ปัญญาจารย์ 1

**ปัญญาจารย์ 1** () เป็นบทแรกของหนังสือปัญญาจารย์ในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสือปัญญาจารย์ประกอบด้วยคำพูดเชิงปรัชญาของตัวละครที่เรียกว่า*ปัญญาจารย์* (*โคเฮเลท*; "ผู้สอน"; "ผู้พูดต่อหน้าที่ชุมนุมชน") อาจประพันธ์ขึ้นในช่วงศตวรรษ 5 ถึง 2 ก่อนคริสตกาล เพชิตตา, ทาร์กุม และทัลมุด ตลอดจนผู้อ่านชาวยิวและคริสต์ศาสนิกชนส่วนใหญ่ถือว่าผู้เขียนหนังสือปัญญาจารย์คือกษัตริย์ซาโลมอน บทที่ 1 ของหนังสือปัญญาจารย์ประกอบด้วยชื่อหนังสือ, อรรถาธิบายของข้อสังเกตพื้นฐานบางประการ และปัญญาของชีวิต โดยเฉพาะความอนิจจังของการแสวงหาปัญญา

## ต้นฉบับ
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู บทแบ่งออกเป็น 18 วรรค

### พยานต้นฉบับ
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 4QQoh (4Q110; 30 ปีก่อนคริสตกาลค.ศ. 30; วรรคที่หลงเหลือ 8–15)

ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; **B**;  \mathfrak{G}B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; **S**; BHK:  \mathfrak{G}S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; **A**;  \mathfrak{G}A; ศตวรรษที่ 5) ต้นฉบับภาษากรีกอาจมาจากผลงานของ Aquila of Sinope และผู้ติดตาม

### วรรค 1
:*ถ้อยคำของปัญญาจารย์ ผู้เป็นเชื้อสายของดาวิด กษัตริย์ในเยรูซาเล็ม*
*"ปัญญาจารย์": "ผู้เรียกประชุม" หรือ "ผู้รวบรวม";  *Qoheleth* มีความหมายอย่างง่ายว่า "ผู้สอน" (คำ participle ในภาษาฮีบรู) รากศัพท์มาจากคำว่า *qahal* ที่มีความหมายว่า "การเรียกประชุม"
* "เชื้อสายของดาวิด กษัตริย์ในเยรูซาเล็ม": อาจหมายถึงกษัตริย์พระองค์ใด ๆ ในเชื้อสายของดาวิด ("Davidic King") ใน ระบุว่าปัญญาจารย์ปกครอง "อิสราเอล" ในกรุงเยซูซาเล็ม หาก "อิสราเอล" หมายรวมถึงราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือแล้ว เชื้อสายของดาวิดที่ได้ปกครองก็มีเพียงซาโลมอนและพระโอรสคือ "เรโหโบอัมผู้ห่างไกลจากปัญญา" จากคำอธิบายเพิ่มเติมในบทที่ 1 และ 2 เป็นที่แน่ชัดว่า "*ปัญญาจารย์*"นั้นหมายถึงซาโลมอน แม้ว่าจะเลี่ยงการกล่าวพระนาม "ซาโลมอน" ก็ตาม ไม่ได้อ้างถึงอย่างชัดเจนอย่างใน หรือ

## บทนำ (วรรค 2-11)
### วรรค 2
:*ปัญญาจารย์กล่าวว่า อนิจจัง อนิจจัง*
::*อนิจจัง อนิจจัง สารพัดอนิจจัง*
คัมภีร์ไบเบิลอังกฤษเล็กซ์แฮมเรียกวรรคนี้ว่าเป็น "คติพจน์" (motto) ของปัญญาจารย์ คติพจน์นี้ปรากฏอีกครั้งในช่วงท้ายของคำสอนของปัญญาจารย์ในปัญญาจารย์ 12:8 "อนิจจัง" ซึ่งเป็นคำสำคัญของหนังสือปัญญาจารย์ แปลมาจากคำภาษาฮีบรูว่า , *hebel* ซึ่งมีความหมายว่า "ความไม่มีสาระ" หรือ "ความไร้แก่นสาร"  ในทางรูปธรรมใช้หมายถึง "ควัน", "ไอน้ำ", หรือ "ลมหายใจ" และในเชิงเปรียบเทียบใช้หมายถึง 'สิ่งที่หายวับไปหรือว่องไว' (มีความแตกต่างกันขึ้นกับบริบท) อาจแปลได้ว่า 'ความไร้เหตุผล, ความคับข้องใจ, ความไร้ประโยชน์, ความไร้สาระ' คำนี้ปรากฏ 5 ครั้งในวรรคนี้วรรคเดียวและปรากฏอีก 29 ครั้งในหนังสือปัญญาจารย์

"อนิจจัง อนิจจัง" มาจากความในภาษาฮีบรู:  (*habel habalim*)

### วรรค 3
:*มนุษย์ได้ประโยชน์อะไรจากการตรากตรำทุกอย่างของเขา*
:*ซึ่งเขาตรากตรำภายใต้ดวงอาทิตย์นั้น*
คำถามเชิงโวหารนี้เป็นไปตามคำกล่าวเกี่ยวกับ "อนิจจัง"  และเป็นไปตามการพรรรณนาถึงโลกที่ 'ไม่ยอมรับความพยายามของมนุษย์'
*"ประโยชน์" (, **): คำที่ใช้ในการค้าขาย (โบราณ)
*ทั้งคำนาม "การตรากตรำ" และคำกริยา "ตรากตรำ" มาจากรากศัพท์ภาษาฮีบรู *amal* (, เป็นคำนามหรือคำกริยา) ที่อาจหมายถึง 'ความพยายามทางกาย' (เปรียบเทียบกับ; ) หรือ 'ความหนักหน่วงทางจิตใจและอารมณ์' (เปรียบเทียบกับ; 

### วรรค 9
วรรค 9 มีคำกล่าวที่เป็นที่รู้จักอย่างดีว่า "ไม่มีสิ่งใดใหม่ภายใต้ดวงอาทิตย์"

### วรรค 11
:*ไม่มีการจดจำถึงคนสมัยก่อน*
:*และไม่มีการจดจำถึงคนสมัยหลังที่จะเกิดมา*
:*โดยคนรุ่นต่อมา*

## ความอนิจจังของการแสวงหาปัญญา (วรรค 12–18)

## ดูเพิ่ม
*ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง:  สดุดี 127, ปัญญาจารย์ 12

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
*
*
*
*

## แหล่งข้อมูลอื่น

* คำแปลในศาสนายูดาห์:
** Kohelet – Ecclesiastes - Chapter 1 (Judaica Press) translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
* คำแปลในศาสนาคริสต์:
** ''Online Bible'' at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
** Ecclesiastes Chapter 1 King James Version
**  Various versions
** [ปัญญาจารย์ 1. [ยูเวอร์ชัน]]

01