open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
บีบีซี เอ็นเตอร์เทนเมนต์

**บีบีซี เอ็นเตอร์เทนเมนต์** เป็นช่องรายการบันเทิงจากเกาะอังกฤษ ซึ่งก่อตั้งโดย BBC Studios
ช่องรายการนี้เปิดตัวครั้งแรกใน เอเชีย แทนที่ช่อง BBC Prime โดยภายในปี 2549 ช่องรายการ BBC Entertainment จะแทนที่ BBC Prime ใน ยุโรป แอฟริกา และ ตะวันออกกลาง ในประเทศไทย BBC Entertainment ออกอากาศผ่านทาง True Visions ช่อง 354 ในระบบดิจิตอล (เดิมเคยออกอากาศช่อง 35 ในปี พ.ศ. 2547 (ตั้งแต่ BBC Prime)) แต่ในปัจจุบันได้ถูกยุติออกอากาศไปในปี พ.ศ. 2560 พร้อมกับช่อง ซีบีบีส์

## รายการที่ออกอากาศผ่านทางช่อง BBC Entertainment
* *[[Big Strong Boys]]*
* *[[The Catherine Tate Show]]*
* *[[Conrad's Kitchen]]*
* *[[Coxon's Royal Feast]]*
* *[[Dalziel and Pascoe (BBC TV Series)|Dalziel and Pascoe]]*
* *[[Down To Earth]]*
* *[[House Invaders]]*
* *[[Mad About Alice]]*
* *[[My Hero (TV series)|My Hero]]*
* *[[Open All Hours]]*
* *[[Posh Nosh]]*
* *[[My Family]]*
* *[[The Scold's Bridle]]*
* *[[Spine Chillers]]*
* *[[Silent Witness]]*
* *[[What Not To Wear]]*
* *[[Doctor Who]]*
* *[[กำจัดจุดอ่อน|The Weakest Link]]*

หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์
หมวดหมู่:ทรูวิชั่นส์
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2567
โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ เบญจมราชาลัย

thumb|อักษรประดิษฐ์ นมร. ตราประจำโรงเรียนในกลุ่มโรงเรียน "นวมินทราชินูทิศ"|alt=|left|175x175px

**โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ เบญจมราชาลัย** ก่อตั้งเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2534 เป็นโรงเรียนในโครงการเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เนื่องในมหาศุภสมัยทรงเจริญพระชนมพรรษา 60 พรรษา วันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2535 ซึ่งทางกระทรวงศึกษาธิการถือเป็นโอกาสอันสำคัญยิ่ง เพื่อน้อมเกล้าฯ ถวายเป็นราชสักการะและอนุสรณ์สถานแก่อนุชนรุ่นหลัง ให้ได้ระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณที่มีต่อปวงชนชาวไทยในด้านการศึกษา โดย สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ได้พระราชทานนามโรงเรียนว่า "นวมินทราชินูทิศ" ซึ่งมีความหมายว่า โรงเรียนที่อุทิศแด่พระราชินีลำดับที่ 9 ผู้เป็นใหญ่ (นวม (อ่านว่า นะ-วะ-มะ) + อินทร์ + ราชินี + อุทิศ) และเนื่องจากโรงเรียนมีชื่อเดิมว่า "เบญจมราชาลัย 3" กระทรวงศึกษาธิการจึงประกาศเปลี่ยนชื่อ โรงเรียนเป็น "โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ เบญจมราชาลัย"

## มาตรฐานคุณภาพของโรงเรียน
# เป็นโรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระบรมราชินีนาถ
# โรงเรียนสืบสานงานพระราชดำริและเศรษฐกิจพอเพียง
# โรงเรียน 1 อำเภอ 1 โรงเรียนในฝัน
# โรงเรียนใกล้บ้าน
# โรงเรียนยอดนิยมของประเทศ (1 ใน 326 โรงเรียน)
# นายชนินทร์วุฒิ กาลจักร ผู้ชนะการแข่งขันเกม เทลส์รันเนอร์
#วงดนตรีลูกทุ่ง รางวัลรองชนะเลิศ อันดับ1 โครงการดาวรุ่งลูกทุ่งนเรศวร ครั้งที่1,รายการชิงช้าสวรรค์คอนเทสต์ฤดูหนาวปีที่ 3  ฤดูร้อนปีที่ 4 รอบ 16 ทีมสุดท้าย
# รางวัลเกียรติบัตรเหรียญทองชนะเลิศระดับภาคกลางและภาคตะวันออกการแข่งขันแต่งเพลงคุณธรรม  งานศิลปหัตถกรรมนักเรียน ประจำภาคกลางและภาคตะวันออก ปี 2552

## แผนการเรียน
*ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น
# ห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ (Gifted)
# ห้องเรียนพิเศษ Mini English Program (MEP)
# ห้องเรียนคอมพิวเตอร์หุ่นยนต์
# ห้องเรียนทั่วไป เน้นวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์
# ห้องเรียนทั่วไป เน้นภาษาจีน
# ห้องเรียนทั่วไป
# ห้องเรียนวิทย์พลัง10

* ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
# GIFTED | โครงการห้องเรียนพิเศษ
# Power 10 | โครงการวิทยาศาสตร์พลังสิบ
# SSM | อัจฉริยะวิทย์-คณิต
# PRE-ISE | เตรียมวิศวกรรมระบบอัจฉริยะ
# MBI | คณิตศาสตร์กับนวัตกรรมธุรกิจ
# CLCT | ภาษากับการสื่อสารเชิงสร้างสรรค์ 
# CDC | ภาษาจีนเพื่อการสื่อสารดิจิทัล 
# JCD | ภาษาญี่ปุ่นเพื่อการสื่อสารดิจิทัล
# CBM | การจัดการธุรกิจอาชีพ 
# H.S. ED | มนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์

## คณะสีของโรงเรียน
# ██ คณะสีฉัตรสัตบรรณ (สีแดง)
# ██ คณะสีสุวรรณปัทมา (สีเหลือง)
# ██ คณะสีสุทธาสิโนบล (สีม่วง)
# ██ คณะสีอุบลจงกลนี (สีชมพู)
# ██ คณะสีขจีบุณฑริก (สีเขียว)

## ผู้บริหาร

## แหล่งข้อมูลอื่น
* โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ เบญจมราชาลัย

หมวดหมู่:โรงเรียนในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สถานศึกษาในเขตคลองสามวา
หมวดหมู่:กลุ่มโรงเรียนเบญจมราชาลัย
หมวดหมู่:สหวิทยาเขตกรุงเทพตะวันออก
หมวดหมู่:กลุ่มโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ
หมวดหมู่:โรงเรียนที่สร้างขึ้นเป็นพระบรมราชานุสรณ์แห่งรัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:โรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูง
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2
ดิสคัฟเวอรีแชนแนล

**ดิสคัฟเวอรี แชนแนล** เป็นช่องรายการของ Discovery Communications นำเสนอรายการที่เจาะลึกเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ ประวัติศาสตร์ ความรู้เกี่ยวกับโลก รวมไปถึงสารคดีและรายการเรียลลิตี้โชว์ ด้วย
Discovery Channel เป็นเครือข่ายในอเมริกา ที่มีคนดูถึง 92 ล้านครัวเรือน มีผู้ชม 431 ล้านครัวเรือนทั่วโลกใน 170 ประเทศ
ในประเทศไทยสามารถรับชม Discovery Channel ได้ทาง TrueVisions ช่อง 156 และ 562 ในระบบดิจิตอลความคมชัดสูง (สำหรับสมาชิกระบบเคเบิลใยแก้ว) และช่อง 562 ในระบบดิจิตอลความคมชัดมาตรฐาน (สำหรับสมาชิกในระบบจานดาวเทียม) เฉพาะสมาชิก แพลทินัม เอชดี และ โกลด์ เอชดี แพ็กเกจเท่านั้น

## ดูเพิ่ม
* ดิสคัฟเวอรีแชนแนลเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
* :en:Discovery channal

หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในสหรัฐ
หมวดหมู่:ทรูวิชั่นส์
หมวดหมู่:สารคดี
โอทาวน์

**โอทาวน์** (O-Town) เป็นวงบอยแบนด์อเมริกัน ที่ฟอร์มวงขึ้นจากรายการเรียลลิตี้โชว์ของเอ็มทีวี "Making The Band" ฤดูกาลแรก ในปี ค.ศ. 2000 สมาชิกของวงประกอบด้วย จาค็อบ อันเดอร์วูด, เทรเวอร์ เพนิก, อีริก ไมเคิล เอสตราดา, แอชลีย์ ปาร์คเกอร์ แองเจิล และ แดน มิลเลอร์ หลังจากออกอัลบั้มมา 2 ชุด ในช่วงที่บอยแบนด์กำลังจะเสื่อมความนิยม (ปลายยุค 90 - ต้นยุค 2000) ก็ได้ยุบวงไปในปี 2003 แต่ผลงานบางเพลงที่โด่งดังของพวกเขาก็ได้ถูกวงอื่นๆ นำไปร้องใหม่ ส่วน แอชลีย์ แองเจิล 1 ในสมาชิกของวง ได้หันไปออกอัลบั้มเดี่ยวและประสบความสำเร็จกับการแสดงบรอดเวย์

## ประวัติ
โอทาวน์ได้ฟอร์มวงจากรายการเรียลลิตี้ทางสถานีโทรทัศน์เอ็มทีวี ในรายการ Making the Band ฤดูกาลแรก การได้รับความนิยมในรายการโทรทัศน์รายการนี้ โอทาวน์ได้รับกระแสตอบรับดีในช่วงแรก อัลบั้มแรกชุด O-Town ขายได้มากกว่า 2 ล้านชุด โดยมีซิงเกิลแรก "Liquid Dreams" ที่มียอดขายในชาร์ท บิลบอร์ด ซิงเกิล เซลส์ อันดับ 1 ในสัปดาห์แรก โดยไม่มียอดการเปิดออกอากาศใดๆ เพลงนี้ได้เข้าชาร์ทซิงเกิลสูงสุดที่อันดับ 10

ทางวงได้บันทึกเสียงเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Pokémon: The Movie 2000 ในเพลง "One Heart"

หลังจากออกอัลบั้มที่ 2 ไม่นาน โอทาวน์ก็ต้องยุบวง เนื่องจากมีวงคู่แข่งที่ประสบความสำเร็จอย่าง เอ็นซิงค์ แบ็คสตรีท บอยส์ และกระแสบอยแบนด์ก็เสื่อมไปทำให้ยอดขายอัลบั้มชุดที่ 2 O2 ไม่ได้ตามเป้า ทางต้นสังกัด J Records จึงได้ยุติวงนี้ไป โอทาวน์ได้ยุบวงไปในปลายปี 2003 

โดยสมาชิกในวงอย่าง แอชลีย์ ปาร์คเกอร์ แองเจิล ได้ออกผลงานอัลบั้มเดี่ยวกับสังกัด Universal's Blackground Records และได้ทำรายการเรียลลิตี้ทางช่องเอ็มทีวี แต่ตัวอัลบั้มไม่ประสบความสำเร็จตามยอดขายเท่าไร ต่อมา มกราคม 2007 แอชลีย์ได้รับบทในละครบรอดเวย์เรื่อง Hairspray ในบทบาท Link Larkin
ส่วน เทรเวอร์ เพนิกได้เซ็นสัญญากับ Trilogy Productions ทำงานร่วมกับโปรดิวเซอร์ชื่อดังอย่าง เอ็ดดีย์ กาแลน และ ดรูว์ เลน ส่วนสมาชิกที่เหลือคนอื่นประสบความสำเร็จเล็กน้อยกับโครงการเล็กๆของตัวเอง
ในปี2011ทางวงโอทาวน์ก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้งโดยไม่มี แอชลีย์ ปาร์คเกอร์ จึงทำให้วงเหลืออยู่4คน

## ผลงาน
### อัลบั้ม
* O-Town (2001)  
* O2 (2002)
* Lines & Circles (2014) 

### ซิงเกิล
* Liquid Dreams (2000)
* All Or Nothing (2001)
* We Fit Together (2001)
* Love Should Be A Crime (2001)
* These Are The Days (2002)
* I Showed Her (2003)
* Skydive (2014)

## แหล่งข้อมูลอื่น
*O-TOWN WEB, the only O-Town fansite online on 2010 (แฟนไซต์)
*Inside O-Town (แฟนไซต์)

อโอทาวน์
อโอทาวน์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2543
ยานัตถุ์

thumb|กระป๋องยานัตถ์ุชนิดต่างๆ
**ยานัตถุ์** (อังกฤษ: snuff, dry nasal tobacco) คือ ยาผงที่ใช้สำหรับเป่าเข้าทางจมูก อาจใช้เพื่อรักษาโรคหรือไม่ก็ได้ ตัวยาอาจประกอบด้วยส่วนผสมหลายอย่างอาทิ ยาสูบ สเปียร์มินต์ อบเชย เมนทอล การบูร การใช้ยานัตถุ์อาจจัดเป็นการสูบยาชนิดหนึ่งที่ไม่ต้องใช้ควันไฟ วิธีใช้ใช้โดยนำผงยานัตถุ์บรรจุลงไปในท่อเหล็กรูปตัวยู ใส่ปลายท่อด้านหนึ่งเข้ารูจมูกแล้วใช้ปากเป่าปลายท่ออีกด้านหนึ่ง เพื่อให้ตัวยาฟุ้งกระจายเข้าไปในโพรงจมูก (เรียกว่า *การนัตถุ์*) ผู้ที่ใช้ยานัตถุ์จะรู้สึกเคลิบเคลิ้มเหมือนได้สูบบุหรี่ ในประเทศไทย ยานัตถุ์ใช้กันมากในกลุ่มผู้สูงอายุ และยี่ห้อของยานัตถุ์ที่เป็นที่รู้จัก คือ ยานัตถุ์หมอชิต ยานัตถุ์หมอมี เป็นต้น

หมวดหมู่:ยาเสพติด
ทัมใจ

thumb|right|ปฏิทินจากยาทัมใจ พ.ศ. 2484

**ทัมใจ** เป็นยี่ห้อของยาแอสไพรินชนิดผงของประเทศไทย ปัจจุบันผลิตโดย บริษัท โอสถสภา จำกัด ทัมใจเป็นยาที่เป็นที่รู้จักของคนไทยมากกว่า 60 ปี มียอดขายกว่า 400 ล้านซอง ซึ่งในสมัยก่อนใช้ชื่อว่า "ทันใจ" ต่อมาภายหลังเปลี่ยนเป็น "ทัมใจ" ทัมใจเคยมีส่วนผสมของคาเฟอีนมาก่อน สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาจึงเข้ามาควบคุมมิให้มีคาเฟอีนอยู่ในสูตรยา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องหมายการค้า
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในทวีปอเมริกา

thumb|300px|right|alt=Central America and coastal areas of the continent are relatively dense with sites; in contrast interior regions are home to relatively few.|แผนที่แสดงที่ตั้งแหล่งมรดกโลกในทวีปอเมริกา แบ่งตามประเทศและดินแดน<br />&nbsp;ไม่มีแหล่งมรดกโลก<br />&nbsp;1-2&nbsp;แห่ง<br />&nbsp;3-5&nbsp;แห่ง<br />&nbsp;6-9&nbsp;แห่ง<br />&nbsp;10&nbsp;แห่งขึ้นไป
**[[แหล่งมรดกโลก]]** คือสถานที่ที่องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) คัดเลือกเพื่อแสดงว่าสถานที่นั้นมีความสำคัญทางวัฒนธรรมหรือธรรมชาติ รายชื่อด้านล่างคือรายชื่อแหล่งมรดกที่ตั้งอยู่ในทวีปอเมริกา ชื่อทางการเป็นชื่อที่ใช้ในการจดทะเบียนในบัญชีมรดกโลก ชื่อภาษาไทยเป็นชื่อที่แปลชื่อทางการโดยศูนย์ข้อมูลมรดกโลก กระทรวงวัฒนธรรม ปี คือปีที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก

โดยรายชื่อมรดกโลกได้แบ่งตามภูมิภาคดังนี้

* รายชื่อแหล่งมรดกโลกในอเมริกาเหนือ 
* รายชื่อแหล่งมรดกโลกในอเมริกากลาง 
* รายชื่อแหล่งมรดกโลกในภูมิภาคแคริบเบียน 
* รายชื่อแหล่งมรดกโลกในอเมริกาใต้

## อ้างอิง

อเมริกา
หมวดหมู่:ทวีปอเมริกา
อิฐโปร่ง

**อิฐโปร่ง** หรืออิฐกลวง เป็นวัสดุก่อที่มีส่วนผสมในการผลิต เช่นเดียวกับอิฐสามัญ แต่ภายในจะเจาะรู หรือทำช่องภายในให้กลวง เพื่อให้มีน้ำหนักเบา

หมวดหมู่:อิฐ
หมวดหมู่:วัสดุก่อสร้าง
ฉางชา

**ฉางชา** () หรืออ่านตามเสียงฮกเกี้ยน **เตียงสา** เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในมณฑลหูหนาน ในภาคกลาง-ใต้ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ครอบคลุมพื้นที่  มีอาณาเขตทางทิศเหนือติดกับเยฺว่หยางและอี้หยาง ทิศตะวันตกติดกับโหลวตี่ ทิศใต้ติดกับเซียงถันและจูโจว และทิศตะวันออกติดกับอี๋ชุนและผิงเซียงของมณฑลเจียงซี จากข้อมูลสำมะโนปี ค.ศ. 2010 ฉางชามีผู้อยู่อาศัย 7,044,118 คน คิดเป็นร้อยละ 10.72 ของประชากรทั้งหมดของมณฑล ฉางชาเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มนครหรืออภิมหานครฉางจูถัน

## ประวัติศาสตร์
การตั้งหลักปักฐานแรกที่สุดถูกค้นพบในสหัสวรรษแรกโดย 202 BC มันคือเมืองที่ตั้งป้อมระหว่างแล้ว ราชวงศ์ฮั่นคือเมืองหลวงของราชอาณาจักร ฉางชา หลุมฝังศพ Mawangdui ที่ฉลองของราชวงศ์ฮั่นแต่ถูกตั้งอยู่อีกครั้งในศตวรรษ 15 ราชวงศ์หมิงใน 1903

## เศรษฐกิจ
ในปี 2005  GDP ของฉางชาได้เติบโตที่หนึ่งเฉลี่ยของ 14% ต่อปีจาก 2001-2005 เปรียบเทียบกับชาติเฉลี่ยของ 9% ระหว่างปี 2005

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* เว็บไซต์ทางการนครฉางชา 

หมวดหมู่:ฉางชา
หมวดหมู่:นครในมณฑลหูหนาน
หมวดหมู่:เมืองหลวงของมณฑลในประเทศจีน
เฉิงตู

**เฉิงตู** หรือในนิยายสามก๊กเขียนเป็น **เซงโต๋** อิงตามเสียงแต้จิ๋ว **เส่งโตว** (; ออกเสียงแบบเสฉวน: , ออกเสียงแบบจีนมาตรฐาน: ) เป็นนครระดับกิ่งมณฑลซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑลเสฉวน เป็นหนึ่งในสามนครที่มีประชากรมากที่สุดในภาคตะวันตกของประเทศจีน โดยอีกสองแห่ง คือ ฉงชิ่งและซีอาน ในปี ค.ศ. 2014 พื้นที่เฉิงตูทั้งหมดมีประชากร 14,427,500 คน ซึ่งมากที่สุดในมณฑลเสฉวน และมีประชากรในเขตเมืองจำนวน 10,152,632 คน เฉิงตูได้รับการจัดระดับว่าเป็นนครโลกระดับเบตาบวก ตามข้อมูลของเครือข่ายวิจัยโลกาภิวัตน์และนครโลก

เฉิงตูตั้งอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำหมินใจกลางมณฑล ในปัจจุบันเป็นทั้งศูนย์กลางด้านการเมือง การทหาร และด้านการศึกษาของภูมิภาคตะวันตกเฉียงใต้ คำว่าเฉิงตูมีความหมายว่า ค่อย ๆ กลายเป็นเมือง เนื่องจากย้อนไปเมื่อราว 2,000 ปีที่แล้ว ในสมัยจิ๋นซีฮ่องเต้ ได้มีการจัดการชลประทานขึ้น เพื่อแก้ไขปัญหาน้ำท่วมที่เกิดเป็นประจำทุกปี เมื่อแก้ไขปัญหาน้ำท่วมได้ ชาวนาชาวไร่เพาะปลูกได้ดี ชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้น คนจึงเริ่มอพยพมาที่เมืองนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ จึงได้ชื่อว่าเฉิงตู


ไฟล์: Map of Chengdu, 2005.png|300px|เขตนครเฉิงตู
ไฟล์:Jingjiang.JPEG|แม่น้ำจินเจียงและสะพานอันซุ่น (安顺桥)
ไฟล์:Chunxilu.jpeg|ถนนชุนซี
ไฟล์:Chengdu Rail Transit Network en.png|แผนที่รถไฟใต้ดินเฉิงตู


## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครในมณฑลเสฉวน
หมวดหมู่:เมืองหลวงของมณฑลในประเทศจีน
ท้าวสุยาม

**ท้าวสุยาม** เป็นเทวราชผู้ปกครองสวรรค์ชั้นยามา 

ในวิสุทธชนวิลาสินีระบุว่า เมื่อเจ้าชายสิทธัตถะประสูติแล้วทรงพระดำเนินไป 7 ก้าวนั้น ท้าวสุยามได้ถือพัดวาลวีชนีตามเสด็จด้วย ส่วนมธุรัตถวิลาสินีระบุว่า เมื่อท้าววสวัตตียกกองทัพมารมาผจญพระองค์ขณะทรงบำเพ็ญเพียรใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ ท้าวสุยามได้ถือจามรทิพย์ ซึ่งมีสิริราวกับดวงจันทร์ในฤดูสารท ยาวสามคาวุต ยืนถวายงานพัดอยู่ด้วย และมโนรถปูรณีระบุว่า ในคราวที่พระพุทธเจ้าเสด็จลงจากเทวโลก ท้าวสุยามก็ได้ถือพัดวาลวิชนีตามเสด็จอีก

ในปรมัตถโชติการะบุว่า เมื่อนางสิริมาเสียชีวิตแล้วไปเกิดเป็นเทวีของท้าวสุยาม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทวดาในศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:เทวราช
ท้าวสันดุสิต

**ท้าวสันดุสิต** เป็นจอมเทพผู้ปกครองสวรรค์ชั้นดุสิตและเทพในชั้นนี้ทั้งหมด ในสวรรค์ชั้นนี้ถือเป็นชั้นที่เปี่ยมไปด้วยปีติ และกามคุณเบาบางกว่าสวรรค์ชั้นอื่น เป็นชั้นที่พระโพธิสัตว์อยู่อาศัยมากที่สุด พระเวสสันดรโพธิสัตว์ทรงได้บังเกิดเป็นท้าวสันตดุสิตผู้ปกครองสวรรค์ชั้นดุสิตนี้ก่อนเทวดาทั่วหมื่นโลกธาตุได้อาราธนาให้เสด็จลงมาเสวยพระชาติสุดท้ายเป็นพระโคตมพุทธเจ้า

หมวดหมู่:เทวดาในศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:เทวดาตามความเชื่อของไทย
ท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว

**ท่าอากาศยานนานาชาติดามาเดียดดาวา** () ตั้งอยู่ที่ เมืองดามาเดียดดาวา เป็นท่าอากาศยานของ กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย ห่างจากตัวเมืองไปทางใต้ประมาณ 35 กิโลเมตร (22 ไมล์) เปิดให้บริการตั้งแต่ มีนาคม พ.ศ. 2507 เป็นท่าอากาศยานที่มีผู้ใช้บริการมากที่สุด เหนือท่าอากาศยานสำคัญอีกแห่งหนึ่งของกรุงมอสโก คือ เชเรเมเตียโว และยังเป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินเอสเซเว่นแอร์ไลน์, ครัสแอร์, โดโมเดโดโวแอร์ไลน์ และทรานแอโร

ท่าอากาศยานนานาชาติดามาเดียดดาวา (Domodedovo International Airport) รหัสท่าอากาศยาน DME เป็นหนึ่งในท่าอากาศยานหลักสามแห่งในกรุงมอสโก สหพันธรัฐรัสเซีย อีกทั้งเป็นท่าอากาศยานเพียงแห่งเดียวในกรุงมอสโกที่บริหารจัดการโดยภาคเอกชน เดิมทีสร้างขึ้นเพื่อรองรับเฉพาะเที่ยวบินภายในสหภาพโซเวียต ภายหลังสหภาพโซเวียตล่มสลาย บริษัทเครืออีสต์ไลน์ (East Line Group) ซึ่งเป็นเครือข่ายธุรกิจด้านโครงสร้างภายในท่าอากาศยานรายใหญ่ของรัสเซีย เข้ามาซื้อกิจการต่อ และเปลี่ยนโดโมเดโดโวให้เป็นท่าอากาศยานนานาชาตินับแต่นั้น โครงสร้างหลักประกอบด้วยอาคารผู้โดยสารเพียงหลังเดียว โดยแบ่งออกเป็นสองฟากสำหรับผู้โดยสารขาเข้าและผู้โดยสารขาออก

เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2554 ได้เกิดเหตุระเบิดท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 35 คน และอีกอย่างน้อย 150 คน ได้รับบาดเจ็บ

## อ้างอิง
* ท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว (Photos) 

ดโดโมเดโดโว
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2505
เมจิกไนท์ เรย์เอิร์ธ

**เมจิกไนท์ เรย์เอิร์ธ** () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของแคลมป์ ลงตีพิมพ์ในนิตยสารนากาโยชิ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536-2539 ฉบับรวมเล่มแบ่งเป็น 2 ภาค ภาคละ 3 เล่ม เรื่องราวเกี่ยวกับเด็กสาว 3 คนที่ได้มาพบกันโดยบังเอิญบนหอโตเกียว และถูกเรียกไปยังโลกต่างมิติด้วยกัน เพราะทั้ง 3 คือนักรบที่ถูกเลือก โดยมีจุดที่น่าสังเกตคือ นอกจากตัวละครหลักทั้ง 3 คนแล้ว ชื่อของตัวละครอื่นๆ และอาณาจักรที่ปรากฏในเรื่อง ต่างเป็นชื่อรุ่นของรถยนต์ทั้งสิ้น

เมจิกไนท์ เรย์เอิร์ธ ได้ถูกสร้างเป็นอนิเมะ ออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี 2537 ทางสถานีโยมิอุริทีวี จากนั้นในปี 2540 ก็ได้ถูกสร้างเป็นโอวีเอ ความยาว 3 ตอนจบ โดยเปลี่ยนผู้ออกแบบตัวละครจาก อาสึโกะ อิชิดะ มาเป็น เมงุมิ คาโดโนโซโนะ และได้ มิจิทากะ คิคุจิ มาเป็นผู้ออกแบบหุ่นยนต์

ในประเทศไทย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจเป็นผู้ได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์ รวม 2 ภาค 12 เล่มจบ เพราะได้ตีพิมพ์โดยนำต้นฉบับญี่ปุ่น 1 เล่ม มาแบ่งครึ่งเป็น 2 เล่ม อีกทั้งระยะเวลาการตีพิมพ์ของภาค 1 กับภาค 2 นั้นก็ห่างกันถึง 9 ปี (ภาคแรกตีพิมพ์เมื่อปี 2539 ส่วนภาค 2 ตีพิมพ์เมื่อปี 2548 ) สำหรับฉบับอนิเมะเคยออกอากาศทางช่อง 9 อ.ส.ม.ท. เมื่อปี พ.ศ. 2540 ในช่วงของ ช่อง 9 การ์ตูน โดยใช้ชื่อเรื่องว่า **นักรบสาวเรย์เอิร์ธ** เวลา 09.00-09.30 น. และออกอากาศซ้ำในปี พ.ศ. 2541 เวลา 07.30-08.00 น. ส่วนฉบับโอวีเอ ออกวางจำหน่ายในรูปแบบ VCD และ DVD โดย DEX

## ตัวละคร
### ตัวละครหลัก
;ชิโดะ ฮิคารุ
;ริวซากิ อุมิ
;โฮโอจิ ฟู
;เจ้าหญิงเอเมล็อต
;ซากาท
;เปรเซีย
;แลนติส
;โมโคน่า
;
### อาณาจักรเซฟิรอส
;เครฟ
;เฟอริโอ

## รายชื่อตอน
### ซีซั่น 1 (1994-1995)

### ซีซั่น 2 (1995)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แคลมป์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ
หมวดหมู่:ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:การ์ตูนสาวน้อยเวทมนตร์
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2536
โคตรรักเอ็งเลย

**โคตรรักเอ็งเลย** () ผลงานกำกับภาพยนตรเรื่องแรกของภูพิงค์ พังสะอาด (พิง ลำพระเพลิง) มือเขียนบทละครและภาพยนตร์ชั้นแนวหน้าคนหนึ่งของประเทศ โดยเล่าเรื่องของความรักในอีกมุมมองหนึ่ง และนำประสบการณ์ชีวิตของตนเองมาถ่ายทอดเป็นภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยได้เพื่อนรุ่นน้องร่วมสถาบันอย่าง โน้ส-อุดม แต้พานิช และเปิดโอกาสให้เขาเลือกนางเอกเอง โดยได้ ไหม-วิสา สารสาส มารับบทเป็นภรรยาของโน้สในภาพยนตร์

## เรื่องย่อ
รงค์ (อุดม แต้พานิช) กับแดง (วิสา สารสาส) สามีภรรยาที่ใช้ชีวิตคู่กันมาถึง 7 ปี กำลังจะต้องมีอันจบลง เมื่อการมาของมือที่สามอย่างรักษ์ (อครา อมาตยกุล) ทำให้ความรักของรงค์กับแดง ต้องมีวันหมดอายุ ทำให้รงค์ต้องใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวเพียงลำพังในระยะหนึ่ง แต่หลังจากนั้น รงค์ก็เริ่มเรียนรู้ถึงความหมายของชีวิตคู่ เขาจึงจำเป็นต้องพิสูจน์กับตัวเอง ว่าคนที่สำคัญกับเขามากที่สุดในชีวิต ก็คือภรรยาของเขาเอง

## เกร็ดหนัง
# โคตรรักเอ็งเลย เป็นการคืนจอครั้งแรก ในรอบเกือบ 10 ปี ของโน้ต อุดม แต้พานิช หลังจากแสดงภาพยนตร์เรื่อง กล่อง
# พิง ลำพระเพลิง เปิดโอกาสให้โน้ต เลือกนางเอกด้วยตัวเอง
# เป็นการร่วมงานกัน ในรอบหลายปีอีกครั้ง ระหว่าง อุดม แต้พานิช กับ พิง ลำพระเพลิง ซึ่งทั้งสองเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องจากรั้วเพาะช่าง
# เพลง "เขียนถึงคนบนฟ้า" พิง ลำพระเพลิง เป็นผู้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้
# บทของรงค์ พิง ลำพระเพลิงเขียนขึ้นเพื่อให้โน้ต แสดงโดยเฉพาะ

## รายละเอียดงานสร้าง
* สร้างและจัดจำหน่าย : สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล 
* ดำเนินงานสร้าง : บาแรมยู
* อำนวยการสร้าง : สมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ
* ควบคุมงานสร้าง : ปรัชญา ปิ่นแก้ว, สุกัญญา  วงศ์สถาปัตย์
* กำกับภาพยนตร์ : ภูพิงค์ พังสะอาด (พิง ลำพระเพลิง)
* บทภาพยนตร์ : ภูพิงค์ พังสะอาด (พิง ลำพระเพลิง)
* กำกับภาพ : เดชา ศรีมันตะ 
* ออกแบบงานสร้าง : สุธรรม วิลาวัลย์เดช 
* ออกแบบเครื่องแต่งกาย : เกศิรี พลวราภรณ์

## นักแสดง
* อุดม แต้พานิช : รงค์
* วิสา สารสาส : แดง
* อครา อมาตยกุล : รักษา
* อชิตะ สิกขมานา : แดง (ในนิยาย)
* ภูพิงค์ พังสะอาด (พิง ลำพระเพลิง) : รงค์ (ในนิยาย)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* โคตรรักเอ็งเลย (2549) ที่ฐานข้อมูลภาพยนตร์และละครไทย
* 
* โคตรรักเอ็งเลย (2006) 
 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รักไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย พิง ลำพระเพลิง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม
ท่าอากาศยานนานาชาติเชเรเมเตียโว

**ท่าอากาศยานนานาชาติเชเรเมเตียโว** (รัสเซีย: Международный аэропорт Москва-Шереметьево) ตั้งอยู่ที่กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย เป็นหนึ่งในท่าอากาศสำคัญของกรุงมอสโก โดยมีจำนวนผู้ใช้บริการเป็นรองท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว และยังเป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินแอโรฟลอต และการที่ท่าอากาศยานแห่งนี้เกิดปัญหาในหลายด้าน ทำให้สายการบินจำนวนมาก ได้ทยอยเปลี่ยนเที่ยวบินจากเชเรเมเตียโวไปยังโดโมเดโดโว จึงได้มีการปรับปรุงท่าอากาศยานแห่งนี้เป็นการใหญ่ เพื่อให้มีบริการที่ได้ระดับมาตรฐานสากล โดยคาดว่าการปรับปรุงทั้งหมดจะแล้วเสร็จในปีพ.ศ. 2551

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ท่าอากาศยานนานาชาติเชเรเมเตียโว 

ช
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2502
เซ็นได

**เซ็นได** () เป็นเมืองหลวงของจังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น และเป็นเมืองใหญ่สุดในภาคโทโฮกุ มีประชากรอาศัยอยู่ราวหนึ่งล้านคน และเป็นหนึ่งใน 19 นครใหญ่ที่รัฐกำหนด เซ็นไดก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1600 โดยไดเมียวดาเตะ มาซามูเนะ และเป็นที่รู้จักกันดีในฉายา "เมืองแห่งต้นไม้" (杜の都) โดยมีต้นเซลโคว่าราว 60 ต้น บนถนนโจเซ็นจิ (定禅寺通) และถนนอาโอบะ (青葉通)

ในฤดูร้อน มีการจัดเทศกาลทานาบาตะเซ็นได ซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ในฤดูหนาว ต้นไม้จะได้รับการตกแต่งด้วยแสงสว่างนับพันในงานเทศกาลที่เรียกว่า Pageant of Starlight (光のページェント) เกือบตลอดเดือนธันวาคม 

วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 เมืองและพื้นที่โดยรอบได้รับความเสียหายอย่างหนักจากเหตุแผ่นดินไหวขนาด 9.0-9.1 โมเมนต์แมกนิจูดนอกชายฝั่ง และคลื่นสึนามิสูง 10 เมตรซึ่งพัดเข้าถล่มเมือง เป็นที่คาดการณ์ว่าจะมีผู้เสียชีวิตนับหลายพันคน แต่เป็นการยากที่จะประมาณการเนื่องจากชัดเจนว่ามีร่างจำนวนมากถูกพัดพาลงไปในมหาสมุทรแปซิฟิก

## เขตการปกครอง
thumb|left|แผนที่แสดงเขตทั้ง 5 ของเซ็นได
เซ็นไดแบ่งการปกครองออกเป็น 5 เขต ได้แก่
* เขตไทฮากุ ()
* เขตมิยางิโนะ ()
* เขตวากาบายาชิ ()
* เขตอาโอบะ ()
* เขตอิซูมิ ()

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* เว็บไซต์ทางการ 
* ข้อมูลการท่องเที่ยวเซ็นได


เซ็นได
เซ็นได
ยามาโต้ พิฆาตยุทธการ

**ยามาโต้ พิฆาตยุทธการ** () เป็น ภาพยนตร์ญี่ปุ่น ที่สร้างมาจากประวัติศาสตร์ของ เรือรบยามาโตะ ใช้เงินในการสร้างมากกว่า 600 ล้านเยน  ผลงานการเขียนนิยายของ จุง เฮ็มมิ และผลงานการกำกับโดย จุงยะ ซาโต ออกฉายในวันที่ 17 ธันวาคม ปี พ.ศ. 2548 ใน ประเทศญี่ปุ่น

## โครงเรื่อง
หลังจากจมไป 40 ปี เรือยามาโตะ ก็ถูกพบอีกครั้ง ในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1985 ก่อนที่จะมีการสำรวจใหม่อีกครั้งในเดือน สิงหาคม ปี ค.ศ. 1999 ต่อมาในวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2005 ก่อนวันครบรอบ 60 ปี การจมเรือยามาโตะเพียง 1 วัน ก็ได้มีผู้หญิงคนหนึ่งมาหาเรือ เพื่อที่จะไปยังจุดหมายที่เรือยามาโตะอยู่ และคนที่พร้อมจะพาเธอไปก็คือหนึ่งในลูกเรือยามาโตะ และยังเป็นเพื่อนเก่ากับพ่อของเธอเองอีกด้วย

## นักแสดง
* เค็งอิจิ มัตสึยามะ .....  คัทซึมิ คามิโอะ (อายุ 15 ปี)
* ชินโด นากามูระ .....  มาโมรุ อูชิดะ
* ทาเกชิ โซริมาจิ .....  โซฮาชิ โมริวากิ
* จุนได ยามาดะ .....  มาซาโอะ คารากิ
* ยู อาโออิ .....  ทาเอโกะ
* คาโยโกะ ชิราอิจิ .....  สุเอะ คามิโอะ
* เค็นตะ อูจิโนะ ..... เท็ตสึยะ นิชิ
* ฮิโรมิ ซากิโมโตะ .....  ซูมิโอะ ทสึเนะตะ
* อัตสึโกะ ทากาฮาตะ ..... ทสึเนะ ทามากิ
* ฮิโรยูกิ ฮิรายามะ ..... ทามากิ
* ได วาตานาเบะ .....  โทชิโอะ ดาเตะ
* เท็ตสึยะ นากาดาอิ .....  คัทซึมิ คามิโอะ (อายุ 75 ปี) 
* เคียวกะ ซูซูกิ .....  มากิโกะ อูชิดะ
* โซซูเกะ อิเกมัตสึ .....  อัตซูชิ
* เค็นจิ คาเนโกะ .....  มาชิมูระ
* ฮิซาชิ อิกาวะ .....  ประธานในที่ประชุม
* เท็ตสึยะ วาตาริ .....  พลเรือโท เซอิชิ อิโตะ
* รีวโซ ฮายาชิ .....  พลเรือตรี ริวโนะสุเกะ คูซากะ
* จุงอิจิ ฮารูตะ .....  ฮิซาโอะ โคอิเคะ
* เรียว ฮาชิซูเมะ .....  โยชิฮารุ โคจิมะ
* ฮิโรตาโร ฮนดะ .....  เท็ตสึโซ ฟุรุมุระ
* ฮิโรชิ คัตสึโนะ .....  โนบุเอะ โมริชิตะ
* อูมิตาโร โนซากิ .....  จิโระ โนมูระ
* เอจิ โอกูดะ .....  โคซากุ อะริกะ
* เค็นจิ ทากาโอกะ .....  ชิโระ โมกิ
* ทากาชิ โมริมิยะ .....  โอโมริ
* คาซูชิเงะ นางาชิมะ .....  อุสุบุชิ
* โนโบรุ ทากาชิ .....  คาวาซาเอะ
* ชิโนบุ เทราจิมะ .....  อะยาโกะ
* คิมิโกะ โย .....  ซาโยะ นิชิ

## เกร็ด
* เรือรบยามาโตะ เป็นเรือรบที่ใหญ่ที่สุดในโลก  จมอยู่ ณ จุดเส้นรุ้งที่ 30.43 องศาเหนือ เส้นแวงที่ 128.04 องศาตะวันออก  เมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1945 ห่างจากผิวน้ำประมาณ 325 เมตร มีน้ำหนักระวาง 72,800 ตัน ความสูงวัดจากกระดูกงูถึงยอดเสาได้ 51 เมตร (ประมาณตึก 18 ชั้น) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์กองทัพเรือแห่งพระจักรพรรดิญี่ปุ่น

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  
* 
* Tour of film set 
* Photos of the film set
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่ 2
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามแปซิฟิก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่สร้างจากเหตุการณ์จริง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากบนเรือ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2548
แมกซิส

**แมกซิส** () เป็นบริษัทผลิตวิดีโอเกมจากสหรัฐอเมริกา ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของบริษัท อิเลคโทรนิค อาร์ต ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) ตั้งอยู่ที่ เอเมรีวิลล์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เกมคอมพิวเตอร์ที่รู้จักกันดีของบริษัทนี้ก็คือเกมส์ชุด เดอะซิมส์ และ เกมชุดซิมซิตี

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Maxis at MobyGames
* Sim series at MobyGames
* SIMply Divine: The story of Maxis Software ", circa 2000, on *[[GameSpot]]* by Geoff Keighley

หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
หมวดหมู่:บริษัทวิดีโอเกม
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2530
ท่าอากาศยานปุลโคโว

**ท่าอากาศยานปุลโคโว** () ตั้งอยู่ที่เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ประเทศรัสเซีย ห่างจากตัวเมืองไปทางใต้ประมาณ 16 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของรัสเซีย (เป็นรองจากโดโมเดโดโว และเชเรเมเตียโว) เดิมมีชื่อว่าท่าอากาศยานชอสเซนายา และยังเป็นท่าอากาศยานหลักของรอสซิยาแอร์ไลน์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ท่าอากาศยานปุลโคโว

ปุลโคโว
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
แคว้นลัตซีโย

**ลัตซีโย** (, ) เป็นหนึ่งในยี่สิบแคว้นของประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ มีอาณาเขตจรดแคว้นตอสคานา แคว้นอุมเบรีย แคว้นมาร์เค แคว้นอาบรุซโซ แคว้นโมลีเซ แคว้นคัมปาเนีย และทะเลติร์เรเนียน แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 จังหวัด ได้แก่ โฟรซีโนเน (Frosinone), ลาตีนา (Latina), รีเอตี (Rieti), โรม (Roma) และวีแตร์โบ (Viterbo) เมืองหลักของแคว้นคือโรมซึ่งยังเป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของอิตาลีอีกด้วย

ลัตซีโยเป็นแคว้นที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ศิลปกรรม สถาปัตยกรรม ศาสนา และวัฒนธรรมของอิตาลี ในแคว้นมีสโมสรกีฬาสำคัญสองทีมคือ สโมสรกีฬาลัตซีโยและสโมสรกีฬาโรมา

## อ้างอิง


ลัตซีโย
เอบซีดิก

**เอบซีดิก** หรือ **รหัสสับเปลี่ยนเลขฐานสิบเข้ารหัสฐานสองแบบขยาย**  () เป็นรหัสอักขระ 8 บิตที่พัฒนาโดยบริษัท IBM ซึ่งพัฒนาสำหรับระบบปฏิบัติการขนาดใหญ่ โดยเป็นรหัสสำหรับไฟล์ข้อความที่ใช้กับระบบปฏิบัติการ IBM OS-390 สำหรับเครื่องแม่ข่าย S/390 และบริษัทจำนวนมากใช้กับโปรแกรมประยุกต์ legacy application และฐานข้อมูล ในไฟล์เอบซีดิก ตัวอักษรพยัญชนะและตัวเลขได้รับการนำเสนอเป็นเลขฐานสอง 8 บิต (8 ตัวอักษรของ 0 และ 1) ทำให้สามารถสร้างรหัสได้ 256 รหัส (2 ยกกำลัง 8) ได้แก่ ตัวพยัญชนะ ตัวเลข และเครื่องหมายพิเศษ แต่ในปัจจุบันนิยมใช้รหัสแอสกี (ASCII) มากกว่า

## อ้างอิง
2.https://www.google.co.th/search?
หมวดหมู่:อักษรย่อ
หมวดหมู่:รหัสอักขระ
การถนอมอาหาร

thumb|200px|อาหารที่ผ่านกระบวนการถนอมอาหาร
**การถนอมอาหาร** () รวมถึงกระบวนการเก็บและรักษาอาหาร เพื่อชะลอการเน่าเสียของอาหาร หรือป้องกันโรคอาหารเป็นพิษ ในขณะที่ยังรักษาคุณค่าทางโภชนาการ สีสัน และกลิ่นให้คงอยู่ด้วย การทอด การปิ้ง การอบ การสีข้าว

## กระบวนการถนอมอาหาร
การถนอมอาหารมักจะเกี่ยวข้องกับ การยับยั้งการเติบโตของแบคทีเรีย เชื้อรา และจุลินทรีย์อื่นๆ และการหน่วงปฏิกิริยาระหว่างไขมันกับออกซิเจนในอากาศ ซึ่งเป็นสาเหตุของการเน่าเสีย (rancidity) ของอาหาร รวมถึงการรักษาอายุตามธรรมชาติและสีสันของอาหารซึ่งเกิดจากการปรุงอาหาร เช่น การเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลของเนื้อแอปเปิลเมื่อสัมผัสกับอากาศ และการถนอมอาหารบางประเภทจำเป็นต้องปิดผนึกอาหารหลังจากที่ผ่านกระบวนการต่างๆ เพื่อป้องกันการเกิดปัจจัยของการเน่าเสีย ทำให้อาหารนั้นสามารถเก็บไว้ได้นานมากกว่าปกติ

กระบวนการถนอมอาหารอาจประกอบด้วย
* การให้ความร้อนเพื่อกำจัดหรือทำจุลินทรีย์ให้เสื่อมสภาพ เช่น การต้ม การรวน
* การใช้สารเคมีเพื่อให้เกิดปฏิกิริยากับออกซิเจน เช่น การใช้ซัลเฟอร์ไดออกไซด์
* การยับยั้งการเกิดสารพิษ เช่น การรมควัน การใช้คาร์บอนไดออกไซด์ น้ำส้มสายชู แอลกอฮอล์ ฯลฯ
* การขจัดน้ำออกจากอาหาร เช่น การตากแห้ง
* การยับยั้งการดูดซึมสารอาหารของจุลินทรีย์ เช่น การเชื่อม การดอง
* การเก็บรักษาอาหารในอุณหภูมิต่ำ เช่น การแช่แข็ง การทำให้เย็นขึ้น

## ความเป็นมา
การถนอมอาหารมีให้เห็นในประวัติศาสตร์ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์จนถึงปัจจุบัน โดยแบ่งเป็นแต่ละยถคดังนี้
### ยุคก่อนประวัติศาสตร์
สมัยก่อนประวัติศาสตร์มนุษย์ยังไม่เข้าใจว่าการถนอมอาหารทำอย่างไร ในสมัยโรมันโบราณส่งนักวิ่งไปยังเทือกเขาแอลป์เพื่อเอาหิมะมาใส่ในอาหาร เพื่อให้อาหารเย็นและเก็บได้นานยิ่งขึ้น ต่อมาก็มีการพยายามหาสิธีถนอมอาหารหลังจากเก็บเกี่ยวหรือหลังจากล่าสัตว์มาเป็นอาหาร ให้เก็บใว้ได้นานและอร่อยยิ่งขึ้นโดยการใช้ความร้อนจากไฟ และทำให้มีควาทปลอดภัยต่อการบริโภคมากยิ่งขึ้น และช่วยยืดอายุการเก็บรักษาใว้ได้ในระยะเวลานึง และการเก็บใว้ในถํ้าหรือห้องใต้ดินก็เป็นอีกวิธีหนึ่งที่มนุษย์เราใช้เพื่อเก็บให้เย็นในฤดูร้อนและป้องกันไม่ให้อาหารกลายเป็นนํ้าแข็งในฤดูหนาว

## อ้าวอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* National Center for Home Food Preservation
* BBC News Online - US army food... just add urine
* Ten Top Reasons For Opposing Food Irradiation

การถนอมอาหาร
จุดหมายปลายทางของสายการบินมาเลเซียแอร์ไลน์

รายชื่อนี้เป็นจุดหมายปลายทางการเดินทางที่สายการบินมาเลเซียแอร์ไลน์เปิดให้บริการ ตามข้อมูลในเดือนมกราคม พ.ศ. 2555
## ภายในประเทศ
***[[มาเลเซีย]]**
**อาโลร์เซอตาร์ 
**บินตูลู 
**โจโฮร์บะฮ์รู 
**โกตาบารู 
**โกตากีนาบาลู 
**กัวลาลัมเปอร์ 
**กัวลาเตอเริงกานู 
**กวนตัน 
**กูชิง 
**ลาบวน 
**ลังกาวี 
**มีรี 
**ปีนัง 
**ซันดากัน 
**ซีบู 
**ตาเวา 

## [[เอเชีย]]
***[[ไทย]]**
**กรุงเทพมหานคร 
**ภูเก็ต
**เชียงใหม่ บินอีกครั้ง 15 ส.ค. 67

***[[กัมพูชา]]**
**พนมเปญ 

***[[บรูไน]]**
** บันดาร์เซอรีเบอกาวัน 

***[[พม่า]]**
**ย่างกุ้ง 

***[[เวียดนาม]]**
**โฮจิมินห์
**ฮานอย 

***[[สิงคโปร์]]**
**สิงคโปร์ 

***[[อินโดนีเซีย]]**
**จาการ์ตา

***[[ฟิลิปปินส์]]**
**มะนิลา 

***[[อินเดีย]]**
**เดลี 
**มุมไบ 
**เจนไน 
**บังกาลอร์
**ไฮเดอราบัด 

***[[ศรีลังกา]]**
**โคลัมโบ

***[[มัลดีฟส์]]**
**มาเล 

***[[บังกลาเทศ]]**
**ธากา 

***[[จีน]]**
**ปักกิ่ง
**คุนหมิง
**กว่างโจว
**เซี่ยงไฮ้
**เซียะเหมิน
**ฮ่องกง

***[[ไต้หวัน]]**
**ไทเป

***[[ญี่ปุ่น]]**
**โตเกียว นาริตะ
**โอซากา

***[[เกาหลีใต้]]**
**โซล 

***[[ซาอุดิอาระเบีย]]**
**เจดดาห์
**ริยาด

## [[โอเชียเนีย]]
***[[ออสเตรเลีย]]**
**บริสเบน
**เพิร์ท
**เมลเบิร์น
**ซิดนีย์
**แอดิเลด

***[[นิวซีแลนด์]]**
**ออกแลนด์

## [[ยุโรป]]
***[[อังกฤษ]]**
**ลอนดอน

## จุดหมายปลายทางที่ยกเลิกแล้ว
### จุดหมายปลายทางที่ยกเลิกภายในประเทศ
***[[มาเลเซีย]]**
**อีโปะฮ์

### จุดหมายปลายทางที่ยกเลิกแล้วในเอเชีย
***[[คูเวต]]**

***[[บาห์เรน]]**

***[[อินเดีย]]**
**อาห์เมดาบัด
**โกลกาตา

***[[อินโดนีเซีย]]**
**บาลิกปาปัน
**บันดุง
**มานาโด
**มากัซซาร์
**ปาดัง
**ปอนเตียอานัก
**ทาราคัน
**ยอกยาการ์ตา
**สุราบายา 

***[[จีน]]**
**เฉิงตู
**กุ้ยหลิน
**อู่ฮั่น
**ซีอาน
**มาเก๊า

***[[ซาอุดีอาระเบีย]]**
**ดาห์ราน
**ริยาด
**ดัมมาน

***[[เลบานอน]]**
**เบรุต

***[[ลาว]]**
**เวียงจันทน์

***[[ไทย]]**
**หาดใหญ่
**กระบี่

***[[ฟิลิปปินส์]]**
**เซบู
**ดาเวา
**ซัมโบอังกา

***[[เกาหลีใต้]]**
**ปูซาน

***[[ญี่ปุ่น]]**
**ฟูกูโอกะ
**นะโงะยะ
**โตเกียว ฮาเนดะ

***[[ไต้หวัน]]**
**เกาซุง

***[[ซีเรีย]]**
**ดามัสกัส

***[[ปากีสถาน]]**
**การาจี 

***[[สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์]]**
**ดูไบ

### จุดหมายปลายทางที่ยกเลิกแล้วในแอฟริกา
***[[อียิปต์]]**
**ไคโร

***[[แอฟริกาใต้]]**
**โจฮันเนสเบิร์ก
**เคปทาวน์

### จุดหมายปลายทางที่ยกเลิกแล้วในโอเชียเนีย
***[[ออสเตรเลีย]]**
**ดาร์วิน
**แคนส์

***[[นิวซีแลนด์]]**
**ไครสต์เชิร์ช

### จุดหมายปลายทางที่ยกเลิกแล้วในอเมริกาเหนือ
***[[สหรัฐอเมริกา]]**
**โฮโนลูลู
**นวร์ก

***[[แคนาดา]]**
**แวนคูเวอร์

***[[เม็กซิโก]]**
**เม็กซิโกซิตี้

### จุดหมายปลายทางที่ยกเลิกแล้วในอเมริกาใต้
***[[อาร์เจนตินา]]**
**บัวโนสไอเรส

### จุดหมายปลายทางที่ยกเลิกแล้วในยุโรป
***[[ออสเตรีย]]**
**เวียนนา

***[[เบลเยียม]]**
**บรัสเซลส์

***[[โครเอเชีย]]**
**ซาเกร็บ

***[[สเปน]]**
**มาดริด

***[[สวิตเซอร์แลนด์]]**
**ซูริก

***[[เยอรมนี]]**
**มิวนิก

***[[สวีเดน]]**
**สต็อกโฮล์ม

***[[อังกฤษ]]**
**แมนเชสเตอร์

***[[อิตาลี]]**
**โรม

***[[ตุรกี]]**
**อิสตันบูล

หมวดหมู่:มาเลเซียแอร์ไลน์
หมวดหมู่:รายชื่อ
ม
ภาษาวาไร

**ภาษาวาไร** (), **ซามาร์-เลเต** หรือ **ซามาร์** เป็นภาษาที่ใช้พูดในจังหวัดซามาร์, นอร์เทิร์นซามาร์, อีสเทิร์นซามาร์, เลเต และบีลีรันในฟิลิปปินส์ จัดอยู่ในภาษาตระกูลวิซายัน มีความเกี่ยวข้องกับภาษาเซบูและใกล้เคียงกับภาษาฮีลีไกโนน

## ไวยากรณ์
### สรรพนาม

### คำเชื่อม
ภาษาวาไรไม่มีคำที่ตรงกับกริยา to be ในภาษาอังกฤษ ตัวอย่างเช่น ในภาษาตากาล็อก Siya ay maganda = หล่อนสวย คำ ay บอกถึงความเชื่อโดยทั่วไปแต่ไม่ได้ตรงกับ is ในภาษาอังกฤษ และเป็บคำเชื่อมบอกถึงการกลับประโยคในภาษาตากาล็อกด้วย แต่ภาษาวาไรไม่มีคำเชื่อมลักษณะนี้ คำว่า หล่อนสวยจะใช้ว่า Mahusay hiya หรือ Mahusay iton hiya โดย iton เป็นคำนำหน้านาม หรือประโยค นี่คือหมา ใช้ว่า Ayam ini คำว่าหมา (ayam) จะวางอยู่หน้าคำว่านี่ (ini) โดยไม่มีคำเชื่อม ภาษาวาไรจึงต่างจากภาษาตากาล็อกที่ไม่สามารถกลับให้ประธานขึ้นต้นประโยคได้ 

อย่างไรก็ตาม ภาษาวาไรยังมีโครงสร้างบอกถึง การเป็น จะเป็น และกลายเป็น เช่น
* Makuri magin estudyante = ยากที่จะเป็นนักเรียน
* Ako an magigin presidente = ฉันจะเป็นประธานาธิบดี
* Ako an nagin presidente = ฉันกลายเป็นประธานาธิบดี

## สัทวิทยา
ภาษาวาไรมีพยัญชนะ 16 ตัว: p, t, k, b, d, g, m, n, ng, s, h, w, l, r และ y. มีสระหลัก 3 ตัว: [a], [/[i], และ [o]/[]. [i]/[ และ []/[o] เสียงคล้ายกันแต่  [o] เป็นเสียงของ[] ในพยางค์ท้าย. แม้ว่าจะมีเสียงแยกกันสำหรับพยัญชนะแต่ละตัว ตัว **[d]** และ **[]** มีเสียงคล้ายกันแต่ใช้แทนกันไม่ได้เช่น  *palaron* (โชคดี) [จาก *palad*, ปาล์ม] แต่ไม่ใช่ *paladon* และ *tagadiín* (จากที่ซึ่ง) [จาก *diín*, ที่] แต่ไม่ใช่ *tagariín*.

## ระบบการเขียน
ระบบการเขียนที่กำหนดโดยองค์กรวิชาการภาษาวิซายันแห่งซามาร์และเลเต ยังไม่แพร่หลาย คำเดียวกันจึงสะกดต่างกันบ้าง แต่จะต่างเฉพาะสระเท่านั้น เช่น
* diri = dire = ไม่
* guinhatag = ginhatag = ให้แล้ว
* hira = hera = พวกเขา
* maopay = maupay = ดี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* พิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับวาไร
* พจนานุกรมเลเต-ซามาร์ - อังกฤษ   
* บทเรียนภาษาวาไร 
* พจนานุกรมภาษาวาไร 
* Bansa.org พจนานุกรมภาษาวาไร 
* รายงานเกี่ยวกับวัฒนธรรมวาไร
* คำอธิบายเกี่ยวกับภาษาวาไร (Online Tutorial)

วาไร
เวียงแว่นฟ้า

**เวียงแว่นฟ้า**เป็นนวนิยายที่ได้รับรางวัลคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ พ.ศ. 2545 และนวนิยายดีเด่นรางวัล 7 Books Awards พ.ศ. 2547 เป็นบทประพันธ์ของ กฤษณา อโศกสิน

## เรื่องย่อ
เจ้าม่อนฟ้า หลานขุนหอคำเมืองนาย ปลอมตัวเข้ามาเมืองเชียงใหม่ ได้พบกับบัวบุรีซึ่งเป็นคนในคุ้มเจ้าหลวง เจ้าม่อนฟ้าหลงรักบัวบุรีจึงตามเข้ามาทำงานในคุ้ม ส่วนเมืองรามเป็นไพร่ ลูกพรานป่ามาจากเมืองลำปาง ได้พบกับบัวบุรีเมื่อตามเสด็จเจ้าหลวงไปดูการลากไม้ เกิดชอบพอกัน เมืองรามจึงเลือกไปทำงานเป็นช่างไม้ในคุ้มหลวง เมื่อเจ้าม่อนฟ้ารู้ว่าบัวบุรีมีใจให้เมืองรามจึงฉุดบัวบุรีหนีกลับไปเมืองนายและแต่งงานกับนางที่นั่น

เมื่อเมืองรามรู้ว่าบัวบุรีถูกฉุดไปเมืองนาย เมื่อสบโอกาสจึงออกเดินทางตามไปและไปพบเจ้าม่อนฟ้าที่เมืองมอกใหม่ ขณะที่เจ้าม่อนฟ้าออกมาดูลาดเลาข่าวศึก เกิดทะเลาะกัน เมืองรามถูกเจ้าม่อนฟ้าแทงบาดเจ็บสาหัส แต่ได้ชาวเมืองมอกใหม่ช่วยไว้ และกลับมาเชียงใหม่เมื่อคราวทัพเมืองมอกใหม่เข้าตีเมืองเชียงใหม่

## ภาพทางประวัติศาสตร์
นวนิยายเรื่องนี้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับสภาพของล้านนาในช่วงปลายรัชกาลที่ 4 ถึงต้นรัชกาลที่ 5 ที่เริ่มมีปัญหาจากการคุกคามของชาติตะวันตกและการเผยแผ่ศาสนาคริสต์ ขณะนั้น อังกฤษยึดครองพม่าตอนล่างได้แล้ว ส่วนพม่าตอนบนยังเป็นอิสระแต่มีปัญหากับหัวเมืองไทใหญ่ที่เป็นประเทศราชเนืองๆ ในขณะที่หัวเมืองไทใหญ่ ล้านนา เชียงตุง ก็มีปัญหาขัดแย้งกันเองเป็นระยะๆ เช่น สงครามเชียงใหม่-เชียงตุง และสงครามระหว่างเชียงใหม่-มอกใหม่

## อ้างอิง
* กฤษณา อโศกสิน. เวียงแว่นฟ้า. พิมพ์ครั้งที่ 3. เพื่อนดี. 2547

หมวดหมู่:นวนิยายอิงประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:งานเขียนของกฤษณา อโศกสิน
สมเด็จพระสันตะปาปายอห์นที่ 23

**สมเด็จพระสันตะปาปายอห์นที่ 23** () มีพระนามเดิมว่า**อันเจโล จูเซปเป รอนกัลลี** (Angelo Giuseppe Roncalli; ) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1958 ถึง ค.ศ. 1963

พระองค์เป็นบุตรคนที่สี่ในบรรดาพี่น้องทั้งหมดสิบสี่คนในครอบครัวเกษตรกรชาวแคว้นลอมบาร์เดีย ได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1904 ได้ตำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่งในคริสตจักรโรมันคาทอลิก เช่น เอกอัครสมณทูตประจำประเทศฝรั่งเศส บัลแกเรีย กรีซ และตุรกี และในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1953 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 ได้แต่งตั้งพระองค์เป็นพระคาร์ดินัลประมุขเขตอัครบิดรเวนิส

พระคาร์ดินัลรอนกัลลีได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1958 เลือกใช้พระนาม**ยอห์น** เป็นพระนามพระสันตะปาปา พระองค์ได้เรียกประชุมสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง ซึ่งเปิดประชุมครั้งแรกวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1962 และสิ้นพระชมน์ก่อนที่สังคายนาครั้งนี้จะสิ้นสุดลง สิริรวมสมณสมัย 4 ปีครึ่ง 

พระศพของพระองค์ถูกฝังที่ใต้มหาวิหารนักบุญเปโตรเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1963 และมีการเริ่มกระบวนการประกาศให้พระองค์ได้เป็นนักบุญตั้งแต่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ผู้สืบตำแหน่งพระสันตะปาปาต่อจากพระองค์ ประกาศให้พระองค์เป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้า ต่อมาได้เป็นผู้น่าเคารพตั้งแต่วันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1999 และได้รับการประกาศเป็นบุญราศีเมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2000 โดยสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 และในที่สุดพระองค์ก็ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 2014 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส

## ดูเพิ่ม
* *[[Pacem in terris]]*

## อ้างอิง



หมวดหมู่:พระสันตะปาปาชาวอิตาลี
หมวดหมู่:พระสันตะปาปานักบุญ
หมวดหมู่:นักบุญชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:ผู้ได้รับอิสริยาภรณ์เหรียญแห่งอิสรภาพของประธานาธิบดี
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นลอมบาร์เดีย
ยอห์นที่ 23
ยอห์นที่ 23
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6

**สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6** () ดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1963 ถึง ค.ศ. 1978 สืบต่อจากสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 ผู้เรียกประชุมสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง เมื่อได้รับตำแหน่งพระสันตะปาปาก็ทรงสืบสานงานการประชุมสังคายนานั้นต่อ ซึ่งมีผลให้พระศาสนจักรโรมันคาทอลิกได้ส่งเสริมและสนับสนุนงานด้านคริสตศาสนสัมพันธ์กับนิกายโปรเตสแตนต์และอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์เรื่อยมาจนปัจจุบัน

ก่อนได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา พระองค์เคยทำงานรับใช้ใกล้ชิดกับสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 โดยทำงานที่สำนักเลขาธิการแห่งรัฐวาติกัน และพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 นี้เองได้แต่งตั้งพระองค์เป็นอัครมุขนายกแห่งมิลาน ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการสภามุขนายกแห่งอิตาลีอีกด้วย ต่อมาในสมณสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 พระองค์ได้รับแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัล และได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาหลังจากสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 ได้สิ้นพระชนม์

พระองค์เลือกใช้พระนามว่า **เปาโล** เพื่อสื่อถึงการเน้นพันธกิจทางด้านการประกาศข่าวดีเหมือนนักบุญเปาโลอัครทูต นอกจากนี้หลังจากการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 พระองค์ยังคงสานงานการประชุมสังคายนาวาติกันครั้งที่สองนั้นต่อ ซึ่งมาแล้วเสร็จในสมณสมัยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2

ในวันพฤหัสบดีที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2555 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 โดยสมณะกระทรวงการแต่งตั้งนักบุญ ได้ประกาศว่าสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ทรงเปี่ยมด้วยวีรคุณธรรม จึงเป็นผู้น่าเคารพ ซึ่งเป็นกระบวนการขั้นต้นก่อนการประกาศเป็นนักบุญในลำดับต่อไป

ต่อมาในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสได้ทรงลงนามรับรองในการเกิดอัศจรรย์ ตามที่พระคาร์ดินัลเอนเจโล อามาโต สมณมนตรีว่าการสมณะกระทรวงการแต่งตั้งนักบุญได้เสนอ และประกาศให้มีศาสนพิธีในวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2557 เพื่อแต่งตั้งสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ขึ้นเป็นบุญราศี ในขั้นตอนต่อจากนี้สมณะกระทรวงการแต่งตั้งนักบุญจะต้องได้รับรายงานและพิสูจน์การเกิดอัศจรรย์อีกหนึ่งครั้ง ก่อนที่พระสันตะปาปาจะลงนามรับรองและดำเนินการประกาศเป็นนักบุญต่อไป

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระสันตะปาปาชาวอิตาลี
หมวดหมู่:พระสันตะปาปานักบุญ
หมวดหมู่:อาร์ชบิชอปแห่งมิลาน
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นลอมบาร์เดีย
หมวดหมู่:ผู้รอดชีวิตจากการลอบสังหาร
ปอลที่ 6
ปอลที่ 6
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7

**สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7** () มีพระนามเดิมว่า **บาร์นาบา นิกโกเลาะ มาเรีย ลุยจี กีอารามอนตี** (Barnaba Niccolò Maria Luigi Chiaramonti)ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่วันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2343 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2366 พระองค์เป็นนักพรตคณะเบเนดิกติน ทรงเชี่ยวชาญด้านเทววิทยา และเคยดำรงตำแหน่งบิชอปแห่งตีโวลีและบิชอปแห่งอีโมลา 

ในปี ค.ศ. 2007 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ได้ประกาศแต่งตั้งพระองค์เป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้า ซึ่งเป็นกระบวนการขั้นแรกในการประกาศเป็นนักบุญต่อไป

หมวดหมู่:ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า
หมวดหมู่:พระสันตะปาปาชาวอิตาลี
หมวดหมู่:พระสันตะปาปาที่เป็นสมาชิกคณะเบเนดิกติน
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา
ปิอุสที่ 7
ปิอุสที่ 7
สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13

thumb|สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13
**สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13** () มีพระนามเดิมว่า **ปีเอโตร ฟรันเชสโก ออร์ซีนี** (Pietro Francesco Orsini) ประสูติวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1649 ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1724 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์วันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1730 รวมพระชนมายุได้ 81 พรรษา

เมื่อทรงปฏิญาณตนเป็นไฟรเออร์คณะดอมินิกัน มีพระนามฉายาว่า **วินเซนโซ มาเรีย ออร์ซีนี** (Vincenzo Maria Orsini) เคยดำรงตำแหน่งอาร์ชบิชอปแห่งมันเฟรโดเนีย อาร์ชบิชอปแห่งเซเซนา และอาร์ชบิชอปแห่งเบเนเวนโต ก่อนขึ้นดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปา หลังจากสิ้นพระชนม์ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นผู้รับใช้พระเป็นเจ้า

หมวดหมู่:ผู้รับใช้พระเป็นเจ้า
หมวดหมู่:ตระกูลออร์ซินี
หมวดหมู่:พระสันตะปาปาชาวอิตาลี
หมวดหมู่:พระสันตะปาปาที่เป็นสมาชิกคณะดอมินิกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นปุลยา
เบเนดิกต์ที่ 13
เบเนดิกต์ที่ 13
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 13

thumb|สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 13
**สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 13** (อังกฤษ: Gregory XIII) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1572 ถึง ค.ศ. 1585 ประสูติเมื่อ 7 มกราคม ค.ศ. 1502 สิ้นพระชนม์เมื่อ 10 เมษายน ค.ศ. 1585 เป็นชาวอิตาลี พระสันตะปาปาพระองค์นี้มีบทบาทสำคัญอย่างมากต่อชาวโลก คือเป็นผู้ทำปฏิทิน โดยปรับปรุงของเก่าที่มีอยู่เดิมคือ ปฏิทินจูเลียสของ จูเลียส ซีซาร์ แห่งโรมัน (จึงใช้ชื่อนี้ แทนในเดือน 7 - July) ที่แต่เดิมมีจำนวนเดือนเพียงแค่ 8 เดือนโดยไม่นับฤดูหนาว ทำให้มีปัญหาในการนับเวลา ดังนั้นประสันตะปาปาเกรกอรีจึงปรับปรุงใหม่ให้มี 12 เดือนจนถึงทุกวันนี้ ดังนั้นปฏิทินที่ใช้อยู่ทุกวันนี้ จึงมีชื่อว่า ปฏิทินเกรกอรี ตามพระนามของท่าน


เกรกอรี 13
หมวดหมู่:บุคคลจากโบโลญญา
เกรกอรีที่ 13
เกรกอรีที่ 13
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5

**สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5** หรือ **นักบุญปิอุสที่ 5** (; ) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1566 ถึง ค.ศ. 1572 เป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการสังคายนาแห่งเทรนต์ การปฏิรูปคาทอลิก และปรับปรุงจารีตโรมันในคริสตจักรละตินให้มีมาตรฐาน

ในทางการเมือง พระองค์ได้ขับสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ ออกจากศาสนจักร เพราะพระนางสนับสนุนให้คริสตจักรแห่งอังกฤษแยกตัวออกจากสันตะสำนัก และยังเบียดเบียนคริสตชนคาทอลิกจำนวนมากในอังกฤษ พระองค์ยังร่วมก่อตั้งสันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1571) เพื่อต่อต้านทัพมุสลิมของจักรวรรดิออตโตมัน เมื่อสันนิบาตได้รับชัยชนะ พระองค์ได้ยกย่องว่าเป็นผลจากการอธิษฐานของพระนางมารีย์พรหมจารี และตั้งวันฉลอง**แม่พระแห่งชัยชนะ**ขึ้นเป็นครั้งแรก (ปัจจุบันเรียกว่า "แม่พระแห่งลูกประคำ")

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2047
หมวดหมู่:นักบุญชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักบุญคณะดอมินิกัน
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:พระสันตะปาปาชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นปีเยมอนเต
ปิอุสที่ 5
หมวดหมู่:พระสันตะปาปาในศตวรรษที่ 16
สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1

**สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1 ** () (17 ตุลาคม ค.ศ. 1912 - 28 กันยายน ค.ศ. 1978) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในวันที่ (26 สิงหาคม ค.ศ. 1978 - 28 กันยายน ค.ศ. 1978) สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส ประกาศให้ สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1 เป็นบุญราศีแห่งนครรัฐวาติกัน

## พระประวัติ
สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1 มีพระนามเดิมว่า **อัลบีโน ลูเชียนี**  ถือกำเนิดในครอบครัวที่ค่อนข้างขัดสน ท่านได้อุทิศตนให้กับพระผู้เป็นเจ้าในฐานะนักบวช ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น บิชอปแห่งวิตโตรีโอเวเนโต (ค.ศ. 1958-1969) และอัครบิดรแห่งเวนิส (ค.ศ. 1969-1978) ตามลำดับ ได้รับแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัลในปี ค.ศ. 1973 ด้วยความไม่ทะเยอทะยานทำให้ท่านยิ่งเป็นที่รักใคร่ของทุกคน โดยเฉพาะองค์สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 

เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่  6 สิ้นพระชนม์ลงด้วยโรคพระหทัยวายเฉียบพลัน พระคาร์ดินัลอัลบีโน ลูเชียนี เป็นผู้ถูกเลือกด้วยฉันทามติจากที่ประชุมคณะพระคาร์ดินัล  ด้วยความถ่อมพระองค์ทรงพยายามขอร้องว่า ไม่ต้องการสวมมงกุฎพระสันตะปาปา หรือนำแห่ขึ้นพระที่นั่งอันศักดิ์สิทธิ์ของพระสันตะปาปาตามสมณประเพณี แต่ก็ไร้ผลเพราะผู้ที่จะเป็นพระสันตะปาปาจำต้องผ่านพิธีศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ทุกอย่าง คงมีเพียงอย่างเดียวที่เป็นไปตามคำขอคือ การปฏิญาณพระองค์ที่ระเบียงพระบัญชรที่ทำขึ้นอย่างเรียบง่ายโดยมีพระคาร์ดินัลผู้ช่วยทำพิธีคือคาร์ดินัลโยเซฟ รัทซิงเงอร์

## การสิ้นพระชนม์
วันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1978 หลังจากดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาเพียง 1 เดือน 2 วัน หรือ 33 วัน พระคาร์ดินัลผู้ใกล้ชิดพบร่างของพระสันตะปาปาฟุบอยู่กับโต๊ะทรงงาน ในพระหัตถ์ยังทรงถือเอกสารค้างอยู่ ครั้นเมื่อเข้าไปถวายการปฐมพยาบาลก็ปรากฏว่าพระองค์สิ้นพระชนม์แล้ว มีข้อสันนิษฐานว่าอาจทรงถูกลอบปลงพระชนม์ หรือเกิดพระอาการเสวยยาเกินขนาด เนื่องด้วยมีโรคประจำพระองค์คือโรคพระหทัย แต่อย่างไรก็ตามไม่ได้มีการชันสูตรพระศพ เพราะถือเป็นเรื่องต้องห้ามของวาติกัน

หมวดหมู่:พระสันตะปาปาชาวอิตาลี
หมวดหมู่:ผู้น่าเคารพ
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นเวเนโต
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
ยอห์น ปอลที่ 1
ยอห์น ปอลที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3

thumb
**สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3** () (29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1468 – 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1549) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1534 หลังจากกรุงโรมแตก ในปี ค.ศ. 1527 และทรงดำรงตำแหน่งมาจนเมื่อเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1549 มีพระนามว่า **อาเลสซันโดร ฟาร์เนเซ** สมณสมัยของพระองค์เป็นช่วงที่คริสตจักรโรมันคาทอลิกกำลังระส่ำระสายจากการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ และเป็นช่วง “การปฏิรูปคาทอลิก” ที่เกิดคณะนักบวชคาทอลิกต่าง ๆ มากมาย เช่น คณะแห่งพระเยซูเจ้า คณะเตอาติน คณะบาร์นาไบต์ และคณะนักบุญฟีลิปโป เนรี คณะเหล่านี้ล้วนแต่มีผู้ติดตามกันอย่างกว้างขวาง และทรงเรียกประชุมสภาสังคายนาแห่งเทรนต์ในปี ค.ศ. 1545 นอกจากนั้นแล้วพระองค์ก็ยังทรงเป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญของศิลปะและสถาปัตยกรรม และใช้คติเห็นแก่ญาติในการสร้างเสริมบารมีให้แก่ตระกูลฟาร์เนเซของพระองค์

## ดูเพิ่ม
* วังฟาร์เนเซ

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2011
ปอลที่ 3
หมวดหมู่:คนที่เกิดวันที่ 29 กุมภาพันธ์
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นลัตซีโย
ปอลที่ 3
ปอลที่ 3
สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 10

thumb|สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 10
**สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 10** (อังกฤษ: Leo X, 10 ธันวาคม ค.ศ. 1475 - 1 ธันวาคม ค.ศ. 1521) มีพระนามเดิมว่า **โจวันนี ดิ ลอเรนโซ เดอ เมดิชี** พระองค์ทรงเป็นพระสันตะปาปา ตั้งแต่วันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1513 จนถึงสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1521 

พระองค์ประสูติในตระกูลเมดิชีที่มีชื่อเสียงทางการเมืองและการธนาคารในเมืองฟลอเรนซ์ จีโอวันนีทรงเป็นบุตรชายคนที่สองของโลเรนโซ เด เมดีชี ผู้ปกครองสาธารณรัฐฟลอเร็นทีน พระองค์ทรงได้รับเลือกเป็นพระคาร์ดินัลในปี ค.ศ. 1489 ภายหลังจากการสิ้นพระชน์มของสมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2 จีโอวันนีทรงได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาองค์ต่อไปหลังจากได้รับแรงสนับสนุนจากสมาชิกชั้นผู้น้อยของคณะอันศักดิ์สิทธิ ในช่วงแรกของการปกครองของพระองค์ ได้ทรงควบคุมปิดท้ายการประชุมสังคายนาลาเตรันครั้งที่ห้า แต่ได้พยายามที่จะดำเนินการที่เห็นด้วยในการปฏิรูป ในปี ค.ศ. 1517 พระองค์ทรงนำสงครามราคาแพงที่ประสบความสำเร็จในการให้ช่วยเหลือแก่พระนัดดาของพระองค์ที่เป็นดยุคแห่งอูร์บีโน แต่เงินในส่วนของพระสันตะปาปาได้ลดลง 

ในแวดวงฝ่ายนิกายโปรเตสแตนด์ เลโอที่ 10 ทรงมีส่วนเกี่ยวข้องด้วยการมอบใบไถ่บาปแก่ผู้ที่บริจาคเพื่อบูรณะมหาวิหารนักบุญเปโตร การกระทำเช่นนี้ได้ถูกท้าทายในไม่ช้าโดยญัตติ 95 ประการของมาร์ติน ลูเทอร์ พระองค์ทรงปฏิเสธที่จะยอมรับความถูกต้องตามกฎหมายของข้อเรียกร้องนี้คือสิ่งที่จะกลายเป็นการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ สารตราพระสันตะปาปา ฉบับปี ค.ศ. 1520 Exsurge Domine ทรงได้ประณามการคัดค้านของมาร์ติน ลูเทอร์ ทำให้การถ่ายทอดคำสอนอย่างต่อเนื่องเป็นเรื่องยาก อย่างไรก็ตาม, แผนกเหล่านี้ พระองค์ได้ก่อตั้ง Oratory of Divine Love 

พระองค์ทรงได้กู้ยืมเงินและใช้จ่ายอย่างสุรุ่ยสุร่าย ผู้มีอุปการะที่สำคัญในศิลปะ เมื่อได้มีการคัดเลือก ลีโอได้ถูกอ้างอิงถึงซึ่งมีคำกล่าวว่า "เนื่องจากพระเจ้าทรงประทานพระสันตะปาปาให้แก่พวกเรา ขอให้เราสนุกไปกับมันเถิด" ภายใต้การปกครองของพระองค์ได้มีความคืบหน้าในการบูรณะมหาวิหารนักบุญเปโตรและศิลปิน เช่น ราฟาเอลได้ตกแต่งห้องวาติกัน ลีโอยังได้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยโรมันอีกครั้ง และส่งเสริมการศึกษาทางด้านวรรณคดี กวีนิพนธ์ และโบราณวัตถุ พระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1521 และถูกฝังพระศพไว้ใน Santa Maria sopra Minerva กรุงโรม พระองค์ทรงเป็นพระสันตะปาปาองค์สุดท้ายที่ไม่ได้อยู่ในระเบียบวินัยนักบวชในช่วงเวลาที่พระองค์ได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา  

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2018
เลโอที่ 10
เลโอที่ 10
หมวดหมู่:บุคคลจากฟลอเรนซ์
เลโฮที่ 10
เลโอที่ 10
สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2

**สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2** (ละติน: Julius II) พระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2 มีพระฉายานามว่า “พระสันตะปาปาผู้เหี้ยมโหด” (Il Papa Terribile) พระนามเมื่อเกิดคือจูเลียโน จูลิอาโน เดลลา โรเวเร ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาระหว่างปี ค.ศ. 1503 ถึง ค.ศ. 1513 พระองค์เลือกพระนามพระสันตะปาปาไม่ใช่เพื่อเป็นเกียรติแก่สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 1 แต่เป็นการนำนามของจูเลียส ซีซาร์ มาใช้ พระองค์เป็นหนึ่งในสมเด็จพระสันตะปาปาที่ทรงพลังอำนาจและอิทธิพลที่สุด สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2 พระองค์เป็นศูนย์กลางของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาชั้นสูง และพระองค์ได้ทิ้งมรดกทางวัฒนธรรมและการเมืองที่สำคัญไว้ เนื่องด้วยนโยบายของพระองค์ในช่วงสงครามอิตาลี รัฐพระสันตะปาปายังคงมีความเป็นอิสระและเป็นศูนย์กลาง และวาติกันยังคงมีความสำคัญยิ่งต่อทางการทูตและทางการเมือง ตลอดศตวรรษที่ 16 ในอิตาลีและยุโรป

ในปี ค.ศ. 1506 สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2 ได้ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์วาติกันและเริ่มสร้างมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ขึ้นใหม่ ในปีเดียวกันนั้นพระองค์ได้จัดตั้งสวิสการ์ด ที่มีชื่อเสียงในฐานะผู้คุ้มกันส่วนพระองค์และบัญชาการรบที่ประสบความสำเร็จในเมืองโรมานญา เพื่อต่อสู้กับขุนนางในท้องถิ่น พระองค์ยังสนใจเกี่ยวกับโลกใหม่ด้วย โดยพระองค์ได้ลงสัตยาบันในสนธิสัญญาตอร์เดซิยัส ก่อตั้งกลุ่มบาทหลวงกลุ่มแรกในอเมริกาและเริ่มต้นการทำให้เป็นคาทอลิกในละตินอเมริกา ในปี ค.ศ. 1508 พระองค์ได้มอบหมายให้ราฟาเอล วาดภาพในห้องราฟาเอลที่พระราชวังพระสันตะปาปา และมอบหมายให้ไมเคิลแองเจโล วาดภาพบนเพดานในโบสถ์น้อยซิสทีน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1986
ยูลิอุสที่ 2
หมวดหมู่:ตระกูลเดลลาโรเวเร
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นลีกูเรีย
ยูลิอุสที่ 2
ยูลิอุสที่ 2
ความลับทางการค้า

**ความลับทางการค้า** หมายถึง ข้อมูลการค้าที่ยังไม่รู้จักกันโดยทั่วไปหรือยังเข้าถึงไม่ได้ในหมู่บุคคล ซึ่งโดยปกติแล้วบุคคลที่เข้าถึงได้จะต้องเกี่ยวข้องกับข้อมูลดังกล่าว โดยเป็นข้อมูลที่มีประโยชน์ในเชิงพาณิชย์เนื่องจากการเป็นความลับ และเป็นข้อมูลที่ผู้ควบคุมความลับทางการค้าได้ใช้มาตรการที่เหมาะสมเพื่อรักษาไว้เป็นความลับ ความลับทางการค้าอาจอยู่ในรูปแบบของ สูตร วิธีการ กรรมวิธี การออกแบบ เครื่องมือ แบบแผน หรือการรวบรวมข้อมูลข่าวสารที่ใช้ในการทำธุรกิจ เพื่อเพิ่มความได้เปรียบเหนือคู่แข่งหรือกลุ่มลูกค้า

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กฎหมายทรัพย์สินทางปัญญา
หมวดหมู่:ความลับ
ท่าอากาศยานนานาชาติไคโร

**ท่าอากาศยานนานาชาติไคโร** (อาหรับ: مطار القاهرة الدولي) ตั้งอยู่ที่กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 15 กิโลเมตร เป็นประตูสำคัญในการเข้าออกอียิปต์ และยังเป็นท่าอากาศยานหลักของอียิปต์แอร์

ไคโรเป็นท่าอากาศยานที่มีผู้ใช้บริการมากเป็นอันดับ 2 ของทวีปแอฟริกา เป็นรองจากท่าอากาศยานนานาชาติโออาร์ แทมโบ ที่เมืองโจฮันเนสเบิร์ก

## อ้างอิง

ค