เรโวลูชัน X

***เรโวลูชัน X*** () เป็นวิดีโอเกมยิงปืนที่ได้รับการพัฒนาโดยบริษัทมิดเวย์และเปิดตัวในระบบอาร์เคดเมื่อ ค.ศ. 1994 โดยมีรูปแบบการเล่นคล้ายกับเกม*[[เทอร์มิเนเตอร์ 2: จัดจ์เมนต์เดย์]]* แต่มีธีมเกี่ยวกับวงแอโรสมิธ โดยเป็นเรื่องราวของระบอบการปกครองนิวออร์เดอร์เนชันที่กดขี่ และผู้นำชื่อเฮลกาได้ลักพาตัวแอโรสมิธ โดยผู้เล่นต้องใช้ปืนติดตั้งเพื่อควบคุมเส้นกากบาทบนหน้าจอและยิงศัตรู สมาชิกของแอโรสมิธได้ซ่อนอยู่ทุกหนทุกแห่งระหว่างประเทศของเกม และต้องหาให้พบเพื่อได้มาซึ่งฉากจบที่แท้จริงของเกม

เกมอาร์เคดประสบความสำเร็จอย่างมากเกี่ยวกับการวิจารณ์และในเชิงพาณิชย์ แต่พอร์ตทั้งหมดกลับได้รับการตอบรับในทางลบ

## โครงเรื่อง
ในเรื่องราวชาวดิสโทเปียใน ค.ศ. 1996 พันธมิตรของรัฐบาลที่ทุจริตและกองกำลังทหารขององค์การได้เข้าควบคุมโลกภายใต้หน้ากากของ "นิวออร์เดอร์เนชัน" (NON) นิวออร์เดอร์เนชันพร้อมด้วยผู้บัญชาการซึ่งลวงด้วยเสน่ห์ที่ชื่อเฮลกา (แสดงโดยเคอร์รี ฮอสกินส์) ได้ประกาศสงครามกับวัฒนธรรมของเยาวชน (ผู้ใดก็ตามที่มีอายุระหว่าง 13 ถึง 30 ปี) รวมทั้งได้สั่งห้ามดนตรี, โทรทัศน์, นิตยสาร และวิดีโอเกมทุกรูปแบบ ส่วนผู้เล่นเดินทางไปที่ "คลับ X" ในลอสแอนเจลิสเพื่อดูการแสดงสดของแอโรสมิธ แต่วงนี้ได้ถูกกองทหารของนิวออร์เดอร์เนชันจับตัวไว้ และผลักไล่ออกจากเวทีไประหว่างการแสดง หลังจากหนีออกจากคลับ ผู้เล่นได้ขโมยเฮลิคอปเตอร์และบินไปทั่วเมืองเพื่อค้นหารถของวงดนตรีดังกล่าว จากที่นี่ ผู้เล่นจะต้องทำลายการเข้าประจำตำแหน่งของนิวออร์เดอร์เนชันในตะวันออกกลาง, ป่าแอมะซอน และขอบแปซิฟิก จากนั้นเดินทางไปลอนดอนเพื่อเอาชนะเฮลกา และกองกำลังที่เหลือของเธอที่สนามกีฬาเวมบลีย์

## รูปแบบการเล่น
*เรโวลูชัน X* เป็นเกมยิงที่ไม่ต้องเดินที่ผู้เล่นจะต้องยิงเป้าหมายรวมถึงทหารนิวออร์เดอร์เนชันและยานพาหนะ โดยมีเป้าหมายสูงสุดในการช่วยเหลือวงดนตรีดังกล่าว ผู้เล่นเริ่มเกมที่คลับ X ในลอสแอนเจลิส โดยขั้นแรกต้องต่อสู้กับกองทหานิวออร์เดอร์เนชัน จากนั้น จึงขโมยเฮลิคอปเตอร์เพื่อบินข้ามเมือง และค้นหารถของแอโรสมิธ โดยถัดมา พวกเขาจะต้องทำลายโครงสร้างของนิวออร์เดอร์เนชันสามแห่งในป่าแอมะซอน, ตะวันออกกลาง และขอบแปซิฟิก ซึ่งสามด่านนี้สามารถเล่นได้ในลำดับใดก็ได้ อย่างไรก็ตาม การไม่ผ่านด่านตะวันออกกลางให้เสร็จภายในเวลาที่กำหนดจะส่งผู้เล่นกลับไปสู่จุดเริ่มต้นเพื่อพยายามอีกครั้ง ในที่สุด ผู้เล่นจะได้เข้าสู่สนามกีฬาเวมบลีย์เพื่อการต่อสู้ครั้งสุดท้ายกับกองกำลังนิวออร์เดอร์เนชัน และหัวหน้านายหญิงที่ชื่อเฮลกา ตลอดทั้งเกม ผู้เล่นสามารถยิงวัตถุที่อาจเผยให้เห็นถึงเพาเวอร์-อัป เช่น เชคเติมพลังชีวิต, ซีดี, เลเซอร์ดิสก์อันทรงพลัง และซูเปอร์กัน, ระเบิดหัวกะโหลก รวมถึงโล่ ผู้เล่นยังสามารถหาตัวประกันและปลดปล่อยพวกเธอ เพื่อรับคะแนนพิเศษตลอดทั้งเกม

ในตอนท้ายของแต่ละด่าน ผู้เล่นจะได้รับคะแนนโบนัสตามจำนวนศัตรูที่ถูกฆ่าและตัวประกันที่ได้รับการช่วยเหลือ รวมถึงจำนวนความเสียหายที่ได้ทำ ส่วนสมาชิกทั้งห้าของแอโรสมิธได้ซ่อนอยู่ในสถานที่ลับตลอดทั้งเกม เมื่อพบ สมาชิกแต่ละคนจะมอบชุดปีกของแอโรสมิธแก่ผู้เล่น ซึ่งจะเพิ่มโบนัสเมื่อจบด่าน ผู้เล่นต้องหาสมาชิกทุกคนให้ได้เพื่อปลดล็อกฉากจบและระดับโบนัสที่ดีที่สุด ซึ่งผู้เล่นจะกลับไปหลังเวทีหลังจากถล่มเฮลกา และสามารถเก็บแมมมีอะวอดส์ที่มีมูลค่าสูง รวมทั้งปาร์ตีกับวงดนตรีดังกล่าวได้

## การพัฒนาและการตลาด
*มอร์ทัลคอมแบต II* ได้นำเสนอโฆษณาที่มีเครื่องหมาย*เรโวลูชัน X* แบบเก่าที่ผู้ควบคุมเกมอาร์เคดสามารถเปิดและปิดได้ และบางโอกาส หลังจากการระเบิดขนาดใหญ่ในเกม จะสามารถได้ยินสตีเวน ไทเลอร์ พูดว่า "โทสตี!" ด้วยเสียงแหลมสูงในการอ้างอิงถึงสื่อไข่อีสเตอร์ในเกม*มอร์ทัลคอมแบต II* ทั้งนี้ แรกเริ่มเดิมที เกมนี้ได้รับการพัฒนาในฐานะเกมที่อิงจากภาพยนตร์*[[จูราสสิค พาร์ค กำเนิดใหม่ไดโนเสาร์]]* อย่างไรก็ตาม บริษัทเซกาได้รับสิทธิ์ดังกล่าวแทน และในที่สุดก็เปิดตัวเกมอาร์เคดตามภาพยนตร์ของตัวเอง จากนั้น บริษัทมิดเวย์จึงได้ปรับเปลี่ยนแนวคิดใหม่ให้ไปยังแอโรสมิธแทน

ทั้งนี้ รุ่นแรกที่มีป้ายกำกับโพรโต 5.0 (23 พฤษภาคม ค.ศ. 1994) ขาดตัวอย่างคำพูดหลายตัวอย่างที่พูดโดยสมาชิกของแอโรสมิธ ซึ่งสามารถได้ยินได้หลังจากรวบรวมเพาเวอร์-อัป และมีด่านขอบแปซิฟิกที่สั้นกว่า ส่วนการแก้ไข 1.0 (16 มิถุนายน ต.ศ. 1994) ได้กู้คืนตัวอย่างคำพูดที่หายไป และมีด่านขอบแปซิฟิกที่สมบูรณ์ ตลอดจนมีเส้นกากบาทในผู้เล่นคนที่ 2 และผู้เล่นคนที่ 3 โดย*เรโวลูชัน X* เปิดตัวในรูปแบบผู้เล่นสองคนแบบอาร์เคดตั้งตรง และแบบหรูหราสำหรับผู้เล่นสามคน รวมถึงเป็นชุดแปลงสำหรับเกมปืนที่มีอยู่ เช่น *เทอร์มิเนเตอร์ 2: ดิอาร์เคดเกม*

*เรโวลูชัน X* อีกรายการที่มีพับลิกเอเนมีของกลุ่มฮิปฮอปได้รับการพิจารณา แต่มีรายงานว่าถูกยกเลิกหลังจากได้รับการตอบรับเชิงลบที่*เรโวลูชัน X* รุ่นดั้งเดิมได้รับ

## ซาวด์แทร็ก
ซาวด์แทร็กประกอบด้วยเพลงของแอโรสมิธหลายเพลงที่วนซ้ำอย่างต่อเนื่อง ได้แก่ "อีตเดอะริช", "สวีตอีโมชัน", "ทอยส์อินดิแอตติก" และ"วอล์กดีสเวย์" ส่วนเวอร์ชันดนตรีในลิฟต์ของ "เลิฟอินแอนอลิเวเตอร์" บรรเลงในส่วนลิฟต์ของด่านป่าแอมะซอน ซาวด์แทร็กดังกล่าวได้รับการนำเสนอในข้อเสนอซีดีหลังจากเล่น หรือระหว่างโหมดดึงดูดความสนใจ

เวอร์ชันคอนโซลประกอบด้วยลูปเพลง "แร็กดอล" สำหรับหน้าจอดึงดูดความสนใจ, เมนูหลัก และคะแนน ส่วนเพลง "ฟีเวอร์" สำหรับด่านตะวันออกกลาง และเพลง "ดู้ด (ลุกส์ไลก์อะเลดี)" สำหรับตอนจบ

## พอร์ต
เกมดังกล่าวได้รับการพอร์ตโดยบริษัทเรจซอฟต์แวร์ และบริษัทซอฟต์แวร์ครีเอชันส์ รวมทั้งได้รับการเผยแพร่โดยบริษัทอะเคลมสำหรับคอมพิวเตอร์เอ็มเอส-ดอส, ซูเปอร์นินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตม, เมกาไดรฟ์, เพลย์สเตชัน และเซกา แซตเทิร์น นอกจากนี้ ได้มีการเสนอเวอร์ชัน 32เอกซ์ ที่อิเล็กทรอนิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์เอ็กซ์โป ค.ศ. 1995 แต่ไม่เคยมีการเผยแพร่และอาจไม่เสร็จสมบูรณ์ ส่วนการแปลงของอาตาริ จากัวร์ กำลังอยู่ในระหว่างการพัฒนาและมีกำหนดจะเผยแพร่ประมาณไตรมาสที่สี่ของ ค.ศ. 1995 แต่ก็ไม่เคยเปิดตัวออกมา

ไม่มีเวอร์ชันที่บ้านใดที่เข้ากันได้กับไลต์กัน พอร์ตซูเปอร์นินเทนโดเอ็นเตอร์เทนเมนต์ซิสเตมและเมกาไดรฟ์ได้ลดระดับเลือด รวมทั้งเหล่านักเต้นยั่วยวน (สวมบทโดยแคร์รี ฮอสกินส์) ที่กำลังอวดกางเกงชั้นในของพวกเธอได้รับการพลิกกลับเพื่อให้พวกเธอหันหน้าเข้าหาหน้าจอ ส่วนเวอร์ชันเครื่องเล่นซีดีมีเลือดมากกว่า แต่เหล่านักเต้นยังคงหันหน้าเข้าหาหน้าจอ

## การตอบรับ

ในทวีปอเมริกาเหนือ นิตยสาร*รีเพลย์*รายงานว่า*เรโวลูชัน X* เป็นเกมอาร์เคดตั้งตรงที่ได้รับความนิยมสูงสุดอันดับห้าในขณะนั้น ส่วนนิตยสาร*[[เพลย์มิเตอร์]]*ยังระบุว่าเกมนี้เป็นเกมอาร์เคดที่ได้รับความนิยมสูงสุดเป็นอันดับสองในขณะนั้น ขณะที่นิตยสาร*[[เกมโปร]]*ได้ให้คะแนนเวอร์ชันอาร์เคดอย่างล้นหลาม โดยยกย่องความสามารถในการเลือกจากหลายเส้นทาง, ไอเทมลับจำนวนมาก, กราฟิกที่คมชัด และซาวด์แทร็กของแอโรสมิธ พวกเขาสรุปว่า "*เรโวลูชัน X* ไม่ใช่การปฏิวัติในเกมปืน แต่เป็นเกมที่ดีที่สุดอย่างแน่นอน" และในบทวิเคราะห์ย้อนหลังของ*[[ออลเกม]]* ได้กล่าวว่า "ค่อนข้างสนุก" โดยอ้างถึงความโง่เขลาและความสามารถในการเลือกเส้นทางของตัวเองในบางจุด

อย่างไรก็ตาม เกมเวอร์ชันสำหรับใช้ในบ้านได้ถูกตำหนิอย่างเต็มที่จากนักวิจารณ์ ซึ่งนักวิจารณ์ทั้งสี่รายของนิตยสาร*[[อิเล็กทรอนิกส์เกมมิงมันทลี]]*ยกย่องเสียงพูดและดนตรีดิจิทัลของเวอร์ชันซูเปอร์นินเทนโดเอ็นเตอร์เทนเมนต์ซิสเตมอย่างสูง โดยมีสองคนนที่พูดได้เต็มปากว่าดีที่สุดที่พวกเขาเคยได้ยินบนคอนโซล 16-บิตใด ๆ แต่ถึงกระนั้นก็สรุปว่าเป็นการแปลงใหม่ที่ไม่สมควรอย่างยิ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พวกเขาสังเกตเห็นว่าไม่มีรายละเอียดกราฟิกจำนวนมากจากเวอร์ชันอาร์เคด รวมถึงการเคลื่อนไหวของเคอร์เซอร์ควบคุมที่เชื่องช้าและเอื่อยเฉื่อย ส่วนดิแอกซ์ไกรน์เดอร์จากนิตยสาร*[[เกมโปร]]*ยังติเตียนกราฟิกและส่วนควบคุมโดยกล่าวว่า "การย้ายเป้าหมายของคุณเป็นเรื่องง่าย แต่การระบุเป้าหมายขนาดเล็กอย่างแม่นยำนั้นยาก" เขาไม่เห็นด้วยกับ*อิเล็กทรอนิกส์เกมมิงมันทลี*ในเรื่องเสียง โดยอธิบายว่าดนตรีนั้นทื่อ รวมถึงเอฟเฟกต์เสียงนั้นมีไม่บ่อยนักและไม่ออกเสียง และในฉบับเดียวกัน แอร์ เฮนดริกซ์ ได้พบปัญหาการกำหนดเป้าหมายแบบเดียวกันในเวอร์ชันเจเนซิส และกล่าวว่า "มีความต้องการอย่างมาก" ต่อการสนับสนุนไลต์กัน นอกจากนี้ เขายังพบว่ากราฟิกมีความหยาบ รวมถึงขาด ๆ หาย ๆ ตลอดจนเสียงที่ไม่กระฉับกระเฉง ขณะที่นักวิจารณ์สำหรับนิตยสาร*[[เนกซ์เจเนอเรชัน (นิตยสาร)|เนกซ์เจเนอเรชัน]]*ได้เย้ยหยัน "กราฟิกที่น่าหัวเราะ, เสียงดิจิทัลที่แยกไม่ออก และดนตรีที่แย่มาก" รวมทั้งเสริมว่าเกมนี้ซ้ำซากและไม่สนุก

สเครี แลร์รี แห่งนิตยสาร*เกมโปร*ได้วิจารณ์เวอร์ชันเพลย์สเตชันอย่างรุนแรง เมื่อกล่าวถึงการลดความเร็วอย่างเด่นชัด, กราฟิกปานกลาง และซาวด์แทร็กที่ไร้อารมณ์ เขาประเมินว่า "ด้วยการยิงมาตรฐานที่ไม่ตรงตามเกมอาร์เคด *เรโวลูชัน X* ดูเหมือนเกมเก่าที่ส่งเสียงหายใจลำบากผ่านชื่อเสียงในอดีต" ส่วนนิตยสาร*เนกซ์เจเนอเรชัน*ให้ความเห็นว่า "เกมยิงนี้ ... เป็นที่นิยมในเกมอาร์เคด แต่การเปลี่ยนแปลงนี้แย่มาก" และเว็บไซต์ไอจีเอ็นให้คะแนนเวอร์ชันเพลย์สเตชันด้วยคะแนน 1 เต็ม 10 พวกเขาบ่นเรื่องการควบคุมที่ช้าและกราฟิกที่ไม่ดี และสรุปว่า "*เรโวลูชัน X* ไม่ใช่เกมที่แย่ที่สุดที่เคยมีมา แต่มันก็ใกล้เตียงอย่างแน่นอน"

ส่วนการสะท้อนการประเมินสเครี แลร์รี เวอร์ชันเพลย์สเตชัน บรูซด์ ลี จากนิตยสาร*เกมโปร* ได้แสดงความคิดเห็นว่า "บริษัทอะเคลมได้รับเกมอาร์เคดยอดเยี่ยมของบริษัทมิดเวย์ และเปลี่ยนมันให้กลายเป็นเกมที่พลาดไม่ได้สำหรับแซตเทิร์น" แต่เขาบ่นเรื่องกราฟิกที่เป็นก้อนเหลี้ยม, ฉากหลังมัว, รูปแบบการเล่นซ้ำ ๆ, การแสดงผลช้าลงมาก และเอฟเฟกต์เสียงแย่ ขณะที่นิตยสาร*[[เซกา แซตเทิร์น แมกกาซีน]]* สรุปว่า "เป็นเกมที่จืดชืดและซ้ำซากจำเจอย่างเหลือเชื่อ ที่เข้ากับความธรรมดาและความน่าเบื่อของวงดนตรีเท่านั้นที่รับรอง" โดยอ้างถึงการต่อสู้ของบอสที่ยาวนาน และขาดการออกแบบที่ชาญฉลาดในจุดที่ศัตรูปรากฏ

ด้านฌอนเบบีแห่งนิตยสาร*[[อิเล็กทรอนิกเกมมิงมันทลี]]*ได้จัดให้เวอร์ชันซูเปอร์นินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตมอยู่ในอันดับที่ 10 ในสารคดีพิเศษ "20 เกมที่แย่ที่สุดตลอดกาล" ของเขา

ในทางกลับกัน นิตยสาร*ซูเปร์ฆูเอโกส*ของสเปนให้คะแนนเวอร์ชันซูเปอร์นินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตมที่ 91 คะแนน เกี่ยวกับการปรับขนาดให้เป็นหนึ่งในสิ่งที่ดีที่สุดของเกม 16 บิต รวมถึงซาวด์แทร็กในฐานะหนึ่งในสิ่งที่ดีที่สุดของเครื่องเล่นดังกล่าว นิตยสารนี้ยังชื่นชมเวอร์ชันเพลย์สเตชันและเซกา แซตเทิร์น ซึ่งให้คะแนนทั้งคู่ที่ 92 ตะแนน เกี่ยวกับการปรับขนาดที่สังเกตได้ดีที่สุดในเครื่องเล่น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* *[http://www.arcade-history.com/?n=revolution-x&page=detail&id=2214 Revolution X]* at arcade-history
* 

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2537
หมวดหมู่:แอโรสมิธ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมอาร์เคด
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน
หมวดหมู่:เกมสำหรับเซกา แซตเทิร์น
หมวดหมู่:เกมสำหรับซูเปอร์แฟมิคอม
หมวดหมู่:วิดีโอเกมประวัติศาสตร์ประยุกต์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐ