ซีคฟรีท (อุปรากร)

***ซีคฟรีท*** () คือชิ้นงานลำดับที่สามในคีตละครปกรณัมชุด *[[แหวนของนีเบอลุง]]* (*Der Ring des Nibelungen*) โดยริชชาร์ท วากเนอร์ การแสดงรอบปฐมทัศน์เกิดขึ้นเมื่อ 16 สิงหาคม 1876 ที่โรงละครเทศกาลไบรอยท์ ราชอาณาจักรบาวาเรีย

## เนื้อเรื่อง
### องก์ที่ 1
*ฉากที่ 1*
170px|left|thumb|มีเมอเก็บซีคฟรีทมาเลี้ยง
ภายในถ้ำลึกกลางป่าทึบอันสลัวลาง มีเมอ (Mime) คนแคระชาวนีเบิลผู้เจ้าเล่ห์ กำลังตรากตรำอยู่หน้าทั่งตีเหล็กด้วยจิตใจที่รุ่มร้อน เขาพยายามตีศาสตราเพื่อหวังใช้เป็นเครื่องมือให้ ซีคฟรีท (Siegfried) ไปสังหารมังกรฟาฟเนอร์ ทว่าซีคฟรีทที่เพิ่งกลับจากการเที่ยวเล่นพร้อมหมีป่าคู่ใจกลับฟาดดาบเล่มใหม่จนหักสะบั้น พร้อมตำหนิความไร้ฝีมือของคนแคระอย่างรุนแรง บรรยากาศตึงเครียดขึ้นเมื่อซีคฟรีทเริ่มทวงถามถึงชาติกำเนิด เพราะเขารู้สึกถึงความต่างชั้นของสายเลือดระหว่างตนเองกับคนแคระอัปลักษณ์ที่อ้างว่าเป็นพ่อ

เมื่อถูกเค้นด้วยพละกำลังอันมหาศาล มีเมอจึงจำต้องเผยความจริงอันแสนเศร้าว่า เขาได้พบกับหญิงนามว่าซีคลินเดอ (Sieglinde) ในป่า นางสิ้นใจหลังจากให้กำเนิดซีคฟรีท โดยทิ้งเศษซากของดาบโนทุง (Nothung) ซึ่งเป็นสมบัติชิ้นสุดท้ายจากบิดาผู้ล่วงลับไว้ให้ เมื่อซีคฟรีทได้เห็นเศษดาบศักดิ์สิทธิ์ เขาก็สั่งให้มีเมอประสานมันขึ้นใหม่ด้วยโทสะก่อนจะหุนหันออกจากบ้านไป ทิ้งให้มีเมอจมอยู่กับความสิ้นหวัง เพราะเขารู้ดีว่าตนเองไม่มีปัญญาพอที่จะสมานเศษเหล็กเทพเจ้าเล่มนี้เพื่อใช้ในแผนการครองแหวนของตนได้เลย

*ฉากที่ 2*
170px|thumb|นักเพนจรมาพบมีเมอ
ในขณะที่มีเมอกำลังอับจนหนทาง ชายแก่ลึกลับในชุดนักเดินทางและหมวกปีกกว้างที่ปิดบังดวงตาข้างหนึ่งก็ปรากฏกายขึ้น แนะนำตัวว่าเป็น "นักพเนจร" (Der Wanderer) และขอท้าเดิมพันศีรษะของตนด้วยการตอบปริศนาสามข้อเพื่อแลกกับการพักพิง มีเมอจึงลองดีด้วยการถามถึงนามของเผ่าที่จอมเทพรักที่สุดแต่กลับถูกทดสอบอย่างโหดร้ายที่สุด, นามของดาบที่จะสังหารมังกร และนามของผู้ที่จะตีดาบนั้นขึ้นมาใหม่

นักพเนจรตอบได้อย่างแม่นยำตามลำดับว่า คือเผ่าเวิลซุง (Wälsungen), ดาบโนทุง และข้อสุดท้ายคือ "ผู้ที่ไม่รู้จักกลัว" ทันใดนั้น นักพเนจรก็จากไปพร้อมคำสาปแช่งที่ทิ้งไว้ให้มิมเมอต้องขนลุกชันว่า ศีรษะของมิมเมอที่เดิมพันไว้นั้นจะตกเป็นของผู้ที่ไม่รู้จักความกลัวคนนั้นเอง ทิ้งให้คนแคระตกอยู่ในวังวนแห่งความหวาดหวั่นต่ออนาคตที่เขามิอาจควบคุมได้

*ฉากที่ 3*
170px|thumb|ซีคฟรีทตีดาบโนทุงสำเร็จ มีเมอนั่งมองอยู่
ซีคฟรีทกลับมาถึงถ้ำและพบว่ามีเมอกำลังเสียขวัญจากคำพยากรณ์ของนักพเนจร มีเมอพยายามทุกวิถีทางเพื่อสอนความกลัวให้แก่เด็กหนุ่ม โดยหวังจะรักษาศีรษะของตนเองตามคำสาป แต่ไม่ว่าเขาจะพรรณนาถึงความสยดสยองของมังกรฟาฟเนอร์เพียงใด ซีคฟรีทกลับมองว่าน่าสนุก เมื่อเห็นว่ามีเมอไร้ปัญญาที่จะสมานเศษดาบศักดิ์สิทธิ์ได้ ซีคฟรีทจึงตัดสินใจลงมือตีดาบด้วยวิธีผิดขนบของชาวนีเบอลุง แทนที่จะพยายามเชื่อมรอยแตกแบบวิธีดั้งเดิม ซีคฟรีทกลับใช้ตะไบขูดเศษดาบโนทุงจนกลายเป็นผงเหล็กละเอียด แล้วเทลงหลอมละลายในเบ้าท่ามกลางเปลวเพลิงที่ลุกโชนตามจังหวะการสูบลมและเสียงเพลงแห่งการหลอมดาบอันฮึกเหิม ในขณะที่เด็กหนุ่มกำลังมุ่งมั่นกับงานเหล็ก มีเมอกลับแอบปรุงยาพิษเพื่อหวังจะมอมเหล้าและกำจัดซีคฟรีททิ้งเสียหลังจากที่มังกรถูกสังหาร เพื่อที่ตนจะได้ครอบครองแหวนแต่เพียงผู้เดียว

เมื่อเหล็กหลอมเหลวได้ที่ ซีคฟรีทบรรจงเทลงในแม่พิมพ์ ชุบแข็งด้วยน้ำเย็นจนไอน้ำพุ่งพล่านสะเทือนไปทั้งถ้ำ เขาตีกระหน่ำค้อนลงบนเนื้อเหล็กจนดาบเล่มใหม่ฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง ในจังหวะสุดท้าย ซีคฟรีทยกดาบโนทุงขึ้นเหนือศีรษะพร้อมกู่ร้องด้วยชัยชนะ เขาฟาดศาสตราลงบนทั่งเหล็กของมีเมอจนทั่งนั้นแยกออกเป็นสองเสี่ยงด้วยพละกำลังมหาศาล *"โฮโฮ โฮไฮ! ตีลงไป! ค้อนแห่งข้า จงเป็นดาบสุดแกร่ง!"*

### องก์ที่ 2
*ฉากที่ 1*

ท่ามกลางราตรีอันมืดมิดหน้าถ้ำไนด์เฮอเลอ (Neidhöhle) หรือถ้ำแห่งความริษยา อัลเบอริชชาวนีเบอลุงผู้ร่วงหล่นจากบัลลังก์อำนาจ นั่งเฝ้าคอยด้วยจิตใจที่สุมด้วยไฟแค้น เขาเฝ้ามองมังกรฟาฟเนอร์ที่หลับใหลเฝ้าขุมทรัพย์และแหวนอย่างไม่วางตา ทันใดนั้นนักพเนจรก็ปรากฏกายขึ้นท่ามกลางพายุหมุน ทั้งสองเปิดฉากปะทะคารมกันด้วยความขัดแย้งเก่าก่อน อัลเบอริชเยาะหยันจอมเทพโวทันว่ายุคสมัยของทวยเทพกำลังจะสิ้นสุดลง แต่จอมเทพกลับตอบด้วยความสงบนิ่งว่าพระองค์เพียงมารอดู "ชะตา" ที่กำลังจะคลี่คลายไปตามทางของมัน

นักพเนจรแกล้งปลุกมังกรฟาฟเนอร์ขึ้นเพื่อให้คำเตือนว่ามีวีรบุรุษหนุ่มกำลังเดินทางมาสังหารเขา และเสนอให้มังกรคืนแหวนให้อัลเบอริชเพื่อแลกกับการรอดชีวิต แต่มังกรผู้ตะกละและสันหลังยาวกลับปฏิเสธด้วยคำพูดสั้นๆว่า *"ข้าเป็นเจ้าของมัน ข้าจะนอนต่อ"* นักพเนจรจากไปพร้อมเสียงหัวเราะ ทิ้งให้อัลเบอริชจมอยู่กับความพยาบาทเพียงลำพังในความมืด

*ฉากที่ 2*
170px|left|thumb|ซีคฟรีทเลียเลือดมังกร
แสงอรุณสาดส่องเมื่อซีคฟรีทมาถึงหน้าถ้ำ มีเมอพยายามพรรณนาถึงความน่าสะพรึงกลัวของความตายเพื่อสอนให้ซีคฟรีทรู้จัก "กลัว" แต่เด็กหนุ่มกลับรำคาญและขับไล่คนแคระ ซีคฟรีทนั่งลงใต้ร่มไม้เพียงลำพัง ปล่อยใจไปกับเสียงกระซิบของใบไม้ในป่า (Waldweben) เขาเริ่มสงสัยถึงภาพลักษณ์ของมารดาผู้ล่วงลับ และพยายามใช้กิ่งไม้ทำขลุ่ยเป่าเลียนเสียงนกแต่ล้มเหลว จึงหยิบดาบโนทุงขึ้นมาเป่าแทนแตรสัญญาณ เสียงแตรปลุกมังกรฟาฟเนอร์ให้คลานออกมาจากถ้ำมืด มังกรพ่นเปลวเพลิงเข้าใส่ แต่ซีคฟรีทผู้ไร้ความกลัวกลับกระโจนเข้าหาและฝังดาบโนทุงลงตรงตำแหน่งหัวใจของมังกรได้อย่างแม่นยำ ก่อนสิ้นใจ ฟาฟเนอร์เตือนซีคฟรีทว่า *"ระวังให้ดี! เจ้าผู้ปลิดชีพข้า... ผู้ที่บงการให้เจ้ามาที่นี่ กำลังวางแผนปลิดชีพเจ้าเพื่อชิงสมบัติของข้าต่อ"* เลือดมังกรที่ร้อนลวกกระเด็นถูกนิ้วของซีคฟรีท เมื่อเขาส่งนิ้วเข้าปากเพื่อบรรเทาความเจ็บ ทันใดนั้นเขาก็สามารถเข้าใจภาษาวิหก นกป่าตัวหนึ่งได้กระซิบบอกให้เขาเข้าไปในถ้ำเพื่อหยิบแหวนแห่งอำนาจและหมวกทาร์นเฮล์ม

*ฉากที่ 3*

ในขณะที่ซีคฟรีทเข้าไปในถ้ำ อัลเบอริชและมีเมอก็ปรากฏตัวและเริ่มทะเลาะวิวาทกันอย่างรุนแรงเพื่อแย่งชิงสิทธิ์ในขุมทรัพย์ที่จะได้มา ทั้งคู่ต่างสบประมาทและสาปแช่งกันจนกระทั่งเห็นซีคฟรีทเดินออกมาพร้อมกับแหวนและหมวกทาร์นเฮล์ม อัลเบอริชจึงล่าถอยไปซ่อนตัวในเงามืด ส่วนมีเมอแสร้งทำเป็นใจดี เข้ามาต้อนรับซีคฟรีทพร้อมกับยื่นเครื่องดื่มที่ผสมยาพิษให้ ทว่าด้วยฤทธิ์ของเลือดมังกร ซีคฟรีทไม่ได้เพียงแค่ได้ยินเสียงพูดของมีเมอ แต่เขายังได้ยินเสียงในใจที่ชั่วร้ายของคนแคระ ทุกคำหวานที่มีเมอกล่าวออกมา กลายเป็นคำสารภาพถึงแผนการฆ่าชิงทรัพย์ในหูของซีคฟรีท เมื่อทนฟังความอัปยศไม่ไหว ซีคฟรีทจึงใช้ดาบโนทุงสังหารมีเมอลง ณ ที่นั่น นกป่าส่งเสียงเพลงอีกครั้ง บอกเล่าถึงนางฟ้าตกสวรรค์ที่หลับใหลอยู่บนยอดเขาที่ล้อมรอบด้วยเพลิงอาคมนามว่าบรึนฮิลเดอ (Brünnhilde) ซีคฟรีทผู้ยังไม่รู้จักความกลัวจึงมุ่งหน้าตามเสียงนกไป

### องก์ที่ 3
*ฉากที่ 1*

ท่ามกลางพายุฝนคะนองที่เชิงเขา นักพเนจรอัญเชิญแอร์ดาเทพีแห่งปฐพีและมารดาแห่งปัญญาขึ้นเพื่อขอคำปรึกษาครั้งสุดท้าย ทว่าแอร์ดาผู้เคยหยั่งรู้ทุกสิ่งกลับอ่อนแรงและขุ่นมัว นางไม่อาจชี้ทางสว่างให้จอมเทพได้อีกต่อไป จอมเทพจึงประกาศเจตนารมณ์ว่า พระองค์หาได้หวาดกลัวต่อการอัสดงของทวยเทพอีกต่อไป แต่พระองค์เต็มใจสละอำนาจนั้นให้แก่ ซีคฟรีท วีรบุรุษผู้เป็นอิสระจากพันธนาการทั้งปวง และหวังว่ามรดกแห่งจักรวาลจะตกไปอยู่ในมือของ บรึนฮิลเดอ ธิดาผู้ที่พระองค์รักที่สุด

*ฉากที่ 2*
170px|thumb|ซีคฟรีทพบบรึนฮิลเดอ
ซีคฟรีทเดินทางมาถึงเชิงเขาตามการนำทางของนกป่า และได้พบกับนักพเนจรที่พยายามขัดขวางและทดสอบหลานชายเป็นครั้งสุดท้ายด้วยการยกหอกศักดิ์สิทธิ์เล่มเดียวกับที่เคยบันดาลให้ดาบของบิดาซีคฟรีทต้องแตกสลายขึ้นมาขวางไว้ ทว่าซีคฟรีทผู้ไม่รู้จักทั้งความกลัวและไม่รู้จักปู่ของตนเอง กลับมองว่าชายแก่ผู้นี้คืออุปสรรคที่ขวางกั้นเขาจากหญิงสาวที่เขารัก เขาจึงกวัดแกว่ง ดาบโนทุงฟาดเพียงครั้งเดียวจนหอกของจอมเทพหักเป็นสองเสี่ยง นักพเนจรยอมรับในพ่ายแพ้จึงอันตรธานหายไปในเงามืด

*ฉากที่ 3*

ซีคฟรีทฝ่ากำแพงเพลิงอาคมเข้าไปจนถึงยอดเขา และพบร่างในชุดเกราะที่หลับใหลอยู่ ซึ่ในตอนแรกเขาคิดว่าคนในชุดเกราะคือชายเหมือนเขา (เพราะเขาไม่เคยเห็นสตรีมาก่อน) เมื่อเขาถอดเกราะและเห็นหน้าอกก็พบว่านี่คือ "สตรี" ทันใดนั้น ความรู้สึกประหลาดที่เขาไม่เคยรู้จักก็จู่โจมเข้าที่หัวใจ วีรบุรุษผู้ฆ่ามังกรกลับสั่นสะท้านด้วยความหวั่นไหว เขาเพิ่งจะเรียนรู้ว่า "ความกลัว" ที่แท้จริงคืออะไร เขาตัดสินใจประทับจุมพิตลงบนริมฝีปากของนางเพื่อปลุกจากนิทรา บรึนฮิลเดอลืมตาตื่นขึ้นพร้อมกับทักทายแสงสุริยะ นางจำต้องสละความเป็นเทพเพื่อกลายเป็นหญิงมนุษย์เคียงคู่กับซีคฟรีท แม้ในช่วงแรกนางจะหวาดหวั่นต่อการสูญเสียเกียรติแห่งเทพ แต่อานุภาพแห่งความรักก็ชนะทุกสิ่ง ทั้งสองร้องเพลงประสานเสียงแห่งความสุข ประกาศกร้าวที่จะเผชิญหน้ากับความตายและความล่มสลายของจักรวาลด้วยความรักที่หลอมรวมเป็นหนึ่ง

## ดนตรี
170px|thumb|ซีคฟรีทและบรึนฮิลเดอครองรัก
ในองก์ที่หนึ่ง ดนตรีถูกขับเคลื่อนด้วยจังหวะการตีเหล็กที่หนักหน่วงและสับสนของมีเมอ ตัดกับบทเพลงแห่งการหลอมดาบ ที่ใช้เครื่องเป่าทองเหลืองบรรเลงทำนองอันฮึกเหิม สะท้อนถึงพละกำลังและเจตจำนงที่บริสุทธิ์ของซีคฟรีท ต่อมาในองก์ที่สอง วากเนอร์ได้สร้างนวัตกรรมทางเสียงที่เรียกว่า "เสียงกระซิบแห่งพงไพร" (Waldweben) โดยใช้กลุ่มเครื่องลมไม้บรรเลงทำนองสอดประสานกันเพื่อจำลองเสียงของธรรมชาติที่มีชีวิต ซึ่งส่งอิทธิพลต่อดนตรีประกอบภาพยนตร์แนวแฟนตาซีในเวลาต่อมาอย่างมหาศาล

จุดสูงสุดทางดนตรีปรากฏขึ้นเมื่อทำนองแตรเดี่ยว อันเป็นสัญลักษณ์ของความกล้าหาญที่ไร้เดียงสา ปะทะกับทำนองหอกของนักพเนจร ที่เต็มไปด้วยความหม่นหมองของอำนาจเก่า ก่อนที่ดนตรีจะคลี่คลายเข้าสู่บันไดเสียง C Major อันสว่างไสวในฉากการปลุกบรึนฮิลเดอ ดนตรีในภาคซีคฟรีทจึงไม่ได้เป็นเพียงส่วนประกอบ แต่คือจิตวิญญาณที่บอกเล่าการเติบโตของวีรบุรุษผู้กุมชะตากรรมของจักรวาลไว้ในมืออย่างแท้จริง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แหวนของนีเบอลุง