open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ฝอยทอง

**ฝอยทอง** (, *ฟียุชดึโอวุช*, "เส้นด้ายที่ทำจากไข่") เป็นขนมโปรตุเกส ลักษณะเป็นเส้นฝอยสีทอง ทำจากไข่แดงของไข่เป็ด เคี่ยวในน้ำเดือดและน้ำตาลทราย ชาวโปรตุเกสใช้รับประทานกับขนมปัง กับอาหารมื้อหลักจำพวกเนื้อสัตว์ และใช้รับประทานกับขนมเค้ก โดยมีกำเนิดจากเมืองอาไวรู (Aveiro) เมืองชายฝั่งทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศโปรตุเกส

ฝอยทองเป็นที่รู้จักในประเทศสเปนว่า **อูเอโบอิลาโด** ( "ไข่ที่ปั่นเป็นเส้นด้าย"), ในประเทศญี่ปุ่นว่า **เครังโซเม็ง** ( "เส้นไข่ไก่"), ในประเทศกัมพูชาว่า **วาวี** () ในประเทศมาเลเซียว่า **จาลามัซ** ( "ตาข่ายทอง") และในมาลาบาร์เหนือ รัฐเกรละ ประเทศอินเดียว่า **มุตตามาลา** ( "ฝอยไข่")

## ประวัติ
thumb|ฝอยทองในเมืองฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น
[thumb|ฝอยทองที่ซื้อจากร้านขายขนมใน[ประเทศบราซิล]]
### ประเทศไทย
ฝอยทองแพร่เข้ามาในประเทศไทย พร้อมกับทองหยิบและทองหยอด ในสมัยกรุงศรีอยุธยา ในรัชกาลสมเด็จพระนารายณ์มหาราช โดยมารีอา กียูมาร์ ดึ ปีญา (ท้าวทองกีบม้า, พ.ศ. 2202–2265) ลูกครึ่งโปรตุเกส-ญี่ปุ่น ภรรยาของเจ้าพระยาวิชาเยนทร์ (คอนสแตนติน ฟอลคอน)  ท้าวทองกีบม้ามีหน้าที่เป็นหัวหน้าห้องเครื่องต้น เป็นผู้ทำอาหารเลี้ยงต้อนรับคณะราชทูตจากฝรั่งเศสที่มาเยือนกรุงศรีอยุธยาในสมัยนั้น

ทั้งนี้ฝอยทอง ปรากฏอยู่ใน *กาพย์เห่ชมเครื่องคาว-หวาน* บทพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่พระราชนิพนธ์ชมเชยฝีพระหัตถ์ในการแต่งเครื่องเสวยของสมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี ความว่า

นอกจากนี้ในตำรับอาหารของหม่อมราชวงศ์เตื้อง สนิทวงศ์ ยังระบุถึงการทำขนมฝอยเงิน โดยมีกรรมวิธีเช่นเดียวกับการทำฝอยทองทุกประการ หากแต่ใข้ไข่ขาวแทนไข่แดง ทำให้มีลักษณะเป็นฝอยรูปรังนกขนาดพอคำ แล้วนำขนมไข่แมงดา (ทองหยอดขนาดเล็ก) ใส่ไว้กลางฝอยเงินรูปรังนก ได้เป็นอาหารหวานอีกชนิด เรียกว่า "ไข่ในรัง"

### ประเทศญี่ปุ่น
เครังโซเม็งเข้ามาในประเทศญี่ปุ่นในยุคอาซูจิ–โมโมยามะ () ช่วงปี ค.ศ. 1568 – ค.ศ. 1600 (พ.ศ. 2111–2143) ที่จังหวัดนางาซากิ โดยพ่อค้าชาวโปรตุเกส หลังจากนั้นจึงแพร่หลายไปยังจังหวัดฟูกูโอกะ และเริ่มทำเพื่อจำหน่ายตามร้านขนมต่าง ๆ ในยุคเมจิ () เมื่อ 342 ปีก่อน ร้านมัตสึยาริเอมงที่จังหวัดฟูกูโอกะได้ทำเครังโซเม็งขึ้นซึ่งเป็นขนมหวานที่เป็นเอกลักษณ์ประจำของร้าน โดยปัจจุบันนั้นได้ดำเนินงานโดยรุ่นที่ 13

## ดูเพิ่ม
* ทองหยิบ
* ทองหยอด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* สูตรการทำ Fios de ovos 

หมวดหมู่:ขนมไทย
หมวดหมู่:ขนมโปรตุเกส
ภาษาคัง

**ภาษากัง** () หรือ **ภาษาไทกัง** () มีผู้พูดทั้งหมด 81,701 คน พบในประเทศลาว 47,636 คน (พ.ศ. 2538) ในแขวงหัวพันและเชียงขวาง พบในประเทศจีน 34,065 คน (พ.ศ. 2536) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลยูนนาน จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มภาษากัม-ไท สาขากัม-สุย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* http://lacito.vjf.cnrs.fr/pangloss/corpus/show_text.php?id=crdo-TNU_TAYKHANG_SOUND 
* Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.

คัง
คัง
ภาษากะตาง

**ภาษากะตาง** () หรือ**ภาษากะตัง** มีผู้พูดทั้งหมด 107,350 คน (พ.ศ. 2543) ทางภาคใต้ของลาวในแขวงสาละวัน สุวรรณเขต และจำปาศักดิ์ อยู่ใกล้เคียงกับจังหวัดอุบลราชธานี จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยกะตู

## อ้างอิง

* Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
กะตาง
สมาคมช่างนักบุญลูกา

*ดูองค์การคล้ายคลึงกันที่ [[สถาบันเซนต์ลูค]]*

[thumb|280px |ภาพนักบุญลูกาวาดภาพพระแม่มารี โดย [นิเคลาส์ มานูเอล (Niklaus Manuel)]]
**สมาคมช่างนักบุญลูกา** () เป็นชื่อที่ใช้กันโดยทั่วไปสำหรับสมาคมช่างจิตรกรและศิลปินอื่น ๆ ทางตอนเหนือของยุโรปโดยเฉพาะในบริเวณกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ เป็นชื่อที่ตั้งเป็นเกียรติแก่นักบุญลูกาผู้นิพนธ์พระวรสาร ที่ตำนานกล่าวกันว่าเป็นผู้วาดภาพเหมือนของพระแม่มารีย์ ฉะนั้นนักบุญลูกาจึงกลายมาเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์จิตรกรและศิลปินโดยทั่วไป

สมาคมช่างนักบุญลูกาที่มีชื่อเสียงที่สุดก่อตั้งขึ้นที่แอนต์เวิร์ป และมีบทบาทต่อมาจนปี ค.ศ. 1795 เมื่อมาหมดอำนาจลง ในเมืองต่าง ๆ รัฐบาลท้องถิ่นมอบอำนาจให้สมาคมออกกำหนดเกี่ยวกับอาชีพภายในแต่ละเมืองที่สมาคมตั้งอยู่ ฉะนั้นสมาชิกของสมาคมจึงต้องเป็นมาสเตอร์ที่ต้องได้รับการศึกษาและการฝึกหรือขายภาพเขียนให้แก่สาธารณชน กฎที่คล้ายคลึงกันปฏิบัติที่เดลฟท์ที่ผู้ที่เป็นสมาชิกของสมาคมเท่านั้นที่จะมีสิทธิขายภาพเขียนหรือตั้งห้องเขียนภาพได้ สมาคมแรก ๆ ในแอนต์เวิร์ปและบรูชสร้างหลักเกณฑ์ที่ใช้เป็นตัวอย่างในการก่อตั้งสมาคมในเมืองอื่น ๆ แม้แต่กฎการตั้งห้องเขียนภาพหรือการตั้งแผงขายภาพโดยตรงต่อสาธารณชน 

สมาคมช่างนักบุญลูกาไม่แต่เพียงเป็นผู้แทนจิตรกร ประติมากร และทัศนศิลปิน แต่ยังรวมถึงผู้ค้าขายศิลปะ, ศิลปินสมัครเล่น และแม้แต่ผู้รักศิลปะ (liefhebbers) ในยุคกลางสมาชิกส่วนใหญ่ของทุกสมาคมที่เกี่ยวกับศิลปะมักจะเป็นจิตรกรหนังสือวิจิตร ซึ่งเป็นสมาคมเดียวกับจิตรกรที่เขียนบนไม้และผ้า - ในบางเมืองก็อาจจะรวม “ผู้คัดเขียน” (scriveners) ด้วย นอกจากนั้นก็อาจจะรวมช่างทาสีบ้านและช่างตกแต่งด้วย แต่เมื่อศิลปินก่อตั้งเป็นสมาคมนักบุญลูกาขึ้นมาต่างหากโดยเฉพาะในเนเธอร์แลนด์ ความแตกต่างของผู้เป็นสมาชิกก็เปลี่ยนไป นอกจากจากกฎทั่วไปเกี่ยวกับการอาชีพแล้วโดยทั่วไปสมาคมก็ยังมีอำนาจในการตัดสินข้อขัดแย้งระหว่างศิลปินกับศิลปิน หรือศิลปินกับลูกค้าด้วย สรุปแล้วสมาคมก็มีอำนาจควบคุมอาชีพส่วนบุคคลของจิตรกรที่ในเมืองที่ไม่มีสมาคมศิลปินต้องแก่งแย่งกันเอง

right|thumb|240px|ภาพพิมพ์ทองแดงสมาคมช่างนักบุญลูกา ไม่ทราบชื่อศิลปิน

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* อักกาเดเมียดีซันลูกา

หมวดหมู่:สมาคมศิลปิน
หมวดหมู่:ศิลปะตะวันตก
หมวดหมู่:จิตรกร
อักกาเดเมียดีซันลูกา

*ดูองค์การคล้ายคลึงกันที่ [[สมาคมช่างนักบุญลูกา]]*

thumb|ภาพนักบุญลูกาวาดภาพพระแม่มารีย์ โดยกูเอร์ชีโน (Guercino)

**อักกาเดเมียดีซันลูกา** หรือ **วิทยาสถานนักบุญลูกา** (; ) เป็นสำนักจิตรกรของโรม ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1593 ภายใต้การนำของเฟเดริโค ซุคคาริ (Federico Zuccari) เพื่อเป็นการยกระดับงานของศิลปินจากการเป็นเพียง "ช่าง" ผู้ที่ร่วมก่อตั้งอีกสองคนคือจิโรลาโม มูซิอาโน (Girolamo Muziano) และเปียโร โอลิเวียริ (Pietro Olivieri) พระสันตะปาปาเป็นผู้อุปถัมภ์ มีอิทธิพลต่อการควบคุมของสถาบันในช่วงร้อยปีแรกของการก่อตั้ง สำนักตั้งชื่อตามนักบุญลูกาผู้นิพนธ์พระวรสาร ตำนานกล่าวกันว่าเป็นผู้วาดภาพเหมือนของพระนางมารีย์พรหมจารี ฉะนั้นนักบุญลูกาจึงกลายมาเป็นนักบุญผู้พิทักษ์จิตกรของสมาคมช่างนักบุญลูกา (Guild of Saint Luke) ที่กลายมาเป็นวิทยาสถานนักบุญลูกา (Accademia di San Luca)

ก่อนหน้าจะมาเป็นวิทยาสถานนักบุญลูกา ก็เป็น "Compagnia di San Luca" มาก่อน ซึ่งเป็นสมาคมของจิตรกรและจิตรกรหนังสือวิจิตรที่มีบทบัญญัติและสิทธิมานานก่อนหน้านั้นภายใต้สมเด็จพระสันตะปาปาซิกซ์ตุสที่ 4 เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1478

ในปี ค.ศ. 1605 สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 ก็มอบสิทธิและอำนาจแก่สถาบันในการฉลองวันฉลองนักบุญลูกาและในการให้อภัยโทษต่อผู้ถูกกล่าวหาว่าผิด ในคริสต์ทศวรรษ 1620 สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 ก็เพิ่มสิทธิให้แก่สำนักในการตัดสินว่าผู้ใดมีสิทธิที่จะเป็นศิลปินในกรุงโรมได้  ต่อมาสถาบันตกอยู่ภายใต้การอุปถัมภ์ของหลานของสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 พระคาร์ดินัลฟรันเชสโก บาร์เบรีนี (ผู้อาวุโส) (Francesco Barberini (seniore)) ผู้แต่งตั้งให้โจวันนี ฟรันเชสโก โรมาเนลลี (Giovanni Francesco Romanelli) เป็นผู้อำนวยการในปี ค.ศ. 1638 ต่อมาในปี ค.ศ. 1633 สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 ทรงมอบให้สำนักมีอำนาจในการเก็บภาษีจากศิลปินทุกคนรวมทั้งผู้ค้าขายศิลปะและมีเอกสิทธิ์ในการจ้างการเขียนภาพสำหรับโครงการสำหรับสารธารณชน สิทธิหลังนี้มีผู้ต่อต้านกันมากและไม่มีผลในการบังคับเท่าใดนัก

ในช่วงเวลานี้พระสันตะปาปาก็มีอำนาจในการควบคุมและการเลือกผู้นำของสำนัก นักวิจารณ์สมัยใหม่กล่าวว่าเป็นสำนักที่โดยทั่วไปมีจุดประสงค์ที่จะเพิ่มการศึกษาให้แก่จิตรกร แต่ตามความเป็นจริงแล้วเป็นที่ควบคุมการแสดงออกทางศิลปะโดยสถาบันศาสนา ผู้อำนวยการของสำนักมาจากจิตรกรคนสำคัญ ๆ ที่รวมทั้งโดเมนีโก ซัมปีเอรี และจัน โลเรนโซ แบร์นีนี แต่ก็มีจิตรกรคนสำคัญคนอื่น ๆ ที่มิได้รับการยอมรับเข้าเป็นสมาชิก

ปัญหาความขัดแย้งอื่น ๆ ภายในสถาบันก็รวมทั้งกรณีปีเอโตร ดา กอร์โตนา (Pietro da Cortona) อันเดรอา ซัชชี (Andrea Sacchi) มีความเห็นเกี่ยวกับจำนวนคนที่เหมาะสมที่ควรจะปรากฏในภาพ หรือกรณีกลุ่ม บัมบอชชันติ (Bamboccianti) [โจวันนี เบลโลรี ให้ปาฐกถาสำคัญในหัวเรื่องจิตรกรรมที่สำนัก เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 จิตรกรมาร์โก เบเนฟีอัล (Marco Benefial) วิจารณ์สำนักในฐานะคนภายนอก ได้รับเข้าเป็นสมาชิก และต่อมาถูกไล่ออกเพราะวิจารณ์สำนักในฐานะคนภายใน

สำนักยังคงมีบทบาทในปัจจุบัน ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งสำนักก็มีประติมากรรมของสมาชิกแต่ละคนแต่ต่อมาเปลี่ยนเป็นเพียงภาพเขียน ในปัจจุบันสำนักตั้งอยู่ที่พาลัซโซคาร์เปนยาที่จตุรัสอักกาเดเมียดีซันลูกา และเป็นที่สะสมงานจิตรกรรมและประติมากรรมที่รวมทั้งภาพเหมือนประมาณ  500 ชิ้นและงานเขียนอื่น ๆ ที่รวมทั้งงานการวาดเส้น

== อ้างอิง ==
* 


== ดูเพิ่ม ==
* [สมาคมช่างนักบุญลูกา (Guild of Saint Luke)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* วิทยาสถานนักบุญลูกา 
* หอศิลป์สถาบันเซนต์ลูค

อักกาเดเมียดีซันลูกา
ซันลูกา
ภาษาจื๊ต

**ภาษาจื๊ต** มีผู้พูดทั้งหมด 4,279 คน อยู่ในเวียดนาม 3,829 คน (พ.ศ. 2542) ตามแนวชายแดนลาว ในลาวมี 450 คน (พ.ศ. 2538) ในแขวงคำม่วน ใกล้ชายแดนเวียดนาม จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตร-เอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขาเหวียต-เหมื่อง

## การจัดอันดับ
ข้อมูลกลุ่มย่อยจื๊ตสามกลุ่มได้มีระบุเบื้องต้นแล้วใน Babaev & Samarina (2021).

*Mày, Rục, Sách
*Arem
*Kri, มะแล็ง (Malieng); Alves & Sidwell (2021) จัดให้ Kri และมาแล็งอยู่ในกลุ่มภาษาเวียดติกตะวันตก

## การกระจาย
มีผู้พูดภาษาจื๊ตในหมู่บ้านในประเทศเวียดนาม

;Sách
*Lâm Hóa
*Hóa Tiến
*Lâm Sum
*Hóa Hợp
*Hóa Lương
*Thượng Hóa

;Mày
*Ca Oóc
*Bai Dinh
*Cha Lo

;Rục
*Yên Hợp
*Phú Minh

## อ้างอิง

* Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.

## แหล่งข้อมูลอื่น
* The Chứt 05:06 PM 21/01/2016
* Người Chứt Committee on Ethnic Minority Affairs 03:44 PM 04/11/2015

จื๊ต
จื๊ต
ภาษาสิลา

**ภาษาสิลา** (Sila) หรือ**ภาษาสิดา** มีผู้พูดทั้งหมด 2,612 คน พบในลาว 1,772 คน (พ.ศ. 2538) ทางภาคเหนือ พบในเวียดนาม 840 คน (พ.ศ. 2542) ในจังหวัดลายเจา เป็นภาษาของชนกลุ่มน้อยในเวียดนามซึ่งอพยพมาจากลาว อยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า สาขาโลโล-พม่า สาขาย่อยโลโล

## อ้างอิง
* Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
สิลา
สิลา
บี-โอ-วาย

**บี-โอ-วาย** ( ย่อมาจาก **Blood Of Youth**) เป็นชื่อของนักร้องกลุ่มบอยแบนด์ในประเทศไทย สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ปัจจุบัน บี-โอ-วาย ได้ประกาศแยกวงอย่างเป็นทางการแล้ว

## ประวัติ
บี.โอ.วาย เกิดจากเจมส์ เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์ ต้องการจะทำวงบอยแบนด์เสนอทางแกรมมี่จนกระทั่งได้
4 หนุ่มกลุ่มวัยรุ่นรวมตัวกัน  จนกลายมาเป็นเพื่อนกัน ซึ่งบางคนอาจฝากผลงานก่อนหน้านี้
บี.โอ.วาย มีสมาชิก ด้วยกันทั้งหมด 4 คน คือ

* กฤษณกัณท์ มณีผกาพันธ์ (เต็งหนึ่ง) จากเวทีดัชชี่บอย 2007
* กิจเกษม แมคแฟดเดน (เจมส์) ลูกครึ่ง ไทย-อังกฤษ จากเวทีดัชชี่บอย 2006
* เลโอ โซสเซย์ (เลโอ) ลูกครึ่ง ไทย-ฝรั่งเศส 
* ณัฐชา จันทพันธ์ (เมาส์) จากเวทีดัชชี่บอย 2006

## สมาชิก

## ผลงานเพลง

### สตูดิโออัลบั้ม

### เพลงประกอบโฆษณา
พ.ศ. 2552 เพลง Crazy For You (เพลงประกอบโฆษณา Cornetto คอร์นเน็ตโต้)

## คอนเสิร์ต

### คอนเสิร์ต B-O-Y You and Mind Forever (พ.ศ.2553)
จัดขึ้นในวันเสาร์ที่ 7 สิงหาคม 2553
#First Love First Hurt
# Because of You
# อะไรก็ได้ในใจเธอ
# ถ้าหากไม่เคยเจ็บ
# คืนเดียวกัน
# เธอน่ารัก
# Darling
# เหงาจังเลย
# ไม่อยากให้เพลงจบ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  B-O-Y club 
* B.O.Y.

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติไทย
หมวดหมู่:บอยแบนด์ไทย
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี เรคคอร์ดส
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 2000
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:ยูทูบเบอร์ชาวไทย
การยิงธนู

thumb|การยิงธนูของชาวทิเบต
**การยิงธนู** (archery) เป็นศิลปะการใช้อาวุธประเภทใช้ยิงจากที่ไกล มักใช้กันในสงครามหรือการสู้รบต่างๆ ประกอบด้วยคันธนู (bow) ซึ่งมีไว้เสียบลูกศร (arrow) ที่ปลายเป็นเหล็กแหลม คันธนูจะมีรูปร่างโค้งและขึงด้วยสายธนู (bow string)

ในการยิงธนูจะเริ่มจากการเอาลูกศรมาเสียบไว้ข้างคันธนูกับสายธนู จากนั้นก็จะดึงสายธนูให้ตึงเพื่อสะสมพลังงาน เมื่อปล่อยสายธนู พลังงานที่สะสมในคันธนูจะทำให้ลูกธนูพุ่งไปข้างหน้า ความไกลและความแรงขึ้นอยู่กับผู้ยิง

ธนูมีหลายแบบเช่น ธนูอาบยาพิษ เป็นต้น ปัจจุบันธนูได้พัฒนาเป็นเกมกีฬาในกีฬายิงธนูไป

#### รูปแบบการง้างลูกธนู
400px

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:การยิงธนู
หมวดหมู่:กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน
โรงเรียนสิรินธร

**โรงเรียนสิรินธร** (อักษรย่อ: ส.ธ.) เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษประเภทสหศึกษา และเป็นส่วนราชการสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสุรินทร์ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ เดิมชื่อ "โรงเรียนสตรีสุรินทร์"

**โรงเรียนสิรินธร** ก่อตั้งเมื่อ ปี พ.ศ. 2478 ต่อมาเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2506 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามโรงเรียนใหม่ว่า "โรงเรียนสิรินธร" ซึ่งเป็นพระนามของ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี

## ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง
* อรอุมา เกษตรพืชผล : ผู้ประกาศข่าว พิธีกร
* วัลลภ ตังคณานุรักษ์ เลขาธิการมูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ และยังเป็นคณะกรรมการเกี่ยวกับเด็กอีกมากมาย
* อัญชุลี ธีระวงศ์ไพศาล อดีตรองโฆษกสำนักงานตำรวจแห่งชาติ อดีตนักแสดง อดีตพิธีกรรายการโทรทัศน์ และอดีตจิตแพทย์โรงพยาบาลตำรวจ
* โกวิท วัฒนกุล นักแสดง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โรงเรียนประจำจังหวัด
หมวดหมู่:โรงเรียนในอำเภอเมืองสุรินทร์
หมวดหมู่:โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ
หมวดหมู่:โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติ
หมวดหมู่:โรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูง
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2484
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ
พระคริสต์รับศีลจุ่ม (แวร์รอกกีโอ)

*ดูบทความหลักที่ [[พระคริสต์รับศีลจุ่ม]]*

**พระคริสต์รับศีลจุ่ม** ()  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยอันเดรอา เดล แวร์รอกกีโอและห้องเขียนภาพ แวร์รอกกีโอเป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ภาพเขียนปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิ, ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี  

แวร์รอกกีโอเขียนภาพ “พระคริสต์รับศีลจุ่ม” เสร็จราวปี ค.ศ. 1475 เป็นภาพที่ได้รับจ้างโดยวัดซานซาลวิในฟลอเรนซ์ และตั้งอยู่ที่วัดจนปี ค.ศ. 1530 เป็นภาพที่เขียนในห้องเขียนภาพของอันดรีย เดล แวร์รอกกีโอที่เห็นลักษณะการเขียนได้จากพระวรกายของพระเยซูและนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ ชื่อเสียงของภาพอยู่ที่ผู้ช่วยแวร์รอกกีโอเขียนภาพ เทวดาผมสีทองทางด้านซ้ายเป็นงานเขียนของเลโอนาร์โด ดา วินชี ผู้ที่ทำงานอยู่กับแวร์รอกกีโอราวปี ค.ศ. 1470 นักวิจารณ์ศิลปะบางคนกล่าวว่าเทวดาองค์ที่สองวาดโดยจิตรกรฟลอเรนซ์ซานโดร บอตติเชลลี

ภาพเขียนแสดงภาพของนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์เทน้ำบนพระเศียรพระเยซูในการทำพิธีศีลจุ่ม ด้านบนสุดของภาพเป็นภาพมือของพระเจ้ายื่นลงมาและพระจิตที่กางปีกเหนือพระเศียรพระเยซูและรัศมีกางเขนที่แสดงว่าพระเยซูเป็นพระบุตรของพระเจ้าและส่วนหนึ่งของตรีเอกานุภาพ เทวดาสององค์ริมแม่น้ำถือฉลองพระองค์ของพระเยซู การวางรูปโดยทั่วไปว่าสร้างโดยแวร์รอกกีโอผู้เป็นครูและเจ้าของห้องเขียนภาพ และถือว่าเป็นงานชิ้นเอกชิ้นหนึ่งของแวร์รอกกีโอ

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* เลโอนาร์โด ดา วินชี

หมวดหมู่:อันเดรีย เดล เวร์โรชโช
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1470
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
หมวดหมู่:งานสะสมของหอศิลป์อุฟฟีซี
อูมิ เท็นจิง

**อุมิ เท็นจิน** ()เกิดวันที่ 25 มีนาคมที่จังหวัดโทจิงิ ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักพากย์การ์ตูนญี่ปุ่น

## อนิเมะ
#ฮันเตอร์ X ฮันเตอร์ (ปอนซู,ซูชิ,โครุโทปิ)
#มาโฮราบะ (คุโรซากิ อาซามิ)
#ดิจิม่อน แอดวานซ์ (โคอุชิโร่ อิซูมิ)
#ดิจิม่อน แอดวานซ์2 (โคอุชิโร่ อิซูมิ)
#โกะริโกะริ (ฮาเระฮาเระ)

## OVA
#ฮันเตอร์ X ฮันเตอร์(โครุโทปิ)

## ภาพยนตร์
#ดิจิม่อน แอดวานซ์  (โคอุจิโร่ อิซูมิ)
#ดิจิม่อน แอดวานซ์2 (โคอุจิโร่ อิซูมิ)

## เกม
#Summon Night (อาคาเนะ)
#Digimon World (Main Character)

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Umi Tenjin at Anime News Network
*Umi Tenjin  at Ryu's Seiyuu Infos

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดโทจิงิ
คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยพายัพ

**คณะบริหารธุรกิจ** มหาวิทยาลัยพายัพ เป็นหน่วยงานระดับคณะ สังกัดมหาวิทยาลัยพายัพ การเรียนการสอนวิชาชีพด้านบริหารธุรกิจเริ่มตั้งแต่การขออนุญาตจัดตั้งวิทยาลัยพายัพเมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2517 โดยเปิดสอนหลักสูตรปริญญาตรีครั้งแรกในสาขาวิชาการบริหารงานบุคคล 

## ประวัติ
คณะบริหารธุรกิจ เดิมคือ **"คณะสังคมศาสตร์"**' เริ่มต้นเปิดสอนตั้งแต่จัดตั้งวิทยาลัยพายัพ เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2517 โดยเปิดสอนหลักสูตรปริญญาตรีครั้งแรกในสาขาวิชาการบริหารงานบุคคล ต่อมาในปี พ.ศ. 2520 เปิดสอนอีก 3 สาขาวิชาได้แก่ สาขาวิชาการตลาด สาขาวิชาการเลขานุการ และสาขาวิชาการบัญชี

ในปี พ.ศ. 2527 ได้มีการแยกออกเป็นคณะสังคมศาสตร์ และคณะบริหารธุรกิจ โดยสาขาวิชาการบัญชีและสาขาวิชาอื่น ๆ อีก 4 สาขาวิชา ที่เคยสังกัดภาควิชาบริหารธุรกิจ คณะสังคมศาสตร์ ได้แยกมาจัดตั้งเป็น คณะบริหารธุรกิจ จนมาในปี พ.ศ. 2528 จึงมีการแยกคณะอีกครั้ง โดยตั้งเป็น "คณะบัญชีและการเงิน" และในปี พ.ศ. 2531 จึงได้ใช้ชื่อ "คณะบัญชี การเงินและการธนาคาร"

ในปี พ.ศ. 2549 มหาวิทยาลัยพายัพได้มีการจัดโครงสร้างองค์กรของมหาวิทยาลัยใหม่ โดยรวมหลักสูตรบริหารธุรกิจทั้งในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และหลักสูตรนานาชาติ เข้าอยู่ภายใต้การบริหารงานของ คณะบริหารธุรกิจ

ในปี พ.ศ. 2563 ได้เปิดสอนหลักสูตรใหม่ สาขาวิชาธุรกิจดิจิทัลและเทคโนโลยีทางการเงิน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คณะบริหารธุรกิจ
บริหารธุรกิจ
ตำบลหนองกอมเกาะ

**ตำบลหนองกอมเกาะ** เป็นตำบลในอำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลมีชัย และได้แยกออกมาในปี พ.ศ. 2524 แบ่งการปกครองเป็น 11 หมู่บ้าน

## อาณาเขตติดต่อ
* **ทิศเหนือ** ตำบลมีชัยและตำบลโพธิ์ชัย อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลโพธิ์ชัย อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลค่ายบกหวาน อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลปะโคและตำบลเมืองหมี อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย

## ลักษณะภูมิประเทศ
พื้นที่ส่วนมากเป็นพื้นที่ราบลุ่ม มีคลื่นลอนตื้นสลับเป็นบางส่วน ลักษณะพื้นดินเป็นดินทรายและดินร่วนปนทราย บางส่วนเป็นดินร่วนปนลูกรัง สูงจากระดับน้ำทะเล 170 เมตร ริมตำบลมีหนองน้ำขนาดใหญ่ โดยน้ำจากหนองกอมเกาะเป็นน้ำผิวดินมีอนุภาคดินเหนียวลอยอยู่ และมีค่าความนำไฟฟ้าที่ 100 ms ประชากรมีไฟฟ้าและน้ำประปารวมถึงโทรศัพท์สาธารณะครบทุกหมู่บ้าน

## เขตการปกครอง
ตำบลหนองกอมเกาะแบ่งออกเป็น 11 หมู่บ้าน ดังนี้
#  หมู่ที่  1  บ้านดอนดู่ (Ban Don Du)
#  หมู่ที่  2  บ้านนาไก่ (Ban Na Kai)
#  หมู่ที่  3  บ้านคุยนางขาว (Ban Khui Nang Khao)
#  หมู่ที่  4  บ้านนาเหลาทอง (Ban Na Lao Thong)
#  หมู่ที่  5  บ้านนาทา (Ban Na Tha)
#  หมู่ที่  6  บ้านโนนธาตุ (Ban Non That)
#  หมู่ที่  7  บ้านหนองเดิ่น (Ban Nong Doen)
#  หมู่ที่  8  บ้านแจ้งสว่าง (Ban Chaeng Sawang)
#  หมู่ที่  9  บ้านหนองกอมเกาะ (Ban Nong Kom Ko)
#  หมู่ที่  10  บ้านหนองขาม (Ban Nong Kham)
#  หมู่ที่  11  บ้านศรีเจริญ (Ban Si Charoen)

## องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
พื้นที่ตำบลหนองกอมเกาะอยู่ในความดูแลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
* **[[เทศบาลเมืองหนองคาย]]** ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 252 ถนนประจักษ์ศิลปาคม ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย 43000
* **[[องค์การบริหารส่วนตำบลหนองกอมเกาะ]]** ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 3 ตำบลหนองกอมเกาะ อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย 43000

## ประชากร
พื้นที่ตำบลหนองกอมเกาะในเขตเทศบาลเมืองหนองคายมีประชากร 1,652 คน และมีบ้าน 1,652 หลังคาเรือน ส่วนพื้นที่ตำบลในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองกอมเกาะมีประชากร 6,413 คน และมีบ้าน 1,871 หลังคาเรือน รวมทั้งตำบลมีประชากร 11,005 คน 3,623 หลังคาเรือน

## สถานศึกษา
* มหาวิทยาลัยขอนแก่น วิทยาเขตหนองคาย
* โรงเรียนหนองคายวิทยาคาร
* โรงเรียนธนากรสงเคราะห์
* โรงเรียนกีฬาจังหวัดหนองคาย
* โรงเรียนปทุมเทพวิทยาคาร

## สถานที่สำคัญ
* ศูนย์ราชการจังหวัดหนองคาย
* สำนักงานเกษตรจังหวัดหนองคาย
* สำนักงานประมงจังหวัดหนองคาย
* ด่านตรวจสัตว์น้ำจังหวัดหนองคาย
* สนามกีฬากลางจังหวัดหนองคาย
* หนองกอมเกาะ
* วัดพระธาตุราษฎ์บำรุง
* ตลาดสดแจ้งสว่าง
* พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำหนองคาย มหาวิทยาลัยขอนแก่น วิทยาเขตหนองคาย

## อ้างอิง

หนองกอมเกาะ
หมวดหมู่:อำเภอเมืองหนองคาย
แม่พระรับสาร (ดา วินชี)

*ดูบทความหลักที่ [[แม่พระรับสาร]]*

**แม่พระรับสาร** (ภาษาอังกฤษ: **Annunciation**) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิ, ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี  

เลโอนาร์โดเขียนภาพ “แม่พระรับสาร” ระหว่างปี ค.ศ. 1472 ถึงปี ค.ศ. 1475 เป็นภาพเหตุการณ์เทวดาเกเบรียลต่อพระแม่มารีย์ว่าจะทรงให้กำเนิดแก่พระเยซู เป็นฉากที่ดา วินชีตั้งในลานในสวนในวิลลาที่ฟลอเรนซ์

เทวดาถือดอกลิลลิhttp://commons.wikimedia.org/wiki/File:LiliumAuratumVVirginaleBluete2Rework.jpg ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์ของพระแม่มารี กล่าวกันว่าปีกที่วาดดาวิชิวาดจากปีกของนกที่กำลังบิน แต่ปีกถูกวาดให้ยาวขึ้นโดยจิตรกรรุ่นต่อมา

เมื่อหอศิลป์อุฟฟิซิได้ภาพมาในปี ค.ศ. 1867 จากสำนักสงฆ์ซานบาร์โทโลเมโอแห่งมอนเตโอลิเวโตไม่ไกลจากฟลอเรนซ์ เป็นภาพที่ระบุว่าวาดโดยโดเมนนิโค เกอร์ลันเดา ที่เหมือนกับดา วินชีที่ฝึกงานกับอันดรีย เดล เวอร์โรชชิโอ ในปี ค.ศ. 1869 นักวิจารณ์ศิลปะบางคนเห็นว่าเป็นงานของดา วินชีเมื่อเพิ่งเริ่มเขียน

เวอร์โรชชิโอใช้สีที่มีตะกั่วและฝีแปรงที่หนัก และทิ้งจดหมายไว้ไห้ดา วิชีเขียนฉากหลังและเทวดาให้เสร็จ ดา วินชีใช้ฝีแปรงที่เบากว่าและสีที่ไม่มีตะกั่ว เมื่อเอ็กซเรย์ภาพงานของเวอร์โรชชิโอเห็นได้ชัดขณะที่งานของดา วินชีไม่ปรากฏ

โต๊ะหินอ่อนหน้าพระแม่มารีอาจจะเป็นที่เก็บศพของเปียโร ดิ โคสิโม เดอ เมดิชิในบาซิลิกาซานโลเร็นโซที่เวอร์โรชชิโอกำลังแกะอยู่ในช่วงนั้น

## เกร็ดความรู้
เป็นที่กล่าวถึงความอัจฉริยะในตัวของ ดา วินซี ว่า ภาพของพระแม่มารีส่วนบนจะอยู่กึ่งกลางของพนังด้านหลังพอดี ราวกับว่าอยู่ในกรอบรูปที่กำหนด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เลโอนาร์โด ดา วินชี
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1470
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพระแม่มารีย์
หมวดหมู่:งานสะสมของหอศิลป์อุฟฟีซี
เรือหลวงแวนการ์ด (S28)

thumb|right

**เรือหลวงแวนการ์ด (S28)** (HMS Vanguard (S28)) เป็น เรือดำน้ำติดหัวรบขีปนาวุธนิวเคลียร์ของอังกฤษ ติดหัวรบขีปนาวุธนิวเคลียร์แบบพร้อมยิงทันที 16 ลูก มีความยาว 492 ฟุต ระวางขับน้ำ 16,000 ตัน และความเร็ว 25 นอต ถูกปล่อยสู่ท้องทะเลในปี พ.ศ. 2535 มีลูกเรือ 145 คน 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เรือดำน้ำชั้นแวนการ์ด
หมวดหมู่:เรือดำน้ำ
หมวดหมู่:เรือดำน้ำสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เรือในสังกัดกองทัพเรือสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เรือดำน้ำของกองทัพเรือสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เรือที่ต่อในอังกฤษ
เรือดำน้ำชั้นทรียงฟ็อง

thumb|200px
**เรือดำน้ำชั้นทรียงฟ็อง** () เป็นเรือดำน้ำหัวรบขีปนาวุธนิวเคลียร์ของประเทศฝรั่งเศส ติดหัวรบขีปนาวุธนิวเคลียร์พร้อมยิงทันที 16 ลูก ความยาว 452 ฟุต ระยะทางขับน้ำ 14,000 ตัน ทำความเร็วได้เร็ว 25 นอต บรรจุลูกเรือ 110 คน 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น


ท
ทรียงฟ็อง
ชั้นทรียงฟ็อง
หมวดหมู่:เรือดำน้ำของกองทัพเรือฝรั่งเศส
หมวดหมู่:เรือดำน้ำฝรั่งเศส
หมวดหมู่:เรือดำน้ำพลังงานนิวเคลียร์
ปฏิญญากรุงเทพฯ

**ปฏิญญาอาเซียน** () หรือ **ปฏิญญากรุงเทพฯ** () เป็นเอกสารในการก่อตั้งสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งได้รับการลงนาม ณ กรุงเทพมหานคร ในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2510 โดยในขณะนั้นมีสมาชิกผู้ก่อตั้งจำนวน 5 ประเทศ ได้แก่ ไทย อินโดนีเซีย สิงคโปร์ มาเลเซีย และฟิลิปปินส์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะสกัดการแพร่ขยายของลัทธิคอมมิวนิสต์ในเวียดนาม โดยกำหนดหลักการเบื้องต้นของอาเซียน อย่างเช่น การร่วมมือกัน มิตรภาพและการไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวต่อสถานการณ์ภายในประเทศสมาชิกทั้งหมด วันดังกล่าวมีการจัดการเฉลิมฉลองเป็น **วันอาเซียน**

## ดูเพิ่ม
* ทฤษฎีโดมิโน
* กฎบัตรอาเซียน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ปฏิญญากรุงเทพ

หมวดหมู่:ปฏิญญา
หมวดหมู่:กฎหมายสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับไทย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสิงคโปร์
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับมาเลเซีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:สนธิสัญญาที่ได้ข้อสรุปในปี พ.ศ. 2510
ต่อหัว

**ต่อหัว** หรือ **รายหัว**  () เป็นคำศัพท์ที่มักจะถูกใช้ในเชิงสถิติ โดยเป็นการเฉลี่ยค่าสถิติในหัวเรื่องที่จะศึกษา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Per capita definition and explanation in simple terms, with examples  

หมวดหมู่:สถิติศาสตร์
เคลาส์ เอบเนอร์

thumb|เคลาส์ เอบเนอร์ (พ.ศ. 2550)
**เคลาส์ เอบเนอร์** (; 8 สิงหาคม พ.ศ. 2507, เวียนนา) เป็นนักเขียนและนักแปลชาวออสเตรีย ที่มีผลงานทั้งในภาษาเยอรมันและภาษากาตาลา

## ผลงาน
### หนังสือ (ในภาษาเยอรมัน)
* *Vermells*; กวีนิพนธ์, SetzeVents Editorial, Urús พ.ศ. 2552, ISBN 978-84-92555-10-9
* *Hominide*; เรื่องสั้นนวนิยาย, FZA Verlag, เวียนนา พ.ศ. 2551, ISBN 978-3-9502299-7-4
* *Auf der Kippe*; เรื่องสั้นร้อยแก้ว, Arovell Verlag, Gosau พ.ศ. 2551, ISBN 978-3-902547-67-5
* *Lose*; เรื่องสั้น, Edition Nove, Neckenmarkt พ.ศ. 2550, ISBN 978-3-85251-197-9

### เรียงความ
* "Josep Pla"; Zitig (นิตยสารออนไลน์) , เวียนนา พ.ศ. 2551
* "Was blieb vom Weißen Ritter?"; Wordshop X - Wiener Werkstattpreis พ.ศ. 2550, FZA Verlag, เวียนนา 2008
* "Die Stadt und das Meer"; *Reisenotizen*, FZA Verlag, เวียนนา พ.ศ. 2550, ISBN 978-3-9502299-4-3
* "Die Freiheit ist eine Funzel"; Lichtungen 109 (ISSN 1012-4705) , Graz พ.ศ. 2550
* "Von der Legende zur Modernität"; Literatur und Kritik 411/412 (ISSN 0024-466x) , ซัลทซ์บวร์ค พ.ศ. 2550
* "Die Kunst ist der Anfang"; Literarisches Österreich 1/2007 (นิตยสารวรรณกรรม, ZVR 295943463) , เวียนนา พ.ศ. 2550
* "Das Reizvolle der Prophezeiung"; Sterz 99 (นิตยสารวรรณกรรม, GZ 02Z033378M) , Graz พ.ศ. 2549
* "Das Gfrett mit der Reform"; Literarisches Österreich 2/2004 (นิตยสารวรรณกรรม, ZVR 295943463) , เวียนนา พ.ศ. 2547

## รางวัล
* พ.ศ. 2551 Wiener Werkstattpreis 2007, เวียนนา
* พ.ศ. 2550 Premio Internazionale di Poesia Nosside – บทกล่าวคำโคลง, Reggio Calabria
* พ.ศ. 2548 Feldkircher Lyrikpreis
* พ.ศ. 2547 La Catalana de Lletres 2004 – บทกล่าวคำโคลง, บาร์เซโลนา
* พ.ศ. 2525 Erster Österreichischer Jugendpreis, เวียนนา

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ ส่วนใหญ่เป็นภาษาเยอรมันและภาษากาตาลา บางข้อความในดัชนีและวรรณกรรมเป็นภาษาอังกฤษ (27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552)
* รายการเกี่ยวกับงานเขียน Grazer Autorinnen Autorenversammlung (GAV) สมาคมนักเขียนชาวออสเตรีย (27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552)
* ชีวประวัติ, Schreiblust-Verlag, เยอรมนี (27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552)

หมวดหมู่:นักเขียนชาวออสเตรีย
หมวดหมู่:บุคคลจากเวียนนา
เวลามาตรฐานอาเซียน

**เวลามาตรฐานอาเซียน** () คือ แนวคิดของกลุ่มประเทศสมาชิกอาเซียนในการกำหนดเวลามาตรฐานของประเทศสมาชิกทั้งหมดอยู่ที่ UTC+08:00 ชั่วโมง โดยที่ธุรกิจบางแห่งได้ปรับใช้เวลามาตรฐานอาเซียนไปเรียบร้อยแล้ว และจะปรากฏตัวย่อ "ACT" ในเอกสารทางการ การติดต่อสื่อสารและการแจ้งข่าว และยังมีพลเมืองชาวอาเซียนบางส่วนที่ปรับใช้เวลามาตรฐานอาเซียนแล้วเช่นกัน

เขตเวลาที่แตกต่างกันสี่โซนที่ใช้ในประเทศอาเซียนในปัจจุบัน ได้แก่ UTC+06:30 (พม่า), UTC+07:00 (กัมพูชา ลาว ไทย เวียดนาม และอินโดนีเซียตะวันตก) UTC+08:00 (สิงคโปร์ มาเลเซีย บรูไน ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซียกลาง) และ UTC+09:00 (อินโดนีเซียตะวันออก)

ข้อเสนอนี้จะตั้ง UTC+08:00 เป็นเวลากลางอาเซียน, พม่าเป็น UTC+07:00 และอินโดนีเซียตะวันออกเป็น UTC+09:00 ด้วยเหตุนี้ ภูมิภาคอาเซียนส่วนใหญ่จะใช้ UTC+08:00 ร่วมกับจีน ฮ่องกง มาเก๊า ไต้หวัน และออสเตรเลียตะวันตก หมู่เกาะทางตะวันออกของอินโดนีเซียจะยังคงอยู่ที่ UTC+09:00 โดยสอดคล้องกับเกาหลี ญี่ปุ่น ปาเลา และติมอร์-เลสเต

## รายการ

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*
*

## เว็บไซต์ที่ใช้เวลามาตรฐานอาเซียน
**Companies**
* ''Asian media Development Group'' 
**Sites**
* ''Lineage II'' South-East Asia (L2-SEA) official site 
* ''ASEAN - Asia's Perfect 10
* ''gameshogun.ws Blognet
 

หมวดหมู่:เขตเวลา
หมวดหมู่:สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
พัก จิน-ย็อง

**พัก จิน-ย็อง** (; เกิด 13 ธันวาคม ค.ศ. 1971) ชื่อในการแสดงว่า **เจ.วาย พัก** และ**ดิเอเชียนโซล** หรือย่อว่า **เจวายพี** เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง ผู้บริหารเพลงชาวเกาหลีใต้ ในปี ค.ศ. 1997 เขาก่อตั้งและเป็นซีอีโอของเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ หนึ่งในบริษัทด้านความบันเทิงที่ทำกำไรได้มากที่สุดในเกาหลีใต้ ซึ่งเจวายพีได้สร้างศิลปินที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงมากมายในบริษัทของเขา ได้แก่ เรน, วันเดอร์เกิลส์, ทูพีเอ็ม, มิสเอ, ก็อตเซเวน, เดย์ซิกซ์, ทไวซ์, สเตรย์คิดส์, อิดจี และเอ็นมิกซ์ เช่นเดียวกับกลุ่มแมนโดป็อป บอยสตอรี และกลุ่มเจป็อป นิจยู

## ผลงานเพลง
### สตูดิโออัลบั้ม

*1994: *Blue City*
*1995: *Tantara*
*1997: *Summer Jingle Bell*
*1998: *Even After 10 Years*
*1998: *Kiss Me*
*2001: *Game*
*2007: *Back To Stage*

### อีพี
* 2009: *Sad Freedom*
* 2012: *Spring - 5 Songs for 1 New Love*
* 2013: *Halftime*
* 2015: *24/34*
* 2016: *Still Alive*
* 2019: *FEVER*

## รายการโทรทัศน์
**[[รันนิงแมน]]* (รับเชิญ ตอนที่ 92)
**เคป็อปสตาร์* ฤดูกาลที่ 1 และ 2 ร่วมกับโบอา และยัง ฮย็อน-ซ็อก

## งานเบื้องหลัง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการ

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2514
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ชาวเอแอนด์อาร์
หมวดหมู่:นักร้องภาษาอังกฤษจากเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:นักร้องเคป็อป
หมวดหมู่:ผู้ชนะเมลอนมิวสิกอะวอดส์
หมวดหมู่:ผู้ชนะมามาอะวอดส์
หมวดหมู่:นักดนตรีจากโซล
หมวดหมู่:ผู้บริหารระดับสูงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักดนตรีแดนซ์ชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักเต้นชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักร้องป็อปชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ผู้บริหารอุตสาหกรรมดนตรีเกาหลีใต้
หมวดหมู่:โปรดิวเซอร์เพลงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:โปรดิวเซอร์รายการโทรทัศน์ชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยย็อนเซ
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
อัลเทอพีนาโคเทค

**อัลเทอพีนาโคเทค** (, "พิพิธภัณฑ์ศิลปะเก่า") เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ตั้งอยู่ที่คุนสท์อาเรอาล เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี "อัลเทอพีนาโคเทค" ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1836

พิพิธภัณฑ์เดิมเป็นพิพิธภัณฑ์ที่เก่าที่สุดแห่งหนึ่งในโลกที่เป็นหนึ่งในสามพิพิธภัณฑ์ของกลุ่มพีนาโคเทค (Pinakothek) ได้แก่ "น็อยเออพีนาโคเทค" (Neue Pinakothek, "พิพิธภัณฑ์ศิลปะใหม่") ที่แสดงงานสะสมงานที่สร้างตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 และ "พีนาโคเทคเดอร์โมแดร์เนอ" (Pinakothek der Moderne, "พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่") ที่แสดงงานสะสมศิลปะสมัยใหม่ ทั้งสามพิพิธภัณฑ์เป็นส่วนหนึ่งของ "คุนสท์อาเรอาล" (Kunstareal) หรือบริเวณพิพิธภัณฑ์ของมิวนิก

## สิ่งก่อสร้าง
พระเจ้าลุดวิกที่ 1 แห่งบาวาเรีย มีพระราชโองการให้เลโอ ฟ็อน เคล็นเซอ (Leo von Klenze) สร้างสิ่งก่อสร้างใหม่สำหรับเป็นที่เก็บงานสะสมศิลปะของราชวงศ์วิทเทิลส์บัค (Wittelsbach) ในปี ค.ศ. 1826 พิพิธภัณฑ์ออกแบบเพื่อที่จะแสดงงาน "การตัดสินครั้งสุดท้าย" โดยเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ ซึ่งเป็นงานเขียนบนผืนผ้าใบที่ใหญ่ที่สุดที่เคยเขียนกันมา สิ่งก่อสร้างถือกันว่าเป็นสิ่งก่อสร้างที่สมัยใหม่ในเวลานั้นและเป็นตัวอย่างของการก่อสร้างพิพิธภัณฑ์ในเยอรมนีต่อมาหลังจากที่เปิดในปี ค.ศ. 1836 และเป็นแบบอย่างแก่หอศิลป์ใหม่ ๆ ในกรุงโรม, เซนต์ปีเตอส์เบิร์ก, บรัสเซลส์ และคัสเซิล

พิพิธภัณฑ์ได้รับความเสียหายอย่างหนักในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ได้รับการก่อสร้างใหม่และเปิดให้ประชาชนเข้าชมได้อีกครั้งในปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 แต่การตกแต่งภายในอย่างหรูหรามิได้รับการสร้างใหม่
 
## ดูเพิ่ม
* พิพิธภัณฑ์
* งานสะสมของอัลเทอพีนาโคเทค

## แหล่งข้อมูลอื่น

## สมุดภาพ


ไฟล์:Peter Paul Rubens 105.jpg|"นั่งในสวนฮันนีย์ซัคเคิล"ราวปี ค.ศ. เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์   
ไฟล์:Leonardo da Vinci Madonna of the Carnation.jpg|"แม่พระแห่งดอกคาร์เนชัน"ค.ศ. 1478 - 1480 เลโอนาร์โด ดา วินชี
ไฟล์:Sandro Botticelli 016.jpg|"โทมนัสกับร่างพระเยซู"ราว ค.ศ. 1490ซันโดร บอตตีเชลลี  
ไฟล์:Tempi Madonna by Raffaello Sanzio - Alte Pinakothek - Munich - Germany 2017.jpg|"พระแม่มารีเท็มปิ"ค.ศ. 1508ราฟาเอล   
ไฟล์:Pieter Bruegel d. Ä. 037.jpg|"ดินแดนแห่งความอุดมสมบูรณ์"ราวปี ค.ศ. 1567ปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ)
ไฟล์:Bartolomé Esteban Perez Murillo 004.jpg|"เด็กกินองุ่นกับแตง"ราวปี ค.ศ. 1645-1655บาร์โตโลเม เอสเตบัน มูรีโย   
ไฟล์:Bouts anoiting.jpg|"เช็ดพระบาทพระเยซู"คริสต์ทศวรรษ 1440ดีร์ก เบาตส์   
ไฟล์:Lucas van Leyden-aria mit dem Kinde, der hl. Maria Magdalena und einem Stifter.jpg|"พระแม่มารีและพระบุตร"ปี ค.ศ. 1522 ลือกัส ฟัน ไลเดิน



หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมิวนิก
พิพิธภัณฑ์คาปิโตลิเน

**พิพิธภัณฑ์คาปิโตลิเน** (; ) เป็นกลุ่มพิพิธภัณฑ์ศิลปะและโบราณคดีที่ตั้งอยู่ที่นาโปลีในประเทศอิตาลี “พิพิธภัณฑ์คาปิโตลิเน” ตั้งอยู่ในพาลัซโซสามพาลัซโซรอบจตุรัสที่ผังที่ออกแบบโดยไมเคิล แอนเจโล ในปี ค.ศ. 1536 และสร้างต่อมาอีก 400 ปี ประวัติของพิพิธภัณฑ์เริ่มมาตั้งแต่ปี ค.ศ.  เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4 อุทิศงานสะสมบรอนซ์ให้แก่ประชาชนชาวโรมและตั้งอยู่บนเนินคาปิโตลิเน ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมางานสะสมก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น ที่รวมทั้งประติมากรรมโรมันโบราณ, ศิลปะจากยุคกลางและยุคเรอเนซองต์, งานสะสมอัญมณี, เหรียญ และอื่นๆ  ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์เป็นของและบริหารโดยรัฐบาลโรม

## อ้างอิง
 
 
## ดูเพิ่ม
* พิพิธภัณฑ์

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศอิตาลี 
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในโรม
ภาพที่ระบุว่าเขียนโดยการาวัจโจ

**ภาพที่ระบุว่าเขียนโดยการาวัจโจ** เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เคยได้รับการระบุว่าเขียนโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกชาวอิตาลี ภาพเหล่านี้เขียนระหว่าง ค.ศ. 1571 - 1610 การาวัจโจเป็นจิตรกรผู้มีชื่อเสียงมากระหว่างที่มีชีวิตอยู่แต่ถูกละเลยทันทีที่เสียชีวิตซึ่งทำให้เป็นการยากที่จะแยกงานเขียนที่การาวัจโจเขียนเองกับงานเขียนที่เลียนแบบโดยผู้ติดตามผู้มีฝีมือ

## “คนถอนฟัน”
มินา เกรกอริ สนับสนุนว่าเป็นงานของการาวัจโจในปี ค.ศ. 1992 และจอห์น แกชถกเถียงกรณีนี้ใน “Melita Historica” ในปี ค.ศ. 1998 ฝ่ายผู้สนับสนุนกล่าวว่าทุกคนในภาพเป็นบุคคลเดียวกับบุคคลในภาพอื่นที่เชื่อกันว่าเขียนโดยการาวัจโจ และยากจะเป็นไปได้ว่าผู้ที่วาดเลียนแบบจะหาแบบที่เหมือนกับแบบของการาวัจโจเอง นอกจากนั้นก็ยังเป็นลักษณะการเขียนของการาวัจโจ โดยเฉพาะเมื่อพำนักอยู่ที่มอลตาระหว่างปี ค.ศ. 1607 - 1608 และเป็นภาพประเภทเดียวกับเมื่อเริ่มงานเขียนภาพที่โรม 

ฝ่ายที่ค้านว่าไม่ใช่งานของการาวัจโจกล่าวว่าการาวัจโจไม่ได้เขียนงานเขียนชีวิตประจำวันหลังจากราว ค.ศ. 1600 และไม่มีหลักฐานใดๆ ที่บ่งถึงภาพเขียนภาพนี้ หรือภาพเขียนชีวิตประจำวันสมัยหลังในแหล่งข้อมูลเช่นจิโอวานนิ เปียโตร เบลโลริ ผู้ที่เที่ยวเสาะหาภาพเขียนของการาวัจโจ http://melitahistorica.250free.com/files/1998cara.html#_ftnref16

## “นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์”
“นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” จากบาเซิลมีลักษณะหลายอย่างที่คล้ายงานของการาวัจโจ - การใช้แสงเงาที่มืดลึก, รูปโดดของนักบุญ - แต่เป็นภาพที่ไม่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าเขียนโดยการาวัจโจ การเปรียบเทียบกับภาพเขียนของคาร์โล เซลลิตโต (Carlo Sellitto) แสดงให้เห็นว่าผู้ที่ได้รับอิทธิพลของการาวัจโจที่มีพรสวรรค์สามารถที่จะเขียนภาพที่ไม่แต่เพียงเหมือนภาพที่การาวัจโจเขียนแต่ยังสามารถถ่ายทอดความรู้สึกในการสื่อความหมายของภาพได้ด้วย และดีจนกระทั่งยากที่แยกออกได้ว่าเป็นงานเขียนเลียนแบบ

“นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” จากบาเซิลเป็นภาพที่มีคุณภาพดีในทางจิตรกรรมแต่เป็นภาพที่เป็นรูปสัญลักษณ์ที่เขียนกันทั่วไปในสมัยการปฏิวัติซ้อนของโรมันคาทอลิก ที่นักบุญจอห์นถือช่อกุหลาบซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของทุกขกิริยาของพระเยซูต่อหน้าลูกแกะที่เป็นสัญลักษณ์ของความเสียสละของพระเยซูที่จะมาถึง แต่ไม่มีความหมายลึกซึ้งและความสับสนที่ปนเประหว่างความมีเสนห์ทางเพศและความศรัทธาที่การาวัจโจเขียนในภาพ “นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” อื่นๆ อีกหลายภาพ

## “ภาพนิ่งของดอกไม้และผลไม้”
ตามที่เชื่อกันการาวัจโจเขียนภาพดอกไม้และผลไม้เมื่อมาถึงโรมใหม่ๆ ดอกไม้และผลไม้แต่ละชิ้นในภาพ “ภาพนิ่งของดอกไม้และผลไม้” เขียนอย่างละเอียดและด้วยฝีมืที่ดีมากที่ทำให้นึกถึงงาน “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้” ของการาวัจโจและความเห็นที่ว่าการเขียนภาพดอกไม้ก็ใช้เวลาพอกับการเขียนคน แต่อย่างไรก็ตามเมื่อดูโดยทั่วไปแล้วการวางภาพดูเก้งก้างเกินกว่าที่จะยอมรับได้ว่าเป็นงานของการาวัจโจ ภาพเขียนได้รับการบ่งว่าเป็นงานเขียนของจิตรกรแห่งภาพนิ่งแวดสเวิร์ธ เอเธนเนียมตามงานเขียนที่พิพิธภัณฑ์แวดสเวิร์ธ เอเธนเนียม (Wadsworth Athenaeum) ที่ฮาร์ทฟอร์ด รัฐคอนเนตทิคัตhttp://www.wga.hu/index1.html

## อ้างอิง
 

## ดูเพิ่ม
*การาวัจโจ
*นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์
*ภาพชีวิตประจำวัน
*จิตรกรรมภาพนิ่ง

หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1590
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1600
*
หมวดหมู่:จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:บานพับภาพ
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
หมวดหมู่:ภาพชีวิตประจำวัน
ทะเลสาบอิรี

**ทะเลสาบอิรี** () เป็นทะเลสาบที่มีพื้นที่ผิวน้ำใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ในหมู่ทะเลสาบของภูมิภาคเกรตเลกส์ และใหญ่เป็นอันดับที่ 10 ของโลก แต่อย่างไรก็ตามทะเลสาบอิรีก็เป็นทะเลสาบที่ตื้นที่สุดและมีปริมาตรน้ำน้อยที่สุดในหมู่ทะเลสาบทั้งห้า 

ในทางภูมิศาสตร์เป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างแคนาดากับสหรัฐอเมริกา โดยทิศเหนือติดกับรัฐออนแทรีโอของแคนาดา ทิศตะวันตกติดกับรัฐมิชิแกน ทิศใต้และทิศตะวันออกติดกับรัฐโอไฮโอ รัฐเพนซิลเวเนีย และรัฐนิวยอร์กของสหรัฐอเมริกา ชื่อของทะเลสาบมาจากชื่อของชนเผ่าอิรี ซึ่งเป็นชาวพื้นเมืองอาศัยอยู่ชายฝั่งทางตอนใต้ของทะเลสาบ

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Assel, R.A. (1983). *Lake Erie regional ice cover analysis: preliminary results * [NOAA Technical Memorandum ERL GLERL 48]. Ann Arbor, MI: U.S. Department of Commerce, National Oceanic and Atmospheric Administration, Environmental Research Laboratories, Great Lakes Environmental Research Laboratory.
* Saylor, J.H. and G.S. Miller. (1983). *Investigation of the currents and density structure of Lake Erie* [NOAA Technical Memorandum ERL GLERL 49]. Ann Arbor, MI: U.S. Department of Commerce, National Oceanic and Atmospheric Administration, Environmental Research Laboratories, Great Lakes Environmental Research Laboratory.

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
* 
* มีจำนวนเกาะเท่าไรในทะเลสาบอิรี?
* แผนที่ทะเลสาบโดย EPA
* Great Lakes Coast Watch
* Lake Erie Bathymetry – ศูนย์ข้อมูลธรณีฟิสิกส์แห่งชาติ
* Frozen lighthouse video via *[[Slate Magazine]]*
* Explore the Lake Erie Islands
*Lake Erie Nautical Chart

หมวดหมู่:เกรตเลกส์
อิรี
หมวดหมู่:พรมแดนธรรมชาติแคนาดา–สหรัฐ
อิรี
อิรี
หมวดหมู่:แหล่งน้ำในรัฐโอไฮโอ
หมวดหมู่:แหล่งน้ำในรัฐเพนซิลเวเนีย
หมวดหมู่:แหล่งน้ำในรัฐนิวยอร์ก
หมวดหมู่:เส้นทางเดินเรือเซนต์ลอว์เรนซ์
ชีปีโอเน บอร์เกเซ

**สคิปิโอเน บอร์เกเซ** (; ค.ศ. 1576 - (2 ตุลาคม ค.ศ. 1633)
พระคาร์ดินัล สคิปิโอเน บอร์เกเซเป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกและนักสะสมศิลปะของยุคเรอเนสซองซ์และเป็นสมาชิกของตระกูลบอร์เกเซ
thumbnail
## ชีวิต
สคิปิโอเน บอร์เกเซเดิมชื่อสคิปิโอเน คัฟฟาเรลลิ  เกิดเมื่อ ค.ศ. 1576 ที่โรมในประเทศอิตาลี เป็นบุตรของฟรานซิสโค คัฟฟาเรลลิและออร์เท็นเซีย บอร์เกเซ บิดาของสคิปิโอเนประสบปัญหาทางการเงินฉะนั้นคามิลโล บอร์เกเซลุงทางมารดาจึงเป็นผู้จ่ายค่าเล่าเรียนให้ เมื่อได้รับเลือกให้เป็นสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 ในปี ค.ศ. 1605 คามิลโลก็แต่งตั้งสคิปิโอเนให้เป็นคาร์ดินัลและมอบสิทธิให้ใช้สกุลบอร์เกเซพร้อมทั้งตราประจำตัว

และตามธรรมเนียมของคติเห็นแก่ญาติ (nepotism) คาร์ดินัลบอร์เกเซก็ใช้อำนาจในฐานะเลขาธิการของพระสันตะปาปาและในนามของพระสันตะปาปาในการเพิ่มพูนฐานะทางการเงินโดยการเก็บค่าธรรมเนียมและภาษีต่างๆ และสะสมที่ดินเป็นจำนวนมากแก่ตระกูลบอร์เกเซ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2120
หมวดหมู่:พระคาร์ดินัลชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:นักสะสมศิลปะ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรม
สกายไลน์

**สกายไลน์** (Skyline) อาจหมายถึง
* นิสสัน สกายไลน์ รถยนต์จากบริษัทนิสสัน
* สงครามสกายไลน์ ดูดโลก ภาพยนตร์
คนครุ่นคิด (รอแด็ง)

**คนครุ่นคิด** (; ) เป็นประติมากรรมที่สร้างโดยโอกุสต์ รอแด็ง ประติมากรชาวฝรั่งเศส ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์รอแด็ง กรุงปารีส ในประเทศฝรั่งเศส

"คนครุ่นคิด" เป็นประติมากรรมบรอนซ์และหินอ่อนที่เป็นรูปชายนั่งคิดเหมือนมีความขัดแย้งภายใน รูปปั้นมักจะใช้เป็นสัญลักษณ์ของปรัชญา

## ประติมากรรม
ประติมากรรม "คนครุ่นคิด" เดิมชื่อ "กวี" เป็นงานที่จ้างโดยพิพิธภัณฑ์มัณฑนศิลป์ () ในกรุงปารีสเพื่อเป็นรูปปั้นสำหรับประตูทางเข้าพิพิธภัณฑ์ รอแด็งได้รับแรงบันดาลใจจากไตรภูมิดันเตของดันเต อาลีกีเอรี และตั้งชื่อประตูว่า "ประตูนรก" ประติมากรรมแต่ละชิ้นเป็นตัวแทนของตัวละครจากมหากาพย์ เดิม "คนครุ่นคิด" ตั้งใจจะให้เป็นดันเต อาลีกีเอรี หน้า "ประตูนรก" ครุ่นคิดถึงมหากาพย์ ในประติมากรรมชิ้นสุดท้าย รูปปั้นเล็กนั่งอยู่เหนือประตูคิดถึงชะตาของผู้อยู่ข้างใต้ ประติมากรรมเป็นรูปเปลือยเพราะรอแด็งต้องการสร้างผู้ที่มีลักษณะเป็นวีรบุรุษทำนองเดียวกับมีเกลันเจโล ที่แสดงให้เห็นทั้งด้านสติปัญญาที่เกิดขึ้นจากความยำเกรงในพระเจ้าและความสามารถทางกวีนิพนธ์

รอแด็งสร้างปูนหล่อขนาดเล็กใน ค.ศ. 1880 รูปใหญ่หล่อเสร็จเมื่อ ค.ศ. 1902 แต่มิได้ตั้งแสดงให้ประชาชนชมจนปี ค.ศ. 1904 ต่อมางานชิ้นนี้ตกไปเป็นของกรุงปารีส และถูกนำไปตั้งอยู่หน้าตึกป็องเตอง (Panthéon) ใน ค.ศ. 1906 และใน ค.ศ. 1922 ก็ถูกย้ายไปหน้าโรงแรมบีรงที่ต่อมาเป็นพิพิธภัณฑ์รอแด็ง

ประติมากรรมชิ้นนี้เป็นชิ้นที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดชิ้นหนึ่งของรอแด็ง และมักจะใช้เป็นสัญลักษณ์ที่เกี่ยวกับความมีสติปัญญา และต่อมาก็เป็นหัวเรื่องการเสียดสีที่เกิดขึ้นเมื่อรอแด็งยังมีชีวิตอยู่

## หล่อเพิ่ม
ประติมากรรม "คนครุ่นคิด" ถูกหล่ออีกห้าสิบรูป และนำไปตั้งหน้าพิพิธภัณฑ์ในหลายประเทศ ขนาดรูปก็ต่างกันไป บ้างก็ใหญ่กว่ารูปเดิม บ้างก็เล็กกว่า

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โอกุสต์ รอแด็ง
หมวดหมู่:งานประติมากรรม
รูปหลายเหลี่ยมนูนและเว้า

ในทางเรขาคณิต รูปหลายเหลี่ยมรูปหนึ่งอาจจัดว่าเป็น **รูปหลายเหลี่ยมนูน** หรือ **รูปหลายเหลี่ยมเว้า** อย่างใดอย่างหนึ่ง

## รูปหลายเหลี่ยมนูน
[thumb|right|150px|[รูปห้าเหลี่ยมปรกติเป็นรูปหลายเหลี่ยมนูน]]
**รูปหลายเหลี่ยมนูน** () คือรูปหลายเหลี่ยมเชิงเดียวที่มีเนื้อที่ภายในเป็นเซตนูน (convex set) สมบัติต่อไปนี้ของรูปหลายเหลี่ยมเชิงเดียว ซึ่งเทียบเท่าได้กับสมบัติของรูปหลายเหลี่ยมนูน

* มุมภายในทุกมุมมีขนาดน้อยกว่า 180 องศา
* ส่วนของเส้นตรงทุกเส้นที่เชื่อมระหว่างจุดยอดสองจุดใด ๆ จะวางตัวอยู่ภายในขอบเขตของรูปหลายเหลี่ยม

รูปหลายเหลี่ยมเชิงเดียวจะเป็น *รูปหลายเหลี่ยมนูนโดยแท้* (strictly convex) ถ้ามุมภายในทุกมุมน้อยกว่า 180 องศา และส่วนของเส้นตรงทุกเส้นที่เชื่อมระหว่างจุดยอดสองจุด *ที่ไม่อยู่ติดกัน* และ*ไม่ใช่จุดเดียวกัน* วางตัวอยู่ภายในขอบเขตของรูปหลายเหลี่ยม

รูปสามเหลี่ยมทุกรูปที่ไม่ได้อยู่ในภาวะลดรูป เป็นรูปหลายเหลี่ยมนูนโดยแท้

## รูปหลายเหลี่ยมเว้า
thumb|right|150px|ตัวอย่างหนึ่งของรูปหลายเหลี่ยมเว้า
รูปที่ไม่ได้เป็นรูปหลายเหลี่ยมนูนจะเรียกว่าเป็น **รูปหลายเหลี่ยมเว้า** () หรือ**รูปหลายเหลี่ยมวกเข้า** () รูปหลายเหลี่ยมเว้าจะมีมุมภายในมุมหนึ่งที่มีขนาดมากกว่า 180 องศาเสมอ

รูปหลายเหลี่ยมเว้าเป็นไปได้ที่จะสามารถตัดแบ่งให้เป็นรูปหลายเหลี่ยมนูนหลายรูป ขั้นตอนวิธีสำหรับการแยกส่วนเป็นรูปย่อยไม่กี่รูป โดยใช้เวลาคำนวณเชิงพหุนาม สามารถทำได้และได้อธิบายไว้แล้วโดย Chazelle กับ Dobkin

## อ้างอิง

นูนและเว้า
ทรานเซล

**ทรานเซล** () หรือในภาษาอังกฤษเรียกว่า **เมตาพอด** () เป็นโปเกมอนดักแด้ พบในป่าแห่งแรก ๆ ในเขตคันโตและโจโต เป็นร่างดักแด้ของคาเตอร์ปี โปเกมอนหนอน ทรานเซลสามารถพัฒนาร่างเป็นบัตเตอร์ฟรี โปเกมอนผีเสื้อ ขณะที่ทรานเซลถูกจัดให้เป็นโปเกมอนดักแด้ แต่มันดูคล้ายกับแดกแด้มากกว่า รูปร่างภายนอกของทรานเซลจะหุ้มเกราะเพื่อปกป้องร่างกายอ่อนนุ่มภายในขณะกำลังเปลี่ยนสัณฐานเป็นบัตเตอร์ฟรี และเพื่อเก็บสะสมพลังงานสำหรับการพัฒนา ทำให้ทรานเซลเคลื่อนที่แทบไม่ได้ ว่ากันว่ากระดองของทรานเซลแข็งอย่างเหล็ก แต่การกระทบกระทั่งอย่างหนักอย่างกะทันหันอาจก่อให้ร่างกายที่เปราะบางเป็นอันตราย

แม้ว่า ทรานเซล จะไม่ใช่โปเกมอนที่มีพลังโจมตีสูงหรือมีการเคลื่อนไหวที่คล่องแคล่ว แต่ก็มีบทบาทสำคัญในกระบวนการวิวัฒนาการของโปเกมอนประเภทแมลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเริ่มต้นของการเดินทางของเทรนเนอร์ เนื่องจากสามารถพบได้บ่อยในป่าช่วงต้นเกม เช่น ป่าโทคิวะ ในภูมิภาคคันโต หรือ ป่าอุซึ ในภูมิภาคโจโต

ในเกมซีรีส์หลัก ทรานเซลมักเรียนรู้ท่าไม้ตายอย่าง Harden (ขัดผิว) ซึ่งช่วยเพิ่มค่าพลังป้องกันตัวเอง ทำให้มันอยู่ได้นานขึ้นในสนามรบ แม้ว่าจะไม่สามารถสร้างความเสียหายได้มากนัก แต่ก็ถือว่าเป็นโปเกมอนที่เหมาะแก่การฝึกฝนประสบการณ์ เพื่อให้พัฒนาเป็น บัตเตอร์ฟรี ซึ่งมีความสามารถในการต่อสู้และเรียนรู้ท่าประเภทบิน จิต และพิษ

## อ้างอิง

 
หมวดหมู่:สายพันธุ์โปเกมอน
หมวดหมู่:โปเกมอนประเภทแมลง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผีเสื้อและผีเสื้อกลางคืน
หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2539
พระราชวังคย็องฮี

**คย็องฮีกุง** หรือ **พระราชวังคย็องฮี** เป็นหนึ่งในห้าพระราชวังที่สำคัญที่สุดของราชวงศ์โชซ็อนและเกาหลี ปัจจุบันตั้งอยู่ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ สร้างในช่วงราชวงศ์โชซ็อนตอนปลาย และพระราชวังแห่งนี้ได้เป็นพระราชวังแห่งที่ 2 ขององค์พระมหากษัตริย์ โดยพระราชวังแห่งนี้ตั้งอยู่ทางตะวันตกของโซลจึงเรียกว่า **ซอ-กว็อล** (พระราชวังตะวันตก) โดยตั้งแต่รัชกาลพระเจ้าอินโจถึงรัชกาลพระเจ้าชอลจงเป็นเวลา 10 รัชกาลที่ประทับที่นี่

## ประวัติ

การก่อสร้างเริ่มขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1600 ในรัชสมัยควังแฮกุน

พระราชวังคย็องฮีส่วนใหญ่ถูกเพลิงไหม้ทำลาย 2 ครั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในรัชสมัยพระเจ้าซุนโจและพระเจ้าโคจง ฝ่ายญี่ปุ่นรื้อทำลายส่วนที่เหลือในช่วงที่ครอบครองเกาหลี และสร้างโรงเรียนสำหรับพลเมืองญี่ปุ่นทับ ห้องบัลลังก์ซุงจ็องจ็อนกบประตูฮึงฮวามุน (Heunghwamun gate) โครงสร้างหลักสองแห่งของอดีตพระราชวัง ถูกริ้อและทำไปตั้งที่บริเวณอื่นของกรุงโซล จากนั้นในคริสต์ทศวรรษ 1990 รัฐบาลเกาหลีใต้ริเริ่มโครงการสร้าง"พระราชวังทั้งห้า"ที่ฝ่ายญี่ปุ่นทำลายอย่างหนักขึ้นมาใหม่ แต่ว่าทางรัฐบาลสามารถสร้างใหม่ได้เพียงประมาณร้อยละ 33 ของพื้นที่ทั้งหมดเนื่องจากการเติบโตของนครและการละเลยมานานหลายทศวรรษ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Official guide from Cultural Heritage Administration
*Visit Seoul information
*Seoul Museum of Art
* The Seoul Guide : Gyeonghuigung Palace

หมวดหมู่:ราชวงศ์โชซ็อน
คย็องฮึย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตชงโน
แช เจ-กง

** แช เจ-กง** (; 12 พฤษภาคม 2263 (วันที่ 6 เดือน 4 ปีจันทรคติ) ~ 22 กุมภาพันธ์ 2342 (วันที่ 18 เดือน 1 ปีจันทรคติ)) ) เป็นนักวิชาการ นักเขียน ขุนนางในสมัยโชซอนของเกาหลี เขาสอบผ่านระดับภาค (향시) เมื่ออายุได้ 15 ปี และดำรงตำแหน่งราชการระดับสูงตลอดชีวิต เช่น ย็องอีจ็อง เขามาจาก ตระกูลแชแห่งพย็องกัง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Portrait Sketches Reveal Spirituality

หมวดหมู่:ขุนนางเกาหลี
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
หมวดหมู่:ตัวละครในลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน
เจ้าหญิงฮวาวาน

**เจ้าหญิงฮวาวาน** (; ค.ศ. 1737–1808) เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าย็องโจ กษัตริย์แห่งโชซอน กับพระสนมย็องบิน ตระกูลอี หรือพระนางซอนฮี เป็นพระเชษฐภคินีขององค์ชายรัชทายาทซาโด และเป็นพระปิตุจฉาของพระเจ้าช็องโจ องค์หญิงฮวาวานทรงอภิเษกสมรสกับจองชีดัล ราชบุตรเขยแห่งอิลซอง (อิลซองวี) แต่ราชบุตรเขยอิลซองเสียชีวิตไปเสียก่อน องค์หญิงฮวาวานจึงทรงรับพระโอรสบุญธรรมมาเลี้ยงดู ชื่อว่า จองฮูกยอม

บันทึกของพระนางฮเยกย็อง ฉบับปี ค.ศ. 1800 กล่าวว่า หลังจากที่เจ้าหญิงฮวาพยอง พระธิดาองค์โปรดของพระเจ้าย็องโจพระเชษฐภคินีของเจ้าหญิงฮวาวาน สิ้นพระชนม์ไป พระเจ้ายองโจก็ทรงยกย่ององค์หญิงฮวาวานเป็นพระธิดาองค์โปรดองค์ใหม่ มีอยู่ครั้งหนึ่ง มีข่าวลือว่าองค์ชายรัชทายาทมีพระประสงค์จะสังหารราชบุตรเขยอิลซอง แต่องค์ชายรัชทายาทก็มีพระราชสาส์นขอโทษราชบุตรเขยอิลซอง พระนางฮเยกยองอธิบายว่าด้วยเหตุที่องค์ชายเคยละเว้นชีวิตสามีขององค์หญิงฮวาวานไว้ทำให้นางทรงช่วยเหลือองค์ชายรัชทายาทอยู่เสมอ โดยเฉพาะเมื่อองค์ชายรัชทายาททรงมีอาการทางพระสติ องค์หญิงฮวาวานจะคอยแก้ความผิดต่าง ๆ ขององค์ชายให้พระเจ้ายองโจฟังเสมอ

แต่เมื่อองค์ชายรัชทายาททรงอยากจะออกนอกพระราชวัง ได้บังคับขู่เข็ญองค์หญิงฮวาวานว่าให้ขอร้องพระเจ้าย็องโจให้อนุญาตให้องค์ชายทรงออกจากวังได้ โดยจับจองฮูกยอม พระโอรสบุญธรรมของพระนางเป็นตัวประกัน เจ้าหญิงฮวาวานจึงรับเสด็จไปหาพระเจ้าย็องโจ ขอให้เจ้าชายรัชทายาทได้ประพาสเมืองอนยาง ทำให้เมื่อเจ้าชายรัชทายาทจังฮอนถูกบังคับให้เข้าไปอยู่ในกล่องไม้ เจ้าหญิงฮวาวานทรงไม่ช่วยอะไร 

พระนางฮเยกยองทรงไม่ถูกชะตากับเจ้าหญิงฮวาวาน ดังที่ทรงเขียนไว้ในบันทึก ทรงเรียกเจ้าหญิงฮวาวานว่า "จองฮูหยิน" เมื่อพระชายาถูกปลด ทรงฝากฝังพระโอรสพระนัดดารัชทายาท (คือ เจ้าชายอีซาน) ไว้กับเจ้าหญิงฮวาวาน ด้วยเหตุที่ขณะนั้นเจ้าหญิงทรงเป็นสตรีผู้ทรงอำนาจที่สุดในวัง ไม่ว่าพระนางจะตรัสสิ่งใดพระเจ้าย็องโจจะทรงเชื่อและทำตามเสมอ ทำให้พระนางเริ่มจะกระหายอำนาจ เจ้าหญิงฮวาวานทรงควบคุมพระนัดดารัชทายาทอย่างใกล้ชิด เลี้ยงดูเสมือนพระโอรสของพระนางเอง แต่ก็กีดกันมิให้พระนัดดามีสนม ใส่ความให้พระนัดดารัชทายาททรงเกลียดชังพระชายา (มเหสีฮโยอี) และพระมารดาพระนางฮเยกย็อง

เจ้าหญิงฮวาวานรวมทั้งพระโอรสบุญธรรมจองฮูกยอมร่วมมือกับขุนนางตระกูลคิมที่เป็นพระญาติของพระนางช็องซุน เช่น คิมควีจู ในการทำลายอำนาจของตระกูลฮงแห่งพงซาน โดยกล่าวหาฮง พง-ฮัน พระบิดาของพระนางฮเยกย็อง ว่าเป็นกบฏ และใส่ความฮง อิน-ฮัน พระปิตุลาของพระนางฮเยกย็อง เมื่อพระนัดดารัชทายาทขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าช็องโจ พระเจ้าช็องโจทรงสั่งประหารชีวิตจองฮูกยอมใน ค.ศ. 1776 และใน ค.ศ. 1778 ได้ปลดเจ้าหญิงฮวาวานเป็นสามัญชน และเนรเทศไปในที่สุด

## พงศาวลี



## อ้างอิง
*JaHyun Kim Haboush, The Memoir of Lady Hyegyong: The Autobiographical Writings of a Crown Princess of Eighteenth-Century Korea, University of California Press

หมวดหมู่:ตัวละครในลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
เพอร์ฟูม (แก้ความกำกวม)

**เพอร์ฟูม** () สามารถหมายถึง
* น้ำหอม
* เพอร์ฟูม (นวนิยาย) (; ) นวนิยายภาษาเยอรมันปี 1985 โดย Patrick Süskind 
* น้ำหอมมนุษย์ () ภาพยนตร์ปี 2008 โดย ทอม ทีคแวร์
* เพอร์ฟูม (วงดนตรี) วงดนตรีเจป็อป
สุรวุฑ ไหมกัน

**สุรวุฑ ไหมกัน** ชื่อเล่น **หนุ่ม** เป็นนักแสดง, นายแบบ และนักร้องชาวไทย

## ประวัติ

สุรวุฑ ไหมกัน เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ที่อำเภอท่าปลา จังหวัดอุตรดิตถ์ จบการศึกษาระดับปริญญาโท คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก ชีวิตส่วนตัวสมรสกับสาวนอกวงการ สุพนิตา เกษะโกมล โดยเข้าพิธีหมั้นกันไปตั้งแต่วันที่ 23 เดือนมีนาคม 2557 คบหาดูใจกันมานานกว่า 9 ปี และในวันที่ 9 พฤศจิกายน 2557 ทั้งคู่ก็ได้ฤกษ์ควงกันเข้าพิธีฉลองมงคลสมรสที่โรงแรม ดับเบิ้ลยู กรุงเทพฯ

มีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคนชื่อ องศา เกษะโกมล ไหมกัน ชื่อเล่น:น้ององศา เกิดเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2560

## ผลงานการแสดง
### ภาพยนตร์
* บันทึกจากลูก(ผู้)ชาย (พ.ศ. 2537)
* สติแตกสุดขั้วโลก (พ.ศ. 2538) รับบทเป็น ตำรวจ
* คนตายทำบุญ (พ.ศ. 2562)

### ละครสั้น
*กรรมลิขิต ตอน ไวรัสกรรม
*ฟ้ามีตา 2558 ตอน เสียงที่หายไป รับบทเป็น นิวัติ

### ละครโทรทัศน์
* ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

* ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5

* ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท.

* ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางไทยพีบีเอส

* ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องวัน 31

* ละครทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องทรูโฟร์ยู

* ละครทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องโมโน 29

* ละครทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องพีพีทีวี

* ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี

* ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่องมีเดียแชนแนล

* ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

### ซิตคอม

## ผลงานเพลง
### สตูดิโออัลบั้ม

## ผลงานอื่น ๆ
### พิธีกร
•  รายการ ไม่มีปี่ ไม่มีขลุ่ย

•  รายการ ท้าพิสูจน์
* รายการ เรื่องจริงผ่านจอ (2551 - 2566)

### มิวสิควีดีโอ
* เพลง บ้านนี้สุนัขดุ ของ นุ๊ก สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา
* เพลง ไว้ชีวิต ของ แอนเดรีย สวอเรซ

### งานกำกับการแสดง
* **ผู้ช่วยผู้กำกับการแสดง** ดั่งสวรรค์สาป ช่อง7 (2558)
* **กำกับการแสดง** ธิดาผ้าซิ่น PPTV (2559)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ข้อมูลของ สุรวุฑ ไหมกัน
* ประวัติหนุ่ม สุรวุฑ จากไทยรัฐออนไลน์

หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดอุตรดิตถ์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดคีตา
หมวดหมู่:นายแบบไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
วัดพุลกุกซา

**วัดพุลกุกซา** () เป็นวัดในพระพุทธศาสนา ตั้งอยู่ที่จังหวัดคย็องซังเหนือ ประเทศเกาหลีใต้ เป็น 1 ในมรดกโลก ของเกาหลีใต้ วัดนี้ถือว่าเป็นผลงานชิ้นสุดยอดในยุคทองของพระพุทธศาสนาในอาณาจักรชิลลา

## ประวัติศาสตร์
230px|thumb|แผนที่ของอาคารหลัก
ในบันทึกของวัดบันทึกว่าวัดนี้เดิมเป็นวัดเล็ก ๆ สร้างในปี ค.ศ. 528 (พ.ศ. 1071) ในบันทึกสามก๊กแห่งเกาหลี กล่าวว่าวัดที่เห็นในปัจจุบันสร้างในรัชสมัยพระเจ้าคย็องด็อกแห่งราชอาณาจักรชิลลาในปี ค.ศ. 751 (พ.ศ. 1294) และมาสร้างสำเร็จในปี ค.ศ. 774 ตรงกับรัชสมัยพระเจ้าฮเยกง พร้อมกับพระราชทานชื่อวัดว่า "พุลกุกซา" แปลว่า "พุทธภูมิ"

## อ้างอิง

* Life in Korea: Bulguksa .
* National Treasure No.22 
* National Treasure No.23 
* National Treasure No.26 
* National Treasure No.27 
* National Treasure No.61 

## ดูเพิ่ม
* ถ้ำซกกุรัมและวัดพุลกุกซา - ชื่อที่ใช้จนทะเบียนเป็นมรดกโลก

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Bulguksa Official site
* Korean National Heritage Online: Bulguksa 
* Oriental Architecture profile

หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:อาณาจักรชิลลา
พุลกุกซา
หมวดหมู่:จังหวัดคย็องซังเหนือ