open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เอพี (ไทยแลนด์)

**บริษัท เอพี (ไทยแลนด์) จำกัด (มหาชน)** ประกอบธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เพื่อขาย โครงการที่พัฒนาประกอบไปด้วย ทาวน์เฮาส์ บ้านเดี่ยวและคอนโดมิเนียม โดยโครงการส่วนมากครอบคลุมพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล

## ประวัติ
บริษัท เอพี (ไทยแลนด์) จำกัด (มหาชน) ก่อตั้งเมื่อปี 2534 ในรูปของบริษัทจำกัด โดยใช้ชื่อว่า **บริษัท เอเชี่ยน พร็อพเพอร์ตี้ จำกัด** มีวัตถุประสงค์ในการดำเนินธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และต่อมาในปี 2543 บริษัทได้เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย โดยการควบรวมกิจการ (Backdoor Listing) กับบริษัท พื้นสำเร็จรูป พีซีเอ็ม จำกัด (มหาชน) ผู้ผลิตแผ่นพื้นสำเร็จรูป ซึ่งได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ฯ ตั้งแต่วันที่ 22 กันยายน 2535 

หลังการควบรวมกิจการกับบริษัท พื้นสำเร็จรูป พีซีเอ็ม จำกัด (มหาชน) บริษัทก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท เอเชี่ยน พร็อพเพอร์ตี้ ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) และจัดตั้งบริษัทใหม่ชื่อ บริษัท พีซีเอ็ม คอนสตรัคชั่น แมททีเรียล จำกัด เพื่อดำเนินธุรกิจแผ่นพื้นสำเร็จรูป โดยในขณะนั้น บริษัทถือหุ้นร้อยละ 99.99 ในบริษัท พีซีเอ็ม คอนสตรัคชั่น แมททีเรียล จำกัด 

ปี 2545 บริษัทได้จดทะเบียนย้ายหมวดธุรกิจการซื้อขายหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์ฯ จากหมวดวัสดุก่อสร้างและตกแต่ง เป็นหมวดพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และย้ายสถานประกอบการเดิมซึ่งตั้งอยู่เลขที่ 26/1 หมู่ที่ 4 ถนนลำลูกกา ตำบลลำลูกกา อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี  มาเป็น 170/57 อาคารโอเชี่ยนทาวเวอร์ 1 ชั้น 18 ถนนรัชดาภิเษก เขตคลองเตย กรุงเทพฯ ซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่จนถึงปัจจุบัน

## การประกอบธุรกิจ
บริษัทเอพีไทยแลนด์มีการประกอบธุรกิจออกเป็น 4 กลุ่ม อันได้แก่

ธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์: บริษัท เอพีไทยแลนด์ จำกัด ดำเนินธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ บ้านเดี่ยว ทาวน์โฮม และคอนโดมิเนียม

ธุรกิจที่ปรึกษาด้านการลงทุนในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์: Bangkok Citismart ให้บริการครอบคลุมทุกเรื่องด้านอสังหาริมทรัพย์ ทั้งการรับฝากขาย ปล่อยเช่า และ การหาผู้ซื้อคอนโดมิเนียม

บริษัทบริหารจัดการอสังหาริมทรัพย์แบบครบวงจร: SMART (สมาร์ท) บริษัทรับบริหารงานนิติบุคคลอาคารชุด คอนโด หมู่บ้านจัดสรร

บริษัทสตาร์ทอัพในเครือฯ เอพี (ไทยแลนด์) จำกัด มหาชน : HOMERUN ที่เข้ามาบุกตลาดอสังหาฯ มือสอง เพื่อเพิ่มสภาพคล่องและปลุกตลาดที่อยู่อาศัย โดยการรับซื้อบ้านมือสอง และขายบ้านรีโนเวทใหม่

## โครงการที่อยู่อาศัย
บริษัทเอพีและบริษัทในกลุ่มได้พัฒนาที่อยู่อาศัยประเภทคอนโดมิเนียมแนวรถไฟฟ้ามาแล้วทั้งหมด 60 โครงการตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง และมีการร่วมทุนกับ Mitsubishi Estate Group ซึ่งเป็นเครือบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ที่มีสินทรัพย์สูงสุดในญี่ปุ่น นอกจากนี้ เอพียังได้พัฒนาโครงการบ้านเดี่ยวภายใต้ชื่อแบรนด์ THE PALAZZO, BEON, BAAN KLANG KRUNG, SOUL, MIND, THE CITY, CENTRO, MODEN โฮมออฟฟิศภายใต้ชื่อแบรนด์ DISTRICT ทาวน์โฮมภายใต้ชื่อแบรนด์ บ้านกลางเมือง CLASSE, บ้านกลางเมือง THE EDITION, บ้านกลางเมือง, Grande Pleno, Pleno, Pleno Town คอนโดมิเนียมภายใต้ชื่อแบรนด์ THE ADDRESS, RHYTHM, LIFE, ASPIRE, GOOD DAY และ โครงการต่างจังหวัด ภายใต้ชื่อแบรนด์ อภิทาวน์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
หมวดหมู่:บริษัทของไทย
หมวดหมู่:ธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2534
โรงเรียนคลองฉนวนวิทยา

**โรงเรียนคลองฉนวนวิทยา** *(อังกฤษ : Klongchanuan Wittaya School )* เป็นโรงเรียนขนาดกลางเปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย สังกัดสหวิทยาเขตสุราษฎร์ธานี เขต3 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่ 125 ม.3 บ้านควนสูง ตำบลคลองฉนวน อำเภอเวียงสระ จังหวัดสุราษฎร์ธานี ปัจจุบันมี นางนฤดี ตุลารัก ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสถานศึกษา

## ประวัติ
**โรงเรียนคลองฉนวนวิทยา** เป็นโรงเรียนมัธยมประจำตำบล เดิมสังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ โดยมีผู้ใหญ่ผ้าง สำลีพันธ์ และคณะผู้ริเริ่มก่อตั้ง มีพื้นที่ตามหนังสือ สฎ 862 จำนวน 35 ไร่ โดยการบริจาคของนายจิตร ส้มเกลี้ยง, นายประสิทธิ์ ส้มเกลี้ยงและนายโสภา ไกรสิทธิ์ โดยเปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2524 ปัจจุบันเปิดทำการเรียนการสอนระดับมัธยมศึกษา

## การเรียนการสอน
โรงเรียนคลองฉนวนวิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาดังนี้

ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น *EN : Junior High School*
*จัดการศึกษาทั่วไปตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน 
ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย *EN : Senior High School*
*ห้องเรียนส่งเสริมการเรียนรู้ทางด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ (วิทย์-คณิต) (ห้อง 1)
*ห้องเรียนส่งเสริมการเรียนรู้ทางด้านศิลปศาสตร์ (ศิลป์ทั่วไป) (ห้อง 2)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์โรงเรียนคลองฉนวนวิทยา 
* ช่องยูทูป : ที่นี่ โรงเรียนคลองฉนวนวิทยา
* เฟซบุ๊ค : โรงเรียนคลองฉนวนวิทยา
* เฟซบุ๊ค : โรงเรียนคลองฉนวนวิทยา
* เพจเฟซบุ๊ค I love kcnsci (เพจอย่างเป็นทางการของกลุ่มสาระวิทยาศาสตร์)

หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2524
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเวียงสระ
กาลีนา อะเลคเซเยวา

**กาลีนา อะเลคซานดรอฟนา อะเลคเซเยวา** (; 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1946 —) เป็นอดีตนักกระโดดน้ำชาวรัสเซีย เธอเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 และโอลิมปิกฤดูร้อน 1968

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักกระโดดน้ำชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:นักกีฬาสหภาพโซเวียตที่ได้เหรียญทองแดงโอลิมปิก
หมวดหมู่:นักกระโดดน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
หมวดหมู่:นักกระโดดน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968
ซึงฉ่าย

**ซึงฉ่าย** (; เพ็งอิม: seng1 cai3) หรือ **เกี่ยมฉ่าย** (; เพ็งอิม: giam5 cai3) ใช้ผักกาดขาวแต่ไม่เด็ดใบนำมาดองกับเกลือ ใส่น้ำต้มสุกให้ทั่ว ประมาณ 1 สัปดาห์ ผักจะเริ่มเปรี้ยว นิยมนำมาปรุงกับอาหารที่ใส่เนื้อสัตว์ ในไทยนิยมนำไปยำหรือกินกับข้าวซอย
thumb|right|200px|การทับด้วยของหนักระหว่างการหมัก
thumb|ข้าวซอยกินแนมด้วยเกี่ยมฉ่าย

## อ้างอิง
* สุทัศน์ ศุกลรัตนเมธี. สืบสานตำนานอาหารแต้จิ๋ว. กรุงเทพฯ:  ตู้กับข้าว. 2556
## แหล่งข้อมูลอื่น
*A common type of jiecai 芥菜 that is used to make suancai
*A photo series of the process after salting
*A photo series containing jiecai harvest and suaicai production
*Suancai sold in a tub in Hongkong
หมวดหมู่:อาหารหมักดอง
หมวดหมู่:อาหารจีน
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาแต้จิ๋ว
หมวดหมู่:อาหารจากผักกาด
จำเนียร ศรีไทยพันธุ์

**จำเนียร ศรีไทยพันธุ์** (21 ตุลาคม พ.ศ. 2463 - 27 มิถุนายน พ.ศ. 2540) ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย) ประจำปี พ.ศ. 2536 ครูจำเนียร ศรีไทยพันธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2463 ที่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม เป็นบุตรของนายนาคและนางเปลี่ยน เรียนหนังสือที่โรงเรียนประชาบาลบางระทึก วัดดอนหวาย อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม จนจบชั้นประถมปีที่ 4 เริ่มเรียนดนตรีไทยกับครูสุ่ม พูลโคกหวาย ต่อมาได้ไปเรียนกับครูทองดี เดชชาวนาและครูขุนทอง บางระจัน รวมทั้งเรียนวิชาปี่ชั้นสูงจากครูเล็ก มีป้อม เริ่มออกงานบรรเลงดนตรีตั้งแต่ พ.ศ. 2472 ขณะอายุเพียง 9 ปี จากนั้น นายจำเนียรได้ไปฝากตัวเป็นศิษย์และต่อเพลงกับครูเพลงอีกหลายท่านจนเชี่ยวชาญ และได้สมรสกับผ่องศรี สุขสมัยเมื่อ พ.ศ. 2484 มีบุตร 4 คน คือ อนงค์ อานุภาพ อร่ามศรี และอารีย์ ศรีไทยพันธุ์ต่อมาจำเนียร ได้รับราชการที่กรมประชาสัมพันธ์ ในตำแหน่งศิลปินจัตวา เมื่อ พ.ศ. 2496 จนเกษียณอายุ เมื่อ พ.ศ. 2524 โดยมีผลงานทั้งการเล่นดนตรี การแต่งเพลงไทยและเป็นครูสอนดนตรีไทยตามสถาบันการศึกษาต่าง ๆ ตัวอย่างเพลงเถาที่นายจำเนียรได้ประพันธ์ไว้คือ สร้อยลำปาง ตามกวาง ยอเร มอญขว้างดาบ ศรีธรรมราช สองฝั่งโขง และน้ำลอดใต้ทราย เป็นต้น ตัวอย่างเพลงที่ประพันธ์บทร้อง ได้แก่ เทพชาตรีเถา ต้อยตลิ่งเถา นาคนิมิตรเถา และนกกระจอกทองเถา เป็นต้น  ส่วนผลงานการร้องเพลงไทยเดิมที่ได้บันทึกเสียงไว้คือ บันทึกเสียงกับวงดนตรีพลายมงคลที่จัสแมค บันทึกเสียงกับวงดนตรีดุริยประณีต ที่บริษัทยีซีม่อน บันทึกเสียงกับวงดนตรีเกตุคงและบันทึกเสียงร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องเงาะป่า

ครูจำเนียรถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2540 สิริรวมอายุได้ 77 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ณ วัดดอนหวาย จังหวัดนครปฐม


## อ้างอิง
* http://sirindhornmusiclibrary.mahidol.ac.th/musiclibrary/index.php?ac=hall_of_fame/hall_of_fame_dataperson&id=5&languages=th#001 

หมวดหมู่:นักดนตรีไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอสามพราน
หมวดหมู่:นักดนตรีจากจังหวัดนครปฐม
หมวดหมู่:ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง
หลวงกัลยาณมิตตาวาส (ทับ พาทยโกศล)

**หลวงกัลยาณมิตตาวาส (ทับ พาทยโกศล)** เดิมเป็นชาวอยุธยา ไม่ทราบปีเกิด ย้ายเข้ามาอยู่ในกรุงเทพฯ ในราวสมัยรัชกาลที่ 2 ยึดอาชีพทำวงพิณพาทย์ ต่อมา ได้เป็นเจ้ากรมของวัดกัลยาณมิตร จึงมักเรียกท่านว่าเจ้ากรมทับ ท่านเป็นนักดนตรี เล่นดนตรีได้ทุกชนิด แต่เชี่ยวชาญซอสามสาย เคยประจำวงพิณพาทย์ของสมเด็จพระราชปิตุลาบรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช และเป็นหัวหน้าวงดนตรีประจำบ้าน ของ พระยาภาสกรวงศ์ และได้รับพระราชทานนามสกุล *พาทยโกศล* จากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต

ชีวิตครอบครัวนั้น ท่านมีภรรยา 3 คน ชื่อ แสง นวล และสุข ท่านมีบุตรกับภรรยาชื่อแสง 2 คนคือ หนู และทั่ว บุตรชายที่ชื่อทั่วนี้ ต่อมาคือจางวางทั่ว พาทยโกศล นักดนตรีไทยที่มีชื่อเสียง มีบุตรชายกับภรรยาที่ชื่อนวล 1 คนคือ แมว ที่ต่อมาเป็นนักดนตรีที่มีชื่อเสียงทางเครื่องหนัง ส่วนภรรยาชื่อสุขนั้น ไม่ปรากฏว่ามีบุตรธิดา หลวงกัลยาณมิตตาวาสถึงแก่กรรมเมื่อราว พ.ศ. 2462
## แหล่งข้อมูลอื่น
* ห้องสมุดดนตรีสมเด็จพระเทพรัตน์

หมวดหมู่:นักดนตรีไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์ชั้นหลวง
กีฬาในประเทศญี่ปุ่น

**กีฬาในประเทศญี่ปุ่น** เป็นสิ่งสำคัญในวัฒนธรรมญี่ปุ่น กีฬาดั้งเดิมของญี่ปุ่น เช่น ซูโม่ และศิลปะการต่อสู้ประเภทต่าง ๆ และกีฬานำเข้าจากประเทศตะวันตก เช่น เบสบอล และฟุตบอล เป็นที่นิยมในหมู่ผู้เข้าแข่งขันและผู้ชม

ซูโม่จัดเป็นกีฬาประจำชาติญี่ปุ่น เบสบอลเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่นโดยชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 19 ลีกนิปปงโปรเฟสชันแนลเบสบอล เป็นการแข่งขันกีฬาอาชีพที่ใหญ่ที่สุดวัดจากระดับความนิยมทางโทรทัศน์และผู้เข้าชม ศิลปะการป้องกันตัว เช่น ยูโด คาราเต้ และเค็นโดสมัยใหม่ มีผู้นำไปฝึกฝนอย่างกว้างขวางและเป็นกีฬาที่สนุกสนานในมุมมองของผู้ชมในประเทศ ฟุตบอลได้รับความนิยมตั้งแต่ก่อตั้งลีกฟุตบอลอาชีพญี่ปุ่น เมื่อ ค.ศ. 1992 กีฬาอื่น ๆ ที่ได้รับความนิยม เช่น  และการแข่งความเร็ว โดยเฉพาะการแข่งรถ

## กีฬาที่เป็นที่นิยม
กีฬาหลายชนิดถูกนำเข้าและเป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น กีฬาบางชนิดคิดค้นขึ้นโดยปรับเปลี่ยนกติกาของกีฬานำเข้า เกมกระดานของญี่ปุ่นในรูปของหมากรุก เรียกว่า โชงิ เกมกระดานอีกชนิดที่เป็นที่นิยมคือ โกะ

### เบสบอล
[thumb|200px|right|[เบสบอลทีมชาติญี่ปุ่นรวมตัวกันรอบผู้จัดการทีมหลังจากพ่ายเบสบอลทีมชาติคิวบา ในการแข่งขันชิงแชมป์ระหว่างทวีปปี 2006]]

ตามประวัติศาสตร์ เบสบอลเป็นกีฬาที่เป็นที่นิยมที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ได้รับการแนะนำครั้งแรกใน ค.ศ. 1872 โดยโฮเรซ วิลสัน ซึ่งสอนที่โรงเรียนไคเซอิในโตเกียว ทีมเบสบอลทีมแรกเรียกว่า ชมรมนักกีฬาชิมบาชิ ก่อตั้งใน ค.ศ. 1878 เบสบอลกลายเป็นที่นิยมตั้งแต่นั้นมา มีชื่อเรียกในภาษาญี่ปุ่นว่า 野球 (やきゅう; ยะกิว)   

### ฟุตบอล
ฟุตบอลเป็นหนึ่งในกีฬาที่เป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น สมาคมฟุตบอลญี่ปุ่น (JFA) เป็นผู้ดูแลกีฬาฟุตบอลในญี่ปุ่น 

ฟุตบอลได้รับการแนะนำในประเทศญี่ปุ่นในยุคเมจิ โดยโอยะโทะอิ งะอิโกะกุจิน ที่ปรึกษาชาวต่างชาติที่รัฐบาลญี่ปุ่นว่าจ้าง เช่นเดียวกับกีฬาต่างชาติชนืดอื่น เช่น เบสบอล ชมรมฟุตบอลชมรมแรกเรียกว่า โตเกียวชูกิวดัง (Tokyo Shūkyū-dan) ก่อตั้งใน ค.ศ. 1917 

### บาสเกตบอล
thumb|140px|right|ยุตะ ทะบุเสะ เป็นหนึ่งในผู้เล่นบาสเกตบอลหลักของญี่ปุ่น

ตั้งแต่ผลงานของยุตะ ทะบุเสะ และทะคุยะ คะวะมุระ บาสเกตบอลกลับมาเฟื่องฟูและกลายเป็นกีฬาที่เป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น บาสเกตบอลทีมชาติญี่ปุ่นชนะการแข่งขันฟีบาเอเชียแชมเปียนชิปสองครั้ง และเข้ารอบ 25 ครั้ง จากการแข่งขันทั้งหมด 26 ครั้ง ญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพการแข่งขันฟีบาเวิลด์แชมเปียนชิป 2006 โดยแข่งขันในเมืองฮะมะมะสึ ฮิโระชิมะ ไซตะมะ ซัปโปโร และเซ็นได

### รักบี้ยูเนียน
right|thumb|250px|ออสเตรเลียแข่งขันกับญี่ปุ่น (สีแดง) ในการแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลก 2007

รักบี้ยูเนียนเป็นกีฬาที่เป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น รักบี้ยูเนียนทีมชาติญี่ปุ่น ซึ่งดูแลโดยสหภาพฟุตบอลและรักบี้ญี่ปุ่น (Japan Rugby Football Union) เข้าแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลกทุกครั้งนับตั้งแต่ ค.ศ. 1987 ประเทศญี่ปุ่นจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลกใน ค.ศ. 2019 ประเทศญี่ปุ่นชนะการแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลกครั้งแรกใน ค.ศ. 1991 โดยชนะประเทศซิมบับเว

### ซูโม่
ซูโม่เป็นกีฬาประจำชาติญี่ปุ่น เชื่อกันว่ามีถิ่นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่น ดูแลโดยสมาคมซูโม่ญี่ปุ่น

## อ้างอิง
เฉลิม พรมมาส

ศาสตราจารย์อุปการคุณ นายแพทย์ **เฉลิม พรมมาส** หรือ **หลวงเฉลิมคัมภีรเวชช์** (19 สิงหาคม พ.ศ. 2439 – 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2518) แพทย์ชาวไทย อดีตผู้บัญชาการมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข

## ประวัติ
น.พ.เฉลิม เกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2439 บ้านเกิดเป็นชาวจังหวัดตาก ต่อมาได้เข้ามาศึกษาและจบชั้นมัธยมที่ ร.ร.เทพศิรินทร์ น.พ.เฉลิมเป็นนักศึกษาที่ผลการเรียนดีเป็นที่หนึ่งมาตลอด จบการศึกษาแพทยศาสตร์ จากศิริราช และได้ทุนสมเด็จพระบรมราชชนก ไปเรียนต่อด้านสาธารณสุขที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และด้านการแพทย์ที่มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอบกิ้นและเป็นคนไทยคนแรกที่จบวิชานี้จากมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอบกิ้นโดยผลการเรียนอยู่ในอันดับต้นๆจนเป็นที่ยอมรับของอาจารย์ทุกท่าน เมื่อกลับเมืองไทยต่อมาได้ร่วมมือกับนายแพทย์สวัสดิ์ แดงสว่างค้นพบวงจรชีวิตพยาธิตัวจี๊ดเป็นครั้งแรกของโลก ซึ่งแพทย์ทั่วโลกให้การยอมรับและยกย่องให้เป็นผู้ค้นพบคนแรก เคยเป็นผู้บัญชาการมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ในระหว่างปี พ.ศ. 2488 ถึงปี พ.ศ. 2500 และได้รับแต่งตั้งให้รักษาการคณบดีคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ในระหว่างปี พ.ศ. 2497 ถึงปี พ.ศ. 2500 ต่อมาในปีเดียวกันได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลนายพจน์ สารสิน และรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร รวม 2 สมัยตามลำดับ

เฉลิม พรมมาส เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2518

## ผลงาน
น.พ.เฉลิม พรมมาส ในฐานะผู้บัญชาการมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ได้ขอความร่วมมือจากพลตรี พระยาดำรงแพทยาคุณ (ชื่น พุทธิแพทย์) และท่านอื่นๆอีกหลายท่าน ในการจัดตั้งโรงเรียนแพทย์แห่งที่สองขึ้นที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ในปี พ.ศ. 2490 และแห่งที่สามที่เชียงใหม่

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักวิชาการจากจังหวัดตาก
หมวดหมู่:ศาสตราจารย์
หมวดหมู่:แพทย์ชาวไทย
เฉลิมคัมภีร์เวชช์
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขไทย
หมวดหมู่:อาจารย์คณะแพทยศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยจอนส์ ฮอปคินส์
หมวดหมู่:อธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายหน้า)
แม่น้ำดิยาลา

**แม่น้ำดิยาลา** (; ; ) เป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำไทกริส มีความยาวรวม 445 กิโลเมตร (277 ไมล์) มีต้นน้ำอยู่ที่เมืองฮามาดานในเทือกเขาซากรอส ทางตะวันตกของประเทศอิหร่าน ไหลผ่านเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศอิรักและอิหร่านเป็นระยะทาง 32 กิโลเมตร (19.8 ไมล์) ก่อนจะรวมกับแม่น้ำไทกริสที่ทางใต้ของกรุงแบกแดด

แม่น้ำดิยาลาปรากฏอยู่ในบันทึก "ฮิสทอรี" (*Histories*) ที่เขียนโดยเฮอรอโดทัส โดยเรียกแม่น้ำสายนี้ว่า "กินเดส" (Gyndes) เขาบันทึกว่าพระเจ้าไซรัสมหาราชทรงมีพระบัญชาให้กั้นแม่น้ำสายนี้ด้วยการสร้างพนังกั้นน้ำ 360 แห่ง เพื่อเป็นการลงโทษที่ทำให้ม้าศักดิ์สิทธิ์สีขาวของพระองค์จมน้ำที่นี่ ภายหลังแม่น้ำสายนี้ไหลผ่านได้อีกครั้งหลังพนังกั้นน้ำถูกทรายทับถม ในปีที่ 693 ก่อนคริสต์ศักราช แม่น้ำดิยาลาเป็นสนามรบในยุทธการที่แม่น้ำดิยาลา (Battle of Diyala River) ระหว่างชาวอัสซีเรียกับชาวเอลาม ชาวเคิร์ดและชาวเปอร์เซียเรียกแม่น้ำสายนี้ว่า "ซีร์วาน" (Sirwan) ซึ่งมีความหมายว่า "แม่น้ำที่ส่งเสียงดังกึกก้อง"

ปัจจุบัน ประเทศอิหร่านมีโครงการสร้างเขื่อนดาร์ยัน (Daryan Dam) ใกล้เมืองดาร์ยันในจังหวัดเคอร์มันชาห์ (Kermanshah Province) โดยมีจุดประสงค์เพื่อการชลประทานพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้และผลิตกระแสไฟฟ้า ส่วนประเทศอิรักใช้เขื่อนดาร์บันดิคัน (Darbandikhan Dam) ในการชลประทานและผลิตกระแสไฟฟ้าจากช่วงต้นแม่น้ำ ส่วนใช้เขื่อนเฮมริน (Hemrin Dam) ในช่วงปลายแม่น้ำด้วยจุดประสงค์เดียวกัน นอกจากนี้ยังมีการสร้างทำนบดิยาลา (Diyala Weir) เพื่อใช้ในการชลประทานพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงแบกแดด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

ดิยาลา
ดิยาลา
ดิยาลา
ช่องเขามานา

thumb|ช่องเขามานาที่หมู่บ้านมานา

**ช่องเขามานา** (; ) หรือ **มานาลา**, **ชีร์บิตยา**, **ชีร์บิตยา-ลา** และ **ดังกรี-ลา** เป็นช่องเขาระหว่างเทือกเขาหิมาลัย ตั้งอยู่ระหว่างพรมแดนทิเบตกับอินเดีย อยู่ที่ความสูง 5,545 เมตร (18,192 ฟุต) เป็นช่องที่เดินทางด้วยพาหนะที่สูงที่สุดในโลก ถนนที่ใช้สัญจรสร้างในช่วงปี ค.ศ. 2005–2010 สำหรับปฏิบัติการทางทหารโดยองค์การถนนพรมแดน (Border Roads Organisation) ของอินเดีย สามารถมองเห็นถนนเหล่านี้ได้บนกูเกิล เอิร์ธ

ช่องเขามานาตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาตินันทาเทวี (Nanda Devi National Park) ห่างจากตอนเหนือของเมืองมานา 24 กิโลเมตร และ 27 กิโลเมตรจากเมืองพัทรีนาถ (Badrinath) เมืองที่มีความสำคัญของศาสนาฮินดูในรัฐอุตตราขัณฑ์ ช่องเขาแห่งนี้เป็นแหล่งต้นน้ำของแม่น้ำสรัสวตี แม่น้ำสาขาของแม่น้ำอลกนันทา  (Alaknanda River) ซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาที่ยาวที่สุดของแม่น้ำคงคา นอกจากนี้ยังเป็นจุดที่เหมาะสำหรับการปีนยอดเขาชอคามบา (Chaukhamba)

ช่องเขามานาเป็นเส้นทางสัญจรและค้าขายระหว่างรัฐอุตตราขัณฑ์กับทิเบตมาตั้งแต่โบราณ คำว่า "มานา" มาจาก "มณีภัทรอาศรม" (Manibhadra Ashram) ซึ่งเป็นเมืองโบราณในเขตเมืองมานา ในปี ค.ศ. 1624 นักบวชชาวโปรตุเกสจากคณะเยสุอิต 2 รูปคือ อังตอนีอู ดือ อังดราดือ (António de Andrade) และมานูแอล มาร์กึช (Manuel Marques) เป็นชาวยุโรป 2 คนแรกที่เดินทางเข้าทิเบตผ่านช่องเขาแห่งนี้ มีการใช้ช่องเขามานาเรื่อยมาจนประเทศจีนประกาศปิดเส้นทางในปี ค.ศ. 1951 ต่อมาในวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1954 ประเทศจีนและประเทศอินเดียได้ร่วมกันลงนามในข้อตกลงยินยอมให้ชนพื้นเมืองและผู้แสวงบุญมีสิทธิ์ในการเดินทางเข้าออกสองประเทศผ่านช่องเขาแห่งนี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ช่องเขาในประเทศจีน
หมวดหมู่:ช่องเขาในประเทศอินเดีย
สุนทอน ปะถำมะวง

**พลเอก สุนทอน ปะถำมะวง** (พ.ศ. 2454 – พ.ศ. 2532) เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งพระราชอาณาจักรลาว ตั้งแต่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2502 – 7 มกราคม พ.ศ. 2503 และเป็นผู้บัญชาการทหารบกแห่งกองทัพบกพระราชอาณาจักรลาว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีลาว
หมวดหมู่:ทหารชาวลาว
ประชากรศาสตร์ญี่ปุ่น

thumb|450px|ความเปลี่ยนแปลงของประชากรญี่ปุ่น
[thumb|450px|อัตราการเกิดและการตายตั้งแต่ ค.ศ. 1950 จำนวนที่ลดลงใน ค.ศ. 1966 เกิดจากเป็นปี "ฮิโนะเอะอุมะ" ซึ่ง[แผนภูมิสวรรค์|จักรราศีญี่ปุ่นมองว่าเป็นลางร้าย]]

รายละเอียดทางประชากรศาสตร์ของประชากรญี่ปุ่น ได้แก่ความหนาแน่นประชากร กลุ่มชาติพันธุ์ ระดับการศึกษา สุขภาพของประชากร สถานะทางเศรษฐกิจ ความนิยมทางศาสนา และมุมมองอื่น ๆ ของแต่ละกลุ่มประชากร

จากข้อมูลสำมะโนครัวประชากรในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2010 ประชากรญี่ปุ่นมีจำนวนสูงสุดที่ 128,057,352 คน นับถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 ประชากรอยู่ที่ประมาณ 127,650,000 คน ทำให้เป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดอันดับสิบของโลกในขณะนั้น อย่างไรก็ตาม แผนกประชากรสหประชาชาติและสำนักงานอ้างอิงประชากรประมาณว่าประเทศเม็กซิโกจะมีประชากรมากแทนที่ประเทศญี่ปุ่นภายในกลางปี ค.ศ. 2015 สถิติในปัจจุบันไม่ได้แสดงความแตกต่างด้านจำนวนประชากร ขนาดประชากรญี่ปุ่นอาจมาจากอัตราการเติบโตสูงตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20

ในหลายปีที่ผ่านมา ประเทศญี่ปุ่นสูญเสียประชากรสุทธิเนื่องจากอัตราการเกิดลดลง และแทบไม่มีการย้ายเข้าประเทศ แม้ว่ามีการคาดหมายคงชีพสูงที่สุดในโลกที่อายุ 81.25 ปี นับถึง ค.ศ. 2006 จากการประมาณประจำปีในเดือนตุลาคมของแต่ละปี ประชากรขึ้นสูงสุดใน ค.ศ. 2008 ที่จำนวน 128,083,960 และลดลง 285,256 ภายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2011 ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 336 คนต่อตารางกิโลเมตร

จากข้อมูลปี ค.ศ. 2012 ของสถาบันประชากรและงานวิจัยความปลอดภัยของสังคมแห่งชาติ ประชากรญี่ปุ่นจะยังคงลดลงประมาณ 1 ล้านคนต่อปีในทศวรรษที่จะถึง ทำให้ประชากรญี่ปุ่นจะลดลงเหลือ 86 ล้านคนภายใน ค.ศ. 2060 เมื่อถึงเวลานั้น ประชากรมากกว่า 40% จะคาดหมายคงชีพไว้ที่อายุ 65 ปี ใน ค.ศ. 2012 ประชากรลดลง 212,000 คนในเวลา 6 ปีติดต่อกัน เป็นการลดลงที่มากที่สุดนับตั้งแต่ ค.ศ. 1947 และมีการเกิดบันทึกไว้ที่ 1.03 ล้านคน ใน ค.ศ. 2014 สถิติใหม่ของการลดลงของประชากรอยู่ที่ 268,000 คน ใน ค.ศ. 2013 ประชากรมากกว่า 20% มีอายุตั้งแต่ 65 ปีขึ้นไป

การจัดอันดับประชากรของญี่ปุ่นลดจากอันดับที่ 7 มาที่อันดับที่ 8 ใน ค.ศ. 1990 อันดับที่ 9 ใน ค.ศ. 1998 และอันดับที่ 10 ในต้นศตวรรษที่ 21 ใน ค.ศ. 2015 ประชากรลดลงมาอันดับที่ 11 จากข้อมูลของสหประชาชาติและสำนักงานอ้างอิงประชากร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประชากรศาสตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์ประชากร
การปฏิวัติเซาร์

**การปฏิวัติเซาร์** (; ดารี: إنقلاب ثور; ) เป็นการปฏิวัติที่นำโดยพรรคประชาธิปไตยประชาชนอัฟกานิสถาน (PDPA) เพื่อโค่นล้มรัฐบาลของโมฮัมเหม็ด ดาวูด ข่าน เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 27–28 เมษายน ค.ศ. 1978 คำว่า "เซาร์" เป็นคำในภาษาดารี หมายถึงเดือนที่สองในปฏิทินเปอร์เซีย ซึ่งเป็นเดือนที่เกิดเหตุดังกล่าว

## เบื้องหลัง
พระเจ้าโมฮัมหมัด ซาฮีร์ ชาห์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอัฟกานิสถานตั้งแต่ ค.ศ. 1933 ในปี ค.ศ. 1973 อดีตนายกรัฐมนตรีอัฟกานิสถานและพระภาดา (ลูกพี่ลูกน้อง) ของพระองค์คือ โมฮัมเหม็ด ดาวูด ข่าน ทำการรัฐประหารยึดอำนาจขณะที่พระองค์เสด็จไปรักษาพระจักษุ (ดวงตา) ที่ประเทศอิตาลี ดาวูด ข่านประกาศให้อัฟกานิสถานเป็นสาธารณรัฐ โดยตัวเองดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีและใช้พระราชวังอาร์กเป็นทำเนียบประธานาธิบดี การปกครองของดาวูด ข่านก่อให้เกิดความขัดแย้งกับพรรคประชาธิปไตยประชาชนอัฟกานิสถาน ซึ่งเป็นพรรคคอมมิวนิสต์ ในปี ค.ศ. 1978 ความขัดแย้งยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อมีร์ อัคบาร์ ไคเบอร์ (Mir Akbar Khyber) สมาชิกคนสำคัญคนหนึ่งของพรรคถูกฆาตกรรม ทำให้เริ่มมีการประท้วงต่อต้านรัฐบาล ฮะฟีซอลลาห์ อะมีน ผู้นำคนหนึ่งของพรรคกังวลว่ารัฐบาลของดาวูด ข่านมีแผนจะกำจัดพรรคคอมมิวนิสต์ จึงคิดก่อการปฏิวัติขึ้นก่อน

## เหตุการณ์
ช่วงเช้าของวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1978 พรรคคอมมิวนิสต์ฝ่ายคัลก์ (Khalq) ได้นำกำลังทหารเข้าโจมตีทำเนียบประธานาธิบดี พรรคคอมมิวนิสต์เลือกวันนี้เพราะเป็นวันที่ผู้บัญชาการทหารและเจ้าหน้าที่รัฐบาลส่วนใหญ่หยุดทำงานเพื่อประกอบพิธีกรรมทางศาสนา ผู้เห็นเหตุการณ์กล่าวว่าเริ่มมีการยิงปะทะและการใช้รถถังในช่วงเที่ยง ต่อมาในช่วงบ่ายมีการใช้เครื่องบินขับไล่ เมื่อถึงช่วงเย็น ก็มีการประกาศว่ารัฐบาลของดาวูด ข่านถูกโค่นล้มแล้วโดยฝ่ายคัลก์ (การใช้คำว่า "คัลก์" เป็นสิ่งบ่งชี้ว่าพรรคคอมมิวนิสต์เป็นผู้ก่อการปฏิวัติ) การปะทะกันยังคงมีขึ้นจนถึงเที่ยงคืน จนถึงช่วงเช้าวันต่อมา ประธานาธิบดีดาวูด ข่านและครอบครัวพยายามจะหลบหนีออกจากทำเนียบประธานาธิบดี แต่ทั้งหมดถูกสังหาร

หลังการปฏิวัติ นูร์ มูฮัมหมัด ตะรากีได้ขึ้นเป็นผู้นำคนใหม่ และจัดตั้งรัฐบาลที่มาจากฝ่ายคัลก์และฝ่ายพาร์ชัม (Parcham) แต่หลังจากนั้นไม่นาน ตะรากีก็ถูกฮะฟีซอลลาห์ อะมีนโค่นอำนาจ การปกครองของพรรคคอมมิวนิสต์ก่อให้เกิดความขัดแย้งรอบใหม่กับกลุ่มอนุรักษนิยม (มุจญาฮิดีน) และนำไปสู่การแทรกแซงจากสหภาพโซเวียตและสงครามโซเวียตในอัฟกานิสถานในเวลาต่อมา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:เหตุการณ์ในประเทศอัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:การเมืองอัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:การปฏิวัติคอมมิวนิสต์
ชาคร พิลาคลัง

**ชาคร พิลาคลัง** เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย จากจังหวัดสมุทรปราการ ปัจจุบันลงเล่นให้กับราชนาวี ในไทยลีก 3 ตำแหน่งผู้รักษาประตู 

## ประวัติ
ชาคร พิลาคลัง เกิดที่จังหวัดสมุทรปราการ แต่ไปเติบโตที่จังหวัดร้อยเอ็ด เข้ามาคัดตัวกับสถาบันเยาวชนของชลบุรีตั้งแต่อายุ 10 ปี เขาได้ขึ้นไปเล่นในทีมชุดใหญ่ของชลบุรี เอฟซี ในระดับไทยพรีเมียร์ลีกและลงทำหน้าที่ในลีกสูงสุด ในนัดที่เจอกับสโมสรฟุตบอลราชนาวีซึ่งโชว์ฟอร์มได้อย่างประทับใจ โดยชนะ สโมสรฟุตบอลราชนาวี 2-1 เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2558

ชาครมีชื่อติดทีมชาติไทยชุดอายุไม่เกิน 19 ปี ชิงแชมป์อาเซียน ที่ลาว และสามารถคว้าแชมป์มาครองได้สำเร็จ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชลบุรี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลขอนแก่น
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนครศรีฯ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลราษีไศล ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดสมุทรปราการ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดร้อยเอ็ด
ศูนย์บริการการกีฬา

**ศูนย์บริการการกีฬา** () เป็นหน่วยงานในกำกับของมหาวิทยาลัย สังกัดมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ อาคารยิมเนเซียม 7 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต 99 ม.18 ต.คลองหนึ่ง อ.คลองหลวง จ.ปทุมธานี 12121

## ประวัติ
ศูนย์บริการกีฬา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 2543 ตามมติคณะรัฐมนตรี 

## รายชื่อผู้บริหารสโมสร

## สนามกีฬาในสังกัด
* สนามธรรมศาสตร์ สเตเดียม 
* สนามมินิสเตเดียม 
* ยิมเนเซียม 4 
* ยิมเนเซียม 5 
* ยิมเนเซียม 6
* ยิมเนเซียม 7
* สนามโดม 
* ศูนย์กีฬาทางน้ำ
* หน้าผาจำลอง 
* X-Treme Plaza
* สนามซอล์ฟบอล 
* สนามเทนนิส 
* TU@Fit

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ศูนย์บริการการกีฬา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 

หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
สืบสุด ดุริยประณีต

**สืบสุด ดุริยประณีต** เกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2478 ที่ตำบลสามพระยา อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร เป็นบุตรนายศุข กับนางแถม ดุริยประณีต ด้านครอบครัวสมรสกับนางเรณู มีบุตร-ธิดา 3 คนคือ สืบศักดิ์ ดุริยประณีต, ศิริณา ดุริยประณีต และพิพัฒน์ ดุริยประณีต โดยบุตรคนที่ 3 ประสบอุบัติเหตุรถยนต์พลิกคว่ำที่อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เมื่อ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 เสียชีวิตพร้อมบิดา

เขาสนใจดนตรีไทยแต่ยังเด็ก จนอายุ 11 ปี จึงได้หัดตีฆ้องวงใหญ่ และฝึกฝนเพิ่มเติมจนสามารถเข้าวงปี่พาทย์ได้ มีชื่อเสียงในการเล่นระนาดเอก ระนาดทุ้ม และฆ้องวงใหญ่ 

สืบสุดได้เข้ารับราชการในกรมประชาสัมพันธ์ แผนกดนตรีไทย เมื่อ พ.ศ. 2496

## อ้างอิง
* http://sirindhornmusiclibrary.mahidol.ac.th/musiclibrary/index.php?ac=hall_of_fame/hall_of_fame_dataperson&id=66&languages=th#001
หมวดหมู่:นักดนตรีไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตพระนคร
อาหารปลอมในประเทศญี่ปุ่น

thumb|250px|อาหารปลอมในหน้าต่างแสดงสินค้าในประเทศญี่ปุ่น

**[[อาหารปลอม|อาหารปลอมที่ทำจากพลาสติก]]** มีแสดงตามหน้าต่างและตู้แสดงสินค้าในร้านอาหารที่เสิร์ฟอาหารทั่วประเทศญี่ปุ่น อาหารปลอมเหล่านี้ครั้งหนึ่งเคยทำจากขี้ผึ้ง ปัจจุบันมักทำจากพลาสติก แบบจำลองอาหารพลาสติกมักทำด้วยมือจากพอลิไวนิลคลอไรด์ และแกะสลักอย่างระมัดระวังเพื่อให้ดูเหมือนอาหารจริง แบบจำลองอาหารจะได้รับการตกแต่งตามภัตตาคารแต่ละแห่ง และแม้แต่อาหารทั่วไปอย่าง ราเม็ง จะได้รับการดัดแปลงให้เข้ากับอาหารในแต่ละร้านได้ ระหว่างกระบวนการหล่อ ส่วนประกอบอาหารที่เลียนแบบมามักถูกหั่นเป็นชิ้นและรวมกันคล้ายกับการทำอาหารจริง

งานหัตถกรรมดังกล่าวกลายเป็นศิลปะรูปแบบหนึ่ง อาหารญี่ปุ่นพลาสติกผลิตโดยบริษัทไมซุรุตั้งแสดงที่พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียและอัลเบิร์ต กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษใน ค.ศ. 1980 มีการแข่งขันทำอาหารปลอมด้วยพลาสติกและวัสดุอื่น ๆ อาหารที่แสดงเรียกว่า ซัมปุรุ (サンプル) มาจากคำภาษาอังกฤษว่า "sample"

ผู้ผลิตอาหารพลาสติกปกปิดความลับทางการค้าอย่างเข้มงวดเนื่องจากผลประโยชน์ทางธุรกิจ อุตสาหกรรมอาหารพลาสติกในญี่ปุ่นมีการประมาณว่ามีรายได้ถึงหลายพันล้านเยนต่อปี ร้านอาหารแต่ละร้านอาหารอาจสั่งผลิตเมนูอาหารพลาสติกที่มีมูลค่ามากกว่าหนึ่งล้านเยน

ในปัจจุบัน ผู้ผลิตอาหารพลาสติกได้เป็นตลาดเป้าหมายในต่างประเทศ เช่น จีน และเกาหลีใต้ด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การค้าปลีกในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การค้าปลีกอาหาร
โตน ดึ๊ก ทั้ง

**โตน ดึ๊ก ทั้ง** (; 20 สิงหาคม ค.ศ. 1888 - 30 มีนาคม ค.ศ. 1980) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 2 ภายใต้การนำของเลขาธิการเล สวน ตำแหน่งของประธานาธิบดีเป็นตำแหน่งทางพิธีการ และทั้งไม่เคยกำหนดนโยบายที่สำคัญหรือแม้กระทั่งการเป็นสมาชิกโปลิตบูโร สภาปกครองของเวียดนาม เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีครั้งแรกที่เวียดนามเหนือในวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1969 และภายหลังเวียดนามหลังรวมประเทศจนกระทั่งเสียชีวิตใน ค.ศ. 1980

เขาเป็นชาวเวียตนามชาตินิยมและนักการเมืองคอมมิวนิสต์ เป็นประธานของสมัชชาแห่งชาติ (ค.ศ. 1955–1960) และดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีต่อโฮจิมินห์ใน ค.ศ. 1960 ถึง 1969 โดยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีหลังโฮจิมินห์เสียชีวิต เขาถึงแก่กรรมตอนอายุ 91 ถือเป็นประมุขแห่งรัฐที่มีอายุมากที่สุดที่มีตำแหน่งเป็น "ประธานาธิบดี" (ถูกแซงภายหลังโดยแฮสติงส์ บันดา)

## ชีวิตช่วงต้น
โตน ดึ๊ก ทั้งเป็นบุตรของ Tôn Văn Đề กับ Nguyễn Thị Di เกิดที่เกาะ Ông Hô ริมแม่น้ำโขง ซึ่งอยู่ห่างจากล็องเซวียน เมืองหลักของจังหวัดอานซาง ประมาณ 4 กิโลเมตร ใน ค.ศ. 1897 ถึง 1901 โตนศึกษาอักษรจื๋อโนม ประวัติศาสตร์ และปรัชญาขงจื๊อจากครูสอนพิเศษส่วนตัวในล็องเซวียน ครูสอนพิเศษผู้ต่อต้านเจ้าอาณานิคมมีอิทธิพลอย่างมากต่อการพัฒนาความคิดทางการเมืองช่วงต้นของโตน หลังจากนั้น เขาเรียนภาษาฝรั่งเศสในโรงเรียนประถมศึกษาที่ล็องเซวียน โตนอาศัยอยู่กับพ่อแม่จนกระทั่งย้ายไปไซ่ง่อนใน ค.ศ. 1906

## อาชีพฝ่ายปฏิวัติ

## เสียชีวิตและสิ่งสืบทอด
โตน ดึ๊ก ทั้งเสียชีวิตในวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1980 ที่ฮานอย หลังสงครามจีน–เวียดนามสิ้นสุดเพียงมากกว่าปีเดียว ตอนอายุ 91 ปีจากอาการหัวใจเต้นผิดจังหวะและระบบหายใจล้มเหลว เขาเป็นประธานาธิบดีของประเทศที่มีอายุมากที่สุดในโลก เหงียน หืว เถาะ รองประธานาธิบดีคนหนึ่งของเขา ขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีต่อ โตนถูกฝังที่สุสาน Mai Dịch ในส่วนของสุสานสำหรับผู้นำรัฐบาลแะนักปฏิวัติที่มีชื่อเสียง

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* Ton Duc Thang Infoplease
* Ton Duc Thang *Encyclopædia Britannica*
* Ton Duc Thang *[[Encyclopedia.com]]*
* Kelley, Liam, Book review: ''Imagined Ancestries of Vietnamese Communism: Ton Duc Thang and the Politics of History and Memory''  *Canadian Journal of History*, Autumn 2006

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Đại học Tôn Đức Thắng  (Tôn Đức Thắng University)
* Interview: Christoph Giebel on BBC
* Kelley, Liam, Book review: ''Imagined Ancestries of Vietnamese Communism: Ton Duc Thang and the Politics of History and Memory''  *Canadian Journal of History*, Autumn 2006

หมวดหมู่:ประธานาธิบดีเวียดนาม
หมวดหมู่:รองประธานาธิบดีเวียดนาม
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดอานซาง
เหงียน หืว เถาะ

**เหงียน หืว เถาะ** (10 กรกฎาคม พ.ศ. 2453 - 24 ธันวาคม พ.ศ. 2539)  เป็นประธานสภาปรึกษาแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติเวียดนามใต้ตั้งแต่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2502 ถึง 25 เมษายน พ.ศ. 2519 และเป็นประธานรัฐสภาเวียดนามตั้งแต่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 ถึง 18 มิถุนายน พ.ศ. 2530

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดล็องอาน
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีเวียดนาม
หมวดหมู่:รองประธานาธิบดีเวียดนาม
หวอ จี๊ กง

**หวอ จี๊ กง** () เป็นนักการเมืองคอมมิวนิสต์ชาวเวียดนามและประธานคณะมนตรีแห่งรัฐเวียดนาม (เทียบเท่าประธานาธิบดี) ระหว่างปี พ.ศ. 2530 และปี พ.ศ. 2535

ในฐานะที่เป็นสมาชิกกรมการเมือง หวอได้ดำรงตำแหน่งต่าง ๆ ดังนี้ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการประมง (พ.ศ. 2529-พ.ศ. 2530) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร (พ.ศ. 2530-พ.ศ. 2531) และรองนายกรัฐมนตรี (พ.ศ. 2519-พ.ศ. 2525) ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งประธานสภาแห่งรัฐเวียดนาม (เทียบเท่ากับตำแหน่ง ประธานาธิบดีเวียดนาม) ในปีพ.ศ. 2530 หลังจากที่วาระการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของเขาสิ้นสุดลงในพ.ศ. 2535 เขาจึงเป็นที่ปรึกษาให้กับคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม จนกระทั่งตำแหน่งนี้ถูกยกเลิกในปีพ.ศ. 2540

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดกว๋างนาม
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีเวียดนาม
หมวดหมู่:รองนายกรัฐมนตรีเวียดนาม
หมวดหมู่:รัฐมนตรีเวียดนาม
รายชื่อตลาดหลักทรัพย์ในทวีปแอฟริกา

thumb|ทวีปแอฟริกา
**ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อตลาดหลักทรัพย์ในทวีปแอฟริกา** ชึ่งทั้งหมด 22 คลาดหลักทรัพย์ 21 ประเทศ และตลาดหลักทรัพย์ที่เก่าแก่ที่สุดในทวีป คือ ตลาดหลักทรัพย์ไคโรและอเล็กซานเดรียก่อตั้งในปี 1883

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อตลาดหลักทรัพย์ทั่วโลก

## แหล่งข่อมูลอื่น

* ASEA

หมวดหมู่:ทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:ตลาดหลักทรัพย์
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศนิวซีแลนด์

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียน**[[แหล่งมรดกโลก]]**ของประเทศนิวซีแลนด์ทั้งสิ้น 3 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสม 1 แหล่ง

## สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
### แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
: **หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก*

### แหล่งมรดกโลกแบบผสม
: **หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก*

## สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศนิวซีแลนด์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 8 แห่ง

## อ้างอิง

นิวซีแลนด์
หมวดหมู่:ประเทศนิวซีแลนด์
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศปาเลา

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียน**[[แหล่งมรดกโลก]]**ของประเทศปาเลาทั้งสิ้น 1 แหล่ง

## สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
: **หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก*

## สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศปาเลามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 4 แห่ง

## อ้างอิง

ปาเลา
หมวดหมู่:ประเทศปาเลา
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในหมู่เกาะมาร์แชลล์

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียน**[[แหล่งมรดกโลก]]**ของหมู่เกาะมาร์แชลล์ทั้งสิ้น 1 แหล่ง 

## สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
: **หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก*

## สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
หมู่เกาะมาร์แชลล์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง

## อ้างอิง

มู่เกาะมาร์แชลล์
หมวดหมู่:ประเทศหมู่เกาะมาร์แชลล์
ราดอสวัฟ ชีกอร์สกี

**ราดอสวัฟ ตอมัช "ราแดก" ชีกอร์สกี** (; 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 —) เป็นนักการเมืองและนักข่าวชาวโปแลนด์

เขาเป็นประธานสภาผู้แทนราษฎรตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 – พ.ศ. 2558 และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในรัฐบาลของดอนัลต์ ตุสก์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 – พ.ศ. 2557

เขาเป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม (พ.ศ. 2535) ในรัฐบาลของยัน ออลเชฟสกี, รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (พ.ศ. 2541 – พ.ศ. 2544) ในรัฐบาลของแยร์ซือ บูแซก และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (พ.ศ. 2548 – พ.ศ. 2550) ในรัฐบาลของกาชีมีแยช มาร์ตซินกีแยวิตช์และยอรอสวัฟ คัชซึญสกี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Interview with Radosław Sikorski in PLUS Journal 
* Interview with Radosław Sikorski in Fletcher Forum of World Affairs 
* Fareed Zakaria interviews Polish Foreign Minister Radosław Sikorski to discuss NATO and the Russia-Georgia conflict on CNN.
* NATO's Past, Present and Future Speech before the Chicago Council on Global Affairs
* The Future of EU-Russia Relations, The New York Times
* Why the World needs a New Start, The Guardian
* Hard Talk Interview with Radosław Sikorski, YouTube
* Radosław Sikorski on Morning Joe MSNBC, YouTube
* Davos Annual Meeting 2010 – Rebuilding Peace and Stability in Afghanistan, YouTube

หมวดหมู่:นักการเมืองโปแลนด์
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมโปแลนด์
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศโปแลนด์
หมวดหมู่:บุคคลจากบึดกอชตช์
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
การเลือกตั้งทั่วไปในกัมพูชา พ.ศ. 2546

**การเลือกตั้งทั่วไป**&nbsp;เกิดขึ้นในประเทศกัมพูชา เมื่อวันที่&nbsp;27 กรกฎาคม พ.ศ. 2546&nbsp;ผลการเลือกตั้งปรากฏว่าเป็น พรรคประชาชนกัมพูชา,ของฮุน เซน ได้รับการดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีด้วยคะแนนเสียง&nbsp;73 ที่นั่ง จาก 123 ที่นั่งในสภา

## ผลการเลือกตั้ง

## อ้างอิง
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในกัมพูชา
ฮงอินโบ ชูโฮะ

**ฮงอินโบ ชูโฮะ** (; ; ค.ศ. 1838 – 14 ตุลาคม ค.ศ. 1886) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ **มุระเซะ ชูโฮะ** (; ) เป็นนักหมากล้อมระดับอาชีพที่มีชื่อเสียงในซีกโลกตะวันตก

## ประวัติ
ในฐานะศิษย์สำนักฮงอินโบ เขาได้ก่อตั้งสถาบันโฮเอ็นชะและสอนเกมหมากล้อมให้แก่ผู้มาเยือนชาวเยอรมัน ซึ่งมีนามว่าออสคาร์ คอร์เชลท์ ที่ต่อมาคอร์เชลท์ได้เป็นผู้เผยแพร่และสร้างความนิยมให้แก่เกมหมากล้อมนอกทวีปเอเชีย ส่วนชูโฮะได้เป็นหัวหน้าสำนักฮงอินโบคนที่ 18 ในปี ค.ศ. 1886

ชูโฮะเป็นศิษย์สำนักฮงอินโบขณะมีอายุได้เจ็ดขวบ และได้รับตำแหน่ง 1 ดั้งในปี ค.ศ. 1848 กระทั่งมาถึง 6 ดั้งในปี ค.ศ. 1861 เขาเป็นศิษย์สำนักฮงอินโบที่มีความเก่งกาจที่สุดต่อจากชูซะกุ และชูวะยังต้องการให้เขาได้เป็นผู้สืบทอดเมื่อชูซะกุได้เสียชีวิตไปแล้ว แต่ภรรยาหม้ายของโจวะได้ขัดขวางแผนดังกล่าว ชูโฮะได้กลายเป็นหัวหน้าองค์กรโฮเอ็นชะในปี ค.ศ. 1879 เขาได้รับการตีพิมพ์หนังสือที่มีชื่อเสียงอย่าง*โฮเอ็นชินโป* ในปี ค.ศ. 1882 ซึ่งแสดงถึงการเปิดหมากของยุคเมจิ หลังจากการสร้างสายสัมพันธ์ระหว่างโฮเอ็นชะและสำนักฮงอินโบในปี ค.ศ. 1886 ชูเอได้เลื่อนอันดับหมากล้อมแก่ชูโฮะเป็น 8 ดั้ง และก้าวขึ้นสู่การเป็นหัวหน้าสำนักฮงอินโบ ทว่าเขาได้เสียชีวิตหลังจากการเป็นฮงอินโบเพียงสามเดือน นับว่าเป็นนักหมากล้อมที่แข็งแกร่งที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ในช่วงไม่กี่ปีสุดท้ายของชีวิต

หมวดหมู่:นักหมากล้อมชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนหมากล้อม
เดี่ยนบ่าน

**เดี่ยนบ่าน** (; ) เป็นเมืองระดับอำเภอของจังหวัดกว๋างนาม บริเวณภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางใต้ของประเทศเวียดนาม อำเภอนี้มีเนื้อที่ทั้งหมด 214.71 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรเมื่อ ค.ศ. 2015 จำนวน 229,907 คน มีศูนย์กลางอยู่ที่แขวงหวิญเดี่ยน

เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2015 ได้มีการจัดตั้งเมืองเดี่ยนบ่านขึ้นโดยใช้อาณาเขตของอำเภอเดี่ยนบ่านเดิม

thumb|แผนที่เขตการปกครองของเมืองเดี่ยนบ่าน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดกว๋างนาม
หมวดหมู่:เมืองระดับอำเภอในประเทศเวียดนาม
ควาลิยัร

**ควาลิยัร** หรือ **กวาลิออร์** (อักษรโรมัน: Gwalior) เป็นนครสำคัญในรัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ในส่วนเหนือของรัฐ และจัดเป็นส่วนหนึ่งในนครเคาน์เตอร์มักเน็ตรอบภูมิภาคราชธานีแห่งชาติ ควาลิยัรตั้งอยู่  ทางใต้ของเดลี,  จาก อัครา และ  จาก โภปาล ควาลิยัรตั้งอยู่ที่จุดยุทธศาสตร์ในภูมิภาคกีรทะ ในอดีต ควาลิยัรถูกปกครองโดยอาณาจักรมากมาย ทั้งราชวงศ์กัจฉปฆัตในศตวรรษที่ 10, ราชวงศ์โตมรในศตวรรษที่ 13 กาอนถูกผนวกเข้ากับจักรวรรดิโมกุล ตามด้วยมราฐาในปี 1754 และราชวงศ์สินธิยาของมราฐาในศตวรรษที่ 18 ในเดือนเมษายน 2021 ควาลิยัรมีรายงานดัชนีชี้วัดคุณภาพอากาศ (AQI 152) ดีที่สุดในสี่นครหลักของรัฐ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐมัธยประเทศ
เกิททิงเงิน

**เกิททิงเงิน **() เป็นเมืองมหาวิทยาลัยในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน ประเทศเยอรมนี เป็นเมืองเอกของอำเภอเกิททิงเงิน มีแม่น้ำไลเนอไหลผ่าน จากข้อมูลประชากรในปี ค.ศ. 2011 เมืองมีประชากร 116,052 คน มีการกล่าวถึงเมืองนี้ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 953 ในชื่อ *Gutingi* และได้ก่อตั้งเป็นหมู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมือง ระหว่างปี ค.ศ. 1150 ถึง 1200 และได้เปลี่ยนชื่อ เมืองผลิตอุปกรณ์ส่องมองและเครื่องมือวิทยาศาสตร์

หมวดหมู่:เมืองในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:เมืองมหาวิทยาลัย
รายชื่อตลาดหลักทรัพย์ในเอเชียใต้

**ด้านล่างนี้เป็น** รายชื่อตลาดหลักทรัพย์ในเอเชียใต้ ซึ่งมีทั้งหมด 8 ประเทศ ดังนี้

## อัฟกานิสถาน
* ตลาดหลักทรัพย์อัฟกานิสถาน (ASE)
* ตลาดหลักทรัพย์ คาบูล (KBLSE)

## บังกลาเทศ
* ตลาดหลักทรัพย์จิตตะกอง (CSE)
* ตลาดหลักทรัพย์ธากา (DSE)

## ภูฏาน
* ตลาดหลักทรัพย์ภูฏาน

## อินเดีย
* ตลาดหลักทรัพย์อัห์มดาบาด
* ตลาดหลักทรัพย์เบงคลูรู
* 
* ตลาดหลักทรัพย์ภุพเนศวร
* ตลาดหลักทรัพย์บอมเบย์
* ตลาดหลักทรัพย์โกลกาตา
* ตลาดหลักทรัพย์ Cochin
* ตลาดหลักทรัพย์ Coimbatore
* ตลาดหลักทรัพย์นิวเดลี
* ตลาดหลักทรัพย์ Guwahati
* ตลาดหลักทรัพย์ไฮเดอราบาด
* ตลาดหลักทรัพย์ Inter-connected
* ตลาดหลักทรัพย์ Jaipur
* ตลาดหลักทรัพย์ลูเธียนา
* ตลาดหลักทรัพย์มัธยประเทศ
* ตลาดหลักทรัพย์เจนไน
* ตลาดหลักทรัพย์ Mangalore
* ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศอินเดีย
* ตลาดหลักทรัพย์ Magadh
* Over The Counter Stock Exchange of India (OTCEI)
* Pune Stock Exchange
* ตลาดหลักทรัพย์อุตตรประเทศ
* Vadodara Stock Exchange
* Meerut Stock Exchange
* United Stock Exchange
* Saurashtra Stock Exchange

## มัลดีฟส์
* ตลาดหลักทรัพย์มัลดีฟส์ (MSE)

## เนปาล
* ตลาดหลักทรัพย์เนปาล (NEPSE)

## ปากีสถาน
* ตลาดหลักทรัพย์อิสลามาบาด (ISE）
* ตลาดหลักทรัพย์การาจี (KSE）
* ตลาดหลักทรัพย์ละฮอร์ （LSE）

## ศรีลังกา
* ตลาดหลักทรัพย์โคลัมโบ（CSE）

## ดูเพิ่ม
* เศรษฐกิจอัฟกานิสถาน
* เศรษฐกิจบังกลาเทศ
* เศรษฐกิจอินเดีย
* เศรษฐกิจปากีสถาน
* เศรษฐกิจศรีลังกา
* รายชื่อตลาดหลักทรัพย์ทั่วโลก

หมวดหมู่:เอเชียใต้
หมวดหมู่:ตลาดหลักทรัพย์
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเดนมาร์ก

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียน**[[แหล่งมรดกโลก]]**ของประเทศเดนมาร์กทั้งสิ้น 12 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 8 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 4 แหล่ง

## สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
### แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
: **หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก*

### แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
: **หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก*

## สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศเดนมาร์กมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 5 แห่ง

## อ้างอิง

ดนมาร์ก

หมวดหมู่:ประเทศเดนมาร์ก
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศลัตเวีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียน**[[แหล่งมรดกโลก]]**ของประเทศลัตเวียทั้งสิ้น 3 แหล่ง 

## สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
: **หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก*

## สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศลัตเวียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง

## อ้างอิง

ลัตเวีย

หมวดหมู่:ประเทศลัตเวีย
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเอสโตเนีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียน**[[แหล่งมรดกโลก]]**ของประเทศเอสโตเนียทั้งสิ้น 2 แหล่ง 

## สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
: **หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก*

## สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศเอสโตเนียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 3 แห่ง

## อ้างอิง


อสโตเนีย

หมวดหมู่:ประเทศเอสโตเนีย
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศไอซ์แลนด์

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียน**[[แหล่งมรดกโลก]]**ของประเทศไอซ์แลนด์ทั้งสิ้น 3 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 1 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 2 แหล่ง 

## สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
### แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
: **หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก*

### แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
: **หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก*

## สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศไอซ์แลนด์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง

## อ้างอิง

อซ์แลนด์

หมวดหมู่:ประเทศไอซ์แลนด์
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในนครรัฐวาติกัน

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่ง**[[มรดกโลก]]**ของนครรัฐวาติกันทั้งสิ้น 2 แหล่ง  เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมทั้ง 2 แหล่ง 

## สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก
: **หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก*

## สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
นครรัฐวาติกันไม่มีมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคต 

## อ้างอิง


นครรัฐวาติกัน

หมวดหมู่:นครรัฐวาติกัน
อันนาศิรียะฮ์

**อันนาศิรียะฮ์**  () เป็นนครในประเทศอิรัก ตั้งอยู่บนลุ่มแม่น้ำยูเฟรทีส ตั้งห่างจากกรุงแบกแดดทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ราว 225 ไมล์ (370 กม.) อยู่ใกล้กับโบราณสถานเมืองอูร์ เป็นเมืองหลวงของเขตผู้ว่าการษีกอร ในปี ค.ศ. 2003 มีประชากรราว 560,000 คน ทำให้เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับสี่ของประเทศอิรัก ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ประชากรนับถือหลากหลายศาสนา คือ เป็นชาวมุสลิม ยิว มันดาอี แต่ปัจจุบันประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม นิกายชีอะฮ์ 

เมืองก่อตั้งโดยเผ่าอัลมุนตะฟิก (Al-Muntafiq) ช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง อังกฤษเข้ายึดเมืองในช่วงจักรวรรดิออตโตมัน ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1915 มีทหารอังกฤษตาย 400 นาย และทหารอินเดียและตุรกีตายมากกว่า 2,000 นาย ในสงครามที่เมืองอันนาศิรียะฮ์ในวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1915

ในปลายศตวรรษที่ 19 ในช่วงจักรวรรดิออตโตมัน ได้กลายมาจุดสัญจรที่สำคัญ เป็นศูนย์กลางพื้นที่ปลูกอินทผลัม มีอุตสาหกรรมครัวเรือนอย่างเช่น การสร้างเรือ งานไม้และเครื่องเงิน พิพิธภัณฑ์ของเมืองมีวัตถุโบราณจากยุคซูเมอร์ อัสซีเรีย บาบิโลเนีย และจากราชวงศ์อับบาซียะฮ์ เมืองยังอยู่ใกล้โบราณสถานเมืองอูร์และลาร์ซา

ในปี ค.ศ. 1991 ช่วงสงครามอ่าวเปอร์เซีย อันนาศิรียะฮ์ถือเป็นจุดไกลสุดที่กองพลพลร่มที่ 82 และกองพลพลร่มที่ 101 ได้เข้าไปถึงอิรัก โดยเข้าไปถึงถนนหลักนอกเมือง ต่อมาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1991 หลังจากที่สงครามจบลง ผู้นับถือศาสนาอิสลาม นิกายชีอะฮ์ ได้ร่วมปฏิวัติโค่นล้มประธานาธิบดีซัดดัม ฮุสเซน การปฏิวัติที่ให้เกิดความสูญเสีย กองทัพอิรักสังหารประชาชนเป็นจำนวนมาก โดยมีการสังหารหมู่โดยรัฐบาลอิรัก

จนกระทั่งถึงสงครามปี ค.ศ. 2003 อันนาศิรียะฮ์ถือเป็นเมืองที่มีชุมชนชาวมันดาอี มากที่สุดในอิรัก
## ภูมิอากาศ





## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศอิรัก
แม่น้ำเบ๊นแจ

thumb|350px|แม่น้ำเบ๊นแจ

**แม่น้ำเบ๊นแจ** () เป็นแม่น้ำในประเทศเวียดนาม มีความยาวทั้งสิ้น 30 กิโลเมตร ไหลผ่านจังหวัดเบ๊นแจ

## อ้างอิง

เบ๊นแจ
อุทยานแห่งชาติซวนเซิน

**อุทยานแห่งชาติซวนเซิน** () เป็นอุทยานแห่งชาติในอำเภอเตินเซิน จังหวัดฟู้เถาะ ประเทศเวียดนาม จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1986 เป็นเขตสงวนธรรมชาติ และมีพื้นที่รวมทั้งหมด 150.48 ตารางกิโลเมตร หรือ 94,050 ไร่

อุทยานแห่งนี้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของภูเขาฮหว่างเลียน และห่างจากจุดบรรจบของแม่น้ำแดง และแม่น้ำดำประมาณ 45 กิโลเมตร

## สมุดภาพ

ไฟล์:Xuan Son.JPG
ไฟล์:Xuan Son 3.jpg


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Official site 

หมวดหมู่:อุทยานแห่งชาติในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:จังหวัดฟู้เถาะ
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศมอนเตเนโกร

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียน**[[แหล่งมรดกโลก]]**ของประเทศมอนเตเนโกรทั้งสิ้น 4 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 3 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง

## สถานที่ที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก
### แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
: **หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก*

### แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
: **หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก*

## สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น
ประเทศมอนเตเนโกรมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง

## อ้างอิง

มอนเตเนโกร

หมวดหมู่:ประเทศมอนเตเนโกร
รีมิกซ์

**รีมิกซ์** () เป็นส่วนหนึ่งของสื่อที่เปลี่ยนแปลงจากเดิมโดยการเพิ่มเข้า เอาออก หรือการเปลี่ยนชิ้นส่วนของสื่อ ไม่ว่าจะเป็นเพลง งานศิลปะ หนังสือ วิดีโอ หรือภาพถ่ายล้วนทั้งสามารถเรียกว่ารีมิกซ์ได้ทั้งนั้น ลักษณะที่สำคัญของรีมิกซ์ คือ การเปลี่ยนแปลงส่วนต่าง ๆ เพื่อสร้างสิ่งใหม่

 ส่วนใหญ่แล้ว คำว่ารีมิกซ์มักเกี่ยวข้องกับดนตรีและเพลง การรีมิกซ์เพลงอาจเกิดขึ้นได้จากเหตุผลหลายอย่าง ได้แก่
* เพื่อปรับหรือแก้ไขสำหรับเล่นในวิทยุหรือไนต์คลับ
* เพื่อปรับปรุงต้นฉบับของเพลงเก่าที่ไม่ได้รับความนิยมแล้ว
* เพื่อปรับเปลี่ยนเพลงให้เหมาะกับแนวเพลงที่เฉพาะเจาะจง
* เพื่อเปลี่ยนแปลงบางเสียงเพื่อช่วยให้เข้าถึงผู้รับฟังที่แตกต่างกัน
* เพื่อปรับเปลี่ยนเพลงตามวัตถุประสงค์ทางศิลปะ
* เพื่อเพิ่มเวอร์ชันของเพลง ซึ่งใช้ในโบนัสแทร็ก หรือหน้าบี ตัวอย่างเช่น เมื่อซีดีซิงเกิลสามารถบรรจุได้ 4 แทร็ก
* เพื่อสร้างการเชื่อมต่อกันระหว่างศิลปินขนาดเล็กกับศิลปินที่ประสบความสำเร็จมากกว่า เช่น แฟตบอยสลิม รีมิกซ์เพลง "Brimful of Asha" ต้นฉบับโดย Cornershop

หมวดหมู่:เทคนิคทางดนตรี
รายชื่อรัฐมนตรีสตรีไทย

รายนามต่อไปนี้เป็นสตรีที่ได้ดำรงตำแหน่งในคณะรัฐมนตรีไทย

## นายกรัฐมนตรี
 ดำรงตำแหน่งอยู่ในปัจจุบัน

## รองนายกรัฐมนตรี
 ดำรงตำแหน่งอยู่ในปัจจุบัน

## รัฐมนตรีว่าการ
 ดำรงตำแหน่งอยู่ในปัจจุบัน

## รัฐมนตรีช่วยว่าการ
 ดำรงตำแหน่งอยู่ในปัจจุบัน

## รัฐมนตรีสตรีในปัจจุบัน

## อดีตรัฐมนตรีสตรีที่ยังมีชีวิตอยู่
ปัจจุบันมีอดีตรัฐมนตรีสตรีที่ยังมีชีวิตอยู่ทั้งสิ้น 47 คน มีรายชื่อดังต่อไปนี้


ไฟล์:No image (female).svg|รองศาสตราจารย์ยุพา อุดมศักดิ์
ไฟล์:No image (female).svg|รองศาสตราจารย์วิมลศิริ ชำนาญเวช
ไฟล์:No image (female).svg|สุคนธ์ กาญจนาลัย
ไฟล์:No image (female).svg|รองศาสตราจารย์สายสุรี จุติกุล
ไฟล์:No image (female).svg|คุณหญิงไขศรี ศรีอรุณ
ไฟล์:No image (female).svg|อรนุช โอสถานนท์
ไฟล์:Kalaya Sophonpanich.jpg|คุณหญิงกัลยา โสภณพนิช
ไฟล์:No image (female).svg|อุไรวรรณ เทียนทอง
ไฟล์:No image (female).svg|บุญรื่น ศรีธเรศ
ไฟล์:No image (female).svg|เตือนใจ นุอุปละ
ไฟล์:ทิพาวดี เมฆสวรรค์.jpg|คุณหญิงทิพาวดี เมฆสวรรค์
ไฟล์:Paveena Hongsakul.jpg|ปวีณา หงสกุล
ไฟล์:A tantara.jpg|อภิรดี ตันตราภรณ์
ไฟล์:Supatra Masdit.jpg|คุณหญิงสุพัตรา มาศดิตถ์
ไฟล์:No image (female).svg|พวงเล็ก บุญเชียง
ไฟล์:No image (female).svg|สิริกร มณีรินทร์
ไฟล์:No image (female).svg|เบญจา หลุยเจริญ
ไฟล์:อรรชกา สีบุญเรือง เมื่อปี 2013.jpg|อรรชกา สีบุญเรือง
ไฟล์:No image (female).svg|พลโทหญิง พูนภิรมย์ ลิปตพัลลภ
ไฟล์:No image (female).svg|รฎาวัญ วงศ์ศรีวงศ์
ไฟล์:Chutima Bunyapraphasara.jpg|ชุติมา บุณยประภัศร
ไฟล์:Puangpet-Chunlaiad.jpg|พวงเพ็ชร ชุนละเอียด
ไฟล์:No image (female).svg|อนงค์วรรณ เทพสุทิน
ไฟล์:พรรณสิริ กุลนาถศิริ.jpg|พรรณสิริ กุลนาถศิริ
ไฟล์:Sansanee Narkpongse.jpg|ศันสนีย์ นาคพงศ์
ไฟล์:นลินี ทวีสิน.jpg|นลินี ทวีสิน
ไฟล์:กัญจนา ศิลปอาชา.jpg|กัญจนา ศิลปอาชา
ไฟล์:H.E. Ms. Kobkarn Wattanavrangkul, Minister of Tourism, Kingdom of Thailand (26026502880) (cropped).jpg|กอบกาญจน์ วัฒนวรางกูร
ไฟล์:Khun Ying Sudarat Keyuraphan.jpg|คุณหญิงสุดารัตน์ เกยุราพันธุ์
ไฟล์:Phornthiwa Saksiriwetkul 2009 (cropped).jpg|พรทิวา ศักดิ์ศิริเวทย์กุล
ไฟล์:No image (female).svg|กฤษณา สีหลักษณ์
ไฟล์:Mananya Thaiset.jpg|มนัญญา ไทยเศรษฐ์

ไฟล์:มัลลิกา จิระพันธุ์วาณิช.jpg|มัลลิกา จิระพันธุ์วาณิช
ไฟล์:Manaporn Charoensri.jpg|มนพร เจริญศรี
ไฟล์:No image (female).svg|กนกวรรณ วิลาวัลย์
ไฟล์:THAI PRIME MINISTER YINGLUCK SHINAWATRA in 2013 (cropped).jpg|ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
ไฟล์:นางสาวนริศรา ชวาลตันพิพัทธ์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศ - Flickr - Abhisit Vejjajiva (cropped).jpg|นริศรา ชวาลตันพิพัทธ์ 

ไฟล์:ตรีนุช เทียนทอง.jpg|ตรีนุช เทียนทอง 

ไฟล์:Narumon Pinyosinwat 2024.jpg|ศาสตราจารย์นฤมล ภิญโญสินวัฒน์ 
ไฟล์:No image (female).svg|สุกุมล คุณปลื้ม 
ไฟล์:Lintiporn Warinwatchararoj.jpg|ผู้ช่วยศาสตราจารย์ลิณธิภรณ์ วริณวัชรโรจน์ 
ไฟล์:ศศิธร กิตติธรกุล.jpg|ศศิธร กิตติธรกุล 
ไฟล์:ธีรรัตน์ สำเร็จวาณิชย์ 2565.jpg|ธีรรัตน์ สำเร็จวาณิชย์ 
ไฟล์:Pimphattra Wichaikul, 8 Feb 2024 (cropped).jpg|พิมพ์ภัทรา วิชัยกุล 
ไฟล์:Sudawan Wangsuphakijkosol 2024.jpg|สุดาวรรณ หวังศุภกิจโกศล 

ไฟล์:Paetongtarn Shinawatra June 2025.jpg|แพทองธาร ชินวัตร 
ไฟล์:No image (female).svg|จิราพร สินธุไพร 



## ดูเพิ่ม
*คณะรัฐมนตรีไทย
*การเมืองไทย

## แหล่งข้อมูลอื่น
* List of female cabinet ministers of Thailand

หมวดหมู่:รายชื่อรัฐมนตรีและเสนาบดีของไทย
ไทย
หมวดหมู่:รายชื่อสตรีไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองสตรีชาวไทย
คูนิชิเงะ คามาโมโตะ

**คูนิชิเงะ คามาโมโตะ** () เกิดเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1944 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ผู้ได้รับรางวัลเหรียญทองแดงกับทีมชาติญี่ปุ่น ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 ที่กรุงเม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก และเขายังเป็นผู้ที่ทำประตูสูงสุดหลังจบรายการการแข่งขันด้วยจำนวนประตู 7 ประตู โดยคามาโมโตะได้รับการขนานนามบ่อยครั้งว่าเป็นหนึ่งในผู้เล่นชาวญี่ปุ่นที่ดีที่สุดในตลอดกาล

คามาโมโตะเกิดและเติบโตที่เมืองเกียวโต เขาได้เข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมปลายยามาชิโระ หลังจากนั้นเขาได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัยวาเซดะ เลือกเรียนวิชาเอกการพาณิชย์ และได้เป็นศิลปศาสตร์บัณฑิตดีกรีจากมหาวิทยาลัยวาเซดะในปี ค.ศ. 1996 ซึ่งเขาได้ลงเล่นทีมชาติญี่ปุ่นครั้งแรกในช่วงมหาวิทยาลัย โดยได้เข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 ที่เมืองโตเกียว และโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 ที่เมืองเม็กซิโกซิตี, ประเทศเม็กซิโก

คามาโมโตะเป็นซูเปอร์สตาร์คนแรกในเจแปนนีสลีก ซึ่งเป็นผู้ที่ทำประตูสูงสุดในเจแปนซอกเกอร์ลีก เป็นจำนวน 6 ครั้งภายใต้การเล่นให้กับสโมสรของเขา หลังจากนั้นเขาได้ประกาศเลิกเล่นและกลายมาเป็นผู้จัดการทีมยันมาร์ ดีเซล หรือเซเรซโซ โอซากะ ชื่อปัจจุบันในตอนนี้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978 จนถึง ค.ศ. 1984 และรับหน้าที่เป็นผู้จัดการทีมกัมบะ โอซากะในปี ค.ศ. 1991 จนถึง ค.ศ. 1994 หลังจากนั้นเขาได้เข้ารับตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

คามาโมโตะเริ่มผันตัวเป็นนักการเมืองตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 และเป็นรองประธานสมาคมฟุตบอลญี่ปุ่นตั้งแต่เดือน กรกฎาคม ค.ศ. 1998

คามาโมโตะเสียชีวิตในวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 2025 ด้วยโรคปอดบวม ในโรงพยาบาลในโอซากะ

## สถิติสโมสร

## สถิติทีมชาติ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Japan Soccer Archive: Biography and action photos 

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักฟุตบอลโอลิมปิกของประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ประเทศญี่ปุ่น)
หมวดหมู่:ผู้เล่นเซเรซโซ โอซากะ
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมเซเรซโซ โอซากะ
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมกัมบะ โอซากะ
หมวดหมู่:บุคคลจากเกียวโต
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยวาเซดะ
ศาลเจ้าคามิงาโมะ

thumb|right|250px|ศาลเจ้าคามิงาโมะ

**ศาลเจ้าคามิงาโมะ** () หรือชื่อทางการคือ **ศาลเจ้าคาโมวาเกอิกาซูจิ** () เป็นศาลเจ้าชินโตที่สำคัญ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำคาโมะทางตอนเหนือของนครเกียวโต สร้างขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 678  เป็นหนึ่งในศาลเจ้าชินโตที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น และเป็นหนึ่งในสิบเจ็ดอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกจากยูเนสโก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ศาลเจ้าคามิงาโมะ 

คามิงาโมะ
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น