ดรูว์ แม็กอินไทร์

**แอนดรูว์ แม็กลีน แกลโลเวย์ที่ 4** (อังกฤษ: Andrew McLean Galloway IV; เกลิคสก๊อตแลนด์: Anndra MacGill-Eain Gall-Ghàidhealaibh IV; 6 มิถุนายน ค.ศ. 1985) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวสกอตแลนด์ที่รู้จักดีในWWEนาม **ดรูว์ แม็กอินไทร์** (Drew McIntyre) และยังเป็นที่รู้จักดีในTNAนาม **ดรูว์ แกลโลเวย์** (Drew Galloway)

## ชีวิตวัยเยาว์
แอนดรูว์ แม็กลีน กัลโลเวย์ที่ 4 เกิดที่แอร์เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 1985 เขาเติบโตขึ้นมาในเพรสต์วิคซึ่งอยู่ใกล้ๆ ซึ่งเขาศึกษาที่เพรสต์วิคอะคาเดมี่ เขาคิดว่าจะเป็นนักฟุตบอลอาชีพเมื่อตอนที่เขายังเด็ก โดยเล่นให้กับสโมสรเยาวชนเพรสต์วิกบอยส์ ซึ่งปกติจะอยู่ในตำแหน่งแนวรับ เมื่อเขาอายุ 10 ขวบ Galloway อ่านนิตยสารชื่อ X Factor ซึ่งเน้นไปที่ทฤษฎีสมคบคิดและเรื่องผี สิ่งนี้ทำให้เขาต้องเขียนจดหมายถึง FBI ภายใต้พระราชบัญญัติเสรีภาพในการให้ข้อมูล ซึ่ง FBI ตอบกลับโดยส่งไฟล์พร้อมเอกสารหลายฉบับให้เขา เขาเป็นแฟนมวยปล้ำอาชีพตั้งแต่ยังเป็นเด็ก เขาเริ่มฝึกเมื่ออายุ 15 ปี และพ่อแม่ของเขาตกลงที่จะสนับสนุนเขาตราบใดที่เขาให้ความสำคัญกับการเรียนเท่าๆ กัน เขาตกลงและรับปริญญาโทสาขาอาชญาวิทยาจากมหาวิทยาลัยกลาสโกว์คาเลโดเนียน

## ประวัติเส้นทางอาชีพ
ดรูว์เริ่มฝึกมวยปล้ำมาตั้งแต่อายุ 15 ปีในอังกฤษ ก่อนจะย้ายกลับไปสก็อตแลนด์เพื่อเริ่มอาชีพมวยปล้ำ ซึ่งก่อนหน้านั้นได้ปล้ำให้กับสมาคม BCW เป็นประจำโดยใช้นามแฝงว่า "ที" ดรูว์ แกลโลเวย์ ซึ่งก็ได้คว้าแชมป์เฮฟวี่เวทมา 2 ครั้ง นอกจากนั้นก็ได้พบความสำเร็จในสมาคม IWW อีกด้วย โดยการคว้าแชมป์ระดับแนวหน้าอย่างแชมป์เฮฟวี่เวท ซึ่ง ณ เวลานั้น ดรูว์ก็เรียนหนังสือจบแล้ว หลังจากที่ได้ปล้ำตามค่ายอิสระในอังกฤษ

ในปี 2007 เขาได้ย้ายเข้ามาปล้ำในสหรัฐอเมริกาโดยปล้ำให้กับสมาคมลูกของ WWE อย่าง OVW  และFCW ซึ่งก็สามารถคว้าได้ทั้งแชมป์เฮฟวี่เวทและแชมป์แท็กทีม ก่อนจะเปิดตัวค่ายใหญ่ WWE ในปี 2009 ได้เป็นแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล และแชมป์แท็กทีม WWE ต่อมาได้ร่วมกลุ่มทรีเอ็มบีร่วมกับฮีท สเลเตอร์และจินเดอร์ มาฮาล จนในปี 2014 เขาถูกไล่ออกจาก WWE พร้อมกับมาฮาล ก่อนจะไปปล้ำในสมาคมอิสระเช่น ICW กับ Evolve ในปี 2015 ได้เซ็นสัญญากับ TNA คว้าแชมป์โลก TNA และแชมป์อิมแพ็กแกรนด์ ก่อนหมดสัญญาในช่วงต้นปี 2017 ในปี 2018 ยังได้เข้าสู่ Hall of Fame ของ ICW

วันที่ 1 เมษายน 2017 ดรูว์ปรากฏตัวบนหน้าจออีกครั้ง โดยนั่งอยู่แถวหน้าของผู้ชมในงาน NXT TakeOver: Orlando ต่อมามีการยืนยันในการให้สัมภาษณ์พิเศษกับ ESPN ว่าเขาได้เซ็นสัญญากลับมาร่วมงานกับ WWE และจะไปปล้ำในแบรนด์พัฒนาทักษะอย่าง NXT ต่อมาเขาก็สามารถคว้าแชมป์ NXT ได้ด้วยการเอาชนะ Bobby Roode ในศึก NXT TakeOver: Brooklyn III หลังจบแมตช์ได้ถูกโจมตีโดย Bobby Fish, Kyle O'Reilly และ Adam Cole ซึ่งเปิดตัวใน WWE เป็นครั้งแรกในคืนนั้น ต่อมาได้เริ่มมีความบาดหมางกับอันดราเด ทำให้ผู้จัดการทั่วไปของ NXT อย่าง William Regal จัดให้มีแมตช์ชิงแชมป์ในศึก NXT TakeOver: WarGames (2017) ซึ่งเขาแพ้เสียแชมป์ให้กับอันดราเด ทำให้เป็นความพ่ายแพ้ครั้งแรกของเขาใน NXT และจบการครองแชมป์ที่ 91 วัน หลังจากนั้นมีการเปิดเผยว่าดรูว์ได้รับบาดเจ็บกล้ามเนื้อไบเซปฉีกในช่วงท้ายของแมตช์นั้น

ดรูว์กลับมาจากอาการบาดเจ็บใน Raw 16 เมษายน 2018 ระหว่างช่วง Superstar Shake-up พร้อมทั้งจับมือเป็นพันธมิตรกับดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ กลายเป็นฝ่ายอธรรม และย้ายเข้าสู่แบรนด์ Raw อย่างเป็นทางการ ดรูว์ยังช่วยซิกก์เลอร์ในการชิงแชมป์อินเตอร์กับเซธ รอลลินส์ และต่อมาทั้งคู่สามารถคว้าแชมป์แท็กทีมของ Raw จากทีม The B-Team (Bo Dallas และ Curtis Axel) ทำให้เป็นการครองแชมป์ร่วมกันครั้งแรกของทั้งคู่ และเป็นการครองแชมป์แท็กทีมสมัยที่สองของดรูว์ ก่อนจะเสียแชมป์ให้กับเซธ รอลลินส์และดีน แอมโบรส ต่อมาพันธมิตรระหว่างดรูว์และซิกก์เลอร์ได้สิ้นสุดลง หลังจากดรูว์กล่าวว่า ซิกก์เลอร์เป็นเพียง “เครื่องมือชั่วคราวเพื่อช่วยให้เขาก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งที่โดดเด่นเท่านั้น” เหตุการณ์นี้นำไปสู่แมตช์ระหว่างทั้งสองคน ซึ่งซิกก์เลอร์เป็นฝ่ายชนะหลังมีการแทรกแซงจากฟินน์ บาเลอร์ ส่งผลให้ดรูว์แพ้แบบโดนกดนับสามครั้งแรกนับตั้งแต่เขากลับมาสู่เวทีหลักของ WWE ก่อนที่ใน Raw 31 ธันวาคม ดรูว์เอาชนะซิกก์เลอร์ได้ในแมตช์กรงเหล็กทำให้ความบาดหมางระหว่างทั้งสองคนสิ้นสุดลง ต่อมาดรูว์ได้เปิดศึกกับโรมัน เรนส์ แต่พ่ายแพ้ไปในเรสเซิลเมเนีย 35 และแบบแท็กทีมไม่มีกติกาจับคู่กับเชน แม็กแมนเจอกับเรนส์และดิอันเดอร์เทเกอร์ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์

ในศึก Royal Rumble 2020 ดรูว์เป็นผู้ชนะการแข่งขันรอยัลรัมเบิล ทำให้เขาได้สิทธิ์ชิงแชมป์ที่ WrestleMania 36 ในแมตช์นั้นดรูว์เขี่ยคู่แข่งออกจากเวทีได้ถึง 6 คน รวมถึงแชมป์ WWE อย่าง บร็อก เลสเนอร์ ด้วย ซึ่งในคืนถัดมาใน Raw เขาได้ท้าชิงแชมป์จากเลสเนอร์ และกลายเป็นฝ่ายธรรมะอย่างเต็มตัว ในคืนที่ 2 ของ WrestleMania 36 ดรูว์เอาชนะเลสเนอร์ในคู่เอกและคว้าแชมป์ WWE ได้สำเร็จ ต่อมาเขาเริ่มความบาดหมางกับแรนดี ออร์ตัน โดยสามารถป้องกันแชมป์ได้สำเร็จในศึก SummerSlam และในแมตช์รถพยาบาลที่ Clash of Champions อย่างไรก็ตาม ในศึก Hell in a Cell ดรูว์แพ้ออร์ตันในแมตช์ Hell in a Cell ทำให้เสียแชมป์และจบการครองแชมป์สมัยแรกที่ 203 วัน ต่อมาใน Raw 16 พฤศจิกายน ดรูว์เอาชนะออร์ตันในแมตช์ไม่มีปรับแพ้ฟาล์วคว้าแชมป์ WWE กลับมาได้อีกครั้ง และจบศึกระหว่างทั้งสองคน จากผลนี้เขาได้ไปแทนออร์ตันเพื่อเจอกับแชมป์ Universal อย่าง Roman Reigns ในแมตช์แชมป์ชนแชมป์ ในศึก Survivor Series ซึ่งดรูว์แพ้หลังถูกแทรกแซงโดย Jey Uso ในศึก TLC ดรูว์ป้องกันแชมป์ได้สำเร็จในแมตช์สามเส้ากติกา TLC กับ AJ Styles และ The Miz ซึ่งใช้สัญญา Money in the Bank มาขึ้นปล้ำในแมตช์นี้ ในศึก Elimination Chamber 2021 ดรูว์ป้องกันแชมป์ได้สำเร็จในแมตช์ Elimination Chamber อย่างไรก็ตาม หลังจบแมตช์ เขาถูกเล่นงานโดยบ็อบบี แลชลีย์ และ The Miz ใช้กระเป๋า Money in the Bank ที่ถูกคืนสิทธิ์เพราะช่องโหว่ในสัญญา ฉวยโอกาสคว้าแชมป์ WWE ไป ทำให้การครองแชมป์สมัยที่สองของเขาจบลงที่ 97 วัน

ในระหว่างแมตช์รอยัลรัมเบิล 2024 ดรูว์ได้เล่นงานซีเอ็มพังก์ด้วยท่า Future Shock DDT ทำให้พังก์ได้รับบาดเจ็บไหล่ ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ดรูว์ได้ชนะแมตช์กรงมรณะได้สิทธิ์ชิงแชมป์โลกเฮฟวีเวทกับเซท รอลลินส์ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 40 ในคืนที่ 2 ของเรสเซิลเมเนีย 40 ดรูว์สามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวีเวทได้จากรอลลินส์เป็นครั้งแรกที่คว้าแชมป์โลกต่อหน้าคนดูในสนาม ก่อนจะโดนพังก์เล่นงานหลังจบแมตช์ และถูกแดเมียน พรีสต์แคชอินกระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์กระชากแชมป์ไปหลังจากครองได้เพียง 5 นาทีเท่านั้น ในแคลชแอทดิแคสเซิล 2024 ที่สกอตแลนด์ดรูว์ได้ชิงแชมป์โลกเฮฟวีเวทกับแดเมียน พรีสต์แต่ไม่สำเร็จเพราะถูกพังก์ก่อกวนโดยปลอมตัวเป็นกรรมการ ในมันนีอินเดอะแบงก์ 2024 ดรูว์ได้คว้ากระเป๋าสิทธิ์ชิงแชมป์โลกและใช้สิทธิ์ชิงแชมป์โลกเฮฟวีเวทคืนเดียวกันแต่ถูกพังก์มาก่อกวนอีกครั้งทำให้พลาดคว้าแชมป์และเสียสิทธิ์กระเป๋าไปฟรีๆ ดรูว์แค้นมากจึงท้าเจอกับพังก์ในซัมเมอร์สแลมโดยมีเซธ รอลลินส์เป็นกรรมการพิเศษผลปรากฎว่าดรูว์เป็นฝ่ายเอาชนะไปได้ ทั้งคู่ได้รีแมตช์กันในแบชอินเบอร์ลินรูปแบบกติกาสแตรปแมตช์ซึ่งเป็นพังก์ที่ชนะคืนไปได้ ทำให้เสมอกัน 1-1 เลยต้องมีแมตช์ตัดสินกันในแบดบลัดกติกานรกในกรงเหล็กเฮลอินเอเซลและเป็นพังก์ที่เอาชนะไปได้อีกครั้งและเป็นการยุติเรื่องราวของทั้งคู่ แมตช์นี้เป็นแมตช์ที่สองของดรูว์ที่ได้คะแนน 5 ดาวจาก Dave Meltzer

ในสแมคดาวน์ 9 มกราคม 2026 ที่เบอร์ลิน ครูว์สามารถคว้าแชมป์โลก WWE ได้จากโคดี โรดส์ในกติกานรกสามขุม ทำให้เป็นคนแรกที่คว้าแชมป์โลกเส้นดีไซน์ใหม่ปัจจุบันทั้งสองเส้น และยังเป็นการคว้าแชมป์ WWE ครั้งแรกต่อหน้าแฟนในสนาม เมื่อวันที่ 31 มกราคม ใน Royal Rumble เขาเอาชนะ Sami Zayn เพื่อป้องกันแชมป์ไว้ได้ และต่อมาได้เข้าไปแทรกแซงในแมตช์ Royal Rumble โดยเข้าไปเล่นงานโคดี ทำให้โคดีถูกคัดออกจากการแข่งขัน ต่อมาเขาก็ไปแทรกแซงอีกครั้ง ทำให้โคดีแพ้ในแมตช์ Elimination Chamber วันที่ 28 กุมภาพันธ์ ส่งผลให้โคดีไม่สามารถท้าชิงแชมป์กับเขาใน WrestleMania 42 ได้ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากดรูว์เข้าไปแทรกแซงโอกาสที่โคดีจะได้ชิงแชมป์อยู่ตลอด ผู้จัดการทั่วไปของ SmackDown อย่าง Nick Aldis จึงจัดให้ดรูว์ต้องป้องกันแชมป์กับโคดีใน SmackDown 6 มีนาคม ซึ่งในแมตช์นั้นดรูว์แพ้ หลังจากมีการแทรกแซงของเจคอบ ฟาตู ทำให้การครองแชมป์ของเขาสิ้นสุดลงที่ 57 วัน

## สไตล์และบุคลิกบนเวที
ดรูว์ใช้ท่า วิ่งเตะขาเดียวแบบดรอปคิก ที่เรียกว่า Claymore เป็นท่าปิดบัญชีของเขา ท่านี้เกิดขึ้นโดยบังเอิญระหว่างการแข่งขัน เมื่อเขาพยายามเตะ Big Boot แต่กางเกงหนังที่เขาใส่คับเกินไป ทำให้เขาต้องยกขาอีกข้างขึ้นเพื่อไม่ให้กางเกงขาด ผลคือเตะคู่ต่อสู้ได้แต่ก็ทำให้ตัวเองล้มจนเกือบหมดสติ หลังแมตช์ เอเจนต์ของรายการจึงบอกให้เขาหาวิธีใช้ท่านี้อีกครั้งโดยไม่ทำให้ตัวเองบาดเจ็บ ภายหลังเขาเริ่มใช้การนับถอยหลังก่อนใช้ท่านี้ในเฮาส์โชว์ และแฟน ๆ ก็เริ่มร่วมกันนับถอยหลังจนกลายเป็นเอกลักษณ์ของท่านี้ เขายังใช้ท่า Double Underhook DDT ที่เรียกว่า Future Shock DDT (เดิมชื่อ Scot Drop) และท่าหัวโขกที่เรียกว่า Glasgow Kiss อีกด้วย

ในช่วงแรก ๆ บนเวทีมวยปล้ำอินดี้ เขาพัฒนาคาแรกเตอร์แบบ หลงตัวเอง (narcissistic) และใช้เพลงเปิดตัว “The One and Only” ไม่นานหลังจากเปิดตัวในรายการหลักของ WWE เขาได้รับฉายาว่า “The Chosen One” จาก Vince McMahon ซึ่งเชื่อว่าเขาจะเป็นแชมป์โลกในอนาคต คาแรกเตอร์ของเขากลายเป็นแนวตลกมากขึ้นเมื่อเข้าร่วมกลุ่ม 3MB ในปี 2012 โดยช่วงนั้นเขามักจะแพ้การแข่งขันอยู่บ่อยครั้ง

ระหว่างศึกกับ CM Punk ในปี 2024 ดรูว์ได้รับความนิยมบนโซเชียลมีเดียจากพฤติกรรมแนว “สายเกลียด (hater)” โดยใช้แพลตฟอร์มอย่าง X เพื่อเสริมเนื้อเรื่องการปล้ำของเขา เขารับบทเป็นเหมือน “นักรบคีย์บอร์ด” ที่คอยแซะและปั่นคู่แข่งทางออนไลน์ การเทิร์นเป็นอธรรมของเขาในช่วงปลายปี 2023 ยังได้รับคำชม เพราะมีการโต้ตอบกับนักมวยปล้ำระดับท็อปหลายคนและเชื่อมโยงเนื้อเรื่องเก่า ๆ ทำให้ตัวละครของเขาดูมีมิติและเหมือนกำลัง “พูดความจริงของตัวเอง” แม้จะอยู่ในบทตัวร้ายก็ตาม

## ชีวิตส่วนตัว
เขาหมั้นหมายกับนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน Taryn Terrell ในเดือนกรกฎาคม ปี 2009 ขณะที่ทั้งสองทำงานอยู่กับ WWE และทั้งคู่ได้แต่งงานกันที่ลาสเวกัสในเดือนพฤษภาคม ปี 2010 อย่างไรก็ตาม ทั้งสองหย่าร้างกันในเดือนพฤษภาคม ปี 2011 ต่อมาได้พบกับแพทย์ชื่อ Kaitlyn Frohnapfel ที่บาร์แห่งหนึ่งในปี 2013 และทั้งคู่แต่งงานกันเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2016 ทั้งสองอาศัยอยู่ที่เมือง Nashville รัฐ Tennessee โดยก่อนหน้านี้เคยอาศัยอยู่ที่ Tampa

แองเจลา แม่ของเขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2012 ขณะอายุ 51 ปี หลังจากป่วยด้วยโรค Cerebellar ataxia (ภาวะเสียการทรงตัวจากความผิดปกติของสมองน้อย)

เขายังเป็นแฟนของสโมสรฟุตบอลสกอตแลนด์ Rangers F.C. อีกด้วย

เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2023 เขาประกาศว่าเขาได้กลายเป็นพลเมืองของสหรัฐอเมริกาอย่างเป็นทางการแล้ว

## แชมป์และรางวัล

* **[[British Championship Wrestling]]**
** BCW Heavyweight Championship (2 times)
* ***[[CBSSports.com|CBS Sports]]***
** Wrestler of the Year (2020)
* **Dansk Pro Wrestling**
** DPW Heavyweight Championship (1 time)
* ***[[ESPN]]***
**Best Promo Artist (2024)
**Feud of the Year (2024) vs CM Punk
* **[[Evolve (professional wrestling)|Evolve]]**
** Evolve Championship (1 time)
** Evolve Tag Team Championship (2 times, inaugural) – with Johnny Gargano (1) and Dustin (1)
** Evolve Tag Team Championship Tournament (2016) – with Johnny Gargano
** Open the Freedom Gate Championship (1 time)
* ***[[Fighting Spirit Magazine]]***
** FSM Readers Award (1 time)
*** British Wrestler of the Year (2014)
** Ranked No. 37 of the top 50 singles wrestlers in the *[[Fighting Spirit Magazine#FSM 50|FSM 50]]* in 2015
* **[[Florida Championship Wrestling]]**
** FCW Florida Heavyweight Championship (1 time)
** FCW Florida Tag Team Championship (2 times) – with Stu Sanders
* **[[Insane Championship Wrestling]]**
** ICW World Heavyweight Championship (2 times, inaugural)
** ICW Hall of Fame (2018)
** ICW Award (4 times)
*** Moment of the Year (2014) – Surprise return at "Shug's Hoose Party"
*** Promo of the Year (2014) – "Shug's Hoose Party"
*** Feud of the Year (2016) – The Black Label Vs. Insane Championship Wrestling
*** Best on the Mic (2016)
* ***Inside The Ropes Magazine***
** Ranked No. 1 of the top 50 wrestlers in the world in the *ITR 50* in 2020.
* **[[Irish Whip Wrestling]]**
** IWW International Heavyweight Championship (1 time)
* ***NoDQ.com***
** NoDQ End of Year Award (3 times)
*** Male Superstar of the Year (2020)
*** Babyface of the Year (2020)
*** Finisher of the Year (2020)
* **Outback Championship Wrestling**
** OCW World Heavyweight Championship (1 time)
* **[[Preston City Wrestling]]**
** There Can Be Only One Gauntlet (2016)
* ***[[Pro Wrestling Illustrated]]***
** Most Improved Wrestler of the Year (2020)
** Feud of the Year (2024) – 
** Ranked No. 4 of the top 500 singles wrestlers in the *[[Pro Wrestling Illustrated#PWI 500|PWI 500]]* in 2020 and 2021
* **Scottish Wrestling Alliance**
** Scottish Heavyweight Championship (1 time)
* ***[[Sports Illustrated]]***
** Ranked No. 3 of the top 10 wrestlers in 2020
** Match of the Year (2024) – with CM Punk
** Best on the Mic (2024)
* **[[Impact Wrestling|Total Nonstop Action Wrestling]]**
** TNA World Heavyweight Championship (1 time)
** Impact Grand Championship (1 time)
** Feast or Fired (2016 – World Heavyweight Championship contract)
** Global Impact Tournament (2015) – with Team International 
** TNA Joker's Wild (2016)
* **Union of European Wrestling Alliances**
** European Heavyweight Championship (1 time)
* **[[WhatCulture|What Culture Pro Wrestling]]**
** WCPW World Championship (1 time)
** Defiant Wrestling Award for Match of the Year (2017) – Vs. Will Ospreay at "Exit Wounds"
* ***[[Wrestling Observer Newsletter]]***
** Best on Interviews (2024)
** Feud of the Year (2024) 
* **[[WWE]]**
** WWE Championship (3 times)
** World Heavyweight Championship (1 time)
** NXT Championship (1 time)
** WWE Intercontinental Championship (1 time)
** WWE Raw Tag Team Championship (2 times) – with Cody Rhodes (1) and Dolph Ziggler (1)
** 31st Triple Crown Champion
** Men's Royal Rumble (2020)
** Men's Money in the Bank (2024)
** Bumpy Award (2 times)
*** Superstar of the Half-Year (2020)
*** Lifetime Achievement Award (2021)
** Slammy Award (6 times)
*** Superstar of the Year (2020)
*** Male Superstar of the Year (2020)
*** Social Star of the Year (2024)
*** Social Star of the Year (2025)
*** Rivalry of the Year (2025) – 
*** Match of the Year (2025) – 
** Slim Jim Savage Moment of the Summer (2024, for stealing CM Punk's friendship bracelet and sending him to a local medical facility)

## อ้างอิง




## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำชาวสกอตแลนด์
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวต่างชาติ