open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
พรรคแนวรัฐธรรมนูญ

**พรรคแนวรัฐธรรมนูญ** เป็นพรรคการเมืองในประเทศไทย เกิดขึ้นหลังการสลายตัวของขบวนการเสรีไทย หลังสงครามโลกครั้งที่สอง โดยสมาชิกส่วนใหญ่เป็นบุคคลที่ในขบวนการเสรีไทยและบุคคลในคณะราษฎร พ.ศ. 2475 ที่สนับสนุนปรีดี พนมยงค์ เช่นพลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์, สงวน จูฑะเตมีย์, ทองเปลว ชลภูมิ, ดิเรก ชัยนาม, หม่อมหลวงกรี เดชาติวงศ์ และพันเอก ช่วง เชวงศักดิ์สงคราม เป็นต้น 

โดยมี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ เป็นหัวหน้าพรรค และทองเปลว ชลภูมิ เป็นเลขาธิการพรรค

## รายชื่อนายกรัฐมนตรี

ไฟล์:Thawal Thamrong Navaswadhi.jpg| พลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์(วาระ: 2489–2490)


## บุคลากรภายในพรรค

## ประวัติ
ภายหลัง การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเพิ่มเติม สิงหาคม พ.ศ. 2489 พรรคแนวรัฐธรรมนูญมี สส. ในสภาทั้งสิ้น 28 คน ภายหลังจากที่ ควง อภัยวงศ์ ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี พรรคได้สนับสนุน ปรีดี พนมยงค์ ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี จนเมื่อหลังสิงหาคม พ.ศ. 2489 ปรีดีลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเนื่องด้วยปัญหาสุขภาพ พรรคแนวรัฐธรรมนูญจึงเสนอชื่อพลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และด้วยเสียงสนับสนุนจากพรรคสหชีพและพรรคอิสระ ทำให้ถวัลย์ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในเวลาต่อมา

## ถูกยุบพรรค
พรรคแนวรัฐธรรมนูญถูกยุบพรรคหลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2494 ตามคำสั่งของคณะรัฐประหารที่ให้ยกเลิกรัฐธรรมนูญ ปี พ.ศ. 2492 ที่ใช้อยู่ขณะนั้น และนำรัฐธรรมนูญ ปี พ.ศ. 2475 กลับมาใช้อีกครั้ง

## ดูเพิ่ม
* พรรคสหชีพ
* รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2492
* รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2494

## อ้างอิง

แนวรัฐธรรมนูญ

หมวดหมู่:พรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2488
น
พรรคสหชีพ

**พรรคสหชีพ** พรรคการเมืองในประเทศไทยในอดีต มีแนวทางการก่อตั้งพรรคและอุดมการณ์คล้ายคลึงกับพรรคแนวรัฐธรรมนูญ คือเป็นสังคมนิยม แต่ทั้งสองพรรคนี้มิได้ดำเนินการเกี่ยวข้องกัน

## รายชื่อนายกรัฐมนตรี

File:Pridi Banomyong in 1945.jpg|ปรีดี พนมยงค์(วาระ: 2489) 


## ประวัติ
พรรคสหชีพเป็นพรรคการเมืองที่จัดตั้งโดยที่ยังมิได้มีพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมืองแต่อย่างใด จึงมิได้เป็นพรรคการเมืองที่จดทะเบียนอย่างถูกต้องตามกฎหมาย หากแต่มีรัฐธรรมนูญให้การรับรอง ซึ่งพรรคสหชีพจัดตั้งเป็นพรรคการเมืองพรรคที่สองในประเทศไทย โดยมีพรรคแรกคือ พรรคก้าวหน้า ซึ่งจัดตั้งโดย หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช 

หม่อมเจ้าสกลวรรณากร วรวรรณ ได้ทรงอธิบายถึงความหมายของสหชีพว่า ความรู้สึกหรือสัญชาติญาณว่าคนเรามีชีวิตเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

นโยบายของพรรคมีหลักการสำคัญคือ การสร้างประชาธิปไตยอันสมบูรณ์ ต่อต้านเผด็จการฟาสซิสต์ และยึดความคิดสังคมนิยมประชาธิปไตยในการดำเนินการทางเศรษฐกิจที่ให้ความสำคัญกับสหกรณ์

สมาชิกและผู้ก่อตั้งพรรคสหชีพส่วนใหญ่เป็นสมาชิกขบวนการเสรีไทยสายอีสาน ที่ให้การสนับสนุน ปรีดี พนมยงค์ เช่น 

* เตียง ศิริขันธ์
* จำลอง ดาวเรือง
* ถวิล อุดล
* ทองอินทร์ ภูริพัฒน์ 

และกลุ่มอื่น เช่น จรูญ สืบแสง, สงวน ตุลารักษ์, เดือน บุนนาค, พันเอก กาจ กาจสงคราม เป็นต้น โดยมี พลตำรวจเอก อดุล อดุลเดชจรัส เป็นหัวหน้าพรรค และนายเดือน บุนนาค เป็นเลขาธิการพรรค

ภายหลัง การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเพิ่มเติม สิงหาคม พ.ศ. 2489 พรรคสหชีพมี สส. ในสภาทั้งสิ้น 58 คน รองจาก พรรคประชาธิปัตย์ และเป็นพรรคจัดตั้งรัฐบาล ภายหลังจากที่ ควง อภัยวงศ์ ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี พรรคได้เสนอชื่อ ปรีดี พนมยงค์ ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี จนเมื่อหลังสิงหาคม พ.ศ. 2489 ปรีดีลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเนื่องด้วยปัญหาสุขภาพ พรรคแนวรัฐธรรมนูญจึงเสนอชื่อพลเรือตรี ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และด้วยเสียงสนับสนุนจากพรรคสหชีพและพรรคอิสระ ทำให้ถวัลย์ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในเวลาต่อมา

## รายนามบุคลากรภายในพรรค
### หัวหน้าพรรค

### เลขาธิการพรรค

## การเสียชีวิตของสมาชิกพรรค

ภายหลังเหตุการณ์กบฏวังหลวง ในปี พ.ศ. 2492 สมาชิกพรรคสหชีพหลายคนถูกลอบสังหาร เช่น จำลอง ดาวเรือง , ถวิล อุดล และทองอินทร์ ภูริพัฒน์ ถูกสังหารอย่างมีปริศนาที่ถนนพหลโยธิน กิโลเมตรที่ 13 ยามดึก ต่อมาไม่นาน เตียง ศิริขันธ์ ก็ถูกสังหารอีกคนหนึ่ง

## ถูกยุบพรรค
พรรคสหชีพถูกยุบพรรคหลังการรัฐประหารใน พ.ศ. 2494 ตามคำสั่งของคณะรัฐประหารที่ให้ยกเลิกรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2492 ที่ใช้อยู่ขณะนั้น และนำรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2475 กลับมาใช้อีกครั้ง

## พรรคสหชีพ พ.ศ. 2537
พรรคสหชีพ ถูกจัดตั้งขึ้นอีกครั้งในปี พ.ศ. 2537 โดยมี สถาปน์ ศิริขันธ์ อดีต สส.สกลนคร เป็นหัวหน้าพรรค แต่ไม่ประสบความสำเร็จ และยุบพรรคไปเนื่องจากไม่ส่งผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2538

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* พรรคแนวรัฐธรรมนูญ
* กบฏวังหลวง
* คดีสังหาร 4 อดีตรัฐมนตรี พ.ศ. 2492
* รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2492
* รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2494

## อ้างอิง
* ข้อมูลพรรคการเมืองไทย 

สหชีพ

หมวดหมู่:พรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2488
ส
รถโดยสารประจำทางในฮ่องกง

thumb|right|250px|A Transbus Enviro 500 double-decker bus in 2003
thumb|right|250px|
thumb|right|250px
thumb|right|250px
thumb|right|250px
thumb|right|250px|
thumb|right|250px|
thumb|right|250px|
thumb|right|250px|
thumb|right|250px|
thumb|right|250px|
thumb|right|250px|
thumb|right|250px|
**รถโดยสารประจำทางในฮ่องกง**  

## ประเภท
รถโดยสารประจำทางในฮ่องกงมี 3 ประเภท ส่วนใหญ่เป็นรถสองชั้น
# รถโดยสารแบบแฟรนไชส์ (franchised bus)
# รถโดยสารแบบไม่เป็นแฟรนไชส์ (non-franchised bus)
# รถโดยสารขนาดเล็ก (public light bus) หรือมินิบัส

## แหล่งข้อมูลอื่น

* A blog  
*  Detailed information of Hongkong Buses 
* Info by HKG Government - 香港運輸署 - 非專營巴士服務簡介 
*  @603+641 Bus stops (巴士站)

หมวดหมู่:การขนส่งสาธารณะ
หมวดหมู่:ฮ่องกง
ธงแดง

[thumb|200px|right|ธงพื้นสีแดงเกลี้ยงมักใช้ในการรณรงค์ต่างๆ ของลัทธิ[สังคมนิยม ลัทธิคอมมิวนิสต์ และกลุ่มการเมืองฝ่ายซ้ายต่างๆ ทั้งมีการใช้เป็นธงชาติชั่วคราว ในหลายประเทศที่มีการปฏิวัติแบบสังคมนิยม (socialist revolution)]]
**ธงแดง** () มักมีความหมายถึงธงต่างๆ ที่เป็นสีแดงโดยทั่วไป อาจใช้เป็นสัญลักษณ์ ลัทธิคอมมิวนิสต์ เตือนภัย การประกาศกฎอัยการศึก หรือการต่อต้านท้าทาย หรือแม้แต่การใช้เป็นสีธงชาติต่างๆ ในยุคเริ่มแรกของหลายประเทศ เพราะเป็นสีที่สามารถสังเกตเห็นได้ง่ายที่สุด แต่ในทางประวัติศาสตร์แล้ว คำนี้เป็นสัญลักษณ์สากลอย่างหนึ่งที่ใช้หมายถึงแนวคิดหรือลัทธิการเมืองฝ่ายซ้ายเป็นหลัก  ในพจนานุกรม *Oxford English Dictionary* ระบุถึงการใช้ "ธงแดง" ("red flag") เท่าที่มีการอ้างถึงครั้งแรกสุดว่า คำนี้เริ่มปรากฏในปี ค.ศ. 1602 โดยกองทหารในยุคนั้นใช้ในความหมายที่แสดงถึงการเตรียมพร้อมที่จะรบพุ่งกับศัตรู 

ธงแดงได้ถูกจัดให้กลายเป็นเครื่องหมายของแนวคิดการเมืองฝ่ายซ้ายนับตั้งแต่การปฏิวัติฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1789 เป็นต้นมา และได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของลัทธิคอมมิวนิสต์จากการใช้ธงนี้ในคอมมูนแห่งปารีส (La Commune de Paris) เมื่อปี ค.ศ. 1871 ดังปรากฏว่า บรรดาพรรคคอมมิวนิสต์และรัฐคอมมิวนิสต์ต่าง เช่น ประเทศจีน เวียดนาม และอดีตสหภาพโซเวียต ต่างเลือกใช้สีแดงเป็นพื้นสีธงพรรคและธงชาติของตนเอง 

สำหรับการใช้ธงแดงในความหมายของการเตือนภัยเริ่มปรากฏครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1777 โดยใช้ในการเตือนภัยน้ำท่วม

## ธงแดงกลุ่มสังคมนิยม/คอมมิวนิสต์ที่มีชื่อเสียง

ไฟล์:Flag of the Soviet Union.svg|ธงชาติสหภาพโซเวียต
ไฟล์:Red Army flag (Fictitious).svg|ธงกองทัพแดงของสหภาพโซเวียต
ไฟล์:Soviet Znamya Pobedy.svg|ธงชัยประจำกองพลปืนเล็กยาวที่ 150 ซึ่งได้ปักเหนืออาคารรัฐสภาไรช์สทักเมื่อกองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตพิชิตกรุงเบอร์ลินในสงครามโลกครั้งที่ 2
ไฟล์:Flag of Vietnam.svg|ธงชาติเวียดนาม
ไฟล์:Flag of the People's Republic of China.svg|ธงชาติสาธารณรัฐประชาชนจีน
ไฟล์:Flag of the Chinese Communist Party.svg|ธงพรรคคอมมิวนิสต์จีน


## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

* ดาวแดง
* ค้อนเคียว
* ธงดำ (สัญลักษณ์ของกลุ่มอนาธิปไตย)
* ธงชาติสหภาพโซเวียต
* ธงชาติสาธารณรัฐประชาชนจีน
* ธงชาติเวียดนาม
* Red Ensign
* สัญลักษณ์ของลัทธิคอมมิวนิสต์

หมวดหมู่:ธงสากล
หมวดหมู่:สังคมนิยม
หมวดหมู่:ลัทธิคอมมิวนิสต์
หมวดหมู่:สัญลักษณ์
วัดรามพงศาวาส

**วัดรามพงศาวาส** ตั้งอยู่เลขที่ 3 หมู่ 10 ตำบลท่าหลวง อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุต มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 9 ไร่ 30 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือติดต่อกับแม่น้ำแควป่าสัก ทิศใต้และทิศตะวันออกติดต่อกับที่ดินของเอกชน ทิศตะวันตกติดต่อกับถนนเข้าหมู่บ้าน พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มอยู่ริมแม่น้ำแควป่าสัก

## ประวัติ
วัดรามพงศาวาส ชาวบ้านมักเรียกสั้น ๆ ว่า "วัดราม" หรือ "วัดมอญ" สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2390 เดิมมีชาวมอญตั้งถิ่นฐานอยู่ ได้ร่วมใจกันสร้างแล้วเรียก "วัดรามัญประสิทธิ์" ต่อมาในปี พ.ศ. 2483 ได้เปลี่ยนนามวัดใหม่เป็น "วัดรามพงศาวาส" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523

## รายชื่อเจ้าอาวาส
วัดรามพงศาวาสมีเจ้าอาวาสมาแล้ว 6 รูป คือ
# **พระอาจารย์เซา**
# **พระอาจารย์แซม**
# **พระอาจารย์เวอะ** ถึง พ.ศ. 2483
# **พระครูจารุสารโสภณ** พ.ศ. 2485 – 2514
# **พระครูสารธรรมพิทักษ์** พ.ศ. 2516 – 2522
# **พระครูถาวรปัญญาภรณ์** (อำนวย ถิรปญฺโญ) พ.ศ. 2524 - ปัจจุบัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

หมวดหมู่:วัดในอำเภอท่าเรือ
รามพงศาวาส
ตะพาบแก้มแดง

**ตะพาบแก้มแดง** (; ) เป็นตะพาบชนิดหนึ่งที่พบได้ในประเทศไทย จัดเป็นตะพาบขนาดเล็กที่สุดเป็นอันดับสองที่พบในประเทศไทย (เล็กที่สุด คือ ตะพาบหับพม่า (*Lissemys scutata*)) กระดองสีเทาเข้มมีจุดสีดำทั่วไป หัวสีเทานวลมีรอยเส้นสีดำตลอดตามแนวกระดูกสันหลังจนถึงส่วนท้ายกระดอง มีสีแดงที่แก้มและข้างคอ  เมื่อยังเล็กมีจุดสีดำคล้ายดวงตากระจายไปทั่วกระดองเห็นชัดเจน ตะพาบที่พบที่จังหวัดตากและกาญจนบุรีมีสีเข้มกว่าและไม่มีสีแดงที่แก้ม มีจมูกยาว หางสั้น และมีขาเล็ก

จัดเป็นตะพาบเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล *Dogania*

ขนาดโตเต็มที่กระดองยาวประมาณ 1 ฟุต หนักประมาณ 15 กิโลกรัม 

ถิ่นที่อยู่อาศัย พบในพม่า, มาเลเซีย, บรูไน, สุมาตรา, อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์ สำหรับประเทศไทยพบบ้างที่จังหวัดตาก,  กาญจนบุรี และพบมากทางภาคใต้ แถบจังหวัดชุมพร และจังหวัดนครศรีธรรมราช ชอบอยู่ในห้วยหนอง คลองบึงทั่วไป และมีชุกชุมตามลำธารบนภูเขา การสืบพันธุ์ออกไข่ครั้งละ 3-7 ฟอง

ปัจจุบันเป็นสัตว์น้ำคุ้มครองตามประกาศของกรมประมง และสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 โดยมีชื่อเรียกในภาษาอีสานว่า "ปลาฝาดำ"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ย่อยตะพาบ
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
ตะพาบหับพม่า

**ตะพาบหับพม่า** () เป็นตะพาบชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Lissemys scutata* 
## ลักษณะ
มีรูปร่างกลม กระดองโค้งนูนสูงกว่าตะพาบน้ำอื่น ๆ ลักษณะพิเศษของตะพาบหับคือ ด้านท้อง มีแผ่นหนังปิดขาทั้ง 4 ขา ซึ่งสามารถพับปิดได้สนิทเหมือนเต่าในสกุล *[[Cuora]]* หรือ เต่าหับ  ซึ่งลักษณะตรงนี้นับว่าแตกต่างไปจากตะพาบชนิดอื่น ๆ กระดองสีเทาหรือสีชมพู ใต้ท้องสีขาว เมื่อยังเล็กอยู่กระดองจะมีจุดสีเหลืองกระจายอยู่ทั่ว กระดองสีเข้ม ใต้ท้องสีแดงเข้ม มีขีดสีดำระหว่างตาและหางตาไปทางด้านหลังทั้ง 2 ข้าง

## แหล่งอาศัย
เป็นตะพาบที่หายาก พบเฉพาะในลุ่มน้ำสาละวิน บริเวณชายแดนไทย-พม่า เท่านั้น และอาจมีพบในมณฑลยูนาน ประเทศจีน ด้วย จัดเป็นตะพาบขนาดเล็กที่สุดที่พบในประเทศไทย ขนาดโตเต็มที่ไม่เกินฝ่ามือ เมื่อโตขึ้นมามีอุปนิสัยไม่ดุ ซึ่งต่างไปจากตะพาบชนิดอื่น ๆ

## สถานภาพ
เป็นตะพาบชนิดที่ใกล้สูญพันธุ์ในธรรมชาติ เนื่องจากถูกจับไปเป็นสัตว์เลี้ยง ปัจจุบันกรมประมงพยายามศึกษาเพื่อเพาะขยายพันธุ์อยู่ โดยพบว่าไข่ของตะพาบหับพม่าใช้เวลาฟักนานกว่าเต่าหรือตะพาบพื้นเมืองหลายชนิดมาก และอัตราการฟักก็ไม่แน่นอน
## ดูเพิ่ม
*ตะพาบหับอินเดีย

## อ้างอิง
*''Lissemys scutata'' PETERS, 1868 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สกุลตะพาบหับ
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศจีนหมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
เพลงชาติสาธารณรัฐคีร์กีซ

thumb|ฉบับประสานเสียง
thumb|โน๊ตเพลง
**[[เพลงชาติ]][[สาธารณรัฐคีร์กีซ]]** (; ) เป็นเพลงชาติของประเทศคีร์กีซสถานหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2535 ทำนองiโดย นาเซอร์ ดาฟเลซอฟ (Nasyr Davlesov) และคาเลย โมลโดบาซานอฟ (Kalyi Moldobasanov) เนื้อร้องโดย จาลิล ซาเดอคอฟ (Jalil Sadykov) และเอชมามเบท คูลูเยฟ (Eshmambet Kuluev)

## เนื้อร้อง
### ภาษาคีร์กีซ

### ภาษารัสเซีย

### คำแปล

## ดูเพิ่ม
* เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคีร์กีซ
* ธงชาติคีร์กีซสถาน
* ตราแผ่นดินของคีร์กีซสถาน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
; แหล่งรวบรวมข้อมูลและไฟล์เสียง
* เพลงชาติสาธารณรัฐคีร์กีซ (Midi)
* เพลงชาติสาธารณรัฐคีร์กีซ - Himnuszok
* เพลงชาติสาธารณรัฐคีร์กีซ (บรรเลง)
; วีดิทัศน์

หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศคีร์กีซสถาน
สาธารณรัฐคีร์กีซ
หลาวชะโอนทุ่ง

**หลาวชะโอนทุ่ง** หรือ **หลาโอน** หรือ **นิบง** เป็นพรรณไม้ชนิดหนึ่งในวงศ์ปาล์ม โดยทั่วไป เมื่อพูดถึงหลาวชะโอน จะหมายถึงหลาวชะโอนทุ่ง ส่วนอีกชนิดพันธุ์จะเรียกว่าหลาวชะโอนเขา ชื่อหลาวชะโอน เป็นชื่อเรียกในภาษาไทยกลาง ขณะที่มักจะย่อเหลือ หลาโอน และในภาษามลายู เรียกว่า นิบง

## ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
หลาวชะโอนทุ่ง เป็นปาล์มขนาดใหญ่ แตกกอ เส้นผ่าศูนย์กลางลำต้นประมาณ 10-15 เซนติเมตร สูงได้ถึง 25 เมตร ขนาดของกอมักจะใหญ่กว่าหลาวชะโอนเขา  มีหนามสีดำปกคลุมทั่ว ลำต้น กาบใบ ก้านใบ และก้านช่อดอก  ใบประกอบแบบขนนก ทางใบและใบย่อยอ่อนลู่ลง คอยอดสีเขียวเข้มเด่นชัด ทางใบยาว 3.5 - 4 เมตร ใบย่อยรูปรางน้ำคว่ำ เรียงตัวสม่ำเสมอ ใบย่อยขนาด 60 x 3 เซนติเมตร ช่อดอกเป็นช่อแยกแนง 2 ชั้น ออกใต้คอยอด ดอกแยกเพศอยู่ในช่อเดียวกัน ก้านแขนงช่อห้อยลง และมีจำนวนมากกว่าหลาวชะโอนเขา ออกดอกประมาณเดือนกรกฎาคม - กุมภาพันธ์ ผล กลม ขนาด 0.7-1 เซนติเมตร ผลอ่อนสีเขียว ผลสุกสีม่วง มี 1 เมล็ดต่อผล ผลติดเรียงเวียนรอบก้านช่อ

## การใช้ประโยชน์
### ลำต้น
ลำต้นของหลาวชะโอน สามารถนำมาใช้ประโยชน์ในการทำเสาค้ำยัน และ รอ ได้ และเนื้อไม้เมื่อแปรรูปแล้ว สามารถนำไปประดับตกแต่งอาคารได้เช่นกัน

### กาบ
กาบของหลาวชะโอน สามารถนำมาพับ ตัด เย็บ ผูก หรือมัด เพื่อทำเป็นภาชนะที่มีขนาดและรูปทรงต่าง ๆ อาจเคลือบด้วยสารเคลือบเงาและอาจประกอบด้วยวัสดุอื่น เช่น ไม้ ลวด หวาย เชือก เป็น ผลิตภัณฑ์กาบหลาวชะโอน ได้ แต่ยังไม่เป็นที่แพร่หลายนัก
## อ้างอิง

* '''หลาวชะโอน''' สวนแสนปาล์ม - มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน
* '''วงศ์หมากและหวาย'''  สวนพฤกษศาสตร์จังหวัดชายแดนภาคใต้ - กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:สกุลหลาวชะโอน
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำของใช้
เต่าบิน

**เต่าบิน** หรือ **เต่าจมูกหมู** หรือ **เต่าฟลายริเวอร์** () เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าชนิดหนึ่ง  มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Carettochelys insculpta* ซึ่งเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์ Carettochelyidae และสกุล *Carettochelys*

รูปร่างทั่วไปคล้ายตะพาบ คือ กระดองหลังอ่อนนุ่ม แต่ไม่มีกระดูกในชั้นหนังเหมือนตะพาบ สีกระดองสีเทา ในวัยเล็กจะเป็นสีชมพูและจะค่อย ๆ เข้มขึ้นตามอายุ  บริเวณขอบกระดอกเป็นหยักเหมือนเต่า ใต้ท้องสีขาว ขาทั้ง 4 ข้างแผ่แบนเป็นครีบ มีเล็บ แต่เล็บไม่อาจเคลื่อนไหวได้ เมื่อวายน้ำจะไม่เหมือนกับเต่าอื่น ๆ คือ จะใช้ครีบคู่หน้าเป็นตัวว่าย และครีบคู่หลังควบคุมทิศเหมือนหางเสือ คล้ายกับเต่าทะเล

มีจมูกยื่นยาวมาและงุ้มหักลงคล้ายหมู จึงเป็นที่มาของชื่อเรียก  มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 60 เซนติเมตร น้ำหนัก 55 กิโลกรัม

แพร่กระจายพันธุ์อยู่ในแม่น้ำ, ลำคลอง หรือทะเลสาบที่มีความลึกไม่มากนัก ที่เกาะปาปัวนิวกินี และทวีปออสเตรเลียทางตอนเหนือ  กินอาหารได้หลากหลายทั้งพืชและสัตว์ หรือซากสัตว์ เนื่องจากเป็นเต่าที่มีสายตาไม่ค่อยดี  

สถานภาพปัจจุบัน ใกล้สูญพันธุ์มากแล้ว เนื่องจากถูกคุกคามถิ่นที่อยู่อาศัยและถูกจับมาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง ซึ่งเป็นเต่าอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันมาก ซึ่งอุปนิสัยของเต่าบินไม่ดุมากนัก เมื่อเทียบกับเต่าหรือตะพาบชนิดอื่น แถมยังเชื่องกับผู้เลี้ยงอีกต่างหาก โดยในที่เลี้ยงสามารถจะเลี้ยงไว้ในน้ำได้ตลอดชีวิต ไม่ต้องขึ้นบกเหมือนเต่าหรือตะพาบทั่วไป แต่เต่าบินก็สามารถปีนขึ้นมาอาศัยอยู่บนบกได้ด้วยเช่นกัน

ในปี ค.ศ. 1979 เต่าบินถือเป็นเต่าที่หายากและมีราคาแพงมาก โดยทั่วโลกมีผู้ครอบครองเพียง 5 ตัว ใน 5 ประเทศเท่านั้น ในประเทศไทย มีเพียงตัวเดียวเป็นของ นาวาอากาศโท วิโรจน์ นุตพันธุ์ นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวไทยที่มีชื่อเสียง เป็นเต่าตัวผู้ มีราคา 25,000 บาท ซึ่งทาง น.ท.วิโรจน์ ตั้งใจจะหาเต่าตัวเมียมาผสมพันธุ์เพื่อแพร่ขยายพันธุ์ต่อไป แต่ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ เต่าบินตัวนี้ได้ถูกผู้ขโมยไปและนำไปแกงเป็นอาหารรับประทาน แต่ในปัจจุบัน สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วที่อินโดนีเซีย โดยแม่เต่าจะถึงวัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 25 ปี โดยวางไข่ในเวลากลางคืน บนสันดอนฝั่งแม่น้ำช่วงฤดูแล้ง เอ็มบริโอที่เจริญเป็นเต่าวัยอ่อนโดยสมบูรณ์แล้วยังคงอยู่ภายในเปลือกไข่จนกระทั่งสันดอนถูกน้ำท่วมในช่วงฤดูฝนจึงค่อยฟักตัวออกจากไข่ และในไทยยังมีการจัดแสดงในสวนสัตว์เพียง 4 ที่(นำแต่สวนสัตว์ในองค์การสวนสัตว์แห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์)และทั้งหมด 6 ตัวคือ สวนสัตว์นครราชสีมา 2 ตัวสวนสัตว์สงขลา 1 ตัว สวนสัตว์เปิดเขาเขียว 2 ตัว ศูนย์แสดงพันธุ์สัตว์น้ำบึงสีไฟพิจิตร 1 ตัว

## รูปภาพ

ไฟล์:Carettochelys insculpta 2010.ogv|วิดีโอคลิป
ไฟล์:Carettochelys insculpta 02.JPG|เต่าบินคู่ในตู้เลี้ยง
ไฟล์:Carettochelys insculpta 03.JPG|ใต้ท้อง
ไฟล์:S 1499191.jpg|ในสวนสัตว์สงขลา


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ใหญ่ตะพาบและเต่าจมูกหมู
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
หมวดหมู่:ซากดึกดำบรรพ์มีชีวิต
เพลงชาติทาจิกิสถาน

**เพลงชาติ[[ทาจิกิสถาน]]** (; ) เป็นเพลงชาติสมัยหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต เริ่มใช้อย่างเป็นทางการมาตั้งแต่ พ.ศ. 2534  ประพันธ์เนื้อร้องโดย กุลนาซาร์ เคลดี (Gulnazar Keldiy) ทำนองมาจากเพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก ซึ่งแต่งโดย สุไลมาน ยูดาคอฟ (Sulaymon Yudakov)

## เนื้อร้อง




### คำแปล
: ประเทศที่เรารักยิ่งเอย
: เราสุขใจที่ได้เห็นเกียรติภูมิของเธอ
: ขอเธอจงประสบแต่ความสุขและความเจริญรุ่งเรืองชั่วกาลนาน
: เราได้มาถึงวันนี้ตั้งแต่สมัยนานมาแล้ว
: เราขอยืนใต้ร่มธงแห่งเธอ ใต้ร่มธงแห่งเธอ
:: มาตุภูมิของข้าจงเจริญ แผ่นดินทาจิกิสถานเสรี !

: เธอคือสัญลักษณ์แห่งความหวังของบรรพชน 
: เกียรติและศักดิ์ศรีของเรา 
: เธอคือโลกนิรันดรของบุตรแห่งเธอ
: ฤดูใบไม้ผลิของเธอจักไม่มีวันสุดสิ้น
: เราขอภักดีต่อเธอ ภักดีต่อเธอ
:: มาตุภูมิของข้าจงเจริญ แผ่นดินทาจิกิสถานเสรี !

: เธอคือมาดรแห่งเราทุกผู้
: อนาคตของเธอก็คืออนาคตของเรา
: ความหมายของเธอก็คือความหมายแห่งกายและใจเราด้วยเช่นกัน 
: เธอมอบความสุขแก่เราตลอดกาล
: เพราะเธอ เราจึงรักโลกใบนี้ ! จึงรักโลกใบนี้ !
:: มาตุภูมิของข้าจงเจริญ แผ่นดินทาจิกิสถานเสรี !

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
; แหล่งรวบรวมข้อมูลและไฟล์เสียง
* Tádzsikisztán magyar honlapja 
* เพลงชาติทาจิกิสถาน "ซูรูดิ มิลลิ" - Himnuszok
; วีดิทัศน์

หมวดหมู่:เพลงชาติทาจิกิสถาน
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศทาจิกิสถาน
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก

**เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก** (ภาษาทาจิก: Гимни Республикаи Советии Сотсиалистии Тоҷикистон) เป็นชื่อของเพลงชาติของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ประเทศทาจิกิสถานอยู่ภายใต้การปกครองของ สหภาพโซเวียต ใช้ในระหว่างปี พ.ศ. 2489 จนถึง พ.ศ. 2537 ซึ่งเป็นระยะเวลาหลังจากทาจิกิสถานได้รับเอกราชมาแล้ว 3 ปี ทำนองเพลงเป็นผลงานการประพันธ์ของสุไลมาน ยูดาคอฟ (Suleiman Yudakov) เนื้อร้องโดย อาบูลกาซิม ลักฮูติ (Abulkasim Lakhuti) เพลงนี้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อร้องในปี พ.ศ. 2520 เพื่อลบล้างอิทธิพลของโจเซฟ สตาลินที่ปรากฏอยู่ในเพลง เนื้อร้องฉบับภาษาทาจิกที่ปรากฏในบทความนี้เป็นฉบับที่มีการแก้ไขในปีนั้น ส่วนฉบับภาษารัสเซียเป็นเนื้อร้องฉบับก่อนปี พ.ศ. 2520

อนึ่ง ทำนองของเพลงนี้ต่อมาได้ใช้เป็นทำนองเพลงชาติทาจิกิสถานในปัจจุบัน ซึ่งได้มีการประพันธ์คำร้องขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2537

## เนื้อร้อง
### ฉบับ พ.ศ. 2489 (สมัยสตาลิน)

### บทร้อง พ.ศ. 2521 (ฉบับแก้ไข)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก (ขับร้อง)
* เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทาจิก - nationalanthems.info 

ทาจิก
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศทาจิกิสถาน
หมวดหมู่:เพลงชาติทาจิกิสถาน
นิวสเปน

**นิวสเปน** มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า **เขตอุปราชนิวสเปน** (; ) หรือ **ราชอาณาจักรนิวสเปน** เป็นแก่นแท้ทางดินแดนที่สำคัญของจักรวรรดิสเปน ซึ่งถูกสถาปนาโดยสเปนสมัยราชวงศ์ฮาพส์บวร์คในช่วงการล่าอาณานิคมในทวีปอเมริกาของสเปน และมีเมืองหลวงอยู่ที่เม็กซิโกซิตี โดยที่เขตอำนาจศาลของนิวสเปนประกอบด้วยพื้นที่ขนาดใหญ่ ซึ่งรวมไปถึงพื้นที่ที่ในปัจจุบันคือประเทศเม็กซิโก, พื้นที่ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐและรัฐแคลิฟอร์เนียในทวีปอเมริกาเหนือเป็นส่วนใหญ่, อเมริกากลาง, ตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ และดินแดนในหมู่เกาะแปซิฟิกหลายเขต

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปอเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในเขตโอเชียเนีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เอเชีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์โอเชียเนีย
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของสเปน
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในทวีปอเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในทวีปอเมริกาใต้
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในเขตโอเชียเนีย
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 19

## แหล่งข้อมูลอื่น

*MEXICO'S COLONIAL ERA—PART I: The Settlement of New Spain  at mexconnect.com
*Index to the DeWitt Colony Region under New Spain  at Texas A&M University
*1492&nbsp;– Middle America at ibiblio.org *the public's library and digital archive*
*''Encyclopædia Britannica'': Hispanic Heritage in The Americas
*Map of the Border of the King's Dominion in the Northern America is a map by José de Urrútia and Nicolas de la Fora from 177
เขตอุปราชแห่งเปรู

**เขตอุปราชแห่งเปรู** (; ) คือบริเวณที่อยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิสเปนในแถบอเมริกาใต้ พื้นที่ในช่วงแรกได้แก่บริเวณประเทศเปรูและประเทศชิลีในปัจจุบัน ต่อมาจึงได้ขยายเขตออกจนครอบคลุมพื้นที่เกือบทั้งหมดของทวีป ศูนย์กลางการปกครองของเขตนี้คือ ลิมา โดยสเปนจะส่งอุปราชเข้ามาปกครอง ขึ้นตรงต่อกษัตริย์สเปน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปอเมริกาใต้
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อเมริกาใต้
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของสเปน
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในทวีปอเมริกาใต้
เขตอุปราชแห่งนิวกรานาดา

**เขตอุปราชแห่งนิวกรานาดา** () คือบริเวณที่อยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิสเปน ปัจจุบันคือประเทศโคลอมเบีย ปานามา เวเนซุเอลา เอกวาดอร์ และตรินิแดดและโตเบโก รวมทั้งบางส่วนของนิการากัว เปรู กายอานา และบราซิล โดยสเปนจะส่งอุปราชเข้ามาปกครอง และขึ้นตรงต่อกษัตริย์สเปน เขตอุปราชแห่งนี้มีเมืองศูนย์กลางการปกครองคือ ซานตาเฟเดโบโกตา เมืองสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ การ์ตาเคนาเดอินเดียส กีโต และการากัส

หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปอเมริกาใต้
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อเมริกาใต้
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของสเปน
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในทวีปอเมริกาใต้
ประเทศอัฟกานิสถานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004

**อัฟกานิสถาน** กลับเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกอีกครั้งในกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2547 ที่เอเธนส์ อัฟกานิสถานถูกแบนจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกใน พ.ศ. 2542 ระหว่างการปกครองของฏอลีบัน แต่ได้รับสิทธิ์คืนใน พ.ศ. 2545 ในการแข่งขันครั้งนี้ มีนักกีฬาหญิง 2 คน คือ ฟรีบา ราซายีและโรบีนา มูกวิมยาร์ เป็นตัวแทนประเทศเป็นครั้งแรก และ Mohammed Ebrahimi นักมวยปล้ำได้อันดับห้าในการแข่งขัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
มาซากิ อันซุ

***มาซากิ อันซุ*** (; ) เป็นตัวละครหลักจากเรื่องเกมกลคนอัจฉริยะ อันสุเป็นเด็กมัธยมปลายที่เป็นเพื่อนสมัยเด็กของตัวละครเอกที่ชื่อมุโต้ ยูกิ เธอมีบุคลิกภาพที่เหมือนทอมบอยและมีนิสัยชอบเอาชนะ และทุกครั้งที่ยูกิเจอปัญหาเธอพร้อมที่จะช่วยเสมอ ภายในเรื่องจะไม่ค่อยได้เห็นอันสุเล่นเกมกับยูกิและเพื่อน ๆ ของเขา แต่ในตอนแรกของอนิเมะเธอสามารถเอาชนะโจวโนะอุจิ คัตสึยะในเกมดูเอลมอนสเตอร์ และต่อมาในเรื่องเธอแสดงให้เห็นว่าเธอสามารถเอาชนะผู้เล่นเก่ง ๆ ได้ ซึ่งเธอไม่เคยแพ้ใครเลยในเรื่องและยังสามารถเอาชนะคุจากุ ไม อันสุยังเก่งในเรื่องเต้นรำ โดยเธอต้องการที่จะเป็นนักเต้นรำมืออาชีพเมื่อเธอโตขึ้น 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตัวละครอนิเมะและมังงะที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:ตัวละครในยูกิโอ เกมกลคนอัจฉริยะ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครวัยทีนในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเต้น
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
ประเทศแอลเบเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004

**[[ประเทศแอลเบเนีย]]** เข้าร่วมแข่งขันใน**[[โอลิมปิกฤดูร้อน 2004]]** ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 13 สิงหาคม – 29 สิงหาคม ค.ศ. 2004

## ผู้เข้าร่วมแข่งขัน
รายการแสดงจำนวนผู้เข้าแข่งขันที่เข้าร่วมการแข่งขันต่อกีฬา/สาขา มีดังต่อไปนี้

## กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้ : 

;ชาย
;รายการลู่และถนน

## อ้างอิง

แอลเบเนีย
2004
ประเทศแอลจีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004

**แอลจีเรีย** เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 (พ.ศ. 2547) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ โดยส่งนักกีฬาเข้าร่วม 61 คน ชาย 46 คนและหญิง 15 คน เข้าแข่งขันในกีฬา 10 ประเภท 57 รายการ  

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 2004
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004

**สหราชอาณาจักร** เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 13 สิงหาคม – 29 สิงหาคม พ.ศ. 2547 โดยได้ส่งนักกีฬาจำนวน 271 คน เข้าแข่งขันทั้ง 22 ชนิดกีฬา โดยในพิธีเปิดมีผู้เชิญธงประจำชาติคือนักยูโด เคท โฮเวย์ ส่วนในพิธีปิดผู้เชิญธงชาติคือ เคลลีย์ โฮลเมส

## อ้างอิง

สหราชอาณาจักร
ประเทศคิวบาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004

**ประเทศคิวบา** ได้เหรียญรางวัล 27 เหรียญในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2547 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ แบ่งเป็น 9 เหรียญทอง 7 เหรียญเงิน และ 11 เหรียญทองแดง ส่งนักกีฬาทั้งหมด 151 คน เป็นชาย 97 คนและหญิง 54 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 18 ชนิดกีฬา ≈108 รายการ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 2004
เขตอุปราชแห่งริโอเดลาปลาตา

**เขตอุปราชแห่งริโอเดลาปลาตา** () เป็นเขตการปกครองของจักรวรรดิสเปน โดยพื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ทางตอนใต้ของทวีปอเมริกาใต้ ปัจจุบันได้แก่ประเทศอาร์เจนตินา ปารากวัย อุรุกวัย (บันดาโอริเอนตัล) โบลิเวีย และบางส่วนของบราซิล สเปนได้ตั้งเขตนี้ขึ้นอันเนื่องมาจากเกรงอิทธิพลอาณานิคมบราซิลของโปรตุเกสที่กำลังขยายมาทางทางตะวันตกอย่างรวดเร็ว โดยมีเมืองศูนย์กลางการปกครองคือ บัวโนสไอเรส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปอเมริกาใต้
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อเมริกาใต้
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของสเปน
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในทวีปอเมริกาใต้
รายนามผู้ได้รับรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล

* *ดูบทความหลักที่ [[รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล]] *

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Prince Mahidol Award Foundation under the Royal Patronage 

หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยมหิดล
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล
ประเทศกรีซในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004

**ประเทศกรีซ** เป็นประเทศเจ้าภาพในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2547 ที่กรุงเอเธนส์ กรีซส่งนักกีฬาเข้าร่วม 441 คนเป็นชาย 223 คน และหญิง 218คน ซึ่งเป็นทีมนักก๊ฬาที่ใหญ่ที่สุดของกรีซตั้งแต่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมในกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกที่กรุงเอเธนส์เมื่อ พ.ศ. 2439 ซึ่งครั้งนั้นกรีซส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันเพียง 176 คน

ต่างจากพิธีเปิดโอลิมปิกส่วนใหญ่ที่ประเทศกรีซเข้าร่วมพิธีเปิดก่อนเพื่อเป็นการยกย่องประวัติศาสตร์ในฐานะแหล่งกำเนิดโอลิมปิกโบราณและเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2439 ประเทศกรีซเข้าร่วมพิธีเปิดในฐานะประเทศเจ้าภาพเป็นลำดับสุดท้าย อย่างไรก็ตาม ผู้ถือธงชาติกรีซได้เข้าร่วมพิธีเปิดก่อน เพื่อเป็นการยกย่องบทบาทดั้งเดิมของกรีซในการเปิดขบวนพาเหรดแห่งชาติ และคณะผู้แทนกรีซทั้งหมดได้เข้าร่วมพิธีเปิดตามประเพณีของประเทศเจ้าภาพ

## อ้างอิง

กรีซ
เต่าหับ

**เต่าหับ** (; ) สัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าชนิดหนึ่ง   มีรูปร่างคล้ายเต่านา  แต่มีกระดองโค้งนูนสูงกว่า กระดองราบเรียบ ใต้ท้องแบ่งเป็น 2 ตอน ซึ่งเรียกว่า "แผ่น" หรือ "หับ" หรือ "ขีด"  สามารถเก็บขา หัว และหางเข้ากระดองได้มิดชิด อันเป็นที่มาของชื่อ  หัวมีขนาดเล็กสีเหลืองมีลวดลายสีดำ กระดองสีน้ำตาลเข้ม ใต้ท้องสีขาวหรือสีเหลือง ขามีผังผืด โตได้เต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร

สามารถพบได้ในแหล่งน้ำทุกภาคของประเทศไทยโดยเฉพาะภาคกลางและภาคใต้ ในต่างประเทศพบที่อินเดีย ภูมิภาคอินโดจีน, พม่า, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, ฟิลิปปินส์, สิงคโปร์ 

เป็นเต่าที่สามารถว่ายน้ำได้ดี แต่ชอบอยู่บนบกที่มีความชื้นมากกว่าลงน้ำ ผสมพันธุ์ในน้ำ แต่วางไข่บนบก ปีหนึ่งวางไข่หลายครั้ง ทว่าวางไข่เพียงครั้งละ 2-3 ฟองเท่านั้น อาหารสามารถกินได้ทั้งพืชและสัตว์

มีชนิดย่อย ถึง 4 ชนิด ได้แก่ *C. a. lineata* พบในพม่า, *C. a. amboinensis* พบในอินโดนีเซีย, ซูลาเวสี, *C. a. couro* พบในสุมาตรา, ชวา, บาหลี และ *C. a. kamaroma* พบในไทย, มาเลเซีย

นอกจากนี้แล้ว เต่าหับยังมีความแตกต่างหากหลายทางสีสันและลวดลายต่าง ๆ ออกไปอีก

เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 โดยจากสถิติในรอบ 10 ปีที่ผ่านมา พบว่าเต่าหับนับเป็นสัตว์ที่มีการลักลอบซื้อขายกันมากที่สุดในตลาดค้าสัตว์ป่าร่วมกับลิ่น โดยเต่าที่เข้ามาในประเทศไทย ส่วนมากจะถูกนำเข้ามาทางอินโดนีเซียผ่านมาทางมาเลเซีย และเข้ามาทางภาคใต้ของไทย ก่อนจะนำออกต่อไปยังประเทศจีนและเวียดนาม  โดยเต่าหับนอกจากได้รับความนิยมในแง่ของการเป็นสัตว์เลี้ยงแล้ว ยังถือว่าเป็นสัตว์นำโชคอีกด้วย เชื่อว่าจะนำโชคลาภมาสู่ผู้เป็นเจ้าของ โดยเฉพาะหากเต่าหับตัวใดมีหับที่ใต้ท้องมากกว่า 2 ตอน หรือ 3 ตอน และยังนำกระดองไปทำเป็นเครื่องรางของขลังได้อีกด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สกุลเต่าหับ
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบบนเกาะบอร์เนียว
ผสมสิบ

**สมสิบ** หรือ **ผสมสิบ** เป็นการเล่นไพ่จับคู่แล้วต้องบวกกันให้ได้สิบเหมือนกับชื่อ ต้องอาศัยเทคนิคหลายอย่าง เช่น การทายใจผู้เล่น ความน่าจะเป็น นักคณิตศาสตร์มักจะได้เปรียบกับการเล่นแบบนี้ การเล่นเกมสมสิบจะต้องมีผู้เล่นจำนวน 2-6 คน ไม่เกินกว่านี้เพราะไม่เช่นนั้นจะส่งผลให้การชนะกันในเกมเป็นไปได้ยาก

## รายละเอียด

* ไพ่หนึ่งสำรับ
* ผู้เล่นจำนวน 2-6 คน (ถ้าจะให้สนุกควรมี 4-6 คน)
* เวลาที่ใช้ ไม่เกิน 15 นาทีต่อเกม

## ทักษะที่ใช้

* การคาดคะเน 
* ความน่าจะเป็น 
* การตัดสินใจ
* ดวง

## กติกา
หลักการคือ ไพ่ที่สามารถจับคู่บวกกันแล้วได้ 10 ให้นำมาจับคู่ในมือให้ครบสามคู่ ตามขั้นตอนการเล่นด้านล่าง
    
### การจับคู่ไพ่
* ไพ่ A เปรียบเสมือนไพ่ 1 ให้คู่ไพ่ 9
* ไพ่ 2 คู่ไพ่ 8
* ไพ่ 3 คู่ไพ่ 7
* ไพ่ 4 คู่พ่ 6
* ไพ่ 5, 10, J, Q และ K คู่กันเอง

### ขั้นตอนการเล่น
#สมาชิกทุกคนจะได้รับไพ่จากการแจกเรียงตามลำดับจนครบคนละ 5 ใบ โดยจะเพิ่มใบที่ 6 ให้กับคนที่หนึ่ง และหงายไพ่โจ๊กตรงกลางวงอีกหนึ่งใบโดยไพ่ที่เลขตรงข้ามกับไพ่โจ๊กนั้นจะเรียกว่าไพ่ขี้ ไพ่ขี้ไม่สามารถคู่กับไพ่อะไรได้เลย และไพ่โจ๊กสามารถคู่กับไพ่ใบใดก็ได้
#คนที่หนึ่งจะไม่มีสิทธิ์ในการจั่วไพ่จากกอง เนื่องจากมีไพ่ในมือ 6 ใบอยู่แล้ว ให้ดูที่ไพ่ของตัวเองว่าสามารถเก็บไพ่ที่แตะมาเข้าคู่สิบได้หรือไม่ ถ้าได้ให้เก็บไพ่ใบนั้นขึ้นมา แล้วเลือกทิ้งไพ่ในมือลงไปแทนจำนวนหนึ่งใบ
#คนที่สองมองไพ่จากที่คนแรกทิ้งมา จะเก็บก็ได้ (สามารถเก็บได้แค่คนที่ก่อนหน้าทิ้งเท่านั้น แต่ไม่มีสิทธิ์เก็บใบอื่นที่นอกเหนือจากนี้) หรือจะเลือกจั่วก็ได้ แล้วก็ทิ้งไพ่ไว้ให้คนที่สาม สี่ ต่อ ๆ ไป ตามลำดับ
#เมื่อมีใครได้ครบสามคู่ในมือแล้ว ให้พูดว่า "น็อก" หรือ "ชนะ" แล้ววางไพ่ลงมาเพื่อให้ผู้เล่นทุกคนเห็นว่าชนะจริง ๆ

หมวดหมู่:เกมไพ่
หลอดเลือดดำขาพับ

**หลอดเลือดดำขาพับ** (popliteal vein) เป็นหลอดเลือดดำในแอ่งขาพับหรือแอ่งหลังข้อเข่า วิ่งอยู่ด้านข้างของหลอดเลือดแดงขาพับ (popliteal artery) โดยลำเลียงเลือดจากข้อเข่าและกล้ามเนื้อในต้นขาและน่องกลับไปยังหัวใจ

จุดเริ่มต้นของหลอดเลือดดำนี้เริ่มจากจุดเชื่อมของหลอดเลือดดำโพสทีเรียร์ทิเบียล (posterior tibial vein) และหลอดเลือดดำแอนทีเรียร์ทิเบียล (anterior tibial vein) หลอดเลือดดำขาพับลำเลียงเลือดจากหลอดเลือดดำพีโรเนียล (peroneal vein) ก่อนที่จะถึงข้อเข่าและกลายเป็นหลอดเลือดดำต้นขา (femoral vein) เมื่อผ่านช่องแอดดักเตอร์ (adductor canal) หรือช่องฮันเตอร์ (Hunter's canal)

## ภาพอื่นๆ

 ภาพ:Gray582.png|ภาพหลอดเลือดดำซาฟีนัสเส้นเล็ก (small saphenous vein) หลอดเลือดดำขาพับ (popliteal vein) อยู่ด้านบนของภาพ
 ภาพ:Gray609.png|ต่อมน้ำเหลืองในแอ่งขาพับ


## แหล่งข้อมูลอื่น
* Gray's s157 - "The Arteries of the Lower Extremity" 
* 

หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของรยางค์ล่าง
ขาพับ
หลอดเลือดดำซาฟีนัสเส้นเล็ก

**หลอดเลือดดำซาฟีนัสเส้นเล็ก** (small saphenous vein หรือ lesser saphenous vein) เป็นหลอดเลือดดำขนาดใหญ่ที่อยู่ชั้นผิวด้านหลังของขา

## ทางเดิน
จุดเริ่มต้นของหลอดเลือดนี้อยู่ที่หลอดเลือดดำด้านหลังเท้าจากนิ้วก้อยเท้าที่เชื่อมกับโค้งหลอดเลือดดำหลังเท้า (dorsal venous arch of the foot) ซึ่งให้สาขาไปเชื่อมกับหลอดเลือดดำซาฟีนัสเส้นใหญ่ (great saphenous vein) ด้วย หลอดเลือดดำนี้จัดเป็นหลอดเลือดดำชั้นตื้น (superficial vein) และอยู่ใต้หนัง (subcutaneous)

จากจุดเริ่มต้น หลอดเลือดนี้ทอดตัวรอบๆ ด้านข้างของเท้าฝั่งนิ้วก้อย (โดยอยู่ใต้และหลังตาตุ่มนอก (lateral malleolus)) และวิ่งตลอดด้านหลังของขา (ไปกับเส้นประสาทซูรัล (sural nerve)) ผ่านระหว่างหัวทั้งสองของกล้ามเนื้อแกสตรอคนีเมียส (gastrocnemius muscle) และนำเลือดเทเข้าหลอดเลือดดำขาพับ (popliteal vein) ที่ตำแหน่งประมาณหรือเหนือระดับของข้อเข่า

## ดูเพิ่ม
* แอ่งขาพับ (Popliteal fossa)

## ภาพอื่นๆ

 ภาพ:Gray440_color.png|ภาพตัดขวางผ่านตรงกลางของขา
 ภาพ:Gray836.png|เส้นประสาทของหลังเท้า


## แหล่งข้อมูลอื่น
* Gray's s157 - "The Arteries of the Lower Extremity" 
* Answers.com - Stedman's medical dictionary
* Illustration at pdn.cam.ac.uk 
* Mnemonic at medicalmnemonics.com 

หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของรยางค์ล่าง
ซาฟีนัสเส้นเล็ก
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004

**ประเทศฮังการี** เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 28 ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ที่เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย ระหว่างวันที่ 13 สิงหาคม - 29 สิงหาคม พ.ศ. 2447 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติฮังการีเป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจำนวน 209 คน ใน 20 ชนิดกีฬา ผลการแข่งขันครั้งนี้ประเทศฮังการีได้รับเหรียญรางวัลแบ่งเป็น 8 เหรียญทอง 6 เหรียญเงิน และ 3 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 17 เหรียญ

## นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

## นักกีฬาที่เข้าร่วม

## กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้ :

## ดูเพิ่ม
* ประเทศฮังการีในโอลิมปิก
* รายชื่อผู้เชิญธงชาติฮังการีในโอลิมปิก
* รายชื่อนักกีฬาฮังการีที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ


ฮังการี
หลอดเลือดดำแกสโตรอิพิโพลอิกขวา

**หลอดเลือดดำแกสโตรอิพิโพลอิกขวา** หรือ **หลอดเลือดดำแกสโตรโอเมนตัลขวา** (right gastroepiploic vein หรือ right gastro-omental vein) เป็นหลอดเลือดดำในช่องท้องที่แตกสาขาจากเยื่อโอเมนตัมใหญ่ (greater omentum) และจากส่วนล่างของพื้นผิวส่วนบนด้านหน้า และส่วนล่างด้านหลังของกระเพาะอาหาร หลอดเลือดนี้วิ่งตลอดแนวส่วนโค้งใหญ่ (greater curvature) ของกระเพาะอาหารระหว่างชั้นของเยื่อโอเมนตัมใหญ่

หมวดหมู่:ท้อง
กแสโตรอิพิโพลอิกขวา
สถานีนานา

**สถานีนานา** (; รหัส: E3) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับในเส้นทางสายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนสุขุมวิทบริเวณใจกลางแหล่งธุรกิจท่องเที่ยวและสถานบันเทิงย่านนานา ในพื้นที่เขตวัฒนาและเขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร

## ที่ตั้ง
250px|thumbnail|left|ชานชาลาสถานีนานา
ต้นถนนสุขุมวิท บริเวณปากซอยสุขุมวิท 6 (ใจสมาน) และซอยสุขุมวิท 9 (รื่นจิต) ห่างจากทางแยกนานาซึ่งเป็นจุดบรรจบระหว่างถนนสุขุมวิท ซอยสุขุมวิท 3 (นานาเหนือ) และซอยสุขุมวิท 4 (นานาใต้) ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 200 เมตร ในพื้นที่แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา และแขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร

## แผนผังสถานี

## รูปแบบของสถานี
เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา

## สิ่งอำนวยความสะดวก
* ลิฟต์ สำหรับผู้พิการ ไปยังชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา จากทางเท้าทั้ง 2 ฝั่ง
* รถชัตเติลบัสรับผู้โดยสารจากบริเวณทางออกที่ 1 ไปโรงพยาบาลบำรุงราษฎร์

## ทางเข้า-ออก
* **1** ซอยสุขุมวิท 7, ซอยสุขุมวิท 3, อาคารเจแอลเคทาวเวอร์ (ทางเชื่อม), ป้ายรถประจำทางไปอโศก (บันไดเลื่อน)
* **2** อาคารแปซิฟิคเพลส 2, ซอยสุขุมวิท 6, คิว สุขุมวิท (ทางเชื่อม), อาคารโอ-เนส ทาวเวอร์ (ทางเชื่อม), ป้ายรถประจำทางไปเพลินจิต
* ***3*** ซอยสุขุมวิท 9 และ 11, โรงแรมแอมบาสซาเดอร์
* **4** ซอยสุขุมวิท 8 (บันไดเลื่อน)

จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 3 หน้าอาคารจิวเวิลด์รี่ มาร์ท

## เวลาให้บริการ

## รถโดยสารประจำทาง
### [[ไฟล์:Seal Bangkok Metropolitan Admin (green).svg|20px]] ถนนสุขุมวิท
*  เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์
#### องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

#### รถเอกชน

## สถานที่สำคัญใกล้เคียง
* สถานเอกอัครราชทูตสวีเดนประจำประเทศไทย (อาคารแปซิฟิค เพลส 1 ชั้น 20)
* สถานเอกอัครราชทูตสาธารณรัฐอิสลามปากีสถานประจำประเทศไทย (ซอยสุขุมวิท 3)
* ที่ทำการไปรษณีย์นานา
* สำนักงานสรรพากรพื้นที่กรุงเทพมหานคร 8 (ซอยสุขุมวิท 11)
* คริสตจักรใจสมาน สุขุมวิท (ซอยสุขุมวิท 6)

### ศูนย์การค้าและอาคารสำนักงาน
* นานา พลาซ่า
* นานา สแควร์
* ร้านภูฟ้า สาขาสุขุมวิทซอย 7
* ฟู้ดแลนด์ ซูเปอร์มาร์เก็ต สาขาสุขุมวิท 5
* อาคารนายเลิศ
* อาคารแปซิฟิคเพลส 1 และ 2
* อาคารโอ-เนส ทาวเวอร์ 
* อาคารเจแอลเคทาวเวอร์

### โรงแรม
* โรงแรมแอมบาสซาเดอร์
* โรงแรมสวิส ปาร์ค
* โรงแรมแมนฮัตตัน
* โรงแรมคราวน์ พลาซา แบงค็อก แกรนด์ สุขุมวิท
* โรงแรมซิตี้ลอดจ์
* โรงแรมแลนด์มาร์ค กรุงเทพฯ
* โรงแรมเอ็นเอช แบงค็อก สุขุมวิท บูเลอวาร์ด
* โรงแรมเดอะพาร์ค โฮเทล
* โรงแรมเบลแอร์ ปริ๊นเซส
* โรงแรมรอแยล เบญจา
* โรงแรมนานา
* โรงแรมเจดับบลิว แมริออท กรุงเทพฯ
* โรงแรมราชา
* โรงแรมเกรซ
* โรงแรมลีลา อินน์ กรุงเทพฯ
* โรงแรมซีนิท สุขุมวิท กรุงเทพฯ
* โรงแรมไฮแอท รีเจนซี กรุงเทพ สุขุมวิท

## อ้างอิง

นานา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2542
นานา
นานา
เบนจามิน ทอมป์สัน

**เซอร์ เบนจามิน ทอมป์สัน เคานท์รัมฟอร์ด** (; 26 มีนาคม ค.ศ. 1753 – 21 สิงหาคม ค.ศ. 1814) เป็นนักฟิสิกส์, นักเคมีและนักประดิษฐ์เชื้อสายแองโกล-อเมริกัน ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการปฏิวัติทฤษฎีทางฟิสิกส์เกี่ยวกับอุณหพลศาสตร์ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 

## ประวัติ
ทอมป์สันเกิดและเติบโตที่ประเทศสหรัฐอเมริกา จนกระทั่งปี 1785 เขาได้ไปเป็นที่ปรึกษาของเจ้าชาย คาร์ล เธโอดอร์ แห่งบาวาเรีย และใช้ชีวิตอยู่ในบาวาเรียถึง 11 ปี ปรับโครงสร้างของกองทัพเสียใหม่ และทำงานช่วยเหลือคนยากจนในแคว้นนั้น เขาคิดค้นซุปรัมฟอร์ด ซึ่งอุดมด้วยสารอาหาร สำหรับให้คนยากจนได้รับประทาน ริเริ่มการเพาะปลูกมันฝรั่งในบาวาเรีย คิดค้นเทียนไขที่ทำจากขี้ผึ้งเพื่อใช้แทนเทียนไขจากไขสบู่หรือไขมันสัตว์ รวมทั้งเป็นผู้ก่อตั้ง Englischer Garten ในเมืองมิวนิก ซึ่งยังคงอยู่จนถึงปัจจุบัน เป็นสวนสาธารณะที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก

งานของทอมป์สันเกี่ยวกับการประดิษฐ์เครื่องอาวุธและระเบิด เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เขาสนใจทฤษฎีเกี่ยวกับความร้อน เขาได้คิดค้นเครื่องมือสำหรับวัดความร้อนจำเพาะของของแข็ง แต่โจฮัน วิลเค (Johan Wilcke) ทำสำเร็จตัดหน้าไปเสียก่อน งานต่อมาเขาหันไปสนใจคุณสมบัติการป้องกันความร้อนของวัสดุต่างๆ เช่น เฟอร์ ขนสัตว์ ขนนก เป็นต้น ซึ่งคุณสมบัติการเป็นฉนวนเป็นการป้องกันการพาความร้อนผ่านอากาศ แต่ทอมป์สันด่วนสรุปไปว่า อากาศ และก๊าซอื่น ๆ เป็นฉนวนที่ไม่มีคุณสมบัติการนำความร้อนที่สมบูรณ์แบบที่สุด ต่อมาเขาขยายแนวความคิดนี้ไปครอบคลุมของเหลวด้วย ซึ่งจอห์น ดาลตัน และ จอห์น เลสลี่ พากันคัดค้านอย่างรุนแรง 

ในปี ค.ศ. 1798 เขาได้เผยแพร่ผลงานชื่อ *An Experimental Enquiry Concerning the Source of the Heat which is Excited by Friction* (การทดลองว่าด้วยแหล่งกำเนิดของความร้อนที่มีที่มาจากแรงเสียดทาน) โดยนำเสนอว่าความร้อนไม่ได้เกิดจากแคลอริก แต่ความร้อนเป็นผลมาจากการเคลื่อนที่ ทฤษฎีนี้ถูกโต้แย้งอย่างหนัก แต่ก็เป็นส่วนสำคัญที่ทำให้เกิด กฎทรงพลังงาน ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 19

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Eric Weisstein's World of Science. "*[http://scienceworld.wolfram.com/biography/Rumford.html Rumford, Benjamin Thompson]*". (1753–1814)
* Dr. Hugh C. Rowlinson "''The Contribution of Count Rumford to Domestic Life in Jane Austen’s Time''" An article not only detailing the Rumford fireplace, but also Rumford's life and other achievements.
* 
* A Biography of Benjamin Thompson, Jr. Written in 1868 
* Escutcheons of Science
*Count Rumford's Birth Place and Museum 
* Count Rumford Fireplaces website

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2296
หมวดหมู่:นักฟิสิกส์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐแมสซาชูเซตส์
หมวดหมู่:เคานต์ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หลอดเลือดดำโพสทีเรียร์ทิเบียล

**หลอดเลือดดำโพสทีเรียร์ทิเบียล** (Posterior tibial vein) เป็นหลอดเลือดดำของรยางค์ล่างที่ลำเลียงเลือดมาจากพื้นที่ด้านหน้าของขา (posterior compartment) และฝ่าเท้า ไปยังหลอดเลือดดำขาพับ (popliteal vein) ซึ่งเกิดจากการรวมกันของหลอดเลือดดำโพสทีเรียร์ทิเบียลและหลอดเลือดดำแอนทีเรียร์ทิเบียล (anterior tibial vein)

เช่นเดียวกับหลอดเลือดดำชั้นลึกอื่นๆ หลอดเลือดดำนี้ทอดตัวคู่กับหลอดเลือดแดงที่มีชื่อเหมือนกัน คือหลอดเลือดแดงโพสทีเรียร์ทิเบียล (posterior tibial artery)

## ภาพอื่นๆ

 ภาพ:Gray440_color.png|ภาพตัดขวางผ่านตรงกลางของขา
 ภาพ:Gray551.png|หลอดเลือดแดงหลับๆ ของขา มองจากด้านหลัง
 ภาพ:Gray1247.png|ด้านหลังของรยางค์ล่างข้างซ้าย แสดงกระดูก หลอดเลือด และเส้นประสาทที่สัมพันธ์กับพื้นผิวภายนอก


หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของรยางค์ล่าง
พโสทีเรียร์ทิเบียล
หลอดเลือดดำแอนทีเรียร์ทิเบียล

ในทางกายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ **หลอดเลือดดำแอนทีเรียร์ทิเบียล** () เป็นหลอดเลือดดำที่ลำเลียงเลือดจากพื้นที่ด้านหน้าของขา (anterior compartment of the leg) ไปยังหลอดเลือดดำขาพับ (popliteal vein) ซึ่งเกิดจากการรวมกันของหลอดเลือดดำโพสทีเรียร์ทิเบียลและหลอดเลือดดำโพสทีเรียร์ทิเบียล (posterior tibial vein)

เช่นเดียวกับหลอดเลือดดำชั้นลึกอื่นๆ หลอดเลือดดำนี้ทอดตัวคู่กับหลอดเลือดแดงที่มีชื่อเหมือนกัน คือหลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์ทิเบียล (anterior tibial artery)

## ภาพอื่นๆ

 ภาพ:Gray553.png|ภาพขาขวามองจากด้านหน้า แสดงหลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์ทิเบียลและกล้ามเนื้อและกระดูกของขา
 ภาพ:Gray1247.png|ด้านหลังของรยางค์ล่างข้างซ้าย แสดงกระดูก หลอดเลือด และเส้นประสาทที่สัมพันธ์กับพื้นผิวภายนอก


หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของรยางค์ล่าง
อแนทีเรียร์ทิเบียล
เต่าลายตีนเป็ด

เต่าลายตีนเป็ด**** () เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าน้ำชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Batagur borneoensis* เป็นเต่าที่มีสีสันสวยงาม กระดองค่อนข้างกลม ขนาดกระดองหลังมีความยาว 60 เซนติเมตร กระดองหลังมีสีน้ำตาลอ่อน ๆ มีลายสีดำตามยาว 3 เส้น หัวสีน้ำตาลมีแถบสีขาว ขามีสีเทา กระดองส่วนท้องสีขาวหรือสีครีม อาศัยอยู่บริเวณน้ำกร่อยแถบปากแม่น้ำ พบมากที่จังหวัดนราธิวาสและปัตตานี ปัจจุบันในประเทศไทยพบเฉพาะแค่ปากคลองละงู ใน อำเภอละงู จังหวัดสตูลเท่านั้น กินสัตว์น้ำและพืชเป็นอาหาร ในต่างประเทศพบที่ มาเลเซีย, บรูไน และอินโดนีเซีย

ตัวเต็มวัยเพศผู้มีขนาดเล็กกว่าเพศเมีย ผสมพันธุ์กันทั้งกลางวันและกลางคืน ระหว่างเดือนตุลาคมถึงต้นเดือนธันวาคม แม่เต่าขึ้นมาวางไข่ประมาณต้นเดือนธันวาคมถึงกุมภาพันธ์ เวลา 21.00 นาฬิกา จนถึง 04.00 นาฬิกา ไข่มีลักษณะยาวรีเท่ากันตลอดฟอง ไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัวใช้เวลาราว 88-99 วัน

ปัจจุบัน เป็นเต่าที่ใกล้สูญพันธุ์มากแล้ว และเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทที่ 2 ในพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Photos of  ''Callagur borneoensis'' at Empire of the Turtle
* Freshwater Turtles and Tortoises Initiative in Sumatra: ภาพถ่าย การศึกษา การวิจัยภาคสนาม และการเลี้ยง

หมวดหมู่:วงศ์เต่านา
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
แคลอรี

**แคลอรี** () เป็นหน่วยวัดพลังงานอย่างหนึ่ง โดยทั่วไปการวัดหน่วยพลังงานมักใช้หน่วย "จูล" ซึ่งเป็นมาตราเอสไอสำหรับการวัดพลังงาน ส่วนแคลอรีมักใช้ในการวัดหน่วยพลังงานอาหาร ผู้บัญญัติหน่วยแคลอรีเป็นคนแรกคือ ศาสตราจารย์นิโคลัส เคลเมนต์ (Nicolas Clément) เมื่อปี ค.ศ. 1824 โดยกำหนดเป็น กิโลกรัม-แคลอรี หน่วยวัดนี้บรรจุลงในพจนานุกรมของฝรั่งเศสและอังกฤษในปี ค.ศ. 1842 และ 1867 ตามลำดับ

การวัดหน่วยแคลอรีมี 2 แบบ ได้แก่
* **กรัม-แคลอรี** (cal) เท่ากับพลังงานที่ต้องใช้เพื่อทำให้อุณหภูมิของน้ำ 1 กรัม เพิ่มขึ้น 1 °C  มีค่าประมาณ 4.184 จูล
* **กิโลกรัม-แคลอรี** (Cal หรือ kcal) เท่ากับพลังงานที่ต้องใช้เพื่อทำให้อุณหภูมิของน้ำ 1 กิโลกรัม เพิ่มขึ้น 1 °C  มีค่าประมาณ 4.184 กิโลจูล หรือเท่ากับ 1000 กรัม-แคลอรี (ข้อมูลทางโภชนาการจะใช้หน่วยนี้)

หมวดหมู่:หน่วยพลังงาน
หมวดหมู่:การถ่ายเทความร้อน
กระบวนการผันกลับได้

ในทางอุณหพลศาสตร์ **กระบวนการผันกลับได้** หรือ **วัฏจักรผันกลับได้** หมายถึงกระบวนการที่สามารถ "ผันกลับ" ย้อนการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติบางประการของระบบได้โดยไม่มีการสูญเสียพลังงาน หากกระบวนการนั้นต้องใช้เวลาเป็นอนันต์เพื่อสิ้นสุดกระบวนการ ถือว่ากระบวนการนั้นไม่สามารถผันกลับได้

กระบวนการผันกลับได้ มีการเปลี่ยนแปลงสถานะของระบบ โดยที่ค่าความเปลี่ยนแปลงเอนโทรปีรวมของระบบกับสิ่งแวดล้อมมีค่าเท่ากับศูนย์ กระบวนการนี้จึงให้นิยามขอบเขตว่า ประสิทธิภาพเชิงอุณหพลศาสตร์ของเครื่องจักรความร้อนจะเป็นไปได้เท่าไร กล่าวคือ เครื่องจักรความร้อนที่มีประสิทธิภาพสูงสุด เป็นเครื่องจักรที่ไม่มีความร้อนสูญเสียออกจากระบบเลย (ดูเพิ่มที่ วัฏจักรการ์โนต์) ซึ่งในปัจจุบันยังไม่มีเครื่องจักรความร้อนใดสามารถทำได้ตามทฤษฎี

## ดูเพิ่ม
* กระบวนการผันกลับไม่ได้
* วัฏจักรการ์โนต์

หมวดหมู่:อุณหพลศาสตร์
กฎข้อที่สามของอุณหพลศาสตร์

**กฎข้อที่สามของอุณหพลศาสตร์** () กล่าวถึงเอนโทรปีและความเป็นไปได้ของสภาวะศูนย์องศาสัมบูรณ์ ความว่า *เมื่อระบบเข้าสู่ภาวะศูนย์องศาสัมบูรณ์ กระบวนการทั้งหมดจะหยุดนิ่ง และค่าเอนโทรปีของระบบจะมีค่าต่ำที่สุด* (As a system approaches absolute zero, all processes cease and the entropy of the system approaches a minimum value.)

ซึ่งอาจสรุปได้ง่ายๆ ว่า 'ถ้า T=0 K, แล้ว S=0' เมื่อ T คือ อุณหภูมิของระบบปิด และ S คือค่าเอนโทรปีของระบบ

กฎข้อที่สามนี้พัฒนาขึ้นโดย วอลเตอร์ แนรนสต์ (Walther Nernst) นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน ในช่วงปี ค.ศ. 1906-1912 บางครั้งจึงเรียกกฎข้อนี้ว่า ทฤษฎีของเนิร์นสต์ เขากล่าวว่าค่าเอนโทรปีของระบบที่ศูนย์องศาสัมบูรณ์จะเป็นค่าคงที่ เนื่องจากระบบที่ศูนย์องศาสัมบูรณ์เป็นระบบที่ ground state ค่าเอนโทรปีของระบบจึงมาจาก ground state เท่านั้น นัยหนึ่งคือ "ไม่มีกระบวนการใดที่สามารถลดพลังงานของระบบลงจนถึงศูนย์องศาสัมบูรณ์ได้"

ยังมีกฎข้อที่สามของอุณหพลศาสตร์อีกแบบหนึ่งที่บัญญัติโดย กิลเบิร์ต เอ็น. ลิวอิส และ เมอร์ล รันดัล ในปี ค.ศ. 1923 ความว่า *If the entropy of each element in some (perfect) crystalline state be taken as zero at the absolute zero of temperature, every substance has a finite positive entropy; but at the absolute zero of temperature the entropy may become zero, and does so become in the case of perfect crystalline substances.*

ซึ่งอธิบายว่า เมื่อ T = 0 K ไม่เพียง ΔS จะมีค่าเข้าใกล้ศูนย์ แต่ค่า S เองก็มีค่าเข้าใกล้ศูนย์ด้วย

หมวดหมู่:กฎของอุณหพลศาสตร์
เบอนัว ปอล เอมีล กลาแปรง

thumb|200px|เอมีล กลาแปรง

**เบอนัว ปอล เอมีล กลาแป-รง** (; 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1799 - 28 มกราคม ค.ศ. 1864) เป็นวิศวกรและนักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส หนึ่งในผู้วางรากฐานวิชาอุณหพลศาสตร์

ปี ค.ศ. 1834 เขาได้เผยแพร่งานเขียนของเขาซึ่งเปิดศักราชอุณหพลศาสตร์ยุคใหม่ ชื่อ *the Driving force of the heat (Puissance motrice de la chaleur)* โดยนำแนวความคิดของนักฟิสิกส์คนหนึ่งชื่อ ซาดี การ์โน มาพัฒนาปรับปรุง และนำเสนอใหม่ให้อยู่ในรูปแบบที่เข้าใจได้ง่ายขึ้น เขาแสดงภาพของวัฏจักรการ์โนเป็นภาพกราฟวงจรปิดบนแผนภูมิระหว่างความดันกับปริมาตร ต่อมาแผนภาพนี้เรียกชื่อว่า *กราฟของกลาแปรง* เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา

ปี ค.ศ. 1843 กลาแปรงพัฒนาแนวคิดเรื่องกระบวนการผันกลับได้ ซึ่งการ์โนเคยนำเสนอไว้แต่ก่อน โดยเขาให้คำจำกัดความแก่แนวคิดเบื้องต้นของการ์โนต์ ต่อมาได้กลายเป็นกฎข้อที่สองของอุณหพลศาสตร์

จากพื้นฐานเหล่านี้ทำให้เขาเข้าไปขยายความผลงานของเคลาซิอุส รวมถึงการปรับปรุงสมการ ที่ต่อมาเรียกกันว่า "สมการความสัมพันธ์เคลาซิอุส-กลาแปรง" 

บเบอนัว ปอล อเอมีล กลาแปรง
หมวดหมู่:วิศวกรชาวฝรั่งเศส
คอมพลีตเบสต์

***คอมพลีตเบสต์*** () คืออัลบั้มเพลงฮิตของเซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดา ออกจำหน่ายเฉพาะในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 พร้อมกับบ็อกเซ็ต *[[อัลติเมตบ็อก]]* ()  นับเป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษลำดับที่ 14 ของเธอ และเมื่อนับรวมอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสแล้ว เป็นลำดับที่ 36

## ข้อมูลอัลบั้ม
อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายก่อนการจัดคอนเสิร์ตของเซลีน ที่ประเทศญี่ปุ่นไม่กี่วัน

อัลบั้มนี้ได้บรรจุเพลงใหม่ชื่อว่า "อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน" ฉบับยู.เอส.เอ.มิกซ์ () ซึ่งเป็นฉบับที่มีการขับร้อง 2 ภาษา อันได้แก่ภาษาอังกฤษ และภาษาญี่ปุ่น คู่กับยูนะ อิโตะ นักร้องสาวชาวญี่ปุ่น ซึ่งในฉบับนี้ไม่ได้บรรจุในอัลบั้ม *[[เทกกิงแชนเซส]]* () อันบรรจุเพลง "อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน" ในฉบับภาษาอังกฤษซึ่งขัยร้องโดยเซลีนเพียงคนเดียว ซิงเกิลนี้เข้าชาร์ตในเดือนมกราคม พ.ศ. 2551 และขึ้นอันดับสูงสุดที่ 8 ชาร์ตซิงเกิลออริกอน ซึ่งเป็นซิงเกิลแรกของเซลีนที่ขึ้นชาร์ตนี้ หลังจากที่เพลง "ทูเลิฟยูมอร์" () แดนซ์มิกซ์ขึ้นชาร์ตนี้ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2542

*คอมพลีตเบสต์* บรรจุเพลง "ทูเลิฟยูมอร์" เพลงในปี พ.ศ. 2538 ซึ่งเป็นเพลงฮิตของเซลีนในประเทศญี่ปุ่น ขึ้นชาร์ตซิงเกิลอันดับสูงสุดกว่า 4 สัปดาห์ และยอดขายซิงเกิลมากกว่า 1.3 ล้านชุด ในซิงเกิลยังบรรจุเพลงยอดนิยมอย่าง "เดอะพาวเวอร์ออฟเดอะดรีม" และ "บีเดอะแมน"

## การตอบรับ
อัลบั้มนี้ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2551 ถึงปัจจุบันอัลบั้มนี้มียอดขาย 160,000 ชุด ซึ่งออกจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น อัลบั้มนี้เปิดตัวในอันดับที่ 3 ชาร์ตออริกอน ด้วยยอดขาย 34,223 ชุด ซึ่งเป็นอันดับที่ดีที่สุด รองจากอันดับของอัลบั้ม *[[ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง]]* () อัลบั้มนี้ขึ้นอันดับที่ 1 ในชาร์ตออดริกอนรายวัน และตกลงมาอยู่อันดับที่ 6 ในชาร์ตออกรอนรายสัปดาห์ในสัปดาห์ต่อมา ด้วยยอดขาย 27,281 ชุด ในสัปดาห์ต่อมาหลังจากการทัวร์คอนเสิร์ตเทกกิงแชนเซส ทำให้อัลบั้มนี้มียอดขายขึ้นมาจากลำดับที่ 6 เป็นลำดับที่ 4 ด้วยยอดขาย 34,724 ชุด อัลบั้มนี้ขึ้นชาร์ตอัลบั้มสากลออริกอนอันดับที่ 1 กว่า 6 สัปดาห์

## รายชื่อเพลง
# "อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน" (U.S.A. mix) (กับ ยูนะ อิโตะ)  (Tino Izzo, Rosanna Ciciola, Natsumi Kobayashi)  – 4:08
# "มายฮาร์ตวิลโกออน"  (James Horner, Will Jennings)  – 4:41
# "ทูเลิฟยูมอร์"  (David Foster, Junior Miles)  – 4:39
# "เดอะพาวเวอร์ออฟเลิฟ"  (Candy DeRouge, Gunther Mende, Mary Susan Applegate, Jennifer Rush)  – 4:46
# "บิวตีแอนด์เดอะบีสต์"  (Alan Menken, Howard Ashman)  – 4:03
# "บีคอสยูเลิฟด์มี"  (Diane Warren)  – 4:33
# "อิตส์ออลคัมมิงแบ็กทูมีนาว"  (Jim Steinman)  – 5:29
# "บีเดอะแมน"  (Foster, Miles)  – 4:38
# "แอมยัวร์แองเจิล" (กับ อาร์. เคลลี)  (R. Kelly)  – 5:29
# "แวร์ดัสมายฮาร์ตบีตนาว"  (Robert White Johnson, Taylor Rhodes)  – 4:33
# "เดอะพาวเวอร์ออฟเดอะดรีม"  ([Linda Thompson, Foster, Babyface)  – 4:30
# "เว็นไอฟอลอินเลิฟ"  (Edward Heyman, Victor Young)  – 4:20
# "แธตส์เดอะเวย์อิตอิส"  (Kristian Lundin, Max Martin, Andreas Carlsson)  – 4:01
# "อะนิวเดย์แฮสคัม" (radio remix)  (Aldo Nova, Stephan Moccio)  – 4:19
# "แอมอะไลฟ์"  (Lundin, Carlsson)  – 3:30
# "ไอโดรฟออลไนต์"  (Billy Steinberg, Tom Kelly)  – 4:00
# "เทกกิงแชนเซส"  (Kara DioGuardi, Dave Stewart)  – 4:02

## ชาร์ต

## ประวัติการจำหน่าย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแนวป็อป