open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
มานาซูรุ

**มานาซูรุ** () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 มิถุนายน 2012 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 7,926 คน ความหนาแน่น 1,130 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 7.02 ตารางกิโลเมตร

เมืองนี้เป็นศูนย์กลางการผลิตหินคุณภาพสูงซึ่งคือ หินโคมัตสึอิชิ (本小松石) เหตุที่ตั้งชื่อเมืองว่ามานาซูรุ เนื่องจากรูปร่างบนแผนที่มีลักษณะคล้ายกับนกกระเรียน (คำว่า มานาซูรุ แปลว่า นกกระเรียนคอขาว)

## ภูมิศาสตร์
thumb|คาบสมุทรมานาซูรุ
มานาซูรุตั้งอยู่บนคาบสมุทรเล็ก ๆ ที่ยื่นเข้าไปในอ่าวซางามิ อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของภูเขาฮาโกเนะ ในพื้นที่ทางมุมตะวันตกเฉียงใต้สุดของจังหวัดคานางาวะ อยู่คั่นกลางระหว่างนครโอดาวาระทางทิศเหนือและเมืองยูงาวาระทางทิศใต้

คาบสมุทรมานาซูรุเป็นที่ราบสูงภูเขาไฟ ที่ปลายสุดของ*แหลมมานาซูรุ* มีหินที่เรียกว่า *มิตสึอิชิ* หรือ *มิตสึอิวะ* ซึ่งเป็นจุดที่สามารถชมทิวทัศน์ของทะเลได้ และได้รับการจัดตั้งเป็นอุทยานธรรมชาติประจำจังหวัด มานาซูรูฮันโต (県立真鶴半島自然公園)

มีเหมืองหินจำนวนมากในพื้นที่ภูเขาทางตอนเหนือของเมือง เนินเขาตามชายฝั่งทางตอนเหนือมีการเพาะปลูกส้มอุนชูมิกัง และพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ภูเขาที่ต่อเนื่องไปยังวงแหวนรอบนอกของภูเขาไฟฮาโกเนะ
* แหลม: *แหลมมานาซูรุ*
* เกาะ: *มิตสึอิชิ* (มิตสึอิวะ), *เบ็นเต็นจิมะ*(弁天島)

### ริเวียร่าแห่งญี่ปุ่น
thumb|ท่าเรือมานาซูรุ
พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองเป็นพื้นที่ภูเขาและมีพื้นที่ราบน้อย แต่ก็มีใช้พื้นที่เชิงเขาของภูเขาไฟฮาโกเนะถูกใช้เป็นสวนส้มมิกัง ทิวทัศน์ที่เป็นพื้นที่ลาดชันจากฮาโกเนะทางทิศเหนือลงไปยังอ่าวซางามิทางทิศใต้เป็นที่กล่าวกันว่ามีลักษณะใกล้เคียงกับชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในฝรั่งเศสและอิตาลี ทำให้มีการเรียกที่นี่ว่าเป็น ริเวียร่าแห่งญี่ปุ่น (Japanese Riviera)

### เทศบาลข้างเคียง
* โอดาวาระ
* ยูงาวาระ

## ประวัติศาสตร์
พื้นที่ในสมัยก่อนที่ประกอบเป็นมานาซูรุในปัจจุบันนั้นเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นซางามิ ภายใต้การควบคุมของตระกูลโฮโจยุคหลังในยุคเซ็งโงกุ และเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาโอดาวาระในยุคเอโดะ ในช่วงเวลานี้มานาซูรุเป็นที่ขึ้นชื่อในเรื่องหินคุณภาพสูงสำหรับการก่อสร้าง หลังจากการฟื้นฟูเมจิ มานาซูรุได้รับการจัดตั้งเป็นหมู่บ้านในปี 1889 ต่อมาเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 1927 หมู่บ้านมานาซูรุได้รับการยกฐานะเป็นเมือง เมื่อวันที่ 30 กันยายน 1956 ได้มีการรวมหมู่บ้านอิวะที่อยู่ติดกันเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเมืองมานาซูรู ข้อเสนอในการรวมเมืองมานาซูรุเข้ากับเมืองยูงาวาระที่อยู่ติดกันได้รับการต่อต้านอย่างท่วมท้นจากการลงประชามติของพลเมืองในปี 2005

## เศรษฐกิจ
อุตสาหกรรมที่เป็นลักษณะเฉพาะของมานาซูรุคือการทำเหมืองหินโคมัตสึซึ่งมีมาตั้งแต่ยุคกลาง จากนั้นเศรษฐกิจของมานาซูรุก็ขึ้นอยู่กับการท่องเที่ยว และยังเป็นเมืองที่อยู่อาศัยของผู้ที่เดินทางไปทำงานในนครโอดาวาระที่อยู่ใกล้เคียง แม้ว่าคาบสมุทรที่เต็มไปด้วยเนินเขาและหินจะไม่เหมาะสำหรับการเกษตร แต่การเพาะปลูกส้มมิกังรวมไปถึงประมงเชิงพาณิชย์ก็ยังมีส่วนส่งเสริมเศรษฐกิจในท้องถิ่น

## การขนส่ง
### รถไฟ
* บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก - สายหลักโทไกโด
** สถานีรถไฟมานาซูรุ

### ทางหลวง
* ทางหลวงญี่ปุ่นหมายเลข 135

## เมืองพี่น้อง
*  - อาซูมิโนะ จังหวัดนางาโนะ ตั้งแต่ 15 กันยายน 1995
*  - ฮิโนฮาระ โตเกียว ตั้งแต่ 28 มีนาคม 2014
*  - อามะ จังหวัดชิมาเนะ ตั้งแต่ 10 กรกฎาคม 2017

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการ (ภาษาญี่ปุ่น)

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดคานางาวะ
นกกะรางหัวน้ำเงิน

**นกกะรางหัวน้ำเงิน** *(Pterorhinus courtoisi)* () เป็นสปีชีส์ของนกในวงศ์ Leiothrichidae พบได้เฉพาะในมณฑลเจียงซี ประเทศจีน จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ สิ่งมีชีวิตที่ใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่งชนิดนี้เคยได้รับการปฏิบัติโดยทั่วไปว่าเป็นสปีชีส์ย่อยของนกกะรางคอเหลือง แต่สปีชีส์นั้นมีหัวสีเทาซีดแทนที่จะเป็นสีน้ำเงิน

นกกะรางหัวน้ำเงินเดิมถูกจัดให้อยู่ในสกุล *[[Garrulax]]* แต่หลังจากการตีพิมพ์ผลการศึกษาวิวัฒนาการชาติพันธุ์ระดับโมเลกุล (molecular phylogenetics) อย่างลึกซึ้งในปี 2018 มันถูกย้ายไปอยู่ในสกุล *[[Pterorhinus]]* ที่ถูกรื้อฟื้นขึ้นมาใหม่ ชื่อทวินามของมันได้รับเลือกเพื่อเป็นเกียรติแก่มิชชันนารีชาวฝรั่งเศสที่เดินทางไปยังประเทศจีน Frédéric Courtois (1860-1928)

สปีชีส์ย่อยต้นแบบ (nominate subspecies) ถูกค้นพบเพียงครั้งเดียวในปี 2000 ในอู้หยวน, เจียงซี แต่ยังคงหายากมากโดยมีประชากรทั้งหมดประมาณ 200 ตัว สายพันธุ์ย่อย *G. courtoisi simaoensis* ยังไม่เคยถูกพบในป่านับตั้งแต่ที่มีการเก็บตัวอย่างต้นแบบในซีเหมา, ยูนนานในปี ค.ศ. 1956 นกกะรางหัวน้ำเงินมากกว่า 100 ตัวถูกเก็บไว้ในสวนสัตว์ (ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการเพาะพันธุ์) และสถานที่เลี้ยงนกส่วนตัว แต่ยังไม่ชัดเจนว่าพวกมันเป็นพันธุ์ย่อยใด การตรวจสอบล่าสุดล้มเหลวในการให้ข้อสนับสนุนถึงความแตกต่างของสปีชีส์ย่อยสองสปีชีส์ที่แยกจากกัน ทำให้ *simaoensis* ถูกมองว่าเป็นชื่อพ้องของชื่อที่ได้เสนอไว้แล้วใน Handbook of the Birds of the World

นกชนิดนี้ถูกระบุอย่างไม่ถูกต้องว่าเป็นสายพันธุ์ที่น่ากังวลน้อยที่สุดในปี ค.ศ. 2006 ในบัญชีแดงไอซียูเอ็น ในความเป็นจริงแล้ว ดูเหมือนว่านกชนิดนี้ใกล้จะสูญพันธุ์อย่างน้อยที่สุดก็ในป่า สถานะของมันจึงได้รับการแก้ไขให้เป็น "ใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง" ในบัญชีฉบับปี 2007

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อสัตว์ใกล้สูญพันธุ์และสัตว์คุ้มครองของจีน

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง

* BirdLife International (2007a): [ 2006-2007 Red List status changes ]. Retrieved 2007-AUG-26.
* BirdLife International (2007b): Blue-crowned Laughingthrush - BirdLife Species Factsheet. Retrieved 2007-AUG-28

หมวดหมู่:สัตวชาติใกล้สูญพันธุ์ในทวีปเอเชีย
ไบซันทุ่งหญ้าสเตปป์

**ไบซันทุ่งหญ้าสเตปป์** (*Bison priscus*) () เป็นสปีชีส์ไบซันที่สูญพันธุ์แล้ว ในอดีตพบในแมมมอธสเตปป์ (mammoth steppe) ที่มีอาณาบริเวณครอบคลุมบริติชไอลส์ ยุโรป เอเชียกลาง เอเชียเหนือไปจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ เบอริงเจีย และอเมริกาเหนือ ในยุคไพลสโตซีนตอนปลาย ไบซันทุ่งหญ้าสเตปป์เป็นบรรพบุรุษของไบซันอเมริกาเหนือทั้งหมด รวมถึงไบซันอเมริกันสมัยล่าสุด มีการเสนอสปีชีส์ย่อยตามกาลเวลาสามสปีชีส์ ได้แก่ *Bison priscus priscus*, *Bison priscus mediator*, และ *Bison priscus gigas*

## วิวัฒนาการ
left|thumb| ภาพร่าง
เชื่อกันว่าไบซันทุ่งหญ้าสเตปป์มีวิวัฒนาการมาจาก *[[Bison paleosinensis]]* ในเอเชียใต้ ซึ่งหมายความว่าสายพันธุ์นี้ปรากฏขึ้นในเวลาและที่ภูมิภาคใกล้เคียงกันกับออรอช (auroch, *Bos primigenius*) ซึ่งในบางคร้งอาจเกิดความสับสนเกี่ยวกับลูกหลานของพวกมัน ในช่วงท้าย ๆ ไบซันทุ่งหญ้าสเตปป์อาศัยร่วมช่วงเวลากับควายไบซันป่าไพลสโตซีน (*B. schoetensacki)* และ ควายไบซันยุโรป *(Bison bonasus)*, *[[Bison hanaizumiensis]]* ในญี่ปุ่น, และควายไบซันเขายาว (*Bison latifrons*) ในอเมริกาเหนือ

ไบซันทุ่งหญ้าสเตปป์สูญพันธุ์ไปในช่วงกลางถึงปลายสมัยโฮโลซีน เนื่องจากถูกแทนที่ด้วยไบซันยุโรปสมัยใหม่ (*[[B. bonasus]]*) ในปี ค.ศ. 2016 เคยมีความเชื่อว่าไบซันชนิดนี้เป็นลูกผสมระหว่าง *B. priscus* และ *[[Bos primigenius]]* ซึ่งเป็นข้อสรุปก่อนก่อนเวลาอันสมควรที่มีพื้นฐานมาจากการเรียงลำดับเชื้อสายที่ไม่สมบูรณ์, และในอเมริกาโดยลำดับดีเอ็นเอของหลายสปีชีส์ (เช่น *[[Bison antiquus]]* และ *[[Bison occidentalis]]*) ซึ่งมีสืบมาจนถึงไบซันอเมริกันสมัยใหม่ (*Bison bison*) ภาพวาดบนผนังถ้ำในยุโรปปรากฏทั้ง *B. bonasus* และ *B. priscus*

ไบซันทุ่งหญ้าสเตปป์คล้ายกับควายไบซันสมัยใหม่โดยเฉพาะไบซันป่าอเมริกัน (*Bison bison athabascae*) ไบซันทุ่งหญ้าสเตปป์มีความสูงมากกว่า 2&nbsp;ม. เมื่อวัดถึงตะโหงก มีน้ำหนักได้ถึง 900&nbsp;กก. (2,000&nbsp;ปอนด์) ปลายเขาอยู่ห่างกันหนึ่งเมตร ตัวเขามีความยาวมากกว่าครึ่งเมตร

[thumb| โครงกระดูก ''Bison priscus'' ที่พิพิธภัณฑ์แมมอธ [รัฐซือริช ประเทศสวิตเซอร์แลนด์]]
ไบซันทุ่งหญ้าสเตปป์ปรากฏในศิลปะบนผนังถ้ำโดยเฉพาะในถ้ำอัลตามิราและถ้ำลัสโก, รูปแกะสลัก *[[Bison Licking Insect Bite]]*, และพบในรูปแบบที่ถูกเก็บรักษาตามธรรมชาติด้วยน้ำแข็ง

บลูเบ๊บ (Blue Babe) เป็นมัมมี่อายุ 36,000 ปีของไบซันทุ่งหญ้าสเตปป์ตัวผู้ ซึ่งถูกค้นพบทางตอนเหนือของแฟร์แบงคส์, อะแลสกา ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1979 คนงานเหมืองทองสังเกตเห็นมัมมี่และตั้งชื่อว่าบลูเบ๊บ - "เบ๊บ" มาจากวัวยักษ์ในตำนานของพอลบันยัน ที่เปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินไปตลอดกาลหลังจากที่ถูกฝังท่วมเขาท่ามกลางพายุหิมะ (สีน้ำเงินของบลูเบ๊บเกิดจากชั้นเคลือบของวิเวียนไนต์ ซึ่งเป็นเหล็กฟอสเฟตสีน้ำเงินที่ปกคลุมตัวมมัมมี่ไว้)  นอกจากนี้บลูเบ๊บยังถูกอ้างถึงบ่อยครั้งเมื่อพูดถึงนักวิทยาศาสตร์ที่กินตัวอย่างของตัวเอง มีที่มาจากการที่ทีมวิจัยเตรียมที่มัมมี่สำหรับการจัดแสดงถาวรในพิพิธภัณฑ์ University of Alaska นำส่วนหนึ่งของคอมัมมี่ออกมาตุ๋นรับประทานเพื่อเฉลิมฉลองความสำเร็จ

ในปี ค.ศ. 2011 มีการพบมัมมี่อายุ 9,300 ปีที่ Yukagir ในไซบีเรีย

## ความพยายามที่จะคืนชีพ
ทีมนักวิทยาศาสตร์ชาวรัสเซียและเกาหลีเสนอให้มีการฟื้นคืนชีพไบซันทุ่งหญ้าสเตปป์ด้วยไบซันป่าในไซบีเรียโดยใช้เทคนิคการโคลนนิง โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับฝูงที่นำกลับเข้ามาใหม่ในยาคูเตีย ประเทศรัสเซีย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมยุคก่อนประวัติศาสตร์ในทวีปอเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:ไบซัน
หมวดหมู่:การสูญพันธุ์ในยุคโฮโลซีน
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยวัวและควาย
สวามีนารายัณอักษรธาม (นิวเดลี)

**สวามีนารายัณอักษรธาม** (Swaminarayan Akshardham) นิวเดลี เป็นโบสถ์พราหมณ์และศูนย์รวมด้านจิตวิญญาณและวัฒนธรรม ตั้งอยู่ในนิวเดลี ประเทศอินเดีย ชื่ออื่น ๆ เช่น **อักษรธามมนเทียร** (Akshardham Temple) และ **เดลีอักษรธาม** ภายในหมู่อาคารเป็นการแสดงถึงวัฒนธรรม จิตวิญญาณ และสถาปัตยกรรมของศาสนาฮินดูทั้งแบบจารีตและแบบร่วมสมัย มนเทียรได้รับแรงบันดาลใจมาจากโยคีจี มหาราช และสร้างสรรค์โดยประมุขสวามีมหาราช ก่อสร้างโดยบีเอพีเอส (BAPS)

มนเทียรมีพิธีอย่างเป็นทางการในวันที่ 6 พฤศจิกายน 2005 โดยประสุขสวามีมหาราช โดยมีแขกคนสำคัญเข้าร่วมงาน เช่น เอ พี เจ อับดุล กะลาม, มันโมหัน สิงห์, แอล เค อาทวนี และ บี แอล โชษี ศูนย์กลางของหมู่อาคารคือมนเทียรที่สร้างตามหลักของ *[[Vastu shastra|วาสตุศาสตร์]]* และ *[[Pancharatra|ปัญจรัตรศาสตร์]]*

สวามีนารายัณอักษรธามสาขาเดลีนั้นคล้ายเคียงกับอักษรธามแห่งก่อนที่คานธีนคร, รัฐคุชราต ภายในแสดงนิทรรศการและเรื่องราวเกี่ยวกับสวามีนารายัณ ผู้ออกแบบได้ใช้เทคโนโลยีและการสื่อสานสมัยใหม่ในการสร้างสรรค์นิทรรศการต่าง ๆ

นอกจากนี้ในหมู่อาคารยังประกอบด้วยอภิเษกมณฑป, น้ำพุดนตรีสหชานันท์, สวนและหอนิทรรศการสหชานันท์ทรรษัน, นีลกันถทรรษัน ภาพยนตร์ไอแม็กซ์แสดงประวัติชีวิตของสวามีนารายัณ และการล่องเรือเชิงวัฒนธรรม สันสกรุติทรรษัน ตามความเชื่อของฮินดูลัทธิสวามีนารายัณ คำว่า''อักษรธาม'' หมายถึงที่ประทับของสวามีนารายัณ และผู้ศรัทธาเชื่อกันว่าเป็นวิมานประทับชั่วคราวของพระเจ้าบนโลกมนุษย์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบสถ์พราหมณ์ในเดลี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเดลี
หมวดหมู่:โบสถ์สวามีนารายัณ
คอลิด อิบน์ ซะอีด

**คอลิด อิบน์ ซะอีด อิบน์ อัลอาส อัลอุมะวี** (; เสียชีวิตใน ค.ศ. 634) เป็นเศาะฮาบะฮ์ของศาสดามุฮัมมัด

เขาเข้ารับอิสลามพร้อมกับอัมร์ พี่/น้องชายของเขาก่อน ค.ศ. 613 แล้วอพยพไปยังอบิสซิเนียพร้อมกับฮะมะนียะฮ์ ภรรยาของเขา ซึ่งเขาทำหน้าที่เป็นวะลีของอุมมุฮะบีบะฮ์ในตอนที่เธอแต่งงานกับมุฮัมมัดขณะยังอยู่ในอบิสซิเนีย เขาเป็นหนึ่งในมุฮาญิรูนที่ปฏิเสธสัตยาบัน 

ใน ค.ศ. 633 เขาเป็นผู้บัญชาการในการรบที่ซีเรียของอะบูบักร์ ใน ค.ศ. 634 เขาแต่งงานกับอุมมุฮะกีมในตอนเย็นก่อนที่จะถูกฆ่าในยุทธการที่มัรญ์ อัศศ็อฟฟัร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บนูอุมัยยะฮ์
หมวดหมู่:มุฮาญิรูน
หัวเสาอโศกรูปสิงห์

[thumb|สตมภศีรษะบนพื้นของ[สารนาถ คาดว่าถ่ายราวปี 1904–05]]
**หัวเสาอโศกรูปสิงห์** () หรือ **สิงหจตุรมุขสตมภศีรษะ** () เป็นประติมากรรมรูปสิงโตเอเชียยืนหันหลังชนกันบนฐานที่แกะสลักอย่างวิจิตรที่มีสัตว์อื่นประกอบอยู่ด้วย ภาพของสิงหจตุรมุขสตมภศีรษะได้ถูกนำมาวาดเป็นรูปแบบกราฟิกใช้เป็นตราประจำชาติอินเดียนับตั้งแต่ปี 1950 เป็นต้นมา สตมภศีรษะนี้เคยตั้งอยู่บนยอดของอโศกสตมภ์ที่สารนาถ สถานที่สำคัญทางศาสนาพุทธ โดยพระเจ้าอโศกมหาราชในราว 250 ปีก่อนคริสตกาล ตัวอโศกสตมภ์ (เสาอโศก) นั้นยังคงตั้งอยู่ที่สถานที่เดินที่พบที่สารนาถ ส่วนหัวเสา (สตมภศีรษะ) นั้นปัจจุบันจัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์สารนาถ รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย ความสูงของหัวเสาสูงรวม 2.15 เมตร (7 ฟุต) รวมฐาน หัวเสาจตุรมุขนี้มีรายละเอียดที่ครบสมบูรณ์ที่สุดในบรรดาหัวเสาอื่น ๆ ของอโศกสตมภ์ที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบัน และมีจารึกพระบรมราชโองการของพระเจ้าอโศก หัวเสาบางชิ้นที่เหลืออยู่มีสัตว์เพียงตัวเดียว (เอกมุขสตมภศีรษะ) เช่นที่สาญจี

หัวเสานี้แกะสลักจากหินทรายก้อนเดี่ยวขัดเงา และถูกสร้างให้แยกออกจากตัวเสามาตั้งแต่แรก สตมภศีรษะนั้นประกอบด้วยสิงโตเอเชียสี่ตัวบนอะบาคัสและฟรีซ พร้อมกับภาพสลักนูนสูงแสดงช้าง, ม้า, กระทิง, สิงโต คั่นด้วยลักษณะของล้อราชรถ ทั้งหมดนี้ตั้งอยู่บรบานบัวคว่ำรูประฆัง ดั้งเดิมแล้วหัวเสานี้ครอบด้วย 'ธรรมจักร' หรือ "อโศกจักร" ที่มี 32 ซี่ มีการพบธรรมจักรลักษณะนี้หักอยู่ที่ค้นพบเสา ลักษณะหัวเสาที่ครอบด้วยธรรมจักรนี้มีการสร้างเลียนแบบขึ้นในศตวรรษที่ 13 โดยพระยามังรายและถูกรักษาไว้อย่างดีที่วัดอุโมงค์ จังหวัดเชียงใหม่

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
*Allen, Charles, *Ashoka: The Search for India's Lost Emperor*, 2012, Hachette UK, , 9781408703885, google books
*"Companion": Brown, Rebecca M., Hutton, Deborah S., eds., *A Companion to Asian Art and Architecture*, Volume 3 of Blackwell companions to art history, 2011, John Wiley & Sons, 2011, , 9781444396324, google books
*Harle, J.C., *The Art and Architecture of the Indian Subcontinent*, 2nd edn. 1994, Yale University Press Pelican History of Art, 

หมวดหมู่:ศิลปะอินเดีย
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ประติมากรรมในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิงโต
หมวดหมู่:พระเจ้าอโศกมหาราช
หมวดหมู่:ศิลปะพุทธ
หมวดหมู่:ราชวงศ์โมริยะ
ศิลปะเมารยะ

**ศิลปะเมารยะ**เป็นคำใช้เรียกงานศิลปะที่ผลิตขึ้นในยุคของจักรวรรดิเมารยะ อาณาจักรแรกที่สามารถปกครองอนุทวีปอินเดียตอนเหนือตั้งแต่ปี 322 ถึง 185 ปีก่อนคริสต์กาล ศิลปะเมารยะที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบันเป็นผลงานภายใต้พระราชูปถัมภ์ของกษัตริย์เมารยะ โดยเฉพาะพระเจ้าอโศกมหาราช หลักฐานชิ้นสำคัญที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบันมีทั้งเสา, สถูป และถ้ำเจาะหิน

ศิลปะเมารยะขนาดใหญ่ที่หลงเหลือมาจนปัจจุบันเช่นซากของพระราชวังหลวงที่ปาฏลีบุตร, ราวมอนอลิธที่สารนาถ, *โพธิมณฑล* หรือแท่นทั้งสี่ที่โพธคยา, โถงเจดีย์ที่สลักเข้าไปในหินของถ้ำบาราบาร์ใกล้กับอำเภอคยา, งานแกะสลักแสดงสัตว์และพืชบนหินที่ธาวลี เป็นต้น

อานันทะ โคมารัสวามีได้บันทึกไว้เมื่อปี 1923 ว่าศิลปะเมารยะมีอยู่สามระยะหลัก ระยะแรกสุดจะพบร่อยรอยของเทพเจ้าจากความเชื่อแบบพระเวท (เช่น ภาพแกะสลักนูนต่ำแสดง พระสูรยะ และ พระอินทร์ ในถ้ำภชา) อย่างไรก็ตาม ถ้ำภชาในปัจจุบันถือกันว่าสร้างขึ้นภายหลังสมัยเมารยะ ราว 200-100 ปีก่อนคริสต์กาล ยุคที่สองเป็นราชศิลปะในพระเจ้าอโศกมหาราช พบในงานแกะสลักเสาจากหินก้อนเดียวที่มีจารึกพระราชโองการบนนั้น และยุคที่สามเป็นยุคเริ่มแรกของสถาปัตยกรรมอิฐและหิน เช่น ในสถูปองค์เดิมที่สาญจี และถ้ำโลมัสฤษี ใสหมู่ถ้ำบาราบาร์

นักวิชาการส่วนมากเห็นตรงกันว่าศิลปะเมารยะได้รับอิทธิพลจากศิลปะกรีกและศิลปะเปอร์เซีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่พบในสถาปัตยกรรมและประติมากรรมของหลวง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศิลปะอินเดีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์โมริยะ
การทำแท้งด้วยยา

**การทำแท้งด้วยยา** หรือ **การยุติการตั้งครรภ์ด้วยยา** คือการชักนำให้เกิดการแท้งโดยการใช้ยา แทนที่จะเป็นการทำหัตถการหรือการผ่าตัด สูตรยาที่มีการแนะนำให้ใช้มักเป็นการใช้ยาหลายอย่างร่วมกัน โดยเริ่มจากไมฟีพริสโตนแล้วตามด้วยไมโซพรอสตอล การทำแท้งโดยใช้ยาทั้งสองอย่างนี้ถือเป็นการทำแท้งด้วยยาที่ปลอดภัยและได้ผลในหลายอายุครรภ์ หากไม่มีหรือไม่สามารถใช้ไมฟีพริสโตนได้อาจใช้ไมโซพรอสตอลเพียงอย่างเดียวก็ได้
## อ้างอิง
ทัง โหล่วเหวิน

**ทัง โหล่วเหวิน** หรือ **ร๊อกซาเน่ ถง** ( ) เป็นนักแสดง, พิธีกรรายการโทรทัศน์, นางแบบหญิงชาวจีน มีผลงานเด่นคือ เกมโกง โค่นพันธมิตร, เปาบุ้นจิ้น

## ประวัติ
เธอเกิดที่ฮ่องกง เธอเป็นลูกคนโต โดยเธอมีน้องสาวสองคน เธอเป็นหลานสาวของ Kent Tong นักแสดงชาวฮ่องกง เธอจบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยยูนิเวอร์ซิตี คอลเลจ ลอนดอน

ในปี 2012 เธอเข้าประกวดนางงามฮ่องกงและติดอันดับ 6 เธอได้รับรางวัลทูตการท่องเที่ยว ต่อมาเธอได้เซ็นสัญญาเป็นนางแบบกับค่าย Primo ต่อมาเธอได้แสดงละครกับช่อง TVB และเริ่มแสดงเรื่องแรกในซิทคอม *[[Come Home Love]]* ในบท หลี่ ซือซื่อ และเธอยังเป็นพิธีกรร่วมในรายการเพื่อการศึกษา *Sidewalk Scientist* (ในซีซั่น 2)

ในปี 2015 ละครเรื่อง *[[With or Without You (TV series)|With or Without You]]* เธอรับบทเป็น หยินหัง เธอได้แสดงนำเป็นเรื่องแรกในปี 2017 *The Tofu War,* แสดงนำร่วมกับ Nancy Sit และ Lai Lok-yi

ในปี 2019 เธอแสดงในละครเรื่อง *Handmaidens United* คู่กับ Jacqueline Wong ในปี 2019 Tong ได้รับเลือกให้มาแสดงแทน Jacqueline Wong ในการถ่ายทำ *[[Forensic Heroes IV]].*

## ผลงานด้านการแสดง

### ละครโทรทัศน์

### ภาพยนตร์
* 2019 *Line Walker 2* (2019)

## References

หมวดหมู่:นักแสดงทีวีบี
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี ค.ศ. 1987
สตฺยเมว ชยเต

[thumb|[ตราแผ่นดินของอินเดีย ด้านล่างมีคำว่า *สตฺยเมว ชยเต*]]
**สตฺยเมว ชยเต** (, Satyameva Jayate; , IAST: **; แปลว่า "ความสัตย์จริงเท่านั้นที่มีชัย") เป็น *[[มนตร์]]* จากคัมภีร์ในศาสนาฮินดูชื่อ *[[มุณฑโกปนิษัท]]* ภายหลังประเทศอินเดียได้รับเอกราช ได้นำเอามาใช้เป็นคติพจน์ประจําชาติอินเดียเมื่อวันที่ 26 มกราคม 1950 ซึ่งเป็นวันที่อินเดียได้รับสถานะเป็นสาธารณรัฐ
## ที่มา
คำขวัญนี้มาจาก *[[มนตร์]]* บทที่ 3.1.6 จาก *[[มุณฑโกปนิษัท]]* ซึ่งปรากฏดังต่อไปนี้:

;เป็นอักษรเทวนาครี


सत्यमेव जयते नानृतं सत्येन पन्था विततो देवयानः ।
येनाक्रमन्त्यृषयो ह्याप्तकामा यत्र तत् सत्यस्य परमं निधानम् ॥



;ทับศัพท์ (อักษรละติน)


*satyameva jayate nānṛtaṃ*
*satyena panthā vitato devayānaḥ*
*yenākramantyṛṣayo hyāptakāmā*
*yatra tat satyasya paramaṃ nidhānam*



;ทับศัพท์ (ภาษาไทย)


*สตฺยเมว ชยเต นานฤตํ*
*สตฺเยน ปนฺถา วิตโต เทวยานะ*
*เยนากฺรมนฺตฺยฤษโย หฺยาปฺตกามา*
*ยตฺร ตตฺ สตฺยสฺย ปรมํ นิธานมฺ*



;แปลเป็นภาษาไทย:


ความสัตย์จริงเท่านั้นที่มีชัย หาใช่ความเท็จ
ด้วยความสัตย์ หนทางอันศักดิ์สิทธิ์จึงแผ่ขยายไป
ซึ่งเหล่าฤๅษีทั้งหลาย ผู้ซึ่งสมหวังความปรารถนาตนแล้ว
ได้เข้าถึงขุมทรัพย์แห่งความสัตย์จริงอันสูงสุด




## ดูเพิ่ม
*รายชื่อคำขวัญประจำรัฐของอินเดีย
*ทรูธพรีเวลส์ (ความจริงจะคงอยู่) คติพจน์ประจําชาติของประเทศเช็กเกีย ซึ่งมีความหมายเดียวกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คำและวลีภาษาสันสกฤต
หมวดหมู่:คติพจน์ประจําชาติ
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:คำขวัญ
อเทลิเยร์โรโรนา: ดิอัลเคมิสต์ออฟอาร์แลนด์

***อเทลิเยร์โรโรนา: ดิอัลเคมิสต์ออฟอาร์แลนด์*** ( ) เป็นวิดีโอเกมแนวเล่นตามบทบาท พัฒนาโดย Gust Co. Ltd. ตัวเกมวางจำหน่ายครั้งแรกสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 3 ในวันที่ 25 มิถุนายน 2009 ในญี่ปุ่นและได้วางจำหน่ายอีกครั้งภายใต้ฉลากเดอะเบสต์ (ซึ่งหมายความว่าขายดีที่สุดในญี่ปุ่น) ในวันที่ 23 กันยายน 2010 ตัวเกมวางจำหน่ายในโซนอเมริกาเหนือในวันที่ 28 กันยายน 2010 และวางจำหน่ายในวันที่ 22 ตุลาคม 2010 ในโซนยุโรป และวางจำหน่ายในโซนออสเตรเลียในวันที่ 28 ตุลาคม 2010

*อเทลิเยร์โรโรนา* เป็นภาคที่สิบเอ็ดในชุดเกม *[[อเทลิเยร์]]* และยังคงเน้นที่การสังเคราะห์ไอเท็มของชุดเกม ตัวเกมเป็นเกมแรกในชุดเกมที่ได้พัฒนาลงเครื่องเพลย์สเตชัน 3 และยังเป็นเกมแรกในชุดเกมที่ใช้โมเดล 3 มิติเมื่อเทียบกับภาพสไปรต์ 2 มิติในเกมก่อนหน้านี้ ภาคต่อชื่อ *[[อเทลิเยร์โทโทริ: ดิแอดเวนเจอร์ออฟอาร์แลนด์]]* ซึ่งเกิดขึ้นห้าปีหลังจากเหตุการณ์ใน *อเทลิเยร์โรโรนา* จบลงได้วางจำหน่ายในญี่ปุ่นในวันที่ 24 มิถุนายน 2010

Gust ได้วางจำหน่ายตัวเกมเวอร์ชันรีเมคในชื่อ *อเทลิเยร์โรโรนาพลัส: ดิอัลเคมิสต์ออฟอาร์แลนด์* สำหรับเพลย์สเตชัน 3 และ เพลย์สเตชัน วิตาในวันที่ 21 พฤศจิกายน 2013 ในโซนญี่ปุ่นและโซนตะวันตกในเดือนมิถุนายน 2014 ตัวเกมเวอร์ชันนินเท็นโด 3DS วางจำหน่ายในปี 2015 มีการพอร์ตเกมในชื่อ *อเทลิเยร์โรโรนาดีเอกซ์* สำหรับนินเท็นโด สวิตช์และเพลย์สเตชัน 4 วางจำหน่ายในวันที่ 20 กันยายน 2018 ในโซนญี่ปุ่น และในโซนตะวันตกพร้อมกับการวางจำหน่ายบนไมโครซอฟท์ วินโดวส์ในวันที่ 4 ธันวาคม 2018
## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 3
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน วิตา
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโด 3ดีเอส
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีตัวละครเอกหญิง
ซันไชน์ (เพลงของแกเบรียล)

"**ซันไชน์**" (อังกฤษ: Sunshine) คือเพลงของ แกเบรียล นักร้องหญิงชาวอังกฤษ แต่งโดย แกเบรียล และ โจนาธาน ชอร์ตเทน ใช้เป็นซิงเกิลเปิดตัวอัลบั้มที่สามของเธอที่ชื่อว่า *[[ไรส์]]* (พ.ศ. 2542) เพลงนี้กลายเป็นเพลงที่ติดอันดับท็อป 10 ของเธอ โดยครองอันดับที่ 9 ใน ชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร

ในปี พ.ศ. 2562 DJ Spoony ร่วมกับ Katie Chatburn และ Ignition Orchestra ได้ร่วมงานกับแกเบรียลโดยนำเวอร์ชัน Wookie remix มาบันทึกเสียงใหม่เป็นเวอร์ชันออเคสตราสำหรับลงอัลบั้มคัฟเวอร์ *[[:en:Garage Classical|Garage Classical]]* เป็นอัลบั้มเพลงแนวยูเคการาจ

ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2562 NME ได้เขียนถึงเวอร์ชัน Wookie remix ของ "ซันไชน์" ลงในบทความ "25 essential UK garage anthems" 

## รายชื่อเพลง

## ชาร์ต

## การรับรองยอดขาย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:เพลงป็อปบัลลาด
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2542
หลุทวิหาร

**ฮาลุดวิหาร** () เป็นบริเวณที่อยู่ห่างไป  ทางตะวันตกเฉียงใต้จากแหล่งมรดกโลกโสมปุระมหาวิหาร (Somapura Mahavihara) ในปาหาฑปูร์ (Pahapur) ในอำเภอนาวคาวน์ของประเทศบังกลาเทศ ลักษณะเฉพาะของบริเวณนี้คือ "เนินขนาดใหญ่ที่กว้าง 100 ฟุตกับสูง 25 ฟุต" แต่ยังมีเนินอื่นและส่วนโครงสร้างอิฐที่ยังหลงเหลืออยู่ ประติมากรรมบางส่วนถูกนำออกไปจากบริเวณ เพราะเกิดจากชาวบ้านนำอิฐมาใช้ใหม่ บริเวณนี้ตั้งอยู่ในหมู่บ้านฮาลุดวิหาร ซึ่งรู้จักกันในชื่อท้องถิ่นว่า ทวีปคัญช์ (Dvipganj) การขุดค้นแสดงให้เห็นถึงบริเวณของศาสนาพุทธในสมัยกลางตอนต้น ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกันกับสมปุระมหาวิหารกับสีตาโกฏวิหาร ในนาวับคัญช์ อำเภอทินัชปุระ

## สถานะมรดกโลก
หลุทวิหารได้รับการขึ้นทะเบียนโดยยูเนสโกในรายชื่อเบื้องต้นเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999 ในหมวดหมู่วัฒนธรรม

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อแหล่งโบราณคดีในประเทศบังกลาเทศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างและโครงสร้างที่สำเร็จในศตวรรษที่ 9
หมวดหมู่:อรัญวาสีในประเทศบังกลาเทศ
หมวดหมู่:แหล่งโบราณคดีในประเทศบังกลาเทศ
หมวดหมู่:อดีตพื้นที่ที่มีประชากรในประเทศบังกลาเทศ
หมวดหมู่:จักรวรรดิปาละ
หมวดหมู่:สถานที่ศาสนาพุทธในประเทศบังกลาเทศ
หมวดหมู่:อำเภอเนาเกาน์
นอร์ทอเมริกัน X-15

**นอร์ทอเมริกัน X-15** เป็นเครื่องบินทดสอบความเร็วเหนือเสียงที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์จรวด ถูกใช้งานโดยกองทัพอากาศสหรัฐและนาซ่า 

X-15 ได้ทำสถิติเกี่ยวกับความเร็วและความสูงได้ในทศวรรษที่ 1960 โดยได้บินข้ามเส้นคาร์มันน์และกลับมาพร้อมกับข้อมูลที่จำเป็นในการออกแบบอากาศยานและยานอวกาศ  สถิติโลกของ X-15 สำหรับเครื่องบินแบบมีคนขับที่ทำความเร็วได้สูงสุดเกิดขึ้นในเดือนตุลาคม ปี 1967 เมื่อ วิลเลี่ยม เจ.ไนท์ บินด้วยความเร็ว มัค 6.70 (7,274 กม./ชม. ; 2,021 เมตร/วินาที) ที่ความสูง 31,120 เมตร สถิตินี้ยังคงไม่มีใครทำลายได้ในปัจจุบัน

ในระหว่างโครงการ X-15 นักบินจำนวน 12 คนได้บินรวมกันทั้งหมด 199 เที่ยวบิน ซึ่ง 8 คนในนี้มีเที่ยวบินถึง 13 เที่ยวบินที่ตรงกับเกณฑ์ของกองทัพอากาศที่ว่า นักบินที่บินขึ้นไปสูงกว่า 50 ไมล์ (80 กม.) จะถูกนับว่าเป็นนักบินอวกาศ ทำให้นักบินของกองทัพอากาศได้รับเหรียญตรานักบินอวกาศในทันที

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อวกาศ
หมวดหมู่:เครื่องบิน
หมวดหมู่:เครื่องบินนอร์ทอเมริกันเอวิเอชัน
จิตรคุปตมนเทียร (ขชุราโห)

**จิตรคุปตมนเทียร** (Chitragupta temple) เป็นโบสถ์พราหมณ์ที่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 11 เพื่อบูชาพระสุรยะ ตั้งอยู่ในเมืองขชุราโห รัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย ในทางสถาปัตยกรรมแล้วมีลักษณะที่คล้ายเคียงมากกับเทวีชรทัมพีมนเทียรซึ่งตั้งอยู่ใกล้กัน

## ประวัติ
จากหลักฐานทางจารึกพบว่าการก่อสร้างของมนเทียรน่าจะมีขึ้นในราวปี 1020-1025 และน่าจะมีการวางศิลาฤกษ์ในวนัที่ 23 กุมภาพันธ์ 1023 ในโอกาสของพิธีศิวราตรี

## สถาปัตยกรรม
จิตรคุปตมนเทียรมีลักษณะที่ใกล้เคียงกับเทวีชคทัมพีมนเทียรซึ่งตั้งอยู่ใกล้กัน มีครรภคฤห์ที่มีพื้นที่สำหรับปริกรม, ซุ้มหน้าประตู, มหามณฑป และโถงทางเข้า โถงหลักมีเพดานเป็นการออกแบบในรูปแปดเหลี่ยม ตกแต่งอย่างวิจิตรมากกว่าชคทัมพีมนเทียร จึงเป็นไปได้ว่าจิตรคุปตมนเทียรนี้สร้างขึ้นภายหลังไล่เลี่ยกัน ส่วนหลังคาที่เป็นลักษณะไล่ระดับนั้นไม่ได้โดดเด่นหากเทียบกับมนเทียรอื่น ๆ ในขชุราโห

## เทวรูป

ภายในครรภคฤห์ประดิษฐานเทวรูปที่ปรักหักพังเล็กน้อยสูง  เป็นรูปเคารพของพระสุรยะประทับยืนบนราชรถม้าเจ็ดตัว ทรงเครื่องประดับและทรงถือดอกบัว บนขื่อประตูของครรภคฤห์ปรากฏรูปสลักของพระสุรยะในลักษณะใกล้เคียงกัน

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:โบสถ์พราหมณ์ในรัฐมัธยประเทศ
บิลบอร์ดเจแปนฮอต 100

**''บิลบอร์ดเจแปน''ฮอต 100** () เป็นชาร์ตเพลงรายสัปดาห์ในประเทศญี่ปุ่นซึ่งรวบรวมข้อมูลโดยบิลบอร์ดเจแปนและฮันชินคอนเทนส์ลิงก์ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 ชาร์ตเพลงนี้จะปรับปรุงข้อมูลช่วงกลางสัปดาห์

เพลงแรกที่ขึ้นอันดับ 1 ในชาร์ตนี้คือ "*[[สเต็ปแอนด์โก]]*" โดยวงอาราชิ โดยส่วนใหญ่แล้วเพลงที่ขึ้นอันดับ 1 จะเป็นเพลงภาษาญี่ปุ่น อย่างไรก็ตาม เพลงจากต่างประเทศเคยขึ้นอันดับ 1 ในชาร์ตนี้จำนวน 4 เพลงได้แก่ "*[[บลีดดิงเลิฟ]]*" โดยเลโอนา ลูวิส (8 พฤษภาคม ค.ศ. 2008) "*[[เบลมอิตออนเดอะเกิลส์]]*" โดยมิคา (28 กันยายน ค.ศ. 2009) "*[[บอร์นดิสเวย์ (เพลง)|บอร์นดิสเวย์]]*" โดยเลดีกากา (11 เมษายน ค.ศ. 2011) และ "*[[แกลดยูเคม]]*" โดยวงเดอะวอนเทด (20 พฤษภาคม ค.ศ. 2013) วงไอดอลเอเคบีโฟร์ตีเอตมีเพลงอันดับ 1 มากที่สุด โดยมีจำนวน 43 เพลง

## การจัดอันดับ
ในช่วงแรก (ค.ศ. 2008–2010) ชาร์ตจะใช้ข้อมูลจากยอดขายซีดีซิงเกิลโดยซาวด์สแกนเจแปน จากยอดขายแผ่นซีดีตามร้านทั่วประเทศ และข้อมูลจากสถานีวิทยุทั่วประเทศซึ่งรับจากบริษัทแพลนเทคในประเทศญี่ปุ่น ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2010 ชาร์ตนี้ได้เริ่มนำข้อมูลจากการสั่งซื้อออนไลน์และยอดขายจากไอทูนส์เจแปนเข้ามาประกอบ นอกจากนี้ ข้อมูลจากการทวีตเกี่ยวกับเพลงซึ่งรวบรวมโดยเอ็นทีทีเดตาและข้อมูลจากเกรซโนตซึ่งนับจำนวนครั้งที่ซีดีถูกเปิดโดยคอมพิวเตอร์ก็เริ่มนำมาใช้ตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 2013 นอกจากนี้บิลบอร์ดเจแปนได้เริ่มประสานงานกับบริษัทจำหน่ายเพลงและบริษัทให้บริการสตรีมตั้งแต่ ค.ศ. 2016 เพื่อเปิดช่องทางให้ผู้ฟังซื้อเพลงได้

## เพลงที่มีจำนวนสัปดาห์ที่ขึ้นอันดับ 1 มากที่สุด

## เพลงที่มีจำนวนสัปดาห์ที่อยู่ในชาร์ตมากที่สุด

## ดูเพิ่ม
* บิลบอร์ด
* บิลบอร์ดฮอต 100
* ออริคอนชาร์ต

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ''บิลบอร์ดเจแปน''ฮอต 100 ทาง billboard-japan.com
* ''บิลบอร์ดเจแปน''ฮอต 100 โดยบิลบอร์ด
* ฮันชิงคอนเทนส์ลิงก์

หมวดหมู่:ชาร์ตเพลงญี่ปุ่น
ฉนวนลาชึน

**ฉนวนลาชึน** (; ) เป็นช่องเขา ที่เชื่อมระหว่างอาร์มีเนียกับสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัค (อาร์ทซัค) ในทางนิตินัยฉนวนนี้ตั้งอยู่ในเขตลาชึนของอาเซอร์ไบจาน แต่ในทางพฤตินัยตั้งอยู่ในจังหวัดคาชาทัฆของสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคซึ่งประกาศตนเองเป็นเอกราช ภายในฉนวนเป็นที่ตั้งของเมืองลาชึน หมู่บ้านซาบุฆ และหมู่บ้านซุส

ในช่วงสงครามนากอร์โน-คาราบัคครั้งที่ 1 (พ.ศ. 2531–2537) ฉนวนลาชึนอยู่ภายใต้การควบคุมของกองทัพป้องกันสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัค ในแถลงการณ์ต่อสหประชาชาติเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2548 เอลมาร์ มัมมัดยารอฟ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของอาเซอร์ไบจาน กล่าวว่า "เรื่องการติดต่อสื่อสารระหว่างชาวอาร์มีเนียที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคนากอร์โน-คาราบัคของอาเซอร์ไบจานกับอาร์มีเนีย และระหว่างชาวอาเซอร์ไบจานที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคนาคีชีวันของอาเซอร์ไบจานกับส่วนที่เหลือของประเทศ เราขอเสนอให้ทั้งสองฝ่ายสามารถใช้ฉนวนลาชึน –ซึ่งควรเรียกว่า "ถนนสายสันติ"– ได้ทั้งขาไปและขากลับ ภายใต้เงื่อนไขว่าความปลอดภัยของถนนสายนี้จะได้รับการรับประกันโดยกองกำลังรักษาสันติภาพนานาชาติในระยะเริ่มแรก"

จากผลของสงครามนากอร์โน-คาราบัค พ.ศ. 2563 ซึ่งจบลงด้วยข้อตกลงสงบศึกที่รัสเซียเป็นตัวกลางไกล่เกลี่ย ฉนวนลาชึนจะกลายเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างอาร์มีเนียกับสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัค เพื่อรับประกันว่าการขนส่งผู้คนและสินค้าจะเป็นไปอย่างปลอดภัยภายใต้ข้อตกลงสงบศึกดังกล่าว รัสเซียจะส่งเจ้าหน้าที่รักษาสันติภาพไปประจำการที่ฉนวนในระยะเวลา 5 ปีแรก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศอาเซอร์ไบจาน
หมวดหมู่:นากอร์โน-คาราบัค
หมวดหมู่:สาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัค
ลาชึน
ดินแดนรอบนากอร์โน-คาราบัคที่กลุ่มชาติพันธุ์อาร์มีเนียยึดครอง

**ดินแดนรอบนากอร์โน-คาราบัคที่กลุ่มชาติพันธุ์อาร์มีเนียยึดครอง** () คือพื้นที่โดยนิตินัยของอาเซอร์ไบจานที่ตั้งอยู่นอกแคว้นปกครองตนเองนากอร์โน-คาราบัคในอดีตและเคยถูกกองกำลังกลุ่มชาติพันธุ์อาร์มีเนียของสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัค (อาร์ทซัค) ยึดครองหลังสิ้นสุดสงครามนากอร์โน-คาราบัคครั้งที่ 1 (พ.ศ. 2531–2537) พื้นที่ดังกล่าวมีอาณาเขตเทียบเท่ากับเขตต่าง ๆ ของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน ยกเว้นเขตแคลแบแจร์ซึ่งปัจจุบันครอบคลุมส่วนหนึ่งของอดีตแคว้นปกครองตนเองนากอร์โน-คาราบัคด้วย ณ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2563 พื้นที่เหล่านี้กำลังถูกโอนจากการควบคุมของกลุ่มชาติพันธุ์อาร์มีเนียกลับสู่การควบคุมของอาเซอร์ไบจานเนื่องจากผลของสงครามนากอร์โน-คาราบัค พ.ศ. 2563

ในขณะที่ประชากรส่วนใหญ่ของแคว้นปกครองตนเองนากอร์โน-คาราบัคเป็นกลุ่มชาติพันธุ์อาร์มีเนีย ประชากรส่วนใหญ่ของเขตต่าง ๆ ที่อยู่ติดกับแคว้นนี้เป็นกลุ่มชาติพันธุ์อาเซอร์ไบจานจนกระทั่งพวกเขาถูกเนรเทศออกไปในช่วงสงครามนากอร์โน-คาราบัคครั้งที่ 1 ระหว่างสงครามครั้งนี้ คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติได้ผ่านข้อมติ 4 ข้อซึ่งเรียกร้องให้กองกำลังทั้งหมดที่ยึดครองดินแดนรอบนากอร์โน-คาราบัคอยู่ถอนตัวออกไป ต่อมาใน พ.ศ. 2551 สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติได้ผ่านข้อมติที่ 62/243 ซึ่งเรียกร้องให้มีการถอนกองกำลังกลุ่มชาติพันธุ์อาร์มีเนียออกจากดินแดนที่ถูกยึดครองของอาเซอร์ไบจาน

หลังสงครามนากอร์โน-คาราบัคใน พ.ศ. 2563 กองกำลังกลุ่มชาติพันธุ์อาร์มีเนียสูญเสียการควบคุมเขตฟือซูลี, แจบรายึล, แซงกีลัน และกูบัดลือ และตกลงที่จะถอนตัวออกจากเขตอัฆดัม, แคลแบแจร์ และลาชึน โดยคืนให้แก่อาเซอร์ไบจานภายในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ข้อตกลงนี้ได้รับการประมวลไว้ในสนธิสัญญาสันติภาพที่รัสเซียเป็นตัวกลางไกล่เกลี่ยและจะนำมาบังคับใช้โดยทหารรักษาสันติภาพของรัสเซียภายในช่วงห้าปีแรก ส่วนหนึ่งของข้อตกลงนี้ยังกำหนดให้รัสเซียส่งทหารรักษาสันติภาพไปประจำการที่ฉนวนลาชึนซึ่งเชื่อมต่ออาร์มีเนียเข้ากับพื้นที่ของสาธารณรัฐนากอร์โน-คาราบัคที่ยังคงอยู่ภายใต้การควบคุมของกลุ่มชาติพันธุ์อาร์มีเนีย

## อ้างอิง


หมวดหมู่:การยึดครองทางทหาร
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์อาเซอร์ไบจาน–อาร์มีเนีย
แทนตะวัน ทัดเดโอ มายอลิ แม็คจิโอลิ

**แทนตะวัน ทัดเดโอ มายอลิ แม็คจิโอลิ** (เกิด 24 เมษายน พ.ศ. 2546) ชื่อเล่น **แทน**เป็นนักแสดง นายแบบ นักกีฬาลูกครึ่งไทย-อิตาลี เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 12 ปี มีผลงานละครเรื่องแรก *[[เลือดมังกร]] ตอน เสือ* ในบทบาท "เสือ" (วัยเด็ก) ออกอากาศทางช่อง 3 เมื่อปี 2558 และได้ประกวด Smart Boy 2019 ในการประกวดไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2019 ได้รับรางวัลชนะเลิศ

## ประวัติ
แทนตะวันเกิดเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2546 เป็นนักแสดง นายแบบ นักกีฬาลูกครึ่งไทย-อิตาลี มีน้องชายชื่อ ปราณตะวัน ฟิลิปโป้ มายอลิ แม็คจิโอลิ ปัจจุบันอาศัยกับครอบครัวที่ประเทศไทยสำเร็จการศึกษาโรงเรียนมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยรังสิต

แทนตะวันเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 12 ปี มีผลงานละครเรื่องแรก *[[เลือดมังกร]] ตอน เสือ* ในบทบาท "เสือ" (วัยเด็ก) ออกอากาศทางช่อง 3 เมื่อปี 2558 ปัจจุบันเมื่อปี 2562 แทนตะวันได้ประกวด Smart Boy 2019 ในการประกวดไทยซุปเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2019 ได้รับรางวัลชนะเลิศ ได้ลงนามสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดี 5 ปีปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระแล้ว

### ผลงานด้านกีฬา

แทนตะวันเริ่มเข้าสู่วงการเป็นนักกีฬาในการแข่งขันกีฬาเทนนิสชนะเลิศ 2 รายการ ในการแข่งขันกีฬาระดับประเทศ

## ผลงาน
### ละครโทรทัศน์ทั้งหมดออกอากาศทาง[[ช่อง 7]]

|-
|rowspan = "1" align = "center"| 2565 ||align = "center"| *[[สามีชั่วคืน]]* ||align = "center"| คชา
|-
|rowspan = "1" align = "center"| 2566 ||align = "center"| *ฮักหลาย มายเลดี้* ||align = "center"| ไตรทัพ 
|-
|2567
| align="center" | *เล่ห์ร้ายเกมลวง* || align="center" | เจนภพ
|-
| align="center" | 2569 || align="center" | *[[ลูกผู้ชายหัวใจเพชร]]*|| align="center" | เพชร   
|-
|}

### ละครสั้น
* ละครสั้นทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7HD

|rowspan = "3" align = "center"| 2565 ||align = "center"|  *[[ฟ้ามีตา]] ตอน ทุกครั้งที่ได้ยินคำนี้* ||align = "center"| ฟิล์ม
|-
|align = "center"| *นิรยภพ* ||align = "center"| ยมนิวัต
|-
|align = "center"|  *[[ฟ้ามีตา]] ตอน ผู้รอด* ||align = "center"| นิค
|-
|}

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:นายแบบไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักแสดงวัยรุ่นชาวไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายอิตาลี
จังหวัดของประเทศศรีลังกา

**[[จังหวัด]]** หรือในชื่อภาษาท้องถิ่นได้แก่**ปฬาตะ** () และ**มากาณัม** () เป็นเขตการปกครองย่อยระดับแรกของประเทศศรีลังกา จังหวัดในประเทศศรีลังกามีที่มาตั้งแต่สมัยที่อยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิบริติช โดยเริ่มแบ่งเขตจังหวัดครั้งแรกใน ค.ศ. 1833 อย่างไรก็ตาม ในช่วงศตวรรษต่อมา อำเภอซึ่งเป็นหน่วยย่อยของจังหวัดเริ่มมีบทบาทสำคัญในการปกครองมากกว่า ในขณะที่จังหวัดเริ่มลดความสำคัญลงเป็นเพียงเชิงสัญลักษณ์เท่านั้น จนกระทั่ง ค.ศ. 1987 สภาจังหวัดจึงได้รับอนุมัติให้จัดตั้งขึ้นหลังจากการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมประชาธิปไตยศรีลังกา ค.ศ. 1978 ครั้งที่ 13 ในปัจจุบันประเทศศรีลังกาประกอบด้วย 9 จังหวัด

## การแบ่งเขตการปกครองสมัยบริติชซีลอน
หลังจากจักรวรรดิบริติชเข้าปกครองเกาะซีลอนโดยสมบูรณ์ใน ค.ศ. 1815 เกาะซีลอนถูกแบ่งออกเป็นสามเขตตามชนชาติได้แก่ชาวสิงหลพื้นที่ราบ ชาวสิงหลกัณฏิ และชาวทมิฬ ต่อมาใน ค.ศ. 1829 ทางจักรวรรดิบริติชได้ตั้งกรรมาธิการ–คาเมรอนเพื่อทบทวนการบริหารราชการบริติชซีลอนอีกครั้ง กรรมาธิการดังกล่าวเสนอว่าเขตชนชาติทั้งสามเขตควรยุบรวมกันเป็นหน่วยเดียวและแบ่งออกเป็นจังหวัดตามที่ตั้งภูมิศาสตร์แทน ในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1833 จึงได้มีการจัดตั้งจังหวัด 5 จังหวัดดังนี้

* จังหวัดกลาง
* จังหวัดตะวันออก
* จังหวัดเหนือ
* จังหวัดใต้
* จังหวัดตะวันตก

ตลอดช่วงที่เหลือของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ได้มีการจัดตั้งจังหวัดเพิ่มเติมอีก 4 จังหวัดได้แก่
* จังหวัดตะวันตกเฉียงเหนือ แยกตัวออกมาจากจังหวัดตะวันตกใน ค.ศ. 1845
* จังหวัดกลางเหนือ แยกตัวออกมาจากจังหวัดเหนือใน ค.ศ. 1873
* จังหวัดอูวะ จัดตั้งขึ้นจากพื้นที่บางส่วนของจังหวัดกลาง จังหวัดตะวันออก และจังหวัดใต้ใน ค.ศ. 1886
* จังหวัดสพรคมุวะ จัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1889

## จังหวัดตะวันออกเฉียงเหนือ (ค.ศ. 1988 – 2006)
200px|thumb|left|แผนที่แสดงพื้นที่ของจังหวัดตะวันออกเฉียงเหนือ (ค.ศ. 1988 – 2006)
หลังจากที่ประธานาธิบดี เจ. อาร์. ชยวรรธนะแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมประชาธิปไตยศรีลังกาและนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐอินเดียร่วมลงนามในข้อตกลงอินโด-ลังกาในช่วงสงครามกลางเมืองศรีลังกาใน ค.ศ. 1987 ในปีถัดมาประธานาธิบดีชยวรรธนะได้ประกาศยุบรวมจังหวัดตะวันออกและจังหวัดเหนือเข้าด้วยกันเป็นจังหวัดตะวันออกเฉียงเหนือ โดยตั้งใจจะให้เป็นมาตรการชั่วคราวจนกว่าจะมีการจัดประชามติประชาชนในจังหวัดตะวันออกว่าจะให้ยุบรวมเป็นการถาวรหรือไม่ อย่างไรก็ตาม ประธานาธิบดีหลายคนที่ขึ้นดำรงตำแหน่งต่อจากประธานาธิบดีชยวรรธนะตัดสินใจที่จะต่ออายุมาตรการชั่วคราวดังกล่าวออกไปเรื่อย ๆ แทนที่จะจัดประชามติ ประชามติดังกล่าวนั้นไม่เคยเกิดขึ้น ชาวศรีลังกาชาตินิยมไม่พอใจกับการยุบรวมสองจังหวัดดังกล่าว ในวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2006 พรรคจนตาวิมุกติเปรมุณะ หรือพรรคแนวร่วมประชาชนปลดปล่อยของศรีลังกาได้ยื่นคำร้องต่อศาลสูงสุดเพื่อให้พิจารณาตั้งสภาจังหวัดตะวันออกขึ้นมาใหม่อีกครั้ง ในวันที่ 16 ตุลาคมปีเดียวกัน ศาลสูงสุดได้วินิจฉัยว่าการยุบรวมจังหวัดตะวันออกและจังหวัดเหนือตามประกาศของประธานาธิบดีชยวรรธนะเป็นโมฆะ จังหวัดตะวันออกเฉียงเหนือแยกตัวกลับไปเป็นจังหวัดเหนือและจังหวัดตะวันออกตามเดิมในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2007

## จังหวัดของประเทศศรีลังกาในปัจจุบัน
ในปัจจุบันประเทศศรีลังกาแบ่งการปกครองออกเป็น 9 จังหวัดได้แก่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศศรีลังกา
*
วาดีอัสซะลาม

**วาดีอัสซะลาม** (; ) เป็นสุสานในศาสนาอิสลาม ที่ตั้งอยู่ในเมืองศักดิ์สิทธิ์แห่งนาจาฟ ประเทศอิรัก จัดเป็นสุสานที่ใหญ่ที่สุดในโลก ครอบคลุมพื้นที่ 1,485.5 เอเคอร์ และมีศพอยู่หลายล้านศพฝังที่นี่ และยังคงมีการฝังศพต่อเนื่องมาตลอด 1,400 ปี ซึ่งในปล่องใต้ดินแต่ละปล่องบรรจุศพได้ถึง 50 ร่าง ที่นี่ยังดึงดูดผู้แสวงบุญให้มาเยือนจำนวนหลายล้านคนต่อปี

ความเก่าแก่ของสุสานที่นี่นั้นย้อนหลังไปได้ถึงสมัยจักรวรรดิพาร์เธียและจักรวรรดิซาเซเนียน และมีความเชื่อมโยงกับเมืองต่าง ๆ ในสมัยเมโสโปเตเมีย ที่มีลักษณะของสุสานใกล้เคียงกัน ทั้งนี้ในช่วงสงครามอิรักที่นี่มีศพถูกฝังทุกวันเฉลี่ย 200 ถึง 250 ศพ อย่างไรก็ดีในปี ค.ศ. 2010 จำนวนศพที่ฝังได้ลดลงเหลือน้อยกว่า 100 ศพต่อวัน มีการกะประมาณว่า ทุกปีจะมีศพใหม่ถึง 50,000 ศพถูกฝังที่สุสานแห่งนี้จากทั่วโลก เพิ่มขึ้นจาก 20,000 ศพต่อปีในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยเฉพาะศพจากอิหร่าน ซึ่งชาวอิรักและชาวอิหร่านมากมายหลายครอบครัวมีศพญาติถูกฝั่งที่นี่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Satellite photograph of the cemetery
* Wadi-us-salaam Photos 

* A Drone flying over the Cemetery - http://www.abc.net.au/news/2016-07-13/drone-footage-worlds-largest-cemetery/7625154

หมวดหมู่:นาจาฟ
หมวดหมู่:สุสานในประเทศอิรัก
หมวดหมู่:สุสานชีอะฮ์
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมอิสลาม
หมวดหมู่:ชีอะฮ์ในประเทศอิรัก
หมวดหมู่:สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาอิสลาม
โยนาทัน ฮอร์เน

**โยนาทัน ฮอร์เน** (; 17 มกราคม ค.ศ. 1989 – ) เป็นนักคาราเต้ชาวเยอรมัน ในการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์โลก 2018 ที่มาดริด ประเทศสเปน เขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งรุ่นน้ำหนัก 84 กก. ขึ้นไปชาย เขาได้รับการกำหนดให้เป็นตัวแทนของประเทศเยอรมนีในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น

นอกจากนี้ เขายังได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งหกครั้งในคาราเต้ชิงแชมป์ยุโรป และครั้งล่าสุดในการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์ยุโรป 2019 ซึ่งจัดขึ้นที่กัวดาลาฆารา ประเทศสเปน

## อาชีพ
thumb|left|โยนาทัน ฮอร์เน ปะทะชาฮิน อตามอฟ ในการแข่งคาราเต้ 1 พรีเมียร์ลีก 2018 ที่เบอร์ลิน

ในปี ค.ศ. 2013 เขาได้เป็นตัวแทนของประเทศเยอรมนีในการแข่งเวิลด์เกมส์ 2013 ซึ่งจัดขึ้นที่กาลิ ประเทศโคลอมเบีย และได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งคูมิเตะชายรุ่นน้ำหนัก 84 กก. ขึ้นไป ส่วนในปี ค.ศ. 2017 เขาลงแข่งในรายการคูมิเตะชายรุ่นน้ำหนัก 84 กก. ขึ้นไป ในการแข่งเวิลด์เกมส์ 2017 ซึ่งจัดขึ้นที่วรอตสวัฟ ประเทศโปแลนด์ โดยที่เขาถูกคัดออกในรอบแพ้คัดออก

ในปี ค.ศ. 2015 เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งรายการชายรุ่นน้ำหนัก 84 กก. ขึ้นไป ในการแข่งกีฬายูโรเปียนเกมส์ 2015 ซึ่งจัดขึ้นที่บากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน ส่วนในการแข่งยูโรเปียนเกมส์ 2019 ซึ่งจัดขึ้นที่มินสค์ ประเทศเบลารุส เขาได้รับหนึ่งในเหรียญทองแดงจากการแข่งรุ่นน้ำหนัก 84 กก. ขึ้นไปชาย

## ความสำเร็จ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:นักคาราเต้ชายชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:บุคคลจากไคเซิร์สเลาเทิร์น
รายชื่อยุทโธปกรณ์ของรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์

นี่คือรายชื่อของยุทโธปกรณ์บางส่วนที่ใช้โดยรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ (ไอซิล) รายชื่อนี้ไม่รวมถึงอุปกรณ์ที่ใช้โดยฝ่ายค้านซีเรีย

## อาวุธเล็ก

### ปืนเล็กยาวจู่โจมและปืนเล็กยาวต่อสู้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์
หมวดหมู่:รายชื่อยุทโธปกรณ์
เขาอะเราะฟะฮ์

**เขาอะเราะฟะฮ์** (), **เขาอะเราะฟาต** () หรือ **ญะบะลุรเราะฮ์มะฮ์** ()**** เป็นเนินเขาแกรโนไดออไรต์ ที่ห่างจากมักกะฮ์ทางตะวันออกเฉียงใต้ไปประมาณ 20 กิโลเมตร ตัวภูเขามีความสูงประมาณ 70 เมตร และจุดสูงสุดอยู่ที่ 454 เมตร

รายงานจากธรรมเนียมอิสลามบางส่วน เนินนี้เป็นที่ที่ศาสดามุฮัมมัดยืนและกล่าวคำเทศนาครั้งสุดท้ายที่รู้จักกันในชื่อ *คุตบะตุลวิดาอ์*' แก่เศาะฮาบะฮ์ มุสลิมบางส่วนเชื่อว่าภูเขาอะเราะฟาตเป็นที่ที่อาดัมกับเอวา (เฮาวาอ์) พบกันอีกครั้งบนโลก หลังตกลงจากสวรรค์ ส่วนชื่อ *ญะบัล อัรเราะฮ์มะฮ์* ที่หมายถึง 'ภูเขาแห่งความเมตตา' มาจากความเชื่อว่าเป็นที่ที่ได้รับอภัยโทษจากบาปทั้งปวง 

ภูเขานี้เป็นสถานที่สำคัญในช่วงพิธีฮัจญ์ เพราะในวันที่ 9 ซุลฮิจญะฮ์เป็นวันอะเราะฟะฮ์ เป็นวันที่ผู้ทำพิธีฮัจญ์ออกจากมินามาที่อะเราะฟะฮ์ มีการอ่านคุตบะฮ์ (คำเทศนา) และละหมาดซุฮร์กับอัศร์ในหุบเขา ผู้แสวงบุญจะใช้เวลาทั้งวันในการขอดุอาอ์ให้อัลลอฮ์อภัยบาปของตน

## ''ฮัจญ์''
การทำพิธีที่อะเราะฟะฮ์สิ้นสุดลงเมื่อดวงอาทิตย์ตกดินและผู้แสวงบุญจะเคลื่อนตัวไปยังมุซดะลิฟะฮ์เพื่อละหมาดมัฆริบ ละหมาดอิชาอ์ และพักผ่อนชั่วครู่

พื่้นที่รอบ ๆ เนินเขามีชื่อว่าทุ่งอะเราะฟะฮ์ ซึ้งเป็นพื้นที่สำคัญในศาสนาอิสลาม เพราะในระหว่างทำฮัจญ์ ผู้แสวงบุญจะใช้เวลาตอนบ่ายในวันที่ 9 ซุลฮิจญะฮ์ ถ้าไม่มาในบริเวณนี้ในวันที่กำหนดจะทำให้ฮัจญ์ไม่สมบูรณ์


File:Arafat pilgrims.jpg|ผู้แสวงบุญขอวิงวอน
File:Masjid Namirah - panoramio.jpg|มัสยิดนะมิเราะฮ์ ()


## ในวรรณกรรม
ภูเขานี้ได้รับการกล่าวถึงใน *[[มโนสำนึกของฟินเนกัน]]* ของเจมส์ จอยซ์

## ภาพ

File:Jabal-e-Rehmat (Mount Arafat).jpg|ผู้แสวงบุญกำลังขอวิงวอน
File:Jabal-e-Rehmat (Mount of Mercy) Mount Arafat.jpg|ทางเข้าญะบัล อัรเราะฮ์มะฮ์ (ภูเขาอะเราะฟาต)
File:Jabal-e-Rehmat (Mount of Mercy).jpg|ผู้แสวงบุญ
File:Jabal-e-Rehmat Mount of Mercy Mount Arafat.jpg|ญะบัล อัรเราะฮ์มะฮ์ (ภูเขาแห่งความเมตตา)
File:Jabal-e-Rehmat.jpg|ญะบัล อัรเราะฮ์มะฮ์ (ภูเขาแห่งความเมตตา)
File:Jabal-e-Rehmat (Mount of Mercy Mount Arafat).jpg|


## ดูเพิ่ม
* ดุอาอ์อะเราะฟะฮ์
* ทิวเขาซะเราะวาต
** ทิวเขาฮิญาซ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Muslim pilgrims gather at Mount Arafat for Hajj's key moment (YouTube)
* Muslim pilgrims scale Mount Arafat for peak of hajj
* Millions Of Muslim Pilgrims Gather At Mount Arafat To Mark Pinnacle Of Hajj | TIME
* اكثر من 2 مليون حاج يصعدون إلى جبل عرفات 1433 هـ (in Arabic)

อะเราะฟะฮ์
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของมักกะฮ์
หมวดหมู่:ฮัจญ์
ภูเขาไฟโอซอร์โน

**ภูเขาไฟโอซอร์โน** () เป็นภูเขาไฟชนิดกรวยภูเขาไฟสลับชั้นสูงตั้งอยู่ระหว่างจังหวัดโอซอร์โนกับจังหวัดยังกีเวในแคว้นโลสลาโกสของประเทศชิลี ตั้งอยู่ทางชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลสาบยังกีเวและสามารถมองเห็นได้จากทะเลสาบโตโดสโลสซานโตส โอซอร์โนเป็นสัญลักษณ์ของภูมิประเทศท้องถิ่น และมักเป็นที่รู้จักจากการคล้ายคลึงกับภูเขาไฟฟุจิ

โอซอร์โนเป็นหนึ่งในภูเขาไฟที่มีพลังมากที่สุดในตอนใต้ของเทือกเขาแอนดีส ซึ่งได้มีการระเบิดรวม 11 ครั้งระหว่าง 1575 และ 1869 ลาวาจากการปะทุมักไหลจนถึงทะเลสาบยังกีเวและโตโดสโลสซานโตส ส่วนยอดของภูเขาไฟมักคลุมด้วยธารน้ำแข็งแม้จะมีความสูงไม่มากซึ่งมาจากการที่มีหิมะตกจำนวนมากจากสภาพอากาศทางทะเลชื้นของภูมิภาค

โอซอร์โนตั้งอยู่บนภูเขาไฟกรวยภูเขาไฟสลับชั้นอายุ 250,000 ปีที่ถูกกัดเซาะไปแล้ว ชื่อลาปิกาดา () ที่มีแอ่งยุบปากปล่องยาว 6 กิโลเมตร

## อ้างอิง

โอซอร์โน
โอซอร์โน
โอซอร์โน
ศาสนาคริสต์ในประเทศญี่ปุ่น

**ศาสนาคริสต์ในญี่ปุ่น** เป็นหนึ่งในศาสนากลุ่มน้อยของประเทศ โดยมีผู้ที่นับถือศาสนาคริสต์และที่เกี่ยวข้องระหว่างน้อยกว่า 1 ถึง 1.5% ของประชากร นิกายในศาสนาคริสต์ที่ใหญ่ที่สุด เช่น โรมันคาทอลิก โปรเตสแตนต์ และอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ สามารถพบเห็นได้ในประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่กลางทศวรรษที่ 1990 คนญี่ปุ่นส่วนใหญ่นับถือศาสนาชินโตหรือศาสนาพุทธ คู่รักชาวญี่ปุ่นส่วนใหญ่ประมาณ 60-70% มักแต่งงานแบบคริสต์ สิ่งนี้ทำให้งานแต่งงานแบบคริสต์เป็นแง่มุมของศาสนาคริสต์ที่มีอิทธิพลมากที่สุดของศาสนาคริสต์ในประเทศญี่ปุ่นสมัยปัจจุบัน

## วัฒนธรรม
ญี่ปุ่นยังคงเป็นหนึ่งในประเทศที่มีความเป็นฆราวาสมากที่สุดในโลกจาก World Values Survey ในขณะที่อาจมีชาวญี่ปุ่นนับถือศาสนาคริสต์มากถึง 3 ล้านคน แต่ก็มักแพร่กระจายไปในหลายนิกาย 70 เปอร์เซ็นต์ของโบสถ์ในญี่ปุ่นมักมีผู้เข้าร่วมโดยเฉลี่ยน้อยกว่า 50 คนแม้ว่าจะมีจำนวนสมาชิกมากกว่าเกือบสองเท่า

### วันหยุด
งานเฉลิมฉลองในวันหยุดตามศาสนาคริสต์ได้รับความนิยมในญี่ปุ่นตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง โดยส่วนใหญ่เป็นงานเชิงพาณิชย์ แต่ยังให้ความสำคัญกับการแบ่งปันเวลากับคนรักทั้งคนสำคัญในตรอบครัวหรือครอบครัวที่ใกล้ชิด

ยกเว้นในชุมชนที่นับถือศาสนาคริสต์ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยของญี่ปุ่น โดยทั่วไปแล้วเทศกาลอีสเตอร์จะไม่มีการเฉลิมฉลองพิเศษใด ๆ

คริสต์มาสในญี่ปุ่นมีการเฉลิมฉลองในระดับที่ใหญ่กว่าในฐานะเทศกาลทางการค้ามาก แต่ไม่ใช่วันหยุดราชการ ไฟคริสต์มาส ซานตาคลอส ปาร์ตี้แลกเปลี่ยนของขวัญ และรับประทานอาหารคริสต์มาสที่ได้รับแรงบันดาลใจจากตะวันตก โดยเฉพาะไก่ทอดเคนตักกี้ และสตรอเบอร์รี่ชอร์ตเค้ก ล้วนเป็นลักษณะที่คุ้นเคยของงานนี้ ชาวคริสต์และฝ่ายซ้ายบางคนวิพากษ์วิจารณ์ว่านี่เป็นทำให้วันหยุดเป็นเชิงพาณิชย์ซึ่งขัดกับคำสอนของพระเยซู ในญี่ปุ่นแทนที่จะเป็นงานครอบครัวหรืองานทางศาสนา คริสต์มาสถูกมองว่าเป็นเวลาที่จะใช้ร่วมกับเพื่อนหรือคนสำคัญอื่น ๆ คริสต์มาสอีฟมีการเฉลิมฉลองเป็นวันหยุดของคู่รักที่มีการแลกเปลี่ยนของขวัญ

วันวาเลนไทน์ในญี่ปุ่นก็มีการเฉลิมฉลองเช่นกัน แต่ประเพณีวัฒนธรรมมักจะสลับกันกับตะวันตก ผู้หญิงให้ของขวัญช็อคโกแลตแก่ผู้ชายวันวาเลนไทน์ และในไวต์เดย์หนึ่งเดือนต่อมาจะส่งของขวัญคืน ผู้หญิงแลกเปลี่ยนของขวัญระหว่างกันบ่อยและบางครั้งจะให้ช็อคโกแลตเพื่อนร่วมงานชาย แม้ว่าการแลกเปลี่ยนนี้มักจะเป็นของขวัญตามหน้าที่ ไม่ใช่เรื่องปกติที่คู่รักจะออกเดทด้วยกัน ซึ่งมักจะทำในวันคริสต์มาสอีฟแทน

### การแสดงออก
งานแต่งงานแบบคริสต์กลายเป็นทางเลือก (หรือเพิ่มเติม) ให้กับพิธีชินโตแบบดั้งเดิม ส่วนหนึ่งเกิดจากความพยายามในการเผยแผ่ศาสนาของโบสถ์คริสต์ในประเทศญี่ปุ่นที่ประสบความสำเร็จและความพยายามทางการค้า สถาปัตยกรรมโบสถ์จัดงานแต่งงานได้ผุดขึ้นทั่วญี่ปุ่นเพื่อตอบสนองความต้องการของชาวญี่ปุ่นที่ไม่ได้เข้าร่วมคริสตจักรแต่ยังคงต้องการพิธีนี้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
การกินพวกเดียวกันเอง

[thumb|ทากสายพันธุ์[Arion vulgarisกินตัวที่ตายแล้วในสปีชีส์เดียวกัน]]
**การกินพวกเดียวกันเอง** () เป็นพฤติกรรมของสัตว์ที่กินสิ่งมีชีวิตในสปีชีส์พวกเดียวกันเองเป็นอาหาร โดยมักพบพฤติกรรมนี้ในสปีชีส์ที่อาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ขาดแคลนอาหารมาก พบในมากกว่า 1,500 สปีชีส์รวมถึงมนุษย์ โดยในมนุษย์นั้น พฤติกรรมนี้มีมาตั้งแต่ในอดีต และยังพบได้บ้างในปัจจุบัน

ผลดีของพฤติกรรมนี้คือส่งผลให้สิ่งมีชีวิตสามารถหาอาหารและที่อยู่อาศัยได้ง่ายขึ้น และยังลดโอกาสในการแข่งขัน เนื่องจากมีจำนวนประชากรที่ลดลง แต่ผลเสียของพฤติกรรมนี้ก็มีหลายอย่าง เช่น ทำให้โอกาสการแพร่กระจายของเชื้อโรคเพิ่มขึ้น อย่างไรก็ตาม ในหลายสปีชีส์ พฤติกรรมนี้ไม่ได้เกิดจากการขาดแคลนอาหารหรือสภาพความเป็นอยู่ที่ผิดปกติเท่านั้น แต่อาจเกิดจากสาเหตุอื่น ๆ ด้วย

## ดูเพิ่ม
* มนุษย์กินคน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พฤติกรรมวิทยา
ตระกูลผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ทั้งห้า

เป็นคำที่เรียกรวมห้าตระกูลจากตระกูลฟูจิวาระที่ผูกขาดตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในระบบ *[[เซ็ชโชและคัมปากุ|เซ็กกัง]]* ของญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1252 ถึง 1868 ตระกูลทั้งห้า ได้แก่ โคโนเอะ, ทากัตสึกาซะ, คูโจ, อิจิโจ และนิโจ ซึ่งสถาปนาขึ้นในช่วงการแยกฮกเกะฟูจิวาระ หลังการยุบเลิกตำแหน่งผู้สำเร็จราชการใน ค.ศ. 1868 ตระกูลทั้งห้าจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นดยุกภายใต้ขุนนางสืบเชื้อสาย

## ภาพรวม
ในบรรดาตระกูลทั้งสี่ของตระกูลฟูจิวาระ ฮกเกะฟูจิวาระผูกขาดตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในระบบ*[[เซ็ชโชและคัมปากุ|เซ็กกัง]]* โดยในยุคคามากูระ ฮกเกะแบ่งออกเป็น 5 ตระกูลผู้สำเร็จราชการ คือ โคโนเอะ ทากัตสึกาซะ คูโจ อิจิโจ และนิโจ ตระกูลเหล่านี้ยังคงผูกขาดตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ตั้งแต่ ค.ศ. 1252 จนกระทั่งการฟื้นฟูเมจิใน ค.ศ. 1868

เมื่อตำแหน่งถูกยุบเลิกเป็นส่วนหนึ่งของการฟื้นฟูเมจิ มีการสถาปนาขุนนางสืบเชื้อสาย (*คาโซกุ*) และตระกูลเหล่านี้ได้รับการตั้งให้เป็นเจ้าชายทั้งสิ้น

ในตระกูลฟูจิวาระก็มีตระกูลอื่นด้วย แต่โดยธรรมเนียมแล้ว มีแค่ 5 ตระกูลเท่านั้นที่มีสิทธิ์ในการเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ในบรรดาคูเงะ (เจ้าหน้าที่ศาล) ทั้งหมด พวกเขาเป็นตระกูลที่ทรงอำนาจที่สุดทางการเมือง

## ดูเพิ่ม
* ตระกูลญี่ปุ่น
* รายชื่อตระกูลคูเงะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*''Sekke kamon'' at Harimaya.com

*
มอนสเตอร์ฮันเตอร์ (ภาพยนตร์)

**มอนสเตอร์ฮันเตอร์** () เป็นภาพยนตร์แฟนตาซีแนววิทยาศาสตร์ทางทหารที่ผลิต เขียนบทและกำกับโดย พอล ดับบลิว.เอส. แอนเดอร์สัน โดยอิงจากซีรีส์วิดีโอเกมที่มีชื่อเดียวกันโดยแคปคอม ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดย มิลลา โยโววิช, โทนี่ จา (ทัชกร ยีรัม), ทิป "ที.ไอ." แฮร์ริส มีแกน กู้ด ดีเอโก้ โบเนต้า จอช เฮลแมน จิน อู-ยอง  และ รอน เพิร์ลแมน

ภาพยนตร์ดัดแปลงจากซีรีส์นี้ได้รับความคิดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 โดยผู้กำกับ พอล ดับบลิว.เอส. แอนเดอร์สัน ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการโดยแคปคอม ในเดือนตุลาคมปี พ.ศ. 2561 โดยเริ่มผลิตในเดือนนั้นโดยคอนสแตนตินฟิล์ม การถ่ายภาพหลักในภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มขึ้นในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2561 และเสร็จสิ้นในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ใน เคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้ 

## อ้างอิง
รายชื่อเมคาอนิเมะ

**รายชื่อเมคาอนิเมะ** เป็นรายชื่อของเมคาอนิเมะ รายชื่อนี้จัดการโดยแฟรนไชส์

## ''Appleseed''
**[[Appleseed (OVA)|Appleseed]]* (1988)
**[[Appleseed (2004 film)|Appleseed]]* (2004)
**[[Appleseed Ex Machina]]* (2007)
**[[Appleseed XIII]]* (2011–12)
**[[Appleseed Alpha]]* (2014)

## ''Aquarion''
**[[Genesis of Aquarion]]* (2005)
**[[Genesis of Aquarion (OVA)]]* (2007)
**[[Aquarion Evol]]* (2012)
**[[Aquarion Love]]* (2015)
**[[Aquarion Logos]]* (2015)

## ''Gunparade March''
**[[Gunparade March]]: The New March* (2003)
**[[Gunparade Orchestra]]* (2005-2006)

## ''Maze the Megaburst Space''
**[[Maze (novel)|Maze the Megaburst Space]]* (1996)
**[[Maze (novel)|Maze the Megaburst Space]]* (tv series) (1997)
**[[Maze Bakunetsu Jikuu: Tenpen Kyoui no Giant]]* (1998)

## ''Mashin Hero Wataru''
**[[Mashin Hero Wataru]]* (1988-1989)
**[[Wataru Majinzan]]* (1989)
**[[Mashin Hero Wataru 2]]* (1990-1991)
**[[Mashin Hero Wataru: Warinaki Toki no Monogatari]]* (1993-1994)
**[[Cho Mashin Hero Wataru]]* (1997-1998)

## ''Symphogear''
**[[Symphogear]]* (2012)
**[[Senki Zesshō Symphogear G]]* (2013)
**[[Senki Zesshō Symphogear GX]]* (2015)
**[[ Symphogear AXZ]]* (2017)
**[[ Symphogear XV]]* (2019)

## ''Blue Gender''
**[[Blue Gender]]* (1999-2000)
**[[Blue Gender: The Warrior]]* (2002)

## ''โมบิลสูท กันดั้ม''

## ''Brave series''
**[[Brave Exkaiser]]* (1990–91)
**[[The Brave Fighter of Sun Fighbird]]* (1991–92)
**[[The Brave Fighter of Legend Da-Garn]]* (1992–93)
**[[The Brave Express Might Gaine]]* (1993–94)
**[[Brave Police J-Decker]]* (1994–95)
**[[The Brave of Gold Goldran]]* (1995–96)
**[[Brave Command Dagwon]]* (1996–97)
**[[The King of Braves GaoGaiGar]]* (1997–98)
**[[The King of Braves GaoGaiGar FINAL]]* (2000–2003)

## ''อีวานเกเลียน มหาสงครามวันพิพากษา''
**[[อีวานเกเลียน มหาสงครามวันพิพากษา]]* (1995–96)
**[[Neon Genesis Evangelion: Death & Rebirth]]* (1997)
**[[The End of Evangelion]]* (1997)
***' (2007)
***' (2009)
*** (2012)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมคา
หมวดหมู่:นวนิยายวิทยาศาสตร์
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ทีมหญิง

**การแข่งขันกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ทีมหญิง** เป็น 1 ใน 2 รายการแข่งขันฟุตบอลที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 21 กรกฎาคม - 6 สิงหาคม ค.ศ. 2021 ครั้งนี้จัดการแข่งขันกีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกเป็นครั้งที่ 7 ในโอลิมปิกฤดูร้อน จัดขึ้น ณ สนามกีฬาใน 6 เมือง

## ปฏิทินการแข่งขัน

เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).

## การคัดเลือก



*วันที่และประเทศที่จัดการแข่งขันในการแข่งขันรอบสุดท้าย ส่วนในการแข่งขันรอบแรกอาจแข่งขันในสถานที่ที่แตกต่างกัน
*อังกฤษ ได้อันดับที่ 3 ของสมาชิกยูฟ่าในการแข่งขันฟุตบอลโลก แต่อังกฤษไม่ได้เป็นสมาชิกคณะกรรมการโอลิมปิกสากล และการเจรจาที่จะให้แข่งขันในชื่อสหราชอาณาจักรไม่สำเร็จ
*การแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก

## สนามแข่งขัน

ทัวร์นาเมนต์นี้จะจัดขึ้นในเจ็ดสนามแข่งขันทั่วหกเมือง:
*สนามกีฬาคาชิมะ, คาชิมะ
*สนามกีฬามิยากิ, ริฟุ
*สนามกีฬาไซตามะ 2002, ไซตามะ
*ซัปโปโระโดม, ซัปโปโระ
*กรีฑาสถานแห่งชาติ, โตเกียว
*สนามกีฬาโตเกียว, โตเกียว
*สนามกีฬานานาชาติโยโกฮามะ, โยโกฮามะ

## ผู้ตัดสิน

## การจับสลาก
การจับสลากสำหรับทัวร์นาเมนต์ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2564, 10:00 CEST (UTC+2), ที่ สำนักงานใหญ่ฟีฟ่า ใน ซือริช, ประเทศสวิตเซอร์แลนด์.

## รอบแบ่งกลุ่ม
เวลาทั้งหมดเป็นเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (UTC+9).

### กลุ่ม อี

----

----

### กลุ่ม เอฟ

----

----

### กลุ่ม จี

----

----

### ตารางคะแนนของทีมอันดับที่สาม

## รอบแพ้คัดออก

การแข่งขันในรอบแพ้คัดออกจะแข่งขันกันในเวลาปกติ 90 นาที หากเสมอกันจะต้องต่อเวลาพิเศษ 30 นาที โดยแบ่งเป็นครึ่งละ 15 นาที หากยังเสมอกันต้องดวลลูกโทษ เพื่อหาผู้ชนะ

### สายการแข่งขัน

### รอบก่อนรองชนะเลิศ

----

----

----

### รอบรองชนะเลิศ

----

### รอบชิงเหรียญทองแดง

### รอบชิงเหรียญทอง

## สถิติ
### อันดับประจำทัวร์นาเมนต์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ญ
กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ทีมหญิง

**กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 – ทีมหญิง** มีกำหนดจัดขึ้นที่ศูนย์กีฬาว่ายน้ำระหว่างประเทศทะสึมิโตเกียว ในเขตโคโต จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม – 7 สิงหาคม ค.ศ. 2021 โดยการแข่งขันครั้งนี้มีจำนวนทีมที่เข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 10 ทีม ซึ่งได้เพิ่มจำนวนทีมจากครั้งก่อนจาก 8 ทีม เป็น 10 ทีม

## ปฏิทินการแข่งขัน

## การคัดเลือก



## รอบแบ่งกลุ่ม
### Group A


### Group B


## สรุปเหรียญรางวัล
### ตารางสรุปเหรียญรางวัล

### ผู้ที่ได้รับเหรียญรางวัล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:กีฬาโปโลน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน