open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
มหาวิทยาลัยตาปี

**มหาวิทยาลัยตาปี** เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2542 ตั้งอยู่ที่ตำบลมะขามเตี้ย อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี

## ประวัติ
มหาวิทยาลัยตาปี เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ได้รับอนุญาตจากทบวงมหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 โดยอาจารย์วรท ศรีไพโรจน์ เป็นผู้รับใบอนุญาต เปิดทำการสอนในคณะบริหารธุรกิจ สาขาวิชาการบัญชี สาขาวิชาการตลาด และสาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ และได้เปิดคณะนิติศาสตร์ เพิ่มขึ้นอีกคณะหนึ่ง ในปี พ.ศ. 2546

ปัจจุบันได้เปลี่ยนประเภจาก "'วิทยาลัยตาปี"' เป็น '"มหาวิทยาลัยตาปี"'  โดยนายวรท ศรีไพโรจน์ นายกสภามหาวิทยาลัยตาปี ได้เข้าร่วมพิธีมอบใบอนุญาต ให้เปลี่ยนประเภทจากวิทยาลัยตาปีเป็นมหาวิทยาลัยตาปี โดยเลขาธิการคณะกรรมการอุดมศึกษา ณ วันอังคารที่ 14 สิงหาคม 2555 

## คณะที่เปิดสอน
* คณะบริหารธุรกิจ
* คณะนิติศาสตร์
* คณะศิลปศาสตร์
* คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
* คณะการบัญชี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี
อาโอกิงาฮาระ

thumb|300px|right|อาโอกิงาฮาระ
**อาโอกิงาฮาระ** () หรือมีอีกชื่อเรียกหนึ่งว่า **นทีแห่งไม้** (; ) เป็นชื่อเรียกป่าบริเวณเชิงภูเขาฟูจิด้านตะวันตกเฉียงเหนือ ในประเทศญี่ปุ่น

อาโอกิงาฮาระเป็นสถานที่ที่ชาวญี่ปุ่นมาฆ่าตัวตายบ่อยครั้ง โดยนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1950 เป็นต้นมา พบศพผู้เสียชีวิตในป่าแห่งนี้มากกว่า 500 คน เฉลี่ยแล้วมีผู้ฆ่าตัวตายในป่าแห่งนี้ประมาณปีละ 30 ราย ในปี ค.ศ. 2002 พบร่างผู้เสียชีวิต 78 ศพ แม้ว่าในป่าจะมีป้ายทั้งในภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่นที่มีเนื้อหาเกลี้ยกล่อมให้เปลี่ยนใจ

จนได้มีตำนานและความเชื่อต่าง ๆ เกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้มากมาย ว่า เป็นที่สิงสถิตย์ของเหล่าภูตผี โดยเชื่อว่า ป่าแห่งนี้มีวิญญาณต้นไม้หรือโคดามะ (木魂) สิงสถิตย์อยู่ เหล่าวิญญาณของต้นไม้จะดูดเอาพลังงานชีวิตจากผู้เสียชีวิตกลับคืนเป็นพลังแห่งป่า เพื่อต้านภัยธรรมชาติและต้านภัยของมนุษย์

## ภูมิศาสตร์
พื้นป่าส่วนใหญ่เป็นหินภูเขาไฟและมีความแข็งยากที่จะเจาะทะลุได้ด้วยเครื่องมืออย่างพลั่วหรือเสียม นอกจากนี้ ยังมีเส้นทางอย่างไม่เป็นทางการหลายเส้นทางซึ่งถูกใช้กึ่งปกติสำหรับ "การตามหาศพ" ประจำปีซึ่งกระทำโดยอาสาสมัครท้องถิ่น ผู้ซึ่งทำเครื่องหมายพื้นที่ค้นหาด้วยเทปพลาสติก เทปพลาสติกนี้ไม่เคยถูกนำออก ดังนั้นเทปพลาสติกจำนวนมากจึงพบดาษดื่นในกิโลเมตรแรกของป่า พ้นจากเส้นทางที่กำหนดไว้นั้นนำไปสู่แหล่งท่องเที่ยว อย่างเช่น ถ้ำน้ำแข็งและถ้ำลม หลังจากกิโลเมตรแรกเข้าสู่ป่าอาโอกิงาฮาระในทิศทางมุ่งไปยังภูเขาไฟฟูจินั้น ป่าอยู่ในสภาพ "ดึกดำบรรพ์" มากขึ้น โดยมีสัญลักษณ์ให้เห็นว่ามนุษย์เข้ามาย่างกรายเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลย

## การท่องเที่ยวและการฆ่าตัวตาย
อาโอกิงาฮาระเป็นสถานที่ยอดนิยมที่จะมีผู้มาฆ่าตัวตาย โดยมีรายงานว่าเป็นสถานที่ฆ่าตัวตายที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในโลกเป็นอันดับสองรองจากสะพานโกลเดนเกตในซานฟรานซิสโก จนกระทั่งมีการดัดแปลงเป็นนวนิยายในปี ค.ศ. 1960 ชื่อ "ทะเลป่าดำ" (波の塔) โดยไซโซ มัตสึโมโตะ ที่เรื่องราวจบลงที่คู่รักทั้งสองที่เป็นตัวเอกของเรื่องฆ่าตัวตายในป่า อย่างไรก็ตาม ประวัติศาสตร์การฆ่าตัวตายในอาโอกิงาฮาระมีมาตั้งแต่ก่อนตีพิมพ์นวนิยายดังกล่าว และสถานที่แห่งนี้ยังเกี่ยวของกับความตายมาเป็นเวลาช้านานแล้ว มีการกล่าวว่าอูบาซูเตะได้กระทำในสถานที่แห่งนี้ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และป่าเป็นที่เลื่องลือว่ามีผีสิงซึ่งเป็นผู้ที่ถูกทิ้งให้ตายในป่า

นับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 มีผู้เสียชีวิตในป่ามากกว่า 500 คน ซึ่งส่วนใหญ่ฆ่าตัวตาย โดยเฉลี่ยแล้วมีผู้เสียชีวิตราว 30 คนต่อปี ในปี ค.ศ. 2002 พบร่างผู้เสียชีวิต 78 ศพอยู่ในป่า ทำลายสถิติ 73 ศพ เมื่อปี ค.ศ. 1998 ในปี ค.ศ. 2003 จำนวนผู้เสียชีวิตในปีนั้นเพิ่มขึ้นเกิน 100 ศพ และปัจจุบัน รัฐบาลท้องถิ่นได้หยุดการเผยแพร่จำนวนผู้เสียชีวิตในความพยายามที่จะลดความสัมพันธ์ระหว่างอาโอกิงาฮาระกับการฆ่าตัวตาย อัตราการฆ่าตัวตายที่สูงทำให้เจ้าหน้าที่ทางการติดป้ายในป่า ทั้งในภาษาญี่ปุ่นและอังกฤษ โดยกระตุ้นให้ผู้ที่มาฆ่าตัวตายเปลี่ยนใจเสีย คณะค้นหาศพ ซึ่งประกอบด้วยตำรวจ อาสาสมัครและสื่อจำนวนหนึ่ง เริ่มต้นตั้งแต่ ค.ศ. 1970

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ข้อมูลป่าอาโอกิงาฮาระ
*  (*[[Vice.com]]*)
*  
*  

หมวดหมู่:ตำนานพื้นบ้าน
หมวดหมู่:การฆ่าตัวตาย
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สถานที่อาถรรพณ์
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีรายงานว่ามีผีสิงในประเทศญี่ปุ่น
รถราง

[thumb|300px|[รถรางเวียนนา หนึ่งในระบบรถรางที่ยาวที่สุดในโลก]]
thumb|right|ป้ายเตือนผู้ขี่จักรยานให้ระวังร่องของรถราง

**รถราง** () เป็นพาหนะที่วิ่งบนรางชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายรถไฟแต่จะสั้นกว่าและมีน้ำหนักเบากว่า รถรางส่วนมากใช้ไฟฟ้าจากสายไฟด้านบน (pantograph) แต่ก็ยังมีบางส่วนใช้ดีเซลอยู่ ในปัจจุบันนิยมนับรถรางเป็นประเภทหนึ่งของรถไฟฟ้ารางเบาด้วย (light rail)

รถรางในประเทศไทย ปัจจุบันมีที่เดียวคือ เอเชียทีค เดอะ ริเวอร์ฟรอนท์ เดสติเนชั่น ส่วนรถรางชมเมืองนั้นวิ่งด้วยล้อรถไม่ใช้ระบบราง บริการในปี พ.ศ. 2556 ภายหลังปิดกิจการชั่วคราว

## รถรางในประเทศไทย
ในอดีตประเทศไทยก็เคยมีการใช้รถรางครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2431 โดยเปิดสายบางคอแหลมเป็นสายแรกเมื่อเริ่มแรกใช้กำลังม้าลากรถไปตามราง ทำให้ใช้เวลาการเดินทางมาก จึงไม่เป็นที่นิยม ภายหลังเปลี่ยนมาใช้กำลังไฟฟ้าเมื่อ เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2437 และจนถึงวันที่ 1 ตุลาคม ปี พ.ศ. 2511 ได้ยกเลิกการเดินรถทุกเส้นทางอย่างถาวร

### สายในพระนคร
* สายบางคอแหลม
* สายสามเสน
* สายหัวลำโพง
* สายดุสิต
* สายบางซื่อ
* สายปทุมวัน
* สายสีลม

### โครงการในต่างจังหวัด
* รถรางขอนแก่น
* รถรางภูเก็ต
* รถรางนครราชสีมา
* รถรางกรุงเทพมหานคร
* รถรางลพบุรี
* รถรางเชียงใหม่
* รถรางพิษณุโลก
* รถรางพัทยา

## ข้อดี
* ไม่ปล่อยมลพิษเพราะใช้ไฟฟ้า มลภาวะทางเสียงน้อยกว่า
* สามารถเข้าถึงสถานีรถรางได้ง่ายกว่าการคมนาคมประเภทอื่น ๆ เช่น รถไฟใต้ดิน เพราะอยู่กลางถนน
* ใช้ราง เวลานั่งจึงรู้สึกสบายกว่ารถเมล์ที่กระเด้งมากกว่า
* มีประสิทธิภาพทางพลังงานสูงกว่าขนส่งมวลชนประเภทอื่น ๆ และค่าใช้จ่ายน้อยกว่า

## ข้อเสีย
* กินพื้นที่ถนนบางส่วน
* ทุนตั้งต้นสูงกว่ารถเมล์ (ถึงแม้ว่าในระยะยาวจะประหยัดมากกว่า)
* สำหรับผู้ที่ขี่จักรยาน ล้ออาจติดอยู่ในร่องของรถรางได้

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อระบบรถรางและรถไฟฟ้ารางเบา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* "Tramway" (article in the 1911 Encyclopaedia Britannica), 1911encyclopedia.org
* Jane's Urban Transit Systems 

หมวดหมู่:การขนส่งสาธารณะ
กฤษดา อนันตสาคร

นาวาเอก (พิเศษ) **กฤษดา อนันตสาคร** เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2474 เป็นชาวตำบลแม่กลอง อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม เริ่มเล่นดนตรีไทยตั้งแต่อายุ 7 ปี (พ.ศ. 2481) เป็นครูสอนและเป็นวิทยากรเกี่ยวกับดนตรีไทยมาแล้วหลายโรงเรียน รวมไปถึงชุมชนต่าง ๆ ที่มีความสนใจ (นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2502) ท่านได้ถ่ายทอดความรู้และความสามารถให้กับเยาวชนในโรงเรียนต่าง ๆ ได้มีความสามารถในการเล่นดนตรีไทย อันเป็นผลทำให้นักเรียนของอาจารย์ ได้รับรางวัลจากการแข่งขันในรายการต่าง ๆ มากมายและได้รับความชื่นชอบจากผู้ที่พบเห็นเป็นอย่างยิ่ง

ท่านได้รับการเสนอชื่อจากทางจังหวัดสมุทรสาครขึ้นทางเว็บไซต์ของกระทรวงวัฒนธรรม **ในสาขาอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม**  และมีประวัติโดยสังเขปของท่านในหมวด **“คนดีศรีสาคร”** 

## ประวัติและผลงาน
* พ.ศ. 2481 อายุ 7 ปี เริ่มเรียนฆ้องวงใหญ่ กับ ครูศุข นักดนตรี
* พ.ศ. 2489 ได้เข้าฝากตัวเป็นศิษย์ของท่านครูหลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง)
* พ.ศ. 2504 ได้ขอฝากตัวเป็นศิษย์ของคุณหญิงชิ้น ศิลปบรรเลง เพื่อขอเรียนทางขับร้องเพลงไทย
* วันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 **มูลนิธิหลวงประดิษฐ์ไพเราะ(ศร ศิลปบรรเลง)** เชิญเป็นอนุกรรมการเฉพาะกิจ ของมูลนิธิหลวงประดิษฐ์ไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง ทำการสำรวจเพื่อบันทึกข้อมูลชีวประวัตินักดนตรีไทยทั่วประเทศ ในโครงการของมูลนิธิฯ ร่วมกับศูนย์ส่งเสริมวัฒนธรรมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปีงบประมาณ พ.ศ. 2530) 
* พ.ศ. 2548 – พ.ศ. 2549 ได้รับหนังสือเชิญจากโรงเรียนบ้านคลองแค ตำบลอ้อมน้อย อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ให้เป็นผู้ชำนาญการทางภูมิปัญญาดุริยางคศิลป์ ในโครงการส่งเสริมการดนตรีไทย-สากล โดยมีลักษณะเป็นศูนย์อนุรักษ์ 
* สภาวัฒนธรรมอำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ได้ประกาศเกียรติคุณให้ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติ **“คนดีศรีกระทุ่มแบน”** ประจำปี พ.ศ. 2548 ได้รับมอบโล่ วันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549
* สภาวัฒนธรรมจังหวัดสมุทรสาคร มอลโล่เกียรติคุณ **“คนดีศรีสาคร”** ประจำปี 2548 รับมอบเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2549 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักดนตรีไทย
หมวดหมู่:ครูชาวไทย
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองสมุทรสงคราม
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอกระทุ่มแบน
หมวดหมู่:นักดนตรีจากจังหวัดสมุทรสงคราม
หมวดหมู่:นักดนตรีจากจังหวัดสมุทรสาคร
โศกนาฏกรรมของสาธารณสมบัติ

**โศกนาฏกรรมของสาธารณสมบัติ** () เป็นสภาวะลำบากซึ่งเกิดขึ้นจากสถานการณ์ที่ปัจเจกชนหลายคนกระทำการโดยไม่ขึ้นต่อกันและพิจารณาประโยชน์ส่วนตนอย่างสมเหตุสมผล แต่กลับทำให้ทรัพยากรใช้ร่วมกันอันจำกัดหมดไปในท้ายที่สุด แม้ว่าจะเป็นที่ชัดเจนว่ามันไม่ใช่ผลประโยชน์ในระยะยาวของทุกคนหากเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น สภาวะดังกล่าวได้รับการอธิบายในบทความทรงอิทธิพล ชื่อ "โศกนาฏกรรมของสาธารณสมบัติ" เขียนขึ้นโดยการ์เร็ตต์ ฮาร์ดิน และได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในวารสารไซแอนซ์ในปี ค.ศ. 1968

ทฤษฎีสาธารณสมบัติของฮาร์ดินมักถูกอ้างบ่อยครั้งในการสนับสนุนความคิดการพัฒนาอย่างยั่งยืน การประสานกันของการเติบโตทางเศรษฐกิจและการคุ้มครองสิ่งแวดล้อม และได้มีผลกระทบต่อปัญหาในปัจจุบันหลายประเด็น รวมทั้งการโต้วาทีเกี่ยวกับปรากฏการณ์โลกร้อน "โศกนาฏกรรมของสาธารณสมบัติ" ถูกเตือนบ่อยครั้งว่าจะเป็นผลที่ตามมาของการใช้นโยบายซึ่งจำกัดอสังหาริมทรัพย์เอกชน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สังคมวิทยา
หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์สิ่งแวดล้อม
หมวดหมู่:ทฤษฎีเกม
หมวดหมู่:การใช้ที่ดิน
วัดซับชะอม

**วัดซับชะอม** เป็นวัดในสังกัดของคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 4 ตำบลขุนโขลน อำเภอพระพุทธบาท  จังหวัดสระบุรี  มีความสำคัญในฐานะที่เป็นวัดในพระพุทศาสนา และเป็นศูนย์กลางของชุมชนบ้านซับชะอม และบริเวณใกล้เคียง

## ประวัติ
วัดซับชะอมเป็นวัดในสังกัดของคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่บ้านซับชะอม หมู่ 4 ตำบลขุนโขลน อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี  โดยที่มาของวัดตั้งตามชื่อหมู่บ้าน คือ หมู่บ้านซับชะอม  มีพื้นที่สำหรับตั้งวัด จำนวน 6 ไร่  โดยวัดได้รับการยกเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2535 โดยมีพื้นที่ในเขตบริการจำนวน 2 หมู่บ้าน คือ หมู่ 4 ตำบลขุนโขลน และหมู่ 9 ตำบลเขาวง จำนวน 160 หลังคาเรือน มีจำนวนประชากรประมาณ 1,300 คน โดยมีพื้นที่ทิศเหนือจรดที่ดินเอกชน  ทิศใต้ติดภูเขา ทิศตะวันออกจรดโรงเรียนวัดซับชะอม และสถานพยาบาลประจำตำบลเขาวง ทิศตะวันตกติดถนนสาธารณะและที่ดินเอกชน

## ศาสนสถาน/สิ่งก่อสร้าง
*อุโบสถ (กำลังก่อสร้าง)
*ฌาปนสถาน /ศาลาคู่เมรุ
*ศาลาการเปรียญ
*กุฎิที่พักสงฆ์
*หอสวดมนต์
*หอระฆัง / หอกลอง

### ลำดับเจ้าอาวาส

## อ้างอิง

ซับชะอม
วัดไทยนอร์เวย์

**วัดไทยนอรเวย์** เป็นวัดของคณะสงฆ์เถรวาทไทย สังกัดมหานิกาย ที่ตั้งขึ้นเพื่อรองรับชุมชนชาวพุทธในประเทศนอร์เวย์ ทั้งชุมชนชาวไทย ศรีลังกา จีน กัมพูชา ลาว หรือชาวต่างชาติอื่น ๆ ที่นับถือพระพุทธศาสนา 

## ที่ตั้ง
วัดไทยนอรเวย์ (Den Thailandske Buddhistforening) ตั้งอยู่ที่ Trondheimsvegen 582 2016 Frogner Norway 

## ประวัติ
วัดไทยนอร์เวย์  ได้เริ่มก่อตั้งจากการรวมตัวของชาวพุทธ ในรูปของสมาคม  เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2534 โดยใช้ชื่อว่า “สมาคมชาวพุทธไทย”  ที่มีรูปวงล้อธรรมจักรเป็นตราสัญลักษณ์  สมาชิกเริ่มต้นในวันจดทะเบียน 16 คน  การบริหารดำเนินของสมาคม ฯ มีความเจริญก้าวหน้ารวดเร็วพอสมควร ได้รับการยอมรับส่งเสริมสนับสนุนเป็นอย่างดีจากสถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงออสโล  ประชาชนชาวไทยและชาวต่างประเทศในประเทศนอรเวย์ ที่ประสงค์อยากให้มีวัดไทยเกิดขึ้นในประเทศนอร์เวย์ อีกส่วนหนึ่งได้รับการสนับสนุนด้านการเงินช่วยเหลือจากรัฐบาลประเทศนอร์เวย์ ตามอัตราส่วนของประชาชนที่อาศัยอยู่ถาวรในประเทศนอร์เวย์ สมัครเข้าเป็นสมาชิกกับสมาคม ฯ เพื่อนำเสนอขอรับเงินช่วยเหลือจากรัฐบาลตามสิทธิ์ทางกฎหมาย ซึ่งปัจจุบันมีสมาชิกทั่วประเทศทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศมากกว่า 3,300 คน

## ลำดับเจ้าอาวาส/พระธรรมทูต
#**พระครูวิทิตธรรมวิเทศ (สำรวจ กมโล)**  (ตั้งแต่ พ.ศ. 2540-ปัจจุบัน)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*วัดไทยนอรเวย์  

ไทยนอร์เวย์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศนอร์เวย์
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ไทย–นอร์เวย์
นาฬิกาหกชั่วโมง

**นาฬิกาหกชั่วโมง** เป็นระบบการนับเวลาแต่โบราณซึ่งใช้ในภาษาไทยและภาษาลาว ควบคู่กันไปกับนาฬิกายี่สิบสี่ชั่วโมงที่ใช้อย่างเป็นทางการ เช่นเดียวกับระบบอื่นที่ใช้กันทั่วไป ระบบดังกล่าวนับว่าหนึ่งวันมียี่สิบสี่ชั่วโมง แต่ในหนึ่งวันจะแบ่งออกเป็นสี่ส่วน ส่วนละหกชั่วโมง       

## การเรียก
วิธีนับเวลาตามประเพณี แบ่งเป็น 3 ช่วงหลัก คือ โมง ทุ่ม และตี
* โมง หมายถึง วิธีนับเวลาตามประเพณีในเวลากลางวัน ถ้าเป็นเวลาก่อนเที่ยงวัน ตั้งแต่ 7 นาฬิกา ถึง 11 นาฬิกา เรียกว่า โมงเช้า ถึง 5 โมงเช้า ถ้าเป็น 12 นาฬิกา นิยมเรียกว่า เที่ยงวัน ถ้าหลังเที่ยงวัน ตั้งแต่ 13 นาฬิกา ถึง 17 นาฬิกา เรียกว่า บ่ายโมง ถึง บ่าย 5 โมง ถ้า 18 นาฬิกา นิยมเรียกว่า 6 โมงเย็น หรือ ยํ่าคํ่า 
* ทุ่ม หมายถึง วิธีนับเวลาตามประเพณีสำหรับ 6 ชั่วโมงแรกของกลางคืน ตั้งแต่ 19 นาฬิกา ถึง 24 นาฬิกา เรียกว่า 1 ทุ่ม ถึง 6 ทุ่ม แต่ 6 ทุ่ม นิยมเรียกว่า สองยาม หรือ เที่ยงคืน และจะเรียกไปตามลำดับตัวเลข  7 ทุ่ม 8 ทุ่ม 9 ทุ่มเป็นต้น 
* "ตี หมายถึง วิธีนับเวลาตามประเพณีในเวลากลางคืน หลังเที่ยงคืน ตั้งแต่ 1 นาฬิกา ถึง 6 นาฬิกา เรียกว่า ตี 1 ถึง ตี 6 แต่ตี 6 นิยมเรียกว่า ยํ่ารุ่ง 

ชื่อเรียกต่าง ๆ เหล่านี้มาจากเสียงของการบอกเวลาแต่โบราณ ซึ่งใช้ฆ้องในการบอกโมงยามในเวลากลางวัน และใช้กลองในเวลากลางคืน คำว่า "โมง" อันเป็นเสียงเลียนธรรมชาติของเสียงฆ้อง และ "ทุ่ม" ซึ่งเป็นการเลียนเสียงกลอง ตี เป็นคำกริยาสามารถหมายถึงทำให้เกิดเสียง  ส่วน "เช้า" และ "บ่าย" เป็นคำช่วยแบ่งครึ่งช่วงกลางวัน

ชั่วโมงที่หกของแต่ละส่วนนั้นเรียกโดยใช้คำแตกต่างกัน ชั่วโมงที่หกที่ตรงกับรุ่งเช้านั้นจะเรียกว่า *ย่ำรุ่ง* ชั่วโมงที่หกในช่วงเย็นนั้นจะเรียกว่า *ย่ำค่ำ* ซึ่งทั้งสองคำหมายถึงการตีฆ้องหรือกลองเป็นลำดับเพื่อบอกให้ทราบถึงการเปลี่ยนช่วงเวลา (ย่ำ) ส่วน รุ่ง และ ค่ำ หมายถึง ช่วงเช้าและช่วงเย็น ที่ใช้แสดงถึงเวลา ช่วงที่อยู่กลางกลางวันและกลางคืนเรียกว่า *เที่ยงวัน* และ *เที่ยงคืน* ตามลำดับ

เที่ยงคืนยังเรียกว่า *สองยาม* ซึ่งหมายความว่าเป็นจุดสิ้นสุดของการนับยามช่วงที่สอง นอกเหนือจากนี้ *หกทุ่ม* และ *ตีหก* ยังอาจใช้หมายถึงเที่ยงคืนหรือหกโมงเช้า

## ประวัติ
ระบบนี้ใช้กันมาในบางรูปแบบตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา แต่ได้รับการจัดให้เป็นหมวดหมู่คล้ายกับในปัจจุบันในปี พ.ศ. 2444 โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 17 หน้า 206 ปัจจุบันระบบดังกล่าวใช้ในการสนทนาระดับไม่เป็นทางการเท่านั้น

## ตารางเปรียบเทียบ

## อ้างอิง

* .

หมวดหมู่:วัฒนธรรมไทย
ราชวงศ์พระร่วง

**ราชวงศ์พระร่วง** เป็นราชวงศ์ที่ปกครองอาณาจักรสุโขทัยซึ่งเคยมีอำนาจครอบคลุมพื้นที่ลุ่มแม่น้ำยม แม่น้ำน่าน แม่น้ำปิง แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำน้อย แม่น้ำเมย แม่น้ำป่าสัก แม่น้ำโขง และ จรดชายฝั่งทะเลทั้งสองด้าน

ศูนย์กลางของราชวงศ์พระร่วงอยู่ที่เมืองสุโขทัยและเมืองศรีสัชนาลัยในลุ่มแม่น้ำยม อันเป็นเมืองศูนย์กลางราชธานีของราชอาณาจักรสุโขทัยในพุทธศตวรรษที่ 19 ก่อนย้ายราชธานีไปยังเมืองสองแควหรือพิษณุโลกในพุทธศตวรรษที่ 20

ราชวงศ์พระร่วงนับจากรัชกาลพ่อขุนศรีอินทราทิตย์จนถึงรัชกาลพระมหาธรรมราชาที่ 4 ได้ปกครองราชอาณาจักรสุโขทัยอย่างต่อเนื่องโดยการสืบราชสันตติวงศ์เกือบ 200 ปี ก่อนที่จะมีการยกเลิกไปเมื่อสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถแห่งกรุงศรีอยุธยาเสด็จขึ้นมาครองอยู่ที่เมืองพิษณุโลก

พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พระร่วงมีหลายพระองค์แต่ที่ทรงมีชื่อเสียงมีพระบรมเดชานุภาพมากและพระเกียรติคุณเป็นที่ปรากฏไปยังแว่นแคว้นดินแดนต่างๆมีอยู่ 2 พระองค์ คือพ่อขุนรามคำแหงมหาราชและพระมหาธรรมราชาที่ 1 (พญาลิไทย) ซึ่งเป็นสองรัชสมัยที่ทำให้ราชอาณาจักรสุโขทัยมีความเจริญรุ่งเรืองทางด้านต่าง ๆ เป็นอันมากทั้งการปกครอง การสร้างบ้านแปงเมือง การแผ่ขยายดินแดน การส่งเสริมศาสนา การเกษตร อักษรศาสตร์ ขนบธรรมเนียมจารีตประเพณี เศรษฐกิจการค้า การทูตการต่างประเทศ ศิลปกรรม วัฒนธรรม และอื่นๆ ซึ่งทำให้ความเป็นอยู่ของอาณาประชาราษฎรในราชอาณาจักรสุโขทัยยุคนั้นสมบูรณ์พูลสุขเป็นอย่างยิ่ง จึงทรงเป็นที่เคารพเทิดทูนบูชากันสืบมา

## รายพระนามพระมหากษัตริย์

## พระราชพงศาวลี

## อ้างอิง

* 
* 
* 


หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 1781
อ่าวฮัดสัน

**อ่าวฮัดสัน** () เป็นทะเลภายในน้ำเค็มขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศแคนาดา มีเนื้อที่ 4,041,400 ตร.กม. (1,560,400 ตร.ไมล์) อยู่ในรัฐออนแทรีโอ รัฐเกแบ็ก รัฐซัสแคตเชวัน รัฐแอลเบอร์ตา ส่วนใหญ่ของรัฐแมนิโทบา ทางตะวันออกเฉียงใต้ของดินแดนนูนาวุต และเป็นในรัฐนอร์ทดาโคตา ตอนใต้ของรัฐเซาท์ดาโคตา รัฐมินนิโซตา รัฐมอนแทนา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทะเลในมหาสมุทรแอตแลนติก
หมวดหมู่:ทะเลในมหาสมุทรอาร์กติก
หมวดหมู่:ทะเลในประเทศแคนาดา
เฮอร์เซอลียา

thumb|เมืองเฮอร์เซอลียา

**เฮอร์เซอลียา** (; ) เป็นเมืองชายฝั่งในประเทศอิสราเอล บนฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน มีประชากร 87,000 คน เป็นเมืองที่อยู่อาศัย ตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1924 โดยตั้งชื่อเป็นเกียรติแก่ ทีโอดอร์ เฮอร์เซิล ผู้ให้กำเนิดลัทธิการเมืองไซออนิสต์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศอิสราเอล
กระแสน้ำแลบราดอร์

thumb|กระแสน้ำแลบราดอร์

**กระแสน้ำแลบราดอร์** () เป็นกระแสน้ำเย็นในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนเหนือ ไหลเลียบชายฝั่งทางตะวันตกของเกาะกรีนแลนด์ลงมาทางใต้ผ่านชายฝั่งของแลบราดอร์และเกาะนิวฟันด์แลนด์ในประเทศแคนาดา จนบรรจบกับกระแสน้ำกัลฟ์สตรีมที่บริเวณแกรนด์แบงส์ เมื่อกระแสน้ำเย็นแลบราดอร์ปะทะกับกระแสน้ำอุ่นกัลฟ์สตรีมทำให้เกิดหมอกบ่อยครั้งในทะเลแถบนั้น

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์แคนาดา
หมวดหมู่:กระแสน้ำมหาสมุทร
ฟรานซ์โจเซฟแลนด์

**ฟรานซ์โจเซฟแลนด์** ( หรือ **ซิมเลียฟรันต์ซาโยซีฟา** (; ) เป็นกลุ่มเกาะในมหาสมุทรอาร์กติกที่มีเฉพาะบุคลากรฝ่ายทหารเท่านั้นที่อาศัยอยู่บนเกาะนี้ เป็นส่วนหนึ่งของอาร์คันเกลสค์โอบลาสต์ ในประเทศรัสเซียในส่วนที่อยู่ในทวีปยุโรป ทางตอนเหนือของเกาะโนวายาเซมเลีย ทางตะวันออกของหมู่เกาะสฟาลบาร์ ประกอบด้วยเกาะที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็ง 191 เกาะ มีพื้นที่รวม 16,134 กม2 (6,229 ตร.ไมล์) ตั้งอยู่ละติจูด 80.0° ถึง 81.9° เหนือ

จูเลียส ฟอนปาเยอร์ และคาร์ล เวเปรชต์ นักสำรวจจากจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีเป็นผู้ค้นพบใน ค.ศ. 1873 และสหภาพโซเวียตได้อ้างกรรมสิทธิ์เหนือกลุ่มเกาะนี้ใน ค.ศ. 1926

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* Franz Josef Land. Map and description on Google Earth.

หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในมหาสมุทรอาร์กติก
หมวดหมู่:แคว้นอาร์ฮันเกลสค์
หมวดหมู่:จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย
แอสมารา

**แอสมารา** (, ) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศเอริเทรีย เนื่องจากตั้งอยู่ที่ความสูง  ทำให้เมืองนี้เป็นเมืองหลวงที่สูงอันดับ 6 ของโลกตามระดับความสูง ใน ค.ศ. 2017 เมืองนี้ได้สถานะแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกสำหรับการรักษาสถาปัตยกรรมสมัยใหม่อย่างดี มีผู้อยู่อาศัยในพื้นที่แอสมารามาตั้งแต่ 800 ปีก่อนคริสต์ศักราช โดยมีประชากรตั้งแต่ 100 ถึง 1,000 คน เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นจากการรวมหมู่บ้าน 4 แห่งเข้าด้วยกันหลังผ่านพ้นช่วงที่มีความขัดแย้งในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ในช่วงที่อิตาลีครอบครอง แอสมารากลายเป็นเมืองหลวงของเอริเทรียในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Peter Volgger and Stefan Graf: "Architecture in Asmara. Colonial Origin and Postcolonial Experiences", DOM publishers, Berlin 2017,
* Stefan Boness: "Asmara – Africa´s Jewel of Modernity". Jovis Verlag, Berlin 2016,  (photo book; German, English)
* Stefan Boness: "Asmara – The Frozen City". Jovis Verlag, Berlin 2006. 96 pages.  (photo book; German, English)
* Edward Denison, Guang Yu Ren, Naigzy Gebremedhin, and Guang Yu Ren, *Asmara: Africa's Secret Modernist City* (2003) 
* Gianluca Rossi, *Renzo Martinelli inviato de "La Nazione"*, 2009, 

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Asmara, Eritrea Documentary Film about the city by filmmaker Caterina Borelli
*History of Asmara
*Asmara inscription in UNESCO

หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:ประเทศเอริเทรีย
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
อาสเซิน

**อาสเซิน** () เป็นนครบาลและเมืองในประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นเมืองหลักในจังหวัดเดรนเทอ ตั้งเป็นเมืองเมื่อปี ค.ศ. 1809 มีคลองเชื่อมต่อกับเมืองโกรนิงเงินและน่านน้ำวัดเดนเซ มีสถานีรถไฟอาสเซิน

หมวดหมู่:เมืองในประเทศเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:จังหวัดเดรนเทอ
หมู่เกาะไอโอเนียน

thumb|275px|หมู่เกาะไอโอเนียน

**หมู่เกาะไอโอเนียน** () เป็นหมู่เกาะในประเทศกรีซ ในทะเลไอโอเนียน ประกอบด้วย 7 เกาะ คือ เกาะคอร์ฟู แพกซอส เลฟคอส อิทิกา เซฟาโลเนีย ซาเคนทอส (นอกชายฝั่งตอนใต้ของแคว้นเพโลพอนนีส) และเกาะคีทีรา (นอกชายฝั่งตอนใต้ของแคว้นเพโลพอนนีส) พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา ปลูกไม้ผล ผลิตน้ำมันมะกอก ธัญพืช และเหล้าองุ่น

เดิมเป็นอาณานิคมของกรีกโบราณ ต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันและจักรวรรดิไบแซนไทน์ ระหว่าง ค.ศ. 1386-1797 ชาวเวนิสเข้าครอบครองเกาะคอร์ฟู ต่อมาฝรั่งเศสได้เข้ายึดครองหมู่เกาะนี้ในปี ค.ศ. 1797 แต่ต้องยกให้กองกำลังของรัสเซียและเติร์กใน ค.ศ. 1799 และจัดการปกครองเป็นสาธารณรัฐเซปตินซูลาร์ภายใต้การคุ้มครองของรัสเซียระหว่าง ค.ศ. 1800-1867 เปลี่ยนเป็นดินแดนใต้อารักขาของอังกฤษระหว่าง ค.ศ. 1815-1864 และรวมเข้ากับกรีซในปี ค.ศ. 1864

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เกาะในประเทศกรีซ
หมวดหมู่:แคว้นในประเทศกรีซ
หมวดหมู่:หมู่เกาะไอโอเนียน
โยอานนีนา

**โยอานนีนา** (; ) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของแคว้นอิไพรัส ประเทศกรีซ ใกล้เขตแดนประเทศแอลเบเนีย เมืองมีประชากรราว 140,000 คน ตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเลปานกลางราว 500 เมตร ตั้งอยู่ห่างจากกรุงเอเธนส์ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 450 กม. 

เมืองก่อตั้งโดยจักรพรรดิจัสติเนียนที่ 1 ในศตวรรษที่ 6 เจริญรุ่งเรืองหลังสงครามครูเสดครั้งที่ 4 เมื่อครอบครัวไบแซนไทน์ผู้ร่ำรวยเข้ามาในต้นศตวรรษที่ 13 ชาวเติร์กเข้ายึดครองเมื่อ ค.ศ. 1430 ตกเป็นของกรีซใน ค.ศ. 1913 ในสงครามโลกครั้งที่ 2 เยอรมนีเข้ายึดครองระหว่าง ค.ศ. 1941-1944

## ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

### เมืองฝาแฝดและเมืองพี่น้อง
โยอานนีนาเป็นเมืองฝาแฝดและเมืองพี่น้องกับ
*  Požarevac เซอร์เบีย
*  Ayia Napa ไซปรัส
*  ลีมาซอล ไซปรัส
*  Himara แอลเบเนีย
*  Kiryat Ono อิสราเอล
*  Nizhyn ยูเครน

## อ้างอิง

## แหล่งค้นคว้าต้นฉบับ
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

### ทางการ
* Municipality of Ioannina 

### ท่องเที่ยว
* Ioannina – The Greek National Tourism Organization
* Ioannina travel guide

### ประวัติศาสตร์
* "Here Their Stories Will Be Told..." The Valley of the Communities at Yad Vashem, Ioannina , at Yad Vashem website

หมวดหมู่:เมืองในประเทศกรีซ
แกร์ท มึลเลอร์

**แกร์ฮาร์ท "แกร์ท" มึลเลอร์** (, 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 2021) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเยอรมัน เป็นหนึ่งในนักฟุตบอลที่ทำประตูสูงสุด เขาทำสถิติยิงประตูในนัดทีมชาติ 68 ประตูในการลงแข่ง 62 นัด ยิงประตู 365 ประตูในบุนเดิสลีกา มึลเลอร์ติดอยู่ในอันดับ 6 ของผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาล เนื่องจากเขาลงแข่งน้อยกว่าผู้เล่นอื่นใน 15 อันดับแรก

## อ้างอิง


หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวเยอรมันตะวันตก
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐไบเอิร์น
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:ฟีฟ่า 100
หมวดหมู่:ผู้ชนะเลิศบาลงดอร์
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
ฌ็อง-ปีแยร์ ปาแป็ง

**ฌ็อง-ปีแยร์ ปาแป็ง** (; เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส เคยได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรปในปี ค.ศ. 1991 เขาประสบความสำเร็จอย่างมากเมื่อเล่นกับสโมสรออแล็งปิกเดอมาร์แซย์ ระหว่างปี ค.ศ. 1986 ถึง 1992

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลีกเอิง
หมวดหมู่:ผู้เล่นเอซี มิลาน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียอา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดปาดกาแล
หมวดหมู่:ฟีฟ่า 100
หมวดหมู่:ผู้ชนะเลิศบาลงดอร์
เหยี่ยวทุ่งแถบเหนือ

thumb| ''Circus cyaneus''

**เหยี่ยวทุ่งแถบเหนือ** () เป็นนกล่าเหยื่อ ที่มีการขยายพันธุ์เหนือเส้นศูนย์สูตร ในประเทศแคนาดาและตอนเหนือสุดของสหรัฐอเมริกา และในตอนเหนือของทวีปยูเรเชีย นกชนิดนี้มีสองชนิดย่อย **Marsh Hawk** เป็นชื่อในอดีตของชนิดย่อยอเมริกา

เหยี่ยวชนิดนี้เป็นนกอพยพ โดยจะอพยพสู่พื้นที่ตอนใต้ในฤดูหนาว นกในทวีปยูเรเชียจะเคลื่อนย้ายสู่ตอนใต้ของยุโรปและตอนใต้ของเขตอบอุ่นในเอเชีย ส่วนชนิดย่อยอเมริกาจากเคลื่อนย้ายสู่ตอนใต้สุดของสหรัฐอเมริกา ประเทศเม็กซิโก และ อเมริกากลาง ในพื้นที่ตอนกลาง เช่น ประเทศฝรั่งเศส บริเตนใหญ่ และตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา จะพบเหยี่ยวทุ่งแถบเหนือได้ตลอดทั้งปี ซึ่งจะต่างจากนกในเขตเหนือที่จะอพยพย้ายถิ่นในฤดูหนาว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Cornell Lab of Ornithology: Northern Harrier
* South Dakota Birds and Birding: Northern Harrier
* Field Guide Page on Flickr

หมวดหมู่:เหยี่ยว
เหยี่ยวทุ่งแถบเหนือ
เหยี่ยวดำท้องขาว

**เหยี่ยวดำท้องขาว** (), *Nisaetus alboniger* (เดิมจัดเป็นสกุล *Spizaetus*) เป็นนกล่าเหยื่อ ในวงศ์ Accipitridae มีการกระจายพันธุ์ในมาเลเซียตะวันตก, ประเทศสิงคโปร์, เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียว พบในป่าเปิดโล่ง แม้ว่านกตามเกาะจะพบในป่าที่มีความหนาทึบมากกว่า นกทำรังด้วยกิ่งไม้บนต้นไม้และวางไข่เพียงฟองเดียว

เหยี่ยวดำท้องขาวเป็นนกล่าเหยื่อขนาดกลาง ยาวประมาณ 51–58&nbsp;ซม. นกเต็มวัยมีแถบสีขาวหนาบนหางส่วนบนและใต้หาง ลำตัวสีดำ อกสีขาวมีจุดสีดำ มีแถบดำด้านล่าง มีหงอนที่หัวคล้ายเหยี่ยวกิ้งก่า นกวัยอ่อนมีสีน้ำตาลเข้มในส่วนบน หัวและท้องมีสีน้ำตาลอ่อน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* BirdLife Species Factsheet 

หมวดหมู่:เหยี่ยว
เหยี่ยวดำท้องขาว
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
กฎหมู่

**กฎหมู่** () เป็นศัพท์ทางการเมืองซึ่งมีผู้นิยามไว้ต่าง ๆ กัน เช่น *พจนานุกรมของเวบสเตอร์* ว่า ได้แก่ การปกครองโดยฝูงชนวุ่นวาย (mob) *พจนานุกรมออกซ์ฟอร์ด* ว่า ได้แก่ การที่สถานการณ์ทางการเมืองถูกควบคุมโดยบรรดาผู้ปราศจากความถูกต้องตามกติกาหรือกฎหมาย ซึ่งมักมีการใช้ความรุนแรงหรือการขู่เข็ญ และ *พจนานุกรมคอลลินส์* ว่า ได้แก่ สภาพที่บุคคลกลุ่มใหญ่กระทำการโดยขัดต่อความยินยอมของรัฐบาลหรือเจ้าหน้าที่

บางครั้งการปกครองด้วยกฎหมู่อาจสะท้อนเจตนารมณ์ที่แท้จริงของคนส่วนใหญ่ในลักษณะใกล้เคียงกับประชาธิปไตย แต่การปกครองด้วยกฎหมู่มุ่งหมายถึงกรณีที่ขาดกระบวนการทางประชาธิปไตยหรือกระบวนการแบบอารยะ หรือมีกระบวนการดังกล่าวแต่ไม่สมบูรณ์

กรณีในหน้าประวัติศาสตร์ที่ได้รับการยกขึ้นเป็นตัวอย่างของการปกครองด้วยกฎหมู่ คือ การพิจารณาคดีแม่มดที่ซาเลมในคริสต์ทศวรรษ 1690 ซึ่งอาศัยด้วยความเชื่อของคนส่วนใหญ่มากกว่าจะดำเนินตามตรรกะของกฎหมาย

การใช้ความรุนแรงโดยฝูงชนวุ่นวาย (mob violence) ในขบวนการแลตเทอร์เดย์เซนต์สมัยแรก ๆ ก็ได้รับการยกเป็นตัวอย่างเช่นกัน เหตุการณ์ดังกล่าวรวมกรณีที่ฝูงชุนวุ่นวายรุมขับไล่และสังหารชาวมอรมอน เช่น การขับชาวมอรมอนและสังหารหมู่ชาวมอรมอนที่ในมิสซูรีใน ค.ศ. 1838 การฆ่าโจเซฟ สมิท ใน ค.ศ. 1844 และการฆ่าโจเซฟ สแตนดิง ใน ค.ศ. 1879

นอกจากนี้ การรุมประชาทัณฑ์ก็ได้รับการยกว่า เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งของการปกครองด้วยกฎหมู่

## หมายเหตุ

 "กฎหมู่" เป็นคำที่เกษียร เตชะพีระ เสนอ นอกจากนี้ มีผู้เสนอคำอื่น เช่น ณัฐภาณุ นพคุณ ว่า "กฎของคนหมู่มาก" เสนีย์ คำสุข ว่า "หมู่มนุษยาธิปไตย" และโสภณ ศุภมั่งมี ว่า "การปกครองโดยมวลชน"

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

* ลัทธิอิงสามัญชน

หมวดหมู่:ระบอบการปกครอง
กลุ่มเกาะมะริด

**กลุ่มเกาะมะริด** () เป็นกลุ่มเกาะในประเทศพม่า ประกอบด้วยเกาะมากกว่า 800 เกาะ มีขนาดใหญ่เล็กแตกต่างกันไป ตั้งแต่ขนาดเล็กมากไปจนถึงหลายร้อยตารางกิโลเมตร อยู่ในทะเลอันดามัน นอกชายฝั่งทางใต้ของประเทศ เกาะใหญ่สุดคือ เกาะมะลิหรือเกาะทวาย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุด และเกาะอื่น ๆ ได้แก่ เกาะกะดาน เกาะซะก้านติ เกาะญองอู้พี่ เกาะกานมอ เกาะและซุออ เกาะลานบี และเกาะย่านเชือกหรือเกาะซาแดะจี้ กลุ่มเกาะเหล่านี้มีประชากรอาศัยอยู่เบาบาง

## อ้างอิง

มะริด
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศพม่า
หมวดหมู่:กลุ่มเกาะมะริด
หมวดหมู่:แหล่งดำน้ำใต้น้ำในประเทศพม่า
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–พม่า
รายชื่อรัฐและดินแดนของสหรัฐเรียงตามจำนวนประชากร

300px|right|thumb|แผนที่แสดงความเปลี่ยนแปลงของจำนวนประชากรในสหรัฐอเมริการะหว่างเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2550 และเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551
300px|right|thumb|Map of each state's population as of 2013
thumb|300px|แผนที่แสดงความเปลี่ยนแปลงของจำนวนประชากรในสหรัฐอเมริการะหว่างเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2550 และเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551<br>'''Legend:'''
รายชื่อด้านล่างนี้คือ**[[รัฐ (สหรัฐอเมริกา)|รัฐในสหรัฐอเมริกา]]เรียงตามจำนวนประชากร** (รวมเขตอำนาจไม่ใช่รัฐที่มีผู้อยู่อาศัยเพื่อการเปรียบเทียบ) เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2553 ซึ่งเป็นวันทำสำมะโนสหรัฐอเมริกาประจำปี พ.ศ. 2553 รัฐที่มีประชากรมากที่สุดเก้าอันดับแรกมีประชากรรวมกันมากกว่าครึ่งหนึ่งของจำนวนประชากรทั้งประเทศเล็กน้อย ขณะที่รัฐที่มีประชากรน้อยที่สุด 25 อันดับแรกมีประชากรน้อยกว่าหนึ่งในหกของทั้งประเทศ

## ระเบียบวิธี
การทำสำมะโนของสหรัฐอเมริกาจะนับผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่ในสหรัฐอเมริกา ซึ่งได้แก่พลเมือง ผู้มีถิ่นที่อยู่ถาวรที่ไม่ใช่พลเมือง และผู้มาเยือนระยะยาวที่ไม่ใช่พลเมือง พลเรือนและเจ้าหน้าที่ทหารที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่ในต่างประเทศ รวมถึงผู้ใต้บังคับบัญชา จะถูกนับในรัฐที่เป็นภูมิลำเนา
## การกำหนดจำนวนผู้แทน
จำนวนผู้แทนในสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกาทั้งหมด 435 คนจะถูกจัดสรรสัดส่วนให้แต่ละรัฐโดยอิงตามข้อมูลจากการทำสำมะโนในระยะเวลาสิบปี กระนั้นแต่ละรัฐก็ถูกกำหนดให้ต้องมีผู้แทนอย่างน้อยหนึ่งคนไม่ว่าจะมีจำนวนประชาการเท่าใดก็ตาม การกำหนดจำนวนผู้แทนเช่นนี้อิงตามสัดส่วนของประชากรในแต่ละรัฐต่อจำนวนประชากรรวมในห้าสิบรัฐ (ไม่นับจำนวนประชากรในเขตปกครองพิเศษโคลัมเบีย เครือรัฐเปอร์โตริโก หรือเขตสังกัดอื่น ๆ ของสหรัฐอเมริกา) ทุกสี่ปีคณะผู้เลือกตั้งจะเลือกประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา ผู้แทนในคณะผู้เลือกตั้งจากแต่ละรัฐจะมีจำนวนเท่ากับจำนวนสมาชิกจากรัฐนั้น ๆ ในสภาทั้งสองของรัฐสภา การแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญครั้งที่ยี่สิบสามได้กำหนดให้เขตปกครองพิเศษโคลัมเบียซึ่งแยกต่างหากจากรัฐใด ๆ มีสิทธิลงคะแนนเสียงได้สามเสียง หรือกล่าวได้ว่า มีสิทธิออกเสียงในคณะผู้เลือกตั้งมากเท่ากับรัฐหนึ่ง แต่จะมีไม่เกินคะแนนเสียงของรัฐที่มีสิทธิออกเสียงน้อยที่สุด ซึ่งปัจจุบันคือสามเสียง (เช่น ไวโอมิง) ในคณะจะมีสมาชิกทั้งหมด 538 คน (เท่ากับสมาชิกวุฒิสภา 100 คน รวมกับผู้แทนราษฎร 435 คน และอีกสามคนจากเขตปกครองพิเศษโคลัมเบีย) รัฐที่มีประชากรมากที่สุด 11 อันดับแรกมีประชากรรวมกันเป็นร้อยละ 56 ของประชากรทั้งประเทศ จึงมีคะแนนเสียงข้างมากในคณะผู้เลือกตั้งและสามารถเลือกประธานาธิบดีได้

## รัฐและดินแดน
thumb|center|700px|รัฐและดินแดนของสหรัฐอเมริกาตามจำนวนประชากรโดยประมาณใน พ.ศ. 2551
 

 
*  มีผู้อยู่อาศัยน้อยกว่า 300 คน ซึ่งส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมของกองทัพอากาศ และไม่ถือว่าเป็นผู้มีถิ่นที่อยู่ถาวร  พื้นที่อื่นๆ ที่เป็นเกาะภายใต้อำนาจอธิปไตยของสหรัฐอเมริกาไม่มีผู้อยู่อาศัย

## อ้างอิง
;ทั่วไป
* 
* "2010 Apportionment Population", U.S. Census Bureau. ค้นคืน 6 มกราคม พ.ศ. 2554
* 
* 
* *[[Statistical Abstract of the United States]], 1995*, U.S. Census Bureau, Section 29: Outlying Areas, Table No. 1347. Land Area and Population Characteristics, by *[Outlying]* Area: 1990 (page 828). ค้นคืน 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
;เฉพาะทาง

หมวดหมู่:รัฐของสหรัฐ
สตีเวนิจ

**สตีเวนิจ** () เป็นเมืองในฮาร์ตฟอร์ดเชียร์เคาน์ตี อยู่ห่างจากกรุงลอนดอนราว 30 ไมล์ มีประชากร 1,430 คน ในปี ค.ศ. 1801, 4,049 ในปี ค.ศ. 1901, 79,724 ในปี ค.ศ. 2001 และ 84,651 ในปี ค.ศ. 2007 มีการเจริญเติบโตอย่างมากในคริสต์ทศวรรษ 1950 และ 1960 ยังเป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง *[[Here We Go Round the Mulberry Bush (film)|Here We Go Round the Mulberry Bush]]* และ *[[Boston Kickout]]*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลฮาร์ตฟอร์ดเชอร์
วีเชปสก์

**วีเชปสก์** (, ; ; ; ; ) เป็นเมืองในประเทศเบลารุส ตั้งอยู่ใกล้ชายแดนประเทศรัสเซีย เป็นเมืองหลักของแคว้นวีเชปสก์ ใน ค.ศ. 2004 มีประชากร 342,381 คน ทำให้เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 4 ของประเทศ เป็นเมืองศูนย์กลางอุตสาหกรรมที่สำคัญผลิตเครื่องมือกล มีโบสถ์สร้างในสมัยกลางหลายแห่ง

วีเชปสก์ได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1021 เป็นศูนย์กลางการค้าและเมืองสำคัญของรัฐอิสระเป็นเวลานานประมาณ 200 ปี ใน ค.ศ. 1320 ตกอยู่ใต้การปกครองของลิทัวเนีย และตกอยู่ใต้การปกครองของโปแลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ต่อมาอยู่ใต้การปกครองของรัสเซียภายหลังการแบ่งโปแลนด์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1772 และถูกเยอรมนีเข้ายึดครองในสงครามโลกครั้งที่สองระหว่าง ค.ศ. 1941–1944 และได้รับความเสียหายหนักจากสงคราม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศเบลารุส
แม่น้ำแมกเคนซี

**แม่น้ำแมกเคนซี** (; ) เป็นแม่น้ำในดินแดนนอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์ ประเทศแคนาดา ไหลจากทางตะวันตกสุดของทะเลสาบเกรตสเลฟไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ลงสู่อ่าวแมกเคนซีในทะเลโบฟอร์ต มหาสมุทรอาร์กติก เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในประเทศแคนาดา มีความยาว 1,738 กม. (1,080 ไมล์) แต่ถ้ารวมความยาวกับแม่น้ำพีซและแม่น้ำฟินลีย์เข้าไปด้วยจะมีความยาวเป็น 4,241 กิโลเมตร (2,635 ไมล์) จัดเป็นแม่น้ำยาวเป็นอันดับ 2 ของทวีปอเมริกาเหนือ แม่น้ำแมกเคนซีและแควย่อย มีปริมาณน้ำไหล 1,805,200 ตร.กม.  (697,000 ตร.ไมล์) หรือไหล 10,700 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที (380,000 ลูกบาศก์ฟุตต่อวินาที)

เซอร์อเล็กซานเดอร์ แมกเคนซี นักเดินเรือสำรวจชาวสกอตต์ได้เดินเรือมาพบแม่น้ำสายนี้ใน ค.ศ. 1789 หลังจากนั้นบริษัทฮัดสันส์เบย์ได้มาตั้งสถานีการค้าต่าง ๆ ขึ้นตามริมฝั่งแม่น้ำ ต่อมาสถานีการค้าเหล่านี้กลายเป็นหมู่บ้านและชุมชน อาทิ ฟอร์ตแมกเฟอร์สัน ฟอร์ตกู๊ดโฮป ฟอร์ตนอร์แมน ฟอร์ตซิมป์สัน และฟอร์ตโพรวิเดนซ์

## อ้างอิง

แมกเคนซี
พรรคประชาธิปไตยใหม่

**พรรคประชาธิปไตยใหม่** (; ย่อ: ปธม.) เป็นพรรคการเมืองไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2554 มีสุรทิน พิจารณ์ เป็นหัวหน้าพรรค และจำรัส ไกยสิทธิ์ เป็นเลขาธิการพรรคคนแรก ปัจจุบันมีสุรทิน พิจารณ์ เป็นหัวหน้าพรรค เป็นพรรคการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในสภาผู้แทนราษฎรไทยมาแล้วถึง 3 สมัย คือ พ.ศ. 2554, พ.ศ. 2562 และ 2566

## การสมัครรับเลือกตั้ง
พรรคประชาธิปไตยใหม่ ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป  พ.ศ. 2554 ได้ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้ง โดยมีหมายเลขประจำพรรคคือ หมายเลข 3 และได้รับเลือกตั้ง ส.ส.ในระบบบัญชีรายชื่อ จำนวน 1 ที่นั่ง คือ นางพัชรินทร์ มั่นปาน ผู้สมัครลำดับที่ 2 เนื่องจากผู้สมัครลำดับแรกคือ สุรทิน พิจารณ์ ถูกตัดสิทธิ์ในการรับสมัคร

ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป  พ.ศ. 2562 ได้ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งอีกครั้ง และได้รับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ จำนวน 1 ที่นั่ง คือ นายสุรทิน พิจารณ์ หัวหน้าพรรค ต่อมาได้ลาออกจากการเป็น ส.ส. ทำให้มีการเลื่อนนางแพงศรี พิจารณ์ และนายปฏิวัติ พิจารณ์ ขึ้นมาเป็น ส.ส.แทนตามลำดับ

เช่นเดียวกับการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 พรรคประชาธิปไตยใหม่ได้รับเลือกตั้ง จำนวน 1 ที่นั่ง นับได้ว่าพรรคประชาธิปไตยใหม่ มีบทบาทได้รับเลือกตั้งในสภาผู้แทนราษฎรถึง 3 สมัย

## การเลือกตั้ง
### ผลการเลือกตั้งทั่วไป

## อ้างอิง


ประชาธิปไตยใหม่
ประชาธิปไตยใหม่
หมื่น

**หมื่น** อาจหมายถึง

* หมื่น, จำนวนนับเท่ากับ 10 พัน.
* หมื่น, ชื่อบรรดาศักดิ์ในราชการ เหนือพันขึ้นไป.
ซูการ์โน มะทา

**ซูการ์โน มะทา**  (เกิด 17 กันยายน พ.ศ. 2507) เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคประชาชาติ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยะลา อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง เป็นน้องชายของวันมูหะมัดนอร์ มะทา อดีตประธานสภาผู้แทนราษฎร

## ประวัติ
ซูการ์โน มะทา เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2507 เป็นบุตรของนายอาแว มะทา และนางแมะเย๊าะ วาเยาะตายีเป็นน้องชายของนายวันมูหะมัดนอร์ มะทา สำเร็จการศึกษาประกาศนียบัตรการศึกษาชั้นสูง (ป.กศ.สูง) จากวิทยาลัยครูเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์ ระดับปริญญาตรี ครุศาสตรบัณฑิต สาขาพลศึกษา จากวิทยาลัยครูยะลา และระดับปริญญาโทสาขาพัฒนาสังคม จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์

ซูการ์โน สมรสกับนางชะบา มะทา มีบุตร-ธิดา 3 คน

## การเมือง
ซูการ์โน มะทา เคยเป็นผู้ช่วยดำเนินงาน สส. เป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดยะลา และเคยเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดยะลา 2 สมัย ต่อมาได้สมัครรับเลือกตั้ง สส.จังหวัดยะลา สังกัดพรรคพลังประชาชน ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 และได้รับเลือกตั้งเป็น สส. คนเดียวของพรรคในจังหวัดยะลา ก่อนจะย้ายมาสังกัดพรรคเพื่อไทย ภายหลังจากที่พรรคพลังประชาชนถูกยุบ และเป็น สส. พรรคพลังประชาชนเพียงคนเดียวที่ไม่ได้ย้ายสังกัดตามพรรคร่วมรัฐบาลไป (อาทิ พรรคมาตุภูมิ)

ในการเลือกตั้งปี 2554 นายซูการ์โน ได้ลงสมัครในสังกัดพรรคเพื่อไทย ในจังหวัดยะลา เขตเลือกตั้งที่ 2 แต่พ่ายให้กับนายอับดุลการิม เด็งระกีนา อดีต ส.ส.ยะลา 2 สมัย จากพรรคประชาธิปัตย์

ในปี พ.ศ. 2561 เขาในฐานะแกนนำกลุ่มวาดะห์ ได้ออกมาโพสต์เฟซบุ๊กยืนยันว่าทางกลุ่มวาดะห์ได้ย้ายมาสังกัดพรรคประชาชาติ และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562, 2566 และ2569

ในการประชุมสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 27 นัดแรก เมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2569 ซูการ์โน มะทา เป็นผู้เสนอชื่อมัลลิกา จิระพันธุ์วาณิช สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี จากพรรคภูมิใจไทย เป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่ 1 โดยไม่มีคู่แข่ง ส่งผลให้มัลลิกาเป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่ 1 โดยปริยาย

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ซูการ์โน มะทา ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดยะลา สังกัดพรรคพลังประชาชน → พรรคเพื่อไทย
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดยะลา สังกัดพรรคประชาชาติ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดยะลา สังกัดพรรคประชาชาติ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2569 จังหวัดยะลา สังกัดพรรคประชาชาติ

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
*  (แฟนเพจ)
* ซูการ์โน มะทา ที่ยูทูบ

หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายมลายู
หมวดหมู่:มุสลิมชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดยะลา
หมวดหมู่:ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดยะลา
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยะลา
หมวดหมู่:พรรคมัชฌิมาธิปไตย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาชาติ (พ.ศ. 2561)
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2500

**การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2500** อาจอ้างถึง:
* การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
* การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
เลเซอร์บีม/คาสึกะนะคาโอริ

"**เลเซอร์บีม/คาสึกะนะคาโอริ**" () เป็นซิงเกิลลำดับที่ 18 ของวง เพอร์ฟูม เนื่องจากเกิดเหตุการณ์ แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554, ทำให้การวางจำหน่ายต้องเลื่อนออกไป จากเดิมกำหมดวางจำหน่ายวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2554 เป็นวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 
ซิงเกิลนี้ได้รับการรับรองโดย RIAJ ในระดับ Gold

## เบื้องหลัง
เพลง เลเซอร์บีม ถูกใช้เป็นเพลงประกอบโฆษณา คิริน บริวเวอร์รี เฮียวเก็ตสึ เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554  แต่เดิมนั้นได้บันทึกเสียงเพื่อใช้ประกอบโฆษณาเท่านั้น โดยมีความยาวเพียงแค่ 15 วินาที สำหรับเพลง คาสึกะนะคาโอริ ถูกใช้เป็นเพลงประกอบโฆษณา "คิริน จู-ฮิ เฮียวเก็ตสึ ยาซาชิอิ คาจิสึ โนะ 3%" ด้วย

## มิวสิกวิดีโอ
### เลเซอร์บีม
มิวสิกวิดีโอ ถ่ายทำโดย เซกิ คาซึอากิ ที่ โยะโกะฮะมะ เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 แต่หลังเกิดเหตุการณ์ แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554 ทำให้ไฟดับไม่สามารถถ่ายทำต่อไปได้ ต่อมาจึงได้ถ่ายทำเพิ่มเติมก่อนวางจำหน่ายสองสัปดาห์ โดยคอนเซิปต์ของมิวสิกวิดีโอคือ "สายลับหญิง" ซึ่งสังเกตจากเสื้อผ้าและเมคอัพ
### คาสึกะนะคาโอริ
มิวสิกวิดีโอ ยังคงถ่ายทำโดย เซกิ คาซึอากิ โดยคอนเซิปต์ของมิวสิกวิดีโอคือ "โปสเตอร์เคลื่อนไหว", "สมุดภาพเคลื่อนที่". 
ถ่ายทำที่บริเวณภูเขาไฟ ฟูจิ สำหรับอีกเวอร์ชันชื่อ "Kasuka na Kaori -Special Video Clip-" ได้ออกอากาศเฉพาะที่ MUSIC ON! TV เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2554

## รายชื่อเพลงและรูปแบบ

***ซีดีซิงเกิลญี่ปุ่น**
# – 3:54
#"Glitter" – 5:10
# (Instrumental) – 3:54
#"Glitter" (Instrumental) – 5:10

***ซีดีซิงเกิลญี่ปุ่น**
# – 3:54
#"Glitter" – 5:10
# (Instrumental) – 3:54
#"Glitter" (Instrumental) – 5:10
# (Video clip) – 5:22

***ดิจิทัลดาวน์โหลด**
# – 3:54
#"Glitter" – 5:10
# (Instrumental) – 3:54
#"Glitter" (Instrumental) – 5:10

## ชาร์ต

## ประวัติการเผยแพร่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
# เว็บไซต์หลักอย่างเป็นทางการ
# เพอร์ฟูมที่โทคุมะ เจเปน คอมมิวนิเคชันส์

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:เพลงของเพอร์ฟูม
ปราสาทบาปวน

**ปราสาทบาปวน** (, ) เป็นปราสาทขอมแห่งหนึ่งใน เมืองพระนคร สร้างขึ้นในยุคพระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2 (พ.ศ. 1550 - 1600) ตั้งอยู่ในเมืองยโสธรปุระ ทางด้านทิศใต้ของปราสาทนครวัดประมาณ 30 กิโลเมตร

ปราสาทบาปวนมีลักษณะเป็นรูปทรงพีระมิด มีฐานเป็นชั้น ๆ ส่วนบนสุด เป็นปราสาทประธานหันหน้าไปทางทิศตะวันออก  ลักษณะของตัวปราสาทประธานมียอดเรียวแหลม คล้ายกับปราสาทพนมรุ้ง มีระเบียงคตถึงสามชั้นที่เชื่อมต่อกันได้ตลอด โคปุระขนาดใหญ่สุด อยู่ทางด้านทิศตะวันออก เครื่องบนของโคปุระ ทำด้วยเครื่องไม้มุงกระเบื้อง ซึ่งผุผังไปตามกาลเวลา โดยมีร่องรอยของการเจาะคานไว้บนหน้าบัวของโคปุระ  ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นที่ประดิษฐานของศิวลึงค์ทองคำ สัญลักษณ์แทนพระศิวะ แต่ได้สูญหายไปนานแล้ว ปราสาทบาปวนจัดได้ว่าเป็นต้นแบบของศิลปะแบบบาปวนโดยแท้จริง และเป็นศิลปะร่วมแบบเขมรของปราสาทในประเทศไทยหลายแห่งด้วยกัน ซึ่งลักษณะเด่นของศิลปะสมัยนี้ ได้แก่ ภาพสลักเล่าเรื่องทำเป็นช่องเล็ก ๆ ต่อเนื่องกันลงมาในแนวดิ่ง แต่ในสมัยที่พุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองเข้ามาแทนที่ในศาสนาพราหมณ์ ปราสาทบาปวนถูกรื้อลงไปโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ เพื่อนำไปสร้างพระพุทธรูปปางไสยาสน์ขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านหลังปราสาท ร่องรอยต่าง ๆ ถูกโกลนเพื่อให้เข้ากับลักษณะของพระพุทธรูปปางไสยาสน์  ทางรัฐบาลฝรั่งเศสจึงได้ทำการรื้อและสำรวจทำหมายเลขกันใหม่ จนกระทั่งมาถึงยุคเขมรแดง เอกสารแผนผังการจัดทำการบูรณะปราสาทบาปวนถูกเผาทำลายจนราบเรียบ

จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2538 ปราสาทบาปวนได้ถูกบูรณะอีกครั้งโดยความช่วยเหลือจากรัฐบาลฝรั่งเศส จนแล้วเสร็จและมีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 และได้เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมได้ โดยได้รับการกล่าวขานว่าเป็นปราสาทที่สวยที่สุดในกลุ่มปราสาทนครวัด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:นครธม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในพุทธศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1010
บาปวน
บาปวน
ถ้ำเทียนเดื่อง

thumb|200px|ถ้ำเทียนเดื่อง
thumb|200px|ถ้ำเทียนเดื่อง

**ถ้ำเทียนเดื่อง**หรือ **ถ้ำสวรรค์** () อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติฟ็องญา-แก๋บ่าง อำเภอโบ๊จัก จังหวัดกว๋างบิ่ญ ในภาคกลางของประเทศเวียดนาม อยู่ห่างจากกรุงฮานอยไปทางทิศใต้ประมาณ 450 กิโลเมตร คนในท้องถิ่นพบถ้ำนี้ในปี พ.ศ. 2548 แต่เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมในปี พ.ศ. 2553 มีแม่น้ำใต้ดินขนาดใหญ่ที่ไหลอย่างรวดเร็วอยู่ภายใน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Thien Duong Cave – Magical mystery tour 

เทียนเดื่อง
มหาวิทยาลัยคลีฟแลนด์สเตต

**มหาวิทยาลัยคลีฟแลนด์สเตต** () หรือรู้จักกันในชื่อ **Cleveland State** หรือ **CSU** เป็นมหาวิทยาลัยรัฐ ตั้งอยู่ในกลางใจเมืองคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2507 โดยปัจจุบันมีนักเรียนประมาณ 16,000 คน

## ภาควิชาที่เปิดสอน
200px|thumb|left|โรดทาวเวอร์ มหาวิทยาลัยคลีฟแลนด์สเตต
มหาวิทยาลัยมี 8 วิทยาลัยดังนี้ 
* วิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์ (Fenn College of Engineering)
* วิทยาลัยนิติศาสตร์ (Cleveland-Marshall College of Law)
* วิทยาลัยอักษรศาสตร์และสังคมศาสตร์ (College of Liberal Arts and Social Sciences)
* วิทยาลัยวิทยาศาสตร์สุขภาพ (College of Science and Health Professions)
* วิทยาลัยบริหารธุรกิจ (Monte Ahuja College of Business)
* วิทยาลัยศึกษาศาสตร์และการบริการ (College of Education and Human Services)
* วิทยาลัยท้องถิ่นศึกษา (Maxine Goodman Levin College of Urban Affairs)
* บัณฑิตวิทยาลัย (College of Graduate Studies)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการมหาวิทยาลัยคลีฟแลนด์สเตต

คลีฟแลนด์สเตต
หมวดหมู่:คลีฟแลนด์ (รัฐโอไฮโอ)
ยาฆ่าแมลง

**ยาฆ่าแมลง** เป็นสารที่ใช้ฆ่า กำจัด หรือลดการแพร่พันธุ์ของแมลง ยาฆ่าแมลงใช้ในการเกษตรกรรม, การแพทย์, อุตสาหกรรม และใช้ในครัวเรือน การใช้ยาฆ่าแมลงเชื่อว่าเป็นปัจจัยหนึ่งที่ช่วยเพิ่มผลผลิตทางการเกษตรในศตวรรษที่ 20  ยาฆ่าแมลงเกือบทุกชนิดมีผลข้างเคียงกับระบบนิเวศ ยาฆ่าแมลงหลายชนิดเป็นอันตรายกับมนุษย์

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* McWilliams, James E., “‘The Horizon Opened Up Very Greatly’: Leland O. Howard and the Transition to Chemical Insecticides in the United States, 1894–1927,” *Agricultural History,* 82 (Fall 2008), 468–95.

## แหล่งข้อมูลอื่น
* InsectBuzz.com  - Daily updated news on insects and their relatives, including information on insecticides and their alternatives
* International Pesticide Application Research Centre (IPARC) 
* Pestworld.org – Official site of the National Pest Management Association

* Classification of insecticides 
* Streaming online video about efforts to reduce insecticide use in rice in Bangladesh. on Windows Media Player , on Real Player 
* How Insecticides Work  – Has a thorough explanation on how insecticides work.
* University of California Integrated pest management program
* Using Insecticides , Michigan State University Extension
* Example of Insecticide application in the Tsubo-en Zen garden  (Japanese dry rock garden) in Lelystad, The Netherlands.
* Home Insecticides Brands http://www.insectia.info  at Insectia.info

หมวดหมู่:สารเคมีเกษตร
หมวดหมู่:สารเคมี
หมวดหมู่:ยาฆ่าแมลง
ทานาบาตะ

[thumb|[เซ็นได ปี 2005]]
**ทานาบาตะ** ( หมายถึงยามเย็นของวันที่เจ็ด) เป็นเทศกาลเฉลิมฉลองตามดวงดาวของญี่ปุ่น มีต้นกำเนิดมาจากงานเทศกาลเจ็ดนางฟ้าของจีน เนื่องจากการพบกันของนางฟ้าโอริฮิเมะ (ดาวเวกา) และฮิโกโบชิ (ดาวอัลแทร์) ผู้เลี้ยงวัวบนสวรรค์ โดยอ้างอิงจากตำนานในอดีตว่าทางช้างเผือกคือแม่น้ำของดวงดาวพาดผ่านท้องฟ้า ได้แยกคู่รักคือโอริฮิเมะและฮิโกโบชิไม่ให้ได้อยู่กินด้วยกันฉันสามีภรรยา แต่อนุญาตให้พบกันเพียงปีละหนึ่งครั้งในวันที่เจ็ดของเดือนที่เจ็ดตามปฏิทินสุริยจันทคติ เทศกาลเฉลิมฉลองมีขึ้นตอนกลางคืนของวันนั้น

## เนื้อเรื่อง
เทศกาลทานาบาตะได้รับอิทธิพลจากตำนานเจ็ดนางฟ้าจากประเทศจีน ตำนานมีหลายหลายรูปแบบ บางรูปแบบได้ถูกรวมอยู่ในตำนานหมื่นใบไม้ ซึ่งเป็นหนังสือรวบรวมบทกลอนเก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่น

รูปแบบของตำนานที่ถูกกล่าวขานมากที่สุดก็คือ  นางฟ้าโอริฮิเมะเป็นลูกสาวของกษัตริย์แห่งท้องฟ้า (หรือจักรวาล) ทำหน้าที่ทอผ้าอยู่ที่แม่น้ำอามาโนกาวะ ท่านพ่อชอบฝีมือการทอผ้าของเธอ แม้ว่าเธอจะทำงานอย่างหนักทุกวันแต่มันก็ไม่ได้ทำให้เธอมีความสุข เพราะไม่ได้พบหรือได้หลงรักชายใดเลย กษัตริย์แห่งท้องฟ้าผู้ห่วงใยลูกสาวเลยได้จัดการให้เธอได้พบกับฮิโกโบชิผู้เลี้ยงวัวอาศัยอยู่อีกฝั่งของทางช้างเผือก เมื่อทั้งคู่ได้พบกัน ไม่นานนักทั้งคู่ก็ได้หลงรักกันและได้แต่งงาน เมื่อแต่งงานแล้วนางฟ้าโอริฮิเมะก็ไม่ได้ขยันทอผ้าดั่งที่เคย ส่วนฮิโกโบชิก็ได้ปล่อยให้วัววิ่งเพ่นพ่านไปทั่วสวรรค์ 
ด้วยความโกรธ กษัตริย์แห่งท้องฟ้าจึงได้แยกทั้งคู่ไม่ให้พบกัน กีดกั้นโดยทางช้างเผือก นางฟ้าโอริฮิเมะเสียใจจากการสูญเสียสามีจึงได้ขอร้องบิดาของตนให้ได้เจอกับสามีของนางอีกครั้ง บิดาพ่ายแพ้แก่น้ำตาของลูกสาวจึงยอมให้ทั้งคู่สามารถเจอกันได้ในวันที่เจ็ดเดือนเจ็ดของทุกปี แต่จะสามารถพบได้ก็ต่อเมื่อเธอทำงานอย่างหนักและทอผ้าจนเสร็จ เมื่อถึงเวลาที่จะได้พบกันอีกครั้งแรก ทั้งคู่ไม่สามารถข้ามทางช้างเผือกมาพบกันได้เนื่องจากไร้ซึ่งสะพานข้ามทางช้างเผือก  เมื่อรู้ดังนั้น นางฟ้าโอริฮิเมะได้ร้องไห้อย่างหนักจนฝูงนกกางเขนได้เข้ามาหาด้วยความสงสารและสัญญาว่าจะสร้างสะพานโดยใช้ปีกของพวกมันช่วยกัน จนเธอสามารถข้ามทางช้างเผือกได้ มีคนกล่าวไว้ว่าถ้าในวันทานาบาตะปีไหนเกิดฝนตก เหล่าฝูงนกกางเขนจะไม่สามารถช่วยเป็นสะพานในปีนั้นได้ จะทำให้ทั้งคู่ต้องรออีกถึงปีหน้าเพื่อที่จะได้พบกันอีก

### ชื่อ
*[[โอริฮิเมะ|นางฟ้าโอริฮิเมะ]]* และ *[[ฮิโคโบชิ|ฮิโกโบชิ]]* มีชื่อเรียกหลากหลายรูปแบบ

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Kids Web Japan

หมวดหมู่:เทศกาลญี่ปุ่น
ตุ๊กแก

**ตุ๊กแก** () เป็นสกุลหนึ่งของสัตว์เลื้อยคลาน ในวงศ์ย่อย Gekkoninae ในวงศ์ใหญ่ Gekkonidae ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่าสกุล *Gekko* (/เก็ก-โค/)

สัตว์ในสกุลนี้ จะอาศัยอยู่ในเขตร้อนของทวีปเอเชีย ส่วนใหญ่มีสีสันและลวดลายบนลำตัว วางไข่ครั้งละ 2 - 7 ฟอง พบได้ทั้งในบ้านเรือนของมนุษย์และในป่าดิบ โดยปกติแล้วจะมีขนาดความยาวมากกว่า 10 เซนติเมตร มีรูปร่างที่แตกต่างกันหลากหลาย ส่วนใหญ่หากินบนต้นไม้และใต้นิ้วเท้ามีแผ่นหนังเรียงต่อกัน ที่มีเส้นขนจำนวนมาก ซึ่งแต่ละเส้นยาวประมาณ 60-90 ไมครอน ส่วนปลายของเส้นขนแตกแขนงและขยายออกเป็นตุ่ม เรียกว่า "เซต้า" ใช้สำหรับยึดเกาะติดกับผนังได้โดยแรงวานเดอร์วาลส์ โดยชนิดที่รู้จักกันดีที่สุดและมีขนาดใหญ่ที่สุด คือ ตุ๊กแกบ้าน (*G. gekko*)  

## การจำแนก
ปัจจุบันพบแล้วกว่า 50 ชนิด
**[[Gekko albofasciolatus]]* Günther, 1867    
**[[Gekko athymus]]* W. Brown & Alcala, 1962    
**[[Gekko auriverrucosus]]* Zhou & Liu, 1982    
**[[Gekko badenii]]* Szczerbak & Nekrasova, 1994    
**[[Gekko canaensis]]* Ngo & Gamble, 2011  
**[[Gekko canhi]]* Rösler, Nguyen, Doan, Ho, Nguyen & Ziegler, 2010    
**[[Gekko carusadensis]]* Linkem, Siler, Diesmos, Sy &  Brown, 2010    
**[[Gekko chinensis]]* Gray, 1842    
**[[Gekko crombota]]* Brown, Oliveros, Siler & Diesmos, 2008    
**[[Gekko ernstkelleri]]* Rösler, Siler, Brown, Demegillo & Gaulke, 2006    
**[[ตุ๊กแกบ้าน]]* (Gekko gecko)(Linnaeus, 1758) 
**[[Gekko gigante]]* W. Brown & Alcala, 1978    
**[[Gekko grossmanni]]* Günther, 1994    
**[[Gekko hokouensis]]* Pope, 1928    
**[[Gekko japonicus]]* (Schlegel, 1836)    
**[[Gekko kikuchii]]* Oshima, 1912    
**[[Gekko lauhachindai]]* Panitvong, Sumontha, Konlek & Kunya, 2010  
**[[Gekko liboensis]]* Zaho & Li, 1982    
**[[Gekko melli]]* Vogt, 1922    
**[[Gekko mindorensis]]* Taylor, 1919    
* ตุ๊กแกลายจุดคู่ *([[Gekko monarchus]])* (Schlegel, 1836)    
* ตุ๊กแกอาจารย์วิโรจน์ *([[Gekko nutaphandi]])* Bauer, Sumontha & Pauwels, 2008    
**[[Gekko palawanensis]]* Taylor, 1925    
**[[Gekko palmatus]]* Boulenger, 1907    
**[[Gekko petricolus]]* Taylor, 1962    
**[[Gekko porosus]]* Taylor, 1922    
**[[Gekko reevesii]]* (Gray, 1831)    
**[[Gekko romblon]]* W. Brown & Alcala, 1978    
**[[Gekko rossi]]* R. Brown, Oliveros, Siler & Diesmos, 2009    
**[[Gekko russelltraini]]* Ngo, Bauer, Wood & Grismer, 2009    
**[[Gekko scabridus]]* Liu & Zhou, 1982    
**[[Gekko scientiadventura]]* Rösler, Ziegler, Vu, Herrmann & Böhme, 2004    
**[[Gekko shibatai]]* Toda, Sengoku, Hikada & Ota, 2008    
* ตุ๊กแกตาเขียว *(Gekko siamensis)* Grossmann & Ulber, 1990    
**[[Gekko similignum]]* Smith, 1923    
* ตุ๊กแกบ้านสีเทา *(Gekko smithii)* Gray, 1842    
**[[Gekko subpalmatus]]* Günther, 1864    
**[[Gekko swinhonis]]* Günther, 1864    
**[[Gekko taibaiensis]]* Song, 1985    
**[[Gekko takouensis]]* Ngo & Gamble, 2010    
**[[Gekko tawaensis]]* Okada, 1956    
**[[Gekko taylori]]* Ota & Nabhitabhata, 1991    
**[[Gekko verreauxi]]* Tytler, 1865    
**[[Gekko vertebralis]]* Toda, Sengoku, Hikada & Ota, 2008    
**[[Gekko vietnamensis]]* Nguyen, 2010    
**[[Gekko vittatus]]* Houttuyn, 1782 
**[[Gekko wenxianensis]]* Zhou & Wang, 2008    
**[[Gekko yakuensis]]* Matsui & Okada, 1968

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์จิ้งจกและตุ๊กแก
ฮายาเตะ พ่อบ้านสั่งได้

***ฮายาเตะ พ่อบ้านสั่งได้*** () (旋風管家/Xuan Feng Guan Jia) เป็นละครแนวโรแมนติกคอมเมดี ที่อิงเนื้อหาจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง ฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน ของ เค็นจิโร ฮะตะ ถ่ายทำและเขียนบทใหม่โดยประเทศไต้หวัน โดยมีการปรับเนื้อหาและตัวละครให้เหมาะสมกับการทำเป็นละคร มีการออกอากาศในประเทศไต้หวันและประเทศเกาหลี จากนั้นจึงออกอากาศที่ประเทศญี่ปุ่นในภายหลัง โดยใช้ชื่อตัวละครตามมังงะต้นฉบับของญี่ปุ่น

## เนื้อเรื่องย่อ

หลิงฉีซา นักศึกษามหาวิทยาลัยวัย 21 ปี ได้ชื่อว่าเป็นเด็กส่งของที่รวดเร็วที่สุด แต่ถูกไล่ออกจากงานส่งของในวันคริสต์มาสอีฟเนื่องจากทำผิดพลาดขณะส่งงานชิ้นสำคัญ และงานพิเศษที่บาร์ของเขาก็ถูกไล่ออกเพราะเรื่องอายุไม่ถึงเกณฑ์ เมื่อเขากลับไปบ้านก็พบว่าพ่อแม่ของเขาเสียเงินไปกับการพนันจนหมด และเหลือเพียงลูกเหล็กจากร้านพนัน แถมยังทิ้งหนี้ที่ติดแก๊งมาเฟียไว้ให้ถึง 55,556,789 ดอลลาร์ไต้หวันเป็นของขวัญวันคริสต์มาสอีกด้วย 

ฉีซาได้หลบหนีออกมาและพยายามจะลักพาตัว ซันเฉียนยวน จื่อ เพื่อนำเงินมาใช้หนี้ แต่แผนการผิดพลาดเพราะเขาพูดชื่อตัวเองออกมา ความตั้งใจของฉีซาในครั้งนั้นทำให้จื่อเข้าใจผิดว่าฉีซาต้องการจะสารภาพรักกับตน ฉีซาได้นอนลงเพื่อรอที่จะหนาวตาย ทำให้เขาได้พบกับมาเรีย พี่เลี้ยงของจื่อ ฉีซาได้โกหกเธอว่าไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับจื่อ แต่ความมุ่งมั่นของเขาก็ได้กลับมาเมื่อมาเรียมอบร่มให้กับเขา และฉีซาได้ช่วยเหลือจื่อจากการถูกลักพาตัวโดยกลุ่มคนที่ติดหนี้เช่นกัน หลังจากนั้น เขาได้ให้เธอช่วยหางานใหม่ให้เขา ซึ่งต่อมาทำให้เขาได้เป็นพ่อบ้านคนใหม่ของจื่อ ผู้ซึ่งทำหน้าที่ปกป้องเธอจากอันตรายต่างๆ 

## ตัวละคร

:**เพิ่มเติม:** ในฉบับละครโทรทัศน์นี้จะใช้ชื่อตัวละครเป็นภาษาจีน ยกเว้นการออกอากาศในญี่ปุ่นที่ใช้ชื่อตัวละครตามต้นฉบับ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official site  
* DATV "Hayate no Gotoku! ~ Binan shitsuji gao mamori shimasu ~ " official site  
* FTV "Hayate the Combat Butler" official site  
* GTV "Hayate the Combat Butler" official site  

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไต้หวัน
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไต้หวันในปี พ.ศ. 2554