open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
บ้านมะลิวัลย์

**บ้านมะลิวัลย์** ตั้งอยู่เลขที่ 39 ถนนพระอาทิตย์ แขวงชนะสงคราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันเป็นที่ทำการของสำนักงานองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ (Food and Agriculture Organization of the United Nations - FAO)

## ประวัติ
บริเวณนี้ เดิมเป็นบ้านของเจ้าพระยามหาโยธา (ทอเรียะ คชเสนี) ผู้เป็นปู่ของเจ้าจอมมารดากลิ่น คชเสนี ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และตกทอดมาถึงพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์ (พระองค์เจ้ากฤดาภินิหาร) พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างตำหนักพระราชทานบนที่ดินนั้น

วังมะลิวัลย์เป็นตำหนักหลังใหม่ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชทานทรัพย์ส่วนพระองค์สร้างพระราชทานแด่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศร์วรฤทธิ์ ในโอกาสที่ทรงเจริญพระชันษาครบ 5 รอบใน พ.ศ. 2460 เป็นอาคารทรงยุโรปก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น หลังคาทรงปั้นหยา มีท้องพระโรงเป็นหอโถงสูงใหญ่ มีเฉลียงรายรอบชั้นล่าง และมีระเบียงรายล้อมชั้นบน เพดานห้องโถงและหัวเสาปั้นลายปูนเลียนแบบศิลปะขอม ออกแบบโดยนายเออโคล มันเฟรดี (เอกฤทธิ์ หมั่นเฟ้นดี) สถาปนิกชาวอิตาเลียน ก่อสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2460

เมื่อพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศร์วรฤทธิ์ สิ้นพระชนม์ และเจ้าจอมมารดากลิ่นถึงแก่อสัญกรรมใน พ.ศ. 2466 วังมะลิวัลย์ได้ตกทอดมาสู่ทายาท และประสบปัญหาค่าใช้จ่ายในการดูแลรักษา ทายาทราชสกุลกฤดากรจึงทูลเกล้าฯ ถวายพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ขายบ้านและที่ดินแก่กรมพระคลังข้างที่ เมื่อ พ.ศ. 2469 และต่อมาหลังเปลี่ยนแปลงการปกครองได้อยู่ในความดูแลของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ซึ่งต่อมาคือสำนักงานทรัพย์สินพระมหากษัตริย์ และปัจจุบันคือสำนักงานพระคลังข้างที่

พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานวังถนนพระอาทิตย์ให้เป็นที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ ต้นราชสกุลสวัสดิวัตน์ เมื่อทรงพักที่ตำหนักเดิมได้ระยะหนึ่ง จนตำหนักใหม่สูง 3 ชั้นสร้างเสร็จ ตำหนักเดิมจึงไม่มีผู้ใดอาศัย

หลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ เสด็จออกจากวังนี้ ทรงลี้ภัยทางการเมืองสู่ ปีนัง

ตั้งแต่ พ.ศ. 2478 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร บ้านมะลิวัลย์ถูกใช้เป็นที่พำนักของผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์หลายท่าน ได้แก่ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอ๊อสคาร์นุทิศ กรมหมื่นอนุวัตรจาตุรนต์, พลเอก เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน (อุ่ม อินทรโยธิน), พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา และเจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม)

ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง พ.ศ. 2484-2488 นายปรีดี พนมยงค์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ และหัวหน้าขบวนการเสรีไทย ได้ใช้บ้านหลังนี้เป็นศูนย์บัญชาการงานใต้ดินของฝ่ายสัมพันธมิตรและขบวนการเสรีไทย นายทหารจากหน่วยสืบราชการลับของอเมริกา (โอเอสเอส) หลายนายเข้ามาปฏิบัติงาน รวมทั้ง พันตรีเจมส์ ทอมป์สัน ผู้ก่อตั้งธุรกิจผ้าไหมไทยจิม ทอมป์สัน และ อเล็กซานเดอร์ แมคโดแนลด์ ผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์

ในปี พ.ศ. 2499 กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้เช่าบ้านมะลิวัลย์จากสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ เพื่อใช้เป็นที่ทำการของสำนักงานองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติจนถึงปัจจุบัน

## อ้างอิง

* ตำนานบ้านมะลิวัลย์
* ประวัติอาคารโบราณในย่านถนนพระอาทิตย์ 

หมวดหมู่:อาคารอนุรักษ์ในเขตพระนคร
มะลิวัลย์
หมวดหมู่:สกุลคชเสนี
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตพระนคร
บ้านมะลิวัลย์
เถรวาท

**เถรวาท** ( ) เดิมชื่อ **[[สถวีรวาท]]** เป็นนิกายในศาสนาพุทธ ฝ่ายมหายานเรียกนิกายนี้ว่า **[[หีนยาน]]** (บาลี/สันสกฤต: हीनयान)

นิกายเถรวาทเป็นนิกายหลักที่ได้รับการนับถือในประเทศศรีลังกา (ประมาณ 70% ของประชากรทั้งหมด) และประเทศในแผ่นดินเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ได้แก่ ไทย กัมพูชา ลาว และพม่า และเป็นส่วนน้อยในประเทศจีนและเวียดนาม โดยเฉพาะในมณฑลยูนนาน เนปาล บังกลาเทศที่ภาคจิตตะกอง เวียดนามทางตอนใต้ใกล้ชายแดนกัมพูชา อินโดนีเซีย มาเลเซียมีนับถือทางตอนเหนือของประเทศ มีศาสนิกส่วนใหญ่เป็นชาวไทยและชาวสิงหล ตัวเลขผู้นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาทอยู่ที่ประมาณ 177,400,000 คน

สำหรับประเทศไทยมีผู้นับถือพุทธศาสนานิกายเถรวาทประมาณ 94% ของประชากรทั้งหมด นิกายเถรวาทได้รับการนับถือคู่กับนิกายอาจริยวาท (คือนิกายมหายาน ในปัจจุบัน)

## ความเป็นมาของนิกายเถรวาท
thumb|left|150px|การแพร่กระจายของพุทธศาสนาเถรวาทลัทธิลังกาวงศ์เข้าสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้

หลังจากพระโคตมพุทธเจ้าเสด็จดับขันธปรินิพพานได้ 3 เดือน  พระอรหันตสาวกผู้ได้เคยสดับสั่งสอนของพระองค์จำนวน 500 รูป ก็ประชุมทำปฐมสังคายนา ณ ถ้ำสัตบรรณคูหา ใกล้เมืองราชคฤห์ แคว้นมคธ ใช้เวลาสอบทานอยู่ 7 เดือน จึงประมวลคำสอนของพระพุทธเจ้าได้สำเร็จเป็นครั้งแรก นับเป็นบ่อเกิดของคัมภีร์พระไตรปิฎกภาษาบาลี  คำสอนที่ลงมติกันไว้ในครั้งปฐมสังคายนาและได้นับถือกันสืบมา เรียกว่า **เถรวาท** แปลว่า คำสอนที่วางไว้เป็นหลักการโดยพระเถระ  คำว่า **เถระ** ในที่นี้  หมายถึงพระเถระผู้ประชุมทำสังคายนาครั้งแรก และพระพุทธศาสนาซึ่งถือตามหลักที่ได้สังคายนาครั้งแรกดังกล่าว  เรียกว่า **นิกายเถรวาท** อันหมายถึง คณะสงฆ์กลุ่มที่ยึดคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ทั้งถ้อยคำ และเนื้อความที่ท่านสังคายนาไว้โดยเคร่งครัด  ตลอดจนรักษาแม้แต่ตัวภาษาดั้งเดิมคือภาษาบาลี

## คณะสงฆ์เถรวาท
คณะสงฆ์เถรวาทในแต่ละประเทศ ได้แบ่งย่อยออกเป็นหลายนิกาย โดยยังคงยึดถือพระธรรมวินัยเดียวกัน
* *[[ประเทศบังกลาเทศ]]*:
** สังฆราชนิกาย (Sangharaj Nikaya)
** มหาสถพีรนิกาย (Mahasthabir Nikaya)
* *[[ประเทศพม่า]]* :
** สุธัมมนิกาย (Thudhamma Nikaya)
** ชเวจินนิกาย (Shwekyin Nikaya)
** ทวารนิกาย (Dvara Nikaya)
* *[[ประเทศศรีลังกา]]*:
** สยามนิกาย (Siam Nikaya)
*** มัลวัตตะ (Malwaththa)
*** อัสคิริยะ (Asgiriya)
*** วาทุลวิลา (Waturawila) หรือ มหาวิหารวังศิกศยาโมปาลีวนาวาสนิกาย (Mahavihara Vamshika Shyamopali Vanavasa Nikaya)
** อมรปุรนิกาย (Amarapura Nikaya) 
*** ธรรมรักษิต (Dharmarakshitha)
*** คันดุโบดา  (Kanduboda) หรือ ชเวจินนิกาย (Swejin Nikaya)
*** ตโปวนะ (Tapovana) หรือ กัลยาณวงศ์ (Kalyanavamsa)
** รามัญนิกาย
*** กัลดุวา (Galduwa) หรือ ศรีกัลยาณีโยคาศรม สังสถา (Śrī Kalyāṇī Yogāśrama Saṃstha)
*** เดลดูวา (Delduwa)
* *[[ประเทศไทย]], [[ประเทศกัมพูชา]] และ[[ประเทศมาเลเซีย]] (ในกลุ่ม[[ชาวมาเลเซียเชื้อสายไทย|ชาวไทย]])*
** มหานิกาย (Maha Nikaya)
** ธรรมยุติกนิกาย (Dharmmayuttika Nikaya)

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

* พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช), *พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด *'คำวัด,**' วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548

## แหล่งข้อมูลอื่น
* พุทธศาสนาสอนอะไร


หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล
ภูเขาฟูจิ

**ภูเขาไฟฟูจิ** (Fuji Mountain) เป็นภูเขาที่สูงที่สุดใน ประเทศญี่ปุ่น ราว 3,776 เมตร (12,388 ฟุต) ตั้งอยู่บริเวณจังหวัดชิซูโอกะและจังหวัดยามานาชิ ซึ่งอยู่ทางตะวันตกของ โตเกียว พื้นที่โดยรอบประกอบด้วย ทะเลสาบฟูจิทั้งห้า อุทยานแห่งชาติฟูจิ-ฮาโกเนะ-อิซุ และน้ำตกชิราอิโตะ โดยในวันที่อากาศแจ่มใสสามารถมองเห็นจากโตเกียวได้ ในปัจจุบันภูเขาได้ถูกจัดโดยนักวิทยาศาสตร์อยู่ในลักษณะของภูเขาไฟที่มีโอกาสปะทุต่ำ ระเบิดครั้งล่าสุดใน พ.ศ. 2250 (ค.ศ. 1707) ยุคเอโดะ 

ภูเขาไฟฟูจิ มีชื่อในภาษาญี่ปุ่นว่า "ฟูจิซัง" ซึ่งในหนังสือในสมัยก่อนเรียกว่า "ฟูจิยามะ" เนื่องจากตัวอักษรคันจิตัวที่ 3 (山) สามารถอ่านได้ 2 แบบทั้ง "ยามะ" และ "ซัง"

## ประวัติ
เชื่อว่ามีผู้ปีนภูเขาไฟฟูจิครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 1206 โดยนักบวชท่านหนึ่ง และในช่วงระหว่างนั้นจนถึงยุคเมจิ ภูเขาไฟฟูจิได้ชื่อว่าเป็นภูเขาศักดิ์สิทธิ์ซึ่งห้ามผู้หญิงขึ้น ปัจจุบันภูเขาไฟฟูจิเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญและเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งจะเห็นได้จากในงานเขียนหรือภาพวาดต่างๆ โดยเฉพาะภาพวาดของโฮกูไซ ที่มีให้เห็นในวรรณกรรมและกาพย์กลอนที่สำคัญมากมายของญี่ปุ่น ในอดีตภูเขาไฟฟูจิเป็นที่ฝึกฝนของฐานทัพซามูไร ซึ่งในปัจจุบันฐานทัพหนึ่งของกองทหารญี่ปุ่นตั้งอยู่บริเวณเชิงเขาภูเขาไฟฟูจิ

รูปแบบของภูเขาไฟฟูจิและกิจกรรมที่ต่อเนื่องยาวนานในการเป็นแรงบันดาลใจ ได้กลายเป็นวิถีปฏิบัติทางศาสนาที่เชื่อมโยงผู้คนที่นับถือศาสนาชินโต พุทธศาสนา และธรรมชาติเข้าด้วยกัน ภูเขาไฟฟูจิยังมีอิทธิพลต่อศิลปินในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในการผลิตภาพเขียนที่มีลักษณะทางวัฒนธรรม ซึ่งทำให้ภูเขาไฟลูกนี้เป็นที่รู้จักไปทั่วโลก ทั้งนี้ภูเขาไฟฟูจิซึ่งมีความสูง 3,776 เมตร ตั้งอยู่ระหว่างจังหวัดยะมะนะชิและชิซุโอะกะ เป็นหนึ่งในทัศนียภาพที่สวยงามที่สุดแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น จากการที่เป็นภูเขาไฟที่มีรูปร่างสมมาตรและมีหิมะปกคลุมบริเวณยอดเขาตลอดทั้งปี ทำให้กลายเป็นจุดดึงดูดผู้คนมานานหลายร้อยปี

## ภูมิศาสตร์
### ภูมิอากาศ
ยอดเขาฟูจิมีสภาวะภูมิอากาศแบบทุนดรา (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน *ET*) อุณหภูมิต่ำสุดเท่าที่มีการบันทึกอยู่ที่  ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981 และอุณหภูมิสูงสุดอยู่ที่  ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1942



## มรดกโลก

ในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกครั้งที่ 37 ณ กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา องค์การยูเนสโก ได้ประกาศให้ภูเขาไฟฟูจิเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม ในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ภายใต้ชื่อ "ฟูจิซัง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์และแหล่งที่มาของความบันดาลใจทางศิลปะ" ทำให้ภูเขาไฟฟูจิเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมแห่งที่ 13 และเป็นมรดกโลกแห่งที่ 17 ของประเทศญี่ปุ่น โดยผ่านหลักเกณฑ์การพิจารณา ดังนี้
* (iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
* (iv) - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนาทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ

## ดูเพิ่ม
* ป่าอาโอกิงาฮาระ
* การปะทุของภูเขาไฟฟูจิ ปีโฮเอ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:ภูเขาไฟที่ยังไม่ดับ
หมวดหมู่:ภูเขาในจังหวัดยามานาชิ
หมวดหมู่:ภูเขาในจังหวัดชิซูโอกะ
หมวดหมู่:กรวยภูเขาไฟสลับชั้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:จุดสูงสุดของประเทศ
ฟูจิ

**ฟูจิ** หรือ **ฟุจิ** () อาจหมายถึง
* ภูเขาฟูจิ ภูเขาที่สูงที่สุดในประเทศญี่ปุ่น
* ฟูจิ (ร้านอาหาร) ร้านอาหารญี่ปุ่นในประเทศไทย 
* ฟูจิฟิล์ม บริษัทจำหน่ายกล้องถ่ายภาพและอุปกรณ์เกี่ยวเนื่อง
* ฟูจิ (แอปเปิล) พันธุ์แอปเปิลมีต้นกำเนิดจากประเทศญี่ปุ่น
* ฟูจิเทเลวิชัน

## ตัวละครในบันเทิงคดี
* ดร.ฟูจิ - ตัวละครจากเรื่องโปเกมอน
* มิเนะ ฟูจิ - ตัวละครจากเรื่องไยบะ เจ้าหนูซามูไร
* ฟูจิ ชูสึเกะ - ตัวละครจากเรื่องปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส เจ้าชายลูกสักหลาด

หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
หมวดหมู่:นามสกุล
หมวดหมู่:นามสกุลญี่ปุ่น
เมืองหลวงญี่ปุ่น

ประเทศญี่ปุ่นนั้นมีเมืองหลวง (首都 *ชุโตะ* หรือ 都 *มิยะโกะ*) มานับต่อนับ แต่ส่วนมากจะอยู่ในยุคโบราณ และจะอยู่ในภาคคันไซทั้งหมด ยกเว้นโตเกียวซึ่งเป็นเมืองหลวงใหม่ เมืองหลวงที่ไม่ใช่เมืองโตเกียว ที่ใหญ่ที่สุดของประเทศคือ เฮอังเกียว ซึ่งเป็นยุคที่ถือได้ว่าเป็นต้นกำเนิดของวัฒนธรรมญี่ปุ่น มีการประดิษฐ์ตัวอักษรญี่ปุ่น โดยดัดแปลงมาจากตัวอักษรจีน ผู้คนเริ่มที่จะสวมใส่กิโมโน ซึ่งในยุคก่อนหน้านั้นชาวญี่ปุ่นยังแต่งตัวแบบจีนอยู่

* นานิวะโนะมิยะ (難波宮 เมืองโอซะกะ จังหวัดโอซะกะ) - (คริสต์ศตวรรษที่ 4)
* อาซึกะโนะมิยะ (飛鳥宮 ตำบลอะซึกะ จังหวัดนารา) - พ.ศ. 1135 (ค.ศ. 592) ถึง พ.ศ. 1188 (ค.ศ. 645)
* นานิวะโนะมิยะ - พ.ศ. 1188 ถึง พ.ศ. 1198 (ค.ศ. 655)
* อาซึกะโนะมิยะ - พ.ศ. 1198 ถึง พ.ศ. 1220 (ค.ศ. 667)
* โอซึเกียว (大津京 เมืองโอซึจังหวัดชิกะ) - พ.ศ. 1210 ถึง พ.ศ. 1215 (ค.ศ. 672)
* อาซึกะโนะมิยะ (飛鳥宮) - พ.ศ. 1215 ถึง พ.ศ. 1237 (ค.ศ. 694)
* ฟุจิวะระเกียว (藤原京) - พ.ศ. 1237 ถึง พ.ศ. 1253 (ค.ศ. 710)
* เฮโจเกียว (平城京 เมืองนะระ) - พ.ศ. 1253 ถึง พ.ศ. 1283 (ค.ศ. 740)
* คุนิเกียว (จังหวัดเกียวโตะ) - พ.ศ. 1283 ถึง พ.ศ. 1287 (ค.ศ. 744)
* ชิงะระกุโนะมิยะ (信楽宮 จังหวัดชิงะ) - พ.ศ. 1287
* นะนิวะเกียว (เมืองโอซากา) - พ.ศ. 1287 ถึง พ.ศ. 1288 (ค.ศ. 745)
* เฮโจวเกียว - พ.ศ. 1288 ถึง พ.ศ. 1327 (ค.ศ. 784)
* นะงะโอะกะเกียว (長岡京 เมืองนะงะโอกะ จังหวัดเกียวโตะ) - พ.ศ. 1327 ถึง พ.ศ. 1337 (ค.ศ. 794)
* เฮอังเกียว (平安京 เมืองเกียวโตะ) - พ.ศ. 1337 ถึง พ.ศ. 1723 (ค.ศ. 1180)
* ฮุคุฮะระเกียว (福原京 เมืองโคเบะ จังหวัดเฮียวโงะ) - พ.ศ. 1723
* เฮอังเกียว - พ.ศ. 1723 ถึง พ.ศ. 2411 (ค.ศ. 1868)
* โตเกียว (東京 เขตชิโยดะ โตเกียว) - พ.ศ. 2411 ถึง ปัจจุบัน 

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ประเทศญี่ปุ่น
หุ้นสามัญ

**หุ้นสามัญ** ()  เป็นตราสารทางการเงินประเภทตราสารทุนที่บ่งชี้ถึงการมีส่วนในการเป็นเจ้าของกิจการนั้นๆ การถือหุ้นสามัญเป็นการมีส่วนร่วมเป็นเจ้าของบริษัท มีสิทธิในการออกเสียงในที่ประชุม มีสิทธิในการได้รับเงินปันผล หรือประโยชน์ในรูปแบบอื่นๆ ตามที่ประชุมของผู้ถือหุ้นอนุมัติ อย่างไรก็ตามในทางทฤษฏี ผู้ถือหุ้นสามัญจะเป็นผู้มีสิทธิ์ในลำดับสุดท้าย ในการได้รับส่วนที่เหลือจากการลงทุน หากบริษัทล้มละลายหรือเลิกกิจการ

ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย หุ้นสามัญที่จดทะเบียนจะมีชื่อย่อ เช่น ธนาคารกรุงเทพ ชื่อย่อคือ BBL หุ้นประเภทอื่นที่มีการจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยจะมีเครื่องหมาย -(ขีด) ต่อจากชื่อย่อ แล้วตามด้วยประเภทของตราสารทุน เช่น

* กำหนดให้ ZZZ คือหุ้นสามัญของบริษัท ZZZ จำกัด
** ZZZ-W คือใบสำคัญแสดงสิทธิ์ (วอแรนต์) ที่จะซื้อหุ้นสามัญของบริษัท ZZZ จำกัด (บริษัทเป็นผู้ออกใบสำคัญแสดงสิทธิ์เอง)
** ZZZ-F คือหุ้นสามัญ สำหรับชาวต่างชาติ ของบริษัท ZZZ จำกัด
** ZZZ-P คือหุ้นบุริมสิทธิ์ ของบริษัท ZZZ จำกัด
** ZZZ-Q คือหุ้นบุริมสิทธิ์ สำหรับชาวต่างชาติ ของบริษัท ZZZ จำกัด
** ZZZ-C คือใบสำคัญแสดงสิทธิ์ที่จะซื้อหุ้นสามัญของบริษัท ZZZ จำกัด ที่ออกโดยบุคคลที่สาม ที่ผ่านมาบุคคลที่ออกใบสำคัญแสดงสิทธิ์ดังกล่าว คือกองทุนฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน

### ประเภทของหุ้นสามัญแบ่งตามกลุ่มการลงทุน
* หุ้นบลูชิป (Blue-chip stock) เป็นหุ้นที่ออกโดยบริษัทขนาดใหญ่ ไม่มีหนี้สินใหม่ โดยทั่วไปราคาของหุ้นบลูชิปจะมีราคาสูง ทำให้อัตราผลตอบแทนที่ผู้ลงทุนจะได้รับต่ำ ซึ่งก็สอดคล้องกับหลักการลงทุน high risk, high return ตัวอย่างของหุ้นบลูชิปที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ได้แก่ SCC, PTT เป็นต้น
* Income stock หุ้นที่จ่ายเงินปันผลสูงกว่าค่าเฉลี่ยของตลาด
* Growth stock หุ้นที่ออกโดยบริษัทที่มีแนวโน้มการเติบโตของกำไรสูงกว่าบริษัทอื่นๆ ในอุตสาหกรรมเดียวกัน แต่มักจ่ายเงินปันผลต่ำ
* Cyclical stock หุ้นของบริษัทที่มีการขยายตัว หดตัวตามวงจรของเศรษฐกิจ
* Defensive stock หุ้นที่มีการเคลื่อนไหวในทิศทางตรงกันข้ามกับตลาด หรือหุ้นที่มีค่าเบต้าติดลบ
* Large-cap stock หุ้นที่ออกโดยบริษัทขนาดใหญ่ที่มีมูลค่าตลาดสูงมากกว่า 4,400 ล้านบาท เช่น หุ้นใน SET50 index
* Midcap stock หุ้นที่มีมูลค่าตลาดอยู่ระดับกลางระหว่าง 540 -4,400 ล้านบาท
* Small-cap stock หุ้นที่มีมูลค่าตลาดต่ำกว่า 540 ล้านบาท

## ดูเพิ่ม
* หุ้นกู้
* ใบสำคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์  

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หุ้น
หมวดหมู่:คำศัพท์เศรษฐศาสตร์
หมวดหมู่:การเงินธุรกิจ
สะพานชมัยมรุเชฐ

**สะพานชมัยมรุเชฐ** เป็นสะพานข้ามคลองเปรมประชากร บนถนนพิษณุโลก บริเวณแยกพาณิชยการ จุดตัดกับถนนพระรามที่ 5 ในพื้นที่แขวงดุสิตและแขวงสวนจิตรลดา เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร

สะพานแห่งนี้สร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2444 โดยสมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร ทรงสร้างเพื่ออุทิศถวายแด่สมเด็จพระเชษฐา 2 พระองค์ คือ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสมมติวงศ์วโรทัย กรมขุนศรีธรรมราชธำรงฤทธิ์  เนื่องในโอกาสที่พระองค์มีพระชนมายุ 16 พรรษา และจะก้าวเข้าสู่พระชนมายุ 17 พรรษา เสมอด้วยพระเชษฐาทั้งสองพระองค์ โดยชื่อของสะพานได้รับพระราชทานนามจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า "สะพานชมัยมรุเชฐ" (ในราชกิจจานุเบกษาสะกดว่า "ชมัยมรุเชษฐ") ซึ่งหมายถึง "พี่ชายผู้เป็นเทพ 2 พระองค์"

ปัจจุบัน สะพานชมัยมรุเชฐถูกต่อเติมขยายออกไปจนหมดสภาพดั้งเดิม คงเหลือเพียงป้ายโลหะชื่อสะพาน ที่ยังเป็นของเดิม

## สถานที่โดยรอบ

* อาคารสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (เดิม)
** สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ
** สำนักงานขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ ยุทธศาสตร์ชาติ และการสร้างความสามัคคีปรองดอง
* วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร
** โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร
* อุทยานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
* โรงเรียนราชวินิต มัธยม
* มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร
* ทำเนียบรัฐบาล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

ชมัยมรุเชฐ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในมณฑลกรุงเทพในปี พ.ศ. 2444
ชมัยมรุเชฐ
ชมัยมรุเชฐ
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตดุสิต
คลองรอบกรุง

[thumb|250px|คลองรอบกรุงในอดีต ด้านหลังคือ [พระบรมบรรพต|ภูเขาทอง วัดสระเกศ]]

**คลองรอบกรุง** () เป็นคลองขุดรอบพระนครชั้นกลาง (ชั้นที่สอง) ที่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชโปรดเกล้าฯ ให้ขุดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2326 เมื่อครั้งย้ายเมืองหลวงจากกรุงธนบุรีมาอยู่ฝั่งพระนคร โดยแยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาที่บริเวณข้างป้อมพระสุเมรุ และไปออกแม่น้ำเจ้าพระยาที่บริเวณข้างสะพานพระพุทธยอดฟ้า

ในครั้งนั้นพระนครฝั่งตะวันออก มีภูมิประเทศเป็นแหลมโค้ง มีลำน้ำโอบอยู่สามด้าน ส่วนด้านในซึ่งติดกับผืนแผ่นดิน ได้ขุดเป็นคูเมืองไว้ตั้งแต่สมัยกรุงธนบุรี จึงมีสัณฐานคล้ายเกาะ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้รื้อซากป้อมบางกอกเดิมกับกำแพงเมืองครั้งกรุงธนบุรี เพื่อขยายกำแพงและคูพระนครใหม่ให้กว้างออกไป คูพระนครใหม่นี้โปรดเกล้าฯ ให้ขุดขนานไปกับแนวคูเมืองเดิม เริ่มจากริมแม่น้ำตอนบางลำพู วกไปออกแม่น้ำข้างใต้ บริเวณเหนือวัดสามปลื้ม ยาว 85 เส้น 13 วา กว้าง 10 วา ลึก 5 ศอก พระราชทานนามว่า "คลองรอบกรุง"

ประชาชนโดยมากมักเรียกชื่อคลองแตกต่างตามสถานที่ที่คลองผ่าน เช่น ช่วงต้นที่แยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาข้างป้อมพระสุเมรุเรียก "คลองบางลำพู" ตามชื่อตำบล เมื่อผ่านสะพานหันเรียก "คลองสะพานหัน" เมื่อผ่านวัดเชิงเลน เรียก "คลองวัดเชิงเลน" และช่วงสุดท้ายก่อนออกแม่น้ำเจ้าพระยาที่บริเวณข้างสะพานพุทธเรียก "คลองโอ่งอ่าง" เพราะเคยเป็นแหล่งค้าขายเครื่องดินเผาของชาวมอญและชาวจีน เนื่องในโอกาสสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ พ.ศ. 2525 คณะรัฐมนตรีมีมติเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2525 ให้เรียกชื่อคลองนี้ให้ถูกต้องว่า "คลองรอบกรุง"

## ดูเพิ่ม
* คลองคูเมืองเดิม คลองรอบกรุงชั้นแรก ขุดขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
* คลองผดุงกรุงเกษม คลองรอบกรุงชั้นที่สาม ขุดขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:คลองในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย
หมวดหมู่:คลองในเขตพระนคร
หมวดหมู่:คลองในเขตสัมพันธวงศ์

หมวดหมู่:โบราณสถานในกรุงเทพมหานคร
พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ

**พระเจ้าเจมส์ที่ 6 และ 1** (; 19 มิถุนายน ค.ศ. 1566 – 27 มีนาคม ค.ศ. 1625) ทรงเป็นกษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ในพระนามว่า **พระเจ้าเจมส์ที่ 6** () ตั้งแต่วันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1567 และต่อมาเสวยราชย์เป็น **พระเจ้าเจมส์ที่ 1** แห่งอังกฤษ () จากการรวมราชบัลลังก์แห่งสกอตแลนด์ และอังกฤษไว้ภายใต้การปกครองของกษัตริย์พระองค์เดียวในวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1603 (ตรงกับรัชกาลสมเด็จพระนเรศวรมหาราช) จนกระทั่งเสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1625 ทั้งราชอาณาจักรอังกฤษและราชอาณาจักรสกอตแลนด์ยังคงแบ่งแยกออกจากกันเป็นรัฐอธิปไตย โดยมีระบบรัฐสภา ศาล และกฎหมายเป็นของตัวเอง ภายใต้การปกครองของพระมหากษัตริย์องค์เดียวกันในฐานะรัฐร่วมประมุข

พระเจ้าเจมส์เสด็จพระราชสมภพ ณ เมืองเอดินบะระ ราชอาณาจักรสกอตแลนด์ เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์กับเฮนรี ลอร์ดแห่งดานเลย์ ขึ้นครองราชย์เนื่องด้วยพระราชมารดาถูกบังคับให้สละราชสมบัติ บริหารราชการแผ่นดินภายใต้ผู้สำเร็จราชการหลายคน เมื่อสามารถบริหารราชการได้ด้วยพระองค์ก็ทรงบริหารตามอำเภอใจจนเกิดความระส่ำระสาย เกิดกบฏต่อต้านและมีการจำคุกผู้คนเป็นจำนวนมาก 

ใน ค.ศ. 1599 ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงแอนน์ แห่งเดนมาร์ก ด้วยความเกลียดชังพวกพิวริตัน ได้ทรงตั้งตำแหน่งบิชอปแห่งสกอตแลนด์ขึ้นใน ค.ศ. 1600 เมื่อพระนางอลิซาเบธแห่งอังกฤษสิ้นพระชนม์พระองค์ได้ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์อังกฤษในฐานะเป็นพระราชปนัดดา (เหลน) ของมเหสีของพระเจ้าเจมส์ที่ 4 ซึ่งเป็นชาวอังกฤษคือพระนางมากาเรต ทิวดอร์ และอีกครั้งหนึ่งที่พระองค์ได้รับความชื่นชมในช่วงแรกที่ขึ้นครองราชย์ แต่ด้วยการเห็นแก่พวกและการบริหารราชการแบบตามใจชอบ ทำให้พระองค์ไม่เป็นที่ชื่นชอบของประชาชนและขุนนาง

เมื่อเทียบกับช่วงเวลาในประวัติศาสตร์ไทย พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษทรงครองราชย์ในเวลาเดียวกันกับระหว่างรัชสมัยของ สมเด็จพระนเรศวรมหาราชและสมเด็จพระเจ้าทรงธรรมในสมัยกรุงศรีอยุธยา

## หมายเหตุ

## อ้างอิง
* ''The Historie and Life of King James the Sext. Written towards the Latter Part of the Sixteenth Century'' by John Colville (1804)
## ดูเพิ่ม
* คู่มือการปกครองบาซิลิคอนโดรอน


หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2109
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อังกฤษ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์สกอตแลนด์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ไอร์แลนด์
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:ราชวงศ์สทิวเวิร์ต
หมวดหมู่:ดยุกแห่งออลบานี
หมวดหมู่:ผู้รอดชีวิตจากการลอบสังหาร
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์ในสมัยใหม่
หมวดหมู่:พระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถ
คลองหลอด

thumb|คลองหลอดวัดราชนัดดา
thumb|คลองหลอดวัดราชบพิธ
**คลองหลอด** เป็นกลุ่มของคลองขุดที่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชโปรดเกล้าฯ ให้ขุดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2326 เมื่อครั้งย้ายเมืองหลวงจากกรุงธนบุรีมาอยู่ฝั่งพระนคร เชื่อมคลองคูเมืองเดิมออกไปบรรจบกับคลองรอบกรุง มี 2 คลอง เรียกกันตามลักษณะของคลองว่า "คลองหลอด"

* **คลองหลอดวัดราชนัดดา** เริ่มจากคลองคูเมืองเดิมตรงระหว่างโรงแรมรัตนโกสินทร์กับวัดบุรณศิริมาตยาราม ผ่านถนนตะนาว วัดมหรรณพาราม ถนนดินสอ ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร วัดราชนัดดาราม และถนนมหาไชย ไปบรรจบกับคลองรอบกรุงตรงบริเวณวัดราชนัดดาราม คลองนี้เดิมเรียกชื่อ "คลองหลอด" ไม่มีชื่อเฉพาะ แต่ต่อมาเรียกกันตามจุดที่ผ่าน เช่นเรียกว่า "คลองบุรณศิริฯ" "คลองวัดมหรรณพ์" "คลองวัดราชนัดดา" และ "คลองวัดเทพธิดา"

* **คลองหลอดวัดราชบพิธ** เริ่มจากคลองคูเมืองเดิมตรงวัดราชบพิธ ผ่านถนนราชบพิธ ถนนดินสอ ถนนมหาไชย บรรจบคลองรอบกรุง ตอนเหนือสะพานดำรงสถิต คลองนี้มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า "คลองสะพานถ่าน" แต่เรียกเป็นทางการว่า "คลองวัดราชบพิธ"

## ประวัติ
คลองหลอดทั้ง 2 คลอง "หลอดวัดราชนัดดา" และ "หลอดวัดราชบพิธ" ขุดตั้งแต่รัชกาลที่ 1 เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชโปรดฯ ให้ขุดคลองรอบกรุง แล้วโปรดฯ ให้ขุด "คลองหลอด" ขึ้น 2 คลอง

คลองหลอดเป็นคลองสำหรับชักน้ำระหว่างคลองคูเมืองเดิม (คูเมืองธนบุรีฟากตะวันออก) กับคลองรอบกรุงที่ขุดใหม่ คลองตอนบนขุดตั้งแต่ข้างวัดบุรณศิริ (เมื่อขุดคลองเจ้าพระยาสุธรรมมนตรียังไม่สร้างวัดบุรณศิริ ต่อขุดคลองแล้วจึงสร้างวัดใกล้ ๆ คลอง) คลองหลอดสายนี้ตรงลิ่วไปออกข้างวัดเทพธิดา (เมื่อขุดยังไม่ได้สร้างวัดเทพธิดาเช่นกัน ต่อเมื่อสร้างวัดเทพธิดาและวัดราชนัดดาในรัชกาลที่ 3 คลอดหลอดสายนี้จึงอยู่ระหว่างวัดเทพธิดา และวัดราชนัดดาบ้าง) แล้วจึงออกคลองรอบกรุง

ส่วนคลองหลอดตอนล่างสุดตั้งแต่ข้างวัดราชบพิธ (เมื่อขุดยังไม่สร้างวัดราชบพิธเช่นกัน วัดราชบพิธเพิ่งจะสร้างในรัชกาลที่ 5 เวลาขุดคลองแถบนั้นยังเป็นบ้านเรือนขุนนาง และอาจเป็นที่ว่าง ๆ เป็นสวนเป็นป่าละเมาะบ้าง) ขุดตรงลิ่วไปออกคลองรอบกรุง ข้าง ๆ สวนรมณียนาถในปัจจุบัน และเพราะมีท่าซื้อขายถ่านอยู่ท่าหนึ่ง สะพานข้ามคลองแถบนั้น จึงเรียกกันว่าสะพานถ่าน ต่อมาเป็นชุมชนของผู้หญิง ซึ่งสมัยโน้นเรียกกันว่า โสเภณี เป็นที่รู้จักกันในหมู่บุรุษสมัยกระโน้น)

คลองหลอดทั้ง 2 คลองตั้งแต่สมัยแรกขุดจนถึงสมัยรัชกาลที่ 5 เป็นคลองกว้างขวาง จึงใช้เป็นคลองสัญจรไปมา นอกจากชักน้ำ

เมื่อปี พ.ศ. 2525 คณะรัฐมนตรีมีมติให้เรียกชื่อคลองทั้งสองนี้ว่า "คลองหลอดวัดราชนัดดาราม" และ "คลองหลอดวัดราชบพิธ"

## อ้างอิง
* http://dds.bma.go.th/Csd/canal_h7.htm 
* คลองหลอด  โดย จุลลดา ภักดีภูมินทร์
## แหล่งข้อมูลอื่น

หลอด
คลองคูเมืองเดิม

**คลองคูเมืองเดิม** บ้างเรียก **คลองหลอด** เป็นคลองขุดรอบพระนครชั้นใน (ชั้นแรก) ของเกาะรัตนโกสินทร์ กรุงเทพมหานคร เดิมเป็นคูเมืองที่สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ขุดเป็นคูเมืองด้านตะวันออกของกรุงธนบุรี หลังการปราบดาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ทรงย้ายราชธานีไปยังกรุงรัตนโกสินทร์ ทรงโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ขุดคูเมืองขึ้นใหม่ ส่วนคลองคูเมืองเดิมได้กลายสภาพเป็นเส้นทางคมนาคมของประชาชนในพระนครแทน

## ประวัติ
เป็นคลองขุดที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชโปรดเกล้าฯ ให้ขุดขึ้นเป็นคูเมืองด้านตะวันออกของกรุงธนบุรีซึ่งกินอาณาเขตเลยมาทางด้านฝั่งพระนคร โดยโปรดฯ ให้ขุดคูเมืองออกแม่น้ำเจ้าพระยาทั้ง 2 ด้าน คือ ด้านเหนือที่ท่าช้างวังหน้า ด้านใต้ที่ปากคลองตลาด ดินจากการขุดคลองโปรดให้พูนขึ้นเป็นเชิงเทิน ตั้งค่ายไม้ทองหลางทั้งต้นตลองแนวคลองเพือป้องกันข้าศึก เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกทรงย้ายราชธานีมาอยู่ฝั่งพระนคร โปรดให้ขุดคูเมืองใหม่เพื่อขยายอาณาเขตราชธานี คลองคูเมืองเดิมจึงกลายเป็นเส้นทางคมนาคมของราษฎร ไม่ได้ใช้ประโยชน์เป็นคูเมืองอีกต่อไป

ประชาชนเรียกชื่อคลองนี้ตามสถานที่ที่คลองผ่าน เช่น ปากคลองด้านเหนือผ่านโรงไหมหลวง เรียก "คลองโรงไหมหลวง" ปากคลองด้านใต้เป็นตลาดที่คึกคักทั้งบนบกและในน้ำ จึงเรียก "ปากคลองตลาด" ส่วนตอนกลางระหว่างคลองหลอดวัดราชนัดดา (คลองหลอดข้างวัดบุรณศิริมาตยาราม) กับคลองหลอดวัดราชบพิธ ได้มีประกาศของสุขาภิบาล ร.ศ. 127 ให้เรียกว่า "คลองหลอด" ซึ่งหมายถึงคลองที่อยู่ระหว่างคลองหลอดทั้งสอง แต่ภายหลังคนทั่วไปมักเรียกคลองนี้ตลอดสายว่า "คลองหลอด" ซึ่งผิดจากข้อเท็จจริง

เนื่องในโอกาสสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี รัฐบาลจึงมีมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2525 ให้เรียกชื่อคลองให้ถูกต้องตามหลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่า "คลองคูเมืองเดิม"

ตั้งแต่ พ.ศ. 2561 เป็นต้นมา พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้หน่วยราชการในพระองค์ หน่วยราชการอื่น ๆ และประชาชนจิตอาสาร่วมกันทำความสะอาด พัฒนา และปรับปรุงภูมิทัศน์คลองสายต่าง ๆ รอบเกาะรัตนโกสินทร์ ซึ่งแต่เดิมมีคุณภาพน้ำเสื่อมโทรมมาก รวมทั้งมีปัญหาคนเร่ร่อนและโสเภณีทำให้สภาพแลดูไม่เป็นระเบียบ จึงมีการพัฒนาโดยมีการขุดลอกคลอง และผันน้ำจากแม่น้ำเจ้าพระยาเข้าคลอง ทำให้ปริมาณออกซิเจนในน้ำเพิ่มขึ้น ส่วนด้านภูมิทัศน์ได้มีการปรับปรุงทางเท้า ติดตั้งไฟส่องสว่าง รวมทั้งตั้งพรรณไม้ใหญ่บางชนิดออกเพราะรากไม้นั้นจะทำลายแนวเขื่อน และทำการฟื้นฟูต้นขนุนซึ่งเป็นพรรณไม้ที่มีมาตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ส่วนปัญหาคนเร่ร่อนได้ทำการช่วยเหลือนำส่งไปยังศูนย์คัดกรองช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาส (บ้านอิ่มใจ)

## ดูเพิ่ม
*คลองรอบกรุง คลองรอบกรุงชั้นที่สอง ขุดขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
*คลองผดุงกรุงเกษม คลองรอบกรุงชั้นที่สาม ขุดขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

คูเมืองเดิม
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตพระนคร
พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งสกอตแลนด์

**พระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งสกอตแลนด์** (หลัง กรกฎาคม ค.ศ. 1394 - 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1437) ขึ้นครองราชย์เมื่อ ค.ศ. 1406 เป็นโอรสองค์ที่ 2 ของพระเจ้ารอเบิร์ตที่ 3 พระราชสมภพที่เมืองดันเฟิร์มลีน สกอตแลนด์ตะวันออก เมื่อเดวิด พระเชษฐาถูกปลงพระชนม์ที่ฟอล์คแลนด์เมื่อ ค.ศ. 1402 พระองค์ถูกกล่าวว่าเป็นตัวการโดยลุง คือดยุกแห่งอัลบานี พระราชบิดาจึงส่งตัวไปลี้ภัยที่ประเทศฝรั่งเศสแต่ถูกพวกอังกฤษจับและถูกจองจำเป็นเวลา 18 ปี ในระหว่าง พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 3 สวรรคจหลังจากทราบข่าวการถูกจับ ดยุกแห่งอัลบานีจึงมีอำนาจเด็ดขาดในฐานะผู้ว่าราชการจนสิ้นชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1420

หลังจากทายาทคือเมอดอกช์ขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการ บ้านเมืองได้ระส่ำระสายอย่างหนัก พระเจ้าเจมส์ที่ 1 ถูกปล่อยตัวในเวลา 4 ปีต่อมาและขึ้นครองราชย์ ในปี ค.ศ. 1424 ได้ทำการปราบปรามศัตรูคู่แข่งอย่างเหี้ยมโหด และประหารชีวิตเมอร์ดอกช์และครอบครัว

พระเจ้าเจมส์ที่ 1 ได้รวบกระทรวงการคลังมาไว้ในอำนาจ ตัดทอนอำนาจขุนนางและเพิ่มความยุติธรรมให้แก่ชนสามัญ พระองค์ได้รับการยกย่องรักใคร่จากประชาชน แต่ก็ถูกลอบปลงพระชนม์โดยกลุ่มต่อต้านเล็กๆ นำโดยเซอร์โรเบิร์ต สทิวเวิร์ต พระเจ้าเจมส์ที่ 1 เป็นพระองค์แรกของกษัตริย์ราชวงศ์สทิวเวิร์ตที่เป็นองค์อุปถัมภ์ศิลปะและกวีนิพนธ์ พระองค์ทรงนิพนธ์โคลงชื่อ "kingis Quire"

จเจมส์ที่ 1 แห่งสกอตแลนด์
จเจมส์ที่ 1 แห่งสกอตแลนด์
อะโดบี ไฟร์เวิรกส์

thumb|250px|right|ภาพsplash ของ Fireworks MX 2004

**อะโดบี ไฟร์เวิรกส์** (Adobe Fireworks) เป็นโปรแกรมตัดต่อภาพสำหรับเว็บไซต์โดยเฉพาะ  ผลิตโดยบริษัท แมโครมีเดีย(ปัจจุบันควบรวมกิจการกับ อะโดบีซิสเต็มส์) โดยไฟร์เวิรกส์ มีความสามารถในการลดขนาดไฟล์ภาพที่คุณสร้าง หรือ แก้ไขให้เล็กลง และยังปรับให้เหมาะกับการเปิดชมในเว็บไซต์ อีกทั้งยังทำการลดขั้นตอนงานต่างๆเกี่ยวกับเว็บไซต์  สร้างภาพเคลื่อนไหวและเมนูลอยด้วยเครื่องมือของไฟร์เวิรกส์ (Fireworks 8's intuitive visual tools) มีข้อดีคือการรวมงานเวกเตอร์และตัวอักษร งานตกแต่ง และงานเวบพับลิช เข้าด้วยกันด้วยโปรแกรมเดียว โดยไม่ต้องใช้หลายโปรแกรม (สำหรับสายอะโดบีเดิม ต้องใช้ Illustrator + PhotoShop + ImageReady ) แต่กระนั้นก็มีข้อเสีย เนื่องจากไฟร์เวิร์ก เป็นโปรแกรมเฉพาะทางด้วนเวบพับลิช ทำให้ความสามารถอย่างใดอย่างหนึ่ง ไม่ได้โดดเด่นจนเป็นที่ยอมรับเท่ากับการใช้แยก 3 โปรแกรมในสายอะโดบีเดิม จึงทำให้ได้รับความนิยมค่อนข้างน้อย (เมื่อเปรียบเทียบกัน) ส่วนข้อดีอื่นคือสามารถเชื่อมต่อไปแก้ไขใน ดรีมวีฟเวอร์ แฟลช และ ไดเร็คเตอร์ ได้อีกด้วย

## ความแตกต่างระหว่างรุ่น
thumb|250px|right|ภาพsplash ของ Fireworks 8

* เวอร์ชัน 1 * (รอการเพิ่มเติม) *
* เวอร์ชัน 2 * (รอการเพิ่มเติม) *
* เวอร์ชัน 3 รองรับฟอนท์ภาษาไทยทั่วไป และภาษาอื่นได้ (รองรับระบบ unicode fonts) / มีความสามารถ Live Effect 
* เวอร์ชัน 4 * (รอการเพิ่มเติม) *
* เวอร์ชัน MX ยกเครื่องส่วนติดต่อผู้ใช้ใหม่ทั้งหมด เปลี่ยนจากเมนูลอยเป็นเมนูฝัง
* เวอร์ชัน MX 2004 มีการเพิ่มเครื่องมือเวกเตอร์, ทำเมนูลอยด้วย CSS 
* เวอร์ชัน 8 (studio 8) มีความสามารถใหม่ เช่น 
** Blend ได้หลายรูปแบบขึ้น 
** มี Live Effect เพิ่มขึ้น 
** Live Marquee/Lasso
** เพิ่มความสามารถเครื่องมือเวกเตอร์ 
** เพิ่มความสามารถเครื่องมือจัดการตัวอักษร 
** สามารถรองรับรูปแบบไฟล์ต่างๆเพิ่มขึ้น และสามารถส่งออกไฟล์เป็นสกุลด่างๆได้มากขึ้น
* รุ่น 9 (CS3)
* รุ่น 10 (CS4) (รุ่นปัจจุบัน)
*

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ของ Fireworks

ฟไร์เวิรกส์
อะโดบี ฟไร์เวิรกส์
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนวินโดวส์
20

**20** (**ยี่สิบ**) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 19 (สิบเก้า) และอยู่ก่อนหน้า 21 (ยี่สิบเอ็ด)

## คำเติมนำหน้า
* ภาษากรีก - 
* ภาษาละติน - 

## ความหมาย
* ปี พ.ศ. 20 และ ค.ศ. 20
* 20 เป็นเลขอะตอม ของแคลเซียม
* หมากรุกและหมากฮอสมีตัวหมากทั้งหมด 20 ตัว ฝ่ายละ 10 ตัว
* 20 คำถาม เป็นเกมทายใจที่นิยมเล่นเกมหนึ่ง
* 20 เป็นรหัสโทรศัพท์ระหว่างประเทศ ของประเทศอียิปต์
* ธนบัตร 20 บาทไทย มีสีเขียว
* ธนบัตร 20 ดอลลาร์สหรัฐ มีรูปประธานาธิบดี แอนดรูว์ แจ็กสัน
* 20 วา เป็น 1 เส้น ตามมาตราวัดความยาวของไทย
* 20 ตำลึง เป็น 1 ชั่ง ตามหน่วยชั่งน้ำหนักของไทย
* มนุษย์โดยทั่วไป มี 20 นิ้ว
* ภาคอีสานของไทย มี 20 จังหวัด
* ก่อนจะมีฟันแท้ 32 ซี่ นั้น เรามีฟันน้ำนม มาก่อนถึง 20 ซี่

## ในทางคณิตศาสตร์
* 20 คือจำนวนนับที่เป็นจำนวนทรงสี่หน้า (Tetrahedral number) เช่นเดียวกับ 1, 4, 10
* เลขฐานยี่สิบ ใช้ 20 เป็นฐานของระบบ
* 20 คือจำนวนที่ 3 ที่มีตัวประกอบเป็นจำนวนเฉพาะคูณด้วยตัวเองสองครั้ง กับจำนวนเฉพาะ สามารถพิสูจน์ได้ดังนี้
20 = 2 * 2 * 5
* 20 คือจำนวนที่ 2 ที่มีตัวประกอบเป็นจำนวนเฉพาะยกกำลังสอง กับจำนวนเฉพาะ สามารถพิสูจน์ได้ดังนี้
20 = 2^2 * 5

หมวดหมู่:จำนวนเต็ม
การวัดความแข็งบริเนลล์

thumb|ผังแรง

**การวัดความแข็งบริเนลล์** () คือการวัดความแข็งของวัตถุจากรอยบุ๋มที่เกิดจากการกดลูกปืนแข็ง ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 10 มิลลิเมตรที่ทำด้วยเหล็กกล้าที่ทำให้แข็งหรือ ทำด้วยทังสเตนคาร์ไบด์เผาแล้วนำมากดด้วยเครื่องกดที่ได้มาตรฐาน ผลลัพธ์ของความแข็งที่มีหน่วยเป็นบริเนลเท่ากับน้ำหนักที่กดเป็นกิโลกรัม หารด้วยเนื้อที่ที่เกิดรอยถูกกดวัดเป็นตารางมิลลิเมตร ชื่อหน่วยวัดบริเนลตั้งตามชื่อของนักโลหวิทยา (Metallurgist) ชาวสวีเดน ชื่อโยอัน บริเนล

**หน่วยความแข็งบริเนลล์** (Brinell Hardness)ใช้ชื่อย่อว่า **HB**

## อ้างอิง

* Tabor, David (2000), The Hardness of Metals, Oxford University Press, ISBN 0-19-850776-3.

## แหล่งข้อมูล
* มอก.2170 การทดสอบความแข็งบริเนลล์
* Rockwell to Brinell conversion chart (Brinell, Rockwell A,B,C)
* Struers hardness conversion table (Vickers, Brinell, Rockwell B,C,D)
* Brinell Hardness HB conversion chart  (N/mm2, Brinell, Vickers, Rockwell C)

หมวดหมู่:วัสดุศาสตร์
หมวดหมู่:จำนวนไร้มิติ
คลองมหานาค

**คลองมหานาค** เป็นคลองขุดสายหนึ่งในพื้นที่กรุงเทพมหานครที่แยกมาจากคลองรอบกรุง ในอดีตใช้เป็นสถานที่สำหรับให้ชาวพระนครมาเล่นเพลงสักวากันในช่วงน้ำหลาก ต่อมาได้มีการขุดคลองเพื่อเชื่อมต่อกับเครือข่ายคลองสายอื่นสำหรับขนส่งกำลังพลและเสบียงช่วงอานัมสยามยุทธ

## ประวัติ
คลองมหานาคเป็นคลองขุดที่พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกโปรดเกล้าฯ ให้ขุดคลองสองสายในปี พ.ศ. 2326 บ้างก็ว่าในปี 2328 ได้แก่คลองรอบกรุงที่สำหรับใช้เป็นแนวป้องกันของเมือง กับอีกคลองหนึ่งที่พระราชทานนามว่าคลองมหานาค ตามอย่างคลองมหานาควัดภูเขาทองในกรุงเก่า มีความเชื่อว่า คลองมหานาคอาจได้ชื่อมาจากพระมหานาค ซึ่งเป็นพระสงฆ์ผู้ริเริ่มขุดคลองแห่งนี้ขึ้นหลังจากสิ้นสุดสงครามพระเจ้าตะเบ็งชเวตี้ สำหรับให้ชาวพระนครเล่นเพลงสักวาดั่งกรุงเก่า โดยขุดคลองแยกจากคลองรอบกรุงบริเวณป้อมมหากาฬ (ปัจจุบันคือเชิงสะพานผ่านฟ้าลีลาศ) ส่วนปลายคลองนั้นอยู่บริเวณวัดพระยายังต่อคลองบางกะปิ การขุดคลองปรากฏในพระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขาดังนี้

*"แล้วเกณฑ์เลกลาวเขมรหัวเมืองให้ขุดคลองคูพระนครด้านตะวันออก ตั้งแต่วัดเชิงเลนขึ้นมาถึงวัดสะแกไปถึงวัดบางลำภู ออกบรรจบแม่น้ำทั้งสองข้าง และวัดสะแกนั้นพระราชทานนามใหม่ว่าวัดสระเกศ [...] แล้วให้ขุดคลองใหญ่เหนือวัดสระเกศ พระราชทานนามว่าคลองมหานาค ไว้เป็นที่สำหรับประชาชนชาวพระนครลงเรือไปประชุมกันเล่นเพลงเล่นสักวาเทศกาลน้ำเหมือนครั้งกรุงเก่า"*

ซึ่งปัจจุบันลูกหลานของชาวเขมรและลาวที่ถูกเกณฑ์มาขุดคลองเหล่านี้ ก็ได้รับโปรดเกล้าให้ตั้งถิ่นฐานบริเวณสองฝั่งคลองหนึ่งในนั้นคือชุมชนบ้านครัว ซึ่งเป็นมุสลิมเชื้อสายจามจากกัมพูชาที่ถูกกวาดต้อนมายกครัว จึงเรียกว่าบ้านครัว และยังมีลูกหลานตั้งถิ่นฐานอาศัยอยู่จนถึงปัจจุบัน

ครั้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้ขุดคลองแสนแสบต่อคลองมหานาคบริเวณวัดบรมนิวาสออกไปทางบางกะปิทะลุออกเมืองฉะเชิงเทราสำหรับขนส่งกำลังคนและเสบียงในช่วงอานัมสยามยุทธ และในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงโปรดเกล้าให้ขุดมาบรรจบกับคลองผดุงกรุงเกษม นอกจากนี้ยังมีคลองจุลนาคที่ขุดเชื่อมคลองมหานาคกับคลองเปรมประชากรด้วย ทำให้ผู้คนสัญจรทางน้ำได้อย่างสะดวก

ปัจจุบันคลองมหานาคช่วงต่อกับคลองแสนแสบนั้นประสบปัญหาภาวะน้ำเน่าเสีย มีกลิ่นเหม็นแรงเนื่องจากขยะที่ทิ้งไม่เป็นที่เป็นทางจากชุมชนแออัดที่เรียงรายโดยรอบ

## เกาะในคลองมหานาค
จากการศึกษาของเอนก นาวิกมูลพบว่าคลองมหานาคเคยมีเกาะขนาดน้อยอยู่สามเกาะ มีปรากฏครั้งแรกในจดหมายเหตุความทรงจำของกรมหลวงนรินทรเทวีความว่า *"[พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกทรงมี] พระโองการให้ขุดคลองรอบเกาะ ให้บ่ายเรือพระที่นั่งได้ เรียกว่าคลองมหานาค"* ส่วนพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงอธิบายเพิ่มเติมอีกว่า *"คือมีเกาะในระหว่างโรงเรือกับวัดด้านหนึ่ง เกาะด้านตะวันออกที่เรียกว่าเกาะยายชีด้านหนึ่ง…"* ในอดีตเมื่อถึงงานประเพณีนมัสการภูเขาทอง ก็จะมีการจัดงานรื่นเริง เช่น การแข่งเรือ ร้องเพลงเรือ เล่นดอกสร้อยสักวา จุดดอกไม้ไฟทั้งบนบกและในน้ำ โดยมีเกาะยายชีเป็นศูนย์กลางผู้คนที่เข้ามาร่วมชมการละเล่น และยังปรากฏใน *[[นิราศบรมบรรพต]]* ของพระพินิจหัตถการ (ชื่น สาริกบุตร) ว่า

เอนกสันนิษฐานจากการเปรียบเทียบภาพถ่ายเก่า พบว่าเกาะแห่งแรกอยู่บริเวณเชิงสะพานมหาดไทยอุทิศ เกาะแห่งที่สองอยู่ตรงข้ามตึกการบินไทย ส่วนเกาะอีกเกาะหนึ่งเรียกว่าเกาะยายชีอยู่บริเวณสะพานนริศดำรัส ส่วนเกาะทั้งสามหายไปในช่วงรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวถึงพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่เกาะหายไปได้อย่างไรไม่เป็นที่ปรากฏ

## อ้างอิง

มหานาค
หมวดหมู่:โบราณสถานในกรุงเทพมหานคร
ชาวยอง

*สามารถดูชนกลุ่มที่มีความใกล้เคียงกับชาวไทยองได้ที่ [[ชาวลื้อ]]*

**ชาวยอง** หรือ **ชาวเมืองยอง**คือชาวลื้อที่ตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณ**[[เมืองยอง]]** และกระจายอยู่ในด้านตะวันออกของรัฐชาน ประเทศพม่า เขตสิบสองพันนา ในมณฑลยูนนานของจีน ถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช จึงถูกพระเจ้ากาวิละแห่งนครเชียงใหม่กวาดต้อนเข้ามาตั้งบ้านเรือนในจังหวัดลำพูน เชียงใหม่ เชียงราย และน่าน ตามนโยบาย "เก็บผักใส่ซ้า เก็บข้าใส่เมือง" เพื่อฟื้นฟูบ้านเมืองหลังการปกครองของพม่าในล้านนาสิ้นสุดลง 

จากตำนาน ชาวเมืองยองซึ่งเป็นชาวลื้อได้อพยพมาจากเมืองเชียงรุ่งและเมืองอื่น ๆ ในสิบสองปันนา และได้อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานครั้งใหญ่ในเมืองลำพูนและเชียงใหม่ ในปี พ.ศ. 2348 ด้วยสาเหตุของสงคราม เจ้าเมืองยองพร้อมด้วยบุตรภรรยา น้องทั้ง 4 ญาติพี่น้อง ขุนนาง พระสงฆ์และไพร่พลจากเมืองยอง จำนวน 20,000 คนเข้ามาแผ้วถางเมืองลำพูนที่ร้างอยู่ ตั้งบ้านเรือนตามลุ่มน้ำแม่ทา น้ำแม่ปิง ผู้คนทั่วไปในแถบนั้นจึงเรียกคนที่มาจากเมืองยองว่า **ชาวไทยอง** 

ในสมัยนั้นผู้คนต่างเมืองที่มาอยู่ร่วมกัน จะเรียกขานคนที่มาจากอีกเมืองหนึ่งตามนามของคนเมืองเดิม เช่น คนเมืองเชียงใหม่ คนเมืองลำปาง คนเมืองแพร่ คนเมืองน่าน คนเมืองเชียงตุง เป็นต้น แต่ของคนเมืองยองนั้น ต่อมาคำว่าเมืองได้หายไป คงเหลืออยู่คำว่า **คนยอง** ดังนั้น ยอง จึงมิใช่เป็นเผ่าพันธุ์ และเมื่อวิเคราะห์จากพัฒนาการ ประวัติศาสตร์ของเมืองยองแล้ว **ชาวไทยอง** ก็คือ **ชาวไทลื้อ**นั่นเอง

## อ้างอิง

 

หมวดหมู่:ชาวไท
คลองพระโขนง

[thumb|คลองพระโขนงบริเวณ[วัดมหาบุศย์]]
**คลองพระโขนง** เป็นคลองที่อยู่ในเขตคลองเตย เขตวัฒนา และเขตสวนหลวง กรุงเทพมหานคร ขุดแยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออก บริเวณท่าเรือกรุงเทพ ไปต่อกับคลองประเวศบุรีรมย์ คลองยาว 14.5 กิโลเมตร

## ประวัติ
[thumb|[สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค) ผู้ดำเนินการขุดคลองพระโขนง]]
แต่เดิมเป็นคลองธรรมชาติลักษณะคดเคี้ยว ปากคลองพระโขนงเป็นที่ตั้งของเมืองพระประแดงเดิม บริเวณนั้นแต่เดิมเป็นที่ตั้งวัดหน้าพระธาตุหรือวัดมหาธาตุ (ภายหลังผาติกรรมเพื่อสร้างท่าเรือคลองเตยเมื่อ พ.ศ. 2480) มีชุมชนขนาดใหญ่เนื่องจากมีวัดพระธาตุประจำเมือง  

ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้ขุดเชื่อมคลองหนองบอนกับแม่น้ำเจ้าพระยา ความยาวประมาณ 10 กิโลเมตร เมื่อปี พ.ศ. 2380 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2383 ผู้ดำเนินการขุดคือ สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค) ภายหลังการขุดคลอง ได้อพยพชาวมลายูจากปัตตานีเข้ามาอยู่อาศัยบริเวณฝั่งคลอง กลุ่มคนที่กวาดต้อนมาเพื่อเป็นแรงงานในการเพาะปลูกข้าวเพื่อส่งเป็นเสบียงให้กองทัพ

เมื่อ พ.ศ. 2400 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการขุดคลองถนนตรง (ถนนพระรามที่ 4 ในปัจจุบัน) เชื่อมต่อบางนากับคลองผดุงกรุงเกษม โปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้เจ้าพระยาทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค) จ้างจีนขุดคลองพระโขนงออกไปทะลุถึงแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นคลองกว้าง 6 วา ลึก 6 ศอก ยาว 207 เส้น 2 วา 3 ศอก บริเวณคลองพระโขนงเกิดเป็นตลาดริมน้ำ เกิดเรือนแถวไม้ตั้งอยู่ริมน้ำตลอดแนวคลองจนสุดทางที่โรงน้ำแข็ง

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงประกาศใช้พระราชบัญญัติ "ประกาศขุดคลอง" ใน พ.ศ. 2420 และได้โปรดเกล้าฯ ให้ขุดคลองพระโขนงไปเชื่อมกับคลองด่าน ออกสู่แม่น้ำบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา และเรียกคลองที่ขุดต่อออกไปว่า *[[คลองประเวศบุรีรมย์]]* และให้ขุดคลองแยกจากคลองประเวศบุรีรมย์ อีก 4 คลอง คือ คลองหนึ่ง คลองสอง คลองสาม และคลองสี่ เริ่มขุดตั้งแต่ พ.ศ. 2421 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2423

ปัจจุบันคลองพระโขนงมีการใช้เรือเป็นการสัญจร ทั้งเรือส่วนตัวและเรือโดยสารประจำทาง ซึ่งเปิดบริการเฉพาะตอนกลางวัน เชื่อมต่อพื้นที่ย่านพระโขนง ริมถนนสุขุมวิท ไปจนถึงตลาดเอี่ยมสมบัติ ริมถนนศรีนครินทร์

## สถานที่สำคัญ
ริมคลองพระโขนงเป็นที่ตั้งของวัดและมัสยิดหลายแห่ง อันแสดงถึงกลุ่มชาติพันธ์ต่าง ๆ ได้แก่ วัดสะพาน วัดใต้ วัดมหาบุศย์ วัดยาง วัดทองใน วัดต้นไทรย์ (มอญสร้าง) วัดปากบ่อ วัดขจรศิริ (ขอมสร้าง) และมัสยิดอัลกุ๊บรอ (สุเหร่าใหญ่คลองเคล็ด) มัสยิดแห่งแรกของเขตสวนหลวงอายุกว่า 200 ปี ซึ่งมีหลักฐานว่าสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2332

ศาลแม่นากพระโขนงที่ตั้งอยู่ในวัดมหาบุศย์ เป็นที่เคารพสักการะ ซึ่งเชื่อว่าเกิดขึ้นจริงในปลายสมัยรัชกาลที่ 3 ภายหลังมีการนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์และภาพยนตร์หลายครั้ง หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ได้เขียนบันทึกเอาไว้ว่า เมื่อ พ.ศ. 2468 ซึ่งเป็นสมัยที่ท่านยังเป็นเด็ก ท่านเคยเห็นเรือนของแม่นากด้วย เป็นเรือนลักษณะเหมือนเรือนไทยภาคกลางทั่วไปอยู่ติดริมคลองพระโขนง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

พระโขนง
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตคลองเตย
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตวัฒนา
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตสวนหลวง
คลองขุด

**คลองขุด** อาจหมายถึง
* ตำบลคลองขุด อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี
* ตำบลคลองขุด อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล
* คลองที่ไม่ได้เป็นคลองธรรมชาติ แต่ใช้แรงงานคนหรือเครื่องจักรขุดขึ้น
การเลือกตั้ง

thumb|right|การเลือกตั้งโดยการหย่อนบัตร

**การเลือกตั้ง** () เป็นกระบวนการวินิจฉัยสั่งการอย่างเป็นทางการซึ่งประชาชนเลือกปัจเจกบุคคลเพื่อดำรงตำแหน่งทางการเมือง การเลือกตั้งเป็นกลไกปกติที่ใช้ในระบอบประชาธิปไตยแบบมีผู้แทนมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17  การเลือกตั้งอาจเพื่อเลือกผู้ดำรงตำแหน่งในสภานิติบัญญัติ หรือฝ่ายบริหารและตุลาการ และสำหรับรัฐบาลภูมิภาคและท้องถิ่น กระบวนการนี้ยังใช้ในองค์กรเอกชนและธุรกิจ ตลอดจนสโมสรจนถึงสมาคมและบริษัท

สำหรับปัจจุบัน การเลือกตั้งมีวัตถุประสงค์  เพื่อให้เกิดการหล่อหลอมเจตจำนงและความคิดเห็นทางการเมืองของประชาชน เพื่อให้เกิดความชอบธรรมแก่ผู้ปกครอง และเป็นเครื่องมือในการใช้ควบคุมการใช้อำนาจรัฐ ถือเป็นการแสดงเจตจำนงแห่งรัฐ ซึ่งการเลือกตั้งระดับรัฐมีองค์ประกอบ 5 ประการ คือ หลักการเลือกตั้งโดยทั่วไป โดยเสมอภาค โดยตรง โดยลับ และโดยเสรี

## ดูเพิ่ม
* การเลือกตั้งในประเทศไทย
* การเลือกตั้งในสหรัฐ
*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*ElectionGuide.org — Worldwide Coverage of National-level Elections
*ACE Electoral Knowledge Network — electoral encyclopedia and related resources from a consortium of electoral agencies and organizations.

หมวดหมู่:การเมือง
หมวดหมู่:การเลือกตั้ง
หนักแผ่นดิน

***หนักแผ่นดิน*** เป็นเพลงที่แต่งเมื่อ พ.ศ. 2518 ใช้เปิดออกอากาศทางสถานีวิทยุ จ.ส. กรมการสื่อสารทหารบก กองทัพบก ในการต่อสู้ทางการเมืองกับขบวนการคอมมิวนิสต์ ในช่วงปี 2518–2523 ประพันธ์คำร้องโดย พันเอก บุญส่ง หักฤทธิ์ศึก และขับร้องโดย สิบเอก อุบล คงสิน และศิริจันทร์ อิศรางกูร ณ อยุธยา ต่อมาใน พ.ศ. 2520 ชื่อเพลงนี้นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง *[[หนักแผ่นดิน (ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2520)|หนักแผ่นดิน]]* กำกับโดยสมบัติ เมทะนี แสดงนำโดยสมบัติ เมทะนี และนัยนา ชีวานันท์

## การนำไปใช้ทางการเมือง
เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 พลเอก อภิรัชต์ คงสมพงษ์ ผู้บัญชาการทหารบก อ้างถึงเพลงนี้เมื่อคุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ แกนนำพรรคเพื่อไทย ประกาศนโยบายการลดงบประมาณการจัดซื้ออาวุธของกองทัพ และปฏิรูปทหารเกณฑ์ให้ใช้ระบบทหารอาชีพที่มีการคัดเลือกตามความรู้ความสามารถด้วยความสมัครใจ นอกจากนี้ ยังมีกระแสข่าวว่า พลเอกอภิรัชต์สั่งการให้สถานีวิทยุกระจายเสียงเครือข่ายกองทัพบก นำเพลงนี้ รวมถึงเพลงปลุกใจอื่น ๆ อาทิ มาร์ชกองทัพบก ความฝันอันสูงสุด ไปเปิดในช่วงเวลา 07.00 น. และ 12.00 น. #หนักแผ่นดิน ขึ้นอันดับ 1 ในทวิตเตอร์ในประเทศไทยในเดือนเดียวกัน

เพลง*หนักแผ่นดิน* มีชื่อเสียงจนถูกนำไปแต่งเพลงล้อเลียนในแนวขบขัน ชื่อ *หนักเตียงนอน* แปลงเพลงโดย ซูม แห่งหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ

## เนื้อเพลง
คนใดใช้ชื่อไทยอยู่ กายก็ดูเหมือนไทยด้วยกัน
ได้อาศัยโพธิ์ทองแผ่นดินของราชันย์ แต่ใจมันยังเฝ้าคิดทำลาย
คนใดเห็นไทยเป็นทาส ดูถูกชาติเชื้อชนถิ่นไทย
แต่ยังฝังทำกิน กอบโกยสินไทยไป เหยียดคนไทยเป็นทาสของมัน

::(สร้อย)
::หนักแผ่นดิน (หนักแผ่นดิน) หนักแผ่นดิน (หนักแผ่นดิน)
::คนเช่นนี้เป็นคนหนักแผ่นดิน (หนักแผ่นดิน!)
::หนักแผ่นดิน (หนักแผ่นดิน) หนักแผ่นดิน (หนักแผ่นดิน)
::คนเช่นนี้เป็นคนหนักแผ่นดิน (หนักแผ่นดิน!)

คนใดยุยงปลุกปั่น ไทยด้วยกันหวังให้แตกกระจาย
ปลุกระดมมวลชนให้สับสนวุ่นวาย เพื่อคนไทยแบ่งฝ่ายรบกันเอง
คนใดหลงชมชาติอื่น ชาติเดียวกันเขายืนข่มเหง
ได้สินทรัพย์เจือจานก็ประหารไทยกันเอง ทีชาติอื่นเกรงดังญาติของมัน

::(สร้อย)

คนใดขายตนขายชาติ ได้โอกาสชี้ทางให้ศัตรู
เข้าทลายพลังไทยให้สลายทางสู้ เมื่อศัตรูโจมจู่เสียทีมัน
คนใดคิดร้ายราวี ประเพณีของไทยไม่ต้องการ
เกื้อหนุนอคติ เชื่อลัทธิอันธพาล แพร่นำมันมาบ้านเมืองเรา

::(ซ้ำท่อนสร้อย 2 ครั้ง)

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* การก่อการกำเริบคอมมิวนิสต์ในประเทศไทย

หมวดหมู่:เพลงปลุกใจของไทย
คลองประเวศบุรีรมย์

[thumb|right|250px|คลองประเวศบุรีรมย์ที่หน้า[วัดลาดกระบัง]]
**คลองประเวศบุรีรมย์** () เป็นคลองขุดที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยาสุรวงศ์ไวยวัฒน์ให้ขุดต่อจากคลองพระโขนงไปเชื่อมกับ แม่น้ำบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา เรียกคลองที่ขุดต่อออกไปว่า "คลองประเวศบุรีรมย์" และให้ขุดคลองแยกจากคลองประเวศบุรีรมย์ อีก 4 คลอง คือ คลองหนึ่ง คลองสอง คลองสาม และคลองสี่ เริ่มขุดตั้งแต่ พ.ศ. 2421 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2423 มีความยาวทั้งสิ้น 1150 เส้น (46 กิโลเมตร)
[left|thumb|คลองช่วงบรรจบกับ[แม่น้ำบางปะกงในปี พ.ศ. 2541]]
ในการขุดคลองประเวศบุรีรมย์ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประกาศใช้พระราชบัญญัติ "ประกาศขุดคลอง" ใน พ.ศ. 2420 พระราชทานเงินทุนจากกระทรวงพระคลังมหาสมบัติจำนวน 80000 บาท ส่วนทุนสร้างที่เหลือเป็นเงิน 32,752 บาท ทรงให้ราษฎรช่วยเสียค่าขุดคลอง โดยจะได้รับผลประโยชน์จากการจับจองที่ดินสองฝั่งคลองเป็นค่าตอบแทน

ต่อมาเมื่อที่ดินคลองประเวศบุรีรมย์ไม่เพียงพอกับความต้องการของราษฎร จึงได้ช่วยกันออกเงินจ้างจีนขุดคลองแยก อีก 4 คลอง คือ คลองหนึ่ง คลองสอง คลองสาม และคลองสี่

## สถานที่สำคัญ
* ตลาดคลองสวน 100 ปี
* สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
* สถานีตำรวจนครบาลประเวศ
* ตลาดหัวตะเข้
* ศาลเจ้าปึงเถ่ากง คลองเจ้า จ.สมุทรปราการ 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:คลองในเขตประเวศ
หมวดหมู่:คลองในเขตลาดกระบัง
หมวดหมู่:คลองในจังหวัดสมุทรปราการ
หมวดหมู่:คลองในจังหวัดฉะเชิงเทรา
หมวดหมู่:โบราณสถานในกรุงเทพมหานคร
ไทดำ

**ไทดำ** อาจหมายถึง

* **[[ชาวไทดำ]]** กลุ่มชาติพันธุ์ที่อาศัยอยู่ในภาคเหนือของประเทศเวียดนาม ประเทศลาว และภาคกลางและภาคอีสานของประเทศไทย
* **[[ภาษาไทดำ]]** ภาษาหนึ่งในตระกูลภาษาขร้า-ไท
เคอิจิ นัมบะ

**เคอิจิ นัมบะ** () เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น มีผลงานมากมายเป็นที่รู้จัก จุดเด่นของเขาคือสามารถดัดเสียงให้แหลมเล็ก จนสามารถพากย์เสียงตัวละครที่ไม่ใช่ชายแท้ เช่น อโฟรดิตี้ ในเซนต์เซย่า และซอยไซต์ ในเซเลอร์มูน ได้อย่างสมบทบาท 

ปัจจุบันนอกจากเป็นนักพากย์แล้ว นัมบะยังเป็นเจ้าของบริษัท เคคเคคอร์เปอเรชัน ซึ่งเป็นบริษัทเอเจนซี่รับจัดหานักพากย์อีกด้วย โดยที่ มายูมิ โช ภรรยาของเขา ก็สังกัดอยู่ที่ค่ายนี้เช่นกัน 

## ประวัติ
เคอิจิ นัมบะ เกิดเมื่อ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ที่ จังหวัดยามางูจิ ประเทศญี่ปุ่น สังกัดอาโอนิโปรดักชัน 

## ผลงาน

### แอนิเมชัน
* เซตากันดั้ม รับบทเป็น คัตสึ โคบายาชิ
* หมัดเทพเจ้าดาวเหนือ รับบทเป็น แบ็ต (ตอนโต)
* ทัช รับบทเป็น อุเอสุงิ คัทสึยะ
* กัปตันซึบาสะ รับบทเป็น คาร์ล ไฮน์ ชไนเดอร์
* เซนต์เซย่า รับบทเป็น พิสซิส อโฟรดิตี้, จูเลียน โซโล หรือ เจ้าสมุทรโปเซดอน
* ถนนสายนี้ เปรี้ยว รับบทเป็น โคมัตสึ เซจิ
* ภูตลมโคจิโร่ รับบทเป็น โคจิโร่
* ไดตะลุยแดนเวทมนตร์ รับบทเป็น ป๊อป, มิสต์เวิร์น
* เซเลอร์มูน รับบทเป็น อุมิโนะ กุริโอะ, ซอยไซต์
* ดีเอ็นเอ² (DNA²)  รับบทเป็น โมโมนาริ จุนตะ
* ตำนานกาโร่ (Fatal Fury) รับบทเป็น แอนดี้ โบการ์ด
* เทพอสูรเซนกิ รับบทเป็น เกล็น
* ลัคกี้แมน จริงๆนะจะบอกให้ รับบทเป็น นินจาแมน
* คินดะอิจิกับคดีฆาตกรรมปริศนา รับบทเป็น ซากิ ริวตะ
* โดราเอมอน ตอนอัศวินแดนวิหค รับบทเป็น แท็กซี่นกกระจอกเทศ
* ขบวนการโดราเอมอน รับบทเป็น โดราเดอะคิด

### เกม
* ตำนานกาโร่ รับบทเป็น แอนดี้ โบการ์ด, บิลลี่ คาน
* เดอะ คิง ออฟ ไฟท์เตอร์ส รับบทเป็น แอนดี้ โบการ์ด
* ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น (Super Robot Wars) รับบทเป็น คัตสึ โคบายาชิ
* กิลตี้เกียร์ รับบทเป็น แอกเซล โลว์
* โทชินเด็น รับบทเป็น เวอร์มิลเลียน, คาออส
* บูชิโดเบลด 2 รับบทเป็น คาอุน
* ซากุระไทเซ็น 5 รับบทเป็น แพทริก แฮมิลตัน

### โทคุซัทสึ
* เกคิเรนเจอร์ รับบทเป็น นากิอุ
* อุลตร้าแมนเมบิอุส ฮิคาริซากา รับบทเป็น อุลตร้าแมนฮิคาริ

## อ้างอิง

* http://sdb.noppo.com/k_nanba.htm 
* รายชื่อผลงาน

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official agency profile 
* 

หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดยามางูจิ
มายูมิ โช

**มายูมิ โช** () เป็นนักพากย์หญิงที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น โดยหลังจากที่แต่งงานกับเคอิจิ นัมบะ ที่เป็นนักพากย์เหมือนกัน เธอก็ลาวงการไปพักใหญ่ ๆ แต่ปัจจุบันได้กลับมารับงานพากย์เหมือนเดิมแล้ว

## ประวัติ
* **วันเกิด :** 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508
* **บ้านเกิด :** โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น 
* **สังกัด :** เคคเคคอร์เปอเรชัน 

## ผลงาน

### แอนิเมชัน
* อิคโกกุ บ้านพักหรรษา (Maison Ikkoku) รับบทเป็น โอโตนาชิ อิคุโกะ
* ดราก้อนบอล รับบทเป็น จีจี้
* เออิชิสมองกล รับบทเป็น โนโนกะ มิโยโกะ
* เซตากันดั้ม รับบทเป็น ฮาโล่, คิกกะ โคบายาชิ, คุม
* กันดั้มดับเบิลเซตา รับบทเป็น คุม
* ทาทาคาเอะ! อิคเซอร์ 1 รับบทเป็น คาโน่ นางิสะ
* เซนต์เซย่า ภาคแอปเปิ้ลทองคำ รับบทเป็น เอลี่
* กันดั้ม : ชาร์ เคาน์เตอร์ แอทแทค รับบทเป็น เชมิ่ง โนอา
* ฮาจาไทเซ ดันไกโอ (Dangaioh) รับบทเป็น มีอา อลิซ
* โปรเจกต์ เซโอไรเมอร์ (Hades Project Zeorymer) รับบทเป็น ยูราเท
* เมก้าโซน 23 (Megazone 23) รับบทเป็น ยูเมงาโน่ ไม
* คินดะอิจิกับคดีฆาตกรรมปริศนา รับบทเป็น โทริมารุ นาโอโกะ (คดีฆาตกรรมเหรียญเงินฝรั่งเศส) 
* แม่มดน้อยโดเรมี รับบทเป็น มาจอลูก้า
* กัชเบล รับบทเป็น แม่ของเชอร์รี่
* มหัศจรรย์สาวน้อยพริตตี้เคียว รับบทเป็น มิสุมิ ริเอะ (แม่ของนางิสะ)

### เกม
* อีส (YS) 1, 2 รับบทเป็น เรอา
* ซูเปอร์เรียลมาจองกราฟฟิตี้ รับบทเป็น เซริซาวะ มิไร
* NEUES รับบทเป็น เคตี้ อัลเดีย
* ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น (Super Robot Wars) รับบทเป็น มีอา อลิซ

## อ้างอิง
* http://sdb.noppo.com/mayumi_s.htm 
* http://www.animenewsnetwork.com/encyclopedia/people.php?id=1016

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ประวัติส่วนตัวในเว็บต้นสังกัด (เคคเคคอร์เปอเรชัน)  

มายูมิ โช
หมวดหมู่:บุคคลจากโตเกียว
เค็นจิ อุตสึมิ

**เค็นจิ อุตสึมิ** (, 26 สิงหาคม ค.ศ. 1937 – 13 มิถุนายน ค.ศ. 2013) เป็นนักแสดงและนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น

เขาเป็นที่รู้จักจากงานพากย์เสียงอนิเมะ อาทิเช่น โนริมากิ เซมเบ้ ในเรื่องดร.สลัมป์ กับหนูน้อยอาราเล่, ราโอ ในเรื่องหมัดเทพเจ้าดาวเหนือ, พันตรีอาร์มสตรอง ในเรื่องแขนกล คนแปรธาตุ และเรื่องอื่นๆ

อุตสึมิเสียชีวิตในวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 2013 จากโรคมะเร็งของเยื่อบุช่องท้อง

## ประวัติ
* **วันเกิด :** 26 สิงหาคม พ.ศ. 2480
* **บ้านเกิด :** จังหวัดฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น 
* **สังกัด :** เคนโปรดักชัน
* **เสียชีวิต :** 13 มิถุนายน พ.ศ. 2556

## ผลงาน

### งานแอนิเมชัน
* แม่มดน้อยแซลลี่ (พ.ศ. 2509) รับบทเป็น พ่อของแซลลี่
* ไซบอร์ก009 (พ.ศ. 2509) รับบทเป็น 008
* ดอกเตอร์สลัมป์ รับบทเป็น โนริมากิ เซมเบ้
* ปาร์แมน รับบทเป็น ดอน อิชิคาวะ
* หมัดเทพเจ้าดาวเหนือ รับบทเป็น ราโอ, ไคโอ
* เซนต์เซย่า รับบทเป็น เทพโอดีน
* ชินเก็ตเตอร์โรโบ ปะทะ นีโอเก็ตเตอร์โรโบ รับบทเป็น จักรพรรดิโกล
* ไดตะลุยแดนเวทมนตร์ รับบทเป็น เวิร์น
* โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ รับบทเป็น ดาร์บี้
* สตรีทไฟท์เตอร์ II V รับบทเป็น เวก้า
* มาครอสพลัส รับบทเป็น มิลลาร์ด จอห์นสัน
* ลัคกี้แมน จริงๆนะจะบอกให้ รับบทเป็น โอยาจิแมน
* เบอร์เซิร์ก รับบทเป็น ซ็อด
* วันพีซ (ภาคภาพยนตร์จอเงิน) รับบทเป็น เอลดราโก้
* ราเซฟอน รับบทเป็น วาตาริ ชิโร่
* ก้าวแรกสู่สังเวียน รับบทเป็น คาโมงาวะ เก็นจิ
* ยูซี่ สาวน้อยมหัศจรรย์ รับบทเป็น จอมราชาปีศาจ
* แขนกล คนแปรธาตุ รับบทเป็น อเล็กซ์ หลุยส์ อาร์มสตรอง
* เนตรสยบมาร (Basilisk) รับบทเป็น มิโนะ เน็งกิ

### งานเกม
* ซูเปอร์โรบ็อตไทเซ็น (Super Robot Wars) [PS] รับบทเป็น จักรพรรดิโกล
* ดราก้อนบอล Z [PS] รับบทเป็น รีกูม
* เน็กซ์คิง [PS] รับบทเป็น คิงเฮนรี่
* หมัดเทพเจ้าดาวเหนือ [PS] รับบทเป็น ราโอ
* เมทัลเกียร์ โซลิด 3 สเนคอีเตอร์ รับบทเป็น พันเอกวอลกิ้น
* เบอร์เซิร์ก [DC] รับบทเป็น บัลแซ็ค, ซ็อด
* คิโดเซนชิ กันดั้ม เซงคิ [PS2] รับบทเป็น พันเอกดักลาส โรเดน

### งานภาพยนตร์ต่างประเทศ
* James Bond 007: Diamonds Are Forever พากย์เสียงของ เจมส์ บอนด์ (ฌอน คอนเนอรี่)
* James Bond 007: Moonraker พากย์เสียงของ ฮิวโก้ แดรกซ์ (ไมเคิล ลอนสเดล)
* James Bond 007: Tomorrow Never Dies พากย์เสียงของ แจ็ค เวด (โจ ดอน เบคเกอร์)
* The Matrix พากย์เสียงของ มอร์เฟียซ (ลอเรนซ์ ฟิชเบิร์น)
* The Lord of The Rings พากย์เสียงของ กิมลี่ (จอห์น รีส เดวี่ส์)

## อ้างอิง

* http://sdb.noppo.com/k_utsumi.htm 
* http://www.animenewsnetwork.com/encyclopedia/people.php?id=548

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ประวัติส่วนตัวในเว็บต้นสังกัด (เคนโปรดักชัน)  

หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากคิตะกีวชู
ลกซุน

**ลกซุน** (ค.ศ. 183 - 19 มีนาคม ค.ศ. 245) (; จีนตัวเต็ม: 陸遜; จีนตัวย่อ: 陆逊; พินอิน: Lù Xùn) ชื่อรอง ป๋อเหยียน เป็นขุนพลและขุนนางของง่อก๊กในช่วงยุคสามก๊ก เขารับราชการเป็นขุนนางของซุนกวนในช่วงคริสต์ทศวรรษ 200 ปลายสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และค่อย ๆ ไต่เต้าขึ้นสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้น ในปี 219 ลกซุนช่วยลิบองขุนพลของซุนกวนในการโจมตีเกงจิ๋ว ซึ่งนำไปสู่ความพ่ายแพ้และความตายของกวนอู ขุนพลคนสำคัญของเล่าปี่ ในปี 222 เขาทำหน้าที่เป็นแม่ทัพใหญ่ของกองทัพง่อก๊กในยุทธการที่อิเหลงต่อสู้กับกองทัพจ๊กก๊กของเล่าปี่และประสบชัยชนะอย่างเด็ดขาด หลังจากศึกครั้งนี้ ลกซุนได้ขึ้นสู่จุดสูงสุดในอาชีพการงาน เนื่องจากซุนกวนให้ความสำคัญกับเขาเป็นพิเศษ ส่งเสริมให้เขาดำรงตำแหน่งที่สูงขึ้น และมอบเกียรติยศอันยิ่งใหญ่ให้กับเขา

## ครอบครัว
* **บิดา** ลกชิว
* **ลุง** ลกคัง
* **พ่อตา** ซุนเซ็ก
* **แม่ยาย** ไต้เกี้ยว
* **บุตรชาย** ลกข้อง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* วิถีแห่งอำนาจลกซุน
*ลกซุน ไม่แมน

หมวดหมู่:อัครมหาเสนาบดีจีน
หมวดหมู่:ขุนพลของง่อก๊ก
หมวดหมู่:ขุนนางของง่อก๊ก
หมวดหมู่:ขุนพลของซุนกวน