open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ถ้อยคำเอ่อล้นด้วยหัวใจรัก

***ถ้อยคำเอ่อล้นด้วยหัวใจรัก*** () ภาพยนตร์อนิเมะญี่ปุ่นแนวโรแมนติก, ตลก, ดรามา ผลิตโดยสตูดิโอ Sublimation และ Signal.MD กำกับโดยเคียวโอ อิชิงุโระ ฉายรอบปฐมทัศน์ในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเซี่ยงไฮ้ปี พ.ศ. 2563 ฉายในโรงภาพยนตร์ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 และเผยแพร่ระดับนานาชาติทางเน็ตฟลิกซ์ในวันเดียวกัน

## นักพากย์
*Ichikawa Somegorō VIII รับบท Cherry/Yui Sakura
*Hana Sugisaki รับบท Smile/Yuki
*Megumi Han รับบท Bieber
*Natsuki Hanae รับบท Japan
*Yūichirō Umehara รับบท Toughboy
*Megumi Nakajima รับบท Julie
*Sumire Morohoshi รับบท Marie
*Hiroshi Kamiya รับบท Kōichi
*Maaya Sakamoto รับบท Maria
*Kōichi Yamadera รับบท Mr. Fujiyama
*Kikuko Inoue รับบท Tsubasa Fujiyama

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:อนิเมะที่เลื่อนการฉายเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่เลื่อนการฉายเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
ลุ้นรักรุ่นน้องตัวจิ๋วกับรุ่นพี่ตัวป่วน

***ลุ้นรักรุ่นน้องตัวจิ๋วกับรุ่นพี่ตัวป่วน*** หรือ ***เรื่องที่น่ารำคาญของรุ่นพี่*** () เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวรักตลก เขียนเรื่องและวาดภาพโดยชิโระ มังตะ เผยแพร่ออนไลน์ผ่านนิตยสารมังงะดิจิตัล Comic POOL ของสำนักพิมพ์อิจิจินชะตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560 จนถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2567 และได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (*[[ทังโกบง]]*) จำนวน 12 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอโดงาโกโบ ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2564

## ตัวละคร
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
*

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเสี้ยวชีวิต
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโจเซ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
หมวดหมู่:โดงาโกโบ
หมวดหมู่:มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของโตเกียวเอ็มเอ็กซ์
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์อิจิจินชะ
ลากูบังซาโจโฮร์

**ลากูบังซาโจโฮร์** () เป็นเพลงชาติที่ใช้ในรัฐยะโฮร์ ประพันธ์ โดยหัวหน้าวงดนตรีชาวอาร์เมเนีย Mackertich Galistan Abdullah โดยในตอนแรกไม่มีเนื้อร้อง จนถึงปี พ.ศ. 2457 เมื่อพนักงานของธนาคารฮ่องกง(ปัจจุบันคือ HSBC)สาขายะโฮร์บาห์รู ฮูเบิร์ท เอเลน คอร์ทนี่ย์ (Hubert Allen Courtney) เขียนเป็นคำภาษาอังกฤษคำแรกและ ฮาจี โมฮาเม็ด ซาอิด ฮาจี ซูลัยมัน เขียนใหม่เป็นภาษามาเลย์ ดัดแปลงมาจากเพลงมาเลย์ในชื่อ Dondang Sayang ที่มีชื่อเสียง และได้รับการอนุมัติและรับรองอย่างเป็นทางการโดยสุลต่านอิบราฮิมในปี พ.ศ. 2440 

## เนื้อเพลง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*National Anthems
*Anthem mp3
*Lagu Negeri Johor video

หมวดหมู่:รัฐยะโฮร์
หมวดหมู่:เพลงสรรเสริญในประเทศมาเลเซีย
การสังหารหมู่คันโต

**การสังหารหมู่คันโต** เป็นฆาตรกรรมหมู่ที่ทหาร ตำรวจ และศาลเตี้ยญี่ปุ่นก่อเหตุต่อชาวเกาหลีในภูมิภาคคันโต เช่นเดียวกันกับนักสังคมนิยม คอมมิวนิสต์ อนาธิปไตย และผู้คัดค้านอื่น ๆ ทันทีหลังแผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโต ค.ศ. 1923 โดยมีอีกชื่อหนึ่งว่า **การสังหารหมู่ชาวเกาหลีใน ค.ศ. 1923**

การสังหารหมู่เกิดขึ้นเป็นเวลา 3 สัปดาห์ โดยเริ่มตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1923 เป็นวันที่มีแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในภูมิภาคคันโต ในช่วงนั้น กองทัพ, ตำรวจ และศาลเตี้ยญี่ปุ่นลงมือสังหารผู้มีเชื้อชาติเกาหลีและนักสังคมนิยมญี่ปุ่นประมาณ 6,000 คน หลังเหตุการณ์นั้น เจ้าหน้าที่ญี่ปุ่นปฏิเสธเหตุกาณ์นี้ทันที ในขณะที่บางส่วนฉลองต่อเหตุการณ์นี้ในที่สาธารณะ ปัจจุบันกลุ่มฝ่ายขวายังคงปฏิเสธและฉลองเหตุการณ์นี้

## ดูเพิ่ม
* การสังหารหมู่ที่หนานจิง
* การสังหารหมู่กันโด
* ปัญหาชาติพันธุ์ในประเทศญี่ปุ่น
* สิทธิมนุษยชนในประเทศญี่ปุ่น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การสังหารหมู่ในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโต พ.ศ. 2466
หมวดหมู่:ความรู้สึกต่อต้านเกาหลีในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ความรู้สึกต่อต้านจีนในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:โพกรม
หมวดหมู่:การสังหารหมู่ที่ก่อการโดยญี่ปุ่น
วัดชลประทานรังสรรค์

**วัดชลประทานรังสรรค์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสามเงา อำเภอสามเงา จังหวัดตาก

วัดชลประทานรังสรรค์ หรือชาวบ้านนิยมเรียกว่า **วัดจัดสรร** เพราะตั้งอยู่ในหมู่บ้านจัดสรรที่ทางราชการจัดให้ ได้รับอนุญาตตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2505 โดยกรมชลประทานสร้างวัดนี้เพื่อทดแทนวัดเดิมในตำบลบ้านนา 8 วัด คือ วัดท่าโป่ง วัดท่าเดื่อ วัดหลวง วัดศรีแท่น วัดบ้านห้วย วัดดอนแก้ว วัดธาตุลอย และวัดอุมวาบ เนื่องจากบริเวณที่ตั้งเดิมอยู่ในเขตที่จะถูกน้ำท่วมตามโครงการสร้างเขื่อนภูมิพล โครงการไฟฟ้าพลังน้ำยันฮี ได้ริเริ่มดำเนินการตั้งแต่ พ.ศ. 2503 จึงขนานนามอันเนื่องจากกรมชลประทานเป็นผู้สร้าง

ปูชนียวัตถุ คือ พระบรมสารีริกธาตุขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า และองค์พระธาตุลอยอันศักดิ์สิทธิ์ ยอดฉัตรเจดีย์ และมีพระพุทธรูปทองสำริดขนาดและปางต่าง ๆ หีบลวดลายทองที่บรรจุพระธรรม ตู้ไม้ และสิ่งของเครื่องใช้จำเป็นต่าง ๆ หลวงพ่อทันใจ อันเป็นพระพุทธรูปที่หล่อด้วยทองสำริดปางมารวิชัย ศิลปะเชียงแสนสิงห์สาม จำนวน 3 องค์ องค์แรกหน้าตักกว้าง 19 นิ้ว สูง 32 นิ้ว องค์ที่ 2 หน้าตักกว้าง 16 นิ้ว สูง 31 นิ้ว องค์ที่สามหน้าตักกว้าง 9 นิ้ว สูง 20 นิ้ว มีอายุกว่า 1,300 ปี

วัดมีพิพิธภัณฑ์นิธิวิจิตรพิพัฒโนดม มีศิลปะโบราณวัตถุเก่าที่มีมาแต่ยุคก่อนสุโขทัยของชาวชุมชนบ้านนา ซึ่งมีอยู่ประมาณ 800 ชิ้น

## อ้างอิง

ชลประทานรังสรรค์
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดตาก
วัดมหาวัน (จังหวัดลำพูน)

**วัดมหาวัน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน

วัดมหาวัน หรือ **วัดมหาวันวนาราม** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1200 เป็นพระอารามหลวงของพระนางจามเทวี พระนางได้นำพระศิลามาประดิษฐานไว้ด้วย เป็นศิลาจารึกหินทรายรูปใบเสมาใหญ่ อักษรมอญโบราณ ภาษามอญ อายุพุทธศตวรรษที่ 17–18 ศิลากล่าวถึงการนิมนต์ ตชุอรหทีปนี ซึ่งน่าจะเป็นนักบวชผู้เป็นที่นับถืออย่างสูงในขณะนั้น มายังลำพูน และได้ทำบุญร่วมกับผู้ปกครองกับเจ้านายชั้นสูง ในจารึกกล่าวถึงการสร้างเจดีย์ที่มีคูหา การบริจาคที่ดิน เงิน ทอง ข้าทาส ที่สำคัญคือกล่าวถึงพระนามพระพุทธรูป 2 องค์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2437

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ หอระฆัง หอไตร ปูชนียวัตถุ พระพุทธรูปพระประธานสร้างด้วยอิฐถือปูน ศิลปะล้านนา เจดีย์วัดมหาวันเป็นที่บรรจุพระรอดลำพูน 1 ใน 5 พระเครื่องชุดเบญจภาคีที่มีอายุเก่าแก่ที่สุด เชื่อกันว่า พระรอดมีความศักดิ์สิทธิ์หรือความขลังในด้านแคล้วคลาด ปราศจากภัยอันตรายและความวิบัติต่าง ๆ มีเสน่ห์เมตตามหานิยม ได้ลาภผลและคงกระพันชาตรี กรุพระเครื่องชื่อดัง คือ พระรอดมหาวัน

## อ้างอิง

มหาวัน
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดลำพูน
วัดกระดาน (จังหวัดนครนายก)

**วัดกระดาน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำบ้านนา ในตำบลพิกุลออก อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก บนเนื้อที่ 17 ไร่ 2 งาน 74 ตารางวา ปัจจุบันพระครูวิจิตรสีลพรต (กวย) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดกระดานเป็นวัดเก่าแก่สมัยอยุธยา ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2287 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2292 จากหลักฐานพระเครื่องที่ขุดพบใต้พื้นอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2517 ซึ่งผู้ชำนาญด้านโบราณวัตถุ วินิจฉัยว่าเป็นพระสมัยทวารวดี

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2290 เดิมเป็นโบสถ์มหาอุด ต่อมาดัดแปลงประตูทางเข้าทั้งหน้าและหลัง มีใบเสมาอยู่ด้านหน้า และด้านหลังของโบสถ์ ฐานโบสถ์แอ่นเป็นท้องเรือ พบไหจากแหล่งเตาบางปูหนึ่งใบในแม่น้ำบ้านนา ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ.2496 กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 ศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 และศาลาบำเพ็ญกุศล 1 หลัง นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2484

## อ้างอิง

กระดาน
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดนครนายก
ไมจันตาน แสงมะนี

**ไมจันตาน แสงมะนี** (; ค.ศ. 1922 – 1991) เป็นนัการเมืองและสมาชิกพรรคประชาชนปฏิวัติลาว (LPRP) ชาวลาวที่มีเชื้อสายขมุ เขาเคยดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการควบคุมพรรค LPRP และคณะกรรมการควบคุมของรัฐ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
*หนังสือ:*
* 

หมวดหมู่:รัฐมนตรีลาว
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
วัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ

**วัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี มีเนื้อที่ตั้งวัดประมาณ 9 ไร่ อยู่ใกล้ริมฝั่งแม่น้ำมูล ทางด้านทิศตะวันออก สถานที่ใกล้เคียง สำนักงานการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค เขต 2 ภาค 2 อุบลราชธานี และโรงเรียนเทศบาลบูรพาอุบล

## ประวัติ
วัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ **วัดใต้เทิง** หรือ **วัดใต้** แต่เดิมวัดใต้มี 2 วัด คือ วัดใต้เทิงกับวัดใต้ท่า วัดใต้ท่า (วัดร้าง) ตั้งอยู่ริมน้ำมูล ทางทิศใต้ท่าน้ำ ส่วนวัดใต้เทิง (คำว่าเทิง ความหมายว่า ที่สูง ข้างบนหรืออยู่สูง อยู่เหนือขึ้นไป) ตั้งอยู่ถัดขึ้นไปจากวัดใต้ท่าที่อยู่ใกล้ริมแม่น้ำมูล ต่อมาเพื่อให้สื่อความหมายถึงพระประธานในอุโบสถพระนามว่าพระเจ้าองค์ตื้อ จึงได้นำพระนามของพระพุทธรูปมาต่อกับชื่อวัด กลายเป็น "วัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ" 

วัดใต้เทิงตั้งวัดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2322 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2441 มีเขตวิสุงคามสีมายาว 12 วา 1 ศอก กว้าง 7 วา 1 ศอก

## พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ
thumb|left|พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ พระประธานประจำพระอุโบสถวัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ (วัดใต้เทิง)
ปูชนียวัตถุทีสำคัญ คือ พระพุทธประธานในพระอุโบสถนามว่า *พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ* เป็นพระพุทธรูปเนื้อทองสำริด ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 51 นิ้ว สูง 85 นิ้ว (รวมฐาน) ตามประวัติในประเทศไทย มีพระเจ้าใหญ่องค์ตื้ออยู่ 5 องค์ สร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช เดิมทีประดิษฐานอยู่บนแท่นพระอุโบสถหลังเก่า ภายหลังอุโบสถทรุดโทรม พระเจ้าองค์ตื้อจึงอยู่กลางแจ้ง ตากแดด ตากฝน เป็นเวลานานทำให้องค์พระพุทธรูปองค์ตื้อมีรอยแตก เป็นสะเก็ดออกมา จึงได้พอกพระพุทธรูปด้วยเปลือกไม้ ยางบด ผสมผงอิทธิเจ และทองคำ เงิน นาก สัมฤทธิ์ เงิน รางกาชาดซะพอก ให้น้ำเกลี้ยง น้ำชาดผสมทาปอมพอก แล้วลงรักปิดทองที่เข้าเมืองอุบลราชธานี แต่เนื่องจากกลัวข้าศึกขนเอาพระพุทธรูปไปจึงได้พอกปิดไว้ และปล่อยทิ้งเป็นวัดร้างนานถึง 200 ปี

ต่อมาราว พ.ศ. 2507–2508 สมัยพระภิกษุสวัสดิ์ ทสฺสนีโย เป็นเจ้าอาวาสวัดใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ รูปที่ 13 ได้ทำการก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้น ก่อสร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2519 เมื่อสร้างฐานแท่นพระพุทธรูปพระประธานเสร็จจึงได้ยกพระเจ้าใหญ่องค์ตื้อขึ้นประดิษฐานที่แท่นจนถึงปัจจุบันนี้

## อาคารเสนาสนะ
อุโบสถมณฑปเพชรเจ็ดแสงพระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ เป็นศิลปะขอมผสมเวียดนาม ส่วนฐานเป็นศิลปะไทยภาคอีสาน ขนาดกว้าง 9 เมตร ยาว 11 เมตร หน้าต่าง 5 ช่อง ประตู 2 ประตู เริ่มก่อสร้าง พ.ศ. 2509 จัดงานฉลองพิธีผูกพัทธสีมา วันที่ 1–5 มีนาคม พ.ศ. 2523 ผนังทุกด้านของอุโบสถเขียนภาพจิตรกรรมพุทธประวัติและทศชาติชาดก

วิหารเฉลิมพระเกียรติ 200 ปี เป็นที่ประดิษฐานของพระประธาน คือ *พระพุทธมงคลรัตนสิริธัญสถิต* เจดีย์พระบรมสารีริกธาตุ  ตั้งอยู่ด้านหลังพระอุโบสถพระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ ภายในเจดีย์เป็นที่สถานที่เก็บพระบรมสารีริกธาตุ พระพุทธรูปเก่าแก่ เช่น พระบรมสารีริกธาตุ พระแก้วจักรพรรดิโกเมน พระแก้วจักรพรรดิมรกต พระแก้วจักรพรรดิบุษราคัม และสิ่งของเครื่องใช้ต่าง ๆ

## อ้างอิง

ใต้พระเจ้าใหญ่องค์ตื้อ
การสังหารหมู่กันโด

**การสังหารหมู่กันโด** เป็นฆาตรกรรมหมู่ที่ทหารญี่ปุ่นก่อเหตุต่อชาวเกาหลีที่กันโด (ปัจจุบันคือเจียนเต่า จังหวัดปกครองตนเองชนชาติเกาหลี หยันเปียน มณฑลจี๋หลิน ประเทศจีน) ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากอุบัติการณ์ฮุนชุน

การสังหารหมู่เกิดขึ้นเป็นเวลา 3 สัปดาห์ของเดือนตุลาคม ค.ศ. 1920 ในตอนนั้น ทหารกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นสังหารชาวเกาหลีจำนวนประมาณอย่างน้อย 5,000 คน และก่อเหตุขมขืนไปทั่ว

## ดูเพิ่ม
*การสังหารหมู่คันโต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การสังหารหมู่
หมวดหมู่:การสังหารหมู่ในประเทศจีน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์หยันเปียน
หมวดหมู่:การสังหารหมู่ที่ก่อการโดยญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ความรู้สึกต่อต้านเกาหลีในประเทศญี่ปุ่น
วัดสัมปทวน (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

**วัดสัมปทวน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแก้ว อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา

วัดสัมปทวน หรือป้ายวัดเขียนว่า **วัดสัมปทวน (นอก)** เดิมชื่อ **วัดสวนพริก (นอก)** สร้างขึ้นปลายสมัยกรุงธนบุรี โดยพระภิกษุอินและชาวบ้าน มีตำนานว่าในอดีตมีพี่น้องสามองค์ ได้แก่ หลวงพ่อโสธร หลวงพ่อวัดบ้านแหลม และหลวงพ่อโตวัดบางพลีใหญ่ใน ลอยตามน้ำมาจากภาคเหนือ เมื่อผุดที่แม่น้ำบางปะกงบริเวณบ้านสวนพริก ทั้งสามองค์เกิดลอยทวนน้ำ ชาวบ้านพยายามดึงขึ้นจากน้ำแต่ไม่สำเร็จ พระทั้งสามองค์ได้จมหายไป ชาวบ้านจึงเรียกบ้านสวนพริกว่า *บ้านสามพระทวน* ต่อมาจึงเพี้ยนมาเป็น *สัมปทวน* จากข้อมูลกรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2480

อุโบสถที่มีลายปูนปั้นอยู่บนชายคาระเบียงโบสถ์แสดงภาพพระเวสสันดรชาดก อีกด้านหนึ่งเป็นภาพวิถีชีวิตชาวแปดริ้วในอดีต ที่สร้างขึ้นในสมัยพระพุทธิรังสีมุนีวงศ์ (ฮ้อ พรหมโชโต) เป็นเจ้าอาวาส งานปูนปั้นเหล่านี้มีช่างปั้นคือนายเซียนกี่ แซ่โหง้ว พร้อมด้วยลูก ๆ อีก 4 คน ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วย

## อ้างอิง

สัมปทวน
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดฉะเชิงเทรา
ดอรอบ

**ดอรอบ** () ในอดีตมีชื่อว่า **ดอรอบฆีร์ด** หรือ **ดอรอบเกร์ด** เป็นเมืองและเมืองหลักของเทศมณฑลดอรอบ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 54,513 คนใน 13,279 ครัวเรือน

## ภูมิอากาศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศอิหร่าน
หมวดหมู่:เมืองในจักรวรรดิซาเซเนียน
หมวดหมู่:เมืองในจักรวรรดิอะคีเมนิด
หมวดหมู่:ดาไรอัสมหาราช
เกอดายัน

**เกอดายัน** ( มีอีกชื่อว่า **กาดายัน**, **กาไดยัน** หรือ **กาดยัน**) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศบรูไน, ลาบวน, รัฐซาบะฮ์ และบางส่วนของรัฐซาราวักบนเกาะบอร์เนียว รายงานจากสำนักภาษาและวรรณคดีบรูไน ภาษาเกอดายัน (ISO 639-3: kxd) มีผู้พูดในประเทศบรูไนประมาณ 30,000 คน และมีการอ้างว่ามีผู้พูดในรัฐซาบะฮ์ 46,500 คนและรัฐซาราวัก 37,000 คน ในรัฐซาบะฮ์ ชาวเกอดายันส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเมืองซีปีตัง, บิวฟอร์ต, กัวลาเปอญู และปาปาร์ ส่วนรัฐซาราวัก ชาวเกอดายันส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในลาวัซ, ลิมบัง, มีรี และซูบิซ ชาวเกอดายันถือเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ย่อยของชาวไดยักกาลีมันตัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:จังหวัดกาลีมันตันเหนือ
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศบรูไน
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในรัฐซาบะฮ์
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในรัฐซาราวัก
Antennella

***Antennella*** เป็นสกุลของไฮโดรซัวที่อยู่ในวงศ์ Halopterididae.

สกุลมี การกระจายทั่วโลก

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Antennella allmani]]* 
**[[Antennella ansini]]* 
**[[Antennella armata]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Cnidarians
ตำบลคูชเคเฮซอร์

**คูชเคเฮซอร์** () เป็นตำบลในเทศมณฑลเบย์ซอ เทศมณฑลเซพีดอน จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 25 ตำบล จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 9,622 คนใน 2,301 ครัวเรือน

## อ้างอิง
นูร์บานู ซุลตัน

**นูร์บานู ซุลตัน** (, ;  ค.ศ. 1525 – 7 ธันวาคม ค.ศ. 1583) เป็นฮาเซกี ซุลตันแห่งจักรวรรดิออตโตมัน โดยเป็นพระมเหสีเอกของสุลต่านเซลิมที่ 2 (ครองราชย์ ค.ศ. 1566–1574) ภรรยาถูกกฎหมาย เช่นเดียวกันกับวาลีเด ซุลตันกับพระราชมารดาของสุลต่านมูรัดที่ 3 (ครองราชย์ ค.ศ. 1574–1583) พระองค์เป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญที่สุดในช่วงรัฐสุลต่านหญิง มีทฤษฎีที่ขัดแย้งกันบอกถึงพระองค์ว่ามีต้นกำเนิดเป็นชาวเวนิส, ชาวยิว หรือชาวกรีก และพระนามาภิไธยตอนเสด็จพระราชสมภพว่าเป็นทั้งเซซิเลีย เวเนียร์-บัฟโฟ (Cecilia Venier-Baffo), ราเชล หรือคาเล คาร์ตาโน (Kalē Kartanou)

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* Arbel, Benjamin, *Nur Banu (c. 1530-1583): A Venetian Sultana?*, Turcica, 24 (1992), pp.&nbsp;241–259.
* 
* A.D. Alderson, The Structure of the Ottoman Dynasty. Clarendon Press, Oxford, 1956.
* Almanach de Gotha: annuaire généalogique, diplomatique et statistique, Justes Perthes, Gotha, 1880–1944.
* 
* Burke's Royal Families of the World, Volume II: Africa & The Middle East, Burke's Peerage Ltd., London, 1980.
* A.H. de Groot, s.v. in Encyclopaedia of Islam vol.8 p.&nbsp;124
* Yılmaz Öztuna, *Devletler ve Hanedanlar, Turkiye 1074-1990*, Ankara, 1989.
* Osman Selâheddin Osmanoğlu, *Osmanli Devleti'nin Kuruluşunun 700. Yılında Osmanlı Hanedanı*, Islâm Tarih, Sanat ve Kültür Araştırma Vakfı (ISAR), Istanbul, 1999.
* Emine Fuat Tugay, *Three Centuries: Family Chronicles of Turkey and Egypt*, Oxford, 1963.
* 
* 
*

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Women Leaders in Power

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1520
หมวดหมู่:บุคคลจากแพรอส
หมวดหมู่:วาลีเด ซุลตัน
หมวดหมู่:พระมเหสีของสุลต่านออตโตมัน
รายชื่อสายการบินในประเทศอัฟกานิสถาน

นี่คือ **รายชื่อ[[สายการบิน]]** ซึ่งมีใบรับรองผู้ดำเนินการเดินอากาศปัจจุบันที่ออกโดยกระทรวงคมนาคมและการบินพลเรือนของอัฟกานิสถาน

## สายการบินบินประจำ

หมวดหมู่:รายชื่อสายการบินแบ่งตามประเทศ
ป่าเต้นรำ

**ป่าเต้นรำ** () เป็นป่าต้นสนในสันดอนจะงอยคูโรเนีย แคว้นคาลินินกราด ประเทศรัสเซีย เป็นที่รู้จักจากต้นไม้ที่มีลำต้นม้วนอย่างประหลาด ต่างจากต้นไม้เมาตรงที่ต้นไม้ในป่านี้บิดเป็นหลายรูปแบบ เช่น แหวน หัวใจ เกลียวบิดเวียนเข้าหาพื้นดิน ยังไม่มีใครทราบสาเหตุของการม้วนบิดของต้นไม้เหล่านี้ รายงานฉบับหนึ่งกล่าวว่าการม้วนบิดเกิดจากกิจกรรมของหนอนผีเสื้อชนิด *[[Rhyacionia buoliana]]*

## ดูเพิ่ม
* ป่าคด
* ต้นไม้เมา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ป่าในประเทศรัสเซีย
Poliopogon

***Poliopogon*** เป็นสกุลของฟองน้ำที่อยู่ในวงศ์ Pheronematidae.

สปีชีส์ของสกุลนี้พบได้ในมหาสมุทรแปซิฟิก

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Poliopogon amadou]]* 
**[[Poliopogon canaliculatus]]* 
**[[Poliopogon claviculus]]* 
**[[Poliopogon distortus]]* 
**[[Poliopogon maitai]]* 
**[[Poliopogon mendocino]]* 
**[[Poliopogon micropentactinus]]* 
**[[Poliopogon microuncinata]]* 
**[[Poliopogon zonecus]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Sponges
Antennellopsis

***Antennellopsis*** เป็นสกุลของไฮโดรซัวที่อยู่ในวงศ์ Halopterididae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ ***Antennellopsis integerrima***

สปีชีส์นี้พบในญี่ปุ่น นิวซีแลนด์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Cnidarian genera
Anthogorgia

***Anthogorgia*** เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์Acanthogorgiidae.

สปีชีส์ของสกุลนี้พบในมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Anthogorgia agraricus]]* 
**[[Anthogorgia annectens]]* 
**[[Anthogorgia aurea]]* 
**[[Anthogorgia bocki]]* 
**[[Anthogorgia caerulea]]* 
**[[Anthogorgia divaricata]]* 
**[[Anthogorgia glomerata]]* 
**[[Anthogorgia grandiflora]]* 
**[[Anthogorgia japonica]]* 
**[[Anthogorgia ochracea]]* 
**[[Anthogorgia racemosa]]* 
**[[Anthogorgia verrilli]]* 
**[[Anthogorgia verrilli]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Cnidarians
Paracalyptrophora

***Paracalyptrophora*** เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์ Primnoidae.

สปีชีส์ของสกุลนี้พบในมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรแอตแลนติก

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Paracalyptrophora carinata]]* 
**[[Paracalyptrophora duplex]]* 
**[[Paracalyptrophora echinata]]* 
**[[Paracalyptrophora enigma]]* 
**[[Paracalyptrophora hawaiiensis]]* 
**[[Paracalyptrophora josephinae]]* 
**[[Paracalyptrophora kerberti]]* 
**[[Paracalyptrophora mariae]]* 
**[[Paracalyptrophora simplex]]* 
**[[Paracalyptrophora spiralis]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Alcyonacea
Hemicorallium

***Hemicorallium*** เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์ Coralliidae.

สปีชีส์ของสกุลนี้พบในมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรแอตแลนติก

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Hemicorallium abyssale]]* 
**[[Hemicorallium aurantiacum]]* 
**[[Hemicorallium bathyrubrum]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Alcyonacea
Acanthomuricea

***Acanthomuricea*** เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์ Plexauridae.

สปีชีส์ของสกุลนี้พบในมาเลเซีย แอฟริกาใต้

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Acanthomuricea biserialis]]* 
**[[Acanthomuricea dina]]* 
**[[Acanthomuricea mberea]]* 
**[[Acanthomuricea pulchra]]* 
**[[Acanthomuricea purpurea]]* 
**[[Acanthomuricea ramosa]]* 
**[[Acanthomuricea silpa]]* 
**[[Acanthomuricea uimea]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Cnidarians
Acanthogorgia

***Acanthogorgia*** เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์ Acanthogorgiidae.

สกุลมี การกระจายทั่วโลก

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Acanthogorgia acrosoma]]* 
**[[Acanthogorgia aldabra]]* 
**[[Acanthogorgia angustiflora]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Cnidarians
Abietinaria

***Abietinaria*** เป็นสกุลของไฮโดรซัวที่อยู่ในวงศ์ Sertulariidae สกุลนี้ได้รับการอธิบายทางวิทยาศาสตร์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2427 โดย กุสทัฟ ไฮน์ริช คีร์เชินเปาเออร์

สกุลนี้กระจายตัวอยู่ทั่วโลก

## สปีชีส์
สปีชีส์ในสกุลได้แก่:

**[[Abietinaria abietina]]* (Linnaeus, 1758)
**[[Abietinaria alexanderi]]* Nutting, 1904
**[[Abietinaria alternitheca]]* (Kudelin, 1914)
**[[Abietinaria anguina]]* (Trask, 1857)
**[[Abietinaria annulata]]* (Kirchenpauer, 1884)
**[[Abietinaria compressa]]* (Merezhkovskii, 1878)
**[[Abietinaria crassiparia]]* Naumov, 1960
**[[Abietinaria cruciformis]]* Antsulevich, 1987
**[[Abietinaria derbeki]]* (Kudelin, 1913)
**[[Abietinaria elsaeoswaldae]]* Stechow, 1923
**[[Abietinaria expansa]]* Fraser, 1938
**[[Abietinaria filicula]]* (Ellis & Solander, 1786)
**[[Abietinaria fusca]]* (Johnston, 1847)
**[[Abietinaria gagarae]]* Naumov, 1960
**[[Abietinaria gigantea]]* (Clark, 1877)
**[[Abietinaria gracilis]]* Nutting, 1904
**[[Abietinaria immersa]]* Vervoort, 1993
**[[Abietinaria inconstans]]* (Clark, 1877)
**[[Abietinaria interversa]]* (Pictet & Bedot, 1900)
**[[Abietinaria juniperus]]* Kirchenpauer, 1884
**[[Abietinaria kincaidi]]* (Nutting, 1901)
**[[Abietinaria laevimarginata]]* (Ritchie, 1907)
**[[Abietinaria macrotheca]]* Naumov, 1960
**[[Abietinaria melo]]* Kirchenpauer, 1884
**[[Abietinaria merkii]]* Kirchenpauer, 1884
**[[Abietinaria pacifica]]* Stechow, 1923
**[[Abietinaria pulchra]]* (Nutting, 1904)
**[[Abietinaria raritheca]]* Naumov, 1960
**[[Abietinaria rigida]]* Fraser, 1911
**[[Abietinaria smirnowi]]* (Kudelin, 1914)
**[[Abietinaria spiralis]]* Naumov, 1960
**[[Abietinaria thuiarioides]]* (Clark, 1877)
**[[Abietinaria traski]]* (Torrey, 1902)
**[[Abietinaria trigona]]* Antsulevich, 1987
**[[Abietinaria turgida]]* (Clark, 1877)
**[[Abietinaria variabilis]]* (Clark, 1877)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ไนดาเรีย
หมวดหมู่:สกุลของไฮโดรซัว
Sideractinidae

***Sideractinidae*** เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์ Corallimorpharia.

สกุลมี การกระจายทั่วโลก

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

* *[[Nectactis]]* Gravier, 1918
* *[[Sideractis]]* Danielssen, 1890

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Cnidarians
Hyalostylus

***Hyalostylus*** เป็นสกุลของฟองน้ำที่อยู่ในวงศ์ Euplectellidae.

สปีชีส์ของสกุลนี้พบในมหาสมุทรแปซิฟิก

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Hyalostylus dives]]* 
**[[Hyalostylus microfloricomus]]* 
**[[Hyalostylus monomicrosclerus]]* 
**[[Hyalostylus schulzei]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฟองน้ำ
Pleurogorgia

***Pleurogorgia*** เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์ Chrysogorgiidae.

สปีชีส์ของสกุลนี้พบได้ในมหาสมุทรแปซิฟิก

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Pleurogorgia militaris]]* 
**[[Pleurogorgia plana]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Alcyonacea
เพลงชาติอิเควทอเรียลกินี

**กามีเนโมสปีซันโดลาเซนดา** ( ) (  - ขอให้เราเดินตามเส้นทางแห่งความปลึ้มปิติอันยิ่งใหญ่ของเรา)  เป็นเพลงชาติประเทศอิเควทอเรียลกินี

## องค์ประกอบของเพลงชาติ
เพลงชาติอิเควทิเรียลกินี เนื้อร้องประพันธ์โดย อตานาซิโอ เอ็นดอนโก มิโยเน (Atanasio Ndongo Miyone) ทำนองเพลงนี้ประพันธ์โดย รามิโร ซานเชส โลเปส (Ramiro Sánchez López) ซึ่งเป็นยศร้อยตรีชาวสเปนและ มีตำแหน่งเป็นรองผู้อำนวยการกองดุริยางค์ที่กองบัญชาการกองทัพบก ตั้งอยู่ที่กรุงมาดริด เขาได้รับรางวัล 25,000 เปเซตา สำหรับการประกวด เนื้อเพลงนี้ได้รับอิทธิพลหลังจากช่วงสิ้นสุดการล่าอาณานิคมของอิเควทอเรียลกินี โดยมีการต่อต้านการล่าอาณานิคมเป็นหัวข้อหลัก 

มีการใช้ครั้งแรกในวันประกาศเอกราชของอิเควทอเรียลกินี วันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2511 และได้ใช้เพลงชาติ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา 

## เนื้อเพลง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูล
* ไฟล์เสียง MP3
หมวดหมู่:เพลงภาษาสเปน
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศอิเควทอเรียลกินี
หมวดหมู่:เพลงชาติ
หมวดหมู่:เพลงชาติแอฟริกา
Pseudaegina

***Pseudaegina*** เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์ **Pseudaeginidae**.

สปีชีส์ของสกุลนี้พบในทะเลแคริบเบียน

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Pseudaegina pentanema]]* 
**[[Pseudaegina rhodina]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไนดาเรีย
Schizotricha

***Schizotricha*** เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์**Schizotrichidae**

สกุลมี การกระจายทั่วโลก

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Schizotricha anderssoni]]* 
**[[Schizotricha auroraaustralis]]* 
**[[Schizotricha catharina]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไนดาเรีย
รายชื่อเกาะในจังหวัดตราด

thumb|500px|
thumb|220px|เกาะช้าง
thumb|220px|เกาะกูด
thumb|220px|เกาะหมาก

เกาะในจังหวัดตราดมีจำนวนมากกว่า 66 เกาะตั้งอยู่ใน 11 ตำบล 5 อำเภอ มีพื้นที่ทั้งหมดไม่น้อยกว่า 357.298 ตารางกิโลเมตร เกาะส่วนมากอยู่ภายใต้ความรับผิดชอบของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง เกาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดสองเกาะและมีขนาดพื้นที่มากกว่า 100 ตารางกิโลเมตร คือ เกาะช้าง รองลงมาคือ เกาะกูด และที่มีขนาดรองลงมา คือ เกาะหมาก เกาะรัง เกาะกระดาด และเกาะไม้ซี้

เกาะช้างเป็นทั้งแหล่งท่องเที่ยวทางทะเลที่สำคัญและเป็นพื้นที่ที่มีการศึกษาความหลากหลายทางชีวภาพทั้งบนบกและในทะเลมานานนับร้อยปี โดยนักวิทยาศาสตร์ชาวเดนมาร์กชื่อ โยฮันเนส ชมิดท์ (Ernst Johannes Schmidt; ชื่อย่อ Johs. Schmidt) และ ทีโอดอร์ มอร์เทนเซน (Ole Theodor Jensen Mortensen; ชื่อย่อ Th. Mortensen) ที่ทำการรวบรวมและศึกษาพืชโดยเฉพาะป่าชายเลนและสัตว์ทะเลบริเวณเกาะช้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1899 (พ.ศ. 2442 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) มีผลงานตีพิมพ์เผยแพร่จำนวนมาก

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อเกาะในจังหวัดตราดของประเทศไทย เรียงจากหน่วยการปกครอง (ตำบล) นอกสุดไปส่วนกลางและตามลำดับขนาดเล็กไปใหญ่ (จากระบบฐานข้อมูลกลางและมาตรฐานข้อมูล กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง)
 

(รายชื่อนี้ไม่นับรวมเกาะที่มีขนาดเล็กมาก โขดหิน และหินโสโครก ในความเข้าใจทั่วไปที่ไม่เป็นไปตามคำนิยามของคำว่า "เกาะ")

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อเกาะของประเทศไทย

## อ้างอิง


หมวดหมู่:รายชื่อเกี่ยวกับจังหวัดตราด
เทศบาลตำบลสามเงา

**เทศบาลตำบลสามเงา** เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 3,4 และบางส่วนของหมู่ที่ 2,5 ของตำบลสามเงา ในอำเภอสามเงา จังหวัดตาก เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลสามเงาที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 และขยายเขตสุขาภิบาลในปี พ.ศ. 2526 โดยเพิ่มอาณาเขตมาถึงชุมชนสำนักงานโครงการจัดสรรชลประทาน ซึ่งยึดเป็นเขตเทศบาลในปัจจุบัน แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 4,601 คน

พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอสามเงา จังหวัดตาก อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดตากประมาณ 52 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 476 กิโลเมตรตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 ถนนพหลโยธิน ด้านตะวันตกของเขตเทศบาลมีแม่น้ำปิงไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญและเป็นที่ตั้งของเขื่อนแม่ปิงตอนล่าง (การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์เทศบาลตำบลสามเงา

สามเงา
สามเงา
หมวดหมู่:อำเภอสามเงา
เลโซโทฟัดเชลาบอนตาตาโรนา

**เลโซโทฟัดเชลาบอนตาตาโรนา** (โซโท: *Lesōthō Fatše La Bo-Ntat'a Rōna* - เลโซโท ดินแดนแห่งบรรพบุรุษของเรา) เป็น เพลงชาติประเทศเลโซโท  เนื้อเพลงประพันธ์โดย ฟรองซัวร์ กอยลาด  (François Coillard) มิชชันนารีชาวฝรั่งเศส และเพลงนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากบทสวดในปี ค.ศ. 1820 โดย เฟอดินาน ซามูเอล ลาอูร์ (Ferdinand-Samuel Laur)  มันถูกนำไปใช้เป็นเพลงชาติตั้งแต่ทศวรรษที่ 1960 โดยมีการประพันธ์เพลงชาติรูปแบบดั้งเดิมมีพื้นฐานมาจาก เนื้อเพลงในแต่ละบทมีสี่ท่อน มีเพียงท่อนแรกและท่อนสุดท้ายเท่านั้นที่ถูกนำมาใช้

## ประวัติ
เนื้อเพลงต้นฉบับถูกประพันธ์โดย ฟรองซัวร์ กอยลาด (François Coillard) มิชชันนารีชาวฝรั่งเศส ผู้แต่งทำนองเพลง "Freiheit" (  แปลว่าอิสรภาพ) ในปี ค.ศ. 1820 ประพันธ์โดย เฟอดินาน ซามูเอล ลาอูร์ (Ferdinand-Samuel Laur)  โดยท่อนแรกและท่อนสุดท้ายบทประพันธ์นี้ ได้รับรองโดยรัฐบาลอิสระของเลโซโท ประกาศให้เป็นเพลงชาติ นำไปใช้มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1966 เป็นต้นมา

## เนื้อเพลงปัจจุบัน

## อ้างอิง

## ข้อมูล

* เลโซโท: ''เลโซโท Fatse La Bontata Rona'' - ไฟล์เพลง เพลงชาติของเลโซโทพร้อมข้อมูลและเนื้อเพลง
* เพลงชาติของประเทศเลโซโท MIDI
* http://users.atw.hu/szbszig/lesotho.mp3 - เพลงชาติเลโซโท ฉบับขับร้อง

หมวดหมู่:เพลงชาติ
หมวดหมู่:เพลงเลโซโท
หมวดหมู่:เพลงชาติแอฟริกา
Nanozoanthus

***Nanozoanthus*** เป็นสกุลของปะการังที่อยู่ในวงศ์**Nanozoanthidae** มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ ***Nanozoanthus harenaceus***

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไนดาเรีย
Plumalecium

***Plumalecium*** เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์**Plumaleciidae** มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ ***Plumalecium plumularioides***

สปีชีส์นี้พบในอเมริกาเหนือ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไนดาเรีย
Pteronema

***Pteronema*** เป็นสกุลของไฮโดรซัวที่อยู่ในวงศ์ **Pteronemidae**.

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Pteronema ambiguum]]* 
**[[Pteronema darwinii]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไนดาเรีย
Staurotheca

***Staurotheca*** เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์ **Staurothecidae**.
สปีชีส์ของสกุลนี้พบในซีกโลกใต้สุด

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Staurotheca abyssalis]]* 
**[[Staurotheca affinis]]* 
**[[Staurotheca amphorophora]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไนดาเรีย
ลีแบร์เต (เพลงชาติ)

**ลีแบร์เต** ( *เสรีภาพ*) เป็นเพลงชาติของประเทศกินี นำไปใช้ตั้งแต่ได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1958 ทำนองเรียบเรียงโดย โฟเดบา กายตา และมีพื้นฐานมาจากทำนองของ อัลฟา ญาญ่า ได้มีการปรับปรุงเนื้อใหม่ ประพันธ์โดย เฌลี มามาดู ผู้แต่งประพันธ์โดย ฌอง ซอลิเออร์

ทำนองดั้งเดิมเป็นของแมนดิโก ซึ่งได้รับความนิยมอีกครั้ง หลังจากนั้นถูกนำมาใช้ในปี ค.ศ. 1904 ในการประชุมของศิลปินที่มีชื่อเสียง ในการเปิดตัวศิลปิน Alpha Yaya Diallo จากฟูตัว-ยาลอง จังหวัดลาเบในปัจจุบัน
ในฉบับใหม่ได้รับแรงบันดาลใจจากการต่อสู้ของ ฌอง ซอลิเออร์ ครูสอนดนตรีในเมือง โกนากรี ซึ่งเป็นผู้นำการต่อต้านล่าอาณานิคมของฝรั่งเศส

## อ้างอิง

## ข้อมูลเพิ่มเติม

* เพลงชาติกินี: ''Liberté'' - ไฟล์เสียงของเพลงชาติกินี พร้อมข้อมูลและเนื้อเพลง

หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาฝรั่งเศส
หมวดหมู่:เพลงชาติในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:เพลงกินี
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศกินี
หมวดหมู่:เพลงภาษาฝรั่งเศส
Pseudosolanderia

***Pseudosolanderia*** เป็นสกุลของไนดาเรียที่อยู่ในวงศ์**Pseudosolanderiidae**

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Pseudosolanderia picardi]]* 
**[[Pseudosolanderia sagamina]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไนดาเรีย
ประเทศลักเซมเบิร์กในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022

**ประเทศลักเซมเบิร์ก** จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติลักเซมเบิร์กเป็นตัวแทนประเทศลักเซมเบิร์กในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 3 คน ใน 2 ชนิดกีฬา

## นักกีฬาที่เข้าร่วม

## สกีลงเขา

ผลการแข่งขันดังนี้ :

## สกีข้ามทุ่ง

ผลการแข่งขันดังนี้ :

## ดูเพิ่ม
* ประเทศลักเซมเบิร์กในโอลิมปิก
* รายชื่อผู้เชิญธงชาติลักเซมเบิร์กในโอลิมปิก
* รายชื่อนักกีฬาลักเซมเบิร์กที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ


ลักเซมเบิร์ก
ประเทศมองโกเลียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022

**ประเทศมองโกเลีย** จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว ครั้งที่ 24 ค.ศ. 2022 (พ.ศ. 2565) ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 4-20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมองโกเลียเป็นตัวแทนประเทศมองโกเลียในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมดจำนวน 2 คน ใน 1 ชนิดกีฬา

## นักกีฬาที่เข้าร่วม

## สกีข้ามทุ่ง

ผลการแข่งขันดังนี้ :

## ดูเพิ่ม
* ประเทศมองโกเลียในโอลิมปิก
* รายชื่อผู้เชิญธงชาติมองโกเลียในโอลิมปิก
* รายชื่อนักกีฬามองโกเลียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ


มองโกเลีย
วัดโขงเจียม

**วัดโขงเจียม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโขงและแม่น้ำมูลบรรจบกัน ใกล้กับจุดชมวิวแม่น้ำสองสี ในตำบลโขงเจียม อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 21 ไร่

วัดโขงเจียมตั้งเมื่อ พ.ศ. 2392 เดิมชาวบ้านเรียกว่า **วัดบ้านด่านเก่า** ตามชื่อหมู่บ้าน ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น **วัดด่านปากมูล** โดยนำชื่อบ้านและชื่อแม่น้ำมูลมารวมกัน จนเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดโขงเจียม" ตามชื่ออำเภอเมื่อ พ.ศ. 2482 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2518 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร

พื้นที่ของวัดด้านทิศตะวันออกจดริมฝั่งแม่น้ำโขงและแม่น้ำมูล เห็นเป็นแม่น้ำสองสีมาบรรจบกัน โดยแม่น้ำโขงจะเห็นเป็นสีขาวขุ่น ส่วนแม่น้ำมูลเห็นเป็นสีเขียวอมฟ้า โดยในเดือนเมษายนจะเป็นเดือนที่เห็นความแตกต่างของสีน้ำได้ชัดเจนที่สุด 

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 6 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 วิหาร กว้าง 8 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 และศาลาการเปรียญ กว้าง 13 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 ปูชนียวัตถุที่สำคํญ ได้แก่ พระพุทธชินราชจำลองปางมารวิชัยปิดทอง มีพระนามว่า *พระพุทธโลเกศวรชินราชบรมศาสดาอุดมมงคลอุบลราชธานีสุภสิริสถิต* หน้าตักกว้าง 4 ศอก 1 คืบ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 พระพุทธรูปทองสำริดปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 40 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 และพระพุทธรูปทองเหลืองปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 27 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2465

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูโพธิญาณ ญาณจาโร พ.ศ. 2392–2409
* พระเสือ สุชาโต พ.ศ. 2410–2429
* พระเครือคุณวโร พ.ศ. 2430–2437
* พระลาสา อาสโภ พ.ศ. 2438–2450
* พระภูธร ภูริปญฺโญ พ.ศ. 2451–2464
* พระเมือง มหพพโล พ.ศ. 2465–2471
* พระครูท้าวธมฺมทินโน พ.ศ. 2472–2481
* พระครูสุวรรณ วารีคณารักษ์ พ.ศ. 2482–2492
* พระครูปัญญาวุฒิวิบูลย์ พ.ศ. 2493–2414
* พระครูรัตนวารีสมานคุณ พ.ศ. 2515–

## อ้างอิง

โขงเจียม
หมวดหมู่:อำเภอโขงเจียม
วัดพลับพลาวนาราม

**วัดพลับพลาวนาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลภูเขาทอง อำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส

วัดพลับพลาวนาราม หรือ **วัดหลวงตาขาว** ตั้งขึ้นโดยความร่วมมือร่วมใจของชาวบ้านไอกาเปาะ อันเนื่องจากหมู่บ้านไม่มีวัด หากจะประกอบพิธีทางศาสนาจะต้องไปยังวัดในหมู่บ้านอื่น ซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายกิโลเมตร วัดที่ใกล้หมู่บ้านมากที่สุด คือ วัดโต๊ะโมะ ซึ่งอยู่ห่างประมาณ 4 กิโลเมตร ชาวบ้านจึงร่วมประชุมกันและมีมติสร้างวัด โดยร่วมกันบริจาคทรัพย์ วัสดุก่อสร้าง และอื่น ๆ ซึ่งเป็นที่ของโครงการพระราชดำริ (นาขั้นบันได) อันเป็นที่นาที่ไม่ได้ผล และส่วนพื้นที่ด้านหลังไม่ได้ใช้ประโยชน์ก็ปล่อยเป็นพื้นที่รกร้างเป็นเวลานานหลายปี จึงได้ทำหนังสือขออนุญาตจากนิคมสร้างตนเองสุคิริน ในฐานะผู้ดูแลพื้นที่ดังกล่าว จนได้ตั้งเป็นสำนักสงฆ์เมื่อ เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 เริ่มแรกสร้างกุฎิ 1 หลัง ให้ชื่อว่า **สำนักสงฆ์พลับพลาวนาราม** ด้วยเหตุผลที่ว่าบริเวณนี้เคยเป็นพลับพลาที่ประทับของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี เมื่อครั้งเสด็จเยี่ยมราษฎรในพื้นที่บ้านไอกาเปาะและใกล้เคียง จนนายอำพร สอนสุข ได้ขออนุญาตตั้งวัดและได้รับอนุญาตตั้งวัดเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 

วัดมีโรงธรรม มีพระพุทธรูปปางห้ามแก่นจันทน์ ประดิษฐานอยู่หน้าวัด มีเจดีย์อยู่ด้านขวาพระพุทธรูปปางห้ามแก่นจันทน์ ผู้ร่วมบริจาคสร้างเจดีย์มีทั้งชาวไทยและชาวมาเลย์ องค์จตุคามรามเทพ

## อ้างอิง

พลับพลาวนาราม
หมวดหมู่:อำเภอสุคิริน
บร็อค ชิสเซิล์ม

**จอร์จ บร็อค ชิสเซิล์ม** (, ; 18 พฤษภาคม 1896 – 4 กุมภาพันธ์ 1971) เป็นแพทย์, จิตแพทย์, ทหารสไนเปอร์ผ่านศึกจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งชาวแคนาดา เขาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการใหญ่องค์การอนามัยโลกคนที่ 1 และเซอร์เจียนเจเนรัลของแคนาดาคนที่ 13 และเป็นผู้รับตำแหน่งและรางวัลอื่น ๆ อีกมากมาย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจ้าหน้าที่องค์การอนามัยโลก
หมวดหมู่:แพทย์ชาวแคนาดา
หมวดหมู่:จิตแพทย์ชาวแคนาดา
หมวดหมู่:ทหารชาวแคนาดา
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐออนแทรีโอ
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเยล
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยโทรอนโต
วัดหัวเวียง (จังหวัดแม่ฮ่องสอน)

**วัดหัวเวียง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลจองคำ อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 5 ไร่ 3 งาน 95 ตารางวา

วัดหัวเวียงสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2406 ตามประวัติวัดระบุว่า หัวเวียง ก็คือ หัวเมือง สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2390 จากนั้นจึงสร้างวัดขึ้น ไม่ทราบนามผู้สร้างวัด ทราบแต่ว่าเป็นวัดแห่งที่สองของเมืองแม่ฮ่องสอน ชาวเมืองแม่ฮ่องสอนเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า **วัดกลางเวียง** วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2519 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร

เสนาสนะที่สำคัญ คือ วิหารพระเจ้าพาราละแข่ง เป็นวิหารไม้ ศิลปกรรมแบบศิลปะไทใหญ่ เป็นอาคารไม้ที่แบ่งพื้นที่ของอาคารออกเป็น 2 ส่วน มีส่วนยอด ที่ทำเป็นหลังคาซ้อนชั้นเหมือนปราสาทจำนวน 2 ยอด ยอดแรกเป็นปยาทาดแบบพม่า ส่วนอีกยอดหนึ่งเป็นปยาทาดมีโดมด้านบน ซึ่งได้รับอิทธิพลศิลปะตะวันตกแบบอังกฤษ 1 ใน 2 ยอด (ยอดแบบอังกฤษ) เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูป *พระเจ้าพาราละแข่ง* เป็นพระพุทธรูปสำคัญประจำเมือง โดยสร้างขึ้นจำลองจากพระมหามัยมุนี สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2460 จองโพหญ่าและจองหวุ่นนะ สองพ่อค้าวัวพร้อมด้วยคณะเดินทางไปยังเมืองมัณฑะเลย์เพื่อจัดสร้างพระพุทธรูปองค์นี้ ยังได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุขนาดเท่าเม็ดข้าวโพดที่ในพบเชี่ยนหมากในป่า เมื่อสร้างพระพุทธรูปเสร็จจึงได้แยกออกเป็น 9 ชิ้น บรรทุกลงเรือ 9 ลำ น้ำหนักรวม 999 กิโลกรัม ล่องมาตามแม่น้ำสาละวิน ขึ้นที่ท่าเรือบ้านท่าโป่งแดง จังหวัดแม่ฮ่องสอน จากนั้นนำไปประกอบที่วัดพระธาตุดอยกองมู ก่อนอัญเชิญไปประดิษฐานยังวัดหัวเวียงจนถึงปัจจุบัน 

อุโบสถวัดหลังใหม่ สร้างตามแบบอย่างสถาปัตยกรรมไทใหญ่ผสมผสานพม่า เป็นอาคารคอนกรีตหลังคายกชั้นสูงเป็นชั้น ๆ มุงกระเบื้องประดับลายเจาะสังกะสี 

## อ้างอิง

หัวเวียง
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
เอชตาแออานอซาปาตรียาไบอามาดา

**เอชตาแออานอซาปาตรียาไบอามาดา** () เป็นเพลงชาติของประเทศกินี-บิสเซา

## องค์ประกอบและประวัติ
"เอชตาแออานอซาปาตรียาไบอามาดา" ประพันธ์ขึ้นโดยอามิลการ์ กาบรัล (ค.ศ. 1924–1973) เรียบเรียงโดยเสี่ยว เหอ (ค.ศ. 1918–2010) และนำมาใช้เป็นเพลงชาติเมื่อกินี-บิสเซาได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1974 นอกจากนี้ยังเคยเป็นเพลงชาติของประเทศกาบูเวร์ดีซึ่งได้รับเอกราชร่วมกัน จนกระทั่ง ค.ศ. 1996 เพลงชาติใหม่ที่มีชื่อว่า "กังตีกูดาลีบือร์ดาดึ" ได้รับเลือกให้เป็นเพลงชาติกาบูเวร์ดี

## เนื้อเพลง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* กินี-บิสเซา: ''Esta É a Nossa Pátria Bem Amada'' - ไฟล์เสียงของเพลงชาติอกินี-บิสเซา พร้อมข้อมูลและเนื้อเพลง

หมวดหมู่:เพลงภาษาโปรตุเกส
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาโปรตุเกส
หมวดหมู่:เพลงชาติในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศกินี-บิสเซา
Plecturocebus aureipalatii

**ทีทีมาดีดี** () หรือ **ลิงโกลเดนพาเลซดอทคอม** () หรือ **ลิงโกลเดินพาเลซ** เป็นทีที กลุ่มย่อยของลิงโลกใหม่ซึ่งพบเจอในประเทศโบลิเวีย ที่อุทยานแห่งชาติมาดีดี ในปี ค.ศ. 2004 ชื่อวิทยาศาสตร์ของทีทีมาดีดีคือ ***Plecturocebus aureipalatii*** โดยคำแสดงคุณลักษณะในชื่อทวินามนี้แปลว่า "ของวังทอง" (Golden palace) ชื่อของโกลเดนพาเลซในชื่อลิงมาจากคาสิโนออนไลน์ โกเดนพาเลซดอทคอม ผู้ซึ่งจ่ายเงินมูลค่า 650,000 ดอลลาร์สหรัฐ เพื่อให้ตั้งชื่อชนิดตามบริษัท เงินส่วนนี้ต่อมาถูกนำไปอุดหนุนหน่วยงานที่ดูแลอุทยานแห่งชาติซึ่งพบลิงนี้ครั้งแรก

หลังการค้นคว้าเป็นเวลาหลายปี ในปี ค.ศ. 2006 ทีทีมาดีดีกลายเป็นเป็นไพรเมทชนิดแรกที่ค้นพบในโบลิเวียในรอบ 60 ปี

## การแพร่กระจาย
สปีซีส์นี้สามารถพบในพื้นที่ราบลุ่มต่ำในโบลิเวียทางตะวันตกเฉียงเหนือ, ในป่าเชิงเทือกเขาแอนดีส การค้นคว้าพบว่าพวกมันอยู่อาศัยในพื้นที่ลุ่มแม่น้ำเบนี ส่วนพื้นที่อยู่อาศัยขยายในทางเหนือยังไม่ทราบ การศึกษาขั้นต้นระบุว่าชนิดนี้ไม่ได้เป็นสัตว์เฉพาะถิ่นแต่ในโบลิเวีย และอาจมีพื้นที่อยู่อาศัยขยายถึงประเทศเปรู (หรืออย่างน้อยถึงแม่น้ำทามโบปาตา)

## ลักษณะ
ทีทีมาดีดีมีลักษณะเด่นคือ ขนสีส้ม-น้ำตาล, มงกุฎสีทอง (golden crown), ปลายหางสีขาว, มือและตีนสีแดงเข้ม เช่นเดียวกับทีทีชนิดอื่น ๆ ทีทีมาดีดีเป็นสัตว์ผัวเดียวเมียเดียวและมีคู่เดียวตลอดชีวิต โดยทั่วไปตัวผู้มีหน้าที่ในการแบกเอาลูกอ่อนติดตัวจนกว่ามันจะสามารถออกไปใช้ชีวิตเองได้

## การค้นพบ
นักชีววิทยาชาวอังกฤษ โรเบิร์ท วอลเลซ (Robert Wallace) สมาชิกของสมาคมอนุรักษ์สัตว์ป่าและนักชีววิทยาชาวโบลิเวีย ฮัมแบร์โต โกมเมซ (Humberto Gómez) รายงานว่าพบเห็นลิงนี้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2000 ขณะกำลังศึกษาเกี่ยวกับสัตว์ในอุทยานแห่งชาติมาดีดี และได้รับการประกาศยืนยันเป็นชนิดที่ถูกค้นพบใหม่ในปี ค.ศ. 2006 ทีมสำรวจภาคพื้นประกอบด้วย Annika M. Felton, Adam Felton และ Ernesto Cáceres เป็นนักวิจัยกลุ่มแรกที่สามารถบันทึกภาพเคลื่อนไหวของทีทีชนิดนี้ วอลเลซและทีมงานของเขา รวมถึงสมาคมฯ ตัดสินใจนำเอาชื่ออกประมูลแทนที่จะตั้งชื่อชนิดด้วยตนเอง สิทธิในการตั้งชื่อถูกนำออกประมูลโดยเงินที่ได้รับจะนำไปมอบให้กับ FUNDESNAP (*Fundación para el Desarrollo del Sistema Nacional de Áreas Protegidas*) องค์การไม่แสวงผลกำไรที่มีหน้าที่ในการดูแลอุทยานแห่งชาติมาดีดี ธุรกิจคาสิโนออนไลน์ GoldenPalace.com หนึ่งในมากกว่าหลายสิบผู้ประมูลชนะการประมูลไปด้วยมูลค่า 650,000 ดอลลาร์สหรัฐ และใช้สิทธิ์การตั้งชื่อในการตั้งชื่อลิงตามชื่อธุรกิจของตน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*"เว็บทางการของลิงโกลเดนพาเลซ" โดย GoldenPalace.com
ฆินกาลี

**ฆินกาลี** () คือเกี๊ยวนึ่งหรือต้มแบบจอร์เจีย มีต้นกำเนิดมาจากจีนและได้รับการเผยแพร่เข้าสู่จอร์เจียระหว่างการพิชิตของชาวมองโกล แต่บางคนก็กล่าวว่าผู้คนในพื้นที่ภูเขาทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจอร์เจียเป็นผู้คิดค้นอาหารชนิดนี้

ไส้ของฆินกาลีแตกต่างกันไปตามท้องถิ่น สูตรดั้งเดิมซึ่งเรียกว่า *เฆฟซูรูลี* () ประกอบด้วยเนื้อสับ (มักใช้เนื้อแกะหรือเนื้อวัวผสมเนื้อหมู) หัวหอมสับ พริก เกลือ และยี่หร่าเท่านั้น ในขณะที่สูตรสมัยใหม่ซึ่งพบในเขตเมืองของจอร์เจียและเรียกว่า *คาลาคูรี* () จะใส่สมุนไพรอย่างพาร์สลีย์และผักชี และบางสูตรอาจใช้เห็ด มันฝรั่ง หรือเนยแข็งแทนเนื้อสัตว์ก็ได้

ฆินกาลีอาจกินเปล่า ๆ หรือกินกับเนยและพริกไทยดำป่น ตามธรรมเนียมจะใช้มือจับที่ "หาง" หรือส่วนบนตรงที่ปลายจีบมารวมกัน แล้วหยิบกินโดยกัดตัวแป้งและดูดน้ำข้างในก่อน จากนั้นจึงทยอยกินส่วนที่เหลือ ส่วนหางของฆินกาลีมักแข็งกว่าส่วนอื่นและในบางสถานการณ์จะเหลือทิ้งไว้ในจาน เพื่อใช้นับว่าแต่ละคนกินฆินกาลีไปได้กี่ชิ้นเมื่อจบมื้ออาหาร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารประจำชาติ
หมวดหมู่:อาหารจอร์เจีย
หมวดหมู่:อาหารโซเวียต
ฆาจาปูรี

**ฆาจาปูรี** (; จากคำ  ซึ่งแปลว่า "ลิ่มน้ำนม" ประสมกับคำ  ซึ่งแปลว่า "ขนมปัง") คือขนมปังหน้าชีสหรือไส้ชีสแบบดั้งเดิมของจอร์เจีย ทำจากแป้งโดผสมยีสต์ให้ขึ้นฟู ปั้นเป็นรูปทรงและใส่ส่วนผสมแตกต่างกันไปตามแต่ละท้องถิ่น เช่น สูตรจากแคว้นอีเมเรตีทำเป็นแผ่นกลมแบน สูตรจากแคว้นกูรีอาทำเป็นพายรูปพระจันทร์เสี้ยวและใส่ไข่ต้มสับ ในขณะที่สูตรจากสาธารณรัฐอัดจาราทำเป็นรูปทรงเรือและตอกไข่ใส่ลงไป เป็นต้น อย่างไรก็ตาม ฆาจาปูรีโดยทั่วไปจะต้องมีส่วนประกอบที่เป็นชีสอยู่ตรงกลาง (ใช้ชีสแบบสดหรือแบบบ่มก็ได้ หรือใช้ชีสสำหรับทำฆาจาปูรีโดยเฉพาะ)

ฆาจาปูรีเป็นที่นิยมมากในจอร์เจียทั้งในร้านอาหารและในฐานะอาหารริมทาง ในฐานะอาหารหลักอย่างหนึ่งของจอร์เจีย มูลค่าในการทำฆาจาปูรียังใช้เป็นตัวชี้วัดอัตราเงินเฟ้อในเมืองต่าง ๆ ของจอร์เจียตาม "ดัชนีฆาจาปูรี" ซึ่งวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์นานาชาติแห่งมหาวิทยาลัยแห่งรัฐทบิลีซีเป็นผู้พัฒนาขึ้น ฆาจาปูรีเป็นอาหารประจำชาติจอร์เจียที่ได้รับการขึ้นทะเบียนในรายการมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของประเทศ และจากความคิดริเริ่มของสมาคมอาหารการกินแห่งจอร์เจีย วันที่ 27 กุมภาพันธ์ได้รับการประกาศให้เป็นวันฆาจาปูรีแห่งชาติเพื่อเฉลิมฉลองอาหารอบอันเป็นเอกลักษณ์ของจอร์เจียและเพื่อส่งเสริมให้เป็นที่รู้จักในระดับสากล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารจากเนยแข็ง
หมวดหมู่:อาหารข้างถนน
หมวดหมู่:อาหารประจำชาติ
หมวดหมู่:อาหารจอร์เจีย
โลคุม

**โลคุม** (), **รอแฮโทลโฮลฆูม** (; ) หรือ **เทอร์กิชดิไลต์** () คือตระกูลขนมหวานที่ทำจากเจลแป้งและน้ำตาล ขนมที่มีราคาสูงส่วนใหญ่จะผสมผลไม้แห้งอย่างอินทผลัม พิสตาชีโอ เฮเซลนัต หรือวอลนัตลงไปโดยใช้เจลเป็นตัวยึดเกาะ ในขณะที่ขนมแบบดั้งเดิมมักแต่งกลิ่นรสด้วยน้ำดอกไม้เทศ แมสติก ส้มเบอร์กามอต หรือเลมอน ขนมเหล่านี้มักทำเป็นทรงลูกบาศก์ขนาดเล็กแล้วนำไปคลุกน้ำตาลไอซิง มะพร้าวฝอยอบแห้ง หรือครีมทาร์ทาร์แบบผงเพื่อกันไม่ให้เหนียวเหนอะหนะ รสชาติอื่น ๆ ที่พบทั่วไปได้แก่อบเชยและมินต์ ในกระบวนการผลิตโลคุมอาจใช้สารสกัดจากต้นโซปเวิร์ตเป็นวัตถุเจือปนเพื่อประสานส่วนผสมให้คงตัว

ต้นกำเนิดของโลคุมยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่ทราบกันว่ามีการผลิตขนมหวานเหล่านี้ในตุรกีและเปอร์เซียอย่างน้อยตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ของหวาน
หมวดหมู่:อาหารกรีก
หมวดหมู่:อาหารเคิร์ด
หมวดหมู่:อาหารไซปรัส
หมวดหมู่:อาหารตะวันออกกลาง
หมวดหมู่:อาหารตุรกี
หมวดหมู่:อาหารบอลข่าน
หมวดหมู่:อาหารบัลแกเรีย
หมวดหมู่:อาหารเบลารุส
หมวดหมู่:อาหารมาซิโดเนียเหนือ
หมวดหมู่:อาหารโรมาเนีย
หมวดหมู่:อาหารเลบานอน
หมวดหมู่:อาหารอาหรับ
หมวดหมู่:อาหารอิรัก
หมวดหมู่:อาหารอิสราเอล
หมวดหมู่:อาหารอิหร่าน
หมวดหมู่:อาหารแอลเบเนีย
เดอแนร์

**เดอแนร์** (; ) หรือ **เดอแนร์เคบัพ** (; ) คือกะบาบชนิดหนึ่ง ทำจากเนื้อสัตว์เสียบแกนเหล็กย่างในแนวตั้ง เนื้อหมักที่ถูกเสียบซ้อนกันแน่นเป็นทรงกระบอกนี้จะถูกหมุนย่างไปเรื่อย ๆ ผ่านความร้อนของเปลวไฟจากเตาด้านข้าง จากนั้นผู้ปรุงจะใช้มีดยาวเฉือนเนื้อผิวนอกที่สุกแล้วออกมาเสิร์ฟ การใช้แกนเหล็กย่างในแนวตั้งได้รับการคิดค้นขึ้นในจักรวรรดิออตโตมันในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และสร้างแรงบันดาลใจแก่ของกินที่มีลักษณะคล้ายกัน เช่น ชาวัรมาของอาหรับ, จีโรสของกรีซ, ดอแนร์ของแคนาดา และตาโกอัลปัสตอร์ของเม็กซิโก

เนื้อเดอแนร์ที่เฉือนออกมานั้นอาจเสิร์ฟในจานพร้อมเครื่องเคียงต่าง ๆ อาจนำไปใส่ขนมปังพีตาเป็นแซนด์วิช หรืออาจห่อม้วนด้วยขนมปังแผ่นบางเป็นของกินที่เรียกว่า ดือรึม (; แปลแบบตรงตัวว่า "ม้วน" หรือ "ห่อ" ในภาษาตุรกี) ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 คาดีร์ นูร์มัน ได้เผยแพร่เดอแนร์ในรูปแบบแซนด์วิชซึ่งต่อมาได้รับความนิยมไปทั่วโลกในฐานะอาหารจานด่วนที่มีขายตามร้านกะบาบและมักเรียกสั้น ๆ ว่า "กะบาบ" แซนด์วิชเดอแนร์โดยทั่วไปประกอบด้วยสลัดหรือผักซึ่งอาจรวมถึงมะเขือเทศ ผักกาด กะหล่ำปลี หัวหอม แตงกวาสดหรือแตงกวาดอง พริก และซอสประเภทต่าง ๆ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กะบาบ
หมวดหมู่:อาหารจานด่วน
หมวดหมู่:อาหารข้างถนน
หมวดหมู่:อาหารตุรกี
หมวดหมู่:อาหารเยอรมัน
หมวดหมู่:แซนด์วิชออสเตรเลีย
หมวดหมู่:แซนด์วิชเยอรมัน
หมวดหมู่:แซนด์วิชตุรกี
กะบาบ

**กะบาบ** (), **แคบอบ** (), **เคบัพ** () หรือ **คิบาบ** () คืออาหารประเภทเนื้อสัตว์ปิ้งย่างในรูปแบบต่าง ๆ ที่มีต้นกำเนิดจากตำรับอาหารตะวันออกกลาง กะบาบหลากหลายรูปแบบเป็นที่นิยมไปทั่วโลกในปัจจุบัน

ในหลายพื้นที่ของเอเชีย โลกมุสลิม และในภาษาอังกฤษแบบอินเดีย และภาษาต่าง ๆ ของตะวันออกกลาง *กะบาบ* หมายถึงเนื้อสัตว์ปิ้งย่างไม่ว่าในรูปแบบใดก็ตาม บางรูปแบบที่มีต้นกำเนิดมาจากกะบาบตะวันออกกลางอาจมีชื่อเรียกต่างออกไปในภาษาท้องถิ่น เช่น *[[ชฺวั่น]]* ในภาษาจีน ในอเมริกาเหนือ *กะบาบ* โดยทั่วไปหมายถึงชิชเคบัพหรือชัชลึคแบบตุรกี (เนื้อสัตว์หั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ เสียบไม้หรือเหล็กย่าง) หรือหมายถึงเดอแนร์เคบัพซึ่งเป็นอาหารจานด่วนที่พบได้ทั่วไปในยุคหลังมานี้

กะบาบรูปแบบต่าง ๆ มีทั้งที่เป็นเนื้อชิ้นใหญ่ เนื้อหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ เนื้อแล่เป็นชิ้นบาง และเนื้อบด ส่วนใหญ่ใช้หัวหอมหั่นเป็นเครื่องเคียงนอกเหนือจากผักและวัตถุดิบอื่น ๆ โดยขึ้นอยู่กับสูตร แม้ว่ากะบาบตามแบบฉบับจะเป็นเนื้อเสียบย่าง แต่กะบาบบางรูปแบบก็ปรุงด้วยวิธีอบในกระทะในเตาอบ หรือปรุงเป็นส่วนหนึ่งของแกง เช่น ทัสเคบัพ เนื้อสัตว์ที่ใช้ทำกะบาบแบบดั้งเดิมมักจะเป็นเนื้อแกะหรือเนื้อลูกแกะ แต่สูตรตามท้องถิ่นต่าง ๆ อาจใช้เนื้อวัว เนื้อแพะ เนื้อไก่ เนื้อปลา หรือเนื้อหมูซึ่งพบได้ไม่บ่อยนักเนื่องจากข้อห้ามทางศาสนา

ในชุมชนมุสลิมย่านคลองบางหลวง กรุงเทพมหานคร จะทำกะบาบในวันสุดท้ายของงานทำบุญสี่สิบวัน ซึ่งจะอุทิศส่วนกุศลแก่ผู้วายชนม์ตามธรรมเนียมอิสลาม โดยกะบาบนี้จะใช้เนื้อไก่บ้านไม่เอาหนัง นำเนื้อมาหมักกับเครื่องเทศต่าง ๆ ได้แก่ พริกไทย หอมแดง กระเทียม ลูกผักชี และยี่หร่าตำละเอียด เมื่อได้หมักได้ที่จะนำไปย่างไฟอ่อน ๆ ระหว่างนั้นก็จะพรมด้วยกะทิ เมื่อสุกเท่ากันแล้วก็จะนำไปหั่น ให้แต่ละชิ้นมีขนาดเล็กเท่านิ้วหัวแม่มือ ห่อด้วยใบตองสดกลัดด้วยไม้กลัด หรือนำไปห่อกรวยใบตองสดอีกชั้นเพื่อความสวยงามเพื่อใช้ในพิธีกรรมต่อไป ถือเป็นของหากินยาก เพราะจะทำไม่มากชิ้น โดยกะบาบไทยจะมีรสชาติอมหวานนิด ๆ อันเกิดจากความหวานมันของกะทิ

## อ้างอิง


หมวดหมู่:อาหารปิ้งย่าง
หมวดหมู่:อาหารข้างถนน
หมวดหมู่:อาหารโบราณ
หมวดหมู่:อาหารกรีก
หมวดหมู่:อาหารตะวันออกกลาง
หมวดหมู่:อาหารบอลข่าน
หมวดหมู่:อาหารลิแวนต์
หมวดหมู่:อาหารออตโตมัน
หมวดหมู่:อาหารเอเชียกลาง
หมวดหมู่:อาหารเอเชียใต้
หมวดหมู่:ประเภทของอาหาร
ปสาน

**ปสาน**, **ยี่สาน** (), **ซูก** () หรือ **บะซาร์** () คือตลาดหรือสถานที่ซื้อขายสินค้าและบริการโดยเฉพาะอย่างยิ่งในตะวันออกกลาง มักตั้งอยู่ในพื้นที่ปิดล้อมถาวรหรือมีหลังคาคลุมถาวร

หลักฐานการมีอยู่ของปสานหรือซูกย้อนไปได้ถึงประมาณ 3,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช แม้ว่าการขาดหลักฐานทางโบราณคดีจะเป็นอุปสรรคต่อการศึกษาวิวัฒนาการของปสานอย่างละเอียด แต่ก็มีสิ่งบ่งชี้ว่าปสานในยุคแรกเป็นตลาดกลางแจ้งที่เกิดขึ้นนอกกำแพงเมืองเพื่อตอบสนองความต้องการของสถานีคาราวาน เมื่อเมืองและนครต่าง ๆ มีประชากรเพิ่มขึ้น ปสานเหล่านี้จึงย้ายเข้ามาอยู่ในใจกลางเมืองและขยายตัวในแนวเดี่ยวไปตามถนนที่ทอดยาวจากประตูเมืองหนึ่งไปยังอีกประตูหนึ่งที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของเมือง ปสานกลายเป็นทางเดินที่มีหลังคาคลุม เมื่อเวลาผ่านไป ปสานเหล่านี้ได้สร้างเครือข่ายศูนย์กลางการค้าที่เปิดให้มีการแลกเปลี่ยนทั้งผลผลิต ข้อมูล และวัฒนธรรม การเพิ่มขึ้นของปสานและศูนย์ซื้อขายสินค้าคงคลังขนาดใหญ่ในโลกมุสลิมทำให้เกิดเมืองหลวงใหม่และจักรวรรดิใหม่ในที่สุด เมืองใหม่ที่มีความมั่งคั่งอย่างเอสแฟฮอน สุรัต อาครา ไคโร และทิมบักตูเป็นต้นนั้นก่อตัวขึ้นตามแนวเส้นทางการค้าและปสาน

ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 ความสนใจวัฒนธรรมตะวันออกของชาวตะวันตกนำไปสู่การตีพิมพ์เผยแพร่หนังสือหลายเล่มเกี่ยวกับชีวิตประจำวันในบรรดาประเทศตะวันออกกลาง ฉากปสานและกิจกรรมการค้าขายในชีวิตประจำวันเป็นเนื้อหาเด่นในภาพเขียนและภาพพิมพ์ลายแกะ บันเทิงคดี และงานเขียนเชิงท่องเที่ยว

การจับจ่ายใช้สอยที่ปสานยังคงเป็นจุดเด่นอย่างหนึ่งของชีวิตประจำวันในเมืองและนครต่าง ๆ ในตะวันออกกลางและเอเชียใต้ และปสานยังคงเป็น "หัวใจที่ยังเต้นอยู่" ของชีวิตในเอเชียตะวันตกและเอเชียใต้ ในตะวันออกกลางมักพบปสานได้ในย่านเมืองเก่าของเมือง บ่อยครั้งปสานกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญ พื้นที่ปสานจำนวนหนึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเนื่องจากมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์หรือสถาปัตยกรรม

## ระเบียงภาพ

ภาพ:Delhi main bazaar.jpg|ปสานในอินเดีย
ภาพ:Chorsu Bazaar 20141003 Uzbekistan 0840 Tashkent (16257413122).jpg|ปสานในอุซเบกิสถาน
ภาพ:Bazaar Entrance, Tehran (14495334543).jpg|ปสานในอิหร่าน
ภาพ:Grand-Bazaar Shop.jpg|ปสานในตุรกี
ภาพ:Old Bazar - Kruja, Albania.jpg|ปสานในแอลเบเนีย
ภาพ:05-03-23 InsideTheSoukInAleppo.JPG|ปสานในซีเรีย
ภาพ:Views around Teyrawa Bazaar in Erbil 10.jpg|ปสานในอิรัก
ภาพ:Dubai Textile Souk Sikka (Alleyway).jpg|ปสานในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
ภาพ:Aswan Souq R01.jpg|ปสานในอียิปต์
ภาพ:Ouarzazate souk.jpg|ปสานในโมร็อกโก


## อ้างอิง


หมวดหมู่:วัฒนธรรมแบบอิสลาม
ยมุโนตรีมนเทียร

**ยมุโนตรีมนเทียร**เป็นมนเทียรตั้งอยู่ที่ความสูง  จากระดับน้ำทะเลในอำเภออุตตรกาศี, รัฐอุตตราขัณฑ์ บูชาพระยมุนา ซึ่งประดิษฐานเป็นเทวรูปองค์ประธานองค์สีดำ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครศักดิ์สิทธิ์
เอดัวร์โด กามาวีงกา

**เอดัวร์โด แซลมี กามาวีงกา** (; เกิด 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2002) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองกลางให้แก่เรอัลมาดริด สโมสรในลาลิกา เขาสามารถเล่นเป็นฝ่ายแบ็กซ้ายได้ เขาเกิดที่แองโกลา แต่เป็นตัวแทนให้แก่ทีมชาติฝรั่งเศส

## ชีวิตช่วงต้น
กามาวีงกาเกิดในค่ายผู้ลี้ภัยที่กาบิงดา ประเทศแองโกลา ใน ค.ศ. 2002 จากพ่อแม่ชาวคองโกที่มาจากบราซาวีล เขามีพี่น้อง 5 คน ครอบครัวของเขาย้ายไปฝรั่งเศสตอนเขาอายุ 2 ขวบ

## สถิติอาชีพ
### สโมสร

### ทีมชาติ

:*ผล และคะแนน ของฝรั่งเศสจะขึ้นต้นก่อน คอลัมน์ "คะแนน" จะแสดงผลคะแนนหลังจากที่กามาวีงกาทำประตูได้*

## เกียรติประวัติ
**เรอัลมาดริด**
*ลาลิกา: 2021–22
*ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา: 2021–22
*ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2021–22
*ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2022

**ส่วนบุคคล**
*อูเอ็นเอฟเป ลีกเอิง ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือน: สิงหาคม ค.ศ. 2019
*สหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลระหว่างประเทศ ทีมเยาวชนโลกรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี: 2020, 2021

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*โปรไฟล์ ที่เว็บไซต์สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด
*
*

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสตาดแรแน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลีกเอิง
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายแองโกลา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2022
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024