open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เจอรอนโทพลาสต์

**เจอรอนโทพลาสต์** (; ) เป็นพลาสติดที่พัฒนามาจากคลอโรพลาสต์ในใบแก่ ทำหน้าที่ควบคุมการแยกสลายองค์ประกอบที่ใช้ในการสังเคราะห์ด้วยแสงระหว่างการเสื่อมสภาพตามอายุ (senescence) ให้ดำเนินไปได้ เพื่อนำผลิตภัณฑ์จากการแยกสลายไปใช้ประโยชน์ในส่วนที่พืชต้องการ โดยทั่วไปการพัฒนาของเจอรอนโทพลาสต์เป็นกระบวนการที่เกี่ยวข้องกับการกระจายตัวของตั้งกรานา การสูญเสียเยื่อหุ้มไทลาคอยด์และการสะสมตัวของพลาสโทโกลบูล (plastoglobule) ในปริมาณสูง คำว่า *Gerontoplast* มีการนำมาใช้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1977 เพื่อนำมาอธิบายกระบวนการชราภาพของใบไม้

## การกลายสภาพคลอโรพลาสต์เป็นเจอรอนโทพลาสต์
กระบวนการชราภาพของใบนำมาซึ่งการแยกชิ้นส่วนของออร์แกเนลล์ที่เกี่ยวข้องกับการสังเคราะห์ด้วยแสงโดยยังคงอยู่ภายใต้การควบคุมของเซลล์ คลอโรพลาสต์ที่รับผิดชอบในการแลกเปลี่ยนแก๊สที่ปากใบเป็นออร์แกเนลล์สุดท้ายที่จะถูกย่อยสลายระหว่างการชราภาพและทำให้พืชยังคงมีสีเขียว การก่อตัวของเจอรอนโทพลาสต์จากคลอโรพลาสต์ในระหว่างการชราภาพเกี่ยวข้องกับการปรับเปลี่ยนโครงสร้างอย่างใหญ่หลวงของไทลาคอยด์เมมเบรนด้วยการก่อตัวร่วมกันของพลาสโตโกลบูลินกับสารที่เป็นไลโพฟิลิก (lipophilic) อย่างไรก็ตามเยื่อหุ้มของคลอโรพลาสต์ยังคงสภาพสมบูรณ์ตลอดกระบวนการดังกล่าว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ออร์แกเนลล์
หมวดหมู่:การสังเคราะห์ด้วยแสง
แฟรงเกนสแตรต

**แฟรงเกนสแตรต** () เป็นกีตาร์ไฟฟ้าที่สร้างโดยเอ็ดดี แวน แฮเลน ซึ่งชื่อเป็นการรวมคำจากแฟรงเกนสไตน์และเฟนเดอร์ สตราโตแคสเตอร์

ตัวจำลองของแฟรงเกนสแตรตตั้งอยู่ในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์อเมริกันแห่งชาติ ส่วนหนึ่งของสถาบันสมิธโซเนียนในวอชิงตัน ดี.ซี.

แวน แฮเลน พยายามที่จะนำเสียงกีตาร์แบบกิบซันและกีตาร์ทรงสแตรตรวมกัน โดยการนำพิกอัปฮัมบักเกอร์พีเอเอฟ (PAF) ของกิบซันมาใส่ตรงส่วนตำแหน่งบริดจ์ ทาสีด้วยลายทางขาวดำจนกระทั่งมาถึงการรวมสีแดงพื้นหลังพร้อมด้วยลายทางขาวคำ ต่อมาติดคันโยกฟรอยโรส

ในเดือนเมษายน 2019 พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันได้จัดแสดงกีตาร์แฟรงเกนสแตรตเป็นส่วนหนึ่งของนิทรรศการ "Play It Loud: Instruments of Rock and Roll"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กีตาร์
รายการค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์

## ยุคโบราณ

## ยุคกลางและต้นสมัยใหม่

## อ้างอิง

### Site MathWorld Wolfram.com

### Site OEIS.com

### Site OEIS Wiki

หมวดหมู่:ค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์
ค่าคงตัว
หมวดหมู่:ตารางทางคณิตศาสตร์
แอลฟาวัน-แอนติไคโมทริปซิน

**แอลฟาวัน-แอนติไคโมทริปซิน** (; สัญลักษณ์ **α<sub>1</sub>AC**, **A1AC** หรือ **a1ACT**) เป็นไกลโคโปรตีนประเภทแอลฟากลอบูลินในมหาวงศ์เซอร์ปิน ในมนุษย์ โปรตีนชนิดนี้จะถูกถอดรหัสได้โดยยีน *SERPINA3* ถูกจัดเป็นหนึ่งในโปรตีนระยะเฉียบพลันที่ตอบสนองต่อกระบวนการอักเสบในระยะต้น มีหน้าที่ในการต้านเอนไซม์โปรตีเอสที่อาจก่อให้เกิดความเสียหายต่อเนื้อเยื่อของร่างกาย หากเกิดการกลายพันธุ์ของยีนที่สร้างหรือเกิดความผิดปกติของ α1AC อาจนำไปสู่การเกิดโรคพาร์คินสัน โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง และโรคอัลไซเมอร์ได้

## หน้าที่และความสำคัญทางคลินิก
แอลฟาวัน-แอนติไคโมทริปซินถูกสร้างได้ในตับ จัดเป็นโปรตีนระยะเฉียบพลัน (acute phase protein) ที่ถูกกระตุ้นได้ด้วยกระบวนการอักเสบ โดยจะทำหน้าที่ยับยั้งการทำงานเอนไซม์ในกลุ่มโปรตีเอส อาทิ คาเทบซิน จีที่พบในนิวโตรฟิล และไคเมสที่อยู่ในแมสต์เซลล์ ด้วยการเข้าทำปฏิกิริยากับเอนไซม์เหล่านั้นจนทำให้มีรูปร่างหรือโครงรูปที่เปลี่ยนไปจากเดิม ซึ่งกระบวนการนี้จะช่วยปกป้องเนื้อเยื่อต่างๆ จากความเสียหายได้ ตัวอย่างเช่น ช่วยป้องกันไม่ให้เนื้อเยื่อของทางเดินหายใจส่วนล่างจากเอนไซม์ย่อยสลายโปรตีนในร่างกาย

ภาวะพร่องแอลฟาวัน-แอนติไคโมทริปซินมักมีความสัมพันธ์กับโรคตับ โดยตรวจพบการกลายพันธุ์ของยีน SERPINA3 ในผู้ป่วยโรคพาร์คินสัน และผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง นอกจากนี้ แอลฟาวัน-แอนติไคโมทริปซินยังมีส่วนเกี่ยวข้องกับพยาธิกำเนิดของโรคอัลไซเมอร์ด้วยการกระตุ้นการสร้างเส้นใยแอมีลอยด์ ซึ่งเป็นหนึ่งในสาเหตุการเกิดการเสื่อมของระบบประสาทในผู้ป่วยโรคดังกล่าว

## อันตรกิริยา
การทดลองในหลอดทดลองพบว่า แอลฟาวัน-แอนติไคโมทริปซินสามารถเกิดอันตรกิริยากับ DNAJC1 ซึ่งเป็นโปรตีนจากเซลล์มะเร็งของหนู โดย DNAJC1 จะทำให้คุณสมบัติในการยับยั้งไคโมทริปซินของ α1AC หายไป

## ดูเพิ่ม
* แอลฟา-วัน แอนติทริปซิน
* เซอร์ปิน
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*
* ฐานข้อมูลออนไลน์ MEROPS สำหรับเปปทิเดส และสารยับยั้งเปปทิเดส: I04.002
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ยีนบนโครโมโซมคู่ที่ 14
Vibrio cholerae

***Vibrio cholerae*** เป็นแบคทีเรียแกรมลบที่มีรูปร่างเป็นตัวคอมมา (comma-shaped) แหล่งอาศัยตามธรรมชาติของแบคทีเรียนั้นอยู่ตามแหล่งน้ำกร่อย และน้ำเค็ม ที่ซึ่งแบคทีเรียสามารถเกาะตัวอยู่กับเปลือกที่มีไคตินของปู, กุ้ง หรือสัตว์น้ำมีเปลือก (shellfish) อื่น ๆ บางสายพันธุ์ของ *V. cholerae* ก่อให้เกิดโรคอหิวาตกโรคซึ่งผู้ป่วยสามารถได้รับมันผ่านทางการบริโภคสปีชีส์สัตว์น้ำเค็มที่ดิบหรือปรุงไม่สุก *V. cholerae* จัดเป็นแบคทีเรียชนิดฟัคคัลทีฟแอแนโรบ และมีแฟลกเจลลัมเดี่ยวอยู่ที่ขั้วหนึ่งของเซลล์ เช่นเดียวกับพิไล (pili) *V. cholerae* มีทั้งกระบวนการเมทาบอลิซึมแบบใช้ออกซิเจนและแบบการหมัก เมื่อ *V. cholerae* ถูกรับประทานเข้าร่างกาย อาจก่ออาการท้องร่วงและอาเจียนในตัวถูกเบียน (host) ภายในไม่กี่ชั่วโมงหรือสองสามวันนับจากการบริโภค *V. cholerae* ได้ถูกแยก (isolated) และระบุเป็นต้นเหตุของโรคอหิวาห์ เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1854 โดยนักสรีรวิทยาชาวอิตาลี ฟิลิปโป ปาชินี และโดย Joaquim Balcells i Pascual ชาวกาตาลาในปีเดียวกัน แต่การค้นพบนี้ไม่ได้เป็นที่รับรู้ทั่วไป จนกระทั่งรอเบิร์ท ค็อค ผู้ศึกษาเกี่ยวกับมันเพียงลำพังใน 30 ปีถัดมา ได้เผยแพร่ความรู้นี้สู่สาธารณะเพื่อต่อสู้กับโรค

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Copepods and cholera in untreated water 
*Vibrio cholerae El Tor N16961 Genome Page
*Type strain of ''Vibrio cholerae'' at Bac''Dive'' -  the Bacterial Diversity Metadatabase

หมวดหมู่:Vibrionales
หมวดหมู่:แบคทีเรียแกรมลบ
หมวดหมู่:อหิวาตกโรค
Burkholderia pseudomallei

***Burkholderia pseudomallei*** (หรือ ***Pseudomonas pseudomallei***) เป็นแบคทีเรียมแกรมลบ สองขั้ว (bipolar), แอรอบิก, เคลื่อนที่ได้ และเป็นทรงแท่ง (rod-shaped) อาศัยอยู่ในพื้นดิน และระบาดในระดับท้องถิ่นในภูมิภาคเขตร้อน และกึ่งเขตร้อนทั่วโลก โดยเฉพาะในประเทศไทย และออสเตรเลียเหนือ เชื้อนี้ติดต่อในมนุษย์และสัตว์ นำไปสู่โรคเมลิโออิโดซิส นอกจากนี้ยังมีการค้นพบว่าสามารถติดเชื้อในพืชได้เช่นกัน

*B. pseudomallei* มีความยาวประมาณ 2–5 μm และมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 0.4–0.8 และสามารถเคลื่อนที่โดยการดันตัวเองได้โดยใช้แฟลกเจลลา  แบคทีเรียนี้สามารถโตได้ในสิ่งแวดล้อมอาหารสังเคระห์รวมถึงกลุ่มที่ประกอบด้วยเบเทน กับ อาร์จีนีน

ในร่างกายมนุษย์ การเติบโตสูงสุดอยู่ที่อุณหภูมิประมาณ 40&nbsp;°C ในสภาวะเป็นกรดเล็กน้อยถึงกลาง (pH  6.8–7.0) สายพันธุ์ส่วนใหญ่ของแบคทีเรียนี้สามารถเกิดการออกซิไดส์น้ำตาล ไม่ใช่การหมัก โดยไม่มีการผลิตก๊าส (โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลูโคส กะบ กาแลกโทส; การเพาะเชื้ออื่น ๆ มีรายงานว่าสามารถเมทาบอไลส์มอลโทส กับ แป้ง ได้เช่นกัน) แบคทีเรียนี้สามารถผลิตได้ทั้งสารพิษแบบเอ็กโซ- และ เอ็นโดท็อกซิน หน้าที่ของการเกิดโรคจากสารพิษเหล่านี้ยังไม่เป็นที่เข้าใจประจักษ์ในทางวิชาการ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* Pathema *Burkholderia* resource
*

หมวดหมู่:Burkholderiales
โอทิส (นักมวยปล้ำ)

**นิโคลา โบโกเยวิช** (อังกฤษ; Nikola Bogojevic; เซอร์เบีย: НиколаБогојевић; 21 ธันวาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ **โอทิส** (Otis)

หลังจากเซ็นสัญญากับ WWE ในปี 2016 และได้รับมอบหมายให้ดูแลแบรนด์ NXT ที่กำลังพัฒนาเขาได้ร่วมงานกับ Tucker Knight ในฐานะส่วนหนึ่งของ Heavy Machinery พวกเขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งขึ้นมาค่ายหลักของ WWE ในปี 2019 ในช่วงเวลาที่เขาอยู่ค่ายหลัก Otis ได้เป็นเจ้าของกระเป๋า Money in the Bank ของฝั่งชายประจำปี 2020 ในการแข่งขันไต่บันได

ก่อนที่เขาจะเข้าสู่อาชีพนักมวยปล้ำอาชีพโบโกเยวิชเคยเป็นนักมวยปล้ำสมัครเล่นโดยได้รับรางวัลเกรโก - โรมันจูเนียร์เนชันแนลในปี 2009 ในระดับน้ำหนักของเขาซึ่งเป็นตำแหน่งระดับประเทศในจูเนียร์แพน - อเมริกันเกมส์ 2011 และเหรียญทองแดงในมวยปล้ำกรีกโรมัน - เกมอเมริกันและเป็นโอกาสสำหรับทีมโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 แต่ไม่ได้รับเลือก ในปี 2017 เขาได้รับการเสนอชื่อให้เป็นหน้าใหม่แห่งปีโดย Pro Wrestling Illustrated (PWI)

## ผลงานแสดง

## แชมป์และรางวัล
***New Revolution Wrestling** 
**NRW Charged Championship (1 time) 
****[[Pro Wrestling Illustrated]]*** 
**Ranked No. 69 of the top 500 singles wrestlers in the *[[PWI 500]]* in 2020
**Rookie of the Year (2017)
***[[WWE]]** 
** WWE Raw Tag Team Championship (1 time) – with Chad Gable
** Men's Money in the Bank (2020)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 

หมวดหมู่:นักกีฬาชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเซอร์เบีย
ทักเกอร์ ไนท์

**ลีวาย โรลลา คูเปอร์** (Levi Rolla Cooper); เกิด 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1990) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่รู้จักกับ WWE ภายใต้ชื่อ **ทักเกอร์** (Tucker) ชื่อย่อมาจากก่อนหน้านี้ของเขาคือ **ทักเกอร์ ไนท์** (Tucker Knight) ทักเกอร์และโอทิสเริ่มทำงานร่วมกันใน NXT ซึ่งเป็นดินแดนแห่งการพัฒนาของ WWE ภายใต้ชื่อ Heavy Machinery

## แชมป์และรางวัล
****[[Pro Wrestling Illustrated]]***
** Ranked No. 185 of the top 500 singles wrestlers in the *[[Pro Wrestling Illustrated#PWI 500|PWI 500]]* in 2019
* **[[WWE]]**
** WWE 24/7 Championship (2 times)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักกีฬาชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
สารยับยั้งโปรตีเอสชนิดพึ่งโปรตีนแซด

**สารยับยั้งโปรตีเอสชนิดพึ่งโปรตีนแซด** ( หรือ ZPI) เป็นโปรตีนที่พบในกระแสเลือดของมนุษย์ ทำหน้าที่ยับยั้งการทำงานของแฟคเตอร์ Xa และ XI ในกระบวนการจับลิ่มของเลือด ถูกถอดรหัสได้จากยีน **SERPINA10** บนโครโมโซมคู่ที่ 14 โดย ZPI จัดเป็นโปรตีนในกลุ่มสารยับยั้งซีรีนโปรตีเอส (เซอร์ปิน) เคลดเอ

ในขั้นตอนการออกฤทธิ์ เพื่อให้ ZPI สามารถต้านการทำงานของเอนไซม์เป้าหมายได้อย่างเต็มที่ จำเป็นต้องอาศัยโปรตีนแซดเพื่อให้ช่วยในการเกิดปฏิกิริยา จึงเป็นที่มาของการกำหนดชื่อโปรตีนชนิดนี้ ซึ่งโปรตีนแซดดังกล่าวก็จัดเป็นโปรตีนอีกชนิดหนึ่งที่ทำงานเกี่ยวข้องกับกระบวนการจับลิ่มของเลือด โดยจะออกฤทธิ์ต้านการทำงานของแฟคเตอร์ X

ZPI มีน้ำหนักโมเลกุลประมาณ 72 กิโลดัลตัน ถูกสร้างขึ้นที่ตับ โครงสร้างประกอบไปด้วยกรดอะมิโนจำนวน 444 มอนอเมอร์ ถูกค้นพบครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1998 ระหว่างการศึกษาการทำงานของโปรตีนแซด และสามารถจำลองโครงสร้างได้สำเร็จในปี ค.ศ. 2000 และมีการศึกษาทางคลินิกที่พบว่า ภาวะพร่อง ZPI มีความสัมพันธ์กับการเกิดภาวะการแข็งตัวของเลือดผิดปกติ (thrombophilia) โดยพบผู้ที่มีความผิดปกติของ ZPI ในกลุ่มผู้ป่วยภาวะลิ่มเลือดอุดหลอดเลือดดำ (venous thromboembolism) มากถึงร้อยละ 4.4
## ดูเพิ่ม
* การจับลิ่มของเลือด
* โปรตีนแซด
* เซอร์ปิน
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ฐานข้อมูลออนไลน์ MEROPS สำหรับเปปทิเดส และสารยับยั้งเปปทิเดส: I04.005 

หมวดหมู่:บทความเกี่ยวกับยีนบนโครโมโซมคู่ที่ 14 ระดับโครง
แอลฟาทู-แอนติพลาสมิน

**แอลฟาทู-แอนติพลาสมิน** ( หรือ α2-antiplasmin หรือ plasmin inhibitor; A2AP) เป็นโปรตีนในกลุ่มสารยับยั้งซีรีนโปรตีเอส (เซอร์ปิน) ทำหน้าที่ยับยั้งการทำงานของพลาสมินในกระบวนการการจับลิ่มของเลือด ถูกถอดรหัสได้จากยีน **SERPINF2** บนโครโมโซมคู่ที่ 17 อย่างไรก็ตาม มีรายงานความผิดปกติที่เกี่ยวข้องกับภาวะพร่องแอลฟาทู-แอนติพลาสมินน้อยมาก เนื่องจากจะมีการรายงานเฉพาะกรณีที่มีภาวะเลือดออกง่ายอย่างรุนแรงจากการทำงานของพลาสมินที่มากผิดปกติเท่านั้น

ในผู้ป่วยโรคตับแข็ง จะมีการผลิต A2AP น้อยกว่าคนปกติประมาณ 2 เท่า ทำให้ขาดแคลน A2AP ที่ใช้ต้านการทำงานของพลาสมิน จนทำให้เกิดการสลายของลิ่มเลือดลดน้อยลง ความผิดปกติดังกล่าวมีความสัมพันธ์กับการเพิ่มขึ้นของความเสี่ยงต่อการเกิดภาวะเลือดออกง่ายในผู้ป่วยโรคตับ

A2AP สามารถถูกทำให้หมดฤทธิ์ได้ด้วยนิวโทรฟิลอีลาสเตส (Neutrophil elastase) โดยนิวโทรฟิลอีลาสเตสจะตัดย่อย A2AP  ออกเป็น 2 ส่วน ซึ่งไม่มีฤทธิ์ทางชีววิทยา

## ดูเพิ่ม
* เซอร์ปิน
* พลาสมิน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

* ฐานข้อมูลออนไลน์ MEROPS สำหรับเปปทิเดส และสารยับยั้งเปปทิเดส: I04.023
* 
* 
*
ทาเกนากะ ฮัมเบ

**ทาเกะนากะ ฮันเบ** เป็นซามูไรผู้มีชีวิตอยู่ในยุคเซ็นโกคุและยุคอะซุจิ-โมโมยามะ ถือว่าเป็นกุนซือคนสำคัญของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ เคียงคู่กับคุโรดะ คันเบ

เขาเป็นลูกชายของ ทาเกะนากะ ชิเงะโมโตะ ซึ่งมีตำแหน่งเป็นข้ารับใช้ของไซโตะ โดซัน ไดเมียวแห่งแคว้นมิโนะ

ในปี ค.ศ.1556 ได้เกิดยุทธการแม่น้ำนาการะ (長良川の戦い) ระหว่าง ไซโตะ โยชิทัตสึ กับ ไซโตะ โดซัน ผลปรากฏว่า โดซันได้พ่ายแพ้และเสียชีวิตในสนามรบ ทำให้ โยชิทัตสึ ได้ขึ้นเป็นผู้นำแคว้นมิโนะ แต่ โยชิทัตสึ ได้ป่วยตายกะทันหันในปี ค.ศ.1561 ทำให้ ทัตสึโอกิ ซึ่งเป็นลูกชาย ได้ขึ้นเป็นผู้นำด้วยอายุแค่ 13 ปี แต่ ทัตสึโอกิ กลับดื่มแต่สุราและหลงแต่ผู้หญิง แม้ว่าฮันเบ จะไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ แต่ก็ต้องยอมรับใช้ตามคำสั่งเสียของโยชิทัตสึ

ในปี ค.ศ.1563 เขาได้นำทหารเข้าซุ่มโจมตีกองทัพโอดะเป็นผลสำเร็จ แต่ ทัตสึโอกิ กลับประพฤติตนเหลวแหลกมากกว่าครั้งก่อน ๆ ทำให้ฮันเบเริ่มหมดความอดทน ดังนั้น เขาจึงนำลูกน้อง 16 คน พร้อมด้วย ชิเงะโนริ ผู้เป็นน้องชาย และ ขุนพลอาวุโส อันโด โมรินาริ เข้ายึดปราสาทอินาบายามะได้ภายในวันเดียว แต่ในพงศาวดาร โนบุนากะ โคกิ (信長公記) และ บันทึกของตระกูลไซโตะ ไม่ได้มีการกล่าวถึงเหตุการณ์นี้ คาดว่าอาจเป็นเพียงเหตุการณ์สมมุติ

เขาจึงลาออกจากตระกูลไซโตะในปี ค.ศ.1564 และเข้ารับใช้อะซาอิ นางามาสะ ได้พักหนึ่ง ซึ่งทางอะซาอิได้ให้รางวัลแก่เขา เป็นเงิน 3,000 เหรียญ แต่ว่าเขากลับไม่ค่อยได้สร้างผลงาน เขาจึงเดินทางกลับบ้านเกิด

ในปี ค.ศ.1567 โอดะ โนบุนากะ ได้เข้าโจมตีตระกูลไซโตะ ตระกูลไซโตะได้พ่ายแพ้และล่มสลาย ทางโนบุนากะเคยได้ยินชื่อของฮันเบ จึงส่งฮิเดโยชิไปเกลี้ยกล่อม ซึ่งตัวฮันเบยอมรับที่จะเป็นข้ารับใช้ของโอดะ แต่จะขออยู่ใต้สังกัดของฮิเดโยชิ แต่ในความเป็นจริง ตัวของโนบุนากะต้องการตัวชิเงะโนริมากกว่าตัวฮันเบ ถึงแม้ว่าตัวฮันเบจะเป็นข้ารับใช้ของตระกูลโอดะ แต่เนื่องจากก่อนหน้านี้เขาเคยรับใช้ตระกูลอะซาอิ ทำให้เขาไม่ค่อยมีบทบาทในทางการเมืองของโอดะ
thumb|262x262px|สุสานของเขาในเมืองมิกิ
ในปี ค.ศ.1570 เขาได้เข้าร่วมในยุทธการอะเนะงาวะ และหลังจากการรบ โนบุนากะได้ให้เขาไปเป็นขุนพลในสังกัดของฮิเดโยชิที่ปราสาทโยโกยามะ (近江横山城) ซึ่งฮัมเบได้ติดตามฮิเดโยริไปรบในภูมิภาคชูโงกุ ระหว่างนั้นเอง อะรากิ มูราชิเงะ ได้ก่อกบฏต่อโนบุนากะ และได้จับตัวคันเบ ไปขังไว้ที่ปราสาทโอริโอกะ (有岡城, ในปัจจุบันรู้จักในนาม ปราสาทอิตามิ/伊丹城) โนบุนากะจึงสั่งให้สังหารลูกชายของคันเบคือ มัตสึจูมารุ (松寿丸, ในกาลต่อมาคือ คุโรดะ นางามาสะ) แต่ฮันเบ ได้เข้าช่วยเหลือ ทำให้ มัตสึจูมารุ ได้รอดชีวิต

แต่แล้วในปี ค.ศ.1579 ระหว่างการรบกับเบโช นากาฮารุที่ปราสาทมิกิ เขาได้ล้มป่วยอย่างรุนแรง ฮิเดโยชิจึงให้เขาไปรักษาตัวที่เกียวโต แต่ตัวฮันเบได้ปฏิเสธ เขาได้เสียชีวิตลงด้วยอายุเพียง 34 ปี และคันเบ ได้รับช่วงต่อในการเป็นกุนซือของฮิเดโยชิจากฮันเบ

## อ้างอิง

* https://koei.fandom.com/wiki/Hanbei_Takenaka#Life_and_Death
* (in Japanese) 交代寄合竹中氏
* Takenaka clan. Harimaya. Accessed October 29, 2007.
*笹沢左保『軍師竹中半兵衛 (角川文庫)』（角川書店、1988年）
หมวดหมู่:ซามูไร
วัดบางพระ

**วัดบางพระ** อาจหมายถึง
* **[[วัดบางพระ (จังหวัดฉะเชิงเทรา)|วัดบางพระ]]** อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา
* **[[วัดบางพระวรวิหาร|วัดบางพระ]]** อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี
* **[[วัดบางพระ (จังหวัดนครปฐม)|วัดบางพระ]]** อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม
* **[[วัดบางพระ (จังหวัดนครศรีธรรมราช)|วัดบางพระ]]** อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช

บางพระ
กาเซมีรู

**การ์ลุส เอ็งรีกี กาซีมีรู** (; เกิดวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992) หรือที่รู้จักในชื่อ **กาเซมีรู** () เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิลที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติบราซิล เขาถือเป็นหนึ่งในกองกลางตัวรับที่ดีที่สุดในรุ่นของเขา  

เขาเริ่มต้นอาชีพกับเซาเปาลู ในฐานะกองกลาง เขาทำได้ 11 ประตูจาก 111 นัดที่ลงเล่นให้กับสโมสร ต่อมาใน ค.ศ. 2013 เขาย้ายไปเรอัลมาดริดและถูกปล่อยยืมตัวหนึ่งฤดูกาลให้กับโปร์ตู เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมเรอัลมาดริดชุดที่ชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 4 สมัยจาก 5 ฤดูกาล นับตั้งแต่ฤดูกาล 2013–14 ถึง 2017–18 เขาชนะเลิศถ้วยรางวัล 14 ใบกับเรอัลมาดริดซึ่งรวมถึงยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 4 สมัย, ลาลิกา 2 สมัย, โกปาเดลเรย์ 1 สมัย และฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 3 สมัย ในปี 2022 เขาออกจากเรอัลมาดริด และย้ายไปแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดด้วยค่าตัว 70.65 ล้านยูโร โดยคว้าแชมป์อีเอฟแอลคัพในฤดูกาลแรก

เขาลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ตั้งแต่ ค.ศ. 2011 โดยเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติที่เข้าร่วมแข่งขันโกปาอาเมริกา 3 ครั้ง และฟุตบอลโลก 2 ครั้ง (ฟุตบอลโลก 2018 และฟุตบอลโลก 2022) เขาพาทีมชนะเลิศโกปาอาเมริกา 2019

## ความเป็นเจ้าของสโมสร
วันที่ 4 มิถุนายน 2024 มีการประกาศว่ากาเซมีรู ลงทุนในสโมสรฟุตบอลมาร์เบยา สโมสรจากลีกล่างของสเปน โดยรับตำแหน่งผู้อำนวยการและผู้ถือหุ้นสโมสร

## เกียรติประวัติ
### สโมสร
**เซาเปาลู**
*โกปาซูดาเมริกานา: 2012

**เรอัลมาดริด**
* ลาลิกา: 2016–17, 2019–20
* โกปาเดลเรย์: 2013–14
* ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา: 2017, 2019–20
* ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2013–14, 2015–16, 2016–17, 2017–18
* ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2016, 2017
* ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2016, 2017, 2018

**แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด**
* อีเอฟแอลคัพ: 2022–23
*เอฟเอคัพ: 2023–24

### ทีมชาติ
**บราซิลรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี**
* ฟุตบอลอเมริกาใต้เยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี: 2011
* ฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี: 2011

**บราซิล**
* โกปาอาเมริกา: 2019

**รางวัลส่วนตัว**
* ทีมยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาลของยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2016–17, 2017–18
* FIFA FIFPro World11: ทีมที่สาม 2017; ทีมที่สี่ 2018; เสนอชื่อเข้าชิง 2019 (กองกลางอันดับที่ 13)
* ทีมยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาลของยูฟ่าลาลิกา: 2019–20

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Profile ที่เว็บไซต์สโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
*
*

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวบราซิล
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโปร์ตู
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซกุนดาดิบิซิออน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในปรีไมราลีกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติบราซิล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในโกปาอาเมริกา 2015
หมวดหมู่:ผู้เล่นในโกปาอาเมริกาเซนเตนาริโอ
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศโกปาอาเมริกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในโกปาอาเมริกา 2019
หมวดหมู่:ผู้เล่นในโกปาอาเมริกา 2021
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2022
หมวดหมู่:ผู้เล่นในกังเปโอนาตูบราซีเลย์รูแซรียีอา
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเซาเปาลู
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
โดมิงโก เฟาส์ติโน ซาร์มิเอนโต

**โดมิงโก เฟาส์ติโน ซาร์มิเอนโต** (; 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1811 – 11 กันยายน ค.ศ. 1888) เป็นปัญญาชน นักเขียน รัฐบุรุษ และประธานาธิบดีคนที่ 7 ของอาร์เจนตินา งานเขียนของเขาครอบคลุมประเภทและหัวข้อหลากหลาย ตั้งแต่วารสารศาสตร์ อัตชีวประวัติ ไปจนถึงปรัชญาการเมืองและประวัติศาสตร์ เขาเป็นสมาชิกของกลุ่มปัญญาชนที่เรียกว่า *[[รุ่น ค.ศ. 1837|รุ่น 1837]]* ซึ่งมีอิทธิพลอย่างมากต่ออาร์เจนตินาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เขาสนใจประเด็นด้านการศึกษาเป็นพิเศษและยังมีอิทธิพลสำคัญต่อวรรณกรรมของภูมิภาค

## ประวัติ

## มรดก

## หมายเหตุ


## อ้างอิง
*.
*
*.
*.
*.
*.
*.
*.
*.
*.  Edited by Barry L. Velleman. There is a Spanish translation of these letters, *"Mi estimado señor": Cartas de Mary Mann a Sarmiento (1865–1881).* Buenos Aires: Icana y Victoria Ocampo, 2005. Edited by Barry L. Velleman. Translated by Marcela Solá. .
*
*
*.
*.
*.

*.
*. Trans. by Elizabeth Garrels and Asa Zatz.
* The first complete English translation.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 


หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2354
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2431
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:บุคคลจากซานฆวน
หลี ยฺเหวียนหง

**หลี ยฺเหวียนหง** (; ชื่อรอง: ซ่งชิง 宋卿) (19 ตุลาคม 1864 – 3 มิถุนายน 1928) เป็นนักการเมืองชาวจีนในสมัยราชวงศ์ชิงและสาธารณรัฐจีน หลี ยฺเหวียนหง ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน 2 ครั้ง (ครั้งที่ 1 ดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 1916 – 17 กรกฎาคม 1917 และครั้งที่ 2 ดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน 1922 – 13 มิถุนายน 1923)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 


หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2407
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2471
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน
หมวดหมู่:รองประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน
หมวดหมู่:จักรวรรดิจีน (ค.ศ. 1915–1916)
หมวดหมู่:บุคคลจากมณฑลหูเป่ย์
พลาสมิด

300px|thumb|right|ภาพแสดง DNA โครโมโซม และพลาสมิด (ภาพไม่ได้สัดส่วน)

**พลาสมิด** () เป็นโครโมโซมดีเอ็นเอนอกโครโมโซมที่มีขนาดเล็ก อยู่ภายในเซลล์ที่แยกออกจากดีเอ็นเอในโครโมโซมในเชิงกายภาพ และสามารถเกิดการคัดลอกได้เองอย่างเสรี พบได้ทั่วไปในรูปของดีเอ็นเอสายคู่วงกลมใน แบคทีเรีย แต่บางครั้งก็ปรากฏในอาร์เคีย กับ ยูคารีโยตบ้างเช่นกัน พลาสมิดถือว่าเป็น *[[replicon (genetics)|เรปลิคอน]]* ซึ่งคือส่วนของดีเอ็นเอที่สามารถคัดลอกตนได้อย่างเสรี ภายในฮอสต์ที่เหมาะสม อย่างไรก็ตามพลาสมิดอย่างไวรัสโดยทั่วไปแล้วไม่ได้ถือว่าเป็นชีวิต  พลาสมิดสามารถถูกส่งจากแบคทีเรียมหนึ่งไปยังอีกแบคทีเรียมหนึ่ง (ในบางครั้งอาจมีการข้ามสปีชีส์) ส่วนมากมักผ่านทางการคอนจูเกต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อณูชีววิทยา
หมวดหมู่:ยีน
หมวดหมู่:พลาสมิด
หมวดหมู่:การส่งยีน
แคว้นกาสี

**แคว้นกาสี** () เป็นอาณาจักรโบราณของประเทศอินเดีย มีเมืองหลวง คือ พาราณสี อาณาเขตด้านหลังล้อมรอบด้วย แม่น้ำวรุณ และแม่น้ำอาสี เป็นหนึ่งในมหาชนบท 16 แคว้น รัฐใหญ่เกิดขึ้นทางตอนเหนือของอินเดียเมื่อต้นศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตศักราช อาณาจักรกาสีใหญ่กว่าพาราณสี พรมแดนด้านตะวันออกสุดคือแม่น้ำซอน ซึ่งเป็นพรมแดนด้านตะวันตกของ แคว้นมคธ ซึ่งมีพื้นที่ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของ Eastern UP ซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองพาราณสีในปัจจุบันและทางตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นมคธ ปัจจุบัน พาราณสีมีฐานะเป็นจังหวัด หรือเมืองใหญ่เมืองหนึ่งของรัฐอุตตรประเทศ ซึ่งมีลัคเนาว์ เป็นเมืองหลวง เป็นจุดศูนย์กลางการท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่ง มีการคมนาคมติดต่อกับเมืองอื่น ๆ ทั้งทางเครื่องบิน รถยนต์ และรถไฟ อยู่ห่างจากเดลีโดยทางรถไฟ 763 กิโลเมตร จากกัลกัตตา 678 กิโลเมตร จากบอมเบย์ 1,495 กิโลเมตร จากปัฏนา 229 กิโลเมตรและจาก คยา 220 กิโลเมตร

ใน นิทานชาดก กล่าวถึงเมืองพาราณสีว่าเป็นเมืองที่ขึ้นชื่อเรื่องความเจริญรุ่งเรืองและความมั่งคั่ง เรื่องราวเหล่านี้บอกถึงการแข่งขันทางความเจริญรุ่งเรืองที่ยาวนานระหว่างอาณาจักรกาสีและอาณาจักรใกล้เคียง อาทิเช่น แคว้นโกศล และบางครั้งแคว้นกาสีเองก็เกิดความขัดแย้งกับ แคว้นอังคะ และ แคว้นมคธ ในอดีต แคว้นกาสีเคยเป็นหนึ่งในรัฐที่มีอำนาจมากที่สุดในอินเดียตอนเหนือ จนกระทั่งกษัตริย์พรหมทัตแห่งแคว้นกาสี สามารถเอาชนะแคว้นโกศลได้ ในช่วงสมัยพุทธกาล แคว้นกาสีถูกรวมเข้ากับแคว้นโกศลโดยกษัตริย์กังสะ จึงทำให้ชาวกาสี พร้อมด้วยชาวโกศล และชาววิเทหะ เป็นชนชาติที่กล่าวถึงในตำราพระเวทและดูเหมือนจะเป็นพันธมิตรกันอย่างใกล้ชิด 

พระโคตมพุทธเจ้า เริ่มประกาศพระพุทธศาสนา ที่แคว้นกาสีเป็นที่แรก โดย **ป่าอิสิปตนะมฤคทายวัน** สถานที่ทรงแสดงปฐมเทศนาของพระพุทธองค์ อยู่ที่แคว้นกาสีนี้ ปัจจุบันเรียกว่า สารนาถ เป็นเขตชานเมืองพาราณสี อยู่ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศเหนือประมาณ 10 กิโลเมตร ในสมัยโน้น ระยะทางจากพุทธคยาถึงสารนาถ (คือจากอุรุเวลาเสนานิคมถึงอิสิปตนะมฤคทายวัน) มีกล่าวไว้ในพระคัมภีร์ว่า 18 โยชน์ พระพุทธองค์ทรงแสดงปฐมเทศนาประกาศคำสอนของพระองค์เป็นครั้งแรกที่นี่ ทรงได้พระสาวกองค์แรกถึงองค์ที่ 60 ที่นี่ ทรงเริ่มงานประกาศพระศาสนาด้วย การส่งพระสาวกรุ่นแรก 60 ท่านดังกล่าว ซึ่งเป็นพระอรหันต์ทั้งหมด ให้แยกย้ายกันไปยังที่ต่าง ๆ จากที่นี่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองสำคัญทางศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:มหาชนบท
อินทรปรัสถ์

**อินทรปรัสถ์** ( "ที่ราบลุ่มของพระอินทร์" หรือ "เมืองของพระอินทร์") ได้รับการกล่าวถึงในวรรณคดีอินเดียโบราณว่าเป็นเมืองของ อาณาจักรกุรุ เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรที่นำโดย ปาณฑพ ใหมหากาพย์เรื่อง *[[มหาภารตะ]]* ในภาษาบาลี เรียกว่า **อินทปัต** () นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงใน พระไตรปิฎกภาษาบาลี ว่าเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรกุรุในยุค มหาชนบท การวิจัยทางประวัติศาสตร์สมัยใหม่ได้กำหนดสถานที่ว่ามีที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคของ นิวเดลี ในปัจจุบัน โดยเฉพาะป้อมปราการเก่า (Purana Qila) เมืองนี้บางครั้งเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า *[[Khandavaprastha]]* หรือ *[[Khandava Forest]]* ซึ่งมีชื่อมาจากป่าที่อยู่ที่แม่น้ำยมุนา (อ้างอิงจากบันทึกใน *มหาภารตะ*) ซึ่งถูกทำลายโดย พระกฤษณะ และ อรชุน เพื่อสร้างเมือง

## ประวัติ
เมืองอินทรปรัสถ์ถูกอ้างอิงใน *มหาภารตะ* ซึ่งเป็นมหากาพย์ภาษาสันสกฤต ที่รวบรวมในช่วงเวลาประมาณ 400 ก่อนคริสต์ศักราช เป็นหนึ่งในห้าสถานที่ที่พระกฤษณะเรียกร้องให้สงบศึกเพื่อสันติภาพและเพื่อหลีกเลี่ยงสงครามแห่งความหายนะ พระกฤษณะเสนอว่าหากหัสตินาปุระตกลงที่จะคืนอาณาจักรทั้ง 5 ของเมืองอินทรปรัสถ์ คืนให้กลับไปเป็นของพี่น้องปาณฑพ พวกเขาก็จะพอใจและจะไม่เรียกร้องอะไรอีก ทุรโยธน์ปฏิเสธอย่างฉุนเฉียวโดยให้ความเห็นว่าเขาจะไม่คืนให้แม้แต่เพียงเศษเสี้ยว ดังนั้นจึงเกิดมหาสงครามครั้งใหญ่ จนทำให้มหากาพย์แห่งมหาภารตะเป็นที่รู้จักมากที่สุด มหาภารตะบันทึกว่าเมืองอินทรปรัสถ์ เป็นที่อยู่อาศัยของพวกปาณฑพซึ่งเปิดสงครามกับ เการพ ซึ่งไม่ได้บรรยายสถานที่ตั้งของเมืองอินทรปรัสถ์ไว้แน่นอนว่ามีอาณาเขตเท่าไร มีแต่ Purana Qila ในนิวเดลีในปัจจุบันเท่านั้นที่มักถูกอ้างถึง และ มถุรา. และได้รับการบันทึกไว้ในตำราที่เก่าแก่เมื่อศตวรรษที่ 14 ช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ชื่อว่า **อินทปัต** ยังคงถูกนำไปใช้อ้างอิงกับพื้นที่ Purana Qila อยู่ ในการศึกษาชื่อสถานที่ของอินเดียโบราณ Michael Witzel คิดว่านี่เป็นหนึ่งในหลาย ๆ สถานที่จากมหากาพย์ภาษาสันสกฤตซึ่งมีการเก็บรักษาชื่อไว้ในยุคปัจจุบันเช่น โกสัมพี/โกสัม

## อ้างอิง
**หมายเหตุ**

**รายการอ้างอิง**

หมวดหมู่:ยุคเหล็ก
หมวดหมู่:เมืองสำคัญทางศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:มหาชนบท
ภูมิคุ้มกันรับมา

**ภูมิคุ้มกันรับมา** () เป็นการส่งต่อภูมิคุ้มกันแบบฮิวเมอร์ที่ถูกกระตุ้นแล้วที่ประกอบด้วยแอนทิบอดีที่สร้างมาพร้อมแล้ว ภูมิคุ้มกันรับมาสามารถเกิดขึ้นได้โดยธรรมชาติ ในกรณีที่แอนทิบอดีของมารดาถูกส่งต่อไปยังตัวอ่อนผ่านทางรก และสามารถเกิดจากการถูกกระตุ้นทางเทียมด้วยระดับของ แอนทิบอดีที่เฉพาะต่อสารก่อโรค หรือ สารพิษ เฉพาะหนึ่ง ๆ (มักได้มาจากมนุษย์, ม้า หรือสัตว์อื่น ๆ) จะถูกส่งต่อไปยังบุคคลที่ไม่มีภูมิคุ้มกัน ผ่านทางผลิตผลของเลือด ที่มีแอนทิบอดี เช่นในการรักษาด้วยอิมมูโนกลอบิวลิน หรือ แอนทิเซรัม  ภูมิคุ้มกันรูปแบบนี้จะถูกใช้เมื่อมีความเสี่ยงต่อการติดเชื้อสูง และมีเวลาให้ร่างกายพัฒนาภูมิคุ้มกันขึ้นมาเองไม่เพียงพอ หรือเพื่อเป็นการลดอาการที่เกิดขึ้นอยู่ในโรคกดภูมิคุ้มกัน การให้ภูมิคุ้มกันแบบรับมาสามารถให้ในบุคคลที่ไม่สามารถสัเคราะห์แอนทิบอดี และเมื่อได้รับโรคที่เขาไม่มีภูมิคุ้มกันต่อโรคนั้น ๆ

## ดูเพิ่ม
* ภูมิคุ้มกันก่อเอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิทยาภูมิคุ้มกัน
หมวดหมู่:สารภูมิต้านทาน
ลิวโคพลาสต์

thumb|250px|อะไมโลพลาสต์ - ลิวโคพลาสต์ชนิดหนึ่ง
**ลิวโคพลาสต์** (; ) เป็นหมวดหมู่หนึ่งของพลาสติด ซึ่งเป็นออร์แกเนลล์ของเซลล์พืช ลิวโคพลาสต์ปราศจากรงควัตถุ ต่างจากพลาสติดชนิดอื่นเช่นคลอโรพลาสต์

ลิวโคพลาสต์ไม่มีสีเนื่องจากขาดรงควัตถุที่ใช้ในการสังเคราะห์ด้วยแสง และพบได้ในในเนื้อเยื่อของพืชที่ไม่มีการสังเคราะห์ด้วยแสงเช่นราก, หัว (bulb), และเมล็ด สันนิษฐานว่าลิวโคพลาสต์มีพัฒนาการเป็นพิเศษสำหรับการจัดเก็บแป้ง ไขมันหรือโปรตีนในจำนวนมาก มีชื่อเรียกจำเพาะว่าอะไมโลพลาสต์ (amyloplast) เอไลโอพลาสต์ (elaioplast) และโปรตีโนพลาสต์ (proteinoplast, เรียกอีกอย่างว่าอลิวโรพลาสต์, aleuroplast) ตามลำดับ อย่างไรก็ตามในเซลล์หลายชนิด ลิวโคพลาสต์ไม่ได้มีหน้าที่ในการเป็นแหล่งจัดเก็บที่สำคัญ แต่จะมีอยู่เพื่อให้เซลล์สามารถดำเนินกระบวนการสังเคราะห์ทางชีวภาพที่จำเป็นได้ เช่นการสังเคราะห์กรดไขมัน กรดอะมิโนและสารประกอบเตตระไพร์โรล โดยทั่วไป ลิวโคพลาสต์มีขนาดเล็กกว่าคลอโรพลาสต์มาก และมีสัณฐานที่แปรผันได้ จึงถูกจัดว่ามีสัณฐานแบบอะมีบอยด์ ในเซลล์อีพิเดอร์มิสของราก, ลำต้นใต้ใบเลี้ยง, กลีบดอก, ในแคลลัสและในการเพาะเลี้ยงเซลล์แบบแขวนลอย (suspension culture) สังเกตพบเครือข่ายของสโตรมูล (stromule) ที่เชื่อมต่อระหว่างลิวโคพลาสต์แต่ละอัน ในเซลล์บางชนิด ลิวโคพลาสต์จะรวมกลุ่มกันรอบ ๆ นิวเคลียส โดยมีสโตรมูลยื่นออกไปนอกเซลล์ ดังจะสังเกตได้จากโพรพลาสติด (proplastid) ในเนื้อเยื่อเจริญบริเวณราก

อีทิโอพลาสต์ (etioplast) เป็นคลอโรพลาสต์ที่ยังเจริญไม่สมบูรณ์หรือไม่ได้รับแสงมาเป็นเวลานานจนกระทั่งขาดรงควัตถุที่ทำงานได้ไป ทั้งสองอย่างนี้สามารถจัดเป็นลิวโคพลาสต์ได้ แต่หลังจากได้รับแสงเป็นเวลาหลายนาที อีทิโอพลาสต์จะเริ่มเปลี่ยนเป็นคลอโรพลาสต์ที่ทำงานได้และหยุดประพฤติตัวเป็นลิวโคพลาสต์ อะไมโลพลาสต์มีขนาดใหญ่และมีหน้าที่สะสมแป้ง โปรทีโนพลาสต์เก็บโปรตีนและพบในเมล็ดพืชแห้ง (pulse) เอไลโอพลาสต์เก็บไขมันและน้ำมันพบในเมล็ดพืช (เรียกได้อีกอย่างว่าโอเลโอโซม, oleosome)

## เปรียบเทียบ
right|220px
* พลาสติด
** คลอโรพลาสต์และอีทิโอพลาสต์
** โครโมพลาสต์
** แทนโนโซม
** ลิวโคพลาสต์
*** อะไมโลพลาสต์
*** เอไลโอพลาสต์
*** โปรตีโนพลาสต์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สรีรวิทยาของพืช
หมวดหมู่:เซลล์พืช
หมวดหมู่:ออร์แกเนลล์
ญะบะลุนนะบีชุอัยบ์

**ญะบะลุนนะบีชุอัยบ์** () หรืออีกชื่อหนึ่งว่า **ญะบัลฮะฎูร** () เป็นภูเขาในเขตทิวเขาย่อยฮะรอซของทิวเขาซะเราะวาต ตั้งอยู่ในอำเภอบะนีมะฏ็อร เขตผู้ว่าการซานา ประเทศเยเมน โดยเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในประเทศและคาบสมุทรอาหรับ

## ชื่อ
ชื่อภูเขาตั้งตามชื่อนบี *ชุอัยบ์ อิบน์ มะฮ์ดัม อิบน์ ษีมะฮ์ดัม อัลฮะฎูรี* () ตามที่บรรดานักวิชาการอิสลามรายงาน ท่านเป็นคนละคนกับชุอัยบ์แห่งมีเดียน รายงานจากอัลฮัมดานี ท่านถูกส่งมายังประชาชนแห่งมิคลาฟ ฮะฎูร แต่พวกเขาฆ่าท่าน และอัลลอฮ์จึงส่งบัคตุนนัศร์มาทำลายเมืองนี้ คนท้องถิ่นเชื่อว่าสุสานของท่านอยู่บนภูเขาลูกนี้ ที่ภูเขามีชื่อว่า *ญะบัลฮะฎูร* เพราะมันอยู่ในแคว้นมิคลาฟฮะฎูร

## ดูเพิ่ม
* อาระเบียใต้
** ภูมิศาสตร์ของประเทศเยเมน
** ธรณีวิทยาของประเทศเยเมน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Jabal an-Nabi Shu'ayb
* Jabal an-Nabī Shu‘aib, Yemen
* Forecast for Jabal An-Nabi Shu'ayb
* Highest Mountains In Yemen
* Jabal an-Nabi Shu'ayb - The highest mountain
* Village at the base of Jabal an-Nabi Shu'ayb
* اعرف بلدك: جبل النبي الشعيب.. أعلى قمة جبلية في الشرق الأوسط (YouTube, in Arabic)
* أين يقع جبل النبي شعيب
* النزول من جبل النبي شعيب

หมวดหมู่:ภูเขาในประเทศเยเมน
หมวดหมู่:จุดสูงสุดของประเทศ
Staphylococcus aureus ชนิดต้านทานต่อเมธิซิลลิน

[thumb|alt=Scanning electron micrograph of a human neutrophil ingesting MRSA|[Scanning electron micrograph|ภาพไมโครกราฟจากกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนส่องกราดแสดงนิวโทรฟิลของมนุษย์กำลังกลืนกิน MRSA]]

**''Staphylococcus aureus'' ชนิดต้านทานต่อเมธิซิลลิน** ( *Staphylococcus aureus*; **MRSA**) เป็นคำเรียกของแบคทีเรียแกรมบวกกลุ่มหนึ่งที่มีความแตกต่างทางพันธุกรรมจากสายพันธุ์อื่น ๆ ของ *[[Staphylococcus aureus]]* โดยพบว่า MRSA นั้นเป็นต้นเหตุของการติดเชื้อชนิดที่รักษายากในมนุษย์หลายประการ MRSA หมายถึงสายพันธุ์ใด ๆ ก็ตามของ *S. aureus* ที่ได้เกิดการพัฒนาอาจผ่านทางการถ่ายทอดยีนแนวราบ และ การคัดเลือกโดยธรรมชาติ, การต้านทานต่อยาหลายชนิด ไปถึง ยาปฏิชีวนะกลุ่มเบตาแลคแตม ยาปฏิชีวนะกลุ่มเบตาแลคแตม (β-lactam) นั้นเป็นยาในกลุ่มสเปกตรัมการออกฤทธิ์กว้าง ซึ่งรวมถึงยาเพนัมต่าง ๆ (สารที่พัฒนาจากเพนิซิลลิน เช่นเมธิซิลลิน และ ออกซาซิลลิน) และ ยาเซฟัม เช่น เซฟาโลสปอริน ส่วนสายพันธุ์ที่สามารถถูกกำจัดได้ด้วยยาปฏิชีวนะเหล่านี้จะเรียกว่ากลุ่ม *S. aureus* ชนิดไวต่อเมธิซิลลิน (methicillin-susceptible *S. aureus*; MSSA)

MRSA นั้นพบได้ทั่วไปตามโรงพยาบาล, ทัณฑสถาน และสถานรับเลี้ยง/ดูแลต่าง ๆ ที่ซึ่งผู้คนที่มีแผลเปิด, อุปกรณ์ชนิดทะลุทะลวงในร่างกายเช่น สายสอดท่อ และกลุ่มที่มีภูมิคุ้มกันอ่อนแอ มาอยู่รวมกลุ่มกัน ทำให้เกิดความเสี่ยงสูงขึ้นต่อการเกิดการติดเชื้อที่ได้รับจากโรงพยาบาล MRSA เริ่มแรกเป็นการติดเชื้อจากโรงพยาบาล แต่ในปัจจุบันได้กลายเป็นชนิดได้รับจากชุมชน (community-acquired) และได้รับจากปุสัตว์ (livestock-acquired) จึงมีการใช้คำ ทนการติดเชื้อสามประเภทนี้ ได้แก่ HA-MRSA (MRSA ซึ่งได้มาจากการเข้ารับบริการทางสุขภาพหรือจากโรงพยาบาล; healthcare-associated หรือ hospital-acquired MRSA), CA-MRSA (MRSA ซึ่งได้มาจากชุมชน; community-associated MRSA) และ LA-MRSA (MRSA ซึ่งได้มาจากปศุสัตว์; livestock-associated MRSA) ทั้งแผลจากการผ่าตัดและไม่ใช่จากการผ่าตัดสามารถติดต่อ HA-MRSA ได้ทั้งคู่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* The Centers for Disease Control and Prevention information, prevention, statistics, at risk groups, causes, educational resources, and environmental factors.
* National Institute for Occupational Safety and Health information on the bacteria, exposure in the workplace, and reducing risks of being infected.
*

หมวดหมู่:แบคทีเรียที่ดื้อยาปฏิชีวนะ
หมวดหมู่:โรคติดเชื้อแบคทีเรีย
หมวดหมู่:โรคติดเชื้อในโรงพยาบาล
หมวดหมู่:Staphylococcaceae
หมวดหมู่:Staphylococcus
หมวดหมู่:ภาวะเกี่ยวกับผิวหนังซึ่งสัมพันธ์กับการติดเชื้อ
หมวดหมู่:ภาวะเกี่ยวกับผิวหนังซึ่งสัมพันธ์กับการติดเชื้อแบคทีเรีย
วัดใหม่ (ยายแป้น)

**วัดใหม่ (ยายแป้น)** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางขุนนนท์ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ด้านหน้าทางเข้าวัด อยู่เยื้องติดกับชุมชนวัดใหม่ยายแป้น

วัดใหม่ (ยายแป้น) สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2390 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว สันนิษฐานว่าคุณยายแป้นเป็นผู้บริจาคที่ดินและสร้างวัดดั่งที่ปรากฏในนามของวัด จากจารึกบนระฆังใบเก่าแก่ของวัด ระบุว่าสร้างไว้ พ.ศ. 2392 ขณะที่หลังคาอุโบสถหลังเก่ามีไก่ 2 ตัว เป็นสัญลักษณ์ว่าสร้างเสร็จในปีระกา นั่นคือปี พ.ศ. 2391 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2392 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 4 เมตร ยาว 23 เมตร ปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ พระสามสมัย อู่ทอง เชียงแสน สุโขทัย

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 23 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 2 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 หลัง หอระฆังคอนกรีต และศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ 2 ชั้น กว้าง 11 เมตร ยาว 23.30 เมตร สร้างปี พ.ศ. 2479 กว้าง 12 เมตร ยาว 21 เมตร

## อ้างอิง

ใหม่
วัดนางชี

**วัดนางชี** อาจหมายถึง
* **[[วัดนางชีโชติการาม]]** กรุงเทพมหานคร 
* **[[วัดนางชี (จังหวัดพิจิตร)|วัดนางชี]]** จังหวัดพิจิตร
* **[[วัดนางชี (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)|วัดนางชี]]** จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

นางชี
วัดมหาชัยคล้ายนิมิตร

**วัดมหาชัยคล้ายนิมิตร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมหาชัย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร วัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ 79 ตารางวา

วัดมหาชัยคล้ายนิมิตรเดิมชื่อ **วัดใหม่** สร้างเมื่อ พ.ศ. 2434 โดยหม่อมคล้าย บุนนาค ชายาสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) ได้บริจาคที่ดินหมู่บ้านสนามไชยและก่อสร้างเสนาสนะ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2471 มีเจ้าอาวาสปกครองสืบมา จนในปี พ.ศ. 2480 พระมหาแคล้ว สุมุตฺโต จากวัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร มาเป็นเจ้าอาวาสและปกครองวัด ต่อมาในปี พ.ศ. 2489 พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร พร้อมด้วยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ประทับรถไฟจากสถานีคลองสาน เสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมชาวสมุทรสาคร และได้เสด็จพระราชดำเนินมานมัสการพระในอุโบสถและมีพระราชปฏิสันถารกับพระมหาแคล้ว สุมุตฺโต เจ้าอาวาส

อุโบสถมีหน้าบันประดับด้วยกระเบื้องเคลือบ ลวดลายเทพนมพรรณพฤกษา บานหน้าต่าง บานประตูอุโบสถเดิมลงรักปิดทองต่อมาลวดลายจางลง จึงได้ติดต่อให้ครูฉัตร พุ่มขจร ครูศิลปศึกษาจากโรงเรียนสมุทรสาครวิทยาลัยแกะสลักเป็นรูป เป็นลวดลายปิดทองล่องชาดทั้งอุโบสถ

## อ้างอิง

มหาชัยคล้ายนิมิตร
วัดลาดบัวขาว

**วัดลาดบัวขาว** อาจหมายถึง
* **[[วัดลาดบัวขาว (กรุงเทพมหานคร)|วัดลาดบัวขาว]]** เขตบางคอแหลม กรุงเทพมหานคร 
* **[[วัดลาดบัวขาว (ราชโยธา)]]** เขตสะพานสูง กรุงเทพมหานคร
* **[[วัดลาดบัวขาว (จังหวัดฉะเชิงเทรา)|วัดลาดบัวขาว]]** จังหวัดฉะเชิงเทรา
* **[[วัดลาดบัวขาว (จังหวัดนครราชสีมา)|วัดลาดบัวขาว]]** จังหวัดนครราชสีมา
* **[[วัดลาดบัวขาว (จังหวัดพิษณุโลก)|วัดลาดบัวขาว]]** จังหวัดพิษณุโลก
* **[[วัดลาดบัวขาว (จังหวัดราชบุรี)|วัดลาดบัวขาว]]** จังหวัดราชบุรี

ลาดบัวขาว
SERPINA9

**เซนเทอริน** หรือ **เซอร์ปิน เอ9** (, Centerin หรือ GCET1; SERPINA9) เป็นโปรตีนของมนุษย์ และเป็นโปรตีนสมาชิกลำดับที่ 9 ในเคลดเอของมหาวงศ์เซอร์ปิน (Serpin family B member 13) ถูกถอดรหัสได้โดยยีน *SERPINA9* บนโครโมโซมคู่ที่ 14 (14q32.1)

## หน้าที่
การแสดงออกของเซนเทอรินนั้นถูกจำกัดไว้เฉพาะที่ศูนย์กลางเจอร์มินอล (germinal center) ของเซลล์บี และเซลล์มะเร็งเม็ดเลือดขาว การทดลองในห้องปฏิบัติการพบว่าเซนเทอรินอาจจะออกฤทธิ์ยับยั้งการทำงานของโปรตีเอสชนิดคล้ายทริปซิน (trypsin-like proteases) ภายในศูนย์กลางเจอร์มินอลของเซลล์บี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  

หมวดหมู่:เซอร์ปิน
หมวดหมู่:ยีนบนโครโมโซมคู่ที่ 14
เจตี

**แคว้นเจตี** ( สันสกฤต:चेदी) เกี่ยวกับแคว้นนี้ หลักฐานต่าง ๆ มีอยู่น้อย ที่ตั้งของแคว้นก็ไม่ได้บอกไว้ให้ชัดเจน ชื่อของเมืองหลวงก็ไม่ได้รับการกล่าวถึง อย่างไรก็ตามจากหลักฐานเท่าที่มี ก็พอทำให้นักประวัติศาสตร์ และโบราณคดีลงความเห็นได้ว่า แคว้นนี้ตั้งอยู่ทางใต้ของแคว้นวังสะ และตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นกาสี ในพื้นที่ซึ่งเรียกว่า บุนเดลขัณฑ์ คือดินแดนเริ่มแต่แม่น้ำยมุนา ทางทิศเหนือ จดแม่น้ำนัมมทา หรือนรมทา ทางทิศใต้ จดแม่น้ำเบตวา ทางทิศตะวันตก จดแม่น้ำโตน หรือเลยออกไปอีกจนถึงแม่น้ำโสณะ หรือโซน ทางทิศตะวันออกหรือเรียกอีกอย่างว่า ได้แก่พื้นที่ในตอนใต้ของรัฐอุตตรประเทศ กับตอนเหนือของรัฐมัธยประเทศในปัจจุบัน ขชุราโห อันลือชื่อของอินเดีย ก็อยู่ในเขตที่เรียกว่า บุนเดลขัณฑ์นี้ อาณาเขตของแคว้นเจตีในพุทธสมัย จะครอบคลุมเนื้อที่ประมาณเท่าใด ในบริเวณดังกล่าวนี้ ยังไม่มีการลงความเห็นกันแน่นอน เป็นหนึ่งในมหาชนบท 16 แคว้น

ในอรรถกถา เวติยชาดก หรือ เจติยราชชาดก มีกล่าวถึงชื่อเมืองหลวงของแคว้นเจตีว่า ชื่อโสตถิวดี หรือ โสตถิยนคร แต่นั่น เป็นการกล่าวถึงเรื่องในอดีตชาติ หรืออดีตสมัย ไม่ใช่สมัยของพระพุทธองค์ ผู้รู้บางคนให้ความเห็นว่า เมืองโสตถิวดีนี้อยู่ในเขตจังหวัดบันดา ทางใต้ของรัฐอุตตรประเทศ ใกล้ ๆ กับจังหวัดอัลลฮาบาด ขณะนี้เมืองสำคัญของแคว้นเจตีอีกเมืองหนึ่ง ซึ่งปรากฏชื่อ คือเมือง สหชาติ พระพุทธองค์เคยเสด็จประทับ และแสดงพระธรรมเทศนาแก่ชาวเจตีเป็นจำนวนมากที่นี่ คราวทำทุติยสังคายนา พระยสเถระกัณฑกบุตรผู้ริเริ่มชักชวนสงฆ์ ได้ติดตามมาพบท่านพระเรวตเถระ ผู้เป็นกำลังสำคัญที่สุดองค์หนึ่งในการสังคายนาดังกล่าวที่เมืองสหชาตินี้ จากการได้พบวัตถุหลักฐานบางอย่างที่หมู่บ้าน ภีตา นอกเมืองอัลลฮาบาดไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 16 กิโลเมตร (10 ไมล์) ทำให้นักโบราณคดีมีความเห็นว่า หมู่บ้าน ดังกล่าวคือที่ตั้งเมืองสหชาติที่ซึ่งควรระบุอีกแห่งหนึ่งของแคว้นเจตีนี้ก็คือ ปาจีนวังสะทายะ หรือ ปาจีนวังสะมิคทายะ ซึ่งในอังคุตตรนิกายและวินัยปิฏกกล่าวว่า เป็นที่สำเร็จพระอรหัตของ ท่านพระอนุรุทธะ พระพุทธองค์ได้เสด็จมาเยี่ยมพระอนุรุทธะที่นี่ ก่อนที่จะเสด็จต่อไปยังป่าปาริไลยกะ ในคราวที่พระสงฆ์เมืองโกสัมพีทะเลาะกัน ดังที่จะได้กล่าวถึงข้างหน้า โอกาสนั้นได้ทรงแสดงพระธรรมเทศนา ว่าด้วยมหาปุริสวิตก 8 ประการ แด่ท่านพระอนุรุทธะ ดังที่มีปรากฏในอนุรุทธสูตร หรือ มหาปุริสวิตักกสูตร พระอนุรุทธะได้สดับพระธรรมเทศนาแล้ว ตั้งใจบำเพ็ญเพียรต่อไป ไม่ช้าก็ได้บรรลุพระอรหัตผล นอกจากที่กล่าวแล้วนี้ พระพุทธองค์ก็ได้เสด็จเยี่ยมปาจีนวังสทายะนี้อีกหลายโอกาสด้วยกันป่าปาริไลยกะ เป็นชื่อหนึ่งที่เรารู้จักกันดี ดูตามระยะการเสด็จของพระพุทธองค์แล้ว ก็น่าจะเห็นว่าอยู่ในเขตเจตี แต่คงเพราะไม่มีที่บอกไว้ชัดว่าอยู่ในแคว้นใด จึงกล่าวกันว่าอยู่ในแคว้นเจตีบ้าง แคว้นวังสะบ้าง ครั้งนั้นพระพุทธองค์เสด็จจากโกสัมพีสู่พาลกโลณการาม ซึ่งกล่าวว่าอยู่ในแคว้นวังสะ จากนั้นจึงเสด็จไปปาจีนวังสทายะ แล้วเสด็จต่อไปยังปาริไลยกะ ประทับจำพรรษาที่ 10 อยู่ ณ ที่นั้นแต่พระองค์เดียว

## อ้างอิง

*
*Kisari Mohan Ganguli, *The Mahabharata of Krishna-Dwaipayana Vyasa Translated into English Prose*, 1883-1896.

หมวดหมู่:เมืองสำคัญทางศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:มหาชนบท
ปัญจาละ

**แคว้นปัญจาละ** ( , ) แคว้นปัญจาละ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของแคว้นกุรุ และทางตะวันตกเฉียงเหนือของแคว้นโกศล เทียบกับปัจจุบันได้แก่ จังหวัดบเรลลี บุเดาน์ และฟารุขาบาด กับบริเวณใกล้เคียง ในเขตที่รวมเรียกว่า โรหิลขัณฑ์ อันเป็นพื้นที่ตอนกลาง และค่อนไปทางเหนือของรัฐอุตตรประเทศในปัจจุบันแคว้นปัญจาละ แยกออกเป็นสองส่วน คือ อุตตรปัญจาละ หรือปัญจาละเหนือกับ ทักขิณปัญจาละ หรือปัญจาละใต้ โดยมีแม่น้ำภาคีรถี เมืองหลวงของปัญจาละเหนือ ชื่อ อหิฉัตระหรือ ฉัตรวดี ของปัญจาละใต้ ชื่อ กัมปิลละ หรือ กัมปิลยะอหิฉัตระ 

นักโบราณคดีลงความเห็นว่า ปัจจุบันได้แก่หมู่บ้านรามนคร ในเขตจังหวัดบเรลลี ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันตกประมาณ 32 กิโลเมตร หรือ 20 ไมล์ และกัมปิลละ หรือกัมปิลยะ ได้แก่หมู่บ้าน กัมปิล ในเขตจังหวัดฟารุขาบาดห่างจากฟาเตคาร์ห ของฟารุขาบาดไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 45 กิโลเมตรหรือ 28 ไมล์แคว้นปัญจาละในสมัยพุทธกาล ไม่มีความเกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนามากนัก แต่ในสมัยที่พระถังซัมจั๋งมาสืบศาสนาในอินเดีย ในระยะเวลาที่ได้กล่าวถึงแล้ว ปรากฏว่า อหิฉัตระเป็นที่มั่นสำคัญแห่งหนึ่งของพระพุทธศาสนา มีเมืองสำคัญเกี่ยวข้องกับพระพุทธองค์และพระพุทธศาสนาอยู่สองเมือง ซึ่งยังไม่พบหลักฐานแน่นอนว่าในสมัยพุทธกาลอยู่ในแคว้นใด แต่เมื่อดูตามที่ตั้งของเมืองและแคว้นต่าง ๆ  เช่นที่ปรากฏในปัจจุบันแล้ว ก็เห็นว่าน่าจะอยู่ในแคว้นปัญจาละ  เมืองทั้งสองดังกล่าวคือ สังกัสสะ กับเมืองกโนช หรือกเนาซ์ สังกัสสะ มีความสำคัญในฐานะเป็นที่เสด็จลงจากดาวดึงส์ ของพระพุทธองค์หลังจากที่พระองค์ได้เสด็จไปทรงจำพรรษาที่ 7 ณ ดาวดึงส์ เพื่อทรงแสดงพระธรรมเทศนาอภิธรรมปิฎกโปรด พระพุทธมารดาแล้ว เมืองกโนช หรือกเนาซ์ อันมีชื่อในภาษาบาลีว่า กัณณกุชชะ
 
และในภาษาสันสกฤตว่า กานยกุพชะ นั้น มีความสำคัญในสมัยหลังพุทธกาล และในพุทธศตวรรษที่ 12 ได้เป็นเมืองหลวงของพระเจ้าหรรษวรรธนะ ผู้ทรงเป็นพุทธศาสนูปถัมภกที่ยิ่งใหญ่องค์หนึ่งในประวัติความเป็นมาของพระศาสนา และได้เป็นที่มั่นอัน สำคัญยิ่งแห่งหนึ่งของพระพุทธศาสนาในยุคนั้นสังกัสสะ ปัจจุบัน ได้แก่หมู่บ้านสังกิสสะ หรือสังกิสสา ในเขตจังหวัด ฟารุขาบาด ของรัฐอุตตรประเทศ ตั้งอยู่บนฝั่งเหนือของแม่น้ำกาลี อันเป็นแดงแบ่งเขตจังหวัดฟารุขาบาดกับจังหวัดเมนบุรี และจังหวัดเอตาห์ห่างจากฟาเตคาร์ห ในเขตจังหวัดฟารุขาบาดไปทางตะวันตก 37 กิโลเมตร หรือ 23 ไมล์ และห่างจากสถานีรถไฟปักขนา ในเส้นทางฟารุขาบาด ชิโกฮาบาด ประมาณ 11 กิโลเมตร หรือ 7 ไมล์กโนช หรือ กเนาซ์ อยู่ในเขตจังหวัดฟารุขาบาดเช่นกัน อยู่ใต้ฟาเตคาร์ลงไปประมาณ 56 กิโลเมตร หรือ 35 ไมล์ เมื่อหลวงจีนฮวนฉางมาเยี่ยมกโนช ซึ่งอยู่ในรัชสมัยของพระเจ้าหรรษวรรธนะ ท่านได้บันทึกไว้ว่า ที่กโนชมีวัดอยู่กว่าร้อยวัด มีภิกษุอยู่ประจำกว่าหมื่นรูป และมีทั้งฝ่ายเถรวาทหรือหินยาน และฝ่ายมหายาน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Coins of Panchala janapada
*Coins of Post-Mauryan Panchala Kingdom
*Panchal Details from IGNCA

หมวดหมู่:เมืองสำคัญทางศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:มหาชนบท
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในทำเนียบขาว

**การระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในทำเนียบขาว** เป็นการแพร่ระบาดของกลุ่มผู้ติดเชื้อ SARS-CoV-2 ในเดือนกันยายนและตุลาคม 2563 ในหมู่ประชาชนรวมถึงเจ้าหน้าที่รัฐบาลสหรัฐหลายคน ซึ่งได้รับการติดต่ออย่างใกล้ชิดระหว่างการระบาดทั่วของไวรัสโคโรนาในวอชิงตัน ดี.ซี. บุคคลที่มีชื่อเสียงหลายคนติดเชื้อรวมถึงประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ ซึ่งเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเป็นเวลาสามวัน

การติดเชื้อดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับพิธีที่จัดขึ้นใน 26 กันยายนที่สวนกุหลาบทำเนียบขาวเพื่อเสนอชื่อเอมี่ โคนีย์ บาร์เร็ตต์ ต่อศาลฎีกา ซึ่งที่นั่งไม่มีการเว้นระยะห่าง และผู้เข้าร่วมส่วนใหญ่ไม่ได้ใส่หน้ากาก ทรัมป์เองอาจติดเชื้อในตอนนั้น แต่เขาและผู้ติดตามได้เข้าร่วมกิจกรรมต่อมาหลายครั้งโดยไม่ใส่หน้ากากมาก่อน รวมถึงการอภิปรายประธานาธิบดีครั้งแรกกับโจ ไบเดินในคลีฟแลนด์โอไฮโอเมื่อวันที่ 29 กันยายน วันรุ่งขึ้นที่ปรึกษาสื่อมวลชน โฮป ฮิคส์ ถูกกักบริเวณบนเครื่องบินแอร์ฟอร์ซวันขณะเดินทางกลับพร้อมกับทรัมป์จากงานรณรงค์ในมินนิโซตา หลังจากนั้นประธานาธิบดีได้ดำเนินการตามกำหนดเวลาในการระดมทุนในวันที่ 1 ตุลาคมของรัฐนิวเจอร์ซีย์ ซึ่งเขาได้พบปะกับผู้บริจาคโดยไม่ใส่หน้ากาก

ผู้ติดเชื้ออื่น ๆ ได้แก่ สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง เมลาเนีย ทรัมป์; วุฒิสมาชิกพรรครีพับลิกัน ทอม ทิลลิส, ไมค์ ลี และ รอน จอห์นสัน; ผู้จัดการ แคมเปญ 2020 ของทรัมป์ บิล สเตปียน; รอนนา แมคเดเนียล ประธานพรรครีพับลิกัน; อดีตที่ปรึกษาทำเนียบขาว เคลลียนน์ คอนเวย์; อดีตผู้ว่าการรัฐนิวเจอร์ซีย์ คริส คริสตี; ประธานมหาวิทยาลัยนอเทรอดาม จอห์น ไอ. เจนกินส์; โฆษกทำเนียบขาว เคย์ลีห์ แมคเอนานี่; และที่ปรึกษาอาวุโสประธานาธิบดี สตีเฟน มิลเลอร์ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคมมีผู้ทดสอบแลพได้ผลเป็นบวกอย่างน้อย 35 คน Crede Bailey หัวหน้าสำนักงานรักษาความปลอดภัยของทำเนียบขาวได้รับรายงานว่า "ป่วยหนัก" ซึ่งล้มป่วยในเดือนกันยายนก่อนเหตุการณ์สวนกุหลาบ

กลุ่มนี้เกิดขึ้นในสัปดาห์สุดท้ายของการหาเสียงของทรัมป์สำหรับการเลือกตั้งประธานาธิบดีปี 2020 ซึ่งน้อยกว่าหนึ่งเดือนก่อนวันสุดท้ายของการลงคะแนนในวันที่ 3 พฤศจิกายน ผู้แสดงความคิดเห็นมีความสำคัญต่อทำเนียบขาวในการให้ข้อมูลที่ขัดแย้งกันเกี่ยวกับสภาพของทรัมป์และระยะเวลาการติดเชื้อของเขา รวมทั้งชะลอการเปิดเผยผลการวินิจฉัยเบื้องต้นของเจ้าหน้าที่ทำเนียบขาว

ผู้เชี่ยวชาญด้านสาธารณสุขเช่น แอนโทนี เฟาอซี ผู้อำนวยการสถาบันโรคภูมิแพ้และโรคติดเชื้อแห่งชาติ ซึ่งเป็นสมาชิกของหน่วยงานโคโรนาไวรัสทำเนียบขาวระบุว่าการระบาดของโรคนี้สามารถป้องกันได้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การระบาดทั่วของโควิด-19
สติงเงอร์ (วิดีโอเกม พ.ศ. 2529)

***สติงเงอร์*** () เป็นวิดีโอเกมแนวชูตเอ็มอัปที่พัฒนาและเผยแพร่โดยโคนามิ เกมนี้เริ่มต้นวางจำหน่ายสำหรับแฟมิคอมดิสก์ซิสเต็ม (FDS) ใน ค.ศ. 1986 และต่อมาสำหรับนินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตมในทวีปอเมริกาเหนือในปลาย ค.ศ. 1987 ทำให้เป็นหนึ่งในเกมไม่กี่เกมในซีรีส์ที่วางจำหน่ายนอกประเทศญี่ปุ่น เช่นเดียวกับเกมแฟมิคอมดิสก์ซิสเตมอื่น ๆ ของโคนามิ ได้แก่ *[[คาสเซิลวาเนีย (วิดีโอเกม พ.ศ. 2529)|คาสเซิลวาเนีย]]*, *[[ไบโอมิราเคิลโบคุตเตะอูปะ]]* ที่ต่อมาได้เปิดตัวอีกครั้งใน ค.ศ. 1993 ในรูปแบบเกมแฟมิคอมมาตรฐานที่มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย *โมเอโระทวินบี*เป็นเกมที่สองในซีรีส์ทวินบี เช่นเดียวกับ*[[ทวินบี]]*ภาคแรกของสองภาคต่อที่วางจำหน่ายสำหรับเครื่องแฟมิคอม ตามด้วย*[[ทวินบี 3: โปโกะโปโกะไดมาโอ]]* ใน ค.ศ. 1989

## รูปแบบการเล่น
*โมเอโระทวินบี*สามารถเล่นได้โดยผู้เล่นสูงสุดสามคนพร้อมกัน: ผู้เล่นสองคนแรกควบคุมทวินบี และวินบี (ยานจากเกมภาคก่อน) โดยใช้คอนโทรลเลอร์แฟมิคอมมาตรฐาน ในขณะที่ผู้เล่นคนที่สามควบคุมกวินบี (ยานสีเขียว) โดยเชื่อมต่อคอนโทรลเลอร์เพิ่มเติมลงในพอร์ตขยายของเครื่องเล่น ส่วนแตกต่างจาก*ทวินบี*ดั้งเดิมที่มีเฉพาะการเลื่อนฉากแนวตั้ง คือ*โมเอโระทวินบี*ได้เพิ่มการเลื่อนฉากแนวนอน เกมนี้มีเจ็ดสเตจ โดยสเตจที่ 1, 3, และ 7 เป็นแบบเลื่อนฉากด้านข้าง ส่วนสเตจที่เหลือเป็นแบบเลื่อนฉากแนวตั้ง การควบคุมยังคงเหมือนเดิมระหว่างรูปแบบการเล่นทั้งสองรูปแบบ โดยมีข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือในส่วนการเลื่อนฉากด้านข้าง ปุ่ม A จะยิงหัวใจออกจากยานแทนที่จะทิ้งระเบิดลงบนพื้นเหมือนส่วนที่มีการเลื่อนฉากแนวตั้ง ซึ่งช่วยให้ผู้เล่นเก็บกระดิ่งเพิ่มพลังในสเตจเลื่อนฉากด้านข้าง

ไอเทมเสริมพลังหลักของผู้เล่นคือกระดิ่งเปลือยเปล่าโดยการยิงเมฆที่ลอยไปทั่วทั้งด่าน โดยมีกระดิ่งหกแบบในภาคนี้ ได้แก่ กระดิ่งสีเหลืองปกติจะให้คะแนนโบนัสแก่ผู้เล่นตามปกติ, กระดิ่งสีฟ้าจะเพิ่มความเร็วของยาน, กระดิ่งสีขาวอัพเกรดปืนของผู้เล่นให้เป็นปืนใหญ่คู่, กระดิ่งสีชมพูให้ปืนใหญ่ลำแสงเลเซอร์แก่ผู้เล่น, กระดิ่งสีชมพู/ขาวที่กระพริบให้ออปชันยานร่างกระจกเงาแก่ผู้เล่นเพื่อเพิ่มอำนาจการยิง และกระดิ่งสีฟ้า/ขาวที่กระพริบจะล้อมรอบเรือของผู้เล่นด้วยบาเรียเพื่อการป้องกันเพิ่มเติมจากการยิงของศัตรู การเพิ่มพลังบางอย่างจะใช้ร่วมกันไม่ได้ เช่น กระดิ่งสีขาวและสีชมพู การเพิ่มพลังอื่น ๆ สามารถหาได้จากการทำลายศัตรูภาคพื้นดิน เช่น ไอเทมดวงจันทร์และไอเทมดาว ซึ่งทำให้เรือของผู้เล่นสามารถยิงสามทางและห้าทางตามลำดับ หากผู้เล่นสองคนกำลังเล่นเกมนี้ พวกเขาสามารถจัดแนวยานเข้าด้วยกันเพื่อเปลี่ยนปืนให้เป็นเลเซอร์ระลอกคลื่น

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2529
หมวดหมู่:เกมสำหรับแฟมิคอม
หมวดหมู่:เกมทวินบี
หมวดหมู่:วิดีโอเกมภาคต่อ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
วัดศาลาครืน

**วัดศาลาครืน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางหว้า ในแขวงบางค้อ เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
thumb|left|180px|หลวงพ่อสี่เข่า
วัดศาลาครืนตั้งเป็นวัดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2374 เดิมเป็นวัดโบราณสร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อมากลายเป็นวัดร้างทำให้ไม่ทราบชื่อดั้งเดิม สำหรับชื่อศาลาครืน สันนิษฐานว่า ครั้งหนึ่งหลังคาอุโบสถและศาลาการเปรียญได้พังครืนลงมาจนทำให้เห็นพระประธาน ทำให้เรียกวัดร้างนี้ต่อ ๆ กันมาว่า "วัดศาลาครืน" จนปี พ.ศ. 2375 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์โปรดเกล้าฯ ให้บูรณปฏิสังขรณ์ ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ตามแบบพระราชนิยม คือ ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ หน้าบันประดับด้วยปูนปั้นและกระเบื้องเคลือบ พระองค์เสด็จพระราชดำเนินมาควบคุมงานด้วยพระองค์เอง และพระราชทานวิสุงคามสีมาในปี พ.ศ. 2378 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2526

อุโบสถมีเพิงยื่นออกหน้าหลังเสา รับเพิงเป็นเสาเหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง บัวหัวเสากลีบยาว สมัยอยุธยา ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปขนาดใหญ่ปางมารวิชัยที่มีฝ่าพระบาทซ้อนกันถึงสี่พระบาท สร้างในสมัยสุโขทัย มีหน้าตักกว้าง 4 ศอก 39 นิ้ว สูง 4.50 เมตร นามว่า *หลวงพ่อสี่เข่า* ภาพจิตรกรรมฝาผนังในอุโบสถเข้าใจว่าเป็นฝีมือช่างสมัยรัตนโกสินทร์ ที่บานหน้าต่างมีรูปชายหญิงเป็นคู่ ๆ ทั้งไทย จีน ลาว มอญ ฝรั่ง พราหมณ์ ฯลฯ หมู่กุฏิเป็นแบบเรือนยอดและเรือนมะลิลา ศาลาการเปรียญหลังเก่ามีธรรมาสน์สมัยอยุธยาทรงยาวหรือทรงบุษบก แกะสลักอย่างสวยงาม

## อ้างอิง

ศาลาครืน
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตจอมทอง
วัดมงคลวราราม (กรุงเทพมหานคร)

**วัดมงคลวราราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางค้อ เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันคือ พระครูศรีมงคลวรญาณ (ระพิน รตนญาโณ ป.ธ.๖) งานประจำปีของวัดอยู่ระหว่างวันที่ 1–7 เมษายน

วัดมงคลวรารามตั้งขึ้นเป็นวัดเมื่อปี พ.ศ. 2410 เดิมชื่อ **วัดมะเกลือ** เนื่องจากบริเวณที่ตั้งวัดนั้นเป็นป่าต้นมะเกลือ (ปัจจุบันเหลือต้นมะเกลือ 1 ต้น) ต่อมาปี พ.ศ. 2497 เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดมงคลวราราม" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2526

อุโบสถหลังเก่าที่รื้อไปเมื่อปี พ.ศ. 2527 ตรงหน้าบันทิศตะวันออกระบุ พ.ศ. 2460 ซึ่งเป็นปีที่ทำการซ่อมครั้งที่ 2 ส่วนอุโบสถหลังใหม่มีบานประตูและหน้าต่างไม้แกะสลัก เล่าเรื่องราวพุทธประวัติ ภายอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย วัดมีวิหารพระครูมงคลวุฒิคุณ

## อ้างอิง

มงคลวราราม
มณฑลไต้หวัน

**มณฑลไต้หวัน** () เป็นมณฑลหนึ่งของสาธารณรัฐจีน เป็นมณฑลในนามที่ไม่มีหน้าที่ในการบริหาร โดยอำนาจในการบริหารได้ถูกโอนไปยังรัฐบาลกลางและหน่วยงานเทศมณฑล

มณฑลไต้หวันครอบคลุมพื้นที่ประมาณร้อยละ 69 ของพื้นที่ควบคุมจริงของสาธารณรัฐจีน และมีประชากรประมาณร้อยละ 31 ของประชากรทั้งหมด ในตอนแรก มณฑลนี้หมายรวมถึงเกาะไต้หวัน (ฟอร์โมซา), เผิงหู (เพสคาโดเรส), เกาะหลานยฺหวี่ (เกาะกล้วยไม้), เกาะกรีน, เกาะเสี่ยวหลิวฉิว และหมู่เกาะรอบ ๆ และเมื่อระหว่างปี 1967 และ 2014 นครปกครองโดยตรงหกแห่ง (ได้แก่ เกาสฺยง ซินเป่ย์ ไถจง ไถหนาน ไทเป และเถา-ยฺเหวียน) ได้แยกออกจากมณฑล และทั้งหมดดังกล่าวอยู่ในพื้นที่ที่มีประชากรมาก

หน่วยงานบริหารประจำมณฑลไต้หวันก่อตั้งขึ้นในเดือนกันยายน 1945 หลังจากการปกครองของญี่ปุ่น ต่อมาได้รับการปรับปรุงให้มีประสิทธิภาพขึ้นในเดือนธันวาคม 1998 โดยมีการโอนหน้าที่บริหารไปยังสภาพัฒนาแห่งชาติและกระทรวงอื่น ๆ ของสภาบริหาร (Executive Yuan) และในเดือนกรกฎาคม 2018 หน่วยงานบริหารของมณฑลได้ถูกยุบ โดยนำงบประมาณและบุคลากรออก

## การแบ่งเขตการปกครอง

### เขตปกครองในปัจจุบัน
มณฑลไต้หวันในนามแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 เทศมณฑล  และ 3 นคร  ในทางปฏิบัติเขตการปกครองทั้งหมดบริหารโดยตรงโดยรัฐบาลกลาง

นครปกครองโดยตรงต่าง ๆ อันได้แก่ เกาสง ซินเป่ย์ ไถจง ไถหนาน ไทเป และเถา-ยฺเหวียนนั้นอยู่ภายใต้การบริหารโดยตรงของรัฐบาลกลาง และไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลใด ๆ

## รัฐพี่น้อง
มณฑลไต้หวันเป็นมณฑลพี่น้องกับ 42 รัฐของสหรัฐ

## ดูเพิ่ม
* มณฑลฝูเจี้ยน (สาธารณรัฐจีน)
* มณฑลไต้หวัน (สาธารณรัฐประชาชนจีน)

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Bush, R. & O'Hanlon, M. (2007). *A War Like No Other: The Truth About China's Challenge to America*. Wiley. 
* Bush, R. (2006). *Untying the Knot: Making Peace in the Taiwan Strait*. Brookings Institution Press. 
* Carpenter, T. (2006). *America's Coming War with China: A Collision Course over Taiwan*. Palgrave Macmillan. 
* Cole, B. (2006). *Taiwan's Security: History and Prospects*. Routledge. 
* Copper, J. (2006). *Playing with Fire: The Looming War with China over Taiwan*. Praeger Security International General Interest. 
* Federation of American Scientists et al. (2006). Chinese Nuclear Forces and U.S. Nuclear War Planning
* Gill, B. (2007). *Rising Star: China's New Security Diplomacy*. Brookings Institution Press. 
* Shirk, S. (2007). *China: Fragile Superpower: How China's Internal Politics Could Derail Its Peaceful Rise*. Oxford University Press. 
* Tsang, S. (2006). *If China Attacks Taiwan: Military Strategy, Politics and Economics*. Routledge. 
* Tucker, N.B. (2005). *Dangerous Strait: the U.S.-Taiwan-China Crisis*. Columbia University Press. 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการของหน่วยงานบริหารมณฑลไต้หวัน 
* โครงสร้างการปกครองท้องถิ่น โดยกรมกิจการพลเรือน กระทรวงมหาดไทย สาธารณรัฐจีน

ไต้หวัน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2488