open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ลูเชียน

**ลูเชียนแห่งซามอซาทา** (; , ; ค.ศ. 125 – หลัง ค.ศ. 180) เป็นนักพูดชาวอัสซีเรีย และนักเขียนเรื่องเสียดสีซึ่งเขียนเป็นภาษากรีก มีชื่อเสียงจากความหลักแหลมในการเปรียบเปรยและเสียดสี

ลูเชียนนับเป็นหนึ่งในนักเขียนนวนิยายยุคแรกๆ ของอารยธรรมตะวันตก ในเรื่อง *A True Story* เขาเขียนบทบรรยายร้อยแก้วเป็นการสนทนาในจินตนาการจากเรื่องเล่าแฟนตาซีของโฮเมอร์ ใน *[[โอดิสซีย์]]* และเทพนิยายอื่นๆ ที่มีชื่อเสียงในยุคสมัยของเขา เขาเขียนเรื่องราว "ทันสมัย" เช่นการเดินทางไปดวงจันทร์และดาวศุกร์ ชีวิตจากต่างดาว และสงครามระหว่างดาว ตั้งแต่เมื่อพันปีก่อนยุคของจูลส์ เวิร์น และ เอช. จี. เวลส์ เสียอีก นิยายของเขานับได้ว่าเป็นนิยายวิทยาศาสตร์ยุคแรกๆ ของโลก แม้จะไม่ใช่เรื่องแรกที่สุดก็ตาม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* A.M. Harmon, Introduction to Lucian of Samosata
* 
* Loeb Classical Library, vol. 3/8 of Lucian's works , with facing Greek text
* ''Alexander the False Prophet'' - the successful travelling prophet of Asclepius and his oracular serpent god
* Works of Lucian of Samostata at sacred-texts.com
* The Syrian Goddess, at sacred-texts.com
* Macrobii, at attalus.org
* Contents – Harvard University Press

หมวดหมู่:นักเขียนชาวกรีก
มัสยิด-อาสนวิหารกอร์โดบา

**อาสนวิหาร** และอดีต **มัสยิดใหญ่แห่งกอร์โดบา** มีชื่อเรียกในศาสนาคริสต์ว่า **อาสนวิหาร[[แม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์]]** () และเป็นที่รู้จักในท้องถิ่นว่า **มัสยิด-อาสนวิหารกอร์โดบา** () ปัจจุบันเป็นแหล่งมรดกโลกร่วมกับพื้นที่ส่วนประวัติศาสตร์ ตั้งอยู่ในเมืองกอร์โดบา ในแคว้นอันดาลูซิอา ทางตอนใต้ของประเทศสเปน

ด้านประวัติความเป็นมานั้น เริ่มจากใน ค.ศ. 768 หลังจากการรุกรานของชาวมุสลิมบนคาบสมุทรไอบีเรีย การก่อสร้างได้เริ่มขึ้นบนพื้นที่ซึ่งแต่เดิมเป็นที่ตั้งของโบสถ์แห่งนักบุญบิเซนเต โดยที่โบสถ์แห่งนี้ได้ถูกทำลายลงและสร้างมัสยิดกอร์โดบาขึ้นมาแทนที่ 

ถ้ามองในมุมมองของมัสยิดแล้ว มัสยิดกอร์โดบาถือได้ว่าเป็นสิ่งที่แสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองของอาณาจักรกาหลิบแห่งกอร์โดบา ด้วยพื้นที่ขนาด 23,400 ตารางเมตร ทำให้มัสยิดกอร์โดบามีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่สองของโลกเมื่อตอนที่สร้าง อันดับที่หนึ่งเป็นของมัสยิดแห่งนครมักกะฮ์ (ภายหลังใน ค.ศ. 1588 อันดับที่สองตกเป็นของมัสยิดแห่งสุลต่านอะห์มัด ประเทศตุรกี) ลักษณะเด่นอย่างหนึ่งที่น่าสนใจมากคือ กิบลัต (ชุมทิศที่ชาวมุสลิมหันหน้าไปยามละหมาดและขอดุอาอ์) นั้นไม่ได้ชี้ไปยังทิศของนครมักกะฮ์ แต่ว่าชี้ไปยัง 51 องศาทางใต้ของทิศที่เป็นที่ตั้งนครมักกะฮ์ เหตุผลที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่าที่ตั้งที่ติดกับแม่น้ำกัวดัลกิบีร์ จึงไม่สามารถทำการขยายการก่อสร้างออกไปทางทิศใต้ได้
 
จนกระทั่งภายหลังชาวสเปนสามารถพิชิตดินแดนคืนได้สำเร็จ ใน ค.ศ. 1238 มัสยิดกอร์โดบาก็ได้กลายสภาพมาเป็นโบสถ์ตามคำสั่งของมุขนายก โลเป เด ฟิเตโร (มุขนายกคนแรกของอาสนวิหารกอร์โดบา) ใน ค.ศ. 1523 เริ่มการก่อสร้างโบสถ์ในส่วนกลางของมัสยิดโดยใช้รูปแบบปลาเตเรสโก (Plateresco) ในภาษาสเปน *ปลาตา* () หมายถึงแร่เงิน ส่วนคำว่า *ปลาเตเรสโก* ต้องการสื่อถึงตามวิถีทางของช่างเงิน

อาสนวิหารกอร์โดบาถือได้ว่ามีความสำคัญมากต่อกอร์โดบาและสถาปัตยกรรมอัลอันดะลุสเช่นเดียวกับอาลัมบรา

## อ้างอิง

กอร์โดบา
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศสเปน
หมวดหมู่:กอร์โดบา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในแคว้นอันดาลูซิอา
คทา

thumb
**คทา** (แบบบริติช: Sceptre, แบบอเมริกัน: Scepter) คือกระบองที่ทำมาจากไม้หรือโลหะ เช่น เงิน หรือ ทอง มักประดับประดาด้วยเพชรพลอย มีลักษณะสั้นบ้างยาวบ้างแล้วแต่การออกแบบและใช้งาน มีที่มาจากกระบองที่ใช้เป็นอาวุธในสงคราม จากตำนานเทพปกรณัมของกรีก แต่เดิมคทาเป็นของเทพอพอลโล คทาถูกใช้โดยกษัตริย์มาตั้งแต่ยุคอียิปต์โบราณ ในยุคกลางคทาถูกใช้โดยกษัตริย์สื่อถึงอำนาจ เป็นหนึ่งในเครื่องทรงอันประกอบด้วย มงกุฎ คทา กระบี่ สายสะพาย เหรียญตรา เสื้อคลุมหรือผ้าคลุมนิยมปักเป็นลวดลาย คทาเป็นเครื่อประดับยศของทหารยศจอมพลด้วย และบางครั้งก็ถูกใช้โดยนักบวช
## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อาวุธ
หมวดหมู่:เครื่องหมายทางการ
หลักการของอาร์คิมิดีส

**หลักการของอาร์คิมิดีส** () กล่าวไว้ว่าแรงลอยตัวขึ้นที่กระทำต่อวัตถุที่จมอยู่ในของไหลไม่ว่าวัตถุนั้นจะจมทั้งส่วนหรือบางส่วนก็ตาม จะเท่ากับน้ำหนักของของไหลที่วัตถุนั้นแทนที่ และมีทิศทางขึ้นจากจุดศูนย์กลางของมวลของของไหลที่ถูกแทนที่นั้น หลักการของอาร์คิมิดีสเป็นกฎฟิสิกส์พื้นฐานสำหรับกลศาสตร์ของไหลที่คิดค้นขึ้นมาโดยอาร์คิมิดีสแห่งเมืองซีรากูซา

## หลักการ
thumb|น้ำหนักของเรือซึ่งลอยอยู่ F<sub>p</sub> และแรงลอยตัว F<sub>a</sub> จะต้องมีขนาดเท่ากัน

ในบันทึก *[[On Floating Bodies]]* (250 ปีก่อนคริสตกาล) อาร์คิมิดีสได้เสนอไว้ว่า

ในทางปฏิบัติ หลักการของอาร์คิมิดีสสามารถใช้ในการคำนวณหาแรงลอยตัวที่เกิดขึ้นกับวัตถุที่จมทั้งส่วนหรือบางส่วนในของไหลได้ โดยแรงที่มีทิศทางพุ่งลงจากวัตถุคือน้ำหนักของวัตถุ และแรงที่มีทางพุ่งขึ้นจากวัตถุหรือแรงลอยตัวคือหลักการของอาร์คิมิดีสที่กล่าวไปในข้างต้น ดังนั้นแล้วแรงสุทธิบนวัตถุคือผลต่างของขนาดของแรงลอยตัวกับน้ำหนัก ถ้าหากว่าแรงสุทธิเป็นบวก วัตถุจะลอยขึ้น แต่ถ้าหากเป็นลบ วัตถุจะจม และถ้าหากเป็นศูนย์ วัตถุจะลอยอย่างสมดุลโดยที่จะไม่ลอยขึ้นหรือจมลง

หรือกล่าวง่าย ๆ คือหลักการของอาร์คิมิดีสกล่าวไว้ว่า เมื่อวัตถุจมเพียงบางส่วนหรือทั้งส่วนในของไหลใด ๆ น้ำหนักของวัตถุนั้นจะลดลงอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งน้ำหนักที่หายไปจะเท่ากับน้ำหนักของของไหลที่ถูกแทนที่โดยวัตถุนั้น

## สมการ

* น้ำหนักของของไหลที่ถูกแทนที่ (**แรงลอยตัว**) = น้ำหนักที่ชั่งในอากาศ - น้ำหนักที่ชั่งในน้ำ

* {F_B} = \rho_f g {V_s}
: {F_B} คือ แรงลอยตัว (หน่วย นิวตัน)
: \rho_f  คือ ความหนาแน่นของของเหลว (หน่วย กิโลกรัมต่อลูกบาศก์เมตร)
: g คือ ค่าความเร่งโน้มถ่วงของโลก (มีค่า ≈ 9.8 m/s<sup>2</sup> หรือในบางกรณีอาจปัดขึ้นเป็น 10 m/s2)
: {V_s} คือ ปริมาตรวัตถุส่วนที่จมในของไหล (หน่วย ลูกบาศก์เมตร)

## ดูเพิ่ม
* แรงลอยตัว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แรง
หมวดหมู่:พลศาสตร์ของไหล
หมวดหมู่:ฟิสิกส์
หมวดหมู่:อาร์คิมิดีส
หมวดหมู่:ฟิสิกส์เบื้องต้น
หมวดหมู่:แรงลอยตัว
มอนสเตอร์ฟาร์ม

**มอนสเตอร์ฟาร์ม** () หรือ **มอนสเตอร์แรนเชอร์** () เป็นการ์ตูนอนิเมะของญี่ปุ่นผลิตโดยทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ มีเนื้อเรื่องอิงเกมชุดมอนสเตอร์ฟาร์มโดยเทคโม (Tecmo) ออกฉายในปี 2542 ความยาวทั้งสิ้น 73 ตอน เข้าฉายในประเทศไทยทางช่อง 9 การ์ตูน เมื่อวันที่ 22 ก.ค. 2544 - 31 มี.ค. 2545 ซึ่งโรสและไทก้าเป็นผู้ได้รับลิขสิทธิ์ ต่อมาได้มีการทำหนังสือการ์ตูนความยาว 2 เล่มโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ออกวางจำหน่ายช่วงปลายปี 2544 

## เนื้อเรื่อง
มอนสเตอร์ฟาร์มเป็นเรื่องของเด็กประถมคนหนึ่งชื่อเก็งกิ ซึ่งชอบเล่นเกมคอมพิวเตอร์เป็นชีวิตจิตใจ และได้ถูกดูดเข้าไปในเกมส์มอนสเตอร์ฟาร์มเพื่อต่อสู้กับฝ่ายอธรรม และ มู โดยการตามหานกไฟซึ่งเป็นมอนสเตอร์ในตำนานที่เชื่อกันว่าจะปราบฝ่ายอธรรมได้

## ตัวละครหลัก
#### ตัวละครหลัก
* **ซากุระ เก็งกิ** (佐倉ゲンキ)
* **โฮลี่** (ホリィ)
* **โมจจี** (モッチー)
* **สึเอโซ่** (スエゾー)
* **โกเลม** (ゴーレム)
* **ไลก้า** (ライガー)
* **แฮม** (ハム)

#### กองทัพวารุมอน
* **มู** (ムー)
* **ปิ๊กซี่** (ピクシー)
* **กาลี** (ガリ)
* **กิงกิไลก้า** (ギンギライガー, ไลก้าสีเงิน)
* **นากา** (ナーガ)
* **บลูเมาท์เทน** (ブルーマウンテン)
* **ดูราฮัน** (デュラハン)
* **ริรีม** (リリム)
* **โปวาซอน** (ポワゾン)
* **มามาเนีย** (ママニャー)
* **โกบิ** (ゴビ)
* **พิงค์แจม** (ピンクジャム)
* **โชกุน** (ショーグン)

### ตัวละครอื่นๆ
* **ไมเคิล** (マイケル)
* **อาชูว์** (アシュー)
* **อาริระ** (アリラ)
* **วอร์ม** (ワーム)

## อ้างอิง

* BKN International A.G. (September 1, 2005). "BKN News". September 5 Newsletter.
* CNN Matthews News Distribution Network (July 21, 2005). "BKN Announces New USA Deal".  Press Release.

* 

หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่สร้างจากวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์
ปลาซิวข้าวสาร

left|thumb|227x227px|ปลาซิวข้าวสารแคระไทย(''Oryzias minutillus'') พบกระจายเป็นกลุ่มในบริเวณแหล่งน้ำที่พืชน้ำเหมาะสม
**ปลาซิวข้าวสาร** หรือ **ปลาในนาข้าว** (วงศ์: Adrianichthyidae; ) เป็นชื่อวงศ์ของปลาน้ำจืดและปลา

น้ำกร่อยจำพวกหนึ่งที่มีขนาดเล็ก มีขนาดโดยเฉลี่ยไม่เกิน 9 เซนติเมตร มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ประเทศอินเดียจนถึงญี่ปุ่น เกาะซูลาเวซี คาบสมุทรอินโดจีนจนถึงออสเตรเลีย 

เดิมเคยถูกจัดให้อยู่ในวงศ์ Oryziidae แต่ปัจจุบันวงศ์นี้ได้กลายเป็นเพียงวงศ์ย่อยและสกุลหนึ่งของวงศ์นี้ 

มีลักษณะทางอนุกรมวิธานที่สำคัญ คือ ไม่มีเส้นข้างลำตัว ช่องจมูกเปิดทะลุถึงก้น นัยน์ตาโต ปากเฉียงขึ้นเล็กน้อย ครีบหลังอยู่ใกล้ครีบหาง ครีบหางมีทั้งปลายตรงและปลายกลมมน

โดยปลาในวงศ์นี้ซึ่งเป็นตัวอย่างแรกได้ถูกค้นพบเป็นครั้งแรก ในนาข้าวที่ประเทศญี่ปุ่น   จึงเป็นที่มาของชื่อในภาษาอังกฤษ

โดยชนิดที่ค้นพบล่าสุด พบที่ลุ่มแม่น้ำโขงในภาคอีสานของไทย คือ ปลาซิวข้าวสารแม่น้ำสงคราม (*Oryzias songkhramensis*) เมื่อปี ค.ศ. 2010 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Fishbase.org

หมวดหมู่:ปลาแบ่งตามวงศ์
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำโขง
หมวดหมู่:ปลาซิว
หมวดหมู่:ปลาที่พบในนาข้าวและท้องร่องสวน
สกุลออรีเซียส

**สกุลออรีเซียส** เป็นสกุลของปลาในวงศ์ปลาซิวข้าวสาร (Adrianichthyidae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Oryzias* (/ออ-รี-เซียส/) โดยมาจากภาษากรีกคำว่า ὄρυζα ซึ่งแปลว่า "ข้าว" อ้างอิงมาจากสถานที่ค้นพบครั้งแรก คือ นาข้าว

มีลักษณะสำคัญ คือ ขากรรไกรไม่ยืดหด ฐานด้านบนของครีบอกอยู่ใกล้แนวสันหลังของลำตัว ครีบหลังอยู่ใกล้ครีบหาง ครีบก้นมีฐานยาว ครีบหางมีปลายกลมมน เป็นปลาที่เก็บไข่ไว้ใต้ครีบอก

มีความยาวประมาณ 6-7 เซนติเมตร ขนาดเต็มที่ไม่เกิน 9 เซนติเมตร โดยพบในแหล่งน้ำที่มีพรรณไม้น้ำมากมาย โดยมากพบในอุณหภูมิประมาณ 28 เซนติเมตร  บ่อยครั้งที่พบในแหล่งน้ำที่มีค่าแร่ธาตุคาร์บอเนต และมีค่าความเป็นกรดด่าง (pH) ประมาณ 7.5 และอาจพบได้ในน้ำกร่อยได้ด้วย มีการกระจายพันธุ์ที่ค่อนข้างกว้างตั้งแต่ประเทศอินเดียจนถึงญี่ปุ่น, เกาะซูลาเวซี, คาบสมุทรอินโดจีนจนถึงออสเตรเลีย 

ปัจจุบันพบแล้วประมาณ 32 ชนิด เป็นการพบได้ในประเทศไทย 6 ชนิด 

## การจำแนก
* *[[Oryzias asinua]]* Parenti, Hadiaty, Lumbantobing & Herder, 2013
* *[[Oryzias bonneorum]]* Parenti, 2008
* *[[Oryzias carnaticus]]* (Jerdon, 1849)
* *[[Oryzias celebensis]]* (Weber, 1894)
* *[[Oryzias curvinotus]]* (Nichols & Pope, 1927)
* *[[Oryzias dancena]]* (Hamilton, 1822)
* *[[Oryzias eversi]]* Herder, Hadiaty & Nolte, 2012 (ปลาซิวข้าวสารเอเวอร์รี่)
* *[[Oryzias hadiatyae]]* Herder & Chapuis, 2010
* *[[Oryzias haugiangensis]]* Roberts, 1998
* *[[Oryzias hubbsi]]* Roberts, 1998
* *[[Oryzias javanicus]]* (Bleeker, 1854) (ปลาซิวข้าวสารชวา)
* *[[Oryzias latipes]]* (Temminck & Schlegel, 1846) (ปลาซิวข้าวสารญี่ปุ่น, ปลาซิวข้าวสารจิ๋ว)
* *[[Oryzias luzonensis]]* (Herre & Ablan, 1934)
* *[[Oryzias marmoratus]]* (Aurich, 1935)
* *[[Oryzias matanensis]]* (Aurich, 1935) (ปลาซิวข้าวสารมาตานเอ็นซิส)
* *[[Oryzias mekongensis]]* Uwa & Magtoon, 1986 (ปลาซิวข้าวสารแม่น้ำโขง)
* *[[Oryzias melastigma]]* (McClelland, 1839)
* *[[Oryzias minutillus]]* Smith, 1945 
* *[[Oryzias nebulosus]]* Parenti & Soeroto, 2004
* *[[Oryzias nigrimas]]* Kottelat, 1990 (ปลาซิวข้าวสารทะเลสาบโปโซ, ปลาซิวข้าวสารนิกริมาส)
* *[[Oryzias orthognathus]]* Kottelat, 1990 
* *[[Oryzias pectoralis]]* Roberts, 1998 (ปลาซิวข้าวสารเวียดนาม)
* *[[Oryzias profundicola]]* Kottelat, 1990
* *[[Oryzias sakaizumii]]* Asai, Senou & Hosoya, 2012
* *[[Oryzias sarasinorum]]* (Popta, 1905) (ปลาซิวข้าวสารทะเลสาบลินดู)
* *[[Oryzias setnai]]* (Kulkarni, 1940) 
* *[[Oryzias sinensis]]* Chen, Uwa & Chu, 1989
* *[[Oryzias songkhramensis]]* Magtoon, 2010 (ปลาซิวข้าวสารแม่น้ำสงคราม)
* *[[Oryzias timorensis]]* (Weber & de Beaufort, 1922)
* *[[Oryzias uwai]]* Roberts, 1998
* *[[Oryzias wolasi]]* Parenti, Hadiaty, Lumbantobing & Herder, 2013 (ปลาซิวข้าวสารโวลาซี่)
* *[[Oryzias woworae]]* Parenti & Hadiaty, 2010 (ปลาซิวข้าวสารเดซี่, ปลาซิวข้าวสารโวโวแรย์)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ปลาซิวข้าวสาร
หมวดหมู่:สกุลออรีเซียส
ปลาซิวข้าวสารเดซี่

**ปลาซิวข้าวสารเดซี่** หรือ **ปลาซิวข้าวสารโวโวแรย์** () ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Oryzias woworae* ในวงศ์ปลาซิวข้าวสาร (Adrianichthyidae) 

จัดเป็นปลาซิวข้าวสารในสกุล *[[Oryzias]]* ชนิดใหม่ที่เพิ่งค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 2010 จัดเป็นปลาที่มีสีสันสวยงามมากชนิดหนึ่ง แตกต่างไปจากปลาในสกุลเดียวกันชนิดอื่น โดยมีสีที่พบได้ทั้งตัวผู้และตัวเมีย มีสีแดงบริเวณใต้ส่วนหัวไล่ไปตามลำตัวส่วนล่างจนถึงด้านหน้าของครีบท้อง ครีบหลัง รวมถึงคอดหางและครีบหางบางส่วนด้วย และมีสีฟ้าเป็นประกายตั้งแต่ขอบหลังบนของลูกตาลากสีไปตามแนวเกล็ดกลางลำตัวจนถึงฐานของครีบหาง นอกจากนี้สีฟ้ายังกินพื้นที่เกล็ดในตำแหน่งใต้เส้นสีกลางลำตัวไปจนถึงบริเวณหน้าครีบก้น  พื้นที่บริเวณแผ่นกระดูกเปิดปิดเหงือก ไปจนถึงฐานของครีบอกเป็นสีเงินแวววาว  ครีบหางมีลักษณะตัดตรงมากกว่าขอบหางที่เว้าเข้า มีขนาดประมาณ 6-7 เซนติเมตร

ปลาซิวข้าวสารเดซี่ พบกระจายพันธุ์เฉพาะบนเกาะมูนา ที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะซูลาเวซี ประเทศอินโดนีเซีย ในลำธารที่สงบเงียบ โดยอยู่รวมฝูงกับปลาในวงศ์ปลาเข็ม ในระดับความลึกประมาณ 1-1.5 เมตร  พื้นน้ำเป็นโคลนเลนและเศษใบไม้ร่วง ค่าความเป็นกรด-ด่างของน้ำประมาณ 6-7 (pH 6-7)

โดยตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ ดร.เดซี่ โวไว นักสัตววิทยาชาวอินโดนีเซียผู้เชี่ยวชาญเรื่องสัตว์น้ำจืด จำพวกปูและกุ้ง 

ปลาซิวข้าวสารเดซี่ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เดิมเคยใช้ชื่อวงการปลาสวยงามว่า "ปลาข้าวสารนีออน" ปัจจุบันได้มีการอนุกรมวิธานแยกออกไปเป็นชนิดต่างหาก คือ *[[Oryzias walasi|O. walasi]]* ซึ่งมีลักษณะบางประการที่แตกต่างออกไป แต่ทั้งสองชนิดนี้ก็พบในถิ่นที่อยู่เดียวกัน 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*ข้อมูลจาก Fishbase.org
*คลิปวิดีโอของปลาซิวข้าวารเดซี่ในตู้เลี้ยง

หมวดหมู่:สกุลออรีเซียส
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
ไซราคูเซีย

**ไซราคูเซีย** () คือชื่อเรือในสมัยกรีกโบราณ ซึ่งบางครั้งกล่าวกันว่าเป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลกยุคโบราณ ผู้ออกแบบคือ อาร์คิมิดีส สร้างขึ้นราวปีที่ 240 ก่อนคริสตกาล โดยอาร์เชียสแห่งโครินธ์ ตามคำสั่งของพระเจ้าเฮียโรที่ 2 แห่งซีราคิวส์ นักประวัติศาสตร์ชื่อ มอสชิออน แห่งฟาเซลิส กล่าวว่า **ไซราคูเซีย** สามารถบรรทุกสินค้าได้ถึง 1,600 - 1,800 ตัน บรรทุกทหารได้ 200 คนรวมทั้งเครื่องยิงหิน เคยออกเดินเรือเพียงครั้งเดียวไปยังเมืองเบิร์ธ ในอเล็กซานเดรีย หลังจากนั้นก็ถูกมอบให้แก่พระเจ้าทอเลมีที่ 3 ยูร์เจเทส แห่งอียิปต์ และเปลี่ยนชื่อไปเป็น *อเล็กซานดริส*

มีการอภิปรายเกี่ยวกับเรือนี้ รวมถึงบทความชุดสมบูรณ์ของอาเธนาอุส (นักเขียนกรีกช่วงปลายศตวรรษที่ 2 ผู้อ้างอิงคำบรรยายเรือ *ไซราคูเซีย* จากมอสคิออน ซึ่งเป็นนักเขียนยุคก่อนหน้านี้ที่ผลงานหายสาบสูญไปแล้ว) ปรากฏอยู่ในงานเขียนของคัสสัน เรื่อง *Ships and Seamanship in the Ancient World*.

## หนังสืออ่านเพิ่มเติม
* Fik Meijer, André Wegener Sleeswyk: "On the Construction of the 'Syracusia' (Athenaeus V. 207 A-B)", *The Classical Quarterly*, New Series, Vol. 46, No. 2 (1996), pp. 575-578
* Jean MacIntosh Turfa, Alwin Steinmayer Jr: "The Syracusia as a Giant Cargo Vessel", *Archaeology|The International Journal of Nautical Archaeology*, Vol. 28, No. 2 (1999), pp. 105-125

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาร์คิมิดีส
เอสเอส อาร์คิมิดีส

**เอสเอส อาร์คิมิดีส** () คือเรือจักรไอน้ำ สร้างขึ้นในสหราชอาณาจักรเมื่อปี ค.ศ. 1839 มีชื่อเสียงในฐานะเรือจักรไอน้ำลำแรกของโลก ที่ขับเคลื่อนด้วยใบจักรแบบเกลียว

อาร์คิมิดีสมีอิทธิพลอย่างมากต่อการพัฒนาระบบขับเคลื่อนของเรือ ทำให้ราชนาวีหันมาใช้เครื่องส่งกำลังแบบเกลียว และยังมีอิทธิพลต่อเรือพาณิชย์ด้วย นอกจากนี้ยังมีอิทธิพลโดยตรงต่อการออกแบบเรือลำอื่นที่มีนวัตกรรมใหม่นั่นคือ เอสเอส เกรตบริเตน (SS *Great Britain*) ของอิซัมบาร์ด คิงดอม บรูเนล ซึ่งในขณะนั้นเป็นเรือที่ใหญ่ที่สุดในโลกและเป็นเรือจักรไอน้ำที่ใช้ใบจักรแบบเกลียวลำแรกที่เดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง
**หนังสือ**
*Burgh, N. P. (1869): *A Practical Treatise on Modern Screw Propulsion*, p.&nbsp;11, E. and F. N. Spon, London.
*Bourne, John (1852): *A Treatise on the Screw Propeller With Various Suggestions For Improvement*, Longman, Brown, Green & Longmans, London.
*Fincham, John (1851): *A History of Naval Architecture: To Which Is Prefixed, an Introductory Dissertation on the Application of Mathematical Science to the Art of Naval Construction*, Whittaker & Co., London. 
*Fox, Stephen (2003): *Transatlantic: Samuel Cunard, Isambard Brunel, and the Great Atlantic Steamships*, HarperCollins, ISBN 978-0-06-019595-3.
*Herapath, John Esqu. (1839): *The Railway Magazine and Steam Navigation Journal*, Volume VI, James Wylde, London.
*Kludas, Arnold (2000): *Record Breakers of the North Atlantic: Blue Riband Liners 1838-1852*, Brassey's Inc., ISBN 1-57488-328-3.
*Macaulay, David and Ardley, Neil (1998): *The New Way Things Work*, page 378, Houghton Mifflin Books for Children, ISBN 978-0-395-93847-8 .
*MacFarlane, Robert (1851): *History of Propellers and Steam Navigation*, George P. Putnam, New York.
*Marshall Cavendish Corporation (2002): *How It Works: Science and Technology*, Volume 10, page 1335, Marshall Cavendish Corporation, ISBN 978-0-7614-7314-5.
*Preble, George Henry (1883): *A Chronological History of the Origin and Development of Steam Navigation*, L. R. Hamersly & Co., Philadelphia.
*Schaeffer, George C. and Hedge, Egbert (1840): *American Railroad Journal and Mechanics' Magazine*, Volume XI, Schaeffer and Hedge, New York.
*Smith, Edgar C. (1905): *A Short history of Naval and Marine Engineering*, printed for Babcock & Wilcox Ltd. by University Press, Cambridge.
*Timbs, John (1868): *Wonderful Inventions: From the Mariner's Compass to the Electric Telegraph Cable*, George Routledge & Sons, London and New York.

**วารสาร**
**The Mechanics' Magazine, and Journal of Engineering, Agricultural Machinery, Manufactures, and Shipbuilding*, Volume VI, July-December 1861, Robertson Brooman and Co., London.

หมวดหมู่:เรือในสหราชอาณาจักร
โรงฝึก (กรีซโบราณ)

[thumb|right|500px|โรงฝึก[ปอมเปอี จากด้านบนกำแพงสนาม]]

**โรงฝึก** () ในสมัยกรีซโบราณ ทำหน้าที่เป็นสถานฝึกซ้อมสำหรับบรรดาผู้เข้าแข่งขันในเกมสาธารณะ ทั้งยังเป็นสถานที่สำหรับการสังสรรค์และแลกเปลี่ยนทางความคิด คำนี้มีที่มาจากคำในภาษากรีก *gymnos* หมายถึง เปลือย เพราะการแข่งขันกรีฑาจะทำโดยไม่สวมเสื้อผ้า ทั้งนี้เป็นการชื่นชมต่อสรีระของร่างกายบุรุษและเป็นการบูชาต่อเทพเจ้า ทั้งโรงฝึก (gymnasium) และโรงมวยปล้ำ (palaestra) ถือว่าอยู่ในความคุ้มครองและอารักขาของเทพเฮราคลีส เฮอร์มีส และในเอเธนส์รวมถึงธีซูส

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กรีซโบราณ
เลนส์รวมแสง

[thumb|แบบจำลองกระจกรวมแสง ในห้องทดลองของ [โจเซฟ เพรสต์ลีย์]]

**เลนส์รวมแสง** ( หรือ burning lens) คือเลนส์นูนขนาดใหญ่ที่ใช้ในการรวมแสงอาทิตย์ให้ตกกระทบลงในพื้นที่เล็กๆ ทำให้พื้นที่นั้นมีความร้อนสูงขึ้นจนกระทั่งทำให้พื้นผิวสามารถจุดติดไฟได้ **กระจกรวมแสง** ก็ทำให้เกิดผลลัพธ์ในทำนองเดียวกันโดยใช้พื้นผิวกระจกสะท้อนแสงให้ไปรวมยังจุดเดียวกัน มีการศึกษาด้านเคมีในคริสต์ศตวรรษที่ 18 เพื่อเผาไหม้วัตถุที่อยู่ภายในภาชนะใสแบบปิด เพื่อดูผลที่ได้จากการเผาไหม้ และนำสิ่งที่ได้ไปวิเคราะห์ เลนส์รวมแสงเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่มีประโยชน์มากในยุคสมัยที่การจุดประกายไฟด้วยไฟฟ้ายังไม่สามารถทำได้

กล่าวกันว่า อาร์คิมิดีส นักคณิตศาสตร์ผู้มีชื่อเสียง ได้ใช้กระจกรวมแสงนี้ (หรืออาจเป็นกระจกหกแฉกจำนวนมากๆ) เพื่อเป็นอาวุธในช่วง 212 ปีก่อนคริสตกาล เมื่อครั้งที่เมืองซีราคิวส์ถูกทัพเรือโรมันปิดล้อม และสามารถเผากองเรือโรมันได้เป็นจำนวนมาก แม้ว่าสุดท้ายแล้วทัพโรมันสามารถยึดเมืองได้ และอาร์คิมิดีสถูกสังหาร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เลนส์
หมวดหมู่:อาวุธโบราณ
เขตมิสซังเชียงใหม่

**เขตมิสซังเชียงใหม่** หรือ**สังฆมณฑลเชียงใหม่** เป็นมุขมณฑลโรมันคาทอลิกในประเทศไทย มีอาณาเขตครอบคลุม 4 จังหวัดในภาคเหนือ ได้แก่ จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดลำปาง (ยกเว้นอำเภองาว) จังหวัดลำพูน และจังหวัดแม่ฮ่องสอน และมีสถานะเป็นปริมุขมณฑลของเขตมิสซังกรุงเทพฯ

**[[สำนักมิสซัง]]โรมันคาทอลิกเชียงใหม่** ปัจจุบันตั้งอยู่ที่ 5/3 ถนนเจริญประเทศ 12 ตำบลช้างคลาน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ 50100

## ประวัติ
**เขตมิสซังเชียงใหม่**มีจุดเริ่มต้นมาจากการเผยแพร่ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกในภาคเหนือ โดยสมัยมุขนายกฌ็อง-บาติสต์ ปาลกัว ดำรงตำแหน่งประมุขมิสซังสยาม ได้ส่งบาทหลวง 2 องค์ คือบาทหลวงกร็องฌ็อง และบาทหลวงวากาล มาเป็นมิชชันนารีเผยแพร่ศาสนาที่เชียงใหม่ ถึงเมื่อวันที่ถึงเชียงใหม่ในบ่ายวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1844 เริ่มแรกได้รับการต้อนรับจากเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่เป็นอย่างดี แต่ภายหลังมีท่าทีเปลี่ยนไปทำให้งานแพร่ธรรมต้องหยุดลง ต่อมาสมัยมุขนายกเรอเน แปร์รอส ได้รื้อฟื้นงานแพร่ธรรมขึ้นอีกครั้ง โดยส่งบาทหลวง  2 องค์ คือบาทหลวงฟูยัง (Fouillat) และบาทหลวงบรัวซา (Broizat) มาทำหน้าที่ และได้ตั้งศูนย์แพร่ธรรมที่เชียงใหม่ได้เป็นผลสำเร็จ แต่จากนั้นไม่นานก็เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 บาทหลวงทั้งสองถูกเรียกตัวกลับ งานประกาศศาสนาจึงต้องชะงักลงอีกครั้ง ต่อมา ค.ศ. 1926 มิสซังกรุงเทพฯ จึงส่งบาทหลวงขึ้นมาอีกรอบ ประกอบด้วยบาทหลวงยอร์ช มีราแบล (Mirabel) จากคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีส พร้อมกับบาทหลวงพื้นเมืองชาวไทยคือบาทหลวงนิโคลาส บุญเกิด กฤษบำรุง ทั้งสองได้ตั้งต้นที่พิษณุโลกก่อน เพราะมีชาวจีนอาศัยอยู่มาก

ต่อมาวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1931 ทั้งสองจึงมาถึงเชียงใหม่แล้วเริ่มประกาศศาสนาอีกครั้ง และได้เชิญคณะนักบวชคาทอลิกหลายคณะมาช่วยงานการศึกษาด้วย เช่น คณะอุร์สุลินแห่งสหภาพโรมันมาเปิดโรงเรียนเรยีนาเชลีวิทยาลัย คณะภราดาเซนต์คาเบรียลมาเปิดโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย การเผยแพร่ได้ขยายตัวไปทั่วจังหวัด แล้วจึงขยายไปจังหวัดอื่น ๆ ในเขตภาคเหนือตามลำดับ

ในวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1959 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 จึงทรงยกสถานะภาคเหนือจึงเป็นเขตหัวหน้าจากสันตะสำนัก (Prefecture Apostolic) แล้วได้เป็นมุขมณฑลในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1965 แต่ราชการไทยยังคงเรียกว่าเขตมิสซังเชียงใหม่ ต่อมาวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 2018 สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสทรงแยกจังหวัดเชียงราย แพร่ น่าน พะเยา และอำเภองาว จังหวัดลำปาง ออกจากเขตมิสซังเชียงใหม่มาสถาปนาเป็นเขตมิสซังเชียงราย

## ลำดับมุขนายก
นับแต่ได้รับสถานะเป็นมุขมณฑล มิสซังโรมันคาทอลิกเชียงใหม่มีมุขนายกเป็นประมุขมาแล้ว 4 องค์ โดยหัวหน้าจากสันตะสำนักประจำมิสซังเชียงใหม่คือพระคุณเจ้าลูว์เซียง ลากอสต์ได้เป็นมุขนายกผู้ดูแลของสันตะสำนักประจำมิสซังเชียงใหม่องค์แรก มุขนายกทั้ง 4 ได้แก่

## สถิติ
สถิติมิสซังเชียงใหม่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555–2559 มีดังนี้

* *หมายเหตุ : ในปลายปี พ.ศ. 2557 มิสซังเชียงใหม่รายงานสถิติเก่าของปี พ.ศ. 2556 ทำให้มีข้อมูลซ้ำกันสองปี*

## โรงเรียนคาทอลิกในเขตมิสซังเชียงใหม่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

เขตมิสซัง
หมวดหมู่:มุขมณฑลโรมันคาทอลิกในประเทศไทย
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์ในจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์ในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์ในจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์ในจังหวัดลำพูน
วัดศรีสวรรค์สังฆาราม

**วัดศรีสวรรค์สังฆาราม** (วัดถือน้ำ) เลขที่ 144 บ้านถือน้ำ หมู่ที่ 2 ตำบลนครสวรรค์ออก อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์ สังกัดคณะมหานิกาย มีที่ดินจำนวน 33 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา ทิศเหนือติดที่ดินนายเกลี้ยง รุ่งรัตน์ ทิศใต้จรดที่ดิน ร.ต.หล่ำ ชาญธัญการ ทิศตะวันออกติดที่ดินนางฟื้น สิมมาขันธ์ และทิศตะวันตกติดกับทางสาธารณะและแม่น้ำเจ้าพระยา ตามเอกสาร ส.ค.1 เลขที่ 9
พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาทางฝั่งตะวันออก อยู่ห่างจากที่ตั้งหน่วยมณฑลทหารบกที่ 31 ค่ายจิรประวัติ ประมาณ 1500 เมตร

วัดศรีสวรรค์สังฆาราม เดิมมีชื่อว่า “ วัดถือน้ำ ” ได้สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2350 เคยเป็นสถานที่ประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาของทางราชการประจำทุกปี ต่อมาทางราชการได้สร้างศาลหลักเมืองขึ้น จึงได้ย้ายไปประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาที่ศาลหลักเมือง นามวัดจึงได้เปลี่ยนเป็นวัดศรีสวรรค์สังฆาราม แต่ชาวบ้านยังนิยมเรียกนามเดิมว่า “ วัดถือน้ำ ” อยู่ตลอดมา

ศรีสวรรค์สังฆาราม
นะโอะเอะ คะเนะสึงุ

thumb|right|นะโอะเอะ คะเนะซึกุ
**นะโอะเอะ คะเนะซึกุ** () (พ.ศ. 2103-พ.ศ. 2163) เป็นซามูไรชาวญี่ปุ่น ในช่วงศตวรรษที่ 16-17 เป็นลูกชายคนโตของฮิงุจิ คาเนะโตะโยะ ตระกูลของคะเนะซึกุเป็นข้ารับ
ใช้ของ ไดเมียวอุเอะสึงิ ถึงสองรุ่นด้วยกัน นอกจากนี้ยังได้ถูกใช้ตั้งเป็นชื่อของศาลเจ้า "โยมาชิโระ โน คามิ"(山城守) หรือตอนเด็กเขาใช้ชื่อ **ฮิงุจิ คะเนะซึกุ**
คาเนะซึกุถวายการรับใช้ครั้งแรกเป็น โคโช(小姓) ให้กับท่าน Uesugi Kenshin หลังจากท่านเคนชินเสียชีวิต เขาได้เข้าเป็นข้ารับใช้ของบุตรบุญธรรมของท่านเคนชิน คาเกะคัทสุ Kagekatsu น้องชายของคาเนะซึกุ โอคุนิ ซาเนะฮิโระ เป็นทนายความชื่อดังของอุเอะสึงิ 

## ประวัติ
คะเนะซึงกุเกิดที่ฮิงุจิ โยโรคุ เขาเติบโตที่ปราสาทซากาโตะ จังหวัดเอจิโก พ่อของเขาฮิงุจิ โซเอมอน คาเนะโตะโยะเป็นผู้ติดตามของท่านนาโอเอะ มาซาคาเงะแห่งปราสาทซากาโตะเมื่อถึงวัย เขาสมรสกับโอเซนภรรยาม่ายของนายจ้างนาโอเอะ โนบุสึนะ และใช้ชื่อ นาโอเอะ คาเนะซึกุ เขาเป็นที่รู้จักอย่างรวดเร็วในฐานะผู้บัญชาการของกองทัพอิเอสุงิและเป็นที่ปรึกษา ของท่านไดเมียวคาเกะคัทสุKagekatsuและอุเอะสึงิได้ไปพัวพันกับการต่อสู้ครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นบนญี่ปุ่นร่วมกับกลุ่มของซัตสะ นาริทาสะ(sassa narimasa) และมาเอดะ โทชิอิเอะMaeda Toshiie คาเนะซึกุและ อุเอะสึงิต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของตนกับพันธมิตรในช่วงที่รบกับตระกูลโทคุงาวะTokugawaในศึกเซกิกาฮาระโดยฝ่ายอิเอะยาสุ โตะกุงะวะ ชนะสงครามเนื่องจากมีพันธมิตรได้แปรพักตร์ในระหว่างสงครามและทำให้ตระกูลโทคุงาวะได้เป็นผู้นำประเทศในฐานะผู้สำเร็จราชการ ,คาเนสุกุมีรายได้ก่อนที่เขาจะเกษียณอายุราชการถึง 600,000 โคคุKoku

## ชีวิตหลังความตาย
thumb|left|ชุดเกราะของนาโอเอะ คาเนะซึกุ
หลังการตายของเขา ภรรยาของเขาท่านหญิงโอเซน (お船 )  ถือผนวช ตัดผมสั้น และกลายเป็นพระภิกษุณี จึงได้รับสมญานามว่า เทอิชิน (貞心尼 Teishin-ni) เทอิชินช่วยดูแลทายาทของอุเอะสึงิ 
หลังจากคาเกะคัทสุKagekatsuตายในอายุ 81 ปี ในพ.ศ. 2180 

## ชื่อเสียง
นาโอเอะ คาเนะซึกุผู้ที่ใช้คำว่า"รัก" บนศีรษะ ผู้ที่ถือหลักแห่งความยุติธรรมเพื่อปกป้องประเทศให้ พ้นจากภัยสงคราม ผู้ยึดถือหลักความรัก ความเมตตาเพื่อผ่านอุปสรรคนานานัปการเพื่อประโยชน์สุข
แก่ส่วนรวมแม้ต้องเสียสละส่วนตน วีรกรรมต่างๆไม่ว่าจะเป็นการพัฒนาบ้านเมือง การศึกษา การสงครามเพื่อให้บ้านเมืองและประชาชนอยู่รอด 
"แม้ชีพวายแต่ชื่อนั้นคงเป็นอมตะ"

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2102
หมวดหมู่:ซามูไร
การทำเครื่องหมายกางเขน

thumb|300px|ขั้นตอนการทำเครื่องหมายกางเขนในแบบคาทอลิก

**การทำ[[กางเขนคริสเตียน|เครื่องหมายกางเขน]]** หรือที่ชาวคาทอลิกเรียกว่า **การทำสำคัญมหากางเขน** (; ) เป็นรูปแบบการปฏิบัติอย่างหนึ่งของผู้นับถือศาสนาคริสต์ โดยมักมีการกล่าว "เดชะพระนาม พระบิดา และพระบุตร และพระจิต อาแมน" ประกอบด้วย การทำเช่นนี้เป็นการระลึกถึงการตรึงกางเขนของพระเยซู แบบดั้งเดิมทำจากขวาไปซ้าย ซึ่งใช้โดยสมาชิกคริสตจักรอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์และคริสตจักรคาทอลิกตะวันออก ส่วนแบบใหม่ทำจากซ้ายไปขวาใช้โดยคริสตจักรคาทอลิก แองกลิคัน ลูเทอแรน และโอเรียนทัลออร์โธด็อกซ์ ธรรมเนียมปฏิบัตินี้สันนิษฐานว่าเริ่มมีมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 2 แล้ว

## ความสำคัญ
เพราะว่าเวลาทำเครื่องหมายกางเขนจะต้องกล่าวเดชะพระนามฯ ด้วย การทำเช่นนี้จึงเป็นการแสดงความเชื่อถึงพระตรีเอกภาพว่าเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

นอกจากนี้ยังมีความหมายอื่น ๆ หลายประการด้วยกัน คือ เป็นการแสดงว่าตัวผู้ทำนั้นถวายตัวแก่พระเยซู เป็นการวิงวอนขอพระหรรษทานจากพระเจ้า และใช้เป็นการอวยพรบุคคลก็ได้ นอกจากนี้เวลาชาวคริสต์รู้สึกว่าตนกำลังเผชิญหน้ากับ "การผจญของมาร" การทำเครื่องหมายกางเขนเป็นการเตือนสติแก่ตนและยืนยันถึงพระอานุภาพของพระเจ้าในการต่อสู้กับสิ่งชั่ว

ชาวคริสต์ทำเครื่องหมายนี้เมื่อร่วมสวดมนต์ ส่วนบาทหลวงเวลาประกอบพิธีมิสซาหรือพิธีอื่น ๆ ก็ทำเครื่องหมายนี้เช่นเดียวกัน

## การทำเครื่องหมายกางเขนของนิกายออร์ทอดอกซ์

การทำเครื่องหมายกางเขนของชาวคริสเตียนออร์ทอดอกซ์เป็นการระลึกถึงการสิ้นพระชนม์ของพระเยซูเจ้า และพระตรีเอกภาพ โดยจะนำนิ้วมือของมือขวามาประจบกัน แล้วจะแนบนิ้วนาง และนิ้วก้อยให้ชิดกับฝ่ามือ 

 โดยจะทำจากขวาไปซ้าย เริ่มจากหน้าผาก, ท้อง และไหล่ข้างขวา และซ้าย ตามลำดับ พร้อมกล่าวว่า "ในพระนามพระบิดา และพระบุตร และพระจิตเจ้าผู้ทรงศักดิ์สิทธิ์ อาเมน" 

## ความหมายของการทำเครื่องหมายกางเขนของนิกายออร์ทอดอกซ์
สามนิ้วแรก (นิ้วโป้ง, นิ้วชี้ และนิ้วกลาง) จะแสดงถึงความเชื่อต่อพระบิดา พระบุตร และพระจิตเจ้า และยังหมายถึงการเป็นหนึ่งเดียวของพระตรีเอกภาพอีกด้วย และสองนิ้วที่เหลือจะแสดงถึงธรรมชาติของพระเยซูคือพระเยซูเจ้าทรงมีความเป็นมนุษย์แท้ และพระเจ้าแท้ 

ในการทำสัญลักษณ์ไม้กางเขน จะใช้มือของแตะที่หน้าผาก, ท้อง (หรือบริเวณสะดือ), และไหล่ขวาซ้าย 
โดยความหมายของการแตะ**หน้าผาก** คือการให้ศีลพรแห่งความศักดิ์สิทธิ์แก่จิตใจ **ท้อง** คือการให้ศีลพรแห่งความศักดิ์สิทธิ์แก่ประสาทสัมผัสภายใน **หัวใหล่ด้านขวาซ้าย** คือการให้ศีลพรแห่งความศักดิ์สิทธิ์แก่ความแข็งแรงของร่างกาย 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาคริสต์
พระองค์เจ้านโรดม ปทุมบุปผา

**พระองค์เจ้านโรดม ปทุมบุปผา** (18 มกราคม พ.ศ. 2494 - เมษายน พ.ศ. 2519) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ กับพระองค์เจ้าสีสุวัตถิ์ พงสานมุนี  มีพระพี่น้องร่วมพระมารดา 7 พระองค์ พระองค์ทรงพระเชษฐภคินีต่างพระมารดาของพระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี พระมหากษัตริย์กัมพูชาองค์ปัจจุบัน

## ชีวิตส่วนพระองค์
พระองค์เสกสมรสครั้งแรกกับสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ ชีวันมุนีรักษ์ (ต่อมาได้เป็นพระสวามีในสมเด็จพระเรียมนโรดม บุปผาเทวี ภายหลังทรงหย่า) พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์ กับคุนพระนางบุปผานรลักษณ์ (ยิน ตาต) ทั้งสองเสกสมรสเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 ณ พระราชวังกรุงพนมเปญ ต่อมาภายหลังทรงหย่ากัน ทั้งสองพระองค์มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 2 พระองค์ ได้แก่
*พระองค์เจ้าสีสุวัตถิ์ ฉวีโสภา (28 กรกฎาคม พ.ศ. 2507 - พ.ศ. 2519)
*พระองค์เจ้าสีสุวัตถิ์ จันทราวุธ  (4 เมษายน พ.ศ. 2509 - พ.ศ. 2519)

ต่อมาพระองค์ได้เสกสมรสกับหม่อมเจ้าสีสุวัตถิ์ ดุษฎี พระโอรสในหม่อมเจ้าสีสุวัตถิ์ อินทรวงศ์ เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2510 ณ กรุงพนมเปญ ทั้งสองมีพระโอรสด้วยกัน 1 พระองค์ คือ
*หม่อมราชวงศ์สีสุวัตถิ์ รัฐิวงศ์ (พ.ศ. 2514 - พ.ศ. 2519)

## สิ้นพระชนม์
พระองค์เจ้านโรดม ปทุมบุปผา ทรงกลายเป็นบุคคลสาบสูญตั้งแต่ พ.ศ. 2518 ในขณะที่เขมรแดงยึดครองประเทศ โดยคาดว่าพระองค์ถูกปลงพระชนม์โดยกลุ่มเขมรแดงในช่วงเดือนเมษายน พ.ศ. 2519 เนื่องจากเขมรแดงต้องการที่จะกวาดล้างเหล่าเชื้อพระวงศ์ ซึ่งไม่มีใครพบพระศพของพระองค์มาจนถึงปัจจุบัน พระองค์จึงทรงถูกนับรวมเป็นบุคคลที่ถูกบังคับให้สูญหาย

## พระรูป

## พระราชตระกูล



## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจ้าหญิงกัมพูชา
หมวดหมู่:ชาวกัมพูชาเชื้อสายไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากพนมเปญ
หมวดหมู่:ราชสกุลนโรดม
ปทุมบุปผา
พระมหาราชครูอัษฎาจารย์ (ละเอียด รัตนพราหมณ์)

**พระมหาราชครูอัษฎาจารย์** นามเดิม **ละเอียด รัตนพราหมณ์** (17 มีนาคม 2463 - 2 พฤษภาคม 2554) เป็นประธานพระครูพราหมณ์ในพระราชสำนัก และเป็นผู้นำศาสนาฮินดูแห่งประเทศไทย ผู้สืบเชื้อสายมาจากพราหมณ์ในประเทศอินเดีย ที่มาตั้งถิ่นฐานที่จังหวัดนครศรีธรรมราชเมื่อหลายร้อยปีก่อน และอพยพมากรุงเทพสมัยรัชกาลที่ 5 

## ประวัติ
พระมหาราชครูอัษฎาจารย์ เกิดวันที่ 17 มีนาคม 2463 ณ ตำบลพระโขนง อำเภอพระโขนง จังหวัดพระนคร (ปัจจุบันคือเขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร) เป็นบุตรของพระครูสตานันทมุนี (ละไม รัตนพราหมณ์) กับนางบุญมา รัตนพราหมณ์ ทำหน้าที่พราหมณ์ผู้ประกอบพระราชพิธีถวายแด่พระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์ในวาระสำคัญ จนดำรงตำแหน่งหัวหน้าพราหมณ์ หมวดโหรพราหมณ์ แผนกพิธีการ กองพระราชพิธี สำนักพระราชวัง และได้รับพระราชทานตำแหน่งประธานคณะพราหมณ์ที่พระมหาราชครูอัษฎาจารย์ โดยตำแหน่งพระมหาราชครูเป็นตำแหน่งสูงสุดและจะต้องเป็นผู้อ่านโองการถวายไกรลาศในการพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเท่านั้น

ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับนางทองคำ สกุลเดิม เมฆลอย มีบุตร-ธิดา รวม 6 คน หนึ่งในนั้นคือ พระครูอัษฎาจารย์ (สมบัติ รัตนพราหมณ์)

## บรรดาศักดิ์
*5 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น **พระครูสตานันทมุนี** ตำแหน่งพระครูพราหมณ์
*5 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น **พระราชครูอัษฎาจารย์** ตำแหน่งประธานพระครูพราหมณ์
*5 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น **พระมหาราชครูอัษฎาจารย์** ตำแหนงประธานคณะพราหมณ์ เนื่องในพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม 2542

## ถึงแก่กรรม
พระมหาราชครูอัษฎาจารย์ ถึงแก่กรรมด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม 2554 สิริอายุ 92 ปี โดยวันที่ 1 เมษายน 2555 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ครั้งทรงดำรงพระอิสริยยศที่ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินในการพระราชทานเพลิงศพ พระมหาราชครูอัษฎาจารย์ ณ เมรุวัดธาตุทอง เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร

## หน้าที่การงาน
* 1 ตุลาคม 2519 หัวหน้าพราหมณ์ หมวดโหรพราหมณ์ แผนกพระราชพิธี สำนักเลขานุการกรม สำนักพระราชวัง
* 1 ตุลาคม 2520 พราหมณ์ กองพระราชพิธี สำนักพระราชวัง
* - ประธานพราหมณ์ กองพระราชพิธี สำนักพระราชวัง

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประธานพระครูพราหมณ์
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายอินเดีย
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตพระโขนง
อัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี

[thumb|225px|การเกิดสนิมเหล็ก - ตัวอย่างของ[ปฏิกิริยาเคมีที่มีอัตราการเกิดปฏิกิริยาช้า]]
[thumb|225px|การเผาไหม้ - ตัวอย่างของ[ปฏิกิริยาเคมีที่มีอัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมีเร็ว]]

**อัตราการเกิดปฏิกิริยา** () ของสารเริ่มต้นหรือผลิตภัณฑ์ในปฏิกิริยาเคมีหนึ่งๆ สามารถนิยามได้โดยการพิจารณาความเร็วในการดำเนินไปของปฏิกิริยาเคมี ตัวอย่างเช่น ปฏิกิริยาออกซิเดชันโลหะเหล็ก (การเกิดสนิมเหล็ก) ภายใต้ชั้นบรรยากาศสามารถเกิดขึ้นช้าและอาจใช้เวลาเป็นปี ในขณะที่ปฏิกิริยาการเผาไหม้ของบิวเทนใช้เวลาไม่กี่วินาที

จลนพลศาสตร์เคมี(chemical kinetics) เป็นส่วนหนึ่งของเคมีกายภาพที่ศึกษาถึงอัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี พื้นฐานทางด้านจลนพลศาสตร์ถือเป็นส่วนสำคัญในการศึกษาวิทยาศาสตร์ประยุกต์ในหลายแขนง อาทิเช่น วิศวกรรมเคมี, เอนไซม์วิทยา และวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม

## กฎอัตรา(Rate Law)
กฎอัตราเป็นการใช้สมการทางคณิตศาสตร์เพื่ออธิบายความสัมพันธ์ของปริมาณของสารต่ออัตราเร็วในการเกิดปฏิกิริยา กฎอัตราจะแตกต่างกันออกไปสำหรับปฏิกิริยาเคมีหนึ่งๆ สมการทั่วไปที่ใช้อธิบายกฎอัตราสำหรับปฏิกิริยา A + B → C ได้แก่

rate=k[A]^m[B]^n

:

จะเห็นได้ว่าอัตราการเกิดปฏิกิริยาไม่ได้ขึ้นกับสัมประสิทธิ์จำนวนโมลในสมการเคมีแต่อย่างใด ค่า m และ n ที่ใช้ในการคำนวณอัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมีสำหรับปฏิกิริยาเคมีหนึ่งๆ สามารถหาได้จากการทดลอง
ภาคคริสตจักร

**ภาคคริสตจักร** () หรือ **แขวงฝ่ายพระศาสนจักร** เป็นเขตปกครองของศาสนาคริสต์ พบในนิกายโรมันคาทอลิก แองกลิคัน และคริสตจักรตะวันออก 

## นิกายโรมันคาทอลิก
ในคริสตจักรโรมันคาทอลิก แต่ละภาคคริสตจักรประกอบด้วยหลายมุขมณฑล โดยมุขมณฑลที่สำคัญที่สุดจะเรียกว่าอัครมุขมณฑลซึ่งมีอัครมุขนายกเป็นประมุข ส่วนมุขมณฑลที่เหลือถือเป็นมุขมณฑลรองจึงเรียกว่าปริมุขมณฑลมีปริมุขนายกเป็นประมุข ประมุขของทั้งภาคคริสตจักรเรียกว่ามุขนายกมหานครซึ่งผู้ที่ดำรงตำแหน่งนี้ก็คืออัครมุขนายกในภาคคริสตจักรนั้นเอง

คริสตจักรโรมันคาทอลิกในประเทศไทยได้แบ่งการปกครองออกเป็นสองภาคคือ ภาคกรุงเทพฯ และ ภาคท่าแร่-หนองแสง

## ดูเพิ่ม
* ปริมุขมณฑล

## อ้างอิง
* 

หมวดหมู่:เขตการปกครองของคริสตจักร
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาคริสต์
รอแวญกือ

**รอแวญกือ** () หรือ **โรเวนคี** เป็นเมืองเหมืองถ่านหินในแคว้นลูฮันสก์ ประเทศยูเครน ตั้งอยู่ทางทิศใต้-ตะวันออกของประเทศ ใกล้เขตแดนประเทศรัสเซีย เมืองมีประชากร 47,852 คน (ข้อมูล ค.ศ. 2013)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครในประเทศยูเครน
หมวดหมู่:แคว้นลูฮันสก์
ปงชีนอวา

thumb|ที่ตั้งของปงชีนอวา

**ปงชีนอวา** () เป็นเมืองในรัฐมีนัชเจไรช์ ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศ ห่างจากเมืองเบลูโอรีซองชี ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 121 กิโลเมตร มีประชากรราว 65,000  คนและมีพื้นที่เมือง 471.07 ตร.กม. อยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 402 เมตร

หมวดหมู่:เมืองในรัฐมีนัชเจไรช์
ปริมุขมณฑล

**ปริมุขมณฑล** () เป็นมุขมณฑลโรมันคาทอลิกที่ไม่ได้อยู่ภายใต้การดูแลของมุขนายกประจำมุขมณฑลของตนเท่านั้น แต่อยู่ในความดูแลของมุขนายกมหานครด้วย มุขนายกมหานครเป็นอัครมุขนายกที่ปกครองอัครมุขมณฑลที่ตนเองประจำการอยู่ ตามประมวลกฎหมายพระศาสนจักรมุขนายกมหานครไม่มีสิทธิ์แทรกแซงการบริหารในปริมุขมณฑล แต่มีหน้าที่เป็นประธานในในที่ประชุมภาคคริสตจักรซึ่งประกอบด้วยหลายอัครมุขมณฑลและปริมุขมณฑล เมื่อผู้นำปริมุขมณฑลว่างลงมุขนายกมหานครจึงจะมีสิทธิ์รักษาการณ์แทน

ทั้งนี้ มุขนายกที่ปกครองปริมุขมณฑลจะเรียกว่า**ปริมุขนายก** (suffragan bishop) ในประเทศไทยมีปริมุขมณฑล เช่น เขตมิสซังสุราษฎร์ธานีเป็นปริมุขมณฑลของเขตมิสซังกรุงเทพฯ

## อ้างอิง
* 

หมวดหมู่:มุขมณฑล
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาคริสต์
โอสตราวา

**โอสตราวา** () หรือ **อ็อสเทรา** () เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดอันดับที่ 3 ของประเทศเช็กเกีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ใกล้บริเวณที่แม่น้ำโอปาวาไหลมาบรรจบกับแม่น้ำโอเดอร์ ใกล้ช่องเขามอเรเวียนแก็ป เป็นเมืองศูนย์กลางอุตสาหกรรมและมีการถลุงเหล็ก โดยมีชื่อเล่นว่า "หัวใจเหล็กแห่งสาธารณรัฐ" () เมืองโอสตราวาได้รับการเสนอชื่อเป็นเมืองหลวงแห่งวัฒนธรรมยุโรป 2015

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศเช็กเกีย
หมวดหมู่:แคว้นมอเรเวีย-ไซลีเชีย
รูดาชลอนสกา

**รูดาชลอนสกา** (, ; ; ) เป็นเมืองในจังหวัดชล็อนสก์ (ไซลีเชีย) ทางตอนใต้ของประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเมืองซับแช ใกล้เมืองกาตอวิตแซ รูดาชลอนสกาเป็นหนึ่งในเมืองในเขตเมืองกาตอวิตแซ (ประชากร 2.7 ล้านคน) และในเขตปริมณฑลไซลีเชีย (ประชากร 5,294,000 คน) เมืองนี้มีประชากร 136,423 คน (ธันวาคม ค.ศ. 2020)

## เมืองพี่น้อง
รูดาชลอนสกาเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:

* แคร์ริกเฟอร์กัส ประเทศไอร์แลนด์เหนือ สหราชอาณาจักร
* เลวิตเซ ประเทศสโลวาเกีย
* มังค์ ประเทศออสเตรเลีย
* วีโบวาเลนเซีย ประเทศอิตาลี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดชล็อนสก์
เวาบ์ชึค

**เวาบ์ชึค** (, ; ; ไซลีเชียตอนล่าง: Walmbrig หรือ *Walmbrich*; ) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำบูเบอร์ โดยอยู่ห่างจากเมืองวรอตสวัฟราว 70 กิโลเมตรไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และอยู่ห่างจากชายแดนสาธารณรัฐเช็กราว 10 กิโลเมตร มีประชากร 121,919 คน (มิถุนายน ค.ศ. 2009) มีผลิตเคมีภัณฑ์ มีเหมืองถ่านหิน เมืองเคยเป็นของประเทศเยอรมนี ใช้ชื่อว่า **วัลเทินบวร์ค** () ตกเป็นของโปแลนด์ตามข้อตกลงในการประชุมพ็อทซ์ดัม เมื่อ ค.ศ. 1945 ภายหลังที่สงครามโลกครั้งที่สองได้จบลง

## ศัพทมูลวิทยา
รายงานจากเว็บไซต์ทางการของเมือง ชื่อภาษาโปแลนด์ตอนต้นของเมืองคือ *Lasogród* ("ปราสาทป่า")
วัลเทินบวร์ค (Waldenburg, ซึ่งมีความหมายเดียวกัน) ชื่อภาษาเยอรมัน สื่อถึงปราสาท Nowy Dwór (เยอรมัน: *Burg Neuhaus*) ที่ซากของมันอยู่ทางใต้ของเมือง ชื่อนี้ถูกใช้เป็นที่อยู่ในบริเวณนี้ทั้งหมด โดยปรากฏใช้ครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ชื่อภาษาโปแลนด์สมัยใหม่ "Wałbrzych" มาจากชื่อภาษาเยอรมัน *Walbrich* ซึ่งมีรูปผันแปรทางภาษาในสมัยกลางตอนปลายในชื่อเก่าของคำว่า "Wallenberg" หรือ "Walmberg"

## เมืองพี่น้อง
เวาบ์ชึคเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:

* บอรือสลัฟ ประเทศยูเครน (2009)
* เคปบริตัน ประเทศแคนาดา (2019)
* ดนีปรอ ประเทศยูเครน (2001)
* ฟอจจา ประเทศอิตาลี (1998)
* ไฟร์แบร์ค ประเทศเยอรมนี (1991)
* Gżira ประเทศมอลตา (2000)
* ฮราเดตส์กราลอเว ประเทศเช็กเกีย (1991)
* ยัสตาร์ญา ประเทศโปแลนด์ (1997)

* วาน ประเทศฝรั่งเศส (2001)

## อ้างอิง

**บรรณานุกรม**
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Wałbrzych official city website
* Wałbrzych information website
* Jewish Community in Wałbrzych on Virtual Shtetl
* Wałbrzych - Waldenburg, Borowieck (tylko w 1945) na portalu polska-org.pl 
* Local news website (pol)
* Wałbrzych photo gallery and local news 

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดดอลนือชล็อนสก์
วิลเลมสตัด

**วิลเลมสตัด** () เป็นเมืองหลวงของกือราเซา เกาะทางตอนใต้ในทะเลแคริบเบียนของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ เคยเป็นเมืองหลวงของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสก่อนการยุบเลิกประเทศใน ค.ศ. 2010

ก่อตั้งเป็นเมืองเมื่อ ค.ศ. 1634 มีการกลั่นน้ำมัน โดยได้รับน้ำมันดิบจากทะเลสาบมาราไกโบของประเทศเวเนซุเอลา อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เมืองหลวงในเขตแคริบเบียน
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเนเธอร์แลนด์
น
แหล่งมรดกโลกในประเทศเนเธอร์แลนด์
เซนิตซา

**เซนิตซา** () เป็นเมืองอุตสาหกรรมในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เมืองหลวงของรัฐเซนิตซา-ดอบ็อย อยู่ห่างจากกรุงซาราเยโวไปทางทิศเหนือ 70 กิโลเมตร และตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำบ็อสนา ล้อมรอบไปด้วยหุบเขาและภูเขา

หมวดหมู่:เมืองในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
มาตรระยะทาง

thumb|250px|ออดอมิเตอร์แบบกล มีมาตรวัดระยะทางอยู่ด้านใต้

**ออดอมิเตอร์** หรือ **ออดอกราฟ** (, odograph) คือเครื่องมือวัดชนิดหนึ่งที่ใช้บ่งบอกว่ายานพาหนะหนึ่งๆ เช่นจักรยานหรือรถยนต์ เดินทางไปเป็นระยะทางเท่าใด เครื่องมือนี้อาจเป็นอิเล็กทรอนิกส์ อุปกรณ์ทางกล หรือส่วนประสมของทั้ง 2 แบบก็ได้ คำนี้มาจากคำในภาษากรีกว่า *hodós* หมายถึง หนทาง และ "métron" หมายถึง การวัด สำหรับประเทศที่ใช้มาตรวัดระบบอังกฤษ อาจเรียกเครื่องมือนี้ว่า **ไมโลมิเตอร์** (, milometer)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Vitruvius' description
* Vitruvius' description – Project Gutenberg
*Shockwave-Animation: The Odometer of Vitruv
* History of the Odometer
* Odometry in Determination of the Position of an Autonomous Mobile Vehicle 
*  
* ''Relojería LEO'' A digital odometer's manufacturer 
* "How Odometers Work" โดย Karim Nice

หมวดหมู่:ความยาว
หมวดหมู่:เครื่องมือวัด
หมวดหมู่:วิศวกรรมยานยนต์
ซกีแยช

**ซกีแยช** (, ) เป็นเมืองตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศโปแลนด์ ในจังหวัดวุช (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999) เมืองซกีแยชถือเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในโปแลนด์กลาง คาดว่าเป็นเมืองก่อนปี ค.ศ. 1288 เมืองมีประชากร 58,164 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2007)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดวุช
แว็ลเลิน

**แว็ลเลิน** () เป็นเทศบาลในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 7,000 คน โดยทางเหนือติดต่อกับอัลเกิน ทางตะวันออกติดต่อกับกอร์เตสเซม ทางใต้ติดต่อกับบอร์คโลน และทางตะวันออกติดต่อกับซินต์-เตรยเดิน จากการควบรวมเขตย่อยทำให้แว็ลเลินประกอบด้วยตัวแว็ลเลินเองและอีก 3 เขต ได้แก่ แบร์ลิงเงิน, แฮร์เติน และอึลเบก โดยนอกจากตัวเมืองแว็ลเลินแล้วก็ไม่มีเขตย่อยใดมีประชากรมากกว่า 1,000 คนเลย *(ข้อมูลปี [[พ.ศ. 2549]])*

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของแว็ลเลิน 

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดลิมบืร์ค (ประเทศเบลเยียม)
วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม (อำเภอเมืองสุโขทัย)

**วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม (วัดปากแคว)** เป็นวัดในสังกัดของคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 4 ตำบลปากแคว อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย  มีความสำคัญในฐานะที่เป็นวัดในพระพุทธศาสนา และเป็นศูนย์กลางของชุมชนชาวปากแควและบริเวณใกล้เคียง ทั้งยังเป็นที่ประดิษฐานของ หลวงพ่อเพชร  ซึ่งที่เคารพบูชาของชาวตำบลปากแคว ปัจจุบันมีทุ่งทะเลหลวง  พื้นที่อยู่ในตำบลบ้านกล้วยและตำบลปากแคว หมู่ที่ 1, หมู่ที่ 6, หมู่ที่ 7

## อ้างอิง

ราษฎร์ศรัทธาธรรม
มูนนิง

[thumb|350px|นักศึกษาชายที่[มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดจัดกิจกรรมมูนนิงในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1995 เพื่อเป็นการประท้วงการเซ็นเซอร์ในสื่ออเมริกัน]]

**มูนนิง** () คือการเปลือยแก้มก้น เช่นการถกกางเกงด้านหลังลง มักจะก้มลงด้วย โดยอาจจะแสดงหรือไม่แสดงอวัยวะเพศก็ตาม คำว่า มูนนิง ใช้ในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ เป็นการแสดงการประท้วง ดูถูก ไม่เคารพ ยั่วโมโห หรือเพียงต้องการสร้างความประหลาดใจหรือความสนุกสนาน

[thumb|250px|right|[เจลโล เบียฟรา แสดงการมูนนิงต่อหน้าสาธารณะ]]

หมวดหมู่:การเปลือยกาย
หมวดหมู่:ท่าทาง
รูต

**รูต** หรือ **รูท** () อาจหมายถึง
; ความหมายทั่วไป

รูมเมท

* รากของพืช
; ในทางคณิตศาสตร์
* รากที่ ''n'' และเครื่องหมายกรณฑ์ √
** รากที่สอง
** รากที่สาม
* รากของสมการ หรือคำตอบของสมการ เป็นผลที่ได้จากการแก้สมการ
* รากของฟังก์ชัน ค่าของ *x* ที่ทำให้ฟังก์ชันมีค่าเป็นศูนย์
* รากของ 1 (root of unity) จำนวนเชิงซ้อนที่เป็นคำตอบของสมการ *x**n* = 1
** สำหรับคำตอบอื่นที่ไม่ใช่ 1 เรียกว่า *รากปฐมฐาน* (primitive root of unity)
* ระบบรากของเวกเตอร์
; ในทางคอมพิวเตอร์
* ไดเรกทอรีราก ไดเรกทอรีบนสุด บางครั้งอาจเรียกว่าโฟลเดอร์ราก
* จุดต่อราก (root node) ของโครงสร้างข้อมูลต้นไม้
* ผู้ใช้สิทธิพิเศษ หรือซูเปอร์ยูเซอร์
* /root ไดเรกทอรีบ้านของผู้ใช้สิทธิพิเศษในยูนิกซ์
* รูตคิต โปรแกรมมัลแวร์
; ในทางภูมิศาสตร์
* รูต (ประเทศสวิตเซอร์แลนด์)
* รูต (รัฐนิวยอร์ก)
* แม่น้ำรูต (รัฐมินนิโซตา)
* แม่น้ำรูต (รัฐวิสคอนซิน)
มีเรียด

**มีเรียด** (, ) หมายถึง "ไม่สามารถนับได้, อนันต์" เป็นคำในภาษากรีกโบราณสำหรับจำนวน 10,000 ในภาษาอังกฤษยุคใหม่ คำนี้หมายถึงจำนวนที่ใหญ่มากๆ จนไม่อาจระบุได้

หมวดหมู่:จำนวนเต็ม
แบบจำลองวงโคจรดาวเคราะห์

thumb|แบบจำลองวงโคจรดาวเคราะห์ขนาดเล็กชิ้นหนึ่ง แสดงโลกกับดาวเคราะห์ชั้นใน
[thumb|An orrery made by [Robert Brettell Bate, circa 1812. Now in Thinktank, Birmingham Science Museum. ]]
**แบบจำลองวงโคจรดาวเคราะห์** () คือเครื่องมือทางกลชนิดหนึ่งที่แสดงให้เห็นตำแหน่งสัมพัทธ์และการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์กับดวงจันทร์บริวารในระบบสุริยะ ภายใต้แบบจำลองดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางจักรวาล การขับเคลื่อนใช้กลไกนาฬิกา โดยมีลูกกลมที่ใช้แทนดวงอาทิตย์เป็นจุดศูนย์กลาง และมีดาวเคราะห์อยู่ทีสุดปลายของแขนแต่ละแขน

## แหล่งข้อมูลอื่น

* JPL Solar System Simulator
* Armagh Observatory Human Orrery 
* Long Now Foundation Orrery
* University of Pennsylvania Orrery 

หมวดหมู่:อุปกรณ์ทางดาราศาสตร์
หมวดหมู่:ระบบสุริยะ
จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหว

[240px|thumb|'''จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหว'''คือตำแหน่งบนผิวโลกที่อยู่เหนือจุดโฟกัสของการเกิด[แผ่นดินไหว (**[[จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหว]]**)]]

**จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหว** ( จาก  หรือ ) คือจุดบนผิวโลกที่อยู่เหนือจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหว หรือจุดโฟกัส (ซึ่งเป็นจุดศูนย์กลางที่เกิดการถ่ายเทพลังงานเมื่อเกิดแผ่นดินไหว)

ตามที่ได้นิยามไปข้างต้น จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวเป็นจุดบนผิวโลกที่อยู่ในแนวดิ่งเหนือจุดที่รอยเลื่อนเกิดจากแตกหัก โดยทั่วไปจุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวนี้จะเป็นจุดที่เกิดความเสียหายสูงสุดเนื่องจากแผ่นดินไหว อย่างไรก็ดีสำหรับในแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ ๆ ความยาวของการแตกหักของรอยเลื่อนสามารถกินระยะทางที่ยาวกว่าและก่อให้เกิดความเสียหายตลอดรอยเลื่อน ตัวอย่างเช่นแผ่นดินไหวขนาด 7.9 ในปี 2545 ที่เดนาลี อะแลสกา ซึ่งมีจุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวในบริเวณตะวันตกของรอยแตก แต่ความเสียหายสูงสุดกลับพบที่ระยะห่างออกไป  ที่จุดสิ้นสุดของบริเวณรอยแตก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิทยาแผ่นดินไหว
เซาไกตานูดูซูล

**เซาไกตานูดูซูล** () เป็นเมืองในรัฐเซาเปาลู ประเทศบราซิล 

ซเซาไกตานูดูซูล
วัดบ้านขวาง

**วัดบ้านขวาง** เป็นวัดในพระพุทธศาสนา สังกัดมหานิกาย โดยเป็นวัดที่มีความสำคัญต่อชุมชนชาวบ้านขวางและบริเวณใกล้เคียง โดยตั้งอยู่เลขที่ 169 หมู่ 3 ตำบล บ้านกล้วย อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 15 ไร่ 2 งาน 27 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือ ติดต่อกับคลองแม่รำพัน ทิศใต้ ติดต่อกับถนนจรดวิถีถ่อง ทิศตะวันออก ติดต่อกับทาสาธารณะและหมู่บ้าน ทิศตะวันตก 

## ถาวรวัตถุ
# อุโบสถ
# ศาลาการเปรียญ
# กุฎิที่พักสงฆ์
# ฌาปนสถาน/ศาลาคู่เมรุ
# หอกลอง/หอระฆัง
 
## ลำดับเจ้าอาวาส
# พระครูสิริบุญธาดา (บุญชู) 

## อ้างอิง

บ้านขวาง
เรือจักรไอน้ำ

**เรือจักรไอน้ำ** () คือเรือที่ใช้กลไกในการขับเคลื่อนหลักจากเครื่องจักรไอน้ำ โดยมีความหมายทั้งเรือที่แล่นในทะเลสาบหรือแม่น้ำ (steamboat) กับเรือที่แล่นในมหาสมุทร (steamship) 

การพัฒนาเครื่องจักรไอน้ำและการนำไปประยุกต์ใช้กับเรือเกิดขึ้นในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 แต่กว่าจะเป็นที่แพร่หลายก็ล่วงไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยมีการเติบโตอย่างรวดเร็วในการสร้างเรือแล่นในแม่น้ำในสหรัฐอเมริกา เรือจักรไอน้ำชนิดที่ใช้แล่นในทะเลเข้ามาแทนเรือใบแบบเดิมอย่างรวดเร็ว แต่กระนั้น เรือจักรไอน้ำในยุคนั้นก็ยังคงติดตั้งใบเรือสำรองอยู่ เรือไอน้ำสัญชาติฝรั่งเศส "La Touraine" น่าจะเป็นเรือไอน้ำลำสุดท้ายที่ติดตั้งใบเรือไว้ด้วย และไม่เคยต้องใช้ใบเรือนั้นเลย 

เรือจักรไอน้ำถูกแทนที่ด้วยเรือที่ขับเคลื่อนด้วยดีเซลในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 เรือรบส่วนใหญ่ใช้เครื่องจักรไอน้ำตั้งแต่ราวคริสต์ทศวรรษ 1860 ตราบจนกระทั่งการคิดค้นเครื่องจักรขับเคลื่อนด้วยกังหันก๊าซในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20

## อ้างอิง
*B.E.G. Clark, *Steamboat Evolution, A Short History*  (www.lulu.com ISBN 978-1-84753-201-5)
* Hunter, Louis C. (1949). *Steamboats on the Western rivers: an economic and technological history*. Harvard University Press. The standard history of American river boats. ACLS e-book

## แหล่งข้อมูลอื่น
### เรือจักรไอน้ำเชิงพาณิชย์ที่ยังดำเนินการอยู่
*Loch Katrine Steamship ''Sir Walter Scott'' , Steamer on Loch Katrine
*Murray River paddle boats 
*
*

### เรือในพิพิธภัณฑ์
*Steam narrow boat President  The coal-burning steam narrow-boat President is owned by the Black Country Living Museum, and tours the English canals in summer.
*

### ภาพในประวัติศาสตร์
* University of Washington Libraries: Digital Collections:
* UW-La Crosse Historic Steamboat Photograph collection
* Oliver S. Van Olinda Photographs A collection of 420 photographs depicting life on Vashon Island, Whidbey Island, Seattle and other communities of Washington State's Puget Sound from the 1880s to the 1930s. This collection provides a glimpse of early pioneer activities, industries and occupations, recreation, street scenes, ferries and boat traffic at the turn of the 20th century.
* Transportation Photographs An ongoing digital collection of photographs depicting various modes of transportation in the Pacific Northwest region and Western United States during the first half of the 20th century.
* Images of the Saltilla Steamship a the University of Houston Digital Library 

### ข้อมูลอื่นที่เกี่ยวข้อง
* Rainer Radow's Steam Boat Page Description of his steamlaunch project Emma and a 1,000 picture collection of over 110 small still existing steamlaunches.
* Barlow Cumberland, ''A Century of Sail and Steam on the Niagara River'', 2001
* Robert H. Thurston, ''A history of the growth of the steam-engine'', 1878 (Chapter 5)
* The Steam Boat Association of Great Britain
* Steamboats.org US inland rivers steamboats today and in history: pictures, sounds, videos, link directory, travel guide, expert discussion forums.
* Finnish steamships Finnish Steam Yacht Association.
* Steamboat on the Loire in the 1800s 

หมวดหมู่:เรือ
รัฐเซาเปาลู

**เซาเปาลู** () หรือ **เซาเปาโล** เป็นรัฐในบราซิล มีความสำคัญด้านอุตสาหกรรมและมีอิทธิพลต่อเศรษฐกิจบราซิล ตั้งชื่อตาม พอลแห่งทาร์ซัส ถือเป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุด ร่ำรวยที่สุด และเมืองหลวงของรัฐ เซาเปาลู เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาใต้

มักถูกขนานนามว่า "หัวรถจักรแห่งบราซิล" เพียงรัฐเดียวมีค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ อยู่ที่ 33.9% เป็นรัฐที่มีค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศสูงสุด นอกจากนั้นยังมีดัชนีการพัฒนามนุษย์มากที่สุด และมีมูลค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศต่อหัวเป็นอันดับ 2 มีอัตราการตายแรกเกิดต่ำสุดอันดับ 2 และมีอัตราการไม่รู้หนังสือต่ำสุดอันดับ 4 ในเหล่ารัฐของบราซิล

## อ้างอิง

เซาเปาลู
เอดีร์แน

**เอดีร์แน** (, *Adrianoupolis*, , , , Sultan Murad's city, ) เป็นเมืองในประเทศตุรกี ตั้งอยู่ทางตะวันตกสุดของประเทศ ใกล้ชายแดนประเทศกรีซและบัลแกเรีย เอดีร์แนเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิออตโตมัน ในปี ค.ศ. 1365-1453 ก่อนที่คอนสแตนติโนเปิลจะเป็นเมืองหลวงใหม่ของจักรวรรดิ ในปัจจุบันเอดีร์แนเป็นเมืองหลวงของจังหวัดเอดีร์แน ในเธรซตะวันออก เมืองมีประชากร 141,570 คนในปี ค.ศ. 2009 และเพิ่มขึ้นจาก 119,298 คนในปี ค.ศ. 2000

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศตุรกี
หมวดหมู่:จังหวัดเอดีร์แน
กาตากวาซิส

right|thumb|200px|สถานที่ตั้งของเมืองกาตากวาซิส

**กาตากวาซิส** () เป็นเมืองในรัฐมีนัชเจไรช์ ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐ เป็นเมืองศูนย์กลางอุตสาหกรรมสิ่งทอ เสื้อผ้า โลหกรรม และมีอิทธิพลด้านการปลูกกาแฟในต้นประวัติศาสตร์กาแฟ (ศตวรรษที่ 19) เมืองมีประชากรราว 62,000 คนในปี ค.ศ. 1996 และคาดว่ามีประชากรราว 66,000 คนในปี ค.ศ. 2001 มีอัตราการเพิ่มของประชากรต่ำกว่าเกณฑ์เฉลี่ยในบราซิลและมีผู้หญิงมากกว่าผู้ชายเล็กน้อย

หมวดหมู่:เมืองในรัฐมีนัชเจไรช์
รัฐปีเอาอี

**รัฐปีเอาอี** () เป็นหนึ่งในรัฐของบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ รัฐมีชายฝั่งทะเลสั้นที่สุดในรัฐของบราซิลที่ติดทะเล มีความยาวชายฝั่ง 66 กิโลเมตร มีเมืองหลวงของรัฐชื่อ เตเรซีนา เป็นเมืองหลวงของรัฐเดียวในภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่มีเมืองหลวงที่ไม่ติดทะเล ไม่เหมือนกับรัฐอื่น เพราะรัฐปีเอาอีเป็นเมืองอาณานิคมแห่งแรกในแผ่นดิน แล้วจึงขยับขยายมายังมหาสมุทร

ทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐ มีอุทยานแห่งชาติ เซร์ราดากาปีวารา เป็นมรดกโลกของยูเนสโก โดยรัฐนี้มีขนาดกลาง พื้นที่ทั่วไปทำเกษตรกรรมเป็นส่วนใหญ่

## อ้างอิง

ปีเอาอี
ซินต์-เตรยเดิน

**ซินต์-เตรยเดิน** () หรือ **แซ็ง-ทรง** () เป็นเมืองและเทศบาลในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 39,000 คน อยู่ห่างจากฮัสเซิลต์ซึ่งเป็นเมืองหลวงจังหวัด 18 กิโลเมตร จากการควบรวมเขตย่อยในปี ค.ศ. 1971 และ ค.ศ. 1977 ทำให้ซินต์-เตรยเดินประกอบด้วยตัวซินต์-เตรยเดินเองและเขตย่อยทั้งหมด 14 เขต ได้แก่ อาลสต์, บรึสเตม, ดือรัส, แอ็งเงิลมันส์โฮเฟิน, เคอลินเดิน, คอร์เซม, โครต-แค็ลเมิน, ฮัลมาล, เกอร์กอม-ไบ-ซินต์-เตรยเดิน, ออร์ดิงเคน, รึงเกอเลิน, เฟล์ม, วิลเดอเริน และเซปเปอเริน กับหมู่บ้านกอร์เตินโบส

## ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
ซินต์-เตรยเดินเป็นเมืองคู่แฝดกับอีก 3 เมือง ดังนี้
*  : ดูว์รัส
*  : เวร์ต
*  : นูเอบากิเนอา

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของซินต์-เตรยเดิน 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดลิมบืร์ค (ประเทศเบลเยียม)
โสเภณีข้างถนน

[thumb|โสเภณีข้างถนนในเมือง[ตูริน ประเทศอิตาลี]]

**โสเภณีข้างถนน** เป็นรูปแบบการค้าประเวณีประเภทหนึ่งซึ่งผู้ขายบริการจะสอบถามผู้คาดว่าจะซื้อบริการในที่สาธารณะเช่นตามถนน หรือสวนสาธารณะ โดยผู้ขายจะเข้ามาติดต่อและสอบถามความต้องการ หากมีการตกลงเกิดขึ้นก็จะมีการบริการทางเพศต่อไปในสถานที่ที่ตกลงเช่น โรงแรมม่านรูด ในรถยนต์ หรือห้องพักของผู้ขายบริการเป็นต้น

ในประเทศนิวซีแลนด์การค้าประเวณีประเภทนี้ถูกกฎหมาย ในขณะที่ในสหรัฐอเมริกาจะเป็นการผิดกฎหมาย แม้ว่าในบางรัฐการเปิดซ่องจะถูกกฎหมายก็ตาม

## อ้างอิง

* ''Street prostitution''  by Michael S. Scott, US DOJ Problem-Oriented Guides for Police Series, No. 2

หมวดหมู่:อุตสาหกรรมทางเพศ