อาร์ทิมิส 2

**อาร์ทิมิส 2** () เป็นภารกิจบินผ่านดวงจันทร์ที่วางแผนไว้ภายใต้โครงการอาร์ทิมิส มีกำหนดส่งขึ้นในวันที่ 1 เมษายนค.ศ. 2026 จากศูนย์อวกาศเคนเนดี ภารกิจระยะเวลา 10 วันนี้จะนำพานักบินอวกาศของนาซา ได้แก่ รีด ไวส์แมน, วิกเตอร์ โกลเวอร์ และคริสตินา โคค พร้อมด้วยนักบินอวกาศจากองค์การอวกาศแคนาดาเจเรมี แฮนเซน ในการเดินทางด้วยวิถีกลับเองรอบดวงจันทร์และกลับสู่โลก ภารกิจนี้จะเป็นเที่ยวบินที่สองของจรวดสเปซลอนช์ซิสเตม (SLS) เป็นภารกิจแบบมีลูกเรือครั้งแรกของยานอวกาศโอไรออน และเป็นภารกิจแบบมีลูกเรือครั้งแรกที่เดินทางออกนอกวงโคจรต่ำของโลกนับตั้งแต่ภารกิจอะพอลโล 17 ในปี ค.ศ. 1972

คาดว่าภารกิจนี้จะสร้างสถิติใหม่สำหรับการบินอวกาศของมนุษย์หลายรายการ โกลเวอร์จะเป็นบุคคลผิวสีคนแรก โคคจะเป็นผู้หญิงคนแรก และแฮนเซนจะเป็นบุคคลที่ไม่ใช่พลเมืองสหรัฐอเมริกาคนแรกที่เดินทางออกนอกวงโคจรต่ำของโลกและเข้าใกล้ดวงจันทร์ ด้วยระยะทางประมาณ  เลยดวงจันทร์ออกไป และความเร็วในการกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศที่ประมาณ  ภารกิจนี้จะทำลายสถิติระยะทางการบินและความเร็วในการกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของเที่ยวบินแบบมีลูกเรือที่เคยมีมาทั้งหมด

อาร์ทิมิส 2 เป็นเที่ยวบินทดสอบเพื่อสนับสนุนภารกิจอาร์ทิมิสในอนาคต ซึ่งมีแผนที่จะนำมนุษย์กลับไปเยือนดวงจันทร์อีกครั้งในปี ค.ศ. 2028 เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่โครงการอะพอลโล เดิมภารกิจนี้ใช้ชื่อว่า **ภารกิจการสำรวจ-2** () และมีจุดมุ่งหมายเดิมให้เป็นภารกิจสนับสนุนภารกิจเปลี่ยนเส้นทางดาวเคราะห์น้อย (Asteroid Redirect Mission) ที่เสนอขึ้นในปี ค.ศ. 2013 ซึ่งปัจจุบันถูกยกเลิกไปแล้ว วัตถุประสงค์ของภารกิจได้รับการปรับปรุงใหม่หลังจากการก่อตั้งโครงการอาร์ทิมิสในปี ค.ศ. 2017 ให้มีความคล้ายคลึงกับภารกิจอะพอลโล 8 ในปี ค.ศ. 1968 ซึ่งเป็นเที่ยวบินแบบมีลูกเรือเที่ยวแรกที่เดินทางรอบดวงจันทร์ในโครงการอะพอลโล อย่างไรก็ตาม วิถีการบินแบบกลับเองที่วางแผนไว้จะมีลักษณะคล้ายคลึงกับเส้นทางบินของภารกิจอะพอลโล 13 มากกว่า

## ประวัติ
### การวางแผนภารกิจและการกำหนดวันส่งขึ้น (ค.ศ. 2017–2021)
ในปี ค.ศ. 2017 ภารกิจการสำรวจ-2 ถูกวางแผนให้เป็นภารกิจแบบส่งขึ้นครั้งเดียวด้วยจรวดสเปซลอนช์ซิสเตม (SLS) บล็อก 1บี ที่ติดตั้งท่อนสำรวจบน (; EUS) ยานอวกาศโอไรออนบล็อก 1 สำหรับดวงจันทร์ และน้ำหนักบรรทุก  มีแผนการคือการไปบรรจบกับดาวเคราะห์น้อยที่ถูกนำมาไว้ในวงโคจรของดวงจันทร์ก่อนหน้าโดยยานหุ่นยนต์ในภารกิจเปลี่ยนเส้นทางดาวเคราะห์น้อย และให้นักบินอวกาศออกไปทำกิจกรรมนอกยานเพื่อเก็บตัวอย่าง หลังจากการยกเลิกภารกิจเปลี่ยนเส้นทางดาวเคราะห์น้อยในเดือนเมษายนค.ศ. 2017 ได้มีการเสนอภารกิจระยะเวลา 8 วัน โดยมีลูกเรือ 4 คน ให้ส่งไปในวิถีกลับเองรอบดวงจันทร์ อีกหนึ่งข้อเสนอใน ค.ศ. 2017 คือการพานักบินอวกาศ 4 คนขึ้นยานโอไรออนในการเดินทางรอบดวงจันทร์เป็นเวลา 8 ถึง 21 วัน เพื่อจัดส่งองค์ประกอบแรกของสถานีอวกาศดีปสเปซเกตเวย์ ในเดือนมีนาคมค.ศ. 2018 มีการตัดสินใจที่จะส่งขึ้นโมดูลแรกของสถานีอวกาศเกตเวย์ด้วยจรวดนำส่งเชิงพาณิชย์ เนื่องจากความล่าช้าในการสร้างฐานส่งจรวดเคลื่อนที่ที่จำเป็นสำหรับรองรับท่อนสำรวจบนที่มีกำลังสูงกว่า จรวดที่ถูกรับเลือกแทนคือฟัลคอน เฮฟวี ของสเปซเอกซ์

### การพัฒนาระบบ การทดสอบ และการประกอบ (ค.ศ. 2021–ปัจจุบัน)
thumb|ท่อนแกนของจรวด SLS สำหรับอาร์ทิมิส 2 ขณะถูกยกเข้าไปในพื้นที่ High Bay 2 ของอาคารประกอบพาหนะ (Vehicle Assembly Building) ไม่นานหลังจากการประกอบจรวดเริ่มต้นขึ้นในเดือนธันวาคมค.ศ. 2024

ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 นาซาได้หมุนส่วนเครื่องยนต์ของท่อนแกนอาร์ทิมิส 2 ให้อยู่ในแนวนอน ซึ่งถือเป็นก้าวสำคัญขั้นสุดท้ายก่อนการประกอบเข้ากับส่วนที่เหลือของตัวจรวด ในวันที่ 20 มีนาคม ส่วนเครื่องยนต์ได้ถูกนำมาประกอบเข้ากับท่อนแกนในอาคาร 103 ณ โรงงานประกอบมิชูดในนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา นาซาเดิมคาดว่าจะสามารถส่งมอบท่อนแกนที่เสร็จสมบูรณ์ไปยังศูนย์อวกาศเคนเนดีได้ ในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 2023 แต่ภายในเดือนพฤษภาคม กำหนดการได้ถูกเลื่อนไปเป็นช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 2023

เครื่องยนต์ RS-25 (เลขอนุกรม E2047, E2059, E2062 และ E2063) ถูกติดตั้งบนท่อนแกนที่นิวออร์ลีนส์ภายในวันที่ 25 กันยายนค.ศ. 2023 ทว่า หลังจากการค้นพบรอยรั่วในระบบไฮดรอลิกของวาล์วออกซิเจน เครื่องยนต์ E2063 จึงถูกเปลี่ยนเป็น E2061 ในเดือนเมษายนค.ศ. 2025

ในเดือนมิถุนายนค.ศ. 2024 นาซาประกาศว่าท่อนแกนที่ติดตั้งอุปกรณ์ครบถ้วนมีกำหนดส่งมอบไปยังศูนย์อวกาศเคนเนดีในเดือนกรกฎาคม ซึ่งดำเนินการได้สำเร็จลุล่วงในช่วงวันที่ 16 ถึง 25 ตัวแปลงที่จำเป็นสำหรับการประกอบจรวดทั้งลำก็สร้างเสร็จเป็นส่วนใหญ่ในเดือนมิถุนายนค.ศ. 2024 และมาถึงศูนย์อวกาศเคนเนดีในเดือนกันยายนค.ศ. 2024

รายชื่อลูกเรืออาร์ทิมิส 2 ถูกประกาศเมื่อวันที่ 3 เมษายนค.ศ. 2023 โดยบิล เนลสัน ผู้บริหารของนาซา ในระหว่างการแถลงข่าว "*State of NASA*" ณ ศูนย์ปฏิบัติการของนาซาที่สนามเอลลิงตัน ชานเมืองฮิวสตัน รัฐเท็กซัส โดยลูกเรือได้ปรากฏตัวต่อสาธารณชนในเย็นวันนั้นที่สนามกีฬาเอ็นอาร์จีที่อยู่ใกล้เคียง ระหว่างการแข่งขันบาสเกตบอลชิงแชมป์มาร์ชแมดเนส ปี ค.ศ. 2023

[thumb|[โอไรออน (ยานอวกาศ)|ยานโอไรออน *อินทิกริตี* และโมดูลบริการของยุโรปสำหรับภารกิจอาร์ทิมิส 2 ขณะกำลังเตรียมการในเดือนมีนาคมค.ศ. 2025]]

เดิมทีนาซาตั้งเป้าหมายไว้เดือนกันยายนค.ศ. 2024 สำหรับการเริ่มขั้นตอนการประกอบตัวจรวด อย่างไรก็ตาม กำหนดการถูกเลื่อนออกไปกว่าสองเดือนเนื่องจากการสืบสวนปัญหาที่เกิดขึ้นกับระบบสนับสนุนการดำรงชีพของยานโอไรออน และการค้นพบความเสียหายที่คาดไม่ถึงบนโล่กันความร้อนของยานโอไรออนซึ่งหลังจากการกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของภารกิจอาร์ทิมิส 1 การประกอบตัวจรวดเริ่มขึ้นในที่สุดเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายนค.ศ. 2024 และประกอบเสร็จสมบูรณ์ในวันที่ 20 ตุลาคมค.ศ. 2025 โดยมีการติดตั้งยานโอไรออนที่ประกอบรวมกับโมดูลบริการ (ESM) และระบบยกเลิกการส่งขึ้นไว้บนยอดจรวด SLS

thumb | right | alt=จรวดสีส้มขาวสูง 98 เมตร สเปซลอนช์ซิสเตม (SLS) ที่อยู่ด้านนอกประตูของอาคารประกอบพาหนะ ศูนย์อวกาศเคนเนดี ในเดือนมกราคมค.ศ. 2026 | การเคลื่อนย้ายจรวดของภารกิจอาร์ทิมิส 2 ออกจากอาคารประกอบพาหนะ
ในวันที่ 18 มกราคมค.ศ. 2026 จรวด SLS ยานแคปซูลโอไรออน และหอคอยส่งจรวดที่ประกอบเสร็จสมบูรณ์ ได้ถูกเคลื่อนย้ายออกจากอาคารประกอบพาหนะไปยังฐานส่งจรวด 39B

### วันส่งขึ้น
ระหว่างการทบทวนเบื้องต้นในปี ค.ศ. 2011 วันส่งขึ้นถูกกำหนดให้อยู่ในช่วงปี ค.ศ. 2019 ถึง 2021 แต่ต่อมาถูกเลื่อนไปเป็นปี ค.ศ. 2023 ในเดือนมกราคมค.ศ. 2024 ภารกิจคาดว่าจะส่งขึ้นได้ในเดือนกันยายนค.ศ. 2025 อย่างไรก็ตาม ในเดือนตุลาคมค.ศ. 2024 ผู้ตรวจราชการของนาซาประเมินว่าทีมงานสำหรับระบบภาคพื้นดินเพื่อการสำรวจ () ได้ใช้เวลาสำรองที่เตรียมไว้สำหรับแก้ไขปัญหาที่ไม่คาดคิดจนหมดแล้ว ทำให้สำนักผู้ตรวจฯ ลงความเห็นว่ากำหนดการส่งขึ้นในเดือนกันยายนค.ศ. 2025 มีแนวโน้มที่จะต้องเลื่อนออกไป ในเดือนธันวาคมค.ศ. 2024 เนลสัน ในฐานะผู้บริหารที่กำลังจะลงจากตำแหน่ง ประกาศว่าการส่งขึ้นถูกเลื่อนออกไปเนื่องจากต้องใช้เวลาอีกหลายเดือนในการสืบสวนทางวิศวกรรมเกี่ยวกับปัญหาของระบบสนับสนุนการดำรงชีพและโล่กันความร้อน จึงได้ตั้งเป้าหมายที่จะส่งขึ้นในเดือนเมษายนค.ศ. 2026

ในเดือนมีนาคมค.ศ. 2025 สำนักข่าว *AmericaSpace* รายงานว่าวันส่งขึ้นอาจถูกเลื่อนให้เร็วขึ้นสองเดือนเป็นเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026 นาซาตอบกลับในแถลงการณ์ว่าไม่สามารถยืนยันวันที่ที่แก้ไขได้ แต่ตั้งข้อสังเกตว่า "เรากำลังมองหาวิธีที่จะช่วยให้ส่งขึ้นได้เร็วขึ้นหากเป็นไปได้ อาจเร็วที่สุดในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026 เป้าหมายในเดือนกุมภาพันธ์จะช่วยให้หน่วยงานใช้ประโยชน์จากประสิทธิภาพในขั้นตอนการดำเนินงานเพื่อประกอบจรวด SLS ยานอวกาศโอไรออน และระบบสนับสนุนภาคพื้นดิน ในขณะที่ยังคงให้ความสำคัญสูงสุดกับความปลอดภัยของลูกเรือ" ภายในเดือนสิงหาคมค.ศ. 2025 สำนักข่าวหลักอื่น ๆ เช่น *[[NASASpaceflight]]* ผู้สื่อข่าวอีริก เบอร์เกอร์ รวมถึงสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐฯ และอดีตนักบินอวกาศ มาร์ก เคลลี ก็ให้รายงานเช่นกันว่าภารกิจถูกเลื่อนไปเป็นเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026 ในเดือนกันยายน เจ้าหน้าที่นาซาประกาศว่าทางหน่วยงานกำลังเตรียมการสำหรับช่วงเวลาส่งขึ้นซึ่งจะเปิดขึ้นในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026

thumb|ภาพดวงจันทร์เต็มดวงส่องแสงเหนือจรวด SLS และยานโอไรออนที่ฐานส่งจรวด 39B ในช่วงเช้าตรู่ของวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026

สำหรับการส่งภารกิจไปดวงจันทร์ จะมีช่วงเวลาที่เหมาะสม (Launch window) ประจำเดือนยาวหลักวันในแต่ละเดือนจันทรคติ และมีช่วงเวลารายวันยาวหลักไม่กี่ชั่วโมงในวันที่มีการเปิดให้ส่งขึ้น แผนการใหม่ของอาร์ทิมิส 2 ซึ่งกำหนดให้ยานโอไรออนทำการกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศแบบกระดอน (skip reentry) ที่สั้นลงนั้น ยิ่งจำกัดวันภายในช่วงเวลาประจำเดือนที่สามารถส่งขึ้นจรวดได้

ช่วงเวลาส่งขึ้นที่เร็วที่สุดสำหรับอาร์ทิมิส 2 ถูกกำหนดไว้ในต้นเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026 แต่ทว่าพายุฤดูหนาวในอเมริกาเหนือในช่วงเดือนมกราคมค.ศ. 2026 ทำให้การเตรียมการส่งขึ้นล่าช้า การการซ้อมใหญ่แบบเติมเชื้อเพลิง (wet dress rehearsal) ในการนับถอยหลังเกิดขึ้นในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ภายหลังการทดสอบ นาซาประกาศว่าการส่งขึ้นจะถูกเลื่อนออกไปเป็นเดือนมีนาคมเนื่องจากพบไฮโดรเจนเหลวรั่วระหว่างการจำลองการนับถอยหลัง นอกเหนือจากการรั่วแล้ว วาล์วที่เกี่ยวข้องกับการปรับแรงดันของประตูโมดูลลูกเรือยานโอไรออนยังต้องมีการปรับแรงบิดใหม่ และขั้นตอนการปิดระบบยังใช้เวลานานกว่าที่วางแผนไว้ การซ้อมใหญ่แบบเติมเชื้อเพลิงครั้งที่สองเกิดขึ้นในวันที่ 19 กุมภาพันธ์และประสบความสำเร็จ

ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พบปัญหาเกี่ยวกับการไหลของฮีเลียม ทำให้ต้องเคลื่อนย้ายจรวดกลับไปที่อาคารประกอบพาหนะ (VAB) และเลื่อนภารกิจออกไปอย่างน้อยถึงเดือนเมษายน การเคลื่อนย้ายกลับเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ เวลา 09:38 น. EST และถึงอาคารประกอบพาหนะในเวลาประมาณ 20:00 น. ผู้บริหารนาซา จาเร็ด ไอแซกแมน กล่าวว่าวันส่งขึ้นจริงจะได้รับการยืนยันก็ต่อเมื่อการซ้อมใหญ่แบบเติมเชื้อเพลิงสำเร็จลุล่วงและมีการวิเคราะห์ผลลัพธ์แล้วเท่านั้น เมื่อวันที่ 12 มีนาคม หลังจากการทบทวนความพร้อมในการบิน (Flight Readiness Review; FRR) มีการประกาศช่วงเวลาส่งขึ้นระยะเวลา 2 ชั่วโมงจำนวน 7 ช่วง สำหรับวันที่ 1–6 เมษายน และ 30 เมษายน ช่วงเวลาแรกคือเวลา 18:24 น. EDT (22:24 UTC) ของวันที่ 1 เมษายน

ในวันที่ 18 มีนาคม นาซาประกาศว่าจรวด *สเปซลอนช์ซิสเตม (SLS) * และยานอวกาศ *โอไรออน* ของภารกิจอาร์ทิมิส 2 จะถูกเคลื่อนย้ายในวันรุ่งขึ้นไปยังฐานส่งจรวด 39B ณ ศูนย์อวกาศเคนเนดีของหน่วยงานในรัฐฟลอริดา ในขณะเดียวกัน ลูกเรืออาร์ทิมิส 2 ได้เข้าสู่การกักตัวในฮิวสตันเพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขามีสุขภาพแข็งแรงก่อนการส่งขึ้น ในวันที่ 20 มีนาคม หลังจากเกิดความล่าช้าจากลมแรง จรวด SLS ได้ถูกเคลื่อนย้ายจากอาคารประกอบพาหนะไปยังฐานส่ง 39B เป็นครั้งที่สอง

### ความกังวลเรื่องโล่กันความร้อน
thumb|โล่กันความร้อนของยานอาร์ทิมิส 1 แสดงให้เห็นถึงความเสียหายหลังจากการกู้คืน

ภายหลังเสร็จสิ้นภารกิจอาร์ทิมิส 1 แบบไร้ลูกเรือในเดือนพฤศจิกายนค.ศ. 2022 นาซาพบการสึกกร่อนที่คาดไม่ถึงของโล่กันความร้อนแบบระเหิดของยานอวกาศโอไรออนหลังจากการกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศ การตรวจสอบหลังการบินพบพื้นที่สูญเสียการเผาไหม้ในวัสดุระเหิด AVCOAT ซึ่งบางส่วนของวัสดุมีการสึกกร่อนมากกว่าที่แบบจำลองก่อนการบินคาดการณ์ไว้ นาซารายงานว่าอุณหภูมิภายในโมดูลลูกเรือยังคงอยู่ภายในขีดจำกัดการออกแบบ แต่พฤติกรรมที่ไม่คาดคิดดังกล่าวทำให้ต้องมีการวิเคราะห์เพิ่มเติม ภาพถ่ายระยะประชิดของความเสียหายไม่ได้ถูกการเผยแพร่ต่อสาธารณะจนกระทั่งเดือนพฤษภาคมค.ศ. 2024 เมื่อปรากฏในรายงานของสำนักงานผู้ตรวจราชการของนาซา

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2024 นาซาได้จัดตั้งทีมทบทวนอิสระเพื่อประเมินประสิทธิภาพของโล่กันความร้อนและแนวทางที่ทางองค์การเสนอสำหรับภารกิจอาร์ทิมิส 2 การทบทวนเสร็จสิ้นในเดือนธันวาคมค.ศ. 2024 หลังจากนั้นนาซาประกาศว่าจะดำเนินภารกิจอาร์ทิมิส 2 ต่อไปโดยใช้โล่กันความร้อนเดิม นาซาจัดการบรรยายสรุปแก่สื่อมวลชนเพื่อสรุปผลการค้นพบ แต่รายงานของทีมทบทวนฉบับที่เผยแพร่ต่อสาธารณะถูกปกปิดเนื้อหาอย่างหนัก ก่อให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากอดีตวิศวกรนาซาและนักบินอวกาศบางคนเกี่ยวกับระดับการเปิดเผยข้อมูล

วิศวกรนาซาลงความเห็นว่าการสูญเสียการเผาไหม้ที่พบในภารกิจอาร์ทิมิส 1 เกิดจากก๊าซที่ติดอยู่ภายในวัสดุ AVCOAT นำไปสู่การแตกร้าวและการสูญเสียวัสดุเฉพาะจุดระหว่างการกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศ แทนที่จะเปลี่ยนโล่กันความร้อนสำหรับอาร์ทิมิส 2 นาซาเลือกที่จะปรับเปลี่ยนวิถีการกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศโดยเพิ่มมุมของการดิ่งลงเพื่อลดเวลาที่ยานอวกาศจะต้องอยู่ในสภาพแวดล้อมทางความร้อนที่เกี่ยวข้องกับความเสียหายนั้น ตามข้อมูลของนาซา แบบจำลองและการทดสอบภาคพื้นดินระบุว่าการเปลี่ยนแปลงนี้จะจำกัดการสูญเสียการเผาไหม้เพิ่มเติม ในขณะที่ยังคงอยู่ภายในขีดจำกัดทางโครงสร้างและทางความร้อน

ในกระบวนการรับรองสำหรับภารกิจอาร์ทิมิส 2 นาซาได้ทำการทดสอบและวิเคราะห์เพิ่มเติม รวมถึงประเมินสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับความเสียหายของโล่กันความร้อนที่รุนแรงกว่า นาซาระบุว่าการวิเคราะห์เหล่านี้แสดงให้เห็นว่าโครงสร้างพื้นฐานของแคปซูลโอไรออนจะยังคงสภาพสมบูรณ์และสามารถปกป้องลูกเรือได้ภายใต้สภาวะที่เกินกว่าที่คาดการณ์ไว้ระหว่างการกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของภารกิจ

ในเดือนมกราคมค.ศ. 2026 ไอแซกแมนกล่าวว่าเขาสนับสนุนการดำเนินการภารกิจอาร์ทิมิส 2 ด้วยโล่กันความร้อนเดิมหลังจากตรวจสอบการวิเคราะห์ของหน่วยงานและหารือกับวิศวกรและผู้เชี่ยวชาญจากภายนอก ผู้เข้าร่วมบางคนที่เคยแสดงความกังวลระบุว่าข้อมูลเพิ่มเติมสามารถตอบคำถามของพวกเขาได้ ในขณะที่คนอื่น ๆ ยังคงคัดค้านการบินในภารกิจนี้โดยไม่ปรับปรุงการออกแบบโล่กันความร้อน นาซาระบุว่ามีการวางแผนเปลี่ยนแปลงการออกแบบเพื่อแก้ปัญหาการซึมผ่านของวัสดุ AVCOAT สำหรับโล่กันความร้อนของภารกิจอาร์ทิมิส 3

## ลูกเรือ
thumb|ลูกเรือสำรอง (ยืนด้านซ้าย) และลูกเรือหนักของภารกิจอาร์ทิมิส 2 หลังจากการแถลงข่าวในเดือนธันวาคมค.ศ. 2024

อาร์ทิมิส 2 จะมีลูกเรือเป็นนักบินอวกาศ 4 คน ได้แก่ ผู้บังคับบัญชาภารกิจ รีด ไวส์แมน, นักบิน วิกเตอร์ โกลเวอร์ และผู้เชี่ยวชาญประจำภารกิจ คริสตินา โคค ซึ่งทั้งหมดมาจากนาซา พร้อมด้วยผู้เชี่ยวชาญประจำภารกิจ เจเรมี แฮนเซน จากองค์การอวกาศแคนาดา เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายนค.ศ. 2023 เจนนิ กิบบอนส์ ได้รับการเสนอชื่อเป็นตัวสำรองของแฮนเซน และในวันที่ 3 กรกฎาคมค.ศ. 2024 อังเดร ดักลาส ได้รับการเสนอชื่อเป็นตัวสำรองสำหรับนักบินอวกาศนาซาทั้งสามคน โกลเวอร์จะได้เป็นบุคคลผิวสีคนแรก โคคจะเป็นผู้หญิงคนแรก และแฮนเซนจะเป็นบุคคลที่ไม่ใช่ชาวอเมริกันคนแรกที่เดินทางไปรอบดวงจันทร์ แฮนเซนและกิบบอนส์ ซึ่งทั้งคู่มาจากประเทศแคนาดา ได้รับคัดเลือกโดยองค์การอวกาศแคนาดาจามสนธิสัญญาปี ค.ศ. 2020 ระหว่างสหรัฐอเมริกากับแคนาดาที่อำนวยความสะดวกในการเข้าร่วมโครงการอาร์ทิมิส ภารกิจนี้จะทำลายสถิติจำนวนคนในห้วงอวกาศลึกพร้อมกันมากที่สุด ซึ่งเคยตั้งไว้ที่ 3 คนในภารกิจอะพอลโล 8 เมื่อปี ค.ศ. 1968

## ภารกิจ
thumb|แผนภาพแสดงวัตถุประสงค์ตามแผนของภารกิจอาร์ทิมิส 2

ภารกิจอาร์ทิมิส 2 มีแผนที่จะส่งนักบินอวกาศ 4 คนในยานอวกาศโอไรออนแบบมีลูกเรือลำแรกไปในวิถีบินผ่านดวงจันทร์ โดยใช้จรวดสเปซลอนช์ซิสเตม บล็อก 1 ภารกิจนี้มีรูปแบบการบินประกอบด้วยการจุดเครื่องยนต์หลายครั้งเพื่อสอดวิถีสู่ดวงจันทร์ (multi-trans-lunar injection หรือ MTLI) และการบินในวิถีกลับเองจากดวงจันทร์ ยานอวกาศโอไรออนจะถูกส่งไปยังวงโคจรสูงของโลก (high Earth orbit) โดยมีคาบโคจรประมาณ 24 ชั่วโมง ในช่วงนี้ ลูกเรือจะดำเนินการตรวจสอบระบบสนับสนุนการดำรงชีพของยานอวกาศ รวมถึงการสาธิตการบรรจบและปฏิบัติการในระยะประชิดในอวกาศ โดยใช้ท่อนขับดันเย็นยิ่งยวดชั่วคราว () ที่ใช้งานแล้วเป็นเป้าหมาย เมื่อยานโอไรออนเข้าสู่จุดใกล้โลกที่สุดอีกครั้ง ยานจะจุดเครื่องยนต์หลักเพื่อทำขั้นตอนการสอดวิถีสู่ดวงจันทร์ (TLI) ให้สมบูรณ์ ซึ่งจะส่งยานเข้าสู่วิถีกลับเองรอบดวงจันทร์ ก่อนกลับโลก

### ภาพรวมภารกิจ
thumb|ลูกเรือของอาร์ทิมิส 2 ขณะฝึกซ้อมภายในแบบจำลองยานโอไรออนในเดือนมกราคมค.ศ. 2025

วิถีการบินของอาร์ทิมิส 2 สามารถแบ่งออกเป็นระยะที่สำคัญหลายระยะ ตลอดการเดินทางประมาณสิบวัน:

#### การส่งขึ้น
ภารกิจนี้จะถูกส่งขึ้นสู่อวกาศด้วยจรวดสเปซลอนช์ซิสเตม (SLS) บล็อก 1 จากฐานส่งจรวด 39B ณ ศูนย์อวกาศเคนเนดี เครื่องยนต์หลัก 4 เครื่องจะจุดขึ้นประมาณ 7 วินาทีก่อนที่จะยกตัวขึ้น ที่กำลังเครื่องยนต์สูงสุด และหากไม่พบความผิดปกติใด ๆ จรวดเชื้อเพลิงแข็งจะจุด ณ เวลา T‑0 ซึ่งจะให้แรงขับหลักในช่วงสองนาทีแรก การแยกตัวของจรวดเชื้อเพลิงแข็งจะเกิดขึ้นที่ความเร็วประมาณ  และระดับความสูง   แม้ว่าการบินจะเป็นแบบอัตโนมัติทั้งหมดเว้นแต่จะต้องมีการเข้าแทรกแซงซึ่งน่าจะเป็นการออกคำสั่งยกเลิกภารกิจ ไวส์แมนจะยังคงเฝ้าสังเกตการส่งขึ้นจากที่นั่งด้านซ้าย ท่อนแกนจะเผาผลาญเชื้อเพลิงเป็นเวลาประมาณ 8 นาทีก่อนการแยกตัว ปล่อยให้โอไรออนอยู่ในวงโคจรรูปวงรีมากซึ่งมีจุดไกลโลกที่สุดอยู่ที่ประมาณ  สูงกว่าสถานีอวกาศนานาชาติเกือบ 5 เท่า ท่อนจรวด ICPS จะไม่ถูกจุดในระหว่างการไต่ระดับเบื้องต้น

#### การโคจรรอบโลกและการตรวจสอบระบบ
ทันทีหลังจากที่เครื่องยนต์หลักตัดกำลัง โคคและแฮนเซนจะปลดเข็มขัดนิรภัยออกจากที่นั่ง เพื่อตั้งค่าและทดสอบระบบสนับสนุนการดำรงชีพที่จำเป็นบนยานอวกาศ รวมถึงเครื่องจ่ายน้ำ หน้ากากดับเพลิง และระบบห้องน้ำ เมื่อตรวจสอบระบบทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว ICPS จะจุดที่จุดไกลโลกที่สุดประมาณ 50 นาทีหลังจากการส่งขึ้นเพื่อเพิ่มระยะจุดใกล้โลกที่สุดของยานโอไรออน หากไม่มีการจุดเครื่องยนต์นี้ ยานอวกาศจะตกลงกลับสู่โลก

เมื่อยานอวกาศถึงจุดใกล้โลกที่สุดจุดใหม่นี้ จะทำการจุดเครื่องยนต์เป็นเวลา 15 นาทีเพื่อเพิ่มระยะจุดไกลโลกที่สุดถัดไปให้เป็น  เข้าสู่วงโคจรสูงของโลกที่มีคาบ 23.5 ชั่วโมง หลังจากการจุดเครื่องยนต์นี้ ชื้อเพลิงเกือบทั้งหมดใน ICPS จะถูกใช้ โกลเวอร์จะย้ายไปยังที่นั่งด้านซ้ายซึ่งเป็นชุดควบคุมหลักของโอไรออน และจะดำเนิน"ปฏิบัติการระยะประชิด" (proximity operations) หลายชุดกับ ICPS โดยการปรับทิศทางและบินเกาะหมู่ระยะใกล้เพื่อประเมินสมรรถภาพการควบคุมของยานโอไรออนโดยใช้มาตราส่วนการประเมินคูเปอร์–ฮาร์เปอร์ (Cooper–Harper rating scale) ภายหลังจากการทดสอบเหล่านี้ ยานโอไรออนจะถอยห่างออกมา และ ICPS จะจุดเครื่องยนต์เพื่อนำตัวจรวดเข้าสู่วงโคจรสุสาน ในขณะที่ยานโอไรออนเข้าสู่การควบคุมแบบอัตโนมัติ ในช่วงเวลานี้ ICPS จะทำการปล่อยดาวเทียมคิวบ์แซต (CubeSat) ที่บรรทุกมาด้วย

หลังจากการปฏิบัติการเหล่านี้ ลูกเรือจะปรับสภาพห้องโดยสารจากการตั้งค่าสำหรับการส่งขึ้นไปเป็นการตั้งค่าสำหรับการบินอวกาศ ติดตั้งอุปกรณ์ออกกำลังกาย ทำการทดสอบความทนทานของระบบสนับสนุนการดำรงชีพผ่านกิจกรรมทางกาย และรับประทานอาหาร

ช่วงเวลานอนกะแรกของภารกิจจะถูกแบ่งออกเป็นสองช่วง ช่วงละสี่ชั่วโมง คั่นด้วยความจำเป็นในการติดตามการจุดเครื่องยนต์ของโมดูลบริการของยุโรป (ESM) เพื่อเพิ่มระะยะจุดใกล้โลกที่สุดของยานอวกาศ หลังจากการจุดเครื่องยนต์นี้ ผู้จัดการของนาซาจะทบทวนประสิทธิภาพของยานอวกาศก่อนที่จะอนุมัติการจุดเครื่องยนต์เพื่อการสอดวิถีสู่ดวงจันทร์ (TLI) ขั้นสุดท้าย

#### การเดินทางสู่ดวงจันทร์
หลังจากปฏิบัติการในวงโคจรสูงของโลกและการยืนยันระบบเสร็จสิ้น ยานโอไรออนจะทำการจุดเครื่องยนต์สำหรับ TLI โดยใช้โมดูลบริการ เพื่อนำยานอวกาศเข้าสู่วิถีมุ่งหน้าสู่ดวงจันทร์ กระบวนการที่แม่นยำนี้จะทำให้โอไรออนอยู่ในวิถีกลับเอง ส่งให้ยานวนรอบดวงจันทร์ก่อนที่จะเดินทางกลับสู่โลก

#### การบินผ่านดวงจันทร์
ยานโอไรออนจะบินรอบดวงจันทร์โดยมีระยะเข้าใกล้ที่สุดประมาณ  จากพื้นผิวด้านไกลของดวงจันทร์ การเดินทางขาไปและการบินผ่านดวงจันทร์คาดว่าจะใช้เวลาประมาณ 4 วัน ซึ่งในช่วงเวลานั้น ลูกเรือจะติดตามระบบของยานอวกาศ รวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับผลกระทบของการเดินทางในห้วงอวกาศลึก และทำการจุดเครื่องยนต์เพื่อแก้ไขวิถีการบินตามความจำเป็น ในระหว่างการบินผ่าน ยานโอไรออนจะใช้แรงโน้มถ่วงของดวงจันทร์เพื่อช่วยส่งตัวกลับมายังโลกบนวิถีกลับเอง นาซาคาดการณ์ว่าจะดำเนินการจุดเครื่องยนต์เพื่อแก้ไขวิถีการบินเพิ่มเติมในระหว่างเที่ยวบินขากลับ 4 วัน เพื่อให้แน่ใจว่าการกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของโลกจะเป็นไปอย่างแม่นยำ

#### การกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศและการลงจอดทางน้ำ
ยานโอไรออนจะกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศโลกด้วยความเร็วประมาณ  ซึ่งถือเป็นการกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศที่เร็วที่สุดเท่าที่เคยมา ภารกิจได้วางแผนโดยแรกเริ่มที่จะใช้ "การกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศแบบกระดอน" (skip reentry) โดยให้ยานแตะบรรยากาศชั้นบนเป็นช่วงสั้น ๆ เพื่อใช้แรงยกในการสะท้อนกลับออกไป เพื่อกระจายพลังงานและช่วยให้ลงจอดได้แม่นยำยิ่งขึ้น อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเกิด "การกะเทาะ" (spalling) ของโล่กันความร้อนที่พบในภารกิจอาร์ทิมิส 1 ผู้จัดการภารกิจจึงยกเลิกการเข้าแบบกระดอนและเลือกใช้รูปแบบการ้ข่าที่ชันขึ้นแทน การลงจอดทางน้ำมีกำหนดลงในมหาสมุทรแปซิฟิก นอกชายฝั่งเมืองซานดิเอโก โดยกองทัพเรือสหรัฐฯ จะเป็นผู้กู้คืนลูกเรือและยานอวกาศโดยใช้เรือยกพลขึ้นบกชั้น *ซานอันโตนิโอ* คาดว่าภารกิจจะใช้เวลาประมาณ 10 วันนับตั้งแต่ส่งขึ้นจนถึงการลงจอดทางน้ำ

#### การแถลงข่าว
เมื่อวันที่ 16 มกราคมค.ศ. 2026 นาซาได้ประกาศในการแถลงข่าวภาพรวมภารกิจว่า ภารกิจดังกล่าวคาดว่าจะใช้เวลาสิบวัน นอกจากนี้ ทางองค์การยังประกาศอีกว่าจรวดของภารกิจอาร์ทิมิส 2 จะถูกเคลื่อนย้ายไปที่ศูนย์อวกาศเคนเนดีในวันรุ่งขึ้น (17 มกราคม) และจะใช้เวลาสูงสุด 10 ชั่วโมงในการติดตั้งที่ฐานส่งจรวด การเดินทางไปยังบริเวณใกล้เคียงดวงจันทร์คาดว่าจะใช้เวลา 3 วัน และนักบินอวกาศจะใช้เวลา 1 วันในการสังเกตการณ์ด้านไกลของดวงจันทร์ ซึ่งบางส่วนมนุษย์จะได้เห็นด้วยตนเองในระยะประชิดเป็นครั้งแรก

นาซายังจะจัดส่งน้ำหนักบรรทุกที่ชื่อว่า AVATAR (A Virtual Astronaut Tissue Analog Response; การตอบสนองตัวแทนเนื้อเยื่อนักบินอวกาศเสมือน) ที่สามารถเลียนแบบอวัยวะของนักบินอวกาศแต่ละคนได้ โดยอาร์ทิมิส 2 จะเป็นครั้งแรกที่ AVATAR ถูกนำไปทดสอบนอกสถานีอวกาศนานาชาติและแถบรังสีแวนอัลเลน สุขภาพของลูกเรือสำหรับภารกิจนี้ถือเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งสำหรับภารกิจในห้วงอวกาศลึกในอนาคต นาซายังจะปล่อยน้ำหนักบรรทุกใหม่ที่ชื่อว่า ARCHAR (Artemis Research for Crew Health And Readiness; งานวิจัยอาร์ทิมิสเพื่อสุขภาพและความพร้อมของลูกเรือ) ลูกเรือจะสวมอุปกรณ์ติดตามการเคลื่อนไหวและการนอนหลับสำหรับ ARCHAR ก่อน ระหว่าง และหลังภารกิจ เพื่อศึกษาข้อมูลสุขภาพและพฤติกรรมตามเวลาจริง เพื่อให้นักวิทยาศาสตร์สามารถศึกษารูปแบบการนอนหลับและสมรรถภาพสุขภาพโดยรวม นักวิทยาศาสตร์ยังจะทำการทดสอบไบโอมาร์กเกอร์ทางภูมิคุ้มกัน โดยลูกเรือจะให้ตัวอย่างน้ำลายก่อน ระหว่าง และหลังภารกิจ เพื่อทดสอบระบบภูมิคุ้มกันของพวกเขา และวิธีที่พวกเขาได้รับผลกระทบจากรังสี ความโดดเดี่ยว และระยะทางที่ห่างจากโลกในระหว่างเที่ยวบินในห้วงอวกาศลึก ภารกิจนี้ยังจะช่วยให้นักบินอวกาศและนักวิทยาศาสตร์เข้าใจถึงสภาพอวกาศที่จะต้องเผชิญในภารกิจในอนาคต ตลอดจนวิธีที่มนุษย์สามารถเอาชีวิตรอดและดำรงอยู่ได้ในอวกาศ

เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจ นักบินอวกาศจะใช้เวลา 3 วันในการเดินทางกลับมายังโลก พวกเขามีกำหนดลงจอดบนมหาสมุทรแปซิฟิกใกล้กับเมืองซานดิเอโก โดยกองทัพเรือสหรัฐฯ จะทำการประเมินเพื่อให้แน่ใจว่าการกู้ภัยนักบินอวกาศจะปลอดภัย เมื่อพวกเขาถูกนำตัวออกจากยานโอไรออนอย่างปลอดภัย แคปซูลจะถูกลากจูงโดยกองทัพเรือ และนักบินอวกาศจะถูกส่งไปยังศูนย์การแพทย์เพื่อประเมินผล เมื่อนักบินอวกาศกลับถึงพื้นโลกอย่างปลอดภัย พวกเขาจะถูกทดสอบใน "หลักสูตรสิ่งกีดขวาง" เพื่อดูว่าพวกเขาสามารถทำงานได้อย่างรวดเร็วเพียงใดระหว่างการเดินในอวกาศที่มีแรงโน้มถ่วง นอกจากนี้นักบินอวกาศยังจะทำการจำลองการเดินในอวกาศ เพื่อตรวจสอบว่าพวกเขาสามารถปรับตัวให้เข้ากับการเปลี่ยนแปลงของแรงโน้มถ่วงได้อย่างรวดเร็วเพียงใด สำหรับการลงจอดบนดวงจันทร์และความเป็นไปได้ของภารกิจมนุษย์สู่ดาวอังคารในอนาคต นาซาระบุว่า หากไม่สามารถทำการส่งขึ้นได้ พวกเขาจะดำเนินการทดสอบเพิ่มเติมซึ่งขึ้นอยู่กับเหตุผลที่ทำให้การส่งขึ้นถูกขัดจังหวะ ในกรณีที่เกิดปัญหาที่ไม่คาดคิด นาซายินดีที่จะทำการแก้ไขเส้นทางสำหรับภารกิจอาร์ทิมิส 3 ซึ่งกำหนดไว้ในช่วงกลางปี ค.ศ. 2027 หากภารกิจประสบความสำเร็จอย่างเต็มที่ นาซาจะดำเนินการภารกิจอาร์ทิมิสเพิ่มเติมต่อไป และพิจารณาถึงความเป็นไปได้ในการส่งขึ้นภารกิจแบบมีมนุษย์ไปยังดาวอังคาร ซึ่งเป็นความสำเร็จที่ยังไม่เคยมีมนุษย์ทำได้มาก่อนจนถึงปัจจุบัน

### การสื่อสารด้วยแสง
thumb|โมดูลระบบการสื่อสารด้วยแสงบนยานอวกาศโอไรออน

อาร์ทิมิส 2 จะทดสอบและสาธิตการสื่อสารด้วยแสงไปและกลับจากโลกโดยใช้ระบบสื่อสารด้วยแสงอาร์ทิมิส 2 บนโอไรออน ()  ฮาร์ดแวร์ O2O จะถูกผนวกเข้ากับยานอวกาศโอไรออนและประกอบด้วยโมดูลเชิงแสง (กล้องโทรทรรศน์ขนาด  และอุปกรณ์ยึดจับกำหนดทิศชี้ 2 ตัว) โมเด็ม และอิเล็กทรอนิกส์ควบคุม ระบบ O2O จะสื่อสารกับสถานีภาคพื้นดินในรัฐแคลิฟอร์เนียและรัฐนิวเม็กซิโก อุปกรณ์ทดสอบนี้จะส่งข้อมูลมายังโลกด้วยอัตราการเชื่อมโยงลงสูงสุดที่ 260 เมกะบิตต่อวินาที

## น้ำหนักบรรทุกรองดาวเทียมคิวบ์แซต
thumb|การประกอบรวมคิวบ์แซต
เดิมทีโครงการ CubeSat Launch Initiative (CSLI) ของนาซาได้เปิดรับข้อเสนอในปี ค.ศ. 2019 จากสถาบันและบริษัทในสหรัฐฯ เพื่อส่งดาวเทียมคิวบ์แซตให้เป็นน้ำหนักบรรทุกรอง ไปกับจรวด SLS ในภารกิจอาร์ทิมิส 2 นาซาวางแผนที่จะรับคิวบ์แซตขนาด 6-ยูนิต () และ 12-ยูนิต ()  ซึ่งจะติดตั้งอยู่ด้านในวงแหวนเชื่อมต่อระหว่างท่อนบนของ SLS และยานอวกาศโอไรออน โดยจะถูกปล่อยออกหลังจากที่ยานโอไรออนแยกตัวเข้าสู่วงโคจรสูงของโลกแล้ว แม้ว่าในตอนแรกคาดว่าจะมีการคัดเลือกภายในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 แต่น้ำหนักบรรทุกรองทั้งหมดถูกนำออกจากภารกิจในเดือนตุลาคมค.ศ. 2021

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2024 นาซาประกาศว่าจะส่งคิวบ์แซตจำนวนห้าดวงจากพันธมิตรระดับนานาชาติขึ้นไปพร้อมกับภารกิจอาร์ทิมิส 2 น้ำหนักบรรทุกเหล่านี้ถูกเลือกจากประเทศที่ลงนามในข้อตกลงอาร์ทิมิส มีจุดมุ่งหมายเพื่อส่งเสริมการวิจัยทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีระดับโลก ในขณะเดียวกันก็เปิดโอกาสให้นานาชาติสามารถเข้าถึงห้วงอวกาศลึกได้มากขึ้น

คิวบ์แซตดวงแรกที่ถูกเลือกคือดาวเทียม *TACHELES* ของเยอรมนี ซึ่งจะตรวจสอบผลกระทบของสภาพอวกาศที่มีต่อชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้ในยานพาหนะบนดวงจันทร์ ในเดือนพฤษภาคมค.ศ. 2025 นาซาประกาศว่าได้เลือกดาวเทียม *ATENEA* จากคณะกรรมการกิจการอวกาศแห่งชาติของอาร์เจนตินาให้เข้าร่วมภารกิจนี้ โดยมีเป้าหมายเพื่อศึกษาการป้องกันรังสี การทำแผนที่สภาพแวดล้อมทางรังสีโดยรอบ การรวบรวมข้อมูลจีพีเอสสำหรับการวางแผนภารกิจ และทดสอบระบบการสื่อสารทางไกล ดาวเทียมดวงที่สามและสี่คือ *K-RadCube* จากองค์การอวกาศเกาหลีใต้ ซึ่งจะศึกษาวัสดุวัดปริมาณรังสีที่ทำขึ้นเพื่อเลียนแบบเนื้อเยื่อของมนุษย์ เพื่อวัดผลกระทบของรังสีในอวกาศ และ *Space Weather CubeSat-1* จากองค์การอวกาศซาอุดีอาระเบีย เพื่อวัดแง่มุมต่าง ๆ ของสภาพอวกาศในวงโคจรสูงของโลก คิวบ์แซตดวงที่ห้าคือหน่วยอิเล็กทรอนิกส์การบิน (Avionics Unit)

## กิจกรรมสู่สาธารณะ
thumb|ตั๋วโดยสารที่ระลึกซึ่งระบุชื่อที่จะบินไปรอบดวงจันทร์กับภารกิจอาร์ทิมิส 2
เพื่อสร้างความตระหนักรู้แก่สาธารณชน นาซาได้จัดทำเว็บไซต์เพื่อให้ประชาชนทั่วไปสามารถรับตั๋วโดยสารดิจิทัลเป็นของที่ระลึกสำหรับภารกิจ ก่อนวันที่ 21 มกราคมค.ศ. 2026 ผู้คนสามารถป้อนชื่อของตนเองทางออนไลน์ ซึ่งจะถูกบันทึกไว้ในเอสดีการ์ด ภายในยานอวกาศโอไรออนเมื่อยานเดินทางรอบดวงจันทร์ เว็บไซต์จะสร้างภาพ "ตั๋วโดยสาร" สำหรับดาวน์โหลดที่มีชื่อหรือข้อความที่ผู้เยี่ยมชมเว็บไซต์กรอกไว้

เมื่อวันที่ 4 มีนาคมค.ศ. 2026 นาซาได้เผยแพร่เมนูอาหารของนักบินอวกาศสำหรับภารกิจอาร์ทิมิส 2

## ภารกิจที่คล้ายคลึงกัน
วัตถุประสงค์ของภารกิจอาร์ทิมิส 2 นั้นเทียบเคียงได้กับภารกิจอะพอลโล 8 ซึ่งเป็นเที่ยวบินแบบมีลูกเรือเที่ยวแรกไปยังดวงจันทร์ของโครงการอะพอลโล เมื่อปี ค.ศ. 1968 โดยภารกิจนี้มีความแตกต่างจากภารกิจอะพอลโล 8 และอะพอลโล 10 ในปี ค.ศ. 1969 ที่ทั้งคู่โคจรรอบดวงจันทร์โดยไม่ลงจอด คือการที่อาร์ทิมิส 2 จะไม่เข้าสู่วงโคจรของดวงจันทร์ แต่จะบินรอบดวงจันทร์ในวิถีกลับเอง เช่นเดียวกับภารกิจอะพอลโล 13 ในปี ค.ศ. 1970 ในขณะที่อะพอลโล 13 เข้าใกล้พื้นผิวดวงจันทร์ในระยะ  จุดที่เข้าใกล้ดวงจันทร์ที่สุดของอาร์ทิมิส 2 จะอยู่ที่ประมาณ ~

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อภารกิจอาร์ทิมิส
* รายชื่อภารกิจไปยังดวงจันทร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* อาร์ทิมิส 2, ที่เว็บไซต์นาซา
* ภาพรวมภารกิจ, ที่เว็บไซต์นาซา
* อาร์ทิมิส 2 "ส่งชื่อของคุณสู่อวกาศ", ที่เว็บไซต์นาซา

หมวดหมู่:ภารกิจส่งมนุษย์ไปดวงจันทร์
หมวดหมู่:นาซา
หมวดหมู่:โครงการอาร์ทิมิส
หมวดหมู่:ยานโอไรออน
หมวดหมู่:สเปซลอนช์ซิสเตม
หมวดหมู่:ยานอวกาศที่มีมนุษย์ควบคุม
หมวดหมู่:การบินอวกาศในปี พ.ศ. 2569
หมวดหมู่:สหรัฐในปีในปี พ.ศ. 2569
หมวดหมู่:เที่ยวบินทดสอบอวกาศ