open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ พังงา

**สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ พังงา** คือ สวนสาธารณะเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี 80 พรรษา ลำดับที่ 9 ตั้งอยู่ใกล้ศาลากลางจังหวัดพังงา ตำบลท้ายช้าง อำเภอเมืองพังงา จังหวัดพังงา มีเนื้อที่ 162 ไร่ 294 ตารางวา สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมพระนราธิวาสราชนครินทร์ บดินทรเชษฐภคินี เสด็จเป็นประธานเปิดสวนเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2532

หน่วยงานรับผิดชอบในการดูแลรักษา คือ เทศบาลเมืองพังงา ต้นไม้ประจำสวน คือ ตะเคียนทอง

## ลักษณะของสวน
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ พังงา ส่วนหนึ่งเป็นสวนสาธารณะเดิมของเทศบาลเมืองพังงา ณ บริเวณที่เรียกว่า "ถ้ำคูหาสวรรค์" เป็นพื้นที่กลางเมืองสามารถมองเห็น "เขาช้างหมอบ" สัญลักษณ์ของจังหวัด บริเวณสวนมีไม้ใหญ่เดิมซึ่งเป็นไม้ป่าขึ้นร่มรื่น มีการปลูกพรรณไม้ใหม่เพิ่มเติมเพื่อความสวยงาม ภายในสวนมีสระน้ำที่เกิดจากการแตกแยกของผิวดินตามธรรมชาติมีน้ำเป็นน้ำทะเล มีการสร้างสะพานข้ามลำธาร เขาหินปูนในบริเวณนี้มีถ้าหลายแห่ง ภายในมีหินงอกหินย้อย ในถ้ำมีลำธารไหลลอดถำทั้งน้ำจืด น้ำกร่อยและน้ำเค็มที่เกิดจากการขึ้นลงของน้ำทะเล ทำให้มีสัตว์น้ำอาศัยอยู่หลากหลาย มีการสร้างสะพานข้ามลำธารระหว่างถ้ำให้เชื่อมต่อกัน

หินของภูเขามีสีและลวดลายแปลกและมีฝูงลิงอาศัยอยู่ ภายในถ้ำฤษีสวรรค์มีรอยจารึกพระปรมาภิไธยของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระนามาภิไธยของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง พระนามาภิไธยของสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี พระนานามาภิไธยของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี และพระนามของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมพระนราธิวาสราชนครินทร์ บดินทรเชษฐภคินี ประดิษฐานอยู่บนผนังถ้า พระมาภิไธยและพระนามาภิไธยนี้ได้จารึกไว้เมื่อครั้งเสด็จพระราชดำเนินมาจังหวัดพังงาและทรงแวะเยี่ยมสวนนี้

## พระราชานุสาวรีย์

เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมพระนราธิวาสราชนครินทร์ บดินทรเชษฐภคินี เสด็จเป็นประธานเปิดพระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระศรีนคริทราบรมราชชนนีที่ประดิษฐานในสวนแห่งนี้

## พรรณไม้ในสวนสมเด็จฯ
* ปาล์มหลากหลายชนิด
* ไทรทอง
* เฟิร์นหายาก
* สลัดไดป่า
* ปลาไหลเผือก

## สัตว์ที่พบในสวนสมเด็จฯ
* ลิงลม
* ลิงแก้มแดง
* เต่า
* ปลาหายาก

## อ้างอิง

พังงา
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานในจังหวัดพังงา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองพังงา
หอดูดาว

**หอดูดาว** () เป็นสถานที่สำหรับใช้สังเกตการณ์ท้องฟ้าและดวงดาว ในการศึกษาด้านดาราศาสตร์ หรือโหราศาสตร์ หอดูดาวทางดาราศาสตร์ในปัจจุบันมักก่อสร้างเป็นอาคารรูปโดมมีช่องเปิด ภายในมีกล้องโทรทรรศน์เพื่อใช้ขยายภาพท้องฟ้า สาเหตุที่ใช้อาคารมีช่องเปิด ก็เพื่อลดแสงรบกวนจากภายนอก ส่วนอาคารรูปโดมนั้นเหมาะกับประเทศที่มีอากาศหนาวเย็น ในฤดูหนาวจะไม่มีหิมะค้างอยู่บนหลังคา อาคารโดมอาจติดตั้งกลไกการหมุนเพื่อติดตามดาว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รายชื่อหอดูดาว
* รายชื่อหอดูดาวทั่วโลก
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ชุมพร

**สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ชุมพร** สวนสาธารณะเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี 80 พรรษา ลำดับที่ 10 ตั้งอยู่ริมแม่น้ำหลังสวน บริเวณถ้ำเขาเงิน หมู่ที่ 7 ตำบลท่ามะพลา อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร ห่างตัวเมืองชุมพรประมาณ 75 กิโลเมตร

## ลักษณะของสวน
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ชุมพร เป็นสวนที่มีธรรมชาติครบครัน มีแม่น้ำหลังสวนไหลผ่านฝั่งขวาของสวน มีทางเดินจากหน้าสวนถึงภูเขาหลังสวน สองข้างทางเดินบนภูเขามีพืชป่าหลากชนิด เช่น มะไฟป่า เปราะป่า พรหมขาว พืชวงศ์บอนชนิดต่าง ๆ บนยอดเขามีพระพุทธบาทจำลอง และมี "ถ้ำรอยควาย" ซึ่งเป็นถ้ำที่ทะลุลงไปถึงถ้ำที่อยู่ ณ ระดับพื้นดิน แสงแดดสามารถส่องทะลุและมีลมเย็นจากด้านล่างพัดขึ้น อากาศจึงถ่านเทเย็นสบาย ในถ้ำมีหินงอกหินย้อยสวยงาม ปากถ้าทางเข้ามีพระนามาภิไธยย่อ "**สว**" ของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีประดิษฐานอยู่ ต่ำลงมาเป็นถ้ำเขาเงิน มีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ ผนังถ้ำมีพระปรมาภิไธยย่อ "**จปร**" ประดิษฐานซึ่งสถานที่นี้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เคยเสด็จประพาสและโปรดเกล้าให้สร้างพระเจดีย์ขึ้นที่หน้าถ้ำซึ่งเป็นผาเอนลงสู่แม่น้ำเพื่อเป็นที่ระลึกและเพื่อให้เป็นที่สักการะของพุทธศาสนิกชน

ที่ชายน้ำมีศาลาที่ประทับริมฝั่งแม่น้ำเป็นแบบใต้ถุนสูง ด้านล่างมีชาดหาด ได้มีการปลูกต้นไม้เพิ่มเติมให้สมบูรณ์และสอดคล้องกับธรรมชาติ ส่วนด้านหลังของสวนมีสวนผลไม้ขนาดใหญ่ มีเงาะ ทุเรียนมังคุด และลางสาดที่ถือเป็นสัญลักษณ์ของจังหวัดชุมพร มีสัตว์ป่าหลายชนิดลงจากเขามาเก็บกินเป็นที่เจริญตา

## พระราชานุสาวรีย์
ภายในสวนมีพระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีประดิษฐาน โดยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมพระนราธิวาสราชนครินทร์ บดินทรเชษฐภคินี เสด็จเป็นประธานในพระราชพิธีเปิดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2532

## ดูเพิ่ม
* นครินทรา

## อ้างอิง

ชุมพร
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานในจังหวัดชุมพร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอหลังสวน
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ นนทบุรี

**สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ นนทบุรี** คือ สวนสาธารณะเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี 80 พรรษา ลำดับที่ 11 ตั้งอยู่ที่บ้านหนองปรือ ตำบลบ้านใหม่ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี นับเป็นสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ที่อยู่ใกล้กรุงเทพมหานครมากที่สุด มีเนื้อที่ 109 ไร่  เป็นพื้นดิน 40 ไร่ พื้นน้ำ 69 ไร่ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมพระนราธิวาสราชนครินทร์ บดินทรเชษฐภคินี เสด็จมาทรงเป็นประธานเปิดสวนเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2536

หน่วยงานรับผิดชอบในการดูแลรักษา คือ เทศบาลนครปากเกร็ด ต้นไม้ประจำสวน คือ ประดู่บ้าน

## ลักษณะของสวน
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ นนทบุรี มีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นน้ำ มีการสร้างเขื่อนคอนกรีตโดยรอบเพื่อจัดใช้ประโยชน์บนพื้นที่รอบ ๆ หนองน้ำ สวนโดยรอบจัดปลูกพรรณไม้ยืนต้นเพื่อให้ความร่มรื่น รวมทั้งมีการจัดปลูกไม้ดอกไม้ประดับ ไม้ล้มลุกและไม่ตัดพุ่มสลับสี เพื่อความสวยงาม นอกจากพรรณไม้เพื่อความสวยงามแล้ว ยังได้รวบรวมไม้ผลที่มีชื่อเสียงของนนทบุรีมาจัดปลูกไว้ด้วย เช่น ทุเรียนเมืองนนท์ มะปรางเมืองนนท์ และกระท้อนเมืองนนท์ เพื่อให้เยาวชนได้รู้จักไม้ผลซึ่งครั้งหนึ่งมีปลูกมากมายใน "สวนเมืองนนท์" 

ภายในสวนยังมีสวนสุขภาพ มีจักรยานน้ำให้เช่าถีบออกกำลังกาย ถนนโดยรอบจัดสำหรับเป็นทางเดินและทางวิ่งเหยาะออกกำลังกายของประชาชน บรรยากาศที่สวยงามของสวนนี้อีกยามหนึ่งคือการชมพระอาทิตย์ยามอัสดงที่มีแสงสีส้มแดงสะท้อนผิวน้ำจนลับขอบฟ้า ครั้นเมื่อค่ำมืดลงก็ยังได้ชมแสงสีเหลืองจากทางด่วนนับเป็นบรรยากาศที่น่าดูอีกยามหนึ่งของสวนแห่งนี้

## พระราชานุสาวรีย์
ภายในสวนมีพระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี โดยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมพระนราธิวาสราชนครินทร์ บดินทรเชษฐภคินี เสด็จเป็นประธานในพระราชพิธีเปิดเมื่อวันศุกร์ที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2536

## ดูเพิ่ม
* พรรณไม้เทิดพระเกียรติ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

นนทบุรี
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานในจังหวัดนนทบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอปากเกร็ด
ทีโบน (วงดนตรี)

**ทีโบน** () เป็นกลุ่มวงดนตรีสัญชาติไทยแนวเพลง เร็กเก้-สกา และเป็นกลุ่มแรก ๆ ที่บุกเบิกแนวเพลงนี้ในไทย มีเพลงที่ได้รับความรู้จักอย่างมากได้แก่  **เธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม**  สมาชิกของวง ทีโบน มีทั้งหมด 9 คน

## สมาชิกของวง
* เจษฎา ธีระภินันท์  (แก๊ป) ร้องนำ / กีตาร์
* นครินทร์ ธีระภินันท์  (กอล์ฟ) กีตาร์
* อริญญ์ ปานพุ่ม  (เล็ก) กลอง
* พิรศุษม์ พัฒนะจินดารักษ์  (หนุ่ม) เพอร์คัชชัน
* ภาคี นาวี  (โย) กีตาร์เบส
* พิสุทธ์ ประทีปะเสน  (อ้น) เทเนอร์แซกโซโฟน
* ธีรัช เลาห์วีระพานิช (กุ๊ก) บาริโทนแซกโซโฟน / อัลโต้แซกโซโฟน
* สฤษฎ ตันเป็นสุข (ฤษฎ) ทรัมเป็ต
* ชญาณี มหาศรี (จ๋า) คีย์บอร์ด

## ผลงาน
### อัลบั้ม
*จังหวะนี้ใจดีเข้ากระดูกดำ (พ.ศ. 2535)
*#คนหน้าลิง
*#สมาคมเชื้อโรคแห่งประเทศไทย
*#เธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม
*#กระป๋องออเครสตร้า
*#มือ
*#วณิพกพเนจร
*#สีเดียว
*#บูชายัญ
*#จากป่าแด่สีบ
*#ไม่อ้วกก็บุญแล้ว
*คุณนายสะอาด (พ.ศ. 2536)
*#เราทำทั้งหมด
*#คุณนายขอเอี่ยว
*#กุหลาบดำ
*#ดุ่ย ดุ่ย
*#ปลายดาว
*#แล้วใครจะตอบ
*#น้ำ-น้ำตา
*#น้ำค้าง
*#เช้าวันจันทร์
*#ความชัดเจนในคืนดาวดับ
*#ฝุ่นตลบ
*เล็ก ชิ้น สด (พ.ศ. 2537)
*#เรื่องกลับหัว
*#ไม่ต้อง
*#ไม่งอง
*#เสียดาย
*#มัจจุราช(remix)
*#พิภพมัจจุราช
*#โต๋-ล่ง-ตง
*#ใจลอย
*#นางนวล
*#แรงดึงดูด
*กอด (พ.ศ. 2540)
*#กลิ่น
*#ดาวตก
*#ทะเลและเวลา
*#กอด
*#คำถาม
*#รอ
*#ภาพลวงตา
*#คิดถึงลมหนาว
*#Sun
*#บ้าน
*#T-BONE
*Enjoy Yourself (พ.ศ. 2548)
*#One Love วันรัก
*#King of Trombone
*#มนต์รักเพลงสกา Ska Lover
*#นวด
*#Like'U
*#Bongoman ออดบวช
*#ปรารถนา
*#สยามเมืองยิ้ม
*#Ska Rider
*#T-bone comes to Glastonbury
*#Thai Massage
*Bone in da House (พ.ศ. 2555)
*#หินกลิ้ง (Like a Rolling Stone)
*#มาลัย ยอดรัก (My Sweet Malai)
*#Skarit feat. Dennis Alcapone
*#หน้าบาน (Smiley Face)
*#Caravan of luv
*#พันหนึ่งราตรี (Arabian Nights)
*#Big Jam feat. Horseman & Prince Fatty
*#ไม่รู้
*#Don Juan on da Beach
*#Bone in da House

### อีพีและซิงเกิล
*เบาหวาน (พ.ศ. 2541)
*#Beautiful World
*#คำถาม
*#กลิ่น
*#กอด
*#คิดถึงลมหนาว
*มนต์รักเพลงสกา (พ.ศ. 2546)
*ขอบฟ้าเดียวกัน (พ.ศ. 2549)

### คอนเสิร์ต
# T-BONE/Alive
# TBone เหนือเมฆ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* ฟังเพลงฮิตของทีโบน 

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเร้กเก้สัญชาติไทย
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 1990
ปลาร้า

[thumb|ปลาร้าที่[ตลาดดอนหวาย|ตลาดเก่าดอนหวาย จังหวัดนครปฐม]]
[thumb|ไหใส่ปลาร้าในรถเข็นขาย[ส้มตำในกรุงเทพมหานคร]]
[thumb|[กะปิที่วางขายเป็นตะกร้าและกองสูงที่ตลาดวโรรส จังหวัดเชียงใหม่]]

**ปลาร้า** () เป็นปลาที่ปรุงรสแบบดั้งเดิมในอาหารไทย ผลิตจากการนำปลามาหมักกับรำข้าวหรือข้าวคั่วและเกลือ หมักในภาชนะปิดสนิทเป็นเวลาอย่างน้อยหกเดือน เครื่องปรุงจากปลาหมักในลักษณะนี้สามารถพบได้ทั่วไปในวัฒนธรรมอาหารกัมพูชา, ลาว, มอญ, ไทย และเวียดนาม ปลาร้ามีกลิ่นที่รุนแรงมาก ซึ่งบางคนอาจมองว่าเป็นกลิ่นที่ไม่พึงประสงค์ มีรสชาติเค็มและเปรี้ยว ขึ้นอยู่กับปริมาณเกลือที่ใส่ลงไปและกรดแล็กติกที่เกิดจากกระบวนการหมัก

## ประวัติ
การทำปลาร้าและน้ำปลาร้าเป็นอาหารของชาวไทยมีตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ซีมง เดอ ลา ลูแบร์ ผู้เป็นเอกอัครราชทูตฝรั่งเศสที่ได้มาเยือนอาณาจักรในรัชสมัยของสมเด็จพระนารายณ์ (พ.ศ. 2199 – 2231) ได้เห็นกระบวนการทำปลาร้าและน้ำปลาร้าด้วยตาของเขาเอง และได้บันทึกลงไปในจดหมายเหตุลาลูแบร์ว่า  
หลังจากนั้นลาลูแบร์ได้รับปลาร้าเป็นของฝากกลับไปฝรั่งเศส พอได้บริโภคแล้วก็พบว่ามีรสชาติอันเป็นเลิศ ไม่เพียงแต่ลาลูแบร์เท่านั้นชาวต่างชาติอื่น ๆ เช่น บาทหลวงชาวฝรั่งเศส อาเดรียง โลเนย์ (Adrien Launay) ได้บันทึกถึงปลาร้าเอาไว้ในหนังสือชื่อ สยามและคณะมิสชันนารีฝรั่งเศส (พ.ศ. 2389)

## ประเภท
ปลาร้าแบ่งเป็น 2 ประเภท ได้แก่ ปลาร้าข้าวคั่ว และปลาร้ารำ
### ปลาร้าข้าวคั่ว
ปลาร้าข้าวคั่ว ได้จากการนำปลาหมักกับเกลือร่วมกับข้าวคั่ว เนื้อจะอ่อนนุ่ม สีเหลืองเข้ม และมีกลิ่นหอม ส่วนใหญ่จะใช้ปลาขนาดกลางและใหญ่ เช่น ปลากระดี่ ปลาสลิด ปลาหมอเทศ ปลาดุก ปลาซ่อน แหล่งผลิตที่สำคัญอยู่ในจังหวัดทางภาคกลาง เช่น จังหวัดพระนครศรีอยุธยา อ่างทอง สิงห์บุรี สระบุรี ลพบุรี ชัยนาท และนครสวรรค์

### ปลาร้ารำ
ปลาร้ารำ ได้จากการนำปลามาหมักกับเกลือ ซึ่งประเภทของเกลือที่ใช้ส่วนใหญ่จะเป็นเกลือสินเธาว์ แล้วใส่รำ หรือรำผสมข้าวคั่ว ผลที่ได้จะมีลักษณะเป็นตัวเนื้อไม่นิ่ม สีคล้ำ และมีกลิ่นแรงกว่าปลาร้าข้าวคั่ว มักใช้ปลาขนาดเล็ก เช่นปลาสร้อยดาว (อยู่ในกลุ่มของปลาสร้อย) ปลาซิว ปลากระดี่ แหล่งผลิตที่สำคัญอยู่ในภาคอีสาน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ทุติยาภรณ์ ภูมิดอนมิ่ง. “ปลาแดก โรคาพยาธิ และระบบสุขอนามัยในสังคมไทย: กรณีศึกษาวัฒนธรรมการกินปลาแดกในอีสาน.” วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยนเรศวร, 2562.

หมวดหมู่:อาหารหมักดอง
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อปลา
หมวดหมู่:อาหารไทย
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคใต้
หมวดหมู่:อาหารมอญ
หมวดหมู่:อาหารอีสาน
สมาร์ตการ์ด

thumb|ตัวอย่างบริเวณสัมผัสของบัตรสมาร์ตการ์ดแบบต่างๆ

**สมาร์ตการ์ด** เป็นบัตรพลาสติกชนิดหนึ่งที่มีหลากหลายขนาด โดยส่วนใหญ่แล้วมีขนาดเท่ากับบัตรเครดิตหรือบัตรเอทีเอ็ม มีความแตกต่างกันกับบัตรพลาสติกธรรมดาตรงที่สมาร์ตการ์ดมีการฝังชิปไว้ที่บนบัตรด้วย ซึ่งในตัวชิปนี้สามารถเข้าถึงทรัพยากรทางอิเล็กทรอนิกส์ได้เพื่อการยืนยันตัวตน บันทึกข้อมูล และประมวลผลข้อมูล สมาร์ตการ์ดนั้นมีวิธีการรักษาความปลอดภัยเป็นอย่างดี เลยได้นำมาประยุกต์ใช้กับ โรงเรียน, การขนส่งสาธารณะ และ ความมั่นคงคอมพิวเตอร์

## ประเภทของสมาร์ตการ์ด

สมาร์ตการ์ด แบ่งเป็น 2 ประเภท คือ
### สมาร์ตการ์ดแบบสัมผัส
สมาร์ตการ์ดแบบสัมผัส (contact smart card) ตัวบัตรมีการฝังชิปใต้หน้าสัมผัสที่เป็นแผ่นโลหะสีทองขนาดเล็ก เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณครึ่งนิ้วไว้ที่ด้านหน้าของบัตร ตอนใช้งานต้องสอดบัตรเข้าในเครื่องอ่านให้หน้าสัมผัสของบัตรได้แตะกับหน้าสัมผัสภายในเครื่องอ่านบัตร ส่วนใหญ่จะเป็นกับบัตรเครดิตหรือบัตรเอทีเอ็ม ปัจจุบันประเทศไทยได้ใช้สมาร์ตการ์ดชนิดนี้ทำบัตรประจำตัวประชาชนหรือซิมการ์ดของโทรศัพท์มือถือ ปัจจุบันมีการทำบัตรเครดิตที่เป็นสมาร์ตการ์ดแบบสัมผัสด้วยเป็นบัตรวีซ่า pay wave เช่น บัตรบลูการ์ด

### สมาร์ตการ์ดแบบไร้สัมผัส
สมาร์ตการ์ดแบบไร้สัมผัส (contactless smart card) ตัวบัตรจะมีการฝังชิปและขดลวดสายอากาศเอาไว้ภายในซึ่งอาจมองด้วยตาเปล่าไม่เห็น สามารถติดต่อกับเครื่องอ่านบัตรที่รับส่งสัญญาณผ่านคลื่นวิทยุได้ในระยะที่กำหนด ซึ่งอาจเป็นระยะที่ใกล้ชิด (proximity card) หรือระยะที่ใกล้เคียง (vicinity card) แล้วแต่มาตรฐานของบัตร โดยไม่จำเป็นต้องให้บัตรสัมผัสกับเครื่องอ่านดังกล่าว ส่วนใหญ่จะใช้กับบัตรเก็บเงินทางด่วน บัตรโดยสารของรถไฟฟ้า บีทีเอสและรถไฟฟ้าใต้ดิน และบัตรชำระเงินย่อยเช่นบัตร Smart Purse เป็นต้น

## อ้างอิง
* 
* 

## ดูเพิ่ม
* อาร์เอฟไอดี
* เอ็นเอฟซี

หมวดหมู่:บัตร
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์และการประดิษฐ์
หมวดหมู่:มาตรฐานไอเอสโอ
วังวิทยุ

**วังวิทยุ** หรือ **วังสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร ** เป็นวังที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร กับหม่อมเอลิซาเบท รังสิต ณ อยุธยา ตั้งอยู่ริมถนนวิทยุ ตรงข้ามกับปากซอยร่วมฤดี 3

หลังจากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 2494 หม่อมเอลิซาเบทได้ย้ายไปอยู่ที่เจนีวา วังนี้จึงตกทอดสู่หม่อมเจ้าปิยะรังสิต รังสิต และหม่อมเจ้าวิภาวดี รังสิต ปัจจุบันวังนี้อยู่ในความดูแลของ หม่อมราชวงศ์ปรียนันทนา รังสิต

## อ้างอิง

* http://www.sakulthai.com/DSakulcolumndetail.asp?stcolumnid=577&stissueid=2426&stcolcatid=1&stauthorid=74 
* หม่อมเจ้าปิยะรังสิต รังสิต, เกิดวังไม้, 2528

## แหล่งข้อมูลอื่น

วิทยุ
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตปทุมวัน
เอนไซโคลปิเดีย กาแลคติกา

**เอนไซโคลปิเดีย กาแลคติกา** () เป็นสารานุกรมสมมติที่ถูกอ้างถึงในนิยายวิทยาศาสตร์หลายเรื่อง สารานุกรมมีเนื้อหาเกี่ยวกับอารยธรรมของมนุษย์ในอนาคตที่ครอบครองกาแลกซี่

เอนไซโคลปิเดีย กาแลคติกาถูกเอ่ยถึงครั้งแรกในนิยายเรื่องสถาบันสถาปนาของไอแซค อาซิมอฟ โดยเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลักในช่วงแรกของหนังสือ จากนั้นถูกใช้ในนิยายเล่มถัดๆ มาของชุดสถาบันสถาปนา โดยมีรูปแบบการอ้างในตอนเริ่มต้นของบท

นอกจากนั้น เอนไซโคลปิเดีย กาแลคติกา ยังถูกนำไปใช้ในนิยายวิทยาศาสตร์เรื่องอื่นๆ ด้วย เช่น The Hitchhiker's Guide to the Galaxy ของดักลาส อดัมส์ เป็นต้น

## ฉบับที่จัดพิมพ์

เนื้อหาในเรื่องระบุว่าเอนไซโคลปิเดีย กาแลคติกานั้นจัดพิมพ์โดย "บริษัทการพิมพ์เอนไซโคลปิเดีย กาแลคติกา แห่งพิภพเทอร์มินัส"

ในนิยายชุดสถาบันสถาปนาที่เขียนโดยอสิมอฟเองนั้น อ้างอิงเอนไซโคลปิเดีย กาแลคติกาฉบับที่ 114  ส่วนนิยายชุดสถาบันสถาปนา ไตรภาคที่สอง อ้างอิงฉบับที่ 116 จัดพิมพ์ในปีสถาปนศักราชที่ 1020

หมวดหมู่:สถาบันสถาปนา
หมวดหมู่:ไอแซค อสิมอฟ
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ปัตตานี

**สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ปัตตานี** คือ สวนสาธารณะเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี 80 พรรษา ลำดับที่ 12 ตั้งอยู่ที่ชายหาดทะเล ตำบลรูสะมิแล อำเภอเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี มีเนื้อที่เดิม 155 ไร่ ปัจจุบันสืบเนื่องจากการเจริญงอกงามของป่าชายเลนทำให้ชายหาดงอกได้เนื้อที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ที่ละน้อย สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมพระนราธิวาสราชนครินทร์ บดินทรเชษฐภคินี เสด็จเป็นประธานเปิดสวนเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2537

หน่วยงานรับผิดชอบในการดูแลรักษา คือ เทศบาลเมืองปัตตานี ต้นไม้ประจำสวน คือ สารภีทะเล

## ลักษณะของสวน
ลักษณะพื้นที่เดิมเมื่อแรกสร้าง พื้นที่มีลักษณะเปิดโล่งมองเห็นชายหาดที่เป็นเลนที่อยู่ใกล้ได้ชัดเจน มีต้นแสม โกงกางและพืชป่าชายเลนขึ้นประปราย มีสัตว์ทะเลเล็ก ๆ น้อย ๆ พอให้ได้แลเห็น ทะเลมีลักษณะเปิดโล่ง หากมีพายุรุนแรงหรือคลื่นสูงจะไม่มีสิ่งใดช่วยบรรเทา

ปัจจุบัน จากการสร้างให้เป็นสวน ต้นไม้ป่าชายเลนต่าง ๆ ได้เจริญงอกงามและเติมโตขยายอาณาเขตจับดินเลนให้ตื้นเขินทำให้แผ่นดินงอกเกิดประโยชน์ด้านนิเวศวิทยาเป็นอย่างดียิ่ง สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ปัตตานีจึงเป็นสวนที่สามารถใช้เป็นที่ศึกษาระบบนิเวศป่าชายเลนและเป็นที่พักพิงและอยู่อาศัยของนกและสัตว์ป่าชายเลนนานาชนิด สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ ปัตตานีในปัจจุบันได้กลายเป็นที่พักผ่อนหย่อนใจของชาวเมืองตั้งแต่ยามเช้าจนถึงยามเย็น มีผู้คนจำนวนมากมาออกกำลังกายรับอากาศบริสุทธิ์และเพลิดเพลินกับแสงอาทิตย์สีทองยามขึ้นจากขอบฟ้าและสีแดงส้มยามลาลับในตอนเย็น

## สวนในพื้นที่ใกล้เคียง
บริเวณใกล้เคียงสวนสมเด็จพระศรีนครินทร์แห่งนี้ยังมีสวนอีก 2 แห่งประชิดอยู่ ได้แก่สวนสาธารณะชื่อ "เจ้าทะเล" ขนาด 23 ไร่ และ "สวนแม่-สวนลูก" ซึ่งเป็นสวนที่สร้างเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ในวาระฉลงพระชนมายุ 80 พรรษา

## พระราชานุสาวรีย์
ภายในสวนมีพระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี โดยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินเป็นประธานในพิธีเปิดเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2537

## ดูเพิ่ม
* นครินทรา

## อ้างอิง

ปัตตานี

หมวดหมู่:สวนสาธารณะในจังหวัดปัตตานี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองปัตตานี
วิธีวิทยา

**วิธีวิทยา** () หมายถึง ขั้นตอนวิธี, กฎ, และการคาดการณ์อย่างมีหลักการ หรือชุดของสิ่งเหล่านั้น
วิธีวิทยา เป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับตรรกะของการแสวงหาความรู้ในศาสตร์ โดยเฉพาะการตรวจสอบศักยภาพและข้อจำกัดของเทคนิคหรือกระบวนการศึกษา (Grix, 2010) หรือระเบียบวิธีที่นักวิชาการในแต่ละสาขาใช้แสวงหาความรู้ (Guba & Lincoln, 1994) เช่น วิธีตั้งคำถามการวิจัย วิธีการหาหลักฐานข้อมุล และวิธีการวิเคราะห์ข้อมูล วิธีวิทยาในศาสตร์มี 4 ประเภทหลักคือ การทดลองแบบควบคุม (experiment and manipulation) การทดลองแบบควบคุมที่ได้รับการดัดแปลง (modified experiment and manipulation) วิภาษวิธีและการสนทนา (dialectic and dialogue) และอรรถปริวรรตและวิภาษวิธี (hermeneutic and dialectic)

## อ้างอิง

*Usage note on the word Methodology
มรดกศาสตราจารย์

**มรดกศาสตราจารย์** ( - 1993) เขียนโดย นักเขียนชาวอังกฤษดิ๊ค คิง-สมิธ แปลและเรียบเรียงโดย วัชรินทร์ อำพัน จัดพิมพ์ครั้งที่ 1 โดย สำนักพิมพ์แพรวเยาวชน

## เนื้อเรื่องย่อ
ฮาร์รี่เป็นลูกชายคนเดียวของบ้านโฮลด์สเวิร์ธ และในเช้าวันหนึ่งเค้าได้รับพินัยกรรมจากอเมริกา มาจากญาติซึ่งเค้าไม่เคย รู้จัก มร.โฮลด์สเวิร์ธคาดว่าคงมาจากปู่ที่เป็นศาสตราจารย์ด้านภาษาศาสตร์อยู่ที่นั่น ฮาร์รี่ฝันถึงมรดกที่จะได้รับทั้งวัน แต่เมื่อสิ่งนั้นมาถึงกลับเป็นแค่นกแก้ว พันธุ์อัฟริกันสีเทา หางแดง 1 ตัว ในช่วงแรกที่แมดิสัน (ชื่อนกแก้ว) มาอยู่ที่บ้านของฮาร์รี่ มันไม่ พูดอะไรเลย แต่หลังจากฮาร์รี่ค้นพบว่าแมด (ชื่อเล่นของแมดิสัน) มีความสามารถมากแค่ไหน และกลายเป็นเพื่อนสนิทของฮาร์รี่ แมดช่วยฮาร์รี่ทำการบ้าน และเล่นเกมส์ต่างๆ ทั้งครอบครัวต่างมีความสุข ที่มีแมดมาเป็นส่วนหนึ่งของบ้าน จนกระทั่งวันหนึ่งก็เกิด เหตุการณ์ไม่คาดฝัน บ้านถูกงัดและแมดหายตัวไป บ้านโฮลด์สเวิร์ธทั้งแจ้งความ และตามหาตามสวนสัตว์และคลีนิคสัตว์ แต่ไม่ เจอนกแก้วอัฟริกันสีเทา หางแดง ที่ฉลาดอย่างแมดเลย ส่วนแมดหลังจากโดนโจรจับตัวไปก็หนีออกมาได้ ด้วยอาการสบักสบอม และได้ไปพบกับคนแก่ใจบุญ เอาแมดไปรักษาจนแข็งแรงดี หลังจากนั้นแมดก็หนีออกมาจากบ้านของชายแก่ และโทรศัพท์กลับ ไปที่บ้านของฮาร์รี่ และในที่สุดแมดได้กลับมาที่บ้านโฮลด์สเวิร์ธอีกครั้ง แต่สมาชิกในบ้านได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว มีนกแก้ว อัฟริกันสีเทา หางแดง อีก 1 ตัวอยู่ในห้อง

หมวดหมู่:วรรณกรรมเยาวชน
หมวดหมู่:วรรณกรรมแปล
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
โกโก ชาแนล

100px|thumb|CHANEL N°5

**กาบรีแยล บอเนอร์** "**โกโก**" **ชาแนล** (; 19 สิงหาคม พ.ศ. 2426-10 มกราคม พ.ศ. 2514) เป็นนักออกแบบเสื้อผ้า เครื่องแต่งกาย และเครื่องประทินความงามชาวฝรั่งเศส เป็นตัวอย่างนักแฟชั่นในศตวรรษที่ 20 และเป็นผู้ก่อตั้งผลิตภัณฑ์ *[[ชาเนล]]* ของฝรั่งเศส เดิมชื่อ กาเบรียล บอเนอร์ ชาแนล เมื่อเธอเริ่มโตเกิดปัญหาการเงินในครอบครัวเธอจึงต้องไปร้องเพลงในคาเฟ่เพื่อหาเงินเลี้ยงชีพ วันหนึ่งเธอร้องเพลง กิตาวู โกโก เป็นที่ถูกใจของผู้ฟัง และเรียกร้องให้เธอร้องอีกโดยตะโกนว่า "โกโก ชาแนล" ตั้งแต่บัดนั้นคนก็รู้จักเธอในนาม "โกโก ชาแนล" เธอเริ่มเปิดร้านขายหมวกแห่งแรกในแคว้นนอร์ม็องดีในปี ค.ศ. 1909 และเริ่มคิดค้นน้ำหอมทั้ง 10 กลิ่นโดยกลิ่นที่เธอชอบและเป็นกลิ่นที่ขายดีที่สุดคือ “ชาแนลนัมเบอร์ไฟว์” ชาแนลเป็นผู้ริเริ่มให้ผู้หญิงใส่กางเกงเป็นคนแรก และเธอก็คิดค้นสูทของผู้หญิงมีชื่อเรียกว่า “ชาแนลสูท” สัญลักษณ์ของชาแนลคือรูปดอกคามีเลียสีขาว เพราะเป็นดอกไม้ที่ชาแนลชอบนำติดตัวไปในงานแสดงเสื้อของเธอโดยเธอมักจะนำมาทัดไว้ที่ผม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ของชาแนล

หมวดหมู่:นักออกแบบเสื้อผ้าชาวฝรั่งเศส
ทอมมี ฮิลฟิเกอร์

200px|thumb|right|ทอมมี ฮิลฟิเกอร์ในปี ค.ศ. 2009
**โทมัส เจคอบ ฮิลฟิเกอร์** (, เกิด 24 มีนาคม ค.ศ. 1951) เป็นนักออกแบบแฟชันชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งบริษัททอมมี ฮิลฟิเกอร์

## ประวัติ

ฮิลฟิเกอร์เกิดที่เมืองเอลมีรา (Elmira)ในรัฐนิวยอร์ก ในครอบครัวชาวไอร์แลนด์ที่นับถือศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก ฮิลฟิเกอร์เป็นลูกคนที่สองจากพี่น้องทั้งหมดเก้าคน ชีวิตในวัยเด็กฝันอยากจะเป็นนักออกแบบ ในปี พ.ศ. 2512 ขณะที่ยังเรียนอยู่ชั้นมัธยม เขาเริ่มอาชีพขายกางเกงยีนส์ขาบาน 20 ตัวด้วยเงิน 150 ดอลลาร์ เมื่อมีอายุ 18 ปี ฮิลฟิเกอร์เรียนรู้ด้วยตัวเองด้วยการก่อตั้งร้าน *เดอะ พีเพิล เพลส* ในนิวยอร์ก แต่เนื่องจากร้านนั้นไม่ได้มียอดขายตามที่ตั้งเป้าและไม่มีใครสนใจแล้ว อีก 7 ปีต่อมา *เดอะ พีเพิล เพลส* ได้ล้มละลายลง

หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2527 ฮิลฟิเกอร์ได้ก่อตั้ง *ทอมมี ฮิลฟิเกอร์* ขึ้นมา เขาเริ่มวางจำหน่ายชุดเสื้อผ้าสำหรับผู้ชายที่โดดเด่นของเขาเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2527 เสื้อที่มีกระดุมติดที่ปก ผ้าฝ้ายเนื้อหยาบ และเสื้อผ้าแบบคลาสสิกอื่น ๆ ที่เขานำมาปรับปรุงให้ทันสมัยได้รับการตอบรับทันทีจากผู้บริโภค และสร้างยอดขายได้ถึง 11 ล้านดอลลาร์ในเวลาไม่ถึง 2 ปี ปัจจุบันชุดเสื้อผ้าของเขาประกอบด้วยผลิตภัณฑ์ประเภทต่าง ๆ ที่เหมาะกับความต้องการในการดำเนินชีวิตของผู้บริโภคที่ทันสมัย แบรนด์ทอมมี ฮิลฟิเกอร์ ได้กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณของอเมริกันแท้ ๆ และยังคงได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในยี่ห้อที่เป็นที่ยอมรับกันมากที่สุดระดับโลก

ในปี พ.ศ. 2522 ฮิลฟิเกอร์ย้ายเข้ามาอยู่ในนครนิวยอร์กเพื่อดำเนินอาชีพเป็นนักออกแบบแฟชัน เขาได้แนะนำเสื้อผ้าชุดใหม่ที่โดดเด่นชุดแรกของเขาในปี พ.ศ. 2527 หลังจากนั้นก็ได้ขยายผลิตภัณฑ์และการจัดจำหน่ายออกไป รวมถึงออกผลิตภัณฑ์เสื้อผ้าบุรุษ เสื้อผ้าสตรี เสื้อผ้ายีนส์ เสื้อผ้าเด็ก ผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวเนื่องกันที่ได้รับอนุญาต น้ำหอม และเครื่องประดับบ้านด้วย

เขายังได้รับอีกหลายรางวัลจาก FiFi Awards ซึ่งเป็นรางวัลที่มีชื่อเสียงที่สุดในวงการน้ำหอม เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2545 เขาได้รับรางวัลนักออกแบบนานาชาติแห่งปีจากนิตยสารจีคิวในเยอรมนี และในเดือนเดียวกันนั้นเอง 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

หมวดหมู่:นักออกแบบเสื้อผ้าชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ธุรกิจแฟชั่น
จานนี เวอร์ซาเช

**จานนี เวอร์ซาเช** (Gianni Versace) (2 ธันวาคม พ.ศ. 2489-15 กรกฎาคม พ.ศ. 2540) นักออกแบบเสื้อผ้าชาวอิตาลี เป็นดีไซน์เนอร์ชื่อดังรายหนึ่งของโลก ผู้ก่อตั้งผลิตภัณฑ์เวอร์ซาเช

## ชีวิตและการงาน
เวอร์ซาเชมีความฝันอยากเป็นนักตัดเย็บเสื้อผ้า แล้วอยากเป็นนักดีไซน์เนอร์ เวอร์ซาเชก็เริ่มตัดและปักเสื้อด้วยตนเอง โดยเวอร์ซาเชเป็นสัญลักษณ์แห่งความสวยงามสำหรับผู้หญิง ความดูดีมีระดับ

ในตลอด 10 ปี เวอร์ซาเชใช้เงินกว่า 807 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเพื่อเฉลิมฉลอง บุคคลที่มีชื่อเสียงที่ใช้เสื้อผ้าที่เวอร์ซาเชทำเองเช่น มาดอนน่า จอน โบวี่ ทีน่า เทอร์เนอร์ ฯลฯ นอกจากนี้ ยังดีไซน์เสื้อผ้าสำหรับประเภทร็อคแอนด์โรลแก่ อีริค แคลปตัน เอลตัน จอห์น ไมเคิล แจ็คสัน ฯลฯ

## เสียชีวิต
วันที่ 15 กรกฎาคม ปี พ.ศ. 2540 เวอร์ชาเช ถูกยิงเสียชีวิต หน้าบ้านพักที่หาดไมอามี่ โดย แอนดรูว์ คูนาแนน โดยได้ ดอนนาเทลลา เวอร์ซาเช ผู้เป็นน้องสาว ดีไซน์เสื้อผ้าแทนจานนี่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์หลัก

หมวดหมู่:ชายรักร่วมเพศชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักออกแบบเสื้อผ้าชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นคาลาเบรีย
ดิ๊ค คิง-สมิธ

**ดิ๊ค คิง-สมิธ** ( ; 27 มีนาคม ค.ศ. 1922 - 4 มกราคม ค.ศ. 2011) เป็นนักเขียนวรรณกรรมเด็ก เรื่องหนึ่งที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายคือ "เบ๊บ หมูเลี้ยงแกะ" (The Sheep-Pig - 1983) ซึ่งต่อมาได้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ เรื่อง "Babe the Gallant Pig" (1988) เขาเป็นเกษตรกร มาถึง 20 ปีก่อนที่จะมาเป็นครูและเป็นนักเขียนในที่สุด

## รายชื่อหนังสือที่ได้รับการแปลเป็นภาษาไทย
* *ซุปเปอร์ไก่* (The Fox Busters - 1978)
* *ซุปเปอร์หมู* (Daggie Dogfoot - 1980)
* "เบ๊บ หมูเลี้ยงแกะ" (The Sheep-Pig - 1983)
* "หนู(หนอน)หนังสือ" (The schoolmouse - 1994)

หมวดหมู่:นักเขียนชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากบริสตอล
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์โอบีอี‎
สวนสมเด็จเจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา

**สวนสมเด็จเจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงสงขลานครินทร์** เป็นสวนสาธารณะที่จัดสร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมพระนราธิวาสราชนครินทร์ บดินทรเชษฐภคินี ในวาระครบรอบ 80 พรรษา เมื่อ พ.ศ. 2546 สวนที่เป็นที่รู้จักในลำดับแรกได้แก่ สวนสมเด็จเจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงสงขลานครินทร์ (สวนแม่-สวนลูก) ปัตตานี (พ.ศ. 2546) ต่อมาในปี 2550 จังหวัดสกลนครและเทศบาลเมืองสกลนครได้จัดสร้างสวนสมเด็จพระพี่นางเธอเจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงสงขลานครินทร์ (สวนลูก) บริเวณสวนสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี (สวนแม่) ขึ้นอีกแห่งหนึ่ง
หมวดหมู่:สวนสาธารณะในประเทศไทย
เลฟ เอริกสัน

**เลฟ เอริกสัน** (; ค.ศ. 970– ค.ศ. 1020) เป็นนักสำรวจชาวนอร์สจากไอซ์แลนด์ เชื่อว่าเป็นชาวยุโรปคนแรกที่เดินทางไปถึงทวีปอเมริกาเหนือ ก่อนหน้าคริสโตเฟอร์ โคลัมบัสเกือบ 500 ปี โดยเขาได้ทำการสำรวจเกาะกรีนแลนด์สืบต่อจากเอริกผมแดง พ่อของเขา และเขายังเคยเข้าร่วมขบวนเดินทางสำรวจที่พ่อของเขาส่งไปยังทวีปอเมริกาเหนือ เมื่อประมาณปี ค.ศ. 1000 เขาได้ไปถึงส่วนที่เป็นชายฝั่งอเมริกาเหนือ ระหว่างแลบราดอร์และเคปค้อด เขาเรียกดินแดนนี้ว่าวินแลนด์ หรือแดนเหล้าองุ่น เนื่องจากพ่อของเขาพบผลองุ่นป่างอกงามที่นั่น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักสำรวจชาวนอร์เวย์
หมวดหมู่:ชาวไอซ์แลนด์
โมโตโรลา

**โมโตโรลา อิงค์** () เป็นบริษัทด้านการสื่อสารข้ามชาติ เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ผลิตวิทยุสื่อสาร เซมิคอนดักเตอร์ โทรศัพท์มือถือ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ เมืองชามเบิร์ก รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา

## หน่วยธุรกิจ
* Mobile Devices (MD) - โทรศัพท์มือถือ
* Networks & Enterprise - สาธารณูปโภคด้านเครือข่าย
* Connected Home Solutions (CHS)
* Corporate (CORP)

## ประวัติ
โมโตโรลาเริ่มกิจการเมื่อ ค.ศ. 1928 ในชื่อ Galvin Manufacturing Corporation และเปลี่ยนชื่อมาเป็นโมโตโรลาในปี ค.ศ. 1947 ผู้ก่อตั้งคือนาย Paul Galvin ได้คิดชื่อโมโตโรลาเมื่อบริษัทของเขาเริ่มทำธุรกิจวิทยุติดรถยนต์ ช่วงแรกนั้นบริษัททำธุรกิจด้านวิทยุ, อุปกรณ์ทางเสียง โดยมีชื่อผลิตภัณฑ์ลงท้ายด้วยคำว่า "-ola" เช่น Victrola, Moviola เป็นต้น ชื่อ Motorola นั้นมาจากคำว่า "Motor" ซึ่งหมายถึงการที่บริษัททำธุรกิจอุปกรณ์ของรถยนต์นั่นเอง

ผลิตภัณฑ์ส่วนมากของโมโตโรลาเกี่ยวข้องกับวิทยุ เช่น วิทยุสื่อสารแบบ Walkie-Talkie, อุปกรณ์สื่อสารทางการทหาร, โทรศัพท์มือถือ และอุปกรณ์เครือข่ายของโทรศัพท์มือถือ โมโตโรลายังเข้มแข็งในธุรกิจเซมิคอนดักเตอร์ เช่น แผงวงจรรวม (Integrated Circuit) และเป็นผู้ผลิตไมโครโพรเซสเซอร์รายใหญ่สำหรับคอมพิวเตอร์ในตระกูล Commodore Amiga และแมคอินทอชตั้งแต่รุ่นแรก - รุ่นที่ขายในปี 1994 นอกจากนี้ยังมีธุรกิจโมเด็ม, อุปกรณ์รับสัญญาณดาวเทียม และเคเบิลทีวี

โมโตโรลาได้ประกาศแยกธุรกิจเซมิคอนดักเตอร์ออกเป็นบริษัทลูกในชื่อ Freescale Semiconductor เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2003

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2007 เป็นต้นมา บริษัทประสบภาวะขาดทุนสะสมต่อเนื่องถึง 4.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ จึงได้แยกหน่วยธุรกิจเป็นสองบริษัท มีผลตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2011 คือ หน่วยงานโทรศัพท์เคลื่อนที่ แยกเป็นบริษัทโมโตโรลาโมบิลิตี และหน่วยงานที่เหลือแยกเป็นบริษัทโมโตโรลาโซลูชัน จากนั้นโมโตโรลาโมบิลิตีได้เข้าเจรจากับกูเกิล เกี่ยวกับสิทธิบัตรหลายรายการของโมโตโรลา ซึ่งมีผลต่อการพัฒนาระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ของกูเกิล กูเกิลประกาศเข้าซื้อกิจการโทรศัพท์มือถือโมโตโรลาโมบิลิตีเป็นผลสำเร็จเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 เลอโนโวประกาศเข้าซื้อกิจการโมโตโรลาโมบิลิตีจากกูเกิล การซื้อขายสำเร็จลงในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014 ด้วยมูลค่า 2.91 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

## อ้างอิง

* At Motorola, a history of embracing, then rejecting, consumer spotlight

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์โมโตโรลา
* โมโตโรลา ประเทศไทย

หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
หมวดหมู่:ผู้ผลิตโทรศัพท์มือถือ
หมวดหมู่:บริษัทอเมริกันที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2471
หมวดหมู่:อดีตบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์โตเกียว

หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2554
เกาะพะงัน (แก้ความกำกวม)

**เกาะพะงัน** อาจหมายถึง

* อุทยานแห่งชาติธารเสด็จ-เกาะพะงัน
* อำเภอเกาะพะงัน
* ตำบลเกาะพะงัน
* เทศบาลตำบลเกาะพะงัน
* เกาะพะงัน
เสือ 11 ตัว

**เสือ 11 ตัว** อาจหมายถึง
* ห้างขายยาตราเสือ 11 ตัว
* เสือ 11 ตัว (ละครโทรทัศน์)
* เสือ 11 ตัว (เพลง) - เพลงของพงษ์สิทธิ์ คำภีร์
เอเซอร์

**บริษัทเอเซอร์** (; ; ) เป็นบริษัทข้ามชาติของไต้หวัน ผู้ผลิตฮาร์ดแวร์และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เขตซีจื่อ ซินเป่ย ประเทศไต้หวัน ผลิตภัณฑ์ของบริษัทประกอบด้วย คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ, แล็ปท็อป (ทั้งแบบมาตรฐาน, 2-อิน-1, แบบพับจอได้ และโครมบุ๊ก), แท็บเล็ต, เซิร์ฟเวอร์, อุปกรณ์จัดเก็บข้อมูล, อุปกรณ์ความจริงเสมือน (VR), จอแสดงผล, สมาร์ทโฟน, โทรทัศน์ และอุปกรณ์ต่อพ่วง นอกจากนี้ยังมีคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์สำหรับเล่นเกมภายใต้แบรนด์ **เพรเดเตอร์** (Predator) อีกด้วย ข้อมูลเมื่อปี ค.ศ. 2024 เอเซอร์เป็นผู้จำหน่ายคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลรายใหญ่เป็นอันดับ 6 ของโลกตามจำนวนยอดขาย

ในช่วงต้นทศวรรษ 2000 เอเซอร์ได้นำรูปแบบธุรกิจใหม่มาใช้ โดยเปลี่ยนจาก "ผู้ผลิต" มาเป็น "ผู้ออกแบบ วางแผนการตลาด และจัดจำหน่าย" ผลิตภัณฑ์แทน ขณะที่กระบวนการผลิตจะดำเนินการผ่านบริษัทรับจ้างผลิต ในปัจจุบัน นอกเหนือจากธุรกิจหลักด้านไอทีแล้ว เอเซอร์ยังมีหน่วยธุรกิจใหม่ที่มุ่งเน้นการบูรณาการบริการและแพลตฟอร์มคลาวด์ รวมถึงการพัฒนาสมาร์ทโฟนและอุปกรณ์สวมใส่พร้อมการประยุกต์ใช้อินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง (IoT) เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มอีกด้วย

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 


อ
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ไต้หวัน
หมวดหมู่:บริษัทของไต้หวัน
หมวดหมู่:บริษัทไต้หวันที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2519
อินทิรา คานธี

**อินทิรา ปริยทรรศินี คานธี** (, *Indira Priyadarsini Gandhi*, 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2460 - 31 ตุลาคม พ.ศ. 2527) เป็นอดีตประธานมนตรีอินเดียที่ดำรงตำแหน่งถึง 3 วาระติดต่อกัน และเป็นประธานมนตรีหญิงคนแรกในประเทศอินเดีย

อินทิรา คานธี มีชื่อเดิมว่า อินทิรา ปรียทรศินี เนห์รู เป็นบุตรสาวของชวาหระลาล เนห์รู ประธานมนตรีคนแรกของอินเดีย กับกมลา เนห์รู  นางอินทิราสมรสกับผิโรช คานธี ซึ่งมีนามสกุลเดียวกับมหาตมา คานธี แต่ไม่ได้มีความสัมพันธ์เป็นเครือญาติกัน  

อินทิรามีบุตรชายสองคน คือ ราชีพ คานธีและสัญชัย คานธี โดยบุตรทั้งสองต่างดำเนินกิจกรรมทางการเมืองสืบต่อจากมารดา

อินทิรา คานธีถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2527 หลังจากถูกองครักษ์สองคนใช้อาวุธปืนกระหน่ำยิงกว่า 30 นัด ที่บริเวณสวนในทำเนียบประธานมนตรี  และถึงแก่อสัญกรรมระหว่างถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล  สาเหตุเนื่องจากเหตุการณ์ความขัดแย้งระหว่างชาวฮินดูกับชาวซิกข์หลังปฏิบัติการดาวน้ำเงิน

## แหล่งค้นคว้าเพิ่มเติม

* สาวิตรี เจริญพงศ์. “อินทิรา คานธี: สตรีในวงล้อการเมืองของอินเดีย.” ใน สุวดี เจริญพงศ์ และปิยนาถ บุนนาค (บก.), *สตรีแถวหน้าในประวัติศาสตร์เอเชีย*. หน้า 179-218. กรุงเทพฯ: บ้านพิทักษ์อักษร, 2550.

## อ้างอิง


หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีอินเดีย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีอินเดียที่ถูกลอบสังหาร
หมวดหมู่:ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:นักการเมืองสตรีชาวอินเดีย
หมวดหมู่:ผู้นำในสงครามเย็น
หมวดหมู่:บุคคลจากอลาหาบาด
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอาวุธปืน
หมวดหมู่:ตระกูลเนห์รู-คานธี
หมวดหมู่:ประธานมนตรีสตรี
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในเดลี
หมวดหมู่:ชาวกัศมีร์
พระธาตุเก้าจอม

**พระธาตุเก้าจอม** คือพระธาตุเจดีย์สำคัญที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเชียงราย เชื่อว่าหากสักการะครบทั้ง 9 จอมภายใน 1 วัน จะ​เกิดศิริมงคลเช่นเดียว​กับ​การปิดทอง​ 7 ​วัด​ภาย​ใน​ 1 ​วัน​  ประกอบด้วย 
* **[[พระธาตุดอยจอมทอง]]** - วัดพระธาตุดอยจอมทอง ชุมชนดอยทอง ตำบลเวียง อำเภอเมืองเชียงราย
* **[[วัดพระธาตุจอมหมอกแก้ว|พระธาตุจอมหมอกแก้ว]]** - วัดพระธาตุจอมหมอกแก้ว หมู่ที่ 9  บ้านดงมะเฟือง  ตำบลจอมหมอกแก้ว  อำเภอแม่ลาว
* **[[พระธาตุจอมผ่อ]]** - วัดอรัญญวิเวกคีรี  หมู่ที่ 7  บ้านดงหล่ายหน้า  ตำบลเวียง  อำเภอเวียงป่าเป้า
* **[[วัดพระธาตุจอมแจ้ง (อำเภอแม่สรวย)|พระธาตุจอมแจ้ง]]** - วัดจอมแจ้ง หมู่ที่ 12 บ้านจอมแจ้ง ตำบลแม่สรวย อำเภอแม่สรวย
* **[[วัดพระธาตุจอมแว่|พระธาตุจอมแว่]]** - วัดพระธาตุจอมแว่ หมู่ที่ 2 บ้านดอนตัน,หมู่ที่ 11 บ้านใหม่สันผักหละ  ตำบลเมืองพาน  อำเภอพาน
* **[[พระธาตุจอมจ้อ]]** - วัดพระธาตุจอมจ้อ หมู่ที่ 20 บ้านเวียงจอมจ้อ ตำบลเวียง อำเภอเทิง
* **[[วัดพระธาตุจอมกิตติ|พระธาตุจอมกิตติ]]** - วัดพระธาตุจอมกิตติ หมู่ที่ 6 บ้านจอมกิตติ ตำบลเวียง อำเภอเชียงแสน
* **[[พระธาตุจอมจันทร์]]** - วัดจอมจันทร์ หมู่ที่ 2  บ้านจอมจันทร์  ตำบลสันทราย  อำเภอแม่จัน 
* **[[วัดพระธาตุจอมสัก|พระธาตุจอมสัก]]** - วัดพระธาตุจอมสัก หมู่ที่ 14  บ้านเหล่าพัฒนา  ตำบลบ้านดู่  อำเภอเมืองเชียงราย

## สิ่งสืบเนื่อง
* เพลง พระธาตุเก้าจอม ของ หนิม คนึงพิมพ์ พรมกร

## อ้างอิง

*  ​นมัสการพระธาตุ​ 9 ​จอม จากเว็บไซต์การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ตำนานพระธาตุเก้าจอม จากเว็บไซต์ศูนย์บริหารจัดการ การท่องเที่ยวจังหวัดเชียงราย 

หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดเชียงราย
หมวดหมู่:พระธาตุ 9 จอม
หมวดหมู่:รายชื่อเกี่ยวกับจังหวัดเชียงราย
สถาพร บุญมาเลิศ

**สถาพร บุญมาเลิศ** เกิดเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2517 สถิติการชก 23 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 10) เสมอ 1 แพ้ 5
## เกียรติประวัติ
* เคยเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทยมาก่อน
* แชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นไลท์เวท (2546)
** ชิง 24 มีนาคม 2546 ชนะคะแนน ลาร์รี่ พีโดเนีย () ที่ จ.นนทบุรี
** ป้องกันแชมป์ ครั้งที่ 1, 26 มิถุนายน 2546 ชนะน็อค ลาร์รี่ ชิวู (อินโดนีเซีย) ยก 2 ที่ จ.น่าน
** ป้องกันแชมป์ ครั้งที่ 2, 26 กันยายน 2546 ชนะน็อค ริโว ซาราจี (อินโดนีเซีย) ยก 5 ที่ จ.นนทบุรี
** เสียแชมป์ 21 พฤศจิกายน 2546 แพ้คะแนน ชุน วันโบ (เกาหลีใต้) ที่ โซล เกาหลีใต้
* แชมป์ ABC รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท (2548 -2549 )
** ชิง, 4 ก.พ. 2548 ชนะน็อค มอนเต้ คาร์ลอส (อินโดนีเซีย) ยก 2 ที่ ม.สุโขทัย
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 8 เม.ย. 2548 ชนะคะแนน รามิล คัลบิลเลส () ที่ รัตนาธิเบศร์ เซ็นทรัลทาวน์
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 5 กรกฎาคม 2548 ชนะคะแนน โนนอย กอนซาเลซ () ที่ เมืองทองธานี
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 28 กันยายน 2548 ชนะคะแนน โนนอย กอนซาเลซ () 
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 21 ธันวาคม 2548 ชนะน็อค คริสโตเฟอร์ ซาลูได () ยก 6 ที่ โรงเรียนมัธยมวัดสิงห์
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 10 มีนาคม 2549 ชนะคะแนน บาร์ต อบาโบ () ที่ จ.เพชรบุรี
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 22 ธันวาคม 2549 ชนะคะแนน อาร์ซิม บังกาลา (อินโดนีเซีย) ที่ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 21 มีนาคม 2550 เสมอกับ เฟอร์นันโด มอลทิญญ่า () ที่ หนองจอก
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 18 กรกฎาคม 2550 แพ้น็อค คาร์นัต คาเตนบาเยฟ (คาซัคสถาน) ยก 6 ที่ คาซัคสถาน
** พ.ศ. 2550 ถูกปลด
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ภาคฯรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท เมื่อ 21 มกราคม 2550 แพ้น็อค คิม จุงบุน (เกาหลีใต้) ยก 4 ที่เกาหลีใต้

## อ้างอิง
* สถิติการชก

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นไลท์เวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทย
หมวดหมู่:นักมวยจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:แชมป์ PABA
หมวดหมู่:แชมป์ ABCO
รีดเดอร์ส ไดเจสท์

***รีดเดอร์ส ไดเจสท์*** () เป็นนิตยสารครอบครัวทั่วไปของสหรัฐอเมริกา ตีพิมพ์ปีละ 10 ครั้ง เดิมมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองแชปปาควา รัฐนิวยอร์ก ปัจจุบันมีสำนักงานใหญ่ในย่านมิดทาวน์แมนฮัตตัน นิตยสารก่อตั้งใน ค.ศ. 1922 โดยเดอวิตต์ วอลเลซ และ ไลลา เบล อาชีสัน ภรรยาของเขา เป็นเวลาหลายปีที่ *รีดเดอร์ส ไดเจสท์* เป็นนิตยสารสำหรับผู้บริโภคที่ขายดีที่สุดในสหรัฐอเมริกา แต่ใน ค.ศ. 2009 นิตยสารนี้เสียตำแหน่งนี้ให้กับ *[[เบตเตอร์โฮมส์แอนด์การ์เดนส์]]* จากข้อมูลของมีเดียมาร์ครีเสิร์ช (ค.ศ. 2006) พบว่า *รีดเดอร์ส ไดเจสท์* เข้าถึงผู้อ่านได้มากขึ้นโดยมีรายได้ครัวเรือนมากกว่า 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ มากกว่า *[[ฟอร์ชูน]]* *[[เดอะวอลล์สตรีทเจอร์นัล]]* *[[บิสซิเนสวีค]]* และ *[[อิงค์ (นิตยสาร)|อิงค์]]* รวมกัน

นิตยสาร *รีดเดอร์ส ไดเจสท์* ฉบับทั่วโลกมีผู้อ่านเพิ่มขึ้น 40 ล้านคนในกว่า 70 ประเทศ ผ่านฉบับต่าง ๆ 49 ฉบับใน 21 ภาษา นอกจากนี้ นิตยสารยังตีพิมพ์ในรูปแบบอักษรเบรลล์ ดิจิทัล และเสียง และในฉบับพิมพ์ใหญ่ที่เรียกว่า "รีดเดอร์สไดเจสท์ลาร์จพรินต์" นิตยสารนี้มีขนาดเล็ก โดยหน้ากระดาษมีขนาดประมาณครึ่งหนึ่งของนิตยสารอเมริกันส่วนใหญ่ ด้วยเหตุนี้ ในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 2005 บริษัทจึงได้นำสโลแกน "อเมริกาในกระเป๋าของคุณ" มาใช้กับฉบับสหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ตาม ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2008 บริษัทได้เปลี่ยนสโลแกนเป็น "ชีวิตที่ดีร่วมกัน"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นิตยสารอเมริกัน
หมวดหมู่:นิตยสารรายเดือน
อักษรมันดาอิก

**ชุดตัวอักษรมันดาอิก** เป็นระบบการเขียนโดยหลักใช้เขียนภาษามันดาอิก คากว่าพัฒนาขึ้นในช่วงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 2 ถึง 7 จากรูปเขียนของแอราเมอิก (เช่นเดียวกันกับซีรีแอก) หรือจากอักษรพาร์เทียนจารึก เป็นเรื่องยากที่จะระบุที่มาของอักษรอย่างชัดเจน
อักษรนี้พัฒนาโดยผู้นับถือความเชื่อมันดาอีในเมโสโปเตเมียตอนล่าง เพื่อเขียนภาษามันดาอิกด้วยจุดประสงค์ทางศาสนา ภาษามันดาอิกคลาสสิกกับภาษามันดาอิกใหม่ยังคงมีผู้ใช้งานเพียงจำกัด อักษรนี้มีการเปลี่ยนแปลงรูปร่างน้อยมากตลอดหลายศตวรรษ

ชื่ออักษรในภาษามันดาอิกคือ *Abagada* หรือ *Abaga* ตามอักษรแรกของชุดตัวอักษร โดยรู้จักกันในฐานะ *a*, *ba*, *ga*, ฯลฯ แทนที่จะเป็นชื่ออักษรเซมิติกแบบดั้งเดิม (*aleph*, *beth*, *gimel*) 

อักษรนี้เป็นตัวเขียนที่เขียนจากขวาไปซ้ายตามแนวนอน แต่ใช่ว่าอักษรทั้งหมดในคำศัพท์จะเชื่อมกัน มีการใช้ช่องว่างในการแบ่งคำ

ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา Majid Fandi al-Mubaraki ชาวมันดาอีที่อาศัยอยู่ในออสเตรเลีย นำเข้าข้อความภาษามันดาอิกไปแปลงเป็นดิจิทัลด้วยการใช้การเรียงพิมพ์อักษรมันดาอิก

## อักษร

ชุดตัวอักษรมันดาอิกมีอักษรทั้งหมด 22 ตัว (เรียงตามลำดับเดียวกันกับชุดตัวอักษรแอราเมอิก) กับทวิอักษร *adu* อักษรทุกตัวมักปิดด้วยการสะกดอักษรแรก *a* ซ้ำ ทำให้มีการนับเชิงสัญลักษณ์เป็น 24 ตัว:

### สระ
สระส่วนใหญ่เขียนในรูปเต็ม ซึ่งต่างจากชุดตัวอักษรเซมิติกอื่น ๆ ส่วนใหญ่ อักษรแรก *a* (เทียบเท่า *alaph*) ใช้แทนขอบเขตของสระลิ้นลดต่ำ อักษรตัวที่ 6 *wa* ใช้เป็นสระปิด หลัง (*u* กับ *o*) และอักษรตัวที่ 10 *ya* ใช้เป็นสระปิด หน้า (*i* กับ *e*) อักษรสองตัวท้ายที่กล่าวไปสามารถเป็นพยัญชนะ *w/v* กับ *y* ได้

สัญลักษณ์ที่คล้ายกับรูปขีดเส้นใต้ () ใช้แยกคุณภาพเสียงสระ (vowel quality) ของสระมันดาอิกสามอัน โดยใช้ในสื่อการสอนแต่อาจละไว้ในข้อความทั่วไป สัญลักษณ์นี้ใช้เฉพาะกับสระ *a*, *wa* และ *ya* ดังตัวอย่างกับอักษร *ba*:

*  /bā/ กลายเป็น  /ba/
*  /bu/ กลายเป็น  /bo/
*  /bi/ กลายเป็น  /be/

### สัญลักษณ์ซ้ำ
จุดใต้พยัญชนะ () สามารถใช้ระบุรูปซ้ำที่ผู้เขียนภาษาแม่เรียกว่ารูปสะกด "หนัก"
ตัวอย่างคำศัพท์ ได้แก่  (ekka) 'นี่คือ',  (šenna) 'ฟัน',  (lebba) 'หัวใจ' และ  (rabba) 'เยี่ยม'

### รูปอักขระแฝด
อักษรตัวที่ 23 เป็นรูปอักขระแฝด *adu* (*da* + *ya*) (เทียบกับ ตาอ์มัรบูเฏาะฮ์ในภาษาอาหรับ, อักษรคอปติก "ti" และแอมเพอร์แซนด์ในภาษาอังกฤษ)

นอกจากเชื่อมอักษรในแบบทั่วไปแล้ว อักษรมันดาอิกบางตัวสามารถผสมให้เป็นรูปอักขระแฝดหลายแบบ:
*  /kd/,  /kḏ/,  /ki/,  /kl/,  /kr/,  /kt/, และ  /ku/
*  /nd/,  /ni/,  /nm/,  /nq/,  /nt/, และ  /nu/
*  /pl/,  /pr/, และ  /pu/
*  /sˤl/,  /sˤr/, และ  /sˤu/
*  /ut/

ทั้ง *adu* () กับรูปอักขระแฝดเก่า kḏ () ถือเป็นอักษรเดียวกันในยูนิโคด

### อักษรที่คล้ายกัน
เนื่องจากอักษรมันดาอิกบางตัวมีรูปร่างคล้ายกัน ทำให้บางครั้งสร้างความสับสนทั้งอาลักษณ์มันดาอิกในอดีตกับนักวิชาการสมัยใหม่ โดยเฉพาะในเอกสารตัวเขียนที่เป็นรูปเขียนมือ โดยตัวอย่างมีดังนี้
*  /d/,  /r/,  /e/,  /q/
*  /u/,  /i/
*  /m/,  /t/
*  /k/,  /n/,  /p/
*  /pa/,  /ana/,  /ʃ/
*  /sˤ/,  /hn/

## ส่วนขยาย

## ยูนิโค้ด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Mandaic.org: Mandaic and Neo-Mandaic Texts and Resources 
*Noto Sans Mandaic from Google Fonts
*Mandaic Regular Font  from the Mandaean Network
*Mandaic phonetic keyboard from SIL Keyman
*Mandaic keyboard

มันดาอิก
ชุดตัวอักษรฟินิเชีย

thumb|right|260px|พยัญชนะและตัวเลขของอักษรฟินิเชีย
**ชุดตัวอักษรฟินิเชีย** พัฒนามาจากชุดตัวอักษรเคนันยุคแรกเริ่ม ซึ่งปรากฏครั้งแรกราว 1,800–1,700 ปีก่อนคริสต์ศักราช จารึกเก่าสุดมาจากเมืองโบราณบิบลัส อายุราว 1,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช  มีอักษร 22 ตัว ไม่มีเครื่องหมายสระ ชื่อตัวอักษรเหมือนที่ใช้เรียกอักษรฮีบรู

## ใช้เขียน
* ภาษาฟินิเชีย ชาวฟินิเชียเป็นพ่อค้าที่ยิ่งใหญ่ ทำการค้าระหว่างทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของทวีปยุโรป และอาจรวมไปถึงทวีปแอฟริกา คำว่า "ฟินิเชีย" มาจากภาษากรีก แปลว่า "พ่อค้าสีม่วง" ชุดตัวอักษรกรีกและฮีบรูมาจากชุดตัวอักษรฟินิเชีย

## รูปแบบอักษร

## ยูนิโคด

## เชิงอรรถและอ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปและการออกเสียงของอักษรฟินิเชีย 

ฟินิเชีย
หมวดหมู่:ความทรงจำแห่งโลก
อักษรสะมาริตัน

**อักษรสะมาริตัน** พัฒนามาจากอักษรฮีบรูโบราณโดยชาวสะมาริตัน ซึ่งตามคัมภีร์ไบเบิล อพยพจากเมโสโปเตเมียมาสู่ปาเลสไตน์ในช่วง 1,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช และพัฒนาวัฒนธรรมและศาสนายิวขึ้น อักษรนี้ยังคงใช้โดยชาวสะมาริตันกลุ่มเล็กๆ ในเมืองนับลุสและในจตุรัสของโฮโลน

อักษรสะมาริตันเป็นที่รู้จักในโลกตะวันตกครั้งแรกผ่านการตีพิมพ์เอกสารตัวเขียนโทราห์สะมาริตันใน ค.ศ. 1631 โดยฌ็อง มอแร็ง ใน ค.ศ. 1616 Pietro della Valle นักเดินทาง ซื้อเอกสารฉบับสำเนาที่ดามัสกัส และเอกสารตัวเขียนนี้ (ปัจจุบันรู้จักกันในชื่อ Codex B) ถูกนำไปฝากไว้ในห้องสมุดแถวปารีส

## การพัฒนา
ตารางข้างล่างแสดงการพัฒนาของอักษรสะมาริตัน โดยเทียบกับอักษรฮีบรูด้านซ้าย แถวแนวตั้ง X แสดงรูปอักษรในสมัยใหม่ 

## อักษร

พยัญชนะ
:  &nbsp; ā'lāf
:  &nbsp; bīt
:  &nbsp; gā'mān
:  &nbsp; dā'lāt
:  &nbsp; īy
:  &nbsp; bā̊
:  &nbsp; zēn
:  &nbsp; īt
:  &nbsp; ṭīt
:  &nbsp; yūt
:  &nbsp; kā̊f
:  &nbsp; lā'bāt
:  &nbsp; mīm
:  &nbsp; nūn
:  &nbsp; sin'gā̊t
:  &nbsp; īn
:  &nbsp; fī
:  &nbsp; ṣā̊'dīy
:  &nbsp; qūf
:  &nbsp; rīš
:  &nbsp; šān
:  &nbsp; tā̊f

สระ
:  
:  &nbsp; ā'lāf
:  &nbsp;&nbsp; *รูปกลั้น*
:  &nbsp; dagesh
:  &nbsp; แทรกเสียง yūt
:  &nbsp; แทรกเสียง yût
:  &nbsp; ē
:  &nbsp; e/ə
:  &nbsp; ā̊ː
:  &nbsp; ā̊
:  &nbsp; å
:  &nbsp; āː
:  &nbsp; ā
:  &nbsp; a
:  &nbsp; ă
:  &nbsp; ă
:  &nbsp; ū
:  &nbsp; u
:  &nbsp; î
:  &nbsp; ī
:  &nbsp; i
:  &nbsp; ō
:  &nbsp; sukun

เครื่องหมายวรรคตอน
:  Nequdaa (variant reading sign) 
:  Nequdaa (word separator) 
:  Afsaaq (interruption) 
:  Anged (restraint) 
:  Bau (prayer) 
:  Atmaau (surprise) 
:  Shiyyaalaa (question) 
:  Abbreviation mark 
:  Melodic qitsa  
:  Ziqaa (shouting) 
:  Qitsa (end of section) 
:  Zaef (outburst) 
:  Turu (teaching) 
:  Arkaanu (submissiveness) 
:  Sof mashfaat (full stop) 
:  Annaau (rest)

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*A Samaritan Bible, at the British library 
*Omniglot.com - Samaritan alphabet
*Link to free Samaritan font (consonants only as of 2010)
*Online keyboard for Samaritan script

สะมาริตัน
หมวดหมู่:อักษรไร้สระ
หมวดหมู่:ระบบการเขียนในคานาอัน
หมวดหมู่:ภาษาฮีบรู
หมวดหมู่:วัฒนธรรมและประวัติศาสตร์สะมาริตัน
หมวดหมู่:ระบบการเขียนในกลุ่มภาษาเซมิติก
หมวดหมู่:ระบบการเขียนจากขวาไปซ้าย
นอร์ธรอป F-20 ไทเกอร์ชาร์ค

**นอร์ธรอป F-20 ไทเกอร์ชาร์ค** (Northrop F-20 Tigershark) เริ่มแรกใช้ชื่อ **F-5G** เป็นเครื่องบินขับไล่เบาที่ออกแบบและสร้างโดยนอร์ธรอปคอร์ปอเรชัน การพัฒนาเริ่มขึ้นในปี 1975 เพื่อพัฒนา F-5E ไทเกอร์ทู ด้วยการเพิ่มเครื่องยนต์ใหม่ที่ทรงพลัง ติดตั้งระบบเอวิโอนิกส์และเรดาร์รุ่นใหม่ F-20 มีความเร็วกว่า F-5E สามารถยิงเป้าหมายที่เกินระยะมองเห็นได้ และมีรูปแบบโจมตีอากาศสู่พื้นที่ดีกว่า ด้วยความสามารถเหล่านี้ F-20 จึงกลายมาเป็นคู่แข่งของ F-16 ไฟทิงฟอลคอน แต่มีราคาถูกกว่าทั้งในการซื้อและการใช้งาน  

การพัฒนาของ F-20 ส่วนใหญ่เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ FX ของกระทรวงกลาโหมสหรัฐ ซึ่งพยายามที่จะขายเครื่องบินขับไล่ที่ล้าสมัยของสหรัฐ ให้กับมิตรประเทศเพื่อจำกัดโอกาสที่เทคโนโลยีของสหรัฐจะตกไปอยู่ในมือของสหภาพโซเวียต ถึงแม้ว่านอร์ธรอปหวังไว้สูงที่จะนำ F-20 เข้าทำตลาด แต่ด้วยการเปลี่ยนแปลงนโยบายของประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน ทำให้ F-20 พ่ายแพ้ต่อ F-16 ส่งผลให้ไม่มี F-20 ลำใดถูกสั่งซื้อโดยต่างชาติและในที่สุดโครงการก็ถูกละทิ้งในปี 1986 หลังจากที่ต้นแบบสี่ลำได้ถูกสร้างขึ้นมา 2 ลำได้ประสบอุบัติเหตุตกขณะทำการบินทดลองและนักบินเสียชีวิต ส่วนอีก 2 ลำได้ถูกนำไปแสดงไว้ที่ Smithsonian Washington DC และอีกลำได้เก็บไว้ที่ Natural History Museum of Los Angeles

## ข้อมูลจำเพาะ
***ลูกเรือ:** 1 นาย
***ความยาว**: 14.43 เมตร
***ความกว้างช่วงปีก**: 8.13 เมตร
***ความสูง**: 4.22 เมตร
***[[น้ำหนักตัวเปล่า]]**: 5,357 กก.
***[[น้ำหนักสูงสุดในการขึ้นบิน]]**: 12,474 กก.
***เครื่องยนต์**: เทอร์โบแฟน General Electric F404-GE-100 พร้อมสันดาปท้าย
** **แรงขับแห้ง:** 49 กิโลนิวตัน
** **แรงขับเมื่อสันดาปท้าย:** 76 กิโลนิวตัน
***ความเร็วสูงสุด**: มัค 2+
***เพดานบิน**: 56,800 ฟุต (17,300 เมตร)
***อัตราไต่**: 52,800 ฟุต/นาที (255 เมตร/วินาที)
***พิสัยปฏิบัติการ:** 590 กิโลเมตรในภารกิจครองอากาศ

หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่สัญชาติสหรัฐ
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่ยุคที่สี่
หมวดหมู่:เครื่องบินนอร์ทธรอป
เฮคเลอร์แอนด์คอช เอชเค 33

**เฮคเลอร์แอนด์คอช เอชเค 33** (Heckler & Koch HK33) เป็นปืนเล็กยาว พัฒนาโดยบริษัทเฮคเลอร์แอนด์คอช ประเทศเยอรมนี ตั้งแต่ทศวรรษ 1960 โดยพัฒนามาจากปืนเล็กยาวเฮคเลอร์แอนด์คอช จี3 ซึ่งเป็นขนาด 7.62x51 มม. มีประจำการในกองทัพบราซิล ไอร์แลนด์ ตุรกี และได้รับสิทธิ์ผลิตใช้ในกองทัพไทย และมาเลเซีย

กองทัพไทยได้ขออนุญาตใช้สิทธิบัตรเพื่อนำมาผลิตเองโดยกรมสรรพาวุธทหารบก (สพ.ทบ.) และเข้าประจำการในปี พ.ศ. 2511 โดยใช้ชื่อ **ปืนเล็กยาว แบบ 11** หรือตัวย่อ **ปลย.11** สำหรับทหารบก หรือ **ปืนเล็กยาวอัตโนมัติ ขนาด 5.56 มม. เอชเค 33** หรือตัวย่อ **ปลยอ.5.56-3** สำหรับทหารอากาศ

ปัจจุบันยังประจำการอยู่ในบางหน่วยของกองทัพไทย และใช้สำหรับฝึกยิงปืนด้วยกระสุนจริงของนักศึกษาวิชาทหาร เพื่อให้เกิดความคุ้นเคย ตามศูนย์ฝึกนักศึกษาวิชาทหารต่าง ๆ
ไฟล์:Thai Guard HK33.JPEG
ไฟล์:Thai soldiers and Type 85 APCs during 2010 Thai political protests.jpg
ไฟล์:Thai Ranger.jpg
ไฟล์:Royal Thai Army soldier on security perimeter 080501-M-2095G-184.JPG


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* HKPRO's HK33 page 
* Modern Firearms 

หมวดหมู่:ปืนเล็กยาวจู่โจม
หมวดหมู่:อาวุธตำรวจ
หมวดหมู่:เฮคเลอร์แอนด์คอช
หมวดหมู่:อาวุธของประเทศไทยในสงครามเย็น
หมวดหมู่:อาวุธของประเทศพม่าในยุคหลังสงครามเย็น
อกาธา คริสตี

เดม **อกาธา (มิลเลอร์) คริสตี** (Agatha Christie, ชื่อเต็ม: Agatha Mary Clarissa, บรรดาศักดิ์ Lady Mallowan, 15 กันยายน 2433 - 12 มกราคม 2519, อายุ 86 ปี) เกิดที่เมืองทอร์คีย์ มณฑลเดวอน ครอบครัวมีฐานะปานกลางมีบิดาเป็นชาวอเมริกัน มารดาเป็นชาวอังกฤษเป็นลูกคนเล็กของครอบครัว  โดยคริสตีเลือกถือสัญชาติอังกฤษ เธอมีชื่อเสียงโด่งดังในฐานะนักเขียนนิยายแนวสืบสวนสอบสวน ได้รับสมญานามว่า "ราชินีแห่งนวนิยายอาชญากรรม" และเป็นผู้ที่ได้รับการบันทึกจากกินเนสต์บุ๊คว่า เป็นนักเขียนที่มียอดขายหนังสือมากที่สุดในโลก ตัวละครนักสืบที่โด่งดังของเธอ อาทิเช่น แอร์กูล ปัวโร, เจน มาร์เปิ้ล นอกจากนี้ องค์การยูเนสโก ยังได้ระบุว่า คริสตี เป็นนักเขียนที่มีผลงานแปลมากที่สุดในโลก เป็นรองแต่เพียงงานของวอลต์ ดิสนี่ย์ โปรดักชั่น เท่านั้น  คริสตียังมีผลงานนวนิยายโรแมนติกในนามปากกาว่า Mary Westmacott

บทละครเวทีของเธอเรื่อง *The Mousetrap* เป็นการแสดงที่ได้บันทึกสถิติว่าออกแสดงนานที่สุดในโลก โดยเปิดการแสดงที่โรงละครแอมบาสซาเดอร์ในกรุงลอนดอน เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1952 และยังคงมีการแสดงอยู่จนถึงปัจจุบัน (ปี ค.ศ. 2008) รวมการแสดงไปแล้วกว่า 20,000 รอบ  ปี ค.ศ. 1955 คริสตีได้รับรางวัลเกียรติยศสูงสุดของสมาคมนักเขียนเรื่องลึกลับแห่งสหรัฐอเมริกา (Mystery Writers of America) เป็นคนแรก คือรางวัล Grand Master Award ผลงานของเธอได้ดัดแปลงไปเป็นภาพยนตร์จำนวนมาก รวมถึงรายการโทรทัศน์ วิทยุ วิดีโอเกม และการ์ตูนด้วย

ปี ค.ศ. 1998 บริษัท ชอเรียน (Chorion) ได้ซื้อหุ้นจำนวนกว่า 64% ของ Agatha Christie Limited และได้เข้าควบคุมการถือลิขสิทธิ์ผลงานทั้งหมดของอกาธา คริสตี

ฉบับภาษาไทยมี สำนักพิมพ์ที่ได้ลิขสิทธิ์ในการแปลได้แก่ สำนักพิมพ์สร้างสรรค์บุ๊คส์ สำนักพิมพ์ดอกหญ้าวิชาการ สำนักพิมพ์ทีเอสจี และ แพรวสำนักพิมพ์ (พิมพ์สำนวนใหม่ออกมาวางขาย 7 เรื่อง ในปี พ.ศ. 2558 เนื่องในวาระ 125 ปีชาตกาลของอกาธา คริสตี)

## ผลงาน
### นวนิยาย
สำนวนที่แปลฉบับพิมพ์ล่าสุด ใช้ชื่อฉบับสำนวนของแปลของ สำนักพิมพ์ Word หรือ แพรวสำนักพิมพ์

### เรื่องสั้น
เป็นหนังสือชุดสะสมเรื่องสั้นที่เคยนำมาตีพิมพ์ในนิตยสารของประเทศอังกฤษ และอเมริกา ในไทยมีแปลครบทุกเรื่องแล้วโดยสำนักพิมพ์สร้างสรรค์บุ๊คส์ โดยมีทั้งหมด 155 ตอน ซึ่งบางเล่มในรายชื่อนี้อาจจะมีเรื่องซ้ำกัน เรื่องสั้นที่รวบรวมเป็นเล่มฉบับที่วางขายในอังกฤษ และ อเมริกา ใช้ชื่อเรื่อง และคัดเรื่องสั้นที่มารวมในเล่มต่างกัน เรื่องสั้นฉบับแปลไทย ก็แปลมาจากฉบับที่วางขายในอังกฤษ และอเมริกาทั้งสองแบบคละกันไป ไม่ได้ยึดแบบไหนเป็นหลัก มีการเพิ่มและลดเรื่องในบางเล่มจึง ทำให้ รวมเรื่องสั้นต่างๆฉบับแปลไทย ไม่เหมือนกับต้นฉบับแบบอังกฤษหรืออเมริการ้อยเปอร์เซ็นต์ ทางสำนักพิมพ์สร้างสรรค์บุ๊คส์ รวบรวมเรื่องที่ตกหล่นทั้งหมดรวมกัน วางขายในชื่อเรื่องว่า บนขอบเหว (The Edge) ตีพิมพ์วางขายในปี พ.ศ. 2551

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์หลักของอกาธา คริสตี


หมวดหมู่:นักเขียนชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ดีบีอี‎
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลเดวอน
มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมา

thumb|เกย์ลอร์ดฮอลล์

**มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมา** (University of Oklahoma ย่อว่า OU) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐตั้งอยู่ที่เมืองนอร์มัน ในรัฐโอคลาโฮมา สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2433 (ค.ศ. 1890) โดยมีนักศึกษาประมาณ 30,000 คน (พ.ศ. 2548) มีคณาจารย์และนักวิจัย 2,000 คน นอกจากวิทยาเขตหลักในนอร์มัน มหาวิทยาลัยมีวิทยาเขตอยู่ในเมือง โอคลาโฮมาซิตี และ ทัลซา

มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาประกอบด้วย 15 คณะ และมีชื่อเสียงในด้าน อุตุนิยม ธรณีวิทยา วิศวกรรมศาสตร์ปิโตรเลียม สถาปัตยกรรมศาสตร์ นิติศาสตร์ และแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเปิดสอนในระดับปริญญาตรี 153 ภาควิชา ในระดับปริญญาโท 152 ภาควิชา และ 75 ภาควิชาในระดับปริญญาเอก นอกจากนี้ยังมีเปิดสอนในด้านอื่นสำหรับปริญญาประกาศนียบัตร 

นอกจากทางการสอนและการวิจัย มหาวิทยาลัยมีชื่อเสียงในด้านอย่างมากในด้านกีฬา โดยกีฬายิมนาสติกชนะระดับประเทศหลายครั้ง นอกจากนี้ทีมอเมริกันฟุตบอล เป็นทีมหนึ่งที่ประสบความสำเร็จสูง ทีมกีฬามหาวิทยาลัยใช้ชื่อว่า **ซูนเนอร์** (Sooners)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมา
* สมาคมนักเรียนไทยมหาวิทยาลัยโอคลาโฮมา

อโคลาโฮมา
มาซากิ ไอบะ

**มาซากิ ไอบะ** (; เกิด 24 ธันวาคม ค.ศ. 1982) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวญี่ปุ่น เขาเป็นสมาชิกของบอยแบนด์ อาราชิ 

## ประวัติ
ไอบะเกิดวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2526 ในฮะนะมิงะวะ จังหวัดชิบะ เขาเป็นลูกคนแรกของบ้าน เขามีน้องชายที่อายุน้อยกว่า 4 ปีชื่อยูซุเกะ ไอบะถูกเลี้ยงโดยคุณตาถึงอายุ 4 ขวบ เพราะ พ่อแม่ของไอบะยุ่งกับการเตรียมเปิดร้านอาหารจีน

## ผลงานการแสดง
### ภาพยนตร์

### ละครโทรทัศน์
ในปี 1997 ไอบะได้แสดงละครเรื่องแรก ในบทอากิระ หนึ่งในเด็กที่อยู่ในเมืองที่รัฐบาลไม่สนใจหลังจากการปกปิดความลับอะไรบางอย่าง ในละครเรื่อง *Bokura no Yūki: Miman Toshi* () หลังจากการประกาศเดบิวต์ของวงอะระชิในเดือนกันยายน ปี 1999 ไอบะก็ได้แสดงเรื่อง *V no Arashi* () เกี่ยวกับวอลเลย์บอล 

ในวันที่ 2 สิงหาคม ปี 2009 มีการประกาศว่าไอบะจะได้แสดงนำเป็นครั้งแรกในเรื่อง *My Girl* ไอบะเล่นเป็นหนุ่มคนหนึ่งที่ได้รับเด็กหญิง 5 ขวบจากแฟนเก่า ในปี 2010 ไอบะได้แสดงบท ริว ซาซากุระ () บาร์เทนเดอร์อัจฉริยะ ในเรื่อง *Bartender*ซึ่งดัดแปลงมาจากมังงะ นอกจากนั้นไอบะได้ร่วมแสดงในละครตอนสุดท้ายของเพื่อนร่วมวงคะซุนะริ นิโนะมิยะ *Freeter, Ie o Kau* () และได้ออกอากาศในวันที่ 21 ธันวาคม ปี 2010

ในปี 2012 ไอบะได้แสดงบทนำอีกครั้ง ใน *คาตายามะ โยชิทาโร่* ชายคนหนึ่งซึ่งมีนิสัยเหมือนผู้หญิง แต่ด้วยกฏของทางบ้านที่ว่า *1 รุ่น 1 ตำรวจ* ทำให้เขาต้องเป็นตำรวจแทนพี่น้อง ในเรื่อง * Mikeneko Holmes no Suiri* () ซึ่งดัดแปลงจากนิยายสืบสวน

ในปี 2013 ไอบะได้แสดงเป็นหมอในเรื่อง *Last hope* และในปี 2015 ไอบะได้แสดงเป็นคุราตะ เคน ในเรื่อง *Youkoso Wakaya e* ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับครอบครัวธรรมดาๆครอบครัวหนึ่งที่ถูกสตอล์กเกอร์

## รางวัล

### รางวัลอื่นๆ
* รางวัลคนใส่ยีนส์ดูดีที่สุด (2011-2013)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักร้องชายญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชิบะ
หมวดหมู่:ผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ชาวญี่ปุ่น