open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ถนนเจริญเมือง (กรุงเทพมหานคร)

**ถนนเจริญเมือง** เป็นถนนสายสั้น ๆ ขนาด 4 ช่องจราจร ในพื้นที่แขวงรองเมือง เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร โดยเป็น 1 ใน 3 สายที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมนคราทร กระทรวงมหาดไทย ตัดขึ้นหลังจากเกิดเหตุเพลิงไหม้ในพื้นที่ตำบลวัดแค (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแขวงรองเมือง) เมื่อ พ.ศ. 2470 และพระองค์พระราชทานนามให้ล้อไปกับถนนเจริญเวียง ซึ่งเป็น 1 ใน 3 สายที่ตัดขึ้นในย่านตรอกซุง อำเภอสาธร (ปัจจุบันคือเขตบางรัก) เมื่อ พ.ศ. 2467 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เช่นเดียวกับอีก 2 สายคือถนนจรัสเมือง (ตั้งชื่อล้อกับถนนจรัสเวียง) และถนนจารุเมือง (ตั้งชื่อล้อกับถนนจรูญเวียง) โดยทุกสายแสดงความหมายถึงความเจริญรุ่งเรืองของเมือง

ถนนเจริญเมืองมีระยะทางประมาณ 525 เมตร แนวเส้นทางเริ่มต้นจากถนนรองเมืองบริเวณด้านข้างสถานีกรุงเทพ (หัวลำโพง) ปัจจุบันรถยนต์ทุกสายที่ขับมาในถนนรองเมืองทั้งขาล่องมาทางทิศใต้จากถนนพระรามที่ 1 และขาขึ้นมาทางทิศเหนือจากถนนพระรามที่ 4 จะถูกบังคับให้เลี้ยวเข้าสู่ถนนเจริญเมืองทั้งหมดและวิ่งไปทางทิศตะวันออกทางเดียว จากนั้นผ่านวัดดวงแข แล้วลอดผ่านทางพิเศษศรีรัช ตัดกับถนนจารุเมืองที่ทางแยกวัดดวงแข จากนัั้นจะปรับให้สามารถวิ่งสวนกันได้ฝั่งละ 2 ช่องจราจร และสิ้นสุดที่ถนนบรรทัดทองบริเวณทางแยกสะพานอ่อน ด้านหลังอุทยาน 100 ปี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ทั้งนี้ ก่อนการก่อสร้างอุทยาน 100 ปี จุฬาฯ นั้น เคยมีแนวถนนที่ตรงต่อเนื่องต่อไปคือซอยจุฬาลงกรณ์ 22 ในพื้นที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยอีกด้วย

## ดูเพิ่ม
* ถนนเจริญเวียง
* ถนนจรัสเมือง
* ถนนจารุเมือง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ก่อตั้งในกรุงเทพพระมหานครในปี พ.ศ. 2470
เจริญเมือง
เจริญเมือง
ถนนจรัสเมือง

**ถนนจรัสเมือง** เป็นถนนสายสั้น ๆ ขนาด 2 ช่องจราจร ในพื้นที่แขวงรองเมือง เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร โดยเป็น 1 ใน 3 สายที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมนคราทร กระทรวงมหาดไทย ตัดขึ้นหลังจากเกิดเหตุเพลิงไหม้ในพื้นที่ตำบลวัดแค (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแขวงรองเมือง) เมื่อ พ.ศ. 2470 และพระองค์พระราชทานนามให้ล้อไปกับถนนจรัสเวียง ซึ่งเป็น 1 ใน 3 สายที่ตัดขึ้นในย่านตรอกซุง อำเภอสาธร (ปัจจุบันคือเขตบางรัก) เมื่อ พ.ศ. 2467 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เช่นเดียวกับอีก 2 สายคือถนนเจริญเมือง (ตั้งชื่อล้อกับถนนเจริญเวียง) และถนนจารุเมือง (ตั้งชื่อล้อกับถนนจรูญเวียง) โดยทุกสายแสดงความหมายถึงความเจริญรุ่งเรืองของเมือง

ถนนจรัสเมืองมีระยะทางประมาณ 540 เมตร แนวเส้นทางทั้งหมดขนานไปกับถนนเจริญเมือง โดยเริ่มต้นจากถนนรองเมืองบริเวณด้านหลังสถานีกรุงเทพ (หัวลำโพง) ห่างจากถนนเจริญเมืองขึ้นไปทางทิศเหนือประมาณ 260 เมตร มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก ผ่านลานจอดรถโรงเรียนวัดดวงแข ลอดผ่านทางพิเศษศรีรัช ตัดกับถนนจารุเมืองและถนนพระรามที่ 6 และสิ้นสุดที่ถนนบรรทัดทอง โดยมีแนวถนนที่ตรงต่อเนื่องต่อไปคือซอยจุฬาลงกรณ์ 16 ในพื้นที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

## ดูเพิ่ม
* ถนนจรัสเวียง
* ถนนเจริญเมือง
* ถนนจารุเมือง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ก่อตั้งในกรุงเทพพระมหานครในปี พ.ศ. 2470
จรัสเมือง
จรัสเมือง
ถนนจารุเมือง

**ถนนจารุเมือง** เป็นถนนสายสั้น ๆ ในพื้นที่แขวงรองเมือง เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร โดยเป็น 1 ใน 3 สายที่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมนคราทร กระทรวงมหาดไทย ตัดขึ้นหลังจากเกิดเหตุเพลิงไหม้ในพื้นที่ตำบลวัดแค (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของแขวงรองเมือง) เมื่อ พ.ศ. 2470 และพระองค์พระราชทานนามให้ล้อไปกับถนนจรูญเวียง ซึ่งเป็น 1 ใน 3 สายที่ตัดขึ้นในย่านตรอกซุง อำเภอสาธร (ปัจจุบันคือเขตบางรัก) เมื่อ พ.ศ. 2467 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เช่นเดียวกับอีก 2 สายคือถนนเจริญเมือง (ตั้งชื่อล้อกับถนนเจริญเวียง) และถนนจรัสเมือง (ตั้งชื่อล้อกับถนนจรัสเวียง) โดยทุกสายแสดงความหมายถึงความเจริญรุ่งเรืองของเมือง อย่างไรก็ตาม เดิมนั้นกรมพระอาลักษณ์ (ปัจจุบันคือกรมราชเลขานุการในพระองค์) คิดชื่อถวายพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวเพื่อทรงเลือกพระราชทานชื่อถนนว่า "ถนนจรูญเมือง" แต่พระองค์มีพระราชกระแสว่า นาม "เจริญเมือง" กับ "จรูญเมือง" ใกล้กันมาก ควรคิดให้ต่างกัน กรมพระอาลักษณ์จึงคิดชื่อถนนใหม่ว่า "จารุเมือง" และพระองค์ทรงพอพระราชหฤทัยกับนามนี้ จึงพระราชทานเป็นนามของถนนแทนชื่อ "จรูญเมือง" ในที่สุด

ถนนจารุเมืองมีระยะทางประมาณ 675 เมตร แนวเส้นทางเริ่มต้นถนนจรัสเมือง โดยเป็นแนวต่อเนื่องจากถนนพระรามที่ 6 มุ่งหน้าไปทางทิศใต้เลียบทางพิเศษศรีรัช ตัดกับถนนเจริญเมืองที่ทางแยกวัดดวงแข และสิ้นสุดที่ถนนพระรามที่ 4 บริเวณทางแยกมหานคร โดยมีแนวถนนที่ตรงต่อเนื่องต่อไปคือถนนมหานคร

## ดูเพิ่ม
* ถนนจรูญเวียง
* ถนนเจริญเมือง
* ถนนจรัสเมือง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ก่อตั้งในกรุงเทพพระมหานครในปี พ.ศ. 2470
จารุเมือง
จารุเมือง
ลิบรัฌด์

**ลิบรัฌด์** (, นามชี้เฉพาะ ) เป็นเมืองและเทศบาลในเทศมณฑลเอลบาซัน ประเทศแอลเบเนีย เทศบาลได้รับการปฏิรูปในการปฏิรูปการปกครองท้องถิ่น ค.ศ. 2015 ด้วยการรวมเทศบาลเดิมอย่างโฮโตลิชต์, ลิบรัฌด์, ลูนิก, โอเรเญอ, โปลิส, เชนเดอร์ลิบรัฌด์ และสเตอบเลเวอที่กลายเป็นหน่วยเทศบาล ที่ตั้งของเทศบาลคือเมืองลิบรัฌด์ เมืองนี้มีประชากร 23,312 คน ในพื้นที่ทั้งหมด  ประชากรในหน่วยเทศบาลตามสำมะโน ค.ศ. 2023 อยู่ที่ 6,787 คน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Municipality of Librazhd Official Website
* Librazhd tourist guide
เอซาดิบา

"**เอซาดิบา**" (, ; ) เป็นเพลงโดยเมโลดิ นักร้องชาวสเปน ซึ่งเธอประพันธ์ขึ้นร่วมกับอัลเบร์โต ฟูเอนเตส โลริเต เพลงนี้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2024 ซึ่งผลิตโดยจอย เด๊บ, ปีเตอร์ บอสตรอม, และโทมัส เกียซอนสำหรับการนำเพลงนี้เข้าประกวดเบนิดอร์มเฟส 2025 ซึ่งได้รับชัยชนะ ส่งผลให้เพลงนี้เป็นตัวแทนของในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 เพลงฉบับปรับปรุงใหม่ซึ่งผลิตโดยเอตตีฟอร์, ริก พาร์กเฮาส์, จอร์จ ทิซซาร์ด และกิลแย็ม บิลา บูร์รัส ได้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 2025 พร้อมด้วยมิวสิกวิดีโอที่กำกับโดยมาริโอ รุยซ์

## ภูมิหลังและการพัฒนา
"เอซาดิบา" ได้ประพันธ์ขึ้นโดยเมโลดิและอัลเบร์โต ฟูเอนเตส โลริเต และเดิมได้ผลิตขึ้นโดยจอย เด๊บ, ปีเตอร์ บอสตรอม และโทมัส เกียซอน

"เอซาดิบา" ในฉบับที่ปรับปรุงใหม่ซึ่งผลิตโดยเอตตีฟอร์, ริก พาร์กเฮาส์, จอร์จ ทิซซาร์ด และกิลแย็ม บิลา บูร์รัส ได้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 2025 พร้อมด้วยมิวสิกวิดีโอที่กำกับโดยมาริโอ รุยซ์

"เอซาดิบา" ในฉบับซิมโฟนีได้เรียบเรียงขึ้นโดยบอร์ฆา อาเรียส และแสดงโดยเมโลดิร่วมกับวงดุริยางค์ซิมโฟนีเอเรเตอูเบเอ ดำเนินการโดยราอุล เบนาเบนต์ ที่เตอาโตรโมนูเมนตัลในมาดริด ฉบับนี้เผยแพร่เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2025

## การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025

### เบนิดอร์มเฟส 2025
เบนิดอร์มเฟส 2025 เป็นการประกวดเพลงระดับชาติซึ่งใช้คัดเลือกเพลงจากสเปนสำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 การแข่งขันประกอบด้วยรอบรองชนะเลิศสองรอบ โดยแต่ละรอบมีเพลงทั้งหมดแปดเพลง โดยสี่เพลงที่ได้คะแนนสูงสุดในแต่ละรอบรองชนะเลิศจะผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ ผลการแข่งขันในแต่ละรายการจะตัดสินจากการลงคะแนนเสียงทางโทรทัศน์ การลงคะแนนผ่านแอปมือถือ และคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญ โดยแต่ละประเภทจะคิดเป็นสัดส่วน 25%, 25% และ 50% ของคะแนนเสียงทั้งหมดตามลำดับ

เอเรเตอูเบเอได้ประกาศการเข้าร่วมเบนิดอร์มเฟสของ "เอซาดิบา" เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024 โดยได้ถูกจัดให้เข้ารอบรองชนะเลิศนัดที่ 2 ซึ่งจะถูกจับฉลากให้ไปทำผลงานเป็นอันดับสุดท้าย เมื่อวันที่ 30 มกราคม 2025 ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ หลังจากได้คะแนนอยู่ในอันดับครึ่งบนของคณะกรรมการและคะแนนโหวตจากประชาชน เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 "เอซาดิบา" ได้แสดงเป็นเพลงสุดท้ายในรอบชิงชนะเลิศ และคว้าชัยชนะจากการประกวดหลังจากได้อันดับหนึ่งจากการโหวตทางโทรทัศน์และอันดับที่สามจากคณะกรรมการ ส่งผลให้เมโลดิจะเป็นตัวแทนของในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025

### ในยูโรวิชัน
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 จะจัดขึ้นที่ซังคท์ยาค็อพซ์ฮัลเลอในบาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และจะประกอบด้วยรอบรองชนะเลิศสองรอบในวันที่ 13 และ 15 พฤษภาคมตามลำดับ และรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 ในฐานะสมาชิกกลุ่มประเทศ "บิ๊กไฟว์" สเปนจะผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศโดยอัตโนมัติ แต่จะต้องลงคะแนนเสียงและออกอากาศรอบรองชนะเลิศทั้งสองรอบ และทำการแสดงในรอบรองชนะเลิศใด ๆ หนึ่ง ๆ ด้วย โดยจากการจับฉลากการจัดสรรที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2025 สเปนจะทำการแสดงในรอบรองชนะเลิศที่หนึ่ง

## รายชื่อเพลง
**

**

## ชาร์ต

## การรับรอง

## ประวัติการเผยแพร่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงจากประเทศสเปน
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ประเทศสเปนในการประกวดเพลงยูโรวิชัน
หมวดหมู่:เพลงที่ร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชัน
Estola misella

***Estola misella*** เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Bates ใน ค.ศ. 1885 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากกัวเตมาลา ฮอนดูรัส และปานามา

## อ้างอิง
Estola microphthalma

***Estola microphthalma*** เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1942 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล

## อ้างอิง
โซยา คอร์นิโลวา

**โซยา อาฟานาซเยฟนา คอร์นิโลวา** (; 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1939 – 5 มีนาคม ค.ศ. 2025) เป็นนักการเมืองชาวรัสเซียที่ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาดูมาใน ค.ศ. 1995 ถึง 1999 คอร์นิโลวาเสียชีวิตในวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2025 ด้วยอายุ 85 ปี

## อ้างอิง
ถนนกัลปพฤกษ์ (จังหวัดขอนแก่น)

**ถนนกัลปพฤกษ์** () เป็นเส้นทางคมนาคมในเขตเทศบาลนครขอนแก่น อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น ลักษณะเป็นถนนคอนกรีตขนาด 2 และ 4 ช่องจราจร มีบทบาทในการเชื่อมต่อระหว่างถนนสายหลัก ได้แก่ ถนนมิตรภาพ ถนนมะลิวัลย์ และถนนศรีจันทร์ ทั้งยังเป็นเส้นทางหลักในการเดินทางสู่มหาวิทยาลัยขอนแก่นและย่านกังสดาล

ถนนสายนี้เป็นที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่า “ถนนสายดอกคูณ” เนื่องจากมีการปลูกต้นราชพฤกษ์ตลอดสองข้างทางมากกว่า 400 ต้น เมื่อถึงฤดูดอกไม้บาน จะสร้างทิวทัศน์ที่งดงาม เป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่นของเมืองขอนแก่น

## รายละเอียดเส้นทาง
เริ่มต้นจากสามแยกตัดกับถนนมิตรภาพบริเวณหน้าโรงพยาบาลศรีนครินททร์ ไปทางทิศตะวันตกในพื้นที่ย่านกังสดาล จากนั้นแยกไปทางทิศใต้บริเวณสามแยกเชื่อมต่อกับทางเข้ามหาวิทยาลัยขอนแก่น-หน้าวัดป่าอดุลยาราม เลียบไปตามแนวเขตมหาวิทยาลัยไปทางทิศใต้ เข้าสู่เขตชุมชนสามเหลี่ยม ตัดกับถนนมะลิวัลย์บริเวณหน้าบึงสีฐานและโรงพยาบาลกรุงเทพขอนแก่น จนบรรจบกับถนนศรีจันทร์ที่วงเวียนบ้านศรีฐาน ระหว่างพื้นที่เทศบาลนครขอนแก่นและเทศบาลเมืองบ้านเป็ด

ถนนกัลปพฤกษ์อยู่ในความรับผิดชอบของ 2 หน่วยงาน ได้แก่ เทศบาลนครขอนแก่น (ช่วงสามแยกหน้าโรงพยาบาลศรีนครินทร์-แยกโรงพยาบาลกรุงเทพขอนแก่น ระยะทาง 3.73 กม.) และสำนักงานทางหลวงชนบท จังหวัดขอนแก่น (ช่วงแยกโรงพยาบาลกรุงเทพขอนแก่น-วงเวียนบ้านศรีฐาน ระยะทาง 0.91 กม.)

เป็นถนนคอนกรีตขนาด 2-4 ช่องจราจร มีหมุดแสดงจุดเริ่มต้นถนน ณ ตำแหน่งแยกตัดกับถนนมิตรภาพ สลักตราสัญลักษณ์กรมทางหลวงชนบท และข้อความ "ถนนกัลปพฤกษ์ ดำเนินการโดย กรมทางหลวงชนบท กระทรวงคมนาคม พ.ศ. ๒๕๕๔" และมีหมุดแสดงจุดสิ้นสุดในลักษณะเดียวกัน ณ บริเวณวงเวียนบ้านศรีฐาน

## ประวัติ
โครงการก่อสร้างถนนกัลปพฤกษ์ปรากฏครั้งแรกในผังเมืองรวมเมืองขอนแก่น ตามประกาศกฎกระทรวง ฉบับที่ 432 พ.ศ. 2542 โดยวางแผนให้เป็นถนนสายคู่ขนานกับถนนมิตรภาพ แบ่งออกเป็น 3 ช่วง ได้แก่ สาย ก1 ก2 และสาย ข เริ่มจากจุดตัดถนนมิตรภาพ ผ่านแนวเขตของมหาวิทยาลัยขอนแก่น เชื่อมต่อกับถนนมะลิวัลย์ ถนนศรีจันทร์ ถนนบ้านกอก และบรรจบกับถนนเหล่านาดี

ในปี พ.ศ. 2549 กรมทางหลวงชนบทได้เริ่มดำเนินการก่อสร้างทางระยะที่ 1 จากถนนมิตรภาพถึงแยกถนนมะลิวัลย์ โดยเป็นเส้นทางใหม่ที่เชื่อมต่อกับถนนเดิม ได้แก่ ซอยข้างสำนักทรัพยากรน้ำบาดาล (ซอยบาดาล) และถนนทางเข้าหอประชุมกาญจนาภิเษก ต่อมาในปี พ.ศ. 2553 ได้เริ่มก่อสร้างทางระยะที่ 2 จากจุดตัดถนนมะลิวัลย์ไปยังถนนศรีจันทร์ บริเวณทางเข้าชุมชนบ้านศรีฐาน 

ถนนสายนี้เปิดใช้อย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2554 และได้รับการตั้งชื่อว่า “ถนนกัลปพฤกษ์” ตามดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัยขอนแก่น เนื่องจากเส้นทางถนนส่วนใหญ่ได้มาจากที่ดินของมหาวิทยาลัย

การดูแลบำรุงรักษาถนนแบ่งเป็นสองส่วน โดยทางช่วงแรกอยู่ในความรับผิดชอบของเทศบาลนครขอนแก่น ส่วนทางช่วงที่สองยังคงอยู่ภายใต้การดูแลของสำนักงานทางหลวงชนบทจังหวัดขอนแก่น โดยกำหนดให้เป็นทางหลวงชนบทหมายเลข ขก.1062 ใช้ชื่อสายทางในเอกสารราชการว่า “ถนนผังเมืองรวมเมืองขอนแก่น”

## รายชื่อทางแยก

## รายการอ้างอิง

กัลปพฤกษ์ (จังหวัดขอนแก่น)
กัลปพฤกษ์ (จังหวัดขอนแก่น)
กัลปพฤกษ์ (จังหวัดขอนแก่น)
อ็องรี ดูเอซ

**อ็องรี ดูเอซ** (; 18 ธันวาคม ค.ศ. 1937 – 6 มีนาคม ค.ศ. 2025) เป็นนักขี่จักรยานชาวฝรั่งเศสที่เข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 ในประเภทจับเวลาทีม 100 กก. และได้ที่ 7 เขาชนะการแข่งขัน Route de France ใน ค.ศ. 1959 และ Volta a Catalunya ใน ค.ศ. 1961 และใน ค.ศ. 1965 เขาชนะการแข่งขันวันเดียวที่ Lubersac และได้ที่ 14 ในตูร์เดอฟร็องส์ 

ดูเอซเสียชีวิตที่ Beuvry ประเทศฝรั่งเศสในวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2025, ด้วยอายุ 87 ปี

## อ้างอิง
เจ้าชายฟรันทซ์แห่งบาวาเรีย

**เจ้าชายฟรันทซ์แห่งบาวาเรีย** (พระนามเต็ม: ฟรันทซ์ มารีอา ลูอิทโพล์ด; 10 ตุลาคม พ.ศ. 2418 – 25 มกราคม พ.ศ. 2500) ทรงเป็นเจ้าชายแห่งบาวาเรีย และ ทหารชาวเยอรมัน
## พระประวัติ
เจ้าชายฟรันทซ์ ประสูติเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2418 เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าลูทวิชที่ 3 แห่งบาวาเรีย และมารีอา เตรีซาแห่งออสเตรีย-เอสเต สมเด็จพระราชินีแห่งบาวาเรีย ทรงมีพระพี่น้องร่วมพระครรภ์ คือเจ้าชายรูพเพ็ชลท์ มกุฎราชกุมารแห่งบาวาเรีย , เจ้าหญิงอเดลกุลเดอแห่งบาวาเรีย , เจ้าหญิงมารีอา ลุดวิกา เตเรซาแห่งบาวาเรีย , เจ้าชายคารัลแห่งบาวาเรีย , เจ้าหญิงมาธิลด์แห่งบาวาเรีย , เจ้าชายว็อล์ฟกัง , เจ้าหญิงฮิลเดอการ์เดอ , เจ้าหญิงน็อทแบร์กา ดัชเชสแห่งอูรัค , เจ้าหญิงดีเอทีเรนเดอ และ เจ้าหญิงกูนทีเรนเดอ เคาน์เตสแห่งพีร์ซิง-ลีชเทอเนต-มูส์ 
## ทรงงานทหาร
เมื่อทรงเจริญพระชันษา ทรงเป็นผู้บัญชาการกองทหารราบที่ 2 ของพระมหากษัตริย์บาวาเรีย แต่ไม่นานก่อนที่สงครามโลกครั้งที่ 1 จะเกิดขึ้น ทรงได้รับมอบหมายให้บัญชาการกองพลทหารราบที่ 3 ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นกองพลทหารราบที่ 4 เจ้าชายฟรันซ์ ทรงเป็นผู้นำกองพลนี้ผ่านชัยชนะ ณ ป้อมสำคัญต่างๆมาแล้ว และเนื่องด้วยความเป็นผู้นำที่เป็นแบบอย่างของพระองค์ในระหว่างปฏิบัติการเหล่านี้ ทำให้ทรงได้รับเหรียญและรางวัลมากมาย เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 และในวันที่ 28 ตุลาคมในปีเดียวกัน ทรงได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บังคับบัญชากองทหารราบที่ 4 ทั้งหมด ในฤดูใบไม้ผลิปี พ.ศ. 2461 เจ้าชายฟรันซ์ทรงได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทางทหารสูงสุดของปรัสเซีย เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2461 อย่างไรก็ตาม ในช่วงฤดูร้อนปี พ.ศ. 2461 กองทหารราบที่ 4 ได้รับความสูญเสียอย่างหนักระหว่างยุทธการที่แม่น้ำซอม และถูกย้ายไปยังแนวรบอิตาลีเพื่อปฏิบัติหน้าที่ปกป้องชายแดน ซึ่งพระองค์ประทับที่นั่นตลอดช่วงที่เหลือของสงคราม
## อภิเษกสมรส
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงอีซาแบลลา อันโทเนียแห่งคร็อย เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 ซึ่งทั้ง 2 พระองค์ ทรงมีพระบุตร คือ
#เจ้าชายลูทวิช คารัลแห่งบาวาเรีย
#เจ้าหญิงมารีอา เอลีซาเบ็ทแห่งบาวาเรีย
#เจ้าหญิงอเดิลกุลเดอ มารีอาแห่งบาวาเรีย
#เจ้าหญิงเอเลโอนอเรอ มารีแห่งบาวาเรีย
#เจ้าหญิงโดโรธีอา เตเรซาแห่งบาวาเรีย
#เจ้าชายรัสโซแห่งบาวาเรีย
## อ้างอิง
*Prince Franz of Bavaria
*Das Bayernbuch vom Kriege 1914-1918, Konrad Krafft von Dellmensingen, Friedrichfranz Feeser, Chr. Belser AG, Verlagsbuchhandlung, Stuttgart 1930
*Die Wittelsbacher. Geschichte unserer Familie. Adalbert, Prinz von Bayern. Prestel Verlag, München, 1979

หมวดหมู่:เจ้าชายเยอรมัน
หมวดหมู่:ราชวงศ์เยอรมัน
หมวดหมู่:เจ้าชายบาวาเรีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์วิทเทิลส์บัค
หมวดหมู่:ทหารชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์
ฟรันทซ์
จัตุรัสนักบุญเปโตร

**จัตุรัสนักบุญเปโตร** (, ,    ) เป็นจัตุรัสของเมืองขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ด้านหน้าของมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ ในนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นดินแดนแทรกที่เป็นที่ประทับของพระสันตปาปา ภายในกรุงโรม ประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของย่าน (rione) บอร์โก ทั้งจัตุรัสและมหาวิหารได้รับการตั้งชื่อตามซีโมนเปโตร อัครสาวกของพระเยซู ซึ่งคริสตังถือว่าเป็นพระสันตะปาปาพระองค์แรก

ตรงใจกลางจัตุรัสคือเสาโอเบลิสก์วาติกัน ซึ่งเป็นเสาโอเบลิสก์แบบอียิปต์โบราณ ที่นำมาตั้งในสถานที่ปัจจุบันเมื่อ ค.ศ. 1586 จัน โลเรนโซ แบร์นีนี ออกแบบจัตุรัสนี้ในช่วงเกือบ 100 ปีถัดมา โดยรวมถึงเสารายขนาดใหญ่สไตล์ตอสคานี ที่มีความลึกสี่เสา ซึ่งโอบรับผู้มาเยือนใน "อ้อมอกแห่งมารดาของวัดแม่" น้ำพุหินแกรนิตที่สร้างโดยแบร์นินีทางด้านใต้ในปี ค.ศ. 1675 ตรงกับน้ำพุอีกแห่งทางด้านเหนือที่ออกแบบโดยการ์โล มาแดร์โน ในปี ค.ศ. 1613
thumb| มุมมองทางอากาศตอนเย็นของจัตุรัสและมหาวิหาร|leftจัตุรัสนักบุญเปโตรเป็นพื้นที่สำหรับทำกิจกรรมสำคัญในนครรัฐวาติกัน เช่น ในการประชุมเลือกสันตะปาปา จัตุรัสนักบุญเปโตรเป็นสถานที่ที่คริสตังจะมารวมตัวกันเพื่อสังเกตควันที่ออกมาจากปล่องของโบสถ์น้อยซิสทีน ซึ่งจะเป็นสัญญาณของการเลือกพระสันตะปาปา หลังจากนั้นภายในระยะเวลา 30-60 นาทีหลังจากมีควันสีขาวออกมาจากปล่อง พระสันตะปาปาพระองค์ใหม่จะเสด็จออกบนระเบียงของมหาวิหารฝั่งจัตุรัส และมีพระราชดำรัสพระราชทานพรต่อกรุงโรมและต่อโลกให้แก่คริสตัง

## ดูเพิ่ม

* มหาวิหารนักบุญเปโตร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครรัฐวาติกัน
นักบุญเปโตร
นักบุญเปโตร
ถนนรองเมือง

**ถนนรองเมือง** เป็นถนนสายสั้น ๆ ที่เป็นที่มาของชื่อแขวงรองเมือง ในพื้นที่เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร ตั้งชื่อตามบรรดาศักดิ์ *พระยาอินทราธิบดีสีหราชรองเมือง* ในขณะนั้นของเจ้าพระยาอภัยราชามหายุติธรรมธร (หม่อมราชวงศ์ลพ สุทัศน์) ซึ่งเป็นหนึ่งในขุนนางที่ร่วมสร้างถนนหลายแห่งในเขตบางรักเพื่อการลงทุนด้านอสังหาริมทรัพย์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เช่น ถนนสี่พระยา, ถนนเดโช, ถนนสุรวงศ์ เป็นต้น โดยเริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2445 จนแล้วเสร็จและมีพิธีเปิดถนนเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2447

ถนนรองเมืองมีระยะทางรวม  มีแนวเส้นทางเริ่มต้นจากถนนพระรามที่ 4 บริเวณหัวมุมตะวันออกเฉียงใต้ของสถานีกรุงเทพ (หัวลำโพง) บริเวณจุดแยกจากทางขึ้นทางพิเศษศรีรัช มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือในแนวขนานกับทางรถไฟทางฝั่งตะวันออก โดยมีถนนเจริญเมืองและถนนจรัสเมืองแยกออกมาทางทิศตะวันออก แล้วไปสิ้นสุดที่ถนนพระรามที่ 1 เชิงสะพานกษัตริย์ศึก บริเวณวัดสระบัว โดยอาคารที่ตั้งอยู่ริมถนนรองเมืองส่วนใหญ่มีลักษณะเป็นตึกแถว ซึ่งมักเป็นอาคารสำนักงานของบริษัทที่ประกอบธุรกิจนำเที่ยว และเนื่องจากถนนรองเมืองมีความกว้างเพียง 2 จราจร การจราจรจึงให้รถวิ่งได้ทางเดียวตลอดทั้งสาย โดยแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือจากถนนพระรามที่ 1 ให้รถวิ่งไปทางทิศใต้เท่านั้น และจากถนนพระรามที่ 4 ให้รถวิ่งไปทางทิศเหนือเท่านั้น โดยทั้ง 2 ส่วนจะบรรจบกันที่สามแยกต้นทางของถนนเจริญเมือง และจะบังคับให้เลี้ยวไปทางทิศตะวันออกเข้าสู่ถนนเจริญเมือง เพื่อไปออกถนนจารุเมืองหรือถนนบรรทัดทอง

## ดูเพิ่ม
* แขวงรองเมือง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ก่อตั้งในมณฑลกรุงเทพในปี พ.ศ. 2447
รองเมือง
สภาสงฆ์โลก

**สภาสงฆ์โลก** (; ชื่อย่อ: WBSC) เป็นองค์การนอกภาครัฐระหว่างประเทศที่มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาการแลกเปลี่ยนระหว่างชุมชนทางศาสนาพุทธและพระสงฆ์ในนิกายต่าง ๆ ทั่วโลก และช่วยดำเนินกิจกรรมเพื่อการสืบทอดพระพุทธศาสนา ก่อตั้งที่โคลัมโบ ประเทศศรีลังกา ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2509 ต่อมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 ได้ย้ายสำนักงานใหญ่ไปตั้งที่ประเทศไต้หวัน

## ประเทศที่เป็นตัวแทน
สภาสงฆ์โลกประกอบด้วยตัวแทนพระสงฆ์ในพระพุทธศาสนาจากทุกนิกาย ทั้งเถรวาท มหายาน และวัชรยาน และจากประเทศต่อไปนี้: ออสเตรเลีย บังกลาเทศ บราซิล แคนาดา เดนมาร์ก ฝรั่งเศส เยอรมนี ฮ่องกง อินเดีย อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ มาเก๊า มาเลเซีย มองโกเลีย พม่า เนปาล นิวซีแลนด์ ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ ศรีลังกา สวีเดน ไต้หวัน ไทย สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา

## หลักพื้นฐานที่เถรวาทและมหายานมีร่วมกัน

ในระหว่างการประชุมครั้งแรก พระมหาปัณฑิตา ปิมบุเร โสรตเถระ เลขาธิการคนแรก ได้ร้องขอต่อพระภิกษุวัลโปละ ราหุล ให้นำเสนอสูตรอย่างกระชับสำหรับการสร้างเอกภาพของนิกายที่แตกต่างกัน ซึ่งได้รับการอนุมัติอย่างเป็นเอกฉันท์จากสภา เหล่านี้คือ “*[[หลักพื้นฐานที่เถรวาทและมหายานมีร่วมกัน]]*”

## ดูเพิ่ม
* สมัชชาพุทธศาสนาโลก
* องค์กรพุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งโลก
* สมาพันธ์ชาวพุทธนานาชาติ
* พระสงฆ์

## อ้างอิง

* วัลโปละ ราหุล; มรดกของภิกษุ; (นิวยอร์ก, Grove Press, 1974); หน้า 100, 1137–138
* เยาวชนชาวพุทธ สิงคโปร์ : องค์การพุทธญาณ, 1982, หน้า 161–163

## แหล่งข้อมูลอื่น
* หน้าแรกสภาสงฆ์โลก

หมวดหมู่:อรัญวาสี
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2509
ก้องเกียรติ เกตุสมบัติ

**ก้องเกียรติ เกตุสมบัติ** (เกิด 12 สิงหาคม พ.ศ. 2524)  เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช เขต 8 สังกัดพรรคกล้าธรรม และอดีตสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราช

## ประวัติ
ก้องเกียรติ เกิดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2524 ที่ตำบลละอาย อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นบุตรนายเฉลิม กับนางฉลวย เกตุสมบัติ ด้านครอบครัวสมรสกับนางสาวชุตินธร บุณยเกียรติ อดีตกำนันตำบลช้างกลาง และบุตรสาวชินวรณ์ บุณยเกียรติ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 มีบุตรกับภรรยาคนแรก 4 คน

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาการตลาด จากมหาวิทยาลัยศรีปทุม

## งานการเมือง
ก้องเกียรติ เข้าสู่การเมืองโดยการเป็นสารวัตรกำนันตำบลละอาย ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราช ในปี พ.ศ. 2563 ในปี พ.ศ. 2566 เขาสนใจสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช เขต 8 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ทางพรรคไม่ส่ง จึงย้ายมาสังกัดพรรคไทยภักดี และย้ายมาสังกัดพรรคกล้าธรรม และลงสมัครเลือกตั้งซ่อม ในปี พ.ศ. 2568 และสามารถเอาชนะไสว เลื่องสีนิล สามีมุกดาวรรณ เลื่องสีนิล จากพรรคภูมิใจไทย ไปได้ และได้รับเลือกรวม 1 สมัย

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ก้องเกียรติ เกตุสมบัติ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช เขต 8 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2568 จังหวัดนครศรีธรรมราช สังกัดพรรคกล้าธรรม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอฉวาง
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:พรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:พรรคไทยภักดี
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคกล้าธรรม
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
วัดถ้ำพุหว้า

**วัดถ้ำพุหว้า** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เป็นสาขาหนึ่งของวัดปากน้ำ นอกจากวัดนี้เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม

วัดถ้ำพุหว้าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ได้รับการบูรณะครั้งใหญ่ขึ้น ด้วยการสร้างอุโบสถหินทรายครอบตัวถ้ำเอาไว้ รูปแบบศิลปะขอมโบราณประยุกต์ขนาดใหญ่สีน้ำตาลแดง ภายในถ้ำมีหินงอกหินย้อย มีพระพุทธรูปหลายองค์ รวมถึงพระบรมสารีริกธาตุที่อัญเชิญมาจากพม่า มีพระพุทธรูปปางสมาธิ ประดิษฐานเป็นองค์ประธาน
## อ้างอิง

ถ้ำพุหว้า
โคลงนิราศชุมพร

**โคลงนิราศชุมพร** เป็นนิราศประพันธ์โดยพระพิพิธสาลี แต่งเป็นโคลงสี่สุภาพ จำนวน 193 บท ไม่มีร่ายนำในตอนต้น เนื้อความในโคลงตั้งแต่บทแรกถึงโคลงบทที่ 13 กล่าวสรรเสริญพระนครและพระมหากษัตริย์ ตามประเพณีนิยมของโคลงนิราศ โคลงหลายบทได้รับอิทธิพลจากโคลงสมัยอยุธยา เช่น คล้ายกับกาพย์ห่อโคลงพระศรีมโหสถ

โคลงนิราศชุมพรกล่าวถึงการเดินทางจากกรุงเทพไปยังชุมพร เริ่มเรื่องด้วยบทยอพระเกียรติพระมหากษัตริย์และชมพระนคร จากนั้นจึงรำพันถึงนางอันเป็นที่รักตามขนบของนิราศ สถานที่ที่กวีพรรณนาเป็นแห่งแรก คือ ตำหนักน้ำหรือตำหนักแพ จากนั้นกล่าวถึงวัดอรุณราชวราราม  ปากคลองบางกอก (บางหลวง) วัดราชบุรณราชวรวิหาร (วัดเลียบ) ย่านสำเพ็ง บางลำพู (ล่าง) บางรัก บางนา ออกไปยังสำโรง จังหวัดสมุทรปราการ จากนั้นออกไปยังทะเลอ่าวไทยสู่ภาคใต้ ผ่านบ้านแหลม สมุทรสาคร เพชรบุรี เขาสามร้อยยอด บางสะพาน เขาทะลุ ประจวบคีรีขันธ์ เข้าเขตอำเภอปะทิว และถึงเมืองชุมพร

เชื่อว่าพระพิพิธสาลีมีอายุอยู่ในช่วงรัชกาลที่ 1 แต่งขึ้นเมื่อใดนั้นไม่ปรากฏหลักฐาน ทั้งความในนิราศก็มิได้ระบุถึงสาเหตุของการเดินทางในครั้งนั้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วรรณคดีประเภทโคลง
หมวดหมู่:นิราศ
อายาตาร์

ในคติชาวบ้านฟินแลนด์ **อายาตาร์** (, ) บางครั้งสะกดเป็น **อายัตตารา** (, ), **ไอแอแตร์** (, ) หรือ **ไอโยตาร์** (, ) เป็นวิญญาณหญิงชั่วร้าย
 
## รายละเอียด
ในคติชนฟินแลนด์ *อายาตาร์*เป็นวิญญาณหญิงชั่วร้าย เธออาศัยอยู่ในป่าที่ตั้งอยู่ในเทือกเขาโปห์โยลา โดยได้รับการเรียกขานว่ามี *"ผมเปียยาวถึงส้นเท้าและหน้าอกห้อยลงมาถึงเข่า"* คล้ายกับ Skogsnufva ของสวีเดน 'seawoman' ของเดนมาร์ก หรือ wildfraulein แห่ง eifel.
 
อายาตาร์เป็นหลานสาวของฮีซี (เจ้าแห่งป่าและผู้แพร่โรค) และเจ้าแห่งเล็มโปกับโนม เธอว่ากันว่าแพร่โรคและโรคระบาด ผ่านความเชื่อมโยงกับฮีซีและเล็มโป
 
เธอมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับงู และมักปรากฏในงานศิลปะสมัยใหม่ในรูปของมังกรหรือรูปร่างครึ่งมนุษย์และงู
 
## ศัพทมูลวิทยา
คำว่า “ajatar” น่าจะมาจากคำศัพท์ภาษาฟินแลนด์ว่า *ajattaa* แปลว่า "ไล่ตาม" (หรือ "ขับเคลื่อน") คำต่อท้ายเพศหญิง *“-tar-”* พบได้ในชื่อฟิลแนด์หลายชื่อ เช่น ใน Louhi แบบอื่น (Louhetar, Loviatar, Louhiatar) และ Syöjätär (*syödä* ‘กิน,’ กับคำต่อท้ายเพศหญิง -*tar*, แปลว่า ‘ผู้กลืนกิน, แวมไพร์’)
 
## อ้างอิง

 
### ข้อมูล

*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
พระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้งในการประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025

การประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025 ถูกจัดขึ้นเพื่อเลือกพระสันตะปาปาผู้นำของคริสตจักรคาทอลิกสืบต่อจากสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสหลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์เมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2025 สมณธรรมนูญ *[[Universi Dominici gregis]]* ซึ่งบังคับใช้ในช่วงว่างระหว่างสมณสมัย ระบุว่ามีเพียงพระคาร์ดินัลที่มีอายุน้อยกว่า 80 ปีในวันที่ตำแหน่งสันตะปาปาว่างลง (ในกรณีนี้คือผู้ที่เกิดในวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1945 หรือหลังจากนั้น) เท่านั้นที่มีสิทธิ์เข้าร่วมการประชุมเลือกสันตะปาปา พระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้งมักเลือกพระสันตะปาปาจากพระคาร์ดินัลที่ร่วมประชุมด้วยกัน แม้ว่าไม่ใช่ข้อกำหนดอย่างเป็นทางการ  การเลือกตั้งจะดำเนินการโดยการลงคะแนนเสียงลับ () พระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้งเข้าโบสถ์น้อยซิสทีนเพื่อเริ่มต้นประชุมในวันที่ 7 พฤษภาคม

ในจำนวนสมาชิกทั้งหมด 252 รูปในคณะพระคาร์ดินัล ณ เวลาที่พระสันตะปาปาฟรานซิสสิ้นพระชนม์ มีพระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้ง 135 รูปที่มีสิทธิ์เข้าร่วมในการประชุมเลือกสันตะปาปาครั้งถัดไป พระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้ง 2 รูปประกาศว่าจะไม่เข้าร่วมการประชุม ทำให้จำนวนพระคาร์ดินัลผู้เข้าร่วมประชุมที่คาดไว้ลดลงเหลือ 133 รูป ในการได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา ผู้ได้รับการเสนอชื่อจะต้องได้รับคะแนนเสียงเกินสองในสามของผู้เข้าร่วมทั้งหมด หรือ  คะแนนเสียง

คณะพระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้งเข้าโบสถ์น้อยซิสทีนเพื่อเริ่มการประชุมเลือกสันตะปาปาในวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 ในวันที่ 8 พฤษภาคม หลังการลงคะแนนเสียง 4 รอบในช่วงเวลา 2 วัน คณะพระคาร์ดินัลเลือกพระคาร์ดินัลโรเบิร์ต ฟรานซิส เพรโวสต์หัวหน้าสมณกระทรวงเพื่อมุขนายกให้เป็นพระสันตะปาปา โดยได้รับพระนามพระสันตะปาปาว่าเลโอที่ 14

## พระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้ง

### พระคาร์ดินัลที่ไม่เข้าร่วม

## พระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้งแบ่งตามทวีปและประเทศ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025
หมวดหมู่:สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 14
ปีเอโตร ปาโรลิน

**ปีเอโตร ปาโรลิน**  (, , ; เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1955) เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวอิตาลี ดำรงตำแหน่งเลขาธิการแห่งรัฐวาติกันตั้งแต่ ค.ศ. 2013 จนถึงวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2025 และเป็นสมาชิกคณะพระคาร์ดินัลตั้งแต่ ค.ศ. 2014 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสทรงแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัล เนื่องจากเป็นพระคาร์ดินัลมุขนายกที่มีอาวุโสสูงสุดในกลุ่มพระคาร์ดินัลอายุต่ำกว่า 80 ปี เขาจึงเป็นประธานการประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025

ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งเลขาธิการแห่งรัฐวาติกัน ปาโรลินทำงานด้านการทูตประจำสันตะสำนักเป็นเวลา 30 ปี ในประเทศไนจีเรีย เม็กซิโก และเวเนซุเอลา รวมทั้งเป็นผู้ช่วยเลขาธิการฝ่ายความสัมพันธ์ระหว่างประเทศเป็นเวลากว่า 6 ปี เมื่อดำรงตำแหน่งพระคาร์ดินัลเลขาธิการแห่งรัฐ ปาโรลินได้กำหนดจุดยืนนโยบายต่างประเทศของนครรัฐวาติกันภายใต้การปกครองสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส จุดยืนของปาโรลินได้แก่ การประณามอิสราเอลและการกระทำของอิสราเอลในฉนวนกาซา เรียกร้องให้ยุติอาชญากรรมสงคราม และปกป้องพลเมืองในฉนวนกาซา เขาวิจารณ์ข้อเสนอของดอนัลด์ ทรัมป์ ต่อฉนวนกาซา โดยกล่าวว่า "ใครก็ตามที่เกิดและเคยอาศัยอยู่ในฉนวนกาซาต้องคงอยู่ในดินแดนของตน"

ปาโรลินเป็นหนึ่งในผู้ร่างข้อตกลงระหว่างวาติกันกับจีนในปี 2018 ซึ่งอนุญาตให้สมเด็จพระสันตะปาปาอนุมัติและยับยั้งมุขนายกที่แต่งตั้งโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน นอกจากนี้ยังสนับสนุนประเด็นผู้ลี้ภัยและวิพากษ์วิจารณ์การเพิ่มขึ้นของลัทธิชาตินิยม ประชานิยม และการเมืองต่อต้านผู้อพยพในยุโรป ในการประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025 ปาโรลินถูกคาดการณ์ว่าเป็น *[[ปาปาบีเล]]* ซึ่งเป็นผู้สมัครชั้นนำที่มีโอกาสดำรงตำแหน่งสมเด็จพระสันตะปาปาองค์ต่อไปสืบทอดจากสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระคาร์ดินัลชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นเวเนโต
บันทึกของหัวใจประกาศให้โลกรู้

***บันทึกของหัวใจประกาศให้โลกรู้*** () เป็นภาพยนตร์ดราม่าชีวประวัติอเมริกันในปี 2007 เขียนบทและกำกับโดยริชาร์ด ลาเกรเวเนเซ และนำแสดงโดยฮิลารี สแวงก์ สก็อตต์ เกล็นน์ อิเมลดา สตอนตัน แพทริก เดมป์ซีย์ และมาริโอ

ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากหนังสือเรื่อง *[[เดอะฟรีดอมไรเตอร์สไดอารี]]* ซึ่งเขียนโดยอาจารย์เอริน กรูเวลล์และนักเรียนที่ร่วมกันเรียบเรียงเนื้อหาจากบันทึกส่วนตัวในชีวิตจริงที่เขียนขึ้นในชั้นเรียนภาษาอังกฤษที่โรงเรียนมัธยมคลาสสิกวูดโรว์ วิลสัน ในเมืองลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย ชื่อของภาพยนตร์และหนังสือเรื่องนี้เป็นการเล่นคำกับคำว่า "ฟรีดอมไรเดอร์ส" (Freedom Riders) ซึ่งหมายถึงนักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิพลเมืองหลายเชื้อชาติที่ทดสอบคำตัดสินของศาลสูงสุดสหรัฐที่สั่งให้ยกเลิกการแบ่งแยกสีผิวบนรถโดยสารระหว่างรัฐในปี 1961

แนวคิดสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้มาจากนักข่าวเทรซี เดอร์นิงซึ่งทำสารคดีเกี่ยวกับเอริน กรูเวลล์สำหรับรายการ *[[ไพรม์ไทม์ไลฟ์]]* ของเอบีซีนิวส์ เดอร์นิ่งทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างร่วมของภาพยนตร์เรื่องนี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงอาร์มานด์ โจนส์ นักแสดงที่เสียชีวิตหลังจากถ่ายทำภาพยนตร์ *บันทึกของหัวใจประกาศให้โลกรู้* เขาถูกยิงสาหัสเมื่ออายุ 18 ปีในเมืองอนาไฮม์ รัฐแคลิฟอร์เนีย หลังจากการเผชิญหน้ากับชายคนหนึ่งที่ปล้นสร้อยคอของโจนส์ในร้านอาหารเดนนีส์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* ''Freedom Writers'' Production Notes

หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยพาราเมาต์พิกเจอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในลอสแอนเจลิส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เยอรมัน
หัวเผา

ในเครื่องยนต์ดีเซล **หัวเผา** ( หรือ ) คืออุปกรณ์ให้ความร้อนที่ใช้เพื่อช่วยในการสตาร์ตเครื่องยนต์ในสภาพอากาศเย็น มีลักษณะเป็นแท่งโลหะรูปดินสอโดยมีตัวทำความร้อนไฟฟ้าอยู่ที่ส่วนปลาย

ระบบหัวเผาประกอบด้วยหัวเผาเดี่ยวในท่อร่วมไอดี หรือหัวเผาหนึ่งหัวต่อหนึ่งกระบอกสูบ ในระบบรุ่นเก่า ผู้ขับขี่จะต้องเปิดใช้งานระบบหัวเผาด้วยตนเองและรอประมาณ 20 วินาทีก่อนสตาร์ตเครื่องยนต์ ระบบใหม่กว่าจะเปิดใช้งานหัวเผาโดยอัตโนมัติก่อนสตาร์ตเครื่องยนต์และมีระยะเวลาอุ่นเครื่องเร็วกว่า

## การออกแบบ

โดยทั่วไปหัวเผาถูกใช้เป็นอุปกรณ์ช่วยในการสตาร์ตเครื่องยนต์ ขณะมอเตอร์สตาร์ทกำลังหมุนเครื่องยนต์ และในกรณีส่วนใหญ่จะถูกปิดเมื่อเครื่องยนต์มีอุณหภูมิทำงานขั้นต่ำที่กำหนดไว้ เครื่องยนต์ดีเซล ซึ่งต่างจากเครื่องยนต์เบนซินทั่วไปที่ไม่ใช้หัวเทียนในการจุดระเบิดส่วนผสมของอากาศและเชื้อเพลิง แต่จะอาศัยการอัดอากาศเพียงอย่างเดียวเพื่อเพิ่มอุณหภูมิของอากาศจนถึงจุดที่เชื้อเพลิงลุกไหม้ได้เองเมื่อสัมผัสกับอากาศร้อนที่มีแรงดันสูง เมื่อสภาพแวดล้อมรอบเครื่องยนต์เย็น พลังงานความร้อนของอากาศที่ก่อนหน้านี้ได้รับจากการทำงานของการอัดของมอเตอร์สตาร์ตจะถูกดูดซับโดยฝาสูบและเสื้อสูบ และถ่ายเทไปยังอากาศรอบเครื่องยนต์ในที่สุด เมื่ออุณหภูมิของอากาศรอบเครื่องยนต์ต่ำกว่าค่าหนึ่ง ซึ่งขึ้นอยู่กับการออกแบบฝาสูบ (40 °C สำหรับเครื่องยนต์แบบฉีดเข้าห้องเผาไหม้ช่วย, 20 °C สำหรับเครื่องยนต์แบบฉีดเข้าห้องหมุนวน, และ 0 °C สำหรับเครื่องยนต์แบบฉีดตรง) เครื่องยนต์จะสูญเสียความร้อนจากการอัดมากเกินไปจนไม่สามารถจุดระเบิดได้อย่างน่าเชื่อถือ และเครื่องยนต์จะไม่สามารถสตาร์ตได้ หัวเผาถูกใช้เพื่อช่วยแก้ไขปัญหานี้โดยการเพิ่มพลังงานความร้อนเข้าไปในห้องเผาไหม้

หัวเผามีลักษณะคล้ายดินสอโลหะสั้น ๆ ตัวทำความร้อนติดตั้งอยู่ที่ปลายของมัน ไส้หลอดหัวเผาต้องทำจากวัสดุบางชนิด เช่น แพลทินัมและอิริเดียม ที่ทนทานต่อการเกิดออกซิเดชันและทนต่ออุณหภูมิสูง เครื่องยนต์ดีเซลบางชนิด (โดยเฉพาะเครื่องยนต์แบบฉีดตรง) จะไม่ใช้อุปกรณ์ช่วยสตาร์ต เช่น หัวเผา เครื่องยนต์ที่มีความจุมากกว่าหนึ่งลิตรต่อสูบโดยทั่วไปจะใช้ระบบสตาร์ตด้วยเปลวไฟแทนหัวเผา หากจำเป็นต้องมีระบบช่วยสตาร์ท

## การใช้งาน

สำหรับรถยนต์รุ่นเก่า ผู้ขับขี่ต้องเปิดใช้งานหัวเผาเป็นเวลาประมาณ 20 วินาทีก่อนสตาร์ตเครื่องยนต์ ซึ่งทำได้โดยการบิดสวิตช์กุญแจไปที่ตำแหน่ง "เปิด" (on) และเลื่อนไปที่ตำแหน่ง "สตาร์ต" (start) เมื่อหัวเผาอุ่นเครื่องยนต์เสร็จสิ้นเท่านั้น เมื่อเครื่องยนต์ทำงานแล้ว รถยนต์บางคันยังคงใช้หัวเผาต่อไปจนกว่าเครื่องยนต์จะถึงอุณหภูมิทำงาน เพื่อลดการปล่อยไอเสียดีเซล ทำนองเดียวกัน เครื่องยนต์บางรุ่นจะเปิดใช้งานหัวเผาอีกครั้งหากอุณหภูมิของเครื่องยนต์ภายใต้ภาระเบาลดลงต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนด เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพของเครื่องยนต์

เครื่องยนต์สมัยใหม่จำนวนมากจะเปิดใช้งานหัวเผาโดยอัตโนมัติเมื่อผู้ขับขี่ปลดล็อกรถหรือเปิดประตูรถ ซึ่งช่วยลดความยุ่งยากในกระบวนการและลดระยะเวลาคอยก่อนที่เครื่องยนต์จะสตาร์ตติด นอกจากนี้ โดยทั่วไปแล้ว ระยะเวลาที่ใช้ในการอุ่นเครื่องยนต์ล่วงหน้าจะอยู่ที่ประมาณ 6-8 วินาที รถยนต์บางรุ่นจะมีไฟเตือนบนแผงหน้าปัดที่จะดับลงเมื่อเครื่องยนต์ได้รับการอุ่นเครื่องเรียบร้อยแล้ว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทคโนโลยีเครื่องยนต์ดีเซล
เอ็มมี (นักร้องชาวนอร์เวย์)

**เอ็มมี คริสตีเนอ กุตตุลสรุด คริสเตียนเซน** (; เกิด 13 กันยายน ค.ศ. 2000) หรือชื่อในวงการ **เอ็มมี** เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวนอร์เวย์ เธอจะเป็นตัวแทนของในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ด้วยเพลง "ไลกาปาร์ตี"

## ประวัติ
คริสเตียนเซนมาจากหมู่บ้านซานเดอในเขตเทศบาลโฮล์มสตรันด์ ในวัยเด็กเธอเคยร้องเพลงในคณะนักร้องประสานเสียง ในปี 2015 เมื่ออายุได้ 14 ปี เธอได้เข้าร่วมการแสดงดนตรีเยาวชนเมลูดีกรังด์ปรีซ์จูเนียร์ ด้วยเพลง "Aiaiaiai" ซี่งการประกวดนี้เออร์ลันด์ พี่ชายของเธอได้เข้าร่วมมาแล้วในปี 2011

ในปี 2021 เอ็มมีได้เข้าร่วมเมลูดีกรังด์ปรีซ์ 2021 การประกวดเพลงระดับชาติซึ่งจะคัดเลือกตัวแทนของสำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2021 ด้วยเพลง "วิตช์วูดส์" เธอผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศรอบที่สามเพื่อเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ แต่ไม่สามารถเข้ารอบชิงชนะเลิศเหรียญทองของการแข่งขันได้ 

เอ็มมีเป็นหนึ่งในคณะกรรมการของนอร์เวย์สำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2023

ใน เธอได้มีส่วนร่วมในการแต่งเพลง "วูแมนโชว์" ของมาทิลด์ เอสพีแซด, คริส อาร์เชอร์ และสแลมดังก์ นอกเหนือจากงานของเธอในนอร์เวย์แล้ว เธอยังมีผู้ติดตามนอกประเทศตนเองผ่านบัญชีติ๊กต็อกของเธอ ซึ่งเธอก็มีผู้ติดตามมากกว่าหนึ่งล้านคน

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2025 เอ็มมีได้เข้าร่วม การประกวดเพลงระดับชาติเพ่อเลือกตัวแทนของไอร์แลนด์สำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ด้วยเพลง "ไลกาปาร์ตี" ซึ่งเธอประพันธ์ขึ้นร่วมกับนักแต่งเพลงชาวไอร์แลนด์หนึ่งคนและชาวนอร์เวย์อีกสามคน โดยเดิมเพลงนี้ได้ถูกส่งไปเข้าร่วม แต่งถูกเอ็นอาร์เคปัดตกไป ในรอบชิงชนะเลิศระดับประเทศ เธอชนะทั้งการลงคะแนนของคณะลูกขุนระดับประเทศและการลงคะแนนทางโทรทัศน์ ทำให้ได้รับสิทธิ์เป็นตัวแทนของไอร์แลนด์ในการประกวด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศิลปินชาวนอร์เวย์
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2516
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025
มารียาน เจ้าหญิงแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์

**มารียาน เจ้าหญิงแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์** พระนามเดิม **บารอเนสมารีอา อันนา มายเออร์ ฟอน เมลน์ฮฮล์ฟ** (9 ธันวาคม พ.ศ. 2462 - 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2568) เป็นสตรีสูงศักดิ์ชาวเยอรมัน นักสังคมสงเคราะห์ ช่างภาพมืออาชีพ สมาชิกของราชวงศ์ไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ และทรงเป็นพระมารดาของ อเล็คซันเดอร์ เจ้าชายที่ 7 แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ 
## พระประวัติ
thumb|พระตำหนักที่ประทับของพระองค์ในวัยเยาว์
พระองค์ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2462 (หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงบ 1 ปี) ทรงมีพระนามเดิมว่า บารอเนสมารีอา อันนา มายเออร์ ฟอน เมลน์ฮฮล์ฟ พระบิดานามว่า บารอนฟรีดริช อัลเบร็ชท์ มายเออร์ ฟอน เมลน์ฮฮล์ฟ และพระมารดา คือเคาน์เตสมารีอา-อันนา ฟอน มิราน พระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจากจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ผ่านทางพระมารดา โดยตระกูลของพระองค์ ได้รับพระราชทานมาจากจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย นอกจากปราสาทกลาเนกก์แล้ว พระราชวังในเมืองกราทซ์และเวียนนา ซึ่งเป็นของครอบครัวพระองค์ ยังมีที่ประทับอื่นๆในเมืองต่างๆของออสเตรีย อีกหลายที่ ซึ่งใช้เป็นที่พำนักของครอบครัวพระองค์ในช่วงฤดูต่างๆ 

สำหรับอาชีพระองค์ก่อนเสกสมรสคือ ช่างภาพมืออาชีพและเก็บภาพไว้ประมาณ 300,000 ภาพจนกระทั่งวันประสูติครบรอบ 100 ปีของเธอในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 ทรงถ่ายภาพคนดังมากมายตั้งแต่ มารีอา คาลส์ ไปจนถึง เกลนิล แอลเจนi และลูชาโน ปาวารอตตี รวมไปถึงชีวประวัติอื่นๆเกี่ยวกับพระองค์  โดยพระองค์ได้รับพระนามว่า "Mamarazza" ซึ่งมาจากคำว่า "paparazzo" ซึ่งเป็นพระนามเล่นในเจ้าหญิงการอลีน เจ้าหญิงแห่งฮันโนเฟอร์ โดยเจ้าหญิงการอลีน ทรงตรัสกับพระองค์ว่า "มันนี่ คุณเป็น Mamarazza ตัวจริง" ต่างจากปาปารัสซีตรงที่เธอไม่เคยถ่ายภาพที่ไม่สุภาพหรือดูหมิ่น "ฉันถ่ายรูปเพื่อนๆ ของฉันในฐานะเพื่อนเสมอมา"

## เสกสมรส
[187px|thumb|left|[อเล็คซันเดอร์ เจ้าชายที่ 7 แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ พระโอรสผู้สืบทอดพระอิสริยยศถัดจากพระสวามีของพระองค์]]
บารอเนสมารีอา อันนา มายเออร์ ฟอน เมลน์ฮฮล์ฟ เข้าพิธีเสกสมรสกับ ลูทวิช เจ้าชายที่ 6 แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2485 ทั้งคู่มีพระบุตร 5 พระองค์ คือ
#เจ้าหญิงอีวอนน์แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ ()
#อเล็คซันเดอร์ เจ้าชายที่ 7 แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ ()
#เจ้าหญิงเอลีซษเบ็ทแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ ( - )
#เจ้าหญิงเตเรซาแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ ()
#เจ้าชายเปตอร์แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ ()

พระองค์นับเป็นเจ้านายแห่งราชวงศ์เยอรมันที่มีพระชันษาสูง ทรงผ่านเหตุกาณ์สำคัญต่างๆมากมาย อาทิ สงครามโลกครั้งที่สอง เป็นต้น โดยพระองค์พำนักกับพระโอรส-ธิดา พระนัดดา จนถึงวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2568 พระองค์สิ้นพระชนม์อย่างสงบ สิริพระชันษา 105 ปี

## อ้างอิง
*

หมวดหมู่:ราชวงศ์เยอรมัน
หมวดหมู่:เจ้าหญิงเยอรมัน
หมวดหมู่:บุคคลจากซัลทซ์บวร์ค
หมวดหมู่:ชาวออสเตรีย
หมวดหมู่:บุคคลที่มีอายุเกิน 100 ปี
หมวดหมู่:ชาวเยอรมันที่มีอายุเกิน 100 ปี
หมวดหมู่:ราชวงศ์ไซน์-วิทเกินชไตน์
เคาน์ตีจักรวรรดิร็อยส์

**ร็อยส์** () เป็นชื่อของหลายรัฐใน ที่ตั้งอยู่ในรัฐทือริงเงิน ประเทศเยอรมนีในปัจจุบัน โดยเริ่มแรกเป็นลอร์ดชิพในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ตั้งขึ้นหลัง ค.ศ. 1300 ซึ่งได้กลายเป็นเคาน์ตีจักรวรรดิใน ค.ศ. 1673 และต่อมาเป็นราชรัฐจักรวรรดิในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 โดยปกครองโดย**ราชวงศ์ร็อยส์**

จำนวนของเคาน์ตีเหล่านี้มีการเปลี่ยนแปลงตามการแบ่งแยกภายในตระกูล โดยมีการรวมและแยกดินแดนอยู่หลายครั้ง หลังจากสิ้นสุดจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ใน ค.ศ. 1806 ราชรัฐสายผู้พี่รวมถึงอีกรัฐหลายแห่งของสายผู้น้องก็กลายเป็นรัฐสมาชิกในสมาพันธรัฐเยอรมัน โดยรัฐของสายผู้น้องถูกรวมกันเป็นรัฐเดียวกันอีกครั้งใน ค.ศ. 1848 และใน ค.ศ. 1871 ดินแดนที่เหลืออยู่สองแห่งกลายเป็นราชรัฐของจักรวรรดิเยอรมัน ได้แก่ ราชรัฐร็อยส์-ไกรทซ์ มีเมืองหลวงคือ ไกรทซ์ และราชรัฐร็อยส์-เกรา มีเมืองหลวงคือ เกรา โดยทั้งสองรัฐนี้ปกครองโดยราชวงศ์ร็อยส์จนถึงการปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918–1919 ประมุขสายราชวงศ์ของแต่ละสายได้รับพระฐานันดรศักดิ์ว่า เฟือสท์ (*Fürst;* เจ้าชายในฐานะประมุขราชวงศ์) ขณะที่บุตรและสมาชิกคนอื่น ๆ ใช้ฐานันดรศักดิ์ว่า เจ้าชาย/เจ้าหญิง (*Prinz / Prinzessin;* เจ้าชาย/เจ้าหญิงในฐานะเชื้อสายราชวงศ์)

ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 สมาชิกชายทุกคนของราชวงศ์ร็อยส์จะใช้ชื่อว่า ไฮน์ริช (; ) เพื่อเป็นเกียรติแก่ จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ผู้ที่พระราชทานดินแดนไวดาและเกราแก่ราชวงศ์นี้

## ดูเพิ่ม

* ราชรัฐร็อยส์-ไกรทซ์
* ราชรัฐร็อยส์-เกรา

## อ้างอิง

* Thomas Gehrlein: *Das Haus Reuß* (The House of Reuss), volumes I-IV. Publisher: Börde-Verlag, Werl 2015,  or .
* Friedrich Majer: *Chronik des Fürstlichen Hauses der Reussen von Plauen.* (Chronicle of the Princely House Reuss of Plauen), Weimar and Leipzig 1811 (online version).

หมวดหมู่:เครือราชรัฐโอเบอร์ซัคเซิน
หมวดหมู่:รัฐในสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์
หมวดหมู่:รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
สโตรบไลตส์

"**สโตรบไลตส์**" () เป็นเพลงโดยเรดเซบาสเตียน นักร้องชาวเบลเยียม ซึ่งเขาประพันธ์ขึ้นร่วมกับอามีราห์ โรแลนท์ส, , และวิลเลม แวนเดอร์สติเคเล เพลงนี้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 	25 มกราคม ค.ศ. 2025 และจะเป็นตัวแทนของในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 เพลงนี้ยังขึ้นถึงอันดับที่เก้าบนชาร์ตซิงเกิลของเบลเยียมสำหรับเขตแฟลนเดอร์ส

## พื้นหลังและการพัฒนา
"สโตรบไลตส์" ได้ประพันธ์ขึ้นโดยเรดเซบาสเตียน, อามีราห์ โรแลนท์ส,  และวิลเลม แวนเดอร์สติเคเล ในการสัมภาษณ์กับรายการออนไลน์ *L'Eurovision Au Quotidien* เรดเซบาสเตียนได้บรรยายเพลงนี้ว่าเป็นเพลงที่สนุกสนานและมีสีสันยามค่ำคืน อีวา ฟรานซ์จากอือเลกล่าวถึงเพลงนี้ว่าเป็น "เพลงแดนซ์ที่ชวนคิดและมืดหม่น"

## การประกวดเพลงยูโรวิชัน

### ยูโรซอง 2025
*ยูโรซอง 2025* เป็นการประกวดเพลงระดับชาติซึ่งใช้คัดเลือกเพลงจากเบลเยียมสำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 การแข่งขันประกอบด้วยการแสดงโชว์ที่บันทึกไว้ล่วงหน้าสองรายการซึ่งออกอากาศในวันที่ 18 และ 25 มกราคม ค.ศ. 2025 ตามด้วยรอบชิงชนะเลิศสดในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 ซึ่งเพลงและศิลปินที่ชนะเลิศจะได้รับการคัดเลือก

เมื่อวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 2025 เวแอร์เตได้ประกาศว่าได้เลือกเพลง "สโตรบไลตส์" โดยเรดเซบาสเตียนเป็นหนึ่งในเพลงที่จะเข้าแข่งขัน *ยูโรซอง 2025* เพลงนี้ชนะการประกวด โดยได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับหนึ่งจากคณะกรรมการ รวมถึงคะแนนโหวตจากผู้ชมด้วยคะแนน 432 คะแนน ทำให้เพลงนี้ผ่านการคัดเลือกให้เป็นตัวแทนของเบลเยียมในการประกวดเพลงยูโรวิชัน

### ในยูโรวิชัน
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 จะจัดขึ้นที่ซังคท์ยาค็อพซ์ฮัลเลอในบาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และจะประกอบด้วยรอบรองชนะเลิศสองรอบในวันที่ 13 และ 15 พฤษภาคมตามลำดับ และรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 ในระหว่างการจับฉลากการจัดสรรที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2025 เบลเยียมได้รับการจับฉลากให้เข้าแข่งขันในรอบรองชนะเลิศที่หนึ่ง โดยทำการแสดงในช่วงครึ่งหลังของการแสดง

## ชาร์ต

## ประวัติการเผยแพร่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงจากประเทศเบลเยียม
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ประเทศเบลเยียมในการประกวดเพลงยูโรวิชัน
หมวดหมู่:เพลงที่ร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชัน
ทีม 0%

**ทีม 0%** () เป็นโครงการชุมชนที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อให้แน่ใจว่าสามารถผ่านด่านที่ผู้ใช้สร้างขึ้นใน*[[ซูเปอร์มาริโอเมเกอร์]]*และ*[[ซูเปอร์มาริโอเมเกอร์ 2]]*อย่างเสร็จสมบูรณ์โดยบุคคลอย่างน้อยหนึ่งคนนอกเหนือจากผู้อัปโหลดต้นฉบับ

โครงการนี้เคลียร์ด่านทั้งหมดใน*ซูเปอร์มาริโอเมเกอร์*ก่อนการปิดเซิร์ฟเวอร์ออนไลน์ของวี ยู และนินเท็นโด 3ดีเอสตามกำหนดการในเดือนเมษายน ค.ศ. 2024 ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2024 เป้าหมายของโครงการคือเคลียร์ด่านที่ยังไม่ผ่านทั้งหมดใน*ซูเปอร์มาริโอเมเกอร์ 2*ก่อนเซอร์เวอร์ออนไลน์ของตัวเกมปิดตัวลง

## ดูเพิ่ม

* วัฒนธรรมวิดีโอเกม
* วัฒนธรรมอินเทอร์เน็ต

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official website for ''Super Mario Maker'' information
* Official website for ''Super Mario Maker 2'' information
ปาปาบีเล

***ปาปาบีเล*** (, ; พหูพจน์ ; ; ,  ,  ) เป็นคำในภาษาอิตาลีอย่างไม่เป็นทางการที่คิดขึ้นโดยนักวาติกันวิทยา และปัจจุบันใช้ในระดับนานาชาติในหลายภาษาเพื่ออธิบายถึงผู้ชายในคริสตจักรคาทอลิกซึ่งในทางปฏิบัติมักหมายถึงพระคาร์ดินัล ที่ได้รับการคาดหมายว่ามีแนวโน้มหรืออาจเป็นไปได้ที่จะได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา

ในบางกรณี พระคาร์ดินัลจะเลือกจะตัวเต็งที่เป็น *ปาปาบีเล* ในบรรดาพระคาร์ดินัลปาปาบีเลที่จะได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาได้แก่ เอวเจนีโอ ปาเชลลี (สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12), โจวันนี มอนตีนี (สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6), โยเซฟ รัทซิงเงอร์ (สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16) และฮอร์เฮ มาริโอ เบร์โกกลิโอ (สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส) อย่างไรก็ตาม ในบางครั้งสภาพระคาร์ดินัลได้เลือกผู้ที่ไม่ถูกพิจารณาว่าเป็น *ปาปาบีเล* โดยผู้สังเกตการณ์วาติกันส่วนใหญ่ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ผู้ที่ได้รับเลือกเป็นพระสันปะปาแม้ไม่ถูกพิจารณาว่าเป็น *ปาปาบีเล* ได้แก่ สมเด็จพระสันตะปาปายอห์นที่ 23, สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1 และสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2

รายชื่อของ *ปาปาบีเล* เปลี่ยนแปลงไปตามอายุของพระคาร์ดินัล ตัวอย่างเช่นการ์โล มารีอา มาร์ตีนี (Carlo Maria Martini) เคยได้รับการพิจารณาว่าเป็น *ปาปาบีเล* จนกระทั่งเมื่อการ์โลลาออกจากสมณศักดิ์เมื่ออายุถึง 75 ปี มีคำกล่าวที่มีชื่อเสียงว่า "ผู้ที่เข้าการประชุมเลือกสันตะปาปาในฐานะพระสันตะปาปา จะออกมาในฐานะพระคาร์ดินัล"

## ดูเพิ่ม
* ราชาธิปไตยโดยเลือกตั้ง
* สันตะสำนัก
* การประชุมเลือกสันตะปาปา
** การประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025
** การประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2013
** การประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2005

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

### บทความข่าว

* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Site ranking potential papabili
*  BBC News: Bets open on Benedict's successor
* 

หมวดหมู่:การเลือกตั้งพระสันตะปาปา
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาอิตาลี
วาติกันวิทยา

**วาติกันวิทยา** () เป็นคำที่คิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพื่ออธิบายถึงสาขาของการหนังสือพิมพ์และการวิจัยที่ศึกษาและรายงานเกี่ยวกับการดำเนินงานของสันตะสำนักและคริสตจักรโรมันคาทอลิก คำว่า "วาติกันวิทยา" ตั้งชื่อตามนครรัฐวาติกันอันเป็นรัฐเอกราชขอสันตะสำนักที่แยกออกมาภายในกรุงโรม ประเทศอิตาลี โดยมุ่งเน้นเป็นพิเศษไปที่กลไกการคัดเลือกและแต่งตั้งซึ่งเป็นกลไกที่ผู้นำคริสตจักรใช้ 

นักข่าวหรือนักวิชาการที่มุ่งเน้นความเชี่ยวชาญในสาขานี้ บางครั้งเรียกว่านักวาติกันวิทยา (Vaticanologist), นักวาติกันนิยม (Vaticanist) หรือผู้สังเกตการณ์วาติกัน (Vatican watcher)

## รายชื่อนักวาติกันวิทยาในปัจจุบัน
*Ed Condon and J.D. Flynn, ''The Pillar''
*John L. Allen Jr., *[https://cruxnow.com/ Crux Now]*
*Matthew Bunson, EWTN and *[[National Catholic Register]]*
* Bruno Bartoloni
*Gerson Camarotti, Globo News
*Massimo Franco, *[[Corriere della Sera]]*
*Eric Frattini, Mauri Spagnol Group, Sperling & Kupfer
*Delia Gallagher, CNN's Faith and Values correspondent
*Michael Hewitt-Gleeson, popelucianischool.net
*Robert Hutchinson, author of *When in Rome: A Journal of Life in Vatican City*
*Sandro Magister, *[[L'Espresso]]*
*Vasin Manasurangul, Pope Report
*George Menachery, *[[Vatican Adventure]]*
*Robert Mickens, globalpulse.com
*Frédéric Mounier, *[[La Croix (newspaper)|La Croix]]*
*Robert Moynihan, *Inside the Vatican*
*Gerard O'Connell, *[[America (Jesuit magazine)|America]]*
*Rocco Palmo, Whispers in the Loggia
*Catherine Pepinster, *[[The Tablet]]*
*Elisabetta Piqué, *[[La Nación]]*
*Marco Politi, *[[La Repubblica]]*
*Philip Pullela, Reuters
*Peter Steinfels, *[[The New York Times]]*
*Damian Thompson, *[[The Catholic Herald]]*
*Andrea Tornielli, *[[Il Giornale]]*, *[[La Stampa]]* 
*Paul Vallely, papal biographer, *Pope Francis – Untying the Knots*
*Giancarlo Zizola, *Le Monde*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัฒนธรรมคาทอลิก
หมวดหมู่:การเลือกตั้งพระสันตะปาปา
หมวดหมู่:สาขาของรัฐศาสตร์
หมวดหมู่:สังคมของนครรัฐวาติกัน
แคริอาทิด

[right|thumb|260x260px| ระเบียงเสาแคริอาทิดของ[Erechtheion|อิเรกเทียน ในกรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ]]
**เสาแคริอาทิด** หรือ **เสารูปสตรี** (;  ; ; pl. Καρυάτιδες (Karuátides) เป็นเสาที่แกะสลักเป็นรูปสตรี ทำหน้าที่เป็นตัวรองรับทางสถาปัตยกรรม โดยทำหน้าที่เป็นเสารองหรือเสาหลักที่รองรับเอนทาเบลเชอร์ คำในภาษากรีกคำว่า *karyatides* แปลว่า "สาวบริสุทธิ์แห่งคาร์ไว (Karyai) " ซึ่งเป็นเมืองโบราณบนคาบสมุทรเพโลพอนนีส 

หากหัวเสาเป็นบุรุษจะเรียกแอตลาสหรืออีกแบบคือเสาเทลามอน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมกรีกโบราณ
หมวดหมู่:ประติมากรรมทางสถาปัตยกรรม
เอนทาเบลเชอร์

thumb|260x260px| เอนทาเบลเชอร์ที่ซีซาเรียมาริติมา
**เอนทาเบลเชอร์** (; ) คือโครงสร้างส่วนบนของบัว (molding) และแถบที่วางเป็นแนวนอนเหนือเสา โดยวางอยู่บนหัวเสา เอนทาเบลเชอร์เป็นองค์ประกอบหลักของสถาปัตยกรรมคลาสสิก และมักแบ่งออกเป็นอาร์คิเทรฟหรือหน้ากระดานหัวเสา  (ส่วนรับน้ำหนักที่อยู่เหนือขึ้นไปโดยตรง เสมือนเป็นคานประตูในโครงสร้างเสาและคาน) ฟรีซ (แถบแนวนอนที่ไม่มีการขึ้นรูป อาจจะมีหรือไม่มีการตกแต่งก็ได้) และบัวคอร์นิซ (ส่วนยื่นที่อยู่ใต้หน้าจั่ว) 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง
หมวดหมู่:เสาและเอนทาเบลเชอร์
หัวเสา

ในงานสถาปัตยกรรม **หัวเสา** (; )  เป็นส่วนที่อยู่ด้านบนสุดของเสา (หรือ เสาเก็จ) ทำหน้าที่เป็นตัวกลางระหว่างเสากับน้ำหนักที่กดลงมาจากด้านบน โดยช่วยขยายพื้นที่รองรับของส่วนบนของเสาให้กว้างขึ้น หัวเสาซึ่งยื่นออกมาทั้งสองข้างขณะยกขึ้นเพื่อรองรับแป้นหัวเสา เชื่อมต่อกับแป้นหัวเสาซึ่งโดยปกติแล้วจะเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสและลำต้นเสาซึ่งโดยปกติแล้วจะกลม หัวเสาอาจเป็นรูปนูน เช่น ในเสาดอริก แบบเว้า เช่น ใน แบบระฆังคว่ำ ในเสาคอรินเทียน หรือมีลักษณะโค้งออก เช่น ในเสาไอออนิก หัวเสาเหล่านี้เป็นหัวเสาพื้นฐานของเสาแบบคลาสสิก 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง
หมวดหมู่:เสาและเอนทาเบลเชอร์
ปัลลาโวโลสกันดิชชี

**ปัลลาโวโลสกันดิชชี** () หรือที่รู้จักกันในชื่อ **ซาวีโนเดลเบเนสกันดิชชี** () ตามชื่อผู้สนับสนุน เป็นสโมสรวอลเลย์บอลหญิงอาชีพในประเทศอิตาลี ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองสกันดิชชี ปัจจุบันเข้าแข่งขันในเซเรียอา 1

## ชื่อก่อนหน้า
เนื่องจากสโมสรได้รับการสนับสนุน สโมสรจึงได้ลงแข่งขันภายใต้ชื่อต่อไปนี้:
* **ซาวีโนเดลเนเบสกันดิชชี** (2012–ปัจจุบัน)
* **ปัลลาโวโลสกันดิชชี** (อดีต)

## ประวัติ
สโมสรก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2012 จากการรวมตัวของสองสโมสรในท้องถิ่น ได้แก่ ซาวีโนเดลเนเบวอลเลย์ () และ อูนีโอเนปัลลาโวโลสกันดิชชี () โดยได้รับการสนับสนุนหลักจากบริษัทซาวีโนเดลเนเบ ซึ่งเริ่มลงทุนในวอลเลย์บอลหญิงตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 หลังจากเล่นในเซเรียอา 2 เป็นเวลา 1 ฤดูกาล สโมสรก็ได้เลื่อนชั้นเข้าสู่ลีกสูงสุดของอิตาลีอย่างเซเรียอา 1 ในปี ค.ศ. 2014

ในฤดูกาล 2017/18 และ 2018/19 ของอิตาลีเซเรียอา 1 ทีมมีผลงานที่ดีที่สุดนับตั้งแต่ได้เลื่อนชั้นสู่เซเรียอา 1 โดยสโมสรจบฤดูกาลในอันดับที่สาม

ในปี ค.ศ. 2022 สโมสรคว้าแชมป์ซีอีวีวิมินส์แชลเลนจ์คัพ ฤดูกาล 2021–22 และผ่านเข้ารอบในการแข่งขันวิมินส์ซีอีวีคัพ ฤดูกาล 2022/23

ในฤดูกาล 2023/24 สโมสรได้ผ่านเข้ารอบในการแข่งขันซีอีวีแชมเปียนส์ลีก นอกจากนี้สโมสรยังได้แข่งขันในรอบชิงชนะเลิศของเซเรียอา 1 ซึ่งเป็นครั้งแรกในฤดูกาลเดียวกันอีกด้วย ทำให้สโมสรผ่านเข้ารอบในการแข่งขันซีอีวีแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2024/25 อีกด้วย

## เกียรติประวัติ
### การแข่งขันระดับนานาชาติ
* 15px **[[วิมินส์ซีอีวีคัพ|ซีอีวีคัพ]]: 1**
:2023

* 15px **[[ซีอีวีวิมินส์แชลเลนจ์คัพ|ซีอีวีแชลเลนจ์คัพ]]: 1**
:2022

## ผู้เล่นชุดปัจจุบัน
รายชื่อผู้เล่นสำหรับฤดูกาล 2024-25 มีดังนี้:

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Official website 

หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:สโมสรวอลเลย์บอลในประเทศอิตาลี
แอร์ทูรุล

**แอร์ทูรุล** หรือ **แอร์ทูรุล กาซี** (; สวรรคต ) เป็นอุชเบย์ (เจ้าขบวน) ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ผู้เป็นพระราชบิดาของสุลต่านออสมันที่ 1 ข้อมูลเกี่ยวกับพระชนม์ชีพของแอร์ทูรุลมีน้อยมาก ตามธรรมเนียมออตโตมัน พระองค์เป็นพระราชโอรสในซือเลย์มัน ชาฮ์ ผู้นำเผ่าคายือ (ข้ออ้างที่มีเสียงวิจารณ์จากนักประวัติศาสตร์หลายคน) แห่งชาวเติร์กโอคุซ (ตอนนั้นมีชื่อว่าเตอร์โกแมน) ที่อพยพหนีจากเอเชียกลางส่วนตะวันตกไปยังอานาโตเลียเพื่อหนีจากการพิชิตของมองโกล แต่ตามหลักฐานทางเหรียญร่วมสมัยระบุว่าพระองค์เป็นพระโอรสในกึนดึซ อัลป์ ตามตำนานระบุว่า หลังพระบิดาสวรรคต แอร์ทูรุลกับผู้ติดตามเข้ารับใช้รัฐสุลต่านรูม ซึ่งพระองค์ได้รับดินแดนตรงเมือง Söğüt บนแนวหน้าสู่จักรวรรดิไบแซนไทน์ สิ่งนี้ทำให้เกิดเหตุการณ์ต่าง ๆ มากมายที่ในที่สุดจะนำไปสู่การสถาปนาจักรวรรดิออตโตมัน

## พระราชประวัติ
ไม่มีข้อมูลใดที่แน่ชัดเกี่ยวกับพระชนม์ชีพของแอร์ทูรุล นอกจากว่าพระองค์เป็นพระราชบิดาของออสมัน นักประวัติศาสตร์จึงต้องพึ่งเรื่องราวที่ชาวออตโตมันกว่าศตวรรษต่อมาเขียนเกี่ยวกับพระองค์ ซึ่งมีความแม่นยำอย่างไม่แน่นอน

## ดูเพิ่ม
*เจ้าชายแอร์ทูรุล อ็อสมัน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* 
* 
*
Estola nigrescens

***Estola nigrescens*** เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1943 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากเวเนซุเอลา

## อ้างอิง
Estola nigrodorsalis

***Estola nigrodorsalis*** เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Martins และ Galileo ใน ค.ศ. 2009 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากคอสตาริกา

## อ้างอิง