เจ้าชายอัลเฟรดแห่งบริเตนใหญ่

**เจ้าชายอัลเฟรดแห่งบริเตนใหญ่** (22 กันยายน ค.ศ. 1780 – 20 สิงหาคม ค.ศ. 1782) เป็นพระราชโอรสธิดาพระองค์ที่ 14 พระราชโอรสพระองค์ที่ 9 และพระราชโอรสพระองค์เล็กสุดในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร และพระราชินีชาร์ล็อทเทอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ เจ้าชายอัลเฟรดซึ่งมีพระพลานามัยไม่สมบูรณ์อยู่แล้วประชวรหลังจากการปลูกฝีป้องกันไข้ทรพิษใน ค.ศ. 1782 การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ กอปรกับการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายออกเทเวียสผู้เป็นพระเชษฐาในอีก 6 เดือนต่อมาได้สร้างความโทมนัสแก่พระบรมวงศานุวงศ์เป็นอย่างยิ่ง ในช่วงที่สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 มีพระสติวิปลาสในบั้นปลายพระชนม์ชีพนั้น พระองค์ตรัสคุยกับพระราชโอรสพระองค์เล็กทั้งสองในพระจินตนาการด้วย

## พระชนม์ชีพ
เจ้าชายอัลเฟรดประสูติในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1780 ณ ปราสาทวินด์เซอร์ พระองค์เป็นพระราชโอรสธิดาพระองค์ที่ 14 พระราชโอรสพระองค์ที่ 9 และพระราชโอรสพระองค์เล็กสุดในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร และพระราชินีชาร์ล็อทเทอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ ด้วยเหตุนี้จึงทรงเป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งของราชวงศ์ฮันโนเฟอร์ ในช่วงที่เจ้าชายอัลเฟรดประสูติ พระเชษฐาพระองค์โตสุดต่างก็มีพระชนมายุใกล้ถึงวัยผู้ใหญ่แล้ว เจ้าชายอัลเฟรดทรงเข้ารับบัพติศมาในห้องเกรตเคาน์ซิล ณ พระราชวังเซนต์เจมส์ เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1780 ผู้ประกอบพิธีคือเฟรเดอริก คอร์นวอลลิส อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี ส่วนพระบิดามารดาอุปถัมภ์คือเหล่าพระเชษฐาพระเชษฐภคินี ได้แก่ เจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์ เจ้าชายเฟรเดอริก และเจ้าหญิงชาร์ลอตต์ พระราชกุมารี การประสูติของเจ้าชายอัลเฟรดได้นำพาความปีติยินดีมาสู่พระบรมวงศานุวงศ์โดยเฉพาะอย่างยิ่งพระเชษฐภคินีอย่างเจ้าหญิงโซเฟีย เจ้าหญิงเอลิซาเบธ พระเชษฐภคินีของทั้งสอง ทรงเล่าว่าเจ้าหญิงโซเฟียทรงเรียกทารกว่า "หลานชาย" ตั้งแต่ประสูติ เจ้าชายอัลเฟรดมีพระพลานามัยไม่แข็งแรง พระองค์ทรงต้องทนทุกข์ทรมานจาก "ผื่น" บนพระพักตร์ (ใบหน้า) และจากพระกาสะ (การไอ) ตลอดพระชนม์ชีพ

## การสิ้นพระชนม์และผลสืบเนื่อง
[left|thumb|''การยกเจ้าชายออกเทเวียส[apotheosis|เสมอเหมือนพระเจ้า* ใน ค.ศ. 1783 โดย[[เบนจามิน เวสต์]] เจ้าชายอัลเฟรด (ซ้าย) รับเสด็จพระเชษฐาออกเทเวียส (ขวา) สู่[[สวรรค์]]|alt= Portrait titled *The Apotheosis of Prince Octavius*. It depicts Prince Octavius and several angels on clouds, the largest of whom is motioning the prince towards his brother Alfred. Painted by [[Benjamin West]] in 1783.]]
ในสมัยของเจ้าชายอัลเฟรด [[ไข้ทรพิษ]]เป็นโรคที่ทั้งราชวงศ์และสามัญชนต่างหวาดกลัว และเนื่องจากการแพทย์ยังไม่เจริญก้าวหน้า โรคนี้จึงมักเป็นอันตรายถึงชีวิต พระราชินีชาร์ล็อทเทอ พระราชมารดาของเจ้าชายอัลเฟรด ทรงสนับสนุน[[การปลูกฝี]]มาตลอดพระชนม์ชีพและยังทรงให้พระโอรสธิดาเข้ารับการปลูกฝีด้วย วิธีการปลูกฝีในช่วงแรกที่เรียกว่า "การปลูกฝีดาษ" () ได้รับความนิยมในบริเตนหลังจากที่บรรดาพระราชธิดาใน[[พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่|พระเจ้าจอร์จที่ 2]] (ขณะนั้นดำรงพระอิสริยยศเป็น[[เจ้าชายแห่งเวลส์]]) ทรงเข้ารับการปลูกฝีด้วยวิธีนี้ใน ค.ศ. 1721

ใน ค.ศ. 1782 เจ้าชายอัลเฟรดทรงเข้ารับการปลูกฝีป้องกันไข้ทรพิษ การปลูกฝีนี้ส่งผลเสียต่อพระพลานามัยของเจ้าชาย พระพักตร์และหนังพระเนตร (หนังตา) ของพระองค์มีผื่นขึ้นจากการปลูกฝี และพระอุระ (หน้าอก) ก็อยู่ในสภาพย่ำแย่เช่นกัน ในเดือนมิถุนายน พระองค์เสด็จไปประทับที่[[Deal, Kent|ดีล]]พร้อมกับ[[เลดีชาร์ลอตต์ ฟินช์]] พระอาจารย์ส่วนพระองค์ และมิสซิสเชเวลีย์ พยาบาลประจำพระองค์ เพื่อทรงพักฟื้นพระวรกาย คณะแพทย์หวังว่าอากาศชายทะเล การอาบน้ำทะเล และการขี่ม้าจะช่วยฟื้นฟูพระพลานามัยได้ เลดีชาร์ลอตต์เขียนจดหมายถึงแมรี แฮมิลตัน ผู้เป็นสหายไว้ว่า "ไม่ต้องสงสัยเลยว่าการอาบน้ำทะเลนั้นเป็นผลดีต่อพระองค์ [เจ้าชายอัลเฟรด]... และความอยากพระกระยาหารก็มีมากจนพระอาการต้องดีขึ้นแน่" ในช่วงที่ประทับอยู่ที่นี่ พระเสน่ห์และพระอัธยาศัยที่ดีของเจ้าชายอัลเฟรดทำให้ทรงเป็นที่รักใคร่ของผู้คนจำนวนมาก ถึงกระนั้นตามพระวรกายก็ยังมีผื่นปะทุขึ้นเรื่อย ๆ และพระอาการของพระอุระก็ยังคงรบกวนพระองค์ ต้นเดือนกรกฎาคม เลดีชาร์ลอตต์รายงานว่าเจ้าชายอัลเฟรดทรงเริ่มฟื้นพระองค์ แต่ต่อมาในเดือนนั้น พระอาการก็แย่ลงจนถึงกับทรงพระดำเนิน (เดิน) ไม่ได้ ในเดือนสิงหาคม เจ้าชายอัลเฟรด เลดีชาร์ลอตต์ และมิสซิสเชเวลีย์เดินทางกลับสู่ปราสาทวินด์เซอร์เนื่องจากพระอาการทรุดหนักลงอีก เมื่อเสด็จกลับมาแล้ว บรรดาแพทย์ได้ประชุมกันเพื่อหารือเกี่ยวกับพระพลานามัยของเจ้าชาย และสรุปว่าพระองค์จะมีพระชนม์ชีพอยู่ได้อีกเพียงไม่กี่สัปดาห์ หลังจากที่ทรงพระปรอท (มีไข้) เป็นระยะ ๆ และเกิดปัญหาเกี่ยวกับพระอุระอย่างต่อเนื่อง เจ้าชายอัลเฟรดก็สิ้นพระชนม์ในเวลาระหว่างสี่โมงถึงห้าโมงเย็นของวันที่ 20 สิงหาคม ณ [[โลเวอร์ลอดจ์]] [[วินด์เซอร์เกรตพาร์ก]] ซึ่งเป็นเวลาหนึ่งเดือนก่อนถึงวันคล้ายวันประสูติครบสองปี

แม้ว่าราชสำนักจะไม่ได้ไว้ทุกข์ (เนื่องจากไม่มีธรรมเนียมกำหนดไว้สำหรับพระบรมวงศานุวงศ์ที่มีพระชันษาน้อยกว่าเจ็ดปี) แต่พระราชบิดาและพระราชมารดาของเจ้าชายอัลเฟรดก็เสียพระราชหฤทัยอย่างรุนแรง เลดีชาร์ลอตต์เล่าว่าราชินีชาร์ล็อทเทอ "ทรงพระกันแสง (ร่ำไห้) อย่างหนัก" และ "ทรงเจ็บปวดอย่างยิ่งจากการสูญเสียครั้งนั้น เช่นกันกับพระเจ้าอยู่หัว" ต่อมาในเดือนสิงหาคมนั้นเอง พระราชินีได้พระราชทานล็อกเกตชิ้นหนึ่งที่ทำจากไข่มุกและ[[แอเมทิสต์]]แก่เธอ ในนั้น[[เครื่องประดับผม|บรรจุปอยพระเกศา]] (ปอยผม) ของเจ้าชายอัลเฟรดเอาไว้ โดยตรัสว่า "รับสิ่งนี้ไว้ ... เพื่อเป็นการขอบคุณสำหรับการดูแลอย่างห่วงใยใกล้ชิดต่อเทวดาอัลเฟรดตัวน้อยผู้เป็นที่รักของฉัน และห้อยผมที่อยู่ในนี้ไว้ ไม่เพียงเพื่อรำลึกถึงเจ้าชายตัวน้อยผู้เป็นที่รักเท่านั้น แต่ยังเป็นเครื่องหมายแห่งความยกย่องจากราชินีผู้เป็นที่รักของท่านด้วย" พระศพของเจ้าชายถูกฝังที่[[เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์]]เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ภายหลังจึงมีการย้ายพระศพไปยังห้องนิรภัยหลวงใน[[โบสถ์น้อยเซนต์จอร์จ (ปราสาทวินด์เซอร์)|โบสถ์น้อยเซนต์จอร์จ]] ปราสาทวินด์เซอร์ เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1820 หกเดือนหลังจากที่เจ้าชายอัลเฟรดสิ้นพระชนม์ [[Prince Octavius of Great Britain|เจ้าชายออกเทเวียส]] พระเชษฐาผู้มีพระชันษาห่างกันสี่ปี ก็สิ้นพระชนม์จากเชื้อฝีดาษภายหลังการปลูกฝีเช่นกัน ยังความเศร้าโศกแก่พระราชบิดายิ่งขึ้นไปอีก แม้พระองค์จะเสียพระราชหฤทัยกับการสิ้นพระชนม์ของพระราชโอรสพระองค์หลังมากกว่าก็ตาม [[Horace Walpole|ฮอเรซ วอลโพล]] เล่าให้เซอร์[[Sir Horace Mann, 1st Baronet|ฮอเรซ แมนน์]] ฟังว่าพระเจ้าอยู่หัวทรงเคยประกาศไว้ว่า "ฉันเสียใจมากจริง ๆ กับอัลเฟรด แต่หากเป็นออกเทเวียส ฉันคงตายตามไปด้วย" พระราชบิดาของเจ้าชายอัลเฟรดยังฝังพระราชหฤทัยอยู่กับการสิ้นพระชนม์ของพระราชโอรสทั้งสอง และการทอดพระเนตรเห็นพระรูปเขียนของเจ้าชายอัลเฟรดที่[[ทอมัส เกนส์เบรอ]] วาดขึ้นเป็นเวลาเกือบหนึ่งปีหลังจากการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชาย ยังทำให้พระเชษฐภคินีทั้งสามถึงกับหลั่งน้ำพระเนตร ส่วนพระเจ้าอยู่หัวและพระราชินีก็สะเทือนพระราชหฤทัยอย่างเห็นได้ชัดเช่นกัน ในช่วงหนึ่งที่พระเจ้าจอร์จที่ 3 มีพระสติวิปลาสใน ค.ศ. 1812 พระองค์ตรัสคุยกับพระราชโอรสพระองค์เล็กทั้งสองในพระจินตนาการ

เจ้าชายอัลเฟรดเป็นพระราชโอรสธิดาพระองค์แรกในพระเจ้าจอร์จที่ 3 และพระราชินีชาร์ล็อทเทอที่สิ้นพระชนม์ พระองค์สิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1782 ในขณะที่[[Princess Mary, Duchess of Gloucester and Edinburgh|เจ้าหญิงแมรี]] พระเชษฐภคินีผู้เป็นพระราชโอรสธิดาพระองค์สุดท้ายที่ยังทรงพระชนม์ชีพของพระเจ้าอยู่หัวและพระราชินี สิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1857 เจ้าชายอัลเฟรดทรงแตกต่างจากพระราชโอรสธิดา 14 พระองค์แรกของพระเจ้าอยู่หัวและพระราชินีในแง่ที่ว่าพระองค์ไม่เคยเป็นพระเชษฐาในขณะที่ยังทรงพระชนม์ชีพอยู่ เนื่องจากพระราชโอรสธิดาเพียงพระองค์เดียวที่มีพระชันษาน้อยกว่าประสูติหลังจากที่เจ้าชายสิ้นพระชนม์ไปแล้ว

== ฐานันดรและพระอิสริยยศ ==
ตลอดพระชนม์ชีพของพระองค์ เจ้าชายอัลเฟรดทรงได้รับการสถาปนาเป็น *ฮิสรอยัลไฮเนสเดอะพรินซ์อัลเฟรด'' () โดยมีพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์

## พงศาวลี

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2323
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2325
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮันโนเฟอร์
หมวดหมู่:เจ้าชายสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:พระราชบุตรในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เจ้านายที่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์