open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
สิทธิในการป้องกันตัว

**สิทธิในการป้องกันตัว** คนทุกคนมีสิทธิป้องกันสิทธิของตนหรือของผู้อื่นได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68 ซึ่งบัญญัติว่า "ผู้ใดจำต้องกระทำการเพื่อป้องกันสิทธิของตนหรือของผู้อื่นให้พ้นภยันตรายซึ่งเกิดจากการประทุษร้าย อันละเมิดต่อกฎหมาย และเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึง ถ้าได้กระทำพอสมควรแก่เหตุ การกระทำนั้น เป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย ผู้นั้นไม่มีความผิด"

การป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมายนั้นจะต้องเป็นการกระทำที่พอสมควรแก่เหตุเท่านั้น ถ้าเป็นการกระทำ ที่เกินสมควรแก่เหตุ หรือเกินกว่ากรณีแห่งการจำต้องกระทำเพื่อป้องกันไม่เป็นการกระทำที่ ชอบด้วยกฎหมาย แต่กฎหมายให้อำนาจศาลที่จะลงโทษผู้กระทำน้อยกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับ ความผิดนั้นเพียงใดก็ได้ และถ้าการกระทำนั้นเกิดขึ้นจากความตื่นเต้น ความตกใจ หรือความกลัว ศาลจะไม่ลงโทษผู้กระทำก็ได้ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 69

หมวดหมู่:นิติศาสตร์
หมวดหมู่:กฎหมาย
หมวดหมู่:กฎหมายอาญา
อะแทกออลอะราวด์

**แอตแทกออลอะราวด์** (; **AAA**) คือกลุ่มนักร้องผสมชาวญี่ปุ่น เป็นผู้ใหญ่หญิง 1 คน ชาย 4 คน ภายใต้ค่าย Avex Trax เดบิวท์ครั้งแรกใน เดือน กันยายน ค.ศ.2005 ปัจจุบันวง AAA วงผสมชาวญี่ปุ่นระดับผู้ใหญ่ มีสมาชิกอายุค่อนข้างมาก

## ประวัติ
สมาชิกในตอนแรกของวงมีด้วยกัน 6 คน ได้แก่ นิชิจิมะ ทาคาฮิโระ, อุราตะ นาโอยะ, ซุเอโยชิ ชูตะ, อาตาเอะ ชินจิโร่, ฮิดากะ มิตสึฮิโระ และ อุโนะ มิซาโกะ หลังจากนั้นได้เพิ่มสมาชิกสาวมาอีก 2 คน คือ อิโตะ จิอากิ และ โกะโตะ ยูคาริ

ในเดือนมิถุนายน ปี 2007 Avex ตัดสินใจประกาศว่าโกะโต ยูคาริต้องออกจากวง เนื่องจากปัญหาทางด้านสุขภาพ

ในเดือนมีนาคม ปี 2017 อิโตะ จิอากิ ได้ประกาศขอถอนตัวจากวง เนื่องจากการวิวาห์และการตั้งครรภ์

ในเดือนธันวาคมปี 2019 อุราตะ นาโอยะ ได้ประกาศขอถอนตัวจากวง เนื่องจากทำร้ายผู้หญิงขณะมึนเมา

## สมาชิก

## ผลงาน

* ซิงเกิล / Single

### อัลบั้ม / Original Album

### Mini Album

### Remix Album

### Best Album

## Photobooks
### Group photobooks (กลุ่ม)

### Solo photobooks (เดี่ยว)

### DVD / VHS
* [2006.03.23] 1st ATTACK at SHIBUYA-AX 
* [2006.09.13] 2nd ATTACK at Zepp Tokyo on 29th of June 2006 
* [2007.01.01] 1st Anniversary Live -3rd ATTACK 060913- at Nippon Budokan 
* [2007.03.21] Channel @ x AAA 

### อื่นๆ
* [2005.09.14] Initial D The Movie Sound Tune (#17 BLOOD on FIRE) 
* [2005.10.26] a-nation '05 BEST HIT LIVE (#1 BLOOD on FIRE (Live at Ajinomoto Stadium 2005.08.20)) 
* [2006.05.03] Super Eurobeat Presents Super GT 2006 (#1 BLOOD on FIRE) 
* [2006.09.06] Super Eurobeat Presents Super GT 2006 - Second Rouns (#26 BLOOD on FIRE (SG Sonic Edit)) 
* [2006.09.13] Let's Go Undoukai!! Dept.4 Special (#3 Hurricane Riri, Boston Mari) 
* [2006.09.13] Cheers -Undoukai Songs- (#3 Hurricane Riri, Boston Mari, 15 Hurricane Riri, Boston Mari -instrumental-) 
* [2007.03.21] Izayuke Wakataka Gundan 2007 (いざゆけ若鷹軍団2007) / Fukuoka SoftBank Hawks feat. AAA

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
*แฟนไซต์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น|}|}|}
แคว้นซิซิลี

**ซิซิลี** () หรือ **ซีชีเลีย** (; ) เป็นหนึ่งในยี่สิบแคว้นและหนึ่งในห้าแคว้นปกครองตนเองของประเทศอิตาลี มีลักษณะเป็นเกาะที่ตั้งอยู่ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนทางภาคใต้ของประเทศโดยมีช่องแคบเมสซีนาคั่นระหว่างตัวเกาะกับแผ่นดินใหญ่ เกาะมีพื้นที่ 25,708 ตารางกิโลเมตร นับเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของอิตาลีและในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน จุดสูงสุดของเกาะคือภูเขาไฟเอตนา (3,320 เมตร) บนเกาะมีประชากรอาศัยอยู่กว่า 5 ล้านคน เมืองสำคัญได้แก่ ปาแลร์โม (เมืองหลัก) เมสซีนา กาตาเนีย ซีรากูซา ตราปานี เอนนา คัลตานิสเซตตา และอากรีเจนโต

ซิซิลีมีประวัติต่อเนื่องยาวนานกว่า 4,000 ปี ด้วยเหตุที่เป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญแห่งหนึ่งของยุโรป ซิซิลีจึงตกเป็นเป้าหมายของการยึดครองจากชนชาติที่มีอำนาจเข้มแข็งในช่วงเวลาต่าง ๆ เริ่มตั้งแต่ชาวกรีก โรมัน คาร์เทจ อาหรับ นอร์มัน เยอรมัน ฝรั่งเศส และสเปน แต่ละชาติผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเข้ามาปกครองดินแดนนี้ ขณะเดียวกันก็ได้นำเอาศิลปวัฒนธรรมของตนเข้ามาด้วย เกาะนี้จึงมีสถาปัตยกรรมและวัฒนธรรมที่หลากหลายผสมผสานกัน หากแต่ลงตัว นอกจากนี้ยังอุดมไปด้วยความงามทางธรรมชาติของทั้งชายหาด ทะเล และภูเขาไฟ และด้วยความที่อยู่ห่างไกลออกมา จึงสามารถสัมผัสได้ถึงความเป็นอิตาลีดั้งเดิมอย่างที่หาไม่พบอีกแล้วตามเมืองใหญ่ในอิตาลีภาคพื้นทวีป

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อเกาะเรียงตามขนาด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Sicilian Region — Official website 
* The Wonders of Sicily – The Cities, Architecture, Culture, History, People
* Piccolo, Salvatore (2018). ''Bronze Age Sicily''. World History Encyclopedia.
* 

ซิซิลี
ซิซิลี
แคว้นซิซิลี
ทะเลซาร์แกสโซ

ทะเลซาร์แกสโซ |250px|thumb|right
**ทะเลซาร์แกสโซ** (; ) คือทะเลที่อยู่บริเวณมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ อยู่ระหว่างเกาะเบอร์มิวดากับหมู่เกาะลีเวิร์ด มีเนื้อที่ประมาณ 5.2 ล้านตารางกิโลเมตร มีลักษณะเป็นทะเลที่สงบนิ่ง คริสโตเฟอร์ โคลัมบัสและลูกเรือเป็นพวกแรกที่เข้ามาพบทะเลแห่งนี้ ในปี ค.ศ. 1492 ซึ่งทะเลแห่งนี้อุดมไปด้วยสาหร่ายทะเล

## อ้างอิง

ซาร์แกสโซ
พระยาประเทศอุตรทิศ (พุทธวงศ์)

**พระยาประเทศอุดรทิศ** หรือ **พระญาประเทศอุดรทิศ** หรือเจ้าหลวงมหาวงศ์ พระนามเดิมคือ**เจ้าพุทธวงศ์** ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองพะเยายุคฟื้นฟูองค์ที่ 1 เมืองขึ้นชั้นที่ 1 ของนครลำปาง ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ระหว่าง พ.ศ. 2387 - พ.ศ. 2391 เป็นต้นสกุล "*มหาวงศ์*"

## ประวัติ

เจ้าหลวงมหาวงศ์สืบเชื้อสายราชวงศ์ทิพย์จักร (เจ้าเจ็ดตน) เป็นโอรสองค์ที่ 5 ใน พระยาคำโสม เจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 4 และแม่เจ้าจอมแก้วจันทา มีเชษฐา อนุชา และขนิษฐา ดังนี้

#พระยาไชยวงศ์, เจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 6
#พระยาขัติยะ, เจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 7
#พระยาน้อยอินท์, เจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 8 และ เจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์ที่ 3
#เจ้าราชวงศ์ (เจ้าคำแสน ณ ลำปาง) เจ้าราชวงศ์นครลำปาง
#เจ้าหลวงมหาวงศ์ (เจ้าน้อยพุทธวงศ์ ณ ลำปาง) พระญาประเทศอุดรทิศ เจ้าเมืองพะเยา องค์ที่ 1
#เจ้าวรญาณรังษี, เจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 9
#เจ้าหลวงมหายศ (เจ้าน้อยมหายศ ณ ลำปาง) พระญาประเทศอุดรทิศ เจ้าเมืองพะเยา องค์ที่ 2
#พระยาราชวงศ์ (เจ้าแก้วมนุษย์ ณ ลำปาง) พระยาราชวงศ์เมืองพะเยา
#พระยาอุปราช (เจ้าหนานยศ ณ ลำปาง) พระยาอุปราชเมืองงาว
#พระยาสุริยวงศ์ (เจ้าคำลือ ณ ลำปาง) พระยาสุริยวงศ์เมืองงาว
#เจ้าราชบุตร (เจ้าคำเครื่อง ณ ลำปาง) เจ้าราชบุตรนครลำปาง
#เจ้าอุบลวรรณา (ณ ลำปาง) ใน เจ้าหลวงฟ้าเมืองแก้วขัตติยะ (ศีติสาร) พระญาประเทศอุดรทิศ เจ้าเมืองพะเยา องค์ที่ 3

เจ้าหลวงมหาวงศ์เสกสมรสกับเจ้าหญิงสรีโสภา พระธิดาของเจ้าฟ้าเมืององค์ (เจ้าน้อยไชยสาร) และเจ้านางยอดโนจา (ราชตระกูล "ศีติสาร" ต้นราชตระกูล คือ เจ้าฟ้าญาร้อย (เจ้าน้อยศีธิวงศ์) ซึ่งเป็นราชวงศ์พะเยาเก่า สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์เชียงแสนเดิม ภายหลังจึงแยกออกมาตั้งเป็นราชวงศ์เวียงพร้าว - พะเยา 12 ขุน) มีราชบุตร 3 องค์ คือ
# พระยาราชบุตรเมืองพะเยา (เจ้าศรีสุวรรณ มหาวงศ์) เสกสมรสกับเจ้าหญิงเพียรแก้ว ณ ลำปาง (ราชธิดาของเจ้านครลำปางไชยวงศ์ และเจ้าหญิงนันทา) มีราชบุตร ราชธิดาคือ
#* เจ้าหญิงกาบแก้ว 
#* พระญาสุริยวงศ์ (เจ้าน้อยเปี้ย มหาวงศ์) เสกสมรสกับเจ้าหญิงทิพวดี จันทยศ (พระธิดาของเจ้าราชบุตรจันทยศ และเจ้าหญิงยอดเฮือน ณ เชียงใหม่) มีราชธิดาคือ
#** เจ้าหญิงทรายมูล (มหาวงศ์) ไชยเมือง
#* เจ้าหญิงกาบคำ 
#* เจ้าหญิงเค็ดแก้ว 
# เจ้าสุริวงศ์ มหาวงศ์ (ทายาทในสายนี้อยู่ระหว่างการตรวจสอบของสภาวัฒนธรรม จ.พะเยา)
# เจ้าศรีวงศ์ หรือเจ้าเทพวงศ์ มหาวงศ์ เสกสมรสกับเจ้าหญิงสมนา หงษ์หิน (พระธิดาของเจ้าราชวงศ์แก้วมนุษย์) มีราชบุตรคือ เจ้าน้อยแก้วมูล มหาวงศ์

## ราชตระกูล



## ดูเพิ่ม
*  เจ้าผู้ครองนครพะเยา (ยุคฟื้นฟู)

## อ้างอิง

* คณะทายาทสายสกุล เจ้าหลวงเมืองพะเยา, สถาบันศิลปวัฒนธรรมโยนก. **ครบรอบ 100 ปี แม่เจ้าทรายมูล (มหาวงศ์) ไชยเมือง และประวัติสายสกุลเจ้าหลวงเมืองพะเยา พุทธศักราช 2387 - 2456**. พะเยา :บ.ฮาซัน พริ้นติ้ง จก., 2546  (หนังสือครบรอบ๑๐๐ปีแม่เจ้าทรายมูล (มหาวงศ์) ไชยเมือง ที่หอวัฒนธรรมนิทัศน์หรือหอจดหมายเหตุแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติฯ ที่วัดศรีโคมคำ เมืองพะเยา ซึ่งพระธรรมวิมลโมลี เจ้าอาวาสท่านได้เก็บรวบรวมไว้ และที่หอจดหมายเหตุแห่งชาติทั้งในกรุงเทพฯ และที่เมืองนครลำปาง)
* คัมภีร์ คัมภีรญาณนนท์ , นาวาอากาศเอก. **เจ้านายฝ่ายเหนือ**. http://www.globalgroup.in.th/encyclopedia_lanna.html 

พุทธวงศ์
หมวดหมู่:ราชโอรสและราชธิดาในเจ้าผู้ครองนครลำปาง องค์ที่ 4
หมวดหมู่:ราชวงศ์ทิพย์จักร
หมวดหมู่:เจ้านายฝ่ายเหนือ
หมวดหมู่:ราชโอรสในเจ้าผู้ครองนครฝ่ายเหนือ
ประเทศอุตรทิศ
หิ้งน้ำแข็งรอสส์

หิ้งน้ำแข็งรอสส์ในปี ค.ศ. 1997|250px|thumb|right
**หิ้งน้ำแข็งรอสส์**   () ตั้งอยู่ในทวีปแอนตาร์กติกา มีพื้นที่ประมาณ 487,000 ตารางกิโลเมตร เล็กกว่าประเทศฝรั่งเศสเล็กน้อย มีขนาดความกว้าง 800 กิโลเมตร ลึกเข้าไปข้างใน 970 กิโลเมตร เป็นลักษณะผาตั้งสู่ทะเลมีความสูง 60 เมตร บางช่วงน้ำแข็งอาจหนาถึงกว่า 750 เมตรซึ่งจะอยู่ตอนใน หิ้งน้ำแข็งรอสส์มีลักษณะคล้ายแพยักษ์ขนาดใหญ่ ค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกสู่ทะเลในอัตราสม่ำเสมอที่ 1.5–3 เมตรต่อวัน ถูกค้นพบครั้งแรกโดยคณะนักสำรวจบริติชแอดมิรัลตี โดยมีหัวหน้านักสำรวจชื่อ เซอร์เจมส์ คลาร์ก รอสส์ ในวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1841 ซึ่งก่อนหน้านั้นเซอร์เจมส์ คลาร์ก รอสส์ ได้เป็นผู้ค้นพบตำแหน่งสนามแม่แหล็กขั้วโลกเหนือเมื่อปี ค.ศ. 1831 

## อ้างอิง

หิ้งน้ำแข็งรอสส์
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์แอนตาร์กติกา
ทะเลไอโอเนียน

ทะเลไอโอเนียน|250px|thumb|right
**ทะเลไอโอเนียน** () อยู่บริเวณตอนกลางของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทางตอนใต้ของประเทศอิตาลี และทางตะวันตกของประเทศกรีซ ทะเลไอโอเนียนเป็นบริเวณจุดที่ลึกที่สุดของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน มีความลึกประมาณ 2,290 เมตร 

ไอโอเนียน
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศกรีซ
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศแอลเบเนีย
สวัสดี

**สวัสดี** เป็นคำทักทายของคนไทย โดยจะใช้เมื่อแรกพบกัน หรือ เมื่อต้องการบอกลา โดยพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานให้ความหมายของคำว่า "สวัสดี (สวัสดิ์) " ว่าหมายถึง ความดี ความงาม ความเจริญรุ่งเรือง และความปลอดภัย

## ความหมาย
"สวัสดี" หมายถึง ความดี ความงาม ความปลอดภัย ความเจริญรุ่งเรือง การอวยชัยให้พร คำทักทาย หรือพูดขึ้นเมื่อพบหรือจากกัน

## ที่มา
ผู้ที่ริเริ่มใช้คำว่า "สวัสดี" คือ พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ) โดยพิจารณามาจากศัพท์ "โสตฺถิ" ในภาษาบาลี หรือ "สฺวสฺติ" ในภาษาสันสกฤต โดยได้เริ่มใช้เป็นครั้งแรก ณ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ขณะที่พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ) เป็นอาจารย์อยู่ที่นั่น หลังจากนั้น ในปี 2486 จอมพล ป.พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในสมัยนั้นเห็นชอบให้ใช้คำว่า "สวัสดี" เป็นคำทักทายอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 22 มกราคม เป็นต้นมา

"สวัสดี" เป็นภาษาสันสกฤต มาจาก สุ- คำอุปสรรค (คำเติมหน้าศัพท์ที่ทำให้ความหมายของศัพท์เปลี่ยนแปลงไป) แปลว่า ดี งาม หรือ ง่าย และคำว่า "อสฺติ" (อสฺ ธาตุ + ติ วิภัตติ) เป็นคำกิริยาแปลว่า มี
แผลงคำว่า "สุ" เป็น "สฺว" (สฺวะ) ได้โดยเอา "อุ" เป็น "อวฺ" เป็น "สฺวฺ" ตามหลักไวยากรณ์ แล้วสนธิกับคำว่า "อสฺติ"
เป็น "สฺวสฺติ" อ่านว่า สฺ-วัส-สฺ-ติ (svasti) แปลว่า "ขอความดีความงามจงมี (แก่ท่าน) "

พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ) ได้ปรับเสียงของคำว่า "สฺวสฺติ" ที่ท่านได้สร้างสรรค์ขึ้นให้ง่ายต่อการออกเสียงของคนไทย จากคำสระเสียงสั้น (รัสสระ/รัสสะ รสฺส) ซึ่งเป็นคำตาย มาเป็นคำสระเสียงยาว (ทีฆสระ ทีฆะ ทีฆ) ซึ่งเป็นคำเป็น ทำให้ฟังไพเราะ รื่นหูกว่า จึงกลายเป็น "สวัสดี" ใช้เป็นคำทักทายที่ไพเราะและสื่อความหมายดี ๆ ต่อกันของคนไทย
ส่วนคำว่า "ราตรีสวัสดิ์" ซึ่งเป็นคำแปลจากคำว่า "good night" ซึ่งเป็นคำลาในภาษาอังกฤษ ได้ถูกสร้างขึ้นในสมัยของจอมพล ป.พิบูลสงคราม เช่นกัน โดยกำหนดให้คนไทยทักกันตอนเช้าว่า "อรุณสวัสดิ์" มาจากคำว่า "good morning" และให้ทักกันในตอนบ่ายว่า "ทิวาสวัสดิ์" มาจากคำว่า "good afternoon" ส่วนตอนเย็นให้ทักกันว่า "สายัณห์สวัสดิ์" มาจากคำว่า "good evening" แต่เนื่องจากต้องเปลี่ยนไปตามเวลา จึงไม่เป็นที่นิยม คนไทยนิยมใช้คำว่า "สวัสดี" มากกว่า เพราะใช้ได้ตลอดเวลา แต่กระนั้น คนไทยก็ยังคงใช้อยู่บ้างบางคำคือ อรุณสวัสดิ์และราตรีสวัสดิ์

คำว่าสวัสดีนั้นจะทำหน้าที่ทั้งการทักทาย และอวยพรไปในคราวเดียวกัน และเมื่อเรากล่าวคำว่าสวัสดี เรายังยกมือขึ้นประนมไหว้ตรงอก มือทั้งสองจะประสานกันเป็นรูปดอกบัวตูม เหมือนสัญลักษณ์ที่สื่อความหมายถึงสิ่งสูงค่าที่เป็นมงคล เพราะชาวไทยใช้ดอกบัวในการสักการะผู้ใหญ่ บูชาพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ส่วนการวางมือไว้ตรงระดับหัวใจนั้น เป็นการถ่ายทอดความรู้สึกให้เห็นว่า การทักทายนั้นมาจากใจของผู้ไหว้

ดังนั้น เมื่อกล่าวคำว่าสวัสดีพร้อมกับการยกมือขึ้นประนม จึงแฝงให้เห็นถึงความมีจิตใจที่งดงามของคนไทย ที่หวังให้ผู้อื่นพบเจอแต่ในสิ่งที่ดี ซึ่งการกระทำดังกล่าวนี้ ถือเป็นมงคลต่อทั้งตัวผู้พูดและผู้ฟัง และยังสามารถเพิ่มเสน่ห์ในตัวบุคคลได้อีกด้วย

นอกจากนี่แล้ว การใช้คำว่าสวัสดียังขึ้นอยู่กับสถานะของผู้พูดด้วย ถ้าพูดกับคนที่มีอายุมากกว่าหรือตำแหน่งสูงกว่าผู้ชายจะใช้คำว่าครับตามหลังคำว่าสวัสดี เป็นสวัสดีครับ ผู้หญิงจะใช้คำว่าค่ะตามหลัง เป็นคำว่าสวัสดีค่ะ แต่ถ้าผู้พูดมีอายุมากกว่าหรือเท่ากับผู้ฟังหรือมีตำแหน่งที่สูงกว่าผู้ฟังก็จะใช้เพียงคำว่าสวัสดี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คำและวลีภาษาไทย
เขาอารารัต

**เขาอารารัต** () ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศตุรกีใกล้กับพรมแดนประเทศอิหร่าน ลักษณะเป็นภูเขาไฟที่มียอดแหลมบนยอดปกคลุมไปด้วยหิมะ มีความสูง 5,137 เมตร เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในประเทศตุรกี

## อ้างอิง

อารารัต
หมวดหมู่:จุดสูงสุดของประเทศ
เกาะมาราฌอ

เกาะมาราฌอ|250px|thumb|right
** เกาะมาราฌอ** () ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำแอมะซอนในประเทศบราซิล จัดเป็นเกาะที่อยู่ในแหล่งน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีพื้นที่ 40,100 ตารางกิโลเมตร ถึงแม้ทางด้านตะวันออกจะติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก แต่บริเวณเกาะก็ล้อมรอบไปด้วยน้ำจืด 

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อเกาะเรียงตามขนาด

หมวดหมู่:เกาะในทวีปอเมริกาใต้
หมวดหมู่:เกาะในมหาสมุทรแอตแลนติก
บริการสารสั้น

thumb|แป้นทั่วไปของโทรศัพท์มือถือ
**บริการสารสั้น** **บริการข้อความสั้น** () หรือ **เอสเอ็มเอส** (SMS) เป็นบริการการสื่อสารอย่างหนึ่งที่ให้ผู้ใช้งานสามารถส่งข้อความสั้น ๆ ไปยังอุปกรณ์สื่อสารอีกเครื่องหนึ่งได้ พบใช้ในโทรศัพท์มือถือ คอมพิวเตอร์มือถือ หรือโทรศัพท์พื้นฐานบางระบบ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:การสื่อสาร
เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน

**เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน** () หรือที่เรียกกันว่า **แบร์ลีนาเลอ** (; ล้อชื่อบีเยนนาเลที่เวนิส) เป็น 1 ใน 3 เทศกาลภาพยนตร์ชั้นนำ เคียงข้างเทศกาลที่เวนิสและกาน เทศกาลนี้จัดเป็นประจำในเดือนกุมภาพันธ์ของทุกปีที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ตั้งแต่ ค.ศ. 1951 คณะกรรมการของเทศกาลให้ความสำคัญเป็นพิเศษในการนำเสนอภาพยนตร์จากทุกภูมิภาคในโลก

รางวัลหลักของเทศกาลนี้ชื่อว่า "หมีทองคำ" (*ก็อลเดอเนอร์แบร์*) และ "หมีเงิน" (*ซิลเบอร์เนอร์แบร์*) (หมีเป็นสัญลักษณ์ของเบอร์ลิน) รางวัลหมีทองคำเป็นรางวัลสำหรับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (Best Motion Picture) และรางวัลหมีทองคำเกียรติยศป็นรางวัลสำหรับผู้ที่อุทิศชีวิตให้แก่ภาพยนตร์ (Lifetime Achivement) ส่วนรางวัลหมีเงินมอบให้แก่สาขาย่อยอื่น ๆ เช่น ผู้กำกับยอดเยี่ยม นักแสดงยอดเยี่ยม ฯลฯ

## ภาพยนตร์ไทยในแบร์ลีนาเลอ
* *[[นางทาษ]]* ของละโว้ภาพยนตร์ กำกับโดยพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ เป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกที่เข้าประกวดเมื่อ พ.ศ. 2504
* *[[แพรดำ]]* ของหนุมานภาพยนตร์ กำกับโดยรัตน์ เปสตันยี เป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องที่สองที่เข้าประกวด เมื่อ พ.ศ. 2505
* *[[เด็กหอ]]* เข้าประกวดในสายหนังเด็ก ของ Berlinale ครั้งที่ 57 พ.ศ. 2550 ได้รับสองรางวัล
*# ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (ทรงยศ สุขมากอนันต์) - รางวัลหมีแก้ว (Crystal Bear) สาย Generation Kplus - ตัดสินโดยกรรมการเด็ก  11 คน
*# ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รองอันดับ 1 (ทรงยศ สุขมากอนันต์) - รางวัล Special Mention of Deutsches Kinderhilfswerk (องค์การสนับสนุนเด็กเยอรมัน) สาย Generation Kplus ตัดสินโดยกรรมการผู้ใหญ่ 7 คน จากนานาชาติ
* *[[คำพิพากษาของมหาสมุทร]]* กำกับโดย เป็นเอก รัตนเรือง เข้าประกวด Berlinale ครั้งที่ 56 พ.ศ. 2549

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

บอร์ลิน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ในประเทศเยอรมนี
บอร์ลิน
แกรมปา ซิมป์สัน

**เอบราแฮม เจย์** "**เอบ**" **ซิมป์สันที่ 2** () รู้จักกันดีในชื่อ **แกรมปา ซิมป์สัน** () หรือสั้น ๆ ว่า **แกรมปา** เป็นตัวละครที่ปรากฏตัวซ้ำ ๆ ในซีรีส์แอนิเมชันทางโทรทัศน์เรื่อง *[[เดอะซิมป์สันส์]]* เขาปรากฏตัวครั้งแรกใน ค.ศ. 1988 ในตอนที่มีชื่อว่า "แกรนด์ปาแอนด์เดอะคิดส์" ซึ่งเป็นตอนสั้นความยาวหนึ่งนาทีของซิมป์สันในรายการ*[[เดอะเทรซีย์อุลแมนโชว์]]* ก่อนที่รายการโทรทัศน์จะออกอากาศครั้งแรกใน ค.ศ. 1989

แกรมปา ซิมป์สันให้เสียงพากย์โดย แดน แคสเทลลาเนตา ซึ่งเป็นผู้ให้เสียงพากย์โฮเมอร์ ซิมป์สัน ลูกชายของเขาด้วย เขาเป็นปู่ของบาร์ต ลิซา และแม็กกี ซิมป์สัน ในนิตยสาร *[[Entertainment Weekly]]* ฉบับที่ 1,000 แกรมปา ซิมป์สันได้รับเลือกให้เป็น "คุณปู่สำหรับครอบครัวโทรทัศน์ที่สมบูรณ์แบบ" แกรมปา ซิมป์สันเป็นทหารผ่านศึกสงครามโลกครั้งที่สองและเกษตรกรที่เกษียณอายุแล้ว ซึ่งต่อมาถูกโฮเมอร์ส่งไปยังบ้านพักคนชราสปริงฟิลด์ เขาเป็นที่รู้จักจากเรื่องเล่าที่ยาว วกวน มักไม่ปะติดปะต่อ และไม่เกี่ยวข้อง รวมถึงอาการสมองเสื่อม

## ชีวประวัติ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Grampa Simpson's profile at TheSimpsons.com
* Grampa Simpson on IMDb

หมวดหมู่:ตัวละครในเดอะซิมป์สันส์
หมวดหมู่:ตัวละครมนุษย์เคลื่อนไหว
หมวดหมู่:ตัวละครชายในการ์ตูนทีวีแอนิเมชัน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้กระทำทารุณต่อเด็ก
หมวดหมู่:ตัวละครที่พยายามฆ่าตัวตาย
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นทหารชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นกำลังพลหน่วยรบพิเศษ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นทหารผ่านศึกสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสิบเอก
ปง อัศวินิกุล

**ปง อัศวินิกุล** (เกิด 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473) หนึ่งในผู้บุกเบิกการบันทึกเสียงลงฟิล์มสำหรับภาพยนตร์ไทย ได้รับการยกย่องเป็นช่างอัดเสียงมือหนึ่งของวงการภาพยนตร์ไทย เป็นผู้ก่อตั้ง **[[ห้องบันทึกเสียงรามอินทรา]]** เมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นห้องบันทึกเสียงที่มีความทันสมัยที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศไทย

ปง อัศวินิกุล เริ่มงานภาพยนตร์ครั้งแรกเป็นผู้ช่วยกล้องของรัตน์ เปสตันยี ในภาพยนตร์เรื่องแรกของรัตน์ เรื่อง *ตุ๊กตาจ๋า* (2494) ซึ่งรัตน์เป็นผู้กำกับและถ่ายภาพ  จากนั้นเมื่อรัตน์ เปสตันยี ก่อตั้งบริษัท หนุมานภาพยนตร์ ปง อัศวินิกุล ก็ได้ร่วมงานกับหนุมานภาพยนตร์เรื่อยมา

ผลงานสำคัญชิ้นแรกของ ปง อัศวินิกุล คืองานบันทึกเสียงเรื่อง *[[สันติ-วีณา]]* (2497) งานซึ่งสร้างอย่างเร่งรีบเพื่อส่งเข้าร่วมการประกวด ภาพยนตร์โลกภาคเอเชีย ครั้งที่ 1 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดย วิจิตร คุณาวุฒิ เขียนบท, มารุต กำกับการแสดง, รัตน์ เป็นผู้อำนวยการสร้าง กำกับภาพ และตัดต่อ   ผลการประกวด ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับ รางวัลกำกับภาพยอดเยี่ยม, รางวัลกำกับศิลป์ยอดเยี่ยม และรางวัลพิเศษจากผู้ผลิตภาพยนตร์ฮอลลีวู้ด  นับเป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกที่ประสบความสำเร็จในการประกวดภาพยนตร์ระดับโลก

เมื่อมีการจัดประกวดภาพยนตร์ไทยเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2500 ปงได้รับรางวัลการบันทึกเสียงยอดเยี่ยม ติดต่อกันถึง 3 ปีซ้อน จาก *[[ชั่วฟ้าดินสลาย]]* (2498), *[[โรงแรมนรก]]* (2500), *[[รักริษยา]]* (2501)

ปง อัศวินิกุล เป็นผู้หนึ่งที่มีบทบาทสำคัญในการปรับเปลี่ยนภาพยนตร์ไทยจากระบบ 16 มม. พากย์สด เป็นระบบ 35 มม. บันทึกเสียงในฟิล์ม ช่วงปี พ.ศ. 2513-2519 ในขณะนั้นห้องบันทึกเสียงที่มีอยู่ในประเทศยังไม่ได้มาตรฐานเท่าที่ควร ปงจึงต้องนำฟิล์มและเทปบันทึกเสียงเดินทางไปทำงานที่ห้องแล็บในประเทศญี่ปุ่น หรือฮ่องกงอยู่เสมอ 

เนื่องความไม่สะดวกที่ต้องขนงานไปทำในต่างประเทศ ปงจึงคิดที่จะตั้งห้องบันทึกเสียง เพื่อให้การทำงานทั้งหมดเสร็จสิ้นในขั้นตอนเดียว ได้ก่อตั้งห้องบันทึกเสียงรามอินทรา เมื่อ พ.ศ. 2520 และมีการปรับปรุงอุปกรณ์ให้มีความทันสมัยเรื่อยมา ตลอดจนมีผลงานที่ได้รับการยอมรับจากต่างประเทศ

ปง มีบุตรชาย คือ สุนิตย์ อัศวินิกุล นักบันทึกเสียงภาพยนตร์ และ นักลำดับภาพ

## รางวัลเกียรติคุณ
* รางวัลอนุสรมงคลการ เพื่อเชิดชูเกียรติเป็นปูชนียบุคคลในวงการภาพยนตร์ไทย ประจำปี พ.ศ. 2542  โดยมูลนิธิหนังไทย 
* รางวัลเกียรติคุณแห่งความสำเร็จ รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 14 ประจำปี พ.ศ. 2548 โดยชมรมวิจารณ์บันเทิง

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

* ชีวประวัติ "ปง อัศวินิกุล" (thaifilm.com) 

หมวดหมู่:บุคคลในวงการภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง
พระบฏ

thumb|พระบฏที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเจ้าสามพระยา
**พระบฏ** คือ  ผืนผ้าที่มีรูปพระพุทธเจ้าเป็นต้นและแขวนไว้เพื่อบูชา  คำว่า บฏ มาจากคำในภาษาบาลีว่า ปฏ (อ่านว่า ปะ-ตะ) แปลว่า ผ้าทอ หรือ ผืนผ้า ส่วนมากเป็นผ้าแถบยาว มีวาดภาพพระพุทธเจ้า นิยมแขวนไว้ในสถานที่จัดพิธีกรรมในพุทธศาสนา ใช้แทนที่พระพุทธรูป เพื่อเป็นที่เคารพบูชา

## ประวัติ
ต้นกำเนิดของพระบฏยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ อาจมีที่มาจากตำนานพระพุทธฉาย กล่าวถึงพระเจ้าอชาตศัตรูทูลขอพระพุทธฉายจากพระพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าจึงโปรดให้พระพุทธฉายประทับบนผืนผ้าผืนหนึ่ง ในประเทศอินเดีย มีการประดับอาคารศาสนสถานด้วยพระบฏซึ่งเป็นคตินิยมเนื่องในพุทธศาสนามหายานและได้ส่งอิทธิพลไปยังดินแดนต่าง ๆ ที่พุทธศาสนามหายานไปถึง เช่น จีน ญี่ปุ่นดังพบหลักฐานการเขียนภาพบนผืนผ้าและนำไปประดับตามศาสนสถานตั้งแต่ราชวงศ์สุยและราชวงศ์ถัง (ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 12) ยังพบหลักฐานอ้างอิงถึงจิตรกรรมบนผืนผ้าปรากฏในพระสุตตันตปิฎกแปลจากภาษาบาลี ส่วนการทำผ้าพระบฏขนาดใหญ่มาก ๆ ในทิเบต เรียกกันว่า *[[Thangka|ผ้าทังกา]]* ซึ่งเป็นพุทธศิลป์ชั้นสูงของพุทธศาสนิกชนสายวัชรยาน

ชาวสยามนิยมทำพระบฏถวายเป็นพุทธบูชามาตั้งแต่สมัยสุโขทัย ปรากฏในศิลาจารึกสมัยสุโขทัย หลักที่ 106 หรือ จารึกวัดช้างล้อม ระบุปีพุทธศักราช 1927 กล่าวถึง นักบวชรูปหนึ่งชื่อว่า พนมไสดำ ได้สร้างพระบฏขนาดใหญ่สูงถึง 7 เมตร เพื่อเป็นการอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลไปให้แก่พระมหาธรรมราชา จารึกนี้ยังกล่าวถึงพระบฏจีน ที่มีขนาดเล็กกว่าและใช้ในการประดับตกแต่งภายในอาคาร พระบฏที่เก่าแก่ที่สุดที่พบ คือพระบฏที่พบได้จากกรุพระเจดีย์วัดดอกเงิน อำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่ ขนาดสูง 3.4 เมตร และกว้าง 1.8 เมตร เป็นฝีมือสกุลช่างล้านนา อายุอยู่ในราวพุทธศตวรรษที่ 21

ตำนานเมืองนครศรีธรรมราช มีตำนานเล่าว่า มีผู้พบผ้าแถบบาว วาดภาพเล่าเรื่องพุทธประวัติ ได้ลอยมาทางทะเลและขึ้นฝังที่ชายหาดปากพนัง สมัยที่ยังมีอาณาจักรตามพรลิงก์ ชาวบ้านที่เก็บได้ถวายพระเจ้าศรีธรรมาโศกราช พระองค์รับสั่งให้ซักผ้านั้นจนสะอาดเห็นภาพวาดพุทธประวัติ เรียกว่า "ผ้าพระบฏ"

ในสมัยรัตนโกสินทร์ วัตถุประสงค์การสร้างพระบฏมีความหลากหลาย เช่น เพื่อเป็นพุทธบูชา เพื่ออุทิศส่วนบุญกุศลให้แก่ผู้ที่ล่วงลับ และเพื่อเป็นอานิสงส์แก่ตนเองและครอบครัว ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบของพระบฏไปด้วย ทั้งในด้านเรื่องราว วัสดุ และขนาด จนในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งแต่ พ.ศ. 2446 เป็นต้นมา มีการเปลี่ยนแปลงวิธีการำ คือ จากการเขียนภาพลงบนผืนผ้าทีละผืน มาเป็นการเขียนภาพเป็นแบบไว้ แล้วส่งไปถ่ายบล็อกมาพิมพ์ลงบนกระดาษ ทำให้ผลิตได้เร็วขึ้นและครั้งละมาก ๆ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:จิตรกรรม
หมวดหมู่:วัฒนธรรมไทย
โทจิ

**โทจิ** () เป็นวัดพุทธในสายชินงง ตั้งอยู่ในเมืองเกียวโต ชื่อของวัดมีความหมายว่า "วัดตะวันออก" ในอดีตเคยมี *ไซจิ* หรือ "วัดตะวันตก" อยู่เป็นคู่กัน ทั้งสองวัดนี้ตั้งอยู่ข้างประตูราโช ซึ่งเป็นประตูเมืองของเมืองหลวงเฮอัง มีชื่อที่เป็นที่รู้จักอย่างเป็นทางการว่าวัดเคียวโอโงโกกุ () ชื่อนี้บ่งชี้ว่าในอดีตเป็นวัดที่สร้างขึ้นเพื่อให้คอยปกป้องคุ้มครองประเทศชาติ โทจินี้ตั้งอยู่ในแขวงมินามิ ใกล้กับทางแยกที่ถนนโอมิยะตัดกับถนนคูโจ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสถานีรถไฟเกียวโต

โทจิสร้างขึ้นเมื่อปี 796 สองปีหลังจากที่ย้ายเมืองหลังมายังเฮอังหรือเกียวโตในปัจจุบัน ในปี 823 พระโคโบ ไดชิ หรือคูไก ได้เข้ามาดำเนินการต่อเติมและพัฒนาวัดตามพระบัญชาของจักรพรรดิซางะ พระประธานของวัดคือ พระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภา (Yakushi Nyorai) หรือพระพุทธเจ้าหมอ

เจดีย์ของโทจิมีความสูง 57 เมตร จัดว่าเป็นอาคารไม้ที่สูงที่สุดในญี่ปุ่น ประวัติความเป็นมาย้อนหลังไปได้ตั้งแต่สมัยเอโดะ เมื่อครั้งที่เจดีย์ถูกสร้างขึ้นใหม่ตามคำสั่งของโทกูงาวะ อิเอมิตสึ โชกุนรุ่นที่ 3 แห่งตระกูลโทกูงาวะ ปัจจุบันเจดีย์นี้เป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของเมืองเกียวโต ทางเข้าสู่ภายในเจดีย์จะเปิดให้เข้าชมเพียงไม่กี่วันในแต่ละปี

อาคารต่าง ๆ ของโทจิเป็นสถานที่เก็บรักษาพระพุทธรูปโบราณจำนวนมาก ในลานวัดมีสวนหย่อมและสระน้ำที่เลี้ยงเต่าและปลาคาร์ปไว้ และยังมีโรงเรียนรากูนัน ซึ่งดำเนินการโดยทางวัดเอง นักเรียนจากที่นี่สามารถเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยชั้นนำเป็นจำนวนมาก

จากความสำคัญทางประวัติศาสตร์ และความเป็นศูนย์กลางแห่งจิตวิญญาณ องค์การยูเนสโกจึงขึ้นทะเบียนโทจิให้เป็นมรดกโลก พร้อมกับสถานที่อื่นๆในเมืองเกียวโต

ในวันที่ 21 ของทุกเดือน ในลานวัดจะมีการจัดเป็นตลาดนัด มีชื่อเรียกกันว่า โคโบซัน (Kōbō-san) เพื่อระลึกถึงพระโคโบ ไดชิ ซึ่งมรณภาพในวันที่ 21 มีนาคม ตลาดนัดนี้จำหน่ายสินค้าจำพวกของเก่า ผลงานศิลปะ เสื้อผ้า เครื่องปั้นดินเผา อาหาร และของใช้มือสองต่าง ๆ ตลาดนัดครั้งที่ใหญ่ที่สุดจะจัดขึ้นในวันที่ 21 ธันวาคม ซึ่งเป็นครั้งสุดท้ายของปี

ในลานโทจิจะมีจัดตลาดขายของเก่าที่มีขนาดเล็กกว่าโคโบซัน โดยจัดขึ้นในวันอาทิตย์แรกของแต่ละเดือน


ไฟล์:Toji0116.jpg|เจดีย์ห้าชั้นแห่งโทจิ
ไฟล์:Toji1.jpg|อาคารโบราณในโทจิ
ไฟล์:Toji - Golden Hall.JPG|
ไฟล์:Kyoto Toji Kodo C0929.jpg|
ไฟล์:Toji - Five-storied Pagoda.JPG|
ไฟล์:Yakushi-nyorai.jpg|พระไภษัชยคุรุ
ไฟล์:Lecture Hall Toji Five Great Bosatsu.JPG|พระไวโรจนพุทธะ พระอมิตาภพุทธะ
ไฟล์:Gozanze Myoo Toji Kodo.jpg|ไตรโลกยวิชยะ
ไฟล์:Kongokai.jpg|
ไฟล์:Taizokai.jpg|
ไฟล์:Dai Itoku Myoo Yamantaka Toji.JPG|ยมานตกะ
ไฟล์:Kyowogokokuji Monastery Tobatsu Bishamonten (280).jpg|ท้าวเวสวัณ
ไฟล์:Senju_Kannon,_Toji_a085.jpg|พระโพธิสัตว์


## ดูเพิ่ม
* อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ

หมวดหมู่:วัดในเกียวโต
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น
เรเกตอน

**เรเกตอน** () หรือ **เร็กเกตัน** () เป็นชื่อดนตรีและเพลงชนิดหนึ่งที่มีต้นกำเนิดจาก *เรเกเอนเอสปัญโญล* (; "เร็กเกภาษาสเปน") ในปานามาช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 และต่อมาได้รับความนิยมในปวยร์โตรีโก มีรากฐานมาจากดนตรีเร็กเกของจาเมกาซึ่งเป็นแนวดนตรีลาติน ดนตรีเรเกตอนจะใช้ดนตรีจากเครื่องสังเคราะห์เสียงเล่นมากกว่าใช้เครื่องดนตรีทั่วไป เนื่องจากเป็นดนตรีที่รวมเอาแดนซ์ฮอลล์และฮิปฮอปเข้าไว้ด้วยกันทั้งหมด ดนตรีเรเกตอนได้รับความนิยมไปทั่วโลกตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 ดนตรีเรเกตอนมีเนื้อหาเป็นของตัวเอง ส่วนใหญ่จะใช้ภาษาสเปนร้องเพลงทั้งหมด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* www.reggaeton.eu The biggest Reggaeton website in Europe
* batanga.com 

หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 2000
รเรกเกตัน
สโมสรฟุตบอลด่งท้าป

**ด่งท้าป** () เป็นสโมสรฟุตบอลในเวียดนามจากเมืองกาวหลัญ ในจังหวัดด่งท้าป โดยทางสโมสรได้เคยติดต่อ ชาญวิทย์ ผลชีวิน ไปเป็นหัวหน้าโค้ชให้ แต่สุดท้ายก็ไม่มีการเซ็นสัญญาเกิดขึ้น ด่งท้าปในอดีตเคยชนะเลิศการแข่งขันวี-ลีก มาแล้ว 2 สมัย ในฤดูกาล 1989 และ 1996 ในอดีตเคยมีผู้เล่นชาวไทยที่เคยมาเล่นให้กับสโมสรนี้คือ พิพัฒน์ ต้นกันยา

## ผลงาน
* วี.ลีก ดิวิชัน 1 ชนะเลิศ (2) - 1989, 1996

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Dong Thap Football Fan Club 

หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2519
หมวดหมู่:จังหวัดด่งท้าป
Х

**Kha** หรือ **Ha** (Х, х) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง ใช้แทนเสียง // เหมือนเสียงของ ch ในคำว่า Bach ของภาษาเยอรมัน แต่เมื่ออักษรตัวนี้สะกดตามมาด้วยสระที่ออกเสียงเลื่อนไปทางเพดานแข็ง จะออกเสียงเป็น // ซึ่งมักจะออกเสียงรวมไปกับพยางค์อื่นแทนที่จะออกเสียงแยกกัน

อักษรตัวนี้มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก ไค (Χ, χ) มีรูปร่างเหมือนอักษรละติน X ชื่อเดิมของอักษรนี้คือ *xěrǔ* และมีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 600

## ตำแหน่งอักขระ

## อ้างอิง
* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด

หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก
Ф

**Ef** (Ф, ф) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง ใช้แทนเสียง // เหมือน f ในภาษาอังกฤษหรือ ฟ ในภาษาไทย

อักษรนี้มีวิวัฒนาการโดยตรงมาจากอักษรกรีก ไฟ และใช้แทนอักษร Fita (Ѳ) ตั้งแต่ พ.ศ. 2461 (ค.ศ. 1918) ซึ่งเคยมีใช้ในภาษารัสเซีย อักษรตัวนี้สามารถถ่ายอักษรให้เป็น f ไม่ใช่ ph ถึงแม้ว่าอักษรละติน F จะมีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก ไดแกมมา (Ϝ) ที่เลิกใช้ไปแล้วก็ตาม และไม่เกี่ยวข้องกับอักษรกรีก ไฟ แต่อย่างใด

อักษร Ef มีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 500 และมีชื่อเดิมคือ *fr̤̥tǔ*

## ตำแหน่งอักขระ

## อ้างอิง
* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด

หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก
ชาวไทย้อย

**จุงเจีย ถู่เหยิน ถู่เหริน ไดออย** เป็นคำเรียกหมู่ชนชาวไทที่หลงเหลืออยู่ในมณฑลไกวเจาของจีน คือโดยทั่วไปเรียกกันว่าจงเจีย (ชาวจีนเรียก) บางที่ก็ตุเยน หรือตุเรน พวกสอนศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกในมณฑลไกวเจาของจีน เรียกชนพวกนี้ว่า ไดออย ถึงกับสร้างพจนานุกรมขึ้นฉบับหนึ่ง เรียกว่า *พจนานุกรมฝรั่งเศส-ไดออย* หมอดอดด์ได้พบคนที่ถูกเรียกว่าไดออยนี้ ที่ เมืองกวางนาน (ทางตะวันออกฉียงเหนือของมณฑลยูนนาน) ได้ขอร้องให้เขาออกเสียงเรียกชื่อเชื้อชาติของเขาให้ฟังอย่างแน่ชัด เขาออกเสียงอย่างชัดเจนว่า **"ไทย้อย"**

ดร. วิลเลียม คลิฟตัน ดอดด์ หมอสอนศาสนาซึ่งเคยอยู่ในประเทศไทยมาเป็นเวลาหลายสิบปีได้เคยเดินทางไปสอนศาสนาและศึกษาถึงชนชาติไทด้วยตนเอง และได้เรียบเรียงเป็นหนังสือซึ่งแปลเป็นภาษาไทยโดยหลวงนิแพทย์นิสรรค์ ได้กล่าวถึงชาวไทซึ่งเรียกตนเองว่า ชาวจุงเจีย ไว้ว่า “ผู้หญิงจุงเจียไม่ได้รัดเท้าเหมือนหญิงเมี้ยว (จีน) แต่การแต่งกายนั้นใช้เสื้อคับและนุ่งผ้าถุง การแต่งกายชนิดนี้ยังใช้กันอยู่ทั่วไปตามนอก ๆ เมือง แต่ในเมืองไกวยางนั้น ผู้หญิงที่แต่งกายทันสมัย เช่น หญิงรุ่นสาวก็แต่งกายอย่างจีน คือใส่เสื้อหลวมและนุ่งกางเกง ซึ่งเป็นธรรมเนียมแต่งกายของหญิงจีน และโดยเหตุที่ผู้หญิงไม่ได้รัดเท้าเหมือนหญิงจีน จึงได้แลเห็นหญิงจุงเจียไปทำการงานในไร่นามากกว่าหญิงจีน แต่ผู้ชายชาติจุงเจียโดยมากเป็น ชาวนาและแต่งกายอย่างเดียวกับชาวนาจีนและชาวตำบลนั้น ต่อเมื่อถึงคราวมีงานออกหน้าออกตาเขาจึงแต่งกายใช้เสื้อยาวอย่างจีน 

## อ้างอิง

* งานค้นคว้าเรื่องชนชาติไทย พลตรี หลวงวิจิตรวาทการ

หมวดหมู่:ชาวไท
หมวดหมู่:ประเทศจีน
Ѥ

**Iotified E** (Ѥ, ѥ) เป็นอักษรซีริลลิกยุคเก่าตัวหนึ่ง เป็นอักษรรวมระหว่าง І กับ Є ใช้แทนเสียงสระ // ปัจจุบันเลิกใช้อักษรนี้และเปลี่ยนไปใช้ Е ในภาษารัสเซีย ส่วนภาษายูเครนจะใช้ Є แทน

## ตำแหน่งอักขระ

## อ้างอิง
* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด

หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก
มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-21

**มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-21** (, ) (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่า**ฟิชเบด**) เป็นเครื่องบินขับไล่พลังไอพ่นเร็วเหนือเสียงที่ออกแบบและสร้างขึ้นโดยมิโคยัน-กูเรวิชค์ของสหภาพโซเวียต มันมีชื่อเล่นว่า"บาลาไลก้า" (*balalaika*) ซึ่งเป็นเครื่องดนตรีของรัสเซีย หรือ *ołówek* (แปลว่าดินสอ) โดยนักบินโปแลนด์ รุ่นแรกๆ ถูกจัดว่าเป็นเครื่องบินเครื่องยนต์ไอพ่นรุ่นที่สอง ในขณะที่รุ่นต่อมาถูกจัดว่าเป็นรุ่นที่สาม มีประมาณ 60 ประเทศ ในกว่า 4 ทวีปที่ใช้ Mig-21 และมันยังคงประจำการอยู่ในหลายประเทศมากว่าครึ่งศตวรรษตั้งแต่ที่มันบินครั้งแรก Mig-21 ได้ทำสถิติไว้มากมายในประวัติศาสตร์การบินยุคใหม่ รวมทั้งมันยังเป็นเครื่องบินไอพ่นที่ผลิตออกมามากที่สุดในประวัติศาสตร์การบิน เป็นเครื่องบินรบที่มีมากที่สุดตั้งแต่สงครามเวียดนาม และเป็นการผลิตที่ยาวนานที่สุดของเครื่องบินรบ ( 1959 - 1985 ) 

## การพัฒนา
thumbnail|right|300px|
มิก-21 เป็นเครื่องบินขับไล่พลังไอพ่นของโซเวียตที่พัฒนาต่อๆ กันมา มันเริ่มจากมิก-15 มิก-17 และมิก-19 มีการออกแบบเพื่อความเร็ว 2 มัคมากมายเกิดขึ้นโดยใช้พื้นฐานจากการมีช่องรับลมที่ส่วนปลายจมูกของเครื่องบินและปีกที่ลู่ไปข้างหลัง อย่าง ซุคฮอย ซู-7 หรือที่มีหางทรงสามเหลี่ยม ซึ่งมิก-21 เป็นแบบที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด 

การพัฒนาที่กลายมาเป็นมิก-21 เริ่มขึ้นในต้นทศตวรรษที่ 2493 เมื่อสำนักงานออกแบบมิโคยันทำการทดสอบกับต้นแบบของยี-1 สำเร็จในปีพ.ศ. 2497 โครงการนี้เป็นการทำงานอีกครั้งที่รวดเร็วมากเมื่อมันเป็นการตัดสินว่าเครื่องยนต์จะเป็นแบบใด 

## ประเทศผู้ใช้งาน
thumb|ประเทศผู้ใช้งานมิก-21 แสดงในสีน้ำเงิน (อดีตผู้ใช้งานแสดงในสีแดง)
### ปัจจุบัน
*
*
*
*
*
*
*
* 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

### อดีต
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
* 
*
*
* 
*
*
*
*

## รายละเอียด มิโกยัน มิก-21
300px|right
* **ผู้สร้าง**:(โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต) ปัจจุบันคือสำนักงานมิโคยัน-กูเรวิชค์ 
* **ประเภท**:เจ๊ตขับไล่เอนกประสงค์ ที่นั่งเดียว
* **เครื่องยนต์**:เทอร์โบเจ๊ต ตูมันสกาย อาร์-25 ให้แรงขับ 7,500 กิโลกรัม เมื่อสันดาบท้าย 1 เครื่อง
* **กางปีก**:7.15 เมตร
* **ยาว**:15.76 เมตร
* **สูง**:4.5 เมตร
* **พื้นที่ปีก**:23 ตารางเมตร
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ**:9,070 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วขั้นสูง**:2.1 มัค(2,175กม./ชม.) ที่ระยะสูง 11,000 เมตร และ 1.06 มัค ที่ระดับน้ำทะเล
* **รัศมีทำการรบ**: 560 กิโลเมตร เมื่อปฏิบัติการภารกิจสกัดกั้น
* **อาวุธ**:ปืนใหญ่อากาศลำกล้องคู่ แบบ จีเอสเอช-23 ขนาด 23 มม. 1 กระบอก พร้อมกระสุน 200 นัด
** **ภารกิจสกัดกั้น**
** อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ เค-13 อะทอลล์(Atoll)  นำวิถีด้วยรังสีอินฟาเร็ด 2 นัด ที่ใต้ปีกด้านใน
** อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ แอ็ดวานซ์ อะทอลล์(Advanced Atoll)  นำวิถีด้วยเรดาร์ 2 นัด ที่ใต้ปีกด้านนอก
** **ภารกิจโจมตี**
** อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้นดินแบบ เอส-24 จำนวน 4 นัด
** กระเประจรวด ยูวี-16-57 บรรจุจรวดขนาด 57 มม. 16 นัด กระเประจรวด ยูวี-16-57 จำนวน 4 กระเประ
** ลูกระเบิดขนาด 500 กิโลกรัม และ 250 กิโลกรัม อย่างละ 2 ลูก

## อ้างอิง


หมวดหมู่:เครื่องบินมิโคยัน
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่สัญชาติโซเวียต
เซลีนี

right|thumb|225px|รูปหล่อโรมันของเทพีแห่งดวงจันทร์ลูน่า (Luna) หรือไดอาน่า ลูซิเฟอร่า (Diana Lucifera) ซึ่งมีความหมายว่า "ไดอาน่าผู้นำมาซึ่งแสงสว่าง" ผู้เทียบเท่าไททันเซลีนีของกรีก (พิพิธภัณฑ์วาติกัน)

ตามตำนานเทพปกรณัมกรีก **ไททันเซลีนี** ( ภาษากรีก: Σελήνη แปลว่า "ดวงจันทร์") เป็นเทพีแห่งดวงจันทร์ดั้งเดิมและเป็นพระธิดาของไททันไฮเพอร์เรียน (Hyperion) และไททันธีอา (Theia) แต่ในตำนานเทพปกรณัมโรมัน เทพีแห่งดวงจันทร์คือเทพีลูน่า (Luna)

เหมือนเช่นเทพและเทพีแห่งดวงจันทร์องค์อื่น ๆ ไททันเซลีนีมีบทบาทอย่างมากในวิหารของนาง อย่างไรก็ตาม ไททันเซลีนีกลับถูกแทนที่โดยเทพีอาร์เทมิส (Artemis) ส่วนเทพีลูน่าก็ถูกแทนที่โดยเทพีไดอาน่า (Diana)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทพไททัน
โอซีอานัส

thumb|โอซีอานัส
**โอซีอานัส** (, /oʊˈsiənəs/; ) เป็นระบบที่เชื่อมต่อกันของแหล่งน้ำ เขตน่านน้ำ และมหาสมุทรของโลก (world-ocean) ในยุคสมัยคลาสสิกโบราณซึ่งชาวโรมันและชาวกรีกโบราณคิดว่ามันคือแม่น้ำขนาดใหญ่ที่ล้อมรอบโลกอยู่ ตามตำนานเทพปกรณัมกรีก มีไททันตนหนึ่งใช้เป็นบุคลาธิษฐานแทนแหล่งน้ำนี้ ไททันตนนี้เป็นพระโอรสของไททันยูเรนัส (Uranus) และเทพีไกอา (Gaia) ผลงานศิลปแบบโมเสคของเฮเลนนิสต์และโรมันมักออกแบบไททันตนนี้ให้มีช่วงบนของร่างเป็นชายร่างบึกบึน มีหนวดเครายาวรุงรัง และเขา ส่วนช่วงล่างจะเป็นร่างของงูเซอร์เพนท์ (serpent) ในภาพวาดบนชิ้นส่วนจากเครื่องปั้นในช่วงประมาณ 580 ปีก่อนคริสตกาล ในกลุ่มเทพที่เข้าร่วมงานวิวาห์ของกษัตริย์เพเลอุซ (Peleus) และนิมฟ์ทะเลเธทิส (Thetis) ไททันโอเซียเนิสมีหางเป็นปลา ในมือขวาถือ "terd" และมือซ้ายถืองูเซอร์เพนท์ ซึ่งสองสิ่งนี้เป็นของขวัญแห่งความมั่งคั่งและคำทำนาย ในผลงานโมเสคโรมัน ก็มีภาพไททันโอซีอานัสถือไม้พายและอุ้มเรือด้วยเช่นกัน

หมวดหมู่:เทพไททัน
ดาโซมีราฌ 2000

ดาโซมีราฌ 2000 |250px|thumb|right
thumb|350px|ประเทศผู้ใช้งานดาโซมีราฌ 2000
250px|right
**ดาโซมีราฌ 2000** () เป็นเครื่องบินขับไล่ เครื่องยนต์เดี่ยว สัญชาติฝรั่งเศส ออกปฏิบัติการครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ปี ค.ศ. 1978 โดยกองทัพฝรั่งเศสต้องการนำมาประจำการรับช่วงต่อจากเครื่องบินมีราฌรุ่นเก่า ๆ อย่างมีราฌ 3 และมีราฌ 5 - โดยตัวเครื่องมีราฌ 2000 ตัวแรกมีการส่งมอบในปี ค.ศ. 1982 

## ประเทศผู้ใช้งาน
*  (retired in December 2013)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## รายละเอียด ดาโซมีราฌ 2000
ข้อมูลจำเพาะ

* **ผู้สร้าง** :บริษัทดัซโซลท์-เบร์เกต์ (ฝรั่งเศส)
* **ประเภท**:เครื่องบินรบเอนกประสงค์ ที่นั่งเดียว
* **เครื่องยนต์**:เทอร์โบเจ๊ต สเนคม่า (Snecma) เอ็ม 53-5 ให้แรงขับ 8,500 กิโลกรัม และ 9,000 กิโลกรัม เมื่อสันดาปท้าย 1 เครื่อง
* **กางปีก**: 9 เมตร
* **ยาว**: 15.33 เมตร
* **สูง**: 5.3 เมตร
* **พื้นที่ปีก**: 40 ตารางเมตร
* **น้ำหนักวิ่งขึ้น**: 9,900 กิโลกรัม
* **อัตราความเร็ว**: 2.2-2.3 มัค ที่ระยะสูง 11,000 เมตร
* **อัตราเร่งจาก 0-2 มัค**: 4 นาที
* **รัศมีทำการรบ**: 700 กิโลเมตร 
* **อาวุธ**:ปืนใหญ่อากาศ เดฟา ขนาด 30 มม. 2 กระบอก ที่ใต้ลำตัวข้างช่องรับอากาศ
** **ภารกิจสกัดกั้น**
** อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ แมทรา ซูเปอร์ 530 (Matra super 530) ที่ใต้ปีกช่วงใน ปีกละ 1 นัด
** อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศพิสัยบินใกล้ แมทรา 550 แมจิค (Matra 550 Magic) ที่ใต้ปีกช่วงนอก ปีกละ 1 นัด
** **ภารกิจโจมตี**
** อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศแมจิค ที่ใต้ปีกนอกปีกละ 1 นัด
** ลูกระเบิดขนาด 250 กิโลกรัม ที่ใต้ลำตัวด้านข้างด้านละ 2 ลูก รวม 4 ลูก
** ถังเชื้อเพลิงอะไหล่ 3 ถัง ที่ใต้ปีกข้างในข้างละ 1 ถัง และ ใต้ลำตัวอีก 1 ถัง
** อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้นแอโรสเปเชียล เอเอส 30 แอล นำวิถีด้วยเลเซอร์ 1 นัด ที่ใต้ลำตัว
* **รวม**: สามารถติดอาวุธได้ 9 จุด คือ ใต้ปีก 4 จุด และใต้ลำตัว 5 จุด คิดเป็นน้ำหนัก 5,000 กิโลกรัม

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ดาโซมีราฌ 5
* ดาโซมีราฌ แอ็ฟ1
* ดาโซราฟาล

หมวดหมู่:เครื่องบินดาโซ
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่สัญชาติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่ยุคที่สี่
ซ้าบ 37 วิกเก้น

ซ้าบ 37 วิกเก้น|250px|thumb|right
**ซ้าบ 37 วิกเก้น** () เป็นเครื่องบินเอนกประสงค์ของกองทัพอากาศสวีเดน ถูกออกแบบเพื่อใช้แทนซ้าบ 35 ดราเคน เครื่องต้นแบบบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1967 เครื่องรุ่นแรกถูกผลิตในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971 คือ ซ้าบ เอเจ 37 ซึ่งเป็นแบบที่นั่งเดียวภารกิจโจมตีทุกกาลอากาศ และสกัดกั้น และได้ทำการผลิตขึ้นมาหลายรุ่น 
* **ซ้าบ เจเอ 37** เป็นรุ่นแรก ปฏิบัติภารกิจโจมตีทุกกาลอากาศ และสกัดกั้น
* **ซ้าบ เอสเอฟ 37** เป็นเจ๊ตตรวจการณ์ถ่ายภาพทางอากาศที่นั่งเดียว 
* **ซ็บ เอสเอช 37** เป็นเจ๊ตลาดตระเวนทางทะเล ทุกกาลอากาศที่นั่งเดียว
* **ซ้าบ เอสเค 37** เป็นเจ๊ตฝึกทำการรบ 2 ที่นั่งเรียงกัน
* **ซ้าบ 37 เอกซ์** เป็นรุ่นสำหรับส่งออก

## รายละเอียด ซ้าบ 37 วิกเก้น
right|300px|Orthographically projected diagram of the Saab AJ 37 Viggen.
ข้อมูลจำเพาะ

* **ผู้สร้าง** :บริษัทซ้าบ-สคาเนีย (ประเทศสวีเดน)
* **ประเภท**:เจ๊ตขับไล่สกัดกั้นทุกกาลอากาศ ที่นั่งเดียว
* **เครื่องยนต์**: เทอร์โบแฟน โวลโว่ ปล๊อกมอเตอร์ อาร์เอ็ม 8 บี ให้แรงขับสถิต 7,350 กิโลกรัม และ 12,750 กิโลกรัมเมื่อสันดาปท้าย 1 เครื่อง
* **กางปีก**: 10.6 เมตร
* **ยาว**: 15.45 เมตร
* **สูง**: 5.9 เมตร
* **พื้นที่ปีก**: 46 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า**: 12,200 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขั้นสูงสุด**: 22,500 กิโลกรัม
* **อัตราเร็ว**: 2.0 มัค ที่ระยะสูง 11,000 เมตร และ 1.2 มัค ที่ระยะสูง 305 เมตร
* **อัตราไต่สูงสุด**: 10,000 เมตร ในเวลา 1 นาที 40 วินาที
* **เพดานบิน**: 18,288 เมตร
* **รัศมีทำการรบ**: กว่า 1,000 กิโลเมตร เมื่อบิน สูง-ต่ำ-สูง 
** กว่า 500 กิโลเมตร เมื่อบิน ต่ำ-ต่ำ-ต่ำ
* **อาวุธ**:ปืนใหญ่อากาศ โอเออร์ไลกอน ขนาด 30 มม. 1กระบอก ที่ใต้ลำตัว พร้อมกระสุน 150 นัด
** อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ 
** สามารถบรรทุกอาวุธเป็นน้ำหนักรวมกว่า 6,000 กิโลกรัม ที่ใต้ลำตัว 3 ตำบล และ ใต้ปีกข้างละ 2 ตำบล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่สัญชาติสวีเดน
หมวดหมู่:เครื่องบินซ้าบ
ดาโซมีราฌ 3

ดาโซมีราฌ 3 |250px|thumb|right
**ดาโซมีราฌ 3** () เป็นเจ็ตขับไล่ความเร็วระดับ 2 มัค แบบแรกของประเทศฝรั่งเศส เครื่องต้นแบบบินครั้งแรกเมื่อ วันที่ 17 พฤษภาคม  ค.ศ. 1956 มีราฌ 3 เป็นเครื่องบินรบที่มีชื่อเสียงและใช้งานแพร่หลายมากที่สุดแบบหนึ่ง

## รายละเอียด
300px|right
* **ผู้สร้าง** :บริษัทดาโซ-เบรแก (ฝรั่งเศส)
* **ประเภท**:เครื่องบินเจ็ตขับไล่ทิ้งระเบิดปีกสามเหลี่ยม ที่นั่งเดียว
* **เครื่องยนต์**:เทอร์โบเจ๊ต สเนคม่า (Snecma) เอต้า 9 ซี ให้แรงขับ 6,200 กิโลกรัม เมื่อสันดาปท้าย 1 เครื่อง และ เครื่องยนต์จรวดเชื้อเพลิงเหลว เอสอีพีอาร์ .844 แรงขับ 1497 กิโลกรัม 1 เครื่อง
* **กางปีก**: 8.22 เมตร
* **ยาว**: 15.03 เมตร
* **สูง**: 4.25 เมตร
* **พื้นที่ปีก**: 34.85 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า**: 7,050 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด**: 13,500 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วขั้นสูงสุด**: 2.2 มัค ที่ระยะสูง 12,000 เมตร และ 1.2 มัค ที่ระยะสูง ระดับน้ำทะเล
* **อัตราเร็วที่วิ่งขึ้น**: 340 กิโลเมตร/ชั่วโมง 
* **อัตราเร็วลงสนาม**: 300 กิโลเมตร/ชั่วโมง 
* **อัตราเร็วไต่ถึงระยะสูง 15,000 เมตร ที่ 1.8 มัค**: ใช้เวลา 6 นาที 50 วินาที
* **เพดานบิน**: 17,000 เมตร และ 23,000 เมื่อติดเครื่องยนต์จรวด
* **รัศมีทำการรบ**: 647 ไมล์ทะเล
* **อาวุธ**:ปืนใหญ่อากาศ เดฟา ขนาด 30 มม. 2 กระบอก ที่ลำตัว พร้อมกระสุนกระบอกละ 125 นัด
** **ภารกิจทิ้งระเบิด**
** ลูกระเบิดขนาด 1000 ปอนด์ ที่ใต้ปีก ข้างละ 1 ลูก
** อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้น เอเอส 30 ที่ใต้ลำตัว
** กระเปราะจรวด บรรจุจรวดกระเประละ 18 นัด
** **ภารกิจสกัดกั้นและขับไล่**
** อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ แมทรา อาร์ 530 จำนวน 1 นัดใต้ลำตัว และ เอไอเอ็ม-9 ไซด์ไวเดอร์ ที่ใต้ปีกข้างละนัด

## ดูเพิ่ม
* ดาโซมีราฌ 2000
* ดาโซมีราฌ 5

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินดาโซ
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่สัญชาติฝรั่งเศส
ศาลเจ้าอิตสึกูชิมะ

**ศาลเจ้าอิตสึกูชิมะ** () เป็นศาลเจ้าลัทธิชินโตบนเกาะอิตสึกูชิมะ เมืองฮัตสึกาอิจิ จังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ได้รับการขึ้นทะเบียนจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลก และรัฐบาลญี่ปุ่นได้ยกฐานะอาคารต่าง ๆ ในศาลเจ้าให้เป็นสมบัติประจำชาติญี่ปุ่น

ประวัติความเป็นมาของศาลเจ้าย้อนหลังไปได้ตั้งแต่ศตวรรษที่ 6 การก่อสร้างสำเร็จจนมีลักษณะอย่างในปัจจุบันตั้งแต่ พ.ศ. 1711 โดยได้รับการสนับสนุนเงินทุนจากแม่ทัพคิโยโมริ ศาลเจ้าแห่งนี้เคยเป็นสัญลักษณ์แห่งความศักดิ์สิทธิ์ของเกาะ ในอดีตชาวบ้านสามัญชนจะถูกห้ามไม่ให้ย่างเท้าขึ้นบนเกาะ และต้องเดินทางโดยเรือผ่านเสาประตูที่ลอยอยู่กลางทะเล

เสาโทริอิของศาลเจ้าอิตสึกูชิมะเป็นจุดท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมมากที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น และทิวทัศน์ของเสาประตูที่อยู่หน้าภูเขามิเซ็งบนเกาะ ยังได้รับการจัดให้เป็นหนึ่งในสามทิวทัศน์ที่งดงามที่สุดในญี่ปุ่น (Three Views of Japan) เสาโทริอิถูกสร้างขึ้นในบริเวณนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 1711 แต่เสาที่เห็นในปัจจุบันถูกสร้างขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2418 ตัวเสาทำจากไม้การบูร มีความสูงประมาณ 16 เมตร มีเสาเล็ก ๆ เป็นฐานรองอีก 4 เสา

ในเวลาที่น้ำขึ้น เสาโทริอิจะดูเหมือนลอยอยู่กลางทะเล เมื่อน้ำลง จะปรากฏให้เห็นพื้นโคลนเลนที่เสาตั้งอยู่ และสามารถเดินเท้าไปจากเกาะได้ ผู้มาเยือนมักจะวางเหรียญเงินไว้ที่ขารองเสาแล้วอธิษฐานขอพร การเก็บหอยเป็นอีกกิจกรรมหนึ่งที่เป็นนิยมเวลาน้ำลง และเวลากลางคืนจะมีแสงไฟจากชายฝั่งส่องไปที่เสาให้ดูงดงามยิ่งขึ้น

การรักษาความสะอาดบริสุทธิ์ในศาลเจ้าถือว่าเป็นสิ่งสำคัญ ก่อน พ.ศ. 2421 ภายในศาลเจ้าจะไม่มีการอนุญาตให้มีการเกิดและการตาย แม้จนทุกวันนี้การฝังศพบนเกาะก็ยังเป็นสิ่งต้องห้าม

ในวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2547 ศาลเจ้าถูกพายุไต้ฝุ่นซงด่าพัดจนเสียหายหนัก ทางเดินและหลังคาอาคารถูกทำลาย ทำให้ต้องปิดศาลเจ้าชั่วคราว แล้วเปิดให้เข้าชมอีกครั้งใน พ.ศ. 2549 แต่ก็ยังคงต้องดำเนินการซ่อมแซมต่อไป

## มรดกโลก
ศาลเจ้าอิตสึกูชิมะได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 20 เมื่อปี พ.ศ. 2539 ที่เมืองเมรีดา ประเทศเม็กซิโก ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้
* **(i)** - เป็นตัวแทนในการแสดงผลงานชิ้นเอกที่จัดทำขึ้นด้วยการสร้างสรรค์อันชาญฉลาดของมนุษย์
* **(ii)** - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
* **(iv)** - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนา ทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ
* **(vi)** - มีความคิดหรือความเชื่อที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับเหตุการณ์ หรือมีความโดดเด่นยิ่งในประวัติศาสตร์


ภาพ:Itsukushima floating shrine.jpg|อาคารศาลเจ้าที่สร้างอยู่บนพื้นน้ำ
ภาพ:Itsukushima torii angle.jpg|ภาพระยะใกล้ของเสาโทริอิ
ภาพ:20100723 Miyajima 4857.jpg|เสาโทริอิยามน้ำลง มองจากภายในศาลเจ้า
ภาพ:20100723 Miyajima Itsukushima 5122.jpg


## อ้างอิง
* Wikipedia
* UNESCO World Heritage description

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1160
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:สมบัติแห่งชาติญี่ปุ่น
หมวดหมู่:จังหวัดฮิโรชิมะ
ไอเอไอ คเฟอร์

**ไอเอไอ คเฟอร์**   (IAI Kfir)   คเฟอร์เป็นเครื่องบินขับไล่แบบแรกที่สร้างในอิสราเอล โดยต้นแบบของคเฟอร์ คือ มิราจ 5 ของฝรั่งเศส เมื่อในปี ค.ศ.  1969 ฝรั่งเศสงดขายเครื่องบินมิราจให้กับอิสราเอล ทำให้เกิดโครงการคเฟอร์ซึ่งเป็นงานแผนแบบเจ๊ตขับไล่และทิ้งระเบิดในระดับความเร็ว 2 มัคและเป็นความลับสุดยอดของอิสราเอล 

เครื่องต้นแบบคเฟอร์ก็สำเร็จในปี ค.ศ.  1972 ซึ่งตั้งชื่อว่า**เนเชอร์** เนเชอร์ได้ทำการบินทดสอบและแก้ไขดัดแปลงหลายส่วนโดยเฉพาะส่วนท้ายที่สันดาปท้ายร้อนจัดจนละลาย และเมื่อทดสอบปรับปรุงใหม่เสร็จ เนเชอร์ก็เปลี่ยนชื่อเป็น **บาราค** การผลิตบาราคเริ่มในปี ค.ศ.  1972 และประสบความสำเร็จอย่างสูงในการต่อสู้กับเครื่องบินมิกของอาหรับ และนับจากนั้นบาราคจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น**คเฟอร์**ในปัจจุบัน 

คเฟอร์ได้รับการเปิดเผยต่อสาธารณชนอย่างเป็นทางการในวันที่ 14 เมษายน ปี ค.ศ.  1975 และในวันที่ 20 กันยายน ปี ค.ศ.  1976 บริษัท ไอเอไอก็ได้เปิดตัวรุ่นใหม่ชื่อว่า **คเฟอร์ ซี 2**
คเฟอร์ ซี 2 มีลักษณะแตกต่างจากรุ่นแรกคือ ติดตั้งคานาร์คหรือปีกเล็กๆด้านหน้า เหนือช่องรับอากาศ 

## ประเทศผู้ใช้งาน
thumb|400px|ประเทศผู้ใช้งานไอเอไอ คเฟอร์
### ปัจจุบัน
* 
* 
* 
* 
### อดีต
* 
* 

## รายละเอียด คเฟอร์ ซี 2
350px|right
***ผู้สร้าง** :บริษัทไอเอไอ(IAI-Isarael Aircraf Industries) ประเทศอิสราเอล
***ประเภท**:เจ๊ตขับไล่สกัดกั้นและโจมตีหน่วยกำลังภาคพื้น ที่นั่งเดียว
***เครื่องยนต์**: เทอร์โบเจ๊ต เจเนลรัล อีเล็กตริค เจ 79-ยีอี-17 ให้แรงขับสถิต 5,385 กิโลกรัม และ 8,120 กิโลกรัมเมื่อสันดาปท้าย 1 เครื่อง
***กางปีก**: 8.22 เมตร
***ยาว**: 15.55 เมตร
***สูง**: 4.25 เมตร
***พื้นที่ปีก**: 34.8 ตารางเมตร
***น้ำหนักเปล่า**: 7,285 กิโลกรัม
***น้ำหนักวิ่งขั้นสูงสุด**: 14,600 กิโลกรัม
***อัตราเร็วสูงสุด**: 2.3 มัค ที่ระยะสูง 10,970 เมตร และ 1.12 มัค ที่ระยะสูง 305 เมตร
***อัตราไต่สูงสุด**: 14,000 เมตร 
***ระยะเวลาไต่สูงสุด**: 11,000 เมตร ภายในเวลา 1 นาที 45 วินาที
***ระยะทางวิ่งขึ้น**: 700 เมตร เมื่อเครื่องหนัก 11,000 กิโลกรัม
***ระยะทางร่อนลง**: 450 เมตร เมื่อเครื่องหนัก 9,000 กิโลกรัม
***เพดานบินสูงสุด**: 18,000 เมตร
***รัศมีทำการรบ**: 520 กิโลเมตร เมื่อบินสกัดกั้น 
** 650 กิโลเมตร เมื่อบินโจมตีกำลังภาคพื้นดิน และบิน ต่ำ-ต่ำ-ต่ำ
** 1,300 กิโลเมตร เมื่อบินโจมตีกำลังภาคพื้นดิน และบิน สูง-ต่ำ-สูง
***อาวุธ**:ปืนใหญ่อากาศ เดฟา สร้างในอิสราเอล ขนาด 30 มม. พร้อมกระสุนกระบอกละ 125 นัด ติดตั้งอยู่ภายในท่อรับอากาศเข้าเครื่องยนต์ ข้างละ 1กระบอก
****ภารกิจสกัดกั้น**
**อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ ราฟาเอล ชาเฟอร์ (Shafrir) ที่ใต้ปีก ข้างละ 2 นัด
****ภารกิจโจมตีกำลังภาคพื้นดิน**
** อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้น แบบ ไชรค์(Shrike) มาเวอริค(Maverick) หรือ โฮโบส(Hobos) ที่ใต้ลำตัว
** ลูกระเบิดทำลาย ลูกระเบิดเจาะคอนกรีต หรือ ลูกระเบิดเนปาล์ม ที่ใต้ลำตัว 3 ตำบล และใต้ปีกอีกข้างละ 2 ตำบล
***รวม**:คิดเป็นน้ำหนักประมาณ 4,000 กิโลกรัม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินไอเอไอ
อ
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่สัญชาติอิสราเอล
หมวดหมู่:อากาศยานทหารอิสราเอล
อามุโร่ เรย์

**อามูโร่ เรย์** () เป็นตัวละครพระเอกของเรื่องโมบิลสูทกันดั้ม และ โมบิลสูทกันดั้ม : ชาร์ เคาน์เตอร์ แอทแทค ให้เสียงพากย์ภาษาญี่ปุ่นโดย โทรุ ฟุรุยะ อามูโร่ เรย์เป็นลูกชายคนเดียวของ อามาเรีย เรย์ และ ดร.ทิม เรย์ ผู้ออกแบบสร้างโมบิลสูท RX-78-2 กันดั้ม และอามูโร่เป็นนิวไทป์ซึ่งเป็นคนที่มีความสามารถเหนือกว่าคนธรรมดาทั่วไป ภายหลังเขาได้รับโมบิลสูทที่ชื่อว่า RX-93 นิวกันดั้ม ที่เคยเป็นโมบิลสูทที่อามูโร่ เรย์ ออกแบบมาเพื่อรับมือกับ MSN-04 ซาซาบี ของ ชาร์ อัสนาเบิล

หมวดหมู่:ตัวละครการ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตัวละครอนิเมะและมังงะที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2522
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีจากรัฐบริติชโคลัมเบีย
หมวดหมู่:ตัวละครในกันดั้ม
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นเมคาไพลอต
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ
ดาโซมีราฌ 5

ดาโซมีราฌ 5 |250px|thumb|right
**ดาโซมีราฌ 5** () เป็นเครื่องบินโจมตี ออกปฏิบัติการครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1967 ซึ่งมีราฌ 5 ได้รับการพัฒนามาจากดาโซมีราฌ 3

## รายละเอียด
ข้อมูลจำเพาะ

* **ผู้สร้าง** :บริษัทดัซโซลท์-เบรแก(ฝรั่งเศส)
* **ประเภท**:เจ็ตโจมตีสนับสนุนภาคพื้นดิน ที่นั่งเดียว
* **เครื่องยนต์**:เทอร์โบเจ๊ต สเนคม่า(Snecma) เอต้า 9 ซี ให้แรงขับ 6,200 กิโลกรัม 1 เครื่อง
* **กางปีก**: 8.22 เมตร
* **ยาว**: 15.55 เมตร
* **สูง**: 4.25 เมตร
* **พื้นที่ปีก**: 34.85 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า**: 6,600 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด**: 13,500 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วขั้นสูงสุด**: 2.2 มัค ที่ระยะสูง 12000 เมตร และ 1.2 มัค ที่ระยะสูง ระดับน้ำทะเล
* **อัตราเร็วเดินทาง**: 0.9 มัค ที่ระยะสูง 11,000 เมตร 
* **อัตราเร็วไต่ถึงระยะสูง 11,000 เมตร ที่ 0.9 มัค**: ใข้เวลา 3 นาที 
* **อัตราเร็วไต่ถึงระยะสูง 15,000 เมตร ที่ 1.8 มัค**: ใช้เวลา 6 นาที 50 วินาที
* **เพดานบินใช้งาน**: 17,000 เมตร
* **รัศมีทำการรบ**: 1300 กิโลเมตร เมื่อบิน สูง-ต่ำ-สูง
** 650 กิโลเมตร เมื่อบิน ต่ำ-ต่ำ-ต่ำ
* **พิสัยบิน**: 4,000 กิโลเมตร เมื่อติดตั้งถังเชื้อเพลิงขนาด 500 ลิตร
* **อาวุธ**:ปืนใหญ่อากาศ ขนาด 30 มม. 2 กระบอก ที่ลำตัวส่วนหัว พร้อมกระสุนกระบอกละ 125 นัด
** ลูกระเบิดขนาด 1,000 ปอนด์ 2 ลูก
** อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้น เอเอส 30 จำนวน 2 นัดที่ใต้ลำตัว
** ลูกระเบิดขนาด 500 ปอนด์ 4 ลูก

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ดาโซมีราฌ 2000
* ดาโซมีราฌ 3

หมวดหมู่:เครื่องบินดาโซ
หมวดหมู่:เครื่องบินโจมตี
ดาโซมีราฌ แอ็ฟ1

[ดาโซมีราฌ แอ็ฟ1 ในกองทัพอากาศ[เอกวาดอร์|250px|thumb|right]]
250px|right
**ดาโซมีราฌ แอ็ฟ1** () เป็นเครื่องบินขับไล่ที่มีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จแบบหนึ่งของตระกูลมีราฌ เริ่มทำการบินครั้งแรกในวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1966 และประจำกองทัพฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1973

## รายละเอียด
ข้อมูลจำเพาะ

* **ผู้สร้าง:** บริษัทดาโซ-เบรแก (ฝรั่งเศส)
* **ประเภท:** เครื่องบินเจ็ตขับไล่เอนกประสงค์ที่นั่งเดียว
* **เครื่องยนต์:**เทอร์โบเจ๊ต สเนคม่า(Snecma) เอต้า 9  เค-50 ให้แรงขับ 5000 กิโลกรัม และ 7200 กิโลกรัม เมื่อใช้สันดาปท้าย 1 เครื่อง
* **กางปีก:** 8.40 เมตร
* **ยาว:** 15 เมตร
* **สูง:** 4.5 เมตร
* **พื้นที่ปีก:** 25 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า:** 7400 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด:** 14,900 กิโลกรัม
* **อัตราเร็ว:** 2.2 มัค ที่ระยะสูง 12000 เมตร และ 1.2 มัค ที่ระยะสูง ระดับน้ำทะเล
* **อัตราไต่:** 12,780 เมตร/นาที ที่ระดับน้ำทะเล 
* **เพดานบินใช้งาน:** 20,000 เมตร
* **พิสัยบิน:** 3,300 กิโลเมตร เมื่อติดถังน้ำมันเชื้อเพลิงภายนอก และ 900 กิโลเมตร เมื่อติดอาวุธเต็มที่
* **บินทน:** 3 ชั่วโมง 45 นาที
* **อาวุธ:** ปืนใหญ่อากาศ เดฟา ขนาด 30 มม. 2 กระบอก 
** อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ มาทรา: 530 แมจิค 1-3 นัด และ ไซด์ไวด์เดอร์ 2 นัดที่ปลายปีก

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ดาโซมีราฌ 2000
* ดาโซมีราฌ 3

หมวดหมู่:เครื่องบินดาโซ
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่สัญชาติฝรั่งเศส
อีโอซิโนฟิล

**อีโอซิโนฟิล** () เป็นเม็ดเลือดขาวชนิดมีแกรนูล โดยมีนิวเคลียสขนาดใหญ่ ปกติจะเห็นเป็น 2 lobe และสามารถเห็นแกรนูลชัดเจนโดยมีขนาดประมาณ 0.5 ไมครอน ซึ่งจะติดสีแดงอิฐเมื่อมองดูจากฟิล์มเลือด โดยปกติเราสามารถพบอีโอซิโนฟิลในไขกระดูกประมาณ 0-3 เปอร์เซนต์ และในกระแสเลือด ประมาณ 0-4 เปอร์เซนต์ต่อเม็ดเลือดขาวทั้งหมด หรือประมาณ 0-432 เซลล์ต่อลูกบาศก์มิลลิลิตร

อีโอซิโนฟิลสร้างจากไขกระดูก โดยใช้ระยะเวลาประมาณ 3-6 วัน หลังจากนั้น จะเข้าสู่กระแสเลือด ประมาณ 6-8 ชั่วโมง และจะกระจายไปตามเนื้อเยื่อต่าง ๆ โดยอีโอซิโนฟิลที่อยู่ตามเนื้อเยื่อต่าง ๆ อาจจะกลับเข้าไปสู่กระแสเลือดและไขกระดูกอีกก็ได้ นอกจากนี้ พบว่าอีโอซิโนฟิลสามารถเคลื่อนที่ไปยังเนื้อเยื่อที่เกิดการอักเสบอีกด้วย

โดยปกติอีโอซิโนฟิลมีหน้าที่เกี่ยวข้องการตอบสนองต่อการติดเชื้อพยาธิ การแพ้ หรือ การอักเสบ โดยภาวะที่พบอีโอซิโนฟิลสูงนั้น อาจจะเกิดจากหลายสาเหตุ อาทิ ร่างกายเกิดอาการแพ้ (Allergic disorders) การติดเชื้อพยาธิ  โรคผิวหนังบางชนิด เป็นต้น

## รูปเพิ่มเติม
 
ไฟล์:Eosinophil2.png|ลักษณะของอีโอซิโนฟิล
ไฟล์:Eosinophil.png|ลักษณะของอีโอซิโนฟิล
ไฟล์:Hematopoiesis (human) diagram en.svg|การกำเนิดและวิวัฒนาการของเซลล์เม็ดเลือด


## อ้างอิง

* พรเทพ เทียนสิวากุล, โลหิตวิทยาคลินิก, สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 
* สุภินันท์ สเป็ค-สายเชื้อ, โลหิตวิทยา, 2534

หมวดหมู่:ชีววิทยาของเซลล์
หมวดหมู่:เซลล์เม็ดเลือด
หมวดหมู่:เม็ดเลือดขาว
หมวดหมู่:เซลล์มนุษย์