การต่อต้านยิวในศาสนาอิสลาม

มีการถกเถียงกันอย่างมากเกี่ยวกับธรรมชาติของการต่อต้านชาวยิวในศาสนาอิสลาม ซึ่งรวมถึงทัศนคติของชาวมุสลิมที่มีต่อชาวยิว คำสอนของศาสนาอิสลามเกี่ยวกับชาวยิวและศาสนายูดาห์ และการปฏิบัติต่อชาวยิวในสังคมอิสลามตลอดประวัติศาสตร์อิสลาม แหล่งข้อมูลวรรณกรรมอิสลามได้กล่าวถึงกลุ่มชาวยิวในแง่ลบและยังเรียกร้องให้ยอมรับพวกเขาด้วย คำอธิบายเหล่านี้บางส่วนทับซ้อนกับข้อสังเกตของศาสนาอิสลามเกี่ยวกับกลุ่มศาสนาที่ไม่ใช่มุสลิมโดยทั่วไป  

เมื่ออิสลามปรากฏขึ้นในอาระเบียเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 7 และการขยายในช่วงการพิชิตดินแดนโดยมุสลิม ชาวยิวกับกลุ่มชนหลายกลุ่ม ต้องอยู่ภายใต้การปกครองของศาสนาอิสลาม คุณภาพชีวิตภายใต้การปกครองของมุสลิมมีความแตกต่างกันไปตามสมัย เช่นเดียวกันกับมุมมองของผู้ปกครอง เจ้าหน้าที่รัฐ ครูสอนศาสนา และประชากรทั่วไปต่อชาวยิว ตั้งแต่ยอมรับความต่างถึงกดขี่ข่มเหง

ภาพพจน์เปรียบเทียบต่อต้านยิวที่พบในวาทกรรมอิสลามบางเรื่องมีการกล่าวหาชาวยิวเป็น "ผู้สังหารศาสดา"

## ขอบเขตความเห็น
*Claude Cahen และ Shelomo Dov Goitein โต้แย้งต่อข้ออ้างว่าการต่อต้านยิวมีประวัติยาวนานในประเทศมุสลิม โดยเขียนว่าการเลือกปฏิบัติที่เกิดขึ้นกับผู้มิใช่มุสลิม (*กุฟฟาร*) นั้นเป็นลักษณะทั่วไป ดังนั้นจึงไม่ได้มุ่งเป้าไปที่ชาวยิวโดยเฉพาะ สำหรับนักวิชาการกลุ่มนี้ การต่อต้านยิวในอิสลามสมัยกลางเป็นแบบเฉพาะพื้นที่และเกิดขึ้นเป็นครั้งคราว มากกว่าจะเป็นแบบทั่วไปและเฉพาะถิ่น
*Bernard Lewis เขียนว่า ในขณะที่มุสลิมมีการเหมารวมต่อชาวยิวในแง่ลบตลอดประวัติศาสตร์อิสลามส่วนใหญ่ การเหมารวมเหล่านี้แตกต่างจากการเหมารวมที่มักปรากฏในกระแสต่อต้านยิวในยุโรป เพราะชาวมุสลิมมองว่าชาวยิวเป็นเพียงเป้าหมายแห่งความเยาะเย้ย ต่างจากชาวคริสต์ที่มองว่าชาวยิวเป็นเป้าหมายแห่งความหวาดกลัว เขาโต้แย้งว่าชาวมุสลิมไม่ได้มองว่าชาวยิวเป็น "ความชั่วร้ายของจักรวาล" ในมุมมองของ Lewis การต่อต้านยิวแบบยุโรปปรากฏขึ้นในหมู่ชาวมุสลิมครั้งแรกเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19
*Frederick M. Schweitzer และ Marvin Perry ระบุว่ามีการกล่าวถึงชาวยิวในอัลกุรอานและหะดีษส่วนใหญ่ในแง่ลบ และระบุว่าระบอบการปกครอง "แบบอิสลาม" ปฏิบัติต่อชาวยิวอย่างย่ำแย่ พวกเขายืนยันว่าทั้งชาวยิวและชาวคริสต์ถูกลดสถานะให้อยู่ในสถานะ*[[ษิมมี]]* Schweitzer และ Perry ระบุว่าตลอดประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ ชาวคริสต์ปฏิบัติต่อชาวยิวแย่กว่าชาวมุสลิม โดยระบุว่าชาวยิวในดินแดนของชาวคริสต์ต้องเผชิญกับบทโจมตี การข่มเหง และการสังหารหมู่ที่เลวร้ายกว่าชาวยิวที่อยู่ภายใต้การปกครองของชาวมุสลิม
*Walter Laqueur รายงานว่า การตีความอัลกุรอานที่ผันแปร มีความสำคัญต่อการทำความเข้าใจทัศนคติของชาวมุสลิมที่มีต่อชาวยิว คัมภีร์กุรอานหลายโองการสั่งสอนเรื่องความอดทนอดกลั้นต่อชาวยิว ขณะที่บางโองการก็กล่าวโจมตีชาวยิวอย่างเป็นปฏิปักษ์ (ซึ่งคล้ายกับการกล่าวโจมตีผู้ที่ไม่ยอมรับศาสนาอิสลาม) มุฮัมมัดมีปฏิสัมพันธ์กับชนเผ่าชาวยิวในอาระเบีย ท่านสั่งสอนให้เปลี่ยนศาสนา ต่อสู้ และสังหารชาวยิวจำนวนมาก แต่ก็ผูกมิตรกับชาวยิวคนอื่น ๆ ด้วย
* สำหรับ Martin Kramer แนวคิดที่ว่าการต่อต้านยิวร่วมสมัยของมุสลิมเป็นอิสลามอย่างแท้จริงนั้น "สัมผัสความจริงบางอย่าง แต่กลับมองข้ามความจริงอื่น ๆ" (ดูการต่อต้านยิวในโลกอาหรับ) Kramer เชื่อว่าการต่อต้านชาวยิวในปัจจุบันบางส่วนเกิดจากนโยบายของรัฐอิสราเอล ซึ่งชาวมุสลิมมองว่าเป็นความอยุติธรรมและเป็นสาเหตุหลักของความรู้สึกตกเป็นเหยื่อและสูญเสีย Kramer ระบุว่าสาเหตุหลักของการต่อต้านชาวยิวของชาวมุสลิมมาจากอุดมการณ์ต่อต้านชาวยิวในยุโรปสมัยใหม่ ซึ่งแพร่ระบาดไปทั่วโลกมุสลิม
*Amal Saad-Ghorayeb นักเขียนและนักวิเคราะห์การเมืองชาวเลบานอน อุทิศบทหนึ่งในหนังสือของเธอเรื่อง *Hizbu'llah: Politics and Religion* เพื่อวิเคราะห์ความเชื่อต่อต้านยิวของฮิซบุลลอฮ์ เธอโต้แย้งว่า แม้ว่าขบวนการไซออนิสต์มีอิทธิพลต่อการต่อต้านศาสนายูดาห์ของฮิซบุลลอฮ์ "สิ่งนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับมัน" เพราะความเกลียดชังชาวยิวของฮิซบุลลอฮ์เป็นแรงขับเคลื่อนทางศาสนามากกว่าแรงขับเคลื่อนทางการเมือง

## ชาวยิวในอัลกุรอาน

### ไม่มีการกล่าวถึงชาวยิวในช่วงมักกะฮ์
ไม่มีการกล่าวถึงชาวยิวเลยในโองการที่มาจากสมัยมักกะฮ์ Bernard Lewis รายงานว่า ความใส่ใจที่มอบให้กับชาวยิวนั้นไม่มีนัยสำคัญมากนัก

### คำที่ใช้เรียกชาวยิว
#### บะนีอิสรออีล
อัลกุรอานอ้างถึง *บะนูอิสรออีล* (วงศ์วานอิสราเอล) เป็นการเฉพาะถึง 44 ครั้ง แม้ว่าคำนี้อาจใช้เรียกทั้งชาวยิวและคริสต์เป็นสายศาสนาเดียว

#### ยะฮูดและยะฮูดี
คำว่า *ยะฮูด* และ *ยะฮูดี* (ยิว, ชาวยิว) ปรากฏ 11 ครั้ง และรูปกริยา *ฮาดะ* (หมายถึง "การเป็นชาวยิว/ยิว") ปรากฏ 10 ครั้ง Khalid Durán รายงานว่า โองการเชิงลบใช้คำว่า *ยะฮูด* ในขณะที่โองการเชิงบวกกล่าวถึง *บะนูอิสรออีล* เป็นหลัก

### อ้างอิงแง่ลบต่อชาวยิว
การอ้างอิงถึงชาวยิวในคัมภีร์อัลกุรอานถูกตีความไปในทิศทางที่แตกต่างกัน Frederick M. Schweitzer และ Marvin Perry ระบุว่าการอ้างอิงเหล่านี้ "ส่วนใหญ่เป็นไปในเชิงลบ" Tahir Abbas รายงานว่า การอ้างอิงถึงชาวยิวโดยทั่วไปเป็นไปในทางบวก โดยมีเพียงการอ้างอิงถึงกลุ่มชาวยิวบางกลุ่มเท่านั้นที่มีการวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรง

### การนำหลักปฏิบัติของชาวยิวมาใช้
Bernard Lewis และนักวิชาการคนอื่น ๆ บางส่วนรายงานว่า โองการแรก ๆ ของคัมภีร์อัลกุรอานส่วนใหญ่เห็นอกเห็นใจชาวยิว มุฮัมมัดยกย่องพวกเขาในฐานะผู้นับถือพระเจ้าองค์เดียว และมองว่าพวกเขาเป็นผู้ศรัทธาใหม่โดยธรรมชาติ และการปฏิบัติของชาวยิวก็คล้ายคลึงกับพฤติกรรมของศาสนาอิสลามในยุคแรก เช่น การละหมาดตอนเที่ยง, ละหมาดวันศุกร์, ศีลอดเราะมะฎอน (คล้ายยมคิปปูร์) และข้อที่โด่งดังที่สุดคือความจริงที่ว่าชาวมุสลิมยังคงละหมาดหันไปยังเยรูซาเลม ไม่ใช่มักกะฮ์ จนถึง ค.ศ. 623 เรื่องนี้ได้เปลี่ยนไปหลังจากที่อัลลอฮ์กำหนดให้กิบลัตของพวกเขาเป็นที่พอใจสำหรับชาวมุสลิมมากขึ้น

### รัฐธรรมนูญมะดีนะฮ์

#### โองการในอัลกุรอาน
สิ่งเหล่านี้ส่งผลให้ทิศทางการละหมาดของชาวมุสลิมเปลี่ยนจากกรุงเยรูซาเลมไปยังมักกะฮ์ Laqueur รายงานว่า โองการที่ขัดแย้งกันเกี่ยวกับชาวยิวในคัมภีร์อัลกุรอานส่งผลต่อทัศนคติของชาวมุสลิมที่มีต่อชาวยิวจนถึงทุกวันนี้ โดยเฉพาะในช่วงเวลาที่มูลฐานนิยมอิสลามกำลังเติบโต

### ศาสนายูดาห์ในเทววิทยาอิสลาม
Bernard Lewis รายงานว่า ไม่มีสิ่งใดในเทววิทยาอิสลามที่อาจถือได้ว่าเป็นการหักล้างศาสนายูดาห์หรือเป็นการด่าทอชาวยิวอย่างรุนแรงได้ Lewis และ Chanes ชี้ให้เห็นว่าด้วยเหตุผลหลายประการ ชาวมุสลิมส่วนใหญ่ไม่ได้ต่อต้านชาวยิว คัมภีร์อัลกุรอานสั่งให้ชาวมุสลิมนับถือพระเจ้าองค์เดียวอย่างเคร่งครัด เช่นเดียวกับศาสนายูดาห์ คัมภีร์ยังปฏิเสธเรื่องราวการฆ่าพระเจ้าของชาวยิวเป็นเรื่องไร้สาระที่หมิ่นศาสนา และเรื่องราวอื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกันในพระวรสารไม่ได้มีบทบาทในระบบการศึกษาของชาวมุสลิม อัลกุรอานไม่ได้นำเสนอตัวเองว่าเป็นการเติมเต็มคัมภีร์ฮีบรู แต่เป็นการรื้อฟื้นข้อความดั้งเดิม (ดูตะห์รีฟสำหรับการอ้างข้อเปลี่ยนแปลงดังกล่าว และเตารอตสำหรับความเข้าใจของศาสนาอิสลามเกี่ยวกับโทราห์ในฐานะคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของอิสลาม) ด้วยข้อโต้แย้งเช่นนี้ การตีความระหว่างศาสนายูดาห์และศาสนาอิสลามจะไม่เกิดการปะทะกัน

นอกจากนี้ Lewis ยังโต้แย้งว่าอัลกุรอานขาดธรรมเนียมเกี่ยวกับ 'ความผิดและการทรยศ' ของตะวันตกที่เป็นที่นิยม Rosenblatt และ Pinson แนะนำว่าอัลกุรอานสอนให้มีการยอมรับศาสนายิวในฐานะศาสนาเอกเทวนิยมเช่นกัน

Lewis เสริมว่าลักษณะเชิงลบที่อ้างถึงศาสนา (ในกรณีนี้คือศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์) มักแสดงออกมาในแง่ของศาสนาและสังคม แต่แทบจะไม่ถูกแสดงออกมาในแง่ของกลุ่มชาติพันธุ์หรือเชื้อชาติ อย่างไรก็ตาม บางครั้งสิ่งนี้ก็เกิดขึ้นได้ ถ้อยคำที่เหยียดหยามมักค่อนข้างรุนแรง Lewis ชี้ให้เห็นว่าอายะฮ์อัลกุรอานสามโองการ (, , ) เป็นที่มาของฉายาตามธรรมเนียมของชาวมุสลิมที่ใช้เรียกชาวยิว (เหมือนลิงไร้หาง) และชาวคริสต์ (เหมือนสุกร) การตีความข้อความที่ 'ลึกลับ' เหล่านี้ ในอรรถกถาอิสลามมีความซับซ้อนสูง โดยเกี่ยวข้องกับการละเมิดกฎต่าง ๆ เช่น การฝ่าฝืนวันสะบาโต Goitein กล่าวว่า แนวคิดที่ว่าชาวยิวที่ฝ่าฝืนวันสะบาโตกลายเป็นลิงอาจสะท้อนถึงอิทธิพลของมิดราชในเยเมน Firestone ระบุว่าชนเผ่ากุร็อยเซาะฮ์เองก็ถูกบรรยายไว้ในแหล่งข้อมูลของชาวมุสลิมว่าใช้สำนวนที่ว่าหากฝ่าฝืนวันสะบาโตก็จะถูกแปลงร่างเป็นลิง เพื่อเป็นข้ออ้างไม่ใช้ประโยชน์จากวันสะบาโตเพื่อโจมตีมุฮัมมัดในขณะที่พวกเขาถูกปิดล้อม

Stillman รายงานว่า อัลกุรอานสรรเสริญโมเสสและพรรณนาถึงวงศ์วานอิสราเอลในฐานะผู้รับความโปรดปรานจากพระเจ้า Leon Poliakov กล่าวว่า อัลกุรอานอุทิศโองการต่าง ๆ มากมายเพื่อยกย่องผู้เผยพระวจนะชาวฮีบรู โดยอ้างโองการ  เป็นตัวอย่าง
และเราได้ให้แก่เขา ซึ่งอิสฮาก และยะอฺกูบ ทั้งหมดนั้นเราได้แนะนำแล้ว และนูฮฺเราก็ได้แนะนำแล้วแต่ก่อนโน้น และจากลูกหลานของเขานั้น คือ ดาวูด และสุลัยมาน และอัยยูบ และยูซุฟ และมูซา และฮารูน และในทำนองนั้นแหละ เราจะตอบแทนแก่ผู้กระทำดีทั้งหลาย และซะกะรียา และยะฮฺยา และอีซา และอิลยาส ทุกคนนั้นอยู่ในหมู่คนดี และอิสมาอีล และอัล-ยะสะอฺ และยูนุส และลูฏ แต่ละคนนั้น เราได้ให้ดีเด่นเหนือกว่าประชาชาติทั้งหลาย

### ข้อคิดเห็นอิสลามเกี่ยวกับชาวยิว

### อิทธิพลของการต่อต้านยิวแบบตะวันตก
Martin Kramer โต้แย้งว่า "ธรรมเนียมอิสลามไม่ได้ยกย่องชาวยิวที่ทรยศต่อศาสดามุฮัมมัดให้เป็นต้นแบบของชาวยิวในทุกยุคทุกสมัยและสถานที่" ดังนั้น หากชาวมุสลิมจะยอมรับความเชื่อที่ว่าชาวยิวเป็น "ศัตรูของพระเจ้า" ตลอดกาล จะต้องมีการดำเนินการที่มากกว่าธรรมเนียมอิสลาม อย่างไรก็ตาม ธรรมเนียมอิสลามเป็นแหล่งที่มาของการต่อต้านยิวแบบอิสลาม และ "ไม่มีข้อสงสัยใด ๆ เลยว่าธรรมเนียมเป็นแหล่งที่มาซึ่งการต่อต้านยิวแบบอิสลามที่หล่อเลี้ยงอยู่ในปัจจุบัน" อย่างไรก็ตาม การใช้คัมภีร์อัลกุรอานเพื่อสนับสนุนการต่อต้านยิวในปัจจุบันเป็นการเลือกปฏิบัติและบิดเบือน เขากล่าวว่า ความจริงที่ว่านักคิดอิสลามหลายคนใช้เวลาอยู่ในโลกตะวันตกส่งผลให้การต่อต้านยิวถูกดูดซับเข้าไป โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Kramer เชื่อว่าแนวคิดคู่แฝดของ "ชาวยิวนิรันดร์" ในฐานะศัตรูของพระเจ้าและ "ผู้สมรู้ร่วมคิดตัวฉกาจ" เป็นประเด็นที่ยืมมา "จากหลักเกณฑ์ของการต่อต้านยิวทางศาสนาและเชื้อชาติของตะวันตก" ในมุมมองของเขา การต่อต้านยิวในศาสนาอิสลามนั้น "เหมือนกับการต่อต้านยิวแบบอื่น" ตรงที่ "มีต้นกำเนิดมาจากอุดมการณ์ต่อต้านเหตุผลของยุโรปสมัยใหม่ ซึ่งขณะนี้ได้แพร่ระบาดไปทั่วโลกอิสลามแล้ว"

## มุฮัมมัดและชาวยิว
ในช่วงชีวิตของมุฮัมมัด ชาวยิวอาศัยอยู่ในคาบสมุทรอาหรับ โดยเฉพาะในและรอบมะดีนะฮ์ เป็นที่ทราบกันว่ามุฮัมมัดมีภรรยาชาวยิวนาม เศาะฟียะฮ์ บินต์ ฮุยัย ผู้ภายหลังเข้ารับอิสลาม เศาะฟียะฮ์เคยเป็นภรรยาของกินานะฮ์ อิบน์ อัรเราะเบียะอ์ ได้รับเลือกจากมุฮัมมัดให้เป็นเจ้าสาวหลังยุทธการที่ค็อยบัร

ตามแหล่งข้อมูลอิสลาม ชาวยิวมะดีนะฮ์เริ่มพัฒนาความสัมพันธ์ฉันมิตรกับศัตรูของมุฮัมมัดในมักกะฮ์เพื่อที่พวกเขาจะได้โค่นล้มท่าน แม้ว่าพวกเขาจะสัญญาว่าจะไม่โค่นล้มท่านในสนธิสัญญารัฐธรรมนูญมะดีนะฮ์ และสัญญาว่าจะเข้าข้างท่านกับพวกพ้องและต่อสู้กับศัตรูของพวกเขา เผ่ายิวสองเผ่าถูกเนรเทศ ส่วนเผ่าที่สามถูกกำจัด โดยบะนูก็อยนุกออ์ถูกขับไล่ออกไป เนื่องจากความเป็นศัตรูต่อชาวมุสลิมและการเยาะเย้ยพวกเขา บะนูอันนะฎีรถูกขับไล่หลังพวกเขาพยายามลอบสังหารมุฮัมมัด บะนูกุร็อยเซาะฮ์ กลุ่มสุดท้าย ถูกกวาดล้างหลังยุทธการที่สนามเพลาะ ซึ่งพวกเขาถูกกล่าวหาว่าพยายามเป็นพันธมิตรกับชาวกุร็อยช์ผู้รุกราน

Samuel Rosenblatt ให้ความเห็นว่าเหตุการณ์เหล่านี้ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของนโยบายที่มุ่งเป้าไปที่ชาวยิวโดยเฉพาะ และมุฮัมมัดมีความรุนแรงต่อวงศ์ตระกูลชาวอาหรับนอกรีตมากกว่า นอกจากนี้ ความขัดแย้งระหว่างมุฮัมมัดกับชาวยิวถือว่ามีความสำคัญเล็กน้อย Lewis กล่าวว่า เนื่องจากการปะทะกันระหว่างศาสนายูดาห์และศาสนาอิสลามได้รับการแก้ไขและสิ้นสุดลงด้วยชัยชนะของชาวมุสลิมในช่วงชีวิตของมุฮัมมัด จึงไม่มีข้อพิพาททางเทววิทยาที่ยังไม่ได้รับการแก้ไขในหมู่ชาวมุสลิมที่เป็นเชื้อเพลิงให้เกิดการต่อต้านชาวยิว นอกจากนี้ยังมีความแตกต่างระหว่างการปฏิเสธข่าวสารศาสนาคริสต์ของชาวยิวกับการปฏิเสธข่าวสารศาสนาอิสลามของชาวยิว เนื่องจากมุฮัมมัดไม่เคยอ้างว่าเป็นพระเมสสิยาห์และไม่ได้อ้างว่าเป็นพระบุตรของพระเจ้า อย่างไรก็ตาม ท่านถูกเรียกว่า "ศาสนทูตของอัลลอฮ์" สาเหตุการตายของมุฮัมมัดยังคงเป็นที่ถกเถียงกัน แม้ว่าฮะดีษมักชี้ให้เห็นว่าในที่สุดท่านอาจเสียชีวิตจากการถูกวางยาพิษที่ค็อยบัรโดยหญิงม่ายชาวยิวคนหนึ่งที่ยังมีชีวิตอยู่

Rosenblatt รายงานว่า ข้อพิพาทระหว่างมุฮัมมัดกับชนเผ่าชาวยิวใกล้เคียงไม่ได้ทิ้งร่องรอยใด ๆ ในผู้สืบทอด (รู้จักกันในนาม เคาะลีฟะฮ์) เคาะลีฟะฮ์ยุคแรกโดยทั่วไปปฏิบัติต่อชาวยิวโดยอ้างอิงจากคัมภีร์อัลกุรอานซึ่งสนับสนุนให้มีการยอมรับชาวยิว นักอรรถกถาคลาสสิกมองว่าการต่อสู้ของมุฮัมมัดกับชาวยิวเป็นเพียงเหตุการณ์เล็ก ๆ น้อย ๆ ในอาชีพของท่าน แต่การตีความเรื่องนี้ได้เปลี่ยนไปในยุคสมัยใหม่

### ฮะดีษ

#### ฮะดีษต้นฆ็อรก็อด

เศาะฮีฮมุสลิมและเศาะฮีฮบุคอรีบันทึกการตีความหะดีษหลายบทที่มุฮัมมัดทำนายไว้ว่า วันพิพากษาจะยังไม่มาจนกว่ามุสลิมและยิวจะสู้กันเอง ฝ่ายมุสลิมจะฆ่าฝ่ายยิวสำเร็จถึงขนาดที่ฝ่ายยิวจะซ่อนตัวอยู่หลังก้อนหินหรือทั้งต้นไม้และก้อนหินตามคำทำนายหลายแห่ง จากนั้นสิ่งเหล่านั้นจะร้องตะโกนบอกมุสลิมว่ามีชาวยิวซ่อนอยู่ข้างหลังและขอให้พวกเขาฆ่าคนกลุ่มนั้น สิ่งเดียวที่จะไม่ร้องขอคือต้นฆ็อรก็อด เนื่องจากเป็นต้นไม้ของชาวยิว ฮะดีษดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งในเศาะฮีฮมุสลิมได้รับการกล่าวถึงหลายครั้ง และกลายเป็นส่วนหนึ่งของกฎบัตร 1988 ต้นฉบับของฮะมาส:

มีการตีความเกี่ยวกับต้นฆ็อรก็อดที่กล่าวถึงในฮะดีษที่แตกต่างกันออกไป ในการตีความหนึ่งคือ ต้นฆ็อรก็อดเป็นต้นไม้จริง ชาวอิสราเอลถูกกล่าวหาว่าปลูกต้นไม้นี้ไว้รอบสถานที่ต่าง ๆ เช่น ชุมชนของพวกเขาในเขตเวสต์แบงก์และกาซา รอบพิพิธภัณฑ์อิสราเอลและรัฐสภา ข้อกล่าวอ้างอื่น ๆ เกี่ยวกับต้นไม้นี้ ได้แก่ ต้นไม้นี้เติบโตนอกประตูเฮโรดในเยรูซาเลม หรือต้นไม้นี้เป็นพุ่มไม้ที่เติบโตนอกประตูจัฟฟา ซึ่งชาวมุสลิมบางคนเชื่อว่าเป็นสถานที่ที่พระเยซูจะเสด็จกลับมายังโลกและสังหารดัจญาล หลังจากการต่อสู้ครั้งสุดท้ายระหว่างชาวมุสลิมและผู้ไม่ศรัทธา ซึ่งบางคนเชื่อว่าจะเกิดขึ้นใต้ประตูจัฟฟาและสระสุลต่านโดยตรง การตีความที่มีอยู่อีกแบบหนึ่งคือการกล่าวถึงต้นฆ็อรก็อดเชิงสัญลักษณ์และหมายถึงกองกำลังทั้งหมดของโลกที่เชื่อกันว่าสมคบคิดกับชาวยิวเพื่อต่อต้านชาวมุสลิม

## อิสลามก่อนสมัยใหม่
Jerome Chanes, Pinson, Rosenblatt, Mark R. Cohen, Norman Stillman, Uri Avnery, M. Klien และ Bernard Lewis ทั้งหมดโต้แย้งว่า การต่อต้านยิวยังไม่ปรากฏในโลกมุสลิมจนกระทั่งสมัยใหม่ เนื่องจากในมุมมองของพวกเขา สิ่งนี้หายากในอิสลามก่อนสมัยใหม่ Lewis โต้แย้งว่า ไม่มีสัญญาณบ่งชี้ว่าความรู้สึกต่อต้านทางอารมณ์ที่ฝังรากลึก ซึ่งสามารถอธิบายได้ว่าเป็นความเกลียดชังชาวยิวนั้น มุ่งเป้าไปที่ชาวยิวหรือกลุ่มใด ๆ อย่างไรก็ตาม มีทัศนคติเชิงลบอย่างชัดเจน ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากความรู้สึก "ปกติ" ของกลุ่มที่มีอำนาจเหนือผู้อยู่ใต้อำนาจ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความดูถูกเหยียดหยามดังกล่าวประกอบด้วยการดูถูกเหยียดหยามผู้ไม่ศรัทธาแบบมุสลิม

## การต่อต้านยิวในตะวันออกกลางของอิสลามตั้งแต่ ค.ศ. 1600

การต่อต้านยิวเพิ่มขึ้นในโลกมุสลิมช่วงสมัยใหม่ ในขณะที่ Bernard Lewis และ Uri Avnery ระบุวันที่การต่อต้านชาวยิวที่เพิ่มขึ้นเข้ากับการก่อตั้งประเทศอิสราเอล M. Klein เสนอแนะว่าการต่อต้านยิวอาจปรากฏในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19

นักวิชาการหลายคนชี้ว่าอิทธิพลยุโรป รวมถึงพวกนาซี และการสถาปนาอิสราเอล เป็นสาเหตุหลักของการต่อต้านชาวยิว Norman Stillman อธิบายว่ากิจกรรมทางการค้า การเผยแผ่ศาสนา และจักรวรรดินิยมของยุโรปที่เพิ่มขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึง 20 ได้นำแนวคิดต่อต้านยิวมาสู่โลกมุสลิม ในตอนแรก อคติเหล่านี้ได้รับการยอมรับแค่ในหมู่ชาวอาหรับคริสเตียน เนื่องจากเป็นแนวคิดที่แปลกเกินกว่าจะได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในหมู่ชาวมุสลิม อย่างไรก็ตาม เมื่อความขัดแย้งอาหรับ–อิสราเอลทวีความรุนแรงขึ้น แนวคิดต่อต้านยิวของยุโรปก็เริ่มได้รับการยอมรับในวรรณกรรมสมัยใหม่

## อ้างอิง

## ข้อมูล

* 
* 
* Cohen, Mark (1995). *Under Crescent and Cross: The Jews in the Middle Ages*. Princeton University Press. 
* Cohen, Mark (2002), *The Oxford Handbook of Jewish Studies*, Chapter 9, Oxford University Press, 2002, 
* 
* Gerber, Jane S. (1986). "Anti-Semitism and the Muslim World". In *History and Hate: The Dimensions of Anti-Semitism*, ed. David Berger. Jewish Publications Society. 
* Hirszowicz, Lukasz, *The Third Reich and the Arab East* London: Routledge and Kegan Paul, 1968 
* Laqueur, Walter. *The Changing Face of Antisemitism: From Ancient Times To The Present Day*. Oxford University Press. 2006. 
* 
* 
* Lewis, Bernard (1999). *Semites and Anti-Semites: An Inquiry into Conflict and Prejudice*. W. W. Norton & Co. 
* 
* Pinson, Koppel S; Rosenblatt, Samuel (1946). Essays on Antisemitism. New York: The Comet Press.
* Poliakov, Leon (1974). *The History of Anti-semitism*. New York: The Vanguard Press.
* Poliakov, Leon (1997). "Anti-Semitism". *[[Encyclopaedia Judaica]]* (CD-ROM Edition Version 1.0). Ed. Cecil Roth. Keter Publishing House. 
*Pratt, Douglas ''The challenge of Islam: encounters in interfaith dialogue'', Ashgate Publishing, Ltd., 2005 
* 
* Schweitzer, Frederick M. and Perry, Marvin *Anti-Semitism: myth and hate from antiquity to the present*, Palgrave Macmillan, 2002, 
* 
* 
* 
*Stillman, Norman (1979). *The Jews of Arab Lands: A History and Source Book*. Philadelphia: Jewish Publication Society of America. 
* Stillman, N. A. (2006). "Yahūd". *[[Encyclopaedia of Islam]]*. Eds.: P. J. Bearman, Th. Bianquis, C. E. Bosworth, E. van Donzel and W. P. Heinrichs. Brill. Brill Online
* 
* Guillaume, A. *The Life of Muhammad: A Translation of Ibn Ishaq's Sirat Rasul Allah*. Oxford University Press, 1955. 
* Stillman, Norman. *The Jews of Arab Lands: A History and Source Book*. Philadelphia: Jewish Publication Society of America, 1979. 
* 
* 
* 

## อ่านเพิ่ม

* Aafreedi, Navras J. (2019). "Antisemitism in the Muslim Intellectual Discourse in South Asia". *Religions* 10, no. 7: 442. (ISSN 2077-1444)
* Aafreedi, Navras J. (2022). “Antisemitic Rhetoric in Urdu on YouTube: An Analysis.” In *Antisemitism on Social Media*, edited by Sabine von Mering and Monika Hubscher (London and New York: Routledge, 2022) [ISBN 9781032059693], pp. 114-128  [Nominated for 2022 Bernard Lewis Memorial Prize]
* Aafreedi, Navras J. (2019).  “Muslim Antisemitism and Anti-Zionism in South Asia: A Case Study of Lucknow.” In *Anti-Zionism, Antisemitism and the Dynamics of Delegitimization*, edited by Alvin Rosenfeld, 454-480. Bloomington: Indiana University Press. [ISBN: 978-0-253-03869-2 (cloth), 978-0-253-04002 (paperback), 978-0-253-03872-2 (ebook)]
* Aafreedi, Navras J. (2018).  “Antisemitism and Anti-Zionism among South Asian Muslims.” In *Antisemitismus im 21. Jahrhundert: Virulenz einer alten Feindschaft in Zeiten von Islamismus und Terror* (Antisemitism in the 21st Century: The Virulence of an Old Hatred in the Era of Islamism and Terrorism), edited by Marc Grimm and Bodo Kahmann, 179-198. Berlin, Munich and Boston: De Gruyter. (ISBN 978-3-11-053709-3)
* Aafreedi, Navras J. (2023).  "Hitler's Popularity and the Trivialization of the Holocaust in India." In *Holocaust vs. Popular Culture: Interrogating Incompatibility and Universalization*, edited by Mahitosh Mandal and Priyanka Das (London and New York: Routledge) [ISBN 9781032169736], pp. 83-100,  https://doi.org/10.4324/9781003251224 
* Aafreedi, Navras J. (2024). "Antisemitism and Jewish Studies in South Asia: An Academic and Personal Journey." In *[https://www.amazon.com/Religious-Educational-Encounters-Between-Muslims/dp/B0DJ5DMFP2/ref=sw_ttl_d_ci_mcx_mr_huc_d_1?_encoding=UTF8&pd_rd_i=B0DJ5DMFP2&pd_rd_w=Pkeaa&content-id=amzn1.sym.d2cc9390-d1fa-475f-88d9-b678651f3ffc%3Aamzn1.symc.d1771efd-fd48-4c97- Religious, Educational, and Trade Encounters Between Jews and Muslims in South Asia]*, Vol. 3 of the series on Jews and Muslims in South Asia, edited by Kenneth X. Robbins, William Richter, and Sifra Lentin (Maryland, USA: RajaNawab Publishing), [ISBN 979-8340563651], pp. 112-123. 
* Aafreedi, Navras J. (2021).  “Holocaust Education in India and its Challenges”, in Navras J. Aafreedi & Priya Singh, eds., *Conceptualizing Mass Violence: Representations, Recollections, and Reinterpretations* (London and New York: Routledge) [ISBN 978-0-367-69997-0 (hbk), 978-1-003-14613-1 (ebk), DOI: https://doi.org/10.4324/9781003146131], pp. 138-150.
* Aafreedi, Navras J. (2017) “South Asian Muslim Attitudes towards Jews, Israel and Zionism.” In *[https://www.bloomsbury.com/us/what-is-moderate-islam-9781498537438/ What is Moderate Islam?]*, edited by Richard Benkin, 191-200. London: Lexington Books (ISBN 9781498537414)
* Aafreedi, Navras J. (2020). “The Delusion of the Absence of Antisemitism in India”, in Esther Webman, ed., *[https://en-humanities.tau.ac.il/sites/humanities_en.tau.ac.il/files/media_server/humanities/kantor/Kantor%20Report%202020_130820.pdf Antisemitism Worldwide 2019 and the Beginning of 2020]* (Tel Aviv: Kantor Center for the Study of Contemporary European Jewry, Tel Aviv University, 2020), pp. 180-191.
* Aafreedi, Navras J. (2018).  "Jewish-Muslim Relations in South Asia", in Kassam, Zayn, Yudit K. Greenberg, and Jehan Bagli, eds., *Islam, Judaism, and Zoroastrianism*, Springer 2018 (ISBN 978-94-024-1266-6) as part of the series edited by Arvid Sharma, Encyclopedia of Indian Religions, Springer, (ISBN 978-94-007-1988-0), pp. 368-381.
*Gabriel, Mark (2003). *Islam and the Jews: The Unfinished Battle*. Charisma House. 
* Aafreedi, Navras J. (2022). “The Abuse of Holocaust Memory in India”, *Flashpoint*, 85: April 28.
* Aafreedi, Navras J. (2021).  “The Only Urdu Poem on the Holocaust and its Author”, *Flashpoint*, 77: March 4. 
* Aafreedi, Navras J. (2014). “Jewish-Muslim Relations in South Asia: Where antipathy lives without Jews”, *Asian Jewish Life* (ISSN 2224-3011), Issue 15, October, pp. 13-16.
* Aafreedi, Navras J. (2014).  “The Attitudes of Lucknow’s Muslims towards Jews, Israel and Zionism”, *Café Dissensus* (ISSN 2373-177X), Issue 7, April 15.
* Ernst, Carl (2004). *Following Muhammad: Rethinking Islam in the Contemporary World*. University of North Carolina Press. 
* 
* Kressel, Neil J. (2012). *The Sons of Pigs and Apes: Muslim Antisemitism and the Conspiracy of Silence*. Potomac Books Inc. 
* Lepre, George. *Himmler's Bosnian Division; The Waffen-SS Handschar Division 1943–1945* Algen: Shiffer, 1997. 
* Viré, F. (2006) "Ḳird". *[[Encyclopaedia of Islam]]*. Eds.: P. J. Bearman, Th. Bianquis, C. E. Bosworth, E. van Donzel and W. P. Heinrichs. Brill. Brill Online
* Watt, Montgomery (1956). *Muhammad at Medina*. Oxford: University Press.

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Jews in the Qur'an: An Introduction by Aisha Y. Musa
*Jews in the Koran and Early Islamic Traditions by Dr. Leah Kinberg
*"The Arabs and the Holocaust": War of Narratives
*Jikeli, Günther; Stoller, Robin; Thoma, Hanne (2007): Strategies and Effective Practices for Fighting Antisemitism among People with a Muslim or Arab Background in Europe, Berlin
*Kashif Shahzada (2009): Why Islam is Against Antisemitism?, San Diego Jewish World, December 2009

หมวดหมู่:การต่อต้านยิว
หมวดหมู่:ศาสนาอิสลามกับศาสนาอื่น
หมวดหมู่:ศาสนายูดาห์กับศาสนาอื่น
หมวดหมู่:การเบียดเบียนทางศาสนา
หมวดหมู่:อิสลามนิยม