open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
แมกซ์ ฟอน ซีโดว

**คาร์ล อดอล์ฟ "แมกซ์" ฟอน ซีโดว** () นักแสดงอาวุโสชาวสวีเดน มีผลงานการแสดงภาพยนตร์หลายสิบเรื่อง สามารถพูดได้หลายภาษาทั้งภาษาสวีเดน  นอร์เวย์ อังกฤษ อิตาลี เยอรมัน เดนมาร์ก และสเปน  ฟอน ซีโดว ได้ถือสัญชาติฝรั่งเศสเพิ่มเติมจากสัญชาติสวีเดน ตั้งแต่ ปี ค.ศ. 2002

ฟอน ซีโดวเกิดที่เมืองลุนด์ มณฑลสโกเน ประเทศสวีเดน บิดาเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย มารดาเป็นครู  เริ่มศึกษาวิชาการแสดงที่ Royal Dramatic Theatre กรุงสต็อกโฮล์ม ได้ฝึกฝนการแสดงเพิ่มเติมจากอิงมาร์ เบิร์กแมนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1955 และแสดงในภาพยนตร์ของเบิร์กแมนหลายเรื่อง  

ในปี ค.ศ. 1965 ฟอน ซีโดวและครอบครัวย้ายไปอาศัยในสหรัฐอเมริกา และย้ายไปอาศัยในอิตาลี ในช่วงกลางทศวรรษ 1970  ในปี 1996 เขาหย่าขาดกับภรรยานักแสดงชาวสวีเดนที่แต่งงานกันมา 45 ปี และแต่งงานใหม่กับนักสร้างภาพยนตร์ชาวฝรั่งเศส และใช้ชีวิตอยู่ในปารีส จนถึงปัจจุบัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
*
*A Max von Sydow home page 
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2472
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:นักแสดงสวีเดน
หมวดหมู่:นักแสดงฝรั่งเศส
เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน

**เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน** () เป็นบทเพลงซึ่งประพันธ์ทำนองโดยโคเซ รูฟีโน เรเยส เซียงกัส (José Rufino Reyes Siancas, พ.ศ. 2378 - พ.ศ. 2448) คำร้องโดยเอมีเลียว ปรูดอม (Emilio Prud'homme, พ.ศ. 2399 - พ.ศ. 2475) เพลงนี้มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าว่า "กิสเกยาโนสบาเลียนเตส" () อันมีความหมายว่า "ชาวกิสเกยาผู้กล้าหาญ" ซึ่งชื่อดังกล่าวนี้มาจากวลีในวรรคแรกสุดของเพลง  และได้มีการบรรเลงในฐานะเพลงชาติครั้งแรกที่อาคารองค์กรฟรีเมสันที่มีชื่อว่า อาคารเอสเปรันซาหมายเลข 9 (Esperanza No.9) เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2426

เมื่อมีการเผยแพร่เพลงนี้ ปรากฏว่าทำนองเพลงนั้นได้รับความนิยมจากมหาชนอย่างรวดเร็ว แต่สำหรับเนื้อร้องนั้นได้ถูกตั้งคำถามจากบรรดาผู้ทรงความรู้ชาวโดมินิกันจำนวนมากจากความผิดพลาดที่ปรากฏในบทร้องนั้น  ต่อในในปี พ.ศ. 2420 ปรูดอมจึงได้ส่งเนื้อร้องเพลงชาติฉบับแก้ไขใหม่ให้ทางการ ซึ่งเนื้อร้องดังกล่าวนี้คือเนื้อร้องที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน

หลังจากผ่านการโต้เถียงอย่างเผ็ดร้อนถึงบทร้องที่มีการแก้ไขใหม่ สภาคองเกรสของสาธารณรัฐโดมินิกันจึงได้มีมติด้วยเสียงส่วนมาก ผ่านร่างกฎหมายรับรองเพลงนี้ให้มีฐานะเป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2440 แต่ว่าประธานาธิบดีอูลีส เออโร (Ulises Heureaux, พ.ศ. 2389 - 2443) ได้ใช้สิทธิยับยั้งกฎหมายฉบับนี้ ด้วยเหตุที่ปรูดอมซึ่งเป็นผู้ประพันธ์บทร้องของเพลงนี้เป็นนักการเมืองฝ่ายตรงข้ามกับตนเอง ต่อมาเมื่อประธานาธิบดีเออโรถูกฆาตกรรมในปี พ.ศ. 2443 ภาวะความไร้เสถียรภาพทางการเมืองที่ดำเนินต่อเนื่องหลายปีได้กลายเป็นสิ่งกีดขวางต่อการรับรองฐานะอย่างเป็นทางการของเพลงชาติของสาธารณรัฐโดมินิกัน

เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกันได้รับการรับรองฐานอย่างเป็นทางการในที่สุด เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม  พ.ศ. 2477

ในบทเพลงนี้ ผู้แต่งมิได้กล่าวถึงชาวโดมินิกันด้วยคำว่า "Dominican" แต่ใช้คำว่า "ชาวกิสเกยา" (Quisqueyano) ซึ่งเป็นคำที่มีความหมายในเชิงกวีและประวัติศาสตร์

## บทร้อง
### สำนวนดั้งเดิม

### ฉบับราชการ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน - Himnuszok
* เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน (ขับร้อง)
* เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน (บรรเลง)  
* เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน (ขับร้องฉบับพิธีการ)

หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของสาธารณรัฐโดมินิกัน
หมวดหมู่:เพลงชาติ
หมวดหมู่:เพลงภาษาสเปน
พันธะเพปไทด์

frame|การสังเคราะห์แบบสูญเสียน้ำเพื่อสร้างเอไมด์
frame|right|เรโซแนนซ์ของหมู่เพปไทด์ รูปไม่มีประจุอยู่ทางซ้าย รูปที่มีประจุอยู่ทางขวา
[frame|right|[พันธะไฮโดรเจน มักพบในรูปไม่มีประจุมากกว่ารูปมีประจุ]]

**พันธะเพปไทด์** () หรือ**พันธะเอไมด์** () เป็นพันธะเคมีชนิดพันธะโคเวเลนต์ ที่สร้างระหว่างหมู่คาร์บอกซิลของโมเลกุลหนึ่งกับหมู่อะมิโนของอีกโมเลกุลหนึ่ง และมีการปล่อยน้ำออกไปหนึ่งโมเลกุล จัดเป็นการสังเคราะห์แบบสูญเสียน้ำ (dehydration synthesis) และมักจะเกิดระหว่างกรดอะมิโน โมเลกุลที่เกิดใหม่เรียกว่าเอไมด์ C (=O) NH- หรือเพปไทด์

พอลิเพปไทด์และโปรตีนจะเป็นสายโซ่ของกรดอะมิโนที่เชื่อมต่อกันด้วยพันธะเพปไทด์ และเป็นองค์ประกอบหลักของพอลิเอไมด์ เช่นไนลอนและอะรามิดส์ ซึ่งเป็นพอลิเมอร์สังเคราะห์ที่มีพันธะเพปไทด์

พันธะเพปไทด์ถูกสลายได้ด้วยปฏิกิริยาเอไมด์ ไฮโดรไลซิส พันธะเพปไทด์ในโปรตีนมีความคงตัวปานกลาง หมายความว่าเมื่อมีน้ำอยู่จะสลายตัวได้ทันที ปล่อยพลังงานอิสระออกมา 10 kJ/mol แต่เกิดช้ามากในสิ่งมีชีวิต กระบวนการเกิดขึ้นด้วยการเร่งของเอนไซม์ที่ย่อยสลายพันธะเพปไทด์ ค่าการดูดกลืนแสงของเพปไทด์อยู่ที่ 190-230 nm

พันธะเพปไทด์สามารถเรียกอีกชื่อหนึ่งได้ว่า พันธะยูเพปไทด์ (eupeptide bond) เพื่อให้แตกต่างจากพันธะไอโซเพปไทด์ (isopeptide bond) ที่เป็นพันธะเอไมด์อีกรูปแบบหนึ่ง ซึ่งสร้างขึ้นจากหมู่คาร์บอกซิลของกรดอะมิโนหนึ่ง กับหมู่อะมิโนของอีกโมเลกุลหนึ่ง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พันธะเคมี
มังกรสร้างชาติ

**มังกรสร้างชาติ** (; ) เป็นภาพยนตร์จีน นำแสดงโดยนักแสดงชั้นนำจากจีนและฮ่องกง หลายชีวิต อาทิ เฉินหลง, หลี่ เหลียนเจี๋ย, หลิว เต๋อหัว, หลี่หมิง, เจิน จื่อตัน, เหลียง เจียฮุย, จาง จื่ออี๋, เจ้า เวย, หวง เสี่ยวหมิง, ถัง กั๊วะเฉียง, ฮูจุน, เฉินคุน ฯลฯ กำกับภาพยนตร์โดย ฮั่น ซันผิง, ปีเตอร์ ชาน มีเนื้อหาเกี่ยวกับการปฏิวัติใน ปี ค.ศ. 1949 ที่เปลี่ยนแปลงประเทศไปสู่สาธารณรัฐประชาชนจีน สร้างขึ้นเนื่องในโอกาสที่จีนครบรอบ 60 ปี แห่งการปฏิวัติครั้งนี้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* ''The Founding of a Republic'' at the Chinese Movie Database
* *[https://u.osu.edu/mclc/online-series/tangxb/ Why Should 2009 Make a Difference? Reflections on a Chinese Blockbuster]*
* *[https://www.fareastfilm.com/eng/archive/2010/the-founding-of-the-republic/?IDLYT=15535 The Founding of a Republic - Far East Films]*

หมวดหมู่:เฉินหลง
หมวดหมู่:หลี่ เหลียนเจี๋ย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์จีน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สงคราม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
เมนแอตเวิร์ก

**เมนแอตเวิร์ก** ()  เป็นวงร็อกออสเตรเลียที่ได้รับอิทธิพลเพลงเร็กเก ประสบความสำเร็จระดับนานาชาติในคริสต์ทศวรรษ 1980 ถือเป็นศิลปินออสเตรเลียเพียงกลุ่มเดียวที่สามารถมีทั้งอัลบั้มและซิงเกิลอันดับ 1 พร้อมกันในสหรัฐอเมริกา (กับอัลบั้ม *Business as Usual* และซิงเกิล "Down Under") และในเวลาเดียวกันนั้น ยังอันดับ 1 ทั้งซิงเกิลและอัลบั้มพร้อมกันในสหราชอาณาจักรอีกด้วย วงได้รับรางวัลแกรมมี่ สาขาศิลปินหน้าใหม่ ในปี 1983

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากเมลเบิร์น
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีนิวเวฟสัญชาติออสเตรเลีย
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีป็อปร็อกสัญชาติออสเตรเลีย
เยือร์เกิน พร็อคโน

**เยือร์เกิน พร็อคโน** () เป็นนักแสดงชาวเยอรมัน มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เกี่ยวกับเรือดำน้ำ *[[Das Boot]]* ในปี 1981 ของวูล์ฟกัง ปีเตอร์เซน และภาพยนตร์ไซไฟ *[[Dune]]* ในปี 1984 สร้างจากนวนิยายของแฟรงค์ เฮอร์เบิร์ต และบทผู้ร้ายใน *[[Beverly Hills Cop II]]* คู่กับเอ็ดดี้ เมอร์ฟี ในปี 1987

เยือร์เกิน พร็อคโน เกิดที่เบอร์ลิน  เติบโตที่เมืองดึสเซิลดอร์ฟ รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ประเทศเยอรมนี เข้าโรงเรียนการแสดงที่เมืองเอสเซิน  และมีผลงานการแสดงตั้งแต่ปี 1974   หลังจากประสบความสำเร็จจาก Das Boot เขาย้ายไปใช้ชีวิตอยู่ในสหรัฐอเมริกา 

พร็อคโนเคยเป็นตัวเลือกหนึ่งในนักแสดงที่จะได้รับบท "เทอร์มิเนเตอร์" ใน *[[เดอะ เทอร์มิเนเตอร์]]* (1984)   ยี่สิบปีหลังจากนั้น เขาได้รับบทเป็นอาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ ในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง *See Arnold Run* (2005) ภาพยนตร์ชีวประวัติของชวาร์เซเน็กเกอร์ จนกระทั่งเข้ามาเล่นการเมือง เป็นผู้ว่าการรัฐแคลิฟอร์เนีย  เขารับบทนี้ร่วมกับโรแลนด์ คิคคิงเจอร์ ที่ภายหลังได้เป็นนักแสดงแทนอาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ ใน *[[เทอร์มิเนเตอร์ ซาลเวชั่น]]* (2009)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*The Jurgen Prochnow Watchdog Society Fan Club 

หมวดหมู่:นักแสดงเยอรมัน
หมวดหมู่:บุคคลจากดึสเซิลดอร์ฟ
ไข่ครอบ

**ไข่ครอบ** เป็นการถนอมอาหารของทางภาคใต้โดยเฉพาะบริเวณลุ่มทะเลสาบสงขลา เป็นการถนอมไข่ด้วยเกลือแบบเดียวกับไข่เค็มแต่มีวิธีต่างกัน ซึ่งเกิดจากการนำไข่ขาวมาย้อมแหหรืออวนที่ทำจากด้ายดิบเพื่อให้ใช้งานได้นานขึ้น ไข่แดงที่เหลือจึงนำมาแปรรูป โดยใส่ไข่แดงกลับลงไปในเปลือกไข่ โดยใช้ไข่แดง 2 ฟองต่อเปลือกไข่ 1 ฟอง  เหยาะเกลือลงไป แล้วเอาเปลือกไข่อีกอันมาครอบ ทิ้งไว้หนึ่งคืนจึงนำไปนึ่ง 

ไข่ครอบที่นึ่งแล้ว นำมาปรุงอาหารได้หลายวิธี เช่นนำไปยำ ไข่ครอบนิยมทำจากไข่เป็ดมากกว่าเพราะชาวประมงใช้ไข่ขาวของไข่เป็ดในการย้อมด้ายดิบ
## อ้างอิง
* อาหารการกินแห่งลุ่มทะเลสาบ. สงขลา: เครือข่ายสตรรอบทะเลสาบสงขลา. 2551. หน้า 56

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  ไข่ครอบ 

หมวดหมู่:อาหารหมักดอง
หมวดหมู่:อาหารจากไข่
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคใต้
แคนวีโกแบ็ก

"**แคนวีโกแบ็ก**" () เป็นผลงานซิงเกิลที่ 46 ของคุมิ โคดะ  มีกำหนดวางจำหน่ายวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2553 ในรูปแบบซีดีและซีดีคู่กับดีวีดี  

เพลง "Can We Go Back" เป็นเพลงคัฟเวอร์จากอัลบัม "All I Ever Wanted" ของเคลลี คลาร์กสัน

ซิงเกิล "Can We Go Back" เป็นซิงเกิลที่วางจำหน่ายแบบจำกัดจำนวนเพียง 50,000 แผ่นเท่านั้นเหมือนกับซิงเกิล เอนีไทม์ โดยซิงเกิลนี้วางจำหน่ายก่อนที่การวางจำหน่ายอัลบั้ม BEST ~third universe~ & 8th AL "UNIVERSE เพียงสองสัปดาห์

เพลง "Can We Go Back" เป็นเพลงประกอบโฆษณาของ music.jp ส่วนเพลง "Good day" เป็นเพลงประกอบโฆษณาห้างสรรพสินค้าโซโก้
## รายชื่อเพลง
### ซีดี
# Can We Go Back 
# Good day
# Can We Go Back（Instrumental）
# Good day（Instrumental）
### ดีวีดี
#Can We Go Back（Music Video）
#Can We Go Back（Making Video）

## การแสดงสด
*16 มกราคม พ.ศ. 2553 - CDTV - "Can We Go Back"
*18 มกราคม พ.ศ. 2553 - HEY! HEY! HEY! - "Can We Go Back"
*19 มกราคม พ.ศ. 2553 - レコ★Hits! - "Can We Go Back"
*22 มกราคม พ.ศ. 2553 - MUSIC STATION - "Can We Go Back"
*22 มกราคม พ.ศ. 2553 - MUSIC FIGHTER - "Can We Go Back" 
*24 มกราคม พ.ศ. 2553 - MUSIC LOVERS  - "Can We Go Back"
*30 มกราคม พ.ศ. 2553 - Melodix! - "Can We Go Back"
*31 มกราคม พ.ศ. 2553 - MUSIC JAPAN - "Can We Go Back"

## ชาร์ต
;ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)

## แหล่งข้อมูลอื่น
*ข้อมูลซิงเกิล Can We Go Back 

หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงของคูมิ โคดะ
ผู้พิทักษ์สลับขั้ว

**ผู้พิทักษ์สลับขั้ว** () เป็นไลต์โนเวลที่แต่งขึ้นโดยชาวญี่ปุ่นของ โทชิฮิโกะ ทสึคิจิ ออกแบบตัวละครโดย เซมมุ ตั้งแต่ 25 กันยายน พ.ศ. 2552 ออกมาทั้งหมดสิบสามเล่ม ซึ่งผลิตโดย Media Factory ภายในการควบคุมของ เอมเอฟ บุนโกะ เจ และวาดเป็นการ์ตูนโดย ยู ทาจิบานะ ตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนครั้งแรกใน เซย์เน็น มังงะ Monthly Comic Alive เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และทำเป็นการ์ตูนแอนิเมชั่น โดยเริ่มฉายในประเทศญี่ปุ่น เมื่อ 27 ตุลาคม 2552 ช่อง TBS 

## เนื้อเรื่องย่อ
เซโน นัตสึรุ () นักเรียนชายมัธยมปลายธรรมดาคนหนึ่ง ในวันหนึ่งเขาตื่นขึ้นมา และพบว่าเขากลายเป็นผู้หญิงไปแล้ว แถมตุ๊กตาที่ได้รับมาเป็นของขวัญนั้น บอกว่าเขาได้กลายเป็น แคมเฟอร์ (ความหมายในภาษาเยอรมันแปลว่า นักรบ) หรือผู้ซึ่งถูกเลือกแล้ว และชีวิตประจำวันของนัตสึรุก็เปลี่ยนไปในชนิดที่ว่าเจ้าตัวเองก็คาดไม่ถึง
## ตัวละคร

### เซโน นัตสึรุ
() 
ให้เสียงโดย อิโนะอุเอะ มารินะ
ในเรื่อง เขาเป็นนักเรียนชายมัธยมปลายชั้นปีที่ 2 ในโรงเรียนมัธยมปลายเซย์เท็ตสึ ผู้ไม่ค่อยมีดวงเรื่องผู้หญิง (คบกับใครเป็นได้แค่เพื่อน) ผลการเรียนก็กลาง ๆ เขาแอบชอบ ซากุระ คาเอเดะ หนึ่งในสองสาวงาม (ตอนหลังมีนัตสึรุหญิงด้วยเลยเป็นสาม) ประจำโรงเรียนมาตั้งแต่สมัยม.ต้นแล้ว เขาถูกกำหนดโดยผู้ดำเนินการให้เป็นแคมเฟอร์สีฟ้า สาย Zauber (สายเวทมนตร์) แต่เนื่องจาก แคมเฟอร์ จะต้องเป็นผู้หญิงเท่านั้น ทำให้เวลาเปลี่ยนร่างเป็นแคมเฟอร์ เขาจะต้องกลายเป็นผู้หญิง ซึ่งในช่วงแรก ๆ เขายังไม่ค่อยชินกับการเปลี่ยนร่างของตัวเองเท่าไหร่นัก จึงมักจะเปลี่ยนร่างโดยไม่ตั้งใจอยู่บ่อย ๆ (แต่หลังจากที่ได้ปะทะกับ มิโคโตะ แล้วทำให้เขาเริ่มสามารถเปลี่ยนร่างได้ดั่งใจ) ต่อมาเขากับอาคาเนะร่วมมือกันปราบชิสุคุลงได้ทำให้ชิสุคุตัดสินใจ (แกมบังคับ) ให้เขาย้ายเข้ามาเรียนในฝั่งหญิง (เพราะคาเอเดะเริ่มตามหานัตสึรุหญิงจนเริ่มมีข่าวลือหนาหูขึ้นเรื่อย ๆ) ทำให้เขาโด่งดังในร่างของผู้หญิงจนได้เป็นหนึ่งในสาวงามประจำโรงเรียน นอกจากนี้ด้วยความที่เป็นคนที่หัวทึบเข้าขั้นร้ายแรงทำให้บางครั้งเขาต้องเจอเรื่องปวดหัวบ่อย ๆ ซึ่งเจ้าตัวมักไม่รู้ตัวเลยซักนิดว่าตัวเองนั่นแหละคือต้นเหตุของเรื่องนั้น ๆ

### มิชิม่า อาคาเนะ
() 
ให้เสียงโดย โฮริเอะ ยูอิ
เจ้าหน้าที่ประจำห้องสมุดของโรงเรียนเธอเป็น แคมเฟอร์สีฟ้าเหมือนกับ นัตสึรุ ปรกติเธอจะเป็นคนขี้อายมากมักจะพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยเชื่อมั่นในตัวเองเท่าไหร่นักแต่เมื่อเปลี่ยนเป็นแคมเฟอร์แล้ว เธอจะพูดจาโผงผาง ชอบหาเรื่อง เจ้าคิดเจ้าแค้น เธอเป็นแคมเฟอร์สาย Gewehr ใช้ปืนพก 1911 .45 หนึ่งกระบอก นอกจากนี้ หล่อนมักคิดว่า นัตสึรุเป็นชายหนุ่มคนแรกที่เธอจะสานสัมพันธ์ด้วย ทำให้เธอนั้นมักจะอารมณ์เสียเวลาที่นัตสึรุ พูดถึงผู้หญิงคนอื่น (โดยเฉพาะคาเอเดะ)

### ซากุระ คาเอเดะ
() 
ให้เสียงโดย เมกุมิ นาคาจิม่า
เพื่อนสมัยเด็กของชิสุคุ และเป็นหนึ่งในสามสาวงามของโรงเรียนมัธยมเซย์เท็ตสึ เธอเป็นคนชอบของประหลาด ๆ โดยเฉพาะเหล่าสัตว์น้อยเครื่องใน เธอหลงรักนัตสึรุในร่างผู้หญิงมาก และมักจะหาเรื่องเพื่อเข้ามาใกล้ชิดเขาเป็นประจำ ทำให้มีเรื่องกระทบกระทั่งกับมิชิม่า อาคาเนะอยู่บ่อย ๆ ในตอนหลังเธอจะเริ่มเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงออกมาโดยเธอจะเป็นคนคอยสั่งการแคมเฟอร์สีขาวหรือก็คือโมเดเรเตอร์ (ผู้บงการ) นั่นเอง

## รายชื่อตอน

## นิยาย
: ฉบับภาษาไทย
:: ผู้พิทักษ์สลับขั้ว 1 (ISBN : 9786167096445)
:: ผู้พิทักษ์สลับขั้ว 2 (ISBN : 9786167096582)

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* 
* 

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:ความหลากหลายทางเพศในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวฮาเร็ม
ปลาส้ม

[thumb|250px|[ปลาตะเพียนส้ม]]

**ปลาส้ม** เป็นการแปรรูปอาหารจากปลาชนิดหนึ่งที่แพร่หลายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เครื่องปรุงหลักประกอบด้วย ปลา เกลือ กระเทียม ข้าวสุก ผสมกัน หมักจนมีรสเปรี้ยว มีทั้งแบบที่ใช้ปลาทั้งตัว และแบบที่ใช้เฉพาะเนื้อปลา ซึ่งแบบที่ใช้เนื้อปลาอย่างเดียวอาจเรียกปลาส้มฟักหรือแหนมปลา สัดส่วนต่างกันไปในแต่ละท้องถิ่น เช่น ชาวไทญ้อมีสูตรปลาส้มเป็นของตนเอง โดยเครื่องปรุง ใช้พริก เกลือ กระเทียม น้ำซาวข้าว ข้าวเหนี่ยวใหม่นึ่ง 
จะต้องคั่วเกลือให้แห้งและตำให้ละเอียดก่อนนำมาคลุกกับส่วนผสมอื่น

ปลาส้มของภาคใต้มีเอกลักษณ์เฉพาะที่ต่างไป โดยจะนำปลา เช่น ปลากระดี่ ปลาตะเพียน มาผ่าท้องเอาไส้ออก หมักเกลือไว้ 2-3 วัน แล้วจึงล้างจากนั้น นำไปชุบในน้ำตาลโตนด ที่เคี่ยวกับข้าวคั่วจนข้น เรียงใส่ไห ปิดปากไหให้แน่น ทิ้งไว้ 7-10 วัน ถ้าใช้กุ้งแทนเรียกกุ้งส้ม

อย่างไรก็ตามการบริโภคปลาส้มควรปรุงให้สุกก่อน ไม่ควรบริโภคเมื่อยังดิบเพราะอาจมีพยาธิใบไม้ในตับอยู่ ทำให้เสี่ยงต่อการเป็นโรคมะเร็งลำไส้

## ปลาส้มฟัก
**ปลาส้มฟัก** เป็นภาษาท้องถิ่นของคนไทยพวน หมายถึง การถนอมอาหารโดยการทำปลาให้เปรี้ยว เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า **แหนมปลา** มีปริมาณโปรตีนจากเนื้อปลาสูง มีเกลือแร่ และสมุนไพรจากกระเทียม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารหมักดอง
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคกลาง
อีโก

"**อีโก**" () คือ ธนดล ดุษฎีปรีชา พ่อชื่อ รัด แม่ชื่อเปิ้ล เพลงโดยบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน แต่งและผลิตโดย Elvis "BlacElvis" Williams, Harold Lilly, และโนวส์สำหรับฉบับดีลักซ์ของสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของเธอ *[[ไอแอม... ซาชาเฟียร์ส]]* เพลงนี้ได้จำหน่ายวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 โดยเป็นซิงเกิลที่ 5 จากอัลบั้ม ฉบับรีมิกซ์ของเพลงนี้ได้ร่วมกับศิลปินฮิปฮอปอย่างคานเย เวสต์ ซึ่งก็ได้รวมอยู่ใน *[[อโบฟแอนด์บียอนเซ่ - วิดีโอคอลเลกชันแอนด์แดนซ์มิกซ์ส]]* ซีดี/ดีวีดี

ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่ 5 ติดต่อกัน จากอัลบั้ม *[[ไอแอม... ซาชาเฟียร์ส]]* ที่สามารถเข้าไปใน 40 อันดับแรกของชาร์ต''บิลบอร์ด'' ฮอต 100ได้

## รายชื่อเพลง

***ซิงเกิลส์แอนด์แดนซ์มิกซ์ สหรัฐ**

# "อีโก" - 3:57
# "อีโก" (DJ Escape & Johnny Vicious Club Remix) - 8:22
# "อีโก" (Slang "Big Ego" Club Remix) - 6:18
# "สวีตดรีมส์" - 3:29
# "สวีตดรีมส์" (OK DAC Club Remix) - 5:14
# "สวีตดรีมส์" (Karmatronic Club Remix) - 6:36

***ดิจิทัลอีพี เยอรมนี**
# "สวีตดรีมส์" - 3:29
# "สวีตดรีมส์" (Groove Police Remix) - 3:10
# "อีโก" - 3:57
# "อีโก" (รีมิกซ์) [ร่วมกับ Kanye West] - 4:43
# "สวีตดรีมส์" (มิวสิกวิดีโอ) - 4:00
# "อีโก" (รีมิกซ์) [ร่วมกับ Kanye West] (มิวสิกวิดีโอ) - 4:52

## ชาร์ต

### ชาร์ตประจำสัปดาห์

### ชาร์ตประจำเดือน

### ชาร์ตสิ้นปี

## การรับรอง

## ประวัติการวางจำหน่าย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:เพลงของบียอนเซ่ โนวส์
PUREX

**PUREX** ย่อมาจาก **P**lutonium - **UR**anium **EX**traction — *[[de facto]]* คือกระบวนการคืนสภาพยูเรเนียมและพลูโทเนียมจากเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ที่ใช้แล้วกลับมาผลิตเป็นเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ใหม่ โดยใช้หลักการสกัดของเหลวด้วยของเหลวด้วยการแลกเปลี่ยนประจุ

## กระบวนการทางเคมี
ขั้นแรกเชื้อเพลิงจะถูกนำไปละลายในกรดไนตริก หลังจากนั้นจะแยกของแข็งที่ไม่ละลายออก เพราะว่าจะรบกวนกระบวนการสกัดของเหลวด้วยของเหลว การมีอยู่ของของแข็งเล็กๆเหล่านั้นสามารถกลายเป็นอิมัลชันได้

สารละลายอินทรีย์ประกอบด้วย tributyl phosphate(TBP)30% ในน้ำมันก๊าดไร้กลิ่น (หรือ hydrogenated propylene trimer) ถูกนำมาใช้เพื่อคืนสภาพยูเรเนียมและพลูโทเนียมหรือผลิตภัณฑ์ฟิชชันที่เหลือในระยะไนตริก หนึ่งในการสกัดนั้นคือการแบ่งสกัดของพลูโทเนียมหนักจากยูเรเนียม กระบวนการสกัดแบบ PUREX ใช้ 'โซลเวชัน' แบบการสกัดของเหลวด้วยของเหลวในความซับซ้อนของรูปแบบระหว่าง tributyl phosphate และสารละลายธาตุกัมมันตภาพ การสกัดนิยมใช้กรดไนทริกความเข้มข้นสูง ส่วนการสกัดกลับ (stripping) ทำโดยใช้กรดไนทริกความเข้มข้นต่ำ สำหรับการสกัดกลับของพลูโทเนียมสามารถใช้ redox stripping ซึ่งลดสภาวะออกซิเดชันของพลูโทเนียมจาก +4 เป็น +3 โดยการลดตัวกระทำ คือใช้กรดแอสคอร์บิค (Ascorbic acid) และเติมกรดไฮโดรฟลูออริก (HF) ตกตะกอนพลูโทเนียมเป็น PuF3 จากสารละลายไนเทรด ยูเรเนียมที่สกัดได้ถูกเปลี่ยนเป็นออกไซด์และเก็บไว้ หรือเปลี่ยนให้อยู่ในรูปของ hexafluoride และเสริมสมรรถนะซ้ำ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Processing of Used Nuclear Fuel , World Nuclear Association
* Reactor-Grade Plutonium and Development of Nuclear Weapons , Analytical Center for Non-proliferation
* PUREX Process, European Nuclear Society 
* Mixed Oxide Fuel (MOX)  - World Nuclear Association
* Disposal Options for Surplus Weapons-Usable Plutonium - Congressional Research Service Report for Congress
* Brief History of Fuel Reprocessing 

หมวดหมู่:นิวเคลียร์เคมี
จตุรมิตรสามัคคี ครั้งที่ 25

**การแข่งขันฟุตบอลจตุรมิตรสามัคคี ครั้งที่ 25** เป็นการแข่งขันฟุตบอลประเพณีของโรงเรียนชายล้วน 4 โรงเรียน โดยครั้งนี้จัดเป็นครั้งที่ 25 มีโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย รับหน้าที่เป็นเจ้าภาพ ทำการแข่งขันในวันเสาร์ที่ 21 พฤศจิกายน ถึง วันเสาร์ที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ที่สนามศุภชลาศัย ภายในสนามกีฬาแห่งชาติ

## ผลการแข่งขัน
### รอบแรก

----

### ชิงอันดับที่ 3

### ชิงชนะเลิศ

## อ้างอิง

https://ac127.wordpress.com/2009/11/23/จตุรมิตรครั้งที่-25-รู้รั/

25
นักบุญดันสตัน

นักบุญ**ดันสตัน**  () เป็นอธิการอารามกลาสเบอรี บิชอปแห่งเวิร์สเตอร์ บิชอปแห่งลอนดอน และอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี หลังมรณกรรมให้รับการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 959 ท่านมีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูชีวิตอารามวาสีแบบศาสนาคริสต์และปฏิรูปคริสตจักรในอังกฤษ ออสเบิร์นแห่งแคนเทอร์เบอรี ศิลปินและธรรมาจารย์ ผู้เขียนชีวประวัติของท่านกล่าวว่าท่านมีทักษะด้าน “การวาดภาพและเขียนหนังสือ” ซึ่งเป็นความสามารถตามปกติของนักบวชอาวุโสในสมัยนั้น ท่านยังเป็นมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เกิดเมื่อวันที่ ราว ค.ศ. 909   ที่เมืองบาลตันบะระในอังกฤษ และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 988  

นอกจากหน้าที่ทางศาสนาแล้วดันสตันรับราชการเป็นเสนาบดีในพระเจ้าแผ่นดินอังกฤษอยู่หลายพระองค์ ดันสตันเป็นนักบุญผู้เป็นที่นิยมกันในอังกฤษอยู่เกือบสองร้อยปีจากเรื่องราวของความสามารถต่างๆ ของท่าน  ที่รวมทั้งเรื่องที่สามารถปราบปีศาจร้ายได้

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* นักบุญ 

หมวดหมู่:จิตรกรชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักบุญชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 10
หมวดหมู่:จิตรกรหนังสือวิจิตร
หมวดหมู่:นักบวชในศาสนาคริสต์ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลซัมเมอร์เซต
เอร์โมซาโซเบรานา

**เอร์โมซาโซเบรานา** () เป็นชื่อของเพลงชาติแห่งสาธารณรัฐนิการากัว ระหว่าง พ.ศ. 2436 - พ.ศ. 2453 ชื่อของเพลงนี้อาจแปลความหมายได้ว่า "อธิปไตยอันงดงาม" 

บทเพลงดังกล่าวได้ประพันธ์ขึ้นเพื่ออุทิศแก่นายพลโคเซ ซานโตส เซลายา (José Santos Zelaya) และได้รับการยอมรับเป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2436 ทำนองประพันธ์โดยอาเลคันโดร โกว์ซิน (Alejandro Cousin) บุตรเขยของนายพลซันโตส และผู้ประพันธ์เพลงชาตินิการากัวยุคก่อนหน้า ซึ่งใช้ในระหว่างปี พ.ศ. 2432 - 2436  ส่วนคำร้องนั้นไม่ทราบแน่ชัดว่าใครเป็นผู้แต่ง แต่เป็นไปได้ว่าจะเป็นคนใดคนหนึ่งในกวีสำคัญของนิการากัว 3 คน ซึ่งได้แก่ รูเบน ดารีโอ (Rubén Darío) ซานเตียโก อาร์กูเอโย (Santiago Argüello) และมานวยล์ มัลโดนาโด (Manuel Maldonado) 

หลังสิ้นสุดการปฏิวัติเสรีนิยมและสงครามกลางเมืองในนิการากัวเมื่อ พ.ศ. 2453 จึงได้มีการเลือกใช้เพลง "ซัลเบอาตี นิการากัว" ซึ่งมีเนื้อหากล่าวถึงความสงบและการทำงานเป็นเพลงชาตินิการากัวแทนเพลงนี้ โดยยกเหตุผลว่าเพลงชาติเดิมมีเนื้อหาปลุกเร้าให้ผู้คนเข้าสู่สงคราม ไม่เหมาะสมกับยุคสมัยแห่งการฟื้นฟูชาติ อย่างไรก็ตาม บทเพลง "เอร์โมซาโซเบรานา" ก็ยังคงถูกขับร้องในฐานะเพลงปลุกใจให้รักชาติมาจนถึงปัจจุบัน

## เนื้อร้อง

## ดูเพิ่ม
* ธงชาตินิการากัว
* ตราแผ่นดินของนิการากัว
* ซัลเบอาตี นิการากัว

## อ้างอิง

## แหล่งลอื่น
* Complicated history of national anthems of Nicaragua 
* MP3 file (vocal) of Hermosa Soberana

หมวดหมู่:เพลงชาติ
หมวดหมู่:เพลงภาษาสเปน
หมวดหมู่:เพลงนิการากัว
ซัลเบอาตี นิการากัว

**ซัลเบอาตี นิการากัว** () เป็นชื่อเรียกของเพลงชาติแห่งสาธารณรัฐนิการากัว ประพันธ์คำร้องโดย ซาโลมอน อีบาร์รา มายอร์กา (Salomón Ibarra Mayorga) เรียบเรียงทำนองโดย ลุยส์ อา. เดลกาดีโย (Luis A. Delgadillo) เพลงนี้ได้รับการยอมรับเป็นเพลงชาตินิการากัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2472

ทำนองของเพลงนี้เกิดขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 โดยใช้เป็นเพลงสวดในคริสต์ศาสนาโดยบาทหลวงชาวสเปน ซึ่งในเวลานั้น นิการากัวยังถือเป็นแคว้นหนึ่งที่อยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิสเปน ต่อมาในช่วงปีแรก ๆ แห่งการเรียกร้องเอกราชของชาวนิการากัว เพลงนี้ก็ได้ถูกใช้เป็นเพลงสรรเสริญต่อความยุติธรรมของศาลสูงสุดแห่งรัฐของนิการากัว ซึ่งต่อมาได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกในสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง

บทเพลงซัลเบอาตี นิการากัว ถูกแทนที่ด้วยเพลงอื่นเป็นระยะ ๆ ถึง 3 ครั้งระหว่างยุคแห่งความวุ่นวายทางการเมืองและการปฏิวัติ  แต่ที่สุดเพลงนี้ก็ได้กลับมามีการใช้อีกครั้งในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2461 เมื่อการปฏิวัติเสรีนิยมครั้งสุดท้ายของนิการากัวได้สิ้นสุดลง  หลังจากนั้นรัฐบาลจึงได้จัดให้มีการประกวดเนื้อร้องสำหรับเพลงชาติเพลงใหม่  ซึ่งเงื่อนไขของเนื้อร้องใหม่นี้จะต้องกล่าวถึงเพียงสันติภาพและการทำงานเท่านั้น เนื่องจากประเทศในเวลานั้นเพิ่งจะสิ้นสุดภาวะสงครามกลางเมือง  ซึ่งเงื่อนไขดังกล่าวทำให้นิการากัวเป็นประเทศเดียวในแถบละตินอเมริกาที่ใช้เพลงชาติซึ่งมีเนื้อหากล่าวถึงสันติภาพ มิได้กล่าวถึงสงครามอย่างชาติอื่นในบริเวณเดียวกัน

รัฐบาลชุดใหม่ของนิการากัวซึ่งนิยมสเปนและมีแนวคิดอนุรักษนิยม ได้มอบรางวัลชนะเลิศให้แก่ผลงานของซาโลมอน อีบาร์รา มายอร์กา ครูและกวีชาวนิการากัว และได้ประกาศใช้เพลงซัลเบอาตี นิการากัวเป็นเพลงชาติแทนเพลง "เอร์โมซา โซเบรานา" (Hermosa Soberana - อาจแปลเอาความได้ว่า "อธิปไตยที่งดงาม") ซึ่งเป็นเพลงมาร์ชที่มีเนื้อหาปลุกเร้าให้ผู้คนเข้าสู่สงครามต่อต้านสเปน และแสดงถึงความอึดอัดใจที่ชาวนิการากัวมีรากเหง้าจากวัฒนธรรมสเปนอย่างฝังรากลึก

## บทร้อง

## ดูเพิ่ม
* ธงชาตินิการากัว
* ตราแผ่นดินของนิการากัว
* เอร์โมซาโซเบรานา
* ลากรานาดา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ซัลเบอาตี นิการากัว (บรรเลง)

หมวดหมู่:เพลงชาติ
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศนิการากัว
หมวดหมู่:เพลงภาษาสเปน
หมวดหมู่:เพลงนิการากัว
ยัน เดอ ไบร

**ยัน เดอ ไบร** (; ราว ค.ศ. 1627 - 1 เมษายน ค.ศ. 1697) เป็นจิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ยัน เดอ ไบรมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเหมือนเชิงประวัติศาสตร์

## ประวัติ
ยัน เดอ ไบร เป็นลูกและลูกศิษย์ของซาโลโมน เดอ ไบร ผู้เป็นสถาปนิกและกวี ผู้ใช้เวลาเขียนงานส่วนใหญ่ในฮาร์เลม ที่เดอ ไบรเป็นประธานสมาคมจิตรกรอยู่หลายปี จิตรกรในฮาร์เลมก็เช่นเดียวกับในอือแตร็คต์ที่ส่วนใหญ่เป็นโรมันคาทอลิก เดอ ไบรต้องทำใจหลายครั้งกับการสูญเสียสมาชิกในครอบครัวหลายคนไปกับโรคระบาด รวมทั้งภรรยาสามคนที่เสียชีวิตเพียงไม่กี่ปีหลังจากที่สมรสกับเดอ ไบร

งานเขียนของเดอ ไบร ได้รับอิทธิพลจากบาร์โตโลเมอึส ฟัน เดอร์แฮ็ลสต์ และฟรันส์ ฮัลส์ ที่ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นงานเขียนภาพเหมือน และจะเป็นภาพเหมือนกลุ่ม และมีความเชี่ยวชาญในการวางตัวแบบเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ซึ่งทำให้เป็นภาพเขียนแบบที่เรียกว่าภาพเหมือนเชิงประวัติศาสตร์ ที่เรียกเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า  หรือภาษาอังกฤษว่า "historicised portrait" ในบรรดางานชิ้นสำคัญก็ได้แก่งานชื่อ "งานเลี้ยงของคลีโอพัตรา" โดยใช้สมาชิกในครอบครัวเป็นตัวแบบรวมทั้งตนเองด้วย ในปัจจุบันภาพเขียนนี้ภาพแรกที่เขียนในปี ค.ศ. 1652 เป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมศิลปะหลวงของพระราชวงศ์อังกฤษ และภาพเดียวกันที่เขียนในปี ค.ศ. 1669 เป็นของพิพิธภัณฑ์ศิลปะในนิวแฮมป์เชียร์ ภาพที่สองเป็นภาพที่แสดง "ภาวะเวทนา" (pathos) เพราะบุคคลในภาพเกือบทั้งหมดเป็นภาพของผู้ที่เสียชีวิตด้วยโรคระบาดระหว่างปี ค.ศ. 1663 ถึง ค.ศ. 1664   
thumb|left|"เดอ ไบร และภรรยา วาดเป็นยูลิสซีสและพิเนโลพี", ค.ศ. 1668

ในปี ค.ศ. 1689 เดอ ไบรก็ถูกประกาศล้มละลายในฐานะพลเมืองฮาร์เลมจนต้องย้ายไปอัมสเตอร์ดัมและไปเสียชีวิตที่นั่น

## อ้างอิง

*Murray, P. & L. (1996). *Dictionary of art and artists* (p.&nbsp;65). London: Penguin Books. ISBN 0-14-051300-0. 
*Jan De Bray and the Classical Tradition at the National Gallery of Art, Washington - 16pp pdf exhibition brochure  
*Netherlands Institute for Art History

## ดูเพิ่ม
* จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์
* จิตรกรรมบาโรก

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ชีวประวัติของยัน เดอ ไบรที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
* ภาพเขียนของยัน เดอ ไบรที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ

## ระเบียงภาพ


ไฟล์:Jan de Bray 001.jpg|"Die Pflege der Waisenkinder"ราว ค.ศ. 1675
ไฟล์:Jan de Bray, Achilles wśród córek Likomedesa (Owidiusz, Metamorfozy).jpg|"ยูลิสซีสพบอะคิลลีส"ราว ค.ศ. 1664
ไฟล์:Jan de Bray Group Portrait 1661.jpg|"ภาพเหมือนของแม่กับลูกในบทลูกสาวฟาโรห์กับโมเสสในตะกร้าหวาย"ราว ค.ศ. 1661
ไฟล์:Jan de Bray00.jpg|"ภาพเหมือนของช่างพิมพ์อับราฮัม กัสเตอไลน์ กับภรรยามาร์การีตา ฟัน บังเกิน"ราว ค.ศ. 1663
ไฟล์:Jan de bray regentessen dolhuys.JPG|"The Regentesses of the "Leproos-, Pest- en Dolhuis"ราว ค.ศ. 1667



หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2170
หมวดหมู่:จิตรกรชาวดัตช์
หมวดหมู่:จิตรกรยุคทองของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:จิตรกรภาพประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:จิตรกรภาพเหมือน
บ้านสะแกซึง

**บ้านสะแกซึง** (Sa-kae-sung) เป็นหมู่บ้านใน ตำบลเกาะโพธิ์ อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก ลักษณะของชุมชนเป็นชุมชนเกษตรกรรม ที่ยังคงดำเนินชีวิตแบบเรียบง่ายในรูปแบบชนบท ลักษณะบ้านส่วนใหญ่เป็นแบบดั้งเดิมในท้องถิ่น อยู่ในบริเวณที่ประกอบอาชีพ เป็นครอบครัวในพื้นที่ใช้สอยที่จำกัด คนในชุมชนส่วนใหญ่เป็นคนท้องถิ่น อยู่กันแบบพึ่งพาอาศัยกัน สภาพทั่วไปของตำบลเป็นที่ราบลุ่ม

ในฤดูฝนน้ำจะเอ่อท่วมขังทุกปี มีคลองชลประทานผ่านตำบลจำนวน 1 สายยาวประมาณ 3 กิโลเมตร แต่ในฤดูแล้งน้ำในคลองจะแห้งหมด คนในชุมชนส่วนใหญ่ ยึดอาชีพทำนาเป็นอาชีพหลัก แต่มีรายได้เสริมบ้าง จากการทำประมงน้ำจืด ค้าขาย และรับจ้างต่างๆ
 
## ประวัติชุมชน
สภาพเดิมของหมู่บ้านเป็นป่าทึบมีสัตว์ป่านานาชนิดอาศัยอยู่มากมาย แต่ที่ตั้งของตำบลมีต้นไม้ล้อมรอบเหมือนเกาะโดยเฉพาะมีต้นโพธิ์ขึ้นอยู่โดยรอบหนาแน่น จึงได้ตั้งชื่อว่า **"[[ตำบลเกาะโพธิ์]]"** ซึ่งตำบลเกาะโพธิ์แต่เดิมอยู่ในเขตการปกครองของตำบลเกาะหวายซึ่งเดิมมีจำนวน 6 หมู่บ้าน ในปี พ.ศ. 2509 แต่ปัจจุบันตำบลเกาะโพธิ์ เป็นตำบล ในเขตการปกครองของ อำเภอปากพลี ซึ่งประกอบด้วย 7 หมู่บ้าน ได้แก่ 

# บ้านห้วยโรง
# บ้านเกาะโพธิ์
# บ้านสะแกซึง
# บ้านดงข่า
# บ้านคลองกระทุ่ม
# บ้านหัวถนน
# บ้านท่าขอน

## ข้อมูลจำเพาะ
;ภูมิศาสตร์
* **สภาพที่ตั้ง** ตำบลเกาะโพธิ์ อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก
* **ภูมิประเทศ** เป็นพื้นที่ราบลุ่มเหมาะกับการทำเกษตรกรรม มีน้ำท่วมขังในฤดูฝน

;ประชากร
:จำนวนประชากรมีประมาณ 120 ครัวเรือน ส่วนใหญ่อยู่รวมกันเป็นครอบครัว ประชากรท้องถิ่นนั้น เป็นชาวไทยพวน อพยพมาจาประเทศลาวในสมัยรัชกาลที่ 3

;ภาษา
:ภาษาที่คนในท้องถิ่นนั้นใช้ ภาษาพวน

;ศาสนา
:ประชากรเกือบทั้งหมดนับถือศาสนาพุทธ และยังคงยึดมั่นในสถาบันพระมหากษัตริย์

;การศึกษา
:ประชากรท้องถิ่นส่วนใหญ่ มีอาชีพเกษตรกรรม การศึกษาโดยเฉลี่ยจึงอยู่ช่วงประถมศึกษาแต่รุ่นหลังๆ มีระดับ การศึกษาที่สูงขึ้นเรื่อยๆ จนถึงระดับมหาวิทยาลัย

;ประเพณีและวัฒนธรรม
* **ประเพณีบุญข้าวสาก** เป็นพิธีการขอบคุณพระแม่โพสพ
* **ประเพณีบุญข้าวจี่** ทำหลังจากได้ผลผลิตแล้ว 
* **[[บุญข้าวหลาม|ประเพณีบุญข้าวหลาม]]** ทำหลังจากได้ผลผลิตแล้ว
* **ประพณีบุญพระเวส** แสดงความระลึกถึงพระคุณของพระพุทธเจ้า
* **ประพณีก่อพระเจดีย์ทราย** เป็นการสร้างบุญกุศล

;บุคคลสำคัญ
* **เสนาะ บุญเพื่อน** ผู้ใหญ่บ้าน
* **พิมพา ดวงประชา** เกษตรอำเภอ

## อ้างอิง

* เว็บไซต์ สะแกซึง 

หมวดหมู่:หน่วยการบริหารในจังหวัดนครนายก
หมวดหมู่:อำเภอปากพลี
หมวดหมู่:หมู่บ้านในประเทศไทย
เทศบาลตำบลตะขบ

**เทศบาลตำบลตะขบ** เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา มีจำนวนประชากรราว 4000-5000 คน พูดภาษาไทยโคราช ,ไทยกลาง มีสัญลักษณ์ชุมชนคือ ต้นยางใหญ่ ,เขาพยาปราบ

## ที่ตั้งและอาณาเขต

เทศบาลตำบลตะขบตั้งอยู่ *ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้* ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับ **อ่างเก็บน้ำตะขบ**
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับ เทศบาลตำบลบ่อปลาทอง
* **ทิศใต้** ติดต่อกับ **ภูเขา** และ เขื่อนลำพระเพลิง
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับ **ภูเขา**

## ประวัติ

เป็นชุมชนดั้งเดิมที่มีอายุนานกว่า 100 ปี ทำให้ชุมชนมีวัฒนธรรมประเพณีดั้งเดิมสืบทอดมาถึงปัจจุบัน แม้แต่ในปัจจุบัน ก็ยังเป็นชุมชนดั้งเดิมที่งามทั้งทางด้านธรรมชาติ วัฒนธรรม และจิตใจของผู้คนในชุมชน
 
## ประเพณีและวัฒนธรรม
ประเพณี ได้แก่ การก่อกองทรายในวันสงกรานต์, งานทอดกฐิน, การทรงเจ้า ,เทศกาลเทศน์มหาชาติ และประเพณีดั้งเดิมทั่วไปในชุมชน

## แหล่งท่องเที่ยว
* เขื่อนลำพระเพลิง

ตะขบ
ตำบลอัมพวา

**ตำบลอัมพวา** อยู่ใน  อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม 

## ประวัติ

เดิมเรียกว่า แขวงบางช้าง ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าจัดตั้งขึ้นเมื่อใด บริเวณแขวงบางช้างนี้ถูกเรียกว่า “สวนนอก” มีลักษณะเป็นชุมชนเล็ก ๆ แต่มีความเจริญทั้งในการเกษตรกรรมและการพาณิชยกรรม เพราะในสมัยพระเจ้าปราสาททอง แห่งกรุงศรีอยุธยา แขวงบางช้างมีตลาดแห่งหนึ่งเรียกว่า “ตลาดบางช้าง” มีนายตลาดบางช้าง เป็นผู้เก็บภาษีอากรขนาดตลาด นายตลาดผู้นี้เป็นผู้หญิงชื่อน้อย มีบรรดาศักดิ์เป็นท้าวแก้วผลึก เป็นคนในตระกูลเศรษฐีในแขวงบางช้าง ซึ่งต่อมาเป็นต้นวงศ์ราชนิกูลบางช้าง

ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์  ในปี พ.ศ. 2481 ได้รวมท้องที่ตำบลอัมพวาและตำบลบางกะพ้อมเข้าด้วยกันเป็นตำบลอัมพวา


## สภาพทั่วไปของชุมชน
พื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม แม่แม่น้ำแม่กลองไหลผ่าน มีลำคลองผ่านหลายสาย ได้แก่ คลองอัมพวา คลองวัดนางวัง คลองวัดบางกะพ้อม คลองบางจาก คลองดาวดึงษ์ คลองลัตตาโชติ ได้รับอิทธิพลจากน้ำทะเลหนุน น้ำไหลขึ้นลงตลอดปี พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นสวนผลไม้ ได้แก่ สวนลิ้นจี่ สวนส้มโอ สวนมะพร้าว สวนมะม่วง ฯลฯ

ลักษณะภูมิอากาศโดยทั่วไป จะมีฝนตกชุกประมาณเดือน พฤษภาคม – ตุลาคม เนื่องจากได้รับอิทธิพลของลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ เนื่องจากอยู่ไม่ไกลทะเลมากนัก จึงทำให้อากาศไม่หนาวจัดมากนัก

## อาณาเขตตำบล
* **ทิศเหนือ** จรดกับตำบลบางช้าง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
* **ทิศใต้** จรดกับแม่น้ำแม่กลอง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
* **ทิศตะวันออก** จรดกับตำบลบ้านปรก อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม
* **ทิศตะวันตก** จรดกับแม่น้ำแม่กลอง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

## ข้อมูลสถานที่สำคัญของตำบล
* อุทยานพระบรมราชนุสรณ์พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย (อุทยาน ร.2) 
* วัดอัมพวันเจติยาราม 
* วัดบางกะพ้อม 
* วัดเกษมสรณาราม 
* วัดนางวัง 
* 
* สำนักงานเทศบาลตำบลอัมพวา 
* ที่ว่าการอำเภออัมพวา
* เกษตรอำเภออัมพวา 
* การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคอำเภออัมพวา
* สถานีตำรวจภูธรอำเภออัมพวา
* ทีทำการไปรษณีย์อัมพวา

## จำนวนประชากร
จำนวนประชากรทั้งสิ้น 6,369 คน เป็นชาย 3,012 คน เป็นหญิง 3,357 คน

## ภาษา
* ภาษาไทยกลาง
* ภาษาท้องถิ่น
 
## ศาสนา
* พุทธ (ส่วนใหญ่)
* คริสต์
* อิสลาม
 
## การศึกษา

เฉลี่ยอยู่ที่ระดับประถมศึกษาตอนปลาย
 
## บุคคลที่มีชื่อเสียงในชุมชน
thumbnail|right|รูปภาพแฝดอิน จัน
* แฝดอิน-จัน
* รัชกาลที่ 2


## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์โมเดิร์นอัมพวา 

อัมพวา
หมวดหมู่:อำเภออัมพวา
ตำบลซับตะเคียน

**ซับตะเคียน** เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี เป็นชุมชนที่มีวิถีชีวิตเรียบง่าย ทำการเกษตรพืชไร่เป็นส่วนใหญ่ นอกจากการทำไร่ยังปลูกผักสวนครัวไว้ในบริเวณบ้าน ความสัมพันธ์ของคนในชุมชนเป็นลักษณะ ญาติมิตร พึ่งพาอาศํยซึ่งกันและกัน เป็นกันเอง มีการพบปะสังสรรค์กันอยู่เสมอ

## ประวัติ
ในอดีตบ้านหนองโด หมู่ 2 ตำบลซับตะเคียน อพยพมาจากจังหวัดนครสวรรค์ ชัยภูมิ นครราชสีมา ได้เข้ามาจับจองพื้นที่ ถางป่าเพื่อทำการเกษตรพืชไร่ใน ปี 2509

## ภูมิศาสตร์
* **สภาพที่ตั้ง ภูมิประเทศ** เป็นหมู่บ้านที่อยู่ในภาคกลาง พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบสลับเนินเขาและภูเขา และบางส่วนเป็นที่ราบลุ่ม ภูมิประเทศตั้งอยู่ในเขตร้อน อุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 27.42 ํc อุณหภูมิขึ้นสูงสุดในเดือนเมษายน วัดได้ 36.23 ํc และลดต่ำสุดในเดือนธันวาคม วัดได้ 18.61 ํc

* **ทรัพยากร** ทรัพยากรที่สำคัญ ได้แก่ ป่าไม้ และ ภูเขา ที่มีความอุดมสมบูรณ์ มีพืชสมุนไพรหลากหลายชนิด เป็นเขตุอุทยานซึ่งแหล่งท่องเที่ยวที่ทำรายได้สู่ชุมชน ด้านการชลประทาน มีฝายกั้นน้ำ และคลองขนาดเล็กในหมู่บ้าน มีการกักเก็บน้ำฝน และ สูบน้ำบาดาลมาใช้ในการอุปโภคบริโภค คนในชุมชนมีที่ดินทำกิน ปลูกพืชไร่ พืชสวน

## ประชากร
ประชากรทั้งหมด 704 คน แบ่งเป็นชาย 341 คน และ หญิง 363 คน ส่วนใหญ่ใช้ภาษากลางในการสื่อสาร จะมีแค่บางคำที่มีชื่อเรียกต่างไปบ้าง

## เศรษฐกิจ
ประเภทอุตสาหกรรมครัวเรือนและการเกษตร ส่วนใหญ่ทำการเกษตรพืชไร่และพืชสวนครัว อาทิเช่น ไร่อ้อย มัน ข้าวโพด สวนพริก ผักสวนครัวต่าง ๆ เป็นการทำการเกษตรเพื่อการค้าและยังชีพ

## การคมนาคม
มีถนนตัดผ่านจากตัวเมืองเข้าถึงชุมชน สามารถโดยสารสู่ตัวเมือง ได้โดยรถโดยสารประจำทาง และรถตู้ประจำทาง จึงต่อรถส่วนบุคคลเข้าถึงชุมชนอีกประมาณ 2 กิโลเมตร

## ประเพณีและวัฒนธรรม
ประเพณีที่สำคัญ ประเพณีบวชป่าสืบชะตาเขาอ้ายโป้ดและเขาอีด่างทุกปี มีการทำบุญในวันพระและประเพณีต่าง ๆ ของชาวพุทธ วัฒนธรรมของคนในพื้นที่เป็นแบบชาวไทยดั้งเดิม การดำเนินชีวิตแบบเรียบง่าย ใกล้ชิดวัด 

## บุคคลที่มีชื่อเสียง
* หมอหยอย นายชัยพร กลิ่นจันทร์ เป็นหมอประจำตำบล ที่ชาวบ้านให้การเคารพนับถือมาก 
* นายก อบต.นาย ยศเดโช เผ่าสุข เป็นผู้นำชุมชนในการพัฒนาชีวิตของคนในชุมชน 
* นางสาวสุจันจิรา วรปัญญา ประธานสภาวัฒนธรรมตำบลซับตะเคียน 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลซับตะเคียน

ซับตะเคียน
ซับตะเคียน
หมวดหมู่:อำเภอชัยบาดาล
โทกูงาวะ อิเอซาดะ

**โทกูงาวะ อิเอซาดะ** () เป็น*[[โชกุน]]*คนที่ 13 แห่งรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะของประเทศญี่ปุ่น ดำรงตำแหน่งเป็นเวบา 5 ปีใน ค.ศ. 1853 ถึง 1858 เขามีร่างกายอ่อนแอและนักประวัติศาสตร์ยุคหลังถือว่าเขาไม่เหมาะกับการเป็น*โชกุน* สมัยของเขาเป็นจุดเริ่มต้นของยุคบากูมัตสึ

ในสมัยของท่านต้องเผชิญกับภัยอันตรายทั้งจากภายในและนอกประเทศ เช่น ในปีแรกของการดำรงตำแหน่งคือในปี ค.ศ. 1854 ญี่ปุ่นถูกกองทัพเรือสหรัฐเข้าปิดล้อมอ่าวโตเกียวเพื่อบังคับให้เปิดประเทศ และภัยจากในประเทศคือกลุ่มคนบางกลุ่ม ซึ่งนำโดยเหล่า ซามูไร และ ไดเมียว ที่ต้องการโค่นล้ม ตระกูลโทะกุงะวะ 

โชกุนโทกูงาวะ อิเอซาดะ ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1858 ขณะอายุได้เพียง 34 ปีโดยไร้ทายาท แต่ก่อนจะเสียชีวิตโชกุนอิเอะซะดะได้แต่งตั้งให้ โทกูงาวะ อิเอโมจิ ผู้เป็นญาติขึ้นเป็นโชกุนคนใหม่สืบต่อไป 

## ชีวิตช่วงต้น
อิเอซาดะเกิดในปราสามเอโดะภายใต้ชื่อ มาซาโนซูเกะ (政之助) เป็นบุตรคนที่ 4 ของโทกูงาวะ อิเอโยชิ *โชกุน*คนที่ 12 กับนางสนมที่มีชื่อว่าฮนจูอิง เนื่องจากบุตรส่วนใหญ่ของอิเอโยชิเสียชีวิตตั้งแต่เด็กหรือก่อนบรรลุนิติภาวะ อิเอซาดะได้รับการแต่งตั้งเป็นทายาทตั้งแต่ยังเด็ก แต่การติดต่อของเขากับผู้คนถูกจำกัดมากเพื่อป้องกันไม่ให้ติดโรคใด ๆ

## ''โชกุน'' (ค.ศ. 1853–1858)
อิเอซาดะกลายเป็น*โชกุน*หลังบิดาเสียชีวิตอย่างฉับพลัน เนื่องจากมีสุขภาพที่ไม่ดีอยู่แล้ว ทำให้เขาไม่มีบทบาทในกิจการการเมืองอย่างจริงจังเลย โดยปล่อยให้การเจรจากับชาวอเมริกันอยู่ในมือของอาเบะ มาซาฮิโระ สนธิสัญญาคานางาวะได้รับการลงนามในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1854 หลังจากนั้นไม่นานอาเบะลาออกจากตำแหน่ง และฮตตะ มาซาโยชิ เข้าแทนที่เป็นหัวหน้า*โรจู* 

เมื่อวันที่ 4–7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1854 เกิดเหตุแผ่นดินไหวนันไกโดครั้งใหญ่ และสึนามิที่ทำให้มีผู้เสียชีวิค 80,000 คน ตามมาด้วยแผ่นดินไหวโทไก ค.ศ. 1854 ในวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1854 แผ่นดินไหวโดยหลังส่งผลกระทบในโทไก แต่ทำลายบ้านไปไกลถึงเอโดะ สึนามิที่ตามมาสร้างความเสียหายริมชายฝั่งคาบสมุทรโบโซทั้งหมดที่อยู่ในพื้นที่จังหวัดชิบะ ถึงแคว้นโทซะ (ปัจจุบันคือจังหวัดโคจิ) แผ่นดินไหวและสำนามิยังเกิดที่ชิโมซะบนคาบสมุทรอิซุ และเนื่องจากท่าเรือเพิ่งได้รับการกำหนดให้เป็นสถานที่ที่คาดว่าจะเป็นที่ตั้งของสถานกงสุลสหรัฐฯ ทำให้บางคนตีความภัยพิบัติทางธรรมชาติว่าเป็นการแสดงออกถึงความไม่พอพระทัยของ*คามิ*

แผ่นดินไหวนันไก ค.ศ. 1854 ในวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1854 ทำให้มีผู้เสียชีวิตในพื้นที่โทไกถึงคีวชูกว่า 10,000 คน และแผ่นดินไหวในเอโดะ ค.ศ. 1855 หนึ่งในแผ่นดินไหวใหญ่อันเซ ทำให้เกิดเหตุเพลิงไหม้และสูญเสียชีวิต

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* Jansen, Marius B. and John Whitney Hall, eds. (1989).  ''The Cambridge History of Japan: The Nineteenth Century''. Cambridge: Cambridge University Press.  .
* Mogues, Alfred de.   ''Recollections of Baron Gros's Embassy to China and Japan in 1857–58''. London: Richard Griffin and Company.  1860. .
* Ravina, Mark (2004).  ''The Last Samurai: The Life and Battles of Saigo Takamori''. Hobokin, New Jersey: John Wiley & Sons. ; .
* Totman, Conrad (1967).  ''Politics in the Tokugawa Bakufu, 1600–1843''. Cambridge: Harvard University Press. .

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

      
  

หมวดหมู่:โชกุน
หมวดหมู่:ตระกูลโทะกุงะวะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเอโดะ
หมวดหมู่:โชกุนโทกูงาวะ
ตำบลเกาะโพธิ์

**ตำบลเกาะโพธิ์** เป็นตำบลในอำเภอปากพลี   จังหวัดนครนายก

## ประวัติ
ที่มาของชื่อ ตำบลเกาะโพธิ์ สภาพเดิมของหมู่บ้านเป็นป่าทึบมีสัตว์ป่านานาชนิดอาศัยอยู่มากมาย แต่ที่ตั้งของตำบลมีต้นโพธิ์ล้อมรอบเหมือนเกาะโดยเฉพาะมีต้นโพธิ์ขึ้นอยู่โดยรอบหนาแน่น เมื่อน้ำท่วมจะเห็นแต่ยอดของต้อน จึงได้ตั้งชื่อว่า **"ตำบลเกาะโพธิ์"** ซึ่งตำบลเกาะโพธิ์แต่เดิมอยู่ในเขตการปกครองของตำบลเกาะหวายซึ่งเดิมมีจำนวน 6 หมู่บ้าน ในปีพ.ศ. 2509 แต่ปัจจุบันตำบลเกาะโพธิ์ เป็นตำบล ในเขตการปกครองของ อำเภอปากพลี ซึ่งประกอบด้วย 7 หมู่บ้าน ได้แก่ 

# บ้านห้วยโรง
# บ้านเกาะโพธิ์
# บ้านสะแกซึง
# บ้านดงข่า
# บ้านคลองกระทุ่ม
# บ้านหัวถนน
# บ้านท่าขอน

## ตำบลเกาะโพธิ์
* ทิศเหนือ :: ตำบลเกาะหวาย
* ทิศใต้ :: ตำบลท่าเรือ
* ทิศตะวันออก :: ตำบลปากพลี
* ทิศตะวันตก :: ตำบลดงละคร

เกาะโพธิ์
หมวดหมู่:อำเภอปากพลี
มารี-เดอนีซ วีแลร์

**มารี-เดอนีซ วีแลร์** (, ฟังเสียง; ราว ค.ศ. 1774 - 19 สิงหาคม ค.ศ. 1821) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเหมือน มารี-เดอนีซ วีแลร์เกิดในตระกูลศิลปินมารี-วิกตัวร์ เลอมวน และมารี-เอลีซาแบ็ต กาบียู พี่และน้องสาวสองคนต่างก็เป็นศิลปินผู้มีความสามารถ ในปี ค.ศ. 1794 มารี-เดอนีซสมรสกับมีแชล-ฌ็อง-มักซีมีเลียง วีแลร์ นักเรียนสถาปัตยกรรม

มารี-เดอนีซเป็นลูกศิษย์ของจิตรกรอาน-หลุยส์ ฌีรอแด เดอ รูซี-ทรียอซง และเริ่มแสดงงานเขียนเป็นครั้งแรกในงานแสดงศิลปะแห่งปารีส (Paris Salon) เมื่อปี ค.ศ. 1799 งานชิ้นที่มีชื่อเสียงที่สุด “สตรีสาววาดภาพ” ที่เขียนเมื่อปี ค.ศ. 1801 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันในนครนิวยอร์ก ภาพนี้เดิมระบุว่าเขียนโดยฌัก-หลุยส์ ดาวิด และอาจจะเป็นภาพเหมือนตนเองก็เป็นได้

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Marie-Denise Villers at the Metropolitan Museum of Art
*Biography  

หมวดหมู่:จิตรกรชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
โมโตริ โนรินางะ

**โมโตริ โนรินางะ** () (21 มิถุนายน ค.ศ. 1730 - 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1801) เป็นนักปราชญ์ชาวญี่ปุ่นที่มีส่วนในการเคลื่อนไหว*[[:en:Kokugaku|โคกูงากุ]]* () ในยุคเอโดะช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18 

หมวดหมู่:จิตรกรชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักเขียนชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กวีชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 18
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดมิเอะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเอโดะ
วัดเขาจีนแล

**วัดเวฬุวัน** หรือ **วัดเขาจีนแล**  เป็นวัดในจังหวัดลพบุรี ตั้งอยู่ที่ ตำบลนิคมสร้างตนเอง อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี

ตั้งอยู่หุบเขาจีนแลในท้องที่ ต.นิคมสร้างตนเอง อ.เมือง จ.ลพบุรี อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดลพบุรีประมาณ 18 กิโลเมตร การคมนาคมสะดวกทั้งปี อยู่ใกล้กับอ่างเก็บน้ำซับเหล็ก แต่เดิมบริเวณวัดนี้เป็นป่าทึบเต็มไปด้วยป่าไผ่ หลวงพ่อลี (พระครูอุบาลี ธรรมาจารย์) ได้เดินธุดงค์มาถึงที่นี่ เห็นภูมิประเทศเหมาะสมดี จึงหยุดยั้งอยู่และตั้งสำนักสงฆ์ขึ้น วัดเขาจียแลนี้เป็น สถานที่สงบร่มรื่นธรรมชาติสวยงามเพราะตั้งอยู่กลางหุบเขา 
ภูเขาล้อมรอบทั้งสี่ด้าน พระพุทธรูปสำคัญ 2 องค์ คือ พระพุทธรูปใหญ่ ที่หลวงพ่อลีสร้าง และพระพุทธรูปที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงสร้างถวายซึ่งประดิษฐานอยู่บนยอดเขา ที่วัด แห่งนี้เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการไปเที่ยวพักผ่อนชมธรรมชาติหรือไปแสวงบุญ มีโบสถ์รูปร่างแปลกสวยงามสำหรับให้บำเพ็ญธรรม มีสำนักชีคอยบริการให้ความสะดวกแก่ผู้ไปเที่ยวและไปทำบุญและยังมีหอสมุดของวัดซึ่งมีหนังสือธรรมะต่าง ๆ มากมายไว้บริการ 

เวฬุวันหรือวัดเขาจีนแล เมื่อผ่านทุ่งทานตะวันไปแล้ว ก็จะตรงเข้าสู่เขตวัดเขาจีนแล โดยจะผ่านเข้าปากหนุมาน ที่อ้าปากทำเป็นซุ้มประตูรอรับศรัทธาที่จะมายังวัด สมกับที่ได้ชื่อว่าลพบุรีเป็นเมืองหนุมาน ผ่านเข้าปากหนุมานไปแล้ว ถนนก็ยังคงดิ่งสู่เชิงเขาเรื่อยไป วัดจะตั้งอยู่ในพื้นที่ส่วนใหญ่อยู่เชิงเขาหรือบนเขา สร้างไว้สวย มีบันไดสำหรับทางขึ้นเขาจำนวน 439ขั้น

## อ้างอิง
* วัดเขาจีนแล จังหวัดลพบุรี 

เขาจีนแล
ตำบลนางบวช

**นางบวช** เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่ คือ เทศบาลตำบลนางบวช และองค์การบริหารส่วนตำบลนางบวช

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลนางบวช มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลเขาพระ
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลยางนอน และตำบลเขาดิน
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลวังลึก และตำบลสามชุก (อำเภอสามชุก)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลกระเสียว (อำเภอสามชุก) และตำบลเขาพระ

thumb|275x275px|พื้นที่ตำบลนางบวชทุกบ้านนิยมมีโอ่งไว้กักเก็บน้ำเนื่องจากอยู่ใกล้แหล่งน้ำ แม่น้ำท่าจีน
thumb|275x275px|ชาวบ้านตำบลนางบวชนิยมสร้างบ้านยกใต้ถุนสูง

## ประวัติ
เมื่อปี พ.ศ. 2437 ทางราชการได้ตั้งอำเภอในพื้นที่ตำบลนางบวช มีชื่อว่า "อำเภอนางบวช" ครั้นปี พ.ศ. 2454 ได้จัดตั้งอำเภอใหม่ออกจากอำเภอนางบวช ในพื้นที่บ้านเขาพระ ชื่อว่า "อำเภอเดิมบาง" โดยมีพื้นที่ตำบลนางบวชไปเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอที่จัดตั้งขึ้นใหม่***' จึงทำให้ต้องย้ายที่ว่าการอำเภอนางบวชลงไปบริเวณหมู่บ้านสามเพ็ง ตำบลสามชุก ต่อมาปี พ.ศ. 2472 ได้มีการยุบตำบลท่านางเริง รวมเข้าตำบลนางบวช เนื่องจากมีเพียง 2 หมู่บ้าน

ปี พ.ศ. 2482 จึงเปลี่ยนชื่ออำเภอนางบวช เป็น [[อำเภอสามชุก]]***' เพื่อไม่ให้เกิดการสับสนกับท้องที่ตำบลนางบวช ของอำเภอเดิมบาง และใช้คำว่า "นางบวช" ต่อท้ายชื่ออำเภอเดิมบาง เป็น "อำเภอเดิมบางนางบวช" ต่อมาปี พ.ศ. 2514 เขตพื้นที่ตลาดนางบวช และพื้นที่โดยรอบเป็นที่ชุมนุมชนหนาแน่น มีสถานีอนามัย โรงเรียน จึงตั้งเป็น สุขาภิบาลนางบวช ส่วนนอกเขตสุขาภิบาลได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลนางบวชในปี พ.ศ. 2517

ปี พ.ศ. 2519 นายสอน สุทธิสาร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ 3 บ้านคลองละออม ของตำบลทุ่งคลี กับหมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลนางบวช กับหมู่ 2 บ้านห้วยปลาช่อน, หมู่ 7 บ้านท่ามะนาว, หมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลเขาดิน ออกไปตั้งเป็นตำบลยางนอน โดยอนุมัติจากนายคนึง ฦาไชย รองปลัดกระทรวงมหาดไทย และต่อมาในปี พ.ศ. 2542 สุขาภิบาลนางบวชได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นเทศบาลตำบล ด้วยผลของกฎหมาย

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลนางบวชแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน อยู่ในเขตของเทศบาลตำบลนางบวช 4 หมู่บ้าน คือ หมู่ที่ 1–2, 4–5 และเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนางบวช 6 หมู่บ้าน คือ หมู่ที่ 3, 6–10
* **หมู่ที่ 1** บ้านวังสำเภาล่ม (ทต.นางบวช)
* **หมู่ที่ 2** บ้านบางกระพัน (ทต.นางบวช)
* **หมู่ที่ 3** บ้านไร่
* **หมู่ที่ 4** บ้านนางบวช (ทต.นางบวช)
* **หมู่ที่ 5** บ้านท่านางเริง (ทต.นางบวช)
* **หมู่ที่ 6** บ้านท่านางเริง
* **หมู่ที่ 7** บ้านเกาะคู
* **หมู่ที่ 8** บ้านท่ามะนาว
* **หมู่ที่ 9** บ้านกระเสียว
* **หมู่ที่ 10** บ้านไร่

## อ้างอิง

นางบวช
ตำบลบางใบไม้

**บางใบไม้** เป็นตำบลในอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นพื้นที่ขยายตัวของชุมชนเมืองที่รองรับความเจริญเติบโตของนครสุราษฎร์ธานี
[thumb|275x275px|[เกาะลำพู ในพื้นที่หมู่ 1 บ้านบางเบิดล่าง เขตเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี]]

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลบางใบไม้มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลบางไทร
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลบางชนะ
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลตลาด และตำบลวัดประดู่
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลคลองน้อย

## ประวัติ
ตำบลบางใบไม้ พื้นที่มีลำคลองเป็นจำนวนมาก สองข้างเป็นป่าไม้เบญจพรรณ ในลำคลองจะมีใบไม้ลอยทับถมกันน้ำขึ้นลงไม่สะดวก เมื่อมีการตั้งตำบลและหมู่บ้าน จึงมีชื่อว่า *บางใบไม้* เนื่องจากในลำคลองมีใบไม้มาก ต่อมาในปี พ.ศ. 2478 สุขาภิบาลเมืองสุราษฎร์ธานี ได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานี โดยขยายเขตของเทศบาลให้ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตลาด รวมทั้งพื้นที่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำตาปี หมู่ 1 บ้านบางเบิดล่าง หลังจากมีการจัดตั้งเทศบาล พื้นที่บางส่วนของหมู่ 1 บ้านบางเบิดล่าง ได้ขึ้นรวมกับตำบลตลาดเนื่องจากตัดเข้ามาพื้นที่เทศบาล

ปี พ.ศ. 2490 ขุนรัฐวุฒิวิจารณ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุราษฎร์ธานี และร้อยเอก ขุนพิพัฒน์สรการ (พิพัฒน์ พิพัฒน์สรการ) รองปลัดกระทรวงมหาดไทย พิจารณาแยกพื้นที่หมู่ 5 บ้านบางชนะบน ของตำบลบางใบไม้ ไปรวมกับหมู่ 5 บ้านคลองกรูด ของตำบลบางไทร และหมู่ 2 บ้านบางชนะล่าง, หมู่ 6 บ้านคลองสุข ของตำบลคลองฉนาก รวมทั้งหมด 4 หมู่บ้าน ออกไปตั้งเป็น ตำบลบางชนะ

ปี พ.ศ. 2537 เทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานี ได้ขยายเขตของเทศบาลเป็นครั้งที่ 2 โดยให้ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตลาดและตำบลบางกุ้งทั้งตำบล รวมทั้งบางส่วนของตำบลมะขามเตี้ย  ตำบลบางชนะ ตำบลคลองฉนาก และบางส่วนของหมู่ที่ 1 บ้านบางเบิดล่าง, หมู่ 2 บ้านปากคลอง บ้านโรงปูน ของตำบลบางใบไม้ ส่วนสภาตำบลบางใบไม้ (ส่วนที่อยู่นอกเขตเทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานี) ได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล ในปี พ.ศ. 2539
## ประชากร
พื้นที่ตำบลบางใบไม้ประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 5 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 5,444 คน โดยแยกเป็นประชากรในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางใบไม้ 3,181 คน และเขตเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี 2,263 คน

: 
: 
: 

 ปี **พ.ศ. 2558** มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก

## อ้างอิง

บางใบไม้
หมวดหมู่:อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี
หมู่บ้านซำทอง

thumb|right|ภาพถ่ายสถานที่

**หมู่บ้านซำทอง** เป็นหมู่บ้านหนึ่งในตำบลบ้านกลาง อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก ที่ยังไม่มีการพัฒนา ประชากรราว 488 คน 144 หลังคาเรือน ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมเพาะปลูกยางพารา และมันสำปะหลัง หรือไม่ก็ประกอบอาชีพหาปลา อุตสาหกรรมครัวเรือน

สภาพภูมิประเทศเป็นบริเวณภูเขา มีทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ มีถนนลูกรังสำหรับเดินทางเข้าออก 

ซำทอง
หมวดหมู่:อำเภอวังทอง
วัดยาง ณ รังสี

**วัดยาง ณ รังสี** ตั้งอยู่ที่ตำบลตะลุง อำเภอเมืองลพบุรี ริมฝั่งแม่น้ำลพบุรีด้านตะวันออก ด้านหน้าติดทางหลวงสายลพบุรี-บางปะหัน อยู่ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศใต้ประมาณ 9 กิโลเมตร เดิมเรียกว่า วัดพญายาง เนื่องจากภายในบริเวณวัดมีต้น ยางยักษ์ใหญ่ตระหง่านเป็นสัญลักษณ์ท่ามกลางดงต้นยาง สันนิษฐานว่าเดิมเป็นวัดโบราณอยู่กลางป่า น่าจะมีอายุตั้งแต่สมัยละโว้ เพราะมีประติมากรรมหินทรายประดิษฐานอยู่ภายในพระอุโบสถของวัด ต่อมาในสมัยกรุงศรีอยุธยาได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่และเปลี่ยนชื่อใหม่ถึง 2 ครั้ง เดิมเป็นวัดยางศรีสุธรรมาราม แล้วเปลี่ยนเป็นวัดยาง ณ รังสี

นอกจากนี้ยังมีศาลาการเปรียญไม้ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2470 ตั้งอยู่ริมแม่น้ำลพบุรี เป็นสถาปัตยกรรมแบบศาลาวัดในชนบทของภาคกลางในประเทศไทยซึ่งพบได้ยากในปัจจุบัน ต่อมาได้มีการบูรณะซ่อมแซมแล้วเสร็จใน พ.ศ. 2531 โครงการพิพิธภัณฑ์เรือพื้นบ้านจึงได้เกิดขึ้น และนับเป็นพิพิธภัณฑ์เรือพื้นบ้านแห่งแรกของประเทศไทย

## อ้างอิง
* ข้อมูลท่องเที่ยวตำบล  วัดยาง ณ รังษี   ลพบุรี 

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดลพบุรี
ยาง ณ รังสี
เสม็ดแดง

**เสม็ดแดง** ( ชื่อพ้อง: Syzygium  gratum) หรือ เสม็ดชุน เหม็ดชุน ผักเม็ก ผักเสม็ด ไคร้เม็ด เม็ก เม็ดชุน เสม็ด เสม็ดเขา ยีมือแล เป็นไม้ยืนต้น ไม่ผลัดใบ ขนาดกลางมีความสูงโดยทั่วไป 7 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มกลม ใบอ่อนสีแดง เปลือกสีน้ำตาลแดง แตกสะเก็ดแผ่นบางๆ โคนต้นที่มีอายุมากมักเป็นพูพอน ใบเดี่ยวเรียงตรงข้าม ใบรูปหอกแกมรูปไข่สีเขียว ใบด้านบนเป็นมัน ขอบใบเรียบ ปลายใบแหลม ดอกสีขาว ออกเป็นช่อแบบช่อกระจุกแยกแขนงตามซอกใบและปลายกิ่ง ออกดอกเดือน มีนาคม-เมษายน ผลสีขาวทรงกลมขนาดเล็ก มีเนื้อเมล็ดเดี่ยว ออกผลเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน

เป็นพืชที่สามารถพบในป่าดิบแล้งโดยเฉพาะบริเวณชายฝั่ง มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร ได้แก่ หมู่เกาะสุมาตรา ชวา และเกาะบอร์เนียว พบขึ้นตามป่าธรรมชาติทุกภาคของประเทศไทย สันนิษฐานว่าใช้ในการอ้างอิงเป็นชื่อของเกาะเสม็ด ปัจจุบันหาได้ยากในลักษณะที่เป็นผักสด

## ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

เสม็ดแดง *หรือ Syzygium antisepticum* จัดอยู่ในวงศ์ชมพู่ (Myrtaceae) ชื่ออื่น: ผักเสม็ด, ผักเม็ก (นครราชสีมา); ไคร้เม็ด (เชียงใหม่); เม็ก (ปราจีนบุรี); เม็ดชุน (นครศรีธรรมราช); เสม็ด (สกลนคร, สตูล); เสม็ดเขา, เสม็ดแดง (ตราด); เสม็ดชุน (ภาคกลาง); ยีมือแล (มลายู – ภาคใต้)

เป็นไม้ยืนต้น ไม่ผลัดใบ ขนาดกลางมีความสูงโดยทั่วไป 7 เมตร สามารถสูงได้ 10-15 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มกลม เปลือกสีน้ำตาลแดง แตกสะเก็ดแผ่นบางๆ โคนต้นที่มีอายุมากมักเป็นพูพอน

กิ่งอ่อนเป็นสี่เหลี่ยม ใบอ่อนสีแดง ใบเดี่ยวเรียงตรงข้าม ใบรูปหอกแกมรูปไข่สีเขียว ใบด้านบนเป็นมัน ขอบใบเรียบ ปลายใบแหลม 

ดอกสีขาว ถึง สีเหลืองอ่อน ออกเป็นช่อแบบช่อกระจุกแยกแขนงตามปลายกิ่งและซอกใบ ช่อดอกยาว 8-12 ซม. ดอกไม่มีก้านดอก ฐานรองดอกรูปถ้วย ปากแคบ ขนาด 4-10 มม. กลีบเลี้ยง 5 แฉก กลีบดอก 5 กลีบ มีเกสรตัวผู้จำนวนมาก ยาว 5-10 มม มักมีดอกดกและดอกบานพร้อมกัน ออกดอกเดือน มีนาคม-เมษายน

ผลสีขาว สีขาวขุ่น ทรงกลมขนาดเล็ก ขนาด 8-12 มม. มีเนื้อเมล็ดเดี่ยว ผลอ่อนสีเขียว ติดผลดกเป็นพวง ผลรสหวาน ออกผลเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน

เสม็ดแดง ต่างจาก *[[เสม็ดขาว]]* ที่มีลักษณะทางพฤกษศาสตร์ใกล้เคียงกัน คือ *ทรงของใบ [[ใบไม้|เส้นใบ]] สีของยอดอ่อน สีของเปลือกต้น*

## การใช้ประโยชน์

ต้นอายุน้อยใช้ปลูกในสวนสมุนไพร ลำต้นที่มีอายุมากใช้ประดับสวน มีผิวที่สวยโดดเด่น ให้ร่มเงาในบ้าน แข็งแรงและดูแลง่าย สามารถเพาะพันธุ์จากเมล็ด และ ขยายพันธุ์ด้วยการตอนกิ่ง

ยอดอ่อน ใบอ่อน มีรสเปรี้ยวอมฝาด ลวก หรือใช้รับประทานเป็นผักสดกับน้ำพริก ขนมจีนหรือข้าวยำ  ในใบเสม็ดแดง (ผักเม็ก) มีสารออกซาเลต (Oxalate) สูง การรับประทานสดหรือจำนวนมากอาจเสี่ยงต่อการเป็นนิ่วในไตได้

ใช้ใบสดตำพอกแก้เคล็ดขัดยอกฟกบวม ตำรับยาพื้นบ้านอีสาน ยอดอ่อน กินเป็นยาขับลม แก้ท้องขึ้น ท้องอืด ท้องเฟ้อในเด็ก 


Syzygium gratum fruits.jpg| ผลสดสีขาวทรงกลมขนาดเล็ก
Syzygium gratum trunk.JPG| เปลือกสีน้ำตาลแดงแตกสะเก็ดเป็นแผ่น
Syzygium gratum flowers.jpg| ดอกสีขาวขนาดกระทัดรัดออกเป็นช่อกระจุก


## อ้างอิง

หมวดหมู่:สกุลชมพู่
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
หมวดหมู่:สมุนไพร