เรือบรรทุกเครื่องบินชานตง

***ซานตง*** (**17**; ) เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน (PLAN) ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ที่ปล่อยลงน้ำเมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 2017 มันเป็นเรือบรรทุกเครื่องบินลำแรกที่สร้างภายในประเทศจีน และเป็นลำที่สองในกองเรือต่อจากเรือบรรทุกเครื่องบินเหลียวหนิง ซึ่งเป็นต้นแบบของเรือลำนี้ เดิมที คาดว่าเรือลำนี้จะได้รับการกำหนดเป็น **Type 001A** แต่ได้รับการยืนยันเป็น **Type 002** ในพิธีเข้าประจำการ

## การก่อสร้าง
	เรือบรรทุกเครื่องบินซานตง ถูกสร้างขึ้นโดยบริษัทต่อเรือต้าเหลียน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งขององค์กรความร่วมมือการก่อสร้างเรือของรัฐบาลจีน ซึ่งตั้งอยู่ในต้าเหลียน ในเมืองเหลียวหนิง โดยเริ่มก่อสร้างขึ้นในปี 2556 และได้ปล่อยลงน้ำในต้นปี 2558 

	ในระหว่างการก่อสร้างรัฐบาลจีนไม่ได้ประกาศแผนการสร้างเรือลำนี้ต่อสาธารณชน เรื่องการก่อสร้างและภาพการก่อสร้างถูกเผยให้เห็นผ่านภาพถ่ายทางอากาศหลายภาพในห้วงเวลานั้น จนในที่สุดรัฐบาลจีนถึงได้ยอมรับการมีอยู่ของเรือบรรทุกเครื่องบินลำใหม่ของรัฐบาลจีนในปี 2558

	ในช่วงปี 2559-2561 โครงสร้างของเรือลำนี้คืบหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว มีการติดตั้งระบบต่างๆ เข้าไปบนตัวเรือเพื่อให้เรือลำนี้เป็นเรือที่ครบครันด้วยอาวุธทันสมัย และมีการทดลองการเดินเรืออยู่บ่อยครั้ง คาดการณ์กันว่า เรือลำนี้สามารถสร้างเสร็จได้เร็วกว่ากำหนด และเข้าประจำการได้ในปี 2563 โดยจะเป็นเรือบรรทุกเครื่องบิน Type 002 ที่เข้าประจำการในฐานะเรือรบที่เพิ่มขีดความสามารถของกองเรือจีน

	ในที่สุดเรือลำนี้ก็สร้างเสร็จและทำพิธีเปิดเรือในปี 2562 ประธานาธิบดีสี จิ้นผิง ได้ตั้งชื่อเรือลำนี้ว่าซานตง 

## การออกแบบ

	การออกแบบเรือบรรทุกเครื่องบินลำนี้มีพื้นฐานมาจากเรือบรรทุกเครื่องบินลำแรกอย่าง *[[เรือบรรทุกเครื่องบินเหลียวหนิง]]* ซึ่งตัวเรือเดิมสร้างขึ้นจากโครงเรือที่ยังสร้างไม่เสร็จของเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นคุซเนตซอฟของสหภาพโซเวียต ตัวเรือยังคงใช้ทางวิ่งแบบสกีจัมพ์ ซึ่งเป็นข้อจำกัดให้ฝูงบินประจำเรือสามารถใช้งานได้เพียงเฮลิคอปเตอร์และเครื่องบินขับไล่ Shenyang J-15 ของกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีนเท่านั้น ระบบขับเคลื่อนใช้หม้อไอน้ำที่เผาไหม้น้ำมันเชื้อเพลิงแบบดั้งเดิม ขับเคลื่อนด้วยกังหันไอน้ำจำนวน 8 ชุด ซึ่งพัฒนามาจากแบบที่ออกแบบโดยโซเวียตและติดตั้งอยู่บนเรือบรรทุกเครื่องบินเหลียวหนิง ตัวเรือมีความยาวประมาณ 305 เมตร (1,001 ฟุต) ระวางขับน้ำประมาณ 55,000 เมตริกตัน (54,000 ลองตัน) และเมื่อบรรทุกเต็มที่จะอยู่ที่ราว 66,000–70,000 ตัน (65,000–69,000 ลองตัน) 

	แม้ว่าโดยภาพรวมจะมีลักษณะคล้ายกับเรือเหลียวหนิง แต่รายละเอียดการออกแบบของ ซานตง ได้รับการปรับเปลี่ยนอย่างมาก โดยให้ความสำคัญกับการปฏิบัติการทางอากาศมากขึ้น พื้นที่ไซโลอันเป็นโรงเก็บเครื่องบินใต้ฐานปล่อยเครื่องบิน อันอยู่ใต้ดาดฟ้าบินด้านหน้าและเป็นส่วนหนึ่งของการออกแบบดั้งเดิมของเรือชั้นคุซเนตซอฟ ถูกปรับเปลี่ยนเป็นโรงเก็บอากาศยานทั้งหมด มุมของสกีจัมพ์เองก็ถูกปรับจาก 14.0° เป็น 12.0° ซึ่งเป็นมุมที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการปล่อยเครื่องบินขับไล่ Shenyang J-15 ขึ้นบิน โครงสร้างเกาะเรือมีขนาดเล็กลงประมาณ 10% และมีการขยายด้านข้างเรือบริเวณด้านท้ายกราบขวา ทำให้มีพื้นที่รองรับอากาศยานและเฮลิคอปเตอร์เพิ่มขึ้นได้สูงสุดอีกแปดลำ นอกจากนี้ยังมีการเสริมตัวรันเวย์บนดาดฟ้าเรือให้แข็งแรงขึ้น เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการปฏิบัติการบิน

	แล้วก็ในเรือลำนี้ ใช้ระบบปล่อยและรับอากาศยานด้วยการขึ้นบินระยะสั้นและการลงจอดด้วยสลิงกั้น STOBAR ซึ่งเป็นระบบที่เรียบง่ายและใช้งานได้ดีในเรือทั่วไป

 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Varyag article on sinodefence.com
*Actual physical location in the World
*Satellite Photo of Varyag in in Dalian, China from Google Maps
* ริก้า - สาวร่างยักษ์ผู้น่าสงสาร

หมวดหมู่:เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นอัดมีรัลคุซเนซอฟ
หมวดหมู่:เรือในสังกัดกองทัพเรือสาธารณรัฐประชาชนจีน
หมวดหมู่:เรือบรรทุกอากาศยาน
หมวดหมู่:เรือบรรทุกอากาศยานของกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชน
หมวดหมู่:เรือที่ต่อในจีน