open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ทะเลใจ

"**ทะเลใจ**" เป็นเพลงที่แต่งและร้องโดย ยืนยง โอภากุล หรือ แอ๊ด คาราบาว อยู่ในอัลบั้ม *[[พฤษภา]]* ซึ่งเป็นอัลบั้มพิเศษที่ออกร่วมกับ *อี๊ด* ยิ่งยง โอภากุล พี่ชายฝาแฝด หลังเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ ในปี พ.ศ. 2535

โดยแอ๊ดเปิดเผยว่า เพลงนี้ใช้เวลาแต่งเพียงครึ่งชั่วโมงเท่านั้น โดยตั้งใจจะเขียนถึง *บิ๊กตุ๋ย* พล.อ.อิสระพงศ์ หนุนภักดี หนึ่งในผู้นำคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ โดยมีคนบอกว่า พล.อ.อิสระพงษ์ นั้น แท้ที่จริงแล้วเป็นคนดี แต่เพราะสถานการณ์พาไป

ดนตรีของเพลง "ทะเลใจ" เป็นแบบง่าย ๆ ฟังสบาย ๆ แต่โดดเด่นที่เนื้อหาที่เป็นปรัชญาชีวิต ถามถึงตัวตนและหัวใจของคน โดยเฉพาะคนที่ผ่านเหตุการณ์ต่าง ๆ มาในชีวิต

เมื่อเพลงนี้ถูกเผยแพร่ออกไป ก็ได้รับความนิยมในเวลาไม่นาน และได้รับรางวัลสีสันอะวอร์ดส์ สาขาเพลงยอดเยี่ยมประจำปี พ.ศ. 2535 ด้วย 

ในเดือนสิงหาคม ปี พ.ศ. 2536 โคโค่แจ๊ซ ได้ออกอัลบั้มพิเศษ ชื่อชุด *คิดถึงคาราบาว* โดยนำเพลงเก่าของคาราบาวมาเรียบเรียงใหม่ในสไตล์แจ๊ส ซึ่งเพลงนี้ก็เป็นเพลงหนึ่งในจำนวน 10 เพลงของคาราบาวที่ทำออกมาใหม่ด้วยเช่นกัน

ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2546 คาราบาวได้ออกอัลบั้มพิเศษ คือ *[[เมด อิน ไทยแลนด์ ภาค 2546 สังคายนา]]* โดยนำเพลงทั้งหมดในอัลบั้ม เมด อิน ไทยแลนด์ ซึ่งเป็นอัลบั้มประวัติศาสตร์แห่งวงการดนตรีไทย เพราะสามารถทำยอดขายได้ถึง 5,000,000 ตลับทั้ง 10 เพลง มาเรียบเรียงดนตรีและร้องใหม่ และได้สังคายนาเพลงในอัลบั้มเดี่ยวของแอ๊ดไปเพิ่มอีก 2 เพลง คือ เดือนเพ็ญ ที่อยู่ในอัลบั้มเดี่ยวชุดแรก กัมพูชา และเพลงนี้ด้วย

ปัจจุบัน "ทะเลใจ" ก็ยังเป็นอีกหนึ่งเพลงของคาราบาว ที่แฟน ๆ ยังชื่นชอบ และถูกเปิดฟังตลอด และยังได้รับความนิยมแม้แต่กระทั่งผู้ที่ไม่ใช่แฟนของคาราบาวหรือคอเพลงเพื่อชีวิตด้วย  รวมถึงได้มีการทำดนตรีรวมถึงบันทึกเสียงใหม่โดยศิลปินคนอื่น ๆ   

## ดูเพิ่ม
* คาราบาว
* ยืนยง โอภากุล

## อ้างอิง

## ฟังเพลง
* ทะเลใจ
* เนื้อเพลงและคอร์ดกีตาร์
* ทะเลใจ ฉบับโคโค่ แจ๊ส
* ทะเลใจ ฉบับแสดงสดในคอนเสิร์ต เมด อิน ไทยแลนด์ ภาค 2546 สังคายนา 

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:เพลงไทยสากล
หมวดหมู่:คาราบาว
หมวดหมู่:เพลงของคาราบาว
ไมโครซอฟท์ ออฟฟิศ 2007

**2007 ไมโครซอฟท์ ออฟฟิศ ซิสเต็มส์** หรือ **ไมโครซอฟท์ ออฟฟิศ 2007** ได้ออกวางจำหน่ายสำหรับธุรกิจวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 และจะออกวางจำหน่ายสำหรับบุคคลทั่วไปในช่วงต้นปี พ.ศ. 2550 ออฟฟิศ 2007 นั้นมีความสามารถใหม่อย่างมาก และที่เห็นได้ชัดที่สุดคือส่วนต่อประสานกับผู้ใช้ที่ปรับเปลี่ยนรูปแบบใหม่หมด โดยเรียกว่า *ริบบอน* โดยแทนที่เมนู และทูลบาร์เดิม

แม้ว่าไมโครซอฟท์ ออฟฟิศ 2007 ได้มีความสามารถใหม่เพิ่มขึ้นอย่างมาก แต่โปรแกรม Microsoft Frontpage นั้นได้ถูกย้ายออกและหยุดการพัฒนาแล้ว โดยมีผลิตภัณฑ์ไมโครซอฟท์ เอกซ์เพรสชันเว็บ มาแทนที่

ในชุดโปรแกรมทั้งหมดที่จะเปิดตัวนั้นแบ่งออกได้เป็น 7 ประเภทได้แก่ 
* Microsoft Office Basic 2007 (ไม่เปิดเผยราคา เฉพาะ OEM) 
* Microsoft Office Home and Student 2007 (149 ดอลลาร์สหรัฐ) 
* Microsoft Office Standard 2007 (399 ดอลลาร์สหรัฐ) 
* Microsoft Office Small business 2007 (499 ดอลลาร์สหรัฐ) 
* Microsoft Office Professional 2007 (499 ดอลลาร์สหรัฐ) 
* Microsoft Office Professional Plus 2007 (ขายให้กลุ่มองค์กร) 
* Microsoft Office Enterprise 2007 (ขายให้กลุ่มองค์กร)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ไมโครซอฟท์ ออฟฟิศ ออนไลน์

หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์สำนักงาน
ออฟฟิศ
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนวินโดวส์
Г

**Ge** หรือ **He** (Г, г) เป็นอักษรตัวหนึ่งในอักษรซีริลลิก ออกเสียงเป็น // หรือ // ในภาษาที่แตกต่างกัน

อักษรนี้มีพัฒนาการโดยตรงมาจากอักษรกรีก แกมมา และ Г ทั้งตัวใหญ่และตัวเล็ก จะมีรูปร่างเหมือนแกมมาตัวใหญ่ ชื่อเดิมของอักษรนี้คือ *glagoli* และมีค่าเท่ากับ 3 ในเลขซีริลลิก 

ในอักษรซีริลลิกโบราณชื่อของมันคือ глаголь (กลาโกล) แปลว่า "พูด"

ในมาตรฐานของภาษาเซอร์เบีย ภาษาบัลแกเรีย และภาษามาซิโดเนีย อักษร Г จะออกเสียงเป็น // เหมือนกับ g ของคำว่า *go* ในภาษาอังกฤษ หรือ ก ในภาษาไทย

ในภาษารัสเซียก็อ่านเป็น // เช่นกัน ยกเว้นเมื่อปรากฏท้ายคำจะเป็น // ที่ไร้เสียง (สะกดด้วย ก) หรือออกเสียงเป็น // ก่อนเสียงสระเพดานแข็ง มีอยู่น้อยคำที่อักษรนี้ปรากฏอยู่ตรงกลางแล้วออกเสียงเป็น // เช่น ураган *urakan อูราคัน* หมายถึง เฮอร์ริเคน

ในภาษายูเครนและภาษาเบลารุส จะเรียกอักษรนี้ว่า **He** ใช้แทนเสียงเสียดแทรกในลำคอ // ไม่เหมือนเสียง h ของภาษาอังกฤษ

สำหรับภาษายูเครนนั้น เสียง // นั้นหาที่ใช้ได้น้อย แต่เมื่อต้องการใช้จะเปลี่ยนรูปเขียนเป็น Ge with upturn (Ґ, ґ) แทน ส่วนภาษาเบลารุส แม้อักษร Г จะมีใช้บ่อย เพื่อแทนคำที่ยืมมาจากภาษาโปแลนด์และภาษารัสเซีย แต่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 การใช้เสียงนี้ในภาษาก็ได้หมดความสำคัญไป การเพิ่มตัวอักษร Г ลงในภาษาเบลารุสยังคงได้รับการยอมรับเฉพาะนักภาษาศาสตร์บางท่าน แต่ยังไม่ประกาศใช้อย่างเป็นทางการ

## ตำแหน่งอักขระ

## อ้างอิง
* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด

หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก
EME

**EME** อาจหมายถึง
* การติดต่อสื่อสารสะท้อนพื้นผิวดวงจันทร์ หรือ Earth-Moon-Earth (EME)
* วิศวกรรมวัสดุอิเล็กทรอนิกส์
ยูรินะ คุมาอิ

**ยูรินะ คุมาอิ** (; เกิด 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1993) เป็นนักร้องเจป็อปและนางแบบแฟชั่นชาวญี่ปุ่น เธอเป็นสมาชิกของเบร์รีซ์โคโบ (ระงับกิจกรรมอย่างไม่มีกำหนด) และอดีตสมาชิกของ Hello! Project Kids สีประจำตัวของเธอคือสีเขียว

เกิดที่จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น หมู่โลหิตของเธอคือ B และส่วนสูงของเธอคือ 181 ซม. เธออยู่ในบริษัท UP-FRONT CREATE และ Tateoka Office

## ผลงานการแสดง
### โทรทัศน์
* *Little Hospital* (มกราคม – มีนาคม 2003, TV Tokyo)
* |*Musume Dokyu!* () (5 เมษายน 2005 – 18 พฤษภาคม 2005, TV Tokyo)
* The Girls Live (17 มกราคม 2014 – , TV Tokyo)
* King's Brunch (10 ตุลาคม 2015 – 27 มีนาคม 2021, TBS Television)
* Ichiya Zuke (27 มีนาคม 2017 – มีนาคม 2018, TV Tokyo)
* Kanaful TV (1 เมษายน 2018 – , TV Kanagawa)

### วิทยุ
* *Berryz Kobo Kiritsu! Rei! Chakuseki!* () (30 มีนาคม 2005 – 31 มีนาคม 2009)
* *Tsūkai! Berryz Ōkoku* (3 กรกฎาคม 2009 – 30 มีนาคม 2012) (พิธีกรร่วม: Sugaya Risako และ Natsuyaki Miyabi)
* BZS1422 (8 กรกฎาคม 2012 – 1 มีนาคม 2015, Radio Nippon) (พิธีกรร่วม: Chinami Tokunaga)

### โฆษณา
* Japan meat information service center, J Beef “Oniku Sukisuki” (2003)
* Base Ball Bear “(WHAT IS THE) LOVE & POP?” (2009)
* Takashimaya “Spring All-Store Super Point Week” (2017)
* Toyota U group “KINTO” (2019)

### ภาพยนตร์
* Koinu Dan no Monogatari (2002, Toei)
* *Hotaru no Hoshi* () (2004, Kadokawa)
* Ōsama Game (2011, BS-TBS) as Chiemi Honda

### ดีวีดีเดี่ยว
* Photobook “Yurina” making DVD 〜Special edition〜 (20 ตุลาคม 2007, UP-FRONT WORKS)
* Photobook “FLOWERAGE” making DVD 〜Special edition〜 (16 กันยายน 2009, UP-FRONT WORKS)
* Photobook “KumaSpo!” making DVD 〜Special edition〜 (28 มกราคม 2011, UP-FRONT WORKS)
* one day in autumn (22 ธันวาคม 2011, UP-FRONT WORKS)
* Lily (18 เมษายน 2012, UP-FRONT WORKS)
* brand new day (5 ตุลาคม 2013, UP-FRONT WORKS)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมููลอื่น
* Official Hello! Project profile
* 

หมวดหมู่:นักร้องหญิงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดคานางาวะ
โจเซฟ โจสตาร์

**โจเซฟ โจสตาร์**  (; ) เป็นตัวละครหลักจากมังงะและอนิเมะเรื่อง โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ สร้างสรรค์โดยฮิโรฮิโกะ อารากิ ปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะตัวเอกในเนื้อเรื่องภาคสอง กระแสสงคราม ในตอน "นิวยอร์กของโจโจ้" ภายหลังได้กลับมาปรากฏตัวในภาคสามของเรื่อง *[[โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ ภาค 3|นักรบประกายดาว]]* และภาคสี่ *[[โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ: เพชรแท้ไม่มีวันสลาย|เพชรแท้ไม่มีวันสลาย]]* 

หมวดหมู่:ตัวละครในโจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ
หมวดหมู่:ตัวละครอนิเมะและมังงะที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2530
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับไฟหรือความร้อน
หมวดหมู่:ตัวละครที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักล่าแวมไพร์
Colon

**Colon** อาจหมายถึง
* ลำไส้ใหญ่ เป็นอวัยวะที่อยู่ในระบบทางเดินอาหาร
* ทวิภาค เป็นเครื่องหมายวรรคตอนสากลอย่างหนึ่ง มีลักษณะเป็นจุดสองจุดเรียงตามแนวตั้ง
พระเจ้าอู่ทอง

**พระเจ้าอู่ทอง**  เป็นคำที่ใช้เรียก ตำแหน่งพระมหากษัติย์หรือเจ้าผู้ครองเมืองอู่ทองของแคว้นลพบุรีสุพรรณภูมิ เช่นเดียวกับคำว่าพระร่วงเจ้า ของอาณาจักรสุโขทัย และพระเจ้าศรีธรรมาโศกราชแห่งอาณาจักรศรีธรรมโศกราช

พระเจ้าอู่ทอง สามารถหมายถึง....

* พระเจ้าอู่ทอง แห่งอาณาจักรละโว้-อโยธยา (เพชรบุรี ไม่ทราบปี - พ.ศ. 1748; อโยธยา:พ.ศ. 1748 - 1796) พระราชบิดาใน เจ้าสาม (ผู้ครองแคว้นเพชรบุรี)
* สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง)ต้นราชวงศ์อู่ทอง ผู้สถาปนากรุงศรีอยุธยา (เพชรบุรี: หลัง พ.ศ. 1868 - 1887; อโยธยา: พ.ศ. 1887 - 1893; กรุงศรีอยุธยา: พ.ศ. 1893 - 1912)
* พระยาอู่ทอง เป็นเจ้าเมืองผู้ปกครองเมืองอู่ทอง เมืองหลวงของแคว้นสุพรรณภูมิ แต่เป็นตำแหน่งผู้ปกครองที่ไม่ได้สืบเชื้อสายมาจากราชสกุลหรือเชื้อพระวงศ์จากราชวงศ์ใด
* ตำนานพระเจ้าอู่ทอง
เกรียงไกร พิมพ์รัตน์

**เกรียงไกร พิมพ์รัตน์** เกิดวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 ที่จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นนักฟุตบอลชาวไทย ตำแหน่งกองหลัง  

เขาเคยเล่นให้กับชลบุรี เอฟซี ในเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2008 รอบแบ่งกลุ่ม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดร้อยเอ็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชลบุรี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสงขลา ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลพัทยา ยูไนเต็ด (ก่อตั้ง พ.ศ. 2551)
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสมุทรปราการ ซิตี้
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลพีทีที ระยอง
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลราชนาวี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลตราด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบ้านบึง
ท่าอากาศยานร้อยเอ็ด

**ท่าอากาศยานร้อยเอ็ด** หรือ **สนามบิน[[ร้อยเอ็ด]]** () ตั้งอยู่เลขที่ 135 หมู่ 2 ถนนร้อยเอ็ด-โพนทอง (ทางหลวงหมายเลข 2044) ตำบลหนองพอก อำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด ห่างจากตัวเมืองประมาณ 11 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมท่าอากาศยาน กระทรวงคมนาคม ประกอบด้วยอาคารที่พักผู้โดยสารขนาด 3,013 ตารางเมตร ประตูผู้โดยสารขาเข้าและขาออกอยู่ชั้นเดียวกัน  ทางวิ่ง (รันเวย์) 45 x 2,100 เมตร ลานจอดเครื่องบินขนาด 85 x 324 เมตร ซึ่งรองรับเครื่องบินขนาดโบอิ้ง 737 ได้ 2 เครื่อง หรือเครื่องบินขนาดเล็ก ATR 72- ได้ 2 เครื่อง หรือ เฮลิคอปเตอร์ 4 เครื่อง เป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการประชาชนในพื้นที่จังหวัดร้อยเอ็ด กาฬสินธุ์ มหาสารคาม ยโสธร และมุกดาหาร  

ในปี พ.ศ. 2558 มีสายการบินที่ให้บริการ 2 สายการบิน คือ สายการบินนกแอร์ ให้บริการวันละ 3 เที่ยวบิน (ช่วงเช้า ช่วงกลางวัน และช่วงดึก) และสายการบินไทยแอร์เอเชีย ได้เปิดเที่ยวบินดอนเมือง-ร้อยเอ็ด ในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 โดยใช้เครื่องบินแอร์บัส เอ 320 ความจุ 180 ที่นั่ง มาทำการบินช่วงเช้าและในช่วงเย็น และในปีเดียวกันนั้นเอง สนามบินร้อยเอ็ดเป็นท่าอากาศยานที่เติบโตมากเป็นอันดับ 3 ของประเทศไทย มียอดผู้โดยสารรวม 284,667 คน เพิ่มขึ้นจากปีที่แล้ว 307%

## ประวัติ
เดิมจังหวัดร้อยเอ็ด มีสนามบินทหารซึ่งอยู่ในความดูแลของกองทัพบก สร้างเมื่อปี 2464 มีทางวิ่งกว้าง 30 เมตร ยาว 800 เมตร ผิวทางวิ่งเป็นลูกรัง ทิศทางของทางวิ่ง N 10 W . ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมือง ทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือ มีปลายทางวิ่งห่างจากเขตชุมชนประมาณ 150 เมตรไม่สามารถพัฒนาให้เป็นสนามบินพาณิชย์ได้ เนื่องจากอยู่ใกล้เมืองมากเกินไป สถานที่คับแคบและมีตึกสูง จากแผนพัฒนาสนามบินภูมิภาคกรมการขนส่งทางอากาศ (พ.ศ. 2530 – 2540) ได้สำรวจพบว่าภาคตะวันออกเฉียงเหนือ บริเวณจังหวัดร้อยเอ็ด กาฬสินธุ์ มหาสารคาม ยโสธร และมุกดาหาร ยังไม่ได้รับความสะดวกในการใช้บริการทางด้านการบินพาณิชย์ โดยเฉพาะจังหวัดร้อยเอ็ดมีสภาพทางภูมิศาสตร์ และโครงข่ายการคมนาคมทางบกเชื่อมกับจังหวัดใกล้เคียงจังหวัดดังกล่าวข้างต้น มีศักยภาพและปริมาณจราจรเพียงพอที่จะพัฒนาให้มีสนามบินพาณิชย์เพื่ออำนวย ความสะดวกในการเดินทางของประชาชนได้ และหากมีสนามบินพาณิชย์ที่จังหวัดร้อยเอ็ด ก็จะมีพื้นที่บริการของสนามบินครอบคลุมจังหวัดใกล้เคียงถึง 4 จังหวัด ดังนั้น คณะรัฐมนตรีจึงมีมติเห็นชอบในหลักการให้ก่อสร้างท่าอากาศยานร้อยเอ็ด ตามที่กระทรวงคมนาคมเสนอ เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2532

## ข้อมูลท่าอากาศยาน
* อาคารผู้โดยสารขนาดพื้นที่ใช้สอยรวม 3,500 ตารางเมตร รองรับผู้โดยสารได้ 300 คนต่อชั่วโมง ท่าอากาศยานรองรับผู้โดยสารได้ 2,400 คนต่อวัน
* ลานจอดรถยนต์รองรับได้จำนวน 160 คัน
* ทางวิ่งขนาดกว้าง 45 เมตร ยาว 2,100 เมตร
* ลานจอดเครื่องบิน ขนาดกว้าง 85 เมตร ยาว 324 เมตร

## รายชื่อสายการบินที่ทำการบิน

### สายการบินที่เคยทำการบิน

## ดูเพิ่ม
*รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศไทย

## อ้างอิง

* Aviation

ร้อยเอ็ด
ร้อยเอ็ด
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในจังหวัดร้อยเอ็ด
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอธวัชบุรี
ร
ท่าอากาศยานลำปาง

**ท่าอากาศยานลำปาง** หรือ **สนามบินลำปาง** () สนามบินตั้งอยู่ที่ อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง มีอาคารผู้โดยสารหนึ่งหลัง รองรับเครื่องบินโบอิ้ง 737 หรือ เครื่องบินที่มีขนาดเล็กกว่านั้น

## สถานที่ตั้ง
ท่าอากาศยานลำปาง ตั้งอยู่เลขที่ 175 ถนนสนามบิน 1 ตำบลพระบาท อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง มีพื้นที่ทั้งหมด 509 ไร่ 72 ตารางวา อยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเล 809 ฟุต หรือ 247 เมตร มีพิกัดทางภูมิศาสตร์ ณ ละติจูดที่ 18 องศา 16 ลิปดา 22 พิลิปดาเหนือ ลองจิจูดที่ 99 องศา 30 ลิปดา 24 พิลิปดาตะวันออก  

## ประวัติท่าอากาศยานลำปาง

## ทางวิ่ง ทางขับ และลานจอดอากาศยาน
* ทางวิ่ง (Runway) จำนวน 1 เส้น พื้นผิวแอสฟัลท์ติกคอนกรีต ยาว 1,971 เมตร กว้าง 45 เมตร รับน้ำหนักได้ 64 ตัน และทางวิ่งเผื่อข้างละ 60 เมตร ท่าอากาศยานลำปางมีแผนขยายความยาวทางวิ่งจาก 1,971 เมตร (6,470 ฟุต) เป็น 2,150–2,200 เมตร (7,050–7,220 ฟุต) และเพิ่มลานจอดเครื่องบินจาก 3 ช่องเป็น 5 ช่อง (ปีงบประมาณ 2559)
* ทางขับ (Taxiway) ทางขับใช้ร่วมกับทางวิ่ง พื้นผิวแอสฟัลท์ติกคอนกรีต
* ลานจอด ขนาด 60 x 250 เมตร สามารถจอดเครื่องบินขนาด โบอิ้ง 737-400 ได้ 3 ลำ และเฮลิคอปเตอร์ได้ 7 ลำ ในเวลาเดียวกัน

## อาคาร
thumbnail|ห้องรับรองผู้โดยสารขาออก
* หอบังคับการบิน 
* ระบบวิทยุช่วยการเดินอากาศ (NDB, VOR / DME, ILS) 
* โรงเครื่องยนต์ระบบไฟฟ้าสนามบิน (Air Field Lighting) 
* ระบบไฟฟ้าสนามบิน (PAPI, APP LIGHT. R/W T/W LIGHT) 
* โรงเครื่องยนต์กำเนิดไฟฟ้าสำรอง 
* อาคารดับเพลิงและหน่วยกู้ภัย 
* อาคารที่ทำการ 2 ชั้น 1 หลัง   
* ห้องพักผู้โดยสารขาเข้า รองรับผู้โดยสารได้ 120 คน พร้อมติดตั้งระบบสายพานลำเลียง   
* ห้องผู้โดยสารขาออก รองรับผู้โดยสารได้ 250 คน พร้อมติดตั้งเครื่อง X-Ray 2  เครื่อง เครื่อง Walk Through 1 เครื่อง และ Hand Scanner 2 อัน   
* เคาน์เตอร์เช็คอิน 8  เคาน์เตอร์   
* ห้องรับรองพิเศษ (VIP) 2 ห้อง   
* พื้นที่ร้านค้าให้เช่า   
* โทรศัพท์สาธารณะทางไกล จำนวน 1 เครื่อง   
* ลานจอดรถยนต์ สำหรับผู้โดยสาร และผู้ใช้สนามบิน จอดรถได้ประมาณ 75 คัน  
* อาคารบ้านพักเจ้าหน้าที่ พร้อมสาธารณูปโภคต่าง ๆ ไฟฟ้า น้ำประปา โทรศัพท์

## สายการบิน

**สายการบินที่ให้บริการ**

**สายการบินที่เคยให้บริการ**

## ข้อมูลการจราจรทางอากาศของแต่ละปี

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศไทย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

ลำปาง
ลำปาง
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองลำปาง
ลำปาง
วิจิตร สุขมาก

พลเอก **วิจิตร สุขมาก** (18 มิถุนายน พ.ศ. 2476 – 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2566) เป็นนายทหารชาวไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาล ชวน หลีกภัย

## การศึกษา
* โรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม
* โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย 
* โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า (รุ่นที่ 2) 
* สถาบันการทหารแห่งสหรัฐอเมริกา (สอบได้ลำดับที่ 1 ของรุ่น)

## การทำงาน
* พ.ศ. 2511 - ผู้ช่วยหัวหน้าฝ่ายข่าวกรอง ฝ่ายข่าวกรอง กองพลทหารอาสาสมัคร ผลัดที่ 1
* พ.ศ. 2514 - นายทหารติดต่อ ประจำกองบัญชาการสหประชาชาติ ณ กรุงโซล
* พ.ศ. 2524 - ผู้บัญชาการโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
* พ.ศ. 2528 - เจ้ากรมการรักษาดินแดน
* พ.ศ. 2530 - หัวหน้านายทหารฝ่ายเสนาธิการประจำผู้บัญชาการทหารสูงสุด
* พ.ศ. 2531 - ประจำกองบัญชาการทหารสูงสุด
* พ.ศ. 2533 - รองเสนาธิการทหาร
* พ.ศ. 2535 - เสนาธิการทหาร และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม

## ถึงแก่อนิจกรรม
พล.อ. วิจิตร สุขมาก ถึงแก่อนิจกรรมด้วยภาวะติดเชื้อในกระแสเลือดรุนแรง ณ โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร เมื่อวันอาทิตย์ที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 เวลา 15.00 น. สิริอายุ 89 ปี ต่อมาวันจันทร์ที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 เวลา 17.00 น. พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานโกศแปดเหลี่ยม ฉัตรเบญจาตั้งประดับ ปี่ กลองชนะ ประโคมเวลาพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และมีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมเวลากลางคืน กำหนด 3 คืน ต่อมาทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานผ้าไตร 5 ไตรทอดถวายพระสงฆ์บังสุกุล แล้วพระราชทานเพลิงศพ ในวันจันทร์ที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 เวลา 17.00 น. ณ เมรุวัดเขมาภิรตารามราชวรวิหาร ตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

### เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

### ต่างประเทศ

*  :
** พ.ศ. 2525 - 80x80px ลีเจียนออฟเมอริต ชั้นนายทหาร
** พ.ศ. 2511 - 80x80px เหรียญคอมเมนเดชัน (ทหารบก)
** พ.ศ. 2511 - 80x80px เหรียญเนชันดิเฟนเซอวิส
** พ.ศ. 2511 - 80x80px เมอริโทเรียส ยูนิท คอมมันเดเชิน (ทหารบก)
*  :
** พ.ศ. 2511 - 80x80px เหรียญรณรงค์เวียดนาม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทหารบกชาวไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมไทย
หมวดหมู่:ผู้บัญชาการโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอบางกรวย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ทหารในสงครามเวียดนาม
อำเภอสามโก้

**สามโก้** เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอ่างทอง จัดตั้งขึ้นเป็นอำเภอเมื่อ พ.ศ. 2508

## ประวัติ
"**สามโก้**" เดิมเป็นชื่อของหมู่บ้านบ้านสามโก้ ในอดีตขึ้นกับเมืองวิเศษไชยชาญและเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอวิเศษชัยชาญ ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เนื่องจากอยู่ในเส้นทางการเดินทัพสมัยก่อน 

กล่าวคือหากพม่าจะยกทัพมาตีกรุงศรีอยุธยาผ่านทางด่านเจดีย์สามองค์จะต้องเดินทัพผ่านบ้านสามโก้เสมอ และเมื่อกองทัพไทยยกไปตีพม่าก็มักจะผ่านบ้านสามโก้เช่นกัน ดังปรากฏในพระราชพงศาวดารราว พ.ศ. 2091 เมื่อคราวที่สมเด็จพระสุริโยทัยขาดคอช้าง และหนังสือเรื่องไทยรบพม่าพระนิพนธ์สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ซึ่งกล่าวถึงเหตุการณ์ใน พ.ศ. 2135 เมื่อคราวที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงชนช้าง พระองค์ก็เสด็จยกกองทัพหลวงผ่านบ้านสามโก้เพื่อไปตั้งรับทัพพระมหาอุปราชาที่สุพรรณบุรี

* วันที่ 2 ตุลาคม 2505 แยกพื้นที่ตำบลอบทม และตำบลสามโก้ อำเภอวิเศษไชยชาญ มาตั้งเป็น **กิ่งอำเภอสามโก้** และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอวิเศษไชยชาญ
* วันที่ 21 พฤษภาคม 2506 โอนพื้นที่หมู่ 1,2 (ในขณะนั้น) ของตำบลอบทม กิ่งอำเภอสามโก้ ไปขึ้นกับตำบลยี่ล้น อำเภอวิเศษไชยชาญ
* วันที่ 27 กรกฎาคม 2508 ยกฐานะกิ่งอำเภอสามโก้ อำเภอวิเศษไชยชาญ เป็น **อำเภอสามโก้**
* วันที่ 14 ตุลาคม 2512 จัดตั้งสุขาภิบาลสามโก้ ในท้องที่ทั้งหมดของตำบลสามโก้
* วันที่ 31 สิงหาคม 2519 ตั้งตำบลราษฎรพัฒนา แยกออกจากตำบลสามโก้ และรับท้องที่สุขาภิบาลสามโก้มาทั้งตำบล
* วันที่ 14 มิถุนายน 2520 ตั้งตำบลโพธิ์ม่วงพันธ์ แยกออกจากตำบลอบทม
* วันที่ 26 สิงหาคม 2526 ตั้งตำบลมงคลธรรมนิมิต แยกออกจากตำบลราษฎรพัฒนา และรับท้องที่สุขาภิบาลสามโก้มาทั้งตำบล
* วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะสุขาภิบาลสามโก้ เป็นเทศบาลตำบลสามโก้ ด้วยผลของกฎหมาย

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอสามโก้อยู่ห่างจากตัวจังหวัดอ่างทองไปทางทิศตะวันตกตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3064 แล้วแยกเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3195 ระยะทางประมาณ 29 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอต่าง ๆ ในจังหวัดอ่างทองและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอโพธิ์ทอง
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอโพธิ์ทองและอำเภอวิเศษชัยชาญ 
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอวิเศษชัยชาญ
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอศรีประจันต์ (จังหวัดสุพรรณบุรี)

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอสามโก้แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 37 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอสามโก้ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
* **[[เทศบาลตำบลสามโก้]]** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามโก้ ตำบลราษฎรพัฒนา และตำบลมงคลธรรมนิมิตทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลอบทม** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอบทมทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ม่วงพันธ์** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพธิ์ม่วงพันธ์ทั้งตำบล

## การคมนาคม
ถนนสายสำคัญของอำเภอ ได้แก่
* ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3195 (แยกทางหลวงหมายเลข 340 (โพธิ์พระยา) -บรรจบทางหลวงหมายเลข 3064 (ป่างิ้ว))
* ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3373 (แยกทางหลวงหมายเลข 3195 (สามโก้) -บรรจบทางหลวงหมายเลข 340 (ศรีประจันต์))

## อ้างอิง


สามโก้
เมลโลนา

**เทพีเมลโลนา** () ตามตำนานเทพปกรณัมโรมัน เป็นเทพีอุปถัมภ์เหล่าผึ้ง พระนามของนางมาจากคำว่า *mel* ซึ่งแปลว่า น้ำผึ้ง

หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
อักษรอี๋

**อักษรอี๋** (Yi Syllabary) ต้นกำเนิดของอักษรอี๋ไม่แน่นอน แต่อาจเป็นไปได้ว่าได้รับอิทธิพลจากอักษรจีน อักษรอี๋ที่เก่าที่สุดมีอายุราว พ.ศ. 2100 ใช้ในทางศาสนาและบันทึกลับ เป็นเวลาหลายศตวรรษ ผู้เขียนส่วนใหญ่เพิ่มอักษรใหม่เข้าไปเรื่อยๆ ในระยะหนึ่งอักษรนี้มีสัญลักษณ์ถึง 8,000 ตัว รูปแบบที่จัดมาตรฐานแล้วโดยรัฐบาลเมื่อ พ.ศ. 2518 เริ่มมีการสอนในโรงเรียนเมื่อ พ.ศ. 2519 ประมาณ พ.ศ. 2500 มีการนำอักษรโรมันมาเขียนภาษาอี๋ เรียก อักษรอี๋ดำ ใช้เฉพาะในหมู่ชาวคริสต์ ชาวอี๋ส่วนใหญ่ยังใช้อักษรอี๋

## ลักษณะ
สัญลักษณ์แต่ละตัวใช้แทนพยางค์ โดยแต่ละตัวมี 3 แบบ แทนเสียงวรรณยุกต์ 3 เสียง มี สัญลักษณ์ 819 ตัว สัญลักษณ์เหล่านี้ใช้กับคำภาษาอี๋ 756 ตัว ใช้สำหรับคำยืมจากภาษาจีนและภาษาอื่น 63 ตัว จัดเป็นอักษรพยางค์ที่ใหญ่ที่สุดก่อนการจัดมาตรฐาน 

ต่อไปนี้เป็นตารางแสดงอักษรอี๋สมัยใหม่ที่ปรับมาตรฐานแล้ว

## ใช้เขียน
* ภาษาอี๋หรือโลโล ซึ่งเป็นภาษาตระกูลทิเบต-พม่า สาขาโลโล มีผู้พูด 2 – 5.5 ล้านคน ในยูนนานและเสฉวน ประเทศจีน

## อ้างอิง
* อักษรอี๋ 
* ข้อความ อักษรอี๋ ทั้งหมดมาพร้อมกับเสียง 

อี๋
ชุดตัวหนังสือพยางค์อึนจูกา

thumb|right|alt=ชุดตัวหนังสือพยางค์อึนจูกา|ชุดตัวหนังสือพยางค์อึนจูกา
**ชุดตัวหนังสือพยางค์อึนจูกา** () ประดิษฐ์โดยอาฟากา อาตูมีซีแห่งซูรินามตะวันออก ใน พ.ศ. 2453 เขากล่าวว่าเขาได้รับแรงดลใจจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในการคิดอักษรนี้ รูปร่างอักษรมีพื้นฐานมาจากอักษรและตัวเลขของอักษรอาหรับและอักษรละติน และจากสัญลักษณ์รูปภาพที่ใช้อยู่ทั่วไปในหมู่ชาวแอฟริกา

## ใช้เขียน
* ภาษาอึนจูกาหรืออายูกาอัน มีผู้พูด 25,000 คนในซูรินามและเฟรนช์เกียนา

## อ้างอิง
* อักษรอึนจูกา 

อึนจูกา
เซอร์ไวเวอร์ ฟิจิ

**เซอร์ไวเวอร์ ฟิจิ** () เป็นฤดูกาลที่ 14 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ และจัดการแข่งขันขึ้นที่สาธารณรัฐหมู่เกาะฟิจิ (Republic of the Fiji Islands) หรือฟิจิ (Fiji) ตั้งอยู่บนหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ ออกอากาศทางซีบีเอสในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2550 และออกอากาศในไทยเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2550 ทางทรูวิชั่นส์ สำหรับฤดูกาลนี้เดิมทีมีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 20 คนแต่มีผู้เข้าแข่งขันคนนึงของสละสิทธิ์ทำให้เหลือผู้เข้าแข่งขันคือ 19 คนและถูกแบ่งออกเป็น 10 ต่อ 9 โดยเมื่อมีการเลือกเผ่ากันและคนที่ไม่ได้รับเลือกที่เหลือเศษอีก 1 คนจะถูกส่งไปเกาะอัปยศและจะกลับมาร่วมกับเผ่าที่เสียสมาชิกในการโหวตครั้งแรกออกไปแทน

ฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลที่สามที่ได้เพิ่ม **เครื่องรางภูมิคุ้มกันที่ซ่อนไว้** ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงกฎ คือต้องเอาออกมาใช้ก่อนการที่จะอ่านผลโหวต ฉะนั้นจะมีการที่ผู้ที่มีเครื่องรางแล้วไม่ใช้สามารถถูกโหวตออกได้และเสียเครื่องรางไปโดยเปล่าประโยชน์ได้ด้วย  และตั้งแต่ฤดูกาลนี้เป็นต้นไปการใช้เครื่องรางจะเป็นเช่นนี้เสมอ ซึ่งไม่เหมือนกันโดยสิ้นเชิงจาก 2 ฤดูกาลที่ผ่านมา (เซอร์ไวเวอร์ ปานามา, เซอร์ไวเวอร์ คุก ไอส์แลนด์ส)

การออกอากาศตอนแรกสำหรับในประเทศไทยสามารถรับชมได้ทาง True Visions ซึ่งจะฉายหลังจากที่ทางซีบีเอสฉายจบแต่ละตอนไปแล้วเป็นเวลา 7 ชั่วโมงซึ่งตรงกับวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 เวลา 14:00 น. ตามเวลาประเทศไทย

## รายละเอียดของฤดูกาล
***เผ่า** :
: ราวู สีประจำเผ่า สีส้ม แปลว่า การฆ่า ในภาษาฟิจิ
: โมโต สีประจำเผ่า สีเขียว แปลว่า หอก ในภาษาฟิจิ
: บูล่าบูล่า สีประจำเผ่า สีม่วง  แปลว่า สวัสดี ในภาษาฟิจิ
***ตุ๊กตาสิทธิคุ้มกัน** : รูปปั้นไม้แต่งกายลักษณะชาวฟิจิ
***สร้อยสิทธิคุ้มกัน** : ทำมาจากฝางร้อยกับลูกปัดและมีหัวกะโหลกเล็กๆ ห้อยอยู่
***คบเพลิง** : เป็นกิ่งไม้มีหญ้าฝางประดับและป้ายชื่อผู้เข้าแข่งขันเป็นกระดาษแข็ง
***อุปกรณ์ดับไฟ** : ลักษณะเป็นหัวกะโหลกผ่าครื่งในแนวนอน
***สภาเผ่า** : จัดในป่าลานกว้าง

## ผู้เข้าแข่งขัน

## การแข่งขัน

## การโหวต



 เยาแมนใช้เครื่องรางภูมิคุ้มกันที่ซ่อนเอาไว้ทำให้ผลโหวตที่มีชื่อ เยาแมน จะไม่ถูกนับ 


## ดูเพิ่ม

เซอร์ไวเวอร์
เซอร์ไวเวอร์
กิตติศักดิ์ ระวังป่า

**กิตติศักดิ์ ระวังป่า**  เป็นอดีตผู้รักษาประตูทีมชาติไทย มีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักเมื่อครั้งเล่นให้กับสโมสรสินธนา และเคยเล่นให้กับสโมสรอื่นๆในไทยพรีเมียร์ลีกเช่น พนักงานยาสูบ, โอสถสภา เอ็ม-150, บางกอกกล๊าส และเล่นให้กับรังสิต เอฟซี ในระดับลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 เป็นสโมสรสุดท้าย 

กิตติศักดิ์ จัดว่าเป็นผู้รักษาประตูฝีมือดีที่มีรูปร่างสูงใหญ่คนหนึ่งในประเทศไทย โดยติดทีมชาติครั้งแรกในชุดเยาวชนรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปีชิงแชมป์เอเชียที่ประเทศเกาหลีใต้ จากนั้นแจ้งเกิดได้เป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งของทีมชาติไทยและสโมสรสินธนา ในยุคของปีเตอร์ วิธ ผู้ฝึกสอนชาวอังกฤษ

กิตติศักดิ์ ประสบความสำเร็จในทีมชาติ เมื่อทีมชาติไทยได้อันดับที่ 4 เอเชียนเกมส์ที่ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ และเข้าถึงรอบ 10 ทีมสุดท้ายในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2002 รอบคัดเลือก โซนเอเซีย

## ประวัติ
กิตติศักดิ์ เกิดวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2518 ที่อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง เริ่มเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนวัดไผ่ล้อม จังหวัดระยอง และเรียนต่อในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงปีที่ 4 ที่โรงเรียนบ้านค่าย ก่อนจะย้ายมาเรียนที่โรงเรียนอัสสัมชัญจนสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมปลาย

ในช่วงที่เรียนอยู่โรงเรียนอัสสัมชัญ กิตติศักดิ์ แม้จะชื่นชอบการเล่นฟุตบอลแต่ก็ต้องเล่นกีฬาบาสเก็ตบอลเป็นหลักตามคำแนะนำของอาจารย์ที่เห็นว่ารูปร่างสูงใหญ่ และเป็นตัวแทนของสถาบันลงแข่งขันบาสเก็ตบอลรายการต่าง ๆ ก่อนจะศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

กิตติศักดิ์เป็นบิดาของ ศิวัช ระวังป่า นักฟุตบอลชาวไทย ซึ่งเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูเช่นเดียวกับบิดา

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติไทย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดระยอง
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้รักษาประตูฟุตบอลชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองซีเกมส์
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนทีมชาติ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอบ้านค่าย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบีบีซียู
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลยาสูบ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลคัสตอม ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลจัมปาศรี ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสยาม
หัตฐพร สุวรรณ

**หัตฐพร สุวรรณ** เป็นนักฟุตบอลทีมชาติไทย ซึ่งเคยเล่นให้, พัทยา ยูไนเต็ด,  และ

## ประวัติ
หัตฐพร สุวรรณ เกิดวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2527 ที่บ้านทุ่งหัวช้าง อำเภอทุ่งหัวช้าง จังหวัดลำพูน เป็นบุตรคนเดียวของนายชุมพลและนางบัวคำ สุวรรณ เข้ารับการศึกษาชั้นมัธยมต้นที่โรงเรียนเวียงเจดีย์วิทยา จังหวัดลำพูน และชั้นม.ปลายที่โรงเรียนวัดสุทธิวราราม ก่อนจะเรียนต่อระดับอุดมศึกษาที่ คณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิทยุโทรทัศน์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

หัตฐพร เริ่มเล่นฟุตบอลระดับสโมสรกับสมาคมกีฬาคริสเตียนไทยและได้เล่นไทยแลนด์พรีเมียร์ลีกครั้งแรกโดยการย้ายมาร่วมทีมสโมสรพนักงานยาสูบก่อนจะย้ายไปร่วมทีมการไฟฟ้าและประสบปัญหาอาการบาดเจ็บหนักบริเวณเอ็นหัวเข่าจากเกมส์ไทยแลนด์ พรีเมียร์ลีกช่วงปลายฤดูกาล2550 จนต้องถอนตัวออกจากทีมชาติไทยชุดซีเกมส์ 2007ที่นครรราชสีมา และไม่ค่อยได้ลงสนามมากนักในฤดูกาลต่อมา 

ในไทยแลนด์ พรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2552 หัตฐพร สุวรรณย้ายจากสโมสรการไฟฟ้ามาร่วมทีมเมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด โดยสวมเสื้อหมายเลข8 และลงสนามนัดแรกในเกมลีกนัดที่12 เมื่อวันที่30 พฤษภาคม 2552 ในเกมส์ที่บุกชนะทีมชลบุรี เอฟซี  2-5 ที่สนามเทศบาลหนองปรือ โดยเขาเป็นคนยิงประตูให้ทีมขึ้นนำ5-2

เดือนสิงหาคม 2553 ย้ายจากทีม BEC เทโรศาสน ไปเล่นให้กับ ทีมศรีสะเกษเมืองไทย FC พร้อมกับวุฒิชัย ทาทอง เพื่อนร่วมทีม

## ผลงานกับทีมสโมสร
แชมป์ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก (พนักงานยาสูบ)
แชมป์ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก (การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค)
แชมป์ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก (เมืองทอง-หนองจอก ยูไนเต็ด)

## ผลงานกับทีมชาติไทย

* ทีมชาติไทยชุดเอเชียนเกมส์ ที่กรุงโดฮา ปี2006
* ทีมชาติไทยชุดอาเชียน คัพ
* ทีมชาติไทยชุดเอเชี่ยน คัพ 2007 ที่ประเทศไทย
* แชมป์คิงส์คัพ

หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัดสุทธิวราราม
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลยาสูบ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลพัทยา ยูไนเต็ด (ก่อตั้ง พ.ศ. 2551)
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเมืองทอง ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโปลิศ เทโร
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลศรีสะเกษ
ภาษายูเครน

**ภาษายูเครน** (, ) ซึ่งในอดีตยังมีอีกชื่อว่า **[[ภาษารูทีเนีย]]** () เป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาสลาฟตะวันออกของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน เป็นภาษาแม่ของชาวยูเครนและภาษาราชการของประเทศยูเครน และใช้รูปแบบหนึ่งของอักษรซีริลลิกเป็นภาษาเขียน

นักภาษาศาสตร์เชิงประวัติสืบหาต้นกำเนิดของภาษายูเครนไปจนถึงภาษาสลาฟตะวันออกเก่าของรัฐรุสเคียฟในสมัยกลางตอนต้น หลังการล่มสลายของรัฐรุสเคียฟและอาณาจักรรูทีเนีย ภาษานี้ได้มีวิวัฒนาการมาเป็นรูปแบบที่เรียกว่าภาษารูทีเนีย มีการใช้ภาษาสลาวอนิกคริสตจักรแบบเคียฟร่วมกับภาษารูทีเนียในพิธีกรรมทางศาสนาในดินแดนที่จะกลายมาเป็นยูเครนสมัยใหม่ เริ่มมีการใช้ภาษายูเครนกันทั่วไปตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 โดยมีส่วนเกี่ยวข้องกับการก่อตั้งรัฐผู้บัญชาการคอสแซ็ก ตั้งแต่ ค.ศ. 1804 จนถึงสงครามประกาศอิสรภาพยูเครน (ค.ศ. 1917–1921) ภาษายูเครนถูกห้ามใช้ในโรงเรียนต่าง ๆ ในจักรวรรดิรัสเซียซึ่งขณะนั้นครอบครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของยูเครน (ภาคกลาง ภาคตะวันออก และภาคใต้) แต่ในภาคตะวันตกของยูเครนยังคงมีผู้ใช้ภาษานี้เรื่อยมาโดยไม่เคยถูกห้าม ทั้งในเพลงพื้นเมือง เพลงและบทกวีของนักดนตรีพเนจร และงานของนักเขียนสำคัญ

หน่วยงานที่มีหน้าที่วางระเบียบเกี่ยวกับภาษายูเครนมาตรฐานคือบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์แห่งชาติยูเครน (โดยเฉพาะอย่างยิ่งสถาบันภาษายูเครน กองทุนสารสนเทศภาษายูเครน และสถาบันภาษาศาสตร์ปอแตบนียา) ภาษายูเครนและภาษาเบลารุสมีความเข้าใจซึ่งกันและกันในระดับหนึ่ง

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### ข้อมูล

* 
* Lesyuk, Mykola "Різнотрактування історії української мови".
*  (revised and updated edition)
* Nimchuk, Vasyl'. Періодизація як напрямок дослідження генези та історії української мови. Мовознавство. 1997.- Ч.6.-С.3–14; 1998.
* Magocsi, Paul Robert (1996). *A History of Ukraine.* Toronto: University of Toronto Press. .
* Litopys.kiev.ua
* . Ukrainian translation is partially available online.
* 
* "What language is spoken in Ukraine", in *Welcome to Ukraine*, 2003, 1., wumag.kiev.ua
* All-Ukrainian population census 2001, ukrcensus.gov.ua
* Конституція України (Constitution of Ukraine), 1996, rada.kiev.ua  English translation (excerpts), rada.kiev.ua.
* 1897 census, demoscope.ru

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Dialects of Ukrainian Language / Narzecza Języka Ukraińskiego by Wł. Kuraszkiewicz  
* Hammond's Racial map of Europe, 1919 "National Alumni" 1920, vol.7, anesi.com
* Ethnographic map of Europe 1914, cla.calpoly.edu
* Internet Encyclopedia of Ukraine: Ukrainian language
* The official Ukrainian Orthography (2012), published by the National Academy of Sciences of Ukraine
* 101languages.net – Ukrainian 101

ยูเครน
ยูเครน
ยูเครน
ยูเครน
รัฐปีนัง

**ปีนัง** () หรือ **ปูเลาปีนัง** () เป็นหนึ่งในสิบสามรัฐที่ประกอบขึ้นเป็นสหพันธรัฐมาเลเซีย เดิมชาวมลายูรุ่นแรกเรียกว่า **ปูเลาวาซาตู** หรือเกาะเดี่ยว ต่อมาพบในแผนที่เดินเรือ เรียกว่า **ปูเลาปีนัง** หรือเกาะหมาก ต่อมาอังกฤษเรียกว่า **เกาะพรินซ์ออฟเวลส์**

## ภูมิศาสตร์
รัฐปีนังมีพื้นที่บนดินทั้งหมดเพียง 1,048 ตารางกิโลเมตร เป็นรัฐที่มีพื้นที่บนดินเล็กที่สุดอันดับสองของประเทศมาเลเซีย รองจากรัฐปะลิส รัฐปีนังตั้งอยู่ทางชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของมาเลเซียตะวันตก ระหว่างละติจูด 5.59 ถึง 5.12 องศาเหนือ และลองจิจูด 100.17 ถึง 100.56 องศาตะวันออก รัฐปีนังประกอบด้วยพื้นที่ 2 ส่วน ได้แก่ เกาะปีนัง ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากแผ่นดินใหญ่ และเป็นที่ตั้งของจอร์จทาวน์ซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐ และอีกส่วนหนึ่งคือเซอเบอรังเปอไร (สมารังไพร) ซึ่งตั้งอยู่บนแผ่นดินใหญ่

## ประชากร
รัฐปีนังเป็นเขตการปกครองเพียงแห่งเดียวของมาเลเซียที่มีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวจีน โดยมีอัตราส่วนของประชากรเชื้อสายจีนประมาณร้อยละ 41.72 มากกว่าประชากรเชื้อสายมลายูซึ่งมีอัตราส่วนประมาณร้อยละ 41.33

## อ้างอิง

## แหล่งค้นคว้าเพิ่มเติม
* เกรียงไกร เกิดศิริ และคนอื่นๆ. (2564). *จอร์จทาวน์ เกาะปีนัง: จากเมืองท่าประวัติศาสตร์สู่เมืองมรดกโลก*. กรุงเทพฯ: คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร และกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
* ชุลีพร พงศ์สุพัฒน์. (2531, มิถุนายน). บทบาทและอิทธิพลทางการค้าของชาวจีนในปีนังตอนปลายศตวรรษที่ 19. ''อักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร''. 10(2), น. 65-92.
* ตวงทิพย์ พรมเขต. (2560, สิงหาคม-2561, กรกฎาคม). เครือข่ายการค้าปีนัง-ภูเก็ต-ตรัง เหมืองแร่ และชาวจีนโพ้นทะเล. ''วารสารประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ'' 42, น. 67-87.

ปีนัง
ปีนัง
หมวดหมู่:รัฐปีนัง
หมวดหมู่:ช่องแคบมะละกา
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ไทย–มาเลเซีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาอังกฤษ–สยาม พ.ศ. 2452
หมวดหมู่:ประเทศราชของอาณาจักรสยาม
พงศาวดาร

**พงศาวดาร** คือบันทึกเหตุการณ์เกี่ยวกับประเทศชาติหรือพระมหากษัตริย์ผู้เป็นประมุขของประเทศชาตินั้น ๆ

พงศาวดารในฐานะหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ปัจจุบันมีการถกเถียงกันเรื่องความน่าจะเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่า เป็นหลักฐานชั้นรองหรือหลักฐานชั้นต้น เพราะมีการเขียนพงศาวดารหลายฉบับในลักษณะที่คล้ายกันแต่แตกต่างกันในเนื้อหาและรายละเอียด ประกอบกับการใช้ศักราชในพงศาวดารไม่สอดคล้องกัน กล่าวคือ บ้างใช้มหาศักราช บ้างใช้จุลศักราช และพงศาวดารมีการเขียนขึ้นภายหลังเหตุการณ์ เช่น พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ ซึ่งเขียนขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช แต่กล่าวถึงก่อนการสถาปนากรุงศรีอยุธยา เป็นต้น

## รายชื่อพระราชพงศาวดารไทย
### พงศาวดารเกี่ยวกับกรุงศรีอยุธยา กรุงธนบุรี และกรุงรัตนโกสินทร์

### พงศาวดารเกี่ยวกับหัวเมืองและตำนานท้องถิ่น
*พงศาวดารเหนือ
*พงศาวดารเมืองถลาง
*พงศาวดารเมืองปัตตานี
*พงศาวดารเมืองสงขลา
*พงศาวดารเมืองนครเชียงใหม่ เมืองนครลำปาง เมืองลำพูนไชย
*พงศาวดารหัวเมืองมณฑลอีสาน
*พงศาวดารโยนก
*ราชวงศปกรณ์ พงศาวดารเมืองน่าน
*พงศาวดารเมืองพัทลุง
*พงศาวดารเมืองนครศรีธรรมราช
*พงศาวดารเมืองเงินยางเชียงแสน
*พงศาวดารเมืองยโสธร
*พงศาวดารเมืองนครพนม สังเขป
*พงศาวดารภาคอีสาน ฉะบับของพระสุนทรราชเดช (แข้ ประทุมชาติ)
*พงศาวดารภาคอีสาน ฉะบับของพระยาขัติยวงษา (เหลา ณร้อยเอ็จ)

## รายชื่อพงศาวดารเกี่ยวกับประเทศอื่นที่มีการแปลเป็นภาษาไทย

### หัวเมืองและอาณาจักรในเขตประเทศกัมพูชา

* พงศาวดารเขมร ฉบับนักองค์เอง (พงศาวดารเมืองละแวก จ.ศ. 1158)
* พงศาวดารเมืองละแวก จ.ศ. 1170
* พงศาวดารเขมร จ.ศ. 1217
* พงศาวดารเขมรอย่างย่อ
* พงศาวดารเมืองพระตะบอง
* ราชพงษาวดารกรุงกัมพูชา ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณแปลใหม่ (ฉบับพระองค์นพรัตน์, ฉบับหอสมุดแห่งชาติ)

### หัวเมืองและอาณาจักรในเขตประเทศจีน

* พงศาวดารจีนฉบับภาษาไทย
* พงศาวดารเมืองเชียงรุ้ง
* พงศาวดารไทยใหญ่ (พงศาวดารไทยเมาฤๅไทยหลวง)

### หัวเมืองและอาณาจักรในเขตประเทศญี่ปุ่น

* พงศาวดารญี่ปุ่น

### หัวเมืองและอาณาจักรในเขตประเทศพม่า

* พงศาวดารเมืองเชียงตุง
* พงศาวดารพม่ารามัญ (พงศาวดาร มอญ พม่า)
* พงศาวดารมอญฉบับปากลัด
* พระราชพงศาวดารพม่า
* พงศาวดารไทยใหญ่ (พงศาวดารแสนหวี)
* มหาราชวงษ์ พงษาวดารพม่า

### หัวเมืองและอาณาจักรในเขตประเทศมาเลเซีย

* พงศาวดารเมืองไทรบุรี
* พงศาวดารเมืองตรังกานู
* พงศาวดารเมืองกลันตัน

### หัวเมืองและอาณาจักรในเขตประเทศลาว

* พงศาวดารเมืองล้านช้าง
* พงศาวดารเมืองหลวงพระบาง ตามฉบับที่มีอยู่ในศาลาลูกขุน
* พงศาวดารเมืองหลวงพระบาง
* พงศาวดารย่อเมืองเวียงจันทน์
* พงศาวดารเมืองเชียงแขง
* พงศาวดารเมืองหัวพันห้าทั้งหก
* พงศาวดารลาวฉบับมหาสิลา วีระวงส์

### หัวเมืองและอาณาจักรในเขตประเทศเวียดนาม

* พงศาวดารญวน ฉบับเจ้าพระยาทิพากรวงศ์
* ราชพงศาวดารญวน
* พงศาวดารญวน ฉบับนายหยอง (เวียดนามสือกี้)
* พงศาวดารเมืองไล
* พงศาวดารเมืองแถง

### หัวเมืองและอาณาจักรในเขตประเทศอินโดนีเซีย
* พงศาวดารและโบราณวัตถุสถานในเกาะชวา

## ดูเพิ่ม
* ประชุมพงศาวดาร
* จดหมายเหตุ
* บันทึกเหตุการณ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Ґ

**Ge** (Ґ, ґ) บางครั้งก็เรียกว่า **Ghe** หรือ **Ge with upturn** (ในรหัสยูนิโคดใช้ชื่อว่า CYRILLIC CAPITAL/SMALL LETTER GHE WITH UPTURN) เป็นอักษรตัวหนึ่งในอักษรซีริลลิก ใช้แทนเสียง // คล้ายกับเสียง g ของคำว่า *go* ในภาษาอังกฤษ

ในภาษาเบลารุสและภาษายูเครนสมัยโบราณ บางครั้งมีการใช้อักษรละติน g และทวิอักษร КГ (*kh*) แทนเสียงของ g ในคำทับศัพท์จากภาษาละติน แต่ภายหลังการทำเช่นนี้รวมทั้งการใช้ทวิอักษร ได้เลือนหายไปจากอักขรวิธีของภาษาเบลารุส จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 การใช้อักษร Ґ ได้ถูกนำมาพิจารณาใหม่และเพิ่มเข้าไปในภาษายูเครนและภาษารูซิน

อักษร Ґ ของภาษายูเครนได้ถูกยกเลิกในการปฏิรูปอักขรวิธีของภาษารัสเซีย โดยสหภาพโซเวียต ใน พ.ศ. 2476 (ค.ศ. 1933) และถูกจัดให้เป็นอักษรเดียวกันกับ Г แต่อย่างไรก็ตาม อักษร Ґ ได้ถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งหนึ่งโดยชาวพื้นเมืองของประเทศยูเครน ใน พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) ภายหลังการปฏิรูปกลาสนอสต์

ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 นักภาษาศาสตร์ชาวเบลารุสบางท่าน โดยเฉพาะ เอียน สตานเคียวิช (Yan Stankyevich) ได้มีการเสนอแนะว่าควรจะนำการอักษรนี้มาแทนเสียงของ g อีกครั้ง อย่างน้อยก็เพื่อทับศัพท์คำใหม่ๆ ที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน แต่คนส่วนใหญ่ไม่ยอมรับแนวความคิดนี้ แม้กระทั่งตัวอักษร Ґ ก็ไม่เคยได้ปรากฏรวมอยู่ในลำดับอักษรของภาษาเบลารุสเลย เนื่องจากเห็นว่าอักษรตัวนี้ไม่ได้ใช้มานานมากแล้ว

## ตำแหน่งอักขระ

## อ้างอิง

* Да рэформы беларускай азбукі. // Пасяджэньні Беларускае Акадэмічнае Конфэрэнцыі па рэформе правапісу і азбукі. - Мн.: [б. м.], [1927?].
* Ян Станкевіч. Гук «ґ» у беларускай мове // Ян Станкевіч. Збор твораў у двух тамах. Т. 2. - Мн.: Энцыклапедыкс, 2002. ISBN 985-6599-46-6
* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด

หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก
เบนโซอิลเพอร์ออกไซด์

**เบนโซอิลเพอร์ออกไซด์** () เป็นสารเคมีที่อยู่ในกลุ่มเพอร์ออกไซด์ ประกอบไปด้วยเบนซิน 2 ตัวรวมด้วยเปอร์ออกไซด 

ชื่อทางการค้าสำหรับเบนโซอิลเพอร์ออกไซด์เช่น เบนแซค เอซี (Benzac AC) Brevoxyl และ Penoxyl

หมวดหมู่:เพอร์ออกไซด์
หมวดหมู่:สารก่อมะเร็งกลุ่ม 3 โดย IARC
หมวดหมู่:สารประกอบอะโรมาติก
Ѓ

**Gje** (Ѓ, ѓ) เป็นอักษรตัวหนึ่งในอักษรซีริลลิก ใช้เฉพาะภาษามาซิโดเนียเพื่อออกเสียง  หรือ  คำต่างๆ ที่มีเสียงนี้มักจะมีรากศัพท์มาจากภาษาเซอร์เบียซึ่งเขียนแทนด้วยอักษร Dje (Ђ, ђ) ยกตัวอย่างคำว่า Раѓање ในภาษามาซิโดเนีย อ่านว่า *Radjanje รัดยันเย* แปลว่า *การให้กำเนิด* ซึ่งภาษาเซอร์เบียจะสะกดด้วยคำนี้ Рађање ซึ่งอ่านออกเสียงเดียวกัน

## ตำแหน่งอักขระ

## อ้างอิง
* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด

หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก
การะเกด

**การะเกด** อาจหมายถึง
* เตยทะเล - ไม้ประดับยืนต้น ดอกมีกลิ่นหอม
* ตำบลการะเกด อำเภอเชียรใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช
* รางวัลช่อการะเกด - รางวัลที่มอบให้แก่นักเขียนเรื่องสั้น จัดโดยนิตยสารโลกหนังสือ
* การะเกด (นักร้อง) - นักร้องเพลงลูกทุ่ง
Д

**De** (Д, д) เป็นอักษรตัวหนึ่งของอักษรซีริลลิก อักษรตัวนี้ใช้ออกเสียง // เหมือนเสียง d ในภาษาอังกฤษ หรือ ด ในภาษาไทย แต่เมื่อไปปรากฏเป็นตัวสุดท้ายของคำจะกลายเป็น // ที่ไม่ออกเสียง และกลายเป็น // เมื่ออยู่ก่อนหน้าเสียงสระเพดานแข็ง

อักษร Д มีพัฒนาการโดยตรงมาจากอักษรกรีก เดลตา ลักษณะแตกต่างที่เห็นได้ชัดจากเดลตาคืออักษรนี้มี "เท้า" อยู่ที่มุมด้านล่าง อย่างไรก็ตาม อักษรตัวนี้สามารถเขียนได้สองรูปแบบคือ ยอดด้านบนที่ตัดเป็นเหลี่ยม หรือยอดมุมแหลมเหมือนเดลตา สำหรับอักษร El (Л, л) ก็เขียนในลักษณะนี้เช่นกัน อักษรนี้มีชื่อเดิมว่า *dobro* และมีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 4

## แบบอักษรลายมือ

อักษรตัวใหญ่ Д เมื่อเขียนด้วยลายมือจะปรากฏคล้ายอักษรละติน D เพื่อให้เขียนได้เร็วขึ้น เนื่องจากลักษณะของตัวพิมพ์ไม่สะดวกสำหรับเขียน แต่อักษรตัวเล็ก д จะดูเหมือนอักษรละติน g มากกว่าที่จะเป็น d โดยเขียนหางต่อกับตัวอักษรถัดไป สำหรับการเขียนตัวเอนหรือเขียนติดกัน (cursive) อักษรตัวเล็กจะดูเหมือน d มากกว่า ดังนี้: *<span style="font-family: Times;">Д, д</span>*

## ตำแหน่งอักขระ

## อ้างอิง
* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด

หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก
จื๋อโนม

**จื๋อโนม** () เป็นระบบอักษรที่ใช้เขียนภาษาเวียดนาม ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว จื๋อโนมประกอบด้วยอักษรจีน ("ฮั่นจื้อ" เรียกเป็นภาษาเวียดนามว่า "ฮ้านตึ" - ) และอักขระที่ประดิษฐ์ขึ้นตามแบบอักษรจีน ตัวอย่างที่เก่าที่สุดอยู่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 มักนิยมใช้เฉพาะในหมู่ชนชั้นสูงของเวียดนาม โดยส่วนใหญ่ใช้บันทึกวรรณคดีเวียดนาม (งานเขียนที่เป็นทางการส่วนใหญ่จะใช้ภาษาจีนแบบแผน ไม่ใช่ภาษาเวียดนาม) ปัจจุบันถือว่าถูกแทนที่โดยสมบูรณ์ด้วยจื๋อโกว๊กหงือซึ่งดัดแปลงจากอักษรละติน

## ประวัติ
เวียดนามถูกจีนปกครองนานนับพันปีระหว่าง พ.ศ. 432–1481 เป็นผลให้ภาษาเขียนในทางราชการเป็นภาษาจีนโบราณที่รู้จักในชื่อ "จื๋อญอ" () ในภาษาเวียดนาม จื๋อญอยังใช้ต่อมาในเวียดนามร่วมกับจื๋อโนมและจนถึง พ.ศ. 2461 

ในช่วงประมาณ พ.ศ. 1500 ชาวเวียดนามปรับปรุงอักษรจีนใช้เขียนภาษาของตน เรียกว่าจื๋อโนมหรืออักษรใต้ ตัวอย่างที่เก่าที่สุดของอักษรนี้คือจารึกโลหะที่เจดีย์บ๋าวอาน () ในจังหวัดหวิญฟุก อายุราว พ.ศ. 1752 ในช่วง พ.ศ. 1800 อักษรชุดนี้ได้เริ่มมีการนำมาใช้ทางวรรณคดี กวีและนักเขียนชาวเวียดนามที่มีชื่อเสียงหลายคนเขียนงานของตนโดยใช้จื๋อโนม เช่น เหงียน เทวียน (), เหงียน สี โก๊ (; พ.ศ. 1900), เหงียน จ๋าย (; พ.ศ. 2000), โห่ กวี๊ ลี (; พ.ศ. 1900) ผู้แปลภาษาจีนเป็นภาษาเวียดนามและเขียนประกาศของทางราชการ 

thumb|222px|left|ส่วนหนึ่งจาก  ที่เขียนด้วยจื๋อโนม
เมื่อมิชชันนารีชาวตะวันตกเข้ามาถึงเวียดนามเมื่อประมาณ พ.ศ. 2200 พวกเขาได้คิดค้นการเขียนภาษาเวียดนามด้วยอักษรละติน เรียกว่า "จื๋อโกว๊กหงือ" ใช้ในหนังสือสวดมนต์และหนังสือทางศาสนา ฯลฯ อักษรนี้มีผู้ประดิษฐ์หลายคน แต่ผู้ที่ได้รับการยกย่องมากที่สุดคือ อาแล็กซ็องดร์ เดอ รอด (Alexandre de Rhodes) มิชชันนารีคณะเยสุอิตชาวฝรั่งเศส และต่อมาเริ่มมีการสอนจื๋อโกว๊กหงือในโรงเรียนต่าง ๆ ตั้งแต่ราว พ.ศ. 2300 เป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายในอีก 200 ปีต่อมา ปัจจุบัน ภาษาเวียดนามเขียนด้วยจื๋อโกว๊กหงือเพียงอย่างเดียว ส่วนจื๋อโนมใช้ในทางวิชาการเท่านั้น
 
จื๋อโนมเป็นรูปแบบผสมของอักษรจีนมาตรฐานกับสัญลักษณ์ที่ใช้เฉพาะภาษาเวียดนาม (อักษรจีนหลายตัวที่ถูกดัดแปลงไม่มีความหมายในภาษาจีน) ในการนำอักษรจีนมาใช้ ผู้ประดิษฐ์จื๋อโนมยืมคำจีนมาเป็นจำนวนมากและปรับให้เป็นการออกเสียงของภาษาเวียดนาม ทำให้มี 2 คำสำหรับเรียกสิ่งเดียวกันคือ คำจีน-เวียดนาม กับ คำที่มีต้นกำเนิดในภาษาเวียดนาม สัญลักษณ์ใหม่จะรวมสัญลักษณ์ที่แสดงความหมายและแสดงการออกเสียงในภาษาเวียดนาม

## แหล่งข้อมูลอื่น

* จื๋อโนม 

จื๋อโนม
อักษรจีน
ระบบการเขียนภาษาเวียดนาม
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของเวียดนาม
อักษรญี่ปุ่น

**ระบบการเขียนภาษาญี่ปุ่น**สมัยใหม่ ใช้วิธีการผสมตัวหนังสือคำ คันจิ ซึ่งนำมาจากอักษรจีน และชุดตัวหนังสือพยางค์ คานะ ตัวคานะเองแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม: ฮิรางานะที่ใช้สำหรับคำและองค์ประกอบทางไวยากรณ์ของภาษาญี่ปุ่นดั้งเดิม และคาตากานะที่ใช้สำหรับคำและชื่อต่างชาติ, คำยืม, สัทพจน์, ชื่อวิทยาศาสตร์ และบางครั้งอาจรวมการเน้น ประโยคภาษาญี่ปุ่นเกือบทั้งหมดมีอักษรที่ผสมระหว่างคันจิและคานะ เนื่องจากการผสมผสานอักษรเหล่านี้ (นอกเหนือจากรายการอักษรคันจิจำนวนมาก) ทำให้ระบบการเขียนภาษาญี่ปุ่นจึงถือว่าเป็นหนึ่งในระบบที่ซับซ้อนที่สุดที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน

มีการใช้อักษรคันจิในชีวิตประจำวันถึงพันกว่าตัว ซึ่งส่วนใหญ่มีที่มาจากอักษรจีนตัวเต็ม ส่วนอักษรอีกกลุ่มที่ประดิษฐ์ในประเทศญี่ปุ่นมีชื่อเรียกว่า “วาเซคันจิ” (; หรือ “โคกูจิ” ) แต่ละตัวอักษรมีความหมายที่แท้จริง (หรือช่วงของความหมาย) และส่วนใหญ่มีการออกเสียงมากกว่าหนึ่งรูปแบบ ซึ่งขึ้นอยู่กับบริบท โดยใน ค.ศ. 2010 นักเรียนชั้นประถมศึกษาและมัธยมศึกษาของญี่ปุ่นจำเป็นต้องเรียนรู้โจโยกันจิ 2,136 ตัว อักษรคันจิทั้งหมดมีมากกว่า 50,000 ตัว แม้ว่าเจ้าของภาษาที่รู้อักษรคันจิใกล้เคียงจำนวนนี้จะมีจำนวนน้อยก็ตาม 

ข้อความที่ไม่มีอักษรคันจิเลยไม่ค่อยพบเห็นบ่อย โดยส่วนใหญ่จะปรากฏในหนังสือสำหรับเด็ก (เนื่องจากเด็กจะเรียนรู้อักษรตันจิเพียงไม่กี่ตัวในช่วงแรก) หรือเครื่องใช้ไฟฟ้าในยุคแรก เช่น คอมพิวเตอร์ โทรศัพท์ และวิดีโอเกม ซึ่งไม่สามารถแสดงหน่วยอักขระที่ซับซ้อนอย่างอักษรคันจิ เนื่องจากข้อจำกัดทั้งด้านกราฟิกและคอมพิวเตอร์

## การใช้อักษร

## ประวัติ
ก่อนพ.ศ. 900 ภาษาญี่ปุ่นไม่มีระบบการเขียนเป็นของตนเอง หลังจากนั้น เริ่มปรับปรุงอักษรจีนมาใช้ คาดว่าผ่านมาทางเกาหลี ครั้งแรกภาษาญี่ปุ่นเขียนด้วยอักษรจีนโบราณ หรือรูปแบบผสมระหว่างจีนกับญี่ปุ่น ตัวอย่างของรูปแบบผสมเช่นโกจิกิ (kojiki:บันทึกประวัติศาสตร์) เขียนเมื่อ พ.ศ. 1255 พวกเขาเริ่มใช้รูปแบบอักษรจีนเขียนภาษาญี่ปุ่น ในรูปอักษรพยางค์ใบไม้หมื่นใบ (man'yōgana)
 
เมื่อเวลาผ่านไป ระบบการเขียนเป็นแบบใช้อักษรจีนเขียนคำยืมจากภาษาจีน หรือคำให้ภาษาญี่ปุ่นที่มีความหมายใกล้เคียงกัน รูปแบบอักษรจีนยังใช้แทนการออกเสียงในการเขียนไวยากรณ์ และต่อมากลายเป็นอักษรแทนพยางค์ 2 ชนิดคือ ฮิระงะนะ และคะตะคะนะ วรรณคดีญี่ปุ่นปรากฏขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 1600 เช่น เรื่องเล่าแห่งเคนจิ โดย มูราซากิ ชิกิบุ 

ภาษาญี่ปุ่นสมัยใหม่เขียนด้วยรูปแบบผสมของฮิระงะนะ คะตะคะนะร่วมกับคันจิ หนังสือสมัยใหม่จะรวมโรมาจิ (อักษรโรมัน) ซึ่งเป็นรูปแบบมาตรฐานสำหรับการเขียนภาษาญี่ปุ่นด้วยอักษรโรมัน คำที่ไม่ใช่ภาษาญี่ปุ่นเขียนด้วยอักษรของภาษานั้นหรือหรือสัญลักษณ์ที่เรียกคิโกะ (kigō)

## อ้างอิง

## ข้อมูล
*
*
*
*
*
*
*

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  จุดกำเนิดอักษรญี่ปุ่น 
* The Modern Japanese Writing System: an excerpt from *Literacy and Script Reform in Occupation Japan*, by J. Marshall Unger.
* ''The 20th Century Japanese Writing System: Reform and Change'' by Christopher Seeley
* ''Japanese Hiragana Conversion API'' by NTT Resonant 
* ''Japanese Morphological Analysis API'' by NTT Resonant 

หมวดหมู่:ภาษาญี่ปุ่น
ญี่ปุ่น
จังหวัดลานช้าง

**จังหวัดลานช้าง** (บางทีก็เรียกว่า *จังหวัดล้านช้าง*) เป็น 1 ใน 4 จังหวัดที่ประเทศไทยได้ดินแดนคืนจากฝรั่งเศสในช่วง พ.ศ. 2484 โดยยกท้องที่ดินแดนลาวฝั่งขวาแม่น้ำโขงตรงข้ามกับเมืองหลวงพระบาง ขึ้นเป็นจังหวัด เดิมพื้นที่นี้ขึ้นอยู่กับมณฑลพายัพในสมัยรัชกาลที่ 5 และตกอยู่ภายใต้ความปกครองของฝรั่งเศสเมื่อปี พ.ศ. 2447 พร้อมกันกับเมืองจำปาศักดิ์  ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ไทยต้องส่งดินแดนนี้คืนให้แก่ฝรั่งเศส ซึ่งผู้ปกครองประเทศลาวในขณะนั้น ปัจจุบันพื้นที่ดังกล่าวนี้คือ แขวงไชยบุรี และแขวงหลวงพระบาง ของประเทศลาว
 
กรมศิลปากรได้กำหนดให้จังหวัดลานช้างใช้ตราประจำจังหวัดเป็นรูปช้างหลายเชือกยืนอยู่กลางลานกว้าง โดยคิดรูปตราจากความหมายของชื่อจังหวัดที่แปลว่า “ดินแดนที่มีช้างจำนวนมาก”

## การจัดการปกครอง
จังหวัดลานช้าง ได้แบ่งการปกครองออกเป็น 6 อำเภอ ตามประกาศเรื่องตั้งอำเภอ ลงวันที่ 23 กรกฎาคม พุทธศักราช 2484 ดังนี้
# อำเภอสมาบุรี ตามเขตอำเภอสมาบุรีเดิม (ปัจจุบันคือ เมืองไชยบุรี แขวงไชยบุรี  ประเทศลาว)
# อำเภออดุลเดชจรัส ตามเขตอำเภอปากลายเดิม ตั้งตามนามของ พลตำรวจเอกหลวงอดุลเดชจรัส (บัตร พึ่งพระคุณ หรือ อดุล อดุลเดชจรัส) อธิบดีกรมตำรวจและผู้บังคับการตำรวจสนามในกรณีพิพาทอินโดจีน (ปัจจุบันคือเมืองปากลาย แขวงไชยบุรี ประเทศลาว)
# อำเภอแก่นท้าว ตามเขตอำเภอแก่นท้าวเดิม (ปัจจุบันคือ เมืองแก่นท้าว แขวงไชยบุรี ประเทศลาว)
# อำเภอเชียงฮ่อน ตามเขตอำเภอเชียงฮ่อนเดิม (ปัจจุบันคือ เมืองเซียงฮ่อน แขวงไชยบุรี ประเทศลาว)
# อำเภอหาญสงคราม ตามเขตอำเภอหงษาเดิม ตั้งตามนามของ พันเอก หลวงหาญสงคราม (พิชัย   หาญสงคราม) ผู้บัญชาการกองพลพายัพในกรณีพิพาทอินโดจีน  (ปัจจุบันคือ เมืองหงษา แขวงไชยบุรี ประเทศลาว)
# อำเภอเชียงแมน แยกจากอำเภอสมาบุรี เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2486 (ปัจจุบันคือ เมืองจอมเพชร แขวงหลวงพระบาง ประเทศลาว) 

เขตการปกครองที่ได้จัดไว้นี้ได้ใช้เรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2489 โดยไม่มีการปรับปรุงเพิ่มเติมแต่อย่างใด ในระหว่างที่จังหวัดนี้อยู่ในการปกครองของประเทศไทย ได้มีการจัดการเลือกตั้งขึ้น เมื่อ 6 มกราคม พ.ศ. 2489 นายสังคม ริมทองได้เป็นส.ส. ของจังหวัดลานช้าง ก่อนจะคืนดินแดนดังกล่าวให้ฝรั่งเศส

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Phap Mueang Thai (1943, p 106).jpg|อาคารแห่งหนึ่งในอำเภออดุลเดชจรัส พ.ศ. 2486
ไฟล์:Phap Mueang Thai (1943, p 104).jpg|ถนนเส้นหนึ่งในอำเภออดุลเดชจรัส พ.ศ. 2486


## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลานช้าง


หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศไทยในอดีต
หมวดหมู่:การยึดครองทางทหารของไทย
หมวดหมู่:ประเทศไทยในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2484
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2484
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2489
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ไทย–ลาว
หมวดหมู่:แขวงไชยบุรี
หมวดหมู่:แขวงหลวงพระบาง
Ђ

**Dje** (Ђ, ђ) เป็นอักษรตัวหนึ่งของอักษรซีริลลิก มีใช้เฉพาะภาษาเซอร์เบียเป็นตัวอักษรลำดับที่ 6 อักษรนี้ใช้แทนเสียง  ซึ่งดัดแปลงมาจาก Tshe (Ћ, ћ) โดย วุก สเตฟาโนวิจ คารัดซิจ (Vuk Stefanović Karadžić) เพื่อใช้แปลงศัพท์ที่สะกดด้วยอักษร Gje (Ѓ, ѓ) ของภาษามาซิโดเนีย

สำหรับชื่อ *Dje* เป็นเพียงชื่อที่ตั้งขึ้นชั่วคราว เนื่องจากอักษรของภาษาเซอร์เบียไม่มีชื่อเรียกอยู่แล้ว เมื่อต้องการสะกดทีละตัว อักษรนี้จึงจะอ่านว่า 

Dje สามารถถ่ายอักษรให้คล้ายอักษรละตินได้เป็น Đ, đ หรือบ่อยครั้งก็แปลงเป็น dj ซึ่งมีผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่ามันไม่ค่อยจะถูกต้องนัก

## ตำแหน่งอักขระ

## อ้างอิง
* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด

หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก
ป้ายหยุดรถไฟถ้ำกระแซ

**ป้ายหยุดรถไฟถ้ำกระแซ** () เดิมใช้ชื่อ "สะพานถ้ำกระแซ" อยู่ในเส้นทางรถไฟสายใต้ (ช่วงสถานีรถไฟชุมทางหนองปลาดุก - **สถานีรถไฟน้ำตก**) หรือทางรถไฟสายตะวันตก ป้ายหยุดรถไฟตั้งอยู่บริเวณสะพานถ้ำกระแซ ซึ่งเป็นสะพานไม้เลียบหน้าผาที่มีความยาวกว่า 450 เมตร เปิดใช้งานเพื่อเป็นสถานที่ท่องเที่ยว โดยปัจจุบันที่นี่เป็นจุดหนึ่ง ที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญในเส้นทางสายนี้ (ทางรถไฟสายมรณะ)

## ประวัติ
ป้ายหยุดรถไฟถ้ำกระแซ เป็นป้ายหยุดรถไฟสร้างขึ้นมาหลังการเปิดเดินรถไฟช่วงที่ 2 (สถานีรถไฟกาญจนบุรี - สถานีรถไฟวังโพ) ของการฟื้นฟูเส้นทางรถไฟสายน้ำตก (หนองปลาดุก-น้ำตก) ระหว่างระยะทาง 61 กิโลเมตร โดยเปิดใช้งานครั้งแรกเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 สำหรับการเปิดเป็นแหล่งท่องเที่ยว พร้อมกับป้ายหยุดรถวิทยาลัยเกษตร ป้ายหยุดรถบ้านโป่งเสี้ยว และป้ายหยุดรถเกาะมหามงคล

จากป้ายสถานีรถไฟ เดิมป้ายหยุดรถไฟนี้ใช้ชื่อว่า "สะพานถ้ำกระแซ" โดยปัจจุบันเหลือแค่ "ถ้ำกระแซ" จากหลักฐานของป้ายป้ายหยุดรถไฟถ้ำกระแซ (เดิม) ฝั่งกาญจนบุรี ทีภาษาอังกฤษเขียนว่า "Thamkrasae Bridge" ที่แปลว่าสะพานถ้ำกระแซ

## ตำแหน่งที่ตั้ง

## ตารางเดินรถ
ข้อมูลเมื่อ 15 พฤษภาคม 2563

เนื่องจากป้ายหยุดรถทั้ง 2 ยังมีการใช้งานอยู่ ตารางเวลาเดินรถป้ายหยุดรถไฟถ้ำกระแซนี้อาจเกิดความสับสน จึงมีการอ้างอิงตามตำแหน่งของป้ายหยุดรถไฟถ้ำกระแซ (ใหม่) ฝั่งสถานีรถไฟน้ำตกเป็นหลัก 

### เที่ยวไป
มีจำนวน 5 ขบวน หยุดสถานี 4 ขบวน

### เที่ยวกลับ
มีจำนวน 4 ขบวน หยุดสถานี 3 ขบวน

## แหล่งท่องเที่ยว

### สะพานถ้ำกระแซ
เป็นสะพานทางรถไฟสร้างด้วยไม้ ถูกสร้างในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 โดนเชลยศึกฝ่ายสัมพันธมิตร ซึ่งบริเวณนี้เป็นจุดที่สร้างทางรถไฟยากที่สุด เนื่องจากเส้นทางโค้งเลียบเขาลัดเลาะหน้าผาสูงชัน ขนานไปกับลำน้ำแควน้อยที่ต้องใช้เวลาสร้างด้วยความรวดเร็ว เพราะต้องใช้เส้นทางขนยุทโธปกรณ์ เสบียง และกำลังพลทหาร ไปเสริมกำลังฝั่งประเมศพม่าให้เสร็จโดยไว จึงทำให้จุดนี้เชลยศึกเสียชีวิตมากที่สุดของการสร้างทางรถไฟสายนี้ ประมาณ 1,000 กว่าคน เป็นสะพานข้ามเหวลึกที่ยาวที่สุดของสายนี้ ตัวสะพานใช้ไม้ในการก่อสร้าง 

ปัจจุบันเป็นจุดท่องเที่ยวอันโด่งดังทั่วโลก ที่ชาวต่างชาติและคนไทยให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก ที่รู้จักกันในนาม 

### ถ้ำกระแซ
ตั้งอยู่ติดกับเส้นทางรถไฟสายมรณะอันเป็นหนึ่งในประวัติศาสตร์สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 และถ้ำนี้เป็นถ้ำที่เคยเป็นที่พักของเชลยศึกเมื่อครั้งสร้างเส้นทางรถไฟสายมรณะจากไทยไปพม่า ภายในถ้ำโปร่ง และมีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ประดิษฐานอยู่ มองจากปากถ้ำมาที่บริเวณทางรถไฟจะเห็นทิวทัศน์ที่งดงามและมองเห็นแม่น้ำแควน้อยอยู่เบื้องล่าง

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น
*

*http://www.railway.co.th/ticket/south.asp 
*https://web.archive.org/web/20150402120702/http://www.geocities.com/railsthai/south.htm

หมวดหมู่:ทางรถไฟสายมรณะ
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในอำเภอไทรโยค