open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
โซเฟีย

**โซเฟีย** ( ; ,) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศบัลแกเรีย นครตั้งอยู่บริเวณตีนภูเขาวีตอชาทางภาคตะวันตกของประเทศ และตั้งอยู่บริเวณศูนย์กลางของคาบสมุทรบอลข่าน จึงถือเป็นนครทางผ่านที่สำคัญบนเส้นทางระหว่างทะเลดำกับทะเลเอเดรียติก นอกจากนี้ นครยังตั้งอยู่ใกล้กับทะเลอีเจียน

โซเฟียเป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 13 ของสหภาพยุโรป สภาพภูมิประเทศล้อมรอบด้วยภูเขาวีตอชาทางทิศใต้ ภูเขาลิวลินทางทิศตะวันตก และเทือกเขาบอลข่านทางทิศเหนือ ทำให้โซเฟียเป็นเมืองหลวงที่มีระดับความสูงมากเป็นอันดับที่สองของทวีปรองจากมาดริด ตัวนครตั้งอยู่ริมแม่น้ำอิสการ์และมีแหล่งน้ำแร่หลายแห่ง รวมถึงโรงอาบน้ำแร่กลางโซเฟีย นครมีสภาพภูมิอากาศชื้นภาคพื้นทวีป โซเฟียเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัย สถาบันทางวัฒนธรรม และบริษัทพาณิชย์ที่สำคัญของประเทศ นครได้รับสมญาว่าเป็น "สามเหลี่ยมแห่งขันติทางศาสนา" ทั้งนี้เป็นเพราะนครมีศาสนสถานที่สำคัญของทั้งสามศาสนา ได้แก่ โบสถ์นักบุญเนเดลยา (คริสต์), มัสยิดบันยา บาชิ (อิสลาม) และธรรมศาลาโซเฟีย (ยูดาห์)

โซเฟียติด 1 ใน 10 สถานที่ที่เหมาะแก่การเริ่มต้นธุรกิจที่ดีที่สุดในโลก โดยเฉพาะในด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ นอกจากนี้ ยังเป็นเมืองหลวงซึ่งมีค่าใช้จ่ายจับต้องได้ที่มีนักท่องเที่ยวมากที่สุดใน ค.ศ. 2013 ใน ค.ศ. 1979 โบสถ์บอยานาในโซเฟียได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นแหล่งมรดกโลก โบสถ์นี้ถือเป็นสัญลักษณ์ของนิกายออร์โธด็อกซ์ในบัลแกเรีย มันเคยถูกทำลายในช่วงจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 โซเฟียเป็นที่ตั้งของโรงละครโอเปราและบัลเลต์แห่งชาติ, วังวัฒนธรรมแห่งชาติ, สนามกีฬาแห่งชาติวาซิล เลฟสกี, โรงละครแห่งชาติอิวัน วาซอฟ, พิพิธภัณฑสถานโบราณคดีแห่งชาติ และอัฒจันทร์เซอร์ดิกา จึงทำให้นครเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมของยุโรปตะวันตก หอศิลป์สังคมนิยมในโซเฟียแสดงประติมากรรมและจิตรกรรมซึ่งทำให้ผู้เข้าชมได้เข้าใจถึงชีวิตในยุคสังคมนิยมบัลแกเรีย 

ประชากรในโซเฟียลดลงจาก 70,000 คนในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ต่อมาลดลงสู่ 19,000 คนใน ค.ศ. 1870 และลดลงสู่ 11,649 คนใน ค.ศ. 1878 แต่หลังจากนั้น ประชากรก็กลับมาเพิ่มขึ้น จนในปัจจุบัน โซเฟียมีประชากร 1.24 ล้านคน ในพื้นที่ 492 ตารางกิโลเมตร หากนับพื้นที่เขตเมืองที่ล้อมรอบ (จังหวัดนครหลวงโซเฟียและบางส่วนของจังหวัดโซเฟียกับจังหวัดเปอร์นิก) เข้าไปด้วยแล้ว จะมีประชากร 1.54 ล้านคน ในพื้นที่ 5,723 ตารางกิโลเมตร ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 5.16 ของพื้นที่ทั้งประเทศ พื้นที่ปริมณฑลของโซเฟียใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงในการเดินทางผ่าน โดยมีถนนสายหนึ่งเชื่อมต่อกับเมืองดีมีตรอฟกราดในประเทศเซอร์เบีย ปริมณฑลแห่งนี้ไม่เหมือนกับแห่งอื่น ๆ ในทวีปยุโรป เพราะมันไม่ถูกจัดว่าเป็นปริมณฑลทางการ แต่เป็นเพียงปริมณฑล "เชิงจำกัด" เท่านั้น ภูมิภาคปริมณฑลของโซเฟียมีประชากร 1.67 ล้านคน

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
*
* 
* 

## หนังสืออ่านเพิ่มเติม
* The 110 footnotes provide a guide to the literature on the city
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Online guide to Sofia
* Official Site of Sofia Public Transport 
* 
* Archival images of Sofia
* Sofia by Night Light: A Photographic Exhibition
* Virtual Guide to Ancient Serdica
* More than 25 live webcams from Sofia
* Pictures from Vitosha mountain


หมวดหมู่:เมืองในประเทศบัลแกเรีย
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปยุโรป
อาปีอา

**อาปีอา** (Apia) เป็นเมืองหลวงของรัฐเอกราชซามัว เมืองตั้งอยู่ทางชายฝั่งตอนเหนือของเกาะยูโปลู ถือเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ของซามัว จากข้อมูลในปี พ.ศ. 2544 อาปีอามีประชากร 58,800 คน ตั้งอยู่ที่บริเวณท่าเรือทางธรรมชาติ ปากแม่น้ำ Vaisigano อาปีอา ถูกค้นพบในคริสต์ทศวรรษ 1850 และเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการของรัฐเอกราชซามัว ตั้งแต่ปี 1959

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองหลวงในเขตโอเชียเนีย
หมวดหมู่:ประเทศซามัว
วีซิง. วีแดนซ์. วีสตีลติงส์.

**วีซิง. วีแดนซ์. วีสตีลติงส์.** () เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของเจสัน มราซ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 อัลบั้มขึ้นชาร์ตสูงสุดอันดับ 3 บนบิลบอร์ด 200 ถือเป็นอัลบั้มที่ติดชาร์ตสูงที่สุดของมราซ ชื่ออัลบั้มอ้างมาจากผลงานศิลปินของเดวิด ชริกลีย์ที่สะดุดตามราซขณะที่เขาท่องเที่ยวอยู่ในสกอตแลนด์

## รายชื่อเพลง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเจสัน มราซ
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2551
โคบราสตาร์ชิป

**โคบรา สตาร์ชิป** () เป็นวงอเมริกัน ก่อตั้งวงโดยมือเบส (และนักร้องนำ) อดีตสมาชิกวงมิดทาวน์ เก๊บ ซาปอร์ตา (Gabe Saporta) โดยทำหน้าที่ร้องนำให้กับวง ส่วนสมาชิกที่เหลือประกอบด้วย มือกีตาร์ ไรแลนด์ แบล็กกินตัน (Ryland Blackinton) มือเบส อเล็กซ์ ซัวเรซ (Alex Suarez) มือกลอง เนท โนวาร์โร (Nate Novarro) และวิกตอเรีย แอชเชอร์ (Victoria Asher) มือคีย์ทาร์ 

พวกเขามีเพลงฮิต ติดท็อป 10 บนบิลบอร์ดฮอต 100 เพลงแรกคือ "กูดเกิร์ลส์โกแบด" ที่ได้นักแสดงนำในซีรีส์ *[[แสบใสไฮโซ]]* เลห์ตัน มีสเตอร์ มาร่วมร้องในเพลงนี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟแดนซ์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีป็อปพังก์สัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีซินท์ป็อปสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแดนซ์ร็อก
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากนครนิวยอร์ก
เลขมาตรฐานสำหรับหนังสือของหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน

**เลขมาตรฐานสำหรับหนังสือของหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน** () เป็นเลขประจำหนังสือแต่ละเล่ม ที่มาจากระบบการออกตัวเลขแก่หนังสือแต่ละเล่มที่เป็นเอกลักษณ์ ที่ใช้โดยระบบของการออกตัวเลขของหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน (LCC) ตัวเลขไม่มีความหมายแต่อย่างใดต่อเนื้อหาของหนังสือ ซึ่งเป็นระบบที่ต่างจากระบบการจัดหมวดหมู่หนังสือของหอสมุดรัฐสภาอเมริกันซึ่งเป็นการออกตัวเลขตามเนื้อหาของหนังสือ ซึ่งอาจจะซ้ำกันกับหนังสือเล่มอื่นในหมวดหมู่เดียวกันได้

## ประวัติ
ระบบเลขมาตรฐานสำหรับหนังสือ LCCN มีการใช้งานมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2441 ซึ่งในขณะนั้นตัวย่อ LCCN เดิมใช้แทนคำว่า "Library of Congress Card Number" หรืออาจจะหมายถึง "Library of Congress Catalog Card Number" โดยหอสมุดรัฐสภาอเมริกันได้จัดทำบัตรข้อมูลบรรณานุกรมสำหรับรายการห้องสมุดขึ้นและได้จัดทำสำเนาชุดบัตรรายการ จำหน่ายให้กับห้องสมุดอื่น ๆ เพื่อใช้ในการจัดทำรายการของห้องสมุดเหล่านั้น ซึ่งสิ่งนี้ถูกเรียกว่า การจัดทำรายการส่วนกลาง (centralized cataloging) ชุดของบัตรรายการแต่ละชุดจะได้รับหมายเลขลำดับเพื่อช่วยในการระบุที่มา

แม้ว่าข้อมูลบรรณานุกรมส่วนใหญ่จะถูกสร้างจัดเก็บและแบ่งปันทางอิเล็กทรอนิกส์กับห้องสมุดอื่น ๆ แล้ว แต่ก็ยังมีความต้องการที่จะระบุแต่ละระเบียนที่ไม่ซ้ำกันและ LCCN ยังคงใช้เพื่อเหตุดังกล่าวต่อไป 

บรรณารักษ์ ทั่วโลกใช้ "ข้อมูลบ่งชี้" ที่ไม่ซ้ำกันนี้ในกระบวนการทำรายการ ของหนังสือส่วนใหญ่ที่ตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกา ซึ่งช่วยให้พวกเขาค้นหาข้อมูลรายการ (cataloging record) ที่ถูกต้อง ซึ่งหอสมุดรัฐสภาอเมริกันและหน่วยงานภายนอกอื่น ๆ มีให้ใช้งานบนเว็บและผ่านสื่อต่าง ๆ 

ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 หอสมุดรัฐสภาอเมริกันได้สร้างบริการ LCCN Permalink ซึ่งเป็นยูอาร์แอลที่ถาวรสำหรับให้บริการ เลขมาตรฐานสำหรับหนังสือ LCCN ทั้งหมด

## รูปแบบ
thumb|200px|right|รูปแบบของเลขมาตรฐาน<br/>สำหรับหนังสือของหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน
ในรูปแบบพื้นฐานที่สุดหมายเลขจะประกอบด้วยเลขปี (ค.ศ.) และเลขลำดับ โดยปีจะประกอบด้วยเลขสองหลักท้ายสำหรับปี 1898 ถึง 2000 และเลขสี่หลักเริ่มต้นในปี 2001 โดยสำหรับสามปีที่มีความกำกวม (1898, 1899 และ 1900) จะสามารถบ่งชี้ได้จากขนาดของหมายเลขลำดับ นอกจากนี้ยังมีลักษณะเฉพาะของหมายเลขลำดับที่ขึ้นต้นด้วย "7" เนื่องจากการทดลองเพิ่มเลขโดดตรวจสอบระหว่างปีค.ศ. 1969 ถึงปี 1972 

หมายเลขลำดับ (serial numbers) มีความยาวหกหลักและควรมีเลขศูนย์นำหน้า โดยการเติมตัวเลขศูนย์นำหน้าเป็นส่วนเสริมล่าสุดของรูปแบบ ดังนั้นงานบันทึกก่อน ๆ จำนวนมากจะแสดงรหัสน้อยหลักกว่า ยัติภังค์เป็นตัวเลือกที่มักจะใช้ในการแยกปีและหมายเลขลำดับ แต่เมื่อไม่นานมานี้ทางหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน ได้ออกข้อกำหนดให้สำนักพิมพ์ต่าง ๆ ไม่ต้องใส่เครื่องหมายยัติภังค์

## ดูเพิ่ม
* เลขมาตรฐานสากลประจำหนังสือ (ISBN)
* ระบบการจัดหมวดหมู่หนังสือของหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน (LCC)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Library of Congress Classification and Shelflisting
* Library of Congress Classification Outline
* Cataloging Distribution Service - source of Library of Congress Classification schedules
* How to read a Library of Congress (LC) Call Number
* 
* 

หมวดหมู่:มาตรฐานสากล
หมวดหมู่:หนังสือ
หมวดหมู่:ตัวระบุ
LCCN

__NOTOC__
**LCCN** เป็นอักษรย่อของระบบสองระบบที่เกี่ยวข้องกัน

* *Library of Congress Cataloging Newsline* (LCCN) - เป็นหนังสือข่าวที่พิมพ์ตามโอกาสเกี่ยวกับกิจการของระบบการจัดหมวดหมู่หนังสือของหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน และ
* Library of Congress Control Number (LCCN) หรือ เลขมาตรฐานสำหรับหนังสือของหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน
ฟาวน์ทินส์แอบบีย์

**ฟาวน์ทินส์แอบบีย์** ( /ˈfaʊntɪns/) เดิมเป็นแอบบีย์โรมันคาทอลิกสังกัดคณะซิสเตอร์เชียนที่ตั้งอยู่ที่เทศมณฑลนอร์ธยอร์กเชอร์ที่ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1132 ปัจจุบันเหลืออยู่เพียงแต่ซาก ฟาวน์ทินส์แอบบีย์เป็นซากแอบบีย์ที่ได้รับการรักษาอยู่ในสภาพที่ดีที่สุดในอังกฤษ ปัจจุบันเป็นขององค์การอนุรักษ์แห่งชาติ

ฟาวน์ทินส์แอบบีย์และสวนหลวงสตัดลีย์ไดัรับเลือกให้เป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปีค.ศ. 1986 ในฐานะมรดกทางวัฒนธรรม

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* มรดกโลก

## แหล่งข้อมูลอื่น

## ระเบียงภาพ


ไฟล์:Fountains_Abbey%2C_Ripon.jpg|
ไฟล์:Fountains_Abbey%2C_North_Yorkshire.jpg|
ไฟล์:Fountains_Abbey%2C_1.jpg|
ไฟล์:Fountains_Abbey_06.jpg|
ไฟล์:StudleyAbbey1.JPG|
ไฟล์:Fountains_Abbey.jpg|
ไฟล์:StudleyAbbey2.JPG|   
ไฟล์:The_Monks%27_Refectory.JPG|
ไฟล์:Fountains_Abbey_03.jpg| 



หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในอังกฤษ
หมวดหมู่:อารามคริสต์ในประเทศอังกฤษ
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ทรัพย์สินขององค์การอนุรักษ์แห่งชาติ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1130
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเทศมณฑลนอร์ทยอร์กเชอร์
เลิฟเทกส์ไทม์

**"เลิฟเทกส์ไทม์"** () เป็นเพลงป็อปเขียนโดยมารายห์ แครีและเบน มาร์กูลีส์ โปรดิวซ์โดยวอลเตอร์ อฟานาเซียฟ ในผลงานอัลบั้มเปิดตัวของแครี ชุด *[[Mariah Carey (album)|Mariah Carey]]* (1990) ออกขายเป็นซิงเกิลที่ 2 ของอัลบั้มเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1990 ถือเป็นเพลงแนวบัลลาด แบบอเดาต์คอนเทมโพแรรีเพลงแรกของเธอที่ออกวางขายเป็นซิงเกิล มีเนื้อหาพูดถึงการสูญเสียคนรักและสารภาพออกมาว่า ความรักนั้นต้องใช้เวลา เพื่อที่จะรักษาและความรู้สึกที่คงอยู่ของอดีตคนรัก ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลอันดับ 1 เพลงที่ 2 ของเธอในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา แต่ไม่ประสบความสำเร็จมากนักในที่อื่น

## อันดับเพลง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงของมารายห์ แครี
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยมารายห์ แครี
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2533
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
ปวยร์โตอายากูโช

**ปวยร์โตอายากูโช** () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐอามาโซนัสของประเทศเวเนซุเอลา ตั้งอยู่ตลอดแนวแม่น้ำโอรีโนโก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:รัฐอามาโซนัส (เวเนซุเอลา)
มาราไกโบ

**มาราไกโบ** () เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ของประเทศเวเนซุเอลา รองจากเมืองหลวงการากัส เป็นเมืองหลวงของรัฐซูเลีย จากข้อมูลการสำรวจจำนวนประชากรในปี พ.ศ. 2544 มีประชากรอยู่ราว 3,200,000 คน

หมวดหมู่:เมืองในประเทศเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:รัฐซูเลีย
ปีเตอร์ ไอเซนมาน

**ปีเตอร์ เดวิด ไอเซนมาน** (อักษรโรมัน: Peter David Eisenman, เกิด 11 สิงหาคม เป็นสถาปนิก นักเขียน และศาสตราจารย์ชาวอเมริกัน ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในนิวยอร์กไฟว์ และเป็นที่รู้จักจากการออกแบบที่มีใช้รูปแบบมอเดิร์นและดีคอนสตรักทีฟ (deconstructive) สูง รวมถึงจากผลงานประพันธ์หนังสือทางสถาปัตยกรรมจำนวนมาก เขาได้รับรางวัลจำนวนมาก รวมถึง รางวัลศิลปกรรมวูล์ฟ

ปัจจุบันไอเชนมานเป็นอาจารย์สอนด้านทฤษฎีและการออกแบบขั้นสูงประจำสถาบันสถาปัตยกรรมศาสตร์เยล และเป็นศาสตราจารย์อาวุโส (Professor Emeritus) ประจำวิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์คูเปอร์ยูเนียน

## ผลงานนิพนธ์
*Peter Eisenman, *[[Houses of Cards]]*. New York: Oxford University Press, 1987. 
*Peter Eisenman, *Diagram Diaries* (Universe Architecture Series), Thames and Hudson, 1999. 
**Blurred Zones: Investigations of the Interstitial : Eisenman Architects 1988-1998*
*Peter Eisenman, *Giuseppe Terragni: Transformations, Decompositions, Critiques*, New York, The Monacelli Press 2003 
*Peter Eisenman, *Eisenman Inside Out. Selected Writings 1963-1988*, New Haven-London, Yale University Press 2004 
*Peter Eisenman, *Ten Canonical Buildings 1950-2000*, New York, Rizzoli International Publications inc. 2008 
*Peter Eisenman et al., *[[Peter Eisenman: In dialogue with architects and philosopher]]* (Vladan Djokić and Petar Bojanić (eds.)), Mimesis International. 2017, 
*Peter Eisenman, *Memory Games*, Rizzoli. 1996 
* Peter Eisenman and Elisa Iturbe, *[[Lateness (book)|lateness]]* 2020, Princeton University Press. 

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* *Interview: Peter Eisenman*, Threshold, Rizzoli, 1983.
* Kari Jormakka, *Interview with Peter Eisenman*, *Datutop* 14, 1991.
* 
* 
* Pangalos P., Petridou V., The imprint of Eisenman, ed. Futura, Athens, 2013.
* Meier A., Peter Eisenman: Machine Critique de l'Architecture , ed. Infolio, Gollion (CH), 2019, 252p. 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บทางการของ Eisenman Architects
* Finding aid for the Peter Eisenman fonds, ศูนย์สถาปัตยกรรมแคนาดา (digitized items)
* บทสัมภาษณ์ปี 1996 
* บทสัมภาษณ์กับ Archinect.com
* บทสัมภาษณ์กับ designboom.com
* บทสัมภาษณ์กับ Robert Locke ว่าด้วยการเมือง
* บทสนทนากับ Iman Ansari
* "Contrasting Concepts of Harmony in Architecture: The 1982 Debate Between Christopher Alexander and Peter Eisenman"
* Eisenmania
* 
*. Getty Research Institute, Los Angeles. Accession No. 920049. Sixty-three architectural drawings in pencil, pen and marker on paper document the design development of House VI, one of Peter Eisenman's most important early polemical designs.

หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากนวร์ก
การแบ่งโล่ (มุทราศาสตร์)

**การแบ่งโล่** หรือ **แบ่งโล่** () เป็นศัพท์ที่ใช้ในมุทราศาสตร์ที่หมายถึงทรงการแบ่งโล่บนตราอาร์มออกเป็นส่วนหรือช่องต่าง ๆ พื้นตราของโล่อาจจะแบ่งออกเป็นบริเวณที่มากกว่าสองบริเวณที่แต่ละบริเวณอาจจะมีผิวตราที่ต่างกัน ที่มักจะดำเนินตามลักษณะของเรขลักษณ์

การแบ่งแต่ละวิธีก็จะมี นิยามต่างกันไปที่ใช้ศัพท์คล้ายคลึงกับศัพท์ที่ใช้ในเรขลักษณ์ เช่นโล่ที่แบ่งตามเรขลักษณ์ทรงจั่วบ้านก็จะได้รับนิยามว่า “per chevron” หรือ “แบ่งจั่ว” ตามลักษณะแถบจั่วที่ใช้ในเรขลักษณ์

จุดประสงค์ของการแบ่งตราก็มีหลายประการ ประการหนึ่งอาจจะเพื่อสร้างความแตกต่างระหว่างตราที่คล้ายคลึงกัน หรือเพื่อ “การรวมตรา” (marshalling) ที่หมายถึงการรวมตราอาร์มมากกว่าสองตราขึ้นไปเป็นตราเดียว หรือ เพียงเพื่อเป็นสร้างความสวยงามให้กับตรา “เส้นแบ่ง” (Line) ที่ใช้ก็ไม่จำเป็นจะต้องเป็นเส้นตรง และเส้นที่ใช้แต่ละแบบก็จะมีนิยามที่เฉพาะเจาะจงที่ใช้โครงสร้างของศัพท์เช่นเดียวกับเรขลักษณ์

นอกจากนั้นการแบ่งก็ไม่จำเป็นจะต้องเป็นเส้นตรงเสมอไป แต่อาจจะเป็นลายหยักต่าง ๆ คล้ายกับที่ใช้ในเรขลักษณ์

## แบ่งโล่ที่สำคัญ

ตามปกติแล้วพื้นตราไม่อาจจะแบ่งได้ตาม “per bordure” (แบ่งขอบ) ได้ หรือตาม “per chief” (แบ่งบน) หรือแบ่ง “เครื่องหมาย” (Charge) แต่ก็มีข้อยกเว้น ที่บันทึกในสำนักงานทะเบียนตราอาร์มของทั้งสกอตแลนด์และแคนาดาที่มีการแบ่งทั้งพื้นตราและขอบโล่ตาม “per chief” ที่บันทึกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1677

โล่อาจจะแบ่งเป็นสามส่วนตามนิยาม “tierced” เช่น “tierced per pall” หรือ “แบ่งวาย” 20px หรือถ้าคว่ำ “Y” ก็จะเป็น “tierced per pall reversed” หรือ “แบ่งวายคว่ำ” 20px

## เส้นแบ่ง

“เส้นแบ่ง” ก็เช่นเดียวกับเรขลักษณ์ ที่ไม่แต่จะเป็นเส้นตรงแต่เป็นอาจจะเป็นเส้นที่มีลักษณะต่างออกไปและบางครั้งก็จะมีความซับซ้อน เดิมเส้นแบ่งเหล่านี้ก็ใช้ศัพท์ที่มีใช้อยู่แล้วในเรขลักษณ์ แต่นักออกแบบตราสมัยใหม่โดยเฉพาะในฟินแลนด์สร้างกลุ่มเส้นใหม่ที่ใช้รูปทรงของพันธุ์ไม้ที่พบในท้องถิ่นเป็นแบบ ในบรรดาเส้นที่นิยมใช้เป็นเส้นแบ่งก็ได้แก่ คลื่น, หยัก, หยักแหลม, หยักโค้งเว้า, หยักโค้งนูน, หยักปูด, หยักเชิงเทิน, หยักหางนกพิลาป, หยักตาปู ทรงสมัยใหม่ก็ได้แก่ หยักกิ่งสน () หรือ หยักต้นสน () เป็นต้น ลายใหม่เหล่านี้พบในตราประจำเมืองหลายเมืองในฟินแลนด์

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ตราอาร์ม
* นิยามของตรา
* มุทราศาสตร์
* เรขลักษณ์ในมุทราศาสตร์

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:มุทราศาสตร์
หมวดหมู่:ตราอาร์ม
หมวดหมู่:เครื่องอิสริยาภรณ์
โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน 3

***โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน 3*** () เป็นวิดีโอเกมแนวจำลองการสร้างและบริหารในปี 2004 เป็นภาคที่สามในชุดเกม *[[โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน]]* และพัฒนาโดยฟรอนเทียร์ดีเวลล็อปเมนส์ และจัดจำหน่ายโดยอาตาริอินเตอร์แอ็กทีฟ *โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน 3* ให้ผู้เล่นรับผิดชอบในการบริหารจัดการสวนสนุก เครื่องเล่นสามารถสร้างหรือรื้อถอนได้ ภูมิประเทศและทิวทัศน์สามารถปรับได้ และสามารถควบคุมราคาได้เพื่อให้ผู้มาเยือนมีความสุข

*โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน 3* มีรูปแบบการเล่นอยู่สองแบบ ในโหมดอาชีพ ผู้เล่นจะต้องบรรลุวัตถุประสงค์ที่กำหนดไว้ล่วงหน้าในสถานการณ์ที่ออกแบบไว้ล่วงหน้า ในโหมดแซนด์บ็อกซ์ที่เพิ่มเข้ามาใหม่ ผู้เล่นจะมีเวลาและเงินไม่จำกัดในการสร้างสวนสนุกและเครื่องเล่นแบบกำหนดเอง คุณสมบัติที่เปิดตัวในชุดเกมนี้ ได้แก่ ความสามารถในการนำเข้าและส่งออกสถานที่ท่องเที่ยวแบบกำหนดเอง การออกแบบสถานการณ์และการมองดูแบบกำหนดเอง รวมถึงการออกแบบรถไฟเหาะในเกม และโลกสามมิติที่ผู้เล่นสามารถดูได้จากทุกมุม

ในปี 2016 ผู้จัดจำหน่ายอาตาริยังคงทำชุดเกมนี้ต่อไปโดยภาคหลักที่สี่คือ *[[โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูนเวิร์ล]]* ซึ่งได้รับกระแสวิจารณ์เชิงลบ ในปีเดียวกัน ฟรอนเทียร์ได้พัฒนาและเปิดตัว *[[แพลเน็ตโคสเตอร์]]* ซึ่งเป็นผู้สืบทอดจิตวิญญาณของชุดเกม *โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน* ซึ่งได้รับกระแสวิจารณ์เชิงบวก
## หมายเหตุ


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ ''โรลเลอร์ โคสเตอร์ 3''  
* Tycoon 3'' for Mac OS X 
* ''RollerCoaster Tycoon 3'' at GameSpot

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:เกมสำหรับแมคโอเอส
หมวดหมู่:เกมสำหรับไอโอเอส
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 5
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์วัน
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส
หมวดหมู่:เกมจำลองธุรกิจ
ตราแผ่นดินของเช็กเกีย

**ตราแผ่นดินของเช็กเกีย** () เป็นตราอาร์มของประเทศเช็กเกียที่ประกอบด้วยตราของภูมิภาคในประวัติศาสตร์สามบริเวณที่ประกอบขึ้นเป็นสาธารณรัฐ 

ตราอาร์มของโบฮีเมียเป็นสิงโตสีเงินสองหางบนพื้นตราสีแดง1 ที่ปรากฏอีกครั้งในช่องตราด้านล่างซ้าย (ขวาของผู้ดูตรา ซ้ายของผู้ถือโล่) โมราเวียเป็นอินทรีลายหมารุกขาวสลับแดงบนพื้นตราสีน้ำเงิน ตราของไซลีเซียมีพื้นสีทอง อินทรีสีดำแต่งด้วยจิกสามดอก หรือ "clover stalk" บนหน้าอก

ตรานี้ใช้สำหรับเป็นตราสำหรับฟุตบอลทีมชาติและฮอกกี้ทีมชาติของเช็กเกียด้วย

นิยามของตราอย่างเป็นทางการ :

## ดูเพิ่ม
* ตราแผ่นดินของเชโกสโลวาเกีย
* ตราอาร์ม 
* มุทราศาสตร์ 
* นิยามของตรา 

 
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศเช็กเกีย
เช็กเกีย
บูเออร์

right|thumb|200px|บูเออร์
ในปิศาจวิทยา **บูเออร์**()เป็นประมุขแห่งขุมนรก ผู้มีอสูรใต้บังคับบัญชา 50 กองและเป็นปิศาจตนที่ 10 ในบท *อาร์สโกเอเทีย* จากหนังสือกุญแจย่อยของโซโลมอน

ตำรา Pseudomonarchia Daemonum ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ระบุว่าบูเออร์มีอำนาจในช่วงราศีธนู บูเออร์สามารถสอนผู้อัญเชิญด้านปรัชญาและตรรกศาสตร์เกี่ยวกับศีลธรรมและธรรมชาติ รวมถึงเรื่องของสมุนไพรต่างๆได้ บูเออร์ยังสามารถรักษาอาการร่างกายอ่อนแอและมอบวิญญาณรับใช้ให้ผู้อัญเชิญได้

ลักษณะของบูเออร์นั้นเป็นเซนทอร์ถือธนูและลูกศรซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราศีธนู แต่ตำราบางเล่มก็กล่าวว่าบูเออร์มีหัวเป็นสิงโตและมีขาเป็นแพะห้าข้างรอบๆตัวซึ่งทำให้บูเออร์สามารถเดินได้ทุกทิศทาง

แม้ว่าต้นกำเนิดของชื่อบูเออร์จะไม่ชัดเจนนัก แต่ในสมัยโบราณก็เคยมีเมืองชื่อ *บูเออร์* อยู่ในประเทศเยอรมันด้วย (ปัจจุบันคือเมือง Gelsenkirchen)

## แหล่งข้อมูล
*S. L. MacGregor Mathers, A. Crowley, *[[The Goetia|The Goetia: The Lesser Key of Solomon the King]]* (1904). 1995 reprint: ISBN 0-87728-847-X.

หมวดหมู่:ปิศาจ
ศุภชัย ภู่งาม

**ศุภชัย ภู่งาม** (เกิด 4 มิถุนายน พ.ศ. 2488) เป็นองคมนตรี และอดีตประธานศาลฎีกา

## ประวัติ
ศุภชัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, เนติบัณฑิตไทย และหลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่น 39

## การทำงาน
ศุภชัย เคยเป็นผู้ช่วยผู้พิพากษา ผู้พิพากษาศาลจังหวัดอุดรธานี นครราชสีมา นนทบุรี ก่อนเข้ามาเป็นผู้พิพากษาประจำกระทรวง ช่วยงานศาลแพ่ง หัวหน้าศาลประจำกระทรวง หัวหน้าศาลจังหวัดหนองคาย หัวหน้าศาลชลบุรี ผู้พิพากษาศาลแรงงานกลาง ผู้พิพากษาศาลแพ่ง หัวหน้าคณะในศาลแพ่ง ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 3 รองปลัดกระทรวงยุติธรรม (ฝ่ายวิชาการ) รองอธิบดีศาลแพ่ง ผู้พิพากษาศาลฎีกา รองอธิบดีศาลอุทธรณ์ภาค 3 หัวหน้าคณะในศาลฎีกา ประธานศาลอุทธรณ์ภาค 3 

ศุภชัย ดำรงตำแหน่งประธานศาลฎีกาเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2547 สืบต่อจากอรรถนิติ ดิษฐอำนาจ และเป็นผู้นำคณะผู้พิพากษาเข้ารับพระราชกระแสรับสั่งให้ตุลาการศาล ยุติธรรมช่วยแก้ไขวิกฤตของบ้านเมืองในช่วงกลางปี พ.ศ. 2548

ต่อมาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2551 ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯแต่งตั้งเป็นองคมนตรี

ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองประธานกรรมการมูลนิธิเพชรรัตน-สุวัทนา

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:องคมนตรีในรัชกาลที่ 9
หมวดหมู่:องคมนตรีในรัชกาลที่ 10
หมวดหมู่:ประธานศาลฎีกาไทย
หมวดหมู่:ข้าราชการฝ่ายตุลาการชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้พิพากษาไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัดสระเกศ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ว.ป.ร.3 (ร.10)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
ที่สุดของแจ้

**ที่สุดของแจ้** อัลบั้มพิเศษที่รวมเพลงฮิตของ แจ้ ดนุพล แก้วกาญจน์ ที่ออกวางจำหน่ายบนแผงเทปครั้งแรกเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2530 ภายใต้สังกัด นิธิทัศน์ โปรโมชั่น

อัลบั้มชุดนี้เป็นการรวมเพลงฮิตทั้งสิ้น 13 เพลงของ แจ้ ดนุพล แก้วกาญจน์ ตั้งแต่สมัยเป็นแกรนด์เอ็กซ์ จนแยกตัวออกมาเป็นศิลปินเดี่ยว โดยเพิ่มเพลงใหม่เข้ามาในอัลบั้มนี้ถึง 2 เพลงคือ ครั้งหนึ่งวันนี้ และ จากพี่ถึงน้อง

ต่อมาในวันที่ 2 ธันวาคม ปีเดียวกัน แจ้ ดนุพล จึงได้ปล่อยอัลบั้มรวมเพลงฮิตชุดพิเศษอีกชุดหนึ่งตามออกมาคืออัลบั้มที่สุดของที่สุด โดยทั้งอัลบั้ม ที่สุดของแจ้ และ ที่สุดของที่สุด เป็นอัลบั้มพิเศษที่ปล่อยออกมาเรียกน้ำย่อยก่อนที่จะปล่อยสตูดิโออัลบั้มเต็มชุดที่ 3 คือเทวดาเดินดิน ออกมาในปีถัดมาคือปี พ.ศ. 2531

## รายชื่อเพลงในอัลบั้ม

* ทุกเพลงเรียบเรียงโดย ดนุพล แก้วกาญจน์ ยกเว้น
** จากพี่ถึงน้อง เรียบเรียงโดย ชาตรี คงสุวรรณ
** ฝันลำเอียง เรียบเรียงโดย ศาสสัณฑ์ บุญญาสัย
** พิษรัก เรียบเรียงโดย ชาตรี คงสุวรรณ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงไทยสากล
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงไทยในปี พ.ศ. 2530
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของดนุพล แก้วกาญจน์
SOPHIA

**SOPHIA** หรือ องค์กร European Foundation for the Advancement of Doing Philosophy with Children เป็น มูลนิธิของยุโรปเพื่อความก้าวหน้าของการศึกษาเด็ก โดยมีการเปิดสหกรณ์การศึกษายุโรปและยังมีนักวิชาการทำงานเกี่ยวกับเรื่องการศึกษาเด็ก

## อ้างอิง
* เว็บทำการ (ภาษาอังกฤษ) 

หมวดหมู่:มูลนิธิ
หมวดหมู่:ทวีปยุโรป
อับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด

**อับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด** (; 7 กันยายน พ.ศ. 2483-30 ธันวาคม พ.ศ. 2552) เป็นอดีตประธานาธิบดีแห่งอินโดนีเซียระหว่างวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ถึง 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 โดยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีได้แม้ว่าไม่ได้สังกัดในพรรคการเมืองเสียงข้างมาก กล่าวคือ พรรค PKB ของเขาได้จำนวนที่นั่งในรัฐสภาอินโดนีเซียเพียง 51 ที่นั่ง น้อยกว่าพรรค PDI-P ของนางเมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี ที่ได้จำนวนที่นั่งถึง 153 ที่นั่ง แต่เขาสามารถต่อรองดึงเสียงสนับสนุนจากพรรคการเมืองอื่น ๆ ทำให้นางเมกาวาตีต้องยอมรับตำแหน่งรองประธานาธิบดี

ระหว่างการบริหารประเทศ วาฮิดได้รับการยอมรับจากสื่อมวลชนและกลุ่มการเมืองแนวศาสนา แต่เขามีปัญหาความขัดแย้งกับกองทัพเนื่องจากต้องการลดจำนวนผู้แทนในสภาที่มาจากโควตากองทัพ และเปลี่ยนแปลงโครงสร้างกองทัพให้มีส่วนร่วมกับการเมืองน้อยลง ตามแนวทางปฏิรูปการเมือง จึงทำให้ในช่วงหลังกองทัพไปให้การสนับสนุนรองประธานาธิบดีเมกาวาตีแทน เหตุผลที่ทำให้วาฮิดต้องลงจากตำแหน่ง เนื่องจากมีการดำเนินการโดยสภาที่ปรึกษาประชาชนเพื่อถอดถอนเขาออกจากตำแหน่ง ในเรื่องทุจริตยักยอกเงินที่พัวพันกับคนใกล้ชิดของเขาและเรื่องชู้สาวที่อื้อฉาวของเขาเอง จึงทำให้เขาถูกถอดถอนออกจากตำแหน่งในที่สุด

หมวดหมู่:ประธานาธิบดีอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชวาตะวันออก
หมวดหมู่:ชาวชวา
หมวดหมู่:ชาวอินโดนีเซียเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:มุสลิมชาวอินโดนีเซีย
ซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน

**ซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน** () เป็นอดีตประธานาธิบดีอินโดนีเซียคนแรกที่ได้รับการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนใน พ.ศ. 2547 ภายหลังการปฏิรูปการเมืองและการแก้ไขรัฐธรรมนูญ 

ซึ่งมีการกำหนดให้มีการเลือกตั้งประธานาธิบดีโดยตรงจากประชาชน โดยผู้ที่ได้เป็นประธานาธิบดีต้องได้เสียงมากกว่าร้อยละ 50 ของผู้ออกเสียง และหากไม่มีผู้ได้คะแนนเสียงเกินร้อยละ 50 ในการเลือกตั้งครั้งแรก ให้มีการจัดการเลือกตั้งครั้งที่สอง โดยนำเฉพาะผู้ได้คะแนนเสียงอันดับที่ 1 และ 2 มาแข่งขันกันอีกครั้ง 

ยูโดโยโนได้รับชัยชนะเหนือเมกาวาตี ซูการ์โนบุตรี ในการเลือกตั้งครั้งที่สอง และเข้ามาดำรงตำแหน่งด้วยความคาดหวังอย่างมากจากประชาชน ในการบริหารประเทศและพัฒนาเศรษฐกิจ 

ในช่วงแรกอาจไม่ค่อยได้รับการยอมรับจากประชาชน แต่เขาก็สามารถบริหารประเทศได้ดีขึ้นเป็นลำดับ และจัดการแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี เช่น การเจรจากับอาเจะฮ์จนเกิดสันติภาพ และการดูแลความขัดแย้งระหว่างเผ่าพันธุ์ต่างๆ จนยุติความรุนแรง รวมทั้งฟื้นฟูเศรษฐกิจของอินโดนีเซียให้มีความเข้มแข็ง เติบโตอย่างรวดเร็ว จนเป็นหนึ่งในประเทศน่าลงทุนในปัจจุบัน

ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 ยูโดโยโนได้รับความไว้วางใจจากประชาชนให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเป็นสมัยที่ 2 ด้วยเสียงท่วมท้น และเป็นผู้จุดคบเพลิงในซีเกมส์ครั้งที่ 26

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2492
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชวาตะวันออก
หมวดหมู่:ชาวชวา
หมวดหมู่:มุสลิมชาวอินโดนีเซีย
เคย์ ลังกาวงษ์

**เคย์ ลังกาวงษ์** เทพศิรินทร์ 36-39 (111 ปี) เป็นนักเตะกองหลัง ที่แฟนบอลชาวไทยคุ้นชื่อกับการสร้างผลงานในชุดเยาวชนทีมชาติ 17 ปี ลุยบอลโลก ในชุดของอาจารย์หรั่ง โดยคว้าตำแหน่งแชมป์กลุ่มเอเชี่ยน ส่วนผลงานกับเทพศิรินทร์ก็สร้างผลงานโดดเด่นในฟุตบอลจตุรมิตรสามัคคี เป็นมิดฟิลด์ในแดนกลางที่คุมจังหวะได้ดี เฉียบขาด ก่อนก้าวสู่บอลอาชีพกับสโมสรโอสถสภา

ปัจจุบันทำงานอยู่ที่ การท่าเรือแห่งประเทศไทย

## สถิติ

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวไทย
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลการท่าเรือ
บ๊อบ บีมเมอร์

**บ๊อบ บีมเมอร์** () (หรืออีกชื่อหนึ่งคือ โรเบิร์ต บีมเมอร์, บ๊อบบี้ บีมเมอร์รีโน่) เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 ที่โรงพยาบาล Queen of Angels Hospital ใน ฮอลลีวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย  จบการศึกษามาจาก โรงเรียน Loyola High School ที่เมือง ลอสแอนเจลิส ในปี ค.ศ.  1973 จากนั้นได้ศึกษาต่อด้าน นิเทศศาสตร์ และ ภาษาอังกฤษที่ มหาวิทยาลัย Loyola Marymount University ในเมือง ลอสแอนเจลิส รัฐแคลลิฟอร์เนีย และได้รับปริญญาบัตรจากทั้งสองสาขา ในปี ค.ศ. 1977 เขาเป็นคนที่หลงใหลในเสียงเสมอ และได้กลายเป็นผู้เชี่ยวชาญในการตัดต่อเสียงสำหรับภาพยนตร์ ผลงานชิ้นแรกในสายงานนี้ที่ทำออกมาอย่างมืออาชีพของเขาคือ ภาพยนตร์เรื่อง Roots (ค.ศ. 1977) Academy of Motion Pictures ได้ให้เกียรติ์ผลงานของบีมเมอร์โดยการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์หลายครั้งด้วยกัน ในปี ค.ศ.  2007 เขาได้รับรางวัลอันทรงเกียรติ์นั้น สี่รางวัลจากภาพยนตร์สี่ ได้แก่: Speed (ค.ศ. 1994)  Ray (ค.ศ. 2004) และ Dreamgirls (ค.ศ. 2006)

**อาชีพ**

บีมเมอร์มีความสนใจในด้านเสียงมาตั้งแต่วัยเยาว์ และเข้าสู่วงการมิกซ์เสียงอย่างมืออาชีพด้วยผลงานชิ้นแรกในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง Roots (ค.ศ. 1977) จากนั้นได้ทำงานในฐานะผู้มิกซ์เสียงให้กับภาพยนตร์จำนวนมาก และกลายเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญในวงการด้านเสียงของฮอลลีวูด

## ผลงาน
* The Bourne Supremacy (ค.ศ. 2004)
* The Passion of the Christ (ค.ศ. 2004)
* Road to Perdition (ค.ศ. 2002)
* American Beauty (ค.ศ. 1999)
* การผจญภัยของเอลโม กับดินแดนคนขี้โมโห (The Adventures of Elmo in Grouchland) (ค.ศ. 1999)
* Independence Day (ค.ศ. 1996)
* Die Hard With a Vengeance (ค.ศ. 1995)
* Cliffhanger (ค.ศ. 1993)
* Sommersby (ค.ศ. 1993)
* Lord of the Flies (ค.ศ. 1990)
* The Abyss (ค.ศ. 1989)
รังสรรค์ เอี่ยมวิโรจน์

**รังสรรค์ เอี่ยมวิโรจน์** เป็นนักฟุตบอลชาวไทยสังกัดสโมสรฟุตบอลอินทรีเพื่อนตำรวจ

## สถิติ

หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลการท่าเรือ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเพื่อนตำรวจ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลธนาคารกรุงเทพ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโปลิศ เทโร
บุญมี บุญรอด

บุญมี บุญรอด (เกิด 10 ตุลาคม พ.ศ. 2525) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย จังหวัดสุรินทร์ เล่นตำแหน่งกองหลัง  ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลโอสถสภา เอ็ม–150 สระบุรี ในไทยพรีเมียร์ลีก

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวไทย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดสุรินทร์
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ตราแผ่นดินของอาร์มีเนีย

**ตราแผ่นดินของอาร์มีเนีย** () เป็นตราอาร์มของประเทศอาร์มีเนียที่ได้รับการอนุมัติให้เป็นตราประจำชาติในปี ค.ศ. 1992 ตราประกอบด้วยอินทรีและสิงโตประคองโล่ ซึ่งเป็นการรวมระหว่างสัญลักษณ์ใหม่และเก่าเข้าด้วยกัน อินทรีและสิงโตเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้มาตั้งแต่ราชอาณาจักรอาร์มีเนียในยุคแรกก่อนการประสูติของพระเยซู

ตราอาร์มปัจจุบันได้รับการอนุมัติให้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1992 โดยมติของสภาศาลสูงสุดแห่งอาร์มีเนีย เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2006 กฎหมายว่าด้วยตราแผ่นดินแห่งอาร์มีเนียก็ได้รับอนุมัติโดยรัฐสภาอาร์มีเนีย

## สัญลักษณ์
### โล่
ตัวโล่แบ่งออกเป็นช่องๆ ประกอบด้วย กลางโล่หลักเป็น “โล่ใน” ที่เป็นภาพของภูเขาอารารัตและเรือโนอาห์บนยอด ตามตำนานเชื่อกันว่าภูเขาอารารัตเป็นที่ที่เรือของโนอาห์ไปเกยเมื่อน้ำท่วมโลก ฉะนั้นภูเขาอารารัตจึงมีความสำคัญต่ออาร์มีเนียที่ใช้เป็นสัญลักษณ์หลักของตรา รอบ “โล่ใน” เป็นตราของราชวงศ์อาร์มีเนียเดิม ในบริเวณล่างซ้ายเป็นรูปอินทรีสองตัวหันหน้าเข้าหากันที่เป็นสัญลักษณ์ของดินแดนอาร์มีเนียภายใต้การปกครองของราชวงศ์อาร์แท็กเซียด (Artaxiad Dynasty) ที่ปกครองเมื่อร้อยปีก่อนคริสต์ศตวรรษ ตอนบนซ้ายเป็นสิงโตและกางเขนซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์บากราทูนิ (Bagratuni) ปกครองอาร์มีเนียในยุคกลางระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 7 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ภายใต้การปกครองบากราทูนิ อาร์มีเนียกลายมามีความเจริญทางการค้าและความสำคัญทางวัฒนธรรม บากราทูนิถูกพิชิตโดยจักรวรรดิไบแซนไทน์และโดยเซลจุคในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ทางมุมขวาเป็นภาพอินทรีสองหัวซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์อาร์ซาซิดแห่งอาร์มีเนีย (Arsacid Dynasty of Armenia) ซึ่งเป็นราชวงศ์แรกที่ปกครองราชอาณาจักรคริสเตียนอาร์มีเนีย
สมเด็จพระเจ้าทิริดาทีสที่ 3 (Tiridates III of Armenia) เป็นพระมหากษัตริย์ที่เป็นผู้นำในการเปลี่ยนราชอาณาจักรเป็นคริสเตียนในปี ค.ศ. 301 ราชวงศ์อาร์ซาซิดปกครองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 1 จนถึงปี ค.ศ. 428 ทางมุมขวาล่างเป็นภาพสิงโตถือกางเขนซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์รูเบนิด (Rubenid) ผู้ปกครองราชอาณาจักรอาร์มิเนียแห่งซิลิเซีย ที่รุ่งเรืองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง คริสต์ศตวรรษที่ 13 จนเมื่อมาถูกพิชิตโดยมามลุลและจักรวรรดิออตโตมัน

### อินทรีและสิงโต
อินทรีประคองตราทางด้านซ้ายของโล่และสิงโตทางด้านขวา อินทรีเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์อาร์แท็กเซียดและต่อมาปรากฏบนตราของราชวงศ์อาร์ซาซิดแห่งอาร์มีเนีย ขณะที่สิงโตเป็นสัญลักษณ์ของราชวงศ์บากราทูนิและต่อมาของราชวงศ์รูเบนิด สัตว์ทั้งสองได้รับเลือกให้เป็นสัญลักษณ์เพราะคุณสมบัติของความมีอำนาจ ความกล้าหาญ ความอดทน ความมีสติปัญญา และความมีศักดิ์ในอาณาจักรสัตว์

### สัญลักษณ์สำคัญห้าอย่าง
# ดาบเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจและความแข็งแกร่ง ที่สามารถทำให้โซ่ของความกดดันขาดได้
# โซ่ที่ขาดเป็นสัญลักษณ์ของความพยายามในการได้มาซึ่งเสรีภาพและความเป็นอิสระ
# รวงข้าวสาลีเป็นสัญลักษณ์ของความอุตสาหะของชาวอาร์มีเนีย
# ขนนกเป็นสัญลักษณ์ของความมีสติปัญญาและความมีวัฒนธรรมของชาวอาร์มีเนียตั้งแต่ในอดีต
# ริบบอนเป็นสีของธงชาติอาร์มีเนีย

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ตราอาร์ม 
* นิยามของตรา 
* มุทราศาสตร์ 

 
 

หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศอาร์มีเนีย
อาร์มีเนีย
อาร์มีเนีย
อินสไปรัลคาร์เพตส์

**อินสไปรัลคาร์เพตส์** () เป็นวงดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกจากโอลดัมในเขตมหานครแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เริ่มตั้งวงมาตั้งแต่ปี 1983 โดย สตีเฟน โฮล์ท และแกรแฮม แลมเบิร์ต

## ผลงาน
### สตูดิโออัลบั้ม
**dung 4* (1989) Cow (cassette)
**[[Life (Inspiral Carpets album)|Life]]* (1990) Mute (UK Albums Chart #2)
**[[The Beast Inside]]* (1991) Mute (UK Albums Chart #5)
**[[Revenge Of The Goldfish]]* (1992) Mute (UK Albums Chart #17)
**[[Devil Hopping]]* (1994) Mute (UK Albums Chart #10)

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บทางการ 
*http://themes.kitjunkie.org/Themes/815_From_Manchester.wav/  
*http://www.bbc.co.uk/berkshire/content/articles/2009/01/19/tom_hingley_inspiral_carpets_feature.shtml

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติอังกฤษ
ตราแผ่นดินของไอซ์แลนด์

**ตราแผ่นดินของไอซ์แลนด์** (, ) เป็นตราอาร์มของประเทศไอซ์แลนด์เป็นตรากางเขนเงินบนพื้นตราสีน้ำเงินโดยมีกาเขนสีแดงเพลิงกลางกางเขนเงิน (เช่นเดียวกับที่ปรากฏบนธงชาติไอซ์แลนด์) รอบโล่เป็นเครื่องหมายผู้พิทักษ์สี่อย่างประคองตรา ยืนอยู่บนแผ่นหินลาวา (Pāhoehoe) ที่รวมทั้งวัว (Griðungur) ผู้พิทักษ์ไอซ์แลนด์ตะวันตกเฉียงใต้, เหยี่ยว หรือ กริฟฟิน (Gammur) ผู้พิทักษ์ไอซ์แลนด์ตะวันตกเฉียงเหนือ, มังกร (Dreki) ผู้พิทักษ์ตะวันออกเฉียงเหนือ และ ยักษ์ (Bergrisi) ผู้พิทักษ์ตะวันออกเฉียงใต้ ในอดีตไอซ์แลนด์ให้ความสำคัญกับผู้พิทักษ์ทั้งสี่จนถึงกับออกฎหมายระหว่างสมัยไวกิงห้ามมิให้เรือยาวไวกิง (Longship) ที่มีสัญลักษณ์หน้าตาดุร้าย (ส่วนใหญ่เป็นหัวมังกรบนหัวเรือ) เข้าใกล้ท่าเรือในไอซ์แลนด์ เพราะอาจจะเป็นสิ่งที่ทำให้ไม่เป็นที่พอใจของผู้พิทักษ์

## ที่มาของตรา

## ดูเพิ่ม
* ตราอาร์ม 
* นิยามของตรา 
* มุทราศาสตร์

 
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศไอซ์แลนด์
อซ์แลนด์
ชาร์ลี พาร์กเกอร์

**ชาร์ลี พาร์กเกอร์ จูเนียร์** เกิดวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ.1920-12 มีนาคม ค.ศ.1955 ปาร์กเกอร์เป็นนักดนตรีแจ๊สผู้มีอิทธิพลอย่างมากและเป็นผู้นำในการพัฒนาวงดนตรีแจ๊ส รูปแบบของดนตรีแจ๊สที่มีลักษณะเทมโพสรวดเร็วเทคนิค virtuosic และ harmonies ขั้นสูง ปาร์กเกอร์เป็นอัจฉริยะเร็วอย่างไม่น่าเชื่อและเขาได้นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับฮาร์โมนิคส์แบบปฏิวัติรวมถึงคอร์ดที่ผุดขึ้นอย่างรวดเร็วสายพันธุ์ใหม่ ๆ ของคอร์ดที่เปลี่ยนแปลงไปและการเปลี่ยนคอร์ด โทนเสียงของเขามีตั้งแต่ความสะอาดและความแหลมคมจนถึงหวานและมืด ปาร์คเกอร์ได้รับฉายา "ยาร์ดเบิร์ด" ในอาชีพของเขา "นก" ยังคงใช้มาตลอดชีวิตของเขาสร้างแรงบันดาลใจให้กับชื่อของ Parker compositions เช่น "Yardbird Suite", "Ornithology", "Bird Gets the Worm" และ "นกสวรรค์" ปาร์กเกอร์เป็นไอคอนสำหรับวัฒนธรรมย่อย hipster และภายหลัง Beat Generation, personifying นักดนตรีแจ๊สเป็นศิลปินแน่วแน่และทางปัญญามากกว่าแค่นักร้อง

หมวดหมู่:นักดนตรีแจ๊สชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแซกโซโฟน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดซาวอยเรเคิดส์
หมวดหมู่:บุคคลจากแคนซัสซิตี (รัฐมิสซูรี)
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคปอดบวม
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
พระเจ้ามีช็อนแห่งโคกูรยอ

**พระเจ้ามีช็อน** (?-ค.ศ. 331) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 15 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ เป็นพระโอรสในเจ้าชายโค ดัล-โก ซึ่งถูกสำเร็จโทษโดยพระเชษฐาของพระองค์ (คือพระเจ้าพงซัง) และเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าซอช็อน เมื่อพระบิดาถูกสำเร็จโทษ พระองค์จึงต้องหนีไปอยู่กับพ่อค้าเกลือคนหนึ่ง ต่อมาเมื่อพระเจ้าพงซังทรงถูกโค่นราชบัลลังก์โดยเหล่าขุนนางในปี ค.ศ. 300 ขุนนางทั้งหลายจึงออกตามหาพระองค์จนพบ และอัญเชิญพระองค์ขึ้นครองราชย์สืบต่อมาจนกระทั่งสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 331 พระเจ้าโคกุกว็อนสืบราชสมบัติต่อ

## พงศาวลี



มีช็อน
พู่ประดับ (มุทราศาสตร์)

**พู่ประดับ** หรือ **ประดับหลัง** () ในมุทราศาสตร์ “พู่ประดับ” เป็นองค์ประกอบหนึ่งที่ปรากฏบนตราอาร์มที่เป็น ที่มีลักษณะเหมือนพู่ที่ผูกติดกับหมวกเกราะที่ตั้งอยู่เหนือโล่ภายในตราและเป็นฉากหลังของโล่ ในการบรรยายพู่ประดับมักจะกล่าวว่าเป็นสิ่งที่ใช้สำหรับการป้องกัน (มักจะทำด้วยผ้าลินนิน) ที่ใช้โดยอัศวินบนหมวกเกราะ ประการที่สองเพื่อเป็นการช่วยลดความรุนแรงเมื่อถูกโจมตี ซึ่งทำให้วาดเป็นชายขาดเป็นริ้ว มีแต่ในบางกรณีที่เป็นผ้าทั้งชิ้นที่ปรากฏบนตราของนักบวชที่ใช้หมวกเกราะและพู่ประดับเพื่อแสดงว่านักบวชมิได้เข้าต่อสู้ในการรบ

โดยทั่วไปแล้วพู่ประดับจะนิยามว่า “mantled x, doubled” [lined] “y”(“พู่ประดับ ก สองด้าน [เส้นแบ่ง] ข”) ผ้าที่ใช้เป็นพู่มีสองด้านที่มักจะใช้สีที่เป็นที่เป็นสีหลักของตราหรือสีประจำเหล่า (ดูรายละเอียดการใช้สีในบทความผิวตรา) แต่ก็มีบางกรณีที่มิได้เป็นไปตามกฎที่ว่านี้หรือด้านหน้าอาจจะมีสองสีที่นิยามว่า “per pale of x and y”(“[พู่ประดับ] ผ่ากลาง สี ก  และ สี ข”) http://www.whitelionsociety.org.uk/WLS%20Armorial%20Ppt%20GIF/Slide%20158.gif  หรือทั้งด้านนอกและในจะผ่ากลางเป็นสองสีhttp://www.nemzetijelkepek.hu/onkormanyzat-ocsod_en.shtml  และบางครั้งก็จะแบ่งต่างไปจากการผ่ากลาง แต่ก็มีไม่มากนัก และที่มีบ้างคือการใช้ผ่ากลางที่เป็นผิวตราโลหะสองชนิด หรือพู่ประดับทั้งหมดเป็นสีเดียว  พู่ประดับของ Black Loyalist Heritage Society เป็นพู่ที่เป็นเอกลักษณ์ที่เป็นพู่ที่ประกอบด้วยขนสัตว์สองนอกและใน (เออร์มินบุด้วยเออร์มิน) ตราแผ่นดินของแคนาดาพู่ประดับสองสีแดงและขาวหรือ “argent doubled gules” หรือ “พื้นขาว ด้านหลังสีแดง” ที่เป็นใบเมเปิล 

ตราอาร์มของหลวงเช่นตราแผ่นดินของสหราชอาณาจักรหรือตราประจำพระองค์ของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะมีนิยามพู่ประดับว่า “Or, lined ermine” หรือ “พื้นทอง, บุเออร์มิน”  ซึ่งเป็นลักษณะที่สงวนไว้สำหรับพระมหากษัตริย์

ซิริล วูดส์ บารอนแห่งสเลนมีพู่ประดับที่นิยามว่า “tasselled Gold” หรือ “พู่ประดับปลายเป็นพู่สีทอง”

ในสมัยแรกของการออกแบบเครื่องยอดก่อนที่จะมีแพรประดับ ก็มีการใช้จุลมงกุฎและมาลา (chapeau) และสิ่งตกแต่งก็จะต่อเนื่องลงมาที่นิยามว่า “continued into the mantling” หรือ “ต่อลงมาเป็นพู่ประดับ” ซึ่งยังคงใช้กันมากในเยอรมนี



ไฟล์:DEU Celle COA (groß).svg|พู่ประดับเป็นริ้วสองด้านสองสีของเซลเลอในเยอรมนี
ไฟล์:Wappen Pirna.png|พู่ประดับสองสีของแพร์นาในเยอรมนี
ไฟล์:Royal coat of arms of the United Kingdom (St. Edward's Crown).svg|พู่ประดับทองและเออร์มินของตราแผ่นดินของสหราชอาณาจักร
ไฟล์:Coat of arms of the duke of Argyll.png|พู่ประดับเออร์มินของตราของดยุคแห่งอาร์กาล์ย
ไฟล์:Coat of arms of Canada (1921–1957).svg|พู่ประดับที่ไม่ใช่ผ้าของตราแผ่นดินของแคนาดา
ไฟล์:Escudo de Quilpué.svg|พู่ประดับที่ไม่ใช่ผ้าแต่เป็นเถาองุ่นของ Quilpué ในชิลี
ไฟล์:Coat of arms of Bahrain.svg|พู่ประดับไม่มีหมวงของตราแผ่นดินของบาห์เรน
ไฟล์:Coat of arms of the Russian Empire.svg|ตราแผ่นดินของรัสเซีย
ไฟล์:ArmesADN3.png|พู่ประดับทางศาสนา



## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ตราอาร์ม 
* นิยามของตรา 
* มุทราศาสตร์
* เรขลักษณ์ในมุทราศาสตร์
* เครื่องอิสริยาภรณ์ 
* สัญลักษณ์ 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:มุทราศาสตร์
หมวดหมู่:ตราอาร์ม
หมวดหมู่:เครื่องอิสริยาภรณ์
หยด (มุทราศาสตร์)

[thumb|280px|ตราอาร์มของ[โคโลญ]]
**หยด** หรือ **หยาด**() ในมุทราศาสตร์ “หยด” เป็นองค์ประกอบในกลุ่มเครื่องหมายที่ปรากฏบนตราอาร์มที่เป็นมีลักษณะเหมือนหยดน้ำ ที่มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่าที่แปลว่า “หยดเล็ก” 

ชนิดของ “หยด” อาจจะนิยามด้วยผิวตรา เช่น “goutte argent” (“หยดเงิน”) หรืออาจจะใช้ชื่อเฉพาะสำหรับหยดชนิดต่างๆ เช่น “goutte d'eau” (“หยดน้ำ”)

ลักษณะของผิวตราจะบ่งความหมายของ “หยด”

ในการออกแบบตราอาร์มในยุคกลางและยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาทรงหยดจะเป็นหยักอ่อนเช่นที่แสดงในภาพ แต่ในสมัยต่อมาทรงจะเรียบขึ้น อ้วนขึ้น และสมส่วนกันทั้งสองข้าง

ในการใช้สมัยแรกๆ หยดจะประไปทั่วโล่ที่เรียกว่า “goutty” หรือ “gutty” (“ประหยด” ()) จนในสมัยต่อมาเท่านั้นที่หยดกลายมาเป็น “เครื่องหมาย” ที่เป็นของตนเอง

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ตราอาร์ม 
* นิยามของตรา 
* มุทราศาสตร์
* เรขลักษณ์ในมุทราศาสตร์
* สัญลักษณ์ 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:มุทราศาสตร์
หมวดหมู่:ตราอาร์ม
หมวดหมู่:เครื่องอิสริยาภรณ์
ภาษาตาร์คุม

**ภาษาตาร์คุม** (Targum) เป็นภาษาที่ใช้โดยชาวยิวในอิรักภาคเหนือ และเคอร์ดิสถาน ซึ่งเป็นสำเนียงของภาษาแอราเมอิก คำว่า ตาร์คุม หมายถึง การแปลในภาษาฮีบรู และเริ่มแรกหมายถึงไบเบิลฉบับแปลเป็นภาษาแอราเมอิก และในยุคกลาง ชาวยิวใช้คำว่าตาร์คุมเพื่อหมายถึงภาษาแอราเมอิก เช่นเดียวกับการใช้คำว่าลาดิโนเพื่อหมายถึงภาษาสเปนของชาวยิวและใช้คำว่า sharħ เพื่อหมายถึงภาษาอาหรับของชาวยิว ดูรายละเอียดเพิ่มเติมที่ภาษาแอราเมอิกของชาวยิว
## แหล่งข้อมูลอื่น
*Communal Identities and Ethnic Groups: Jewish Communities  (Note: "Hebrew", in the relevant passage in this article, should be "Aramaic".)

ตาร์คุม
ตาร์คุม
ประคองข้าง (มุทราศาสตร์)

**ประคองข้าง** () ในมุทราศาสตร์ “ประคองข้าง” เป็นองค์ประกอบอย่างหนึ่งที่ปรากฏบนตราอาร์มที่เป็นมักจะตั้งอยู่สองข้างของโล่ (Escutcheon) ในท่าประคอง รูปที่ใช้อาจจะเป็นสิ่งที่มีจริงหรือสิ่งจากจินตนาการที่รวมทั้งมนุษย์, สัตว์, พันธุ์ไม้ หรือองค์ประกอบของสถาปัตยกรรม และอื่น ๆ สิ่งที่ใช้มักจะเป็นสิ่งที่มีความสำคัญต่อเจ้าของตรา เช่นชาวประมงและคนทำเหมืองของตราของแคว้นคอร์นวอลล์ หรือมีความเกี่ยวข้องทางประวัติศาสตร์ เช่นสิงโตของอังกฤษและยูนิคอร์นของสกอตแลนด์ในตราแผ่นดินของสหราชอาณาจักร หรือตราของริโอกรานเดเดอนอร์เตในบราซิลที่มีต้นมะพร้าวและปาล์มเป็นประคองข้าง 

“ประคองข้าง” ที่เป็นมนุษย์อาจจะเป็นอุปมานิทัศน์หรือนักบุญ

โดยทั่วไปแล้วประคองข้างมักจะตั้งอยู่สองข้างของโล่แต่ก็มีบางตราที่มีประคองข้างเพียงข้างเดียวเช่นตราของสาธารณรัฐคองโก หรือของเมืองเพิร์ธในสกอตแลนด์ 

ถ้าเป็นสัตว์ก็มักจะเป็นท่า “ยืนผงาด” (rampant) ซึ่งเป็นท่ายืนบนเท้าหลัง สองขาหน้ายกขึ้นประคองตรา

## ตัวอย่าง


ไฟล์:Coat of Arms of the Protectorate (1653–1659).svg|ตราแผ่นดินของเครือจักรภพแห่งอังกฤษของประคองด้วยสิงโตและมังกร
ไฟล์:Brasão do Rio Grande do Norte.svg|ตราของริโอกรานเดเดอนอร์เตประคองด้วยต้นไม้
ไฟล์:Escut de València.svg|ตราของบาเลนเซียประคองด้วยอักษร “L”
ไฟล์:Herb pol.svg|เทวดาประคองตราประจำเมืองในโปแลนด์
ไฟล์:Zaanstad wapen 1974 VNG.svg|ตราของ Zaanstad ประคองด้วยวาฬ
ไฟล์:Medium Coat of Arms of Congress Poland.svg|ตราของราชอาณาจักรโปแลนด์ประคองด้วยเหยี่ยวสองหัว
ไฟล์:COA Vračar.jpg|ตราของ Vračar ในเซอร์เบียประคองด้วยเทวดา
ไฟล์:Coat of arms of Bolivia.svg|ตราแผ่นดินของโบลิเวียประคองด้วยธง
ไฟล์:Coat of arms of Iceland.svg|ตราแผ่นดินของไอซ์แลนด์ประคองด้วยพิทักษ์สี่



## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ตราอาร์ม 
* นิยามของตรา 
* มุทราศาสตร์
* เรขลักษณ์ในมุทราศาสตร์
* เครื่องอิสริยาภรณ์ 
* สัญลักษณ์ 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:มุทราศาสตร์
หมวดหมู่:ตราอาร์ม
หมวดหมู่:เครื่องอิสริยาภรณ์
ภาษาอาหรับยิวตริโปลี

**ภาษาอาหรับยิวตริโปลี** (Judeo-Tripolitanian Arabic) หรือภาษาอาหรับตริโปลี-ลิเบียของชาวยิว ภาษายูดี เป็นสำเนียงของภาษาอาหรับที่พูดโดยชาวยิวที่เคยอยู่ในลิเบีย ปัจจุบันส่วนใหญ่อยู่ในอิสราเอลและอิตาลี ส่วนใหญ่มีอายุมากกว่า 40 ปี ภาษานี้ต่างจากภาษาอาหรับลิเบีย ที่ได้รับอิทธิพลจากสำเนียงของชาวเบดูอินน้อยกว่า

อาหรับยิวตริโปลี
หมวดหมู่:ภาษาอาหรับ
ทะเลสาบอากัง

**ทะเลสาบอากัง** () เป็นทะเลสาบในเมืองคูชิโระ บนเกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติอากัง 

## ประวัติ
ทะเลสาบอากังเกิดขึ้นเมื่อราว 6,000 ปีก่อน บนปากปล่องภูเขาไฟ  เป็นทำนบกั้นน้ำไว้ในบริเวณนี้ เมื่อทศวรรษที่ 1930 (พ.ศ. 2473-2482) น้ำในทะเลสาบเคยใสจนมองเห็นได้ลึก 8-9 เมตร ปัจจุบันมลพิษจากอนเซ็งในท้องถิ่นทำให้น้ำมีความใสลดลงจนมองเห็นได้ลึกเพียง 3-4 เมตร

## พรรณพืชและสัตว์ประจำถิ่น
ทะเลสาบอะกังมีชื่อเสียงจากมาริโมะ (*Aegagropila sauteri*) ซึ่งเป็นกลุ่มของสาหร่ายที่ก่อตัวเป็นรูปทรงกลมเส้นผ่านศูนย์กลาง 2-15 เซนติเมตร และยังมีพืชพรรณอื่นๆในบริเวณทะเลสาบ ได้แก่
* *[[Phragmites communis]]*
* *[[Nuphar]]* sp.
* *[[Potamogeton crispus]]*
* *[[Hydrilla verticillata]]*
* *[[Myriophyllum verticillatum]]*
* *[[Vallisneria gigantea]]*
* *[[Melosira italica]]*
* *[[Asterionella formosa]]*
* *[[Synedra]]* sp.
สัตว์อื่นในทะเลสาบ ได้แก่ 
* แพลงก์ตอนสัตว์:
** *[[Daphnia longiremis]]*
** *[[Bosmina coregoni]]*
** *[[Eurytemora affinis]]*
* ก้นทะเลสาบ:
** *[[Chironomus plumosus]]*
** Tubificidae
* ปลา:
** *[[Cyprinus carpio]]*
** *[[Carassius]]* sp.
** *[[Hypomesus olidus]]*
** *[[Leuciscus hakonensis]]*
** *[[Oncorhynchus nerka]]*

## อ้างอิง

อากัง
หมวดหมู่:กิ่งจังหวัดคูชิโระ
ชาร์ลี เบิร์ด

**ชาร์ลี ลี เบิร์ด** () นักกีตาร์แจ๊สชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในการเล่นกีตาร์คลาสสิก  ในแนวบอสซาโนวาตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1960  

ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของชาร์ลี เบิร์ด คือผลงานดูโอกับ สแตน เกตส์ ในปี 1963 ชื่อชุด *Jazz Samba* สังกัดเวิร์ฟ  โดยเฉพาะเพลงชื่อ เพลง Desafinado จากผลงานเก่าของแอนโตนิโอ คาร์ลอส โจบิม นักกีตาร์ชาวบราซิล เป็นอัลบั้มบอสซาโนวาอัลบั้มแรกที่ประสบความสำเร็จในสหรัฐอเมริกา และทำให้เกิดกระแสความนิยมในดนตรีแนวนี้ไปทั่วโลก  เพลง Desafinado นี้ ได้รับรางวัลแกรมมี่ประจำปี 1963

ชาร์ลี เบิร์ดเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1996 ด้วยวัย 74 ปี ด้วยโรคมะเร็ง 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Stan Getz/Charlie Byrd - Jazz Samba 

หมวดหมู่:นักดนตรีแจ๊สชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักกีตาร์
หมวดหมู่:ดนตรีบอสซาโนวา
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเวิร์ฟเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดคองคอร์ดเรเคิดส์
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเวอร์จิเนีย
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งปอด
ภาษาอาหรับยิวตูนิเซีย

**ภาษาอาหรับยิวตูนิเซีย** (Judeo-Tunisian Arabic) เป็นสำเนียงของภาษาอาหรับที่พูดโดยชาวยิวที่เคยอยู่ในตูนิเซีย ปัจจุบัน ผู้พูดภาษานี้ราว 99% อยู่ในอิสราเอล ส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุและคนรุ่นใหม่รู้ภาษานี้น้อยลง

อาหรับยิวตูนิเซีย
หมวดหมู่:ภาษาอาหรับ
ตราแผ่นดินของสวีเดน

**ตราแผ่นดินของสวีเดน** หรือ **ตรามหาลัญจกรประจำชาติ** และ **ตราจุลลัญจกรประจำชาติ** (สวีเดน: stora riksvapnet หรือ lilla riksvapnet, ) เป็นตราอาร์มของประเทศสวีเดน

## การใช้ตราบทบัญญัติทางกฎหมาย
การใช้ตราแผ่นดินของสวีเดนเป็นไปตามกฎหมายสวีเดน พระราชบัญญัติ ค.ศ. 1970:498 ที่ระบุว่า *"ในกิจการทางการค้า, ตราอาร์ม, ธง หรือ สัญลักษณะทางการของสวีเดนต่าง ๆ ไม่อาจจะนำไปใช้ในการเป็นตราหรือสัญลักษณ์สำหรับสินค้าและบริการโดยมิได้รับการอนุญาตอย่างถูกต้องโดยผู้รับผิดชอบทางราชการ ซึ่งรวมทั้งเครื่องหมายหรือเนื้อความที่อ้างถึงรัฐบาลสวีเดนผู้มีอำนาจในการประทับตราอนุญาตอย่างเป็นทางการได้ ซึ่งรวมทั้งตราอาร์มของเทศบาลเมืองที่ได้รับการลงทะเบียน"* 

นอกจากนั้นสัญลักษณ์ใดที่มีสามมงกุฎที่สองมงกุฎตั้งอยู่เหนือมงกุฎเดียวถือว่าเป็นตราย่อ ฉะนั้นการใช้จึงจำกัดตามพระราชบัญญัติ ค.ศ. 1970:498  เช่นกัน

## พัฒนาการ

### คำอธิบาย
โล่แบ่งออกเป็นสี่ส่วน: ช่องตราหนึ่งและสี่หรือบนซ้ายและล่างขวาเป็นราชมงกุฎของสวีเดนสามมงกุฎ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้มาตั้งแต่รัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าแม็กนัสที่ 4 แห่งสวีเดน (ปกครอง ค.ศ. 1319 - ค.ศ. 1364) 

โล่ประคองข้างด้วยสิงโตสองตัวที่มีหางไขว้สองหาง (*queue fourchée*) เอี้ยวคอ (*regardant*) จากโล่และสวมมงกุฎ สิงโตเป็นองค์ประกอบสำคัญของตราอาร์มของสวีเดนมาเป็นเวลาหลายร้อยปีแล้ว
โล่ใช้ห้อยบนเครื่องราชอิสริยาภรณ์เซราฟีมซึ่งเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์สูงสุดของสวีเดน

## การใช้งาน
### ธงประจำพระองค์
thumb|left|100px|ธงพระบรมราชโองการ ธงประจำพระองค์ของพระมหากษัตริย์สวีเดน (Command sign) ได้รับการอนุมัติเป็นพระราชบัญญัติในปี ค.ศ. 1943 ธงประจำพระองค์ประกอบด้วยส่วนกลางของตราอาร์มแห่งชาติ ธงประจำพระองค์ที่เรียกว่า “His Majesty's Personal Command Banner” (อาจแปลความได้ว่า "ธงพระบรมราชโองการ")  เป็นธงประจำพระองค์ที่เป็นเอกลักษณ์ และมีอยู่เพียงแถบธงเดียวเท่านั้น ที่สร้างโดย Einar Kedja ผู้เป็นศิลปินมุทราศาสตร์คนสำคัญของสวีเดน ตัวธงติดถาวรกับด้ามธงที่มียอดเป็นมงกุฎ

### ตรามหาจลัญจกรณ์
นอกจากจะเป็นตราอาร์มอย่างเป็นทางการของสวีเดนแล้ว ยังถือเป็นตราอาร์มส่วนพระองค์ของพระมหากษัตริย์แห่งสวีเดน ซึ่งทำให้ทรงมีที่ออกพระราชประกาศให้สมาชิกในราชวงศ์เบอร์นาด็อต (Bernadotte) ผู้ใดก็ได้ใช้เป็นตราประจำตัวโดยการเปลี่ยนแปลงรายละเอียดตามพระราชประสงค์

### ตราย่อ
ตราอาร์มย่อส่วนใหญ่ใช้โดยรัฐบาลแห่งสวีเดนและสำนักงานต่าง ๆ ของรัฐบาล ฉะนั้นแต่ละสำนักงานก็จะมีสัญลักษณ์อื่นเพิ่มที่แสดงกิจการขององค์การที่ได้รับการอนุมัติจากสภามุทราศาสตร์แห่งรัฐของสวีเดน เช่นที่ใช้ปักบนเครื่องแบบของตำรวจสวีเดน

## ตราประจำพระองค์

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ตราอาร์ม 
* นิยามของตรา 
* มุทราศาสตร์ 

 
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศสวีเดน
สวีเดน
จงหัวฉิง

**จงหัวฉิง** ( *หัวใจของชาวจีน*) เป็นรายการคอนเสิร์ตประจำสัปดาห์ของสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวี ออกอากาศทุกวันเสาร์  เวลา 21:00 น. และออกอากาศซ้ำอีกครั้งในวันอาทิตย์ เวลา 02.00 น. ทางซีซีทีวี 4 โดยระยะเวลาออกอากาศ 60 นาที

## สถานที่
จะแสดงเป็น 3 เวทีซึ่งจัดไว้ ณ ที่ใดที่หนึ่งในประเทศจีน

## การออกอากาศ
จะถ่ายอัดเทปในวันธรรมดา หรือวันเสาร์สุดท้ายของเดือนแล้วนำมาออกอากาศ

## นักร้องที่เคยมาร่วมรายการ

## ดูเพิ่ม
* เทปวันที่ 19 กันยายน 2552 เป็นเทปแรกที่ออกอากาศพร้อมกัน โดยออกอากาศทางซีซีทีวี 1 ซีซีทีวี 4 และซีซีทีวี 9 พร้อมกันทั้ง 3 ช่อง

หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์จีน
หมวดหมู่:รายการเพลงทางโทรทัศน์
ธรรมาสน์

thumb|พระเทศน์บนธรรมาสน์
**ธรรมาสน์** คือแท่นเทศนา ในศาสนาพุทธนั้นเป็นสถานที่สำหรับพระภิกษุสามเณรนั่งแสดงธรรม ในการประกอบศาสนกิจพิธีโดยเฉพาะการแสดงพระธรรมเทศนาต่อพุทธศาสนิกชน หรือไว้สำหรับพระภิกษุสงฆ์องค์ประธานของพิธีกรรมต่าง ๆ ภายในสิมของภาคอีสาน หรือเป็นศาสนกิจอย่างที่เรียกว่าการสวดปาติโมกข์หรือปั่นปาติโมกข์ ซึ่งเป็นการทบทวนพระธรรมวินัยศีล 227 ข้อของพระสงฆ์ด้วยกันเอง

ในขณะเดียวกัน ในศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ก็มีธรรมาสน์เช่นกัน โดยมีชื่อเรียกว่า pulpit โดยแท่นเทศนาในศาสนาคริสต์นี้ จะเป็นแท่นยกพื้นสูง ในอดีตนั้นจะเป็นทรงกลมหรือทรงเหลี่ยมขนาดมีผู้ยืนได้ผู้เดียว โดยจะตั้งอยู่ทางซ้ายมือของผู้ร่วมพิธีแต่อยู่ในบริเวณ "พระแท่นบูชา" ส่วนทางด้านขวานั้นเป็น "แท่นอ่าน" ซึ่งธรรมาสน์ในศาสนาคริสต์นี้ มีเพียงนักบวชเท่านั้นที่ขึ้นอ่านพระวรสารได้ เฉกเช่นกับพระภิกษุสามเณรนั่งแสดงธรรม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระสงฆ์
พระพุทธชินราช (แก้ความกำกวม)

**พระพุทธชินราช** อาจหมายถึง
*พระพุทธชินราช - ประดิษฐาน ณ วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดพิษณุโลก
*พระพุทธชินราช (จำลอง) - ประดิษฐาน ณ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร

หมวดหมู่:พระพุทธรูปศิลปะสุโขทัย
อีส้มสมหวัง ชะชะช่า

***อีส้มสมหวัง ชะชะช่า*** เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2552 กำกับโดย โน้ต จูเนียร์ (จิตต์สินธ์ ผ่องอินทรกุล) เขียนบทโดยพิง ลำพระเพลิง นำแสดงโดยสุวนันท์ ปุณณกันต์, ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์, โน้ต เชิญยิ้ม, ค่อม ชวนชื่น, ชมพูนุช กลิ่นจำปา, แอนนี่ บรู๊ค เป็นภาพยนตร์ภาคต่อ *[[อีส้ม สมหวัง]]*

*อีส้มสมหวัง ชะชะช่า* เปิดตัวรายได้ในสัปดาห์แรกที่ 8.7 ล้านบาท น้อยกว่าภาคที่แล้วที่เปิดตัวไป 13.6 ล้านบาท และติดเป็นอันดับ 3 ในสัปดาห์แรก ภาพยนตร์ทำรายได้รวม 14 ล้านบาท

## เรื่องย่อ
หลังจาก ยอดรัก สลักใจ เสียชีวิตลง **ส้ม (สุวนันท์ คงยิ่ง)** ที่แต่งงานกับ **สมหวัง (ปิติศักดิ์ เยาวนานนท์)** ก็คิดขยับขยาย หาหนทางสานฝันของตนเองต่อไป ปากท้อง ต้องกินต้องใช้ **คุณบำเรอ (โน้ต เชิญยิ้ม)** พ่อของส้ม จึงชวนลูกเขย กับลูกสาว ดิ้นรนเข้ามาหาโอกาสในกรุงเทพโดยมี **ค่อม (ค่อม ชวนชื่น)** อดีตผู้จัดการวงยอดรักกับ **ชมพู่ (ชมพูนุช กลิ่นจำปา)** เพื่อนรักของส้มสองสามีภรรยาที่ติดสอยห้อยตามมาด้วย 
   
สมหวัง ได้งานร้องเพลงที่คาเฟ่ คุณบำเรอ ได้เป็นยามเฝ้ารถ ค่อมได้เป็นเด็กรับรถ ส่วน ส้ม กับ ชมพู่ ก็อยู่บ้านเช่า รองานที่สมัครไว้ สมหวังได้มาพบกับแสงสีในกรุงเทพ และเจอกับสาวๆ บรรดานักร้องและแม่ยกที่มาติดพัน ทำให้สมหวังไขว้เขว โดยมีคุณบำเรอและค่อมรู้เห็นเป็นใจ เห็นว่าเป็นโอกาสดี ที่จะสร้างทางลัดไปสู่ชีวิตที่สุขสบายได้ ซึ่งในบรรดาสาวๆที่มาติดพันสมหวังมี **อ๋อย (แอนนี่ บรู๊ค)** ที่สวย ไฮโซ และทุ่มให้สมหวังทุกอย่าง การปฏิบัติตัว และการแต่งตัวของสมหวังเริ่มเปลี่ยนไป ทำให้ส้มเริ่มระแคะระคาย และตามสืบจนรู้ความจริงว่าสมหวังนอกใจ จึงทะเลาะกันถึงขั้นส้มลงไม้ลงมือกับสมหวัง 

ความจริงที่ส้มปกปิดไว้ว่าตัวเองท้องจึงถูกเปิดเผย พอสมหวังรู้ว่าส้มท้อง จึงพยายามที่จะเลิกเจ้าชู้ แม้ว่าจะยังไม่สำเร็จซักที ทุกคนหวังว่าสมหวัง ตัวน้อยๆ ที่จะเกิดมาจากส้ม จะทำให้ครอบครัวได้ชุ่มชื่นหัวใจ แต่เมื่ออ๋อยสามารถพาสมหวังไปสู่การเป็นนักร้องออกเทปได้สำเร็จ สมหวังก็ลืมทุกสิ่งและทิ้งทุกคนไป ทำให้คุณบำเรอเสียใจมาก กับอาการลืมตัวของสมหวัง และส้มที่แทบหัวใจจะสลาย ความรักของส้มและสมหวังจะเป็นอย่างไร  ต้องติดตามต่อกับ "อีส้มสมหวัง ชะชะช่า"

## นักแสดงนำ

## ดูเพิ่ม
* อีส้ม สมหวัง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยพระนครฟิลม์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย จิตต์สิน ผ่องอินทรกุล
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เพลงไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลกไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รักไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อไทย