipiter badius''
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

เหยี่ยวนกเขาชิครา
ชิครา
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกล่าเหยื่อ
หมวดหมู่:นกที่พบในทวีปเอเชีย
ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก ฤดูกาล 2553

**[[ไทยแลนด์ฟุตซอลลีก]] ฤดูกาล 2553** เป็นการแข่งขันฟุตซอลอาชีพระดับสุงสุดของประเทศไทย ภายใต้การจัดการของ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ โดยจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 4 ในปี พ.ศ. 2553 โดย สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ ได้ให้สิทธิ์จัดการแข่งขันกับ บริษัท ยูนิเวอร์แซล สปอร์ต แมเนจเมนท์ (USM) เป็นผู้จัดการแข่งขัน ซึ่งในฤดูกาลนี้ มี 12 สโมสรเข้าร่วมการแข่งขัน เข้ารวมแข่งขัน จัดขึ้นระหว่างวันที่ 30 พฤษภาคม – 26 กันยายน 2553

## สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน
สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขันมีทั้งหมด 12 สโมสรดังนี้:

* การท่าเรือแห่งประเทศไทย
* ไอ แอม สปอร์ต
* ราชนาวี
* กุ้งสายฟ้า สุราษฎร์ธานี *(เปลี่ยนชื่อมาจาก *'สุราษฎร์ธานี**)''
* [[สโมสรฟุตซอลแคท เทเลคอม|แคท]] ''(เปลี่ยนชื่อมาจาก **แคท เทเลคอม**)''
* [[สโมสรฟุตซอลชลบุรีบลูเวฟ|ธอส.อาร์แบค บลูเวฟ]] ''(เปลี่ยนชื่อมาจาก **มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต**)''
* [[สโมสรฟุตซอลกรุงเทพมหานคร|มหาวิทยาลัยกรุงเทพ]] ''(เปลี่ยนชื่อมาจาก **กรุงเทพมหานคร**)''
* [[สโมสรฟุตซอลนครราชสีมา วี-วัน|ลีโอ บีจี]] ''(เปลี่ยนชื่อมาจาก **บางกอกกล๊าส**)''
* [[สโมสรฟุตซอลมหาวิทยาลัยศรีปทุม|มหาวิทยาลัยศรีปทุม]] ''(ได้สิทธิ์แทน **ทีโอที** ที่ไม่ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขัน)''
* [[สโมสรฟุตซอลนนทบุรี|นนทบุรี]] ''(ได้สิทธิ์แทน **ชลบุรี บลูเวฟ** ที่ไม่ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขัน)''
* [[สโมสรฟุตซอลสมุทรปราการ|สมุทรปราการ]] (ได้สิทธิ์เข้าร่วมจากการแข่ง Play Off)
* [[สโมสรฟุตซอลสมุทรสาคร|สมุทรสาคร]] (ได้สิทธิ์เข้าร่วมจากการแข่ง Play Off)

== สถานที่แข่งขัน ==
การแข่งขันในฤดูกาลนี้ ทำการแข่งขันทั้งสิ้น 132 แมทช์ ใช้สนามแข่งขันทั้งสิ้น 5 สนาม ได้แก่:

# MCC Hall [[เดอะมอลล์]] งามวงศ์วาน
# MCC Hall [[เดอะมอลล์]] บางแค 
# Island Hall [[แฟชั่นไอส์แลนด์]]
# ศูนย์กีฬา [[มหาวิทยาลัยรัตนบัณฑิต]]
# โรงยิมเนเซียม [[สนามกีฬากลางจังหวัดสุราษฎร์ธานี]]

==ตารางคะแนน==
''สิ้นสุด ณ วันที่ 26 กันยายน 2553''





== รางวัลประจำฤดูกาล ==

=== ผู้ทำประตูสูงสุด===
**41 ประตู**
*[[เจษฎา ชูเดช]] - [[สโมสรฟุตซอลราชนาวี|ราชนาวี]]

**34 ประตู**
*[[ดำรงค์ ภูสมนึก]] - [[สโมสรฟุตซอลราชนาวี|ราชนาวี]]

**34 ประตู**

* Renato Gomes Miranda - [[สโมสรฟุตซอลแคท เทเลคอม|แคท]]

**24 ประตู**

* Francisco Jackson - [[สโมสรฟุตซอล ไอ แอม สปอร์ต|ไอ แอม สปอร์ต]]
* [[เกียรติยศ แฉล้มเขตร์]] - [[สโมสรฟุตซอลชลบุรีบลูเวฟ|ธอส.อาร์แบค]]

**20 ประตู**

* [[ศุภวุฒิ เถื่อนกลาง]] - [[สโมสรฟุตซอลชลบุรีบลูเวฟ|ธอส.อาร์แบค]]
* [[ณัฐวุฒิ หมัดยะลาน]] - [[สโมสรฟุตซอลการท่าเรือ|การท่าเรือแห่งประเทศไทย]]
* [[เชิดศักดิ์ สุนทรศิริ]] - [[สโมสรฟุตซอลแคท เทเลคอม|แคท]]

**17 ประตู'''

* Maykel Jamyl Ferreira - ไอ แอม สปอร์ต

### นักกีฬายอดเยี่ยมประจำฤดูกาล

* ณัฐวุฒิ หมัดยะลาน - การท่าเรือแห่งประเทศไทย

### ผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล

* รักษ์พล สายเนตรงาม - ธอส.อาร์แบค

### ผู้ตัดสินยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล

* สมศักดิ์ ฤทธิรอน (FIFA Futsal Referee)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตซอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:ฟุตซอลไทยลีกแบ่งตามฤดูกาล
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตซอลในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2553
แบ็บทอนิส

**แบ็ททอนิส** () เป็นนกที่อยู่ในสกุลเฮสเปอร์รอร์นิสที่ปรับตัวลงไปอาศัยอยู่ในน้ำ พวกมันอยู่ในช่วงยุคครีเทเชียส สัตว์ในสกุลเฮสเปอร์ลอนิส ได้แก่ เฮสเปอร์รอร์นิส, แบ็บทอนิส, พาราเฮสเปอร์รอร์นิส และ อื่นๆ

## รายละเอียด
แบ็บทอนิสเป็นนกโบราณตัวยาวเมตรกว่าๆมันเก่าแก่กว่าเฮสเปอร์รอลนิส ซึ่งมีปีกที่ใหญ่กว่า แต่ก็ไม่ดีเท่านกแพนกวินในปัจจุบัน แบ็บทอนิสกินปลาเป็นอาหาร และ นักล่าที่ล่ามันคือฉลาม โมซาซอร์ และปลาขนาดใหญ่อื่นๆ ในช่วงเวลานั้น 

## การค้นพบ
เช่นเดียวกับเฮสเปอร์รอร์นิสเบ็บทอนิส ถูกพบที่ "อเมริกาเหนือ" - แคนซัสนอกจากนี้สามารถพบได้อีกที่สวีเดน

## อ้างอิง
*  (2007): Oceans of Kansas: ''Hesperornis regalis'' Marsh 1872 - Toothed marine birds of the Late Cretaceous seas . Version of 2006-DEC-12. Retrieved 2007-AUG-23.
*  (2004): A New Species of Diving Bird, *Baptornis*, from the Lower Pierre Shale (Upper Cretaceous) of Southwestern South Dakota. Paper 33-7, Rocky Mountain (56th Annual) and Cordilleran (100th Annual) Joint Meeting, May 3–5, 2004.
*  (2005): Aquatic birds from the Upper Cretaceous (Lower Campanian) of Sweden and the biology and distribution of hesperornithiforms. *[[Palaeontology]]* **48**(6): 1321–1329.  (HTML abstract)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Mounted skeleton. Lobed feet less likely, but plausible. Retrieved 2007-AUG-23.
* Reconstructed skeleton. Retrieved 2007-AUG-23.
* Reconstruction in life . Color is based on reasonable assumption of countershading. Retrieved 2007-AUG-23.

หมวดหมู่:นกที่บินไม่ได้ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว
พระวรสารบรมราชาภิเษกเวียนนา

**พระวรสารบรมราชาภิเษกเวียนนา** ( - พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ, เวียนนา) เป็นหนังสือพระวรสารวิจิตรจากปลายคริสต์ศตวรรษที่ 8 ตามความเชื่อตามประเพณีนิยมกล่าวว่าเป็นหนังสือเล่มเดียวกับที่พบในที่บรรจุพระบรมศพของจักรพรรดิชาร์เลอมาญเมื่อทำการเปิดในปี ค.ศ.  1000 โดยจักรพรรดิออตโตที่ 3 หน้าหนังสือย้อมเป็นสีม่วงและหมึกที่เขียนเป็นหมึกทอง งานตกแต่งเป็นแบบศิลปะคาโรแล็งเชียงที่มีอิทธิพลมาจากศิลปะไบแซนไทน์ ตรงขอบของหน้าแรกของพระวรสารนักบุญลูคมีชื่อภาษากรีก “Demetrius presbyter” เป็นอักษรตัวใหญ่เขียนด้วยทอง ที่อาจจะเป็นลายเซ็นของนักคัดหรือนักตกแต่งหนังสือวิจิตร ที่อาจจะเป็นศิลปินไบแซนไทน์ของราชสำนักของจักรพรรดิชาร์เลอมาญ หน้าปกทองมาหุ้มภายหลังในปี ค.ศ. 1500 โดยช่างทองแห่งอาเคินฮันส์ ฟอน รอยท์ลิงเง็น

## อ้างอิง

*De Hamel, Christopher. *A History of Illuminated Manuscripts*. Boston: David R. Godine, 1986.
*Walther, Ingo F. and Norbert Wolf. *Codices Illustres: The world's most famous illuminated manuscripts, 400 to 1600*. Köln, TASCHEN, 2005.

## ดูเพิ่ม
* พระวรสาร
* หนังสือพระวรสาร
* หนังสือวิจิตร
* ศิลปะคาโรแล็งเชียง

## แหล่งข้อมูลอื่น

วเวียนนา
หมวดหมู่:วรรณกรรมศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกลาง
หมวดหมู่:เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาละติน
หมวดหมู่:เครื่องราชกกุธภัณฑ์จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์‎
หมวดหมู่:หนังสือจากคริสต์ศตวรรษที่ 8
หมวดหมู่:งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ
หนังสือเพลงสวดสดุดีปารีส

**หนังสือเพลงสวดสดุดีปารีส** ( - หอสมุดแห่งชาติแห่งฝรั่งเศส, ปารีส, MS. gr. 139) เป็นหนังสือวิจิตรไบแซนไทน์ที่มีเนื้อหาเป็นเพลงสวดสดุดี ที่ประกอบด้วย 449 โฟลิโอ และ อีก 14 หน้าเต็มเป็นจุลจิตรกรรมในรูปแบบที่ “ยิ่งใหญ่ที่เกือบจะเช่นแบบคลาสสิก” ตามคำบรรยายของ “*[[สารานุกรมบริตานิกา]]*”

“*หนังสือเพลงสวดสดุดีปารีส*” และ “*หนังสือเซนต์เกรกอรี นาซิอันซัส*” ของจักรพรรดิบาซิลที่ 1 เป็นกุญแจสำคัญของยุคฟื้นฟูศิลปะวิทยามาซิโดเนียของศิลปะไบแซนไทน์

จุลจิตรกรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดในหนังสือเพลงเล่มนี้คือภาพดาวิดทรงเล่นฮาร์พ ข้างเมโลดีสตรีที่นั่งอยู่ข้าง ๆ รอบบุคคลทั้งสองเป็นภาพเทพเอ็คโค, สัตว์ต่าง ๆ ที่ชื่นชมท่วงทำนองดนตรีที่ทรงเล่น และ แม้แต่บุรุษคนหนึ่งที่เป็นสัญลักษณ์ของเมืองเบธเลเฮม การวางองค์ประกอบของน่าจะจำลองมาจากจิตรกรรมบนผนังกรีก-โรมัน ที่เป็นภาพออร์เฟียสสะกดโลกด้วยดนตรีที่เล่น

ภาพนี้และจุลจิตรกรรมอื่น ๆ ในหนังสือเพลงมีลักษณะลม้ายการเขียนงานแบบเฮเลนนิสติค

## อ้างอิง

*Walther, Ingo F. and Norbert Wolf. *Codices Illustres: The world's most famous illuminated manuscripts, 400 to 1600*. Köln:Taschen, 2005.

## ดูเพิ่ม
* หนังสือวิจิตร
* ศิลปะไบแซนไทน์

## แหล่งข้อมูลอื่น

ปารีส
หมวดหมู่:เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกลาง
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาละติน
หมวดหมู่:ศิลปะไบแซนไทน์
หมวดหมู่:หนังสือจากคริสต์ศตวรรษที่ 10
สมเด็จพระราชาธิบดีทีเปนทระแห่งเนปาล

**สมเด็จพระราชาธิบดีทีเปนทรพีรพิกรมศาหเทวะ** (, ; 27 มิถุนายน พ.ศ. 2514 — 4 มิถุนายน พ.ศ. 2544) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเนปาล เพียงระยะเวลาสามวันตั้งแต่วันที่ 1 ถึง 4 มิถุนายน พ.ศ. 2544 ตลอดระยะเวลาที่ครองราชย์สามวัน พระองค์อยู่ในอาการโคม่าหลังจากที่พระองค์ยิงพระราชชนก สมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะ พระราชชนนี สมเด็จพระราชินีไอศวรรยาราชยลักษมีเทวีศาหะ พระอนุชาและพระขนิษฐาของพระองค์ และพระบรมวงศานุวงศ์  ก่อนที่จะกระทำอัตวินิบาตกรรมในเหตุการณ์สังหารหมู่พระราชวงศ์เนปาล พ.ศ. 2544 

เจ้าชายทีเปนทระเป็นมกุฎราชกุมารในฐานะพระราชโอรสองค์โตในสมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะ และสมเด็จพระราชินีไอศวรรยาราชยลักษมีเทวีศาหะ ภายใต้รัฐธรรมนูญของเนปาล เนื่องด้วยพระราชชนกเสด็จสวรรคตก่อน พระองค์ซึ่งดำรงตำแหน่งมกุฎราชกุมารจึงเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ เมื่อทีเปนทระสวรรคต ทำให้ทางการเนปาลต้องถวายการแต่งตั้งให้เจ้าชายชญาเนนทร พระอนุชาของพระราชชนกของพระองค์ขึ้นเป็นกษัตริย์ 

## ชีวิตเมื่อทรงพระเยาว์
เจ้าชายทีเปนทระเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2514 ที่พระราชวังนารายันหิติ โดยเป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระราชาธิบดีพีเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะและสมเด็จพระราชินีไอศวรรยาราชยลักษมีเทวีศาหะ ในราชวงศ์ของพระองค์ เป็นที่รู้จักในชื่อ "CP" และมีพระนามลำลองในชื่อ "ดิบปี" ในหมู่พระสหาย

## การศึกษา
เจ้าชายทีเปนทระทรงได้รับการศึกษาขั้นต้นจากโรงเรียนมัธยมกันติอิชวารี กรุงกาฐมาณฑุ จากนั้นเสด็จไปศึกษาที่โรงเรียนพุทธนิลกัณฐะ ในกรุงกาฐมาณฑุ ต่อมาพระองค์เข้าศึกษาที่วิทยาลัยอีตัน ในสหราชอาณาจักร หลังจากจบการศึกษา พระองค์เข้าเรียนที่วิทยาลัยตรีจันทรา ในเครือมหาวิทยาลัยตริภูวัน แห่งประเทศเนปาล และต่อมาได้เข้าเรียนที่โรงเรียนทหารในคาริปาตี ประเทศเนปาล พระองค์ศึกษาวิชาภูมิศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยตรีภูวัน เพื่อศึกษาระดับปริญญาโท และเป็นผู้ที่ได้รับเหรียญทองระดับสูงสุดของประเทศเนปาลทั้งหมด พระองค์ทรงเป็นนักศึกษาปริญญาเอกในมหาวิทยาลัยเดียวกัน พระองค์ได้รับการฝึกฝนทางทหารจากสถาบันการศึกษาของกองทัพกุรข่าแห่งเนปาล และการฝึกนักบินจากกรมการบินพลเรือน

## ความสนพระทัย
เจ้าชายทีเปนทระสนพระทัยด้านการบริการสังคมและด้านกีฬา พระองค์ทรงเคยเข้าร่วมพิธีการกีฬาระดับชาติและระดับนานาชาติที่ผู้เล่นชาวเนปาลเข้าร่วม พระองค์ทรงเป็นนักคาราเต้เมื่อพระองค์เรียนอยู่ที่อังกฤษ และได้รับสายดำเมื่อมีพระชนมายุประมาณ 20 พรรษา พระองค์ทรงเป็นผู้อุปถัมภ์สภากีฬาแห่งชาติและลูกเสือของเนปาล ทีเปนทระ ยังเขียนบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารภาษาเนปาล งานพระราชนิพนธ์ของพระองค์มักสื่อถึงความเป็นชาติและเชื้อชาติ

## [[การสังหารหมู่ราชวงศ์เนปาล]] (พ.ศ. 2544)
เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2544 เจ้าชายทีเปนทระทรงเปิดฉากกราดยิงที่บ้านหลังหนึ่งในบริเวณพระราชวังนารายันหิติ ซึ่งเป็นที่ประทับของสถาบันกษัตริย์เนปาล ซึ่งเป็นสถานที่จัดงานเลี้ยง พระองค์ยิงและสังหารพระราชชนกของพระองค์ กษัตริย์พิเรนทรพีรพิกรมศาหเทวะ พระราชชนนีของพระองค์ สมเด็จพระราชินีไอศวรรยาราชยลักษมีเทวีศาหะ พระอนุชาและพระขนิษฐาของพระองค์ และพระบรมวงศานุวงศ์ ก่อนที่จะอัตวินิบาตกรรมที่พระเศียร เนื่องจากพระองค์ทรงสังหารผู้สืบสันตติวงศ์เกือบทั้งหมด พระองค์จึงได้ทรงขึ้นเป็นกษัตริย์ในขณะที่อยู่ในอาการโคม่าจากบาดแผลที่พระเศียร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชาวเนปาลที่นับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เนปาล
หมวดหมู่:ฆาตกร
หมวดหมู่:ปิตุฆาต
หมวดหมู่:มาตุฆาต
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายด้วยอาวุธปืน
หมวดหมู่:อาชญากรชาวเนปาล
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยอีตัน
เกย์เกมส์

**เกย์เกมส์** () เป็นมหกรรมจัดการแข่งขันกีฬาและวัฒนธรรมระดับโลกเพื่อส่งเสริมการยอมรับของความหลากหลายทางเพศทั้งหญิงรักร่วมเพศ, ชายรักร่วมเพศ, รักร่วมสองเพศ และคนข้ามเพศ ซึ่งรวมไปถึงนักกีฬา, ศิลปิน และอาชีพอื่น

ครั้งแรกได้มีการก่อตั้งในฐานะ **เกย์โอลิมปิก** () ณ ซานฟรานซิสโก สหรัฐ ในปีค.ศ.1982 ซึ่งเป็นผลผลิตมาจากทอม วอดเดลล์ ซึ่งเป็นนักกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 และแพทย์ชาวอเมริกัน พร้อมด้วยเบรนดา ยัง และคณะ มีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมการไม่แบ่งแยกและการร่วมมือตลอดจนการส่งเสริมการเติบโตระดับบุคคลของวงการแข่งขันกีฬา โดยวอดเดลล์ต้องการที่จะสร้างรูปแบบของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกขึ้นมาใหม่โดยการนำบุคคลจากหลากหลายภูมิภาคมาเข้าร่วมโดยผ่านกีฬาซึ่งถือเป็นภาษาสากล ในการจัดงานครั้งแรกก็ได้มีการยอมรับจากผู้เข้าแข่งขันที่มีความแตกต่างเพื่อบรรลุความเท่าเทียมทางเพศ

เกย์เกมส์มีรูปแบบที่คล้ายคลึงกับโอลิมปิกทั้งการจุดคบเพลิงในพิธีเปิดการแข่งขัน  สำหรับรูปแบบเกย์เกมส์ได้เปิดรับผู้เข้าแข่งขันโดยไม่คำนึงถึงรสนิยมทางเพศ และไม่มีมาตรฐานคุณสมบัติของนักกีฬากำหนด ทั้งนี้ทำให้มีผู้เข้าแข่งขันจากหลากหลายประเทศซึ่งรวมไปถึงผู้เข้าแข่งขันที่มาจากประเทศที่การรักร่วมเพศยังผิดกฎหมายและต้องถูกซ่อนเร้น

เกย์เกมส์ 1994 ได้ถูกจัดขึ้นในเดือนมิถุนายน ณ นครนิวยอร์ก เพื่อรำลึกถึงวันครบรอบ 25 ปีของเหตุจลาจลสโตนวอลล์ ซึ่งมีผู้เข้าแข่งขันมากกว่าการแข่งขันโอลิมปิกด้วยผู้เข้าร่วมทั้งหมด 10,864 คนเมื่อเทียบกับ 9,356 คนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 และ 10,318 คนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996

## ฉบับ

## ดูเพิ่ม
* กีฬาโอลิมปิก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 


หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาหลายประเภท
กรงพรหมจรรย์

**กรงพรหมจรรย์** () เป็นอุปกรณ์ที่ห่อหุ้มอวัยวะเพศชายสำหรับการป้องกันการปลุกเร้าและการแข็งตัวขององคชาต กรงพรหมจรรย์แบบพลาสติกสมัยใหม่มักใช้เพื่อป้องกันทางเพศและการเล่นแบบ BDSM

## การออกแบบ
thumb|กรงพรหมจรรย์แบบโค้ง
โดยมากแล้ว กรงพรหมจรรย์ จะมี 2 ส่วนคือ ส่วนฐานแหวน ตรงรอบโคนองคชาตหลังถุงอัณฑะ ที่นำองคชาตที่อ่อนตัวรอดแหวน และส่วนที่ 2 คือส่วนครอบหรือกรง จะทำเป็นรูไว้ตรงส่วนปลายเพื่อให้ของเหลวไหลลงได้ ในการบางครั้งจะให้โค้งหรือหักโค้งมุมเพื่อให้การแข็งตัวขององคชาตเป็นไปได้ยากลำบาก 2 ส่วนนี้จะรวมยึดต่อกันด้วยตัวยึดหรือหมุด และยึดแน่นโดยตัวล็อก โดยจะยึดลูกอัณฑะให้สนิทพอที่จะไม่ให้องคชาตออกมาได้

ในการผลิตบางแห่ง จะทำจะพลาสติกล้วน ที่มีหมายเลขผลิตภัณฑ์และยังป้องกันเครื่องตรวจโลหะตรวจพบ และทำให้ง่ายต่อการใส่สำหรับผู้ที่เดินทางบ่อย ๆ

## ความปลอดภัย
อวัยวะเพศชายนั้นมีโครงสร้างที่บอบบาง ประกอบด้วยผิวหนัง องคชาตที่เป็นเยื่อรูพรุนที่จะบวมขึ้นด้วยเลือดเมื่อมีการเร้าอารมณ์ทางเพศ กรงพรหมจรรย์นั้นต้องมีขนาดเหมาะสมกับขนาดองคชาต ที่สวมใส่พอดีและปรับให้เข้ารูป และป้องกันการเสียหายของอวัยวะเพศ ขนาดของแหวนและที่ว่าง ก็เป็นข้อสำคัญในการปรับเช่นกัน แหวนที่แน่นไปจะทำให้เลือดไม่ไหลผ่าน ขณะที่หลวมไปก็จะไม่ปลอดภัย

จากการสำรวจข้อมูล พบว่า การถึงจุดสุดยอดบ่อยเกินไปเป็นสาเหตุให้เกิดโรคมะเร็งต่อมลูกหมาก  การใช้กรงพรหมจรรย์ขึ้นอยู่กับลักษณะการใช้งาน เพื่อกันการสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Chaste Male
* Altarboy's website  เว็บไซต์ให้ข้อมูล สาระและบทวิจารณ์
* The UK's Non-Commercial Chastity Belt Site  (ประวัติและข้อมูลทั่วไป)
* Chastity belt appearances in movies and TV

หมวดหมู่:การควบคุมทางร่างกาย
ข้าวกล้อง

thumb|ข้าวกล้อง
**ข้าวกล้อง, ข้าวซ้อม, ข้าวซ้อมมือ** คือเมล็ดข้าวที่ไม่ผ่านการขัดสี ข้าวกล้องมีรสชาติมันปานกลางและมีคุณค่าทางโภชนาการมากกว่าข้าวสาร (ข้าวขาว) ข้าวทุกประเภทอาทิ ข้าวเมล็ดยาว ข้าวเมล็ดสั้น ข้าวเหนียว สามารถทำเป็นข้าวกล้องได้ทั้งสิ้น

ข้าวกล้องและข้าวสารมีปริมาณพลังงาน คาร์โบไฮเดรต และโปรตีนใกล้เคียงกัน แต่ต่างกันที่กระบวนการผลิตและคุณสมบัติทางโภชนาการอื่น เมื่อเปลือกของเมล็ดข้าวเปลือกถูกกะเทาะออกจะได้ข้าวกล้อง ถ้าต้องการได้ข้าวสาร ผิวของเมล็ดข้าวอีกชั้นหนึ่งคือเยื่อหุ้มเมล็ดและจมูกข้าวจะถูกขัดสีออกไป ซึ่งทำให้วิตามินและสารอาหารอื่น ๆ ลดลงเช่น วิตามินบี1 วิตามินบี2 วิตามินบี6 ธาตุเหล็ก และแมกนีเซียม แต่ข้าวกล้องนั้นมีระยะในการเก็บรักษาน้อย เพราะเกิดความชื้นง่ายจึงทำให้เกิดเชื้อรา ข้างเม็ดเท้าแขน

## อ้างอิง
* ข้าวกล้องกับข้าวสวย อันไหนมีสารอาหารดีกว่า ?

หมวดหมู่:ข้าว
ประติมานวิทยา

**ประติมานวิทยา** () เป็นสาขาหนึ่งของประวัติศาสตร์ศิลป์ที่เป็นการศึกษาประวัติ, คำบรรยาย และ การตีความหมายของเนื้อหาของภาพ คำว่า “Iconography” แปลตรงตัวว่า “การเขียนรูปลักษณ์” (Image Writing) ที่มีรากมาจากภาษากรีกโบราณ “εἰκών” ที่แปลว่า  “รูปลักษณ์” และคำว่า “γράφειν” ที่แปลว่า “เขียน” ความหมายรองลงมาคืองานประติมา (Icon) ในไบแซนไทน์และออร์โธด็อกซ์ของประเพณีนิยมคริสเตียน  ในด้านประวัติศาสตร์ศิลป์ประติมานวิทยาก็ยังอาจจะหมายถึงกรรมวิธีการแสดงหัวเรื่องในรูปแบบของการใช้รูปสัญลักษณ์ต่าง ๆ ในเนื้อหาของภาพที่ออกมาให้ผู้ชมได้เห็น นอกจากนั้นประติมานวิทยาก็ยังใช้ในด้านสาขาวิชาอื่นนอกไปจากประวัติศาสตร์ศิลป์เช่นในวิชาสัญญาณศาสตร์ และ media studies, และในการใช้โดยทั่วไปที่หมายถึงลักษณะรูปลักษณ์ที่ใช้กันเป็นสามัญของหัวเรื่องหรือความหมายในทำนองเดียวกัน

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ประติมา 

## แหล่งข้อมูลอื่น

*What iconographers do - case study 
*Iconography of Deities and Demons in the Ancient Near East (Project of the Swiss National Science Foundation at the Universities of Zurich and Fribourg 
*Web site for European Sacred Mountains, Calvaries and Devotional Complexes
*Christian Iconography

*
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ศิลปะ
หมวดหมู่:สาขาวิชา