open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
แฟลกส์ออฟเดอะเวิลด์

**แฟลกส์ออฟเดอะเวิลด์** ( เรียกอย่างย่อว่า **FOTW**) เป็นชื่อขององค์กรและฐานข้อมูลในระบบอินเตอร์เน็ตทางด้านวิชาธัชวิทยา และเป็นเว็บไซต์เกี่ยวกับธัชวิทยาที่ใหญ่ที่สุดในโลก ซึ่งรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับธงต่าง ๆ ที่ใช้อยู่ทุกชนิดทั่วโลก เว็บไซต์นี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2536 และเข้าร่วมเป็นสมาชิกสหพันธ์ธัชวิทยานานาชาติ (Fédération internationale des associations vexillologiques) ใน พ.ศ. 2544

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:ฐานข้อมูลออนไลน์
หมวดหมู่:ธัชวิทยา
นีกอลา เลออนาร์ ซาดี การ์โน

thumb|250px|ซาดี การ์โน

**นีกอลา เลออนาร์ ซาดี การ์โน** () เป็นนักฟิสิกส์และนายทหารยุทธโยธาชาวฝรั่งเศส ซึ่งคิดค้นทฤษฎีเครื่องจักรความร้อน จากงานวิจัยเรื่อง *Reflections on the Motive Power of Fire* ในปี ค.ศ.1824 ปัจจุบันทฤษฎีนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "วัฏจักรการ์โน" เป็นผู้วางรากฐานกฎข้อที่สองของเทอร์โมไดนามิกส์ หรืออาจกล่าวได้ว่าเขาเป็นนักอุณหพลศาสตร์คนแรกของโลก ซึ่งคิดค้นหลักการพื้นฐานต่าง ๆ มากมายเช่น ประสิทธิภาพการ์โน ทฤษฎีการ์โน เครื่องจักรความร้อนการ์โน เป็นต้น

ซาดี การ์โน เกิดในกรุงปารีส เป็นบุตรชายคนโตของแลแซร์ การ์โน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการสงคราม ขามีน้องชายนามว่า อีปอลิต การ์โน (Hippolyte Carnot) ซึ่งเป็นบิดาของประธานาธิบดีมารี ฟร็องซัว ซาดี การ์โน

เมื่อซาดี การ์โน มีอายุสิบหกปี ได้เข้าศึกษาที่วิทยาลัยโพลีเทคนิค École ที่ซึ่งมีอาจารย์ผู้มีชื่อเสียงเช่น ซีเมอง เดอนี ปัวซง และอ็องเดร-มารี อ็องแปร์  หลังจบการศึกษาเขาได้เป็นนายทหารในกองทัพบกฝรั่งเศส ต่อมาจึงได้ให้ความสนใจในงานวิจัยทางด้านฟิสิกส์ โดยเฉพาะทฤษฎีเกี่ยวกับความร้อน อย่างไรก็ตามในปี 1815 นโปเลียนถูกโค่นอำนาจ พ่อของเขาก็ต้องลี้ภัยไปปรัสเซีย การ์โนต้องออกจากกองทัพฝรั่งเศส และใช้เวลาไปกับการวิจัยและเขียนหนังสือ

การ์โนเผยแพร่บทความเรื่อง *Réflexions sur la puissance motrice du feu ("Reflections on the Motive Power of Fire")* ในปี ค.ศ.1824 ขณะอายุ 28 ปี ซึ่งเป็นยุคเครื่องจักรไอน้ำเฟื่องฟู บทความอธิบายถึงเครื่องจักรความร้อนในลักษณะต่างๆ โดยพยายามอธิบายเหตุผลว่า เครื่องจักรไอน้ำที่ใช้ไอน้ำความร้อนสูงจะทำงานได้ดีกว่าเนื่องจากอุณหภูมิของระบบที่สูงกว่าอุณหภูมิภายนอก ทฤษฎีของการ์โนไม่ได้ช่วยปรับปรุงประสิทธิภาพของเครื่องจักรไอน้ำ มันจึงไม่ค่อยได้รับความสนใจนัก 

การ์โนเสียชีวิตจากอหิวาตกโรคเมื่อปี ค.ศ. 1832 ขณะอายุเพียง 36 ปี เครื่องใช้ส่วนตัวรวมทั้งงานเขียนของเขาถูกนำไปฝังทั้งหมดเพื่อป้องกันการติดเชื้อ จึงเหลืองานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่ปรากฏต่อมาในปัจจุบันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

งานเขียนของการ์โนเป็นที่รู้จักขึ้นมาเนื่องจากเอมีล กลาแปรง (Émile Clapeyron) นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส นำไปปรับปรุงต่อยอดความคิดในปี ค.ศ.1834 หลังจากนั้น เคลาซิอุสและเคลวิน ได้พัฒนาแนวคิดเรื่องเอนโทรปีและกฎข้อที่สองของเทอร์โมไดนามิกส์ ออกมาในที่สุด

หมวดหมู่:นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส
วิลเลียม ทอมสัน บารอนเคลวินที่ 1

**วิลเลียม ธอมสัน บารอนเคลวิน ที่หนึ่ง** (; (26 มิถุนายน ค.ศ. 1824 - 17 ธันวาคม ค.ศ. 1907) เป็นนักฟิสิกส์คณิตศาสตร์และวิศวกร ที่มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ มีผลงานสำคัญคือการคำนวณทางคณิตศาสตร์ที่พิสูจน์ผลทางด้านไฟฟ้าและอุณหพลศาสตร์ ชื่อของเขาเป็นที่รู้จักในฐานะผู้พัฒนามาตรฐานการวัดอุณหภูมิสัมบูรณ์ คือระบบเคลวิน (Kelvin) เขาได้รับบรรดาศักดิ์เป็น **บารอนเคลวิน** ในปี ค.ศ. 1892 เพื่อเป็นเกียรติแก่การคิดค้นของเขา โดยนำชื่อมาจากแม่น้ำเคลวิน ที่ไหลผ่านมหาวิทยาลัยกลาสโกว์ ในสก็อตแลนด์ แต่เนื่องจากเขาไม่มีทายาทสืบตระกูล ตำแหน่งบารอนเคลวินจึงมีเพียง บารอนเคลวินที่หนึ่ง เพียงคนเดียวเท่านั้น

## อ้างอิง

### งานเขียนของเคลวิน
*  2nd edition, 1883. (reissued by Cambridge University Press, 2009. ISBN 978-1-108-00537-1)
*  (reissued by Cambridge University Press, 2010. ISBN 978-1-108-01448-9) 2nd edition, 1879. 
* 
*  (reissued by Cambridge University Press, 2010. ISBN 978-1-108-00767-2)
* 
* 
* 

### ชีวประวัติ, ประวัติแนวคิด และการวิพากษ์วิจารณ์
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* *[http://onlinebooks.library.upenn.edu/webbin/gutbook/lookup?num=979 Heroes of the Telegraph]* at Project Gutenberg
* "Horses on Mars", from Lord Kelvin 
* William Thomson: king of Victorian physics  at Institute of Physics website
* *[http://www.lse.ac.uk/collections/CPNSS/pdf/DP_withCover_Measurement/Meas-DP%2026%2002%20C.pdf Measuring the Absolute: William Thomson and Temperature] *, Hasok Chang and Sang Wook Yi (PDF file)
* *[http://gallica.bnf.fr/notice?N=FRBNF37283720 Mathematical and physical papers. Volume I ]* (PDF copy from gallica.bnf.fr) 
* *[http://gallica.bnf.fr/notice?N=FRBNF37283723 Mathematical and physical papers. Volume II]* (gallica)
* *[http://gallica.bnf.fr/notice?N=FRBNF37283725 Mathematical and physical papers. Volume III]* (gallica)
* *[http://www.archive.org/details/mathematicalandp029217mbp Mathematical and physical papers. Volume V]* (Internet Archive)
* *[http://gallica.bnf.fr/notice?N=FRBNF37278042 Reprint of papers on electrostatics and magnetism]* (gallica)
* *[http://gallica.bnf.fr/notice?N=FRBNF37270966 Elements of natural philosophy: Part I]* (gallica)
* *[http://www.archive.org/details/treatisnatphil01kelvrich Treatise on natural philosophy (Volume 1)]* (Internet Archive)
* *[http://www.archive.org/details/treatisnatphil02kelvrich Treatise on natural philosophy (Volume 2)]* (Internet Archive)
* *[http://www.archive.org/details/moleculartactics00kelviala The molecular tactics of a crystal]* (Internet Archive)
* *[http://www.archive.org/details/baltimorelecture00kelviala 	Baltimore lectures on molecular dynamics and the wave theory of light]* (Internet Archive)
* *[http://zapatopi.net/kelvin/quotes/ Quotations. This collection includes sources for many quotes.]*
* Kelvin Building Opening - The Leys School, Cambridge (1893) 

หมวดหมู่:นักฟิสิกส์ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:วิศวกรชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเบลฟาสต์
หมวดหมู่:บุคคลจากกลาสโกว์
หมวดหมู่:บุคคลจากเคมบริดจ์
ธงชาติสาธารณรัฐโซเวียต

**ธงชาติสาธารณรัฐโซเวียต** (; เป็นธงพื้นสีแดง มีรูปค้อนเคียวสีทอง ซึ่งหมายถึงลัทธิคอมมิวนิสต์ ซึ่งถือได้ว่ามีรูปแบบที่ใกล้เคียงกับธงชาติสหภาพโซเวียตมาก ตารางธงเบื้องล่างนี้ แสดงภาพธงชาติของบรรดาสาธารณรัฐโซเวียตต่างๆ ที่ใช้สืบมาจนถึงการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ใน พ.ศ. 2534

## ประวัติ
เมื่อเบลารุสและยูเครนเข้ามาเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งขององค์การสหประชาชาติในปี พ.ศ. 2488 ธงสีแดงของพวกเขามีเพียงชื่อยู่มุมบนด้านซ้ายเท่านั้นทีจะแยกแยะจากธงชาติของประเทศอื่นๆได้

ในเดือนกุมภาพันธ์ปี พ.ศ. 2490 สหประชาชาติได้เรียกร้องให้สหภาพโซเวียตมีมติให้แต่ละสาธารณรัฐที่ได้พัฒนาและนำธงชาติใหม่มาใช้ ทางสหภาพโซเวียตเห็นด้วยที่จะมีธงชาติประจำแต่ละรัฐ โดยให้พื้นหลักเป็นเป็นธงพื้นสีแดง มีรูปค้อนเคียวสีทอง ตามแบบธงชาติสหภาพโซเวียตและให้แต่ละรัฐใส่สัญลักษณ์หรือแถบสีเพื่อแสดงเอกลักษณ์ประจำรัฐนั้นๆ หลังจากการแข่งขันประกวดธงชาติประจำแต่ละรัฐ ที่ดีที่สุดในปี พ.ศ. 2492-พ.ศ. 2497 ของสาธารณรัฐ 16 ยูเครนและเบียโลรัสเซีย (เบลารุส)เป็นรัฐแรกที่นำธงมาใช้ในวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2493 และ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2494 ตามลำดับและรัฐสุดท้ายคือรัสเซียนำธงใน 9 มกราคม พ.ศ. 2497 

หลังจากสลายตัวของสหภาพโซเวียตในวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2534มีเพียงคาซัคสถาน คีร์กีสถาน ทาจิกิสถาน, เติร์กเมนิสถานและยูเครนที่ยังใช้ธงสาธารณรัฐโซเวียตจนถึงปี พ.ศ. 2535

**ธงชาติสาธารณรัฐโซเวียตในรุ่นปรับปรุงครั้งสุดท้ายมีดังนี้**

## ธงชาติสาธารณรัฐโซเวียตอายุสั้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* FotW chart of all the flags of the SSRs through history
ลัทธิบูชา

ในทางสังคมวิทยา **ลัทธิบูชา** () หรือ**ลัทธิ** หมายถึง กลุ่มคนที่มีความเชื่อและการปฏิบัติตนแปลกหรือเบี่ยงเบนไปจากคนส่วนใหญ่ในสังคม เนื่องจากระบุลงไปได้ยากว่าเบี่ยงเบนถึงระดับไหนจึงเรียกว่าลัทธิ ทำให้ยังมีปัญหาในการนิยามคำดังกล่าวให้ชัดเจน และมักใช้ในความหมายเชิงลบ

นักสังคมวิทยาเริ่มให้ความสนใจศึกษาพฤติกรรมทางศาสนาของลัทธิบูชาต่าง ๆ มาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1930 จนพบว่าหลายกลุ่มถูกตีตราว่าเป็นพวกนอกรีต จนถึงขึ้นมีขบวนการต่อต้านลัทธิเกิดขึ้นภายในศาสนาต่าง ๆ

## อ้างอิง

## ข้อมูลเพิ่มเติม
* ลัทธิทำลายรูปเคารพ


หมวดหมู่:ลัทธิ
ตะพาบหัวกบ

**ตะพาบหัวกบ** (; ) เป็นตะพาบชนิดหนึ่ง มีรูปร่างคล้ายตะพาบทั่วไป จัดเป็นตะพาบขนาดใหญ่ ขนาดใหญ่สุดพบขนาดกระดองยาว 120 เซนติเมตร น้ำหนักถึง 50 กิโลกรัม  นับว่าใหญ่ที่สุดในสกุลตะพาบหัวกบนี้ ลำตัวด้านบนสีน้ำตาลเขียว ด้านล่างสีอ่อน หัวมีลักษณะเล็กสั้นคล้ายกบหรืออึ่งอ่าง จึงเป็นที่มาของชื่อ ตามีขนาดเล็ก

เมื่อยังเล็กสีของกระดอง จะมีสีน้ำตาลปนเขียวอ่อน ๆ มีจุดเล็ก ๆ สีเหลืองกระจายทั่วไป และค่อย ๆ จางเมื่อโตขึ้น รวมทั้งสีก็จะเข้มขึ้นด้วย พบได้ทั่วไปในประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รวมถึงทุกภาคของประเทศไทย ในแม่น้ำสายใหญ่ โดยเฉพาะแม่น้ำโขงในภาคอีสาน ปัจจุบันเป็นตะพาบที่พบได้น้อยมาก จนถูกจัดให้เป็นสัตว์น้ำคุ้มครองของกรมประมง และจัดอยู่ในบัญชีประเภทที่ 2 (Appendix II) ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ หรือ ไซเตส

มีอุปนิสัย ดุร้าย มักฝังตัวอยู่นิ่ง ๆ ในพื้นทรายใต้น้ำเพื่อกบดานรอดักเหยื่อ ซึ่งได้แก่ ปลาและสัตว์น้ำต่าง ๆ โดยโผล่ส่วนจมูกเพื่อขึ้นมาหายใจเพียงวันละ 2–3 ครั้งเท่านั้น ในภาษาอีสานเรียกว่า "ปลาปู่หลู่" ขณะที่ชื่อวิทยาศาสตร์ *cantorii* ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแด่นักสัตว์วิทยาชาวเดนมาร์ก ทีโอดอร์ เอ็ดวาร์ด แซนตอร์ และเชื่อว่ามีอายุยืนยาวได้กว่า 100 ปี

ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง โดยในตัวที่กระดองมีจุดสีเหลืองอ่อนเป็นวงกระจายอยู่บริเวณขอบกระดอง โดยที่ไม่แปรเปลี่ยนไปตามวัย จะถูกเรียกว่า "กริวดาว" พบได้เฉพาะภาคกลางและภาคตะวันตกของไทยเท่านั้น ซึ่งหาได้ยากมาก  สันนิษฐานว่าในอดีตสามารถพบได้ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาตั้งแต่ภาคเหนือมาจนถึงภาคกลาง

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
*Das, Indraneil (2002). *A Photographic Guide to Snakes and other Reptiles of India*. Sanibel Island, Florida: Ralph Curtis Books. 144 pp. . (*Pelochelys cantorii*, p.&nbsp;139).
*
*
*

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สกุลตะพาบหัวกบ
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
ชนพื้นเมืองอเมริกัน

**ชนพื้นเมืองอเมริกัน**  อาจจะหมายถึง

* ชนพื้นเมืองในทวีปอเมริกา (Indigenous people of the Americas) 
** กลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกันในสหรัฐอเมริกา (Native Americans in the United States)
*** ชนพื้นเมืองอะแลสกา (Alaska Natives)
*** ชนพื้นเมืองฮาวาย (Native Hawaiians)
*** ชนหมู่เกาะแปซิฟิก (Pacific Islander)
** กลุ่มชนพื้นเมืองแคนาดา (Aboriginal peoples in Canada)
*** First Nations
*** ชาวเมทิส (Métis people (Canada))
** ชาวอินนิวอิท (Inuit)
** กลุ่มชนพื้นเมืองในบราซิล (Indigenous peoples in Brazil)
** กลุ่มชนพื้นเมืองในเม็กซิโก (Indigenous peoples in Mexico)
** กลุ่มชนพื้นเมืองในภูมิภาคเอเวอร์เกลด (Indigenous people of the Everglades region )

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในอเมริกา
แหลมฮอร์น

thumb|300px|แหลมฮอร์น
thumb|300px|
**แหลมฮอร์น** (; ; ) เป็นส่วนที่อยู่ใต้ที่สุดของเกาะเตียร์ราเดลฟวยโกในประเทศชิลี ตั้งชื่อตามเมืองโฮร์นในประเทศเนเธอร์แลนด์ 

ฮอร์น
ช่องแคบเดรก

thumb|ช่องแคบเดรก
thumb|แผนภาพแสดงความเค็มและอุณหภูมิของน้ำในช่องแคบเดรก
**ช่องแคบเดรก** () หรือบางครั้งเรียกว่า **ทะเลโอเซส** () เป็นน่านน้ำที่อยู่ระหว่างทวีปอเมริกาใต้ (ที่แหลมฮอร์น) กับทวีปแอนตาร์กติกา (ที่หมู่เกาะเซาท์เชตแลนด์) ช่องแคบเดรกเชื่อมต่อระหว่างส่วนตะวันตกเฉียงใต้ของมหาสมุทรแอตแลนติกเข้ากับส่วนตะวันออกเฉียงใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก

ช่องแคบเดรกถือเป็นเส้นทางเดินเรือที่อันตรายที่สุดแห่งหนึ่ง กระแสน้ำในละติจูดนี้ไม่พบการต้านทานจากแผ่นดินใด ๆ และมีคลื่นสูงโดยเฉลี่ย 12 เมตร ทำให้ช่องแคบนี้ได้รับฉายาว่าเป็น "จุดบรรจบกันที่ทรงพลังที่สุดของท้องทะเล"

เนื่องจากช่องแคบเดรกเป็นช่องแคบที่แคบที่สุดหรือคอขวดรอบ ๆ ทวีปแอนตาร์กติกา การดำรงอยู่และรูปร่างของช่องแคบจึงส่งผลกระทบอย่างมากต่อการไหลเวียนของน้ำรอบ ๆ ทวีปแอนตาร์กติกา การไหลเวียนของมหาสมุทรทั่วโลก รวมถึงสภาพอากาศโลก ความลึกของช่องแคบเดรกมีบทบาทสำคัญในการผสมกันของน้ำทะเลทั่วโลกอีกด้วย

ดเดรก
หมวดหมู่:มหาสมุทรใต้
หมวดหมู่:ช่องแคบในทวีปแอนตาร์กติกา
หมวดหมู่:ช่องแคบในมหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:ช่องแคบในมหาสมุทรแอตแลนติก
เทศบาลตำบลหัวสะพาน

**เทศบาลตำบลหัวสะพาน** เป็นเทศบาลตำบลในเขตอำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหัวสะพานและตำบลวังตะโกทั้งตำบล

## ประวัติ
กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดต้องสุขาภิบาลหัวสะพานเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่แห่งนี้ เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2510 ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบล ตามพระราชกฤษฎีกา เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคมพ.ศ. 2542 ต่อมาได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย ให้ยุบสภาตำบลเข้ารวมกับเทศบาลตำบล 19 แห่ง ใน 7 จังหวัด ซึ่งอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 41 แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล ตามมาตรา 12 แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล ทั้งนี้มีผลให้สภาตำบลวังตะโกเข้ารวมกับเทศบาลตำบลหัวสะพาน ตั้งแต่ 24 กันยายน พ.ศ. 2547

## ภูมิศาสตร์
เทศบาลตำบลหัวสะพานประกอบด้วย 2 ตำบล จำนวน 17 หมู่บ้าน ได้แก่ ตำบลหัวสะพาน มีเนื้อที่ประมาณ 9,245.625 ไร่ หรือคิดเป็นพื้นที่ประมาณ 14.793 ตารางกิโลเมตร และตำบลวังตะโก มีพื้นที่ประมาณ 8,312 ไร่ คิดเป็นพื้นที่ 13.300 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ในเขตเทศบาลทั้งหมดคิดเป็น 28.093 ตาราง กิโลเมตร หรือประมาณ 17,557.625ไร่ 

## ประชากร
ตามสถิติสำนักทะเบียนท้องถิ่นเทศบาลตำบลหัวสะพาน อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2549 มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 6,235 คน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เทศบาลตำบลหัวสะพาน

หัวสะพาน
หัวสะพาน
ฟรีดริช นีทเชอ

**ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม นีทเชอ** () เป็นนักปรัชญา, นักวิจารณ์วัฒนธรรม, คีตกวี, นักกวี, ปราชญ์ภาษากรีกและละติน และนักนิรุกติศาสตร์ชาวเยอรมัน ผลงานของเขามีอิทธิพลต่อปรัชญาตะวันตกและองค์ปัญญายุคใหม่อย่างล้นหลาม เขาเริ่มทำงานเป็นนักนิรุกติศาสตร์คลาสสิกก่อนจะผันตัวมาเป็นนักปรัชญา นีทเชอเป็นอาจารย์นิรุกติศาสตร์ที่อายุน้อยที่สุดของมหาวิทยาลัยบาเซิลในปีค.ศ. 1869 ด้วยวัยเพียง 24 ปี เขาลาออกในปีค.ศ. 1879 ด้วยปัญหาสุขภาพเรื้อรัง ต่อมาในปีค.ศ. 1889 นีทเซอในวัย 44 ทุกข์ทรมานจากอาการป่วยจนสภาพจิตใจย่ำแย่ ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ใช้ชีวิตภายใต้การดูแลของมารดาและพี่สาวจนเขาเสียชีวิตในปีค.ศ. 1900

เขาเกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1844 ในหมู่บ้านเริคเคิน (Röcken) ใกล้กับเมืองไลพ์ซิช ในมณฑลซัคเซิน ราชอาณาจักรปรัสเซีย เป็นบุตรคนโตของคาร์ล ลูทวิช นีทเซอ (Carl Ludwig Nietzsche) บาทหลวงนิกายลูเทอแรน กับนางฟรันซิสคา เออเลอร์ (Franziska Oehler) บิดามารดาตั้งชื่อเขาตามพระนามของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 4 แห่งปรัสเซีย ซึ่งมีวันคล้ายวันประสูติตรงกับวันที่เด็กชายนีทเชอเกิด เขายังมีน้องอีกสองคนชื่อเอลีซาเบ็ท (Elisabeth) และลูทวิช โยเซฟ (Ludwig Joseph) บิดาของเขาเสียชีวิตในปี 1849 ส่วนน้องชายคนเล็กเสียชีวิตในอีกหกเดือนให้หลังบิดา สมาชิกที่เหลืออยู่จึงย้ายไปอยู่กับครอบครัวฝ่ายแม่ที่เมืองนามบวร์ค (Naumburg)

ผลงานของนีทเซอครอบคลุมอยู่ในหลายศาสตร์วิชา ทั้งศิลปศาสตร์, ปรัชญา, ประวัติศาสตร์, ศาสนา, โศกนาฏกรรม, วัฒนธรรม และวิทยาศาสตร์ งานเขียนของเขามีทั้งบทโจมตีเชิงปรัชญา, บทกวี และบทวิจารณ์วัฒนธรรม ขณะเดียวกันก็แฝงไปด้วยคำคมและคำเสียดสี บุคคลที่เป็นแรงบันดาลใจของนีทเชอในช่วงแรกคือเหล่านักปรัชญาแถวหน้าทั้งหลายของยุคนั้น เช่นอาร์ทัวร์ โชเพินเฮาเออร์, ริชชาร์ท วากเนอร์ และโยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ เป็นต้น งานด้านปรัชญาชิ้นเด่นของนีทเชอมีทั้งบทวิจารณ์สุดโต่งของความเที่ยงแท้ในแบบมุมมองนิยม (Perspectivism), บทวิจารณ์เชิงวงศ์ตระกูลของศาสนาและศีลธรรมชาวคริสต์ (Christian morality) ตลอดจนทฤษฎีศีลธรรมของนาย–บ่าว (Master–slave morality) นีทเชอยังเป็นเจ้าของวลีสุดคมคายที่ว่า **"พระเจ้าตายแล้ว"** (*"Gott ist tot"*) เขามองว่าสังคมยุคใหม่ไม่ได้ถูกขับเคลื่อนโดยหลักธรรมคำสอนอีกแล้ว แต่เป็นวิทยาศาสตร์และอุตสาหกรรม แม้แต่ศีลธรรมก็เป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น แต่ผู้คนมักอาจจะเข้าใจผิดว่าคำกล่าวนี้เป็นการที่กล่าวอย่างก้าวร้าวว่าผู้ที่เป็นพระเจ้านั้นได้ตายลงแล้ว แต่น้ำเสียงของนีทเซอกลับไปด้วยความกังวลกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นมาระยะซึ่งได้เกิดแล้วในยุคเขาคือการปฎิวัติทางวิทยาศาสตร์ ซึ่งสิ่งมีปัญหาคือการที่ วิทยาศาตร์นั้นมีแต่ข้อเท็จจริงซึ่งไม่ได้มอบจุดหมายในการใช้ชีวิตความหมายของจักรวาลและสิ่งต่างๆ ซึ่งมีแต่ข้อเท็จจริงหรือ Fact ที่คอยตบหน้าคน
## ผลงาน
* *The Birth of Tragedy* (1872)
* *On Truth and Lies in a Nonmoral Sense* (1873)
* *Untimely Meditations* (1876)
* *Human, All Too Human* (1878; เพิ่มเติม 1879, 1880)
* *Daybreak* (1881)
* *The Gay Science* (1882)
* *[[คือพจนาซาราทุสตรา]]*  Thus Spoke Zarathustra (1883–1885)
* *Beyond Good and Evil* (1886)
* *On the Genealogy of Morality* (1887)
* *The Case of Wagner* (1888)
* *Twilight of the Idols* (1888)
* *The Antichrist* (1888)
* *Ecce Homo* (1888)
* *Nietzsche contra Wagner* (1888)
* *The Will to Power* (ต้นฉบับยังไม่ได้ตีพิมพ์)
## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2387
หมวดหมู่:บุคคลจากไลพ์ซิช
หมวดหมู่:นักปรัชญาชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:นักปรัชญาในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ตำบลบ้านลาด

**บ้านลาด** เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในพื้นที่ คือ เทศบาลตำบลบ้านลาด ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบล

## ประวัติ
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในตำบลบ้านลาด เดิมกระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้งท้องที่แห่งนี้เป็น "สุขาภิบาลบ้านลาด" อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี เมื่อ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2499 และได้เปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบล ตามพระราชกฤษฎีกา เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542

## อาณาเขต
* ทิศเหนือ ติดกับตำบลบ้านหม้อ (อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี)
* ทิศตะวันออก ติดกับตำบลท่าเสน และตำบลสมอพลือ (อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี)
* ทิศใต้ ติดกับตำบลตำหรุ (อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี)
* ทิศตะวันตก ติดกับตำบลท่าช้าง (อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี)

## ประชากร
ตำบลบ้านลาดมีประชากรทั้งหมด 2,982 คน เป็นชายทั้งหมด 1,385 คน เป็นหญิงทั้งหมด 1,597 คน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เทศบาลตำบลบ้านลาด

บ้านลาด
บ้านลาด
หมวดหมู่:อำเภอบ้านลาด
เทศบาลตำบลท่ายาง (จังหวัดเพชรบุรี)

**เทศบาลตำบลท่ายาง** เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบหนึ่ง เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลท่ายาง ซึ่งได้ก่อตั้งขึ้นตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การจัดตั้งสุขาภิบาลท่ายาง อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี และได้ประกาศราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษ หน้า 71 เล่ม 73 ตอนที่ 45 ลงวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 ต่อมาได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาล ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 

## ภูมิศาสตร์
เทศบาลตำบลท่ายางเป็นเทศบาลชั้น 3 เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 2543 ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลท่ายาง ตำบลท่าคอย และตำบลท่าไม้รวกบางส่วน มีพื้นที่ 79 ตารางกิโลเมตร หรือ 49,375 ไร่ ระยะห่างจากกรุงเทพ 134 กิโลเมตร 

ลักษณะภูมิประเทศและลักษณะภูมิอากาศ ลักษณะภูมิประเทศทั่วไปเป็นที่ราบลุ่ม มีลักษณะพื้นที่ลาดเอียงจากทางด้านทิศตะวันตกไปทางทิศตะวันออกเป็นพื้นที่เหมาะแก่การเกษตร เพราะมีแม่น้ำเพชรบุรีและคลองชลประทาน สาย 1, 2, 3 ไหลผ่าน ประกอบกับทางด้านตะวันตกมีทิวเขาสลับซับซ้อน คือ ทิวเขาตะนาวศรี ทำให้เกิดเป็นพรมแดนกั้นทิศทางลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ไว้ได้บ้าง 

### อาณาเขต
รายละเอียดเขตเทศบาลตำบลท่ายาง อยู่ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 75 ตอนที่ 72 ลงวันที่ 16 กันยายน 2501 มีรายละเอียดด้านอาณาเขตดังนี้ 

* ด้านเหนือ ตั้งแต่หลักเขตที่ 1 ซึ่งตั้งอยู่ฝั่งตะวันออก ของปากห้วยยางตรงที่บรรจบกับฝั่งใต้ของแม่น้ำเพชรบุรี จากหลักเขตที่ 1 เลียบตามฝั่งใต้ของแม่น้ำเพชรบุรีไปทางตะวันออกถึงปากคลองม่วงงามตรงที่บรรจบกับฝั่งใต้ของแม่น้ำเพชรบุรี ซึ่งเป็นหลักเขตที่ 2 (ติดต่อตำบลถ้ำรงค์ อำเภอบ้านลาด) 

* ด้านใต้ จากหลักเขตที่ 3 เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ จากยอดเขากระจิวเป็นหลักเขตที่ 4 จากหลักเขตที่ 4 เป็นเส้นตรงไปยังทิศตะวันตกเฉียงใต้ถึงฝั่งตะวันออกของห้วยยาง (ติดต่อตำบลดอนขุนห้วย อำเภอชะอำ)

* ด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ 2 เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ถึงฟากเหนือของถนนเพชรเกษม ตรงหลักกิโลเมตรที่ 189.600 ซึ่งเป็นหลักเขตที่ 3 (ติดต่อตำบลบ้านในดง อำเภอท่ายาง) 

* ด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ 5 เลียบตามฝั่งตะวันออกของห้วยยางไปทางทิศตัวันออกเฉียงเหนือจนบบรจบกับหลักเขตที่ 1 (ติดต่อตำบลท่าแลง อำเภอท่ายาง)

## ประชากร
เทศบาลตำบลท่ายาง มีประชากรทั้งสิ้น 28,527 คน แบ่งเป็นชาย 13,660 คน หญิง 14,867 คน มีจำนวนครัวเรือนทั้งสิ้น 9,054 ครัวเรือน คิดเป็นประชากรเฉลี่ยต่อพื้นที่ 361 คนต่อตารางกิโลเมตร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เทศบาลตำบลท่ายาง

ท่ายาง
ท่ายาง
มิยาบิ

**มิยาบิ** () สามารถหมายถึง
* มิยาบิ นัตสึยากิ นักร้องจากวงเบอร์รีซ์โคโบ
* มาเรีย โอซาวะ หรือชื่อในวงการแสดงว่า "มิยาบิ" นักแสดงภาพยนตร์ผู้ใหญ่
* มิยาบิ นักร้องเจ-ร็อก อดีตมือกีตาร์จากวง Dué le quartz
การเชื่อมต่อฐานข้อมูลแบบเปิด

## โครงแบบการเชื่อมโยง

### การเชื่อมโยง JDBC-ODBC

การเชื่อมโยง JDBC-ODBC ประกอบด้วยตัวขับ JDBC ที่ใช้ตัวขับ ODBC ในการติดต่อกับฐานข้อมูล ตัวขับนี้จะแปลการเรียกเมท็อดใน JDBC ให้เป็นการเรียกฟังก์ชันใน ODBC ปกติแล้วนักเขียนโปรแกรมจะใช้การเชื่อมโยงนี้เมื่อฐานข้อมูลไม่มีตัวขับ JDBC ซึ่ง Sun Microsystems ได้ใส่การเชื่อมโยงนี้ไว้ใน JVM แต่ถ้ามีตัวขับ JDBC อยู่น้อยจะมองการเชื่อมโยงนี้เป็น Stop-gap measure

### การเชื่อมโยง ODBC-JDBC

การเชื่อมโยง ODBC-JDBC ประกอบด้วยตัวขับ ODBC ที่ใช้บริการของตัวขับ JDBC ในการติดต่อฐานข้อมูล ตัวขับนี้จะแปลการเรียกฟังก์ชันใน ODBC ให้เป็นการเรียกเมท็อดใน JDBC ปกติแล้วนักเขียนโปรแกรมจะใช้การเชื่อมโยงนี้เมื่อไม่มีตัวขับ ODBC สำหรับฐานข้อมูลที่ใช้อยู่แต่สามารถเข้าถึงตัวขับ JDBC ได้

## การนำไปใช้

ODBC ใช้งานบนระบบปฏิบัติการได้หลายประเภท เช่น ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ยูนิกซ์ ลินุกซ์ โอเอส/2 โอเอส400 ไอบีเอ็ม ไอ5/โอเอส และ แมคโอเอสเทน และมีตัวขับ ODBC อยู่มากมาย ทั้งตัวขับสำหรับ Oracle DB2 Microsoft SQL Server Sybase Pervasive SQL MySQL PostgreSQL และผลิตภัณฑ์ Desktop database อย่างเช่น FileMaker และ Microsoft Access

### Microsoft ODBC

Microsoft ได้ออกผลิตภัณฑ์ ODBC ตัวแรกเป็นชุดของ DLLs สำหรับ Microsoft Windows และใน พ.ศ. 2549 Microsoft ได้ติดตั้ง ODBC ที่ผลิตขึ้นไว้ในวินโดวส์ทุกรุ่นที่สนับสนุน

### iODBC

iODBC ได้เสนอ Open source ที่ใช้งานอย่างเป็นอิสระจากแพลตฟอร์ม ซึ่งสามารถใช้งานได้ในแพลตฟอร์มอื่น ๆ นอกเหนือจาก Microsoft Windows

### UDBC

UDBC เป็นการรวมข้ามแพลตฟอร์มระหว่าง ODBC และ SAG CLI ใช้พัฒนาโปรแกรมประยุกต์อย่างเป็นอิสระจากระบบจัดการฐานข้อมูลและไม่ขึ้นกับวินโดวส์

## อ้างอิง

* ไมโครซอฟท์ โอดีบีซี

หมวดหมู่:ฐานข้อมูล
หมวดหมู่:การเขียนโปรแกรม
หมวดหมู่:เอพีไอของไมโครซอฟท์
สวนเอเดน

right|thumbnail|300px|จิตรกรรม ''สวนเอเดนและการร่วงหล่นของมนุษย์'' (The Garden of Eden with the Fall of Man)
**สวนเอเดน** (; ภาษาฮิบรู: גַּן עֵדֶן) คัมภีร์บางเล่มเรียก **อุทยาน​ของ​พระ‍เจ้า** เป็นสถานที่บรรยายไว้ในหนังสือปฐมกาลว่าเป็นสถานที่พักอาศัยของอาดัมกับเอวา มนุษย์สองคนแรกที่พระเจ้าทรงสร้าง
 
การสร้างโลกในหนังสือปฐมกาลจะกล่าวถึงที่ตั้งของสวนเอเดนว่าอยู่ในบริเวณแม่น้ำสำคัญสี่สาย : แม่น้ำปิโชน แม่น้ำกิโฮน แม่น้ำไทกริส และแม่น้ำยูเฟรทีสซึ่งอยู่ในบริเวณอาร์มีเนีย, ยอดเขาอารารัต, เยเรวาน หรือที่ราบสูงอาร์มีเนีย)  (หนังสือปฐมกาล บทที่ 2 ข้อที่ 10-14) ซึ่งอยู่ในบริเวณประเทศอิรักในปัจจุบัน  ซึ่งน่าจะเป็นบริเวณคอเคซัสโบราณโดยเฉพาะบริเวณใกล้กับอาร์มีเนีย

ที่ตั้งของแม่น้ำทั้งสี่ยังเป็นที่ถกเถียงกันและยังไม่มีหลักฐานเป็นที่แน่นอนที่สนับสนุนที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ของแม่น้ำนอกจากที่กล่าวในหนังสือปฐมกาลเอง และ วรรณกรรมยิว-คริสเตียนเช่น “จูบิลี” สมมุติฐานอื่นก็ว่าตั้งอยู่ที่เมโสโปเตเมีย ทวีปแอฟริกา หรือ อ่าวเปอร์เซีย สมมุติฐานหลังมาจากหลักฐานของลุ่มแม่น้ำสี่สายที่มาพบกันที่เป็นที่ผลิตทองคำ และยางไม้หอม Bdellium แต่ก็ยังต้องมีการตีความหมายของเนื้อหาของหนังสือปฐมกาลเพิ่มเพื่อยืนยัน

## ตำนานจากพระคัมภีร์

	ส่วนที่สองอของเรื่องเล่าการทรงสร้างในปฐมกาล (Genesis) 2:4 – 3:24 กล่าวเริ่มต้นถึงพระนามของพระผู้เป็นเจ้า ในฐานะผู้สร้างมนุษย์คนแรก และให้เขาอาศัยอยู่ที่สวนเอเดน

	

	อาดัม และ เอวา มนุษย์คู่แรกของโลกที่พระเจ้าได้สร้างขึ้น ได้รับอิสระในการกินของทุกอย่างในสวนเอเดนแห่งนี้ ยกเว้นผลไม้จากต้นไม้แห่งสรรพปัญญา ที่พระเจ้าทรงห้ามเอาไว้ อย่างไรก็ตามในปฐมกาล ตอนที่ 3 ชายหญิงคู่นี้ถูกลวงโดยงูให้ขโมยผลไม้ต้องห้ามจากต้นไม้แห่งสรรพปัญญา และกินมันเข้าไป ท้ายที่สุดเมื่อพระเจ้าได้รู้ว่าอาดัมและเอวาได้กินผลไม้จากต้นไม้แห่งสรรพปัญญาเข้าไป จึงเนรเทศพวกเขาออกจากสวนเอเดน และให้เทวทูตทำลายทุกทางเข้าออกเพื่อไม่ให้ใครเขามาที่แห่งนี้อีก

## ที่ตั้งของสวนเอเดน

	สำหรับตำแหน่งที่ตั้งของสวนเอเดน มีการบรรยายในปฐมกาล 2:10 – 14
	
	

	จากความในปฐมกาล ทำให้มีหลายคนพยายามจะหาที่ตั้งของสวนเอเดนแห่งนี้ นักวิชาการและนักประวัติศาสตร์หลายคนเชื่อว่าตำแหน่งของสวนเอเดนนั้นตั้งอยู่บริเวณตอนเหนือของอ่าวเปอร์เซีย ซึ่งเป็นจุดบรรจบกันระหว่างแม่น้ำไทกริสและยูเฟรทีสตามตำนานของสวนเอเดน นอกจากนี้ยังมีบางแหล่งเชื่อว่าสวนเอเดนน่าจะตั้งอยู่ในบริเวณที่ราบสูงอาร์เมเนีย ไม่ก็อิหร่าน ได้เช่นเดียวกัน

	บางทฤษฎีเชื่อว่า ภูมิภาคเมโสโปเตเมีย คือที่ตั้งของสวนแห่งนี้ โดยพิจารณาจากเนื้อความใน อิสยาห์ 37:12 ที่ให้เหตุผลอ้างถึงสวนเอเดนว่าครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของพระจันทร์เสี้ยวอันอุดมสมบูรณ์ อย่างไรก็ตาม ในคัมภีร์ของเอเสเคียล ระบุว่าสวนเอเดนน่าจะอยู่ในเลบานอน มากกว่าเมื่ออาศัยจากทั้งตำนานของชาวสุเมเรียนและความสัมพันธ์เชิงพื้นที่ 
	อย่างไรก็ตามมีนักการศาสนาอีกกลุ่มหนึ่ง เชื่อว่าสวนเอเดนน่าจะอยู่แยกต่างหากออกไปจากตะวันออกกลางเลย กลุ่มลัทธิมอรมอนเชื่อว่า พื้นที่เอเดนในปัจจุบันนั้นแตกต่างจากความเข้าใจเดิม และอยู่ที่เบดฟอร์ด (Bedford) ประเทศอังกฤษ บ้างก็เชื่อว่าอยู่ที่ฟลอริดา หรือ บริสตัน 
	ซึ่งการตีความเรื่องที่ตั้งของสวนเอเดนนั้น มีอยู่มากมายและขึ้นอยู่กับการตีความของแต่ละคน ชวเอเชียบางส่วนในปัจจุบันก็เชื่อว่าที่ตั้งของสวนเอเดนนั้น อาจจะอยู่ในเยรูซาเลมไม่ก็ซินเจียงก็ได้

## อ้างอิง


หมวดหมู่:พันธสัญญาเดิม
หมวดหมู่:อาดัมกับเอวา
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคีร์กีซ

**[[ธงชาติ]]ของคีร์กีเซีย** ซึ่งได้ใช้สืบมาจนถึงการล่มสลายของสหภาพโซเวียตใน พ.ศ. 2534 ประกาศใช้โดยรัฐบาลสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคีร์กีซ เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2495 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีแดง กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน กลางธงมีแถบสีน้ำเงินพาดผ่านตามแนวนอน ซึ่งตอนกลางแถบดังกล่าวนั้น มีแถบสีขาวพาดทับอีกทีหนึ่ง ที่มุมบนด้านคันธงมีรูปค้อนเคียวไขว้และดาวแดงห้าแฉกขอบสีทอง อันเป็นสัญลักษณ์ของขบวนการคอมมิวนิสต์สากล

ก่อนหน้าที่จะใช้ธงดังกล่าว ธงชาติคีร์กีซโชเวียตมีลักษณะเป็นธงแดง มีอักษรซีริลลิกแบบไเชิงสีทองที่มุมบนด้านคันธง เป็นอักษรย่อนามประเทศว่า *КЫРГЫЗ ССР* (*Kirghiz SSR*) ต่อมาจึงเปลี่ยนเป็น *КИРГИЗСКАЯ ССР* (*Kyrgyzskaja SSR*) ตามลำดับ

## พัฒนาการ

ไฟล์:Flag of Kirghiz ASSR (1920-25).svg|จังหวัดปกครองตนเองคารา-คีร์กีซ พ.ศ. 2467-2469
ไฟล์:Flag of Kyrgyzstan (1929-1937).png|พ.ศ. 2462 - 2480
ไฟล์:Flag of the Kyrgyz SSR (1940-1952).svg|พ.ศ. 2480 - 2495


## ดูเพิ่ม
* ธงชาติสหภาพโซเวียต
* ตราแผ่นดินของคีร์กีซโซเวียต
* ธงชาติคีร์กีซสถาน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

คีร์กีซโซเวียต
หมวดหมู่:ประเทศคีร์กีซสถาน
หมวดหมู่:ธงชาติในอดีต
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค

**[[ธงชาติ]][[สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค]]** เป็นชื่อของธงชาติคาซัคสถาน ในสมัยที่อยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต แบบธงที่ใช้ครั้งสุดท้ายจนถึงการได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2534 เป็นแบบที่รัฐบาลประกาศใช้เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2496 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีแดง กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน กลางธงมีแถบสีฟ้าพาดผ่าน ที่มุมบนด้านคันธงมีรูปค้อนเคียวไขว้และดาวแดงห้าแฉกขอบสีทอง อันเป็นสัญลักษณ์ของขบวนการคอมมิวนิสต์สากล

## การออกแบบ
### แบบการสร้างธง

### โทนสี

## พัฒนาการ
แต่เดิมแล้ว คาซัคโซเวียตได้เริ่มใช้ธงชาติของตนเป็นครั้งแรกโดยนิตินัย ภายใต้จังหวัดปกครองตนเองสังคมนิยมโซเวียตคาซัค พ.ศ. 2463 เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2479 การประชุมสมัชชาใหญ่ครั้งที่ 8 ของสหภาพโซเวียตได้ยกสถานะของคาซัคสถานจาก "จังหวัดปกครองตนเอง" เป็น "สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต"

ธงคณะผู้แทนสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัคอย่างไม่เป็นทางการ ในงานสวนสนามพลศึกษาที่มอสโก ปี พ.ศ. 2480 มีลักษณะเป็นธงพื้นสีแดง กลางธงตัวอักษรย่อนามชื่อประเทศ ด้วยอักษรโรมันสีทองว่า "QSSR" 

ในช่วง พ.ศ. 2480 โดยเป็นธงแดงมีรูปค้อนเคียวไขว้ที่มุมธงด้านคันธง ที่ตอนล่างของรูปดังกล่าวมีอักษรย่อนามประเทศ เขียนด้วยอักษรโรมัน และ อักษรซีริลลิกสีทองว่า *QAZAQ SSR* และ *КАЗАХСКАЯ ССР* (ถ่ายรูปอักษรโรมันได้ว่า KAZACHSKAJA SSR) 

อนึ่งธงชาติโซเวียตคาซัค โดยพฤตินัย มีลักษณะเดียวกับธงชาติสหภาพโซเวียต มีอักษรย่อของนามประเทศ ด้วยอักษรซีรีลลิก ที่เบื้องล่างใต้รูปค้อนเคียวไขว้ว่า "КССР"

ต่อมาใน พ.ศ. 2496 นับเป็นการเปลี่ยนแปลงแบบธงครั้งสุดท้ายใน จึงเปลี่ยนตัวอักษรในธงใหม่ เป็นอักษรซีรีลลิกแบบไม่มีเชิงสีทอง ความว่า *Казак ССР* *(Kazak SSR)* และ *Казахская ССР* *(Kazachskaja SSR)* และเปลี่ยนตำแหน่งใหม่ให้อยู่ข้างรูปค้อนเคียวแทน 

## ดูเพิ่ม
* ธงชาติสหภาพโซเวียต
* ธงชาติคาซัคสถาน
* รายชื่อธงในประเทศคาซัคสถาน

## อ้างอิง
### เชิงอรรถ

### บรรณานุกรม
; รัฐธรรมนูญ 

; หนังสือ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

คาซัคโซเวียต
หมวดหมู่:ประเทศคาซัคสถาน
หนี้บัตรเครดิต

**หนี้บัตรเครดิต** คือ หนี้ที่เกิดจากที่ผู้ใช้บัตรเครดิตไม่ได้ชำระหนี้ตามเวลาที่กำหนดไว้ เมื่อผู้ใช้บัตรเครดิตไม่สามารถใช้หนี้ได้ทันเวลา ผู้ใช้บัตรเครดิตจะต้องจ่ายดอกเบี้ยให้กับบริษัทสินเชื่อ หรือบริษัทเครดิต จนกว่าจะสามารถจะจ่ายเงินที่ค้างไว้จนหมด นอกจากดอกเบี้ยแล้ว บริษัทสินเชื่อยังอาจจะมีค่าปรับอื่น ๆ ในการจ่ายล่าช้า ขึ้นอยู่กับข้อกำหนดที่ตกลงกันไว้ หากผู้ใช้บัตรเครดิตยังละเลย หรือเพิกเฉยต่อการชำระหนี้ บริษัทสินเชื่อสามารถขอเพิ่มดอกเบี้ยได้ด้วย หนี้บัตรเครดิตสามารถครอบคลุมโดยเครดิตด่วน

## ดูเพิ่ม
* หนี้
* หนี้สิน
* บัตรเครดิต

หมวดหมู่:กฎหมายหนี้
หมวดหมู่:การเงิน
เทศบาลตำบลเขาย้อย

**เทศบาลตำบลเขาย้อย** เป็นเทศบาลตำบลในเขตอำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี 

## ประวัติ
ปี พุทธศักราช 2499 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้งสุขาภิบาลเขาย้อย อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี มีสถานะเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประกาศเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2499  ต่อมาได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะมาจากสุขาภิบาลเขาย้อย ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่  9 ก ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์  2542 และมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542  โดยเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลเขาย้อย 

## สภาพทั่วไปของพื้นที่
ห่างจากจังหวัดเพชรบุรี 22 กิโลเมตร ห่างจากกรุงเทพมหานครตามถนนเพชรเกษม 137 กิโลเมตร และตามถนนพระรามที่ 2 (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 35 สายธนบุรี–ปากท่อ) 97 กิโลเมตร มีพื้นที่ 40  ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 25,000 ไร่

## ประชากร

## สถานที่สำคัญ
* ที่ว่าการอำเภอเขาย้อย
* โรงพยาบาลเขาย้อย
* สำนักงานเกษตรอำเภอเขาย้อย
* ศูนย์เรียนรู้การเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตสินค้าเกษตรอำเภอเขาย้อย

## ศาสนสถาน
* วัดเขาย้อย ตำบลเขาย้อย
* วัดท้ายตลาด ตำบลเขาย้อย
* วัดพระธาตุศิริชัย ตำบลเขาย้อย
* วัดยาง ตำบลเขาย้อย
* วัดห้วยหลวง ตำบลเขาย้อย
* วัดดอนทราย ตำบลทับคาง
* วัดเทพประชุมนิมิตร ตำบลทับคาง
* วัดกุฎิ ตำบลบางเค็ม
* วัดบ้านกล้วย ตำบลบางเค็ม
* วัดโพธิ์งาม ตำบลบางเค็ม
* วัดสระพัง ตำบลสระพัง
* วัดหนองส้ม ตำบลสระพัง

## อ้างอิง

เขาย้อย
หมวดหมู่:อำเภอเขาย้อย
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก

**[[ธงชาติ]][[สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก]]** มีลักษณะเป็นธงแดงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน กลางธงมีแถบใหญ่สีขาวและแถบเล็กสีเขียวพาดผ่านตามแนวนอน ที่มุมบนด้านคันธงมีรูปค้อนเคียวไขว้และดาวแดงห้าแฉกขอบสีทอง อันเป็นสัญลักษณ์ของขบวนการคอมมิวนิสต์สากล ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2496 ตามคำสั่งสภาสูงสุดโซเวียตทาจิก

## พัฒนาการ
### จังหวัดปกครองตนเอง
ประวัติความเป็นมาของธงชาติสาธารณรัฐโซเวียตธงนี้มีความเป็นมาที่ค่อนข้างสลับซับซ้อน เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงแบบธงมาหลายครั้ง ธงชาติแบบแรกสุด ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1929 ภายใต้สถานะ จังหวัดปกครองตนเอง ลักษณะเป็นธงพื้นสีแดงมีรูปตราแผ่นดินที่มุมธงด้านคันธง 

### สาธารณรัฐโซเวียต
2 ปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1931 ได้มีการเปลี่ยนแปลงธงใหม่ตามรัฐธรรมนูญ ที่ประกาศใช้ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ของปีนั้น โดยเปลี่ยนมาใช้รูปอักษรย่อนามประเทศเป็นอักษรลาตินสีทอง ภาษาทาจิก ที่มุมบนด้านคันธง ความว่า *ÇSS Toçikiston* ต่อมาเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1935 อักษรย่อนามประเทศในภาษารัสเซีย เขียนด้วยอักษรซีรีลลิก จึงถูกเพิ่มเข้ามาในธง ในบริเวณตอนล่างของอักษรย่อเดิม ความว่า *Таджикская ССР* (*Tadzhikskaya SSR*)

ปี ค.ศ. 1940 มีการเพิ่มรูปค้อนเคียวไว้เหนืออักษรย่อนามประเทศ และรูปอักษรมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย โดยคำย่อตอนบนซึ่งเป็นอักษรและภาษาละติน มีใจความว่า *RSS Toçikiston* ส่วนตอนล่างซึ่งเป็นอักษรซีริลลิกยังคงมีลักษณะเช่นเดิม แบบธงดังกล่าวนี้ได้ใช้ต่อมาจนถึงช่วงทศวรรษที่ 1940 (พุทธทศวรรษที่ 2483) จึงได้เปลี่ยนอักษรย่อนามประเทศในธงทั้งหมดให้เป็นอักษรซีรีลลิกแบบไม่มีเชิง โดยอักษรย่อแถวบนมีข้อความภาษาทาจิก ความว่า *РСС Тоҷикистон* (*RSS Tojikiston*) ส่วนตอนล่างเป็นภาษารัสเซีย ความว่า *Таджикская ССР* (*Tadzhikskaya SSR*) แบบธงนี้ได้ใช้ต่อมาจนกระทั่งมีการเปลี่ยนธงครั้งสุดท้ายใน ค.ศ. 1953

## ดูเพิ่ม
* ธงชาติสหภาพโซเวียต
* ธงชาติทาจิกิสถาน
* รายชื่อธงในประเทศทาจิกิสถาน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

ทาจิกโซเวียต
หมวดหมู่:ประเทศทาจิกิสถาน
ค้อนเคียว

[thumb|150px|รูปค้อนเคียวไขว้ ตามแบบที่ปรากฏใน[ธงชาติสหภาพโซเวียต]]

**ค้อนเคียว** เป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของลัทธิคอมมิวนิสต์ มักใช้เพื่อเป็นเครื่องหมายของลัทธิคอมมิวนิสต์ โซเวียสคอมมิวนิสต์ หรือรัฐคอมมิวนิสต์ต่างๆ ทั่วโลก โดยปกติแล้วมักทำเป็นรูปค้อนและเคียวไขว้กันดังภาพ ซึ่งเครื่องหมายทั้งสองอย่างนี้ คือสัญลักษณ์บุคคลในชนชั้นกรรมาชีพและชนชั้นชาวนา การนำสัญลักษณ์ทั้งสองอย่างมารวมกัน จึงหมายถึงเอกภาพของแรงงานในภาคเกษตรกรรมและภาคอุตสาหกรรม ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของสังคมในแบบคอมมิวนิสต์

สัญลักษณ์ดังกล่าวนี้เป็นที่รู้จักกันดีจากการที่นำรูปดังกล่าวไปใช้ในธงชาติสหภาพโซเวียต ควบคู่ไปกับรูปดาวแดง และยังถูกนำไปใช้ในธงและตราสัญลักษณ์ต่างๆ อีกจำนวนมาก

รูปสัญลักษณ์ค้อนเคียวในระบบยูนิโคด (Unicode) อยู่ในตำแหน่งรหัส U+262D ()

## ระเบียงภาพ
ภาพเหล่านี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งของการนำรูปค้อนเคียวไปใช้หรือดัดแปลงเป็นรูปสัญลักษณ์ต่างๆ

ไฟล์:Flag of the Soviet Union.svg|ธงชาติสหภาพโซเวียต
ไฟล์:Coat of arms of the Soviet Union 1.svg|ตราแผ่นดินของสหภาพโซเวียต
ไฟล์:Flag of the Chinese Communist Party.svg|ธงพรรคคอมมิวนิสต์จีน
ไฟล์:Flag_of_the_Lebanese_Communist_Party.svg|ธงพรรคคอมมิวนิสต์เลบานอน
ไฟล์:National Flag of Chinese Soviet Republic.svg|ธงขวานและเคียวของสาธารณรัฐจีนโซเวียต (ค.ศ. 1931 - 1934)
ไฟล์:Flag of PCR.svg|ธงพรรคคอมมิวนิสต์โรมาเนีย
ไฟล์:Flag of Bryansk Oblast.svg|ธงแคว้นบรีอันสค์ ประเทศรัสเซีย
ไฟล์:Flag of Angola.svg|ธงชาติแองโกลา (ดาบกับเสี้ยวฟันเฟืองและดาว)
ไฟล์:Coat of arms of East Germany (1955–1990).svg|ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมัน
ไฟล์:Flag of the Workers' Party of Korea.svg|ธงพรรคแรงงานเกาหลี ของประเทศเกาหลีเหนือ (รูปค้อน เคียว และพู่กัน)
ไฟล์:Logo of the Fourth International.svg|สัญลักษณ์ขององค์การสากลที่สี่
ไฟล์:Austria Bundesadler.svg|ตราแผ่นดินของออสเตรีย ใช้รูปค้อนเคียวหมายถึงอุตสาหกรรมและเกษตรกรรมตามลำดับ


## ดูเพิ่ม

* ธงแดง
* ดาวแดง
* สัญลักษณ์ของลัทธิคอมมิวนิสต์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*

หมวดหมู่:สัญลักษณ์
หมวดหมู่:ลัทธิคอมมิวนิสต์
หมวดหมู่:สหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:การห้าม (กฎหมาย)
เก้าอี้อิง

thumb|260px|ม้านั่งทางซ้ายพับขึ้นให้เห็นให้เห็นรูปสลักข้างใต้เป็นคันออกมา ซึ่งใช้เป็นเป็นที่ยืนอิงเวลาเมื่อย
[thumb|260px|เก้าอี้อิงที่[มหาวิหารริพพอน]]
[thumb|260px|รายละเอียดเก้าอี้อิงที่วัดเซนต์ลอเร็นซ์ ที่เมืองลัดโลว์แสดงให้เห็น “[พฤกษาพักตร์” (Green Man)]]

**เก้าอี้อิง** () หรือ  **เก้าอี้กรุณา** (Mercy seat) เป็นสิ่งที่กล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิล เป็นคันไม้สั้น ๆ ที่ยื่นออกมาจากม้านั่งที่พับได้ที่ตั้งอยู่ในบริเวณสวดมนต์หรือร้องเพลงสวดภายในวัดคริสต์ศาสนาเพื่อใช้ยืนอิงเพื่อผ่อนคลายความเมื่อยระหว่างที่ต้องยืนสวดมนต์นาน ๆ

## ประวัติ
ในสมัยกลางนักบวชต้องยืนสวดมนต์วันละหลายครั้งและครั้งละนาน ๆ และอาจจะนานถึงวันละ 7-8 ชั่วโมง ผู้สูงอายุหรือเจ็บป่วยก็จะใช้ไม้ค้ำได้ ต่อมาก็มีการใช้  “เก้าอี้อิง” (Misericordia ซึ่งแปลตรง ๆ ว่า  “ความกรุณา”) การสร้างเก้าอี้ก็เป็นแบบที่พับได้ เมื่อพับขึ้นก็จะมีคันเล็ก ๆ ยื่นออกมาเพื่อให้ผู้ยืนสวนมนต์ยืนอิงลงไปบนคันที่ยื่นออกมาเพื่อช่วยผ่อนคลายความเมื่อย และเมื่อยืนอิงก็จะดูไม่น่าเกลียดว่ากึ่งนั่งสวดมนต์ เพราะคันภายใต้จะมีระดับสูงกว่าที่นั่งเล็กน้อย  

งานแกะไม้ทำเก้าอี้อิงก็เช่นงานศิลปะในยุคกลางอย่างอื่นซึ่งจะประณีต และมักจะเป็นฉากที่อาจจะแสดงฐานะของผู้นั่งเป็นนัย โดยเฉพาะที่นั่งที่ใกล้กับแท่นบูชา 

เก้าอี้อิงในวัดในอังกฤษเริ่มทำกันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 จนกระทั่งปัจจุบัน แต่งานหลังจากคริสต์ศตวรรษที่ 17 ก็เริ่มเป็นงานเลียนแบบของเก่าซึ่งทำให้ไม่มีค่าทางประวัติศาสตร์ศิลปะเท่าใด  แคทตาลอกของจี แอล เร็มเนนต์ปี ค. ศ. 1969 ไม่ได้กล่าวถึงงานหลังจากคริสต์ศตวรรษที่ 17 และรวมเป็นงานสมัยใหม่ แต่ก็มีข้อยกเว้นบางกรณีของงานจากสมัยวิคตอเรียและแม้แต่งานสมัยใหม่บางชิ้น   งานชุด “เก้าอี้อิง” จากคริสต์ศตวรรษที่ 13 ที่มีให้เห็นก็ได้แก่เก้าอี้อิงที่มหาวิหารเอ็กซีเตอร์ แต่เก้าอี้อิงส่วนใหญ่ในอังกฤษสร้างระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึง 15 และจะไม่เป็นศิลปะศาสนาแต่จะเป็นเรื่องชาวบ้านหรือรูปสิ่งนอกศาสนา ซึ่งแปลกสำหรับสิ่งที่เอาไว้ในวัดโดยเฉพาะไว้ใกล้บริเวณที่ถือกันว่าศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในวัด

เก้าอี้อิงเหล่านี้ครั้งหนึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของสำนักสงฆ์แต่เมื่อมีการการปฏิรูปศาสนาที่ประเทศอังกฤษ เก้าอี้เหล่านี้ก็ถูกทำลายบ้างหรือแจกไปตามวัดประจำตำบลหรือหมู่บ้านบ้าง ที่ยังเหลืออยู่ก็มาถูกทำลายเอาเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 17 โดยกลุ่มชนที่สนับสนุนลัทธิการทำลายศาสนศิลป์ และโดยนักปฏิรูปสมัยวิคตอเรีย  เก้าอี้อิงชุดหนึ่งที่เชสเตอร์ถูกทำลายโดยดีน ฮอว์ซันผู้อ้างว่าเป็นสิ่งที่ไม่เหมาะสมที่จะเอาไว้ในวัด แต่ของเดิมจากยุคกลางก็ยังเหลืออยู่อีก 43 ตัว   “เก้าอี้อิง” จากมหาวิหารลิงคอล์นถูกย้ายไปวังเวสท์มินส์เตอร์ (Westminster Hall) กล่าวกันว่าผู้ที่แกะเก้าอี้อิงมักจะเป็นช่างหัดใหม่ ตัวครูจะแกะสิ่งที่เด่น ๆ กว่า

แม้ว่า เก้าอี้อิง จะถูกทำลายไปมากแต่ก็ยังมีบางแห่งที่ยังมีเก้าอี้ฝืมือดีที่ยังเหลือให้เราชมอยู่เช่นที่วัดเซนต์โบทอฟ ที่เมืองบอสตันแขวงลิงคอล์นเชอร์ ที่อังกฤษที่เรียกกันว่า  “ตอ” (The Stump)

## อ้างอิง
*Remnant, G. L. (1969). *Misericords in Great Britain* (re-issue 1998). Oxford University Press. ISBN 0-19-817164-1

## ข้อมูลเพิ่มเติม
* ศิลปะกอธิค 

หมวดหมู่:ศิลปะคริสเตียน
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน
หมวดหมู่:เก้าอี้
ออสกิเลียธ

thumb | rightthumb|300px|ออสกิเลียธ จากภาพยนตร์ไตรภาค เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์

**ออสกิเลียธ (Osgiliath)** เป็นชื่อเมืองในตำนานชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ชื่อเป็นคำในภาษาซินดาริน แปลว่า "ปราการแห่งดวงดาว" ตั้งอยู่ในอาณาจักรกอนดอร์ ซึ่งเป็นอาณาจักรของมนุษย์

## ประวัติ
ออสกิเลียธตั้งอยู่บนแม่น้ำอันดูอินโดยมีแม่น้ำไหลผ่ากลางเมือง ทำให้เมืองแยกออกเป็นสองฝั่ง ห่างออกไปทางตะวันตกเป็นมินัสทิริธ และทางตะวันออกเป็นดินแดนที่เรียกว่า อิธิลิเอน ซึ่งเป็นอุทยานของกอนดอร์ ซึ่งเป็นพรมแดนระหว่างกอนดอร์และมอร์ดอร์ ห่างออกไปอีกเป็นที่ตั้งของ มินัสมอร์กูล (มินัสอิธิล) ผู้ก่อตั้งออสกิเลียธคือ อิซิลดูร์ และ อนาริออน บุตรแห่งเอเลนดิล ออสกิเลียธเป็นเมืองหลวงของกอนดอร์ ในยุคแรกเริ่ม ก่อนที่มินัสทิริธจะมาเป็นเมืองหลวง

ออสกิเลียธเป็นเมืองใหญ่และสวยงาม สิ่งก่อสร้างสำคัญของเมืองคือ โดมแห่งดวงดาว (Dome of Stars) ซึ่งเป็นที่เก็บดวงพาลันเทียร์ และเป็นที่ตั้งบัลลังก์ว่าราชการของสองพี่น้องอิซิลดูร์และอนาริออน ระหว่างสองฝั่งแม่น้ำ มีสะพานใหญ่ที่ทำด้วยหินทอดยาวข้ามแม่น้ำ ริมตลิ่งยังเป็นท่าเรือและเป็นจุดศูนย์กลางในการเดินเรือ ไปทางตอนเหนือและทางตอนใต้ของแม่น้ำอันดูอิน

ในปี 3429 ยุคที่สอง เซารอนโจมตีเมืองออสกิเลียธ แต่อนาริออนรักษาเมืองไว้ได้และขับไล่กองทัพของเซารอนไป 

ในระหว่างสงครามกบฏราชวงศ์ ในสมัยของกษัตริย์ เอลดาคาร์ (Eldacar) ออสกิเลียธถูกพวกกบฏยึด (ปี 1437 ของยุคที่สาม) และยังเผาทำลาย ปล้นสะดมเมือง สังหารพลเมืองอย่างโหดร้ายจำนวนมาก โดมแห่งดวงดาวถูกทำลายและพาลันเทียร์ก็สูญหายไปในแม่น้ำอันดูอิน พวกกบฏที่นำโดย คาสทาเมียร์ (Castamir) ช่วงชิงอำนาจและย้ายเมืองหลวงของกอนดอร์ไปยัง เพลาเกียร์ แต่เพียง 10 ปี เขาก็ต้องพ่ายแพ้ต่อเอลดาคาร์ ที่ชิงอำนาจคืนและกลับมาเป็นกษัตริย์อีกครั้งปกครองที่ออสกิเลียธเช่นเดิม

ในปี 1636 ของยุคที่สาม เกิดโรคระบาดรุนแรง และนำความหายนะมาสู่กอนดอร์ ออสกิเลียธได้รับผลกระทบอย่างหนัก พลเมืองจำนวนมากเสียชีวิต รวมไปถึง กษัตริย์ เทเลมาร์ (Telemnar) และลูก ๆ ของเขา ต่อมาทารอนดอร์ หลานชายของเขาก็ขึ้นเป็นกษัตริย์จากนั้นจึงย้ายเมืองหลวงไปยังมินัสอะนอร์ และต่อมาก้รู้จักกันในนามมินัสทิริธ หลังจากนั้นออสกิเลียธก็กลายเป็นเมืองร้าง ถูกละทิ้งและยังถูกพวกออร์คจากมอร์ดอร์รุกรานบ่อย ๆ เป็นเวลานานหลายปี

จนกระทั่ง ในปี 2900 จึงมีกองรักษาการออสกิเลียธ สะพานข้ามแม่น้ำก็ถูกสร้างขึ้นมาใหม่อีกครั้งเพื่อความสะดวกของทหาร จนกระทั่งในช่วงตอนต้นของสงครามแหวน ออสกิเลียธถูกกองทัพมอร์ดอร์โจมตีนำโดยพวกนาซกูล แต่เซารอนทำไปเพียงแค่หยั่งกำลังของกอนดอร์ และให้เหล่านาซกูลผ่านข้ามไปตามล่าหาแหวนประมุขเท่านั้น

ในสมรภูมิแห่งทุ่งเพเลนนอร์ ออสกิเลียธถูกกองทัพเซารอนยึดอย่างรวดเร็วด้วยกำลังพลมหาศาล และใช้ออสกิเลียธเป็นที่ระดม และรวมกำลังพลจากกองทัพต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น ฮาราดริมจากฮารัด อิสเตอร์ลิง และกองเรือคอร์แซร์

หลังจบสงครามเมื่ออารากอร์นได้เป็นกษัตริย์ ออสกิเลียธก็ได้รับการบูรณะซ่อมแซมอีกครั้ง

## อ้างอิง
* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, *[[ลอร์ดออฟเดอะริงส์]]*, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.
* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, *[[Unfinished Tales]]*, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.

หมวดหมู่:ดินแดนในตำนานของโทลคีน
ความร้อน

ในทางฟิสิกส์ **ความร้อน** (ใช้สัญลักษณ์ว่า Q ) หมายถึง พลังงานที่ถ่ายเทจากสสารหรือระบบหนึ่งไปยังสสารหรือระบบอื่นโดยอาศัยความแตกต่างของอุณหภูมิ ในทางอุณหพลศาสตร์จะใช้ปริมาณ *TdS* ในการวัดปริมาณความร้อน ซึ่งมีความหมายถึง อุณหภูมิสัมบูรณ์ของวัตถุ (T) คูณกับอัตราการเพิ่มของเอนโทรปีในระบบเมื่อวัดที่พื้นผิวของวัตถุ ความร้อนสามารถไหลผ่านจากวัตถุที่มีอุณหภูมิสูงไปยังวัตถุที่มีอุณหภูมิต่ำกว่า หากต้องการให้ความร้อนถ่ายเทไปยังวัตถุที่มีอุณหภูมิเท่ากันหรือสูงกว่าจะทำได้ก็ต่อเมื่อใช้ปั๊มความร้อนเท่านั้น การสร้างแหล่งความร้อนที่มีอุณหภูมิสูงสามารถทำได้จากปฏิกิริยาเคมี (เช่น การเผาไหม้) ปฏิกิริยานิวเคลียร์ (เช่น ฟิวชันในดวงอาทิตย์) การเคลื่อนที่ของอนุภาคแม่เหล็กไฟฟ้า (เช่น เตาไฟฟ้า) หรือการเคลื่อนที่ทางกล (เช่น การเสียดสี) โดยที่อุณหภูมิเป็นหน่วยวัดปริมาณของพลังงานภายในหรือเอนทาลปี ซึ่งเป็นพื้นฐานที่ส่งผลต่ออัตราการถ่ายเทความร้อนของวัตถุนั้น ๆ

ความร้อนสามารถถ่ายเทระหว่างวัตถุได้สามวิธีคือ การแผ่รังสี การนำความร้อน และการพาความร้อน นอกจากนี้มีกระบวนการถ่ายเทความร้อนอีกแบบหนึ่งคือ ความร้อนแฝง ซึ่งเกิดขึ้นในกระบวนการเปลี่ยนแปลงสถานะ เช่น จากของแข็งเป็นของเหลว หรือจากของเหลวเป็นก๊าซ เป็นต้น

## อ้างอิง
* Cengel, Yungus, A.; Boles, Michael (2002). Thermodynamics: An Engineering Approach (4th ed.). Boston: McGraw-Hill. pp. 17–18. ISBN 0-07-238332-1.

หมวดหมู่:อุณหพลศาสตร์
หมวดหมู่:พลังงาน
หมวดหมู่:หลักการสำคัญของฟิสิกส์
หมวดหมู่:การถ่ายเทความร้อน
หมวดหมู่:ความร้อน
รูด็อล์ฟ เคลาซีอุส

thumb|200px|รูด็อล์ฟ เคลาซีอุส
**รูด็อล์ฟ ยูลีอุส เอมานูเอ็ล เคลาซีอุส** (; 2 มกราคม ค.ศ. 1822 – 24 สิงหาคม ค.ศ. 1888) เป็นนักฟิสิกส์และนักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้วางรากฐานของอุณหพลศาสตร์ โดยนำหลักการวัฏจักรการ์โนของซาดี การ์โน มาศึกษาต่อยอด ทำให้ทฤษฎีความร้อนมีหลักการที่หนักแน่นมั่นคงขึ้น 

ใน ค.ศ. 1850 เขาได้เผยแพร่บทความชิ้นที่โด่งดังที่สุดของเขา คือ  (*On the Moving Force of Heat and the Laws of Heat which may be Deduced Therefrom*) เป็นบทความเกี่ยวกับทฤษฎีทางกลของความร้อน ในบทความนั้นเขาชี้ว่ามีข้อขัดแย้งบางประการระหว่างแนวคิดของการ์โนกับกฎทรงพลังงาน จึงนำเสนอกฎสองข้อเพื่อแก้ปัญหาข้อขัดแย้งนั้น (ส่วนกฎข้อที่สามพัฒนาขึ้นโดยวัลเทอร์ แน็นสท์ ในระหว่าง ค.ศ. 1906–1912) ถือเป็นงานที่วางแนวคิดพื้นฐานของกฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์ หลังจากนั้นใน ค.ศ. 1865 เขาได้นำเสนอแนวคิดเรื่องเอนโทรปีเป็นครั้งแรก

หมวดหมู่:นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:นักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดปอมอแชซาคอดแญ
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยมาร์ติน ลูเทอร์ แห่งฮัลเลอ-วิทเทินแบร์ค
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคนิคเบอร์ลิน
หมวดหมู่:บุคคลจากสถาบันเทคโนโลยีแห่งสหพันธ์สวิส ซือริช
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเวือทซ์บวร์ค
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยบ็อน
แฮร์มัน ฟ็อน เฮ็ล์มฮ็อลทซ์

thumb|200px|แฮร์มัน ฟ็อน เฮ็ล์มฮ็อลทซ์

**แฮร์มัน ลูทวิช แฟร์ดีนันท์ ฟ็อน เฮ็ล์มฮ็อลทซ์** (; 31 สิงหาคม ค.ศ. 1821 – 8 กันยายน ค.ศ. 1894) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน ซึ่งเชี่ยวชาญในวิทยาศาสตร์หลายสาขา ในทางสรีรศาสตร์ เขาได้คิดค้นทฤษฎีการมองเห็น การมองเห็นในอวกาศ งานวิจัยเรื่องการเห็นสี รวมถึงการได้ยินเสียง ในทางฟิสิกส์ งานที่มีชื่อเสียงของเขาคือทฤษฎีเกี่ยวกับพลศาสตร์ไฟฟ้า อุณหพลศาสตร์เคมี และหลักพื้นฐานทางกลของอุณหพลศาสตร์ เขายังเป็นนักปรัชญาทางวิทยาศาสตร์ ซึ่งกำหนดแนวคิดเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างกฎการตระหนักรู้ กับกฎธรรมชาติ และแนวคิดเรื่องวิทยาศาสตร์เพื่อคุณธรรม สถาบันวิจัยในเยอรมนีแห่งหนึ่งได้ใช้ชื่อว่า "สมาคมเฮ็ล์มฮ็อลทซ์" (Helmholtz-Gemeinschaft) เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:จักษุแพทย์ชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเคอนิชส์แบร์ค
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยบ็อน
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์ค
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน
ยูลีอุส ฟ็อน ไมเออร์

thumb|200px|ยูลีอุส ฟ็อน ไมเออร์

**ยูลีอุส โรแบร์ท ฟ็อน ไมเออร์** (; 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1814 – 20 มีนาคม ค.ศ. 1878) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน หนึ่งในผู้วางรากฐานของอุณหพลศาสตร์ มีชื่อเสียงในฐานะผู้กำหนดหลักเกณฑ์ขั้นต้นของกฎการอนุรักษ์พลังงาน หรือพัฒนาต่อมาเป็นกฎข้อที่หนึ่งของอุณหพลศาสตร์ หลักเกณฑ์นั้นได้แก่

::::*พลังงานไม่สามารถเกิดขึ้นใหม่หรือถูกทำลายลงได้*

::::*Energy can be neither created nor destroyed.*

ปี ค.ศ. 1842 ไมเออร์อธิบายกระบวนการทางเคมีที่สำคัญอย่างยิ่งยวดข้อหนึ่ง ซึ่งเกี่ยวข้องกับการสันดาปหรือการเผาผลาญออกซิเจนไปเป็นแหล่งพลังงานของสิ่งมีชีวิต เขายังค้นพบอีกด้วยว่า ต้นไม้สามารถแปลงแสงอาทิตย์ไปเป็นพลังงานทางเคมี แต่การคิดค้นของเขาถูกกลบบังไปจากผลสำเร็จของทฤษฎีสมมูลกลของความร้อน (mechanical equivalent of heat) ของเจมส์ จูล 

หมวดหมู่:นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยทือบิงเงิน
ทฤษฎีแคลอริก

**ทฤษฎีแคลอริก** () เป็นทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ยุคเก่าซึ่งปัจจุบันใช้การไม่ได้แล้ว ทฤษฎีนี้กล่าวว่า ความร้อน ประกอบด้วยของไหลที่มีชื่อว่า *แคลอริก* ที่สามารถไหลจากที่ร้อนกว่าไปยังที่เย็นกว่า ข้อสมมุติฐานเดิมคือ แคลอริกเป็นก๊าซซึ่งไม่มีน้ำหนัก และสามารถเคลื่อนที่ผ่านเข้าออกได้ทั้งในของเหลวและของแข็ง ทฤษฎีแคลอริกถูกล้มล้างไปในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 หลังการนำเสนอทฤษฎีของความร้อน แต่ก็ยังคงปรากฏอยู่ในบทความวิทยาศาสตร์อีกมากมายจนกระทั่งถึงปลายคริสตศตวรรณที่ 19

ผู้นำเสนอทฤษฎีแคลอริกคือ อองตวน ลาวัวซิเยร์ (Antoine Lavoisier) ซึ่งเป็นผู้ค้นพบหลักการเผาไหม้ที่อาศัยออกซิเจนในช่วงทศวรรษ 1770 ในบทความเรื่อง "Réflexions sur le phlogistique" (ค.ศ. 1783) ลาวัวซิเยร์เห็นว่าทฤษฎี phlogiston ขัดแย้งกับผลการทดลองของเขา จึงได้นำเสนอว่ามี "ของไหลบางๆ" ชนิดหนึ่ง ชื่อว่า แคลอริก เป็นตัวแทนของความร้อน ตามทฤษฎีนี้กล่าวว่า ปริมาณของแคลอริกมีค่าคงที่ตลอดทั้งจักรวาล และจะไหลจากที่ร้อนกว่าไปยังที่เย็นกว่าเสมอ

## ดูเพิ่ม
* อุณหพลศาสตร์

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ฟิสิกส์
หมวดหมู่:อุณหพลศาสตร์
ตะพาบสวน

**ตะพาบสวน**, **ตะพาบธรรมดา** หรือ **ตะพาบไทย**  () เป็นตะพาบชนิดหนึ่ง  เป็นตะพาบชนิดที่พบได้บ่อยและทั่วไปที่สุดในประเทศไทย นอกจากนั้นยังพบในประเทศเพื่อนบ้าน เช่น ลาว, เวียดนาม, กัมพูชา, พม่า, สิงคโปร์, มาเลเซีย, บรูไน, อินโดนีเซีย 

จัดเป็นตะพาบเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *[[Amyda]]* ที่ยังคงดำรงเผ่าพันธุ์อยู่จนถึงปัจจุบัน

มีลักษณะสีกระดองสีเขียว ใต้ท้องสีขาว ขนาดกระดองเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 75 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 35 กิโลกรัม โดยมีบันทึกว่ามีน้ำหนักสูงสุดถึง 40 กิโลกรัมที่เวียดนาม เมื่อยังเล็กกระดองมีสีเทาเข้มหรือเกือบดำ และมีจุดสีเหลืองเล็ก ๆ ประปรายทั้งกระดอง บนกระดองยังมีลายคล้ายดาว 4 - 5 แห่ง ท้องมีสีขาว มีขนาดเล็กและอ่อนนุ่ม 

พบได้ทั่วไปในทุกภาค ในแม่น้ำลำคลองและในท้องร่องสวน ในภาษาอีสานเรียกว่า "ปลาฝา" (*Amyda ornata*)

สถานภาพปัจจุบัน หาได้น้อยมาก ได้ถูกจัดให้เป็นสัตว์น้ำคุ้มครองตามประกาศของกรมประมง และถูกเลี้ยงเป็นสัตว์เศรษฐกิจ ที่ผู้คนโดยเฉพาะคนจีนนิยมบริโภคมาก เนื่องจากเชื่อว่าเป็นอาหารที่บำรุงร่างกาย  แต่การเลี้ยงตะพาบสวนนั้นยังให้ผลผลิตไม่ดีสู้ ตะพาบไต้หวันไม่ได้ เนื่องจากโตช้ากว่า 

นอกจากนี้แล้วยังนิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสวยงามเพื่อความเพลิดเพลิน โดยเฉพาะในตัวที่มีจุดกระเหลืองเป็นจำนวนมาก จะถูกเรียกว่า "ตะพาบข้าวตอก" หรือ "ตะพาบดาว" ซึ่งอาจจะมีจุดเหลืองเหล่านี้จวบจนโตโดยไม่หายไป ซึ่งตะพาบที่มีลักษณะเช่นนี้ จะถูกเรียกชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Trionyx nakornsrithammarajensis*  (วิโรจน์, 1979) ซึ่งมีรายงานว่าพบในภาคใต้ของไทย เช่นที่ จังหวัดนครศรีธรรมราช

## ดูเพิ่ม
* ตะพาบไต้หวัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ย่อยตะพาบ
หมวดหมู่:ปศุสัตว์
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
แอนโทนีอธิการ

**นักบุญแอนโทนี** (หรือ**อันตน**) **อธิการ** () เกิดเมื่อประมาณปี ค.ศ. 251 และถึงแก่มรณกรรมประมาณปี ค.ศ. 356 หรือที่รู้จักกันว่า**แอนโทนีผู้ยิ่งใหญ่** (Anthony the Great) **แอนโทนีแห่งอียิปต์** (Anthony of Egypt) **แอนโทนีแห่งทะเลทราย** (Anthony of the Desert) **แอนโทนีแองคอไรต์** (Anthony the Anchorite) **คุณพ่ออันโตนีอุส** (Abba Antonius) และ**บิดาแห่งนักพรตทั้งปวง** (Father of All Monks)

นักบุญแอนโทนีอธิการเป็นนักบุญในศาสนาคริสต์ชาวอียิปต์ ที่เป็นผู้นำของนักพรตในศาสนาคริสต์ที่ใช้ชีวิตอย่างสันโดษในทะเลทราย (ปิตาจารย์ทะเลทราย) ในประเทศอียิปต์ ท่านใช้ชีวิตส่วนใหญ่ที่เมืองอะเล็กซานเดรีย และเป็นอธิการอารามอะเล็กซานเดรีย ชีวประวัติของนักบุญแอนโทนีเขียนโดยนักบุญอะทาเนเชียสแห่งอะเล็กซานเดรีย ซึ่งช่วยเผยแพร่การใช้ชีวิตอารามวาสีแบบนักบุญแอนโทนีไปยังยุโรปตะวันตกโดยแปลเป็นภาษาละติน ซึ่งยึดถือคติความสันโดษและยากจนเป็นหลักในการขัดเกลาตนเอง และเป็นต้นแบบนักพรตคาทอลิกในยุโรปในเวลาต่อมา

นักบุญแอนโทนีอธิการเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ผู้ป่วยโรคติดต่อโดยเฉพาะโรคงูสวัด ฉะนั้นบางทีที่ประเทศอิตาลีหรือประเทศมอลตาจึงเรียกโรคนี้ว่า  “ไฟแอนโทนี” (Anthony's fire) 

หมวดหมู่:นักบุญชาวโรมัน
หมวดหมู่:นักบุญชาวอียิปต์
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 4
หมวดหมู่:นักบุญในตำนานทอง
หมวดหมู่:มหาราช
กลุ่มศาสนาอับราฮัม

thumbnail|200px|right|สัญลักษณ์ของศาสนาสำคัญ 3 ศาสนาในกลุ่มศาสนาอับราฮัม: ศาสนายูดาห์, ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม
**กลุ่มศาสนาอับราฮัม** () ประกอบด้วยสามศาสนาสำคัญ ที่ถือกำเนิดในภูมิภาคเอเชียตะวันตก และมีความเชื่อร่วมกันว่าพระเป็นเจ้ามีหนึ่งเดียว ได้แก่ ศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม ทั้งสามศาสนาถือว่าบุคคลที่มีนามว่าอับราฮัม เป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ศาสนาตน นอกจากนั้นก็ยังมีศาสนาย่อยที่บางครั้งถือว่าหนึ่งในกลุ่มศาสนาอับราฮัมด้วย เช่น ศาสนาบาไฮ 

ผู้นับถือกลุ่มศาสนาอับราฮัมมีอยู่มากกว่าครึ่งของประชากรโลก ในปัจจุบันมีผู้นับถือทั้งหมดประมาณ 3.8 พันล้าน คน

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ศาสนาเปรียบเทียบ
มัสยิดต้นสน

**มัสยิดต้นสน** หรือ **กุฎีบางกอกใหญ่** หรือเรียกสั้น ๆ ว่า **กุฎีใหญ่** และเคยถูกเรียกว่า **สุเหร่าคลองนางหงษ์** เป็นมัสยิดซุนนีที่เก่าแก่ที่สุดในกรุงเทพมหานคร ประมาณกันว่าเป็นมัสยิดที่เริ่มมีขึ้นตั้งแต่ก่อนสมัยสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม (พ.ศ. 2153–2171) ในช่วงสมัยกรุงศรีอยุธยา

ชื่อกุฎีบางกอกใหญ่ หรือกุฎีใหญ่นั้น ก็เพราะมัสยิดตั้งอยู่ปากคลองบางกอกใหญ่ ส่วนชื่อมัสยิดต้นสนนั้น ได้มาจากต้นสนคู่ที่ปลูกใหม่ในสมัย รัชกาลที่ 3 หน้าประตูกำแพงหลังเสร็จสิ้นการก่อสร้างอาคารหลังใหม่ จึงเรียกชื่อดังกล่าวสืบมา

## ประวัติ
มัสยิดต้นสน เป็นศาสนสถานที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชเสด็จพระราชดำเนินมาประกอบพิธีศาสนกิจฝังศพ เจ้าพระยาจักรีศรีองครักษ์ (หมุด) นายทหารคู่พระทัยและโปรดเกล้าฯให้ปฏิสังขรณ์และพระราชทานที่ดินขยายพื้นที่จากเดิมที่เจ้าพระยาราชวังสันเสนีย์ (ม๊ะหมูด) บุตรเจ้าพระยารามเดโชชัยสร้างไว้ในแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช

ในอดีตมุสลิมชีอะฮ์ไม่มีมัสยิดสำหรับประกอบศาสนกิจ ก็ได้ใช้มัสยิดต้นสนในการปฏิบัติศาสนกิจทั่วไป รวมทั้งกิจในเดือนมะหะหร่ำของชีอะฮ์ หรือแม้แต่การใช้กุโบร์ร่วมกัน

นอกจากการปฏิบัติศาสนกิจแล้ว มัสยิดต้นสนยังเปิดสอนวิชาศาสนาและภาษาอาหรับสำหรับเยาวชนช่วงวันหยุด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา
ต้นสน
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตบางกอกใหญ่
หมวดหมู่:ศาสนสถานในเขตบางกอกใหญ่