หวังเต๊ะ

**หวังดี นิมา** หรือที่รู้จักกันในชื่อ **หวังเต๊ะ**  ไม้ใหญ่แห่งวงการศิลปะเพลงพื้นบ้านไทย เจ้าของฉายา **ราชาลำตัด**  เป็นผู้มีความสามารถรอบตัว มีความเป็นเลิศทางด้านปฏิภาณ หวังเต๊ะได้ใช้เพลงพื้นบ้านแสดงให้ประชาชนประจักษ์ถึงอัจฉริยภาพในการใช้ภาษาและการแสดงอย่างเชี่ยวชาญสมกับสุนทรียลักษณ์ของภาษาไทย และได้ถ่ายทอดความรู้ให้แก่บุคคลที่สนใจเสมอมา หวังเต๊ะได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงพื้นบ้าน) พุทธศักราช 2531

## ประวัติ
### ภูมิหลัง
หวังดี นิมา มีชื่อเล่นว่า **หวัง** เกิดเมื่อวันศุกร์ ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2468 ที่ตำบลหน้าไม้ อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี เป็นชาวมุสลิม บิดาชื่อนายเต๊ะ นิมา มารดาชื่อนางลำไย นิมามีพี่น้อง 4 คน ได้แก่

# นางมาลัย นิมา (ซอและ)
# นายหวังดี นิมา
# นายบุญช่วย นิมา
# นางปทุม นิมา (รุ่งเจริญ)
 
บิดามีอาชีพทำนาและเป็นนักแสดงลำตัดที่มีชื่อเสียงในยุคนั้น ส่วนมารดาเป็นนางละครชาตรีมาก่อน หวังดีสำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนวัดหน้าไม้ อีกทั้งยังได้ฝึกวิชากระบี่กระบองและชกมวยกับเพื่อน ๆ ในละแวกบ้านเกิดของตนเองเพื่อเป็นวิชาไว้ป้องกันตัว จากนั้นได้เข้ามาในกรุงเทพฯ โดยมาพักอยู่กับญาติที่ถนนตกในปีพ.ศ. 2485 ซึ่งในปีนั้นมีน้ำท่วมใหญ่จึงไปสมัครทำงานอยู่บนเรือโดยทำหน้าที่เป็นช่างเครื่องอยู่บริษัทเดินเรือเอสเอเชีย และสมัครเข้ารับราชการทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 จนเมื่อปีพ.ศ. 2489 จึงลาออกกลับมาสืบทอดอาชีพที่ตนเองรัก

### เข้าสู่วงการ
หวังเต๊ะซึมซับการแสดงพื้นบ้านจากบิดามาตั้งแต่เด็ก ๆ สามารถจดจำกลอนลำตัดของบิดาได้อย่างแม่นยำและมักจะติดตามบิดาไปแสดงในที่ต่าง ๆ เพื่อจะดูและศึกษา พอมีความสามารถพอบิดาจึงลองนำออกแสดงผลปรากฏได้ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี หวังดีได้รับการถ่ายทอดมรดกอันล้ำค่าจากบิดาทุกขั้นตอนสามารถที่จะสืบทอดเจตนารมย์ของบิดาได้มาทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นลีลาท่าทางการเขียนเพลง จึงตั้งคณะเป็นของตนเองเมื่ออายุ 26 ปี เริ่มออกแสดงตามงานต่าง ๆ โดยใช้ชื่อในการแสดงว่า **“หวังเต๊ะ”** มาจากในสมัยก่อนคนชื่อเล่นว่า หวัง มีมากในสมัยนั้นจึงเรียกชื่อ หวัง แล้วตามด้วยสร้อยชื่อของบิดา เช่น หวังตาเต๊ะ หวังตาโป่ง 

การแสดงลำตัดของคณะหวังเต๊ะจะมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่เรียกว่า **หักคอรอจังหวะ** คือการไม่ร้องคำหยาบแต่จะให้ผู้ชมนึกคำนั้นเอาเอง โดยหวังเต๊ะมีความเป็นเลิศทางด้านปฏิภาณและความคิดในการแสดงพื้นบ้าน สามารถด้นกลอนสดและแต่งคำร้องได้อย่างคมคาย เหมาะสมกับสถานการณ์ สร้างความบันเทิงให้แก่ผู้ชมอยู่ตลอดเวลา ในการเขียนเพลงของหวังเต๊ะนั้นไม่ต้องใช้สมุดนึกได้เมื่อไหร่ก็หาเอาสิ่งใกล้ตัว เช่น ซองบุหรี่ กล่องยากันยุง บางทีก็นำไม้อัดที่กั้นโหลปลากัดมาจดบันทึกไว้ จึงทำให้สามารถแต่งเพลงได้รวดเร็วทันกับสถานการณ์

หวังเต๊ะพร้อมที่จะให้ความรู้แก่ผู้ที่มีความสนใจในเรื่องเพียงพื้นบ้านต่าง ๆ อยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นนักเรียน นิสิต นักศึกษา จากสถาบันต่าง ๆ มาขอสัมภาษณ์เพื่อนำไปทำรายงานท่านก็จะตอบรับทันที หรือจะให้ไปบรรยายหรือสาธิตเพลงพื้นบ้านให้กับสถานที่ในหน่วยงานราชการหรือเข้าร่วมในโครงการต่าง ๆ หวังเต๊ะก็พร้อมให้ความร่วมมือ หวังเต๊ะมีความยินดีมากที่ได้มีส่วนร่วมในการช่วยเหลือสังคมและเผยแพร่ลพื่เพลงพื้นบ้านพื่อเป็นการอนุรักษ์เพลงพื้นบ้านไม่ให้ศูนย์หายไปจากสังคมไทย
### ชีวิตครอบครัว
ภรรยาคนแรกของหวังเต๊ะ ชื่อนางชื่น รักษาราชวิตร มีบุตร 3 คน คือ

#นายวีรศักดิ์ นิมา
#นางสาวนวลจันทร์ นิมา (ตุ่ม)
#นายประภาส นิมา (ต๋อย)

ภรรยาคนที่สอง คือนางประยูร ยมเยี่ยม คู่ขวัญนักแสดงลำตัด มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ

# นายวิทยา นิมา (ตู๋)
# นายต่อต้าน นิมา (ต่อ)

ภรรยาคนที่สามชื่อนางศรีนวล ขำอาจ มีบุตรหนึ่งคนคือ

* นางสาวนิรามัย นิมา (ปุ๊ก)

## ผลงานภาพยนตร์
* เสือภูพาน (2512)
* ยมบาลเจ้าขา (2512)
* ไอ้หนุ่มบ้านนา (2514)
* ไกรทอง (2528)

## ผลงานละครโทรทัศน์
* ละอองเทศ (2534) ช่อง 9
* ละครเร่ (2535) ช่อง 7
* ดาวกลางดง (2542) ช่อง 7
* สุรพล (คนจริง) สมบัติเจริญ (2541) ช่อง 3
* แม่นาค (2542) (ช่อง 7) รับเชิญ
* ดาวคนละดวง (2542) (ช่อง 7)
* กำนันหญิง (2544) (ช่อง 7)
* รอยไถ (2545) (ช่อง 7)
* อุทัยเทวี (2545) (ช่อง 7)
* รักข้ามคลอง (2546) (ช่อง 7)

## เสียชีวิต
ในบั้นปลายชีวิต หวังเต๊ะได้ป่วยเป็นโรคมะเร็งตับ ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 ได้เข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ จนกระทั่งวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2555 จึงได้ถึงแก่กรรม สิริอายุได้ 87 ปี

#### เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศิลปินพื้นบ้าน
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดปทุมธานี
หมวดหมู่:มุสลิมชาวไทย
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งตับ
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายมอญ
หมวดหมู่:ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง