open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
นายกรัฐมนตรีเซอร์เบีย

**นายกรัฐมนตรีเซอร์เบีย** หรือ **ประธานรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐเซอร์เบีย** เป็นหัวหน้ารัฐบาลของสาธารณรัฐเซอร์เบีย มีอำนาจหน้าที่สั่งการหน่วยงานของรัฐบาล และเสนอนโยบายของรัฐบาลรวมทั้งรายชื่อคณะรัฐมนตรีต่อรัฐสภา การลาออกของนายกรัฐมนตรีจะทำให้คณะรัฐมนตรีพ้นจากตำแหน่ง

ผู้ดำรงตำแหน่งคนแรกคือ มาติยา เนนาดอวิช ซึ่งดำรงตำแหน่งเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2348 และผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน คือ Đuro Macut ตั้งแต่วันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2568

## อ้างอิง
อี-โฟร์

**อี-โฟร์** (; ย่อมาจาก **Electrical 4WD System**) หรือมีชื่ออื่นคือ **eFour**, **AWD-i** หรือ **AWD-e** ซึ่งถูกพัฒนาขึ้นโดยโตโยต้า หลักการทำงานคือล้อหน้าจะถูกให้กำลังโดยระบบไฮบริด ส่วนล้อหลังถูกให้กำลังโดยมอเตอร์ไฟฟ้าเฉพาะที่มีชุดควบคุมกำลังของตัวมันเองกับเกียร์ทดรอบและเฟืองท้าย ปริมาณของแรงบิดที่ส่งไปยังล้อหลังจะถูกปรับโดยชุดควบคุมอิเล็กทรอนิกส์ของรถตามสภาพการขับขี่โดยอัตโนมัติ นอกจากนี้อี-โฟร์ยังมีระบบเบรกที่คืนกำลังไฟฟ้าระหว่างการเบรกด้วย ในทวีปอเมริกาเหนือ โตโยต้าจะใช้คำว่า *AWD-i* (ย่อมาจาก All-Wheel Drive with Intelligence) แทนที่คำว่าอี-โฟร์ ระบบนี้จะไม่ส่งกำลังจากเครื่องยนต์สันดาปจากหน้ารถไปยังล้อหลัง แต่จะใช้มอเตอร์ไฟฟ้าในการส่งกำลังและแรงบิดไปยังล้อหลังเท่านั้น

รถยนต์รุ่นแรกที่ใช้ระบบอี-โฟร์คือโตโยต้า เอสติมา ไฮบริดรุ่นปี 2001 จากนั้นก็ได้ถูกใช้โดยรถโตโยต้าและเล็กซัสหลายรุ่นต่อมา เช่น โตโยต้า ราฟโฟร์รุ่นปี 2016 เล็กซัส เอ็นเอ็กซ์ 300h, เล็กซัส อาร์เอ็กซ์ 450h โตโยต้า พริอุส ออลวีลไดร์ฟ-อี (AWD-e) และโตโยต้า พริอุสรุ่นที่ห้าก็ได้มีการติดตั้งระบบนี้เป็นมาตรฐานในเครื่องยนต์ไฮบริด ในประเทศญี่ปุ่น โตโยต้า พริอุสที่ขับเคลื่อนสี่ล้อมีการจำหน่ายมาตั้งแต่ พ.ศ. 2558 แล้วโดยเพิ่มราคาจากรุ่นขับเคลื่อนสองล้อไปจำนวน 1,700 ดอลล่าร์สหรัฐ โดยอี-โฟร์ที่ใช้ในพริอุสนั้นทำให้รถมีน้ำหนักขึ้นเล็กน้อยแต่ไม่ได้ลดการประหยัดน้ำมันหรือลดพื้นที่ในห้องโดยสารเลย และในไม่กี่สัปดาห์ก่อนงานแสดงรถยนต์ลอสแองเจลิสในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 โตโยต้าออกข่าวประชาสัมพันธ์พร้อมข้อความและรูปภาพที่แสดงรถในสภาพแวดล้อมที่มีหิมะ พร้อมกับกล่าวว่าระบบอี-โฟร์จะเปิดตัวพร้อมกับรถยนต์รุ่นปี 2019 ในนำมาแสดงในงาน

## รายการอ้างอิง

หมวดหมู่:โตโยต้า
เอียวฮอง (หยาง หง)

**เอียวฮอง** (เสียชีวิต ค.ศ. 228) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **หยาง หง** () ชื่อรอง **จี้ซิว** () เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน

## ประวัติช่วงต้น
เอียวฮองเป็นชาวอำเภออู่หยาง (武陽) เมืองเฉียนเว่ย์ (犍為) ซึ่งตั้งอยู่ในเขตเผิงชาน มณฑลเสฉวนในปัจจุบัน เมื่อเล่าเจี้ยงเป็นเจ้ามณฑลของมณฑลเอ๊กจิ๋ว เอียวฮองได้รับราชการในหลายเมืองต่อเนื่องกัน หลังเล่าปี่เข้ายึดครองมณฑลเอ๊กจิ๋วได้ ลิเงียมเสนอชื่อให้เอียวฮองเป็นเจ้าหน้าที่ปกครอง (功曹 *กงเฉา*) ภายหลังลิเงียมต้องการย้ายที่ว่าการเมืองเฉียนเว่ย์ แต่เอียวฮองคัดค้านอย่างหนักแน่น และท้ายที่สุดความเห็นของเอียวฮองก็ถูกเพิกเฉย ต่อมาเอียวฮองลาออกจากตำแหน่งเจ้าหน้าที่ปกครอง แต่ลิเงียมยังคงเสนอชื่อให้เอียวฮองมารับตำแหน่งเป็นขุนนางในนครหลวงของมณฑล

## รับราชการกับเล่าปี่

## รับราชการกับเล่าเสี้ยน

## คำวิจารณ์

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *[[จดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).

หมวดหมู่:ขุนนางของจ๊กก๊ก
หมวดหมู่:ข้าราชการของเล่าปี่
เอียวฮอง

**เอียวฮอง** เป็นบุคคลชาวจีน อาจหมายถึง

*เอียวฮอง (หยาง เฟิ่ง) (楊奉 *หยาง เฟิ่ง*; เสียชีวิต ค.ศ. 197) ขุนพลในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
*เอียวฮอง (หยาง หง) (楊洪 *หยาง หง*; เสียชีวิต ค.ศ. 228) ชื่อรอง จี้ซิว (季休) ขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก

ชื่อที่คล้ายคลึง
* เอียวหอง (楊鋒 *หยาง เฟิง*) ชนเผ่าลำมัน (南蠻 *หนานหมาน*) นายถ้ำของถ้ำงินติสัน (銀冶洞 *อิ๋นเหย่ต้ง*) ตัวละครสมมติในนวนิยาย*[[สามก๊ก]]*
การเติมหมู่ซัลเฟอร์ในไทโรซีน

**การเติมหมู่ซัลเฟอร์ในไทโรซีน** (**Tyrosine sulfation**) เป็นกระบวนการดัดแปลงโมเลกุลของโปรตีนหลังการแปลรหัสโดยการเติมหมู่ซัลเฟตลงในกรดอะมิโนไทโรซีนที่อยู่ในโมเลกุลโปรตีน โปรตีนที่ส่งออกไปนอกเซลล์และส่วนนอกเซลล์ของโปรตีนของเยื่อหุ้มเซลล์ที่ส่งผ่านกอลจิแอปพาราตัสอาจถูกเติมหมู่ซัลเฟต ปฏิกริยาซัลเฟชันถูกค้นพบครั้งแรกในสายไฟบริโนเพปไทด์บี (fibrinopeptide B) ของสัตว์จำพวกวัว ใน ค.ศ. 1954 โดย Frederic Raphael Bettelheim-Jevons และต่อมาพบว่ามีอยู่ในสัตว์และพืช แต่ไม่มีในโปรคาริโอตและยีสต์

## การทำงาน
การเติมหมู่ซัลเฟตมีบทบาทในการเสริมสร้างปฏิกิริยาระหว่างโปรตีนและโปรตีน ประเภทของโปรตีนของมนุษย์ที่ทราบว่ามีการเติมหมู่ซัลเฟตในไทโรซีน ได้แก่ โมเลกุลเชื่อมติดเซลล์, หน่วยรับที่จับคู่กับจีโปรตีน, ปัจจัยการแข็งตัวของเลือด, สารยับยั้งซีรีนโปรตีเอส, โปรตีนเมตริกซ์นอกเซลล์ และฮอร์โมน ไทโรซีนโอ-ซัลเฟต (Tyrosine O-sulfate) เป็นโมเลกุลที่เสถียรและถูกขับออกทางปัสสาวะในสัตว์ ไม่มีกลไกทางเอนไซม์ของกระบวนการสลายซัลเฟตในไทโรซีนซัลเฟตที่เป็นที่รู้จัก

โดยการยับยั้งการแสดงออกของยีน TPST (tyrosylprotein sulfotransferase genes) ในหนู อาจสังเกตได้ว่าการเติมหมู่ซัลเฟตในไทโรซีนมีผลต่อการเจริญเติบโตของหนู เช่น น้ำหนักตัว ความดกของไข่ และความอยู่รอดได้หลังคลอด

## กลไก
ปฏิกริยาซัลเฟชันถูกเร่งโดยเอนไซม์ไทโรซิลโปรตีนซัลโฟทรานสเฟอเรส (TPST) ในกอลจิแอปพาราตัส ปฏิกิริยาดังกล่าวคือการถ่ายโอนซัลเฟตจาก 3'-ฟอสโฟอะดีโนซีน-5'-ฟอสฟอสซัลเฟต (3'-phosphoadenosine-5'-phosphosulfate, PAPS) ของผู้ให้ซัลเฟตสากลไปยังหมู่ไฮดรอกซิลในสายโซ่ด้านข้างของกรดอะมิโนไทโรซีน บริเวณที่เกิดปฏิกริยาซัลเฟชันคือบริเวณที่ไทโรซีนตกค้างอยู่บนพื้นผิวของโปรตีนซึ่งโดยทั่วไปจะล้อมรอบด้วยโมเลกุลตกค้างที่เป็นกรด คำอธิบายโดยละเอียดเกี่ยวกับลักษณะของบริเวณที่เกิดปฏิกริยาซัลเฟชันนั้นหาได้จากฐานข้อมูล PROSITE (รูปแบบ PROSITE: PS00003) และทำนายได้โดยเครื่องมือออนไลน์ชื่อ Sulfinator มีการจำแนกเอนไซม์ไทโรซิลโปรตีนซัลโฟทรานสเฟอเรสเป็นสองชนิดคือ TPST1 และ TPST2

## การควบคุม
มีหลักฐานจำกัดมากว่ายีน TPST อยู่ภายใต้การควบคุมการถอดรหัส และไทโรซีนโอ-ซัลเฟตมีความเสถียรมากและไม่สามารถย่อยสลายได้ง่ายโดยเอนไซม์ซัลฟาเทสของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ไทโรซีนโอ-ซัลเฟตเป็นกระบวนการในร่างกาย (*[[in vivo]]*) ที่ไม่สามารถย้อนกลับได้

## ความสำคัญทางคลินิก
มีการแสดงให้เห็นว่าปฏิกริยาซัลเฟชันของไทโรซีน 1680 (Tyr1680) ในแฟกเตอร์ VIII เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการจับกับวอนวิลลิแบรนด์แฟคเตอร์ (vWF) อย่างมีประสิทธิภาพ ดังนั้นเมื่อยีนมีการกลาย ผู้ป่วยอาจมีอาการของสภาวะเลือดไหลไม่หยุดชนิดไม่รุนแรงเนื่องจากการหมุนเวียนของโปรตีนที่เพิ่มขึ้น

## แอนติบอดีตรวจหาเอพิโทปของไทโรซีนที่ถูกเติมหมู่ซัลเฟต
ในปี พ.ศ. 2549 มีบทความตีพิมพ์ในวารสาร *[[Journal of Biological Chemistry]]* ซึ่งอธิบายถึงการผลิตและลักษณะของแอนติบอดีที่เรียกว่า PSG2 แอนติบอดีนี้แสดงความไวและความจำเพาะอย่างสูงกับเอพิโทปที่ประกอบด้วยซัลโฟไทโรซีนอิสระที่ไม่ขึ้นกับลำดับของโปรตีน

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* PROSITE pattern: PS00003
* Sulfinator

หมวดหมู่:การดัดแปลงโมเลกุลหลังการแปลรหัส
การปลดปล่อยอาร์เนม

**ปฏิบัติการแองเกอร์**(บางครั้งเป็นที่รู้จักคือ **ปฏิบัติการควิกแองเกอร์**) เป็นปฏิบัติการทางทหารเพื่อยึดเมืองอาร์เนมในเดือนเมษายน ค.ศ. 1945 ในช่วงสิ้นสุดลงของสงครามโลกครั้งที่สอง มันยังเป็นที่รู้จักคือ **ยุทธการที่อาร์เนมครั้งที่สอง**หรือ**การปลดปล่อยอาร์เนม** ปฏิบัติการดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของการปลดปล่อยเนเธอร์แลนด์ของกองทัพแคนาดาที่หนึ่งและนำโดยกองพลทหารราบบริติชที่ 49 ซึ่งได้รับการสนับสนุนโดยยานเกราะของกองพลยานเกราะแคนาดาที่ 5 การโจมตีทางอากาศของกองทัพอากาศหลวง และเรือของราชนาวี

ฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกได้พยายามครั้งแรกเพื่อปลดปล่อยอาร์เนมในเดือนกันยายน ค.ศ. 1944 ในช่วงปฏิบัติการมาร์เก็ตการ์เดน การวางแผนที่ไม่ดีพอ การปรากฏตัวอย่างไม่คาดคิดของหน่วยยานเกราะเยอรมันและการรุกคืบที่ล่าช้าของกองกำลังภาคพื้นดินทำให้กองพลขนส่งทางอากาศบริติชที่ 1 ต้องพ่ายแพ้และแนวรบใหม่ที่มั่นคงทางใต้ของเมือง การวางแผนใหม่ครั้งใหม่เพื่อยึดอาร์เนมได้เริ่มต้นขึ้นในปีใหม่ ในขณะที่กองทัพแคนาดาที่หนึ่งได้เสาะหาวิธีบรรจบหน่วยของตนเองที่รุกคืบเข้าสู่เนเธอร์แลนด์ อย่างไรก็ตาม มันเป็นไปไม่ได้จนกระทั่งเดือนเมษายนที่การปลดปล่อยเมืองกลายเป็นความเป็นไปได้อย่างชัดเจน หลังจากกองทัพน้อยแคนาดาที่ 2 ได้ชายฝั่งตะวันออกของแม่น้ำไอส์เซิล และรุกคืบทางเหนือ กองทัพน้อยแคนาดาที่ 1 ได้เตรียมพร้อมโจมตีอาร์เนม

ปฏิบัติการดังกล่าวได้เริ่มต้น เมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1945 และดำเนินตามแผน ในขณะที่กองพลน้อยทหารราบทั้งสามของกองพลที่ 49 ได้ทำการเฝ้าตรวจ-เคลื่อนที่สลับ(leapfrogged) ซึ่งกันและกันตลอดเมือง ภายในสี่วัน อาร์เนมอยู่ภายใต้การควบคุมของฝ่ายสัมพันธมิตรอย่างสมบูรณ์ เพื่อให้แคนาดารุกคืบมากขึ้นเข้าสู่เนเธอร์แลนด์ น้อยกว่าสองสัปดาห์หลัง การพักรบทั่วไปทำให้ปฏิบัติการรบครั้งใหญ่ในประเทศได้สิ้นสุดลงและในวันที่ 5 พฤษภาคม ผู้บัญชาการทหารสูงสุดเยอรมันในเนเธอร์แลนด์ได้ยอมจำนนต่อกองทัพแคนาดา สามวันต่อมา เยอรมนีได้ยอมจำนนแบบไม่มีเงื่อนไข ทำให้สงครามในยุโรปได้สิ้นสุดลง
หมวดหมู่:แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง

หมวดหมู่:สงครามประกาศอิสรภาพ
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2488
ไปรยาดึเซาราฟาแอล

thumb|260px|ไปรยาดึเซาราฟาแอล
**ไปรยาดึเซาราฟาแอล** () เป็นหาดริมฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ใกล้กับหมู่บ้านตากอากาศซึชมารียัชในเขตเทศบาลอัลบูไฟรา เขตฟารู ประเทศโปรตุเกส ห่างจากย่านเมืองเก่าอัลบูไฟราไปทางทิศตะวันตก 4 กิโลเมตร และห่างจากเมืองฟารู (เมืองหลักของเขตฟารู) ไปทางทิศตะวันตก 47.8 กิโลเมตร ไปรยาดึเซาราฟาแอลเป็นหนึ่งในหาดธงฟ้า 69 หาดในภูมิภาคอัลการ์วึ (พ.ศ. 2555) และได้รับการรับรองว่ามีสิ่งอำนวยความสะดวกที่เหมาะสมสำหรับผู้ทุพพลภาพ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชายหาดในประเทศโปรตุเกส
หมวดหมู่:หาดธงฟ้า
ไปรยาดูกัชแตลู

thumb|260px|ไปรยาดูกัชแตลู
**ไปรยาดูกัชแตลู** (; ) เป็นหาดริมฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ใกล้กับหมู่บ้านตากอากาศซึชมารียัชในเขตเทศบาลอัลบูไฟรา เขตฟารู ประเทศโปรตุเกส ห่างจากย่านเมืองเก่าอัลบูไฟราไปทางทิศตะวันตก 6.4 กิโลเมตร และห่างจากเมืองฟารู (เมืองหลักของเขตฟารู) ไปทางทิศตะวันตก 51.3 กิโลเมตร ไปรยาดูกัชแตลูเป็นหนึ่งในหาดธงฟ้า 69 หาดในภูมิภาคอัลการ์วึ (พ.ศ. 2555) 

ไปรยาดูกัชแตลูแท้จริงแล้วประกอบด้วยหาดหลักหนึ่งหาดกับหาดบริวารและเวิ้งอ่าวเล็ก ๆ อีกหลายแห่ง หาดหลักมีความยาวประมาณ 200 เมตร โอบล้อมด้วยหน้าผาตะปุ่มตะป่ำสูงประมาณ 9 เมตร ในแต่ละทิศทางจากหาดหลักมีเวิ้งอ่าวเล็ก ๆ หลายแห่งสลับกับโขดหิน หาดแห่งนี้ได้ชื่อมาจากหอสังเกตการณ์ซึ่งเคยตั้งตระหง่านอยู่ที่นี่ หอดังกล่าวสร้างขึ้นในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 เพื่อใช้เป็นที่ตรวจตราแนวชายฝั่งและเฝ้าระวังการโจมตีของโจรสลัดบาร์บารีที่มาจากแอฟริกาเหนือ ปัจจุบันยังหลงเหลือซากบางส่วนของหอให้เห็นใกล้กับทางลงสู่หาด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชายหาดในประเทศโปรตุเกส
หมวดหมู่:หาดธงฟ้า
ฟรังซึซีญา

**ฟรังซึซีญา** (; ) เป็นแซนด์วิชชนิดหนึ่งตามแบบฉบับของอาหารโปรตุเกสสมัยใหม่ มีต้นกำเนิดจากเมืองโปร์ตูในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20

ฟรังซึซีญาประกอบด้วยขนมปังปิ้งใส่ไส้ที่เป็นไส้กรอกและเนื้อสัตว์ต่าง ๆ เช่น ไส้กรอกท้องถิ่น แฮม มอร์ตาเดลลาไส้มะกอกออลิฟ เนื้อวัวหรือเนื้อหมูทอด จากนั้นหุ้มตัวแซนด์วิชด้วยเนยแข็งแผ่น อบในเตาอบเฉพาะไฟบนให้เนยแข็งพอละลาย นำออกมาราดซอสเผ็ดที่มีส่วนผสมของเบียร์ มะเขือเทศบด และเครื่องเทศ (ตัวแซนด์วิชอาจมีมากกว่าหนึ่งชั้น หรืออาจเพิ่มไข่ดาวไว้ด้านบนก่อนราดซอสก็ได้) โดยทั่วไปนิยมเสิร์ฟอาหารจานนี้กับเฟรนช์ฟรายส์และเบียร์ 

ฟรังซึซีญายังมีรูปแบบที่ต่างออกไปอีก เช่น ฟรังซึซีญาปอวูวา () ซึ่งใช้ขนมปังและซอสอีกประเภทหนึ่งและใช้มือหยิบกินได้อย่างสะดวก

## ดูเพิ่ม
* คร็อก-เมอซีเยอ
* เวลช์แรร์บิต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารโปรตุเกส
หมวดหมู่:แซนด์วิช
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อวัว
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อหมู
หมวดหมู่:อาหารจากแฮม
หมวดหมู่:อาหารจากไส้กรอก
หมวดหมู่:อาหารจากไข่
หมวดหมู่:อาหารจากเนยแข็ง
อัลบูไฟรา

**อัลบูไฟรา** () เป็นเมืองและเทศบาลแห่งหนึ่งในเขตฟารูทางตอนใต้ของประเทศโปรตุเกส เขตเทศบาลมีประชากร 44,158 คน (พ.ศ. 2564) บนพื้นที่ 140.66 ตารางกิโลเมตร เฉพาะเขตเมืองมีประชากร 28,645 คน (พ.ศ. 2564)

อัลบูไฟราตั้งอยู่ห่างจากกรุงลิสบอน 250 กิโลเมตร (160 ไมล์) ใกล้กับปราสาทปาแดร์นึ เมืองลาโกวาตั้งอยู่ห่างออกไปทางทิศตะวันตก 30 กิโลเมตร และเมืองฟารูตั้งอยู่ห่างออกไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 45 กิโลเมตร อัลบูไฟราเป็นแหล่งท่องเที่ยวแห่งหนึ่งเนื่องจากมีทำเลที่ตั้งติดทะเล ประชากรในพื้นที่เพิ่มขึ้นเป็นประมาณ 300,000 คนในช่วงฤดูร้อน ช่วงคริสต์มาส และช่วงปีใหม่เนื่องจากมีโรงแรมและสถานตากอากาศพร้อมด้วยท่าจอดเรือเล็ก ร้านอาหาร บาร์ และสนามกอล์ฟ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศโปรตุเกส
บีฟานา

**บีฟานา** () เป็นแซนด์วิชชนิดหนึ่งที่นิยมรับประทานกันทั่วประเทศโปรตุเกส หนังสือพิมพ์ *[[เดอะซิดนีย์มอร์นิงเฮรัลด์]]* ระบุว่าอาหารจานนี้เป็น "ความภาคภูมิใจอย่างหนึ่งของชาติ" ในโปรตุเกส ส่วนเว็บไซต์ *[[เทสต์แอตลัส]]* รายงานว่าอาหารจานนี้อาจปรากฏขึ้นครั้งแรกในเมืองเว็งดัชนอวัชทางตอนกลางของประเทศ

ส่วนผสมแบบฉบับของบีฟานา ได้แก่ เนื้อหมูสันนอกติดกระดูกที่นำไปทุบหรือแล่ให้บาง เคี่ยวกับมันหมู กระเทียม หัวหอม ใบกระวาน และไวน์ขาว จากนั้นนำขนมปังอุ่นมาประกบเป็นแซนด์วิช อาหารจานนี้ยังมีรูปแบบที่แตกต่างไปตามภูมิภาคซึ่งรวมถึงการหมัก การอบ หรือการย่างเนื้อหมู การทำซอสแยกต่างหากก่อนราดบนขนมปัง หรือการเสิร์ฟกับมัสตาร์ด ซอสพริก หรือหัวหอมผัด เป็นต้น ทางตอนเหนือของโปรตุเกสมักใช้เนื้อหมูฉีกเส้นเคี่ยวในซอสเข้มข้น ในขณะที่ทางตอนใต้มักใช้เนื้อหมูสันนอกเคี่ยวในซอสที่มีลักษณะเบากว่า

บีฟานามีจำหน่ายในงานเทศกาลต่าง ๆ ที่จัดขึ้นทั่วประเทศ โดยทั่วไปถือว่าเป็นอาหารราคาถูกที่ทำได้ง่ายและรวดเร็ว แมคโดนัลด์ในโปรตุเกสจำหน่ายอาหารจานนี้ในรูปแบบที่เรียกว่า *แมคบีฟานา*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารโปรตุเกส
หมวดหมู่:แซนด์วิช
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อหมู
ฟอกซิต พีดีเอฟ รีดเดอร์

**ฟอกซิต** () หรือ **ฝูซิน** () ชื่อเต็มว่า **ฟอกซิต พีดีเอฟ รีดเดอร์** () ชื่อเดิมว่า **ฟอกซิต รีดเดอร์** () เป็นเครื่องมือหลายภาษาแบบฟรีเมียมสำหรับสร้าง ดู แก้ไข ลงลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์ และพิมพ์ไฟล์พีดีเอฟ ผู้พัฒนา คือ บริษัทฟอกซิต ซอฟต์แวร์ ซึ่งตั้งอยู่ในนครฝูโจว มณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน ฟอกซิตรุ่นแรก ๆ เป็นที่เลื่องชื่อเพราะการทำงานแบบสตาร์ตอัปและการมีขนาดไฟล์เล็ก ต่อมารุ่น 3.0 จึงเทียบขั้นได้กับอะโดบี รีดเดอร์ ฟอกซิตฉบับวินโดวส์ยังสามารถเพิ่มความเห็นในไฟล์พีดีเอฟ บันทึกไฟล์พีดีเอฟที่ยังทำไม่เสร็จ แปลงสกุลไฟล์อื่นมาเป็นไฟล์พีดีเอฟ แปลงไฟล์พีดีเอฟเป็นไฟล์สกุลอื่น แปลงไฟล์พีดีเอฟเป็นข้อความ เน้นข้อความในไฟล์พีดีเอฟ และวาดรูปในไฟล์พีดีเอฟ นอกจากนี้ ฟอกซิตจนถึงรุ่น 9.7.2 ยังเคยมีจุดเด่นที่ใช้พิมพ์ไฟล์ออกมาเป็นไฟล์พีดีเอฟได้ แต่ยกเลิกไปในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2563 นอกจากฉบับทั่วไปที่ใช้งานได้โดยไม่มีค่าใช้จ่ายแล้ว ฟอกซิตยังมีฉบับวิสาหกิจ ซึ่งต้องเปิดบัญชีกับฟอกซิตเพื่อใช้งาน

## แพลตฟอร์มที่รองรับ

ฟอกซิตใช้งานได้ในแพลตฟอร์มใหม่ ๆ ขณะที่แพลตฟอร์มเก่า ๆ อาจไม่รองรับฟอกซิตอีก เช่น ระบบปฏิบัติการไมโครซอฟต์รุ่นเก่า ๆ อย่างวินโดวส์ 95, วินโดวส์ โมบายล์, วินโดวส์ อาร์ที, และวินโดวส์ โฟน เคยรองรับฟอกซิต แต่ปัจจุบันไม่รองรับแล้ว

แพลตฟอร์มที่รองรับฟอกซิตนั้น มีรายชื่ออยู่ในเว็บไซต์ของฟอกซิตเอง ซึ่งปรากฏว่า รวมถึงวินโดวส์และแมคหลายรุ่น ตลอดจนลินุกซ์รุ่นเก่า ๆ บางรุ่น

สำหรับโทรศัพท์เคลื่อนที่นั้น ใช้ฟอกซิตได้ทั้งในระบบปฏิบัติการแบบแอนดรอยด์และไอโอเอส

## ปัญหา

ตัวช่วยติดตั้งฟอกซิตเคยพ่วงมากับโปรแกรมซึ่งไม่น่าจะเป็นที่ต้องการ เช่น แถบเครื่องมือแอสก์ และมัลแวร์ที่ชื่อ โอเพนแคนดี

ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2557 ศูนย์อินเทอร์เน็ตสตอร์มรายงานว่า ฟอกซิตสำหรับไอโฟนส่งข้อมูลในโทรศัพท์ไปเก็บไว้ยังเซิร์ฟเวอร์ทางไกลซึ่งตั้งอยู่ในประเทศจีน แม้ผู้ใช้งานจะเลือกให้หยุดสะสมข้อมูลเช่นนั้นแล้วก็ตาม

ฟอกซิตรุ่นต่าง ๆ จนถึงรุ่น 9.7.2 มีจุดเด่นที่ฝังเข้ากับโปรแกรมต่าง ๆ แล้วช่วยให้โปรแกรมนั้นพิมพ์ไฟล์ออกมาเป็นไฟล์พีดีเอฟได้ แต่เลิกไปตั้งแต่รุ่นหลังจากนั้น ทำให้ผู้ใช้งานวิพากษ์วิจารณ์อย่างยิ่ง ต่อมาในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2564 ฟอกซิตแถลงว่า ยังไม่มีนโยบายนำตัวพิมพ์ไฟล์เช่นนั้นกลับมาในอนาคตอันใกล้ และแนะนำให้หันไปใช้โปรแกรมพีดีเอฟ เอดิเตอร์ ของฟอกซิตแทน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ฟรีแวร์
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนวินโดวส์
ฮัคกี ไอเคิลมานน์

**ฮัคกี ไอเคิลมานน์** (; เกิด มีนาคม 1956) เป็นนักกีตาร์คลาสสิกระดับโลกชาวเยอรมัน ที่ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในเอเชีย โดยเฉพาะในประเทศไทย ซึ่งชื่อของเขากลายเป็น "สัญลักษณ์ของกีตาร์คลาสสิก"

## การศึกษา
ปริญญาโทที่ State Academy of Music and Dramatic Arts, เมืองชตุทการ์ท ประเทศเยอรมนี

## ประวัติ
ไอเคิลมานน์มาจากซูลซ์บวร์ก ในมาร์กเกรฟเลอร์แลนด์ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนี เขาอาศัยอยู่ในประเทศไทยตั้งแต่ปี 1979 ซึ่งการบันทึกเสียงเพลงพระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ของเขาทำให้กีตาร์คลาสสิกกลายเป็นเครื่องดนตรีที่ได้รับความนิยม

แม้จะสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทด้านดนตรีคลาสสิก แต่ไอเคิลมานน์ก็ได้พัฒนาดนตรีที่หลากหลายของเขาเองโดยเชื่อมโยงวัฒนธรรมของตะวันออกและตะวันตก ตลอดจนดนตรีคลาสสิกกับเพลงพื้นบ้านและเพลงยอดนิยม

## การทำงานร่วมกัน
ฮัคกีเล่นดนตรีร่วมกับรวี ศังกร (บิดาของนอราห์ โจนส์), ริชาร์ด ฮาร์วีย์ (ผู้ประพันธ์เพลงประกอบภาพยนตร์มหากาพย์เรื่องสุริโยไทและตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช และคืนบาป พรหมพิราม), นีน่า คอร์ติ และ Carlos Bonell และนักกีตาร์ชื่อดังมากมาย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักดนตรีชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ชาวเยอรมันในประเทศไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
ริชาร์ด ฮาร์วีย์

**ริชาร์ด อัลเลน ฮาร์วีย์** (; เกิด 25 กันยายน 1953) เป็นนักแต่งเพลงและนักดนตรีชาวอังกฤษ เดิมทีฮาร์วีย์มาจากวง Gryphon ซึ่งเป็นวงโปรเกรสซีฟร็อก ปัจจุบันเขาเป็นที่รู้จักจากผลงานเพลงประกอบภาพยนตร์และซีรีส์ทางโทรทัศน์ เขายังเป็นที่รู้จักจากกีตาร์คอนแชร์โต *Concerto Antico* ซึ่งแต่งขึ้นสำหรับจอห์น วิลเลียมส์ มือกีตาร์ (คนละคนกับจอห์น วิลเลียมส์ ซึ่งเป็นวาทยกร) และลอนดอนซิมโฟนีออร์เคสตรา

ในเดือนเมษายน 2012 ผู้ฟังวิทยุในสหราชอาณาจักรลงคะแนนออกเสียงให้เพลง Concerto Antico ของริชาร์ด ฮาร์วีย์ เข้าสู่ Classic FM Hall of Fame เป็นครั้งแรก

## ชีวิตในวัยเด็กและอาชีพ
ฮาร์วีย์เกิดในเอนฟีนด์ ลอนดอน ฮาร์วีย์เริ่มสนใจดนตรี โดยเรียนรู้เรื่องการบันทึกเสียงเมื่ออายุได้ 4 ขวบ โดยเริ่มเล่นเพอร์คัชชันก่อน และเปลี่ยนมาเล่นแคลริเน็ตในวง British Youth Symphony Orchestra ในเวลาต่อมา เมื่อเขาสำเร็จการศึกษาจากราชวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ ในลอนดอนในปี 1972 เขาสามารถเข้าร่วมวงลอนดอนฟิลฮาร์โมนิกออร์เคสตราได้ แต่เขากลับเลือกที่จะทำงานกับ Musica Reservata ซึ่งเป็นวงดนตรีในยุคแรก ๆ ต่อมาเขาได้พบกับไบรอัน  กัลแลนด์ผู้สำเร็จการศึกษาจากราชวิทยาลัยดุริยางคศิลป์อีกคนและได้ร่วมกันก่อตั้งกริฟฟอน วงดนตรีแนวโปรเกรสซีฟร็อกและโฟล์ก

## ผลงาน
ฮาร์วีย์เป็นผู้แต่งเพลงประกอบภาพยนตร์ สุริโยไท, คืนบาป พรหมพิราม และภาพยนตร์ชุด ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากลอนดอนโบโรเอนฟีลด์
ไลบิน

**ไลบิน** ( ทศวรรษ 160 – ทศวรรษ 260) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **หลาย หมิ่น** () ชื่อรอง **จิ้งต๋า** () เป็นขุนนางและบัณฑิตของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน

## ประวัติ
ไลบินเป็นชาวอำเภอซินเอี๋ย ( *ซินเหย่เซี่ยน*) เมืองงีหยง ( *อี้หยางจฺวิ้น*) ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอซินเหย่ มณฑลเหอหนาน ไลบินเกิดในช่วงทศวรรษ 160 ในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก บรรพบุรุษของไลบินคือหลาย ซี (來歙; เสียชีวิต ค.ศ. 35) ขุนนางผู้รับใช้พระเจ้าฮั่นกองบู๊ (漢光武帝 *ฮั่นกวังอู่ตี้*; ครองราชย์ ค.ศ. 25–57) จักรรพรรดิองค์แรกของราชวงศ์ฮั่นตะวันออก บิดาของไลบินชื่อหลาย เยี่ยน () มีชื่อเสียงในฐานะผู้ขยันหมั่นเพียรและมีอัธยาศัยดีงามต่อบริวาร หลาย เยี่ยนรับราชการเป็นขุนนางในราชสำนักและขึ้นมามีตำแหน่งเสนาบดีโยธาธิการ ( *ซือคง*) ในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (ครองราชย์ ค.ศ. 168–189)

## ครอบครัว

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *[[จดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ซือหม่า กวาง (1084). *[[จือจื้อทงเจี้ยน]]*.
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในคริสต์ศตวรรษที่ 3
หมวดหมู่:ขุนนางของจ๊กก๊ก
หมวดหมู่:ข้าราชการของเล่าปี่
ถนนลาซาล

**ถนนลาซาล** เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่เขตบางนา กรุงเทพมหานคร เป็นถนนที่เชื่อมต่อถนนสุขุมวิทกับถนนศรีนครินทร์

พ.ศ. 2506 ภาครัฐได้ก่อสร้างและเปิดใช้ **ซอยสุขุมวิท 105** ซึ่งแยกจากถนนสุขุมวิทที่เปิดใช้เมื่อ พ.ศ. 2479 ถนนลาซาลเป็นถนนที่ขนานไปกับคลองบางนา โดยถนนตัดผ่ากลางนาของชาวมอญคลองบางนาหลายครอบครัว สภาพเดิมเป็นถนนรถไถ รัฐมาขอที่ริมถนนจากชาวนาครอบครัวละ 8 เมตร โดยเจ้าของที่ขุดดินทำถนนกันเอง จ้างคนขุดดินไร่ละ 700 บาท จากนั้นกลายเป็นถนนดิน พอถึงโรงเรียนลาซาลจึงเป็นถนนลูกรัง

ชื่อซอยลาซาลมาจาก "โรงเรียนลาซาล" เปิดทำการสอนเเมื่อ พ.ศ. 2506 สภาพเดิมล้อมรอบด้วยทุ่งนา นอกจากนั้นภายในซอยยังเป็นที่ตั้งของโรงเรียนบางกอกพัฒนา ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2500 แต่เดิมอยู่บนถนนเพลินจิต ต่อมาย้ายมาที่ช่องนนทรี และย้ายมายังถนนลาซาลราว พ.ศ. 2532 รวมถึงมีโรงพยาบาลศิครินทร์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 บนพื้นที่ 11 ไร่ จนกระทั่งในช่วงปี พ.ศ. 2555 เป็นต้นมา ถนนลาซาลเริ่มเป็นย่านที่อยู่อาศัยที่มีประชากรอยู่ค่อนข้างหนาแน่น โดยเริ่มจากการเป็นย่านที่อยู่อาศัยแนวราบ อาคารพาณิชย์ แหล่งรวมหอพักพนักงานโรงงานอุตสาหกรรมที่ราคาไม่แพง อพาร์ทเมนต์คนทำงานให้เช่าระดับกลาง ไปจนถึงเซอร์วิสอพาร์ทเมนต์

บริเวณใกล้ปลายถนนลาซาลทั้งสองฝั่งมีสถานีแบริ่งของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท และสถานีศรีลาซาลของรถไฟฟ้ามหานคร สายสีเหลือง ซึ่งทั้งสองเป็นสถานีสุดท้ายในเขตกรุงเทพมหานคร ก่อนเข้าสู่เขตจังหวัดสมุทรปราการ
## อ้างอิง

ลาซาล
ลาซาล
บลูแบนิสเตอส์

***บลูแบนิสเตอส์*** () คือสตูดิโออัลบั้มลำดับที่แปดของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน ลานา เดล เรย์ วางจำหน่ายในวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2021 โดยค่ายโพลีดอร์และอินเตอร์สโคป หลังจากอัลบั้มก่อนหน้า *[[เคมเทรลส์โอเวอร์เดอะคันทรีคลับ]]* ประมาณเจ็ดเดือน  อัลบั้มนี้ถูกผลิตโดยเดล เรย์ เอง และกับทีมผู้ผลิตอื่น ๆ เช่น แซ็กคารี ดอว์ส, ลอเรน ฮัมฟรีย์, ไมก์ ดีน, แบร์รี-เจมส์ โอนีลล์, ริก เนาเวลส์ และอีกมากมาย

ก่อนการเปิดตัวอัลบั้ม มีการปล่อยซิงเกิลออกมาก่อนจำนวนสองซิงเกิล ได้แก่ เพลงชื่อเดียวกันกับอัลบั้ม "บลูแบนิสเตอส์" และ "อาร์เคเดีย" นอกจากนี้ยังมีเพลง "เทกซ์บุก" และ "ไวลด์ฟลาวเวอร์ไวลด์ไฟร์" ที่ปล่อยออกมาในฐานะซิงเกิลโปรโมตก่อนเปิดตัวอัลบั้ม อัลบั้ม"บลูแบนิสเตอส์" ทำอันดับสูงสุดบนชาร์ต''บิลบอร์ด'' 200 ของสหรัฐอเมริกาที่อันดับแปด และยังคว้าอันดับหนึ่งบนชาร์ตอัลบั้มในอาร์เจนตินาและเนเธอร์แลนด์ได้อีกด้วย อัลบั้มนี้ได้รับการวิจารณ์ในเชิงบวกจากนักวิจารณ์ดนตรี ซึ่งส่วนใหญ่ชมเชยเนื้อเพลงที่มีความลุ่มลึกของเดล เรย์

## รายชื่อเพลง

*  ผู้ผลิตเพิ่มเติม
* "Interlude - The Trio" มีท่อนแซมเปิลมาจาก "The Trio", ที่เป็นเพลงจากอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ The Good, the Bad and the Ugly (1966) ที่ถูกแต่งโดยเอนนิโอ มอริโคเน่
* "Dealer" มีเสียงร้องที่ไม่ได้ระเครดิตจาก ไมลส์ เคน
## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของลานา เดล เรย์
ฟุตบอลโลกหญิง 2031

**ฟุตบอลโลกหญิง 2031** () จะเป็นการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิง ครั้งที่ 11 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลหญิงระดับนานาชาติทุกสี่ปีโดยทีมชาติที่เป็นสมาชิกของฟีฟ่า การแข่งขันฟุตบอลโลกหญิงครั้งนี้มี 32 ทีมเข้าร่วม โดยรวมทั้งเจ้าภาพ ที่จะประกาศในปี ค.ศ. 2025

## การคัดเลือกเจ้าภาพ

ประเทศเจ้าภาพสำหรับฟุตบอลโลกหญิง 2031 มีกำหนดจะลงมติในการประชุมฟีฟ่าคองเกรส ในไตรมาสที่สองของปี ค.ศ. 2025 หนึ่งปีหลังจากการเลือกเจ้าภาพสำหรับฟุตบอลโลกหญิง 2027 โดยมีหลักเกณฑ์การคัดเลือกเพื่อขออนุมัติในไตรมาสที่ 2 ของปี ค.ศ. 2024

### ประเทศที่สนใจเสนอตัว

#### AFC
* 

#### UEFA

*  หรือ  และ 

* 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
ประเทศมาเลเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

**ประเทศมาเลเซีย** มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อนทุก ๆ ครั้ง นับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 ภายใต้ชื่อ *มาลายา* ยกเว้น มอสโก 1980 ในมอสโก เนื่องจาก การคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐ

## นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้

## กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้

## อ้างอิง

มาเลเซีย
2024
ประเทศเวียดนามในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

**ประเทศเวียดนาม** มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 11 ของประเทศในโอลิมปิกในฐานะสาธารณรัฐที่รวมกันเป็นหนึ่งอีกครั้ง แม้ว่าก่อนหน้านี้นักกีฬาเวียดนามจะเข้าร่วมการแข่งขันอีก 6 ครั้งภายใต้ธงของรัฐเวียดนาม หรือ เวียดนามใต้

## นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้

## จักรยาน

ผลการแข่งขันดังนี้

## อ้างอิง

เวียดนาม
2024
คิม โด-ฮุน

**คิม โด-ฮุน** (; เกิด 15 กันยายน พ.ศ. 2541) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้

## ผลงานการแสดง
### ภาพยนตร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2541
สยาม แยปป์

**สยาม แยปป์** (; เกิด 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2003) เป็นนักฟุตบอลชาวไทย-อังกฤษ ซึ่งเล่นตำแหน่งกองหน้าหรือปีกซ้าย โดยปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรพาจู ฟรอนเทียร์ ในเคลีก 2

## อาชีพ
### ระดับสโมสร

ในฐานะนักเตะเยาวชน แยปป์ได้เข้าร่วมทีมโรงเรียนนานาชาติบริติช ภูเก็ต ในประเทศไทย ก่อนฤดูกาล 2022 เขาเซ็นสัญญากับทีมชั้นนำของไทยคือโปลิศเทโร ในวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2565 เขาเปิดตัวให้กับโปลิศเทโร โดยแพ้ 1–4 ให้กับ แบงคอกยูไนเต็ด เขาเป็นหนึ่งในผุ้เล่นของ FC Bayern Munchen U19 World Squad 2022

ในช่วงเลกที่สองของศึก ไทยลีก ฤดูกาล 2566–67 สยาม เปิดตัวร่วมทีมบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด เขาสวมหมายเลข 22 ถึงแม้สยามจะไม่ค่อยได้รับโอกาสลงสนามมากนัก แต่เขาก็ได้ร่วมรับแชมป์ไทยลีกสมัยที่ 9 กับบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด

### ระดับนานาชาติ

แยปป์มีสิทธิ์เป็นตัวแทนอังกฤษในระดับนานาชาติ

ในปี ค.ศ. 2019 แยปป์เป็นตัวแทนของทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี ในปี ค.ศ. 2019 ในการแข่งขันฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 15 ปี โดยลงเล่น 2 เกมในทัวร์นาเมนต์

## เกียรติประวัติ
**บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด**
*ไทยลีก: 2566–67

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดภูเก็ต
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโปลิศ เทโร
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบางกอก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา มาสด้า
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอุทัยธานี
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทยที่ค้าแข้งในต่างประเทศ
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเคลีก 2
ชาตรี หล้าพรหม

**ชาตรี หล้าพรหม**  (เกิด 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2514)  เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร สังกัดพรรคกล้าธรรม อดีตรองประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดสกลนคร

## ประวัติ
ชาตรี หล้าพรหม เกิดเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 ที่บ้านเชียงสือ ตำบลเชียงสือ อำเภอโพนนาแก้ว จังหวัดสกลนคร เป็นบุตรนายหงษ์ นางก้าน หล้าพรหม ด้านครอบครัวสมรสกับนางขวัญจิตร หล้าพรหม มีบุตร 3 คน

สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยเทคนิคสกลนคร

## การทำงาน
ชาตรี เคยทำงานเป็นผู้จัดการภาคสนามของลูกทุ่งเวทีไทย และเป็นนักจัดรายการวิทยุ ตั้งแต่ปี 2542 ในชื่อ "บ่าวตี๋ เมืองสกลนคร" ต่อมาเขาได้ทำงานเป็นนักการเมืองท้องถิ่น คือเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดสกลนคร และเป็นรองประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) สกลนคร และเป็นอดีตที่ปรึกษานายกเทศมนตรี ตำบลเชียงสือ

ชาตรี ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร เขต 2 ในปี 2562 สังกัดพรรคประชาชาติ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในปี 2566 ลงสมัครในพื้นที่เดิมอีกครั้ง ในนามพรรคประชาธิปัตย์ โดยเอาชนะ นิยม เวชกามา อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสังกัดพรรคเพื่อไทยไปเพียง 706 คะแนน ทั้งนี้ เขาเป็นเพียง 1 ใน 2 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของพรรคประชาธิปัตย์ในภาคอีสาน (อีกคนคือ วุฒิพงษ์ นามบุตร) และเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ พ.ศ. 2538 ที่พรรคประชาธิปัตย์ชนะการเลือกตั้งในจังหวัดสกลนคร

ชาตรี เป็นสมาชิกในกลุ่มของเฉลิมชัย ศรีอ่อน และเดชอิศม์ ขาวทอง

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ชาตรี หล้าพรหม ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดสกลนคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2569 จังหวัดสกลนคร สังกัดพรรคกล้าธรรม

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดสกลนคร
หมวดหมู่:นักจัดรายการวิทยุชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร
หมวดหมู่:พรรคประชาชาติ (พ.ศ. 2561)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคกล้าธรรม
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
การเดินทางแบบสะพายหลัง

thumb| นักเดินทางแบบสะพายหลังที่โรงละครแห่งรัฐเวียนนาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2005
**การเดินทางแบบสะพายหลัง** () เป็นรูปแบบหนึ่งของการเดินทางอย่างอิสระที่มีค่าใช้จ่ายต่ำ อย่างการพักในที่พักราคาไม่แพงและแบกของที่จำเป็นทั้งหมดไว้ในกระเป๋าสะพายหลัง เป็นรูปแบบการเดินทางโดยจำกัดที่ดำเนินการด้วยความจำเป็นเท่านั้น จึงเป็นรูปแบบการท่องเที่ยวกระแสหลัก

แม้ว่าโดยทั่วไปแล้วการท่องเที่ยวแบบสะพายหลังจะเป็นรูปแบบหนึ่งของการเดินทางของคนหนุ่มสาวซึ่งส่วนใหญ่ทำกันในช่วงปีว่าง (gap year) ของหนุ่มสาว แต่ก็มีการเดินทางแบบนี้โดยผู้มีอายุมากกว่าด้วยอย่างในช่วงพักงานหรือเกษียณอายุ

## ลักษณะเฉพาะ
ลักษณะเฉพาะการท่องเที่ยวแบบสะพายหลังโดยทั่วไปมักมีลักษณะดังนี้

* เดินทางด้วยระบบขนส่งสาธารณะ การใช้บริการที่พักราคาไม่แพง เช่น หอพักหรือเรือนแรมและวิธีการอื่น ๆ เพื่อลดค่าใช้จ่าย
* การเดินทางที่มีระยะเวลายาวนานกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับวันหยุดพักผ่อนทั่วไป
* มีการทำงานในประเทศอื่นในช่วงเวลาสั้น ๆ ขึ้นอยู่กับกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายใบอนุญาตทำงาน นอกจากนี้ยังมีคนเร่ร่อนทางดิจิทัล คือผู้ที่ทำงานโดยใช้เทคโนโลยีในขณะที่ใช้ชีวิตเร่ร่อนไปตามที่ต่าง ๆ
* ค้นหาของแท้ การเดินทางแบบสะพายหลังไม่ได้เป็นเพียงการท่องเที่ยวเท่านั้น แต่เป็นวิธีการศึกษาเรียนรู้ด้วย นักเดินทางแบบสะพายหลังต้องการสัมผัสกับสิ่งที่พวกเขาคิดว่าเป็นจุดหมายปลายทางที่คิดว่าเป็น "ของแท้" มากกว่ารูปแบบการท่องเที่ยวแบบมวลชน
* ความปรารถนาที่จะมีส่วนร่วมหรือสร้างเรื่องราวเกี่ยวกับการเดินทาง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การเดินทาง
ปีว่าง

**ปีว่าง** ( หรือ sabbatical year) คือช่วงเวลาที่นักเรียนหยุดพักจากการเรียน โดยปกติหลังจากจบมัธยมปลายหรือก่อนเริ่มเรียนระดับบัณฑิตศึกษา ในช่วงเวลานี้ นักเรียนจะมีส่วนร่วมในกิจกรรมด้านการศึกษาและการพัฒนาที่หลากหลาย เช่น การเดินทาง การทำงาน อาสาสมัคร หรือการเรียนในหลักสูตรต่าง ๆ ระยะเวลาของปีว่างไม่ได้จำกัดอยู่ที่การหยุดยาวหนึ่งปี แต่อาจมีระยะเวลาตั้งแต่หลายเดือนไปจนถึงสองสามปี

กิจกรรมที่ทำกันในช่วงปีว่างจะแตกต่างกันอย่างมากและขึ้นอยู่กับความสนใจและเป้าหมายของแต่ละคน นักเรียนบางคนอาจลงเรียนหลักสูตรเพื่อพัฒนาทักษะทางวิชาการในสาขาต่าง ๆ เช่น คณิตศาสตร์หรือการเรียนภาษา ในขณะที่บางคนอาจเรียนด้านการค้า ศิลปะ หรือมีส่วนร่วมในกีฬา งานอาสาสมัครก็เป็นกิจกรรมยอดนิยม เพราะช่วยให้นักศึกษาได้ตอบแทนสังคมและได้รับประสบการณ์อันมีค่า

การวิจัยชี้ให้เห็นว่านักเรียนที่ใช้เวลาช่วงปิดภาคเรียนมีแนวโน้มที่จะมีผลการเรียนดีกว่านักเรียนที่ไม่ได้เรียน อย่างไรก็ตาม ผู้ปกครองบางคนอาจกังวลว่าบุตรหลานของตนจะเรียนจบช้าลง แทนที่จะกลับมาศึกษาต่อเมื่อสิ้นสุดระยะเวลาที่วางแผนไว้ในตอนแรก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัฒนธรรมของนักเรียน
สุลต่านนัซริน มูอิซซุดดิน ชะฮ์

**สุลต่าน นัซริน มูอิซซัดดิน ชาห์ อิบนิ อัล-มัรฮูม สุลต่าน อัซลัน มูฮิบบุดดิน ชาห์ อัล-มัฆฟูร-ลาห์**  () เป็นรองยังดีเปอร์ตวนอากง แห่งมาเลเซียตั้งแต่เดือนธันวาคม 2016 และเป็นสุลต่านแห่งรัฐเประองค์ที่ 35 นับตั้งแต่ขึ้นครองราชย์ในเดือนพฤษภาคม 2014

พระองค์ยังเป็นพระภาดา (ลูกพี่ลูกน้อง) ของตุนกู อิสมาอิล อิดริส (มกุฎราชกุมารแห่งรัฐยะโฮร์) เนื่องจากทั้งสองมีบรรพบุรุษร่วมกัน คือสุลต่านอิดริส ชาห์ที่ 1 แห่งรัฐเประ

## พระราชประวัติ
สุลต่านนัซรินชาห์ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 1956 ที่จอร์จทาวน์ รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย ในรัชสมัยของสุลต่าน ยุสซุฟ อิซซุดดิน ชาห์ พระอัยกาของพระองค์ พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตของสมเด็จพระราชาธิบดีอัซลัน มูฮิบบุดดิน ชาห์ อดีตสุลต่านแห่งรัฐเประผู้ล่วงลับ และอดีตราจาเปอร์ไมซูรีแห่งเประ ราจาเปอร์ไมซูรี ตวนกู บัยนุน

## การศึกษา

พระองค์ทรงจบการศึกษาได้แก่ วิทยาลัย Worcester College แห่งมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด และวิทยาลัย Magdalene มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ทรงเป็นสมาชิกของสถาบันป้องกันและรักษาความปลอดภัยแห่งมาเลเซีย สมาชิกของศูนย์การเงินอิสลามระหว่างประเทศของมาเลเซีย

พระองค์ทรงจบการศึกษาจากวิทยาลัยมาเลย์กัวลาลัมเปอร์คังซาร์ และปริญญาเอกด้านปรัชญาการเมือง เศรษฐศาสตร์ และราชอาณาจักรจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ พระองค์ยังสําเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาปรัชญา การเมือง และเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ดอังกฤษในปี พ.ศ. 2522 และปริญญาตรีสาขาการบริหารสาธารณะจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2527

สุลต่าน นัซรินมีส่วนร่วมในโครงการการกุศลและชุมชนเพื่อประโยชน์ของประชาชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อช่วยเหลือคนยากจนและคนด้อยโอกาส สุลต่านทรงรอบรู้ในมุมมองและความคิดของพระองค์ในประเด็นต่าง ๆ เช่น การเมือง สังคม เศรษฐกิจ สังคม ศาสนา และประเด็นต่าง ๆ ในยุคปัจจุบันมักถูกติดตามด้วยความสนใจของประชาชน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สุลต่านรัฐเประ
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายมลายู
หมวดหมู่:มุสลิมชาวมาเลเซีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์เประ
พลอยนิรา หิรัญทวีศิลป์

**พลอยนิรา หิรัญทวีศิลป์** หรือชื่อเดิม **พัชรา ทับทอง** (เกิด 29 ตุลาคม พ.ศ. 2537) ชื่อเล่น **กระปุก** เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เป็นน้องสาวของ **จอย** พัชรี ทับทอง อดีตนักแสดง มีชื่อเสียงจากซีรีส์ Friend Zone 2 และ The Player รัก เป็น เล่น ตาย

## ประวัติ
**กระปุก พัชรา ทับทอง** เกิดวันที่ 29 ตุลาคม 2537 มีพี่น้องทั้งหมด 3 คน กระปุกเป็นลูกคนกลาง เธอมีพี่สาว 1 คน คือ จอย พัชรี ทับทอง เป็นอดีตนักแสดง และมีน้องชาย 1 คน ด้านการศึกษากระปุกจบการศึกษาจากระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

ปัจจุบันพัชราเป็นนักแสดงในสังกัด GMMTV มีผลงานการแสดงตามมาอีกหลายเรื่อง เช่น Love Songs Love Series ตอน สบาย สบาย, Friend Zone 2 Dangerous Area, ต้นหน ชลที, คุณแม่มาเฟีย, รักนี้หัวใจเราจอง, My Bubble Tea, The Player รัก เป็น เล่น ตาย, นิทานพันดาว, F4 Thailand, คืนนับดาว (Astrophile)  

## ผลงาน

### ละคร / ซีรีส์

### ภาพยนตร์

## อ้างอิง


หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงสังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
ฟุตบอลโลกหญิง 2023 รอบชิงชนะเลิศ

การแข่งขัน **ฟุตบอลโลกหญิง 2023 รอบชิงชนะเลิศ** เป็นการแข่งขันฟุตบอลที่จะเกิดขึ้นในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2566 ที่ สนามกีฬาออสเตรเลีย, ในเมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย เพื่อหาผู้ชนะของ ฟุตบอลโลกหญิง 2023 เป็นการพบกันระหว่าง สเปน จะเผชิญหน้ากับ อังกฤษ.

## สถานที่แข่งขัน

## ภูมิหลัง

## เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ

## การแข่งขัน

### รายละเอียด




|style="width:60%;vertical-align:top"|
**ข้อมูลในแมตช์**
* แข่งขันครบ 90 นาที.
* ต่อเวลา 30 นาที หากเสมอกันในเวลา 90 นาที.
* ยิงจุดโทษตัดสิน หากเสมอกันในเวลา 120 นาที.
* มีตัวสำรองที่เหมาะสม 12 คน.
* เปลี่ยนตัวสำรองได้สูงสุด 5 คน, แต่อนุญาตให้เปลี่ยนตัวสำรองคนที่ 6 ได้ในช่วงต่อเวลาพิเศษ.
|}

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

รอบชิงชนะเลิศ
หมวดหมู่:ฟุตบอลโลกหญิงรอบชิงชนะเลิศ
หมวดหมู่:นัดการแข่งขันฟุตบอลหญิงทีมชาติสเปน
หมวดหมู่:นัดการแข่งขันฟุตบอลหญิงทีมชาติอังกฤษ
ไปรยาดามารีญา

thumb|260px|ไปรยาดามารีญา
thumb|260px|หน้าผาและโขดหินบริเวณหาด
**ไปรยาดามารีญา** (; ) เป็นหนึ่งในชายหาดที่โดดเด่นที่สุดของประเทศโปรตุเกส ตั้งอยู่ริมฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกในหมู่บ้านการามูไฌราซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทศบาลลาโกวา เขตฟารู ภาคใต้ของประเทศ ตัวหาดมีขนาดค่อนข้างเล็ก มีหน้าผาหินปูนสีส้มโอบล้อม และเข้าถึงได้ลำบากเล็กน้อยเนื่องจากตั้งอยู่ไกลจากถนนสายหลักและทางลงสู่หาดมีความชันมาก

มิชลินไกด์ได้คัดเลือกให้ไปรยาดามารีญาเป็นหนึ่งในหาด 10 หาดที่สวยที่สุดในยุโรป ใน พ.ศ. 2541 หาดนี้ยังได้รับรางวัล "หาดทองคำ" จากกระทรวงสิ่งแวดล้อมโปรตุเกสเนื่องจากมีคุณสมบัติทางธรรมชาติที่โดดเด่น นอกจากนี้ยังมีการนำภาพถ่ายของหาดนี้ไปใช้ในสื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวโปรตุเกสอีกด้วย

ใน พ.ศ. 2561 ซีเอ็นเอ็นได้คัดเลือกให้ไปรยาดามารีญาเป็นหนึ่งในหาด 20 หาดที่สวยที่สุดในโลกในประเภทชายหาดที่มีหน้าผา และใน พ.ศ. 2562 ได้คัดเลือกให้ชายหาดแห่งนี้เป็นหนึ่งในหาดที่ดีสุดสำหรับการไปเที่ยวในเดือนกันยายน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชายหาดในประเทศโปรตุเกส
ซิลวึช

**ซิลวึช** () เป็นเมืองและเทศบาลแห่งหนึ่งในเขตฟารูทางตอนใต้ของประเทศโปรตุเกส ในเขตเทศบาลมีประชากร 37,126 คน (ค.ศ. 2011) บนพื้นที่ 680.06 ตารางกิโลเมตร เฉพาะเขตเมืองมีประชากรประมาณ 11,000 คน

ซิลวึชเป็นเมืองหลวงแห่งแรกของราชอาณาจักรอัลการ์วึ (ค.ศ. 1249–1910) ซึ่งเป็นอาณาจักร (แต่เพียงในนาม) ภายในราชอาณาจักรโปรตุเกส (ค.ศ. 1139–1910) และมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เป็นอย่างมาก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศโปรตุเกส
ปราสาทซิลวึช

**ปราสาทซิลวึช** () เป็นปราสาทในเขตเทศบาลซิลวึช เขตฟารู ทางตอนใต้ของประเทศโปรตุเกส สันนิษฐานกันว่าชาวโรมันหรือไม่ก็ชาววิซิกอทเป็นผู้สร้างป้อมปราการสมัยแรกขึ้นบนที่ตั้งถิ่นฐานเดิมของชาวลูซิเทเนีย ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึง 13 ชาวมัวร์เข้าครอบครองปราสาทแห่งนี้และขยายต่อเติมออกไป ทำให้ปราสาทซิลวึชเป็นหนึ่งในป้อมปราการมัวร์ที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดีที่สุดในโปรตุเกส และส่งผลให้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติใน ค.ศ. 1910

## สถาปัตยกรรม
ปราสาทซิลวึชตั้งอยู่บนยอดเนินแห่งหนึ่งที่มองเห็นเมืองซิลวึช มีผังเป็นรูปหลายเหลี่ยมด้านไม่เท่า ประกอบด้วยหอหลัก 4 หอ และหอเล็ก 7 หอ เชื่อมถึงกันด้วยกำแพงเชิงเทิน

บริเวณกำแพงเชิงเทินมีประตู 2 ประตู ได้แก่ ประตูหลักซึ่งตั้งอยู่ระหว่างหอ 2 หอด้านทิศตะวันตกเฉียงใต้ และ "ประตูทรยศ" () ซึ่งเป็นประตูเล็ก ๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ในกำแพงด้านทิศเหนือ

ลานภายในปราสาทมีโครงสร้างใต้ดินต่าง ๆ ซึ่งมีทางขึ้นมาถึงพื้นที่ระดับดินได้ *ซิชแตร์นาดาโมรา* () มีความสูง 10 เมตร และมีเนื้อที่ 820 ตารางเมตร ทำหน้าที่เป็นโถงกักเก็บน้ำใต้ดิน ส่วน *ซิชแตร์นาดุชไกช์* () เป็นหลุมแนวตั้งที่มีความลึก 60 เมตร และช่วยกักเก็บน้ำไว้ใต้ปราสาทเช่นกัน

### ภายใน
ที่จัตุรัสทหารด้านตะวันตกเฉียงใต้ของกำแพงเชิงเทิน ปรากฏร่องรอยของอาคารหลังหนึ่งซึ่งสันนิษฐานกันว่าน่าจะเป็นที่ประทับของเจ้าชายเอ็งรีกึเมื่อครั้งทรงดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการอัลการ์วึ ชั้นล่างมีฐานรากเป็นดิน บันไดหินแบบไม่มีชานพัก และเพดานทรงโค้ง ส่วนชั้นบนมีห้องสองห้องคลุมด้วยเพดานไม้ทาสี ห้องหนึ่งประดับตราอาร์มราชวงศ์ในกรอบใบอะแคนทัส ใช้เป็นห้องเก็บอาวุธที่ยึดได้จากข้าศึก ประกอบด้วยชุดเกราะ ธง ทวน ปืนใหญ่ ปืนคาบศิลา และกลอง ส่วนอีกห้องประดับภาพเขียนอุปมานิทัศน์เทพเจ้ามาร์สขนาบข้างด้วยลายดอกไม้

## อ้างอิง

ซิลวึช
ธงฟ้า

**ธงฟ้า** () เป็นเครื่องหมายการค้าของมูลนิธิเพื่อการศึกษาสิ่งแวดล้อม () ซึ่งเป็นองค์การนอกภาครัฐที่ไม่แสวงหาผลกำไร ประกอบด้วยองค์การ 65 องค์การในประเทศสมาชิก 77 ประเทศ ธงฟ้าเป็นการรับรองเป็นลายลักษณ์อักษรจากมูลนิธิฯ ว่าชายหาด ท่าจอดเรือเล็ก หรือผู้ประกอบการท่องเที่ยวทางเรือรายหนึ่ง ๆ มีการจัดการที่เป็นไปตามมาตรฐานของมูลนิธิฯ 

เกณฑ์ธงฟ้าของมูลนิธิฯ ประกอบด้วยมาตรฐานด้านคุณภาพ ความปลอดภัย การศึกษาและสารสนเทศด้านสิ่งแวดล้อม การให้บริการ และการจัดการสิ่งแวดล้อมทั่วไป ธงฟ้าเป็นที่ต้องการของชายหาด ท่าจอดเรือเล็ก และผู้ประกอบการท่องเที่ยวทางเรืออย่างยั่งยืนเนื่องจากเป็นตัวบ่งชี้ถึงมาตรฐานด้านสิ่งแวดล้อมและด้านคุณภาพสูง

มูลนิธิฯ จะออกใบรับรองซึ่งเรียกว่ารางวัลเป็นประจำทุกปีให้แก่ชายหาดและท่าจอดเรือเล็กของประเทศสมาชิกมูลนิธิฯ รางวัลนี้ประกาศเป็นประจำทุกปีในวันที่ 5 มิถุนายนสำหรับยุโรป แคนาดา โมร็อกโก ตูนิเซีย และประเทศอื่น ๆ ในทำเลที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ใกล้เคียง และในวันที่ 1 พฤศจิกายนสำหรับแคริบเบียน นิวซีแลนด์ แอฟริกาใต้ และประเทศอื่น ๆ ในซีกโลกใต้

ใน พ.ศ. 2559 สเปนมีหาดธงฟ้ามากกว่าประเทศอื่น ๆ มาทุกปี นับตั้งแต่เริ่มมีการมอบรางวัลใน พ.ศ. 2530

## อ้างอิง

หมวดหมู่:น้ำกับสิ่งแวดล้อม
หมวดหมู่:มาตรฐานสิ่งแวดล้อม
หมวดหมู่:ชายหาด
หมวดหมู่:มาตรฐานสากล
หมวดหมู่:หาดธงฟ้า
ปั๋วไห่

**ปั๋วไห่** () อาจหมายถึง
* ทะเลปั๋วไห่
* อาณาจักรปั๋วไห่
บากัลเยาอาบรัช

**บากัลเยาอาบรัช** (; ) เป็นอาหารโปรตุเกสชนิดหนึ่ง ได้จากการนำเนื้อปลาค็อดเค็มฉีก มันฝรั่งทอด (หั่นเป็นชิ้นเล็กประมาณก้านไม้ขีดไฟ) และหอมใหญ่หั่นเสี้ยวมาผัดรวมกับไข่ โรยหน้าด้วยมะกอกออลิฟดำและพาร์สลีย์สดก่อนเสิร์ฟ

ต้นกำเนิดของสูตรอาหารชนิดนี้ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่กล่าวกันว่าบากัลเยาอาบรัชในรูปแบบปัจจุบันถือกำเนิดขึ้นในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในไบรูอัลตูซึ่งเป็นย่านเก่าแก่ของลิสบอน โดยอาจดัดแปลงมาจากสูตรปรุงปลาค็อดที่เก่าแก่กว่าและมีชื่อเรียกอื่นแต่มีเทคนิคการปรุงคล้ายกัน คำว่า *บรัช* ในชื่ออาหารชนิดนี้น่าจะเป็นชื่อผู้คิดสูตรขึ้น

เทคนิคการปรุงอาหาร "แบบบรัช" นี้ยังใช้ได้กับวัตถุดิบอื่น ๆ เช่น เนื้อไก่ ผัก เห็ด เป็นต้น อาหารอย่าง *ฟรังกูอาบรัช* () หรือที่เรียกว่า *บรัชดึฟรังกู* () ซึ่งใช้เนื้อไก่แทนเนื้อปลาค็อดก็ได้รับความนิยมเช่นกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารโปรตุเกส
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อปลา
หมวดหมู่:อาหารจากไข่
หมวดหมู่:อาหารจากมะกอกออลิฟ
ไม้ก๊อก

**ไม้ก๊อก** () คือชั้นเฟลเลมของเนื้อเยื่อเปลือกไม้ที่เก็บเกี่ยวมาใช้ในเชิงพาณิชย์ ส่วนใหญ่ลอกออกมาจากต้นโอ๊กก๊อก (*[[Quercus suber]]*) ซึ่งมีถิ่นกำเนิดในยุโรปตะวันตกเฉียงใต้และแอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือ ไม้ก๊อกประกอบด้วยซูเบอรินซึ่งเป็นสารไม่ชอบน้ำ เนื่องจากมีคุณสมบัติน้ำและแก๊สซึมผ่านไม่ได้ ลอยน้ำได้ ยืดหยุ่น และหน่วงการติดไฟ จึงมีการนำไม้ก๊อกมาใช้ในผลิตภัณฑ์หลากหลายประเภท ในจำนวนนี้ส่วนใหญ่จะเป็นจุกขวดไวน์

ภูมิทัศน์มงตาดูในประเทศโปรตุเกสผลิตไม้ก๊อกประมาณครึ่งหนึ่งของไม้ก๊อกที่เก็บเกี่ยวได้ทั่วโลกในแต่ละปี โดยกูร์ตีไซราอามูริง () เป็นบริษัทชั้นนำในอุตสาหกรรมนี้ รอเบิร์ต ฮุก นักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ ได้ตรวจสอบไม้ก๊อกผ่านกล้องจุลทรรศน์ นำไปสู่การค้นพบเซลล์และการบัญญัติศัพท์ *เซลล์*

องค์ประกอบของไม้ก๊อกแตกต่างกันไปตามแหล่งที่มาทางภูมิศาสตร์ ภูมิอากาศและสภาพดิน ที่มาทางพันธุศาสตร์ ขนาดต้นไม้ อายุ (ลอกเปลือกครั้งแรกหรือลอกเปลือกซ้ำ) และสภาพการเจริญเติบโต อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปแล้วไม้ก๊อกประกอบด้วยซูเบอริน (เฉลี่ยประมาณร้อยละ 40), ลิกนิน (ร้อยละ 22), พอลิแซ็กคาไรด์ (เซลลูโลสและเฮมีเซลลูโลส) (ร้อยละ 18), สารสกัดได้ (ร้อยละ 15) และอื่น ๆ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การบรรจุและการเก็บไวน์
หมวดหมู่:ผลผลิตจากป่าที่ไม่ใช่เนื้อไม้
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของพืช
หมวดหมู่:สัณฐานวิทยาของพืช
มงชีกึ

**มงชีกึ** () เป็นเมืองและเทศบาลแห่งหนึ่งในเขตฟารู ทางตอนใต้ของประเทศโปรตุเกส ใน พ.ศ. 2554 มีประชากร 6,045 คน บนพื้นที่ 395.30 ตารางกิโลเมตร

เทศบาลมงชีกึตั้งอยู่ในทิวเขามงชีกึและเป็นสถานที่ท่องเที่ยวร่วมกับเมืองมงชีกึซึ่งเป็นศูนย์กลางการบริหารเทศบาล สิ่งที่น่าสนใจได้แก่ ย่านเมืองเก่า ทิวทัศน์จากยอดเขาฟอยยาและยอดเขาปีกอตา การเดินป่า การดูนก และการขี่จักรยาน มีพุน้ำร้อนกำมะถันพร้อมห้องอาบน้ำและสปาเพื่อสุขภาพห่างจากตัวเมืองออกไป 6 กิโลเมตร ยูคาลิปตัส ไม้ก๊อก ส้ม มะนาว น้ำผึ้ง น้ำมันมะกอก เกาลัด เก้าอี้สนามที่ทำจากไม้เกาลัด แฮมและไส้กรอกหมูดำเป็นผลิตภัณฑ์หลักของเทศบาล นอกจากนี้มงชีกึยังมีอุตสาหกรรมขนาดเล็กที่ผลิตของที่ระลึกสำหรับนักท่องเที่ยว และผลิตมึโดรญูซึ่งเป็นบรั่นดีท้องถิ่นที่กลั่นจากผลสตรอว์เบอร์รีต้น (*Arbutus unedo*)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศโปรตุเกส
ลิจวน

**ลิจวน** (มีบทบาทในช่วง ค.ศ. 223 – ทศวรรษ 260) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **หลี่ จฺว้าน** () ชื่อรอง **ชินจ้ง** () เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน

## ประวัติ
ลิจวนเป็นชาวอำเภอโปยเสีย (涪縣 *ฝูเซี่ยน*) เมืองจื่อถง (梓潼郡 *จื่อถงจฺวิ้น*) ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของนครเหมี่ยนหยาง มณฑลเสฉวนในปัจจุบัน บิดาของลิจวนชื่อหลี่ เหริน (李仁) ชื่อรอง เต๋อเสียน (德賢) เป็นเพื่อนสนิทของอินเบกซึ่งเป็นชาวอำเภอเดียวกัน หลี่ เหรินและอินเบกจากบ้านเกิดในมณฑลเอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุมพื้นที่ของมณฑลเสฉวนและนครฉงชิ่งในปัจจุบัน) เดินทางไปยังมณฑลเกงจิ๋ว (ครอบคลุมพื้นที่ของมณฑลหูเป่ย์และมณฑลหูหนานในปัจจุบัน) เพื่อไปเรียนคัมภีร์กับสุมาเต๊กโชและซงต๋ง (宋忠 *ซ่ง จง*; รู้จักในอีกชื่อว่า ซ่ง จ้งจื่อ 宋仲子)

ลิจวนสืบทอดความรู้ของบิดา ร่วมกับอินเบกในการศึกษาห้าคัมภีร์และร้อยสำนักคิด และกลายเป็นบัณฑิตผู้รอบรู้ นอกเหนือจากวิชาการและปรัชญาแล้ว ลิจวนยังเชี่ยวชาญศิลปะและงานฝีมือหลายด้าน คณิตศาสตร์ การทำนาย การแพทย์ การยิงเกาทัณฑ์ และกลศาสตร์

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *[[จดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* 

หมวดหมู่:ขุนนางของจ๊กก๊ก
หมวดหมู่:ข้าราชการของเล่าปี่
อินเบก

**อินเบก** หรือ **อินเบด** (มีบทบาทในช่วงทศวรรษ 200– ค.ศ. 234) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **อิ่น มั่ว** () ชื่อรอง **ซือเฉียน** () เป็นบัณฑิตในลัทธิขงจื๊อและขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน

## ประวัติ
อินเบกเป็นชาวอำเภอโปยเสีย (涪縣 *ฝูเซี่ยน*) เมืองจื่อถง (梓潼郡 *จื่อถงจฺวิ้น*) ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของนครเหมี่ยนหยาง มณฑลเสฉวนในปัจจุบัน เวลานั้นผู้คนจำนวนมากในมณฑลเอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุมพื้นที่ของมณฑลเสฉวนและนครฉงชิ่งในปัจจุบัน) ชื่นชอบงานเขียนร่วมสมัยมากกว่าบทกวีโบราณซึ่งไม่คุ้นเคย อินเบกเดินทางไปตะวันออกไปยังมณฑลเกงจิ๋ว (ครอบคลุมพื้นที่ของมณฑลหูเป่ย์และมณฑลหูหนานในปัจจุบัน) ร่วมกับหลี่ เหริน (李仁) ซึ่งมาจากบ้านเกิดเดียวกันกับอินเบก เพื่อไปเรียนบทกวีโบราณจากสุมาเต๊กโชและซงต๋ง (宋忠 *ซ่ง จง*; รู้จักในอีกชื่อว่า ซ่ง จ้งจื่อ 宋仲子) อินเบกกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญคัมภีร์ของลัทธิขงจื๊อ และเชี่ยวชาญประวัติศาสตร์ในคัมภีร์*[[จั่วจฺว้าน]]* (左傳) อินเบกเจริญรอยตามบัณฑิตรุ่นก่อนอย่างหลิว ซิน (劉歆) ผู้ใช้*จั่วจฺว้าน* ในการอธิบายขยายขวามคัมภีร์*[[ชุนชิว (คัมภีร์)|ชุนชิว]]* และเจิ้ง จ้ง (鄭眾) กับเจี่ย ขุย (賈逵) ผู้เขียนอรรถาธิบายของ*จั่วจฺว้าน* ผลงานของอินเบกได้รับความนิยมอย่างมากจนผู้อ่านไม่จำเป็นต้องอ้างไปถึงต้นฉบับหลังจากได้อ่านผลงานอรรถาธิบายของอินเบกแล้ว

ในปี ค.ศ. 214 หลังขุนศึกเล่าปี่ยึดครองมณฑลเอ๊กจิ๋วจากเล่าเจี้ยงผู้เป็นเจ้ามณฑล เล่าปี่ตั้งให้อินเบกเป็นขุนนางผู้ช่วยด้านการศึกษา (勸學從事 เชฺวี่ยนเสฺวฉงชื่อ) ในปี ค.ศ. 221 เล่าปี่สถาปนาตนเป็นจักรพรรดิและก่อตั้งรัฐจ๊กก๊ก หลังจากเล่าปี่ตั้งให้เล่าเสี้ยนพระโอรสเป็นรัชทายาท อินเบกได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสารถีประจำองค์รัชทายาท (太子僕 *ไท่จื่อผู*) เป็นผู้สอนคัมภีร์*จั่วจฺว้าน*และคัมภีร์ลัทธิขงจื๊อแก่เล่าเสี้ยน เล่าปี่สวรรคตในปี ค.ศ. 223 และเล่าเสี้ยนขึ้นสืบราชบัลลังก์ เล่าเสี้ยนแต่งตั้งให้อินเบกเป็นขุนนางผู้เสนอและทัดทาน (諫議大夫 *เจี้ยนอี้ต้าฟู*) ในราชสำนักจ๊กก๊ก ราวปี ค.ศ. 227 เมื่อจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีและผู้สำเร็จราชการแห่งจ๊กก๊กตั้งกองทัพรักษากาณ์อยู่ที่เมืองฮันต๋งเพื่อเตรียมสำหรับการทัพหลายครั้งต่อวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของจ๊กก๊ก อินเบกได้รับการแต่งตั้งให้เป็นขุนนางผู้ประกอบพิธีบวงสรวงประจำกองทัพ (軍祭酒 *จฺวินจี้จิ่ว*) ภายใต้จูกัดเหลียง ในปี ค.ศ. 234 หลังจูกัดเหลียงเสียชีวิต อินเบกกลับไปยังเซงโต๋นครหลวงของจ๊กก๊กและได้ดำรงตำแหน่งเป็นที่ปรึกษาราชวัง (太中大夫 *ไท่จงต้าฟู*) ไม่มีการระบุแน่ชัดว่าอินเบกเสียชีวิตในปีใดวันใด หลังอินเบกเสียชีวิต อิ่น จง (尹宗) ขึ้นสืบทอดตำแหน่งและขึ้นเป็นบัณฑิต (博士 *ปั๋วชื่อ*) ประจำราชสำนักจ๊กก๊ก

## คำวิจารณ์
ตันซิ่วผู้เขียนชีวประวัติอินเบกใน*จดหมายเหตุสามก๊ก* ให้ความเห็นเกี่ยวกับอินเบกว่า "อินเบกเชี่ยวชาญคัมภีร์*[[จั่วจฺว้าน]]* แม้ว่าจะไม่มีชื่อเสียงในด้านคุณธรรม แต่ก็ยังเป็นยอดบัณฑิตในเวลานั้น"

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *[[จดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในคริสต์ศตวรรษที่ 3
หมวดหมู่:ขุนนางของจ๊กก๊ก
หมวดหมู่:ข้าราชการของเล่าปี่
ลิหงี

**ลิหงี** (เสียชีวิต ค.ศ. 251) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **ลฺหวี่ อี้** () ชื่อรอง **จี้หยาง** () เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน

## ประวัติ
บ้านเกิดของลิหงีคือเมืองลำหยง (南陽郡 *หนานหยางจฺวิ้น*) ซึ่งอยู่บริเวณนครหนานหยาง มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน บิดาของลิหงีคือลฺหวี่ ฉาง (呂常) ได้คุ้มกันเล่าเอี๋ยนไปยังมณฑลเอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุมพื้นที่ของมณฑลเสฉวนและนครฉงชิ่งในปัจจุบัน) เมื่อราวปี ค.ศ. 188 เมื่อเล่าเอี๋ยนได้รับการแต่งตั้งจากราชสำนักของราชวงศ์ฮั่นตะวันออกให้เป็นเจ้ามณฑลเอ๊กจิ๋ว หลังสำเร็จภารกิจ ลฺหลี่ ฉางไม่สามารถกลับไปเมืองลำหยงบ้านเกิดได้เพราะถนนถูกขวางกั้น จึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากการคงอยู่ในมณฑลเอ๊กจิ๋วต่อไปและปักหลักอยู่ที่นั่น ลิหงีจึงน่าจะเกิดในมณฑลเอ๊กจิ๋ว

ลิหงีกำพร้าบิดามารดาตั้งแต่อายุยังเยาว์ ลิหงีชื่นชอบการอ่านหนังสือ การเขียนอักษรวิจิตร การเล่นกลอง และการเล่นกู่ฉิน ไม่ทราบแน่ชัดว่าลิหงีรับราชการกับเล่าเอี๋ยนหรือเล่าเจี้ยงบุตรชายของเล่าเอี๋ยนขณะเป็นเจ้ามณฑลเอ๊กจิ๋วหรือไม่

ในปี ค.ศ. 214 หลังจากขุนศึกเล่าปี่เข้ายึดครองมณฑลเอ๊กจิ๋วจากเล่าเจี้ยง เล่าปี่จัดตั้งสำนักเกลือ (鹽府 *เหยียนฝู่*) เพื่อกำกับดูแลและควบคุมการผลิตและการค้าเกลือในมณฑลเอ๊กจิ๋ว ในเวลานั้นลิหงีรับราชการในสำนักเกลือในตำแหน่งเจ้าหน้าที่ผู้ช่วย รับผิดชอบการติดตามผลกำไรจากการค้าเกลือและเหล็ก เมื่ออองเลี้ยนดำรงตำแหน่งนายกองสำนักเกลือ (鹽府校尉 *ซือเหยียนเซี่ยวเว่ย์*) ได้เลื่อนขั้นให้ลิหงี, ตอกี๋ (杜祺 *ตู้ ฉี*) และหลิว ก้าน (劉幹) ให้ดำรงตำแหน่ง*เตี่ยนเฉาตูเว่ย์* (典曹都尉) ในสังกัดของตน

## ครอบครัว

## คำวิจารณ์

## ในนิยาย ''สามก๊ก''
ในนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง*[[สามก๊ก]]*ในศตวรรษที่ 14 ชื่อของลิหงีเขียนด้วยตัวอักษรจีนว่า 呂義 (อักษรจีนตัวเต็ม) / 吕义 (อักษรจีนตัวย่อ)

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *[[จดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* ซือหม่า กวาง (1084). *[[จือจื้อทงเจี้ยน]]*.
* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *[[สามก๊ก]]* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*).
* 

หมวดหมู่:ขุนนางของจ๊กก๊ก
หมวดหมู่:ข้าราชการของเล่าปี่
เทพศาสตร์ซากาโมโต้

***เทพศาสตร์ซากาโมโต้*** () เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยนามิ ซาโนะ มังงะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับนักเรียนมัธยมปลายชื่อซากาโมโต้ ซึ่งมีชื่อเสียงในหมู่นักเรียนว่าเป็นคนที่ "เท่ที่สุด" มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู ซีรีส์อนิเมะดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอดีนออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2559

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ ที่ TBS 
*

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:แฟรนไชส์ของคาโดกาวะโดวังโงะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม
หมวดหมู่:สตูดิโอดีน
หมวดหมู่:ผู้ชนะครันชีโรลอนิเมะอะวอดส์
นามิ ซาโนะ

**นามิ ซาโนะ** (; 17 เมษายน พ.ศ. 2530 – 5 สิงหาคม พ.ศ. 2566) เป็นนักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เป็นที่รู้จักจากผลงานซีรีส์มังงะเรื่อง*[[เทพศาสตร์ซากาโมโต้]]*

## ประวัติและการทำงาน
นามิ ซาโนะเกิดที่จังหวัดเฮียวโงะในวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2530 เปิดตัวในฐานะนักเขียนการ์ตูนในปี พ.ศ. 2553 ด้วยผลงานเรื่องสั้น *Non-Sugar Coffee* ที่ตีพิมพ์ในนิตยสาร *Fellow!* *[[เทพศาสตร์ซากาโมโต้]]* เป็นผลงานซีรีส์มังงะเรื่องแรก ซึ่งเปิดตัวในฐานะเรื่องสั้นที่ตีพิมพ์ในนิตยสาร*เฟลโลส์!*ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 ก่อนจะตีพิมพ์เป็นซีรีส์ในนิตยสารเดียวกันซึ่งภายหลังเปลี่ยนชื่อนิตยสารเป็น*[[ฮาร์ตา]]* ซีรีส์ตีพิมพ์ตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2555 ถึงธันวาคม พ.ศ. 2558 เรื่องราวเกี่ยวกับเกี่ยวกับนักเรียนมัธยมปลายชื่อซากาโมโต้ ซึ่งมีชื่อเสียงในหมู่นักเรียนว่าเป็นคนที่ "เท่ที่สุด" ซีรีส์ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะในปี พ.ศ. 2559 ซีรีส์มังงะเรื่องที่ 2 คือ *[[มิกิ & ดาลิ]]* ตีพิมพ์ในนิตยสาร*ฮาร์ตา*ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560 ถึง พ.ศ. 2564 และได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะ มีกำหนดฉายในปี พ.ศ. 2566

ซาโนะเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2566 ขณะอายุ 36 ปี การเสียชีวิตของซาโนะได้รับการประกาศต่อสาธารณชนเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม

## ผลงาน
*  (พ.ศ. 2553, เรื่องสั้นที่ตีพิมพ์ใน*เฟลโลส์!*)
*  (พ.ศ. 2554, เรื่องสั้นที่ตีพิมพ์ใน *Costume Fellows! 2011*)
*  (พ.ศ. 2554–2558, ซีรีส์ที่ตีพิมพ์ใน*[[ฮาร์ตา]]*)
*  (พ.ศ. 2559, เรื่องสั้นที่ตีพิมพ์ใน*ฮาร์ตา*)
*  (พ.ศ. 2560–2564, ซีรีส์ที่ตีพิมพ์ใน*ฮาร์ตา*)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศิลปินมังงะ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2530
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2566
ศูนย์ทดสอบจรวดโนชิโระ

thumb| ศูนย์ทดสอบจรวดโนชิโระ
**ศูนย์ทดสอบจรวดโนชิโระ** () เป็นหน่วยงานขององค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น (JAXA) ที่ตั้งอยู่ใน เมืองโนชิโระ จังหวัดอากิตะ อยู่ภายใต้การควบคุมของสถาบันวิทยาศาสตร์อวกาศและอวกาศ ได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี 1962 โดยสถาบันวิทยาศาสตร์และอุตสาหกรรมแห่งมหาวิทยาลัยโตเกียว เพื่อดำเนินการทดสอบการยิงภาคพื้นดินของมอเตอร์จรวดชนิดต่าง ๆ ที่จำเป็นสำหรับการวิจัยและพัฒนาจรวดมิว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:องค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2505
หมวดหมู่:สถาบันวิจัยเทคโนโลยีอวกาศ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอากิตะ
หมวดหมู่:ฐานปล่อยจรวด
มิกิกับดาริ

***มิกิกับดาริ*** () เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยนามิ ซาโนะ ตีพิมพ์ในนิตยสารฮาร์ตา นิตยสารมังงะแนว*[[เซเน็ง]]*ของสำนักพิมพ์เอ็นเตอร์เบรนตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560 ถึงพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (*[[ทังโกบง]]*) ทั้งหมด 7 เล่ม ซีรีส์อนิเมะดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอกีกทอยส์และคอมพ์ทาวน์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2566

## ตัวละคร
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*''มิกิกับดาริ'' ที่*ComicWalker* 
*เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
*

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:กีกทอยส์
หมวดหมู่:แฟรนไชส์ของคาโดกาวะโดวังโงะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวรหัสคดี
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับการล้างแค้น