open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ห้างสรรพสินค้าเปียงยางหมายเลข 1

**ห้างสรรพสินค้าเปียงยางหมายเลข 1** (; ) เป็นร้านค้าปลีกหลักในเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ตั้งอยู่บนถนนซึงรีใกล้จัตุรัสคิม อิล-ซ็อง เป็นหนึ่งในร้านค้าปลีกที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และมักถูกใช้เป็นสถานที่จัดนิทรรศการสินค้าเพื่อการบริโภคขนาดใหญ่

มีรายงานว่าห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ดำเนินการร่วมกับหุ้นส่วนทางธุรกิจจากประเทศจีน เช่นเดียวกับห้างสรรพสินค้าอีกสองแห่ง

## สินค้า
ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้จำหน่ายสินค้าหลากหลายประเภท รวมถึงอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เสื้อผ้า เฟอร์นิเจอร์ อาหาร เครื่องครัว และของเล่น  ระบุว่าประมาณร้อยละ 70 ของสินค้าในห้างเป็นสินค้าที่ผลิตภายในประเทศ นอกจากนี้ ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ยังเป็นหนึ่งในจุดแวะพักอย่างเป็นทางการสำหรับนักท่องเที่ยวในเมือง ห้างสรรพสินค้าหมายเลข 1 รับเฉพาะเงินตราท้องถิ่นเท่านั้น ตามรายงานของ*[[โชซ็อนชินโบ]]* (*Choson Sinbo*) สื่อที่สนับสนุนเกาหลีเหนือ ระบุว่าห้างแห่งนี้เป็นจุดหมายปลายทางการซื้อสินค้ายอดนิยมสำหรับผู้อยู่อาศัยในท้องถิ่น และใน ค.ศ. 2016 มีผู้มาใช้บริการเฉลี่ย 20,000 คนต่อวัน

 นักข่าวชาวสวีเดน บรรยายถึงการเข้าชมห้างสรรพสินค้าในฐานะนักท่องเที่ยวในช่วงกลางทศวรรษ 2000 ว่าเมื่อเธอไปถึง ห้างสรรพสินค้าปิดทำการอยู่ ไกด์นำเที่ยวคนหนึ่งที่ร่วมเดินทางมาด้วยพยายามเบี่ยงเบนความสนใจของเธอ ในขณะที่ไกด์อีกคนรีบวิ่งเข้าไปเพื่อให้มีการเปิดประตู เมื่อเปิดออกแล้ว ไกด์ต้องรีบเกณฑ์ผู้ที่สัญจรไปมาให้เข้ามาในห้างเพื่อสวมบทบาทเป็น "นักช้อป" ในทันทีที่พวกเขาก้าวเข้าไป บันไดเลื่อนก็เริ่มทำงาน เหล่านักช้อปดูเหมือนจะทำตัวไม่ถูกว่าต้องปฏิบัติตัวอย่างไรในห้างสรรพสินค้า เมื่อซาลซิงเกอร์พยายามอย่างมากจนสามารถซื้อสินค้าที่เธอต้องการได้ พนักงานเก็บเงินกลับมีอาการสับสนและไม่ยอมยื่นถุงพลาสติกสำหรับใส่สินค้าให้เธอ: "เราจ้องตากัน เธอรู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ และไม่ใช่ทุกอย่างที่เป็นไปอย่างที่ควรจะเป็น แต่เธอไม่รู้ว่ามันคืออะไร" ตามข้อมูลของซาลซิงเกอร์ มีนักการทูตตะวันตกคนหนึ่งเฝ้าสังเกตการณ์ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง และไม่พบเห็นใครเดินออกมาพร้อมกับสินค้าที่ซื้อเลย

ทีโอดอร์ ดัลริมเพิลเข้าชมใน ค.ศ. 1989 เขาบรรยายถึงลักษณะแบบโพเทมกิน (Potemkin nature) ของสถานที่แห่งนี้ว่า "ผมแอบเดินตามผู้คนบางส่วนไปรอบ ๆ อย่างสุ่มและแนบเนียนที่สุดเท่าที่จะทำได้ บางคนยุ่งอยู่กับการขึ้นลงบันไดเลื่อนอย่างไม่หยุดหย่อน คนอื่น ๆ เดินเตร่จากเคาน์เตอร์หนึ่งไปอีกเคาน์เตอร์หนึ่ง โดยใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีในแต่ละจุดก่อนจะเดินต่อ พวกเขาไม่ได้ดูสินค้า พวกเขาเดินอย่างไร้จุดหมายเหมือนกับคนไม่รู้หนังสือที่ถูกตัดสินให้ต้องใช้เวลาทั้งวันอยู่ท่ามกลางชั้นวางหนังสือในห้องสมุด ผมไม่รู้ว่าจะหัวเราะ ระเบิดโทสะออกมา หรือจะร้องไห้ดี แต่ผมรู้ว่าผมกำลังได้เห็นภาพที่พิเศษพิสดารที่สุดอย่างหนึ่งของศตวรรษที่ 20"

## ดูเพิ่ม

* ห้างสรรพสินค้าโพทงกัง

## อ้างอิง

### เอกสารอ้างอิง
*

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเปียงยาง
หมวดหมู่:เศรษฐกิจเปียงยาง
หมวดหมู่:ห้างสรรพสินค้าในประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:ร้านค้าที่รับเงินตราสกุลแข็งในประเทศสังคมนิยม
หมวดหมู่:ห้างสรรพสินค้าของรัฐบาล
ห้างสรรพสินค้าโพทงกัง

**ห้างสรรพสินค้าโพทงกัง** (; ) เป็นห้างสรรพสินค้าในเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ตั้งอยู่ใกล้แม่น้ำโพทง ("โพทงกัง" ในภาษาเกาหลี)

ห้างสรรพสินค้าโพทงกังเปิดทำการอย่างเป็นทางการโดยคิม จ็อง-อิลในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2010 *[[ฟอร์บส]]* รายงานใน ค.ศ. 2011 ว่าชั้นวางสินค้าในห้างสรรพสินค้าสูงสามชั้นแห่งนี้เต็มไปด้วยสินค้าที่นำเข้าจากต่างประเทศอย่างครบถ้วน สินค้าต่าง ๆ ถูกกำหนดราคาเป็นวอนเกาหลีเหนือ ซึ่งรวมถึงช็อกโกแลตบาร์มาร์ส (Mars) ซอสมะเขือเทศไฮนซ์ (Heinz) สุราและบุหรี่ระดับไฮเอนด์ ส่วนใหญ่นำเข้ามาจากเอเชียและยุโรป ส่วนเสื้อผ้าและรองเท้ามีจำหน่ายในอีกชั้นหนึ่ง นอกจากนี้ยังมีเสื้อผ้าและเฟอร์นิเจอร์ราคาประหยัดจากประเทศจีนวางจำหน่าย

## ดูเพิ่ม

* ห้างสรรพสินค้าเปียงยางหมายเลข 1

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเปียงยาง
หมวดหมู่:เศรษฐกิจเปียงยาง
หมวดหมู่:ห้างสรรพสินค้าในประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศเกาหลีเหนือในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ความร่วมมือรัฐ–เอกชน
ทีมรวมเฉพาะกิจในโอลิมปิกฤดูหนาว 1992

**ทีมรวมเฉพาะกิจใน[[โอลิมปิกฤดูหนาว 1992]]** () ที่อัลแบร์วิลล์ เป็นทีมร่วมซึ่งประกอบด้วย 5 จาก 15 อดีตสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต ได้แก่ รัสเซีย, ยูเครน, คาซัคสถาน, เบลารุส และ อุซเบกิสถาน ซึ่งได้ตัดสินใจร่วมมือกันจัดตั้งทีมรวมชาติ การเข้าร่วมครั้งอื่นเพียงครั้งเดียวของทีมรวมชาติคือในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 ที่บาร์เซโลนา โดยใช้รหัสประเทศของไอโอซี **EUN** (มาจากภาษาฝรั่งเศส *Equipe Unifiée*)

ทีมจบการแข่งขันในอันดับที่สองของตารางเหรียญ โดยแพ้เยอรมนีที่กลับมารวมประเทศใหม่อย่างเฉียดฉิว

## สมาชิก
* 
* 
* 
* 
* 

## เหรียญรางวัลแบ่งตามชนิดกีฬาฤดูหนาว

## ผู้เข้าแข่งขัน
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อจำนวนผู้เข้าแข่งขันในมหกรรมกีฬา

## อ้างอิง

ทีมรวมเฉพาะกิจ
วัดใหม่ศรีสมบูรณ์

**วัดใหม่ศรีสมบูรณ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองกลับ อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย

วัดใหม่ศรีสมบูรณ์ เดิมชื่อว่า **วัดสบู** หรือ **วัดป่าแฝก** เพราะพื้นที่เป็นป่าไม้แฝก (หลักฐานตามหลักศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหง) ได้เริ่มก่อสร้างราว พ.ศ. 2503 คุณครูมังกร (ครูหลิว) คงประจักษ์ ได้บริจาคที่ดินให้สร้างวัด จำนวน 14 ไร่ 67 ตารางวา โดยมี หลวงปู่นาค เสนโก (อดีตเจ้าอาวาส) เป็นผู้นำศรัทธาในการก่อสร้างวัดในขณะนั้น ตั้งเป็นวัดในนาม "วัดใหม่ศรีสมบูรณ์" จากกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ต่อมา พ.ศ. 2536 พระครูไพจิตวรคุปต์ คุตฺตจิตโต (ประเสริฐ ช่างเกวียน) เป็นเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2551

พ.ศ. 2548 ได้เริ่มสร้างอุโบสถขึ้น ขนาดความกว้าง 4 วา (8 เมตร) ความยาว 10 วา (20 เมตร)  มีพนักพิงรอบ พ.ศ. 2550 ได้สร้างวิหารหลวงพ่อตะเคียนทอง 1 หลัง

## อ้างอิง

ใหม่ศรีสมบูรณ์
โคโลอูเออี โอไบรเอิน

**โคโลอูเออี โอไบรเอิน** (; ค.ศ. 1939 – 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2015) เป็นนักการเมืองจากโตเกเลา และไฟปูเลแห่งฟากาโอโฟ เขาดำรงตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาลโตเกเลา 3 ครั้ง ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2000 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2004 และตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 โคโลอูเออี โอไบรเอินสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทสาขาการเดินเรือ/การแล่นเรือใบ เขาเกิดที่ฟากาโอโฟและเสียชีวิตในบ้านของเขาที่นั่นเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2015

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หัวหน้ารัฐบาลโตเกเลา
หมวดหมู่:รัฐมนตรีของรัฐบาลโตเกเลา
หมวดหมู่:สมาชิกรัฐสภาโตเกเลา
หมวดหมู่:บุคคลจากฟากาโอโฟ
มือปืนนมสด

***มือปืนนมสด*** เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม โลดโผน ขนาด 35 มม. พากย์เสียงในฟิล์ม ปี พ.ศ. 2521 สร้างโดยโพธิรัตน์โปรดั๊คชั่น กำกับโดยสมโภชน์ โพธิรัตน์ นำแสดงโดยสมบัติ เมทะนี, อรัญญา นามวงศ์, สุริยา ชินพันธุ์ และรัชนู บุญชูดวง เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ที่โรงภาพยนตร์เพชรเอ็มไพร์-เจ้าพระยา 

## เนื้อเรื่อง
*มือปืนนมสด* กล่าวถึงเหตุการณ์ในหมู่บ้านดอนกระทิง ซึ่งตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของ นายใหญ่ (ประจวบ ฤกษ์ยามดี) ผู้มีอำนาจซึ่งใช้อิทธิพลและความรุนแรงกดขี่ชาวบ้าน ปล้นสะดม และสังหารผู้ที่ขัดขืนโดยไม่เกรงกลัวกฎหมาย ส่งผลให้ดอนกระทิงกลายเป็นดินแดนเถื่อนที่ไร้ความยุติธรรม

เรื่องราวเริ่มต้นเมื่อ เด็ด ดอนกระโทก (สมบัติ เมทะนี) ชายหนุ่มต่างถิ่นผู้มีบุคลิกร่าเริง อารมณ์ดี เดินทางเข้ามายังหมู่บ้าน เขามีฝีมือการต่อสู้ โดยเฉพาะการชกต่อย และมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวคือชื่นชอบการดื่มนมสดเป็นอย่างยิ่ง จนได้รับฉายาว่า “มือปืนนมสด” การมาถึงของเขาสร้างความหวาดหวั่นให้กับนายใหญ่และลูกสมุน

ขณะเดียวกัน เงินยวง (อรัญญา นามวงศ์) บุตรสาวของผู้ใหญ่บัวหัวหน้ากลุ่มลูกเสือชาวบ้านซึ่งพยายามต่อต้านนายใหญ่และถูกสังหาร ได้เดินทางกลับมายังดอนกระทิงเพื่อทวงคืนความยุติธรรมให้แก่บิดา การกลับมาของเธอปลุกความหวังของชาวบ้านที่ถูกกดขี่มาอย่างยาวนาน

เด็ดและเงินยวงร่วมมือกันรวบรวมผู้คนที่ไม่พอใจในอิทธิพลมืด เพื่อลุกขึ้นต่อกรกับนายใหญ่ การเผชิญหน้าระหว่างทั้งสองฝ่ายนำไปสู่ความขัดแย้งครั้งใหญ่ ซึ่งกลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของดอนกระทิงในการทวงคืนความสงบเรียบร้อยและศักดิ์ศรีของชุมชน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2521
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รักตลกไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผนไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำใน 35 มม.
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1970
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทยในคริสต์ทศวรรษ 1970
เทศบาลตำบลเขาฉกรรจ์

**เทศบาลตำบลเขาฉกรรจ์** เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในตำบลเขาฉกรรจ์ อำเภอเขาฉกรรจ์ จังหวัดสระแก้ว เป็นพื้นที่ศูนย์กลางการปกครอง เศรษฐกิจ และการคมนาคมของอำเภอ เดิมอยู่ในพื้นที่ของสภาตำบลเขาฉกรรจ์ ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2533 เมื่อพื้นที่พัฒนาอย่างต่อเนื่อง ชุมนุมชนหนาแน่น ตลาด ตึกแถวพาณิชย์ ร้านค้า สถานีตำรวจ สถานีอนามัย จึงแยกบางส่วนตั้งเป็น สุขาภิบาลเขาฉกรรจ์ และยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลในปี พ.ศ. 2542

พื้นที่เทศบาลตำบลมีพื้นที่ทั้งหมด 8.71 ตารางกิโลเมตร (คิดเป็นพื้นที่ 5,446.8 ไร่) มีประชากร 4,756 คนและ 2,484 ครัวเรือน โดยมีพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ 3-5 และบางส่วนของหมู่ 6,9 โดยได้ประกาศจัดตั้งชุมชนภายในเขตเทศบาลขึ้นแบ่งเป็น 8 ชุมชน ได้แก่ ชุมชนบ้านเก่าเขาฉกรรจ์, ชุมชนหนองกระทุ่ม-หนองขอน, ชุมชนคลองยาง, ชุมชนร่วมใจ, ชุมชนตลาดเขาฉกรรจ์, ชุมชนรุ่งอรุณ, ชุมชนเนินมะค่า และชุมชนสันติสุข

ปัจจุบันพื้นที่มีความสำคัญด้านการท่องเที่ยวของจังหวัด โดยมีทั้งเขาฉกรรจ์ซึ่งเป็นภูเขาหินปูนขนาดใหญ่สามลูกที่ตั้งเรียงตัวติดกัน โดยมีเขาฉกรรจ์เป็นลูกใหญ่ที่สุดและอยู่ตรงกลางมีภูเขามิ่งอยู่ด้านซ้ายและเขาผาอยู่ด้านซ้ายและขวาตั้งตระหง่านอยู่ริมทาง ซึ่งนักท่องเที่ยวสามารถแวะเที่ยวชมได้อย่างง่ายดายและบริเวณเชิงเขาเป็นสวนรุกขชาติเขาฉกรรจ์ ใช้เป็นสถานที่ปลูกป่าของกรมป่าไม้บริเวณเดียวกันมีวัดถ้ำเขาฉกรรจ์ ซึ่งเป็นวัดพุทธนิกายมหายาน ภายในวัดประกอบด้วยพระอุโบสถที่สร้างขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2433 มีบันไดประมาณ 300 ขั้น เพื่อขึ้นไปยังยอดเขาจุดชมวิว มีถ้ำที่สำคัญ คือ ถ้ำเขาทะลุมีรอยพระพุทธบาทจำลองและจุดชมวิว เมื่อปีนขึ้นไปบนถ้ำจะมองลงไปเห็นวิวสวยงาม เพื่อให้เห็นทัศนียภาพที่สวยงาม ของอำเภอเขาฉกรรจ์ได้อย่างชัดเจน รวมทั้งกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืชได้กำลังดำเนินการจัดตั้งเขตห้ามล่าสัตว์ป่าเขาฉกรรจ์ในท้องที่ด้วย

## อ้างอิง

เขาฉกรรจ์
หมวดหมู่:องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในอำเภอเขาฉกรรจ์
หมวดหมู่:อำเภอเขาฉกรรจ์
สารัตจันทร จัฏโฏปาธยาย

**สารัตจันทร จัฏโฏปาธยาย** (; ) หรือมักสะกดแบบอังกฤษว่า **สารัต จันทร จัฏโฏจี** (; 15 กันยายน ค.ศ. 1876 – 16 มกราคม ค.ศ. 1938) เป็นนักเขียนนวนิยายและเรื่องสั้นชาวเบงกอลในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 โดยทั่วไปแล้วเขาเขียนเกี่ยวกับชีวิตของครอบครัวและสังคมเบงกอลในเมืองและหมู่บ้าน อย่างไรก็ตาม พลังแห่งการสังเกตที่เฉียบคม ความเห็นอกเห็นใจเพื่อนมนุษย์อย่างลึกซึ้ง ความเข้าใจในจิตวิทยาของมนุษย์อย่างลึกซึ้ง (รวมถึง "วิถี ความคิด และภาษาของสตรีและเด็ก") สไตล์การเขียนที่ง่ายและเป็นธรรมชาติ และการปราศจากอคติทางการเมืองและอคติทางสังคม ทำให้งานเขียนของเขาสามารถก้าวข้ามกำแพงและดึงดูดชาวอินเดียทุกคนได้ เขาจึงยังคงเป็นนักเขียนชาวอินเดียที่ได้รับความนิยมมากที่สุด ถูกแปลและดัดแปลงมากที่สุดตลอดกาล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชาวเบงกอล
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอินเดีย
หมวดหมู่:ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเบงกอลตะวันตก
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งตับ
เมอร์ซี่ (โอเวอร์วอตช์)

**เมอร์ซี่** () คือสัญญาณเรียกขานของ**อังเกลา ซีกเลอร์** () ตัวละครที่ปรากฏตัวครั้งแรกใน*[[โอเวอร์วอตช์ (วิดีโอเกม)|โอเวอร์วอตช์]]* ซึ่งเป็นวิดีโอเกมฮีโรชูตเตอร์มุมมองบุคคลที่หนึ่งที่พัฒนาโดยบริษัทบลิซซาร์ดเอ็นเตอร์เทนเมนต์ และเป็นต้นกำเนิดของแฟรนไชส์เกมดังกล่าว ตัวละครนี้ให้เสียงพากย์โดยลูเซีย พอล และเมอร์ซี่เป็นแพทย์ชาวสวิสที่ให้การสนับสนุนทางการแพทย์ที่สำคัญแก่กลุ่มโอเวอร์วอตช์รุ่นแรก โดยในเกม เธอเป็นฮีโรสายซัพพอร์ตที่สามารถรักษา, เพิ่มพลัง และชุบชีวิตเพื่อนร่วมทีมได้

ตัวละครนี้เป็นหนึ่งในตัวละครยอดนิยมในเกมดังกล่าว โดยบริษัทบลิซซาร์ดระบุว่าเป็นตัวละครสายซัพพอร์ตที่มีคนเล่นมากที่สุดในช่วงเบตาของเกม อย่างไรก็ตาม ความสามารถในการชุบชีวิตของเธอถูกติเตียนในระดับการแข่งและระดับอาชีพ เนื่องจากความสามารถดังกล่าวทำให้โมเมนตัมของเกมเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ถึงกระนั้น กลไกรูปแบบการเล่นของเธอได้รับการปรับปรุงและแก้ไขหลายครั้งโดยบริษัทบลิซซาร์ดเพื่อทำให้เธอกลายเป็นฮีโรที่เล่นได้สมดุลยิ่งขึ้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Official design reference guide by Blizzard Entertainment.

หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในแอนิเมชัน
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในหนังสือการ์ตูน
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักชีววิทยา
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นแพทย์สนาม
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับการรักษา
หมวดหมู่:ตัวละครชาวสวิส
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นเจ้าหน้าที่สหประชาชาติ
หมวดหมู่:ตัวละครโอเวอร์วอตช์
หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2559
เทวทาส (นวนิยาย)

***เทวทาส*** () หรือ **เทพทาส** ( *Dēbôdās*) เป็นนวนิยายรักโรแมนติกภาษาเบงกอลที่เขียนโดย สารัตจันทร จัฏโฏปาธยาย เรื่องราววนเวียนอยู่กับโศกนาฏกรรมสามเส้าที่เชื่อมโยงกับ เทวทาส ชายหนุ่มผู้เป็นดั่งต้นแบบของคนรักที่ต้องพลัดพรากจากคนรัก ปาโร หญิงสาวต้องห้ามที่เขาแอบรักในวัยเด็ก และจันทรมุขี อดีตหญิงคณิกาที่กลับตัวกลับใจ *เทวทาส* ถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ 20 ครั้ง และเพลงอีก 5 ครั้ง

ตัวละครปาโรหรือปารวตีนั้นอิงจากชีวิตจริงของภรรยาคนที่สองของซะมินดาร์ (เจ้าศักดินาที่ดิน) นามว่า ภูวัน โมหัน เจาธุรี ว่ากันว่าสารัตจันทรเคยไปเยือนที่หมู่บ้านนั้นด้วย จากแหล่งข้อมูลระบุว่า หมู่บ้านมีชื่อเดิมว่า หาติโปตา (Hatipota)

## การดัดแปลง
มีการดัดแปลงนวนิยาย *เทวทาส* เป็นภาพยนตร์ 20 ครั้งและเพลงประกอบภาพยนตร์ที่ไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาหลักของภาพยนตร์ 5 ครั้งในหลายภาษา โดยหนึ่งในเวอร์ชันภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมที่สุดคือ *[[ทาสหัวใจเหนือแผ่นดิน|เทวทาส]]* (ในประเทศไทยใช้ชื่อว่า *ทาสหัวใจเหนือแผ่นดิน*) เวอร์ชันภาษาฮินดีซึ่งออกฉายในปี ค.ศ. 2002 นำแสดงโดย ชาห์รุข ข่าน, ไอศวรรยา ราย และ มาธุรี ทีกษิต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2460
หมวดหมู่:วรรณกรรมอินเดีย
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาเบงกอล
เจเนอเรชัน (ละครเวที)

***เจเนอเรชัน*** () เป็นละครบรอดเวย์ปี ค.ศ. 1965 ที่เขียนบทและประพันธ์คำร้องโดยวิลเลียม กูดฮาร์ต () กำกับโดยจีน แซกส์ ( อำนวยการสร้างโดยเฟรเดอริก บริสสัน () และวิคเตอร์ แซมร็อก () ดนตรีประกอบโดยเจอร์รี บ็อค () ออกแบบฉากและแสงโดยจอร์จ เจนกินส์ () ออกแบบเครื่องแต่งกายโดยอัลเบิร์ต วอลสกี ()

การแสดงรอบซ้อมใหญ่แบบมีผู้ชม (รอบพรีวิว) มีขึ้นเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1965 โดยมีเฮนรี ฟอนดา () รับบทนำ ณ โรงละครโมรอสโก การแสดงรอบปฐมทัศน์อย่างเป็นทางการจัดขึ้นเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1965 ณ โรงละครเดียวกัน ทำการแสดงทั้งหมด 300 รอบ และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทนีในปี ค.ศ. 1966 สาขานักแสดงละครเวทีสมทบชายยอดเยี่ยม (แลร์รี เฮนส์, )

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครเวทีในปี พ.ศ. 2508
หมวดหมู่:ละครบรอดเวย์
อัตวารา

**ลีเอเน สตูร์มาเน** (; เกิดวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1993) หรือรู้จักกันในชื่อ **อัตวารา** () เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวลัตเวีย เธอจะเป็นตัวแทนของในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2026 ด้วยเพลง "อานอ"

## ชีวิตช่วงต้น
อัตวาราเกิดที่เมืองเลียปายา และแสดงความสนใจในการร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก ซึ่งเป็นเหตุผลที่มารดาของเธอตัดสินใจให้เธอศึกษาในโรงเรียนสอนดนตรี ต่อมาเธอได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนมัธยมเอมิลส์ เมลน์ไกลิสในบ้านเกิดของเธอ ซึ่งเธอได้ศึกษาการควบคุมวงดนตรี และจากนั้นก็ศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมยาเซปส์ เมดีนช์ ในรีกา จนสำเร็จการศึกษาด้วยความเชี่ยวชาญด้านการร้องเพลงแจ๊สและป๊อป 

## ผลงานเพลง
### สตูดิโออัลบัม

### ซิงเกิล
#### ในฐานะศิลปินหลัก

#### ในฐานะศิลปินร่วม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องชาวลัตเวียในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2026
สตูดิโอโคโลริโด

**บริษัท สตูดิโอโคโลริโด จำกัด** (  เป็นสตูดิโอแอนิเมชันสัญชาติญี่ปุ่น ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของทวินเอนจิน

## ประวัติของบริษัท
บริษัทนี้ก่อตั้งโดยโปรดิวเซอร์ฮิเดโอะ อุดะ ในปี พ.ศ. 2554 โดยสตูดิโอยึดหลักการว่า "สร้างสถานที่ที่ผู้คนซึ่งเกี่ยวข้องกับแอนิเมชันสามารถทำงานได้อย่างสงบ และมีส่วนร่วมในการพัฒนาวัฒนธรรมแอนิเมชันของญี่ปุ่นให้ก้าวหน้ายิ่งขึ้น"   คำว่า "Colorido" ในชื่อสตูดิโอแปลว่า "เปี่ยมด้วยสีสัน" หรือ "มีสีสัน" ในภาษาโปรตุเกสและภาษาสเปน  

หลายปีต่อมา บริษัทได้เข้าร่วมเป็นพันธมิตรทางธุรกิจกับทวินเอนจิน และกลายเป็นบริษัทลูกภายในเครือข่าย โดยประธานเจ้าหน้าที่บริหารของทวินเอนจินคือ โคจิ ยามาโมโตะ เข้ารับตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารร่วม 

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2565 สตูดิโอโคโลริโดได้ลงนามในข้อตกลงร่วมผลิตระยะหลายปีกับเน็ตฟลิกซ์ ผลงานเรื่องแรกคือ *[[บ้านล่องลอย]]* ซึ่งออกฉายในเดือนกันยายนปีเดียวกัน  เรื่องที่สองคือ *[[มาย โอนิ เกิร์ล]]* ซึ่งออกฉายในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2567 และเรื่องที่สามคือ *[[เจ้าหญิงกระบอกไม้ไผ่ ในโลกเมตาเวิร์ส]]* ออกฉายเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2569

## ผลงาน

### ภาพยนตร์ยาว

#### ภาพยนตร์สั้น

### ออริจินัลเน็ตแอนิเมชัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  
* 

หมวดหมู่:สตูดิโอแอนิเมชันญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สตูดิโอแอนิเมชันในโตเกียว
หมวดหมู่:CS1 แหล่งที่มาภาษาญี่ปุ่น (ja)
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สตูดิโอโคโลริโด
หมวดหมู่:บริษัทญี่ปุ่นที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2554
พงศาวดารยะไข่

***Rakhine Razawin*** () เป็นบันทึกเหตุการณ์ของชาวยะไข่ ที่ครอบคลุมประวัติศาสตร์ยะไข่ ส่วนที่เหลืออยู่ของบันทึกนี้ประกอบด้วยชุดต้นฉบับใบลาน 48 ฉบับ (576 แผ่น)

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 

หมวดหมู่:บันทึกเหตุการณ์ยะไข่
พงศาวดารยะไข่ ฉบับเก่า

***Min Razagri Aredaw Sadan*** () หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ ***พงศาวดารยะไข่ ฉบับเก่า*** () เป็นบันทึกเหตุการณ์ของชาวยะไข่ ที่ครอบคลุมประวัติศาสตร์ยะไข่

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 

หมวดหมู่:บันทึกเหตุการณ์ยะไข่
พงศาวดารยะไข่ ฉบับใหม่

***พงศาวดารยะไข่ ฉบับใหม่*** (, , การออกเสียงภาษายะไข่: ) เป็นบันทึกเหตุการณ์ที่ครอบคลุมประวัติศาสตร์ยะไข่ ตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 1824–1826) ผู้เขียนคือ Ven. Sandamala Linkara () *[[ซะยาดอ]]* แห่ง **ทักษิณวิหารราม** บนเกาะรามรี ในช่วงพม่าภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1931 เป็นการรวบรวมบันทึกเหตุการณ์ยะไข่ที่มีอยู่ทั้งหมดก่อนหน้านี้ไว้ในเรื่องเล่าเดียว ฉบับพิมพ์ครั้งแรก ค.ศ. 1931 ประกอบด้วยเจ็ดเล่ม ต่อมาหนังสือสี่เล่มแรกได้รับการตีพิมพ์รวมเป็นเล่มเดียวขนาดใหญ่ใน ค.ศ. 1997 และอีกสามเล่มที่เหลือได้รับการตีพิมพ์รวมเป็นเล่มเดียวขนาดใหญ่ใน ค.ศ. 1999

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 

หมวดหมู่:บันทึกเหตุการณ์ยะไข่
มหาราชวงศ์ยะไข่

***มหาราชวงศ์*** () เป็นบันทึกเหตุการณ์ของชาวยะไข่ ที่ครอบคลุมประวัติศาสตร์ยะไข่ ส่วนที่เหลืออยู่ของบันทึกนี้ประกอบด้วยชุดต้นฉบับใบลาน 148 ฉบับ (1,776 แผ่น)

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 

หมวดหมู่:บันทึกเหตุการณ์ยะไข่
ธัญญวดีอเยดอว์บอง

***ธัญญวดีอเยดอว์บอง*** () หรือ ***Kawitharabi Thiri-Pawara Agga-Maha-Dhammarazadiraza-Guru*** (; ) เป็นบันทึกเหตุการณ์พม่าที่ครอบคลุมประวัติศาสตร์ยะไข่ตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงการผนวกอาณาจักรมเยาะอู้ของราชวงศ์โก้นบอง ใน ค.ศ. 1785 บันทึกนี้เขียนขึ้นไม่นานหลังการถูกผนวกเพื่อกอบกู้ประวัติศาสตร์ของยะไข่หลังจากที่บันทึกทางประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ของมเยาะอู้ถูกเผาทำลายโดยกองทัพโก้นบองใน ค.ศ. 1785 ซะยาดอแห่งยะไข่ พระภิกษุสงฆ์ พยายามรวบรวมส่วนที่เหลือรอดจากการทำลายล้างอย่างไม่เลือกหน้า และเขียนเสร็จใน ค.ศ. 1788 ตามที่ G.E. Harvey นักประวัติศาสตร์ยุคอาณานิคมอังกฤษกล่าว บันทึกนี้อาจไม่น่าเชื่อถือเท่าที่ควร เนื่องจากเป็น "งานเขียนที่บอกเล่าต่อ ๆ กันมา"

บันทึกนี้ครอบคลุมช่วงเวลาตั้งแต่ราวปี ค.ศ. 825 ก่อนคริสต์ศักราช ตั้งแต่รัชสมัยของกานยาซาจี้ ผู้เป็นตำนาน จนถึงการผนวกดินแดนโก้นบองในปี ค.ศ. 1785 เช่นเดียวกับบันทึกเหตุการณ์ยะไข่ส่วนใหญ่ บันทึกนี้ให้รายละเอียดสั้น ๆ เกี่ยวกับกษัตริย์ผู้เป็นตำนาน และเริ่มต้นด้วยรายละเอียดที่มากขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าจันทสุริยะ (ค.ศ. 146–198) นอกจากนี้ยังประกอบด้วยคำเทศนาและคำแนะนำอันชาญฉลาดมากมายเกี่ยวกับการปกครองที่ดี ซึ่งนักปราชญ์และเสนาบดีได้มอบให้แก่กษัตริย์ต่าง ๆ บันทึกนี้ให้รายละเอียดมากที่สุดโดยเริ่มตั้งแต่พระเจ้าบาจี้ (มี่นบีน) จนถึงกษัตริย์องค์สุดท้ายของยะไข่ คือพระเจ้ามหาธัมมตะ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
* 
* 

หมวดหมู่:บันทึกเหตุการณ์ยะไข่
มซิมะเดทะอเยดอว์บอง

***มซิมะเดทะอเยดอว์บอง*** () หรือ ***มัชฌิมะเทสะอเยดอว์บอง*** เป็นบันทึกเหตุการณ์พม่าที่ครอบคลุมประวัติศาสตร์ยะไข่หลังจากการผนวกอาณาจักรมเยาะอู้ของราชวงศ์โก้นบองตั้งแต่ ค.ศ. 1785 ถึง 1816 เขียนโดย เนเมียวชัยจอทิน เจ้าเมืองตาน-ดแว ของโก้นบอง ซึ่งเกิดจากบิดาชาวยะไข่กับมารดาชาวพม่าแห่งราชวงศ์อังวะ

บันทึกเหตุการณ์นี้ประกอบด้วยสามส่วน ส่วนที่ 1 กล่าวถึงการต่อต้านของชาวยะไข่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1785 ถึง 1795 และวิธีการปราบปราม ส่วนที่ 2 กล่าวถึงการกบฏของชินบยาน ตั้งแต่ ค.ศ. 1798 ถึง 1811 ส่วนที่ 3 กล่าวถึงภารกิจที่พระเจ้าปดุง ส่งไปยังอินเดียเพื่อรวบรวมต้นฉบับเอกสารโบราณทางศาสนา รวมทั้งรวบรวมข้อมูลข่าวกรองเกี่ยวกับการขยายอำนาจของอังกฤษในอินเดีย ซึ่งรวมถึงพระราชโองการของพระเจ้าปดุง บันทึกภารกิจที่เกี่ยวกับเจ้าหญิงอินเดียและคณะผู้ติดตามที่ส่งไปยังพระราชา และพระราชโองการให้ขยายถนนระหว่างตาน-ดแวและแปร

นักประวัติศาสตร์ Yi Yi ไม่ถือว่านี่เป็นบันทึกเหตุการณ์ฉบับสมบูรณ์ โดยชี้ให้เห็นว่าผู้เขียนเรียกมันว่า *sadan* (ศาสตรนิพนธ์)

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 

หมวดหมู่:บันทึกเหตุการณ์ยะไข่
โมโตโรลา 68020

thumb|250px|XC68020 ซึ่งเป็นโปรโตไทป์ของ 68020

**โมโตโรลา 68020** () เป็นไมโครโพรเซสเซอร์ 32 บิตจากโมโตโรลา ซึ่งเปิดตัวเมื่อ ค.ศ. 1984 นอกจากนี้ยังมีรุ่นราคาประหยัดออกมาด้วยซึ่งมีชื่อว่า **68อีซี020** () ตามธรรมเนียมการตั้งชื่อผลิตภัณฑ์ของโมโตโรลา 68020 มักจะถูกเรียกว่า "020" โดยในภาษาอังกฤษจะอ่านว่า "oh-two-oh" หรือ "oh-twenty"

020 วางจำหน่ายอยู่ในตลาดเป็นช่วงเวลาค่อนข้างสั้น และต่อมาโมโตโรลา 68030 ได้เปิดตัวในเดือนกันยายน ค.ศ. 1986 และเริ่มส่งมอบในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1987 โดยมีราคาใกล้เคียงกับ 020 ในขณะนั้น แต่ 030 มีความเร็วมากกว่าอย่างเห็นได้ชัด และได้เข้ามาแทนที่ 020 ในการใช้งานเกือบทุกประเภทอย่างรวดเร็ว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ภาพและคำอธิบายเกี่ยวกับ 68020 ที่ cpu-collection.de

หมวดหมู่:ไมโครโพรเซสเซอร์ 68เค
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ที่ออกในปี พ.ศ. 2527
หมวดหมู่:ไมโครโพรเซสเซอร์ 32 บิต
ทีมเจแปน

**ทีมเจแปน** () เป็นกลุ่มนักมวยปล้ำอาชีพที่รวมตัวกันในฐานะส่วนหนึ่งของการแข่งเวิลด์เอกซ์คัพทัวร์นาเมนต์ ของสมาคมมวยปล้ำโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง

## ประวัติ

### ค.ศ. 2004
ทีมเจแปนเริ่มต้นด้วยสมาชิกหกคน โดยมีกัปตันทีมคือโนซาวะจากสมาคมออลเจแปนโปรเรสลิง ร่วมทีมกับเอเบ็สซังและคาเมนจากสมาคมโอซากะโปรเรสลิง โดยแข่งในแมตช์อุ่นเครื่องนอกทัวร์นาเมนต์ พวกเขาเป็นฝ่ายแพ้ให้แก่อีลิกซ์ สกิปเปอร์, ซอนเจย์ ดัต และคริส เซบิน ส่วนสำหรับการแข่งเวิลด์เอกซ์คัพในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2008 โนซาวะได้ถอดเอเบ็สซังและคาเมนออก และแทนที่ด้วยมิตสึ ฮิราอิ จูเนียร์, รีวจิ ฮิจิกาตะ และทาอิจิ อิชิการิ ซึ่งทุกคนล้วนมีลักษณะคล้ายกับโนซาวะจากสมาคมออลเจแปน พวกเขาประสบความสำเร็จบ้างในการแข่งอุ่นเครื่องและแมตช์เดี่ยวที่ไม่เกี่ยวข้องกับทัวร์นาเมนต์หลัก แต่ล้มเหลวที่จะประสบความสำเร็จอย่างมีนัยสำคัญในทัวร์นาเมนต์จริงและถูกคัดออกอย่างรวดเร็ว ทำให้ทีมแคนาดา, ทีมเม็กซิโก และทีมยูเอสเอได้เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ ซึ่งจัดขึ้นภายใต้กติกาอัลทิเมต X

หลังจากจบการแข่งเอกซ์คัพ โนซาวะได้ร่วมทีมกับคาซูชิ มิยาโมโตะ นักมวยปล้ำจากสมาคมออลเจแปนเป็นเวลาหลายเดือนภายใต้ชื่อทีมเจแปน กระทั่งพวกเขาหายไปจากทีเอ็นเอหลังจากศึกวิคตอรี่ โรด

## แหล่งข้อมูลอื่น
* TNAWrestling.com (Official Website of TNA Wrestling)

หมวดหมู่:กลุ่มนักมวยปล้ำของโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง
หมวดหมู่:กลุ่มนักมวยปล้ำของลูชาลิเบรตริเปลอาเวิลด์ไวด์
ภาษาเพนริน

**ภาษาเพนริน** เป็นวิธภาษาย่อยของภาษามาวรีหมู่เกาะคุก ซึ่งอยู่ในกลุ่มภาษาพอลินีเชีย มีผู้พูดประมาณ 200 คนบนเพนรินอะทอลล์และเกาะอื่น ๆ ในหมู่เกาะคุกตอนเหนือ ถือเป็นภาษาใกล้สูญ เนื่องจากผู้พูดภาษานี้เปลี่ยนไปใช้ภาษามาวรีหมู่เกาะคุกและภาษาอังกฤษ

## สัทวิทยา

### ชุดตัวอักษร
ชุดตัวอักษรในพจนานุกรมเพนรินมี 21 ตัว ได้แก่: 

สระเสียงยาวเขียนพร้อมมาครอน

### พยัญชนะ

ภาษาตองงาเรวา (Tongareva) เป็นหนึ่งในไม่กี่ภาษาของหมู่เกาะคุกที่ไม่มีเสียงกัก เส้นเสียง  นอกจากนี้ยังมีการออกเสียงพยัญชนะกัก (Stops) แบบก้อง (Voicing) ในลักษณะเสียงแปรปรากฏอยู่ด้วย

## ไวยากรณ์

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* 

หมวดหมู่:กลุ่มภาษาตาฮีติก
หมวดหมู่:ภาษาในหมู่เกาะคุก
หมวดหมู่:ตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนที่ใกล้สูญหาย
ภาษานีอูอาโฟโออู

**ภาษานีอูอาโฟโออู** () เป็นภาษาที่มีผู้พูดบนนีอูอาโฟโออู เกาะทางเหนือสุดของประเทศตองงา

ตามธรรมเนียมจัดให้ภาษานีอูอาโฟโออูอยู่ใกล้ชิดกับอูเวอาและโตเกเลา ในสาขา **อูเวอาตะวันออก–นีอูอาโฟโออู** อย่างไรก็ตาม งานวิจัยล่าสุดเสนอแนะว่าภาษาที่ใกล้ชิดที่สุดคือภาษาตองงาที่อยู่ใกล้เคียง เป็นหนึ่งในกลุ่มภาษาตองงิก ภาษานีอูอาโฟโออูสามาถเข้าใจร่วมกับภาษาตองงาได้บางส่วน ข้อมูลเกี่ยวกับภาษานี้หายาก โดยมีแหล่งข้อมูลที่ตีพิมพ์เผยแพร่น้อยมาก

## สัทวิทยา

### โครงสร้างไวยากรณ์
นีอูอาโฟโออูมีโครงสร้างไวยากรณ์เรียบง่ายมากเป็น (C)V อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่ากำลังมีการเปลี่ยนแปลงไปสู่การอนุญาตให้มีกลุ่มพยัญชนะ เนื่องจากอิทธิพลของภาษาต่างประเทศและการลดเสียงสระ

## สถานะ
ในบทความของวารสารสมาคมพอลินีเชียน ค.ศ. 1980 T. S. Dye ระบุว่าผู้พูดภาษานีอูอาโฟโออูเป็นผู้พูดสองภาษา และสามารถพูดภาษาตองงาได้ง่าย Dye ตั้งข้อสังเกตว่าอิทธิพลที่เพิ่มขึ้นของภาษาตองงา โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเด็ก ๆ ที่เรียนภาษานี้ในโรงเรียน จะหมายความว่าภาษาของนีอูอาโฟโออูจะกลายเป็นภาษาตองงาในที่สุด

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2022 นักรณรงค์ด้านภาษาเรียกร้องให้มีการสอนภาษานี้ในโรงเรียนประถมศึกษาบนเกาะนีอูอาโฟโออู ตามข้อมูลจาก *[[Ethnologue]]* ภาษานีอูอาโฟโออูไม่เป็นที่รู้จักว่ามีการสอนในโรงเรียน *Ethnologue* ถือว่าภาษานี้เป็นภาษาที่ใกล้สูญ

## อ้างอิง
หน่วยจัดการหน่วยความจำ

**หน่วยจัดการหน่วยความจำ** () หรือบางครั้งเรียกว่า **หน่วยจัดการหน่วยความจำแบบสลับหน้า** () เป็นหน่วยฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์หน่วยหนึ่งที่ทำหน้าที่ตรวจสอบการอ้างอิงถึงหน่วยความจำทั้งหมด และแปลงแอดเดรสหน่วยความจำที่ถูกอ้างอิง ซึ่งก็คือแอดเดรสหน่วยความจำเสมือน ไปเป็นแอดเดรสกายภาพในหน่วยความจำหลัก

ในระบบสมัยใหม่ ปกติโปรแกรมจะมีแอดเดรสที่เข้าถึงหน่วยความจำสูงสุดเชิงทฤษฎีของสถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์ ซึ่งอาจเป็น 32 บิตหรือ 64 บิต หน่วยจัดการหน่วยความจำจะกำหนดแอดเดรสจากแต่ละโปรแกรมให้กับพื้นที่แยกต่างหากในหน่วยความจำกายภาพ ซึ่งปกติจะเล็กกว่าค่าสูงสุดเชิงทฤษฎีมาก ซึ่งเป็นไปได้เนื่องจากโปรแกรมแทบไม่ค่อยใช้หน่วยความจำปริมาณมากพร้อมกันในคราวเดียว

ระบบปฏิบัติการสมัยใหม่ส่วนมากทำงานร่วมกับหน่วยจัดการหน่วยความจำเพื่อรองรับหน่วยความจำเสมือน หน่วยจัดการหน่วยความจำจะติดตามการใช้หน่วยความจำในช่องขนาดคงที่ซึ่งเรียกว่า หน้า (page) หากโปรแกรมหนึ่งอ้างอิงถึงตำแหน่งในหน้าที่ไม่อยู่ในหน่วยความจำกายภาพ หน่วยจัดการหน่วยความจำก็จะส่งสัญญาณขัดจังหวะไปยังระบบปฏิบัติการ แล้วระบบปฏิบัตการก็จะเลือกช่องที่มีการใช้น้อยกว่าในหน่วยความจำ แล้วเขียนลงในหน่วยเก็บข้อมูลสำรอง เช่น ฮาร์ดไดรฟ์ หากมีการแก้ไขนับตั้งแต่ถูกอ่านเข้ามา จากนั้นอ่านหน้าจากหน่วยเก็บข้อมูลสำรองเข้าในช่องนั้น แล้วให้หน่วยความจำเสมือนกำหนดช่องให้กับหน้าที่ร้องขอไว้ก่อนหน้านี้เพื่อให้โปรแกรมสามารถใช้งานได้ วิธีนี้เรียกว่า การสลับหน้าตามคำขอทันที (demand paging) ระบบปฏิบัติการแบบเวลาจริงที่เรียบง่ายกว่าบางตัวไม่รองรับหน่วยความจำเสมือนและไม่ต้องการหน่วยจัดการหน่วยความจำ แต่ยังคงต้องการหน่วยป้องกันหน่วยความจำที่เป็นฮาร์ดแวร์อยู่

โดยทั่วไปแล้ว หน่วยจัดการหน่วยความจำจะจัดให้มีการป้องกันหน่วยความจำ เพื่อขัดขวางความพยายามของโปรแกรมในการเข้าถึงหน่วยความจำที่โปรแกรมนั้นไม่ได้ร้องขอไว้ก่อนหน้านี้ ซึ่งช่วยป้องกันไม่ให้โปรแกรมที่ทำงานผิดพลาดหรือมีเจตนาร้ายเข้ามาแก้ไขหรืออ่านข้อมูลที่เป็นของโปรแกรมอื่น

ในการออกแบบไมโครโพรเซสเซอร์ยุคแรก ๆ บางรุ่น การจัดการหน่วยความจำจะดำเนินการโดยวงจรรวมแยกต่างหาก เช่น วีแอลเอสไอเทคโนโลยี วีไอ475 (1986), โมโตโรลา 68851 (1984) ซึ่งใช้กับซีพียูโมโตโรลา 68020 ในแมคอินทอช II หรือแซด8010 และแซด8015 (1985) ซึ่งใช้กับหน่วยประมวลผลตระกูลไซล็อก แซด8000 ไมโครโพรเซสเซอร์ยุคต่อมา (เช่น โมโตโรลา 68030 และไซล็อก แซด280) ได้นำหน่วยจัดการหน่วยความจำมาไว้ด้วยกันกับซีพียูบนวงจรรวมเดียวกัน เช่นเดียวกับอินเทล 80286 และไมโครโพรเซสเซอร์เอกซ์86 ยุคต่อมา

ระบบรุ่นแรก ๆ บางระบบ โดยเฉพาะระบบ 8 บิต จะใช้หน่วยจัดการหน่วยความจำที่เรียบง่ายมากในการสลับแบงก์ (bank switching)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หน่วยประมวลผลกลาง
หมวดหมู่:วงจรดิจิทัล
หมวดหมู่:การจัดการหน่วยความจำ
หมวดหมู่:หน่วยความจำเสมือน
หน่วยความจำเสมือน

[thumb|250px|หน่วยความจำเสมือนจะรวม[หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่ม|แรมที่ใช้งานและหน่วยความจำที่ไม่ใช้งานเข้าด้วยกันบนอุปกรณ์เก็บข้อมูลเข้าถึงโดยตรงเพื่อสร้างพิสัยขนาดใหญ่ของแอดเดรสต่อเนื่อง]]

ในคอมพิวเตอร์ **หน่วยความจำเสมือน** () หรือ **หน่วยเก็บข้อมูลเสมือน** () คือเทคนิคการจัดการหน่วยความจำในระบบปฏิบัติการซึ่งให้ "ภาวะนามธรรมในอุดมคติของทรัพยากรการเก็บข้อมูลที่มีอยู่จริงบนเครื่องแต่ละเครื่อง" และ "สร้างภาพลวงตาให้ผู้ใช้เห็นว่ามีหน่วยความจำ (หลัก) ขนาดใหญ่มาก"

ระบบปฏิบัติการของคอมพิวเตอร์ ซึ่งอาศัยการทำงานร่วมกันของฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ จะกำหนดแอดเดรสหน่วยความจำที่โปรแกรมใช้งาน ซึ่งเรียกว่า แอดเดรสเสมือน ให้เป็นที่อยู่กายภาพในหน่วยความจำของคอมพิวเตอร์ หน่วยเก็บข้อมูลหลัก ที่มองเห็นจากกระบวนการหรือภารกิจ จะปรากฏเป็นพื้นที่แอดเดรสต่อเนื่องหรือเป็นกลุ่มของส่วนย่อยต่อเนื่อง ระบบปฏิบัติการจะจัดการพื้นที่แอดเดรสเสมือนและการมอบหมายหน่วยความจำจริงให้กับหน่วยความจำเสมือน ฮาร์ดแวร์การแปลแอดเดรสในซีพียู ซึ่งมักเรียกว่าหน่วยจัดการหน่วยความจำ จะทำหน้าที่แปลแอดเดรสเสมือนไปเป็นแอดเดรสกายภาพ ซอฟต์แวร์ภาายในระบบปฏิบัติการสามารถขยายความสามารถเหล่านี้ได้ โดยใช้ตัวอย่างเช่น หน่วยเก็บข้อมูลดิสก์ เพื่อสร้างพื้นที่แอดเดรสเสมือนที่สามารถมีขนาดเกินกว่าความจุของหน่วยความจำจริง และอ้างอิงหน่วยความจำได้มากกว่าที่มีอยู่จริงทางกายภาพในคอมพิวเตอร์

ประโยชน์หลัก ๆ ของหน่วยความจำเสมือนได้แก่การช่วยให้โปรแกรมประยุกต์ไม่ต้องจัดการพื้นที่หน่วยความจำที่ใช้ร่วมกัน ความสามารถในการแบ่งปันหน่วยความจำที่ใช้โดยไลบรารีระหว่างกระบวนการ ความมั่นคงที่เพิ่มขึ้นเนื่องจากการแยกหน่วยความจำออกจากกัน (memory isolation) และความสามารถในการใช้หน่วยความจำได้มากกว่าที่มีอยู่จริงทางกายภาพในเชิงแนวคิด โดยใช้เทคนิคการสลับหน้าหรือการแบ่งส่วน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หน่วยความจำเสมือน
หน่วยความจำแบบดรัม

thumb|หน่วยความจำแบบดรัมของคอมพิวเตอร์ ZAM-41 ของโปแลนด์
[thumb|หน่วยความจำแบบดรัมจากคอมพิวเตอร์[เบสก์ คอมพิวเตอร์ฐานสองเครื่องแรกของสวีเดน ซึ่งเปิดตัวในปี ค.ศ. 1953]]
thumb|200px|หน่วยความจำแบบดรัมที่ผลิตประมาณปี ค.ศ. 1972 ในสหภาพโซเวียต

**หน่วยความจำแบบดรัม** () เป็นอุปกรณ์หน่วยเก็บข้อมูลด้วยแม่เหล็กที่ประดิษฐ์โดยกุสตาฟ เทาเช็กในปี ค.ศ. 1932 ในประเทศออสเตรีย ดรัมถูกใช้ในหน่วยความจำของคอมพิวเตอร์อย่างกว้างขวางในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 และ 1960

คอมพิวเตอร์ยุคแรกจำนวนมาก ซึ่งเรียกว่า ดรัมคอมพิวเตอร์ (drum computer) หรือ ดรัมแมชชีน (drum machine) ใช้หน่วยความจำแบบดรัมเป็นหน่วยความจำหลักสำหรับการทำงานของเครื่องคอมพิวเตอร์ นอกจากนี้ ดรัมบางชนิดยังถูกใช้เป็นหน่วยเก็บข้อมูลสำรอง เช่น ไดรฟ์เก็บข้อมูลแบบดรัมหลายรุ่นของไอบีเอ็ม รวมถึงตระกูลดรัมฟลายอิงเฮด (Flying Head) และฟาสต์แรนด์ (FASTRAND) ของยูนิแวก

หน่วยความจำแบบดรัมถูกแทนที่ด้วยหน่วยความจำแบบแกนแม่เหล็ก ซึ่งให้ความสมดุลที่ดีกว่าในด้านขนาด ความเร็ว ต้นทุน ความน่าเชื่อถือ และศักยภาพในการปรับปรุงเพิ่มเติม จากนั้นฮาร์ดดิสก์ไดรฟ์ก็เข้ามาแทนที่ดรัมในฐานะหน่วยเก็บข้อมูลสำรอง ซึ่งมีราคาถูกกว่าและมีความหนาแน่นในการเก็บข้อมูลสูงกว่า การผลิตดรัมจึงหยุดลงในคริสต์ทศวรรษ 1970

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หน่วยความจำคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:อุปกรณ์หน่วยเก็บข้อมูลคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:การเก็บข้อมูลด้วยแม่เหล็ก
หมวดหมู่:หน่วยความจำถาวร
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของออสเตรีย
ไมก์ ฮอว์ทอร์น

**จอห์น ไมเคิล ฮอว์ทอร์น** (; 10 เมษายน ค.ศ. 1929 – 22 มกราคม ค.ศ. 1959) เป็นนักแข่งรถชาวบริติช เคยเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันตั้งแต่ฤดูกาล  ถึง  ฮอว์ทอร์นเป็นแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับหนึ่งสมัยในฤดูกาล  กับแฟร์รารี และชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์สามรายการตลอดเจ็ดฤดูกาลแข่งขัน ฮอว์ทอร์นมีผลงานในการแข่งขันทดสอบความทนทานเป็นชัยชนะในการแข่งขัน 24 ชั่วโมง เลอม็อง และ 12 ชั่วโมง ซีบริง ประจำ ค.ศ. 1955 กับจากัวร์

ฮอว์ทอร์นเกิดที่เมืองเมกซ์โบโร เวสต์ไรดิงออฟยอร์กเชอร์ บิดาของเขาเป็นเจ้าของกิจการอู่ซ่อมรถใกล้กับสนามบรุกแลนส์และเคยแข่งจักรยานยนต์ในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ฮอว์ทอร์นจบการศึกษาจากวิทยาลัยเทคนิคและฝึกงานกับผู้ผลิตรถเพื่อการพาณิชย์ ก่อนที่จะเริ่มแข่งรถจักรยานยนต์ไต่เขาใน ค.ศ. 1947 และรถสปอร์ตใน ค.ศ. 1950 โดยประสบความสำเร็จในการแข่งขันของทั้งสองประเภท เขาเปลี่ยนมาแข่งรถที่นั่งเดี่ยวในฤดูกาล  และชนะการแข่งขันฟอร์มูลาทูเป็นรายการแรกด้วยรถคูเปอร์-บริสตอล ฮอว์ทอร์นเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันกรังด์ปรีซ์ครั้งแรกที่เบลเยียมจากการสนับสนุนของบิดา และจบฤดูกาลแรกด้วยอันดับบนโพเดียมที่บริเตนใหญ่ ซึ่งทำให้เขาได้รับความสนใจจากแฟร์รารีและกลายเป็นนักขับของทีม

ฮอว์ทอร์นเป็นที่รู้จักจากการสวมใส่ผ้าผูกคอหูกระต่ายขณะแข่งรถ จนได้รับฉายาจากสื่อฝรั่งเศสว่า "เจ้าผีเสื้อ" ชัยชนะครั้งแรกของเขานั้นโดดเด่นด้วยการเอาชนะฆวน มานูเอล ฟังฆิโอ ในการแข่งขันเฟรนช์กรังด์ปรีซ์ 1953 ทว่าหลังจากสูญเสียบิดาระหว่างฤดูกาล  เขาแยกทางกับแฟร์รารีและย้ายไปอยู่กับทีมที่มีประสบการณ์น้อยกว่าอย่างแวนวอลล์และบีอาร์เอ็ม เพื่อใช้เวลาในการสืบทอดกิจการของครอบครัว เขายังย้ายไปแข่งรถสปอร์ตกับจากัวร์และชนะการแข่งขัน 24 ชั่วโมง เลอม็อง 1955 แม้ว่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องในอุบัติเหตุซึ่งคร่าชีวิตผู้ชมไปอย่างน้อย 81 คน และนักขับจากทีมคู่แข่ง ฮอว์ทอร์นกลับมาแข่งฟอร์มูลาวันให้แก่แฟร์รารีอีกครั้งในฤดูกาล  และในฤดูกาล  เขาได้กลายเป็นนักขับชาวบริติชคนแรกที่ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับ โดยเอาชนะสเตอร์ลิง มอสส์ ไปด้วยคะแนนหนึ่งแต้ม

ฮอว์ทอร์นประกาศอำลาวงการในทันทีหลังจากเป็นแชมป์ เนื่องจากได้รับผลกระทบอย่างมากจากการเสียชีวิตของนักขับร่วมทีมและเพื่อนของเขา ปีเตอร์ คอลลินส์ เมื่อสองเดือนก่อนหน้านั้นในระหว่างการแข่งขันเยอรมันกรังด์ปรีซ์ ฮอว์ทอร์นเสียชีวิตในอีกสามเดือนต่อมาจากอุบัติเหตุทางถนนในเมืองกิลด์ฟอร์ด ขณะขับรถจากัวร์ 3.4 ลิตร ถ้วยรางวัลอนุสรณ์ฮอว์ทอร์นถูกก่อตั้งขึ้นโดยราชสโมสรรถยนต์ใน ค.ศ. 1959 เพื่อเป็นเกียรติแก่เขาและมอบให้แก่นักขับชาวบริติชหรือเครือจักรภพที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในการแข่งขันฟอร์มูลาวันในแต่ละปี

## สถิติการแข่งรถ
### สรุปอาชีพนักแข่งรถ

### ผลการแข่งขันฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก
(คำสำคัญ) (การแข่งขันที่กำหนดเป็น **ตัวหนา** หมายถึงนักขับได้ตำแหน่งโพล; การแข่งขันที่กำหนดเป็น *ตัวเอียง* หมายถึงนักขับทำรอบได้เร็วที่สุด)



; หมายเหตุ
* &nbsp;เข้าร่วมการแข่งขันโดยใช้รถร่วมกับนักขับคนอื่น

### ผลการแข่งขันฟอร์มูลาวันแบบไม่ชิงแชมป์
(คำสำคัญ) (การแข่งขันที่กำหนดเป็น **ตัวหนา** หมายถึงนักขับได้ตำแหน่งโพล; การแข่งขันที่กำหนดเป็น *ตัวเอียง* หมายถึงนักขับทำรอบได้เร็วที่สุด)



; หมายเหตุ
* &nbsp;เข้าร่วมการแข่งขันโดยใช้รถร่วมกับอัลแบร์โต อัสการี

### ผลการแข่งขัน 24 ชั่วโมง เลอม็อง

### ผลการแข่งขัน 12 ชั่วโมง ซีบริง

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 

หมวดหมู่:นักแข่งรถชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักแข่งรถสูตรหนึ่งชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:แชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับ
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางถนน
มีมิสบรุนเนอร์

ในเทวตำนานนอร์ส **มีมิสบรุนเนอร์** (Mímisbrunnr) คือหนึ่งในสามบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ตั้งอยู่ใต้รากแก้วแขนงหนึ่งของต้นพิภพอึกก์ดราซิลล์ (Yggdrasill) ในส่วนที่หยั่งลึกลงไปทางดินแดนยอตุนเฮย์เมอร์ (Jötunheimr) บ่อน้ำแห่งนี้เป็นที่สถิตของปัญญาและความรู้แจ้งในสรรพสิ่ง โดยมียักษ์กึ่งเทพวงศ์แอซีร์นามว่ามีเมียร์ (Mímir) ผู้ทรงภูมิที่สุดในวงษาคณายักษ์และอาจจะมีศักดิ์เป็นน้าของโอดินน์เป็นผู้พิทักษ์บ่อน้ำ เขามักจะใช้แตรงอนที่เรียกว่ากยัลลาร์ฮอร์น (Gjallarhorn) ตักน้ำจากบ่อขึ้นมาดื่มทุกเช้าเพื่อคงความเป็นผู้รอบรู้

เหตุการณ์ที่โดดเด่นที่สุดคือการเสด็จมาของโอดินน์เพื่อแสวงหาความรู้เกี่ยวกับชะตาของจักรวาลและเหตุการณ์รักนาร็อก (Ragnarǫk) แต่ปัญญาในบ่อน้ำนี้มีราคาที่ต้องจ่าย โดยมีเมอร์ได้ขอแลกน้ำหนึ่งอึกกับดวงตาข้างหนึ่งของโอดินน์ โอดินน์จึงยอมสละดวงตาทิ้งลงสู่ก้นบ่อเพื่อแลกกับการได้ดื่มน้ำแห่งปัญญา แต่ดวงตาที่จมอยู่ก้นบ่อไม่ได้สูญสลายแต่ทำหน้าที่เป็นการมองเห็นในมิติที่เหนือกว่า ทำให้โอดินน์สามารถมองเห็นความลับของรูน (รหัสลับของจักรวาล) และแผนผังแห่งอนาคตที่ผู้อื่นไม่อาจมองเห็นได้

ในเวลาต่อมา เกิดสงครามระหว่างวงศ์อาศิรเทพและวงศ์วนาเทพ ซึ่งไม่มีฝ่ายใดเอาชนะกันได้ สองฝ่ายจึงเจรจาสงบศึกและแลกเปลี่ยนตัวประกัน วงศ์วนาเทพมอบตัวนยอร์เดอร์ (Njörðr), เฟร็วเยอร์ (Freyr) และเฟร็วยา (Freyja) ให้แก่วงศ์อาศิรเทพ อีกด้านหนึ่ง วงศ์อาศิรเทพก็มอบตัวเฮอเนียร์ (Hœnir) และมีเมียร์ (Mímir) ให้แก่วงศ์วนาเทพ ต่อมาวงศ์วนาเทพพบว่าโฮเนียร์ตัดสินใจอะไรไม่ได้เลยหากไม่มีมีเมียร์ให้คำแนะนำจึงรู้สึกเหมือนถูกหลอก พวกเขาจึงตัดศีรษะของมีเมียร์แล้วส่งกลับมาให้โอดินน์ โอดินน์ทรงใช้เวทมนตร์และสมุนไพรอาบศีรษะนั้นไว้ไม่ให้เน่าเปื่อย และนำไปวางไว้ที่บ่อน้ำมีมิสบรุนเนอร์ ศีรษะของมีเมียร์จึงยังคงพูดได้และกลายเป็นที่ปรึกษาของโอดินน์

## อ้างอิง

Mim
เต่าน้ำ

**เต่าน้ำ** อาจหมายถึง

*เต่าญี่ปุ่น (*Trachemys scripta elegans*)
*เต่าแก้มแดง (*Trachemys scripta*)
*เต่าแผนที่เหนือ (*Graptemys geographica*)
*เต่าโคลน (*Kinosternon*)
*เต่าบึงตะวันตก (*Actinemys marmorata*)
โครงการผันน้ำมณฑลยูนนานตอนกลาง

thumb|สำนักงานบริหารการก่อสร้างโครงการผันน้ำมณฑลยูนนานตอนกลาง

**โครงการผันน้ำมณฑลยูนนานตอนกลาง** () เป็นโครงการวิศวกรรมโยธาขนาดใหญ่ที่กำลังก่อสร้าง ซึ่งจะลำเลียงน้ำจากแม่น้ำจินซาใกล้ลี่เจียงไปยังพื้นที่ตอนกลางของยูนนาน ความยาวรวมของเส้นทางส่งน้ำทั้งหมด  ซึ่งเป็นอุโมงค์ 

โครงการนี้มีมูลค่าประมาณ 12.03 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยได้รับเงินทุนหลักจากกระทรวงทรัพยากรน้ำแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน และมีกำหนดแล้วเสร็จภายในปี ค.ศ. 2026

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์หลัก

หมวดหมู่:ระบบส่งน้ำในประเทศจีน
หมวดหมู่:ระบบชลประทานในประเทศจีน
หมวดหมู่:โครงการขนาดใหญ่
หมวดหมู่:วิศวกรรมมหภาค
โครงการผันน้ำใต้–เหนือของจีน

**โครงการผันน้ำใต้–เหนือ** (หรือ **โครงการผันน้ำจากใต้สู่เหนือ**) เป็นโครงการโครงสร้างพื้นฐานขนาดมหึมาระยะยาวของประเทศจีน มีเป้าหมายลำเลียงน้ำจืดปริมาณ 44.8 ลูกบาศก์กิโลเมตร (44.8 พันล้านลูกบาศก์เมตร) ต่อปี จากแม่น้ำแยงซีทางตอนใต้ของจีนไปยังพื้นที่ตอนเหนือที่แห้งแล้งและมีการพัฒนาอุตสาหกรรมมากกว่า ผ่านระบบคลอง 3 เส้นทาง ได้แก่
* เส้นทางตะวันออก ตามแนวคลองใหญ่จีน;
* เส้นทางตอนกลาง จากตอนบนของแม่น้ำฮั่น (สาขาของแม่น้ำแยงซี) ผ่านระบบส่งน้ำขนาดใหญ่ไปยังปักกิ่งและเทียนจิน;
* เส้นทางตะวันตก จากลำน้ำสาขา 3 สายของแม่น้ำแยงซีใกล้เทือกเขาปาเหยียนคารา ไปยังมณฑลชิงไห่ กานซู่ ฉ่านซี ชานซี มองโกเลียใน และหนิงเซี่ย

การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 2003 และระยะแรกของเส้นทางตะวันออกและตอนกลางเริ่มเปิดใช้งานในปลายปี ค.ศ. 2014 โครงการนี้ถือเป็นโครงการผันน้ำที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีมูลค่าการลงทุนสะสมมากกว่า 500,000 ล้านหยวน (มากกว่า 70,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

โครงการผันน้ำใต้–เหนือมีวัตถุประสงค์เพื่อบรรเทาปัญหาการขาดแคลนน้ำเรื้อรังในภาคเหนือของจีน สนับสนุนการพัฒนาเศรษฐกิจ และลดการสูบน้ำบาดาลเกินขนาด อย่างไรก็ตาม โครงการยังเผชิญความท้าทายด้านวิศวกรรม สิ่งแวดล้อม และสังคมอย่างมีนัยสำคัญ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ระบบส่งน้ำในประเทศจีน
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานที่เสนอในประเทศจีน
หมวดหมู่:คลองที่เสนอ
หมวดหมู่:การถ่ายโอนน้ำระหว่างลุ่มน้ำ
หมวดหมู่:ปัญหาสิ่งแวดล้อมในประเทศจีน
หมวดหมู่:การชลประทานในประเทศจีน
หมวดหมู่:คลองในประเทศจีน
หมวดหมู่:วิศวกรรมขนาดใหญ่
หมวดหมู่:โครงการขนาดใหญ่
คลองอีร์ติช–คาราไม–อุรุมชี

**คลองอีร์ติช–คาราไม–อุรุมชี** () หรือที่รู้จักในชื่อ **โครงการ 635** () เป็นระบบคลองผันน้ำและอ่างเก็บน้ำในตอนเหนือของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ของประเทศจีน โดยลำเลียงน้ำจากแม่น้ำอีร์ติช (ซึ่งไหลไปยังมหาสมุทรอาร์กติก) เข้าสู่แอ่งน้ำปิดหลายแห่งในตอนเหนือ–ตอนกลางของซินเจียง ซึ่งน้ำดังกล่าวถูกใช้เพื่อการชลประทาน รวมถึงการอุปโภคบริโภคของประชาชนและภาคอุตสาหกรรม

คลองนี้มักถูกเรียกในสิ่งพิมพ์ภาษาจีนอย่างย่อว่า “โครงการส่งน้ำจากเออร์ทิช” ("引额供水"工程)

ตามแผนของฝ่ายวางแผนจีน น้ำที่ลำเลียงผ่านคลองนี้จะสามารถชลประทานพื้นที่ได้ในที่สุดประมาณ 140,000 เฮกตาร์ ผู้ใช้น้ำรายสำคัญของคลองคืออุตสาหกรรมปิโตรเลียมรอบเมืองคาราไม

## อ้างอิง

อีร์ติช-คาราไม-อุรุมชี
หมวดหมู่:คลองในประเทศจีน
หมวดหมู่:คลองชลประทาน
หมวดหมู่:การชลประทานในประเทศจีน
หมวดหมู่:ท่อส่งน้ำในประเทศจีน
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของซินเจียง
หมวดหมู่:คลองที่เปิดใช้งานในปี พ.ศ. 2551
แอดเดรสหน่วยความจำ

ในคอมพิวเตอร์ **แอดเดรสหน่วยความจำ** () คือการอ้างอิงถึงตำแหน่งหน่วยความจำที่เฉพาะเจาะจงในหน่วยความจำที่ใช้โดยซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ แอดเดรสเหล่านี้เป็นลำดับของเลขโดดที่มีความยาวคงที่ ซึ่งโดยปกติจะถูกแสดงผลและจัดการเป็นจำนวนเต็มไม่มีเครื่องหมาย ตัวเลขแทนนี้ขึ้นอยู่กับคุณลักษณะของซีพียู (เช่น ตัวชี้คำสั่งและเรจิสเตอร์แอดเดรสแบบเพิ่มค่า) โครงสร้างในภาษาโปรแกรมมักมองหน่วยความจำเสมือนในลักษณะเดียวกับแถวลำดับ

## ชนิด
### แอดเดรสกายภาพ (physical address)
หน่วยความจำหลักของคอมพิวเตอร์ประกอบด้วยตำแหน่งหน่วยความจำหลายตำแหน่ง ซึ่งแต่ละตำแหน่งจะระบุด้วยแอดเดรสกายภาพเฉพาะตัว (เป็นรหัสที่เฉพาะเจาะจง) โดยซีพียูหรืออุปกรณ์อื่นสามารถใช้รหัสเหล่านี้ได้เพื่อเข้าถึงตำแหน่งหน่วยความจำที่สอดคล้องกัน โดยทั่วไปแล้ว มีเพียงซอฟต์แวร์ระบบ (เช่น ไบออส ระบบปฏิบัติการ และโปรแกรมอรรถประโยชน์เฉพาะทางเช่นโปรแกรมทดสอบหน่วยความจำ) เท่านั้นที่เข้าถึงหน่วยความจำกายภาพโดยตรงผ่านคำสั่งรหัสเครื่องหรือเรจิสเตอร์ของหน่วยประมวลผล คำสั่งเหล่านี้จะบอกให้ซีพียูทำงานร่วมกับองค์ประกอบฮาร์ดแวร์ที่เรียกว่า ตัวควบคุมหน่วยความจำ (memory controller) ซึ่งทำหน้าที่จัดการการเข้าถึงหน่วยความจำโดยใช้บัสหน่วยความจำหรือบัสระบบ หรือผ่านบัสควบคุม บัสแอดเดรส และบัสข้อมูลแยกจากกัน เพื่อกระทำการตามคำสั่งของโปรแกรม บัสที่จัดการโดยตัวควบคุมหน่วยความจำจะประกอบด้วยสายสัญญาณแบบเส้นขนานหลายเส้น โดยแต่ละเส้นแทนค่าเลขโดดฐานสองหนึ่งบิต

### แอดเดรสตรรกะ (logical address)
โปรแกรมคอมพิวเตอร์จะใช้แอดเดรสหน่วยความจำในการกระทำการตามรหัสเครื่อง รวมทั้งการเก็บและดึงข้อมูล ในคอมพิวเตอร์ยุคแรก แอดเดรสตรรกะ (ซึ่งใช้โดยโปรแกรม) และแอดเดรสกายภาพ (ตำแหน่งจริงในหน่วยความจำฮาร์ดแวร์) จะเหมือนกัน อย่างไรก็ตาม เมื่อมีการนำหน่วยความจำเสมือนมาใช้ โปรแกรมประยุกต์ส่วนมากไม่ได้จัดการกับแอดเดรสกายภาพโดยตรง แต่จะใช้แอดเดรสตรรกะหรือแอดเดรสเสมือนแทน ซึ่งจะถูกแปลเป็นแอดเดรสกายภาพโดยหน่วยจัดการหน่วยความจำของคอมพิวเตอร์และกลไกการกำหนดหน่วยความจำของระบบปฏิบัติการ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หน่วยความจำคอมพิวเตอร์
นยอร์เดอร์

ในเทวตำนานนอร์ส **นยอร์เดอร์** (Njörðr) คือเทพผู้ทรงอำนาจและเป็นประมุขสูงสุดของวงศ์วนาเทพ (Vanir) และทรงเป็นผู้ปกครองวานาเฮย์เมอร์ (Vanaheimr) ตำนานกล่าวเพียงว่านยอร์เดอร์ถูกรังสรรค์หรือถือกำเนิดในดินแดนวานาเฮย์เมอร์โดยปัญญานุภาพ พระองค์จึงถูกนับว่าเป็นหนึ่งในสิ่งมีชีวิตบรรพกาลของวงศ์วนาเทพ เปรียบเสมือนปฐมวงศ์ที่เกิดมาจากมวลสารของธรรมชาติโดยตรงเช่นเดียวกับอีเมียร์ (Ymir)

นยอร์เดอร์ได้สมพงศ์กับเนอร์ธุส (Nerþus) ซึ่งมีศักดิ์เป็นขนิษฐาของตนเอง ซึ่งเป็นธรรมเนียมของวงศ์วนาเทพ มีพระบุตรด้วยกันของคนคือ พระโอรสเฟร็วเยอร์ (Freyr) และพระธิดาเฟร็วยา (Freyja) ต่อมาภายหลังสงครามระหว่างอาศิรเทพและวนาเทพ พระองค์ยอมเดินทางไปอยู่อาสการ์เดอร์ (Ásgarðr) ในฐานะหลักประกันแห่งสันติภาพร่วมกับสองพระบุตร การย้ายที่พำนักของนยอร์เดอร์มีความหมายเชิงยุทธศาสตร์ เพราะเป็นการนำเอาอำนาจในการดลบันดาลความอุดมสมบูรณ์ของพืชพรรณสัตว์น้ำรวมเข้ากับอำนาจการปกครองของโอดินน์

ต่อมา นยอร์เดอร์สมรสอีกครั้งกับสกาดี (Skaði) บุตรีของยักษ์ซยาซี (Þjazi) นางสกาดีได้รับสิทธิ์ในการเลือกคู่ครองจากทวยเทพเพื่อชดเชยการที่บิดาถูกทวยเทพรุมสังหาร แต่มีเงื่อนไขว่านางต้องเลือกจากการมองเห็นเพียงแค่เท้าของอีกฝ่าย นางเลือกเท้าที่ดูสะอาดและงดงามที่สุดด้วยหลงคิดว่าเป็นของเทพรูปงามอย่างบัลเดอร์ (Baldr) แต่แท้จริงกลับเป็นเท้าของนเยอร์เดอร์ที่ถูกขัดด้วยคลื่นทะเลอยู่เสมอ 

ภายหลังแต่งงาน ทั้งคู่ตกลงกันว่าจะสลับกันไปอยู่ที่บ้านอีกฝ่าย ฝ่ายละเก้าคืน บ้านฝ่ายชายคือวิมานชายทะเลอย่างโนอาตูน (Nóatún) บ้านฝ่ายหญิงคือดินแดนภูเขาหิมะอย่างธรึมเฮย์เมอร์ (Thrymheimr) แต่ชีวิตคู่กลับไม่ราบรื่น เนื่องจากนเยอร์เดอร์ไม่อาจทนเสียงหอนของหมาป่าภูเขาหิมะ และสกาดีก็ไม่อาจทนเสียงนกนางนวลทะเล ท้ายที่สุด ทั้งสองก็ตัดสินใจแยกทางกัน

ในช่วงเหตุการณ์รักนาร็อก (Ragnarǫk) นยอร์เดอร์จะไม่สิ้นชีพเหมือนเทพองค์อื่น และจะเสด็จนิวัติวานาเฮย์เมอร์
## อ้างอิง

Nj
วานาเฮย์เมอร์

ในเทวตำนานนอร์ส วานาเฮย์เมอร์ (Vanaheimr) มีความหมายว่า **ถิ่นวนาเทพ** เป็นหนึ่งในเก้าภพของจักรวาล ดินแดนนี้เป็นถิ่นฐานดั้งเดิมของวงศ์วนาเทพ (Vanir) ซึ่งเป็นผู้มีอำนาจควบคุมธรรมชาติ ความอุดมสมบูรณ์ เกษตรกรรม และการหยั่งรู้อนาคต

วานาเฮย์เมอร์ถูกบรรยายว่าเป็นดินแดนอันสงบสุข อุดมพรรณไม้เขียวขจี น้ำใสไหลเย็นเป็นนิจ กำแพงถักทอจากรากไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่แกร่งดุจเหล็ก หลังคามุงด้วยใบไม้สีทองที่ไม่มีวันร่วงหล่นและประดับประดาด้วยอัญมณีที่งอกเงยจากพื้นดิน ในวานาเฮย์เมอร์ไม่มีความมืดมิด เพราะทุกหนแห่งถูกอาบด้วยแสงสลัวจากพืชเรืองแสงและไสยเวทที่ไหลเวียนอยู่ในอากาศ ดินแดนนี้จึงดูเหมือนอยู่ท่ามกลางยามเย็นที่อบอุ่นตลอดเวลา ดอกไม้ส่งกลิ่นหอมหวลอย่างที่ไม่เคยมีในที่อื่น ตรงข้ามกับอาสการ์เดอร์ (Ásgarðr) ซึ่งถูกบรรยายว่าเป็นป้อมปราการแห่งนักรบและระเบียบวินัย

ความโดดเด่นของวานาเฮย์เมอร์ไม่ได้อยู่ที่แสนยานุภาพ แต่อยู่ที่ความเชี่ยวชาญไสยเวทโบราณที่เรียกว่าไซเดอร์ (Seiðr) ซึ่งเป็นศาสตร์พยากรณ์และการควบคุมโชคชะตาที่แม้แต่โอดินน์ยังต้องทรงศึกษาจากเทพีเฟร็วยา (Freyja) ผู้ถือกำเนิดจากที่นี่ ไม่เท่านั้น วานาเฮย์เมอร์เคยเป็นคู่สงครามที่สู้รบกับวงศ์อาศิรเทพได้อย่างสูสี จนกระทั่งเกิดการเจรจาสันติภาพและการแลกเปลี่ยนตัวประกันครั้งประวัติศาสตร์ ซึ่งทำให้มหาเทพนยอร์เดอร์ (Njörðr) ผู้ครองวานาเฮย์เมอร์ยอมย้ายที่พำนักสู่อาสการ์เดอร์เพื่อคานอำนาจระหว่างสองวงศ์เทพ

ภายหลังสงครามวงศ์เทพ แม้ปราศจากมหาเทพนเยอร์เดอร์ แต่วานาเฮย์เมอร์ยังมีความสำคัญในฐานะที่ลี้ภัยและจุดเริ่มต้นใหม่ ในบทกวี *Vafþrúðnismál* มีการระบุชัดเจนว่า ภายหลังเหตุการณ์รักนาร็อก (Ragnarǫk) และโลกเก่าถึงกาลวิบัติ นยอร์เดอร์จะเสด็จนิวัติสู่วานาเฮย์เมอร์แห่งนี้ เพื่อสืบทอดสายเลือดแห่งปัญญาและร่วมสร้างจักรวาลใหม่ที่บริสุทธิ์สืบไป

## อ้างอิง

Van
สถานีรถไฟสงอัน

**สถานีรถไฟสงอัน** (; ) เป็นสถานีรถไฟในอำเภอสง, เขตใหม่สงอัน, มณฑลเหอเป่ย์, จีน เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2020

## การออกแบบ
สถานีแห่งนี้มีพื้นที่ก่อสร้างรวม  และได้รับการกล่าวขานว่าเป็นสถานีรถไฟที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย โครงการสถานีนี้ได้รับการออกแบบร่วมกันในปี ค.ศ. 2017 โดย เออาร์อีพี, บริษัทออกแบบรถไฟแห่งประเทศจีน, กลุ่มออกแบบและวิจัยสถาปัตยกรรมแห่งประเทศจีน, บีเอ็มอีดีไอ และ สถาบันการวางผังเมืองและออกแบบแห่งประเทศจีน การก่อสร้างเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2018 โดยกลุ่มสำนักที่ 12 การรถไฟแห่งประเทศจีน, กลุ่มวิศวกรรมก่อสร้างรถไฟแห่งประเทศจีน และสำนักวิศวกรรมที่ 3 การก่อสร้างแห่งประเทศจีน และแล้วเสร็จในช่วงปลายปี ค.ศ. 2020

แนวคิดการออกแบบได้รับแรงบันดาลใจจากวัฒนธรรมทางน้ำของทะเลสาบไป่หยาง รูปทรงวงรีคล้ายหยดน้ำ สื่อถึงหยดน้ำค้างบนดอกบัวหรือสายน้ำที่พุ่งขึ้น ชั้นหลังคาที่เป็นลอนคลื่นดูคล้ายระลอกคลื่นบนผิวน้ำ การออกแบบด้านหน้าอาคารผสมผสานองค์ประกอบของหอประชุมใหญ่แบบจีนดั้งเดิม แสดงถึงรากฐานทางวัฒนธรรมจีน

สถานีมีการติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์บนหลังคา มีกำลังการผลิตติดตั้งรวม 6 เมกะวัตต์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถานีรถไฟในเหอเป่ย
หมวดหมู่:สถานีรถไฟในประเทศจีนที่เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2020
หมวดหมู่:สถานีบนเส้นทางรถไฟระหว่างเมืองปักกิ่ง-สงอัน
สงอัน

thumb|ที่ทำการรัฐบาลเขตใหม่สงอัน เดือนมกราคม 2023

**เขตใหม่สงอัน** (; ) เป็นเขตใหม่ระดับรัฐในพื้นที่เป่าติ้ง มณฑลเหอเป่ย์ ประเทศจีน ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2017 ตั้งอยู่ห่างจากปักกิ่งไปทางใต้ประมาณ  และห่างจากตัวเมืองเป่าติ้งไปทางตะวันออกประมาณ 

หน้าที่หลักของพื้นที่นี้คือเป็นศูนย์กลางการพัฒนาสำหรับสามเหลี่ยมเศรษฐกิจปักกิ่ง–เทียนจิน–เหอเป่ย์ (Jing-Jin-Ji) นอกจากนี้ หน่วยงานที่ไม่จำเป็นของเมืองหลวงจีนบางส่วนคาดว่าจะย้ายมาที่นี่ เช่น สำนักงานของรัฐวิสาหกิจบางแห่ง หน่วยงานรัฐบาล และศูนย์วิจัยและพัฒนา เมืองนี้มีแผนจะก่อสร้างให้แล้วเสร็จระยะแรกภายในปี ค.ศ. 2035 และเสร็จสมบูรณ์ภายในกลางศตวรรษที่ 21 โดยมีประชากรวางแผนไว้ประมาณ 5 ล้านคน จากผลการสำมะโนประชากรแห่งชาติครั้งที่เจ็ด ประชากรพำนักของเขตใหม่สงอันมีจำนวน 1,205,440 คน

พื้นที่นี้ครอบคลุมอำเภอสง, อำเภอหรงเฉิง และอำเภออันซิน ชื่อ “สงอัน” เป็นคำผสมจากอักษรตัวแรกของชื่ออำเภอสองแห่ง ได้แก่ สง และ อันซิน การก่อสร้างพื้นที่นี้ถูกอธิบายว่าเป็นส่วนหนึ่งของ “ยุทธศาสตร์พันปี” () แตกต่างจากเขตใหม่อื่น ๆ การพัฒนาของสงอันอยู่ภายใต้การกำกับดูแลโดยตรงของคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน และคณะรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน สำนักงานรัฐบาลชั่วคราวของเขตใหม่ตั้งอยู่ที่โรงแรมอ้าวเว่ยอินเตอร์เนชันแนล (คฤหาสน์อ้าวเว่ย) ในอำเภอหรงเฉิง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*


หมวดหมู่:พื้นที่ใหม่ (จีน)
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของเป่าติ้ง
สะพานหุบเขาฮวาเจียง

**สะพานหุบเขาฮวาเจียง** () เป็นสะพานแขวนในมณฑลกุ้ยโจว ประเทศจีน ซึ่งเปิดใช้งานในช่วงปลายเดือนกันยายน ค.ศ. 2025 สะพานพาดข้ามแม่น้ำเป่ยผานบริเวณหุบเขาฮวาเจียงอันลึก และเป็นสะพานที่สูงที่สุดในโลก โดยมีความสูงจากพื้นสะพานถึงก้นหุบเขา  แซงหน้าสะพานที่สูงที่สุดเดิมคือสะพานตู๋เกอ ซึ่งพาดข้ามแม่น้ำสายเดียวกันห่างขึ้นไปตามลำน้ำประมาณ  สะพานเปิดให้ประชาชนใช้งานเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 2025

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สะพานในกุ้ยโจว
หมวดหมู่:สะพานแขวนในประเทศจีน
หมวดหมู่:สะพานที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:สะพานข้ามแม่น้ำเป่ยปาน
การอ้างอิง (วิทยาการคอมพิวเตอร์)

ในการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ **การอ้างอิง** () คือค่าที่ช่วยให้โปรแกรมสามารถเข้าถึงข้อมูลเฉพาะเจาะจงได้โดยอ้อม เช่น ค่าของตัวแปร หรือระเบียน ในหน่วยความจำของคอมพิวเตอร์หรือในอุปกรณ์หน่วยเก็บข้อมูลอื่นบางชนิด การอ้างอิงนั้นกล่าวได้ว่าอ้างถึงข้อมูลดังกล่าว และการเข้าถึงข้อมูลผ่านการอ้างอิงเรียกว่า การอ้างอิงกลับ (dereferencing) ทั้งนี้ การอ้างอิงแตกต่างจากตัวข้อมูลเอง

การอ้างอิงจัดเป็นแบบชนิดข้อมูลนามธรรมและสามารถทำให้เกิดผลได้หลายรูปแบบ โดยทั่วไปแล้ว การอ้างอิงจะหมายถึงข้อมูลที่เก็บในหน่วยความจำบนระบบหนึ่ง และค่าภายในของการอ้างอิงนั้นก็คือแอดเดรสหน่วยความจำของข้อมูล กล่าวคือ การอ้างอิงมักถูกนำไปทำให้เกิดผลในรูปแบบของตัวชี้ ด้วยเหตุนี้จึงมักกล่าวว่าการอ้างอิง "ชี้ไปยัง" ข้อมูลนั้น การทำให้เกิดผลรูปแบบอื่น ๆ อาจเป็นค่าออฟเซต (offset) หรือค่าความแตกต่างระหว่างแอดเดรสของข้อมูลกับแอดเดรส "ฐาน" (base) ที่ตายตัว เป็นดัชนี หรือเป็นตัวระบุที่ใช้ในการดำเนินการค้นหาภายในแถวลำดับหรือตาราง เป็นแฮนเดิลในระบบปฏิบัติการ เป็นแอดเดรสกายภาพบนอุปกรณ์หน่วยเก็บข้อมูล หรือเป็นที่อยู่เครือข่าย เช่น ยูอาร์แอล

## ตัวแทนเชิงรูปนัย
การอ้างอิง *R* เป็นค่าหนึ่งที่รองรับการดำเนินการอย่างหนึ่งคือ dereference(*R*) ซึ่งให้ผลลัพธ์เป็นค่า โดยทั่วไปแล้ว การอ้างอิงจะถูกกำหนดชนิดข้อมูลไว้ เพื่อให้คืนค่าที่เป็นชนิดข้อมูลที่เฉพาะเจาะจง เช่น

```java
interface Reference<T> {
    T value();
}
```


บ่อยครั้ง การอ้างอิงยังรองรับการดำเนินการกำหนดค่าคือ store(*R*, *x*) ซึ่งหมายความว่าเป็นตัวแปรเชิงนามธรรม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชนิดข้อมูล
หมวดหมู่:มโนทัศน์ภาษาโปรแกรม
หมวดหมู่:ชนิดข้อมูลพื้นฐาน
กยัลลาร์ฮอร์น

ในเทวตำนานนอร์ส **กยัลลาร์ฮอร์น** (Gjallarhorn) มีความหมายว่า "เขาสัตว์กัมปนาท" คือแตรงอนเขาสัตว์ซึ่งถูกซ่อนรักษาไว้ใกล้กับบ่อน้ำมีมิสบรุนเนอร์ (Mímisbrunnr) ในทุกเช้ายักษ์กึ่งเทพนามว่ามีเมียร์ (Mímir) ผู้พิทักษ์บ่อน้ำจะใช้งานแตรงอนอันนี้ตักน้ำขึ้นมาดื่ม 

ต่อมาภายหลังสงครามระหว่างวงศ์เทพ ซึ่งมีเมียร์ถูกส่งตัวไปเป็นหนึ่งในตัวประกันอยู่ที่วานาเฮย์เมอร์ (Vanaheimr) แตรงอนอันนี้ก็ตกอยู่ในความดูแลของเฮย์มดัลเลอร์ (Heimdallr) ผู้พิทักษ์สะพานรุ้งบิฟร็อสต์ (Bifrǫst) ยามที่ถึงเหตุการณ์รักนาร็อก (Ragnarǫk) เฮมดัลเลอร์จะเป่าแตรนี้สุดกำลังเพื่อประกาศว่ากองทัพยักษ์กำลังบุกโจมตีอาสการ์เดอร์ ซึ่งจะก่อเสียงดังกัมปนาททั่วทั้งเก้าภพ

## อ้างอิง

Gja
ประเทศไซปรัสในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010

**[[ประเทศไซปรัส]]** ส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ที่แวนคูเวอร์ บริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 12–28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 คณะนักกีฬาประกอบด้วยนักกีฬา 2 คน ได้แก่ นักสกีอัลไพน์ คริสโตเฟอร์ ปาปามิคาโลปูลอส และ โซเฟีย ปาปามิคาโลปูลู โดยปาปามิคาโลปูลูจบการแข่งขันในอันดับที่ 53 ในรายการสลาลอมหญิง ซึ่งเป็นผลงานดีที่สุดของไซปรัสในการแข่งขันครั้งนี้

thumb|right|นักกีฬาไซปรัสขณะเดินเข้าสู่สนามในพิธีเปิดการแข่งขัน

## สกีลงเขา

คริสโตเฟอร์ ปาปามิคาโลปูลอส มีอายุ 21 ปีในช่วงการแข่งขันโอลิมปิก เขาเข้าร่วมการแข่งขันไจแอนต์สลาลอมชาย เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ โดยทำเวลาในการแข่งขันรอบแรกได้ 1 นาที 29 วินาที แต่ไม่สามารถแข่งขันจบรอบที่สองได้ จึงไม่มีอันดับในรายการนี้ ต่อมาเขาเข้าร่วมการแข่งขันสลาลอมชาย เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ แต่ไม่สามารถแข่งขันจบรอบแรกได้

โซเฟีย ปาปามิคาโลปูลู มีอายุ 19 ปีในช่วงโอลิมปิกที่แวนคูเวอร์ เธอเข้าร่วมการแข่งขันทั้งไจแอนต์สลาลอมหญิง และสลาลอมหญิง โดยการแข่งขันไจแอนต์สลาลอมจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24–25 กุมภาพันธ์ เนื่องจากสภาพอากาศทำให้รอบที่สองเลื่อนไปแข่งขันในวันถัดไป ในรอบแรกเธอทำเวลาได้ 1 นาที 28 วินาที และในรอบที่สองทำเวลาได้ 1 นาที 23 วินาที เวลารวม 2 นาที 51 วินาที 86 ทำให้อยู่อันดับที่ 55 จากผู้เข้าแข่งขัน 60 คนที่แข่งขันจบทั้งสองรอบ

การแข่งขันสลาลอมหญิงจัดขึ้นเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ โดยปาปามิคาโลปูลูทำเวลาได้ 1 นาที 2 วินาทีทั้งสองรอบ เวลารวม 2 นาที 5 วินาที 18 ทำให้อยู่อันดับที่ 53 จากผู้เข้าแข่งขัน 55 คนที่แข่งขันจบทั้งสองรอบ

## อ้างอิง

ประเทศไซปรัส
2010
ประเทศโครเอเชียในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010

ประเทศโครเอเชีย เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ณ แวนคูเวอร์, บริติชโคลัมเบีย, แคนาดา คณะผู้แทนโครเอเชียประกอบด้วยนักกีฬา 19 คน ใน 4 ชนิดกีฬา

## ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

thumb|right|277px|นักกีฬาขณะเดินเข้าสู่สนามกีฬาในพิธีเปิด

## บอบสเล

***** เมซูลิช ลงแข่งขันในรอบที่ 1 และ 2 ขณะที่ ฮาคลิตส์ ลงแข่งขันในรอบที่ 3 และ 4

## อ้างอิง

ประเทศโครเอเชีย
2010