การแยกตัวประกอบ

thumb|rught|250px|พหุนาม ''x''<sup>2</sup>&nbsp;+&nbsp;''cx''&nbsp;+&nbsp;''d'' เมื่อ ''a&nbsp;+&nbsp;b&nbsp;=&nbsp;c'' และ ''ab&nbsp;=&nbsp;d'' สามารถแยกตัวประกอบให้เป็น (''x&nbsp;+&nbsp;a'')(''x&nbsp;+&nbsp;b'')

**การแยกตัวประกอบ** () ในทางคณิตศาสตร์ หมายถึงการแบ่งย่อยวัตถุทางคณิตศาสตร์ (เช่น จำนวน พหุนาม หรือเมทริกซ์) ให้อยู่ในรูปผลคูณของวัตถุอื่น ซึ่งเมื่อคูณ**ตัวประกอบ**เหล่านั้นเข้าด้วยกันจะได้ผลลัพธ์ดังเดิม ตัวอย่างเช่น จำนวน 15 สามารถแยกตัวประกอบให้เป็นจำนวนเฉพาะได้เป็น 3 × 5 และพหุนาม x^2-4 สามารถแยกได้เป็น  (x-2) (x+2)  เป็นต้น**จำนวนเชิงซ้อน** (อังกฤษ : complex number) ในทางคณิตศาสตร์ คือ เซตที่ต่อเติมจากเซตของจำนวนจริงโดยเพิ่มจำนวน i ซึ่งทำให้สมการ i^2+1=0 เป็นจริง และหลังจากนั้นเพิ่มสมาชิกตัวอื่น ๆ เข้าไปจนกระทั่งเซตที่ได้ใหม่มีสมบัติการปิดภายใต้การบวกและการคูณ จำนวนเชิงซ้อน z ทุกตัวสามารถเขียนอยู่ในรูป x + iy โดยที่ x และ y เป็นจำนวนจริง โดยเราเรียก x และ y ว่าส่วนจริง (real part) และส่วนจินตภาพ (imaginary part) ของ z ตามลำดับ

จุดมุ่งหมายของการแยกตัวประกอบคือการลดทอนวัตถุให้เล็กลง อาทิ จากจำนวนไปเป็นจำนวนเฉพาะ จากพหุนามไปเป็นพหุนามลดทอนไม่ได้ (irreducible polynomial) การแยกตัวประกอบจำนวนเต็มเป็นส่วนหนึ่งของทฤษฎีบทมูลฐานของเลขคณิต ส่วนการแยกตัวประกอบพหุนามเป็นส่วนหนึ่งของทฤษฎีบทมูลฐานของพีชคณิต สำหรับพหุนาม สิ่งที่ตรงข้ามกับการแยกตัวประกอบคือการกระจายพหุนาม (polynomial expansion) ซึ่งเป็นการคูณตัวประกอบทุกตัวเข้าด้วยกันเป็นพหุนามใหม่

การแยกตัวประกอบจำนวนเต็มสำหรับจำนวนขนาดใหญ่อาจกลายเป็นข้อปัญหาที่ยุ่งยาก ซึ่งไม่มีวิธีใดที่สามารถแยกตัวประกอบจำนวนขนาดใหญ่ได้อย่างรวดเร็ว แต่ความยุ่งยากนี้เป็นประโยชน์ต่อการรักษาความปลอดภัยในขั้นตอนวิธีของการเข้ารหัสลับแบบกุญแจอสมมาตร อย่างเช่น RSA

สำหรับการแยกตัวประกอบของเมทริกซ์เรียกว่า การแยกเมทริกซ์ (matrix decomposition) ซึ่งมีวิธีการที่เหมาะสมแตกต่างกันไปสำหรับเมทริกซ์นั้นๆ เช่น การแยกแบบคิวอาร์ (QR decomposition) เป็นต้น วิธีหลักอย่างหนึ่งที่นิยมคือการทำให้เป็นผลคูณของ เมทริกซ์เชิงตั้งฉาก (orthogonal matrix) หรือเมทริกซ์ยูนิแทรี (unitary matrix) กับเมทริกซ์แบบสามเหลี่ยม (triangular matrix)

อีกตัวอย่างหนึ่งของการแยกตัวประกอบคือการแยกฟังก์ชันให้กลายเป็นการประกอบฟังก์ชัน (function composition) กับฟังก์ชันอื่นโดยมีเงื่อนไขที่เจาะจง ตัวอย่างเงื่อนไขเช่น ฟังก์ชันทุกฟังก์ชันสามารถเขียนให้อยู่ในรูปของการประกอบของฟังก์ชันทั่วถึง (surjective function) กับฟังก์ชันหนึ่งต่อหนึ่ง (injective function) เป็นต้น

## จำนวนเต็ม

## พหุนาม
### การแยกตัวประกอบพหุนามกำลังสอง
พหุนามกำลังสองใด ๆ บนจำนวนเชิงซ้อน (คือพหุนามที่อยู่ในรูป ax^2+bx+c เมื่อ a,b,c \in \mathbb{C}) สามารถแยกตัวประกอบให้เป็นนิพจน์ที่อยู่ในรูป a (x - \alpha) (x - \beta) \! เมื่อ \alpha และ \beta คือรากของพหุนาม ซึ่งคำนวณได้จากสูตรกำลังสองดังนี้

:: ax^2 + bx + c = a (x - \alpha) (x - \beta) = a\left (x - \left (\frac{-b + \sqrt{b^2-4ac}}{2a}\right) \right) \left (x - \left (\frac{-b - \sqrt{b^2-4ac}}{2a}\right) \right) 

#### พหุนามที่สามารถแยกได้บนจำนวนเต็ม
บางครั้งพหุนามกำลังสองสามารถแยกออกได้เป็นทวินาม (binomial) สองตัวด้วยสัมประสิทธิ์ที่เป็นจำนวนเต็ม โดยไม่จำเป็นต้องใช้สูตรกำลังสองในการคำนวณ ซึ่งมีประโยชน์สำหรับการหารากของสมการกำลังสอง โดยที่พหุนาม
:: ax^2+bx+c\!
สามารถแยกได้เป็น
::  (mx+p) (nx+q) \!
เมื่อ
:: mn = a\!
:: pq = c\!
:: pn + mq = b\!
จากนั้นจึงให้ทวินามแต่ละตัวเท่ากับศูนย์ แล้วคำนวณหาค่าของ *x* เพื่อหารากของสมการกำลังสอง

#### ไตรนามกำลังสองสมบูรณ์
thumb|150px|right|แผนภาพที่พิสูจน์ว่า<br /> (a+b) ² = a²+2ab+b²
พหุนามกำลังสองบางชนิดสามารถแยกตัวประกอบออกได้เป็นทวินามที่เหมือนกัน พหุนามนั้นเรียกว่า *ไตรนามกำลังสองสมบูรณ์* หรือเพียงแค่ *กำลังสองสมบูรณ์* ซึ่งพหุนามดังกล่าวสามารถแยกได้ดังนี้

::(a + b) ^2= (a + b) (a + b)  = a^2 + 2ab + b^2
::(a - b) ^2= (a - b) (a - b)  = a^2 - 2ab + b^2

#### ผลบวกและผลต่างกำลังสอง

การแยกตัวประกอบทางพีชคณิตอีกอย่างหนึ่งเรียกว่า *ผลต่างกำลังสอง* มีสูตรดังนี้

:: a^2 - b^2 = (a-b) (a+b) \!
ซึ่งเป็นจริงสำหรับทั้งสองพจน์ ไม่ว่าจำนวนเหล่านั้นจะเป็นกำลังสองสมบูรณ์หรือไม่ ถ้าพจน์ทั้งสองลบกัน ก็ให้แทนด้วยสูตรดังกล่าวได้ทันที แต่ถ้าพจน์ทั้งสองบวกกัน ทวินามที่ได้จากการแยกตัวประกอบจะต้องมีจำนวนจินตภาพเข้ามาเกี่ยวข้อง ซึ่งแสดงได้ดังนี้
:: a^2 + b^2 = (a+bi) (a-bi) \!
ตัวอย่างเช่น 4x^2 + 49 สามารถแยกได้เป็น  (2x + 7i) (2x - 7i)  เป็นต้น

### การแยกตัวประกอบพหุนามอื่น ๆ

#### ผลบวกและผลต่างกำลังสาม
สูตรสำหรับการแยกตัวประกอบของผลบวกและผลต่างกำลังสามเป็นดังนี้
ผลบวกและผลต่างสามารถแยกตัวประกอบเป็น

:  a^3 + b^3 = (a + b)(a^2 - ab + b^2)\!
: a^3 - b^3 = (a - b)(a^2 + ab + b^2)\!

เช่น *x*3 − 103 (or *x*3 − 1000) สามารถแยกตัวประกอบเป็น (*x* − 10)(*x*2 + 10*x* + 100)

หมวดหมู่:เลขคณิต
หมวดหมู่:พีชคณิต
หมวดหมู่:พีชคณิตมูลฐาน