open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
การยึดครองกลุ่มรัฐบอลติก

[thumb|right|การแบ่งดินแดนตามแผน[สนธิสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบินทร็อพทั้งแบบเดิมและแบบปรับปรุงในภายหลัง]]
**การยึดครองกลุ่มรัฐบอลติก** () เป็นการยึดครองด้วยทหารต่อสามรัฐบอลติกอันได้แก่ลิทัวเนีย ลัตเวีย และเอสโตเนีย โดยสหภาพโซเวียตตามกติกาสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบินทร็อพในวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 และจัดตั้งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตโดยผิดกฎหมายแต่วันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1941 นาซีเยอรมนีรุกรานสหภาพโซเวียตและไม่กี่สัปดาห์ก็ยึดครองดินแดนบอลติกและจัดตั้งภาคอ็อสท์ลันท์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของไรช์เยอรมัน แต่ว่าการรุกบอลติกในปี 1944 กองทัพเยอรมันในคูร์แลนด์ (Courland) ยอมจำนนอย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภาคมปี 1945 ทำให้สหภาพโซเวียตกลับมาอีกครั้งและทำการผนวกดินแดนเข้าไว้ในความปกครอง จนกระทั่งสหภาพโซเวียตล่มสลายในปี 1991 สามประเทศจึงกลับมาเป็นเอกราชอีกครั้ง

สหรัฐอเมริกา และศาลภาคทัณฑ์แห่งนครนิวยอร์ก , รัฐสภายุโรป,ศาลสิทธิมนุษยชนยุโรป และคณะมนตรีสิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติ ทั้งหมดระบุว่ากลุ่มรัฐบอลติกยังคงเอกราชอยู่ การถูกรุกรานตั้งแต่กติกาสัญญาโมโลตอฟ–ริบเบินทร็อพต่อด้วยการนาซีเยอรมนีรุกรานสหภาพโซเวียต ในปี 1941 และการกลับมายึดครองอีกครั้งของโซเวียตในปี 1944 ถึง 1991 นั้นอยู่ภายใต้การยึดครองที่ผิดกฎหมายตลอดระยะเวลาตั้งแต่ปี 1940 ถึง 1991 อย่างไรก็ตาม สหภาพโซเวียตไม่เคยยอมรับอย่างเป็นทางการว่าตนเองประจำอยู่ในกลุ่มรัฐบอลติกในฐานะผู้ยึดครอง หรือว่าได้ทำการผนวกรัฐเหล่านี้ และถือว่ากลุ่มรัฐบอลติกสมัครใจเข้าร่วมสหภาพโซเวียต

รัฐบาลรัสเซียยืนยันว่าการผนวกกลุ่มรัฐบอลติกเป็นไปตามกฎหมายระหว่างประเทศและได้รับการรับรองตามกฎหมายโดยข้อตกลงที่ทำในการประชุมยัลตาและพ็อทซ์ดัมและโดยสนธิสัญญาเฮลซิงกิ ซึ่งมีแถลงการณ์ที่จะไม่ละเมิดเขตแดนที่มีอยู่ อย่างไรก็ตามรัสเซียตกลงตามข้อเรียกร้องของยุโรปที่จะ "ให้ความช่วยเหลือคนที่ถูกเนรเทศออกจากกลุ่มรัฐบอลติกที่ถูกยึดครอง" เมื่อเข้าร่วมสภายุโรปใน ค.ศ. 1996  นอกจากนี้เมื่อสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซียลงนามในสนธิสัญญาแยกต่างหากกับลิทัวเนียในปี 1991 ก็ยอมรับว่าการผนวกลิทัวเนียในปี 1940 เป็นการละเมิดอธิปไตยของลิทัวเนีย

รัสเซียต้องถอนกำลังออกจากกลุ่มรัฐบอลติกโดยเริ่มจากลิทัวเนียในปี 1993 โดยได้รับคำสั่งจากมอสโก ในปี 1994 ทหารออกจากกลุ่มรัฐบอลติกทั้งสาม และในปี ค.ศ. 1998 ได้มีการรื้อถอนสถานีเรดาร์ Skrunda-1 ในลัตเวีย ทหารรัสเซียคนสุดท้ายออกจากกลุ่มรัฐบอลติกในเดือนตุลาคม 1999

## อ้างอิง


หมวดหมู่:การยึดครองดินแดนในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การยึดครองทางทหารของสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:การยึดครองทางทหารของเยอรมนี
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ลิทัวเนีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ลัตเวีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เอสโตเนีย
หมวดหมู่:การผนวก
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในปี พ.ศ. 2484
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในปี พ.ศ. 2483
จังหวัดวิลนอ

**จังหวัดวิลนอ** () เป็นจังหวัดของสาธารณรัฐโปแลนด์ที่สองโดยมีชาวลิทัวเนีย เบลารุสและโปแลนด์อาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก

จังหวัดวิลนอสิ้นสถาพลงหลังการรุกรานจากสหภาพโซเวียตปัจจุบันพื้นที่นีเป็นส่วนหนึ่งของลิทัวเนียและเบลารุส

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* 
*  Maly Rocznik Statystyczny, Warszawa 1939 (Concise Statistical Year-Book of Poland, Warsaw 1939).

หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2469
สาธารณรัฐเล็มโก-รูซึน

thumb|220x220px|แผนที่แสดงหน่วยการปกครองของกาลิเซียที่อ้างสิทธิ์โดยสาธารณรัฐเล็มโก
[thumb|แผนที่แสดงพื้นที่อ้างสิทธิ์และควบคุมโดย[คาร์เพเทียรูเทเนีย สาธารณรัฐเล็มโก และสาธารณรัฐประชาชนยูเครนตะวันตกใน ค.ศ. 1918]]

**สาธารณรัฐประชาชนเล็มโก-รูซึน** () บางครั้งรู้จักกันในชื่อ **สาธารณรัฐเล็มโก-รูซึน** หรือ **สาธารณรัฐเล็มโก** และ **สาธารณรัฐฟลอรึนกา** เป็นรัฐที่มีอยู่เป็นเวลาสั้น ๆ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1918 ซึ่งเป็นระยะเวลาเดียวกันกับช่วงภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและการยุบเลิกจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี เมืองหลวงของสาธารณรัฐอยู่ที่ฟลอรึนกา ซึ่งเป็นหมู่บ้านในพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ในปัจจุบัน เจตนารมณ์ของสาธารณรัฐแท้จริงแล้วต้องการรวมชาติกับรัสเซียที่เป็นประชาธิปไตยและคัดค้านการรวมชาติกับสาธารณรัฐประชาชนยูเครนตะวันตก แต่กระนั้นการรวมชาติกับรัสเซียก็ดูไม่มีทางที่จะเป็นไปได้ ดังนั้นสาธารณรัฐจึงพยายามรวมตัวกับซับคาร์เพเทีย รุส' ซึ่งมีฐานะเป็นจังหวัดปกครองตนเองของเชโกสโลวาเกีย อย่างไรก็ตาม ความพยายามนี้ได้ถูกคัดค้านโดยผู้ว่าการแห่งซับคาร์เพเทีย รุส' Gregory Žatkovich

สาธารณรัฐมีผู้นำคือ ยาโรสลาฟ กัชมาร์ชึก ผู้ซึ่งเป็นประธานแห่งสภากลางแห่งชาติ สาธารณรัฐได้ยุติลงโดยรัฐบาลโปแลนด์ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1920 และสนธิสัญญาแซ็ง-แฌร์แม็งที่ลงนามในเดือนกันยายน ค.ศ. 1919 ได้กำหนดให้กาลิเซียฝั่งตะวันตกของแม่น้ำซานถูกรวมเข้ากับโปแลนด์

รัฐนี้มักสับสนกับสาธารณรัฐโคมันซกา ซึ่งเป็นสาธารณรัฐอายุสั้นอีกแห่งหนึ่งในทางตะวันออกของเล็มโก โดยสาธารณรัฐโคมันซกาเป็นรัฐที่สนับสนุนยูเครน ดำรงอยู่ระหว่างเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918 จนถึงวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1919

## แหล่งข้อมูลอื่น
* History of the Lemko-Rusyn Republic
* Paul R. Magocsi article on the Lemko Republic
* 

หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2461
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่สิ้นสภาพในปี พ.ศ. 2463
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปยุโรป
ล
สเปนเซอร์ เพอร์ซิวัล

**สเปนเซอร์ เพอร์ซิวัล** () เป็นนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรตั้งแต่วันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1809 จนกระทั่งถูกลอบสังหารในวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1812 เป็นนายกรัฐมนตรีเพียงคนเดียวในประวัติศาสตร์อังกฤษที่ถูกลอบสังหาร ก่อนหน้าที่จะดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เขาเคยเป็นอัยการสูงสุดแห่งอังกฤษและเวลส์

เพอร์ซิวัลเป็นบุตรคนเล็กของขุนนางชาวไอริช เข้าศึกษาที่โรงเรียนแฮร์โรว์และวิทยาลัยทรินิตีแห่งเคมบริดจ์ หลังจากนั้นก็เข้าศึกษาด้านวิชากฎหมายและฝึกงานเป็นทนายความในมิดแลนด์ จากนั้นในปี ค.ศ. 1796 ก็ได้เป็นที่ปรึกษาด้านกฎหมายในพระองค์ ก่อนที่จะเข้าสู่การเมืองในวัย 33 ปีในฐานะสมาชิกรัฐสภาจากนอร์แทมป์ตัน ซึ่งเขาเป็นนักการเมืองในกลุ่มของวิลเลียม พิตต์ เพอร์ซิวัลอยู่ในฝ่ายต่อต้านนโยบายการเลิกกีดกันชาวคาทอลิกและการปฏิรูปรัฐสภา ในขณะเดียวกันเขาก็สนับสนุนการทำสงครามต่อต้านนโปเลียนและการเลิกค้าทาส นอกจากนี้เขายังเป็นนักการเมืองหัวศีลธรรม เขาต่อต้านการพนัน, การล่าสัตว์, การคบชู้ เขาเป็นคนไม่ค่อยดื่มสุรามากเท่ากับสมาชิกสภาส่วนใหญ่ และเขามักบริจาคทรัพย์สินให้การกุศลอยู่เสมอ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Spencer Perceval, the assassinated prime minister that history forgot in The Guardian
* Spencer Perceval on the Downing Street website.
* Articles about Spencer Perceval  on the website of All Saints Church, Ealing
* Spencer Perceval's assassination at the National Archives
* Spencer Perceval's assassination in the Parliamentary Archives

หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:นักการเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:หัวหน้ารัฐบาลที่ถูกลอบสังหาร
มีฮาอิล ซุสลอฟ

**มีฮาอิล อันเดรย์เยวิช ซุสลอฟ** (; 21 พฤศจิกายน&nbsp;&#x5B;O.S. 8 พฤศจิกายน&#x5D;&nbsp;ค.ศ. 1902 &#x2013;&#x20;25 มกราคม ค.ศ. 1982) เป็นรัฐบุรุษโซเวียตในช่วงสงครามเย็น เขาเป็นเลขาธิการที่สองของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1965 และเป็นนักทฤษฎีของพรรคจนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1982 ซุสลอฟ ได้ทำหน้าที่รับผิดชอบต่อพรรค, และอำนาจให้กับพรรคคอมมิวนิสต์นอกจากนีเขายังเป็นผู้ต่อต้านการคืนอำนาจของผู้นำโซเวียต

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2445
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2525
หมวดหมู่:นักการเมืองโซเวียต
มูลนิธิโรคมะเร็งเต้านมแห่งประเทศแคนาดา

**มูลนิธิโรคมะเร็งเต้านมแห่งประเทศแคนาดา** () เป็นองค์กรการกุศลที่ยกเงินให้สำหรับการวิจัย, การศึกษา, การวินิจฉัย และการรักษาโรคมะเร็งเต้านม ซึ่งได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1986 โดยแนนซี ไซ (รู้จักกันภายหลังในชื่อแนนซี พอล) องค์กรนี้ทำงานเพื่อกองทุน, ค้ำชูและสนับสนุนการศึกษา รวมถึงโครงการสร้างความตระหนัก, การวินิจฉัยและการรักษาโรคมะเร็งเต้านม ตลอดจนคุณภาพชีวิตของผู้ที่ทุกข์ทรมานจากโรคมะเร็งเต้านม องค์กรนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของสัมพันธมิตรเจ็ดสมาชิก ร่วมกับกองทุนวิจัยโรคมะเร็งเต้านมในประเทศแคนาดา

โดยตอบสนองความต้องการของชาวแคนาดาจากชายฝั่งถึงชายฝั่ง มูลนิธิโรคมะเร็งเต้านมแห่งประเทศแคนาดามีสำนักงานภูมิภาคทั่วประเทศแคนาดา กับสำนักงานบริการกลางสาธารณะของมูลนิธิที่ตั้งอยู่ในโทรอนโต

โครงการได้ลงนามสำหรับมูลนิธิ ในฐานะมูลนิธิโรคมะเร็งเต้านมแห่งประเทศแคนาดา ซีไอบีซี ดำเนินงานเพื่อการรักษา ซึ่งการดำเนินงานนี้ได้รับการสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1992 โดยกลุ่มเล็ก ๆ ของอาสาสมัครที่ต้องการที่จะสร้างความตระหนักและกองทุนสำหรับสาเหตุนี้ ซึ่งมีอีเวนต์แรกขึ้นที่โทรอนโต ผู้เข้าร่วม 1,500 คน มอบเงิน 85,000 ดอลลาร์แคนาดาในปีแรก จากการอุทิศตนอย่างต่อเนื่องของอาสาสมัคร นับว่าการดำเนินงานครั้งแรกนี้เติบโตมากที่สุดภายในวันเดียวของแคนาดา ซึ่งอีเวนต์การระดมทุนที่นำโดยอาสาสมัครได้ทุ่มเทให้กับการวิจัย, การศึกษา และความตระหนักถึงโรคมะเร็งเต้านม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Canadian Breast Cancer Foundation CIBC Run For The Cure
* Richie Mann Invitational Golf Tournament

หมวดหมู่:องค์การมะเร็งในประเทศแคนาดา
หมวดหมู่:องค์การมะเร็งเต้านม
ช่างมัน (เพลงสมเกียรติ)

"**ช่างมัน (WHATEVER)**" เป็นเพลงของสมเกียรติ เป็นซิงเกิลในปี พ.ศ. 2559 จากค่ายสมอลล์รูม ประพันธ์คำร้อง-ทำนองโดย สมเกียรติ  กับ รุ่งโรจน์ อุปถัมป์โพธิวัฒน์ และเรียบเรียงโดย รุ่งโรจน์ อุปถัมป์โพธิวัฒน์ ออกจำหน่ายในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2557

โดยเพลงนี้พูดถึง อะไรที่มันมากไป คนที่คอยมาดูถูก คนที่มาเยอะใส่เรา ให้ทิ้งมันไป ไม่ต้องไปสนใจ เพราะเราไม่ควรแบกรับมันไว้ ช่างมัน

ในปี พ.ศ. 2558 เพลงนี้ได้ถูกขับร้องใหม่โดย See Scape ประกอบภาพยนตร์ซีรีส์เรื่อง Hormones 3 The Final Season

## การตอบรับ
เพลง **ช่างมัน (WHATEVER)** ติดอันดับสูงสุดที่ 12 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2557 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี

### ชาร์ต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงไทยสากล
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดสมอลล์รูม
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
สวินกุ้ยเฟย์

**สวินกุ้ยเฟย์** เป็นพระมเหสีในพระจักรพรรดิเฉียนหลง ประสูติปีใดไม่ปรากฎ ทรงเป็นชาวแมนจู ตระกูลพระนางเป็นสมาชิกกองธงน้ำเงินขอบแดงหนึ่งในแปดกองธงของราชวงศ์ชิง บิดาของพระนางเป็นอุปราชเมืองกุ้ยหลิน พระนางเข้าวังถวายองค์ในปี ค.ศ.1776 และได้รับพระยศจากพระจักรพรรดิเฉียนหลงเป็นสวินผิน และในปี ค.ศ.1794 ก็ได้รับการเลื่อนพระยศเป็นสวินเฟย์ พระนางสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ.1797 เมื่อจักรพรรดิเจียชิ่งขึ้นครองราชย์จึงทรงเฉลิมพระยศพระนางขึ้นเป็นสวินกุ้ยเฟย์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บาทบริจาริกาในราชสำนักชิง
หมวดหมู่:ชาวแมนจู
เจ๋อหมิ่นหวงกุ้ยเฟย์

**พระมเหสีเจ๋อหมิ่น** หรือ **เจ๋อหมิ่นหวงกุ้ยเฟย** ทรงเป็นพระมเหสีในพระจักรพรรดิเฉียนหลง ทรงกำเนิดในตระกูลชาวแมนจู ตระกูลฟู่ฉา เป็นธิดาของฟู่ฉา เวิงกั่วถู ประสูติปีใดไม่ปรากฏ  ทรงประสูติพระโอรสพระองค์แรกให้กับพระสวามีคือติ้งอันชินอ๋อง หย่งหวง ต่อมาก็ประสูติพระธิดาองค์ที่สองให้แก่พระสวามี พระนางทรงสิ้นพระชนม์ในวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ.1735 ก่อนพระสวามีครองราชย์ ในปี ค.ศ.1736 เดือนตุลาคมพระจักรพรรดิจึงทรงอวยพระยศพระนางให้เป็นพระอัครชายาเจ๋อ (เจ๋อเฟย) และในปี ค.ศ.1745 พระจักรพรรดิก็ทรงอวยพระยศให้พระนางอีกครั้งเป็นพระมเหสีเจ๋อหมิ่น (เจ๋อหมิ่นหวงกุ้ยเฟย)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บาทบริจาริกาในราชสำนักชิง
ซูเจียหวงกุ้ยเฟย์

**พระมเหสีเอกซูเจีย** หรือ **ซูเจียหวงกุ้ยเฟย** เป็นพระมเหสีเอกในพระ จักรพรรดิเฉียนหลง ประสูติเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ.1713 ในตระกูลจิน (สกุลคิม) ของชาวโชซอน (เกาหลี) และภายหลังได้เปลี่ยนเป็นชาวแมนจู โดยเป็นธิดาของจินซานเป่า ถวายตัวเป็นพระสนมกับพระจักรพรรดิเฉียนหลง และได้เป็นพระสนมเอกขั้นกุ้ยเหริน และในปี ค.ศ.1737 จึงได้รับพระยศเป็น เจียผิน (嘉嬪"พระวรราชชายาเจีย") ให้ประสูติองค์ชายสี่คือ หลู่ว์ตวนชินอ๋อง หยงเฉิง ในปี ค.ศ.1739 จนในปี ค.ศ.1741 จึงได้รับพระยศเป็น เจียเฟย (嘉妃"พระวรราชเทวีเจีย") และประสูติองค์ชายแปด อี๋เซิ่นชินอ๋อง หย่งเสวียน ในปี ค.ศ.1746 สามปีต่อมาคือ ค.ศ.1748 ก็ได้รับพระยศเป็น เจียกุ้ยเฟย และประสูติองค์ชายเก้าในปีเดียวกัน และในปี ค.ศ.1752 ก็ทรงประสูติพระโอรสอีกองค์คือองค์ชายสิบเอ็ด เฉิงเจ๋อชินอ๋อง หย่งซิง พระนางสิ้นพระชนม์ในวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ.1755 พระชนม์ 42 ชันษา สมเด็จพระพันปีหลวงฉงชิ่งจึงอวยพระยศพระนางหลังสิ้นพระชนม์ขึ้นเป็น ซูเจียหวงกุ้ยเฟย

## พระชนม์ชีพ
### ภูมิหลัง
ครอบครัวของซูเจียหวงกุ้ยเฟย์ประสูติในตระกูลกินของเกาหลี ครอบครัวเดิมมาจากอุยจู โชซ็อนที่ตกเป็นของราชวงศ์ชิงและภายหลังย้ายไปประเทศจีนในช่วงการรุกรานโชซ็อนของราชวงศ์ชิงใน ค.ศ. 1636 ครอบครัวของพระนางได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมแมนจูเป็นอย่างมาก และภายหลังเข้าไปในกองธงแมนจู นามสกุลเดิมของพระนางคือ จิน (คิม) ถูกแผลงเป็นแมนจูเป็น Gingiya

* พระบิดา: ซานเป่า ()
* พระเชษฐาสองพระองค์: จิน ติ่ง (), จิน ฮุย () และจิน เจี่ยน ()

## บรรดาศักดิ์
* ในรัชสมัยจักรพรรดิคังซี (ครองราชย์ ค.ศ. 1661–1722):
** พระนางจิน (ตั้งแต่ 14 กันยายน ค.ศ. 1713)
* ในรัชสมัยจักรพรรดิยงเจิ้ง (ครองราชย์ ค.ศ. 1722–1735):
** เก๋อเก๋อ (格格)
* ในรัชสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง (ครองราชย์ ค.ศ. 1735–1796):
** กุ้ยเหริน (; ตั้งแต่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1735) พระมเหสีชั้น 6
** เจียผิน (; ตั้งแต่ 23 มกราคม ค.ศ. 1738) พระมเหสีชั้น 5
** เจียเฟย์ (; ตั้งแต่ธันวาคม ค.ศ. 1741 หรือมกราคม ค.ศ. 1742) พระมเหสีชั้น 4
** เจียกุ้ยเฟย์ (; ตั้งแต่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1749) พระมเหสีชั้น 3 
** *หวงกุ้ยเฟย์* (; ตั้งแต่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1755) พระมเหสีชั้น 2
** *ซูเจียหวงกุ้ยเฟย์* (; ตั้งแต่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1755)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บาทบริจาริกาในราชสำนักชิง
จิ้นเฟย์

**พระอัครชายาจิ้น** หรือ **จิ้นเฟย** (ค.ศ. 1740 - 19 มกราคม ค.ศ. 1823) เป็นพระอัครชายาในจักรพรรดิเฉียนหลง และเป็นพระภรรยาเจ้าคนสุดท้ายในจักรพรรดิเฉียนหลง ที่ทรงมีพระชนม์ชีพผ่านมาจนถึงจักรพรรดิเต้ากวง

## พระประวัติ

พระนางประสูติในปี ค.ศ. 1740 ในตระกูลฟู่ฉาของแมนจู ทรงเป็นธิดาของฟู่ฉา เต๋อเค่อจิงเอ๋อ และทรงเป็นลูกพี่ลูกน้องกับจักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน จักรพรรดินีองค์แรกของจักรพรรดิเฉียนหลง

ทรงเข้าพระราชวังต้องห้ามถวายองค์เมื่อปี ค.ศ. 1763 ได้รับพระยศเป็นพระสนมจิ้น ขั้นกุ้ยเหริน และคงพระยศจนกระทั่งสิ้นรัชกาลของพระสวามี(จักรพรรดิเฉียนหลง)

จนเมื่อจักรพรรดิเจียชิ่งเสด็จขึ้นครองราชย์พระนางก็ไม่ได้รับการเลื่อนพระยศแต่อย่างใด

พระนางพระชนม์ยืนจนกระทั่งถึงรัชสมัยของจักรพรรดิเต้ากวงซึ่งเป็นพระนัดดาของจักรพรรดิเฉียนหลง จักรพรรดิเต้ากวงจึงทรงเลื่อนพระยศของพระนางให้ขึ้นเป็นพระอัครชายาจิ้น (จิ้นเฟย)

พระนางเสด็จสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1823 ซึ่งเป็นปีที่สองแห่งการครองราชย์ของพระจักรพรรดิเต้ากวง รวมสิริพระชันษาได้ 82 ปี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บาทบริจาริกาในราชสำนักชิง
เฉิงผิน

**พระชายาเฉิง** หรือ **เฉิงผิน** (誠嬪, ? – 1784) พระชายาในพระจักรพรรดิเฉียนหลง ประสูติปีใดไม่ปรากฏ เป็นธิดาของ หนิ่วฮู่ลู่ มู่เค่อเติง เข้าวังถวายตัวใน ค.ศ.1757 เป็นพระสนมหลานตำแหน่งกุ้ยเหริน และใน ค.ศ.1776 จึงได้รับพระยศเป็นพระชายาเฉิง (เฉิงผิน) พระนางสิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันใน ค.ศ.1784 จากการพลัดตกน้ำจึงจมน้ำสิ้นพระชนม์ในขณะที่เสด็จประพาสทางใต้กับพระจักรพรรดิเฉียนหลง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บาทบริจาริกาในราชสำนักชิง

หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ชิง
ตุนเฟย์

**พระอัครชายาตุน** หรือ **ตุนเฟย** (, , 27 มีนาคม 1746 – 6 มีนาคม 1806) พระอัครชายาในพระจักรพรรดิเฉียนหลงประสูติเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ.1746 เป็นธิดาของ หวังซื่อเก๋อ ผู้บัญชาการกองธงขาวหนึ่งในแปดกองธงของราชวงศ์ชิงเข้าวังถวายตัวเมื่อ ค.ศ.1764 และได้รับพระยศเป็นพระสนมหย่งขั้นฉางไจ้และได้รับเลื่อนพระยศอีกครั้งเป็นพระสนมหย่งขั้นกุ้ยเหรินและใน ค.ศ.1770 ก็ได้รับเลื่อนพระยศเป็นพระชายาตุน (ตุนผิน) และใน ค.ศ.1774 ก็ได้รับพระยศเป็นพระอัครชายาตุน (ตุนเฟย) และมีประสูติกาลองค์หญิงกู้หลุนเหอเสี้ยวซึ่งเป็นพระธิดาองค์สุดท้ายในพระจักรพรรดิเฉียนหลงและพระจักรพรรดิก็โปรดปรานพระธิดาองค์นี้เป็นอย่างมาก

ใน ค.ศ.1778 พระนางทำร้ายร่างกายนางกำนัลส่วนพระองค์ในตำหนักจนเสียชีวิตซึ่งการทำร้ายผู้อื่นจนตายถือเป็นความผิดร้ายแรงและโทษของพระนางก็ร้ายแรงมากแต่เพราะพระนางเป็นพระมารดาขององค์หญิงกู้หลุนเหอเสี้ยวพระจักรพรรดิจึงลดพระยศของพระนางจากตำแหน่งเฟยลงมาเป็นตำแหน่งผินและต้องรับผิดชอบต่อครอบครัวของนางกำนัลที่เสียชีวิต สองปีถัดมาคือ ค.ศ.1780 พระนางก็ได้รับพระยศเป็นเฟยดังเดิม 

พระนางสิ้นพระชนม์วันที่ 6 มีนาคม ค.ศ.1806 รวมพระชนม์ได้ 59 ชันษา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บาทบริจาริกาในราชสำนักชิง

หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ชิง
ซุ่นกุ้ยเหริน

thumb
**ซุ่นกุ้ยเหริน** (顺贵人) เป็นบาทบริจาริกาในจักรพรรดิเฉียนหลง เกิดเมื่อปี ค.ศ.1748 เป็นธิดาของหนิ่วฮู่ลู่ อ้ายปี้ต๋า และเป็นหลานสาวของหนิ่วฮู่ลู่ เอ้อปี้หลง เข้าวังถวายตัวใน ค.ศ.1766 เริ่มแรกมียศเป็นกุ้ยเหริน และใน ค.ศ.1768 ก็ได้รับอวยยศขึ้นเป็นซุ่นผิน (พระอัครชายาซุ่น) และได้รับการเลื่อนพระยศเป็นซุ่นเฟย (พระมเหสีซุ่น) ในค.ศ.1776 

ในปี ค.ศ.1788 พระนางถูกลดยศลงมาเป็นกุ้ยเหรินตามเดิมโดยไม่สามารถหาเหตุผลในการถูกลดยศเลยและ ต่อมาไม่นานนางก็ถึงแก่อนิจกรรมในปีเดียวกันรวมมีอายุ 40 ปี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บาทบริจาริกาในราชสำนักชิง
หย่งหวง

**ติ้งชินหวัง** พระนามเดิม**หย่งหวง** (แมนจู: , ) เป็นเจ้าชายในราชวงศ์ชิง ประสูติวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ.1728 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ในจักรพรรดิเฉียนหลงกับเจ๋อหมิ่นหวงกุ้ยเฟย์ ตระกูลฟู่ฉา ในปี ค.ศ.1748 พระจักรพรรดิเฉียนหลงเสด็จประพาสทางภาคใต้ของประเทศจีน และจักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน ตระกูลฟู่ฉาสวรรคตอย่างกะทันหัน พระจักรพรรดิจึงมอบหมายให้เจ้าชายหย่งหวงในฐานะที่เป็นเจ้าชายพระองค์ใหญ่เป็นผู้ดูแลงานพระราชพิธีพระศพของพระจักรพรรดินีพร้อมด้วยเจ้าชายสาม หย่งจาง แต่เพราะเจ้าชายทั้งสองพระองค์ไม่ได้มีท่าทีที่โศกเศร้าแต่อย่างใดกับการสวรรคตเลยเป็นเหตุให้พระจักรพรรดิพิโรธหนัก จนตำหนิเจ้าชายทั้งสองอย่างร้ายแรงถึงขั้นลบรายชื่อเจ้าชายทั้งสองออกจากการคัดเลือกรัชทายาท เจ้าชายหย่งหวงเป็นสมาชิกสังกัดกองธงน้ำเงิน สิ้นพระชนม์วันที่ 21 เมษายน ค.ศ.1750 ขณะพระชันษาได้ 22 ปี ภายหลังสิ้นพระชนม์จึงได้รับพระอิสริยยศเป็นติ้งอันชินหวัง (定安親王)

## พระญาติวงศ์
* พระราชบิดา: จักรพรรดิเฉียนหลง
* พระราชมารดา: เจ๋อหมิ่นหวงกุ้ยเฟย์ จากสกุลฟู่ฉา
* พระชายา
** พระชายาเอก จากสกุลอีลาหลี่
** พระชายารอง จากสกุลอีเอ่อร์เกินเจวี๋ยหลัว
* พระโอรส
** เป้ยเล่อ เหมียนเต๋อ (1747-1786)
** ติ้งกงชินอ๋อง เหมียนเอิน (1747-1822)

หมวดหมู่:เจ้าชายราชวงศ์ชิง
หย่งเฉิง

**ลฺหวี่ตวนชินหวัง** พระนามเดิม**หย่งเฉิง** (永珹) เป็นเจ้าชายแห่งต้าชิง ประสูติวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1739 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สี่ของพระจักรพรรดิเฉียนหลงกับซูเจียหวงกุ้ยเฟย์ ตระกูลจินเจีย ในรัชสมัยเฉียนหลงปีที่ 28 (ค.ศ.1763) ได้สืบทอดพระอิสริยยศ "ลฺหวี่ชินหวัง" ต่อจากเจ้าชายอิ้นเถา พระราชโอรสในพระจักรพรรดิคังซี โดยมีพระอิสริยยศเป็นลฺหวี่ตวนชินหวัง (履端親王) เจ้าชายหย่งเฉิงสิ้นพระชนม์วันที่ 5 เมษายน ค.ศ.1777 สิริพระชันษา 38 ปี

## พระญาติวงศ์
* พระราชบิดา: จักรพรรดิเฉียนหลง
* พระราชมารดา: ซูเจียหวงกุ้ยเฟย์  จากสกุลจินเจีย
* พระชายา
** พระชายาเอก จากสกุลอีเอ่อร์เกินเจวี๋ยหลัว
** พระชายารอง จากสกุลหวานเหยียน
** พระชายารอง จากสกุลเกา
** พระชายารอง จากสกุลเซี่ย
** พระชายารอง จากสกุลจาง
* พระโอรส: ลฺหวี่จวิ้นหวัง เหมียนฮุ่ย (1764-1796)

หมวดหมู่:เจ้าชายราชวงศ์ชิง
เขต 2 (นครโฮจิมินห์)

**เขต 2** () เป็นเขตของนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ซึ่งอยู่ในเขตเมืองใหม่ของถูเทียม ในปี ค.ศ. 2010 เขตมีประชากร 140,621 คน และมีเนื้อที่ 50 ตารางกิโลเมตร

ในอดีตเขต 2 เป็น 1 ในเขตที่ยากจนที่สุดของนครโฮจิมินห์ เนื่องจากการแบ่งแยกจากแม่น้ำไซ่ง่อน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002 หน่วยงานของรัฐได้มีการวางผังเมืองใหม่ในเขต 2 - ที่เขตเมืองใหม่ถูเทียม ในปี ค.ศ. 2008 และ 2011 สะพานถูเทียมและอุโมงค์ถูเทียมแห่งแรกของเขตได้รับการเสร็จสมบูรณ์ เพื่อการติดต่อสื่อสารกับเขตโดยรอบและพัฒนาเศรษฐกิจของเขต 2

เขต 2 ได้ผนวกรวมเข้ากับเขต 9 และเขตถูดึ๊ก เพื่อจัดตั้งเป็นนครถูดึ๊ก เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2020 โดยความเห็นชอบของคณะกรรมาธิการสามัญของสมัชชาแห่งชาติ

## เขตการปกครอง
เขตแบ่งออกเป็น 11 แขวง

* แขวงอานเหล่ยดง ()
* แขวงอานคั้ญ ()
* แขวงอานฟู้ ()
* แขวงบิ่ญอาน ()
* แขวงบิ่ญคั้ญ ()
* แขวงบิ่ญเจืองดง ()
* แขวงบิ่ญเจืองเต็ย ()
* แขวงกั้ตหล้าย ()
* แขวงถาวเดี่ยน ()
* แขวงถูเทียม ()
* แขวงถัญหมีเหล่ย ()

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เขตและอำเภอในนครโฮจิมินห์
สิงหาคม พ.ศ. 2559

**สิงหาคม พ.ศ. 2559** เป็นเดือนที่ 8 ของปี พ.ศ. 2559 วันแรกของเดือนเป็นวันจันทร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันพุธ

## [[สถานีย่อย:เหตุการณ์ปัจจุบัน]]

หมวดหมู่:สิงหาคม
*
วอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2016

**วอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2016** () จัดขึ้นในประเทศไทยที่ จังหวัดนครราชสีมา ระหว่างวันที่ 23 กรกฎาคม – 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 โดยจะมีเพียง 2 ทีมที่ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2017

## การแบ่งกลุ่ม
อันดับที่ 1 และ 2 ของกลุ่มจะเรียงตามอันดับจากวอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2014 ตามระบบเซอร์เพนไทน์ อันดับถัดไปจะใช้วิธีจับฉลาก ยกเว้นเจ้าภาพจะอยู่อันดับ 1 กลุ่ม A โดยไม่ต้องดูอันดับคราวก่อน ตัวเลขอันดับจะแสดงในวงเล็บท้ายชื่อทีม

## รายชื่อผู้เล่น
* รายชื่อผู้เล่นวอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2016

## สนามแข่งขัน

## เกณฑ์การจัดลำดับจากผลการแข่งขัน
# จำนวนแมทช์ที่ชนะ
# คะแนน
# อัตราส่วนเซ็ตที่ได้ต่อเซ็ตที่เสีย
# อัตราส่วนคะแนนที่ได้ต่อคะแนนที่เสีย
# ผลการแข่งขันจากการพบกันในแมทช์หลังสุด

แมทช์ที่มีผลการแข่งขัน 3–0 หรือ 3–1 ทีมชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมแพ้จะได้ 0 คะแนน ส่วนแมทช์ที่มีผลการแข่งขัน 3–2 ทีมชนะจะได้ 2 คะแนน ทีมแพ้จะได้ 1 คะแนน

## รอบคัดเลือก
*เวลาที่แสดงเป็นเวลาในประเทศไทย (UTC+07:00).

### กลุ่ม A

|}

|}

### กลุ่ม B

|}

|}

### กลุ่ม C

|}

|}

### กลุ่ม D

|}

|}

## รอบจัดอันดับ
*เวลาที่แสดงเป็นเวลาในประเทศไทย (UTC+07:00)
*คะแนนจากการแข่งขันกับทีมที่ผ่านเข้ามารอบจัดอันดับด้วยในรอบแรกจะถูกนำมารวมในการแข่งขันรอบที่สอง

### กลุ่ม E

|}

|}

### กลุ่ม F

|}

|}

### กลุ่ม G

|}

|}

### กลุ่ม H

|}

|}

## รอบสุดท้าย
*เวลาที่แสดงเป็นเวลาในประเทศไทย (UTC+07:00)

### รอบจัดอันดับ 13–15

#### รอบจัดอันดับ 13–15

|}

#### รอบชิงอันดับที่ 13

|}

### รอบจัดอันดับ 9–12

#### รอบจัดอันดับ 9–12

|}

#### รอบชิงอันดับที่ 11

|}

#### รอบชิงอันดับที่ 9

|}

### รอบ 8 ทีมสุดท้าย

#### รอบก่อนรองชนะเลิศ

}

|}

#### รอบจัดอันดับ 5–8

|}

#### รอบรองชนะเลิศ

|}

#### รอบชิงอันดับที่ 7

|}

#### รอบชิงอันดับที่ 5

|}

#### รอบชิงอันดับที่ 3

|}

#### รอบชิงชนะเลิศ

|}

## อันดับการแข่งขัน

## รางวัล
***ผู้เล่นทรงคุณค่า:** 
:  หวู หาน
***ตัวเซ็ตยอดเยี่ยม:** 
:  ทะมะกิ มัตสุอิ
***ตัวบล็อกยอดเยี่ยม:** 
:  สวี ซิง
:  หยาง หานหยู
***ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม:** 
:  ไค เสียวชิง
:  เระอินะ โทะโกะคุ
***ตัวตบตรงข้ามยอดเยี่ยม:**
:  พิมพิชยา ก๊กรัมย์
***ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม:**
:  ยุกะโกะ ยะสุอิ

## การถ่ายทอดสด
* ไทยรัฐทีวี ร่วมกับบริษัท สยามอินเตอร์ มัลติมีเดีย จำกัด (เอสเอ็มเอ็ม) ได้ลิขสิทธิ์ถ่ายทอดการแข่งขันวอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย รอบคัดเลือก รอบจัดอันดับและรอบสุดท้าย ที่จะแข่งขันที่ เดอะมอลล์นครราชสีมา เฉพาะที่ทีมวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทยลงสนาม
* SMMTV ได้ถ่ายทอดสดการแข่งขันวอลเลย์บอลเยาวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย รอบคัดเลือก รอบจัดอันดับและรอบสุดท้าย ที่จะแข่งขันที่ เดอะมอลล์นครราชสีมา ทุกนัดตลอดการแข่งขัน รวมถึงเทปบันทึกการแข่งขันนัดต่าง ๆ ในรอบคัดเลือก รอบจัดอันดับ และรอบสุดท้าย

## ดูเพิ่ม
* วอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2016

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2559
2016
หมวดหมู่:กีฬาไทยในปี พ.ศ. 2559
พิธีขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดิญี่ปุ่น

[right|thumb|พระราชพิธีขึ้นครองราชย์ของ [จักรพรรดิไทโช  ณ พระราชวังหลวงเกียวโต เมื่อปี พ.ศ. 2458]]

thumb|จักรพรรดิฮิโรฮิโตะในพระราชพิธีขึ้นครองราชย์เมื่อ พ.ศ. 2471
[thumb|[สมเด็จพระจักรพรรดินีมาซาโกะ|จักรพรรดินีมาซาโกะ]]
**พระราชพิธีขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดิญี่ปุ่น** () เป็นพิธีโบราณที่แสดงถึงการขึ้นครองสิริราชสมบัติของจักรพรรดิองค์ใหม่ของญี่ปุ่น ซึ่งเป็นสถาบันพระมหากษัตริย์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก เครื่องราชกกุธภัณฑ์โบราณต่าง ๆ จะถวายให้กับจักรพรรดิองค์ใหม่ในระหว่างพิธี เป็นพิธีกรรมที่สำคัญที่สุดของราชวงศ์ญี่ปุ่น

left|thumb|ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ '''ทะกะมิกุระ''' ที่ใช้ในพระราชพิธีขึ้นครองราชย์

ซึ่งพระราชพิธีขึ้นครองราชย์ครั้งล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2562 โดยเป็นพระราชพิธีขึ้นครองราชย์สืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศของ จักรพรรดินารูฮิโตะ ซึ่งพระราชพิธีจัดขึ้นที่พระราชวังหลวงโตเกียว หรือ พระราชวังอิมพีเรียล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรพรรดิญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
ญี่ปุ่น
ศูนย์ส่งดาวเทียมเหวินชาง

**ศูนย์ส่งดาวเทียมเหวินชาง** เป็นฐาน ปล่อยจรวดดาวเทียมและ จรวดส่งมนุษย์อวกาศที่เมืองเหวินชาง มณฑลไหหลำ สาธารณรัฐประชาชนจีน ศูนย์แห่งนี้เหมาะสมในการส่งจรวด เพราะอยู่ใกล้กับเส้นศูนย์สูตรมากกว่าเดิม อันจะสามารถใช้ประโยชน์ของความเร็วจากการหมุนของโลกที่สูงขึ้นเพื่อประหยัดเชื้อเพลิงด้วยทางการจีนหวังให้ที่แห่งนี้เหมือนศูนย์อวกาศเคนเนดีบนแหลมคะแนเวอรัล สหรัฐ และจะใช้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวและในอนาคตจะใช้เพื่อสร้างสถานีอวกาศในอนาคตด้วย

หมวดหมู่:ท่าอวกาศยาน
หมวดหมู่:องค์การอวกาศแห่งชาติจีน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมณฑลไหหลำ
เขต 3 (นครโฮจิมินห์)

**เขต 3** () เป็นเขตของนครโฮจิมินห์ (เมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเวียดนาม) ได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1959 มีเนื้อที่ 5 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2010 เขตมีประชากร 188,945 คน เขตแบ่งออกเป็น 14 เขตย่อยขนาดเล็กซึ่งเรียกว่าแขวง มีจำนวนแขวง 1 ถึง แขวง 14 เขตเป็นจุดปลายทางของสถานีรถไฟไซ่ง่อน นอกจากนี้เขตยังมีห้างสรรพสินค้าหลายแห่ง และมีสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง เช่น เจดีย์ซ้าเหล่ย

## เขตการปกครอง
เขตแบ่งออกเป็น 14 แขวง

* แขวง 1 ()
* แขวง 2 ()
* แขวง 3 ()
* แขวง 4 ()
* แขวง 5 ()
* แขวง 6 ()
* แขวง 7 ()
* แขวง 8 ()
* แขวง 9 ()
* แขวง 10 ()
* แขวง 11 ()
* แขวง 12 ()
* แขวง 13 ()
* แขวง 14 ()

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เขตและอำเภอในนครโฮจิมินห์
โรงเรียนโนนเจริญพิทยาคม

**โรงเรียนโนนเจริญพิทยาคม** เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลางในจังหวัดบุรีรัมย์ประเภทสหศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ

## ประวัติโรงเรียน
**โรงเรียนโนนเจริญพิทยาคม** ตั้งอยู่ 120 หมู่ที่  1 ตำบลโนนเจริญ  อำเภอบ้านกรวด  จังหวัดบุรีรัมย์  ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 23  มีนาคม  2525  โดยใช้ศาลาการเปรียญวัดไตรคงคาราม  (ปัจจุบัน คือวัดบ้านโนนเจริญ) เป็นสถานที่เรียน  เปิดทำการสอน เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2525  โดยมี  นายชอบ  บาลโสง  ดำรงตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียนคนแรก  ปัจจุบันมี นายกิติศักดิ์ ไทวะกิรติ  ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน

## การเรียนการสอน

### '''ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น'''
ชั้นมัธยมต้น ม.1-ม.3 มี 4 ชั้นเรียน
### '''ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย'''
ชั้นมัธยมต้น ม.4-ม.6 มี 3 ชั้นเรียน

## อาคารและสถานที่
*อาคารเรียน  108 ล  3 หลัง  
*อาคารเรียน  216 ล  1 หลัง  
*อาคารหอประชุม  1  หลัง  
*อาคารฝึกงาน  1  หลัง  
*บ้านพักผู้บริหาร  1  หลัง   
*บ้านพักครู  6  หลัง  
*สระว่ายน้ำ  1  แห่ง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เว็บไซต์โรงเรียน 

หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดบุรีรัมย์
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาบุรีรัมย์
หมวดหมู่:อำเภอบ้านกรวด
เจ้าชายโมะชิฮิโตะ

**เจ้าชายโมะชิฮิโตะ** (以仁王, สิ้นพระชนม์ มิถุนายน 1180) เป็นที่รู้จักกันในพระนามของ **เจ้าชายทะกะกุระ** และ **มินะโมะโตะ โมะชิมิสึ** เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ของ จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ พระองค์เป็นบุคคลสำคัญที่ก่อให้เกิด สงครามเก็มเป ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อโค่นล้ม ตระกูลไทระ ตระกูลซะมุไรที่กุมอำนาจในราชสำนัก

พระองค์สิ้นพระชนม์ด้วยการสำเร็จโทษโดย ตระกูลไทระ เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1180 ภายหลังจากพ่ายแพ้ใน สงครามที่อุจิ

หมวดหมู่:บุคคลในยุคเฮอัง
เขต 4 (นครโฮจิมินห์)

**เขต 4** () เป็นเขตที่เล็กที่สุดของนครโฮจิมินห์ (เมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเวียดนาม) เขต 4 เป็นที่ตั้งของท่าเรือไซ่ง่อน

ในปี ค.ศ. 2010 เขตมีประชากร 183,261 คน และมีเนื้อที่ 4 ตารางกิโลเมตร

## เขตการปกครอง
เขตแบ่งออกเป็น 15 แขวง (ไม่มีแขวง 7 11 และ 17)

#แขวง 1 ()
#แขวง 2 ()
#แขวง 3 ()
#แขวง 4 ()
#แขวง 5 ()
#แขวง 6 ()
#แขวง 8 ()
#แขวง 9 ()
#แขวง 10 ()
#แขวง 12 ()
#แขวง 13 ()
#แขวง 14 ()
#แขวง 15 ()
#แขวง  16 ()
#แขวง 18 ()

## สถานที่สำคัญ
* ท่าเรือหญ่าส่ง
* พิพิธภัณฑ์โฮจิมินห์
* ท่าเรือไซ่ง่อน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เขตและอำเภอในนครโฮจิมินห์
เฟสติวัลออฟโค้ด

**เฟสติวัลออฟโค้ด** () เป็นงานประจำปีที่จัดขึ้นโดยองค์กรยังรีไวสเตต เพื่อกระตุ้นให้โปรแกรมเมอร์หนุ่มสาวที่จะ "สร้างบางสิ่งบางอย่างที่ดีเลิศ" เทศกาลดังกล่าวได้ดึงดูดผู้ให้การสนับสนุนตั้งแต่เม็ตออฟฟิศ ถึงกูเกิลและเอสเอพี

## รูปแบบ
เฟสติวัลออฟโค้ดจัดขึ้นเกินกว่าห้าวัน โดยมักจะอยู่ในสัปดาห์สุดท้ายของเดือนกรกฎาคมที่จะถึงสัปดาห์แรกของเดือนสิงหาคม ระหว่างวันจันทร์และวันพฤหัสบดี ผู้เข้าร่วมมีส่วนร่วมในเทศกาลนี้ผ่านหนึ่งใน 67 ศูนย์ท้องถิ่นทั่วสหราชอาณาจักร บวกสองศูนย์ระหว่างประเทศในคอซอวอ และแบร์น ต่อจากนั้น ระหว่างวันศุกร์และวันอาทิตย์ ผู้เข้าร่วมทั้งหมดเดินทางไปยังสถานที่หนึ่งในสหราชอาณาจักรเพื่อนำเสนอผลงานของพวกเขาจากสัปดาห์ดังกล่าว ในปี ค.ศ. 2015 ได้จัดขึ้นช่วงปลายสัปดาห์ในศูนย์ประชุมนานาชาติ ของเบอร์มิงแฮม ในขณะที่ปี ค.ศ. 2014 ได้มีอีเวนต์นี้ขึ้นที่มหาวิทยาลัยพลิมัท

## ผู้เข้าร่วม
ในปี ค.ศ. 2009 เมื่ออีเวนต์แรกได้เริ่มขึ้น มีผู้เข้าร่วมเพียง 50 คนในช่วงสุดสัปดาห์ที่ออฟฟิศกูเกิล ลอนดอน ตั้งแต่นั้นมา จำนวนหนุ่มสาวผู้เข้าร่วมได้เพิ่มขึ้นถึงประมาณหนึ่งพันคนทั่วประเทศ รวมถึงในศูนย์ต่างประเทศ องค์กรยังรีไวสเตตยังได้จัดการเพิ่มผู้ลงรหัสหญิงจาก 2 เปอร์เซ็นต์ของอีเวนต์นี้จากครั้งแรกในปี ค.ศ. 2009 เพิ่มขึ้นเป็น 30 เปอร์เซ็นต์ในปี ค.ศ. 2014 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Young Rewired State
* Rewired State 
* Hyperlocal 

หมวดหมู่:แฮกกาธอน
เอ็มแอนด์ดี

M&D เป็นวงดูโอ้ ชาวเกาหลีใต้ จากค่าย เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ โดยวง M&D เป็นการรวมตัวของสองสมาชิกจาก
วง Super Junior และ Trax ซึ่งชื่อวง M&D เป็นตัวย่อมาจากคำว่า **M**idnight & **D**awn และคำว่า **M**iari & **D**angye-dong
วง M&D เปิดตัวครั้งแรก ด้วยเพลง Close Ur Mouth ในเดือน มิถุนายน ปี 2011

## ประวัติ
### ปี 2011 วงM&D ออกซิงเกิล เพลงแรก
วง M&D ปล่อยซิงเกิลเพลงแรก เพลง Close Ur Mouth ในวันที่ 22 มิถุนายน ปี2011 โดย มิวสิควิดีโอซิงเกิลแรกของวง M&D ได้เพื่อนๆในวงการเพลงเคป็อบของเขามาร่วมแสดง
อาทิเช่น ลีฮงกี และ ชเวจองฮุน จากวง F.T. Island , เจีย จากวง Miss A , ยงจุนฮยอง จากวง Beast , นักแสดงตลก คิมคยองจิน , Simon D วง Supreme Team

### ปี 2015 วงM&D ออกมินิอัลบั้มแรก
ในช่วงต้นเดือนเมษายน ปี 2015 SM Entertainment ประกาศว่าวง M&D จะปล่อยมินิอัลบั้มแรกในชื่อ Cottage Industry (家內手工業) 
โดยมีเพลงโปรโมทหลักคือเพลง I Wish (하고 싶어) ได้ปล่อยออกมาในวันที่ 16 เมษายน ปี 2015 ซึ่งเพลงในอัลบั้มนี้ คิมฮีชอล และ คิมจองโม ได้เขียนเนื้อ และแต่งเพลงเองทั้งหมด

### ปี 2016 วงM&D ออกมินิอัลบั้มที่สอง

ในต้นเดือนกรกฎาคม ปี 2016 SM Entertainment ประกาศว่าวง M&D จะกลับมาในชื่อ คิมฮีชอล & คิมจองโม พร้อมกับมินิอัลบั้มที่สองในชื่อ Goody Bag (종합선물세트)
โดยมีเพลงโปรโมทหลักคือเพลง 울산바위 (Ulsanbawi) เป็นเพลงแนวร็อคผสมกับลูกทุ่งเกาหลี ได้ปล่อยออกมาในวันที่ 12 กรกฎาคม ปี 2016
ซึ่งในอัลบั้มนี้มีทั้งหมด6เพลง โดย คิมฮีชอล และ คิมจองโม ได้เขียนเนื้อ และแต่งเพลงเองทั้งหมด และมิวสิควิดีโอนำแสดงโดย ชายอนวง DIA 

## ผลงานเพลงทั้งหมดของ M&D

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติจีน
หมวดหมู่:บอยแบนด์เกาหลีใต้

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเคป็อป
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
คริสต์ทศวรรษ 1740

## เหตุการณ์

### ค.ศ. 1742
* พม่าประกาศอิสรภาพ

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:คริสต์ทศวรรษ 1740
ถนนเชียงใหม่

**ถนนเชียงใหม่** () เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่แขวงคลองสาน เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร มีลักษณะเป็นถนนคอนกรีตเสริมเหล็กขนาด 2 ช่องทางจราจร ไม่มีเกาะกลาง เขตถนนกว้าง 16 เมตร ระยะทางยาว 400 เมตร มีจุดเริ่มต้นจากถนนสมเด็จเจ้าพระยาฝั่งตรงข้ามสถาบันจิตเวชศาสตร์สมเด็จเจ้าพระยา มุ่งไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ไปสิ้นสุดที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณท่าเรือวัดทองธรรมชาติ

ถนนเชียงใหม่เป็น "ถนนสายที่ 10" ในโครงการตัดและขยายถนน 11 สายในจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนครเพื่อรองรับการก่อสร้างสะพานปฐมบรมราชานุสรณ์ (สะพานพระพุทธยอดฟ้า) เมื่อปี พ.ศ. 2472 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการจัดซื้อที่ดินและอสังหาริมทรัพย์อย่างอื่น เพื่อตัดและขยายถนนฝั่งจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนคร พ.ศ. 2473 ได้กำหนดแนวเส้นทางถนนสายที่ 10 ไว้ตั้งแต่ถนนสายที่ 2 (ปัจจุบันคือถนนสมเด็จเจ้าพระยา) ไปจนถึงริมแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณระหว่างวัดทองธรรมชาติกับวัดทองนพคุณ ซึ่งในขณะนั้นเป็นย่านที่จอดเรือขนถ่ายสินค้าและโรงเก็บสินค้าของชาวจีน เรียกกันว่า "ฮวยจุ้นล้ง" แปลว่า "ท่าเรือไฟ"ทางการเริ่มก่อสร้างถนนสายที่ 10 ในปี พ.ศ. 2474 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงตั้งชื่อถนนสายต่าง ๆ ในโครงการดังกล่าวถวายพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวโดยใช้เกณฑ์ "มหาชัย" ที่ไทยรบชนะพม่าในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชและพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช สำหรับถนนสายที่ 10 ทรงตั้งชื่อว่า **ถนนเชียงใหม่** เพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงคราวสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงร่วมกับสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกและเจ้าพระยาสุรสีห์ตีเมืองเชียงใหม่ได้จากพม่าเมื่อปี พ.ศ. 2317 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อถนนสายนี้ตามที่สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงเสนอ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ถนนในเขตคลองสาน
หมวดหมู่:ถนนในกรุงเทพมหานคร
ถนนท่าดินแดง

250px|thumb|right|บรรยากาศตลาดในท่าดินแดง

**ถนนท่าดินแดง** () เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร มีลักษณะเป็นถนนขนาด 4 ช่องทางจราจร ไม่มีเกาะกลาง เขตถนนกว้าง 22 เมตร ระยะทางยาว 936 เมตร มีจุดเริ่มต้นจากสามเหลี่ยมลาดหญ้าซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนลาดหญ้าและถนนอิสรภาพ มุ่งขึ้นไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ข้ามคลองสมเด็จเจ้าพระยาและตัดกับถนนสมเด็จเจ้าพระยาที่ทางแยกท่าดินแดง ไปสิ้นสุดที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณท่าเรือท่าดินแดง

ถนนท่าดินแดงเป็น "ถนนสายที่ 9" ในโครงการตัดและขยายถนน 11 สายในจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนครเพื่อรองรับการก่อสร้างสะพานปฐมบรมราชานุสรณ์ (สะพานพระพุทธยอดฟ้า) เมื่อปี พ.ศ. 2472 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการจัดซื้อที่ดินและอสังหาริมทรัพย์อย่างอื่น เพื่อตัดและขยายถนนฝั่งจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนคร พ.ศ. 2473 ได้กำหนดแนวเส้นทางถนนสายที่ 9 ไว้ตั้งแต่ถนนสายที่ 4 (ปัจจุบันคือถนนลาดหญ้า) ผ่านถนนสายที่ 3 (ปัจจุบันคือถนนอิสรภาพ) และถนนสายที่ 2 (ปัจจุบันคือถนนสมเด็จเจ้าพระยา) ไปจนถึงริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตรงข้ามท่าเรือราชวงศ์

ทางการเริ่มก่อสร้างถนนสายที่ 9 ในปี พ.ศ. 2474 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงตั้งชื่อถนนสายต่าง ๆ ในโครงการดังกล่าวถวายพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวโดยใช้เกณฑ์ "มหาชัย" ที่ไทยรบชนะพม่าในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชและพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช สำหรับถนนสายที่ 9 ทรงตั้งชื่อว่า **ถนนท่าดินแดง** เพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงคราวพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงยกทัพเข้าตีค่ายทหารพม่าที่บ้านท่าดินแดง แขวงเมืองท่าขนุน ได้สำเร็จในปี พ.ศ. 2329 ซึ่งก็ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งชื่อถนนตามที่ทรงเสนอ

## เชิงอรรถและอ้างอิง

หมวดหมู่:ถนนในเขตคลองสาน
หมวดหมู่:ถนนในกรุงเทพมหานคร
ท่าดินแดง
แอนทิโลปปศุสัตว์

**แอนทิโลปปศุสัตว์** () เป็นแอนทิโลปที่อยู่ในวงศ์ย่อย Hippotraginae 

จัดเป็นแอนทิโลปขนาดใหญ่ พบได้เฉพาะในทวีปแอฟริกาและบางส่วนของคาบสมุทรอาหรับ เขามีลักษณะยาวใหญ่

## การจำแนก
* **วงศ์ [[Bovidae|BOVIDAE]]**
** วงศ์ย่อย Bovinae: วัวและแอนทิโลปเขาเกลียว, 28 ชนิด ใน 10 สกุล
** วงศ์ย่อย Cephalophinae: ดุยเกอร์, 19 ชนิด ใน 2 สกุล 
** **วงศ์ย่อย Hippotraginae**
*** **สกุล [[แอนทิโลปเขาแพะ|''Hippotragus'']]**
**** โรนแอนทิโลป, *Hippotragus equinus*
**** แอนทีโลปเขาดาบ, *Hippotragus niger*
***** แอนทิโลปเขาดาบยักษ์ *Hippotragus niger varani*
**** บลูบัก, *Hippotragus leucophaeus* (สูญพันธุ์) 
*** **สกุล ''[[Oryx]]***
**** [[East African oryx|ไบซาออริกซ์]], *Oryx beisa*
**** [[Scimitar oryx|ชคิมิทาร์ออริกซ์]], *Oryx dammah*
**** [[Gemsbok|เจมส์บอก]], *Oryx gazella*
**** [[Arabian oryx|ออริกซ์อาระเบีย]], *Oryx leucoryx*
*** *'สกุล *Addax**'
**** [[Addax|แอดแดกซ์]], *Addax nasomaculatus''
** วงศ์ย่อย Antilopinae: กาเซลล์, แอนทิโลปแคระ และไซกาหรือกุย, 38 ชนิด ใน 14 สกุล
**วงศ์ย่อย Caprinae: แกะ, แพะ,  เลียงผา, กวางผา
**วงศ์ย่อย Reduncinae: วอเทอร์บัก, รีดบัก, 8 ชนิด ใน 2 สกุล
**วงศ์ย่อย Aepycerotinae: อิมพาลา มีเพียงชนิดเดียว
**วงศ์ย่อย Peleinae: รีบอก มีเพียงชนิดเดียว
**วงศ์ย่อย Alcelaphinae: วิลเดอบีสต์, ฮาร์ทเตอบีสท์, 7 ชนิด ใน 5 สกุล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
ไฮแรกซ์ต้นไม้

**ไฮแรกซ์ต้นไม้** () สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในสกุล *Dendrohyrax* เป็นไฮแรกซ์สกุลหนึ่ง

มีลักษณะทั่วไปเหมือนกับไฮแรกซ์ทั่วไป หรือไฮแรกซ์หิน แต่ไฮแรกซ์ต้นไม้จะมีสีขนลำตัวที่อ่อนกว่าโดยสอดคล้องไปกับสภาพแวดล้อม และมีส่วนของใบหน้ายื่นยาวกว่า 

เป็นสัตว์หากินกลางคืนที่มีความใกล้เคียงกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยขนมขนาดใหญ่ คือ ช้าง, พะยูน รวมถึงมานาที นิ้วตีนมีทั้งหมด 4 นิ้วในตีนหน้า และ 3 นิ้วในตีนหลัง มีเล็บกลมมนและฝ่าตีนที่เหมือนแผ่นยางใช้สำหรับในการป่ายปีนต้นไม้เพื่อหากิน

ตัวผู้มีการส่งเสียงร้องที่ดังเพื่อประกาศอาณาเขต ขณะที่ตัวเมียก็สามารถส่งเสียงได้แต่ขาดถุงอากาศและกล่องเสียงเหมือนตัวผู้จึงทำเสียงได้เบากว่า โดยเฉลี่ยจะส่งเสียงร้องสองครั้งต่อคืน ในช่วงแรกราว 2–3 ชั่วโมงหลังจากตกค่ำ และต่อมาอีกครั้งในช่วงหลังเที่ยงคืนไปแล้ว

* ไฮแรกซ์ต้นไม้ใต้ (*Dendrohyrax arboreus*), พบในแอฟริกาตะวันออกและแอฟริกาใต้
* ไฮแรกซ์ต้นไม้ตะวันออก (*Dendrohyrax validus*), พบในแอฟริกาตะวันออก 
* ไฮแรกซ์ต้นไม้ตะวันตก (*Dendrohyrax dorsalis*), พบในแอฟริกาตะวันตกและแอฟริกากลาง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
ยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้

[right|thumb|[ราชวงศ์เว่ยเหนือ (ฟ้า) และ ราชวงศ์หลิวซ่ง (เลือดหมู) ในปี ค.ศ. 440]]
right|thumb|ราชวงศ์เหนือ-ใต้ในช่วงปี ค.ศ. 560

**ยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้** () เป็นยุคใน ประวัติศาสตร์จีน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 420 ถึงปี ค.ศ. 589 ตามยุคที่วุ่นวายของ สิบหกแคว้น และ ห้าเผ่าคนเถื่อน

## เบื้องหลัง
เนื่องจากความวุ่นวายทางการเมืองและความอ่อนแอของ ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ทำให้ในปี พ.ศ. 763  โจผี วุยอ๋องบุตรชายของ โจโฉ ได้กระทำการปลด จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน หรือ พระเจ้าเหี้ยนเต้ ออกจากราชบัลลังก์พร้อมกับสถาปนาตนเองขึ้นเป็น จักรพรรดิเว่ยเหวิน ปฐมจักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์เว่ย ทำให้ราชวงศ์ฮั่นที่ปกครองประเทศจีนมายาวนานกว่า 400 ปีต้องสิ้นสุดลงทำให้ เล่าปี่ ฮันต่องอ๋องเชื้อพระวงศ์ราชวงศ์ฮั่นไม่พอใจสถาปนาตนเองขึ้นเป็น จักรพรรดิเจียงบู๊ ปฐมจักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์ฉู่-ฮั่น ขณะเดียวกัน ซุนกวน ก็ได้สถาปนาตนเองขึ้นเป็น จักรพรรดิหวู่ต้า ปฐมจักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์หวู่

แต่หลังจากสิ้นรัชสมัยของจักรพรรดิเว่ยเหวินเมื่อปี พ.ศ. 769 แล้วราชวงศ์เว่ยก็เริ่มเสื่อมอำนาจลงอีกทั้ง ตระกูลสุมา ที่นำโดย สุมาอี้ ก็เริ่มเรืองอำนาจขึ้นมาขณะเดียวสงครามของทั้ง 3 ราชวงศ์ก็ยังมีอยู่จนกระทั่งปี พ.ศ. 804 สุมาเอี๋ยน จิ้นอ๋องหลานชายของสุมาอี้ได้ทำการปลด จักรพรรดิเว่ยหยวน หรือ พระเจ้าโจฮวน จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์เว่ยออกจากราชบัลลังก์พร้อมกับสถาปนาตนเองขึ้นเป็น จักรพรรดิจิ้นหวู่ ปฐมจักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์จิ้นตะวันตก ทำให้ราชวงศ์เว่ยสิ้นสุดลง

หลังจากนั้นจักรพรรดิจิ้นหวู่ก็ทรงทำสงครามจนสามารถพิชิตราชวงศ์หวู่และรวบรวมแผ่นดินได้สำเร็จเมื่อปี พ.ศ. 819 แต่ราชวงศ์จิ้นก็ประสบปัญหาการแย่งชิงอำนาจรวมถึงการทำสงครามกับชนเผ่าป่าเถื่อนนอกกำแพงทำให้ในปี พ.ศ. 963 หลิวอวี้ ขุนศึกแห่ง ราชวงศ์จิ้นตะวันออก ได้ทำการปลดจักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชวงศ์ออกจากราชบัลลังก์พร้อมกับสถาปนาตนเองขึ้นเป็น จักรพรรดิหลิวซ่งหวู่ ปฐมจักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์หลิวซ่ง อันเป็นจุดเริ่มต้นของ ยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์จีน
ราชวงศ์หลิวซ่ง

**ราชวงศ์หลิวซ่ง** ( , 963 - 1022) หนึ่งในสี่ราชวงศ์แห่ง ยุคราชวงศ์ใต้ ใน ยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้ ปกครองประเทศจีนระหว่าง พ.ศ. 963 - พ.ศ. 1022 โดยมี จักรพรรดิหลิวซ่งอู่ เป็นปฐมจักรพรรดิ

จักรพรรดิราชวงศ์นี้สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์ฮั่นโดยสืบสันติวงศ์มาจากฉู่อ๋องเล่าเจี้ยวพระอนุชาของฮั่นโกโจฮ่องเต้

ราชวงศ์หลิวซ่งสถาปนาขึ้นภายหลังการล่มสลายของ ราชวงศ์จิ้นตะวันออก

หมวดหมู่:ราชวงศ์จีน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์จีน
พลังงานพายุหมุนสะสม

**การสะสมพลังงานในพายุหมุน** ( หรือย่อว่า **ACE**) คือมาตราที่ถูกใช้โดยองค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติสหรัฐอเมริกา ในการแสดงกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนแต่ละลูก และทั้งมวลในฤดูพายุหมุนเขตร้อน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก ซึ่งใช้การประมาณพลังงานลมของพายุหมุนเขตร้อนตลอดอายุขัยของมัน โดยมีการคำนวณในทุก ๆ หกชั่วโมง ค่าเอซีอีของฤดูกาล คือ ผลรวมของค่าเอซีอีของพายุแต่ละลูก ซึ่งการบันทึกทางประวัติศาสตร์ ค่าเอซีอีที่สูงที่สุดในโลกเป็นของพายุเฮอร์ริเคนโอกในปี พ.ศ. 2549 ที่ 82

## การคำนวณ
ค่าเอซีอีของแต่ละฤดูกาลมีการคำนวนโดย ผลรวมของความเร็วลูมสูงสุดโดยประมาณการณ์ของทุกกิจกรรมของพายุโซนร้อน (ความเร็วลม 35 นอต (65 กม./ชม.) ขึ้นไป) ในแต่ละ 6 ชั่วโมงยกกำลังสอง ตั้งแต่มีการคำนวณมีการเริ่มต้นจุดของเวลาหกชั่วโมง คือ 0000, 0600, 1200 และ 1800 ตามเวลาสากลเชิงพิกัด ถ้าพายุลูกใดเคลื่อนข้ามปีไป ค่าเอซีอีของพายุลูกนั้นจะถูกนำไปนับรวมกับของปีก่อน ส่วนตัวเลขที่มักนำมาใช้หารคือ 10,000 เพื่อทำให้จัดการได้ง่ายขึ้น ค่าเอซีอีมีหน่วยเป็น 104 kn2 และสำหรับการใช้ดัชนีนี้ หน่วยคือการสมมติ มีสูตรคำนวณดังสมการ

: \text{ACE} = 10^{-4} \sum v_\max^2

เมื่อ *v*max คือการประมาณการณ์ความเร็วลมต่อเนื่องในหน่วยนอต

พลังงานจลน์ คือ สัดส่วนในการยกกำลังสองของความเร็ว และโดยการเพิ่มขึ้นของพลังงานต่อบางช่วงเวลา ซึ่งการสะสมพลังงานจะพบเป็นระยะเวลาของการเพิ่มขึ้นของพายุ ค่าทั้งหมดจะถูกรวม และเช่นเดียวกันกับค่าเอซีอี เช่นนั้น พายุที่มีระยะเวลามากกว่า อาจมีพลังงานสะสมของพายุมากกว่าพายุที่ทรงพละกำลังแต่มีช่วงเวลาที่สั้นกว่า ถึงแม้ว่าค่าการสะสมพลังงานในพายุหมุน คือ ค่าสัดส่วนต่อพลังงานของระบบ มันไม่ได้ถูกคำนวณโดยตรงจากพลังงาน (มวลของการเคลื่อนตัวของอากาศและขนาดของพายุจะแสดงการคำนวณพลังงานจริง)

ปริมาณสัมพันธ์ คือ **ศักยะทำลายล้างของเฮอริเคน** (Hurricane destruction potential; HDP) ซึ่งค่าเอซีอีแต่เฉพาะการคำนวณสำหรับเวลา เมื่อระบบเป็นพายุเฮอร์ริเคน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อุตุนิยมวิทยาพายุหมุนเขตร้อน
ถนนวังเดิม

**ถนนวังเดิม** () เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่แขวงวัดอรุณ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร มีระยะทางยาว 837 เมตร มีจุดเริ่มต้นจากแยกโพธิ์สามต้นซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนอิสรภาพ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านแนวคูข้างกรมวิทยาศาสตร์ทหารเรือ (เดิม) ตัดกับถนนอรุณอมรินทร์ที่ทางแยกวังเดิม ข้ามคลองบ้านหม้อ (คลองวัดท้ายตลาด) จากนั้นโค้งไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ผ่านกองบัญชาการกองทัพเรือ เลียบกำแพงวัดอรุณราชวราราม ข้ามคลองวัดอรุณ โค้งไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือและทิศตะวันตกเฉียงใต้ ไปสิ้นสุดที่ถนนอรุณอมรินทร์บริเวณคลองบ้านหม้อ

ถนนวังเดิมเป็น "ถนนสายที่ 6" ในโครงการตัดและขยายถนน 11 สายในจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนครเพื่อรองรับการก่อสร้างสะพานปฐมบรมราชานุสรณ์ (สะพานพระพุทธยอดฟ้า) เมื่อปี พ.ศ. 2472 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยถนนสายนี้เป็นหนึ่งในถนนซอย 6 สายที่ตัดจากริมแม่น้ำเจ้าพระยาเพื่อเชื่อมต่อกับถนนหลัก 4 สายแรก มีแนวเส้นทางเริ่มตั้งแต่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาทางด้านเหนือของกำแพงพระราชวังเดิม ไปผ่านถนนสายที่ 2  (ปัจจุบันคือถนนอรุณอมรินทร์) ไปออกถนนสายที่ 3 (ปัจจุบันคือถนนอิสรภาพ) กว้าง 16 เมตร ยาวประมาณ 830 เมตร ตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการจัดซื้อที่ดินและอสังหาริมทรัพย์อย่างอื่น เพื่อตัดและขยายถนนฝั่งจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนคร พ.ศ. 2473

ถนนสายที่ 6 เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2474 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงตั้งชื่อถนนถวายพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า **ถนนวังเดิม** เพื่อรักษาชื่อพระราชวังครั้งกรุงธนบุรีไว้ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อถนนสายนี้ตามที่สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงเสนอ อย่างไรก็ตาม แนวโครงการถนนสายที่ 6 ช่วงที่ผ่านกำแพงพระราชวังเดิมนั้นอยู่ในเขตกองทัพเรือ แนวถนนวังเดิมที่เป็นทางสาธารณะจึงสิ้นสุดอยู่ที่ปลายถนนอรุณอมรินทร์ตรงหัวมุมหน้ากองบัญชาการกองทัพเรือ ภายหลังทางราชการได้ตัดถนนอรุณอมรินทร์สายใหม่จากใต้วัดเครือวัลย์วรวิหารไปออกถนนประชาธิปก ทำให้ถนนอรุณอมรินทร์สายเก่า (ช่วงที่ผ่านวัดอรุณราชวราราม) ซึ่งมีเขตทางแคบ ๆ กลายเป็นแนวต่อเนื่องกับถนนวังเดิมไป จากนั้นในปี พ.ศ. 2547 กรุงเทพมหานครก็ได้อนุมัติให้สำนักงานเขตบางกอกใหญ่รวมถนนอรุณอมรินทร์สายเก่าเข้าเป็นระยะทางส่วนหนึ่งของถนนวังเดิม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ถนนในเขตบางกอกใหญ่
หมวดหมู่:ถนนในกรุงเทพมหานคร
แยกสาทร-นราธิวาส

**แยกสาทร–นราธิวาส** เป็นสี่แยกในแขวงสีลม เขตบางรัก และแขวงทุ่งมหาเมฆ เขตสาทร กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดระหว่างถนนนราธิวาสราชนครินทร์กับถนนสาทรเหนือและถนนสาทรใต้ ตั้งอยู่ในย่านแหล่งธุรกิจ ตึกระฟ้าที่เป็นที่ตั้งของสำนักงาน ธุรกิจ และโรงแรม ที่สำคัญมากที่สุดแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร และนับว่าเป็นจุดหมายเด่นอีกแห่งหนึ่งของประเทศไทย

## สกายวอล์กช่องนนทรี
**สกายวอล์กช่องนนทรี** **สะพานช่องนนทรี** หรือ **สกายวอล์กนราธิวาสตัดสาทร** เป็นทางเดินลอยฟ้าและลานกิจกรรมที่ตั้งอยู่เหนือแยกสาทร–นราธิวาส เปิดใช้ในครั้งแรกในปี พ.ศ. 2553 โดยกลุ่มบริษัทเอกชนที่อยู่ใกล้เคียงก่อนจะมอบให้อยู่ภายใต้การดูแลของกรุงเทพมหานคร เป็นเป็นทางเดินเชื่อมต่อระหว่างสถานีช่องนนทรีของรถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีสาทรของบีอาร์ที ออฟฟิศ โรงแรม และที่พักอาศัยในบริเวณดังกล่าว เช่น ตึกเอ็มไพร์ สาทรสแควร์ เป็นต้น
### วัฒนธรรมร่วมสมัย
thumb|left|สกายวอล์กช่องนนทรี
สถานที่แห่งนี้นับว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งความทันสมัยและความหรูหราของกรุงเทพมหานคร เป็นสถานที่ถ่ายทำละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ โฆษณา และ มิวสิกวิดีโอจากทั่วโลกมากมาย เช่น เคยปรากฏเป็นส่วนหนึ่งของฉากในภาพยนตร์บอลลีวูด เช่น *Rascals*, *Bloody Isshq* และยังปรากฏในมิวสิควีดีโอ เพลง “My Side” ของสเตรย์คิดส์จากเกาหลี, เพลง “ทิ้งไว้กลางทาง” ของโปเตโต้จากไทย และยังเป็นที่แสดงกิจกรรมสำคัญ ๆ ที่จัดขึ้นในกรุงเทพมหาคร เช่น งานจัดแสดงรูปปั้นแพนด้า 1,600 ตัวในชื่อ 1600 แพนด้าพลัส เวิลด์ ทัวร์ อิน ไทยแลนด์

## สถานที่สำคัญบริเวณทางแยก
* สถานีช่องนนทรี ของรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม
* สถานีสาทร สถานีต้นทางของรถโดยสารด่วนพิเศษ BRT
* บ้านสาทร
* สถานเอกอัครราชทูตบาห์เรนประจำประเทศไทย
* สถานเอกอัครราชทูตเบลเยียมประจำประเทศไทย
* สถานเอกอัครราชทูตกรีซประจำประเทศไทย
* สถานเอกอัครราชทูตคูเวตประจำประเทศไทย
* สถานเอกอัครราชทูตโมร็อกโกประจำประเทศไทย
* สถานเอกอัครราชทูตเมียนมาประจำประเทศไทย
* สถานเอกอัครราชทูตโอมานประจำประเทศไทย
* สถานเอกอัครราชทูตซาอุดีอาระเบียประจำประเทศไทย
* สถานเอกอัครราชทูตสิงคโปร์ประจำประเทศไทย
* สถานเอกอัครราชทูตสหราชอาณาจักรประจำประเทศไทย
* เอ็มไพร์ทาวเวอร์
* สาทรสแควร์
* สกายวอล์กช่องนนทรี
* สวนสาธารณะคลองช่องนนทรี
* คิง เพาเวอร์ มหานคร
* สาธรนครทาวเวอร์
* บางกอกซีตี้ทาวเวอร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

สาทร–นราธิวาส
สาทร–นราธิวาส
สาทร–นราธิวาส
โกฟแฮก

**โกฟแฮก** () เป็นอีเวนต์รัฐบาลโปร่งใส และแฮกกาธอนข้อมูลแบบเปิด ที่ใหญ่ที่สุดของประเทศออสเตรเลีย ซึ่งดึงดูดผู้เข้าร่วมเกิน 1,000 คนในแต่ละปี อีเวนต์นี้ดำเนินงานครั้งแรกขึ้นที่แคนเบอร์ราในปี ค.ศ. 2009 ซึ่งมีการขยายอย่างรวดเร็วเพื่อการแข่งขันระดับชาติ กับอีเวนต์ที่เกิดขึ้นพร้อมกันในเมืองใหญ่ ๆ ทั่วประเทศในเดือนกรกฎาคมของทุกปี ด้วยเงินรางวัลที่หามาได้เพิ่มขึ้นในทำนองเดียวกัน ด้วยวงเงินรางวัลรวม 70,000 ดอลลาร์ออสเตรเลียที่หามาได้ในปี ค.ศ. 2014

อีเวนต์นี้ต้องการทีมขนาดเล็กของผู้แข่งขัน ในการสร้างชนิดของ"แฮก" โดยใช้ข้อมูลรัฐบาลออสเตรเลียเป็นเวลาประมาณ 46 ชั่วโมง ตั้งแต่ช่วงเย็นวันศุกร์ถึงบ่ายวันอาทิตย์ โดยไม่ได้เจาะจงรูปแบบของ"แฮก" แต่พบบ่อยที่สุดคือแอพพลิเคชันเว็บ, แอพพลิเคชันมือถือ หรือวิชวลไลเซชัน ร่วมกับรหัสต้นทางทั้งหมดที่ได้เก็บไว้ในพื้นที่เก็บข้อมูลโอเพนซอร์ซและได้รับการอนุญาต แต่ละทีมจะทำการตัดสินในวิดีโอสามนาทีที่พวกเขาจะต้องผลิต โดยแสดงให้เห็นถึงสิ่งที่พวกเขาได้ทำการผลิตและอาจเป็นไปได้ในอนาคต

แม้ว่าผู้ร่วมแข่งขันอาจจะใช้ข้อมูลของรัฐบาลเปิดใด ๆ ที่มีอยู่ บางประเภทรางวัลให้ใช้ชุดข้อมูลบางอย่าง เช่น "รางวัลธรณีศาสตร์ยอดเยี่ยม" หรือ "รางวัลการใช้งานที่ดีที่สุดด้านสถิติการเก็บภาษี" เป็นธรรมดาที่เข้าร่วมโครงการหน่วยงานรัฐบาล — รัฐบาลกลาง, รัฐหรือเทศบาล — เปิดตัวชุดข้อมูลพิเศษในเวลาของการแข่งขันในแต่ละปี กับรางวัลที่กี่ยวข้อง

อีเวนต์นี้ดำเนินการโดยอาสาสมัคร โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มชาวออสเตรเลียแห่งมูลนิธิเปิดความรู้ ที่นำโดยเพีย วาห์ ผู้เป็นหัวหน้าทีมชาติ

## โกฟแฮก 2014
thumb|300px|ผู้เข้าร่วมโกฟแฮก 2014 ที่ซิดนีย์

อีเวนต์โกฟแฮก 2014 จัดขึ้นที่บัลลาแรท, บริสเบน, แคนเบอร์รา, แกนซ์, โกลด์โคสต์, โฮบาร์ต, เมลเบิร์น, เพิร์ท, ซิดนีย์, แอดิเลด และเมาท์แกมเบียร์ ผู้ชนะของรางวัลระดับประเทศจะได้รับการบินไปยังอีเวนต์"พรมแดง"พิเศษที่บริสเบน ณ วันที่ 10 สิงหาคม

## โกฟแฮก 2013
อีเวนต์โกฟแฮก 2013 มีเงินรางวัล 170,000 ดอลลาร์ออสเตรเลีย, 134 ทีมที่เข้าร่วม และวีดิทัศน์ 108 ชุดที่เสร็จสมบูรณ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Data Point (The Age blog) 

หมวดหมู่:แฮกกาธอน
เห็ดทะเลหูช้าง

**เห็ดทะเลหูช้าง** (; ) สัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลังชนิดหนึ่ง ในไฟลัมไนดาเรีย จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นในสกุล *Amplexidiscus* 

เห็ดทะเลหูช้าง จัดเป็นเห็ดทะเลชนิดที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีลักษณะคล้ายกับเห็ดทะเลในสกุล *[[Rhodactis]]* แต่ต่างกันที่รายละเอียดของเข็มนีมาโตซีส มีเส้นผ่าศูนย์กลางใหญ่สุดถึง 50 เซนติเมตร มีเมนเซนเทอเรียลแทรกเข้ามาอย่างชัดเจน ขอบจานมีลักษณะเป็นลอน หนวดเจริญดี ขึ้นกระจายทั่วแผ่นจานยกเว้นบริเวณขอบจาน ปากเป็นรูปกรวยขนาดใหญ่เห็นได้ชัดเจน

พบกระจายพันธุ์ในแนวปะการังเขตร้อนแถบอินโด-แปซิฟิกกินอาหารได้สองแบบ คือ การสังเคราะห์แสงจากสาหร่ายเซลล์เดียวซูแซนเทลลีที่มีอยู่จำนวนมากที่บริเวณขอบปาก ตลอดจนจับสัตว์ทะเลขนาดเล็ก ๆ หน้าดินหลายประเภท เช่น กุ้ง, หนอนทะเล, อิคีเนอเดอร์เมอเทอ หรือกระทั่งปลากินเป็นอาหารได้ เมื่อจับเหยื่อได้แล้วเห็ดทะเลหูช้างจะเริ่มกระบวนการย่อยอาหารด้วยเริ่มจากขอบจานไปสู่ปาก โดยเปลี่ยนรูปแบบของอาหารให้กลมเป็นลูกบอล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เห็ดทะเล
ประเทศอัฟกานิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

**ประเทศอัฟกานิสถาน** เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ที่กรุงรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5-21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอัฟกานิสถานเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 3 คน ใน 2 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศอัฟกานิสถานไม่ได้รับเหรียญรางวัล

## นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา

## กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้ : 

;ลู่และถนน

## ยูโด

ผลการแข่งขันดังนี้ :

## ดูเพิ่ม
* ประเทศอัฟกานิสถานในโอลิมปิก
* รายชื่อผู้เชิญธงชาติอัฟกานิสถานในโอลิมปิก
* รายชื่อนักกีฬาอัฟกานิสถานที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ


อัฟกานิสถาน
มอแรก

**มอแรก** (; เกลิก: *Mòrag*) เป็นสิ่งมีชีวิตลึกลับขนาดใหญ่ที่เชื่อว่าอาศัยอยู่ในทะเลสาบมอราร์ ในที่ราบสูงตอนเหนือของสกอตแลนด์ เหมือนกับสัตว์ประหลาดล็อกเนสส์ หรือเนสซี ที่อาศัยอยู่ในทะเลสาบเนสส์ที่อยู่ใกล้เคียงกัน เป็นหนึ่งในสัตว์ประหลาดหรือสิ่งที่ปรากฏเป็นตำนานหรือสิ่งที่โด่งดังเป็นเอกลักษณ์ของสกอตแลนด์

โดยคำว่า "มอแรก" เป็นชื่อของหญิงสาวชาวสกอต เป็นการเล่นคำจากชื่อของทะเลสาบ พบรายงานครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1887 รวมทั้งหมด 34 เหตุการณ์จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1981 พยานสิบหกคนต่างมีส่วนร่วมในเหตุการณ์

การเผชิญหน้าที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุด คือในปี ค.ศ. 1969 เมื่อชายท้องถิ่นสองคน คือ ดันแคน แมกโดนัลด์ และวิลเลียม ซิมป์สัน ได้นั่งเรือล่องไปในทะเลสาบ พวกเขาอ้างว่าได้เผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดที่จะจู่โจมพวกเขา แมกโดนัลด์จึงต้องป้องกันตัวด้วยไม้พาย และซิมป์สันได้ใช้ปืนไรเฟิลยิงใส่ จากนั้นมันก็จมหายไปอย่างช้า ๆ ผ่านพ้นสายตา เขาอธิบายว่า มันมีสีน้ำตาล, ความยาว 25–30 ฟุต (9 เมตร), ผิวหนังหยาบ, มีโหนกหลังสามอันสูง 18 นิ้ว (460 มิลลิเมตร) เหนือผิวน้ำของทะเลสาบ

คณะสำรวจทะเลสาบเนสส์ได้ทำการสำรวจทั้งทะเลสาบเนสส์และขยายไปถึงทะเลสาบมอราร์ด้วย ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1970 เพื่อที่จะพิสูจน์ว่าสัตว์ประหลาดมีจริงหรือไม่หรือเป็นเรื่องแต่ง แต่ไม่พบหลักฐานว่ามีสิ่งมทีชีวิตขนาดใหญ่จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 2015

## ดูเพิ่ม
*สัตว์ประหลาดล็อกเนสส์

## หนังสืออ่านเพิ่มเติม
* Campbell, Elizabeth Montgomery & David Solomon, *The Search for Morag* (Tom Stacey 1972) ISBN 0-85468-093-4
* Peter Costello, *In Search of Lake Monsters* (Garnstone) 1974
* Michael Newton, Encyclopedia of Cryptozoology A Global Guide
* *Modern Mysteries of Britain* (Guild Publishing 1987), pp 160–1 (Morag photographs)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*การสำรวจทะเลสาบมอราร์ (1970)  
*การสำรวจทะเลสาบมอราร์ (1971)  
*การสำรวจทะเลสาบมอราร์ (1972)  
*รายงานการสำรวจทะเลสาบมอราร์ (1975)  
*รายงานการสำรวจทะเลสาบมอราร์ (1976)  

หมวดหมู่:สัตว์ประหลาดทะเลสาบ
เขต 5 (นครโฮจิมินห์)

**เขต 5** () เป็นเขตของนครโฮจิมินห์ (เมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเวียดนาม) เขต 5 และเขต 6 เป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญของจีนในประเทศเวียดนาม

ในปี ค.ศ. 2010 เขตมีประชากร 174,154 คน และมีเนื้อที่ 4.27 ตารางกิโลเมตร

เขตแบ่งออกเป็น 15 เขตย่อยขนาดเล็กซึ่งเรียกว่าแขวง มีจำนวนแขวง 1 ถึง แขวง 15

## เขตการปกครอง
เขตแบ่งออกเป็น 15 แขวง 

#แขวง 1 ()
#แขวง 2 ()
#แขวง 3 ()
#แขวง 4 ()
#แขวง 5 ()
#แขวง 6 ()
#แขวง 7 ()
#แขวง 8 ()
#แขวง 9 ()
#แขวง 10 ()
#แขวง  11 ()
#แขวง 12 ()
#แขวง 13 ()
#แขวง 14 ()
#แขวง 15 ()

## สถานที่สำคัญ
* สวนน้ำเซ้ยเถดั่ย
* ศูนย์วัฒนธรรมเขต 5
* ตลาดกิมเบียน (ขายสารเคมี)
* ตลาดอานดง
* วินด์เซอร์โฮเทล (ระดับ 5 ดาว)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เขตและอำเภอในนครโฮจิมินห์