ริชชาร์ท วากเนอร์

**ริชชาร์ท วากเนอร์** () เป็นคีตกวี วาทยกร ผู้กำกับมหรสพ และนักโต้วาทีชาวเยอรมัน เขาถือเป็นผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในวงการอุปรากร

ชีวิตของวากเนอร์นับว่ามีสีสันมาก เคยลี้ภัยการเมือง วนเวียนเรื่องรักใคร่มากมาย เดี๋ยวตกยากเดี๋ยวได้ดี ด้วยเหตุนี้ ผลงานของเขาทั้งคีตกรรมและการละครจึงมีความย้อนแย้งกันเองขึ้นกับช่วงเวลา เช่นผลงานของเขาเรื่อง  ("บุรุษดัตช์ล่องนภา") แต่งขึ้นขณะที่เขาโดยสารเรือเพื่อหนีหนี้แล้วเผชิญพายุ ระหว่างนั้นก็ได้รับฟังตำนานของเรือฟลายอิงดัตช์แมน ทั้งหมดนี้เป็นแรงบันดาลใจแก่เขา

อีกผลงานเด่นคืออุปรากรเรื่อง *[[โลเอินกรีน]]* เกี่ยวกับอัศวินที่ขี่หงส์ขาวมาช่วยหญิงสาวผู้ถูกกล่าวหาว่าฆ่าน้องชายของตนผู้เป็นเจ้าครองแคว้น อัศวินต่อสู้กับผู้สำเร็จราชการจนได้รับชัยชนะ  อุปรากรเรื่องนี้สร้างความประทับใจอย่างมากต่อพระเจ้าลูทวิชที่ 2 แห่งบาวาเรีย ถึงกับทรงตั้งชื่อปราสาทที่สร้างขึ้นใหม่ตามชื่อหงส์ขาวว่าปราสาทน็อยชวานชไตน์ พระเจ้าลูทวิชอุดหนุนวากเนอร์หนักมาก ถึงขั้นเกิดข่าวลือว่าทั้งสองเป็นคู่รักกัน

ผลงานเด่นที่สุดของเขาคือเรื่อง *[[แดร์ริงเด็สนีเบอลุงเงิน|แหวนของนีเบอลุง]]* ซึ่งถือเป็นอุปรากรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของศตวรรษ เขาใช้เวลาแต่งเรื่องนี้ถึง 26 ปีและมีความยาวถึง 15 ชั่วโมง เป็นเรื่องเกี่ยวกับเทวตำนาน มีทั้งคนแคระและยักษ์ อุปรากรเรื่องนี้มีอิทธิพลต่อนวนิยาย *[[เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์]]* ของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน

จูเซปเป แวร์ดี เอกกวีอุปรากรชาวอิตาลีซึ่งเป็นคู่แข่งของเขา ยกย่องเขาว่าเป็น "หนึ่งในอัจฉริยบุคคลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดผู้ทิ้งคุณค่าอมตะไว้เป็นมรดกโลก" 

## ประวัติ
ริชชาร์ท วากเนอร์ เกิดที่เมืองไลพ์ซิช เมื่อ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1813 เป็นบุตรคนที่เก้าของคาร์ล ฟรีดริช วากเนอร์ (Carl Friedrich Wagner) เสมียนตำรวจเมืองไลพ์ซิช กับโยฮันนา โรซีเนอ (Johanna  Rosine) ลูกสาวช่างอบขนมปัง คาร์ลเสียชีวิตจากไข้รากสาดใหญ่ขณะเด็กชายมีอายุเพียงหกเดือน หลังจากนั้น มารดาจึงไปอาศัยอยู่กับไกเออร์ เพื่อนของคาร์ลผู้เป็นนักแสดงและนักเขียนบทละคร เชื่อว่าโยฮันนากับไกเออร์สมรสกันใน ค.ศ. 1814 แต่ไม่ปรากฏหลักฐานในงานทะเบียนของโบสถ์ เธอพาลูกย้ายไปอาศัยที่บ้านไกเออร์ที่เมืองเดรสเดิน เด็กชายริชชาร์ทจึงเติบโตที่นั่นจนมีอายุสิบสี่ปี ซึ่งตลอดที่ผ่านมา เด็กชายมีอีกชื่อว่า **วิลเฮ็ล์ม ริชชาร์ท ไกเออร์** (Wilhelm Richard Geyer) วากเนอร์เกือบจะเชื่อว่าไกเออร์คือพ่อที่แท้จริงของตนเอง

ความหลงใหลในงานละครของไกเออร์เริ่มส่งอิทธิพลต่อลูกบุญธรรมของเขา ในที่สุด วากเนอร์ก็เริ่มมีส่วนร่วมในการแสดงละครของไกเออร์ ในหนังสือ  ("ชีวิตของข้าพเจ้า") ซึ่งเป็นอัตชีวิตประวัติของวากเนอร์ระบุว่าตนเองมักจะมีส่วนร่วมในบททูตสวรรค์ ต่อมาในปลาย ค.ศ. 1820 วากเนอร์เข้าศึกษาที่โรงเรียนเมืองโพเซินดอร์ฟ ใกล้กับเดรสเดิน เขามีโอกาสเรียนเปียโนที่นั่นแต่ประสบปัญหาเมื่อต้องเล่นบนบันไดเสียง จึงอาศัยการฝึกฝนแบบฟังด้วยหูมากกว่า

หลังไกเออร์เสียชีวิตใน ค.ศ. 1821 วากเนอร์ถูกส่งตัวไปยังโรงเรียนกางเขน () ซึ่งเป็นสถาบันการศึกษาของคณะสวดกางเขนเดรสเดิน () ด้วยทุนทรัพย์จากน้อยชายของไกเออร์ ขณะที่มีอายุเก้าขวบ วากเนอร์มีโอกาสได้รับชมงานอุปรากร  ของเวเบอร์และเกิดความประทับใจมาก เขาเริ่มมีความใฝ่ฝันจะเป็นนักเขียนบทละคร บทละครแรกของเขาคือโศกนาฎกรรมที่ชื่อ  ซึ่งเขียนจบใน ค.ศ. 1826 ขณะที่ยังเรียนอยู่ งานชิ้นนี้ได้รับอิทธิพลอย่างมากจากผลงานของเชกสเปียร์และเกอเทอ เขาเริ่มสนใจดนตรีและร้องขออนุญาตจากครอบครัวให้เขาเรียนดนตรี

ก่อน ค.ศ. 1827 ครอบครัวของเขาย้ายกลับมาพำนักที่เมืองไลพ์ซิช ใน ค.ศ. 1828 วากเนอร์ในวัยสิบห้าปีได้รับฟังซิมโฟนีหมายเลข 7 และซิมโฟนีหมายเลข 9 ของเบทโฮเฟิน ซึ่งกลายเป็นแรงบันดาลใจหลักให้เขา นอกจากนี้ วากเนอร์ยังประทับใจมากต่อผลงานเรควีเอ็มของโมทซาร์ท

## ผลงานอุปรากร
170px|thumb|วากเนอร์ในวัย 48 ปีขณะลี้ภัย
* (1832) *Die Hochzeit* ("วิวาห์")
* (1834) *Die Feen* ("นางฟ้า")
* (1836) *Das Liebesverbot* ("รักต้องห้าม")
* (1837) *Rienzi* — *Rienzi, der letzte der Tribunen*
* (1843) *Der fliegende Holländer* ("บุรุษดัตช์ล่องนภา")
* (1845) *[[ทันฮ็อยเซอร์|Tannhäuser]]*
* (1848) *[[โลเอินกรีน|Lohengrin]]*
* (1859) *[[ทริสทันอุนท์อีซ็อลเดอ|Tristan und Isolde]]* ("ทริสทันกับอีซอลเดอ")
* (1867) *[[ครูเพลงแห่งเนือร์นแบร์ค|Die Meistersinger von Nürnberg]]*  ("ครูเพลงแห่งเนือร์นแบร์ค")
* *[[แดร์ริงเด็สนีเบอลุงเงิน|Der Ring des Nibelungen]]* ("แหวนของนีเบอลุง")
** (1854) บุพภาค: *[[ดัสไรน์ก็อลท์|Das Rheingold]]* ("ขุมทองลำน้ำไรน์")
** (1856) ภาคหนึ่ง: *[[ดีวัลคือเรอ|Die Walküre]]* ("ธิดาวัลคือเรอ")
** (1871) ภาคสอง: *[[ซีคฟรีท|Siegfried]]* ("ซีคฟรีท")
** (1874) ภาคสาม: *[[เกิทเทอร์เด็มเมอรุง|Götterdämmerung]]* ("เทวาอัสดง")
* (1882) *Parsifal* ("เพอร์ซิวัล")

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คีตกวีชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:นักดนตรีคลาสสิก
หมวดหมู่:คีตกวีอุปรากร
หมวดหมู่:บุคคลจากไลพ์ซิช
หมวดหมู่:ผู้เขียนอัตชีวประวัติชาวเยอรมัน