open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
จังหวัดกีวูเหนือ

**จังหวัดกีวูเหนือ** () เป็นจังหวัดที่อยู่ติดกับทะเลสาบกีวูทางตะวันออกของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก มีเมืองเอกคือเมืองโกมา จังหวัดนี้มีพื้นที่ประมาณ 59,483 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรประมาณ 8,985,711 คน ณ ปี ค.ศ. 2020 โดยมีอาณาเขตทิศเหนือติดกับจังหวัดอีตูรี ทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดกับจังหวัดโชโป ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับจังหวัดมานีมา ทิศใต้ติดกับจังหวัดกีวูใต้ ทิศตะวันออกติดกับประเทศยูกันดาและรวันดา

ประวัติการปกครองของจังหวัดกีวูเหนือย้อนกลับไปในยุคอาณานิคม โดยในตอนแรกเคยเป็นส่วนหนึ่งของเขตสแตนลีย์ฟอลส์ (Stanley Falls District) ภายใต้อาณานิคมเสรีรัฐคองโก หลังจากมีการปรับปรุงเขตแดนหลายครั้ง กีวูเหนือได้ถูกผนวกรวมเข้ากับจังหวัดโอเรียนตาเล ซึ่งมีเมืองสแตนลีย์วิลล์ (ปัจจุบันคือเมืองคิซังกานี) เป็นเมืองเอก พื้นที่นี้ได้รับการยกฐานะเป็นจังหวัดในปี ค.ศ. 1962 แต่ถูกลดฐานะลงเป็นอำเภอภายใต้การปกครองของโมบูตู เซเซ เซโกในปี ค.ศ. 1965 ต่อมาได้รับการยกฐานะกลับคืนเป็นจังหวัดอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1988 ตามกฎหมายท้องถิ่นฉบับที่ 88/1976 และ 88-031 ซึ่งได้กำหนดให้จังหวัดกีวูเดิมแยกออกเป็นสามจังหวัด ได้แก่ กีวูเหนือ กีวูใต้ และมานีมา ปัจจุบันจังหวัดกีวูเหนือประกอบด้วยสามเมืองได้แก่ โกมา บูเทมโบ และเบนี รวมถึงหกอำเภอได้แก่ เบนี ลูเบโร มาซีซี รุทชูรู นยีรากงโก และวาลิคาเล นอกจากนี้ยังมีกฤษฎีกาในปี ค.ศ. 2013 ที่เสนอให้คาซินดี ออยชา และลูโฮลู ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองด้วย พรมแดนด้านตะวันออกของจังหวัดเป็นที่ตั้งของทิวเขารูเวนโซรีซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของรอยแยกอัลเบอร์ไทน์ (Albertine Rift) เทือกเขานี้เป็นแหล่งน้ำจืดที่สำคัญและเป็นที่อยู่อาศัยของระบบนิเวศที่หลากหลาย นอกจากนี้ กีวูเหนือยังเป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติวีรูงกาซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก และเป็นบ้านของกอริลลาภูเขาที่ใกล้สูญพันธุ์

จังหวัดกีวูเหนือกำลังเผชิญกับปัญหาด้านความมั่นคงที่ต่อเนื่อง โดยมีสาเหตุมาจากกลุ่มติดอาวุธ ความขัดแย้งเกี่ยวกับทรัพยากร และความตึงเครียดทางเชื้อชาติ กลุ่มกบฏ M23 ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากประเทศรวันดา ถือเป็นต้นเหตุหลักของความไม่มั่นคงนี้ จากข้อมูลเมื่อต้นปี ค.ศ. 2024 ความรุนแรงที่เกี่ยวข้องกับกลุ่ม M23 ได้ทำให้ประชาชนต้องพลัดถิ่นถึงประมาณ 1.7 ล้านคน ซึ่งคิดเป็นเกือบร้อยละ 14 ของประชากรทั้งหมดในจังหวัดกีวูเหนือ

นอกจากปัญหาความไม่สงบแล้ว จังหวัดกีวูเหนือยังเป็นพื้นที่ที่เกิดการระบาดของโรคไวรัสอีโบลาหลายครั้ง (รวมถึงครั้งล่าสุดในเดือนสิงหาคม 2022) และยังเป็นศูนย์กลางของการระบาดของโรคอีโบลาในกีวูช่วงปี ค.ศ. 2018–2020 ซึ่งเป็นการระบาดครั้งใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์ โดยมีผู้ป่วยมากกว่า 3,400 ราย และมีผู้เสียชีวิตถึง 2,200 ราย รองลงมาจากการระบาดในแอฟริกาตะวันตกช่วงปี ค.ศ. 2014–2016

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  

หมวดหมู่:จังหวัดของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
จังหวัดกีวูใต้

**จังหวัดกีวูใต้** (; ) เป็นหนึ่งใน 26 จังหวัดของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก มีเมืองเอกคือเมืองบูคาวู จังหวัดนี้ตั้งอยู่ในเขตแนวรอยเลื่อนแอฟริกาตะวันออกสาขาตะวันตกที่เรียกว่า Albertine Rift โดยมีอาณาเขตทิศตะวันออกติดกับทะเลสาบกีวู ประเทศรวันดา ประเทศบุรุนดี และประเทศแทนซาเนีย ทิศตะวันตกติดกับจังหวัดมานิเอมา ทิศเหนือติดกับจังหวัดกีวูเหนือ ทิศใต้ติดกับจังหวัดตังกานยิกา จังหวัดกีวูใต้มีพื้นที่ประมาณ 65,070 ตารางกิโลเมตร (25,120 ตารางไมล์) และมีประชากรโดยประมาณ 8,147,400 คน ณ ปี 2024

ในอดีต บริเวณนี้มีกลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษาในกลุ่มบันตูอาศัยอยู่มากมาย เช่น กลุ่มบามูชิ บาฟูลิอิรู บาฮาวู บันยินดู บาเบมเบ บาบูยู บาเลกา บาบวาริ บาโฮโลโฮโล บันยังกา บาไวรา บาคูซู บาเตมโบ บารอนเกอรอนเก และบาซวากา รวมถึงชุมชนของชาวปิกมีด้วย ในช่วงยุคอาณานิคม การประชุมเบอร์ลินในปี ค.ศ. 1885 ได้กำหนดพรมแดนของเสรีรัฐคองโก ทำให้ทะเลสาบกีวูทั้งหมดและทั้งสองฝั่งของแม่น้ำรูซิซีอยู่ในเขตของรัฐอิสระนี้ ต่อมา พรมแดนของภูมิภาคนี้เกิดข้อพิพาทหลายครั้ง รวมถึงเหตุการณ์ Kivu frontier incident ในปี ค.ศ. 1909 ซึ่งได้รับการแก้ไขในปี ค.ศ. 1910 โดยส่วนตะวันออกของกีวูถูกยกให้แก่รัฐในอารักขายูกันดาและแอฟริกาตะวันออกของเยอรมนี ในปี ค.ศ. 1912 ได้มีการจัดตั้งเขตกีวู (Kivu District) อย่างเป็นทางการ และต่อมาในปี ค.ศ. 1951 ได้ถูกแบ่งออกเป็นเขตซูด-กีวู (Sud-Kivu) และนอร์ด-กีวู (Nord-Kivu) หลังจากมีการปรับปรุงการบริหารหลายครั้ง จังหวัดกีวูใต้ก็ได้กลายเป็นจังหวัดแยกออกมาอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1988 พร้อมกับจังหวัดกีวูเหนือและจังหวัดมานิเอมา

ในด้านการปกครอง จังหวัดกีวูใต้แบ่งออกเป็น 8 อำเภอได้แก่ ฟิซี อิดจ์วี คาบาเร คาเลเฮ มเวงกา ชาบุนดา อูวีรา วาลุงกู แต่ละเขตยังถูกแบ่งย่อยออกไปอีกเป็นภาคส่วน (sectors) และเขตอำนาจ (chiefdoms) นอกจากนี้ จังหวัดยังมีเมืองที่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการ 4 เมือง ได้แก่ บูคาวู อูวีรา บาราคา และคามิตูกา เศรษฐกิจหลักของจังหวัดนี้ขับเคลื่อนด้วยเกษตรกรรม ปศุสัตว์ การค้า และภาคบริการ สถานที่สำคัญทางธรรมชาติและวัฒนธรรมที่น่าสนใจได้แก่ อุทยานแห่งชาติคาฮูซิ-บิเอกา และเขตอนุรักษ์ธรรมชาติอิโตมบเว สถานที่ทั้งสองได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก นอกจากนี้ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวอื่น ๆ เช่น เกาะอิดจ์วี ชายหาดริมทะเลสาบกีวู และสนามบินคาวูมู

ตั้งแต่สงครามคองโกครั้งที่หนึ่ง จังหวัดกีวูใต้ต้องเผชิญกับความขัดแย้งด้วยอาวุธและความไม่มั่นคงอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะในช่วงสงครามคองโกครั้งที่สอง จังหวัดนี้กลายเป็นสมรภูมิของกลุ่มติดอาวุธหลายกลุ่ม เช่น พันธมิตรกองกำลังประชาธิปไตยเพื่อการปลดปล่อยคองโก-ซาอีร์ กองทัพผู้รักชาติรวันดา การรวมตัวกันของชาวคองโกเพื่อประชาธิปไตย กองกำลังติดอาวุธท้องถิ่นไม-ไม และกลุ่มติดอาวุธอื่น ๆ เช่น ขบวนการ M23, RED-Tabara, Twirwaneho, Ngumino และ Android ความไม่มั่นคงที่ยังคงดำเนินอยู่ โดยมีสาเหตุมาจากการแย่งชิงทรัพยากรธรรมชาติ ได้นำไปสู่การละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างกว้างขวาง การพลัดถิ่นของพลเรือน และวิกฤตการณ์ด้านมนุษยธรรม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  

หมวดหมู่:จังหวัดของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
โกมา (เมือง)

**โกมา** () เป็นเมืองในภาคตะวันออกของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดกีวูเหนือ ตั้งอยู่บนชายฝั่งทางตอนเหนือของทะเลสาบกีวู และมีพรมแดนติดกับเขตบูกูมูทางทิศเหนือ ประเทศรวันดาทางทิศตะวันออก และเขตมาซิซีทางทิศตะวันตก เมืองนี้ตั้งอยู่ในรอยเลื่อนแอลเบอร์ไทน์ ซึ่งเป็นสาขาทางตะวันตกของรอยเลื่อนแอฟริกาตะวันออก และอยู่ห่างจากภูเขาไฟเนียรากองโก ซึ่งเป็นภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่น เพียง 13-18 กิโลเมตร โกมามีพื้นที่ประมาณ 75.72 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2024 มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 782,000 คน และยังมีผู้พลัดถิ่นอีก 500,000 คน

โกมาแบ่งการปกครองออกเป็น 2 เขตเทศบาลเมือง ได้แก่ โกมา และคาริซิมบี ซึ่งแบ่งย่อยออกเป็นอีก 18 ชุมชนหรือย่าน เมืองนี้เป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญหลายแห่ง เช่น ท่าอากาศยานนานาชาติโกมา และอุทยานแห่งชาติวีรูงกาซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก นอกจากนี้ยังมีมหาวิทยาลัยแอดเวนทิสต์แห่งโกมาซึ่งเป็นโรงเรียนเอกชนสำหรับนักเรียนชายและหญิง และมหาวิทยาลัยโกมา โกมารายล้อมไปด้วยแนวภูเขาไฟวีรูงกาที่ยังคุกรุ่น ซึ่งประกอบด้วยภูเขาไฟเนียมูลาจิรา ภูเขาไฟเนียรากองโก ภูเขาไฟมิเคโน ภูเขาไฟวิโซเก ภูเขาไฟกาฮิงกา ภูเขาไฟคาริซิมบีและภูเขาไฟซาบินโย นอกจากนี้ โกมายังเป็นเจ้าภาพจัดงานเทศกาลประจำปี Amani Festival เป็นที่ตั้งของ Free University of the Great Lakes Countries ซึ่งสนับสนุนการพัฒนาท้องถิ่น และเป็นที่ตั้งของศูนย์วัฒนธรรมและโรงเรียนสอนศิลปะระดับภูมิภาค Foyer Culturel de Goma อีกด้วย

ประวัติศาสตร์ช่วงหลังของโกมาได้รับผลกระทบอย่างมากจากเหตุการณ์ภูเขาไฟระเบิดและการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์รวันดาเมื่อปี ค.ศ. 1994 ซึ่งเป็นชนวนให้เกิดสงครามคองโกครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สอง ผลพวงจากเหตุการณ์เหล่านี้ยังคงส่งผลกระทบต่อเมืองและพื้นที่โดยรอบมาจนถึงปี ค.ศ. 2010 ในช่วงปลายปี ค.ศ. 2012 เมืองนี้ถูกยึดครองโดยกลุ่มกบฏ M23 (ขบวนการ 23 มีนาคม) ระหว่างการก่อกบฏของกลุ่มนี้ ก่อนที่กองกำลังของรัฐบาลคองโกจะยึดเมืองกลับคืนมาได้ แต่ ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2025 เมืองนี้ก็กลับมาอยู่ภายใต้การควบคุมของกลุ่ม M23 อีกครั้ง หลังจากการรุกคืบครั้งใหม่ของกลุ่มซึ่งสิ้นสุดลงด้วยยุทธการโกมา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
สตริกต์ลีคัมแดนซิง

***สตริกต์ลีคัมแดนซิง*** () หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ***สตริกต์ลี*** () เป็นรายการแข่งขันเต้นรำของอังกฤษ ที่เหล่าคนดังจะจับคู่กับนักเต้นมืออาชีพเพื่อแข่งขันกันในสไตล์การเต้นหลัก ๆ คือบอลรูมและละติน โดยแต่ละคู่จะได้รับคะแนนจากคณะกรรมการ ชื่อรายการนี้เป็นการสานต่อมาจากซีรีส์ที่ฉายมาอย่างยาวนานอย่าง *คัมแดนซิง* และรูปแบบรายการนี้ยังถูกนำไปใช้ในอีก 60 ประเทศทั่วโลก ภายใต้ชื่อ *[[แดนซิงวิทเดอะสตาส์]]* ซึ่งได้รับลิขสิทธิ์จากบีบีซีเวิลด์ไวด์ และยังนำไปสู่รายการแยกย่อยที่มีธีมเต้นรำสมัยใหม่อย่าง *สตริกต์ลีแดนซ์ฟีเวอร์* ด้วย ในปี ค.ศ. 2010 *[[บันทึกสถิติโลกกินเนสส์]]*ได้ยกให้*สตริกต์ลี*เป็นรายการเรียลลิตีที่มีรูปแบบประสบความสำเร็จมากที่สุดในโลก ปัจจุบัน รายการนี้มีเทสส์ เดลีและคลอเดีย วิงเคิลแมนเป็นพิธีกร โดยก่อนหน้านี้บรูซ ฟอร์ไซธ์เคยเป็นพิธีกรร่วมกับเดลีจนถึง ค.ศ. 2013 และกลับมาเป็นพิธีกรในตอนพิเศษต่าง ๆ จนถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2015

รายการนี้ออกอากาศทางช่องบีบีซีวันมาตั้งแต่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 โดยปกติจะฉายในคืนวันเสาร์ และตามด้วยการประกาศผลในคืนวันอาทิตย์ ตั้งแต่ซีรีส์ที่ 2 เป็นต้นมา รายการจะออกอากาศในช่วงก่อนถึงวันคริสต์มาส ด้วยจำนวนผู้ชมที่สูงมาก ทำให้*สตริกต์ลีคัมแดนซิง*กลายเป็นรายการสำคัญสำหรับการเต้นรำในโทรทัศน์ของอังกฤษ นอกจากนี้ยังมีการผลิตตอนพิเศษคริสต์มาสอีก 18 ตอน และตอนพิเศษเพื่อการกุศลอีก 19 ตอนด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์
วัยลน คนอันตราย

***วัยลน คนอันตราย*** () เป็นละครชุดแนวดรามาอาชญากรรมจิตวิทยาสัญชาติอังกฤษ สร้างสรรค์โดยแจ็ก ธอร์นและสตีเฟน เกรแฮม และกำกับโดยฟิลิป บารันทินี เรื่องราวจะมุ่งเน้นไปที่ชีวิตของเด็กชายวัย 13 ปีที่ชื่อ เจมี่ มิลเลอร์ (รับบทโดย โอเวน คูเปอร์) ผู้ที่ถูกจับกุมหลังจากเกิดคดีฆาตกรรมเด็กสาวในโรงเรียน แต่ละตอนของละครชุดเรื่องนี้ถูกถ่ายทำแบบถ่ายต่อเนื่องแบบไม่ตัดเลย

*วัยลน คนอันตราย* ออกฉายครั้งแรกทางเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 2025 และได้รับเสียงชื่นชมจากนักวิจารณ์เป็นอย่างมากในด้านการกำกับ การเขียนบท และการถ่ายภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของบรรยากาศและการแสดง *วัยลน คนอันตราย* เป็นละครชุดที่ฉายแบบสตรีมมิงเรื่องแรกที่ขึ้นอันดับหนึ่งของชาร์ตรายการโทรทัศน์ประจำสัปดาห์ของบาร์บออเดียนซิส นอกจากนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีครั้งที่ 77 ถึง 13 รางวัล และสามารถคว้ารางวัลสาขา Outstanding Limited or Anthology Series และรางวัลผู้กำกับซีรีส์ประเภทจำกัดหรือรวมเรื่องยอดเยี่ยมให้กับบารันทินี รวมถึงรางวัลการแสดงให้กับเกรแฮม คูเปอร์ และอีริน โดเออร์ตีด้วย

เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2025 เว็บไซต์*[[เดดไลน์ฮอลลีวูด]]*ได้รายงานว่าเน็ตฟลิกซ์และแพลนบีเอนเทอร์เทนเมนต์กำลังอยู่ในระหว่างการพูดคุยเพื่อสร้างฤดูกาลที่ 2 ของละครชุดเรื่องนี้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ของเน็ตฟลิกซ์
กะท่างภูพิงค์

**กะท่างภูพิงค์** (, ชื่อวิทยาศาสตร์: *Tylototriton uyenoi*) เป็นกะท่างจระเข้ชนิดหนึ่ง ลักษณะเมื่อโตเต็มวัยแล้วยังคงมีหางให้เห็นอยู่ ขนาดความยาวลำตัว 7 เซนติเมตร ความยาวหาง 8 เซนติเมตร ลำตัวมีสีน้ำตาลอมส้ม มีต่อมนูนบริเวณข้างคอและข้างลำตัว ในระยะการเป็นลูกอ๊อดมีเหงือก 3 คู่ บริเวณข้างคอ

กินไส้เดือนและแมลงขนาดเล็กเป็นอาหาร อาศัยอยู่ตามภูเขาสูงทางภาคเหนือของไทย เช่น ดอยอินทนนท์, ดอยสุเทพ, ดอยเชียงดาว และดอยอ่างขาง

## อ้างอิง
การรับรองสถานะของรัฐปาเลสไตน์ของนานาชาติ

thumb|450x450px|

ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2025 รัฐปาเลสไตน์ได้รับการยอมรับว่าเป็นรัฐอธิปไตยโดย 151 จาก 193 รัฐสมาชิกสหประชาชาติ หรือคิดเป็นกว่าร้อยละ 78 ของสมาชิกทั้งหมด และได้รับสถานะเป็นรัฐผู้สังเกตการณ์ที่ไม่ได้เป็นสมาชิกของสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2012 สถานะที่จำกัดนี้ส่วนใหญ่เป็นผลมาจากสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นสมาชิกถาวรของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติและมีอำนาจยับยั้ง ได้ใช้อำนาจนี้หรือขู่ที่จะใช้มาโดยตลอด เพื่อขัดขวางการเป็นสมาชิกสหประชาชาติอย่างเต็มรูปแบบของปาเลสไตน์

รัฐปาเลสไตน์ได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการโดยองค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988 โดยอ้างสิทธิ์ในอธิปไตยเหนือดินแดนปาเลสไตน์ซึ่งเป็นที่ยอมรับในระดับนานาชาติ ได้แก่เวสต์แบงก์ (รวมถึงเยรูซาเลมตะวันออก) และฉนวนกาซา ภายในสิ้นปี ค.ศ. 1988 มี 78 ประเทศที่ให้การรับรองรัฐปาเลสไตน์

เพื่อพยายามแก้ไขความขัดแย้งอิสราเอล-ปาเลสไตน์ที่ยืดเยื้อมานานหลายทศวรรษ ข้อตกลงออสโลได้ถูกลงนามระหว่างอิสราเอลและ องค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์ในปี ค.ศ. 1993 และ 1995 ซึ่งก่อตั้งองค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์ขึ้นมาเป็นหน่วยงานบริหารชั่วคราวที่มีอำนาจปกครองตนเองในฉนวนกาซาและพื้นที่ประมาณร้อยละ 40 ของเวสต์แบงก์ หลังจากการลอบสังหารยิตส์ฮัก ราบิน และการขึ้นสู่อำนาจของเบนจามิน เนทันยาฮู การเจรจาระหว่างอิสราเอลและองค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์ก็หยุดชะงักลง ทำให้ชาวปาเลสไตน์หันไปแสวงหาการรับรองรัฐปาเลสไตน์ในระดับนานาชาติโดยไม่ต้องได้รับการยินยอมจากอิสราเอล

ใน ค.ศ. 2011 รัฐปาเลสไตน์ ได้รับการยอมรับให้เป็นสมาชิกของ ยูเนสโก และในปีถัดมา (ค.ศ. 2012) หลังจากการยอมรับให้เป็นรัฐผู้สังเกตการณ์ของสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ ด้วยคะแนนเสียงเห็นชอบ 138 ประเทศในข้อมติ 67/19 องค์การบริหารปาเลสไตน์จึงเริ่มใช้ชื่อ "รัฐปาเลสไตน์" อย่างเป็นทางการในทุกการติดต่อ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2014 ศาลอาญาระหว่างประเทศ ได้ให้การยอมรับปาเลสไตน์ในฐานะรัฐเช่นกัน โดยไม่มีผลกระทบต่อการพิจารณาตัดสินในทางศาลใด ๆ ในอนาคต

หลายประเทศสนับสนุนทางออกสองรัฐเพื่อยุติความขัดแย้งนี้ โดย ณ เดือนกันยายน ค.ศ. 2025 มีสมาชิกกลุ่ม 20 จำนวน 13 ประเทศ (อาร์เจนตินา ออสเตรเลีย บราซิล แคนาดา จีน อินเดีย อินโดนีเซีย เม็กซิโก รัสเซีย ซาอุดีอาระเบีย แอฟริกาใต้ ตุรกี และสหราชอาณาจักร) รวมถึงสเปนซึ่งเป็นผู้ได้รับเชิญเข้าร่วมถาวร ได้ให้การรับรองรัฐปาเลสไตน์แล้ว จากประเทศกลุ่ม 20 ที่เหลืออีก 6 ประเทศ (ฝรั่งเศส เยอรมนี อิตาลี ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ และสหรัฐอเมริกา) นั้น ฝรั่งเศสได้แสดงเจตจำนงที่จะให้การรับรองปาเลสไตน์อย่างเป็นทางการแล้วเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2025

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชาตินิยมปาเลสไตน์
หมวดหมู่:การรับรองสถานะทางการทูต
โมฮัมเหม็ด ซาอีด อัล-ซาฮาฟ

**โมฮัมเหม็ด ซาอีด อัล-ซาฮาฟ** (; เกิด 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1940) เป็นอดีตนักการทูตและนักการเมืองชาวอิรัก เขาเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศระหว่าง ค.ศ. 1992 ถึง 2001 เขาเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกในช่วงการบุกครองอิรัก ค.ศ. 2003 โดยในขณะนั้นเขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสารสนเทศในสมัยประธานาธิบดีซัดดัม ฮุสเซน ทำหน้าที่เป็นโฆษกพรรคบาธสังคมนิยมอาหรับและรัฐบาลของซัดดัม นอกจากนี้ เขายังได้รับฉายาว่า "แบกแดด บ็อบ" หรือ "คอมิคัล อาลี" (ซึ่งล้อเลียนฉายา "เคมิคัล อาลี") จากการปรากฏตัวทางโทรทัศน์ที่โดดเด่นและมีสีสันในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสารสนเทศของอิรัก

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2483
สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 11

**สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 11** (   ; 2 มิถุนายน ค.ศ. 1535 27 เมษายน 1605) มีพระนามเดิมว่า **อาเลสซันโดร ดิ ออตตาเวียโน เด เมดีชี** เป็นประมุขของคริสตจักรนิกายโรมันคาทอลิก และผู้ปกครองรัฐสันตะปาปา ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1605 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1605 พระองค์ดำรงตำแหน่งสมเด็จพระสันตปาปาสั้นที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์เพียงเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน พระองค์มาจากตระกูลเมดีชีที่มีชื่อเสียงซึ่งมีต้นกำเนิดจากเมืองฟลอเรนซ์  พระมารดาของพระองค์คัดค้านไม่ให้พระองค์นักบวชและพยายามขัดขวางโดยให้พระองค์ได้รับเกียรติทางโลก แต่หลังจากที่เธอเสียชีวิต ในที่สุด พระองค์ก็ได้ออกบวชเป็นนักบวชในปี ค.ศ. 1567 พระองค์ทำหน้าที่เป็นเอกอัครสมณทูตของฟลอเรนซ์ประจำรัฐพระสันตปาปา, บิชอปแห่งปิสตอยอา, อาร์ชบิชอปแห่งฟลอเรนซ์ ผู้แทนพระสันตะปาปา ประจำฝรั่งเศส และเป็นพระคาร์ดินัลประจำคณะบิชอปและบาทหลวงประจำคณะ พระองค์ได้รับเลือกเป็นสมเด็จพระสันตปาปาใน การประชุมพระสันตปาปาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1605 ขณะมีพระชนมายุเกือบ 70 พรรษา พระองค์ประชวรเป็นไข้แทบจะทันทีและสิ้นพระชนม์หลังจากดำรงตำแหน่งได้เพียง 27 วัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2078
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2148
เลโอที่ 11
เลโอที่ 11
หมวดหมู่:พระสันตะปาปาชาวอิตาลี
หมวดหมู่:พระสันตะปาปาในศตวรรษที่ 17
วอล์กเกอร์ สโคเบลล์

**วอล์กเกอร์ สโคเบลล์** เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเกิดที่รัฐเวอร์จิเนียและเข้าสู่วงการอาชีพการแสดงเมื่ออายุ 13 ปี และได้รับการยอมรับในทันทีจากบทบาทนำในภาพยนตร์ไซไฟสตรีมมิ่งเรื่อง *[[The Adam Project|ย้อนเวลาหาอดัม]]* และ *[[Secret Headquarters]]* (ทั้งสองเรื่องในปี ค.ศ. 2022) สโคเบลล์ยังคงได้รับการยอมรับอย่างต่อเนื่องจากบทบาทนำในซีรีส์แฟนตาซีทางช่อง ดิสนีย์+ เรื่อง *[[เพอร์ซีย์ แจ็กสัน แอนด์ดิโอลิมเปียนส์]]* (ค.ศ. 2023ปัจจุบัน)

## ชีวิตและอาชีพ
### ชีวิตช่วงแรกและประวัติการแสดง (ค.ศ. 2009–2021)
สโคเบลล์เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 2009 ใน เวอร์จิเนียบีช เป็นบุตรของ เฮเทอร์ สโคเบลล์ กับ พีต สโคเบลล์ ในครอบครัวทหาร เขามีพี่สาวและน้องชาย สโคเบลล์อาศัยอยู่ในรัฐโคโลราโดจนกระทั่งครอบครัวย้ายไป แฟร์วิว รัฐเพนซิลเวเนีย ที่ซึ่งพ่อแม่ของเขาเติบโตมา เขาเข้าชั้นเรียนการละครในโรงเรียนประถมศึกษา และเข้าเรียนมัธยมต้นแฟร์วิวและแสดงละครเวทีของโรงเรียนเรื่อง ''แมรี่ ป๊อปปินส์'' ไม่นานหลังจากนั้นเขาเข้าร่วมเวิร์กช็อปการแสดงของจอห์น ดาคิโน จ้างผู้จัดการและเซ็นสัญญากับเอเจนซี่ เมื่อไม่ได้เดินทางหรืออยู่ในกองถ่าย เขาจะไปที่โรงเรียนมัธยมแฟร์วิว

### ความก้าวหน้าทางการแสดง (ค.ศ. 2022–ปัจจุบัน)
สโคเบลล์ได้ออดิชั่นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2020 เพื่อรับบทเป็นตัวละคร ไรอัน เรย์โนลส์ ตอนเด็ก ในภาพยนตร์เน็ตฟลิกซ์เรื่อง *[[The Adam Project|ย้อนเวลาหาอดัม]]* การเลียนแบบเรย์โนลส์ทำให้เขาได้รับบทบาทการแสดงครั้งแรก แม้จะมีเด็กหลายร้อยคนที่ออดิชั่นสำหรับบทบาทนี้ สโคเบลล์บอกกับผู้สัมภาษณ์ว่าการดูเรย์โนลส์ในภาพยนตร์*[[เดดพูล (ภาพยนตร์)|เดดพูล]]* หลายครั้งในขณะที่กำลังเติบโตมีส่วนทำให้เขาสามารถเลียนแบบเรย์โนลส์ได้ การถ่ายทำเริ่มขึ้นที่แวนคูเวอร์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 และออกฉายในมีนาคม ค.ศ. 2022 ตามที่ผู้วิจารณ์ได้กล่าวไว้ "สโคเบลล์รับบทเป็นเรย์โนลส์ในวัยเด็กได้อย่างสมบูรณ์แบบ และเรย์โนลส์ก็รับบทเป็นสโคเบลล์ในวัยหนุ่มได้อย่างสมบูรณ์แบบเช่นกัน"

สโคเบลล์แสดงร่วมกับ โอเวน วิลสัน ในภาพยนตร์เรื่อง *[[Secret Headquarters]]* ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายทาง Paramount+ สิงหาคม ค.ศ. 2022 

ไม่กี่เดือนก่อนที่ *ย้อนเวลาหาอดัม* จะออกฉาย สโคเบลล์ได้ออดิชั่นบท เพอร์ซีย์ แจ็กสัน ในซีรีส์ของดิสนีย์+ เรื่อง *[[เพอร์ซีย์ แจ็กสัน แอนด์ดิโอลิมเปียนส์]]* ริก ไรออร์แดนผู้เขียนกล่าวว่าสโคเบลล์ "ทำให้เราทึ่งกับเทปออดิชั่นของเขาสำหรับบทบาทเพอร์ซีย์" การคัดเลือกนักแสดงได้ประกาศต่อสาธารณะไม่กี่เดือนต่อมาใน เมษายน ค.ศ. 2022 ซีรีส์เรื่องนี้ออกอากาศตอนแรกในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2023 และได้รับการต่ออายุสำหรับฤดูกาลที่สองและสาม

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2023 สโคเบลล์ได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่อง *[[Looking Through Water]]* เป็นภาพยนตร์ดราม่าครอบครัวที่กำกับโดย โรเบร์โต สไนเดอร์ เดือนเมษายน ค.ศ. 2025 เขาได้ร่วมแสดงใน *[[The Angry Birds Movie 3]]* ซึ่งมีกำหนดออกฉาย 23 ธันวาคม ค.ศ. 2026

## ผลงานภาพยนตร์
### ภาพยนตร์

### โทรทัศน์

## รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักพากย์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงชายจากรัฐโคโลราโด
หมวดหมู่:นักแสดงชายจากรัฐเวอร์จิเนีย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวอเมริกัน
สโลว์ฮอร์ซิส

***สโลว์ฮอร์ซิส*** () เป็นละครชุดทางโทรทัศน์แนวระทึกขวัญจารชนของอังกฤษที่สร้างจากนวนิยายชุด*สลาวห์เฮาส์* (Slough House) ของมิก เฮอร์เรินโดยวิลล์ สมิธเป็นผู้สร้าง ละครชุดเรื่องนี้ติดตามหน่วยงานเอ็มไอ5 ที่รวบรวมเหล่าสายลับผู้ถูกลงโทษหรือสายลับที่ล้มเหลว ภายใต้การดูแลของแจ็กสัน แลมบ์ที่รับบทโดย แกรี โอลด์แมน นอกจากนี้ยังนำแสดงโดย แจ็ก โลว์เดน คริสติน สก็อตต์ โธมัส โซฟี ออโคนีโด โจนาทาน ไพรซ์ ซาสเกีย รีฟส์ โรซาลินด์ เอลีเอซาร์ และคริสโตเฟอร์ ชัง

ละครชุดเรื่องนี้ออกอากาศตอนแรกทางแอปเปิลทีวี+ เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2022 และได้รับคำวิจารณ์ในแง่บวกอย่างมาก 4 ฤดูกาลแรกสร้างจากนวนิยายเรื่อง*สโลว์ฮอร์ซิส* *เดดไลออนส์* *เรียลไทเกอส์* และ*สปูกสตรีต*ตามลำดับ นอกจากนี้ *สโลว์ ฮอร์ซิส*ยังได้รับการต่อสัญญาสร้างฤดูกาลที่ 5 และ 6 โดยจะสร้างจากนวนิยายเรื่อง *ลอนดอนรูลส์* ในฤดูกาลที่ 5 และเรื่อง *โจคันทรี* กับ *สลาวห์เฮาส์* ในฤดูกาลที่ 6 สำหรับฤดูกาลที่ 5 มีกำหนดฉายในวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 2025 และในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2025 ละครชุดเรื่องนี้ก็ได้รับการต่อสัญญาสำหรับฤดูกาลที่ 7 ซึ่งจะสร้างจากนวนิยายเรื่อง *แบดแอกเตอส์*

หมวดหมู่:ผลงานต้นฉบับของแอปเปิลทีวี+
หมวดหมู่:ซีรีส์โทรทัศน์โดยโซนี่พิคเจอร์สเทเลวิชั่น
นิโคลา โอลีสลาเกอส์

**นิโคลา ลอเรน โอลีสลาเกอส์** (; เกิด 28 ธันวาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักกีฬากระโดดสูงชาวออสเตรเลีย เธอได้รับเหรียญเงินจากการแข่งขันโอลิมปิกที่กรุงโตเกียว 2020 และกรุงปารีส 2024 เหรียญทองแดงจากการแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์โลก 2023 และเหรียญทองจากการแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์โลก 2025 ในรายการกระโดดสูง นอกจากนี้ โอลิสลาเกอส์ยังเป็นเจ้าของสถิติกระโดดสูงแห่งโอเชียเนียคนปัจจุบัน ผู้ครองตำแหน่งชนะเลิศไดมอนด์ลีก 2025 และแชมป์โลกจากการแข่งขันกรีฑาในร่มชิงแชมป์โลก 2024 อีกด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ชาวออสเตรเลียเชื้อสายโครเอเชีย
หมวดหมู่:นักกรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:นักกรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
โตโยต้าเรซิงดีเวลอปเมนต์

**โตโยต้าเรซิงดีเวลอปเมนต์** () หรือที่รู้จักในอักษรย่อ **ทีอาร์ดี** (TRD) คือแผนกปรับแต่งภายในสำหรับรถยนต์โตโยต้าและเล็กซัส (และในอดีตคือไซออน) TRD มีหน้าที่รับผิดชอบทั้งในการพัฒนารถยนต์ใช้งานทั่วไปเพื่อเพิ่มสมรรถนะและยังสนับสนุนกิจกรรมการแข่งขันของโตโยต้าทั่วโลก TRD ผลิตอุปกรณ์และชิ้นส่วนสำหรับการปรับแต่งที่หลากหลาย เช่น ชิ้นส่วนช่วงล่างเพื่อเพิ่มสมรรถนะ ซูเปอร์ชาร์จเจอร์ และล้อ ชิ้นส่วน TRD มีจำหน่ายผ่านตัวแทนจำหน่ายโตโยต้า และยังสามารถเลือกเป็นอุปกรณ์เสริมสำหรับรถยนต์โตโยต้าและไซออนรุ่นใหม่ได้ สำหรับรถยนต์เล็กซัส ชิ้นส่วนที่เน้นสมรรถนะจะใช้ชื่อว่า *F-Sport* และรถยนต์เล็กซัสรุ่นสมรรถนะสูงจะใช้ชื่อว่า F เพื่อแยกแผนก F ของเล็กซัสออกจาก TRD

แผนกการแข่งขันของ TRD Japan มุ่งเน้นไปที่การแข่งขันรายการซูเปอร์จีที (JGTC), All-Japan Formula Three Championship, Esso Formula Toyota, และ Netz Cup races (Vitz และ 86/BRZ Race Series) กิจกรรมส่วนใหญ่เหล่านี้ได้ถูกเปลี่ยนชื่อภายใต้โตโยต้ากาซูเรซิง (Toyota Gazoo Racing) หลังจากที่ TRD ประเทศญี่ปุ่นได้ควบรวมกิจการภายใต้ TCD

แผนกการแข่งขันของ TRD USA ซึ่งรู้จักในชื่อ 'โตโยต้ากาซูเรซิงนอร์ทอเมริกา' ได้เข้าร่วมการแข่งขันในรายการต่าง ๆ เช่น NASCAR, NHRA Top Fuel และ Funny car, IMSA GT Daytona, Pirelli World Challenge TCA, Formula Drift, TORC, USAC และ Lucas Oil Off Road Racing Series อดีตเคยเข้าร่วมการแข่งขันในรายการ Baja 1000, Grand-Am, CART/Champ Car และ Indy Racing League TRD สหรัฐยังเคยร่วมมือกับออลอเมริกันเรเซอส์ (All American Racers) ในการพัฒนาเครื่องยนต์สำหรับรถต้นแบบอีเกิล HF89/90 และอีเกิล MkIII Grand Touring Prototypes

TRD ไม่ควรสับสนกับโตโยต้ามอเทอร์สพอร์ท เกเอ็มเบฮา (Toyota Motorsport GmbH หรือ TMG) ซึ่งตั้งอยู่ในโคโลญ ประเทศเยอรมนี และดำเนินการทีมโรงงานเอฟไอเอเวิลด์เอนดูแรนซ์แชมเปี้ยนชิพ (WEC) ของโตโยต้าภายใต้ชื่อโตโยต้ากาซูเรซิง ภายในโตโยต้า TMG ถือเป็นบริษัทที่แยกจาก TRD อย่างสิ้นเชิง และดังนั้นจึงไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของ TRD  ในอดีต TMG เคยทำหน้าที่บริหารทีมโตโยต้าฟอร์มูลาวัน (หรือที่รู้จักในชื่อพานาโซนิกโตโยต้าเรซซิง) ซึ่งเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก (F1) TMG ยังได้เข้าร่วมการแข่งขันเวิลด์แรลลี่แชมเปี้ยนชิพ (WRC) ในนามโตโยต้าทีมยุโรปด้วยรถยนต์รุ่นดังอย่าง เซลิกา GT-Four ที่มีชื่อเสียงและโคโรลล่าเวอร์ชันแรลลี่ รวมถึงเคยเข้าร่วมการแข่งขัน 24 ชั่วโมง เลอม็อง สองครั้ง (ใน ค.ศ. 1998 และ 1999 ) ด้วย GT-One

โตโยต้าออสเตรเลียเปิดตัวแผนก TRD ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2007 ด้วยออเรียน V6 ที่มาพร้อมซูเปอร์ชาร์จเจอร์ ตามมาด้วยรุ่นสมรรถนะสูงของรถกระบะขับเคลื่อนสี่ล้ออย่างไฮลักซ์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2008 มีการคาดการณ์ว่ารถรุ่นที่สามที่อาจตามมาคือราฟโฟร์ TRD มีเป้าหมายที่จะแข่งขันกับแผนกปรับแต่งรถยนต์ภายในประเทศอย่างโฮลเดนสเปเชียลวีฮิเคิลส์ (HSV) และฟอร์ดเพอร์ฟอร์แมนซ์วีฮิเคิลส์ (FPV) อย่างไรก็ดี ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 โยโยต้าออสเตรเลียได้ประกาศว่าจะยุติการผลิตรถยนต์ในกลุ่ม TRD โดยการตัดสินใจนี้มีผลตั้งแต่วันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2009

## ดูเพิ่ม
*แผนกเล็กซัส F
*โตโยต้าในมอเตอร์สปอร์ต
*โตโยต้ากาซูเรซิง
*โตโยต้าเรซิง
*โตโยต้าจีสปอตส์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
*
*
*
* โตโยต้าเทคโนคราฟต์
*โตโยต้ามอเทอร์สปอร์ท เกเอ็มเบฮา
*โตโยต้ามอเตอร์สปอตส์ (สหรัฐ)


หมวดหมู่:ผู้จัดหาชิ้นส่วนยานยนต์ของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ฝ่ายมอเตอร์สปอร์ตและสมรรถนะอย่างเป็นทางการของผู้ผลิตรถยนต์
หมวดหมู่:บริษัทข้ามชาติ
หมวดหมู่:ผู้ผลิตเครื่องยนต์สำหรับ IndyCar Series
เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ (ค.ศ. 2001–ปัจจุบัน)

**เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์** (; ย่อ: WTC) ใหม่เป็นกลุ่มอาคารในโลเวอร์แมนแฮตตัน นครนิวยอร์ก สร้างขึ้นเพื่อทดแทนกลุ่มอาคารเดิมเจ็ดหลังในพื้นที่เดียวกันที่ถูกทำลายระหว่างวินาศกรรม 11 กันยายน ค.ศ. 2001 ปัจจุบันพื้นที่ดังกล่าวกำลังได้รับการพัฒนาใหม่ โดยจะมีตึกระฟ้ามากถึงหกแห่ง ซึ่งสี่แห่งสร้างเสร็จแล้ว ณ ค.ศ. 2025 นอกจากนี้ ยังมีอนุสรณ์สถานและพิพิธภัณฑ์อยู่ในพลาซาแห่งใหม่ ซึ่งก็คือลิเบอร์ตีพาร์กที่ยกระดับขึ้นและอยู่ติดกับพื้นที่ดังกล่าว ภายในลิเบอร์ตีพาร์กประกอบด้วยโบสถ์กรีกออร์โธดอกซ์เซนต์นิโคลัสและศูนย์รักษาความปลอดภัยยานยนต์ รวมถึงศูนย์ศิลปะการแสดงเพเรลแมน และศูนย์คมนาคม วันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ที่มีความสูง 104 ชั้น เป็นอาคารที่สูงที่สุดในซีกโลกตะวันตก และเป็นอาคารหลักสำหรับกลุ่มอาคารใหม่นี้

อาคารเหล่านี้เป็นหนึ่งในหลายอาคารที่สร้างขึ้นโดยสมาคมศูนย์การค้าโลก เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์เดิมรวมถึงอาคารแฝด (Twin Towers) เปิดใช้งานใน ค.ศ. 1973 และเป็นอาคารที่สูงที่สุดในโลกในขณะที่สร้างเสร็จ อาคารเหล่านี้ถูกทำลายในช่วงเช้าของวันที่ 11 กันยายน 2001 เมื่อสมาชิกอัลกออิดะฮ์จี้เครื่องบินโบอิง 767 สองลำและขับพุ่งชนอาคารในปฏิบัติการก่อการร้ายที่ประสานกัน ทำให้มีผู้เสียชีวิต 2,753 คน การถล่มของเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ยังส่งผลให้โครงสร้างของอาคารโดยรอบล้มเหลวตามไปด้วย กระบวนการเก็บกวาดและฟื้นฟูพื้นที่เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ใช้เวลาแปดเดือน หลังจากนั้นจึงเริ่มดำเนินการพัฒนาพื้นที่ใหม่

หลังจากความล่าช้าและข้อโต้แย้งนานหลายปี การก่อสร้างใหม่ในพื้นที่เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์เริ่มขึ้นใน ค.ศ. 2004 กลุ่มอาคารใหม่ประกอบด้วยวันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ (เดิมชื่อเล่นว่าฟรีดอมทาวเวอร์จนถึง ค.ศ. 2009), 3 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์, 4 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์, 7 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ และอาคารสำนักงานสูงที่กำลังวางแผนอยู่ที่ 2 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ กลุ่มอาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ใหม่ยังมีพิพิธภัณฑ์และอนุสรณ์สถาน รวมถึงอาคารศูนย์คมนาคมที่มีขนาดใกล้เคียงกับแกรนด์เซ็นทรัลเทอร์มินัล 7 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ ซึ่งไม่ได้รวมอยู่ในแผนแม่บทของพื้นที่ เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 ทำให้เป็นตึกระฟ้าแห่งแรกที่สร้างเสร็จในกลุ่มอาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ 4 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ อาคารแรกที่สร้างเสร็จตามแผนแม่บทของพื้นที่ เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 อนุสรณ์สถานแห่งชาติ 11 กันยายน เปิดเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2011 ขณะที่พิพิธภัณฑ์เปิดเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 วันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 ศูนย์คมนาคมเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์เปิดให้ประชาชนเข้าใช้บริการเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2016 และ 3 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์เปิดเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2018 ส่วนการก่อสร้าง 2 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ได้ถูกระงับไว้ทั้งหมดใน ค.ศ. 2012

## ดูเพิ่ม
* การก่อสร้างวันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์
* โครงการรีเบิร์ท
* *[[เดอะสเฟียร์]]*
* รายชื่อเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์
*อาคารใกล้เคียง
**อาคารเวอไรซอน ทางเหนือของวันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ ทางตะวันตกของ 7 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์
**90 เวสต์สตรีต ทางใต้ของลิเบอร์ตีพาร์ก

## อ้างอิง

### หมายเหตุ

### อ้างอิง

### ที่มา

* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการของเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์
* World Trade Center – ซิลเวอร์สไตน์พรอพเพอทีส์
*  – การท่าเรือนิวยอร์กและนิวเจอร์ซีย์


หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในแมนแฮตตัน
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในสหรัฐ
ยูเออีวอลเลย์บอลพรีเมียร์ลีก

**ยูเออีวอลเลย์บอลพรีเมียร์ลีก** (; ) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชายระดับสูงสุดของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และจัดขึ้นโดยสมาคมวอลเลย์บอลสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (UAEVBA) ซึ่งปัจจุบันมีทีมเข้าแข่งขันทั้งหมด 9 ทีม โดยจะแข่งขันแบบพบกันหมดในระบบเหย้าและเยือน หลังจากฤดูกาลปกติ ทีมที่มีอันดับดีที่สุด 4 ทีมจะเข้าสู่รอบเพลย์ออฟ และทีมที่เหลือจะผ่านเข้าสู่รอบจัดอันดับ

สโมสรที่ชนะเลิศสูงสุดได้แก่ อัลวัศล์ดูไบ ซึ่งชนะทั้งหมด 12 สมัย

## ทำเนียบผู้ชนะเลิศ

## จำนวนครั้งที่ชนะเลิศ

## ดูเพิ่ม
* ยูเออีวิมินส์วอลเลย์บอลพรีเมียร์ลีก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official Website
* 

หมวดหมู่:วอลเลย์บอลชายลีก
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
หมวดหมู่:การแข่งขันวอลเลย์บอลในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
หมวดหมู่:ลีกกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2517
พื้นที่เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์

**พื้นที่เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์** () มักถูกเรียกว่า "**[[จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหว|กราวนด์ซีโร]]**" (Ground Zero) หรือ "**เดอะไพล์**" (the Pile) ทันทีหลังวินาศกรรม 11 กันยายน เป็นพื้นที่ขนาด 14.6 เอเคอร์ (5.9 เฮกตาร์) ในย่านโลเวอร์แมนแฮตตันของนครนิวยอร์ก พื้นที่นี้มีขอบเขตทางเหนือติดกับเวซีย์สตรีท ทางตะวันตกติดกับเวสต์ไซด์ไฮเวย์ ทางใต้ติดกับลิเบอร์ตีสตรีท และทางตะวันออกติดกับเชิร์ชสตรีท การท่าเรือนิวยอร์กและนิวเจอร์ซีย์ (PANYNJ) เป็นเจ้าของที่ดินของพื้นที่นี้ (ยกเว้น 7 เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์) โดยกลุ่มอาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์เดิมเคยตั้งอยู่บนพื้นที่นี้กระทั่งถูกทำลายในวินาศกรรม 11 กันยายน

การท่าเรือ ซิลเวอร์สไตน์พรอพเพอร์ทีส์ และโลเวอร์แมนแฮตตันดีเวลอปเมนต์คอร์ปอเรชัน (LMDC) ได้ดูแลการฟื้นฟูพื้นที่ในฐานะส่วนหนึ่งของโครงการเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ใหม่ โดยปฏิบัติตามแผนแม่บทของสตูดิโอแดเนียล ลีบส์กินด์ นักพัฒนา แลร์รี ซิลเวอร์สไตน์ เป็นผู้ถือสัญญาเช่าพื้นที่ค้าปลีกและสำนักงานในอาคารสี่หลังของพื้นที่นี้

## ดูเพิ่ม
* การถล่มของเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์
* การก่อสร้างวันเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์
* ผลกระทบต่อสุขภาพจากวินาศกรรม 11 กันยายน
* บันไดผู้รอดชีวิต
* อาคารเวอไรซอน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Reviving Ground Zero – สไลด์โชว์แบบโต้ตอบพร้อมเสียงโดย*[[เดอะนิวยอร์กไทมส์]]*

**Organizations:**
* โครงการรีเบิร์ท (เก็บถาวร 28 กรกฎาคม 2005)
* World Trade Center Rising. .
* RebuildGroundZero, โครงการชุมชนที่มุ่งเน้นการสร้างกราวนด์ซีโรขึ้นใหม่ (เก็บถาวร 17 มีนาคม 2009)

*
หมวดหมู่:วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544
เบน คาร์สัน

**เบนจามิน โซโลมอน คาร์สัน ซีเนียร์** (; เกิด 18 กันยายน ค.ศ. 1951) เป็นศัลยแพทย์ประสาทชาวอเมริกันที่เกษียณอายุแล้ว นักวิชาการ นักเขียน และเจ้าหน้าที่รัฐบาลผู้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการเคหะและพัฒนาเมืองสหรัฐคนที่ 17 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2017 ถึง 2021 เขาเป็นผู้บุกเบิกในสาขาประสาทศัลยศาสตร์ และเคยลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีสหรัฐฯ ในการเลือกตั้งขั้นต้นของพรรคริพับลิกันเมื่อปี ค.ศ. 2016 คาร์สันเป็นหนึ่งในกลุ่มนักอนุรักษนิยมผิวดำที่โดดเด่นที่สุดในสหรัฐอเมริกา

ในปี ค.ศ. 1984 คาร์สันได้เป็นหัวหน้าแผนกประสาทศัลยกรรมเด็กที่อายุน้อยที่สุดในสหรัฐอเมริกาที่ศูนย์เด็กจอนส์ ฮอปคินส์ขณะอายุ 33 ปี ในปี ค.ศ. 1987 เขาได้รับชื่อเสียงจากการเป็นหัวหน้าทีมศัลยแพทย์ในการผ่าตัดแยกแฝดติดกันบริเวณท้ายทอยได้สำเร็จเป็นครั้งแรก นอกจากนี้ เขายังได้ทำการผ่าตัดประสาทบนทารกในครรภ์เป็นครั้งแรกที่ประสบความสำเร็จ พัฒนาวิธีการใหม่ ๆ ในการรักษาเนื้องอกที่ก้านสมอง และฟื้นฟูเทคนิคการผ่าตัดเอาสมองซีกหนึ่งออก (hemispherectomy) เพื่อควบคุมอาการชัก เขาเขียนผลงานวิจัยด้านประสาทศัลยศาสตร์มากกว่า 100 ชิ้น และเกษียณจากการแพทย์ในปี ค.ศ. 2013 ในขณะนั้นเขายังเป็นศาสตราจารย์ด้านประสาทศัลยศาสตร์ วิทยามะเร็ง ศัลยกรรมตกแต่ง และกุมารเวชศาสตร์ที่คณะแพทยศาสตร์ วิทยาลัยแพทยศาสตร์จอนส์ ฮอปคินส์

คาร์สันเป็นที่รู้จักระดับประเทศในหมู่กลุ่มนักอนุรักษนิยมทางการเมือง หลังจากที่เขากล่าวสุนทรพจน์ในงาน National Prayer Breakfast ปี 2013 ซึ่งถูกมองว่าเป็นการวิพากษ์วิจารณ์นโยบายของประธานาธิบดีบารัก โอบามา หลังจากที่มีการคาดเดากันอย่างกว้างขวางเกี่ยวกับการลงสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดี คาร์สันได้ประกาศลงชิงตำแหน่งตัวแทนพรรครีพับลิกันในการเลือกตั้งประธานาธิบดีปี 2016 เมื่อเดือนพฤษภาคม 2015 ในช่วงแรก คาร์สันมีผลสำรวจที่ดีและถูกมองว่าเป็นตัวเต็ง แต่เขามีคะแนนไม่ดีในการเลือกตั้งขั้นต้นและได้ถอนตัวออกจากการแข่งขันหลังวันซูเปอร์ทิวส์เดย์ ต่อมาเขาได้ประกาศสนับสนุนดอนัลด์ ทรัมป์ ซึ่งเมื่อทรัมป์ได้รับตำแหน่งประธานาธิบดีก็ได้เสนอชื่อคาร์สันให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการเคหะและพัฒนาเมืองสหรัฐ และได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภาสหรัฐฯ ด้วยคะแนนเสียง 58 ต่อ 41 เมื่อวันที่ 2 มีนาคม 2017

คาร์สันได้รับเกียรติมากมายจากผลงานด้านประสาทศัลยศาสตร์ รวมถึงปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์มากกว่า 70 ใบ และรางวัลยกย่องระดับชาติอีกจำนวนมาก ในปี 2001 เขาได้รับการยกย่องจากซีเอ็นเอ็นและนิตยสารไทม์ให้เป็นหนึ่งใน 20 แพทย์และนักวิทยาศาสตร์ชั้นนำของประเทศ และหอสมุดรัฐสภายังยกย่องให้เขาเป็นหนึ่งใน 89 "บุคคลสำคัญที่ยังมีชีวิตอยู่" ในวาระครบรอบ 200 ปีของหอสมุด ในปี 2008 คาร์สันได้รับเหรียญอิสรภาพประธานาธิบดี ซึ่งเป็นรางวัลพลเรือนสูงสุดของสหรัฐอเมริกา และในปี 2010 เขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของสถาบันแพทยศาสตร์แห่งชาติ นอกจากนี้ เรื่องราวชีวิตของเขายังถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ชีวประวัติทางโทรทัศน์เรื่อง *[[สองมือแห่งศรัทธา ชีวิตแพทย์ผู้สร้างแรงบันดาลใจ]]* ในปี 2009 โดยมีคิวบา กูดิง จูเนียร์รับบทเป็นเขา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2494
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ผู้สมัครประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 2016
หมวดหมู่:ศัลยแพทย์ชาวอเมริกัน
ปี้ หลาน

**ปี้ หลาน** (; เสียชีวิต ค.ศ. 189?) เป็นขันทีราชสำนักและขุนนางชาวจีนในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นขันทีในกลุ่มสิบเสียงสี (十常侍 *ฉือฉางชื่อ*) ซึ่งเป็นกลุ่มขันทีที่มีอิทธิพลในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 *ฮั่นหลิงตี้*) 

## ประวัติ
ประวัติในช่วงต้นของปี้ หลานไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด ในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 *ฮั่นหลิงตี้*; ครองราชย์ ค.ศ. 168-189) ปี้ หลานได้รับการแต่งตั้งให้มีตำแหน่งเป็นขันทีผู้ถวายงานกลาง (中常侍 *จงฉางชื่อ*) ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ชั้นเฮา (侯 *โหว*) และได้รับความโปรดปรานอย่างสูงจากพระเจ้าเลนเต้

เมื่อ ค.ศ. 186 ปี้ หลานได้รับการแต่งตั้งให้มีตำแหน่งเป็นหัวหน้าสำนักข้าง (掖庭令 เยถิงลิ่ง) ทำหน้าที่กำกับดูแลกิจการในวังหลัง พระเจ้าเลนเต้ทรงมีรับสั่งให้ปี้ หลานหล่อรูปสัมฤทธิ์ 4 รูปที่ด้านนอกประตู

เมื่อ ค.ศ. 189 โฮจิ๋น (何進 *เหอ จิ้น*) ผู้เป็นมหาขุนพล (大將軍 *ต้าเจียงจฺวิน*) คิดการจะกำจัดเหล่าขันที จึงเข้าพระราชวังฉางเล่อ (長樂宮 *ฉางเล่อกง*) เพื่อขอเฝ้าโฮเฮา (何后 *เหอโฮ่ว*) ผู้เป็นไทเฮา (太后 *ไท่โฮ่ว*) หรือจักรพรรดินีพันปีหลวงและเป็นน้องสาวของโฮจิ๋น แล้วทูลขอให้ประหารขีวิตขันทีทั้งหมด ขันทีเตียวเหยียง (張讓 *จาง ร่าง*) ล่วงรู้แผนการของโฮจิ๋น จึงสั่งให้ต๋วนกุย (段珪 *ตฺว้าน กุย*) และปี้ หลานให้นำกำลังพลไปดักซุ่มภายในพระราชวัง เมื่อโฮจิ๋นเดินออกจากพระราชวัง เหล่าขันทีไปอ้างกับโฮจิ๋นว่าโฮเฮาทรงเรียกตัวโฮจิ๋นให้เข้าเฝ้าอีกครั้งเพราะมีอีกเรื่องจะตรัส โฮจิ๋นไม่ระแวงสงสัยและเดินกลับไปในพระราชวัง เหล่าขันทีจึงสบโอกาสสังหารโฮจิ๋นได้สำเร็จ ต่อมาอ้วนเสี้ยว (袁紹 *ยฺเหวียน เช่า*) นำกำลังทหารเข้าพระราชวังเพื่อกวาดล้างเหล่าขันที ปี้ หลานอาจเสียชีวิตในระหว่างเหตุชุลมุนนี้

ปี้ หลานไม่ปรากฏชื่อในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง *[[สามก๊ก]]* (三國演義 *ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*) ที่ประพันธ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 14

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* สิบเสียงสี

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[โฮ่วฮั่นชู]]*.

หมวดหมู่:ขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:สิบเสียงสี
เซเรียอา ฤดูกาล 2025–26

**เซเรียอา ฤดูกาล 2025–26** (หรือที่รู้จักในชื่อ เซเรียอา ติม ด้วยเหตุผลด้านผู้สนับสนุน) เป็นฤดูกาลที่ 124 ของลีกสูงสุดฟุตบอลอิตาลี, และเป็นฤดูกาลที่ 16 นับตั้งแต่ถอนตัวออกจากลีกเซเรียเบ นับตั้งแต่มีการจัดตั้งคณะกรรมการลีกของตัวเอง, เดอะ เลกา เซเรีย อา. นาโปลี คือแชมป์เก่า.

## ทีม
มี 20 ทีมเข้าแข่งขัน: 17 ทีมสูงสุดจากฤดูกาลที่ผ่านมา, และสามทีมเลื่อนชั้นจาก เซเรียเบ. ทีมที่เลื่อนชั้นได้แก่สองทีมอันดับต้นๆ จากตารางเซเรียเบ, และผู้ชนะของเพลย์ออฟเลื่อนชั้น.

ซัสซูโอโล กลับมาสู่ เซเรียอา อีกครั้งหลังจากห่างหายไปหนึ่งปี, และกลายเป็นทีมแรกที่เลื่อนชั้นได้สำเร็จ, หลังจากเอาชนะ โมเดนา ไปได้ 3–1 และเสมอกับ มันโตวา ไปด้วยสกอร์ 2–2. ปิซา กลับมาสู่ลีกสูงสุดของอิตาลีอีกครั้งหลังจากห่างหายไปนานถึง 34 ปี, ซึ่งถือเป็นระยะเวลานานที่สุดในประวัติศาสตร์สโมสร หลังจากเอาชนะ บารี ไปได้ 1–0, รวมกับความพ่ายแพ้ 1–2 ของสเปเซียต่อเรจเจียนา. ทีมสุดท้ายที่ได้เลื่อนชั้นคือ เครโมเนเซ, ที่กลับมาสู่ลีกสูงสุดอีกครั้งหลังจากหายไปสองปี, ตามด้วยผลเสมอ 0-0 ในบ้านและชนะ สเปเซีย 3-2 ในเกมเยือนในนัดที่สองของรอบชิงชนะเลิศเพลย์ออฟเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน.

อีกด้านหนึ่งของตาราง, มอนซา เป็นทีมแรกที่ตกชั้นไปสู่ ​​เซเรียเบ, หลังจากพ่ายแพ้ 0–4 ให้กับ อาตาลันตา, ยุติเส้นทางสามปีในเซเรียอา. ตำแหน่งตกชั้นที่เหลืออีกสองตำแหน่งถูกตัดสินในวันแข่งขันนัดสุดท้าย, 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2025, โดย เวเนเซีย และ เอมโปลี พ่ายแพ้หลังจากเสมอกัน 2–3 และ 1–2 ตามลำดับให้กับ ยูเวนตุส และ เฮลแลส เวโรนา, เป็นการสิ้นสุดระยะเวลา 1 ปีและ 4 ปีในลีก.

### การเปลี่ยนแปลงทีม

### ที่ตั้งและสนามแข่งขัน

### รายละเอียดทีมและชุดแข่งขัน

### เปลี่ยนผู้จัดการทีม

## ตารางคะแนน

## ผลการแข่งขัน

## สถิติประจำฤดูกาล

### อันดับดาวซัลโว

### คลีนชีตส์

### ระเบียบวินัย
#### ผู้เล่น
* ใบเหลืองมากที่สุด: **9**
**  ฌวน เฌซุส (นาโปลี)
**  รุสลัน มาลินอฟสกี (เจนัว)
**  จันลูกา มันชีนี (โรมา)
**  อาดาม โอแบร์ต (คัลยารี)
**  มาริน ปอนกราชิช (ฟีออเรนตีนา)
* ใบแดงมากที่สุด: **2**
**  มาเรียโน ตรอยโล (ปาร์มา)

#### สโมสร
* ใบเหลืองมากที่สุด: **71**
** คัลยารี
* ใบเหลืองน้อยที่สุด: **35**
** ยูเวนตุส
* ใบแดงมากที่สุด: **7**
** ลัตซีโย
* ใบแดงน้อยที่สุด: **0**
** อินเตอร์ มิลาน

## รางวัล
### รางวัลประจำเดือน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
*Serie A ที่ ESPN.com

หมวดหมู่:ฤดูกาลในเซเรียอา
หมวดหมู่:ฟุตบอลลีกยุโรปในฤดูกาล 2025–26
ยศสิงห์ เหลี่ยมเลิศ

จ่าเอก **ยศสิงห์ เหลี่ยมเลิศ**  (เกิด 3 มีนาคม พ.ศ. 2509) เป็นทหารและนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลอนุทิน ชาญวีรกูล ซึ่งเขาเป็นคนแรกที่ดำรงตำแหน่งในรอบ 6 ปี อดีตนายกเทศมนตรีตําบลบางผึ้ง

## ประวัติ
ยศสิงห์ เกิดเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2509 ที่ตำบลท่าสะอ้าน อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา

## งานการเมือง
ยศสิงห์ เข้าสู่การเมืองเมื่อปี พ.ศ. 2544 ในสนามการเมืองท้องถิ่น เขาลงสมัครได้รับเลือกตั้งเป็นประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลบางผึ้ง (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นนายกองค์การบริหารส่วนตำบลบางผึ้งและนายกเทศมนตรีตําบลบางผึ้ง ตามลําดับ) ครองเก้าอี้ได้อย่างยาวนานถึง 4 สมัย บวกอีก 3 ปีเต็ม

ในปี พ.ศ. 2563 ยศสิงห์กระโดดลงมาชิงชัยในสนามการเมืองระดับจังหวัด แข่งขันในตำแหน่งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดฉะเชิงเทรา ในนามคณะก้าวหน้า ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีว่าเป็นกลุ่มการเมืองที่มีอุดมการณ์ขั้วตรงข้ามกับฝ่ายอนุรักษนิยม ในการหาเสียงครั้งนั้นพรรณิการ์ วานิช กรรมการบริหารคณะก้าวหน้า ได้ลงพื้นที่ช่วยหาเสียงด้วยตนเอง แม้ผลการเลือกตั้งจะพ่ายแพ้ให้กับกิตติ เป้าเปี่ยมทรัพย์ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดฉะเชิงเทรา 3 สมัย แต่ยศสิงห์ก็สามารถทำคะแนนไปได้สูงถึง 132,191 คะแนน และยังนำทีมสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดฉะเชิงเทรา ในนามคณะก้าวหน้าเข้าสภาได้ถึง 10 คน

หลังจากนั้น เส้นทางการเมืองของเขาได้เปลี่ยนทิศทางอย่างสิ้นเชิง ในปี พ.ศ. 2565 สมัยรัฐบาลประยุทธ์ จันทร์โอชา ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งประจำสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ต่อเนื่องมาถึงปี พ.ศ. 2566 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดฉะเชิงเทรา เขต 4 ในนามพรรครวมไทยสร้างชาติ

ในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2568 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งยศสิงห์เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ยศสิงห์ เหลี่ยมเลิศ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2569 จังหวัดฉะเชิงเทรา สังกัดพรรคกล้าธรรม

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอบางปะกง
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวไทย
หมวดหมู่:จ่าเอก
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดฉะเชิงเทรา
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดฉะเชิงเทรา
หมวดหมู่:นายกองค์การบริหารส่วนตำบลในประเทศไทย
หมวดหมู่:พรรคพลังประชารัฐ
หมวดหมู่:พรรครวมไทยสร้างชาติ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคกล้าธรรม
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ม.
เลอเวินเซ็นฟ์

**เลอเวินเซ็นฟ์ เกเอ็มเบฮา** (, ) เป็นบริษัทผู้ผลิตมัสตาร์ดสัญชาติเยอรมัน ก่อตั้งขึ้นในเม็ทซ์ (เอ็ลซัส-โลทริงเงิน) ในปี 1903 ปัจจุบันเป็นบริษัทลูกของเดเฟเลย์ เซ็นฟ์ อุนท์ ไฟน์ค็อสท์ เกเอ็มเบฮา หลังสงครามโลกครั้งที่สองบริษัทย้ายไปตั้งฐานอยู่ในนครดึสเซิลดอร์ฟและตั้งอยู่ที่นั่นถึงปัจจุบัน บริษัทผลิตมัสตาร์ดหลายชนิด รวมถึงมัสตาร์ดแบบพิเศษเฉพาะเช่นมัสตาร์ดเบียร์และฟิก โรงงานของเลอเวินเซ็นฟ์ปัจจุบันตั้งอยู่ใกล้กับท่าอากาศยานดึสเซิลดอร์ฟ รวมถึงมีพิพิธภัณฑ์มัสตาร์ดในเมือง

## ประวัติศาสตร์

ในปี 1903 อ็อทโท เฟร็นเซิล (Otto Frenzel) ก่อตั้ง *แอร์สเทอ โลทริงกิชเชอ เอ็สซิก- อุนท์ เซ็นฟ์ฟาบริค* (*Erste Lothringische Essig- und Senffabrik*; บริษัทน้ำส้มสายชูและมัสตาร์ดโลทริงเงินแห่งแรก) ในเม็ทซ์ จักรวรรดิเยอรมนี ในปี 1920 หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและการผนวกเม็ทซ์กับแคว้นโลทริงเงินกลับเป็นส่วนหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส บริษัทได้ย้ายไปตั้งฐานในดึสเซิลดอร์ฟ และเปลี่ยนชื่อเป็น *น็อยเออ ดึสเซิลดอร์เฟอร์ เซ็นฟ์อินดุสทรี* (*Neue Düsseldorfer Senfindustrie*; อุตสาหกรรมมัสตาร์ดดึสเซิลดอร์ฟใหม่) ในปี 1920 ได้ออกจำหน่ายผลิตภัณฑ์เรือธง เ*ลอเวินเซ็นฟ์ เอ็กซทรา* (Löwensenf Extra) เป็นครั้งแรกสู่ตลาด โดยเป็นมัสตาร์ดดีฌงรสจัด หลังอ็อทโท เฟร็นเซิล เสียชีวิตในปี 1936 ภรรยาหม้าย ฟรีดา (Frieda Frenzel) ขึ้นบริหารบริษัทต่อ และในปี 1948 การผลิตได้กลับมาอีกครั้งหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในกลางทศวรรษ 1960 บริษัทได้ผนวกผู้ผลิตมัสตาร์ดอีกสองเจ้าในดึเซิลดอร์ฟ ได้แก่ อาเบเบ (*ABB*) กับ ราทชเลเกอร์ (*Radschläger*)

ในปี 2001 *ดึสเซิลดอร์เฟอร์ เลอเวินเซ็นฟ์ กาเอ็มเบฮา* (Düsseldorfer Löwensenf GmbH) เริ่มต้นการผนวกกับบริษัทจากมิวนิก เดเฟเลย์ เซ็นฟ์ อุนท์ ไฟน์ค็อสท์ เกเอ็มเบฮา ผ่านการซื้อหุ้นของอีกบริษัท การจัดจำหน่ายถูกส่งไปเป็นของเดเฟเลย์ทั้งหมด และในปี 2001 เลอเวินเซ็นฟ์ได้กลายมาเป็นบริษัทลูกของเดเฟเลย์เต็มตัว โดยยังคงผลิตมัสตาร์ดอยู่ในดึสเซิลดอร์ฟ-ลิคเทินบรอยช์

ในปี 2014 บริษัทถอดคำว่า *ดึสเซิลดอร์ฟ*  ออกจากชื่อ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*Düsseldorfer Löwensenf: 100 scharfe Jahre 

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ดึสเซิลดอร์ฟ
อิเรเนียนวอลเลย์บอลซูเปอร์ลีก

**อิเรเนียนวอลเลย์บอลซูเปอร์ลีก** (; ; ตัวย่อ: IVSL) เป็นลีกวอลเลย์บอลอาชีพของประเทศอิหร่าน ซึ่งอยู่ในระดับสูงสุดของระบบลีกวอลเลย์บอลอิหร่าน จัดโดยสหพันธ์วอลเลย์บอลสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน (IRIVF) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1975 ในชื่อ ปอซอร์กอดคัพ (; ) แต่หลังจากการปฏิวัติอิหร่าน ลีกได้เปลี่ยนชื่อเป็น เฟิสต์ดิวิชัน ()
ในปี ค.ศ. 1997 ระบบลีกได้รับการปรับปรุงใหม่และได้ก่อตั้งขึ้นเป็น อิเรเนียนซูเปอร์ลีก ()

## ประวัติ
ฤดูกาลแรกของอิเรเนียนวอลเลย์บอลลีกจัดขึ้นในปี ค.ศ. 1975 โดยมีทีมเข้าร่วมแข่งขัน 12 ทีม ต่อมาในปี ค.ศ. 1979 ลีกได้ถูกยกเลิกเนื่องจากการปฏิวัติอิหร่าน

ในปี ค.ศ. 1989 ได้มีการจัดการแข่งขันแฮซฟีคัพ () ขึ้นเป็นครั้งแรกสำหรับทีมวอลเลย์บอลอิหร่าน ในช่วงเวลานี้ไม่มีลีกระดับชาติ และแต่ละทีมจะแข่งขันกันในลีกระดับจังหวัดและลีกท้องถิ่นแทน

ไม่นานหลังจากแฮซฟีคัพ ในปี ค.ศ. 1990 สหพันธ์วอลเลย์บอลอิหร่านได้เริ่มต้นการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับชาติอีกครั้ง โดยมีทีมเข้าร่วมแข่งขัน 10 ทีม และเปลี่ยนชื่อเป็น แฟจร์คัพ () ในปี ค.ศ. 2010 รูปแบบของลีกได้ถูกปรับใหม่ โดยมีทีมเข้าร่วมแข่งขัน 12 ทีม ซึ่งต่อมาได้เพิ่มเป็น 14 ทีม และเปลี่ยนชื่อเป็น *อิเรเนียนวอลเลย์บอลซูเปอร์ลีก* () หรือ *อิเรเนียนวอลเลย์บอลพรีเมียร์ลีก* ()

## ทำเนียบผู้ชนะเลิศ
### ปอซอร์กอดคัพ

### เฟิสต์ดิวิชัน

### ซูเปอร์ลีก

## จำนวนครั้งที่ชนะเลิศ

## ดูเพิ่ม
* อิเรเนียนวิมินส์วอลเลย์บอลพรีเมียร์ลีก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*I.R. Iran Volleyball Federation
*League champions 

หมวดหมู่:วอลเลย์บอลชายลีก
อิหร่าน
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในประเทศอิหร่าน
หมวดหมู่:การแข่งขันวอลเลย์บอลในประเทศอิหร่าน
วรภัค ธันยาวงษ์

**วรภัค ธันยาวงษ์**  (เกิด 29 สิงหาคม พ.ศ. 2507) เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลอนุทิน ชาญวีรกูล อดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่ของธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน) ในช่วงระหว่าง พ.ศ. 2555–2559

## ประวัติ
วรภัค ธันยาวงษ์ เกิดเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2507 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ในสาขาวิทยาการจัดการและระบบคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมา สเตต รัฐโอคลาโฮมา สหรัฐอเมริกา และระดับปริญญาโท สาขาการเงิน จากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยมิสซูรี เมืองแคนซัสซิตี รัฐมิสซูรี นอกจากนี้ยังได้รับปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง

ชีวิตส่วนตัว สมรสกับนางกนกพร ธันยาวงษ์ มีบุตร-ธิดา 4 คน

## การทำงาน
วรภัคมีประสบการณ์ทำงานในสถาบันการเงินทั้งในและต่างประเทศหลายแห่ง เช่น ผู้เชี่ยวชาญด้านลิสซิ่ง บริษัท ไอบีเอ็ม (ประเทศไทย), กรรมการผู้จัดการใหญ่ แบงก์ออฟอเมริกา สาขาประเทศไทย, กรรมการผู้จัดการ ธนาคารดอยช์แบงก์ สาขาประเทศไทย, กรรมการผู้จัดการใหญ่ กลุ่มธนาคารและบริษัทหลักทรัพย์ เจพีมอร์แกน (ประเทศไทย), รองผู้จัดการใหญ่ กลุ่มธุรกิจขนาดใหญ่ 1 ธนาคารไทยพาณิชย์, ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัทหลักทรัพย์ ฟินันซ่า จำกัด และฟินันซ่า แคปิตอล จำกัด กระทั่งได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการใหญ่ของธนาคารกรุงไทยตั้งแต่วันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 และดำรงตำแหน่งจนครบวาระ 4 ปี ในวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559

### การเมือง
ในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2568 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งวรภัคเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง แต่ต่อมาหลังจากมีกระแสข่าวว่าวรภัคเชื่อมโยงกับเครือข่ายผู้ใช้อุบายหลอกลวง วรภัคได้ลาออกเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ปีเดียวกัน โดยระบุเหตุผลว่าเพื่อไม่ให้กระทบต่อรัฐบาล

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2507
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลังไทย
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 4

**สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 4** (   31 มีนาคม ค.ศ. 1499 – 9 ธันวาคม ค.ศ. 1565) มีพระนามเดิมว่า **จิโอวานนี แองเจโล เมดีชี** เป็นประมุขของคริสตจักรนิกายโรมันคาทอลิกและผู้ปกครองรัฐสันตะปาปาตั้งแต่วันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1559 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1565 พระองค์ประสูติที่เมืองมิลาน ครอบครัวของพระองค์ถือว่าตนเองเป็นสาขาหนึ่งของตระกูลเมดีชีและใช้ตราประจำตระกูลเดียวกัน แม้ว่านักประวัติศาสตร์สมัยใหม่จะไม่พบหลักฐานที่พิสูจน์ความเชื่อมโยงนี้ แต่ตระกูลเมดีชีแห่งฟลอเรนซ์ก็ยอมรับคำกล่าวอ้างของตระกูลเมดีชีแห่งมิลานในช่วงต้นศตวรรษที่ 16

สมเด็จพระสันตปาปาปอลที่ 3 แต่งตั้งพระองค์เป็นอาร์ชบิชอปแห่งราคุซาและส่งพระองค์ไปปฏิบัติภารกิจทางการทูตในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และราชอาณาจักรฮังการี พระองค์เป็นประธานในการประชุมครั้งสุดท้ายของสังคายนาแห่งเทรนต์ พระคาร์ดินัลชาลส์ บอร์โรเมโอ หลานชายของพระองค์เป็นที่ปรึกษาที่ใกล้ชิด เมื่อดำรงตำแหน่งพระสันตปาปา สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 4 ทรงริเริ่มโครงการก่อสร้างหลายโครงการในกรุงโรม รวมทั้งโครงการปรับปรุงแหล่งน้ำด้วย

## อ้างอิง


ปิอุสที่ 4
ปิอุสที่ 4
หมวดหมู่:สังคายนาแห่งเทรนต์
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2042
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2108
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยโบโลญญา
ปิอุสที่ 4
ปิอุสที่ 4
หอจดหมายเหตุแห่งชาติกูราเซา

**หอจดหมายเหตุแห่งชาติกูราเซา** (; , **ANK**) เป็นหน่วยงานของกูราเซา ประเทศองค์ประกอบของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ ทำหน้าที่ดูแลจดหมายเหตุของประเทศกูราเซาและอดีตประเทศเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส โดยหอจดหมายเหตุเก็บรวบรวมจดหมายเหตุของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสในอาณาเขตที่มีกฎหมายรองรับ ซึ่งมีพื้นที่ที่มีระยะทางเชิงเส้นประมาณ 25 กิโลเมตรโดยรอบ และหอจดหมายเหตุเก็บรวบรวมจดหมายเหตุที่เกี่ยวข้องกับกูราเซา ในพื้นที่ที่มีระยะทางเชิงเส้นประมาณ 15 กิโลเมตรโดยรอบ หอจดหมายเหตุแห่งชาติยังจัดเก็บเอกสาร แผนที่ ภาพวาด ภาพถ่าย ฟิล์มเนกาทีฟ สไลด์ และแถบวีดิทัศน์ ในพื้นที่ที่มีระยะทางเชิงเส้นประมาณ 4 กิโลเมตรโดยรอบ ซึ่งผู้ใช้สามารถเข้าถึงได้ผ่านห้องอ่านหนังสือและบางส่วนทางเว็บไซต์ หอจดหมายเหตุตั้งอยู่ที่ 77 ถนนชาร์โล () ในอาคารโบโลเดอบาเทร () ซึ่งสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2459 มีการสร้างอาคารคลังเอกสารใหม่ด้านหลังอาคารเดิมในปี พ.ศ. 2554 ส่วนหนึ่งเพื่อใช้เป็นที่เก็บจดหมายเหตุของรัฐบาลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538

## ประวัติ
หอจดหมายเหตุแห่งชาติเดิมคือหอจดหมายเหตุประวัติศาสตร์กลาง (, CHA; , ASH) ซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2512 ซึ่ง CHA มีหน้าที่ดูแลรักษาเอกสารราชการให้อยู่ในสภาพดีและเป็นระเบียบ และทำให้เอกสารเหล่านั้นพร้อมเผยแพร่ต่อสาธารณชนและรัฐบาล ในช่วงแรกนี้ทำการโอนข้อมูลราชการที่มีอายุ 30 ปี และเอกสารราชการในช่วงปี พ.ศ. 2371–2482 ได้ถูกโอนย้าย ในปี พ.ศ. 2532 ได้มีการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยจดหมายเหตุแห่งชาติ ซึ่งเพิ่มอายุข้อมูลที่จะโอนย้ายเป็น 40 ปี ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 ได้มีการแก้ไขพระราชกฤษฎีกา ทำให้อายุข้อมูลที่จะโอนย้ายลดลงเหลือ 20 ปี เพื่อให้สอดคล้องกับระยะเวลาที่สาธารณชนสามารถเข้าถึงข้อมูลได้ในระดับสากล

## สิ่งสะสม
สิ่งสะสมในหอจดหมายเหตุส่วนใหญ่สามารถเข้าถึงได้ผ่านทางบัญชีรายการ (Inventory) ประกอบด้วยเอกสารสำคัญจากรัฐบาลกลางของประเทศเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสในอดีต และเอกสารจากสถาบันเอกชนและองค์กรอื่น&thinsp;ๆ นอกจากนี้ยังมีการสแกนเอกสารสำคัญสำหรับบัญชีรายการบางส่วนด้วย ตัวอย่างเช่น ชุดสะสมยูลิอานา-เบรนเนเคอร์ () และเอกสารสำคัญของหัวหน้าเขตปกครอง () ของเขตที่ 3, 4 และ 5 ภาพถ่ายบางส่วนสามารถเข้าถึงได้ผ่านคลังภาพของหอจดหมายเหตุแห่งชาติ สำหรับการวิจัยลำดับวงศ์ตระกูล สามารถค้นหาชื่อทางออนไลน์ได้มากกว่า 800,000 ชื่อ และยังมีการสแกนบันทึกต้นฉบับสำหรับบางชื่อด้วย ตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2563 เป็นต้นมา ทะเบียนทาสแห่งกูราเซา (ค.ศ. 1829–1863) ก็มีให้บริการในรูปแบบดิจิทัลเช่นกัน และสามารถดูชื่อเหล่านี้มากกว่า 25,000 ชื่อได้ผ่านทางเว็บไซต์ ชุดสะสมยังรวมถึง ** ซึ่งเป็นหนังสือที่เก่าแก่ที่สุดที่พิมพ์ในภาษาปาเปียเมนตู ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2380 ซึ่งหนังสือคำสอนศาสนาเล่มนี้ได้ถูกขึ้นทะเบียนมรดกความทรงจำแห่งโลกในปี พ.ศ. 2552

## อ้างอิง

กูราเซา
หมวดหมู่:กูราเซา
ตำบลจังหา

**จังหา** () เป็นฆุม (ตำบล) ในอำเภอโอ-จเริว จังหวัดบันทายมีชัยทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา

## หมู่บ้าน
ตำบลจังหามี 6 หมู่บ้าน ได้แก่

* บึงเซ็ยลา (បឹង សីលា; บึงสีลา)
* ตาจรึง (តាច្រឹង)
* ตาภก (តាភក)
* โปยโวตต์ (ប៉ោយវត្ត; โบยวตตฺ)
* ฌูก (ឈូក)
* ไชร (ជ្រៃ)

## อ้างอิง
หวงไท่ซุน

**หวงไท่ซุน** (皇太孙) หรือ **ไท่ซุน** (太孙) แปลว่า "พระนัดดาธิราช" เป็นหนึ่งในพระราชอิสริยยศของรัชทายาท (储君) เช่นเดียวกับ หวงไท่จื่อ หวงไท่ตี้ และหวงไท่ซูที่จะสืบราชสันตติวงศ์ของฮ่องเต้

โดยทั่วไปหวงไท่ซุนที่สถาปนาขึ้น จะเป็นพระโอรสของหวงไท่จื่อที่สวรรคตไปแล้ว แต่ในบางกรณีอาจได้รับพระราชอิสริยยศนั้น ในขณะที่หวงไท่จื่อยังมีพระชนม์ชีพอยู่ เช่น
หลี่ฉงจ้าว (李重照) เป็นไท่ซุนในสมัยพระจักรพรรดิถังเกาจง, จูจานจี (朱瞻基) เป็นไท่ซุนในสมัยพระจักรพรรดิหมิงเฉิงจู่

หมวดหมู่:ฐานันดรศักดิ์ (อิมพีเรียล)
หมวดหมู่:หวงไท่ซุน
ศุภักษร จงศิริ

**ศุภักษร** **จงศิริ** เป็นเชฟชาวไทยและเจ้าของร้านศรณ์ ร้านอาหารใต้ในกรุงเทพมหานคร ในปี พ.ศ. 2567 ร้านศรณ์กลายเป็นร้านอาหารแห่งแรกในประเทศไทยที่ได้รับดาวมิชลินสามดวง 

## ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา
ศุภักษรเป็นบุตรของศุภวัฒน์ จงศิริ ผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบท และนักธุรกิจ กับปนัดดา โกมารทัต นักแสดงและผู้จัดละคร เขาเกิดที่กรุงเทพมหานครและเติบโตที่จังหวัดนครศรีธรรมราชจากการเลี้ยงดูโดยคุณย่าของเขา เขาไปเรียนด้านการออกแบบที่ประเทศสหรัฐอเมริกาก่อนจะกลับมายังประเทศไทย และก่อตั้งร้านบ้านไอซ์ซึ่งเสิร์ฟอาหารตามสูตรของครอบครัว

## การทำงาน
ศุภักษรเปิดร้านศรณ์ร่วมกับยอดขวัญ อยู่พุ่มพฤกษ์ ในปี พ.ศ. 2561 ร้านให้บริการอาหารไทยภาคใต้ตามฤดูกาล ปีถัดมาศรณ์คว้าดาวมิชลินดวงแรก ในปี พ.ศ. 2565 ร้านติดอันดับสองในรายชื่อ 50 ร้านอาหารดีที่สุดในเอเชีย
## ชีวิตส่วนตัว
ศุภักษีสมรสกับกันยพร เหล่ากิจเจริญ โดยจัดฉลองมงคลสมรสเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ณ โรงแรมอินเตอร์คอนติเนนตัล กรุงเทพ ราชประสงค์ ในงานดังกล่าว บรรหาร ศิลปอาชา อดีตนายกรัฐมนตรี เป็นประธานในพิธี
## อ้างอิง

หมวดหมู่:เชฟชาวไทย
หมวดหมู่:เชฟอาหารไทย
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่