open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ฟีบี บริดเจอรส์

**ฟีบี บริดเจอรส์** (; เกิด 17 สิงหาคม 2537) เป็นนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน จากลอสแอนเจลิส สหรัฐ เธอได้ทำและออกสตูดิโออัลบั้มแรกในชื่อ *[[สเตรนเจอร์อินดิแอลป์]]* (2560), ตามด้วย *[[พันนิชเชอร์ (อัลบั้ม)|พันนิชเชอร์]]* (2563), ที่ทำให้บริดเจอรส์ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวาง และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี ในสาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม.

บริดเจอรส์นั้นยังเป็นสมาชิกของวงดนตรีบอยจีเนียส (ร่วมกับจูเลียน เบเคอร์ และลูซี ดาคัส) และวงดนตรีเบตเทอร์ออบลิเวียนคอมมิวนิตีเซ็นเตอร์ (ร่วมกับ คอเนอร์ ออเบอรสท์)

## ผลงานเพลง
* *[[สเตรนเจอร์อินดิแอลป์]]* (2560)
* *[[พันนิชเชอร์ (อัลบั้ม)|พันนิชเชอร์]]* (2563)

## คอนเสิร์ตทัวร์
**สเตรนเจอร์อินดิแอลป์ทัวร์* (2560-2561)
**ทัวร์ปีค.ศ. 2018* (ร่วมกับบอยจีเนียส) (2561)
**ทัวร์ปีค.ศ. 2019* (ร่วมกับเบตเทอร์ออบลิเวียนคอมมิวนิตีเซ็นเตอร์) (2562)
**รียูเนียนทัวร์* (2564)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2537
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากแพซาดีนา
วัดบึงทองหลาง (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

**วัดบึงทองหลาง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลาแดง อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา อยู่บนเนื้อที่ 14 ไร่ 3 งาน 80 ตารางวา ปัจจุบันมี พระครูปลัดปรีชา ปภากโร เป็นเจ้าอาวาส

วัดบึงทองหลาง เดิมชื่อ **วัดปากบึงทองหลางเฒ่า** แต่เดิมคงเป็นที่รกร้าง เป็นพื้นที่ราบลุ่ม มีบ่อและสระน้ำขนาดใหญ่ มีต้นทองหลางขึ้นอยู่จำนวนมาก ที่ตั้งเดิมของวัดอยู่ทางทิศใต้ของบริเวณวัดในปัจจุบัน ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตามหลักฐานเอกสารบันทึกหนังสือจดหมายเหตุเรื่องเปิดรถไฟสายตะวันออกและสายเหนือและเสด็จพระราชดำเนินประพาสเมืองฉะเชิงเทราเมื่อปี ร.ศ. 126 ตามบันทึกหนังสือจดหมายเหตุ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงเสด็จพระราชดำเนินกลับด้วยเรือแจวมาตามลำคลองคลองนครเนื่องเขตและได้แวะพักขึ้นเสวยพระกระยาหารและพักแรมที่ท่าน้ำวัดบึงทองหลาง ก่อนเสด็จพระราชดำเนินกลับสู่พระนครตามบันทึกในยามรุ่ง

เมื่อแรกสร้างวัดมีสิ่งปลูกสร้างได้แก่ กุฏิ 4 หลัง ศาลาท่าน้ำ 2 หลัง และอุโบสถ 1 หลัง สร้างวัดโดยท่านพระยามหานุภาพ และท่านหลวงนรากรณ์ อนุรักษ์ และนางแตงกวย นรากรณ์อนุรักษ์ ภายหลังพุทธศาสนิกชนพร้อมด้วยคณะสงฆ์และเจ้าอาวาสวัดได้มีการร่วมกันพัฒนาสร้างอาคารกุฏิเป็นศาสนะสมบัติตามลำดับ จนวัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 วัดบึงทองหลางได้รับเลือกเป็นวัดพัฒนาตัวอย่าง เมื่อ พ.ศ. 2539 ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ หลวงพ่อบึงทอง และ รอยพระพุทธบาทจำลอง 

ด้านการศึกษาทางวัดมีการเปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม และจัดให้มีการอบรมนักเรียนในเขตของวัดและเขตหนองจอกทุกวันศุกร์ มีการส่งเสริมการจัดกิจกรรมในวันสำคัญทางศาสนาทุกเทศกาล วัดยังมีการอนุรักษ์พันธุ์ปลาน้ำจืดมากมายหลายชนิด ได้แก่ปลาตะเพียนทอง ปลาสวายตัวขนาดใหญ่ เป็นต้น

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการใย พ.ศ. 2430
* พระกัลยาณคุณาภรณ์ พ.ศ. 2470 
* พระครูนิสิต พ.ศ. 2511
* พระครูมงคลธรรมวิจารณ์ พ.ศ. 2518
* พระครูวาปีสารคุณ พ.ศ. 2543
* พระครูปลัดปรีชา ปภากโร พ.ศ.2567-ปัจจุบัน

## อ้างอิง

บึงทองหลาง
ซูเปอร์โปเกมอนสแครมเบิล

**ซูเปอร์โปเกมอนสแครมเบิล** () หรือ **โปเกมอน รัมเบิลบลาสต์** () ในชื่อภาษาต่างประเทศ เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันเล่นตามบทบาทและอัดศัตรูที่พัฒนาโดยบริษัทแอมเบรลลา จำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด ออกจำหน่ายสำหรับนินเท็นโด 3ดีเอส ในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ในอเมริกาเหนือในวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2554 และ ในยุโรปในวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เป็นภาคต่อของโปเกมอนสแครมเบิล ในยุโรปใช้ชื่อเกมนี้ว่า **ซูเปอร์โปเกมอนรัมเบิล** ()

ได้รับการจำหน่ายอีกครั้งในรูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลดของบริการนินเท็นโด อีช็อป ของนินเท็นโด 3ดีเอส ในยุโรปในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ในอเมริกาเหนือในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2555 และ ในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2556

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:เกมผลิตโดยแอมเบรลลา
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโด 3ดีเอส
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
ซีเอเอซีแอร์ไลน์

**ซีเอเอซีแอร์ไลน์** (; ) เป็นสายการบินสัญชาติจีนในอดีต มีฐานะเป็นสายการบินในสังกัดของสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน (ซีเอเอซี) และสายการบินพาณิชย์เพียงสายการบินเดียวในประเทศจีนในขณะนั้น ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 โดยใช้ชื่อ "บริษัทการบินประชาชนจีน" (; ) และถูกผนวกรวมกับซีเอเอซีเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1953 ซีเอเอซีแอร์ไลน์ปิดตัวและแยกออกเป็นหกสายการบินใน ค.ศ. 1988 แยกตามภูมิภาคที่ตั้ง ซึ่งต่อมาสายการบินดังกล่าวได้ควบรวมกิจการจนเหลือเพียงสามสายการบินหลักได้แก่แอร์ไชนา (ปักกิ่ง) ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ (กว่างโจว) และไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ (เซี่ยงไฮ้)

ซีเอเอซีเริ่มดำเนินเส้นทางบินระหว่างประเทศเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1962 โดยเริ่มจากกลุ่มประเทศคอมมิวนิสต์ได้แก่สหภาพโซเวียต มองโกเลีย เกาหลีเหนือ ลาว พม่า บังกลาเทศ เวียดนามเหนือ และกัมพูชา และขยายไปยังสหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย และประเทศอื่น ๆ ในทวีปยุโรปและภูมิภาคตะวันออกกลาง ในช่วงกลางทศวรรษ 1980 โดยใช้เครื่องบินโบอิงเป็นหลัก ในขณะที่เส้นทางบินไปยังยุโรปตะวันออกจะใช้เครื่องบินที่ผลิตในสหภาพโซเวียต

เครื่องบินของซีเอเอซีจะมีลำตัวสีขาว มีธงชาติจีนประดับส่วนหาง มีแถบสีน้ำเงินสองแถบขนาบแต่ละข้าง และประดับด้วยตราสัญลักษณ์ของซีเอเอซีและลายมือพู่กันจีนของอดีตประธานคณะมนตรีรัฐกิจโจว เอินไหล

## หลังปิดกิจการ

ซีเอเอซีแอร์ไลน์ยุติการดำเนินงานใน ค.ศ. 1988 และแยกออกเป็นหกสายการบินตามที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ ได้แก่

* แอร์ไชนา (สายการบินประจำชาติในปัจจุบัน) มีฐานที่กรุงปักกิ่งและใช้รหัสสายการบินต่อจากซีเอเอซีแอร์ไลน์
* ไชนาเซาท์เวสต์แอร์ไลน์ มีฐานที่นครเฉิงตู ควบรวมกับแอร์ไชนาใน ค.ศ. 2002
* ไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ มีฐานที่นครเซี่ยงไฮ้
* ไชนานอร์ทเวสต์แอร์ไลน์ มีฐานที่นครซีอาน ควบรวมกับไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์ใน ค.ศ. 2002
* ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ มีฐานที่นครกว่างโจว
* ไชนานอร์ทเทิร์นแอร์ไลน์ มีฐานที่นครเฉิ่นหยาง ควบรวมกับไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ใน ค.ศ. 2003

## คลังภาพ

CAAC Boeing 707.jpg|เครื่องบินโบอิง 707 ของซีเอเอซีแอร์ไลน์เหนือเมืองแอนาคอร์เทส รัฐวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา ประมาณ ค.ศ. 1980
CAAC Boeing 747SP B-2444 CDG 1981-10-26.png|เครื่องบินโบอิง 747 เอสพีของซีเอเอซีแอร์ไลน์ที่ท่าอากาศยานนานาชาติปารีส-ชาร์ล เดอ โกล ประเทศฝรั่งเศส ค.ศ. 1981
Boeing 747-200 (CAAC) 06.jpg|เครื่องบินโบอิง 747-200บีของแอร์ไชนาซึ่งยังคงใช้ลายเดิมของซีเอเอซีแอร์ไลน์ ที่ท่าอากาศยานนานาชาติโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ประมาณ ค.ศ. 1990


## อ้างอิง

หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติจีน
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2495
หมวดหมู่:สายการบินที่ปิดกิจการ
เทศบาลตำบลยะรัง

**เทศบาลตำบลยะรัง** เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 3–5 ของตำบลยะรัง และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1 ของตำบลปิตูมุดี ในอำเภอยะรัง จังหวัดปัตตานี เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลยะรังที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 ซึ่งเป็นสุขาภิบาลแห่งเดียวของอำเภอยะรัง แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 5,044 คน

พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอยะรัง อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดปัตตานีประมาณ 15 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 1,045 กิโลเมตรตามถนนเพชรเกษม มีพื้นที่รับผิดชอบ 3.650 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 2,281.25 ไร่ ประกอบไปด้วยหมู่บ้านในเขตตำบลยะรัง ซึ่งครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของ 3 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านบินยาลีมอ บ้านปายอเมาะสูเม็ง บ้านพงสะตา และหมู่บ้านในเขตตำบลปิตูมุดี ซึ่งครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของ 1 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ 1 บ้านชามู

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์เทศบาลตำบลยะรัง

ยะรัง
ยะรัง
หมวดหมู่:อำเภอยะรัง
ฮีร์ (ประเทศอิหร่าน)

**ฮีร์** () เป็นเมืองในอำเภอฮีร์ เทศมณฑลแอร์แดบีล จังหวัดแอร์แดบีล ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 2,588 คนใน 663 ครัวเรือน  

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศอิหร่าน
อำเภอกลาง (เทศมณฑลแอแบร์คูฮ์)

**อำเภอกลางของจังหวัดแอร์แบคูฮ์** () เป็นอำเภอในเทศมณฑลแอแบร์คูฮ์ จังหวัดแยซด์ ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 29,609 คนใน 8,238 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองแค่เมืองเดียวคือแอแบร์คูฮ์ และ 2 ตำบลคือตำบลแฟรอเฆและตำบลทีร์เจร์ด

## อ้างอิง

กลาง
หมวดหมู่:เทศมณฑลแอแบร์คูฮ์
แม่น้ำด่งนาย

**แม่น้ำด่งนาย** ( ) เป็นแม่น้ำในประเทศเวียดนามที่มีต้นกำเนิดในภูมิภาคที่สูงตอนกลางทางตอนใต้ของประเทศ มีความยาวประมาณ 586 กิโลเมตร ทำให้เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในเวียดนาม แม่น้ำนี้เป็นที่มาของชื่อจังหวัดด่งนาย

ชื่อดั้งเดิมของแม่น้ำ "นงหนั่ย" แปลมาจากภาษาเขมร ซึ่งหมายถึงหนองน้ำเค็มตื้น

## ภูมิศาสตร์
แม่น้ำด่งนายไหลผ่านจังหวัดเลิมด่ง ดั๊กนง บิ่ญเฟื้อก ด่งนาย บิ่ญเซือง และนครโฮจิมินห์ มีความยาวกว่า 437&nbsp;กม. และมีที่ราบลุ่มแม่น้ำพื้นที่ 38,600&nbsp;กม.² หากคำนวณจากแหล่งกำเนิดแม่น้ำดาเดิง ตัวแม่น้ำยาว 586 กม. แม่น้ำด่งนายไหลลงสู่ทะเลทางตะวันออกในอำเภอเกิ่นเส่อ

หลังจากบรรจบกับแม่น้ำแบ้แล้ว แม่น้ำด่งนายจะเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างจังหวัดด่งนายทางตะวันออกกับจังหวัดบิ่ญเซืองทางฝั่งตะวันตก แม่น้ำไหลผ่านเมืองเบียนฮหว่า จากนั้นไหลไปตามเขตแดนระหว่างด่งนายและนครโฮจิมินห์

## ไฟฟ้าจากพลังงานน้ำ
เขื่อนไฟฟ้าพลังน้ำขนาดใหญ่ในลุ่มน้ำด่งนายได้แก่:
* บนแม่น้ำด่งนายสายหลัก: เขื่อนจิอาน, ด่งนาย 1, ด่งนาย 2, ด่งนาย 3, ด่งนาย 4, ด่งนาย 5, ด่งนาย 6 (อยู่ระหว่างก่อสร้าง), และ ด่งนาย 6A (อยู่ระหว่างก่อสร้าง) ยังมีการถกเถียงกันเกี่ยวกับโครงการด่งนาย 6 และ 6A เนื่องจากมีแนวโน้มว่าจะมีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อความหลากหลายทางชีวภาพของอุทยานแห่งชาติก๊าตเตียน
* แม่น้ำแบ้: เขื่อนท๊ากเมอ, เขื่อนเกิ่นเดิน
* แม่น้ำไซง่อน: ทะเลสาบเซิ่วเตี๊ยง
* แม่น้ำดาญีม: เขื่อนดาญีม, เขื่อนดั่ยนิญ
* แม่น้ำลาง่า: เขื่อนฮ่ามถ่วน-ดามี 

## ระเบียนภาพ

## อ้างอิง

ด่งนาย
แอแบร์คูฮ์

**แอแบร์คูฮ์** () เป็นเมืองและเมืองหลักในเทศมณฑลแอแบร์คูฮ์ จังหวัดแยซด์ ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2559 เมืองนี้มีประชากร 27,524 คนใน 5,880 ครัวเรือน

แอแบร์คูฮ์ตั้งอยู่ที่ความสูง 1,510 เมตร (4,954 ฟุต) และเป็นที่ตั้งของแซร์เวแอแบร์คูฮ์ ต้นไซปรัสโบราณที่ยังมีชีวิตอยู่

## ชื่อ
จากข้อมูลของแฮมดอลลอฮ์ มูสแทวฟีใน ค.ศ. 1340 ประวัติคำแนวพื้นบ้านของแอแบร์คูฮ์มาจากคำว่า *แบร์ คูฮ์* แปลว่า "บนภูเขา" มูสแทวฟีกล่าวว่าพื้นที่เมืองเดิมเคยอยู่บนเนิน แต่ต่อมาย้ายลงไปยังที่ราบ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศอิหร่าน
ถนนธนาลัย

**ถนนธนาลัย** () เป็นถนนสายหนึ่งในอำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย ระยะทางราว 1.5 กิโลเมตร โดยเชื่อมต่อจากถนนราชโยธา ถึงถนนหนองสี่แจ่ง

## ประวัติ
ถนนธนาลัยมีชื่อเดิมคือ ถนนกองเวียง สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2401 โดยเจ้าหลวงอุ่นเรือน และได้เปลี่ยนมาเป็นชื่อถนนธนาลัยในปี พ.ศ. 2476 หลังจากการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 

จากการผลักดันของแนวคิดวงไพบูลย์ร่วมแห่งมหาเอเชียบูรพา และใชช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ทำให้เชียงรายนั้นเป็นที่ตั้งของฐานทัพของทหารญี่ปุ่น และทหารไทยในการสู้รบกับประเทศพม่า ทำให้สภาพเศรษฐกิจในจังหวัดนั้นตกต่ำ ผู้คนในจังหวัดเกิดความหวาดกลัว ไม่ค่อยออกจากบ้าน ผู้คนไม่นิยมออกมาจับจ่ายใช้สอย กระทรวงเศรษฐการจึงมีการจัดตั้งบริษัทเชียงรายจังหวัดพาณิชย์จำกัดบนถนนธนาลัยในปี พ.ศ. 2483 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อช่วยเหลือประชาชนในยามสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยหาสินค้าที่มีความต้องการในการดำรงชีพของประชาชนมาจัดจำหน่าย เช่นข้าวสาร ไม้ขีดไฟ บุหรี่ น้ำมันก๊าซเป็นต้น โดยบริษัทเชียงรายจังหวัดพาณิชย์จำกัดนั้นเป็นแหล่งกระจายสินค้ายังชีพที่สำคัญนี้ไปยังอำเภอต่าง ๆ ในจังหวัดเชียงราย โดยตัวแทนการค้าจากทุกอำเภอต้องมารับสินค้าจากบริษัทเชียงรายจังหวัดพาณิชย์จำกัดบนถนนธนาลัยไปจัดจำหน่าย และการที่มีการซื้อขายเกิดขึ้นมากขึ้น ทำให้เกิดกิจการเปิดทำการใกล้เคียงกับบริษัทเชียงรายจังหวัดพาณิชย์จำกัด ถนนธนาลัยจึงเป็นจุดดึงดูดทางธุรกิจมากขึ้น จากเหตุผลดังกล่าวจึงทำให้ถนนธนาลัยกลายมาเป็นย่านการค้าที่สำคัญของจังหวัดเชียงรายเมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้จบลง

โดยในอดีต ถนนธนาลัยนั้นเป็นที่ตั้งของสถานที่ราชการที่สำคัญ เช่น สำนักงานศาลจังหวัดเชียราย จวนผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย สำนักงานอำเภอเมืองเชียงราย สำนักงานยาสูบเชียงราย สำนักงานเศรษฐการเชียงราย ซึ่งในปัจจุบันได้ย้ายออกไปเป็นส่วนมากแล้ว และมีธนาคารต่าง ๆ ได้มาเปิดสาขาแรกในจังหวัดเชียงรายบนถนนเส้นนี้ และยังมีร้านค้าต่าง ๆ เคยมีการเปิดโรงภาพยนต์ถึง 2 โรงซึ่งปัจจุบันได้ปิดตัวลงแล้ว และยังเป็นที่ตั้งของตลาดสดเทศบาล 1

## อ้างอิง
* เฉลิมชัย คำแสน. (2011) **[https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jmscrru/article/download/127371/96096/ การเปลี่ยนแปลงทางด้านการค้าการลงทุนในจังหวัดเชียงรายในรอบ 60 ปี (พ.ศ.2489-2550) : กรณีศึกษาการเปลี่ยนแปลงทางด้านการค้าการลงทุนของธุรกิจย่านธนนธนาลัย].** วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 6(89-96)

หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดเชียงราย
มาริโอและวาริโอ

***มาริโอและวาริโอ*** (; ) เป็นวิดีโอเกมแนวแก้ไขปริศนาที่พัฒนาโดยบริษัทเกมฟรีก จำหน่ายโดยนินเท็นโด ออกจำหน่ายสำหรับซูเปอร์แฟมิคอม โดยเล่นคู่กับซูเปอร์แฟมิคอมเมาส์ ซึ่งเป็นอุปกรณ์เสริมที่การควบคุมเคอร์เซอร์ ตัวเกมจำหน่ายในวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2536 เฉพาะในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น ตัวเกมทั้งหมดเป็นภาษาอังกฤษ เกมนี้ออกแบบโดยซาโตชิ ทาจิริ เป็นที่รู้จักบิดาโปเกมอน ก่อนเกมพ็อกเก็ตมอนสเตอร์ส: เรดและกรีนอีก3ปีให้หลัง ส่วนวิธีเล่น เราเลือกตัวละคร 3ตัวความสามาแตกต่างความเร็วคือ เจ้าหญิงพีช ความเร็วระดับต่ำ มาริโอ ความเร็วระดับกลาง และ โยชิ ความเร็วระดับสูง มาวันหนึ่งวาริโอถือถังน้ำใส่ในหัวเราไม่สามามองไม่เห็นทางได้ เราจะรับบทเป็นนางฟ้ามีชื่อว่าแวนด้า ปกป้องและการทำลายสิ่งกีดขวางตลอดทางเดินให้ถึงจุดหมายปลายลุยจิช่วยถอดถังน้ำออกให้ เกมนี้มีทั้งหมด 100 ด่าน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:เกมจากค่ายเกมฟรีก
หมวดหมู่:เกมสำหรับซูเปอร์แฟมิคอม
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
โรงพยาบาลผู้สูงอายุบางขุนเทียน

**โรงพยาบาลผู้สูงอายุบางขุนเทียน** เป็นโรงพยาบาลทุติยภูมิระดับสูงและศูนย์เวชศาสตร์ผู้สูงอายุ ขนาด 100 เตียง สังกัดสำนักการแพทย์ กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ในแขวงท่าข้าม เขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร บนพื้นที่ขนาด 34 ไร่ 1 งาน 80 ตารางวา รวมพื้นที่ใช้สอยประมาณ 103,900 ตารางเมตร ยังมีคลินิกเฉพาะทาง เช่น คลินิกศูนย์เวชศาสตร์ผู้สูงอายุ คลินิกทันตกรรม คลินิกเบาหวาน คลินิกอายุกรรม คลินิกศัลยกรรมกระดูก คลินิกทางเดินหายใจ คลินิกฉีดวัคซีน คลินิกเวชกรรมฟื้นฟู คลินิกแพทย์แผนไทย และคลินิกแพทย์แผนจีนซึ่งปัจจุบันสามารถจองคิวได้ผ่าน แอป หมอ กทม. 

## ประวัติ
ที่ดินของโรงพยาบาลมีคุณยายจินดาวัน และ คุณยายอุไรศรี ท่านหนึ่ง เป็นผู้บริจาคให้กรุงเทพมหานคร ได้แสดงความจำนงเพื่อให้กรุงเทพมหานครใช้ก่อสร้างโรงพยาบาล ในระยะแรกให้บริการประชาชนแบบผู้ป่วยนอกและอุบัติเหตุฉุกเฉินในอาคารผู้ป่วยนอกชั่วคราว พื้นที่ให้บริการในอาคาร 864 ตารางเมตร เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2555  ภายหลังได้เริ่มก่อสร้างเพิ่มตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2559 จนถึงสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2563 จนถึง ปัจจุบัน ได้เปิดรับกับผู้มารับบริการได้ทุกเพศ ทุกวัย โดยแผนกผู้ป่วยนอก เปิดทำการตามเวลาราชการ และมีแผนกฉุกเฉินเปิดตลอด 24 ชั่วโมง

## การออกแบบ
### พื้นที่ใช้สอย
อาคารหลักของโรงพยาบาล เป็นศูนย์เวชศาสตร์ผู้สูงอายุขนาด 60 เตียง และจะเพิ่มในอนาคตเป็น 300 เตียง ก่อสร้างโดยบริษัท อีเอ็มซี จำกัด (มหาชน) ได้ดำเนินการก่อสร้างทั้งหมด 6 อาคาร ได้แก่ อาคารโรงพยาบาลและศูนย์เวชศาสตร์ผู้สูงอายุ (5 ชั้น) รวมถึงชั้นใต้ดิน พื้นที่ใช้สอย 71,944 ตารางเมตร อาคารหอพักผู้ป่วย (7 ชั้น) รวมถึงชั้นใต้ดิน พื้นที่ใช้สอย 17,356 ตารางเมตร อาคารสถานพักฟื้นผู้สูงอายุ พื้นที่ใช้สอย 2,545 ตารางเมตร อาคารหอพักบุคลากร (7 ชั้น) รวมถึงชั้นใต้ดิน พื้นที่ใช้สอย 9,956 ตารางเมตร อาคารสถานที่ซ่อมบำรุง พื้นที่ใช้สอย 1,161 ตารางเมตร และหอพระ

### แนวคิด
งานออกแบบสถาปัตยกรรมของโรงพยาบาล เริ่มร่างแบบโดยสุเมธ ชุมสาย ณ อยุธยา จากนั้นปฤษฐ ชุมสาย ณ อยุธยามารับหน้าที่ดูแลและรับช่วงต่อจากงานออกแบบของคุณพ่อ เดิมทีออกแบบเป็นสถานพักฟื้นผู้สูงอายุขนาดประมาณ 35,000 ตารางเมตร แต่ในภายหลังได้มีการขยายโครงการออกเป็น 150,000 ตารางเมตร รวมได้ถึง 300+100 เตียง เพื่อให้สามารถทำหน้าที่เป็นโรงพยาบาลของเขตบางขุนเทียนไปในคราวเดียวกัน

แนวคิดการออกแบบใช้ประโยชน์จากลมทะเลโดยให้มีการระบายอากาศได้ดี และการที่พื้นที่ป่าชายเลนนั้นเป็นพื้นที่น้ำท่วมอยู่แล้ว จึงออกแบบให้โรงพยาบาลตั้งอยู่บนผืนน้ำ พื้นที่ของโรงพยาบาลจึงทำหน้าที่เป็นแก้มลิงไปด้วย อาคารส่วนพักฟื้นจึงเป็นเหมือนกับเรือนแพ ในการวางผังอาคารทำเป็นนรูปโค้งรับกับความที่เป็นเวิ้งน้ำ มีทางเดินหลักเชื่อมต่อทุกส่วนของโรงพยาบาลเข้าไปด้วยกัน

กลุ่มอาคารแบ่งออกเป็น 3 ก้อน คือ อาคารโรงพยาบาลและศูนย์เวชศาสตร์ผู้สูงอายุ ซึ่งเป็นก้อนใหญ่ที่สุดวางตัวเป็นแนวโค้ง ถัดมาคือ อาคารหอพักผู้ป่วย และกลุ่มบ้านพักเล็ก ๆ ทรงจั่วคือ อาคารสถานพักฟื้นผู้สูงอายุ ทุกส่วนของอาคารมีการเชื่อมโยงกับผืนน้ำอยู่ตลอด อาคารที่โดดเด่นออกมีอีกอาคารคือ หอพระ

การออกแบบรายละเอียดคำนึงถึงการออกแบบเพื่อทุกคน ช่วยอำนวยความสะดวกให้ทั้งผู้สูงอายุ ผู้พิการ และคนทุกประเภทในสังคมสามารถใช้ชีวิตได้อย่างสะดวกสบาย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โรงพยาบาลในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตบางขุนเทียน
ผู้สูงอายุบางขุนเทียน
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2555
เจนนี่ ฮวาล

**เจนนี่ ฮวาล** ( ; เกิด 11 กรกฎาคม 2523) เป็นนักร้องนักแต่งเพลง นักดนตรี โปรดิวเซอร์เพลง และนักแต่งนวนิยายชาวนอร์เวย์ เธอได้ปล่อยอัลบั้มเดี่ยว 8 อัลบั้ม โดยมี 2 อัลบั้มออกภายใต้นามแฝง **ร็อคเก็ตทูเดอะสกาย** () และอีก 6 อัลบั้มในชื่อของเธอเอง

ในปี 2558 ฮวาลได้ปล่อยสตูดิโออัลบั้มออกมาโดยมีชื่ออัลบั้มว่า *[[อะพอคคาลิปส์, เกิร์ล]]*, ซึ่งได้รับกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง และในปีถัดมาเธอได้ปล่อยอัลบั้ม *[[บลัดบิตช์]]*, เป็นอัลบั้มแนวคิดที่ได้รับอิทธิพลจากแวมไพร์, ประจำเดือน และหนังสยองขวัญช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970

## แนวเพลงและอิทธิพลที่ได้รับ
ฮวาลนั้นได้รับอิทธิพลจากลักษณะแอนโดรจีนีในเพลงป็อปช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยเฉพาะวิดิโอเพลง *คลาว์ดบัสทิง* ของเคต บุช ที่มีอิทธิพลสูงกับเธอ โดยในวิดิโอเพลงดังกล่าวนั้นเคตบุชนั้นได้แต่งตัวเป็นเด็กหนุ่ม โดยฮวาลนั้นได้แสดงความชื่นชมของเธอที่มีต่อความสามารถของนักดนตรีชาวอังกฤษที่สามารถเขียนเพลงที่มีมุมมองที่หลากหลาย

การขับร้องในรูปแบบคำพูดของเธอนั้นได้รับการเปรียบเทียบกับเพลงของลอรี แอนเดอร์สัน

## งานเขียน
หลังจากได่รับการศึกษาอักษรศาสตร์ และทำงานเป็นฟรีแลนซ์คอลัมนิสต์และนักเขียน ฮวาลได้ตีพิมพ์นวนิยายของเธอเอง *พาร์เลบริกกิริเยท* (โรงเบียร์ไข่มุก) ในปี 2552 และในรุ่นภาษาอังกฤษ มีชื่อเรื่องว่า *พาราไดซ์ รอท: อะโนเวล*, ซึ่งได้รับการแปลภาษาโดย มารแจม อิดริสส์ และตีพิพม์โดยเวอร์โซบุกส์ฝนเดือนตุลาคม 2561 งานเขียนนวนิยายชื้นที่สองของฮวาล, *อินนิ อันซิกซ์เตอ* (เข้าสู่ใบหน้า) ได้รับการตีพิพม์ในประเทศนอร์เวย์ในเดือนตุลาคม 2555 และงานเขียนชิ้นที่สามของเธอนั้นเป็นนวนิยาย *ออฮาเตกูด* (ในการเกลียดพระเจ้า) ในปี 2561 ซึ่งได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษโดยมารแจม อิดริสส์ และตรพิพม์โดยเวอร์โซบุกซ์ภายใต้ชื่อ *เกิลส์อะเกนสต์ก็อด* ในเดือนตุลาคม 2563

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official website
*Last.fm Rockettothesky
*

หมวดหมู่:นักร้องนอร์เวย์
กบฏมัคคาบี

**กบฏมัคคาบี** () เป็นการกบฏชาวยิวนำโดยกลุ่มมัคคาบีเพื่อต่อต้านจักรวรรดิซิลูซิดและอิทธิพลกรีก การกบฏช่วงหลักเกิดขึ้นระหว่าง 167–160 ปีก่อนคริสตกาล และจบลงเมื่อซิลูซิดเข้าควบคุมยูเดีย แต่ความขัดแย้งระหว่างมัคคาบี ชาวยิวเฮลเลนิสต์และซิลูซิดยังดำเนินต่อไปจนถึง 134 ปีก่อนคริสตกาล จุดเริ่มต้นของเหตุการณ์เกิดจากพระเจ้าแอนทิโอคัสที่ 4 เอพิฟาเนสปราบปรามผู้นับถือศาสนายูดาห์ใน 168 ปีก่อนคริสตกาล สาเหตุที่พระองค์ทำเช่นนั้นยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่เชื่อว่าอาจมาจากความขัดแย้งทางการเมืองที่มีความเชื่อเป็นองค์ประกอบ แอนทิโอคัสให้เยรูซาเลมอยู่ใต้อำนาจซิลูซิดโดยตรง สั่งห้ามประกอบพิธีกรรมของศาสนายูดาห์ และดัดแปลงพระวิหารที่สองในเยรูซาเลมเป็นศาสนสถานของลัทธิผสานกรีก-ยูดาห์ การปราบปรามนี้นำไปสู่การกบฏนำโดยยูดาสมัคคาบี นักบวชยูดาห์ใน 167 ปีก่อนคริสตกาล การต่อสู้ดังกล่าวถูกบันทึกในหนังสือมัคคาบี ฉบับที่ 1 และฉบับที่ 2

มัคคาบีตั้งเป็นกองโจรที่เคลื่อนไหวในชนบท เข้าปล้นเมืองที่อยู่ห่างไกลอำนาจซิลูซิดและข่มเหงข้ารับใช้กรีก ก่อนจะพัฒนาเป็นกองทัพที่มีศักยภาพในการโจมตีเมืองปราการของซิลูซิด การยึดเยรูซาเลมใน 164 ปีก่อนคริสตกาลถือเป็นชัยชนะช่วงแรกที่สำคัญ มัคคาบีทำการชำระพระวิหารและอุทิศแท่นบูชาใหม่เป็นเวลา 8 วัน ซึ่งฉลองสืบต่อมาเป็นเทศกาลฮานุกกะห์ ที่สุดแล้วซิลูซิดยอมผ่อนปรนและยกเลิกการสั่งห้ามศาสนายูดาห์ แต่มัคคาบีหัวรุนแรงบางกลุ่มยังคงสู้ต่อเพื่อต้องการหลุดพ้นจากอำนาจซิลูซิด ต่อมาใน 160 ปีก่อนคริสตกาล ยูดาสมัคคาบีถูกสังหารในยุทธการที่เอลาซา โยนาธานอัฟฟุส น้องชายของยูดาสขึ้นเป็นผู้นำแทน ความขัดแย้งภายในจักรวรรดิซิลูซิดและการเป็นพันธมิตรกับสาธารณรัฐโรมันเอื้อให้มัคคาบีมีโอกาสเป็นอิสระมากขึ้น จากนั้น 141 ปีก่อนคริสตกาล ซีโมนธัสสี ผู้นำต่อจากโยนาทันขับไล่ชาวกรีกออกจากป้อมอะคราในเยรูซาเลมได้สำเร็จ และก่อตั้งราชวงศ์แฮสโมเนียที่ปกครองยูเดียจนถึง 37 ปีก่อนคริสตกาล

กบฏมัคคาบีเป็นหนึ่งในเหตุการณ์สำคัญของชาวยิว และเป็นแรงบันดาลใจให้กับการก่อการกำเริบของชาวยิวในเวลาต่อมาอย่างสงครามยิว–โรมันครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 66–73) และกบฏบาร์ คอคบา (ค.ศ. 132–136)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กบฏ
หมวดหมู่:สงครามศาสนา
หมวดหมู่:ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล
วัดนิคมธรรมาราม (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)

**วัดนิคมธรรมาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลมะขามเตี้ย อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 12 ไร่ 3 งาน 86 ตารางวา

วัดนิคมธรรมารามเริ่มทำการก่อสร้างประมาณ พ.ศ. 2494 บริเวณหัวเขาท่าเพชร เดิมชาวบ้านเรียกชื่อตามที่ตั้งว่าว่า **วัดหัวเขา** ต่อมาเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดนิคมธรรมาราม" เมื่อ พ.ศ. 2499 เนื่องจากอยู่ใกล้บริเวณเขตนิคมสร้างตนเองขุนทะเล จนได้รับประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2522 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 19.70 ยาว 30 เมตร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8.10 เมตร ยาว 26.20 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 24 สร้างเมื่อ พ.ศ. 2498 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยชั้นเดียว กุฏิสงฆ์ จำนวน 18 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 15.25 เมตร ยาว 22.35 เมตร ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก มณฑปอดีตเจ้าอาวาส ศาลาประดิษฐานพระประจำวัน เมรุ หอระฆัง โรงครัว เรือนเก็บพัสดุ และกุฏิเจ้าอาวาส

ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 81 นิ้ว พระประธานประจำศาลการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 36 นิ้ว สูง 55 นิ้ว พระสังกัจจายน์ ขนาดหน้าตักกว้าง 162 นิ้ว สูง 177 นิ้ว

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการสมบุญ ฐิตฉน์โท พ.ศ. 2493–2533
* พระครูโสภณวีรธรรม พ.ศ. 2533
* พระอธิการพร้อม ปสุโต พ.ศ. 2532–2543
* พระมหาไพโรจน์ เขมวีโร พ.ศ. 2544–2548 
* พระครูสุตธรรมวาที 
* พระมหาสุรินทร์ สุรินฺโท 
* พระอธิการปาลิต ยสธโร 
* พระมหาสัญญา ธีรสญฺญโม พ.ศ. 2562–

## อ้างอิง

นิคมธรรมาราม
ตำบลเชชพีร์

**เชชพีร์** () เป็นตำบลในอำเภอแฮมอยจอน เทศมณฑลเซพีดอน จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 19 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 8,197 คนใน 1,799 ครัวเรือน

## อ้างอิง

เชชพีร์
หมวดหมู่:เทศมณฑลเซพีดอน
อำเภอถงหลู

**อำเภอถงหลู** () เป็นอำเภอหนึ่งในมณฑลเจ้อเจียง ภาคตะวันออกของประเทศจีน อยู่ภายใต้การปกครองของนครหางโจว เมืองหลวงของมณฑลเจ้อเจียง

ในอำเภอถงลู่มีเขตการปกครองของชาติพันธุ์เชอ 1 แห่ง คือ ตำบลเอ๋อชาน

อำเภอนี้เป็นที่รู้จักจากการเป็นสถานที่ก่อตั้งบริษัทจัดส่งด่วนและโลจิสติกส์ 4 บริษัท ซึ่งภาษาจีนเรียกว่า ไคว่ตี้ () ได้แก่ เชินทง (STO Express, ), ยวิ่นต๋า (Yunda, ), หยวนทง (YTO Express, ) และจงทง (ZTO Express, ) ในจีนเรียกบริษัทเหล่านี้ว่า กลุ่มไคว่ตี้แห่งถงหลู ()

## เขตการปกครอง
* แขวง (*เจียเต้า*):
** แขวงถงจวิน ()
** แขวงจิ้วเซี่ยน ()

* เมือง (*เจิ้น*):
** เมืองฟู่ชุนเจียง ()
** เมืองเหิงชุน ()
** เมืองเฟินฉุ่ย ()
** เมืองเฟิ่งชวาน ()
** เมืองไป่เจียง ()
** เมืองเหยาหลิน ()
** เมืองเจียงหนาน ()

* ตำบล (*เซียง*):
** ตำบลจงชาน ()
** ตำบลซินเหอ ()
** ตำบลเหอชวิน ()
** ตำบลชนชาติเชอ เอ๋อชาน ()

## การขนส่ง
อำเภอถงหลูมีสถานีรถไฟถงหลูให้บริการ

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น
*Tonglu County government's official website 

หมวดหมู่:หางโจว
ไวรัส SARS-CoV-2 สายพันธุ์โอมิครอน

thumb|แผนภาพแสดงเชื้อไวรัส SARS-CoV-2 สายพันธุ์ต่าง ๆ โดยแบ่งตามความใกล้ชิดของแต่ละสายพันธุ์
**ไวรัส SARS-CoV-2 สายพันธุ์โอมิครอน (Ο)** หรือเรียกว่า **สายพันธุ์ B.1.1.529**, **สายพันธุ์ GR/484A** หรือ**สายพันธุ์ 21K**  เป็นสายพันธุ์ย่อยชนิดหนึ่งของเชื้อไวรัส SARS-CoV-2 ซึ่งเป็นเชื้อก่อโรคโควิด-19 มีการรายงานการค้นพบไวรัสสายพันธุ์นี้เป็นครั้งแรกที่ประเทศแอฟริกาใต้ โดยรายงานต่อองค์การอนามัยโลกเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 หลังจากนั้นองค์การอนามัยโลกได้กำหนดให้ไวรัสสายพันธุ์นี้เป็นสายพันธุ์ที่น่ากังวล และกำหนดชื่อรหัสให้จากอักษรกรีก O (โอมิครอน)

ไวรัสสายพันธุ์โอมิครอนมีตำแหน่งการกลายพันธุ์มากกว่าสายพันธุ์ย่อยอื่น ๆ ที่มีรายงานมาก่อนหน้านี้มาก การกลายพันธุ์หลายอันพบในสายพันธุ์นี้เป็นครั้งแรก และมีหลายอันเกิดขึ้นในตำแหน่งของโปรตีนหนาม ซึ่ง ณ เวลาที่พบสายพันธุ์นี้ ตำแหน่งนี้เป็นตำแหน่งที่วัคซีนโควิด-19 หลายชนิดใช้เป็นเป้าหมายในการสร้างภูมิคุ้มกัน ทำให้เกิดความกังวลว่าไวรัสสายพันธุ์นี้อาจดื้อต่อวัคซีน รวมไปถึงเรื่องอื่น ๆ เช่น อาจมีผลต่ออัตราการแพร่กระจาย การหลบหลีกภูมิคุ้มกันในร่างกาย ได้อีกด้วย นี้เองจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้มีการกำหนดให้สายพันธุ์นี้เป็น "สายพันธุ์ที่น่ากังวล" อย่างรวดเร็ว และหลายประเทศออกมาตรการจำกัดการเดินทางแทบจะทันที

## การจำแนกประเภท
### การตั้งชื่อ
คณะที่ปรึกษาด้านวิชาการเกี่ยวกับวิวัฒนาการไวรัสขององค์การอนามัยโลกได้ประกาศเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021 ว่าให้เชื้อไวรัสสายพันธุ์ B.1.1.529 จัดเป็นสายพันธุ์ที่น่ากังวล และมีชื่อรหัสอักษรกรีกว่าโอมิครอน โดยองค์การอนามัยโลกได้ข้ามตัวอักษร นิว (Nu) และ ไซ (Xi) เพื่อป้องกันความสับสนกับคำว่า "New" (เป็นภาษาอังกฤษ แปลว่า "ใหม่") และคำว่า "Xi" ซึ่งเป็นนามสกุลที่มีผู้ใช้จำนวนมากในประเทศจีน  สำหรับการตั้งชื่อด้วยอักษรกรีกเช่นนี้ องค์การอนามัยโลกจะตั้งให้กับสายพันธุ์ที่น่ากังวลเท่านั้น
## การตรวจหาเชื้อ
การตรวจเชื้อแบบ PCR ที่ใช้อยู่ในปัจจุบันสามารถตรวจหาเชื้อ SARS-CoV-2 สายพันธุ์โอมิครอนได้ ส่วนการตรวจเชื้อแบบ ATK คาดว่าน่าจะไม่ได้รับผลกระทบใด ๆ แต่ยังต้องรอการตรวจสอบยืนยันจากผู้เชี่ยวชาญก่อน

## สถิติ
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Map_of_countries_with_confirmed_SARS-CoV-2_Omicron_variant_cases.svg|thumb|900x900px|ประเทศที่มีการพบเชื้อ SARS-CoV-2 สายพันธุ์โอมิครอน<br/>|center
## อาการ
ยังไม่มีข้อมูลบ่งบอกว่าผู้ป่วยจากไวรัสสายพันธุ์นี้จะมีอาการแตกต่างจากสายพันธุ์อื่น ๆ หรือไม่ และผู้ป่วยบางรายอาจไม่มีอาการใด ๆ ส่วนผู้ป่วยบางรายอาจถึงขั้นเสียชีวิต ดังที่มีผู้เสียชีวิตจากไวรัส SARS-CoV-2 สายพันธุ์โอมิครอนเป็นรายแรกที่สหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2564 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สายพันธุ์ย่อยของไวรัส SARS-CoV-2
อำเภอเฟิง

**อำเภอเฟิง** หรือ **เฟิงเซี่ยน** () เป็นอำเภอหนึ่งภายใต้การปกครองของนครสวีโจว มณฑลเจียงซู สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือสุดและตะวันตกสุดของมณฑล มีพรมแดนติดกับมณฑลชานตงทางทิศเหนือและทิศตะวันตก และมณฑลอานฮุยทางทิศใต้ อำเภอเฟิงขึ้นชื่อเรื่องต้นแอปเปิลฟูจิ ซึ่งมีพื้นที่ปลูกประมาณ 11,120 เอเคอร์ (หรือ 45 ตารางกิโลเมตร)

## ที่มาของชื่อ
คำว่า "เฟิง" () ในที่นี้มีความหมายสองประการ ประการแรกคือ เป็นชื่อของลำน้ำสาขาเก่าแก่ของแม่น้ำซี่ที่ไหลผ่านในพื้นที่แห่งนี้ อีกประการหนึ่งคือ เป็นคำคุณศัพท์ที่ใช้อธิบายสภาพพื้นที่อันอุดมสมบูรณ์

## ประวัติศาสตร์
บริเวณที่เป็นอำเภอเฟิงทุกวันนี้ เคยเป็นเมืองหนึ่งที่อยู่ภายใต้การปกครองของอำเภอเพ่ย์ เรียกว่า เฟิงอี้ () โดยราชวงศ์ฮั่นตอนต้นก่อนการก่อตั้ง จากนั้นก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นแคว้นเพ่ย์ ในมณฑลยวี่ (ยวี่โจว) จนถึง ค.ศ. 583 ก็ได้เป็นส่วนหนึ่งของแคว้นเผิงเฉิง (ปัจจุบันคือสวีโจว) และเคยถูกยุบครั้งหนึ่ง แต่ก็กลับมาจัดตั้งใหม่อีกครั้งใน ค.ศ. 457 อำเภอนี้อยู่ภายใต้เขตอำนาจของมณฑลชานตงชั่วคราวระหว่างปี 1949 ถึง 1953

## เขตการปกครอง
ปัจจุบันอำเภอเฟิงประกอบด้วย 14 เมือง ( *เจิ้น*) ดังนี้

;14 เมือง

* เฟิ่งเฉิง ()
* โฉ่วเซี่ยน ()
* ชุ่นเหอ ()
* ฉางเตี้ยน ()
* ฮวานโข่ว ()
* ชือไจ้ ()
* หัวชาน ()
* เหลียงไจ้ ()
* ฟั่นโหลว ()
* ซุนโหลว ()
* ซ่งโหลว ()
* ต้าชาเหอ ()
* หวางโกว ()
* เจ้าจวง ()

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*www.xzqh.org
วันเด็กแห่งชาติ (ญี่ปุ่น)

**วันเด็กแห่งชาติ** () ตรงกับวันที่ 5 พฤษภาคมของทุก ๆ ปีในประเทศญี่ปุ่น เพื่อให้เห็นถึงคุณค่าของเด็กและขอบคุณพ่อแม่ของพวกเขาที่คอยเลี้ยงดูจนเติบโตเป็นผู้ใหญ่

## ประวัติ
ในอดีตวันเด็กแห่งชาติถูกเรียกว่า "เทศกาลทังโงะ โนะ เซ็กกุ ()" ที่จัดขึ้นในทุก ๆ วันที่ 5 พฤษภาคม ซึ่งถือเป็นวันเฉลิมฉลองการเติบโตของเด็กชาย ในวันดังกล่าวจะมีการจะประดับธงปลาคาร์ฟ หรือ โคยโนโบริ ไว้หน้าบ้านเพื่อขอพรให้เด็กชายในครอบครัวของตนมีสุขภาพที่แข็งแรง และสวมหมวกคาบูโตะ () ให้แก่เด็กชายในพิธี "ฮัตสึเซ็กกุ ()" เพื่อสื่อถึงเกาะป้องกันที่คอยคุ้มครองเด็กชายไว้ไม่ให้เจ็บไข้ได้ป่วย แต่หากเป็นเด็กหญิงจะเข้าร่วมเทศกาล "ฮินะมัตสึริ ()" หรือ "โมโมโนะ โนะ เซ็กกุ ()" ที่จะจัดขึ้นในวันที่ 3 มีนาคมของทุกปีเพื่อฉลองการเติบโตของเด็กหญิงในช่วงสมัยยุคนาระ โดยจะมีการวางตุ๊กตาฮินะเป็นการตกแต่งภายในบ้านและจะส่งต่อตุ๊กตาจากรุ่นสู่รุ่นไป แต่ทั้งนี้ในปี 1948 รัฐบาลญี่ปุ่นได้ตัดสินใจรวมวันทังโงะ โนะ เซ็กกุ และ ฮินะมัตสึริ เป็นวันเดียวกันโดยใช้ชื่อ "โคโดโมะ โนะ ฮิ ()" ที่หมายถึงวันของทั้งเด็กชายและเด็กหญิง โดยยังคงกำหนดให้วันดังกล่าวเป็นวันที่ 5 พฤษภาคมของทุกปี

## การเฉลิมฉลอง
[left|thumb|180x180px|[ธงปลาคาร์ฟ]]
แม้จะมีการรวมวันเด็กของทั้งเด็กชายและเด็กหญิงรวมกันเป็นวันเดียวกัน แต่วิธีการเฉลิมฉลองในวันดังกล่าวยังคงปฏิบัติสืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน เช่น การประดับธงปลาคาร์ฟไว้หน้าบ้านเพื่อเสริมความสิริมงคลและความเจริญก้าวหน้าของเด็กชายในครอบครัวของตนตามความเชื่อของชาวจีนโบราณที่ว่าปลาคาร์ฟที่ว่ายทวนกระแสน้ำเพื่อมุ่งสู่ประตูมังกร () ได้สำเร็จในขณะที่ปลาตัวอื่น ๆ ยอมแพ้ จึงสามารถเปรียบเสมือนได้กับมังกรที่กล้าหาญ

หมวกคาบูโตะ เกราะโยโรย () และตุ๊กตานักรบ () จะถูกนำมาวางไว้ในบ้านเพื่อเสริมความมั่นคงให้กับเด็กชาย นอกจากนี้ยังทานขนมเฉพาะเทศกาล เช่น เค้กข้าวเหนียว "ชิมากิ ()" หรือ "โมจิโกเมะ ()" ที่ห่อในใบกล้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วันหยุดในญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วัฒนธรรมญี่ปุ่น
วันเคารพผู้สูงอายุ

**วันเคารพผู้สูงอายุ** () หรือ วันผู้สูงอายุ ตรงกับวันจันทร์ที่ 3 ของเดือนกันยายนของทุกปีในประเทศญี่ปุ่น เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองการมีสุขภาพดีและอายุยืนยาว วันเคารพผู้สูงอายุในประเทศญี่ปุ่นเริ่มต้นครั้งแรกในจังหวัดเฮียวโงะที่ได้จัดงานวันผู้สูงอายุ () ในวันที่ 15 กันยายน และวันดังกล่าวก็ได้รับความนิยมไปทั่วประเทศจนถึงปี ค.ศ. 1966 รัฐบาลฯ จึงกำหนดวันดังกล่าวให้เป็นวันหยุดราชการตามพระราชบัญญัติวันหยุดราชการ แต่ต่อมาในปี 2003 วันเคารพผู้สูงอายุถูกกำหนดใหม่ให้เป็นวันจันทร์ที่ 3 ของเดือนกันยายนเพื่อสร้างวันหยุดต่อเนื่องรวม 3 วันตามระบบแฮปปี้ซันเดย์ 

ในปี 2015 จากการสำรวจของรัฐบาลญี่ปุ่น พบว่าประชากรที่มีอายุมากกว่า 65 ปีขึ้นไปมีทั้งสื้นราว 34 ล้านคน ในขณะที่ประชากรที่มีอายุมากกว่า 80 ปีขึ้นไปมีมากถึง 10 ล้านคน

## การเฉลิมฉลอง
แม้ว่าในวันดังกล่าวจะไม่มีประเพณีในการปฏิบัติตนอย่างแน่ชัด แต่องค์กรหรือหน่วยงานท้องถิ่นจะจัดงานเพื่อผู้สูงอายุโดยเฉพาะ เช่น การมอบเบ็นโตและเครื่องใช้ที่จำเป็นอย่างสบู่หรือยาสีฟัน โรงเรียนในท้องถิ่นจะร่วมการจัดการแสดงในบ้านพักคนชรา หรือการจัดการแข่งขันระหว่างผู้สูงอายุ ห้างสรรพสินค้าจะวางจำหน่วยสินค้าเพื่อให้คนในครอบครัวมอบแก่ผู้สูงอายุที่เป็นที่เคารพอย่าง "โยคัง" หรือ ปลาแห้งปรุงรสโรยข้าวราดน้ำชา "ชาซูเกะ"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วันหยุดในญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนกันยายน
เทศบาลตำบลควนกุน

**เทศบาลตำบลควนกุน** เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 8 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2 ของตำบลกะลาเส ในอำเภอสิเกา จังหวัดตรัง เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลควนกุนที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2536 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากร 2,178 คน

พื้นที่เทศบาลตำบลตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอสิเกา จังหวัดตรัง อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอสิเกาประมาณ 20.8 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดตรังประมาณ 50.6 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 839 กิโลเมตร มีพื้นที่รับผิดชอบ 9.84 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ประมาณ 6,150.0 ไร่ และแบ่งพื้นที่เทศบาลออกเป็น 5 ชุมชน ในพื้นที่บางส่วนของตำบลกะลาเส ได้แก่ ชุมชนหัวสะพาน ชุมชนตรอกบก ชุมชนควนกุน ชุมชนร่มเมือง และชุมชนเมืองใหม่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์เทศบาลตำบลควนกุน

ควนกุน
ควนกุน
หมวดหมู่:อำเภอสิเกา
โบรกปา

**โบรกปา** คือกลุ่มชุมชนย่อยของชาวดาร์ดซึ่งอาศัยอยู่ทางตะวันออกของกัศมีร์มายาวนาน พวกเขาใช้ภาษาโบรกสตัต ซึ่งเป็นภาษาย่อยของภาษาชีนา จัดอยู่ในตระกูลภาษาอินโด-อารยัน ซึ่งไม่สามารถเข้าใจได้กับภาษาชีนากลุ่มอื่น ๆ ส่วนใหญ่ชาวโบรกปาอาศัยในเขตลาดักของประเทศอินเดีย และมีจำนวนน้อยอาศัยในเขตบัลติสถานของประเทศปากีสถาน ส่วนใหญ่พบในหมู่บ้านทาร์ (Dha), หานู (Hanu), เบียมา (Beama), คาร์กอน (Garkon), ทาร์จิก (Darchiks), ศารจัย (Sharchay), จูลิจัน (Chulichan) และพาตาลิก (Batalik) ในฝั่งอินเดีย และพ้นเส้นควบคุมจะพบบ้านคาโนก (Ganoaks), โมโรล (Morol), ดานานุซาร์ (Dananusar), เจเจทัง (Chechethang) ในเขตที่ราบสูงเดโอซาอี (Deosai) ในเขตบัลติสถานของประเทศปากีสถาน พวกเขาอ้างว่าบรรพบุรุษอพยพมาจากชีลาสในประเทศปากีสถาน

## ศัพทมูลวิทยา
ชื่อ *โบรกปา* เป็นชื่อที่ชาวลาดักใช้เรียกชนกลุ่มนี้ มาจากคำว่า *ดรุกปา* เป็นภาษาทิเบตแปลว่า ชาวเติร์ก หรือมาจาก *โบรกปา* (འབྲོག་པ།) ซึ่งเป็นคำทิเบตที่แปลว่า เผ่าเร่ร่อน

## วัฒนธรรม
ชาวโบรกปาในเลห์ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ ขณะที่ชาวโบรกปาจำนวนหนึ่งในการ์คิลนับถือศาสนาอิสลาม ชาวโบรกปาจะไม่บริโภคนมและสัตว์ปีก รับประทานอาหารสามมื้อคือ เวลาเช้า กลางวัน และค่ำ โดยมากจะรับประทานเนื้อสัตว์โดยมากเป็นเนื้อแกะ สถานะทางเศรษฐกิจของครัวเรือนเป็นตัวกำหนดการบริโภคเนื้อสัตว์ หากมีเทศกาลหรือการประกอบพิธีกรรมจะทำให้ผู้คนเข้าถึงเนื้อแกะได้มากขึ้น

## เศรษฐกิจ
สถานะทางเศรษฐกิจของชาวโบรกปาเปลี่ยนจากสังคมเกษตรกรรมเป็นแรงงานจ้าง การแบ่งงานโดยใช้เพศและอายุกลายเป็นเรื่องพ้นสมัย ชาวโบรกปามีคติผัวเดียวเมียเดียว เป็นครอบครัวเดี่ยว และได้รับการศึกษา โดยพัฒนาสู่การเป็นลูกจ้างในเศรษฐกิจทางทหารและการขนส่งสัมภาระ แสดงให้เห็นถึงการทำงานที่ซับซ้อนของลาดักในภาวะทันสมัย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในลาดัก
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินเดีย
แม่น้ำพะโค

**แม่น้ำพะโค** () เป็นแม่น้ำทางตอนใต้ของประเทศพม่า ไหลผ่านพะโคและย่างกุ้ง เชื่อมกับ แม่น้ำย่างกุ้ง ทางตอนใต้ของเมืองย่างกุ้ง แม่น้ำพะโคมีต้นน้ำมาจากลำธารหลายสายบนทิวเขาพะโค เดิมเชื่อว่ามีต้นทางจากภูเขาซินนามอง ในอำเภอและปะด้าน การสำรวจทางอุทกวิทยาสมัยใหม่พบลำธารไกลออกไปทางเหนือในอำเภอพยู่ ซึ่งไหลลงสู่ลุ่มแม่น้ำพะโค แม่น้ำพะโคไหลเข้าสู่เขตย่างกุ้งบรรจบกับแม่น้ำย่างกุ้งที่ มังกี้พอยต์ อำเภอโบตะทอง ซึ่งแม่น้ำต่อจากนี้เรียกกันว่าแม่น้ำย่างกุ้ง

ในปี ค.ศ. 1608 นักผจญภัยชาวโปรตุเกส ฟีลีปึ ดึ บรีตู อี นีโกตึ หรือรู้จักในพม่าว่า งะซีนกา ได้ปล้นสะดมเจดีย์ชเวดากอง คนของเขาเอาระฆังพระเจ้าธรรมเจดีย์ 300 ตันไปโดยใช้ช้างและแรงงานบังคับ ดึ บรีตูเจตนาจะหลอมระฆังเพื่อสร้างปืนใหญ่ แต่ระฆังได้ตกลงไปในแม่น้ำขณะกำลังขนย้าย 

หลายคนพยายามค้นหาระฆังในน้ำขุ่นของแม่น้ำ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่สำเร็จ เจมส์ บลันต์ นักประดาน้ำลึกมืออาชีพได้ดำน้ำสำรวจ 115 ครั้ง โดยใช้ภาพ โซนาร์ ของวัตถุในพื้นที่เพื่อเป็นแนวทาง จนถึงวันนี้ก็ยังไม่ได้รับการกู้คืน นักประดาน้ำชาวพม่าหลายคนเสียชีวิตจากการตามหา รวมถึงนักดำน้ำของกองทัพเรือ 2 คนที่ติดอยู่ในซากเรือในบริเวณใกล้เคียง ระฆังได้กลายเป็นเป้าหมายของความเชื่อทางไสยศาสตร์ระดับชาติที่เชื่อว่าการค้นหาจะถูกคำสาป และการนำระฆังกลับมาเป็นกุญแจสู่การหลุดพ้นจากประเทศยากจน

## อ้างอิง

พะโค
เขตการปกครองระดับกิ่งมณฑล

**เขตการปกครองระดับกิ่งมณฑล** หรือ **เขตการปกครองระดับอนุมณฑล** () ในสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นนครระดับจังหวัดที่ปกครองโดยมณฑล แต่ได้รับการยกฐานะขึ้นกึ่งหนึ่ง ดังนั้น จึงอยู่ภายใต้ระดับมณฑลครึ่งหนึ่ง แต่อยู่เหนือระดับจังหวัดครึ่งหนึ่ง (จึงได้ชื่อว่า กิ่งมณฑล/อนุมณฑล)

การยกฐานะเช่นนี้ใช้กับทุกเขตการปกครอง หน่วยงานการบริหาร และพรรคการเมือง ตัวอย่างเช่น นายกเทศมนตรีของเขตการปกครองระดับกิ่งมณฑล จะมีฐานะเทียบเท่ารองผู้ว่าการมณฑล

เขตการปกครองระดับกิ่งมณฑลยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑล เช่นเดียวกับเขตการปกครองระดับจังหวัด อย่างไรก็ตาม มีนครระดับกิ่งมณฑลจำนวน 5 แห่งที่มีสถานะเพิ่มเป็น **นครที่กำหนดไว้โดยเฉพาะในแผนของรัฐ** () ด้วย ซึ่งมีอำนาจในระดับมณฑลที่เหนือไปกว่าประเด็นทางเศรษฐกิจ เช่น การเงินของรัฐบาล ศุลกากร การวางแผนกลยุทธ์ทางเศรษฐกิจ นโยบายเศรษฐกิจ กิจการเศรษฐกิจต่างประเทศ การธนาคาร ฯลฯ

เขตการปกครองระดับกิ่งมณฑลมีส่วนประกอบหน่วยย่อยคล้ายกับเขตการปกครองระดับจังหวัด ซึ่งประกอบด้วย พื้นที่ใจกลางเมืองที่ล้อมรอบด้วยพื้นที่ชนบท พื้นที่ดังกล่าวรวมกันแบ่งออกเป็น เขต, และอำเภอหรือนครระดับอำเภอที่อยู่โดยรอบ (โดยทั้งหมดนี้ยกฐานะเป็นระดับกิ่งจังหวัด) ที่ปกครองโดยเขตการปกครองระดับกิ่งมณฑลในนามของมณฑล ซึ่งทั้งหมดมีเขตเมืองเป็นของตนเองที่ล้อมรอบด้วยพื้นที่ชนบทของตนเอง

## แผนที่เขตการปกครองระดับกิ่งมณฑลในประเทศจีน

### นครระดับกิ่งมณฑล
นครเดิม 16 แห่ง ได้เปลี่ยนชื่อเป็น นครระดับกิ่งมณฑล เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 1994 โดยคณะกรรมการกลางฝ่ายองค์กร ร่วมกับมีฐานะเป็นนครระดับจังหวัดด้วย นครดังกล่าวส่วนใหญ่เป็นเมืองหลวงของมณฑลที่นครนั้นตั้งอยู่

หลังจากที่ฉงชิ่งได้รับการจัดตั้งเป็นนครปกครองโดยตรง ทำให้ปัจจุบันมีนครระดับกิ่งมณฑลจำนวน 15 แห่ง

ฉงชิ่งเคยเป็นนครระดับกิ่งมณฑลของมณฑลเสฉวน จนมาถึงวันที่ 14 มีนาคม 1997 ฉงชิ่งได้กลายเป็นนครอิสระโดยแยกออกจากมณฑลเสฉวนอย่างสิ้นเชิง นอกจากนี้ กองผลิตและก่อสร้างซินเจียงยังมีอำนาจในระดับกิ่งมณฑลอีกด้วย

เฉิงตูเป็นนครระดับกิ่งมณฑลที่มีประชากรมากที่สุด มากกว่าประชากรของนครอิสระอย่างเทียนจิน ในขณะที่ทั้งฮาร์บินและเฉิงตูก็มีพื้นที่ทางบกใหญ่กว่าเทียนจิน

รวมแล้วมีนครระดับกิ่งมณฑล 5 แห่งที่ไม่ใช่เมืองหลวงมณฑลของตนเอง นครทั้งห้านี้ถูกกำหนดให้เป็น "นครที่มีสถานะการวางแผนอิสระ" ()

### พื้นที่ใหม่ระดับกิ่งมณฑล
นอกจากนี้ เขตใหม่ผู่ตงของเซี่ยงไฮ้ และเขตใหม่ปินไห่ของเทียนจิน ซึ่งเป็นเขตระดับอำเภอ ก็ยังได้รับอำนาจในระดับกิ่งมณฑลอีกด้วย

### จังหวัดปกครองตนเองระดับกิ่งมณฑล
จังหวัดอีหลี ซึ่งเป็นจังหวัดปกครองตนเองชนชาติคาซัค มี 2 จังหวัดอยู่ในความปกครองคือ จังหวัดอัลไต และจังหวัดถ่าเฉิง และอีก 11 เขตการปกครองระดับอำเภอที่ถูกควบคุมภายใต้เขตอำนาจของจังหวัดอีหลีโดยตรง แต่สถานะทางกฎหมายของจังหวัดอีหลีเป็นเพียงเขตการปกครองระดับจังหวัดเท่านั้น ซึ่งเป็นกรณีพิเศษในระบบเขตการปกครองของจีน และเป็นการไม่ถูกต้องที่จะถือว่าจังหวัดอีหลีเป็นเขตการปกครองระดับกิ่งมณฑล ซึ่งไม่มีหลักเกณฑ์ทางกฎหมาย จนถึงปี 2001 จังหวัดอีหลีก็ได้มีจังหวัดที่ 3 มาอยู่ในความปกครอง หน่วยย่อยที่ควบคุมโดยตรงนั้นได้รับการปกครองในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดอีหลี (伊犁地区)

## อ้างอิง


หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศจีน
หมวดหมู่:เขตการปกครองระดับจังหวัดของสาธารณรัฐประชาชนจีน
แม่น้ำย่างกุ้ง

**แม่น้ำย่างกุ้ง** (เรียกกันอีกชื่อว่า **แม่น้ำร่างกุ้ง** หรือ **แม่น้ำไลง์**) เกิดขึ้นจากการบรรจบกันของ แม่น้ำพะโค และ แม่น้ำมยิเมคะ (မြစ်မခမြစ်) เป็นชะวากทะเล ที่ไหลจากย่างกุ้ง ลงสู่อ่าวเมาะตะมะ ในทะเลอันดามัน เป็นร่องน้ำที่เรือเดินมหาสมุทรร่องได้จึงมีบทบาทสำคัญในทางเศรษฐกิจของประเทศพม่า

คลองตูนเต้ เชื่อมแม่น้ำย่างกุ้งกับ ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดี ที่ซึ่งครั้งหนึ่งถูกขนานนามว่า 'ชามข้าวแห่งเอเชีย' ประกอบด้วยพื้นที่  อันเขียวชอุ่ม สวนไม้สักและที่ลุ่มน้ำขังป่าชายเลน ปัจจุบันที่หลายแห่งถูกแผ้วถางสำหรับปลูกข้าว

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศพม่า
อำเภอหย่งเจีย

**อำเภอหย่งเจีย** (; ภาษาถิ่นเวินโจว: yon2ko1/ yu3 *ion ko*) เป็นอำเภอหนึ่งภายใต้การปกครองของนครระดับจังหวัดเวินโจว ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลเจ้อเจียง สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองเวินโจวไปทางเหนือประมาณ  พื้นที่ชมวิวแม่น้ำหนานซีตั้งอยู่ในอำเภอนี้ และแม่น้ำสายนี้ก็ได้รับการประกาศเข้าสู่บัญชีรายชื่อชั่วคราวของศูนย์มรดกโลกองค์การยูเนสโก

## เขตการปกครอง
;แขวง
* แขวงของคณะกรรมการปกครองชั่งถัง ():
** แขวงเป่ย์เฉิง ()
** แขวงตงเฉิง ()
** แขวงหนานเฉิง ()

* แขวงของคณะกรรมการปกครองโอวเป่ย์ ():
** แขวงตงโอว ()
** แขวงเจียงเป่ย์ ()
** แขวงหวงเถียน ()
** แขวงซานเจียง ()
** แขวงอูหนิว ()

;เมือง
* เมืองเฉียวโถว ()
* เมืองเฉียวเซี่ย ()
* เมืองชาโถว ()
* เมืองปี้เหลียน ()
* เมืองซวิ่นไจ๋ ()
* เมืองหยานโถว ()
* เมืองเฟิงหลิน ()
* เมืองหยานถ่าน ()
* เมืองต้ารั่วหยาน ()
* เมืองเฮ่อเชิ่ง ()

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เวินโจว
โปเกมอน มิสทะรีดันเจียน เกตส์ทูอินฟีนิตี

***โปเกมอน มิสทะรีดันเจียน เกตส์ทูอินฟีนิตี*** (; ) เป็นวิดีโอเกมแนวโรกไลก์ที่พัฒนาโดยบริษัทสไปค์ชุนซอฟท์ จำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด ออกจำหน่ายสำหรับนินเท็นโด 3ดีเอส ในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ในอเมริกาเหนือในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2556 ในยุโรปในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 และในออสตราเลเซียในวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 ส่วนเนื้อเรื่องตามสไตล์ของโปเกมอน มิสทะรีดันเจียน ผู้เล่นกลายเป็นโปเกมอนและผู้เล่นตกอยู่โลกของโปเกมอนที่ภูมิภาคMist Continent วิธีเลือกโปเกมอนตอบคำถามนิสัยผู้เล่น เขาสุ่มโปเกมอนให้ต่อไปนี้ พิคาชู ซึทาจะ โพคาบู มิจูมารุ และ คิบาโกะ ผู้เล่นจะเลือกคู่หูโปเกมอนได้ เกมนี้เป็นครั้งแรกที่เพิ่มระบบเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้หรือDLC

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:เกมผลิตโดยสไปค์ชุนซอฟท์
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโด 3ดีเอส
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วิดีโอเกมตะลุยดันเจียน
หมวดหมู่:วิดีโอเกมโรกไลก์
วันกีฬาแห่งชาติ (ญี่ปุ่น)

**วันกีฬาแห่งชาติ** () ตรงกับวันจันทร์ที่สองของเดือนตุลาคมของทุกปีในประเทศญี่ปุ่น เดิมเรียกว่า **วันสุขภาพและกีฬาแห่งชาติ** หรือ **วันพลศึกษา** () เพื่อฉลองการเปิดพิธีโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 การสร้างความสำคัญถึงสุขภาพที่ดีของประชาชน และเล่นกีฬาอย่างมีความสุข ในปี 2020 วันกีฬาแห่งชาติได้เลื่อนจากวันจันทร์ที่สองของเดือนตุลาคมของทุกปีเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม เพื่อให้ตรงกับวันเปิดพิธีของโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

## ประวัติและการเฉลิมฉลอง
[left|thumb|216x216px|[โยชิโนริ ซาไก ในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 1964]]
รัฐบาลฯ ได้กำหนดให้วันที่ 10 ตุลาคม ซึ่งเป็นวันเปิดพิธีของโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 เป็นวันพลศึกษาในปี 1966 เพื่อจุดประสงค์ที่จะให้ประชาชนมีสุขภาพร่างกายและจิตใจที่แข็งแรง ในวันดังกล่าวโรงเรียนหรือชุมชนท้องถิ่นจะจัดงานกีฬาสี () โดยก่อนที่จะเริ่มเล่นกีฬา ก็จะออกกำลังกายเพื่อยืดเส้นยืดสายด้วยการบริหารกาย () ถึงจะเริ่มเล่นกีฬา โดยกีฬาที่เล่นจะสามารถเล่นเป็นหมู่ได้ง่าย เช่น ชักเย่อ โยนลูกบอล การวิ่งผลัด โยนถุงถั่วให้ลงตระกร้าที่ผูกไว้บนเสาไม้ค้ำสูงที่เรียกว่าทามะอิเระ () หรือการกลิ้งลูกบอลขนาดใหญ่ไปหาสมาชิกทีมอีกฝั่ง () เป็นต้น

แต่ต่อมาในปี 2000 ได้มีการเปลี่ยนวันพลศึกษาเป็นวันจันทร์ที่สองของเดือนตุลาคมตามระบบแฮปปี้ซันเดย์ที่ย้ายวันหยุดราชการต่าง ๆ ไปเป็นวันจันทร์เพื่อสร้างวันหยุดติดต่อกันสามวัน และในปี 2018 ได้มีการเปลี่ยนชื่อวันพลศึกษาเป็นวันกีฬาแห่งชาติ โดยมีผลบังคับใช้ในปี 2020 เป็นต้นมา ด้วยเหตุผลที่คำว่า "พลศึกษา" ให้ความรู้สึกที่โน้มไปทางการศึกษาในโรงเรียนมากกว่าและชูความสำคัญของการเล่นกีฬาเพื่อให้สอดคล้องกับโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วันหยุดในญี่ปุ่น
กีฬาแห่งชาติ (ญี่ปุ่น)
ฮูสวน

**ฮูสวน** (มีบทบาทในช่วงคริสต์ทศวรรษ 200–230) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **ฟู่ ซฺวิ่น**  () เป็นขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก เดิมรับราชการกับขุนศึกเล่าเปียวในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก

## ประวัติ
ฮูสวนเป็นชาวอำเภอหนีหนาง (; *หนี่หยางเซี่ยน*) เมืองเป่ย์ตี้ (; *เป่ย์ตี้จฺวิ้น*) ซึ่งปัจจุบันคือเขตเย่าโจว นครถงชฺวัน มณฑลฉ่านซี ฮูสวนมีความเชี่ยวชาญในการประเมินลักษณะบุคคล ได้รับเลือกเข้ารับราชการเป็นขุนนางพลเรือน และมีตำแหน่งเป็นขุนนางในสำนักราชเลขาธิการ (; ชั่งชูหลัง) ภายหลังได้ย้ายไปอยู่แคว้นเกงจิ๋ว (ปัจจุบันครอบคลุมพื้นที่มณฑลหูเป่ย์และหูหนาน) และกลายมาเป็นขุนนางของเล่าเปียวผู้ครองแคว้นเกงจิ๋ว

ในปี ค.ศ. 208 หลังจากเล่าเปียวเสียชีวิตไม่นาน ขุนศึกโจโฉรุกรานแคว้นเกงจิ๋ว ยกทัพมาถึงด้านนอกซงหยง (เซียงหยาง) เมืองเอกของแคว้นเกงจิ๋ว ฮูสวนซึ่งเวลานั้นมีตำแหน่งเป็นขุนนางผู้ช่วยสำนักตะวันออก (; *ตงเฉาเยฺวี่ยน*) พร้อมด้วยเก๊งอวด และฮันสง (; *หัน ซง*) โน้มน้าวเล่าจ๋องบุตรชายคนเล็กและผู้สืบตำแหน่งของเล่าเปียวให้ยอมจำนนต่อโจโฉ เล่าจ๋องปฏิบัติตามคำแนะนำ ฮูสวนเข้ารับราชการกับโจโฉและได้รับบรรดาศักดิ์เป็นกวนเน่ย์โหฺว () เป็นบำเหน็จที่ช่วยโน้มน้าวให้เล่าจ๋องยอมจำนน

ในปี ค.ศ. 220 โจผีบุตรชายของโจโฉบังคับพระเจ้าเหี้ยนเต้จักรรพรรดิพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ฮั่นให้สละบัลลังก์ให้ตน แล้วสถาปนารัฐวุยก๊กขึ้น เป็นจุดเริ่มต้นของยุคสามก๊ก ฮูสวนรับราชการเป็นขุนนางมหาดเล็ก (; *ซื่อจง*) และราชเลขาธิการ (; *ชั่งชู*) ในราชสำนักของโจผี ฮูสวนเสียชีวิตในรัชศกไท่เหอ (ค.ศ. 227-233) ในรัชสมัยของโจยอยซึ่งเป็นจักรพรรดิผู้ครองราชย์สืบจากโจผี

เมื่อครั้งที่ฮูสวนอยู่ที่แคว้นเกงจิ๋ว ครั้งหนึ่งเคยแสดงความเห็นว่าบังทองเป็น "กึ่งผู้กล้า" และคาดการณ์ล่วงหน้าว่าเผย์ เฉียน () จะกลายเป็นคนมีชื่อเสียงจากการประพฤติที่มีคุณธรรม ข้อคิดเห็นของฮูสวนเกี่ยวกับบังทองได้รับการพิสูจน์ในภายหลังว่าถูกต้อง จากการบังทองได้รับการปฏิบัติที่ด้อยกว่าเมื่อเทียบกับจูกัดเหลียงเมื่อมารับใช้เล่าปี่ ส่วนเผย์ เฉียนในที่สุดได้เป็นหัวหน้าราชเลขาธิการ (; *ชั่งชูลิ่ง*) ในวุยก๊กและมีชื่อเสียงในฐานะผู้มีคุณธรรม ระหว่างที่ฮูสวนรับราชการกับโจโฉ ได้คาดการณ์อย่างแม่นยำว่าเว่ย์ เฝิ่งจะก่อกบฏในสักวัน ซึ่งก็กลายเป็นจริงในปี ค.ศ. 219

## หมายเหตุ

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง

* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *[[สามก๊กจี่]]* (*ซันกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (ศตรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายสามก๊กจี่]]* (*ซันกั๋วจื้อจู้*).

หมวดหมู่:ขุนนางของวุยก๊ก
หมวดหมู่:เล่าเปียวและผู้เกี่ยวข้อง
โบบอยบอย เดอะมูฟวี่ 2

**โบบอยบอย เดอะมูฟวี่ 2** () เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรของประเทศมาเลเซีย เป็นภาคต่อจากภาพยนตร์โบบอยบอย เดอะมูฟวี่ กำกับโดยนิซาม ราซัก เขียนบทโดยนิซาม ราซักและอนาส อับดุล อาซิซ ดนตรีประกอบโดยยูริ หว่อง ผู้สร้างโดยAnimonsta Studios ออกฉายในโรงภาพยนตร์พร้อมกัน 4 ประเทศได้แก่ ประเทศมาเลเซีย ประเทศอินโดนีเซีย ประเทศบรูไนและประเทศสิงคโปร์ วันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศเวียดนาม วันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ส่วนในประเทศไทยฉายในทางเน็ตฟลิกซ์ เสียงภาษาอังกฤษและมาเลเซีย เฉพาะซับไทยเท่านั้น

## เรื่องย่อ
โบบอยบอยและเพื่อนๆ ต้องปกป้องพลังเอเลเมนทัลจากวายร้ายยุคโบราณที่กลับมาทวงอำนาจคืนและวางแผนก่อมหันตภัยร้ายทำลายล้างจักรวาล

## นักแสดง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษามาเลเซีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์มาเลเซีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยAstro Shaw
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โบบอยบอย
ศังกราจารย์มนเทียร

**ศังกราจารยมนเทียร** เป็นมนเทียรบูชาพระศิวะตั้งอยู่บนเขาศังกราจารย์ในเทือกเขาซาบาร์วาน ในเมืองศรีนคร จัมมูและกัศมีร์, ประเทศอินเดีย

ครั้งหนึ่งอาทิศังกระเคยเดินทางมาที่มนเทียรนี้ และนับจากนั้นมนเทียรก็มีความเกี่ยวข้องกับท่านมาโดยตลอด จนถึงการนำชื่อของท่านมาตั้งชื่อมนเทียร นอกจากนี้มนเทียรนี้ยังเป็นที่สักการะในบรรดาพุทธศาสนิกชนเช่นกัน ชาวกัศมีร์ที่นับถือศาสนาฮินดูเฉลิมฉลองมหาศิวราตรีเป็นประจำที่ศังกราจารยมนเทียร

ในปัจจุบันมนเทียรมีผู้เข้ามาสักการะไม่ขาดสาย และเป็นหนึ่งในจุดจาริกแสวงบุญตามอมรนาถยาตราไปยังอมรนาถมนเทียร 

## อ้างอิง
การขายไตในประเทศอิหร่าน

การค้าขายไตมนุษย์เพื่อแลกกับผลประโยชน์ทางธุรกิจในประเทศอิหร่านเป็นเรื่องถูกกฎหมายและมีการควบคุมโดยรัฐบาล ปีหนึ่ง ๆ มีชาวอิหร่านราว 1400 คนที่ขายไตข้างหนึ่งให้กับผู้รับที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ปัจจุบัน อิหร่านเป็นประเทศเดียวบนโลกที่อนุญาตให้มีการขายไตของตนโดยแลกกับค่าตอบแทน อิหร่านจึงเป็นประเทศไม่ประสบปัญหาการต้องรอเป็นเวลานานเพื่อรับการบริจาคไตเพื่อปลูกถ่าย

## ภูมิหลัง
การปลูกถ่ายไตครั้งแรกในภูมิภาคตะวันออกกลางมีขึ้นในอิหร่านเมื่อปี 1967 และเริ่มเป็นหัตถการที่พบได้ไม่ยากในราวกลางทศวรรษ 1980s อิหร่านยินยอมให้มีการนำไตมาปลูกถ่ายจากทั้งร่างของผู้เสียชีวิตที่มีเจตจำนงบริจาคร่างกายและผู้บริจาคอวัยวะเพื่อแลกกับค่าตอบแทน ปัจจุบันมีการประมาณว่าราว 13 เปอร์เซ็นต์ของการบริจาคไตมรจากร่างผู้เสียชีวิต ลดลงจากก่อนกฎหมายอนุญาตให้มีการค้าไตจะผ่านในปี 2000 ซึ่งมีการพึ่งพาไตจากร่างผู้บริจาคที่เสียชีวิตแล้วอยู่ที่เกือบ 99 เปอร์เซ็นต์ ผู้สนับสนุนรายใหญ่ของตลาดอย่างสถาบันแคโต อ้างว่านับตั้งแต่มีการนำเสนอแรงจูงใจทางธุรกิจเข้ามาในตลาดค้าไต อิหร่านสามารถกำจัดการรอคิวรับบริจาคไตเพื่อปลูกถ่ายได้ภายในปี 1999 อย่างไรก็ตาม จากการตรวจสอบโดยละเอียดจะพบว่าชาวอิหร่านจำนวนมากที่ป่วยด้วยโรคไตระยะสุดท้ายไม่ได้รับการวินิจฉัย ไม่ได้รับการส่งไปเพื่อรับการฟอกไต และฉะนั้นจึงไม่มีสิทธิ์รับการปบูกถ่ายไตตั้งแต่แรก แอแฮด ฆอดส์ (Ahad Ghods) จากโรงพยาบาลไตแฮเชมี เนแญด (Hashemi Nejad Kidney Hospital) ระบุว่า "นี่เป็นสาเหตุหลักว่าทำไมอิหร่านจึงประสบความสำเร็จในการกำจัดการรอคิวปลูกถ่ายไตได้อย่างรวดเร็ว"

## การควบคุม
การค้าและซื้อไตนั้นดำเนินการโดยเจ้าหน้าที่แบะองค์กรเพื่อการกุศล โดยมีผู้รับไตและรัฐบาลจ่ายค่าตอบแทนให้กับผู้บริจาคไต รวมถึงมีองค์กรการกุศลอื่น ๆ ที่คอยอุดหนุนค่าใช้จ่ายให้กับผู้ต้องปลูกถ่ายไตแต่ขาดทุนทรัพย์

องค์การการกุศลเพื่อการสนับสนุนผู้ป่วยไต (Charity Association for the Support of Kidney Patients; CASKP) และ มูลนิธิการกุศลเพื่อโรคพิเศษ (CFSD) ภายใต้กระทรวงสาธารณสุขและแพทยศาสตร์ศึกษาเป็นผู้ควบคุมการค้าขายใตภายใน้การสนับสนุนของรัฐบาล โดยมีองค์กรทั้งสองเป็นผู้จับคู่ผู้ให้กับผู้รับ จัดการตรวจสอบทางการแพทย์ที่เกี่ยวข้อง และเพื่อป้องกันไม่ให้มีความไม่โปร่งใสหรือการฉ้อโกงเกิดขึ้น รัฐบังมีมาตรการ “ไม่ให้สถานปลูกถ่ายหรือแพทย์ผู้ทำการปลูกถ่ายเลือกผู้บริจาคไต” ค่าตอบแทนของการบริจาคไตในอิหร่านแตกต่างกันไปตามสถานการณ์ โดยทั่วไปอยู่ที่ 2,000 ถึง 4,000 ดอลลาร์สหรัฐ (ราว 60,000 ถึง 120,000 บาท) ต่อการค้าไตหนึ่งข้าง ในทางกลับกัน ไตหนึ่งข้างที่ค้าขายในตลาดมืดระดับโลก อาจราคาสูงได้ถึง 160,000 ดอลลาร์สหรัฐ (4,800,000 บาท) ในบางกรณี

## มุมมองในศาสนาอิสลาม
ในปี 1996 สถาบันนิติศาสตร์มุสลิมแห่งสหราชอาณาจักรเคยออกฟัตวาอนุญาตให้มีการปลูกถ่ายอวัยวะได้ ในฐานะการบริจาคเพื่อช่วยชีวิตผู้อื่น ไม่ใช่เพื่อการค้าขาย

## อ้างอิง
ลาล พิหารี

**ลาล พิหารี** หรือ **ลาล พิหารี "มฤตัก"** (; Lal Bihari "Mritak", เกิดปี 1955) เป็นเกษตรกรและนักเคลื่อนไหวชาวอินเดีย จากอมิโลใสอำเภออะฌัมครห์ รัฐอุตตรประเทศ ผู้เคยถูกทางการประกาศเป็นผู้เสียชีวิตแล้วในระหว่างปี 1975 ถึง 1994 เขาต่อสู้กับระบบราชการของอินเดียเป็นเวลา 19 ปีเพื่อยืนยันแก่รัฐว่าเขายังมีชีวิตอยู่ ในขณะเดียวกัน เขาเติมชื่อ *มฤตัก* () เข้าไปในชื่อของเขา รวมทั้งตั้งสมาคมเพื่อผู้เสียชีวิตอุตตรประเทศ "มฤตักสงฆ์" เพื่อสร้างความสนใจของสาธารณะเกี่ยวกับกรณีอื่นที่คล้ายกันกับเขา

## ชีวประวัติ
พิหารีเป็นผู้ชายธรรมดาที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในชนบทของรัฐอุตตรประเทศ วันหนึ่งเขาประสงค์ทำเรื่องขอกู้ยืมเงินจากธนาคารซึ่งจำเป็นต้องใช้เอกสารยืนยันตัวตน เขาจึงเดินทางไปยังสำนักงานสรรพากรที่ศาลาว่าการอำเภออะฌัมครห์เพื่อขอเอกสารยืนยันตัวตน แต่เจ้าหน้าที่รัฐกลับแจ้งว่าเขาเป็นผู้เสียชีวิตไปแล้วตามระเบียนของรัฐ โดยมีลุงของพิหารีเป็นผู้แจ้งแก่รัฐว่าพิหารีเสียชีวิต เพื่อที่ลุงจะได้ครอบครองที่ดินขนาดไม่ถึงหนึ่งเอเคอร์ในฆาลีลาบาดที่เป็นทรัยพ์สินของพิหารี เนื่องจากรัฐขึ้นทะเบียนพิหารีว่าเป็นผู้เสียชีวิต จึงมีการถ่ายโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินให้แก่ลุงในฐานะผู้รับมรดก

นอกจากนี้ พิหารียังพบอีกว่ามีรายชื่อบุคคลอีกกว่า 100 คนที่เผชิญสถานการณ์เดียวกัน เขาจึงตั้งสมาคมเพื่อผู้เสียชีวิตอุตตรประเทศ "มฤตักสงฆ์" ขึ้นมา ปัจจุบันสมาคมมีสมาชิกกว่า 20,000 คนทั่วประเทศ และสำเร็จในการกู้คืนสถานะของบุคคลจากเสียชีวิตมาแล้วสี่คน (ข้อมูลปี 2004)

ตลอดระยะเวลานับจากนั้น พิหารีพยายามจัดกิจกรรมและสร้างความสนใจในสาธารณชนขึ้นด้วยวิธีต่าง ๆ เขาจัดพิธีศพให้กับตัวเองพร้อมทั้งเรียกเงินชดเชยสำหรับแม่หม้ายให้กับภรรยาของเขา ในปี 1980 เข้าเติมคำว่า "มฤตัก" (เสียชีวิต) เข้าในชื่อของเขา รวมถึงลงนามในเอกสารต่าง ๆ ในชื่อ "ลาล พิหารี ผู้ล่วงลับ" เขาเคยสมัครลงแข่งเลือกตั้งกับราชีพ คานธี ในปี 1989 เพื่อพิสูจน์ว่าเขายังไม่เสียชีวิต กระทั่งในปี 1994 หรือราว 19 ปีหลังเขาเคลื่อนไหวและต่อสู้ทางกฎหมาย รัฐบาลได้แก้ไขสถานะของเขาจากผู้เสียชีวิตเป็นผู้ยังมีชีวิตอยู่

พิหารีได้รับรางวัลอิกโนเบลสาขาสันติภาพในปี 2003 และในปี 2004 เขาได้ลงสมัครเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาในเขตเลือกตั้งลาลคังช์ รัฐอุตตรประเทศ

## ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
ในปี 2021 สาติษ กาวศิกสร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับเรื่องของพิหารี ในชื่อ *[[Kaagaz|กากัซ]]*, ผลิตโดยซาลมาน ข่าน ภายใต้ซาลมาน ข่าน ฟิล์มส์ นำแสดงโดยปันกัช ตริปตี, โมนัล คัชชร และ อมร อุปัธยาย ออกฉายครั้งแรกบน ZEE5 ในวันที่ 7 มกราคม 2021

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*''"Mritak" recommended for Independence Day award'', The Hindu, 7 July 2006
*
เขตเจียงฮั่น

**เขตเจียงฮั่น** () เป็นส่วนหนึ่งของใจกลางเมือง และเป็นหนึ่งในเขตทั้ง 13 เขตของนครระดับจังหวัดอู่ฮั่น เมืองหลวงของมณฑลหูเป่ย์ สาธารณรัฐประชาชนจีน เขตนี้เป็นส่วนหนึ่งของเมืองฮั่นโข่วในอดีต

## ภูมิศาสตร์
เขตเจียงฮั่นตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือ (ฝั่งซ้าย) ของแม่น้ำแยงซี เป็นเขตที่มีพื้นที่น้อยที่สุดและมีประชากรหนาแน่นที่สุดในบรรดาเขตของอู่ฮั่น มีพรมแดนทางทิศเหนือติดกับเขตตงซีหู ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับเขตเจียงอั้น ทิศใต้ติดกับเขตฮั่นหยาง และทิศตะวันตกติดกับเขตเฉียวโข่ว ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำติดกับเขตอู่ชาง ตึกอู่ฮั่นเซนเตอร์ตั้งอยู่ในเขตเจียงฮั่น

## เขตการปกครอง
เขตเจียงฮั่นแบ่งการปกครองออกเป็น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อู่ฮั่น