open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เนหา กักกร

**เนหา กักกร** (, )  เป็นนักร้องหญิงชาวอินเดีย เธอเริ่มร้องเพลงตั้งแต่อายุสี่ขวบและเริ่มต้นชีวิตวงการบันเทิงจากการประกวดร้องเพลงในรายการ *อินเดียนไอดอล* และเธอยังได้ร่วมร้องเพลงประกอบภาพยนตร์อินเดียเรื่อง *Meerabai Not Out* อีกด้วย นอกจากนี้เธอยังร้องเพลง "Aao Raja" ประกอบภาพยนตร์เรื่อง *กาบาร์อิสแบค*, *Tu Isaq Mera* จากเรื่อง *เฮทสตอรี่ ภาค 3* และหลายเพลงของเธอเองยังติดชาร์ตอีกมากมาย อาทิ "Aankh Maarey", "Dilbar" , "Badri Ki Dulhania", "Cheez Badi" , "Kala Chashma" จากภาพยนตร์เรื่อง *Baar Baar Dekho* และซิงเกิลแรกของเธอ "Nikle Currant" ที่ติดชาร์ตในบิลบอร์ดอีกด้วย

เธอเกิดเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2531 ที่ฤษีเกศ รัฐอุตตราขัณฑ์ ประเทศอินเดีย มีพี่สาวและพี่ชายที่เป็นนักร้องและนักดนตรีเช่นกันคือโซนูร์ กักกรและโทนี กักกร บิดาของเธอเป็นพ่อค้า ส่วนมารดาของเธอนั้นเป็นแม่บ้าน ต่อมาประมาณ พ.ศ. 2533 เธอได้เข้าสู่กรุงนิวเดลี เพื่อตามหาความฝันในการเป็นนักร้องเนื่องจากเธอชื่นชอบด้านนี้เป็นอย่างมาก จนกระทั่ง พ.ศ. 2549 เมื่ออายุได้ 18 ปี เธอได้เข้าประกวดในรายการโชว์ *อินเดียนไอดอล* และนี่คือจุดเริ่มต้นชีวิตในวงการบันเทิงของเธอ

ใน พ.ศ. 2562 เธออยู่หนึ่งในรายชื่อศิลปินหญิงที่มียอดผู้ชมทางยูทูบมากที่สุดด้วยจำนวน 4.2 ล้านวิว ทั้งนี้ใน พ.ศ. 2564 เธอยังได้รับรางวัล YouTube Diamond Play Button จากยูทูบอีกด้วย เป็นชาวอินเดียคนแรกที่ได้รับรางวัลนี้ และในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2563 เธอติดอยู่ในรายชื่อ 100 ดาราดิจิทัลแห่งเอเชียจากนิตยสารฟอบส์

## ชีวิตส่วนตัว
กักกรคบหาดูใจกับนักแสดง Himansh Kohli มาตั้งแต่ ค.ศ. 2014 ต่อมาในเดือนกันยายน ค.ศ. 2018 พวกเขากล่าวถึงความสัมพันธ์ของทั้งคู่ผ่านทางโทรทัศน์และเปิดเผยว่าพวกเขาจะหมั้นกันในเร็ว ๆ นี้ อย่างไรก็ตาม ในอีกสามเดือนถัดมา กักกรโพสต์ลงอินสตาแกรมว่าทั้งคู่ได้เลิกรากันแล้ว ในบทสัมภาษณ์กับ *[[บอมเบย์ไทม์]]* เธอได้เปิดใจเกี่ยวกับชีวิตหลังจากที่เลิกกัน และเปิดเผยว่าเธอรู้สึกเสียใจที่ "ทำให้ชีวิตส่วนตัวของเธอกลายเป็นสาธารณะ" ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2019 เธอได้แชร์โพสต์อินสตาแกรมเกี่ยวกับ "ความหดหู่" และ "การคิดถึงการจบชีวิตของเธอ" หลังจากที่ตกเป็นข่าวว่าเธอได้คบชู้กับผู้เข้าร่วมแข่งขันอินเดียนไอดอล

กักกรแต่งงานกับนักร้องชาวอินเดีย Rohanpreet Singh เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2020 ที่*[[คุรุทวารา]]*ในเดลี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2531
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวอินเดีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐอุตตราขัณฑ์
ไอดอลลีไพรด์

***ไอดอลลีไพรด์*** (*IDOLY PRIDE*) เป็นโปรเจกต์สื่อผสมธีมไอดอล ผลิตโดยบริษัทย่อยของบริษัท CyberAgent ได้แก่ QualiArts, Straight Edge และ Music Ray'n ร่วมด้วยผู้ออกแบบตัวละครคือ  

ซีรีส์มังงะเขียนโดยฮิโรกิ ฮารุเสะ เริ่มเผยแพร่ในเว็บไซต์ *Comic Newtype* ของสำนักพิมพ์คาโดกาวะ โชเต็ง เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2563 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ผลิตโดยสตูดิโอ CAAnimation และ Lerche ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2564 

## รูปแบบต่าง ๆ
### มังงะ
ซีรีส์มังงะเขียนโดยฮิโรกิ ฮารุเสะ เริ่มเผยแพร่ในเว็บไซต์ *Comic Newtype* ของสำนักพิมพ์คาโดกาวะ โชเต็ง เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2563

### อนิเมะ
มีการประกาศทำซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ครั้งแรกในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 เป็นอนิเมะเรื่องแรกที่ผลิตโดยสตูดิโอ CAAnimation ซึ่งก่อตั้งโดย CyberAgent ให้ผลิตอนิเมะออริจินอล สตูดิโอ Lerche ได้มีส่วนร่วมในการผลิต ซีรีส์อนิเมะกำกับโดยยู คิโนเมะ และเขียนบทโดยทัตสึยะ ทากาฮาชิ ออกแบบตัวละครโดยสุมิเอะ คิโนชิตะ เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2564 ทางช่อง Tokyo MX และช่องอื่น ๆ เพลงเปิดคือเพลง "IDOLY PRIDE" ส่วนเพลงปิดคือเพลง "The Sun, Moon and Stars" ทั้งสองเพลงร้องโดย โฮชิมิ โปรดักชัน () ส่วนในประเทศไทย ลิขสิทธิ์การจัดจำหน่ายโดยบริษัท DEX โดยออกอากาศทางช่อง 9 กด 30 ในรายการช่อง 9 การ์ตูน ทุกวันเสาร์ เวลา 7:00 น.

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ 
* เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
*

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:ไอดอลญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของโตเกียวเอ็มเอ็กซ์
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง
หมวดหมู่:แฟรนไชส์สื่อมวลชน
ตำบลก้อนแก้ว

**ก้อนแก้ว** เป็นตำบลในอำเภอคลองเขื่อน จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีเขตการปกครอง 6 หมู่บ้าน พื้นที่ทั้งหมด 26.86 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมด 2,977 คน

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลก้อนแก้วมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลบางโรง และตำบลคลองเขื่อน
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลคลองเขื่อน และตำบลบางตลาด
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลบางเล่า
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลบางแก้ว (อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา) และตำบลโพรงอากาศ (อำเภอบางน้ำเปรี้ยว)

## ประวัติ
บริเวณอันเป็นที่ซึ่งชาวบ้าน เรียกว่า *ก้อนแก้ว* คือ บริเวณด้านทิศตะวันตกของวัดก้อนแก้วปัจจุบัน ในส่วนที่เป็นบ่อกุ้ง ของนายทวี จันทกลัด ซึ่งเป็นที่อ่างใหญ่ลักษณะกลมเป็นท้องกะทะ เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 เส้นกว่า ลึกประมาณ 3 เมตร แต่ในส่วนก้นกะทะตรงกลางจะลึกพิเศษลงไปเหมือนแก้ว กว้างประมาณ 3 เมตร ฤดูน้ำมีน้ำเต็มอ่าง มีปลาหมอ ปลาดุก ปลาช่อน ปลาชะโด ปลาแมงฟู วัดก้อนแก้วเคยขอเป็นเขตอภัยทาน หน้าแล้งน้ำลดแต่ก็ไม่แห้งเดือน 3 เดือน 4 ยังมีน้้าขังให้ควายลงไปอาบเล่นได้ เด็กชอบลงไปเล่นซ่อนแอบในก้นแก้วบางคนเรียกว่า *วังก้นแก้ว*พิกุลทอง ด้วยเป็นวังใหญ่ส่วนที่ลึกที่สุดเหมือนกับก้อนแก้ว

พ.ศ. 2400 พระครูนันทศรีราจารย์ (หลวงพ่อเหลือ) ซึ่งเป็นเกจิกาจารย์ชื่อดังของฉะเชิงเทรา สมัยดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสาวชะโงก แต่ด้วยพื้นเพของท่านเป็นคนก้อนแก้ว ด้วยเห็นว่าเป็นถิ่นเกิดกับเป็นตำบลใหม่ ท่านจึงชักชวนชาวบ้านใกล้วังก้นแก้วนั้น (อำแดงขลิบยกที่ให้สร้างวัดปี พ.ศ. 2157 โดยได้รับอนุญาตให้ตั้งวัดปี พ.ศ. 2454) เห็นว่าชื่อก้นแก้วฟังดูไม่เป็นมงคล จึงตั้งชื่อใหม่ว่า *ก้อนแก้ว* และเป็นชื่อของหมู่บ้านและตำบลในเวลาต่อมา

## การแบ่งเขตการปกครอง

### การปกครองส่วนภูมิภาค
พื้นที่ตำบลก้อนแก้วประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 6 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 2,977 คน แบ่งเป็นชาย 1,438 คน หญิง 1,539 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดอันดับ 2 จาก 5 ตำบลในอำเภอคลองเขื่อน

: 
: 
: 

 ปี **พ.ศ. 2558** มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ปัจจุบันตำบลก้อนแก้วทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลก้อนแก้ว ซึ่งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลก้อนแก้ว ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลก้อนแก้วมี 6 หมู่บ้าน พื้นที่ 26.86 ตารางกิโลเมตร ประชากร 3,135 คน และ 650 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลก้อนแก้วอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลก้อนแก้ว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลก้อนแก้ว

ก้อนแก้ว
ราฟาเอล ตรูฮิโย

**ราฟาเอล เลโอนิดัส ตรูฮิโย โมลินา** (; 24 ตุลาคม พ.ศ. 2434 – 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2504) เป็นอดีตประธานาธิบดีและผู้เผด็จการแห่งสาธารณรัฐโดมินิกัน ดำรงตำแหน่งระหว่าง พ.ศ. 2473–2481 และ พ.ศ. 2485–2495 จนกระทั่งถูกลอบสังหารใน พ.ศ. 2504 ระหว่างเขาปกครองสาธารณรัฐโดมินิกันนั้น เขาปกครองในลักษณะเผด็จการทหาร และยังคงกุมอำนาจในประเทศทั้งที่เขาไม่ได้อยู่ในตำแหน่งประธานาธิบดีก็ตาม ซึ่งเขาครองอำนาจในสาธารณรัฐโดมินิกันทั้งสิ้น 31 ปี ซึ่งชาวโดมินิกันจะรู้จักกันดีในชื่อว่า *ยุคตรูฮิโย* () เขาเป็นที่รู้จักในฐานะผู้นำที่ละเมิดสิทธิมนุษยชนจากการสังหารชาวเฮติในสาธารณรัฐโดมินิกันไป 5,000–67,000 รายในเหตุการณ์สังหารหมู่พาร์สลีย์

ตรูฮิโยมีทรัพย์สินราว 800 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (หรือราว 23,936 ล้านบาท) ในสมัยที่เขาดำรงตำแหน่งนั้น มีการตรวจพบการทุจริตทางการเมืองและการฉ้อราษฎร์บังหลวง ทั้งยังมีการเล่นพวกพ้องและเอื้อประโยชน์ให้พวกพ้องตัวเองเป็นอย่างมาก ทั้งนี้ เขายังเกือบถูกลอบสังหารมาแล้วหลายครั้ง แต่ในที่สุดเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 เขาก็ได้ถูกลอบสังหารขณะกำลังนั่งรถยนต์ส่วนตัว โดยผู้ที่ลอบสังหารเขาคือคนสนิทของเขาเอง โดยมีสำนักข่าวกรองกลางของสหรัฐอยู่เบื้องหลังการลอบสังหารของเขา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Biography 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2434
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2504
หมวดหมู่:ผู้นำสูงสุด
หมวดหมู่:จอมพลสูงสุด
หมวดหมู่:นักการเมืองโดมินิกัน
หมวดหมู่:ผู้นำที่ได้อำนาจจากรัฐประหาร
หมวดหมู่:บุคคลที่ถูกลอบสังหาร
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอาวุธปืน
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 29

**รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 29** เป็นการประกาศผลรางวัลสำหรับภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2562-2563 จัดโดยสมาพันธ์สมาคมภาพยนตร์แห่งชาติ โดยกำหนดจัดพิธีประกาศผลรางวัลในวันเสาร์ที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ณ ห้องเอ็มซีซีฮอลล์ ศูนย์การค้าเดอะมอลล์ โคราช จังหวัดนครราชสีมา

## รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล
สำหรับผู้ได้รับรางวัลแสดงเป็น **ตัวหนา**

## สรุปผลภาพยนตร์ที่ผ่านการคัดเลือกและได้รับรางวัล
ภาพยนตร์ที่ผ่านการคัดเลือกให้เข้าชิงรางวัล จำแนกตามสาขาทั้ง 19 เรื่อง มีดังนี้:

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์สมาพันธ์สมาคมภาพยนตร์แห่งชาติ
* 

หมวดหมู่:รางวัลสุพรรณหงส์
อาหารตามหมู่โลหิต

**อาหารตามหมู่โลหิต** เป็นอาหารตามแฟชั่น (fad) ซึ่งผู้ประพันธ์หลายคนสนับสนุน โดยผู้มีชื่อเสียงมากที่สุดคือ Peter J. D'Adamo ตั้งอยู่บนความเชื่อว่าหมู่โลหิต ABO เป็นปัจจัยสำคัญที่สุดในการกำหนดอาหารที่มีประโยชน์ต่อร่างกาย และแนะนำให้บุคคลต่างหมู่โลหิตกินอาหารคนละอย่างกัน

สมมติฐานเชื่อว่า บุคคลต่างหมู่โลหิตย่อยเล็กติน (lectin) ได้แตกต่างกัน และถ้ากินอาหารที่ไม่เข้ากับหมู่โลหิตอาจก่อให้เกิดปัญหาสุขภาพ แต่ถ้ากินถูกต้องจะมีสุขภาพดีขึ้น นอกจากนี้ยังเชื่อมโยงหมู่โลหิตกับมรดกทางวิวัฒนาการที่แตกต่างกัน เช่น   หมู่เอเป็นหมู่โลหิตในสมัยที่มนุษย์ยังกินแค่ผักและผลไม้เป็นอาหาร ช่วงที่มนุษย์ใกล้เคียงกับบรรพบุรุษคือลิงหรือมนุษย์วานร, ส่วนหมู่โอเป็นหมู่โลหิตในสมัยที่มนุษย์เป็นคนเก็บของป่าล่าสัตว์เพราะรู้จักการกินเนื้อสัตว์แล้ว จึงเริ่มล่าสัตว์กินเนื้อ เพราะรู้จักใช้ไฟแล้ว ฉะนั้นควรกินอาหารที่มีโปรตีนจากสัตว์สูงเหมือนสมัยก่อน, หมู่บีเป็นหมู่โลหิตในสมัยที่มนุษย์เป็นพวกเลี้ยงสัตว์เร่ร่อน เพราะรู้จักการเลี้ยงสัตว์แล้ว รู้จักการกินนมจากสัตว์กินพืชเป็นอาหารแล้ว ฉะนั้นจึงควรกินนมเป็นหลัก รองมาคือเนื้อ และผัก, หมู่เอบีเป็นหมู่โลหิตในสมัยที่มนุษย์เริ่มตั้งถิ่นฐานสร้างบ้านเรือนในสังคมกสิกรรม เพราะรู้จักการปลูกผักมีความรู้ทางชลประทานแล้ว ฉะนั้นจึงควรกินอาหารประเภทแป้ง ผสมผักและเนื้อ เป็นต้น เพราะเป็นช่วงที่มนุษย์รู้จักการปลูกข้าวเป็นอาหารหลัก เลี้ยงสัตว์ ปลูกผัก เลี้ยงปลา เพราะอยู่เป็นหลักเป็นแหล่งได้แล้ว 

ในหมู่นักโภชนาการ แพทย์และนักวิทยาศาสตร์ มีความเห็นพ้องว่าอาหารเหล่านี้ไม่มีหลักฐานวิทยาศาสตร์รองรับ ในการศึกษาปี 2547 ซึ่งเปรียบเทียบตัวชี้วัดชีวภาพ เช่น ดัชนีมวลกาย ความดันโลหิต และระดับคอเลสเตอรอลและอินซูลินในเลือดในหมู่เยาวชน และประเมินอาหารเป็นเวลาหนึ่งเดือน พบว่า ผู้ที่กินอาหารที่แนะนำตามหมู่โลหิตและกลุ่มควบคุมไม่มีความแตกต่างของตัวชี้วัดชีวภาพ

## ดูเพิ่ม
* ทฤษฎีบุคลิกภาพหมู่โลหิต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหาร
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์เทียม
อำเภออาร์มา

**อาร์มา** () เป็นหนึ่งในสิบสามอำเภอของจังหวัดกัสโตรบีร์เรย์นา ประเทศเปรู

อาร์มา (สเปน: Arma) เป็นหนึ่งในสิบสามอำเภอของจังหวัดกัสโตรบีร์เรย์นา ในภูมิภาคอาปูรีมากา ประเทศเปรู อำเภอนี้มีพื้นที่และประชากรที่กระจายอยู่ในเขตภูเขาสูง โดยเศรษฐกิจหลักของอาร์มาส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับการเกษตรและปศุสัตว์ อำเภอยังมีวัฒนธรรมและประเพณีท้องถิ่นที่สะท้อนถึงรากเหง้าของชนพื้นเมืองในพื้นที่[1]

## อ้างอิง

อาร์มา
ควอนไทล์

ในทางสถิติศาสตร์ และความน่าจะเป็น **ควอนไทล์** () คือจุดตัดแบ่งพิสัยของการแจกแจงความน่าจะเป็นเป็นช่วงติดต่อกันที่มีโอกาสเท่า ๆ กัน หรือการแบ่งการสังเกตในตัวอย่างในทางเดียวกัน จะมีมีจำนวนควอนไทล์น้อยกว่าจำนวนกลุ่มที่เกิดขึ้นอยู่ 1 เสมอ ควอนไทล์ที่พบเห็นได้บ่อย ๆ จะมีชื่อเรียก เช่น ควอร์ไทล์ (4 ส่วน) เดไซล์ (10 ส่วน) และ เปอร์เซนไทล์ (100 ส่วน) โดยกลุ่มที่เกิดขึ้นเรียกว่า 2 ส่วน, 3 ส่วน, 4 ส่วน, ฯลฯ แม้ว่าบางครั้งเราจะใช้ควอนไมล์สำหรับกลุ่มที่สร้างขึ้นมากว่าจะใช้กับจุดตัด

*q* **ควอนไทล์** คือค่าที่แบ่งกั้นเซตจำกัดเป็นเซตย่อย q เซตที่มีขนาด(เกือบ)เท่ากัน

## ควอนไทล์พิเศษ
บาง *q* คอนไทล์มีชื่อเฉพาะเช่น:

* 2 ควอนไทล์เรียกว่า มัธยฐาน
* 3 ควอนไทล์เรียกว่า เทอร์ไทล์ หรือ เทอร์ไซล์
* 4 ควอนไทล์เรียกว่า ควอร์ไทล์
* 5 ควอนไทล์เรียกว่า ควินไทล์
* 6 ควอนไทล์เรียกว่า เซกไทล์
* 7 ควอนไทล์เรียกว่า เซปไทล์
* 8 ควอนไทล์เรียกว่า ออกไทล์
* 10 ควอนไทล์เรียกว่า เดไซล์
* 12 ควอนไทล์เรียกว่า ดัวเดไซล์ หรือ โดเดไซล์
* 16 ควอนไทล์เรียกว่า เฮกเดไซด์
* 20 ควอนไทล์เรียกว่า เวนไทล์ วิจินไทล์ หรือ เดมิเดไซล์
* 100 ควอนไทล์เรียกว่า เปอร์เซนไทล์
* 1000 ควอนไทล์เรียกว่า เพอร์ไมล์ หรือ มิไลล์

หมวดหมู่:สถิติศาสตร์
อำเภออัรริยาชียะฮ์

**อัรริยาชียะฮ์** () เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการอัลบัยฎออ์ ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 22,842 คน

## อ้างอิง

อัรริยาชียะฮ์
แม่น้ำฤษีคงคา

**ฤษีคงคา** ( ;&thinsp; หรือ ) เป็นแม่น้ำในอำเภอฉโมลี, รัฐอุตตราขัณฑ์ ประเทศอินเดีย โดยต้นน้ำผุดจากธารน้ำแข็งอุตตรีนันทาเทวี บนภูเขานันทาเทวี และยังได้รับน้ำมาจากธารน้ำแข็งทักษิณีนันทาเทวี ลำน้ำไหลผ่านอุทยานแห่งชาตินันทาเทวี, แล้วไหลไปรวมกับแม่น้ำธาวลีคงคา ใกล้กับหมู่บ้านรีนี

## แนวลำน้ำ
เป็นแม่น้ำบนภูเขาซึ่งรับน้ำที่ละลายจากธารแข็งด้านตะวันตกของกลุ่มธารน้ำแข็งนันทาเทวี แม่น้ำฤษีคงคามีจุดกำเนิดที่ระดับความสูง 4,400 เมตร ที่ปลายด้านล่างของธารน้ำแข็งทักษิณีฤษีคัล ทางด้านล่างของทิศตะวันตกของภูเขานันทาเทวี (7,816 เมตร) แม่น้ำไหลในทิศทางตะวันตกเป็นส่วนใหญ่ผ่านภูเขาสูง ไหลผ่านช่องเขาแคบ ๆ เป็นระยะทางประมาณ 30 กิโลเมตร ก่อนจะไหลลงสู่แม่น้ำธาวลีคงคา ที่ระดับความสูง 2,000 เมตร พื้นที่รับน้ำของแม่น้ำฤษีคงคา มีอาณาเขตทางทิศใต้ติดกับภูเขาตรีศูล (7,120 เมตร) และภูเขานันทาฆุนตี (6,309 เมตร) ทางเหนือติดกับภูเขากลันกา (6,931เมตร) และภูเขาฑูณคีรี (7,066 เมตร)

ฤษีคงคา เคยเป็นเพียงหนทางเดียวในการเข้าสู่ภูเขานันทาเทวี และยอดเขาที่อยู่ใกล้เคียง ช่องเขาฤษีคงคาเป็นหนึ่งในเป้าหมายแรก ๆ ของนักปีนเขา

## อุทกวิทยาและพื้นที่รับน้ำ
ฤษีคงคา เป็นเส้นทางระบายน้ำของพื้นที่ประมาณ 695 ตารางกิโลเมตร ซึ่ง 393 กม. ปกคลุมด้วยหิมะหรือธารน้ำแข็ง ค่าเฉลี่ยอัตราการไหลที่ระยะเหนือปากแม่น้ำขึ้นไป 5 กิโลเมตร อยู่ที่ 23.4 ลูกบาศ์กเมตร/วินาที ค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ 69.5 ม./ว. ค่าเฉลี่ยต่ำสุดคือ 4.5 ม./ว. เกือบร้อยละ 80 ของปริมาณน้ำที่ไหลในแต่ละปีเกิดขึ้นในช่วงฤดูมรสุม ซึ่งกินเวลาตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงกันยายน

## โรงไฟฟ้าพลังน้ำ
แม่น้ำมีน้ำปริมาณมากซึ่งมีศักยภาพที่จะใช้ในการผลิตไฟฟ้าพลังน้ำที่ดี กำลังมีการวางแผนก่อสร้างโรงไฟฟ้าพลังน้ำสองแห่งบนลำน้ำฤษีคงคา และอีกแห่งหนึ่งที่อยู่ใกล้ปากแม่น้ำก็มีการพิจารณาในเบื้องต้น:

* ฤษีคงคา-&#8544;&thinsp;: กังหันน้ำ 2 เครื่องขนาด 35 เมกะวัตต์ เขื่อนคอนกรีตแบบถ่วงน้ำหนักที่ระดับความสูง 2,874 ม. มีความสูงของสันเขื่อน 29 ม. และความยาวสันเขื่อน 118 ม.
* ฤษีคงคา-&#8545;&thinsp;: กังหันน้ำ 2 เครื่องขนาด 35 เมกะวัตต์ 1 เครื่อง เขื่อนคอนกรีตแบบถ่วงน้ำหนักที่ระดับความสูง 2,309 ม. มีความสูงของสันเขื่อน 29 ม. และความยาวสันเขื่อน 112 ม.

## อุทกภัยจากธารน้ำแข็งแตก พ.ศ. 2564

เหตุการณ์เริ่มขึ้นประมาณเวลา 10:45&nbsp;นาฬิกา ตามเวลามาตรฐานของอินเดีย ในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ภัยพิบัติน้ำท่วมเกิดขึ้นตลอดความยาวของแม่น้ำ และเกิดเหตุการณ์ ดินถล่ม, หิมะถล่ม และน้ำท่วมจากทะเลสาบธารน้ำแข็งแตก ในโกรกธารของลำน้าตามมา โรงไฟฟ้าพลังน้ำที่กำลังก่อสร้างถูกน้ำท่วม มีคนงานถูกกระแสน้ำพัดพาหายไป

## ระเบียงภาพ

Rishi Ganga gorge - Shipton-Tilman team climbing buttress.jpg|ภาพจาก คณะสำรวจนันทาเทวี Shipton–Tilman
Dhauliganga and Rishiganga Valleys.jpg|ลุ่มน้ำของแม่น้ำฤษีคงคาและธาวลีคงคาในเทือกเขาหิมาลัย
Nanda-sanctuary-annotated.jpg|แผนที่แสดงเส้นชั้นความสูงจากระดับ 2,000 ถึง 7,500 ม. โดยมีค่าระดับต่างกัน 500 ม.


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

16px แผนที่พร้อมพิกัดทั้งหมด&thinsp;: OSM

หมวดหมู่:แม่น้ำในรัฐอุตตราขัณฑ์
หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศอินเดีย
เกออร์ค คริสท็อฟ ลิชเทินแบร์ค

**เกออร์ค คริสท็อฟ ลิชเทินแบร์ค** () เป็นนักฟิสิกส์ นักเสียดสี และผู้ชอบความเป็นอังกฤษชาวเยอรมัน มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้ศึกษาปรากฏการณ์และลักษณะของฟ้าผ่า ซึ่งนำไปสู่การค้นพบลักษณะการไหลของกระแสฟ้าผ่าที่เรียกว่า ลักษณภาพลิชเทินแบร์ค (Lichtenberg figure)

เกออร์คเกิดในเมืองโอเบอร์-รัมชตัท ใกล้กับนครดาร์มชตัท เป็นบุตรคนเล็กในบรรดาสิบเจ็ดคนของบาทหลวงโยฮัน ค็อนราท ลิชเทินแบร์ค เขาเป็นเด็กหัวดีและต้องการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ในระดับมหาวิทยาลัย แต่ครอบครัวไม่สามารถส่งเสีย ใน ค.ศ. 1762 มารดาของเขาจึงร้องขอไปยังลันท์กราฟลูทวิชที่ 8 ผู้ครองแคว้นเฮ็สเซิน-ดาร์มชตัท เพื่อขอสนับสนุนค่าเล่าเรียน ทำให้ในปีต่อมา เกออร์คสามารถเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน

ใน ค.ศ. 1769 เขากลายเป็นอาจารย์พิเศษในวิชาฟิสิกส์ และได้บรรจุเป็นอาจารย์สามัญในอีกหกปีต่อมา และทำหน้าที่อาจารย์จวบจนเสียชีวิต

## อ้างอิง

ลิชเทินแบร์ค
ลิชเทินแบร์ค
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเฮ็สเซิน
วงกลมใหญ่

[thumb|right|เส้นวงกลมใหญ่จะแบ่งทรงกลมออกเป็น[ครึ่งทรงกลมสองซีกเท่ากัน]]

**วงกลมใหญ่** เป็นวงกลมที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่จะวาดได้บนทรงกลม และเมื่อลากบนทรงกลมแล้วจะแบ่งทรงกลมออกเป็นสองซีกเท่ากัน ปกติแล้วเส้นวงกลมใหญ่จะลากผ่านพื้นที่ ๆ เป็นเส้นผ่านศูนย์กลางของทรงกลม เส้นวงกลมใหญ่จะมีความยาวเท่ากับเส้นรอบวงของทรงกลมนั้น หากวงกลมนั้นไม่ได้ลากผ่านเส้นผ่านศูนย์กลางของทรงกลม วงกลมนั้นจะเรียกว่า **วงกลมเล็ก**

ปกติเส้นวงกลมใหญ่จะลากผ่านคู่จุดที่มีระยะห่างจากกันมากที่สุดบนพื้นผิวทรงกลม หากลากเส้นผ่านจุดคู่เล็งยันของทรงกลมจะสามารถสร้างเส้นทรงกลมใหญ่ได้หลายวง

## ตัวอย่าง
ตัวอย่างของเส้นวงกลมใหญ่คือ เส้นศูนย์สูตร และลองจิจูดที่เป็นคู่ตรงข้ามกัน (เช่น เส้นเมริเดียนแรกกับเส้นเมริเดียนที่ 180 องศา) นอกเหนือจากนี้คือเส้นที่แบ่งซีกโลกแผ่นดินและมหาสมุทร วงกลมใหญ่บนโลกจะแบ่งโลกออกเป็นสองซีก

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Great Circle – from MathWorld Great Circle description, figures, and equations. Mathworld, Wolfram Research, Inc. c1999
* Great Circles on Mercator's Chart by John Snyder with additional contributions by Jeff Bryant, Pratik Desai, and Carl Woll, Wolfram Demonstrations Project.
* Navigational Algorithms  Paper: The Sailings.
* Chart Work - Navigational Algorithms Chart Work free software: Rhumb line, Great Circle, Composite sailing, Meridional parts. Lines of position Piloting - currents and coastal fix.

หมวดหมู่:เรขาคณิตมูลฐาน
หมวดหมู่:วงกลม
หมวดหมู่:ทรงกลม
เจน ไวแมน

**เจน ไวแมน** (; 5 มกราคม ค.ศ. 1917 – 10 กันยายน ค.ศ. 2007) หรือชื่อเกิดว่า **ซาราห์ เจน เมย์ฟิลด์** เป็นนักแสดง นักร้อง นักเต้น และนักสังคมสงเคราะห์ชาวอเมริกัน เจ้าของรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ ไวแมนเริ่มอาชีพการแสดงตั้งแต่อายุ 16 ปี หลังจา่กเซ็นสัญญากับวอร์เนอร์บราเธอส์ เธอมักแสดงเป็นตัวเอกในภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น *[[พับลิกเวดดิง]]* (1937), *[[บรอเธอร์แรต]]* (1938) และภาคต่อ *[[บรอเธอร์แรตแอนด์อะเบบี]]* (1940) รวมถึง *[[แบดแมนออฟมิสซูรี]]* (1941), *[[สเตจไฟรต์]]* (1950), *[[โซบิก]]* (1953), *[[แมกนิฟิเซนต์อ็อบเซสชัน]]* (1954) และ *[[ออลแดตเฮฟเวนอะลาวด์]]* (1955) เธอถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมถึงสี่ครั้งและได้รับรางวัลจากภาพยนตร์ชีวิตเรื่อง *[[จอห์นนีเบลินดา]]* (1948) ปีถัดมา เธอยังประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่องในละครชุดทางช่องซีบีเอสเรื่อง *[[ฟัลคอนเครสต์]]* (1981–1990) ในบทแองเจลา แชนนิง

ไวแมนมีชื่อบนดวงดาวในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟมสองดวง โดยดวงดาวหนึ่งสำหรับภาพยนตร์อยู่ที่ 6607 ฮอลลีวูดบูเลวาร์ด อีกดวงดาวสำหรับละครโทรทัศน์อยู่ที่ 1620 ไวน์สตรีต

## รางวัลและการเสนอชื่อ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* 
* 
* เจน ไวแมน ที่เวอชวลฮิสทรี

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2460
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคข้ออักเสบ
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคเบาหวาน
ซิมเปิล (นักเล่นเกม)

**โอเล็กซานเดอร์ โอเลโฮวิช คอสติลิเยฟ** () หรือ  **ซิมเปิล** (s1mple) เป็นผู้เล่นเคาน์เตอร์-สไตรก์: โกลบัลออฟเฟนซิฟมืออาชีพชาวยูเครนสำหรับทีมนาตุสวินเคเร เขาถือเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ของโกลบัลออฟเฟนซิฟ

## ผลงานที่โดดเด่น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2540
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ผู้เล่นเคาน์เตอร์-สไตรก์
แกร์ฮาร์ท ฟ็อน ชาร์นฮอสท์

**แกร์ฮาร์ท โยฮัน ดาวิท ฟ็อน ชาร์นฮอสท์** () เป็นนายทหารบกชาวเยอรมันปรัสเซียจากแคว้นฮันโนเฟอร์ ดำรงตำแหน่งเสนาธิการใหญ่และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการสงครามคนแรกของปรัสเซีย เขามีส่วนคิดทฤษฎีทหารหลายบท เป็นผู้ปฏิรูปกองทัพปรัสเซีย เป็นเสนาธิการและแม่ทัพในสงครามนโปเลียน นายพลชาร์นฮอสท์เป็นผู้ออกกฎควบคุมการลงโทษทางกาย และจัดตั้งระบบเลื่อนชั้นยศทหารตามผลงาน ยกเลิกระบบรับทหารต่างชาติ ริเริ่มจัดตั้งกองกำลังสำรอง จัดระบบระเบียบในกองทัพให้มีความยุ่งเหยิงน้อยลง

## ประวัติ
ชาร์นฮอสท์เกิดที่เมืองบอร์เดอเนา (ปัจจุบันอยู่ในเมืองน็อยชตัทในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน) ใกล้กับเมืองฮันโนเฟอร์ ในครอบครัวเจ้าที่ดินขนาดย่อม เขาได้รับการศึกษาวิชาทหารจากวิทยาลัยการทหารของกราฟวิลเฮ็ล์มแห่งช็อมบวร์ค-ลิพเพอ (Wilhelm zu Schaumburg-Lippe) และได้รับการบรรจุเป็นทหารฮันโนเฟอร์เมื่อ ค.ศ. 1778 แกร์ฮาร์ทถูกโอนตัวเป็นทหารปืนใหญ่เมื่อ ค.ศ. 1783 และประจำการอยู่ที่โรงเรียนทหารปืนใหญ่แห่งใหม่ในเมืองฮันโนเฟอร์ เขาตีพิมพ์ *คู่มือสำหรับนายทหารว่าด้วยการประยุกต์ศาสตร์สงคราม* () เมื่อค.ศ. 1788 และตีพิมพ์ *ตำราทหารว่าด้วยการปฏิบัติในสนามรบ* () เมื่อ ค.ศ. 1792

ผลผลิตทางการเกษตรที่บ้านเกิดได้ผลไม่ดีนัก แต่งานเขียนตำราทหารก็สร้างรายได้ให้เขาพอจุนเจือตัวเอง การออกรบครั้งแรกของชาร์นฮอสท์เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1793 ในประเทศเนเธอร์แลนด์ เขาปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างเยี่ยมยอดภายใต้บัญชาของดยุกแห่งยอร์ก ต่อมาใน ค.ศ. 1794 เขามีส่วนร่วมในการป้องกันเมืองเมเนินในประเทศเบลเยียม ซึ่งต่อมาเขาได้เขียนหนังสือเรื่อง *กำเนิดโชคของชาวฝรั่งเศสในสงครามปฏิวัติ* () ถือเป็นหนังสือขายดีที่สุดของเขา ไม่นานหลังจากนั้น เขาได้เลื่อนยศเป็นพันตรีและเป็นนายทหารเสนาธิการชั่วคราวของฮันโนเฟอร์

หลัง ค.ศ. 1795 ชาร์นฮอสท์กลายเป็นบุคคลมีชื่อเสียงในกองทัพของแคว้นต่างๆ กองทัพหลายแห่งต้องการตัวเขาไปปฏิบัติหน้าที่ ใน ค.ศ. 1801 พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3 แห่งปรัสเซีย เสนอสัญญาบัตรขุนนางและยศพันโทปรัสเซียพร้อมเงินเดือนสองเท่าของที่เขาได้รับจากฮันโนเฟอร์ ชาร์นฮอสท์ได้ปฏิบัติหน้าที่ในโรงเรียนนายร้อยปรัสเซียและเป็นอาจารย์สอนวิชาสำคัญ (หนึ่งในลูกศิษย์ของเขาคือนายพลเคลาเซอวิทซ์) นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้ก่อตั้งสมาคมทหารในกรุงเบอร์ลิน 

ใน ค.ศ. 1804 ชาร์นฮอสท์ได้รับยศพันเอก ต่อมาใน ค.ศ. 1806 เขาเป็นเสนาธิการของพลเอกรือเชิล และต่อมาเป็นเสนาธิการของจอมพลดยุกแห่งเบราน์ชไวค์ ชาร์นฮอสท์ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยในยุทธการที่เยนา 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลในสงครามนโปเลียนชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับพัวร์เลอเมรีท (ชั้นทหาร)
เกรียร์ การ์สัน

**เกรียร์ การ์สัน**, ซีบีอี (; 29 กันยายน ค.ศ. 1904 – 6 เมษายน ค.ศ. 1996) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวอังกฤษ มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เธอถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมถึงเจ็ดครั้ง รวมถึงถูกเสนอชื่อติดต่อกันถึงห้าครั้ง (1941–1945) และได้รับรางวัลจากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง *[[กุหลาบแห่งความดี]]* (1942) เธอยังถูกบันทึกบนบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ในหัวข้อ "การกล่าวสุนทรพจน์ในการรับรางวัลออสการ์ที่ยาวนานที่สุด" ด้วยเวลา 5 นาที 30 วินาที

การ์สันเสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1996 ด้วยภาวะหัวใจล้มเหลว เธอยังมีชื่อบนดวงดาวในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม อยู่ที่ 1651 ไวน์สตรีต ในลอสแอนเจลิส และเป็นนักแสดงคนสำคัญของเมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์

## ชีวิตช่วงแรก
เกรียร์ การ์สัน เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1904 ที่แมเนอร์พาร์กในอีสต์แฮม (ซึ่งต่อมาอยู่ในเอสเซกซ์ ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของลอนดอน) เธอเป็นบุตรเพียงคนเดียวของแนนซี โซเฟีย "นีนา" (สกุลเดิม เกรียร์; 1880–1958) และจอร์จ การ์ซัน (1865–1906) เสมียนในธุรกิจนำเข้าของลอนดอน บิดาของเธอเกิดที่ลอนดอน และเป็นบุตรของชาวสกอตแลนด์ มารดาของเธอ เกิดที่ดรูมาลอร์ ซึ่งเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ใกล้กับเบลเทอร์เบ็ตในเทศมณฑลคาวาน ประเทศไอร์แลนด์ ชื่อ เกรียร์ เกิดจากการตัดชื่อของแม็กเกรเกอร์ ซึ่งเป็นอีกนามสกุลหนึ่ง

ปู่ของเธอ เดวิด เกรียร์ ( 1848–1913) เคยเป็นสิบเอกของกองกำลังตำรวจไอริชในคาสเซิลเวลลัน เทศมณฑลดาวน์ ต่อมาในคริสต์ทศวรรษ 1870 หรือ 1880 เขาได้กลายเป็นคนรับใช้ของตระกูลแอนเนสลีย์ที่สร้างเมืองคาสเซิลเวลลัน ระหว่างที่ทำงานที่นั่น เขาปลีกตัวไปพักอาศัยในบ้านหลังใหญ่ที่ชื่อว่า "แคลร์เมาต์" ซึ่งสร้างบนพื้นที่ราบต่ำที่รู้จักกันในชื่อพิกสตรีตหรือแบ็กเวย์ ใกล้กับชิลลีเดยส์บิลเดอส์ยาร์ด มีข้อมูลบางแหล่งรายงานผิดพลาดว่าเกรียร์ การ์สัน เกิดที่นั่น (*สารานุกรมภาพยนตร์นานาชาติเดอะแม็กมิลลัน* ให้ข้อมูลว่าเธอเกิดที่เทศมณฑลดาวน์ และเกิดปี 1908)

การ์สันเรียนภาษาฝรั่งเศสและวรรณกรรมสมัยศตวรรษที่ 18 ที่คิงส์คอลเลจลอนดอน และศึกษาในระดับสูงกว่าปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยเกรโนเบิล เธอมีความตั้งใจอยากเป็นนักแสดง และเธอได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าห้องสมุดวิจัยลินตัสของแผนกการตลาดบริษัทเลเวอร์บราเทอส์ เพื่อนร่วมงานของเธอ จอร์จ แซนเดอส์ เขียนในอัตชีวประวัติของเขาว่า การ์สันแนะนำให้เขาเป็นนักแสดง

## ผลงานภาพยนตร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2447
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ซีบีอี
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษเชื้อสายไอริช
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษเชื้อสายสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากคิงส์คอลเลจลอนดอน
อู (รัฐโปนเปย์)

**อู** () เป็นหนึ่งในหน่วยการปกครอง (เทศบาล) ของรัฐโปนเปย์ สหพันธรัฐไมโครนีเซีย ซึ่งมีรวมกันทั้งสิ้นหกแห่ง อูเป็นชื่อสถานที่ที่สั้นที่สุดในประเทศไมโครนีเซีย และเป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีชื่อสั้นมากที่สุดในโลก อูตั้งอยู่ส่วนตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะ และจากการสำมะโนปี 2008 อูมีประชากรทั้งสิ้น 2,289 คน โดยมีเมืองอาโลกัปเป็นเมืองหลัก ร่องน้ำเกปิเตเว็น อาโลกัปเป็นจุดแบ่งอาณาเขตระหว่างเทศบาลอูและเทศบาลมาโตเลนีม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทศบาลในรัฐโปนเปย์
เรือป้องกันชายฝั่งรัสเซียแอดมิรัลเซเนียวิน

***แอดมิรัลเซเนียวิน*** () เป็นเรือป้องกันชายฝั่งชั้น''แอดมิรัลอูชาคอฟ''ที่สร้างขึ้นสำหรับกองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซียในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1890 มันเป็นหนึ่งในแปดเรือประจัญบานก่อนเดรดนอตของรัสเซียที่ถูกเข้ายึดโดยกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นจากรัสเซียในช่วงสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1904–1905 ต่อมามันได้เข้าประจำการในกองทัพเรือญี่ปุ่นภายใต้ชื่อ*มิชิมะ* (見島) จนกระทั่งถูกจมในฐานะเป้าหัดยิงในปี ค.ศ. 1936

## ประจำการรัสเซีย
แรกเริ่มเดิมที เรือลำนี้ได้รับมอบหมายให้ประจำการกองเรือบอลติก ซึ่งต่อมา มันได้รับการจัดประเภทใหม่ให้เป็นเรือป้องกันชายฝั่ง

เรือป้องกันชายฝั่งชั้นแอดมิรัลอูชาคอฟที่ล้าสมัยทั้งสาม (*[[เรือป้องกันชายฝั่งรัสเซียแอดมิรัลอูชาคอฟ|แอดมิรัลอูชาคอฟ]]*, *[[เรือป้องกันชายฝั่งรัสเซียเจเนอรัลแอดมิรัลอะพรักซิน|แอดมิรัลอะพรักซิน]]* และ*แอดมิรัลเซเนียวิน*) ถูกปฏิเสธไม่ให้รวมอยู่ในกองเรือรบแปซิฟิกที่สอง ซึ่งรวบรวมโดยพลเรือเอก ซีโนวี โรเชสต์เวนสกี เพื่อเสริมกำลังกองเรือรบรัสเซียที่มีอยู่ในพอร์ตอาร์เธอร์หลังการปะทุของสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น เนื่องจากโรเชสต์เวนสกีรู้สึกว่าพวกมันไม่เหมาะสมสำหรับการปฏิบัติการบลู-วอเตอร์ที่รุนแรงเช่นนี้ อย่างไรก็ตาม เรือทั้งสามได้รับเลือกให้เป็นส่วนหนึ่งของกองเรือรบแปซิฟิกที่สามของพลเรือเอกเนโบกาตอฟ ซึ่งต่อมาได้ถูกส่งไปเสริมกำลังโรเชสต์เวนสกีในการเดินทางไปยังตะวันออกไกลนับแต่ความวุ่นวายทางการเมืองหลังจากการจากไปของเขา กองเรือรบแปซิฟิกที่สามนี้ได้เคลื่อนผ่านคลองสุเอซและสองกองเรือรบรัสเซียได้นัดพบกันที่อ่าวกัมรัญหลังจากการล่องเรือ ซึ่งกลายเป็นที่รู้จักในนาม "การเดินทางของผู้ถูกสาป" และจากที่นั่น โรเชสต์เวนสกีได้กำหนดเส้นทางผ่านทะเลจีนใต้ไปยังช่องแคบเกาหลี ที่ซึ่งพวกเขาถูกพบโดยฝ่ายญี่ปุ่น

ในผลของยุทธนาวีที่ช่องแคบสึชิมะ (27–28 พฤษภาคม ค.ศ. 1905) เรือทั้งสามลำรอดชีวิตจากช่วงแรกของการสู้รบในตอนเย็นของวันที่ 27 พฤษภาคม ส่วนใหญ่เนื่องมาจากญี่ปุ่นมุ่งความพยายามไปที่เรือประจัญบานสมัยใหม่ของโรเชสต์เวนสกี (จดจ่อในกองพลที่หนึ่งและสองของกองเรือรบรัสเซีย) และการทำลายล้างเกือบทั้งหมดในเวลาต่อมาทำให้กองเรือรัสเซียไม่เหลือชิ้นดี ส่วนกองพลที่สามของเนโบกาตอฟส่วนใหญ่สามารถอยู่ด้วยกันได้ในช่วงกลางคืน แม้ว่าเรือพี่น้องของ*แอดมิรัลเซเนียวิน*อย่าง*[[เรือป้องกันชายฝั่งรัสเซียแอดมิรัลอูชาคอฟ|แอดมิรัลอูชาคอฟ]]*จะพลัดหลงจากรูปขบวนและถูกญี่ปุ่นจม เช้าวันที่ 28 พฤษภาคม ได้มีการพบผู้รอดชีวิตชาวรัสเซียซึ่งถูกล้อมรอบไปด้วยกองกำลังของญี่ปุ่นที่ไม่ได้รับความเสียหาย และเนโบกาตอฟก็ยอมจำนน ด้วยเหตุนี้ เรือ*แอดมิรัลเซเนียวิน* และ*เจเนอรัลแอดมิรัลอะพรักซิน* จึงถูกเข้ายึดในฐานะทรัพย์เชลยศึก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:เรือที่ต่อในจักรวรรดิรัสเซีย
หมวดหมู่:เรือประจัญบานของกองทัพเรือจักรวรรดิรัสเซีย
หมวดหมู่:เรือประจัญบานในสงครามรัสเซีย–ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เรือประจัญบาน
อ
หมวดหมู่:เรือที่ถูกเข้ายึด
หมวดหมู่:เรือรบที่ถูกญี่ปุ่นเข้ายึดในช่วงสงครามรัสเซีย–ญี่ปุ่น
อ
หมวดหมู่:เรืออับปางในทะเลฟิลิปปิน
หมวดหมู่:ยุทธนาวีที่ช่องแคบสึชิมะ
ขยะอวกาศ

[thumb|300px|alt=Earth from space, surrounded by small white dots|ภาพขยะอวกาศที่สร้างด้วยคอมพิวเตอร์ แสดงภาพขยะอวกาศเมื่อมองจาก[High Earth orbit|วงโคจรสูงของโลก พื้นที่พบขยะอวกาศมากที่สุดมี 2 ที่ คือขยะอวกาศที่เป็นวงแหวน โคจรในวงโคจรพ้องคาบโลก กับกลุ่มเมฆขยะอวกาศที่อยู่ในวงโคจรต่ำของโลก]]

**ขยะอวกาศ** เป็นคำใช้เรียกวัตถุหมดอายุไขและไม่ได้ใช้งานที่มนุษย์สร้างขึ้น โดยเฉพาะวัตถุไม่ได้ใช้ประโยชน์ที่โคจรรอบโลก ซึ่งอาจเป็น ยานอวกาศปลดระวาง วัตถุที่สลัดทิ้งระหว่างภารกิจขึ้นสู่อวกาศ นอกจากนี้ยังมี เศษซากของการชนกัน วัตถุที่เกิดการบุแตกสลาย ของเหลวแข็งตัวที่ถูกขับออกจากยานอวกาศหรืออนุภาคที่ไม่ถูกเผาไหม้จากเครื่องยนต์ ขยะอวกาศเป็นภัยอย่างหนึ่งของยานอวกาศ

ขยะอวกาศเป็นผลกระทบภายนอกทางลบ มันสร้างต้นทุนภายนอกให้กับคนอื่นที่ต้องการปล่อยหรือใช้ยานอวกาศในบริเวณวงโคจรต่ำของโลก ซึ่งค่าใช้จ่ายเหล่านี้มักไม่ถูกนำมาคำนวนในราคาที่ต้องจ่ายทั้งหมดของเจ้าของภารกิจปล่อยยานอวกาศ หลายครั้งที่ยานอวกาศได้รับความเสียหายจากขยะอวกาศ การจัดการกับขยะอวกาศเหล่านี้มักจะเป็นองค์กรที่อยู่ในอุตสาหกรรมอวกาศ 

ในเดือนตุลาคม 2019 เครือข่ายการเฝ้าระวังทางอวกาศสหรัฐแจ้งว่ามีวัตถุอวกาศที่มนุษย์สร้างกว่า 20,000 ชิ้นโคจรอยู่เหนือโลก (รวมดาวเทียมที่ปฏิบัติการอยู่ 2,218 ดวงด้วย) ซึ่งวัตถุที่แจ้งมานี้เป็นแค่วัตถุขนาดใหญ่ที่สามารถระบุและติดตามได้ เดือนมกราคม 2019 มีการประมาณว่าขยะที่เล็กกว่า 1 เซนติเมตรน่าจะมีอยู่ราว 128 ล้านชิ้น ขยะที่มีขนาด 1-10 ซม. มีประมาณ 900,000 ชิ้น ส่วนที่มีขนาดใหญ่กว่า 10 เซนติเมตรน่าจะมีอยู่ราว 34,000 ชิ้น ซึ่งวัตถุเล็ก ๆ เหล่านี้จะถูกจัดอยู่ในกลุ่มที่เรียกว่า MMOD (Micrometeoroid and Orbital Debris) ซึ่งหากเกิดการชนกับยานจะส่งผลให้เกิดปัญหาร้ายแรง วัตถุขนาดเล็กจะทำให้เกิดความเสียหายคล้ายถูกพ่นยิง มันจะทำให้เกิดความเสียหายมากให้กับบริเวณที่เป็นโซลาร์เซล กล้อง และเครื่องตามดาวที่ไม่มีอุปกรณ์ป้องกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ขยะอวกาศ
หมวดหมู่:มลพิษ
การสังหารหมู่วันนักบุญวาเลนไทน์

**การสังหารหมู่วันนักบุญวาเลนไทน์** () เป็นเหตุการณ์สังหารหมู่สมาชิกและผู้ที่เกี่ยวข้องของกลุ่มที่เรียกตนเองว่า นอร์ทไซด์แก๊ง (North Side Gang) ซึ่งเป็นกลุ่มผู้ผลิตสุราผิดกฎหมาย เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อเวลา 10.30 น. ของวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 ในชิคาโก ซึ่งในขณะนั้นสหรัฐอเมริกามีคำสั่งห้ามสุรา โดยวันที่เกิดเหตุการณ์ดังกล่าวตรงกับวันวาเลนไทน์

เช้าวันนั้น สมาชิกและผู้ที่เกี่ยวข้องของกลุ่มนอร์ทไซด์แก๊งถูกรวบตัวที่โรงรถในคลังสินค้าแห่งหนึ่งในลินคอล์นพาร์ก และได้ยืนเรียงแถวแนบชิดกับกำแพง และถูกยิงโดยฆาตกรไม่ทราบชื่อ 4 คน ซึ่งแต่งกายเหมือนเจ้าหน้าที่ตำรวจ ซึ่งเป็นผลมาจากความพยายามในการปราบปรามอาชญากรรมในช่วงที่มีคำสั่งห้ามสุรา ซึ่งในขณะนั้นมีกลุ่มนักเลงหลัก ๆ คือกลุ่มนอร์ทไซด์แก๊ง นำโดย จอร์จ "บักส์" เมอแรน (George "Bugs" Moran) และกลุ่มเซาท์ไซด์แก๊ง (South Side Gang) นำโดย แอล คาโปน ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "ก๊วนชิคาโก" (Chicago Outfit)

ยังไม่มีใครทราบตัวผู้กระทำความผิดอย่างแน่ชัด แต่อดีตสมาชิกแก๊งนักเลงที่ชื่อ อีแกนส์แรตส์ (Egan's Rats) ที่ทำงานให้กับคาโปนถูกสงสัยว่ามีบทบาทเช่นเดียวกับสมาชิกของกรมตำรวจชิคาโกที่ถูกกล่าวหาว่าต้องการแก้แค้นจากการสังหารลูกชายของเจ้าหน้าที่ตำรวจ

หมวดหมู่:การสังหารหมู่
หมวดหมู่:วันวาเลนไทน์
พระองค์เจ้าทับทิม

**พระองค์เจ้าทับทิม**, **เจ้าติ่ง** หรือออกพระนามว่า **เจ้าครอกจันทบูร** เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี และเป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระที่นั่งท้ายสระ ซึ่งเป็นพระเชษฐาต่างพระมารดา พระองค์เจ้าทับทิมมีพระชนม์ชีพยาวนานจนถึงการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง พระองค์เสด็จลี้ภัยไปเมืองจันทบุรี และได้รับการอนุเคราะห์จากสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีและประทับอยู่ในราชสำนักธนบุรี

## พระประวัติ
พระองค์เจ้าทับทิม เป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กจากทั้งหมดห้าพระองค์ในสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี ประสูติแต่พระสนมไม่ปรากฏพระนาม ทั้งนี้พระมารดาของพระองค์เป็นเครือญาติของพระยาจันทบุรี

ต่อมาพระองค์เจ้าทับทิมได้ถวายตัวแก่สมเด็จพระที่นั่งท้ายสระ ซึ่งเป็นพระเชษฐาต่างพระมารดา เมื่อครั้งยังดำรงพระอิสริยยศเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล ในตำแหน่งพระอัครมเหสี แต่ไม่ปรากฏพระนามพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน

ในช่วงการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง พระองค์เจ้าทับทิมพาพวกข้าไทอพยพลี้ภัยสงครามไปเมืองจันทบุรี เมื่อสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีไปตีเมืองจันทบุรีก็ทรงพบพระองค์เจ้าทับทิม แล้วทรงรับมาไว้ในพระอุปการะ ดังปรากฏใน *พระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา* ความว่า 

"...ในเขตแดนแว่นแคว้นสยามประเทศ เหตุว่าหาเจ้าแผ่นดินจะปกครองบมิได้ เหมือนดุจสัตถันดรกัล์ปและทุพภิกขันดรกัล์ป และพระราชวงศานุวงศ์ ซึ่งเหลืออยู่พม่ามิได้เอาไปนั้น ตกอยู่ ณ ค่ายโพธิ์สามต้นก็มีบ้าง ที่หนีไปเมืองอื่นนั้นก็มีบ้าง และเจ้าฟ้าสุริยา 1 เจ้าฟ้าพินทวดี 1 เจ้าฟ้าจันทวดี 1 พระองค์เจ้าฟักทอง 1 ทั้ง 4 พระองค์นี้ เป็นราชบุตรีพระพุทธเจ้าหลวงในพระบรมโกศ และเจ้ามิตรบุตรีกรมพระราชวัง 1 หม่อมเจ้ากระจาดบุตรีกรมหมื่นจิตรสุนทร 1 หม่อมเจ้ามณีบุตรีกรมหมื่นเสพภักดี 1 หม่อมเจ้าฉิมบุตรีเจ้าฟ้าจีด 1 เจ้าทั้งนี้ตกอยู่กับพระนายกอง ณ ค่ายโพธิ์สามต้น อนึ่งพระองค์เจ้าทับทิมบุตรีสมเด็จพระอัยกานั้น พวกข้าไทพาหนีออกไป ณ เมืองจันทบูร เจ้าตากก็สงเคราะห์รับเลี้ยงดูไว้..."

ภายหลังสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรียกทัพตีค่ายโพธิ์สามต้นแตก อันเป็นที่สิ้นสุดสงครามกู้กรุงศรีอยุธยา พระองค์ก็ทรงอุปการะเจ้าหญิงอยุธยามาไว้ในราชสำนักธนบุรี และมีรับสั่งให้จัดที่ประทับแก่เจ้านายตามสมควร ดังปรากฏใน *พระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา* ความว่า

"...อนึ่ง ซึ่งพระขัตติยวงศ์ครั้งกรุงเก่านั้น บรรดาเจ้าหญิงทรงพระกรุณาโปรดเลี้ยงไว้ในพระราชวัง และเจ้าฟ้าสุริยา เจ้าฟ้าจันทวดี สองพระองค์นั้นดับสูญสิ้นพระชนม์ ยังอยู่แต่เจ้าฟ้าพินทวดี พระองค์เจ้าฟักทอง พระองค์เจ้าทับทิม ซึ่งเรียกว่าเจ้าครอกจันทบูรนั้น และเจ้ามิตร บุตรีกรมพระราชวัง โปรดให้ชื่อ เจ้าประทุม หม่อมเจ้ากระจาด บุตรีกรมหมื่นจิตรสุนทร โปรดให้ชื่อ เจ้าบุปผา กับหม่อมเจ้าอุบล บุตรีกรมหมื่นเทพพิพิธ หม่อมเจ้าฉิม บุตรีเจ้าฟ้าจีด ทั้งสี่องค์นี้ทรงพระกรุณาเลี้ยงเป็นห้าม..."

พระองค์เจ้าทับทิมสิ้นพระชนม์ลงเมื่อใด ไม่ปรากฏหลักฐาน

## พงศาวลี



## อ้างอิง
; เชิงอรรถ

; บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:พระอัครมเหสีกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าหญิง
หมวดหมู่:ราชวงศ์บ้านพลูหลวง
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดจันทบุรี
หมวดหมู่:เจ้าหญิงกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:พระราชบุตรในสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี
หมวดหมู่:พระราชธิดาในพระมหากษัตริย์ไทย
อักษรกอท

**อักษรกอท** เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษากอท โดยอุลฟิลัส (วัลฟีลา) เป็นผู้คิดค้นอักษรชุดนี้เมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 4 โดยมีจุดประสงค์เพื่ออำนวยความสะดวกในการแปลคัมภีร์ไบเบิล

อักษรกอทใช้รูปอันเชียล (uncial) ของอักษรกรีกแต่ละตัว และได้มีการคิดค้นตัวอักษรเพิ่มบางตัวเพื่อให้สามารถแทนเสียงในภาษากอทได้ครบ:
* F และ G จากอักษรละติน
* อักษรรูนที่เป็นที่สงสัย เพื่อแยกเสียงกึ่งสระ  จากเสียงสระ 
* อักษร hwair (𐍈) เพื่อแสดงเสียงริมฝีปาก-เพดานอ่อนของกอท

## ต้นกำเนิด
คาดว่าอุลฟิลัสตัดสินใจหลีกเลี่ยงที่จะใช้อักษรรูนเก่าเพื่อใช้อักษรนี้ เนื่องจากอักษรรูนมีส่วนเชื่อมโยงอย่างมากกับความเชื่อและพิธีกรรมนอกรีต นอกจากนี้ อักษรที่มีฐานจากกรีกน่าจะมีส่วนช่วยในการรวมชาติกอทเข้ากับวัฒนธรรมกรีก-โรมันรอบทะเลดำ

## ตัวอักษร
ตารางข้างล่างคือตารางชุดตัวอักษรกอท

อักษรกอทสามารถใช้ระบุค่าตัวเลขเหมือนกับชุดตัวอักษรกรีก ในกรณีเขียนป็นตัวเลข จะมีวิธีเขียนด้วยการเขียนระหว่างจุดสองจุด (•• = 12) หรือขีดเส้นบนตัวอักษร ( = 12) อักษรสองตัวนี้  (90) และ  (900) ไม่มีรูปอ่าน

ชื่ออักษรมาจากเอกสารตัวเขียนที่บันทึกในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ของ Alcuin (Codex Vindobonensis 795) ชื่อส่วนใหญ่ในรูปกอทก็ปรากฏในกวีอักษรรูน ชื่อเหล่านี้นำรูปที่ได้รับการรับรองแล้วมาสร้างรูปกอทและความหมายคำ




## ยูนิโคด
อักษรกอทถูกเพิ่มในยูนิโคดในรุ่น 3.1 ซึ่งออกเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2544 มีช่วงยูนิโคดอยู่ที่ U+10330&ndash;U+1034F

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* Braune, Wilhelm (1952). *Gotische Grammatik*. Halle: Max Niemeyer.
* Cercignani, Fausto, "The Elaboration of the Gothic Alphabet and Orthography", in *Indogermanische Forschungen*, 93, 1988, pp.&nbsp;168–185.
* Dietrich, Franz (1862). *Über die Aussprache des Gotischen Wärend der Zeit seines Bestehens*. Marburg: N. G. Elwert'sche Universitätsbuchhandlung.
* Friesen, Otto von (1915). "Gotische Schrift" in Hoops, J. *Reallexikon der germanischen Altertumskunde, Bd. II*. pp.&nbsp;306–310. Strassburg: Karl J. Trübner.
* Haarmann, Harald (1991). *Universalgeschichte der Schrift*. Frankfurt: Campus.
* Jensen, Hans (1969). *Die Schrift in Vergangenheit und Gegenwart*. Berlin: Deutscher Verlag der Wissenschaften.
* Kirchhoff, Adolf (1854). *Das gothische Runenalphabet*. Berlin: Wilhelm Hertz.
* Mees, Bernard (2002/2003). "Runo-Gothica: the runes and the origin of Wulfila's script", in *Die Sprache*, 43, pp. 55-79.
* Streitberg, Wilhelm (1910). *Gotisches Elementarbuch*. Heidelberg: Carl Winter.
* Weingärtner, Wilhelm (1858). *Die Aussprache des Gotischen zur Zeit Ulfilas*. Leipzig: T. O. Weigel.
* Wright, Joseph (1910). *Grammar of the Gothic Language*. Oxford: Oxford University Press.
* Zacher, Julius (1855). *Das gothische Alphabet Vulvilas und das Runenalphabet*. Leipzig: F. A. Brockhaus.

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Omniglot's Gothic writing page
*''Pater Noster'' and ''Ave Maria'' in Gothic
*JavaScript Gothic transliterator
*Unicode code chart for Gothic
*WAZU JAPAN's Gallery of Gothic Unicode Fonts
*Dr. Pfeffer's Gothic Unicode Fonts
*GNU FreeFont Unicode font family with the Gothic range in a serif face.

หมวดหมู่:อักษร
ตัวอักษรอันเชียล

[thumb|right|upright=1.36|หนังสือ[พระวรสารเคลล์ส เมื่อราว ค.ศ. 800 เขียนด้วยตัวอักษรอันเชียลชนิดหนึ่งที่มีแหล่งกำเนิดในไอร์แลนด์]]

**ตัวอักษรอันเชียล** () เป็นตัวอักษรชนิดที่เขียนด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด ตัวอักษรชนิดนี้ใช้กันอย่างแพร่หลายในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 4-8 โดยพวกอาลักษณ์ชาวละตินและกรีก โดยใช้เขียนภาษากรีก ภาษาละติน และภาษากอธิก

## วิวัฒนาการ
thumb|right|upright=1.36|ความสัมพันธ์โดยย่อที่แสดงถึงวิวัฒนาการของตัวอักษรอันเชียลชนิดต่าง ๆ
ตัวอักษรอันเชียลในยุคแรกนั้นพัฒนามาจากอักษรตัวพิมพ์ใหญ่ที่ใช้กันในแถบชนบท โดยนำมาดัดแปลงเพื่อให้สามารถเขียนลงบนกระดาษหนังสัตว์และกระดาษหนังวัวได้สะดวกขึ้น ต่างจากแบบเดิมที่เหมาะสำหรับใช้เขียนลงบนกระดาษพาไพรัส เนื่องจากมีมุมแหลมและเส้นขีดมาก ตัวอักษรอันเชียลในยุคแรกไม่มีการแบ่งคำด้วยการเว้นวรรค แต่เริ่มพบในตัวอักษรอันเชียลยุคหลัง

ตัวอักษรชนิดนี้มีวิวัฒนาการมาตลอด ส่งผลให้ตัวอักษรมีความซับซ้อนยิ่งขึ้น จนกระทั่งราว ค.ศ. 600 จึงเริ่มพบว่ามีการลากเส้นบิดและโค้งมากจนเกินไปในการเขียนตัวอักษรชนิดนี้ สุดท้ายก็เสื่อมความนิยมลงไปหลังจากที่มีการคิดค้นอักษรตัวพิมพ์เล็กขึ้นมาในภายหลัง เนื่องจากตัวอักษรพิมพ์เล็กมีรูปอักษรที่ซับซ้อนน้อยกว่า และยังสามารถอ่านได้ง่ายกว่าอีกด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การเขียน
หมวดหมู่:ต้นสมัยกลาง
อาลักษณ์

thumb|300px|right|ฌ็อง มิเอโลต์ (Jean Miélot) นักเขียนและอาลักษณ์ชาวยุโรป

**อาลักษณ์** () คือผู้ที่มีอาชีพคัดลอกหนังสือต่าง ๆ โดยเฉพาะในช่วงที่ยังไม่มีการคิดค้นเทคโนโลยีการพิมพ์ 

เมื่อครั้งก่อนคนไทยมีแต่หนังสือที่จารลงในใบลาน และเขียนในสมุดข่อยที่เรียกกันต่อมาว่าสมุดไทย หนังสือเรื่องหนึ่ง ๆ จะมีเพียงผูกเดียว หรือ ผนึกเดียว ถ้าใครมีความต้องการจะอ่านก็จะต้องจ้างคนมาคัดเอาไป มักเรียกทำหน้าที่นั้นว่า "คนคัดลอกหนังสือ" ซึ่งในสมัยนั้นมีคนรับจ้างคัดลอกหนังสืออยู่ทั่วไป ต่อมาอาชีพนี้ได้เสื่อมความนิยมลงไปมากภายหลังจากที่มีการคิดค้นเทคโนโลยีการพิมพ์แล้ว งานของอาชีพนี้มักมีจุดประสงค์ในการบันทึกข้อมูลต่าง ๆ เกี่ยวกับธุรกิจ คดีความ และประวัติศาสตร์

คำว่าอาลักษณ์ นอกจากนี้ยังหมายถึง ผู้ทำหน้าที่ทางหนังสือในราชสำนัก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาชีพพ้นสมัย
หมวดหมู่:อาชีพการเขียน
แท่นพิมพ์

**แท่นพิมพ์** คือเครื่องจักรสำหรับพิมพ์หนังสือ หรือสิ่งพิมพ์ต่าง ๆ โดยการใช้แท่นหนาหนักกดพื้นผิวที่มีน้ำหมึกลงบนวัสดุที่ต้องการพิมพ์ เช่น กระดาษ หรือผ้า จากนั้นน้ำหมึกจะถูกถ่ายทอดลงสู่วัสดุนั้น แท่นพิมพ์เป็นเทคโนโลยีการพิมพ์ชนิดหนึ่งซึ่งแพร่หลายไปทั่วโลกในคริสต์สหัสวรรษที่ 2

แท่นพิมพ์แบบกดแท่นแรกถูกประดิษฐ์โดยโยฮันเนิส กูเทินแบร์คเมื่อราว ค.ศ. 1440 ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการปฏิวัติเทคโนโลยีการพิมพ์ ซึ่งสามารถพิมพ์ได้มากถึง 3,600 หน้าต่อวัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การพิมพ์
หมึก (เครื่องเขียน)

**หมึก** () คือของเหลวหรือเจลชนิดหนึ่งซึ่งประกอบด้วยสารสี ใช้สำหรับเขียนหนังสือหรือวาดภาพต่าง ๆ ด้วยเครื่องมือ เช่น ปากกา พู่กัน ฯลฯ นอกจากนี้ยังมีหมึกอีกชนิดหนึ่ง คือ หมึกแบบเข้มข้น ซึ่งมักใช้ในอุตสาหกรรมการพิมพ์

## สารสีที่นิยมใช้ในหมึก
### รงควัตถุ

รงควัตถุ เป็นสารสีที่นิยมใช้ในหมึกมากกว่าสีย้อม เนื่องจากมีข้อดีคือติดได้เร็ว แต่มักมีราคาแพง และมีช่วงสีน้อยกว่าสีย้อม

### สีย้อม

หมึกที่ใช้สีย้อมเป็นสารสีจะมีความทนทานมากกว่าหมึกที่ใช้รงควัตถุเป็นสารสี มักอยู่ในรูปของเหลว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การพิมพ์
ช่วงสี

ในการจำลองแบบสี คอมพิวเตอร์กราฟิกส์ และการถ่ายภาพ **ช่วงสี** () หมายถึงเซตย่อยที่สมบูรณ์ของสีต่าง ๆ แต่ละสี ซึ่งสามารถแสดงได้ภายในปริภูมิสีที่กำหนดหรืออุปกรณ์แสดงผลบางตัว

## การแสดงช่วงสี

โดยทั่วไปแล้ว ช่วงสีจะถูกแสดงเป็นปริภูมิในแผนภาพสีซีไออี 1391 ภายในขอบโค้ง ซึ่งแสดงสีที่มีความยาวคลื่นค่าเดียว หรือสีแบบสเปกตรัม

หมวดหมู่:ปริภูมิสี
หมวดหมู่:สี
ปริภูมิสี

thumb|right|แผนภาพเปรียบเทียบปริภูมิสีแต่ละชนิด

**ปริภูมิสี** () เป็นการจัดองค์ประกอบพื้นฐานของช่วงสีไปพร้อมกับการสร้างโพรไฟล์สีในอุปกรณ์แสดงผลต่าง ๆ เพื่อให้รองรับการแสดงผลสีต่าง ๆ ได้ทั้งแบบแอนะล็อกและดิจิทัล ซึ่งเกิดจากการกำหนดค่าชื่อสีให้กับชุดสีต่าง ๆ ที่สอดคล้องกันตามจริง

หมวดหมู่:ปริภูมิสี
หมวดหมู่:การประมวลผลภาพ
หมวดหมู่:การวัดแสง
หมวดหมู่:รงคศาสตร์
มานะศักดิ์ อินทรโกมาลย์สุต

**มานะศักดิ์ อินทรโกมาลย์สุต** เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 1 สมัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร 1 สมัย เขาเป็นสมาชิกในกลุ่ม 10 มกราของพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นอดีตกรรมการผู้จัดการธนาคารอาคารสงเคราะห์ เขามีบุตรชายเป็นนักการเมืองคือ ชวนนท์ อินทรโกมาลย์สุต

## ประวัติ
มานะศักดิ์ เป็นบุตรของนายยศ อินทรโกมาลย์สุต อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 5 สมัย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสหกรณ์ ในรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม และเป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ และเป็นบิดาของนายชวนนท์ อินทรโกมาลย์สุต โดยตระกูลอินทรโกมาลย์สุต มีถิ่นฐานเดิมอยู่ที่อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา 

## การทำงาน
มานะศักดิ์ เคยทำงานเป็นกรรกมารผู้จัดการธนาคารอาคารสงเคราะห์ โดยการสนับสนุนของสนั่น เกตุทัต อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และพลเอก อำนาจ ดำริกาญจน์ เป็นประธานกรรมการธนาคาร ระหว่างปี พ.ศ. 2518 - 2524 ซึ่งเป็นช่วงที่ธนาคารฯ ต้องเผชิญกับมรสุมสภาพคล่องทางการเงินอย่างหนักแต่ท่านก็ยังสามารถประคับประคองให้ธนาคารฯ ดำเนินต่อไปได้ จนกระทั่งพลเอก อำนาจ เสียชีวิตอย่างกระทันหัน จึงมีการแต่งตั้ง ไกรศรี จาติกวณิช เข้ามาทำหน้าที่ประธานกรรมการแทน และนายไกรศรีได้มีคำสั่งปลดนายมานะศักดิ์ในทันที ซึ่งต่อมาถูกกล่าวถึงโดยนายพานทองแท้ ชินวัตร ว่านายมานะศักดิ์ได้กระทำการทุจริตจึงต้องพ้นจากตำแหน่ง แต่นายชวนนท์ บุตรชายยืนยันว่าเมื่อปี พ.ศ. 2533 สื่อมวลชนได้เปิดเผยคำพิพากษาของศาลแล้วว่านายมานะศักดิ์ ไม่มีความผิดแต่อย่างใด

มานะศักดิ์ ได้เข้าทำงานการเมืองโดยการลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก ต่อมากลุ่ม 10 มกรา ได้ลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์พร้อมกับกลุ่มวาดะห์ ภายหลังจากการที่ทั้งสองกลุ่มไม่ยกมือสนับสนุนร่างพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์และสิทธิบัตรจนทำให้ พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรี ต้องประกาศยุบสภา เมื่อปี พ.ศ. 2531

มานะศักดิ์ จึงย้ายไปสังกัดพรรคประชากรไทยและในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 เขาย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตกรุงเทพมหานคร และได้รับเลือกตั้งอีกสมัย

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักการธนาคารชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชากรไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ประจัญ กล้าผจญ

**ประจัญ กล้าผจญ** (เกิด 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2483) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคชาติไทย เขาถูกกล่าวถึงทางสื่อมวลชนในปี พ.ศ. 2552 ว่าเป็น สส.ตกยาก

## ประวัติ
ประจัญ เกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2483 ที่อำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา

สำเร็จการศึกษา จากวิทยาลัยครูนครราชสีมา

## การทำงาน
ประจญ เคยรับราชการเป็นครูประชาบาล 15 ปี ทำการสอนในโรงเรียนทั้งในเขตอำเภอชุมพวง อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา ตำแหน่งสุดท้ายคือ เป็นครูใหญ่โรงเรียนบ้านหญ้าคา ตำบลสีดา อำเภอสีดา จังหวัดนครราชสีมา หลังจากนั้นได้ลาออกมาสมัครเป็นทหารอาสาไปรบที่ประเทศเวียดนาม 1 ปี

ประจัญ เข้าสู่งานการเมืองโดยหลังจากการเป็นทหารอาสา เขาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา ตามคำชวนของชัย ชิดชอบ ในปี พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคไท (พ.ศ. 2517) และ พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคพิทักษ์ไทย แต่สอบตกทั้ง 2 ครั้ง ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 ไม่สังกัดพรรคการเมือง เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก ก่อนที่จะเข้าสังกัดพรรคชาติไทย ในเวลาต่อมา และดำรงตำแหน่งจนครบวาระ จากนั้นจึงลงสมัครรับเลือกตั้งอีกสมัย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 ก็ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยที่ 2 จนกระทั่งมีการยุบสภาในปี พ.ศ. 2529 

ในระหว่างดำรงตำแหน่ง สส. เขาก็มีบทบาทในการตั้งกระทู้ถามโดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวข้องกับพื้นที่นครราชสีมา หลังจากนั้นเขาก็ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกหลายครั้ง แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง 

ในปี 2552 เขาถูกกล่าวถึงทางสื่อมวลชนเนื่องจากพบว่านายประจญ เป็นอดีต สส. 2 สมัย แต่กลับมีมีชีวิตความเป็นอยู่อย่างน่ารันทด สภาพบ้านหลังดังกล่าวเป็นเพิงสังกะสีหลังคารั่วเป็นรูพรุน ฝาบ้านเป็นสังกะสีเก่าผุ ๆ มีแผ่นพลาสติก ป้ายโฆษณาปิดไว้พอกันแดดกันลมเท่านั้น ต่อมาสมชัย ฉัตรพัฒนศิริ สส.นครราชสีมา (ในขณะนั้น) จึงเข้ามาช่วยดูแล

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอขามสะแกแสง
หมวดหมู่:ครูชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:พรรคไท (พ.ศ. 2517)
หมวดหมู่:พรรคพิทักษ์ไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคชาติไทย
หมวดหมู่:พรรคเสรีนิยม (ประเทศไทย พ.ศ. 2525)
หมวดหมู่:พรรคความหวังใหม่
หมวดหมู่:พรรคเสรีธรรม (พ.ศ. 2535)
หมวดหมู่:พรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
หมวดหมู่:พรรคมหาชน
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
สตีเว่น ยูนิเวิร์ส

**สตีเว่น ยูนิเวิร์ส** () เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศสหรัฐอเมริกา ออกอากาศทางช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค ดำเนินเรื่องโดย 4 ตัวละคร คือ **สตีเว่น ยูนิเวิร์ส**, **การ์เนต**, **อเมทิสต์** และ **เพิร์ล** 

## ตัวละคร

### ตัวละครหลัก
* **[[สตีเว่น ยูนิเวิร์ส (ตัวละคร)|สตีเว่น ยูนิเวิร์ส]]** ()
** **[[สตีวอนนี่]]** ()
* **[[การ์เนต (สตีเว่น ยูนิเวิร์ส)|การ์เนต]]** ()
* **[[อเมทิสต์ (สตีเว่น ยูนิเวิร์ส)|อเมทิสต์]]** ()
* **[[เพิร์ล (สตีเว่น ยูนิเวิร์ส)|เพิร์ล]]** ()

### ตัวละครสมทบ
* **เกร็ก ยูนิเวิร์ส** ()
* **คอนนี่ มาเฮสวารัน** ()

## อ้างอิง

## ข้อมูลเพิ่มเติม
* 
* 


หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันอเมริกัน
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชัน
หมวดหมู่:ตัวละครกลุ่มสี่
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันตะวันตกที่ได้รับอิทธิพลจากสื่ออนิเมะ
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันที่มีฉากบนดาวเคราะห์สมมุติ
หมวดหมู่:แอนิเมชันเกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่มีฉากในรัฐเดลาแวร์
หมวดหมู่:ตัวละครแอนิเมชันที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:ตัวละครโทรทัศน์ที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโรเด็ก
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์อเมริกันที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์อเมริกันที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตนอกโลก
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์เกี่ยวกับหญิงรักร่วมเพศ
หมวดหมู่:หนุ่มน้อยเวทมนตร์
ใบเลี้ยง

[thumb|ใบเลี้ยงของต้นอ่อน ''[Cercis siliquastrum*]]
[[ภาพ:Mimosa pudica - cotyledon.jpg|thumb|ต้นอ่อน[[ไมยราบ]] (*Mimosa pudica*) มีใบเลี้ยง 2 ใบ และใบแท้แรก 6 ใบ]]

*'ใบเลี้ยง*' () เป็นส่วนสำคัญใน[[เอ็มบริโอ]]ภายใน[[เมล็ด]]พืช [[พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด]]นิยามใบเลี้ยงว่า "ใบอ่อนในพืชมีเมล็ด ซึ่งหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งใบจะปรากฏเป็นครั้งแรกจากเมล็ดที่กำลังงอก" ใบเลี้ยงเป็นสิ่งหนึ่งที่นักพฤกษศาสตร์ใช้ในการจำแนก[[พืชดอก]]ออกเป็น[[พืชใบเลี้ยงเดี่ยว]] (monocots) และ[[พืชใบเลี้ยงคู่]] (dicots)

ใบเลี้ยงมีทั้งโรยไม่กี่วันหลังเมล็ดงอก หรือติดทนอย่างน้อยหนึ่งปี ใบเลี้ยงกักเก็บอาหารสะสมที่พืชใช้ในการเจริญเติบโต เมื่อต้นอ่อนใช้อาหารที่สะสมจนหมด ใบเลี้ยงจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวเพื่อทำหน้าที่[[สังเคราะห์ด้วยแสง]] หรือเหี่ยวเฉาเมื่อ[[ใบ]]แท้ทำหน้าที่ผลิตอาหารแทน

ในกรณีต้นอ่อนพืชใบเลี้ยงคู่ ใบเลี้ยงจะทำหน้าที่สังเคราะห์ด้วยแสงคล้ายใบแท้ อย่างไรก็ตาม ใบเลี้ยงและใบแท้จะเจริญแยกกัน โดยใบเลี้ยงจะเจริญช่วง[[การเกิดเอ็มบริโอพืช|การเกิดเอ็มบริโอ]] พร้อมกับ[[เนื้อเยื่อเจริญ]]ของ[[ราก]]และ[[ลำต้น]] ดังนั้นใบเลี้ยงจึงปรากฏในเมล็ดตั้งแต่ก่อนงอก ขณะที่ใบแท้เจริญหลังเมล็ดงอกจากเนื้อเยื่อเจริญส่วนปลายของลำต้น ซึ่งจะเจริญไปเป็นส่วนเหนือดินอื่น ๆ ของพืชในภายหลัง

ใบเลี้ยงของ[[หญ้า]]และพืชใบเลี้ยงเดี่ยวอื่น ๆ จำนวนมากเป็นใบที่เปลี่ยนรูปไปเป็น[[ใบเลี้ยงธัญพืช]]และ[[เนื้อเยื่อหุ้มยอดแรกเกิด]] ใบเลี้ยงธัญพืช (scutellum) เป็นเนื้อเยื่อในเมล็ดที่มีหน้าที่พิเศษในการดูดซึมอาหารที่สะสมไว้จาก[[เอนโดสเปิร์ม]]ที่อยู่ใกล้กัน ส่วนเนื้อเยื่อหุ้มยอดแรกเกิด (coleoptile) ทำหน้าที่ปกป้องยอดแรกเกิด (plumule) หรือต้นอ่อนที่จะเจริญไปเป็นลำต้นและใบ

ต้นอ่อน[[พืชเมล็ดเปลือย]]มีใบเลี้ยงเช่นกัน โดยจำนวนใบเลี้ยงมีตั้งแต่ 2–24 ใบ ใบเลี้ยงของพืชเมล็ดเปลือยจะก่อตัวเป็นวงที่ยอด[[ลำต้นใต้ใบเลี้ยง]] ล้อมรอบส่วนยอดแรกเกิด พืชเมล็ดเปลือยแต่ละชนิดมีจำนวนใบเลี้ยงต่างกัน เช่น [[สนมอนเทเรย์]] (*Pinus radiata*) มี 5–9 ใบ [[สนเจฟฟรีย์]] (*Pinus jeffreyi*) มี 7–13 ใบ แต่บางชนิดมีจำนวนแน่นอน เช่น [[ไซเปรสเมดิเตอร์เรเนียน]] (*Cupressus sempervirens*) มีใบเลี้ยง 2 ใบเสมอ มีรายงานว่าพืชเมล็ดเปลือยที่มีใบเลี้ยงมากที่สุดได้แก่ [[สนปิญอนโคนใหญ่]] (*Pinus maximartinezii*) มีใบเลี้ยง 24 ใบ

ทั้งนี้คำว่า cotyledon ใช้ครั้งแรกโดย[[มาร์เซลโล มัลพิกี]] แพทย์และนักชีววิทยาชาวอิตาลี โดยมาจากคำ[[ภาษาละติน]] cotylēdōn และ[[ภาษากรีกโบราณ]] κοτυληδών (kotulēdṓn) แปลว่า โพรงรูปถ้วย [[จอห์น เรย์]] นักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษเป็นบุคคลแรกที่สังเกตเห็นความแตกต่างของจำนวนใบเลี้ยงในพืชแต่ละชนิด และบันทึกว่าอาจใช้ใน[[การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์]]ในหนังสือ *Methodus plantarum'' (ค.ศ. 1682) อย่างไรก็ตาม ทีโอแฟรสตัส (คริสต์ศตวรรษที่ 3–4 ก่อนคริสตกาล) และอัลแบร์ตุส มาญุส (คริสต์ศตวรรษที่ 13) อาจทราบความแตกต่างระหว่างพืชใบเลี้ยงเดี่ยวและพืชใบเลี้ยงคู่ก่อนหน้านั้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ใบไม้
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของพืช
หมวดหมู่:สัณฐานวิทยาของพืช
ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2020 นัดชิงชนะเลิศ

**ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2020 นัดชิงชนะเลิศ** เป็นนัดชิงชนะเลิศของ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2020, เป็นทัวร์นาเมนต์ฟุตบอลสโมสรที่เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันโดยประเทศกาตาร์. ครั้งนี้เป็นนัดชิงชนะเลิศครั้งที่ 17 ของ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก, หนึ่งทัวร์นาเมนต์ที่รับรองโดยฟีฟ่า ระหว่างแชมป์สโมสรจากแต่ละหกสมาพันธ์ทวีป, เช่นเดียวกับแชมป์ลีกของประเทศเจ้าภาพ.

## ทีม
ในตารางด้านล่างนี้, นัดชิงชนะเลิศตั้งแต่ปี 2005 จะเป็นยุคฟีฟ่าคลับเวิลด์แชมเปียนชิป, เมื่อปี 2006 จะเป็นในยุคฟีฟ่าคลับเวิลด๋คัพ.

หมายเหตุ: เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2017, ฟีฟ่า ได้รับการยอมรับเป็นทางการว่าแชมป์ทุกรายการของอินเตอร์คอนติเนนตัลคัพในฐานะแชมป์โลกของสโมสร, ในสถานะที่เท่าเทียมกับฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก.
*IC: อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ (1960–2004)
*FCWC: ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก นัดชิงชนะเลิศ (2000, 2005–ปัจจุบัน)

## เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ

## แมตช์

### รายละเอียด


### สถิติ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

รอบชิงชนะเลิศ
2020
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาที่เลื่อนออกไปเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19