open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
คาลีโบ

**คาลีโบ**, (อักลัน: *Banwa it Kalibo*; ฮีลีไกโนน: *Banwa sang Kalibo*; ) เป็นเทศบาลระดับที่ 1 และเป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดอักลัน ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 80,605 คน คาลีโบตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะปาไนย์ และเป็นศูนย์กลางการขนส่งไปยังเกาะรีสอร์ตโบราไกย์ ตัวเทศบาลมีชื่อเสียงจากเทศกาลอาตี-อาตีฮัน และป่าชายเลน

## ภูมิศาสตร์
คาลีโบมีพื้นที่ 50.75 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 2.79% ของพื้นที่จังหวัดอักลัน

## ประชากร
จากการสำมะโนในปี ค.ศ. 2015 คาลีโบมีประชากร 80,605 คน ความหนาแน่นอยู่ที่ 1,600 คนต่อตารางกิโลเมตร และในปี ค.ศ. 2016 พบว่ามีผู้มีสิทธิ์ในการเลือกตั้ง 46,096 คน ภาษาหลักที่ใช้คือภาษาอักลัน รองลงมาคือภาษาฮีลีไกโนน

## การขนส่ง
### อากาศยาน

จากมะนิลา สามารถเดินทางอากาศยานมายังคาลีโบโดยใช้เวลา 45 นาที สายการบินที่รองรับเส้นทางนี้ ได้แก่ ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์, เซบูแปซิฟิก, แอร์เอเชียเซสต์ และพีเอแอลเอ็กซ์เพรส โดยจะมีการเพิ่มความถี่เที่ยวบินในช่วงเทศกาลอาตี-อาตีฮันในเดือนมกราคม

สายการบินพีเอแอลเอ็กซ์เพรสยังให้บริการเที่ยวบินไปยังเซบูและแอนเจลีส เช่นเดียวกันกับสายการบินแอร์เอเชียฟิลิปปินส์และซีแอร์ ส่วนเที่ยวบินระหว่างประเทศก็มีให้บริการ อาทิ
* แอร์เอเชีย มีเที่ยวบินไปยังกัวลาลัมเปอร์
* แมนดารินแอร์ไลน์, ทรานส์เอเชียแอร์เวย์, ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์, ไชนาแอร์ไลน์ มีเที่ยวบินไปยังไทเป
* ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์และซ่างไห่แอร์ไลน์ มีเที่ยวบินเช่าเหมาลำไปเซี่ยงไฮ้
* จินแอร์ มีเที่ยวบินไปอินช็อน
* เซสต์แอร์ มีเที่ยวบินไปยังโซล ปูซาน เซี่ยงไฮ้ ไทเป ปักกิ่ง และเฉิงตู
* ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ มีเที่ยวบินไปยังฮ่องกงและโซล

ท่าอากาศยานนานาชาติคาลีโบ ใช้เวลาเดินทางจากใจกลางเมือง 10 นาที

### ทางทะเล
คาลีโบมีท่าเรือทะเลที่อยู่ใกล้เคียงทั้งหมด 4 แห่ง ดังนี้
# ท่าเรือนิววอชิงตัน ใช้เวลาเดินทางจากตัวเมือง 20 นาที
# ท่าเรือดูมากีต ใช้เวลาเดินทางจากตัวเมือง 20 นาที
# ท่าเรือบาตัน
# ท่าเรือมาไลย์ ใช้เวลาเดินทางจากตัวเมือง 2 ชั่วโมง
การเดินทางทางทะเลจากมะนิลามายังจังหวัดอักลัน ใช้เวลา 14-18 ชั่วโมงโดยประมาณ

นอกจากนี้ยังมีท่าเรือคาตีคลัน ซึ่งสามารถเอารถยนต์เข้าเรือได้ โดยเรือให้บริการระหว่างเกาะลูซอน-วิซายัส-มินดาเนา และสามารถใช้บริการเรือไปยังจังหวัดคาปิซและจังหวัดโรมโบลนได้

### ทางบก
left|thumb|รถสามล้อเครื่อง
การขนส่งสาธารณะในตัวเมือง ให้บริการโดยรถสามล้อเครื่อง รถแท็กซี่ และรถจี๊ปนีย์

คาลีโบอยู่ห่างจากอีโลอีโลซิตี  (ใช้เวลา 3 ชั่วโมง), ห่างจากโรซัส  (ครึ่งชั่วโมง) และอยู่ห่างจากซันโฮเซ  (4 ชั่วโมง) โดยเส้นทางที่กล่าวมานี้ สามารถเดินทางได้โดยรถโดยสารและรถตู้ขนาดเล็ก

## เมืองพี่น้อง
*  จูโน รัฐอะแลสกา สหรัฐ (ค.ศ. 2014)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Balancing Paradise and Pandemonium: Philippine Encounters with the rest of the World - History of Panay, Capiz, Aklan and Boracay 

หมวดหมู่:จังหวัดอักลัน
หมวดหมู่:เมืองในเขตคันลูรังคาบีซายาอัน
หัวแหลมผาชัน

**หัวแหลมผาชัน** () เป็นธรณีสัณฐานชายฝั่ง เป็นจุดแผ่นดินที่ปกติและมักมีระยะตกชนซึ่งยื่นออกไปในแหล่งน้ำ หัวแหลมผาชันที่มีขนาดใหญ่พอสมควรมักเรียก แหลม (cape) 

หัวแหลมผาชันและอ่าวมักตั้งอยู่บนแนวชายฝั่งเดียวกัน อ่าวมีแผ่นดินขนาบสามด้าน ส่วนหัวแหลมผาชันมีน้ำขนาบอยู่สามด้าน หัวแหลมผาชันและอ่าวเกิดบนแนวชายฝั่งไม่ร่วมแนว โดยที่แถบหินที่มีความต้านทานต่าง ๆ วิ่งตั้งฉากกับชายฝั่ง อ่าวเกิดในที่ที่มีการกร่อนของหินอ่อนแอ (ความต้านทานน้อย) เช่น ทรายและดินเหนียว เหลือแนวหินที่แข็งแรง (ความต้านทานสูงกว่า) เช่น หินชอล์ก หินปูน แกรนิต เกิดเป็นหัวแหลมผาชันหรือคาบสมุทร

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานชายฝั่งและมหาสมุทร
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ชายฝั่ง
สโมสรฟุตบอลเทียนจินฉวนเจียน

**สโมสรฟุตบอลเทียนจินฉวนเจียน** () เป็นอดีตสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศจีน โดยลงเล่นในไชนีสซูเปอร์ลีก สโมสรตั้งอยู่ที่เทียนจิน และมีสนามเหย้าคือ ไหเหอเอ็ดดูเคชันนัลฟุตบอลสเตเดียม ซึ่งมีความจุ 30,000 ที่นั่ง เจ้าของสโมสรคือ Quanjian Nature Medicine ซึ่งซื้อกิจการสโมสรตั้งแต่วันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2015

## ชื่อสโมสร
* ค.ศ. 2006–2007 "สโมสรฟุตบอลโหหตปิ่นไห" 呼和浩特滨海
* ค.ศ. 2008–2015 "สโมสรฟุตบอลเทียนจินสงเจียง" 天津松江
* ค.ศ. 2015–  "สโมสรฟุตบอลเทียนจินฉวนเจียน" 天津权健

## ชุดแข่ง

## เกียรติประวัติ
***[[ไชนาลีกวัน]]** (ลีกระดับที่สอง)
:ชนะเลิศ (1): 2016

## ผลงานแบ่งตามฤดูกาล
*ข้อมูลล่าสุดเมื่อจบฤดูกาล 2017*

* ก: ในนอร์ทลีก
* ข: ในรอบแบ่งกลุ่ม

### ผลงานในระดับทวีป

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสโมสร 

ท
ท
ท
สระ (แหล่งน้ำ)

thumb|360px|right|สระในประเทศโปแลนด์
**สระ**หรือ**บ่อ** เป็นแหล่งน้ำนิ่งที่ปกติเล็กกว่าทะเลสาบ โดยอาจเกิดตามธรรมชาติหรือมนุษย์สร้างขึ้นก็ได้ สระอาจเกิดตามธรรมชาติในที่ลุ่มน้ำท่วมถึงเป็นส่วนหนึ่งของระบบแม่น้ำ หรืออาจเป็นแอ่งแยกต่างหากก็ได้ สระอาจมีน้ำตื้นและมีพืชและสัตว์ที่เติบโตในน้ำและที่ลุ่มชื้นแฉะ ชนิดของสิ่งมีชีวิตในสระโดยทั่วไปตัดสินจากปัจจัยต่าง ๆ รวมกันได้แก่ระดับน้ำ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งความลึกและระยะเวลาที่น้ำขัง) และระดับสารอาหาร แต่ปัจจัยอื่นก็มีความสำคัญ เช่น การมีหรือไม่มีร่มเงาของไม้ต้น การมีหรือไม่มีลำธาร ผลของสัตว์ที่มากินหญ้า และความเค็ม

บ่อยครั้งมนุษย์สร้างสระ ในชนบทเกษตรกรและชาวบ้านขุดสระในสวนหลังบ้านหรือขุดลอกสระที่มีอยู่แล้วโดยตักโคลนระหว่างฤดูร้อนออก มีแหล่งน้ำมนุษย์สร้างขึ้นหลายชนิดที่จัดเป็นสระ บางสระสร้างขึ้นจำเพาะเพื่อฟื้นฟูที่อยู่อาศัยของสัตว์ รวมทั้งการบำบัดน้ำ อย่างอื่นเช่น สวนน้ำ สระออกแบบมาเพื่อประดับตกแต่งเป็นภูมิทัศน์หรือลักษณะทางสถาปัตยกรรมอื่น บ่อปลาออกแบบมาเพื่อเพาะเลี้ยงปลาขาย และบ่อแสงอาทิตย์ออกแบบเพื่อเก็บรักษาพลังงานความร้อน 

แหล่งน้ำนิ่ง เช่น สระและทะเลสาบมักจำแนกแยกจากแหล่งน้ำไหล เช่น ลำห้วย ลำธาร ธารน้ำหรือแม่น้ำ ระดับสารอาหารและคุณภาพน้ำในสระสามารถควบคุมได้จากกระบวนการธรรมชาติอย่างการเติบโตของสาหร่าย หรือการกรองโดยมนุษย์

## ดูเพิ่ม
* ตระพัง
* บาราย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานธารน้ำ
หมวดหมู่:แหล่งน้ำ
หมวดหมู่:แหล่งที่อยู่
หมวดหมู่:ระบบนิเวศในน้ำ
มังกรคู่สู้สิบทิศ (ละครโทรทัศน์)

**มังกรคู่สู้สิบทิศ**  (; ) เป็นละครโทรทัศน์ที่กล่าวถึงวรรณกรรมเรื่องหนึ่งของ หวงอี้ เรื่อง มังกรคู่สู้สิบทิศ นำแสดงโดย หลิน เฟิง, อู๋ จัวซี, หยาง อี้, ไลลา ตง, หู ติ้งซิน, หลี่ เฉียน, คริสตีน อู๋ ออกอากาศทางช่อง 3 แฟมิลี ในไทย ในวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 14.45-15.45 น. ตั้งแต่วันที่ 19 เมษายน 2561- 4 กรกฎาคม 2561 รวมทั้งสิ้น 42 ตอน ซึ่งละครเรื่องนี้ออกอากาศต่อจากละครเรื่อง เจาะเวลาหาจิ๋นซี

## เนื้อเรื่องย่อ

## นักแสดงนำ
*หลิน เฟิง รับบท โค้วจ้ง
*อู๋ จัวซี รับบท สือ จื่อหลิง
*หยาง อี้ รับบท หลี่ ซิ่วหนิง
*ไลลา ถง (ถังหนิง) รับบท ซือ เหยซวน/ เซ็ก ชิงฉวน
*หู ติ้งซิน รับบท วานวาน
*หลี่ เฉียน รับบท ซ่งอี้จื้อ
*คริสตีน อู๋ รับบท ฟู่ กวนเช็ก/ ฟู่ กวนอู
*หลี่ จื่อสง รับบท อู๋หมาน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Official web page 
*Twin of Brothers review
ทาย เมโล

**ทายนารา เมโล เด คาร์วาโล** (Taynara Melo de Carvalho; ) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและอดีตนักยูโดชาวบราซิลภายใต้ชื่อ **ทาย เมโล** (Tay Melo) เธอเป็นนักมวยปล้ำหญิงคนแรกของบราซิลที่เข้าร่วม WWE ต่อมาได้เซ็นสัญญากับ AEW

## แชมป์และรางวัล
* **[[All Elite Wrestling]]**
** AEW Dynamite Awards (1 time)
*** Biggest WTF Moment (2022) – 
* ***Inside the Ropes***
** Most Improved Wrestler (2021)
***[[Lucha Libre AAA Worldwide]]**
**AAA World Mixed Tag Team Championship (1 time) – with Sammy Guevara
* ***[[Pro Wrestling Illustrated]]***
** Ranked No. 49 of the top 150 female wrestlers in the *[[PWI Women's 150]]* in 2021
* ***[[Wrestling Observer Newsletter]]***
** Most Improved (2021)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวบราซิล
ไมเคิล ฟาลเคสการ์ด

**ไมเคิล ฟาลเคสการ์ด** (เกิดวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวเดนมาร์กเชื้อสายฟิลิปปินส์ ล่าสุดลงเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับสโมสรฟุตบอลทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด ในไทยลีก และยังลงเล่นให้กับทีมชาติฟิลิปปินส์ โดยก่อนหน้านี้ เคยลงเล่นให้กับทีมชาติชุดเยาวชนของเดนมาร์ก

## ชีวิตช่วงเริ่มต้น
ฟาลเคสการ์ดเกิดที่ประเทศเดนมาร์ก บิดาเป็นชาวเดนมาร์ก ส่วนมารดาเป็นชาวฟิลิปปีโน เขาได้รับอิทธิพลด้านฟุตบอลจากบิดาและพี่ชายของเขา เมื่อเขาอายุ 5 ขวบ ได้เข้าร่วมสโมสรเยาวชน Kastrup Boldklub เขามีความฝันอยากเป็นผู้รักษาประตูอาชีพดั่งปีเตอร์ ชไมเคิล

## สโมสรอาชีพ
### สโมสรในเดนมาร์ก
ฟาลเคสการ์ดเริ่มต้นอาชีพกับสโมสร Brøndby IF ในปี ค.ศ. 2010 และย้ายไปสโมสร Odense Boldklub ในปี ค.ศ. 2015 โดยเขาได้รับเลือกให้เป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่ง แต่ต่อมาเขาได้รับบาดเจ็บจนต้องเข้าผ่าตัด และเมื่อหายเจ็บ เขาก็ย้ายไปมิดทิลแลนด์

### แบงค็อก ยูไนเต็ด
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 เขาย้ายไปเข้าร่วมแบงค็อก ยูไนเต็ด ในไทยลีก หลังจากที่ไม่ได้ลงเล่นให้กับมิดทิลแลนด์เลย เขาถูกซื้อตัวมาในฐานะโควตาอาเซียน เนื่องจากเขามีเชื้อสายฟิลิปปินส์ด้วย

ฟาลเคสการ์ดลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสร ฤดูกาล 2018 เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 นัดที่แบงค็อกเปิดบ้านแพ้เอสซีจี เมืองทองฯ 2-3 และเก็บคลีนชีตส์นัดแรกของฤดูกาล ในนัดที่ทีมของเขาบุกไปชนะการท่าเรือที่แพตสเตเดียม 3-0 เมื่อวันที่ 7 เมษายน

## ทีมชาติ
### เดนมาร์ก
ฟาลเคสการ์ดลงเล่นให้กับทีมชาติเดนมาร์ก รุ่นอายุไม่เกิน 18 ถึง 20 ปี

### ฟิลิปปินส์
เขามีเชื้อสายฟิลิปปินส์ จึงย้ายไปเล่นให้กับทีมชาติฟิลิปปินส์แทน โดยทางสหพันธ์ฟุตบอลฟิลิปปินส์ ได้ทราบถึงความสามารถของเขา ผ่านทางเดนนิส คาการา และเจอร์รี ลูเซนา เพื่อนร่วมทีมชาติของเขา

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2018 ฟาลเคสการ์ดถูกเรียกตัวติดทีมชาติเป็นครั้งแรก และอยู่ในชุดผู้เล่นนัดกระชับมิตรพบกับฟีจี เมื่อวันที่ 22 มีนาคม เขาลงเล่นในครึ่งแรกโดยไม่เสียประตู ส่วนในครึ่งหลัง Nick O'Donnell ลงเล่นแทน การแข่งขันนัดนั้นจบลงด้วยชัยชนะ 3-2 ของทีมชาติฟิลิปปินส์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Michael Falkesgaard  DBU-statistics
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ชาวฟิลิปปินส์เชื้อสายเดนมาร์ก
หมวดหมู่:ชาวเดนมาร์กเชื้อสายฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวเดนมาร์ก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแบงค็อก ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลการท่าเรือ
หมวดหมู่:ผู้รักษาประตูฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเอเชียนคัพ 2019
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวต่างชาติที่ค้าแข้งในประเทศไทย
กวิตา เทวี (นักมวยปล้ำ)

**กวิตา ทลาล** เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอินเดียที่ได้เซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ **กวิตา เทวี** (เทวนาครี: कविता देवी, Kavita Devi) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพหญิงคนแรกของประเทศอินเดียที่ปล้ำให้กับ WWE เธอปล้ำในสมาคมอิสระภายใต้ชื่อ Kavita และ Hard KD เป็นที่สะดุดตากับสมาคม Continental Wrestling Entertainment เธอใส่ชุดซาลวาร์ซึ่งเป็นชุดพื้นเมืองของอินเดีย เพื่อแสดงให้เห็นว่าเสื้อผ้าที่สวมใส่ไม่อาจหยุดยั้งเธอจากการแข่งมวยปล้ำได้ และเป็นแรงบันดาลใจให้ผู้หญิงอินเดียคนอื่นๆ ที่สนใจในกีฬามวยปล้ำ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอินเดีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐหรยาณา
ปูซานไอพาร์ก

**ปูซานไอพาร์ก** () เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศเกาหลีใต้ ตั้งอยู่ที่ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ ปัจจุบันลงเล่นในเคลีก 2 สนามเหย้าคือสนามกีฬาปูซานกูท็อก โดยเป็น 1 ใน 5 สโมสรแรกเริ่มในโคเรียนซูเปอร์ลีก และลงแข่งขันในลีกสูงสุดตั้งแต่ ค.ศ. 1983-2015 ก่อนที่จะตกชั้นสู่ลีกรอง สโมสรมักถูกเรียกเล่น ๆ ว่า แทอู ซึ่งเป็นชื่อบริษัทเจ้าของสโมสร

## เกียรติประวัติ
[250px|thumb|[สนามกีฬาปูซานกูด็อก]]
### การแข่งขันในประเทศ
#### ลีก
* **[[เคลีก 1]]**
::**ชนะเลิศ (4)**: 1984, 1987, 1991, 1997
::รองชนะเลิศ (3): 1983, 1990, 1999

***[[เคลีก 2]]**
::รองชนะเลิศ (3): 2017, 2019, 2023

* **[[Korean National Semi-Professional Football League|โคเรียฟุตบอลลีก]]/[[Korea National League|เนชันนัลลีก]]**
::**ชนะเลิศ (1)**: ฤดูใบไม้ผลิ 1981

#### ถ้วย
##### อาชีพ
* **[[โคเรียนเอฟเอคัพ]]**
::**ชนะเลิศ (1)**: 2004
::รองชนะเลิศ (2): 2010, 2017
* **[[โคเรียนลีกคัพ]]**
::**ชนะเลิศ (3)**: 1997, 1997s, 1998s
::รองชนะเลิศ (5): 1986, 1999s, 2001, 2009, 2011
* **[[โคเรียนเนชันนัลฟุตบอลแชมเปียนชิป]]**
::**ชนะเลิศ (2)**: 1989, 1990
::รองชนะเลิศ (1): 1988

##### กึ่งอาชีพ
* **[[โคเรียนเพรสซิเดนทส์คัพ]]**
::รองชนะเลิศ (1): 1981

### การแข่งขันระหว่างประเทศ
#### เอเชีย
* **[[เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก]]**
::**ชนะเลิศ (1)**: 1985–86

#### โลก
* **[[แอโฟร-เอเชียนคลับแชมเปียนชิป]]**
::**ชนะเลิศ (1)**: 1986

#### กระชับมิตร
* **[[ลูนาร์นิวเยียร์คัพ]]**
::**ชนะเลิศ (1)**: 2013
* **[[ฮาวายเอียนไอแลนด์อินวิเทชันนัล]]**
::**ชนะเลิศ (1)**: 2012
* **[[ทงย็อง]]คัพ**
::รองชนะเลิศ (2): 2004, 2005

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

ป
ป
หมวดหมู่:ปูซาน
หมวดหมู่:สโมสรที่ชนะเลิศเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกอีลิท
รายชื่อรางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิงของก็อตเซเวน

**รายชื่อรางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิงของก็อตเซเวน** เป็นรายชื่อรางวัลและการเสนอชื่อที่ได้รับของก็อตเซเวน บอยแบนด์เกาหลีใต้ ที่ก่อตั้งโดย JYP Entertainment นับตั้งแต่เปิดตัวในปี ค.ศ. 2014 วงนี้ได้รับรางวัลทั้งหมด 54 รางวัลจากการเสนอชื่อ 142 ครั้ง

## รางวัลรายการเพลง

### The Show

### Show Champion



### M Countdown

### Music Bank

### Music Core

### '''Inkigayo'''

## Seoul Music Awards

## Gaon Chart Music Awards

## Golden Disc Awards

## Mnet Asian Music Awards

## Soompi Awards

## Global V Live Awards

## รางวัลอื่นๆ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ก็อตเซเวน
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขาลำดับภาพยอดเยี่ยม

## รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์

**ผู้ชนะและผู้เข้าชิงมากกว่าหนึ่งครั้ง**

 

หมวดหมู่:รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ
แยกบางลำพู

**แยกบางลำพู** () เป็นทางแยกในลักษณะสี่แยกในพื้นที่บางลำพู แขวงชนะสงคราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดกันของถนนพระสุเมรุ, ถนนสามเสน และถนนจักรพงษ์  โดยถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของถนนสามเสนและถนนจักรพงษ์

## แหล่งข้อมูลอื่น
*	

บางลำพู
บางลำพู
หมวดหมู่:บางลำพู
อิสลาม สลีมานี

**อิสลาม สลีมานี** (; เกิด 18 มิถุนายน ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวแอลจีเรีย ตำแหน่งกองหน้า ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับแบร็สต์ในลีกเอิง

สลีมานีเริ่มต้นอาชีพกับสโมสรในประเทศบ้านเกิดอย่างเชรากาและเบลุซดัด ต่อมาในปี ค.ศ. 2013 เขาย้ายไปยุโรปและเซ็นสัญญากับสปอร์ติงลิสบอน เขาลงเล่นให้กับสปอร์ติงอยู่สามฤดูกาล และพาทีมคว้าแชมป์ตากาเดโปร์ตูกัล ในปี ค.ศ. 2015 และในปีถัดมา เขาย้ายไปเลสเตอร์ซิตีด้วยค่าตัว 28 ล้านปอนด์

เขาลงเล่นทีมชาตินัดแรกในปี ค.ศ. 2012 และติดทีมชาติในการแข่งขันแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ ในปี 2013 และ 2015 และฟุตบอลโลก 2014 โดยเขาทำสองประตูในฟุตบอลโลกครั้งนั้น สถิติล่าสุดเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 เขาทำประตูให้ทีมชาติได้ 25 ประตู ทำให้กลายเป็นผู้ทำประตูให้ทีมชาติมากที่สุดเป็นอันดับที่ 4

## การทำประตูในนามทีมชาติ
:*ประตูของทีมชาติแอลจีเรียจะขึ้นต้นก่อน*

## เกียรติประวัติ
### สโมสร
;สปอร์ติกกลูบีดีปูร์ตูกาล
* Taça de Portugal: 2015
* Supertaça Cândido de Oliveira: 2015

### บุคคล
* นักฟุตบอลชาวแอลจีเรียแห่งปี: 2013
* ทีมยอดเยี่ยมแห่งปีของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา: 2016
* ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือนของ SJPF: ธันวาคม ค.ศ. 2015
*  **ลีโอ/ไลออนอะวอดส์ 2016:** ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
*
*
*

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวแอลจีเรีย
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติแอลจีเรีย
หมวดหมู่:บุคคลจากแอลเจียร์
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2014
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสปอร์ติงลิสบอน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในปรีไมราลีกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลีกเอิง
หมวดหมู่:ผู้เล่นออแล็งปิกลียอแน
สโมสรอัลญะซีเราะฮ์

**อัลจาซีราสปอร์ตแอนด์คัลเจอร์คลับ** เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพจากอาบูดาบี สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ปัจจุบันลงเล่นในยูเออีโปรลีก สโมสรก่อตั้งในปี ค.ศ. 1974 จากการยุบรวมกันของสโมสร *Khalidiyah* และ *Al Bateen*

## เกียรติประวัติ
[thumb|[สนามกีฬามูฮัมหมัด บิน ซายิด]]
อ้างอิง:

***[[ยูเออีโปรลีก]]:**
::*ชนะเลิศ: 2010–11, 2016–17
* **[[ยูเออีเพรสสิเดนท์สคัพ|เพรสสิเดนท์สคัพ]]:**
::*ชนะเลิศ: 2010–11, 2011–12, 2016
***[[ยูเออีดิวิชันวัน]]:**
::*ชนะเลิศ: 1982–83, 1987-88
***[[ยูเออีเฟเดเรชันคัพ]]**
::*ชนะเลิศ: 2006–07
***[[ยูเออีอาราเบียนกัลฟ์คัพ]]**
::*ชนะเลิศ: 2012–13
***[[จีซีซีแชมเปียนส์ลีก]]:**
::*ชนะเลิศ: 2007

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Current squad at National Football Teams
*เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2517
อินเตอร์สเตต 80

**อินเตอร์สเตต 80** () เป็นทางหลวงที่จำกัดการเข้าถึงในสหรัฐอเมริกาที่เริ่มต้นจากดาวน์ทาวน์นครซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย สิ้นสุดที่ทีเนก รัฐนิวเจอร์ซีย์ ในพื้นที่ปริมณฑลนครนิวยอร์ก (New York City Metropolitan Area) ทางหลวงสายนี้กำหนดขึ้นเป็นเส้นทางของระบบทางหลวงอินเตอร์สเตตในปี ค.ศ. 1956 การก่อสร้างช่วงสุดท้ายเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1986 เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตที่ยาวที่สุดอันดับสองของสหรัฐอเมริกา รองจากอินเตอร์สเตต 90 อินเตอร์สเตตสายนี้ผ่านตัวเมืองใหญ่หลายเมือง ได้แก่ โอกแลนด์ แซคราเมนโต รีโน ซอลต์เลกซิตี โอมาฮา ดิมอยน์ และโทลีโด รวมถึงผ่านเมืองชิคาโก คลีฟแลนด์ และนครนิวยอร์ก แต่ไม่ได้เข้าสู่ตัวเมือง

อินเตอร์สเตต 80 เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตที่ใกล้เคียงกับทางหลวงสายประวัติศาสตร์สายแรกที่ข้ามสหรัฐอเมริกาที่ชื่อ ทางหลวงลินคอล์น เป็นอย่างมาก และมีเส้นทางไปตามทางหลวงทางประวัติศาสตร์สายสำคัญหลายสาย สำหรับอินเตอร์สเตต 80 ในช่วงจากชิคาโกจนถึงยังส์ทาวน์เป็นถนนที่เก็บค่าผ่านทาง ประกอบด้วย อินดีแอนาโทลโรด (Indiana Toll Road) และโอไฮโอเทิร์นไพก์ (Ohio Turnpike) นอกจากนี้ อินเตอร์สเตต 80 มีการใช้เส้นทางร่วมกันกับอินเตอร์สเตต 90 จากพอร์ทิจไปจนถึงอิลิเรีย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Eric Buchanan's Interstate 80 Photos Index page

80
หมวดหมู่:ถนนในรัฐแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเนวาดา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐยูทาห์
หมวดหมู่:ถนนในรัฐไวโอมิง
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเนแบรสกา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐไอโอวา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐอิลลินอย
หมวดหมู่:ถนนในรัฐอินดีแอนา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐโอไฮโอ
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเพนซิลเวเนีย
หมวดหมู่:ถนนในรัฐนิวเจอร์ซีย์
สโมสรฟุตบอลอัลอะฮ์ลีอัสซะอูดี

alt=ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของสโมสรในปี 1956 /ซาอุดิ คัพ แชมเปียนชิพ|thumb|ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของสโมสรในปี 1956/57
**สโมสรฟุตบอลอัลอะฮ์ลีอัสซะอูดี** () เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพซาอุดีอาระเบีย ตั้งอยู่ที่เมืองญิดดะฮ์ ปัจจุบันกำลังแข่งขันในซาอุดีโปรเฟสชันนัลลีก สโมสรก่อตั้งในปี ค.ศ. 1937

Al-Ahli คว้าแชมป์ลีกระดับท้องถิ่น 4 สมัย, King’s Cups 13 ครั้ง, Crown Prince Cups 6 ครั้ง, Prince Faisal bin Fahd Cups 5 ครั้ง และ Sop Cup หนึ่งครั้ง สโมสรคว้าสามตำแหน่งจาก Gulf Cooperation Council Champions League และหนึ่งแชมป์ฟุตบอลอาหรับ และอยู่ในเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก รอบชิงชนะเลิศสองครั้ง โดยได้รับเหรียญเงิน

Al-Ahli เป็นหนึ่งในสี่สโมสรที่ร่วมก่อตั้ง Saudi Professional League ร่วมกับอัล-ฮิลาล, อัล-อิตติฮัด และอัล-นาสเซอร์ และอัล-อาห์ลี
ในฤดูกาล 2021–22 สโมสรต้องตกชั้นลงสู่ซาอุดีเฟิร์ตดิวิชันลีก

สนามกีฬา Al-Ahli คือ King Abdullah Sports City หรือสนามกีฬา KASC สนามกีฬาแห่งนี้ยังเป็นพื้นที่ทั่วไปของสโมสรคู่แข่ง อัล-อิตติฮัด และใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศด้วยความจุ 62,000

มันเป็นเจ้าภาพทีมและสโมสรระดับนานาชาติที่สำคัญหลายแห่งเช่น (บราซิล, อาแจ็กซ์จากฮอลแลนด์, แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดจากอังกฤษ, ลิเวอร์พูลจากอังกฤษ, โรมจากอิตาลี) และดาราระดับโลกสองคน (โยฮันครัฟฟ์, มาราโดน่า) สวมเสื้อของเขาเป็นตัวเลข ของการแข่งขันกระชับมิตรนานาชาติ

## ผู้เล่น

## เกียรติประวัติ
### ในประเทศ (29)
***[[ซาอุดีโปรเฟสชันนัลลีก]]:** 
***ชนะเลิศ  (9)* 1968-69, 1977–78, 1983–84, 2015–16
** *รองชนะเลิศ (10) : * 1973, 1990, 1996, 1999, 2000, 2003, 2011–12, 2014–15, 2016–17, 2017–18
***[[คิงส์คัพ (ประเทศซาอุดีอาระเบีย)|คิงส์คัพ]]:** 
***ชนะเลิศ (13):* 1962, 1965, 1969, 1970, 1971, 1973, 1977, 1978, 1979, 1983, 2011, 2012, 2016
** *รองชนะเลิศ (5) :* 1974, 1976, 1984, 2014, 2017
***[[ซาอุดีคราวน์ปรินซ์คัพ|คราวน์ปรินซ์คัพ]]:** 
***ชนะเลิศ (6) :* 1957, 1970, 1998, 2002, 2007, 2014–15
** *รองชนะเลิศ (7) : * 1958, 1974, 2003, 2004, 2006, 2009–10, 2015–16
***[[ซาอุดีซูเปอร์คัพ|ซูเปอร์คัพ]]:**
***ชนะเลิศ (1) : * 2016
***[[ซาอุดีเฟเดเรชันคัพ|เฟเดเรชันคัพ]]:** 
***ชนะเลิศ (5) :* 2001, 2002, 2007, 2012, 2013
** *รองชนะเลิศ (9) :* 1976, 1989, 1991, 1996, 2003, 2006
***[[ซีอุดีเฟาเดอรส์คัพ]]:** 
***รองชนะเลิศ (1) :* 1999

### ระดับภูมิภาค (16)
***[[Western Region League Record]]:** 
***ชนะเลิศ (10) :* 1962, 1965, 1968, 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1976
***[[Massef Cup]]:** 
***ชนะเลิศ (3) : 1966, 1974, 1982*
***[[Jeddah League]]:** 
***ชนะเลิศ (2) : 1961, 1962*
***[[Mecca & Madina Cup]]:** 
***ชนะเลิศ (1) : 1967*

### ระดับทวีป (6)
***[[เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกอีลิท]]:** 
***ชนะเลิศ (1) :* 2025
***รองชนะเลิศ (2) :* 1986, 2012
***[[อาหรับแชมเปียนส์ลีก]]:** 
***ชนะเลิศ (1) : 2003*
***[[กัลฟ์คลับแชมเปียนส์คัพ]]:** 
***ชนะเลิศ (3) : 1985, 2002, 2008*
***[[อินเตอร์เนชันนัลเฟรนด์ชิปแชมเปียนชิป]]:**
***ชนะเลิศ  (2) :* 2002, 2003

### กระชับมิตร (1)
***[[Al Jazeera International Championship]]:** 
***ชนะเลิศ (1) : 2013*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 


อ
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2480
อ
อินเตอร์สเตต 75

**อินเตอร์สเตต 75** () เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตสายหลักในภูมิภาคเกรตเลกส์และภูมิภาคสหรัฐตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา หมายเลขที่ลงท้ายด้วยเลข 5 หมายความว่าเป็นทางหลวงสายหลักของประเทศในแนวเหนือ–ใต้ มีเส้นทางจากตอนใต้ของรัฐฟลอริดาไปจนถึงทางเหนือของรัฐมิชิแกน เริ่มต้นบนถนนรัฐฟลอริดาหมายเลข 826 และถนนรัฐฟลอริดาหมายเลข 924 และสิ้นสุดที่พรมแดนประเทศแคนาดา อินเตอร์สเตต 75 เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตที่ยาวที่สุดอันดับ 7 และเป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตแนวเหนือ–ใต้ที่ยาวที่สุดอันดับ 2 รองจากอินเตอร์สเตต 95 และผ่านรัฐต่าง ๆ จำนวน 6 รัฐ ได้แก่ รัฐฟลอริดา รัฐจอร์เจีย รัฐเทนเนสซี รัฐเคนทักกี รัฐโอไฮโอ และรัฐมิชิแกน เขตเมืองใหญ่ที่อินเตอร์สเตต 75 ผ่านนั้น ได้แก่ (จากใต้ไปเหนือ) ไมแอมี แทมปา แอตแลนตา ซินซินแนติ และดีทรอยต์

## ภาพ

ไฟล์:Interstate 75, Florida SRs 826 & 924.jpg|thumb|right|ปลายทิศใต้ของอินเตอร์สเตต 75 ที่ทางแยกต่างระดับบนถนนรัฐฟลอริดาหมายเลข 826 หรือรู้จักในชื่อ ทางด่วนปาล์มเมตโต (Palmetto Expressway)
ไฟล์:I75I85Atlanta.JPG|thumb|right|อินเตอร์สเตต 75 ใช้เส้นทางร่วมกับอินเตอร์สเตต 85 ในดาวน์ทาวน์นครแอตแลนตา
ไฟล์:Interstate 75 in Kentucky.JPG|thumb|right|อินเตอร์สเตต 75 ทางเหนือของนครเลกซิงตัน
ไฟล์:Downtown Dayton, Ohio.jpg|250px|thumb|right|มุมมองทางอากาศของอินเตอร์สเตต 75 และนครเดย์ตัน รัฐโอไฮโอ
ไฟล์:Mackinac Bridge.jpg|thumb|right|สะพาน Mackinac ในรัฐมิชิแกน
ไฟล์:Chattahoochee at I-75.jpg|thumb|อินเตอร์สเตต 75 ข้ามแม่น้ำ Chattahoochee ในนครแอตแลนตา


## อ้างอิง

*
*
*
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
* Interstate 75 at Michigan Highways
* Interstate 75 on Cincinnati-Transit.net

75
หมวดหมู่:ถนนในรัฐฟลอริดา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐจอร์เจีย
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเทนเนสซี
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเคนทักกี
หมวดหมู่:ถนนในรัฐโอไฮโอ
หมวดหมู่:ถนนในรัฐมิชิแกน
อินเตอร์สเตต 70

**อินเตอร์สเตต 70** () เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตสายหลักในสหรัฐอเมริกาที่มีเส้นทางจากอินเตอร์สเตต 15 ใกล้กับโคฟฟอร์ต รัฐยูทาห์ ไปจนถึงอินเตอร์สเตต 695 ใกล้กับบอลทิมอร์ รัฐแมริแลนด์ อินเตอร์สเตต 70 มีเส้นทางไปตามทางหลวงสหรัฐหมายเลข 40 ทางตะวันออกของเทือกเขาร็อกกี แต่ทางตะวันตกของเทือกเขา เส้นทางของอินเตอร์สเตต 70 มาจากถนนหลายสาย อินเตอร์สเตตผ่านเข้าเมืองและวิ่งนอกเมืองใหญ่หลายแห่ง ได้แก่ เดนเวอร์ แคนซัสซิตี เซนต์หลุยส์ อินเดียแนโพลิส โคลัมบัส พิตต์สเบิร์ก และบอลทิมอร์

## ภาพ

ไฟล์:I70 at San Rafael swell-Green River.jpg|อินเตอร์สเตต 70 ตัดผ่านแคนยอนแห่งหนึ่งในรัฐยูทาห์
ไฟล์:I-70 Glenwood Canyon-terabass.jpg|อินเตอร์สเตต 70 ที่เกลนวูดแคนยอน
ไฟล์:Eisenhower Tunnel Colorado West Entrance.jpg|อุโมงค์อนุสรณ์ไอเซนฮาวร์–จอห์นสัน
ไฟล์:I-70 Western Missouri.jpg|อินเตอร์สเตต 70 ในรัฐมิสซูรี
ไฟล์:View of downtown Indianapolis from I-70.jpg|อินเตอร์สเตต 70 บริเวณจุดตัดบนอินเตอร์สเตต 65 ทางตะวันออกของดาวน์ทาวน์นครอินเดียแนโพลิส
ไฟล์:I-71 I-70 Columbus OH (crop).jpg|อินเตอร์สเตต 70 และอินเตอร์สเตต 71 ตัดกันในนครโคลัมบัส รัฐโอไฮโอ
ไฟล์:Fort Henry Bridge looking towards Ohio, in Wheeling, West Virginia - 20040706.jpg|สะพานข้ามแม่น้ำโอไฮโอ
ไฟล์:I70WBexit1A.jpg|อินเตอร์สเตต 70 ฝั่งมุ่งหน้าตะวันตก ในเมืองแฮนค็อก รัฐแมริแลนด์


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Route of Interstate 70 overlaid on Google Maps

70
หมวดหมู่:ถนนในรัฐยูทาห์
หมวดหมู่:ถนนในรัฐโคโลราโด
หมวดหมู่:ถนนในรัฐแคนซัส
หมวดหมู่:ถนนในรัฐมิสซูรี
หมวดหมู่:ถนนในรัฐอิลลินอย
หมวดหมู่:ถนนในรัฐอินดีแอนา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐโอไฮโอ
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเพนซิลเวเนีย
หมวดหมู่:ถนนในรัฐแมริแลนด์
แบล็ค ไอวอรี่ คอฟฟี่

thumb|Black Ivory
thumb|Black Ivory
** แบล็ค ไอโวรี่ คอฟฟี่** () เป็น**กาแฟขี้ช้างที่**ผลิตกาแฟทางภาคเหนือของประเทศไทยโดยบริษัทแบล็ค ไอวอรี่ คอฟฟี่จากเม็ดกาแฟอราบิก้าที่ช้างกินเข้าไปและเก็บมาจากขี้ช้าง รสชาติของกาแฟแบล็ค ไอวอรี่ คอฟฟี่ได้รับอิทธิพลจากเอ็นไซม์ในกระบวนการย่อยของช้าง ที่ย่อยโปรตีนของกาแฟ รสขมของกาแฟมาจากโปรตีนเป็นหลัก การย่อยโปรตีนนี้ส่งผลให้กาแฟมีความขมน้อยลง เมล็ดกาแฟถูกย่อยระหว่าง 15 ถึง 70 ชั่วโมง และถูกเปลี่ยนแปลงจากหลายส่วนประกอบในกระเพาะช้างจึงได้เมล็ดกาแฟที่มีรสชาติและกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ ช้างเป็นสัตว์กินพืชต่างจากชะมดที่กินทั้งพืชและสัตว์ กระเพาะของช้างใช้กระบวนการหมักเพื่อย่อยเซลลูโลส 

## การวางขาย
กาแฟขี้ช้างเป็นหนึ่งในกาแฟที่แพงที่สุดในโลกมีราคาขายประมาณ 1,100 ดอลลาร์สหรัฐต่อกิโล รสชาติกาแฟถูกอธิบายไว้ว่ามีความนุ่มนวลไม่มีความขม ต่างจากกาแฟทั่วไป ปริมาณที่ผลิตได้มีจำนวนน้อยมีวางขายเพียวโรงแรมหรูไม่กี่ที่ ราคาอยู่ที่ 50 ดอลลาร์สหรัฐต่อแก้ว ปริมาณของกาแฟที่ได้นั้นจะถึงอยู่กับปริมาณผลกาแฟ ความอยากอาหารของช้าง จำนวนเมล็ดที่เสียหาญจากการเขี้ยว ความสามารถของควาญช้างและภรรยาที่จะเก็บเมล็ดกาแฟ ราคาของกาแฟขี้ช้างสูงเนื่องจากต้องใช้หปริมาณผลกาแฟมากเพื่อผลิต ผลกาแฟ 33 กิโลกรัมจะสามารถผลิตกาแฟชี้ช้างได้เพียง 2 กิโลกรัมเท่านั้น กาแฟส่วนใหญ่สูญหายจากการเคี้ยวหรือถ่ายในพุ่มไม้

## มูลนิธิช้างเอเชียสามเหลี่ยมทองคำ
กาแฟขี้ช้างผลิตโดยบริษัทแบล็ค ไอวอรี่ คอฟฟี่ที่มูลนิธิช้างเอเชียสามเหลี่ยมทองคำในเชียงแสน มูลนิธิช่วยเหลือและดูแลช้าง  มีช้างประมาณ 20 เชือก 8%ของยอดขายถูกบริจาคเข้ามูลนิธิเพื่อเพื่อเงินทุนช่วยดูแลสุขภาพช้าง การบริโภคผลกาแฟไม่มีผลเสียต่อช้างและคาเฟอีนไม่ได้ถูกดูดซึ่มจาผลกาแฟที่ช้างกิน

## ดูเพิ่ม

* กาแฟขี้ชะมด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ธุรกิจกาแฟ
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศไทย
หมวดหมู่:เกษตรกรรมในประเทศไทย
หมวดหมู่:ตราสินค้าผลิตภัณฑ์เครื่องดื่ม
หมวดหมู่:แบรนด์เครื่องดื่มสัญชาติไทย
อินเตอร์สเตต 65

**อินเตอร์สเตต 65** () เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตสายหลักในภูมิภาคสหรัฐกลาง หมายเลขลงท้ายด้วย 5 หมายความว่ามีเส้นทางในแนวเหนือ–ใต้ เชื่อมต่ออ่าวเม็กซิโกกับเกรตเลกส์เข้าด้วยกัน ปลายทิศใต้ตั้งอยู่ที่ทางแยกต่างระดับบนอินเตอร์สเตต 10 ในนครโมบีล รัฐแอละแบมา และมีปลายทิศเหนืออยู่ที่ทางแยกต่างระดับบนอินเตอร์สเตต 90 ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 12 และทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20 ในนครแกรี รัฐอินดีแอนา ทางตะวันออกเฉียงใต้ของนครชิคาโก

อินเตอร์สเตต 65 เชื่อมต่อพื้นที่เมืองหลายแห่งในภูมิภาคสหรัฐตะวันตกกลางและสหรัฐใต้ ซึ่งเชื่อมต่อเมืองใหญ่ 4 แห่งในรัฐแอละแบมา ได้แก่ โมบีล มอนต์กอเมอรี เบอร์มิงแฮม และฮันต์สวิลล์ และยังเป็นหนึ่งในเส้นทางที่ผ่านเมืองแนวเหนือ–ใต้ของแนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี, ลุยส์วิลล์ รัฐเคนทักกี, และอินเดียแนโพลิส รัฐอินดีแอนา

## ภาพ

ไฟล์:I20I59Birmingham.JPG|left|thumb|ทางออกของอินเตอร์สเตต 65 ในดาวน์ทาวน์นครเบอร์มิงแฮม รัฐแอละแบมา
ไฟล์:I-65 Southbound in Nashville.JPG|right|thumb|อินเตอร์สเตต 65 ฝั่งมุ่งหน้าทิศใต้ ในแนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี
ไฟล์:I-65 in Kentucky.jpg|left|thumb|อินเตอร์สเตต 65 ฝั่งมุ่งหน้าทิศเหนือ ในโบว์ลิงกรีน รัฐเคนทักกี
ไฟล์:I-65 in Indianapolis.jpg|thumb|right|อินเตอร์สเตต 65 นอกนครอินเดียแนโพลิส รัฐอินดีแอนา


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*

65
หมวดหมู่:ถนนในรัฐแอละแบมา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเทนเนสซี
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเคนทักกี
หมวดหมู่:ถนนในรัฐอินดีแอนา
กาลูอา

thumb|ขวดกาลูอา 700 มิลลิลิตร
right|thumb|237x237px|แผงขายกาลูอาที่ร้านเหล้าในญี่ปุ่น

**กาลูอา** () เป็นเหล้ารสกาแฟจากประเทศเม็กซิโก เครื่องดื่มชนิดนี้ประกอบไปด้วยรัม น้ำตาล วานิลลา และกาแฟอะแรบิกา เปโดร โดเมก เริ่มผลิตกาลูอาในปี ค.ศ. 1936 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 เป็นต้นมา กาลูอามีแอลกอฮอล์ลดลงเหลือร้อยละ 20.0 จากเดิมร้อยละ 26.5

## การใช้
กาลูอามักนำมาทำค็อกเทล บ้างก็นำมาทำขนมอบหรือใส่ในไอศกรีม เค้ก และชีสเค้ก โดยมากจะผสมกับนม กาแฟ และโกโก้

กาลูอาทำมาจากเมล็ดกาแฟจึงมีกาเฟอีนประมาณ 10 มิลลิกรัมต่อ 100 มิลลิลิตร หรือประมาณร้อยละ 25 ของกาแฟ

กาลูอาเป็นส่วนประกอบของค็อกเทล เช่น 

*เอสเปรสโซมาร์ตีนี
*ไวต์รัชเชียน
*แบล็กรัชเชียน
*ไมนด์อิเรเซอร์
*บี-52
*เบบีกินนิสส์
*เบรฟบุลล์
*คอโลราโดบุลล์ด็อก
*เดอร์ตีมัทเทอร์
*กาลูอาซาวเวอร์
*มูสมิลก์
*มัดสไลด์
*กาแฟสเปน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการ
* ว่าด้วยกาลูอาและกาเฟอีน 

หมวดหมู่:เครื่องดื่มแอลกอฮอล์เม็กซิโก
ฌ็อง-ฌัก-เรฌิส เดอ ก็องบาเซแร็ส

**ฌ็อง-ฌัก-เรฌิส เดอ ก็องบาเซแร็ส** () เป็นขุนนาง รัฐบุรุษ และนักกฎหมายชาวฝรั่งเศสในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศสและสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 เขาเป็นหนึ่งในคณะผู้ร่างประมวลกฎหมายนโปเลียน ซึ่งกลายเป็นรากฐานของประมวลกฎหมายแพ่งของฝรั่งเศสตลอดจนกฎหมายแห่งในหลายประเทศ ก็องบาเซแร็สเกิดในเมืองมงเปอลีเยในตระกูลขุนนางยากจน ในปี 1744 เขาสำเร็จการศึกษาด้านกฎหมายและสืบทอดงานต่อจากบิดาในตำแหน่งที่ปรึกษาประจำสำนักบัญชีและการเงินในเมืองตูลูซ เขาเป็นผู้สนับสนุนการปฏิวัติฝรั่งเศสซึ่งเริ่มขึ้นในปี 1789 ต่อมาในปี 1792 เขาได้เป็นผู้แทนในที่ประชุมใหญ่แห่งชาติ และต่อมาได้เข้าเป็นสมาชิกในคณะกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวมหลังการสิ้นอำนาจของรอแบ็สปีแยร์

เมื่อนายพลนโปเลียนก่อรัฐประหาร 18 บรูว์แมร์ในปี 1799 เขาก็ได้รับแต่งตั้งเป็น "กงสุลโท" ในคณะกงสุลฝรั่งเศส ซึ่งตลอดช่วงที่เป็นกงสุลนี้ เขารับผิดชอบด้านการร่างประมวลกฎหมายแพ่งฉบับใหม่ของฝรั่งเศสซึ่งเรียกว่า "ประมวลกฎหมายนโปเลียน" อันเป็นกฎหมายที่ปรับปรุงมาจากกฎหมายโรมัน ประมวลกฎหมายฉบับนี้ได้รับการยอมรับนับถือเป็นประมวลกฎหมายสมัยใหม่ฉบับแรกของฝรั่งเศส ประมวลกฎหมายฉบับนี้ได้รับการประกาศใช้โดยจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ในปี 1804 แม้ก็องบาเซแร็สไม่เคยเห็นด้วยกับการปราบดาตนขึ้นเป็นจักรพรรดิของนโปเลียน แต่เขาก็ยอมรับใช้จักรพรรดินโปเลียน เขาได้รับการอวยยศขึ้นเป็นเจ้าชายและเป็นอัครมหาเสนาบดีแห่งจักรวรรดิ และในปี 1808 ก็ได้เป็นดยุกแห่งปาร์มา เขาถือเป็นข้าราชการพลเรือนผู้มีอำนาจเป็นอันดับสองในยุคนโปเลียน

ก็องบาเซแร็สเป็นบุคคลรักร่วมเพศ รสนิยมทางเพศของเขาเป็นที่รับรู้กันในคนหมู่มาก และเขาก็ไม่ได้มีความพยายามจะปิดบังเลย นโปเลียนมักจะนำประเด็นเรื่องนี้มีมาแซวเล่นกับเขาอยู่เสมอ เขามีสไตล์การใช้ชีวิตฟุ่มเฟือยและหรูหรา มื้อค่ำในบ้านของเขาเป็นที่เลื่องลือว่าดีเลิศที่สุดในฝรั่งเศส เขามีทรัพย์สินราว 7.3 ล้านฟรังค์ (ราว 2,000 ล้านบาท ณ ปี 2015) ณ วันที่เขาถึงแก่อสัญกรรมในปี 1824 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2296
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2367
หมวดหมู่:บุคคลในการปฏิวัติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ชายรักร่วมเพศชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลจากมงเปอลีเย
อินเตอร์สเตต 55

**อินเตอร์สเตต 55** () เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตสายหลักในสหรัฐตอนกลาง หมายเลขที่ลงท้ายด้วย 5 หมายความว่าเป็นเส้นทางหลักในแนวเหนือ–ใต้ เชื่อมต่อจากอ่าวเม็กซิโกกับเกรตเลกส์เข้าด้วยกัน ทางหลวงสายนี้เริ่มต้นจากลาปลาซ รัฐลุยเซียนา บนอินเตอร์สเตต 10 และสิ้นสุดที่ชิคาโก รัฐอิลลินอย บนทางหลวงสหรัฐหมายเลข 41 เมืองใหญ่ที่อินเตอร์สเตต 55 เชื่อมต่อเข้าด้วยกัน ได้แก่ (จากใต้ไปเหนือ) แจ็กสัน รัฐมิสซิสซิปปี, แมมฟิส รัฐเทนเนสซี, และเซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี

ช่วงของอินเตอร์สเตต 55 ระหว่างชิคาโกไปจนถึงเซนต์หลุยส์ สร้างขึ้นเป็นทางเลือกสำหรับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 66 อินเตอร์สเตต 55 ข้ามแม่น้ำมิสซิสซิปปีสองครั้ง ครั้งแรกที่แมมฟิส และอีกครั้งที่เซนต์หลุยส์

## ภาพ

ไฟล์:I40I55WestMemphis.JPG|อินเตอร์สเตต 55 แยกออกมาจากอินเตอร์สเตต 40 ในเวสต์เมมฟิส รัฐอาร์คันซอ แล้วมุ่งหน้าไปทางทิศเหนือผ่านโจนส์โบโร และผ่านพรมแดนรัฐมิสซูรี
ไฟล์:Toisign1.png|หมายเลขของอินเตอร์สเตต 44/อินเตอร์สเตต 55/อินเตอร์สเตต 64/อินเตอร์สเตต 70 ปรากฏในป้ายเดียวในดาวน์ทาวน์เซนต์หลุยส์
ไฟล์:Interstate55NorthTerminus.jpg|ปลายทิศเหนืออยู่ที่ถนนเลกชอร์ไดร์ฟ/ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 41 ในชิคาโก


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Illinois Highway Ends: Interstate 55 

55
หมวดหมู่:ถนนในรัฐลุยเซียนา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐมิสซิสซิปปี
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเทนเนสซี
หมวดหมู่:ถนนในรัฐอาร์คันซอ
หมวดหมู่:ถนนในรัฐมิสซูรี
หมวดหมู่:ถนนในรัฐอิลลินอย
แพนเซ็กชวล

thumb|สัญลักษณ์ประจำเพศแพนแซ็กชวลเลทีคืออักษรพี (P) และลูกศรผสมทั้งสองเพศ ส่วนสีประจำเพศคือ ฟ้า ชมพู และเหลือง

**แพนเซ็กชวลลิตี** () หรือ **แพนเซ็กชวล** (Pansexual) คือความรัก ความปรารถนาทางเพศ หรือแรงดึงดูดทางอารมณ์ต่อผู้อื่นโดยไม่สนใจเพศสภาพหรืออัตลักษณ์ทางเพศคนที่เป็นแพนเซ็กชวลมักบอกตัวเองบอดทางเพศ (Gender-blind) หรือเพศไหนไม่สำคัญ กล่าวคือเพศไม่ใช่ปัจจัยในการเลือกคู่ ความรักหรือแรงดึงดูดทางเพศที่พวกเขามีต่อผู้อื่น

แพนเซ็กชวลอาจเรียกได้ว่าเป็นรสนิยมทางเพศหรือเป็นสาขาย่อยของไบเซ็กชวลเพื่อแสดงถึงอัตลักษณ์ทางเพศอีกแบบหนึ่ง เพราะคนที่เป็นแพนเซ็กชวลเปิดกว้างกับคนที่ไม่ได้คิดว่าตนเป็นชายหรือหญิงเท่านั้น แพนเซ็กชวลจึงไม่เชื่อในการมีเพียงสองเพศ (Gender binary) บางคนกล่าวว่าคำว่าแพนเซ็กชวลนั้นครอบคลุมมากกว่าไบเซ็กชวล แต่ขอบเขตของคำว่าไบเซ็กชวลนั้น ยังเป็นที่โต้เถียงกันในกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ โดยเฉพาะกลุ่มไบเซ็กชวล

## นิรุกติศาสตร์
อุปสรรคแพน (*)* มาจากภาษากรีกโบราณแปลว่า ทั้งหมด, คำว่าแพนเซ็กชวลปรากฏครั้งแรกในปี 1917 ใช้สื่อถึงความต้องการทางเพศ (libido)  ที่เป็นปัจจัยหลักของกิจกรรม ความคิดและร่างกายมนุษย์ ในจิตวิทยาเบื้ยงต้น (คิดค้นโดยซิกมุนด์ ฟรอยด์)

## เปรียบเทียบกับไบเซ็กชวลและอัตลักษณ์ทางเพศอื่น
[thumb|200px|[ธงแพนเซ็กชวลไพรด์ (Pansexual pride flag)]]
ความหมายตรงตัวของไบเซ็กชวลนั้นมาจากอุปสรรคไบ (**)ที่แปลว่าสอง ดังนั้นไบเซ็กชวลจึงหมายถึงความรักต่อสองเพศ (ชายและหญิง) หรือสองเพศสภาพ แต่แพนเซ็กชวลนั้นมาจากอุปสรรคแพน*)* หมายถึงความรักต่อคนอื่นไม่ว่าจะเป็นเพศใด หรือเพศสภาพใด โดยยึดคำนิยามเหล่านี้ แพนเซ็กชวลนั้นต่างจากไบเซ็กชวลตรงที่รวมถึงคนที่มีภาวะเพศกำกวมหรือคนที่อยู่นอกการมีเพียงสองเพศ (gender binary)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การศึกษาทางเพศ
หมวดหมู่:เพศภาวะ
หมวดหมู่:รสนิยมทางเพศ
หมวดหมู่:เพศ
ฟุตซอลไทยแลนด์ลีก ฤดูกาล 2561

**[[ฟุตซอลไทยแลนด์ลีก|ฟุตซอล ไทยลีก]]** 2561 เป็นการแข่งขันฟุตซอลอาชีพระดับสูงสุดของประเทศไทยภายใต้การจัดการของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 11 ในปี พ.ศ. 2561 มีสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย และการกีฬาแห่งประเทศไทย (FAT) เป็นผู้จัดการแข่งขัน ซึ่งในฤดูกาลนี้ มี 14 ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน โดยระบบการแข่งขันจะใช้ระบบแบบเหย้า-เยือนโดยหมุนเวียนใช้แต่ละสนามในการแข่งขัน โดยเริ่มต้นฤดูกาลการแข่งขันในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2561 และจะสิ้นสุดฤดูกาลการแข่งขันในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2561

## สโมสรในไทยแลนด์ฟุตซอลลีก 2561

## ผลการแข่งขัน

## ตารางคะแนน
**อัปเดตล่าสุด ณ วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2561**

## สถิติประจำฤดูกาล
### ผู้ทำประตูสูงสุด

## ดูเพิ่ม
* ฟุตซอลไทยแลนด์ลีกดิวิชัน 1 2561
* เอไอเอส ฟุตซอล เอฟเอคัพ 2561

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตซอลในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:ฟุตซอลไทยลีกแบ่งตามฤดูกาล
หมวดหมู่:กีฬาไทยในปี พ.ศ. 2561
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 327

**ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 327** (สายสี่แยกปฐมพร-แยกหมอเล็ก) เป็นทางหลวงแผ่นดินที่อยู่ในจังหวัดชุมพร มีขนาด 4-6 ช่องจราจรไป-กลับตลอดสาย โดยเส้นทางนี้มีจุดเริ่มต้นจากแยกปฐมพร ตัดกับถนนเพชรเกษม และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก ผ่านแยกวงเวียนเมืองชุมพร ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 360 แล้วข้ามทางรถไฟสายใต้ และไปสิ้นสุดที่สี่แยกหมอเล็ก ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4001 มีระยะทางทั้งสิ้น 7.833 กิโลเมตร โดยเป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงชุมพร

## รายชื่อทางแยก

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง  กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม

327
3-327
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดชุมพร
จังหวัดโบโฮล

**จังหวัดโบโฮล** เป็นจังหวัดเกาะในเขตกิตนางคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วยเกาะใหญ่ และเกาะบริวารขนาดเล็กอีก 75 เกาะ เมืองหลักคือตักบีลารัน มีพื้นที่  และมีชายฝั่งทะเลยาว  โบโฮลเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 10 ของฟิลิปปินส์ เกาะใกล้เคียงทางด้านทิศตะวันตกคือเกาะเซบู ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือคือเกาะเลเต และเกาะทางทิศใต้คือมินดาเนา

จังหวัดโบโฮลเป็นจังหวัดชั้นเอก แบ่งการปกครองออกเป็น 3 เขตนิติบัญญัติ, 1 นคร, 47 เทศบาล, และ 1,109 บารังไกย์

จังหวัดนี้เป็นจุดหมายปลายทางสำคัญของนักท่องเที่ยว เนื่องจากมีรีสอร์ตและชายหาดหลายแห่ง และมีสถานที่อันเป็นเอกลักษณ์ของประเทศ นั่นคือ เนินเขาช็อกโกแลต ซึ่งสามารถมองเห็นได้ชัดจากบนอากาศยาน เกาะปังเลาตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด เป็นเกาะที่มีชื่อเสียงในด้านการดำน้ำอันดับต้น ๆ ของโลก และสามารถพบทาร์เซียร์ฟิลิปปิน สัตว์จำพวกไพรเมตขนาดเล็กที่สุดของโลก

จังหวัดนี้ยังเป็นสถานที่เกิดของคาร์ลอส การ์เซีย ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนที่ 8 (ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1957–1961) ซึ่งเกิดที่เมืองตาลีโบน

วันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2013 โบโฮลประสบแผ่นดินไหวขนาด 7.2 แมกติจูด ซึ่งมีจุดศูนย์กลางการสะเทือนอยู่ห่างจากเมืองซักบายันไปประมาณ   แผ่นดินไหวครั้งนี้ยังสร้างความเสียหายในเซบูตอนใต้ มีผู้เสียชีวิต 156 คน บาดเจ็บ 374 คน และโบสถ์เก่าแก่หลายแห่งได้รับความเสียหายจากภัยพิบัติครั้งนี้

## ภูมิศาสตร์
เนินเขาช็อกโกแลตเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของประเทศ ทำให้โบโฮลได้รับฉายา *อัญมณีแห่งฟิลิปปินส์* โดยเนินเขาแห่งนี้คือหินปูนที่หลงเหลือจากซากปะการังในยุคน้ำแข็ง เนินเขาจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลในช่วงฤดูร้อน

โบโฮลมีบ่อน้ำพุ 114 แห่ง ลำธาร 172 สาย และแม่น้ำ 4 สายหลัก ได้แก่ แม่น้ำอีนาบังกา ไหลทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด แม่น้ำโลโบกไหลผ่านตอนกลางลงสู่ชายฝั่งตอนใต้ แม่น้ำอาบาตันไหลผ่านทางตะวันตกเฉียงใต้ และแม่น้ำอีปีลซึ่งอยู่ทางทิศเหนือ

ภายในเกาะมีถ้ำและน้ำตกหลายแห่ง น้ำตกที่สำคัญได้แก่ น้ำตกแมกอาโซ ซึ่งคำว่าแมกอาโซนั้น แปลว่า *ควัน* ในภาษาท้องถิ่น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูล

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  
* 

## หนังสืออ่านเพิ่มเติม

* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* Provincial Planning and Development Office of Bohol  (includes provincial atlas)


โบโฮล
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2108
จังหวัดซีกีฮอร์

**จังหวัดซีกีฮอร์** (เซบัวโน: Lalawigan sa Siquijor, ) เป็นจังหวัดระดับที่ 5 ในภูมิภาคกิตนางคาบีซายาอัน ประเทศฟิลิปปินส์ มีเมืองหลักชื่อเดียวกันกับชื่อจังหวัด อยู่ใกล้กับเกาะเซบูทางทิศเหนือ เกาะเนโกรสทางทิศตะวันตก เกาะโบโฮลทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และใกล้กับเกาะมินดาเนาทางทิศใต้ ในยุคอาณานิคม ชาวสเปนเคยเรียกเกาะแห่งนี้ว่า *เกาะแห่งไฟ* จังหวัดแห่งนี้มีชื่อเสียงในด้านธรรมเนียมที่แปลกประหลาด ทำให้มีนักท่องเที่ยวมาเยี่ยมเยือนที่นี่มากขึ้นทุกปี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Siquijor island - information


ซีกีฮอร์
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2514
สโมสรวัฒนธรรมกีฬาแทรกเตอร์

**สโมสรวัฒนธรรมกีฬาแทรกเตอร์** (, *Bâšgâh-e Farhangi Varzeši-e Terâktor*) หรือเรียกโดยทั่วไปว่า **แทรกเตอร์** และในอดีตมีชื่อว่า **แทรกเตอร์ซาซี** เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพอิหร่านอยู่ในแทบรีซ, อาเซอร์ไบจานตะวันออก แข่งขันในเปอร์เซียนกัลฟ์โปรลีก สโมสรก่อตั้งใน ค.ศ. 1970 โดยบริษัทผลิตแทรกเตอร์อิหร่าน

ตั้งแต่ฤดูกาล 1996–97 แทรกเตอร์ลงเล่นนัดเหย้าที่ซาฮัน ซึ่งมีความจุ 66,833 ที่นั่ง แม้ว่าจะสามารถรองรับคนได้มากขึ้นในระหว่างนัดที่สำคัญ แทรกเตอร์ครองสถิติผู้เข้าชมสูงสุดสำหรับทีมที่ได้รับการเลื่อนชั้นในฟุตบอลอิหร่าน โดยมีผู้เข้าชมเฉลี่ยประมาณ 57,000 คนในช่วงฤดูกาล 2009–10 นักธุรกิจ โมฮัมหมัด เรซา โซนูซี เป็นเจ้าของสโมสร และให้การสนับสนุนตั้งแต่ ค.ศ. 2018

แทรกเตอร์ เป็นหนึ่งในสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในแทบรีซ โดยชนะเลิศเปอร์เซียนกัลฟ์โปรลีก ฤดูกาล 2024–25, ฮาซฟีคัพ สองสมัย และอาซาเดกันลีก หนึ่งสมัย สีของสโมสรคือสีแดง และสโมสรเป็นที่รู้จักในหมู่แฟน ๆ ของตัวเอง และทั่วโลกในชื่อหมาป่าสีแดง

## เกียรติประวัติ
thumb|290x290px|แทรกเตอร์กำลังเฉลิมฉลองหลังชนะเลิศเปอร์เซียนกัลฟ์โปรลีก ฤดูกาล 2024–25
### การแข่งขันอย่างเป็นทางการ
* **[[เปอร์เซียนกัลฟ์โปรลีก]]**
: ชนะเลิศ (1): 2024–25
: รองชนะเลิศ (3): 2011–12, 2012–13, 2014–15
: อันดับที่สาม (2): 1992–93, 2016–17

* **[[ฮาซฟีคัพ]]**
: ชนะเลิศ (2): 2013–14, 2019–20
: รองชนะเลิศ (3): 1975–76, 1994–95, 2016–17

* **[[อิหร่านซูเปอร์คัพ]]**
: ชนะเลิศ (1): 2025
: รองชนะเลิศ (1): 2020

* **[[อาซาเดกันลีก|อาซาเดกันลีก (ระดับที่สอง)]]**
: ชนะเลิศ (1): 2008–09

* **[[ลีก 2 (อิหร่าน)|ดิวิชัน 2]]**
: ชนะเลิศ (1): 1974–75
: รองชนะเลิศ (2): 1976–77, 1995–96

* **[[จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก|อีสต์อาเซอร์ไบจานซูเปอร์คัพ]]**
: ชนะเลิศ (1): *1992*

* **[[แทบรีซ|แทบรีซฟุตบอลลีก]]**
: ชนะเลิศ (1): 1984–85

* **[[แทบรีซ|แทบรีซฟุตบอลลีกดิวิชัน 2]]**
: ชนะเลิศ (1): 1981–82

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เฟซบุ๊ค
* อินสตาแกรม


ท
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2513
อินเตอร์สเตต 20

**อินเตอร์สเตต 20** () เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตแนวตะวันออก–ตะวันตกสายหลักในสหรัฐใต้ อินเตอร์สเตต 20 มีระยะทาง  มีจุดเริ่มต้นใกล้กับเคนต์ รัฐเท็กซัส บนอินเตอร์สเตต 10 สิ้นสุดที่ฟลอเรนซ์ บนอินเตอร์สเตต 95 อินเตอร์สเตต 20 ผ่านรัฐต่าง ๆ ได้แก่ รัฐเท็กซัส รัฐลุยเซียนา รัฐมิสซิสซิปปี รัฐแอละแบมา รัฐจอร์เจีย และรัฐเซาท์แคโรไลนา เมืองใหญ่ที่อินเตอร์สเตต 20 เชื่อมต่อเข้าด้วยกัน (จากตะวันตกไปตะวันออก) ได้แก่ ฟอร์ตเวิร์ท แดลลัส รัฐเท็กซัส, ชรีฟพอร์ต รัฐลุยเซียนา, แจ็กสัน รัฐมิสซิสซิปปี, เบอร์มิงแฮม รัฐแอละแบมา, แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย, และโคลัมเบีย รัฐเซาท์แคโรไลนา

จากปลายทางที่อินเตอร์สเตต 95 ทางหลวงสายนี้ได้มีเส้นทางต่อไปอีกประมาณ  ไปทางทิศตะวันออกเพื่อเข้าเมืองฟลอเรนซ์ ในฐานะที่เป็นสายแยกเข้าเมืองของอินเตอร์สเตต 20
## ภาพ

ไฟล์:FTWORTHTX3224.JPG|อินเตอร์สเตต 20 ในทางใต้ของฟอร์ตเวิร์ท
ไฟล์:Welcometomississippi i-20.jpg|ป้ายยินดีต้อนรับเข้าสู่รัฐมิสซิสซิปปี ขามุ่งหน้าตะวันตก
ไฟล์:I20I59Birmingham.JPG|ทางออกของอินเตอร์สเตต 20 (หมายเลขซ้อนกับอินเตอร์สเตต 59) ไปยังอินเตอร์สเตต 65 ในดาวน์ทาวน์เบอร์มิงแฮม
ไฟล์:Augusta Georgia I-20 at I-520 flyover ramp construction.jpg|อินเตอร์สเตต 20 ฝั่งมุ่งหน้าตะวันออก ที่ทางแยกต่างระดับตัดกับอินเตอร์สเตต 520 ในออกัสตา รัฐจอร์เจีย
ไฟล์:Northbound Interstate 95 @ Interstate 20; Florence SC.jpg|ทางไปยังปลายทิศตะวันออกของอินเตอร์สเตต 20 ซึ่งสิ้นสุดที่อินเตอร์สเตต 95 ในฟลอเรนซ์ รัฐเซาท์แคโรไลนา


## อ้างอิง

* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* I-20 on Interstate-Guide.com 
* Proposed I-20 extension in North Carolina 

20
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเท็กซัส
หมวดหมู่:ถนนในรัฐลุยเซียนา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐมิสซิสซิปปี
หมวดหมู่:ถนนในรัฐแอละแบมา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐจอร์เจีย
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเซาท์แคโรไลนา
เส้นขนานที่ 5 องศาใต้

**เส้นขนานที่ 5 องศาใต้** คือวงกลมละติจูดที่ 5 องศา ด้านใต้ของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก, ทวีปแอฟริกา, มหาสมุทรอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ออสตราเลเซีย, มหาสมุทรแปซิฟิกและทวีปอเมริกาใต้

## รอบโลก
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 5° ใต้ลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

:

## ดูเพิ่ม
* เส้นขนานที่ 4 องศาใต้
* เส้นขนานที่ 6 องศาใต้

หมวดหมู่:เส้นละติจูด
เส้นขนานที่ 5 องศาเหนือ

**เส้นขนานที่ 5 องศาเหนือ** คือวงกลมละติจูดที่ 5 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านมหาสมุทรแอตแลนติก, ทวีปแอฟริกา, มหาสมุทรอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, มหาสมุทรแปซิฟิกและทวีปอเมริกาใต้

เส้นขนานนี้คือช่วงที่มหาสมุทรแปซิฟิกยาวที่สุด

## รอบโลก
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 5° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

:

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* เส้นขนานที่ 4 องศาเหนือ
* เส้นขนานที่ 6 องศาเหนือ

หมวดหมู่:เส้นละติจูด
เส้นขนานที่ 25 องศาเหนือ

**เส้นขนานที่ 25 องศาเหนือ** คือวงกลมละติจูดที่ 25 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปแอฟริกา, ทวีปเอเชีย, มหาสมุทรอินเดีย, มหาสมุทรแปซิฟิก, ทวีปอเมริกาเหนือและมหาสมุทรแอตแลนติก

เป็นชายแดนจุดเหนือสุดของมาลีซึ่งแบ่งกับมอริเตเนีย

ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 13 ชั่วโมง 42 นาที ในระหว่างครีษมายัน และ 10 ชั่วโมง 35 นาที ในระหว่างเหมายัน

## รอบโลก
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 25° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
:

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* เส้นขนานที่ 24 องศาเหนือ
* เส้นขนานที่ 26 องศาเหนือ

หมวดหมู่:เส้นละติจูด
การประชุมกาซาบล็องกา

[thumb|right|[แฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์ ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐ วินสตัน เชอร์ชิล นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร และผู้เข้าร่วมการประชุมในกาซาบล็องกา ค.ศ. 1943]] 

**การประชุมกาซาบล็องกา**(รหัสนามว่า **ซิมโบล**) จัดขึ้นที่โรงแรม Anfa ในกาซาบล็องกา ฝรั่งเศสโมร็อกโก ตั้งแต่วันที่ 14 ถึง 24 มกราคม ค.ศ. 1943 เพื่อวางแผนทางยุทธศาสตร์ของฝ่ายสัมพันธมิตรในทวีปยุโรปในช่วงขั้นต่อไปของสงครามโลกครั้งที่สอง ผู้ที่ได้เข้าร่วมประชุมในครั้งนี้ได้แก่ แฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์ ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐ และวินสตัน เชอร์ชิล นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร นอกจากนี้ยังได้มีผู้เข้าร่วมการประชุมที่เป็นตัวแทนของกองกำลังฝรั่งเศสเสรี ได้แก่ นายพล ชาร์ล เดอ โกล และอ็องรี ฌีโรด์ แม้ว่าพวกเขาจะมีบทบาทที่เล็กน้อยและไม่ใช่ส่วนหนึ่งของการวางแผนทางทหาร โจเซฟ สตาลิน ได้ปฏิเสธที่จะเข้าร่วมประชุม เนื่องจากการสู้รบอย่างต่อเนื่องในยุทธการที่สตาลินกราด ซึ่งเขาเป็นที่ความต้องการที่จะอยู่ในสหภาพโซเวียต

วาระการประชุมในครั้งนี้ได้กล่าวถึงรายละเอียกของขั้นตอนทางยุทธวิธี การจัดสรรทรัพยากรและเปิดประเด็นที่กว้างขวางของนโยบายทางการทูต การถกเถียงและการเจรจาต่อรองได้ก่อให้เกิดสิ่งที่เป็นรู้จักกันคือ คำแถลงการณ์กาซาบล็องกา และอาจเป็นคำยั่วยุมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของวัตถุประสงค์คือ "การยอมจำนนโดยไร้เงื่อนไข" หลักการของ"การยอมจำนนโดยไร้เงื่อนไข"มาเพื่อเป็นตัวแทนของเสียงเป็นหนึ่งเดียวของฝ่ายสัมพันธมิตรที่ไม่ยอมโอนอ่อน—ตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าฝ่ายอักษะจะต้องสู้รบจนต้องพบความปราชัยอย่างถึงที่สุด

หมวดหมู่:การประชุมระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:วินสตัน เชอร์ชิล
หมวดหมู่:การดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของแฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์
หมวดหมู่:ชาร์ล เดอ โกล
หมวดหมู่:ฝ่ายสัมพันธมิตร (สงครามโลกครั้งที่สอง)
หมวดหมู่:พ.ศ. 2486
ความเป็นชาย

[alt=One of the most famous depictions of Heracles, originally by Lysippos (marble, Roman copy called Hercules Farnese, 216 CE)|thumb|[เฮราคลีส ผู้แสดงถึงความเป็นชายของชาวอพอลโล]]
**ความเป็นชาย** () คือ คุณสมบัติ พฤติกรรมและบทบาทที่เกี่ยวข้องกับเด็กผู้ชายและผู้ชาย โดยสังคมเป็นผู้กำหนดต่างจากความหมายของเพศชาย มาตร่ฐานต่างกันไปตามวัฒนธรรมและยุคสมัย ทั้งเพศชายและเพศหญิงสามารถแสดงออกลักษณะและพฤติกรรมของผู้ชายได้

ลัษณะที่แสดงถึงความเป็นชายในสังคมตะวันตกได้แก่ ความกล้าหาญ พึงพาตนเอง ความรุนแรง และการกล้าแสดงออก ความเป็นลูกผู้ชาย(Machismo)เป็นรูปแบบหนึ่งของความเป็นชายที่เน้นพลังอำนาจและความเป็นชายโดยไม่คำนึงถึงผลกระทบและหน้าที่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:มานุษยวิทยา
หมวดหมู่:ผู้ชาย
หมวดหมู่:เพศภาวะ
การประชุมไคโร

[thumb|right|250px|[เจียง ไคเชก, แฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์, วินสตัน เชอร์ชิล ณ การประชุมไคโร เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943]]

**การประชุมไคโร** (รหัสนามว่า **เซ็กซ์ทันต์**; sextant) เมื่อวันที่ 22–26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943 จัดขึ้นในกรุงไคโร ประเทศอียิปต์ ได้สรุปใจความถึงการเป็นพันธมิตรร่วมต่อต้านญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและการตัดสินใจเกี่ยวกับเอเชียหลังสงคราม ผู้ที่เข้าร่วมประชุม ได้แก่ แฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์ ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐ วินสตัน เชอร์ชิล นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร และเจียง ไคเชก จอมทัพแห่งสาธารณรัฐจีน โจเซฟ สตาลิน ผู้นำโซเวียต ได้ปฏิเสธที่จะเข้าร่วมการประชุมเพราะการเข้าพบกับเจียงอาจจะทำให้ส่งผลกระทบระหว่างสหภาพโซเวียตและญี่ปุ่น (กติกาสัญญาความเป็นกลางโซเวียต–ญี่ปุ่น ค.ศ. 1941 เป็นข้อตกลงห้าปีของความเป็นกลางระหว่างสองประเทศ ใน ค.ศ. 1943 สหภาพโซเวียตไม่ได้ทำสงครามกับญี่ปุ่น เว้นแต่จีน, สหราชอาณาจักร และสหรัฐฯ เท่านั้น) 

การประชุมไคโรได้จัดตั้งขึ้นที่บ้านพักของเอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาประจำอียิปต์ Alexander Comstock Kirk ใกล้กับสุสานพีระมิด

สองวันต่อมา สตาลินได้เข้าพบกับโรเซอเวลต์และเชอร์ชิลในเตหะราน อิหร่าน สำหรับการประชุมเตหะราน

ฝ่ายอเมริกันไม่ได้ต้องการให้ฝรั่งเศสกลับไปครองอินโดจีน ได้เสนอให้เจียง ไคเชกเข้าควบคุมอินโดจีนฝรั่งเศสไว้ทั้งหมด แต่เจียง ไคเชกได้ปฏิเสธข้อเสนอนี้ต่อหน้าสาธารณชน

ปฏิญญาไคโรได้ประกาศออกไป เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943 และได้ปล่อยในคำแถลงการณ์ไคโรผ่านวิทยุ เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1943 ได้ระบุถึงเจตนารมณ์ของฝ่ายสัมพันธมิตรที่จะใช้กำลังทางทหารอย่างต่อเนื่องจนกว่าญี่ปุ่นจะยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไข มาตราการหลักของปฏิญญาไคโรคือประเทศทั้งสามแห่งฝ่ายสัมพันธมิตรได้ต่อสู้รบในสงครามเพื่อขัดขวางและลงทัณฑ์ของการรุกรานของญี่ปุ่น พวกเขาไม่ได้แสวงหาผลประโยชน์เพื่อพวกเขาเอง และจะไม่เกี่ยวข้องกับสงครามการขยายดินแดนภายหลังความขัดแย้ง "ญี่ปุ่นได้แย่งชิงหมู่เกาะทั้งหมดในมหาสมุทรแปซิฟิกซึ่งพวกเขาได้เข้ายึดหรือครอบครองตั้งแต่จุดเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในปี ค.ศ. 1914", "ดินแดนทั้งหมดที่ญี่ปุ่นได้แย่งชิงมาจากจีน รวมทั้งแมนจูเรีย  เกาะฟอร์โมซา (ไต้หวัน) และเกาะเปสกาโดเรส (เผิงหู) จะต้องนำกลับคืนสู่สาธารณรัฐจีน" ญี่ปุ่นจะต้องถูกขับออกไปจากดินแดนอื่น ๆ ทั้งหมดที่พวกเขาได้กระทำความโหดร้ายและความละโมบ และ"ในขณะเดียวกัน ประเทศเกาหลีจะได้รับการปลดปล่อยและเป็นอิสระ"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การประชุมระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ผลที่ตามมาหลังสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:วินสตัน เชอร์ชิล
หมวดหมู่:การดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของแฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์
หมวดหมู่:เจียง ไคเชก
หมวดหมู่:ฝ่ายสัมพันธมิตร (สงครามโลกครั้งที่สอง)
หมวดหมู่:พ.ศ. 2486
ความเป็นหญิง

[thumb|300x300px|ภาพวาด ''[กำเนิดวีนัส (บอตติเชลลี)|กำเนิดวีนัส* (The Birth of Venus) (ค.ศ. 1486, [[หอศิลป์อุฟฟีซี]]) เป็นรูปที่แสดงถึงความเป็นหญิง วาดโดย[[ซันโดร บอตตีเชลลี]] [[วีนัส (เทพปกรณัม)|วีนัส]]เป็นเทพโรมันที่เกี่ยวข้องกับความรัก ความงามและ[[การสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ|การสืบพันธุ์]]]]

*'ความเป็นหญิง''' ()  คือ คุณสมบัติ พฤติกรรมและบทบาทที่เกี่ยวข้องกับเด็กผู้หญิงและผู้หญิง ความเป็นหญิงส่วนหนึ่งสังคมเป็นผู้กำหนดและอีกส่วนจากลักษณะทางชีววิทยา แตกต่างจากนิยามของเพศหญิง ที่ทั้งเพศชายและเพศหญิงสามารถแสดงออกถึงความเป็นหญิงได้ 

ลักษณะที่แสดงถึงความเป็นหญิงได้แก่ ความอ่อนโยน เห็นใจผู้อื่น และความอ่อนไหว แม้ว่าลักษณะความเป็นหญิงจะขึ้นอยู่กับสถานที่และสิ่งแวดล้อมและได้รับอิทธิพลจากทั้งสังคมและวัฒนธรรม ในประเทศที่ไม่ได้พูดภาษาอังกฤษ บางแนวคิดหรือสิ่งของก็ถูกมองว่าดูมีความเป็นหญิงหรือความเป็นชาย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:มานุษยวิทยา
หมวดหมู่:ผู้หญิง
หมวดหมู่:เพศ
หมวดหมู่:เพศภาวะ
สงครามโก้นบอง–หงสาวดี

**สงครามโก้นบอง–หงสาวดี** (; ) เป็นสงครามที่สู้กันระหว่างอาณาจักรโก้นบองและอาณาจักรหงสาวดีใหม่ในพม่าตั้งแต่ ค.ศ. 1752 ถึง 1757 เป็นสงครามชุดสุดท้ายระหว่างโก้นบองอันเป็นกลุ่มผู้ใช้ภาษาพม่าซึ่งอยู่ทางเหนือกับหงสาวดีอันเป็นกลุ่มผู้ใช้ภาษามอญซึ่งอยู่ทางใต้ จบลงด้วยความพ่ายแพ้ของมอญซึ่งเคยครองภาคใต้มาหลายร้อยปี

สงครามนี้เริ่มในเดือนเมษายน ค.ศ. 1752 ในสภาพขบวนการอิสระต่อต้านอำนาจกองทัพหงสาวดีที่เพิ่งยึดอำนาจจากอาณาจักรตองอู การต่อต้านดังกล่าวมีผู้นำคือพระเจ้าอลองพญาผู้ก่อตั้งอาณาจักรโก้นบอง พระองค์สามารถเอาชัยในพื้นที่พม่าตอนบนได้ทั้งหมดเมื่อสิ้น ค.ศ. 1753 หงสาวดีจากภาคใต้จึงรุกรานกลับอย่างเต็มรูปแบบใน ค.ศ. 1754 แต่ไม่สำเร็จ เมื่อเวลาผ่านไป สงครามก็มีลักษณะทางชาติพันธุ์มากขึ้น เพราะเป็นการสู้กันของพม่าจากทางเหนือกับมอญจากทางใต้ กองทัพโก้นบองเข้าสู่พม่าตอนล่างในเดือนมกราคม ค.ศ. 1755 ยึดดินดอนสามเหลี่ยมอิรวดีและเมืองดะโกนเป็นผลสำเร็จในเดือนพฤษภาคมของปีนั้น เมืองท่าสิเรียมที่อยู่ในความพิทักษ์ของกลุ่มฝรั่งเศสยื้อสงครามออกไปอีก 14 เดือน แต่ถูกตีแตกในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1756 ทำให้ฝรั่งเศสยุติบทบาทในสงครามครั้งนี้ ต่อมาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1757 ฝ่ายโก้นบองยึดพะโคเมืองหลวงของหงสาวดีไว้ได้ อาณาจักรหงสาวดีที่ตั้งมาได้ 16 ปีจึงล่มสลายลง กองกำลังมอญแห่งหงสาวดีถอยไปตั้งตัวในคาบสมุทรตะนาวศรี (ปัจจุบันคือรัฐมอญและภาคตะนาวศรี) อยู่หลายปีโดยได้ความช่วยเหลือจากกรุงศรีอยุธยา แต่พม่าแห่งโก้นบองยึดคาบสมุทรดังกล่าวคืนจากกรุงศรีอยุธยาและขับไล่กองทัพสยามใน ค.ศ. 1765

เมื่อสิ้นสงคราม กลุ่มชาติพันธุ์พม่าจากทางเหนือเข้าตั้งรกรากในคาบสมุทรตะนาวศรี และในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 การกลืนและสมรสกันระหว่างชาติพันธุ์ทำให้มอญกลายเป็นชนกลุ่มน้อยไปในที่สุด

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
* 

โก้นบอง–หงสาวดี
หมวดหมู่:ราชวงศ์หงสาวดีใหม่
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์มอญ