open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
วัดทุงยู

**วัดทุงยู** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

วัดทุงยูตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2119 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2516 เดิมชื่อ **วัดตุงยู**

วัดนี้ปรากฏในโคลงนิราศหริภุญชัย ความว่า

คำว่า *ทุยยู* ปรากฏในวรรณกรรมและกฎหมายโบราณ หมายถึง ร่มที่เป็นเครื่องประดับยศเจ้านาย วัดทุงยูได้รับการบูรณะและฟื้นฟูจากเจ้าหลวงเชียงใหม่สืบต่อมา เช่นเมื่อ พ.ศ. 2452 เจ้าอินทวโรรสสุริยวงษ์ เจ้าหลวงเชียงใหม่ องค์ที่ 8 โปรดให้สร้างฉัตรและเจดีย์

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถศิลปะล้านนา สร้างด้วยคอนกรีตหินอ่อนลงรักปิดทอง เครื่องบนมีช่อฟ้าใบระกา ทำด้วยไม้สักปิดทองที่ได้รับการบูรณะใหม่ โก่งคิ้วเป็นรูปโค้งไม่มีรวงผึ้งหน้าบันประดับปูนปั้นลวดลายเครือเถาประดับกระจกอังวะ ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ วิหารทรงล้านนา และเจดีย์ทรงกลม แต่เดิมเป็นแบบล้านนาตั้งบนเรือนธาตุ ต่อมาได้รับการบูรณะโดยเป็นรูปแบบอิทธิพลทรงพม่า–มอญ

## อ้างอิง

ทุงยู
วัดล่ามช้าง (จังหวัดเชียงใหม่)

**วัดล่ามช้าง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

วัดล่ามช้างตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1839 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2510 สร้างวัดเมื่อครั้งที่พญามังรายได้มาสร้างเมืองเชียงใหม่ โดยทางด้านทิศตะวันออกของเวียงเล็กเป็นป่าไม้ มีหนองน้ำใหญ่ ช้างที่เป็นราชพาหนะของกษัตริย์ทั้งสามพระองค์และของข้าราชบริพาร ว่ากันว่า คงมีการเลี้ยงและล่ามไว้ที่บริเวณนี้ เรียกว่า *เวียงเชียงช้าง* และได้สร้างวัดบริเวณนี้ ขนานนามวัดว่า "วัดล่ามช้าง" ที่วัดมีการปั้นรูปช้างถูกล่ามเลี้ยงไว้เป็นสัญลักษณ์ของวัด

วิหารศิลปะล้านนาประยุกต์ เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน เป็นอาคารสร้างใหม่ หน้าบันประดับด้วยลวดลายพรรณพฤกษาสีทอง ข้างวิหารมีมุขยื่นเพื่อใช้เป็นทางขึ้นลงสำหรับพระสงฆ์ตามธรรมเนียมล้านนาดั้งเดิม หลังวิหารมีเจดีย์ประธานตั้งอยู่ เป็นเจดีย์ทรงกลมย่อเก็จ ที่ฐานมีรูปปั้นช้างประดับอยู่ทั้งสี่ทิศ บริเวณฐานทรงกลมรองรับองค์ระฆังมีปูนปั้นเทพนมประดับอยู่ องค์ระฆังประดับด้วยกระจกมจนถึงส่วนปลียอด ฐานประดับด้วยลวดลายกลีบบัว ยอดเจดีย์ยกฉัตรสีทอง และมีซากเจดีย์โบราณ เป็นเจดีย์สัณฐานสี่เหลี่ยมมีซุ้มจระนำประดับอยู่ทั้งสี่ด้าน แต่เนื่องจากสวนยอดพังหายไปหมดแล้ว จึงไม่ทราบแน่ชัดว่าเป็นเจดีย์ลักษณะใด

ปูชนียวัตถุ เช่น *พระเจ้ามุกดอกไม้ สมปรารถนาศรีเมืองเชียงใหม่* หน้าตัก 39 นิ้ว สร้างในพิธีเฉลิมฉลองนครเชียงใหม่ ครบ 720 ปี เมื่อ พ.ศ. 2559 โดยรวบรวมดอกไม้ น้ำหนัก 1,500 กิโลกรัม นำมาบดและผสมมวลสาร จากสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งในประเทศและจากทั่วโลก แล้วอัดเป็นองค์พระ

## อ้างอิง

ล่ามช้าง
กูฟีย์

**อักษรกูฟีย์** หรือ **อักษรคูฟิกฮ์** (; Kufic script) เป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรอาหรับที่ได้รับความนิยมตั้งแต่ยุคเริ่มแรกในฐานะอักษรที่นิยมใช้ในการคัดลอกอัลกุรอานและเพื่อการตกแต่งทางสถาปัตยกรรม และในเวลาต่อมาได้กลายเป็นรูปแบบอ้างอิงและรูปแรกเริ่ม (archetype) ของอักษรอาหรับอีกจำนวนมาก กูฟีย์พัฒนามาจากอักษรนาบาเตียนอิรักจากเมืองกูฟา ชื่อเมืองกูฟานี้เป็นที่มาของชื่อเรียกอักษรกูฟีย์ หรือกูฟิกในภาษาอังกฤษ ลักษณะหลักของอักษรกูฟีย์คือการเรียงในแนวนอน, รูปอักษรเป็นเส้นตรง (rectilinear letterforms) และประกอบด้วยมุมแหลม กูฟีย์ยังสามารถแบ่งออกเป็นชนิดย่อย ๆ ได้อีก ตามลักษณะการคัดอักษรวิจิตร

## กูฟีย์เหลี่ยม

กูฟีย์เหลี่ยม (Square Kufic; ) หรือ บันนาอี (*banna'i*; , อักษร "อิฐ") เป็นรูปแบบการเขียนอักษรอาหรับเปลือย (bare writing) ซึ่งพัฒนาชึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 นักอักษรวิจิตร มามูห์น ซักกัล อธิบายว่า กูฟีย์เหลี่ยมถูกนำมาใช้เพื่อการก่อสร้างที่ใช้อิฐเป็นหลักในการตกแต่งให้เป็นอักษรวิจิตรอิสลาม และ "การอ่านออกไม่ใช่หัวใจสำคัญ" ของกูฟีย์เหลี่ยม

## ระเบียงภาพ

File:The ‘Uthman Qur'an - Kufic.jpg|หน้าหนึ่งจากอัลกุอานอักษรกูฟีย์, ราวศตวรรษที่แปด (Surah 15: 67–74)
File:Kufic Quran, sura 7, verses 86-87.jpg|อักษรกูฟีย์จาก อุลกุรอานยุคแรก ๆ ราวศตวรรษที่ 8-9 (Surah 7: 86–87)
File:Turkey.Konya035.jpg|เอกสารซูรัต มัรยัม; อักษรกูฟีย์บนหนังกวางกะเซล, ศตวรรษที่เก้า (Surah 19: 83–86)
File:Qur'an folio 11th century kufic.jpg|อัลกุรอานอักษรกูฟีย์เขียนด้วยหมึกและประดับทอง, ศตวรรษที่ 11, ประเทศอิหร่าน (Surah 92: 1–5)
File:Bifolium Mushal al-Hadina Quran Met 2007.191.jpg|ส่วนหนึ่งของ "กุรอานพยาบาล” ()
File:مصحف عباسي بالخط الكوفي المشرقي 01.jpg|อัลกุรอานยุตอับบัสซิด เปอร์เซีย, รอยต่อศตวรรษที่ 11-12
File:Edmund Fry - Arabic alphabet in Kufic script, Pantographia (1799).jpg|อักษรกูฟีย์จมก*[[Fry's Pantographia|ฟรายส์แพนโทกราเฟีย]]* (1799)
File:المنبر المرابطي 21 44 01 519000.jpeg|กูฟีย์แบบมาเกรบประดับมิมบัรมัสยิดกุตุบบียยา


## อ้างอิง

หมวดหมู่:อักษรวิจิตรอิสลาม
หมวดหมู่:ศิลปะอาหรับ
หมวดหมู่:ภาษาอาหรับ
โตโยต้า โคโรลล่า ครอส

**โตโยต้า โคโรลล่า ครอส** () เป็นรถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็ก (เซ็กเมนต์-ซี) ถูกผลิตโดยโตโยต้า ตั้งแต่ พ.ศ. 2563 โดยใช้พื้นฐานจากโคโรลล่า รหัส E210 ทำการตลาดในตำแหน่งที่สูงกว่าซี-เอชอาร์ สร้างขึ้นบน สถาปัตยกรรมยานยนต์ใหม่ของโตโยต้า (TNGA-C) เมื่อเทียบกับขนาดแล้ว โคโรลล่า ครอส วางตำแหน่งระหว่าง ซี-เอชอาร์ และโตโยต้า ราฟ4

โคโรลล่า ครอส เปิดตัวครั้งแรกในโลกที่ประเทศไทยเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563 และได้เปิดตัวในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และไต้หวันในปีเดียวกัน ส่วนตลาดอื่นๆ ได้เปิดตัวถัดมาในอีก 1 ปี

ส่วนอีกรุ่นที่ชื่อว่า โตโยต้า ฟรอนต์แลนเดอร์ () เปิดตัวเมื่อปลาย พ.ศ. 2563 โดยมีการเปลี่ยนแปลงแค่ภายนอก จำหน่ายในประเทศจีนเท่านั้น

## รายการอ้างอิง
วัดดอนมูลชัย

**วัดดอนมูลชัย**  เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวเดียด อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก

วัดดอนมูลชัยสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2434 เดิมชาวบ้านเรียกกันว่า **วัดสันป่าข่อย** เนื่องจากมีต้นข่อย อยู่เป็นจำนวนมากและเป็นที่ลุ่มน้ำขัง ต่อมาชาวบ้านได้ช่วยกันปรับพื้นที่ โดยนำทรายมาถมให้สูงขึ้น จึงให้มีนามว่า "วัดดอนมูลชัย" อย่างไรก็ตามจากจารึกอักษรธรรมล้านนาและอักษรไทยระบุปีที่สร้างวัดว่า "ครูบาเปิ้นท่านได้สร้างวัดเมื่อพระพุทธศักราช 2438 และได้สร้างกำแพงเมื่อพระพุทธศักราช 2466" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2490

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2498 และกุฎิสงฆ์ จำนวน 4 หลัง เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว 3 หลัง เป็นตึกคอนกรีต 2 ชั้น 1 หลัง และหอไตรได้ย้ายมาอยู่บนบก โบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ ภาพเขียนพระเวสสันดรชาดกบนแผ่นไม้ยุค พ.ศ. 2465 ปัจจุบันติดอยู่บนหอสวดมนต์ และมีหีบธรรมอยู่ในหอสวดมนต์ บรรจุคัมภีร์โบราณและพับสา มีอยู่ 5 หีบ

## ลำดับเจ้าอาวาส
ครูบาเปิ้ล เจ้าอาวาสรูปแรกของวัดดอนมูลชัย เป็นผู้ริเริ่มสร้างวัดดอนมูลชัย (วัดสันป่าข่อย) ร่วมกับชาวบ้านตำบลเดียด เมื่อปี 2435

## อ้างอิง

ดอนมูลชัย
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดตาก
อินเตอร์ลิวคิน

**อินเตอร์ลิวคิน** ( ตัวย่อ IL) เป็นกลุ่มไซโตไคน์ (คือเป็นโปรตีนที่หลั่งออกและเป็นโมเลกุลส่งสัญญาณ ) ซึ่งเมื่อพบครั้งแรก เม็ดเลือดขาวเป็นตัวแสดงออก
แม้ IL จะมี 4กลุ่มใหญ่ๆ ซึ่งจำแนกด้วยโครงสร้างที่แตกต่างกัน
แต่ความคล้ายคลึงกับกันและกันของลำดับกรดอะมิโนในแต่ละกลุ่มก็ค่อนข้างน้อย (ปกติคล้ายกันเพียง 15-25%)
เข้ารหัสและโปรตีนที่เกี่ยวข้องกันกว่า 50ชนิด

การทำหน้าที่ของระบบภูมิคุ้มกันต้องอาศัยอินเตอร์ลิวคินเป็นส่วนใหญ่ ความบกพร่องทางอินเตอร์ลิวคินที่ได้พบแล้วล้วนเกี่ยวข้องกับโรคภูมิต้านตนเองและภูมิคุ้มกันบกพร่อง
ส่วนมากสังเคราะห์โดยเซลล์ทีเฮลเปอร์ชนิด CD4 helper T-lymphocyte รวมถึงโมโนไซต์ แมคโครฟาจ และเซลล์เนื้อเยื่อบุโพรง
ซึ่งช่วยโปรโหมตพัฒนาการและ (differentiation) ของเซลล์ที เซลล์บี และเซลล์สร้างเม็ดเลือด (hematopoietic cell)

หน่วยรับอินเตอร์ลิวคินที่เซลล์แอสโทรไซต์ในสมองส่วนฮิปโปแคมปัสพบว่า มีบทบาทในการสร้างความจำทางปริภูมิ (spatial memory) ของหนู

## เชิงอรรถและอ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*Cytokines & Cells Online Pathfinder Encyclopedia

หมวดหมู่:ไซโตไคน์
หมวดหมู่:โปรตีน
หมวดหมู่:ระบบภูมิคุ้มกัน
หมวดหมู่:การส่งสัญญาณของเซลล์
หมวดหมู่:ชีวเคมี
หมวดหมู่:ประสาทสรีรวิทยา
หมวดหมู่:ประสาทวิทยาศาสตร์
IL

**IL** อาจเป็นตัวย่อของ
* รัฐอิลลินอย เป็นรัฐทางตอนกลางของสหรัฐ
* อินเตอร์ลิวคิน เป็นกลุ่มไซโตไคน์ (คือเป็นโปรตีนที่หลั่งออกและเป็นโมเลกุลส่งสัญญาณ )
เอนโดไซโทซิส

[thumb|right|400px|
เอนโดไซโทซิสชนิดต่างๆ (รวม[ฟาโกไซโทซิสและพิโนไซโทซิส)
]] 
**เอนโดไซโทซิส** () เป็นกระบวนการของเซลล์ซึ่งนำสารเคมีเข้าในเซลล์
โดยส่วนหนึ่งของจะล้อมหุ้มสิ่งที่จะนำเข้า แล้วเยื่อก็จะหลุดเข้าไปในเซลล์โดยเป็นถุงเล็กๆ (vesicle) ซึ่งมีสิ่งนำเข้าหุ้มไว้ข้างใน
เป็นหนึ่งของการลำเลียงแบบใช้พลังงาน (active transport)
และต่างก็จัดเป็นเอนโดไซโทซิสด้วย

## ดูเพิ่ม
*การลำเลียงแบบใช้พลังงาน
*ฟาโกไซโทซิส
*พิโนไซโทซิส

## แหล่งข้อมูลอื่น
* A comprehensive review of endocytosis and endocytic mechanisms by Doherty and McMahon
* Endocytosis at biologyreference.com
* Endocytosis - researching endocytic mechanisms at endocytosis.org
*Clathrin-mediated endocytosis ASCB Image & Video Library
*Types of Endocytosis (Animation)

หมวดหมู่:ชีววิทยาเยื่อ
หมวดหมู่:กระบวนการของเซลล์
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์เซลล์
ฟาเตหบูร์จ

**ฟาเตหบูร์จ** (; ; Fateh Burj) เป็นหอคอยมีนาร์ในหมู่บ้านเก่าแก่ จัปปัรจิริ ใกล้กับนครโมหาลีในอำเภอโมหาลี รัฐปัญจาบ สร้างเสร็จในปี 2011 หอคอบความสูง  นี้สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงการจัดตั้งมิสล์สิกข์ขึ้นในพื้นที่ส่วนใหญ่ของปัญจาบเมื่อ ค.ศ. 1711 พื้นที่ที่สร้างหอคอยเป็นจุดที่ในอดีตเกิดยุทธการที่จัปปัรจิริ ซึ่งแม่ทัพบันดา สิงห์ บะฮาดุร หนึ่งในนักรบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของซิกข์ ทำการยุทธ์ชนะแม่ทัพวาญีร์ ข่าน (Wazir Khan) ของกองทัพจักรวรรดิโมกุล ในปี 1710 เพื่อกันทัพของโมกุลไม่ให้เดินทัพไปถึงสิรฮินด์ ต่อมาบะฮาดุรได้ตั้งราชธานีขึ้นที่โลหคฤห์ในพิลาสปุระ

## อ้างอิง
จันทมินาร์

**จันทมินาร์** (Chand Minar; หอคอยจันทร์) เป็นหอคอยเก่าแก่ในเมืองดาวลาตาบาด รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย ตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1445 โดยสุลตานอลาอุดดีน บาห์มานี เพื่อเฉลิมฉลองชัยชนะในการยึดครองป้อมดาวลาตาบาดได้

จันทมินาร์ถือเป็นตัวอย่างชิ้นเอกชิ้นหนึ่งของสถาปัตยกรรมอินเดีย-อิสลามในอินเดียใต้ หอคอยมีความสูง 63 ภายในแบ่งส่วนออกเป็น 4 ชั้น และ 24 ห้อง ที่ฐานของหอคอยเป็นโถงละหมาดหรือมัสยิดขนาดย่อม ประดับตกแต่งด้วยกระเบื้องเปอร์เซียสีน้ำเงิน นอกจากนี้หอคอยยังมีองค์ประกอบอย่างอินเดียพื้นถิ่นประดับด้วย เช่นโครงสร้างรับระเบียงส่วนที่ยื่นออกมา หอคอยสามารถมองเห็นได้จากทุกมุมของป้อมที่ตั้งอยู่ล้อมรอบโดยล่าง

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Giant Chand minar.jpg
ไฟล์:Daulatabad 032.JPG
ไฟล์:Daulatabad fort N-MH-A50-8.JPG


## อ้างอิง

หมวดหมู่:หอคอยในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐมหาราษฏระ
ชีบาฟามส์

thumb|300px|ที่ตั้งของชีบาฟามส์

**ชีบาฟามส์** (, **; , *Havot Sheba‘a* or הר דוב, *Har Dov*) เป็นพื้นที่ขนาดเล็กที่ตั้งอยู่พรมแดนเลบานอน–ซีเรีย และที่ราบสูงโกลันที่อิสราเอลยึดครอง ชีบาฟามส์เป็นชื่อฟาร์มที่ตามประวัติศาสตร์เชื่อว่าเป็นของชาวเมืองชีบาในเลบานอน มีความยาว 11 กิโลเมตร กว้าง 2.5 กิโลเมตร ทั้งศาสนาอิสลามและศาสนายูดายถือว่าภูเขาเบตาริม (มะกอม อีบราฮิม อัลเคาะลีลในภาษาอาหรับ หรือมาคอม ฮาเบตาริมในภาษาฮีบรู) ในชีบาฟามส์เป็นสถานที่ที่พระเป็นเจ้าปรากฏต่ออับราฮัม และประกาศว่าอับราฮัมและวงศ์วานของเขาจะได้รับดินแดนแห่งอิสราเอล

ปัจจุบันชีบาฟามส์เป็นพื้นที่พิพาท ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นผลจากความล้มเหลวในการบริหารซีเรียและเลบานอนในอาณัติของฝรั่งเศส และความไม่เห็นพ้องในการปักปันเขตแดนระหว่างรัฐบาลเลบานอนกับซีเรีย เอกสารจากคริสต์ทศวรรษ 1920 และ 1930 ชี้ว่าผู้อาศัยจ่ายภาษีให้รัฐบาลเลบานอน อย่างไรก็ตามชีบาฟามส์อยู่ใต้อำนาจของซีเรีย *โดยพฤตินัย* ช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1950 จนถึงการยึดครองที่ราบสูงโกลันของอิสราเอลในสงครามหกวัน ค.ศ. 1978 อิสราเอลบุกครองและยึดเลบานอนตอนใต้ ก่อนจะผนวกชีบาฟามส์และที่ราบสูงโกลันในค.ศ. 1981

ชีบาฟามส์เป็นชนวนความขัดแย้งตั้งแต่อิสราเอลถอนกำลังจากเลบานอนในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2000 ฮิซบุลลอฮ์ องค์กรติดอาวุธที่ต่อต้านการบุกครองเลบานอนของอิสราเอลอ้างว่าการถอนกำลังยังไม่สมบูรณ์เนื่องจากชีบาฟามส์เป็นของเลบานอน ไม่ใช่ของซีเรีย หลังอิสราเอลถอนกำลัง เลขาธิการสหประชาชาติออกแถลงการณ์เสนอให้ชีบาฟามส์เป็นพื้นที่ปฏิบัติการของกองกำลังเฉพาะกาลสหประชาชาติในเลบานอน (UNIFIL) ในแถลงการณ์นี้ยังระบุถึงข้อพิพาท โดยสหประชาชาติทำการศึกษาแผนที่ 81 ฉบับก่อนได้ข้อสรุปว่าไม่พบหลักฐานว่าฟาร์มที่ถูกทิ้งร้างเป็นของเลบานอน แต่เสนอให้คงเขตแดนที่มีอยู่ของกองกำลังสังเกตการณ์การถอนกำลังแห่งสหประชาชาติ (UNDOF) ในซีเรีย ซึ่งรวมถึงชีบาฟามส์ตั้งแต่ ค.ศ. 1967 เพื่อไม่สร้างความเอนเอียงต่อความตกลงระหว่างซีเรียและเลบานอนในอนาคต

ความขัดแย้งระดับต่ำดำเนินในชีบาฟามส์ระหว่างค.ศ. 2000–2006 และต้นค.ศ. 2015 เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2008 มีชาล สุเลมาน ประธานาธิบดีเลบานอนกล่าวว่า "การนับถอยหลังสู่การปลดปล่อยดินแดนของเราทั้งหมดได้เริ่มขึ้นแล้ว และวันนี้ผมขอยืนยันว่าจะใช้ทุกวิธีอันชอบธรรมที่มีในการบรรลุเป้าหมายนี้"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์เลบานอน
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ซีเรีย
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตอิสราเอล
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตเลบานอน
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตซีเรีย
หมวดหมู่:อาณาเขตที่เป็นข้อพิพาทในทวีปเอเชีย
ฮาร์เวสต์มูน: แบ็คทูเนเจอร์

***ฮาร์เวสต์มูน: แบ็คทูเนเจอร์*** (; ) เป็นวิดีโอเกมแนวจำลองฟาร์มในชุดเกม *[[ฮาร์เวสต์มูน]]* ที่พัฒนาและจัดจำหน่ายโดย Victor Interactive Software เป็นเกม *ฮาร์เวสต์มูน* เกมแรกสำหรับคอนโซลที่ไม่ใช่นินเท็นโด โดยตัวละครจากเกม *[[ฮาร์เวสต์มูน 64]]* ถูกย้ายมาเป็นตัวละครในเกมนี้ แม้ว่าจะมีรูปแบบการใช้ชีวิต บุคลิกและญาติที่ถูกเพิ่มมาใหม่

ตัวเกมยังมีเวอร์ชันที่มีตัวเอกเป็นผู้หญิงในชื่อ *โบะคุโจโมะโนะงาตาริ ฮาร์เวสต์มูนฟอร์เกิร์ล* ()) ซึ่งวางจำหน่ายนญี่ปุ่น ในปี 2005 *ฮาร์เวสต์มูน: แบ็คทูเนเจอร์* ได้นำเอาเวอร์ชันผู้หญิงมารวมกันเป็น *ฮาร์เวสต์มูนบอยแอนเกิร์ล* () สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน พอร์เทเบิล แม้ว่าภาพปกเกมและคู่มือคำแนะนำจะแสดงให้เห็นว่าเป็นเกมใหม่ ในปี 2008 Marvelous Interactive ได้วางขาย *ฮาร์เวสต์มูน: แบ็คทูเนเจอร์* และ *โบะคุโจโมะโนะงาตาริ ฮาร์เวสต์มูนฟอร์เกิร์ล* บนเครื่องเพลย์สเตชัน 3 และ เพลย์สเตชัน พอร์เทเบิล ผ่านเพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์ก 

ตัวเกมถูกทำใหม่เป็นเกมบนเครื่องเกมบอยอัดวานซ์ในชื่อ ''ฮาร์เวสต์มูน: เฟรนด์ออฟมิเนอร์รัลทาวน์'' และ ''ฮาร์เวสต์มูน: มอร์เฟรนด์ออฟมิเนอร์รัลทาวน์'' ทั้งสองเกมนี้ได้รับการสร้างใหม่สำหรับนินเท็นโด สวิตช์และแพลตฟอร์มอื่น ๆ ภายใต้ชื่อ *สตอรีออฟซีชัน: เฟรนด์ออฟมิเนอร์รัลทาวน์*
## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชันแบบพกพา
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์ก
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
ลูนแฟคทอรี: อะแฟนตาซีฮาร์เวสต์มูน

***ลูนแฟคทอรี: อะแฟนตาซีฮาร์เวสต์มูน*** () เป็นวิดีโอเกมแนวจำลองเล่นตามบทบาท พัฒนาโดยเนเวอร์แลนด์ และจัดจำหน่ายโดย Marvelous Interactive Inc., Natsume และ Rising Star Games สำหรับเครื่องเล่นวิดีโอเกมพกพานินเท็นโด ดีเอส

*ลูนแฟคทอรี* เป็นเกมจำลองฟาร์มแฟนตาซีและเป็นเกมภาคแยกของชุดเกม *[[ฮาร์เวสต์มูน|ฮาร์เวสต์มูน/สตอรีออฟซีชัน]]* เพื่อฉลองครบรอบ 10 ปีของแฟรนไชส์ โดยโยชิฟุมิ ฮาชิโมโตะ (โปรดิวเซอร์ชุดเกม *ฮาร์เวสต์มูน/สตอรีออฟซีชัน* มายาวนาน) กล่าวว่านี้เป็น "เกม *ฮาร์เวสต์มูน* ที่คุณจะใช้ดาบ"
## ผลตอบรับ

*ลูนแฟคทอรี: อะแฟนตาซีฮาร์เวสต์มูน* ได้รับคำวิจารณ์ที่ "เป็นที่ชื่นชอบ" จากเว็บไซต์รวมบทวิจารณ์เมทาคริติก

ในญี่ปุ่น นิตยสาร *[[แฟมิซือ]]* ให้คะแนนรวม 33 จาก 40 คะแนน ไอจีเอ็นมอบรางวัลถูกใจบรรณาธิการ และรางวัลเกมนินเท็นโด ดีเอสประจำเดือนสิงหาคม 2007

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาท
หมวดหมู่:วิดีโอเกมจำลอง
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดดีเอส
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
วันเอกราช (ประเทศอัฟกานิสถาน)

**[[วันเอกราช]]อัฟกานิสถาน** เป็นวันหยุดแห่งชาติในประเทศอัฟกานิสถานที่ฉลองในวันที่ 19 สิงหาคม เพื่อรำลึกถึงสนธิสัญญาอังกฤษ-อัฟกานิสถาน ค.ศ. 1919 และการหลุดพ้นจากสถานะรัฐในอารักขาของอังกฤษ

## ภูมิหลัง
สงครามอังกฤษ-อัฟกานิสถานครั้งแรก (1839–1842) ทำให้กองทัพอังกฤษสามารถยึดครองคาบูลได้ หลังจากนี้ เนื่องจากความผิดพลาดเชิงกลยุทธ์ของเอลฟินสโตน ทำให้กองทัพอัฟกานิสถานภายใต้การนำของอักบาร์ ข่านกำจัดกองทัพอังกฤษได้ที่บริเวณหนึ่งของถนนคาบูล-จะลาลาบาด ใกล้เมืองจะลาลาบาด หลังประสบความพ่ายแพ้ กองทัพอังกฤษ-อินเดียจึงกลับมาที่อัฟกานิสถานในภารกิจพิเศษ เพื่อช่วยเชลยศึก และถอนทัพในภายหลัง

สงครามอังกฤษ-อัฟกานิสถานครั้งที่สอง (1878–80) ในตอนแรกอังกฤษเป็นฝ่ายแพ้ที่ไมวันด์ ตามมาด้วยชัยชนะที่กันดะฮาร์ ซึ่งทำให้อับดูร์ ระฮ์มัน ข่านกลายเป็นเอมีร์องค์ใหม่และเริ่มสร้างความสัมพันธ์ระหว่างอังกฤษ-อัฟกานิสถาน โดยฝ่ายอังกฤษมีสิทธิควบคุมความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของอัฟกานิสถานกับข้อแลกเปลี่ยนในการป้องกันอาณาจักรของตนจากรัสเซียกับเปอร์เซีย สงครามอังกฤษ-อัฟกานิสถานครั้งที่สามใน ค.ศ. 1919 ทำให้อังกฤษยกสิทธิในการควบคุมความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของอัฟกานิสถานคืนใน ค.ศ. 1921

## การสังเกตการณ์

* มีการสร้างทอเกแซแฟร์ที่แพฆมอนเพื่อรำลึกการเป็นเอกราชใน ค.ศ. 1928
* ในวันฉลองครอบร้อยปีวันเอกราชใน ค.ศ. 2019 สถานที่สำคัญในต่างประเทศบางแห่งพากันแสดงธงสามสีของอัฟกานิสถาน เช่นบุรจญ์เคาะลีฟะฮ์ที่ดูไบ
* ในวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 2021 เอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถานคืนสถานะและยืนยันวันอย่างเป็นทางการอีกครั้งที่คาบูล

## ภาพ

2011 Afghan Independence Day-4.jpg|ค.ศ. 2011
2011 Afghan Independence Day-6.jpg|ค.ศ. 2011
2011 Afghan Independence Day-7.jpg|ค.ศ. 2011


## อ้างอิง

หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนสิงหาคม
รี ฮยัง-อก

**รี ฮยัง-อก** () เป็นผู้ตัดสินฟุตบอลชาวเกาหลีเหนือและอดีตนักฟุตบอลหญิงทีมชาติเกาหลีเหนือในตำแหน่งกองกลาง เธอเคยเข้าแข่งขันฟุตบอลโลกหญิงสองครั้งได้แก่ 1999 และ 2003 ซึ่งสหรัฐอเมริกาเป็นเจ้าภาพทั้งสองครั้ง โดยทีมชาติเกาหลีเหนือทำผลงานได้ดีที่สุดเพียงในรอบแบ่งกลุ่มเท่านั้น เธอตั้งใจที่จะเป็นผู้ตัดสินฟุตบอลหลังจากเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพเนื่องจากเธอเห็นผู้หญิงลงทำหน้าที่ตัดสินในการแข่งขันฟุตบอลโลกทั้งในปี 1999 และ 2003 ซึ่งเธอไม่เคยเห็นผู้หญิงทำหน้าที่ผู้ตัดสินฟุตบอลมาก่อน นอกจากนี้เธอยังต้องการจะสัมผัสบรรยากาศฟุตบอลโลกอีกครั้งด้วย เธอได้รับคัดเลือกเข้าในรายชื่อผู้ตัดสินฟุตบอลของฟีฟ่าใน ค.ศ. 2005 ซึ่งทำให้เธอสามารถลงทำหน้าที่ตัดสินในการแข่งขันระดับนานาชาติได้ และได้รับเลือกให้ทำหน้าที่ตัดสินในการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2015 ที่ประเทศแคนาดาและ 2019 ที่ประเทศฝรั่งเศส

## การแข่งขันนัดสำคัญที่ตัดสิน
### ฟุตบอลโลกหญิง 2015
รี ฮยัง-อกลงตัดสินในการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง 2015 ที่ประเทศแคนาดาจำนวน 4 นัด ได้แก่รอบแบ่งกลุ่ม 2 นัด รอบ 16 ทีมสุดท้าย 1 นัด และนัดชิงอันดับที่สาม

### ฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2018
รี ฮยัง-อกลงตัดสินในการแข่งขันฟุตบอลหญิงเอเชียนคัพ 2018 ที่ประเทศจอร์แดนจำนวน 4 นัด ได้แก่รอบแบ่งกลุ่ม 2 นัด รอบรองชนะเลิศ 1 นัด และนัดชิงชนะเลิศ

### ฟุตบอลโลกหญิง 2019
รี ฮยัง-อกลงทำหน้าที่ตัดสินในการแข่งขันรอบแบ่งกลุ่มฟุตบอลโลกหญิง 2019 ที่ประเทศฝรั่งเศสจำนวน 2 นัด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลหญิงทีมชาติเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:ผู้ตัดสินฟุตบอลชาวเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลกหญิง 1999
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลกหญิง 2003
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:บุคคลจากเปียงยาง
หมวดหมู่:ฟุตบอลโลกหญิง 2015
หมวดหมู่:ฟุตบอลโลกหญิง 2019
ไฮเซนส์

**ไฮเซนส์** (; ) เป็นบริษัทผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้านจากประเทศจีน ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512 (ค.ศ. 1969) ผลิตภัณฑ์ตัวแรกของบริษัทคือเครื่องรับวิทยุ ส่วนโทรทัศน์ของบริษัทคือรุ่น CJD18 ผลิตในปี พ.ศ. 2521 (ค.ศ. 1978) และเป็นผู้ผลิตโทรทัศน์รายใหญ่ที่สุดในประเทศจีนในปี พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004) ไฮเซนส์เป็นผู้ผลิตโออีเอ็ม สำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองชิงเต่า, มณฑลซานตง, ประเทศจีน

ในปี พ.ศ. 2558 ไฮเซนส์ได้ซื้อโรงงานผลิตโทรทัศน์ในเม็กซิโกจากชาร์ป

ในปี พ.ศ. 2559 ไฮเซนส์ได้เข้ามาทำตลาดในประเทศไทย เริ่มแรกขายโทรทัศน์ก่อนจะขยายเครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้าน

ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ไฮเซนส์ได้ซื้อแผนกธุรกิจโทรทัศน์จากโตชิบา

## ประวัติ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:บริษัทของจีน
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512
สถาบันการจัดการอินเดีย อะห์มดาบาด

**สถาบันการจัดการอินเดีย อะห์มดาบาด** (; IIM Ahmedabad) เป็นวิทยาลัยบริหารธุรกิจในอะห์มดาบาด รัฐคุชราต ประเทศอินเดีย และได้รับสถานะสถาบันซึ่งมีความสำคัญระดับชาติโดยรัฐบาลอินเดียในปี 2017 สถาบันก่อตั้งขึ้นในปี 1961 เปิดสอนเกี่ยวกับการบริหารธุรกิจในสาขาต่าง ๆ สถาบันก่อตั้งขึ้นโดยรวี เจ. มัตตาอี ในปี 2020 สถาบันเป็นวิทยาลัยบริหารธุรกิจอันดับหนึ่งของประเทศตามการจัดอันดับของNIRF

วิทยาเขตของ IIM อะห์มดาบาด มีพื้นที่ 102 เอเคอร์ ตั้งอยู่ในย่านวัสตรปุระ อะห์มดาบาด ภายในประกอบไปด้วยอาคารเรียน, สำนักงานอาจารย์, สิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ, หอสมุดวิกรม สรภาอี (Vikram Sarabhai Library), หอประชุมอาร์. เจ. มัตตาอี (R.J. Matthai Auditorium), ลานลุยส์ คาห์น (Louis Kahn Plaza), ศูนย์การจัดการนานาชาติ, ศูนย์การพัฒนาการจัดการกัสรุภาอี ลาลภาอี (Kasturbhai Lalbhai Management Development Centre), ร้านอาหารและร้านค้า เป็นต้น โดยในปี 1962 คณะกรรมการบริหารของ IIM อะห์มดาบาดบรรลุข้อตลกลงร่วมกับสถาบันการออกแบบแห่งชาติ (NID) ให้ออกแบบสร้างวิทยาเขตของ IMM อะห์มดาบาด สถาบันได้มอบหมายให้สถาปนิก ลุยส์ คาห์น และ บี. วี. โทศี เป็นผู้รับผิดชอบโครงการ ผลงานออกแบบของคาห์นมีลักษณะเด่นที่การใช้อิฐมอญเปลือย, รูปร่างเรขาคณิตจำนวนมากในการตกแต่ง เขาได้ผสมผสานรูปแบบสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นของอินเดียเข้ากับสถาปัตยกรรมสมัยใหม่อย่างปราณีต ความโดดเด่นทางสถาปัตยกรรมที่เขาออกแบบดึวดูดให้มีนักท่องเที่ยวเดินทางมาเยี่ยมชมสถาบันอย่างไม่ขาดสาย ภาพยนตร์เรื่อง 2 สเตทส์ ซึ่งสร้างจากนิยายชื่อเดียวกันโดยเจตัน ภคัน ถ่ายทำที่สถาบัน

ตราของสถาบันนำมาจากมอทิฟรูป "ชีวพฤกษ์" (‘Tree of Life’) ซึ่งปรากฏในงานแกะสลักแลททิซใน *[[jaali|จาฬี]]* จากสมัยศตวรรษที่ 16 ในมัสยิดซิดดี ไซยยิด ในย่านเมืองเก่าอะห์มดาบาด

## อ้างอิง
ปอยีแกลอน

**ปอยีแกลอน** (; /; ) เป็นหมู่สิ่งก่อสร้างในศาสนาอิสลาม ตั้งอยู่ในบูฆอรอ ประเทศอุซเบกิสถาน หมู่อาคารประกอบด้วยสามส่วนใหญ่ คือ มัสยิดแกลอน (), หออะษานแกลอน () และมัดเราะซะฮ์มือร์อารับ () สิ่งก่อสร้างทั้งสามวางตัวเรียงกันล้อมรอบลานกว้างตรงกลาง ซึ่งล้อมรอบด้วยบะซาร์ มัสยิดแกลอนซึ่งเป็นมัสยิดวันศุกร์ถือเป็นหนึ่งในมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียกลาง เป็นรองเพียงมัสยิดบีบี-ฆอนึมซึ่งเป็นมัสยิดที่มีหน้าตาคล้ายคลึงกันในซามาร์กันต์ และมัสยิดใหญ่เฮราตในอัฟกานิสถาน

มัสยิดและหออะษานสร้างขึ้นโดย Arslan Khan ในปี 1121 โดยที่หออะษานสร้างเสร็จในปี 1127 อย่างไรก็ตาม มัสยิดวันศุกร์หลังเดิมถูกเจงกีส ข่าน ทำลายไปในปี 1220 เหลือไว้เพียงหออะษาน มัสยิดหลังใหม่สร้างขึ้นในปี 1515 ตามด้วยมัดเราะซะฮ์ในปี 1535 โดย Ubaydullah Khan

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในบูฆอรอ
หมวดหมู่:มัสยิดในประเทศอุซเบกิสถาน
หมวดหมู่:มัดเราะซะฮ์ในประเทศอุซเบกิสถาน
มีนอราอีแกลอน

**มีนอราอีแกลอน** (; /; ) หรือ **หออะษานแกลอน** () เป็นหออะษานในปอยีแกลอน บูฆอรอ ประเทศอุซเบกิสถาน และเป็นหนึ่งในจุดสนใจสำคัญของเมือง

หอคอยนี้สร้างขึ้นในปี 1127 โดย Mohammad Arslan Khan ผู้ปกครองอาณาจักรข่านคาราคานิด เพื่อใช้งานเป็นหออะษาน หอคอยก่อขึ้นจากอิฐ มีความสูง 45.6 เมตร (48 เมตรหากรวมปลายยอด) และมีขนาดค่อย ๆ เล็กลงจากล่างขึ้นบนด้วยเส้นผ่าศูนย์กลาง 9 เมตรที่ฐาน, 6 เมตรที่ยอด ภายในหอมีบันไดเวียนขึ้นไปสู่ห้องโถงชั้นสูงสุดของหอคอย ในยามศึกสงคราม หอคอยนี้ยังสามารถใช้เป็นหอสังเกตการณ์ข้าศึกได้

เมื่อครั้งเจงกีส ข่าน กรีธาทัพมารบและทำลายล้างสิ่งก่อสร้างทั้งหมดในบูฆอรอจนราบ เจงกีส ข่าน สั่งให้ทหารเหลือหอคอยนี้ไว้ไม่ให้ทำลายเนื่องจากหอคอยนี้สร้างความประทับใจแก่เขาอย่างมาก ในท้องถิ่นเรียกขานหอคอยนี้ว่า "หอคอยแห่งความตาย" เนื่องจากมีการประหารชีวิตนักโทษโดยการโยนจากยอดหอคอยนี้มาจนถึงต้นศตวรรษที่ยี่สิบ ฟิตซ์รอย มาเคลน ผู้เดินทางมายังบูฆอรอในปี 1938 ระบุไว้ในบันทึก *[[Eastern Approaches]]* ว่า "เป็นเวลานับหลายศตวรรษก่อนปี 1870 และอีกครั้งในช่วงปีอันวุ่นวายระหว่างปี 1917–1920 ผู้คนถูกโยนลงจากชั้นบนสุดของหอคอยที่ตกแต่งอย่างประณีตนี้"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในบูฆอรอ
หมวดหมู่:หออะษาน
เรียวอุงกากุ

**เรียวอุงกากุ** ( หรือที่ชาวท้องถิ่นนิยมเรียกว่า **อาซากูซะจูนิไก** ()เป็นตึกระฟ้าแบบตะวันตกแห่งแรกในประเทศญี่ปุ่นและอาคารแรกที่มีการติดตั้งใช้งานลิฟต์โดยสารในประเทศญี่ปุ่น อาคารตั้งอยู่ในย่านอาซากูซะ นครโตเกียว (ปัจจุบันคือเขตไทโต โตเกียว) สร้างเสร็จในปี 1890 และถูกรื้อถอนลงหลังชั้นบน ๆ ของอาคารถล่มลง รวมถึงโครงสร้างอาคารได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหวใหญ่คันโตในปี 1923 

อาคารเป็นผลงานออกแบบโดยวิสวกรชาวสก็อต ดับเบิลยู. เค. เบอร์ทันในปลายทศวรรษ 1880s ตึกมีความสูง  สร้างขึ้นจากอิฐมอญประกอบโครงไม้ สถาปัตยกรรมแบบฟื้นฟูเรนเนสซองส์ อาคารทั้งสิบสองชั้นมีการติดตั้งระบบไฟฟ้า และมีลิฟต์โดยสารไฟฟ้าสองตัว ผลงานออกแบบของอิชิซูเกะ ฟูจิโอกะ ผู้ก่อตั้งบริษัทโตชิบา สามารถรองรับผู้โดยสารได้ครั้งละ 10 คน แต่เปิดให้บริการได้ครึ่งปีก็ต้องยกเลิกให้บริการเนื่องจากข้อกังวลเรื่องความปลอดภัย

ชั้นสองถึงเจ็ดใช้งานเป็นพื้นที่ค้าขาย ประกอบด้วยร้านค้าจำนวน 46 ร้าน, ชั้นแปดเป็นเลานจ์ และชั้นเก้าเป็นสถานที่จัดนิทรรศการศิลปะ ชั้นสิบจนถึงชั้นสิบสองเป็นชั้นหอคอยสำหรับมองดูทิวทัศน์ของโตเกียว และอาจมองเห็นถึงภูเขาไฟฟูจิ ความยิ่งใหญ่ของอาคารสามารถพบได้ในภาพถ่ายพิธีเปิดตัวอาคารที่เผยแพร่ในผลงานชิ้นเอกของโองาวะ คาซูมาซะ *Types of Japan, Celebrated Geysha of Tokyo in Collotype and From Photographic Negatives Taken by Him* ซึ่งเผยแพร่ในปี 1892

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Panoramic View from Observation Deck of Ryōunkaku
*Ryōunkaku at the Vintage Japanese Postcard Museum
*A film clip of the tower’s demolition

หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในโตเกียว
หมวดหมู่:อดีตสิ่งก่อสร้างในโตเกียว
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตไทโต
กูฟีย์เทียม

**กูฟีย์เทียม** () หรือ **กูเฟสก์** (; ลวดลายกูฟีย์) เป็นรูปแบบการตกแต่งที่ปรากฏใช้ในยุคกลางและสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ประกอบด้วยการลอกเลียนแบบอักษรอาหรับกูฟีย์หรือบางครั้งเป็นอักษรอาหรับลายตวัดในบริบทที่ไม่เกี่ยวข้องกับอาหรับ หรือโดยทั่วไปใช้เรียกการเลียนแบบศิลปะอาหรับในศิลปะของยุโรป กูฟีย์เทียมสามารถพบได้เป็นพิเศษในศิลปะสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาโดยเฉพาะในภาพเขียนที่แสดงแม่พระมารีย์พรหมจารีย์ กูฟีย์เทียมถือเป็นส่วนหนึ่งของอิทธิพลของศิลปะอิสลามต่อศิลปะตะวันตก

ตัวย่างของกูฟีย์เทียมในศิลปะตะวันตกส่วนใหญ่มาจากศตวรรษที่ 10-15 โดยมักปรากฏในรูปอักษรสิจิตรกูฟีย์เทียมตามบนแถบเพื่อตกแต่งในสถาปัตยกรรมของกรีกไบแซนไทน์ นับตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 11 ถึงกลางศตวรรษที่ 12 ไปจนถึงแถบประดับตกแต่งล้อมรอบวัตถุทางศาสนาในฝรั่งเศสและเยอรมนี และบนวงแหวนเหนือศีรษะกับกรอบของภาพในจิตรกรรมคริสเตียน

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* Braden K. Frieder *Chivalry & the perfect prince: tournaments, art, and armor at the Spanish Habsburg court* Truman State University, 2008 , 
* Cardini, Franco. *Europe and Islam*. Blackwell Publishing, 2001.  
* Grierson, Philip *Medieval European Coinage* Cambridge University Press, 2007 , 
* Mack, Rosamond E. Bazaar to Piazza: Islamic Trade and Italian Art, 1300–1600, University of California Press, 2001 
* Matthew, Donald, *The Norman kingdom of Sicily* Cambridge University Press, 1992 

หมวดหมู่:ศิลปะอาหรับ
หมวดหมู่:ศิลปะอิสลาม
หมวดหมู่:ศิลปะยุคกลาง
หมวดหมู่:ศิลปะคริสเตียน
ไอโค

***ไอโค*** ( ) เป็นวิดีโอเกมแนวต่อสู้-ผจญภัย พัฒนาโดยเจแปนสตูดิโอและทีมไอโค และจัดจำหน่ายโดยโซนี่คอมพิวเตอร์เอนเตอร์เทนเมนท์ วางจำหน่ายบนเครื่องเพลย์สเตชัน 2 ในปี 2001 และปี 2002 ในภูมิภาคต่าง ๆ ตัวเกมได้รับการออกแบบและกำกับโดย Fumito Ueda ผู้ซึ่งต้องการสร้างเกมมินิมอลตามแนวคิด "เด็กหนุ่มพบหญิงสาว" เดิมทีตัวเกมถูกวางแผนพัฒนาสำหรับเพลย์สเตชัน *ไอโค* ใช้เวลาประมาณ 4 ปีในการพัฒนา ทีมงานใช้แนวทาง "การออกแบบลบออก" เพื่อลดองค์ประกอบของรูปแบบการเล่นที่รบกวนฉากและเรื่องราวของเกมเพื่อสร้างความดื่มด่ำในระดับสูง

*ไอโค* นำเสนอการออกแบบและองค์ประกอบทางเทคนิคหลายอย่าง รวมถึงเรื่องราวที่บอกเล่าด้วยบทสนทนาที่น้อยที่สุด ไฟส่องสว่าง และแอนิเมชันคีย์เฟรมที่มีอิทธิพลต่อเกมต่อ ๆ มา แม้ว่าจะไม่ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ แต่ตัวเกมก็ได้รับการยกย่องจากผลงานศิลปะ รูปแบบการเล่นดั้งเดิม และองค์ประกอบของเนื้อเรื่อง และได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงถูกเสนอชื่อ "เกมแห่งปี" และรางวัลเกมดีเวลลอปเปอร์สชอยอวอร์ดส์สามรางวัล ถือเป็นความคลาสสิกเกินพิสัยที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในวิดีโอเกมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล และมักถูกนำมาอภิปรายเกี่ยวกับวิดีโอเกมในรูปแบบศิลปะ ตัวเกมมีอิทธิพลต่อวิดีโอเกมมากมายตั้งแต่เปิดตัว ตัวเกมได้ถูกวางจำหน่ายอีกครั้งในยุโรปในปี 2006 ร่วมกับเกม *[[แชโดว์ออฟเดอะโคลอสซัส]]* เกมที่สืบทอดจิตวิญญาณของเกม *ไอโค* ตัวเกมฉบับรีมาสเตอร์ความละเอียดสูงวางจำหน่ายพร้อมกับ เกม *แชโดว์ออฟเดอะโคลอสซัส* ในชื่อ *[[เดอะไอโคแอนด์แชโดว์ออฟเดอะโคลอสซัสคอลเลกชัน]]* ซึ่งวางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชัน 3 ในปี 2011

## ตัวละคร

* **ไอโค** *(Ico )* เด็กหนุ่มผู้มีเขาอยุ่บนศีรษะ ถูกกลุ่มชาวบ้านจับตัวมาขังไว้ในโลงศพหินที่ปราสาทแห่งม่านหมอกตามคำสั่งของราชินี แต่ก็หนีออกจากโลงศพหินมาได้ จึงต้องหาทางออกจากปราสาท

* **ยอร์ดา** *(Yorda )* หญิงสาวที่ถูกขังอยู่ในกรงจนกระทั่งไอโคได้ช่วยไว้ จึงเดินทางร่วมกันเพื่อหาทางออกจากปราสาท มีพลังในการเปิดกลไกประตูในบางแห่งอีกด้วย

* **ราชินี** *(The Queen )* ผู้ปกครองปราสาทแห่งม่านหมอกและเป็นแม่ของยอร์ดา มีความต้องการอยากจะเป็นอมตะจึงคิดจะใช้ยอร์ดาเป็นร่างใหม่ของตน และเป็นคนที่สั่งให้คนในหมู่บ้านรอบๆซึ่งก็รวมถึงหมู่บ้านของไอโคให้จับเด็กที่มีเขามาขังไว้ในปราสาทอีกด้วย เพื่อใช้เป็นพลังงานในการย้ายไปสู่ร่างของยอร์ดา ภายหลังถูกสังหารโดยไอโค

* **เงาดำ** *(Shadow Creatures )* สิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์มีเขาที่มีร่างกายสีดำ อาศัยอยู่ทั่วปราสาท มีหน้าที่ในการจับกุมยอร์ดาให้กลับไปที่กรงขังอีกครั้ง ภายหลังได้พบว่าแท้จริงแล้วเงาดำพวกนั้นคือวิญญาณของเด็กมีเขาที่ถูกส่งมาที่ปราสาทก่อนหน้าไอโค แต่ไม่สามารถหลบหนีออกไปได้จึงถูกสะกดวิญญาณไว้โดยราชินี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 2
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแอ็กชันผจญภัย
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแบบร่วมมือกัน
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีกราฟิก 3 มิติ
ศรีรังคปัฏฏณะ

**ศรีรังคปัฏฏณะ** (; Srirangapatna หรือ Shrirangapattana) หรือชื่อทับศัพท์ **เซริงกาปาตาม** (Seringapatam) ในสมัยบริติชราช) เป็นเมืองและเขตปกครองย่อยของอำเภอมาณฑยะ รัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย ไม่ไกลจากนครไมสูรุ ศรีรังคปัฏฏณะเป็นที่ตั้งของโบราณสถานสำคัญจำนวนมาก ปัจจุบันนครเก่าของศรีรังคปัฏฏณะได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นของยูเนสโก

ชื่อของเมืองมาจากรังคนาถสวามีเทวาลยัมซึ่งเป็นเทวาลัยศูนย์กลางของเมืองและเป็นเทวาลัยหลักของไวษณวะ เมืองศรีรังคปัฏฏณะจึงเป็นศูนย์กลางการจาริกแสวงบุญของศาสนิกชนนิกายไวษณวะในอินเดียใต้ เทวาลัยนี้สร้างขึ้นในสมัยจักรวรรดิคงคา ศรีรังคปัฏฏณะเป็นเมืองสำคัญในประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิต่าง ๆ ในอินเดียใต้ และเป็นราชธานีของราชอาณาจักรไมสูรุภายใต้ปกครองของไฮเดอร์อะลี และ ตีปูสุลตาน

## ในวรรณกรรม
* *[[Sharpe's Tiger|ชาร์พส์ไทเกอร์]]* โดยเบอร์นาร์ด คอร์นเวลล์ มีเนื้อหาเกี่ยวกับการศึกสมมติในชื่อ "ยุทธการที่เซริงกาปาตาม"
* *[[The Moonstone|เดอะมูนสโตน]]* โดยวิลกี คอลลินส์ เนื้อหาเกี่ยวกับอัญมนีลึกลับที่ถูกเจ้าอาณานิคมอังกฤษขโมยไปจากศรีรังคปัฏฏณะ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครศักดิ์สิทธิ์
กุมบัซ (ศรีรังคปัฏฏณะ)

**กุมบัซ** (อักษรโรมัน: Gumbaz) เป็นอนุสรณ์ศพแบบมุสลิม (มักบะรา) ที่ล้อมรอบด้วยสวน ตั้งอยู่ที่ศรีรังคปัฏฏณะ เป็นที่ไว้ร่างของติปูสุลตาน, บิดา ไฮเดอร์อะลี และมารดา แรกเริ่มสร้างขึ้นโดยติปูสุลตานเพื่อใช้เป็นที่ไว้ศพของบิดามารดาของเขา ภายหลังติปูสุลตานเสียชีวิตในปี 1799 ทางการอังกฤษเจ้าอาณานิคมให้นำร่างของเขามาไว้ที่นี่เช่นกัน

กุมบัซสร้างขึ้นในปี 1782-84 โดยห้อมล้อมด้วนสวนไซเปรสซึ่งมีการกล่าวไว้ว่าติปูเป็นผู้เก็บกรวบรวมพันธุ์ไซเปรสต่าง ๆ จากเปอร์เซีย, ออตโตมัน, คาบูล และ มอริเชียสของฝรั่งเศสมาปลูกไว้ที่นี่ ประตูแกะสลักบานเดิมของกุมบัซถูกถอดออกและนำไปจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียแอนด์อัลเบิร์ทในลอนดอน ประตูบานปัจจุบันทำมาจากไม้ตะโกประดับงาช้าง เป็นของขวัญที่มอบให้โดยลอร์ดดัลฮูซี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐกรณาฏกะ
พิพิธภัณฑสถานแห่งรัฐประวัติศาสตร์เตมือร์

**พิพิธภัณฑสถานแห่งรัฐประวัติศาสตร์เตมือร์** () เป็นพิพิธภัณฑ์ในกรุงทาชเคนต์ เมืองหลวงของประเทศอุซเบกิสถาน เปิดให้บริการในปี 1996 โดยมีเนื้อหาของพิพิธภัณฑ์อุทิศแก่เรื่องราวของอะมีรเตมือร์ ขุนศึกในประวัติศาสตร์

ในปี 1991 อุซเบกิสถานได้รับเอกราช และเกิดกระแสในการรื้อฟื้นมรดกทางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของชาติ รวมถึงบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์อย่างอะมีรเตมือร์ ขุนศึกและนักปฏิวัติผู้รวมอำนาจจักรวรรดิ ในสมัยของเขาถือเป็นยุคทองของจักรวรรดิเตมือร์

อดีตประธานาธิบดีอิสลอม แกรีมัฟ สนับสนุนการเฉลิมฉลองเตมือร์โดยการเชื่อมโยงความสำเร็จของขุนศึกเตมือร์เข้ากับรูปแบบการปกครองของเขาเอง รวมถึงประกาศให้ปี 1996 เป็นปีแห่งอะมีรเตมือร์ และจัดงานเฉลิมฉลองครบรอบ 660 ปีของเตมือร์อย่างยิ่งใหญ่ทั่วประเทศ ซึ่งนำไปสู่การก่อสร้างพิพิธภัณฑ์ซึ่งเกี่ยวกับเตมือร์และจักรวรรดิเตมือร์ขึ้นในย่านใจกลางเมืองหลวงทาชเคนต์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศอุซเบกิสถาน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในทาชเคนต์
คิงดอมฮาตส์ III

***คิงดอมฮาตส์ III***  ( ) เป็นวิดีโอเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาทในปี 2019 ที่พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยสแควร์เอนิกซ์ สำหรับเพลย์สเตชัน 4, เอกซ์บอกซ์วัน และมีการพอร์ตลงไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในภายหลัง เป็นเกมลำดับที่สิบสองในซีรีส์ *[[คิงดอมฮาตส์]]* โดยเป็นบทสรุปของตำนานผู้แสวงหาความมืด หรือ "Dark Seeker Saga" ที่เริ่มต้นด้วยเกมต้นฉบับ ตัวเกมดำเนินเรื่องหลังจากเหตุการณ์ใน *[[คิงดอมฮาตส์ทรีดี: ดรีมดรอปดิสแทนซ์]]* ซึ่งตัวเอกที่กลับมาคือโซระ ร่วมกับโดนัลด์ ดั๊ก, กูฟฟี่, คิงมิกกี้ และริคุ ในการค้นหาผู้พิทักษ์แห่งแสงทั้งเจ็ด ขณะที่พวกเขาพยายามขัดขวางแผนการของมาสเตอร์เซฮานอร์ท ซึ่งก่อกำเนิดหลังจากศัตรูในเกมหลักสองภาคแรก อันได้แก่ อันเซม ผู้แสวงหาความมืด และเซมนัส ถูกกำจัดตามลำดับ มาสเตอร์เซฮานอร์ทพยายามที่จะก่อสงครามคีย์เบลดครั้งที่สอง การเดินทางด้วยจุดประสงค์ดังกล่าวของกลุ่มตัวเอก ทำให้พวกเขาได้พบกับตัวละครและท่องไปในโลกที่สร้างจากการ์ตูนของดิสนีย์และพิกซาร์

แนวความคิดสำหรับการพัฒนาเกม *คิงดอมฮาตส์ III* เริ่มขึ้นในปี 2005 หลังจากเกม *[[คิงดอมฮาตส์ II]]* วางจำหน่ายในญี่ปุ่น และได้ประกาศการพัฒนาเกมในอีกแปดปีต่อมา หลังจากที่มีข่าวลือและการคาดเดาในช่วงหลายปีก่อนหน้านั้น ตัวเกมมีองค์ประกอบรูปแบบการเล่นที่คล้ายคลึงกับเกมหลักก่อนหน้า และขยายปาร์ตี้เป็นตัวละครทั้งหมด 5 ตัว นอกจากนี้ยังมีการโจมตีแบบใหม่ "Attraction Flow" ซึ่งได้แรงบันดาลใจมาจากเครื่องเล่นใน ดิสนีย์พาร์ก และรวมถึงมินิเกมที่ออกแบบโดยใช้แนวคิดจากการ์ตูนมิกกี้เมาส์สุดคลาสสิกของวอลต์ดิสนีย์โปรดักชัน ในรูปแบบของเกมจอภาพผลึกเหลวจากคริสต์ทศวรรษ 1980

*คิงดอมฮาตส์ III* วางจำหน่ายทั่วโลกในเดือนมกราคม 2019 และได้รับกระแสเชิงบวกจากนักวิจารณ์ ตัวเกมมียอดขายมากกว่าห้าล้านชุดภายในสัปดาห์แรกที่วางจำหน่าย กลายเป็นทั้งเกมที่ขายเร็วที่สุดและขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์ของชุดเกม ส่วนเสริมเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้ของเกมชื่อ *คิงดอมฮาตส์ III รีมายด์* วางจำหน่ายในวันที่ 23 มกราคม 2020 สำหรับเพลย์สเตชัน 4 และในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2020 สำหรับเอกซ์บอกซ์วัน มีการพอร์ตลงไมโครซอฟท์ วินโดวส์ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 30 มีนาคม 2021 พร้อมกับเกมอื่น ๆ ทั้งหมดในแฟรนไชส์ มีการประกาศพอร์ตเกมลงเวอร์ชันคลาวด์สำหรับนินเท็นโด สวิตช์ของเกมพร้อมเนื้อหาดาวน์โหลด * รีมายด์* ในเดือนตุลาคม 2021
## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์วัน
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในสหรัฐ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาท
หมวดหมู่:คิงดอมฮาตส์
ชุดกะลาสีของอาเคบิจัง

***ชุดกะลาสีของอาเคบิจัง*** () เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยฮิโระ มังงะได้รับการเผยแพร่ออนไลน์ผ่านทางเว็บไซต์ *Tonari no Young Jump* ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 และได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (*[[ทังโกบง]]*) ถึงเล่มที่ 13 มังงะได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยโคลเวอร์เวิกส์ เรื่มออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565

## สื่อ
### มังงะ
*ชุดกะลาสีของอาเคบิจัง* เขียนและวาดภาพประกอบโดยฮิโระ  มังงะได้รับการเผยแพร่ออนไลน์ผ่านทางเว็บไซต์ *Tonari no Young Jump* ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2559 มังงะเล่มแรกวางจำหน่ายในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2560 โดยในวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2564 มีการเปิดตัวเล่มที่ 9 สำนักพิมพ์รักพิมพ์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในการแปลเป็นภาษาไทยในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2567

### อนิเมะ
มังงะได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยโคลเวอร์เวิกส์ โดยถูกประกาศในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2564 โดยที่ Miyuki Kuroki รับหน้าที่กำกับซีรีส์ ขณะที่ Rino Yamazaki รับหน้าที่เขียนบทและดูแลสคริปต์ของซีรีส์ ออกแบบตัวละครโดย Megumi Kouno Kana Utatane รับหน้าที่แต่งเพลงประกอบซีรีส์ โดยซีรีส์อนิเมะเริ่มออกอากาศในวันที่ 9 มกราคม ถึงวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2565

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
*  
* 

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน

หมวดหมู่:โคลเวอร์เวิกส์
หมวดหมู่:รักพิมพ์
หมวดหมู่:มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
หมวดหมู่:อะนิเพล็กซ์
ตำบลแนซอร์

**แนซอร์** () เป็นตำบลในอำเภอแอร์แวนด์เคนอร์ เทศมณฑลออบอดอน จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 28 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 5,275 คนใน 1,067 ครัวเรือน

## อ้างอิง
เชคูปุรา

**เชคูปุรา** (,  คุรมุขี: ਸ਼ੇਖ਼ੂਪੁਰਾ; Shekhupura หรือ Sheikhupura) เป็นเมืองในแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน สร้างขึ้นโดยจักรพรรดิชะฮันคีร์แห่งจักวรรดิโมกุลในปี ค.ศ. 1607 เชคูปุราเป็นเมือวที่มีประชากรมากสุดอันดับที่ 16 ของประเทศ และเป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอชื่อเดียวกัน เชคูปุราเป็นเมืองอุตสาหกรรมและเป็นปริมณฑล (satellite town) ของนครลาฮอร์ ซึ่งตั้งอยู่ห่างออกไป 38 กิโลมเตร

## ศัพทมูล
เดิมทีภูมิภาคโดยรอบของเชคูปุรามีชื่อเรียกว่า *วีรกครห์* (Virk Garh) หรือ *วีรกะ* (Virk) ซึ่งมาจากชาวจัต ชนเผ่าที่อาศัยดั้งเดิมในพื้นที่ หลังนรรเชคูปุราก่อตั้งขึ้นในปี 1607 โดยจักรวรรดิโมกุล จักรพรรดิชะฮันคีร์เป็นผู้ตั้งชื่อเมืองตามชื่อของตัวเอง ชื่อของเมืองปรากฏครั้งแรกในอัตชีวประวัติของชะฮันคีร์ *[[Tuzk-e-Jahangiri]]* ซึ่งเขาเรียกเมืองนี้ว่า *ชะฮันคีรปุระ* (Jehangir pura) ส่วนชื่อปัจจุบันของเมือง "เชคูปุรา" มาจากชื่อเล่นของชะฮันคีร์ซึ่งคือ *เชคู* (Shekhu) ซึ่งมารดาของชะฮันคีร์ (ภรรยาของจักรพรรดิอักบัร) เป็นผู้ตั้งให้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในแคว้นปัญจาบ
นิวคลีโอโปรตีน

[thumb|400x400px|
nucleosome ก็คือ[ดีเอ็นเอที่รวมกับโปรตีนฮิสโตน
]]
**นิวคลีโอโปรตีน** () เป็นโปรตีนที่สังยุคอยู่กับกรดนิวคลีอิก (ดีเอ็นเอหรือ
เช่น , nucleosome และ nucleocapsid

## เชิงอรรถและอ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* PRIDB Protein-RNA Interface Database

หมวดหมู่:โปรตีน
การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พ.ศ. 2564

**การประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ พ.ศ. 2564** () หรือรู้จักในชื่อย่อ **คอป 26** (COP26) เป็นการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศครั้งที่ 26 จัดขึ้นที่กลาสโกว์ ประเทศสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 31 ตุลาคม ถึง 12 พฤศจิกายน 2021 ภายใต้การนำของอาล็อก ชาร์มา

การประชุมจัดขึ้นที่เอสอีซีเซนเตอร์ในกลาสโกว์ แผนเดิมตั้งใจจะจัดในเดือนพฤศจิกายน 2020 แต่ถูกเลื่อนอีกไปปีเต็มเนื่องจากการแพร่ระบาดของโควิด-19

## การเจรจา
การประชุมของผู้นำโลกมีขึ้นเมื่อวันที่ 1 ถึง 2 พฤศจิกายน

เป้าหมายสำคัญของผู้จัดการประชุมอยู่ที่การคุมไม่ให้อุณหภูมิโลกสูงเกิน 1.5 องศาเซลเซียส รวมถึงมีการพูดคุยเกี่ยวกับการลดและเลิกใช้ถ่านหิน รายงานของบีบีซีระบุตัวบุคคลที่อาจเป็นกุญแจสำคัญในการทำข้อตกลงได้แก่ เซี่ย เจินหัว, อายมาน ชาสลี, เชค ฮาซีนา และเตเรซา ริเบรา

ประเทศจีนระบุว่าจะปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์สูงสุดก่อนปี 2030 และจะกลายมาเป็นรัฐที่ปล่อยคาร์บอนสุทธิเป็นศูนย์ภายในปี 2060

### การตัดไม้ทำลายป่า
ผู้นำมากกว่า 100 ประเทศซึ่งเป็นเจ้าของผืนป่ามากกว่า 85% ของโลก ได้บรรลุข้อตกลงหยุดการทำลายป่าภายในปี 2030 ที่น่าสนใจคือบรรดาผู้ลงนามเหล่านี้รวมถึงประเทศที่มีปัญหาการทำลายป่า เช่น บราซิล, แคนาดา, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก, สหรัฐ, จีน และอินโดนีเซีย

### ถ่านหิน
มีการตั้งข้อตกลงไว้ว่าประเทศแอฟริกาใต้จะได้รับทุนอุดหนุน 8.5 พันล้านดอลลาร์ เพื่อหยุดการพึ่งพาถ่านหินในประเทศ

### มีเทน
สหรัฐและหลายประเทศบรรลุข้อตกลงที่จะหยุดการปล่อยแก๊สมีเทน มากกว่า 80 ประเทศลงนามในคำปฏิญาณมีเทนโลก ยินยอมที่จะลดการปล่อยมีเทนลง 30% ภายในปี 2030 ผู้นำสหรัฐและรัฐยุโรประบุว่าการลดการปล่อยแก๊สมีเทนซึ่งเป็นแก๊สเรือนกระจกสำคัญนั้นจะมีส่วนสำคัญมากต่อการคุมอุณหภูมิโลกไม่ให้สูงเกิน 1.5 องศาเซลเซียส ประเทศที่ปฏิเสธข้อตกลงนี้ได้แก่ ออสเตรเลีย, ชิลี, รัสเซีย, อินเดีย, อิหร่าน และจีนเป็นต้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
หมวดหมู่:สหประชาชาติ
หมวดหมู่:พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:กลาสโกว์
อาณาจักรอินโด-กรีก

**อาณาจักรอินโด-กรีก** () หรือในประวัติศาสตร์เรียก **อาณาจักรยวนะ** (ยวนราชยะ) เป็นอาณาจักรกรีกสมัยเฮลเลนิสต์ที่ครอบคลุมพื้นที่หลายส่วนของประเทศอัฟกานิสถานและภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอนุทวีปอินเดียในปัจจุบัน อาณาจักรนี้ดำรงอยู่นาน 2 ศตวรรษ มีผู้ปกครองกว่า 30 องค์ และมีการผสานวัฒนธรรมกรีก-อินเดียทางด้านภาษา สัญลักษณ์ และแนวคิด ดังที่ปรากฏบนเหรียญและแหล่งขุดค้นโบราณคดี การหลอมรวมนี้ส่งผลต่อมาโดยเฉพาะอย่างยิ่งศิลปะพุทธแบบกรีก

อาณาจักรอินโด-กรีกก่อตั้งขึ้นเมื่อเดเมตริอุส กษัตริย์กรีก-แบกเตรียรุกรานอินเดียเมื่อ 200 ปีก่อนคริสตกาล ชาวกรีกในอนุทวีปอินเดียจึงแบ่งออกเป็นสองกลุ่มได้แก่ กลุ่มกรีก-แบกเตรียที่มีศูนย์กลางในแบกเตรีย (พรมแดนอัฟกานิสถาน–อุซเบกิสถานในปัจจุบัน) และกลุ่มอินโด-กรีกทางตะวันตกเฉียงเหนือของอนุทวีปอินเดีย ผู้ปกครองอินโด-กรีกที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ พระเจ้ามิลินท์ ซึ่งมีเมืองหลวงอยู่ที่เมืองสาคละ (ปัจจุบันคือเมืองซิอัลโกต ประเทศปากีสถาน)

ทั้งนี้คำว่า "อาณาจักรอินโด-กรีก" หมายความกว้าง ๆ ถึงกลุ่มราชวงศ์ที่หลากหลายจำนวนหนึ่งซึ่งมีเมืองหลวงประจำภูมิภาคหลายแห่ง เช่น ตักศิลา สาคละ และปุษกลาวตี นอกจากนี้อาจมีศูนย์กลางอื่น ๆ ดังที่ทอเลมีบันทึกใน *[[จีออกราฟี (ทอเลมี)|จีออกราฟี]]* ถึงทีโอฟิลอส กษัตริย์อินโด-กรีกที่ปกครองอยู่ทางใต้ของอาณาจักรเป็นเวลาสั้น ๆ และอาจเคยเป็นเซแทร็ปอยู่ช่วงหนึ่ง

หลังการสวรรคตของพระเจ้ามิลินท์ อาณาจักรของพระองค์ก็แตกแยกและอิทธิพลอินโด-กรีกลดลงอย่างสำคัญ กลุ่มอินโด-กรีกล่มสลายในฐานะหน่วยการเมืองราวค.ศ. 10 เมื่อถูกชาวอินโด-ไซเทีย ชนร่อนเร่ในเอเชียกลางกลุ่มหนึ่งรุกราน แต่ยังคงมีชาวกรีกจำนวนหนึ่งอาศัยอยู่ในอนุทวีปอินเดียต่อมา เมื่ออาณาจักรอินโด-พาร์เธียและจักรวรรดิกุษาณะเข้ามาปกครอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อินโด-กรีก
หมวดหมู่:อินเดียโบราณ
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 1
วัดสวนหงส์

**วัดสวนหงส์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปลาม้า อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี มีแม่น้ำวกอ้อมวัดถึง 3 ทิศ 3 ด้าน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 43 ไร่ 3 งาน 83 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือจดแม่น้ำท่าจีน ทิศใต้ จดถนนสาธารณะ ทิศตะวันออกและทิศตะวันตก จดแม่น้ำท่าจีน มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 24 ไร่ 1 งาน 76 ตารางวา

วัดสวนหงส์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2379 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2408 ผู้สร้างวัดเป็นเศรษฐีโคกครามสองสามีภรรยา ชื่อ นายสวน กับนางหงส์ ในสมัยหลวงพ่อปลื้มมารับตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสวนหงส์ ท่านได้ซ่อมแซมให้เจริญรุ่งเรืองขึ้นมา เมื่อท่านได้มรณภาพเมื่อ พ.ศ. 2545 สังขารยังไม่เน่าเปื่อย ทางวัดจึงได้นำสังขารของท่าน ใส่ไว้ในโลงแก้ว ให้ลูกศิษย์ลูกหาได้กราบไหว้ ด้านหน้าโลงแก้วมีหุ่นขี้ผึ้ง ปั้นเป็นรูปเหมือนของท่านด้วย

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 12.40 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 14 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 30 เมตร เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 12.20 เมตร ยาว 18 เมตร เป็นอาคารไม้สักทอง 2 ชั้น ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 14 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

ภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์เรือ และยังมีประเพณีแข่งขันเรือยาวชิงถ้วยพระราชทาน เป็นการแข่งขันเรือยาว เรือที่เข้าร่วมแข่งขันเป็นเรือยาวที่ชนะการแข่งขันจากสนามทั่วประเทศ จัดแข่งขันในสัปดาห์ที่สาม ของเดือนพฤศจิกายนของทุกปี ณ แม่น้ำท่าจีน หน้าวัดสวนหงส์

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการแก้ว นนฺทโชติ (พ.ศ. 2449–2469) 
* พระครูแก้ว อิสฺสโร (พ.ศ. 2469–2489) 
* พระครูพิทักษ์ธรรมคุณ (พ.ศ. 2489–2491) 
* พระครูสุมนคณารักษ์ หรือ หลวงพ่อปลื้ม (พ.ศ. 2491–2545) 
* พระครูโกศลธรรมานุสิฐ เป็นเจ้าอาวาสมาตั้งแต่ พ.ศ. 2545 จนถึงปัจจุบัน

## อ้างอิง

สวนหงส์
การยึดครองเมืองซารันจ์

การยึดครองเมืองซารันจ์ อันเป็นเมืองหลวงของจังหวัดนิมรัซ ประเทศอัฟกานิสถาน เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ตามการรายงานของเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น มีเพียงแต่กองอำนวยการความมั่นคงแห่งชาติ (NDS) และกองกำลังของเจ้าหน้าที่เท่านั้นปะทะกับตอลิบาน อย่างไรก็ดี ต่อมา กองกำลังของทางการอัฟกานิสถานต้องจำยอมแก่ตอลิบาน เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นร้องขอกำลังเสริมแต่ไม่มีการตอบรับ เมืองซารันจ์เป็นเมืองหลวงประจำจังหวัดในประเทศอัฟกานิสถานแห่งแรกที่ถูกยึดครองในช่วงการรุกของตอลิบาน ในปี พ.ศ. 2564 และเป็นเมืองหลวงแรกที่ถูกยึดครองตั้งแต่เมืองกุนดุซเมื่อปี พ.ศ. 2559

ตอลิบานรบกับกองกำลังแค่เพียงเล็กน้อยหรือไม่มีการปะทะในขณะกำลังยึดครองเมืองซารันจ์ เจ้าหน้าที่ทางการอัฟกานิสถานและกองกำลังความมั่นคงยอมจำนนหรือหนีทัพไปยังประเทศอิหร่านหรือจังหวัดใกล้เคียง

## เหตุปะทะ
มีการตั้งรับการโจมตีของตอลิบานแค่เพียงเล็กน้อยเมื่อกำลังตอลิบานมาถึงประมาณเวลา 14:00 นาฬิกา ของวันที่ 6 สิงหาคม การปะทะใช้ระยะเวลาสั้น โดยที่ไม่มีการสนับสนุนจากรัฐบาลอัฟกานิสถาน กองกำลังของรัฐบาลได้ปะทะเป็นเวลาสองถึงสามชั่วโมงก่อนจะล่าถอยกลับไปยังจุดหลักของอำเภอชาฮาร์บรือจักก์ไปทางทิศใต้ ซึ่งเป็นอำเภอสุดท้ายในจังหวัดที่อยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลอัฟกานิสถาน การปะทะกระจุกตัวตรงบริเวณสำนักงานผู้ว่าการจังหวัด และสำนักงานตำรวจท้องที่ และสำนักงานหน่วยข่าวกรอง มีเพียงแค่กองอำนวยการความมั่นคงแห่งชาติ (NDS) และกองกำลังของเจ้าหน้าที่เท่านั้นปะทะกับตอลิบาน

หลังจากการปะทะสิ้นสุด กองทัพอากาศอัฟกานิสถานได้ทิ้งการโจมตีทางอากาศที่สำนักงานตำรวจและสะพานหลักข้ามชายแดน การโจมตีทางอากาศในครั้งนี้ถูกตอลิบาน โดยมีรายงานว่ามีผู้เสียชีวิต 14 คน รวมถึงอับดุล คาลิก ผู้ว่าราชการเงาจังหวัดนิมรุซ

## ผลสืบเนื่อง
หลังการยึดครอง ตอลิบานบุกเข้าไปในเรือนจำประจำจังหวัดและปล่อยตัวนักโทษจำนวน 350 คน ในที่นี้มีตอลิบานจำนวน 40 คน ผู้คนต่างอยู่ในที่พัก โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่ทางการกลัวการปะทะซ้ำ โพสต์บนโซเชียลมีเดียแสดงให้เห็นการปล้นสะดมตามสถานที่ของทางการ ตามรายงานของเจ้าหน้าที่ทางการ ตอลิบานได้ออกค้นหาที่พำนักเจ้าหน้าที่ของรัฐ ประเทศอิหร่านปิดชายแดนเนื่องจากการปะทะอันนนำมาสู่การลี้ภัยของชาวอัฟกานิสถาน เจ้าหน้าที่ทหารหนีทัพเข้าไปในประเทศอิหร่านเพื่อหลบหนี

ตอลิบานยังคงบุกโจมตี โดยยึดเมืองชีร์เบอกานในวันรุ่งขึ้นหลังจากการปะทะอย่างดุเดือดตลอดหลายสัปดาห์ เมืองซารันจ์ถูกยึกครองภายในวันเดียวเพราะขาดการประสานงานกับรัฐบาลอัฟกานิสถานในคาบูล และนักธุรกิจนานาชาติในฐานะผู้มีอิทธิพลภายในท้องถิ่น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประเทศอัฟกานิสถานในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:เหตุปะทะในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:เหตุปะทะในสงครามในอัฟกานิสถาน (พ.ศ. 2544–พ.ศ. 2564)
วัดป่าสำราญนิวาส

**วัดป่าสำราญนิวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลศาลา อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 30 ไร่ บริเวณภายในอาณาเขตของวัดที่กว้างขวางมีต้นไม้ที่ร่มรื่นและมีป่าไม้ อาณาเขตทิศเหนือจดป่าและหมู่บ้าน ทิศใต้จดป่าและหมู่บ้าน ทิศตะวันออกจดป่า ทิศตะวันตกจดถนนสาธารณะ ปัจจุบันมีพระเรืองฤทธิ์ จิตตธัมโม เป็นเจ้าอาวาสวัด

วัดป่าสำราญนิวาส หรือ **วัดสำราญนิวาส** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2497 โดยนายน้อย นิรันดรไชย เป็นผู้ขออนุญาตสร้างวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย ศาลาการเปรียญ อุโบสถ วิหารโบราณ 1 หลัง โดยวิหารดังกล่าวเมื่อ พ.ศ. 2401 บูรณะครั้งใหญ่ เมื่อ พ.ศ. 2472 หอระฆัง และกุฏิ วัดเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมและวิปัสสนากรรมฐาน

## อ้างอิง

ป่าสำราญนิวาส
ป่าสำราญนิวาส
กระทรวงเกษตร ป่าไม้ และประมง

**กระทรวงเกษตร ป่าไม้ และประมง** () เป็นกระทรวงที่มีฐานะเป็นคณะรัฐมนตรีในรัฐบาลญี่ปุ่น มีอำนาจหน้าที่ในการกำกับดูแลอุตสาหกรรมการเกษตร การป่าไม้ และการประมง อักษรย่อของกระทรวงฯ คือ **MAFF**

## ประวัติและภูมิหลัง
รัฐธรรมนูญแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่นได้กำหนดให้มีการก่อตั้ง**กระทรวงเกษตรและพาณิชย์** () ขึ้นในปี พ.ศ. 2424 โดยมี ทากิ ทาเตกิ เป็นรัฐมนตรีฯ

ในปี พ.ศ. 2468 กิจการการพาณิชย์ถูกแยกเป็น**กระทรวงพาณิชย์** () แทนและเปลี่ยนชื่อเป็น**กระทรวงการเกษตรและป่าไม้** () โดยมีอำนาจหน้าที่ในการกำกับดูแลพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2446 ที่ได้ออกข้อกำหนดเกี่ยวกับเวลางานและความปลอดภัยของแรงงาน

และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2486 จนถึง 2488 เมื่อกระทรวงพาณิชย์ถูกยุบลงเนื่องจากการโอนอุตสาหกรรมมาเป็นของรัฐเพื่อช่วยให้ญี่ปุ่นสามารถชนะสงครามโลกครั้งที่สองกับฝ่ายสัมพันธมิตรได้ บางส่วนของกระทรวงฯ ก็กลับคืนสู่กระทรวงเกษตรและป่าไม้ ซึ่งนั่นทำให้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น**กระทรวงเกษตรและพาณิชย์** ()

ในปี พ.ศ. 2521 ได้มีการเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นกระทรวงเกษตร ป่าไม้ และประมงเพื่อสะท้อนให้เห็นถึงอำนาจหน้าที่ของกระทรวงที่ดีขึ้นและเป็นหลักประกันในการควบคุมกำกับดูแลวัตถุดิบอาหารที่ปลอดภัย และปกป้องผู้ผลิตและแรงงานในอุตสาหกรรมการผลิตอาหาร

## อำนาจหน้าที่
อำนาจหน้าที่หลักของกระทรวงฯ คือการตั้งมาตรฐานคุณภาพผลิตภัณฑ์อาหาร กำกับดูแลตลาดสินค้าโภคภัณฑ์ การซื้อขายอาหาร การการฟื้นสภาพที่ดินและโครงการการปรับปรุงบำรุงที่ดิน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กระทรวงในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:Coordinates not on Wikidata
ญี่ปุ่น
ญี่ปุ่น
Lepidocordia

***Lepidocordia*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae.

มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่เม็กซิโกตอนใต้ถึงบราซิลตอนเหนือ

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Lepidocordia punctata]]* 
**[[Lepidocordia williamsii]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Lepidoceras

***Lepidoceras*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Santalaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือเปรูถึงชิลี

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Lepidoceras chilense]]* 
**[[Lepidoceras peruvianum]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Lepidaria

***Lepidaria*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Loranthaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือประเทศไทยถึงตะวันตกและภาคกลาง มาเลเซีย

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Lepidaria bicarinata]]* 
**[[Lepidaria biflora]]* 
**[[Lepidaria kingii]]* 
**[[Lepidaria oviceps]]* 
**[[Lepidaria pulchella]]* 
**[[Lepidaria quadriflora]]* 
**[[Lepidaria sabaensis]]* 
**[[Lepidaria tetrantha]]* 
**[[Lepidaria vaginata]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Lepechiniella

***Lepechiniella*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae.

ถิ่นกำเนิดคือ อิหร่าน และตะวันตก หิมาลัย ถึง ซินเจียง (ในประเทศจีน) นอกจากนี้ยังพบในประเทศอัฟกานิสถาน คาซัคสถาน คีร์กิซสถาน ปากีสถาน ทาซิกิสถาน เติร์กเมนิสถาน และอุซเบกิสถาน

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
**[[Lepechiniella alatavica]]* 
**[[Lepechiniella austrodshungarica]]* 
**[[Lepechiniella fursei]]* 
**[[Lepechiniella korshinskyi]]* 
**[[Lepechiniella lasiocarpa]]* 
**[[Lepechiniella michaelis]]* 
**[[Lepechiniella microcarpa]]* 
**[[Lepechiniella minuta]]* 
**[[Lepechiniella omphaloides]]* 
**[[Lepechiniella persica]]* 
**[[Lepechiniella sarawschanica]]* 
**[[Lepechiniella saurica]]* 
**[[Lepechiniella ulacholica]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Lemurosicyos

***Lemurosicyos*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Cucurbitaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ ***Lemurosicyos variegatus***.

ถิ่นกำเนิดของมันคือมาดากัสการ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Lemeltonia

***Lemeltonia*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Bromeliaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ อเมริกากลางไปทางตะวันตกเฉียงเหนือของเปรูและตรินิแดด พบในประเทศเบลีซ บราซิล โคลอมเบีย คอสตาริกา เอกวาดอร์ เฟรนช์เกียนา กัวเตมาลา กายอานา ฮอนดูรัส นิการากัว ปานามา เปรู ซูรินาเม ตรินิแดด-โตเบโก และเวเนซุเอลา

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
**[[Lemeltonia acosta-solisii]]* 
**[[Lemeltonia cornuta]]* 
**[[Lemeltonia dodsonii]]* 
**[[Lemeltonia monadelpha]]* 
**[[Lemeltonia narthecioides]]* 
**[[Lemeltonia scaligera]]* 
**[[Lemeltonia triglochinoides]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Leiothylax

***Leiothylax*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Podostemaceae.

แคเมอรูนถึงแทนซาเนียและแองโกลา

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Leiothylax callewaertii]]* 
**[[Leiothylax drummondii]]* 
**[[Leiothylax quangensis]]* 
**[[Leiothylax warmingii]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Lehmanniella

***Lehmanniella*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Gentianaceae.

มีถิ่นกำเนิดในโคลัมเบียและเปรู

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
**[[Lehmanniella huanucensis]]* 
**[[Lehmanniella splendens]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Lecosia

***Lecosia*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Amaranthaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ บราซิลตะวันออก

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Lecosia formicarum]]* 
**[[Lecosia oppositifolia]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Lauterbachia

***Lauterbachia*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Monimiaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ ***Lauterbachia novoguineensis*** .

ถิ่นกำเนิดของมันคือนิวกินี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Lathrocasis

***Lathrocasis*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Polemoniaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ ***Lathrocasis tenerrima***.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ แคนาดาตะวันตกถึงตะวันตกตอนกลางของสหรัฐ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Lasiocaryum

***Lasiocaryum*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Boraginaceae.

มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ หิมาลัย ถึงตอนกลางตอนใต้ของประเทศจีน

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Lasiocaryum densiflorum]]* 
**[[Lasiocaryum munroi]]* 
**[[Lasiocaryum trichocarpum]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก