open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
22 ธันวาคม

วันที่ **22 ธันวาคม** เป็นวันที่ 356 ของปี (วันที่ 357 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอเรียน เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 9 วันในปีนั้น

## เหตุการณ์
* พ.ศ. 2407 (ค.ศ. 1864) - สงครามกลางเมืองอเมริกา: กองทัพของนายพลวิลเลียม ทีคัมเซห์ เชอร์แมน แห่งสหภาพเข้ายึดครองเมืองซาวันนาห์ที่รัฐจอร์เจีย
* พ.ศ. 2428 (ค.ศ. 1885) - อิโตะ ฮิโระบุมิ ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศญี่ปุ่น
* พ.ศ. 2431 (ค.ศ. 1888) - ฝรั่งเศสและสยามทำสัญญา 9 ข้อ เรื่องเมืองสิบสองจุไท ทำให้สยามเสียสิบสองจุไทให้ฝรั่งเศส
* พ.ศ. 2465 (ค.ศ. 1922) - วันก่อตั้งสหภาพโซเวียต ซึ่งประกอบด้วยสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ยูเครน ไบโลรัสเซียและคอเคเซีย
* พ.ศ. 2507 (ค.ศ. 1964) - เครื่องบิน Lockheed SR-71 Blackbird ขึ้นบินเป็นครั้งแรก
* พ.ศ. 2534 (ค.ศ. 1991) - เขาทราย แกแล็คซี่สร้างสถิติป้องกันแชมป์โลกได้มากที่สุดในเอเชียและป้องกันแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทได้สูงสุด เมื่อป้องกันแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทของสมาคมมวยโลกครั้งที่ 19 ชนะคะแนน อาร์มันโด คาสโตร ที่สนามกีฬาเทพหัสดิน
* พ.ศ. 2544 (ค.ศ. 2001) -
** วันเกิดของซีซี สัตว์เลี้ยงโคลนนิงตัวแรกของโลก
** ตั้งรัฐบาลชั่วคราวของอัฟกานิสถานที่กรุงคาบูล

## วันเกิด
* พ.ศ. 2401 (ค.ศ. 1858) - จิอาโคโม ปุชชินี คีตกวีชาวอิตาลี (ถึงแก่กรรม 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467)
* พ.ศ. 2408 (ค.ศ. 1865) - กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ (สิ้นพระชนม์ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478)
* พ.ศ. 2430 (ค.ศ. 1887) - ศรีนิวาสะ รามานุจัน นักคณิตศาสตร์ชาวอินเดีย (ถึงแก่กรรม 26 เมษายน พ.ศ. 2463)
* พ.ศ. 2465 (ค.ศ. 1922) - เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งโฮเฮนเบิร์ก (ถึงแก่กรรม 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554)
* พ.ศ. 2477 (ค.ศ. 1934) - วิจิตร ศรีสอ้าน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (ถึงแก่อนิจกรรม 30 กันยายน พ.ศ. 2566)
* พ.ศ. 2493 (ค.ศ. 1950) - ทรงกิตติ จักกาบาตร์ อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด
* พ.ศ. 2499 (ค.ศ. 1956) - หลี่ เหลียงเหว่ย นักแสดงชาวฮ่องกง
* พ.ศ. 2505 (ค.ศ. 1962) - เรล์ฟ ไฟนส์ นักแสดงชาวอังกฤษ
* พ.ศ. 2506 (ค.ศ. 1963) - จาตุรงค์ มกจ๊ก นักแสดงตลกชาวไทย
* พ.ศ. 2518 (ค.ศ. 1975) - มิเชล ซัลกาโด อดีตนักเตะทีมชาติสเปน
* พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) - ฌูแซ ฟงตือ นักฟุตบอลชาวโปรตุเกส
* พ.ศ. 2527 (ค.ศ. 1984) - เบสฮันเตอร์ นักร้อง โปรดิวเซอร์
* พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) - แอแดร์ (นักฟุตบอลชาวโปรตุเกส) นักฟุตบอลชาวโปรตุเกส
* พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) - จอร์ดิน สปากส์ นักร้องชาวอเมริกัน
* พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) - กาเบรียล คว็อก นักฟุตบอลอาชีพชาวสิงคโปร์
* พ.ศ. 2534 (ค.ศ. 1991) - ดาเบบี แร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน
* พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) - ชิโอริ คูสึนะ นางแบบและนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
* พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993) 
**เมแกน เทรนเนอร์ นักร้องชาวอเมริกัน
**ราฟาแอล กึไรรู นักฟุตบอลอาชีพชาวโปรตุเกส
* พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) - ปริยชาต ศรีสุธรรม นักแสดงหญิงชาวไทย
* พ.ศ. 2544 (ค.ศ. 2001) - เจก มิตเชลล์ นักว่ายน้ำชาวอเมริกัน

## วันถึงแก่กรรม
*พ.ศ. 2415 (ค.ศ. 1872) - กรมหมื่นภูบาลบริรักษ์ (ประสูติ 5 เมษายน พ.ศ. 2357)
*พ.ศ. 2467 (ค.ศ. 1924) - เจ้าฟ้ามาลินีนภดารา ศิรินิภาพรรณวดี กรมขุนศรีสัชนาลัยสุรกัญญา (ประสูติ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2428)
*พ.ศ. 2557 (ค.ศ. 2014) - โจ ค็อกเกอร์ นักร้องและนักดนตรีชาวอังกฤษ (เกิด 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2487)
## วันสำคัญและวันหยุดเทศกาล
* วันเหมายันซึ่งกลางวันจะสั้นกว่ากลางคืนมากที่สุดในซีกโลกเหนือ และดวงอาทิตย์ปัดใต้มากที่สุด
* เทศกาลตังโจ่ย (冬至) ในประเพณีจีน

## แหล่งข้อมูลอื่น
* BBC: On This Day
* Today in History: December 22 

ธันวาคม 22
หมวดหมู่:ธันวาคม
มูส

**มูส** สามารถหมายถึง
* มูส (รันม่า ½) ตัวละครการ์ตูนจากเรื่อง รันม่า ½
* มูส (mousse) ของหวานที่ทำจากแป้ง ไข่ และน้ำตาล โดยมักจะมีรสช็อกโกแลตหรือรสผลไม้
* มูส (moose) สัตว์รูปร่างเหมือนกวางแต่มีเขาที่ใหญ่
* มูส เครื่องสำอางที่ใช้ในการจัดทรงผม
เฉลว

เฉลว|thumb
**เฉลว** หรือ **ฉลิว** ภาษาถิ่นพายัพว่า **ตาเหลว** หรือ **ตาแหลว** และภาษาถิ่นใต้ว่า **กะหลิว** เป็นเครื่องหมายทำด้วยเส้นตอกไม้ไผ่หรือหวายเส้น หักขัดกันเป็นมุม ตั้งแต่สามมุมขึ้นไป โบราณใช้เฉลวในงานต่าง ๆ ดังนี้
# ใช้แสดงบอกสัญลักษณ์ว่าเป็นร้านขายของ
# ใช้แสดงบอกสัญลักษณ์ว่าเป็นที่ตั้งด่านเก็บภาษี 
# ใช้บอกอาณาเขตการจับจองที่นาโดยการปักเฉลวไว้ที่สี่มุมของที่ที่ตนเป็นเจ้าของ
# ปักไว้ที่ที่แสดงว่าเป็นบริเวณที่หวงห้ามต่าง ๆ หรือบอกเตือนให้ระวังอันตราย 
# ใช้ในการแพทย์แผนโบราณ ว่ากันว่าหม้อที่บรรจุยาถ้าไม่ลงคาถามีเฉลวปักกันไว้ เมื่อผ่านบ้านหมออื่นหรือคนหรือสิ่งใดที่ถือ อาจทำให้เครื่องยาที่มีอยู่ในนั้นเสื่อมคุณภาพหายความศักดิ์สิทธิ์ หรือกันไม่ให้ใครเติมอะไรลงไปหรือกันอะไรที่จะไปทำลายยาให้เสียไป ดังนี้จึงต้องปักเฉลวไว้ เวลาคลอดลูกอยู่ไฟโบราณก็มีการปักเฉลวด้วย นอกจากปักเฉลวแล้วยังมีการเสกคาถาอาคมลงยันต์บนเฉลวที่ใช้ปักหม้อยาด้วย ซึ่งคาถาจะแตกต่างไปตามแฉกของเฉลวดังนี้

* เฉลว 3 แฉก ลงอักขระ มะ อะ อุ หมายถึงขอให้อำนาจพระผู้เป็นเจ้าทั้งหลายจงประสาทพรให้หายป่วย ซึ่งเดิมเป็นความเชื่อของศาสนาพราหมณ์
* เฉลว 5 แฉก ลงอักขระพระเจ้า 5 พระองค์คือ นะโมพุทธายะ
* เฉลว 8 แฉก ลงอัขระ อิติปิโสแปดทิศทาง

โดยที่เฉลวเป็นเครื่องหมายถึงยันต์หรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ที่เกี่ยวข้องกับยา  เภสัชกรรมสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์  จึงได้นำมาใช้เป็นส่วนหนึ่งในการทำสัญลักษณ์ของหน่วยงานและสัญลักษณ์ของวิชาชีพเภสัชกรรมอีกด้วย

ในวัฒนธรรมล้านนาจะเรียกเฉลวว่า *ตาแหลว* มาจาก นกแหลว ซึ่งเป็นนกขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง เปรียบตาแหลวเป็นตาของเหยี่ยวคอยจ้องมองสิ่งเลวร้าย มักเอาไว้กันภูตผีปีศาจ ดังเช่น ชาวลัวะนำตาแหลวไปติดที่ประตูบ้าน ส่วนชาวอาข่าจะติดตาแหลวไว้ประตูของหมู่บ้านเพื่อแยกโลกมนุษย์กับโลกวิญญาณออกจากกัน

ในกฎหมายตราสามดวง บทอัยการลักษณะผัวเมีย กล่าวโทษหญิงมีชู้ว่า *"ส่วนหญิงอันร้าย ให้เอาเฉลวปะหน้า ทัดดอกชบาแดงทั้งสองหู ร้อยดอกชบาแดงเป็นมาลัยใส่ศีรษะหรือคอ แล้วให้เอาหญิงนั้นเข้าเทียมแอกข้างหนึ่ง ชายชู้เทียมแอกข้างหนึ่ง ประจานด้วยไถ 3 วัน"*

## ในบันเทิงคดี
นางกาไวย ตัวละครนางหนึ่งในเรื่อง *พระวรวงศ์* ถูกทำโทษด้วยเอาเฉลวปะหน้า ทัดและสวมมาลัยดอกชบา แล้วเทียมแอกประจานด้วยไถ ก่อนถูกฝังทั้งเป็นโผล่ดินเพียงคอและถูกไถไถคอจนถึงแก่ความตาย

## อ้างอิง

* รายการพินิจนคร ตอน สี่แพร่งแห่งคลองด่าน ตำนานด่านขนอน เส้นทางสัญจรสู่ความเจริญ : 10 มกราคม พ.ศ. 2553 ทางทีวีไทย
* [ ความหมายของคำว่า เฉลว จากเว็บไซต์[พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542]]
## แหล่งข้อมูลอื่น

ฉเลว
หมวดหมู่:ความเชื่อไทย
ถ้วยยาไฮเจีย

thumb|ถ้วยยาไฮเจีย

**ถ้วยยาไฮเจีย** () รูปงูศักดิ์สิทธิ์พันรอบถ้วยยาของเทพีไฮเจีย (Hygeia) ซึ่งเป็นเทพี แห่งสุขภาพอนามัย ความสะอาด และสุขลักษณะ และเป็นธิดาของแอสคลีเพียส (Asclepius) ที่มีหน้าที่ในการรักษาโรคภัยไข้เจ็บ และต่อมายกย่องเป็นเทพแห่งการแพทย์แผนปัจจุบัน ส่วนไฮเกียยกย่องเป็นเทพีแห่งเภสัชกรรมด้วย 

หมวดหมู่:สัญลักษณ์ทางเภสัชกรรม
ถ้วยตวงยา

**ถ้วยตวงยา** () เป็นภาชนะที่ใช้ในห้องปฏิบัติการเคมี บริเวณปากภาชนะจะบากเป็นร่องเพื่อให้เทสารเคมีที่เป็นของเหลวออกมาได้สะดวก และด้านข้างจะมีขีดเครื่องหมายบอกปริมาตรของเหลวที่บรรจุอยู่ด้วย ภาชนะเหล่านี้อาจทำด้วยพลาสติก แก้ว หรือโบโรซิลิเกต (borosilicate)

ถ้วยตวงยา หรือ ถ้วยใส่ยา (measuring cups) คืออุปกรณ์ทางการแพทย์ประเภทหนึ่งที่มีลักษณะเหมือนถ้วยใบเล็กๆ ถ้วยตวงสำหรับผู้ป่วยนิยมทำด้วยพลาสติก เพราะแตกเสียหายยาก ส่วนที่ทำด้วยแก้วโบโรซิลิเกต มักใช้ในห้องปฏิบัติการเภสัชกรรม ถ้วยตวงยา จะมีขีดปริมาตรบอกที่ข้างถ้วยซึ่งชนิดของถ้วยตวงยาจะมีทั้งแบบที่มีขีดบอกเป็นหน่วยมิลลิลิตร หรือบางชนิดจะบอกเป็นหน่วยช้อนชา

## ประเภท
### ถ้วยตวงยาของผู้ป่วย
นิยมทำจาก พลาสติก เพราะปลอดภัย น้ำหนักเบา ใช้งานสะดวก และแตกหักยาก ปัจจุบันมีทั้งแบบใช้ซ้ำและแบบใช้แล้วทิ้งเพื่อความสะอาดและลดความเสี่ยงการปนเปื้อน ซึ่งเหมาะสำหรับใช้ในบ้านหรือสถานพยาบาล ถ้วยใส่ยามีทั้งหมดสามประเภทดังนี้:
#### ถ้วยใส่ยาประเภทแก้ว
นิยมใช้ใส่ยาเม็ดหรือยาน้ำ ถ้วยแก้วมีข้อดีคือเนื้อหนาทนทาน ใช้งานได้ยาวนาน แต่ข้อเสียคือไม่ทนต่อแรงกระแทก ถ้าทำตกก็แตกได้ง่ายๆ
#### ถ้วยใส่ยาประเภทพลาสติก
ส่วนใหญ่จะมีลักษณะคล้ายถ้วยตวงโดยจะมีขีดวัดระดับอยู่ข้างถ้วย จึงนิยมใช้ใส่ยาน้ำเพราะจะได้กะปริมาณยาได้ง่าย

#### ถ้วยใส่ยาประเภทสแตนเลส
นิยมใช้เป็นถ้วยใส่น้ำยาทางการแพทย์หรือถ้วยไอโอดีน มากกว่าใช้ใส่ยาเม็ดหรือยาน้ำ

### ถ้วยตวงยาแบบใช้ทดลอง
มักผลิตจาก แก้วโบโรซิลิเกต (Borosilicate glass) เพราะทนต่อความร้อนและสารเคมีต่างๆ รวมถึงมีความแม่นยำในการวัดปริมาตรสูง วัสดุนี้พบได้ทั่วไปในถ้วยตวงสำหรับทดลองหรือใช้ในห้องแลบเภสัชกรรมและวิทยาศาสตร์อื่นๆ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สัญลักษณ์ทางเภสัชกรรม
โบโบะโบะ ฮีโร่ของผม

***โบโบะโบะ ฮีโร่ของผม*** () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นวาดโดยโยชิโอะ ซาวาอิ ในลิขสิทธิ์ของชูเอชะในประเทศญี่ปุ่น และตีพิมพ์ในหนังสือการ์ตูนโชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ สำหรับอนิเมะจัดทำโดยบริษัทโทเอ แอนิเมชัน ในสหรัฐอเมริกาได้เริ่มฉายในการ์ตูนเน็ทเวิร์ก ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 นอกจากนี้มีการทำเป็นเกมสำหรับเพลย์สเตชัน 2 ภาค เกมบอยแอดวานซ์ 4 ภาค และเกมคิวบ์ 1 ภาค

โบโบะโบะเป็นการ์ตูนตลกที่ใช้การเล่นคำ การเล่นนอกบท การล้ำเลียนวัฒนธรรมป๊อป การแต่งตัวล้อเลียนเรื่องอื่น (ในเรื่องตัวร้ายบางตัวแต่งตัวเหมือนชาวไซย่าจากเรื่องดราก้อนบอล) มุขตลกหลายมุขจะเข้าใจเฉพาะในชาวญี่ปุ่นเอง (เช่นเดียวกับมุขตลกของเรื่อง เดอะ ซิมป์สันส์ ที่มักจะเข้าใจยากสำหรับคนที่ไม่ใช่ชาวอเมริกัน)

## เนื้อเรื่อง
เรื่องเกิดขึ้นในปี "300X" เมื่อปีศาจแห่งอาณาจักรมาร์การิต้าหรือปีศาจหัวล้านอันมี "ซึรุ ซึรุอินะ" (ความหมายว่า หัวล้านๆ) เป็นหัวหน้า พยายามขโมยเส้นผมจากชาวโลก โบโบะโบ้ (ในรูปคือผู้ชายหน้าตาคล้ายนักเลงมีผมทรงอัฟโฟรสีเหลืองและสวมแว่นกันแดด) จึงได้ออกมาปกป้องโลกจากการรุกราน โดยใช้ความสามารถพิเศษในการควบคุมขนได้ทุกเส้นในร่างกาย (โดยเฉพาะ ขนรักแร้ ขนหน้าอก และขนจมูกซึ่งเป็นท่าไม้ตาย) เพื่อต่อสู้กับองค์กรปีศาจหัวล้าน

## ตัวละคร

## รายชื่อตอน

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ  
* เว็บไซต์ของชูเอชะ 
* เว็บไซต์ของโทเอ แอนิเมชัน
* เว็บไซต์ของ ทีวีอาซาฮี 
* โบะโบะโบโบะ โบโบะโบ้

หมวดหมู่:โทเอแอนิเมชัน
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ทูนามิ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนววรรณกรรมล้อ
หมวดหมู่:แฟรนไชส์ของชูเอชะ
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของทีวีอาซาฮี
แอโฟร

thumb|right|300px|ผมทรงแอโฟร

**แอโฟร** () เป็นชื่อทรงผมที่มีลักษณะเหมือนต้นไม้หรือก้อนเมฆ ลักษณะผมต้องการผมที่มีลักษณะหยิกและผมเส้นใหญ่ ซึ่งเป็นลักษณะเด่นของคนแอฟริกา และเป็นที่มาของชื่อ โดยปกติบุคคลทั่วไปสามารถทำทรงผมแอโฟรได้ โดยการจัดแต่งทรงผมโดยใช้การดัดหรือการใช้เจลใส่ผม

ในปัจจุบันผมทรงแอโฟรเป็นที่นิยมในวัฒนธรรมสมัยนิยมสำหรับการสร้างมุกตลก โดยมุกตลกมักจะเป็นการซ่อนของไว้ในทรงผม

หมวดหมู่:ทรงผม
หมวดหมู่:วัฒนธรรมประชานิยม
เค็ง อากามัตสึ

**เค็ง อากามัตสึ** (; เกิด 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2511) เป็นนักวาดการ์ตูนและนักการเมืองชาวญี่ปุ่น ผลงานของเค็งส่วนมากจะเน้นเนื้อเรื่องแนวตัวละครผู้ชายที่มีผู้หญิงมารุมล้อม 

ในช่วงวัยรุ่นเค็งสอบเข้ามหาวิทยาลัยโตเกียวไม่สำเร็จจึงได้เปลี่ยนวิถีชีวิตมาศึกษาเกี่ยวกับการทำภาพยนตร์ ภายหลังประสบความสำเร็จในการวาดภาพการ์ตูน โดยใช้ชื่อนามปากกาว่า อาวะ มิซูโนะ (แปลว่า ยาจกที่เต็มไปด้วยความหวังและความฝัน) ในช่วงที่กำลังศึกษาในวิทยาลัย ผลงานของเค็งได้รับรางวัลจากนิตยสารโชเน็นแม็กกาซีนรายสัปดาห์ 2 ครั้ง เค็งเริ่มมีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางหลังจากความสำเร็จอย่างสูงของเรื่องบ้านพักอลเวง

## ผลงานมังงะ
* *ฮิโตะ นัทสึ โนะ คิดส์ เกม* (เรื่องสั้น) (พ.ศ. 2536)
* *[[สมองกลคนสวย]]* (พ.ศ. 2537–2540)
* *[[ซานต้าบ๊องต้องเป็นเธอ!]]* (พ.ศ. 2541)
* *[[บ้านพักอลเวง]]* (พ.ศ. 2541–2544)
* *[[ติงต๊องพิทักษ์โลก มาโอะจัง]]* (พ.ศ. 2546–2547) (เนื้อเรื่อง และ ออกแบบตัวละคร) 
* *[[คุณครูจอมเวท เนกิมะ!]]* (พ.ศ. 2546–2555)
* *[[ยูคิวโฮลเดอร์!]]* (พ.ศ. 2556–2565)

## ผลงานอนิเมะ
* *[[บ้านพักอลเวง]]* (เนื้อเรื่องและให้เสียงตัวเองในตอนพิเศษ 2 ตอน)
* *[[ติงต๊องพิทักษ์โลก มาโอะจัง]]* (เนื้อเรื่อง และ ออกแบบตัวละคร)
* *[[คุณครูจอมเวท เนกิมะ!]]* (เนื้อเรื่อง)
* *[[ยูตะ คาตะ]]* (ภาพวาดตอนจบ, ตอนที่ 11)
* *[[ซานต้าบ๊องต้องเป็นเธอ!]]* (เนื้อเรื่อง)
* *[[ฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน! เดอะ มูฟวี่ รักกวน ๆ ป่วนถึงสวรรค์]]* (ขอขอบคุณเป็นพิเศษ)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ของเค็ง อากามัตซึ (ภาษาญี่ปุ่น)

หมวดหมู่:นักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ศิลปินมังงะ
หมวดหมู่:ศิลปินมังงะจากจังหวัดไอจิ
หมวดหมู่:บุคคลจากโตเกียว
เพลย์สเตชัน (เครื่องเล่นวิดีโอเกม)

**เพลย์สเตชัน** ( ) เป็นเครื่องเล่นวิดีโอเกมระบบ 32 บิตที่พัฒนาและวางตลาดโดยโซนี่คอมพิวเตอร์เอนเตอร์เทนเมนท์ วางจำหน่ายในญี่ปุ่นในวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1994 ในอเมริกาเหนือในวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1995 ในยุโรปในวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1995 และในออสเตรเลียในวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995 ในฐานะเครื่องเล่นวิดีโอเกมยุคที่ห้า เพลย์สเตชันแข่งขันกับนินเท็นโด 64 และ เซกา แซตเทิร์นเป็นหลัก

โซนีเริ่มพัฒนาเพลย์สเตชัน หลังจากล้มเหลวในการร่วมทุนกับนินเท็นโดในการสร้างอุปกรณ์ต่อพ่วงแผ่นซีดีสำหรับเครื่องซูเปอร์แฟมิคอมในต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 เครื่องเล่นวิดีโอเกมนี้ได้รับการออกแบบโดยเคน คูตาระกิ และโซนี่คอมพิวเตอร์เอนเตอร์เทนเมนท์ในญี่ปุ่นเป็นหลัก ในขณะที่การพัฒนาเพิ่มเติมนั้นได้รับการว่าจ้างจากทีมงานภายนอกในสหราชอาณาจักร การเน้นที่กราฟิกรูปหลายเหลี่ยม 3 มิติถูกวางไว้ที่ส่วนหน้าของการออกแบบเครื่องเล่นวิดีโอเกมนี้ การผลิตเกมของเพลย์สเตชันได้รับการออกแบบให้มีความคล่องตัวและครอบคลุม ซึ่งดึงดูดการสนับสนุนจากนักพัฒนาบุคคลที่สามจำนวนมาก

เครื่องเล่นวิดีโอเกมนี้ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าได้รับความนิยมจากคลังเกมที่กว้างขวาง แฟรนไชส์ที่ยอดนิยม ราคาขายปลีกที่ถูก และการตลาดเชิงรุกสำหรับเยาวชนซึ่งโฆษณาว่าเป็นเครื่องเล่นเกมยอดนิยมสำหรับวัยรุ่นและผู้ใหญ่ แฟรนไชส์เริ่มแรกของเพลย์สเตชันนั้นมีได้แก่ *[[กรันตูริสโม]]* *[[แครชแบนดิคูต]]* *[[ทูมเรเดอร์]]* และ *[[ไฟนอลแฟนตาซี]]* ซึ่งทั้งหมดนี้มีการสร้างภาคต่อมากมาย เกมเพลย์สเตชันยังคงจำหน่ายต่อไปจนกระทั่งโซนี่ยุติการผลิตเพลย์สเตชันและเกมของบริษัทในวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2006 ซึ่งเป็นเวลากว่า 11 ปีหลังจากการวางจำหน่าย และไม่ถึงหนึ่งปีก่อนที่จะวางจำหน่ายเครื่องเกมเพลย์สเตชัน 3 มีเกมเพลย์สเตชันทั้งหมด 3,061 เกมที่วางจำหน่าย โดยมียอดขายสะสมอยู่ที่ 967 ล้านชุด

เพลย์สเตชันได้ส่งสัญญาณถึงการก้าวขึ้นสู่อำนาจของโซนี่ในอุตสาหกรรมวิดีโอเกม โดยได้รับเสียงชื่นชมและมียอดขายที่แข็งแกร่งในเวลาไม่ถึงทศวรรษ เพลย์สเตชันกลายเป็นแพลตฟอร์มความบันเทิงบนคอมพิวเตอร์เครื่องแรกที่ขายได้มากกว่า 100 ล้านเครื่อง และทำให้อุตสาหกรรมเกมเปลี่ยนจากการบรรจุลงตลับเป็นการบรรจุลงแผ่นซีดี ความสำเร็จของเพลย์สเตชันนำไปสู่เครื่องเกมรุ่นถัดมาโดยเริ่มจากเพลย์สเตชัน 2 ใน ค.ศ. 2000 และในปีเดียวกัน โซนี่ได้เปิดตัว**พีเอสวัน** ซึ่งเป็นรุ่นที่เล็กและถูกกว่า

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ของเพลย์สเตชันในสหรัฐอเมริกา
* ข้อมูลผลิตภัณฑ์จาก Sony Computer Entertainment 

หมวดหมู่:เพลย์สเตชัน (เครื่องเล่นวิดีโอเกม)
PS2

**PS2** เป็นคำย่อของสิ่งหลายอย่าง
* เพลย์สเตชัน 2 (Playstation 2, PS2)
* PS/2 อินเทอร์เฟสสำหรับคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลในการเชื่อมต่อกับเมาส์ และ คีย์บอร์ด
เพลย์สเตชัน 2

**เพลย์สเตชัน 2** ( ) หรือที่รู้จักกันในชื่อ **พีเอสทู** (PS2) เป็น เครื่องเล่นวิดีโอเกม ที่ผลิตโดย โซนี่คอมพิวเตอร์เอนเตอร์เทนเมนท์ พัฒนาต่อมาจากเพลย์สเตชัน การพัฒนาเริ่มต้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2542 และได้วางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นครั้งแรกวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 และในสหรัฐอเมริกา วันที่ 26 ตุลาคม ปีเดียวกัน เพลย์สเตชัน 2 เป็นเครื่องเล่นที่ได้รับความนิยมมากที่สุดรุ่นหนึ่ง โดยปัจจุบันมียอดจำหน่ายมากกว่า 100 ล้านเครื่องทั่วโลก หลังจากที่มีการขาดตลาดในช่วงแรกที่วางจำหน่าย ซึ่งเพลย์สเตชัน 2 มีรูปทรง 2 แบบด้วยกันคือ

# เครื่องหนา (รุ่นเก่า) 
# เครื่องบาง (รุ่นใหม่) ออกแบบและจัดจำหน่ายภายหลังเครื่องใหญ่ มีขนาดบางเรียวกว่าเครื่องใหญ่ เครื่องบางสามารถรองรับเกมของเพลย์สเตชัน 2 ได้ทุกเกม

ล่าสุดทางโซนี่คอมพิวเตอร์เอนเตอร์เทนเมนท์ ได้ประกาศยุติทุกอย่างเกี่ยวกับเพลย์สเตชัน 2 เพื่อรองรับการเปิดตัวของเพลย์สเตชัน 4
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเพลย์สเตชัน 2 

หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:เครื่องเล่นวิดีโอเกม
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2556
หมู่โลหิต

thumb|400px|หมู่โลหิต แอนติเจนของหมู่เลือด ABO แสดงบนเม็ดเลือดแดง

**หมู่โลหิต** () คือ การแยกแยะ เลือด เป็นหมวดหมู่ ปัจจุบันมีระบบหมู่โลหิต 40 ระบบ ระบบหมู่โลหิตที่สำคัญ ระบบหมู่โลหิตเอบีโอ (ABO System) และ ระบบอาร์เอช (Rh System) โดยจำแนกตาม แอนติเจน ที่อยู่บน เม็ดเลือดแดง

## ระบบหมู่เลือด
การจำแนกหมู่เลือดที่สมบูรณ์จะประกอบด้วยการระบุสารผิวเซลล์ เม็ดเลือดแดง 30 ชนิด ดังนั้นหมู่เลือดของคนคนหนึ่งจะเป็นส่วนประกอบของชนิดของแอนติเจนย่อยต่างๆ ประกอบกัน สารผิวเซลล์ 30 ชนิดนี้ มีการพบแอนติเจนที่แตกต่างกันแล้วกว่า 600 แบบ แต่บางแบบเป็นชนิดหายาก อาจพบเฉพาะในบางชนเผ่าหรือเชื้อชาติ

### ระบบเอบีโอ
right|thumb|350px|''ระบบหมู่โลหิตเอบีโอ'': แผนภาพแสดงสายคาร์โบไฮเดรตซึ่งกำหนดหมู่โลหิตเอบีโอ

ระบบเอบีโอเป็นระบบหมู่โลหิตที่สำคัญที่สุดในการถ่ายเลือด,o6KpN แอนตี-เอและแอนตี-บีแอนติบอดีปกติเป็นแอนติบอดีอิมมูโนโกลบูลินเอ็ม (IgM) แอนติบอดี IgM ผลิตขึ้นในปีแรกของชีวิตโดยการสัมผัสกับสารในสิ่งแวดล้อม เช่น อาหาร แบคทีเรีย และไวรัส 

### ระบบอาร์เอช

ระบบอาร์เอช (Rh; "รีซัส") เป็นระบบหมู่โลหิตที่มีความสำคัญมากเป็นอันดับ 2 ในการถ่ายเลือดมนุษย์ โดยปัจจุบันมี 50 แอนติเจน แอนติเจนอาร์เอชที่สำคัญที่สุด คือ แอนติเจน D เพราะมีแนวโน้มกระตุ้นการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันมากที่สุดในบรรดา 5 แอนติเจนหลักของระบบอาร์เอช โดยทั่วไปผู้ที่ไม่มีแอนติเจน D (D เนกาทีฟ หรืออาร์เอชลบ) จะไม่ผลิตแอนตี-D แอนติบอดีชนิด IgG หรือ IgM เพราะแอนตี-D แอนติบอดีปกติไม่ผลิตโดยการสัมผัสกับสารในสิ่งแวดล้อม ทว่า ผู้ที่มีหมู่โลหิต D เนกาทีฟสามารถผลิตแอนตี-D แอนติบอดีชนิด IgG ได้หลังการสัมผัส ซึ่งอาจเป็นการถ่ายเลือดระหว่างทารกในครรภ์กับมารดา หรืออาจเป็นการถ่ายเลือดกับเม็ดเลือดแดง D โพสิทีฟ 
 สามารถเกิดโรคอาร์เอชได้ในผู้ป่วยเหล่านี้ 
หมู่โลหิตอาร์เอชลบพบเป็นสัดส่วนน้อยกว่าในชาวเอเชีย (0.3%) เมื่อเทียบกับคนขาว (15%) 
การมีหรือไม่มีแอนติเจนอาร์เอชแสดงด้วยเครื่องหมาย + หรือ − ตัวอย่างเช่น หมู่ A− คือ ไม่มีแอนติเจนอาร์เอชทุกชนิด

### หมู่โลหิตอื่น
นอกจากระบบเอบีโอและอาร์เอช ยังมีการระบุระบบหมู่โลหิตอีก 30 หมู่ 

## ความสำคัญทางคลินิก
### ความเข้ากันได้ของเม็ดเลือดแดง
right|230px|thumb|'''แผนผังความเข้ากันได้ของเม็ดเลือดแดง'''<br /> นอกเหนือจากการบริจาคให้หมู่โลหิตเดียวกันแล้ว หมู่โอสามารถบริจาคให้หมู่เอ บีและเอบี และผู้บริจาคเลือดหมู่เอและบีสามารถให้หมู่เอบีได้


หมายเหตุตาราง: 1. โดยสมมติให้ไม่มีแอนติบอดีนอกแบบซึ่งจะทำให้เลือดผู้ให้และผู้รับเข้ากันไม่ได้ ซึ่งเป็นปกติของเลือดที่ถูกเลือกโดยการทดสอบความเข้ากันได้ของเลือดผู้ให้และผู้รับ (cross matching) 


### ความเข้ากันได้ของพลาสมา
right|190px|thumb|'''แผนผังความเข้ากันได้ของพลาสมา'''<br />นอกเหนือจากการบริจาคให้หมู่โลหิตเดียวกันแล้ว พลาสมาจากหมู่เอบีสามารถให้หมู่เอและบี และพลาสมาจากหมู่เอ บีและเอบีสามารถให้หมู่โอ

"Donor and recipient are switched?

หมายเหตุตาราง: 1. โดยสมมติว่าไม่มีแอนติบอดีนอกแบบที่แรงในพลาสมาผู้ให้


## ดูเพิ่ม
* หมู่โลหิต (นอกเหนือจากมนุษย์)
* หมู่โลหิตในวัฒนธรรมสมัยนิยม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*BGMUT Blood Group Antigen Gene Mutation Database at NCBI, NIH has details of genes and proteins, and variations thereof, that are responsible for blood types

หมวดหมู่:เลือด
หมวดหมู่:โลหิตวิทยา
หมวดหมู่:พันธุศาสตร์
หมวดหมู่:เวชศาสตร์การบริการโลหิต
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

**คณะเภสัชศาสตร์** มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เป็นสถาบันการศึกษาเภสัชศาสตร์ลำดับที่ 9 และเป็นส่วนหนึ่งของโครงการพัฒนามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ องครักษ์ จังหวัดนครนายก ได้รับอนุมัติให้ดำเนินการจากคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535

[300px|thumb|right|อาคารคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ [อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก]]

## ประวัติ
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒได้บรรจุโครงการการจัดตั้งคณะเภสัชศาสตร์ไว้เป็นหนึ่งในแผนการพัฒนามหาวิทยาลัย วิทยาเขตองครักษ์ ได้ผ่านการเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีและทบวงมหาวิทยาลัย โดยลงประกาศในพระราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2539 ซึ่งถือเป็นวันก่อตั้งคณะเภสัชศาสตร์ ซึ่งสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานในพิธีเปิดอาคารคณะเภสัชศาสตร์ ณ วิทยาเขตองครักษ์ เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543

## หน่วยงาน
ตามประกาศมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒฉบับที่ 10/2559 เรื่อง การแบ่งหน่วยงานภายในของส่วนงาน พ.ศ. 2559 นั้น ได้มีการแบ่งหน่วยงานในคณะเภสัชศาสตร์เป็น 7 หน่วยงาน ดังนี้

# สำนักงานคณบดี
# สาขาวิชาเทคโนโลยีเภสัชกรรม
# สาขาวิชาเภสัชเคมี
# สาขาวิชาเภสัชเวท
# สาขาวิชาเภสัชกรรมคลินิก
# สาขาวิชาชีวเภสัชศาสตร์
# สาขาวิชาเภสัชกรรมสังคม

## สาขาวิชา
;ชีวเภสัชศาสตร์เป็นการศึกษาพื้นฐานสำหรับวิชาชีพเภสัชกกรมและวิทยาศาสตร์การแพทย์ เช่น
# ชีวเคมี
# กายวิภาคศาสตร์และสรีรวิทยา
# เภสัชวิทยา
# พิษวิทยา
# จุลชีววิทยา
# พยาธิวิทยา

;เทคโนโลยีเภสัชกรรม
: เป็นการศึกษาวิทยาการและเทคโนโลยีการผลิตยาในรูปแบบต่าง ๆ ซึ่งสำคัญต่ออุตสาหกรรมการผลิตยาในประเทศไทย เตรียมความพร้อมเพื่อการทำงานในอุตสาหกรรมยา นอกจากนี้นิสิตยังมีโอกาสได้เรียนรู้ศาสตร์แห่งเครื่องสำอางซึ่งกำลังเป็นที่นิยมในขณะนี้ด้วย

;เภสัชเคมีและเภสัชเวท
: เป็นการศึกษาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างทางเคมีของยากับฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาและพิษวิทยาของยา การวิเคราะห์และควบคุมคุณภาพผลิตภัณฑ์ยา การศึกษาและวิจัยเกี่ยวกับสมุนไพรซึ่งกำลังเป็นที่นิยม ทั้งที่นำมาใช้ทางการแพทย์และผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง

;เภสัชกรรมคลินิกและเภสัชกรรมสังคม
: นิสิตจะได้เรียนรู้การใช้ยาที่เหมาะสมในโรคต่าง ๆ ทั้งยังได้ฝึกทักษะการประเมินปัญหาที่เกิดจากการใช้ยา แนวทางการแก้ไขและป้องกันปัญหานั้น ๆ รวมถึงการศึกษาเกี่ยวกับการบริหารจัดการระบบยา การคุ้มครองผู้บริโภค และระบบธุรกิจทางยาด้วย

## หลักสูตร
### ปริญญาตรี
* **หลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต** สาขาวิชาเทคโนโลยีเภสัชภัณฑ์ (หลักสูตร 6 ปี)
* **หลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต** สาขาวิชาบริบาลทางเภสัชกรรม (หลักสูตร 6 ปี)

### ปริญญาโท
* **หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต** สาขาการจัดการองค์กรเภสัชกรรม

## ระบบการศึกษา
# การศึกษาในสองปีหลังของหลักสูตร (ปีที่ 5 และ 6)
# สำหรับรายวิชาทั่วไป ระบบการศึกษาจะเป็นไปตามข้อบังคับของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ว่าด้วยการศึกษาระดับปริญญาตรี พ.ศ. 2543
# สำหรับรายวิชาการฝึกปฏิบัติงานบริบาลทางเภสัชกรรมจะแบ่งนิสิตออกเป็นกลุ่มหมุนเวียนกันเพื่อฝึกปฏิบัติงานในแต่ละรายวิชาในแหล่งฝึกที่ทางคณะจัดให้

## แหล่งข้อมูลอื่น
* คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

ศรีนครินทรวิโรฒ
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
ออสการ์ กุสตาฟ เรย์ลันเดอร์

**ออสการ์ กุสตาฟ เรย์ลันเดอร์** (Oscar Gustave Rejlander) (สวีเดน พ.ศ. 2374 - ลอนดอน 18 มกราคม พ.ศ. 2418)  เป็นผู้บุกเบิกการถ่ายภาพศิลปะสมัยวิกตอเรีย  เขาได้รับการศึกษาจากที่โรม และไปพักอยู่ที่เมือง ลิงคอล์น ในอังกฤษ เขาได้ทิ้งงานแท้ๆของเขาคือ นักวาดภาพและนักวาดรูปย่อคน หลังจากที่เขาเห็นว่าภาพถ่ายสามารถเก็บภาพได้ละเอียด อีกด้านหนึ่งมีผู้อ้างว่าเขาได้รับแรงบันดาลใจจาก Henry Fox Talbot

เขาได้ตั้งร้านวาดภาพบุคคลขึ้นที่เมือง wolverhampton ซึ่งเป็นเมืองอุตสาหกรรมในเขตมิดแลนด์ของอังกฤษ เมื่อปี พ.ศ. 2389 (ค.ศ. 1846) ปี พ.ศ. 2393 (ค.ศ. 1850) เขาได้เรียนรู้วิธีการทำคอลโลเดียนเปียกได้อย่างรวดเร็วและเปลี่ยนธุรกิจของเขา ไปเป็นธุรกิจทางด้านการถ่ายภาพ  เขาทำการทดลองหลายอย่างเพื่อที่จะให้ภาพถ่ายของเขาสมบูรณ์แบบ  รวมถึงเทคนิค  combination printing ซึ่งคิดว่าเขาอาจจะเป็นคนคิดขึ้นมา เขาเป็นเพื่อนกับชาลส์ ลุตวิดจ์ ดอดจ์สัน ผู้เก็บสะสมงานชิ้นแรกๆ ของเขาและปรึกษากันเรื่องทางเทคนิค หลังจากนั้นเรจลันเดอร์ได้สร้างภาพที่มีชื่อเสี่ยงที่สุดและเปิดเผยที่สุดของดอดจ์สัน
       
งานชิ้นแรก ๆ ของเขานั้นไม่ได้ช่วยทำชื่อเสียงให้กับเขาเท่าไหร่  และเขาได้เข้าร่วมในงาน Paris Exhibition ในปี พ.ศ. 2398 (ค.ศ. 1855) และในปี พ.ศ. 2400 (ค.ศ. 1857) เขาได้ทำงานลักษณะเปรียบเทียบที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา ที่มีชื่อว่า "The two ways of life" นี่เป็นเทคนิคการต่อภาพแบบไร้รอยจากภาพ 32 ใบ

เนื่องด้วยความสำเร็จนี้และด้วยการเป็นสมาชิกของ สมาคมถ่ายภาพหลวงแห่งลอนดอน นั้นได้รับการยอมรับในกรุงลอนดอน เขาย้ายสตูดิโอของเขาไปที่ลอนดอนประมาณปี พ.ศ. 2405 (ค.ศ. 1862) และหลังจากนั้นก็ทดลองเทคนิคการถ่ายภาพซ้อนสอง การประกอบภาพซ้อน การเปลี่ยนแปลงรูปและการตกแต่งภาพ เขาได้กลายเป็นผู้นำทางด้านเทคนิคการถ่ายภาพและเขาสอนเขียนบทความที่โด่งดังด้วย

ความคิดและเทคนิคของเรย์ลันเดอร์นั้นได้ถูกใช้โดยนักถ่ายภาพอื่น ๆ และนี่เองที่บ่งบอกว่าเขาเป็นบิดาแห่งวงการถ่ายภาพศิลป์

หมวดหมู่:การถ่ายภาพ
หมวดหมู่:นักถ่ายภาพชาวสวีเดน
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

**คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น** () เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2523 เป็นคณะวิชาลำดับที่ 11 ของมหาวิทยาลัยขอนแก่นและเป็นสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาที่ผลิตบัณฑิตสาขาวิชาเภสัชศาสตร์ แห่งที่ 5 ของประเทศ ถัดจาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยมหิดล และมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

## ประวัติ
thumb|คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้จัดตั้งขึ้นเพื่อตอบสนองแผนพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2523–2525) ตามโครงการพัฒนาการสาธารณสุขของประเทศ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้ก่อตั้งโดยพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษหน้าที่ 13 เล่ม 92 ตอนที่ 197 ลงวันที่ 22 ธันวาคม พุทธศักราช 2523นับเป็นสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษา ผลิตบัณฑิตสาขาวิชาเภสัชศาสตร์ แห่งที่ 5 ของประเทศ ถัดจาก คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โดยมีการจัดการเรียนการสอนในสาขาเภสัชศาสตร์ หลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต ซึ่งเป็นหลักสูตร 5 ปี เริ่มรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี รุ่นแรกเมื่อปีการศึกษา 2525 ต่อมาเปิดหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต ภาคสมทบในปีการศึกษา 2538 และเปิดสอนหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต (ศึกษาเป็นภาษาอังกฤษ) ในปีการศึกษา 2547 ซึ่งเป็นหลักสูตรแรกของประเทศไทยที่เปิดสอนเป็นภาษาอังกฤษในสาขาเภสัชศาสตร์ และเป็นหลักสูตรแรกในระดับปริญญาตรีของมหาวิทยาลัยขอนแก่นที่เปิดสอนเป็นภาษาอังกฤษ การเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษาเริ่มเปิดหลักสูตรเภสัชศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเภสัชกรรมคลินิก โดยจัดการเรียนการสอนแบบสะสมหน่วยกิต (Module) ในปีการศึกษา 2548 มีการขยายและพัฒนามาอย่างต่อเนื่อง จนปัจจุบันมีการจัดการเรียนการสอนในระดับประกาศนียบัตรบัณฑิต 1 หลักสูตร ระดับปริญญาโท 7 หลักสูตร และระดับปริญญาเอก 2 หลักสูตร มีบุคลากรสายผู้สอน จำนวน 80 คน วุฒิการศึกษาระดับปริญญาเอก จำนวน  70 คน  คิดเป็นร้อยละ 87.50 และมีตำแหน่งทางวิชาการ รองศาสตราจารย์ : ผู้ช่วยศาสตราจารย์ : อาจารย์ เท่ากับ  29 : 26 : 25 คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น มุ่งมั่นที่จะพัฒนาและดำเนินการเพื่อให้บรรลุภารกิจตามพันธกิจที่ได้รับมอบหมายอย่างมีวิสัยทัศน์ และสอดคล้องกับมหาวิทยาลัยขอนแก่น และนโยบายการพัฒนาประเทศของรัฐบาลไทย

## สัญลักษณ์
* **สัญลักษณ์ประจำคณะ**
สัญลักษณ์ประจำคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น คือตราพระธาตุพนม ภายใต้ตราสัญลักษณ์ มีข้อความว่า **"คณะเภสัชศาสตร์ Faculty of Pharmaceutical Science, KKU"** พร้อมสัญลักษณ์ **เรซิพี (℞)**

* **สีประจำคณะ**
 สีเขียวมะกอก

* **ต้นไม้/ดอกไม้ประจำคณะ**
ต้นกระถินณรงค์ คือต้นไม้ประจำคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

## หลักสูตร

## คณบดี

**หมายเหตุ** คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น

## บุคคลที่มีชื่อเสียง
ดูเพิ่ม รายนามบุคคลที่มีชื่อเสียงจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น

**หมายเหตุ** รายนามดังกล่าว จัดเรียงชื่อและนามสกุลตามตัวอักษร

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* มหาวิทยาลัยขอนแก่น, "คณะเภสัชศาสตร์", ขอนแก่น 18 ปี, 2525, หน้า 169 - 174
* มหาวิทยาลัยขอนแก่น, "คณะเภสัชศาสตร์", 30 ปี มหาวิทยาลัยขอนแก่น, ขอนแก่น : มหาวิทยาลัย, 2537, หน้า 81 - 82

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

ขอนแก่น
เภสัชศาสตร์
กัปปุชชีโน

**กัปปุชชีโน** (; จากภาษาเยอรมัน ) เป็นเครื่องดื่มกาแฟแบบเอสเปรสโซที่ปรุงแบบดั้งเดิมด้วยนมนึ่ง รวมทั้งชั้นโฟมนม

เครื่องดื่มมีหลากหลายรูปแบบ เช่น การใช้ครีมแทนนม การใช้ผลิตภัณฑ์นมที่ไม่ใช่นมวัว และแต่งกลิ่นด้วยผงโกโก้ (ในยุโรปและออสตราเลเซีย) หรืออบเชย (ในสหรัฐอเมริกาและเกาหลีใต้) โดยทั่วไปมีปริมาตรน้อยกว่ากาแฟลาเต้ และมีโฟมหนา ๆ อยู่ด้านบนแทนที่จะทำจากไมโครโฟม

ชื่อเครื่องดื่มมาจากคณะภราดาน้อยกาปูชิน ซึ่งสื่อถึงสีเครื่องแต่งกาย และในบริบทนี้ หมายถึงสีเครื่องดื่มเมื่อเติมนมในปริมาณเล็กน้อยลงในกาแฟดำที่ชงแล้ว (ปัจจุบันส่วนใหญ่เป็นเอสเปรสโซ) รูปลักษณ์ภายนอกของกัปปุชชีโนสมัยใหม่ที่ผสมเอสเปรสโซครีมาและนมร้อนเป็นผลมาจากวิวัฒนาการอันยาวนานของเครื่องดื่มชนิดนี้

การชงกัปปุชชีโนส่วนใหญ่มักมีอัตราส่วนของเอสเปรสโซ 1/3 ส่วน ผสมกับนมร้อนผ่านไอน้ำ 1/3 ส่วน และนมตีเป็นฟองละเอียด 1/3 ส่วนลอยอยู่ด้านบน นอกจากนั้นอาจโรยหน้าด้วยผงอบเชยหรือผงโกโก้เล็กน้อยตามความชอบ ส่วนผสมของกัปปุชชีโนต่างจากของลัตเตมักกีอาโตซึ่งประกอบไปด้วยนมเป็นส่วนใหญ่และนมตีฟองเพียงเล็กน้อย

ในประเทศอิตาลี ผู้คนมักดื่มกัปปุชชีโนเป็นอาหารเช้าโดยเฉพาะ โดยอาจมีขนมปังแผ่นหรือคุกกี้ประกอบ ทั้งนี้อาจเป็นเพราะว่าวิถีชีวิตของชาวอิตาลีมักไม่ค่อยรับประทานอาหารเช้าแบบเป็นกิจลักษณะ กัปปุชชีโนและขนมปังเบา ๆ จึงเหมาะเป็นอาหารรองท้องสำหรับยามเช้า และด้วยเหตุนี้ทำให้ไม่ดื่มกัปปุชชีโนในช่วงอื่นของวัน แต่สำหรับต่างประเทศรวมถึงประเทศไทยสามารถดื่มกัปปุชชีโนได้ทุกเวลาโดยไม่ถือว่าเป็นเรื่องแปลก
thumb|197x197px|กัปปุชชีโนมีฟองนมอยู่ข้างบน

## ดูเพิ่ม
* กัฟเฟลลัตเต
* เอสเปรสโซ
* ลัตเตมักกีอาโต

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  Free newsletter featuring articles on the quality of espresso, chemical and sensory analysis, and market trends.
* 
* 

หมวดหมู่:กาแฟ
หมวดหมู่:เครื่องดื่ม
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

**คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์** () เป็นสถาบันการศึกษาขั้นสูงในสาขาเภสัชศาสตร์ ที่ดำเนินการเปิดสอนในระดับปริญญาตรีขึ้นไป เป็นแห่งแรกในภาคใต้

## ประวัติ
คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 110/5 หมู่ 3 ถนนกาญจนวนิช ตำบลคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา นับเป็นสถาบันการศึกษาขั้นสูงในสาขาเภสัชศาสตร์ ที่ดำเนินการเปิดสอนในระดับปริญญาตรีขึ้นไป เป็นแห่งแรกในภาคใต้ โดยเริ่มจัดตั้งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการจัดตั้งศูนย์วิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตามการอนุมัติของรัฐบาลใน พ.ศ. 2515 คณะเภสัชศาสตร์ได้รับการจัดตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา และสภามหาวิทยาลัยได้แต่งตั้งให้ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ภญ.ดร. สุนาลินี นิโครธานนท์ เป็นคณบดีคนแรก เริ่มเปิดรับนักศึกษารุ่นแรกตามหลักสูตรเภสัชศาสตรบัณฑิต เมื่อปีการศึกษา พ.ศ. 2522 จำนวน 19 คน โดยนักศึกษาในรุ่นแรกนี้ เป็นนักศึกษาที่รับจากการสอบตรงทั้งหมด นับถึงปีการศึกษา พ.ศ. 2556 คณะฯ ได้รับนักศึกษามาแล้ว 36 รุ่น และได้ผลิตเภสัชกรออกไปทำงานรับใช้สังคมประมาณ 3,177 คน

## หน่วยงาน
หน่วยงานภายในคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
### กลุ่มบริการวิชาการ
* ศูนย์บริการปฏิบัติการเภสัชศาสตร์
* หน่วยเภสัชสนเทศ (DIC)
* ศูนย์สมุนไพรทักษิณ

### กลุ่มงานวิจัย
* สถานวิจัยระบบนำส่งยา(DDSRC)
* หน่วยวิจัยผลิตภัณฑ์ธรรมชาติทางทะเล
* หน่วยวิจัยเภสัชกรรมเชิงโมเลกุล

### อื่นๆ
* สถานปฏิบัติการเภสัชชุมชน

## สาขาวิชา
# เภสัชกรรมคลินิก
# เภสัชเคมี
# เภสัชเวทและเภสัชพฤกษศาสตร์
# บริหารเภสัชกิจ
# เทคโนโลยีเภสัชกรรม

## หลักสูตร

## ทำเนียบคณบดี
รายนามคณบดีคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบันมีดังนี้

## อันดับของคณะ

จากผลการรายงาน 50 อันดับของคณะทางสาขาชีวการแพทย์ของคณะกรรมการการอุดมศึกษา ประจำปี พ.ศ. 2552 โดยประเมินคุณภาพของการเรียนการสอนและงานวิจัย คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ได้อันดับที่ 40 ในสาขาด้านชีวการแพทย์ทั้งหมด เป็นอันดับที่ 7 ในคณะเภสัชศาสตร์ทั้งหมดและเป็นอันดับ 1 ของคณะเภสัชศาสตร์ในภาคใต้ ในส่วนผลการสอบใบประกอบวิชาชีพเภสัชกรรมโดยสภาเภสัชกรรม คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์มีร้อยละของนิสิตผู้สอบผ่านมากเป็นอันดับต้นๆ ของคณะเภสัชศาสตร์ทั่วประเทศ โดยสถิติตั้งแต่ปี 2552 โดยสภาเภสัชกรรม มีดังนี้
* ปี พ.ศ. 2552 มีนิสิตสอบผ่านร้อยละ 94.3 (อันดับที่ 1) 
* ปี พ.ศ. 2553 มีนิสิตสอบผ่านร้อยละ 77.6 (อันดับ 5) 
* ปี พ.ศ. 2554 มีนิสิตสอบผ่านร้อยละ 90.0 (อันดับ 4) 
* ปี พ.ศ. 2555 มีนิสิตสอบผ่านร้อยละ 80.0 (อันดับ 8) 
* ปี พ.ศ. 2556 มีนิสิตสอบผ่านร้อยละ 87.7 (อันดับ 9)
* ปี พ.ศ. 2560 มีนิสิตสอบผ่านร้อยละ 90.1 (อันดับ 9) 
* ปี พ.ศ. 2561 มีนิสิตผ่านร้อยละ 80.43 (อันดับ 13)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

สงขลานครินทร์
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่
เอ็มวีอาร์ดีวี

thumb|Mirador, Madrid
**เอ็มวีอาร์ดีวี** (MVRDV) เป็นสำนักงานออกแบบสถาปัตยกรรมและผังเมือง ตั้งอยู่ในนครรอตเทอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งมาตั้งแต่ปีค.ศ. 1991 ชื่อของสำนักงานเป็นตัวอักษรย่อของคณะผู้ก่อตั้งได้แก่ วินี มาส (M - เกิดเมื่อปีค.ศ. 1959) จาคอบ แวน ริจ (VR - เกิดเมื่อปีค.ศ. 1964) และ นาตาลี เดอ วรี (DV - เกิดเมื่อปีค.ศ. 1965)

มาส กับ แวนริจ เคยทำงานที่สำนักงานสถาปัตยกรรมเมโทรโปลิตัน และสำนักงานสถาปนิกของเร็ม คูลฮาส ส่วนเดอ วรี เคยทำงานที่เมคานูก่อนจะมาร่วมกันก่อตั้งเอ็มวีอาร์ดีวี

งานชิ้นแรกที่ได้สร้าง ได้แก่สำนักงานใหม่ของ วีโปร ในเมืองฮิลเวอร์ซัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ (ค.ศ. 1993 - ค.ศ. 1997) ผลงานออกแบบอื่นๆที่ได้รับการก่อสร้างได้แก่ อาคารพักอาศัยโวโซโค ในนครอัมสเตอร์ดัม (ค.ศ. 1994 - ค.ศ. 1997) และศาลาดัชท์ที่เอ็กซ์โป 2000 ที่เมืองฮานโนเวอร์ ประเทศเยอรมนี (ค.ศ. 1997 - ค.ศ. 2000)

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเอ็มวีอาร์ดีวี

หมวดหมู่:บริษัทสถาปัตยกรรม
น็อกซ์

**น็อกซ์** เป็นสำนักงานสถาปนิกออกแบบ ก่อตั้งมาตั้งแต่ต้นปีคริสต์ศักราช 1900 โดยโมรีซ นีโอ และลาร์ส สปุยโบรก งานของน็อกซ์เน้าการผสมผสานกันระหว่างสถาปัตยกรรมและสื่อหลากหลายประเภท ซึ่งสำนักงานออกแบบนี้ได้พัฒนาความเป็นไปได้ในการสร้างอาณาเขตทางสถาปัตยกรรมที่มีปฏิสัมพันธ์กับผู้ใช้ 

## รูปแบบสถาปัตยกรรมของน็อกซ์
การค้นคว้าของพวกเขามุ่งเน้นการเพิ่มพูนสื่อในการเก็บข้อมูลที่เชื่อมโยงกับตัวสถาปัตยกรรมซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่อง พวกเขาได้หารูปแบบใหม่ในการสร้างสถาปัตยกรรม ที่ผนวกเอาวัสดุกับข้อมูลเข้าไว้ด้วยกัน อันเป็นการปรับเปลี่ยนสถาปัตยกรรมให้เกิดรับรู้ด้วยผัสสะในรูปแบบใหม่ แต่งานของพวกเขาเป็นยิ่งกว่าการปรับเปลี่ยนธรรมดาๆ เนื่องจากมีการสังเคราะห์เอาเทคโนโลยีที่มีอยู่เดิมกับเทคโนโลยีใหม่ล่าสุดเข้าไว้ด้วยกัน ตัวอย่างผลงานชิ้นเอกของน็อกซ์ได้แก่ ศาลาน้ำจืด *FreshH2O eXPO* ที่กลายเป็นสัญลักษณ์ของ *สถาปัตยกรรมของเหลว* อันเป็นศัพท์ที่บัญญัติขึ้นโดยมาร์โค โนแวก สถาปนิกชาวอเมริกัน โปรเจกต์ที่เป็นนวัตกรรมใหม่สุดมีการกล่าวถึงแนวความคิดของสถาปัตยกรรมที่รับรู้แบบมนุษย์ ด้วยการใช้ระบบผู้เชี่ยวชาญในการรับปรับเปลี่ยนสถาปัตยกรรมให้เข้ากับความต้องการของผู้ใช้ และประโยชน์ใช้สอย

น็อกซ์ยังเป็นสำนักงานที่ผลิตวิดีโอ งานนิทรรศการ นิตยสาร หนังสือ และการก่อสร้างทางสถาปัตยกรรม การที่น็อกซ์ผลิตผลงานหลากหลายเช่นนี้ เนื่องมาจากพวกเขามองเห็นข้อจำกัดในการผลิตผลงานของสถาปัตยกรรมคลาสสิก พวกเขาจึงใช้รูปแบบการตัดแต่งพันธุกรรมเ่พื่อสร้างลูกผสมระหว่างสถาปัตยกรรมกับสื่ออื่นๆ งานของน็อกซ์ยังเป็นสถาปัตยกรรมที่ยืดหยุ่น มีรากฐานมาจากชิ้นส่วนทางชีวภาพ โลกของเทคโนโลยี และอิเลคทรอนิก โดยพวกเขาใส่ใจในกระบวนการแปลงสิ่งต่างๆเหล่านี้อย่างต่อเนื่องในชิ้นงานหนึ่งๆ เมื่อเราชมผลงานของน็อกซ์ จึงรู้สึกว่าไม่มีสิ่งใดที่หยุดนิ่งอยู่กับที่และสถาปัตยกรรมเลื่อนไหลไปตลอดเวลา ด้วยเหตุนี้ สถาปัตยกรรมของน็อกซ์จึงยืดหยุ่น อันเป็นส่วนสำคัญในการดึงดูดความสนใจของคนหมู่มาก มีการนำเสนอเทคโนโลยีสมัยใหม่ในงานของพวกเขาอย่างไม่หยุดยั้ง เพื่อตอบสนองความต้องการใช้สอย โดยมีอุปกรณ์เสริมที่เน้นความสะดวกสบายของผู้ใช้ ตอบสนองความต้องการอย่างเต็มศักยภาพ และยังเกินเลยความต้องการทั่วไปที่เน้นความมั่นคง และความคงทนถาวรของสถาปัตยกรรม  

"*ความเหลวของสถาปัตยกรรมไม่ใช่เพียงแค่การสร้างรูปทรงเรขาคณิตที่เคลื่อนไหวแบบของไหล หรือการสร้างสภาพแปรปรวนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการทำลายทุกอย่างที่เป็นของแข็งและผลึก*"

## นิทรรศการบางส่วนของน็อกซ์
* 1999 - « Deep Surface » นิทรรศการชั่วคราว ที่แกเลอรีเอ็กเซดรา เมืองฮิลเวอร์ซัม ประเทศเนเธอร์แลนด์
* 1998 - "Arquitectura Virtual" ศูนย์วัฒนธรรมเบเลม กรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส
* 1998 - "NearDeathHotel" ศูนย์ศิลปะวอล์กเกอร์ มินเนอาโปลิส สหรัฐอเมริกา
* 1998 - 1997 - "transArchitectures 02/03" IFA ปารีส นิวยอร์ก กราซ ลอสแอนเจลิส บอร์โด มอนติคาร์โล บรัสเซล รอตเทอดัม เวียนนา
* 1998 - 1997 - "NINE+One" งานนิทรรศการร่วมของสิบสถาปนิกรุ่นใหม่ชาวเนเธอแลนด์ - รอตเทอดัม ลอสแอนเจลิส นิวยอร์ก เซาเปาโล เวียนนา เบอร์ลิน 
* 1997 - "NOX Sixty minutes" นิทรรศการชั่วคราวเกี่ยวกับวิดีโอส่วนตัว NAI นครรอตเทอดัม

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:บริษัทสถาปัตยกรรม
RISC

**Reduced instruction set computer (RISC)** เป็นไมโครโพรเซสเซอร์ชนิดหนึ่งที่มีชุดคำสั่งจำนวนไม่มากนัก ตรงข้ามกับ CISC (complex instruction set computer) คอมพิวเตอร์แบบ RISC สามารถกระทำการตามคำสั่งได้อย่างรวดเร็วมากเพราะคำสั่งจะสั้น นอกจากนั้นชิพแบบ RISC ยังผลิตได้ง่ายกว่าอีกด้วย (เนื่องจากใช้จำนวนทรานซิสเตอร์น้อยกว่า) ตัวอย่างชิพประเภทนี้ ได้แก่ ARM, DEC Alpha, PA-RISC, SPARC, MIPS และ PowerPC

RISC เป็นสถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์ที่นิยมใช้ในปัจจุบัน และยังมีแนวโน้มจะเพิ่มมากขึ้นเป็นลำดับในอนาคต ทั้งนี้เพราะการใช้สถาปัตยกรรมแบบนี้เป็นวิธีหนึ่งที่ทำให้คอมพิวเตอร์ทำงานเร็วขึ้น ปกติ หากพิจารณาจำนวนบิตที่เท่ากันระหว่างสถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์แบบ CISC กับ RISC แล้ว จะพบว่าคอมพิวเตอร์แบบ RISC จะเร็วกว่าแบบ CISC ประมาณ 3 เท่า หลักการอย่างง่ายของเครื่องคอมพิวเตอร์แบบ RISC คือ ออกแบบให้ซีพียู (CPU) ทำงานในวงรอบสัญญาณนาฬิกา (cycle) ที่แน่นอน โดยพยายามลดจำนวนคำสั่งลงให้เหลือเป็นคำสั่งพื้นฐานมากที่สุด แล้วใช้หลักการไปป์ไลน์ (pipeline) คือ การทำงานแบบคู่ขนานชนิดเหลื่อมกัน (overlap) ปกติแล้วการทำงานใน 1 ชุดคำสั่งจะใช้เวลามากกว่า 1 วงรอบสัญญาณนาฬิกา (cycle) หากแต่การทำคำสั่งเหล่านั้นให้มีการทำงานในลักษณะเป็นแถว (pipe) และขนานกันด้วย จึงทำให้ได้ค่าเฉลี่ยโดยรวมของเวลาเป็นคำสั่งละหนึ่งวงรอบสัญญาณนาฬิกา (cycle)

ตัวอย่างสถาปัตยกรรมแบบ RISC ได้แก่ mips รุ่น R 2000 ได้ออกแบบชุดคำสั่งไว้ชัดเจนว่ามีการทำงานแบบ 5 ขั้นตอน นั่นคือเป็นการทำงานแบบขนานถึง 5 ระดับด้วยกัน

หมวดหมู่:ประเภทของคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์
ซาฮา ฮาดิด

เดม **ซาฮา โมฮัมมัด ฮาดิด**  ( *Zahā Ḥadīd*, , 31 ตุลาคม 1950&nbsp;– 31 มีนาคม 2016) เป็นสถาปนิก, ศิลปิน และนักออกแบบชาวอังกฤษ-อิรัก และเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญของวงการสถาปัตยกรรมในปลายศตวรรษที่ 20 และต้นศตวรรษที่ 21 ฮาดิดิเกิดที่เมืองแบกแดด ประเทศอิรัก และสมัครเข้าศึกษาต่อที่สถาบันสถาปัตยกรรมศาสตร์สมาคมสถาปัตยกรรมในปี 1972 งานออกแบบของฮาดิดมีความสนใจที่จะหาระบบมาทดแทนวิธีร่างแบบแบบดั้งเดิม ประกอบกับเธอได้รับอิทธิพลจากลัทธิซูพรีมาทิสม์และอะว็องต์-การ์แบบรัสเซีย ฮาดิดได้ใช้การละเลงสี (painting) เป็นเครื่องมือออกแบบ และใช้นามธรรมเป็นหลักการในการตรวจสอบเพื่อ "ตรวจสอบใหม่ (reinvestigate) บรรดาการทดลองที่ถูกทิ้งและไม่ได้ทดลองของลัทธิโมเดิร์นนิสม์ (Modernism) [...] เพื่อเปิดเผยสาขา (fields) ใหม่ ๆ ชองสิ่งก่อสร้าง"

*[[The Guardian|เดอะการ์เดียน]]* เรียกขานเธอว่าเป็น "ราชินีแห่งเส้นโค้ง" (Queen of the curve) ผู้ "ปลดปล่อยเรขนาคณิตในทางสถาปัตยกรรม และให้อัตลักษณ์เชิงแสดงออกใหม่ทั้งหมด (a whole new expressive identity)"

ในปี 2004 ฮาดิดเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับรางวัลสถาปัตยกรรมพริทซ์เคอร์ และได้รับรางวัลด้านสถาปัตยกรรมสูงสุดของสหราชอาณาจักร รางวัลสเตอร์ลิง ในปี 2010 และ 2011 และในปี 2012 เธอได้รับสถานะเดมโดยพระราชินีเอลิซาเบธที่สอง และในเดือนกุมภาพันธ์ 2016 หนึ่งเดือนก่อนเธอเสียชีวิต เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับพระราชทานเหรียญราชเดียรติยศทองคำจากราชวิทยาลัยสถาปนิกอังกฤษ

### ผลงานที่สำคัญ
ผลงานชิ้นสำคัญของเธอ เช่น ลอนดอนอควาทิกเซนเตอร์ให้กับโอลิมปิกปี 2012, พิพิธภัณฑ์ศิลปะบรอด, พิพิธภัณฑ์ MAXXI ที่โรม และ โรงอุปรากรกว่างโจว รางวัลของเธอบางส่วนนั้นมอบให้ภายหลังมรณกรรมของเธอ เช่น รางวัลบริทปี 2017 และขณะที่เธอเสียชีวิตยังคงมีผลงานอาคารอีกมากที่ยังก่อสร้างอยู่ เช่น ท่าอากาสยานนานาชาติต้าซิง ที่ปักกิ่ง และสนามกีฬาอัลวักรอฮ ที่กาตาร์ซึ่งจะใช้เป็นสถานที่แข่งขันฟีฟ่าปี 2022 และยังมีงานสถาปัตยกรรมอื่นๆที่โด่งดังทั่วโลก เช่น

1. Vitra fire station, Weil am Rhein, Germany (1994)

2. Phaeno science centre, Wolfsburg, Germany (2005)

3. Bridge Pavilion, Zaragoza, Spain (2008)

4. Evelyn Grace Academy, London (2008)

5. Guangzhou opera house, Guangzhou, China (2010)

6. Dongdaemun Design Plaza (DDP), Seoul (2010)

7. Riverside museum, Glasgow (2011)

8. London aquatics centre, Stratford (2012)

9. Heydar Aliyev cultural center, Baku, Azerbaijan (2012)

10. Galaxy Soho, Beijing, China (2012)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอิรัก
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์
หมวดหมู่:บุคคลจากสมาคมสถาปัตยกรรม วิทยาลัยสถาปัตยกรรม
หมวดหมู่:บุคคลจากแบกแดด
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษเชื้อสายอิรัก
แร็ม โกลฮาส

**แร็มเมินต์ ลือกัส "แร็ม" โกลฮาส** (; เกิด 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944, โรตเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์) เป็นสถาปนิกรางวัลพริตซ์เกอร์ นักทฤษฎีสถาปัตยกรรม และนักวางผังเมืองชาวดัตช์ ผู้ที่ได้ศึกษาด้านสถาปัตยกรรมที่สมาคมสถาปัตยกรรม วิทยาลัยสถาปัตยกรรม (Architectural Association School of Architecture) ในกรุงลอนดอน เขาเป็นประธานของสำนักงานสถาปัตยกรรมมหานคร (OMA) และสตูดิโอเพื่อการวิจัยที่มีชื่อว่า "อาโม" (AMO) ในเมืองโรตเตอร์ดัม โกลฮาสยังเป็นศาสตราจารย์ด้านวิชาชีพสถาปัตยกรรมและการออกแบบชุมชนเมืองของบัณฑิตวิทยาลัยการออกแบบแห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด

## เกียรติประวัติ
ในปี ค.ศ. 2000 แร็ม โกลฮาส ชนะเลิศรางวัลพริตซ์เกอร์สถาปัตยกรรม

## รายชื่อผลงาน
ผลงานของโกลฮาสได้แก่
* พิพิธภัณฑสถานกึนสต์ฮัล (โรตเตอร์ดัม, 1993)
* การวางผังเขตธุรกิจเออราลีล (ลีล, 1988)
* Netherlands Dance Theater (เดอะเฮก, 1988)
* Educatorium (ยูเทรกต์, 1993-1997)
* สถานเอกอัครราชทูตเนเธอร์แลนด์ ณ กรุงเบอร์ลิน (เบอร์ลิน, 2003)
* พิพิธภัณฑสถานกุกเกนไฮม์ (ลาสเวกัส, 2002)
* Nexus Housing (ฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น)
* Retail design for Prada stores (นิวยอร์ก, 2003; ลอสแอนเจลิส, 2004)
* McCormick Tribune Campus Center (สถาบันเทคโนโลยีอิลลินอย ชิคาโก รัฐอิลลินอย, 1997-2003)
* หอสมุดกลางซีแอตเทิล (2004)
* กาซาดามูซีกา (โปร์ตู, 2005)
* สำนักงานใหญ่สถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน (ปักกิ่ง, 2004)


ภาพ:WIIT Radio Station.jpg|ภายในอาคารแคมปัสเซ็นเตอร์อีกหลังหนึ่งในบริเวณมักคอร์มิกในสถาบันเทคโนโลยีอิลลินอย ซึ่งออกแบบโดยโกลฮาส



## แหล่งข้อมูลอื่น
* Office for Metropolitan Architecture สำนักงานสถาปัตยกรรมของโกลฮาส
* ข้อมูลส่วนตัวจากฮาร์วาร์ด ดีไซน์ สคูล 
* ลิงก์เกี่ยวกับแร็ม โกลฮาส 

หมวดหมู่:สถาปนิกชาวดัตช์
หมวดหมู่:บุคคลจากสมาคมสถาปัตยกรรม วิทยาลัยสถาปัตยกรรม
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์
หมวดหมู่:บุคคลจากรอตเทอร์ดาม
เนซูมิ โคโซ

**เนซูมิ โคโซ** หรือ **จอมโจรหนู ยิโรคิจิ** (คันจิ: 次郎吉 , ฮิรางานะ: ねずみ小僧  เสียชีวิต พ.ศ. 2375) เป็นจอมโจรในตำนานพื้นบ้านของญี่ปุ่น โดยปล้นคนรวยเอาเงินมาแจกคนจนเหมือนโรบินฮูดของอังกฤษ เนซูมิ โคโซ โยในเมืองเอโดะ (ปัจจุบันคือเมือง โตเกียว) ในช่วงยุคเอโดะ สาเหตุที่ได้ชื่อว่า "จอมโจรหนู" เนื่องมาจากที่เนซูมิ โคโซ เวลาแอบปล้นบ้านเศรษฐี เขาได้ขนถุงที่เต็มไปด้วยหนู และได้ปล่อยหนูให้วิ่งทั่วในบ้านเพื่อสร้างความแตกตื่นแก่เจ้าของบ้าน 

ในปี พ.ศ. 2365 โคโซได้ถูกจับและถูกขับไล่ออกจากเอโดะ และสิบปีให้หลังในปี พ.ศ. 2375 ได้ถูกจับอีกครั้งและถูกจับมัด โดยขี่ม้ารอบเมืองประจานต่อหน้าสาธารณชน ก่อนที่จะถูกประหารชีวิต โดยหัวของเนซูมิ โคโซ ได้ถูกเสียบประจานกลางตัวเมือง ก่อนที่จะเสียชีวิตได้กล่าวถึงเงิน 30,000 เรียว ที่ขโมยมาจากซามูไรเศรษฐีกว่า 100 คนในช่วงเวลา 15 ปีของเขา สุสานของเนซูมิ โคโซตั้งอยู่ที่เอโคะ ในโตเกียว

ในช่วงชีวิตที่เป็นจอมโจร โคโซได้เป็นที่ชื่นชอบของผู้คนที่ถูกกดขี่ข่มเหงจากความไม่เป็นธรรมของรัฐบาลญี่ปุ่นในสมัยนั้น หลังจากที่เสียชีวิตลง ตำนานของเนซูมิ โคโซ ได้ถูกเล่าต่อกันมา โดยมีกล่าวถึงว่า เนซูมิ โคโซ ได้เคยเป็นนินจามาก่อน เรื่องราวของเนซูมิ โคโซ นิยมนำมาแสดงในละครคาบุกิ ภาพยนตร์ ละครย้อนยุค เนื้อเพลง วิดีโอเกม และ วัฒนธรรมป๊อป ต่างๆ

เนซูมิ โคโซ ได้ถูกเทียบกับอิชิกาวะ โกเอมง โดยถึงแม้ว่าจะอยู่ในช่วงคนละยุคกัน และในวิดีโอเกมกัมบาเระ โกเอมง ของโคนามิ ได้มีโคโซและโกเอมงเป็นตัวละครหลัก

## แหล่งข้อมูลอื่น
* http://homepage1.nifty.com/aby/2003/nezumikozo-auguste.htm 
* http://www.bbc.co.uk/nottingham/features/2003/02/jirokichi_the_rat.shtml 

หมวดหมู่:บุคคลในยุคเอโดะ
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2375
อิชิกาวะ โกเอมง

[thumb|การประหารชีวิตอิชิกาวะ โกเอมง และบุตรชาย ด้วยการต้มในน้ำเดือด ([ภาพอุกิโยะ|ภาพอูกิโยะในสมัยเมจิ)]]
**อิชิกาวะ โกเอมง** (คันจิ: 石川五右衛門, ฮิรางานะ: いしかわ ごえもん, *Ishikawa Goemon*, พ.ศ. 2101 - พ.ศ. 2137) นักรบนินจาและจอมโจรที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น ถูกประหารชีวิตหลังจากที่ลอบสังหารโทโยโตมิ ฮิเดโยชิไม่สำเร็จ โกเอมงถูกต้มในน้ำเดือดจนตายพร้อมกับลูกชาย โดยตำนานกล่าวไว้ว่าโกเอมงได้อุ้มลูกชายเหนือน้ำจนกระทั่งตัวตาย อ่างอาบน้ำที่มีรูปทรงกะทะในประเทศญี่ปุ่นได้ตั้งชื่อตามว่าโกเอมงบูโระ

โกเอมงได้มาเป็นตำนานพื้นบ้านของญี่ปุ่น และเป็นตัวละครที่นิยมนำมาเล่นในละครคาบุกิ โดยเฉพาะตอนต่อสู้ที่ด่านนันเซนจิในเกียวโต 

## การอ้างอิงในวัฒนธรรมสมัยนิยม
*โกเอมงได้เป็นตัวละครในวิดีโอเกมหลายเกม ได้แก่ กัมบาเระ โกเอมอนของโคนามิ และซามูไรวอริเออร์ของโคเอ
*ในการ์ตูนเรื่องลูแปงที่ 3 ตัวละครหลักที่เป็นขโมยร่วมกับลูแปงที่ 3 มีชื่อว่า อิชิกาวะ โกเอม่อนที่ 13
*ทีวีซีรีส์โทคุซัทสึของญี่ปุ่นเรื่องมาสค์ไรเดอร์โกสต์ มีการใช้วิญญาณของโกเอมอนมาเป็นร่างต่อสู้ของมาสค์ไรเดอร์โกสต์

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Goemon Ishikawa (character)  at the Internet Movie Database

หมวดหมู่:บุคคลในยุคอาซูจิ–โมโมยามะ
หมวดหมู่:โจร
หมวดหมู่:นินจา
หมวดหมู่:ผู้พยายามลอบสังหาร
กัฟแฟะอาเมรีกาโน

**กัฟแฟะอาเมรีกาโน** () หรือ **กาเฟอาเมริกาโน** () ซึ่งมักเรียกย่อเป็น **อาเมริกาโน** คือเครื่องดื่มกาแฟชนิดหนึ่ง มีวิธีการชงโดยเติมน้ำร้อนผสมลงไปในเอสเปรสโซ การเจือจางเอสเปรสโซซึ่งเป็นกาแฟเข้มข้นด้วยน้ำร้อน ทำให้กัฟแฟะอาเมรีกาโนมีความแก่พอ ๆ กับกาแฟธรรมดา แต่มีกลิ่นและรสชาติที่เข้มที่มาจากเอสเปรสโซ

กัฟแฟะอาเมรีกาโนเหมาะสำหรับผู้ที่ชื่นชอบกาแฟดำ แต่ไม่แก่และหนักถึงขั้นเอสเปรสโซ คอกาแฟส่วนใหญ่นิยมดื่มกัฟแฟะอาเมรีกาโนโดยไม่ปรุงด้วยนมหรือน้ำตาล เพื่อดื่มด่ำกับรสชาติกาแฟซึ่งแตกต่างจากกาแฟธรรมดา

สำหรับที่มาของชื่อ "อาเมรีคาโน" หรือ "อาเมริกาโน" ซึ่งหมายถึง "แบบอเมริกัน" นั้น ว่ากันว่าเอสเปรสโซล้วน ๆ เข้มข้นเกินไปสำหรับคอกาแฟชาวอเมริกัน จึงมีการเสิร์ฟกาแฟเอสเปรสโซที่ทำให้เจือจางด้วยน้ำร้อนแทน แม้ว่าชื่อกาแฟจะหมายถึงกาแฟแบบอย่างอเมริกัน แต่กัฟแฟะอาเมรีกาโนก็มิได้เป็นกาแฟที่ชาวอเมริกันนิยมดื่มจนกระทั่งยุครุ่งเรืองของร้านกาแฟแบบลูกโซ่สตาร์บัคส์ในปี พ.ศ. 2533 ถึงกระนั้น กัฟแฟะอาเมรีกาโนก็ไม่จัดเป็นกาแฟที่ได้รับความนิยมมากนัก

หมวดหมู่:กาแฟ
หมวดหมู่:เครื่องดื่ม
แย้มปีนัง

**แย้มปีนัง** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Strophanthus gratus* (Wall. and Hook.) Baill.) มีชื่อพื้นเมือง เช่น **บานทน** และ **หอมปีนัง** เป็นไม้ที่มีดอกหอมแรง แย้มปีนังเป็นไม้พุ่ม แตกกิ่งมาก ลำต้นตั้งตรง ใบเดี่ยว เรียงตรงข้าม รูปวงรีแกมขอบขนาน ใบดกทึบ ค่อนข้างหนา ผิวเรียบมัน สีเขียวเข้ม ท้องใบสีเขียวปนม่วง ดอกช่อ ออกที่ปลายกิ่ง ดอกย่อย 5-20 ดอก กลิ่นหอม กลีบดอกสีม่วงแกมชมพู เชื่อมติดกันเป็นรูประฆัง ผลเป็นฝัก รูปเรียวยาว เมล็ดสีน้ำตาล มีขน ขึ้นง่ายในดินทั่วไป ออกดอกตลอดปี หากปลูกในที่ร่มมากจะกลายเป็นไม้เลื้อยได้ 

เมล็ด มีสารที่ออกฤทธิ์กระตุ้นหัวใจ คือสาร ouabain มีความเป็นพิษสูงไม่ควรรับประทาน หากเข้าสู่ร่างกาย ทำให้คลื่นไส้ ท้องเสีย หัวใจเต้นแรง และเร็ว ต้องรีบทำให้อาเจียน และนำส่งโรงพยาบาลทันที

### ระเบียงภาพ

ไฟล์:แย้มปีนัง Strophanthus gratus (Wall. & Hook.) Baill. FAMILY APOCYNACEAE (1).jpg|thumb|ลักษณะดอกในมุมต่างๆ
ไฟล์:แย้มปีนัง Strophanthus gratus (Wall. & Hook.) Baill. FAMILY APOCYNACEAE (2).jpg|thumb|แย้มปีนัง
ไฟล์:แย้มปีนัง Strophanthus gratus (Wall. & Hook.) Baill. FAMILY APOCYNACEAE (3).jpg|thumb|แย้มปีนัง
ไฟล์:แย้มปีนัง Strophanthus gratus (Wall. & Hook.) Baill. FAMILY APOCYNACEAE (4).jpg|thumb|แย้มปีนัง


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:วงศ์ตีนเป็ด
หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:พืชมีพิษ
ลิงก์

**ลิงก์** อาจหมายถึง
* ไฮเปอร์ลิงก์ จุดอ้างอิงในการเชื่อมโยงในข้อมูลแบบไฮเปอร์เท็กซ์ ไปยังข้อมูลหรือสื่ออื่น ในเวิลด์ไวด์เว็บ
* ช่องทางสื่อสาร ในระบบโทรคมนาคม
* ลิงก์ (เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา) ตัวละครในวิดีโอเกม เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา ใช้ดาบเป็นอาวุธหลัก

; ในความหมายภาษาอังกฤษ 
ลิงก์ ( หรือ links) อาจหมายถึง
* ส่วนของโซ่
* ไส้กรอก อาหารที่มีลักษณะเป็นท่อน ๆ
* สนามกอล์ฟ (golf links)

; ในวิกิพีเดีย
* วิกิลิงก์ คือ ไฮเปอร์ลิงก์ ที่เชื่อมโยงระหว่างข้อมูลในวิกิพีเดีย
* ลิงก์ข้ามภาษา คือไฮเปอร์ลิงก์ที่เชื่อมโยงวิกิพีเดียที่มีเนื้อหาเดียวกัน แต่คนภาษาต่างกัน
* ลิงก์ข้ามโครงการ คือไฮเปอร์ลิงก์ที่เชื่อมโยงวิกิพีเดียกับโครงการอื่น ในภาษาเดียวกัน
* อินเตอร์วิกิลิงก์ คือไฮเปอร์ลิงก์ที่เชื่อมโยงข้อมูลในวิกิพีเดียกับข้อมูลในเครือวิกิพีเดียอื่น ที่อยู่ต่างฐานข้อมูล

; สะกดผิดจาก
* ลิงส์ (Lynx) ชื่อเว็บเบราว์เซอร์ ตัวหนึ่ง ทำงานในระบบข้อความล้วน

## ดูเพิ่ม
* ลิงค์
โซเดียมคาร์บอเนต

**โซเดียมคาร์บอเนต** หรือ **โซดา แอช** หรืออีกชื่อคือ **โซดาซักผ้า**  สูตรเคมี คือ Na2CO<sub>3</sub> เป็นสารประกอบเกลือของกรดคาร์บอนิก มีลักษณะเป็นผงสีขาว ไม่มีกลิ่น สามารถดูดความชื้นจากอากาศได้ดี ละลายได้ในน้ำ มีฤทธิ์เป็นด่างแก่เมื่อละลายน้ำ ละลายได้เล็กน้อยในแอลกอฮอล์  พบในขี้เถ้าของพืชหลายชนิดและสาหร่ายทะเล (จึงได้ชื่อว่า โซดา แอช  เนื่องจาก แอช ในภาษาอังกฤษ หมายถึง ขี้เถ้า) เป็นสารเคมีที่ใช้ในอุตสาหกรรมหลายชนิด เช่น แก้ว เซรามิคส์ กระดาษ ผงซักฟอก สบู่ การแก้ไขน้ำกระด้าง

โซเดียมคาร์บอเนต พบได้ในธรรมชาติในเขตแห้งแล้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแหล่งแร่ที่เกิดจากทะเลสาบที่ระเหยแห้งไป  ในสมัยอียิปต์โบราณ มีการขุดแร่ที่เรียกว่า  **เนทรอน** (natron) (ซึ่งเป็นเกลือที่ประกอบด้วยโซเดียมคาร์บอเนต (หรือ โซดา แอช) และโซเดียมไบคาร์บอเนต (เบกกิ้ง โซดา) และมีโซเดียมคลอไรด์ (เกลือแกง) และโซเดียมซัลเฟต ปนอยู่เล็กน้อย) จากก้นทะเลสาบที่แห้ง ใกล้แม่น้ำไนล์ และนำมาใช้ในการทำมัมมี่ ใน ปี พ.ศ. 2481 (ค.ศ. 1938) พบแหล่งแร่โซเดียมคาร์บอเนตขนาดใหญ่ใกล้แม่น้ำกรีนริเวอร์ รัฐไวโอมิง สหรัฐอเมริกา ทำให้สหรัฐขุดแร่มาใช้แทนการผลิตทางกรรมวิธีทางเคมี

ในประเทศอื่น ๆ การผลิตโซเดียมคาร์บอเนตทำโดยกรรมวิธีทางเคมีที่เรียกว่า กระบวนการโซลเวย์ (Solvay process) ซึ่งค้นพบโดย เออร์เนส  โซลเวย์ นักอุตสาหกรรมเคมีชาวเบลเยี่ยม ในปี พ.ศ. 2404 (ค.ศ. 1861) โดยเปลี่ยน โซเดียมคลอไรด์ (น้ำเกลือ) เป็น โซเดียมคาร์บอเนต โดยใช้ แอมโมเนีย และ แคลเซียมคาร์บอเนต (หินปูน) และสารที่เหลือจากกระบวนการมีเพียง แคลเซียมคลอไรด์ ซึ่งไม่เป็นพิษแม้ว่าอาจก่อให้เกิดความระคายเคืองได้ และ แอมโมเนียนั้นยังสามารถนำกลับมาใช้ได้อีก ทำให้กระบวนการโซลเวย์มีต้นทุนการผลิตที่ต่ำกว่ากรรมวิธีแบบเดิมมาก จึงถูกนำมาใช้ในอุตสาหกรรมการผลิตโซเดียมคาร์บอเนตอย่างแพร่หลาย ในคริสต์ศตวรรษ 1900 โซเดียมคาร์บอเนต 90% ที่ผลิต ใช้วิธีการนี้ และยังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน

เดิมนั้นการผลิตโซเดียมคาร์บอเนตทำโดยกระบวนเคมีที่เรียกว่า กระบวนการเลอบลังก์ (Leblanc process) ซึ่งค้นพบโดยนักเคมีชาวฝรั่งเศส ชื่อ นิโคลาส เลอบลังก์ ในปี พ.ศ. 2334 (ค.ศ. 1791) โดยใช้  โซเดียมคลอไรด์ (เกลือแกง) กรดซัลฟูริก (กรดกำมะถัน) แคลเซียมคาร์บอเนต (หินปูน) และถ่าน แต่กรดไฮโดรคลอริค (กรดเกลือ) ที่เกิดจากกระบวนการนี้ ทำให้เกิดมลพิษทางอากาศ  และแคลเซียมซัลไฟด์ ที่เหลือจากกระบวนการทำให้เกิดปัญหาต่อสิ่งแวดล้อม แต่เนื่องจากโซเดียมคาร์บอเนตเป็นสารเคมีพื้นฐานในอุตสาหกรรมหลายชนิด ทำให้มีการผลิตโซเดียมคาร์บอเนตโดยกรรมวิธีนี้ และเป็นกรรมวิธีหลักมาจนถึงช่วงปี พ.ศ. 2423 - 2433 (ช่วง ค.ศ. 1880 - 1890) หลังการค้นพบกระบวนการโซลเวย์ กว่า 20 ปี  โรงงานผลิตแคลเซียมคาร์บอเนตที่ใช้กระบวนการ   เลอบรังค์แห่งสุดท้ายปิดลงในช่วงปี พ.ศ. 2463 (ค.ศ. 1920)

## ข้อระวัง
* การกลืนหรือกิน อาจทำให้เกิดความระคายคอ วิงเวียนศีรษะ
* การหายใจ สูดดม ก่อให้เกิดอันตราย ควรหลีกเลี่ยง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการได้รับเป็นเวลานาน
* การสัมผัสทางผิวหนัง  ก่อให้เกิดความระคายเคือง อาจเกิดอาการแสบไหม้
* หากเข้าตา จะเกิดอาการระคายเคืองอย่างรุนแรง อาจเป็นอันตรายได้

## อ้างอิง

* http://www.answers.com

หมวดหมู่:สารเคมีในบ้าน
หมวดหมู่:คาร์บอเนต
หมวดหมู่:สารประกอบโซเดียม
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์เคมีครัวเรือน