open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ภาษาแอเมอไรต์

**ภาษาแอเมอไรต์** เป็นภาษากลุ่มเซมิติกที่สูญแล้ว ผู้พูดคือชาวแอเมอไรต์ในประวัติศาสตร์ตะวันออกใกล้โบราณยุคสัมฤทธิ์ เป็นที่รู้จักจากภาษายูการิตที่บางส่วนจัดให้เป็นภาษาย่อยตะวันตกสุดในภาษานี้ และจากชื่อเฉพาะที่ไม่ใช่แอกแคดที่บันทึกโดยอาลักษณ์ในภาษาแอกแคดระหว่างช่วงที่ชาวแอเมอไรต์เข้าปกครองบาบิโลเนีย (ปลายสหัสวรรษที่ 3 ถึงต้นสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช) และพบในบันทึกภาษาอียิปต์ยุคต้น ชื่อสถานที่แห่งหนึ่งคือ "Sənīr" (שְׂנִיר) คือภูเขาเฮอร์โมน ซึ่งปรากฏในคัมภีร์ไบเบิล (หนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ, ) 

ลักษณะทั่วไปของภาษานี้ได้แก่  
* มีการแยกการกสัมบูรณ์ – ไม่สัมบูรณ์เช่นเดียวกับภาษาตระกูลเซมิติกอื่นๆ รวมทั้งปัจจัย -a สำหรับบุรุษที่ 3 (ต่างจากภาษาแอกแคดและภาษาฮีบรู), และสระไม่สัมบูรณ์ -a-, เช่นเดียวกับภาษาอาหรับ ต่างจาก -i-. ในภาษาฮีบรูและภาษาอราเมอิก
* มีคำกริยาจากพยัญชนะสองตัวคู่ เช่น Yabanni-Il, “การสร้างของพระเจ้า”  (รากศัพท์ bny)
* มีหลายแห่งที่ภาษาอัคคาเดียใช้ š, ส่วนภาษาแอเมอไรต์ใช้ h เช่นเดียวกับภาษาฮีบรูและภาษาอาหรับ 
* บุรุษที่ 1 สัมบูรณ์คือ -ti (เอกพจน์), -nu (พหูพจน์), เช่นเดียวกับกลุ่มภาษาคานาอัน 

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม

* 
* 
* I. Gelb. *La lingua degli amoriti*, *Academia Nazionale dei Lincei. Rendiconti* 8, no. 13 (1958): 143–163.
* https://oi.uchicago.edu/sites/oi.uchicago.edu/files/uploads/shared/docs/as21.pdfIgnace J. Gelb, "Computer-aided Analysis of Amorite", Assyriological Studies 21, Chicago: University of Chicago Press, 1980
* 
* Golinets, V. "Amorite Names Written with the Sign Ú and the Issue of the Suffixed Third Person Masculine Singular Pronoun in Amorite". In: *Proceedings of the 53th Rencontre Assyriologique Internationale*. Vol. 1: Language in the Ancient Near East (2 parts). Edited by Leonid E. Kogan, Natalia Koslova, Sergey Loesov and Serguei Tishchenko. University Park, USA: Penn State University Press, 2010. pp. 591–616. .
* Golinets, Viktor. "Amorite Animal Names: Cognates for the Semitic Etymological Dictionary". In: *Babel und Bibel 9: Proceedings of the 6th Biennial Meeting of the International Association for Comparative Semitics and Other Studies*. University Park, USA: Penn State University Press, 2016. pp. 55–86. 
* Howard, J. Caleb. "Amorite Names through Time and Space". In: *Journal of Semitic Studies*, 2023. fgac027. .
* H. B. Huffmon. *Amorite Personal Names in the Mari Texts: A Structural and Lexical Study*. Baltimore, 1965.
*  Accessed 22 Jan. 2023.
*Remo Mugnaioni. “Notes pour servir d’approche à l’amorrite” Travaux 16 – *La sémitologie aujourd’hui*. Aix-en-Provence: Cercle de Linguistique d’Aix-en-Provence, Centre des sciences du language, 2000, p.&nbsp;57–65.
*M. P. Streck. *Das amurritische Onomastikon der altbabylonischen Zeit*, vol. 1: *Die Amurriter, Die onomastische Forschung, Orthographie und Phonologie, Nominalmorphologie*. Alter Orient und Altes Testament Band 271/1. Münster, 2000.
* Streck, Michel P. "Amorite". In: *The Semitic Languages: An International Handbook*. Edited by Stefan Weninger. Berlin, Boston: De Gruyter Mouton, 2012. pp. 452–459. 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Cryptic lost Canaanite language decoded on 'Rosetta Stone'-like tablets – LiveScience – Tom Metcalfe- 30 January 2023 


แอเมอไรต์
หมวดหมู่:กลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือ
หมวดหมู่:หนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ
เรือดูโลส

thumb|300px|right|เรือดูโลส ร้านหนังสือลอยน้ำที่ใหญ่ที่สุดในโลก
**เรือดูโลส**(MV Doulos) เป็นเรือขนาดบรรทุกเอาหนังสือกว่า 500,000 เล่ม เป็นร้านหนังสือลอยน้ำที่ใหญ่ที่สุดในโลกและได้รับการบันทึกจากหนังสือกินเนสส์บุ๊กว่าเป็นเรือโดยสารทางทะเลที่เก่าแก่ที่สุดในโลก จะเดินทางไปยังประเทศต่างๆ รอบโลกโดย มีลูกเรือที่เป็นอาสาสมัครจาก 30 ประเทศทั่วโลกจำนวนกว่า 300 คน

## ประวัติ
"ดูโลส" ภาษากรีกแปลว่า "ผู้รับใช้" ผลิตเมื่อ ค.ศ. 1914 (พ.ศ. 2457) ใช้ชื่อว่า "เอส เอส เมดินา" ทำหน้าที่ขนส่งหัวหอมจากนิวยอร์กไปกัลเวสตัน รัฐเท็กซัส ต่อมาในปีค.ศ. 1948 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "โรมา" และปีค.ศ. 1952 เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "ฟรัง กาซี" กระทั่งปี ค.ศ. 1977 เปลี่ยนใช้ชื่อว่า "เอ็ม.วี. ดู โลส" 

ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 เป็นเรือสนับสนุนของอเมริกา และสงครามโลกครั้งที่ 2 ถูกใช้เป็นเรือยามตรวจการณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เรือเดินสมุทร
หมวดหมู่:เรือที่ต่อในสหรัฐ
หมวดหมู่:ห้องสมุด
เดอะเบสต์ออฟอานเดรอาโบเชลลี: วิแวร์

**วิแวร์เดอะเบสท์ออฟ** () เป็นอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมของอานเดรอา โบเชลลี ซึ่งประกอบด้วยเพลงยอดนิยมอย่าง "Time To Say Goodbye" ที่ร้องคู่กับ Sarah Brightman นักร้องโซปราโน่ระดับโลก และเพลง "The Prayer" ที่ร้องคู่กับ เซลีน ดิออน โดยมีดีวีดีบันทึกการแสดงสดออกจำหน่ายในรูปแบบพิเศษในอัลบั้ม ดีสอาร์สเปเชียลไทม์ ของเซลีน ดิออน นอกจากนี้ อัลบั้มวิแวร์ ได้ออกรูปแบบ Deluxe Edition CD และ DVD (American dream)

## รายชื่อเพลง
# LA VOCE DEL SILENZIO
# SOGNO
# IL MARE CALMO DELLA SERA
# DARE TO LIVE (VIVERE)
# CANTO DELLA TERRA
# A TE
# BESAME MUCHO
# TIME TO SAY GOODBYE (Con te partiro) (duet with Sarah Brightman)
# IO CI SARO'
# ROMANZA
# VIVO PER LEI
# MELODRAMMA
# BELLISSIME STELLE
# THE PRAYER (duet with Celine Dion
# BECAUSE WE BELIEVE

;รูปแบบพิเศษ
* American Dream : Statue Of Liberty Concert

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแนวคลาสสิก
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2550
หม่อมเจ้าสนิทประยูรศักดิ์ รังสิต

**หม่อมเจ้าสนิทประยูรศักดิ์ รังสิต** (19 สิงหาคม พ.ศ. 2460 – 10 กันยายน พ.ศ. 2538) เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร ประสูติแต่หม่อมเอลีซาเบท รังสิต ณ อยุธยา

## พระประวัติ

### ประสูติ
หม่อมเจ้าสนิทประยูรศักดิ์ รังสิต มีพระนามลำลองว่า **ท่านชายเล็ก** เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร ประสูติแต่หม่อมเอลีซาเบท รังสิต ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2460 มีโสทรเชษฐาและโสทรขนิษฐา 2 องค์ คือ หม่อมเจ้าปิยะรังสิต รังสิต (25 ธันวาคม พ.ศ. 2456 – 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533) และจารุลักษณ์กัลยาณี บูรณะนนท์ (เดิม: หม่อมเจ้าจารุลักษณ์กัลยาณี รังสิต; 7 สิงหาคม พ.ศ. 2467 - 3 สิงหาคม พ.ศ. 2555)

### การศึกษา
หม่อมเจ้าสนิทประยูรศักดิ์ทรงศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ เมื่อปี พ.ศ. 2468 เลขประจำตัว ท.ศ.2978 และเป็นนักเรียนเก่าเทพศิรินทร์ DSA

### ครอบครัว
หม่อมเจ้าสนิทประยูรศักดิ์ เสกสมรสกับหม่อมอามีเลีย (สกุลเดิม มอนตอลติ) และหม่อมนาลินี (สกุลเดิม สุขนิล) มีโอรสธิดา 3 คน ได้แก่
* หม่อมราชวงศ์พงษ์สนิธ รังสิต สมรสกับ วชิราพร รังสิต ณ อยุธยา
* หม่อมราชวงศ์จารุวรรณ รังสิต สมรสกับอเล็กซานเดอร์ ซูรซก
** อเล็กซานเดอร์ คิม ซูรซก
** แคเธอรีน ไอช่า ซูรซก
* หม่อมราชวงศ์วลัยลักษณ์ รังสิต

### สิ้นชีพิตักษัย
หม่อมเจ้าสนิทประยูรศักดิ์ รังสิต สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2538 สิริชันษา 78 ปี พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระโกศราชวงศ์ และ พระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## พงศาวลี



## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชสกุลรังสิต
หมวดหมู่:หม่อมเจ้าชาย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.จ.ว.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช.
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายเยอรมัน
หม่อมเจ้าพิมพ์รำไพ โสณกุล

**หม่อมเจ้าพิมพ์รำไพ โสณกุล** (ราชสกุลเดิม รพีพัฒน์; 18 มกราคม พ.ศ. 2441 – 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510) เป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ประสูติแต่หม่อมอ่อน รพีพัฒน์ ณ อยุธยา

## พระประวัติ
หม่อมเจ้าพิมพ์รำไพเป็นพระธิดาในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ประสูติแต่หม่อมอ่อน รพีพัฒน์ ณ อยุธยา มีโสทรขนิษฐาและโสทรอนุชา 10 องค์ และมีขนิษฐาต่างพระมารดา 2 องค์

### เสกสมรส
หม่อมเจ้าพิมพ์รำไพเสกสมรสกับหม่อมเจ้าทองต่อ ทองแถม พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ เมื่อปี พ.ศ. 2464 และทรงหย่าในเวลาต่อมา มีธิดาคนเดียว คือหม่อมราชวงศ์นภาจรี (สมรสกับเด็ดดวง บุนนาคและสมใจ สิริสิงห) มีบุตร-ธิดา คือ นภดล บุนนาค, ดัชนี วิไลวัลย์, สุทธาจรี ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา, นภาจร สิริสิงห และนันทินี โท

ต่อมาเสกสมรสกับหม่อมเจ้ารัชฎาภิเศก โสณกุล พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา เมื่อปี พ.ศ. 2476 มีธิดาคนเดียว คือหม่อมราชวงศ์ปรียา โสณกุล

### สิ้นชีพิตักษัย
หม่อมเจ้าพิมพ์รำไพ โสณกุล สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510 สิริชันษา 69 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2510 ณ เมรุวัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร

### เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## พงศาวลี




## อ้างอิง

* 

หมวดหมู่:หม่อมเจ้าหญิง
หมวดหมู่:ราชสกุลรพีพัฒน์
หมวดหมู่:ราชสกุลทองแถม
หมวดหมู่:ราชสกุลโสณกุล
หมวดหมู่:ราชสกุลเสนีวงศ์
เซาตูแม

**เซาตูแม** หรือ **เซาตูเม** () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเซาตูแมอีปริงซีปซึ่งเป็นประเทศเกาะในภูมิภาคแอฟริกากลาง ชื่อเมืองเป็นวลีภาษาโปรตุเกสซึ่งแปลว่า "นักบุญโธมัส" เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และเป็นเมืองอาณานิคมที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของแอฟริกา

## ภูมิอากาศ

## ความสัมพันธ์กับนานาชาติ
เซาตูแมเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:

* คิงส์ทาวน์ ประเทศเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์
* ลูอันดา ประเทศแองโกลา
* ลีเบรอวีล ประเทศกาบอง
* อักกรา ประเทศกานา
* ลิสบอน ประเทศโปรตุเกส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
*www.saotome.st - Facts about the country, how to get there, where to stay, what to do, images etc.

หมวดหมู่:เมืองในประเทศเซาตูแมอีปริงซีป
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของโปรตุเกส
เซาโตแม (รัฐปารานา)

thumb|250px|แผนที่แสดงที่ตั้งเมืองเซาโตแม
**เซาโตแม** () เป็นเมืองในรัฐปารานา ประเทศบราซิล ใน พ.ศ. 2563 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 5,750 คน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐปารานา
เกาะเซาตูแม

thumb|ป่าบนเกาะเซาตูแม
**เซาตูแม** เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเซาตูแมอีปริงซีป ตั้งอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติก มีพื้นที่ 854 ตารางกิโลเมตร เป็นที่ตั้งของเมืองเซาตูแม เมืองหลวงของประเทศ

หมวดหมู่:เกาะในประเทศเซาตูแมอีปริงซีป
หมวดหมู่:เกาะในมหาสมุทรแอตแลนติก
หมวดหมู่:เกาะในทวีปแอฟริกา
ตลาดน้ำอัมพวา

thumb|ตลาดน้ำอัมพวา จะมีร้านขายของอยู่สองข้างทางลำคลอง 

**ตลาดน้ำอัมพวา** เป็นตลาดน้ำริมคลองอัมพวา ตั้งอยู่ในจังหวัดสมุทรสงคราม ตั้งอยู่ใกล้วัดอัมพวันเจติยาราม เป็นตลาดน้ำที่มีมาแต่โบราณนับร้อยปี และได้เลิกรามาระยะหนึ่ง ต่อมาเทศบาลตำบลอัมพวาได้ฟื้นฟูตลาดน้ำขึ้นมาอีกครั้ง ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2547 

นักท่องเที่ยวไทยและต่างประเทศนิยมพักค้างคืนในเรือนแรม เวลาที่ทำการคือ วันศุกร์ เสาร์และอาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์ ในช่วงเวลาเย็นตั้งแต่ช่วงเวลา 12.00–20.00 น. โดยมีร้านต่าง ๆ ที่เปิดขายเรียงรายอยู่ทั้งสองฝั่งคลอง เช่น อาหารหรือขนมบางอย่างเป็นสูตรโบราณ สินค้าที่ระลึกในรูปแบบย้อนยุค มีบริการล่องเรือชมวิว ชมชีวิตริมคลองอัมพวา และสถานที่สำคัญต่าง ๆ รวมทั้งการเฝ้าดูหิ่งห้อยส่องแสงรายรอบต้นลำพู ถึงกระนั้นเนื่องจากความพัฒนาจึงทำให้หิ่งห้อยเริ่มหายไป รวมถึงเกิดปัญหาตามมา เช่น ตลิ่งทรุด ขยะล้น รถติด สถาปัตยกรรมเก่าแก่ผิดเพี้ยน การรุกคืบจากนายทุนนักค้าที่ดิน จนถึงวิถีชุมชนดั้งเดิมสั่นคลอน

## อ้างอิง

อัมพวา
อัมพวา
หมวดหมู่:อำเภออัมพวา
ห่วงบอร์โรมีน

thumb|200px|ห่วงบอร์โรมีน
thumb|150px|ห่วงบอร์โรมีนในอีกรูปแบบหนึ่ง
ในทางคณิตศาสตร์ **ห่วงบอร์โรมีน** (อังกฤษ: *borromean rings*) เป็นวงกลมสามวงที่คล้องกันในลักษณะที่เมื่อนำห่วงวงใดวงหนึ่งออกไป ห่วงอีกสองวงที่เหลือจะไม่คล้องกัน

หมวดหมู่:ทอพอโลยี
เจนไน

thumb|220px|right|แผนที่แสดงที่ตั้งเมืองเจนไน (เมืองในเขตสีแดงทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือสุดของรัฐ)
**เจนไน** (; ) หรือชื่อเดิม **มัทราส** () เป็นเมืองหลวงของรัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ริมชายฝั่งโคโรมันเดล (โจฬมณฑล) ของอ่าวเบงกอล ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ มีพื้นที่ 181.06 ตารางกิโลเมตร จำนวนประชากรประมาณ 7.5 ล้านคน (พ.ศ. 2550) จึงทำให้เป็นกลุ่มเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 4 ของประเทศ เจนไนตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 โดยชาวอังกฤษซึ่งได้พัฒนาเมืองนี้ให้เป็นเมืองหลักและฐานทัพเรือ ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ก็กลายเป็นศูนย์กลางการบริหารที่สำคัญแห่งหนึ่ง ในฐานะเมืองหลวงของเขตมัทราส (Madras Presidency)

เศรษฐกิจของเมืองเจนไน ได้แก่ การผลิตรถยนต์ เทคโนโลยี ฮาร์ดแวร์ และผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพ โดยเป็นผู้ส่งออกซอฟต์แวร์และบริการทางเทคโนโลยีสารสนเทศรายใหญ่อันดับที่ 3 ของประเทศรองจากเบงคลูรูและไฮเดอราบาด มีท่าอากาศยานนานาชาติ 1 แห่ง และท่าเรือหลักอีก 2 แห่ง เชื่อมต่อกับพื้นที่อื่น ๆ ในประเทศด้วยทางหลวงแผ่นดินสายหลัก 5 สาย และสถานีขนส่งทางรถไฟอีก 2 แห่ง 

เจนไนเป็นที่จัดงานฤดูกาลดนตรีมัทราส (Madras Music Season) กิจกรรมทางวัฒนธรรมประจำปีซึ่งมีการแสดงจากศิลปินหลายร้อยคน เป็นศูนย์กลางสำคัญของนาฏฺศิลป์ชั้นสูงประเภทหนึ่งของอินเดีย คือ ภารตนาฏยัม อุตสาหกรรมภาพยนตร์ภาษาทมิฬซึ่งเรียกว่า คอลลีวูด (Kollywood) มีฐานการผลิตอยู่ในเมืองนี้ นอกจากนี้ยังมีชื่อเสียงจากการเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันเจนไนโอเพนของสมาคมเทนนิสอาชีพ (ATP) อีกด้วย อย่างไรก็ตาม เมืองนี้ก็ประสบปัญหาขาดแคลนน้ำ การจราจรติดขัด และมลพิษทางอากาศ

## เมืองพี่น้อง
*  เดนเวอร์, สหรัฐอเมริกา
*  แซนแอนโทนีโอ, สหรัฐอเมริกา ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
*  แฟรงก์เฟิร์ต, เยอรมนี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548
*  วอลโกกราด, รัสเซีย, ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2509

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* การท่องเที่ยวเจนไน 
* เว็บไซต์ทางการเขตเจนไน 
* เว็บไซต์องค์การการพัฒนาเมืองเจนไน 


หมวดหมู่:เมืองหลวงของรัฐและดินแดนสหภาพในประเทศอินเดีย
ผงถ่าน

**ผงถ่าน** ที่ใช้ในการทำดินปืน พรานสมัยก่อนนิยมนำถ่านที่ได้มาจากต้นพริกป่า  กิ่งพุทรา ต้นพริก ต้นปอป่า เพราะมีความเชื่อว่าเมื่อสัตว์โดนยิงจะทำให้ได้รับความเจ็บปวดมาก และหนีไปได้ไม่ไกล หรือการนำเปลือกผลไม้ชนิดต่างๆเช่น เปลือกมังคุด เปลือกกล้วย ฯลฯ นำไปตากให้แห้งสนิท จากนั้นนำมาตำหรือบดให้ละเอียด 

หมวดหมู่:เชื้อเพลิงธรรมชาติ
ฟุตบอลในประเทศเกาหลีใต้

**[[ฟุตบอล]]ใน[[ประเทศเกาหลีใต้]]** เป็นกีฬาที่นิยมมากที่สุดในประเทศ ควบคุมและดูแลโดยสมาคมฟุตบอลเกาหลีใต้ โดยมีการจัดการแข่งขันที่สำคัญหลายอย่างได้แก่ เค-ลีก เกาหลีเนชันนอลลีก และเกาหลีเอฟเอคัพ นอกจากนี้แล้วฟุตบอลทีมชาติเกาหลีใต้ยังเป็นทีมชาติในเอเชียทีมหนึ่งที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง

## ชื่อเรียก
คำว่า "ฟุตบอล" ในภาษาเกาหลีนั้นเรียกกันว่า "ชุกกู"  ซึ่งนิยมเขียนในอักษรฮันกึล โดยในอักษรฮันจา เขียนว่า 蹴球 ที่แปลว่า "บอลเตะ" 

## ประวัติ
ถึงแม้ว่าก่อนหน้านี้ในเกาหลีใต้ จะมีกีฬาคล้ายฟุตบอลที่เรียกว่า ซู้จู้ ที่รับเข้ามาจากจีน แม้กระนั้นฟุตบอลในรูปแบบและกติกาปัจจุบันเริ่มต้นขึ้นเมื่อชาวอังกฤษได้เข้ามาเผยแพร่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2425 หลังจากนั้นได้มีการนิยมเล่นไปทั่ว ต่อมาในปี พ.ศ. 2471 สมาคมฟุตบอลเกาหลีได้ถูกก่อตั้งขึ้นและเข้าร่วมเป็นสมาชิกฟีฟ่าในปี พ.ศ. 2491 เอเอฟซีในปี พ.ศ. 2497 โดยในปีนี้เองเกาหลีใต้ได้ร่วมแข่งขันฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายครั้งแรกในฟุตบอลโลก 1954ที่ถูกจัดขึ้นที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และได้เข้าร่วมอย่างต่อเนื่อง ในปี พ.ศ. 2545 เกาหลีใต้ได้เป็นเจ้าภาพร่วมจัดการแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2002 กับประเทศญี่ปุ่น

ในปี พ.ศ. 2526 ได้มีการก่อตั้งลีกฟุตบอลระดับสูงสุด ในชื่อ ซูเปอร์ลีก โดยมีสมาชิกเพียง 5 สโมสรในขณะนั้น ซึ่งเป็นการแข่งขันของทีมอาชีพและทีมสมัครเล่น ต่อปีในปี 2537 สมาคมได้มีการปรับรูปแบบลีกใหม่ และขณะเดียวกันได้เปลี่ยนชื่อลีกเป็นเค-ลีก และเพิ่มสมาชิกจาก 5 สโมสรเป็น 14 สโมสร ในปี พ.ศ. 2546 เกาหลีเนชันนอลลีกลีกฟุตบอลระดับรองลงมาได้ถูกก่อตั้งขึ้นสำหรับสโมสรฟุตบอลกึ่งอาชีพ และสโมสรสมัครเล่น ในปี 2550 เค-3ลีก ลีกระดับ 3 ได้ถูกก่อตั้งขึ้นตามมา ซึ่งลีกนี้ถูกตั้งขึ้นเป็นลีกทดลอง โดยถ้าประสบความสำเร็จ เค-4ลีกจะถูกวางแผนก่อตั้งในปี 2552

## การแข่งขันและระบบลีก
การแข่งขันฟุตบอลที่สำคัญในเกาหลีใต้ได้แก่ 
* เค-ลีก ลีกฟุตบอลอาชีพ ระบบในปัจจุบันจะมีการแข่งขันนัดเหย้าและเยือนโดยแข่งทั้งหมด 26 นัด เมื่อจบฤดูกาล ทีมหกอันดันแรกจะมาแข่งขันเพลย์ออฟเพื่อหาผู้ชนะเค-ลีก
* เกาหลีเนชันนอลลีก ลีกฟุตบอลสมัครเล่นระดับประเทศ - จัดการแข่งขันแบ่งเป็น 2 สเตจ สเตจละ 11 นัด ซึ่งผู้ชนะในแต่ละสเตจจะมาแข่งขันเพลย์ออฟเพื่อหาผู้ชนะเนชันนอลลีก 
* เค-3ลีก ลีกฟุตบอลสมัครเล่นระดับประเทศ - จัดการแข่งขันแบ่งเป็น 2 สเตจ โดยเมื่อจบฤดูกาล 4 ทีมที่มีผลงานดีสุดจะมาแข่งขันเพลย์ออฟ เพื่อหาผู้ชนะเค-3ลีก และจได้รับสิทธิในการเข้าแข่งเกาหลีเอฟเอคัพ
* เกาหลีเอฟเอคัพ ฟุตบอลชิงถ้วยสูงสุดของประเทศประจำปี เริ่มต้นในช่วงมีนาคมและจะจบในเดือนธันวาคม

ทีมที่ชนะเลิศและรองชนะเลิศในเค-ลีก จะได้รับสิทธิไปแข่งขันใน เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก นอกจากนี้ทีมที่ชนะเลิศของของเค-ลีกนั้น ยังได้รับสิทธิแข่งขันใน เอ3แชมเปียนส์คัพ ที่เป็นการแข่งขันระหว่างเกาหลีใต้ ญี่ปุ่น และจีน

### ระบบลีก
ระบบลีกในประเทศเกาหลีใต้ปัจจุบันยังไม่มีระบบการเลื่อนชั้นหรือตกชั้นอย่างเป็นทางการ โดยทีมจากเนชันนอลลีกสามารถเลื่อนชั้นไปเล่นในเค-ลีกได้ถ้ามีการสนับสนุนทางด้านการเงินที่เพียงพอ อย่างไรก็ตามในปัจจุบันยังไม่มีเลื่อนชั้นเกิดขึ้น สำหรับลีกในระดับรองลงมากำลังถูกจัดตั้งเพื่อให้ระบบลีกสมบูรณ์ยิ่งขึ้น

ลีกฟุตบอลจะเริ่มต้นประมาณเดือนมีนามคมหรือเมษาบน และจะจบในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน

## ดูเพิ่ม
* ฟุตบอลทีมชาติเกาหลีใต้
* เค-ลีก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* สมาคมฟุตบอลเกาหลีใต้
เพลย์ออฟ

**เพลย์ออฟ** () เป็นการแข่งขันที่ถูกจัดขึ้นภายหลังจากสิ้นสุดฤดูกาลแข่งขันปัจจุบัน จัดขึ้นเพื่อหาผู้ชนะในการแข่งขันของลีกกีฬา หรือจับคู่แข่งขันของผู้ชนะของแต่ละลีกมาแข่งขันกันหาผู้ชนะสูงสุด ในการแข่งขันที่มีการเลื่อนชั้นหรือตกชั้น การแข่งขันเพลย์ออฟมักจะถูกจัดขึ้นระหว่างทีมที่มีสิทธิตกชั้นกับทีมที่มีสิทธิเลื่อนชั้นเพื่อตัดสินว่าทีมไหนจะอยู่ในระบบลีกไหน

หมวดหมู่:กีฬา
เมิร์ควู้ด

**เมิร์ควู้ด** () เป็นชื่อดินแดนแห่งหนึ่งของพวกเอลฟ์ ในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน

เมิร์ควู้ดเป็นป่าขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำอันดูอิน แต่เดิมมีชื่อเรียกว่า **ป่าใหญ่กรีนวู้ด** (Greenwood The Great) กินอาณาเขตกว้างไกลในดินแดนโรห์วานิออน ในยุคที่สาม เอลฟ์กลุ่มที่มาอาศัยอยู่ในเมิร์ควู้ดนี้ ส่วนใหญ่เป็นชาวซิลวัน และมีชาวซินดาร์เป็นบางส่วน ภายใต้การปกครองของกษัตริย์ธรันดูอิล 

สภาพทั่วไปของป่า มีต้นไม้โบราณเก่าแก่และสูงใหญ่เป็นจำนวนมาก กิ่งก้านสาขาของแต่ละต้นแผ่ปกคลุมไปทั่ว จนแสงอาทิตย์สามารถผ่านเข้ามาได้เพียงน้อยนิด 

ในช่วงยุคที่สาม เซารอนกลับมาอย่างลับๆ และหลบซ่อนอยู่ในป่าเมิร์ควู้ด ได้สร้างหอคอยที่เรียกว่า โดลกุลดัวร์ (Dol Guldur) นับจากนั้นความมืดก็เข้าปกคลุมเมิร์ควู้ดแม้แต่ในเวลากลางวัน เหล่าปีศาจร้ายได้ใช้สถานที่แห่งนี้เป็นที่อาศัยเพื่อซ่อนตัวซึ่งรวมไปถึง แมงมุมยักษ์ (Great Spiders) ซึ่งเป็นลูกหลานของ ชีล็อบ 

ในหนังสือเรื่อง เดอะฮอบบิท บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ เคยเดินทางผ่านป่าแห่งนี้ และได้เข้าเฝ้า "กษัตริย์พราย" ซึ่งก็คือ ธรันดูอิลนั่นเอง จากเหตุการณ์ที่บิลโบได้เข้าเฝ้าคราวนี้ทำให้เราทราบว่า ธรันดูอิลมีผมสีทอง 

นอกจากนี้ในเมิร์ควู้ด เมื่อครั้งที่กอลลัมเดินทางผ่านป่าเพื่อตามหาแหวน กับบิลโบ แต่ถูก อารากอร์นพบเข้าและจับตัวได้ จึงนำเขามาขังเขาไว้ที่นี่ภายใต้การดูแลของพวกเอลฟ์แห่งเมิร์ควู้ด แต่เหล่าสมุนเซารอนสืบทราบและตามมาชิงตัว ระหว่างการต่อสู้ของพวกออร์คและพวกเอลฟ์ กอลลัมหนีไปได้ เลโกลัสจึงไปส่งข่าวการหนีไปของกอลลัม ในที่ประชุมของ เอลรอนด์ และเลโกลัสเจ้าชายแห่งป่าเมิร์ควู้ด ก็ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิก คณะพันธมิตรแห่งแหวน 

ต่อมาภายหลัง เอลฟ์จากลอธลอริเอน ได้เข้ามาโจมตีและทำลาย ปราการแห่งโดลกุลดัวร์ จากนั้นเมิร์ควู้ดจึงได้กลับคืนสู่สภาพเดิม ปราศจากเงามืดและความชั่วร้าย

## อ้างอิง

* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, *ฮอบบิท*, ลอนดอน:สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์คอลลินส์
* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, *ลอร์ดออฟเดอะริงส์*, ลอนดอน:สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์คอลลินส์
* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, *Unfinished Tales*, ลอนดอน:สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์คอลลินส์

หมวดหมู่:ดินแดนในตำนานของโทลคีน
MV

**MV** หรือ **mv** อาจหมายถึง
* มิวสิกวิดีโอ (music video)
* มารูนไฟฟ์ (Maroon 5) โดยตัว V หมายถึงเลข 5 นักร้องชาวอเมริกัน
* ประเทศมัลดีฟส์ รหัสประเทศว่า MV
* .mv โดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดของประเทศมัลดีฟส์
* เมาน์เทนวิว เมืองในสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในรัฐแคลิฟอร์เนีย
* โมเรโน วอลเลย์ เมืองในสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในรัฐแคลิฟอร์เนีย
* มิชชัน เวจิโอ เมืองในสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในรัฐแคลิฟอร์เนีย
* mv (คอมพิวเตอร์) คำสั่งยูนิกซ์
* มิเชล วิค นักเล่นอเมริกันฟุตบอล
* สโมสรฟุตบอลเมลเบิร์นวิกตอรี สโมสรฟุตบอลในประเทศออสเตรเลีย
ภาษาโตฟา

**ภาษาโตฟา** เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิกใช้พูดในบริเวณอีร์กุส ออบลาสต์ในรัสเซีย ใกล้เคียงกับภาษาตูวัน ซึ่งมีสำเนียงลูกผสมระหว่างสองภาษาเกิดขึ้นคือ สำเนียงตูฮาและเซนเจล ตูวัน วึ่งถือเป็นสำเนียงของทั้งสองภาษา ภาษานี้มีการพัฒนาเสียงวรรณยุกต์ระดับต่ำสำหรับสระเสียงสั้น

## ระบบการเขียน

หมวดหมู่:ตระกูลภาษาเตอร์กิก
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศรัสเซีย
ภาษาบาราบา

**ภาษาบาราบา** เป็นภาษากลุ่มเตอร์กิก มีผู้พูด 8,000 คนในไซบีเรีย ประเทศรัสเซีย ใกล้เคียงกับภาษาตาตาร์มาก จนบางครั้งถือว่าเป็นสำเนียงของภาษาตาตาร์ อยู่ในภาษากลุ่มเคียปชัก โดยมีความสัมพันธ์กับภาษาบัสกีร์ซึ่งเป็นภาษาในกลุ่มเดียวกันน้อยที่สุด ไม่มีฐานะเป็นภาษาราชการ เฉพาะสำเนียงกาซาน ตาตาร์เท่านั้นที่ใช้ในงานเขียน
## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตระกูลภาษาเตอร์กิก
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศรัสเซีย
โกศล ส.วรพิน

**โกศล ก่อเกียรติยิม** หรือนายบุญสม โพธิ์ทอง เกิดเมื่อ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 ที่ จ.นครราชสีมา สถิติการชก 30 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 11) เสมอ 1 แพ้ 12 

## เกียรติประวัติ
* แชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท 
** ชิง 29 มีนาคม 2550 ชนะน็อค ทาเคียร์ อิบรากิมอฟ (คาซัคฯ) ยก 9 ที่ จ.พิจิตร
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 กรกฎาคม 2550 ชนะน็อค ซู ซงหยง (จีน) ยก 2 ที่ จ.มหาสารคาม
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 23 ตุลาคม 2550 ชนะคะแนน อเล็กซ์ เอสคาสเนอร์ (ฟิลิปปินส์) ที่ ปทุมธานี
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นเฟเธอร์เวท WBC เมื่อ 19 มีนาคม 2547 แพ้น็อค ทอมมี่ บราวน์ (ออสเตรเลีย) ยก 6 ที่ ออสเตรเลีย
** ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC เมื่อ 11 ธ.ค. 2547 แพ็น็อค เยลซิน เจลลาวูฟ (คาซัคฯ) ยก 1 ที่ คาซัคสถาน
** ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC เมื่อ 18 มีนาคม 2548 แพ้น็อคมิเกล โรมัน (เม็กซิโก) ยก 5 ที่ เม็กซิโก

## อ้างอิง
* สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:แชมป์ PABA
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดนครราชสีมา
พลับพลาชัย

**พลับพลาชัย** หรือ **พลับพลาไชย** สามารถหมายถึง

* เขตการปกครอง
** อำเภอพลับพลาชัย จังหวัดบุรีรัมย์
** ตำบลพลับพลาไชย อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี

* ถนน
** ถนนพลับพลาไชย เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
** ห้าแยกพลับพลาไชย เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร

* ศาสนสถาน
** วัดพลับพลาชัย แขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
** วัดพลับพลาชัย ตำบลหนองกุง อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น
** วัดพลับพลาชัย ตำบลเขาชายธง อำเภอตากฟ้า จังหวัดนครสวรรค์
** วัดพลับพลาชัย (โบราณสถาน) ตำบลท่าวาสุกรี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
** วัดพลับพลาชัย ถนนดำเนินเกษม ตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี
** วัดพลับพลาชัย ตำบลพลับพลา อำเภอเชียงขวัญ จังหวัดร้อยเอ็ด
** วัดพลับพลาชัย ตำบลท่าหาดยาว อำเภอโพนทราย จังหวัดร้อยเอ็ด
** วัดพลับพลาชัย ตำบลทุ่งหลวง อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด
** วัดพลับพลาไชย ตำบลพลับพลาไชย อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี

* สถานศึกษา
** โรงเรียนวัดพลับพลาชัย ถนนหลวง แขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
** โรงเรียนบ้านพลับพลาชัย ตำบลหนองพิกุล อำเภอตากฟ้า จังหวัดนครสวรรค์
** โรงเรียนพลับพลาชัยพิทยาคม ตำบลจันดุม อำเภอพลับพลาชัย จังหวัดบุรีรัมย์
** โรงเรียนพลับพลาไชย ตำบลพลับพลาไชย อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี
** โรงเรียนทุ่งหลวงพลับพลาไชย ตำบลทุ่งหลวง อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด
จักราช

**จักราช** อ่านว่า [จัก-กะ-ราด] หรือ [จัก-กะ-หฺราด] (ไทยโคราช) อาจหมายถึง

## เขตการปกครอง
* **[[อำเภอจักราช]]** [จัก-กะ-หฺราด] จังหวัดนครราชสีมา
* **[[ตำบลจักราช (อำเภอจักราช)|ตำบลจักราช]]** อำเภอจักราช จังหวัดนครราชสีมา
* **[[เทศบาลตำบลจักราช]]** จังหวัดนครราชสีมา
* **[[องค์การบริหารส่วนตำบลจักราช]]** จังหวัดนครราชสีมา
* **[[ตำบลจักราช (อำเภอผักไห่)|ตำบลจักราช]]** [จัก-กะ-ราด] อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

## สถานที่
* **[[สถานีรถไฟจักราช]]** [จัก-กะ-หฺราด] จังหวัดนครราชสีมา
* **[[โรงเรียนจักราชวิทยา]]** จังหวัดนครราชสีมา

## บุคคล
* **[[ลวจักราช]]** [ละ-วะ-จัก-กะ-ราด] หรือปู่เจ้าลาวจก ปฐมราชวงศ์ลาว
ภาษาเตอร์กิกเก่า

**ภาษาเตอร์กิกเก่า** ใช้พูดโดยชาวกอกเติร์กและใช้ในจารึกอักษรออร์คอน ใกล้เคียงกับภาษาอุยกูร์โบราณ รวมทั้งภาษาเติร์กในเขตไซบีเรีย เป็นบรรพบุรุษของภาษากลุ่มเติร์กตะวันตก เช่นภาษาโอคุซและภาษาเคียปชัก

หมวดหมู่:ตระกูลภาษาเตอร์กิก
หมวดหมู่:ภาษาโบราณในทวีปเอเชีย
อำเภอลานสัก

**ลานสัก ** เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอุทัยธานี

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอลานสักมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอแม่เปินและอำเภอชุมตาบง (จังหวัดนครสวรรค์)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอสว่างอารมณ์ อำเภอทัพทัน และอำเภอหนองฉาง  
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอห้วยคตและอำเภอบ้านไร่ 
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอบ้านไร่

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอลานสักแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 84 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอลานสักประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลลานสัก ** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลลานสักและตำบลประดู่ยืน
* **องค์การบริหารส่วนตำบลลานสัก ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลลานสัก (นอกเขตเทศบาลตำบลลานสัก)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลประดู่ยืน ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลประดู่ยืน (นอกเขตเทศบาลตำบลลานสัก)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลป่าอ้อ ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าอ้อทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลระบำ ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลระบำทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำรอบ ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำรอบทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งนางาม ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งนางามทั้งตำบล

ลานสัก
เย็นส์ เลมัน

**เย็นส์ แกร์ฮาร์ท เลมัน** (, ; เกิด 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969) เป็นอดีตนักฟุตบอลตำแหน่งผู้รักษาประตูชาวเยอรมัน

## อ้างอิง

  
## แหล่งข้อมูลอื่น
* Last-minute equaliser against Dortmund
* 
* Profile at sporting-heroes.net
* 
* 
* 

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชัลเคอ 04
หมวดหมู่:ผู้เล่นเอซี มิลาน
หมวดหมู่:ผู้เล่นโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นเฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียอา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:บุคคลจากเอ็สเซิน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1998
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004
หมวดหมู่:ผู้รักษาประตูฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้รักษาประตูฟุตบอลที่ทำประตูได้
อำเภอสว่างอารมณ์

**สว่างอารมณ์** เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอุทัยธานี

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอสว่างอารมณ์มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอลาดยาว (จังหวัดนครสวรรค์)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอโกรกพระ (จังหวัดนครสวรรค์)  
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอทัพทัน  
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอลานสัก และอำเภอชุมตาบง (จังหวัดนครสวรรค์)

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอสว่างอารมณ์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 65 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอสว่างอารมณ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลสว่างอารมณ์** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลสว่างอารมณ์
* **เทศบาลตำบลสว่างแจ้งสบายใจ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสว่างอารมณ์ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสว่างอารมณ์)
* **เทศบาลตำบลพลวงสองนาง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพลวงสองนางทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหลวง ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหลวงทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่เขียว ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไผ่เขียวทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อยาง ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ่อยางทั้งตำบล


สว่างอารมณ์
อำเภอห้วยคต

**ห้วยคต ** เป็นอำเภอในจังหวัดอุทัยธานี เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลวังหิน อำเภอบ้านไร่ แยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอปี พ.ศ. 2527***' และยกฐานะเป็นอำเภอลำดับที่ 8 ของจังหวัดในปี พ.ศ. 2536***'

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอห้วยคตมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอลานสัก 
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอหนองฉางและอำเภอบ้านไร่   
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอบ้านไร่
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอบ้านไร่
## ประวัติ
เดิมพื้นที่เป็นส่วนหนึ่งของตำบลวังหิน อำเภอบ้านไร่ ในปี พ.ศ. 2490 ได้แยกพื้นที่ของตำบลวังหิน ตั้งเป็น ตำบลห้วยคต ต่อมาในปี พ.ศ. 2522 ได้แยก 5 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านวังบ่าง บ้านกกงิ้ว บ้านทุ่งสาลี บ้านหนองลัน และบ้านบ่อน้ำเย็น ของตำบลห้วยคต ตั้งเป็น ตำบลสุขฤทัย***' ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2526 นายยง ภักดี ผู้ว่าราชการจังหวัดอุทัยธานี ร่วมกับนายอำเภอบ้านไร่ กำนันตำบลห้วยคต และกำนันตำบลสุขฤทัย สำรวจพื้นที่ ประชากร ความเป็นอยู่ของประชาชน และการเดินทางติดต่อราชการกับอำเภอบ้านไร่ที่มีระยะทางกว่า 30 กิโลเมตร ซึ่งเป็นพื้นที่ห่างไกล สมควรจัดตั้งเป็น[[กิ่งอำเภอ]]

เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2527 จึงจัดตั้งตำบลเพิ่มโดยแยกบ้านโป่งข่อย บ้านหนองผักแพว ของตำบลห้วยคต และบ้านคลองแห้ง บ้านสมอทอง บ้านละว้า ของตำบลคอกควาย ตั้งเป็น ตำบลทองหลาง***' และเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน พลเอกสิทธิ จิรโรจน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และนายนายยง ภักดี ผู้ว่าราชการจังหวัดอุทัยธานี ได้ประกาศแยกพื้นที่ 3 ตำบลของอำเภอบ้านไร่ ได้แก่ ตำบลห้วยคต ตำบลสุขฤทัย ตำบลทองหลาง ตั้งเป็นกิ่งอำเภอ***' โดยตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอและศูนย์ราชการที่หมู่ 3 บ้านป่าผาก ตำบลห้วยคต

โดยใช้ชื่อกิ่งอำเภอว่า "ห้วยคต" เป็นชื่อลำห้วยที่มีต้นน้ำมาจากเทือกเขาไอ้เข้ ไหลผ่านบริเวณบ้านวังหิน บ้านวังมะค่า บ้านวังพง บรรจบลำห้วยขุนแก้วที่บ้านวังน้ำขาว [[อำเภอหนองมะโมง]] [[จังหวัดชัยนาท]] กล่าวกันว่าแต่เดิมการไปติดต่อค้าขายและติดต่อราชการที่อำเภอบ้านไร่ใช้การเดินทางตามลำห้วยแห่งนี้ลงไป จะข้ามความคดเคี้ยวของลำห้วยถึง 84 คด ซึ่งถือว่ายาวมาก ''ห้วยคต'' ใน[[กลุ่มภาษากะเหรี่ยง|ภาษากะเหรี่ยง]] อ่านออกเสียง คะ-ตะ แปลว่า ยาว ต่อมาในปี พ.ศ. 2536 เมื่อกิ่งอำเภอห้วยคต มีการพัฒนาขึ้นเป็นลำดับ นายสุดจิต นิมิตกุล ผู้ว่าราชการจังหวัดอุทัยธานี และ[[ชวน หลีกภัย|นายชวน หลีกภัย]] [[นายกรัฐมนตรีไทย|นายกรัฐมนตรี]] ประกาศยกฐานะพื้นที่ขึ้นเป็น อำเภอห้วยคต***' โดยมีระยะเวลาการเป็นกิ่งอำเภอทั้งหมด 8 ปี 10 เดือน

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอห้วยคตแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 31 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอห้วยคตประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
* **องค์การบริหารส่วนตำบลสุขฤทัย ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสุขฤทัยทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลทองหลาง ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทองหลางทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยคต ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลห้วยคตทั้งตำบล

## อ้างอิง


ห้วยคต
เมมฟิส

**เมมฟิส** (Memphis) อาจหมายถึง
* เมมฟิส (รัฐเทนเนสซี) เมืองในสหรัฐอเมริกา ถิ่นกำเนิดของศิลปิน เอลวิส เพรสลีย์
** เมมฟิส กริซลีส์ ชื่อทีมกีฬาในเมืองเมมฟิส
* เมมฟิส, อียิปต์ เมืองหลวงเก่าของอียิปต์ใต้ในอดีตช่วง 2,200 ปีก่อนคริสตกาล
** เมมฟิส ชื่อเมืองที่ปรากฏในการ์ตูนเรื่อง คำสาปฟาโรห์
* แม็มฟิส เดอไป นักฟุตบอลชาวดัตช์
วัดหมื่นพุทธเมตตาคุณาราม

**วัดหมื่นพุทธเมตตาคุณาราม** (敕赐万佛慈恩寺-敕賜萬佛慈恩寺) เป็นวัดมหายาน สังกัดคณะสงฆ์จีนนิกายแห่งประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ บ้านป่าไร่ ตำบลท่าข้าวเปลือก (ถนนสายกิ่วพร้าว-บ้านปงน้อย) อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย

## ประวัติ

เมื่อปี พ.ศ. 2532 ทางวัดนำโดยพระมหาคณาจารย์จีนธรรมสมาธิวัตร (เย็นเต็ก) ได้จัดซื้อที่ดินบริเวณบ้านป่าไร่ ตำบลท่าข้าวเปลือก อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย เพื่อก่อสร้างวัดจีนนิกายแห่งใหม่ขึ้นโดยตั้งชื่อว่า "วัดหมื่นพุทธเมตตาคุณาราม" โดยมีการวางศิลาฤกษ์ธรรมศาลาเฉลิมพระเกียรติสมเด็จย่าในปี พ.ศ. 2536 และก่อสร้างศาลากตัญญูอนุสรณ์พระมหาคณาจารย์จีนธรรมสมาธิวัตร (โพธิ์แจ้ง) เมื่อปี พ.ศ. 2537 และได้น้อมศรัทธาสร้างวัดเพื่อถวายเป็นพระราชกุศลเมื่อครั้งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี โดยมุ่งการเผยแผ่พุทธศาสนาฝ่ายมหายานและส่งเสริมการศึกษาให้แก่ชาวไทยภูเขาในพื้นที่ภาคเหนือ

## สิ่งก่อสร้างภายในวัด
* **[[พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์]]** หรือ **พระสหัสสหัตถสหัสสเนตร** (พันมือพันตา) ซึ่งใช้ไม้แดงแกะสลักจากประเทศจีน มีความสูง 6.50 เมตร กว้าง 3.19 เมตร สี่หน้ารวมพันมือพันตา
* **[[พระศรีอริยเมตไตรย]]** องค์ใหญ่ที่สุดในโลก เมื่อลงจากสนามบินเชียงราย ขับรถมาทางแม่จันจะเห็นเด่นชัดตั้งตระหง่านอยู่

## การเดินทาง
ไปตามถนนเชียงราย-แม่สาย จนถึงทางแยกเข้าเชียงแสน เลี้ยวขวา ไปตามถนนเชียงแสนประมาณ 20 กิโลเมตร (เลยพิพิธภัณฑ์พระไปประมาณ 4 กิโลเมตร) เลี้ยวขวาอีกครั้งตรงสะพานท่าข้าวเปลือก ขับเข้าไปตามถนนสายกิ่วพร้าว-บ้านปงน้อย อีกประมาณ 11 กิโลเมตร จะเห็นวัดอยู่ด้านขวามือ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัดไทยในสังกัดคณะสงฆ์จีนนิกาย 
หมวดหมู่:วัดในอำเภอแม่จัน
256 แวลพัวร์กา

**256 แวลพัวร์กา** () เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย

## อ้างอิง
* [ftp://ftp.lowell.edu/pub/elgb/astorb.html The Asteroid Orbital Elements Database]
* Minor Planet Discovery Circumstances
* Asteroid Lightcurve Data File

หมวดหมู่:ดาวเคราะห์น้อย
232 รัสเซีย

**232 รัสเซีย** (****) เป็นดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย จัดเป็นดาวเคราะห์น้อยประเภท C และอาจประกอบด้วยวัสดุคาร์บอนดั้งเดิม ซึ่งค้นพบโดยโยฮันน์ พาลิซา เมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1883 ที่เมืองเวียนนา ประเทศออสเตรีย แต่ตั้งชื่อตามประเทศรัสเซีย

การสังเกตโดยการวัดเชิงแสงที่รวบรวมไว้จนถึงปี ค.ศ. 2007 แสดงคาบการหมุนรอบตัวเอง 21.8 ± 0.2 ชั่วโมง โดยมีขนาดค่าความส่องสว่างแปรผัน 0.2 ± 0.02 การศึกษาติดตามผลในปี ค.ศ. 2014 พบคาบการหมุนแปรผันโดยขึ้นอยู่กับมุมเฟสของการสังเกต การหมุนที่วัดได้เปลี่ยนจาก 22.016 ± 0.004 ชั่วโมงที่มุมเฟส 21.5 องศา เป็น 17.0 ถึง 21.904 ± 0.002 ชั่วโมงที่มุมเฟสระหว่าง 5.2 องศาถึง 9.6 องศา สาเหตุของการเปลี่ยนแปลงนี้เกี่ยวข้องกับรูปร่างของดาวเคราะห์น้อย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* The Asteroid Orbital Elements Database 
* Minor Planet Discovery Circumstances
* Asteroid Lightcurve Data File
* 
* 

หมวดหมู่:ดาวเคราะห์น้อยประเภท C
หมวดหมู่:ดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อยหลัก
เกาะแบฟฟิน

**เกาะแบฟฟิน** (; อดีตมีชื่อว่า **ดินแดนแบฟฟิน** ()) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของประเทศแคนาดา และใหญ่เป็นอันดับ 5 ของโลก โดยมีพื้นที่  กับความหนาแน่นประชากรที่ 0.03/km² เกาะนี้มีประชากรตามสำมะโนแคนาดา ค.ศ. 2021 อยู่ที่ 13,039 คน และตั้งอยู่ที่  เกาะนี้มีนครอีคาลูอิต (มีประชากรประมาณ 7,000 คน) ซึ่งเป็นเมืองหลักของนูนาวุต

## ชื่อ
ชื่อเกาะในภาษาอินุกติตุตคือ  ซึ่งหมายถึง "เกาะขนาดใหญ่มาก" ( "เกาะ" +  "ใหญ่มาก") และเขียนในอักษรอินุกติตุตเป็น  ชื่อนี้ใช้เรียกเขตบริหารและหลายพื้นที่ในนูนาวุตกับนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ ใน ค.ศ. 1576 มาร์ติน โฟรบิเชอร์ ลูกเรือชาวบริติช ขึ้นฝั่งบนเกาะนี้ แล้วตั้งชื่อเกาะนี้ว่า "Queen Elizabeth's Foreland" และอ่าวโฟรบิเชอร์ก็ได้รับการตั้งชื่อตามตัวเขาเอง เกาะนี้ตั้งชื่อตามนักสำรวจชาวอังกฤษนามวิลเลียม แบฟฟินที่เดินทางผ่านเกาะนี้ขณะกำลังค้นหา Northwest Passageใน ค.ศ. 1616 ในอดีต เกาะนี้เคยรู้จักกันในชื่อ **เกาะเจมส์** ()

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Logbooks of the ship "Rosie" (1924-1925) at Dartmouth College Library
* Logbooks of the schooner "Vera" (1920) at Dartmouth College Library
* Nunavut Tourism

หมวดหมู่:เกาะในนูนาวุต
หมวดหมู่:เกาะในมหาสมุทรอาร์กติก
โรงละครมาริอินสกี

thumb|โรงละครมาริอินสกี
**โรงละครมาริอินสกี** * (; ) * เป็นโรงละครอุปรากรและบัลเลต์ ตั้งอยู่ในนครเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ประเทศรัสเซีย สร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1860 โดยตั้งชื่อตามพระนามของ จักรพรรดินีมารีเยีย อะเลคซันโดรฟนาแห่งรัสเซีย พระมเหสีในสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย เปิดแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1860

โรงละครมาริอินสกีมีคณะบัลเลต์ประจำคือ มาริอินสกีบัลเลต์ (Mariinsky Ballet หรือ Imperial Ballet) ซึ่งก่อตั้งมาตั้งแต่ ค.ศ. 1783 จนถึงปัจจุบันมีอายุ  ปี  เดิมมีสถานที่แสดงประจำอยู่ที่โรงละครบอลชอย (Imperial Bolshoi Kamenny Theatre) ต่อมาอาคารโรงละครเดิมทรุดโทรม จึงถูกรื้อลงเมื่อ ค.ศ. 1886 คณะอิมพีเรียลบัลเลต์ได้ย้ายมาจัดแสดงที่นี่ และเปลี่ยนชื่อเป็น มาริอินสกีบัลเลต์  จนถึงปัจจุบัน

โรงละครมาริอินสกีเป็นโรงละครสำคัญของรัสเซียในศตวรรษที่ 19 เป็นสถานที่จัดแสดงรอบปฐมทัศน์ ของงานชิ้นสำคัญของทั้งปีเตอร์ ไชคอฟสกี, นีโคไล ริมสกี-คอร์ซาคอฟ, โมเดสต์ มูสซอร์กสกี

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Mariinsky Theatre Official Website
* Gallery of the Mariinsky Theatre 
* Virtual Tour of the main hall of the Mariinsky Theatre 
* Panorama of Theatre Square outside of the Mariinsky Theatre 

มารีอินสกี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
เกาะวิกตอเรีย

**เกาะวิกตอเรีย** () เป็นเกาะใหญ่ในกลุ่มเกาะอาร์กติกแคนาดาที่มีอาณาเขตครอบคลุมระหว่างดินแดนนูนาวุตและนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ของแคนาดา เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 8 ของโลก มีเนื้อที่  และเป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 2 ของแคนาดา มีพื้นที่เป็นสองเท่าของเกาะนิวฟันด์แลนด์ ใหญ่กว่าเกาะเกรตบริเตนเล็กน้อย แต่เล็กกว่าเกาะฮนชู

## ดูเพิ่ม

วิกตอเรีย
วิกตอเรีย
วิกตอเรีย
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
มาริอินสกีบัลเลต์

thumb|บัลเลต์รอบปฐมทัศน์เรื่อง ''เจ้าหญิงนิทรา'' (Sleeping Beauty) แสดงเมื่อ พ.ศ. 2433
**คณะบัลเลต์มาริอินสกี** () หรือ **อิมพีเรียลบัลเลต์** * (Imperial Ballet) * เป็นคณะบัลเลต์ที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์  แสดงประจำอยู่ที่ โรงละครมาริอินสกี เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ประเทศรัสเซีย

คณะบัลเลต์มาริอินสกี ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1738 เดิมแสดงประจำอยู่ที่ โรงละครบอลชอย (Imperial Bolshoi Kamenny Theatre) และมีชื่อเรียกว่า อิมพีเรียลบัลเลต์ จนกระทั่งย้ายมาจัดแสดงที่โรงละครมาริอินสกี เมื่อ ค.ศ. 1886 และเปลี่ยนชื่อเป็น มาริอินสกีบัลเลต์  

ในปี ค.ศ. 1935 ภายหลังการลอบสังหาร เซียร์เกย์ คีรอฟ (Sergei Kirov) สตาลินได้สั่งให้เปลี่ยนชื่อคณะบัลเลต์นี้เป็น **คีรอฟบัลเลต์** และใช้ชื่อนี้มาจนถึงการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1991 จึงเปลี่ยนชื่อกลับมาเป็น  มาริอินสกีบัลเลต์  จนถึงปัจจุบัน

## การแสดงในประเทศไทย
เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ได้เสด็จพระราชดำเนินชมการแสดงบัลเลต์ ของมาริอินสกีบัลเลต์  จากนั้นกระทรวงการต่างประเทศได้ประสานงานกับนครเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก เพื่อนำคณะมารินสกี้ มาเปิดการแสดงในประเทศไทย เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองวาระ 110 ปีของความสัมพันธ์รัสเซีย–ไทย

มาริอินสกีบัลเลต์ เปิดการแสดงในประเทศไทย จำนวน 3 รอบ ระหว่างวันที่ 6-8 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย 
โดยรอบวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2550 เป็นแสดงต่อหน้าพระพักตร์ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์  พระบรมราชินีนาถ และพระบรมวงศานุวงศ์ 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official site of the Vaganova Ballet Academy 
* Site for the Mariinsky Ballet 
* Additional Information/Pictures about the Mariinsky-Kirov Ballet
* More information and interviews from the Kirov Ballet 

หมวดหมู่:บริษัทของรัสเซีย
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2281
หมวดหมู่:เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
รูห์น

thumb|อิสเตอร์ลิงจาก ภาพยนตร์เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
thumb|กองทัพอิสเตอร์ลิงจาก ภาพยนตร์เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์

**รูห์น** (Rhûn) คือชื่อดินแดนมนุษย์แห่งหนึ่งบนทวีปมิดเดิลเอิร์ธ  ในจินตนิยายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน คำว่า Rhûn ในภาษาซินดารินแปลว่า ตะวันออก 

**รูห์น (Rhûn)** เป็นดินแดนที่ห่างไกลออกไป ทางตะวันออกของมิดเดิลเอิร์ธ มีเพียงทางตะวันตกของดินแดนรูห์นเท่านั้น ที่ปรากฏในแผนที่ เป็นดินแดนของมนุษย์ที่เรียกตนเองว่า อีสเตอร์ลิง (Easterlings) ชาวอิสเตอร์ลิงอยู่ภายใต้อาณัติของมอร์กอธจนกระทั่งถึงเซารอนมาโดยตลอด และพวกเขาก็เป็นศัตรูของมนุษย์ทางตะวันตกมาทุกยุคทุกสมัย  สภาพและความเป็นไปในดินแดนรูห์นมีข้อมูลน้อยมาก ทางตะวันตกติดกับมอร์ดอร์ และดินแดนตะวันตก (Wilderland)  ซึ่งหมายถึงดินแดนทางตะวันออกของเทือกเขามิสตี้นั่นเอง และมี **ทะเลสาบรูห์น** (Sea of Rhun) เป็นพรมแดนกั้นอยู่ ทิศใต้ติดกับดินแดนคานด์ (Khand) และไกลออกไปคือ ดินแดนฮารัด (Harad)  

ในยุคที่สอง เมื่อครั้งเซารอนมอบแหวนทั้งเก้าให้แด่พวกมนุษย์นั้น เขาได้มอบให้กับกษัตริย์แห่งอีสเตอร์ลิง ซึ่งรู้จักกันในนาม คามูล (Khamul the Easterling) และคามูลผู้นี้ ในภายหลังได้กลายเป็นภูติแหวนหนึ่งในเก้า เป็นคนที่สองต่อจาก วิชคิง แห่งอังก์มาร์ และในช่วงที่เซารอนพ่ายแพ้ใน สงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย วิญญาณของเขาก็มุ่งสู่ดินแดนรูห์น เพื่อฟื้นอำนาจก่อนจะย้ายไป โดลกุลดัวร์ 

พวกอิสเตอร์ลิงนั้นเข้าร่วมสงครามกับฝ่ายเซารอนมาโดยตลอด ถึงแม้ว่าจะเข้าสู่ยุคที่สี่ก็ตาม ชาวอิสเตอร์ลิงบางส่วน ก็ยังคงเป็นปรปักษ์กับมนุษย์ตะวันตกอยู่

## อ้างอิง
* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, *[[ลอร์ดออฟเดอะริงส์]]*, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.
* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, *[[Unfinished Tales]]*, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.

หมวดหมู่:ดินแดนในตำนานของโทลคีน
โฮบาร์ต

**โฮบาร์ต** เป็นเมืองหลวงของรัฐแทสเมเนีย ประเทศออสเตรเลีย และเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดลำดับที่ 2 รองลงมาจากซิดนีย์ จากการก่อตั้งเมืองในประเทศออสเตรเลีย ในปี พ.ศ. 2346 (ค.ศ. 1803)

## ภูมิศาสตร์
### ภูมิประเทศ

### ภูมิอากาศ
โฮบาร์ตมีลักษณะภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร โดยโฮบาร์ตเป็นเมืองหลวงรัฐของออสเตรเลียที่มีอากาศเย็นที่สุดในช่วงฤดูร้อน หิมะตกในเมืองโฮบาร์ตที่ระดับน้ำทะเลครั้งล่าสุดเมื่อปี 2015 ส่วนบนยอดเขาเมาท์เวลลิงตัน มีหิมะปกคลุมอยู่เป็นประจำทุกปีในฤดูหนาว

## สถานที่สำคัญ
thumb|250px|right|ทิวทัศน์ของเมาท์ เวลลิงตัน โดยมองจากท่าเรือเมืองโฮบาร์ต
* ตลาดนัดซาลามันคา
* เมาท์เวลลิงตัน
* เธียเทอร์รอยัล
* สวนพฤกษศาสตร์รอยัลแทสเมเนียน

## เมืองพี่น้อง
*  ไยซุ จังหวัดชิซูโอกะ ญี่ปุ่น
*   ลากวีลา อิตาลี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเมือง
* ภาพถ่ายจากดาวเทียมของ Google Maps
* 

หมวดหมู่:เมืองในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:เมืองในรัฐแทสเมเนีย
หมวดหมู่:รัฐแทสเมเนีย
กุ้ย หลุนเหม่ย์

**กุ้ย หลุนเหม่ย์** (; พินอิน: Guì Lúnměi) เกิดวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2526 เป็นนักแสดงชาวไต้หวัน เริ่มต้นเข้าสู่วงการนักแสดงด้วยภาพยนตร์เรื่อง สาวหน้าใสกับนายไบซิเคิล (Blue Gate Crossing (藍色大門)) จากนั้น หลุนเหม่ย์ก็มีผลงานการแสดงประปราย ก่อนที่จะเข้ามารับบทเด่นในภาพยนตร์เรื่องรักเรา กัลปาวสาน (Secret) ที่กำกับการแสดงโดยโจวเจี๋ยหลุน (เจย์ โช) โดยรับบทเป็นนักแสดงนำฝ่ายหญิงชื่อ ลู เสี่ยว ยู โดยเจย์ โชเองก็รับบทเป็นนักแสดงนำชายชื่อ ยี เสี่ยง ลุน

## ผลงานละครโทรทัศน์
* Police et vous (SETTV, พ.ศ. 2550)
* Dangerous Mind (PTS, พ.ศ. 2549)

## ผลงานภาพยนตร์
* Parking (2008 Film)
* Secret รับบทเป็น ลู เสี่ยว ยู (พ.ศ. 2550)
* The Most Distant Course รับบทเป็น เสี่ยวยุน (พ.ศ. 2550)
* The Passage (พ.ศ. 2547)
* Sound Of Colors (พ.ศ. 2546)
* Blue Gate Crossing รับบทเป็น Meng Ke Rou (พ.ศ. 2545)

หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชาวไต้หวัน

อ้างอิง
แฮช

**แฮช** อาจหมายถึง
* ฟังก์ชันแฮช
* ตารางแฮช
* เครื่องหมายแฮช #
* แฮชชิช หรือแฮช ยาเสพติดชนิดหนึ่ง ในภาษาอาหรับแปลว่า หญ้า
แม่โขง

thumb|287x287px|สุราแม่โขงขนาด 700 มิลลิลิตร
**แม่โขง** เป็นสุราสียี่ห้อแรกของประเทศไทย  เป็นสุราปรุงพิเศษ 35 ดีกรี เริ่มผลิตใน พ.ศ. 2484 ที่โรงงานสุราบางยี่ขัน ปากคลองบางยี่ขัน ริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ตำบลบ้านปูน อำเภอบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรี (แขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร ในปัจจุบัน) 

## ประวัติ

### บางยี่ขัน ย่านต้มสุรา
บางยี่ขันเป็นย่านผลิตสุรามาตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นกล่าวกันว่าในสมัยรัชกาลที่ 1 มีนายอากรสุราชาวจีนมาปลูกโรงต้มสุราบริเวณปากคลองบางยี่ขันริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตกมองเห็นปล่องไฟมีควันโขมงสังเกตเห็นได้ง่าย

### โรงงานสุราบางยี่ขัน โรงงานสุราของรัฐ
ต่อมาในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2457 รัฐบาลได้โอนโรงงานสุราบางยี่ขันซึ่งเดิมเป็นกิจการของเอกชนมาเป็นของรัฐโดยมีกรมสรรพสามิต กระทรวงการคลังเป็นผู้ปกครองดูแลเรียกประมูลเงินผลประโยชน์เข้ารัฐในรูปแบบต่าง ๆ แล้วตั้งผู้ประมูลได้ให้เป็นผู้รับอนุญาต ผลิตสุราออกจำหน่ายภายในเขตที่กำหนดให้เป็นเขตจำหน่ายสุราของโรงงาน วันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวครบกำหนดหมดอายุสัญญาอนญาตให้ต้มกลั่นและจำหน่าย สุรากรมสรรพสามิตจึงได้ระงับการอนุญาตให้เอกชนต้มกลั่นและจำหน่ายสุราและเข้าดูแลควบคุมการผลิตสุราที่โรงงาน บางยี่ขันเองเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2472 มีการปรับปรุงโรงงานให้ทันสมัยและผลิตสุราชนิดใหม่คือสุราผสม 28 ดีกรี หลายยี่ห้อรวมทั้งเชี่ยงชุนที่ยังคงผลิตมาจนถึงปัจจุบัน แต่การจำหน่ายยังคงใช้วิธีการประมูลเงินผลประโยชน์ ตั้งผู้ทำการค้าส่งเป็นเขต ๆ

ต่อมากรมสรรพสามิตได้ผลิต "สุราผสม" โดยใช้เครื่องสมุนไพรตามเภสัชตำรับของยาดองเหล้าแบบโบราณสกัดโดย แช่ในสุราดีกรีสูงแล้วนำมาปรุงแต่งรสกลิ่นสีและแรงแอลกอฮอล์ เป็นสุราผสมดื่มได้ทันทีโดยไม่ต้องผสมโซดาและต่อมา ได้พัฒนาเป็น "สุราปรุงพิเศษ" ดื่มโดยผสมโซดาหรือไม่ก็ได้ในขณะนั้นมีผู้นิยมดื่มวิสกี้ผสมโซดากันอย่างแพร่หลาย วิสกี้ส่วนใหญ่ต้องนำเข้าจากต่างประเทศ สิ้นเปลืองเงินตราปีละมาก ๆ สุราปรุงพิเศษที่กรมสรรพสามิตผลิตขึ้นจึงช่วยลดการนำเข้าได้เป็นอย่างดี

### กำเนิด "แม่โขง" ริมฝั่งเจ้าพระยา
ต่อมาในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม เกิดการเรียกร้องดินแดนฝั่งขวาของแม่น้ำโขง 4 จังหวัดคือเสียมราฐ พระตะบอง ศรีโสภณ และนครจำปาศักดิ์คืนจากประเทศฝรั่งเศสจนเกิดกรณีพิพาทและนำไปสู่สงครามอินโดจีน หลวงวิจิตรวาทการ ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมศิลปากรจึงแต่งเพลงปลุกใจชื่อว่าเพลง "ข้ามโขง" โดยใช้ ทำนองเพลง "Swanee River" ของฝรั่งมาใส่เนื้อร้องเป็นภาษาไทยเพื่อรณรงค์ให้คนไทยเกิดความเข้าใจว่าแม้จะอยู่ ห่างไกลกันคนละฝั่งแม่น้ำโขงแต่ทั้ง 4 จังหวัดก็เป็นส่วนหนึ่งของประเทศไทย เพลงข้ามโขงนี้โด่งดังมากและสร้างความรู้สึกรักชาติรักแผ่นดินอย่างรุนแรง อิทธิพลของเพลงนี้จูงใจให้กรมสรรพสามิตตั้งชื่อสุราปรุงพิเศษ 35 ดีกรีซึ่งเพิ่งจะผลิตขึ้นใหม่ในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484 ว่า "แม่โขง"

## ลักษณะสุรา
สุราแม่โขงมีสีเหลืองอำพันเจือทองแดง มีรสชาติแรกคือหวานปลายลิ้นกลมกล่อม เผ็ดหอมแบบขิงและผลไม้จำพวกส้ม มีกลิ่นวานิลลาเล็กน้อย และมีรสสัมผัสตอนท้ายคือเผ็ดหอมแบบขิง 

## ดูเพิ่ม
* แสงโสม
* หงษ์ทอง
* กวางทอง
* รีเจนซี่
* เมอริเดียน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*International Beverage Holdings Limited
*The Official Mekhong website

หมวดหมู่:เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ไทย
หมวดหมู่:ตราสินค้าผลิตภัณฑ์แอลกอฮอล์
หมวดหมู่:ตราสินค้าไทย
หมวดหมู่:อาหารไทย
หมวดหมู่:แบรนด์เครื่องดื่มสัญชาติไทย
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ของกลุ่มทีซีซี
อำเภอเมืองสงขลา

**เมืองสงขลา** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสงขลา เป็นอำเภอศูนย์กลางการบริหารราชการของจังหวัด แต่เดิมมีพื้นที่ใหญ่และพอความเจริญเข้าพื้นที่จึงได้มีการจัดตั้งกิ่งอำเภอและยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอสิงหนคร เมื่อปี พ.ศ. 2534

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอเมืองสงขลามีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอสิงหนคร
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอ่าวไทย
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอจะนะ อำเภอนาหม่อม และอำเภอหาดใหญ่
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอหาดใหญ่และอำเภอบางกล่ำ

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอเมืองสงขลาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 46 หมู่บ้าน

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอเมืองสงขลาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
* **[[เทศบาลนครสงขลา]]** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ่อยางทั้งตำบล
* **[[เทศบาลเมืองเขารูปช้าง]]** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขารูปช้างทั้งตำบล
* **เทศบาลตำบลพะวง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพะวงทั้งตำบล
* **เทศบาลตำบลเกาะแต้ว** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะแต้วทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งหวัง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งหวังทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลเกาะยอ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกาะยอทั้งตำบล

## แหล่งท่องเที่ยว
* เกาะยอ
* พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติสงขลา
* แหลมสมิหลา
* เขาตังกวน
* สวนสัตว์สงขลา
* อุทยานนกน้ำคูขุด
* สะพานติณสูลานนท์
* บ้านขนมไทยสอง-แสน
* พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ มัชฌิมาวาส
* เมืองเก่าสงขลา ถนนนางงาม
* เขาตังกวน
* อุทยานประวัติศาสตร์พลเอกเปรม ติณสูลานนท์
* แหลมสนอ่อน
* บ้านศรัทธา

## สถาบันการศึกษา
* วิทยาลัยเทคโนโลยีวชิราโปลีสงขลา
* มหาวิทยาลัยทักษิณ วิทยาเขตสงขลา
* โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา
* วิทยาลัยการจัดการเพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยทักษิณ 
* วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยทักษิณ
* วิทยาลัยดนตรีวิทยาชีพ มหาวิทยาลัยทักษิณ
* วิทยาลัยการสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยทักษิณ
* สถาบันทักษิณคดีศึกษา มหาวิทยาลัยทักษิณ
* มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย วิทยาเขตภาคใต้
* มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา
* โรงเรียนสงขลาเทคโนโลยี
* โรงเรียนมหาวชิราวุธ
* โรงเรียนวรนารีเฉลิม
* วิทยาลัยอาชีวศึกษาสงขลา
* วิทยาลัยประมงติณสูลานนท์
* วิทยาลัยสารพัดช่างสงขลา
* โรงเรียนนวมินทราชูทิศ ทักษิณ
* โรงเรียนเกาะแต้วพิทยาสรรค์
* โรงเรียนเทศบาล 5 (วัดหัวป้อมนอก)
* โรงเรียนแจ้งวิทยา
* โรงเรียนวิเชียรชม
* โรงเรียนอนุบาลสงขลา

## แหล่งข้อมูลอื่น

มืเองสงขลา
หมวดหมู่:อำเภอเมืองสงขลา
เกาะเอลสเมียร์

thumb|เกาะเอลสเมียร์
**เกาะเอลสเมียร์** () เป็นเกาะของประเทศแคนาดา  ตั้งอยู่ในมหาสมุทรอาร์กติก นับเป็นเกาะใหญ่อันดับสิบของโลก และใหญ่เป็นอันดับสามของประเทศแคนาดา มีพื้นที่ส่วนใหญ่ถูกปกคลุมด้วยธารน้ำแข็งและแผ่นน้ำแข็ง ตั้งอยู่เหนืออาร์กติกเซอร์เคิล จึงถูกนับเป็นส่วนหนึ่งของขั้วโลกเหนือ
                                   
## ภูมิประเทศ
ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นนำแข็ง มีชาวไอนุอาศัยอยู่ เกาะเอสส์เมียติดกับมหาสมุทรอาร์กติก อยู่ใกล้กับเกาะเดวอน,เกาะเอกเซลไฮเบริก์และเกาะกรีนแลนด์ เมืองที่อยู่ใกล้กับเกาะมากที่สุดคือ เมืองทูลี

## เส้นทางการบิน
เกาะนี้ใช้เป็นทางบินจากทางอเมริกาไปทางยุโรปและเอเชีย เส้นทางนี้ยังพึ่งใช้ได้ไม่นานนัก 

## ขนาด
เกาะเอลสเมียร์ มีขนาดใหญ่จนติด 1 ใน 20 ของเกาะทั่วโลก  มีขนาดประมาณ  196,236 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 75,767 ตารางไมล์  มีขนาดเป็น 1 ส่วน 50 ของประเทศ

## คณะบริหาร
* รัฐบาล สหพันธรัฐราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ 
* ประมุข สมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
* ผู้สำเร็จราชการ มีชาแอล ชอง    
* นายกรัฐมนตรี สตีเฟน ฮาร์เปอร์ 

## ภาษาราชการ
* ภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศส

## ประวัติของประเทศ
ฝรั่งเศสได้เข้ายึดครองแคนาดาฝั่งตะวันออกในปี พ.ศ. 2077 (ค.ศ. 1534) และได้เริ่มตั้งถิ่นฐานในปี พ.ศ. 2147 (ค.ศ. 1604) ปัญหาความขัดแย้งระหว่างฝรั่งเศสกับอังกฤษเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2256 (ค.ศ. 1713) อันเนื่องจากเหตุผลด้านการประมงและการค้าขนสัตว์ ซึ่งในที่สุดดินแดนแคนาดาก็ตกเป็นของอังกฤษ

ปี พ.ศ. 2392 (ค.ศ. 1849) แคนาดาได้รับการยอมรับในสิทธิการปกครองตนเอง และต่อมาปี พ.ศ. 2410 (ค.ศ. 1867) ได้มีการจัดตั้ง รัฐอธิราชแคนาดา (Dominion of Canada) ในลักษณะของสหพันธรัฐซึ่งประกอบด้วยอัปเปอร์แคนาดา (Upper Canada) และ โลว์เออร์แคนาดา (Lower Canada) (ได้แก่ รัฐออนแทรีโอ รัฐเกแบ็ก รัฐโนวาสโกเชีย และรัฐนิวบรันสวิกในปัจจุบัน) ซึ่งต่อมาได้ขยายออกไปทางภาคตะวันตกจนถึงรัฐบริติชโคลัมเบีย

ปี พ.ศ. 2474 (ค.ศ. 1931) แคนาดาได้รับสถานะเป็นประเทศที่เท่าเทียมกับอังกฤษโดยมีกษัตริย์อังกฤษเป็นพระประมุข และต่อมาในปี พ.ศ. 2492 (ค.ศ. 1949) รัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ ก็ได้เข้าร่วมเป็นรัฐที่สิบของแคนาดา

## อ้างอิง

เอลสเมียร์
อเอลสเมียร์
เอนท์

**เอนท์** (Ent) เป็นเผ่าพันธุ์สิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เชื่อว่าคำนี้น่าจะมีที่มาจากคำว่า 'เอนท์' ในภาษาแองโกล-แซกซอน (เป็นภาษาหนึ่งที่โทลคีนถนัด) ซึ่งมีความหมายถึง 'ยักษ์' แต่ในปัจจุบันคำว่า 'เอนท์' มักเป็นที่รู้จักทั่วไปในความหมายที่เกี่ยวข้องกับผลงานของโทลคีน เช่นเดียวกับคำว่า 'ฮอบบิท'

เอนท์ในปกรณัมของโทลคีน เป็นสิ่งมีชีวิตเก่าแก่ของโลกอาร์ดา ที่เกิดมาพร้อม ๆ กันกับเหล่าเอลดาร์ โดยเอรู อิลูวาทาร์ เป็นผู้ทรงสร้างขึ้นตามคำขอของเทพียาวันนา เทพีแห่งพืชพรรณและความอุดมสมบูรณ์ หลังจากที่พระนางได้ทราบว่า เทพอาวเลทรงสร้างคนแคระผู้นิยมชมชอบตัดต้นไม้ นางจึงขอให้มีผู้พิทักษ์หมู่ไม้ หรือ 'พฤกษบาล' บ้าง 

เอนท์มีรูปร่างเหมือนกันกับต้นไม้ เพียงแต่สามารถเคลื่อนไหวและเจรจาได้ ภาษาของเอนท์เรียกว่า 'ภาษาเอนทิช' ซึ่งเป็นภาษาที่ไม่มีใครเข้าใจ คำศัพท์แต่ละคำก็ยาว กว่าเอนท์จะพูดจบประโยคหนึ่ง ๆ ต้องใช้เวลายาวนานมาก ดังนั้นพวกเอนท์จึงไม่ค่อยพูด

เอนท์ปรากฏตัวอยู่ในตำนานต่าง ๆ ของโลกอาร์ดาตั้งแต่ยุคที่หนึ่ง เช่นการช่วยเหลือกองกำลังของเบเรนในการไล่ล่าพวกคนแคระที่สังหารกษัตริย์ธิงโกล และชิงสร้อยพระศอเนากลามีร์กับซิลมาริล หนีข้ามเทือกเขาสีน้ำเงิน ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ทรีเบียร์ด เอนท์ชราผู้หนึ่ง ก็เคยร้องเพลงให้เมอร์รี่กับปิ๊ปปิ้นฟัง ถึงเรื่องราวเมื่อยุคสมัยบรรพกาลที่เขาเคยเดินท่องอยู่ในแผ่นดินออสซิริอันด์ และดอร์โธนิออน แว่นแคว้นในเบเลริอันด์

ในยุคที่สอง ป่าไม้บนมิดเดิลเอิร์ธถูกทำลายลงอย่างมโหฬารด้วยน้ำมือของชาวนูเมนอร์ แผ่นดินเอเรียดอร์อันกว้างใหญ่ซึ่งเคยเป็นป่ารกทึบ ถูกชุดบุกเบิกของกษัตริย์ ทาร์-อัลดาริออน แผ้วถางจนกลายเป็นที่ราบดังเช่นที่ปรากฏในยุคที่สาม ทำให้เหล่าเอนท์ต้องอพยพหนีเข้าไปในแผ่นดินลึกมากขึ้น เมื่อถึงเหตุการณ์ในช่วงสงครามแหวน มีเอนท์หลงเหลืออยู่บนมิดเดิลเอิร์ธเพียงแถบป่าดึกดำบรรพ์ และป่าฟังกอร์น เท่านั้น

## เอนท์ที่ปรากฏชื่อในเรื่อง
* ทรีเบียร์ด
* ควิกบีม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตในตำนานของโทลคีน
ซิป

250px|thumb|ซิปพลาสติกกับซิปไนลอน

**ซิป** () คืออุปกรณ์ที่ช่วยยึดปลายของผ้าทั้ง 2 เข้าด้วยกันไว้ชั่วคราว ใช้กับเครื่องอาภรณ์ เสื้อผ้า กางเกง กระเป๋า อุปกรณ์กีฬา อุปกรณ์ปีนเขา เข้าป่า เป็นต้น

ซิปประดิษฐ์โดย วิตคัมบ์ จัดสัน วิศวกรชาวอเมริกัน ในปี ค.ศ. 1893 โดยออกแบบเป็นที่เกี่ยวห่วง ให้ติดรองเท้าบู๊ต แทนที่กลัดกระดุมที่กำลังได้รับความนิยมอยู่ขณะนั้น แต่ซิปในช่วงนั้นยังไม่ได้รับความนิยมเท่าไร ต่อมาอีก 20 ปีถัดมา กิเดียน ซุนด์แบค วิศวกรชาวสวีเดน ได้ค้นพบซิปแบบเกี่ยวที่เรียกว่า Hookless (ซึ่งแปลว่าไร้ตะขอ) มีลักษณะคล้ายซิปปัจจุบัน ทั้งสร้างเครื่องจักรผลิตฟันซิปและเครื่องติดฟันซิปเข้ากับแถบผ้าด้วย

จนในปี ค.ศ. 1918 ซิปก็ได้รับความนิยมหลังจากที่กองทัพเรือสหรัฐ สั่งซื้อซิปดังกล่าวจำนวน 10,000 ชิ้น ไปติดชุดกันลมให้นักบิน 

## อ้างอิง

* ที่มาของซิป  คอลัมน์รู้ไปโม้ด โดยน้าชาติ ประชาชื่น 

หมวดหมู่:วัสดุตัดเย็บ
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2436