open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เรยา

**เรยา** () เป็นละครโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศในปี พ.ศ. 2564 นำแสดงโดยเฌอมาลย์ บุญยศักดิ์, วงศกร ปรมัตถากร, สิทธา สภานุชาติ และหยาดทิพย์ ราชปาล เป็นภาคต่อของมงกุฎดอกส้มและดอกส้มสีทอง เนื้อเรื่องจะเล่าถึงเรื่องราวของเรยาที่ต้องพบเจอกับผู้ชายถึงเจ็ดคน

ละครเรื่องดังกล่าวมีการเปลี่ยนตัวนักแสดงที่มีบทบาทในดอกส้มสีทอง ได้แก่ *เรยา* จากอารยา เอ ฮาร์เก็ต เป็น เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ และ *ณฤดี* จาก มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล เป็น อธิชนัน ศรีเสวก และ* เกียรติกร* จากหลุยส์ สก๊อต เป็น วงศกร ปรมัตถากร, *ก้องเกียรติ* จาก วิทยา วสุไกรไพศาล เป็น อัศนัย เทียนทอง, *เม่งฮวย* จาก จริยา แอนโฟเน่ เป็น เพ็ญพักตร์ ศิริกุล และ *เยนหลิง* จาก รินลณี ศรีเพ็ญ เป็น มยุริญ ผ่องผุดพันธ์ และ *คำแก้ว* จาก วนิดา เติมธนาภรณ์ เป็น ปริศนา กัมพูสิริ

## นักแสดง
* เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ รับบท เรยา วงศ์เศวต (ฟ้า)
* วงศกร ปรมัตถากร รับบท เกียรติกร เจนพานิชสกุล (คุณเล็ก)
* สิทธา สภานุชาติ รับบท รอยบุญ บุญบันดาล
* หยาดทิพย์ ราชปาล รับบท เยาวยอด อัครวรกุล
* ลภัสรดา ช่วยเกื้อ รับบท ประกายทอง
* พีท ทองเจือ รับบท ยอดยิ่ง อัครวรกุล
* วิลลี่ แมคอินทอช รับบท บิล
* ณัฏฐ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา รับบท ปรเมศร์
* สราวุธ มาตรทอง รับบท มิสเตอร์ เดวิด แอนเดอร์สัน
* อัศนัย เทียนทอง รับบท ก้องเกียรติ เจนพานิชสกุล (คุณใหญ่)
* อธิชนัน ศรีเสวก รับบท ณฤดี (คุณดี๋)
* เพ็ญพักตร์ ศิริกุล รับบท เม่งฮวย เจนพานิชสกุล (คุณนายที่ 1)
* มยุริญ ผ่องผุดพันธ์ รับบท เยนหลิง เจนพานิชสกุล (คุณนายที่ 2)
* ปริศนา กัมพูสิริ รับบท คำแก้ว เจนพานิชสกุล (แก้ว) (คุณนายที่ 4)
* สถาพร นาควิไลโรจน์ รับบท ทรงชัย เจนพาณิชย์สกุล (เจ้าสัวเซ้ง)	
* ปรียาดา สิทธาไชย รับบท แก้วกัลยา
* อริศรา วงษ์ชาลี รับบท​ เด่นจันทร์​ ชลธี​ (ละครตัดออก)​
* กชกร นิมากรณ์ รับบท นงเยาว์ อัครวรกุล
* อ้วน รีเทิร์น รับบท พีรนันท์
* โชติรส ชโยวรรณ รับบท อรุณีประภา
* เบญจสิริ วัฒนา รับบท เวียงพิงค์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวชีวิตไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 8
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย สถาพร นาควิไลโรจน์
กีรติ กิจมานะวัฒน์

**กีรติ กิจมานะวัฒน์** เป็นนักธุรกิจชาวไทยและอดีตกรรมการผู้อำนวยการใหญ่บริษัทท่าอากาศยานไทย (ทอท.) ซึ่งเป็นบริษัทมหาชนจำกัดที่มีรัฐบาลเป็นเจ้าของ

## อาชีพ
กีรติดูแลการขยายสนามบินมูลค่า 4.8 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ เพื่อรองรับการท่องเที่ยวที่เพิ่มสูงขึ้นหลังการระบาดใหญ่ ที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ประกอบด้วย ทางวิ่งใหม่ 2 เส้น อาคารผู้โดยสารหลังใหม่ และขยายอาคารผู้โดยสารเดิม เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการรองรับผู้โดยสารต่อปีจาก 60 ล้านคนในปี พ.ศ. 2567 เป็น 135 ล้านคนในปี พ.ศ. 2573 ที่ท่าอากาศยานดอนเมือง อาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศแห่งใหม่และการปรับปรุงอาคารผู้โดยสารเดิม จะเพิ่มขีดความสามารถในการรองรับผู้โดยสารจาก 30 ล้านคนในปี พ.ศ. 2567 เป็น 50 ล้านคนในปี พ.ศ. 2573

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2567 กีรติได้ประกาศก่อตั้งบริษัทลูกของการท่าอากาศยานไทย เพื่อดำเนินกิจการสนามบินขนาดเล็กในประเทศไทย โดยรับช่วงต่อจากกรมท่าอากาศยาน สนามบิน 3 แห่งที่ได้รับมอบคือกระบี่ บุรีรัมย์ และอุดรธานี กีรติดูแลการก่อสร้างอาคารผู้โดยสาร SAT 1 ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิให้แล้วเสร็จในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2568 ก่อนที่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวจะเสด็จพระราชดำเนินมาเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 มีนาคม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทยในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยโตเกียว
เมร์เรียม-เว็บสเตอร์

**เมร์เรียม-เว็บสเตอร์** เป็นบริษัทสัญชาติอเมริกันที่จัดพิมพ์หนังสืออ้างอิงและเป็นที่รู้จักในเรื่องพจนานุกรม เป็นผู้จัดพิมพ์พจนานุกรมที่เก่าแก่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา

ใน ค.ศ. 1831 จอร์จและชาลส์ เมร์เรียม น้องชายของเขาได้ร่วมกันก่อตั้งบริษัทชื่อ **G & C Merriam Co.** ในเมืองสปริงฟีลด์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ใน ค.ศ. 1843 หลังจากที่โนอาห์ เว็บสเตอร์ เสียชีวิต บริษัทได้ซื้อลิขสิทธิ์ของ *An American Dictionary of the English Language* จากมรดกของเว็บสเตอร์ พจนานุกรมของเมร์เรียม-เว็บสเตอร์ทั้งหมดมีที่มาจากพจนานุกรมเว็บสเตอร์

ใน ค.ศ. 1964 เอนไซโคลพีเดียบริตานิกาได้เข้าซื้อกิจการเมร์เรียม-เว็บสเตอร์ในฐานะบริษัทในเครือ บริษัทได้ใช้ชื่อปัจจุบันคือ Merriam-Webster, Incorporated ในปี ค.ศ. 1982

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บริษัทจัดพิมพ์หนังสือของสหรัฐอเมริกา
หมวดหมู่:บริษัทจัดพิมพ์หนังสือที่ตั้งอยู่ในรัฐแมสซาชูเซตส์
หมวดหมู่:บริษัทที่ตั้งอยู่ในสปริงฟีลด์ รัฐแมสซาชูเซตส์
หมวดหมู่:บริษัทสำนักพิมพ์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2374
หมวดหมู่:บริษัทอเมริกันที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2374
หมวดหมู่:การควบรวมและเข้าซื้อกิจการในปี พ.ศ. 2507
มัมโบหมายเลข 5

"**มัมโบหมายเลข 5**" () เป็นเพลงดนตรีบรรเลงแนวมัมโบและแจ๊สแดนซ์ ประพันธ์และบันทึกเสียงครั้งแรกโดยดามาโซ เปเรซ ปราโด (Dámaso Pérez Prado) นักดนตรีชาวคิวบาเมื่อ ค.ศ. 1949 และวางจำหน่ายในปีถัดมา ลัว เบอกา (Lou Bega) นักร้องชาวเยอรมัน แซมเพิลเพลงต้นฉบับสำหรับใช้เป็นเพลงใหม่ที่มีชื่อเพลงเดียวกันในอัลบัมเปิดตัวชื่อว่า *[[อะลิตเติลบิตออฟมัมโบ]]* (*A Little Bit of Mambo*) เมื่อ ค.ศ. 1999

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2492
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดอาร์ซีเอเรเคิดส์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งไอร์แลนด์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในดัตช์ท็อปฮอต 40
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศเดนมาร์ก
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศนอร์เวย์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศนิวซีแลนด์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศฟินแลนด์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศสเปน
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศออสเตรีย
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศฮังการี
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในยูโรเปียนฮอต 100
หมวดหมู่:มัมโบ
โคโงะชูอิ

***โคโงะชูอิ*** () เป็นบันทึกประวัติศาสตร์ของตระกูลอิมเบะในประเทศญี่ปุ่นที่เขียนขึ้นในต้นยุคเฮอัง (794–1185) ประพันธ์โดย (斎部広成) ใน ค.ศ. 807 โดยใช้ข้อมูลตระกูลอิมเบะที่ถ่ายทอดกันมาหลายชั่วรุ่น

## ภูมิหลัง
ในอดีต ทั้งตระกูลอิมเบะและนากาโตมิทำพิธีชินโตให้แก่ราชสำนักญี่ปุ่นเป็นเวลานาน อย่างไรก็ตาม ในช่วงเริ่มต้นของยุคเฮอัง ตระกูลฟูจิวาระ ซึ่งตระกูลนากาโตมิถือเป็นสาขาหนึ่งของตระกูลนั้น ได้ยึดอำนาจทางการเมือง ส่งผลให้ตระกูลนากาโตมิแข็งแกร่งขึ้น ขณะที่ตระกูลอิมเบะอ่อนแอลง และก่อให้เกิดความขัดแย้งระหว่างสองตระกูล

ฮิโรนาริ ผู้ไม่ปรากฏวันเกิดและวันเสียชีวิตแน่ชัด ได้เขียนตำรานี้ขึ้นเพื่อชี้แจงประวัติศาสตร์และสร้างความชอบธรรมให้กับสิทธิของตระกูลอิมเบะ ตลอดจนเพื่อโต้แย้งความอยุติธรรมของตระกูลนากาโตมิและการเสื่อมถอยของตระกูลอิมเบะ เขาเสนอให้กับจักรพรรดิเฮเซใน ค.ศ. 807

## เนื้อหา
ตำรานี้ประกอบด้วยสามส่วนใหญ่:
#เหตุการณ์ประวัติศาสตร์ของอาเมโนฟูโตดามะ โนะ มิโกโตะ บรรพบุรุษตระกูล และอามามิโตะ โนะ มิโกโตะ หลานชาย
#รายละเอียดของตำนานสร้างโลกและประวัติศาสตร์ชาติตั้งแต่จักรพรรดิจิมมุถึงจักรพรรดิเท็มมุ
#ความไม่พอใจสิบเอ็ดประการต่อตระกูลนากาโตมิและการเสื่อมถอยของตระกูลอิมเบะ

สองส่วนแรกทำหน้าที่เป็นหลักฐานและการอ้างอิงสำหรับการรับรองส่วนที่สามและส่วนหลัก

## คุณค่า
เหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่บรรยายไว้ใน*โคโงะชูอิ*แทบจะเหมือนกันกับเหตุการณ์ที่พบใน*[[โคจิกิ]]*และ*[[นิฮงโชกิ]]*ซึ่งเป็นบันทึกประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่น เกือบทุกประการ ดังนั้น *โคดงะชูอิ*จึงเป็นแหล่งข้อมูลอันทรงคุณค่าของประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นยุคแรก ๆ ที่ไม่พบในประวัติศาสตร์ชาติ

ในทางภาษาศาสตร์ ตำรานี้มีคำโบราณจำนวนมากที่เขียนด้วยอักษรมังโยงานะ ทำให้เป็นแหล่งข้อมูลอันทรงคุณค่าสำหรับการศึกษาภาษาญี่ปุ่นเก่า

## ดูเพิ่ม
**[[ทากาฮาชิอูจิบูมิ]]*—บันทึกตระกูลทากาฮาชิ

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Scans of manuscript, Waseda University Library
*Searchable text and English translation, Japanese Historical Text Initiative
ฮวาซ็องซ็องย็อกอุย-กเว

***ฮวาซ็องซ็องย็อกอุย-กเว*** () เป็น*[[อุย-กเว]]*ที่บันทึกขั้นตอนการก่อสร้างป้อมฮวาซ็อง เอกสาร 10 หน้ารวม 9 เล่มนี้บันทึกกระบวนการก่อสร้างป้อมปราการอย่างละเอียดถี่ถ้วน

## รายละเอียด
พระเจ้าช็องโจทรงสั่งให้เก็บบันทึกรายละเอียดเกี่ยวกับการก่อสร้างป้อมปราการทั้งหมดตั้งแต่เริ่มต้น 
หนังสือเล่มนี้มีข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับกระบวนการก่อสร้าง รวมถึงจำนวนคนงาน ต้นทุนรวม แหล่งที่มาของไม้และหิน เครื่องจักรที่ใช้ และเทคนิคการก่อสร้าง พร้อมภาพประกอบ หนังสือเล่มนี้ตีพิมพ์ในปีแรกของรัชสมัยพระเจ้าซุนโจแห่งโชซ็อน (1801) หลังปราสาทสร้างเสร็จสมบูรณ์ 

ตั้งแต่ปลายราชวงศ์โชซ็อนจนถึงยุคอาณานิคมญี่ปุ่น และสงครามเกาหลี พื้นที่บางส่วนของป้อมปราการได้รับความเสียหายอย่างหนัก แต่ด้วยบันทึกรายละเอียดที่บันทึกไว้ในอุย-กเว โครงสร้างเดิมที่ถูกทำลายจึงได้รับการบูรณะให้กลับมาสมบูรณ์ด้วยแผนการบูรณะห้าปี ตั้งแต่ ค.ศ. 1975 ถึง 1979

ใน ค.ศ. 2007 เอกสารนี้ได้รับการบรรจุลงในความทรงจำแห่งโลกของยูเนสโก

## ดูเพิ่ม
* พระราชพงศาวดารราชวงศ์โชซ็อน
* ป้อมฮวาซ็อง
* Memory of the World Register – Asia and the Pacific

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* https://kyu.snu.ac.kr/ – Kyjanggak Institute for Korean Studies at Seoul National University – provides scanned images

หมวดหมู่:บันทึกเหตุการณ์เกาหลี
หมวดหมู่:หนังสือประวัติศาสตร์เกี่ยวกับเกาหลี
หมวดหมู่:ผลงานโดยชาวโชซ็อน
หมวดหมู่:ความทรงจำแห่งโลกในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาจีนของเกาหลี
โรงพยาบาลเด็กชูโฟร์แอฟริกา

thumb|ความคืบหน้าการก่อสร้างในระยะเริ่มแรก

**โรงพยาบาลเด็กชูโฟร์แอฟริกา** () เป็นโรงพยาบาลเด็กของรัฐในเอลโดเรต ประเทศเคนยา ที่สร้างขึ้นใน ค.ศ. 2015 ซึ่งนับเป็นโรงพยาบาลเด็กของรัฐแห่งแรกในแอฟริกาตะวันออกและแอฟริกากลาง รวมถึงเป็นแห่งที่สองในแถบแอฟริกาใต้สะฮารา ต่อจากโรงพยาบาลเด็กอนุสรณ์สถานสงครามกาชาดในเมืองเคปทาวน์ ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1956

โรงพยาบาลแห่งนี้เป็นโครงการหลักของโรงพยาบาลเด็กชูโฟร์แอฟริกา ซึ่งเป็นองค์กรการกุศลในรัฐนิวยอร์กที่มุ่งเน้นด้านสุขภาพและการศึกษาในแอฟริกาตะวันออก การก่อสร้างดังกล่าวมีต้นทุนประมาณสองพันล้านชิลลิงเคนยา รวมถึงได้รับทุนบางส่วนจากการบริจาคของคนมีชื่อเสียงระดับโลก เช่น คริสเตียโน โรนัลโด, แอนโทนี เอ็ดเวิดส์ และนาตาลี พอร์ตแมน

โรงพยาบาลเด็กชูโฟร์แอฟริกาดำเนินกิจการในฐานะโรงพยาบาลเพื่อการเรียนการสอนร่วมกับมหาวิทยาลัยโมอี โรงพยาบาลแห่งนี้บริหารงานโดยโรงพยาบาลสอนและรับส่งต่อผู้ป่วยโมอี ซึ่งเป็นโรงพยาบาลแห่งชาติที่ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศเคนยา และยังถือครองที่ดินที่สร้างโรงพยาบาลแห่งนี้เช่นกัน โดย ณ ค.ศ. 2024 โรงพยาบาลดังกล่าวรักษาผู้ป่วยในและผู้ป่วยนอกมากกว่า 430 รายต่อวัน

## การก่อสร้างและการขยาย
การก่อสร้างโรงพยาบาลเริ่มต้นใน ค.ศ. 2013 และแล้วเสร็จในวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2015 โรงพยาบาลนี้มีเตียงในช่วงแรก 105 เตียง และด้วยเงินทุนจึงได้ขยายเป็น 150 เตียงใน ค.ศ. 2018

การก่อสร้างโรงครัวเฉพาะข้างโรงพยาบาลเด็กเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 2016 เพื่อจัดเตรียมอาหารสำหรับผู้ป่วยที่ขาดสารอาหาร

ครั้นใน ค.ศ. 2018 ได้มีการเพิ่มสนามบาสเกตบอลสำหรับผู้ป่วยและนักศึกษาแพทย์ ทางฝ่ายการกุศลได้ประกาศว่าจะมีการสร้างสนามฟุตบอลขึ้นเพื่อช่วยเหลือเด็ก ๆ ที่กำลังได้รับการฟื้นฟู และในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2019 สนามฟุตบอลแอสโตรเทิร์ฟก็ได้เปิดทำการ ต่อมาในปีดังกล่าว ได้มีการเพิ่มห้องเรียนคูอุงกา มโกโน เข้าไปในโรงพยาบาล ทำให้เป็นโรงพยาบาลแห่งแรกในประเทศเคนยาที่มีห้องเรียนสำหรับเด็กอยู่ภายในอาคาร

จากการขยายตัวครั้งนี้ โรงพยาบาลเด็กชูโฟร์แอฟริกาได้ประกาศว่าพวกเขาได้รักษาผู้ป่วยครบที่หนึ่งล้านคนแล้วใน ค.ศ. 2022

## สิ่งอำนวยความสะดวกที่วางแผนไว้
thumb|โทบี แทนเซอร์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหารชูโฟร์แอฟริกา เริ่มดำเนินการก่อสร้างหน่วยรักษาแผลไหม้แฮร์รี เจ. ดายเออร์ ที่เสนอให้สร้างโดยโรงพยาบาลเด็กชูโฟร์แอฟริกา

การก่อสร้างหน่วยรักษาแผลไหม้แฮร์รี เจ. ดายเออร์ ซึ่งเป็นศูนย์รักษาแผลไหม้ที่วางแผนไว้จำนวน 35 เตียง เริ่มต้นขึ้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2023

นอกจากนี้ การก่อสร้างโรงพยาบาลรักษาโรคมะเร็งเด็กชูโฟร์แอฟริกาจูลี แอน เพร์รี ซึ่งเป็นโรงพยาบาลรักษามะเร็งในวัยเด็กที่วางแผนไว้ว่าจะมีขนาด 152 เตียง เพื่อเพิ่มพื้นที่ห้องผู้ป่วยที่มีอยู่เดิมซึ่งมีขนาด 30 เตียง ได้เริ่มขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 2024 โดยเมื่อสร้างเสร็จแล้วจะตั้งอยู่ติดกับบริเวณสถานรับเลี้ยงเด็ก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โรงพยาบาลในประเทศเคนยา
อินาซึมะ

**อินาซึมะ** หมายถึง **ฟ้าผ่า** อาจหมายถึง

* ซูซูกิ อินาซึมะ 250 - รุ่นมอเตอร์ไซค์ของซูซูกิ
* อินาสึมะอีเลฟเวนซีรีส์ - ชุดวิดีโอเกม
* *[[นักเตะแข้งสายฟ้า]]* - อนิเมะโทรทัศน์ที่ดัดแปลงจากชุดวิดีโอเกมอินาสึมะอีเลฟเวนซีรีส์
* อินาซึมะ - สถานที่สมมุติใน*[[เก็นชินอิมแพกต์]]*
คงเดช ลูกบางปลาสร้อย

**สมเดช กตัญญู** หรือที่รู้จักกันในนาม **คงเดช ลูกบางปลาสร้อย** เป็นอดีตนักมวยไทยอาชีพชาวไทย

## ประวัติและอาชีพ
สมเดช กตัญญู เริ่มฝึกมวยไทยตั้งแต่อายุ 14 ปี กับบิดาซึ่งมียศเป็นร้อยตำรวจตรี เขาชนะ 24 จาก 25 ไฟต์แรกในจังหวัดจันทบุรีและจังหวัดใกล้เคียง เขาได้ย้ายไปอยู่ที่ค่ายของจรัญ แสงจำรัสในปี พ.ศ. 2508 และเปลี่ยนชื่อบนสังเวียนเป็น คงเดช ลูกบางปลาสร้อย เมื่อเขาเปิดตัวในกรุงเทพฯ โดยเอาชนะณรงค์ศึก ส. สวนมะลิ ที่สนามมวยเวทีลุมพินี

ในปี พ.ศ. 2511 ถือเป็นหนึ่งในปีที่คงเดชประสบความสำเร็จสูงสุด โดยสามารถเอาชนะแชมป์ชื่อดังอย่าง จอมเตะเตาปูน พายัพ สกุลศึก, จรวดทัพฟ้า ราวี เดชาชัย, จอมเตะบางนกแขวก อภิเดช ศิษย์หิรัญและไอ้ปลิวใจเพชร เดชฤทธิ์ อิทธิอนุชิต เขายังเป็นแชมป์ซูเปอร์ไลท์เวทคนแรกของสนามมวยเวทีราชดำเนินด้วยการชนะน็อกพรศักดิ์ แหลมฟ้าผ่า

ต่อมาคงเดชได้เจอกับแชมป์คนอื่น ๆ เช่น แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ยอดมวยเมืองตรัง พุฒ ล้อเหล็ก, ศิริมงคล ลูกศิริพัฒน์ และคว้าแชมป์รุ่นมิดเดิลเวทของสนามมวยเวทีช่อง 7

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอท่าใหม่
หมวดหมู่:นักมวยไทยชายชาวไทย
เดอะเวย์

*เดอะเวย์* () เป็นซิงเกิลเดบิวต์ของนักร้องชาวอเมริกัน อารีอานา กรานเด ที่ร่วมงานกับแรปเปอร์ชาวอเมริกัน แม็ก มิลเลอร์ เพลงนี้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2013 โดย รีพับลิกเรเคิดส์ ในฐานะซิงเกิลนำจากอัลบั้มสตูดิโอเดบิวต์ของกรานเด, ''Yours Truly'' (2013) เพลงนี้เขียนโดย แอมเบอร์ สตรีทเตอร์, อัล เชอร์รอด แลมเบิร์ต, จอร์ดิน สปาร์กส์, เบรนดา รัสเซลล์, แม็ก มิลเลอร์ และโปรดิวเซอร์ ฮาร์โมนี ซามุเอล
เพลงนี้ใช้ตัวอย่างจากเพลง "Still Not a Player" ของ บิ๊ก พัน ปี 1998 ซึ่งตัวเพลงนั้นเองก็ใช้ตัวอย่างจากเพลง "A Little Bit of Love" ของ เบรนดา รัสเซล ปี 1979

"The Way" ได้รับคำวิจารณ์เชิงบวกจากนักวิจารณ์เพลงในเรื่องซาวด์ R&B สไตล์ยุค 2000 และเสียงร้องของกรานเด ที่ถูกนำไปเปรียบเทียบกับ มารายห์ แครี เพลงนี้กลายเป็นเพลงฮิตแจ้งเกิดของกรานเด โดยขึ้นสูงสุดที่อันดับ 9 บนชาร์ต ''บิลบอร์ด'' ฮอต 100 ของสหรัฐ และเป็นเพลงท็อปเทนเพลงแรกของทั้งกรานเดและมิลเลอร์ "The Way" มียอดขายมากกว่า 2.4 ล้านก๊อปปี้ในสหรัฐอเมริกา ณ ปี 2020 และได้รับการรับรอง แพลตินัม 6 เท่า จาก สมาคมอุตสาหกรรมแผ่นเสียงอเมริกา (RIAA) สำหรับยอดขายเกิน 6 ล้านยูนิต มิวสิกวิดีโอที่กำกับโดย โจนส์ โครว์ ถูกปล่อยเมื่อวันที่ 28 มีนาคม 2013 โดยนำเสนอกรานเดและมิลเลอร์กำลังเต้นอยู่ในห้องที่เต็มไปด้วยลูกโป่ง และมิลเลอร์กำลังถ่ายรูปกรานเด
เวอร์ชัน สแปงลิช ก็ถูกปล่อยออกมาด้วย โดยมีมิลเลอร์และแรปเปอร์ชาวโคลอมเบีย เจ บัลวิน ร่วมฟีเจอริง

## ชาร์ต

### Weekly charts

### ชาร์ตสิ้นปี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงของอารีอานา กรานเด
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:อารีอานา กรานเด
ตระกูลไกรฤกษ์

**ตระกูลไกรฤกษ์** เป็นครอบครัวชาวไทยเชื้อสายจีนซึ่งสืบเชื้อสายมาจากพระยาไกรโกษา (เริก แซ่ลิ้ม) ชาวฮกเกี้ยนที่มีพ่อแม่เป็นผู้อพยพซึ่งต่อมาได้เป็นเจ้ากรมท่าในสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ต่อมาในปี พ.ศ. 2456 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานนามสกุล "ไกรฤกษ์" ให้ลูกหลานผู้สืบสกุลจากพระยาไกรโกษา ลูกหลานของตระกูลไกรฤกษ์จำนวนมากดำรงตำแหน่งสำคัญในระบบราชการ การเงิน วิชาชีพ และสถาบันการศึกษา

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ตระกูลขุนนางไทย
หมวดหมู่:ตระกูลชาวไทยเชื้อสายจีน
บอสตันคอมมอน

**บอสตันคอมมอน** (; ) เป็นสวนสาธารณะในดาวน์ทาวน์บอสตันของนครบอสตัน ถือเป็นสวนสาธารณะที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศสหรัฐอเมริกา สวนมีขนาด  ล้อมรอบด้วยถนนสายสำคัญห้าสายของนตรบอสตัน คือ: ถนนทรีเมินต์, ถนนพาร์ก, ถนนบีเคิน, ถนนชาลส์ และ ถนนบอยล์สตัน

บอสตันคอมมอนเป็นส่วนหนึ่งของเอเมอรอลด์เน็กเลซซึ่งประกอบด้วยสวนสาธารณะและเส้นทางเชื่อมสวนที่เริ่มต้นจากบอสตันคอมมอนออกไปทางทิศใต้ เป็นสวนแฟรงกลินในจาเมกาเพลน, รอกซ์บรี และ ดอร์ชสเตอร์

เซนทรอลเบอรีอิงกราวด์บนฝั่งถนนบอยล์สตัน เป็นสุสานที่ไว้ศพบุคคลสำคัญเช่นกิลเบิร์ต สตรวต, วิลเลียม บิลลิงส์, ชาลส์ สปราก และบิดา บอสตันคอมมอนได้รับสถานะสถานที่สำคัญของบอสตันโดยคณะกรรมการสถานที่สำคัญบอสตัน ในปี 1977

บางครั้งมักปรากฏการสะกดและเรียกชื่อสวนนี้อย่างผิด ๆ ว่า "บอสตันคอมมอนส์" ()

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในบอสตัน
หมวดหมู่:สวนสาธารณะในสหรัฐ
โอลด์เซาธ์เชิร์ช

**โอลด์เซาธ์เชิร์ช** (; โบสถ์ใต้เก่า) เป็นโบสถ์ของคริสตจักรยูไนเต็ดเชิร์ชออฟไครสต์ ตั้งอยู่ในนครบอสตัน รัฐแมสซาชูเซต์ สถปานาขึ้นในปี 1669 อาคารโบสถ์หลังปัจจุบันตั้งอยู่ที่เลขที่ 645 ถนนบอยล์สตัน มีสถาปัตยกรรมกอธิกฟื้นฟู ผลงานออกแบบโดยชาลส์ แอเมิส คัมมิงส์ และ วิลเลิร์ด ที. เซียส์ ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 1873 ปรับปรุงและขยายโดยสถาปนิกแอลเลินแอนด์คอลเลินส์ ระหว่างปี 1935–1937 โบาถ์ตั้งอยู่บนที่ดินถมทะเลในแถบแบ็กเบย์ บนจัตุรัสเคิปลีย์สแควร์ โบสถ์ได้รับสถานะสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติในปี 1970 ด้วยความสำคัญทางสถาปัตยกรรมและในฐานะโบาถ์กอธิกแบบไฮวิตอเรียนที่วิจิตรตระการตาที่สุดในนิวอิงแลนด์

โอลด์เซาธ์เชิร์ชเป็นหนึ่งในชุมชนทางศาสนาที่เก่าแก่ที่สุดของสหรัฐ สถาปนาขึ้นโดยกลุ่มคองเกรเกชันนอลลิสต์ ที่ปลีกตัวออกจากคริสตจักรแรกแห่งบอสตัน โบสถ์นี้จึงมีอีกชื่อว่า คริสตจักรที่สาม (Third Church) เพื่อแยกกับคริสตจักรแรกและคริสตจักรที่สอง

นอกจากนี้ โอลด์เซาธ์เชิร์ชยังมีความสำรัญในฐานะผู้ถือครองหนึ่งในฉบับปฐมพิมพ์ของหนังสือเพลงสวดเบย์ที่มีอยู่เพียงสิบเอ็ดฉบับ หนังสือเพลงสวดเบย์ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1640 โดยสตีเฟิน เดย์ ถือเป็นหนังสือเล่มแรกที่ตีพิมพ์ในดินแดนที่ปัจจุบันคือสหรัฐอเมริกา ในอดีต โบสถ์ถือครองหนังสือดังกล่าวสองฉบับ ก่อนที่ในปี 2013 จะนำหนึ่งเล่มออกประมูลและถูกขายต่อแก่เดวิด รูเบินสไตน์ ปัจจุบัน เล่มที่เหลือของโบสถ์ได้นำไปเก็บรักษาที่แผนกหนังสือหายากของหอสมุดสาธารณะบอสตัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในสหรัฐ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในบอสตัน
สาธารณรัฐเกาหลีที่ห้า

**สาธารณรัฐเกาหลีที่ห้า** () เป็นรัฐบาลของเกาหลีใต้ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981 ถึงกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988

นับตั้งแต่การลอบสังหารพักเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1979 ช็อน ดู-ฮวัน เพื่อนร่วมงานทางทหารของพัก จ็อง-ฮี ประธานาธิบดีและเผด็จการที่ครองอำนาจมายาวนาน สถาปนาสาธารณรัฐเกาหลีที่ห้าขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981 หลังความไร้เสถียรภาพทางการเมืองและการปกครองของทหารในสาธารณรัฐที่สี่ ช็อนและพรรคยุติธรรมประชาธิปไตยปกครองสาธารณรัฐที่ห้าด้วยระบอบเผด็จการโดยพฤตินัย และรัฐพรรคการเมืองเดียว สาธารณรัฐที่ห้าเผชิญกับการต่อต้านจากขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตยที่เพิ่มมากขึ้นจากการก่อการกำเริบควังจูและการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1987 ส่งผลให้โน แท-อูได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีในการเลือกตั้งเดือนธันวาคม ค.ศ. 1987 สามวันหลังการเลือกตั้ง มีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ซึ่งวางรากฐานต่อระบบประชาธิปไตยของสาธารณรัฐเกาหลีที่หกในปัจจุบันที่ค่อนข้างมั่นคง เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 มีการสถาปนาสาธารณรัฐเกาหลีที่หกขึ้น

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* 

หมวดหมู่:อดีตสาธารณรัฐ
หมวดหมู่:เผด็จการทหาร
หมวดหมู่:สาธารณรัฐเกาหลีที่ห้า
อาคารเจ. เอ็ดการ์ ฮูเวอร์

**อาคารเจ. เอ็ดการ์ ฮูเวอร์** เป็นอาคารสำนักงานต่ำ ตั้งอยู่ที่เลขที่ 935 เพนซิลเวเนียแอเวนูนอร์ทเวสต์ ในวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐอเมริกา เป็นสำนักงานใหญ่ของสำนักงานสอบสวนกลาง (FBI) 

การวางแผนสำหรับอาคารนี้เริ่มต้นขึ้นใน ค.ศ. 1962 และได้มีการคัดเลือกสถานที่อย่างเป็นทางการในเดือนมกราคม ค.ศ. 1963 งานออกแบบซึ่งเน้นการเลี่ยงโครงสร้างที่ดูเป็นบล็อกและเป็นชิ้นเดียว ซึ่งเป็นลักษณะทั่วไปของสถาปัตยกรรมของรัฐบาลกลางส่วนใหญ่ในเวลานั้น เริ่มต้นใน ค.ศ. 1963 และส่วนใหญ่แล้วเสร็จใน ค.ศ. 1964 แม้การอนุมัติขั้นสุดท้ายจะยังไม่เกิดขึ้นจนถึง ค.ศ. 1967  การเคลียร์พื้นที่และขุดฐานรากเริ่มขึ้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1965 แต่ความล่าช้าในการได้รับงบประมาณจากรัฐสภาทำให้มีเพียงโครงสร้างใต้ดินสามชั้นเท่านั้นที่แล้วเสร็จใน ค.ศ. 1970 งานโครงสร้างเหนือฐานเริ่มขึ้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1971 ความล่าช้าเหล่านี้ทำให้ค่าใช้จ่ายของโครงการเพิ่มขึ้นจาก 60 ล้านเป็น 126.108 ล้านดอลลาร์ การก่อสร้างแล้วเสร็จในเดือนกันยายน ค.ศ. 1975 และประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ดได้ทำพิธีเปิดอาคารเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1975

อาคารนี้ตั้งชื่อตามอดีตผู้อำนวยการเอฟบีไอ เจ. เอ็ดการ์ ฮูเวอร์ ประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสันสั่งให้หน่วยงานรัฐบาลกลางเรียกอาคารนี้ว่าอาคารเอฟบีไอ เจ. เอ็ดการ์ ฮูเวอร์ เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 สองวันหลังฮูเวอร์เสียชีวิต แต่คำสั่งดังกล่าวไม่มีผลทางกฎหมาย รัฐสภาสหรัฐได้ออกกฎหมายตั้งชื่ออาคารอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1972 และประธานาธิบดีนิกสันได้ลงนามในกฎหมายฉบับนั้นเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม

อาคารเจ. เอ็ดการ์ ฮูเวอร์ มีพื้นที่ภายใน  มีสิ่งอำนวยความสะดวกมากมาย และมีระบบลิฟต์และทางเดินที่ปลอดภัยเป็นพิเศษเพื่อแยกการเข้าชมของสาธารณะออกจากส่วนอื่น ๆ ของอาคาร อาคารมีสามชั้นใต้ดินและโรงจอดรถใต้ดิน โครงสร้างอาคารมีความสูงแปดชั้นในฝั่งเพนซิลเวเนียแอเวนูนอร์ทเวสต์ และสูง 11 ชั้นในฝั่งอีสตรีตนอร์ทเวสต์ มีปีกสองปีกเชื่อมต่ออาคารหลักทั้งสองแห่ง ก่อให้เกิดลานโล่งรูปสี่เหลี่ยมคางหมู ภายนอกอาคารเป็นคอนกรีตสำเร็จรูปและคอนกรีตหล่อในที่สีเนื้อ พร้อมหน้าต่างรูปสี่เหลี่ยมสีบรอนซ์ที่ซ้ำกันและติดตั้งลึกเข้าไปในกรอบคอนกรีต

ปฏิกิริยาของนักวิจารณ์ที่มีต่ออาคารเจ. เอ็ดการ์ ฮูเวอร์มีตั้งแต่การชื่นชมอย่างมากไปจนถึงการไม่เห็นด้วยอย่างรุนแรงเมื่ออาคารเปิดตัว เมื่อไม่นานมานี้ อาคารถูกประณามอย่างกว้างขวางในด้านสุนทรียะและการผังเมือง

มีการวางแผนที่จะย้ายสำนักงานใหญ่ FBI ไปที่อื่น แต่แผนเหล่านั้นถูกยกเลิกใน ค.ศ. 2017 เนื่องจากขาดแคลนเงินทุนสำหรับอาคารสำนักงานใหญ่แห่งใหม่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* การนำเสนอของศาสตราจารย์แซกคารี ชแร็ก ที่พิพิธภัณฑ์การก่อสร้างแห่งชาติว่าด้วยการอนุมัติอาคารเจ. เอ็ดการ์ ฮูเวอร์ โดยคณะกรรมการวิจิตรศิลป์

หมวดหมู่:ก่อตั้งในวอชิงตัน ดี.ซี. ในปี พ.ศ. 2518
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมบรูทัลลิสต์ในวอชิงตัน ดี.ซี.
หมวดหมู่:อาคารรัฐบาลสหรัฐในวอชิงตัน ดี.ซี.
หมวดหมู่:สำนักงานสอบสวนกลาง
หมวดหมู่:อาคารรัฐบาลที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2518
หมวดหมู่:สำนักงานใหญ่หน่วยข่าวกรองในสหรัฐ
หมวดหมู่:ภูมิสัญลักษณ์ในวอชิงตัน ดี.ซี.
หมวดหมู่:อาคารสำนักงานในวอชิงตัน ดี.ซี.
หมวดหมู่:อาคารและสิ่งปลูกสร้างในเพนน์ควอเตอร์
หมวดหมู่:เพนซิลเวเนียแอเวนู
หมวดหมู่:กองบัญชาการตำรวจในสหรัฐ
อาคารเฮอร์เบิร์ต ซี. ฮูเวอร์

**อาคารเฮอร์เบิร์ต ซี. ฮูเวอร์** เป็นสำนักงานใหญ่ของกระทรวงพาณิชย์สหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในวอชิงตัน ดี.ซี

อาคารนี้ตั้งอยู่ที่ 1401 คอนสติติวชันแอเวนู นอร์ทเวสต์ วอชิงตัน ดี.ซี. อยู่ในบริเวณสี่เหลี่ยมที่ล้อมรอบด้วยคอนสติติชันแอเวนูนอร์ทเวสต์ทางทิศใต้ เพนซิลเวเนียแอเวนูนอร์ทเวสต์ทางทิศเหนือ ถนนที่ 15 นอร์ทเวสต์ทางทิศตะวันตก และถนนที่ 14 นอร์ทเวสต์ทางทิศตะวันออก อาคารนี้ตั้งอยู่ในพื้นที่ที่เรียกว่าเฟเดอรัลไทรแองเกิล โดยอยู่ทางทิศตะวันออกของเพรซิเดนส์พาร์กเซาท์ (หรือที่เรียกว่าดิเอลิปส์), ทางทิศเหนือของเนชันแนลมอลล์ และทางทิศตะวันตกของอาคารอื่น ๆ ของกระทรวงพาณิชย์ อาคารจอห์น เอ. วิลสัน (อาคารสำนักงานเขตโคลัมเบีย/วอชิงตัน ดี.ซี.) และอาคารโรนัลด์ เรแกน อาคารดังกล่าวเป็นขององค์การกํากับการบริหารงานภาครัฐ

อาคารสร้างเสร็จใน ค.ศ. 1932 และเปลี่ยนชื่อเป็นอาคารเฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์ใน ค.ศ. 1981 ฮูเวอร์เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ (1921–1928) และต่อมาเป็นประธานาธิบดี (1929–1933) สถานีรถไฟใต้ดินวอชิงตันที่ใกล้ที่สุดคือเฟเดอรัลไทรแองเกิล และศูนย์บริการนักท่องเที่ยวทำเนียบขาว (ตั้งอยู่ที่ชั้นหนึ่ง) ก็อยู่ในอาคารฮูเวอร์เช่นกัน

## อ้างอิง

* This article incorporates text from the General Services Administration and National Park Service, which is public domain as a work of the United States federal government.

## แหล่งขเอมูลอื่น

* 
* 
*Herbert Hoover Building (Commerce), Washington, DC at General Services Administration's historic buildings 
*''Three Stories About the Department of Commerce Building'' at *Ghosts of DC*

หมวดหมู่:อาคารพาณิชย์ที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2475
หมวดหมู่:อาคารรัฐบาลสหรัฐในวอชิงตัน ดี.ซี.
หมวดหมู่:อาคารและสิ่งปลูกสร้างในเฟเดอรัลไทรแองเกิล
หมวดหมู่:กระทรวงพาณิชย์สหรัฐ
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกรีกในวอชิงตัน ดี.ซี.
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมนีโอคลาสสิกในวอชิงตัน ดี.ซี.
หมวดหมู่:อาคารสำนักงานในทะเบียนสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติในวอชิงตัน ดี.ซี.
หมวดหมู่:อาคารรัฐบาลในทะเบียนสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติในวอชิงตัน ดี.ซี.
หมวดหมู่:ทรัพย์สินส่งเสริมย่านประวัติศาสตร์ในวอชิงตัน ดี.ซี.
หมวดหมู่:อาคารปี พ.ศ. 2475 ในวอชิงตัน ดี.ซี.
หมวดหมู่:เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์
พฤหัสเล็ก ศิษย์ชุนทอง

**ชาลี กุลธารี** (เกิด 2 กันยายน พ.ศ. 2504) มีชื่อในวงการว่า **พฤหัสเล็ก ศิษย์ชุนทอง** เป็นอดีตนักมวยไทยอาชีพชาวไทย เขาเป็นอดีตแชมป์เวทีลุมพินี 5 สมัย ใน 3 รุ่นน้ำหนักโด่งดังในช่วงทศวรรษที่ 1980 ถึง 1990 เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นนักชกเพียงคนเดียวที่สามารถเอาชนะตำนานอย่างสามารถ พยัคฆ์อรุณในกติกามวยไทยด้วยการน็อกเอาท์

## ประวัติและอาชีพ
พฤหัสเล็ก ศิษย์ชุนทอง เป็นบุตรคนที่ 6 จากพี่น้องทั้งหมด 9 คน (ชาย 7 คน หญิง 2 คน) มาจากครอบครัวนักมวยไทยในจังหวัดปทุมธานี พี่ชาย/น้องชายของเขาล้วนเป็นนักมวย โดยพฤหัส โล่ห์เงิน พี่ชายของเขาก็มีชื่อเสียงจากการเป็นนักมวยไทยระดับแชมป์เช่นกัน พฤหัสเล็กเริ่มฝึกมวยไทยตั้งแต่อายุ 9 ขวบในพื้นที่ใกล้บ้าน โดยมีพ่อของเขาเป็นเทรนเนอร์ เพียงไม่กี่เดือนต่อมา เขาได้ขึ้นชกครั้งแรกและได้รับค่าตัว 15 บาท ปีต่อมา พฤหัสเล็กได้เข้ามาอยู่ในค่ายศิษย์ชุนทองซึ่งเป็นธุรกิจของครอบครัว เดิมค่ายแห่งนี้เป็นของกิมชุน กุลธารี พ่อของเขาและยังคงดำเนินกิจการต่อภายใต้การบริหารของล้วน กุลธารี ผู้เป็นแม่หลังจากที่ผู้เป็นพ่อเสียชีวิต

เขาได้ขึ้นชกครั้งแรกในสนามมวยเวทีลุมพินีเมื่ออายุ 16 ปี

พฤหัสเล็ก ศิษย์ชุนทองพบกับสามารถ พยัคฆ์อรุณรวม 4 ครั้ง ในการพบกันครั้งที่สอง เขาชนะน็อกด้วยหมัดในยกที่สาม พฤหัส โล่ห์เงินพี่ชายของเขาก็เคยชกกับสามารถ พยัคฆ์อรุณมาแล้ว และเป็นหนึ่งในสองคู่ชกที่สามารถบอกว่ากลัวที่สุด (อีกคนคือมะเฟือง วีระพล)

พฤหัสเล็ก ศิษย์ชุนทอง เป็นแชมป์เวทีมวยลุมพินี 5 สมัย ใน 4 รุ่นน้ำหนัก ได้แก่รุ่นพินเวท (102 ปอนด์) รุ่นมินิฟลายเวท (104 ปอนด์) 2 สมัย รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท (108 ปอนด์) และรุ่นฟลายเวท (112 ปอนด์) เพื่อคว้าเข็มขัดแชมป์เส้นแรกมาครอง พฤหัสเล็กต้องชกถึงสามครั้งจึงจะประสบความสำเร็จ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2504
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักมวยไทยชายชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอธัญบุรี
มาสซีฟเดอะแรมเพจ

**มาสซีฟ เดอะแรมเพจ** (; ) เป็นวงฮิปฮอปสัญชาติญี่ปุ่น ยูนิตย่อยของเดอะแรมเพจ  ประกอบด้วยสมาชิกเพอร์ฟอร์เมอร์ 5 คน คือ ลิคิยะ, เคนตะ คามิยะ, ยามะโช, โชเฮย์ อุระคาวะ และทาคาฮิเดะ ซูซูกิ ก่อตั้งเมื่อปี 2019 และเปิดตัวอย่างเป็นทางการในเดือนกุมภาพันธ์ 2020 ด้วยดิจิทัลซิงเกิล "Determined" 

## สมาชิก

## ผลงานเพลง
การจัดอันดับสูงสุดในการจัดอันดับรายสัปดาห์ของออริก้อน 

### ดิจิทัลซิงเกิล

### การ์ดเพลง

### ซิงเกิล

### อัลบั้ม

### การทำงานร่วมกัน

## การแสดงสด
### ฐานะวงหลัก

### ฐานะวงเข้าร่วม

### คอนเสิร์ตจัดโดยศิลปิน
* MA55IVE BASE presents UNLIMITED 01 (19 พฤษภาคม 2025) 

## ผลงานการแสดง
### รายการโทรทัศน์
* MA55IVE BASE (มกราคม 2025-ปัจจุบัน, ฟูจิทีวี) 

## หนังสือ
* MA55IVE THE RAMPAGE Special Book "MA55IVE" (7 พฤศจิกายน 2024, เก็นโตะชะ) 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* MA55IVE THE RAMPAGE Official Website - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:แอลดีเอช
หมวดหมู่:เอ็กไซล์ไทรบ์
หมวดหมู่:บอยแบนด์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2562
ยอดคนเภสัชกร

**ยอดคนเภสัชกร** (จีนตัวเต็ม: 大藥坊; แปลว่า "เภสัชกรผู้ยิ่งใหญ่") เป็นละครโทรทัศน์ฮ่องกงแนวโรแมนติกเกี่ยวกับการแพทย์ที่ออกอากาศในปี ค.ศ. 2014 ผลิตโดยทีวีบี นำแสดงโดย จง เจียซิน, เฉิน จ้านเผิง และหวง เฮ่าหราน ร่วมด้วย ถัง ฉื่อหยง, อ๋าว เจียเหนียน, เสิน เจิ้นเสฺวียน และ เยว่ ฮัว  การถ่ายทำเกิดขึ้นตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2013 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 ละครเรื่องนี้ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ถึง 17 ตุลาคม ค.ศ. 2014 ทางช่องทีวีบีเจด ในช่วงเวลา 20.30 – 21.30 น. โดยมีทั้งหมด 30 ตอน

## เรื่องย่อ
ละครเรื่องนี้มีฉากในช่วงยุคสาธารณรัฐจีน ซึ่งแต่ละภูมิภาคอยู่ภายใต้การปกครองของขุนศึกท้องถิ่น ตระกูลตู้แห่งฝัวซานเป็นตระกูลที่มีฐานะร่ำรวยเป็นเจ้าของกิจการ ฉางชุนถัง (上春堂) ซึ่งเป็นร้านขายยาแผนจีนโบราณที่ใหญ่ที่สุดในเมือง อย่างไรก็ตาม ช่วงเวลาเลวร้ายมาถึงในช่วงที่มีโรคระบาด เมื่อยาของทางร้านทำให้ลูกชายคนโตของนายกเทศมนตรี (และว่าที่ลูกเขยของตู้ เสิน เจ้าของร้าน) เสียชีวิต ตู้ เสินถูกจำคุก และร้านขายยาถูกสั่งปิด ตู้ เจียฉี ลูกสาวคนเดียวของเสินรับหน้าที่สืบสวนการเสียชีวิตของคู่หมั้นของเธอ โดยหวังว่าจะทำให้ปล่อยตัวพ่อของเธอได้ เธอได้ร่วมกับ ติง อี้ยฺเหวียน นักธุรกิจผู้มีพฤติกรรมน่าสงสัย ทำให้พวกเขาบังเอิญไปพบกับแผนการสมคบคิดครั้งใหญ่ที่อาจส่งผลกระทบต่อการเมืองจีน

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* จง เจียซิน รับบท ตู้ เจียฉี
* เฉิน จ้านเผิง รับบท ติง อี้ยฺเหวียน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ฮ่องกงในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ฮ่องกงในคริสต์ทศวรรษ 2010
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องทีวีบี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ฮ่องกง
แอร์ฟอร์ซทรี

**แอร์ฟอร์ซทรี** () เป็นสัญญาณเรียกขานที่การควบคุมจราจรทางอากาศกำหนดขึ้นสำหรับอากาศยานของกองทัพอากาศสหรัฐลำใดก็ตามรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐโดยสาร แต่ไม่มีประธานาธิบดีหรือรองประธานาธิบดีสหรัฐ ศัพท์นี้มักใช้เรียกโบอิง C-32 ซึ่งเป็นโบอิง 757 ที่ได้รับการดัดแปลงและถูกใช้เป็นพาหนะของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศบ่อยที่สุด

## ประวัติศาสตร์

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1955 จอห์น ฟอสเตอร์ ดัลเลส กลายเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศคนแรกที่เดินทางไปต่างประเทศด้วยอากาศยานของรัฐบาลอเมริกัน โดยเดินทางด้วย *[[โคลัมไบน์ III]]* (*Columbine III*) ไปยังเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ พร้อมกับประธานาธิบดีดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์

ตั้งแต่สมัยของเฮนรี คิสซินเจอร์ จนถึงวอร์เรน คริสโตเฟอร์ อากาศยานประจำตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศคือโบอิง 707 ที่ได้รับการดัดแปลง

C-20 กัลฟ์สตรีม ถูกใช้เป็นอากาศยานสำรองในฐานะแอร์ฟอร์ซทรีในสมัยรัฐมนตรีจอร์จ ชูลซ์

ในสมัยเจมส์ เบเกอร์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศเดินทางด้วยVC-137C แซม 26000 หลังจากที่อากาศยานของประธานาธิบดีได้รับการปรับปรุงใน ค.ศ. 1990

ตั้งแต่สมัยรัฐมนตรีแมเดลิน อาลไบรต์ โบอิง C-32 ได้กลายเป็นอากาศยานหลักของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ

ในสมัยที่ฮิลลารี คลินตันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ แอร์ฟอร์ซทรีได้เดินทางไปเยือน 112 ประเทศ ถือเป็นจำนวนที่มากที่สุดของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในประวัติศาสตร์สหรัฐ

## การออกแบบ
อากาศยานที่ถูกจัดสรรไว้สำหรับภารกิจพิเศษทางอากาศ (Special Air Mission) ซึ่งใช้งานโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและเจ้าหน้าที่ระดับสูงที่ได้รับอนุญาต และดำเนินการโดยกองบินน้อยส่งทางอากาศที่ 89 สามารถแยกแยะความแตกต่างจากลวดลายที่โดดเด่นของแอร์ฟอร์ซวันซึ่งออกแบบโดยเรย์มอนด์ โลวีได้จากการไม่มีชีตไลน์สีน้ำเงินเข้ม  และสีน้ำเงินเข้มคลุมห้องนักบิน
ตลอดช่วงการบริหารของโอบามา, ทรัมป์ และไบเดิน ภายในแอร์ฟอร์ซทรีได้ถูกปรับปรุงตกแต่งภายในอย่างช้า ๆ ให้มีความหรูหรามากขึ้น ด้วยค่าใช้จ่าย 16 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อเครื่อง

## อุบัติการณ์

ในเดือนสิงหาคม ค.ส. 2014 เครื่องบินของรัฐมนตรีต่างประเทศ จอห์น เคร์รี มีปัญหาขัดข้องที่โฮโนลูลู รัฐฮาวาย เนื่องจากปัญหาเกี่ยวกับระบบไฟฟ้า ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014 เครื่องบินของเคร์รีเกิดขัดข้องอีกครั้งที่เวียนนา ประเทศออสเตรีย

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2024 รัฐมนตรีต่างประเทศ แอนโทนี บลิงเคน ต้องเปลี่ยนเครื่องที่ดาโฟส เนื่องจาก "ความขัดข้องร้ายแรง" จากปัญหาออกซิเจนรั่ว

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 แอร์ฟอร์ซทรีต้องบินกลับวอชิงตัน ดี.ซี. หลังจากพบ "ปัญหาทางกลไก" ขณะเดินทางไปมิวนิก

## ในวัฒนธรรมประชานิยม
ในละครชุดทางโทรทัศน์เรื่อง *[[ยอดหญิงแกร่งแห่งทำเนียบขาว]]* ตัวละครเอลิซาเบธ แมกคอร์ด ได้รับเลือกให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ หลังจากที่รัฐมนตรีคนก่อนหน้า วินเซนต์ มาร์ช ถูกลอบสังหารโดยเครื่องบินตก ขณะกำลังเดินทางไปเวเนซุเอลาด้วยแอร์ฟอร์ซทรี

## ดูเพิ่ม
* แอร์ฟอร์ซวัน
* แอร์ฟอร์ซทู
* กองบินน้อยส่งทางอากาศที่ 1254
* กองบินน้อยส่งทางอากาศที่ 89

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบอิง 757
หมวดหมู่:สัญญาณเรียกขาน
หมวดหมู่:การเยือนทางการทูต
หมวดหมู่:กองทัพอากาศสหรัฐ
หมวดหมู่:อากาศยานเฉพาะกิจของสหรัฐ
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐ
ตระกูลอิมเบะ

**ตระกูลอิมเบะ** (忌部氏; บางครั้งสะกดเป็น **ตระกูลอิมิเบะ**) เป็นตระกูลญี่ปุ่นในยุคยามาโตะ พวกเขาอ้างว่าสืบเชื้อสายจากฟูโตดามะ

เดิมทีตระกูลอิมเบะมีหน้าที่ทางศาสนาด้วยการเตรียมและดูแลเครื่องบูชา

รายงานจากโคโงะชูอิ ตระกูลอิมเบะได้รับแคว้นอาวะในชิโกกุ เพื่อที่พวกเขาจะได้ปลูกกัญชงที่นั่นได้ สถานที่นั้นเป็นบริเวณที่มีการสร้างศาลเจ้าอิมเบะ

ศาลเจ้าตระกูลของพวกเขาคือศาลเจ้าอาวะ และศาลเจ้าอิมเบะ

## ประวัติ
กลุ่มนี้เริ่มต้นจากชนชั้นต่ำแต่ได้รับอำนาจเนื่องมาจากเหตุผลทางศาสนา ในรัชสมัยจักรพรรดิโคโตกุ ตระกูลอิมเบะร่วมกับตระกูลนากาโตมิและอูราเบะ ได้รับมอบหมายให้ดูแลจิงงิคัง ตระกูลนี้สูญเสียอำนาจในรัชสมัยจักรพรรดิโชมุ ใน ค.ศ. 927 สมาชิกตระกูลสูญเสียสิทธิ์อันยาวนานในการนำผ้า *[[กัญชง#ญี่ปุ่น|อาซะ]]* มาใช้ในพิธีกรรมราชสำนัก

## อ้างอิง
แคพิทัลเบลต์เวย์

**แคพิทัลเบลต์เวย์** () ซึ่งกำหนดให้เป็น **อินเตอร์สเตต 495** (**I-495**) ตลอดความยาวของถนน เป็นทางหลวงระหว่างรัฐสายรองในเขตมหานครวอชิงตัน โดยทางหลวงวงแหวนยาว  นี้ล้อมรอบวอชิงตัน ดี.ซี. เมืองหลวงของสหรัฐและชานเมืองชั้นในที่อยู่ติดกันในรัฐแมริแลนด์และเวอร์จิเนีย นอกจากนี้ยังตัดผ่านเมืองหลวงใกล้ปลายฝั่งตะวันตกของสะพานวูดโรว์ วิลสันซึ่งทอดข้ามแม่น้ำโพโทแมก และผ่านเทศมณฑลพรินซ์จอร์จและมอนต์กอเมอรีในรัฐแมริแลนด์ และเทศมณฑลแฟร์แฟกซ์รวมถึงนครอิสระอะเล็กซานเดรียในรัฐเวอร์จิเนีย

เส้นทางนี้เป็นที่มาของวลี "ภายในเบลต์เวย์" (inside the Beltway) ซึ่งใช้เพื่ออ้างถึงประเด็นที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาลกลางและการเมืองสหรัฐ โดยครึ่งทางใต้และตะวันออกของเส้นทางจะทับซ้อนกับ I-95 ถนนสายนี้สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1964 สำหรับเคบินจอห์นพาร์กเวย์ ซึ่งเป็นถนนเชื่อมต่อระยะสั้นระหว่าง I-495 และคลาราบาร์ตันพาร์กเวย์ใกล้กับแม่น้ำโพโทแมกตามแนวพรมแดนรัฐแมริแลนด์-เวอร์จิเนีย ได้รับการพิจารณาว่าเป็นเดือยอินเตอร์สเตต (I-495X) โดยองค์การทางหลวงรัฐแมริแลนด์ (MDSHA)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* I-495 @ MDRoads.com
* Capital Beltway (I-495 and I-95), by Roads to the Future
* Steve Anderson's DCroads.net: Capital Beltway (I-495 and I-95)
* Washington's Circumferential Highway: Fighting Over the Capital Beltway - Ghosts of DC

95-4
95-4
95-4
95-4 แคพิทัลเบลต์เวย์
495 แคพิทัลเบลต์เวย์
4 แคพิทัล
อินเตอร์สเตต 495
อินเตอร์เตต 495
อินเตอร์สเตต 95-4
อินเตอร์สเตต 4  95-4
หมวดหมู่:ถนนที่จำกัดการเข้าถึงในรัฐแมริแลนด์
จังหวัดโลเรสถาน

**จังหวัดโลเรสถาน** (, ) เป็นหนึ่งใน 31 จังหวัดของประเทศอิหร่าน เมืองหลักคือเมืองโฆร์แรมอบอด

จังหวัดโลเรสถานตั้งส่วนตะวันตกของประเทศในเทือกเขาซากรอส และครอบคลุมพื้นที่ 28,392&nbsp;กม. 2  ในปี 2014 ได้จัดอยู่ในภูมิภาค 4

จังหวัดโลเรสถานตั้งอยู่ใกล้ชายแดนประเทศอิรัก ตั้งอยู่ในหุบเขาอันงดงามที่ล้อมรอบด้วยภูเขา ห่างจากชายแดนอิรัก ไปทางตะวันออกประมาณ 100 กิโลเมตร (ประมาณ 62 ไมล์)

## อ้างอิง

โลเรสถาน
จังหวัดแกซวีน

**จังหวัดแกซวีน** (, ) เป็นหนึ่งใน 31 จังหวัดของประเทศอิหร่าน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ มีเมืองแกซวีนเป็นเมืองหลัก

เมื่อ ค.ศ. 1997 มีการแยกจังหวัดนี้ออกจากจังหวัดเตหะรานและจังหวัดแซนจอน เป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาค 1 เมื่อมีการแบ่งจังหวัดออกเป็น 5 ภูมิภาค เพื่อวัตถุประสงค์ในการประสานงานและการพัฒนา เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2014

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Qazvin Information Network

แกซวีน
หมวดหมู่:จังหวัดแกซวีน
ซาเลม

**ซาเลม** (; , *Šālēm*; , *Salḗm*) เป็นเมืองในตะวันออกกลางโบราณที่ถูกกล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิล  คำว่า "ซาเลม" เป็นคำในภาษาฮีบรูที่มีความหมายว่า "สันติภาพ" (มีรากศัพท์เดียวกันกับคำภาษาฮีบรูว่า "ชาโลม" ซึ่งเป็นที่คุ้นเคยมากกว่า ภาษาฮีบรูเป็นภาษาดั้งเดิมในพันธสัญญาเดิม) ตามธรรมเนียมดั้งเดิม ซาเลมถูกระบุว่าคือเมืองเดียวกันกับเยรูซาเล็ม แต่งานวิชาการในยุคปัจจุบันตั้งข้อสงสัยต่อความเชื่อมโยงนี้

ซาเลมถูกกล่าวถึงในความของคัมภีร์ไบเบิลดังต่อไปนี้:

* ปฐมกาล 14:18: "เมลคีเซเดคผู้เป็นทั้งกษัตริย์ซาเลมและปุโรหิตของพระเจ้าผู้สูงสุด ก็นำขนมปังกับเหล้าองุ่นมาให้"
* สดุดี 76:1–2: "ในยูดาห์ พระเจ้าทรงเป็นที่รู้จัก ในอิสราเอล พระนามของพระองค์ใหญ่ยิ่ง ที่ประทับของพระองค์อยู่ในซาเลม ที่พำนักของพระองค์อยู่ในศิโยน ที่นั่น พระองค์ทรงหักลูกธนูเพลิง ทั้งโล่ ดาบ และยุทธภัณฑ์"
* ฮีบรู 7:2: "อับราฮัม ก็ถวายทศางค์ จากสิ่งสารพัด แก่เมลคีเซเดค ประการแรก นามของท่านแปลว่า กษัตริย์แห่งความชอบธรรม และประการต่อมา ท่านเป็นกษัตริย์เมืองซาเลม ด้วยซึ่งหมายถึงกษัตริย์แห่งสันติสุข"

หนังสือยูดิธซึ่งเป็นคัมภีร์อธิกธรรมกล่าวถึง "หุบเขาซาเลม"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของเยรูซาเล็ม
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์โบราณของเยรูซาเล็ม
หมวดหมู่:เมืองในโทราห์
บันทึกประจำวันของจักรพรรดิโคเมียว

**บันทึกประจำวันของจักรพรรดิโคเมียว** () เป็นอนุทิน () ของจักรพรรดิโคเมียว จักรพรรดิองค์ที่สองของราชสำนักเหนือ

## ภาพรวม
บันทึกเกี่ยวกับพระราชพิธีขึ้นครองราชย์ () ของพระองค์เอง ซึ่งจัดขึ้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1337 (ปีที่สี่ของการฟื้นฟูเค็มมุ) รวมถึงบันทึกเกี่ยวกับพระราชพิธีขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดิองค์ใหม่คือ จักรพรรดิซูโก ซึ่งจัดขึ้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1349 (ปีที่ห้าของศักราชโจวะ) ในจำนวนนี้บันทึกที่เขียนด้วยลายมือใน () (มกราคม–พฤศจิกายน ค.ศ. 1342 และ เมษายน–ธันวาคม ค.ศ. 1345) และบันทึกการขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดิซูโกได้รับการเก็บรักษาไว้ที่หอสมุดหลวงฮิงาชิยามะ ()

บันทึกจำนวนมากเกี่ยวข้องกับพระราชกรณียกิจประจำวันของจักรพรรดิในเวลานั้น จักรพรรดิทรงสนพระทัยในลัทธิขงจื๊ออย่างลึกซึ้ง ซึ่งสะท้อนให้เห็นในบันทึกประจำวันของพระองค์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งบันทึกเกี่ยวกับการเสียชีวิตของรัฐมนตรีพิธี () ซูกาวาระ โนะ คินโทกิ () อาจารย์ขงจื๊อของพระองค์ ซึ่งสะท้อนถึงความเคารพนับถือขององค์จักรพรรดิได้อย่างชัดเจน

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง

* 
* 

หมวดหมู่:อนุทิน
หมวดหมู่:บันทึกประจำวันในยุคมูโรมาจิ
หมวดหมู่:หนังสือในคริสต์ศตวรรษที่ 14
หมวดหมู่:ผลงานเกี่ยวกับราชวงศ์ญี่ปุ่น
ขาวสด ศิษย์พระพรหม

**สุทธิชัย ดารารัตน์** หรือที่รู้จักกันในชื่อ **ขาวสด ศิษย์พระพรหม** เป็นอดีตนักมวยไทยอาชีพชาวไทย

## ประวัติและอาชีพ
สุทธิชัย ดารารัตน์ เกิดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2501 ที่จังหวัดจันทบุรี หลังจากฝึกซ้อมได้ประมาณสองเดือน เขาได้ขึ้นชกครั้งแรก ซึ่งเขาชนะโดยใช้ชื่อบนสังเวียนว่า "บัวขาว ศิษย์เจ้าพระยา" และได้รับค่าตัว 70 บาท เมื่อเขาน้ำหนักได้ 100 ปอนด์ เทรนเนอร์ของเขาคือ สิงห์ สาครพิทักษ์ ได้พาเขามาที่กรุงเทพฯ และเอาชนะคะแนนคู่ต่อสู้คือ เรือใบ ศิษย์สายทอง ที่สนามมวยเวทีลุมพินี ความสำเร็จของเขาทำให้เขาย้ายไปอยู่ค่ายศิษย์พระพรหม โดยเจ้าของค่ายตั้งชื่อให้เขาว่า ขาวสด ศิษย์พระพรหม

ขาวสดมีชื่อเสียงโด่งดังในปี พ.ศ. 2520 ผู้ชมชื่นชอบสไตล์การชกดุดันและเข่าอันเป็นเอกลักษณ์ของเขา ทำให้เขาได้รับฉายาว่า ไอ้แมงกะพรุนไฟ เนื่องจากทักษะการกอดของเขา เขาได้มีโอกาสชิงแชมป์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 โดยแพ้ ตะวันออก ศิษย์พูนชัย ในการชิงแชมป์รุ่นฟลายเวทของสนามมวยเวทีราชดำเนินที่ว่างอยู่ ต่อมาได้ขยับน้ำหนักขึ้นมาชิงแชมป์รุ่นแบนตัมเวทของสนามมวยเวทีลุมพินี โดยชนะคะแนนสิงห์หนุ่ม เอกชัย ซึ่งเป็นคู่ต่อสู้ที่เคยเอาชนะมาแล้ว เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 เขาสละตำแหน่งเนื่องจากน้ำหนักเกิน

วันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ขาวสดชกชิงแชมป์รุ่นจูเนียร์ไลท์เวทของสนามมวยเวทีราชดำเนิน แต่แพ้คะแนนให้กับเสือยิ้มยาก ณรงค์น้อย เกียรติบัณฑิต จากนั้นจึงย้ายไปชกที่สนามมวยเวทีลุมพินีเพื่อชิงแชมป์ในรุ่นเดียวกันกับกำไลหยก เกียรติสมภพ กำไลหยก โดนไล่ลงจากเวทียกสุดท้าย ทำให้การชกครั้งนี้ไม่มีการตัดสิน ขาวสดกลับมาชิงแชมป์ที่สนามมวยเวทีราชดำเนิน โดยชนะน็อกสมิงหนุ่ม สิทธิบุญธรรม เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 และคว้าแชมป์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่ว่างอยู่มาครองได้สำเร็จ

ขาวสดเอาชนะนักมวยระดับแชมป์ที่มีชื่อเสียงมากมายในยุคของเขา เช่นยอดมวยอมตะ วิชาญน้อย พรทวี, จิตติ เมืองขอนแก่น, หนองคาย ส.ประภัสสร, ไอ้ 5 ก เก่งกาจ เกียรติเกรียงไกร, เก่งกล้า ศิษย์เส่ย, ประวิทย์ ศรีธรรม, เริงศักดิ์ พรทวี และแป้นน้อย สาครพิทักษ์ ค่าตัวสูงสุดในอาชีพของขาวสดอยู่ที่ 180,000 บาท ซึ่งเขาได้รับหลังจากพ่ายแพ้ให้กับขุนเข่าเสาโทรเลข ดีเซลน้อย ช.ธนสุกาญจน์ ในรายการ ศึกวันทรงชัย ที่จัดโดยทรงชัย รัตนสุบรรณ

การชกครั้งสุดท้ายในอาชีพของเขา ขาวสดถูก แคล้ว ธนิกุล พาไปชกที่ลอสแอนเจลิส เพื่อเผชิญหน้ากับพีท คันนิงแฮม ในการชกแบบคิกบ็อกซิ่ง เขาแพ้คะแนนแบบเอกฉันท์และตัดสินใจเลิกชกเมื่ออายุเพียง 26 ปีเท่านั้น หลังจากเลิกชกแล้ว เขากลับมายังจังหวัดจันทบุรี ซึ่งเขาเป็นเจ้าของที่ดินและทำงานเป็นคนขับรถบรรทุกส่งหอยให้กับฟาร์มหอยนางรมของครอบครัวเขา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2501
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักมวยไทยชายชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอมะขาม
รีเมกวิดีโอเกม

**รีเมกวิดีโอเกม** () คือวิดีโอเกมที่นำมาสร้างขึ้นใหม่โดยอ้างอิงจากเกมต้นฉบับ โดยมีจุดประสงค์เพื่อปรับปรุงให้ทันสมัย ทั้งด้านกราฟิกให้เหมาะกับฮาร์ดแวร์รุ่นใหม่ และรูปแบบการเล่นให้สอดคล้องกับผู้เล่นยุคปัจจุบัน โดยทั่วไปแล้วรีเมกจะยังคงใช้ชื่อเดิม แนวทางการเล่นหลัก และโครงเรื่องสำคัญเหมือนต้นฉบับ แม้อาจมีบางส่วนที่ถูกปรับเปลี่ยนไปบ้างก็ตาม

รีเมกมักพัฒนาขึ้นโดยผู้สร้างเกมดั้งเดิมหรือผู้ถือลิขสิทธิ์ แต่บางครั้งก็ถูกสร้างโดยกลุ่มแฟนเกม ซึ่งในกรณีนี้มักถูกเรียกว่า "แฟนเกม" (fangame) และถือเป็นส่วนหนึ่งของกระแสเรโทรเกมมิ่งอีกด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การพัฒนาวิดีโอเกม
หมวดหมู่:คำศัพท์วิดีโอเกม
เนตร ศักดิ์ณรงค์

**วีระเนตร นาคะอินทร์** (เกิด 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497) เป็นที่รู้จักในชื่อ **เนตร ศักดิ์ณรงค์** เป็นอดีตนักมวยไทยอาชีพชาวไทยที่ชกในช่วงทศวรรษ 1970

## ประวัติและอาชีพ
เนตรเริ่มฝึกมวยไทยตั้งแต่อายุ 14 ปีกับครูมวยในบ้านเกิดของเขาที่พังโคน จากนั้น เนตรก็เข้ามาอยู่ค่ายเทอดเกียรติพิทักษ์ ซึ่งเขากลายเป็นปรากฏการณ์แห่งภาคตะวันออกเฉียงเหนือด้วยการชนะรวด 30 ไฟต์ เมื่ออายุ 17 ปี เนตรได้เข้ามาชกที่กรุงเทพฯ เป็นครั้งแรกและย้ายมาร่วมค่ายศักดิ์ณรงค์

ในช่วงทศวรรษที่ 1970 เนตรกลายเป็นนักมวยที่มีชื่อเสียงจากอาวุธที่ทรงพลัง เขาได้รับการจัดอันดับทั้งในสนามมวยเวทีราชดำเนินและสนามมวยเวทีลุมพินี และเอาชนะนักมวยชื่อดังระดับแชมป์หลายคนในยุคของเขา เช่น โพธิ์ไทร สิทธิบุญเลิศ, ไอ้หมูแข้งทอง ผุดผาดน้อย วรวุฒิ, ยอดมวยเมืองตรัง พุฒ ล้อเหล็ก, ขุนพลน้อย เกียรติสุริยา, ยอดมวยอมตะ วิชาญน้อย พรทวี เนตรเดินทางไปลอสแอนเจลิสซึ่งเขาเอาชนะเอิร์นเนสต์ ฮาร์ต จูเนียร์ แชมป์โลก WKA ชาวอเมริกันด้วยการน็อกในปี พ.ศ. 2520

เนตรเลิกชกมวยในปี พ.ศ. 2521 หลังจากแพ้ให้กับสะท้านฟ้า ส.ประทีป ในปี พ.ศ. 2531 เขาได้รับเชิญให้ไปชกที่ปารีส โดยเอาชนะมุสตาฟา เบนาเทีย แชมป์มวยไทยของยุโรปด้วยการน็อก จากนั้นเนตรก็ได้ไปตั้งรกรากที่ฝรั่งเศส ซึ่งเขาเป็นครูสอนมวยที่นั่นมานานกว่า 30 ปีแล้ว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2497
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอพังโคน
หมวดหมู่:นักมวยไทยชายชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนมวยไทย
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดสกลนคร
โมกุ โมกุ

**โมกุ โมกุ** เป็นแบรนด์เครื่องดื่มรสผลไม้ที่มีวุ้นมะพร้าวสัญชาติไทยผลิตโดยเซ็ปเป้ และส่งออกไปตลาดต่างประเทศมากมาย โดยเฉพาะประเทศเกาหลีใต้ ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย และฝรั่งเศส

## ประวัติ
โมกุ โมกุ ถือกำเนิดขึ้นในปี พ.ศ. 2544 เมื่อบริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัล ฟู้ด จำกัด โดยอนันต์ รักอริยะพงศ์ ซึ่งในขณะนั้นทำธุรกิจเล็ก ๆ ภายในครอบครัวคือการผลิตคุกกี้ ต้องการขยายธุรกิจเข้าสู่ธุรกิจเครื่องดื่ม และอดิศักดิ์ (ปัจจุบันเป็นรองประธานบริษัทเซ็ปเป้) ลูกชายของเขาที่เพิ่งกลับจากการเรียนที่ประเทศญี่ปุ่น ได้เกิดความคิดที่จะสร้างความแตกต่างให้กับผลิตภัณฑ์โดยการเพิ่มวุ้นมะพร้าวเข้าไป ผลิตภัณฑ์ที่เซ็ปเป้ระบุว่าเป็นผลิตภัณฑ์แรก ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากผู้ทดสอบ แต่ขายได้ไม่ดีในตลาดผู้มีรายได้น้อยที่ทรัพย์อนันต์มุ่งเน้นจำหน่ายในขณะนั้น เนื่องจากบรรจุภัณฑ์ไม่น่าดึงดูดใจและราคาต่อหน่วยอยู่ที่ 10 บาท หลังจากมีการออกแบบบรรจุภัณฑ์ใหม่ โดยลดราคาเหลือ 5 บาท ยอดขายก็ดีขึ้น ผลิตภัณฑ์นี้ถูกตั้งชื่อว่าโมกุ โมกุ โดยเลียนเสียงเคี้ยวของญี่ปุ่นว่า โมกุ (もぐ)

ในช่วงแรก โมกุ โมกุ ถูกขายโดยผู้ค้าปลีกขนาดเล็ก และมีราคาอยู่ที่ 5 บาทเท่านั้น เมื่อบริษัทขยายช่องทางการขาย ยอดขายก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้บริษัทสามารถลงทุนในการเพิ่มกำลังการผลิตได้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ธุรกิจเครื่องดื่ม
หมวดหมู่:ตราสินค้าผลิตภัณฑ์เครื่องดื่ม
หมวดหมู่:แบรนด์เครื่องดื่มสัญชาติไทย
ศาซาน ปทมสี

**ศาซาน ปทมสี กานาเกีย** (, ; เกิด 18 ตุลาคม พ.ศ. 2530) เป็นนักแสดงหญิงละนางแบบชาวอินเดีย มีผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกในภาษาฮินดีเรื่อง *Rocket Singh: Salesman of the Year* (พ.ศ. 2552) ส่วนผลงานภาพยนตร์เรื่องสำคัญของเธอนั้น อาทิ *Orange* (พ.ศ. 2553), *Dil Toh Baccha Hai Ji* (พ.ศ. 2554), *Housefull 2* (พ.ศ. 2555) และ *Masala* (พ.ศ. 2556)

## ชีวิตช่วงต้นและวงการบันเทิง
เธอเธอเกิดที่แค้วนคุช รัฐคุชราต เป็นธิดาของอฤิค ปทมสี อดีตนักแสดงละครเวที และซารอน ปภากร ซึ่งเป็นนักแสดงเช่นกัน ส่วนตัวเธอนับถือศาสนาพุทธ

ก่อนเธอจะเข้าสู่วงการบันเทิง เธอเคยมีผลงานการแสดงละครเวทีหลายเรื่อง โดยเฉพาะ *Unspoken Dialogues* ซึ่งเป็นผลงานการกำกับของบิดา จนกระทั่งเธอได้รับการทาบทามให้เข้าสู่วงการบันเทิงเต็มตัวจากการชักชวนของวิเวก วัสวาณี ผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดัง โดยได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ *Rocket Singh: Salesman of the Year* คู่กับรัณพีร์ กปูร ในปี พ.ศ. 2553 เธอได้แสดงภาพยนตร์ถึงสองเรื่อง ได้แก่ Kanimozhi ซึ่งเป้นภาพยนตร์ภาษาทมิฬ และ Orange ซึ่งเป็นภาพยนตร์ภาษาเตลูกู ต่อมาเธอได้ปรากฎตัวในภาพยนตร์เรื่อง *Housefull 2* ในปี พ.ศ. 2555 แม้เธอจะรับบทเพียงตัวประกอบ แต่ภาพยนตรืเรื่องดังกล่าวประสบความสำเร็จอย่างมากโดยเป็นภาพยนตร์อินเดียที่ทำรายได้สูงที่สุดของปีนั้น

## ชีวิตส่วนตัว
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2567 เธอประกาศหมั้นกับอชิค กานาเกีย นักธุรกิจชาวอินเดีย และมีพิธีมงคลสมรสในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2568 โดยมีเพียงเพื่อนสนิทและคนใกล้ชิดร่วมงานเท่านั้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอินเดีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐคุชราต
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวอินเดีย
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2530
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ตำบลอูรบีชาน

**อูรบีชาน** () เป็นฆุม (ตำบล) ในอำเภอโอ-จเริว จังหวัดบันทายมีชัยทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา

## หมู่บ้าน

* ชานบันทายเทม็ย (ជាន់បន្ទាយថ្មី)
* โชคชัย (ជោគជ័យ)
* อูรบีชาน (អូរបីជាន់)
* ปราสาท (ប្រាសាទ; บราสาท)
* เปร็ยจาน (ព្រៃចាន់; ไพรจาน)
* พราว (ព្រាវ)
* เซ็ยลา-ขแมร์ (សីលាខ្មែរ; สีลา-ขแมร์)
* สนวลเทร็ต (ស្នូលទ្រេត)
* ถนัลบัต (ថ្នល់បត់)
* ทุมนบฎาจ (ទំនប់ដាច់)
* เยียงฎังคุม (យាងដង្គុំ; ยางฎังคุม)

## อ้างอิง
เกาะโคเกต

**เกาะโคเกต** (, ) เป็นเกาะขนาดเล็กที่มีพื้นที่ประมาณ  ตั้งอยู่ห่างจากเมืองแอมเบิลในชายฝั่งนอร์ทัมเบอร์แลนด์  ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษ เกาะนี้อยู่ในเขตแพริชฮอกซ์ลีย์

## ประภาคารโคเกต
thumb|left|upright|ประภาคารเกาะโคเกต

ครั้งหนึ่งเกาะโคเกตเป็นที่อยู่ของเฮนรีแห่งโคเกต (เสียชีวิตใน ค.ศ. 1127) ชาวเดนมาร์กที่อาศัยอยู่ในกระท่อมฤๅษีบนเกาะนั้น เกาะนี้ยังมีโครงสร้างที่เหลืออยู่ของอารามยุคกลางบนชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งส่วนใหญ่ถูกรวมเข้ากับประภาคารและบ้านพักคนดูแลประภาคารในคริสต์ศตวรรษที่ 19

ประภาคารโคเกตสร้างโดยทรินิตีเฮาส์ใน ค.ศ. 1841 ด้วยงบประมาณ 3,268 ปอนด์สเตอร์ลิง เจมส์ วอล์กเกอร์เป็นผู้ออกแบบประภาคาร ซึ่งเป็นหอคอยสี่เหลี่ยมสีขาวทำจากหินทราย มีผนังหนากว่า 1 เมตร ล้อมรอบด้วยกำแพงเชิงเทิน ผู้ดูแลประภาคารโคเกตคนแรกคือวิลเลียม ดาร์ลิง พี่ชายของเกรซ ดาร์ลิง

ประภาคารในตอนแรกมีเลนส์ไดออปทริกคงที่ขนาดใหญ่ (ลำดับที่หนึ่ง) พร้อมกับชุดกระจก (ซึ่งถูกแทนที่ด้วยปริซึมหักเหแสงในอีกสิบปีต่อมา) เลนส์ผลิตโดย Isaac Cookson & co. แห่งนิวคาสเซิลอะพอนไทน์ โคมไฟใช้เชื้อเพลิงน้ำมัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Trinity House
* Tide times for Coquet Island from the BBC and Easytide.
* History of Coquet Island. (Modified from "A History of Northumberland", volume V,  by John Crawford Hodgson. Published 1899).
อ่าวมาเจลลัน

**อ่าวมาเจลลัน** () เป็นอ่าวทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะมักตันใกล้กับเมืองลาปู-ลาปูในประเทศฟิลิปปินส์ อ่าวนี้ตั้งชื่อตามนักเดินเรือชาวโปรตุเกสเฟอร์ดินานด์ มาเจลลันที่ถูกกองทัพของลาปู-ลาปูสังหารในบริเวณนี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อ่าวในประเทศฟิลิปปินส์
บันทึกการเดินทางเยือนญี่ปุ่นของทูตในปีช็องซารัชศกมันรย็อก

**บันทึกการเดินทางเยือนญี่ปุ่นของทูตในปีช็องซารัชศกมันรย็อก** () เป็นบันทึกสมัยราชวงศ์โชซ็อนที่เก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์มหานครปูซาน เขตนัม มหานครปูซาน หนังสือเล่มนี้ได้รับการประกาศให้เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของมหานครปูซานหมายเลข 84 เมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2018 ซึ่งประกาศเป็นส่วนเพิ่มเติมจากทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของมหานครปูซานหมายเลข 84 ที่มีอยู่เดิม นั่นคือ ทะเบียนครอบครัวของอีด็อกซอง ()

## ภาพรวม
หนังสือ “บันทึกการเดินทางเยือนญี่ปุ่นของทูตในปีช็องซารัชศกมันรย็อก” () ของพิพิธภัณฑ์มหานครปูซาน คือบันทึกการเดินทาง () ที่เขียนโดย อี คย็องจิก (, ชื่อศิลปิน: , ค.ศ. 1577–1640) ข้าราชการพลเรือนในสมัยราชวงศ์โชซ็อนช่วงกลาง บันทึกประสบการณ์ของเขาขณะเดินทางไปยังเมืองเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น ในฐานะทูตเพื่อตอบรับและส่งกลับชาวเกาหลี () ในปี ค.ศ. 1617 (ปีที่ 9 ในรัชสมัยของพระเจ้าควังแฮกุน)

บันทึกเริ่มต้นด้วยรายชื่อเจ้าหน้าที่เอกชน 428 นาย รวมทั้งผู้นำทูต () จากนั้นบันทึกเหตุการณ์ในช่วง 104 วันตั้งแต่วันที่ 4 กรกฎาคม สามวันก่อนออกเดินทางจากปูซานไปญี่ปุ่น จนถึงวันที่ 18 ตุลาคมของปีเดียวกัน เมื่อพวกเขากลับมาที่ท่าเรือปูซานจากเกาะสึชิมะ

“บันทึกการเดินทางเยือนญี่ปุ่นของทูตในปีช็องซารัชศกมันรย็อก” เป็นบันทึกเรื่องราวช่วงเริ่มต้นของความสัมพันธ์ทางการทูตของโชซ็อนกับรัฐบาลโชกุนเอโดะ ประกอบด้วยบันทึกแรกเกี่ยวกับพิธีกรรมเทพเจ้าแห่งท้องทะเลที่ยองกาแด () ซึ่งเผยให้เห็นพิธีกรรมช่วงแรกของคณะทูตในปูซาน นอกจากนั้นคณะทูตยังมีการใช้เส้นทางหลายเส้นทางที่แตกต่างจากเส้นทางของคณะทูตทั่วไป การแวะพักที่ปราสาทฟูชิมิ () ในเกียวโต และผ่านคารัตสึและปราสาทนาโงยะจังหวัดซากะในเกาะคีวชู ระหว่างทางกลับเพื่อนำเชลยศึกชาวเกาหลีกลับประเทศ เป็นรายละเอียดที่หาได้ยากในบันทึกทางการทูตอื่น&thinsp;ๆ แม้ว่าจะมีบันทึกการเดินทางของคณะทูตใน “บันทึกการเดินทางบนเรือใบตะวันออก” () โดยผู้นำทูต โอ ยุนกย็อม () บันทึกไว้เช่นกัน แต่บันทึกนี้มีเนื้อหากระชับกว่า

นอกจากจะมีคุณค่าในฐานะแหล่งข้อมูลดังที่กล่าวแล้ว บันทึกยังเป็นหนังสือในรูปแบบนี้เพียงเล่มเดียวที่เป็นที่ทราบจนถึงปัจจุบัน และผู้เขียนคือ อี คย็องจิก ยังเป็นปู่ของ อี ด็อกซอง () ดังนั้นจึงเหมาะสมที่จะอนุรักษ์และจัดการโดยรวมอยู่ในรายการทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของมหานครปูซานหมายเลข 84 "ทะเบียนครอบครัวของอีด็อกซอง" ()

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
*  

หมวดหมู่:ทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ของมหานครปูซาน
หมวดหมู่:งานสะสมของพิพิธภัณฑ์มหานครปูซาน
หมวดหมู่:อนุทิน
หมวดหมู่:บันทึกประจำวันในสมัยราชวงศ์โชซ็อน
หมวดหมู่:หนังสือปี พ.ศ. 2160
ซวีเบิลคูเคิน

**ซวีเบิลคูเคิน** (; , ) เป็นเค้กหอมใหญ่อาหารเยอรมันจานคาว ทำมาจากหอมใหญ่นึ่ง, เบคอนหั่นเต๋า, ครีม และ เม็ดคาราเวย์ บนแป้งใส่ยีสต์หรือไม่ใส่ เค้กนี้คล้ายกันกับฟลัมคูเคินแต่ไม่ใช่อย่างเดียวกัน ต่างที่ฟลัมคูเคินแห้งกว่า

## ประวัติศาสตร์
ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดถึงประวัติศาสตร์ของซวีเบิลคูเคิน ปรากฏหลักฐานการกล่าวถึงที่เก่าแก่ที่สุดย้อนไปได้ถึงศตวรรษที่ 19 และมีที่มาจากบาเดิน-วืทเทิมบวร์ค

ซวีเบิลคูเคินเป็นอาหารจานฤดูใบไม้ผลิ นิยมรับประทานในตามเทศกาลไวน์ และมีความนิยมสูงเป็นพิเศษในภูมิภาคผลิตไวน์ของเยอรมนี เช่น ทูริงเงิน, ฟัลทซ์, เฮสเซอ, ฟรังเคิน, บาเดิน, ซวาเบิน และลุ่มแม่น้ำไรน์ กับ มอเซล ซวีเบิลคูดคินยังนิยมทานคู่กับไวน์ใหม่ (น็อยเออร์ไวน์; "neuer Wein") ซึ่งหมายถึงน้ำองุ่นที่นำไปบ่มไม่นานก่อนจะแปรสภาพเป็นไวน์ที่บรรจุขวดจำหน่าย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เค้กเยอรมัน
หมวดหมู่:อาหารสวิส
หมวดหมู่:อาหารจากหอมใหญ่