open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เมื่อแฟนผมกลายเป็นหนุ่มสุดฮอต

***เมื่อแฟนผมกลายเป็นหนุ่มสุดฮอต*** () เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม กำกับโดย ยู กวน-โม และเขียนบทโดย อี แฮ-นา ดัดแปลงจากเว็บตูนชื่อเดียวกัน ผลิตโดย สตูดิโอเอ็น, Blossom Story และ Play Grounds นำแสดงโดย ยุน ซัน-ฮา, อาริน และ ยู ช็อง-ฮู ออกอากาศครั้งแรกทางช่องเคบีเอสทูเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2025 ทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 21:50 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) และสามารถรับชมผ่านสตรีมมิง วิว และ Rakuten Viki ในบางภูมิภาค

ตอนที่ 10 ซึ่งออกอากาศเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม 2025 ทำเรตติ้งได้ 0.5% ซึ่งนับว่าต่ำที่สุดที่เคยมีมาของละครที่ออกอากาศในช่วงเวลาไพรม์ไทม์ของโทรทัศน์ภาคพื้นดิน โดยทำลายสถิติเดิมของเรื่อง *[[Kick Kick Kick Kick]]* (ที่ภายหลังถูกย้ายไปออกอากาศช่วงดึกและมีเรตติ้งลดลงไปอีก) และ *[[หลักสูตร รัก101]]* ที่ออกอากาศเมื่อต้นปีเดียวกันนั้น

## นักแสดง
* ยุน ซัน-ฮา รับบทเป็น พัก ยุน-แจ
* อาริน รับบทเป็น คิม จี-อึน
* ยู ช็อง-ฮู รับบทเป็น คิม จี-ฮุน
* ชยู รับบทเป็น คัง มิน-จู
* ฮอ ฮย็อน-จุน รับบทเป็น อี มิน-ฮย็อก

## การผลิต
### การพัฒนา
ละครเรื่องนี้ผลิตโดยสตูดิโอเอ็น มี ยู กวาน-โม ทำหน้าที่เป็นผู้กำกับ, อี แฮ-นา เขียนบท โดยมี Blossom Story กับ Play Grounds ร่วมผลิต

### การคัดเลือกนักแสดง
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 มีการยืนยันรายชื่อนักแสดงได้แก่ยุน ซัน-ฮา สมาชิกวงอัสโตร, อาริน สมาชิกวงโอมายเกิร์ล, นักร้องสาว ชยู และนักแสดงชาย ยู ช็อง-ฮู

### การถ่ายทำ
มีการจัดอ่านบทเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2024 โดยการถ่ายทำคิวแรกเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2024

## เพลงประกอบละคร
### พาร์ต 1

### พาร์ต 2

### พาร์ต 3

### พาร์ต 4

### พาร์ต 5

## การออกอากาศ
ซีรีส์ออกอากาศครั้งแรกทางช่อง เคบีเอส 2 เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2025 ในช่วงเวลาออกอากาศวันพุธ–พฤหัสบดี เวลา 21:50 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* 
* 

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยสตูดิโอเอ็น (เนเวอร์)
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ที่ถ่ายทำเสร็จสมบูรณ์ก่อนออกอากาศ
สิงหาคม พ.ศ. 2568

**สิงหาคม พุทธศักราช 2568** เป็นเดือนที่ 8 ของปี พ.ศ. 2568 วันแรกของเดือนเป็นวันศุกร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันเสาร์

## [[สถานีย่อย:เหตุการณ์ปัจจุบัน]]

หมวดหมู่:สิงหาคม
*2568-08
เอ็มบราเออร์ EMB 314 ซูเปอร์ทูคาโน

**เอ็มบราเออร์ EMB 314 ซูเปอร์ทูคาโน** (Embraer EMB 314 Super Tucano) หรือที่สหรัฐกำหนดชื่อแบบ **A-29** เป็นเครื่องบินเทอร์โบพร็อพ ใบพัดเดี่ยว สำหรับภารกิจโจมตีเบาและต่อต้านการก่อความไม่สงบ ออกแบบและสร้างโดยบริษัทเอ็มบราเออร์ของบราซิล พัฒนาต่อยอดมาจาก เอ็มบราเออร์ EMB 312 ทูคาโน เครื่องบินรุ่นก่อนหน้า

A-29 ซูเปอร์ทูคาโน ถูกออกแบบมาเพื่อเป็นระบบที่มีต้นทุนต่ำ เหมาะสำหรับการปฏิบัติการในพื้นที่ที่มีภัยคุกคามต่ำ นอกจากการผลิตในบราซิลแล้ว เอ็มบราเออร์ยังได้ตั้งสายการผลิตในโปรตุเกสและในสหรัฐอเมริกา เพื่อผลิต A-29 สำหรับลูกค้าต่างประเทศอีกด้วย คู่แข่งโดยตรงของ A-29 ก็คือ บีชคราฟท์ AT-6 วูล์ฟเวอรีน จากสหรัฐ ซึ่งมีหน้าตาใกล้เคียงกัน

## ขีดความสามารถ
A-29 ใช้เครื่องยนต์ Pratt & Whitney Canada PT6A-68C แบบเทอร์โบพร็อพ ให้กำลัง 1,600 แรงม้า เครื่องยนต์ชนิดนี้มีจุดเด่นที่ใช้เชื้อเพลิงน้อย แต่ให้แรงขับสูง ช่วยให้บินได้นานต่อเนื่อง เหมาะกับภารกิจเฝ้าระวังและโจมตีที่ต้องใช้เวลาบนท้องฟ้าหลายชั่วโมง โครงสร้างล้อและปีกได้รับการออกแบบให้สามารถขึ้นลงบนรันเวย์สั้นหรือผิวทางกึ่งทุรกันดาร

ห้องนักบินของซูเปอร์ทูคาโนใช้ระบบ glass cockpit ที่ทันสมัยคล้ายเครื่องบินรบขนาดใหญ่ มีจอแสดงผลหลายจอและระบบควบคุมที่ช่วยให้นักบินทำงานได้ง่ายขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการบินหรือตรวจเป้า ระบบนำทางด้วยดาวเทียม (GPS) ร่วมกับระบบช่วยนำทางอื่น ทำให้บินได้แม่นยำทั้งกลางวันและกลางคืน ซูเปอร์ทูคาโนติดตั้งกล้องตรวจจับความร้อนและกล้องถ่ายภาพที่เห็นได้ชัดเจนแม้ในความมืด พร้อมตัวชี้เลเซอร์เพื่อชี้เป้าให้อาวุธนำวิถี นอกจากนี้ยังรองรับการเชื่อมต่อข้อมูลและภาพวิดีโอส่งตรงถึงหน่วยภาคพื้นแบบเรียลไทม์

A-29 ติดตั้งระบบเตือนภัยหากถูกล็อกเป้า พร้อมอุปกรณ์ยิงเป้าลวงเพื่อหลบหลีกการโจมตี มีเกราะป้องกันบางส่วนเพื่อเพิ่มความอยู่รอดเมื่อปฏิบัติการในพื้นที่เสี่ยง และระบบไฟฟ้าสำรอง ระบบอาวุธติดตั้งปืนกล 12.7 มม.ที่ปีก และสามารถติดตั้งอาวุธเสริมได้หลากหลาย เช่น จรวดไม่นำวิถี 70 มม, ระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์หรือ GPS, กระเปาะปืนใหญ่ 20 มม. รวมถึงมิสไซล์อากาศสู่อากาศบางรุ่น

## ข้อมูลจำเพาะ
240px|thumb|A-29 ทอ.ฟิลิปปินส์
* **ลูกเรือ:** 2 นาย 
* **ความยาว:** 11.38 เมตร
* **ความกว้างช่วงปีก:** 11.14 เมตร
* **ความสูง:** 3.97 เมตร
* **พื้นที่ปีก:** 19.4 ตร.ม.
* **[[น้ำหนักตัวเปล่า]]:** 3,200 กิโลกรัม
* **[[น้ำหนักสูงสุดในการขึ้นบิน]]:** 5,400 กิโลกรัม
* **เครื่องยนต์:** เทอร์โบพร็อพ Pratt & Whitney Canada PT6A-68C ให้กำลัง 1,600 แรงม้า
* **ความเร็วสูงสุด:** 590 กม/ชม. (320 นอต)
* **รัศมีทำการรบ:** 550 กม.
* **พิสัยบินไกลสุด:** 2,855 กม. (โดยไม่บรรทุกสิ่งใด)
* **เพดานบิน:** 10,680 เมตร (35,000 ฟุต)
* **อัตราการไต่:** 18 เมตร/วินาที
* **ระบบอาวุธ**
** **ปืนกล:** FN Herstal .50 นิ้ว จำนวน 2 กระบอก ติดตั้งฝังในปีก (กระสุน 200 นัดต่อกระบอก)
** **ตำบลติดอาวุธ:** 5 จุด (ใต้ปีก 4, ใต้ลำตัว 1)
** **น้ำหนักบรรทุกอาวุธ:** สูงสุด 1,500 กิโลกรัม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินเอ็มบราเออร์
หมวดหมู่:เครื่องบินโจมตี
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรอาเซียน ฤดูกาล 2568–69 รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ

การแข่งขัน **ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรอาเซียน ฤดูกาล 2568–69 รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ** จะจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 8 และ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2568.

ทั้งหมด 4 สโมสรที่มาจากสี่ชาติสมาชิกจะเข้าร่วมในรอบคัดเลือกเพลย์ออฟ. สองผู้ชนะในรอบเพลย์ออฟจะได้ผ่านเข้าสู่ รอบแบ่งกลุ่ม เพื่อเข้าร่วมเป็น 10 ทีมที่เข้าสู่รอบแบ่งกลุ่ม.

## ตารางการแข่งขัน
ตารางการแข่งขันของรอบคัดเลือกเพลย์ออฟเป็นไปดังนี้.

## ทีม
ด้านล่างนี้คือรายชื่อทีมที่เข้าร่วมโดยเริ่มต้นที่รอบเพลย์ออฟ.

## รอบเพลย์ออฟ
การจับสลากสำหรับรอบเพลย์ออฟได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2568.

### สรุปผลการแข่งขัน

เลกแระจะลงเล่นในวันที่ 8 สิงหาคม, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2568. ผู้ชนะของแต่ละคู่จะได้ผ่านเข้าสู่ รอบแบ่งกลุ่ม.



## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรอาเซียน ฤดูกาล 2568–69
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรอาเซียน
หมวดหมู่:ฟุตบอลเอเชียในปี พ.ศ. 2569
ทำนายทายทัพ

**ทำนายทายทัพ** () เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก BL นำแสดงโดยจิตรพล โพธิวิหคและทวินันท์ อนุกูลประเสริฐสร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกันของดวินทร์ ออกอากาศทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 ทุกวันอาทิตย์ เวลา 20.30 น. (เวลามาตรฐานไทย) ตั้งแต่วันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 28 กันยายน พ.ศ. 2568 

ละครเรื่องนี้ผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวีและมีการปล่อยตัวอย่างละครในงาน "RIDING THE WAVE" ซึ่งเป็นงานแถลงข่าวเปิดตัวละครใหม่ของจีเอ็มเอ็มทีวีในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2567

ในไต้หวันละครเรื่องนี้เผยแพร่ทาง friDay Video

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* จิตรพล โพธิวิหค รับบท ทัพฟ้า
* ทวินันท์ อนุกูลประเสริฐ รับบท อินทุ

### นักแสดงสมทบ
* เซฟ ไซสวัสดิ์ รับบท ต้น
* นรุทธ์ ประทีปภวเมธา รับบท ปกป้อง
* คณพันธ์ ปุ้ยตระกูล รับบท กานต์
* ปณชัย ศรีอาริยะรุ่งเรือง รับบท ตุลย์
* ชมพูพันธุ์ทิพย์ เต็มธนมงคล รับบท ทอดาว
* ธนัท ด่านเจษฎา รับบท ทิวเมฆ
* อภินันท์ ประเสริฐวัฒนกุล รับบท พ่อของทัพฟ้า ทิวเมฆ และทอดาว
* นฤมล พงษ์สุภาพ รับบท แม่ของทัพฟ้า ทิวเมฆ และทอดาว
* กษิดิ์เดช ปลูกผล รับบท ว่าน
* เพทาย พลอยมีค่า รับบท กษิดิศ
* อธิชนัน ศรีเสวก รับบท ธารา

### นักแสดงรับเชิญ
* ดนัย จารุจินดา รับบท พ่อของอิน
* เพชรลดา เทียมเพ็ชร รับบท แม่ของอิน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยจีเอ็มเอ็มทีวี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย ณัฐพงศ์ วงษ์กวีไพโรจน์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องจีเอ็มเอ็ม 25
หมวดหมู่:ละครชายรักชายไทย
เกมรักปาฏิหาริย์

**เกมรักปาฏิหาริย์** () เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติกดรามาระทึกขวัญ ผลิตโดยเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ กำกับโดยปวันรัตน์  นาคสุริยะ นำแสดงโดยธนภัทร กาวิละ และพีชญา วัฒนามนตรี ออกอากาศตอนแรกทางช่อง One 31 ทุกวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 20.30 น. (เวลามาตรฐานไทย) ตั้งแต่วันที่ 23 กันยายน ถึง 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 โดยละครเรื่องนี้เป็นการรวมนักแสดงจากคดี​ ดิ ไอคอน กรุ๊ป​ อาทิเช่น​ พีชญา วัฒนามนตรี​ และ​ ยุรนันท์ ภมรมนตรี​ เป็นต้น

## เรื่องย่อ
มายด์ (พีชญา วัฒนามนตรี) ลูกสาวคนเดียวของ ปราโมช (พลวัฒน์ มนูประเสริฐ) และ กัญญา (พิมพ์พรรณ ชลายนคุปต์) กำลังคบหาดูใจอยู่กับ ภาส (เจษฎ์พิพัฒ ติละพรพัฒน์) เชฟหนุ่มมากความสามารถที่นิวยอร์ก แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น...

เมื่อมายด์ต้องบินกลับเมืองไทยอย่างเร่งด่วน โชคชะตาก็พาให้เธอมาพบกับ ธีธัช (ธนภัทร กาวิละ) ลูกชายคนเดียวของ ธนา (ยุรนันท์ ภมรมนตรี) เจ้าของบริษัทยายักษ์ใหญ่

เรื่องราวที่เต็มไปด้วยเกมธุรกิจ คดีฆาตกรรมลึกลับ และการค้นหาความจริงเริ่มต้นขึ้น

เมื่อความรักกลายเป็นเกมธุรกิจที่ส่งผลกระทบต่อครอบครัว "เธอ" ยอมเสี่ยงหัวใจตัวเอง แม้ไม่รู้ว่า "ใคร" คือตัวการที่อยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมดนี้

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* ธนภัทร กาวิละ รับบท ธีธัช/ภาสกร (หลังจากเข้าสิงร่าง)
: ลูกชายของรัมภาและธนา และน้องชายต่างพ่อของภาส และสามีของเอมิกา
* พีชญา วัฒนามนตรี รับบท มนต์สิชา (มายด์)
: ลูกสาวคนเดียวของปราโมชและกัญญา เป็นแฟนกับภาส ยอมแต่งงานกับธีธัชเพื่อสืบหาความจริงเบื้องหลังการตายของแม่และภาส

### นักแสดงสมทบ
* สินจัย เปล่งพานิช รับบท รัมภา
: ภรรยาของธนา แม่ของธีธัชและภาส
* ยุรนันท์ ภมรมนตรี รับบท ธนา
: สามีของรัมภา พ่อของธีธัช และอาของภาส เป็นเจ้าของบริษัทยายักษ์ใหญ่ มีเบื้องหลังคือร่วมค้ายาเสพติดกับทรงสินและขวัญฤดี พ่อและแม่ของอลิสาด้วยการแอบผสมยาเสพติดลงในเยลลี่ที่ขายในคลีนิคของอลิสา
* จรณ โสรัตน์ รับบท ผู้กองนนท์
: นายตำรวจเพื่อนของมายด์ ที่เข้ามาทำคดียาเสพติดในเยลลี่ที่ขายในคลีนิคของอลิสา
* นัตยา ทองเสน รับบท เอมิกา
: ภรรยาของธีธัช
* ด.ช.ปรมะ ศรีวรสาร รับบท อิ๊งค์
* ด.ช.โพธิ์ แย้มนาม รับบท ธีธัช (วัยเด็ก)

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย ปวันรัตน์ นาคสุริยะ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องวัน 31
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวรักชีวิตไทย
เลือดหงส์

**เลือดหงส์** () เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก ล้างแค้น ผลิตโดยเอ็กแซ็กท์  นำแสดงโดยสันติภาพ สุวรรณพิมพ์และน้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์

ในปี พ.ศ. 2551  เอ็กแซ็กท์ได้นำละครเรื่องนี้กลับมาสร้างใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็นแก้วล้อมเพชร

## เรื่องย่อ
แม่แท้ ๆ ของน้ำฝน (น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์) มีภาวะแทรกซ้อนหลังคลอด จึงต้องรีบหาพี่เลี้ยงเด็กมาช่วยเลี้ยง ปรากฏว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งที่อาศัยอยู่ไม่ไกล เพิ่งคลอดลูกสาว เมื่อเห็นว่าครอบครัวของน้ำฝนร่ำรวยและตัวเองก็แทบจะไม่มีเงินเลี้ยงลูก จึงตัดสินใจสลับ อพัชชา (ราศี วัชราพลเมฆ) ลูกสาวของเธอกับน้ำฝน เมื่อเวลาผ่านไป น้ำฝนก็เติบโตเป็นหญิงสาวที่เพียบพร้อมทั้งความสวยและกิริยามารยาท เป็นที่รักใคร่ของทุกคน แตกต่างจากอพัชชาที่กลายเป็นคนหยาบคายและไม่เคารพผู้อื่น

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* สันติภาพ สุวรรณพิมพ์ รับบท กฤติกานต์ 
* น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์ รับบท น้ำฝน 
* ราศี วัชราพลเมฆ รับบท คุณหนูอพัชชา
* ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ รับบท รสิน 
* กริช หิรัญพฤกษ์ รับบท บารมี 
* จารุณี สุขสวัสดิ์ รับบท แม่สร้อย 
* อรัญญา นามวงศ์ รับบท คุณนารี 
* วิไลวรรณ วัฒนพานิช รับบท คุณหญิงอนงค์
* ณัฐนี สิทธิสมาน รับบท นวลน้อย
* ไกรลาศ เกรียงไกร รับบท พ่อเขียว 
* ปิยะมาศ โมนยะกุล รับบท กาญจนา 
* ฉันทนา กิตติยพันธ์ รับบท แม่สวาท
* สะแกวัลย์ ยงใจยุทธ์ รับบท มิ้นท์
* ไอริน ศรีแกล้ว     รับบท จอย
* ยอดชัย ภัยขยาด   รับบท โจ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2000
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยเอ็กแซ็กท์และซีเนริโอ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 5
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่ถ่ายทำในกรุงเทพมหานคร
แม่น้ำลูอังวา

**แม่น้ำลูอังวา** (Luangwa River) เป็นสาขาหลักของแม่น้ำแซมบีซี และเป็นหนึ่งในสี่แม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดของประเทศแซมเบีย โดยปกติแม่น้ำจะเอ่อล้นในฤดูฝน (เดือนธันวาคมถึงมีนาคม) และลดระดับลงอย่างมากในฤดูแล้ง ถือเป็นหนึ่งในแม่น้ำสายใหญ่ที่ยังคงสภาพตามธรรมชาติไว้ได้มากที่สุดในภูมิภาคแอฟริกาใต้ และมีพื้นที่  เป็นถิ่นอาศัยของสัตว์ป่านานาชนิดอย่างอุดมสมบูรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศแซมเบีย
จังหวัดโกเลสถาน

**จังหวัดโกเลสถาน** (, ) เป็นหนึ่งใน 31 จังหวัดของอิหร่าน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศและตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลแคสเปียน เมืองหลักคือเมืองโกร์กอน เดิมเรียกว่าเอสเทอราบาดจนถึงปี 1937 จังหวัดโกเลสตานได้แยกออกจากจังหวัดมอแซนแดรอน ในปี 1997

จังหวัดโกลสถานมีพรมแดนติดกับ เติร์กเมนิสถาน ทางทิศเหนือ

ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวมุสลิมนิกายซุนนี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศอิหร่าน
นอร์ธรอป YF-17

**นอร์ธรอป YF-17** (Northrop YF-17) ชื่อเล่นไม่เป็นทางการคือ **ค็อบบรา** (Cobra) เป็นต้นแบบเครื่องบินขับไล่ที่นอร์ธรอปสร้างขึ้นเพื่อเข้าแข่งขันในโครงการ "เครื่องบินขับไล่น้ำหนักเบา" ของกองทัพอากาศสหรัฐในช่วงต้นทศวรรษ 1970 จุดประสงค์ของโครงการนี้คือการหาทางเลือกเครื่องบินรบเบาที่มีความคล่องตัวสูงและต้นทุนต่ำกว่ากองทัพอากาศใช้ในขณะนั้น เช่น F-4 แฟนทอมทู เป็นต้น YF-17 มีพื้นฐานจากเครื่องต้นแบบ P-530/P-600 Cobra ของบริษัท และทำการบินครั้งแรกเมื่อเดือนมิถุนายน 1974 แต่ท้ายที่สุดกองทัพอากาศก็เลือก YF-16 ของเจเนรัลไดนามิกส์ ซึ่งแม้ว่า YF-17 ไม่ถูกเลือก แต่ถูกปรับปรุงให้ตอบโจทย์กองทัพเรือสหรัฐ กลายเป็น F/A-18A/B ฮอร์เน็ท ที่ใช้งานมาจนถึงปัจจุบัน

YF-17 มีจุดเด่นอยู่ที่การใช้ปีกและส่วนขยายโคนปีกด้านนำ (Leading Edge Root Extension) ขนาดใหญ่เพื่อสร้างแรงยกเพิ่มและช่วยควบคุมในมุมปะทะสูง โครงสร้างส่วนใหญ่เป็นอะลูมิเนียมผสมกับวัสดุคอมโพสิตบางส่วน ปีกติดตั้งแฟลปขอบหน้า (leading-edge flap) ตลอดช่วงปีก ทำให้เครื่องบินสามารถรักษาความคล่องตัวได้แม้ที่ความเร็วต่ำและมุมโจมตีสูง การออกแบบเหล่านี้สืบต่อไปยัง F/A-18 เกือบทั้งหมด

YF-17 ใช้เครื่องยนต์ General Electric YJ101 จำนวนสองหน่วย ซึ่งต่อมากลายเป็นพื้นฐานของเครื่องยนต์ F404 ที่ใช้ใน F/A-18 ฮอร์เน็ท แรงขับของ YJ101 อยู่ที่ประมาณ 15,000 ปอนด์ต่อเครื่องเมื่อใช้สันดาปท้าย มีการตอบสนองที่รวดเร็วและอัตราเร่งที่ดี เหมาะกับแนวคิดเครื่องบินขับไล่เบาแบบ “dogfighter” ที่เน้นความคล่องตัวมากกว่าการบรรทุกหนัก

หลังจากการแข่งขันสิ้นสุด เครื่องบินต้นแบบ YF-17 ยังคงถูกใช้ในงานวิจัย โดย NASA นำไปทดสอบในปี 1976 เพื่อเก็บข้อมูลเกี่ยวกับสมรรถนะการบินในช่วงความเร็วใกล้เสียงและการควบคุมที่มุมปะทะสูง ข้อมูลที่ได้ถูกนำไปใช้ปรับปรุงแบบจำลองการไหลในอุโมงค์ลมและช่วยเพิ่มความเข้าใจด้านอากาศพลศาสตร์ของเครื่องบินรบยุคใหม่

## ข้อมูลจำเพาะ
280px|thumb|ภาพเปรียบเทียบขนาด YF-17, F/A-18A และ F/A-18E/F
***ความยาว:** 17.3 เมตร
***ความกว้างช่วงปีก:** 10.7 เมตร
***ความสูง:** 4.4 เมตร
***พื้นที่ปีก:** 32.5 ตร.ม.
***น้ำหนักตัวเปล่า:** 9,200 กก.
***น้ำหนักสูงสุดในการขึ้นบิน:** 15,300 กก.
***เครื่องยนต์:** เทอร์โบแฟน General Electric YJ101-GE-100 สองหน่วย มีสันดาปท้าย 
***แรงขับ:** 14,400 ปอนด์ (64 กิโลนิวตัน) ต่อหน่วย
***ความเร็วสูงสุด:** มัค 1.95 (2,080 กม/ชม.)
***เพดานบินสูงสุด:** 16,800 เมตร (55,000 ฟุต)
***อัตราไต่:** 254 เมตร/วินาที
***พิสัยบิน:** 2,800 กม.
***ปืนกล:** 1 × M61A1 Vulcan ขนาด 20 มม.
***ตำบลติดอาวุธ:** 7 จุด (รวมจุดใต้ปีกและปลายปีก)
## อ้างอิง

YF
YF
บ้านดับเบิลยู.พี. มิลส์

**บ้านดับเบิลยู.พี. มิลส์** () หรือที่รู้จักกันในชื่อ**บ้านคุชชิง** (Cushing House), **บ้านลองเกนบอห์** (Longenbaugh House), **บ้านโพลสัน** (Poulson House) และ**บ้านไอแลนด์** (Island House) เป็นบ้านประวัติศาสตร์ที่อยู่ตรงหมายเลข 1 ถนนแมกเซาทอฟ ในซิตกา รัฐอะแลสกา โดยตั้งอยู่บนพื้นที่ที่โดดเด่นในเมืองซิตกา บนเกาะเล็ก ๆ ในท่าเรือที่ปลายทางที่ข้ามแหล่งน้ำยาว  บ้านหลังนี้ตั้งอยู่บนพื้นที่ซึ่งเคยดำเนินการบรรจุปลาในสมัยรัสเซียต้นคริสต์ศตวรรษที่สิบเก้า ซึ่งใน ค.ศ. 1915 หลังจากการซื้ออะแลสกา ดับเบิลยู.พี. มิลส์ บุตรชายของอดีตเจ้าของโรงงานเกลือชาวอเมริกันคนหนึ่ง ได้จ้างหลุยส์ แอล. เมนเดิล สถาปนิกจากเมืองซีแอตเทิลให้ออกแบบบ้านที่จะตั้งอยู่บนฐานของโรงงานเกลือเก่าแห่งนี้ การออกแบบดังกล่าวซึ่งใช้ฐานรากและประตูไม้ขนาดใหญ่ของโรงเกลือ ได้ปรับฐานรากเพื่อให้มีพื้นที่ลานภายในที่ได้รับการกําบังและเป็นส่วนตัว รวมถึงเพื่อใช้ประโยชน์จากทัศนียภาพอันกว้างไกลที่มีอยู่

โดยบ้านหลังนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนในทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติเมื่อ ค.ศ. 1977

## อ้างอิง

ดับเบิลยู.พี. มิลส์
จังหวัดบาเลนเซีย

**จังหวัดบาเลนเซีย** () เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศสเปน ตอนกลางของแคว้นบาเลนเซีย จากจำนวนประชากร 2.7 ล้านคนของจังหวัด (ในปี 2024) เกือบหนึ่งในสามอาศัยอยู่ในเมืองบาเลนเซีย ซึ่งเป็นเมืองหลวงของแคว้นบาเลนเซียและเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของสเปน โดยมีพื้นที่มหานคร 2,522,383 คน และยังเป็นหนึ่งในเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในยุโรปใต้ จังหวัดมีเทศบาล 265 แห่ง

## ประชากร
จำนวนประชากรในแต่ละปีแสดงอยู่ในแผนภูมิต่อไปนี้:

Colors=
 id:lightgrey value:gray(0.9)
 id:darkgrey value:gray(0.7)
 id:sfondo value:rgb(1,1,1)

ImageSize = width:800 height:auto barincrement:30
PlotArea = left:40 bottom:40 top:20 right:20
DateFormat = x.y
Period = from:0 till:2600
TimeAxis = orientation:horizontal
AlignBars = late
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:200 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:50 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo

PlotData=
 color:skyblue width:20 shift:(-60,-5) fontsize:M anchor:till
 bar:1877 from:0 till: 677 text: 677,286
 bar:1887 from:0 till: 731 text: 730,916
 bar:1900 from:0 till: 807 text: 806,547
 bar:1910 from:0 till: 886 text: 886,467
 bar:1920 from:0 till: 934 text: 933,681
 bar:1930 from:0 till:1043 text:1,042,978
 bar:1940 from:0 till:1270 text:1,269,373
 bar:1950 from:0 till:1344 text:1,344,365
 bar:1960 from:0 till:1438 text:1,438,043
 bar:1970 from:0 till:1770 text:1,769,552
 bar:1980 from:0 till:2066 text:2,065,704
 bar:1990 from:0 till:2118 text:2,117,927
 bar:2000 from:0 till:2216 text:2,216,285
 bar:2010 from:0 till:2563 text:2,563,342
 bar:2020 from:0 till:2592 text:2,591,875

TextData=
 pos:(35,20) fontsize:M
 text:"Source: Instituto Nacional de Estadística, INE"


## อ้างอิง

บาเลนเซีย
เซียว (แก้ความกำกวม)

**เซียว หรือ เสี่ยว, เสี้ยว, เซี่ยว, เสียว** เป็นชื่อในภาษาจีน อาจหมายถึง

* เซียว (ขลุ่ย) (), ขลุ่ยจีนเป่าปลาย
* เซี่ยว (ยศ) (), ยศที่ใช้สำหรับนายทหารภาคสนามในกองทัพจีน
* อำเภอเซียว (), ในมณฑลอานฮุย, ประเทศจีน
* ภูเขาเสียว (), เทือกเขาในมณฑลเหอหนาน ประเทศจีน หรือบริเวณรอบ ๆ ภูมิภาคเซียว
* แม่น้ำเซียว (), สาขาของแม่น้ำเซียงในหูหนาน ประเทศจีน
* เซียว (ตำนาน) (), สิ่งมีชีวิตในตำนานบางชนิดในตำนานจีน
* เสี่ยวหลงเปา (), อาหารประเภทติ่มซำ
* หลิง เสี่ยวหยู, ตัวละครจากวิดีโอเกมชุด*[[เทคเคน]]* หรือเรียกสั้นๆว่า เสี่ยว
* เซียว, ตัวละครจาก*[[เก็นชินอิมแพกต์]]* วิดีโอเกมปี ค.ศ. 2020

## ภาพยนตร์

* *[[เสี่ยวลิ้มยี่]]*, ภาพยนตร์ฮ่องกง
* *เสี่ยวลิ้มยี่ 2, ภาพยนตร์[[ฮ่องกง]]*
*

## เพลง

* เสี่ยวผิงกั่ว, ผลงานเพลงของชอปสติกส์บราเธอส์

## บุคคล

* เซียว, นามสกุลของชาวจีน
* ฉินเซี่ยวกง, เจ้าขุนนางผู้ปกครองรัฐฉิน
* จักรพรรดินีเซี่ยวจฺวังเหวิน (ค.ศ. 1613–1688), ราชนิกุลชาวแมนจูในประวัติศาสตร์จีนสมัยต้นราชวงศ์ชิง
* เซียว กั๋วต้ง (เกิด ค.ศ. 1989), นักสนุกเกอร์อาชีพชาวจีน
* เซียว เหอ, ขุนนางจีนในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตกตอนต้น
* เซียว จ้าน (เกิด ค.ศ. 1991), นักแสดงชาวจีนและสมาชิกวง XNINE
* เซียวจวิ้น (เกิด ค.ศ. 1999), นักร้องจากสมาชิกวงเวย์วี
* พระเจ้าเสี่ยวซิน, กษัตริย์แห่งราชวงศ์ซาง
* เสี่ยวเอส (เกิด ค.ศ. 1978), นักร้องและนักแสดงชาวไต้หวัน

หมวดหมู่:การแก้ความกำกวม
เอิงบ็อง เอิงนาร์บร์ อูนรูว์

"**เอิงบ็อง เอิงนาร์บร์ อูนรูว์**" (; ) เป็นเพลงโดยเซเวอรีน นักร้องชาวฝรั่งเศส ซึ่งประพันธ์ขึ้นโดยฌ็อง-ปิแอร์ บูร์แตร์ และ เพลงนี้เป็นตัวแทนของในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1971 ในดับลิน โดยได้ชนะการประกวดด้วยคะแนน 128 คะแนน

## การพัฒนาและแนวเพลง
"เอิงบ็อง เอิงนาร์บร์ อูนรูว์" ได้ประพันธ์ขึ้นโดยฌ็อง-ปิแอร์ บูร์แตร์ และ โดยเพลงนี้เป็นเพลงลำนำนิทานแบบฝรั่งเศสดั้งเดิม เนื้อเพลงนั้นกล่าวถึงการสูญเสียความบริสุทธิ์ในวัยเด็กและผู้คนที่กำลังไล่ตามความฝัน โดยท่อนแรกของท่อนฮุกแปลว่า "เราทุกคนมีม้านั่ง ต้นไม้ ถนน / ที่ซึ่งเราหวงแหนความฝัน / วัยเด็กที่แสนสั้น" เซเวอรีนได้บันทึกเพลงนี้ในสี่ภาษา: ฝรั่งเศส อังกฤษ (ในชื่อ "แชนส์อินไทม์") เยอรมัน (ในชื่อ "มัคดีเอาเกนซู (อุนด์วันช์ดีร์ไอเนนทราอัม)") และอิตาลี (ในชื่อ "อิลปอสโต")

## การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1971

### การคัดเลือกภายใน
เตเลมงเต-การ์โล (เตแอมเซ) ได้คัดเลือกเพลง "เอิงบ็อง เอิงนาร์บร์ อูนรูว์" เป็นตัวแทนของเข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชัน ภายในองค์กรเอง

มีการเผยแพร่วิดีโอประชาสัมพันธ์ที่แสดงให้เห็นเซเวอรีนร้องเพลงกลางจัตุรัสในมงเต-การ์โล ภาพนี้แสดงให้เห็นเธอเดินไปที่ม้านั่ง นั่งบรรเลงเพลง ก่อนจะเดินออกไปอย่างไร้จุดหมายในตอนท้าย

### ในยูโรวิชัน

การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ได้จัดขึ้นที่โรงละครเกเอตีในดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ และประกอบด้วยรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 3 เมษายน เซเวอรีนทำการแสดงเป็นลำดับที่สามตามหลังปีเตอร์ ซู และมาร์กจากและโจ เกรชจาก การแสดงนี้มีผู้ขับร้องเพิ่มเติมสี่คน และมีฌ็อง-โกลด เปติตเป็นผู้ควบคุมวงออเคสตราสำหรับการแสดงนี้

เมื่อสิ้นสุดการลงคะแนน เพลงนี้ได้รับทั้งหมด 128 คะแนนและคว้าชัยชนะในการประกวด โดยเพลงนี้ได้รับผลการลงคะแนนสูงสุด (10 คะแนน) จากหกประเทศ นับเป็นการได้รับคะแนน 10 คะแนนมากที่สุดในระบบการลงคะแนนนี้

## ภายหลังการประกวด
เซเวอรีนแสดงเพลงนี้ใน *[[ซองส์ออฟยุโรป (คอนเสิร์ต พ.ศ. 2524)|ซองส์ออฟยุโรป]]* การแสดงครบรอบ 25 ปีของการประกวดเพลงยูโรวิชันซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1981 ในมีเซิน

## ชาร์ต
### ชาร์ตรายสัปดาห์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:เพลงจากประเทศโมนาโก
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2514
หมวดหมู่:ประเทศโมนาโกในการประกวดเพลงยูโรวิชัน
หมวดหมู่:เพลงที่ชนะการประกวดเพลงยูโรวิชัน
หมวดหมู่:เพลงที่ร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชัน
เซเวอรีน (นักร้อง)

**โจซิแอน ดานิเอล กรีโซ** (; เกิดวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1948) หรือชื่อในวงการ **เซเวอรีน** เป็นนักร้องชาวฝรั่งเศส เธอเป็นตัวแทนของโมนาโกในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1971 ด้วยเพลง "เอิงบ็อง เอิงนาร์บร์ อูนรูว์" โดยได้ชนะการประกวดด้วยคะแนน 128 คะแนน รุ่นดั้งเดิมในภาษาฝรั่งเศสของเพลงได้ขึ้นถึงอันดับที่ 9 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1971 โดยในรุ่นภาษาอังกฤษไม่ติดอันดับ อย่างไรก็ตามเพลงนี้ติดชาร์ตสูงในตลาดยุโรปส่วนใหญ่ ภายหลังการประกวด เซเวอรีนประสบความสำเร็จอีกครั้งในฝรั่งเศสและเยอรมนี แต่กลับไม่ประสบความสำเร็จในระดับนานาชาติอีกเลย

เซเวอรีนพยายามที่จะเข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันอีกถึงสองครั้ง โดยได้เข้าร่วมการประกวดเพลงระดับประเทศของเยอรมนีในปี 1975 และ 1982 ซึ่งไม่ชนะทั้งสองรอบ และเธอได้เข้าร่วมคณะผู้แทนของโมนาโกในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2006 ที่เอเธนส์ ประเทศกรีซ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
*
*
*

หมวดหมู่:ศิลปินชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2491
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1971
หมวดหมู่:ผู้ชนะการประกวดเพลงยูโรวิชัน
ตะวันออกคอมเพล็กซ์

**ตะวันออกคอมเพล็กซ์** เป็นห้างสรรพสินค้าท้องถิ่นที่มีชื่อเสียงในจังหวัดฉะเชิงเทรา ตั้งอยู่ที่ 55/1 หมู่ 4 ตำบลบางตีนเป็ด อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา อยู่ภายใต้การดำเนินงานของ บริษัท ตะวันออกค้าปลีก จำกัด ซึ่งจดทะเบียนบริษัทเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2536

## ประวัติ
ตะวันออกคอมเพล็กซ์ บริหารงานโดย *บริษัท ตะวันออกค้าปลีก จำกัด* และเปิดให้บริการมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536

ตะวันออกคอมเพล็กซ์ เป็นที่ตั้งสาขาแรกของ *ฮอทพอท* ในชื่อว่า *โคคาเฟรช สุกี้* ซึ่งเปิดอยู่ที่ตะวันออกคอมเพล็กซ์มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 ภายในเนื้อที่ประมาณ 300 ตารางเมตร และมีชื่อเสียงอย่างมากในจังหวัดฉะเชิงเทรา ก่อนที่จะเปลี่ยนมาใช้ชื่อ *ฮอทพอท* ในปี พ.ศ. 2547 ต่อมา *ฮอทพอท* ได้ปิดให้บริการทุกสาขาในปี พ.ศ. 2567

### สาขา
ตะวันออกคอมเพล็กซ์ มีห้างสรรพสินค้าในเครือ ชื่อว่า *พลาซ่าเซ็นเตอร์* ตั้งอยู่ที่ 249 ถนนชุมพล ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จ.ฉะเชิงเทรา 24000

### อดีตสาขาและร้านค้า
อดีตร้านค้าที่เคยตั้งอยู่ในตะวันออกคอมเพล็กซ์ในช่วงก่อนหน้านี้ เช่น เจ.ไอ.บี.คอมพิวเตอร์ กรุ๊ป, ฮอทพอท, อุดมเอก, ไอทีซิตี้

ตะวันออกคอมเพล็กซ์ เคยมีมีโรงภาพยนตร์ให้บริการในพื้นที่ชั้น 3 จำนวน 2 โรง

ตะวันออกคอมเพล็กซ์เคยมีห้างสรรพสินค้าในเครือเดียวกันคือ *ตะวันออกคอมเพล็กซ์แอนด์พลาซ่า* ตั้งอยู่ที่ถนนมรุพงษ์ ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา ต่อมาได้หมดสัญญาเช่ากับสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ จึงถูกทุบทำลายเพื่อเปิดพื้นที่ให้กับอาคารที่ว่าการมณฑลเก่า ซึ่งปัจจุบันเป็นที่ตั้งของสำนักงานพระคลังข้างที่ จังหวัดฉะเชิงเทรา และคลินิกศูนย์แพทย์พัฒนา ฉะเชิงเทรา ซึ่งใช้เลขที่เดียวกัน

## พื้นที่ภายใน
ตะวันออกคอมเพล็กซ์ ประกอบด้วยพื้นที่หลายส่วน เช่น

* แผนกซุปเปอร์มาเก็ต 
* แผนกดีพาร์ทเม้นท์สโตร์
* แผนกเสื้อผ้า/แฟชั่น
* โซนโทรศัพท์มือถือ 
* โซนคอมพิวเตอร์ 
* โซนเครื่องใช้ไฟฟ้า 
* โซนจักรยาน 
* ฟู้ดคอร์ท

นอกจากนี้ยังมีพื้นที่เปิดให้เช่าของร้านค้าต่าง ๆ เช่น

* แอดไวซ์ช็อป (ศูนย์อุปกรณ์คอมพิวเตอร์)
* ร้านหมูดีนะ
* คาเฟ่ อเมซอน
* พระเครื่อง

## ที่จอดรถ
ตะวันออกคอมเพล็กซ์ มีพื้นที่จอดรถทั้งลานกลางแจ้งและภายในอาคารจอดรถ

## ขนส่งมวลชน
ตะวันออกคอมเพล้กซ์ มีขนส่งมวลชนเข้าถึง คือ 

* รถโดยสารปรับอากาศ สาย 6 รอบเมือง: เส้นทาง ขนส่งใหม่ – โรบินสัน – แยกคอมเพล็กซ์
* รถสองแถว สีส้มแดง สาย 1614: เส้นทาง ขนส่งใหม่ – สถาบันราชภัฏฯ – แยกคอมเพล็กซ์ – บางคล้า

## ลานตลาดนัด
บริเวณลานด้านข้างตะวันออกคอมเพล็กซ์ ในวันเสาร์จะมีตลาดนัดเปิดท้ายขายของ พื้นผิวมีทั้งพื้นเทปูนซีเมนต์และพื้นดิน มีสินค้าหลากหลายประเภทจำหน่าย ทั้งอาหาร, เครื่องดื่ม, สัตว์เลี้ยงและปลาสวยงาม และสินค้ามือสองต่าง ๆ เช่น เสื้อผ้า, รองเท้า, กระเป๋า, อะไหล่รถยนต์, ของแต่งบ้าน, ของสะสม นอกจากนี้บางครั้งยังมีการจัดแสดงต่าง ๆ เช่น การจัดแสดงเครื่องเสียงรถยนต์ การจัดการประกวดเครื่องเสียงรถยนต์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ห้างสรรพสินค้าในประเทศไทย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองฉะเชิงเทรา
หมวดหมู่:ศูนย์การค้าที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2536
ระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์

**ระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์** () เป็นอาวุธที่ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อลดปัญหาความไม่แม่นยำของระเบิดธรรมดา โดยการดัดแปลงติดตั้งชุดอุปกรณ์นำวิถี ซึ่งประกอบด้วยหัวค้นเป้าเลเซอร์แบบกึ่งแอคทีฟและชุดครีบควบคุมการบินเข้ากับระเบิดธรรมดา มันก็จะกลายเป็นระเบิดนำวิถี เมื่ออากาศยานหรือหน่วยภาคพื้นดินยิงเลเซอร์ชี้เป้า ระเบิดจะตรวจจับแสงสะท้อนและปรับทิศทางเข้าหาเป้าหมาย ความคลาดเคลื่อนจึงลดลงเหลือเพียงไม่กี่เมตร

การพัฒนาระเบิดชนิดนี้เริ่มขึ้นในช่วงทศวรรษ 1960 และถูกใช้งานครั้งแรกโดยกองทัพสหรัฐในสงครามเวียดนาม ก่อนจะถูกปรับปรุงต่อเนื่องในหลายประเทศ ไม่ว่าจะเป็นสหรัฐ สหราชอาณาจักร รัสเซีย จีน และฝรั่งเศส ต่างก็มีการพัฒนาระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์ในรูปแบบของตนเอง เช่น ตระกูล เพฟเวย์ ของสหรัฐ, KAB-500L ของรัสเซีย และ LT-series ของจีน

ในเชิงยุทธวิธี ระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์ถูกนำมาใช้กว้างขวางในการสงครามสมัยใหม่ ทั้งในตะวันออกกลางและภูมิภาคอื่น ๆ จุดเด่นคือสามารถลดจำนวนระเบิดที่ต้องใช้ต่อเป้าหมายหนึ่ง และลดผลกระทบต่อพื้นที่โดยรอบ อย่างไรก็ตาม ระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์มีข้อจำกัดคือ ต้องอาศัยการชี้เป้าด้วยเลเซอร์ ซึ่งอาจถูกรบกวนโดยควัน ฝุ่น หรือสภาพอากาศไม่เหมาะสม ทำให้ต่อมา หลายประเทศพัฒนารุ่นที่รวมระบบ GPS/INS เข้าด้วย เพื่อให้มันยังคงนำวิถีได้แม้สภาพอากาศไม่เอื้อ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ระเบิดนำวิถี
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
ระเบิดร่อน

[260px|thumb|Fritz X ระเบิดร่อนแบบแรกของโลก สร้างโดย[นาซีเยอรมนี]]

**ระเบิดร่อน** () คือระเบิดอากาศสู่พื้น ที่ถูกออกแบบให้สามารถร่อนในอากาศเป็นระยะทางไกลก่อนถึงเป้าหมาย ต่างจากระเบิดธรรมดาที่จะตกลงตามแรงโน้มถ่วงทันทีหลังปล่อย การติดตั้งปีกหรือครีบช่วยให้ระเบิดร่อนออกไปได้ไกลหลายสิบถึงร้อยกิโลเมตร ทำให้เครื่องบินโจมตีสามารถปล่อยอาวุธจากนอกระยะป้องกันทางอากาศของข้าศึก แนวคิดของระเบิดร่อนเกิดขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ตัวอย่างที่สำคัญคือ Fritz X ของเยอรมนี ซึ่งถือเป็นระเบิดร่อนนำวิถีรุ่นแรกที่ใช้วิทยุบังคับในการโจมตีเรือรบ ต่อมาแนวคิดนี้ถูกต่อยอดโดยหลายประเทศ เช่น สหรัฐ สหภาพโซเวียต และฝรั่งเศส โดยเพิ่มระบบนำวิถีด้วยเลเซอร์, GPS/INS เพื่อเพิ่มความแม่นยำ

260px|thumb|FAB-3000 ระเบิดร่อนติดชุดอุปกรณ์นำวิถีของรัสเซีย
ในยุคปัจจุบัน ระเบิดร่อนถูกใช้แพร่หลายและมีหลายตระกูล เช่น GBU-39 Small Diameter Bomb (SDB) ของสหรัฐ, KAB-500S-E ของรัสเซีย และ LS-6 ของจีน ซึ่งทั้งหมดออกแบบให้มีรัศมีการโจมตีไกลและแม่นยำ ลดความเสี่ยงต่อเครื่องบินที่ใช้ปล่อยอาวุธ ข้อดีของระเบิดร่อนคือความสามารถในการโจมตีเป้าหมายจากระยะปลอดภัย เพิ่มโอกาสรอดของอากาศยาน และใช้จำนวนอาวุธน้อยลงต่อภารกิจ ข้อจำกัดคือมีราคาสูงกว่าระเบิดธรรมดา และต้องอาศัยระบบนำวิถีที่ซับซ้อน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ระเบิดนำวิถี
หมวดหมู่:ระเบิดทางอากาศ
แมคดอนเนลล์ดักลาส A-12 อเวนเจอร์ทู

**แมคดอนเนลล์ดักลาส A-12 อเวนเจอร์ทู** (McDonnell Douglas A-12 Avenger II) เป็นโครงการเครื่องบินโจมตีและทิ้งระเบิดล่องหนของกองทัพเรือสหรัฐ ที่พัฒนาขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1980 โครงการนี้ถูกวางให้เป็นเครื่องบินโจมตีประจำเรือบรรทุกอากาศยานรุ่นใหม่ เพื่อทดแทน A-6 อินทรูเดอร์ ที่มีอายุการใช้งานยาวนาน

A-12 มีรูปทรงที่โดดเด่น ปีกทรงสามเหลี่ยม ไม่มีหางแนวดิ่ง คล้ายแผ่นขนมโดริโทส จึงได้รับฉายาว่า “โดริโทสบินได้” (Flying Dorito) การออกแบบนี้มุ่งเน้นการลดการสะท้อนคลื่นเรดาร์ เพื่อเพิ่มขีดความสามารถด้านล่องหน คล้ายกับแนวคิดที่ใช้ใน F-117 ไนท์ฮอว์ก โครงการถูกวางแผนให้ A-12 สามารถบรรทุกอาวุธภายในลำตัว รองรับทั้งระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์, ระเบิดนิวเคลียร์ทางยุทธวิธี และมิสไซล์อากาศสู่ผิวพื้น โดยมีรัศมีปฏิบัติการที่ไกลกว่ารุ่นก่อน ใช้งานได้ทั้งกลางวันและกลางคืน รวมถึงทุกสภาพอากาศ

อย่างไรก็ตาม โครงการ A-12 เผชิญปัญหามากมาย ทั้งน้ำหนักเกินจากที่ออกแบบ ต้นทุนที่บานปลาย และความล่าช้าในการพัฒนา จนกระทั่งในปี 1991 กระทรวงกลาโหมสหรัฐตัดสินใจยกเลิกโครงการ หลังจากใช้งบไปแล้วกว่า 5,000 ล้านดอลลาร์ ทำให้ A-12 อเวนเจอร์ทู กลายเป็นหนึ่งในโครงการล้มเหลวที่มีชื่อเสียงที่สุดของกองทัพสหรัฐ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินโจมตี
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิด
นภัสรัญชน์ มิตรธีรโรจน์

**นภัสรัญชน์ มิตรธีรโรจน์** (เกิด 11 มกราคม พ.ศ. 2515)  เป็นนักแสดง ชาวไทย เป็นที่รู้จักจากบท พระมหาอุปราชา ในภาพยนตร์ชุดตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช

## ประวัติ
นภัสรัญชน์ มิตรธีรโรจน์ (ชื่อเดิม: นภัสกร มิตรเอม) เกิดเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2515 ที่กรุงเทพมหานคร

### การศึกษา
นภัสรัญชน์สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล สาขาบริหารอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวนานาชาติ และด้วยความสนใจในด้านศิลปะวัฒนธรรมไทย เขาได้ศึกษาต่อและสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทจากคณะศิลปนาฏดุริยางค์ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ สาขานาฏศิลป์ไทย ด้านโขน และในปี พ.ศ. 2566 เขาก็สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกสาขาวิชานาฏยศิลป์ไทยจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

### ชีวิตส่วนตัว
นภัสรัญชน์ได้สมรสกับปิยธิดา มิตรธีรโรจน์ อดีตนางเอกชื่อดังเมื่อปี พ.ศ. 2555 แต่ยังไม่มีลูกด้วยกัน

## ผลงาน
### ภาพยนตร์

### ละครโทรทัศน์

### พิธีกร

* ถึงพริกถึงขิง
* เชฟกระทะเหล็ก ประเทศไทย
** ศึกค้นหาเชฟกระทะเหล็ก
** เชฟกระทะเหล็ก ประเทศไทย ปะทะ เอเชีย

## รางวัลและการเสนอชื่อ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2515
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศิลปนาฏดุริยางค์ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
คำสั่งของฝ่ายบริหารที่ 14224

**คำสั่งของฝ่ายบริหารที่ 14224** () ชื่อ **การกำหนดภาษาอังกฤษให้เป็นภาษาราชการของประเทศสหรัฐ** () เป็นคำสั่งของฝ่ายบริหารที่ลงนามโดยดอนัลด์ ทรัมป์เมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2025 ประกาศให้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการของประเทศสหรัฐ คำสั่งดังกล่าวไม่ได้รวมสิทธิเฉพาะเจาะจงและส่วนใหญ่เป็นเพียงเชิงสัญลักษณ์

คำสั่งดังกล่าวเป็นการยกเลิกคำสั่งของฝ่ายบริหารที่ 13166 ที่ประธานาธิบดี บิล คลินตัน ลงไว้เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2000 ซึ่งยกเลิกข้อกำหนดที่หัวหน้าหน่วยงานรัฐบาลกลางต้องอำนวยความสะดวกด้านภาษาต่างประเทศ อย่างไรก็ตาม หน่วยงานต่าง ๆ ก็ไม่ได้ถูกห้ามใช้ภาษาอื่นนอกจากภาษาอังกฤษ ประเทศสหรัฐในทางโดยนิตินัยยังคงไม่มีภาษาราชการ เนื่องจากไม่มีกฎหมายกำหนดให้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการของประเทศ

## อำนาจทางกฎหมาย
รัฐสภาสหรัฐยังไม่เคยผ่านกฎหมายกำหนดภาษาราชการในระดับรัฐบาลกลาง และรัฐธรรมนูญสหรัฐก็ไม่ได้ระบุภาษาราชการไว้ ความพยายามในการออกกฎหมายครั้งล่าสุดคือการแก้ไขเพิ่มเติมอินฮอฟใน ค.ศ. 2006 ซึ่งจะประกาศให้ภาษาอังกฤษเป็น "ภาษาประจำชาติ" แม้ว่าการแก้ไขเพิ่มเติมนี้ผ่านวุฒิสภาสหรัฐ แต่ไม่สามารถชนะคะแนนเสียงในสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐได้มากพอ Ofer Raban ศาสตราจารย์ด้านกฎหมาย เขียนว่า ในกรณีที่ไม่มีกฎหมายที่ได้รับการอนุมัติจากรัฐสภา คำสั่งนี้ทำให้ประธานาธิบดี "ดูเหมือนจะอาศัยอำนาจตามรัฐธรรมนูญ (รวมถึงอำนาจเหนือหน่วยงานบริหารรัฐบาลกลาง)"

## ดูเพิ่ม
* ขบวนการภาษาอังกฤษเท่านั้น
* รายชื่อประเทศและดินแดนที่ภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการ
* ภาษาราชการ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Full text of the executive order via whitehouse.gov
* Full text of the executive order in the *[[Federal Register]]*
กรัมแมน EA-6B พราวเลอร์

**กรัมแมน EA-6B พราวเลอร์** (Grumman EA-6B Prowler) เป็นเครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์ที่พัฒนาขึ้นจากเครื่องบินโจมตี A-6 อินทรูเดอร์ เพื่อสนับสนุนการรบในมิติอากาศและทะเลของกองทัพเรือและนาวิกโยธินสหรัฐ เครื่องรุ่นนี้มีจุดประสงค์หลักในการก่อกวนสัญญาณเรดาร์ข้าศึก และการข่มการป้องกันภัยทางอากาศของข้าศึก (SEAD) พราวเลอร์เข้าประจำการครั้งแรกในปี 1971 และรับใช้ยาวนานจนถึงปี 2019 กลายเป็นกำลังหลักด้านสงครามอิเล็กทรอนิกส์ของสหรัฐกว่าครึ่งศตวรรษ

## ความเป็นมา
ต้นทศวรรษ 1960 กองทัพเรือสหรัฐและเหล่านาวิกโยธินสหรัฐตระหนักว่าสหภาพโซเวียต กำลังพัฒนาเรดาร์และระบบป้องกันภัยทางอากาศที่ทันสมัยมากขึ้น ซึ่งเป็นภัยคุกคามต่อฝูงบินโจมตีและทิ้งระเบิดที่ต้องเจาะเข้าแนวป้องกัน การก่อกวนทางอิเล็กทรอนิกส์และการข่มการป้องกันภัยทางอากาศของข้าศึกจึงกลายเป็นภารกิจสำคัญ ในเวลานั้นกองทัพเรือมี EA-6A ซึ่งดัดแปลงจาก A-6A อินทรูเดอร์ รุ่นโจมตี โดยเพิ่มอุปกรณ์สงครามอิเล็กทรอนิกส์ แต่รุ่น EA-6A บรรทุกอุปกรณ์ได้น้อยและลูกเรือเพียง 2 นาย ทำให้ไม่เพียงพอต่อการรบที่ซับซ้อนมากขึ้น

ในปี 1964 กองทัพเรือสหรัฐจึงอนุมัติให้บริษัท Grumman Aircraft พัฒนาเครื่องบินรุ่นใหม่ที่มีพื้นฐานจาก A-6 แต่ปรับปรุงโครงสร้างให้ใหญ่ขึ้นเล็กน้อย เพื่อติดตั้งอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์และเพิ่มลูกเรือเป็น 4 นาย ได้แก่ นักบิน 1 นาย และนายทหารฝ่ายสงครามอิเล็กทรอนิกส์ 3 นาย เพื่อแบ่งภาระงานการตรวจจับสัญญาณและก่อกวนเรดาร์ข้าศึก

## ขีดความสามารถ
[250px|thumb|EA-6B ลงจอดบนเรือ [ยูเอสเอส จอร์จ เอช.ดับเบิลยู. บุช (CVN-77)|USS George H.W. Bush (2014)]]
EA-6B พราวเลอร์ ใช้เครื่องยนต์ Pratt & Whitney J52-P408A สองหน่วย ให้อัตราเร่งเพียงพอต่อการบรรทุกระบบสงครามอิเล็กทรอนิกส์เต็มรูปแบบ ภารกิจหลักคือใช้ระบบก่อกวนทางยุทธวิธี AN/ALQ-99 เพื่อตรวจจับและรบกวนสัญญาณเรดาร์ข้าศึก รวมถึงการสนับสนุนการยิงมิสไซล์ต่อต้านเรดาร์ อย่าง AGM-88 HARM ได้อีกด้วย EA-6B ยังติดตั้งระบบสื่อสารและเซนเซอร์ขั้นสูง ช่วยให้สามารถทำงานประสานกับฝูงบินขับไล่และฝูงบินโจมตีได้อย่างราบรื่น

EA-6B พราวเลอร์ ถูกใช้งานครั้งแรกในสงครามเวียดนาม และพิสูจน์ความสำเร็จในการป้องกันฝูงบินโจมตีจากภัยคุกคามทางอากาศ ต่อมา EA-6B มีบทบาทสำคัญในสงครามอ่าว โดยคอยรบกวนเรดาร์ข้าศึกและสนับสนุนการยิงมิสไซล์ทำลายระบบเรดาร์ข้าศึก ทำให้เครื่องบินโจมตีฝ่ายมิตรสามารถเข้าถึงเป้าหมายได้อย่างปลอดภัยขึ้น 

ปัจจุบันพราวเลอร์ถูกแทนที่ด้วย EA-18G กราวเลอร์

## ข้อมูลจำเพาะ

***ลูกเรือ:** 4 นาย
***ความยาว:** 18.24 เมตร
***ความกว้างปีก:** 16.15 เมตร
***ความสูง:** 4.93 เมตร
***พื้นที่ปีก:** 49.2 ตร.ม.
***[[น้ำหนักตัวเปล่า]]:** 15,190 กิโลกรัม
***น้ำหนักบรรทุกปกติ:** 21,000 กิโลกรัม
***[[น้ำหนักสูงสุดในการขึ้นบิน]]:** 27,400 กิโลกรัม
***เครื่องยนต์:** เทอร์โบเจ็ต Pratt & Whitney J52-P408A จำนวน 2 หน่วย
***แรงขับ:** หน่วยละ 10,400 ปอนด์ (46 กิโลนิวตัน)
***ความเร็วสูงสุด:** 1,040 กม/ชม.
***พิสัยบินไกลสุด:** 3,800 กม.
***เพดานบิน:** 11,900 เมตร (62,300 ฟุต) 
***อัตราการไต่:** 40 เมตร/วินาที (8,000 ฟุต/นาที)
***อุปกรณ์และอาวุธ**
** AN/ALQ-99 (กระเปาะก่อกวนสัญญาณ)
** AN/ALQ-218 (สื่อสารและรับสัญญาณเตือนภัย)
** AGM-88 HARM (มิสไซล์ต่อต้านเรดาร์)
** ตำบลติดอาวุธ 5 จุด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินกรัมแมน
หมวดหมู่:เครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์
EA
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรอาเซียน ฤดูกาล 2568–69 รอบแบ่งกลุ่ม

การแข่งขัน **ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรอาเซียน ฤดูกาล 2568–69 รอบแบ่งกลุ่ม** จะจัดขึ้นตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2568 ถึง กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569. ทั้งหมด 12 ทีมจะเข้าแข่งขันในรอบแบ่งกลุ่มที่จะตัดสินหา 4 ที่ใน รอบแพ้คัดออก ของ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรอาเซียน ฤดูกาล 2568–69.

แบงค็อก ยูไนเต็ด, นามดิ่ญ,  โจโฮร์ดารุลตักซิม และ เซอลาโงร์ ได้เปิดตัวการลงสนามเป็นครั้งแรกในรอบแบ่งกลุ่ม.

## การจับสลาก
ที่การจับสลากเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2568 ใน กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย. 14 ทีมจะถูกจับสลากอยู่ในสองกลุ่มที่มีหกทีม.

ทีมที่มาจากสมาคมเดียวกันจะไม่สามารถจัดอยู่ในกลุ่มเดียวกันได้, ยกเว้นประเทศไทย, โดยมีทีมไทยสูงสุด 2 ทีม (หนึ่งในนั้นคือผู้ถือกรรมสิทธิ์) สามารถจัดอยู่ในกลุ่มเดียวกันได้. รอบแบ่งกลุ่มจะแข่งขันแบบพบกันหมด.

### ทีม
ด้านล่างนี้คือทีมที่เข้าร่วม, จัดกลุ่มตามโถทีมวางของพวกเขา. พวกเขารวมไปด้วย:
*10 ทีมที่เข้าสู่รอบนี้
*2 ผู้ชนะของ รอบเพลย์ออฟ.

**หมายเหตุ**

## รูปแบบ
รอบแบ่งกลุ่มจะเป็นรูปแบบรอบเดียวแบบพบกันหมด.

เบื้องต้น, 4 ทีมอันดับต้นๆ ของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศ. อย่างไรก็ตาม, หลังจากการถอนตัวของทีมจากอินโดนีเซีย, รอบก่อนรองชนะเลิศถูกถอดออก; มีเพียงสองทีมอันดับต้นๆเท่านั้นที่จะผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ.

## กลุ่ม
### กลุ่ม เอ

----

----

----

----

### กลุ่ม บี

----

----

----

----

----

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

*2
2568-69
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรอาเซียน
หมวดหมู่:ฟุตบอลเอเชียในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ฟุตบอลเอเชียในปี พ.ศ. 2569
EF-111A เรเวน

**เจเนรัลไดนามิกส์–กรัมแมน EF-111A เรเวน** (General Dynamics–Grumman EF-111A Raven) เป็นเครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์ความเร็วเหนือเสียงของกองทัพอากาศสหรัฐ ประจำการระหว่างปี 1983–1998

## ความเป็นมา
โครงการ EF-111A เกิดขึ้นจากความจำเป็นของกองทัพอากาศสหรัฐในช่วงทศวรรษ 1970 ที่ต้องการเครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์ (EW) เพื่อแทนที่เครื่องบิน EB-66 และ EB-57 ที่เริ่มล้าสมัย กองทัพเลือกใช้โครงสร้างของเครื่องบิน F-111 อาร์ดวาร์ก ซึ่งมีสมรรถนะสูงและรัศมีปฏิบัติการไกล มาปรับปรุงติดตั้งระบบสงครามอิเล็กทรอนิกส์ที่ทันสมัย โครงการนี้ลงนามสัญญาในปี 1974 เครื่องต้นแบบบินครั้งแรกเมื่อปี 1977

EF-111A เริ่มเข้าประจำการในปี 1983 ในฝูงบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์ที่ 390 รัฐไอดาโฮ ตามด้วยที่ 42 สหราชอาณาจักร และที่ 429 รัฐนิวเม็กซิโก

## ขีดความสามารถ
EF-111A ใช้โครงสร้างของ F-111A อาร์ดวาร์ก ซึ่งมีความเร็วสูงและพิสัยบินไกล ทำให้ EF-111A สามารถคุ้มกันฝูงบินโจมตีลึกเข้าไปในดินแดนข้าศึก ระบบหลักที่ติดตั้งคือ AN/ALQ-99E ซึ่งพัฒนาโดยกรัมแมน ทำหน้าที่ก่อกวนและตัดรอนระบบเรดาร์ของฝ่ายตรงข้าม ทั้งในด้านการตรวจจับ การนำวิถี และการควบคุมการยิง ส่งผลให้ระบบป้องกันภัยทางอากาศของข้าศึกไม่สามารถทำงานเต็มประสิทธิภาพ

EF-111A ยังมีความสามารถในการปฏิบัติการร่วมกับเครื่องบินโจมตีและขับไล่ของกองทัพอากาศและกองทัพเรือสหรัฐ จุดแข็งสำคัญคือความเร็วสูงสุดเกินมัค 2 และการบินระดับต่ำด้วย Terrain-Following Radar ที่ถูกออกแบบมาเพื่อช่วยให้อากาศยานบินในระดับต่ำมาก ทำให้เครื่องสามารถเข้าสู่พื้นที่เป้าหมายโดยไม่ถูกตรวจจับง่าย ในสงครามอ่าวเปอร์เซีย EF-111A แสดงบทบาทเด่นในการปกป้องฝูงบินพันธมิตรจากระบบ SA-2 และ SA-3 ของอิรัก โดยไม่มีการสูญเสียเครื่องใดจากการยิงของข้าศึก

อย่างไรก็ตาม การที่มันไม่มีอาวุธป้องกันตัวสักอย่าง แถมมีโครงสร้างขนาดใหญ่และมีระบบซับซ้อน ทำให้มีค่าใช้จ่ายด้านการซ่อมบำรุงสูงมาก เมื่อเทียบกับเครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์รุ่นใหม่อย่าง EA-6B พราวเลอร์ ที่มีต้นทุนการปฏิบัติการต่ำกว่า อีกทั้งระบบป้องกันภัยทางอากาศของคู่ขัดแย้งก็มีความทันสมัยขึ้น ส่งผลให้ทางกองทัพตัดสินใจปลดประจำการ EF-111A ในปี 1998 หลังใช้งานมาเพียง 15 ปี

## ข้อมูลจำเพาะ

***ลูกเรือ:** 2 นาย (1 นักบินและ 1นายทหารฝ่ายสงครามอิเล็กทรอนิกส์)
***ความยาว:** 22.4 เมตร
***ความกว้างช่วงปีก:** 19.2 เมตร (เมื่อกางปีก) / 10.3 เมตร (เมื่อหุบปีก)
***ความสูง:** 6.1 เมตร
***พื้นที่ปีก:** 48.8 ตร.ม. (เมื่อกางปีก)
***[[น้ำหนักตัวเปล่า]]:** 24,400 กิโลกรัม
***น้ำหนักบรรทุกปกติ:** 36,100 กิโลกรัม
***[[น้ำหนักสูงสุดในการขึ้นบิน]]:** 45,360 กิโลกรัม
***เครื่องยนต์:** เทอร์โบแฟน Pratt & Whitney TF30-P-109 จำนวน 2 หน่วย
****แรงขับ (ไม่สันดาปท้าย):** หน่วยละ 12,000 ปอนด์ (53.4 กิโลนิวตัน) 
****แรงขับ (สันดาปท้าย):** หน่วยละ 19,600 ปอนด์ (87.2 กิโลนิวตัน)
***ความเร็วสูงสุด:** มัค 2.2 (ประมาณ 2,350 กม/ชม.) เมื่อบินระดับสูงมาก
***รัศมีปฏิบัติการ:** 3,220 กิโลเมตร (1,740 ไมล์ทะเล)
***พิสัยบินไกลสุด:** 6,110 กิโลเมตร (3,300 ไมล์ทะเล)
***เพดานบิน:** 45,000 ฟุต (13,715 เมตร)
***อัตราไต่:** 11,000 ฟุต/นาที (55.88 เมตร/วินาที)
***อุปกรณ์สำคัญ**
** AN/ALQ-99E ระบบรบกวนสัญญาณเชิงยุทธวิธี
** AN/APQ-160 เรดาร์ติดตามภูมิประเทศ
** AN/ALR-62 อุปกรณ์รับสัญญาณเรดาร์และแจ้งเดือน พร้อมปล่อยชาฟและพลุแฟลร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์
ปริยพิชญ์ ยู

**ปริยพิชญ์ ยู** (เกิด 1 เมษายน พ.ศ. 2540) ชื่อเล่น **จิงจิง** เป็นนางแบบ, นักเต้น และนักแสดงชาวไทยเชื้อสายจีนที่มีผลงานทั้งในประเทศไทยและประเทศเกาหลีใต้ นอกจากนี้ เธอยังเป็นสมาชิกของ 2021 ราตรีผลงานเด่นของเธอได้แก่ภาพยนตร์เรื่อง App War แอปชนแอป

## ชีวิตวัยเด็ก
ปริยพิชญ์ซึ่งเรียนเต้นมาตั้งแต่เด็ก กลายมาเป็นแดนเซอร์เมื่ออายุ 12–13 ปี ต่อมา เมื่ออายุ 15 ปี เธอได้เริ่มถ่ายโฆษณา และได้รับคำแนะนำจากครูท่านหนึ่งให้เข้าประกวดไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2012 เมื่อปี พ.ศ. 2555 และเธอก็สามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศ ทำให้กลายเป็นจุดเริ่มต้นอาชีพนางแบบของเธอ

## อาชีพ
ปริยพิชญ์เซ็นสัญญากับเอเจนซี่นางแบบแห่งแรกที่มีชื่อว่า KiSS Model Management เมื่ออายุประมาณ 19 ปี เธอเริ่มพิจารณาที่จะลองทำงานในต่างประเทศ เพราะเล็งเห็นว่าโลกแฟชั่นในกรุงโซลจะสนใจสไตล์ของเธอ จึงตัดสินใจที่จะลองทำงานที่นั่น เนื่องจาก ปริยพิชญ์ชอบดูละครโทรทัศน์เกาหลีและเดินทางไปเกาหลีบ่อยครั้ง ทำให้เธอได้รู้จักนางแบบท้องถิ่นหลายคน ปริยพิชญ์ได้เซ็นสัญญาเข้าสังกัด ESteem Models ซึ่งเป็นเอเจนซี่นางแบบชั้นนำในประเทศเกาหลีใต้

ในปี พ.ศ. 2560 ปริยพิชญ์ได้เดินแบบให้กับ Fleamadonna, Supercomma B, A.Bell, JWL, pushBUTTON, LOW CLASSIC, Kye Noke และ Ych ที่งานสัปดาห์แฟชั่นโซลเธอยังเดินให้กับ A.Bell เป็นเวลาสองฤดูกาลติดต่อกันร่วมกับนางแบบจากสังกัดเดียวกัน

หลังจากเข้าร่วมงานสัปดาห์แฟชั่นโซล ปริยพิชญ์ก็ได้รับข้อเสนองานเข้ามาอย่างต่อเนื่อง นอกจากการถ่ายภาพให้กับนิตยสารเกาหลีแล้ว เธอยังถ่ายโฆษณาให้กับแบรนด์ใหญ่ของเกาหลีคือ nona9on ซึ่งเป็นแบรนด์สตรีทแฟชั่นชื่อดังที่ก่อตั้งโดยค่ายเพลงวายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์อีกด้วย

ในปี พ.ศ. 2561 ปริยพิชญ์ได้รับหน้าที่เป็นโฆษกให้กับแบรนด์เสื้อผ้าชื่อดังของเกาหลีอย่าง 8Seconds

นอกจากนี้ ปริยพิชญ์ยังเป็นมิวส์คนใหม่ของแบรนด์เครื่องสำอางเกาหลีชื่อดัง "DEAR DAHLIA" อีกด้วย ปริยพิชญ์ยังได้รับเลือกให้เป็นนางแบบหลักให้กับแบรนด์ Hedges Accessories ตั้งแต่คอลเล็กชันฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน ปี พ.ศ. 2562

## ผลงาน
### ภาพยนตร์

### ละครโทรทัศน์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2540
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:นางแบบไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงสังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี
มาราวีจายตตุงกาวาร์มัน

**ซรี มาราวีจายตตุงกาวาร์มัน** () เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรศรีวิชัยประจำราชวงศ์ไศเลนทร์ ผู้ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1008-ประมาณ 1025 พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าศรีจุฑามณีวรมาเทวะ พงศาวดารจีนเรียกพระองค์เป็น *Se-li-ma-la-pi*

## พระราชประวัติ
มาราวีจายตตุงกาวาร์มันเริ่มครองราชย์ประมาณ ค.ศ. 1008 เมื่อมีบันทึกว่าพระองค์ส่งทูตสามคนไปยังจักรพรรดิจีน ศรีวิชัยก็มีความสัมพันธ์อันดีกับจักรวรรดิโจฬะ ซึ่งตอนนั้นอยู่ในรัชสมัยราชราชที่ 1 จารึกไลเดิน (ค.ศ. 1044) ระบุว่ามาราวีจายตตุงกาวาร์มันถึงขั้นสร้างวิหารพุทธที่รู้จักกันในชื่อจุฑามณีวิหารที่นากัปปัฏฏินัม อุทิศแด่พระนามของพระราชบิดาผู้สวรรคต

ข้อมูลจีนก็พูดถึงสงครามครั้งใหญ่ระหว่างอาณาจักรของพระองค์กับอาณาจักรมาตารัมในชวาตะวันออก ใน ค.ศ. 1016 ศรีวิชัยอาจช่วยให้รัฐบริวารมาตารัมก่อกบฏ ทำให้ธรรมวังสา เตอกุฮ์ อนันตวิกรมสวรรคตและอาณาจักรมาตารัมถูกทำลาย

## ดูเพิ่ม
* ศรีวิชัย
* จุฑามณีวิหาร

## อ้างอิง
เอลบิตซิสเต็มส์

**เอลบิตซิสเต็มส์** (Elbit Systems) เป็นบริษัทด้านการป้องกันประเทศและความมั่นคงของประเทศอิสราเอล ก่อตั้งขึ้นในปี 1966 เดิมมีชื่อว่า **เอลบิตคอมพิวเตอร์ส** (Elbit Computers)  เพื่อพัฒนาระบบคอมพิวเตอร์และอิเล็กทรอนิกส์ให้แก่กองทัพอิสราเอล 

ปัจจุบันถือเอลบิตซิสเต็มส์เป็นหนึ่งในผู้พัฒนาเทคโนโลยีทางทหารที่สำคัญของโลก และเป็นผลงานหลักของบริษัทครอบคลุมด้านระบบโดรน, ระบบเอวิออนิกส์, อาวุธอัจฉริยะ, การสื่อสารทางทหาร และระบบข่าวกรองอิเล็กทรอนิกส์ โดรนของเอลบิตอย่าง Hermes 450 และ Hermes 900 ถูกใช้งานอย่างกว้างขวางในหลายประเทศ นอกจากนี้ เอลบิตยังมีชื่อเสียงด้านระบบหมวกนักบินที่ติดตั้งในเครื่องบินขับไล่สมัยใหม่ เช่น F-35 ไลท์นิงทู

เอลบิตซิสเต็มส์มีความร่วมมือกับประเทศไทยในทุกเหล่าทัพ ได้แก่ โครงการยกขีดความสามารถของเครื่องบิน F-5 ให้เป็นมาตรฐาน F-5 Super Tigris, เป็นผู้ถ่ายทอดเทคโนโลยีปืนใหญ่อัตตาจร M758 ATMG ให้แก่กองทัพไทย, ถ่ายทอดเทคโนโลยีระบบปืนครกอัตตาจร ATMM 120mm, เป็นผู้จัดหาโดรน Hermes 900 จำนวนเจ็ดลำให้แก่กองทัพเรือ, เป็นผู้ช่วยพัฒนาระบบยิงจรวดหลายลำกล้อง D11A ของสถาบันเทคโนโลยีป้องกันประเทศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บริษัทของอิสราเอล
หมวดหมู่:บริษัทเกี่ยวกับการทหาร
จีอามิซ

**จีอามิซ** (; , ) เป็นอำเภอและเมือง ถือเป็นเมืองหลักในอำเภอจีอามิซ จังหวัดชวาตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย กินพื้นที่  โดยมีประชากร 93,744 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2010 98,610 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2020 และ 99,750 ตามประมาณการทางการช่วงกลาง ค.ศ. 2022

## ภูมิอากาศ
จีอามิซมีสภาพภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น (Af) ที่มีฝนตกมากถึงหนักตลอดทั้งปี

## เขตการปกครอง
อำเภอจีอามิซแบ่งออกเป็น 12 หมู่บ้าน (7 แห่งเป็น*[[เกอลูราฮัน]]*แบบเมือง และ5 แห่งเป็น*[[Desa (Indonesia)|เดซา]]*แบบชนบท) ซึ่งระบุไว้ ดังนี้:

* เบินเติง
* จีอามิซ
* จีเกิมโบร์
* จีซาดัป
* อิมบานาการา
* อิมบานาการารายา
* เกอร์ตาซารี
* ลิงกาซารี
* มาเลอเบอร์
* ปาญิงกีรัน
* ปาวินดัน
* ซินดังราซา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Ciamis Weather Forecast
* Ciamiskab – Website Pemerintah Kabupaten Ciamis
* Pembrov Jawa Barat
บาปอยุติธรรม

**บาปอยุติธรรม** เป็นละครโทรทัศน์ไทยที่ผลิตโดยเมคเกอร์เจ ดัดแปลงจากละครโทรทัศน์ตุรกีเรื่อง Ölene Kadarนำแสดงโดยปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์และญีนา ซาลาส ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี ทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. (เวลามาตรฐานไทย) ตั้งแต่วันที่ 22 มีนาคม ถึง 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2564เนื้อเรื่องจะเล่าถึงเรื่องราวของพระเอกที่ถูกใส่ร้ายว่าฆ่าพ่อของคู่หมั้นของเขา และตัดสินใจแก้แค้นผู้ที่ทำให้เขาต้องถูกจำคุกหลังจากได้รับการปล่อยตัว

## นักแสดง
* ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์ รับบท ชิดตะวัน
* ญีนา ซาลาส รับบท ปลายฝน/บัวบูชา
: ทนายความที่เข้ามารื้อคดีของชิดตะวันด้วยความสำนึกผิดเพราะแท้จริงแล้วเธอคือ บัวบูชา เด็กหญิงที่เป็นพยานเท็จในการชี้ตัวชิดตะวันจนต้องติดคุก
* ธนิน มนูญศิลป์ รับบท คทาเพชร
* ณัฐฐชาช์ บุญประชม รับบท น้ำทิพย์
: ลูกสาวของชลธี ภรรยาของคทาเพชร และอดีตคู่หมั้นของชิดตะวัน
* วรฤทธิ์ เฟื่องอารมย์ รับบท คมเดช
: รุ่นพี่ของชิดตะวันสมัยที่ยังอยู่ในเรือนจำ
* ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ รับบท เตชินท์
* อาภาศิริ นิติพน รับบท กาญจนา
: แม่ของคทาเพชร
* ภัสธรากรณ์ บุษราคัมวดี รับบท ศศิ
: น้องสาวของชิดตะวัน
* มิณฑิตา วัฒนกุล รับบท แพรพลอย
* จินตหรา สุขพัฒน์ รับบท มาลินี
: แม่ของชิดตะวันและศศิ
* ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว รับบท อนุพงษ์
: พ่อของชิดตะวันและศศิ
* วิวัฒน์ ผสมทรัพย์ รับบท ชลธี
: พ่อของน้ำทิพย์
* ศิริศิลป์ โชติวิจิตร รับบท บริบูรณ์
: พี่ชายของปลายฝน และเป็นมือปืนที่ยิงชลธี ทำลงไปเพื่อนำเงินมาผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจให้บัวบูชา ที่เป็นชื่อเก่าของปลายฝน
* ณศิวัชร์ นพภิรมย์ไชย รับบท ทศ
: มือขวาของคทาเพชรที่จัดการทุกอย่างในเหตุการณ์แทนคทาเพชร
* เพ็ญเพ็ชร เพ็ญกุล รับบท สารวัตรนิติ
* ตฤณ เศรษฐโชค รับบท ธนวัฒน์
* ณัฐสิทธิ์ โกฏิมนัสวนิชย์ รับบท พิภพ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3 เอชดี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยเมคเกอร์เจ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวรักชีวิตไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่ถ่ายทำในประเทศไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวแก้แค้นไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวกฎหมายไทย
กรัมแมน F9F แพนเธอร์

**กรัมแมน F9F แพนเธอร์** (Grumman F9F Panther) เป็นเครื่องบินขับไล่ไอพ่นรุ่นแรกที่กองทัพเรือสหรัฐใช้งานอย่างแพร่หลายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง มีบทบาทสำคัญในช่วงสงครามเกาหลี เป็นเครื่องบินไอพ่นที่สามารถปฏิบัติการได้บนเรือบรรทุกเครื่องบิน 

F9F แพนเธอร์ พัฒนาโดยบริษัทกรัมแมนแอร์คราฟท์ในช่วงปลายทศวรรษ 1940 เพื่อตอบสนองต่อความต้องการของกองทัพเรือที่ต้องการเปลี่ยนผ่านจากเครื่องบินใบพัดสู่ยุคไอพ่น ขึ้นบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 1947 และเข้าประจำการในปี 1949

F9F แพนเธอร์ ใช้เครื่องยนต์ Pratt & Whitney J42 ซึ่งผลิตภายใต้สิทธิ์ของ Rolls-Royce Nene ทำให้มีแรงขับเพียงพอในการบินขึ้นจากดาดฟ้าเรือบรรทุกเครื่องบิน ความเร็วสูงสุดอยู่ที่ประมาณ 925 กิโลเมตรต่อชั่วโมง รัศมีปฏิบัติการราว 2,300 กิโลเมตร และเพดานบินสูงสุดประมาณ 13,700 เมตร โครงสร้างลำตัวมีความแข็งแรง ทนต่อสภาพการใช้งานหนักบนเรือรบ และมีความเสถียรในการบินระดับต่ำถึงปานกลาง แพนเธอร์ติดตั้งปืนใหญ่กลขนาด 20 มิลลิเมตรจำนวน 4 กระบอกที่ด้านหน้าลำตัว นอกจากนี้ยังสามารถติดตั้งระเบิดสู่พื้น จรวด และถังเชื้อเพลิงเสริมใต้ปีก ทำให้สามารถปฏิบัติภารกิจทั้งการสกัดกั้น การสนับสนุนภาคพื้นดิน และการโจมตีเชิงยุทธวิธีได้อย่างยืดหยุ่น จุดเด่นของเครื่องบินรุ่นนี้คือการเป็น “เครื่องบินเจ็ตสารพัดประโยชน์” ของกองทัพเรือในช่วงแรกเริ่ม

แพนเธอร์ถูกใช้อย่างมากในสงครามเกาหลี โดยเฉพาะในภารกิจโจมตีภาคพื้นดินและคุ้มกันกองเรือ ขณะเดียวกันก็เป็นคู่ต่อสู้ของเครื่องบินขับไล่โซเวียตรุ่น มิก-15 แต่แพนเธอร์ด้อยกว่าในด้านความเร็วและการบินระดับสูง ที่สำคัญ นักบินหลายคนที่ภายหลังกลายเป็นบุคคลสำคัญ เช่น นีล อาร์มสตรอง ก็เคยปฏิบัติภารกิจด้วยเครื่องบินรุ่นนี้

## รุ่นย่อย
* **F9F-2** : รุ่นผลิตหลัก ติดตั้งเครื่องยนต์ Pratt & Whitney J42 พร้อมปืนใหญ่อัตโนมัติ 20 มม. 4 กระบอก
* **F9F-2B** : รุ่นปรับปรุง สามารถติดตั้งอาวุธปล่อยอากาศสู่ผิวพื้นและระเบิดได้มากขึ้น
* **F9F-3** : ใช้เครื่องยนต์ Allison J33 แต่แรงขับด้อยกว่า ถูกยกเลิกเร็ว
* **F9F-4** : ปรับปรุงด้วยถังเชื้อเพลิงใหญ่ขึ้น เพิ่มรัศมีปฏิบัติการ
* **F9F-5** : รุ่นพัฒนาใหญ่ขึ้น ใช้เครื่องยนต์ J48 แรงขับสูงกว่า ติดอาวุธมากกว่า
* **F9F-5P** : รุ่นลาดตระเวนถ่ายภาพ ติดกล้องถ่ายภาพแทนอาวุธโจมตี

## ข้อมูลจำเพาะ (F9F-2)
230px|thumb|F9F-2 แพนเธอร์ จอดบนเรือ USS Franklin D. Roosevelt
***นักบิน:** 1 นาย
***ความยาว:** 11.3 เมตร
***ความกว้างช่วงปีก:** 11.6 เมตร
***ความสูง:** 3.9 เมตร
***พื้นที่ปีก:** 22.6 ตารางเมตร
***[[น้ำหนักตัวเปล่า]]:** 4,600 กิโลกรัม
***[[น้ำหนักสูงสุดในการขึ้นบิน]]:** 7,030 กิโลกรัม
***เครื่องยนต์:** เทอร์โบเจ็ต Pratt & Whitney J42-P-6/-8 แรงขับ 5,000 ปอนด์ (22.2 kN)
***ความเร็วสูงสุด:** 925 กม./ชม. (มัค 0.79) ที่ระดับน้ำทะเล
***รัศมีปฏิบัติการ:** 2,300 กม. พร้อมถังเชื้อเพลิงเสริม
***เพดานบิน:** 13,700 เมตร (45,000 ฟุต)
***อัตราไต่:** 30 เมตร/วินาที
***ระบบอาวุธ**
** ปืนกล 20 มม. Colt Mk.16 จำนวน 4 กระบอก
** จรวด HVAR ขนาด 5 นิ้วสูงสุด 8 ลูก
** ระเบิด สูงสุด 907 กิโลกรัม (2,000 ปอนด์) ใต้ปีก
## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินกรัมแมน
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่สัญชาติสหรัฐ
หมวดหมู่:อากาศยานบนเรือบรรทุกเครื่องบิน