open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
มาร์โก ดี วาโย

**มาร์โก ดี วาโย** () เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลี เริ่มต้นอาชีพกับลาซิโอ ก่อนจะย้ายไปเล่นให้อีกหลายทีม เช่น เวโรนา, บารี, ซาแลร์นีตานา ก่อนจะมาสร้างชื่อกับปาร์มา หลังจากนั้นได้ย้ายไปร่วมทัพยูเวนตุส แต่ที่นี่ ดี วาโย ตกเป็นเพียงตัวสำรองของดาวิด เทรเซเก และอาเลสซันโดร เดล ปีเอโร ก่อนจะย้ายสังกัดมาอยู่กับบาเลนเซีย ตามด้วยอาแอสโมนาโก หลังจากไม่ประสบความสำเร็จในต่างแดน ดี วาโยย้ายกลับมาอิตาลีอีกครั้งกับเจนัว ปัจจุบันเล่นให้กับโบโลญญาซึ่งทำผลงานการผลิตสกอร์ได้อย่างยอดเยี่ยม ที่ผ่านมา ดี วาโย ยิงประตูในเซเรียอาไปแล้วถึง 108 ลูก ส่วนผลงานกับทีมชาติ ลงเล่นไป 14 นัด ยิง 2 ประตู

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอิตาลี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียอา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลีกเอิง
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติอิตาลี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2004
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:นักกีฬาจากโรม
รายชื่อนักดนตรีเกาหลีใต้

**รายชื่อนักดนตรีเกาหลีใต้** เป็นบทความที่รวบรวมรายชื่อนักดนตรีดนตรีที่มีสัญชาติเกาหลีใต้ พวกเขาอาจไม่จำเป็นต้องมีเชื้อสายเกาหลีโดยสมบูรณ์, อาจจะร้องเพลงเป็นภาษาเกาหลี หรืออาศัยอยู่ในเกาหลีใต้

## 0-9

## A

## B

## C

## D

## E

## F

## G

## H

## I

## J

## K

## L

## M

## N

## O

## P

## R

## S

## T

## U

## V

## W

*Wonyoung

## X

## Y

## Z

## ดูเพิ่ม
รายชื่อศิลปินเคป็อปชาย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รายชื่อนักดนตรีเกาหลีใต้
หมวดหมู่:รายชื่อนักดนตรีแบ่งตามสัญชาติ
ข้าราชสำนัก

[thumb|260px |[Madame de Pompadour|มาดาม เดอ ปองปาดูร์ข้าราชสำนักในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศสผู้ต่อมาได้เป็นพระสนม]]
**ข้าราชสำนัก** หรือ **ข้าประจำสำนัก** ( (ออกเสียง)) คือบุคคลที่รับราชการหรือมีหน้าที่ในราชสำนัก หรือ ในสำนักของขุนนาง หรือ สำนักของผู้มีอำนาจ ในประวัติศาสตร์ราชสำนักคือศูนย์กลางของรัฐบาลและสังคมและที่ประทับของพระมหากษัติรย์หรือที่พำนักของผู้มีอำนาจ ชีวิตทางด้านการเมืองและการสังคมจะมารวมอยู่ในที่เดียวกัน พระมหากษัตริย์หรือผู้มีอำนาจก็จะต้องให้ผู้ใกล้ชิดหรือขุนนางข้าราชการคนสำคัญๆ มาเฝ้าแหนหรือมาทำงานเป็นระยะเวลาหลายเดือนต่อปีภายในสำนัก ข้าราชสำนักไม่จำเป็นต้องเป็นขุนนาง แต่อาจจะเป็นนักบวช, ทหาร, เลขาธิการ หรือผู้แทนทางเศรษฐกิจหรือกิจการในสาขาและระดับต่างๆ การได้เลื่อนฐานะอาจจะเกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็ว ฉะนั้นราชสำนัก/สำนักจึงเป็นสถานที่ที่ผู้มีความทะเยอทยานต่างก็พยายามเข้ามาปรากฏตัวเพื่อให้เป็นที่ใกล้ชิดบุคคลสำคัญ สิ่งที่สำคัญในการสร้างความก้าวหน้าให้แก่ตนเองภายในราชสำนัก/สำนักคือการเข้าถึงตัวผู้มีอำนาจ และ “ข้อมูล” ชีวิตภายในราชสำนัก/สำนักแบ่งเป็นหลายฝักหลายฝ่ายและหลายระดับ ผู้ที่ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานอาจจะไม่ต้องมีการติดต่อโดยตรงกับประมุขของสำนักเลยก็ได้

สตรีที่มีหน้าที่ในราชสำนักเรียกว่า “สตรีในราชสำนัก” (Courtesan) แต่ในปัจจุบันคำนี้แผลงไปใช้ในทางสตรีที่ใช้ความงามในการสร้างความก้าวหน้าให้แก่ตนเองที่อาจจะเรียกว่า “สตรีงามเมือง”

ราชสำนักของยุโรปที่มีชื่อเสียงที่สุดก็ได้แก่ราชสำนักแวร์ซายส์ของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส แต่ราชสำนักที่ใหญ่ที่สุดคือพระราชวังต้องห้ามแห่งกรุงปักกิ่งที่ยิ่งแยกจากสังคมภายนอกมากไปกว่าราชสำนักแวร์ซายส์ นอกจากราชสำนักหลักของราชอาณาจักรแล้ว ขุนนางหรือนักบวชในบางราชอาณาจักรในยุโรปก็อาจจะมีอำนาจที่เป็นอิสระจากพระมหากษัตริย์มากบ้างน้อยบ้าง ที่บางครั้งก็อาจจะมีสำนักของตนเองที่มีอำนาจอิสระจะอำนาจกลางของราชอาณาจักร ซึ่งทำให้ระบบราชสำนักของยุโรปออกจะเป็นระบบที่ซับซ้อนอยู่บ้าง

ในปัจจุบันคำว่า “Courtier” มักจะใช้เป็นคำอุปลักษณ์สำหรับผู้เป็นผู้ใกล้ชิดกับผู้นำ หรือ ผู้ติดสอยห้อยตามผู้นำอย่างแยกไม่ได้

## ตัวอย่างของข้าราชสำนักคนสำคัญ
* แอนน์ โบลีน ข้าราชสำนักในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษผู้ต่อมาได้เป็นพระมเหสี
* มาดาม เดอ ปองปาดูร์ข้าราชสำนักในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศสผู้ต่อมาได้เป็นพระสนม
* วอลเตอร์ ราเลห์ข้าราชสำนักคนโปรดในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตำแหน่งในราชสำนัก
กาโปเอย์ราในวัฒนธรรมประชานิยม

**กาโปเอย์ราในวัฒนธรรมประชานิยม** () ในปัจจุบัน ศิลปะการต่อสู้กาโปเอย์ราได้รับความนิยมในหลาย ๆ ประเทศ และมีการปรากฏในสื่อบันเทิงรูปแบบต่าง ๆ มากมาย ไม่ว่าจะเป็นภาพยนตร์ วิดีโอเกม หรือแม้กระทั่งมิวสิกวิดีโอ

## ภาพยนตร์
* ภาพยนตร์เรื่อง Only The Strong ถือว่าเป็นภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดที่กล่าวถึงกาโปเอย์ราตั้งแต่ต้นเรื่องจนจบ
* ภาพยนตร์ดัง ที่มีหลายส่วนของภาพยนตร์ปรากฏการเล่นกาโปเอย์ราเช่น Meet the Fockers,Ocean's Twelve,The Rundown,The Quest เป็นต้น
* ชาร์ลิส โตรน นักแสดงสาว ได้ฝึกฝนกาโปเอย์รา จาก Xingu เพื่อแสดงหนังเรื่อง Æon Flux
* *BESOURO (portuguese title)/BEETLE* มีฉากการต่อสู้ด้วยวิชากาโปเอย์รา
* *[[คิกบอกซ์เซอร์ (ภาพยนตร์)|คิกบอกซ์เซอร์]] ภาค 4* มีผู้ใช้วิชากาโปเอย์ราในการแข่ง
*    *[[ต้มยำกุ้ง (ภาพยนตร์)]]* มีฉากการต่อสู้ ระหว่าง **ขาม** *([[จา พนม]])* กับ **นักสู้[[กาโปเอย์รา]]** *([[ลาธีฟ คราวเดอร์]])* ที่วัดไทยในประเทศออสเตรเลีย

## วิดีโอเกม
มีตัวละครหลายรายที่ใช้กาโปเอย์ราในการต่อสู้ ซึ่งปรากฏออกมาให้เห็นเป็นระยะๆ ไม่ว่าจะเป็น :
*  **[[เอ็ดดี้ กอร์โด้]]**, **[[คริสตี้ มอนเตโร่]]** และ  **[[ไทเกอร์ แจ็คสัน]]** จาก *[[เทคเคน]]*
*  **[[เอเลน่า]]** จากเกม *[[สตรีทไฟท์เตอร์]]*
*  **ริชาร์ด ไมเยอร์** และ **บ็อบ วิลสัน** จากเกม *Fatal Fury*
*  **โมโมโกะ** จากเกม *[[เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส]] XI*
*  **โซรี ไมร่า** จากเกม *KOF: Maximum Impact*
*  **Pupa Salgueiro** จากเกม *Rage of the Dragons*

## ดนตรี
* ริกกี มาร์ติน‎ นักร้องชาวเปอร์โตริโกได้ฝึกฝนกาโปเอย์รากับกลุ่ม Capoeira Abolicao ในไมแอมี โดยเขาได้แสดงการเล่นกาโปเอย์ราในรายการโทรทัศน์หลาย ๆ รายการรวมถึง MTV Diary
* มิวสิกวิดีโอเพลง Mas Que Nada โดย Sergio Mendes และ แบล็ค อายด์ พีส์ มีหลายๆส่วนของมิวสิกวิดีโอปรากฏการต่อสู้แบบกาโปเอย์รา
* มีศิลปินร็อกและป็อปหลายวงอย่าง Soulfly, Sepultura, Ben Harper และ Leftfield ได้ใช้เครื่องดนตรีเบริงเบาในเพลง

## การเต้นรำ
* Break Dancing

## อ้างอิง


หมวดหมู่:กาโปเอย์รา
หมวดหมู่:กีฬาในวัฒนธรรมประชานิยม
หมวดหมู่:ศิลปะการต่อสู้
หมวดหมู่:วัฒนธรรมประชานิยม
ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992

**[[ประเทศฝรั่งเศส]]** เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา, ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535. มีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 339 คน (ชาย 241 คน และหญิง 98 คน) ใน 25 ชนิดกีฬา 

## ผู้ที่ได้รับเหรียญ

### [[ไฟล์:Gold medal.svg|16x16px]] เหรียญทอง
* Sebastien Flute — ยิงธนู, ประเภทชายเดี่ยว
* Marie-José Pérec — กรีฑา, ประเภทวิ่ง 400 เมตรหญิง
* Philippe Omnès — ฟันดาบ, ประเภทฟอยล์บุคคลชาย
* Éric Srecki — ฟันดาบ, ประเภทเอเป้บุคคลชาย
* Cécile Nowak — ยูโด, หญิง รุ่น Extra Lightweight (48&nbsp;กก.)
* Catherine Fleury-Vachon — ยูโด, หญิง รุ่น Half Middleweight (61&nbsp;กก.)
* Franck David — แข่งขันเรือใบ, ชาย ประเภท Lechner Sailboard 
* Nicolas Hénard และ Yves Loday — แข่งขันเรือใบ, ชาย ประเภท Tornado

### [[ไฟล์:Silver medal.svg|16x16px]] เหรียญเงิน
* Sylvain Curinier — พายเรือแคนู, ชายเดี่ยว ประเภท K1 Kayak Slalom
* Jeannie Longo-Ciprelli — ขี่จักรยาน, หญิงเดี่ยว
* Pascal Tayot — ยูโด, ชาย รุ่น Middleweight (86&nbsp;กก.)
* Franck Badiou — ยิงปืน, ชาย ประเภทปืนลม
* Jean-Philippe Gatien — ปิงปอง, ชายเดี่ยว

### [[ไฟล์:Bronze medal.svg|16x16px]] เหรียญทองแดง
* Olivier Boivin และ Didier Hoyer — พายเรือแคนู, ชาย ประเภท C2 1000 เมตร
* Jacky Avril — พายเรือแคนู, ชายเดี่ยว ประเภท C1 Canadian Slalom
* Frank Adisson และ Wilfrid Forgues — พายเรือแคนู, Men's C2 Canadian Slalom Pairs 
* Hervé Boussard, Didier Faivre-Pierret, Philippe Gaumont, และ Jean-Louis Harel — ปั่นจักรยาน, ประเภททีมชาย Road Race 
* Hubert Bourdy, Hervé Godignon, Eric Navet, และ Michel Robert — ขี่ม้า, ประเภทแข่งกระโดดทีม
* Jean-Michel Henry — ฟันดาบ, ประเภทเอเป้บุคคลชาย 
* Jean-François Lamour — ฟันดาบ, ประเภทเซเบอร์บุคคลชาย
* Jean-Philippe Daurelle, Franck Ducheix, Hervé Granger-Veyron, Pierre Guichot, และ Jean-François Lamour — ฟันดาบ, ประเภทเซเบอร์ทีมชาย
* Philippe Debureau, Philippe Gardent, Denis Lathoud, Pascal Mahe, Philippe Medard, Gael Monthurel, Laurent Munier, Frédéric Perez, Thierry Perreux, Alain Portes, Eric Quintin, Jackson Richardson, Stéphane Stoecklin, Jean-Luc Thiebaut, Denis Tristant, และ Frederic Volle — แฮนด์บอล, ประเภททีมชาย
* Bertrand Damaisin — ยูโด, ชาย รุ่น Half Middleweight (78&nbsp;กก.) 
* David Douillet — ยูโด, ชาย รุ่น Heavyweight 
* Laetitia Meignan — ยูโด, หญิง รุ่น Half Heavyweight (72&nbsp;กก.)
* Nathalie Lupino — ยูโด, หญิง รุ่น Heavyweight 
* Stéphan Caron — ว่ายน้ำ, 100 เมตร ชาย ท่าฟรีสไตล์ 
* Franck Esposito — ว่ายน้ำ, 200 เมตร ชาย ท่าผีเสื้อ 
* Catherine Plewinski — ว่ายน้ำ, 100 เมตร หญิง ท่าผีเสื้อ 

## อ้างอิง

ฝรั่งเศส
รีว มูรากามิ

**รีว มูรากามิ** (村上 龍) ชื่อเกิดคือ **รีวโนซูเกะ มูรากามิ** (村上 龍之介) เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 1952 ในซาเซโบะ จังหวัดนางาซากิ เป็นนักเขียนนวนิยายและนักสร้างหนัง เขาถูกยกย่องว่าเป็น 'มาราโดนาแห่งวงวรรณกรรมญี่ปุ่น'

## ผลงาน

ผลงานชิ้นแรกของมูรากามิเป็นนิยายขนาดสั้นชื่อ *[[Almost Transparent Blue]]* เขียนขึ้นขณะที่เขายังเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปะมุซาชิโนะ เนื้อหาเกี่ยวกับความสำส่อนทางเพศและการเสพยาในหมู่เยาวชนวัยรุ่นญี่ปุ่น นิยายเรื่องนี้ได้รับเสียงชื่นชมว่าเป็นวรรณกรรมรูปแบบใหม่ และได้รับรางวัลผลงานนักเขียนหน้าใหม่ยอดเยี่ยมในปี 1976 ถึงแม้จะมีคนวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นนักประพันธ์แห่งยุคเสื่อมทราม ต่อมาในปีเดียวกัน *[[Almost Transparent Blue]]* ได้รับรางวัลอะคุตะกะวะ ส่งผลให้มูรากามิเป็นนักเขียนระดับเบสเซลเลอร์ขึ้นมาทันที ในปี 1980 เขาตีพิมพ์นิยายที่มีขนาดยาวกว่ามากชื่อ *[[Coin Locker Babies]]* และเป็นอีกครั้งที่ผลงานของเขาได้รับคำชื่นชม

นิยายเรื่อง *[[Audition]]* ถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์โดยผู้กำกับหนังเลือดสาด ทาคาชิ มิอิเกะ มูรากามิชื่นชอบเป็นอย่างมาก และอวยพรให้มิอิเกะประสบความสำเร็จในการสร้างภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากนิยายอีกเรื่องของเขาชื่อ *[[Coin Locker Babies]]* บทภาพยนตร์ถูกส่งต่อไปให้ผู้กำกับ จอร์แดน กัลแลนด์ ดำเนินการ อย่างไรก็ตาม มิอิเกะไม่อาจหาทุนมาทำโครงการนี้ได้ ปัจจุบัน บทดัดแปลงที่กำกับโดย มิเชล ซิเว็ตต้า อยู่ระหว่างการถ่ายทำ

นอกจากนี้ มูรากามิยังเล่นกลองในวงดนตรีร็อกที่เรียกว่า ซีลาแคนท์ (Coelacanth) และเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์

## รายชื่อหนังสือโดยสังเขป

## รายชื่อภาพยนตร์โดยสังเขป

หมวดหมู่:นักเขียนชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากซาเซโบะ
หมวดหมู่:บุคคลจากฟุซซะ
คริสติน ครูก

**คริสติน ลอรา ครูก** (; 30 ธันวาคม ค.ศ. 1982 -) นักแสดงชาวแคนาดาเชื้อสายเนเธอร์แลนด์และจีน มีชื่อเสียงจากบทบาทการแสดงเป็นลานา แลงก์ แฟนสาวของคลาร์ก เคนต์ ในภาพยนตร์ซีรีส์สมอลวิลล์ เป็นเวลาแปดปีตั้งแต่ปี 2001 และได้รับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง *[[สงครามนักฆ่ามหากาฬ]]* โดยรับบทเป็นชุนลี ซึ่งเป็นตัวละครจากสตรีทไฟท์เตอร์ 

คริสติน ครูก เกิดที่แวนคูเวอร์ บริติชโคลัมเบีย  บิดาคือ ปีเตอร์ ครูก มีเชื้อสายดัตช์ ส่วนมารดาของเธอ ดิอันนา เช ซึ่งมีเชื้อสายจีนแต่เกิดที่ประเทศอินโดนีเซีย และยายของเธอเป็นชาวจาเมกาเชื้อสายจีน เธอฝึกฝนการเล่นยิมนาสติกตั้งแต่เด็ก และเริ่มมีผลงานแสดงจากซีรีส์แคนาดาเรื่อง *Edgemont* (2001-2005) และรับบทนำเป็นสโนว์ไวต์ ในภาพยนตร์ทางโทรทัศน์ของแคนาดาเรื่อง *Snow White: The Fairest of Them All*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:สมอลล์วิลล์
หมวดหมู่:นักแสดงแคนาดา
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชาวแคนาดา
หมวดหมู่:ชาวแคนาดาเชื้อสายดัตช์
หมวดหมู่:ชาวแคนาดาเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากแวนคูเวอร์
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวแคนาดาเชื้อสายเอเชีย
รายชื่ออักษรย่อของจังหวัดในประเทศไทย

ต่อไปนี้คือ **รายชื่ออักษรย่อของจังหวัดในประเทศไทย** ทั้ง 76 จังหวัดเรียงตามตัวอักษร

## ดูเพิ่ม
* รายการธงประจำจังหวัดของไทย
* ตราประจำจังหวัดของไทย
* รายการคำขวัญประจำจังหวัดของไทย
* รายชื่อพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด
* รายการดอกไม้ประจำจังหวัดของไทย
* รายการสัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย

## อ้างอิง
อาเซียนพาราเกมส์ 2001

**อาเซียนพาราเกมส์ 2001** () เป็นการแข่งขันกีฬาคนพิการในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ครั้งที่ 1 ระหว่างวันที่ 25 - 30 ตุลาคม พ.ศ. 2544 (ค.ศ. 2001) จัดขึ้นที่ กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย

## สนามกีฬาหลัก
* สนามกีฬาแห่งชาติบูกิตจาลีล (สนามกีฬาหลัก)
* ปุตราอินดอร์สเตเดียม

## การแข่งขัน
### ประเทศที่เข้าร่วม
ประเทศที่เข้าร่วมกีฬาอาเซียนพาราเกมส์ 2001 มีทั้งหมด 10 ประเทศ ซึ่งเป็นชาติสมาชิกของสหพันธ์กีฬาคนพิการอาเซียน

*
*
*
*
* **(เจ้าภาพ)**
*
*
*
*
*

### ชนิดกีฬา
* 
* 

## สรุปเหรียญการแข่งขัน

## ดูเพิ่ม
* ซีเกมส์ 2001

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ASEAN Para Games Website

หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติที่กัวลาลัมเปอร์เป็นเจ้าภาพ
หมวดหมู่:กีฬามาเลเซียในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:เทศกาลกีฬาในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:มหกรรมกีฬาในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:ประเทศมาเลเซียในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:อาเซียนพาราเกมส์
เกล แอนน์ เฮิร์ด

**เกล แอนน์ เฮิร์ด** (; เกิดวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1955) เป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์และโทรทัศน์ชาวอเมริกา ผู้ก่อตั้ง วัลฮัลลาเอนเตอร์เทนเมนต์ (แปซิฟิกเวสเทิร์นโปรดักชันส์ เดิม) และอดีตเลขานุการบันทึกเสียงของ สมาคมผู้อำนวยการสร้างแห่งอเมริกา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักเขียนบทภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากลอสแอนเจลิส
ราชมงคลเกมส์ ครั้งที่ 23

**กีฬามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลแห่งประเทศไทย  ครั้งที่ 23 (ราชมงคลเกมส์ 23 ธัญบุรี 2006)** เป็นการแข่งขันกีฬาระหว่างนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลทั้ง 9 แห่งทั่วประเทศไทย จัดขึ้นในระหว่างวันที่ 3 ถึง 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี

เดิมการแข่งขันกีฬาราชมงคลเกมส์ ครั้งที่ 23 กำหนดจัดขึ้น ณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคศรีวิชัย แต่เนื่องจากไม่แน่ใจในความปลอดภัยจากปัญหาชายแดนภาคใต้ จึงย้ายมาจัดที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีเป็นครั้งที่ 2 ติดต่อกัน

ในการแข่งขันกีฬาราชมงคลเกมส์ในครั้งนี้ ได้รับพระกรุณาธิคุณจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระราชทานถ้วยรางวัลแก่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ที่ได้รับเหรียญทองสูงที่สุด คือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา

## ชนิดกีฬา
มีการแข่งขันกีฬาทั้งสิ้น 10 ชนิดกีฬา ได้แก่

*กรีฑา
*ว่ายน้ำ
*บาสเกตบอล
*ฟุตบอล
*วอลเลย์บอล

*เซปักตะกร้อ
*เปตอง
*ตะกร้อลอดห่วง
*หมากล้อม
*ฟุตซอล

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

* กีฬามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลแห่งประเทศไทย

23
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
เทศบาลเมืองตากใบ

**เทศบาลเมืองตากใบ** เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส ตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางนราทางตะวันออกสุดของจังหวัดนราธิวาส โดยฝั่งตรงข้ามแม่น้ำบางนราเป็นอำเภอตุมปัต รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย เมืองตากใบห่างจากเมืองนราธิวาสไปทางทิศใต้ประมาณ 38 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานครไปทางทิศใต้ประมาณ 1,182 กิโลเมตร เขตเทศบาลมีพื้นที่ 9.149 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมบางส่วนของตำบลเจ๊ะเห ได้แก่ หมู่ที่ 1, 2, 6, 7 ทั้งหมู่บ้าน และบางส่วนของหมู่ที่ 3,4

## ประวัติ
เมืองตากใบได้รับการจัดตั้งเป็นสุขาภิบาล เมื่อปี พ.ศ. 2499 ต่อมาได้ยกฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 และต่อมาเปลี่ยนแปลงเป็นเทศบาลเมือง เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2551 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2550

## ชุมชน
เทศบาลเมืองตากใบแบ่งการปกครองออกเป็น 9 ชุมชน ดั้งนี้

* ชุมชนตะปอเยาะ
* ชุมชนตาบาปาเร๊ะ
* ชุมชนตาบาฮีเล
* ชุมชนสามัคคี
* ชุมชนบางน้อย
* ชุมชนตลาดตากใบ
* ชุมชนฮูมอลานัส
* ชุมชนท่าแพรก
* ชุมชนภัทรภักดี

## ประชากร

## การศึกษา
โรงเรียนในเขตเทศบาลเมืองตากใบ
* โรงเรียนตากใบ (มัธยมต้น-มัธยมศึกษาตอนปลาย) 
* โรงเรียนบ้านตาบา (อนุบาล-มัธยมศึกษาตอนต้น) 
* โรงเรียนวัดชลธาราสิงเห (อนุบาล-ประถมศึกษา) 
* โรงเรียนบ้านหัวคลอง (อนุบาล-ประถมศึกษา) 
* โรงเรียนนูรุดดิน (มัธยมต้น-มัธยมศึกษาตอนปลาย) (โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม) 
* โรงเรียนสอนศาสนาตาดีกาอุลเวียะห์
* โรงเรียนอนุบาลบ้านสมถวิล

## อ้างอิง

ตากใบ
ตากใบ
หมวดหมู่:อำเภอตากใบ
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–มาเลเซีย
วัก

**วัก** () คือ ช่องว่างหรือโพรงเล็กๆในสายแร่หรือหิน โดยปรกติจะมีผลึกแร่ต่างชนิดกับผลึกแร่ของหินที่ล้อมรอบอยู่เคลือบผนังช่องว่างนั้น บางครั้งอาจมีกระบวนการเกิดค่อนข้างหลากหลาย รอยแยกและรอยแตกทั้งหมดมักเกิดจากกระบวนการทางธรณีแปรสัณฐาน (การคดโค้งโก่งงอและรอยเลื่อน) โดยแร่ ควอตส์ แคลไซน์ และแร่ทุติยภูมิต่างๆ จะเข้าไปเติมในรอยแตกนั้น รอยเปิดและหินกรวดเหลี่ยมยุบ มวลเศษหินซึ่งประกอบด้วยกรวดเหลี่ยมที่เกิดจากการยุบตัวลงมาของเพดานหินในโพรงหิน หรือถ้ำหรือของหินท้องที่ซึ่งอยู่เหนือหินอัคนีแทรกซอน เป็นตัวสำคัญของบริเวณที่มีการเกิดวัก วักบางครั้งเป็นผลจากเมื่อผลึกแร่หรือฟอสซิลในเนื้อหินที่เกิดการกัดกร่อนและถูกละลายออกมาอาศัยอยู่ในช่องว่าง โดยบริเวณผิวหน้าของโพรงข้างในหินจะถูกเคลือบและตกผลึกของสารละลาย ถ้ามีการเกิดอย่างเสถียรและช้าๆจะทำให้เกิดเป็นผลึกแร่ หรือผลึกที่มีหน้าสมบูรณ์ สวยงาม 

วักมักไม่พบในสายแร่ แนวแตกหรือรอยแยกขนาดใหญ่ที่ปะทุให้เห็นเป็นแนวยาวแต่อาจพบการเกิดวักในช่องว่างหรือโพรงที่เกิดตามธรรมชาติใต้ผิวดินหรือเกิดขึ้นจากองอากาศในเนื้อหิน โดยเฉพาะหินภูเขาไฟ จีโอดเป็นวักปกติที่เกิดในหิน

คำว่า วัก เป็นชื่อภาษาอังกฤษตั้งโดย Cornish miners ภาษา Cornish มาจากคำว่า vooga แปลว่า "ถ้ำ" โดยสามารถสะกดได้อีกว่า vugg และ vugh

## อ้างอิง

* ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรม ศัพท์ธรณีวิทยา. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน, 2544.384 หน้า.

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ถ้ำ
หมวดหมู่:ศิลาวิทยา
หมวดหมู่:ธรณีวิทยา
เทศบาลเมืองนราธิวาส

**เทศบาลเมืองนราธิวาส** เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำบางนราริมฝั่งตะวันตก ซึ่งไหลออกสู่อ่าวไทยทางทิศเหนือ ห่างจากกรุงเทพมหานครไปทางทิศใต้ 1,141 กิโลเมตร มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลบางนาคทั้งตำบล และมีประชากรในปี พ.ศ. 2565 จำนวน 42,007 คน

## ประวัติ
เทศบาลเมืองนราธิวาสเดิมชื่อ "บางนรา" ลักษณะเป็นหมู่บ้านชายทะเล และเป็นท่าเรือสำคัญในแถบนี้ ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองนราธิวาส เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 และได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองนราธิวาสใหม่ เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2499

## ภูมิศาสตร์
เมืองนราธิวาสตั้งอยู่ติดทะเลด้านอ่าวไทย บนชายฝั่งตะวันออกของคาบสมุทรมลายู สภาพโดยทั่วไปลักษณะเป็นที่ราบลุ่มริมฝั่งแม่น้ำ มีแม่น้ำบางนราเป็นแม่น้ำสายหลักไหลผ่านทางทิศตะวันออกของตัวเมือง นอกจากนี้ ยังมีแม่น้ำโคกเคียน และคลองยะกัง มีอาณาเขตโดยสังเขป ดังนี้
* **ทิศเหนือ** ติดทะเลด้านอ่าวไทย
* **ทิศใต้** ติดกับตำบลลำภู
* **ทิศตะวันออก** ติดแม่น้ำบางนรา และตำบลกะลุวอเหนือ
* **ทิศตะวันตก** ติดกับตำบลโคกเคียน

## ชุมชน
ชุมชนในเขตเทศบาลเมืองนราธิวาสมีทั้งหมด 35 ชุมชน ดังต่อไปนี้

* ชุมชนกาแลตาแป 	
* ชุมชนกำปงปายง 	
* ชุมชนท่าเรือ 2000 	
* ชุมชนพนาสณฑ์
* ชุมชนกาแลปาแย 	
* ชุมชนจือปอ 	
* ชุมชนบางนาค 	
* ชุมชนพิทักษ์ลิขิต
* ชุมชนกำปงตาโก๊ะ 	
* ชุมชนชายทะเล 	
* ชุมชนบือตง 	
* ชุมชนมัดยามัน
* ชุมชนกำปงบารู 1 	
* ชุมชน ณ นคร 	
* ชุมชนบูรณะ 	
* ชุมชนเมาะสือแม
* ชุมชนกำปงบารู 2 	
* ชุมชนตลาดเก่า 	
* ชุมชนประชาภิรมย์ 	
* ชุมชนยะกัง 1
* ชุมชนกำปงบารู 3 	
* ชุมชนโต๊ะกอดอร์ 	
* ชุมชนประชาร่วมใจ 	
* ชุมชนยะกัง 2
* ชุมชนรายอบือรากะ 	
* ชุมชนร่วมอุทิศ 	
* ชุมชนละม้ายอุทิศ 	
* ชุมชนวัดบางนรา
* ชุมชนสมัยอาณาจักร 	
* ชุมชนหลังตลาดสด 	
* ชุมชนอดุลตานนท์ 	
* ชุมชนฮูยงตันหยง
* ชุมชน 912 	
* ชุมชนกูแบบาเดาะ 	 	 
* ชุมชนตรอกช้างสมานฉันท์

## การศึกษา
; สถาบันการศึกษาสังกัดเทศบาล
*

; สถาบันการศึกษาสังกัด สพท. นราธิวาส เขต 1
* โรงเรียนอนุบาลนราธิวาส
* โรงเรียนเมืองนราธิวาส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เทศบาลเมืองนราธิวาส

นราธิวาส
นราธิวาส
หมวดหมู่:อำเภอเมืองนราธิวาส
ชะทอยยันซี

thumb|200px|แก้วตาเสือ
thumb|200px|แก้วตาเสือ
ในทางอัญมณีวิทยา **ชะทอยยันซี** (, ) หรือ **ปรากฏการณ์ตาแมว** คือ การเหลือบแสงเป็นปรากฏการณ์การสะท้อนแสงของแร่โปร่งแสงบางชนิด ทำให้เกิดความวาวคล้ายไหมหรือคล้ายตาแมว
มีลักษณะเป็นแถบแสงเหลือบตั้งฉากกับความยาวของเส้นใยหรือแนวของมลทิน เนื่องจากแร่นั้นประกอบด้วยเส้นใยรูปเข็มหรือรูปท่อ ช่องว่างที่เป็นแนวยาวคล้ายเสี้ยน หรือมลทินที่เรียงตัวขนานกัน
การเหลือบแสงนี้พบได้ชัดเจนในแร่ที่เจียระไนแบบหลังเบี้ยโดยการจัดให้รับแสง
เช่น แร่คริโซเบริลชนิดไพฑูรย์ (แก้วตาแมว) แร่ควอตซ์แทนที่แร่โครซิโดไลต์ (แก้วตาเสือ) ทัวร์มาลีนเบริล เซอร์คอน โอปอล

## อ้างอิง

* พจนานุกรม ศัพท์ธรณีวิทยา พ.ศ. 2530

หมวดหมู่:ปรากฏการณ์ทางแสง
หมวดหมู่:วิทยาแร่
เจ้าแว่นทิพย์แห่งเชียงตุง

**เจ้าแว่นทิพย์  ณ เชียงตุง** พระธิดาในเจ้าฟ้าก้อนแก้วอินแถลง เจ้าฟ้าเชียงตุงองค์ที่ 6 ประสูติแต่เจ้านางบัวทิพย์หลวง โดยเจ้าแว่นทิพย์ได้เสกสมรสกับเจ้าห่มฟ้า จากเมืองแสนหวีด้วยเหตุผลทางการเมือง ท้ายที่สุด ทั้งสองพระองค์ก็หย่าขาดจากกัน

## ประวัติ
**เจ้าแว่นทิพย์  ณ เชียงตุง** พระธิดาในเจ้าฟ้าก้อนแก้วอินแถลง เจ้าฟ้าเชียงตุงองค์ที่ 6 ประสูติแต่เจ้านางบัวทิพย์หลวง โดยเจ้าแว่นทิพย์มีพี่น้องร่วมมารดา 5 คน ได้แก่  
#เจ้านางแว่นแก้ว  ณ เชียงตุง
#เจ้านางสุคันธา ณ เชียงตุง
#เจ้านางแว่นทิพ ณ เชียงตุง
#เจ้าสิงห์ไชย ณ เชียงตุง
#เจ้าแก้วเมืองมา ณ เชียงตุง

## สมรส
**เจ้าแว่นทิพย์** ได้เสกสมรสกับเจ้าห่มฟ้า เมืองแสนหวี โดยในพิธีแต่งงานเจ้าห่มฟ้าได้แห่ขันหมากข้ามาหน้าหอคำเมืองเชียงตุง โดยเจ้าห่มฟ้าประทับอยู่บนหลังช้างตามประเพณี และจัดพิธีสมรสที่หน้าหอหลวงเมืองเชียงตุง โดยมีชาวเมืองเชียงตุงร่วมแสดงความยินดีแก่ทั้งสองพระองค์ แต่อย่างไรก็ตามการสมรสของทั้งสองพระองค์ไม่ได้เกิดจากความรัก แต่หากเกิดจากการเมืองระหว่างรัฐ ท้ายที่สุดชีวิตรักของทั้งสองพระองค์จึงสิ้นสุดโดยการหย่าขาดจากกัน

## ราชตระกูล



## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*รวมหลานเจ้าไทยใหญ่ เจียงตุง 

หมวดหมู่:เจ้าหญิงเชียงตุง
หมวดหมู่:ราชธิดาในเจ้าผู้ครองนครฝ่ายเหนือ‎
หมวดหมู่:บุคคลจากเชียงตุง
หมวดหมู่:เจ้าหญิงแสนหวีเหนือ
รอยชีวิต

**รอยชีวิต** (ญี่ปุ่น: 個人的な体験, *Kojinteki na taiken*; อังกฤษ: *A Personal Matter*) เป็นนิยายที่เขียนโดยนักเขียนรางวัลโนเบลปี 1994, เค็นซะบุโร โอเอะ ซึ่งอัดแน่นไปด้วยมโนภาพของความตาย การผุสลาย และเซ็กส์ เขียนขึ้นในปี 1964 และได้รับรางวัลวรรณกรรมชิงโชซะ *รอยชีวิต* เป็นนิยายกึ่งอัตชีวประวัติที่ดำมืดและล้วงลึกเข้าไปในประสบการณ์ชีวิตส่วนตัวของโอเอะ บอกเล่าเรื่องราวของเบิร์ด ชายผู้ซึ่งต้องเผชิญหน้ากับลูกชายที่เกิดมามีความพิการทางสมอง

*รอยชีวิต* แปลโดย เดือนเต็ม กฤษดาธานนท์ และจัดพิมพ์โดย สนพ.นานมีบุ๊คส์ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2546

## พล็อตเรื่อง
ลูกชายของเบิร์ดเกิดมาพร้อมกับความผิดปกติทางสมอง เบิร์ดพยายามที่จะหลีกหนีความรับผิดชอบโดยการหันหน้าไปพึ่งแอลกอฮอล์และคนรักเก่า และต้องตัดสินใจว่าสุดท้ายจะปล่อยให้ลูกมีชีวิตอยู่ต่อไปหรือไม่

หมวดหมู่:วรรณกรรมญี่ปุ่น
โรงเรียนวูดสต็อก

**โรงเรียนวู๊ดสต็อก** () เป็นโรงเรียนประจำ ที่อยู่ในรัฐอุตตราขัณฑ์ ประเทศอินเดีย มีตั้งแต่ระดับชั้นเนอร์สเซอรี่ จนถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 (KG-Grade 12) เป็นโรงเรียนคริสเตียน และโรงเรียนนานาชาติ ส่วนใหญ่มีครูผู้สอนมากจากยุโรปและสหรัฐอเมริกา
## ด้านวิชาการ
โรงเรียนวู๊ดสต็อกมีหลายทางเลือกให้สำหรับนักเรียนที่สำเร็จการศึกษา ทั้งเป็นโรงเรียนที่ได้รับการรับรองโดยสมาคมกลางของรัฐ และใบประกาศนียบัตรมีมาตรฐานเทียบเท่ากับประกาศนียบัตรระดับชั้นมัธยมปลายของสหรัฐอเมริกา โรงเรียนแห่งนี้เป็นศูนย์ทดสอบสำหรับการทดสอบของคณะกรรมการวิทยาลัย รวมทั้งการสอบSATและAdvanced Placement นอกจากนี้ การสอบIGCSEและการเตรียมการต่างๆได้มีการนำเสนอขึ้นที่วูดสต็อกแห่งนี้ ทางโรงเรียนยังได้มีการจัดเตรียมนักเรียนสำหรับการศึกษาต่อเนื่องในประเทศอินเดียโดยหน่วยงานวู๊ดสต็อก อินเดียน มาร์กชีท ซึ่งเป็นที่ยอมรับโดยสมาคมมหาวิทยาลัยอินเดีย คิดเป็น 10+2 ช่วงชั้นในระบบการศึกษาของอินเดีย

## วิทยาเขต
วิทยาเขตของโรงเรียนวู๊ดสต็อกตั้งอยู่ในเขตปลายเทือกเขาหิมาลัยและ มี กระจาย ทั่ว พื้นที่ ประมาณ 250 ไร่ (1.0 ตารางกิโลเมตร) และตั้งอยู่ในพื้นที่ป่าที่มีความหลากหลายของพืชนานาชนิด อาทิ โอ๊ก และพันธุ์ไม้พุ่มต่างๆ

## ศิษย์เก่า และนักเรียนไทยในปัจจุบัน
ธารินทร์ นิมมานเหมินทร์ และศิรินทร์ นิมมานเหมินทร์ (น้องชาย) เป็นศิษย์เก่าของโรงเรียนวู๊ดสต็อก รวมทั้งนิพัทธ์ พุกนะสุต เป็นอีกผู้หนึ่งที่เข้าโรงเรียนในรุ่นหลัง

ปัจจุบันมีนักเรียนชาวไทยเรียนอยู่ที่โรงเรียนแห่งนี้เป็นจำนวนค่อนข้างน้อย สาเหตุที่มีนักเรียนไทยน้อยคือ ค่าเล่าเรียนค่อนข้างสูง (ประมาณ 5 แสนบาทต่อปี) โดยทุก ๆ ปี ทางโรงเรียนจะมาที่เมืองไทยในช่วงกุมภาพันธ์ที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ในงานที่มีชื่อว่า The Great Indian Education Fair

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Woodstock School website
* Woodstock School alumni website 
* Winterline Foundation website 

หมวดหมู่:โรงเรียนนานาชาติในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:โรงเรียนคริสเตียน
แท่นตั้งศพ

[thumb|260px |“แท่นตั้งศพ” ของ[Krzysztof Opaliński|คริสตอฟ โอพาลินสกี, คริสต์ศตวรรษที่ 17]]
**แท่นตั้งศพ** ( (ออกเสียง)) คือแท่นที่มักจะเคลื่อนที่ได้ที่ใช้ในการตั้งหีบศพ หรือร่างของผู้ตายระหว่างพิธีศพหรือพิธีรำลึกผู้ตาย หลังจากพิธีมาสเรควีเอ็มของโรมันคาทอลิกแล้วแท่นตั้งศพก็อาจจะใช้ตั้งร่างของผู้ตายในการทำพิธีพิธียกบาปให้แก่ผู้ตาย (Absolution of the dead)

“Catafalque” มาจากภาษาอิตาลี “Catafalco” ที่แปลว่า “นั่งร้าน” “แท่นตั้งศพ” ที่มีชื่อเสียงที่สุดออกแบบโดยไมเคิล แอนเจโลสำหรับเพื่อนศิลปินด้วยกันในปี ค.ศ. 1564 การตกแต่ง “แท่นตั้งศพ” เรียกว่า “ปราสาทแห่งความเศร้า” (Castrum doloris)  

## แท่นตั้งศพของประธานาธิบดีลิงคอล์น

ในสหรัฐอเมริกาแท่นตั้งศพลิงคอล์นใช้เป็นครั้งแรกในการวางศพประธานาธิบดีลิงคอล์นในปี ค.ศ. 1865 และใช้ต่อมาในการตั้งศพเคารพ (Lying in state) ของบุคคลสำคัญภายใต้โดมตึกรัฐสภาแห่งสหรัฐอเมริกา เมื่อไม่ใช้แท่นตั้งศพก็จะตั้งแสดงให้ประชาชนได้ชมในหอแสดงภายในศูนย์นักท่องเที่ยวของตึกรัฐสภา

แท่นตั้งศพลิงคอล์นเป็นแท่นที่ทำจากแผ่นไม้สนเชื่อมกันด้วยตาปูคลุมด้วยผ้าดำ บางครั้งแม้ฐานก็จะได้รับการเปลี่ยนแปลงให้เหมาะสมกับขนาดของโลงที่มีขนาดใหญ่ขึ้นในปัจจุบัน แต่โดยทั่วไปแล้วก็ยังเป็นแท่นเดิมที่ใช้มาตั้งแต่สมัยของประธานาธิบดีลิงคอล์น ในปัจจุบันแท่นวางศพนี้มีความยาว 216 เซนติเมตร กว้าง 76 เซนติเมตร และสูง 61 เซนติเมตร ฐานแท่นยาว 269 เซนติเมตร กว้าง 131 เซนติเมตร และสูง 5 เซนติเมตร ตัวฐานแท่นยาว 338 เซนติเมตร กว้าง 183 เซนติเมตร และสูง 23.5 เซนติเมตร ผ้าคลุมดำได้รับการเปลี่ยนหลายครั้งแตกการจีบตกแต่งยังคงเป็นลักษณะเดียวกับที่ทำไว้ในปี ค.ศ. 1865 

แท่นตั้งศพลิงคอล์นใช้ครั้งล่าสุดในการตั้งศพของประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ด

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* งานศพ 

หมวดหมู่:ประเพณีเกี่ยวกับความตาย
มหาวิหารนักบุญมาระโก

thumb|ด้านหน้ามหาวิหารซันมาร์โก
**มหาวิหารนักบุญมาระโก** หรือชื่อเต็มคือ **อัครบิดรอาสนมหาวิหารนักบุญมาระโก** (, ) เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิก ระดับมหาวิหารรอง ประจำเขตอัครบิดรเวนิสในประเทศอิตาลี สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบกอทิก ได้รับการเสกในปี ค.ศ. 1094

มหาวิหารนักบุญมาระโกที่เป็นตัวอย่างอันสำคัญของสถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ตั้งอยู่ที่จัตุรัสซันมาร์โกติดและเชื่อมกับปาลัซโซดูกาเล เดิมตัวโบสถ์เป็นโบสถ์น้อยของประมุขผู้ครองเวนิส และมิได้เป็นมหาวิหารของเมือง แต่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1807 เป็นต้นมาจึงใช้เป็นที่นั่งของอัครบิดรแห่งเวนิส ตัวสิ่งก่อสร้างเป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างอย่างงดงามประดับด้วยงานโมเสกแบบไบแซนไทน์ และ ประติมากรรมต่างที่แสดงถึงความอุดมสมบูรณ์ อำนาจ และ ความมั่งคั่งของเวนิส ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 ก็ได้รับสมญาว่า “Chiesa d'Oro” หรือ “โบสถ์ทอง” 

## ระเบียงภาพ


ไฟล์:57VeneziaPzaSMarco.jpg|ด้านหน้ามหาวิหารซันมาร์โก
ไฟล์:Italy-1433B (5228378527).jpg|งานโมเสกเหนือประตูทางเข้า
ไฟล์:Venice Scene 17.jpg|ทางเข้า
ไฟล์:Plaza de San Marcos.JPG|หอระฆังซันมาร์โก
ไฟล์:PI6BA8~2Basilica di San Marco.JPG|ทางเข้า



## อ้างอิง

* Guida d’Italia del Touring Club Italiano – Venezia. 3° ed
* M. Da Villa Urbani. La Basilica di San Marco. 2001, Storti Edizioni, Venezia.
* S. Vianello (a cura di) Le chiese di Venezia. Electa, 1993

## แหล่งข้อมูลอื่น

* พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา
* Cathedral of San Marco, Venice
*  San Marco Museum 
* Satellite image from Google Maps
* Video Introduction to Basilica San Marco

หมวดหมู่:อาสนวิหารในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนสถานแบบไบแซนไทน์
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนสถานแบบกอทิก
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1060
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 11
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเวนิส
คาทีดรา

thumb|250px |คาทีดราที่มหาวิหารโวลเทอร์ราในอิตาลี
[thumb|right|250px|คาทีดราของ[พระสันตะปาปาในมุขโค้งด้านสกัดของมหาวิหารนักบุญยอห์น ลาเตรันซึ่งเป็นมหาวิหารของกรุงโรม]]

**คาทีดรา** () หรือ **อาสนะบิชอป** (bishop's throne) เป็นเก้าอี้ของบิชอป เป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจในการเทศนาของบิชอปในคริสตจักรคาทอลิก คริสจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และกลุ่มอังกลิคัน คริสต์ศาสนสถานซึ่งเป็นที่ตั้งของอาสนะบิชอปจึงเรียกว่า อาสนวิหาร (cathedral)

คำว่า "cathedra" ปรากฏในวรรณกรรมคริสเตียนยุคแรกในวลี "cathedrae apostolorum" ซึ่งบ่งบอกถึงอำนาจที่รับมาโดยตรงจากอัครทูต

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน
ผู้เข้าร่วมโอลิมปิกโดยอิสระในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992

**ผู้เข้าร่วมโอลิมปิกโดยอิสระ** () เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ที่นครบาร์เซโลนาของสเปน ระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535 

## นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
บุคลาธิษฐานของความตาย

[thumb|260px |“บุคลาธิษฐานของความตาย” ตามความเชื่อตะวันตกเป็นโครงกระดูกถือ[เคียวด้ามยาว]]
**บุคลาธิษฐานของความตาย** () เป็นบุคลาธิษฐานของความเชื่อทางวัฒนธรรมที่เกิดขึ้นในสังคมมาตั้งแต่ยุคแรกของประวัติศาสตร์ ในภาษาอังกฤษ “บุคลาธิษฐานของความตาย” มักจะเรียกกันว่า “กริม รีพเพอร์” (Grim Reaper) และตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมาก็มักจะเป็นรูปโครงกระดูกสวมเสื้อคลุมยาวแบบมีหมวกคลุมศีรษะสีดำถือเคียวด้ามยาว หรือบางครั้งก็จะเรียกว่า “เทพแห่งความตาย” ( หรือ  *Malach HaMavet*) ที่มาจากคัมภีร์ไบเบิล

ในบางกรณีกริม รีพเพอร์อาจจะเป็นผู้ที่เป็นสาเหตุที่ทำให้เสียชีวิตได้ ที่ทำให้เชื่อกันว่ากริม รีพเพอร์เป็นผู้ที่ติดสินบน, ล่อลวง หรือ เอาฉลาดได้ เพื่อให้ยืดอายุต่อไปได้ ความเชื่ออื่นก็เชื่อว่าจินตสัตว์แห่งความตายเป็นแต่เพียงยมทูต ผู้มีหน้าที่ตัดสายใยสุดท้ายระหว่างวิญญาณและร่างกาย และมีหน้าที่นำผู้ตายไปยังโลกหน้าโดยไม่มีอำนาจใดๆ ต่อการตายของผู้ตาย

บุคลาธิษฐานของความตายในหลายวัฒนธรรมจะเป็นชาย และอีกหลายวัฒนธรรมก็จะเป็นหญิง เช่นในวัฒนธรรมสลาวิคเป็นต้น

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* บุคลาธิษฐาน 

หมวดหมู่:ความตาย
หมวดหมู่:เทพแห่งความตาย
โรงเรียนการบินทหารบก

**โรงเรียนการบินทหารบก** () เป็นหน่วยฝึกอบรมทางด้านการบินของกองทัพบก ขึ้นตรงต่อศูนย์การบินทหารบก ค่ายสมเด็จพระศรีนครินทรา ซึ่งมีการจัดตามคำสั่งศูนย์การบินทหารบก (เฉพาะ) ที่ 5/2533 ลงวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 มีสถานที่ตั้ง ณ ค่ายสมเด็จพระศรีนครินทรา เลขที่ 303 หมู่ที่ 7 ตำบลเขาพระงาม อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* โรงเรียนการบินทหารบก

การบินทหารบก
ทหารบก
หมวดหมู่:การบินทหารบก
มิโซะเลือด

มิโซะเลือด (ญี่ปุ่น: *イン ザ・ミソスープ In za Misosūpu*, อังกฤษ: *In the Miso Soup*) เป็นนิยายที่เขียนโดย ริว มูราคามิ ตีพิมพ์ในญี่ปุ่นปี 1997 ฉบับภาษาไทยอยู่ระหว่างการจัดพิมพ์

## พล็อตเรื่อง
เคนจิ, ไกด์นำเที่ยวยามค่ำคืน ต้องพบกับฝันร้ายที่เขาไม่อาจลืมเลือน เมื่อแฟรงค์ว่าจ้างเคนจิให้พาเขาเที่ยวกลางคืนในอุตสาหกรรมเซ็กส์ของญี่ปุ่นเป็นเวลาสามวัน

## ตัวละคร

### ตัวละครหลัก

1. เคนจิ - ไกด์นำเที่ยวยามค่ำคืนในโตเกียว อายุ 20 ปี เป็นผู้บรรยายเรื่อง

2. แฟรงค์ - นักท่องเที่ยวชาวอเมริกันตัวอ้วน เตี้ย ผู้ว่าจ้างให้เคนจิพาเขาเที่ยวกลางคืน

### ตัวละครย่อย

1. อาซามิ/มาโดกะ - โฮสเตสในร้านโชว์เปลือย

2. จุน - แฟนสาวอายุสิบหกของเคนจิ

3. มากิ - หญิงบริการในโอมิไอผับ เธออ้างว่าเธอไม่ใช่หญิงขายบริการ และทำงานในคลับชั้นสูง

4. โนริโกะ - คนเชียร์แขกให้โอมิไอผับ และเคยเป็นเยาวชนผู้กระทำความผิดมาก่อน

5. เรกะกับริเอะ - สองสาวโฮสเตสในลินเจอรี่ผับ

6. ซาโตชิ - คนเชียร์แขกให้ลินเจอรี่ผับ เป็นเพื่อนของเคนจิ

7. โยโกยามะ - ผู้จัดพิมพ์หนังสือท่องเที่ยวยามค่ำคืน โตเกียว พิงค์ ไกด์

8. ยูโกะ - หญิงบริการในโอมิไอผับ เช่นเดียวกับมากิ

### เหยื่อที่กล่าวถึงนอกท้องเรื่อง

1. อากิโกะ ทากาฮาชิ - เด็กนักเรียนมัธยมอายุสิบเจ็ดปี

2. คนจรจัดไม่ทราบชื่อ

### บุคคลจริงที่นิยายกล่าวอ้างถึง

1. นามิเอะ อามุโระ - นักร้องเพลงป๊อบสาวชาวญี่ปุ่น

2. เคนนี เบอร์เรลล์ - นักกีตาร์เพลงแจ๊สชาวอเมริกัน

3. โรเบิร์ต เดอ นีโร - นักแสดงระดับรางวัลออสการ์ชาวอเมริกันที่แฟรงค์กล่าวถึง

4. เอ็ด แฮร์ริส - นักแสดงชาวอเมริกันที่แฟรงค์เปรียบเทียบเขากับตนเอง

5. เซโกะ มัตซึดะ - นักร้อง/นักแต่งเพลงป๊อบชาวญี่ปุ่น

6. เวส มอนต์โกเมอรี - นักกีดาร์เพลงแจ๊สชาวอเมริกัน

7. มิสเตอร์ชิลด์เด้นท์ - วงดนตรีญี่ปุ่นในยุคปลาย 1980

8. ทาคาโกะ โอคามูระ - นักร้อง/นักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น

9. ยูกิ อูชิดะ - นักแสดง/นางแบบชาวญี่ปุ่น

หมวดหมู่:วรรณกรรมญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2540
จอน แลนเดา

**จอน แลนเดา** (; เกิด 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1960) ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากการอำนวยการสร้างภาพยนตร์ของเจมส์ แคเมรอนเรื่อง *[[ไททานิค (ภาพยนตร์)|ไททานิค]]* (1997), *[[อวตาร (ภาพยนตร์)|อวตาร]]* (2009) และ *[[อวตาร: วิถีแห่งสายน้ำ]]* (2022) ซึ่งทำเงินถึง 2.19, 2.9 และ 2.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐตามลำดับ ใน ค.ศ. 2023 ภาพยนตร์ดังกล่าวเป็นสามในสี่ของภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดตลอดกาล

## ชีวิตในวัยเด็ก
แลนเดาเกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1960 ที่นครนิวยอร์ก  เป็นบุตรชายของผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ เอดี กับผู้บริหารสตูดิโอและผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ เอลี เอ. แลนเดา เขามีเชื้อสายชาวยิว แลนเดาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย

### การเสียชีวิต
แลนเดาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2024 ด้วยวัย 63 ปี มีรายงานว่าเขาเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง *[[อวตาร 3]]*, *[[อวตาร 4]]* และ *[[อวตาร 5]]*, ซึ่งเขาเป็นผู้อำนวยการสร้างก่อนเสียชีวิต จะได้รับการเผยแพร่หลังจากเขาเสียชีวิตแล้ว

## รางวัล
* Florida Film Critics Circle Award (ชนะ)– *[[ไททานิค (ภาพยนตร์)|ไททานิค]]* – (1997)
* รางวัลลูกโลกทองคำ (ชนะ) – *ไททานิค* – (1998)
* Producers Guild of America Darryl F Zanuck Theatrical Motion Picture Producer of the Year Award (ชนะ) – *ไททานิค* – (1998)
* รางวัลออสการ์ (ชนะ) – *ไททานิค* – (1998)
* Nickelodeon Kid's Choice Award (ชนะ) – *ไททานิค* – (1998)
* MTV Movie Award (ชนะ) – *ไททานิค* –( 1997)
* รางวัลพีเพิลชอยส์อะวอดส์ (ชนะ) – *ไททานิค* – (1999)
* รางวัลลูกโลกทองคำ (ชนะ) – *[[อวตาร (ภาพยนตร์)|อวตาร]]* – (2010)
*Producers Guild of America Darryl F Zanuck Theatrical Motion Picture Producer of the Year Award (เสนอชื่อเข้าชิง) – *อวตาร* (2010)
* รางวัลออสการ์ (เสนอชื่อเข้าชิง) – *อวตาร* (2010)
* รางวัลลูกโลกทองคำ (เสนอชื่อเข้าชิง) – *[[อวตาร: วิถีแห่งสายน้ำ]]* (2023)
*Producers Guild of America Darryl F Zanuck Theatrical Motion Picture Producer of the Year Award (เสนอชื่อเข้าชิง) – *อวตาร: วิถีแห่งสายน้ำ* – (2023)
* รางวัลออสการ์ (เสนอชื่อเข้าชิง) –  *อวตาร: วิถีแห่งสายน้ำ* – (2023)

## ผลงานทางภาพยนตร์

**อำนวยการสร้างเดี่ยว**
**[[แคมปัสแมน]]* (1987)
**[[ไททานิค (ภาพยนตร์)|ไททานิค]]* (1997)
**[[โซลาริส ดาวมฤตยูซ้อนมฤตยู]]* (2002)
**[[อวตาร (ภาพยนตร์)|อวตาร]]* (2009)
**[[อลิตา แบทเทิล แองเจิ้ล]]* (2019)
**[[อวตาร: วิถีแห่งสายน้ำ]]* (2022)
**[[อวตาร 3]]* (2025)

**ร่วมอำนวยการสร้าง**
**[[4 จิ๋วพลิกมิติมหัศจรรย์]]* (1989)
**[[Dick Tracy (1990 film)|ดิกแทรซี]]* (1990)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2503
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2567
เตเฟาเปเยเดน

**เตเฟาเปเยเดน** คือสถานีโทรทัศน์แห่งแรกของโปแลนด์ (เริ่มออกอากาศ 25 ต.ค. 1952) เปิดสถานีเวลา 19.00 มีช่องพีน้อง คือ เตเฟาเปดวา

## การออกอากาศก่อนเปิดและหลังปิดสถานี
thumb|200px|ภาพทดสอบเตเฟาเป

หลังจากที่รายการโฆษณาได้จบไปในเวลาประมาณ 02:30 น. จะมีการทดสอบสัญญาณของสถานี พร้อมเสียงบี๊พ 1000 เฮิร์ตส์ และจึงมีการตัดสัญญาณ ไปสู่เครื่องรับโทรทัศน์ทั่วไป ซึ่งใช้ระบบสีแบบภาพทดสอบ (testcard) โดยในช่วงแรก เปิดในเวลา 08:00 น. จนถึงประมาณ 23:00 น. ในปี พ.ศ. 2535

โดยในภาพทดสอบวงกลมนั้น ด้านบนคือชื่อเมืองที่รับอยู่ในภาษาโปแลนด์ ตรงกลางคือวันที่และเวลาปัจจุบันตามเวลายุโรปกลาง ด้านล่างเขียนว่า *เตเฟาเป* ซึ่งเป็นชื่อย่อของ *เทเลวิเซีย พอลสก้า*

ระหว่างพ.ศ. 2525-พ.ศ. 2533 เตเฟาเปได้ทำตามคำแนะนำของรัฐบาลคอมมิวนิสต์ โดยมีการปิดสถานีฯในช่วงกลางวัน ตั้งแต่เวลา 14:30 น. จนถึง เวลา 18:00 น. และเพิ่มหน้าจอ *โปรดอย่าลืมปิดเครื่องรับโทรทัศน์ของคุณ ()* เข้าไปในแผนปิดสถานี แต่หน้าจอนี้ยังคงออกอากาศจนถึง พ.ศ. 2536

หลังจากนั้น ในช่วงปิดสถานีเตเฟาเปตั้งแต่เวลาประมาณ 01.45 น. ถึงเวลา 05.30 น.

ก่อน พ.ศ. 2540 เตเฟาเปออกอากาศเสียงเพลงบนหน้าจอทดสอบ แต่ได้ยกเลิกเนื่องจากปัญหาลิขสิทธิ์ ซึ่งในหน้าจอแจ้งรายการ เคยมีเพลงเหมือนกัน แต่เตเฟาเปเยเดน ได้ยกเลิกเมื่อพ.ศ. 2536 แลเตเฟาเปดวาเมื่อพ.ศ. 2540 โดยเปลี่ยนเป็นเพลงประจำสถานี ทั้งคู่ได้ยกเลิกเนื่องจากปัญหาลิขสิทธิ์

### การเปิดสถานี
* 4:56:00 ตัดเสียงภาพทดสอบ
* 4:57:00 เริ่มออกอากาศนาฬิกา พร้อมเสียงเพลง แต่เสียงเพลงในนาฬิกาได้ยกเลิกเมื่อ พ.ศ. 2549 เนื่องจากปัญหาลิขสิทธิ์
* 4:58:00 รายการประจำวัน
* 5:00:00 รายการแรก

### การปิดสถานี (ถึง [[พ.ศ. 2551]])
เมื่อรายการโฆษณาได้จบไปเวลาประมาณ 2.30 น. - เตเฟาเปเริ่มออกอากาศรายการวันพรุ่งนี้ ต่อด้วยนาฬิกา และเริ่มภาพทดสอบทันที

### เวลาเปิดและปิดสถานีในยุคต่างๆ
* ปี 2495 (ปีที่เริ่มออกอากาศ) เปิดสถานีเวลา 14.00 น. ในวันจันทร์-เสาร์ และ 18.00น. ในวันอาทิตย์ ปิดสถานีเวลา 23.00น.
* ปี 2524 ช่อง 1 เปิดสถานีเวลา 8.00 น. ปิดสถานีเวลา 22.00 น. ปิดสถานีภาคกลางวันเวลา 14.30น. ถึง 17.30น. ช่อง 2 เปิดสถานีเวลา 17.00 น. ปิดสถานีเวลา 22.00 น. (ตามคำสั่งรัฐบาลโปแลนด์)
* ปี 2532 (เลิกคอมมิวนิสต์) เตเฟาเปเยเดนเปิดสถานีเวลา 08.00น. ปิดสถานีเวลา 00.00น.
* ปี 2535 เตเฟาเปเยเดนเปิดสถานีเวลา 06.00น. ปิดสถานีเวลา 01.00น.
* ปี 2549 เปิดสถานีเวลา 06.00น. ปิดสถานีเวลา 02.30น.
## โลโก้
center|frameless

โลโก้เตเฟาเปเยเดน ใช้ในวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ.1970

center|frameless

โลโก้เตเฟาเปเยเดน ใช้ในปี ค.ศ.1975 – ค.ศ.1976

ไฟล์:Tvp1 1970.PNG

โลโก้เตเฟาเปเยเดน ใช้ในปี ค.ศ.1976 – 22 ธันวาคม ค.ศ.1985

center|frameless

โลโก้เตเฟาเปเยเดน วันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ.1985 – มิถุนายน ค.ศ.1987

center|frameless

โลโก้เตเฟาเปเยเดน ใช้ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1987 – 29 กุมพาพันธ์ ค.ศ.1992)

center|frameless

โลโก้เตเฟาเปเยเดน ใช้ในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ.1992 – 6 มีนาคม ค.ศ.2003

center|frameless

โลโก้เตเฟาเปเยเดน ใช้ในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ.2003 – ปัจุจปัน

## ดูเพิ่ม
* เตเฟาเปดวา
* สถานีโทรทัศน์แห่งประเทศโปแลนด์

หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์
ร็อคแมน เมกาเวิลด์

**ร็อคแมน เมกาเวิลด์** () หรือ **เมกาแมน เดอะไวลี่วอร์ส** (Mega Man The Wily Wars) เป็นวิดีโอเกมจากซีรีส์ร็อคแมนโดยซีรีส์นี้เป็นการนำ ร็อคแมนภาคแรก, ร็อคแมน 2 และ ร็อคแมน 3 มาทำใหม่ในรูปแบบ 16 บิท จากเครื่องเล่นเซก้า เมกาไดรฟ์ นอกจากนี้ยังเพิ่มบอสจากภาคนี้อีกด้วย ออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1994 ในประเทศสหรัฐอเมริกาและยุโรป และวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1994 ที่ประเทศญี่ปุ่น

## รูปแบบการเล่น
รูปแบบการเล่นของ ร็อคแมน เมกาเวิลด์ นั้นยังคงใช้องค์ประกอบตามแบบภาคก่อนแต่จุดที่เปลี่ยนไปคือฉาก, ดนตรี และ ตัดระบบพาสเวิร์ดจากภาค 2 และ 3 และสูตรปุ่ม Select จากภาคแรกออก อีกทั้งความยากของเกมต้นฉบับได้ถูกลดลงเพื่อให้ง่ายขึ้น

## ตัวละครบอส
### ไวลี่ทาวเวอร์
#### MWN
***บัสเตอร์ ร็อด. G** (バスターロッド・G)
***เมกา วอลเตอร์. S** (メガウォーター・S)
***ไฮเปอร์ สตรอม. H** (ハイパーストーム・H)

## เกร็ดข้อมูล
ตัวละครบอสสามราย ได้แก่ บัสเตอร์ ร็อด, เมกา วอลเตอร์ และไฮเปอร์ สตรอม ได้แรงดลบันดาลใจในการออกแบบมาจากตัวละครจากนิยายจีนเรื่องไซอิ๋ว

## อ้างอิง

* ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ'''เมกาแมน เดอะไวลี่วอร์ส''' 
* นิตยสารเกมแม็คออนไลน์ (สนพ.อนิเมทกรุ๊ป)

ม
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2537
เซลีนา โกเมซ

**เซลีนา แมรี โกเมซ** (; เกิด 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1992) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ นักแสดง นักเขียนชาวอเมริกัน เกิดและเติบโตที่แกรนด์แพร์รี รัฐเท็กซัส ผลงานแจ้งเกิดทางวงการของเธอคือ การแสดงซีรีส์ Barney & Friends เมื่อช่วงปี 2000's ซึ่งทำให้เธอได้รู้จักกับเดมี โลวาโต ซึ่งเป็นนักแสดงในซีรีส์ด้วย ผลงานที่โดดเด่นสร้างชื่อเสียงให้กับเธอเป็นอย่างมาก คือ ซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง *ครอบครัวพลังโอมเพี้ยง! (Wizards of Waverly Place)* ในบทของอเล็กซ์ รุสโซ ทางช่องดิสนีย์แชนแนล

นอกจากผลงานทางด้านแสดง เซลีนายังรวมกลุ่มกับร่วมกับวงดนตรี The Scene ชื่อกลุ่มว่า Selena Gomez & The Scene โดยเซ็นสัญญากับค่ายเพลง Hollywood Records และออกอัลบั้มด้วยกัน 3 อัลบั้ม คือ *Kiss & Tell*, *A Year Without Rain* และ *When The Sun Goes Down* ก่อนที่จะแยกกลุ่มกัน ปัจจุบันเธอได้กลายเป็นนักร้องเดี่ยว โดยอัลบั้ม Revival ซึ่งเป็นอัลบั้มแรกภายใต้สังกัด Interscope เมื่อรวมยอดขายทั้งหมดที่ผ่านมาจนถึงเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 2015 เธอมียอดขายอัลบั้มรวม 6.7 ล้านแผ่น และยอดขายซิงเกิล 22 ล้านซิงเกิลในสหรัฐอเมริกา

เซลีนาเข้าสู่วงการภาพยนตร์ครั้งแรกกับผลงานภาพยนตร์ เรื่อง *Ramona and Beezus* นอกจากนี้ยังมีผลงานภาพยนตร์ที่สร้างชื่อให้กับเธออีกมากมาย เช่น *Monte Carlo*, *Hotel Transylvania* และ *Spring Breakers* เป็นต้น นอกจากผลงานในวงการแล้ว เซลีนายังเป็นตัวแทนเข้าร่วมองค์กรการกุศลและองค์กรสิ่งแวดล้อมต่าง ๆ มากมายโดยเฉพาะ ที่สำคัญเธอยังได้มีแบรนด์น้ำหอมเป็นของตัวเองอีกด้วย

## ผลงานภาพยนตร์และทางโทรทัศน์
### ผลงานทางภาพยนตร์

### ผลงานทางโทรทัศน์

## ผลงานเพลง
### อัลบั้มที่ทำร่วมกับ The Scene (Selena Gomez & The Scene)

### อัลบั้มเดี่ยว

### อัลบั้มอื่น ๆ

## ซิงเกิล
### เพลงโปรโมตจากอัลบั้ม

## ทัวร์คอนเสิร์ต
### คอนเสิร์ตร่วมกับ The Scene
* Selena Gomez & the Scene: Live in Concert (2551-2552)
* A Year Without Rain Tour (2553-2554)
* We Own the Night Tour (2554-2555)

### คอนเสิร์ตเดี่ยว
* Stars Dance Tour (2556)
* Revival Tour (2559)
* Rare World Tour (2563)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเม็กซิโก
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี
หมวดหมู่:นักร้องเด็กชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงดิสนีย์
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเท็กซัส‎
ลัทธิเริงรมณ์

[thumb|260px|Pornocrates โดยศิลปินเบลเยียม[Félicien Rops|เฟลิเชียง โรพส์ ภาพพิมพ์กัดกรด และ ภาพพิมพ์อย่างสีน้ำ]]
**ลัทธิเริงรมณ์** ()  คือขบวนการศิลปะ และ ขบวนการวรรณกรรมของปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ของยุโรปตะวันตกโดยเฉพาะในฝรั่งเศส

## บทนำ
“Decadence” หรือ “ความเริงรมณ์” เป็นชื่อที่เดิมตั้งขึ้นในทางแดกดันโดยนักวิพากษ์ต่อนักเขียนหลายคนในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้เทิดทูนความมีเล่ห์กลเหนือทัศนคติอันปราศจากมายาเกี่ยวกับธรรมชาติของกลุ่ม
จินตนิยม ผู้อยู่ในกลุ่มนำคำดังกล่าวมาใช้ด้วยความยินดีและเรียกตนเองว่า “Decadents” โดยทั่วไปแล้วงานของผู้ดำเนินตามแนวลัทธิเริงรมณ์จะมีอิทธิพลมาจากนวนิยายกอธิค และ จากกวีนิพนธ์และนวนิยายที่เขียนโดยเอดการ์ อัลเลน โพและมีความสัมพันธ์กับลัทธิสัญลักษณ์นิยม และ/หรือ ลัทธิสุนทรียนิยม

ปรัชญาของความเริงรมณ์และความฟุ้งเฟ้อมีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยเฉพาะจากชาร์ลส์ เดอ เซคองดัต บารอนแห่งมงต์เตส์คิว และถือกันว่าเป็นคำเสียดสีหลังจากนักวิพากษ์Désiré Nisardใช้ในการวิจารณ์วิกตอร์ อูโก และ ศิลปะจินตนิยมโดยทั่วไป ศิลปินจินตนิยมรุ่นต่อมาเช่นทีโอฟีล โกติเยร์ และ ชาร์ลส์ โบเดอแลร์ใช้คำนี้ด้วยความภูมิใจว่าเป็นการหันหลังให้กับสิ่งที่เรียกกันว่าเป็นความก้าวหน้าอันไม่น่าสนใจ ในคริสต์ทศวรรษ 1880 กลุ่มนักเขียนชาวฝรั่งเศสเรียกตนเองว่า “Decadents” นวนิยายคลาสสิกจากโยริส-คาร์ล อุยส์มองส์นักเขียนของกลุ่มนี้ ชื่อ “À rebours” ถือกันว่าเป็นนวนิยายดีเด่นของลัทธิเริงรมณ์เรื่องแรก แต่ผู้อื่นกล่าวว่างานของชาร์ลส์ โบเดอแลร์เป็นจุดเริ่มต้น ลัทธิเริงรมณ์ในปัจจุบันถือกันว่าเป็นลัทธิที่คาบระหว่างศิลปะจินตนิยม กับ สมัยใหม่นิยม

ในบริเตนบุคคลสำคัญที่เกี่ยวข้องกับลัทธิเริงรมณ์คือออสคาร์ ไวล์ด

## ศิลปิน

## อ้างอิง

* Mario Praz, *[[The Romantic Agony]]*, 1930 ISBN 0-19-281061-8
* Philippe Jullian, *Esthétes et Magiciens* 1969; *Dreamers of Decadence*, 1971.

## ดูเพิ่ม
* ศิลปะจินตนิยม 

หมวดหมู่:วรรณกรรม
หมวดหมู่:ปรัชญาศิลปะ
นิเชา

**นิเชา** (Juǀʼhoan: Nǃxau, Gǃkau, Gcao Coma) เป็นชาวนามิเบีย เกิดเมื่อ พ.ศ. 2487 (จากการประมาณ) มีผลงานการแสดงหลายเรื่อง เช่น *เทวดาท่าจะบ๊องส์* ภาพยนตร์ตลกของฮอลลีวูด และ *เทวดาท่าจะบ๊องส์ ภาคพิสดาร* (ภาพยนตร์ตลกของฮ่องกง) ซึ่งในภาคพิสดารนี้ นิเชาใช้วิชา *[[จีทคุนโด้]]* จาก *[[บรูซ ลี]]* ต่อสู้กับศัตรูด้วยเช่นกัน ชาวนามิเบียยกย่องนิเชาว่าเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของประเทศนามิเบีย

## ประวัติ
นิเชาเป็นคนในชนเผ่าซาน (San) หรือรู้จักในชื่อบุชเม็น (Bushmen) เขาสามารถพูดภาษา Juǀʼhoan, ภาษาเฮเรโร, และภาษา Tswana ได้เป็นอย่างดี และพูดภาษาอาฟรีกานส์ได้บ้าง นิเชาไม่ทราบอายุที่แท้จริงของตัวเอง ก่อนหน้าที่เขาจะปรากฏตัวในภาพยนตร์ เขามีประสบการณ์การใช้ชีวิตสมัยใหม่เพียงเล็กน้อย เช่น เขามีโอกาสได้พบคนผิวขาวเพียงสามคนเท่านั้นก่อนเข้าวงการ และเขาไม่รู้จักค่าของธนบัตร รายได้จากการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรก *เทวดาท่าจะบ๊องส์* เขาก็ปล่อยทิ้งให้ปลิวไปกับลม เขาได้ค่าตัวจากภาพยนตร์ *เทวดาท่าจะบ๊องส์* เพียงไม่กี่ร้อยดอลลาร์สหรัฐ แต่ภาพยนตร์เรื่องต่อมาเขาก็เจรจาเพื่อให้ได้ค่าตอบแทนสูงขึ้น และถึงแม้เขาจะได้รับรายได้ที่เพียงพอ เขาก็ไม่มีความสามารถในการจัดการรายได้ แม้ว่าเขาใช้เงินบางส่วนซื้ออิฐมาสร้างบ้าน ต่อน้ำประปาและไฟฟ้าให้ครอบครัวเขายังเคยซื้อรถมือสองและจ้างคนขับรถให้ด้วยในเวลาต่อมาเนื่องจากเขาไม่มีความต้องการที่จะเรียนขับรถ

นอกจาก *[[เทวดาท่าจะบ๊องส์]] (The Gods Must Be Crazy)* นิเชายังมีผลงานภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง อาทิ *[[เทวดาท่าจะบ๊องส์ 2]] (The Gods Must Be Crazy II)*, *[[เทวดาท่าจะบ๊องส์ ภาคพิสดาร ตอน ตะลุยซาฟารี|เทวดาท่าจะบ๊องส์ ภาคพิสดาร]] (Crazy Safari)*, *[[Crazy Hong Kong]]* และ *[[The Gods Must Be Funny in China]]* ครั้งหนึ่ง นิเชาเคยเป็นนายแบบโฆษณาให้กับกระเบื้องห้าห่วงที่ประเทศไทย โดยมีบทพูดเป็นภาษาไทยว่า "ห้าห่วง ทนหายห่วง" หลังจากเขาเลิกอาชีพนักแสดง เขากลับนามิเบียเพื่อไปทำไร่ข้าวโพด ฟักทอง ถั่ว และเลี้ยงวัวควาย นิเชาเสียชีวิตวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 จากวัณโรคที่ดื้อยาหลายขนาน ซึ่งติดโรคมาจากการล่าสัตว์ ชนพื้นเมืองประกอบพิธีฝังศพของนิเชาเมื่อ 12 กรกฎาคม ที่ Tsumkwe ถัดจากหลุมศพภรรยาคนที่สอง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* นิเชา หลังคาห้าห่วง 45 วินาที
* โฆษณานิเชา กระเบื้องห้าห่วง 30 วินาที

หมวดหมู่:เกษตรกร
หมวดหมู่:นักแสดงชาวนามิเบีย
หมวดหมู่:ชาวซาน
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากวัณโรค
โคโค่แจ๊ซ

**โคโค่ แจ๊ซ** เป็นกลุ่มศิลปินเพลงแนวแจ๊ซ ของไทย  ที่มีผลงานเพลงในช่วงปี พ.ศ. 2532-พ.ศ. 2536 โดยมีนักร้องนำคือ นรีกระจ่าง คันธมาส

## ประวัติ
โคโค่แจ๊ซ เป็นการรวมตัวของนักดนตรีอาวุโส คือ **[[ปิยะ โกศินานนท์]]** มือเปียโนคนตาบอด และ **[[ชื่น เริงใจ]]** มือแซ็กโซโฟนระดับอาจารย์  ร่วมกับ **[[นรีกระจ่าง คันธมาส]]** นักร้องหญิงวัย 18 ปีในขณะนั้น  โดยมีสตูดิโออัลบั้มเพลงชุดแรกกับค่าย คีตา เรคคอร์ดส ในปี พ.ศ. 2532 ซึ่งเพลงในอัลบั้มแรกล้วนเป็นการนำบทเพลงเก่าของศิลปินท่านอื่น ๆ มาเรียบเรียงใหม่เป็นดนตรีแจ๊ซทั้งสิ้น เช่น อีกนาน, ตัวสำรอง, อำนาจเงิน, รางวัลแด่คนช่างฝัน, เดือนเพ็ญ ฯลฯ ต่อมาในปี พ.ศ. 2533 ได้ออกอัลบั้มชุด *"แทนค่านับพันของคืนวันหวาน"* ซึ่งเป็นการนำเพลงเก่ามาทำดนตรีใหม่เช่นเคย โดยได้เพิ่มเพลงใหม่ คือ รักฉันวันละนิด และ นั่งลงตรงที่เดิม แต่คุณปิยะได้ถึงแก่กรรมก่อนอัลบั้มจะวางแผง ทำให้โคโค่แจ๊ซเหลือสมาชิกเพียงสองคน และนรีกระจ่างได้เริ่มออกอัลบั้มเดี่ยวกับต้นสังกัดเดิมในอีกหนึ่งปีให้หลัง

ปี พ.ศ. 2536 โคโค่แจ๊ซรวมตัวอีกครั้งโดยมีเพียง อาจารย์ชื่น และ นรีกระจ่าง โดยมีสตูดิโออัลบั้มชุด *"คิดถึง...คาราบาว"* กับค่ายมูเซอร์ เรคคอร์ดส ซึ่งเป็นการนำบทเพลงของสุดยอดวงดนตรีเพื่อชีวิต "คาราบาว" มาเรียบเรียงเป็นดนตรีแจ๊ซ เช่น ทะเลใจ, รักคุณเท่าฟ้า, รักต้องสู้, สบายกว่า ฯลฯ แต่หลังจบอัลบั้มชุดนี้แล้วก็เป็นอันต้องยุบวง โดยนรีกระจ่างได้ออกอัลบั้มเดี่ยวอีกหลายชุด ส่วนอาจารย์ชื่น ยังคงสอนดนตรี และเป่าแซ็กโซโฟนให้กับวงดนตรีในสังกัดกรุงเทพมหานคร

## ผลงานเพลง
# โคโค่แจ๊ซ (2532)
# แทนค่านับพันของคืนวันหวาน (2533)
# คิดถึง..คาราบาว (2536)
# รวมหวานวันเก่า
# ดอกไม้ในซอกกำแพง
# Coco Cool
# ราชินีพระจันทร์ (2537)
# อันความรัก
# นรีกระจ่าง และ วิยะดา - คู่รัก
# นรีกระจ่าง และ ชรัส เฟื่องอารมย์ - คู่ใจ
# Colours of Love

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแจ๊สสัญชาติไทย
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 1980
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดคีตา
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยที่ยุบเลิกในปี พ.ศ. 2536
โรเบิร์ต แลงดอน

**โรเบิร์ต แลงดอน** () เป็นตัวละครที่สร้างขึ้นโดย แดน บราวน์ เป็นศาสตราจารย์ด้านสัญลักษณ์วิทยาแห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด 

## ประวัติตามท้องเรื่อง
บราวน์กล่าวว่าโรเบิร์ต แลงดอน เป็นตัวละครที่เป็นตัวแทนของคนที่เขาอยากจะเป็น โดยมีวันเกิดและประวัติการศึกษาเหมือนกับตัวของบราวน์เอง ชื่อ "แลงดอน" มาจากจอห์น แลงดอน ศาสตราจารย์ด้านศิลปะงานพิมพ์ (typography) แห่งมหาวิทยาลัยเดรกเซล (Drexel University) ผู้ออกแบบรูปสมมาตรที่ปรากฏในหนังสือ *เทวากับซาตาน*

แลงดอนสวมนาฬิการูปมิกกี้ เมาส์ ที่ได้เป็นของขวัญตอนอายุ 9 ปี เขามีอาการกลัวที่แคบ (claustrophobia) เพราะตอนอายุ 7 ปี เขาตกลงไปในบ่อน้ำ นอกจากนี้ แลงดอนยังเคยเป็นนักกระโดดน้ำสมัยที่เรียนที่ Phillips Exeter Academy อีกด้วย เขาเคยเล่นโปโลน้ำตอนเรียนอยู่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน และยังคงว่ายน้ำ 50 รอบในทุก ๆ เช้า

นักแสดงชาวอเมริกัน ทอม แฮงส์ เป็นผู้รับบทบาทนี้ ในฉบับภาพยนตร์

## ผลงานที่มีโรเบิร์ต แลงดอน เป็นตัวเอก
* *[[เทวากับซาตาน]]* (2000)
* *[[รหัสลับดาวินชี]]* (2003)
* *[[สาส์นลับที่สาบสูญ]]* (2009)
* *[[สู่นรกภูมิ (นวนิยาย)|สู่นรกภูมิ]]* (2013)
* *[[ออริจิน (นวนิยาย)|ออริจิน]]* (2017)

## การสร้างตัวละคร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* The official Robert Langdon website
* Robert Langdon described in-depth by Dan Brown in his 21 Dec 2005 Witness Statement to London's High Court

หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักสืบ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:งานเขียนของแดน บราวน์
หมวดหมู่:ตัวละครภาพยนตร์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นศาสตราจารย์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักล่าสมบัติ
โรแบร์ท บุนเซิน

**โรแบร์ท วิลเฮ็ล์ม เอเบอร์ฮาร์ท บุนเซิน** () เป็นนักเคมีชาวเยอรมัน เขาศึกษาสเปกตรัมการแผ่ของวัตถุที่ได้รับความร้อน เป็นผู้ค้นพบซีเซียม (ค.ศ. 1860) และรูบิเดียม (ค.ศ. 1861) ร่วมกันกับกุสทัฟ เคียร์ชฮ็อฟ บุนเซินพัฒนากระบวนวิธีวิเคราะห์ก๊าซขึ้นมากมาย เป็นผู้บุกเบิกในสาขาเคมีเชิงแสง (photochemistry) และยังริเริ่มการศึกษาในสาขา organoarsenic chemistry บุนเซินกับผู้ช่วยในห้องทดลองของเขา คือปีเตอร์ เดซาก ร่วมกันพัฒนาตะเกียงบุนเซินขึ้นเป็นอุปกรณ์ให้ความร้อนที่ดีกว่าอุปกรณ์เดิม ๆ ในห้องทดลอง รางวัลบุนเซิน-เคียร์ชฮ็อฟเป็นรางวัลที่ตั้งขึ้นตามชื่อของเขากับเพื่อนร่วมงานคือ กุสทัฟ เคียร์ชฮ็อฟ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Robert Wilhelm Bunsen 
* Bunsen and Kirchhoff  
* Robert Wilhelm Bunsen

หมวดหมู่:ซีเซียม
หมวดหมู่:นักเคมีชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนีเดอร์ซัคเซิน
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยมาร์บวร์ค
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์ค
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยวรอตสวัฟ