open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เขตมิลคอฟสกี

**เขตมิลคอฟสกี** () เป็นหนึ่งในสิบเอ็ดเขตการปกครองและเขตเทศบาลของดินแดนคัมชัตคา ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางใต้ของตอนกลางของดินแดน เขตนี้มีเนื้อที่อยู่  ศูนย์กลางการบริหารคือหมู่บ้านมิลโคโว ประชากรรวมของเขตนี้คือ  โดยประชากรของมิลโคโวคิดเป็นร้อยละ 78.0 ของประชากรทั้งหมดของเขต

องค์ประกอบทางชาติพันธุ์เมื่อปี 2010:

* ชาวรัสเซีย – 75.5%
* ชาวคัมชาดาล – 10.2%
* ชาวอีเทิลเมน – 5.8%
* ชาวยูเครน – 4.0%
* อื่น ๆ – 4.4%

## อ้างอิง

### หมายเหตุ

### แหล่งที่มา

* 

หมวดหมู่:CS1 แหล่งที่มาภาษารัสเซีย (ru)
หมวดหมู่:CS1 ใช้อักษรภาษารัสเซีย (ru)
หมวดหมู่:Coordinates on Wikidata
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษารัสเซีย
หมวดหมู่:การปกครองส่วนท้องถิ่นของดินแดนคัมชัตคา
ร้อยแก้วเอ็ดดา

***ร้อยแก้วเอ็ดดา*** (*Prose Edda*) คือวรรณกรรมร้อยแก้วภาษาไอซ์แลนด์โบราณที่เป็นหลักสำคัญที่สุดในการศึกษาตำนานนอร์สและกวีนิพนธ์กลุ่มเยอรมัน เรียบเรียงขึ้นโดยสนอร์รี สเตืร์ตลือซอน (Snorri Sturluson) นักปราชญ์ชาวไอซ์แลนด์ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อรวบรวมและรักษาวิธีการแต่งกวีสรรเสริญแบบดั้งเดิมที่เรียกว่า Skaldic Poetry ซึ่งกำลังจะสูญหายไปหลังจากภูมิภาคแถบนั้นเปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์

อย่างไรก็ตาม ร้อยแก้วเอ็ดดามีเนื้อหาบางส่วนที่ผ่านการตีความและเรียบเรียงใหม่โดยสนอร์รี สเตืร์ตลือซอน จึงถูกมองว่าไม่ได้มีความเป็นต้นฉบับ หรือมีความบริสุทธิ์ทางตำนานมากเท่ากับ *[[ร้อยกรองเอ็ดดา]]* (*Poetic Edda*) ซึ่งรวบรวมบทกวีจากยุคก่อนคริสตกาลโดยตรง นักวิชาการมักตั้งข้อสังเกตว่าสนอร์รีอาจสอดแทรกมุมมองแบบคริสเตียนหรือพยายามจัดระเบียบตำนานที่กระจัดกระจายให้เป็นระบบมากเกินไป จนทำให้เสน่ห์ของความลึกลับและรายละเอียดดั้งเดิมบางประการเลือนหายไป ดังนั้น แม้ร้อยแก้วเอ็ดดาจะอ่านง่ายและเป็นระเบียบกว่า แต่ร้อยกรองเอ็ดดายังคงเป็นแหล่งข้อมูลที่ทรงคุณค่าที่สุดสำหรับการเข้าถึงจิตวิญญาณดั้งเดิมของชาวนอร์สอย่าง

## เนื้อหา
เนื้อหาของร้อยแก้วเอ็ดดาประกอบด้วย 4 ส่วนหลักที่ร้อยเรียงกัน ได้แก่
### บทนำ
ในส่วนบทนำ สนอร์รี สเตืร์ตลือซอนได้ใช้แนวคิด Euhemerism หรือการตีความว่าแท้จริงแล้วเทพเจ้าคือมนุษย์ที่มีบุญบารมีในอดีต เขาพยายามเชื่อมโยงตำนานนอร์สเข้ากับประวัติศาสตร์โลกโดยระบุว่าวงศ์อาศิรเทพ (Æsir) คือกษัตริย์และนักรบที่อพยพมาจากกรุงทรอยหลังสิ้นสุดสงครามกรุงทรอย เมื่อพวกเขาเดินทางมาถึงยุโรปเหนือ ความรู้และเทคโนโลยีที่เหนือกว่าทำให้คนพื้นเมืองเข้าใจผิดว่าเป็นเทพเจ้า การเขียนในลักษณะนี้ช่วยให้สนอร์รีสามารถบันทึกเรื่องราวความเชื่อดั้งเดิมได้โดยไม่ถูกคริสตจักรเพ่งเล็งว่าเป็นผู้เผยแพร่ลัทธินอกศาสนา

### Gylfaginning
เนื้อหาส่วนนี้คือหัวใจหลักของจักรวาลนอร์ส เล่าเรื่องราวของกษัตริย์กิลฟี (Gylfi) ที่ปลอมตัวเข้าไปยังอาสการ์เดอร์เพื่อทดสอบสติปัญญาของเทพ เขาได้พบกับบุคคลลึกลับสามคนคือ ผู้สูงส่ง, ผู้สูงส่งพอกัน และผู้ที่สาม ซึ่งร่วมกันตอบคำถามของเขาเกี่ยวกับกำเนิดโลก การสร้างมนุษย์คู่แรก โครงสร้างของต้นพิภพอึกก์ดราซิลล์ (Yggdrasil) ไปจนถึงเหตุการณ์รักนาร็อก (Ragnarok) สนอร์รีได้รวบรวมเนื้อหาจากบทกวีโบราณหลายแหล่งมาเรียบเรียงเป็นร้อยแก้วที่อ่านง่าย ทำให้ส่วนนี้เป็นแหล่งอ้างอิงหลักที่ผู้คนทั่วโลกใช้ศึกษาเทพเจ้านอร์สมาจนถึงปัจจุบัน

### Skáldskaparmál
ส่วนที่สามว่าด้วยบทสนทนาระหว่างเทพแห่งทะเลนามว่าแอกีร์ (Ægir) และเทพแห่งกวีนามว่าบรากี (Bragi) เนื้อหาเน้นหนักไปที่เทคนิคการประพันธ์ โดยเฉพาะการใช้อุปมาอุปมัย เช่น การเรียกเรือว่า "ม้าแห่งท้องนที" หรือเรียกทองคำว่า "ไฟแห่งธารน้ำ" สนอร์รีไม่ได้เพียงแค่ให้คำนิยาม แต่เขาได้เล่าตำนานที่เป็นที่มาของคำเหล่านั้นด้วย เช่น ตำนานการชิงน้ำเหล้ามธุรสแห่งกวี หรือการลักพาตัวเทพีอิดุนน์ (Iðunn) ทำให้ส่วนนี้เป็นคลังข้อมูลขนาดใหญ่ที่ช่วยถอดรหัสร้อยกรองโบราณที่ตีความยาก

### Háttatal
ส่วนสุดท้ายของเล่มเป็นบทกวีสรรเสริญกษัตริย์ฮาคอนและเอิร์ลสคูลีที่สนอร์รีแต่งขึ้นเอง โดยมีความยาว 102 บท ความพิเศษของส่วนนี้คือในแต่ละบทจะใช้รูปแบบฉันทลักษณ์ ที่แตกต่างกันทั้งหมดเพื่อเป็นตัวอย่างให้เห็นถึงความหลากหลายและกฎเกณฑ์อันซับซ้อนของกวีนิพนธ์นอร์ส เช่น การใช้เสียงสัมผัสอักษร สนอร์รีได้แทรกคำอธิบายทางวิชาการกวีไว้ข้างๆ เพื่อสอนนักแต่งกวีรุ่นใหม่ให้รักษาขนบธรรมเนียมดั้งเดิมไว้ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประมวลเรื่องปรัมปรานอร์ส
หมวดหมู่:วรรณกรรมนอร์สเก่า
หมวดหมู่:วรรณกรรมไอซ์แลนด์
เทอเรียน

**เทอเรียน** () หรือ **เทอเรียนโทรป** () เป็นบุคคลใด ๆ ที่ระบุตนเองว่าเป็นสัตว์ที่ไม่ใช่มนุษย์ 1 ชนิดหรือมากกว่า 1 ชนิด ไม่ว่าจะมีระดับของความเป็นสัตว์เพียงบางส่วนหรือเป็นทั้งหมด ซึ่งเทอเรียนจะเรียกชนิดของสัตว์ที่ตนเป็นว่าเป็น "**เทอริโอไทป์**" () ของตน เทอริโอไทป์สามารถเป็นทั้งสัตว์ที่ยังคงดำรงอยู่ในปัจจุบันหรือสัตว์ที่สูญพันธุ์ไปแล้ว โดยเทอริโอไทป์ที่พบบ่อยคือสัตว์วงศ์หมา (เช่น หมาป่าและหมาจิ้งจอก) และสัตว์วงศ์แมว (เช่นแมวบ้านและเสือดำ) แต่เทอริโอไทป์ยังครอบคลุมถึงสัตว์หลากหลายชนิด เช่น นก สัตว์เลื้อยคลาน สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่น ๆ และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ประสบการณ์ที่ยั่งยืนของการระบุตนเป็นสัตว์ที่ไม่ใช่มนุษย์มักเรียกว่า **เทอเรียนแอนโทรปี** ()'''

ชุมชนเทอเรียนสมัยใหม่ในโลกตะวันตกเริ่มต้นเมื่อ พ.ศ. 2536 บนลานประชาคมอินเทอร์เน็ตสำหรับบันเทิงคดีแนวมนุษย์หมาป่า ในงานเขียนทางวิชาการ หัวข้อเทอเรียนมักแบ่งออกเป็น 2 มุมมอง มุมมองหนึ่งเป็นทางด้านจิตเวชศาสตร์ ซึ่งเชื่อมโยงความเชื่อเรื่องการข้ามชนิดเข้ากับความผิดปกติทางจิตหรืออาการหลงผิด อีกมุมองเป็นทางด้านมานุษยวิทยา ซึ่งมองว่าเทอเรียนเป็นปรากฏการณ์ทางจิตวิญญาณหรือเป็นระบบความเชื่อแบบเชมัน

## ดูเพิ่ม
* บุคลิกวิปลาส - ความผิดปกติของการรับรู้ตนเอง
* รหัสยลัทธิ - ความเชื่อเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของมนุษย์โดยประสบการณ์ทางศาสนา

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
* 

หมวดหมู่:วัฒนธรรมย่อย
หมวดหมู่:อัตลักษณ์ (สังคมศาสตร์)
โคลงอักษรสามหมู่

**โคลงอักษรสามหมู่** เป็นโคลงกลบทแต่งโดยพระศรีมโหสถในสมัยอยุธยาตอนกลาง แต่งเมื่อผู้แต่งอายุ 52 ปี เป็นโคลงกลบทที่แต่งโดยการเล่นเสียงวรรณยุกต์เรื่องเดียวในประวัติศาสตร์วรรณคดีไทย มีจุดเด่นคือเป็นวรรณกรรมเรื่องแรกที่แต่งด้วยกลบททั้งเรื่อง ใช้กลบทชนิดเดียว และใช้กลบทบังคับเสียงวรรณยุกต์

ต้นฉบับโคลงอักษรสามหมู่ที่มีอยู่ในปัจจุบันแต่งเป็นโคลงสี่สุภาพ จำนวน 29 บท เนื้อหาขาดหายหลายแห่ง ตั้งแต่ต้น กลาง ท้าย เนื้อความไม่ต่อกันสนิท กล่าวคือ บทที่ 1–8 กล่าวถึงการรบพุ่งตีเมืองต่าง ๆ ได้ชัยชนะ เช่น เมืองของพวก กวย แกว และเมืองนคร บทที่ 9 กล่าว ยอพระเกียรติ บทที่ 10–26 และ 28 กล่าวชมนก ชมสัตว์ ส่วนบทที่ 27 กล่าวถึงเรือในลำน้ำ และบทสุดท้ายกล่าวถึงการค้าขายทางน้ำ สิ่งที่พิเศษคือ โคลงสี่สุภาพทุกบทไม่มีคำสร้อย โคลงทุกบทมีชุดคำเรียงรูปวรรณยุกต์ 3 รูป บาทละ 1 แห่ง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลบท
หมวดหมู่:วรรณคดีไทย
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกรุงศรีอยุธยา
ฟุตซอลหญิงไทยลีก

**ฟุตซอลหญิงไทยลีก**, **เดอะ แชมเปี้ยนชิพ วีเมนส์ ฟุตซอล** () หรือ**ฟุตซอลหญิงชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย**เป็นการแข่งขันฟุตซอลหญิงลีกสูงสุดในประเทศไทย มีสโมสรเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 8 ทีม

## ประวัติ
การแข่งขันฟุตซอลหญิงชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทยเริ่มต้นในปี พ.ศ.2549 โดยใช้ชื่อการแข่งขันว่า ไทยแลนด์ วีเมนส์ ฟุตซอลลีก จนถึงปี พ.ศ.2553 
การแข่งขันฟุตซอลหญิงชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทยเริ่มต้นอีกครั้งในปี พ.ศ.2560 มีการแข่งขันโดยสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ หลังจากห่างหายจากการจัดการแข่งขันมาถึง 7 ปี โดยใช้ชื่อว่า เดอะแชมเปี้ยนชิพ วีเมนส์ ฟุตซอล การแข่งขันรายการนี้มี 6 สโมสรเข้าร่วมแข่งขันในเวลาต่อมาได้งดการจัดการแข่งขันเนื่องจากสถานการณ์โควิด-19 ที่กำลังระบาดใน พ.ศ.2564 หลังจากสถานการณ์เริ่มดีขึ้นจึงได้กลับมาจัดการแข่งขันใน พ.ศ.2566 และเปลี่ยนจำนวนเป็น 8 สโมสรเข้าร่วมแข่งขัน

## สโมสรที่เข้าร่วม (ฤดูกาล 2568)
### เดอะ แชมเปี้ยนชิพ วีเมนส์ ฟุตซอล (8 ทีม)
* กรุงเทพมหานคร 
* มหาวิทยาลัยปทุมธานี
* บีจีซี บัณฑิต เอเชีย
* อคู ฟุตซอล คลับ
* การท่าเรือ ไอมาเน่ มศว สามชุก
* สวนสุนันทา อินสไปร์ ทีสปอร์ต
* เกษมบัณฑิต เอฟซี
* แอคแซท ราชบุรี ฟุตซอล คลับ

## ทำเนียบสโมสรชนะเลิศ
### ฟุตซอลลีกหญิง

## รางวัล

### ผู้ทำประตูสูงสุดของฤดูกาล

### ผู้เล่นยอดเยี่ยม

### ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม

## ดูเพิ่ม

## อ้างอิง

:หมวดหมู่:ลีกกีฬาหญิงในประเทศไทย
:หมวดหมู่:ลีกกีฬาอาชีพในประเทศไทย
กลบทศิริวิบุลกิตติ์

**กลบทศิริวิบุลกิตติ์** เป็นกลบทแต่งโดยหลวงศรีปรีชา (เซ่ง) เดิมสันนิษฐานว่าแต่งในสมัยอยุธยาตอนปลาย ซึ่งผู้แต่งมีตำแหน่งเป็นโหรในพระบัณฑูรเจ้าฟ้ากุ้ง ในโคลงกลบทศิริวิบุลกิตติ์ ผู้แต่งระบุว่าตนเกิดที่สงขลา และระบุว่าแต่งกลบทไว้ 86 บท ฉันท์กลบท 20 บท และโคลงกลบท 23 บท กลบท 86 บท (ชนิด) คงเป็นกลอนกลบทศิริวิบุลกิตติ์ ส่วนฉันท์กลบท 20 บท (ชนิด) ยังไม่ทราบว่าปรากฏที่ใด สำหรับโคลงกลบท 23 บท (ชนิด) ปรากฏอยู่ในหนังสือบุดดำในหอสมุดแห่งชาติกาญจนาภิเษกสงขลา

อย่างไรก็ตามเมื่อมีการศึกษาในระยะหลัง ในกลอนกลบทศิริวิบุลกิตติ์มีการกล่าวถึงโหรทำนายฝัน โดยเริ่มจาก "น้อมปฏิทินลงกาง" พบมีการตีพิมพ์ปฏิทินครั้งแรกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2385 จึงสันนิษฐานว่าน่าจะแต่งกลอนกลบทศิริวิบุลกิตติ์ใน พ.ศ. 2385 ในสมัยรัชกาลที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ จึงอาจสันนิษฐานว่าหลวงศรีปรีชา (เซ่ง) รับราชการในพระบัณฑูรสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์ในสมัยรัชกาลที่ 2 หรือสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพในสมัยรัชกาลที่ 3  

วรรณกรรมนี้ที่แต่งขึ้นโดยมีเนื้อเรื่องนำมาจากศิริวิบุลกิตติ์ชาดก ชาดกลำดับที่ 5 ในปัญญาสชาดก กล่าวถึง ท้าวยศกิติและนางศิริมดีแห่งนครจัมปาก ถูกท้าวพาลราชยกทัพมาล้อมเมือง จึงหนีไปผนวชที่เขาวิบุลบรรพต แต่กลับถูกพรานป่าทรยศพาตัวท้าวยศกิติไปให้ศัตรูทรมาน เมื่อพระโอรสคือ ศิริวิบุลกิตติ์ เติบโตขึ้น ได้ตามไปขอรับโทษประหารแทนบิดา แต่ด้วยบุญบารมีทำให้ฆ่าอย่างไรก็ไม่ตาย สุดท้ายท้าวพาลราชถูกธรณีสูบ ศิริวิบุลกิตติ์จึงได้ครองเมืองอย่างมีความสุขตามแบบฉบับชาดก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลบท
หมวดหมู่:วรรณคดีไทย
เรซิเดนต์อีวิล เรเควียม

***เรซิเดนต์อีวิล เรเควียม*** () เป็นเกมแนวสยองขวัญเอาชีวิตรอดที่พัฒนาและเผยแพร่โดย แคปคอม ภาคนี้เป็นภาคที่ 9 ของชุดเกม*[[เรซิเดนต์อีวิล]]* ต่อจาก *[[เรซิเดนต์อีวิล วิลเลจ]]* (ค.ศ. 2021) เกมนี้นำเสนอตัวละครเอกคนใหม่คือ เกรซ แอชครอฟต์ นักวิเคราะห์เอฟบีไอ ผู้ที่สืบสวนคดีการเสียชีวิตปริศนาหลายคดีที่เกี่ยวข้องกับผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ในแรคคูนซิตี โดยได้รับความช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่รัฐบาลกลาง และการกลับมาตัวเอกของ ลีออน เอส. เคนเนดี

รูปแบบการเล่นจะสลับไปมาระหว่างเกรซและลีออน ภารกิจของเกรซยังคงดำเนินต่อไปในรูปแบบเกมเพลย์สยองขวัญเอาชีวิตรอดอย่าง*[[เรซิเดนต์อีวิล 7: ไบโอฮาซาร์ด]]* (ค.ศ. 2017) และ*เรซิเดนต์อีวิล วิลเลจ* ขณะที่เธอหลบหนีจากสัตว์ประหลาดภายในโรงแรม ภารกิจของลีออนมุ่งเน้นการปฏิบัติจริง คล้ายกับเกมต่างๆ เช่น *[[เรซิเดนต์อีวิล 4]]* ขณะที่เขากำลังต่อสู้กับซอมบี้ ตัวละครทั้งสองสามารถเล่นได้ทั้งในมุมมองบุคคลที่หนึ่งและบุคคลที่สาม

*เรซิเดนต์อีวิล เรเควียม* วางจำหน่ายสำหรับวินโดวส์, เพลย์สเตชัน 5, เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส และนินเท็นโด สวิตช์ 2 เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026 ได้รับการยกย่องอย่างมาก นักวิจารณ์ต่างชื่นชมรูปแบบการเล่นที่ผสมผสานระหว่างความสยองขวัญเอาชีวิตรอดและแอ็คชั่นได้อย่างลงตัว รวมถึงโทนเรื่องที่มืดมน เนื้อเรื่อง และบรรยากาศ แม้ว่านักวิจารณ์จะมีความเห็นแตกต่างกันในเรื่องจังหวะการดำเนินเรื่องและความสอดคล้องกันในบางส่วนก็ตาม

## หมายเหตุ

## อ้างอิง


หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2569
หมวดหมู่:เกมจากค่ายแคปคอม
หมวดหมู่:วิดีโอเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์ 2
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 5
หมวดหมู่:เกมซีรีส์เรซิเดนต์อีวิล
หมวดหมู่:วิดีโอเกมภาคต่อ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมผู้เล่นเดี่ยว
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีตัวละครเอกหญิง
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในสหรัฐ
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส
ชาวอินเดียพลัดถิ่น

**ชาวอินเดียพลัดถิ่น** (; ISO:  *ภารตียะ ปรวาสี*) ชื่อทางการ **ชาวอินเดียผู้อาศัยอยู่นอกประเทศ** (**Non-Resident Indians - NRI**) และ **ผู้มีเชื้อสายอินเดีย** (**People of Indian Origin - PIO**) คือบุคคลเชื้อสายอินเดียที่อาศัยอยู่หรือมีถิ่นกำเนิดนอกประเทศอินเดีย ตามคำนิยามของรัฐบาลอินเดีย ชาวอินเดียที่อาศัยอยู่นอกประเทศอินเดียคือพลเมืองอินเดียที่ปัจจุบันไม่ได้อาศัยอยู่ในอินเดีย ในขณะที่คำว่า ผู้มีเชื้อสายอินเดีย หมายถึงบุคคลที่เกิดหรือมีบรรพบุรุษเป็นชาวอินเดียแต่เป็นพลเมืองของประเทศอื่นที่ไม่ใช่อินเดีย (โดยมีข้อยกเว้นบางประการ) สิทธิพลเมืองของอินเดียในต่างประเทศ (Overseas Citizenship of India - OCI) มอบให้แก่บุคคลเชื้อสายอินเดีย และบุคคลที่ไม่ใช่บุคคลเชื้อสายอินเดียแต่แต่งงานกับพลเมืองอินเดียหรือบุคคลเชื้อสายอินเดีย บุคคลที่มีสถานะ OCI ​​เรียกว่า **พลเมืองอินเดียโพ้นทะเล** (Overseas Citizens of India - OCI) สถานะ OCI ​​คือวีซ่าถาวรสำหรับการเดินทางเข้าประเทศอินเดียด้วยหนังสือเดินทางต่างประเทศ

จากรายงานของกระทรวงการต่างประเทศอินเดียที่ปรับปรุงล่าสุดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024 ระบุว่า มีชาวอินเดียที่อาศัยอยู่ต่างประเทศ (NRIs) และบุคคลเชื้อสายอินเดีย (PIOs) (รวมถึง OCIs) จำนวน 35.4 ล้านคน ซึ่งนับเป็นกลุ่มชนพลัดถิ่นที่ใหญ่ที่สุดในโลก ทุกปี ชาวอินเดีย 2.5 ล้านคนอพยพไปต่างประเทศ ทำให้อินเดียเป็นประเทศที่มีจำนวนผู้อพยพออกนอกประเทศมากที่สุดในโลก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง
อี-ไอ-อี-ไอ-(เสียงครางอย่างหงุดหงิด)

"**อี-ไอ-อี-ไอ-(เสียงครางอย่างหงุดหงิด)**" () หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "**อี-ไอ-อี-ไอ-ดีโอ้**" () เป็นตอนที่ห้าของฤดูกาลที่สิบเอ็ดของซีรีส์การ์ตูนอเมริกันเรื่อง*[[เดอะซิมป์สันส์]]* ออกอากาศครั้งแรกทางช่องฟ็อกซ์ในสหรัฐเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999 ในตอนนี้ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์เรื่อง *Zorro* โฮเมอร์เริ่มตบหน้าผู้คนด้วยถุงมือและท้าดวลเพื่อให้ได้สิ่งที่เขาต้องการ เมื่อคุณชายปักษ์ใต้คนหนึ่งตอบรับคำท้าดวลของโฮเมอร์ ครอบครัวซิมป์สันจึงวิ่งหนีไปยังฟาร์มเก่าที่โฮเมอร์เคยอาศัยอยู่กับพ่อแม่ และเพาะพันธุ์พืชลูกผสมระหว่างยาสูบและมะเขือเทศที่เสพติดได้ง่ายแต่ประสบความสำเร็จอย่างมาก เรียกว่า "โทแมคโก" ตอนนี้เขียนบทโดย เอียน แม็กซ์โทน-เกรแฮม และกำกับโดย บ็อบ แอนเดอร์สัน

## การผลิต
ตอนดังกล่าวเขียนบทโดย เอียน แม็กซ์โทน-เกรแฮม และกำกับโดย บ็อบ แอนเดอร์สัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของฤดูกาลที่สิบเอ็ดของ*[[เดอะซิมป์สันส์]]* (1999–2000) วงร็อคอเมริกัน The B-52's มาเป็นแขกรับเชิญในตอนดังกล่าว โดยร้องเพลง "Glove Slap" ซึ่งเป็นการล้อเลียนเพลงเลิฟแช็กของพวกเขา กระบวนการผลิตผลิตภัณฑ์ 'โทแมคโก' ได้รับการบันทึกไว้เป็นครั้งแรกในบทความ*[[ไซเอนทิฟิกอเมริกัน]]*ปี 1959 ซึ่งระบุว่าสามารถพบนิโคตินในต้นมะเขือเทศได้หลังจากการปลูกถ่ายกิ่ง เนื่องจากความสำคัญทางวิชาการและอุตสาหกรรมของกระบวนการที่ก้าวล้ำนี้ บทความนี้จึงได้รับการตีพิมพ์ซ้ำใน*ไซเอนทิฟิกอเมริกัน*ฉบับรวมเล่มปี 1968

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตอนของเดอะซิมป์สันส์
วาเนียร์

**วาเนียร์** หรือ **วนาเทพ** (Vanir) คือหนึ่งในสองวงศ์เทพของเทวตำนานนอร์ส (อีกวงศ์คืออาศิรเทพ) เป็นวงศ์เทพที่เกี่ยวข้องกับความอุดมสมบูรณ์ทางธรรมชาติ ปัญญา และความสามารถในการใช้ไสยเวทไซเดอร์ และยังเป็นที่มาของชื่อดินแดนวานาเฮย์เมอร์ (Vanaheimr) ซึ่งภายหลังสงครามระหว่างวงศ์อาศิรเทพและวงศ์วนาเทพ บรรดาวนาเทพได้กลายเป็นส่วนย่อยของวงศ์อาศิรเทพ ส่งผลให้ในเวลาต่อมา สมาชิกบางองค์ของวนาเทพมักถูกกล่าวถึงในฐานะที่เป็นอาศิรเทพด้วยเช่นกัน

เรื่องราวของวนาเทพปรากฏใน *[[ร้อยกรองเอ็ดดา]]* (Poetic Edda) ซึ่งรวบรวมขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 13 จากมุขปาฐะที่เก่าแก่กว่า รวมถึงใน *[[ร้อยแก้วเอ็ดดา]]* และ *Heimskringla* ซึ่งทั้งสองเล่มเขียนขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยสนอร์รี สเตืร์ตลือซอน (Snorri Sturluson) และยังปรากฏในกวีนิพนธ์ของนักขับลำนำ (skalds) โดยวนาเทพมีหลักฐานปรากฏอยู่เฉพาะในแหล่งข้อมูลภาษานอร์สโบราณเหล่านี้เท่านั้น

แหล่งข้อมูลทั้งหมดระบุว่ามหาเทพนยอร์เดอร์ (Njörðr) รวมถึงโอรสธิดาได้แก่ เฟร็วเยอร์ (Freyr) และเฟร็วยา (Freyja) เป็นสมาชิกของวงศ์วนาเทพ นอกจากนี้ยังมีเรื่องเล่าในเชิงประวัติศาสตร์กึ่งตำนานใน *Heimskringla* ที่เสริมว่าขนิษฐาไม่ปรากฎนามของนยอร์เดอร์ และควาซีร์ (Kvasir) ก็เป็นวนาเทพเช่นกัน นอกจากนี้ *Heimskringla* ยังบันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับกษัตริย์สไวก์เดียร์ (Sveigðir) ที่เดินทางไปยังวานาเฮย์เมอร์ จนได้พบกับสตรีชื่อวานา (Vana) และมีบุตรด้วยกันนามว่าวานลันดี (Vanlandi)

เทพบางองค์อย่างเฮย์มดัลเลอร์ (Heimdallr) และอุลเลอร์ (Ullr) แม้ไม่มีหลักฐานยืนยันว่าอยู่ในวงศ์วนาเทพ แต่ก็ถูกตั้งทฤษฎีว่าทั้งสองอาจเป็นสมาชิกของวงศ์นี้ ในขณะที่ในร้อยแก้วเอ็ดดามีการระบุชื่อเรียกอย่างหนึ่งของหมูป่าว่า "วนาบุตร" (Van-child) นักวิชาการยังตั้งทฤษฎีว่าวนาเทพอาจมีความเชื่อมโยงกับแผ่นทองคำเปลวขนาดเล็กที่พบในสแกนดิเนเวียตามแหล่งก่อสร้างตั้งแต่ยุคอพยพจนถึงยุคไวกิ้ง และบางครั้งพบในหลุมฝังศพ พวกเขายังตั้งข้อสงสัยว่า เดิมทีวนาเทพเป็นตัวแทนของเทพในยุคก่อนอินโด-ยูโรเปียน หรือเป็นเทพแห่งความอุดมสมบูรณ์ในยุคอินโด-ยูโรเปียนกันแน่ รวมถึงมีการตั้งทฤษฎีเกี่ยวกับรูปแบบของเทพเจ้าเหล่านี้ตามที่ชาวแองโกล-แซกซอนนอกศาสนาคริสต์เคยเคารพนับถือ

## วนาเทพองค์สำคัญ
* นยอร์เดอร์ (Njörðr) เทพแห่งท้องทะเล และสายลม เป็นมหาเทพสูงสุดของวงศ์วนาเทพ
* เนอร์ธุส (Nerþus) เทพีแห่งบรรพธรณี เป็นขนิษฐาของนยอร์เดอร์ และถูกสันนิษฐานว่าเป็นภรรยาคนแรกของนยอร์เดอร์
* เฟร็วเยอร์ (Freyr) เทพแห่งแสงแดดและการเก็บเกี่ยว เป็นโอรสของนยอร์เดอร์ 
* เฟร็วยา (Freyja) เทพีแห่งความรัก สงคราม และเวทมนตร์ เป็นธิดาของนยอร์เดอร์
* ควาเซียร์ (Kvasir) เทพแห่งปัญญาผู้รอบรู้ที่สุด
* กุลไวย์ (Gullveig) เทพีหรือแม่มดผู้เชี่ยวชาญเวทมนตร์ทองคำ ผู้เป็นต้นเหตุแห่งสงครามระหว่างอาศิรเทพและวนาเทพ

## อ้างอิง

Va
มหัศจรรย์ วันติดจอ

เป็นภาพยนตร์อนิเมะออริจินัล กำกับโดยโชจิ คาวาโมริ และผลิตโดยสตูดิโอซันจิเง็ง โดยมีบริษัทสโลว์เคิร์ฟรับผิดชอบดูแลการผลิตทั่วไปจากเนื้อเรื่องต้นฉบับของบริษัทดังกล่าวร่วมกับบริษัทเวกเตอร์วิชัน,  และฟูจิเทเลวิชัน ออกแบบตัวละครในภาพยนตร์โดยริซะ เอบาตะ เขียนบทภาพยนตร์โดยไทจิ ฮาชิโมโตะ และรับผิดชอบดนตรีประกอบโดยยงคีย์ ภาพยนตร์ออกฉายในโรงภาพยนตร์ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2569 จัดจำหน่ายโดยบริษัทกางะ เพลงประกอบภาพยนตร์คือเพลง "เซลเลอร์ เซลออน" (Sailor, Sail On) ร้องโดยวงดนตรีป็อปอาตาราชีกักโก! ภาพยนตร์ออกฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2569

## นักพากย์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์ทางการ 
*

หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2569
หมวดหมู่:ซันจิเง็ง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับสื่อสังคม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับโทรศัพท์เคลื่อนที่
มิลโคโว

**มิลโคโว** () เป็นหมู่บ้านและศูนย์กลางการบริหารของเขตมิลคอฟสกีในดินแดนคัมชัตคา ประเทศรัสเซีย หมู่บ้านแห่งนี้มีประชากรอยู่ที่ 

## ประวัติ
มิลโคโวถูกกล่าวถึงเป็นครั้งแรกในคริสต์ศักราช 1743 ในปีนั้นเอง ครอบครัวทั้งสิ้นห้าครอบครัวได้สร้างบ้านพักริมแม่น้ำ Imcherek ใกล้กับอดีตปราสาท Verkhne-Kamchatsky ต่อมาแม่น้ำสายดังกล่าวได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น Milkovushka และนิคมแห่งนั้นก็ได้ถูกตั้งชื่อให้เป็นมิลโคโวด้วยเช่นกัน ชาวอีเทิลเมนที่อาศัยอยู่รอบข้างได้เริ่มที่จะทำการแลกเปลี่ยนสินค้าและวิทยาการกับผู้ตั้งถิ่นฐานในนิคมนั้น ชาวอีเทิลเมนบางกลุ่มได้เห็นถึงข้อดีในการใช้ชีวิตอยู่ในบ้านพักที่ทำมาจากไม้ซุงเลยทำให้พวกเขาเหล่านั้นเริ่มที่จะใช้ชีวิตแบบตั้งรกรากอย่างเป็นหลักแหล่งและมีการทำเกษตรในเวลาต่อมา

ก่อนการมาถึงของชาวรัสเซีย ไม่ปรากฏการใช้เครื่องมือเหล็กหรือการถลุงแร่ใด ๆ โดยชนพื้นเมืองที่อาศัยอยู้ในบริเวณนั้นเลย ในช่วงกลางศตวรรษที่ 18 Semyon Glazachev พ่อค้าจากเมืองอีร์คุตสค์ได้ค้นพบแร่เหล็กในบริเวณนี้และเริ่มทำการถลุงแร่ขึ้นจยทำให้เกิดโรงงานเหล็กแห่งแรกขึ้นในมิลโคโว แต่โรงงานแห่งนี้ก็ดำเนินกิจการอยู่ได้ไม่นาน แม้ว่าคุณภาพเหล็กในท้องถิ่นจะด้อยกว่าเหล็กนำเข้า แต่โรงงานก็สามารถตอบสนองความต้องการของคนในท้องถิ่นได้บ้างก่อนที่จะปิดตัวลงหลังจากดำเนินกิจการได้มากว่า 20 ปี

ใน ค.ศ. 1780 มีการนำมันฝรั่งเข้ามาในมิลโคโว ซึ่งส่งผลกระทบอย่างมากต่อการเกษตรในท้องถิ่น ในตอนแรกนั้นมันฝรั่งได้รับการต่อต้านโดยผู้คนที่อาศัยอยู่ในมิลโคโว แต่ในไม่ช้าก็ได้รับการยอมรับและมีการเพาะปลูกเพิ่มมากขึ้น แต่อย่างไรก็ตาม ความพยายามในการปลูกข้าวสาลีและข้าวไรย์นั้นไม่ประสบความสำเร็จเนื่องจากสภาพอากาศที่รุนแรงเกินไปจนทำให้ธัญพืชแข็งตัว ส่งผลให้ชาวมิลโคโวต้องพึ่งพาการล่าสัตว์และการจับปลาเป็นหลักในการดำรงชีวิต

ตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 19 หมู่บ้านมิลโคโวได้มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง นักเดินทางและกะลาสีเรือแวะเวียนมาบ่อยครั้ง และในปี 1818 ลูกเรือของเรือใบ "นาเดจดา" ได้สมทบทุนให้กับหมู่บ้านสร้างโรงพยาบาลขึ้น โรงเรียนแห่งแรกในหมู่บ้านได้เปิดทำการในปี 1870 เมื่อสหภาพโซเวียตได้ขึ้นมีอำนาจเหนือจักรวรรดิรัสเซียแล้วนั้น หมู่บ้านมิลโคโวก็ได้รับการพัฒนาเข้มข้นยิ่งอย่างต่อเนื่องขึ้น ในคริสต์ทศวรรษที่ 1930 หมู่บ้านแห่งนี้กลายเป็นฐานฝึกสุนัขลากเลื่อน มีการสร้างสนามบิน และมีการเชื่อมต่อการขนส่งทางอากาศกับเมืองปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกีขึ้น หมู่บ้านได้ขยายตัวออกไปโดยมีถนนสายหลักลาดผ่านเมืองสองสายและบ้านเรือนทอดยาวไปกว่าสองกิโลเมตร

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ชาวบ้านมิลโคโวต้องเผชิญกับความยากลำบาก แต่ก็มีส่วนร่วมในการสนับสนุนสงครามในครั้งนี้โดยการบริจาคทรัพย์สินของตนเพื่อซื้ออุปกรณ์ทางทหารให้กับกองทัพแดง อนุสรณ์สถานได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ชาวบ้าน 68 คนที่ไปรับใช้ชาติในสงครามโลกครั้งที่สอง การพัฒนาหลังสงครามได้ถึงจุดเฟื่องฟูในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 ด้วยการก่อสร้างทางหลวงไปยังปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกีที่ซึ่งได้รับการปรับปรุงใหม่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา โทรทัศน์ถูกนำเข้ามาในปี 1975 ควบคู่ไปกับการก่อสร้างอาคารหลายชั้น

## เอกสารอ้างอิง

### หมายเหตุ

### แหล่งที่มา

* 

หมวดหมู่:CS1 ใช้อักษรภาษารัสเซีย (ru)
หมวดหมู่:บทความที่มีแหล่งที่มาภาษารัสเซีย (ru)
หมวดหมู่:CS1 แหล่งที่มาภาษารัสเซีย (ru)
หมวดหมู่:Coordinates on Wikidata
หมวดหมู่:หน้าที่ใช้กล่องข้อมูลขอบเขตในแผนที่โดยไม่มีลิงก์รูปร่างในวิกิสนเทศ
หมวดหมู่:ดินแดนคัมชัตคา
ฟาราห์

**ฟาราห์** () คือสัญญาณเรียกขานของ **ฟะรีฮะฮ์ อะมารี** () ตัวละครที่ปรากฏตัวครั้งแรกใน*[[โอเวอร์วอตช์ (วิดีโอเกม)|โอเวอร์วอตช์]]* ซึ่งเป็นวิดีโอเกมฮีโรชูตเตอร์มุมมองบุคคลที่หนึ่ง ที่พัฒนาโดยบริษัทบลิซซาร์ดเอ็นเตอร์เทนเมนต์ และเป็นต้นกำเนิดของแฟรนไชส์เกมดังกล่าว ตัวละครนี้ให้เสียงพากย์โดยเจน โคห์น ซึ่งเป็นหญิงชาวอียิปต์ที่พยายามเดินตามรอยเท้าแม่ของเธอ โดยเธอสมัครเข้าหน่วยทหารและช่วยปกป้องชุมชนท้องถิ่นของเธอ โดยใช้สัญญาณเรียกขานว่า "ฟาราห์" ซึ่งต่อมาเธอได้เข้าร่วมกองกำลังรักษาสันติภาพโอเวอร์วอตช์ที่ได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาใหม่ เคียงข้างแม่และเพื่อนสมัยเด็กของเธอ ส่วนในเรื่องสั้นที่บริษัทบลิซซาร์ดเผยแพร่ใน ค.ศ. 2023 ตัวละครดังกล่าวได้รับการเปิดเผยว่าเป็นเลสเบียน

เธอเป็นหนึ่งในตัวละครแรก ๆ ที่เพิ่มเข้ามาใน*โอเวอร์วอตช์*ระหว่างการพัฒนา หลังจากเกิดปัญหาขึ้นเมื่อพยายามเพิ่มตัวละครอื่นเข้ามาในเกม ตัวละครดังกล่าวสร้างขึ้นโดยเจฟ กูดแมน โดยเป็นตัวละครชายที่มีเครื่องยิงจรวดและเจ็ตแพก ซึ่งเดิมทีตัวละครนี้มีชื่อว่า "ร็อกเก็ต ดู้ด" และมีการเปลี่ยนแปลงชื่อหลายครั้งในระหว่างการพัฒนา ก่อนที่บริษัทบลิซซาร์ดจะตัดสินใจเปลี่ยนตัวละครนี้ให้เป็นเพศหญิง โดยใช้แบบร่างของจัสติน ฐาวิรัตน์ เป็นแนวทางในการพัฒนารูปลักษณ์ของเธอ

ทั้งนี้ สื่อวิดีโอเกมและนักเขียนเชิงวิชาการมีความเห็นที่หลากหลายเกี่ยวกับการสร้างตัวละครของฟาราห์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการพรรณนาถึงภูมิหลังทางเชื้อชาติที่หลากหลายและการเป็นตัวแทนของผู้หญิง ซึ่งเป็นประเด็นที่ถูกถกเถียงกันอย่างมาก ตัวละครฟาราห์ถูกวาดภาพให้เป็นลูกครึ่งอียิปต์และลูกครึ่งชนพื้นเมืองแคนาดา ซึ่งบางคนมองว่าการพากย์เสียงโดยนักพากย์ผิวขาวและชุดแต่งกายในเกมที่มีธีมชนพื้นเมืองนั้นไม่เหมาะสม ส่วนการที่บริษัทบลิซซาร์ดขาดการพัฒนาเนื้อเรื่องอย่างเป็นทางการของฟาราห์ก็เป็นเรื่องที่น่าเสียใจเช่นกัน โดยในขณะเดียวกันก็มีภาพวาดตัวละครที่แฟน ๆ สร้างขึ้นจำนวนมากและนำไปพูดคุยในสื่อต่าง ๆ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Official design reference guide by Blizzard Entertainment.

หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอียิปต์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นบุคลากรทหารหญิง
หมวดหมู่:ตัวละครชาวเฟิสต์เนชันส์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นเลสเบียน
หมวดหมู่:ตัวละครโอเวอร์วอตช์
หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2559
ซัวร์เตอร์

ในเทวตำนานนอร์ส **ซัวร์เตอร์** () คือพญายักษ์ไฟและเป็นผู้พิทักษ์แห่งมูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์ (Múspellsheimr) ถูกกล่าวถึงในร้อยกรองเอ็ดดา (Poetic Edda) ว่าเป็นผู้ถือครองดาบเพลิงอันทรงพลังที่ส่องสว่างและร้อนแรงยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ แม้ว่าซัวร์เตอร์ถูกเรียกว่าเป็นยักษ์ แต่กลับไม่อยู่ในวงศ์ยักษ์ (Jǫtunn) เขาถูกมองเป็นสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์ การดำรงอยู่ของซัวร์เตอร์เปรียบเสมือนสภาวะพื้นฐานของเอกภพที่ดำเนินไปพร้อมกับกาลเวลา เป็นตัวตนบรรพกาลที่ดำรงอยู่ก่อนการอุบัติของสิ่งมีชีวิตและโลก และจะอยู่ตลอดไป

ภายหลังการอุบัติของปฐมยักษ์อีเมียร์ (Ymir) และจุดเริ่มต้นของยุคสมัยแห่งทวยเทพ บทบาทของซัวร์เตอร์เลือนหายไปจากประวัติศาสตร์ โดยเขาทำเพียงเฝ้าพิทักษ์มูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์อย่างเงียบเชียบ เขาจะมีบทบาทสำคัญอีกครั้งในช่วงเหตุการณ์รักนาร็อก (Ragnarǫk) โดยซัวร์เตอร์จะเป็นผู้นำทัพบุตรแห่งมูสเป็ลล์เข้าโจมตีสถานที่ของทวยเทพ กองทัพของเขาจะควบม้าข้ามสะพานบิฟร็อสต์ (Bifröst) จนสะพานพังทลายลง จากนั้นซัวร์เตอร์จะปะทะกับเฟร็วเยอร์ (Freyr) ณ ทุ่งวีกรีเดอร์ (Vígríðr)  และสามารถสังหารเทพองค์นี้ 

หลังได้รับชัยชนะ ซัวร์เตอร์จะกวัดแกว่งดาบเพลิงแผดเผาภพทั้งเก้าให้มอดไหม้กลายเป็นจุน แต่การทำลายล้างนี้ไม่ใช่จุดจบถาวร แต่เป็นกระบวนการชำระล้างจักรวาลที่เสื่อมโทรม เพื่อเตรียมพื้นที่ให้โลกใบใหม่ที่เขียวขจีผุดขึ้นจากมหาสมุทรอีกครั้ง

## อ้างอิง

Surt
การเลือกตั้งหัวหน้าพรรคก้าวไกล พ.ศ. 2563

**การเลือกตั้งหัวหน้าพรรคก้าวไกล พ.ศ. 2563** จัดขึ้นเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2563 เพื่อเลือกตั้งหัวหน้าพรรคก้าวไกลคนใหม่ พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ สมาชิกพรรคอนาคตใหม่ซึ่งถูกยุบ และดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อตั้งแต่ปี พ.ศ. 2562 ได้รับเลือกโดยไม่มีคู่แข่งให้ดำรงตำแหน่งดังกล่าว หนึ่งเดือนหลังจากที่พรรคอนาคตใหม่ถูกยุบพรรค

## เบื้องหลัง
พรรคอนาคตใหม่ ซึ่งเป็นพรรคการเมืองฝ่ายประชาธิปไตย และเป็นอันดับที่สามในการเลือกตั้งทั่วไป พ.ศ. 2562 ด้วยจำนวน 81 ที่นั่ง ถูกยุบพรรคตามคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ศาลระบุว่าเหตุผลในการยุบพรรคมาจากข้อกล่าวหาว่ามีการฝ่าฝืนกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการระดมทุนทางการเมือง การยุบพรรคดังกล่าวก่อให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากนักวิเคราะห์ทั้งในและต่างประเทศ โดยมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของการแทรกแซงทางการเมืองของกองทัพอย่างต่อเนื่อง ทั้งยังชี้ว่าจุดยืนต่อต้านกองทัพอย่างชัดเจนของพรรคทำให้พรรคตกเป็นเป้าหมาย และการเงินของพรรคการเมืองอื่นมิได้ถูกตรวจสอบในลักษณะเดียวกัน

ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ หัวหน้าพรรคอนาคตใหม่ และกรรมการบริหารพรรคคนอื่น ๆ ถูกเพิกถอนสิทธิสมัครรับเลือกตั้งและตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 10 ปี ภายหลังการยุบพรรคอนาคตใหม่ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำนวน 55 คนจากทั้งหมด 65 คนได้ย้ายไปสังกัดพรรคก้าวไกล ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2557

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การเมืองไทยในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:พรรคก้าวไกล
มาร์กาเรต ควอลลีย์

**ซาราห์ มาร์กาเรต ควอลลีย์** (;  ; เกิด 23 ตุลาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เธอเป็นลูกสาวของนักแสดงแอนดี แมกดาวเวลล์ เธอได้รับการฝึกฝนเป็นนักบัลเลต์ในวัยเด็กและเริ่มงานแสดงครั้งแรกในภาพยนตร์ชีวิตเรื่อง ''Palo Alto'' ในปี 2013 และเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากบทบาทสมทบในซีรีส์แนวชีวิตทางช่องเอชบีโอเรื่อง *[[The Leftovers (TV series)|The Leftovers]]* (2014–2017)

ควอลลีย์แสดงในภาพยนตร์เรื่อง *[[The Nice Guys]]* (2016), *[[Death Note (2017 film)|Death Note]]* (2017) และ *[[Once Upon a Time in Hollywood]]* (2019) เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี จากบทบาทแอน เรนคิง ในมินิซีรีส์ชีวประวัติทางช่องเอฟเอกซ์ เรื่อง *[[Fosse/Verdon]]* (2019) และแสดงในมินิซีรีส์ทางเน็ตฟลิกซ์ เรื่อง *[[Maid (miniseries)|Maid]]* (2021) ซึ่งเรื่องนี้ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ ควอลลีย์ยังแสดงในภาพยนตร์ *[[Poor Things (film)|Poor Things]]* (2023) และ *[[Kinds of Kindness]]* (2024) จากนั้นได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำครั้งที่สองจากการแสดงเรื่อง *[[The Substance]]* (2024)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นางแบบอเมริกัน
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยนิวยอร์ก
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2537
แอนดี แมกดาวเวลล์

**โรซาลี แอนเดอร์สัน แมกดาวเวลล์** (; เกิด 21 เมษายน ค.ศ. 1958) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันและอดีตนางแบบแฟชั่น แมกดาวเวลล์เป็นที่รู้จักจากบทบาทนำในภาพยนตร์แนวรักตลกและชีวิต เธอเคยเป็นนางแบบให้กับแคลวินไคลน์และเป็นโฆษกให้กับลอรีอัล ตั้งแต่ปี 1986

ผลงานแสดงภาพยนตร์ยุคแรกของเธออาทิ ** (1984) และ ''St. Elmo's Fire'' (1985) ส่วนผลงานแจ้งเกิดจากเรื่อง *[[Sex, Lies, and Videotape]]* (1989) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากอินดิเพนเดนต์สปิริตอะวอดส์  และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมในหมวดภาพยนตร์ชีวิต เธอยังมีผลงานแสดงภาพยนตร์อีกหลายเรื่องอย่าง *[[Green Card (film)|Green Card]]* (1990), *[[Groundhog Day (film)|Groundhog Day]]* (1993), *[[Short Cuts]]* (1993), *[[Four Weddings and a Funeral]]* (1994), *[[Unstrung Heroes]]* (1995), *[[Michael (1996 film)|Michael]]* (1996), *[[Multiplicity (film)|Multiplicity]]* (1996) และ *[[The Muse (1999 film)|The Muse]]* (1999)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอต-ไอริช
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2501
สวยสลับร่าง

***สวยสลับร่าง*** () เป็นภาพยนตร์สยองขวัญเกี่ยวกับเรือนร่างมนุษย์ ใน ค.ศ. 2024 ที่เขียนบท กำกับ ร่วมผลิต และร่วมตัดต่อโดยกอราลี ฟาร์ฌา นำแสดงโดยเดมี มัวร์, มาร์กาเรต ควอลลีย์ และเดนนิส เควด ภาพยนตร์เล่าเรื่องของดาราดังที่กำลังเสื่อมความนิยม เธอถูกโปรดิวเซอร์ไล่ออกอันเนื่องจากอายุมาก หลังจากนั้นเธอได้ใช้ยาจากตลาดมืดชนิดหนึ่งที่สามารถสร้าง “ตัวเธอในเวอร์ชันที่อายุน้อยกว่า” ขึ้นมา แต่ยานั้นก็มาพร้อมกับผลข้างเคียงที่ไม่คาดคิด

ฟาร์ฌาเขียนบทภาพยนตร์เรื่องนี้เพื่อสำรวจแรงกดดันทางสังคมที่มีต่อรูปร่างและความแก่ของผู้หญิง ภาพยนตร์เป็นการร่วมการผลิตระหว่างประเทศฝรั่งเศส สหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา โดยการถ่ายทำฉากสำคัญในฝรั่งเศสระหว่างเดือนสิงหาคมถึงตุลาคม 2022 ภาพยนตร์เรื่องนี้โดดเด่นด้วยองค์ประกอบของการเสียดสีสังคม รวมถึงภาพที่แปลกประหลาดและสมจริงเกินจริงแบบวิรูป (grotesque) และภาพลักษณ์แบบอภิสัจนิยม (hyperrealism) และเอฟเฟกต์สมจริง เช่น ชุดเอฟเฟกต์ หุ่นเชิด หุ่นจำลอง ช็อตแทรกต่าง ๆ และเลือดปลอมประมาณ 21,000 ลิตร (5,500 แกลลอนสหรัฐ) เดิมทีภาพยนตร์เรื่องนี้มีกำหนดจัดจำหน่ายโดยยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ แต่ต่อมาสิทธิ์ตกเป็นของมูบี หลังจากที่ยูนิเวอรแซลยกเลิกข้อตกลงการจัดจำหน่ายเนื่องจากข้อพิพาทกับฟาร์ฌาเกี่ยวกับสิทธิ์ในการควบคุมเวอร์ชันตัดต่อสุดท้ายของภาพยนตร์

*สวยสลับร่าง* ฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์กานครั้งที่ 77 เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2024 ซึ่งได้รับรางวัลบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำ ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ในสหราชอาณาจักรกับสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 20 กันยายน 2024 และฉายที่ฝรั่งเศสในอีกสองเดือนถัดจากนั้น ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับเสียงชื่นชมอย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านการเขียนบท การกำกับของฟาร์ฌา เทคนิคพิเศษ และการแสดงของมัวร์ อีกทั้งทำรายได้ในบ็อกซ์ออฟฟิศ 77-82 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากงบประมาณ 18 ล้านดอลลาร์สหรัฐ กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดของมูบี การแสดงของมัวร์ทำให้เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลนักวิจารณ์ และรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์ รวมถึงได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์และรางวัลแบฟตา ภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมกับผู้กำกับยอดเยี่ยมในเวทีรางวัลออสการ์ รางวัลนักวิจารณ์ และรางวัลลูกโลกทองคำอีกด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในลอสแอนเจลิส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สัตว์ประหลาดอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:แม่แบบวันที่ฉายภาพยนตร์ที่มีวันฉาย 3 วัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
วิรูป

[thumb|ภาพเขียนการศึกษาแนววิรูปของ[มีเกลันเจโล]]
คำว่า **วิรูป** หรือ **วิลักษณ์** () เป็นคำคุณศัพท์ที่มักใช้เพื่ออธิบายรูปร่างประหลาดหรือรูปทรงที่บิดเบี้ยว เช่น หน้ากากฮาโลวีน อย่างไรก็ตาม ในงานศิลปะการแสดงและวรรณกรรม คำว่า *"วิรูป"* ยังอาจหมายถึงสิ่งที่ทำให้ผู้ชมรู้สึกถึงความแปลกประหลาดที่ชวนอึดอัด พร้อมกับความสงสารเห็นใจไปพร้อมกันด้วย

คำว่า grotesque ในภาษาอังกฤษปรากฏครั้งแรกในช่วงทศวรรษ 1560 เป็นคำนามที่ยืมมาจากภาษาฝรั่งเศส ซึ่งมีที่มาจากคำภาษาอิตาลี *grottesca* (แปลตรงตัวว่า "ของถ้ำ" จากภาษาอิตาลี *grotta* แปลว่า 'ถ้ำ') โดยเดิมทีใช้เรียกสไตล์ศิลปะตกแต่งของโรมันโบราณที่หรูหราฟุ่มเฟือย ซึ่งถูกค้นพบอีกครั้งในกรุงโรมช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 และต่อมาถูกนำมาเลียนแบบ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประเภทวรรณกรรม
หมวดหมู่:คติชนวิทยา
หมวดหมู่:วิรูป
เตียวกี

**เตียวกี** เป็นบุคคลชาวจีนในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก อาจหมายถึง:

* เตียวกี (จาง จฺวี่) (張舉) ผู้นำกบฏในช่วง ค.ศ. 187-189
* เตียวกี (เจ้า ฉี) (趙岐; เสียชีวิต ค.ศ. 201)  ข้าราชการและบัณฑิต

ชื่อที่คล้ายคลึง
* เตียวกี๋ (張既 *จาง จี้*; เสียชีวิต ค.ศ. 223) ข้าราชการช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นและต้นยุคสามก๊ก
คแวร์เก็ลเมียร์

ในเทวตำนานนอร์ส **คแวร์เก็ลเมียร์** (Hvergelmir) เป็นตาน้ำบรรพกาล ซึ่งสันนิษฐานว่าตั้งอยู่ในนิเวิลเฮย์เมอร์ (Niflheimr) ถือเป็นต้นน้ำที่เก่าแก่ที่สุดในบรรดาสามต้นน้ำหลักที่หล่อเลี้ยงรากแก้วของต้นพิภพอึกก์ดราซิลล์ (Yggdrasill)

ในหนังสือร้อยกรองเอ็ดดา (Poetic Edda) มีการกล่าวถึงคแวร์เก็ลเมียร์เพียงบทเดียว ซึ่งระบุรายละเอียดไว้ว่า ตาน้ำแห่งนี้คือจุดที่หยาดน้ำจากเขากวางเอย์กซือร์นีร์ (Eikþyrnir) และเป็นตาน้ำที่เป็นต้นกำเนิดของธารน้ำทั้งปวง โดยในบทกวีมีการร่ายรายชื่อมากกว่าสี่สิบสาย อย่างไรก็ตาม ในร้อยกรองเอ็ดดาไม่ได้ระบุเจาะจงว่าตาน้ำนี้ตั้งอยู่ในนิเวิลเฮย์เมอร์ นอกจากนี้ เนื้อหาในส่วนนี้ของร้อยกรองเอ็ดดาน่าจะเป็นการเล่าเนื้อหาหลังจากการสร้างโลกแล้ว มิได้หมายความว่ากวางตัวนี้เป็นผู้ให้กำเนิดน้ำหยดแรกของจักรวาล

ในหนังสือร้อยแก้วเอ็ดดา (*Prose Edda*) โดยสนอร์รี สเตืร์ตลือซอน ระบุว่าคแวร์เก็ลเมียร์เป็นต้นกำเนิดของกลุ่มแม่น้ำเอลิวอการ์ (Élivágar) จำนวนสิบเอ็ดสาย กระแสน้ำเย็นยะเยือกได้ไหลไปรวมกันในห้วงสุญตากินนุงกากัป (Ginnungagap) เมื่อปะทะกับความร้อนจากมูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์ (Múspellsheimr) จึงก่อกำเนิดเป็นปฐมยักษ์อีเมียร์ (Ymir) นอกจากนี้ ร้อยแก้วเอ็ดดายังระบุว่านีดฮ็อกเกอร์และอสรพิษอีกมหาศาลอยู่อาศัยบริเวณตาน้ำแห่งนี้ ซึ่งนักวิชาการมองว่านี่คือการตีความและจัดระบบจักรวาลใหม่โดยตัวผู้เขียนเองในภายหลัง

## อ้างอิง

Hve
เตียวกี (เจ้า ฉี)

**เตียวกี** (คริสตทศวรรษ 100 - ค.ศ. 201) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **เจ้า ฉี** () ชื่อรอง **ปินชิง** ()  เป็นข้าราชการและบัณฑิตในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 *ตงฮั่น*) ของจีน  เตียวกีเขียน *อรรถาธิบาย[[เม่งจื๊อ]]* (孟子章句 *เมิ่งจื่อจางจฺวี้*) หนึ่งในอรรถาธิบายของคัมภีร์เม่งจื้อที่สำคัญเพียงไม่กี่เล่มจากยุคนั้นที่ยังคงอยู่ในปัจจุบัน

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *[[สามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายสามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[โฮ่วฮั่นชู]]*.
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2

หมวดหมู่:นักเขียนในยุคราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:ข้าราชการในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น
เรื่องตลก 69 เดอะซีรีส์

**เรื่องตลก 69 เดอะซีรีส์** () เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวสุขนาฏกรรมมืดกำกับโดยเป็นเอก รัตนเรือง ซึ่งกลับมารับหน้าที่กำกับอีกครั้ง นำแสดงโดยดาวิกา โฮร์เน่ ดัดแปลงจากภาพยนตร์เรื่อง *[[เรื่องตลก 69]]* (2542) ของเป็นเอกเอง ออกอากาศทางเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2566

## เนื้อเรื่อง
เหตุการณ์ทั้งหมดเริ่มต้นจากนอตตัวหนึ่งที่ทำให้ป้ายหมายเลขห้องของเธอกลับด้าน จากเลข 6 กลายเป็นเลข 9 ตุ้ม (ดาวิกา โฮร์เน่) ผู้พักอาศัยห้องหมายเลข 6 เป็นหนึ่งในพนักงานบริษัทการเงินที่ถูกเลิกจ้างจากการจับสลาก อันเป็นผลกระทบจากการแพร่ระบาดของโควิด-19 วันหนึ่ง ตุ้มพบพัสดุลึกลับวางอยู่หน้าห้อง ภายในบรรจุเงินสดจำนวนมหาศาล ทำให้เธอตัดสินใจเก็บมันไว้ เมื่อโจรสองคนรู้ตัวว่าส่งพัสดุผิดและกลับมาเพื่อนำมันคืน เธอกลับเผลอฆ่าพวกเขาทั้งสองโดยไม่ตั้งใจ ต่อมา เธอยังเผลอยิงเจ้าหน้าที่ตำรวจตายโดยไม่ตั้งใจ ชะตากรรมของเธอจึงเริ่มพลิกผันอย่างรวดเร็ว

## นักแสดง
* ดาวิกา โฮร์เน่ รับบท ตุ้ม

## การผลิต
ละครชุดเรื่องนี้ใช้ทีมงานสร้างชุดเดียวกับฉบับภาพยนตร์ ดาวิกาเปิดเผยถึงความรู้สึกในการร่วมแสดงครั้งนี้ โดยกล่าวว่า “เมื่อฉันได้อ่านบทครั้งแรก ฉันรู้สึกตื่นเต้นมาก” นอกจากนี้ ยังมีฝีมือการกำกับของเป็นเอก รัตนเรือง ซึ่งเป็นผู้กำกับที่เธออยากร่วมงานด้วย ละครชุดเรื่องนี้ยังนับเป็นการร่วมงานครั้งแรกของดาวิกากับเน็ตฟลิกซ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ผลงานต้นฉบับภาษาไทยของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย เป็นเอก รัตนเรือง
หมวดหมู่:เว็บซีรีส์ไทยในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:เว็บซีรีส์ไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวรหัสคดีไทย
สโนว์บอล เอิร์ธ

เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยยูฮิโระ สึจิสึงุ มังงะเรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์ต่อเนื่องในนิตยสารมังงะแนว''เซเน็ง'' *[[บิ๊ก คอมิก สปิริตส์ รายเดือน]]*ของโชงากูกัง ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2564 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ผลิตโดยสตูดิโอไค มีกำหนดออกอากาศในเดือนเมษายน พ.ศ. 2569

## ตัวละคร
;
:
;
:
;
:
;
:

## สื่อ
### มังงะ
*สโนว์บอล เอิร์ธ*เขียนและวาดภาพโดยยูฮิโระ สึจิสึงุ เริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสารมังงะแนว''เซเน็ง'' *[[บิ๊ก คอมิก สปิริตส์ รายเดือน]]*ของสำนักพิมพ์โชงากูกัง ตั้งแต่วันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2564 สำนักพิมพ์โชงากูกังได้รวบรวมตอนต่าง ๆ ตีพิมพ์เป็นรูปรวมเล่ม (*[[ทังโกบง]]*) โดยเล่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ณ วันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2568 ได้มีการวางจำหน่ายไปแล้วจำนวน 10 เล่ม

#### จำนวนเล่ม

### อนิเมะ
มีการประกาศดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2568 ซีรีส์นี้จะผลิตโดยสตูดิโอไค และกำกับโดยมุเนฮิซะ ซาไก โดยมีทาเคชิ อิวาตะเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ ชิเงรุ มูราโคชิรับผิดชอบด้านการเขียนบท โทชิยะ โคโนะเป็นผู้ออกแบบตัวละครและเป็นหัวหน้าผู้กำกับแอนิเมชั่น และทัตสึยะ คาโตะ, ฮิโรอากิ สึสึมิ และยูกิ คาเนซากะเป็นผู้แต่งเพลงประกอบ อนิเมะเรื่องนี้มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2569 ในช่วงรายการฟรายเดย์ อนิเมะ ไนท์ ทางช่องนิปปงทีวีและสถานีในเครือข่าย เพลงเปิดของเรื่องคือ "Zero" ร้องโดยทูกิ. ขณะที่เพลงปิดของเรื่องคือ  ร้องโดย มิวส์ คอมมิวนิเคชันเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

## ผลตอบรับ
มังงะเรื่องนี้ได้รับการแนะนำโดยฮิเดอากิ อันโนะ นักสร้างอนิเมชันและผู้กำกับ ฮิเดโอะ โคจิมะ นักออกแบบวิดีโอเกม และศิลปินมังงะ วัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
*  
* 

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2569
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:ไคจู
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะแนวเมคา
หมวดหมู่:มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของนิปปงทีวี
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โชงากูกัง
หมวดหมู่:สตูดิโอไค
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะแนวเอาชีวิตรอด
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่กำลังจะมา
ภาษาราชการของสหประชาชาติ

ปัจจุบันมีภาษาราชการที่ใช้ในการประชุมสหประชาชาติ และระบุเป็นเอกสารที่องค์การสหประชาชาติใช้ในการเขียนและเผยแพร่เอกสารทางการทั้งหมด 6 ภาษา ใน ค.ศ. 1946 มีการเลือกภาษาราชการสหประชาชาติ 5 ภาษา ได้แก่: อังกฤษ, ฝรั่งเศส, รัสเซีย, สเปน และจีน ใน ค.ศ. 1971 มีการใช้งานอักษรจีนตัวย่อแทนที่อักษรจีนตัวเต็ม ใน ค.ศ. 1973 ภาษาอาหรับได้รับการลงมติให้เป็นภาษาทางการเพิ่มเติม ภาษาราชการของสหประชาชาติ ณ ค.ศ. 2026 มีดังนี้:

* อังกฤษ (แบบบริติชกับรูปสะกดแบบออกซ์ฟอร์ด) ในชุดตัวอักษรละตินแบบอังกฤษ;
* ฝรั่งเศส (แบบแผ่นดินใหญ่) ในชุดตัวอักษรละตินแบบฝรั่งเศส;
* สเปน (คาบสมุทร) ในชุดตัวอักษรละตินแบบสเปน;
* รัสเซีย (แบบมอสโก) ในชุดตัวอักษรซีริลลิกแบบรัสเซีย;
* จีน (จีนมาตรฐาน / ) ในอักษรจีนตัวย่อ;
* อาหรับ (อาหรับมาตรฐานสมัยใหม่ / ) ในนัสค์ / อักษรไร้สระอาหรับ

ตามกฎบัตรสหประชาชาติ ภาษาทั้งหกนี้ล้วนมีอำนาจเท่าเทียมกัน แม้ว่าภาษาอังกฤษและภาษาฝรั่งเศสจะได้รับสถานะพิเศษมาโดยตลอด และเป็นเพียงสองภาษาทางการและภาษาที่ใช้ในการทำงานของสำนักเลขาธิการสหประชาชาติ มีกฎที่ไม่เป็นทางการว่าเลขาธิการสหประชาชาติและเจ้าหน้าที่ระดับสูงคนอื่น ๆ ของสหประชาชาติจะต้องพูดภาษาอังกฤษและฝรั่งเศสในระดับเชี่ยวชาญเป็นอย่างน้อย (อย่างน้อยระดับ C1 – ระดับความเชี่ยวชาญขั้นสูงตามกรอบอ้างอิงร่วมของยุโรปสำหรับภาษา / CEFRL) ในภาษาอังกฤษและภาษาฝรั่งเศส สหประชาชาติพยายามอย่างหนักเพื่อให้มีความเท่าเทียมกันในทั้ง 6 ภาษา เนื่องจากภาษาอังกฤษได้กลายเป็นภาษาโลกที่โดดเด่นในยุคดิจิทัล

เลขาธิการสหประชาชาติหลายคน รวมถึงโคฟี แอนนัน, พัน กี-มุน และอังตอนียู กูแตรึช ได้ทำงานเพื่อปรับปรุงการใช้หลายภาษาภายในสหประชาชาติ งานนี้ส่งผลให้มีการจัดสรรงบประมาณเพิ่มเติมสำหรับบริการแปลภาษาของสหประชาชาติ การสถาปนาตำแหน่งผู้ประสานงานด้านการใช้หลายภาษา วันภาษาของสหประชาชาติ และเว็บไซต์ข่าวของสหประชาชาติได้ให้บริการแปลเป็นภาษาที่ไม่เป็นทางการตั้งแต่ ค.ศ. 2018 เช่น ภาษาโปรตุเกส ภาษาสวาฮิลี ภาษาฮินดี และภาษาอูร์ดู นอกเหนือจากภาษาทางการ ภาษาเหล่านี้และภาษาอื่น ๆ อีกมากมายที่ไม่เป็นทางการซึ่งองค์การสหประชาชาติใช้ มักเป็นตัวแทนของกลุ่มประเทศโลกใต้ กฎข้อที่ 57 อนุญาตให้สมัชชาใหญ่หรือคณะอนุกรรมการใด ๆ ใช้ภาษาใดก็ได้นอกเหนือจากภาษาของสมัชชา ณ ค.ศ. 2025 องค์การสหประชาชาติและยูเนสโกยังไม่ได้ให้สัตยาบันปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิทางภาษาอย่างเป็นทางการ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 2017 Report of the Secretary-General on Multilingualism
* Language Log
* Multilingualism at the United Nations : Research Guide
* Top UN official stresses need for Internet multilingualism to bridge digital divide

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สหประชาชาติ
สหประชาชาติ
หมวดหมู่:สหประชาชาติ
หมวดหมู่:สื่อมวลชนสหประชาชาติ
หมวดหมู่:ภาษาราชการ
หมวดหมู่:นโยบายภาษาในสหประชาชาติ
ยีหยง

**ยีหยง** ในภาษาจีนกลางเรียกว่า **ยฺหวีหยางจฺวิ้น** () เป็นกุ๋น (郡 *จฺวิ้น*) หรือเมืองของจีนตั้งแต่ยุคราชวงศ์จิ๋น (秦 *ฉิน*) ถึงยุคราชวงศ์ถัง (唐) ตั้งอยู่ในมณฑลเหอเป่ย์ (河北) ในปัจจุบัน ครอบคลุมไปถึงกรุงปักกิ่ง (北京 *เป่ย์จิง*) และนครเทียนจิน (天津)

## ประวัติศาสตร์
เมืองยีหยงก่อตั้งโดยรัฐเอี๋ยน (燕 *เยียน*) ในยุครณรัฐ (戰國 *จ้านกั๋ว*) ตั้งชื่อตามตำแหน่งที่ตั้งคือบนฝั่งเหนือของแม่น้ำยี (漁水 *ยฺหวีฉุ่ย*; ปัจจุบันคือแม่น้ำเฉาไป๋) เมืองยีหยงตั้งอยู่บนชายแดนด้านเหนือของจักรวรรดิจีน มีบทบาทสำคัญในฐานะแนวป้องกันของราชวงศ์จิ๋น (秦 *ฉิน*) และราชวงศ์ฮั่น (漢) เพื่อป้องกันการรุกรานของชนเผ่าซฺยงหนู (匈奴) และชนเผ่าทางเหนืออื่น ๆ ในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (西漢 *ซีฮั่น*) เมืองยีหยงมีอำเภอภายใต้การปกครอง 12 อำเภอ ได้แก่ ยีหยง, หูหนู (狐奴), ลู่ (路), ยงหนู (雍奴), เฉฺวียนโจว (泉州), ผิงกู่ (平谷), อานเล่อ (安樂), ถีซี (厗奚), กว่างผิง (獷平), เย่าหยาง (要陽), ไป๋ถาน (白檀) และหฺวาเหยียน (滑鹽) สามอำเภอหลังถูกยุบเลิกไปในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 *ตงฮั่น*) เมื่อ ค.ศ. 2 เมืองยีหยงมีประชากรทั้งหมด 264,416 คนใน 68,802 ครัวเรือน เมื่อ ค.ศ. 140 มีประชากร 435,740 คนใน 68,456 ครัวเรือน ในยุคราชวงศ์จิ้น เมืองยีหยงถูกยุบเลิกไป อาณาเขตของเมืองยีหยงถูกผนวกเข้ากับราชรัฐเอี๋ยน (燕國 *เยียนกั๋ว*)

เมืองยีหยงถูกก่อตั้งขึ้นใหม่ในยุคราชวงศ์เว่ย์เหนือ (北魏 *เป่ย์เว่ย์*) จากอาณาเขตเดิมของเมืองยีหยงและเมืองปักเป๋ง (北平郡 *เป่ย์ผิงจฺวิ้น*) โดยมีที่ว่าการเมืองอยู่ที่อำเภอลู่ (อยู่ในกรุงปักกิ่งในปัจจุบัน) มีอำเภอภายใต้การปกครอง 6 อำเภอ *[[เว่ย์ชู]]* (魏書) ระบุว่าเมืองยีหยงมีประชากร 29,670 คนใน 6,984 ครัวเรือน เมืองยีหยงถูกยุบเลิกไปในช่วงต้นยุคราชวงศ์สุย (隋)

ในยุคราชวงศ์ถัง ยีหยงหรือยฺหวีหยางกลายเป็นอีกชื่อหนึ่งของมณฑลจี้โจว (薊州) มีที่ว่าการอยู่ในเขตจี้โจว (薊州區 *จี้โจวชฺวี*) นครเทียนจิน (天津) ในปัจจุบัน ส่วนอำเภอลู่กลายเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลอิวจิ๋วหรือโยวโจว (幽州) รู้จักในอีกชื่อว่าเมืองฟ่านหยาง (范陽郡 *ฟานหยางจฺวิ้น*) ใน ค.ศ. 627

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จฺวิ้นของราชวงศ์ฮั่น
กลิ่นมาลี

***กลิ่นมาลี*** () เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวพีเรียด ดราม่า จินตนิยม กำกับโดยภวัต พนังคศิริ นำแสดงโดยอรเณศ ดีคาบาเลส, ภาคิน คำวิลัยศักดิ์, กฤษกร กนกธร และวีริณฐ์ศรา ตั้งกิจสุวานิช ดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของ สุดา จันทร์อ้น ออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569 โดยออกอากาศทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 20.30 น. (เวลามาตรฐานไทย) ทางช่องวัน 31 ต่อจากเรื่อง “ศักดินาวิทยาลัย”

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* ภาคิน คำวิลัยศักดิ์ รับบท หลวงอินทราบดี
* อรเณศ ดีคาบาเลส รับบท มาลี
** ณัฐชา นีน่า เจสซิกา พาโดวัน รับบท มาลี (วัยเด็ก)
* กฤษกร กนกธร รับบท หมู่เพิ่ม
* วีริณฐ์ศรา ตั้งกิจสุวานิช รับบท บุปผา (มาลัย)
* ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี รับบท พระยาพิพัฒน์โกษา
* เคลลี่ ธนะพัฒน์ รับบท ออกญาแสนสิงห์
* รัดเกล้า อามระดิษ รับบท คุณหญิงบัวแก้ว
* อาภาศิริ นิติพน รับบท คุณหญิงทับทิม
* ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์ รับบท แม่ศรีไพร
* คมกฤษณ์ ดวงสุวรรณ์ รับบท ขุนเทพลู
* โกสินทร์ ราชกรม รับบท ชด
* ทนงศักดิ์ ศุภการ รับบท จีนฮุ่ย
* ชลธิชา นวมสุคนธ์ รับบท แม่อิ่ม
* อำภา ภูษิต รับบท คำแฟง
* พรเลิศ พิพัฒน์รุ่งเรือง รับบท มิ่ง
* อารียา ผลฟูตระกูล รับบท นวล
* วิมลพันธ์ ชาลีจังหาญ รับบท ม้วน
* กิตติพงษ์ ปลื้มปรีดาพร รับบท ขาม
* ณัฐชยา มั่งนิมิตร รับบท จวง
* ธนกฤต ตาละโสภณ รับบท ขวัญ
** ด.ช. ปัณณธร พรประสิทธิ์ รับบท ขวัญ (วัยเด็ก)
* อรัญญา ประทุมทอง รับบท ผ่อง

### นักแสดงรับเชิญ
* มยุริญ ผ่องผุดพันธ์ รับบท แม่บุหงา
* สุรศักดิ์ ชัยอรรถ รับบท พระยาอภัยมนตรี
* รัชนี ศิระเลิศ รับบท คุณท้าววรจันทร์
* เวนย์ ฟอลโคเนอร์ รับบท พระยายมราช
* ธงธง มกจ๊ก รับบท บัวผัน
* เลอวิทย์ สังข์สิทธิ์ รับบท นายมั่น
* อ้อยใจ แดนอีสาน รับบท อีลิ้นจี่
* วัชรชัย สุนทรศิริ รับบท ศรีเทพ
* อนุชิต สพันธุ์พงษ์ รับบท กรมหมื่นเทพพิพิธ
* ธีรยุทธ ปรัชญาบำรุง รับบท พระ (เจ้าประคุณสมเด็จ)

## การผลิต
ละครดังกล่าวมีข่าวคราวการผลิตตั้งแต่ พ.ศ. 2566 จนกระทั่งเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 เวลา 09.39 น. เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ได้จัดพิธีบวงสรวงเปิดกล้องละคร ณ บริเวณหน้าอาคารจีเอ็มเอ็มแกรมมี่ เพลส เพื่อเป็นการสร้างความเป็นสิริมงคลก่อนการออกอากาศ ซึ่งเดิมละครมีกำหนดออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20:30 น. เริ่มตอนแรก 4 มิถุนายน พ.ศ. 2567 หลังจากละคร สงครามสมรส ตอนอวสานลง แต่แล้วถัดจากนั้นไม่กี่วัน เกิดข่าวฉาวที่เกี่ยวข้องกับ ภาคิน คำวิลัยศักดิ์ รวมถึงตัว ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์ อย่างรุนแรง ทำให้ช่องวัน 31 ตัดสินใจเลื่อนการออกอากาศละครเรื่องดังกล่าวออกไปอย่างไม่มีกำหนด ซึ่งการเลื่อนการออกอากาศทำให้ ภวัต ทำใจยอมรับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น และยอมรับการตัดสินใจของช่องว่าละครเรื่องดังกล่าวอาจจะไม่ได้ออกอากาศ แม้ตนจะทำละครเรื่องนี้อย่างเต็มที่ก็ตาม ข่าวคราวละครเรื่องนี้หายไปสองปี ในที่สุดช่องวัน 31 ได้ตัดสินใจนำละครออกอากาศ โดยเริ่มตอนแรกวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องวัน 31
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2569
หมวดหมู่:เว็บซีรีส์ไทย
หมวดหมู่:เว็บซีรีส์ไทยในปี พ.ศ. 2569
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย ภวัต พนังคศิริ
ทนายปีศาจ

***ทนายปีศาจ*** () เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวกฎหมาย นำแสดงโดยรฐา โพธิ์งาม, ณัฏฐ์ กิจจริต และอัจฉรียา โพธิพิพิธธนากร โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับทนายความหนุ่มผู้เปี่ยมด้วยอุดมการณ์ ซึ่งต้องร่วมงานกับทนายความอีกคนที่มีชื่อเสียงในด้านการใช้ช่องโหว่ของกฎหมายในการว่าความ พวกเขาใช้บริบทของแวดวงกฎหมายในการสำรวจประเด็นด้านศีลธรรมและอำนาจ โดยดำเนินเรื่องท่ามกลางพื้นที่สีเทาของกระบวนการยุติธรรมในประเทศไทย ทั้งนี้ คาดว่าจะเผยแพร่ทางเน็ตฟลิกซ์ในปี พ.ศ. 2569

## เนื้อเรื่อง
ทนายความหนุ่มผู้เปี่ยมด้วยอุดมการณ์ถูกกล่าวหาว่าฆาตกรรมลูกชายของนายตำรวจ เขาจึงต้องร่วมมือกับ “ทนายความจอมเจ้าเล่ห์” ผู้มีชื่อเสียงในการใช้ช่องโหว่ของกฎหมาย เพื่อใช้กลไกทางกฎหมายพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตนเอง

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* รฐา โพธิ์งาม
* ณัฏฐ์ กิจจริต
* อัจฉรียา โพธิพิพิธธนากร

### นักแสดงสมทบ
* ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี
* พลวัฒน์ มนูประเสริฐ
* ภพธร สุนทรญาณกิจ
* เผ่าเพชร เจริญสุข
* สฤญรัตน์ โทมัส
* นพชัย ชัยนาม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2569
หมวดหมู่:เว็บซีรีส์ไทยในปี พ.ศ. 2569
หมวดหมู่:ผลงานต้นฉบับภาษาไทยของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวกฎหมายไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในอนาคต
หมวดหมู่:เว็บซีรีส์ไทย
อาเลกซันดรา เกอปีเตอเนสกู

**อาเลกซันดรา เกอปีเตอเนสกู** (; เกิดวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2003) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวโรมาเนีย เธอเป็นที่รู้ขักภายหลังชนะ *[[วอชารอมึนนีเออี]]* ฤดูกาลที่ 11 เธอจะเป็นตัวแทนของในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2026 ด้วยเพลง "โชกมี"

## อาชีพ
เมื่อปี 2023 อาเลกซันดราได้เข้าร่วม *[[วอชารอมึนนีเออี]]* ฤดูกาลที่ 11 และได้ชนะการประกวดนั้น

เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2026 ทีวีอาร์ สถานีโทรทัศน์แห่งชาติโรมาเนีย ได้ประกาศให้อาเลกซันดราเป็นหนึ่งในผู้เข้ารอบรองชนะเลิศใน *เซเลกเซียนาซีออนาเลอปี 2026* การประกวดเพลงระดับชาติสำหรับคัดเลือกตัวแทนของโรมาเนียในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2026 ด้วยเพลง "โชกมี" ภายหลังเข้ารองชิงชนะเลิศ ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2026 เธอชนะการประกวด

## ผลงานเพลง

### แผ่นเสียงอัลบัมสั้น

### ซิงเกิล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องชาวโรมาเนียในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2026
วิทยาการอุณหภูมิต่ำยิ่งยวด

[thumb|[ไนโตรเจนเหลว|ไนโตรเจนเป็นของเหลวที่อุณหภูมิต่ำกว่า ]]
ในทางฟิสิกส์ **วิทยาการอุณหภูมิต่ำยิ่งยวด** () เป็นวิธีการผลิตและการศึกษาพฤติกรรมของวัสดุที่มีอุณหภูมิต่ำมาก

การประชุมนานาชาติว่าด้วยการทำความเย็นครั้งที่ 13 ของสถาบันการทำความเย็นนานาชาติ (IIR) (จัดขึ้นที่วอชิงตัน ดี.ซี. ใน ค.ศ. 1971) ได้รับรองนิยามสากลของคำว่า "Cryogenics" และ "Cryogenic" ในภาษาอังกฤษ โดยยอมรับเกณฑ์ที่  เพื่อแยกความแตกต่างระหว่างคำศัพท์เหล่านี้กับการทำความเย็นแบบดั้งเดิม นี่เป็นเส้นแบ่งที่สมเหตุสมผล เนื่องจากจุดเดือดปกติของแก๊สที่เรียกว่าแก๊สถาวร (เช่น ฮีเลียม ไฮโดรเจน นีออน ไนโตรเจน ออกซิเจน และอากาศปกติ) อยู่ต่ำกว่า 120 เคลวิน ในขณะที่สารทำความเย็นฟรีออน ไฮโดรคาร์บอน และสารทำความเย็นทั่วไปอื่น ๆ มีจุดเดือดสูงกว่า 120 เคลวิน

การค้นพบวัสดุตัวนำยวดยิ่งที่มีอุณหภูมิวิกฤตสูงกว่าจุดเดือดของไนโตรเจนอย่างมาก ได้ก่อให้เกิดความสนใจใหม่ในวิธีการผลิตระบบทำความเย็นอุณหภูมิสูงที่เชื่อถือได้และต้นทุนต่ำ คำว่า "ระบบทำความเย็นอุณหภูมิสูง" หมายถึงอุณหภูมิที่สูงกว่าจุดเดือดของไนโตรเจนเหลว , สูงสุดถึง  การค้นพบคุณสมบัติตัวนำยิ่งยวดครั้งแรกได้รับการระบุว่าเป็นผลงานของ ไฮเกอ กาเมอร์ลิง โอนเนิส เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1908 หลังจากที่พวกเขาสามารถเข้าถึงอุณหภูมิ 2 เคลวิน ได้ คุณสมบัติการนำยิ่งยวดครั้งแรกนี้ถูกสังเกตพบในปรอทที่อุณหภูมิ 4.2 เคลวิน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แก๊สอุตสาหกรรม
หมวดหมู่:เทคโนโลยีการทำความเย็น
อานอ

"**อานอ**" () เป็นเพลงโดยอัตวารา นักร้องชาวลัตเวีย ซึ่งเธอประพันธืขึ้นร่วมกับยอนิส ยาชเมนกินส์ เพลงนี้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2025 และจะเป็นตัวแทนของในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2026 

## การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2026

### ''ซูเปอร์โนวา'' ''2026''
*ซูเปอร์โนวา 2026* เป็นการประกวดเพลงระดับชาติซึ่งใช้คัดเลือกเพลงจากลัตเวียสำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2026 การประกวดนี้เริ่มต้นเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2026 และมีรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026 ซึ่งจัดขึ้นที่รีกาฟิลม์สตูดิโอในรีกา การประกวดถูกถ่ายทอดสดออกอากาศผ่านสถานีโทรทัศน์แอลทีวี1 และทางออนไลน์ผ่านสื่อสตรีมมิงใน *Replay.lv*, *lsm.lv*, และผ่านวิทยุในลัตวียัสเรดิโอ 5 การประกวดนี้จะประกอบด้วยการแสดงสามรอบ ได้แก่ รอบรองชนะเลิศสองรอบ และรอบชิงชนะเลิศหนึ่งรอบ โดยรอบรองชนะเลิศทั้งสองรอบจัดขึ้นในวันที่ 31 มกราคม และ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026 และมีผู้เข้าแข่งขันรอบละสิบสองราย โดยในแต่ละรอบจะคัดเลือกผู้เข้ารอบชิงชนะเลิศห้าราย การประกวดในรอบชิงชนะเลิศได้จัดขึ้นในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026 เพื่อคัดเลือกตัวแทนประเทศลัตเวียในการประกวดเพลงยูโรวิชันในเวียนนา จากผู้เข้าแข่งขันที่เหลืออีกสิบทีม ผลการแข่งขันในรอบรองชนะเลิศและรอบชิงชนะเลิศตัดสินโดยคะแนนเสียงจากคณะกรรมการและคะแนนเสียงจากประชาชนในส่วนละร้อยละ 50 ผู้ชมสามารถลงคะแนนเสียงได้ผ่านเอสเอ็มเอสหรือเว็บไซต์ทางการของแอลเอสเอ็ม

เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 ได้มีการบืนยันว่าอัตวาราจะเข้าร่วมการประกวด *ซูเปอร์โนวา* ด้วยเพลง "อานอ" ภายหลังผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ เธอชนะการประกวดไป และได้รับสิทธิเป็นตัวแทนประเทศลัตเวียในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2026 ที่เวียนนา ประเทศออสเตรีย

### ในยูโรวิชัน
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2026 จะจัดขึ้นที่วีเนิร์ชทัทฮัลเลอในเวียนนา ประเทศออสเตรีย และจะประกอบด้วยรอบรองชนะเลิศสองรอบในวันที่ 12 และ 14 พฤษภาคมตามลำดับ และรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2026 ลัตเวียได้รับการจับฉลากให้เข้าแข่งขันในรอบรองชนะเลิศที่สอง โดยทำการแสดงในช่วงครึ่งหลังของการแสดง

## ชาร์ต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงจากประเทศลัตเวีย
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ประเทศลัตเวียในการประกวดเพลงยูโรวิชัน
หมวดหมู่:เพลงที่ร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชัน