open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดชิบะ

**พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดชิบะ** () ตั้งอยู่ในนครชิบะ จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1974  สิ่งสะสมในพิพิธภัณฑ์เน้นที่ผลงานของศิลปินท้องถิ่นและศิลปินที่มีความเกี่ยวข้องกับจังหวัดชิบะ รวมไปถึงภาพจิตรกรรมโดยอาซาอิ ชู (浅井 忠), จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล (John Everett Millais), ฌ็อง-บาติสต์-กามีย์ กอโร (Jean-Baptiste-Camille Corot) และอันโตนีโอ ฟอนตาเนซี (Antonio Fontanesi)

## ประวัติ
เมื่อ ค.ศ. 1968 มีการเสนอแผนการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดในจังหวัดชิบะเป็นครั้งแรก ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1973 คณะกรรมการการศึกษาประจำจังหวัดชิบะจัดตั้งสำนักงานเตรียมการเพื่อกำกับดูแลโครงการ การก่อสร้างส่วนจัดแสดงนิทรรศการแล้วเสร็จในเดือนมีนาึคม ค.ศ. 1974 และพิพิธภัณฑ์เปิดต่อสาธารณชนอย่างเป็นทางการในวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1974

อาคารของพิพิธภัณฑ์ได้รับการต่อเติมหลายครั้งในช่วงหลายทศวรรษถัดมา มีการเพิ่มส่วนบริหารจัดการเมื่อ ค.ศ. 1976 ตามด้วยส่วนห้องปฏิบัติงานศิลปะเมื่อ ค.ศ. 1980 ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 1988 มีการสร้างห้องแสดงผลงานศิลปะและพื้นที่จัดเก็บเพิ่มเติมเพื่อรองรับสิ่งสะสมที่เพิ่มมากขึ้น

ภายหลังโครงการพัฒนาปรับปรุง พิพิธภัณฑ์ก็กลับมาเปิดอีกครั้งในวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 โดยอาคารของพิพิธภัณฑ์ได้รับการต่อเติมและผังของห้องแสดงผลงานศิลปะได้รับการปรับปรุงใหม่โดยมีเป้าหมายเพื่อดึงดูดกลุ่มผู้มาเยี่ยมชมให้มากยิ่งขึ้น

## ดูเพิ่ม

* พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัด
* พิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ระลึกคาวามูระดีไอซี
* พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นแห่งชาติ
* รายชื่อสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของประเทศญี่ปุ่น (จังหวัดชิบะ)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดชิบะ

ชิบะ, พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัด
ชิบะ, พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัด
ศิลปะประจำจังหวัดชิบะ, พิพิธภัณฑ์
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2517
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2517 ในประเทศญี่ปุ่น
หลุมศพ

[thumb|หลุมศพกับห้องเก็บศพที่เตรียมไว้สำหรับ[หีบศพ|โลงศพ]]
**หลุมศพ** () คือสถานที่ฝังศพหลังจากพิธีศพ (โดยทั่วไปคือศพมนุษย์ แต่บางครั้งก็เป็นศพของสัตว์) หลุมศพมักตั้งอยู่ในพื้นที่เฉพาะที่จัดไว้เพื่อการฝังศพ เช่น ลานฝังศพ (graveyard) หรือ สุสาน (cemetery)

ในบางศาสนา เชื่อกันว่าร่างกายจะต้องถูกเผา เพื่อให้วิญญาณดำรงอยู่ต่อไป ขณะที่บางศาสนาเชื่อว่าการที่ร่างกายย่อยสลายจนหมดสิ้นอย่างสมบูรณ์นั้น เป็นสิ่งสำคัญต่อการพักผ่อนของวิญญาณ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อนุสรณ์และสิ่งปลูกสร้างฝังศพ
โบดรุม

**โบดรุม** () เป็นเมืองและเขตในจังหวัดมูลา ประเทศตุรกี เป็นเมืองท่าที่ปากทางเข้าสู่อ่าวเกอโควา ในสมัยโบราณ เมืองนี้รู้จักกันในชื่อ ฮาลิคาร์นัสเซิส และเคยเป็นที่ตั้งของ สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส หรือที่รู้จักกันในชื่อสุสานของมอโซลุส หนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ

เมืองนี้ก่อตั้งโดยชาวกรีกโดเรียน ต่อมาตกอยู่ภายใต้การปกครองของเปอร์เซีย และกลายเป็นเมืองหลวงของแคเรีย กษัตริย์มอโซลุสปกครองแคเรีย และหลังจากที่พระองค์สิ้นพระชนม์ในปี 353 ปีก่อนคริสต์ศักราช พระมเหสีของพระองค์ชื่อ อาร์เทมิเซีย (Artemisia) ได้สร้างสุสานเรียกว่ามอโซเลียม เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่พระองค์ กองทัพมาซิโดเนียได้ล้อมเมือง และยึดครองได้ในปี 334 ก่อนคริสตกาล หลังจากอเล็กซานเดอร์มหาราชสิ้นพระชนม์ เมืองนี้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของเหล่าผู้ปกครองเฮลเลนิสติก ที่สืบทอดกันมา และเป็นอาณาจักรอิสระชั่วระยะเวลาหนึ่งจนถึงปี 129 ก่อนคริสตกาล จึงตกอยู่ภายใต้การปกครองของโรมัน  และสูญเสียความสำคัญลงในช่วงยุคไบแซนไทน์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1402 คณะอัศวินบริบาลมาถึง และนำซากของมอโซเลียมมาใช้เป็นหินก่อสร้างปราสาทโบดรุม หลังจากที่สุลัยมานผู้เกรียงไกรพิชิตโรดส์ ในปี 1522 เมืองนี้ก็ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของจักรวรรดิออตโตมัน เมื่ออัศวินบริบาลได้ย้ายไปยังยุโรป

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบราณสถานกรีกในประเทศตุรกี
หมวดหมู่:เมืองในประเทศตุรกี
เมโมรีโฟม

thumb|เมโมรีโฟม

**เมโมรีโฟม** () เป็นโฟมชนิดหนึ่งที่มีโพลียูรีเทนเป็นส่วนประกอบหลัก พร้อมด้วยสารเคมีอื่น ๆ ที่ช่วยเพิ่มความหนืดและความหนาแน่น บางครั้งเรียกว่า โฟมโพลียูรีเทนที่มีสมบัติหยุ่นหนืด หรือโฟมโพลียูรีเทนความยืดหยุ่นต่ำ (LRPu) โครงสร้างของเมโมรีโฟมประกอบด้วยฟองอากาศหรือเซลล์แบบเปิด ซึ่งช่วยให้เกิดช่องทางให้อากาศเคลื่อนที่ผ่านได้ โฟมที่มีความหนาแน่นสูงกว่าจะอ่อนตัวลงเมื่อได้รับความร้อนจากร่างกาย ทำให้สามารถปรับรูปทรงให้เข้ากับสรีระของร่างกายที่อุ่นได้ภายในไม่กี่นาที ส่วนโฟมรุ่นใหม่บางชนิดอาจสามารถคืนรูปเดิมได้เร็วขึ้นกว่าเดิม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โพลียูรีเทน
หมวดหมู่:โฟม
สุสาน

[thumb|300x300px|[สุสานทหารสัมพันธมิตรดอนรัก จังหวัดกาญจนบุรี ประเทศไทย]]
**สุสาน** (cemetery) หรือที่เรียกว่า **ลานฝังศพ** (burial ground), **สถานที่ฝังศพ** (gravesite), **ลานหลุมศพ** (graveyard) หรือพื้นที่สีเขียวที่เรียกว่า **สวนอนุสรณ์** (memorial park หรือ memorial garden) คือสถานที่ที่ใช้ฝังศพหรือฝังร่างของผู้เสียชีวิตไว้จำนวนมาก คำว่า *cemetery* (มาจากภาษากรีก  ) ในสมัยโบราณหมายถึงพื้นที่ที่กำหนดไว้โดยเฉพาะสำหรับการฝังศพ และในตอนแรกใช้เรียกสุสานใต้ดินของโรมันโบราณ คำว่า graveyard มักใช้แทนคำว่า cemetery ได้ แต่เดิมหมายถึง ลานฝังศพที่อยู่ภายในบริเวณโบสถ์โดยเฉพาะ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประเพณีเกี่ยวกับความตาย
หมวดหมู่:สุสาน
เธอคือดวงดาวเคียงข้างใจ

เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยอัมมิตสึ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนว''โชโจะ'' *[[เบสซัทสึ เฟรน]]*ของโคดันชะ เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2565 ภาพยนตร์ฉบับคนแสดงได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2568

## ตัวละคร
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:

## สื่อ
### มังงะ
*เธอคือดวงดาวเคียงข้างใจ*เขียนและวาดภาพโดยอัมมิตสึ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนว''โชโจะ'' *[[เบสซัทสึ เฟรน]]*ของโคดันชะ เมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2565 ตอนต่างๆ ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(*[[ทังโกบง]]*) จำนวน 9 เล่ม ณ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2569 สำนักพิมพ์บงกชได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในการแปลและตีพิมพ์เรื่องนี้เป็นภาษาไทยเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2567 ซึ่งได้เริ่มเผยแพร่เป็นรายตอนในรูปแบบอีบุ๊คบน MEB ก่อนที่จะรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม โดยเล่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2568

### ภาพยนตร์ฉบับคนแสดง
มีการประกาศดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ฉบับคนแสดงในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2567 ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดยฮานะ มัตสึโมโตะ จากบทภาพยนตร์ของซาวาโกะ คาวามิตสึ ได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2568 เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้คือ  ขับร้องโดยวงแฟนแทสติกส์ฟรอมเอ็กไซล์ไทรบ์

## ผลตอบรับ
ซีรีส์นี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลมังงะโคดันชะครั้งที่ 49 ในประเภท*[[โชโจะ]]*ในปี พ.ศ. 2568

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
*

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โคดันชะ
หมวดหมู่:มังงะที่ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนววีรคติ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยโตโฮ
หมวดหมู่:บงกช
เซอร์คัมเฟลกซ์

**เซอร์คัมเฟลกซ์** () เป็นเครื่องหมายเสริมสัทอักษรในอักษรละตินและอักษรกรีกซึ่งใช้ในหลายภาษาและในระบบการถอดเสียงหลายระบบ ชื่อของเซอร์คัมเฟลกซ์มีที่มาจากคำในภาษาละตินว่า *circumflexus* ซึ่งแปลว่า งอตัวลง โดยเป็นการแปลจากคำในภาษากรีกโบราณว่า περισπωμένη

เซอร์คัมเฟลกซ์ในอักษรละตินจะมีรูปร่างเหมือนสัญลักษณ์เชฟรอน () ส่วนในอักษรกรีกอาจแสดงเหมือนทิลเดอ () หรือเหมือนบรีฟกลับหัว () สำหรับการใช้เครื่องหมายเซอร์คัมเฟลกซ์ที่พบบ่อยในอักษรละตินในคอมพิวเตอร์ จะมีอักขระที่ประกอบไว้ล่วงหน้า (precomposed character) ให้ผู้ใช้เลือกใช้งานได้

ในภาษาอังกฤษ บางครั้งเซอร์คัมเฟลกซ์อาจถูกคงไว้ในคำยืมที่มาจากภาษาอื่นเช่นเดียวกับเครื่องหมายเสริมสัทอักษรอื่น ๆ เช่น *entrepôt*, *crème brûlée*

หมวดหมู่:เครื่องหมายเสริมสัทอักษร
โองาตะ โนะ ซาบูโระ โคเรโยชิ

**โองาตะ โนะ ซาบูโระ โคเรโยชิ** (; ประมาณ ค.ศ. 1100 ถึง 1200) เป็นขุนนางชาวญี่ปุ่น ซามูไรที่มีบทบาทสำคัญในการสถาปนารัฐบาลโชกุนคามากูระ

*[[ตำนานเฮเกะ]]* ระบุว่าโองาตะเป็นผู้บัญชาการกองทัพที่ใหญ่ที่สุดในคีวชู

## สืบทอด
ตามกลุ่มตำนานชินโตของสายโอกูนินูชิ โนะ มิโกโตะ พ่อทวดของซาบูโระคือไดดะ ทำให้ซาบูระจึงสืบเชื้อสายมาจากเทพเจ้างู

กล่าวกันว่าคนรักของมารดาไดดะเข้าเยี่ยมเยียนทุกคืน คืนหนึ่งเธอได้ปักเข็มที่ติดอยู่กับม้วนด้ายบนกิโมโนของเขา วันรุ่งขึ้น เธอเดินตามด้ายไปยังถ้ำแห่งหนึ่ง เธอได้ยินเสียงคำรามดังมาจากข้างในและร้องเรียกคนรัก แต่คนรักกลับบอกว่ารูปร่างหน้าตาของเขาน่ากลัวเกินกว่าที่เธอจะรับได้ เธอยังคงยืนกราน ทันใดนั้น งูใหญ่ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับเข็มที่ติดอยู่ที่คอ เธอและเพื่อน ๆ ก็แตกตื่นวิ่งหนีด้วยความหวาดกลัวทันทีที่เห็นงู คืนต่อมา เธอได้ให้กำเนิดบุตรชายชื่อไดดะ ซึ่งปู่ของเธอเลี้ยงดูในแคว้นบุงโงะ (ปัจจุบันคือจังหวัดโออิตะ)

## ช่วงชีวิต
ผู้นำตระกูลโองาตะเดิมเป็นข้ารับใช้ของไทระ โนะ ชิเงโมริ เมื่อเกิดสงครามระหว่างตระกูลไทระกับมินาโมโตะขึ้น โองาตะ โนะ ซาบูโระ โคเรโยชิจึงแปรพักตร์หลังฝ่ายมินาโมโตะสังหารคิกูจิ จิโระ ศัตรูของเขา และกองทัพของเขามีบทบาทสำคัญในการรักษาการควบคุมประเทศญี่ปุ่นของมินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ ด้วยการขับไล่ตระกูลไทระไปที่คีวชู

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Ecowalk: Bungo Ono city at the Ōita prefecture official website
* Saburō project (The literary hero Ogata Saburo Koreyoshi in an NHK taiga drama) (Oku no Oku Bungo website)

หมวดหมู่:บุคคลในยุคคามากูระ
หมวดหมู่:ซามูไร
หมวดหมู่:เทพปกรณัมญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตระกูลมิวะ
หูท่ง

thumb|275x275px|หูท่งในปักกิ่ง
right|thumb|275x275px|ทางเข้าบ้านในหูท่ง

***หูท่ง*** () คือถนนหรือตรอกซอยแคบชนิดหนึ่งที่มักเกี่ยวข้องกับเมืองทางตอนเหนือของจีน โดยเฉพาะปักกิ่ง

ในปักกิ่ง หูท่งคือตรอกซอยที่เกิดจากการเรียงตัวของซื่อเหอเยฺวี่ยน (*siheyuan*) ซึ่งเป็นบ้านแบบดั้งเดิมที่มีลานโล่ง หลายย่านก่อตัวขึ้นจากการเชื่อมต่อซื่อเหอเยฺวี่ยนหลังหนึ่งเข้ากับอีกหลังหนึ่งจนเกิดเป็นหูท่ง จากนั้นก็เชื่อมต่อหูท่งหนึ่งเข้ากับอีกหูท่งหนึ่ง คำว่าหูท่งยังถูกใช้เพื่ออ้างถึงย่านดังกล่าวด้วย

ตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 20 หูท่งในปักกิ่งหลายแห่งถูกรื้อถอนเพื่อสร้างถนนและอาคารใหม่ อย่างไรก็ดี ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา หูท่งหลายแห่งได้รับการกำหนดให้เป็นพื้นที่อนุรักษ์ เพื่อพยายามรักษาลักษณะทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของจีนนี้ไว้ หูท่งสร้างขึ้นครั้งแรกในสมัยราชวงศ์หยวน (ค.ศ. 1279–1368) และขยายตัวในสมัยราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368–1644) และราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1644–1911)

## แกลเลอรี

ไฟล์:A Beijing Street.jpg
ไฟล์:Schema d'une siheyuan.png|แผนภาพโครงสร้างของซื่อเหอเยฺวี่ยน (ภาษาฝรั่งเศส)
ไฟล์:Beijing hutong 1.jpg|ร้านก๋วยเตี๋ยว
ไฟล์:Beijing hutong area 5.jpg
ไฟล์:No.6 Fuqiang Hutong.JPG|เลขที่ 6 ฟู่เฉียงหูท่ง เป็นที่อยู่ของผู้นำที่ถูกปลดจากตำแหน่งสองคนติดต่อกัน: จ้าว จื่อหยางและหู เย่าปัง
ไฟล์:Beijing door 1.jpg
ไฟล์:Beijingalleypic1.jpg
ไฟล์:Hutong 2021.jpg|ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังขับรถแบตเตอรี่อยู่ในซอย


## ดูเพิ่ม

* ประวัติศาสตร์ปักกิ่ง
* รายชื่อหูท่งในปักกิ่ง
* ซื่อเหอเยฺวี่ยน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Real people' transition in China's old hutongs", *[[USA Today]]*, 14 สิงหาคม 2008
* Hutong pictures in Liulichang, Qianmen and Panjiayuan
* "Chorography to record rise and fall of Beijing’s Hutongs"—*China Daily* article on hutong research
* Learning from the Hutong of Beijing and the Lilong of Shanghai
* The Herbert Offen Research Collection of the Phillips Library at the Peabody Essex Museum
* Hutong of Beijing (The Chinese beautiful girl who plays at Hutong)—YouTube 
* Guide to Beijing's Hutongs

หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมในประเทศจีน
หมวดหมู่:ถนนในปักกิ่ง
หมวดหมู่:ตรอกซอย
ย่านกลางเมือง

[thumb|375px|[โลเวอร์แมนแฮตตัน ตั้งอยู่ทางใต้สุดของเกาะแมนแฮตตัน เป็นย่านกลางเมืองดั้งเดิมของนครนิวยอร์ก และเป็นย่านกลางเมืองที่มีประชากรหนาแน่นเป็นอันดับสี่ในสหรัฐ มักถูกใช้เป็นความหมายเชิงภาษาพูดของย่านกลางเมือง]]
**ย่านกลางเมือง** หรือ **ดาวน์ทาวน์** () เป็นคำที่ใช้เป็นหลักในภาษาอังกฤษแบบอเมริกันและแคนาดาเพื่ออ้างถึงศูนย์กลางของเมือง ซึ่งบางครั้งเป็นศูนย์กลางทางการค้า วัฒนธรรม และบ่อยครั้งเป็นศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ การเมือง และภูมิศาสตร์ มักเป็นคำพ้องความหมายกับย่านธุรกิจกลาง (CBD) นอกจากนี้ยังอาจเป็นศูนย์กลางสำหรับการชอปปิงและความบันเทิง โดยทั่วไปแล้วย่านกลางเมืองจะมีการจ้างงานคิดเป็นสัดส่วนที่เล็กน้อยของจำนวนการจ้างงานทั้งหมดในเมือง แต่จะมีการกระจุกตัวอยู่ในภาคบริการ รวมถึงบริการระดับสูง (งานสำนักงานหรืองานที่ใช้ทักษะเฉพาะทาง)  บางครั้ง ย่านกลางเมืองขนาดเล็กอาจมีความหนาแน่นของประชากรและรายได้ของผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียงต่ำกว่าชานเมือง และมักมีความโดดเด่นในฐานะศูนย์กลางของการขนส่งสาธารณะและวัฒนธรรม

## ดูเพิ่ม
* ถนนสายหลัก
* เขตเมืองชั้นใน
* ถนนสายหลัก
* นคราภิวัฒน์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมือง
หมวดหมู่:ย่าน
หมวดหมู่:ศัพท์ด้านการศึกษาและการผังเมือง
วัน (แก้ความกำกวม)

**วัน** อาจหมายถึง
* วัน หน่วยเวลา
* ช่องวัน 31 ช่องโทรทัศน์เมืองไทย ในชื่อเดิม GMM ONE
* วัน อยู่บำรุง นักการเมืองชาวไทย
* ONE นักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่นผู้เขียนวันพันช์แมน
* ONE LUMPINEE รายการมวย
* มูลนิธิวัน (One Institute) มูลนิธีที่สนับสนุนด้าน LGBTQ ในสหรัฐอเมริกา
* National Express East Anglia บริษัทรถไฟในอังกฤษ ในชื่อเดิมว่า One
* One NZ บริษัทโทรคมนาคมในประเทศนิวซีแลนด์
* ONE Bank ธนาคารในประเทศบังคลาเทศ
ถนนเจี้ยนกั๋วเหมินใน

thumb|300x300px|ถนนเจี้ยนกั๋วเหมินใน (กันยายน ค.ศ. 2004)
**ถนนเจี้ยนกั๋วเหมินใน** () เป็นถนนสายหลักในเขตเมืองปักกิ่ง และเป็นส่วนหนึ่งของถนนฉางอานที่ต่อขยายออกไป เส้นทางเริ่มต้นหลังสี่แยกตงตานมุ่งหน้าไปทางตะวันออกจนถึงสะพานเจี้ยนกั๋วเหมิน ในระยะทางสั้น ๆ นี้ ถนนจะตัดกับสี่แยกที่มุ่งหน้าไปยังสถานีรถไฟปักกิ่ง โรงแรมนานาชาติปักกิ่งตั้งอยู่บนถนนสายนี้ รวมถึงไปรษณีย์หลักและอาคารศุลกากรจีน ถนนสายนี้สิ้นสุดใกล้กับหอดูดาวโบราณปักกิ่ง รถไฟใต้ดินปักกิ่งสาย 1 วิ่งไปตามเส้นทางของถนนสายนี้

## ดูเพิ่ม
* ถนนเจี้ยนกั๋วเหมินนอก

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ถนนในปักกิ่ง
ภาษาลูฮู

**ภาษาลูฮู** เป็นภาษาออสโตรนีเซียนที่พูดกันทางตะวันตกของเกาะเซอรัมในประเทศอินโดนีเซีย พูดกันในหมู่บ้านลูฮูบนคาบสมุทรโฮอาโมอัลที่ปลายทางตะวันตดของเซอรัม และในหมู้เกาะโบอาโนและเกอลัง ริมปลายฝั่งตะวันตกของเกาะเซอรัม

ปีรู สำเนียงทางเหนือสุด แยกจากภาษาที่เหลือผ่านการลดจำนวนประชากรในยุคอาณานิคม และได้รับอิทธิพลจากภาษาเพื่อนบ้านเนื่องจากภาษานี้กลายเป็นภาษาใกล้สูญ ใน ค.ศ. 1989 ประมาณการว่ามีผู้พูดภาษาแม่ประมาณ 3,500 คน แต่ภาษานี้สูญหายไปใน ค.ศ. 2024

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มภาษามาลูกูกลาง
หมวดหมู่:เกาะเซอรัม
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศอินโดนีเซียที่สูญหายแล้ว
บริติชเนอร์สซิงอินเดกซ์

**บริติชเนอร์สซิงอินเดกซ์** (; อักษรย่อ: BNI) เป็นฐานข้อมูลบรรณานุกรมของบทความในวารสารการพยาบาลและการผดุงครรภ์ ดัชนีดังกล่าวประกอบด้วยรายละเอียดบทความภาษาอังกฤษตั้งแต่ ค.ศ. 1985 ถึงปัจจุบัน และมีการอัปเดตทุกเดือน ซึ่ง ณ ค.ศ. 2016 ฐานข้อมูลนี้ครอบคลุมวารสารมากกว่า 700 รายการ โดยมากกว่าครึ่งหนึ่งเป็นสิ่งพิมพ์ปัจจุบัน

ใน ค.ศ. 1991 **เนอร์สซิงแอนด์มิดไวเฟอรีอินเดกซ์** (; อักษรย่อ: NMI) ได้รับการจัดทำขึ้นโดยบรรณารักษ์ด้านสุขภาพที่โรงพยาบาลพูล, โรงพยาบาลเขตซอลส์บรี รวมถึงมหาวิทยาลัยบอร์นมัท และกลายมาเป็นฐานข้อมูลใน ค.ศ. 1994

กระทั่งฐานข้อมูลบริติชเนอร์สซิงอินเดกซ์ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1996 ด้วยการรวมฐานข้อมูลเนอร์สซิงแอนด์มิดไวเฟอรีอินเดกซ์และ*เนอร์สซิงบิบลิออกราฟี*ของราชวิทยาลัยการพยาบาล โดยฐานข้อมูลบริติชเนอร์สซิงอินเดกซ์เปิดตัวเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1997 และครอบคลุมวารสารจำนวน 220 ฉบับ ตลอดจน ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2013 ได้มีวารสาร 81 ฉบับที่จัดทำดัชนีโดยบริติชเนอร์สซิงอินเดกซ์ที่ไม่ได้อยู่ในฐานข้อมูลซีนาห์ล และมี 51 ฉบับที่ตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ดัชนีและฐานข้อมูลบรรณานุกรม
หมวดหมู่:วารสารการพยาบาล
เราะส์เคาะมีส

thumb|เราะส์เคาะมีส
**เราะส์เคาะมีส** () เป็นย่านในเยรูซาเลมตะวันออก การก่อสร้างกำแพงกั้นเวสต์แบงก์ของอิสราเอลใน ค.ศ. 2007 แยกเราะส์เคาะมีสออกจากส่วนอื่นของเยรูซาเลมตะวันออก โดยกำแพงกั้นสร้างเสร็จใน ค.ศ. 2010 ปัจจุบัน การเข้าพื้นที่ส่วนนี้ผ่านได้เฉพาะด่านแห่งเดียว ต่อมาใน ค.ศ. 2012 บริการเทศบาลต่าง ๆ เช่น การวางผังเมือง สาธารณูปโภค บริการตำรวจและดับเพลิง และการจัดการขยะ ได้ยุติลงในเราะส์เคาะมีสและย่านอื่น ๆ ที่ถูกกั้นด้วยกำแพงกั้นจากส่วนอื่น ๆ ของนคร อย่างไรก็ตาม เนื่องจากดินแดนดังกล่าวยังคงถูกอ้างสิทธิ์โดยอิสราเอล รัฐบาลปาเลสไตน์จึงไม่ได้ให้บริการภาครัฐเช่นกัน

เนื่องจากปัญหาการขาดแคลนที่อยู่อาศัยในภูมิภาคนี้ จึงมีการสร้างอาคารอพาร์ตเมนต์สูงหลายแห่งในเราะส์เคาะมีส ซึ่งใน ค.ศ. 2014 คาดการณ์ว่ามีประชากรประมาณ 20,000 คน อาคารเหล่านี้ไม่ได้รับการอนุมัติจากการวางผังเมือง และหลายแห่งถูกคุกคามด้วยการรื้อถอน

## ดูเพิ่ม
* เยรูซาเลมตะวันออก
* เมืองกำแพงเกาลูน ย่านที่คล้ายกันในฮ่องกงที่มีอยู่ใน ค.ศ. 1947 ถึง 1992

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ย่านในเยรูซาเลม
กาจะฮ์มาดา

**กาจะฮ์มาดา** (; , ประมาณปี 1290&nbsp;– ประมาณปี 1364) หรือ **จีร์นนดฮารา** (Jirnnodhara) เป็นผู้นำการทหารคนสำคัญ และ *[[patih|มหาบดี]]* (*mahapatih*; มาฮาปาติฮ์ หรือ มหาปตี, ตำแหน่งเทียบเท่านายกรัฐมนตรี) ของอาณาจักรมัชปาหิตของชาวชวาระหว่างศตวรรษที่ 14 ปรากฏกล่าวถึงในเอกสาร กวีนิพนธ์ และจารึกในภาษาชวาเก่า ในฐานะผู้นำพาอาณาจักรมาสู่ยุครุ่งเรืองสูงสุด

กาจะฮ์มาดายังเป็นที่รู้จักจากการสาบานตนด้วยบท *[[Palapa oath|ซุมปะฮ์ปาลาปา]]* ซึ่งเขาสาบานว่าจะไม่ยอมหยุดพักจนกว่าจะสามารถยึดครองหมู่เกาะนุสันตราเป็นของมัชปาหิตได้สำเร็จทั้งหมด ในสมัยปกครองของกาจะฮ์มาดา มหากาพย์ฮินดูโดยเฉพาะรามายณะและมหาภารตะได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมและโลกทรรศน์ชวา ผ่านทางนาฏกรรม เช่น *[[wayang kulit|วายังกุลกิต]]* (“หนังตะลุง”) ในประเทศอินโดนีเซียสมัยใหม่ถือว่าเขาเป็นวีรชนแห่งชาติ

## รูปลักษณ์
ภาพแสดง (depiction) ของกาจะฮ์มาดาที่ปรากฏในยุคสมัยปัจจุบันส่วนใหญ่มีรากฐานมาจากภาพในจินตทัศน์ของ โมฮัมมัด ยามิน ในหนังสือปี 1945 ของเขา เรื่อง *Gajah Mada: Pahlawan Persatuan Nusantara* (กาจะฮ์มาดา: วีรชนแห่งการผนึกหมู่เกาะนูซันตารา) ในคริสต์ทศวรรษ 1940 ยามินได้เดินทางไปยังโตรวูลัน อดีตราชธานีของมัชปาหิต เขาพบกับชิ้นกระเบื้องเคลือบ ซึ่งชิ้นหนึ่งเป็นชิ้นส่วนจากกระปุกออมสินที่มีใบหน้าเป็นบุรุษ หน้าตัวสมส่วน และมีผมหยิกงอ ยามินสร้างภาพกาจะฮ์มาดาในจินตทัศน์ของตัวเองโดยมีที่มาจากกระเบื้องเคลือบชิ้นนั้น ยามินได้วานให้เฮงก์ งันตุง ศิลปิน วาดภาพจิตรกรรมแสดงรูปกาจะฮ์มาดาโดยใช้กระเบื้องเคลือบชิ้นนั้นเป็นต้นแบบ ภาพเขียนดังกล่าวได้นำมาใช้เป็นภาพปกหนังสือของเขา มีหลายคนไม่เห็นด้วยกับความเห็นของยามินเนื่องจากเป็นไปไม่ได้ว่ามีหน้าของผู้นำอย่างกาจะฮ์มาดาจะมาปรากฏเป็นใบหน้าบนกระปุกออมสิน รูปใบหน้าของผู้นำชวาในสมัยฮินดู-พุทธมักปรากฏในรูปของรูปเคารพมากกว่า บ้างยังเชื่อว่าใบหน้านั้นเป็นใบหน้าของบุคคลอื่นใดไปไม่ได้นอกจากตัวยามินเอง

อีกรูปแสดงที่ปรากฏของกาจะฮ์มาดาในประวัติศาสตร์ ซึ่งต่างกับของยามิน เป็นผลจากการศึกษาค้นคว้าของมหาวิทยาลัยอินโดนีเซีย โดยนักโบราณคดี อากุซ อาริซ มูนันดาร์ (Agus Aris Munandar) เขาตีความว่ากาจะฮ์มาดามีรูปเป็นบีมา (Bima; ภีมะ) ในการแสดง *[[wayang|วายัง]]* ซึ่งมีรูปลักษณ์คือมีหนวดในแนวขวาง ในรูปแสดงแบบที่นิยมในปัจจุบัน กาจะฮ์มาดามีลักษณะเป็นชายเปลือยกายท่อนบน สวมสโร่ง อาวุธเป็นกริช แม้ว่ากาจะฮ์มาดาอาจจะแต่งกายเช่นนี้จริงระหว่างทำงานรัฐกิจ แต่เครื่องแบบทางการน่าจะเป็นเครื่องแบบ *[[patih|ปาติฮ์]]* (หรือ ปตี, บดี) แบบซุนดา ดังที่บรรยายในกีดุง ซุนดายานา (Sundayana) ว่าเขาแต่งกายโดยมี *[[karambalangan|การัมบาลางัน]]* (เครื่องประดับบริเวณอก) ทำจากทอง มีอาวุธเป็นหอกเคลือบทอง และโล่ที่ประดับด้วยเพชร

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Gajah Mada article

หมวดหมู่:อาณาจักรมัชปาหิต
หมวดหมู่:ชาวชวา
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 1907
จาฮอน กูร์โบนอฟ

**จาฮอน กูร์โบนอฟ** (; ; เกิด 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1986 ที่เลนินาบัด ปัจจุบันคือฆูจันด์) เป็นนักมวยสากลมือสมัครเล่นจากทาจิกิสถานที่เข้าแข่งขันในเอเชียนเกมส์ 2006 ประเภทไลต์เฮฟวีเวต (-81 กก.) โดยเขาเอาชนะเมฮ์ดี โฆร์บอนีในรอบก่อนชิงชนะเลิศ และได้เหรียญทองในการแข่งขันชิงชนะเลิศต่อ Hak Sung Song จากเกาหลีด้วยคะแนน 30–15

ในการแข่งขันชิงแชมป์โลก 2007 เขาเอาชนะลุยส์ กอนซาเลซ แต่ตกรอบในการชกกับ Yerkebulan Shynaliyev

ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง กูร์โบนอฟเอาชนะอับบอส อาโตเยฟจากอุซเบกิสถาน และมารีโย ชิโวลียาจากโครเอเชีย ก่อนแพ้ให้กับ Shynaliyev อีกครั้งด้วยการตกรอบผ่านการกัด

เขาเข้ารอบในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน เขาถูกยะห์ยา อัลมะกะชะรีน็อกเอาในรอบแรก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:บุคคลจากฆูจันด์
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวทาจิกิสถาน
หมวดหมู่:นักมวยสากลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
หมวดหมู่:นักมวยสากลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
หมวดหมู่:นักมวยสากลในเอเชียนเกมส์ 2006
หมวดหมู่:นักมวยสากลในเอเชียนเกมส์ 2010
หมวดหมู่:นักมวยสากลในเอเชียนเกมส์ 2014
หมวดหมู่:นักมวยไลต์เฮฟวีเวต
วัน (ศิลปิน)

**วัน** (ในชื่อนามปากกาว่า **ONE**) และชื่ออื่น อาทิ โทะโมะฮิโระ (Tomohiro) เป็นนามปากกาของ นักเขียนมังงะชาวญี่ปุ่น ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้แต่งวันพันช์แมน ซึ่งต่อมาวันพันช์แมนได้รับการนำไปสร้างใหม่โดยมี ยุสุเกะ มุระตะ (Yusuke Murata) เป็นผู้วาดภาพประกอบในปัจจุบัน 
โดยวันได้เผยแพร่วันพันช์แมนบนเว็บไซต์ของตนเองโดยไม่มีสำนักพิมพ์อย่างเป็นทางการ ในขณะที่ฉบับมังงะรีเมกได้รับการตีพิมพ์แบบออนไลน์ในนิตยสารวีกลีย์ยังจัมป์ (Weekly Young Jump) โดยนอกจากนี้ผมงานอื่นของวันคือ ม็อบไซโค 100 คนพลังจิต ได้รับการตีพิมพ์ในฉบับออนไลน์ของ วีกลียโชเนนซันเดย์ ในนาม *Ura Sunday*

วันเกิดที่เมืองนีงะตะและโตในเมืองไซตามะ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักเขียนชาวญี่ปุ่น
อัลมะวาศี

**อัลมะวาศี** () เป็นพื้นที่ที่อุดมสมบูรณ์สำหรับการเกษตรในฉนวนกาซา ตั้งอยู่ตามแนวชายฝั่งและมีเนินทรายมากมาย อัลมะวาศีมีความยาว 14 กิโลเมตรและกว้าง 1 กิโลเมตร คิดเป็นพื้นที่ประมาณร้อยละ 3 ของฉนวนกาซา พื้นที่นี้เป็นของชาวเบดูอินปาเลสไตน์และก่อนหน้าการถอนตัวของอิสราเอลจากฉนวนกาซาเป็นฝ่ายเดียวใน ค.ศ. 2005 พื้นที่นี้เป็นดินแดนแทรกปาเลสไตน์ภายในนิคมอิสราเอล กุชคาติฟ อัลมะวาศีมีประชากร 1,409 คนในช่วงกลาง ค.ศ. 2006 ก่อนหน้าสงครามกาซา อัลมะวาศีมีประชากร 9,000 คน โดยมีจำนวนอาคารสูงสุดถึง 100 หลัง

## ภูมิภาค
ชื่อของภูมิภาคนี้มาจากการเกษตรบนเนินทรายของชาวปาเลสไตน์รูปแบบดั้งเดิมที่เรียกว่า มะวาศี () อัลมะวาศีเป็นที่รู้จักในชื่อ "ตะกร้าอาหาร" เนื่องมาจากดินที่อุดมสมบูรณ์ น้ำใต้ดิน และสภาพแวดล้อมทางการเกษตร

## ประวัติ

### สงครามกาซา (ค.ศ. 2023-ปัจจุบัน)
#### การกำหนดให้เป็นเขตปลอดภัย
ในระหว่างสงครามกาซาเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2023 กองกำลังป้องกันอิสราเอลจัดให้อัลมะวาศีเป็นหนึ่งในพื้นที่ปลอดภาพในฉนวนกาซา ผู้คนนับแสนคนได้อพยพไปที่นั่น และพบเพียงพื้นที่แห้งแล้งไม่มีทรัพยากรพื้นฐาน เช่น อาหาร น้ำ หรือสุขอนามัย ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 ขณะที่กองกำลังป้องกันอิสราเอลประกาศแผนการขยายการปฏิบัติการไปยังเราะฟะห์ ซึ่งมีผู้คนหลายแสนคนเดินทางมาใช้เป็นที่หลบภัยแห่งสุดท้าย เจ้าหน้าที่อิสราเอลเรียกพื้นที่อัลมะวาศีเป็น "เขตปลอดภัยกว่า" ในบทสัมภาษณ์กับแชนเนล 4 นิวส์  เอย์ลอน เลวี โฆษกของอิสราเอลเมื่อถูกกดดันให้ยืนยันว่าพลเรือนที่อพยพไปทางเหนืออีกครั้งจะปลอดภัยจากการทิ้งระเบิดเพิ่มเติมหรือไม่ โฆษกของอิสราเอลกล่าวว่า "[พื้นที่นั้น]จะไม่ปลอดภัย" จนกว่าฉนวนกาซาจะเป็นอิสระจากกลุ่มฮะมาส

เมื่อปลายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 สหประชาชาติประมาณการว่ามีประชากรอยู่ที่อัลมะวาศีระหว่าง 30,000 ถึง 34,000 คนต่อตารางกิโลเมตร อาหารและน้ำเริ่มขาดแคลนเนื่องจากพื้นที่ดังกล่าวมีผู้คนหนาแน่นมากขึ้นเรื่อย ๆ

#### การโจมตี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* UNICEF Brings Critical Supplies to the Isolated Children of Al-Mawasi
* Al-Mawasi, Gaza Strip: Impossible Life in an Isolated Enclave  B'Tselem publication

หมวดหมู่:หมู่บ้านในฉนวนกาซา
หมวดหมู่:เขตผู้ว่าการเราะฟะห์
หมวดหมู่:ชาวเบดูอินปาเลสไตน์
หมวดหมู่:เทศบาลของปาเลสไตน์
หมวดหมู่:อดีตดินแดนแทรก
คอสมอเลอจีออฟเกียวโต

***คอสมอเลอจีออฟเกียวโต*** (; ) หรือ **เคียวโตเซ็นเน็งโมโนกาตาริ** (; ) เป็นวิดีโอเกมแนวผจญภัย พัฒนาโดยซอฟต์เอดจ์ (Softegde) เผยแพร่โดย ยาโนะอีเล็กทริก (Yano Electric) เปิดตัวครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1993 และในอเมริกาเหนือสำหรับแม็กอินทอชในปี 1994 ตามด้วยพีซีในปี 1995

ในวิดีโอเกมนี้ ผู้เล่นเล่นในมุมมองบุคคลที่หนึ่ง ออกสำรวจนครเกียวโตโบราณในสมัยเฮอัง (ศตวรรษที่ 10-11) วิดีโอเกมนี้ไม่มีจุดเป้าหมายที่ชัดเจน แต่มีลักษณะการเล่นแบบไม่ตรง และมุ่งเน้นที่การสำรวจโลก ผู้เล่นมีอิสระในการสำรวจนครเกียวโต ค้นพบทางเดิน สิ่งปลูกสร้าง เรื่องเล่า เหตุการณ์ และความลับต่าง ๆ ที่มีอยู่ทั่วเกียวโต เนื้อหาของวิดีโอเกมอิงจากประวัติศาสตร์ มีเนื้อหาสะพรึงขวัญ, เชิงศาสนา และ เชิงการศึกษา มีการเล่นที่นำเอาคติกรรมและการเวียนว่ายตายเกิดมาเกี่ยวข้อง วิดีโอเกมนี้วางจำหน่ายในรูป CD-ROM บทพากย์ทั้งหมดในภาษาญี่ปุ่น และมีซับไตเติลภาษาอังกฤษ ในรุ่นจำหน่ายในอเมริกาเหนือ วิดีโอเกมนี้ไม่ได้ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ กระนั้นได้รับเสียงตอบรับในทางบวก และมีนักเล่นที่ติดตามกันเป็นลัทธิ

## การตอบรับ
ในเดือนตุลาคม 1994 *[[Los Angeles Times|ลอสแองเจิสไทมส์]]* ตีพิมพ์บทวิจารณ์โดยเดวิด คอลเลอร์ (David Coller) บรรยายเกมนี้ว่าเป็น "เกมเชิงประวัติศาสตร์-วัฒนธรรม-ผจญภัย" ที่ "มีภาพน่าสะพรึงบางครั้ง" แต่ "ใช้สมอง" ในลักษณะที่ "ต่างกันสิ้นเชิงกับ *[[Doom (1993 video game)|ดูม]]* หรือ *[[Star Wars: Rebel Assault|เรเบลแอสซอลต์]]*" และแนะนำว่า "คุณควรจะทิ้งความคิดแบบตะวันตกเกี่ยวกับวิดีโอเกมทิ้งไปให้หมด" รวมถึงตัวเขาเองยังไม่สามารถหาตอนจบของเกมได้แม้จะเล่นมาหลายชั่วโมง เขาชื่นชมกราฟิก และ บรรยากาศเสียง ว่า "สวยงาม" สรุปบทวิจารณ์ว่าเกมนี้ "เล่นแล้วไม่สบายใจจริง ๆ" ผู้ก่อตั้ง สโตนบริดจ์เพรส ปีเตอร์ กูดแมน (Peter Goodman) ชื่นชมเกมนี้ในลักษณะเดียวกับที่คอลเลอร์วิจารณ์

เกมนี้ได้รับการตอบรับในเชิงบวกแม้ในลักษณะการตอบรับย้อนหลัง (retrospective) นานหลังเกมนี้วางจำหน่าย ในปี 2008, นักข่าววิดีโอเกม เจน แฟรงก์ (Jenn Frank) เปรียบเปรยเกมนี้กับเกมเอาชีวิตรอดเชิงสะพรึงขวัญสมัยใหม่ และตั้งข้อสังเกตว่าเกมนี้ "ไม่มีพล็อตหรือเป้าหมายที่ชัดเจน" และสรุปว่าเป็นเกมที่ "ชวนขนลุกมาก ๆ" และ "น่ากลัวอย่างน่าจดจำ"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:เกมสำหรับแมคโอเอส
หมวดหมู่:เกียวโต
เอเอฟซีแชลเลนจ์ลีก ฤดูกาล 2025–26 รอบแพ้คัดออก

**เอเอฟซีแชลเลนจ์ลีก ฤดูกาล 2025–26 รอบแพ้คัดออก** จะเริ่มต้นในวันที่ 4 มีนาคม ด้วยรอบก่อนรองชนะเลิศ และสิ้นสุดในวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2026 ด้วยรอบชิงชนะเลิศ โดยสโมสรที่เข้าชิงชนะเลิศจากภูมิภาคตะวันตกจะเป็นเจ้าภาพ แปดทีมจะแข่งขันกันในรอบแพ้คัดออกเพื่อตัดสินหาผู้ชนะเลิศเอเอฟซีแชลเลนจ์ลีก ฤดูกาล 2025–26

## ทีมที่ผ่านเข้ารอบ
ทีมต่อไปนี้ผ่านเข้ารอบจากรอบแบ่งกลุ่ม:
*ทีมชนะเลิศของแต่ละกลุ่มและรองชนะเลิศที่ดีที่สุดในภูมิภาคตะวันตก (กลุ่ม เอ–ซี)
*ทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศของแต่ละกลุ่มในภูมิภาคตะวันออก (กลุ่ม ดี–อี)

## รูปแบบ

แปดทีมจะแข่งขันรอบแพ้คัดออกแบบเหย้า-เยือน ยกเว้นรอบชิงชนะเลิศที่จะแข่งขันนัดเดียว จะใช้การต่อเวลาพิเศษ และการดวลลูกโทษเพื่อตัดสินผู้ชนะหากจำเป็น (ข้อบังคับ มาตรา 10)

## กำหนดการแข่งขัน
การแข่งขันรอบก่อนรองชนะเลิศของภูมิภาคตะวันตกถูกเลื่อนออกไป เนื่องจากผลกระทบของสงครามอิหร่าน ค.ศ. 2026

กำหนดการแข่งขันในแต่ละรอบมีดังนี้

## สายการแข่งขัน


## รอบก่อนรองชนะเลิศ
### ผลการแข่งขัน

การแข่งขันในรอบก่อนรองชนะเลิศของภูมิภาคตะวันตกถูกเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนดโดยเอเอฟซี เนื่องจากผลกระทบของสงครามอิหร่าน ค.ศ. 2026

กำหนดการแข่งขันเดิมของนัดที่หนึ่งคือระหว่างวันที่ 4–5 มีนาคม และนัดที่สองคือระหว่างวันที่ 11–12 มีนาคม ค.ศ. 2026



### ภูมิภาคตะวันตก

----

### ภูมิภาคตะวันออก

*พระขรรค์รีชสวายเรียงชนะด้วยผลประตูรวม 6–2*
----

*มะนิลาดิกเกอร์ชนะด้วยผลประตูรวม 3–2*

## รอบรองชนะเลิศ
### ผลการแข่งขัน

นัดที่หนึ่งจะแข่งขันในวันที่ 8–9 เมษายน และนัดที่สองจะแข่งขันในวันที่ 15–16 เมษายน ค.ศ. 2026



### ภูมิภาคตะวันตก

### ภูมิภาคตะวันออก

## รอบชิงชนะเลิศ


รอบชิงชนะเลิศมีกำหนดจัดขึ้นในวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2026 โดยทีมจากภูมิภาคตะวันตกจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน ผู้ชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าร่วมเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกทู ฤดูกาล 2026–27 รอบแบ่งกลุ่ม เว้นแต่ว่าพวกเขาจะผ่านเข้าสู่แชมเปียนส์ลีกทูจากผลงานในลีกแล้ว

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

*3
อกาสาแอร์

**เอสเอ็นวี เอวิเอชัน ไพรเวต ลิมิเต็ด** () ทำธุรกิจในนาม **อกาสาแอร์** (; अकासा एर) เป็นสายการบินราคาประหยัดสัญชาติอินเดีย ที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ในมุมไบ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย ก่อตั้งโดยวินัย ทูเพ (Vinay Dube) และ อาทิตยะ โฆษ โดยมีนักลงทุน รเกศ ฌุนฌุนวลา ถือหุ้น 46%

อกาสาเปิดบินเที่ยวบินแรกจากมุมไบ ไป อะห์มดาบาด ในวันที่ 7 สิงหาคม 2022 ด้วยอากาศยานโบอิง 737 แมกซ์ 8 CEO ของสายการบินระบุว่า อกาสาจะมีฝูงบินขนาดประมาณ 72 ลำภายใน 5 ปี และในตอนแรก สายการบินจะบริการระหว่างเมืองระดับมหานคร ไปเมืองระดับ 2 และ ระดับ 3 รวมถึงเมืองสำคัญทั่วอินเดีย ณ ปี 2023 อกาสามีฝูงบิน 30 ลำ และจุดหมายปลายทาง 27 แห่ง พร้อมคำสั่งซื้ออากาศยานเพิ่มเติมอีก 196 ลำ

## ฝูงบิน
 อกาสาแอร์ให้บริการด้วย โบอิง 737 แมกซ์ ทั้งหมดซึ่งประกอบด้วยเครื่องบินดังต่อไปนี้:

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติอินเดีย
หมวดหมู่:สายการบินต้นทุนต่ำ
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2565
ศาสนาอิสลามในประเทศซีเรีย

[right|thumb|275px|[มัสยิดอุมัยยะฮ์ในดามัสกัส]]
**[[ศาสนาอิสลาม]]ใน[[ประเทศซีเรีย]]**มีนิกายและลัทธิอยู่หลายกลุ่ม ซึ่งรวมกันคิดเป็นร้อยละ 87 ของประชากรทั้งหมด และเป็นคนส่วนใหญ่ในเกือบทุกอำเภอของประเทศ

มุสลิมนิกายซุนนีเป็นกลุ่มที่เป็นประชากรส่วนใหญ่ของประเทศ โดยหลักอยู่ในมัซฮับฮะนะฟีและชาฟิอี อะละวีเป็นนิกายที่มีจำนวนรองลงมา (ร้อยละ 10 ของประชากรทั้งประเทศ) ตามมาด้วยอิสมาอีลียะฮ์กับชีอะฮ์สิบสองอิมาม ซึ่งรวมกันเป็นประมาณร้อยละ 3 ของประชากรประเทศ คณะศูฟีบางส่วนก็มีผู้นับถือในประเทศด้วย เช่น กลุ่มนักชะบันดี, อัลกิดิรียะฮ์ และอัชชาษิลียะฮ์ โดยคณะศูฟีส่วนใหญ่ระบุตนเองเป็นซุนนี
ศาสนาคริสต์เป็นศาสนาที่มีผู้นับถือมากที่สุดรองลงมา และชาวคริสต์ถือเป็นประชากรเกือบร้อยละ 10 ของประชากรทั้งประเทศ ดรูซคิดเป็นประชากรร้อยละ 3 แม้ว่าความเกี่ยวโยงกับศาสนาอิสลามถือเป็นข้อพิพาท

## ประวัติ
ก่อนหน้าการพิชิตลิแวนต์ของมุสลิมใน ค.ศ. 634 ซีเรียเป็นศูนย์กลางของอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์อันเป็นศาสนาประจำชาติของจักรวรรดิไบแซนไทน์ หลัง ค.ศ. 640 ชาวอาหรับมุสลิมเข้าพิชิตซีเรียในรูปแบบกองทัพรอชิดูนที่นำโดยคอลิด อิบน์ อัลวะลีด ภายใต้การนำของอะบูบักร์ ส่งผลให้ซีเรียกลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐและราชวงศ์มุสลิมที่สืบทอดกันมาในภูมิภาคนี้ ใน ค.ศ. 635 ดามัสกัสตกเป็นของมุสลิม โดยพลเมืองมีเงื่อนไขด้านความปลอดภัยในชีวิต ทรัพย์สิน และโบสถ์ ด้วยการจ่ายภาษีรายหัว (ญิซยะฮ์) ราชวงศ์อุมัยยะฮ์ได้ตั้งดามัสกัสเป็นเมืองหลวง โดยอาศัยชนเผ่าอาหรับซีเรียเป็นกองกำลังหลัก ซึ่งปกครองประชากรส่วนใหญ่ที่พูดภาษาแอราเมอิก หลังจากการล่มสลายของราชวงศ์อุมัยยะฮ์ บิลาดุชชามกลายเป็นแคว้นหนึ่งของรัฐอับบาซียะฮ์ ฟาฏิมียะฮ์ และเซลจุคที่สืบทอดกันมา

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าการพิชิตของชาวมุสลิมจะเป็นจุดเริ่มต้นของกระบวนการอิสลามาภิวัตน์ แต่ผู้ที่เปลี่ยนผ่านสู่อิสลามในช่วงแรก ๆ ส่วนใหญ่เป็นชนเผ่าอาหรับที่อาศัยอยู่ในซีเรียและลิแวนต์ก่อนการพิชิต รวมถึงชนเผ่าตะนูคและบัลก็อยน์ ขณะที่ในพื้นที่ชนบทมีหลักฐานบ่งชี้ว่ามีการเปลี่ยนเป็นอิสลามก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 10 มีน้อยมาก ในทางกลับกัน อิสลามาภิวัตน์ส่วนใหญ่เริ่มต้นในเมืองใหญ่

## สำมะโนทางการ
### นิกาย
Albert Hourani เผยแพร่สถิติจากการสำรวจสำมะโนประชากรทั่วไปของซีเรียใน ค.ศ. 1943 โดยให้รายละเอียดเกี่ยวกับกลุ่มศาสนาของประชากรและอัตราการเติบโตของแต่ละกลุ่ม (พลเมืองไม่ได้รับอนุญาตให้ระบุเชื้อชาติหรือภาษาแม่ของตน) :

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Islamic Education in Syria


หมวดหมู่:การพิชิตลิแวนต์ของมุสลิม
ถนนเจี้ยนกั๋วเหมินนอก

**ถนนเจี้ยนกั๋วเหมินนอก** หรือถอดสำเนียงเป็น **เจี้ยนกั๋วเหมินไว่** () เป็นถนนสายหลักในเขตเมืองปักกิ่งและส่วนหนึ่งของถนนฉางอานที่ต่อขยายออกไป https://www.chinadragontours.com/jianguomenwai-street-in-beijing.html ถนนสายนี้ทอดยาวจากสะพานเจี้ยนกั๋วเหมินทางทิศตะวันตกไปจนถึงกั๋วเม่าทางทิศตะวันออก ตัดผ่านพื้นที่ที่มีการค้าอย่างโดดเด่น ร้านสรรพสินค้ามิตรภาพปักกิ่งตั้งอยู่บนถนนสายนี้ เช่นเดียวกับตลาดกุ้ยโหย่ว ด้านตะวันออกของถนนทอดตัวตรงผ่านใจกลางย่านธุรกิจกลางปักกิ่ง โดยมีเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์จีนตั้งอยู่ที่สี่แยกกั๋วเม่า/ต้าเป่ย์เหยา รถไฟใต้ดินปักกิ่งสาย 1 วิ่งตามแนวเส้นทางถนนสายนี้

## ดูเพิ่ม
*ถนนเจี้ยนกั๋วเหมินใน

หมวดหมู่:ถนนในปักกิ่ง
ประตูฟู่ซิง

**ฟู่ซิงเหมิน** () คือชื่อของประตูที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองเก่าปักกิ่ง และยังเป็นชื่อของถนนที่ตั้งอยู่ในใจกลางปักกิ่งและอยู่บนแนวถนนวงแหวนรอบที่ 2 ด้านตะวันตกเฉียงเหนือในเขตซีเฉิงของปักกิ่ง

## ภาพรวม
ฟู่ซิงเหมิน หมายถึง "ประตูแห่งการฟื้นฟู" มีสะพานข้ามถนนวงแหวนที่ใช้ชื่อเดียวกันนี้อยู่ด้วย

รถไฟใต้ดินปักกิ่งสาย 1 และ 2 มีสถานีเปบี่ยนเส้นทางที่สถานีฟู่ซิงเหมิน นอกจากนี้ยังมีรถประจำทางหลายสายให้บริการในพื้นที่นี้

ศูนย์กลางการค้าซีตานและถนนการเงินปักกิ่งอยู่ไม่ไกล ฟู่ซิงเหมินยังเป็นจุดสิ้นสุดทางทิศตะวันตกของถนนฟู่ซิงเหมินใน ส่วนต่อขยายทางทิศตะวันตกของถนนฉางอานตะวันตก และเป็นจุดเริ่มต้นทางทิศตะวันออกของถนนฟู่ซิงเหมินนอก
## ถนน
* ถนนฟู่ซิงเหมินใน
* ถนนฟู่ซิงเหมินนอก
*  ส่วนหนึ่งของถนนวงแหวนรอบที่ 2
*  ส่วนหนึ่งของถนนวงแหวนรอบที่ 2

หมวดหมู่:การขนส่งทางถนนในปักกิ่ง
หมวดหมู่:ถนนในปักกิ่ง
หมวดหมู่:ย่านต่างในปักกิ่ง
หมวดหมู่:เขตซีเฉิง
ถนนฟู่ซิงเหมินใน

**ถนนฟู่ซิงเหมินใน** () เป็นถนนสายหลักในเขตเมืองปักกิ่ง เป็นส่วนหนึ่งของถนนฉางอานที่ต่อขยายออกไป เริ่มต้นที่สะพานฟู่ซิงเหมินทางทิศตะวันตก และสิ้นสุดที่ถนนฉางอานตะวันตกทางทิศตะวันออก ย่านการค้าซีตานตั้งอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกับถนนสายนี้ ขนาบข้างด้วยอาคารสมัยใหม่อื่น ๆ เช่น ปักกิ่งไทม์สแควร์ อาคารที่น่าประทับใจของธนาคารแห่งประเทศจีนก็ตั้งอยู่บนถนนสายนี้เช่นกัน พร้อมกับธนาคารประชาชนจีน รถไฟใต้ดินปักกิ่งสาย 1 วิ่งไปตามถนนสายนี้

## ดูเพิ่ม

* ถนนฟู่ซิงเหมินนอก

หมวดหมู่:ถนนในปักกิ่ง
ถนนฟู่ซิงเหมินนอก

**ถนนฟู่ซิงเหมินนอก** () เป็นถนนสายหลักในเขตเมืองปักกิ่ง เป็นส่วนหนึ่งของถนนฉางอานที่ต่อขยายออกไป เริ่มต้นที่ถนนฟู่ซิงทางทิศตะวันตกและไปสิ้นสุดที่สะพานฟู่ซิงเหมินทางทิศตะวันออก ถนนนี้เป็นศูนย์กลางการค้าสำคัญของปักกิ่ง โดยมีขนาดเล็กกว่าศูนย์การค้าที่อยู่ทางตะวันออกมากกว่าอย่างซีตานและหวังฝูจิ่ง ตลาดฉางอานตั้งอยู่ในบริเวณนี้ จนถึง ค.ศ. 2003 อาคารคณะกรรมการระดับประเทศของสหภาพการค้าแห่งชาติจีน (All-China National Trade Union) ตั้งอยู่บนถนนสายนี้เป็นเวลา 50 ปีก่อนจะถูกรื้อถอนออกไป คาดว่าจะมีอาคารใหม่สร้างขึ้นในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า รถไฟใต้ดินปักกิ่งสาย 1 วิ่งตามเส้นทางของถนนสายนี้

## ดูเพิ่ม
* ถนนฟู่ซิงเหมินใน

หมวดหมู่:ถนนในปักกิ่ง
ถนนฟู่ซิง (ปักกิ่ง)

**ถนนฟู่ซิง** () เป็นถนนในปักกิ่งตะวันตก ประเทศจีน เป็นส่วนหนึ่งของถนนฉางอานที่ต่อขยายออกไป

ถนนทั้งสายตั้งอยู่ภายในเขตไห่เตี้ยน เชื่อกันว่าถนนนี้ทอดยาวจากกงจู่เฟินบนถนนวงแหวนรอบที่ 3 ตะวันตกไปจนถึงถนนวงแหวนรอบที่ 5 ตะวันตก อย่างไรก็ดี แผนที่ระบุเส้นทางของถนนนี้ตั้งแต่สะพานมู่ซีตี้ (ก่อนถึงถนนวงแหวนรอบที่ 3 ตะวันตกเล็กน้อย) ไปจนถึงยฺวี่เฉฺวียนลู่ (หลังถนนวงแหวนรอบที่ 4 ตะวันตกเล็กน้อย)

สนามกีฬาในร่มอู่เคอซง สถานที่จัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ตั้งอยู่ขนานไปกับถนนสายนี้ ต่อมาสถานที่แห่งนี้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "มาสเตอร์การ์ดเซ็นเตอร์" ทางทิศตะวันตกของถนนฟู่ซิงคือถนนฉือจิ่งชาน ในขณะที่ทางทิศตะวันออกของถนนฟู่ซิงคือถนนฟู่ซิงเหมินนอก รถไฟใต้ดินปักกิ่งสาย 1 วิ่งไปตามถนนสายนี้

หมวดหมู่:ถนนในปักกิ่ง
คิกูจิ ทากานาโอะ

**คิกูจิ ทากานาโอะ** (; เสียชีวิต ค.ศ. 1185) เป็นซามูไรและขุนนางชาวญี่ปุ่น เขายังได้รับการเรียกขานเป็น **คิกูจิ โนะ จิโระ ทากานาโอะ** หรือ **คิกูจิ ฮิโงะ-กง-โนะ-คามิ ทากานาโอะ**

เมื่อคิกูจิ ทากานาโอะเข้าข้างมินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ และเริ่มระดมพลในเกาะคีวชูใน ค.ศ. 1180 ซึ่งเป็นช่วงต้นของสงครามเก็มเป ซาดาโยชิได้ยกทัพมาต่อต้านและเอาชนะทากานาโอะได้ คิกูจิ ทาคานาโอะได้เข้าร่วมในยุทธนาวีที่ดันโนะอูระ ไม่นานหลังจากการรบในปีเดียวกันนั้น เจ้าขุนนางโองาตะ โนะ ซาบูโระ โคเรโยชิส่งมอบเขาให้แก่มินาโมโตะ โยชิตสึเนะ เขาถูกนำตัวไปยังแม่น้ำโรกูโจ และถูกตัดศีรษะ

## อ้างอิง
คิริราช ประสาท ติวารี

**คิริราช ประสาท ติวารี** (; 20 ธันวาคม ค.ศ. 1920 – 2 ตุลาคม ค.ศ. 2025) เป็นนักการเมืองชาวอินเดีย

## ชีวิตและอาชีพ
ติวารีเกิดในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1920 ที่หมู่บ้าน Bidyari เขตย่อย Bayana ในอำเภอภรัตปูร์ เขาดำรงตำแหน่งประธานสภานิติบัญญัติรัฐราชสถานใน ค.ศ. 1986 ถึง 1990

ติวารีเสียชีวิตในวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2025 ด้วยอายุ 104 ปี

## อ้างอิง
ความสัมพันธ์บาห์เรน–อิสราเอล

ความสัมพันธ์ระหว่างบาห์เรนกับอิสราเอลเกิดขึ้นนับตั้งแต่บาห์เรนเป็นเอกราชใน ค.ศ. 1971 ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศเริ่มดีขึ้น และทั้งสองประเทศตกลงสร้างความสัมพันธ์ให้เป็นปกติในเดือนกันยายน ค.ศ. 2020 คอลิด บิน อะห์มัด อาล เคาะลีฟะฮ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศบาห์เรน ตรัสว่า "อิสราเอลเป็นส่วนหนึ่งของมรดกทางประวัติศาสตร์ของภูมิภาคนี้ทั้งหมด ดังนั้น ชาวยิวจึงมีที่ยืนท่ามกลางพวกเรา" ภัยคุกคามต่ออิหร่านร่วมกันได้สร้างพื้นฐานในการคลายความสัมพันธ์ที่เคยตึงเครียด นโยบายต่างประเทศของบาห์เรนสนับสนุนการจัดตั้งรัฐปาเลสไตน์อิสระมาโดยตลอด บาห์เรนมีสถานทูตในเทลอาวีฟ ส่วนอิสราเอลมีสถานทูตที่มานามา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Bahrain King boasted of intelligence ties with Israel, Haaretz
วันพิชิต แก่นนรสิงห์

**พิชิต ฝ่ายศิลา** (25 มีนาคม พ.ศ. 2509 – 19 มีนายคม พ.ศ. 2536) เป็นที่รู้จักในชื่อ **วันพิชิต แก่นนรสิงห์** เป็นอดีตนักมวยไทยชาวไทย

## ประวัติและอาชีพ
พิชิต ฝ่ายศิลา เริ่มต้นฝึกมวยไทยกับลุงของเขา ซึ่งเป็นอดีตนักมวยชื่อทรงศักดิ์ คล่องผจญ เขาเริ่มต้นชกมวยตามต่างจังหวัดให้กับค่ายแก่นนรสิงห์โดยใช้ชื่อบนเวทีว่าวันพิชิต แก่นนรสิงห์ ต่อมา เขามาอยู่กับค่ายจ๊อกกี้ยิมเพื่อเริ่มต้นชกมวยในกรุงเทพฯ ในปี พ.ศ. 2527

วันพิชิต แก่นนรสิงห์ เป็นที่รู้จักจากการมีไอคิวในการชกมวยที่ยอดเยี่ยม และเขาเป็นนักมวยระดับแนวหน้าของวงการมวยกรุงเทพฯ ระหว่างปี พ.ศ. 2529 ถึง พ.ศ. 2532 ในช่วงเวลานี้เขาเอาชนะนักมวยระดับแชมป์ที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น ขุนเข่าไร้น้ำใจ หลังสวน พันธ์ยุทธภูมิ, ก้องนภา วัชรวิทย์, ลั่นกรุง เกียรติเกรียงไกร, นำพล หนองกี่พาหุยุทธ และจำปาทอง ณ นนทชัย เขายังคว้าแชมป์สองรุ่นในปี พ.ศ. 2530 และ 2531 โดยเอาชนะพยัคฆ์ดำ ยุทธกิจ คว้าแชมป์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของสนามมวยราชดำเนิน และเอาชนะบุญนำ ส.จารุณี คว้าแชมป์รุ่นแบนตัมเวทของสนามมวยราชดำเนิน

ระหว่างเดือนมีนาคม พ.ศ. 2530 ถึง มีนาคม พ.ศ. 2531 วันพิชิตชนะ 13 จาก 15 ไฟท์ และเป็นรองชนะเลิศรางวัลนักมวยไทยยอดเยี่ยมประจำปีของสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทยโดยแพ้ให้กับคู่แข่งอย่างหลังสวน พันธ์ยุทธภูมิ 

เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 วันพิชิตท้าชิงเข็มขัดแชมป์เป็นครั้งสุดท้าย เมื่อเขาพบกับฉมวกเพชร ห้าพลัง สำหรับเข็มขัดแชมป์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทที่ว่างของสนามมวยราชดำเนิน ผลการชกเขาแพ้คะแนน หลังจากนั้น วันพิชิตก็ไม่เคยชนะการชกอีกเลย เนื่องจากร่างกายของเขาไม่สามารถทนต่อการฝึกซ้อมที่หนักหน่วงได้อีกต่อไป เขาแพ้การชกสองไฟท์สุดท้ายด้วยการแพ้ทีเคโอ หลังจากบาดเจ็บไหล่หลุดทั้งสองครั้งและตัดสินใจเลิกชกมวย

หลังจากเลิกชกมวย วันพิชิตได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2536 จากอาการเลือดออกในสมอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2509
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:นักมวยไทยชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดขอนแก่น
ฮาจิจิ

**ฮาจิจิ** () เป็นรอยสักพื้นเมืองบนมือของสตรีชาวรีวกีว (โดยหลักเป็นชาวโอกินาวะ)

## ศัพทมูลวิทยา
คำนี้มาจากภาษาโอกินาวะว่า  แปลว่า "การแทงเข็ม" มาจากภาษารีวกีวดั้งเดิมว่า **pazuki* < **pari-tuki* (วรรณยุกต์ระดับ C) คำร่วมเชื้อสายในภาษากลุ่มรีวกีวอื่น ๆ ได้แก่  ในมิยาโกะ (ภาษาถิ่นทารามะ) และ  ในโยนางูนิ

## ประวัติ

ประเพณีนี้มีการบันทึกไว้ครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่เชื่อกันว่ามีประวัติย้อนกลับไกลกว่านั้นมาก รอยสักเหล่านี้อาจสื่อถึงความภาคภูมิใจในความเป็นผู้หญิง ความงาม และการปกป้อง รอยสักเหล่านี้มีความเกี่ยวข้องกับพิธีผ่านภาวะสำหรับผู้หญิง และอาจบ่งบอกถึงสถานภาพสมรส ลวดลายและรูปทรงรอยสักแตกต่างกันไปในแต่ละเกาะ บางกลุ่มเชื่อกันว่าผู้หญิงที่ขาด *ฮาจิจิ* จะเสี่ยงต่อความทุกข์ทรมานในชีวิตหลังความตาย

### หลังผนวกดินแดน
รัฐบาลเมจิสั่งห้ามทำรอยสักใน ค.ศ. 1899 แต่สิ่งนี้ยังมีผู้ทำต่อเป็นเวลาหลายปี คำสั่งห้ามดังกล่าวมีจุดประสงค์หลักเพื่อปราบปรามวัฒนธรรมรีวกีวของชนพื้นเมือง เนื่องจากชาวยามาโตะมองว่า "ป่าเถื่อน" ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ทหารอเมริกันได้รับการสอนว่าสามารถแยกแยะผู้หญิงโอกินาวาบางคนกับผู้หญิงญี่ปุ่นแผ่นดินใหญ่ได้ผ่าน*ฮาจิจิ* อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาผ่านไป ธรรมเนียมปฏิบัตินี้กลับลดน้อยลงเรื่อย ๆ และในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 หญิงสาวส่วนใหญ่ในโอกินาวาปฏิเสธที่จะสักลายแบบดั้งเดิม 

ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 21 รอยสักถูกตีตราในวัฒนธรรมญี่ปุ่น และชาวญี่ปุ่นจำนวนมากเชื่อมโยงรอยสักกับยากูซ่า อย่างไรก็ตาม มีการเคลื่อนไหวเพื่อฟื้นฟูธรรมเนียมปฏิบัตินี้ในฐานะสัญลักษณ์การเสริมพลังสตรีและมรดกทางวัฒนธรรมรีวกีวของพวกเขา บางคนกังวลเกี่ยวกับผลกระทบทางวิชาชีพต่อการสักถาวรบนมือ จึงหันมาสัก*ฮาจิจิ*ชั่วคราวที่ทำจากหมึกพิมพ์จากผลไม้ อย่างไรก็ตาม กลุ่มอนุรักษ์นิยมบางคนคัดค้านธรรมเนียมปฏิบัตินี้

ใน ค.ศ. 2020 มีการจัดนิทรรศการภาพถ่ายฮาจิจิในญี่ปุ่น

## เทคนิค
เทคนิคดั้งเดิมได้แก่การจิ้มผิวหนังโดยใช้มือกับเข็มไม้ไผ่

## ภาพ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:รอยสักญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อาณาจักรรีวกีว
หมวดหมู่:ศิลปะรีวกีว
หมวดหมู่:วัฒนธรรมโอกินาวะ
หมวดหมู่:สตรีในประเทศญี่ปุ่น
เกอลัง

**เกาะเกอลัง**เป็นเกาะในอำเภอเซอรัมตะวันตก จังหวัดมาลูกู ประเทศอินโดนีเซีย โดยเป็นเกาะภูเขาที่ตั้งอยู่ปลายสุดด้านตะวันตกของเกาะเซอรัม ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของมานีปา โซเลอตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ และตาฮาลูปูทางตะวันตกคือหมู่บ้านหลักสองแห่ง โตนูจายาคือหมู่บ้านที่สามทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกา เขาโตนู จุดสูงสุดของเกาะ คือภูเขาไฟเก่า

เกาะบาบีเป็นเกาะยาว 6 กม. ตั้งอยู่ระหว่างเกอลังและเซอรัม โดยเป็นเกาะที่ค่อนข้างต่ำใกล้ฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะเกอลัง ซึ่งมีช่องแคบขนาดแคบแยกเกาะนี้กับเกาะเซอรัมจากกัน

ผู้อยู่อาศัยบนเกาะเกอลังพูดภาษาลูฮู เช่นเดียวกับภาษาอินโดนีเซียและภาษามลายูอัมบน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เกาะในหมู่เกาะมาลูกู
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในจังหวัดมาลูกู
โรท-โฟรนท์

**โรท-โฟรนท์** () หรือ รอต-ฟรอนต์ (รัสเซีย: Рот-Фронт) เป็นนิคมในประเทศคีร์กีซสถาน ตั้งอยู่ห่างไป 60 กิโลเมตรทางตะวันออกของนครบิชเคกในภาคชึย ใกล้กับพรมแดนประเทศคาซัคสถาน มีประชากร 968 คน ณ ปี 2021 นิคมนี้ตั้งรกรากเริ่มแรกโดยชาวเยอรมัน ซึ่งปัจจุบันยังคงมีอยู่เป็นจำนวนมาก จัดเป็นชนกลุ่มน้อยหนึ่งของคีร์กีซสถานในปัจจุบัน ชื่อแรกเมื่อตั้งถิ่นฐานคือ **แบร์คทัล** (Bergtal หรือ Bergthal) ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นชื่อปัจจุบันในปี 1927

## ประวัติศาสตร์

ในปลายศตวรรษที่ 19 ชนผู้พูดภาษาเยอรมันจากจักรวรรดิรัสเซียเดินทางมาตั้งรกรากในเอเชียกลางเพื่อหาที่ตั้งรกรากใหม่ ส่วนใหญ่เป็นชาวเมนนอนไนต์ หมู่บ้านแบร์คทัล (Bergtal) สถาปนาขึ้นเป็นหนึ่งในบรรดาหมู่บ้านเยอรมันในดินแดนที่ปัจจุบันคือประเทศคีร์กีซสถาน ตรงจุดที่มีดินที่อุดมสมบูรณ์ของหุบเขาชึย เชิงเขาเทียนชาน โดยครอบครัวทั้งชาวเมนนอนไนต์และแบปติสที่อพยพจากฟรีเซียตะวันออกเพิ่อหลีกหนีการถูกเกณฑ์ทหาร

ในปีแรกของการตั้งถิ่นฐาน มีบันทึกว่ามีซิมลิน (simlin; ที่อยู่อาศัยสร้างจากดิน) รวม 41 หลัง สร้างจากอิฐดินเหนียวและหลังคาสาน บ้านเหล่านี้ขุดลึกลงไปในดิน 2 เมตร และมีความสูงเหนือหน้าดินประมาณ 80 เซนติเมตร

มีโรงเรียนเปิดสอนเป็นภาษาเยอรมันตามบ้านเรือน ตามด้วยการสร้างโรงเรียนหมู่บ้านขึ้น ภาษาเยอรมันคงเป็นภาษาหลัปในการเรียนการสอนจนถึงปี 1938 ที่ซึ่งเฉพาะภาษารัสเซียเท่านั้นที่ใช้สอน และนักเรียนถูกบังคับห้ามพูดกันด้วยภาษาเยอรมัน

ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ชาวแบร์คทาลประสบจุดจบเดียวกับชาวเยอรมันอื่น ๆ ในสหภาพโซเวียต กล่าวคือไม่ได้ถูกบังคับย้ายถิ่นฐาน แต่ถูกเพ่งเล็งด้วยความเคบือบแคงสงสัยและถูกเลือกปฏิบัติ มากกว่าหนึ่งในสามของชายชาวชาติพันธุ์เยอรมันที่ถูกเกณฑ์เสียชีวิตจากการถูกบังคับใช้แรงงาน ผู้หญิงถูกส่งไปเป็นแรงงานบังคับเช่นกัน เด็กหลายคนถูกทิ้งให้เติบโตโดยไม่มีพ่อแม่และการดูแล ในขณะเดียวกัน ยังมีชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ จากแถบคอเคซัสที่ถูกบังคับย้ายถิ่นฐานมาตั้งรกรากในโทรโฟรนท์เช่นกัน

หลังสงครามโลกสิ้นสุด ชีวิตของชาวเยอรมันและเศรษฐกิจค่อย ๆ กลับมาเป็นปกติอย่างช้า ๆ  นานถึงทศวรรษที่ 1960s ถึง 1970s กว่าสถานการณ์จะเริ่มกลับมาดีขึ้นใกล้ปกติ โบสถ์สามารถกลับมาเปิดประกอบพิธี และชุมชนชาวเยอรมันกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง หลายคนในชุมชนยังคงมีญาติอยู่ในเยอรมนี และในเวลานั้นสามารถยื่นเรื่องเพื่อตั้งรกรากใหม่กลับไปในเยอรมนีในตั้งแต่ทศวรรษ 1980s นับตั้งแต่ปี 1986 เมื่อเปเรสตรอยกาถูกประกาศใช้ภายใต้การนำของมีฮาอิล กอร์บาเชฟ จนถึงการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ผู้คนจำนวนมากยังคงสมัครเพื่อขอกลับไปตั้งรกรากใหม่ในเยอรมนี หลังจากการล่มสลายของระบบนารวมนับตั้งแต่ปี 1991 ชาวบ้านหลายคนตกงาน และภาษาคีร์กีซถูกนำมาใช้งานเป็นภาษาประจำชาติแทน ภายในปี 1992 ชาวเยอรมันดั้งเดิมกว่า 900 คน เกินครึ่ง ได้ย้ายกลับไปเยอรมนีถาวร ในปี 2010 หลังสหกรณ์ที่ชาวบ้านตั้งขึ้นในทศวรรษ 1990s ล้มละลาย ชาวบ้านหลายคนตกงาน และเกิดกระแสการย้ายกลับเยอรมนีใหม่อีกระลอก เหลือประชากรในหมู่บ้านเพียงครึ่งหนึ่งของเดิมเท่านั้น หลังจากนั้นมา โรท-โฟรนท์มีประชากรชาติพันธุ์เยอรมันเหลือประมาณ 150 คน เกือบทั้งหมดยังคงมีญาติที่พำนักในประเทศเยอรมนี และไปมาหาสู่กันอยู่เนืองนิจ คนกลุ่มนี้ยังสามารถเดินทางไปเยอรมนีได้โดยง่าย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Mennonites in  สารคดีภาพ โดยช่างภาพ Wim Klerkx, 1996/97.
เอกาทศมุข

ในพุทธศาสนา **เอกาทศมุข** (, , แปลว่า "11 หน้า"; จีน (ตัวเต็ม): 十一面觀音; ตัวย่อ: 十一面观音; พินอิน: *Shíyīmiàn Guānyīn*; ญี่ปุ่น: 十一面観音, *Jūichimen Kannon*) หรือ **กวนอิมสิบเอ็ดพักตร์** เป็นพระโพธิสัตว์และรูปอวตารหนึ่งของพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร (กวนอิม) หนึ่งในหกรูปที่แทนการช่วยเหลือสิ่งมีชีวิตในหกโลกของสังสารวัฏ เชื่อว่าพระเอกาทศมุขเป็นผู้ช่วยเหลือของโลกอสูร

อีกพระนามคือ **พระอวโลกิเตศวรแห่งแสงสว่างใหญ่ที่ส่องสว่างไปทั่วเอกภพ** (大光普照觀世音; *Dàguāng Pǔzhào Guānshìyīn*; หรือ *Daikō Fushō Kanzeon*)

แม้ว่าจะจัดเป็นพระโพธิสัตว์ในสายวัชรยานหรือตันตระ แต่รูปเอกาทศมุขถือะป็นหนึ่งในรูปที่ปรากฏแรก ๆ สำหรับแสดงรูปพระอวโลกิเตศวร ซึ่งพบมาก่อนการเกิดขึ้นของพุทธศาสนาสายวัชรยาน ไม่ปรากฏที่มาดั้งเดิมอย่างชัดเจน แต่นักเขียน เช่น โลเกศ จันทระ เชื่อว่าเกี่ยวของกับเอกาทศรุทรของพระรุทรในปรัมปราวิทยาศาสนาฮินดูและพระเวทโบราณ

ปรัมปราวิทยาพุทธมีหลายเรื่องเล่าถึงที่มาของ 11 ใบหน้าของพระเอกาทศมุข เรื่องเล่าหนึ่งบอกว่าพระอวโลกิเตศวรแยกเศียรและกร (แขน) เป็นหลายชิ้นเมื่อได้ค้นพบถึงความร้ายแรงของความชั่วร้ายและความทุกข์ทรมานที่มีอยู่ในโลก และตกอยู่ในห้วงภวังค์แห่งความโศกเศร้า พระอมิตภาพุทธเจ้าเห็นเช่นนั้นจึงประทานพรให้พระอวโลกิเตศวรมีสิบเอ็ดเศียร พันกร เพื่อจะช่วยเหลือสิ่งมีชีวิตทั้งปวงได้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระโพธิสัตว์
สทรบาซาร์ (เดลี)

**สทรบาซาร์** (; Sadar Bazaar) เป็นตลาดขายส่งในเดลี ประเทศอินเดีย ถึงแม้จะขึ้นชื่อว่ามีความวุ่นวาย แต่สทรบาซาร์ยังคงสถานะเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวของเดลี

เช่นเดียวกับตลาดใหญ่แห่งอื่นในเดลีเก่า สทรบาซาร์เต็มไปด้วยผู้คนและร้านค้า แม้จะเป็นตลาดขายส่งเป็นหลัก แต่ก็มีร้านค้าขายปลีกอยู่เช่นกัน นอกจากเป็นชื่อของย่านและตลาดแล้ว สทรบาซาร์ยังเป็นเขตเลือกตั้งเช่นดัน ถือกันว่าสทรบาซาร์เป็นตลาดนัดขายส่งที่ใญ่ที่สุดในประเทศอินเดีย ด้วยยอดการทำธุรกิจที่คาดการณ์สูงกว่าสามพันล้านรูปีต่อวัน

ด้วยขนาดที่ใหญ่ของตลาดทำให้ผู้ค้ามีเสียงวิขารณ์ถึงความหนาแน่นเกินของแผงร้านค้า, ความไม่เพียงพอของสิ่งอำนวยความสะดวกด้านความสะอาด, ไฟฟ้าตก และปัญหาการดูแลสภาพถนนและรถติด

## ประวัติศาสตร์
ปหรคัญช์ หรือ *ศาหคัญช์* เป๋นตลาดนัดดั้งเดิมในสมัยจักรวรรดิโมกุล มีชื่อที่แปลว่า *ย่านเนินเขา* เนื่องจากที่ตั้งที่ใกล้กันกับเชาไรสินา จุดที่ปัจจุบันเป็นราษฏรปตีภวัน ย่านเล็กน้อยต่าง ๆ ในแถบนี้เติบโตขึ้นและรวมกันเป็นสทรบาซาร์ในปัจจุบัน

## ที่ตั้งและการเดินทาง

สทรบาซาร์ตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกของถนนขารีเบาลี ท่ารถโดยสารประจำทางที่ใกล้ที่สุดคือประตูกัศมีร์ ISBT) และสถานีรถไฟใต้ดินที่ใกล้ที่สุดคือติส ฮาซารี

นอกจากนี้ยังติดกับสถานีรถไฟเดลีสทรบาซาร์ (Delhi Sadar Bazar, รหัส DSB) ซึ่งอยู่ห่างไป  จากสถานีนิวเดลี ประมาณ 9 ถึง 15 นาทีโดยรถไฟ โดยมีรถไฟประเภท EMUs, MEMUs และ รถไฟขนส่งมวลชน จอด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เดลี
วิวาห์หลอก ๆ แต่หัวใจบอกว่ารัก

**วิวาห์หลอก ๆ แต่หัวใจบอกว่ารัก** เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม นำแสดงโดยชเว อู-ชิกและช็อง โซ-มิน ละครเรื่องนี้เล่าเรื่องราวของคู่บ่าวสาวปลอม ๆ ออกอากาศครั้งแรกทางช่องเอสบีเอสทีวีเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2025 โดยออกอากาศทุกวันศุกร์และวันเสาร์ เวลา 21:50 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) นอกจากนี้ ยังสตรีมได้ทางดิสนีย์+ ในบางภูมิภาค

## เรื่องย่อ
วิวาห์หลอก ๆ แต่หัวใจบอกว่ารักเป็นละครแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยมเกี่ยวกับการแต่งงานปลอม ๆ เป็นเวลา 90 วันระหว่างชายและหญิงสองคน ที่พยายามชิงรางวัลใหญ่เป็นบ้านหรูสำหรับคู่บ่าวสาวที่เพิ่งแต่งงาน

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* ชเว อู-ชิก รับบท คิม อู-จู
** ฮัน จี-อัน รับบท คิม อู-จู (วัยรุ่น)
: ทายาทผู้เฉลียวฉลาดแต่มีบาดแผลทางอารมณ์ของร้านเบเกอรี่ที่เก่าแก่ที่สุดในเกาหลีใต้
* ช็อง โซ-มิน รับบท ยู เม-รี
** โอ อึน-ซอ รับบท ยู เม-รี (วัยรุ่น)
: นักออกแบบผู้ที่ต้องต่อสู้ดิ้นรนเพื่ออยู่รอดหลังจากการหมั้นหมายล้มเหลว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องเอสบีเอส
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยมเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยสตูดิโอเอส
โภเชศวรมนเทียร

**โภเชศวรมนเทียร** () เป็นโบสถ์พราหมณ์ที่สร้างไม่เสร็จ ตั้งอยู่ในหมู่บ้านโภชปุระ รัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นบูชาพระศิวะ ภายในประดิษฐานศิวลึงค์ขนาดสูง 

เชื่อว่าโภเชศวรมนเทียรสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 11 โดยกษัตริย์โภชะแห่งปรมาร ตำนานยังเล่าว่ากษัตริย์โภชะยังเป็นผู้สภาปนาโภชปุระและผู้ดำริสร้างเขื่อนเก็บน้ำมากมายในพื้นที่ เนื่องจากมนเทียรนี้สร้างไม่แล้วเสร็จ จึงไม่ปรากฏจารึกว่าใครเป็นผู้สร้าง กระนั้นชื่อของพื้นที่แถบนี้ ซึ่งคือโภชปุระ บ่งบอกความสัมพันธ์กับกษัตริย์โภชะ ความเชื่อที่ว่านี้ถูกเน้นย้ำผ่านประติมากรรมที่พบในมนเทียร อายุราวศตวรรษที่ 11 ซึ่งยืนยันจากไชนมนเทียรอีกแห่งในโภชปุระซึ่งพบรอยช่างชุดเดียวกันกับที่ปรากฏที่มนเทียรนี้ มีจารึกระบุปีที่สร้างตรงกับ ค.ศ. 1035 หลักฐานทางโบราณคดีเป็นลายลักษณ์อักษรยืนยันว่ารัชสมัยของกษัตริย์โภชะครอบคลุมปี 1035 เช่น จารึกแผ่นสัมฤทธิ์จากโมทสะ (ค.ศ. 1010-11) เป็นต้น นอกจากนี้การค้นพบสระน้ำและเขื่อนอีกสามเขื่อนโดยรอบ ประกอบกับการสร้างมนเทียรพระศิวะขนาดใหญ่เช่นนี้ ต้องเป็นผลงานของผู้นำที่เรืองอำนาจมาก ทั้งหมดสนับสนุนความเชื่อที่ว่ามนเทียรนี้กษัตริย์โภชะเป็นผู้สร้าง

เข้าใจว่ามนเทียรหยุดสร้างอย่างกะทันหัน เหตุผลนั้นไม่ปรากฏชัดเจน แต่นักประวัติศาสตร์ตั้งข้อสันนิษฐานว่าอาจกระตุ้นจากภัยธรรมชาติฉับพลัน, ทรัพยากรไม่เพียงพอ หรือจากสงคราม อาคารของมนเทียรไม่มีหลังคาอยู่เดิม หลังคาที่ปรากฏในปัจจุบันเป็นของสร้างใหม่ในปี 2006–07 นักโบราณคดี เคเค มูฮัมเมด เสนอทฤษฎีว่าการที่ไม่พบหลังคานี้เกิดจากการคำนวณทางคณิตศาสตร์ผิดพลาด ทำให้หลังคาพังลงมา จากนั้นเหตุการณ์ต่าง ๆ เพิ่มเติมจึงทำให้กษัตริย์โภชะเลือกไม่ก่อสร้างมนเทียรนี้ต่อ หลักฐานจากแหล่งโบราณคดีนี้ช่วยให้นักวิชาการเข้าใจกลไกและการจัดระเบียบของการสร้างมนเทียรในศตวรรษที่ 11 ทางทิศเหนือและตะวันออกของมนเทียรมีแหล่งเหมืองหินหลายแหล่งที่ซึ่งองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมในระยะต่าง ๆ ถูกทิ้งไว้ นอกจากนี้ยังพบซากของพื้นเอียงช่วยลากจูงสำหรับลำเลียงแผ่นหินจากแหล่งเหมืองหินมายังมนเทียร กรมโบราณคดีอินเดียได้ขนย้ายประติมากรรมที่ถูกทิ้งไว้ทั้งหมดไปเก็บรักษาในโกดังในศตวรรษที่ 20

ที่ใจกลางในครรภคฤห์ของมนเทียรคือศิวลึงค์ซึ่งสร้างจากหินทรายสามก้อนประกบกัน มีความสูง  และเส้นผ่านศูนย์กลาง  ตั้งประดิษฐานบนฐานรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาดกว้างและยาว  ความสูงรวมฐานอยู่ที่มากกว่า 

ปัจจุบัน มนเทียรเป็นแหล่งภายใต้การพิทักษ์ของกรมโบราณคดีอินเดีย ซึ่งทำการบูรณะใหญ่ สร้างหลังคาป้องกันน้ำฝน และทำความสะอาดฟื้นฟูสภาพของมนเทียรในปี 2006-7 เนื่องด้วยที่ตั้งที่ไม่ไกลจากนครโภปาล (28&nbsp;กิโลเมตร) ทำให้มีนักท่องเที่ยวเดินทางมาจำนวนมาก ในปี 2015 มนเทียรยังได้รับรางวัลการท่องเที่ยวประจำชาติสาขาโบราณสถานที่ดูและดีที่สุดและเป็นมิตรกับผู้พิการ ("Best maintained and Disabled Friendly Monument") แม้จะสร้างไม่เสร็จ แต่มนเทียรยังคงมีสถานะการใช้งานทางศาสนาจนถึงปัจจุบัน มีศาสนิกชนหลายดันคนเดินทางมาฉลองมหาศิวราตรีที่มนเทียรนี้ และรัฐบาลของรัฐมัธยประเทศยังจัดกิจกรรมทางวัฒนธรรมในชื่อ *โภชปุรอุตสวะ* ที่นี่ทุกปีในช่วงมหาศิวราตรี ซึ่งมีศิลปินเช่นไกลาศ เขร์, ริจา ศรรมา, คันนา สมีรโนวา, และ โสนู นิคม มาแสดง

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:โบสถ์พระศิวะ
หมวดหมู่:โบสถ์พราหมณ์ในรัฐมัธยประเทศ
ซารัมเอนเตอร์เทนเมนต์

**ซารัมเอ็นเตอร์เทนเมนต์** เป็นบริษัทบันเทิงของประเทศเกาหลีใต้ ก่อตั้งขึ้นโดยอี โซ-ย็อง ในปี ค.ศ. 2006 โดยมีบทบาททั้งในการบริหารจัดการศิลปินและการผลิตภาพยนตร์ ปัจจุบันดำเนินงานในฐานะบริษัทในเครือของสแตนดัส คอร์ปอเรชัน

## ศิลปินในสังกัดในปัจจุบัน
### นักแสดง
* คลอเดีย คิม (2025–ปัจจุบัน)
* ชเว ฮี-จิน
* โช จิน-อุง
* ชเว มิน-ย็อง
* ชเว ซู-ย็อง
* ชา ช็อง-ว็อน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บริษัทผลิตภาพยนตร์ของเกาหลีใต้