open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
คาดิลแล็กเรเคิดส์ วันวานตำนานร็อก

***คาดิลแล็กเรเคิดส์ วันวานตำนานร็อก*** () คือ ภาพยนตร์มิวสิเคิลอเมริกัน แนวชีวประวัติ บทและกำกำการแสดงโดย Darnell Martin ภาพยนตร์เรื่องนี้มีนักแสดงอย่างเช่น เอเดรียน โบรดี รับบทเป็น Chess, Cedric the Entertainer รับบทเป็น Willie Dixon, Mos Def รับบทเป็น Chuck Berry, Columbus Short รับบทเป็น Little Walter, Jeffrey Wright รับบทเป็น Muddy Waters, และ บียอนเซ่ โนวส์ รับบทเป็น Etta James ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2008 ในอเมริกาเหนือ โดย TriStar Pictures

## นักแสดง
* เอเดรียน โบรดี รับบทเป็น Leonard Chess
* Jeffrey Wright รับบทเป็น Muddy Waters
* Gabrielle Union รับบทเป็น Geneva Wade
* Mos Def รับบทเป็น Chuck Berry
* บียอนเซ่ โนวส์ รับบทเป็น Etta James
* Cedric the Entertainer รับบทเป็น Willie Dixon
* Columbus Short รับบทเป็น Little Walter
* Eamonn Walker รับบทเป็น Howlin' Wolf
* Emmanuelle Chriqui รับบทเป็น Revetta Chess
* Shiloh Fernandez รับบทเป็น Phil Chess
* Jay O. Sanders รับบทเป็น Mr. Feder
* Vincent D'Onofrio รับบทเป็น Allan Freed
* Vamessa Bell-Gentles รับบทเป็น Aanaclair Waters
* Timon Kyle Durrett รับบทเป็น Ronald Waters

## รางวัลและการเข้าชิงที่ได้รับ
* African-American Film Critics
** **Best Supporting Actor: Jeffrey Wright, ชนะ**

* Black Reel Awards
** **Best Picture: ชนะ**
** **Best Ensemble: ชนะ**
** Best Director: Darnell Martin, เข้าชิงรางวัล
** Best Screenplay (Adapted or Original) : Darnell Martin, เข้าชิงรางวัล
** Best Supporting Actor:
*** **Jeffery Wright, ชนะ**
*** Eamonn Walker, เข้าชิงรางวัล
*** Mos Def, เข้าชิงรางวัล
** Best Breakthrough Performance: Columbus Short, เข้าชิงรางวัล

* รางวัลลูกโลกทองคำ
** Outstanding Song from a Motion Picture: "Once In a Lifetime", เข้าชิงรางวัล

* Image Awards
** Outstanding Motion Picture: เข้าชิงรางวัล
** Outstanding Actor in a Motion Picture: Jeffrey Wright, เข้าชิงรางวัล
** Outstanding Supporting Actress in a Motion Picture: บียอนเซ่ โนวส์, เข้าชิงรางวัล
** Outstanding Supporting Actor in a Motion Picture:
*** Cedric the Entertainer, เข้าชิงรางวัล
*** **Columbus Short, ชนะ**
*** Mos Def, เข้าชิงรางวัล
** Outstanding Writing in a Motion Picture (Television or Film) : Darnell Martin, เข้าชิงรางวัล

* Satellite Awards
** Best Supporting Actress in a Motion Picture: บียอนเซ่ โนวส์, เข้าชิงรางวัล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official site 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชีวิต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐนิวเจอร์ซีย์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐลุยเซียนา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐมิสซิสซิปปี
ดาเมียตตา

[thumb|280px |การยึดเมืองดาเมียตตาโดย[นักรบครูเสด]]
**ดาเมียตตา** () หรือ **ดุมยาฏ** () เป็นเมืองท่าและเมืองหลักของเขตผู้ว่าการดาเมียตตาในประเทศอียิปต์ ดาเมียตตาตั้งอยู่ที่จุดที่แม่น้ำไนล์ไหลออกสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนราว 200 กิโลเมตรทางตอนเหนือของกรุงไคโร

## ประวัติ
ในสมัยอียิปต์โบราณดาเมียตตามีชื่อว่า “ทามิยัด” (Tamiat) และลดความสำคัญลงในสมัยการปกครองของกรีกหลังจากการสร้างเมืองอเล็กซานเดรีย

อับบาซียะฮ์ใช้อเล็กซานเดรีย, ดาเมียตตา, อาเดน และ ซิราฟเป็นเมืองท่าสำหรับการเดินทางไปอินเดียและจีน

ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 13 ดาเมียตตากลายมามีความสำคัญระหว่างสงครามครูเสดในปี ค.ศ. 1169 กองเรือจากราชอาณาจักรเยรูซาเลมพร้อมด้วยกองหนุนจากจักรวรรดิไบแซนไทน์พยายามโจมตีแต่พ่ายแพ้ต่อเศาะลาฮุดดีน

ระหว่างการเตรียมตัวทำสงครามครูเสดครั้งที่ 5 ในปี ค.ศ. 1217 ก็เป็นที่ตกลงกันว่าควรจะยึดเมืองดาเมียตตา การควบคุมดาเมียตตาได้หมายถึงการควบคุมแม่น้ำไนล์และจากที่นั่นนักรบครูเสดก็มีความเชื่อว่าจะสามารถพิชิตอียิปต์ได้ และจากอียิปต์ก็สามารถดำเนินการรบต่อไปยังปาเลสไตน์และยึดเยรูซาเลมคืน เมื่อดาเมียตตาถูกล้อมและยึดโดยนักรบครูเสดฟริเซียในปี ค.ศ. 1219 นักบุญฟรานซิสแห่งอาซิซิก็เดินทางมาเจรจาต่อรองสงบศึกกับประมุขของมุสลิม ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1218 กองหนุนจากอังกฤษก็มาถึง  ในปี ค.ศ. 1221 นักรบครูเสดพยายามเดินทัพไปยังไคโรแต่ไม่สำเร็จเพราะแพ้ธรรมชาติและกองกำลังป้องกันของมุสลิม

ต่อมาดาเมียตตาก็เป็นเป้าของสงครามครูเสดครั้งที่ 7 ที่นำโดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส กองเรือของพระองค์มาถึงในปี ค.ศ. 1249 และสามารถยึดเมืองได้อย่างรวดเร็จ แต่พระองค์ไม่ทรงยอมยกให้กษัตริย์แต่ในนามของเยรูซาเลมที่ได้สัญญากันไว้ตั้งแต่สงครามครูเสดครั้งที่ 5 แต่พระเจ้าหลุยส์เองต่อมาก็ทรงถูกจับและพ่ายแพ้และทรงถูกบังคับให้ยกเลิกการยึดดาเมียตตา

ความสำคัญของดาเมียตตาต่อนักรบครูเสดทำให้สุลต่านมามลุคไบบาร์ทำลายเมืองและสร้างใหม่สองสามกิโลเมตรจากแม่น้ำให้มีป้อมปราการที่แข็งแรงขึ้นกว่าเดิม

## ภูมิอากาศ

## ดูเพิ่ม
* สงครามครูเสด 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* GCatholic - Latin titular see with incumbent biography links
* GCatholic - Melkite titular see with incumbent biography links

หมวดหมู่:เมืองในประเทศอียิปต์
โรงแรมโฮชิ

**โรงแรมโฮชิ** () คือโรงแรมแบบดั้งเดิมของญี่ปุ่น ในอาวาซุ จังหวัดอิชิกาวะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งในปี พ.ศ. 1261 โรงแรมโฮชิได้รับการยอมรับว่าเก่าแก่ที่สุดในโลกแห่งหนึ่ง ที่ยังคงดำเนินกิจการมาจนปัจจุบัน อย่างไรก็ตามมีโรงแรมอีกสองแห่งในญี่ปุ่นที่เก่าแก่กว่า และยังคงดำเนินกิจการอยู่เช่นกัน คือนิชิยามะอนเซ็งเคอุงกัง () ก่อตั้งในปี พ.ศ. 1248 ก่อนโรงแรมโฮชิ 13 ปี และโรงแรมเซ็นเน็นโนะยูโคมัง ก่อตั้งปี พ.ศ. 1260 ปัจจุบันจึงนับว่าโรงแรมโฮชิเป็นโรงแรมที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับสามของญี่ปุ่นและของโลก

ปัจจุบันโรงแรมโฮชิยังคงเป็นบริษัทที่เก่าแก่ที่สุดบริษัทหนึ่งในโลกที่ยังดำเนินกิจการอย่างเป็นอิสระ นับแต่การถูกกลืนกิจการของคงโงงุมิ ใน พ.ศ. 2549 เป็นต้นมา โรงแรมโฮชิถูกบริหารโดยตระกูลเดียวนับตั้งแต่เริ่มกิจการมาตลอดสี่สิบหกชั่วอายุคน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โรงแรมในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอิชิกาวะ
โลกใหม่

*ระวังสับสนกับ [[ยุคใหม่|โลกยุคใหม่]]*[thumb|400px|right|โลกใหม่ (สีเขียว) เปรียบเทียบกับ [โลกเก่า (สีเทา)]]

**โลกใหม่** () เป็นคำที่ใช้สำหรับดินแดนที่นอกไปจากทวีปแอฟริกา ทวีปยุโรป และ ทวีปเอเชีย ที่ก็คือทวีปอเมริกา และอาจจะรวมไปถึงออสตราเลเชียด้วย เป็นคำที่เริ่มใช้กันในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เมื่อทวีปอเมริกายังใหม่ต่อชาวยุโรปผู้ที่เดิมเชื่อว่าโลกประกอบด้วยทวีปเพียงสามทวีปที่เรียกรวมกันว่าโลกเก่า คำว่า “โลกใหม่” ไม่ควรจะสับสนกับคำว่า “โลกยุคใหม่” (Modern era) คำหลังหมายถึงช่วงเวลาในประวัติศาสตร์มิใช่แผ่นดิน

## ที่มา
ในปี ค.ศ. 1493 คริสโตเฟอร์ โคลัมบัสเดินทางกลับสเปนหลังจากการเดินทางไปสำรวจอเมริกาเป็นครั้งแรก และเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายนของปีนั้นปีเตอร์ มาร์เตอร์ ดังกิเอรา (Peter Martyr d'Anghiera) กล่าวถึงโคลัมบัสในจดหมายว่าเป็นผู้พบ “โลกใหม่”  (novi orbis) ในจดหมายอีกฉบับหนึ่งมาร์เตอร์ก็ยังใช้คำว่า “โลกใหม่”  (orbo novo) ในปี ค.ศ. 1516 มาร์เตอร์ก็พิมพ์งานชื่อ “เกี่ยวกับโลกใหม่” (De orbe novo)

ในปี ค.ศ. 1524 คำนี้ก็นำไปใช้โดยจิโอวานนิ ดา แวร์รัซซาโน (Giovanni da Verrazzano) ในบันทึกการเดินทางในปีนั้นเลียบฝั่งทะเลที่ต่อมาคือสหรัฐอเมริกาและแคนาดา.

ในปัจจุบันการใช้คำว่า “โลกใหม่” ในบริบทของประวัติศาสตร์จะใช้เมื่อกล่าวถึงการเดินทางของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส, การพิชิตยูคาทานโดยสเปน และเหตุการณ์อื่นๆ ที่เกิดขึ้นในสมัยเดียวกัน นอกจากนั้นแล้วคำว่า “โลกใหม่” บางครั้งก็ยังใช้ในบริบทของชีววิทยาเมื่อกล่าวถึงโลกเก่า (Palearctic, Afrotropic) และ สปีชีส์ของโลกใหม่ (Nearctic, Neotropic)

ขณะที่คำว่า “โลกใหม่” มักจะหมายถึงทวีปอเมริกา ออสเตรเลียก็อาจจะได้รับการบรรยายว่า “ใหม่” ในบางบริบท ในบริบทของชีววิทยาออสเตรเลียไม่เก่าและไม่ใหม่เพราะพืชพันธุ์ที่พบในออสเตรเลียแตกต่างเป็นอย่างมากจากที่พบในทวีปแอฟริกา ทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย และ ทวีปอเมริกา

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* โลกเก่า
* โลก 

หมวดหมู่:ภูมิภาคในประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:ทวีปอเมริกา
หมวดหมู่:การจำแนกหมวดหมู่ประเทศ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ทางวัฒนธรรม
Kh (ทวิอักษร)

**Kh** เป็นทวิอักษรที่พบได้ในภาษาบางภาษา เช่น ภาษาเวียดนาม และยังพบในระบบการถอดอักษรเป็นอักษรโรมันในหลาย ๆ ภาษา ซึ่งมักจะใช้แทนเสียงเสียดแทรก เพดานอ่อน ไม่ก้อง (/x/) หรือเสียงกัก เพดานอ่อน ไม่ก้อง ธนิต (/kʰ/)

ในหลาย ๆ ภาษาที่มีเสียงเสียดแทรก เพดานอ่อน ไม่ก้อง จะใช้อักษร kh ในการเขียนแทนเสียงนี้ แต่ในบางภาษากลับใช้อักษรอื่นแทน เช่น ในภาษาสเปนจะใช้อักษร j ส่วนภาษาที่ไม่ได้ใช้อักษรโรมัน ก็มันจะใช้อักษร kh ในการถอดอักษรที่ใช้แทนเสียงนี้เป็นอักษรโรมัน เช่น ในภาษาที่ใช้อักษรซีริลลิก จะใช้ kh ในการถอดอักษร х ในภาษาอาหรับใช้ในการถอดอักษร خ

ในภาษากลุ่มอินโด-อารยันหลายภาษา รวมทั้งภาษาต่าง ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ในระบบเสียงมีความแตกต่างระหว่างเสียงธนิตและสิถิล จะใช้อักษร kh ถอดอักษรที่ใช้แทนเสียงเสียงกัก เพดานอ่อน ไม่ก้อง ธนิต เพื่อให้แตกต่างจากเสียงสิถิล ซึ่งมักจะใช้ k ในการถอดเป็นอักษรโรมัน

ในภาษาไทย จะใช้อักษร kh ถอดอักษร ข ค ฅ และ ฆ ซึ่งจะใช้ถอดเฉพาะเวลาอักษรดังกล่าวทำหน้าที่เป็นพยัญชนะต้นเท่านั้น เช่น เขต ถอดเป็น khet แต่ ภาค ถอดเป็น phak  

## ดูเพิ่ม
* การถอดอักษรไทยเป็นอักษรโรมันแบบถ่ายเสียงของราชบัณฑิตยสถาน

หมวดหมู่:ทวิอักษร
เหล่าซูเปอร์ฮีโร่แห่งอนาคต

**เหล่าซูปเปอร์ฮีโร่แห่งอนาคต** () เป็นทีมซูเปอร์ฮีโรในหนังสือการ์ตูนอเมริกันที่ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์

## เหล่าซูเปอร์ฮีโร่แห่งอนาคต (ภาพยนตร์การ์ตูน)
เป็นภาพยนตร์การ์ตูนชุดทางทีวี ผลิตโดย Warner Bros. Animation เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2549 ทางช่องการ์ตูนเน็ทเวิร์ค โดยใช้พื้นฐานตัวละครมากจาก "ดีซี คอมมิค" เรื่องราวเน้นไปที่ซูปปอร์แมน (ตอนวัยรุ่น) ที่ได้เดินทางไปยังศตวรรษที่ 31 และได้เข้าร่วมการผจญภัยไปกับกลุ่มฮีโร่วัยรุ่นในยุคนั้นที่ชื่อว่า "ลีเจี้ยน ออฟ ซูปเปอร์ฮีโร่" ในประเทศไทย มีการฉายทางช่องการ์ตูนเน็ทเวิร์ค

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ดีซีคอมิกส์
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโร่ในดีซีคอมิกส์
หมวดหมู่:การ์ตูนอเมริกัน
หมวดหมู่:องค์กรสมมุติ
หมวดหมู่:ตัวละครในซูเปอร์แมน
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนเกี่ยวกับการเดินทางข้ามเวลา
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนภาคแยก
หลัว จิง

**หลัว จิง** (; 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1961 – 5 มิถุนายน ค.ศ. 2009) เป็นผู้ประกาศข่าวคนสำคัญของสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน (CCTV) สถานีโทรทัศน์ของรัฐหลักของสาธารณรัฐประชาชนจีน เขาเป็นที่รู้จักไปทั่วประเทศจีนในฐานะผู้อ่านประกาศของ*[[ซินเหวินเหลียนปัว]]* (*Xinwen Lianbo*) ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน เวลา 19:00 น. ในฐานะหนึ่งในบุคลิกภาพทางโทรทัศน์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของจีน เสียงของหลัวมีความโดดเด่นอย่างมากในหมู่ผู้ประกาศข่าวชาวจีน ตลอดอาชีพการงานของเขา เขาเป็นที่รู้จักในด้านความเป็นมืออาชีพและ "จริยธรรมที่ไร้ที่ติ"

## อาชีพ
เขาเริ่มทำงานกับสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีนใน ค.ศ. 1983 หลังสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยการสื่อสารแห่งประเทศจีน (Communication University of China) เขาทำหน้าที่เป็นผู้ประกาศข่าวร่วมในรายการข่าวช่วงเวลายอดนิยม *[[ซินเหวินเหลียนปัว]]* (*Xinwen Lianbo*) ของเครือข่ายเป็นเวลา 20 ปี รายการดังกล่าวซึ่งมีการแพร่ภาพครอบคลุมทั่วประเทศจีนผ่านเครือข่ายต่าง ๆ และแพร่ภาพไปทั่วโลก เป็นหนึ่งในรายการข่าวที่มีผู้ชมมากที่สุดในโลก ตลอดระยะเวลาการทำงาน หลัว ซึ่งมักปฏิบัติหน้าที่ร่วมกับเพื่อนร่วมงานอย่างสิง จื้อปิน เป็นผู้ประกาศข่าวหลักของเครือข่ายของรัฐของจีนสำหรับเหตุการณ์สำคัญทั้งหมดของชาติตั้งแต่ทศวรรษ 1980 โดยครอบคลุมการประท้วงและการสังหารหมู่ที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน ค.ศ. 1989 การถึงแก่อสัญกรรมของผู้นำจีน เติ้ง เสี่ยวผิง ใน ค.ศ. 1997 และการตัดสินใจของรัฐบาลจีนในการปราบปรามฝ่าหลุนกงใน ค.ศ. 1999 ตลอดจนการส่งคืนมาเก๊ากลับสู่ภายใต้อธิปไตยของจีนในปีเดียวกัน นอกจากนี้ หลัวยังได้ติดตามคณะผู้มีเกียรติ โดยเฉพาะผู้นำจีน เจียง เจ๋อมินและหู จิ่นเทา ในการเดินทางไปเยือนต่างประเทศอย่างเป็นทางการเพื่อทำรายงานข่าวในพื้นที่

ตั้งแต่ ค.ศ. 2004–2008 หลัว จิงได้รับรางวัลผู้ประกาศข่าวดีเยี่ยมของสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน (CCTV) เป็นเวลาห้าปีติดต่อกัน หลัวมีความกระตือรือร้นในด้านการเมือง โดยเป็นผู้แทนในการประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีน ครั้งที่ 17 ซึ่งจัดขึ้นในปักกิ่งในช่วงปลาย ค.ศ. 2007 เขายังเป็นผู้ถือคบเพลิงในโอลิมปิกปักกิ่ง 2008

การออกอากาศ*ซินเหวินเหลียนปัว* ครั้งสุดท้ายของเขาคือวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2008 เมื่อเขาทำหน้าที่รายงานข่าวงานรัฐพิธีศพของอดีตผู้นำจีน ฮฺว่า กั๋วเฟิง

## การเสียชีวิต
หลัวเสียชีวิตด้วยมะเร็งต่อมต่อมน้ำเหลืองเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 2009 ขณะอายุ 48 ปี *ซินเหวินเหลียนปัว* ของสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน (CCTV) รายการข่าวที่สำคัญที่สุดในประเทศจีนและยังเป็นรายการที่หลัว จิงทำงานมาเป็นเวลา 25 ปี ได้รายงานข่าวการเสียชีวิตของหลัวเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2009

## ชีวิตส่วนตัว
นอกเวลาทำงานหน้ากล้อง หลัวมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่าง ๆ เช่น งิ้วปักกิ่ง และเป็นนักฟุตบอลสมัครเล่น บิดามารดาของเขามาจากมณฑลเสฉวน และตัวหลัวเองแม้จะเกิดในปักกิ่ง แต่เขาสามารถพูดภาษาจีนสำเนียงเสฉวนได้ หลัวแต่งงานกับเพื่อนร่วมชั้นของเขา หลิว จี้หง () ใน ค.ศ. 1988 พวกเขามีบุตรชายหนึ่งคนซึ่งเกิดใน ค.ศ. 1995 ชื่อว่า หลัว ชู่ทง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผู้ประกาศข่าวชาวจีน
หมวดหมู่:นักร้องจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากฉงชิ่ง
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งต่อมน้ำเหลือง
เกาะลิบง

**เกาะลิบง** เป็นเกาะหนึ่งในช่องแคบมะละกา ตั้งอยู่ในชายฝั่งของประเทศไทย ซึ่งเป็นตำบลในอำเภอกันตัง จังหวัดตรัง โดยรวมหมู่เกาะลิบงและชายฝั่งส่วนเล็กใกล้กันตัง

## ภูมิศาสตร์
เกาะลิบงเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดตรัง ซึ่งใช้เวลาเดินทางจากท่าเทียบเรือหาดยาวบ้านเจ้าไหมด้วยเรือหางยาวเป็นเวลา 30 นาที เกาะลิบงเป็นที่รู้จักจากพันธุ์สัตว์ที่ชายหาด และเป็นที่อยู่ของชุมชนประมงมุสลิมขนาดเล็กกับรีสอร์ทบางส่วนที่ชายฝั่งทางตะวันตก ส่วนฝั่งตะวันออกของเกาะลิบงมีป่าชายเลนขนาดใหญ่ในเขตอนุรักษ์พันธุ์สัตว์ป่าหมู่เกาะลิบงของกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง 

ร่องน้ำทะเลของเกาะลิบงมีหญ้าทะเล อาหารโปรดของพะยูน ทำให้เป็นเขตอนุรักษ์พันธุ์สัตว์ป่าหมู่เกาะลิบงเป็นหนึ่งในที่อยู่สุดท้ายของสปีชีส์นี้ โดยมีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ในบริเวณนี้ประมาณ 180 ตัว

## ประชากร
ประชากรส่วนใหญ่เป็นมุสลิม ซึ่งยังคงรักษาประเพณีการเผากะลามะพร้าวก่อนสิ้นสุดการถือศีลอดในเดือนเราะมะฎอน โดยบ้านมดตะนอยเป็นหมู่บ้านเดียวบนเกาะที่ยังคงรักษาประเพณีนี้อยู่

## หมู่เกาะลิบง

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

ลิบง
ลิบง
หมวดหมู่:อำเภอกันตัง
อาร์ตร็อก

**อาร์ตร็อก** () เป็นดนตรีร็อกประเภทหนึ่ง เกิดขึ้นในทศวรรษที่ 60 ได้รับอิทธิพลมาจากดนตรีแนว ดนตรีอาวองการ์ด และ ดนตรีเอ็กซ์เปอรีเม็นทัล 

## อ้างอิง
* http://www.scaruffi.com/history/cpt24.html

หมวดหมู่:ประเภทดนตรีร็อก
อารยธรรมอิทรัสคัน

**อารยธรรมอิทรัสคัน** () เป็นคำใหม่ที่ใช้เรียกอารยธรรมและวิธีการใช้ชีวิตของชนในอิตาลีโบราณและคอร์ซิกาที่ชาวโรมันเรียกว่า “อีทรัสคิ” (Etrusci) หรือ “ทัสคิ” (Tusci) ภาษากรีกแอตติคสำหรับชนกลุ่มนี้คือ “Τυρρήνιοι” (Tyrrhēnioi) ที่แผลงมาเป็นภาษาลาติน “Tyrrhēni” (อิทรัสคัน), “Tyrrhēnia” (อีทรูเรีย (Etruria)) และ “Mare Tyrrhēnum” (ทะเลไทเรเนียน (Tyrrhenian Sea)) ชาวอิทรัสคันเองเรียกตนเองว่า “Rasenna” (ราเซนา) ที่แผลงมาเป็น “Rasna” หรือ “Raśna” (ราซนา)

ชาวอิทรัสคันมีภาษาและวัฒนธรรมที่เป็นของตนเองแต่ไม่ทราบที่มาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ก่อนการก่อตั้งกรุงโรมมาจนกระทั่งกลืนไปกับชาวโรมันโบราณในสาธารณรัฐโรมัน ในจุดที่รุ่งเรืองสูงสุดระหว่าสมัยการก่อตั้งกรุงโรมและราชอาณาจักรโรมันอิทรัสคันประกอบด้วยสามรัฐในสมาพันธรัฐ: ในอีทรูเรีย, ในบริเวณลุ่มแม่น้ำโป (Po Valley) กับทางตะวันออกของเทือกเขาแอลป์ และในบริเวณละติอุมและคัมปาเนีย กรุงโรมเองก็อยู่ในดินแดนที่เป็นของอิทรัสคัน และมีหลักฐานว่าในสมัยแรกของโรมเป็นสมัยที่ครอบคลุมโดยอิทรัสคันจนกระทั่งเวอิอิ (Veii) โจมตีกรุงโรมในปี 396 ก่อนคริสต์ศักราช

อารยธรรมที่กล่าวว่าเป็นอารยธรรมอิทรัสคันอย่างแน่นอนวิวัฒนาการขึ้นในอิตาลีหลังจากราวปี 800 ก่อนคริสต์ศักราชในบริเวณที่เป็นอารยธรรมวิลลาโนวัน (Villanovan culture) ของยุคเหล็กก่อนหน้านั้น อารยธรรมอิทรัสคันมาเสื่อมโทรมลงราวศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสต์ศักราชเมื่อมาได้รับอิทธิพลจากนักการค้าชาวกรีกและเพื่อนบ้านของกรีซกรีซใหญ่ (Magna Graecia), อารยธรรมกรีกทางตอนใต้ของอิตาลี หลังจากปี 500 ก่อนคริสต์ศักราชอำนาจทางการเมืองของอิทรัสคันก็สิ้นสุดลง

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* อารยธรรมกรีก
* Philipp Ammon: *Ruma Rasna – Die etruskischen Wurzeln Roms*. http://www.academia.edu/28000848/Ruma_Rasna_Die_etruskischen_Wurzeln_Roms

หมวดหมู่:สมาพันธรัฐสิ้นสภาพ
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศอิตาลี
*
หมวดหมู่:อาณาจักรโบราณ
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:สิ้นสุดในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล
เอ็งรีกึราชนาวิก

**อิงฟังตึเอ็งรีกึ** (หรือ**เจ้าชายเฮนรี**) **ราชนาวิก** (; 4 มีนาคม ค.ศ. 1394 – 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1460) เป็น *[[อิงฟังตึ]]* (เจ้าชาย) แห่งราชวงศ์อาวิช ผู้มีบทบาทสำคัญในจักรวรรดิโปรตุเกสยุคแรก โดยเฉพาะในการเดินทางสำรวจไปทั่วโลก 

อิงฟังตึเอ็งรีกึเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามในพระเจ้าฌูเอาที่ 1 แห่งโปรตุเกสผู้ก่อตั้งราชวงศ์อาวิชและฟิลิปปาแห่งแลงแคสเตอร์ธิดาของจอห์นแห่งกอนต์ ดยุกที่ 1 แห่งแลงแคสเตอร์ แห่งอังกฤษ อิงฟังตึเอ็งรีกึทรงยุให้พระราชบิดาพิชิตเซวตา (ค.ศ. 1415) ซึ่งเป็นเมืองท่าในแอฟริกาเหนือของมุสลิมตรงข้ามกับช่องแคบยิบรอลตาร์จากคาบสมุทรไอบีเรียซึ่งเป็นผลทำให้ทรงมีความเข้าใจถึงผลประโยชน์ที่จะได้จากการใช้เส้นทางการค้าที่ยุติลงในทะเลทรายสะฮาราและสนพระทัยอย่างมุ่งมั่นกับทวีปแอฟริกาโดยทั่วไป และตื่นพระทัยเป็นอันมากกับตำนานคริสเตียนเกี่ยวกับเพรสเตอร์ จอห์นและการขยายตัวทางการค้าของโปรตุเกส

เชื่อกันว่าอิงฟังตึเอ็งรีกึทรงรวบรวมกลุ่มนักเดินเรือและนักเขียนแผนที่ที่คฤหาสน์ของพระองค์ที่แหลมซากรึช พระองค์ทรงจ้างนักเขียนแผนที่เพื่อช่วยในการเขียนแผนที่ของฝั่งทะเลของมอริเตเนียหลังจากการสำรวจที่ทรงส่งไป แต่ก็มิได้เป็นศูนย์กลางของวิทยาการการเดินเรือหรือสถานที่สำหรับดูดาวอย่างที่เข้าใจกันในสมัยใหม่ หรือเป็นศูนย์การเดินเรือที่มีโครงสร้างที่มีระบบ พระองค์ทรงได้รับการบรรยายว่าทรงเป็นผู้มีความสมถะ พระสุรเสียงเบาและเป็นผู้เคร่งขรึม ทรงเป็นผู้มีคุณธรรมดีหลายประการและไม่เคยทรงปล่อยให้คนยากจนที่มาเข้าเฝ้ากลับไปมือเปล่า

## อ้างอิง

* 
*
*
*
*
*
* 
*
*

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1937
หมวดหมู่:ขุนนางโปรตุเกส
หมวดหมู่:นักสำรวจชาวโปรตุเกส
หมวดหมู่:เจ้าชายโปรตุเกส
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:ยุคแห่งการสำรวจ
หมวดหมู่:ตระกูลบูร์กอญ
หมวดหมู่:บุคคลจากโปร์ตู
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
วงศกร ปรมัตถากร

**วงศกร ปรมัตถากร** (เกิด 29 ธันวาคม พ.ศ. 2523) ชื่อเล่น **นิว** เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทย เข้าสู่วงการจากงานถ่ายแบบ เดินแบบ ได้เล่นละครเรื่องแรก สายน้ำสามชีวิต (2549) จากนั้นก็ได้มีโอกาสก้าวขึ้นมาเป็นพระเอกเต็มตัวครั้งแรกในละครเรื่อง กาษา นาคา (2550) แสดงคู่กับ วรนุช ภิรมย์ภักดี ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7และแสดงละครอื่นๆ มากมาย

## ประวัติ
วงศกร ปรมัตถากร เกิดเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2523 มีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่อำเภอเสิงสาง จังหวัดนครราชสีมา บิดาเป็นชาวจังหวัดนครราชสีมา ชื่อ รศ.วุฒิพงษ์ ปรมัตถากร มารดาเป็นชาวจังหวัดกำแพงเพชร ชื่อ นางอารี ปรมัตถากร จบการศึกษาระดับอนุบาลจากโรงเรียนอนุบาลกำแพงเพชร จบการศึกษาระดับมัธยมตอนต้นจากโรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม จบการศึกษาระดับมัธยมตอนปลายจากโรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย จบการศึกษาปริญญาตรี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ   สาขาวิชาจุลชีววิทยา 

วงศกรก้าวเข้าสู่เส้นทางสายบันเทิงเหมือนเด็กหนุ่มทั่วไป ด้วยรูปร่างและหน้าตาอินเทรนด์ที่ทำให้ต้องตาต้องใจแมวมอง ซึ่งทำให้นิว มีงานถ่ายแบบ เดินแบบอย่างสม่ำเสมอ จากการถ่ายแบบนี่เอง ที่ทำให้ นพพล โกมารชุน แห่งค่าย เป่า จิน จง ได้ชักชวนให้มาเล่นละครเรื่องแรก "สายน้ำสามชีวิต" (2549) ซึ่งละครเรื่องนี้ทำให้ได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์มาปรับใช้กับการแสดง จากนั้นได้มีโอกาสก้าวขึ้นมาเป็นพระเอกเต็มตัวครั้งแรกในละครเรื่อง "กาษา นาคา" (2550) แสดงคู่กับนางเอกชื่อดังสาวสวย วรนุช วงษ์สวรรค์ และปี2551ก็ได้โอกาสเล่นละครเรื่อง "ธิดาวานร แสดงคู่กับนางเอกใหม่ อาเมเรีย จาคอป สังกัดเดียวกัน  ปัจจุบันเขาหมดสัญญากับสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ปัจจุบัน เป็นนักแสดงอิสระโดยละครเรื่องสุดท้ายที่เล่นไว้ให้กับทางช่อง 7คือเรื่อง บ่วงสไบ

## ผลงาน
### ละครโทรทัศน์

### เพลง

### ภาพยนตร์
* 824 ทางผีผ่าน (2560)  รับบท

### ละครเวที
* “พุทธะ ราชะ เดอะ มิวสิคัล” รับบทเป็น เจ้าชายสิทธัตถะ

### มิวสิกวิดีโอ
* เพลง ปั่นจักรยาน (Bike for Mom)
*เพลง เสียเวลาทำใจ Neo-x

### พิธีกร
* รายการ Sat Zone โซนมันส์วันเสาร์ (ช่อง 7) 
* รายการ My Science (ช่อง 11) 
* รายการ เจ-โซน (ช่อง 7)

### คอนเสิร์ต
* 7 สีคอนเสิร์ต "WONGSAKORN & FRIENDS THE NEW SHOW" (วันเสาร์ที่ 20 ธันวาคม 2557 ณ ลานไนน์สแควร์ ศูนย์การค้า  เดอะไนน์ พระราม 9)

## รางวัล

## เข้าชิงรางวัล
* 2557 เข้าชิงนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม สาขาละครโทรทัศน์ รางวัล SIAMDARA  STARS AWARDS 2014 จากละครเรือนกาหลง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* นิว วงศกร ปรมัตถากร 
* เว็บไซด์วงศกร ปรมัตถากร 
* 

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนกำแพงเพชรพิทยาคม
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงอิสระชาวไทย
ไม ชิรานุอิ

**ไม ชิรานุอิ** (; ) เป็นตัวละครจากเกม *ตำนานหมาป่ากระหายเลือด (Fatal Fury)* และ *[[เดอะ คิง ออฟ ไฟท์เตอร์]]* ไม ชิรานุอิ มีพัด และกระดิ่ง บรรจุดินปืนอยู่ตรงปลายผ้าเป็นอาวุธประจำกาย เธอเป็นนินจาจากสำนักชิรานุอิและมีแฟนหนุ่มชื่อ *[[แอนดี้ โบการ์ด]]* ซึ่งเป็นศิษย์ร่วมสำนักเดียวกัน นอกจากนี้ ไม ยังเป็นหนึ่งในตัวละครหญิงของเกมต่อสู้ ที่มีเกมเมอร์แนวไฟท์ติ้งรู้จักกันมากที่สุดด้วยเช่นกัน

## ประวัติตามท้องเรื่อง
; ตำนานหมาป่ากระหายเลือด
**ไม ชิรานุอิ** เป็นหลานสาวของ ฮันโซ ชิรานุอิ ผู้ซึ่งเป็นอาจารย์สอนวิชานินจาประจำตระกูลชิรานุอิ ต่อมาเธอได้เริ่มคบหากับ แอนดี้ โบการ์ด ซึ่งเป็นศิษย์ร่วมสำนักเดียวกัน
; เดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส
แม้ว่า **ไม ชิรานุอิ** กับ แอนดี้ โบการ์ด ต่างเข้าร่วมการแข่งขันเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์สแทบทุกครั้ง แต่เขาและเธอกลับอยู่คนละทีมกัน โดยไมมักอยู่ร่วมทีมเดียวกันกับ ยูริ ซากาซากิ และ คิง ส่วนแอนดี้ โบการ์ด มักเข้าร่วมทีมเดียวกันกับ เทอร์รี่ โบการ์ด และ โจ ฮิกาชิ ทั้งคู่จึงไม่ค่อยสมหวังแทบทุกครั้งในการอยู่ร่วมทีมเดียวกัน ยกเว้นภาค EX2 แต่ถึงอย่างไรก็ตามไมก็มักต่อสู้เพื่อพิสูจน์ชี้ให้เห็นถึงความผิดพลาดด้านการต่อสู้ของแอนดี้อยู่เสมอ เพื่อสอนให้แอนดี้รู้จักทบทวนวิชาการต่อสู้ของตัวเองอยู่บ่อยครั้ง

## ข้อมูลจำเพาะ
* **ชื่อ** : ไม ชิรานุอิ (不知火 舞)
* **สัญชาติ** : 
* **เกิดวันที่** : 1 มกราคม 1974 (วันขึ้นปีใหม่)
* **ส่วนสูง** : 165 ซม.
* **น้ำหนัก** : 46~50 กก.
* **สัดส่วน** : อก 87 ซม./เอว 54 ซม./สะโพก 90 ซม.
* **กรุ๊ปเลือด** : B
* **งานอดิเรก** : การทำอาหาร
* **สิ่งที่ชอบ** : กิ๊บประดับผมที่ได้มาจากคุณยายของเธอ, การใช้เวลาส่วนตัวอย่างเป็นอิสรเสรี
* **สิ่งที่เกลียด** : แมงมุม

## อ้างอิง

* นิตยสารเกมแม็คออนไลน์ (สนพ.อนิเมทกรุ๊ป)
* นิตยสารเมก้า (สนพ.วิบูลย์กิจ)

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*Mai at ''The King of Fighters'' 15th Anniversary official website
*Mai at the ''Fatal Fury'' 15th Anniversary official website 

หมวดหมู่:ตัวละครจากเดอะคิงออฟไฟเทอส์
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:คอสเพลย์
หมวดหมู่:สัญลักษณ์นำโชควิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่มีความสามารถเกี่ยวกับไฟหรือความร้อน
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนินจาหญิง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้ทำตัวเป็นศาลเตี้ย
อ็อปปิดูง

**อ็อปปิดูง** () หมายถึงที่ตั้งถิ่นฐานหลักในบริเวณเขตบริหารของโรมันโบราณ เป็นคำที่แผลงมาจากภาษาละตินก่อนหน้านั้น *ob-pedum* หมายถึง "สถานที่ที่มีสิ่งล้อมรอบ" ที่อาจจะมาจากตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม **pedóm-* ที่แปลว่า "ที่ที่มีผู้อยู่" หรือ "รอยเท้า"

หมวดหมู่:จักรวรรดิโรมัน
พระเทพเมธาภรณ์ (ประสงค์ วราสโย)

**พระเทพเมธาภรณ์** (ประสงค์ วราสโย ป.ธ. 8) เจ้าคณะจังหวัดกาญจนบุรี-สุพรรณบุรี-นครปฐม (ธรรมยุต), อดีตเจ้าคณะอำเภอ จังหวัดกาญจนบุรี (ธรรมยุต),เจ้าอาวาสวัดสิริกาญจนาราม (เขาพุรางบน) ตำบลท่ามะขาม อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี รูปปัจจุบัน

## ประวัติ
**พระเทพเมธาภรณ์** มีนามเดิมว่า ประสงค์ นามสกุล บุญทศ 
* เกิดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2487   
* ณ บ้านหนองบก ตำบลหนองหิน อำเภอยโสธร จังหวัดอุบลราชธานี (ในอดีต)
*บรรพชาเป็นสามเณร เมื่อวันที่ 17 มิถุนาย 2500  อายุ 14ปี ณวัดหนองไคร้ ตำบลหนองหิน อำเภอยโสธร จังหวัดอุบลราชธานี (ในอดีต) พระครูปลัดบุญสิงห์ เป็นพระอุปัชฌาย์ มีพระครูสังฆรักษ์เพ็ง เป็นอาจารย์อบรมสั่งสอน 
*อุปสมบทเป็นพระภิกษุ เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน 2509  อายุ 22ปี  ณ พัทธสีมาวัดเครือวัลย์วรวิหาร ตำบลวัดอรุณ อำเภอบางกอกใหญ่ จังหวัดธนบุรี (ในอดีต) พระราชธรรมโสภณ (เผื่อน สุมโน) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูพัทธญานประสาธน์ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระมหาสุบิน  เขมิโย (ป.ธ.9)  เป็นพระอนุสาวนาจารย์

## วิทยฐานะ
*พ.ศ. 2504 สอบไล่ได้นักธรรมชั้นตรี ที่ สำนักเรียนคณะจังหวัดนครพนม สังกัดวัดชัยมงคล อ.บ้านแพง จ.นครพนม
*พ.ศ. 2505 สอบไล่ได้นักธรรมชั้นโท ที่ สำนักเรียนคณะจังหวัดนครพนม สังกัดวัดชัยมงคล อ.บ้านแพง จ.นครพนม
*พ.ศ. 2506 สอบไล่ได้นักธรรมชั้นเอก ที่ สำนักเรียนคณะจังหวัดนครพนม สังกัดวัดชัยมงคล อ.บ้านแพง จ.นครพนม
*พ.ศ. 2514 สอบไล่ได้เปรียญธรรม 7 ประโยค ที่ สำนักเรียนวัดบุปผาราม
*พ.ศ. 2520 สอบไล่ได้เปรียญธรรม 8 ประโยค ที่ สำนักเรียนวัดบุปผาราม
*พ.ศ. 2521 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาวิชาปรัชญา (M.A.) จากมหาวิทยาลัยไมซอร์ ประเทศอินเดีย

## การปกครองคณะสงฆ์
*พ.ศ. 2525 เป็นเจ้าอาวาสวัดสิริกาญจนาราม จังหวัดกาญจนบุรี
*พ.ศ. 2527 เป็นเจ้าคณะอำเภออำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี (ธรรมยุต)
*พ.ศ. 2533 เป็นพระอุปัชฌาย์
*พ.ศ. 2550 เป็นเจ้าคณะจังหวัดนครปฐม-กาญจนบุรี-สุพรรณบุรี (ธรรมยุต)

## สมณศักดิ์
*12 สิงหาคม พ.ศ. 2535 รับพระราชทานสัญญาบัตร ตั้งสมณศักดิ์ขึ้น เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญเปรียญ ที่ **พระญาณดิลก,สป.**

*5 ธันวาคม พ.ศ. 2544 รับพระราชทานสัญญาบัตรตั้ง สมณศักดิ์ขึ้น เป็นพระราชาคณะชั้นราช ที่ **พระราชสารสุธี** ตรีปิฎกวิภูษิต ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี

*5 ธันวาคม พ.ศ. 2556 รับพระราชทานสัญญาบัตร ตั้งสมณศักดิ์ขึ้น เป็นพระราชาคณะชั้นเทพ ที่ **พระเทพเมธาภรณ์** สุนทรปริยัติดิลก ตรีปิฎกวิภูษิต ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
เมธาภรณ์
หมวดหมู่:เจ้าคณะจังหวัด
หมวดหมู่:เจ้าคณะอำเภอ
หมวดหมู่:เจ้าอาวาส
หมวดหมู่:เปรียญธรรม 8 ประโยค
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองยโสธร
หมวดหมู่:ภิกษุจากจังหวัดยโสธร
หมวดหมู่:ภิกษุจากจังหวัดกาญจนบุรี
ภูเขาแปดพันเมตร

[thumb|right|300px |ยอดเขาต่าง ๆ ของ[เทือกเขาหิมาลัยมองจากสถานีอวกาศนานาชาติ]]
**ยอดเขาแปดพันเมตร** () คือยอดเขาสิบสี่ยอด ที่มีความสูงเกินกว่า 8000 เมตรจากระดับน้ำทะเล ยอดเขาทั้งสิบสี่ยอดอยู่ในเทือกเขาหิมาลัยและเทือกเขาการาโกรัมในทวีปเอเชีย

ความพยายามครั้งแรกที่ได้รับการบันทึกในการปีนยอดเขาแปดพันเมตรกระทำโดยคณะนักสำรวจที่นำโดยอัลเบิร์ต เอฟ. มัมเมอรี และเจ. นอร์แมน คอลลีในการพยายามพิชิตยอดยอดเขานังกาปาร์บัตในปากีสถานในปี ค.ศ. 1895 แต่ไม่สำเร็จ เมื่อมัมเมอรีย์และชาวกุรข่าสองคนเสียชีวิตเมื่อหิมะถล่ม

หลักฐานแรกของผู้พิชิตยอดเขาแปดพันเมตรเป็นของมอรีซ แอร์ซอก (Maurice Herzog) และหลุยส์ ลาเชอนาล (Louis Lachenal) ผู้ปีนขึ้นไปถึงยอดเขาอันนะปุรณะเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1950

บุคคลแรกที่พิชิตยอดเขาแปดพันเมตรทั้งสิบสี่ยอดคือไรน์โฮลด์ เมสเนอร์ ผู้ทำสำเร็จเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1986 ปีต่อมาในปี ค.ศ. 1987 เยชี คูคุชคา (Jerzy Kukuczka) กลายเป็นคนที่สอง ในปี ค.ศ. 2009 มีผู้พิชิตทั้งสิบสี่ยอดทั้งหมดด้วยกัน 16 คน การพิชิตยอดเขาเหล่านี้เป็นการเสี่ยงอันตรายสูงที่มีผู้เสียชีวิตไปสี่คนในการพยายาม ผู้ที่ปีนยอดเขาเหล่านี้บ่อยที่สุดคือ คัวนีโต โอยาร์ซาบัล (Juanito Oiarzabal) ที่ปีนด้วยกันทั้งสิ้น 23 ครั้งระหว่าง ค.ศ. 1985 ถึง ค.ศ. 2009

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ยอดเขาเอเวอเรสต์ 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Site dedicated to the 8000m peaks and mountaineers
* Pictures of 8'000 meter peaks
* Map in ''GeoFinder.ch'' showing the locations of the main summits

หมวดหมู่:ภูเขา
วัดมะม่วงทอง

**วัดมะม่วงทอง** ตั้งอยู่ใน ตั้งอยู่เลขที่ 20 บ้านบ่อโพธิ์ หมู่ที่ 7 ตำบลปากพูน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 10 ไร่ 87 ตารางวา โฉนดที่ดิน เลขที่ 84555

## อาณาเขต
ทิศเหนือจดที่ดินโรงเรียนวัดมะม่วงทอง
ทิศใต้และทิศตะวันออกจดที่ดินของเอกชน
ทิศตะวันตกจดถนนสายบ่อโพธิ์ - ปากพูน

## สมบัติของวัด
มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 2 ไร่ 2 งาน 50 ตารางวา โฉนดที่ดิน เลขที่ 55120 อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ กว้าง 11 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2538 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กชั้นเดียว ศาลาการเปรียญ กว้าง 9 เมตร ยาว 20 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กชั้นเดียว กุฏิสงฆ์ จำนวน 3 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง และตึก 2 หลัง ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กชั้นเดียว นอกจากนี้ มีฌาปนสถาน โรงครัวและกุฏิเจ้าอาวาส ปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537

## ประวัติ
วัดมะม่วงทอง ไม่ปรากฏปีที่สร้าง ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2470 พระรัตนธัชมุนี (แบน คณฺฐาภรโณ) เจ้าคณะมณฑลนครศรีธรรมราช ได้มาบูรณะปฏิสงขรณ์และจัดส่งพระมาจำพรรษาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2511 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 25 เมตร ยาว 50 เมตร การบริหารและการปกครอง มีเจ้าอาวาสเท่าที่สืบค้นนามได้ คือ
# พระหนูเอียด         พ.ศ. 2470 -  พ.ศ. 2475
# พระสน                 พ.ศ. 2476 - พ.ศ. 2481
# พระตุด                 พ.ศ. 2486 - พ.ศ. 2496
# พระดวน               พ.ศ. 2496 - พ.ศ. 2504
# พระมหาสมพร      พ.ศ. 2504 - พ.ศ. 2507
# พระใบฎีกาประดับ พ.ศ. 2507 - พ.ศ. 2522
# พระใบฎีกาพา       พ.ศ. 2522 - พ.ศ. 2532
	
หลังจากที่พระใบฎีกาพา ได้อาพาธจนขอลาสิกขาออกไป ก็ว่างเว้นเจ้าอาวาสนาน 2 ปี ต่อมาคุณครูวุฒิ ถาวรพราหมณ์ ครูใหญ่โรงเรียนวัดโบสถ์ ตำบลปากพูน จังหวัดนครศรีธรรมราช ได้ปรึกษาคณะกรรมการวัดมะม่วงทอง เพื่อกราบเรียนพระธรรมรัตนดิลก (อาคม อุตฺตโร) เจ้าอาวาสวัดบุปผาราม กรุงเทพมหานคร และพระธรรมดิลก (สมภพ ภูริปญฺโญ) ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดราชผาติการามวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ขอนิมนต์พระจักรี ขนฺติพโล มาจำพรรษาเพื่อดูแลเสนาสนะในตำแหน่งรักษาการเจ้าอาวาส ในปี พ.ศ. 2535 ในการดำเนินการนี้เหตุเพราะว่าคณะกรรมการเห็นว่าพระเดชพระคุณท่านทั้งสองเป็นพระอุปัชฌาย์และญาติของพระจักรี ขนฺติพโล และทั้งสามท่านก็เป็นลูกหลานของพระรัตนธัชมุนี (แบน คณฺฐาภรโณ) ผู้ซึ่งเป็นองค์ปฐมบูรณปฏิสังขรณ์วัดมะม่วงทองให้เจริญสืบมา

## อ้างอิง

มะม่วงทอง
มะม่วงทอง
ยอดเขานังคาปัรพัต

**ยอดเขานังคาปัรพัต** () เป็นยอดเขาสูงสุดในโลกอันดับที่ 9 นังกาปาร์บัตแปลว่า “ยอดเขาเปลือย” โดย “Parbat” มาจากภาษาสันสกฤตว่า“ปรฺวต” (पर्वत) ที่แปลว่าภูเขาหรือหิน (เป็นรากศัพท์ของ "บรรพต" ในภาษาไทย) และคำว่า “Nanga” ที่มาจากภาษาสันสกฤตว่า “นคฺน” (नग्न) ที่แปลว่าเปลือยหรือว่าง แต่เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า “ภูเขานักฆ่า” (Killer Mountain) เพราะเป็นภูเขาที่มีอันตรายที่สุดในบรรดายอดเขาแปดพันเมตรสิบสี่ยอด โดยเฉพาะในครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 แม้หลังจากนั้นอันตรายจะลดลงแต่ยังปีนได้ยากอยู่

ผู้ที่พิชิตยอดเขานี้สำเร็จเป็นคนแรก คือ แฮร์มันน์ บูล นักปีนเขาชาวออสเตรีย เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1953 โดยปีนเดี่ยว

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ยอดเขาแปดพันเมตร 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ภูเขาในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:เทือกเขาหิมาลัย
หมวดหมู่:ยอดเขาที่มีความสูงเกิน 8,000 เมตร
แยกรามคำแหง-ร่มเกล้า

**แยกรามคำแหง-ร่มเกล้า** เป็นสี่แยกที่อยู่ในแขวงมีนบุรีและแขวงแสนแสบ เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดของถนนรามคำแหงและถนนร่มเกล้า (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3119) จากแยกนี้สามารถเข้าถนนร่มเกล้า เพื่อไปยัง ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ ได้

## ลักษณะทางกายภาพ
มีสะพานลอยข้ามแยกร่มเกล้าตามแนวของถนนรามคำแหง และด้านล่างเป็นถนนระดับดินที่มีสัญญาณไฟควบคุม เป็นแยกแรกของเขตมีนบุรีที่มีกล้องตรวจจับการฝ่าสัญญาณไฟ

## สถานที่ในบริเวณใกล้เคียง
* สถานีตำรวจนครบาลมีนบุรี
* โรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ
* มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต วิทยาเขตร่มเกล้า
* บิ๊กซี สาขาร่มเกล้า
* ไทวัสดุ สาขาสุขาภิบาล 3
* โทรคมนาคมแห่งชาติ สาขามีนบุรี

## โครงการในอนาคต
* สถานีแยกร่มเกล้า ของโครงการรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม โดยตั้งอยู่บริเวณใกล้แยก

รามคำแหง-ร่มเกล้า
รามคำแหง-ร่มเกล้า
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพ่อขุนรามคำแหงมหาราช
Nepenthes mira

***Nepenthes mira*** (มาจากภาษาละติน: *mirus* "มหัศจรรย์") เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่สูงถิ่นเดียวของปาลาวัน ในประเทศฟิลิปปินส์ เติบโตที่ระดับความสูง 1500 ถึง 2000 ม.จากระดับน้ำทะเล

*N. mira* ถูกจัดจำแนกโดยแมตทิว จิบบ์ (:En:Matthew Jebb) และมาร์ติน ชีก (Martin Cheek) ในปี ค.ศ. 1998 *N. mira* มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับหม้อข้าวหม้อแกงลิงในเกาะบอร์เนียว อย่าง *[[Nepenthes edwardsiana|N. edwardsiana]]*, *[[Nepenthes macrophylla|N. macrophylla]]*, และ *[[Nepenthes villosa|N. villosa]]*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Captive Exotics: ''Nepenthes mira'' 

หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
Nepenthes platychila

***Nepenthes platychila*** (มาจากภาษากรีก: *platus* "แบนราบ", *cheilos* "กลีบปาก") เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของภูเขาฮอส (Hose) รัฐซาราวักตอนกลาง ในประเทศมาเลเซีย มีเพอริสโตมเรียบลื่น หม้อบนทรงกรวย

## ลูกผสมทางธรรมชาติ

* *[[Nepenthes fusca|N. fusca]]* &times; *N. platychila*

## อ้างอิง

* Clarke, C.M. & C.C. Lee 2004. *Pitcher Plants of Sarawak*. Natural History Publications (Borneo), Kota Kinabalu.
* Lee, C.C. 2002. *Nepenthes* species of the Hose Mountains in Sarawak, Borneo. *Proceedings of the 4th International Carnivorous Plant Conference, Hiroshima University, Tokyo*: 25–30.

หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
โพไซดอน ราชันย์แห่ง แอตแลนติส

## รายชื่อสิ่งก่อสร้างที่เพิ่มเข้ามาภายในเกมนี้
* มหาวิทยาลัย
* พิพิธภัณฑ์

## ลิงค์ที่เกี่ยวข้อง
*
*ข้อมูลเกมส์โพไซดอน 

หมวดหมู่:วิดีโอเกม
ไม้ล้มลุก

thumb|right|280px |ดอกเวอโรนิคา ลองกิโฟเลีย (Veronica longifolia) ซึ่งเป็นพืชโตชั่วฤดูชนิดหนึ่ง
**ไม้ล้มลุก** () เป็นพืชที่ใบและก้านตายราบลงไปถึงดินเมื่อสิ้นฤดูการปลูก พืชโตชั่วฤดูอาจจะเป็นพืชปีเดียว, พืชสองปี หรือไม้ล้มลุกหลายปีก็ได้

พืชโตชั่วฤดูที่เป็นพืชปีเดียวจะตายโดยไม่ฟื้นเมื่อสิ้นฤดูการปลูก หรือเมื่อออกดอกและผลแล้วก็จะปลูกจากเมล็ดได้อีกในฤดูการปลูกของปีต่อมา

ไม้ล้มลุกหลายปีและพืชสองปีจะมีก้านที่ตายราบลงเมื่อสิ้นฤดูการปลูกแต่บางส่วนที่ติดดินของยังคงมีเซลล์ที่มีชีวิตอยู่ต่อไปในฤดูที่จะมาถึง (ในกรณีพืชสองปีก็จะมีชีวิตอยู่จนถึงฤดูการปลูกในปีต่อมาก่อนที่จะออกดอกและตาย) ส่วนที่จะโตขึ้นใหม่ในฤดูการปลูกในปีถัดมาจะก่อตัวขึ้นบนดินหรือใต้ดินที่รวมทั้วราก หัว ไรโซม หรือ หน่อ หรือกิ่งใต้ดินแบบต่างๆ ตัวอย่างของพืชโตชั่วฤดูที่เป็นพืชสองปีก็ได้แก่แครอท และ พาร์สนิพ ไม้ล้มลุกหลายปีก็ได้แก่โบตั๋น, ฮอสตา, สะระแหน่ และ เฟิร์นเกือบทุกชนิด ในทางตรงกันข้ามพืชที่ไม่ใช่ไม้ล้มลุกหลายปีจะเป็นไม้แข็ง (woody plant)  ที่มีกิ่งเหนือดินที่ยังมีชีวิตอยู่ระหว่างช่วงที่หยุดเจริญเติบโต และแตกหน่อในฤดูการปลูกในปีต่อมาจากกิ่งที่อยู่เหนือดินซึ่งรวมทั้งต้นไม้ ไม้พุ่ม และ ไม้เถา

ลักษณะการเติบโตเช่นที่กล่าวนี้เกิดขึ้นในบริเวณภูมิภาคที่อากาศเย็นและมีสี่ฤดูโดยฤดูกาลปลูกจะอยู่ในช่วงระหว่างฤดูใบไม้ผลิจนถึงฤดูร้อน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืช
หมวดหมู่:พฤกษศาสตร์
อโศก

**อโศก** อาจหมายถึง

* อโศกน้ำ
* อโศกเหลือง
* อโศกอินเดีย
* ถนนอโศกมนตรี
* เสาอโศก
* พระเจ้าอโศกมหาราช
* กลุ่มพุทธสถานที่ตั้งโดยคณะของสมณะโพธิรักษ์ เช่น สันติอโศก ปฐมอโศก
* สถานีอโศก สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท บริเวณทางแยกอโศกมนตรี
Nepenthes petiolata

***Nepenthes petiolata*** (มาจากภาษาละติน: *petiolatus* "มีก้านใบ") เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะมินดาเนา ในประเทศฟิลิปปินส์

## ลูกผสมทางธรรมชาติ
* *[[Nepenthes alata|N. alata]]* × *N. petiolata*
* *N. petiolata* × *[[Nepenthes truncata|N. truncata]]*

## อ้างอิง

* Danser, B.H. 1928. ''Nepenthes petiolata'' DANS., spec. nova.. In: The Nepenthaceae of the Netherlands Indies. *Bulletin de Jardin de Botanique, Buitenzorg*, Série III, **9**(3–4): 249–438.
* Mann, P. 1998. A trip to the Philippines. *[[Carnivorous Plant Newsletter]]* **27**(1): 6–11.

หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
เดลฟินเนียม

**เดลฟิเนียม** () เป็นสกุลพืชที่มีด้วยกันราว 300 สปีชีส์ ที่เป็นพืชโตชั่วฤดูยืนต้นประเภทพืชดอกในวงศ์พวงแก้วกุดั่น เป็นพืชที่มีถิ่นฐานทางซีกโลกตอนเหนือ (Northern Hemisphere) และบนที่สูงในบริเวณเขตร้อนในแอฟริกา ชื่อสามัญ “ลาร์คเสปอร์” ใช้ร่วมกับสกุล Consolida ที่ใกล้เคียงกัน

ทรงใบเป็นรูปใบปาล์มเป็นอุ้งเป็นสามถึงเจ็ดแฉก กิ่งดอกชลูดขึ้นไป ขนาดของแต่ละสปีชีส์ก็ต่างกันออกไปที่สูงตั้งแต่ 10 เซนติเมตรไปจนถึงสองเมตร แต่ละก้านก็จะมีดอกรอบกระจายออกไปรอบก้าน สีก็มีตั้งแต่สี่ม่วง, น้ำเงิน, ฟ้า ไปจนถึงแดง เหลือง และขาว แต่ละดอกมีคล้ายกลีบนอกห้ากลีบแต่ติดกันตลอดเหมือนถุงที่มีจะงอยตรงปลาย ภายในกลีบนอกก็จะมีกลีบในสี่กลีบ เมล็ดมีขนาดเล็กและมักจะเป็นสีดำเป็นมัน ดอกบานตั้งแต่ปลายฤดูใบไม้ผลิไปจนถึงปลายฤดูร้อน ผสมพันธุ์โดยผีเสื้อและผึ้ง สปีชีส์ส่วนใหญ่เป็นพิษ

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* พืชดอก 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:เดลฟิเนียม
หมวดหมู่:พืชมีพิษ
หมวดหมู่:พืชแบ่งตามสกุล
นักประดิษฐ์

**นักประดิษฐ์** คือบุคคลผู้สร้างสรรค์หรือค้นพบวิธีการ รูปแบบ เครื่องมือ หรือสิ่งอื่นใดที่เป็นประโยชน์ ซึ่งไม่เคยมีมาก่อน และอาจเรียกได้ว่าเป็นสิ่งประดิษฐ์ สามารถนำไปต่อยอดเป็นนวัตกรรม ปัจจุบันการถือว่าความเป็นนักประดิษฐ์ในระดับสากล (หรือผู้ประดิษฐ์) จะต้องมีการรับรองโดยสิทธิบัตรสำหรับสิ่งประดิษฐ์สิ่งนั้น คำว่านักประดิษฐ์อาจหมายถึงบุคคลผู้มีงานอดิเรกหรืออาชีพเป็นการประดิษฐ์คิดค้นสิ่งแปลกใหม่อยู่เสมอ แม้ว่าผลงานที่ออกมาจะไม่สามารถนำไปจดสิทธิบัตรได้ก็ตาม

## นักประดิษฐ์

* โทมัส เอดิสัน ผลงานที่เป็นที่รู้จักอย่างมากคือ การประดิษฐ์หลอดไฟ
* อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ ผู้ประดิษฐ์โทรศัพท์ขึ้นเป็นคนแรก
* อเล็กซานเดอร์ เฟลมมิง นักวิทยาศาสตร์ผู้ค้นพบยาปฏิชีวนะชนิดแรกที่ชื่อ เพนนิซิลิน (Penicillin)

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* วันนักประดิษฐ์
* สมาคมนักประดิษฐ์แห่งประเทศไทย

หมวดหมู่:นักประดิษฐ์
ออลเทอร์นาทิฟแดนซ์

**ออลเทอร์นาทิฟแดนซ์** ()  เป็นแนวเพลงประเภทหนึ่งที่รวมองค์ประกอบของดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อก โดยจะรวมดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์อย่างเทคโนและดนตรีเฮาส์ไว้ด้วย ออลเทอร์นาทิฟแดนซ์ได้รับอิทธิพลจากศิลปินแนวออลเทอร์นาทิฟร็อกในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 อย่างนิวออร์เดอร์

## ลักษณะ
เว็บไซต์ออลมิวสิก อธิบายไว้ว่า "ออลเทอร์นาทิฟแดนซ์" มักจะมีรวมองค์ประกอบของดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกกับอินดี้ร็อก ผสมกับดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งจะใช้เครื่องสังเคราะห์เสียงหรือแซมเพลอร์ในการสร้างสรรค์เพลง ทำให้สอดคล้องกับดนตรีโพสต์ดิสโก้

## เรื่องราวความโดดเด่นและศิลปิน
ส่วนใหญ่ ออลเทอร์นาทิฟแดนซ์มักจะเป็นศิลปินจากอังกฤษที่มาจากไนต์คลับและศิลปินใต้ดิน นิวออร์เดอร์ถูกอ้างโดยออลมิวสิก เป็นกลุ่มแรกที่คิดค้นดนตรีประเภทนี้และเริ่มบันทึกในช่วงระหว่างปี 1982-1983 ซึ่งรวมโพสต์พังก์กับซินท์ป็อปรวมสไตล์ของเยอรมัน ครัฟท์แวร์ค มีผลกระทบในสหราชอาณาจักรในปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 ของดนตรีแนวแมดเชสเตอร์และทริปฮอปในคริสต์ทศวรรษ 1990 และเรื่องราวดนตรีเรฟ เดอะโพรดิจี และเดอะเคมิคอลบราเทอร์ส สองศิลปินตัวอย่างสำคัญในคริสต์ทศวรรษ 1990 สตูดิโออัลบั้มชุดที่สามของเดอะโพรดิจี The Fat of the Land อัลบั้มเพลงที่เป็นครั้งแรกที่ออลเทอร์นาทิฟแดนซ์ได้ที่เป็นรู้จักในระดับนานาชาติ

## อ้างอิง
* http://www.allmusic.com/explore/style/alternative-dance-d2898 

หมวดหมู่:แนวเพลงออลเทอร์นาทิฟร็อก
หมวดหมู่:ประเภทดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์
ทีเอสโต

**แจ็สโต** () มีชื่อจริงว่า **ไตส์ มีคีล เฟอร์เวสต์** () เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1969 เป็นดีเจชาวดัตช์ โปรดิวเซอร์เพลง และเป็นดีเจที่มีชื่อเสียงในวงการแทรนซ์  

## ผลงาน
;สตูดิโออัลบั้ม
* 2001 *[[In My Memory]]*
* 2004 *[[Just Be]]*
* 2007 *[[Elements of Life]]*
* 2009 *[[Kaleidoscope (Tiësto album)|Kaleidoscope]]*
* 2011 *[[Kiss from the Past]]* (ใช้ชื่อ Allure)
* 2014 *[[A Town Called Paradise]]*

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บทางการ
* Tiësto ที่ยูทูบ
* Tiësto ที่เฟซบุ๊ก

หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 2004
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวดัตช์
หมวดหมู่:รีมิกเซอร์
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนอร์ทบราแบนต์
หมวดหมู่:นักดนตรีโพรเกรสซิฟเฮาส์
หมวดหมู่:นักดนตรีฟิวเจอร์เฮาส์
หมวดหมู่:นักดนตรียูโรแดนซ์
แผนที่เดินเรือพอร์โทลาน

**แผนที่เดินเรือพอร์โทลาน** () คือแผนที่การเดินเรือที่ใช้การบรรยายอย่างละเอียดของอ่าวและฝั่งทะเลที่เขียนขึ้นเป็นครั้งแรกในคริสต์ทศวรรษ 1300 ในอิตาลีและสเปน คำว่า “portolan” มาจากคำคุณศัพท์ภาษาอิตาลี “portolano” ที่แปลว่า “เกี่ยวกับเมืองท่าหรืออ่าว”  แผนที่เหล่านี้เป็นแผนที่อย่างหยาบๆ ที่เขียนจากคำบรรยายของชาวยุโรปในยุคกลางที่เดินเรือเลียบฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและทะเลดำ แผนที่มักจะวาดบนหนังแกะเป็นภาพสิ่งที่เตะตาที่จำได้ง่ายของเมืองท่าหรือชายฝั่งทะเลที่เห็น

เส้นตรงที่ไขว้ไปมาบนแผนที่เป็นเส้นของเข็มทิศ 32 ทิศที่นักเดินเรือใช้ ซึ่งคล้ายกับเข็มทิศกุหลาบ (compass rose) ที่ปรากฏบนแผนภูมิและแผนที่ของสมัยต่อมา แผนที่เดินเรือพอร์โทลานรวมบันทึกของการสังเกตของนักเดินเรือพร้อมด้วยการตกแต่ง และภาพของฝั่งทะเลเพื่อการใช้ของนักเดินเรือในยุคนั้น 

แผนที่เดินเรือพอร์โทลานมิได้คำนึงถึงส่วนโค้งของโลก ฉะนั้นจึงเป็นแผนที่ไม่มีประโยชน์ต่อการเดินเรือในมหาสมุทร จะมีประโยชน์ก็เพียงในบริเวณที่ไม่กว้างขวางนักเช่นในบริเวณทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทะเลดำ หรือ ทะเลแดง ค.ศ.

แผนที่เดินเรือพอร์โทลานที่เก่าที่สุดคือ “แผนที่พิซาเน” ที่เขียนมาตั้งแต่ราว ค.ศ. 1296 และในปี ค.ศ. 1339 นักเขียนแผนที่อันเจลิโน ดุลแซร์ตก็สร้างแผนที่เดินเรือพอร์โทลานขึ้นฉบับหนึ่ง

## ดูเพิ่ม
* การเดินเรือ 

หมวดหมู่:แผนที่
หมวดหมู่:อุปกรณ์เดินเรือ
รวี โดมพระจันทร์

**รวี โดมพระจันทร์** (15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 – 28 ตุลาคม พ.ศ. 2532) นามปากกาของ "ยุทธพงศ์ ภูริสัมบรรณ" ซึ่งได้มีชื่อเสียงในช่วง 14 ตุลา และ 6 ตุลา จากการถ่ายทอดเรื่องราวความอยุติธรรมของสังคมและรัฐบาลเผด็จการ ผ่านทางบทกลอนที่ใช้ภาษาที่เรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยความรู้สึกคับแค้นและกระตุ้นให้คนมีพลังลุกขึ้นสู้ไม่ยอมจำนนต่ออำนาจรัฐ

## ประวัติ
ยุทธพงศ์ ภูริสัมบรรณ หรือ รวี โดมพระจันทร์ เกิดที่หนองปลาไหล จังหวัดพิจิตร (15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490) บิดาเป็นชาวจีนไหหลำอพยพชื่อนายวา แซ่พัว และมารดามีเชื้อจีนไทย ชื่อนางเฮี๊ยะ แซ่พัว (ปัจจุบันเสียชีวิตแล้วทั้งคู่) ยุทธพงศ์เป็นลูกคนที่ 4 จากทั้งหมด 9 คน ครอบครัวเดิมประกอบอาชีพค้าขาย และได้ย้ายมาตั้งรกรากที่พิษณุโลกตั้งแต่ยุทธพงศ์ยังเด็ก 
ยุทธพงศ์แต่งงานกับพ.ญ.วารุณี (สดเจริญ) มีบุตรชายหนึ่งคนและบุตรสาวหนึ่งคน และได้ย้ายมาชลบุรีซึ่งเป็นจังหวัดที่ภรรยาทำงานอยู่ เนื่องจากต้องเดินงานไปกลับ กรุงเทพ-ชลบุรีเป็นประจำ ประกอบด้วยการทำงานหนัก และต้องเจอกับควันบุหรี่ในที่ทำงาน ยุทธพงศ์จึงร่างกายอ่อนแอ และเสียชีวิตจากโรคมะเร็งปอดแม้ว่าไม่เคยสูบบุหรี่เลย ในวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2532 ก่อนวันเกิดปีที่สี่สิบสองเพียงไม่ถึงเดือน

## ผลงานการกวี
* **ตื่นเถิดเสรีชน** ประพันธ์เมื่อ พ.ศ. 2515
* **คนคนนี้แหละคน** ประพันธ์เมื่อ พ.ศ. 2517

## ประวัติการทำงาน
ตำแหน่งงานสุดท้ายของยุทธพงศ์ก่อนเสียชีวิตคือเป็นผู้จัดการศูนย์ข้อมูล บ.ตะวันออกแมกกาซีน ในเครือของสนธิ ลิ้มทองกุล ภายหลังที่เขาจากไป บริษัทที่ทำงานได้ก่อตั้ง "รางวัลรวี โดมพระจันทร์" จัดประกวดกวีนิพนธ์และนวนิยาย แต่ดำเนินไปได้เพียงสองปีก็ยุติลง ทิ้งไว้เพียงหนังสือรวมบทกวีเล่มสุดท้าย ซึ่งรวบรวมจากผลงานเด่นๆ ของเขาในชื่อ "ตื่นเถิดเสรีชน" ในเล่มมีข้อเขียนของกวีใหญ่ และเจ้าพ่อสื่อใหญ่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดพิจิตร
หมวดหมู่:นักเคลื่อนไหวชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ 14 ตุลา
หมวดหมู่:บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ 6 ตุลา
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:นามปากกา
หมวดหมู่:ศิลปินจากจังหวัดพิจิตร
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งปอด
อับบาส อิบน์ อับดุลมุฏฏอลิบ

**อับบาส อิบน์ อับดุลมุฏฏอลิบ** (, ) เป็นลุงทางพ่อและเป็นเพื่อนของมุฮัมมัดผู้มีอายุแก่กว่ามุฮัมมัดเพียงไม่กี่ปี อับดุบมุฏเฏาะลิบเป็นพ่อค้าผู้มีฐานะดี ระหว่างการเผยแพร่ของศาสนาอิสลามในระยะแรกอับดุบมุฏเฏาะลิบก็เป็นผู้พิทักษ์ปกป้องมุฮัมมัดขณะที่อยู่ที่มักกะหฺ แต่มาเปลี่ยนนิกายหลังจากยุทธการที่บะดัร (Battle of Badr) ในปี ฮ.ศ. ที่ 2&nbsp; ผู้ที่สืบเชื้อสายต่อจากเขาได้ก่อตั้งจักรวรรดิกาหลิปอับบาซียะห์ ในปี ค.ศ. 750

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลในศาสนาอิสลาม
หมวดหมู่:ชาวอาหรับ
หมวดหมู่:บุคคลจากมักกะฮ์
โลหะเบา

**โลหะเบา** คือโลหะที่มีน้ำหนักอะตอมต่ำ จุดแบ่งแยกระหว่างโลหะหนักกับโลหะเบาอาจมีการแบ่งที่ไม่เหมือนกัน แต่โลหะเบาก็มักจะมีธาตุลิเทียม เบริลเลียม โซเดียม แมกนีเซียม และอะลูมิเนียมรวมอยู่ด้วย บางครั้งโลหะเบาก็รวมไปถึงโลหะอื่นที่มีน้ำหนักอะตอมน้อยกว่าธาตุนิกเกิล และหลังจากนิกเกิลเป็นต้นไปก็เป็นโลหะหนัก ปกติแล้วโลหะเบาจะเป็นพิษน้อยกว่าโลหะหนัก โลหะเบาหลายชนิดจะเป็นพิษเมื่อมีปริมาณมาก

## ดูเพิ่ม
* โลหะหนัก
* โลหะเจือ (อัลลอย)
* อโลหะ

หมวดหมู่:หมู่ธาตุเคมี
หมวดหมู่:โลหะ
เรซิงลากูน

**เรซิงลากูน** (; ) เป็นเกมรถแข่งแนวอาร์พีจี ที่พัฒนาโดยบริษัทสแควร์ วางจำหน่ายวันที่  10 มิถุนายน ค.ศ. 1999 ในเกมมีเอกลักษณ์ในการที่จะรวมการแข่งรถบนถนนที่มีองค์ประกอบในบทบาทการเล่น มีเรื่องราวของเกมดังต่อไปนี้ที่ได้เกี่ยวกับสมาชิกคนใหม่ของทีมรถแข่งบนถนนในปี 1999 ในเมืองโยโกฮาม่า ประเทศญี่ปุ่น ตอนที่เขาพยายามที่จะเรียนรู้เกี่ยวกับอดีตที่ผ่านมาของเขาและการแข่งลึกลับที่เกิดขึ้นเมื่อสิบปีก่อนที่จะเปิดเกม ได้วางจำหน่ายสำหรับ เพลย์สเตชัน ซึ่งเกมจะใช้กันได้กับ โซนี่พ็อกเก็ตสเตชัน (Sony PocketStation) สำหรับเพลงในเกมนี้ถูกแต่งโดย โนะริโกะ มะสีเอะดะ เป็นเพลงแจ๊ส/เทคโนฟิวชัน เธอได้เข้าร่วมกับ ทะกะฮิะโตะ เอะงุชิ ซึ่งเป็นบทเพลงแรกของเขา และซาวด์แทร็กได้รับการจำหน่ายเป็นอัลบั้ม เกมได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ไม่ดีในประเทศญี่ปุ่นและไม่เคยจำหน่ายในนอกประเทศ แต่ยังคงมียอดขายประมาณ 100.000 ชุด

## การเล่น
เกมจะมีการแข่งขันบนถนนที่มีการริเริ่มโดยกะพริบไฟหน้าใส่นักขับคนอื่น ๆ ผู้เล่นจะสามารถปรับแต่งสีของรถคันนั้นและส่วนอื่น ๆ และการปะทะกับนักแข่งอีกครั้งเพื่อที่จะได้รับสิทธิจากเอาชิ้นส่วนจากผู้เล่นของรถที่ได้พ่ายแพ้ไปได้ การเล่นมีทั้งสองโหมดคือ "ไฮสปิดไดร์ฟวิงอาร์พีจี" (High Speed Driving RPG) โหมดที่ผู้เล่นจะได้ขับรถที่มีการทำภารกิจและการแข่งรถกับนักขับอื่น ๆ และโหมด "ทูวอร์ริเออร์แบทเทิลโหมด" (2 Warriors Battle Mode) (สามารถเล่นได้สองคน) ผู้เล่นเพียงแค่เข้าแข่งขันในการแข่งขันชิงกัน โดยโหมดอาร์พีจีเป็นส่วนหลักของเกมนี้

เรื่องราวของเกมจะเกิดขึ้นในเมืองโยโกฮามา ประเทศญี่ปุ่นในปี 1999  และศูนย์กลางในหลายกลุ่มนักแข่งบนถนน ใน 10 ปีก่อนที่ในเกมมีจะการแข่งขันที่เรียกว่า "ฟาสเทสต์เลเจนด์" (Fastest Legend) ในคืนหนึ่งทีมเบย์ลากูนเรซซิงมีห้าสมาชิกที่นำโดย "ดิเอจ" อิกกิ ฟูจิซาว่า ได้ถือแข่งกับ ทีมไนท์เรซเซอร์ (Night Racer) เรื่องราวต่อไปนี้มีหนึ่งในสมาชิกใหม่เข้าร่วมทีมบีแอลอาร์นั้นคือ โจว์ อากาซากิ ได้เพิ่งเริ่มต้นอาชีพการแข่งของเขา อากาซากิ มุ่งมั่นที่จะหาข้อมูลเกี่ยวกับความลึกลับของ "Fastest Legend" เช่นเดียวกับอดีตที่เขาลืม

## การตอบรับ
ถึงแม้ว่าเกมจะได้ยอมรับว่าไม่ดีจากนิตยสารเกมของญี่ปุ่น *Famitsu* ให้คะแนนเพียงแค่ 21 จาก 40 เกมได้มีการบริหารการขายได้มากกว่า 100,000 ชุดภายในไม่กี่สัปดาห์ที่ได้จำหน่าย  เกมได้รับการโหวตถึงหมายเลข 45 ให้เป็น "most wanted sequels" จากผู้อ่านของ Famitsu
## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแข่งความเร็ว
หมวดหมู่: วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2542
แผนที่โลกกันตีโน

**แผนที่โลกกันตีโน** () หรือ **แผนที่ทรงกลมบนระนาบกันตีโน** () เป็นแผนที่เก่าที่สุดที่ยังคงมีอยู่ที่แสดงการพบดินแดนของโปรตุเกสทั้งทางตะวันออกและตะวันตก แผนที่นี้ตั้งชื่อตามอัลแบร์โต กันตีโน ผู้แทนของดยุคแห่งแฟร์รารา และผู้ที่ลักลอบนำแผนที่จากโปรตุเกสเข้าไปในอิตาลีสำเร็จใน ค.ศ. 1502 แผนที่โลกกันตีโนเป็นแผนที่ที่เก่าที่สุดของดินแดนอเมริกาที่เขียนขึ้นและแสดงภาพที่รวมทั้งหมู่เกาะแคริบเบียนและฝั่งทะเลฟลอริดา แอฟริกา ยุโรป และเอเชียที่ตรงกับความจริงเป็นอันมาก แผนที่มีความสำคัญเพราะเป็นแผนที่ที่แสดงให้เห็นลักษณะของฝั่งทะเลของบราซิลที่พบในคริสต์ศตวรรษที่ 16 โดยเปดรู อัลวารึช กาบรัล นักสำรวจชาวโปรตุเกส

## อ้างอิง

* Harvey, Miles *The Island of Lost Maps: A True Story of Cartographic Crime*. New York:Random House, 2000. ISBN 0-7679-0826-0. (Also ISBN 0-375-50151-7).
* Rodrigues, Jorge Nascimento; Devezas, Tessaleno *Portugal - O Pioneiro da Globalização*. Famalicão, Portugal:Centro Atlântico, 2007. ISBN 978-989-615-042-6.

## ดูเพิ่ม
* การเดินเรือ 

หมวดหมู่:แผนที่
จีจ้า ดื้อสวยดุ

**จีจ้า ดื้อสวยดุ** () เป็นภาพยนตร์ไทยที่กำหนดฉายในวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2009 นำแสดงโดยจีจ้า ญาณิน นักแสดงหญิงชาวไทย นอกจากนี้ ภาพยนตร์ยังมีฉากการต่อสู้ระหว่าง *หมัดเมา* จากประเทศจีน และ *มวยเมา* จากประเทศไทยเป็นครั้งแรกของโลกอีกด้วยเช่นกัน ถูกจัดระดับเรต น15+ (ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้มีอายุตั้งแต่ 15 ปีขึ้นไป) เยาวชนอายุต่ำกว่า 15 ปีควรได้รับคำแนะนำแก่เด็กและเยาวชน ทั้งนี้ ภาพยนตร์สามารถทำรายได้รวมกว่า 24.5 ล้านบาท
## การจัดจำหน่าย
ได้ผลิตมีการจัดจำหน่ายวีซีดี ราคา 199 บาท มีจำหน่ายเฉพาะที่เซเว่นอีเลฟเว่น และ ดีวีดี ราคา 229 บาท จัดจำหน่ายโดย บริษัท แฮปปี้ โฮม เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด วางตลาดเมื่อ 30 ตุลาคม พ.ศ 2552

## นักแสดง
* จีจ้า ญาณิน รับบทเป็น ดื้อ
* คาซู แพททริค แทงค์ - แชมป์ศิลปะการต่อสู้Trickzจากฝรั่งเศส รับบทเป็น สนิม
* รุ้งตะวัน จินดาซิงห์ - นักกีฬาเพาะกายหญิง แชมป์เอเชีย รับบทเป็น ลอนดอน
* หนุ่ย แสนแดง - สมาชิกกลุ่มนักเต้น B-Boy Thai รับบทเป็น ขี้หมู
* สมพงษ์ เลิศวิมลเกษม - สมาชิกกลุ่มนักเต้น B-Boy Thai รับบทเป็น ขี้หมา
* บุญประเสริฐ ศาลางาม - สมาชิกกลุ่มนักเต้น B-Boy Thai รับบทเป็น ขี้ควาย
* มร.ฮองนี รับบทเป็น หมัดเมา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการของ"จีจ้า ดื้อสวยดุ" 
* เว็บไซต์จีจ้าแฟนคลับ 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้
หมวดหมู่:ภาพยนตร์มวยไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ราเชนทร์ ลิ้มตระกูล
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม
การลอกคราบ

[280px |thumb|[จักจั่นลอกคราบ]]
**ลอกคราบ** หรือ **สลัดขน** () เป็นศัพท์ทางชีววิทยาที่เกิดขึ้นกับสัตว์บางสปีชีส์ - **[[ecdysis]]** ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อสัตว์ลอกส่วนของร่างกายที่มักจะเป็นเปลือกนอก (แต่ก็ไม่เสมอไป) ออกไป หรือเปลี่ยนส่วนที่ปกคลุมภายนอกเช่นขนใหม่ การลอกคราบหรือสลัดขนอาจจะเกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งของปี หรืออาจจะเกิดขึ้นในช่วงใดช่วงหนึ่งในชีวิตของสัตว์ก็ได้

การลอกคราบ หรือ การสลัดขนเป็นการเปลี่ยนหนังหนังกำพร้า (Epidermis), ขนสัตว์ (pelage) หรือเปลือกนอกของร่างกายที่มีลักษณะอื่น ในบางสปีชีส์บางส่วนของร่างกายอาจจะถูกสลัดตามไปด้วยเช่นปีกของแมลงบางสปีชีส์ ตัวอย่างของการลอกคราบ หรือ การสลัดขนก็ได้แก่การสลัดขนของนก หรือ การสลัดขนของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมโดยเฉพาะสุนัข หรือ หมาจิ้งจอก) หรือการลอกคราบของสัตว์เลื้อยคลาน หรือการเปลี่ยนทั่งร่างสัตว์ขาปล้อง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ชีววิทยาการเจริญ
หมวดหมู่:พฤติกรรมของสัตว์
พหูสูต

[thumb|280px |[เลโอนาร์โด ดา วินชี ถือกันว่าเป็น “คนเรอเนสซองซ์” และเป็น “พหูสูต” คนสำคัญที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดคนหนึ่ง]]
**พหูสูต** (, จาก พหุ คุณนาม + สุ ธาตุ + -ต ปัจจัยในกิริยากิตก์) แปลว่า *ผู้ได้ฟังมามาก* (; ) (คือ ผู้มีความรู้มาก ผู้คงแก่เรียน) หมายถึง ได้ศึกษาเล่าเรียนศิลปวิทยาการมามาก ได้ยินได้ฟังเรื่องต่าง ๆ มามาก และสามารถทรงจำไว้ได้เป็นอย่างดี จนนับได้ว่าเป็นผู้รู้ เป็นปราชญ์หรือความรู้จากการฟัง คือผู้ที่เป็นผู้เชี่ยวชาญในสาขาวิชาต่าง ๆ ในการใช้ที่ไม่เป็นทางการเท่าใดนัก ผู้รู้รอบด้านอาจจะหมายถึงผู้ที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญสูง นักวิทยาศาสตร์สมัยโบราณมักจะเป็นพหูสูตโดยมาตรฐานที่ใช้กันในปัจจุบัน

คำว่า “คนเรอเนสซองซ์” (Renaissance man) หรือ “คนของโลก” (homo universalis) ซึ่งเป็นคำที่มีความนิยมน้อยกว่าที่มาจากภาษาละตินเป็นคำที่เกี่ยวข้องกับคำว่า “ผู้รู้รอบด้าน” ที่ใช้ในการบรรยายถึงผู้มีการศึกษาดีและมีความเชี่ยวชาญในวิชาการต่าง ๆ หลายวิชา ลักษณะนี้มักจะปรากฏในโลกของอาหรับ ต่อมาในยุโรปความคิดนี้ก็มานิยมกันในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีจากความคิดที่เขียนโดยผู้แทนผู้มีความสามารถของยุคนั้นชื่อลีออน บาตติสตา อัลเบอร์ติ (ค.ศ. 1404 — ค.ศ. 1472) ผู้กล่าวว่า “มนุษย์จะทำอะไรก็ได้ถ้าตั้งใจ” ประโยคนี้เป็นปรัชญาพื้นฐานของลัทธิมนุษย์วิทยาเรอเนสซองซ์ ที่ถือว่าอำนาจอยู่มือของมนุษย์ ความไม่มีขอบเขตของความสามารถและการวิวัฒนาการ และการนำไปสู่ความคิดที่ว่ามนุษย์ควรจะโอบอุ้มความรู้ทั้งหลายและพัฒนาตนเองให้เต็มความสามารถเท่าที่จะอำนวย ฉะนั้นผู้มีความสามารถในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาจึงแสวงหาการพัฒนาความรู้ความสามารถทุกด้าน การพัฒนาทางทางร่างกาย และการสร้างความสำเร็จในทางสังคมและทางศิลปะ

ตัวอย่างของผู้ที่ถือว่าเป็น “ผู้รู้รอบด้าน” ก็ได้แก่ เลโอนาร์โด ดา วินชี, พีทาโกรัส, อริสโตเติล, อาร์คิมิดีส, จาง เหิง (Zhang Heng), โอมาร์ คัยยาม, โยฮันน์ โวล์ฟกัง ฟอน เกอเธอ และ เราะชีด-อัล-ดิน-ฮามาดานี (رشیدالدین طبیب -Rashid-al-Din Hamadani)

ในคำวัดหมายถึงผู้ได้เล่าเรียนหรือได้ฟังพระพุทธพจน์และศิลปะภายนอกแล้วทรงจำไว้ได้มาก เป็นผู้ฉลาดรู้นวังคสัตถุศาสน์ โดยวิธี "*เรียนจากครู ดูจากตำรับ สดับ[[เทศนา]]*" เรียกความเป็นพหูสูตนั้นว่า **[[พาหุสัจจะ]]** ซึ่งเป็นมงคลอย่างหนึ่งที่นำความเจริญก้าวหน้ามาให้แก่ผู้เป็นพหูสูต

## อ้างอิง

* 

## ดูเพิ่ม
* ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา 

หมวดหมู่:พรสวรรค์
หมวดหมู่:ยุคเรืองปัญญา
หมวดหมู่:สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:ความคิด