open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
สำนักวิชาสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง

**สำนักวิชาสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง**  เป็นหน่วยงานการศึกษาหนึ่งในมหาวิทยาลัยรามคำแหงเปิดทำการสอนในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก

## ประวัติ
สำนักวิชาสังคมศาสตร์ เป็นหน่วยงานที่จัดการเรียนการสอนด้านสาขาวิชา หรือกลุ่มวิชาที่มีส่วนเป็นสังคมศาสตร์ ได้แก่ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ จิตวิทยา มานุษยวิทยา สังคมวิทยา การสื่อสารศึกษา ประวัติศาสตร์ และ คติชนวิทยา สามารถจัดว่าเป็นทั้งสาขาวิชาในสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์

## หลักสูตร
สำนักวิชาสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ตั้งขึ้นเพื่อหน่วยทางการวิจัยทางสังคมศาสตร์ และจัดการเรียนการสอนพื้นฐาน เตรียมการศึกษาขั้นสูงต่อไป โดยจัดการเรียนการสอนครอบคลุมไปทุกระดับชั้น  สาขาสังคมศาสตร์ จึงเป็นการเรียนที่ครอบคลุมไปทุกอย่างที่เกี่ยวศาสตร์แห่งการดำรงชีวิต และการประยุกต์ใช้ในชีวิตของคน และพลเมืองโลก

 

รามคำแหง
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยรามคำแหง
วราภรณ์ สมพงษ์

**วราภรณ์ สมพงษ์**  (เกิด 15 มกราคม พ.ศ. 2516) เป็นผู้ประกาศข่าวชาวไทย ทางไทยรัฐทีวี ในข่าวเย็นไทยรัฐ ก่อนหน้านี้เคยเป็นผู้ประกาศข่าวในรายการเรื่องเด่นเย็นนี้ ทางช่อง 3 เอชดี 

## ประวัติ
วราภรณ์เกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2516 จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เริ่มงานในตำแหน่งนักข่าวกับสถานีโทรทัศน์ไอทีวี โดยมีประสบการณ์ในการเป็นผู้สื่อข่าวนอกสถานที่ เช่น ข่าวการเมือง ข่าวอาชญากรรม ต่อมาเป็นที่รู้จักกันมากขึ้น เมื่อได้เข้าร่วมงานกับช่อง 3 เอชดี เป็นผู้ประกาศข่าวในรายการเรื่องเด่นเย็นนี้ ร่วมกับธีระ ธัญไพบูลย์ ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 นอกจากนี้เคยดำเนินรายการตัวจริง ตามด้วย "30 ยังแจ๋ว" ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อรายการมาเป็น แจ๋ว ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549

ต่อมาตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2564 วราภรณ์ได้ยุติการเป็นผู้ประกาศข่าวในรายการเรื่องเด่นเย็นนี้ และได้ย้ายไปช่วยทำรายการข่าวสามสีอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนจะย้ายไปเป็นผู้ประกาศข่าวทางไทยรัฐทีวี ในข่าวเย็นไทยรัฐ ในเดือนถัดมา

ชีวิตส่วนตัว วราภรณ์สมรสกับภณธนิน ตรีสวัสดิวิทย์ เจ้าของโรงงานรีไซเคิล โดยมีพิธีหมั้นกันเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ที่หมู่บ้านมัณฑนา ย่านบางนา และมีพิธีมงคลสมรสเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ที่โรงแรมแกรนด์ไฮแอท เอราวัณ

## ผลงาน
* ผู้ประกาศข่าว
** สถานีโทรทัศน์ไอทีวี (พ.ศ. 2540 - 30 มิถุนายน พ.ศ. 2548)
** ช่อง 3 เอชดี (1 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 - 30 เมษายน พ.ศ. 2564)
** สถานีโทรทัศน์ไทยรัฐทีวี (1 มิถุนายน พ.ศ. 2564 - ปัจจุบัน)

### พิธีกรในปัจจุบัน
* ข่าวเย็นไทยรัฐ จันทร์ - ศุกร์ เวลา 16:20 - 17:45 น. ร่วมกับ พงศ์เกษม สัตยาประเสริฐ และ สืบสกุล พันธุ์ดี ทางไทยรัฐทีวี
* Eazy ข่าวเช้านี้ จันทร์ - ศุกร์ เวลา 07:30 - 09:00 น. ร่วมกับ เจก รัตนตั้งตระกูล, ชลธิชา อัศวาณิชย์ และ ฐิติกร ทิพย์มณเฑียร ทาง Eazy FM 102.5

### อดีตพิธีกร
* เรื่องเด่นเย็นนี้ จันทร์ - ศุกร์ เวลา 15.45 - 16.45 น. คู่กับ ธีระ ธัญไพบูลย์ และ ประวีณมัย บ่ายคล้อย ทางช่อง 3 เอชดี
* 30 ยังแจ๋ว/แจ๋ว จันทร์ - ศุกร์ เวลา 14.45 - 15.30 น. คู่กับ ปุณยวีร์ สุขกุลวรเศรษฐ์ , อภิสรา เกิดชูชื่น , สมาพร ชูกิจ และ พัชรินทร์ วิทยาปัญญานนท์ ทาง ช่อง 3 เอชดี และ ช่อง 3 Family
* คุยข่าวเช้า จันทร์ - ศุกร์ เวลา 08.00 - 09.30 น. คู่กับ อรชุน รินทรวิฑูรย์ ทาง วิทยุครอบครัวข่าว
* รังนกกระเต็น เสาร์ - อาทิตย์ เวลา 08.05 - 08.30 น. ทาง วิทยุครอบครัวข่าว
* ตัวจริง
* ศุกร์สีสัน
* สัตว์เลี้ยง วิทยุ FM 101

### ละครโทรทัศน์

## ผลงานอื่น
* ปฏิทินช่อง 3 ปี 2549-2559 ร่วมกับผู้ประกาศข่าวของช่อง
* เขียนพ็อคเก็ตบุ๊ค รังนกกระเต็น
## รางวัล
* รางวัลพระราชทานภาษาไทยดีเด่นดีเด่นปี 2545
* รางวัลเมขลาปี 2545
* รางวัลพระราชทาน เทพทอง
* รางวัลเมขลาปี 2554                 
* รางวัลนาฏราชปี 2557

## อ้างอิง

* ประวัติของวราภรณ์ สมพงษ์

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เฟซบุ๊กส่วนตัว 
* เฟซบุ๊กแฟนเพจ

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดจันทบุรี
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:นักจัดรายการวิทยุ
หมวดหมู่:ผู้ประกาศข่าวช่อง 3
หมวดหมู่:ผู้ประกาศข่าวไทยรัฐทีวี
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
มหาบุรุษ จางจวีเจิ้ง

**มหาบุรุษ จางจวีเจิ้ง** (, ) เป็นละครโทรทัศน์ของจีนในประเทศไทยทางสถานีโทรทัศน์ทีวีไทยได้นำมาฉายทุกวันเสาร์-อาทิตย์เวลา 13.00น.-14.00น.

## รายชื่อนักแสดง
* ถัง กั๋วเฉียง แสดงเป็น จาง จวีเจิ้ง
* ฟ๋ง ยุ่นเจี้ยง แสดงเป็น ฝง เป่า
* จี ยีตง แสดงเป็น เกา ก่ง
* เหมย ติง แสดงเป็น  หลี่ไทเฮา
* เหมย เหนียนเจีย แสดงเป็น จักรพรรดิว่านลี่
* หยาง ซุย แสดงเป็น ยู่ เหนียง

## รายชื่อตอน
* ตอน แผนสร้างอำนาจ
* ตอน ความแตกแยกในราชสำนัก
* ตอน โอสถตะวันจันทรา
* ตอน หลักฐานชิ้นสำคัญ
* ตอน อิทธิพลในวังหลวง
* ตอน สิ้นองค์เหนือหัว
* ตอน ฮ่องเต้น้อย
* ตอน ศึกระหว่างสองเสือ
* ตอน มหาอำมาตย์คนใหม่
* ตอน ประหารหวังจิ่วซือ
* ตอน ขบวนการทุจริต
* ตอน ตัวประกัน
* ตอน วิกฤตท้องพระคลัง
* ตอน การสำรวจทรัพย์สินข้าราชการ
* ตอน วิกฤตพริกไทย
* ตอน วิกฤตพริกไทย2
* ตอน พิธีศพขบวนแห่งลางร้าย
* ตอน ศึกขุนนางสองขั้วอำนาจ
* ตอน เพลิงผลาญปักกิ่ง
* ตอน ความสำเร็จขั้นแรกของการปฏิรูป
* ตอน ขันทีผู้ฉ้อราษฏร์บังหลวง
* ตอน แพะรับบาป
* ตอน ภาษีที่นาพระราชทาน
* ตอน เหยียบถ้ำเสือ
* ตอน จิงโจวแดนสนธยา
* ตอน ความลับที่ถูกเปิดเผย 
* ตอน แผนลอบสังหาร
* ตอน เสื้อกันหนาวมรณะ 
* ตอน สำเร็จโทษพระสัสสุระ 
* ตอน ธรรมเนียมการตัดญาติ 
* ตอน แผนชั่วของสี่ฉงเฉิง 
* ตอน แววแห่งความอำมหิต 
* ตอน กลับสู่มาตุภูมิ 
* ตอน การพบกันอีกครั้งของสองมหาอำมาตย์ 
* ตอน การปฏิรูปการศึกษา 
* ตอน ฮ่องเต้ผู้เริ่มเปลี่ยนไป 
* ตอน ความเหิมเกริมของฮ่องเต้ 
* ตอน ความแค้นที่หยั่งรากลึก 
* ตอน แผนสังหารจางจวีเจิ้ง 
* ตอน ภารกิจครั้งสุดท้าย
* ตอน เปลี่ยนขั้วอำนาจ
* ตอน ทรราชครองเมือง

## อ้างอิง
* http://samarat.multiply.com/journal/item/16 
* http://www.seesantv.com/detail.php?product=1641&category=&Page=1
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์อิงประวัติศาสตร์จีน
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์จีนในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวชีวิตจีน
วรอตสวัฟ

**วรอตสวัฟ** (, ; ; ) หรือ **เบร็สเลา** (, ) เป็นเมืองหลักของจังหวัดดอลนือชล็อนสก์ ประเทศโปแลนด์ และถือว่าเป็นที่นัดพบสำคัญในทวีปยุโรป มีความหลากหลายและการเปี่ยมล้นด้วยวัฒนธรรมของประวัติศาสตร์ในเมืองนี้ เป็นดังสะพานเชื่อม ที่เชื่อมระหว่างคนในแต่ละรุ่น แต่ละวัฒนธรรมเข้าด้วยกัน เป็นแบบเมืองที่ทันสมัยของเมืองใหญ่ ที่มีพื้นฐานทางประวัติศาสตร์ ชีวิตที่เต็มด้วยวัฒนธรรมและการศึกษา และมากไปกว่านั้น เมืองวรอตสวัฟใกล้เขตชายแดนของสองประเทศ นั่นคือชายแดนติดกับประเทศเช็กเกีย และชายแดนติดกับประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ห่างกรุงเบอร์ลิน 350 กิโลเมตร, ห่างจากกรุงปราก 280 กิโลเมตร, ห่างจากกรุงเวียนนา 390 กิโลเมตร และห่างจากกรุงวอร์ซอ 340 กิโลเมตร มีประชากร 632,240 คน ทำให้เป็นเมืองใหญ่อันดับ 4 ของประเทศโปแลนด์

thumb|center|450px|Breslau

## เมืองพี่น้อง
*  สกอเปีย, ประเทศมาซิโดเนียเหนือ
*  เบรดา, ประเทศเนเธอร์แลนด์
*  เดรสเดิน, ประเทศเยอรมนี
*  ชาร์ลอตต์, รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐ
*  กัวดาลาฮารา, ประเทศเม็กซิโก
*  ฮราเดตส์กราลอเว, ประเทศเช็กเกีย
*  เกานัส, ประเทศลิทัวเนีย
*  ลวิว, ประเทศยูเครน
*  รามัทกาน, ประเทศอิสราเอล
*  โทรอนโต, ประเทศแคนาดา
*  อิซมีร์, ประเทศตุรกี
*  วีสบาเดิน, ประเทศเยอรมนี

## อ้างอิง

## หมายเหตุ

* Ryszard Majewski: *Wrocław godzina zero*, Krajowa Agencja Wydawnicza Wrocław 1985.
* Skrypt historyczny Stowarzyszenia Historycznego Legionów Polskich i Legii Polsko-Włoskiej w Nysie, red. Marek Szczerski, Nysa 2010.
* Marcin Bukowski, Mieczysław Zlat, *Ratusz Wrocławski*, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1958
* Beata Maciejewska (dziennikarka): *Dzieje miasta Wrocław*, Wrocław 2002.
* Mariusz Urbanek: *Dolny Śląsk. Siedem stron świata*, Wydawnictwo MAK Wrocław 2003.

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดดอลนือชล็อนสก์
หมวดหมู่:เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
กัวดาลาฆารา

**กัวดาลาฆารา** หรือ **กัวดาลาฮารา** อาจหมายถึง

* กัวดาลาฆารา เมืองในประเทศสเปน
* กัวดาลาฮารา เมืองในประเทศเม็กซิโก
* จังหวัดกัวดาลาฆารา จังหวัดหนึ่งในประเทศสเปน
* มหาวิทยาลัยกัวดาลาฮารา ในประเทศเม็กซิโก
* ยุทธการที่กัวดาลาฆารา ส่วนหนึ่งของสงครามกลางเมืองสเปน ประเทศสเปน เมื่อ ค.ศ. 1937
กัวดาลาฮารา

**กัวดาลาฮารา** () เป็นเมืองหลวงของรัฐฮาลิสโก ตั้งอยู่ตรงกลางรัฐฮาลิสโกบริเวณตะวันตกของประเทศเม็กซิโก มีประชากร 1,579,174 คน (ค.ศ. 2008) ทำให้เป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศเม็กซิโก รองจากเม็กซิโกซิตี เมืองหลวงของประเทศ กัวดาลาฮาราถูกตั้งชื่อตามเมืองกัวดาลาฆารา ในประเทศสเปน เศรษฐกิจของเมืองกัวดาลาฮาราขึ้นอยู่กับอุตสาหกรรม โดยเฉพาะทางด้านเทคโนโลยี ซึ่งมีบริษัทต่างชาติมาลงทุนมากมาย

กัวดาลาฮาราเป็นเมืองใหญ่อันดับ 10 ในละตินอเมริกา ในแง่ของประชากร และรายได้ประชาชาติ นอกจากนี้ใน ค.ศ. 2007 นิตยสาร FDi ยังจัดอันดับให้กัวดาลาฮาราเป็น "เมืองแห่งอนาคต" เพราะมีประชากรวัยหนุ่มสาวเป็นจำนวนมาก, มีอัตราการว่างงานต่ำ และมีต่างชาติมาลงทุนเป็นจำนวนมาก

กัวดาลาฮาราจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันแพนอเมริกันเกมส์ ใน ค.ศ. 2011

## เมืองพี่น้อง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอเมริกา
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเม็กซิโก
หมวดหมู่:รัฐฮาลิสโก
แทจ็อน

**แทจ็อน** (, ; ) เป็นเมืองใหญ่อันดับ 5 ของประเทศเกาหลีใต้ มีประชากร 1.5 ล้านคนใน ค.ศ. 2025 แทจ็อนตั้งอยู่ในภาคกลางของเกาหลีใต้ เป็นชุมทางรถไฟและทางด่วน และกำลังจะกลายเป็นศูนย์กลางทางด้านวิทยาศาสตร์ของประเทศเกาหลี เมืองแห่งอนาคตและศูนย์กลางวิทยาศาสตร์ชั้นสูง

เทศกาลวิทยาศาสตร์แทจ็อนเป็นงานแสดงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่จัดให้แก่สาธารณชนในเกาหลี แทจ็อนถูกยกให้เป็นเมืองแห่งอนาคตของวิทยาศาสตร์ ล้อมรอบด้วยสถาบันพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งเกาหลี (KAIST) และหุบผาแทด็อก ซึ่งทั้งสองแห่งนั้นเต็มไปด้วยนักวิทยาศาสตร์และนักเทคโนโลยีจำนวนมาก อีกทั้งอุทยานเอ็กซ์โปแทจ็อนเป็นอุทยานเอ็กซ์โปที่ใหญ่ที่สุดในเกาหลี

## ภูมิประเทศ

### ภูมิอากาศ

## ประชากร
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2019 แทจ็อนมีประชากร 1,508,120 คน ซึ่งรวมพลเมืองต่างชาติที่ได้รับการลงทะเบียน 18,184 คน (1.2%)

### ศาสนา

จากสำมะโน ค.ศ. 2005 ร้อยละ 21.8 นับถือศาสนาพุทธและร้อยละ 31.2 นับถือศาสนาคริสต์ (โปรเตสแตนต์ร้อยละ 20.5 และโรมันคาทอลิกร้อยละ 10.7) ประมาณร้อยละ 47 ของประชากรไม่นับถือศาสนาหรือนับถือลัทธิเชมันและศาสนาพื้นเมืองอื่น ๆ

## สถานที่ท่องเที่ยว
*อุทยานเอกซ์โปแทจ็อน
*อุทยานแห่งชาติซงนีซัน
*อุทยานแห่งชาติภูเขาคเยรยงซัน

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* .

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  
* Daejeon : Official Site of Korea Tourism Org. 


หมวดหมู่:นครพิเศษและมหานครของประเทศเกาหลีใต้
ยุทธการฉางชา (1939)

**ยุทธการฉางชา** (17 กันยายน – 6 ตุลาคม ค.ศ. 1939) เป็นความพยายามครั้งแรกของญี่ปุ่นในการยึดครองฉางชา ประเทศจีน ระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง

## เบื้องหลัง
สงครามจีน-ญี่ปุ่นยังคงดำเนินต่อไปหลังจากการสู้รบเป็นเวลาสองปี ในช่วงต้นเดือนกันยายน นายพลญี่ปุ่น โตชิโซะ นิชิโอะ ของ "กองทัพโพ้นทะเลญี่ปุ่นในจีน" และพลโท เซย์ชิโร อิตากาคิ ได้วางแผนที่จะยึดครองฉางชา เมืองหลวงของมณฑลหูหนาน กองพลที่ 101 และ 106 ของญี่ปุ่นได้มีการจัดวางกำลังทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำกาน ทางตอนเหนือของมณฑลเจียงซี และกองพลที่ 6, 3, 13 และ 33 เคลื่อนกำลังลงใต้จากมณฑลหูเป่ย์มายังมณฑลหูหนาน

ปัจจัยสำคัญที่เป็นแรงจูงใจสองประการของญี่ปุ่นในการโจมตี ได้แก่ การลงนามในสนธิสัญญาไม่รุกรานกันระหว่างพันธมิตรเยอรมนีและสหภาพโซเวียตศัตรูของญี่ปุ่น และหลังจากความพ่ายแพ้ของญี่ปุ่นในมองโกเลียใน การโจมตีในจีนครั้งใหญ่จะช่วยฟื้นขวัญกำลังใจของกองทัพได้

มีความชัดเจนว่ากองทัพญี่ปุ่นมีกำลังพลถึง 100,000 นาย ที่กำลังมุ่งหน้ามาบรรจบกันที่ฉางชา ยุทธศาสตร์ของจีนคือการตอบโต้แนวของข้าศึกทางตอนเหนือของมณฑลเจียงซีแล้วจึงล้อมแนวที่กำลังเดินทัพมุ่งลงใต้ 

## ลำดับเหตุการณ์
thumb|ทหารญี่ปุ่นสวมหน้ากากกันแก๊สและถุงมือยางในระหว่างการโจมตีทางเคมี
thumb|right|ทหารจีนได้รับบาดเจ็บจากการถูกโจมตีจากแก๊สพิษญี่ปุ่น
ฝ่ายญี่ปุ่นเริ่มการโจมตีเมื่อวันที่ 17 กันยายน เมื่อกองทัพที่ประจำอยู่ทางตอนเหนือของมณฑลเจียงซีโจมตีไปทางตะวันตกมุ่งหน้าไปยังมณฑลเหอหนาน อย่างไรก็ตาม แนวของญี่ปุ่นขยายออกไปกว้างเกินไปทางตะวันตกและถูกโจมตีโต้โดยกองทัพจีนทั้งทางเหนือและทางใต้ บีบบังคับให้ต้องถอนกำลังกลับไปทางตะวันออก

เมื่อวันที่ 19 กันยายน ฝ่ายญี่ปุ่นดำเนินการโจมตีจีนตามแม่น้ำซินเชียงโดยตัดสินใจใช้แก๊สพิษ ถึงแม้ว่าการใช้แก๊สพิษจะถูกห้ามตามอนุสัญญาเจนีวา ตามที่นักประวัติศาสตร์ชาวญี่ปุ่น อาวุธเคมีได้รับมอบอำนาจจากคำสั่งเฉพาะที่กำหนดโดยจักรพรรดิฮิโรฮิโตะซึ่งถูกส่งผ่านไปยังกองบัญชาการกองทัพจักรวรรดิ การใช้อาวุธเคมีดังกล่าวได้มาจากการทดลองเชลยชาวจีนโดยหน่วย 731 อย่างไรก็ตามกองทัพญี่ปุ่นก็ได้ใช้แก๊สพิษต่อที่ตั้งของทหารจีน เมื่อวันที่ 23 กันยายน กองทัพญี่ปุ่นสามารถขับไล่ทหารจีนออกจากพื้นที่แม่น้ำซินเชียงได้ และกองพลที่ 6 และที่ 13 ข้ามแม่น้ำโดยมีการยิงสนับสนุนจากปืนใหญ่และเคลื่อนพลต่อลงไปทางใต้ตามแม่น้ำมีหลัว

การสู้รบอย่างหนักยังคงดำเนินต่อไปหลังวันที่ 23 กันยายน และกองทัพจีนล่าถอยไปทางทิศใต้เพื่อหลอกล่อให้ฝ่ายญี่ปุ่นติดตามมา ในขณะที่กองพันสนับสนุนเข้ามาถึงในทางตะวันออกและทางตะวันตกสำหรับกลยุทธ์การโอบล้อมกองทัพจีน เมื่อวันที่ 29 กันยายน ญี่ปุ่นเข้าถึงชานเมืองฉางชา อย่างไรก็ตาม ฝ่ายญี่ปุ่นไม่สามารถยึดเมืองนี้ได้เนื่องจากเส้นทางเสบียงถูกตัดขาดโดยกองทัพจีน 

เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม กองทัพจีนได้ยิงเครื่องบินญี่ปุ่นตกเป็นจำนวนมาก ซี่งเครื่องบินดังกล่าวได้รับคำสั่งจากยาสุจิ โอคามูระ เพื่อเป็นการเปิดทางรุกเข้าสู่ฉางชา และในวันที่ 6 ตุลาคม กองทัพญี่ปุ่นที่ฉางชาได้ถูกทำลายลงเป็นจำนวนมาก ในขณะที่ส่วนที่เหลืออยู่ล่าถอยไปทางทิศเหนือ

เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม กองทัพจีนได้ยึดครองพื้นที่ในมณฑลหูหนานทางตอนเหนือของมณฑลหูเป่ย์และมณฑลเจียงซีตอนเหนือคืนกลับมาได้สำเร็จ

## บทสรุป
ฉางชาถือเป็นเมืองหลักเมืองแรกที่ไม่ตกอยู่ในเงื้อมมือหลังการโจมตีของญี่ปุ่น ผู้บัญชาการ เสวี่ย เยวี่ย ผู้เป็นขุนศึกที่มีสีสันและพันธมิตรของเจียง ไคเช็ค ได้รับการชื่นชมจากชัยชนะที่ฉางชา การรักษาเมืองฉางชาไว้ทำให้ญี่ปุ่นไม่สามารถขยายอิทธิพลลงไปทางตอนใต้ของจีน
## อ้างอิง

หมวดหมู่:ยุทธการในสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2482
หมวดหมู่:เซฺว เยฺว่
ดัมป์ มัตสึโมโตะ

**คาโอรุ มัตสึโมโตะ**  เป็นนักมวยปล้ำอาชีพหญิงชาวญี่ปุ่น สังกัดเอเจดับเบิลยู (All Japan Women's Pro-Wrestling) รู้จักกันในชื่อ **ดัมป์ มัตสึโมโตะ**  เนื่องจากมีน้ำหนักถึง 115 กิโลกรัม มีร่างใหญ่เมื่อเทียบกับนักมวยปล้ำหญิงคนอื่นๆ และมีท่าไม้ตายเป็นท่าซูเปอร์ซูเพล็กซ์ ทิ้งตัวใส่คู่ต่อสู้เปรียบเหมือน "รถดัมป์" (Dump Truck)

**ดัมป์ มัตสึโมโตะ** เป็นนักมวยปล้ำหญิงที่มีชื่อเสียงในญี่ปุ่นในช่วงทศวรรษ 1980 เคยครองตำแหน่งแชมเปียนของเอเจดับเบิลยู โดยเอาชนะไลออนเนส อาซูกะ เมื่อปี 1983 ครองตำแหน่งอยู่ราว 6 เดือน ก่อนจะเสียตำแหน่งกลับคืนให้กับอาซูกะในการแข่งขันนัดแก้มือ จากนั้นได้หันมาเล่นประเภทแท็กทีม จับคู่กับบูล นากาโนะ, เครน ยู และคอนดอร์ ซาอิโตะ เป็นคู่แข่งสำคัญของทีมครัชแกลส์ (The Crush Gals) ที่นำโดยไลออนเนส อาซูกะ และชิกูซะ นางาโย เคยได้ตำแหน่งแชมเปียนประเภทแท็กทีม 2 ครั้ง 

ดัมป์ มัตสึโมโตะและเพื่อนร่วมทีม แสดงเป็นนักมวยปล้ำฝ่ายมาร มักสวมชุดสีดำ จึงได้รับฉายาว่า ปิศาจสีดำ (Black Devil) การแสดงโชว์ในยุคหลัง หลังปลดเกษียณในปี 1988 มักจะทาสีหน้าแบบปิศาจ และแสดงเป็นฝ่ายมารอย่างเต็มตัว

## แชมป์และรางวัล
***[[All Japan Women's Pro-Wrestling]]**
**AJW Championship (1 time)
**WWWA World Tag Team Championship (2 times) &ndash; with Crane Yu (1) and Bull Nakano (1)
**Tag League the Best (1985) – with Bull Nakano
**AJW Hall of Fame (1998)
***[[Wrestling Observer Newsletter awards]]**
**Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 1996)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมุลอื่น
* Dump Matsumoto by James Phillips
* 

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพหญิงชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากคูมางายะ
ตำบลน้ำพาง

**น้ำพาง** เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน ตั้งอยู่บริเวณทิศตะวันออกของอำเภอ

## ที่ตั้ง
* **ทิศเหนือ** ติดต่อตำบลหนองแดง อำเภอแม่จริม 
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อเมืองเพียง แขวงไชยบุรี ประเทศลาว 
* **ทิศใต้** ติดต่อตำบลส้านนาหนองใหม่และตำบลไหล่น่าน อำเภอเวียงสา 
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อตำบลหมอเมืองและตำบลน้ำปาย อำเภอแม่จริม 

## การปกครองส่วนภูมิภาค
แบ่งการปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่
*หมู่ 1 บ้านน้ำปูน
*หมู่ 2 บ้านน้ำลาน
*หมู่ 3 บ้านน้ำแนะ
*หมู่ 4 บ้านน้ำพาง
*หมู่ 5 บ้านน้ำว้า
*หมู่ 6 บ้านน้ำปุ๊
*หมู่ 7 บ้านใหม่
*หมู่ 8 บ้านน้ำพระทัย
*หมู่ 9 บ้านน้ำตวง
*หมู่ 10 บ้านร่มเกล้า

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำพางมีพื้นที่ครอบคลุมตำบลน้ำพางทั้งหมด

## สถานที่สำคัญ
*อุทยานแห่งชาติแม่จริม

## อ้างอิง

น้ำพาง
น้ำพาง
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–ลาว
วัดหนองปลาขอ

**วัดหนองปลาขอ** ตั้งอยู่ เลขที่ 89 บ้านหนองปลาขอ หมู่ที่ 5 ตำบลป่าสัก อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 5 ไร่  2 งาน 848 ตารางวา (ปัจจุบันมีเนื้อที่ประมาณ 7 ไร่เศษ)

วัดหนองปลาขอ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2389 โดยมีพระอธิการอินทะ อินทปญฺโญ เป็นประธานก่อสร้างฝ่ายสงฆ์  สร้างขึ้นจากวัดร้างเดิมที่มีอยู่ เดิมชื่อว่า **วัดป่าขอ** ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม 2518  เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร

เจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนามมีดังนี้
# พระอธิการอินทะ อินทปญฺโญ 2389 – 2450
# พระอธิการคำมูล  2450 – 2474
# พระอธิการคำอ้าย พทฺธญาโณ  2477 – 2493
# พระอธิการยอด ญาณจารี  2494 – 2513
# พระครูวุฒิวรคุณ (ต่วน อริยวํโส) 2513 – 2545
# พระมาศรันยวรรธน์ ปุญญศิริ (รก.)	2545 – 2546
# พระอธิการฮิม พฺรหฺมวํโส 2548 – ปัจจุบัน (รก. 2546 –ม.ค.2548)

หนองปลาขอ
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดลำพูน
ตำบลน้ำปาย

**น้ำปาย** เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน ตั้งอยู่บริเวณทิศใต้สุดของอำเภอ

## ที่ตั้ง
* **ทิศเหนือ** ติดต่อตำบลหมอเมือง อำเภอแม่จริม
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อตำบลน้ำพาง อำเภอแม่จริม
* **ทิศใต้** ติดต่อตำบลไหล่น่าน อำเภอเวียงสา
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อตำบลน้ำแก่น อำเภอภูเพียง ตำบลนาเหลือง และตำบลจอมจันทร์ อำเภอเวียงสา

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
แบ่งการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
*หมู่ 1 บ้านน้ำปาย
*หมู่ 2 บ้านป่าสัก
*หมู่ 3 บ้านห้วยกอม
*หมู่ 4 บ้านกิ่วกอก
*หมู่ 5 บ้านห้วยทรายมูล
*หมู่ 6 บ้านต๋อซ้อ

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
องค์การบริหารส่วนตำบลหมอเมืองมีพื้นที่ครอบคลุมตำบลน้ำปายทั้งหมดและตำบลหมอเมือง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลหนองแดง)

## สถานที่สำคัญ
*ที่ทำการอุทยานแห่งชาติแม่จริม

## อ้างอิง

น้ำปาย
ตำบลหมอเมือง

**หมอเมือง** เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน ตั้งอยู่บริเวณทิศใต้ของอำเภอ

## ที่ตั้ง
* **ทิศเหนือ** ติดต่อตำบลหนองแดง อำเภอแม่จริม 
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อตำบลน้ำพาง อำเภอแม่จริม 
* **ทิศใต้** ติดต่อตำบลน้ำปาย อำเภอแม่จริม 
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อตำบลน้ำแก่น อำเภอภูเพียง

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
แบ่งการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
*หมู่ 1 บ้านห้วยซ้อ
*หมู่ 2 บ้านนาเซีย
*หมู่ 3 บ้านหมอเมือง
*หมู่ 4 บ้านทุ่งกวาง
*หมู่ 5 บ้านบวกแรด
*หมู่ 6 บ้านห้วยบง

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
แบ่งการปกครองเป็น 1 เทศบาลตำบล และ 1 องค์การบริหารส่วนตำบล คือ 
*เทศบาลตำบลหนองแดง มีพื้นที่ครอบคลุม 1 หมู่บ้าน คือ หมู่ 4 บ้านทุ่งกวาง
*องค์การบริหารส่วนตำบลหมอเมือง มีพื้นที่ครอบคลุมหมู่บ้านที่เหลือ และตำบลน้ำปายทั้งหมด

## อ้างอิง

หมอเมือง
กก

**กก** () เป็นพืชวงศ์กก หลายฤดู มีเหง้า สูง 50 – 150 เซนติเมตร มักหนาที่โคน ใบมีสีเขียว แต่ปลอกหุ้มมีสีฟางข้าว ดอกเป็นดอกช่อยาวถึง 20 เซนติเมตร ช่อดอกย่อยประกอบด้วยดอกย่อย 6-20 ดอก ขยายพันธุ์ด้วยเหง้าและเมล็ด ชอบดินที่มีน้ำขัง พบในบริเวณที่มีน้ำท่วมขัง และคันนา แพร่กระจายมากทางภาคกลางของประเทศไทย
## อ้างอิง

* Noda, K., Teerawatsakul, M., Prakongvongs, C., Chaiwiratnukul, L.1994. Major weed in Thailand. Ministry of Agriculture and cooperative
หมวดหมู่:สกุลกก
วิทยา พาลัน

**วิทยา พาลัน** () เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2521 เป็นนักแสดงของบอลลีวูด วิทยา พาลันมีผลงานภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงคือ Guru และในปี 2550 เธอรับเชิญให้แสดงในเรื่อง โอม ศานติ โอม

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2521
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงอินเดีย
หมวดหมู่:ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเกรละ
มิมิ ฮางิวาระ

**มิมิ ฮางิวาระ** () หรือ **มิมิ** () เป็นชื่อที่ใช้ในการแสดงมวยปล้ำของ **ทาเอมิ ฮางิวาระ** นักมวยปล้ำอาชีพหญิง ชาวญี่ปุ่น สังกัดเอเจดับเบิลยู (All Japan Women's Pro-Wrestling) เคยเป็นแชมเปียนประเภทแท็กทีมสองสมัย

ก่อนเข้าสู่วงการแสดงมวยปล้ำ เธอเป็นนักแสดงและนักร้อง เป็นนักแสดงประกอบในภาพยนตร์ซีรีส์คาเมนไรเดอร์ และมีชื่อเสียงในวงการฐานะอดีตนักแสดงหญิงหน้าตาดี รูปร่างสมส่วนคนแรกๆ ที่เข้ามาเล่นกีฬามวยปล้ำ เธอรับบทนักมวยปล้ำฝ่ายธรรมะ ที่มักถูกฝ่ายอธรรมเล่นงานอย่างสะบักสะบอม แต่มักเป็นฝ่ายชนะแบบค้านสายตาผู้ชมจากการตัดสินของกรรมการ 

ในขณะที่กำลังได้รับความนิยม เธอเคยถ่ายแบบเปลือยกายตีพิมพ์ในนิตยสาร ในปี 1982 ก่อนจะอำลาวงการในปี 1984 จากนั้นได้มาเป็นนักร้อง นักแสดง และพิธีกรรายการโทรทัศน์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพหญิงชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักร้องญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากโตเกียว
จอห์น อับราฮัม

**จอห์น อับราฮัม** (, , ; เกิด 17 ธันวาคม พ.ศ. 2515) เป็นนักแสดงชื่อดัง บอลลีวูด ภาพยนตร์ที่โดดเด่นของเขา คือ *[[Dhoom 1]]* และ  *[[Baabul]]* นอกจากนี้ จอห์น ได้รับบทในมิวสิกวีดีโอเพลง "Dhoom" ของทาทา ยัง เมื่อ พ.ศ. 2547

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2515
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอินเดีย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอินเดีย
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากมุมไบ
จักรวรรดิเอธิโอเปีย

**จักรวรรดิเอธิโอเปีย** หรือที่รู้จักกันในประวัติศาสตร์ในชื่อ **อะบิสซิเนีย** เป็นจักรวรรดิที่ตั้งอยู่ในเขตประเทศเอธิโอเปียและเอริเทรียในปัจจุบัน  ในช่วงที่รุ่งเรืองสูงสุดนั้นอาณาเขตของจักรวรรดิได้แผ่ขยายไปถึงอียิปต์ตอนใต้ ซูดานภาคตะวันออก เยเมน และซาอุดิอาระเบียภาคตะวันตก และดำรงอยู่ในหลายหลายลักษณะนับตั้งแต่การสถาปนาเมื่อราว 980 ปี ก่อน ค.ศ. จนกระสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1974 ด้วยการรัฐประหารล้มล้างระบอบราชาธิปไตย กล่าวได้ว่ารัฐแห่งนี้เป็นรัฐที่ดำรงอยู่มาอย่างต่อเนื่องยาวนานที่สุดในโลก  และเป็นชาติแอฟริกาเพียงชาติเดียวที่สามารถดำรงเอกราชและอธิปไตยของตนเองได้ในยุคแห่งการล่าอาณานิคมในแอฟริกาโดยชาติตะวันตกระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19

## การเมืองการปกครอง
เมื่อระบบศักดินากลายเป็นหลักการสำคัญในจักรวรรดิเอธิโอเปีย ระบบนี้ได้พัฒนาเป็นระบบเผด็จการที่มีความไม่เท่าเทียมกันทางสังคมในรูปแบบสถาบัน เมื่อที่ดินกลายเป็นสินค้าหลัก การได้มาซึ่งที่ดินก็กลายเป็นแรงผลักดันหลักที่อยู่เบื้องหลังลัทธิจักรวรรดินิยม โดยเฉพาะอย่างยิ่งตั้งแต่รัชสมัยของเมเลนิกที่ 2 เป็นต้นมา 

ส่วนหนึ่งของความพยายามในการปรับปรุงให้ทันสมัยของจักรพรรดิเฮลี เซลาสซี ระบอบการปกครองแบบราชาธิปไตยแบบดั้งเดิมได้รับการปฏิรูปผ่านการแนะนำของรัฐธรรมนูญปี 1931 และ 1955 ซึ่งนำเสนอระบบรัฐสภาแบบรวมที่มีสองสภานิติบัญญัติ: สภาวุฒิสภา (Yeheggue Mewossegna Meker Beth) และสภาผู้แทนราษฎร (เยเฮกเก เมเมรียา เมเคอร์เบธ). ภายใต้รัฐธรรมนูญ 1956 มาตรา 56 ห้ามมิให้ผู้ใดเป็นสมาชิกของทั้งสองสภาพร้อม ๆ กัน ซึ่งจะประชุมกันในตอนเริ่มต้นหรือตอนสิ้นสุดของแต่ละสมัย 

ในโครงสร้างรัฐสภา สภาผู้แทนราษฎรประกอบด้วยสมาชิก 250 คนที่ได้รับการเลือกตั้งทุก ๆ สี่ปี ในขณะที่วุฒิสภาประกอบด้วยผู้แทนครึ่งหนึ่ง (125 คน) และได้รับการแต่งตั้งจากจักรพรรดิทุก ๆ หกปี 

## ดูเพิ่ม

## อ้างอิง
;เชิงอรรถ

;บรรณานุกรม
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 


อ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เอธิโอเปีย
หมวดหมู่:อดีตรัฐสมาชิกสหประชาชาติ
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศเอธิโอเปีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 10 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 12
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2517
หมวดหมู่:ราชาธิปไตยในอดีต
สงครามไซเบอร์

**สงครามไซเบอร์** () เป็นคำที่นิยามขึ้นมาโดย ผู้เชี่ยวชาญด้านระบบความปลอดภัยของรัฐบาลที่ชื่อ ริชาร์ด เอ. คลาร์ก ในหนังสือที่ชื่อ *Cyber War* (พฤษภาคม 2010) โดยนิยามว่า "เป็นการกระทำของรัฐ-ชาติ เพื่อแทรกซึมไปยังระบบคอมพิวเตอร์หรือเครือข่าย มีจุดประสงค์เพื่อทำลายหรือสร้างความแตกแยก" *The Economist* อธิบายไว้ว่าเป็น "การกำเนิดสงครามอย่างที่ 5" และวิลเลียม เจ. ลิน รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐ กล่าวว่า "โดยหลักการแล้ว เพนตากอนได้ยอมรับอย่างเป็นทางการแล้วว่า เป็นเหตุให้เกิดสงคราม ที่กลายเป็นเรื่องอันตรายต่อการปฏิบัติการทหาร ทั้งภาคพื้นดิน อากาศ ทะเล และทางอวกาศ"

ในปี ค.ศ. 2009 ประธานาธิบดี บารัก โอบามา ประกาศว่า ระบบพื้นฐานดิจิทัลของสหรัฐอเมริกา "เป็นสินทรัพย์ยุทธศาสตร์ของชาติ" และในเดือนพฤษภาคม 2010 เพนตากอน ได้จัดตั้งกองบัญชาการไซเบอร์ (Cyber Command) นำโดยนายพล คีท บี. อเล็กซานเดอร์ ผู้บริหารของสภาความมั่นคงแห่งชาติสหรัฐเพื่อป้องกันเครือข่ายทางทหารของอเมริกัน และมีขีดความสามารถจู่โจมระบบของประเทศอื่น สหราชอาณาจักรก็ได้ก่อตั้งการรักษาความปลอดภัยในไซเบอร์ และศูนย์ปฏิบัติการตั้งอยู่ในกองบัญชาการสื่อสารของรัฐบาล (GCHQ)

อย่างไรก็ตามในสหรัฐกองบัญชาการไซเบอร์ (Cyber Command) ตั้งขึ้นเพียงต้องการป้องการระบบทางทหารที่เกี่ยวเนื่องกับรัฐบาลและระบบพื้นฐานที่เกี่ยวข้อง เป็นความรับผิดชอบหลักตามลำดับชั้นของกระทรวงความมั่นคงภายในร่วมกับบริษัทเอกชน

*The Economist* รายงานว่าจีนมีแผนการที่จะ "เป็นเจ้าแห่งสงครามสารสนเทศ ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 21" พวกเขายังเขียนว่า ประเทศอื่นกำลังจัดการอย่างเดียวกันในสงครามทางอินเทอร์เน็ต เช่น รัสเซีย อิสราเอล เกาหลีเหนือ นอกจากนั้นอิหร่านยังอ้างว่าจะเป็นกองทัพไซเบอร์ที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ของโลก เจมส์ กอสเลอร์ ผู้เชี่ยวชาญระบบรักษาความปลอดภัยรัฐบาล กังวลว่า สหรัฐอเมริกาขาดแคลนผู้เชี่ยวชาญระบบรักษาความปลอดภัยคอมพิวเตอร์อย่างมาก ประมาณว่าในทุกวันนี้ในประเทศมี 1,000 คนที่ผ่านคุณสมบัติ แต่พวกเขาต้องการผู้เชี่ยวชาญ 20,000 ถึง 30,000 คน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
;วีดิทัศน์
*  ความยาว 15 นาที.
*  ความยาว 8 นาที.
;บทความ

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ความมั่นคงแห่งชาติ

หมวดหมู่:เทคโนโลยีการทหาร
หมวดหมู่:การแฮ็ก
หมวดหมู่:การสงครามอิเล็กทรอนิกส์
หมวดหมู่:การสงครามแบ่งตามประเภท
เส้นทางสายไหม (สารคดี)

**เส้นทางสายไหม** ()  เป็นรายการโทรทัศน์ ภาพยนตร์สารคดีที่ผลิตโดยผลิตโดย สมาคมแพร่ภาพกระจายเสียงแห่งประเทศญี่ปุ่น (เอ็นเอชเค) ออกอากาศครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1980 จนถึงปี ค.ศ. 1988 และ ค.ศ. 1989 ซึ่งสารคดีชุดเส้นทางสายไหมเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการบรรยายการเดินทางในอดีตของเส้นทางสายไหม จากฉางอาน (ปัจจุบันชื่อ ซีอาน) จนถึงกรุงโรม ครอบคลุมทั้งเรื่องประวัติศาสตร์ โบราณคดี วัฒนธรรม ศาสนา และศิลปะแต่ละประเทศบนเส้นทางสายไหม

## เบื้องหลัง
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1972 ผู้อำนวยการสถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเค ซึ่งดูแลโดยนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น ทะนะกะ คะคุเอะ ได้เยือนปักกิ่ง, ประเทศจีน ระหว่างที่เยืนประเทศจีน นายกรัฐมนตรีจีน โจว เอินไหล ได้เชิญผู้รายงานข่าว ซึ่งสนับสนุนและแนะนำประเทศจีนไปยังส่วนที่เหลือของโลก เป็นการส่งสัญญาณลดถอยสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง และสร้างความสัมพันธ์จีน–ญี่ปุ่น ผู้จัดการสารคดีเส้นทางสายไหมเสนอให้เป็นรายการโทรทัศน์แสดงการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมระหว่างจีนและส่วนที่เหลือของโลก สถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเคสนับสนับความคิดดังกล่าว แต่กลางคริสตทศวรรษที่ 1970 กล้องในการถ่ายรายการไม่สามารถเข้าไปถ่ายในภูมิภาคเส้นทางสายไหม

## การออกอากาศ
สารคดีเส้นทางสายไหม ออกาอากาศทางช่อง NHK เมื่อปี 1980 นอกจากนี้ยังได้ออกอากาศนอกประเทศตั้งแต่ ประเทศจีน ทางช่อง CCTV และในประเทศไทย ได้ออกอากาศถึงสองครั้ง ครั้งแรกออกอากาศทางช่อง 11 ทุกวันจันทร์ถึงวันศุกร์ เวลา 18.00 น. และครั้งที่สองออกอากาศทางช่อง ThaiPBS ออกอากาศเมื่อช่วงปี พ.ศ. 2551 ทุกวันพุธถึงวันศุกร์ เวลา 20.30 น.

## ดนตรีประกอบ
สารคดีชุดนี้ได้นักประพันธ์ดนตรีชื่อดังแนว New Age 2 ท่าน คือ **KITARO (คีทาโร่) และ Yo-Yo Ma** แต่สารคดีทั้งหมดจะใช้ดนตรีประกอบของ KITARO ซึ่งถือได้ว่าดนตรีประกอบสารคดีชุด Silk Road เป็นผลงานชิ้นเอกของศิลปินท่านนี้เลยก็ว่าได้ เมื่อจัดทำออกมาเป็น CD จำหน่ายได้แยกออกมาเป็นอัลบั้มชุดต่างๆ พร้อมรายละเอียด ดังนี้

**KITARO (คีทาโร่)** เป็นศิลปิน นักประพันธ์เพลงชาวญี่ปุ่น สาขาดนตรีแนว New Age ที่โด่งดังไปทั่วโลก โดยเฉพาะอัลบั้มดนตรีประกอบชุด *SIlk Road* ถือได้ว่าเป็นผลงานชิ้นเอกของศิลปินท่านนี้ โดยอัลบั้มเพลงประกอบมีทั้งหมด 5 อัลบั้ม

## ทีมงาน
**เฉพาะทีมงานผู้สร้างสารคดี จัดฉายของช่อง NHK ประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น**

* **Filmed by** Takutaro Noguchi, Masatsugu Inoue, Kenji Kobayashi
* **Sound Effects by** Shigeo Ohuchi
* **Edited by** Hiroyuki Shoji
* **Technique by** Shingo Kitazaki, Mitsuo Kanda
* **Narrted by** Graham Webster
* **Directed by** Hajime Suzuki
* **Produced by** Isao Tamai

## ดูเพิ่ม
* เส้นทางสายไหม

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น
* ตัวอย่างรายการ
*

หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์จีน
เหตุเกิดที่ สน.

**เหตุเกิดที่ สน.** เป็นซีรีส์ละครไทย ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันอาทิตย์ที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 - วันอาทิตย์ที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2535 ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 12.30 น. - 13.30 น. และได้กลับมาสร้างละครซีรีส์อีกครั้งพร้อมกับเพิ่มตอนใหม่ใน ปี พ.ศ. 2539 ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 14.30 น. - 15.30 น. ผลิตโดย บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด และ บริษัท เอ เอนเตอร์เทนเมนต์ จำกัด(ปัจจุบันคือ บริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด) ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

เหตุเกิดที่ สน. สร้างจากเค้าโครงเรื่อง *"ร้อยเวร"* ของ พ.ต.อ.ลิขิต วัฒนปกรณ์ เขียนบทละครโดย ปราณประมูล  โดยเป็นละครแบบซีรีส์ที่จบในตอน และในแต่ละตอนมีเนื้อหาไม่เกี่ยวข้องกัน เป็นละครที่สะท้อนถึงการทำงานของตำรวจไทยที่ประจำอยู่ที่ สน. ที่ต้องเผชิญความวุ่นวายและคดีความต่าง ๆ จากประชาชน 

เพลงนำละคร *"เหตุเกิดที่ สน."* แต่งโดย สุทธิพงษ์ วัฒนจัง ต้นฉบับเริ่มออกอากาศขับร้องโดย อนุวาท พลางกูร และได้เรียบเรียงใหม่ขับร้องโดยวง เรนโบว์(ในภาคเดียวกัน)

ในปี พ.ศ. 2553 ทางสถานีโทรทัศน์ดาวเทียม*[[จ๊ะทิงจา]]* ได้นำละครเรื่องนี้มาออกอากาศอีกครั้ง โดยออกอากาศทุกวันจันทร์ อังคาร และพุธ วันละตอน ตอนละ 3 รอบ

## นักแสดงหลัก
*บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์ รับบท หมวดปลิว 
*เฉลิมพร พุ่มพันธ์วงศ์ รับบท ผู้กองวิทย์ 
*วีรยุทธ รสโอชา รับบท หมวดสมประสงค์
*ชนประคัลภ์ จันทร์เรือง รับบท สารวัตรพร  
*รอง เค้ามูลคดี 
*มานพ อัศวเทพ
*พูนสวัสดิ์ ธีมากร 
*ชลิต เฟื่องอารมย์
*บอย เนติลักษณ์ 
*ธนาภรณ์ รัตนเสน
*อำภา ภูษิต
*ดวงหทัย ศรัทธาทิพย์ รับบท พลหญิงสารภี

## ชื่อ "เหตุเกิดที่ สน." ในปีต่างๆ
* เหตุเกิดที่ สน.
* เหตุเกิดที่ สน. ปีต่อมา
* สน.ฮอลิเดย์ (ออกอากาศในปี 2535 ทุกวันหยุดนักขัตฤกษ์)

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เพลงประกอบละคร

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2533
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2540
เดรก (นักดนตรี)

**ออบรีย์ เดรก แกรห์ม** () เกิดเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1986 หรือมีฉายาในวงการเพลงว่า **เดรก** () เป็นแร็ปเปอร์ ชาวแคนาดา เขาเป็นที่รู้จักจากการแสดงในบท จิมมี บรูกส์ ในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง ** เขาเริ่มมีชื่อเสียงเมื่อเข้าร่วมกับค่ายยังมันนีย์เอนเตอร์เทนเมนต์  หลังจากนั้นได้เซ็นสัญญาอย่างเป็นทางการกับค่ายเพลงในเดือนมิถุนายน 2009  ในเดือนพฤศจิกายน 2009 ลิล เวย์นได้ประกาศว่าจะมีผลงานของเดรกอัลบั้มชุดแรก ชื่อ *[[Thank Me Later]]* อัลบั้มออกขายเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2010 และติดอันดับ 1 ในสัปดาห์แรกของบิลบอร์ด 200

เขาทำงานร่วมกับศิลปินฮิปฮอปอื่นอย่างเช่น ลิล เวย์น, จีซี, คานเย่ เวสต์, เอ็มมิเน็ม และเจย์-ซี เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลหลายรางวัล รวมถึงในรางวัลแกรมมี่ ยังได้รับเชิญให้ไปแสดงในงานแกรมมี่ปี 2010 เขาได้รับรางวัลจูโน ในปี 2010 ในสาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมและศิลปินแร็ปแห่งปี

ปัจจุบัน เดรก ได้ประกาศยอดจำหน่ายและยอดเผยแพร่บนสตีมมิ่งทั้งหมด ซิงเกิล ถึง 170 ล้านยูนิต ทำลายสถิติรีแอนนา เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2018, อัลบั้ม 20 ล้านยูนิต จากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา มียอดขายจริง 150 ล้านก๊อปปี้ (รวมระบบสตีมมิ่ง 250 ล้านยูนิตทั่วโลก) และมีทรัพย์สินถึง 100 ล้านเหรียญสหรัฐ

## ผลงาน
### สตูดิโออัลบั้ม
**Thank Me Later* (2010)
**Take Care* (2011)
**Nothing Was the Same* (2013)
**Views* (2016)
**Scorpion* (2018)
* *Certified Lover Boy* (2021)
* *Honestly, Nevermind* (2022)
* *For All the Dogs* (2023)

### มิกซ์เทปอย่างเป็นทางการ
**So Far Gone* (2009)
**If You're Reading This It's Too Late (2015)
**What a Time to Be Alive* <span style="font-size:85%;">(โดย ฟิวเจอร์)</span> (2015)
**More Life* (2017)

===อีพี===
**So Far Gone (EP)* (2009)
**Scary Hours* (2018)

===รวมเพลง===

**Cake Package'' (2019)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงแคนาดา
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชาวแคนาดา
หมวดหมู่:นักร้องแคนาดา
หมวดหมู่:บุคคลจากโทรอนโต
สงครามอินเทอร์เน็ต

**สงครามอินเทอร์เน็ต** หรือ Internet War อาจหมายถึง

* ไซเบอร์แอตแทก (Cyberattack)
* สงครามไซเบอร์ (Cyberwarfare)
* ไซเบอร์เทอร์โรริสม์ (Cyberterrorism)
* ไอวอร์ (iWar)
* วอร์ออฟอินเทอร์เน็ตแอดดิกชัน (War of Internet Addiction)
ศึกษาบันเทิง

**เอ็ดดูเทนเมนท์** () หรือ **เอ็ดดูเคชันแนล เอ็นเตอร์เทนเมนท์** () หรือ **เอ็นเตอร์เทนเมนท์-เอ็ดดูเคชัน** () เป็นรูปแบบทางการบันเทิงที่ออกแบบสำหรับการอบรม ตลอดจนเป็นการทำให้เป็นที่ชอบใจสำหรับผู้เรียน

## นิยาม
ได้มีการถกเถียงกันว่าเอ็ดดูเทนเมนท์เป็นคำศัพท์ที่มีมานานนับพันปีในรูปแบบของนิยายเปรียบเทียบและนิทานที่ส่งเสริมการเปลี่ยนแปลงทางสังคม

รูปแบบสมัยใหม่ประกอบด้วยการผลิตสื่อทางโทรทัศน์, ภาพยนตร์, งานแสดงพิพิธภัณฑ์ และคอมพิวเตอร์ซอฟต์แวร์ซึ่งใช้ความบันเทิงสำหรับการดึงดูดใจ และรักษาผู้ชมเอาไว้ ในขณะที่มีเจตนารวมเนื้อหาหรือข้อความทางการศึกษาเข้าไว้ด้วยกัน

ตั้งแต่ยุคปี ค.ศ. 1970 กลุ่มบุคคลต่าง ๆ ในสหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร กับละตินอเมริกาต่างนำเอ็ดดูเทนเมนท์ไปใช้ประกอบกิจกรรมด้านต่าง ๆ เช่น ในด้านสุขภาพและแก้ปัญหาสังคม อย่างปัญหาด้านสิ่งเสพติด, การให้ยา, การตั้งครรภ์ก่อนวัยอันควร, เอชไอวี-โรคเอดส์ และมะเร็ง โดยริเริ่มตามมหาวิทยาลัยที่มีขนาดใหญ่ อย่างเช่น มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ และมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน, องค์การสาธารณประโยชน์ เช่น PCI-Media Impact และตัวแทนรัฐบาล เช่น Center for Disease Control (CDC) ซึ่งได้ผลิตเนื้อหาด้านเอ็ดดูเทนเมนท์นี้

หนึ่งในรูปแบบที่เป็นที่นิยมในละตินอเมริกาคือการศึกษาแบบเทเลโนเวลลา โดยมี มิเกล ซาบิโด ผู้ผลิตเทเลโนเวลลาหลายรายการในยุค 1970 ซึ่งได้ทำการรวมทฤษฎีการสื่อสารด้านสุขภาพและการศึกษาผ่านข้อความให้ความรู้ทั่วละตินอเมริกาเกี่ยวกับการวางแผนครอบครัว, การเรียนรู้หนังสือ และหัวข้ออื่น ๆ เขาได้พัฒนาแบบจำลองที่รวมผลงานของอัลเบิร์ต บันดูรากับทฤษฎีอื่น ๆ ตลอดจนวิจัยถึงโปรแกรมตรวจสอบถึงอิทธิพลที่มีผลต่อพฤติกรรมของผู้ชม

## ที่มาของคำ
คำศัพท์เอ็ดดูเทนเมนท์ได้นำมาใช้ในช่วงต้นยุค 1984 โดยเดอะวอลต์ดิสนีย์ในการพรรณาถึงซีรีส์ทรู-ไลฟ์ แอดเวนเจอร์

คำว่า *เอ็ดดูเทนเมนท์* ในลักษณะของคำนาม เป็นการบัญญัติศัพท์ได้ใช้โดยโรเบิร์ต เฮย์แมน ในปี ค.ศ. 1973 เมื่อได้ผลิตภาพยนตร์สารคดีสำหรับสมาคมเนชั่นแนล จีโอกราฟิก และยังได้ใช้โดย ดร.คริส แดเนียล ในปี ค.ศ. 1975 สำหรับใส่ในตัวบท มิลลีเนี่ยม โปรเจกต์ของเขา ซึ่งต่อมาโครงการดังกล่าวกลายมาเป็นที่รู้จักกันในชื่อของเดอะ อีลีเซี่ยน เวิลด์ โปรเจ็กต์

เอ็ดดูเทนเมนท์สามารถใช้อธิบายถึงเกณฑ์การเรียนรู้ต่าง ๆ ได้

## ทฤษฎี
เอนเตอร์เทนเมนท์-เอ็ดดูเคชั่น สำหรับใช้ผสมผสานทฤษฎีการสื่อสารหลัก และเป็นการจัดสอนวิชาในรูปของความบันเทิงพื้นฐาน เพื่อเป็นแนวทางในการจัดทำโปรแกรม นอกจากนี้ศูนย์การป้องกันและควบคุมโรค (Centers for Disease Control and Prevention หรือ CDC) ยังมีการแนะนำเพิ่มเติมผ่านทางเว็บไซต์สำหรับการเขียนและผลิตสื่อ

## ในสื่อบันเทิง
#### วิดีโอเกม

#### ภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์

#### วิทยุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การศึกษา
หมวดหมู่:การบันเทิง
หมวดหมู่:การคาดการณ์ล่วงหน้า
ซัมกุก ซากี

***ซัมกุก ซากี*** () เป็นบันทึกประวัติศาสตร์ของสามก๊กแห่งเกาหลี  (อาณาจักรโคกูรยอ อาณาจักรแพคเจ และอาณาจักรชิลลา) เขียนเสร็จใน ค.ศ. 1145 โดยเป็นที่รู้จักกันดีในเกาหลีว่าเป็นพงศาวดารประวัติศาสตร์เกาหลีที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่เหลือรอด

*ซัมกุก ซากี* เขียนด้วยภาษาจีนคลาสสิก ซึ่งเป็นภาษาเขียนในวรรณกรรมเกาหลีโบราณ และรวบรวมภายใต้พระราชกระแสรับสั่งของพระเจ้าอินจงแห่งโครยอ (ครองราชย์ ค.ศ. 1122–1146) และดำเนินการโดย Kim Bu-sik ข้าราชการและนักประวัติศาสตร์ และกลุ่มนักวิชาการชั้นรอง สถาบันประวัติศาสตร์เกาหลีแห่งชาติ (National Institute of Korean History) นำเอกสารนี้ไปแปลงเป็นดิจิทัล และเพิ่มคำแปลในภาษาเกาหลีสมัยใหม่ในอักษรฮันกึลและข้อความต้นฉบับในภาษาจีนคลาสสิก

## รายละเอียด
*ซัมกุก ซากี* มีความสำคัญต่อการศึกษาประวัติศาสตร์เกาหลีในสมัยสามก๊กและอาณาจักรรวมชิลลาอย่างมาก ไม่เพียงเพราะผลงานนี้และ *[[ซัมกุก ยูซา]]* ผลงานทางศาสนาพุทธ ที่ยังคงเป็นข้อมูลเกาหลีที่ยังเหลือรอดในสมัยนี้เท่านั้น แต่ *ซัมกุก ซากี* มีข้อมูลและรายละเอียดจำนวนมาก เช่น ตารางแปลในหนังสือเล่มที่ 35 และ 36 ถูกใช้ในการสร้างภาษาโคกูรยอใหม่ในเบื้องต้น

### ภูมิหลัง

### ที่มา
*ซัมกุก ซากี* เขียนตามแบบของ *[[กู ซัมกุกซา]]* (舊三國史, ประวัติศาสตร์สามก๊กเก่า) และบันทึกประวัติศาสตร์ก่อนหน้า เช่น *[[ฮวารัง เซกี]]* (花郞世記, บันทึกประวัติศาสตร์ฮวารัง) ที่ส่วนใหญ่หายสาบสูญ

ส่วนแหล่งข้อมูลภายนอก ไม่มีการอ้างอิงถึงพงศาวดารญี่ปุ่น อย่างโคจิกิ (古事記) หรือนิฮงโชกิ (日本書紀) ที่เผยแพร่เมื่อ ค.ศ. 712 และ 720 ตามลำดับ โดยมีความเป็นไปได้ที่ Kim Busik เพิกเฉยต่อสิ่งนี้หรือรังเกียจที่จะอ้างแหล่งข้อมูลจากญี่ปุ่น ในทางตรงกันข้าม เขาหยิบยกข้อมูลจากพงศาวดารราชวงศ์จีนและแม้แต่บันทึกประวัติศาสตร์จีนอย่างไม่เป็นทางการขึ้นมาอย่างไม่เห็นแก่ตัว โดยเรื่องอ้างอิงที่โดดเด่นที่สุดได้แก่ *[[เว่ย์ชู]]* (魏書), *[[จดหมายเหตุสามก๊ก]]* (三國志), *[[จิ้นชู]]* (晉書), *[[จิ้วถังชู]]* (舊唐書, ประวัติศาสตร์ราชวงศ์ถังเก่า), *[[ซินถังชู]]* (新唐書, ประวัติศาสตร์ราชวงศ์ถังใหม่) และ *[[จือจื้อทงเจี้ยน]]* (資治通鑑)

## ข้อโต้แย้ง
แต่นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่วิจารณ์ว่า ซัมกุก ซากี  นั้นยกให้ อาณาจักรชิลลาเป็นศูนย์กลางของสามก๊กเกาหลี และเน้นยอมรับความสัมพันธ์ที่ยอมให้จีนเป็นผู้มีอำนาจเหนือกว่า ข้อโต้แย้งนี้มาจากมูลเหตุที่ Kim Busik ผู้เรียบเรียงบันทึกดังกล่าว ระบุว่าอาณาจักรชิลลาให้ความสำคัญต่อลัทธิขงจื๊อ มากกว่า พุทธศาสนา อันเป็นการนำเสนอเพื่อเอาใจจักรพรรดิจีน และยังลดความสำคัญของอาณาจักรโคกูรยอลงจากหน้าประวัติศาสตร์เกาหลี ขณะที่ไปเน้นความสำคัญทางอาณาจักรชิลลาแทนเพื่อป้องกันการขัดแย้งกับประเทศจีน

## อ้างอิง

### ข้อมูล
#### หนังสือ
*
*
*
*
* 

#### เอกสาร
* 
* .
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* The official website showing the original text as well as the translation in Korean Hangul (National Institute of Korean History)
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เกาหลี
ฮวารัง เซกี

**ฮวารัง เซกี** () เป็นบันทึกทางเรื่องราวของ ฮวารัง  แห่งชิลลาหนึ่งในอาณาจักรในยุคเกาหลีโบราณ ซึ่งได้มีการเขียนไว้ในบันทึกประวัติศาสตร์ ของอาณาจักรชิลลา   ในสมัยของพระเจ้าซอนด็อก (ค.ศ. 702 -737) โดย Kim Busik (1075-1151) ได้มีการรวบรวมเรื่องราวที่เกี่ยวกับฮวารัง  เท่าที่มีอยู่ในขณะนั้นมารวมไว้ ซัมกุก ซากิ ซึ่งเชื่อว่าได้เรื่องราวของ  ฮวารัง นั้นสูญหายไปตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 เนื่องจากไม่มีบันทึกที่ใช้อ้างอิงเกี่ยวกับ  ฮวารัง  แต่ภายหลังมีการค้นพบถึงข้อความที่เกี่ยวกับ ฮวารัง จากบันทึกของพระสงฆ์รูปหนึ่งในเกาหลีที่ท่านได้มีการบันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับการดำเนินชีวิตของพระสงฆ์ในเกาหลี จำนวน 2 ฉบับ โดยเป็นต้นฉบับที่เขียนด้วยลายมือ ที่เรื่องราวของ ฮวารัง ปรากฏอยู่ในบันทึกนั้นด้วย

## รายละเอียดของบทความที่ค้นพบ
บทความแรกที่พบนั้นได้มีการเผยแพร่ในปี 1989 มีคำนำและบัญชีรายชื่อ 15 ผู้พิทักษ์หรือผู้นำ ฮวารัง  ส่วนบทความที่สองซึ่งไม่ได้เปิดเผยถึง เนื่องจากส่วนแรกของบทความไม่สมบูรณ์และบางส่วนก็หายไป ซึ่งเริ่มต้นด้วยรายละเอียดเกี่ยวกับผู้นำของเหล่าผู้พิทักษ์ แต่ยังคงมีบัญชีรายละเอียดของ 15 ผู้พิทักษ์และสรุปรายละเอียดเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับผู้พิทักษ์ต้นฉบับทั้งสองนั้นเป็นลายมือของ Changhwa (1889-1962) ผู้เชียวชาญด้านวรรณคดีจีนและทำงานอยู่ที่ห้องสมุด Imperial กรุงโตเกียว ในช่วงที่ตกเป็นอาณานิคมของญี่ปุ่น

## ความเห็นเกี่ยวกับบทความที่ค้นพบ
ข้อมูลทางประวัติศาสตร์ที่ค้นพบจากบทความที่เชื่อว่าเป็นต้นฉบับ ก่อให้เกิดให้ข้อขัดแย้งระหว่างนักวิชาการของเกาหลี ซึ่งนักวิชาการส่วนใหญ่คิดนี้เป็นของปลอม แต่บางส่วนที่เชื่อว่าเป็นของจริง สำหรับผู้ที่เชื่อว่าต้นฉบับที่ค้นพบเป็นของจริง พวกเขาถือว่าบันทึกที่เกี่ยวกับ  ฮวารัง  เป็นหนึ่งในข้อมูลทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญเกี่ยวกับชิลลาที่เกี่ยวข้องโดยตรงและปราศจากความเชื่อของลัทธิขงจื๊อซึ่งมีอิทธิพลต่อบทความต่างๆ ก่อนหน้านี้ที่เกี่ยวกับอาณาจักรซิลลา ซึ่งพวกเขาเชื่อว่า ฮวารัง ที่พบได้ถูกบันทึกขึ้นมาตามคำบอกเล่าสืบต่อกันมาที่เกี่ยวกับเรื่องราวของยุคสามก๊กเกาหลี เหมือนดังเช่นเรื่องราวอื่นที่ถูกบันทึกในยุคของราชวงศ์โครยอเช่น ซัมกุก ซากิและ yusa Samguk

## รายชื่อผู้นำทรงอิทธิพลของ hwarang
#Wihwarang 
#มิจินบู (Mijinbu) บิดาพระสนมมีซิล
#โมรัง (Morang)
#อิวารัง (Ihwarang)
#แซแดม (Sadaham) สามีพระสนมมีซิล
#เซจง (Sejong) สามีพระสนมมีซิล 
#ซอลวอล (Seolwon) สามีพระสนมมีซิล
#มุนโน (Munno) บุรุษผู้เป็นตำนานของเหล่า Hwarang
#โพจอง (Biborang) บุตรชายพระสนมมีซิล
#มิเซ็ง (Miseng) น้องชายพระสนมมีซิล
#ฮาจอง (Hajong) บุตรชายพระสนมมีซิล
#โบริ (Bori)
#ยองชุน (Yongchun)
#โฮหลิม (Horim)
#คิม ยูชิน (Kim Yusin) บุคคลสำคัญที่มีส่วนในการรวมแผ่นดินของอาณาจักรซิลลา

## อ้างอิง

* McBride, Richard D., II. "The *Hwarang segi* Manuscripts:  An In-Progress Colonial Period Fiction." *Korea Journal* 45, no. 3 (Autumn 2005):  230-260.
* McBride, Richard D., II. "Silla Buddhism and the *Hwarang segi* Manuscripts."  *Korean Studies* 31 (2007):  19-38.
* McBride, Richard D., II. "Silla Buddhism and the *Hwarang segi* Manuscripts." *Tongguk sahak* 東國史學 (Seoul) 44  (June 2008): 35-71.
* McBride, Richard D., II. "Pak Ch’anghwa and the *Hwarang segi* Manuscripts."  *Journal of Korean Studies* 13, no. 1 (Fall 2008):  57-88.

## ดูเพิ่ม
* ราชอาณาจักรทั้งสามของเกาหลี
* เกาหลีใต้
* รายชื่อกษัตริย์เกาหลี

หมวดหมู่:อาณาจักรชิลลา
วราวุธ เลาหพงศ์ชนะ

**วราวุธ เลาหพงศ์ชนะ** อดีตผู้ประกาศข่าวทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันเป็นพิธีกรรายการ ***The List อัศจรรย์ความรู้*** และเป็นนักธุรกิจ

## ประวัติ
ตอนเด็กชื่อ ชัยรัตน์ แต่ไม่สบายบ่อย คุณพ่อคุณแม่จึงเปลี่ยนชื่อให้เป็น "วราวุธ" 
เป็นบุตรคนที่ 2 ในจำนวน 4 คน ของนายวิบูลย์ เลาหพงศ์ชนะ อดีตที่ปรึกษารองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่สอง และนางยุพิน เลาหพงศ์ชนะ มีคุณอาได้แก่ ปรีชา เลาหพงศ์ชนะ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
* นางสาวอภิชญา เลาหพงศ์ชนะ (เปิ้ล) 
* นายวราวุธ เลาหพงศ์ชนะ (ป๊อป) 
* นางสาวกฤตยา เลาหพงศ์ชนะ (ปุ๊ก) 
* นายศราวุฒิ เลาหพงศ์ชนะ (ปอล)

## การศึกษา
จบมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนอัสสัมชัญ, ปริญญาตรี เกียรตินิยมอันดับ 2 คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ และปริญญาโท บริหารธุรกิจ จากลอนดอน สกูล ออฟ อิโคโนมิกส์ มหาวิทยาลัยลอนดอน สอบชิงทุนรัฐบาลญี่ปุ่นได้ เรียนภาษาญี่ปุ่นและทำวิจัย 

## การทำงาน
เริ่มทำงาน ที่บริษัท ดีลอยท์ ทู้ช โธมัต สุไชยศ ทำเกี่ยวกับตรวจสอบบัญชีและที่ปรึกษาด้านธุรกิจ ที่ปรึกษาธุรกิจแก่กระทรวงพาณิชย์ สอบชิงทุนรัฐบาลญี่ปุ่นได้ จบแล้วกลับเข้าทำงานเจ้าหน้าที่การทูต 4 ที่กรมเอเชียตะวันออก ประจำสิงคโปร์ ประมาณ 1 ปีครึ่ง ลาออกมาช่วยงานที่บ้าน ลาออกไปทำงานที่อื่น ทำงานในตำแหน่งผู้จัดการ ฝ่ายประชาสัมพันธ์และสื่อสาร บริษัท คริสเตียน ดิออร์ ประเทศไทย (จำกัด) ดูแลส่วนเสื้อผ้า แฟชั่น เครื่องหนัง กระเป๋า และรองเท้า

## ผลงานพิธีกร
* อดีตผู้ประกาศข่าวช่วงโต๊ะข่าวบันเทิงต่างประเทศ ช่อง 3
* พิธีกรรายการ เดอะ ลิสท์ (อัศจรรย์ความรู้) ทุกวันจันทร์ - วันศุกร์ ช่อง 3
* พิธีกรรายการ เดอะโพล เข้าใจความต่างอย่างมีสไตล์
### ผลงานละคร
* 2555 ปัญญาชนก้นครัว รับบท พิธีกรรับเชิญ
* 2557 เสน่หาสัญญาแค้น รับบท พี่ป๊อป  (รับเชิญ) 
* 2558 แอบรักออนไลน์ รับบท พิธีกรรับเชิญในงาน Hot Young Bachelor CEO Magazine 2014
* 2558 นางร้ายที่รัก รับบท พิธีกรรายการ บันเทิงยามบ่าย
* 2558 พลับพลึงสีชมพู รับบท พิธีกรรับเชิญในงานเปิดตัว Lily Multiplex
* 2561 มีเพียงรัก Secret Moon รับบท พิธีกรในงานเปิดตัว HER CLASSIC CAR ผู้หญิงกับรถคลาสสิก (รับเชิญ)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บประวัติของวราวุธ เลาหพงศ์ชนะ

หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ประกาศข่าวช่อง 3
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:สกุลเลาหพงศ์ชนะ
ซอฟต์แวร์ระบบ

**ซอฟต์แวร์ระบบ** คือซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ที่ออกแบบขึ้นมาเพื่อปฏิบัติการกับฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์ และเพื่อจัดเตรียมและบำรุงรักษาแพลตฟอร์มจากการทำงานของโปรแกรมประยุกต์

ซอฟต์แวร์ระบบพื้นฐานที่สุดมีดังนี้
* ไบออสของคอมพิวเตอร์และเฟิร์มแวร์ของอุปกรณ์ ซึ่งมีเครื่องมือพื้นฐานสำหรับปฏิบัติการและควบคุมฮาร์ดแวร์ที่เชื่อมต่อหรือติดตั้งในคอมพิวเตอร์
* ระบบปฏิบัติการ (ตัวอย่างที่เด่น ๆ เช่น ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ แมคโอเอสเท็น และลินุกซ์) ซึ่งแบ่งสรรให้ส่วนต่าง ๆ ของคอมพิวเตอร์ทำงานร่วมกันโดยรับภาระงานอาทิ การส่งผ่านข้อมูลระหว่างหน่วยความจำกับจานบันทึก หรือการส่งข้อมูลออกทางอุปกรณ์แสดงผล และยังมีแพลตฟอร์มเพื่อทำงานซอฟต์แวร์ระบบระดับสูงและโปรแกรมประยุกต์ด้วย
* ซอฟต์แวร์อรรถประโยชน์ ซึ่งช่วยวิเคราะห์ ปรับแต่ง ทำให้เหมาะสม และบำรุงรักษาคอมพิวเตอร์

ในตำราบางเล่ม คำว่า *ซอฟต์แวร์ระบบ* หมายรวมถึงเครื่องมือที่ใช้ในการพัฒนาซอฟต์แวร์ด้วย (เช่น คอมไพเลอร์ ลิงเกอร์ หรือดีบักเกอร์ เป็นต้น)

โดยทั่วไปมิได้หมายความว่า ผู้ใช้จะต้องซื้อคอมพิวเตอร์เพื่อใช้งานซอฟต์แวร์ระบบ แทนที่จะเป็นอย่างนั้น อาจมองว่าซอฟต์แวร์ระบบเป็นสิ่งพื้นฐานของคอมพิวเตอร์ที่มีมากับเครื่องหรือติดตั้งไว้ก่อนแล้ว ในทางตรงข้ามกับซอฟต์แวร์ระบบ ซอฟต์แวร์ที่ผู้ใช้สามารถกระทำการต่าง ๆ เช่น สร้างเอกสารข้อความ เล่นเกม ฟังเพลง หรือท่องเว็บ เช่นนี้เรียกว่าโปรแกรมประยุกต์

## ประเภทของซอฟต์แวร์ระบบ
ซอฟต์แวร์ระบบช่วยเหลือการใช้งานระบบปฏิบัติการและระบบคอมพิวเตอร์ ซึ่งก็มีทั้งเครื่องมือวินิจฉัย คอมไพเลอร์ เซิร์ฟเวอร์ ระบบหน้าต่าง โปรแกรมอรรถประโยชน์

ซอฟต์แวร์ระบบประเภทจำเพาะก็มีอย่างเช่น
* โหลดเดอร์
* ลิงเกอร์
* ซอฟต์แวร์อรรถประโยชน์
* สิ่งแวดล้อมเดสก์ท็อป / ส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้
* เชลล์
* ไบออส
* ไฮเพอร์ไวเซอร์
* บูตโหลดเดอร์

ถ้าซอฟต์แวร์ระบบถูกเก็บบันทึกอยู่ในหน่วยความจำลบเลือนไม่ได้เช่นในวงจรรวม มักจะเรียกว่าเฟิร์มแวร์

## อ้างอิง
มาร์วิน มาร์เชียน

**มาร์วิน มาร์เชียน** () เป็นตัวการ์ตูนในลูนนี่ตูนอีกตัว ในรูปแบบมนุษย์ต่างดาว แต่จะแต่งตัวคล้ายนักรบโรมัน เป็นคนที่ออกจะขี้โมโห เชี่ยวชาญอาวุธจำพวกปืนอวกาศ ส่วนใหญ่ไม่ค่อยจะเจอกับบัคส์ บันนี่ จะเจอกันก็ต่อเมื่อบัคส์ไปท่องอวกาศ ซึ่งมีอยู่ประมาณ 2-3 ตอน

หมวดหมู่:ตัวละครการ์ตูน
หมวดหมู่:ตัวละครในลูนีทูนส์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสิ่งมีชีวิตนอกโลก
หมวดหมู่:ตัวละครชาวดาวอังคาร
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้บัญชาการ
หมวดหมู่:ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษที่เป็นสิ่งมีชีวิตนอกโลก
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่ทำลายกำแพงที่สี่
โรงเรียนศรีกระนวนวิทยาคม

**โรงเรียนศรีกระนวนวิทยาคม** อำเภอกระนวน จังหวัดขอนแก่น เป็นหน่วยงานของรัฐบาลซึ่งจัดการศึกษาในรูปแบบของโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา  สังกัดกองมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา (เดิม) กระทรวงศึกษาธิการ  ปัจจุบันได้จัดการเรียนการสอนในสายสามัญ รูปแบบสหศึกษา ตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 6 มีจำนักเรียนมากกว่า 3,000 คน และบุคลากรทางการศึกษาอีกกว่า 150 คน ซึ่งปัจจุบันจัดอยู่ในประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ  **สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ขอนแก่น** สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งมีเนื้อที่ทั้งหมดของโรงเรียนจำนวน 52 ไร่ 18 ตารางวา

**โรงเรียนศรีกระนวนวิทยาคม** ตั้งอยู่ที่ถนนกระนวน-ท่าคันโท ตำบลหนองโก อำเภอกระนวน จังหวัดขอนแก่น สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ขอนแก่น สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน(สพฐ.) กระทรวงศึกษาธิการ

## ประวัติโรงเรียน
โรงเรียนศรีกระนวนวิทยาคม  จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 16 เมษายน 2516 ได้เปิด สอนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 แบบสหศึกษา 2 ห้องเรียน นักเรียน 90 คน โดยอาศัยสถานที่หอประชุมโรงเรียนกระนวนเป็นสถานที่เรียนอยู่ในแปลงที่ ขก.2030 จำนวน 9 ไร่ 3 งาน 36.5 ตารางวา ในปีแรกที่เปิดสอนมีนายสวาท  ภูคำแสน เป็นครูใหญ่และครูอีก 3 คน  นักการภารโรง 1 คน ต่อมาในปี พ.ศ.   2518 ได้ย้ายมาเรียน ณ ที่ตั้งปัจจุบัน   ซึ่งทางราชการได้อนุมัติงบประมาณก่อสร้างอาคารแบบ 216ก. ให้ 4 ห้องเรียน   ต่อมามีการก่อสร้างอาคารเรียนชั่วคราวอีก 1 หลัง 8 ห้องเรียน โดยโรงเรียนขยายแผนการเรียนเพิ่มตลอดจนเพิ่มจำนวนครู, ลูกจ้างและงบประมาณก่อสร้าง ปี พ.ศ. 2529 กรมสามัญศึกษาได้มีคำสั่งแต่งตั้งให้ นายสมภาร ร่มโพธิ์ทอง   มาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการ แทนนาย สวาท ภูแสนคำ   ที่ย้ายไปดำรงตำแหน่งที่โรงเรียนชุมแพศึกษา อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น

## รายนามผู้บริหาร

## แหล่งข้อมูลอื่น
* www.skwk.ac.th เว็บไซต์หลักโรงเรียนศรีกระนวนวิทยาคม
* เว็บไซต์ศิษย์เก่าโรงเรียนศรีกระนวนวิทยาคม
* สพท.ขก.4 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดขอนแก่น
หมวดหมู่:โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอในจังหวัดขอนแก่น
หมวดหมู่:โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ
หมวดหมู่:โรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูง
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2516
พระเจ้ามุนมู

**พระเจ้ามุนมู** (, ) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 30 แห่งอาณาจักรชิลลา พระองค์มักจะถูกมองว่าเป็นกษัตริย์องค์แรกในยุคอาณาจักรรวมชิลลา พระเจ้ามุนมูเป็นพระราชโอรสของพระเจ้ามูยอล กษัตริย์องค์ที่ 29 และพระราชินีมุนมย็อง ซึ่งเป็นน้องสาวของจอมพลคิม ยูชิน ในรัชสมัยของพระราชบิดา พระองค์ดำรงตำแหน่งเป็นปาจินชัน ซึ่งรับผิดชอบกิจการทางทะเล และมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาความสัมพันธ์ทางการทูตของราชอาณาจักรกับราชวงศ์ถังของจีน  พระองค์มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายบ็อพมิน และใช้พระนามว่า มุนมู เมื่อพระองค์สืบราชสันตติวงศ์ต่อจากพระราชบิดา หลังจากที่พระองค์สวรรคตแล้ว พระองค์ก็ได้รับพระสมัญญาว่าราชามังกร

## รวมสามอาณาจักร
พระเจ้ามุนมูขึ้นครองราชบัลลังก์ท่ามกลางความขัดแย้งอันยาวนานกับอาณาจักรแพ็กเจและอาณาจักรโคกูรยอ ไม่นานหลังจากที่นายพลคเยแบ็กและอาณาจักรแพ็กเจพ่ายแพ้ที่ซาบีกับนายพลคิม ยูชิน ซึ่งเป็นพระปิตุลา (ลุง) ฝ่ายพระราชมารดาของพระองค์ในปี ค.ศ. 660  ในการต่อสู้ ชิลลาได้รับความช่วยเหลืออย่างมากจากราชวงศ์ถัง

พระองค์พยายามเอาชนะอาณาจักรโคกูรยอมาครั้งหนึ่งแต่ล้มเหลวในปี ค.ศ. 661 ในที่สุดในปี ค.ศ. 667 พระองค์ก็สั่งโจมตีอีกครั้งซึ่งนำไปสู่การพ่ายแพ้และการล่มสลายของอาณาจักรโคกูรยอในปี ค.ศ. 668 หลังจากที่กลุ่มต่อต้านกลุ่มเล็ก ๆ ถูกกำจัดออกไป พระเจ้ามุนมูกลายเป็นกษัตริย์องค์แรกที่ได้เห็นคาบสมุทรเกาหลีรวมกันอย่างสมบูรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์ชิลลา
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 9
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในคริสต์ทศวรรษ 680
คำหลัก (ภาษาศาสตร์)

ในทางภาษาศาสตร์คลังข้อมูล **คำหลัก** หมายถึงคำหนึ่งที่ปรากฏในข้อความบ่อยครั้ง มากกว่าที่เราคาดหวังว่ามันจะเกิดขึ้นโดยบังเอิญ คำหลักคำนวณโดยการดำเนินการทดสอบทางสถิติ (เช่น loglinear) ซึ่งเปรียบเทียบความถี่ของคำในข้อความต่อความถี่ที่คาดว่าจะได้มาในคลังข้อมูลขนาดใหญ่ ซึ่งทำหน้าที่เป็นข้อมูลอ้างอิงสำหรับการใช้ภาษาทั่วไป

## ดูเพิ่ม
* คำปรากฏร่วม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Understanding the role of text length, sample size and vocabulary size in determining text coverage, by Kiyomi Chujo and Masao Utiyama
*Frequency Level Checker 

หมวดหมู่:ภาษาศาสตร์คลังข้อมูล
คำหลัก

**คำหลัก** เป็นศัพท์บัญญัติของ keyword ในภาษาอังกฤษ อาจหมายถึง
* คำหลัก (ภาษาศาสตร์) คำที่ปรากฏบ่อยในข้อความ
* คำหลัก (การเขียนโปรแกรม) คำที่ภาษาโปรแกรมห้ามใช้เป็นชื่อตัวแปรหรือฟังก์ชัน
* คำดัชนี คำที่ช่วยสืบค้นข้อมูลสารสนเทศเช่นจากเนื้อหาเว็บ
E-rulemaking

**กฎหมายที่ต้องปฏิบัติฉบับอิเล็กทรอนิกส์** (Electronic rulemaking หรือที่รู้จักกันในชื่อ eRulemaking และ e-rulemaking) จะใช้เทคโนโลยีดิจิทัลโดยหน่วยงานราชการ โดยจะใช้ระเบียบของกฎหมายและกระบวนการตัดสินใจ

คณะวิจัยสหวิทยาการการใช้กฎหมายอิเล็กทรอนิกส์เกิดขึ้นจาก เงินทุนของ National Science Foundation ภายใต้การอุปถัมภ์ของ Digital Government Program มหาลัยฮาร์เวิร์ดเผยแพร่ รายงาน workshop ปี 2003 บนลู่ทางการวิจัยในอนาคตและมหาวิทยาลัยพิตส์เบิร์กเผยแพร่รายงานของผู้มี ส่วนได้ส่วนเสียในปี 2004 ประเมินอย่างกว้างขวางในหัวข้อ "อินเทอร์เน็ตเปลี่ยนแปลงทุก ๆ สิ่ง " ซึ่งเป็นวิทยานิพนธ์ของศาสตราจารย์ Stephen Johnson ในบทความทบทวนกฎหมายปี 1998

หมวดหมู่:การเมืองกับเทคโนโลยี