open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
มูนมิวสิก

***มูนมิวสิก*** () (มีชื่อเต็มว่า ***มิวสิกออฟเดอะสเฟียรส์ วอลทู: มูนมิวสิก*** ()) เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 10 ของวงดนตรีร็อกอังกฤษ โคลด์เพลย์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2024 โดยพาร์โลโฟนในสหราชอาณาจักร และแอตแลนติกเรเคิดส์ ในสหรัฐ ถือเป็นส่วนที่สองของโครงการ*มิวสิกออฟเดอะสเฟียรส์* โดยส่วนแรกคือ *[[มิวสิกออฟเดอะสเฟียรส์|ฟรอมเอิร์ธเดอะวิทเลิฟ]]* (2021) อัลบั้มนี้วางจำหน่ายแล้วสามรุ่น ได้แก่ ***โน้ตบุ๊ก***, ***ทัวร์*** และ***ฟูลมูน*** โดยแต่ละรุ่นจะมีเนื้อหาพิเศษเฉพาะของตัวเอง รวมถึงโน้ตเสียง ชุดการแสดงสด และแทร็กโบนัส

การผลิตส่วนใหญ่ดำเนินการโดยบิล ราห์โก, แดน กรีน, ไมเคิล อิลเบิร์ต และแมกซ์ มาร์ติน พร้อมด้วยผลงานเพิ่มเติมโดยจอน ฮอพกินส์, อิลยา ซัลมานซาเดห์, ออสการ์ โฮลเตอร์ และเดอะเชนสโมเกอส์ นอกจากนี้ ฮอพกินส์ยังได้รับการยกย่องให้เป็นผู้ร่วมงานร่วมกับบูรนาบอย, ลิตเติลซิมซ์, เอลีแอนนา, ตินี และไอรา สตาร์

เพื่อเป็นการเตรียมความพร้อมสำหรับอัลบั้มนี้ โคลด์เพลย์ได้ปล่อยซิงเกิล "Feels Like I'm Falling in Love" และ "We Pray" ออกมา และซิงเกิลที่สามและสุดท้าย "All My Love" ก็ถูกปล่อยออกมาพร้อม ๆ กับอัลบั้มนี้ วงนี้ยังได้สนับสนุนอัลบั้มทั้งสองจากโครงการ*มิวสิกออฟเดอะสเฟียรส์*ในมิวสิกออฟเดอะสเฟียรส์เวิลด์ทัวร์ของพวกเขาอีกด้วย

ในเชิงพาณิชย์*มูนมิวสิก*เปิดตัวที่อันดับ 1 บนชาร์ตต่าง ๆ ทั่วโลก รวมถึงในเบลเยียม เยอรมนี อิตาลี สเปน และสวีเดน อัลบั้มนี้ขึ้นสู่อันดับหนึ่งทั้งในชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร และ''บิลบอร์ด'' 200 ในสหรัฐ กลายเป็นผลงานลำดับที่ 10 และ 5 ตามลำดับของวงที่ทำได้สำเร็จ นอกจากนี้ยังเป็นครั้งแรกที่วงดนตรีจากอังกฤษขึ้นสู่อันดับหนึ่งในทั้งสองประเทศพร้อมกันนับตั้งแต่ปี 2016

## รายชื่อเพลง

## ชาร์ต

## การรับรอง

## ประวัติการจำหน่าย

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของโคลด์เพลย์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยแมกซ์ มาร์ติน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายแอตแลนติกเรเคิดส์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายพาร์โลโฟน
ยามากุจิคุงหน้าโหดโหมดอ่อนโยน

เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยยู ไซกิ เรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารมังงะแนว''โชโจะ''*[[เบซซัตสึ เฟรนด์]]*ของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2562 ภาพยนตร์ฉบับคนแสดงมีกำหนดฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2569

## ตัวละคร
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:

## สื่อ
### มังงะ
*ยามากุจิคุงหน้าโหดโหมดอ่อนโยน*เขียนและวาดภาพโดยยู ไซกิ ได้เริ่มตีพิมพ์ในมังงะแนว''โชโจะ''*[[เบซซัตสึ เฟรนด์]]*ของสำนักพิมพ์โคดันชะเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2562 มังงะเรื่องนี้หยุดตีพิมพ์ชั่วคราวในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565 เนื่องจากการคลอดลูกของไซกิ และกลับมาตีพิมพ์อีกครั้งในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 สำนักพิมพ์โคดันชะได้รวบรวมตอนต่างๆ ตีพิมพ์เป็นเล่ม(*[[ทังโกบง]]*) โดยเล่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2563 ณ วันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2568 มีการวางจำหน่ายไปแล้วจำนวน 12 เล่ม ทางสำนักพิมพ์บงกชได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์เรื่องนี้ในฉบับภาษาไทยเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2566

#### จำนวนเล่ม

### ภาพยนตร์ฉบับคนแสดง
มีการประกาศสร้างเป็นภาพยนตร์ฉบับคนแสดงในวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2568 ภาพยนตร์เรื่องนี้ผลิตโดยอัสมิก เอซ และกำกับโดยไซจิ ยาคุโมะ โดยมีนัตสึโกะ ทาคาชิเป็นผู้เขียนบท และโคจิ เอ็นโดเป็นผู้แต่งดนตรีประกอบ โดยอัสมิก เอซจะเป็นผู้จัดจำหน่าย ภาพยนตร์มีกำหนดฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2569 เพลงประกอบของเรื่องคือ "Be My Baby" ขับร้องโดยนานิวะดันชิ

## ผลตอบรับ
เรื่องนี้ติดอันดับมังงะห้าอันดับแรกในประเภทผู้หญิงในงาน Electronic Comic Awards 2022 ของ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* 
* 

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โคดันชะ
หมวดหมู่:มังงะที่ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนววีรคติ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ
หมวดหมู่:บงกช
บางระจัน (นวนิยาย)

***บางระจัน*** เป็นนวนิยายที่แต่งขึ้นโดยไม้ เมืองเดิม แต่งราว พ.ศ. 2480–85 อันเป็นยุคที่ จอมพล ป. พิบูลสงคราม ใช้นโยบายสร้างชาติ ถือเป็นวรรณกรรมที่นำเรื่องราวการต่อสู้ของชาวบ้านบางระจันมาแต่งในรูปแบบนวนิยายเป็นเรื่องแรก เป็นหนึ่งในหนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน

นวนิยาย *บางระจัน* ฉบับนี้ได้รับนำไปสร้างเป็นละครและภาพยนตร์หลายครั้ง แม้กระทั่งละครโทรทัศน์เรื่อง *[[บางระจัน (ละครโทรทัศน์)|บางระจัน]]* ชุดใหม่ล่าสุด (2558) ก็ยังคงดำเนินตามเค้าโครงเรื่องบางระจัน ของไม้ เมืองเดิม นี้

## เนื้อหา
*บางระจัน* เป็นเรื่องของนายทหารกองทหารม้าหนุ่มชื่อทัพ หลังจากแพ้สงครามพม่าที่ยุทธการอ่าวหว้าขาว และไม่ยอมไปรายงานตัวต่อนายทัพ เพราะกลัวจะถูกประหารชีวิต จึงได้รวบรวมกำลังเป็นกองโจรทหารม้าบ้านคำหยาดคอยปล้นกองทัพพม่า และช่วยเหลือชาวบ้านที่ถูกทหารพม่ารังแก ในขณะที่สังข์เป็นทหารหลวง ในคราวแรกเป็นศัตรูกันแต่ภายหลังได้เป็นมิตรกัน และชักชวนกันไปบางระจันเพื่อทำศึกกับพม่า ทำสงครามกับพม่า 7 ครั้ง แต่ครั้งที่ 8 ไม่สามารถต้านทานกำลังของพม่าได้ ทุกคนในค่ายบางระจันถูกฆ่าตายทั้งหมด

ตัวละครเอกในเรื่องนี้ ได้แก่ ทัพและสังข์ นางเอกคือ แฟง ทั้งสามตัวละครนี้เป็นตัวละครที่ ไม้ เมืองเดิม สมมุติขึ้น ไม่มีตัวตนในประวัติศาสตร์ เช่นเดียวกับเนื้อหาเกี่ยวกับความรักที่เกิดขึ้นระหว่างรบนั้นที่ไม่มีในประวัติศาสตร์ ส่วนตัวละครที่มีชื่ออยู่ในประวัติศาสตร์ ได้แก่ นายแท่น นายดอก นายโชติ ขุนสรรค์ พันเรือง นายทองเหม็น ฯลฯ แต่ตัวละครเหล่านี้ไม้ เมืองเดิม ไม่ค่อยให้ปรากฏบทบาท นอกจากนายแท่นถูกปืนพม่า และนายทองเหม็นที่ขี่ควายออกตะลุยรบด้วยความโกรธแค้น 

ไม้ เมืองเดิม คงจะได้ศึกษาค้นคว้าเอกสารเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ในช่วงเสียกรุงครั้งที่สองมากมายหลายฉบับ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ได้ใช้พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขาเป็นหลักในการสร้างเหตุการณ์ในนวนิยาย บ้างก็ว่า *บางระจัน* คงตีความมาจากนวนิยาย *[[สามทหารเสือ]]* ของอาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
หมวดหมู่:หนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นละครโทรทัศน์
เกาะอูรุป

thumb| น้ำแข็งลอยออกจากปลายสุดทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะ
**เกาะอูรุป** (; , ) เป็นเกาะภูเขาไฟที่ไม่มีคนอาศัยในหมู่เกาะคูริล ซึ่งเกาะนี้จะอยู่ทางตอนใต้ของทะเลโอค็อตสค์และทางตะวันตกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก ชื่อของมันมาจากคำในภาษาไอนุที่แปลว่าปลาเทราต์

## อ่านเพิ่มเติม

* Gorshkov, GS *ภูเขาไฟและการสืบสวนชั้นแมนเทิลส่วนบนในส่วนโค้งของเกาะคูริล* . เอกสารวิชาการด้านธรณีวิทยา นิวยอร์ก: Plenum Press, 1970.หมายเลข ISBN&nbsp;
* คราเชนินนิคอฟ, สเตฟาน เปโตรวิช และเจมส์ กรีฟ ประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะคัมชัตกาและหมู่เกาะคูริลสกีพร้อมกับประเทศใกล้เคียง ชิคาโก: Quadrangle Books, 1963
* รีส, เดวิด *การยึดครองหมู่เกาะคูริลของโซเวียต* นิวยอร์ก: Praeger, 1985. 
* สเตฟาน จอห์น เจ. *หมู่เกาะคูริล ออก* ซ์ฟอร์ด สำนักพิมพ์คลาเรนดอน พ.ศ. 2517
* ทาคาฮาชิ ฮิเดกิ และ มาซาฮิโระ โอฮาระ *ความหลากหลายทางชีวภาพและชีวภูมิศาสตร์ของหมู่เกาะคูริลและหมู่เกาะซาฮาลิน* วารสารพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยฮอกไกโด ฉบับที่ 2- ซัปโปโร ประเทศญี่ปุ่น: พิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยฮอกไกโด, 2004.
* ที่ตั้ง 
* ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
*  รูปภาพ

หมวดหมู่:เกาะในหมู่เกาะคูริล
หมวดหมู่:เกาะในรัสเซียตะวันออกไกล
อูรุป
หมวดหมู่:เกาะที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:เกาะที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษารัสเซีย
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาไอนุ
ทรานเซเวียเดนมาร์ก

**บริษัท ทรานเซเวียเดนมาร์ก จำกัด** () รู้จักกันในชื่อ **ทรานเซเวียดอตคอมเดนมาร์ก** และ **ทรานเซเวียเดนมาร์ก** เป็นอดีตสายการบินราคาประหยัดสัญชาติเดนมาร์กที่มีฐานการบินหลักและสำนักงานใหญ่ที่ท่าอากาศยานโคเปนเฮเกนในกาสทรัป ทรานเซเวียเดนมาร์กให้บริการเที่ยวบินตามกำหนดการและเที่ยวบินเช่าเหมาลำสู่จุดหมายปลายทางเพื่อการพักผ่อนเป็นหลัก สายการบินเลิกดำเนินงานในปี 2011 ต่างจากส่วนการดำเนินงานในเนเธอร์แลนด์และฝรั่งเศสที่ยังคงให้บริการอยู่

## ประวัติ
ภายหลังการล้มละลายของสเตอร์ลิงแอร์ไลน์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2008 ทรานเซเวียได้มองเห็นโอกาสในการเริ่มดำเนินการบินในประเทศ โดยได้ประกาศว่าจะเริ่มดำเนินการในระยะเวลาสั้นๆ  สายการบินได้ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 6 พฤศจิกายนของปีเดียวกันนั้น และเริ่มดำเนินการในวันที่ 13 สิงหาคมของปีต่อมา

ทรานเซเวียเดนมาร์กเริ่มให้บริการเที่ยวบินจากท่าอากาศยานบิลลุนด์ภายใต้บริษัททัวร์ของเดนมาร์ก โดยให้บริการห้าเส้นทางจากบิลลุนด์ นอกจากนี้ยังประกาศขยายฐานการบินสู่ท่าอากาศยานโคเปนเฮเกน ซึ่งให้บริการ 10 เส้นทาง สายการบินเริ่มจำหน่ายบัตรโดยสารตั้งแต่วันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2010 มีการประกาศการเลิกดำเนินงานของทรานเซเวียเดนมาร์กในวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2011 และจะลดการดำเนินงานตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 เป็นต้นไป จนถึงวันเลิกดำเนินงาน แอร์ฟรานซ์–เคแอลเอ็ม บริษัทแม่ของทรานเซเวียเดนมาร์ก ระบุว่าการดำเนินงานในประเทศเดนมาร์กไม่เป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้

## จุดหมายปลายทาง
ตลอดระยะเวลาการดำเนินงานทรานเซเวียเดนมาร์กให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางดังนี้:

## ฝูงบิน
[thumb|230px|[โบอิง 737-800 ของทรานเซเวียเดนมาร์ก]]
ก่อนการเลิกดำเนินงานทรานเซเวียเดนมาร์กมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:

ทรานเซเวียเดนมาร์กมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 8.6 ปี

## บริการ
ทรานเซเวียดอตคอมมีบริการซื้ออาหารและเครื่องดื่มบนเครื่อง

## ดูเพิ่ม
* ทรานเซเวีย
* ทรานเซเวียฟรานซ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ผลการดำเนินงานปี ค.ศ. 2008-2009
*เว็บไซต์ทางการ

หมวดหมู่:สายการบินต้นทุนต่ำ
หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติเดนมาร์ก
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:บริษัทเดนมาร์กที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2551
การเคลื่อนถอยหลังปรากฏ

**การเคลื่อนถอยหลังปรากฏ** () คือการเคลื่อนที่ปรากฏของดาวเคราะห์ในทิศทางที่ตรงกันข้ามกับทิศทางของวัตถุอื่นในระบบ โดยสังเกตจากตำแหน่งที่มองเห็นได้กว้างโดยเฉพาะ ในขณะที่ "การเคลื่อนไปข้างหน้า" (direct motion หรือ prograde motion) คือความเคลื่อนที่ในทิศทางเดียวกันกับวัตถุอื่น

แม้ว่าคำว่า *direct* และ *prograde* จะเทียบเท่ากันในบริบทนี้ แต่คำว่า "direct" เป็นคำศัพท์ดั้งเดิมในทางดาราศาสตร์ บันทึกแรกสุดที่ใช้คำว่า  *prograde* อยู่ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 แม้ว่าปัจจุบันคำนี้ไม่ใช้กันบ่อยนัก

## ศัพทมูลและประวัติ
 
คำว่า *retrograde* มาจากคำภาษาละติน  ซึ่งมีความหมายว่า "ก้าวถอยหลัง" หน่วยคำเติม  มีความหมายว่า "ถอยหลัง" และ  มีความหมายว่า "ก้าว" โดยทั่วไปแล้วคำว่า *retrograde* เป็นคำคุณศัพท์ที่ใช้ในการอธิบายถึงเส้นทางของดาวเคราะห์ที่เคลื่อนที่ไปบนท้องฟ้าเวลากลางคืน  โดยสัมพันธ์กับจักรราศี ดวงดาว และวัตถุอื่น ๆ บนท้องฟ้า  ในบริบทนี้ คำว่า *retrograde* หมายถึงการที่ดาวเคราะห์ (เมื่อมองจากโลก) ดูเหมือนหยุดอยู่เป็นเวลาสั้น ๆ  แล้วจึงเคลื่อนที่ย้อนทิศทางในบางช่วงเวลา แม้ว่าในความเป็นจริง ในปัจจุบันเราเข้าใจแล้วว่าดาวเคราะห์เหล่านี้โคจรไปในทิศทางเดียวกันโดยตลอด

## ดูเพิ่ม

* ฮิปปาร์โคส
* ทอเลมี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Animated explanation of the mechanics of a retrograde orbit of a planet , University of South Wales
* NASA: Mars retrograde motion
* Double sunrises, 3DS Max Animation – illustrating the case of Mercury (the animation of an imaginary apparent retrograde motion of the Sun as seen from Earth begins at 1:35)
* Mars Looping – The Retrograde Motion of Mars – 2018

หมวดหมู่:ดาราพลศาสตร์
ผัดพริกขิง

**ผัดพริกขิง** หรือ **ผัดพริกแกง** เป็นอาหารไทยประเภทผัดชนิดหนึ่ง มีส่วนประกอบหลักคือเนื้อสัตว์ (เนื้อวัว, เนื้อหมู, เนื้อไก่ หรือหอยหลอด) ถั่วฝักยาว (หรือผักบุ้งแทนกันได้) พริกแกงเผ็ด ใบมะกรูด และพริกชี้ฟ้า รับประทานคู่กันกับข้าวสวย แม้อาหารชนิดนี้จะมีชื่อว่า *ผัดพริกขิง* แต่กลับไม่มีขิงเป็นส่วนประกอบเลย และคงตกทอดมาจากคำเรียกเดิมของ "พริกแกง" ว่า "พริกขิง"

ในประเทศกัมพูชา มีอาหารรูปแบบเดียวกัน เรียกว่า ชาเกรือง (, *ฉาเครือง*; ) ซึ่งมีวัตถุดิบบางประการต่างจากผัดพริกขิงของไทย เช่น บางสูตรอาจใส่น้ำปลาร้าเขมร แทนการใช้น้ำปลา เป็นอาทิ 

## ประวัติ
ผัดพริกขิงปรากฏอยู่ตำราอาหาร *[[ตำหรับสายเยาวภา]]* (พ.ศ. 2478) ซึ่งหม่อมราชวงศ์เตื้อง สนิทวงศ์ ได้อธิบายถึง "พริกขิงผัด" ไว้ความว่า "...ยังเครื่องปรุงอีกชนิดหนึ่ง ซึ่งเรียกกันว่าพริกขิงผัด แต่ไม่มีขิงเลย ไม่ทราบเหตุผลว่าทำไมเรียกกันเช่นนี้ และไม่ทราบว่าจะไปค้นที่ไหนได้ ข้าพเจ้าได้เรียนถามผู้หลักผู้ใหญ่หลายท่าน ท่านก็ว่าไม่ทราบเหมือนกัน..." ทั้งยังได้อธิบายว่าอาหารชนิดนี้ว่าพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท โปรดเสวยผัดพริกขิงเนื้อแย้แทนกุ้งแห้งอยู่เนือง ๆ และกล่าวถึงวิธีการทำไว้ว่า "เมื่อโขลกเครื่องเสร็จแล้ว ก็ตักน้ำมันหมู ให้มากพอกับที่เมื่อผัดเสร็จแล้วมีน้ำมันชุ่มจะดี ในกระทะพอร้อน ก็ตักพริกขิงที่โขลกไว้ใส่ลงจนสุก เติมน้ำปลาน้ำตาลตามชอบรส ถ้าต้องการจะใส่ผัก เช่น ถั่วฝักยาว หรือผักบุ้งก็ได้..." ถือเป็นอาหารที่เหมาะกับสำหรับผู้กำลังเดินทาง ระหว่างทางได้เนื้อสัตว์ใด ๆ มาเป็นวัตถุดิบ "...จะใช้พริกขิงนั้นเป็นน้ำพริกแกงหรือนำมาผัดกับเนื้อนั้น ๆ ก็ได้"

กฤช เหลือลมัย อธิบายว่า ผัดพริกขิง คือการนำเครื่องแกงจากครกมาผัด ใส่กุ้งแห้งหรือปลาย่างป่น ผัดคั่วจนแห้งจนมีลักษณะกึ่งผัดเผ็ดกึ่งน้ำพริกผัด สามารถพกพารอนแรมไปในท้องที่ห่างไกลได้ และเมื่อได้วัตถุดิบจำพวกเนื้อสัตว์ ก็สามารถนำผัดพริกขิงนี้ไปประกอบเป็นอาหารชนิดใหม่ได้ และกล่าวอีกว่า "...ในความเข้าใจของแม่ครัวชั้นสูงในเขตภาคกลาง ไม่มีขิงเป็นส่วนประกอบแต่อย่างใด"

ในหนังสือ *ตำราอาหารเมืองสมุทรสงคราม* ของอารีย์ นักดนตรี มีอาหารท้องถิ่นคือ "หอยหลอดผัดพริกขิงสูตรแม่กลอง" ซึ่งในพริกแกงของอาหารชนิดนี้ได้ใส่ขิงเป็นส่วนประกอบหนึ่งด้วย ส่วนภาคเหนือมีอาหารชนิดหนึ่ง คือ "แคบหมูผัดพริกขิง" คือเอาพริกแกงเผ็ดโขลกกับขิงสด ผัดเข้ากับแคบหมู

ปัจจุบันมีการทำ "หมูผัดพริกขิงสด" คือหมูผัดพริกขิงตามปกติ แต่ใส่ขิงสดซอยลงไปด้วยเพื่อเพิ่มรสชาติฉุนซ่า

## ส่วนประกอบ
ผัดพริกขิง ประกอบด้วยเนื้อสัตว์ (เนื้อวัว, เนื้อหมู, เนื้อไก่ หรือหอยหลอด) ถั่วฝักยาว (หรือผักบุ้งแทนกันได้) พริกแกงเผ็ด ใบมะกรูด พริกชี้ฟ้า รวมทั้งเครื่องปรุงรสอย่างน้ำตาลทราย (หรือน้ำตาลปี๊บ) และน้ำปลา ส่วนพริกแกงไม่มีสูตรตายตัว บางแห่งว่าประกอบไปด้วยพริกแห้ง หอมแดง กระเทียม ข่า ตะไคร้ รากผักชี ผิวมะกรูด พริกไทย กะปิ ตำให้ละเอียด บางแห่งก็ว่าตะไคร้ พริกชี้ฟ้าแห้ง กระเทียม หอมแดง และข่า

การทำผัดพริกขิงเริ่มจากการผัดเครื่องแกงจนมีกลิ่นหอม แล้วนำเนื้อสัตว์ลงไปผัดจนสุก จากนั้นปรุงรสด้วยน้ำปลา น้ำตาลทราย ถั่วฝักยาวหั่นท่อน ใบมะกรูด พริกชี้ฟ้าหั่นแฉลบ โดยผัดให้แห้ง ปรุงให้ได้รสชาติจัดจ้าน เค็ม เผ็ด และหวาน ตามลำดับ รับประทานเคียงเข้ากันกับข้าวสวย

## โภชนาการ
ผักพริกขิงให้พลังงาน 421 กิโลแคลลอรี ได้โปรตีน 13 กรัม  คาร์โบไฮเดรต 48 กรัม ไขมัน 19 กรัม ฟอสฟอรัส 133 มิลลิกรัม โพแทสเซียม 382 มิลลิกรัม และโซเดียม 566 มิลลิกรัม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารไทย
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อวัว
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อหมู
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อไก่
พิพิธภัณฑ์รัตติกาล

**พิพิธภัณฑ์รัตติกาล** เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวแฟนตาซีระทึกขวัญ นำแสดงโดยธนภพ ลีรัตนขจร และอรรถพันธ์ พูลสวัสดิ์ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ได้มีการปล่อยตัวอย่างละครในงาน 'Diversely Yours' ของจีเอ็มเอ็มทีวี ณ ยูเนี่ยน ฮอลล์ กรุงเทพฯ ละครซีรีส์เรื่องนี้ออกอากาศตอนแรกทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 และวิว เมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2566

## เรื่องย่อ
*พิพิธภัณฑ์รัตติกาล* เล่าเรื่องราวของ "โดม" (กัน อรรถพันธ์) บาริสต้าหนุ่มที่กำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตการปิดตัวของร้านกาแฟที่ทำงานอยู่ เขาได้รับข้อเสนองานที่ไม่คาดคิดจาก "คทา" (ต่อ ธนภพ) ซึ่งเป็นลูกค้าประจำของร้าน งานนี้อยู่ที่พิพิธภัณฑ์แปลก ๆ ที่เปิดหลังพระอาทิตย์ตกดินเท่านั้น โดมที่มีทางเลือกไม่มากนัก ตัดสินใจรับข้อเสนอของคทาหลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วน ในวันแรกที่เริ่มงาน พนักงานคนหนึ่งได้แจ้งให้เขาทราบว่าพิพิธภัณฑ์แห่งนี้มีผีสิง และเตือนไม่ให้เขาเข้าไปในโซน 16 โดมไม่สามารถต้านทานความอยากรู้อยากเห็นได้อีกต่อไป เขาตัดสินใจละเมิดกฎและเข้าไปในโซน 16 ซึ่งเป็นโซนต้องห้ามของพิพิธภัณฑ์ เหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าในพิพิธภัณฑ์ ก่อให้เกิดความเสียหายมากมาย คทาจึงต้องเข้ามาจัดการเพื่อหยุดยั้งเหตุการณ์เหล่านี้ อย่างไรก็ตาม โดมได้ปล่อยสิ่งมีชีวิตออกมาโดยไม่ตั้งใจ และวัตถุเกือบทุกอย่างภายในพิพิธภัณฑ์สูญหายไป โดมที่ต้องรับผิดชอบต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เขาจึงร่วมมือกับคทาเพื่อตามหาวัตถุที่หายไปและนำกลับคืนสู่ที่ที่ควรจะอยู่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องจีเอ็มเอ็ม 25
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยจีเอ็มเอ็มทีวี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยแนวแฟนตาซี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวระทึกขวัญไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย อรรถพร ธีมากร
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
แจ็ค เฟลตเชอร์

**แจ็ค เดวิดสัน เฟล็ตเชอร์** (, เกิด 19 มีนาคม 2007) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ ซึ่งเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด

## ระดับสโมสร
แจ็คและไทเลอร์พี่น้องฝาแฝดของเขาเคยอยู่กับอะคาเดมีของแมนเชสเตอร์ซิตีนาน 9 ปีก่อนจะย้ายมาอยู่กับอะคาเดมีของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ด้วยค่าตัวรวมกันที่ 1.25 ล้านปอนด์ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023 ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2023 เฟล็ตเชอร์ถูกเรียกตัวให้ขึ้นมาร่วมฝึกซ้อมกับทีมชุดใหญ่ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2024 หลังจากอายุครบ 17 ปีเพียงไม่นาน เขาได้เซ็นสัญญาอาชีพฉบับแรกกับสโมสร

ในเดือนสิงหาคม 2024 เฟลตเชอร์ทำ 2 ประตูในเกมอีเอฟแอลโทรฟี ที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ชนะบาร์นส์ลีย์ 3–2 โดยหนึ่งในนั้นเป็นลูกวอลเลย์จากระยะไกล

เขามีชื่อในทีมชุดใหญ่เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2024 ในการแข่งขันพรีเมียร์ลีกที่พบกับเบรนต์ฟอร์ด

เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 2025 เฟล็ตเชอร์ลงเล่นนัดแรกให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฐานะตัวสำรองในนาทีที่ 76 ในเกมพรีเมียร์ลีกที่แพ้แอสตันวิลลา 2–1

## ชีวิตส่วนตัว
เขาเป็นบุตรชายของแดร์เรน เฟลตเชอร์ อดีตนักฟุตบอลทีมชาติสก็อตแลนด์และเป็นฝาแฝดกับไทเลอร์ เฟลตเชอร์ ซึ่งเป็นนักฟุตบอลเยาวชนของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเช่นเดียวกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลเยาวชนชายทีมชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอลชาย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษเชื้อสายไอริช
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษเชื้อสายสกอตแลนด์
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
เต้าเจี้ยวโผวเล้ง

**เต้าเจี้ยวโผวเล้ง** (; เพ็งอิม: pou2 lêng5 dao7 zion3, โผวเหล่งเต่าเจี่ย) เป็นเต้าเจี้ยวที่ผลิตในย่านเมืองเก่าตำบลอั่งเอี๊ยของเมืองโผวเล้งในมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน วัตถุดิบที่ใช้ทำได้แก่ ถั่วเหลือง, เกลือ และ แป้ง กระบวนการผลิตคือการหมัก และ ตากแดดอบแห้ง เต้าเจี้ยวที่ได้เป็นสีเหลืองทอง สามารถใช้เป็นเครื่องปรุงสำหรับเนื้อปลาหรือเนื้อสัตว์ได้

โรงผลิตเต้าเจี้ยวโผวเล้งได้เริ่มปรากฎขึ้นตั้งแต่ในช่วงปลายราชวงศ์หมิงและต้นราชวงศ์ชิง ในปี 1840 ฟาง ซูเจ๋อ (方書哲) ได้เปิดโรงผลิตที่ประตูตะวันออกของตำบลอั่งเอี๊ยเมืองโผวเล้งเพื่อผลิตและจำหน่ายเต้าเจี้ยวโผวเล้ง

ในช่วงยุคสาธารณรัฐจีน มีร้านเต้าเจี้ยวโผวเล้งมากกว่า 10 ร้านปรากฏขึ้นที่ตำบลอั่งเอี๊ย ในช่วงทศวรรษ 1950 ร้านเต้าเจี้ยวโผวเล้ง 12 แห่งในเมืองโผวเล้งได้ก่อตั้งกิจการร่วมค้าเพื่อร่วมกันผลิตเต้าเจี้ยวโผวเล้ง

ในเดือนมกราคม 2009 **เทคนิคการทำเต้าเจี้ยวโผวเล้ง** (普宁豆酱製作技艺) ได้รับการจัดอันดับให้อยู่ในรายชื่อมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมณฑลกวางตุ้งชุดที่ 3

ในปี 2013 โรงงานเต้าเจี้ยวในโผวเล้งได้รับการจัดอันดับให้เป็นฐานสาธิตการคุ้มครองการผลิตที่เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมณฑลกวางตุ้ง สำหรับทักษะการทำเต้าเจี้ยวโผวเล้ง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัฒนธรรมแต้จิ๋ว
หมวดหมู่:เครื่องปรุงรสจีน
ลิ่นฮื้อ

**ลิ่นฮื้อ** เป็นชื่อปลา มาจากภาษาแต้จิ๋ว อาจหมายถึง
* ปลาลิ่น
* ปลาแกง

หมวดหมู่:คำและวลีภาษาแต้จิ๋ว
เตี่ยจิวแปะอ่วยหยี่

**เตี่ยจิวแปะอ่วยหยี่** (Tiê-chiu Pe̍h-ūe-jī; ; เพ็งอิม: Diê⁵ziu¹ Bêh⁸uê⁷ri⁷) เป็นระบบการเขียนถอดเสียงภาษาแต้จิ๋วด้วยอักษรโรมันแบบหนึ่ง เนื่องจากใช้สำเนียงซัวเถาเป็นหลักจึงยังมีชื่อเรียกว่า **ซัวเถ่าก๊าห่วยหล่อหมาหยี่** (汕頭教會羅馬字, Suaⁿ-thâu Kà-hũe Lô-má-jī; เพ็งอิม: Suan¹tao⁵ Ga³huê⁶ Lo⁵ma²ri⁷) แปลว่า "อักษรโรมันโบสถ์ซัวเถา"

## ประวัติศาสตร์
ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 นิกายโปรเตสแตนต์ ตะวันตกเข้าสู่ประเทศจีนเพื่อเผยแพร่ศาสนา พวกมิชชันนารีเริ่มใช้ตัวอักษรโรมันโบสถ์ เพื่อเรียนรู้ภาษาจีนถิ่นต่าง ๆ และใช้ตัวอักษรเหล่านั้นเพื่อสอนศาสนาให้กับคนธรรมดาที่ไม่รู้จักอักษรจีน การใช้ตัวอักษรโรมันเพื่อเขียนเสียงอ่านภาษาแต้จิ๋วสามารถย้อนกลับไปได้ถึงในปี ค.ศ. 1841 เป็นอย่างน้อยโดยมีหนังสือที่ตีพิมพ์โดยมิชชันนารีแบปทิสต์ แต่ในปี 1875 มิชชันนารีเพรสไบทีเรียนชาวอังกฤษ จอห์น แคมป์เบล กิบสัน () และ วิลเลียม ดัฟฟัส () ได้กำหนดรูปแบบการเขียนที่เรียกว่า "อักษรโรมันโบสถ์ซัวเถา" (汕頭教會羅馬字) ขึ้นที่ซัวเถา ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นระบบการเขียนภาษาโรมันแต้จิ๋วอย่างเป็นทางการ ในปี 1876 ได้มีการตีพิมพ์ "พระวรสารนักบุญลูกา" ฉบับแปลภาษาแต้จิ๋ว และในปี 1888 ได้มีการตีพิมพ์ "หนังสือปฐมกาล", " หนังสือโยนาห์" และ "จดหมายของนักบุญยากอบ" จากนั้นในปี 1889 ตีพิมพ์ "พระวรสารนักบุญมัทธิว" และ "กิจการของอัครทูต" ในปี 1890 ได้ "พระวรสารนักบุญมาระโก"  และในปี 1915 ได้ตีพิมพ์ "พันธสัญญาใหม่"

ระบบการเขียนนี้ไม่ได้ใช้แค่เพื่อเขียนคัมภีร์ไบเบิลเท่านั้น แต่ยังถูกใช้โดยผู้ศรัทธาในการเขียนรายวัน หลังจากเข้าสู่สมัยสาธารณรัฐจีน รัฐบาลสนับสนุนให้ใช้แต่ภาษาจีนกลาง และใช้จู้อินในการเขียนเป็นหลัก ทำให้ทางคริสตจักรไม่ส่งเสริมอักษรโรมันโบสถ์ซัวเถาอีกต่อไป แต่ก็ยังคงได้รับการศึกษาและฝึกฝนในหมู่ประชาชนอยู่ ในปี 1955 จากสถิติโดยหฺวาง เตี่ยนเฉิง (黄典诚) ระบุว่ายังมีผู้ใช้ระบบการเขียนนี้อยู่ 1,000 คนในภูมิภาคแต้จิ๋ว

## พยัญชนะต้น
เสียงพยัญชนะต้นในภาษาแต้จิ๋วแสดงด้วยแปะป่วยหยี่ได้ดังตารางนี้

## สระและตัวสะกด

สระและตัวสะกดของภาษาแต้จิ๋วแสดงด้วยแปะอ่วยหยี่ดังตารางนี้

ทุกวันนี้ในภาษาแต้จิ๋วตัวสะกด -น และ -ด กลายเป็น -ง และ -ก ทั้งหมดแล้ว แต่ในระบบการเขียนนี้ยังคงรักษารูป n และ t ไว้อยู่ ในขณะที่ในระบบเพ็งอิม ซึ่งถูกคิดขึ้นมาในปี 1960 นั้นแสดงเสียงตามที่ออกจริง ไม่มีการคงรูปตัวสะกดนี้ไว้

## วรรณยุกต์
ภาษาแต้จิ๋วมีทั้งหมด 8 วรรณยุกต์ ระบบนี้แสดงวรรณยุกต์โดยใช้เครื่องหมายเสริมสัทอักษรเติมลงบนสระ ต่างจากระบบเพ็งอิมที่ใช้ตัวเลข ตารางต่อไปนี้แสดงการเขียนวรรณยุกต์ในระบบแปะป่วยหยี่ เทียบกับตัวเลขที่ใช้ในระบบเพ็งอิม

## รูปแบบการเขียน
การเขียนระบบนี้ใช้รูปแบบการเขียนและเครื่องหมายวรรคตอนเหมือนกับภาษาละติน ตัวอย่างเช่น ตัวอักษรตัวแรกของประโยคเป็นตัวพิมพ์ใหญ่ ตัวอักษรตัวแรกของคำนามเฉพาะเป็นตัวพิมพ์ใหญ่ และแต่ละพยางค์ของคำประสมจะเชื่อมด้วยยัติภังค์ (-)

### ตัวอย่าง
พันธสัญญาใหม่ในภาษาถิ่นซัวเถาตีพิมพ์ในปี 1892 มธ. บทที่ 5 ข้อ 5 และ 6:ตัวอักษรจีนแต้จิ๋ว:แปลเป็นภาษาจีนมาตรฐานสมัยใหม่ได้ว่า:

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาษาแต้จิ๋ว
หมวดหมู่:การถอดอักษรจีนเป็นอักษรโรมัน
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาแต้จิ๋ว
เตอร์กิชวิมินส์วอลเลย์บอลคัพ

**เตอร์กิชวูแมนส์วอลเลย์บอลคัพ** () เป็นเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลคัพประจำปีของประเทศตุรกี การแข่งขันอยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์วอลเลย์บอลตุรกี และจัดขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1994 

สโมสรที่ชนะเลิศในปัจจุบันคือ เฟแนร์บาห์แช และสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือ เอจซาจือบาซือ และวาคึฟบังค์ซึ่งชนะเลิศ 9 สมัย

## ทำเนียบผู้ชนะเลิศ

## จำนวนครั้งที่ชนะเลิศ

## ผู้เล่นทรงคุณค่า
* 2014 –  เกิซเด เคอร์ดาร์ (วาคึฟบังค์)
* 2015 –  คิม ย็อน-คย็อง (เฟแนร์บาห์แช) 
* 2017 –  เอดา แอร์แดม (เฟแนร์บาห์แช) 
* 2018 –  จู ถิง (วาคึฟบังค์)
* 2019 –  ตียานา บอชคอวิช (เอจซาจือบาซือ)
* 2021 –  เซฮ์รา กือเนช (วาคึฟบังค์)
* 2022 –  อีซาเบลล์ ฮาก (วาคึฟบังค์)
* 2023 –  ปาโอลา เอโกนู (วาคึฟบังค์)
* 2024 –  เมลิสซา วาร์กัส (เฟแนร์บาห์แช)
* 2025 –  เมลิสซา วาร์กัส (เฟแนร์บาห์แช)

## ดูเพิ่ม
* เตอร์กิชวิมินส์วอลเลย์บอลลีก
* เตอร์กิชวิมินส์วอลเลย์บอลซูเปอร์คัพ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในประเทศตุรกี
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลถ้วยแห่งชาติ
นัมเบอร์ 6 คอลลาบอเรชันส์โพรเจกต์

***นัมเบอร์ 6 คอลลาบอเรชันส์โพรเจกต์*** () เป็นอัลบั้มสตูดิโอลำดับที่ 4 ของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ เอ็ด ชีแรน ออกจำหน่ายในวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 ผ่านอะไวลัมและแอตแลนติกเรเคิดส์ อัลบั้มนี้รวบรวมเพลงที่ทำผลงานร่วมกับคาลิด, กามิลา กาเบโย, คาร์ดิ บี, แชนซ์เดอะแร็ปเปอร์, พีเอ็นบี ร็อก, สตอร์มซีย์, ยับบา, จัสติน บีเบอร์, แทรวิส สก็อตต์, เอ็มมิเน็ม, ฟิฟตีเซนต์, ยัง ทัก, เจ ฮัส, เอลลา ไม, เปาโล ลอนดรา, เดฟ, เฮอร์, มีก มิลล์, บูกีวิทดาฮูดดี, สกริลเลกซ์, คริส สเตเปิลตัน และบรูโน มาส์ เป็นภาคต่อของอัลบั้มรวมเพลง *นัมเบอร์ 5 คอลลาบอเรชันส์โพรเจกต์* ของชีแรนในปี 2011

ซิงเกิลแปดเพลงถูกปล่อยออกมาจาก*นัมเบอร์ 6 คอลลาบอเรชันส์โพรเจกต์* ซิงเกิลนำ "I Don't Care" ขึ้นสู่อันดับหนึ่งของชาร์ตซิงเกิลของสหราชอาณาจักรและอันดับสองบน''บิลบอร์ด''ฮอต 100 ซิงเกิลอื่น ๆ ที่ปล่อยออกมาได้แก่ "Cross Me" "Beautiful People" "Blow" "Best Part of Me" "Antisocial" "South of the Border" และ "Take Me Back to London" อัลบั้มนี้ได้รับคำวิจารณ์ทั้งดีและไม่ดีจากนักวิจารณ์เพลง โดยเปิดตัวที่อันดับหนึ่งของชาร์ตอัลบั้มในสหราชอาณาจักรและ''บิลบอร์ด'' 200 ในสหรัฐ และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยมในงานประกาศรางวัลแกรมมีประจำปีครั้งที่ 62

## รางวัล

### รายการอันดับสิ้นปี

## รายชื่อเพลง

**หมายเหตุ**
*  หมายถึงผู้ผลิตเพิ่มเติม
*  หมายถึงผู้ร่วมผลิต
* "Blow" เป็นแบบตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด

## ชาร์ต

### ชาร์ตรายสัปดาห์

### ชาร์ตสิ้นปี

## การรับรอง

## ประวัติการจำหน่าย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายแอตแลนติกเรเคิดส์
หมวดหมู่:อัลบั้มของเอ็ด ชีแรน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยแมกซ์ มาร์ติน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยเชลล์แบ็ก
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยเบนนี บลังโก
เลียม เพย์น

**เลียม เจมส์ เพย์น** (; 29 สิงหาคม ค.ศ. 1993 – 16 ตุลาคม ค.ศ. 2024) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในฐานะหนึ่งในสมาชิกของวงป๊อป วันไดเรกชัน ซึ่งเป็นวงบอยแบนด์ที่มียอดขายสูงสุดตลอดกาล เพย์นได้ออดิชั่นในซีรีส์ทางโทรทัศน์ของอังกฤษรายการ ''The X Factor''  และในรายการเดียวกันเมื่อปี 2010 เขาได้รับเชิญให้เข้าร่วมวงวันไดเรกชันพร้อมผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ และได้อันดับที่ 3 และประสบความสำเร็จในระดับโลกในเวลาต่อมา

หลังจากที่วงวันไดเรกชันพักวงในปี 2016 เพย์นก็เริ่มต้นอาชีพเดี่ยวโดยเซ็นสัญญากับรีพับลิกเรเคิดส์ในอเมริกาเหนือ ในปี 2017 เขาได้เปิดตัวซิงเกิลเดี่ยวคือเพลง "Strip That Down" ซึ่งขึ้นถึงอันดับสามบนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรและอันดับสิบบนบิลบอร์ดฮอต 100 ของสหรัฐและได้รับการรับรองระดับแผ่นเสียงทองคำขาวในทั้งสองประเทศ อัลบั้มเดี่ยวของเขาที่ชื่อ *LP1* ออกจำหน่ายในเดือนธันวาคม 2019 ในช่วงสามปีแรกของอาชีพนักร้องเดี่ยว เพย์นขายซิงเกิลได้มากกว่า 18 ล้านชุด อัลบั้ม 2.4 ล้านชุด และมียอดสตรีม 3.9 พันล้านครั้ง นอกเหนือจากผลงานเดี่ยวของเขาแล้ว เพย์นยังผลิตผลงานรีมิกซ์ภายใต้นามแฝงว่า บิ๊กเพย์โน (Big Payno) และเพย์โน (Payno) อีกด้วย เขาร่วมงานกับศิลปินอื่น ๆ และรีมิกซ์เพลงให้กับทั้งวงของเขาและเชอริล เพย์นเสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 2024 หลังจากตกลงมาจากระเบียงชั้นสามของโรงแรมแห่งหนึ่งในกรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการตก
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแคปิตอลเรเคิดส์
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวอังกฤษในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2536
อะเรเชอร์

**อะเรเชอร์** (; ) เป็นวงดูโอแนวซินท์ป็อปสัญชาติอังกฤษ ก่อตั้งวงในลอนดอนในปี 1985 ประกอบด้วยแอนดี เบลล์ นักร้องนำและนักแต่งเพลง และวินซ์ คลาร์ก นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ และนักเล่นคีย์บอร์ด อดีตผู้ร่วมก่อตั้งวงดีเพชโมดและสมาชิกของวงดูโอซินท์ป็อป ยาซู หลังจากซิงเกิลที่สี่ของวง "Sometimes" (1986) อะเรเชอร์ได้มีเพลงติดบนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร และกลายเป็นหนึ่งในวงดนตรีที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในช่วงกลางทศวรรษ 1980 ถึงกลางทศวรรษ 1990 ตั้งแต่ปี 1986 ถึง 2007 ทั้งคู่สามารถติดชาร์ตท็อป 40 ในชาร์ตซิงเกิลของสหราชอาณาจักรได้ 24 ครั้งติดต่อกัน และ ณ ปี  2009 มีซิงเกิลแลอีพีที่เข้าชาร์ตจำนวน 34 เพลงจากทั้งหมด 37 เพลงมียอดขึ้นไปอยู่ใน 40 อันดับแรกของสหราชอาณาจักร รวมทั้งมี 17 เพลงที่ไต่ขึ้นมาอยู่ใน 10 อันดับแรกด้วย พวกเขาได้รับรางวัลบริตอะวอดส์ปี 1989  สาขาศิลปินกลุ่มอังกฤษยอดเยี่ยม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดรีพรีซเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดอีเล็คตร้าเรเคิดส์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2528
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแดนซ์สัญชาติอังกฤษ
โฮซีเออร์

**แอนดรูว์ จอห์น โฮซีเออร์-เบิร์น** (; เกิดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1990) เป็นที่รู้จักในนาม **โฮซีเออร์** (Hozier;   ) เป็นนักดนตรี นักร้อง และนักแต่งเพลงชาวไอริช ดนตรีของเขาส่วนใหญ่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากดนตรีโฟล์ก โซล และบลูส์ โดยมักใช้ประเด็นทางศาสนาและวรรณกรรม และนำเสนอจุดยืนทางการเมืองหรือความยุติธรรมทางสังคม

ซิงเกิลเปิดตัวของเขา "Take Me to Church" (2013) เป็นเพลงฮิตทางวิทยุแนวร็อกในสหรัฐ  ขึ้นถึงอันดับสองบนบิลบอร์ดฮอต 100 และได้รับการรับรองแผ่นเสียงทองคำขาวหลายรางวัลในหลายประเทศ อัลบั้มเปิดตัวในสตูดิโอที่ใช้ชื่อเดียวกับเขา (2014) ได้รับการรับรองระดับ 6×แผ่นเสียงทองคำขาวในไอร์แลนด์ และระดับแผ่นเสียงทองคำขาวหลายรางวัลในอีกหลายประเทศ อีพีที่ชื่อ *[[Nina Cried Power]]* (2018) ซึ่งมีเพลงไตเติ้ลเป็นซิงเกิล ขึ้นถึงอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดอะเดาต์ออลเทอร์นาทิฟซองส์ อัลบั้มที่สองของเขา *[[Wasteland, Baby!]]* (2019) เปิดตัวที่อันดับหนึ่งในไอริชอัลบัมส์ชาร์ตและบิลบอร์ด 200 และได้รับการรับรองเป็นอัลบั้มทองคำในสหรัฐ ในช่วงปลายปี 2022 ฮูซิเออร์ได้ร่วมงานกับแบร์ แม็กเครรี ในเพลง "Blood Upon the Snow" ซึ่งเป็นเพลงประกอบวิดีโอเกม *[[God of War: Ragnarök]]* อัลบั้มที่สามของเขา *Unreal Unearth* (2023) วางจำหน่ายโดยรูบีเวิกส์เรเคิดส์ และเปิดตัวที่อันดับหนึ่งในชาร์ตของไอร์แลนด์และสหราชอาณาจักร  ในปี 2024 เขาได้เปิดตัวอีพี *[[Unheard]]* ซึ่งมีซิงเกิลแรกที่ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในไอร์แลนด์ สหรัฐอเมริกา และสหราชอาณาจักรอย่าง "Too Sweet"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2533
หมวดหมู่:นักร้องไอร์แลนด์
สตีวี นิกส์

**สเตฟานี ลินน์ นิกส์** (; เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1948)  เป็นนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกันที่รู้จักจากการทำงานร่วมกับวง ฟลีตวูดแม็กและในฐานะศิลปินเดี่ยว

หลังจากเริ่มต้นอาชีพนักร้องโดยการเป็นคู่ดูโอกับแฟนของเธอ ณ ขณะนั้นลินด์ซีย์ บักกิงแฮม และออกอัลบั้ม *[[Buckingham Nicks]]* แต่ประสบความสำเร็จเพียงเล็กน้อย จากนั้นนิกส์ก็เข้าร่วมวงฟลีดวูดแม็ก ในปี 1975 ซึ่งช่วยให้วงได้ขึ้นชื่อว่าเป็นหนึ่งในวงดนตรีที่มียอดขายสูงสุดตลอดกาล โดยมียอดขายมากกว่า 120 ล้านชุดทั่วโลก *[[รูเมอร์ส]]* อัลบั้มที่สองที่นิกส์มีส่วนร่วม ได้กลายเป็นหนึ่งในอัลบั้มที่ขายดีที่สุดทั่วโลก โดยได้รับการรับรองระดับแผ่นเสียงทองคำขาว 20 ครั้งในสหรัฐ ในปี 1981 ขณะที่ยังคงเป็นสมาชิกของวงฟลีตวูดแม็ก นิกส์ก็เริ่มอาชีพเดี่ยว ด้วยการปล่อยอัลบั้มสตูดิโอชื่อ *[[Bella Donna]]* ซึ่งติดอันดับหนึ่งในบิลบอร์ด 200 และถือเป็นอัลบั้มระดับแผ่นเสียงทองคำขาวหลายครั้ง เธอได้ออกอัลบั้มเดี่ยวในสตูดิโอจำนวน 8 อัลบั้มโดย 7 อัลบั้มร่วมกับฟลีดวูดแม็ก โดยมียอดขายรวมกว่า 65 ล้านชุดในสหรัฐเพียงประเทศเดียว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแอตแลนติกเรเคิดส์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:นักจดบันทึกประจำวันชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2491
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวอเมริกัน
ฐานบินตราด

**ฐานบินตราด** () หรือ **สนามบินเกาะตะเคียน** () เป็นฐานทัพอากาศและที่ตั้งทางทหารของฝูงบินอิสระปฏิบัติราชการสนาม 306 กองทัพอากาศไทย ในอำเภอเมืองตราด จังหวัดตราด อดีตเคยเป็นที่ตั้งของฝูงบินอิสระปฏิบัติราชการสนาม 207 กองบิน 2

## ประวัติ
ฐานบินตราด เป็นที่รู้จักกันในชื่อ สนามบินเกาะตะเคียน โดยปรากฏในเอกสารและหลักฐานต่าง ๆ ส่วนใหญ่ในชื่อของสนามบินเกาะตะเคียน

สนามบินเกาะตะเคียน เกิดจากการประชุมใหญ่กระทรวงกลาโหมในการก่อสร้างสนามบินในมณฑลจันทบุรี ในจังหวัดจันทบุรี จังหวัดระยอง และจังหวัดตราด เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2462 โดยผู้ว่าราชการจังหวัดตราด ประวัติขุนภูมิประศาสตร์ (เชื้อ สิริยานนท์) ได้เลือกสถานที่ในการก่อสร้างในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465 ณ บ้านเกาะตะเคียน โดยพื้นที่บางส่วนเป็นของราษฎร โดยเริ่มก่อสร้างขึ้นในวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2482 โดยมิได้ใช้งบประมาณแผ่นดินและการเกณฑ์แรงงานราษฎรแต่อย่างใด สนามบินก่อสร้างเสร็จสิ้นพร้อมกับอาคาร 2 หลังเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2482 โดยข้าราชการและประชาชนในจังหวัดตราด ร่วมกับทำพิธีเปิด และส่งมอบให้กับกองทัพอากาศใช้งาน

ในช่วงปี พ.ศ. 2483–2484 ระหว่างกรณีพิพาทอินโดจีน สนามบินเกาะตะเคียนถูกใช้งานเป็นสนามบินสำรอง

จากนั้น พ.ศ. 2520 สนามบินเกาะตะเคียนเป็นที่ตั้งของหมวดบิน 7102 ประจำการเครื่องบิน โอ-1 เบิร์ด ด็อก (บ.ต.2) บนเนื้อที่ 417 ไร่ ถือเป็นฐานบินหน้าของกองทัพอากาศในการปฏิบัติการ มีหน่วยขึ้นตรงในปฏิบัติงานต่าง ๆ รูปแบบเดียวกับกองบิน แต่มีขนาดเล็ก รวมไปถึงทางวิ่งที่มีความยาวเพียง 1,200 ฟุต

นอกจากนี้ยังเคยเป็นที่ตั้งของหน่วยบินต่าง ๆ ที่มาประจำการส่วนหน้า เช่น 

* หน่วยบิน 2202 จากกองบิน 2 ในช่วงปี พ.ศ. 2529
* หน่วยบิน 5313 จากกองบิน 5 ในช่วงปี พ.ศ. 2535–2539

ในปี พ.ศ. 2535 กระทรวงคมนาคมได้ประกาศพื้นที่ข้างเคียงสนามบินเกาะตะเคียนในพื้นที่ตำบลห้วยแร้ง ตำบลวังกระแจะ ตำบลเนินทราย ตำบลท่าพริก ตำบลหนองโสน ตำบลหนองเสม็ด ตำบลหนองคันทรง ตำบลห้วยน้ำขาว ตำบลอ่าวใหญ่ อำเภอเมืองตราด และตำบลเขาสมิง อำเภอเขาสมิง จังหวัดตราด

จากนั้นในปี พ.ศ. 2549 ทางจังหวัดตราด ได้ขอใช้พื้นที่ของฐานบินตราดในการพัฒนา *โครงการพัฒนาสวนสาธารณะในเขตผังเมืองรวมจังหวัดตราด (ฝูงบิน 207) * โดยก่อสร้างสวนสาธารณะ สวนรุกชาติ ตัดถนนและเป็นที่ตั้งของส่วนราชการต่าง ๆ รวมถึงขุดสระน้ำบริเวณข้างทางวิ่งเดิม

## บทบาทและปฏิบัติการ

### กองทัพอากาศไทย

ฐานบินตราด เป็นที่ตั้งหลักของฝูงบินอิสระปฏิบัติราชการสนาม 306 ซึ่งเป็นกองบินสำหรับปฏิบัติการอากาศยานไร้คนขับ และเป็นฐานบินสำหรับวางกำลังในสถานการณ์ที่ส่งผลต่อความมั่นคงระหว่างประเทศตามภารกิจของฝูงบิน 207 เดิม 

## หน่วยในฐานบิน
หน่วยบินที่วางกำลังในฐานบินวัฒนานคร ประกอบไปด้วย

### กองทัพอากาศไทย

* **ฝูงบิน 306 กองบิน 3** 
** ฝูงบิน 306 – ปัจจุบันไม่มีอากาศยานประจำการถาวร เป็นฝูงบินอิสระปฏิบัติราชการสนาม

## สิ่งอำนวยความสะดวก
ฐานบินตราด มีเนื้อที่เดิมประมาณ 417 ไร่ ก่อนจะแบ่งพื้นที่ให้กับจังหวัดตราดสร้างสวนสาธารณะ ถนนและสร้างศูนย์ราชการติดกับบริเวณฐานบิน

### บ้านพักสวัสดิการกองทัพอากาศ
บ้านพักสวัสดิการกองทัพอากาศ (เกาะตะเคียน) ประกอบด้วยอาคารบ้านพักจำนวน 20 หลัง และอาคารสำนักงานจำนวน 1 หลัง อยู่ภายใต้การดูแลของกรมสวัสดิการทหารอากาศและฝูงบินอิสระปฏิบัติราชการสนาม 306

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองตราด
ตราด
รุ่นวัยที่เด็กเกิดมาก

**รุ่นวัยที่เด็กเกิดมาก** หรือ **เบบีบูมเมอร์** () มักเรียกสั้น ๆ ว่า **บูมเมอร์** เป็นกลุ่มประชากรที่เกิดหลังรุ่นวัยสงบเงียบ และรุ่นที่ตามหลังเบบีบูมเมอร์คือ คนรุ่นเอกซ์ รุ่นนี้มักจะหมายถึงคนที่เกิดระหว่าง ค.ศ. 1946 ถึง 1964 ในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 ซึ่งเป็นช่วงที่เกิดกันมาก เวลา บริบทประชากร และตัวระบุทางวัฒนธรรมอาจแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ  คนที่เกิดช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สองส่วนใหญ่เป็นลูกหลานของคนรุ่นยิ่งใหญ่ที่สุด (Greatest Generation) หรือคนรุ่นวัยสงบเงียบ และมักเป็นพ่อแม่ของคนรุ่นมิลเลนเนียล

ในโลกตะวันตก วัยเด็กของคนรุ่นเบบีบูมเมอร์ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 และ 1960 มีการปฏิรูปการศึกษาครั้งสำคัญ ทั้งในส่วนของการอยู่ในอุดมการณ์ที่เรียกว่า สงครามเย็น และในช่วงความต่อเนื่องของช่วงระหว่างสงคราม ช่วงเวลาของพวกเขาเป็นยุคที่เศรษฐกิจรุ่งเรืองและมีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีอย่างรวดเร็ว ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 และ 1970 ซึ่งเป็นช่วงที่วัยรุ่นและวัยผู้ใหญ่ตอนต้นมีจำนวนมากพอสมควร โดยคนโตสุดอายุครบ 18 ปี ในปี 1964 พวกเขาและผู้คนรอบข้างที่ต่างก็สร้างวาทกรรม เฉพาะเจาะจงเกี่ยวกับกลุ่มคนรุ่นเดียวกัน และการเคลื่อนไหวทางสังคมที่เกิดขึ้นจากจำนวนคนในกลุ่ม เช่น วัฒนธรรมต่อต้านกระแสหลักในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 และการตอบโต้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัฒนธรรมชั่วรุ่น
หมวดหมู่:คริสต์ศตวรรษที่ 20
ซิตีป็อป

**ซิตีป็อป** () เป็นคำกว้าง ๆ ที่หมายถึงเพลงเจป็อปที่รับอิทธิพลจากดนตรีอเมริกัน เกิดขึ้นในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 จนได้รับความนิยมจนถึงจุดสูงสุดระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1980 เดิมทีเป็นสาขาหนึ่งของแนวเพลง "นิวมิวสิก" ซึ่งเป็นแนวเพลงที่ได้รับอิทธิพลดนตรีตะวันตก แต่ได้รวมแนวที่หลากหลายกว้างขวางตั้งแต่ฟังก์, ดิสโก, อาร์แอนด์บี, เอโออาร์, ซอฟต์ร็อก และบูกี ซึ่งเป็นช่วงที่ญี่ปุ่นเพิ่งเริ่มมีเศรษฐกิจที่เฟื่องฟูและชนชั้นสูง รวมถึงมีเทคโนโลยีใหม่ ๆ เช่น วอล์คแมน รถยนต์ที่มีผนวกเครื่องเล่นเทปคาสเซตต์และเครื่องวิทยุเอฟเอ็ม และเครื่องดนตรีอิเลกทรอนิกส์อันหลากหลาย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซอฟต์ร็อก
หมวดหมู่:ดนตรีในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เจป็อป
รุ่นวัยเครือข่ายสื่อสาร

**รุ่นวัยเครือข่ายสื่อสาร** หรือ **คนรุ่นแซด** ( มักเขียนสั้น ๆ ว่า Gen Z) หรือที่รู้จักในชื่อ **ซูเมอส์** (Zoomers) คือกลุ่มประชากรที่ต่อจากมิลเลนเนียลและก่อนรุ่นวัยแอลฟา นักวิจัยและสื่อประชานิยม ระบุว่าช่วงกลางถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นปีเกิดเริ่มต้นและช่วงต้นคริสต์ทศวรรษปี 2010 เป็นปีเกิดสิ้นสุด โดยคนรุ่นนี้ส่วนใหญ่จะเกิดระหว่างปี 1997 ถึง 2012 คนในรุ่นนี้เป็นลูกหลานของรุ่นวัยที่เด็กเกิดมากหรือคนรุ่นเอกซ์

เนื่องจากเป็นคนรุ่นแรกของสังคมที่เติบโตมาพร้อมกับการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตและเทคโนโลยีดิจิทัลพกพาตั้งแต่อายุยังน้อย คนรุ่นนี้จึงได้รับการขนานนามว่า "คนรุ่นดิจิทัล" แม้ว่าพวกเขาจะไม่จำเป็นต้องมีความรู้ด้านดิจิทัล และอาจประสบปัญหาในสถานที่ทำงานดิจิทัล ยิ่งไปกว่านั้น ผลกระทบเชิงลบของเวลาหน้าจอมักพบมากที่สุดในวัยรุ่น เมื่อเปรียบเทียบกับเด็ก กับคนรุ่นก่อน ๆ คนรุ่นแซดมีแนวโน้มที่จะใช้ชีวิตช้ากว่าคนรุ่นก่อน ๆ เมื่อพวกเขาอายุเท่ากัน  มีอัตราการตั้งครรภ์ในวัยรุ่นและบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ต่ำกว่า วัยรุ่นรุ่นแซดมีความกังวลในเรื่องผลการเรียนและโอกาสในการทำงานมากกว่าคนรุ่นก่อน และมีความสามารถด้านความอดทนรอคอยดีกว่าคนรุ่นเดียวกันในช่วงทศวรรษ 1960 แม้จะมีข้อกังวลแย้งกันอยู่ก็ตาม การส่งข้อความด้านเพศในหมู่วัยรุ่นมีมากขึ้นเรื่อย ๆ และผลที่ตามคือขาดความเข้าใจ วัฒนธรรมย่อยของเยาวชนไม่ได้หายไป แต่กลับเบาบางลง ความหวนรำลึกถึงอดีตเป็นประเด็นหลักของวัฒนธรรมวัยรุ่นในช่วงทศวรรษ 2010 และ 2020

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คริสต์ศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:คริสต์ศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:วัฒนธรรมชั่วรุ่น
เกาะปาโลนสกี

right|thumb| ภาพถ่ายทางอากาศของเกาะปาโลนสกีในปี ค.ศ. 2010
**เกาะปาโลนสกี** (รัสเซีย: Полонского, อักษรโรมัน: *polonskogo*; ญี่ปุ่น: 多楽島, อักษรโรมัน: *Taraku-tō*) หรือ**เกาะปาโลนสโคโว** เป็นเกาะที่ไม่มีผู้คนอยู่อาศัย เป็นเกาะในหมู่เกาะฮาโบไมทางตอนใต้ของหมู่เกาะเลสเซอร์คูริล ซึ่งปกครองอยู่ในเขตยูซโน-คูริลสกี แคว้นซาฮาลิน ประเทศรัสเซีย อย่างไรก็ตาม หมู่เกาะฮาโบไม ร่วมกับเกาะอิตูรูป, เกาะคูนาชิร์ และเกาะชิโกตัน ถูกอ้างสิทธิ์โดยญี่ปุ่น เกาะนี้ได้รับชื่อจากนักสำรวจและนักภูมิศาสตร์ชาวรัสเซีย 

## ลักษณะทางภูมิศาสตร์
เกาะแห่งนี้มีพื้นที่ 12&nbsp;ตารางกิโลเมตร เป็นพื้นที่ราบ มีระดับความสูงที่สูงที่สุด ; เป็นพื้นที่สีเขียวและเป็นหนองน้ำ แหล่งน้ำอุดมไปด้วยปลา โดยเฉพาะปลาแซลมอน ปลาค็อด และปูบางชนิด และเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่สงวนคูริลส์

เกาะปาโลนสกีถูกแยกจากเกาะชิโกตัน โดยช่องแคบสแปนเบิร์ก ทางตะวันออกเฉียงใต้คือเกาะออสโคลกิ เกาะนี้แยกจากเกาะเซลีโอนี ห่างไป  ตะวันตกเฉียงใต้ ข้างช่องแคบปาโลนสโคโว

## เชิงอรรถและรายการอ้างอิง


หมวดหมู่:เกาะ
หมวดหมู่:เกาะของเกาะคูริล
ข้าวลำ

**ข้าวลำ** เป็นเมืองในอำเภอน้ำสั่น จังหวัดน้ำสั่น รัฐฉาน ประเทศเมียนมา มีประชากรราว 12,000 คน ข้าวลำตั้งอยู่ที่บริเวณสี่แยกสำคัญของภูมิภาค และตั้งอยู่เป็นจุดกึ่งกลางระหว่างตองจีกับเชียงตุง

การที่ข้าวลำตั้งอยู่ตรงสี่แยกสำคัญในรัฐฉาน ซึ่งควบคุมการเดินทางในแนวตะวันออก-ตะวันตก และแนวเหนือ-ใต้ ข้าวลำจึงเป็นที่ตั้งของกองบัญชาการทัพภาคตะวันออกของกองทัพพม่าสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงใกล้เมืองแห่งนี้คือ สระมรกตข้าวลำ (ခိုလမ် ရေပြာအိုင်)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐฉาน
น้ำสั่น

**น้ำสั่น** เป็นเมืองในอำเภอน้ำสั่น จังหวัดน้ำสั่น รัฐฉาน ประเทศเมียนมา มีประชากรประมาณ 26,000 คน 

ในวันที่ 30 เมษายน 2022 อำเภอน้ำสั่นกับอำเภอกุ๋นเห็งในจังหวัดหลอยเลง และอำเภอเมืองนายในจังหวัดล้างเค้อ สามอำเภอดังกล่าวถูกแยกออกจากอำเภอเดิมของตน และจัดตั้งเป็นอำเภอใหม่ชื่อว่าอำเภอน้ำสั่น
## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐฉาน
เกออร์กี กูร์ยานอฟ

**เกออร์กี (กุสตาฟ) คอนสแตนติโนวิช กูร์ยานอฟ** (; 27 กุมภาพันธ์ 1961 – 20 กรกฎาคม 2013) เป็นนักดนตรีและศิลปินชาวโซเวียตและรัสเซีย

ตั้งแต่ปี 1984 ถึง 1990 กูร์ยานอฟดำรงตำแหน่งมือกลอง นักเรียบเรียง และนักร้องประสานเสียงในวงคิโนและมีส่วนร่วมใน Pop Mechanics ของเซอร์เกย์ กูร์โยฆิน หลังจากวิกเตอร์ ซอยได้เสียชีวิตไป (1990) กูร์ยานอฟก็ได้หันมาทำงานทางด้านศิลปะแทน ตั้งแต่ปี 1993 เขาได้เป็นศาสตราจารย์กิตติมศักดิ์ที่ New Academy of Fine Arts () ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1990 และ 2000 กูร์ยานอฟถือเป็นคนดังในเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กและผู้ชายสำรวยชาวรัสเซียที่มีชื่อเสียงอีกด้วย
alt=Three men standing together, two in suits and the middle one in drag|thumb| จากซ้ายไปขวา: เยฟเกนี คอซลอฟ, วลาดิสลาฟ มามีเชฟ-มอนโร และเกออร์กี กูร์ยานอฟ ในปี 1990

## การเจ็บป่วยและการเสียชีวิต
ในช่วงบั้นปลายชีวิต กูร์ยานอฟเริ่มป่วยหนัก เขาได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคตับอักเสบซีและมีภาวะแทรกซ้อนจากมะเร็งตับและตับอ่อน เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน 2013 กูร์ยานอฟได้รับการปล่อยตัวจากโรงพยาบาล Botkin ในเดือนสุดท้ายของเขา เขาเข้ารับการทำเคมีบำบัดในประเทศเยอรมนี และยังคงอยู่บ้านในอาการวิกฤต จนสุดท้าย กูร์ยานอฟได้เสียชีวิตไปในวัย 52 ปีเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2013 ณ กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก

พิธีศพจัดขึ้นในวันที่ 25 กรกฎาคมที่อาสนวิหารทหารเรือเซนต์นิโคลัสในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก กูร์ยานอฟถูกฝังอยู่ที่สุสานซโมเลนสกี

## อ้างอิง


หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคตับอักเสบ
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งตับ
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งตับอ่อน
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2504
ลุงฆุง

**ลุงฆุง** () เป็นตำบล (ฆุม) ในอำเภอบาเกียวทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา แบ่งออกเป็น 4 หมู่บ้านและมีประชากร 1,828 คน ในการเลือกตั้งกรมปรึกษาฆุมสังกัด ค.ศ. 2007 ที่นั่งทั้งหมด 5 ที่ตกเป็นของสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา การถ่ายโอนที่ดินเป็นปัญหาที่มีความรุนแรงระดับกลางในลุงฆุง

## หมู่บ้าน

นอกจากสี่หมู่บ้านข้างบน สำมะโนยังบันทึกประชากรนอกหมู่บ้าน 4 คนในหนึ่งครัวเรือน

## อ้างอิง
นิเวิลเฮย์เมอร์

ในเทวตำนานนอร์ส **นิเวิลเฮย์เมอร์** (Niflheimr) ซึ่งมีความหมายว่า **ถิ่นหมอกเหมย** ถูกกำหนดเป็นขั้วทิศเหนือของจักรวาล เป็นหนึ่งในสองภพในยุคกำเนิดจักรวาล อีกภพหนึ่งคือมูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์ (Múspellsheimr) ซึ่งถูกกำหนดเป็นขั้วทิศใต้ของจักรวาล 

ตรงกลางระหว่างสองภพเป็นที่ตั้งของห้วงสุญตา กินนุงกากัป (Ginnungagap) กลุ่มแม่น้ำเอลิวอการ์ (Élivágar) ซึ่งไหลมาจากตาน้ำคแวร์เก็ลเมียร์ (Hvergelmir) ได้พัดพามวลน้ำและน้ำแข็งที่มีสารแห่งชีวิตเจือปน ไหลไปสู่ห้วงสุญตาแห่งนี้ เมื่อไหลมาจนได้รับความร้อนจากมูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์ (Múspellsheimr) น้ำแข็งก็ละลายและปลดปล่อยหยาดน้ำแห่งชีวิตออกมา เมื่อสะสมถึงจุดหนึ่งก็เกิดเป็นสิ่งมีชีวิตสองตนได้แก่ แม่โคเอาด์อุมบลา (Auðumbla) และปฐมยักษ์อีเมียร์ (Ymir) ซึ่งจะกลายเป็นบรรพบุรุษของวงศ์ยักษ์และวงศ์อาศิรเทพในเวลาต่อมา

นิเวิลเฮย์เมอร์และมูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์อาจจะเป็นดาวเคราะห์สองดวง ตรงกลางคือห้วงอวกาศ ต่อมาภายหลังจากที่โอดินน์ทรงสร้างโลกไว้ในกินนุงกากัป ความเย็นจากนิเวิลเฮย์เมอร์ก็แผ่ไปถึงโลก จนทำให้ขั้วเหนือของโลกหลักกลายเป็นทวีปน้ำแข็งที่มีสภาพแวดล้อมคล้ายกับนิเวิลเฮย์เมอร์ แผ่นดินตรงขั้วโลกเหนือดังกล่าวจึงอาจถูกรวบรัดหรือเข้าใจผิดว่าเป็นนิเวิลเฮย์เมอร์ด้วยนั่นเอง

## อ้างอิง

Nifl
คตินิยมสิ่งแวดล้อม

thumb| คตินิยมสิ่งแวดล้อมบนแสตมป์สหรัฐอเมริกา
**คตินิยมสิ่งแวดล้อม** หรือ **คติภาวะแวดล้อม** () หรือ **สิทธิสิ่งแวดล้อม** (environmental rights) เป็นปรัชญา อุดมการณ์ และ ขบวนการทางสังคม ที่กล่าวอย่างกว้าง ๆ ถึงการสนับสนุนชีวิต ที่อยู่อาศัย และสภาพแวดล้อม โดยคำว่าคตินิยมสิ่งแวดล้อมมุ่งเน้นที่ด้านสิ่งแวดล้อมและธรรมชาติที่เกี่ยวข้องกับอุดมการณ์และการเมืองสีเขียว มากกว่า ส่วนคตินิเวศเป็นการผสมผสานอุดมการณ์ของ นิเวศวิทยาสังคมและคตินิยมสิ่งแวดล้อม

คตินิยมสิ่งแวดล้อมสนับสนุนการอนุรักษ์ ฟื้นฟู และปรับปรุงสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ และองค์ประกอบหรือกระบวนการที่สำคัญของระบบโลก เช่น ภูมิอากาศ และอาจเรียกได้ว่าเป็นการเคลื่อนไหวเพื่อควบคุม มลพิษหรือปกป้องความหลากหลายของพืชและสัตว์ ด้วยเหตุนี้ แนวความคิดเช่น จริยธรรมแผ่นดิน จริยธรรมด้านสิ่งแวดล้อม ความหลากหลายทางชีวภาพ  นิเวศวิทยา และสมมติฐานไบโอฟีเลีย จึงเป็นหัวข้อสำคัญ ขบวนการนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมครอบคลุมแนวทางต่าง ๆ ในการแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อม รวมถึง สิ่งแวดล้อมแบบตลาดเสรี คติสิ่งแวดล้อมนิยมคริสเตียนแบบอีวานเจลิคัลและขบวนการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การเมืองสีเขียว
หมวดหมู่:สิ่งแวดล้อมนิยม
การโหยหาอดีต

thumb| ''The Saturday Evening Post'' กล่าวว่านิตยสารฉบับนี้ได้รับการยกย่องว่า "เป็นส่วนผสมของการโหยหาอดีตและความรัก"

**การโหยหาอดีต** () เป็นความรู้สึก คิดถึงช่วงเวลาหรือสถานที่ที่มีความเกี่ยวข้องกับอดีตในทางที่ดี  ได้รับการอธิบายว่าเป็นอาการทางการแพทย์ว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของความซึมเศร้า โดยในช่วงต้นสมัยใหม่ ได้กลายมาเป็นภาพพจน์เปรียบเทียบที่สำคัญในศิลปะจินตนิยม

การโหยหาอดีตมักเกี่ยวข้องกับความคิดถึงอดีต ทั้งบุคลิกภาพ ความเป็นไปได้ และเหตุการณ์ต่าง ๆ โดยเฉพาะ "วันเก่า ๆ ที่ดี" หรือ "วัยเด็กที่อบอุ่น" มีปัจจัยโน้มเอียงที่เกิดจากอคติทางความคิด เช่น อดีตนั้นดีกว่าปัจจุบัน ทำให้ผู้คนมองอดีตในแง่บวกมากกว่าและมองอนาคตในแง่ลบมากกว่า เมื่อนำไปใช้กับความเชื่อเกี่ยวกับสังคมหรือสถาบันต่าง ๆ จะเรียกว่า คติเสื่อมถอย (declinism) ซึ่งได้รับการอธิบายว่าเป็น "กลอุบายของจิตใจ" และ "กลยุทธ์ทางอารมณ์ สิ่งที่ให้ความสบายใจเมื่อวันปัจจุบันดูหม่นหมองอย่างไม่อาจยอมรับได้"

ด้านข้อมูลทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับการโหยหาอดีตที่มักเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัว และได้ศึกษาผลกระทบของการโหยหาอดีตที่เกิดขึ้นในระหว่างการศึกษาเหล่านี้เป็นหลัก มีอารมณ์เป็นปัจจัยกระตุ้นที่ทำให้เกิดความโหยหาอดีตได้เป็นอย่างดี เนื่องจากกระบวนการประมวลผลสิ่งเร้าเหล่านี้ จะดำเนินการผ่านอะมิกดาลาเป็นอย่างแรกซึ่งเป็นฐานของอารมณ์ในสมอง ความทรงจำในอดีตมักเป็นเหตุการณ์สำคัญ บุคคลที่เราห่วงใย และสถานที่ที่เราได้ใช้เวลาอยู่ ด้านปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรม เช่น ดนตรี ภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์  และวิดีโอเกม เช่นเดียวกับปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ เช่น สภาพอากาศและสิ่งแวดล้อม ยังสามารถเป็นตัวกระตุ้นความโหยหาอดีตที่รุนแรงได้อีกด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อารมณ์
ขบวนการทางสังคม

**ขบวนการทางสังคม** หรือ **การเคลื่อนไหวทางสังคม** () คือความพยายามอย่างหลวม ๆ ที่จัดโดยกลุ่มคนจำนวนมากเพื่อบรรลุเป้าหมายเฉพาะ โดยทั่วไปจะเป็นเป้าหมายทางสังคมหรือ การเมือง อาจเป็นการดำเนินการเพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางสังคมหรือต่อต้านหรือยกเลิกการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ก็ได้ เป็นประเภทหนึ่งของการดำเนินการเป็นกลุ่มและอาจเกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือทั้งสองฝ่าย การเคลื่อนไหวทางสังคมสามารถอธิบายว่าเป็น "โครงสร้างองค์กรและกลยุทธ์ที่อาจช่วยให้ประชากรที่ถูกกดขี่สามารถท้าทายและต่อต้านกลุ่มชนชั้นนำที่มีอำนาจและได้เปรียบมากกว่าได้อย่างมีประสิทธิผล" พวกเขาเป็นตัวแทนของวิธีการเปลี่ยนแปลงทางสังคมจากระดับล่างภายในชาติ ในทางกลับกัน การเคลื่อนไหวทางสังคมบางอย่างไม่ได้มุ่งหวังที่จะทำให้สังคมมีความเท่าเทียมกันมากขึ้น แต่เพื่อรักษาหรือขยายความสัมพันธ์ทางอำนาจที่มีอยู่ ตัวอย่างเช่น นักวิชาการได้อธิบายลัทธิฟาสซิสต์ว่าเป็นขบวนการทางสังคม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การเปลี่ยนแปลงทางสังคม
หมวดหมู่:ขบวนการทางสังคม
สะดุดรักที่พักใจ

**สะดุดรักที่พักใจ** (; ) เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ที่ออกอากาศในปี 2004 นำแสดงโดยเรน, ซง ฮเย-กโย, ฮัน อึน-ช็อง และคิม ซ็อง-ซู ดัดแปลงมาจากมันฮวาเรื่อง "Full House" ของว็อน ซู-ย็อน ออกอากาศทางช่อง KBS2 ทุกวันจันทร์และศุกร์ เวลา 21:50 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) ตั้งแต่วันที่ 14 กรกฎาคม ถึง 2 กันยายน 2004 รวมทั้งหมด 16 ตอน

## เนื้อเรื่องย่อ
ฮันจีอึน (ซง ฮเย-กโย) หญิงสาวผู้มีความฝันอยากเป็นนักเขียน อาศัยอยู่ในบ้านที่มีชื่อว่า 'ฟูลเฮาส์' ซึ่งสร้างโดยพ่อผู้ล่วงลับของเธอ วันหนึ่ง เพื่อนสองคนของเธอหลอกเธอว่าเธอได้รับรางวัลเป็นวันหยุดฟรี ระหว่างที่เธอไม่อยู่ บ้านของเธอถูกขายออกไป บนเครื่องบิน เธอได้พบกับอี ย็อง-แจ (เรน) นักแสดงชื่อดัง พวกเขาได้ทำความรู้จักกันผ่านเหตุการณ์ตลก ๆ และเมื่อกลับมาถึงบ้าน เธอกลับพบว่าบ้านของเธอถูกขายให้กับเขาไปแล้ว

แม้ว่าพวกเขาจะไม่ถูกกันเนื่องจากนิสัยที่แตกต่างกัน แต่พวกเขาก็ตกลงที่จะอยู่ร่วมกัน ในตอนแรก จี-อึนทำงานเป็นแม่บ้านเพื่อซื้อบ้านของเธอกลับคืน อย่างไรก็ตาม ในเวลาต่อมา พวกเขาทั้งสองได้ตกลงทำสัญญาแต่งงานกัน เนื่องจากย็อง-แจต้องการทำให้คัง ฮเย-ว็อน (ฮัน อึน-ช็อง) คนที่แอบชอบเกิดความหึงหวง 

## สถานที่ถ่ายทำ
บ้าน Full House สร้างขึ้นมาเพื่อใช้ในการถ่ายทำละครเรื่องนี้โดยเฉพาะ ตั้งอยู่ที่ย่านกวังย็อกในอินช็อน ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน บ้านหลังนี้สร้างด้วยไม้เป็นส่วนใหญ่ โดยมีค่าใช้จ่ายในการสร้างประมาณ 1 ล้านเหรียญสหรัฐ สถานที่ถ่ายทำละครเรื่องสะดุดรักที่พักใจตั้งอยู่บนเกาะโมโด โดยมีสถานที่ท่องเที่ยวใกล้เคียงที่น่าสนใจ ได้แก่ สวนประติมากรรมโจกัก ซึ่งเชื่อมต่อกับเกาะโมโดด้วยสะพาน ทำให้ผู้ชมสามารถเดินทางไปยังทั้งสองสถานที่ได้อย่างสะดวก บ้านหลังนี้ยังคงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งถูกพายุพัดเสียหายหนักจนไม่อาจซ่อมแซมได้ และต้องรื้อถอนในเดือนเมษายน 2013

ฉากในตอนแรกนั้นถ่ายทำในเซี่ยงไฮ้ ใกล้ ๆ กับย่านเดอะบันด์ ในตอนท้ายของเรื่องมีบางส่วนมาถ่ายทำที่ประเทศไทย

## ละครเพลง
มีการนำละครโทรทัศน์เรื่อง "สะดุดรักที่พักใจ" มาดัดแปลงเป็นละครเพลง และจัดแสดงรอบปฐมทัศน์ ณ ฮงอิกอาร์ตเซ็นเตอร์ เมื่อวันที่ 11 เมษายน 2014 ยัง โย-ซ็อบและเลโอ (วิกซ์) สลับกันรับบทเป็นอี ย็อง-แจ ในขณะที่ช็อง อึน-จีและจู สลับกันรับบทเป็นฮัน จี-อึน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องเคบีเอส
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยมเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยคิมจงฮักโปรดักชั่น
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในคริสต์ทศวรรษ 2000
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่ถ่ายทำในประเทศไทย
อิชณน์กร พึ่งเกียรติรัศมี

**อิชณน์กร พึ่งเกียรติรัศมี** (เกิด 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534) หรือ **จ๋าย ไททศมิตร** เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย ผู้ก่อตั้ง หัวหน้าวง นักร้องนำ และมือกีตาร์ของวงไททศมิตร

## ประวัติ
อิชณ์กร พึ่งเกียรติรัศมี มีชื่อเล่นว่า จ๋าย เกิดที่จังหวัดสงขลา อันเป็นบ้านเกิดของพ่อ แต่เติบโตขึ้นที่จังหวัดสกลนครจากการเลี้ยงดูของยาย จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนทิวไผ่งาม และ จบการศึกษาระดับอุดมศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ สาขาศิลปะการแสดง

## จุดยืนทางการเมือง
อิชณน์กร สนับสนุนการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564 โดยประกาศว่าวงของเขาจะแสดงฟรีทุกการชุมนุม รวมถึงแสดงความคิดเห็นทางการเมือง  และเรียกร้องการแก้ไขความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ไทย
และช่วงการเลือกตั้ง 2566 อิชณน์กร ออกมาโพสต์แสดงความยินดีที่ พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ และ พรรคก้าวไกล ชนะการเลือกตั้ง

## ผลงาน

### เพลง

### การแสดง

#### ภาพยนตร์

#### ละครเวที

## รางวัล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2534
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องจากจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดสกลนคร
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
หมวดหมู่:ผู้ชนะรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมสุพรรณหงส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
หมวดหมู่:โค้ชเดอะวอยซ์ไทยแลนด์
หมวดหมู่:ศิลปินที่สนับสนุนการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564
คณะรัฐมนตรีเกิบเบิลส์

**คณะรัฐมนตรีเกิบเบลส์** () เป็นคณะรัฐมนตรีของนาซีเยอรมนีที่ได้รับการแต่งตั้งโดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในพินัยกรรมทางการเมืองของเขาเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1945 เพื่อแทนที่ตำแหน่งของตัวฮิตเลอร์เอง ฮิตเลอร์แต่งตั้งให้พลเรือเอกคาร์ล เดอนิทซ์ เป็นประธานาธิบดีแห่งไรช์ และโยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ ที่ซึ่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงโฆษณาชวนเชื่อ ณ ขณะนั้น เป็นนายกรัฐมนตรีไรช์ คณะรัฐมนตรีมีอายุงานได้ไม่นานเนื่องจากเกิบเบลส์ได้ฆ่าตัวตายพร้อมกับครอบครัวของเขาในวันที่ 1 พฤษภาคม รัฐบาลของเขาถูกส่งไม้ต่อไปให้รัฐบาลเฟล็นส์บวร์คภายใต้การนำของเดอนิทซ์แทน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์
หมวดหมู่:รัฐบาลนาซีเยอรมนี