open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
โจชัว เฮิร์ลเบิร์ต-ยู

**โจชัว เฮิร์ลเบิร์ต-ยู** (เกิดวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักแบดมินตันชาวแคนาดา โจชัวได้เหรียญทองในการแข่งขันประเภทคู่ผสมในแพนอเมริกันเกมส์ลิมา 2019 และในกีฬาชิงแชมป์แพนแอม 2019 และ 2021
 
## อาชีพ
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2021 เฮิร์ลเบิร์ต-ยูได้รับเลือกเข้าทีมโอลิมปิกแคนาดา ในแบดมินตันประเภทคู่ผสม
 
## อ้างอิง

 
## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* 
* 
 

หมวดหมู่:นักแบดมินตันจากโทรอนโต
หมวดหมู่:นักแบดมินตันชาวแคนาดา
หมวดหมู่:นักแบดมินตันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:นักแบดมินตันโอลิมปิดจากแคนาดา
หมวดหมู่:นักแบดมินตันในแพนอเมริกันเกมส์ 2019
เออลันด์

**เกาะเออลันด์** () เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ของประเทศสวีเดน และยังเป็นจังหวัดที่เล็กที่สุดของสวีเดน เออลันด์มีพื้นที่   เกาะตั้งอยู่ในทะเลบอลติก อยู่ห่างจากชายฝั่งของสมัวลันด์ เกาะมีประชากรประมาณ 26,000 คน

เกาะมีช่องแคบคัลมาร์แบ่งแยกกับแผ่นดินใหญ่ และเชื่อมต่อกับแผ่นดินใหญ่โดยสะพานเออลันด์ ที่มีความยาว   เปิดเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 1972 เมืองคัลมาร์ ตั้งอยู่บนแผ่นดินใหญ่ที่ปลายสะพานอีกด้านหนึ่ง 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โอลันด์
หมวดหมู่:เกาะในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:พื้นที่สำคัญเพื่อการอนุรักษ์นกในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศสวีเดน
จังหวัดนครพนมในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม]] พ.ศ. 2512** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2500 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 4 คน

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้ง

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดนครพนมในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
* จังหวัดนครพนมในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518

## อ้างอิง

นครพนม
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดนครพนม
อารังฆูเอซ

**อารังฆูเอซ** (, ) เป็นนครและเทศบาลของประเทศสเปน เป็นส่วนหนึ่งของแคว้นมาดริด

เมืองตั้งอยู่ในบริเวณปลายตอนใต้ของภูมิภาค ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำเทกัส ห่างจากจุดบรรจบกับแม่น้ำฆารามาเล็กน้อย เขตเทศบาลมีประชากรที่ลงทะเบียนจำนวน 59,762 คน ณ ค.ศ. 2022 อารังฆูเอซกลายเป็นหนึ่งในที่ดินของราชวงศ์สเปนใน ค.ศ. 1560 ในรัชสมัยของพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 มีเพียงราชวงศ์และขุนนางเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้อาศัยอยู่ในเมืองนี้จนกระทั่ง ค.ศ. 1752

ยูเนสโกได้การประกาศให้ภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมของอารังฆูเอซเป็นแหล่งมรดกโลกใน ค.ศ. 2001

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในแคว้นมาดริด
จังหวัดนครพนมในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม]] ธันวาคม พ.ศ. 2500** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้ง

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดนครพนมในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
* จังหวัดนครพนมในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512

## อ้างอิง

นครพนม
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดนครพนม
รายชื่อนัดชิงชนะเลิศยูฟ่าคอนเฟอเรนซ์ลีก

ยูฟ่าคอนเฟอเรนซ์ลีก หรือชื่อเดิม ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก เป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีที่จัดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 2021 ยูฟ่าสร้างการแข่งขันขึ้นเพื่อรองรับสมาคมฟุตบอลจากชาติต่าง ๆ อย่างน้อย 34 แห่งในรอบลีก และเป็นการแข่งขันระดับที่สามรองจาก ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก และยูฟ่ายูโรปาลีก ผู้ชนะเลิศจะผ่านเข้าไปแข่งขันในยูโรปาลีกในฤดูกาลถัดไปโดยอัตโนมัติ เว้นแต่ว่าพวกเขาจะผ่านเข้าไปแข่งขันในแชมเปียนส์ลีกจากอันดับในลีกในประเทศแล้ว รูปแบบการแข่งขันในอดีตจะประกอบด้วยแปดกลุ่ม กลุ่มละสี่ทีม โดยผู้ชนะของแต่ละกลุ่มจะผ่านเข้ารอบ 16 ทีมสุดท้าย และรอบเพลย์ออฟที่แข่งขันระหว่างทีมที่จบอันดับสองในกลุ่มของตนและทีมที่จบอันดับสามในกลุ่มยูโรปาลีกของตนเพื่อตัดสินทีมที่เหลืออีกแปดทีม รอบแพ้คัดออกจะแข่งขันสองนัด และนัดชิงชนะเลิศจะจัดขึ้นที่สนามกีฬากลาง

การแข่งขันได้รับการประกาศใน ค.ศ. 2018 และเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 2021 ยูฟ่าได้สร้างการแข่งขันขึ้นเพื่อให้สโมสรต่าง ๆ เข้าร่วมการแข่งขันระดับยุโรปได้มากขึ้น และมีตัวแทนจากสมาคมต่าง ๆ มากขึ้นที่อาจไม่ผ่านเข้ารอบแบ่งกลุ่มของแชมเปียนส์ลีกหรือยูโรปาลีก การเข้าร่วมแข่งขันใช้ค่าสัมประสิทธิ์ประเทศยูฟ่า โดยมีสามทีมจากประเทศอันดับ 16 ถึง 50, สองทีมจากประเทศอันดับ 6 ถึง 15 และ 51 ถึง 55 และหนึ่งทีมจากประเทศอันดับ 1 ถึง 5

โรมา ชนะเลิศการแข่งขันที่จัดขั้นครั้งแรก โดยชนะไฟเยอโนร์ดในนัดชิงชนะเลิศ 2022 ด้วยผลประตู 1–0 ผู้ชนะเลิศปัจจุบันคือ เชลซี โดยชนะเรอัลเบติสในนัดชิงชนะเลิศ 2025 ด้วยผลประตู 4–1 สโมสรจากอังกฤษชนะเลิศการแข่งขันมากที่สุด โดยชนะเลิศสองสมัย ตามมาด้วย กรีซ และอิตาลี โดยชนะเลิศสโมสรละ 1 สมัย ฟีออเรนตีนา เป็นสโมสรแรกที่เข้าถึงนัดชิงชนะเลิศมากกว่าหนึ่งครั้ง และยังเป็นสโมสรแรกที่แพ้ในนัดชิงชนะเลิศสองครั้ง

## รายชื่อนัดชิงชนะเลิศ
### นัดชิงชนะเลิศที่ผ่านมา

### นัดชิงชนะเลิศในอนาคต

## ผลงาน
### แบ่งตามสโมสร

### แบ่งตามชาติ

## ดูเพิ่มเติม
*รายชื่อนัดชิงชนะเลิศยูโรเปียนคัพและยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
*รายชื่อนัดชิงชนะเลิศยูฟ่าคัพและยูโรปาลีก
*รายชื่อนัดชิงชนะเลิศยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ
*รายชื่อนัดการแข่งขันยูฟ่าซูเปอร์คัพ
*รายชื่อผู้ชนะเลิศยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ
*รายชื่อนัดชิงชนะเลิศยูฟ่าวิมินส์คัพและวิมินส์แชมเปียนส์ลีก

## อ้างอิง


ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก
จังหวัดนครพนมในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม]] กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2495 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้ง

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดนครพนมในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500

## อ้างอิง

นครพนม
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดนครพนม
ไท่เมี่ยว

**ศาลบูรพกษัตริย์** หรือ **ไท่เมียว** () ของปักกิ่ง เป็นสถานที่ประวัติศาสตร์ในนครจักรพรรดิ อยู่ใกล้กับพระราชวังต้องห้าม ซึ่งในช่วงราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง จะมีพิธีสักการะในโอกาสเทศกาลสำคัญ ๆ เพื่อบูชาบรรพบุรุษของราชวงศ์

วัดนี้มีลักษณะคล้ายกับแผนผังของพระราชวังต้องห้าม เป็นกลุ่มอาคารที่ประกอบด้วยลานใหญ่สามลานที่แยกออกจากกันด้วยกำแพง ห้องหลักภายในวัดคือหอสำหรับสักการะบรรพชน ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่อาคารในปักกิ่งที่ตั้งอยู่บนแท่นสามชั้น ซึ่งเป็นสัญญาณว่าที่นี่คือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในปักกิ่งสมัยจักรพรรดิ ภายในหอมีที่นั่งและเตียงสำหรับ แท่นบูชาของจักรพรรดิและจักรพรรดินี รวมถึงเครื่องเผากำยานและเครื่องบูชา ในโอกาสที่มีพิธีสักการะบรรพชนขนาดใหญ่จักรพรรดิจะมาที่นี่เพื่อเข้าร่วมพิธี

ทั้งสองข้างของลานหน้าหอนี้มีอาคารยาวแคบสองหลัง อาคารเหล่านี้ใช้เป็นหอสำหรับสักการะของเจ้าชายและขุนนางต่าง ๆ ปีกตะวันตกเป็นที่เก็บแท่นบูชาของขุนนางที่มีผลงานดี ขณะที่ปีกตะวันออกเป็นที่เก็บแท่นบูชาของเจ้าชายต่าง ๆ ของราชวงศ์หมิงหรือราชวงศ์ชิง

หลังหอสำหรับสักการะบรรพชนมีหอหลักอีกสองหลัง หลังแรกสร้างในปี ค.ศ. 1420 และใช้เก็บแท่นบูชาของจักรพรรดิ

ในช่วงทศวรรษ 1920 ศาลบูรพกษัตริย์และพื้นที่รอบ ๆ ได้กลายเป็นสวนสาธารณะ และสวนสาธารณะนี้ในปัจจุบันได้ขยายออกจากขนาดเดิมและตอนนี้รู้จักกันในชื่อ **พระราชวังวัฒนธรรมของชนชั้นแรงงาน** (劳动|劳动人民|人民文化|文化宫|宫; พินยิน: Láodòng Rénmín Wénhuà Gōng) สวนนี้ถูกขยายออกจากพื้นที่ของวัศาลบูรพกษัตริย์ และตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจัตุรัสเทียนอันเหมิน ขณะที่สวนจงซานตั้งอยู่ทางทิศตะวันตก สวนทั้งสองแห่งนี้รวมกับสวนสาธารณะเป่ยไห่และสวนจิงซานและสวนอื่น ๆ หลายแห่งมีความสัมพันธ์ทางประวัติศาสตร์ลึกซึ้งกับพระราชวังต้องห้าม

ลานของศาลถูกใช้ในปี ค.ศ. 1998 เพื่อจัดการแสดงอุปรากร *[[ทูรันดอต]]* การแสดงนี้ถูกบันทึกและออกอากาศในชื่อ *[[ทูรันดอตที่พระราชวังต้องห้าม]]*

## ภาพถ่าย

ไฟล์:The Halberd Gate at the Imperial Ancestral Temple.JPG|ประตูธนู
ไฟล์:Ancestral Shrine at the Imperial Ancestral Temple.JPG|ศาลบรรพชน (หรือที่เรียกว่าหอหลัง)
ไฟล์:Name plaque at the Imperial Ancestral Temple.JPG|ป้ายชื่อ แถวซ้ายเป็นภาษาจีน แถวขวาเป็นภาษาแมนจู


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Official site 
*Encyclopædia Britannica
*China.org

หมวดหมู่:ปักกิ่ง
หมู่ไม้แคระ

[thumb|250x250px|หมู่ไม้แคระกใน[ประเทศฝรั่งเศส|ฝรั่งเศส]]
**หมู่ไม้แคระ** (; ) เป็นประเภทหนึ่งของเขตนิเวศ ไม้พุ่มระดับต่ำและชุมพืช ในชีวนิเวศป่าเมดิเตอร์เรเนียน พื้นที่ป่าไม้ และป่าแคระ 

พบในดินหินปูนทางตอนใต้ของฝรั่งเศส และรอบ ๆ แอ่งเมดิเตอร์เรเนียน โดยทั่วไปจะอยู่ใกล้ชายฝั่งทะเลซึ่งมีภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียนแบบปานกลาง ทำให้เกิดภัยแล้ง ในฤดูร้อนทุกปี เป็นรูปแบบการเสื่อมและการเปลี่ยนแปลงแทนที่เชิงนิเวศวิทยา ของป่าโอ๊กเขียวชอุ่มในอดีตที่เกิดจากการกระทำของมนุษย์ ซึ่งเคยมีอยู่จนกระทั่งประมาณ 2,500 ปีก่อนคริสตศักราช

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งแวดล้อมของทวีปยุโรป
สวนจงซาน

**สวนจงซาน** () เคยเป็นแท่นบูชาในราชสำนักและปัจจุบันเป็นสวนสาธารณะที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของ พระราชวังต้องห้ามในนครจักรพรรดิ

สวนจงซานเป็นสวนที่ตั้งอยู่ใจกลางที่สุดของสวนและสวนสาธารณะหลายแห่งที่ล้อมรอบพระราชวังต้องห้าม เช่น สวนสาธารณะเป่ยไห่และสวนจิงซาน ซึ่งสวนจงซานถือได้ว่าเป็นสวนที่ตั้งอยู่ในทำเลที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่ง สวนจงซานมีศาลาและสวนมากมาย และยังมีวัดจักรพรรดิ เช่น แท่นบูชาเทพแห่งธรณีและเทพเจ้าแห่งการเก็บเกี่ยว หรือ "แท่นบูชาเทพแห่งดินและข้าว" ในการแปลบางฉบับ (社稷坛, เชอจี้ถาน) ซึ่งสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1421 โดยจักรพรรดิหย่งเล่อ ซึ่งตั้งอยู่ตรงข้ามกับศาลบูรพกษัตริย์ และเป็นสถานที่ที่จักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิงและชิงได้ทำการบูชาเทพเจ้าของดินและเกษตรกรรม แท่นบูชาประกอบด้วยลานสี่เหลี่ยมที่ตั้งอยู่กลางสวน

ในปี ค.ศ. 1914 พื้นที่แท่นบูชาได้กลายเป็นสวนสาธารณะและได้รับการตั้งชื่อว่า "สวนกลาง" จากนั้นในปี ค.ศ. 1928 ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น **สวนจงซาน** เพื่อระลึกถึงซุน ยัตเซ็น (Sun Yat-Sen) ผู้นำการปฏิวัติการเมืองแห่งแรกของจีนผู้ช่วยก่อตั้งยุคสาธารณรัฐในปี ค.ศ. 1911 ซึ่งสวนแห่งนี้เป็นที่รู้จักในปัจจุบัน สวนในช่วงเวลานั้นยังได้รับการตั้งชื่อเช่นเดียวกันในหลาย ๆ แห่งในจีน (ดูที่ สวนจงซาน)

สวนจงซานประกอบด้วยห้องโถงและศาลาหลายแห่งที่สร้างขึ้นสำหรับสมาชิกในราชวงศ์จักรพรรดิ มีซุ้มประตูหินและเรือนกระจกที่มีดอกไม้สดจัดแสดงตลอดทั้งปี เรือนกระจกนี้มีดอกทิวลิป 39 สายพันธุ์ซึ่งได้รับมอบจากเจ้าหญิงแห่งฮอลแลนด์ในปี ค.ศ. 1977

## คลังภาพ

ไฟล์:Statue of Sun Yat-sen in Zhongshan Park 2.jpg|รูปปั้นของซุน ยัต-เซน
ไฟล์:Beijing Shejitan 3.jpg|แท่นบูชาแห่งดินและการเก็บเกี่ยว
ไฟล์:北京中山公园保卫和平坊2023.1.jpg|ซุ้มประตูก้อนหินนี้สร้างขึ้นโดยรัฐบาลจีน (ราชวงศ์ชิง) ในขณะนั้นเพื่อเป็นอนุสรณ์ให้กับบารอนฟอนเคตเทลเลอร์ซึ่งถูกสังหารระหว่างขบวนการอีเฮ่อถวนในปี ค.ศ. 1900
ไฟล์:Lanting Eight-column Pavilion, Zhongshan Park.jpg
ไฟล์:Bj zsgy07.JPG
ไฟล์:Bj zsgy02.JPG
ไฟล์:Bj zsgy03.JPG|ประตูทางเข้าทางทิศใต้ของแท่นบูชา
ไฟล์:Zhongshan Park, Beijing.jpg
ไฟล์:Zhongshan Park, Beijing 2.jpg


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Official website
*Beijing Zhongshan Park  in Sun Yat-sen Parks in the World , publicly accessible with info on 106 parks, provided by Hong Kong Baptist University Library

หมวดหมู่:ปักกิ่ง
วิหารแห่งเทพการเกษตร

thumb|250px|วิหารแห่งเทพการเกษตร
thumb|250px|มุมมองด้านหน้าวิหารแห่งเทพการเกษตร

**วิหารแห่งเทพการเกษตร** () หรือ **แท่นบูชาเกษตรกรรม** เป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์ในเขตเสวียนอู่ กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน ตั้งอยู่ใกล้กับหอสักการะฟ้า 

## ประวัติ
วิหารแห่งเทพการเกษตรถูกสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ใช้เป็นสถานที่ที่จักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิงประกอบพิธีบวงสรวงแด่ "เซียนหนง" (先农) ซึ่งเป็นจักรพรรดิในตำนานจีน และเชื่อว่าเป็นจักรพรรดิหยาน (ราว 2900 ปีก่อนคริสตกาล – 2800 ปีก่อนคริสตกาล) ผู้คิดค้นคันไถ ค้นพบการใช้พืชเป็นยา และสร้างตลาดแลกเปลี่ยนสินค้าเป็นครั้งแรก

หอจู้ฝู (Jufu Hall) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวิหารแห่งเทพการเกษตรเคยได้รับการบรรจุในรายชื่ออนุสรณ์สถานโลกที่เสี่ยงต่อการถูกทำลาย ค.ศ. 1998 โดยกองทุนอนุสรณ์สถานโลก (WMF) เนื่องจากอยู่ในสภาพใกล้พังทลาย และถูกบรรจุอีกครั้งในรายชื่ออนุสรณ์สถานโลกที่เสี่ยงต่อการถูกทำลาย ค.ศ. 2000 พร้อมกับโครงสร้างอื่น ๆ ในพื้นที่ ในปี ค.ศ. 1998 บริษัทอเมริกันเอ็กซ์เพรสได้ให้เงินทุนผ่านทางกองทุนอนุสรณ์สถานโลกเพื่อบูรณะอาคาร จากนั้นโครงสร้างอื่น ๆ ในพื้นที่ก็ได้รับการบูรณะเพิ่มเติม โดยมีการเสริมความแข็งแรง รักษาเนื้อไม้ ซ่อมแซมและอนุรักษ์กระเบื้อง รวมถึงการตกแต่งที่ลงสีเอาไว้ ปัจจุบันสถานที่นี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานสำคัญที่ได้รับการคุ้มครองในระดับชาติของสาธารณรัฐประชาชนจีน

## ในงานศิลปะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Altar of Agriculture (Xiannong tan)

หมวดหมู่:สถานที่หลักทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระดับชาติในปักกิ่ง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในปักกิ่ง
Estola flavescens

***Estola flavescens*** เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล

## อ้างอิง
เซ่อจี้ถาน

thumb|แท่นบูชาเซ่อจี้แห่งปักกิ่ง
thumb|

**แท่นบูชาเซ่อจี้แห่งปักกิ่ง** () หรือที่เรียกกันว่า **แท่นบูชาเทพแห่งธรณีและเทพเจ้าแห่งการเก็บเกี่ยว** หรือ **แท่นบูชาเทพแห่งปฐพีและธัญญาหาร** เป็นแท่นบูชาตามคติลัทธิขงจื๊อ ตั้งอยู่ในสวนจงซาน กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1421 โดยราชวงศ์หมิง ใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรมระดับชาติที่เกี่ยวข้องกับแผ่นดินและพืชผล ในสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง แท่นบูชาเซ่อจี้ตั้งอยู่ในตำแหน่งที่สมมาตรตรงข้ามกับไท่เมี่ยว แท่นบูชาเซ่อจี้แห่งปักกิ่งร่วมกับไท่เมี่ยว วิหารแห่งเทพการเกษตรและหอสักการะฟ้า เป็นหนึ่งในวัดหลวงสำคัญของกรุงปักกิ่ง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถานที่หลักทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระดับชาติในปักกิ่ง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในปักกิ่ง
หมวดหมู่:ปักกิ่ง
ทำเนียบฟ้า

300px|thumb|ทำเนียบฟ้า
thumb|300px|ประธานาธิบดีเกาหลีใต้และประธานาธิบดีบัลแกเรียที่ทำเนียบฟ้า
**ทำเนียบฟ้า** () หรือ **ช็องวาแด** () ปัจจุบันเป็นสวนสาธารณะในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งอยู่ด้านหลังพระราชวังคย็องบก ในอดีตถูกใช้เป็นทำเนียบประธานาธิบดีเกาหลีใต้รวมถึงเป็นทำเนียบรับรองอาคันตุกะระหว่างปี 1948 ถึงปี 2022 ซึ่งตั้งแต่ปี 2022 เป็นต้นมา สำนักประธานาธิบดีถูกย้ายไปที่อาคารกระทรวงกลาโหมในเขตยงซัน ตามคำสั่งของประธานาธิบดียุน ซ็อก-ย็อล

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตชงโน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในโซล
หมวดหมู่:ทำเนียบประธานาธิบดี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น
วิหารแห่งโลก

thumb|200px|บันไดขึ้นสู่แท่นบูชาภายในวิหารแห่งโลก  
thumb|200px|"ประตูดวงดาว" ที่กำหนดขอบเขตของแท่นบูชา  
thumb|200px|"ประตูดวงดาว" นำไปสู่ศาลาภายในวิหาร  
  

**วิหารแห่งโลก** () ในปักกิ่ง ประเทศจีน ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของใจกลางกรุงปักกิ่ง บริเวณประตูอันติ้ง และอยู่เพียงไม่กี่ร้อยเมตรทางตอนเหนือของวัดยงเหอ วิหารแห่งโลกมีขนาด  ซึ่งเป็นวัดที่ใหญ่เป็นอันดับสองในห้าวัดสำคัญของปักกิ่ง รองจากหอสักการะฟ้าเท่านั้น  

วิหารแห่งโลกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1530 ในสมัยราชวงศ์หมิง จักรพรรดิแห่งราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิงจะเสด็จมาประกอบพิธีถวายเครื่องสักการะฟ้าประจำปีในช่วงครีษมายัน  

หอสักการะฟ้าในประตูฉงเหวิน ตั้งอยู่ตรงข้ามกับวิหารแห่งโลกที่ปลายด้านใต้ของเมืองโบราณ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถานที่หลักทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระดับชาติในปักกิ่ง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในปักกิ่ง
หมวดหมู่:ปักกิ่ง
ภูมิภาคนิเวศ

[thumb| แผนที่ภูมิภาคนิเวศ[ป่าดิบชื้นแอมะซอน|ป่าฝนอเมซอน เส้นสีเหลืองที่ล้อมรอบแสดงภูมิภาคนิเวศตามองค์การกองทุนสัตว์ป่าโลกสากล]]
thumb| แผนที่แสดงภูมิภาคนิเวศของแคนาดาและสหรัฐอเมริกา
**ภูมิภาคนิเวศ** ( หรือ ecological region) คือ พื้นที่ที่กำหนดขึ้นตามนิเวศวิทยาและภูมิศาสตร์ ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าชีวภูมิภาค (bioregion) ซึ่งจะมีขนาดเล็กกว่าเขตทางชีวภูมิศาสตร์ด้วยเช่นกัน ภูมิภาคนิเวศครอบคลุมผืนที่ดินหรือน้ำที่ค่อนข้างกว้างและประกอบด้วยชุมชีพและสปีชีส์ในธรรมชาติที่มีลักษณะเฉพาะทางภูมิศาสตร์ที่แตกต่างกัน ความหลากหลายทางชีวภาพของพืช สัตว์ และระบบนิเวศที่กำหนดลักษณะเฉพาะของภูมิภาคนิเวศนั้นมีแนวโน้มที่จะแตกต่างจากภูมิภาคนิเวศอื่น ๆ  ภูมิภาคนิเวศน์มีชื่อเรียกอื่นว่า "อีโคโซน" (ecozones) ถึงแม้ว่าคำคำนี้อาจหมายถึง เขตทางชีวภูมิศาสตร์ก็ได้
หมวดหมู่:ชีวภูมิศาสตร์
ประตูฉงเหวิน

thumb|right|250px|ประตูฉงเหวินเมินราวปี ค.ศ. 1906

**ประตูฉงเหวิน** หรือ **ฉงเหวินเมิน** (; แมนจู: ; Möllendorff: šu be wesihulere duka) เป็นประตูที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองปักกิ่ง ตั้งอยู่ในเขตตงเฉิงในปัจจุบัน ประตูนี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองชั้นในของปักกิ่ง ทางตอนใต้ของเขตสถานทูตปักกิ่ง ในทศวรรษ 1960 ประตูและกำแพงเมืองส่วนใหญ่ถูกรื้อถอนเพื่อสร้างถนนวงแหวนหมายเลข 2 ของปักกิ่ง ปัจจุบันประตูฉงเหวินถูกแทนที่ด้วยจุดตัดของถนนฉงเหวินเมินไน (ด้านใน) และถนนฉงเหวินเมินไว (ด้านนอก) ที่วิ่งตามแนวเหนือ-ใต้ผ่านตำแหน่งของประตูเดิม รวมถึงถนนฉงเหวินเมินตะวันออกและฉงเหวินเมินตะวันตกที่วิ่งตามแนวตะวันออก-ตะวันตกซึ่งเคยเป็นแนวกำแพง และถนนสถานีรถไฟปักกิ่งตะวันตกซึ่งเป็นถนนแนวทแยงตะวันตกเฉียงเหนือไปยังสถานีรถไฟปักกิ่ง ประตูฉงเหวินเป็นจุดเชื่อมต่อคมนาคมในปักกิ่ง โดยมีสถานีฉงเหวินเมินซึ่งเป็นสถานีเปลี่ยนสายของสาย 2 และ สาย 5 ของรถไฟใต้ดินปักกิ่ง เขตฉงเหวินซึ่งเป็นเขตการปกครองของเมืองตั้งแต่ปี ค.ศ. 1952 ถึง 2010 และต่อมาได้ถูกรวมเข้ากับเขตตงเฉิง และก็ตั้งชื่อตามฉงเหวินเมิน

thumb|center|800 px|ทางแยกฉงเหวินเมินในปี ค.ศ. 2007 โดยมีโรงแรมเฮดเมนซึ่งตั้งชื่อตามชื่อเรียกฉงเหวินเมินในภาษาพูด อยู่ทางด้านขวา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถานที่หลักทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระดับชาติในปักกิ่ง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในปักกิ่ง
หมวดหมู่:ปักกิ่ง
วิหารแห่งพระอาทิตย์

thumb|200px|ประตูศักดิ์สิทธิ์ทิศตะวันตก

**วิหารแห่งพระอาทิตย์** หรือ **หลี่ถาน** () เป็นสวนสาธารณะทั่วไปที่ตั้งอยู่ในเขตเฉาหยาง ปักกิ่ง ประเทศจีน ตั้งอยู่ในพื้นที่เจียนกูเมิน สถานีรถไฟใต้ดินปักกิ่งที่ใกล้ที่สุดคือ ยงอันหลี่ บนรถไฟใต้ดินปักกิ่ง สาย 1 สวนสาธารณะนี้เดิมเคยเป็นที่ตั้งของ **วิหารแห่งพระอาทิตย์** () ซึ่งเป็นแท่นบูชาที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1530 ในช่วงปลายราชวงศ์หมิง 

## ประวัติ
แท่นบูชาสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1530 ในช่วงปลายราชวงศ์หมิง สำหรับใช้ในการบูชาแด่พระอาทิตย์โดยจักรพรรดิจีน แท่นบูชาพระอาทิตย์ดั้งเดิมเป็นแท่นหินขาวรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าเคลือบด้วยน้ำยาเคลือบสีแดง และมีบันไดสี่ทิศ (เหนือ, ตะวันออก, ใต้, ตะวันตก) ที่มี 9 ขั้น วัดความกว้างและความยาว  และความสูง  วัดนี้ถูกทำลายและได้มีการบูรณะใหม่เพื่อเปิดให้สาธารณชนเข้าเยี่ยมชมในปี ค.ศ. 1556

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถานที่หลักทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระดับชาติในปักกิ่ง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในปักกิ่ง
หมวดหมู่:ปักกิ่ง
The Spoon ช้อนทองคำ 2024

***The Spoon ช้อนทองคำ 2024*** เป็นรายการโทรทัศน์ไทยประเภทเกมโชว์จัดอันดับร้านอาหารข้างถนนในประเทศไทย (Street Food) ในฤดูกาลที่ 1 ของรายการ The Spoon ช้อนทองคำ ในปี พ.ศ. 2567 ผลิตโดย บริษัท เฮลิโคเนีย เอช กรุ๊ป จำกัด ดำเนินรายการโดย วิลลี่ แมคอินทอช และ  เป็กกี้ ศรีธัญญา ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 18:00–19:00 น. ทางช่อง 7HD เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2567

ในฤดูกาลนี้ มีเมนูที่ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันทั้งหมด 7 เมนู ได้แก่ ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ ผัดกะเพรา ผัดไทย หอยทอด ส้มตำ ขนมจีนน้ำยา และคั่วกลิ้ง โดยมีร้านที่ได้รับ 1 ช้อนทองคำทั้งหมด 84 ร้าน เมนูละ 12 ร้าน เข้ามาแข่งขันในเมนูต่าง ๆ และสายต่าง ๆ จนมีร้านที่ได้รับ 2 ช้อนทองคำทั้งหมด 21 ร้าน เมนูละ 3 ร้าน จากนั้นคณะกรรมการได้เข้าไปชิมอาหารขณะให้บริการในสถานที่จริงเพื่อคัดเลือกอีกครั้งจนได้ร้านที่ได้รับ 3 ช้อนทองคำทั้งหมดเมนูละ 1 ร้าน รวม 7 ร้าน คงเหลือร้านที่ได้รับ 1 ช้อนทองคำทั้งหมด 63 ร้าน เมนูละ 9 ร้าน และร้านที่ได้รับ 2 ช้อนทองคำทั้งหมด 14 ร้าน เมนูละ 2 ร้าน โดยมีการประกาศผลรอบ Final เมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2568 ที่โรงเบียร์ ช้าง แคนวาส ในโครงการ วัน แบงค็อก และนำมาออกอากาศในรายการเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2568

## พิธีกร
* วิลลี่ แมคอินทอช
* เป็กกี้ ศรีธัญญา
* ไดอาน่า จงจินตนาการ (แทนเป็กกี้ใน Ep.14 และ Ep.15)
* สัญญา ธาดาธนวงศ์ (ดำเนินรายการในตอนพิเศษ Road to The Final และแทนวิลลี่ในรอบ The Final)

## ลำดับการออกอากาศ

:**หมายเหตุ:**

## อันดับร้านอาหารข้างถนนประจำฤดูกาล
: ร้านอาหารที่ได้รับ 3 ช้อนทองคำ
: ร้านอาหารที่ได้รับ 2 ช้อนทองคำ
: ร้านอาหารที่ได้รับ 1 ช้อนทองคำ

### [[ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่]]

### [[ผัดกะเพรา|กะเพรา]]

### [[ผัดไทย]]

### [[หอยทอด]]

### [[ส้มตำ]]

### [[ขนมจีน]]น้ำยา

### [[คั่วกลิ้ง]]

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* 
* 
* 

2024
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยรายฤดูกาลในปี พ.ศ. 2567
โปลจอร์จ

**โบลจอร์จ** เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ใน การจุดไฟ ประกอบด้วยแผ่นเหล็กหรือเหล็กกล้าที่มีช่องเปิดเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าหรือมีรูเจาะอยู่ที่ครึ่งล่าง โดยจะตั้งไว้บริเวณรอบ ๆ กองไฟที่เปิดอยู่ และจะช่วยเร่งการจุดไฟให้เร็วขึ้น ทำให้จุดไฟได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เป็นการประยุกต์ใช้ ปรากฏการณ์เวนทูรี (Venturi effect) อุปกรณ์นี้ได้รับการตั้งชื่อตามจอร์จ แอตกินสัน (George Atkinson) แห่ง อัสก์ริก (Askrigg) 

แอตกินสันนำหลักการที่คล้ายกันมาใช้กับระบบระบายอากาศ ในเหมือง และต่อมาใช้กับเครื่องยนต์ไอน้ำ และในแต่ละกรณีจะเรียกอุปกรณ์นี้ว่า "โปลจอร์จ (Blow George)  

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไฟ
หมวดหมู่:การจุดไฟ
ฉันรักทะเลที่มีเธอ

***ฉันรักทะเล...ที่มีเธอ*** () สร้างจากหนังสือการ์ตูนยอดนิยมของมุนินทร์ สายประสาท เกี่ยวกับหญิงสาวที่เชื่อมั่นในรักแรกในวัยเด็ก ละครซีรีส์เรื่องนี้นำแสดงโดยอังศุมาลิน สิรภัทรศักดิ์เมธา, เจสซี่ เมฆวัฒนา และวชิรวิชญ์ ชีวอารี กำกับโดย ณภัทร ปัทมสิงห์ ณ อยุธยา และควบคุมงานสร้างโดยวรเวช ดานุวงศ์ สร้างโดยเลเซอร์แคทสตูดิโอและทรูโฟร์ยู

## เรื่องย่อ
ทะเล เด็กสาวที่เติบโตมาใกล้ชายทะเลอาศัยและเล่นกับปีเตอร์เด็กชายชาวแคนาดา พวกเขาแยกจากกันเมื่อปีเตอร์ต้องออกจากหมู่บ้านพร้อมครอบครัวของเขา จากนั้นพวกเขาจะส่งภาพวาดเพื่อรักษาความผูกพันและความทรงจำที่มีต่อกัน มีอยู่ช่วงหนึ่งที่จดหมาย ภาพ และการตอบกลับของปีเตอร์หายไป ซึ่งทำให้ทะเลเศร้าใจ ปัจจุบัน ทะเลได้พบกับณภัทร เพื่อนบ้านหนุ่มสุดเท่ เธอได้เริ่มต้นประสบการณ์ใหม่ ๆ ที่น่าประทับใจ พวกเขามีความรู้สึกที่ดีต่อกัน

วันหนึ่ง เด็กชายมาถึงชายทะเลแล้วทิ้งภาพวาดของเขาไว้ที่ร้าน ทะเลสังเกตเห็นภาพนี้และนึกถึงปีเตอร์ทันที เป็นความรู้สึกคิดถึงสำหรับทะเล แต่ปีเตอร์กลับจำอะไรได้ไม่มากนัก จึงอยากสร้างความทรงจำใหม่กับเธอ เขากำลังซ่อนความลับบางอย่างกับเธอและยังพยายามแยกเธอจากณภัทรอีกด้วย ในอีกด้านหนึ่ง ทะเลกำลังครุ่นคิดถึงความคิดของเธอเกี่ยวกับความรักที่แท้จริงในวัยเด็กซึ่งเธอเก็บงำมาเป็นเวลาหลายปี โดยเธอสังเกตเห็นความแตกต่างบางอย่างระหว่างปีเตอร์ในปัจจุบันกับปีเตอร์ในความทรงจำ เธอยังสับสนกับความรักที่เธอมีต่อณภัทรในช่วงนี้และความรู้สึกที่มีต่อปีเตอร์เพื่อนในวัยเด็กของเธออีกด้วย

## นักแสดง

## การผลิต
วรเวช ดานุวงศ์ นักแสดงและนักร้องชื่อดังที่ผันตัวมาเป็นผู้จัดละครเต็มตัวและผลิตละครซีรีส์ที่มีคุณภาพ คราวนี้เขาลงทุนสร้างละครเรื่องใหม่ชื่อ *ฉันรักทะเล...ที่มีเธอ* เป็นการดัดแปลงจากหนังสือการ์ตูนชื่อดังของมุนินทร์ สายประสาท ละครซีรีส์เรื่องนี้ถ่ายทำส่วนใหญ่ในบริเวณใกล้ชายทะเล ใต้น้ำ หรือน้ำลึก มุนินทร์ได้พบกับบรรดานักแสดงตั้งแต่ก่อนเริ่มถ่ายทำและทำเวิร์กช็อปต่าง ๆ เพื่อให้นักแสดงสามารถแสดงเป็นตัวละครได้ใกล้เคียงกับภาพประกอบของเธอในการ์ตูนให้ได้มากที่สุด

## ออกอากาศ
ละครซีรีส์เรื่องนี้พัฒนาโดย "เลเซอร์แคทสตูดิโอ" และออกอากาศทุกวันจันทร์และอังคาร เวลา 20:30 น. ทางช่องทรูโฟร์ยู เบื้องหลังการถ่ายทำเผยแพร่เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 และเผยแพร่ตอนใกล้จะสิ้นสุดการถ่ายทำซีรีส์เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2561 บนบัญชีอย่างเป็นทางการของ Lasercat Studio ตอนแรกออกอากาศเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 นอกจากนี้ ยังมีการเปิดตัวเพลงประกอบละคร 4 เพลงระหว่างการออกอากาศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวรักไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องทรูโฟร์ยู
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2010
คิกฟลิป

**คิกฟลิป** (; ) เป็นบอยแบนด์เกาหลีใต้ ก่อตั้งขึ้นจากรายการแข่งขันเรียลลิตี้*Loud* ของช่องเอสบีเอส และบริหารจัดการโดยเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ ประกอบด้วยสมาชิกจำนวนเจ็ดคนคือ กเยฮุน, อามารุ, ดงฮวา, จูวัง, มินเจ, เคย์จู และดงฮย็อน พวกเขาเปิดตัวเมื่อวันที่ 20 มกราคม 2025 โดยมีเอกซ์เทนเดดเพลย์ *Flip It, Kick It!*

## ชื่อ
ชื่อของกลุ่ม KickFlip อ้างอิงถึงทริคการเล่นสเก็ตบอร์ดที่มีชื่อเดียวกันซึ่งผู้เล่นจะต้องหมุนตัวเต็มรอบไปตามแกนยาวของบอร์ด ซึ่งสื่อถึง "ความทะเยอทะยานของกลุ่มที่จะแหกกฎเดิมๆ เพื่อสร้างการแสดงที่กล้าหาญ"

## ประวัติ

### Formation through ''Loud''
คิกฟลิปร่วมกับทีเอ็นเอ็กซ์ก่อตั้งขึ้นผ่านรายการแข่งขันเรียลลิตี้เคป็อป ทางช่องเอสบีเอส *Loud* ซึ่งดำเนินรายการโดยเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์และP Nation Loud ออกอากาศครั้งแรกในเดือนมิถุนายน 2021 และดำเนินรายการจนถึงเดือนกันยายน โดยที่ Kyehoon, Keiju, Amaru, Lee Donghyeon และ Yoon Min ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกบอยแบนด์ใหม่ของเจวายพี อย่างไรก็ตามในเดือนเมษายน 2023 Yoon Min ได้เปิด ตัวบัญชี Instagram ส่วนตัว ซึ่งดูเหมือนจะยืนยันการออกจากเจวายพี และบอยแบนด์ที่กำลังจะเกิดขึ้น ต่อมาเขาได้เข้าร่วมในรายการเรียลลิตี้โชว์ *Vocal Showdown* ของเอ็มเน็ต ในเดือนตุลาคม 2023

### 2025–ปัจจุบัน: เปิดตัวด้วย''Flip It, Kick It!''
ในวันที่ 21 พฤศจิกายน 2024 ในงานมามาอะวอดส์ 2024 ในลอสแอนเจลิส ผู้ก่อตั้งเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ พัก จิน-ย็องประกาศว่าพวกเขาอยู่ใน "ขั้นตอนสุดท้ายของการเตรียมตัว" สำหรับบอยแบนด์ที่กำลังจะมาถึงและเปิดเผยภาพเงาของสมาชิกทั้งเจ็ดคน หนึ่งวันต่อมา เจวายพีได้ประกาศชื่อบอยแบนด์ใหม่ คิกฟลิป พร้อมด้วยวันที่เปิดตัวคือ 1 มกราคม 2025 การเปิดตัวของพวกเขาถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 6 มกราคม เพื่อตอบสนองต่อเหตุการณ์เครื่องบินเชจูแอร์ เที่ยวบินที่ 2216 ไถลออกจากทางวิ่ง คิกฟลิปปล่อยเอกซ์เทนเดดเพลย์ครั้งแรกของพวกเขา*Flip It, Kick It!* เมื่อวันที่ 20 มกราคม ต่อจากซิงเกิลก่อนการเปิดตัว "Umm Great" เมื่อวันที่ 6 มกราคม

## สมาชิก

* กเยฮุน ()
* อามารุ ()
* ดงฮวา ()
* จูวัง ()
* มินเจ ()
* เคย์จู ()
* ดงฮย็อน ()

## ผลงานเพลง

### อีพี

## ผลงานวิดีโอ

### มิวสิกวิดีโอ

## ผลงานการแสดง

### เรียลลิตี้โชว์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเคป็อป
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากโซล
หมวดหมู่:บอยแบนด์เกาหลีใต้
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแดนซ์สัญชาติเกาหลีใต้
เวนย์ ฟอลโคเนอร์

**เวนย์ ฟอลโคเนอร์** (, เกิด 18 ตุลาคม พ.ศ. 2510) เป็นนักแสดงชายลูกครึ่งไทย-อเมริกัน โดดเด่นจากการรับบทร้ายในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ เจ้าของฉายา ดาวร้ายหน้าหล่อ

## เข้าสู่วงการ
### ถ่ายแบบ
เวนย์เข้าสู่วงการจากการประกวดนายแบบโดมอนแมนเมื่อปี พ.ศ. 2530 โดยติด 1 ใน 5 จากนั้นจึงได้รับการติดต่อทาบทามให้มาเดินแบบ หลังจากนั้นก็มีทั้งถ่ายโฆษณาและถ่ายแบบรวมถึงเทสต์โฆษณา โดยต้องเดินทางมาจากบ้านเกิดที่โคราช 

### ภาพยนตร์
ต่อมา ปัญญา นิ่มเจริญพงษ์ ตากล้องถ่ายภาพยนตร์ชื่อดังที่ผันตัวมาเป็นผู้กำกับได้ติดต่อให้ไปร่วมแสดงภาพยนตร์เรื่อง ห้าวเล็กๆ เมื่อปี พ.ศ. 2532 โดยได้รับบทเป็นผู้ร้ายที่ต้องขี่ช็อปเปอร์ที่ต้องคอยแกล้งนางเอกคือ อ้อม สุนิสา สุขบุญสังข์ ปรากฏว่าภาพยนตร์ประสบความสำเร็จทำให้เขาเริ่มเป็นที่รู้จักและได้รับบทร้ายเสียเป็นส่วนใหญ่

หลังจากนั้นจึงได้ร่วมงานกับค่ายพรพจน์ฟิล์มของคุณพรพจน์–รัชนีวรรณ กนิษฐเสน อยู่ประมาณ 2–3 เรื่อง ก่อนจะมาประสบความสำเร็จจากภาพยนตร์เรื่องหลงไฟที่กำกับโดย รุจน์ รณภพเมื่อปี พ.ศ. 2533 โดยในเรื่องนี้รับบทตัวร้ายเป็นแมงดาชื่อ เขียว

### ละครโทรทัศน์
เวนย์เข้าสู่วงการละครโทรทัศน์โดยแสดงละครเรื่องแรกคือเรื่อง ทูตมรณะ เมื่อปี พ.ศ. 2533 โดยรับบทเป็น ลูกชายเจ้าพ่อ ที่รับบทโดยสมบัติ เมทะนี หลังจากนั้นจึงมีผลงานมาจนถึงปัจจุบัน

## ผลงาน
### ภาพยนตร์

### ละครโทรทัศน์

### มิวสิกวิดีโอ
* ใจหาย – แกรนด์เอ็กซ์ (2531)
* รักคุณเข้าแล้ว – กิตติคุณ เชียรสงค์
* Sutter's mill – กิตติคุณ เชียรสงค์
* ฝนตกฟ้าร้อง – โอภาส ทศพร
* ปวดร้าว - ที-สเกิ๊ต (2539)

### โฆษณา
* ปลากระป๋อง โรซ่า

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2510
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:นักแสดงอิสระชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:นายแบบไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวไทย
The Spoon ช้อนทองคำ 2025

***The Spoon ช้อนทองคำ 2025*** เป็นรายการโทรทัศน์ไทยประเภทเกมโชว์จัดอันดับร้านอาหารข้างถนนในประเทศไทย (Street Food) ในฤดูกาลที่ 2 ของรายการ The Spoon ช้อนทองคำ ในปี พ.ศ. 2568 ผลิตโดย บริษัท เฮลิโคเนีย เอช กรุ๊ป จำกัด ดำเนินรายการโดย เป็กกี้ ศรีธัญญา และ สัญญา ธาดาธนวงศ์ (กอล์ฟ) ซึ่งมาแทนวิลลี่ แมคอินทอช ที่ออกจากรายการไป และมีการเพิ่มผู้ช่วยพิธีกรคือ ทมิตา อนุศิลป์ (กรุ๊ป) ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 18:00–19:00 น. ทางช่อง 7HD เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2568 ต่อจากฤดูกาล 2024

ทั้งนี้ กิติกร เพ็ญโรจน์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหารของเฮลิโคเนีย เอช กรุ๊ป เคยระบุว่า ในฤดูกาลนี้ จะมีเมนูที่ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันมากกว่า 20 เมนู ซึ่งโดยสรุปแล้ว มีเมนูเข้าแข่งขันทั้งหมด 22 เมนู แบ่งเป็นเมนูที่เคยแข่งขันในฤดูกาล 2024 ทั้ง 7 เมนู โดยทั้ง 7 เมนูนี้จะมีร้านที่เคยได้รับ 2 ช้อนทองคำจาก The Spoon ช้อนทองคำ 2024 มาร่วมแข่งขันด้วย และเมนูใหม่จำนวน 15 เมนู

## พิธีกร
* เป็กกี้ ศรีธัญญา
* สัญญา ธาดาธนวงศ์ (กอล์ฟ)
* ทมิตา อนุศิลป์ (กรุ๊ป) (ผู้ช่วย)

## รูปแบบรายการ
ในฤดูกาลนี้มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการแข่งขัน โดยปรับเหลือเมนูละ 2 สาย คือสาย A และสาย B มีสายละ 4 ร้านตามเดิม รวมแล้วจะมีร้านที่ได้รับ 1 ช้อนทองคำทั้งหมดเมนูละ 8 ร้าน รวม 176 ร้าน ซึ่งในช่วงแรกจะออกมาแนะนำเมนูให้แขกรับเชิญสัปดาห์ละ 5 คนได้ชิมก่อน ซึ่งแขกรับเชิญทั้ง 5 คนจะร่วมเป็นคณะกรรมการตัดสินในช่วงที่ 2 ด้วย และมีการปรับเกณฑ์คะแนน โดยคณะกรรมการหลัก 10 คน จะเหลือคะแนนคนละ 5 คะแนน รวม 50 คะแนน ส่วนคณะกรรมการร่วม 100 คน ยังคงมีคนละ 1 คะแแนน รวม 100 คะแนนตามเดิม ทำให้คะแนนที่แต่ละร้านจะได้มากที่สุดอยู่ที่ 150 คะแนน

โดยเมื่อการแข่งขันรอบแรกเสร็จสิ้น จะมีร้านที่จะได้รับ 2 ช้อนทองคำจากการแข่งขันรอบแรกของปีนี้ เมนูละ 2 ร้าน รวม 44 ร้าน (ภายหลังเพิ่มเป็น 45 ร้าน) รวมกับร้านที่ได้รับ 3 ช้อนทองคำจากปีก่อนหน้าอีก 7 ร้าน รวมเป็น 52 ร้าน และในตอนสุดท้าย จะมีเมนูละ 1 ร้านที่จะได้รับ 3 ช้อนทองคำ รวมทั้งหมด 22 ร้าน ซึ่งจะได้รับพระราชทานรางวัลจากทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี คงเหลือร้านที่ได้รับ 1 ช้อนทองคำเมนูละ 6 ร้าน (ยกเว้น 1 เมนูเหลือ 5 ร้าน) รวม 131 ร้าน และร้านที่ได้รับ 2 ช้อนทองคำอีกเมนูละ 1 ร้าน (ยกเว้น 8 เมนูมี 2 ร้าน) รวม 30 ร้าน 

## ลำดับการออกอากาศ
ใน Ep.1 และ Ep.2 เป็นตอนพิเศษ The Spoon Airline โดยมีอดีตผู้เข้าแข่งขันในรายการต่าง ๆ ของเฮลิโคเนีย เอช กรุ๊ป จำลองการขึ้นเครื่องบินเพื่อสำรวจเมนูที่จะใช้ในการแข่งขัน The Spoon ช้อนทองคำ 2025 โดยมีเป็กกี้, กอล์ฟ และกรุ๊ป เป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน และหม่อมหลวงภาสันต์ สวัสดิวัตน์ เป็นนักบิน 

:**หมายเหตุ:**

## อันดับร้านอาหารข้างถนนประจำฤดูกาล
: ร้านอาหารที่ได้รับ 3 ช้อนทองคำ
: ร้านอาหารที่ได้รับ 2 ช้อนทองคำ
: ร้านอาหารที่ได้รับ 1 ช้อนทองคำ

### [[กวยจั๊บ]]

### [[ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่]]

### [[ก๋วยเตี๋ยวเรือ]]

### [[ก๋วยเตี๋ยว]]ลูกชิ้น[[ปลา]]

### [[ขนมกุยช่าย]]

### [[ขนมครก]]

### [[ขนมจีน]]น้ำยา

### [[ขนมเบื้องญวน]]

### [[ข้าวซอย]]

### [[ข้าวมันไก่]]

### [[ข้าวหมูแดงหมูกรอบ]]

### [[ขาหมูพะโล้]]

### [[คั่วกลิ้ง]]

### [[ต้มยำกุ้ง]]

### [[ทอดมัน]]

### [[ผัดกะเพรา]]

### [[ผัดซีอิ๊ว]]

### [[ผัดไทย]]

### [[ยำปลาดุกฟู]]

### [[ราดหน้า]]

### [[ส้มตำ]]

### [[หอยทอด]]

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* 
* 
* 

2025
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยรายฤดูกาลในปี พ.ศ. 2568
เมช (มาตราส่วน)

**เมช** (อังกฤษ: Mesh) เป็นหน่วยวัดขนาดอนุภาคที่มักใช้ในการกำหนดการกระจายขนาดอนุภาคของวัสดุที่มีลักษณะเป็นเม็ด ตัวอย่างเช่น ตัวอย่างถั่วลิสงจากรถบรรทุกอาจถูกวางไว้บนตะแกรงที่มีช่องเปิดขนาด 5&nbsp;มม. เมื่อตะแกรงถูกเขย่า ชิ้นส่วนเล็ก ๆ ที่แตกหักและฝุ่นจะผ่านตาข่ายไปในขณะที่ถั่วลิสงทั้งเม็ดจะยังคงติดอยู่กับตะแกรง ผู้ซื้อถั่วลิสงในเชิงพาณิชย์อาจใช้การทดสอบเช่นนี้เพื่อตรวจสอบว่าถั่วลิสงในหนึ่งล็อตมีชิ้นส่วนแตกหักมากเกินไปหรือไม่ การทดสอบประเภทนี้เป็นเรื่องปกติในบางอุตสาหกรรม และเพื่อให้ใช้วิธีการทดสอบที่สม่ำเสมอ จึงได้กำหนดชุดตะแกรงมาตรฐานขึ้นมาหลายชุด

พื้นผิวโลหะที่ขัดเงาโดยเครื่องจักรจะถูกกำหนดให้มีการตกแต่งสำเร็จเชิงกลที่เกี่ยวข้องกับสารขัดเงาที่ใช้

ในอดีต ขนาดของเมช จะถูกกำหนดเป็นจำนวนรูต่อนิ้ว เนื่องจากความกว้างของเส้นลวดในตะแกรง จำนวนเมชจึงไม่สอดคล้องกับขนาดเศษส่วนของนิ้วโดยตรง และมีระบบต่าง ๆ หลายระบบที่ได้รับการทำให้เป็นมาตรฐานด้วยขนาดเมชที่ต่างกันเล็กน้อยสำหรับจำนวนเมชเดียวกัน

## ขนาดเชิงพาณิชย์

ขนาดของเมชโดยเทียบเท่าตั้งแต่ 5&nbsp;ไมโครเมตรถึง 25.4&nbsp;มิลลิเมตรมีเช่นกัน

ขนาดตะแกรงร่อนที่มีจำหน่ายโดยทั่วไปจะมีการควบคุมโดยมาตรฐาน มาตรฐานที่ใช้กันทั่วไป ได้แก่ ISO 565:1990 และ ISO 3310-1:2000 (มาตรฐานสากล) EN 933-1 (ในยุโรป) และ ASTM E11:01 (ในสหรัฐอเมริกา) มาตรฐาน EN มี "ตราสัญลักษณ์" ประจำชาติ โดยจะปรากฏเป็น BS EN, FR EN, DE EN ฯลฯ

## ขนาดที่ใช้ได้จริง
แม้ว่าข้อมูลเกี่ยวกับขนาดของตะแกรงร่อนจะมีรายการที่ยาวหลายขนาด แต่ในทางปฏิบัติตะแกรงร่อนมักใช้เป็นชุด โดยจะเลือกตะแกรงแต่ละอันให้ผ่านอนุภาคที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางเล็กกว่าประมาณ 1/ หรือมีพื้นที่หน้าตัดเล็กลงครึ่งหนึ่งจากตะแกรงร่อนเดิม เช่นชุดตะแกรงร่อนขนาด 80มม. 63มม. 40มม. 31.5มม. 20มม. 16มม. 14มม. 10มม. 8มม. 6.3มม. 4มม. 2.8มม. และ 2มม. มีจำหน่ายทั่วไปในหลายประเทศในยุโรปหรือซีรีส์ที่มีขั้นตอนที่ใหญ่กว่า เช่น 63มม. 31.5มม. 16มม. 8มม. 4มม. 2มม. 1มม. และ 500ไมโครเมตร 250ไมโครเมตร 125ไมโครเมตร และ 63ไมโครเมตร มักใช้ในการเกรดมวลรวมในอุตสาหกรรมก่อสร้าง ชุดตะแกรงขนาดดังกล่าวได้รับแรงบันดาลใจมาจากหลักการที่ Renard กำหนดไว้ในตอนแรก และปัจจุบันรู้จักกันในชื่อ Renard series ผู้ใช้บางคนแทนที่บางอันที่ระบุไว้ข้างต้นด้วยตะแกรงขนาด 45มม. 22.4มม. 12.5มม. 11.2มม. และ 5.6มม. ส่วนใหญ่เป็นเพราะการใช้งานในอดีตของขนาดดังกล่าวในประเทศหรืออุตสาหกรรมของพวกเขา

## เชิงอรรถและอ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* A comparison of widely used sieve size specifications
หมวดหมู่:ระบบหน่วย
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568

**กุมภาพันธ์ พุทธศักราช 2568** เป็นเดือนที่ 2 ของปี พ.ศ. 2568 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันศุกร์

## [[สถานีย่อย:เหตุการณ์ปัจจุบัน]]

หมวดหมู่:กุมภาพันธ์
*2568-2
Sarcolobus

***Sarcolobus*** เป็นสกุลพืชในวงศ์ Apocynaceae ตั้งขึ้นเป็นสกุลครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1809 มีถิ่นกำเนิดตั้งแต่ประเทศบังกลาเทศผ่านเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปจนถึงเกาะนิวกินี ประเทศออสเตรเลีย และบางเกาะในแปซิฟิกตะวันตก

## คำอธิบาย
พืชในสกุลนี้เป็นไม้พุ่มหรือไม้เลื้อยมีความสูงตั้งแต่ 2-5 เมตร มีรากฝอย ลำต้นเป็นท่อกลวง และเปลือกไม้มีสัมผัสคล้ายกระดาษ ไม่มีขน ใบยาว 7-12.5 เซนติเมตร และกว้าง 2.2-9 เซนติเมตร ใบมีลักษณะรียาว รูปไข่ หรือบางครั้งอาจเป็นรูปเส้นตรง ฐานใบอาจกลม แหลม หรือเป็นรูปหัวใจ หรือมีขอบใบเป็นแฉก ปลายใบแหลมหรือป้าน ใบอาจจะไม่มีขนหรือมีขนเล็กน้อยที่ผิวใบ มีคอลเลตเตอร์ (Colleter) 2-9 ตำแหน่งที่ฐานของใบ

ช่อดอกอยู่เหนือแกนใบ เป็นช่อดอกเดี่ยว สั้นกว่าก้านใบที่อยู่ใกล้ มีดอก 1-6 ดอก เกือบไม่มีก้านดอก และบางครั้งอาจมีดอกที่มีดอกย่อย

## การแพร่กระจายพันธุ์
พืชสกุลนี้พบในประเทศจีน ประเทศอินเดีย ประเทศลาว ประเทศมาเลเซีย ประเทศพม่า ประเทศไทย ประเทศเวียดนาม ตามชายฝั่งทะเลและป่าชายเลน

## ชนิด
, Plants of the World Online ชนิดที่ได้รับการยอมรับมีดังนี้

* *[[Sarcolobus borneensis]]* (Steenis) P.I.Forst.
* *[[Sarcolobus brachystephanus]]* (Schltr.) P.I.Forst.
* *[[Sarcolobus cambogensis]]* McHone & Livsh.
* *[[Sarcolobus carinatus]]* Wall.
* *[[เถาหัวลิง|Sarcolobus globosus]]* Wall.
* *[[Sarcolobus hullsii]]* (F.Muell. ex Benth.) P.I.Forst.
* *[[Sarcolobus kaniensis]]* (Schltr.) P.I.Forst.
* *[[Sarcolobus luzonensis]]* (Warb.) P.I.Forst.
* *[[Sarcolobus merrillii]]* (Schltr.) Omlor
* *[[Sarcolobus oblongus]]* Rintz
* *[[Sarcolobus pepo]]* (PIForst.) S.Reuss, Liede & Meve
* *[[Sarcolobus pierrei]]* Costantin
* *[[Sarcolobus porcatus]]* P.I.Forst.
* *[[Sarcolobus retusus]]* K.Schum.
* *[[Sarcolobus ritae]]* P.I.Forst.
* *[[Sarcolobus rubescens]]* P.I.Forst.
* *[[Sarcolobus secamonoides]]* (Schltr.) P.I.Forst.
* *[[Sarcolobus spathulatus]]* P.I.Forst.
* *[[Sarcolobus stenophyllus]]* (A.Gray) P.I.Forst.
* *[[Sarcolobus subnudus]]* (A.Gray) P.I.Forst.
* *[[Sarcolobus venulosus]]* (ACSm.) P.I.Forst.
* *[[Sarcolobus vittatus]]* P.I.Forst.

## เชิงอรรถและอ้างอิง


หมวดหมู่:วงศ์นมตำเลีย
ไอพ่นแรงดันสูง

[thumb|แอนิเมชันแสดงการเปลี่ยนแปลงของอัตราส่วนโมล (ตั้งแต่ 0.025 ถึง 0.05) ของไอพ่นก๊าซธรรมชาติที่พุ่งกระทบถังเหล็ก ซึ่งจำลองผ่าน [พลศาสตร์ของไหลเชิงคำนวณ (CFD)]]

**ไอพ่นแรงดันสูง** หรือ **เจ็ทแรงดันสูง** (High pressure jet) คือกระแสของของไหลที่ถูกปล่อยออกมาจากสภาพแวดล้อมที่มีแรงดันสูงกว่าปกติอย่างมีนัยสำคัญผ่านทางหัวฉีดหรือช่องเปิด ซึ่งอาจเกิดจากการทำงานปกติหรือการปลดปล่อยโดยไม่ได้ตั้งใจ

ในสาขาวิศวกรรมความปลอดภัย การปล่อยก๊าซพิษและก๊าซไวไฟเป็นหัวข้อที่ได้รับความสนใจอย่างมากในงานวิจัยR&D เนื่องจากความเสี่ยงที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพและความปลอดภัยของคนงาน, อุปกรณ์อุตสาหกรรม และสิ่งแวดล้อมธรรมชาติ การปล่อยก๊าซโดยเจตนาหรือโดยไม่ได้ตั้งใจอาจเกิดขึ้นในโรงงานอุตสาหกรรม เช่น โรงแปรรูปก๊าซธรรมชาติ, โรงกลั่นน้ำมัน และสถานที่เก็บไฮโดรเจน

หนึ่งในหัวข้อสำคัญของกระบวนการการประเมินความเสี่ยง คือการคาดการณ์การขยายตัวและการกระจายตัวของกลุ่มก๊าซ ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยกำหนดขอบเขตความปลอดภัยที่ต้องปฏิบัติตามเพื่อลดความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นจากการปล่อยแรงดันสูง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Shock Diamonds and Mach Disks in the exhaust plume of an F-15E's Engine

*Birch ''et al.'' 's revision on their virtual surface source formula

*Hydrogen storage and transportation challenges
หมวดหมู่:พลศาสตร์ของไหล 
หมวดหมู่:พลศาสตร์ของไหลเชิงคำนวณ
หมวดหมู่:ก๊าซธรรมชาติ
หมวดหมู่:ความปลอดภัยของก๊าซธรรมชาติ
หมวดหมู่:เชื้อเพลิงฟอสซิล
หมวดหมู่:ก๊าซเชื้อเพลิง
เลือง เกื่อง

พลเอกพิเศษ **เลือง เกื่อง** () เป็นนายทหารบกชาวเวียดนาม ต่อมาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเวียดนามคนที่ 14 ตั้งแต่ตุลาคม 2024 เขายังดำรงตำแหน่งสมาชิกถาวรของเลขาธิการตั้งแต่พฤษภาคมถึงตุลาคม 2024 และเป็นผู้อำนวยการกรมการเมืองใหญ่ของกองทัพประชาชนเวียดนามตั้งแต่เมษายน 2016 ถึงมิถุนายน 2024

## ชีวประวัติ
เลือง เกื่อง เกิดเมื่อ 15 สิงหาคม ในจังหวัดฟู้เถาะ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาสถาปนาพรรคการเมืองและรัฐประศาสนศาสตร์ และหลักสูตรทฤษฎีการเมืองขั้นสูง

### อาชีพ
เขาเข้าร่วมกองทัพเวียดนามเหนือตอนอายุ 18 ปีในปี 1975 และมีส่วนร่วมในสงครามเวียดนาม ต่อมาเข้าเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศเวียดนามในปี 1978

เขาเติบโตในหน้าที่ในฐานะทหารการเมือง สังกัดกรมการเมืองใหญ่ของกองทัพประชาชนเวียดนาม ซึ่งเป็นหน่วยงานที่กำหนดทิศทางและตรวจสอบทุกหน่วยในกองทัพ และเป็นสายงานที่มีความใกล้ชิดกับพรรคคอมมิวนิสต์ ตำแหน่งสุดท้ายคือผู้อำนวยการกรมการเมืองใหญ่ของกองทัพ ต่อมาในปี 2019 เขาได้รับยศพลเอกพิเศษ ถือเป็นชาวเวียดนามคนที่ 15 ที่ได้รับยศนี้ 

ในเดือนสิงหาคม 2024 เมื่อพลเอกพิเศษโต เลิม ลาออกจากตำแหน่งประธานาธิบดีไม่นานหลังพึ่งได้รับตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ ส่งผลให้สมัชชาแห่งชาติลงมติเลือกพลเอกพิเศษเลือง เกื่อง เป็นประธานาธิบดีเวียดนามคนใหม่

## ประธานาธิบดี (2024–ปัจจุบัน)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประธานาธิบดีเวียดนาม
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดฟู้เถาะ
ประตูเจี้ยนกั๋ว

thumb|right|300px|สะพานเจี้ยนกั๋วเหมินมองจากหอดูดาวโบราณปักกิ่ง

**เจี้ยนกั๋วเหมิน** () เป็นประตูในกำแพงเมืองที่เคยตั้งอยู่ในปักกิ่งและปัจจุบันเป็นศูนย์กลางการคมนาคมทางตะวันออกของใจกลางเมือง ที่สะพานเจี้ยนกั๋วเหมิน ถนนวงแหวนรอบที่ 2 ฝั่งตะวันออกจะแบ่งถนนเจี้ยนกั๋วเหมินในที่อยู่ทางทิศตะวันตกออกจากถนนเจี้ยนกั๋วเหมินนอกที่อยู่ทางทิศตะวันออก

แขวงเจี้ยนกั๋วเหมิน เป็นแขวงที่ได้รับการตั้งชื่อตามประตูเมืองนี้ และเป็นส่วนหนึ่งของเขตตงเฉิง

## ประวัติศาสตร์
เจี้ยนกั๋วเหมินไม่ได้เป็นหนึ่งใน 16 ประตูเมืองดั้งเดิมบนกำแพงเมืองปักกิ่งในสมัยราชวงศ์หมิงช่วงศตวรรษที่ 15 ประตูนี้เป็นช่องเปิดบนกำแพงเมืองชั้นในด้านตะวันออกของปักกิ่งที่ถูกสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1939 ระหว่างการยึดครองเมืองของญี่ปุ่นเพื่อเปิดทางเข้าสู่พื้นที่ชานเมืองด้านตะวันออกที่กำลังพัฒนาเป็นอุตสาหกรรม ประตูได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการว่าเจี้ยนกั๋วเหมินในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1945 ซึ่งเป็นช่วงที่เป่ย์ผิง (ชื่อเรียกของเมืองในขณะนั้น) กลับคืนสู่การปกครองของจีน

สถานที่สำคัญที่เก่าแก่ที่สุดในพื้นที่เจี้ยนกั๋วเหมิน คือหอดูดาวโบราณปักกิ่งที่มีชื่อเสียง ในทศวรรษ 1970 สถานทูตของประเทศตะวันตกจำนวนมากได้เข้ามาเปิดทำการในพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเจี้ยนกั๋วเหมิน ใน ค.ศ. 1973 ร้านสรรพสินค้ามิตรภาพปักกิ่ง (Beijing Friendship Store) ได้ย้ายจากหวังฝูจิ่งมายังถนนเจี้ยนกั๋วเหมินนอก โรงแรมเจี้ยนกั๋ว ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของเจี้ยนกั๋วเหมิน เปิดทำการใน ค.ศ. 1982 และเป็นกิจการร่วมค้าด้านโรงแรมระหว่างจีนกับต่างชาติแห่งแรกในปักกิ่ง

## การขนส่งในท้องถิ่น
สถานีเจี้ยนกั๋วเหมินของรถไฟใต้ดินปักกิ่งเป็นสถานีเปลี่ยนสายสำหรับรถไฟใต้ดินปักกิ่งสาย 1 และสาย 2 เส้นทางรถประจำทางปักกิ่งหลายสายจะจอดที่ป้ายเจี้ยนกั๋วเหมินใต้ (建国门南)

## ดูเพิ่ม
* อุบัติการณ์เถียนหมิงเจี้ยน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์ชิง
หมวดหมู่:ราชวงศ์หมิง
หมวดหมู่:ปักกิ่ง
วัดกลางคลองวัฒนาราม

**วัดกลางคลองวัฒนาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเจ้าเสด็จ อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 24 ไร่ 44 ตารางวา มีอาณาเขตติดคลองทั้งสามด้าน อาณาเขตทิศเหนือยาว 240 เมตร ติดต่อกับที่ดิน ทิศใต้ยาว 250 เมตร ติดต่อกับคลองเจ้าเจ็ด ทิศตะวันออกยาว 130 เมตร ติดต่อกับคลองชลประทาน และทิศตะวันตกยาว 120 เมตร ติดต่อกับคลองวัวใหญ่

วัดกลางคลองวัฒนารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2428 โดยมีหลวงพ่อชาย เป็นผู้นำชาวบ้านจัดสร้างขึ้นและเรียกว่า **วัดบ่อหัก** ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น "วัดกลางคลองวัฒนาราม* แต่ชาวบ้านมักเรียกสั้น ๆ ว่า **วัดกลางคลอง** ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2445 บางครั้งชาวบ้านเรียก **วัดสีม่วง** เนื่องจากภายในอุโบสถมีสีม่วง

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง 6.30 เมตร ยาว 14.20 เมตร โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 25 เมตร ยาว 42 เมตร สร้าง พ.ศ. 2522 สร้างด้วยไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 4 เมตร ยาว 8 เมตร สร้าง พ.ศ. 2473 เป็นอาคารไม้สัก ปูชนียวัตถุมี หลวงพ่อนาค พระปางนาคปรก เจดีย์ย่อมุมไม้ยี่สิบศิลปะรัตนโกสินทร์ มีลานปูนปั้นลายพันธ์พฤกษาคล้ายสร้างสังวาลย์ที่องค์เจดีย์ ยอดเจดีย์ทรงบาตร

## อ้างอิง

กลางคลองวัฒนาราม
จุม เม็ย

**จุม เม็ย** (,  ; เกิด ป. ค.ศ. 1930) เป็นหนึ่งใน 7 ผู้รอดชีวิตวัยผู้ใหญ่เท่าที่รู้จัก จากการคุมขังของเขมรแดงในค่ายต็วลสเลง S-21 ซึ่งมีนักโทษ 20,000 คน (ส่วนใหญ่เป็นชาวกัมพูชา) ถูกส่งไปประหารชีวิต เขาเป็นอดีตช่างยนต์ในพนมเปญที่ถูกนำตัวไปคุกเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1978 โดยถูกกล่าวหาว่าเป็นสายลับ เขารอดชีวิตมาได้ก็เพราะความสามารถในการซ่อมจักรเย็บผ้า ใน ค.ศ. 2004 เขากล่าวถึงการสังหารภรรยาและลูกชายว่า:"ตอนแรกพวกมันยิงภรรยาผมที่กำลังเดินนำหน้าร่วมกับผู้หญิงคนอื่น ๆ เธอกรีดร้องใส่ผมว่า 'วิ่งหนีเร็ว พวกมันจะฆ่าฉันแล้ว' ผมได้ยินเสียงลูกชายผมร้องไห้และจากนั้นพวกมันยิงอีกครั้ง ทำให้ลูกเสียชีวิต เมื่อผมนอน ผมยังคงเห็นใบหน้าของพวกเขา และทุกวันผมยังคงคิดถึงพวกเขา"ภายหลังจุม เม็ยแต่งงานใหม่และมีลูก 6 คน แบ่งเป็นชาย 3 คน และหญิง 3 คน
thumb|ห้องขังของเม็ยที่ S-21

ใน ค.ศ. 2003 เขาปรากฏตัวในสารคดี *[[S-21: The Khmer Rouge Killing Machine]]* ของบาน ริทธี ร่วมกับวาน ณาต จิตรกรชาวกัมพูชาที่กลับมาพบกันและเยี่ยมชมเรือนจำเดิมอีกครั้ง ซึ่งปัจจุบันคือพิพิธภัณฑ์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ต็วลแซลงที่พนมเปญ พวกเขาพบกับอดีตผู้คุมขังพวกเขา ได้แก่ ผู้คุม ผู้สอบสวน แพทย์ และช่างภาพ ซึ่งหลายคนเพิ่งเป็นวัยรุ่นในช่วงยุคเขมรแดงระหว่าง ค.ศ. 1975 ถึง 1979 รูปลักษณ์ของพวกเขาแตกต่างจากอดีตนักโทษทั้งสองคนที่มีอายุมากกว่าในช่วงที่ถูกคุมขังอย่างสิ้นเชิง และเมื่อถึงเวลาถ่ายทำ ทั้งคู่ก็เป็นชายชรา วาน ณาตผู้วาดภาพเหมือนนักโทษ มีผมสีขาวทั้งศีรษะ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและผู้สอบสวนได้นำชมพิพิธภัณฑ์ โดยจำลองการปฏิบัติต่อนักโทษและกิจวัตรประจำวันของพวกเขา พวกเขาดูบันทึกของเรือนจำโดยละเอียด รวมทั้งภาพถ่าย เพื่อทบทวนความทรงจำ
[thumb|จุม เม็ยให้หลักฐานใน[ศาลคดีเขมรแดงเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2009]]
ใน ค.ศ. 2009 เขาให้หลักฐานในศาลคดีเขมรแดงที่ไต่สวนผู้นำที่ยังมีชีวิตอยู่ของระบอบเขมรแดง ในระหว่างการพิจารณาคดี เขากล่าวว่า "ผมร้องไห้ทุกคืน ทุกครั้งที่ได้ยินคนพูดถึงเขมรแดง มันทำให้ผมนึกถึงภรรยาและลูก ๆ ของผม" เขายังแสดงความปรารถนาให้อดีตผู้นำ กัง เคกเอียว ต้องจำคุกตลอดชีวิต ซึ่งกังถูกตัดสินตามนั้นใน ค.ศ. 2012 

เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 เม็ยปรากฏตัวในรายการ *[[The Mekong River with Sue Perkins]]* ของบีบีซี
[thumb|จุม เม็ยลงลายเซ็นในหนังสือ ''Survivor: The Triumph of an Ordinary Man in the Khmer Rouge Genocide'' ของเขาเองแก่ผู้เข้าชม[พิพิธภัณฑ์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ต็วลแซลงที่พนมเปญ (มีนาคม ค.ศ. 2015)]]

## ดูเพิ่ม

* วาน ณาต
* จอห์น ดอว์สัน ดิวเฮิร์สต์
* สมมิตฑุก
* บู เมง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ผู้รอดชีวิตการฆ่าล้างเผ่าพันธ์ุชาวเขมร
หมวดหมู่:นักโทษชาวกัมพูชา
หมวดหมู่:นักโทษในประเทศกัมพูชา
ประตูเฉาหยาง

thumb|เฉาหยางเหมินจากทางเดินลอยฟ้าทางทิศตะวันตก|alt=ถนนขนาดกว้างที่แบ่งเป็นสองฝั่ง มองจากด้านบน สองข้างทางมีต้นไม้และอาคารสูงระดับปานกลาง อาคารด้านซ้ายมีลักษณะโค้งเล็กน้อย

**ประตูเฉาหยาง** หรือ **เฉาหยางเหมิน** (; แมนจู:; Möllendorff:šun be aliha duka) เป็นประตูหนึ่งในอดีตกำแพงเมืองปักกิ่ง ปัจจุบันเป็นจุดเชื่อมต่อการคมนาคมและเส้นแบ่งเขตในปักกิ่ง ตั้งอยู่ในเขตตงเฉิงทางตะวันออกเฉียงเหนือของใจกลางเมืองปักกิ่ง ถนนวงแหวนหมายเลข 2 ฝั่งตะวันออก พาดผ่านในแนวเหนือ-ใต้ รถไฟใต้ดินปักกิ่ง (สาย 6 และ สาย 2) มีสถานีเฉาหยางเหมิน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถานที่หลักทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระดับชาติในปักกิ่ง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในปักกิ่ง
หมวดหมู่:ปักกิ่ง
ประตูติ้อัน

thumb|ประตูติ้ อัน เหมิน

**ประตูติ้อัน** หรือ **ติ้อันเหมิน** () หรือที่รู้จักกันก่อนหน้านี้ว่า **เป่ย์อันเหมิน** (และมักเรียกกันว่า "ประตูหลัง") เป็นประตูจักรพรรดิในปักกิ่ง ประเทศจีน ประตูนี้สร้างขึ้นครั้งแรกในรัชสมัยจักรพรรดิหยงเล่อแห่งราชวงศ์หมิง และทำหน้าที่เป็นประตูทิศเหนือหลักของนครจักรพรรดิ (ส่วนประตูทิศใต้ที่มีชื่อเสียงมากกว่าคือ ประตูเทียนอัน) ประตูนี้ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของสวนจิงซานและทางตอนใต้ของหอกลองแห่งปักกิ่ง ต่อมาถูกรื้อถอนในปี ค.ศ. 1954 มีความพยายามในการบูรณะตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถานที่หลักทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระดับชาติในปักกิ่ง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในปักกิ่ง
หมวดหมู่:ปักกิ่ง
ชัยปรเมศวรวรมันที่ 1

**ชัยปรเมศวรวรมันที่ 1** () พระนามส่วนพระองค์ **อีศวรมูรติ** () เป็นพระมหากษัตริย์จามปาที่ครองราชย์ใน ค.ศ. 1044 ถึง 1060 พระองค์สถาปนาราชวงศ์ที่มีศูนย์กลางรอบญาจางและฟานซาง ที่จะปกครองเหนือมณฑลจามปาจนกระทั่ง ค.ศ. 1074

หลังการโจมตีของเวียดนามในภาคเหนือของจามปาอย่างน่าตกตะลึงที่ทำให้ราชอาณาจักรสั่นสะเทือน และคาดว่าทำให้ชัยสิงหวรมันที่ 2 ผู้ครองราชย์ สวรรคต ผู้บัญชาการทหารที่เกิดในตระกูลขุนนางนักรบ ซึ่งเคยเป็นข้าราชบริพารของผู้ปกครองในอดีต ได้ขึ้นครองราชสมบัติในฐานะพระเจ้าชัยปรเมศวรวรมันใน ค.ศ. 1044 ราชวงศ์นี้อ้างว่าสืบเชื้อสายจาก Uroja ในตำนาน ซึ่งมีอีกนามว่า Po Yan Ina Nagar 

ส่วนทางใต้ ดินแดนปัณฑุรังคะ (จังหวัดนิญถ่วนและจังหวัดบิ่ญถ่วน) ก่อกบฏต่อปรเมศวรวรมัน เนื่องจากดินแดนนี้ได้เลือกเจ้าชายจากฟานซางให้เป็นราชาธิราช และปฏิเสธที่จะยอมรับอำนาจของปรเมศวรวรมัน

ใน ค.ศ. 1050 ปรเมศวรวรมันส่งพระราชนัดดาที่เป็นมกุฎราชกุมารผู้มีตำแหน่ง ศรีเทวราชามหาเสนาบดี (ไม่ทราบพระนามจริง) เพื่อปราบปรามกบฏปัณฑุรังคะ กบฏพ่ายแพ้ในสนามรบ หลายคนหนีไปที่ภูเขา ในที่สุดกบฏก็ถูกปราบ มกุฎราชกุมารทรงจับพวกกบฏแบ่งเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มแรกไปสร้างเมืองพันราง (ฟานซาง) ขึ้นมาใหม่ กลุ่มที่สองนำไปรับใช้ในวิหารและอาราม ปรเมศวรวรมันจึงเฉลิมฉลองชัยชนะเหนือพวกกบฏโดยการสร้างจารึกและศิวลึงค์เพื่อรำลึกถึงความสำเร็จของพระองค์ที่วิหารโปกลองการาย 

ในปีเดียวกัน พระองค์ย้ายราชสำนักไปที่ญาจาง พระองค์บูรณะวิหารโพนคร ส่งทูตไปยังจีนสมัยราชวงศ์ซ่งใน ค.ศ. 1050 คณะผู้แทนใน ค.ศ. 1053 ได้ร่วมเดินทางกับผู ซือหม่ายิง (Pú Sīmǎyīng, อะบู อิสมาอีล?) กับ Liang Bao และใน ค.ศ. 1056 ร่วมเดินทางกับผู ซือถัวผา (Pú Xītuópá, ?)

ในช่วงรัชสมัยบั้นปลาง ศรียุวราชามหาเสนาบดีอ้างว่าเข้าพิชิตเมืองสัมภูปุระของจักรวรรดิเขมร โดยกองทัพของพระองค์ได้ทำลายล้างและปล้นสะดมวิหารเขมรทั้งหมด พร้อมทั้งบริจาคทรัพย์แก่วิหาร Śrīśānabhadreśvara ที่กำลังบูรณะในหมีเซิน

ผู้ครองราชย์ถัดจากพระองค์คือพระราชนัดดานามว่าภัทรวรมันที่ 3 (ค. ค.ศ. 1060–1061) ผู้ครองราชย์เพียง 2 ปี ก่อนที่รุทรวรมันที่ 3 (ค. ค.ศ. 1062–1069/74) พระอนุชาขึ้นครองต่อ 

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
*  
*
ประตูเต๋อเชิ่ง

thumb|right|250px|หอธนูเต๋อเชิ่งเหมิน
thumb|250px|เต๋อเชิ่งเหมินในเวลากลางคืน โดยมีป้อมด้านหน้า

**ประตูเต๋อเชิ่ง** หรือ **เต๋อเชิ่งเหมิน** () เป็นประตูเมืองที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองปักกิ่งทางทิศเหนือ ปัจจุบันเป็นหนึ่งในไม่กี่ประตูเมืองของปักกิ่งที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ และกลายเป็นจุดสังเกตสำคัญบนถนนวงแหวนหมายเลข 2 ทางตอนเหนือของเมือง

โครงสร้างดั้งเดิมของประตูซึ่งสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1437 ประกอบด้วยสามส่วน ได้แก่ ประตูหลัก หอธนู และป้อมปราการ อย่างไรก็ตาม ประตูหลักถูกทำลายใน ค.ศ. 1921 และกำแพงเมืองถูกทุบทิ้งใน ค.ศ. 1969 ปัจจุบันเหลือเพียงหอธนูและป้อมปราการที่ยังคงอยู่ ซึ่งตั้งอยู่เหนือคูเมืองทางตอนเหนือของเมือง และภายในถูกใช้เป็นสถานที่จัดแสดงเหรียญโบราณ

ปัจจุบัน เต๋อเชิ่งเหมินเป็นจุดเชื่อมต่อการคมนาคมที่สำคัญทางตอนเหนือของปักกิ่ง บริเวณโดยรอบเป็นสะพานเต๋อเชิ่งเหมิน ซึ่งเป็นสะพานลอยแบบวงเวียนที่ช่วยกระจายการจราจรจากถนนวงแหวนรอบที่ 2 ไปยังทางด่วนปาต้าหลิ่ง ถนนที่เคยตัดผ่านประตูยังคงใช้ชื่อที่เกี่ยวข้องกับประตูนี้ โดยพื้นที่ทางใต้ของเต๋อเชิ่งเหมินและภายในกำแพงเมืองเดิมเรียกว่า "ถนนเต๋อเชิ่งเหมินใน" ส่วนทางตอนเหนือเรียกว่า "ถนนเต๋อเชิ่งเหมินนอก"

เต๋อเชิ่งเหมินมีความหมายว่า "ประตูแห่งชัยชนะอันมีคุณธรรม" ในสมัยโบราณ กองทัพจักรวรรดิจะเดินทางออกจากปักกิ่งผ่านเต๋อเชิ่งเหมินและกลับเข้ามาผ่านประตูอันติ้ง หรือ "ประตูแห่งสันติภาพและความมั่นคง"
## การคมนาคมสาธารณะ
สาย 2 ของรถไฟใต้ดินปักกิ่ง มีสถานีใกล้กับเต๋อเชิ่งเหมินที่สถานีจี๋สุ่ยถาน นอกจากนี้ เต๋อเชิ่งเหมินยังเป็นจุดขึ้นรถรถโดยสารประจำทางปักกิ่งหลายสาย รวมถึงรถโดยสารท่องเที่ยวที่เดินทางไปกำแพงเมืองจีนที่ปาต้าหลิ่ง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถานที่หลักทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมระดับชาติในปักกิ่ง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในปักกิ่ง
หมวดหมู่:ปักกิ่ง
ลามอโรฌูวีฟ

**ลามอโรฌูวีฟ** (, ) เป็นหมู่บ้านขนาดเล็กภายใต้เขตอำนาจศาลของเทศบาลกูร์เตอโม จังหวัดลัวแร ประเทศฝรั่งเศส ชื่อพื้นที่นี้มีความหมายว่า "ความตายต่อชาวยิว"

## ที่มาของชื่อ
ชื่อนี้มีที่มาในคริสต์ศตวรรษที่ 14 โดย Pierre-Henri Billy นักภูมินามวิทยารายงานว่า ตอนแรกชื่อนี้คือ "la mare au juin″ ซึ่งในภาษาฝรั่งเศสเก่าตามท้องถิ่นแปลว่า "บ่อปุ๋ยน้ำ" คำนี้เกิดวิวัฒนาการเหมือนกับชื่อสถานที่อื่นในพื้นที่นี้ จนกระทั่งท้ายที่สุดกลายเป็น "la Mort aux Juifs" ด้วยรูปแบบกลาง "la mare au Juif" อ้างโดยนักประวัติศาสตร์ท้องถิ่น Paul Gache การแปลงคำว่า "mare" (บ่อ) เป็น "mort" (ตาย) พบในชื่อสถานที่ภาษาฝรั่งเศสเก่าได้บ่อยมาก และ "juin" (ปุ๋ยน้ำ) กลายเป็น "juif" (ยิว) ในสองขั้น ขั้นแรกคือการลดเสียงนาสิก (denasalization) ที่เปลี่ยนจาก "juin" ไปเป็น "jui" และเปลี่ยนรูปเขียนเป็น "juif" ซึ่งในภาษาฝรั่งเศสเก่าออกเสียงเหมือนกัน

## การเปลี่ยนชื่อ
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 Simon Wiesenthal Center ยื่นคำร้องต่อรัฐบาลฝรั่งเศสเพื่อเปลี่ยนชื่อพื้นที่นี้ โดยอ้างว่าคำนี้แปลว่า "ความตายต่อชาวยิว" ซึ่งเป็นคำแปลที่ถูกปฏิเสธในประเทศฝรั่งเศส คำขอที่คล้ายกันถูกปฏิเสธใน ค.ศ. 1992 อย่างไรก็ตาม ด้วยแรงกดดันในระดับชาติ สภาเทศบาลจึงเลิกใช้ชื่อดังกล่าวในเดือนมกราคม ค.ศ. 2015 พื้นที่ในปัจจุบันแยกเข้ากับหมู่บ้านขนาดเล็ก *Les Croisilles* และ *La Dogetterie*

## ดูเพิ่ม

*กัสตรีโยโมตาเดฆูดิโอส เมืองในประเทศสเปนที่ชื่อก่อน ค.ศ. 2015 (*Castrillo Matajudíos*) แปลว่า "ค่ายผู้ฆ่าชาวยิว"

## อ้างอิง