open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2243

**ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2243 สายบัวชุม–ปากช่อง** เป็นถนนสายหนึ่งในจังหวัดลพบุรี จังหวัดสระบุรี และจังหวัดนครราชสีมา มีระยะทางทั้งหมด 72.138 กิโลเมตร

## รายละเอียดของเส้นทาง
เส้นทางในเขตจังหวัดลพบุรีและจังหวัดสระบุรีดูแลโดยแขวงทางหลวงลพบุรีที่ 2 (ลำนารายณ์) ส่วนเส้นทางในเขตจังหวัดนครราชสีมาดูแลโดยแขวงทางหลวงนครราชสีมาที่ 2 และเทศบาลเมืองปากช่อง
### จังหวัดลพบุรี
เส้นทางเริ่มจากถนนสุรนารายณ์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 205) ตำบลบัวชุม อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2272 ที่บ้านบัวชุม ตัดกับทางหลวงชนบท ลบ.4028 ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2256 ที่บ้านลำพญาไม้ จากนั้นจึงเข้าสู่เขตตำบลหัวลำ อำเภอท่าหลวง จากนั้นจึงเข้าสู่เขตตำบลห้วยขุนราม อำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2282 ที่บ้านโป่งเกตุ
### จังหวัดสระบุรี
จากนั้นจึงเข้าสู่เขตตำบลซับสนุ่น อำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี ตัดกับทางหลวงชนบท สบ.4005 ผ่านตำบลหนองย่างเสือ ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2224 ที่บ้านหนองผักหนอก
### จังหวัดนครราชสีมา
จากนั้นจึงข้ามห้วยทองหลางเข้าสู่เขตตำบลปากช่อง อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2274 ที่บ้านหนองอีเหลอ สิ้นสุดทางหลวงแผ่นดินบริเวณหน้าโรงแรม The Pino Hotel (กิโลเมตรที่ 72+138) แต่ถนนยังคงมุ่งหน้าต่อไปโดยใช้ชื่อถนนเทศบาล 9 ข้ามทางรถไฟสายตะวันออกเฉียงเหนือ จนสิ้นสุดบนถนนมิตรภาพบริเวณใกล้เคียงกับสวนสาธารณะเขาแคน

## เขตควบคุม
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2243 แบ่งเขตควบคุมออกเป็น 4 ตอน ได้แก่ 

## รายชื่อทางแยก

2243
4-2243
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดลพบุรี
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดสระบุรี
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดนครราชสีมา
กีฬาเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – คู่ผสม

**การแข่งขันกีฬาเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – คู่ผสม** เป็น 1 ใน 5 รายการแข่งขันเทนนิสที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม - 1 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ที่สนามกีฬาในร่มอาริอาเกะ การแข่งขันรายการคู่ผสมในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 16 ทีมจาก 16 ประเทศโดยประมาณ

## ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 8 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1900

## การคัดเลือก

## รูปแบบการแข่งขัน
การแข่งขันเป็นการแข่งขันแบบแพ้คัดออกครั้งเดียวร่วมกับการแข่งขันชิงเหรียญทองแดง การแข่งขันใช้เซตที่ดีที่สุดของ 3 เซต ไทเบรกจะเล่นในทุกเซตที่มีคะแนนถึง 6-6 รวมถึงเซตสุดท้ายของแมตช์

## ปฏิทินการแข่งขัน

เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:กีฬาเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล รวมอุปกรณ์ บุคคลหญิง

**การแข่งขันกีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ยิมนาสติกสากล รวมอุปกรณ์ บุคคลหญิง** หรือ **ทีมรวมอุปกรณ์ชาย** เป็น 1 ใน 18 รายการแข่งขันยิมนาสติกที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 25-29 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่ศูนย์ยิมนาสติกอาริอาเกะ การแข่งขันรายการยิมนาสติกสากล รวมอุปกรณ์ บุคคลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 24 คน จาก 15 ประเทศโดยประมาณ

## ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 18 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1952

## การคัดเลือก

## ปฏิทินการแข่งขัน

เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).

## รอบคัดเลือก

ทีมแปดอันดับแรกในรอบคัดเลือกตามคะแนนรวมของแต่ละอุปกรณ์ จะผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ ในรอบชิงชนะเลิศ แต่ละทีมเลือกนักยิมนาสติกสามคนเพื่อแข่งขันในแต่ละอุปกรณ์ คะแนนทั้งหมดในแต่ละอุปกรณ์ถูกนำมารวมกันเพื่อเป็นคะแนนของทีมในรอบสุดท้าย คะแนนในรอบคัดเลือกจะไม่นับรวมในรอบชิงชนะเลิศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครศรีธรรมราช

**จังหวัดนครศรีธรรมราช** มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 5 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ 

## ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดนครศรีธรรมราชมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 5 คน คือ ทวี แก้วคง พลตำรวจเอก มีชัย นุกูลกิจ พลโท โอภาส รัตนบุรี ณรงค์ นุ่นทอง และ ประยุทธ ศรีมีชัย

* นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามากครั้งที่สุด คือ 2 สมัย ได้แก่ นายสิริวัฒน์ ไกรสินธุ์

## รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด
### ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549

### ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557

## อ้างอิง

นครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดนครศรีธรรมราช
วัดบ้านทุ่งเสรี

**วัดบ้านทุ่งเสรี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงสวนหลวง เขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร 

วัดบ้านทุ่งเสรี หรือ **วัดบ้านทุ่ง** หรือ **วัดทุ่งเสรี** ตั้งวัดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2529 แต่เดิมชื่อว่า **วัดทุ่งกระแจะแม้นเขียน** ที่ดินซึ่งอยู่ตามแนวคลองลาว มาบรรจบกับคลองกระจะฝั่งเหนือจนถึงริมคลองแสนแสบ บางตอนเป็นที่ดินพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าแม้นเขียน พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย พระองค์เจ้าแม้นเขียนทรงเป็นมีน้ำพระทัยเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนาอย่างลึกซึ้ง ทรงเห็นว่า ขณะนั้นมีบรรดาข้าทาสบริพารตลอดจนประชาชนชาวพุทธอยู่อาศัยใกล้ ๆ กับบริเวณที่นาของพระองค์เป็นจำนวนมากแต่บริเวณที่ใกล้เคียงแถวนั้นกลับไม่มีวัด จึงดำริสร้างวัดขึ้น ในที่ดิน อันเป็นราชทรัพย์ส่วนพระองค์ระหว่างคลองลาว บรรจบกับคลองกระจะรวมเป็นเนื้อที่ประมาณ 9 ไร่เศษ และได้ขนานนามวัดนี้ว่า "วัดบ้านทุ่งกระแจะแม้นเขียน" ซึ่งชาวบ้านทั่วไปพากันเรียกสั้นๆว่า "วัดบ้านทุ่ง"

วัดบ้านทุ่งแม้นเขียนในสมัยนั้นเป็นวัดที่มีถาวรวัตถุมั่นคงมีอุโบสถ กุฏิพระภิกษุสามเณร ศาลาการเปรียญและเจดีย์องค์ใหญ่ประดิษฐาน วัตถุมงคลหน้าอุโบสถ 1 องค์ มีสระน้ำขนาดใหญ่สำหรับใช้สอย 1 สระ มีกำแพงอิฐโดยรอบทั้ง 4 ด้านมีพระภิกษุและสามเณรอยู่ปฏิบัติศาสนกิจ เป็นจำนวนมาก มีการปกครองที่จัดแบ่งออกเป็น 2 คณะ เรียกว่า คณะบน และคณะล่าง แต่วัดบ้านทุ่งกระแจะแม้นเขียนก็มาถึงคราวเสื่อมโทรมลงไปภายหลังจากที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงประกาศเลิกทาส บรรดาพวกทาสไพร่หลวงทั้งหลาย ทั้งทาสไพร่หลวงเชื้อสายลาวตตลอดจนทาสใต้เรือนเบี้ยอื่น ๆ ต่างก็ได้รับความเป็นไท มีอิสระเสรีภาพโดยทั่วกัน จึงได้อพยพโยกย้ายกลับบ้านเดิมของตน พระภิกษุก็ได้ย้ายสำนักไปด้วย เมื่อพระองค์หาพระชนม์ไม่ แล้ววัดบ้านทุ่งแม้นเขียนก็คงจะหาผู้อุปการะเกื้อหนุนได้ยาก เพราะชาวไทยพุทธที่อยู่อาศัยใกล้กับวัดมีอยู่น้อย และคงจะต้องประสบกับความเดือดร้อนอย่างแน่นอน จึงได้ทรงอุทิศที่ดินทุ่งนาซึ่งเป็นพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์อีกจำนวน 2 แปลงประทานให้แก่วัดเพื่อเก็บผลประโยชน์ไว้ทำนุบำรุงรักษาวัดนี้ต่อไป ที่ดินที่ประทานนี้คือที่ดินจากริมคลองกระจะฝั่งเหนือตรงข้ามกับวัดยาว ไปจรดริมคลองแสนแสบ มีเนื้อที่ประมาณ 80 ไร่เศษ อนึ่ง หลักฐานจากหอสมุดแห่งชาติ ปรากฏว่าเดิม วัดนี้มีที่ดินธรณีสงฆ์ ตามโฉนดเลขที่ 1913 เนื้อที่ 51 ไร่ 1 งาน 80 วา กับโฉนดเลขที่ 1917 เนื้อที่ 33 ไร่ 2 งาน 80 วา รวมเป็นเนื้อที่ทั้งสิ้น 85 ไร่ งาน 60 วา หรือ 34,060 ตารางวา มีหลวงปู่นวม เจ้าอาวาสวัดบ้านทุ่งแม้นเขียนรูปสุดท้าย ภายหลังหลังมรณภาพของหลวงพ่อนวมแล้ว วัดบ้านทุ่งแม้นเขียนจึงว่างพระสงฆ์และได้กลายเป็นวัดร้างมาตั้งแต่บัดนั้น

จนกระทั่ง พระครูปลัดเสนอ ศิษย์เอกของหลวงพ่อคล้ายวาจาสิทธิ์ อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช ได้พัฒนาสร้างขึ้นใหม่ และตั้งเป็นวัดและตั้งชื่อตามหมู่บ้านบริเวณใกล้เคียง ปูชนียวัตถุที่สำคัญภายในวัด ได้แก่ รูปเหมือนพ่อท่านคล้าย วาจาสิทธิ์หลวงปู่ทวดเหยียบน้ำทะเลจืด เจ้าแม่กวนอิม องค์พ่อจตุคามรามเทพ และครูบาอาจารย์อีกหลายรูป

## อ้างอิง

บ้านทุ่งเสรี
กำสรวลสมุทร

**กำสรวลสมุทร** มีชื่ออื่นอย่าง **กำสรวลโคลงดั้น** **กำสรวลศรีปราชญ์** หรือ **โคลงกำสรวล** เป็นงานประพันธ์ประเภทนิราศสมัยอยุธยาตอนต้น พ. ณ ประมวญมารค ได้รวบรวมเป็นเล่ม พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2502 กำสรวลสมุทรเป็นนิราศที่มีอิทธิพลต่อนิราศยุคหลัง ๆ เช่น นิราศนรินทร์ นิราศพระยาตรัง โดยเฉพาะสำนวนโวหารและความเปรียบ เนื้อความของกำสรวลสมุทร เริ่มด้วยร่ายดั้นบทหนึ่งและโคลงดั้นชมพระนครอยุธยาจากนั้นกล่าวแสดงอาลัยถึงท้าวศรีจุฬาลักษณ์ นางผู้เป็นที่รัก แล้วจึงจบลงด้วยกล่าวถึงการเดินทางซึ่งมีผู้มาส่งมากมาย

## ต้นฉบับและผู้แต่ง
ต้นฉบับเดิมเป็นตัวเขียนบนสมุดไทยที่คัดลอกกันต่อ ๆ กันมา เริ่มด้วยร่ายแบบโบราณ 1 บท แล้วตามด้วยโคลงดั้นราว 129 บท แต่การคัดลอกที่ทำกันต่อ ๆ กันมา ต้นฉบับที่หอสมุดแห่งชาติมีอยู่ 6 ฉบับ ทุกฉบับมีความแตกต่างกันทั้งอักษรและความ มีฉบับหนึ่งได้มีผู้เขียนบนโคลงบานแผนก จารึกหน้าโคลง ซึ่งแต่งเพิ่มโดยผู้คัดลอกโดยยุคต้นกรุงเทพ มีคำว่า *กำสรวลศรีปราชญ์* จึงเป็นเหตุให้นักวิชาการในสมัยหลังเรียกชื่อวรรณกรรมเรื่องนี้ว่า "กำสรวลศรีปราชญ์" และเชื่อว่าศรีปราชญ์เป็นผู้ประพันธ์ พ. ณ ประมวญมารคเรียกชื่อวรรณดคีเล่มนี้ว่า กำสรวลสมุทร (ตามชื่อในจินดามณี) โดยตรวจสอบพบว่าผู้แต่งคือ พระบรมราชาที่ 3 พระโอรสของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ที่ทรงประพันธ์ถึงท้าวศรีจุฬาลักษณ์ สตรีสูงศักดิ์แห่งอาณาจักรสุโขทัย ในคราวที่ต้องจากกัน เพราะท้าวศรีจุฬาลักษณ์ต้องตามเสด็จสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถขึ้นไปพิษณุโลก เมืองหลวงของอาณาจักรสุโขทัย ส่วนพระบรมราชาต้องทรงรั้งกรุงศรีอยุธยา ไม่อาจติดตามขึ้นไปด้วย

กำสรวลสมุทรน่าจะแต่งขึ้นก่อนสมัยสมเด็จพระไชยราชาธิราชแห่งกรุงศรีอยุธยา (พ.ศ. 2077–2089) เนื่องจากเนื้อหาได้กล่าวถึงการล่องแม่น้ำเจ้าพระยาใช้เส้นทางอ้อมตามแม่น้ำเดิมที่เวลานี้เป็นคลองบางกอกน้อย ซึ่งจะขุดลัดในสมัยสมเด็จพระไชยราชาธิราช พ. ณ ประมวญมารค สันนิษฐานว่าแต่งระหว่าง พ.ศ. 2025–2034 อาจแต่งเมื่อ พ.ศ. 2031 หากเปรียบเทียบเวลากับพระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐ พ.ศ. 2031 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 เสด็จไปเอาเมืองทวาย ขณะที่สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถเสด็จสวรรคตที่พิษณุโลก และ พ.ศ. 2034 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 เสด็จสวรรคต

## เนื้อหาโดยย่อและเส้นทางการเดินทาง
thumb|โคลงบานแผนกกำสรวลสมุทร
เริ่มด้วยร่ายสดุดีกรุงศรีอยุธยา ต่อจากนั้นกล่าวถึงการที่ต้องจากนาง แสดงความห่วงใย รำพันเปรียบเทียบชื่อตำบลเข้ากับความอาลัยที่มีต่อนาง ตำบลที่ผ่าน เช่น บางกะจะ เกาะเรียน ด่านขนอน บางทรนาง บางขดาน ย่านขวาง ราชคราม ทุ่งพญาเมือง ละเท เชิงราก เข้ากรุงเทพ ผ่านบางเขน (คลองบางเขน) บางกรูด บางพลู ฉมังราย ผ่านโค้งเกือกม้าของแม่น้ำสายเดิม ได้พรรณนาถึงบางระมาด บางเชือกหนัง บางจาก บางนางนอง ก่อนนั่งเรือเลี้ยวขวาไปทางคลองด่าน (ตรงวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ) ผ่านคุ้งบางกะเจ้าเอ่ยถึงบางผึ้ง ออกอ่าวไทย มุ่งเกาะสีชัง เกาะไผ่ จากนั้นตัดข้ามอ่าวไทย ไปบางค่อม บางนายหญี่ สวาโถกน ขทิงทอง บางสบู บางคล ขนบ

นอกจากนี้ได้นำบุคคลในวรรณคดีมาเปรียบเทียบกับเหตุการณ์ในชีวิตของตน โดยกล่าวถึง พระรามกับนางสีดา พระสูตรธนู (สุธนู) กับนางจิราประภา และพระสมุทรโฆษกกับนางพิษทุมดีว่าต่างได้อยู่ร่วมกันอีก ภายหลังที่ต้องจากกันชั่วเวลาหนึ่ง การพรรณนาสถานที่สิ้นสุดลงโดยที่ไม่ถึงนครศรีธรรมราช

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นิราศ
หมวดหมู่:วรรณคดีไทย
หมวดหมู่:วรรณคดีประเภทโคลง
หมวดหมู่:ศรีปราชญ์
รายชื่อประเทศที่ได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร

รายชื่อประเทศและดินแดนดังต่อไปนี้ในอดีตถูกปกครองในฐานะอาณานิคมของสหราชอาณาจักร หรือเคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอังกฤษ และยังมีวันเอกราชกำกับด้วย โดยบางประเทศไม่ได้รับเอกราชในวันใดวันหนึ่ง ดังนั้นจะแสดงวันที่ล่าสุดที่ได้รับเอกราชแทน โดยมีทั้งหมด 65 ประเทศที่ได้รับเอกราชเป็นของตน

## อาณานิคม รัฐในอารักขา และดินแดนในอาณัติ

## การเปลี่ยนผ่านระหว่างประเทศราชไปสู่เอกราช

## อดีตดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักรที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของอีกดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักรซึ่งต่อมาได้ขอคืนสถานะ

## ดินแดนที่เคยอยู่ภายใต้กำกับของบริการอาณานิคมแห่งสหราชอาณาจักรที่ต่อมาได้รับเอกราช

## ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักรที่มีประชามติไม่รับเอกราช

## ดินแดนที่ไม่ได้มีประชามติในเอกราชซึ่งต่อมาพ้นสถานะการเป็นอาณานิคม

## ประเทศในสหราชอาณาจักรที่มีมติไม่รับเอกราช

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของอังกฤษ
หมวดหมู่:วันเอกราช
หมวดหมู่:รายชื่อประเทศ
คณะดนตรีและการแสดง มหาวิทยาลัยบูรพา

**คณะดนตรีและการแสดง มหาวิทยาลัยบูรพา** () เป็นโรงเรียนดนตรีแห่งที่ 4 ของประเทศไทยถัดจากวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ (มหิดล), คณะดุริยางคศาสตร์ และ วิทยาลัยดนตรี โดยก่อตั้งในปี 2551 พร้อมกันกับ วิทยาลัยดุริยศิลป์ มหาวิทยาลัยพายัพ และวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยบูรพา จัดการเรียนการสอนด้านการดนตรีและการแสดง ตั้งอยู่ที่อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี

## ประวัติ
คณะดนตรีและการแสดง มหาวิทยาลัยบูรพา ได้รับการจัดตั้งขึ้นภายใต้ประกาศ มหาวิทยาลัยบูรพา เรื่อง การจัดตั้งส่วนงาน และภาระหน้าที่ของส่วนงาน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2551 ซึ่งได้ยกฐานะสาขาวิชาดนตรีและการแสดง คณะศิลปกรรมศาสตร์ และรวมสถาบันวิจัยวัฒนธรรมและศิลปะ จัดตั้งขึ้นเป็น**"คณะดนตรีและการแสดง มหาวิทยาลัยบูรพา"** ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า **"Faculty of Music and Performing Arts, Burapha University"** เพื่อให้ภารกิจหลักด้านการทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรม สามารถขับเคลื่อนได้อย่างมีประสิทธิภาพและมีคุณภาพ ภายใต้แผนยุทธศาสตร์ของมหาวิทยาลัย การจัดตั้งคณะดนตรีและการแสดง จะสามารถพัฒนาให้เป็นแหล่งเรียนรู้ด้านดนตรีและการแสดง มุ่งให้ผู้เรียน มีความสามารถในการจัดการ และสร้างงานได้ด้วยตนเอง พร้อมมีคุณธรรมและจริยธรรม ด้วยโลกทัศน์ทางวัฒนธรรมที่กว้างไกล

## หน่วยงานภายใน
คณะดนตรีและการแสดง มหาวิทยาลัยบูรพา แบ่งส่วนงานภายในดังนี้
* สำนักงานคณบดีคณะดนตรีและการแสดง
* สำนักงานจัดการศึกษา 
* ศูนย์วิจัยและนวัตกรรมวัฒนธรรมและศิลปะ

## หลักสูตร

## ทำเนียบคณบดี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์มหาวิทยาลัยบูรพา
* เว็บไซต์คณะดนตรีและการแสดง มหาวิทยาลัยบูรพา

หมวดหมู่:คณะนิเทศศาสตร์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:คณะศิลปกรรมศาสตร์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยบูรพา
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

**คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา** () เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยบูรพา จัดการเรียนการสอนด้านศิลปกรรมศาสตร์ทุกแขนงวิชา ตั้งอยู่ที่อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี

## ประวัติ
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ก่อตั้งครั้งแรกในปี 2503 ในฐานะวิชาศิลปวิจักษ์ สังกัดคณะวิชามนุษยธรรมศึกษาและสังคมศาสตร์ วิทยาลัยวิชาการศึกษาบางแสน ต่อมาในปี พ.ศ. 2517 ซึ่งเป็นปีเดียวกันกับที่วิทยาลัยวิชาการศึกษาบางแสน ได้รับการยกฐานะให้เป็น มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน วิชาศิลปวิจักษ์จึงได้ยกฐานะขึ้นเป็น **ภาควิชาศิลปและวัฒนธรรม** สังกัดคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน และเปิดรับนิสิตหลักสูตรวิชาเอกศิลปศึกษาครั้งแรกในปี 2521

ในปี พ.ศ. 2531 คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติให้ยกฐานะมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒวิทยาเขตบางแสน เป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 คณะรัฐมนตรีรับหลักการร่างพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยบูรพา สภาผู้แทนราษฎรได้ประชุมพิจารณาร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยบูรพา ลงมติรับหลักการและส่งให้คณะกรรมาธิการการศึกษาสภาผู้แทนราษฎรดำเนินการจนกระทั่ง ในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 จึงได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยบูรพาโดยพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2533 และประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 107 ตอนที่ 131 

หลังจากแยกตัวเป็นมหาวิทยาลัยบูรพาแล้ว ในปี 2533 จึงได้จัดทำ *โครงการจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา* ขึ้น และนายกรัฐมนตรีได้ลงนามในราชกิจจานุเบกษา จัดตั้ง**“คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา”**ขึ้นในวันที่ 22 มิถุนายน 2538 ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า **“Faculty of Fine and Applied Arts, Burapha University”**

ต่อมา สาขาวิชาดนตรีและการแสดง ได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นคณะเอกเทศ แยกจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ ภายใต้ประกาศมหาวิทยาลัยบูรพา เรื่อง การจัดตั้งส่วนงาน และภาระหน้าที่ของส่วนงาน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2551 ซึ่งได้ยกฐานะสาขาวิชาดนตรีและการแสดง และรวมสถาบันวิจัยวัฒนธรรมและศิลปะ ซึ่งสังกัดอยู่กับคณะศิลปกรรมศาสตร์ เพื่อจัดตั้งขึ้นเป็น**"คณะดนตรีและการแสดง มหาวิทยาลัยบูรพา"** ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า **"Faculty of Music and Performing Arts, Burapha University"**

## หน่วยงานภายใน
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา แบ่งส่วนงานภายในดังนี้
* สำนักงานคณบดี
* สำนักงานจัดการศึกษา 

## หลักสูตร

## ทำเนียบคณบดี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์มหาวิทยาลัยบูรพา
* เว็บไซต์คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

หมวดหมู่:คณะศิลปกรรมศาสตร์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยบูรพา
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นเกิน 80 กิโลกรัม บุคคลชาย

**การแข่งขันกีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – รุ่นเกิน 80 กิโลกรัม บุคคลชาย** เป็น 1 ใน 8 รายการแข่งขันเทควันโดที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ที่มะกุฮะริเม็สเซะ การแข่งขันรายการรุ่นเกิน 80 กิโลกรัม บุคคลชายในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ จะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขัน 16 คน จาก 16 ประเทศโดยประมาณ

## ภูมิหลัง
การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 6 ของรายการนี้ โดยได้แข่งขันในโอลิมปิกครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2000

## การคัดเลือก

## ปฏิทินการแข่งขัน

เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).

## การแข่งขัน
### จับคู่

### รอบแก้ตัว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน
คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา

**คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา** () เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยบูรพา จัดการเรียนการสอนด้านการจัดการ บริหารธุรกิจและการท่องเที่ยว ตั้งอยู่ที่อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี

## ประวัติ
คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา ก่อตั้งครั้งแรกในปี 2521 ในฐานะภาควิชาบริหารธุรกิจ สังกัดคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน ต่อมาในปี พ.ศ. 2531 คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติให้ยกฐานะมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน เป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศ และในปี พ.ศ. 2532 คณะรัฐมนตรีรับหลักการร่างพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยบูรพา สภาผู้แทนราษฎรได้ประชุมพิจารณาร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยบูรพา ลงมติรับหลักการและส่งให้คณะกรรมาธิการการศึกษาสภาผู้แทนราษฎรดำเนินการจนกระทั่ง ในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 จึงได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยบูรพาโดยพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2533 และประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 107 ตอนที่ 131 

หลังจากแยกตัวเป็นมหาวิทยาลัยบูรพาแล้ว คณะสังคมศาสตร์และคณะมนุษย์ศาสตร์ ได้รวมเข้าด้วยกันเป็น **“คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา”** ภาควิชาบริหารธุรกิจ จึงได้โอนสังกัดมายังคณะใหม่นี้ด้วย

ต่อมา ภาควิชาบริหารธุรกิจ ซึ่งสังกัดคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ จึงได้แยกตัวเพื่อจัดตั้งเป็น**“คณะการจัดการและการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยบูรพา”** ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า **“Burapha Business School”** ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ.2551

ในวันที่ 11 สิงหาคม 2565 รองศาสตราจารย์ ดร.วัชรินทร์ กาสลัก อธิการบดีมหาวิทยาลัยบูรพา เป็นประธานในพิธีทำบุญเนื่องในวันคล้ายวันสถาปนาคณะการจัดการและการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยบูรพา ครบรอบ 14 ปี ณ ห้อง Banquet ชั้น 5 อาคารเฉลิมพระเกียรติ โดยมีกรรมการสภามหาวิทยาลัย ผู้บริหารมหาวิทยาลัย หัวหน้าส่วนงาน ผู้ทรงคุณวุฒิ ผู้แทนศิษย์เก่าทุกระดับ คณาจารย์ บุคลากร และนิสิต เข้าร่วมในพิธีเพื่อความเป็นสิริมงคล 
           
ในโอกาสเดียวกันนี้ คณะการจัดการและการท่องเที่ยว ได้ประกาศใช้ชื่อใหม่ **“คณะบริหารธุรกิจ” (Burapha Business School: BBS)** ซึ่งสภามหาวิทยาลัยบูรพามีมติเห็นชอบให้เปลี่ยนชื่อ โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 11 สิงหาคม 2565 เป็นต้นไป

## หน่วยงานภายใน
คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา แบ่งส่วนงานภายในดังนี้
* สำนักงานคณบดี
* สำนักงานการศึกษา
* ศูนย์วิจัยและบริการวิชาการการจัดการธุรกิจและการท่องเที่ยว

## หลักสูตร

## ทำเนียบคณบดี

รายนามคณบดี

24 ตุลาคม 2551 - 23 ตุลาคม 2559 ผู้ช่วยศาสตราจารย์พัชนี นนทศักดิ์ 

24 ตุลาคม 2559 - 23 ตุลาคม 2561 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ศักดิ์ชัย เศรษฐ์อนวัช

1 เมษายน 2562 - ปัจจุบัน  รองศาสตราจารย์ ดร.พรรณี พิมพาพันธุ์ศรี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์มหาวิทยาลัยบูรพา
* เว็บไซต์คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา 

บูรพา
หมวดหมู่:คณะการท่องเที่ยวและการบริการในประเทศไทย
บริหารธุรกิจ
กิกะวิง 2

***กิกะวิง 2*** (; ) เป็นเกมอาร์เคดเกมยิงฉากเลื่อนแนวตั้ง ค.ศ. 2000 ที่พัฒนาโดยแคปคอมในบอร์ดระบบอาร์เคดนาโอมิของเซกา และต่อมาใน ค.ศ. 2001 ได้ย้ายไปยังคอนโซลดรีมแคสต์ โดยเวอร์ชันอาร์เคดมีความโดดเด่นทั้งในด้านคะแนนที่มากเกินปกติ (คะแนนล้านล้านล้านที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน) และสำหรับการใช้จอภาพในแนวนอน (เหมือนกับ*[[เรเดียนต์ซิลเวอร์กัน]]*ของบริษัท เทรเซอร์ จำกัด) ซึ่งถือว่าหาได้ยากสำหรับเกมยิงแนวตั้ง

## เวอร์ชันดรีมแคสต์
เกมภาคนี้ได้เพิ่มโหมดโจมตีคะแนน, โหมดผู้เล่น 4 คน, โหมดแกลเลอรี, คุณสมบัติการจัดอันดับออนไลน์ โดยบริการจัดอันดับออนไลน์ได้สิ้นสุดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 2003

## ซาวด์แทร็ก
ซาวด์แทร็กของ*กิกะวิง 2* ได้รับการเผยแพร่ในรูปแบบซีดี ประกอบกับซาวด์แทร็กของ*[[มาส์เมทริกซ์]]* ซึ่งทั้งคู่แต่งโดยนักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่นชื่อยาซูชิ คามินิชิ และดนตรีเป็นวงออร์เคสตราโดยเฉพาะ ด้วยเสียงที่โกลาหลเพื่อสร้างบรรยากาศให้กับโลกแห่งสงครามที่เกิดขึ้นในเกม

## การตอบรับ

ในประเทศญี่ปุ่น *เกมแมชชีน*ฉบับวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2001 ระบุว่า*กิกะวิง 2* เป็นเกมอาร์เคดที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดแห่งปี

เวอร์ชันดรีมแคสต์ได้รับการวิจารณ์ที่ "ระดับปานกลาง" โดยระบุว่าดีกว่า*กิกะวิง*ภาคแรกเล็กน้อย ตามข้อมูลจากเว็บไซต์รวบรวมบทวิจารณ์อย่างเมทาคริติก ส่วนเว็บไซต์เกมเรโวลูชันได้กล่าวถึงเกมนี้ว่าเป็น "เกมที่ดี ด้วยเงินเพียง 20 ดอลลาร์ คุณจะได้รับความสนุกแบบย้อนยุคมากมาย แม้จะเป็นเวลาค่อนข้างสั้นก็ตาม" และเว็บไซต์เกมสปอตกล่าวว่า "คุณคงรู้สึกลำบากใจที่จะหาเกมยิงที่น่าประทับใจกว่าในดรีมแคสต์ และเกมนี้สามารถเล่นได้อย่างมาก" ขณะที่นิตยสาร*[[แฟมิซือ]]*ในประเทศญี่ปุ่น ให้ 27 คะแนนเต็ม 40

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Takumi GW2 site: arcade, DC
* Capcom arcade/DC GW2 site
* Sega GW2 site
* 
* 

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:วิดีโอเกมอาร์เคด
หมวดหมู่:เกมจากค่ายแคปคอม
หมวดหมู่:เกมสำหรับดรีมแคสต์
หมวดหมู่:เกมยิงเลื่อนแนวตั้ง
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
รายชื่อเทศบาลและองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดอุดรธานี

บทความนี้คือ **รายชื่อ[[เทศบาลในประเทศไทย|เทศบาล]]และ[[องค์การบริหารส่วนตำบล]]ใน[[จังหวัดอุดรธานี]]** ซึ่งเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับล่างหรือระดับพื้นฐาน มีจำนวนทั้งหมด 180 แห่ง ประกอบด้วยเทศบาล 71 แห่ง แบ่งเป็นเทศบาลนคร 1 แห่ง, เทศบาลเมือง 3 แห่ง และเทศบาลตำบล 67 แห่ง ที่เหลือเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลจำนวน 109 แห่ง ทั้งนี้มีอำเภอที่ไม่มีเทศบาลอยู่ 2 อำเภอ คือ อำเภอประจักษ์ศิลปาคม และอำเภอพิบูลย์รักษ์

## รายชื่อเทศบาลและองค์การบริหารส่วนตำบล

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รายชื่อเกี่ยวกับจังหวัดอุดรธานี
เอฆลีด

**เอฆลีด** () เป็นเมืองและเมืองหลักในเทศมณฑลเอฆลีด จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 49,709 คนใน 1,497 ครัวเรือน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดฟอร์ส
เทศมณฑลเอฆลีด

**เอฆลีด** () เป็นเทศมณฑลในจังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน มีเอฆลีดเป็นเมืองหลัก จากสำมะโน พ.ศ. 2554 เทศมณฑลนี้มีประชากร 93,975 คนใน 25,077 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้แบ่งออกเป็น 3 อำเภอ ได้แก่ อำเภอกลาง, อำเภอเซเด และอำเภอแฮแซนอบอด และอีก 4 เมือง ได้แก่ เอฆลีด, เซเด, เดฌโคร์ด และแฮแซนอบอด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
ดูเซ

**ดูเซ** () เป็นเมืองและเมืองหลักในอำเภอซีแมคอน เทศมณฑลแจฮ์โรม จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549  เมืองนี้มีประชากร 790 คนใน 178 ครัวเรือน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทศมณฑลแจฮ์โรม
หมวดหมู่:เมืองในประเทศอิหร่าน
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

**คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา** () เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยบูรพา จัดการเรียนการสอนด้านการสาธารณสุขและอนามัยสิ่งแวดล้อม ตั้งอยู่ที่อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี

## ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2527 ได้มีการบรรจุโครงการจัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์สุขภาพ และหลักสูตรวิทยาศาสตร์สุขภาพบัณฑิต เข้าไว้ในแผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษาระยะที่ 6 (พ.ศ.2530-2534) ของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน ต่อมาในปี พ.ศ. 2531 คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติให้ยกฐานะมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ วิทยาเขตบางแสน เป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศ และในวันที่ 27 ธันวาคม 2531 คณะอนุกรรมการประสานงานการจัดตั้งมหาวิทยาลัยใหม่ในส่วนภูมิภาค ในการประชุมครั้งที่ 4/2531 มีมติสรุป ให้การแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยบูรพา ประกอบด้วย 13 หน่วยงาน โดยกำหนดให้คณะสาธารณสุขศาสตร์ เป็นคณะที่ 8 ในการแบ่งส่วนราชการของมหาวิทยาลัยบูรพา โดยให้เปลี่ยนชื่อคณะที่จัดตั้งขึ้นจากคณะวิทยาศาสตร์สุขภาพ เป็นคณะสาธารณสุขศาสตร์ 

และในปี พ.ศ. 2532 คณะรัฐมนตรีรับหลักการร่างพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยบูรพา สภาผู้แทนราษฎรได้ประชุมพิจารณาร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยบูรพา ลงมติรับหลักการและส่งให้คณะกรรมาธิการการศึกษาสภาผู้แทนราษฎรดำเนินการจนกระทั่ง ในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 จึงได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยบูรพาโดยพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2533 และประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 107 ตอนที่ 131 

หลังจากแยกตัวเป็นมหาวิทยาลัยบูรพาแล้ว ในปี 2534 สภามหาวิทยาลัยบูรพาจึงได้ให้ความเห็นชอบใน***โครงการจัดตั้งคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา*** พร้อมทั้งเริ่มก่อสร้างอาคารบริหารและปฏิบัติการวิทยาศาสตร์สุขภาพ ซึ่งประกอบด้วย 3 อาคาร ได้รับงบประมาณผูกพัน 3 ปี ในวงเงินงบประมาณ 250 ล้านบาท กำหนดเสร็จสิ้นในเดือนสิงหาคม ปี 2537

ต่อมา ในวันที่ 2 มีนาคม 2537 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งคณะสาธารณสุขศาสตร์ และสำนักบริการวิชาการ ในมหาวิทยาลัยบูรพา ทบวงมหาวิทยาลัย และสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เล่ม 111 ตอนที่ 10 ก หน้า 51-52 ลงวันที่ 25 มีนาคม 2537 จึงเกิดเป็น**"คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา"** ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า **"Faculty of Public Health, Burapha University"**

## หน่วยงานภายใน
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา แบ่งส่วนงานภายในดังนี้
* ภาควิชาพื้นฐานสาธารณสุข​
* ภาควิชาสุขศาสตร์อุตสาหกรรมและความปลอดภัย
* ภาควิชาสุขศึกษา
* ภาควิชาอนามัยสิ่งแวดล้อม
* สำนักงานคณบดี
* บัณฑิตศึกษา

## หลักสูตร

## ทำเนียบคณบดี
รายนามคณบดีคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์มหาวิทยาลัยบูรพา
* เว็บไซต์คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา

หมวดหมู่:คณะสาธารณสุขศาสตร์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยบูรพา
อำเภอซีแมคอน

**อำเภอซีแมคอน** () เป็นอำเภอในเทศมณฑลแจฮ์โรม จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 16,973 คนใน 3,781 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือดูเซ และ 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลโพลเบบอลอ ตำบลโพลเบพออีน และตำบลโพชต์แพร์

## อ้างอิง
วัดศรีวิสารวาจา

**วัดศรีวิสารวาจา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโพรงมะเดื่อ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

วัดศรีวิสารวาจาก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2513 ชื่อวัดตามพระยาศรีวิสารวาจา (เทียนเลี้ยง ฮุนตระกูล) ซึ่งท่านได้เป็นกำลังสำคัญในการสร้างวัดและได้อุปถัมภ์วัดมาโดยตลอด และวัดได้รับการบูรณะซ่อมแซม และพัฒนามาโดยตลอด ในสมัยหลวงพ่อทองใบ สุมโน เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ก่อสร้างและบูรณะวัดศรีวิสารวาจา รวมทั้งโรงเรียนบ้านหนองนางแช่เรื่อยมา อาทิ เช่น สร้างกุฏิสงฆ์ หอระฆัง โรงครัว กำแพงวัด และซุ้มประตู เป็นต้น รวมทั้งท่านยังได้สร้าง วัตถุมงคล ออกมาเป็นจำนวนมาก เพื่อนำเงิน ที่ญาติโยมผู้ที่มีจิตศรัทธาได้ถวายและทำบุญบูชา วัตถุมงคลได้มาบูรณะวัดต่อไป วัตถุมงคลของท่านเช่น พระสมเด็จปรกโพธิ์ ขุนช้างจ้าวทรัพย์ ลิงนั่งกอดกัน และตะกรุดโทน เป็นต้น ต่อมาในสมัยหลวงพ่อกริ่ง หรือพระครูใบฎีกาชัยวัฒน์ เป็นเจ้าอาวาส ท่านได้สร้างมณฑป ห้องน้ำ ศาลาพัก ฌาปนสถาน และศาลาหอวิปัสสนาจารย์ เป็นต้น

วัดศรีวิสารวาจาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2539

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูธรรมรัต (ทองใบ สุมโน) พ.ศ. 2511–2521 
* พระครูสุกิตติวราภรณ์ (กิตติพงษ์ กวิสฺสโร) พ.ศ. 2521–2524 
* พระสมุห์ ถนอม ปภากโร พ.ศ. 2524–2536 
* พระมหาอนันต์ ทนฺตกาโย พ.ศ. 2536–2543 
* พระอธิการธีรวุฒิ ฉนฺทโสภโณ พ.ศ. 2543–2546 
* พระอธิการยอดชาย ปชฺโชโต พ.ศ. 2547–2550 
* พระครูใบฎีกา ชัยวัฒน์ ญาโณภาโส พ.ศ. 2551

## อ้างอิง

ศรีวิสารวาจา
วัดสิรินธรเทพรัตนาราม

**วัดสิรินธรเทพรัตนาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลอ้อมใหญ่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม เป็นวัดในพระนามาภิไธยในสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี

วัดสิรินธรเทพรัตนารามเริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 เนื่องด้วยสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร วัดบวรนิเวศวิหาร ประทานที่ดินให้สร้างวัดจำนวน 63 ไร่ 2 งาน และเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 พระองค์ได้เสด็จไปทรงเททองหล่อพระประธานทรงวางศิลาฤกษ์ หอฉัน และกุฏิ พร้อมทั้งทรงมอบหมายให้ พระเทพวราจารย์ (พระธรรมวราจารย์) สมณศักดิ์ในขณะนั้นดำเนินการก่อสร้างอาคารสถานที่ต่าง ๆ และปรับปรุงสถานที่ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2542

วัดยังตั้งเป็นวิทยาเขตแห่งที่ 2 ของมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ได้รับพระราชทานพระนามาภิไธยเป็นนามวิทยาเขตว่า *วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย* และมีศูนย์เด็กเล็ก นามว่า *ศูนย์เด็กเล็กวิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย* มีมูลนิธินามว่า *มูลนิธิสิรินธรราชวิทยาลัย*

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ 2 ชั้น เริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 ผนังภายนอกประดับด้วยหินแกรนิตและหินอ่อนบางส่วน หลังคาประดับด้วยช่อฟ้าใบระกา หน้าบันได้รับพระราชทานให้อัญเชิญอักษรพระนามาภิไธย สธ. ซุ้มประตูหน้าต่างประดับด้วยหินอ่อนและเบญจรงค์ หลังคามุงกระเบื้องสีแดง บานประตูหน้าต่างฝังมุขและเบญจรงค์ พระประธานประจำอุโบสถเฉลิมพระเกียรติ ได้รับอนุญาตจากกรมศิลปากร ให้จำลองแบบพระพุทธสิหิงค์ขนาดหน้าตักกว้าง 80 นิ้ว ลงรักปิดทอง กุฏิสงฆ์ 4 หลังและศาลาการเปรียญ 1 หลังทั้งหมดเป็นอาคารคอนกรีตทรงไทยประยุกต์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอุโบสถนั้นสร้างเพื่อเฉลิมพระเกียรติในโอกาสที่สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงเจริญพระชนมพรรษา 48 พรรษา พ.ศ. 2546

## อ้างอิง

สิรินธรเทพรัตนาราม
สเตรย์ เอยูจี

**สเตรย์ เอยูจี** () เป็นปืนเล็กยาวจู่โจมแบบบุลพัปของออสเตรีย ซึ่งบรรจุด้วยกระสุนขนาด 5.56×45มม. เนโท กระสุนขนาดกลาง (Intermediate cartridge) ถูกออกแบบในปี ค.ศ. 1960 โดย Steyr-Daimler-Puch, และผู้ผลิตปัจจุบันโดย Steyr Mannlicher GmbH & Co KG.

มันได้ถูกรับรองโดยกองทัพบกออสเตรียในปี ค.ศ. 1978 ในชื่อว่า เอสทีจี 77 (ชตูมเกเวร์ 77) โดยเข้ามาแทนที่ปืนไรเฟิลอัตโนมัติ เอสทีจี 58 กระสุนขนาด 7.62×51มม. เนโท (ปืนเอฟเอ็น ฟอลที่ถูกสร้างขึ้นโดยได้รับใบอนุญาต) ในการผลิตตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978 เป็นอาวุธขนาดเล็กระดับมาตรฐานของบุนเดิสเชียร์(กองทัพออสเตรีย) และหน่วยตำรวจสหพันธรัฐออสเตรียหลายแห่ง และรุ่นต่าง ๆ ก็ถูกนำมาใช้โดยกองกำลังติดอาวุธของหลายสิบประเทศ โดยบางส่วนถูกใช้เป็นปืนเล็กยาวประจำการระดับมาตรฐาน

สเตรย์ เอยูจีนั้นถูกนำเข้าสู่สหรัฐซึ่งเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1980 โดยรุ่น เอยูจี/เอสเอ(คำว่า เอสเอ หมายถึง กึ่งอัตโนมัติ) ประธานาธิบดีจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุชได้สั่งแบนปืนเอยูจีผ่านทางคำสั่งบริหารภายใต้คำสั่งห้ามนำเข้าอาวุธจู่โจม ปี ค.ศ. 1989 หกปีหลังการถูกสั่งแบน ผู้ซื้อปืนเอยูจีได้รับการผ่อนผันโทษ เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงปรับแต่งในการออกแบบของปืนคาร์ไบนทำให้ได้รับอนุญาตให้นำเข้าได้อีกครั้ง การเปลี่ยนแปลงปรับแต่งซึ่งรวมถึงด้ามจับปืนพกที่ถูกเปลี่ยนมาเป็น thumbhole stock และปากกระบอกปืนแบบไม่มีเกลียวเพื่อป้องกันการเกิดแสงจากปากกระบอกปืน(flash hiders) และอุปกรณ์เก็บเสียงปืน การสั่งแบนได้ถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 2004 และในปี ค.ศ. 2008 Steyr Arms ทำงานร่วมกับ Sabre Defense เพื่อผลิตชิ้นส่วนอย่างถูกกฏหมายในสหรัฐ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ปืนเล็กยาวจู่โจม
ชุดพลร่มพิเศษ

**ชุดพลร่มพิเศษ** () เป็นกองกำลังทหารพลร่มรบพิเศษชั้นยอดของกองทัพบกกรีซ กำลังรบของหน่วยสังกัดกับกรมพลร่มที่ 2, กองพลน้อยพลร่มจู่โจมที่ 1

โดยเดิมมีที่ตั้งฐานบัญชาการอยู่ที่เทศบาลนครอัสโปรปิกอส แคว้นอัตติกา นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 ได้ย้ายที่ตั้งฐานบัญชาการมาที่เนีย เปรามอส จนถึงปัจจุบัน มีกำลังรบสังกัดในหน่วยโดยประมาณ 100 นาย

## โครงสร้างกำลังหน่วย
ชุดพลร่มพิเศษ มีกำลังรบพิเศษ 6 กลุ่มพิเศษ ได้แก่
*กลุ่มพิเศษที่ 1 และ 2 –​ กลุ่มกำลังพิเศษด้านการโดดร่มแบบกระตุกเอง
*กลุ่มพิเศษที่ 3 และ 4 – กลุ่มกำลังพิเศษสะเทินน้ำสะเทินบก
*กลุ่มพิเศษที่ 5 และ 6 –​ กลุ่มกำลังพิเศษภูเขา

## ภารกิจ
มีภารกิจหลักด้าน การลาดตระเวนพิเศษ, การเจาะระบบทางทหาร, การส่งข้อมูลด้านข่าวกรอง ในส่วนภารกิจรองของหน่วยมีภารกิจด้านเป้าหมายระดับสูง และการเรียกกำลังสนับสนุนทางอากาศ

## ยุทโธปกรณ์
### ปืนพก
*กล็อค 17
### ปืนกลมือ
*เฮคแลร์อุนด์คอค เอ็มเพ5 (เอ็สเด) 
*เอฟเอ็น พี90 
### ปืนไรเฟิลอัตโนมัติ
*เอ็ม 16 เอ 2, เอ็ม 16 เอ 3, เอ็ม 16 เอ 4 
*เอ็ม 4 คาร์บิน 
*เอ็ฟเอ็นสการ์ แอล
*เฮคเลอร์แอนด์คอช จี 36

### ปืนไรเฟิลซุ่มยิง
*เอ็ม 110 ระบบซุ่มยิงกึ่งอัตโนมัติ
*เอไอเอดับเบิลยู 
*บาร์เรตต์ เอ็ม 82 เอ 1 เอ็ม
*บาร์เรตต์ เอ็ม95 
### ปืนกล
*เอฟเอ็นมินิมิ 
### เครื่องยิงลูกระเบิด
*เครื่องยิงลูกระเบิด เอ็ม 203 
*เอ็มเค 19 ม็อด 3
### อาวุธต่อต้านรถถัง
*อาร์พีจี 18 
*เอสทีอาร์ไอเอ็ม
## อ้างอิง

 

หมวดหมู่:หน่วยชิงตัวประกัน 
หมวดหมู่:องค์การต่อต้านการก่อการร้าย
หมวดหมู่:หน่วยและรูปขบวนหน่วยรบพิเศษ 
หมวดหมู่:พลร่ม 
หมวดหมู่:หน่วยรบพิเศษของกรีซ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2502
วัดทุ่งรี (จังหวัดนครปฐม)

**วัดทุ่งรี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทัพหลวง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม

วัดทุ่งรีตั้งเมื่อ พ.ศ. 2434 ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าผู้ใดเป็นผู้สร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2515

อาคารเสนาสนะที่สำคัญภายในวัด ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อศักราชใดไม่แน่ชัด แต่สร้างเป็นศิลปะสมัยอยุธยา และได้รับการบูรณะซ่อมแซมมาหลายครั้ง เพื่อให้คงความสวยงามของอุโบสถไว้ วิหารที่ประดิษฐานรูปปั้นของอดีตเจ้าอาวาสวัดทุ่งรี ภายในประกอบด้วย หลวงพ่อเหรียญ (พระครูสังฆรักษ์เจริญ ปุญญสิริ) เจ้าพ่อขุนด่าน และสมเด็จพระพุฒาจารย์ ที่ชาวบ้านละแวกนี้ได้กราบไหว้ เคารพนับถือกันทั่วไป และหอระฆัง เป็นต้น

## รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงพ่อศรี พ.ศ. 2434–2444 
* หลวงพ่อแช่ม พ.ศ. 2444–2465 
* หลวงพ่อฉุย พ.ศ. 2465–2475 
* พระอาจารย์เปล่ง พ.ศ. 2475–2480 
* พระอาจารย์เจียร พ.ศ. 2480–2485 
* พระครูสังฆรักษ์ เจริญ ปุญฺญสิริ พ.ศ. 2485–2533 
* พระครูสังฆรักษ์ สงัด ภทฺทธมฺโม พ.ศ. 2533–

## อ้างอิง

ทุ่งรี
วัดราษฎร์ศรัทธาราม (จังหวัดนครปฐม)

**วัดราษฎร์ศรัทธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตลาดจินดา อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม

วัดราษฎร์ศรัทธารามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2441 ในแผ่นดินรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่เดิมชาวบ้านมักเรียกกันว่า **วัดตาปลั่ง** หรือ **วัดคลองตาปลั่ง** เดิมมีอุโบสถหลังเก่าสร้างด้วยไม้ ต่อมาถูกไฟไหม้เสียหายทั้งหมด วัดราษฎร์ศรัทธารามได้ประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2441 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลัง เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2563

วัดนี้เน้นการปฏิบัติธรรมและมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำวัด ซึ่งคือ *หลวงพ่อเพชรศรีวิชัย* ปัจจุบันมีพระครูเกษมจริยาภิรมย์ (สนอง กนฺตวีโร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์บัว 
* พระเหม 
* พระไสว 
* พระจินดา 
* พระอาจารย์พา 
* พระอาจารย์วิง พ.ศ. 2480–2482 
* พระอธิการเที่ยง ปญฺญาทิโก พ.ศ. 2502 
* พระเทศ แสงอากาศ รักษาการเจ้าอาวาสวัดราษฎร์ศรัทธาราม
* พระป้อม รักษาการเจ้าอาวาสวัดราษฎร์ศรัทธาราม
* พระสุพจน์ จนฺทสาโร พ.ศ. 2503 
* พระอธิการนิยม วิโรจโน พ.ศ. 2504–2519 
* พระครูจินดาวุฒิคุณ (ชุบ อินฺทวีโร) พ.ศ. 2520
* พระครูเกษมจริยาภิรมย์ (สนอง กนฺตวีโร) พ.ศ. 2543

## อ้างอิง

ราษฎร์ศรัทธาราม
โนเซอร์ไพรเซส

"**โนเซอร์ไพรเซส**" () นั้นเป็นเพลงของวงออลเทอร์นาทิฟร็อก เรดิโอเฮด, โดยเป็นซิงเกิลที่สี่จากอัลบั้มสตูดิโอ *[[โอเคคอมพิวเตอร์]]* (2540) ซึ่งเป็นอัลบั้มสตูดิโอลำดับที่สามของวง ออกจำหน่ายในวันที่ 12 มกราคม พ.ศ.2541 มิวสิกวิดีโอของเพลงนั้นประกอบด้วยทอม ยอร์กที่ร้องเพลงอยู่ภายในหมวกดำน้ำในขณะที่ระดับน้ำไต่ขึ้นสูงจนท่วมอย่างช้า ๆ ซิงเกิลนี้ขึ้นอันดับสูงสุดที่อันดับ 4 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
*
*
*

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:เพลงภาษาอังกฤษ
เอสแฟนด์ (จังหวัดกีลอน)

**เอสแฟนด์** () เป็นหมู่บ้านในตำบลซียอแบร์ อำเภอกลาง เทศมณฑลโซว์เมเอฮ์แซรอ จังหวัดกีลอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 528 คนใน 157 ครัวเรือน

## อ้างอิง
โรงละครอิมพีเรียล (ประเทศญี่ปุ่น)

**โรงละครอิมพีเรียล** () มักเรียกโดยย่อว่า **เทเงกิ** (帝劇) และในอดีตเรียกว่า **โรงละครสวนอิมพีเรียล** เป็นโรงละครญี่ปุ่นที่มารูโนอูจิ เขตชิโยดะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ที่ดำเนินการโดยโทโฮ

## ประวัติ
เป็นโรงละครแบบตะวันตกในประเทศญี่ปุ่นเปิดตัวใน ค.ศ. 1911 โดยมีโปรแกรมการแสดงมิวสิคัลและโอเปร่าหลายรายการ โครงสร้างเดิมถูกปรับปรุงใหม่ใน ค.ศ. 1966 ในฐานะ โรงละคร "แฟลกชิป" ของโทโฮ ซึ่งเปิดตัวด้วยการแสดง *สคาร์เรตโต* ละครที่อิงจากเรื่อง*[[วิมานลอย (วรรณกรรม)|วิมานลอย]]* โดยมีผู้เข้าชมในช่วงห้าเดือนแรก 380,000 คน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2509
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตชิโยดะ
หมวดหมู่:โรงละครในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:โทโฮ
วัดพราหมณี

**วัดพราหมณี** [พฺราม-มะ-นี] หรือ **วัดหลวงพ่อปากแดง** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านใหญ่ อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก

วัดพราหมณีสร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เมื่อ พ.ศ. 2439 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2446 วัดยังเป็นที่ตั้งของอนุสรณ์สถานกองพลทหารญี่ปุ่นที่ 37 สมัยสงครามมหาเอเชียบูรพา พ.ศ. 2482–2488 สมาคมทหารสหายสงครามกองพลญี่ปุ่นที่ 37 ได้สร้างอนุสรณ์สถานขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2535 เพื่อเป็นที่ระลึกถึงดวงวิญญาณของทหารจำนวน 7,920 นาย และนำอิฐที่ฝังอยู่ในบริเวณวัดมาบรรจุในแท่นที่จัดขึ้น

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 กุฏิสงฆ์ พระวิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2529 และศาลาอเนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 ยังมีวิหารเจ้าแม่กวนอิม ศาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช และอุทยานการศึกษา ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ *หลวงพ่อปากแดง* เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ สร้างด้วยโลหะสัมฤทธิ์ หน้าตักกว้าง 49 นิ้ว สูง 1 เมตร เป็นศิลปะล้านช้าง จีวรเป็น ลายดอกพิกุล พระโอษฐ์แย้มทาสีแดงเห็นชัด มีตำนานเล่าว่า หลวงพ่อปากแดง เป็นพระพุทธรูปพี่น้องกับพระสุกและพระใส ซึ่งได้อัญเชิญมาจากนครเวียงจันทน์ พอมาถึงประเทศไทย ชาวบ้านได้แยกย้ายไปตามวัดต่าง ๆ ปัจจุบันอัญเชิญองค์หลวงพ่อขึ้น เป็นพระประธานในพระอุโบสถ

## อ้างอิง

พราหมณี
พราหมณี
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดราชบุรี

**จังหวัดราชบุรี** มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 3 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ 

## ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดราชบุรีมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 3 คน คือ ร้อยตำรวจโท เชาวริน ลัทธศักดิ์ศิริ นภินทร ศรีสรรพางค์ และ ปราโมทย์ ไพชนม์

* สมาชิกวุฒิสภาสตรีคนแรกของจังหวัดราชบุรี คือ นางเพียงเพ็ญ ศักดิ์สมบูรณ์ (จากการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2557)
* ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ
****ศักดิ์สมบูรณ์** (2 คน) ได้แก่ เกชา ศักดิ์สมบูรณ์ และ นางเพียงเพ็ญ ศักดิ์สมบูรณ์

## รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด
### ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549

### ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557

## อ้างอิง

ราชบุรี
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดราชบุรี
ไคโซกุ โอโจะ

***ไคโซกุ โอโจะ*** () หรือ ***Fena: Pirate Princess*** เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินัลที่กำลังจะฉาย สร้างสรรค์โดยสตูดิโอโปรดักชั่น ไอ.จี และคาซูโตะ นากาซาวะ อำนวยการผลิตร่วมโดย Crunchyroll และ Adult Swim ซีรีส์อนิเมะมีกำหนดฉายในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564 ในทั้งสองแพลตฟอร์มก่อนจะออกอากาศในประเทศญี่ปุ่นในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564

## ตัวละคร
;
:
:
;
:
:
;
:
:
;
:
:
;
:
:
;
:
:
;
:
:
;
:
:
;
:
:
;
:
:

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ  
*  

หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:โปรดักชัน ไอ.จี
วัดยม

**วัดยม** อาจหมายถึง
* **[[วัดยม (อำเภอบางปะอิน)|วัดยม]]** อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 
* **[[วัดยม (อำเภอบางบาล)|วัดยม]]** อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* **[[วัดธรรมนิยม]]** ชาวบ้านนิยมเรียก **วัดยม** อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
'''

ยม
สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดกาญจนบุรี

**จังหวัดกาญจนบุรี** มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรก ในปี 2543 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภา จำนวน 2 คน และมีการเลือกตั้งครั้งล่าสุด เมื่อปี 2557 มีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดละ 1 คนทั่วประเทศ 

## ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ในปี 2540 จึงได้มีการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาครั้งแรกในประเทศไทย ตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 มาตรา 315 ซึ่งบัญญัติให้สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 จังหวัดกาญจนบุรีมีจำนวนสมาชิกวุฒิสภาในการเลือกตั้งครั้งแรก จำนวน 2 คน คือ พลเอก บัณฑิตย์ มลายอริศูนย์ และ พลเอก วัฒนา สรรพานิช 

* นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภามากครั้งที่สุด คือ 2 สมัย ได้แก่ นายสุรพงษ์ ตันธนศรีกุล

## รายนามสมาชิกวุฒิสภาจังหวัด
### ชุดที่ 8-9; พ.ศ. 2543-2549

### ชุดที่ 10-11; พ.ศ. 2551-2557

## อ้างอิง

กาญจนบุรี
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดกาญจนบุรี
วัดธรรมนิยม

**วัดธรรมนิยม** เป็นวัดราษฎร์ในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระอธิการหวาน ฐิตสุโภ

วัดธรรมนิยม หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า **วัดยมไทย** ชาวบ้านนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า **วัดยม** กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1900 ต่อมาในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เจ้าพระยายมราช (สังข์) หนึ่งในขุนศึกพระนารายณ์ ได้ปฏิสังขรณ์วัดนี้ จึงได้มีนามว่า วัดยม โดยเอาคำว่า ยม มาจากนามฐานันดรศักดิ์ คือ "ยมราช" แต่เดิมภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน คือ *หลวงพ่อดำ* เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่สมัยกรุงศรีอยุธยา แต่เนื่องจากเมื่อครั้งเสียกรุงศรีอยุธยา ถูกข้าศึกทำลายเสียหาย ครั้นสมัยบูรณะวัดธรรมนิยม จึงได้บูรณะองค์หลวงพ่อดำและนำมาประดิษฐานหน้าอุโบสถหลังใหม่ เพื่อให้ประชาชนได้สักการบูชา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2504

## อ้างอิง

ธรรมนิยม
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดยม (อำเภอบางบาล)

**วัดยม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวัดยม อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ตั้งวัด 30 ไร่ ปัจจุบันมีหลวงพ่อพระมหาสายันต์ เตชวโร ชาวบางบาล เป็นเจ้าอาวาส

วัดยมสร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่สมัยอยุธยา ประมาณ พ.ศ. 2200 ต่อมาได้กลายสภาพเป็นวัดร้างในช่วงระยะประมาณ พ.ศ. 2310  จนถึง พ.ศ. 2480 ได้รับการบูรณะปฏิสังขรณ์ขึ้นมาอีกครั้งหหนึ่ง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 มีเรื่องเล่าว่า พื้นที่บริเวณนี้เป็นที่ดอนน้ำไม่ท่วม จึงเกิดชุมชนและสร้างวัดขึ้น และยังเป็นสถานที่พักทัพในสมัยกรุงศรีอยุธยา เมื่อครั้งเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 จึงได้กลายเป็นวัดร้าง จนราว พ.ศ. 2474 พระครูภาวนารังสี (เปลื้อง วิสัฏโฐ) ท่านเป็นชาวบางบาล ได้ทำการบูรณะปฏิสังขรณ์ จนได้รับการยกให้เป็นวัดที่มีพระภิกษุจำพรรษส

วัดมีโบราณสถาน คือ ซากเจดีย์เก่าที่เหลืออยู่ เป็นเจดีย์ทรงระฆัง ไม่มียอด ก่ออิฐไม่สอปูน บนฐานแปดเหลี่ยม ข้างในกลวง คล้ายกับวัดกระซ้ายที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะเมืองอยุธยา ใบเสมาหินชนวน อุโบสถหลังใหม่สร้างแบบมหาอุดบนฐานอุโบสถหลังเก่า สันนิษฐานว่าเดิมน่าจะเป็นวิหารเพราะตั้งอยู่ด้านหน้าเจดีย์ประธานของวัด และบ่อน้ำโบราณก่ออิฐสมัยอยุธยา นอกจากนี้ยังมีต้นโพธิ์เก่าแก่ซึ่งคาดว่าจะมีอายุไม่น้อยกว่า 200 ปี

## อ้างอิง

ยม
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
มาซาโยชิ โซเก็ง

**มาซาโยชิ โซเก็ง** () เป็นนักประพันธ์ดนตรีประกอบวิดีโอเกมและนักตัดต่อเสียงชาวญี่ปุ่น ซึ่งได้ทำงานให้กับบริษัทสแควร์อีนิกซ์ตั้งแต่ ค.ศ. 2001 มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้ประพันธ์หลักและผู้กำกับเสียงให้กับ *[[ไฟนอลแฟนตาซี XIV]]* และ *[[ไฟนอลแฟนตาซี XVI]]*
## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักดนตรีชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคลากรสแควร์เอนิกซ์
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐบาฮากาลิฟอร์เนียซูร์
สุสานฮกเกี้ยน

**สุสานฮกเกี้ยน** หรือที่รู้จักกันในชื่อ **สุสานจีนฮกเกี้ยน ซอยสีลม 9** (ตัวเต็ม: 亭山閩 อ่านในภาษาฮกเกี้ยนว่า "บั่นซั่นเต๋ง") เป็นสุสานสาธารณะของชาวฮกเกี้ยน และถือเป็น 1 ใน 3 สุสานสาธารณะจีนในกลุ่มย่านแยกเดโช ถนนสีลมที่ยังหลงเหลืออยู่ ประกอบด้วย สุสานฮกเกี้ยน สุสานจีนบาบ๋า และสุสานและฌาปนสถานสมาคมจีนแคะ ตั้งอยู่บนถนนซอยสีลม 9 แขวงสีลม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร มีพื้นที่ประมาณ 4.34 ไร่ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2437 หรือประมาณสมัยรัชกาลที่ 5 ปัจจุบันสุสานแห่งนี้อยู่ในการดูแลรักษาของสมาคมฮกเกี้ยนแห่งประเทศไทย 

เดิมที่ตั้งสุสานแห่งนี้อยู่นอกเขตศูนย์กลางชุมชนของแรงงานชาวจีนที่เข้ามาตั้งถิ่นอยู่อาศัยในกรุงเทพมหานคร โดยย่านที่ประกอบด้วยแหล่งโกดังและขนส่งสินค้าที่มีขนาดใหญ่ที่สุด คือบริเวณเขตบางรักในปัจจุบัน ทางตอนใต้ของเขตพระนครตลอดช่วงแม่น้ำเจ้าพระยา ด้วยเหตุนี้ชาวจีนส่วนใหญ่จึงมาตั้งถิ่นอยู่อาศัยทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจำนวนมากโดยเฉพาะตลอดเส้นถนนเจริญกรุง ในอดีตบริเวณสามแยกเดโชที่มีถนนเดโชตัดเชื่อมกับถนนสีลมประกอบด้วยสุสานถึง 13 แห่งทั้งสุสานเอกชนและสุสานสาธารณะ ประกอบด้วยสุสานคริสต์นิกายคาทอลิก คริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ สุสานแขก และสุสานจีนในหลายกลุ่มเชื้อสาย แต่ในปัจจุบันเหลือเพียง 6 แห่ง จึงถือเป็นกลุ่มย่านสุสานที่มีความหลากหลายที่สุดแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร

ปัจจุบันสุสานฮกเกี้ยนมีสภาพค่อนข้างรกร้าง ทางสมาคมฮกเกี้ยนแห่งประเทศไทยได้มีการปรับพื้นที่ส่วนกลางบริเวณทางเข้าให้เป็นที่จอดรถยนต์ โดยพบว่าในช่วงวันธรรมดามีรถยนต์เข้ามาจอดเป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ในช่วงเดือนกันยายน พ.ศ. 2560 ทางสมาคมฮกเกี้ยนแห่งประเทศไทยมีแนวคิดที่จะย้ายสุสานไปยังจังหวัดชลบุรี เพื่อสร้างอาคารสมาคมแห่งใหม่ในพื้นที่สุสานปัจจุบัน โดยจะมีการชดเชยเงินตอบแทนให้แก่ลูกหลานที่ยินยอม แต่เจ้าของหลุมศพภายในสุสานบางส่วนไม่เห็นด้วย และยังคงสถานะของการเป็นสุสานจีนในปัจจุบัน

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Hoklo Cemetery, Silom (II).jpg|หลุมฝังศพที่ผสมรูปแบบสถูป เจดีย์แบบพุทธและแขนเกือกม้าแบบจีนในการตกแต่งสร้างรูปแบบป้ายหลุมศพ
ไฟล์:Hoklo Cemetery, Silom (III).jpg|บริเวณหลุมฝังศพเก่าที่ถูกทิ้งร้าง
ไฟล์:Hoklo Cemetery, Silom (IV).jpg|บริเวณหลุมฝังศพเก่าที่ถูกทิ้งร้าง


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ศาสนสถานในเขตบางรัก
หมวดหมู่:สุสานในประเทศไทย
ไบออนเทค

**ไบออนเทค** (BioNTech) เป็นบริษัทเทคโนโลยีชีวภาพของประเทศเยอรมนี สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่นครไมนทซ์ รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ ไบออนเทคเป็นผู้ผลิตชีวเภสัชภัณฑ์ชนิดภูมิคุ้มกันบำบัดจาก mRNA สำหรับการรักษาโรคมะเร็งและโรคติดเชื้อต่างๆ

ไบออนเทคก่อตั้งในค.ศ. 2008 จากการรวมกลุ่มของนักวิจัยหลายคนด้วยเงินทุนตั้งต้น 150 ล้านยูโร โดยมุ่งเน้นพัฒนาชีวเภสัชภัณฑืชนิดภูมิคุ้มกันบำบัดและเทคโนโลยีสำหรับรักษาโรคมะเร็งเป็นหลัก ไบออนเทคเผยแผร่ผลวิจัยของกลไก mRNA โดยตลอดระหว่างค.ศ. 2014 ถึง 2018

ในค.ศ. 2019 บริษัทตั้งสำนักงานใหม่ที่นครเคมบริดจ์ สหรัฐอเมริกา และได้รับเงินลงทุนจากมูลนิธิเกตส์ จำนวน 55 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และระดมทุนผ่านการจำหน่ายหุ้นครั้งแรก (IPO) จากตลาดหลักทรัพย์แนสแด็กได้เงินจำนวน 150 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปีเดียวกัน ในค.ศ. 2020 ไบออนเทคร่วมทุนกับบริษัทไฟเซอร์ในการพัฒนาวัคซีน BNT162b2 ชนิด RNA ซึ่งมีประสิทธิภาพการป้องกันโรคโควิด-19 ถึง 95% หลังได้รับวัคซีนเข็มที่สองห่างจากเข็มแรกอย่างน้อยเจ็ดวัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บริษัทของเยอรมนี
หมวดหมู่:โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ 2019
หมวดหมู่:การเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชนในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:บริษัทเยอรมันที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2551
โมแฮมแมด ฆอแทมี

**เซย์เยด โมแฮมแมด ฆอแทมี** ( Sayyid Mohammad Khatami) เป็นนักการเมืองชาวอิหร่าน ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงวัฒนธรรมระหว่างค.ศ. 1982 ถึง 1992 และต่อมาเป็นประธานาธิบดีอิหร่านสองสมัยระหว่างค.ศ. 1997 ถึง 2005

โมแฮมแมดเป็นบุตรของรูฮุลลอฮ์ ฆอแทมี นักบวชระดับสูงในเมืองยาซิด โมแฮมแมดจบการศึกษาระดับปริญญาตรีในสาขาปรัชญาตะวันตกจากมหาวิทยาลัยอิสฟาฮาน และศึกษาต่อระดับปริญญาโทในสาขาศึกษาศาสตร์ แต่ลาออกกลางคันเพื่อศึกษาวิชาอิสลามที่เมืองโกม เขาศึกษาวิชาอิสลามที่นั่นเป็นเวลาเจ็ดปีและจบการศึกษาระดับสูงสุดที่เรียกว่า *[[อิจญ์ติฮาด]]* จากนั้นได้ดำรงตำแหน่งประธานศูนย์อิสลามที่นครฮัมบวร์คในเยอรมนีตะวันตกระหว่างปี 1978 ถึง 1980

ก่อนดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี ฆอแทมีเป็นผู้แทนราษฎรระหว่างปี 1980 ถึง 1982, เป็นผู้บริหารหนักสือพิมพ์เคย์แฮน, เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมและแนวทางอิสลามระหว่างปี 1989 ถึง 1992, เป็นผู้อำนวยการหอสมุดแห่งชาติอิหร่านระหว่างปี 1992 ถึง 1997 และเป็นสมาชิกคณะมนตรีการปฏิวัติวัฒนธรรม ฆอแทมีสามารถพูดภาษาเปอร์เซีย (ภาษาเกิด), ภาษาอาหรับ, ภาษาอังกฤษ และภาษาเยอรมัน

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1997 ฆอแทมีได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีคนที่ 5 ด้วยคะแนนเสียง 69.6% ของผู้ใช้สิทธิ์ออกเสียง เขาได้รับเลือกสมัยที่สองในปี 2001 ด้วยคะแนนเสียง 77.1% ของผู้ใช้สิทธิ์ออกเสียง เขาดำรงตำแหน่งครบวาระสูงสุดตามรัฐธรรมนูญในปี 2005 

ตลอดช่วงที่เขาเป็นประธานาธิบดี เขาได้ผลักดันให้เกิดการปฏิรูปมากมายในประเทศ อาทิ เกิดการเลือกตั้งส่วนท้องถิ่นครั้งแรก, สนับสนุนภาคประชาสังคมและหลักนิติธรรม, ส่งเสริมให้ประชาชนวิพากษ์วิจารณ์ผู้มีอำนาจระดับสูง, อนุญาตให้สื่อสิ่งพิมพ์แสดงความเห็นทางการเมืองที่หลากหลาย, พื้นฟูความสัมพันธ์กับต่างชาติและผลักดันให้สถานทูตของชาติยุโรปในอิหร่านเปิดทำการอีกครั้ง เป็นต้น
## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประธานาธิบดีอิหร่าน
หมวดหมู่:มุสลิมนิกายชีอะฮ์
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดแยซด์
คณะโลจิสติกส์ มหาวิทยาลัยบูรพา

**คณะโลจิสติกส์ มหาวิทยาลัยบูรพา** () เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยบูรพา จัดการเรียนการสอนด้านโลจิสติกส์ การเดินเรือ ธุรกิจทางทะเลและการขนส่งทางทะเล คณะโลจิสติกส์ มหาวิทยาลัยบูรพา เป็นคณะโลจิสติกส์แห่งแรกของประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี

## ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2531 คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติให้ยกฐานะมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒวิทยาเขตบางแสน เป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศ และในวันที่ 27 ธันวาคม 2531 คณะอนุกรรมการประสานงานการจัดตั้งมหาวิทยาลัยใหม่ในส่วนภูมิภาค และในปี พ.ศ. 2532 คณะรัฐมนตรีรับหลักการร่างพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยบูรพา สภาผู้แทนราษฎรได้ประชุมพิจารณาร่างพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยบูรพา ลงมติรับหลักการและส่งให้คณะกรรมาธิการการศึกษาสภาผู้แทนราษฎรดำเนินการจนกระทั่ง ในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 จึงได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยบูรพาโดยพระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2533 และประกาศลงในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 107 ตอนที่ 131 

หลังจากแยกตัวเป็นมหาวิทยาลัยบูรพาแล้ว ในปี 2543 สภามหาวิทยาลัยบูรพาจึงได้ให้ความเห็นชอบในการจัดตั้ง **“วิทยาลัยพาณิชย์นาวี”** ขึ้นเป็นแห่งแรกของไทยในวันที่ 29 กรกฎาคม 2543

ต่อมา ในวันที่ 3 มิถุนายน 2548 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น **“วิทยาลัยการขนส่งและโลจิสติกส์”** และเปลี่ยนฐานะเป็น **“คณะโลจิสติกส์”** ดังปรากฎในปัจจุบันเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า **"Faculty of Logistics, Burapha University"**

## หน่วยงานภายใน
คณะโลจิสติกส์ มหาวิทยาลัยบูรพา แบ่งส่วนงานภายในดังนี้
* สำนักงานจัดการศึกษา
* สำนักงานคณบดี

## หลักสูตร

## ทำเนียบคณบดี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์มหาวิทยาลัยบูรพา
* เว็บไซต์คณะโลจิสติกส์ มหาวิทยาลัยบูรพา

หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยบูรพา
เจ้าหญิงเวรอนิก เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งมอนเตเนโกร

**เจ้าหญิงเวรอนิก เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งมอนเตเนโกร** () (พระนามเดิม:เวรอนิก ไฮลอต กานาส ดา ซิลวา) ประสูติเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2519 เป็นบุตรีใน อันโตนิโอ มานูเอล มาร์ตินส์ กานาส ดา ซิลวา และ แอนน์-ฟรังซัว โดมินิก ไฮลอต เป็นช่างภาพและสถาปนิกชาวโปรตุเกส โดยพระบิดานั้น สืบเชื้อสายมาจากชนชั้นสูงของโปรตุเกส ซึ่งพระบิดาของพระองค์มีอาชีพเป็นวิศวกรและทหารเรือ ทรงมีพระพี่น้อง 2 ท่าน คือ อเล็กซานเดอร์-ไมเคิล ไฮลอต กานาส ดา ซิลวา และ ลอร่า-มาเรีย ไฮลอต กานาส ดา ซิลวา 

ทรงจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยม António Arroio ซึ่งเป็นโรงเรียนด้านศิลปะใน ลิสบอน และต่อมาทรงเข้าเรียนที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบที่ Universidade เดออาวีโร อย่างไรก็ตามทรงพักการเรียน โดยทรงย้ายไปอยู่กับพระบิดาพระมารดา ณ ปารีส ที่ และทรงจบการศึกษามหาวิทยาลัที่มีชื่อเสียงในฝรั่งเศส

ด้านชีวิตสส่วนพระองค์ ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายบอริส เจ้าชายรัชทายาทแห่งมอนเตเนโกร พระโอรสใน เจ้าชายนิโคลัส มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 2550 โดยเธอรับพระราชทานพระอิสริยยศ เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งมอนเตเนโกร พระชายา มีพระธิดา 2 พระองค์คือ
*เจ้าหญิงเมลินา
*เจ้าหญิงอันโตเนีย
## อ้างอิง
* Boris Petrović-Njegoš
* Černohorská královská rodina
* Následnictví černohorského trůnu

หมวดหมู่:เจ้าหญิงมอนเตเนโกร
หมวดหมู่:ราชวงศ์มอนเตเรโกร
หมวดหมู่:สถาปนิก
หมวดหมู่:นักถ่ายภาพ
หมวดหมู่:ชาวโปรตุเกส
หมวดหมู่:บุคคลจากลิสบอน