ฮัตสึเนะ (ตำนานเก็นจิ)

**ฮัตสึเนะ** (; แปล: *แรกสำเนียงนกน้อย*) เป็นบทที่ 23 ของตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุระซะกิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บท

## ที่มาของชื่อบท ฮัตสึเนะ
**ฮัตสึเนะ** (初音, Hatsune) แปลเป็นไทยคือ เสียงแรก สำเนียงแรก (ของปี) ในตำนานเก็นจินั้น เสียงในที่นี้หมายถึงเสียงของ *นกอุงุอิสุ* (鶯, นกกระจิบญี่ปุ่น, Japanese Bush-warbler) ที่เอ่ยอ้างถึงในคำกลอนของอะคะชิโนะคิมิ  ที่ส่งถึง ท่านหญิงน้อยแห่งอะคะชิ ผู้เป็นบุตรีแท้ ๆ แต่ได้รับการเลี้ยงดูโยมุระซะกิ โดยอะคะชิโนะคิมิ ไม่มีโอกาสได้พบหน้าบุตรีแท้ ๆ จึงบรรยายในคำกลอนถึงความคิดถึงที่มีต่อเด็กหญิงน้อยดังนี้

「年月を 松にひかれて経る人に

　　今日鴬の初音聞かせよ　」

"Toshi-tsuki wo     matsu ni hika re te      furu hito ni

　kefu uguisu no     hatsune kika se yo"!

โทะชิซึกิโวะ   มัตสึนิฮิคะเระเตะ    ฟุรุฮิโตะนิ

เคะฟุอุงิอิสุโนะ    ฮัตสึเนะคิคะเสะโยะ

โดย นก *อุงุอิสุ* มีความหมายสื่อแทน ท่านหญิงน้อยแห่งอะคะชิ (บุตรี)

thumb|250px|นก ''อุงุอิสุ'' หรือ Japanese Bush-warbler

* **เสียงร้องของนกอุงุอิสุ** สื่อ:Japanese_nightingale_note02.ogg

## ตัวละครหลักในบท

* **เก็นจิ** : ตำแหน่งไดโจไดจิน (อัครมหาเสนาบดี) อายุ 36
* **มุระซะกิ** : ภรรยาของเก็นจิ อายุ 28
* **จูโจ** : นางกำนัลรับใช้มุระซะกิ
* **ท่านหญิงน้อยแห่งอะคะชิ** : บุตรีของเก็นจิกับอะคะชิโนะคิมิ อายุ 8 ปี
* **ฮะนะจิรุซะโตะ** : ท่านหญิงดอกส้มแห่งเรือนคิมหันต์ ภรรยาคนหนึ่งของเก็นจิ
* **ทะมะคะซึระ** : บุตรีของยูงะโอะกับโทโนะจูโจ ที่เก็นจิรับมาดูแลในฐานะ บุตรสาว อายุ 22
* **อะคะชิโนะคิมิ** : ภรรยาคนหนึ่งของเก็นจิ  อายุ  27
* **ซุเอะสึมุฮะนะ** : องค์หญิงแห่งฮิตะจิ  ภรรยาคนหนึ่งของเก็นจิ
* **อุสึเซะมิ** : อดีตภรรยาหม้ายของอิโยะโนะคะมิ ปัจจุบันบวชเป็นชี และอยู่ภายใต้ความดูแลของเก็นจิ 
* **ยูงิริ** : บุตรชายของเก็นจิกับอะโอะอิ  ตำแหน่งจูโจ (พลโท) อายุ 15
* **โคไบ ** : บุตรชายรองของโทโนะจูโจ

## เรื่องย่อ

thumb|250px|ดอกเหมยขาว
thumb|250px|ดอกยะมะบุกิ หรือ Kerria
ปีใหม่มาเยือนคฤหาสน์โระคุโจ โดยวันแรกของปีนั้นตรงกับวันชวดพอดี เป็นเรื่องที่หาได้ยากและเป็นมงคล ทำให้บรรยากาศภายในคฤหาสน์ดูสดชื่นแจ่มใส โดยเฉพาะในส่วนของเรือนวสันต์นั้น งามเป็นพิเศษด้วยหมู่ดอกเหมยที่แย้มบานส่งกลิ่นกรุ่นกำจายไปทั่วบริเวณ   เก็นจิบรรจงแต่งกายอย่างงดงามที่สุดเพื่อเยี่ยมเยียนภรรยาและครอบครัวทุกคนอย่างเป็นทางการ เนื่องในโอกาสขึ้นปีใหม่  

เก็นจิไปพบมุระซะกิเป็นคนแรก พวกเขาต่างแต่งโคลงกลอนแลกเปลี่ยนกัน ขอให้รักของทั้งคู่นั้นมั่นคงยืนยาวชั่วนิรันดร์ เด็ก ๆ ในคฤหาสน์ต่างพากันถอนต้นสนที่เพิ่งงอกในสวนเล่นกันอย่างสนุกสนาน ลำดับต่อมา  เก็นจิไปพบกับ ท่านหญิงน้อยอะคะชิบุตรี    เขาสังเกตเห็นของขวัญปีใหม่ที่อะคะชิโนะคิมิ ส่งมาถึงบุตรีน้อย ๆ ที่นางไม่มีโอกาสได้เลี้ยงดู และขณะนี้เด็กหญิงน้อยอยู่ในความดูแลของมุระซะกิ ของขวัญนั้นเป็นตะกร้าสานที่ประดับไว้ด้วยกิ่งสนประดิษฐ์ที่มี *นกอุงุอิสุ* (นกกระจิบญี่ปุ่น) น้อย ๆ ประดิษฐ์เกาะอยู่ ผูกไว้ด้วยคำกลอน

เมื่อเก็นจิได้อ่านคำกลอนนั้น ยิ่งทำให้เขาเสียใจและรู้สึกผิดต่ออะคะชิโนะคิมิ เพราะเขาได้พรากลูกน้อยออกจากอกนางมา แม้นางจะเป็นมารดาแท้ ๆ แต่ด้วยศักดิ์ต่ำจึงไม่อาจเลี้ยงดูท่านหญิงน้อยให้เติบโตสมฐานะได้  จึงต้องปล่อยให้มุระซะกิ เป็นมารดาเลี้ยงดูท่านหญิงน้อยแทน ในยามนี้นางคงคิดถึงท่านหญิงน้อยมากเพราะไม่อาจเห็นหน้าค่าตากันเลย เก็นจิจึงกล่าวกันท่านหญิงน้อยแห่งอะคะชิ ให้นางตอบคำกลอนของมารดาด้วยตัวนางเอง

ต่อมาเก็นจิไปเยี่ยมฮะนะจิรุซะโตะ ที่เรือนคิมหันต์   เขาพูดคุยกับท่านหญิงดอกส้มอย่างสนิทสนมกลมเกลียวและผ่อนคลาย หลังจากนั้นเก็นจิก็เข้าพบทะมะคะซึระ ที่พำนักในเรือนคิมหันต์เช่นกัน นางช่างงดงามที่ชุดสีดอกยะมะบุกิที่เขาเลือกสรรให้เป็นของขวัญปีใหม่  งามจนเขาอดฉงนใจไม่ได้ว่าจะปฏิบัติต่อนางเช่นบิดาได้นานเพียงไร

ท้ายสุด เก็นจิไปพบอะคะชิโนะคิมิที่เรือนเหมันต์ในยามค่ำ นางกำลังตื้นตันใจกับคำกลอนที่บุตรีตอบมา เก็นจิพูดคุยกับนางอย่างสนิทสนมและค้างคืนอยู่ที่นั่นจนรุ่งเช้า  

อีกสองสามวันให้หลัง เก็นจิจึงไปเยี่ยมเยียนพบปะทุกคนได้จนถ้วนหน้า ในวันสุดท้ายนั้น เขาไปพบ ซุเอะสึมุฮะนะ ที่พำนักอยู่ปีกตะวันออกของคฤหาสน์นิโจ ถัดจากนั้นเขาเข้าพบอุสึเซะมิ ซึ่งบวชเป็นชีหลังจากสามีเสียชีวิตลง และเขาก็พานางมาดูแลที่คฤหาสน์นิโจเช่นกัน เก็นจินั้นไม่เคยลืมเลือนผู้คนที่เขาเคยมีความสัมพันธ์ด้วย และเขาจะดูแลคนเหล่านั้นให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ไปตลอดชีวิต

## เนะโนะฮิอะโซะบิโคะมัตสึฮิกิ

**การละเล่นถอนต้นสนอ่อนที่เพิ่งงอก** หรือ  小松引き (**โคะมัตสึฮิกิ** Komatsuhiki) เป็นการละเล่นในวันปีใหม่ที่ตรงกับกับวันราศึชวด (子の日, เนะโนะฮิ, the first day of the rat of the new year) พอดี ซึ่งถือว่าเป็นมงคล ที่ไม่มีบ่อย ๆ มีขึ้นตั้งแต่สมัยเฮอัน โดยขุนนางจะนิยมพากับออกท่องเที่ยวไปในภูเขา เพื่อเพิ่มพลังหยินหยางสร้างมงคล ในเรื่องตำนานเก็นจิ ใบ ฮัตสีเนะ นี้เอง  ก็มีการกล่าวถึง *โคะมัตสึฮิกิ* เช่นกัน ว่าบรรดาเด็ก ๆ และคนหนุ่มสาวต่างพากันดึงต้นสนที่เพิ่งงอกออกมาทั้งรากกันอย่างสนุกสนาน ต้นสนนั้นมีความหมายเป็นมงคลหมายถึงชีวิตที่ยืนยาว

## ศึกษาเพิ่มเติม
* Bush-warbler'' 

## อ้างอิง

 

หมวดหมู่:วรรณกรรมญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นวนิยาย
หมวดหมู่:รายชื่อบทในตำนานเก็นจิ