จอน ม็อกซ์ลีย์

**โจนาธาน เดวิด กู๊ด** (Jonathan David Good; 7 ธันวาคม ค.ศ. 1985) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่รู้จักดีใน WWE ภายใต้ชื่อ **ดีน แอมโบรส** (Dean Ambrose) เป็นแชมป์ WWE, แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล, แชมป์ยูเอสที่ครองนานสุดอันดับ 3 ในประวัติศาสตร์ และนานสุดใน WWE 351 วัน, แชมป์แท็กทีม WWE, ผู้ชนะมันนีอินเดอะแบงก์ (2016), แชมป์ทริปเปิลคราวน์คนที่ 27, แชมป์แกรนด์สแลมคนที่ 16 อายุน้อยที่สุด ในปี 2012 เปิดตัวกับ WWE พร้อมกับเซธ รอลลินส์และโรมัน เรนส์ในฐานะกลุ่มเดอะชีลด์

เขายังปล้ำให้กับสมาคม AEW และสมาคมอิสระในนาม **จอน ม็อกซ์ลีย์** (Jon Moxley) ได้รับการโหวตให้เป็นนักมวยปล้ำที่ได้รับความนิยมสูงสุดแห่งปี (Most Popular Wrestler of the Year) โดย *[[Pro Wrestling Illustrated]]* ในปี 2014 และ 2015 และได้รับการเสนอชื่อเป็นนักมวยปล้ำแห่งปี (Wrestler of the Year) โดย Sports Illustrated ในปี 2019 นอกจากนี้เขายังติดอันดับ PWI 500 ของนักมวยปล้ำ 500 อันดับแรกของโลกในปี 2020 นอกวงการมวยปล้ำเขาได้แสดงเป็นพระเอกในภาพยนตร์เรื่อง *12 Rounds 3: Lockdown* (2015) และในฐานะตัวร้ายในหนังแอคชั่นกีฬา Cagefighter: Worlds Collide (2020)

## มวยปล้ำอาชีพ
### สมาคมอิสระ
จอน ม็อกซ์ลีย์ได้ปล้ำอยู่สมาคมอิสระระหว่างปี 2004 และ 2011 ร่วมงานกับสมาคม Full Impact Pro(FIP), Combat Zone Wrestling(CZW), Ring of Honor(ROH), Evolve(EVOLVE) และ Dragon Gate USA(DGUSA) และมีผลงานมากมายเช่น CZW World Heavyweight Championship 2สมัย, FIP World Heavyweight Championship 1 สมัย, HWA Heavyweight Championship 3สมัย, HWA Tag Team Championship 5สมัย ร่วมกับ Jimmy Turner (1), Ric Byrne (1), Cody Hawk (1) และ King Vu (2), MPW Heavyweight Championship 1 สมัย, MPW Tag Team Championship 1 สมัย ร่วมกับ Vance Desmond, IPW World Heavyweight Championship 2สมัย, IPW Mid-American Championship 1 สมัย, IWA World Tag Team Championship 1 สมัย ร่วมกับ Hade Vansen และ wXw World Tag Team Championship 1 สมัย ร่วมกับ Sami Callihan

### ดับเบิลยูดับเบิลยูอี
วันที่ 4 เมษายน 2011 เขาได้เซ็นสัญญากับ WWE และ Dragon Gate USA ได้อนุญาตปล่อยตัวเขาออกจากสมาคม เขาเคยปรากฏตัวในสมาคมในนาม จอน ม็อกซ์ลีย์ เมื่อวันที่ 20 มกราคม 2006 ร่วมปล้ำแท็กทีมกับแบรด แอตติจูด แพ้ให้เอ็มเอ็นเอ็ม วันที่ 27 พฤษภาคม 2011 เขาได้เข้าร่วมค่ายพัฒนาทักษะของ WWE, ฟลอริดาแชมเปียนชิปเรสต์ลิง(FCW) ภายใต้ชื่อ ดีน แอมโบรส แอมโบรสเปิดตัวใน FCW วันที่ 3 กรกฎาคม โดยการท้าทายเซท รอลลินส์ อีกหนึ่งนักมวยปล้ำที่โดดเด่นในสมาคมอิสระ ทั้งคู่ได้มีแมตช์เจอกันครั้งแรกในการชิงแชมป์ FCW 15 แบบ Iron Man 15 นาที ตอนที่ 14 สิงหาคมของ FCW โดยแมตช์จบลงด้วยการเสมอ ทำให้รอลลินส์ยังเป็นแชมป์ ในการแข่งขันรอบที่ 2 เพื่อการชิงแชมป์ วันที่ 18 กันยายนของ FCW รอลลินส์ทำแต้มชนะ 3-2 แอมโบรสสามารถเอาชนะรอลลินส์ไปได้แบบไม่ชิงแชมป์ในรอบแรกของทัวร์นาเมนต์ Super Eight หาแชมป์ฟลอริดาเฮฟวี่เวท FCWคนใหม่ แต่ก็แพ้ลีโอ ครูเกอร์ในรอบสุดท้ายแบบสี่เส้า แอมโบรสยังมีความแค้นกับรอลลินส์เพื่อตำแหน่งแชมป์ FCW 15 โดยการทำร้ายแดเมียน แซนดาว ในระหว่างการชิงแชมป์กับรอลลินส์ทำให้รอลลินส์ถูกปรับฟาล์ว แอมโบรสไม่สามารถชิงแชมป์ FCW 15 มาจากแซนดาวได้ ก่อนที่ลีอากีชนะทั้งแอมโบรสและรอลลินส์แบบสามเส้าเพื่อหาผู้ท้าชิงอันดับ1 ในการชิงแชมป์ฟลอริดาเฮฟวี่เวท FCW แอมโบรสเริ่มปรากฏตัวในเฮาส์โชว์ของ WWE ในเดือนธันวาคม 2011
[thumb|left|250px|[เดอะชีลด์: แอมโบรส, รอลลินส์ และเรนส์]]
แอมโบรสเปิดตัวค่ายหลักในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2012) พร้อมกับเซท รอลลินส์และโรแมน เรนส์ในนามเดอะชีลด์ โดยมารุมเล่นงานไรแบ็กก่อนจับใส่ท่า Triple Powerbomb กับบนโต๊ะผู้บรรยาย ทำให้ซีเอ็ม พังก์จับกดจอห์น ซีนาชนะป้องกันแชมป์ WWEไว้ได้ ในทีแอลซี (2012) เดอะชีลด์ได้ปล้ำแมตช์แรกชนะไรแบ็กและทีมเฮลโน(เคนและแดเนียล ไบรอัน)ในการต่อสู้ด้วยโต๊ะ บันได และเก้าอี้ ในรอว์ 7 มกราคม เดอะชีลด์ได้ออกมารุมทำร้ายไรแบ็กในการชิงแชมป์ WWE ทำให้พังก์ป้องกันแชมป์ได้อีกครั้ง ในรอยัลรัมเบิล (2013)เดอะชีลด์ได้แอบมารุมทำร้ายเดอะร็อก ระหว่างการชิงแชมป์ WWE ซึ่งในตอนแรกพังก์กดนับ 3 ชนะ แต่วินซ์ แม็กแมนออกมาบอกให้เริ่มใหม่เลยทำให้เดอะร็อกคว้าแชมป์ไปได้ รอว์คืนต่อมา หลังจากจอห์น ซีนาประกาศเลือกท้าชิงแชมป์ WWE ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 เดอะชีลด์ก็มารุมลอบทำร้ายซีนา แม้ว่าเชมัสกับไรแบ็กจะออกมาช่วยแต่ก็โดนรุมทำร้าย สุดท้ายเดอะชีลด์เล่นงานซีนาด้วยท่า Triple Powerbomb รอว์ 4 กุมภาพันธ์ เดอะชีลด์โดนซีนา, ไรแบ็ก และเชมัสล้อมเอาไว้ ทำให้เดอะชีลด์วิ่งหนีไปทางหลังเวทีแต่แรนดี ออร์ตันนำทัพนักมวยปล้ำออกมาขวางเอาไว้ เดอะชีลด์เลยโดนทีมซีนาอัดจนน่วม ก่อนที่จะหนีไปทางอัฒจรรย์ รอว์ 11 กุมภาพันธ์ เดอะชีลด์ออกมาท้าทายกลุ่มของซีนาว่าถ้าอยากมีเรื่องก็ออกมาเจอกันเดี๋ยวนี้ได้เลย ปรากฏว่าไฟในสนามดับ แล้วกลุ่มของซีนาก็ออกมาไล่อัดเดอะชีลด์จนหนีกระเจิง ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2013) เดอะชีลด์เอาชนะทีมซีนาไปได้ ในเรสเซิลเมเนีย 29 เดอะชีลด์ได้เอาชนะเชมัส, แรนดี ออร์ตัน และบิ๊กโชว์ รอว์คืนต่อมา ดิอันเดอร์เทเกอร์ได้ออกมาขออุทิศชัยชนะให้กับพอล แบเรอร์ ที่ชนะซีเอ็ม พังก์ในเรสเซิลเมเนีย เดอะชีลด์ออกมารุมล้อมอันเดอร์เทเกอร์ แต่เคนกับแดเนียล ไบรอันก็ออกมาช่วย ในรอว์ 22 เมษายน เดอะชีลด์ได้เอาชนะอันเดอร์เทเกอร์, เคน และไบรอัน ในสแมคดาวน์ 26 เมษายน  หลังจากแพ้อันเดอร์เทเกอร์นั้นเดอะชีลด์ได้รุมเล่นงานเทเกอร์จนต้องหายไป
[thumb|180px|เป็น[แชมป์ยูเอสที่ครองนานสุดในWWE ด้วยเวลา351วัน และนานสุดเป็นอันดับ3 ในประวัติศาสตร์]]
ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2013) แอมโบรสได้คว้าแชมป์ยูเอสสมัยแรกโดยชนะโคฟี คิงส์ตัน คืนเดียวกันรอลลินส์กับเรนส์ได้คว้าแชมป์แท็กทีม WWEจากทีมเฮลโน ทำให้เดอะชีลด์มีแชมป์ครบทั้งทีม ในเดือนสิงหาคม 2013 เดอะชีลด์ได้เข้าร่วมกลุ่มดิออธอริตี ของประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติการ ทริปเปิลเอช ในรอว์ 27 มกราคม เดอะชีลด์ได้ปล้ำแทกทีม 6 คนกับ แดเนียล ไบรอัน, เชมัส และจอห์น ซีนา เพื่อที่จะเข้าไปปล้ำชิงแชมป์ WWEในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2014) แต่ก็ไม่ชนะเพราะเดอะไวแอ็ตต์แฟมิลีเข้ามาก่อกวนทำให้เดอะชีลด์แพ้ฟาวล์ เดอะชีลด์จึงท้าเจอกับไวแอ็ตต์แฟมิลี ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ แต่สุดท้ายเดอะชีลด์ก็แพ้ไป ในปลายเดือนมีนาคมเดอะชีลด์ได้เป็นฝ่ายธรรมะ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30ชนะเคนกับเดอะนิวเอจเอาต์ลอวส์ หลังจากจบเรสเซิลเมเนีย ในรอว์คืนต่อมา แชมป์โลกอย่าง แดเนียล ไบรอัน ได้มาฉลองกับผู้ชม ก่อนจะถูกขัดจังหวะโดยทริปเปิลเอชและเขาได้ขอชิงแชมป์ในคืนนั้น โดยก่อนเริ่มแมตช์นั้นสเตฟานี แม็กแมนได้สั่งให้ เคน, บาทิสตา และออร์ตัน ทำร้ายไบรอันเป็นการสร้างจุดอ่อน และทำให้ทริปเปิลเอชมีโอกาสในการชนะมากขึ้น จนเดอะชีลด์ได้ออกมาจัดการกับพวกกลุ่มของทริปเปิลเอช และได้ช่วยไบรอันจากการกลั่นแกล้งจากกลุ่มทริปเปิลเอช ในรอว์ 14 เมษายน เดอะชีลด์ต้องปล้ำในแฮนดิแคป 11 รุม 3 แต่กรรมการต้องยุติแมตช์ เนื่องจากทั้งสองฝ่ายอัดกันไม่หยุด ก่อนที่ทริปเปิลเอช, ออร์ตัน และบาทิสตา จะออกมาในนามของกลุ่มเอฟโวลูชั่น เพื่อจัดการกลุ่มเดอะชิลด์โดยเฉพาะ ก่อนจะทำอัดเดอะชิลด์จนหมดสภาพ และประกาศแมตช์อย่างเป็นทางการในสแมคดาวน์ 18 เมษายน ระหว่างเดอะชีลด์เจอกับเอฟโวลูชั่น ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2014) ซึ่งเดอะชีลด์เป็นฝ่ายชนะ

หลังจากเดอะชีลด์ได้รับชัยชนะในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ ดูเหมือนว่าความแค้นของเอฟโวลูชั่นจะยังไม่จบลง เมื่อในรอว์คืนต่อมาแอมโบรสต้องป้องกันแชมป์ยูเอสกับนักมวยปล้ำ 19 คนในแบทเทิลรอยัล โดยเชมัสเป็นฝ่ายชนะคว้าแชมป์ไปในทันที และจบสถิติการครองแชมป์ของแอมโบรส 351 วัน ก่อนที่เอฟโวลูชั่นจะตามมาก่อกวน และทำร้ายเดอะชีลด์ในแมตช์ที่ต้องเจอกับไวแอ็ตต์แฟมิลี รอว์สัปดาห์ต่อมา เดอะชีลด์ได้ออกมาท้าเอฟโวลูชั่น หลังจากที่ได้ทำร้ายพวกเขาในสัปดาห์ที่ผ่านมา และรถลีมูซีนกลุ่มเอฟโวลูชั่นก็โผล่มาทางจอยักษ์ในสนาม ทำให้เดอะชีลด์ไม่รอช้าตามไปอัดถึงที่จนกรรมการต้องออกมาห้าม และเอฟโวลูชั่นก็ได้รับคำท้าที่จะเจอกันในเพย์แบ็ค ขณะที่บาทิสตาท้าขอเจอกับโรแมน เรนส์ในคู่เอกของรายการ ซึ่งในแมตช์นั้นสมาชิกที่เหลือของเอฟโวลูชั่น และเดอะชีลด์ต่างก็ยืนอยู่ข้างเวที และในระหว่างแมตช์ทั้งสองฝ่ายต่างอัดกันจนกรรมการบนเวทีต้องยุติการปล้ำ แต่เดอะชีลด์ก็ยังไม่หยุด สเตฟานีจึงเรียกนักมวยปล้ำคนอื่นๆ มาช่วยจัดการเดอะชีลด์ แต่ไม่สำเร็จ และยังโดนเดอะชีลด์เล่นงานคืนได้สำเร็จ ในเพย์แบ็ค (2014) เดอะชีลด์เอาชนะเอฟโวลูชั่นไปได้อีกครั้งแบบแท็กทีม 6 คน ไม่มีกฎกติกา คัดออก รอว์คืนต่อมา บาทิสตาได้ออกจากเอฟโวลูชั่น คืนเดียวกันโรแมน เรนส์มีคิวเจอกับแรนดี ออร์ตัน โดยออร์ตันออกมากับทริปเปิลเอชที่ถือค้อนมาด้วย ทำให้เดอะชีลด์พากันไปหยิบเก้าอี้มาเตรียมไว้ ทริปเปิลเอชบอกว่าบาทิสตามันหนีไปแล้ว แต่เราก็มีแผน 2 เสมอ... ว่าแล้วรอลลินส์ก็เอาเก้าอี้ฟาดใส่เรนส์จากด้านหลัง จากนั้นก็ฟาดแอมโบรสอีกคน รอลลินส์เอาเก้าอี้ไปยื่นให้ออร์ตันเพื่อเอาไปฟาดเรนส์กับแอมโบรสต่ออีก จากนั้นก็ RKO เรนส์ลงบนเก้าอี้ ปิดท้ายรายการโดยมีรอลลินส์ยืนอยู่กับออร์ตันและทริปเปิลเอช เป็นอันว่ารอลลินส์ได้แยกทีมกับเดอะชีลด์ไปแล้ว
[thumb|left|230px|ในตอนเปิดศึกกับ[เซท รอลลินส์]]
ในสแมคดาวน์ 13 มิถุนายน แอมโบรสกับเรนส์ประกาศจะเข้าร่วมมันนีอินเดอะแบงก์ ทริปเปิลเอชโผล่มาทางจอยักษ์ และบอกว่าเหลือที่ว่างอีกแค่ที่เดียวเท่านั้น ดังนั้นจะใช้วิธีการโยนเหรียญตัดสิน ผลการโยนเหรียญคือแอมโบรสจะได้โอกาสปล้ำรอบคัดเลือกเพื่อเข้าสู่มันนีอินเดอะแบงก์โดยเจอกับเบรย์ ไวแอ็ตต์ ระหว่างแมตช์นั้นรอลลินส์ได้มาก่อกวน ทำให้แอมโบรสแพ้หมดสิทธิ์ ต่อมาแอมโบรสแค้นได้ออกมาอัดรอลลินส์ เคนออกมาช่วยแต่แอมโบรสก็ถีบเคนตกเวทีไปแล้วก็เหวี่ยงรอลลินส์ลงไปอัดเคนอีก ก่อนที่แอมโบรสจะรีบหนีไป ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2014)นั้นรอลลินส์เป็นฝ่ายชนะจากการช่วยเหลือของเคนที่เล่นงานแอมโบรส ในแบทเทิลกราวด์ (2014)แพ้รอลลินส์โดยการปรับ เพราะถูกไล่ออกจากสนามหลังจากทำร้ายรอลลินส์ ในซัมเมอร์สแลม (2014)แพ้รอลลินส์ในลัมเบอร์แจ็กโดยมีนักมวยปล้ำอยู่รอบเวที ในรอว์คืนต่อมาทั้งคู่ได้รีแมตช์กันแบบจับกดที่ไหนก็ได้ โดยแอมโบรสถูกรอลลินส์กระโดดเหยียบศีรษะ Curb Stomp อัดกับก้อนอิฐจนแพ้น็อก ทำให้ต้องถูกหามขึ้นเปลส่งโรงพยาบาล ซึ่งเป็นบทให้แอมโบรสต้องหายจากการปล้ำเพื่อไปแสดงภาพยนตร์ Lockdown

แอมโบรสได้กลับมาล้างแค้นรอลลินส์ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2014) ในรอว์ 13 ตุลาคม ได้เอาชนะจอห์น ซีนาคว้าสัญญาที่อยู่บนยอดเสาไปเจอกับรอลลินส์ในกรงเหล็กเฮลอินเอเซล (2014)แต่แอมโบรสแพ้จากการก่อกวนของเบรย์ ไวแอ็ตต์ ทำให้เจอกันในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2014) แต่แอมโบรสแพ้ฟาล์วเพราะใช้เก้าอี้ ในทีแอลซี (2014)ได้รีแมตช์กันในรูปแบบ TLC โดยเบรย์ชนะไปได้ ในรอว์ 19 มกราคม ได้เอาชนะแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล แบด นิวส์ บาร์เร็ตต์ ทำให้ได้สิทธิ์ชิงแชมป์ในฟาสต์เลน (2015) ผลปรากฏว่าแอมโบรสถูกปรับแพ้ฟาล์ว ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 31ได้เข้าร่วมแมตช์ไต่บันไดชิงแชมป์อินเตอร์ แต่ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้ ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2015)ชนะฮาร์เปอร์ไปได้แบบชิคาโกสตรีต์ไฟต์ เป็นชัยชนะครั้งแรกในศึกใหญ่หลังจากแพ้ติดต่อกันถึง 9 ศึก ในเพย์แบ็ก (2015)แอมโบรสได้สิทธิ์ชิงแชมป์โลก 4 เส้ากับรอลลินส์(แชมป์), แรนดี ออร์ตัน และโรแมน เรนส์ แต่ไม่ได้แชมป์ ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2015)ได้ชิงแชมป์โลกกับรอลลินส์ แต่แอมโบรสชนะฟาล์วเพราะรอลลินส์ดึงกรรมการมาป้องกันตัว ทำให้แอมโบรสอัดโดนกรรมการ หลังแมตช์ถูกออธอริตีรุมทำร้าย แต่เรนส์ออกมาช่วย และแอมโบรสก็ขโมยเข็มขัดไป ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2015)ได้รีแมตช์กับรอลลินส์แบบไต่บันได แต่ไม่ได้แชมป์ ในซัมเมอร์สแลม (2015)ได้ร่วมทีมกับเรนส์ชนะเบรย์และฮาร์เปอร์ไปได้ คืนต่อมาไวแอ็ตต์แฟมิลีได้เปิดตัวสมาชิกใหม่อย่างบรอน สโตรว์แมน ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2015)แอมโบรสกับเรนส์ได้ปล้ำแท็กทีม 6 คนเจอกับไวแอ็ตต์แฟมิลี โดยคริส เจริโคได้มาร่วมทีมเป็นคนที่สามแต่ก็แพ้
[thumb|180px|[แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลในเดือนธันวาคม 2016]]
ในเดือนพฤศจิกายน รอลลินส์ได้รับบาดเจ็บและต้องสละแชมป์โลก ทำให้มีการจัดทัวร์นาเมนต์หาแชมป์คนใหม่ แอมโบรสได้เข้าร่วมและสามารถผ่านเข้ารอบมาได้โดยชนะไทเลอร์ บรีซ, ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ และเควิน โอเวนส์ แต่ก็แพ้ให้โรแมน เรนส์ในรอบชิงที่เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2015) ในทีแอลซี (2015)แอมโบรสได้คว้าแชมป์อินเตอร์สมัยแรกจากโอเวนส์ ในรอยัลรัมเบิล (2016)ป้องกันแชมป์กับโอเวนส์ไว้ได้แบบลาสแมนสแตนดิ้ง คืนเดียวกันได้เป็นรองผู้ชนะรอยัลรัมเบิลชิงแชมป์โลกโดยทริปเปิลเอชคว้าแชมป์ไปได้ ในรอว์คืนต่อมา สเตฟานีได้ประกาศจัดแมตช์สามเส้าระหว่าง แอมโบรส, โรแมน เรนส์ และบร็อก เลสเนอร์ในฟาสต์เลน (2016)เพื่อหาผู้ท้าชิงแชมป์กับทริปเปิลเอชในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 32 โดยก่อนฟาสต์เลนในรอว์ 15 กุมภาพันธ์ แอมโบรสเสียแชมป์อินเตอร์คืนให้เควิน โอเวนส์ในแมตช์ 5 เส้า (Fatal 5-Way) ในฟาสต์เลนไม่สามารถคว้าสิทธิ์ผู้ท้าชิงอันดับ 1 ได้ ในรอว์วันต่อมาแอมโบรสได้ถูกเลสเนอร์ลอบทำร้าย ก่อนประกาศท้าเจอเลสเนอร์แบบสตรีตไฟต์ไม่มีกฏกติกาในเรสเซิลเมเนีย ในโรดบล็อกแพ้ทริปเปิลเอชในการชิงแชมป์โลก ในเรสเซิลเมเนียแพ้เลสเนอร์

ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2016)ได้คว้ากระเป๋าสิทธิ์ชิงแชมป์โลก และใช้สิทธิ์ได้แชมป์สมัยแรกจากรอลลินส์ที่เพิ่งได้จากเรนส์ คืนต่อมาเขาได้ประกาศเจอทั้งรอลลินส์และเรนส์ชิงแชมป์สามเส้าในแบทเทิลกราวด์ (2016) 19 กรกฎาคม แอมโบรสได้ถูกดราฟท์ไปสแมคดาวน์ในฐานะแชมป์ WWE ในแบทเทิลกราวด์ป้องกันแชมป์ไว้ได้ ในซัมเมอร์สแลม (2016)ป้องกันแชมป์กับดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ไว้ได้ ในแบ็กแลช (2016)เสียแชมป์ให้เอเจ สไตส์ ในสแมคดาวน์ 3 มกราคม 2017 ได้คว้าแชมป์อินเตอร์สมัยที่2จากเดอะมิซ ในรอยัลรัมเบิล (2017)ได้ร่วมเป็นลำดับที่12 ซึ่งอยู่นานเกือบ 27 นาทีก่อนถูกบร็อก เลสเนอร์เหวี่ยงออก ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 33ป้องกันแชมป์ได้จากแบรอน คอร์บิน 10 เมษายน 2017 แอมโบรสได้ย้ายมาสังกัดรอว์ในฐานะแชมป์อินเตอร์ ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2017)เสียแชมป์คืนให้เดอะมิซ ในซัมเมอร์สแลม (2017)ได้ร่วมทีมกับรอลลินส์คว้าแชมป์รอว์แท็กทีม WWEจากซีซาโรและเชมัส ทำให้แอมโบรสเป็นสมาชิกเดอะชีลด์คนแรกที่ได้แชมป์แกรนด์สแลมและแชมป์ทริปเปิลคราวน์ของWWE ก่อนเสียแชมป์คืนให้ซีซาโรและเชมัส ในปลายปี 2017 แอมโบรสได้รับบาดเจ็บที่ไทรเซบทำให้ต้องพักหลายเดือน

หลังจากพักรักษาตัวไป 8 เดือนแอมโบรสก็ได้กลับมาช่วยเพื่อนอย่างเซท รอลลินส์จนคว้าแชมป์อินเตอร์จากดอล์ฟ ซิกก์เลอร์(พร้อมดรูว์ แม็กอินไทร์)ได้ในซัมเมอร์สแลม (2018) ในรอว์วันต่อมาแอมโบรสกับรอลลินส์ได้แต่งชุดเดอะชีลด์ออกมาช่วยเรนส์ที่เป็นแชมป์ยูนิเวอร์แซลจากการแคชอินกระเป๋าของบรอน สโตรว์แมนเป็นการรวมกลุ่มเดอะชีลด์อีกครั้ง ในรอว์ 22 ตุลาคม แอมโบรสกับรอลลินส์ได้คว้าแชมป์รอว์แท็กทีมร่วมกันอีกครั้งก่อนที่จะหักหลังรอลลินส์และกลายเป็นฝ่ายอธรรม และคว้าแชมป์อินเตอร์ได้จากรอลลินส์เป็นสมัยที่ 3 ก่อนเสียให้บ็อบบี แลชลีย์ ในฟาสต์เลน 2019 เดอะชีลด์ได้รวมทีมกันอีกครั้งเอาชนะแบรอน คอร์บิน, บ็อบบี แลชลีย์ และดรูว์ แม็กอินไทร์ไปได้ ในรายการพิเศษ The Shield's Final Chapter เดอะชีลด์รวมทีมกันเป็นครั้งสุดท้ายสามารถเอาชนะคอร์บิน, ดรูว์ และแลชลีย์ไปได้อีกครั้ง ในเดือนเมษายน 2019 แอมโบรสได้หมดสัญญาและลาออกจาก WWE

### ออลอีลีตเรสต์ลิงและสมาคมอื่น
วันที่ 1 พฤษภาคม 2019 หลังออกจาก WWE ได้มีวิดิโอโปรโมตว่าจอน ม็อกซ์ลีย์จะกลับมาปล้ำในสมาคมอิสระ ต่อมาเขาได้เซ็นสัญญากับสมาคม All Elite Wrestling (AEW) โดยใช้นาม Jon Moxley ในศึก Best Of The Super Jr. ของ NJPW วันที่ 5 มิถุนายน 2019 Mox สามารถคว้าแชมป์ IWGP United States Championship เป็นเส้นแรกใน NJPW ในศึก Revolution ของ AEW 29 กุมภาพันธ์ 2020 Mox สามารถคว้าแชมป์โลก AEW จากคริส เจริโคได้สำเร็จ และยังได้คว้าแชมป์โลกของสมาคม GCW อีกด้วย ในศึก AEW×NJPW: Forbidden Door 26 มิถุนายน 2022 Mox เอาชนะ Hiroshi Tanahashi สามารถคว้าแชมป์โลกเฉพาะกาลของ AEW ได้สำเร็จ ใน AEW Dynamite 24 สิงหาคม 2022 Mox สามารถเอาชนะแชมป์โลก AEW ตัวจริงอย่างซีเอ็มพังก์ไปได้ทำให้ Mox เป็นแชมป์โลก AEW อย่างเป็นทางการสมัยที่ 2 ก่อนเสียคืนให้พังก์ใน All Out  และคว้ากลับมาได้อีกครั้งเป็นสมัยที่ 3 ทำให้เป็นคนแรกที่คว้าแชมป์โลกของ AEW ถึง 3 สมัย ก่อนเสียให้ MJF ใน AEW Full Gear 2022 ในศึก All Out 2023 สามารถคว้าแชมป์อินเตอร์เนชันแนล AEW สมัยแรกได้จากออเรนจ์ แคสซิดี ก่อนเสียให้ Rey Fénix ในรายการ AEW Dynamite Grand Slam หลังครองได้เพียง 17 วัน ในศึก Windy City Riot เขาสามารถคว้าแชมป์โลก IWGP ได้จากเท็ตสึยะ ไนโตะทำให้เป็นคนแรกที่คว้าแชมป์โลกได้ทั้ง 3 สมาคม WWE, AEW และ NJPW ในศึก WrestleDream 2024 ม็อกสามารถคว้าแชมป์โลก AEW ได้จากไบรอัน แดเนียลสันเป็นสมัยที่ 4 ก่อนเสียแชมป์ให้อดัม เพจใน All In: Texas 2025

## ผลงานแสดง

## ชีวิตส่วนตัว
เขาอาศัยอยู่ในลาสเวกัสเนวาดา เขาเป็นแฟนตัวยงของบ้านซินซินนาติกาลส์และฟิลาเดลเฟียใบปลิว เขาเป็นที่รู้จักในนามของบุคคลที่มีความเป็นส่วนตัวอย่างมากและไม่ได้ใช้สื่อสังคมออนไลน์ในปี 2014 "ผมไม่รู้สึกว่าจำเป็นต้องเปิดตัวด้วยความคิดของทุกคนในโลกด้วยโทรศัพท์หรือคอมพิวเตอร์ การเชื่อมต่อกับทุกคนในระดับผิวเผินเช่นนั้นไม่จริงสำหรับฉัน" ในปี 2015 เขากล่าวว่า "ฉันพยายามทำให้ตัวเองปิดตัวออกจากโลกเพราะมีบางสิ่งแปลกๆ ออกไป"

ตั้งแต่ปี 2013 เขาได้มีความสัมพันธ์กับเรเน พาเกตต์(เรเน ยังในWWE) เมื่อวันที่ 12 เมษายน 2017 เรเนประกาศในทวิตเตอร์ว่าตอนนี้เธอแต่งงานกับดีนแล้ว พวกเขาได้แต่งงานกันอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 9 เมษายน 2017 และมีลูกคนแรกในเดือนพฤศจิกายน 2020

เพื่อให้ใกล้ชิดกับแพทย์ที่แนะนำมากขึ้นในระหว่างที่เขาฟื้นตัวจากแขนที่ได้รับบาดเจ็บในปี 2018 เขาอาศัยอยู่ช่วงระยะเวลาหนึ่งในเมืองเบอร์มิงแฮม รัฐแอละแบมา ซึ่งเขาได้ทำสัญญากับ MRSA ที่แขนของเขา ในเวลาต่อมาเขาบอกว่าการติดเชื้อเกือบจะฆ่าเขาแล้ว ในเดือนพฤศจิกายน 2021 ตามคำร้องขอของเขา โทนี่ ข่านประกาศว่า เขาได้เข้ารับการบำบัดเพื่อแก้ไขปัญหาโรคพิษสุราเรื้อรัง เขากลับมาเล่นมวยปล้ำอีกสามเดือนต่อมา

เขาเริ่มเรียนศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสานในปี 2019 จากบทบาทของเขาในภาพยนตร์เรื่อง Cagefighter: Worlds Collide (2020) หลังจากที่เขาถ่ายทำเสร็จแล้ว เขายังคงฝึก MMA ต่อไปที่ Xtreme Couture ซึ่งรวมถึงการฝึกกับ Randy Couture ด้วยตัวเองด้วย เขาลงแข่งขันที่ NAGA Cincinnati Grappling Championships เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2023 โดยชนะประเภทชาย no-gi ผู้เริ่มต้น/รุ่นซูเปอร์เฮฟวี่เวท/รุ่นอายุ 30+ โดยการเอาชนะ Chris Sailor ซึ่งเป็นผู้เข้าแข่งขันเพียงคนเดียวในกลุ่มนั้น ในงานเดียวกัน เขาลงแข่งขันในประเภท no-gi ผู้เริ่มต้น/รุ่นน้ำหนักสัมบูรณ์ของผู้ชาย โดยเอาชนะเซเลอร์อีกครั้งในรอบแรกก่อนที่จะแพ้ด้วยการยอมแพ้ในรอบที่สอง เขากลับมาแข่งขันในรายการ Twisted Tournament: Cincinnati เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม เข้าสู่ดิวิชั่น 2 อีกครั้ง แต่แพ้การแข่งขันทั้งหมด

## ผลงานแชมป์ความสำเร็จ
### มวยปล้ำอาชีพ

* **[[All Elite Wrestling]]** 
** AEW World Championship (4 times) 
** AEW Interim World Championship (1 time) 
** AEW Continental Championship (1 time)
** AEW International Championship (1 time)
** AEW World Championship #1 Contender Tournament (2020)
**AEW Interim World Championship Eliminator Series (2022)
**AEW Grand Slam Tournament of Champions (2022)
**Continental Classic (2025)
* **[[Combat Zone Wrestling]]**
** CZW World Heavyweight Championship (2 times)
* **[[Full Impact Pro]]**
** FIP World Heavyweight Championship (1 time)
* **[[Game Changer Wrestling]]**
** GCW World Championship (1 time)
* **[[Heartland Wrestling Association]]**
** HWA Heavyweight Championship (3 times)
** HWA Tag Team Championship (5 times) – with Jimmy Turner (1), Ric Byrne (1), Cody Hawk (1) and King Vu (2)
** Drake Younger Invitational Tournament (2009)
* **Mad-Pro Wrestling**
** MPW Heavyweight Championship (1 time)
** MPW Tag Team Championship (1 times) – with Dustin Rayz
* **Insanity Pro Wrestling**
** IPW World Heavyweight Championship (2 times)
** IPW Mid-American Championship (1 time)
* **[[International Wrestling Association (Puerto Rico)|International Wrestling Association]]**
** IWA Tag Team Championship (1 time) – with Hade Vansen
* **[[New Japan Pro-Wrestling]]**
** IWGP World Heavyweight Championship (1 time)
** IWGP United States Heavyweight Championship (2 times)
* ***[[New York Post]]***
** Male Wrestler of the Year (2022)
* ***[[Pro Wrestling Illustrated]]***
** Feud of the Year (2014) 
** Most Popular Wrestler of the Year (2014, 2015, 2022)
** Inspirational Wrestler of the Year (2022)
** Wrestler of the Year (2020)
** Ranked No. 1 of the top 500 singles wrestlers in the *[[Pro Wrestling Illustrated#PWI 500|PWI 500]]* in 2020
* ***[[Rolling Stone]]***
** Best Briefly Resuscitated Storyline (2015) 
** Most Likeable Loose Cannon (2014)
* ***[[Sports Illustrated]]***
** Male Wrestler of the Year (2019)
** Ranked No. 2 of the top 10 wrestlers in 2022
**Rivalry of the Year (2025)  
* **[[Westside Xtreme Wrestling]]**
** wXw World Tag Team Championship (1 time) – with Sami Callihan
** wXw World Tag Team Title Tournament (2009) with Sami Callihan 
* ***[[Wrestling Observer Newsletter]]***
** Best Brawler (2020–2023)
** Best Pro Wrestling Book (2021) 
** Feud of the Year (2020) 
** Shad Gaspard/Jon Huber Memorial Award (2021)
** United States/Canada MVP (2020, 2022)
** Wrestler of the Year (2020, 2022)
** Worst Feud of the Year (2013) – 
* **[[WWE]]**
** WWE Championship (1 time)
** WWE Intercontinental Championship (3 times)
** WWE United States Championship (1 time)
** WWE Raw Tag Team Championship (2 times) – with Seth Rollins
** 27th Triple Crown Champion
** Eighth Grand Slam Champion (under current format; 16th overall)
** Money in the Bank (2016)
** Slammy Award (5 times)
*** Breakout Star of the Year (2013, 2014) – 
*** Faction of the Year (2013, 2014) – 
*** Trending Now (Hashtag) of the Year (2013) – 
** WWE Year-End Awards (2 times)
*** Best Reunion (2018) – 
*** Return of the Year (2018)

### การปล้ำจับล็อก
***[[North American Grappling Association]]**
**NAGA Cincinnati Grappling Championship Gold Medalist - Men No-Gi / Beginner / 225 - 249.9 (Super Heavy Weight) / Master (30+)

## หมายเหตุ

## อ้างอิง




## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:รายชื่อสมาชิกของดิออธอริตี (มวยปล้ำอาชีพ)
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพจากรัฐโอไฮโอ