open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เทศมณฑลออเรนจ์

**เทศมณฑลออเรนจ์** () เป็นเทศมณฑลที่ตั้งอยู่ในเขตมหานครลอสแอนเจลิส เซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2020 มีประชากร 3,186,989 คน ทำให้เป็นเทศมณฑลที่มีประชากรมากเป็นอันดับสามของรัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นเทศมณฑลที่มีประชากรมากเป็นอันดับหกของสหรัฐ และมีประชากรมากกว่า 19 รัฐของสหรัฐรวมถึงวอชิงตัน ดี.ซี.  แม้ว่าพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นเขตชานเมือง แต่ก็เป็นเทศมณฑลที่มีประชากรหนาแน่นมากเป็นอันดับสองในรัฐรองจากเทศมณฑลซานฟรานซิสโก เมืองที่มีประชากรมากที่สุดสามเมืองในเทศมณฑล ได้แก่ แอนะไฮม์ แซนตาแอนา และเออร์ไวน์ ซึ่งแต่ละเมืองมีประชากรมากกว่า 300,000 คน แซนตาแอนายังเป็นที่ตั้งเทศมณฑลอีกด้วย 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทศมณฑลในรัฐแคลิฟอร์เนีย
ดาโต๊ะปังกาลัน

[thumb|กองทัพสยามภายใต้การบัญชาการของ[เจ้าพระยาพลเทพ (บุนนาคบ้านแม่ลา) เข้าปราบปรามกองทัพของพระยาตรังกานู (ตนกูอามัด) กับดาโต๊ะปังกาลันที่เมืองยะหริ่ง (ยีริง) เมื่อ พ.ศ. 2351 ภาพวิจิตรโดย เหม เวชกร]]
**ดาโต๊ะปังกาลัน** (, *ดาตกเปิงกาลัน*) หรือ **ระตูปังกาลัน** (, *ราตูเปิงกาลัน*; ) ใน *[[พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์]] รัชกาลที่ 1* เรียกว่า **ดาตูปักลัน** [ปัก-กะ-ลัน] ส่วน *พงศาวดารเมืองปัตตานี* ว่า **ระตูปะก่าลัน** เป็นเจ้าเมืองปัตตานีในช่วงปี พ.ศ. 2334-2352 โดยดำรงตำแหน่งเป็นรายาองค์ที่ 2 ในฐานะประมุขสูงสุดแห่งเมืองปัตตานี

ในปี พ.ศ. 2328 ปัตตานีได้ตกเป็นประเทศราชของสยาม ต่อมาพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงแต่งตั้งเติงกูลามีเด็น เป็นเจ้าเมืองปกครองปัตตานี ครั้นถึงปี พ.ศ.2332 เติงกูลามีเด็นคิดแข็งข้อต่อสยามและมุ่งฟื้นฟูอำนาจการปกครองดั้งเดิมของอาณาจักรปัตตานี จึงได้ส่งสาสน์ให้พระเจ้าองเชียงสือ กษัตริย์แห่งอันนาม (เวียดนามในปัจจุบัน) ให้ยกทัพตีกรุงเทพทางทิศตะวันออก ส่วนตนเองจะยกทัพตีกรุงเทพทางทิศใต้ แต่พระเจ้าองเชียงสือได้นำเรื่องดังกล่าวกราบทูลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าฯ พระองค์จึงให้ส่งกองทัพซึ่งนำโดยพระยากลาโหมราชเสนาลงมาปราบ เติงกูลามีเด็นเสียชีวิตลงในการปราบปรามครั้งนั้น ต่อมาได้แต่งตั้ง **"ดาโต๊ะปังกาลัน"** ปกครองปัตตานีแทน พร้อมทั้งแต่งตั้งนายขวัญซ้ายไปเป็นผู้ตรวจการสอดส่องดูแลการปกครองของดาโต๊ะปังกาลัน

ทางการไทยมองว่าการที่เติงกูลามีเด็นเลือกติดต่อพระเจ้าองเชียงสือ เป็นเพราะตระกูลผู้ปกครองปัตตานีมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับราชวงศ์ที่ปกครองจามปาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเวียดนาม

หลักฐานไทยระบุเกี่ยวกับดาโต๊ะปังกาลันว่า "มีสติปัญญาและมีอำนาจมาก เมืองใกล้เคียงก็คร้ามกลัวอยู่" และทางมลายูระบุว่า "ดาโต๊ะปังกาลัน" เป็นหลานของ วัน ฟากิฮ์ อาลี มหารายาเลลา หรือ นิอาลี ซึ่งเป็นโอรสในสุลต่านอับดุลฮามิดชาร์ หรือ นิมุสตอฟา ดาตูยามู-จามปา และได้รับแต่งตั้งเป็นแม่ทัพใหญ่ปัตตานีในสมัยรายาอูงู นับว่าเป็นสายตระกูลเจ้านายมลายูที่ได้กำเนิดเป็นดาตูปกครองเมืองต่าง ๆ เช่น ปกครองจามปา (เวียดนาม) ดาตูยามู (ยะหริ่ง) ดาตูปูยุด และดาตูกลันตัน  นอกจากนั้นดาโต๊ะปังกาลันยังเป็นบุตรเขยของดาโต๊ะกรือเซะ ดาโต๊ะปังกาลันจึงมีฐานอำนาจที่เข้มแข็ง

ภายใต้การปกครองของดาโต๊ะปังกาลัน เมืองปัตตานีมีความสงบระดับหนึ่ง แต่ยังเกิดความขัดแย้งทางการปกครองระหว่างเจ้าเมืองมลายูและข้าราชการสยามขึ้นบ่อยครั้ง จนในปี พ.ศ. 2351 ดาโต๊ะปังกาลันและวงศ์พระญาติซึ่งเป็นเจ้าเมืองในการปกครองปัตตานี ผู้นำในท้องถิ่นใกล้เคียงรวมทั้งชาวปัตตานี ร่วมกันยกกำลังเข้าโจมตีข้าราชการสยามที่ปกครองอยู่จนต้องหนีไปสงขลา กองทัพจากนครศรีธรรมราชและสงขลากำลังไปถึงปัตตานี แต่ไม่สามารถเอาชนะได้ จนกระทั่งกองทัพจากกรุงเทพ นำโดยเจ้าพระยาพลเทพ (บุนนาคบ้านแม่ลา) ออกไปช่วย ในที่สุดปัตตานียอมแพ้อย่างสิ้นเชิง ส่วนดาโต๊ะปังกาลันก็เสียชีวิตระหว่างการสู้รบ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจ้าผู้ครองนครปัตตานี
หมวดหมู่:กลุ่มราชวงศ์ดาตูยามู-จามปา
รายชื่อนักแสดงหญิงเกาหลีใต้

นี่คือรายชื่อนักแสดงละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ ละครเพลง ละครเวที และนักพากย์ของเกาหลีใต้ที่ทำงานอยู่ในประเทศเกาหลีใต้ ชื่อที่แสดงเป็นชื่อที่ใช้ในวงการ

## ก
* กง ฮโย-จิน

## ค
* คิม โก-อึน
* คิม แท-ย็อน
* คิม แท-ฮี
* คิวรี (นักร้อง)
* คู ฮารา
* คู ฮเย-ซ็อน
* โค อา-รา
* คว็อน นา-รา

## จ
* จัง ซอ-ฮี
* จัง นารา

## ช
* ชิน เซ-คย็อง
* ชิน มิน-อา
* ช็อน จี-ฮย็อน

## ซ
* ซง จี-ฮโย
* ซง ฮเย-กโย
* ซน เย-จิน
* ซอ จี-ฮเย
* ซอ โช-ว็อน
* ซอฮย็อน
* โซฮี

## ท
* ทิฟฟานี ยัง

## น
* นัม จี-ฮย็อน

## บ
* บาดา

## พ
* แพ ดูนา
* พัก ชี-อึน
* พัง มิน-อา

## ย
* ยุนอา
* ยุน อึน-ฮเย
* เย จี-ว็อน

## อ
* อิม ซู-จ็อง
* อิม ซู-ฮยัง
* อี เซ-ย็อง
* อี ย็อง-แอ
* อึนฮา
* ไอยู
* ไอลี

## ฮ
* ฮา จี-ว็อน
* ฮัน กา-อิน
* ฮัน จี-มิน
* ฮัน โซ-ฮี
* ฮัน ฮเย-จิน
* ฮัน ฮโย-จู
* ฮัม อึน-จ็อง

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อนักแสดงชายเกาหลีใต้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้
ประเทศบาฮามาสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

**ประเทศบาฮามาส** มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ประเทศบาฮามาสจะเข้าร่วมในโอลิมปิกฤดูร้อนเป็นครั้งที่ 19 ติดต่อกัน

## นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้

## กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้

;รายการลู่และถนน

## อ้างอิง

บาฮามาส
2024
วัดพระยาปันแดน

**วัดพระยาปันแดน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำน่าน ในตำบลพญาแมน อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์

วัดพระยาปันแดนเป็นวัดที่เจ้าเมืองพิษณุโลกกับเจ้าเมืองพิชัยได้ร่วมกันสร้างเพื่อตกลงเรื่องการแบ่งเขตแดนกัน โดยมีจุดเริ่มต้นที่หน้าจวนเจ้าเมืองของแต่ละเมือง ถ้าล่องเรือตามแม่น้ำน่านมาพบกัน ณ ที่ใดก็ถือว่าตรงจุดนั้นเป็นเขตแบ่งแดน วัดพระยาปันแดนยังปรากฏใน *[[ลิลิตพายัพ]]* พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชนิพนธ์เมื่อ พ.ศ. 2448 ครั้งยังเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชได้เสด็จไปประพาสมณฑลพายัพ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2350 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2458

ภายในวัดปรากฏเจดีย์ศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้นอยู่ด้านหลังอุโบสถ จำนวนสี่องค์ ส่วนอุโบสถมีการสร้างทับร่องรอยซากอุโบสถเก่า ในปัจจุบันไม่ปรากฏร่องรอยหลักฐานแล้ว ตัวอุโบสถหันหน้าลงสู่แม่น้ำน่านซึ่งเป็นคุ้งน้ำพอดี วัดมีเกจิอาจารย์คือ พระครูวิเชียรปัญญามหามุณี ผู้ทรงวิทยาคมที่ชาวบ้านเคารพศรัทธาอย่างยิ่ง

เมื่อ พ.ศ. 2563 เกิดไฟไหม้วัด มีกุฏิเสียหาย 13 ห้อง หอฉัน 1 หลัง เสียหายทั้งหมด หอสวดมนต์ 1 หลัง เสียหายทั้งหมด ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง เสียหายบางส่วน เสียหายทั้งหมดพระพุทธรูป โบราณเสียหายหลายสิบองค์และพระเหรียญ รูปหล่อ บูชา เสียหายหลายพันองค์

## อ้างอิง

พระยาปันแดน
ทิพา ปวีณาเสถียร

**ทิพา ปวีณาเสถียร** (เกิด 4 เมษายน พ.ศ. 2512)  เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง สังกัดพรรคประชาชน

## ประวัติ
ทิพาสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนอรุโณทัย มัธยมศึกษาที่โรงเรียนลำปางกัลยาณี ระดับปริญญาตรีบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาการจัดการและการตลาด มหาวิทยาลัยโยนก ปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง 

## การทำงาน
### ธุรกิจ
เธอประกอบธุรกิจโรงงานน้ำแข็ง และเคยดำรงตำแหน่งนายกสมาคมสตรีนักธุรกิจและวิชาชีพแห่งประเทศไทย จังหวัดลำปาง ปีบริหาร 2561-2563
### งานการเมือง
ทิพาลงสมัครรับเลือกตั้งครั้งแรกในปี พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคอนาคตใหม่ โดยใช้ชื่อในการสมัครว่า "ฑิพาฎีพ์" มีคู่แข่งสำคัญคือ กิตติกร โล่ห์สุนทร จากพรรคเพื่อไทย ผลการเลือกตั้งเธอได้คะแนนเป็นอันดับ 2 อีกสี่ปีต่อมาเธอได้ลงรับสมัครเลือกตั้งในพื้นที่เดิมและแข่งกับบุคคลเดิม ซึ่งเธอได้รับการเลือกตั้ง ด้วยคะแนน 51,579 คะแนน โดยกิตติกรมีคะแนนตามมาเป็นลำดับที่สอง ด้วยคะแนนเสียง 34,747 คะแนน

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ทิพา ปวีณาเสถียร ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย

# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดลำปาง สังกัดพรรคก้าวไกล → พรรคประชาชน
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2569 จังหวัดลำปาง สังกัดพรรคประชาชน

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์
*พ.ศ. 2556 100x100px เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 2 (เงินกาไหล่ทอง)
*พ.ศ. 2555 100x100px เหรียญกาชาดสมนาคุณ ชั้นที่ 3 (เงินรมดำ)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักธุรกิจจากจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:นักการเมืองสตรีชาวไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:พรรคอนาคตใหม่
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคก้าวไกล
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาชน (พ.ศ. 2567)
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนลำปางกัลยาณี
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ประเทศไทยในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2024

**ราชอาณาจักรไทย** เข้าร่วมแข่งขันกีฬา'''พาราลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 17''' ณ กรุงปารีส สาธารณรัฐฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 28 สิงหาคม ถึง 8 กันยายน พ.ศ. 2567

## เหรียญรางวัล

|style="text-align:left;width:78%;vertical-align:top"|

## นักกีฬา
ต่อไปนี้เป็นรายการจำนวนผู้เข้าแข่งขันตัวแทนราชอาณาจักรไทย (นักกีฬาพาราทีมชาติไทย) ในการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน 2024

## ยิงปืน
ผลการแข่งขันดังนี้

1. อนุสรณ์ ไชยชํานาญ

2. วรรณิภา เหลืองวิไล

3. อติเดช อินทนนท์

4. ชุติมา อรุณมาศ

5. สมพร ม่วงศิริ

6. ชุติมา แสนหล้า
;ชาย

;หญิง

## บอคเซีย
1. ศตนันท์ พรหมศิริ

2. วัชรพล วงษา

3. วรวุฒิ แสงอำภา

4. วิษณุ ฮวดประดิษฐ์

5. อรรคเดช ชูชื่นกลิ่น

6. ลดามณี กล้าหาญ

7. พรโชค ลาภเย็น

8. นวลจันทร์ พลศิลา

## ยิงธนู
1. หาญฤชัย เนตรศิริ

2. ภัทรภร ปัตตะแวว

3. คมสัน สิงห์ภิรมย์

## วีลแชร์เรซซิ่ง
1. พงศกร แปยอ 

2. ประวัติ วะโฮรัมย์

3. อธิวัฒน์ แพงเหนือ

4. พิเชษฐ์ กรุงเกตุ

5. มะสบือรี อาแซ

6. ภูธเรศ คงรักษ์

7. สายชล คนเจน

8. พิพัฒน์พงษ์ เสียงล้ำ

9. ชัยวัฒน์ รัตนะ

## กรีฑา
1. จักริน ดำมุณี

2. ศศิราวรรณ อินทโชติ

3. กฤษณพงษ์ ทิสุวรรณ

4. พลาธิป คำทา

5. สุนีย์ภรณ์ ถนอมวงศ์ 

6. อรวรรณ ไกรสิงห์

7. อรวรรณ ฉิมแป้น

## ว่ายน้ำ
1. ชาคร แก้วศรี

2. ภูชิต อิงชัยภูมิ

3. เอกรินทร์ น้อยทัด

4. ณัฐรินีย์ ขจรเมธา

5. วิลาสินี วงศ์นนทภูมิ

## เทควันโด
1. ขวัญสุดา พวงกิจจา 

2. จิราพร วงศ์สุวรรณ

3. ธันวา แก่นคำ

4. ธนพันธ์ุ โสตถิเศรษฐ์

## แบดมินตัน
1. อำนวย เวชวิฐาน

2. สุจิรัตน์ ปุกคำ

3. ณัฐพงษ์ มีชัย

4. ฉ่าย แซ่ย่าง

5. ศิริพงษ์ เติมอารมณ์

6. นิดาภา แสนสุภา

7. มงคล บุญสุน

8. ชวรัชต์ กิตติโชควัฒนา

## เรือแคนู
1. วาสนา คูทวีทรัพย์

2. สันติ​ วรรณทวี

## เทเบิลเทนนิส
1. วันชัย ชัยวุฒิ

2. รุ่งโรจน์ ไทยนิยม

3. ยุทธจักร กลิ่นบานชื่น

4. เฉลิมพงษ์ พันภู่

5. บรรพต ศิลปคง

6. พิสิษฐ์ หวังผลพัฒนศิริ

7. ดารารัตน์ อาสายุทธ์

8. ชิลชิตพยัค บุตรวรรณสิริณา

9. ปฐมวดี อินต๊ะนน

10. ถิรายุ เชื้อวงษ์

11. วิจิตรา ใจอ่อน

12. ปานวาด ศรีงาม

## วีลแชร์ฟันดาบ
1. สายสุนีย์ จ๊ะนะ

2. วิสิทธิ์ กิ่งมะนาว

3. อภิญญา ทองแดง

4. เดือน นาคประสิทธิ์

## จักรยาน
1. วัชโรบล บุญมาเลิศ - กัญญารัตน์ เกษทองหลาง (ผู้ช่วย)

2. ดารินทร์ ชีพชนแดน

3. สุมาศ พนาลัย

4. อรรถชัย ศรีวิชัย

5. นภัสกร รอดกลาง

## ยกน้ำหนัก
1. กมลพรรณ กระราชเพชร

2. อรวรรณ บุตรโพธิ์

## เรือพาย
1. ปรมินทร์ โพธิ์งามทิพยกุล

2. จิตนา เชื้อสะอาด

## วีลแชร์เทนนิส
1. สาคร ขันทะสิทธิ์

## ยูโด
1. วิฑูรย์ กองสุข

## อ้างอิง

ไทย
2024
จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่]] พ.ศ. 2539** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 4 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 10 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1 และ 2) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 3 และ 4)

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

### เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเชียงใหม่, อำเภอสันกำแพง, อำเภอสารภี, อำเภอดอยสะเก็ด และกิ่งอำเภอแม่ออน

### เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอสันป่าตอง, อำเภอจอมทอง, อำเภอฮอด, อำเภอแม่แจ่ม, อำเภอสะเมิง, อำเภอหางดง, อำเภออมก๋อย, อำเภอดอยเต่า, อำเภอแม่วาง และกิ่งอำเภอดอยหล่อ

### เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอแม่ริม, อำเภอแม่แตง, อำเภอพร้าว และอำเภอสันทราย

### เขตเลือกตั้งที่ 4
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอเชียงดาว, อำเภอฝาง, อำเภอแม่อาย, อำเภอไชยปราการ และอำเภอเวียงแหง

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
* จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

## อ้างอิง

เชียงใหม่
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดเชียงใหม่
วีรภัฎ อ่อนสอาด

**วีรภัฎ อ่อนสอาด** (เกิด 26 มีนาคม พ.ศ. 2541) ชื่อเล่น **แฟรงกี้** เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดช่อง 3 เอชดี ปัจจุบัน​เป็นนักแสดงอิสระ

## ประวัติ
วีรภัฎมีชื่อเล่นว่า แฟรงกี้ เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2541 ที่จังหวัดนครสวรรค์เป็นลูกชายคนเล็กของบ้านโดยมีพี่ชาย 1 คน (ภัทรชนน อ่อนสอาด) จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

## เข้าสู่วงการบันเทิง
วีรภัฎเข้าสู่วงการจากการถูกแม่หลอกพาเข้ากรุงเทพฯ ทำให้ได้พบกับ ปิ๊ก-ฌาณฉลาด ทวีทรัพย์ ผู้จัดการดาราชื่อดัง และได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 3 เอชดี โดยได้ฝึกการแสดงและการเล่นดนตรีนาน 1 ปีก่อนจะได้เป็นสมาชิกวง ฟิน ต่อมาได้มีผลงานการแสดงละครเรื่องแรกคือเรื่อง "ซ่อนเงารัก" ในปี 2563 โดยรับบทเป็น ใต้ฟ้า ศิราพาณิชย์ ก่อนจะมีผลงานละครเรื่องที่ 2 ในปี 2564 คือเรื่อง "แก่นแก้ว" โดยรับบทเป็น ซัน

## ผลงาน
### ละครโทรทัศน์
* ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

### ซีรีส์

### เพลง

### พิธีกร
* รายการ Up My Diary CH3 Thailand

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดนครสวรรค์
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
หมวดหมู่:นักแสดงสังกัดช่อง 3 เอชดี
เส้า ซือ

**เส้า ซือ** ( ) (508 – 5 สิงหาคม 553) พระนามเดิมว่า **ชื่อ ฉวิน** ( ) เป็นที่รู้จักกันในฐานะ **อ๋องแห่งหวู่หลิง** ( ) เป็นองค์รัชทายาทและเป็น ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ ของ จีน ในยุคราชวงศ์เหลียง พระองค์เป็นพระโอรสองค์เล็กของ จักรพรรดิเหลียงอู่ ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์เหลียง พระองค์ปกครองภูมิภาคเสฉวน และฉงชิ่งสมัยใหม่ ในปี ค.ศ. 552 พระองค์ประกาศว่าสวรรค์ประทานให้พระองค์เป็นกษัตริย์ และยกทัพรุกคืบไปทางตะวันออกเพื่อพยายามชิงบัลลังก์ แต่ในปี 553 กองกำลังเว่ยตะวันตก ก็ยกทัพโจมตีอาณาจักรของพระองค์จากทางด้านหลังภายใต้คำแนะนำของพระเชษฐา จักรพรรดิเหลียงหยวน กองกำลังที่ก้าวหน้าของเส้า ซือ พ่ายแพ้ต่อจักรพรรดิหยวน และพระองค์ก็ถูกปลงพระชนม์ในสนามรบ

## อ้างอิง

* *[[Book of Liang]]*, vol. 55.http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/lian6.htm 
* *[[History of Southern Dynasties]]*, vol. 53.http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/ssh6.htm 
* *[[Zizhi Tongjian]]*, vols. 147, 157, 159, 163, 164, 165.
เหตุเครื่องบินชนกันที่ท่าอากาศยานฮาเนดะ พ.ศ. 2566

**อุบัติเหตุเครื่องบินการบินไทยเฉี่ยวชนกับเครื่องบินอีวีเอแอร์ที่โตเกียว พ.ศ. 2566** เกิดขึ้นที่ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว (Tokyo International Airport Haneda) กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2566 เวลาประมาณ 11.00 น. ตามเวลาท้องถิ่น เมื่อเครื่องบินแอร์บัส เอ330สองลำของการบินไทยและอีวีเอแอร์ได้เกิดเฉี่ยวชนกันขณะกำลังขับเคลื่อนบนทางขับใกล้ทางวิ่ง 16 R ส่งผลให้ปลายปีก (Winglet) ของเครื่องการบินไทย และส่วนแพนหางดิ่งของเครื่องอีวีแอร์ได้รับความเสียหาย ท่าอากาศยานฮาเนดะได้สั่งปิดทางวิ่งชั่วคราวเป็นเวลาสองชั่วโมงก่อนเปิดให้บริการอีกครั้ง เครื่องบินทั้งสองถูกนำกลับไปซ่อมบำรุงก่อนนำกลับมาบินอีก ไม่มีรายงานผู้ได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต นับเป็นอุบัติเหตุที่ปลายปีกของเครื่องบินการบินไทยชนกับหางของเครื่องบินลำอื่นครั้งที่ 5 ในรอบ 63 ปี 1 เดือน นับตั้งแต่เปิดบริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) เมื่อเทียบอุบัติเหตุของการบินไทยกับสายบินแห่งชาติอื่นๆ นับว่าการบินไทยมีอุบัติเหตุน้อยมาก

## ผลสืบเนื่อง
หลังจากเกิดการชนกัน ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียวได้สั่งปิดทางวิ่ง 16R ใกล้กับจุดเกิดเหตุเป็นเวลาสองชั่วโมง เครื่องบิน TEO ของการบินไทยได้รับความเสียหายเล็กน้อยบริเวณปลายปีก เครื่องบินได้รับการซ่อมบำรุงโดยการนำปลายปีกออก และนำกลับไปทำการบินอีกครั้ง ส่วนเครื่องของอีวีเอแอร์ก็ได้นำกลับไปซ่อมบำรุงก่อนนำกลับมาทำการบินอีกครั้ง

## ดูเพิ่ม
* เหตุเครื่องบินชนกันที่ท่าอากาศยานมาดริด-บาราฆัส พ.ศ. 2549
## อ้างอิง

หมวดหมู่:อุบัติเหตุทางการบินในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อุบัติเหตุทางการบินในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:อุบัติเหตุของเครื่องบินแอร์บัส เอ330
หมวดหมู่:เหตุเครื่องบินชนกันที่ระดับพื้นดิน
หมวดหมู่:อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับการบินไทย
นาคทา (รัฐราชสถาน)

**นาคทา** (อักษรโรมัน: Nagda) เป็นหมู่บ้านในอำเภออุทัยปุระ รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย ในสมัยโบราณ นาคทาเป็นราชธานีและเมืองสำคัญของรัฐเมวาร์ ปัจจุบันเป็นที่รู้จักจากซากของหมู่สหัสรพาหุมนเทียร

นาคทาน่าจะสถาปนานครขึ้นโดยกษัตริย์นาคาทิตยะ (King Nagaditya) แห่งราชวงศ์คุหิล (Guhil dynasty) ในศตวรรษที่เจ็ด และในเวลานั้น เมืองเป็นที่รู้จักในชื่อ *นาคหฺรท* (Nagahrada) ซึ่งแปลว่า "ทะเลสาบแห่งนาค" ต่อมานาคทากลายมาเป็รราชธานีของรัฐเมวาร์ เรื่อยมากระทั่งราวปี 948 ซึ่งย้ายราชธานีไปนครอาหัรแทน ก่อนจะกลับมาเป็นราชธานีอีกครั้งในราวปี 1116 ถึงต้นศตวรรษที่ 13 ที่ถูกโจมตีโดยสุลต่านอิลตุตมิช

ประชากรตามสำมะโนปี 2011 ของนาคทา อยู่ที่ 237 คน

## อ้างอิง
นายกรัฐมนตรีดอมินีกา

**นายกรัฐมนตรีดอมินีกา** () หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า **นายกรัฐมนตรีแห่งเครือรัฐดอมินีกา** เป็นหัวหน้ารัฐบาลของประเทศดอมินีกา ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1978 หลังจากดอมินีกาได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบันคือ รูสเวลต์ สเกอร์ริต เข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2004

## อำนาจหน้าที่
ตามบทที่ 59 ของรัฐธรรมนูญแห่งเครือรัฐโดมินิกา;
# จะมีนายกรัฐมนตรีดอมินีกาซึ่งจะได้รับการแต่งตั้งจากประธานาธิบดี
# เมื่อใดก็ตามที่ประธานาธิบดีจำเป็นที่จะต้องแต่งตั้งนายกรัฐมนตรี เขาจะแต่งตั้งสมาชิกที่ได้รับการเลือกตั้งจากสภา ซึ่งดูเหมือนว่าเขาจะได้รับเสียงข้างมากของสมาชิกที่ได้รับการเลือกตั้งในสภา

ประธานาธิบดีจะทำหน้าที่ตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี แต่งตั้งคณะรัฐมนตรีของรัฐมนตรี นายกรัฐมนตรีจะกำกับดูแลการประชุมของคณะรัฐมนตรีตามเจตนารมณ์ของระบบเวสต์มินสเตอร์ มีชื่อเรียกสั้น ๆ ว่า 'ไพรมัส อินเตอร์ พาเรส' หรืออันดับหนึ่งในบรรดาที่เท่าเทียมกัน อย่างไรก็ตาม นายกรัฐมนตรีของดอมินีกาก็เหมือนกับนายกรัฐมนตรีส่วนใหญ่ในรัฐที่เป็นเกาะเล็ก ๆ โดยทั่วไปจะปกครองในลักษณะของประธานาธิบดี

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ประธานาธิบดีดอมินีกา


หมวดหมู่:รัฐบาลดอมินีกา
จังหวัดแม่ฮ่องสอนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน]] พ.ศ. 2539** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 1 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

### เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยจังหวัดแม่ฮ่องสอนทั้งจังหวัด

## ดูเพิ่ม
*จังหวัดแม่ฮ่องสอนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
*จังหวัดแม่ฮ่องสอนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

## อ้างอิง

แม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
อาหัร (รัฐราชสถาน)

**อาหัร** (อักษรโรมัน: Ahar) เป็นอดีตนครที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ตั้งอยู่บนฝั่งทางเหนือของแม่น้ำอาหัร ตั้งอนู่ในอำเภออุทัยปุระ รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย

การขุดค้นทางโบราณคดีในอาหัรในทศวรรษ 1950 ตอนปลาย ถึงต้นทศวรรษ 1960 พบว่าอาหัรเคยเป็นที่ตั้งของวัฒนธรรมยุคทองแดงชาร์ ที่ต่อมาเรียกว่าวัฒนธรรมอาหัร-พนัส ที่พื้นที่ขุดค้นโบราณคดีในอาหัรสามารถระบุสองวัฒนธรรมที่ต่างกัน ได้แก่ วัฒนธรรมอาหัร-1 (2580 ปี - 1500 ปีก่อน ค.ศ.) และอาหัร ยุค 2 (1000 ปีก่อน ค.ศ. เป็นต้นมา)

ในสมัยก่อนยุคใหม่ อาหัรมีความสำคัญทางการเมืองในฐานะราชธานีของราชวงศ์คุหิล (Guhil) แห่งรัฐเมวาร์ในราวปี 948 ถึงปี 1116 ที่ซึ่งได้ย้ายราชธานีกลับไปยังนาคทา ชื่อโบราณของอาหัร เช่น อาฆาฏปุระ (Aghatapura) และ อาฏปุระ (Atpura)

## อ้างอิง
นามิ นากางาวะ

**นามิ นากางาวะ** (, 4 เมษายน 1975) เป็นนักร้อง นักพากย์ และ ผู้บรรยาย ชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองอุวาจิมะ จังหวัดเอฮิเมะ สังกัดค่าย MIT Gathering มีผลงานขึ้นชื่อคือเพลงคามาโดะ ทันจิโร โนะ อุตะ เพลงประกอบอนิเมะเรื่องดาบพิฆาตอสูร

## ชีวประวัติ
เธอเริ่มเล่นเปียโนตั้งแต่อายุ 3 ขวบ ทุ่มเทให้กับการร้องเพลงตั้งแต่เรียนอยู่ชั้นประถม และได้เข้าร่วมชมรมนักร้องประสานเสียงและคณะนักร้องประสานเสียง หลังที่จากจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมในจังหวัดเอฮิเมะ ก็ศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยเอเชีย หลังจากจบการณ์ศึกษาจึงได้เข้าร่วมโรงละครเชกสเปียร์

งานของเพลงของเธอเริ่มต้นด้วยงานเพลงธีมของเกมอินเทอร์เน็ต นอกจากการขับร้องเพลงพื้นบ้านแล้ว เธอยังร้องเพลงประสานเสียงสำหรับเกมและอนิเมะอีกด้วย ในขณะเดียวกันก็ยังทำงานเป็นผู้บรรยายและนักพากย์ไปด้วย

ก่อนหน้านี้เคยสังกัดค่ายเพาเวอร์ไรส์ แต่ได้ประกาศลาออกในวันที่ 1 เมษายน 2021 ตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายนของปีเดียวกัน จึงได้มาเป็นสมาชิกของค่าย MIT Gathering

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2518
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเอฮิเมะ
หมวดหมู่:นักร้องเพลงประกอบอนิเมะ
หมวดหมู่:นักร้องหญิงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
เซียว ต้ง

**เซียว ต้ง** ( ; สวรรคตปี 552) มีพระนามเดิมว่า **หยวนจี** ( ) บางครั้งรู้จักกันในชื่อก่อนสวรรคตว่า **อ๋องแห่งอู่จาง** ( )), เป็น จักรพรรดิแห่งจีนในราชวงศ์เหลียง โดยสังเขป ในปี ค.ศ. 551 โดยมีแม่ทัพ โหว จิง คุมตำแหน่งสมุหนายกที่เมืองหลวง เจี้ยนคัง แม่ทัพโหวต้องการแสดงความแข็งแกร่งของเขา จึงปลด จักรพรรดิเจี้ยนเหวิน พระนัดดาของเซียวต้งออกจากราชสมบัติ และสถาปนาเซียวต้งขึ้นครองราชย์แทน ด้วยฐานะที่เซียวต้งคือรัชทายาท ในสมัยจักรพรรดิเหลียงอู่

ในช่วงรัชสมัยสั้นๆ อำนาจของเซียว ต้งอยู่ภายใต้การควบคุมของโหวจิงโดยสิ้นเชิง เพียงสองเดือนครึ่งหลังจากที่เสี่ยวตงขึ้นเป็นจักรพรรดิ โหวจิงก็บังคับให้เขามอบบัลลังก์ให้ตัวเองขึ้นครองบัลลังก์ในฐานะจักรพรรดิแห่งฮั่น ในปี ค.ศ. 552 กองทหารของ หวัง เสิงเปียน ซึ่งเป็นแม่ทัพที่จงรักภักดีต่อ เซียว อี้ พระนัดดาของเซียวต้ง ยึดเมืองหลวงเจี้ยนคังกลับคืนมา และแม่ทัพ จู้ เหม่ยเจิ๋น ( ) ยึดถือพระโองการของเซียว อี้ ได้โยนตัวเซียวต้ง และพี่ชายสองคนของเขาจมน้ำตายในแม่น้ำแยงซี

## อ้างอิง

* *[[History of Southern Dynasties]]*, vol. 53.https://web.archive.org/web/20071011082334/http://ef.cdpa.nsysu.edu.tw/ccw/02/ssh6.htm
* *[[Zizhi Tongjian]]*, vol. 164.
เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งรัฐ

**เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งรัฐ** () หรือ **เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชาติ** () เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ที่ได้รับจากรัฐเอกราช ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบเกียรติศักดิ์แห่งชาติ อิสริยาภรณ์เหล่านี้โดยทั่วไปจะถูกมอบให้กับผู้ที่ทำคุณงามความดีหรือสร้างเกียรติยศหรือชื่อเสียงที่ดีต่อรัฐหรือชาติ ซึ่งจะอยู่ในหมวดหมู่ของเครื่องอิสริยาภรณ์อัศวิน (Orders of chivalry) หรือเครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณ (Order of merit)

เครื่องอิสริยาภรณ์ที่ถูกมอบให้ก่อนหน้าโดยราชวงศ์จะไม่ถูกถือว่าเป็น เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งรัฐ และเครื่องอิสริยาภรณ์แห่งรัฐจะถูกมอบโดยรัฐที่เป็นรัฐเอกราช ไม่ใช่รัฐที่มีการปกครองระบอบกษัตริย์ เช่น จีน รัสเซีย ไต้หวัน

## ดูเพิ่ม

* เครื่องอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง


หมวดหมู่:เครื่องอิสริยาภรณ์
หมวดหมู่:การบริหารรัฐกิจ
เติงกูลามีเด็น

**เติงกูลามีเด็น** (มลายู: Tengku Lamidin) เป็นพระยาเมืองปัตตานีในช่วงปี พ.ศ. 2328-2334 โดยเป็นรายาปกครองปตานีองค์ที่ 1 หลังจากอาณาจักรปตานีเสียเมืองแก่สยามในปี พ.ศ.พ.ศ. 2328

## ประวัติ
หลังจากสยามสามารถยึดอาณาจักรปาตานีได้ในปี พ.ศ. 2328 ก่อนจะนำทัพกลับกรุงเทพได้แต่งตั้ง เติงกูลามีเด็น ขึ้นปกครองปาตานีโดยให้อยู่ภายใต้การปกครองของนครศรีธรรมราช เติงกูลามีเด็นเป็นบุตรของนิสุไลมาน ดาตูปูยุดที่2 เป็นหลานของรายาบือนังปาดัน เป็นเหลนของวันดาอิม ดาตูยามู-จามปา

เติงกูลามีเด็นได้พยายามฟื้นฟูบ้านเมืองที่เสียหายจากสงครามแต่เนื่องจากบ้านเมืองได้รับความเสียหายอย่างหนัก จึงได้ย้ายไปสร้างวังแห่งใหม่ที่ปราวันซึ่งเคยเป็นเมืองหลวงเก่าในสมัยอาณาจักรลังกาสุกะ โดยให้ดาโต๊ะปังกาลันเป็นผู้ดูแลเมืองหลวงที่กรือเซะ

ในสมัยการปกครองของเติงกูลามีเด็นได้คิดทำการกอบกู้เอกราชปาตานีจากอำนาจสยาม โดยได้ส่งสาส์นให้องเชียงสือ เจ้าอ๋องตระกูลเหงียนให้ยกทัพตีกรุงเทพทางทิศตะวันออก ส่วนท่านเองจะยกทัพตีกรุงเทพทางทิศใต้ แต่องเชียงสือได้นำเรื่องดังกล่าวกราบทูล พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงทราบ จึงส่งพระยากลาโหมราชเสนาลงมาปราบในที่สุดเติงกูลามีเด็นเสียชีวิตลงในสงครามครั้งนั้น และได้กวาดต้อนประชาชนปาตานีกลับกรุงเทพ หลังจากนั้นได้แต่งตั้งดาโต๊ะปังกาลันเป็นผู้ปกครองปาตานีพร้อมทั้งแต่งตั้ง(ขวัญซ้าย) ไปเป็นผู้ตรวจการสอดส่องดูแลการปกครองของดาโต๊ะปังกาลัน

ผลของสงครามครั้งนั้น บรรดาแม่ทัพนายกองที่รอดชีวิต พร้อมด้วยบุตรธิดาของเติงกูลามีเด็นและราษฎรถูกจับเป็นเชลย ถูกกวาดต้อนเข้ากรุงเทพ โดยให้เชลยเหล่านี้อยู่ในที่ต่างๆทั้งในกรุงเทพและปริมณฑล เช่น เขตธนบุรี เขตคลองสาน เขตพระประแดง เขตหนองจอก เขตมีนบุรีในปัจจุบัน

## บุตรธิดา
เติงกูลามีเด็น มีบุตรธิดา 3 คน โดยทั้งสามถูกนำเข้าสู่กรุงเทพไปอยู่ที่บ้านแขกรวมกับเชลยอื่นๆ  ได้แก่

1.ต่วนอีตัม

2.ต่วนตีมุน

3.ต่วนกุนโด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดปัตตานี
หมวดหมู่:เจ้าผู้ครองนครปัตตานี
หมวดหมู่:กลุ่มราชวงศ์ดาตูยามู-จามปา
ฐานันดรศักดิ์เจ้านายมลายูปัตตานี

**ฐานันดรศักดิ์เจ้านายมลายู** หมายถึง ระบบชั้นและชั้นยศของเจ้านายมลายู หมายความเฉพาะในปัตตานี ยะลา นราธิวาส และรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย เนื่องจากรัฐกลันตันมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับปัตตานีและมีการใช้ชั้นยศที่เหมือนกันอีกทั้งในอดีตรัฐมลายูต่างๆมีการใช้ชั้นยศที่คล้ายกันและมีการสืบทอดกันมาตั้งแต่โบราณสมัยนครรัฐมลายูรุ่งเรืองจนถึงปัจจุบัน

## ชั้นยศ
**ชั้นยศปัตตานียุคแรก** 

ในสมัยเริ่มแรกมีการใช้ชั้นยศ **1.วัน(Wan) 2.นิ(Nik) 3.ตูแว(Tuwea)**  เป็นยศชั้นเดียวกันทั้งหมด หมายถึงผู้นำ พระเจ้าแผ่นดิน สุลต่าน ใช้ในเชื้อพระวงศ์และบรรดาเจ้าเมืองต่างๆ 

- ยศ **"วัน"** นอกจากหมายถึงการสืบเชื้อสายเจ้าแล้วอาจหมายถึงการสืบเชื้อสายเจ้าทางพระมารดา หรืออาจเป็นขุนนางที่มีคววามดีความชอบจึงได้รับแต่งตั้ง 

- ยศ **"นิ"** ปรากฏใช้ครั้งแรกในสมัยสุลต่านมูซอฟฟาร์ ซึ่งเป็นดาตูยามู-จามปา เป็นโอรสในสุลต่านสุลต่านอับดุลลอฮ์ (Wan Bo Tri Tri) เจ้าผู้ครองเมืองปัณฑุรังคะ แห่งอาณาจักรจามปา โดยตั้งชื่อโอรสว่า นิมุสตอฟา (สุลต่านอับดุลฮามิดชาห์) ตาดูยามู-จามปา หรือชาวจามปารู้จักในชื่อ (Po Rome) 

- ยศ **ตวน หรือ ตูแว**  แปลว่า  เจ้า "คำว่า ตูแว" พบที่ปัตตานีเท่านั้นและยอมรับกันทางภาษาศาสตร์ว่าน่าจะเป็นคำดั่งเดิมที่สุด 

นอกจากนี้ยังปรากฏลำดับชั้นยศซึ่งมีการใช้เฉพาะในปัตตานียุคกลาง โดยในตาริคปาตานี (Tariq Patani) ของวันฟากิฮ อาลี ดังนี้

ต่อมามีการเปลี่ยนแปลงการใช้ชั้นยศตามสมัยนิยมจนมาสู่ชั้นยศมลายูแบบ 3 ชั้น (ยุคหลังจนถึงปัจจุบัน) 

ในอดีตรัฐกลันตันนิยมใช้ชั้นยศ "ต่วน" จนกระทั้งในปี ค.ศ.1944 ได้มีการเปลี่ยนตามสมัยนิยมมาใช้ชั้นยศ ตนกู,เติงกู,เต็งกู ส่วนในปัตตานี ยะลา และนราธิวาสนิยมใช้ยศ ต่วน, กู ,นิ ตามแบบดั่งเดิม 

ปัจจุบันชั้นยศ **"นิ"** จะใช้เพื่อให้เกียรติสำหรับการสืบเชื้อสายเจ้าทางพระมารดา เช่น ฝ่ายหญิงเป็นเจ้าชั้นยศ "ต่วน" เสกสมรสกับชายสามัญชน บุตรที่เกิดจะถูกลดชั้นยศหนึ่งชั้นจะใช้ชั้นยศ "นิ" ส่วนยศ**"วัน"** หากเป็นการสืบชั้นยศแบบโบราณดั่งเดิมไม่ขาดสายจึงจะถือว่าเป็นเจ้า หรืออาจจะหมายถึงขุนนางในราชสำนักที่มีความดีความชอบจึงได้รับแต่งตั้งเพื่อเป็นการให้เกียรติกรณีนี้จะไม่ถือว่าเป็นเจ้า 

ในสมัยหัวเมืองมลายูตกเป็นประเทศราชสยาม ชั้นยศเหล่านี้บ่งบอกว่าเป็นเชื้อพระวงศ์เดิมของท้องถิ่นนั้น รวมถึงเชื้อพระวงศ์เดิมที่สยามแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองภายหลังจากตกเป็นประเทศราช โดยส่วนใหญ่จะเป็นชั้นยศ ตนกู ต่วน กู และนิ ที่ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าเมือง

## การสืบทอดชั้นยศ
ชั้นยศจะสืบทอดทางฝ่ายชายเป็นหลัก เช่น ฝ่ายชายเป็นเจ้าชั้น เต็งกู โอรสประสูติจะใช้ชั้นยศ เต็งกู ตามฝ่ายชายตลอดสาย และชั้นยศจะลดลงมาหนึ่งชั้นเมื่อ ฝ่ายหญิงเป็นเจ้า เสกสมรสกับชายสามัญชน เช่น ฝ่ายหญิงเป็นเจ้าชั้น ตนกู เสกสมรสกับชายสามัญชน บุตรที่เกิดจะถูกลดชั้นยศหนึ่งชั้นจะใช้ชั้นยศ "นิ" ฐานันดรศักดิ์มลายูเหล่านี้ยังมีการใช้สืบทอดจนถึงปัจจุบัน ทั้งในประเทศมาเลเซีย และสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ อันได้แก่ ปัตตานี ยะลา นราธิวาส สตูล

## ราชาศัพท์มลายู
ในภาษามลายูนั้นมีการใช้ราชาศัพท์เรียกว่า บาฮาซา อิสตานา (Bahasa Istana) 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจ้านายฝ่ายใต้
หมวดหมู่:อาณาจักรปตานี
นักจักรยานผู้เดียวดาย

"**นักจักรยานผู้เดียวดาย**" () เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร*[[คอลเลียร์]]*ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1903 และตีพิมพ์ใน *[[นิตยสารสแตรนด์]]*ในสหราชอาณาจักรในเดือนมกราคม ค.ศ. 1904 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 4 จากทั้งหมด 13 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น *[[เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ|เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ]]* ในปี ค.ศ. 1905

## ประวัติการตีพิมพ์
"นักจักรยานผู้เดียวดาย" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร*[[คอลเลียร์]]*เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1903 และตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักรใน*[[นิตยสารสแตรนด์]]*เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1904 ในนิตยสาร*คอลเลียร์*มีภาพวาดประกอบ 5 ภาพวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล ใน*นิตยสารสแตรนด์*มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น *[[เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ|เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ]]* ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1905 และในสหราชอาณาจักรในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1905

## อ้างอิงและบรรณานุกรม
;อ้างอิง

;บรรณานุกรม
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*
*ฃ
* 

หมวดหมู่:เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์
อรรถพล เทศทะวงศ์

**อรรถพล เทศทะวงศ์** (เกิด 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2532) ชื่อเล่น **เอ็ม** เป็นนักแสดงและนักแสดงตลกชาวไทย

## ประวัติ
อรรถพล เทศทะวงศ์ มีชื่อเล่นว่า เอ็ม เกิดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2532 เป็นบุตรชายคนเล็กในบรรดาพี่น้อง 5 คนของ ประสิทธิ์ เทศทะวงศ์ หรือ หม่อมเหยิน อดีตนักแสดงตลกชื่อดัง ซึ่งตัดสินใจบวชแบบไม่มีกำหนดสึก มีพี่ชายคือ อัศนัย เทศทะวงศ์ (ชื่อเล่น: เอ็กซ์) จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๒ และระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม

## เข้าสู่วงการ
อรรถพลเข้าสู่วงการจากการร่วมแสดงตลกตามคาเฟ่และวิดีโอตลกของค่ายต่าง ๆ ร่วมกับพ่อและพี่ชาย จากนั้นจึงได้มีผลงานการแสดงทั้งภาพยนตร์และละครเรื่อยมา

## ผลงาน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยศรีปทุม
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
หมวดหมู่:บุคคลในยุครัชกาลที่ 9
หมวดหมู่:นักแสดงอิสระชาวไทย
ฮาจีซูมาตราบูมี

**ฮาจีซูมาตราบูมี** (, ) เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรศรีวิชัยที่ส่งทูตไปยังจีนสมัยราชวงศ์ซ่งเมื่อ ค.ศ. 1017 *[[ซู่ซือจื้อทงเจี้ยนฉางเปียน]]*ของหลี่ เทาบันทึกพระนามของพระองค์เป็น Xiachi Suwuzhapumi (霞遲蘇勿吒蒲迷;  ภาษาจีนสมัยกลางในรูปแบบการถอดเสียงของ Baxter: *Hae-drij Su-mjut-traeH-phuX-mi*) ส่วนตำแหน่ง "ฮาจี" โดยทั่วไปถือเป็นประเภทของกษัตริย์ข้าราชบริพาร

ทูตที่ฮาจีซูมาตราบูมีส่งไปได้นำจดหมายจารึกทองคำ พร้อมไข่มุก งาช้าง หนังสือศาสนาในภาษาสันสกฤต และทาส จักรพรรดิซ่งเจินจงทรงพอพระทัยอย่างมาก และอนุญาตให้ทูตดูตึกรามบ้านช่อง ก่อนส่งกลับพร้อมจดหมายตอบกลับและของสมนาคุณหลายประเภท

ในรัชสมัยของพระองค์ คาดว่าอาณาจักรศรีวิชัยถูกโจมตีอย่างต่อเนื่องจากอาณาจักรโจฬะ ซึ่งอยู่ในช่วงสูงสุดใน ค.ศ. 1025 ภายใต้กษัตริย์ ราเชนทราที่ 1 เหตุการณ์นี้ได้รับการบันทึกในจารึกตันโจเรอ

ผู้ปกครององค์ถัดไปคือซังรามา วีจายาตุงกาวาร์มัน ผู้ถูกกองทัพโจฬะจับกุมขณะโจมตีที่เกอดะฮ์ (*Kadaram*) หนึ่งในดินแดนของศรีวิชัย

## อ้างอิง

*
วัดดอนแก้ว (อำเภอแม่ระมาด)

**วัดดอนแก้ว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่ระมาด อำเภอแม่ระมาด จังหวัดตาก

วัดดอนแก้วตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2465 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2477 อาคารเสนาสนะมีอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2493 และกุฏิสงฆ์ 5 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้

วัดดอนแก้วมีพระพุทธรูปหินอ่อนที่เป็นที่เคารพนับถือ ได้อัญเชิญมาจากเมืองย่างกุ้ง ประเทศพม่าเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2465 โดยไปติดต่อขอบูชามาในราคา 800 รูปี โดยนำมาทางเรือผ่านเมืองมะละแหม่ง แล้วเดินทางต่อจนถึงท่าเรือจองโต ซึ่งจากท่าเรือแห่งนี้ครูบาขาวปี ได้ไปรับพระพุทธรูปหินอ่อนพร้อมญาติโยมและได้อัญเชิญขึ้นบนเกวียนแล้วเดินทางถึงเมืองกรุกกริก บ้านจ่อแฮ (บ้านกะเหรี่ยง) จากนั้นได้เดินทางมาถึงหมู่บ้านป๋างการ จนกระทั่งถึงหมู่บ้านเมียวดีริมแม่น้ำเมยประเทศพม่าตรงข้ามบ้านท่าสายลวด อำเภอแม่สอดในปัจจุบัน จึงอัญเชิญลงจากเกวียน ข้ามแม่น้ำเมยเข้าเขตประเทศไทย ที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก โดยพักที่บ้านท่าสายลวด 3 คืน จึงเดินทางเข้าอำเภอแม่ระมาด และอัญเชิญขึ้นประดิษฐานที่วัดดอนแก้ว รวมเวลาทั้งหมด 12 วัน

พระพุทธรูปเป็นพระพุทธปฏิมาของชาวพม่าที่ได้แกะสลักขึ้นพร้อมกันสามองค์ โดยองค์แรกประดิษฐานที่ประเทศอินเดีย องค์ที่สองประดิษฐานที่ประเทศปากีสถาน และองค์ที่สามประดิษฐานที่วัดดอนแก้ว พระพุทธรูปแกะสลักจากหินอ่อนทั้งแท่ง มีขนาดหน้าตักกว้าง 50 นิ้ว สูง 63 นิ้ว

## อ้างอิง

ดอนแก้ว
หมวดหมู่:อำเภอแม่ระมาด
วัดดอนแก้ว (อำเภอเมืองตาก)

**วัดดอนแก้ว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองหลวง อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 26 ไร่ 2 งาน 80.20 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือยาว 280 เมตร ติดต่อกับถนนเทศบาล 1 ทิศใต้ยาว 436 เมตร ติดต่อกับทางสาธารณะ ทิศตะวันออกยาว 155 เมตร ติดต่อกับทางสาธารณะ ทิศตะวันตกยาว 57.50 เมตร ติดต่อกับถนนมหาดไทยบำรุง โดยมีโฉนดที่ดินเลขที่ 3431 เป็นหลักฐาน และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 15 ไร่ 11.6 ตารางวา ตามโฉนดที่ดินเลขที่ 593, 3432, 3433, 3434

วัดดอนแก้วตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2448 ประชาชนร่วมใจกันสร้างวัดนี้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2508 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2519

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 วิหารกว้าง 15 เมตร ยาว 26.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 หอสวดมนต์กว้าง 8 เมตร ยาว 12.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2491 เป็นอาคารไม้ 2 ชั้น กุฎีสงฆ์จำนวน 5 หลัง และหอไตรกลางน้ำ สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในวิหารปางมารวิชัย มีพระพุทธรูปบูชาไม้แกะสลัก 3 องค์ ดินปั้น 1 องค์ ทองสัมฤทธิ์ 1 องค์ เจดีย์ทรงกลม 1 องค์

## อ้างอิง

ดอนแก้ว
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดตาก
วัดศรีมณีวัน (จังหวัดตาก)

**วัดศรีมณีวัน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่จะเรา อำเภอแม่ระมาด จังหวัดตาก พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบมีถนนและเหมืองล้อมรอบ นอกจากนั้นวัดยังเป็นที่ตั้งของศูนย์พัฒนาคุณธรรมจริยธรรมของอำเภอแม่ระมาด สำนักงานเลขาธิการสภาวัฒนธรรมตำบลแม่จะเรา (ชั่วคราว) และศูนย์บูรณาการวัฒนธรรมไทยสายใยชุมชนตำบลแม่จะเรา

วัดศรีมณีวันตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2446 เดิมมีนามว่า **วัดแม่จะเลาบ้านทุ่ง** ได้เปลี่ยนเป็น "วัดศรีมณีวัน" เมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2517 เดิมวัดตั้งอยู่ท่ามกลางของหมู่บ้าน ต่อมาในสมัยของเจ้าอาวาสพระอินทจักร จกฺกวโร พร้อมกับหมื่นเทพ สอนนา ผู้ใหญ่บ้าน ได้จัดการย้ายเสนาสนะมาจัดสร้างขึ้นใหม่ตรงที่ตั้งปัจจุบัน ระยะแรกได้รับบริจาคที่ดินจากนายมา นางน้อย พรมวิหาร นายหวัน นางบัว จันแก้วปง เนื้อที่ประมาณ 1 ไร่ 2 งาน 98 ตารางวา

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้สัก กุฏิสงฆ์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปเนื้อทองเหลือง ปูนปั้นและไม จำนวนหลายองค์

## อ้างอิง

ศรีมณีวัน
หมวดหมู่:อำเภอแม่ระมาด
วีลา

thumb|right|ภาพวาดลายเส้นของวีลา

**วิลา** (vila) หรือ **วีลา** (víla; ; พหูพจน์: **vile**, หรือ **víly** ; ; ; ; ; ; ) เป็นภูตประเภทหนึ่งตามตำนานของชาวสลาฟ ซึ่งมีลักษณะใกล้เคียงกับนิมฟ์ ในตำนานกรีก

สำหรับวิลานั้นเป็นตำนานที่ชาวสลาฟคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี โดยชาวสลาฟมองว่าวิลานั้น เป็น “นางไม้” ประเภทหนึ่ง มีคุณต่อผู้คนและเคารพนับถือพวกเขา ชื่อวิลาจึงมาผูกเป็นชื่อสถานที่ต่าง ๆ ในแถวพื้นที่ที่ชาวสลาฟได้ตั้งรกรากดินแดนอาศัยอยู่

สำหรับวิลานั้น กำเนิดมาจากวิญญาณของเด็กสาวบริสุทธิ์ ทำให้ส่วนมากวิลาจึงมักปรากฎตัวในรูปลักษณ์ของสตรีเพศที่มีความงดงามหาใดเปรียบ พวกเธอมักจะปรากฎตัวในฐานะผู้หญิงผมยาวสลวยงดงาม นอกจากนี้พวกเธอยังสามารถแปลงกายตนเองเป็นสัตว์ชนิดอื่น อาทิเช่น ห่าน หงส์ ม้า เหยี่ยว และหมาป่าได้ด้วย

สำหรับลักษณะนิสัยของเหล่านางวิลานั้น พวกเธอมักจะอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม พวกเธอมักจะชอบจับกลุ่มกันเต้นรำเป็นวงกลม พวกเธอนั้นมีความชอบในมนุษย์ โดยเฉพาะมนุษย์ที่มีความกล้าหาญจำพวกอัศวิน นักรบ หรือวีรบุรุษ ตามความเชื่อของชาวสลาฟแล้ว คนพวกนี้มักจะได้รับความช่วยเหลือจากเหล่านางวิลา ซึ่งจะมาในรูปของคำอวยพร บ้างก็เป็นอาวุธเวทมนตร์ชั้นดี หรือว่าเป็นเวทมนตร์คุ้มครอง นอกจากนี้เหล่าอัศวินหรือนักรบผู้กล้าหาญทุกคนก็จะมีวิลาคุ้มครองประจำตัวไป ซึ่งพวกเธอเหล่านี้จะเป็นเหมือนกับ **“พี่น้องร่วมสาบาน”** ที่คอยช่วยเหลือและคุ้มครองผู้กล้าให้ปลอดภัยในหลาย ๆ สถานการณ์ ดั่งจะเห็นได้จากตำนานเจ้าชายมาร์โค (Kraljević Marko) ตำนานกษัตริย์ผู้กล้าของชาวเซอร์เบีย ที่วิลาชื่อว่า ราวิโยยลา (Ravijojia) เป็นภูติประจำตัว

วิลานั้นมีความเป็นมิตรกับมนุษย์ อย่างไรก็ตามวิลาก็มีความเจ้าคิดเจ้าแค้น หากมีใครก็ตามไปดูถูก เหยียดหยามหรือทำร้ายพวกนาง พวกนางก็จะแก้แค้นด้วยความพยาบาท จนกระทั่งคนที่ทำตายตายไปนั่นเอง

ในส่วนชื่อวิลา (Vila) นั้นมาจากไหนยังไม่อาจจะชี้ชัดได้ แต่คาดการณ์กันว่าชื่อของวิลานั้นมาจากคำว่า วิติ (Viti) หรือ วายุ (vāyú) ซึ่งมีความหมายถึง ‘สายลม’ นั่นเอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตในตำนาน
หมวดหมู่:ภูต
จรวดขนส่งหนักพิเศษ

**จรวดขนส่งหนักพิเศษ** เป็นจรวดที่สามารถส่งน้ำหนักบรรทุกหนักพิเศษขึ้นสู่วงโคจรต่ำของโลก กล่าวคือน้ำหนักบรรทุกมากกว่า ตามนิยามของสหรัฐ และมากกว่า  ตามนิยายของรัสเซีย โดยหมวดหมู่นี้เป็นหมวดหมู่ของพาหนะส่งที่มีความสามารถในการส่งมวลสู่วงโคจรมากที่สุด เหนือกว่าความสามารถของพาหนะในหมวดหมู่จรวดขนส่งหนัก

ใน ค.ศ. 2022 การส่งน้ำหนักบรรทุกในหมวดหมู่นี้เพียงแค่ 13 ครั้ง: 12 ครั้งในโครงการอะพอลโลก่อน ค.ศ. 1972 และหนึ่งครั้งในการส่งของจรวดเอเนอร์เกียใน ค.ศ. 1987 ในปัจจุบัน แผนภารกิจสู่ดวงจันทร์และระหว่างดาวเคราะห์ส่วนใหญ่จำเป็นที่จะต้องใช้พาหนะส่งเหล่านี้

แนวคิดของจรวดขนส่งหนักพิเศษหลายแนวคิดในยุคแรกถูกคิดขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1960 เช่นจรวดซีดรากอน ในช่วงการแข่งขันอวกาศ จรวดแซตเทิร์น Vและเอ็น1ถูกสร้างโดยสหรัฐและสหภาพโซเวียตตามลำดับ ภายหลังจากความสำเร็จของโครงการอะพอลโลและจรวดแซตเทิร์น V และความล้มเหลวของจรวดเอ็น 1 สหภาพโซเวียตส่งจรวดเอเนอร์เกียสองครั้งในคริสต์ทตวรรษที่ 1980 หนึ่งครั้งในการส่งยานอวกาศบูรัน  และแท่นอาวุธโคจรโปลูสในอีกหนึ่งครั้ง ในอีกสองทศวรรษต่อมามีการพัฒนาแนวคิดต่าง ๆ ขึ้นมาอีกครั้ง เช่นโครงการพาหนะสืบจากกระสวยอวกาศและรุส-เอ็ม ในคริสต์ทศวรรษที่ 2010 มีความสนใจในจรวดขนส่งหนักพิเศษอีกครั้ง นำร่องโดยการส่งขึ้นของจรวดฟัลคอนเฮฟวี ระบบการส่งอวกาศ  และสตาร์ชิป และการพัฒนาโครงการจรวดฉางเจิงและเยนีเซย์

## อ้างอิง
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฤดูกาล 1975–76

**ฤดูกาล 1975–76** เป็นฤดูกาลที่ 74 ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฟุตบอลลีกและเป็นฤดูกาลแรกในดิวิชัน 1 หลังจากคว้าแชมป์ดิวิชัน 2 เมื่อฤดูกาลก่อน พวกเขาจบฤดูกาลด้วยอันดับ 3 ในดิวิชัน 1 ซึ่งเป็นอันดับสูงสุดนับตั้งแต่ปี 1968 ทำให้พวกเขาผ่านเข้ารอบยูฟ่าคัพ

พวกเขาเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศเอฟเอคัพที่เวมบลีย์โดยแพ้เซาแทมป์ตันจากดิวิชัน 2 0–1 ประตูชัยของการแข่งขันมาจาก บ็อบบี สโตกส์ กองหน้าทีมนักบุญ นับเป็นครั้งที่ 2 นับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ทีมจากดิวิชัน 2 ได้แชมป์รายการนี้ ส่วนครั้งแรกคือเมื่อ 3 ปีก่อน เมื่อซันเดอร์แลนด์เอาชนะลีดส์ยูไนเต็ด

## ทีม
### ผู้รักษาประตู
*  อเล็กซ์ สเต็ปนีย์
*  แพดดี โรช

### กองหลัง
*  อาร์เธอร์ อัลบิสตัน
*  มาร์ติน บูชาน (c)
*  อเล็กซ์ ฟอร์ไซธ์

### กองกลาง
*  สตีฟ คอปเปลล์
*  แซมมี แมคอิลรอย

### กองหน้า
*  ลู มาคารี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฤดูกาลของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
กรุสมบัติกุรกิหาร

**กุรสมบัติกุรกิหาร** () ประกอบด้วยโบราณวัตถุทองสัมฤทธิ์จำนวน 226 ชิ้น ส่วนใหญ่เป็นชิ้นงานในศาสนาพุทธ อายุราวศตวรรษที่ 9-12 ค้นพบในหมู่บ้านกุรกิหาร ใกล้กับเมืองพุทธคยา รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย เนื้อหาในจารึกจำนวนหนึ่งเสนอว่าในอดีต กุรกิหารเป็นแหล่งรวมผู้จาริกแสวงบุญที่สำคัญระดับโลก สมบัติของกรุที่กุรกิหาร เช่น ประติมากรรมพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร อายุจากศตวรรษที่ 12 และมีบรรยายไว้ว่ามีลักษณะ "สุกสกาว" (resplendent)

งานทองสัมฤทธิ์ที่พบที่กุรกิหารได้รับการเปรียบเปรยกับงานจากนาลันทา และมีการเสนอว่าประติมากรจากนาลันทา ซึ่งอยู่ไม่ไกล อาจจะมาตั้งรกรากอยู่ในบริเวณกุรกิหาร

## การค้นพบ
สมบัติส่วนใหญ่จากกรุเก็บรวบรวมโดย พลเอก มาร์กัม คิตโต (Major Markham Kittoe) เดินทางไปยังกุรกิหารสองครั้งในปี 1847 และในการเดินทางไปครั้งที่สอง เขาใช้เวลานานสี่วันในการเก็บรวบรวม "รูปเคารพ จากสมัยพุทธะและตามริกะ รวมกว่า 10 คันรถ" งานสะสมส่วนใหญ่ในปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่พิพิธภัณฑ์อินเดีย ในโกลกาตา บางส่วนอยู่ที่พิพิธภัณฑ์บริทิช ในลอนดอน 

ในปี 1930 ยังมีการค้นพบงานทองสัมฤทธิ์ 226 ชิ้น และวัตถุอื่นอีกห้าชิ้นที่กุรกิหาร หลังจากการขุดค้นในเนินดินหลักของกุรกิหาร ลึกลงไป 25 ฟุต ปัจจุบันของสะสมในชุดนี้เก็บรักษาที่พิพิธภัณฑ์ปัฏณา นอกจากนี้ยังมีบางส่วนที่ชาวบ้านในพื้นที่นำไปเคารพบูชาในวิหารในท้องถิ่นของกุรกิหาร และยังคงมีการเคารพบูชาเรื่อยมาถึงปัจจุบัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กรุสมบัติ
หมวดหมู่:รัฐพิหาร
พุทธเกษตรของพระไภษัชยคุรุ

***พุทธเกษตรพระไภษัชยคุรุ*** ( หรือ Pure Land of Bhaisajyaguru) เป็นจิตรกรรมที่สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์หยวน เดิมที ภาพเขียนนี้ติดตั้งอยู่ในอารามกว่างเชิ่งสี้ (อารามกว่างเชิ่งล่าง) ในแคว้นเจ้าเฉิง (趙城; Zhaocheng) มณฑลซัวไซ ภาพเขียนนี้ตั้งอยู่บนผนังหน้าจั่วทิศตะวันออกของโถงหลักในอาราม ต่อมา อาร์เธอร์ เอ็ม. แซกเคอร์ ได้ซื้อภาพเขียนนี้ และมอบให้กับพิพิธภัณฑ์ศิลปะมหานคร ในนิวยอร์ก เมื่อปี 1954

จิตรกรรมนี้แสดงภาพของพระไภษัชยคุรุพุทธเจ้า และพระโพธิสัตว์สององค์ คือ พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ กับ พระจินตามณีจักรโพธิสัตว์ ตามธรรมเนียมจีน พระไภษัชยคุรุ (*เย่าชือฝอ* หรือ *หยกซือฮุก*) ถือว่าเป็นพระพุทธเจ้าแห่งยาและการแพทย์

จิตกรรมดังที่ปรากฏในทุกวันนี้ มีขนาดสูง 751.8&nbsp;cm และยาว 1511.3&nbsp;cm มีรายละเอียดที่วิจิตรตระการตา ในภาพประกอบด้วยพระไภษัชยคุรุพุทธเจ้าประทับนั่งในพุทธเกษตรหรือดินแดนสุขาวดี รายล้อมด้วยเพทเจ้าและพระโพธิสัตว์องค์ต่าง ๆ ปกติแล้วมักแสดงภาพเขียนของพระไภษัชยคุรุในรูปลักษณ์เครื่องทรงอย่างอินเดีย แต่ในงานเขียนชิ้นนี้เลือกแสดงด้วยเครื่องทรงอย่างจีนเช่นเดียวกับบุคคลอื่นในภาพ องค์พระไภษัชยคุรุในภาพครองจีวรสีแดง และสองข้างมีพระโพธิสัตว์สองพระองค์ประทับนั่งขนาบอยู่ คือ พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ และ พระจินตามณีจักรโพธิสัตว์ ในภาพยังมีพระโพธิสัตว์องค์อื่นอีกสี่องค์ จอมทัพสวรรค์ทั้งสิบสอง ข้างละหกองค์ แทนมหาปณิธาน 12 ประการของพระไภษัชยคุรุพุทธเจ้า ในอดีต ภาพเขียนนี้เคยถูกเรียกสับสนกันกับ *คณะพระศากยมุนีพุทธะ* (Assembly of Śākyamuni Buddha)
  
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*薬師佛 ''Buddha of Medicine Bhaishajyaguru (Yaoshi fo)'' at Metropolitan Museum of Art
* ''James Siena on the Buddha of Medicine Bhaishajyaguru" season 5, The Artist Project, 2015–2016'' on The Metropolitan Museum of Art

หมวดหมู่:พุทธศิลป์จีน
หมวดหมู่:ศิลปะจีน
หมวดหมู่:พระไภษัชยคุรุ
เอมอมซอเดซอเลฮ์

**เอมอมซอเดซอเลฮ์** () เป็นมัสยิดเอมอมซอเดในประเทศอิหร่าน ตั้งอยู่ที่จัตุรัสแทจรีชในเมืองเชมีรอนทางทิศเหนือของกรุงเตหะราน ภายในมัสยิดเป็นที่ไว้ศพของศอเลียะห์ บุตรของมูซา อัลกาซิม หนึ่งในอิหม่ามชีอะฮ์ทั้งสิบสอง ปัจจุบันเป็นหนึ่งในสักการสถานชีอะฮ์ที่ได้รับความนิยมสูงที่สุดในเตหะราน 

อาคารอนุสรณ์ศพหลักประกอบด้วยอาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าผนังหนา และมีพื้นที่ภายในขนาด 5.6 ตารางเมตร 

ภายในยังเป็นที่ไว้ศพของแมอ์ซูเม แกวี () และพี่/น้องสาว แมฮ์ดีเย แกวี () สองพี่น้องคู่นี้ถูกสังหารขณะกองพิทักษ์ปฏิวัติอิสลามโจมตียูเครนอินเตอร์เนชั่นแนลเที่ยวบินที่ 752

## อ้างอิง

หมวดหมู่:มัสยิดในประเทศอิหร่าน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเตหะราน
ยามินี ราย

**ยามินี ราย** (เบงกอล: যামিনী রায়; Jamini Roy, 11 เมษายน 1887&nbsp;– 24 เมษายน 1972) เป็นจิตรกรชาวอินเดีย ผู้ได้รับรางวัลเกียรติยศปัทมภูษาณจากรัฐบาลอินเดียในปี 1954 ยามินีได้รับการยกย่องในฐานะศิลปินที่ยิ่งใหญ่คนหนึ่งของอินเดีย และเป็นศิษย์คนสำคัญที่สุดคนหนึ่งของอวนีนทรนาถ ฐากุร

ยามินีเติบโตมาในครอบครัวชนชั้นกลางที่รักศิลปะ เมื่ออายุได้สิบหกปี เขาถูกส่งไปเรียนที่วิทยาลัยศิลปะแห่งรัฐในโกลกาตา ในเวลานั้น อวนีนทรนาถ ฐากุร ผู้ริเริ่มศิลปะเบงกอล ดำรงตำแหน่งรองครูใหญ่ของสถาบัน เขาเรียนในวิชาภารวาดภาพสีน้ำมันแบบคลาสสิก และจบการศึกษาได้รับวุฒิบัตรวิจิตรศิลป์ในปี 1908 หลังจบการศึกษา เขาเริ่มต้นชีวิตศิลปินอาชีพในฐานะศิลปินรับจ้างวาดภาพเหมือนบุคคล เขาหยุดงานการในสายนี้โดยฉับพลันในต้นทศวรรษ 1920 เพื่อเบนเข็มไปศึกษาและทดลองงานศิลปะแบบใหม่ของตนเอง โดยเชาเลือกที่จะรับอิทธิพลของงานศิลปะแบบเบงกอล ซึ่งเป็นศิลปะพื้นถิ่นในบ้านเกิดเขา ยามินีเลือกจะค้นหาแรงบันดาลใจใหม่จากวัฒนธรรมของตนเอง เขาได้รับอิทธิพลอย่างมากจากศิลปะกาลีฆาฏ ซึ่งมีลักษณะเฉพาะคือเส้นตัดที่หนา เขาถอยห่างจากภาพเหมือนบุคคลและงานทิวทัศน์แบบอิมเพรชชั่นนิสม์ในช่วงปี 1921 ถึง 1924 และเริ่มทดลองกับงานเชียนที่มีอทิธิพลจากศิลปะท้องถิ่น โดยเริ่มต้นที่ชิ้นงานที่มีแรงบันดาลใจมาจากการร่ายรำของชาวสานตาล

บางครั้งเขาถูกเรียกว่าเป็น "จักรกลผลิตภาพเขียน" ตลอดช่วงชีวิตของเขา เขาผลิตภาพเขียนกว่า 20,000 ชิ้น หรือราว 10 ชิ้นต่อวัน ลูกค้าเป้าหมายของชิ้นงานของเขาคือกลุ่มชนชั้นกลางแม้ว่างานบางชิ้นของเขาจะเป็นที่ต้องการในกลุ่มคนรวย เขายังมีความยึดมั่นในผู้คนธรรมดา และเคยกล่าวว่าคนธรรมดาเดินดินสำคัญกว่ารัฐบาล เพราะคนเหล่านี้เป็นเสียงให้กับงานศิลปะของเขา

ในปี 1976 กระทรวงวัฒนธรรมของรัฐบาลอินเดียโดยกรมศึกษาโบราณคดีอินเดียยกย่องให้ยามินีเป็นหนึ่งใน "เก้าศิลปินชั้นครู" ("Nine Masters") ของอินเดีย

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* 
* 
* 
* *[https://www.goodreads.com/book/show/60880105-jamini-roy?ac=1&from_search=true&qid=g3b7Lzh0Xh&rank=1 Jamini Roy: A Painter Who Revisited the Roots].* Niyogi Books. 2022. ISBN 978-93-91125-36-3.

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Profile on Google Arts & Culture
*Documentary by Films Division of India – Portrait of a Painter
*Documentary by Virasat Art – The Art of Jamini Roy
*Documentary by National Gallery of Modern Art – 

หมวดหมู่:ชาวเบงกอล
หมวดหมู่:ศิลปินชาวอินเดีย
พิพิธภัณฑสถานแห่งรัฐประวัติศาสตร์อุซเบกิสถาน

**พิพิธภัณฑสถานแห่งรัฐประวัติศาสตร์อุซเบกิสถาน** () หรือชื่อเดิมคือพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเตอร์กิสถาน เป็นพิพิธภัณฑ์ในกรุงทาชเคนต์ ประเทศอุซเบกิสถาน ในสมัยโซเวียต พิพิธภัณฑ์นี้มีชื่อว่าพิพิธภัณฑ์เลนิน () 

จุดเด่นของพิพิธภัณฑ์คือภาพเขียนหินปูนแสดงภาพของพระพุทธเจ้าซึ่งพบที่ฟายอซเตปาใกล้เมืองเตร์มึส

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศอุซเบกิสถาน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในทาชเคนต์
หอสมุดแห่งชาติเบลารุส

**หอสมุดแห่งชาติเบลารุส** (, ) เป็นหอสมุดประจำชาติและหอสมุดที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเบลารุส หอสมุดตั้งอยู่ในมินสก์ เมืองหลวงของประเทศเบลารุส เป็นที่เก็บรักษางานพิมพ์ภาษาเบลารุสที่มีมากที่สุด และหนังสือภาษารัสเซียที่มากที่สุดเป็นอันดับสาม รองจากหอสมุดรัฐรัสเซีย (มอสโก) และ หอสมุดแห่งชาติรัสเซีย (เซนต์ปีเตอสเบิร์ก)

อาคารหลังใหม่ของหอสมุดสร้างขึ้นในปี 2002 แล้วเสร็จในเดือนมกราคม 2006 โดยมีลักษณะเด่นคืออาคารรูปทรงรอมบิคิวบอกทาฮีดรอน อาคารมีความสูง 73.6 เมตร 23 ชั้น และมีที่นั่ง 2,000 ที่ กับหอประชุมขนาด 500 ที่นั่ง ผลงานออกแบบโดยสถาปนิก Mihail Vinogradov และ Viktor Kramarenko เปิดให้บริการในวันที่ 16 มิถุนายน 2006 ของสะสมและงานพิมพ์ที่หอสมุดเก็บรักษามีจำนวนกว่า 10 ชิ้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หอสมุดแห่งชาติ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมินสค์
เรเง็งโดชิ

***เรเง็งโดชิ*** () หรือที่รู้จักในชื่อเวอร์ชันภาษาอังกฤษคือ ***แฟนทอมไฟเตอร์*** () หรือชื่อที่นักเล่นเกมชาวไทยเรียกในสมัยก่อนคือ ***เปาเปา*** หรือ ***เปาเปา ผีเพื่อนซี้*** เป็นวิดีโอเกมแนวบีตเอ็มอัปที่วางจำหน่ายสำหรับแฟมิคอมเมื่อ ค.ศ. 1988 ในประเทศญี่ปุ่น และในเดือนเมษายน ค.ศ. 1990 ในสหรัฐ โดยเวอร์ชั่นภาษาญี่ปุ่นได้อิงจากภาพยนตร์ ค.ศ. 1985 เรื่อง*[[ผีกัดอย่ากัดตอบ]]* (*เรเง็งโดชิ*เป็นชื่อของภาพยนตร์ดังกล่าวในภาษาญี่ปุ่น)

## รูปแบบการเล่น
thumb|250px|เกมนี้สามารถใช้กระดิ่งเพื่อควบคุมผีดิบตัวน้อย|left

ในฐานะปรมาจารย์กังฟู ผู้เล่นจะต้องต่อสู้ผ่านเมืองแปดแห่งที่เต็มไปด้วยเจียงซือ (ผีดิบจีน) ซึ่งแต่ละแห่งมีบอสของเมืองที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว จนกว่าจะถึงการเผชิญหน้าครั้งสุดท้ายกับแม่มดชั่วร้าย และเกมนี้มีตัวเลือกคันทินิวจำนวนไม่จำกัดและเพื่อจบเกม

เกมนี้สามารถใช้ไอเทมขนาดเล็กและท่าต่อสู้ที่มีให้เลือกจำนวนมากกับศัตรูได้ อีกทั้งยังมีตัวละครที่ซ่อนอยู่ซึ่งทำให้เกมยากขึ้นมาก อย่างเจียงซือเด็กน้อย หรือ "ผีดิบตัวน้อย" และแทนที่จะติดตามไอเทมที่มีอยู่ หน้าจอรายการสิ่งของของเกมจะจัดตารางรายการที่เป็นไปได้ทั้งหมดในเกม

## การตอบรับ
เว็บไซต์*[[ออลเกม]]*ให้คะแนนเกมนี้ที่ 3 ดาว จากเต็ม 5 ดาว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* ''Phantom Fighter'' at GameFAQs

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2531
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแอ็กชัน
หมวดหมู่:เกมสำหรับแฟมิคอม
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีปฏิปักษ์หญิง
หมวดหมู่:วิดีโอเกมซอมบี
ฟุลเลอร์ตัน (รัฐแคลิฟอร์เนีย)

**ฟุลเลอร์ตัน** () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของ‎เทศมณฑลออเรนจ์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2020 เมืองนี้มีประชากรทั้งหมด 143,617 คน 

ฟุลเลอร์ตันก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1887 ในอดีตเคยเป็นศูนย์กลางด้านเกษตรกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งสวน ส้มวาเลนเซียและพืชตระกูลส้ม อื่น ๆ การสกัดปิโตรเลียม การขนส่ง และการผลิต เมืองเป็นที่ตั้งของสถาบันการศึกษาระดับสูงหลายแห่ง เช่น มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียสเตต วิทยาเขตฟุลเลอร์ตัน และวิทยาลัยฟุลเลอร์ตัน ตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษที่ 1940 ถึงปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1990 ฟุลเลอร์ตันเป็นที่ตั้งของฐานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ทางด้านการบิน และอวกาศ กระป๋อง ผลิตผลิตภัณฑ์กระดาษ และถือเป็นแหล่งกำเนิดของกีตาร์ไฟฟ้า

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลออเรนจ์
โจหุ้น

**โจหุ้น** (เสียชีวิตวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 249) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **เฉา ซฺวิ่น** () เป็นขุนพลและขุนนางของรัฐวุยก๊ก เป็นน้องชายของโจซองซึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของรัฐวุยก๊ก 

## ประวัติ
โจหุ้นเป็นบุตรชายคนที่ 3 ของโจจิ๋นขุนพลคนสำคัญของรัฐวุยก๊ก โจหุ้นเป็นน้องชายของโจซองกับโจอี้ เป็นพี่ชายโจง่าน (曹彥 *เฉา เยี่ยน*) 

ในรัชสมัยของจักรพรรดิโจฮอง โจซองกุมอำนาจในราชสำนักวุยก๊กในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ โจซองตั้งให้โจหุ้นเป็นขุนพลพิทักษ์ยุทธ (武衛將軍 *อู่เวย์เจียงจวิน*) และให้มีบรรดาศักดิ์เป็นว่านซุ่ยถิงโหว (萬歲亭侯) 

ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 249 โจซองและน้องชายสองคนคือโจอี้และโจหุ้นออกจากนครหลวงลกเอี๋ยงตามเสด็จจักรพรรดิโจฮองไปสักการะบรรพชนที่สุสานโกเบงเหลง (高平陵 *เกาผิงหลิง*) ฝ่ายสุมาอี้ได้ฉวยโอกาสนี้ก่อการรัฐประหารในนครหลวงลกเอี๋ยง โจซองตัดสินใจยอมจำนนและสละอำนาจในฐานะผู้สำเร็จราชการให้กับสุมาอี้หลังจากที่สุมาอี้ให้คำมั่นจะไว้ชีวิตโจซองและครอบครัว

ในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 249 หลังสุมาอี้ได้อำนาจมาแล้วก็กลับผิดคำมั่นที่เคยให้กับโจซอง โดยให้จับกุมตัวโจซองและครอบครัวแล้วนำไปประหารชีวิตในข้อหากบฏ โจหุ้นที่เป็นน้องชายของโจซองก็ถูกจับกุมมาประหารชีวิตเช่นกัน

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* อุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลง

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *[[จดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซันกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซันกั๋วจื้อจู้*).
* ซือหม่า กวาง (1084). *[[จือจื้อทงเจี้ยน]]*.

หมวดหมู่:ขุนพลของวุยก๊ก
หมวดหมู่:ขุนนางของวุยก๊ก
หมวดหมู่:บุคคลในวุยก๊กที่ถูกประหารชีวิต
ทูร์มา ดา โมนิกา

***ทูร์มา ดา โมนิกา*** () เป็นการ์ตูนช่องของบราซิล สร้างโดยเมาริซิโอ เด ซูซา เรื่องราวเกี่ยวกับการผจญภัยของโมนิกา, เซโบลินญาและเพื่อนของพวกเขาในแบร์โร โด ลิโมเอโร (Bairro do Limoeiro) การ์ตูนได้เริ่มตีพิมพ์เมื่อวันที่ กรกฎาคม พ.ศ. 1959

## ตัวละคร

### ตัวละครหลัก

* **โมนิกา** () ตัวเอกในเรื่อง เป็นเด็กหญิงกับชุดสีแดง
* **เซโบลินญา** () เป็นเด็กชายกับเสื้อสีเขียว
* **คาสคาอ** () เป็นเด็กชายสกปรก
* **มากาลี** () เป็นเด็กหญิงที่กินมาก
* **โมนิกาอ** () เป็นสุนัขพันธุ์แควาเลียร์คิงชาลส์สแปเนียลสีน้ำตาลเพศผู้ของโมนิกา
* **โฟลควินโญ่** () เป็นสุนัขพันธุ์ลาซา แอปโซสีเขียวเพศผู้ของเซโบลินญา

### ตัวละครอื่น ๆ

* **บีดู** () เป็นสุนัขพันธุ์ชเนาเซอร์สีน้ำเงินเพศผู้
* **ฟรานจินญา** () เป็นเด็กชายนักวิทยาศาสตร์
* **มิงกาอู** () เป็นแมวพันธุ์เทอร์คิชแองโกราเพศผู้
* **เจเรเมียส** () เป็นเด็กชายผิวดำกับหมวกสีแดง
* **ซาเวโก** () เป็นเด็กชายกับผมสีเหลือง
* **ติติ** () เป็นวัยรุ่นและหนึ่งในเด็กชายคนโตของแก๊ง
* **ดูดู** ()
* **มารินา** ()
* **อันจินโญ่** ()
* **นิมบูส** ()
* **ลูโก** ()
* **ดอรินญา** ()

#### ทูร์มา ดา มาตา

* **โจตาลญาโอ** () เป็นช้างสีเขียวเพศผู้
* **ราโปซาโอ** () เป็นหมาจิ้งจอกเพศผู้
* **โกเอลโฮ กาโอลโฮ** () เป็นกระต่ายสีส้มเพศเมีย
* **ทารุโก** () เป็นเต่าเพศผู้กับแว่นตา
* **เรย เลโอนิโน** () เป็นสิงโตเพศผู้กับตาสีเขียว เขาเป็นราชาแห่งมาตา

## ละครโทรทัศน์

* ทูร์มา ดา โมนิกา (ละครโทรทัศน์)
* โมนิกา ทอย

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  

หมวดหมู่:การ์ตูนบราซิล
บอริส อี รูฟัส

***บอริส อี รูฟัส*** () เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศบราซิล ออกอากาศทางช่องดิสนีย์เอ็กซ์ดี สร้างโดย ฟิลิเป้ คาร์นินและเอลิซา บาสช์ ฉายตอนแรกเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2018

## ตัวละคร

* **บอริส** (, ) เป็นสุนัขพันธุ์แจ็กรัสเซลล์เทร์เรียร์เพศผู้
* **รูฟัส** (, ) เป็นเฟร์ริตสีส้มเพศผู้ เขาเป็นเพื่อนของบอริส
* **เลโอโปลโด** (, ) เป็นแมวพันธุ์ชาร์ตรูเพศผู้ เขาเป็นอินเทอร์เน็ตที่มีชื่อเสียง
* **ยูโกะ** (, ) เป็นปลาแฟนซีคาร์ปเพศเมีย
* **เอ็นโซ** () เป็นเด็กชาย
* **เจนนิเฟอร์** () เป็นเด็กหญิง

## การออกอากาศ
ในประเทศบราซิล ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2018 ในช่องดิสนีย์เอ็กซ์ดี และยังในช่องทีวี คัลทูร่า เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2018 อีกด้วย

ในประเทศรัสเซีย ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2021 ในดิสนีย์แชนแนล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  
* 
* 
* 
หมวดหมู่:การ์ตูนบราซิล
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาโปรตุเกส
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสุนัข
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นแมว
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นปลา
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันเกี่ยวกับสุนัข
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันเกี่ยวกับแมว
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันเกี่ยวกับปลา