การออกเสียงคำว่า GIF

[thumb|สไลด์ของ[Steve Wilhite|สตีฟ วิลไฮต์ ในงานมอบรางวัลเวบบี 2013 เขียนว่า "มันออกเสียงว่า 'จิฟ' ไม่ใช่ 'กิฟ]]

**การออกเสียงคำว่า ** ซึ่งเป็นคำย่อของวลีภาษาอังกฤษว่า  ('รูปแบบสับเปลี่ยนภาพกราฟิกส์') เป็นประเด็นโต้แย้งกันมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 ในภาษาอังกฤษนิยมออกเสียงคำย่อนี้เป็นคำพยางค์เดียวว่า  (เสียงคล้าย *กิฟ*, ) ด้วยเสียง ''g'' หนัก (เสียงคล้ายเสียงของ "ก") และ  (เสียงคล้าย *จิฟ*, ) ด้วยเสียง ''g'' เบา (เสียงคล้ายเสียงของ "จ") การออกเสียงทั้งสองแบบต่างกันที่หน่วยเสียงที่เขียนแทนด้วยอักษร  ที่มาของข้อถกเถียงมาจากข้อเท็จจริงว่าในภาษาอังกฤษไม่มีกฎกลางสำหรับการออกเสียงลำดับอักษร 

บุคคลสาธารณะและสถาบันจำนวนมากได้ออกมาแสดงจุดยืนของตนในประเด็นโต้แย้งเกี่ยวกับการออกเสียงคำว่า  เช่น สตีฟ วิลไฮต์ ผู้คิดค้นรูปแบบไฟล์ภาพนี้ เคยกล่าวสุนทรพจน์ที่งานมอบรางวัลเวบบี 2013 โดยโต้แย้งว่าการออกเสียงอักษร  ในคำนี้เป็น  เบา (เสียงคล้ายเสียงของ "จ") คือการออกเสียงที่ถูกต้อง ในขณะที่คนอื่น ๆ ชี้ว่าอักษร  ในคำนี้มีที่มาจากคำว่า  (เสียงคล้าย *แกรฟิกส์*) ซึ่งออกเสียงอักษร  เป็น  หนัก (เสียงคล้ายเสียงของ "ก") จึงควรออกเสียงอักษร  ในคำนี้เป็น  หนัก ตามไปด้วย

แม้ว่าความถี่ของการออกเสียงแต่ละแบบจะแตกต่างกันไปตามภูมิภาค แต่ผลการสำรวจโดยทั่วไปแสดงให้เห็นว่าการออกเสียงอักษร  ในคำว่า  เป็น  หนัก เป็นที่แพร่หลายมากกว่าในภาษาอังกฤษ ยิ่งไปกว่านั้น ผู้พูดภาษาอังกฤษบางคนยังอ่านออกเสียงคำย่อนี้แบบเรียงตัวอักษรว่า  (เสียงคล้าย *จีไอเอฟ*, ) พจนานุกรมภาษาอังกฤษโดยทั่วไปยอมรับการออกเสียงทั้งสองแบบหลัก และการวิเคราะห์ทางภาษาศาสตร์ไม่พบว่ามีการออกเสียงแบบใดที่มีความได้เปรียบทางสถิติอย่างเด่นชัด เมื่อพิจารณาจากความถี่ของรูปแบบการออกเสียงคำที่คล้ายกันในภาษาอังกฤษ นอกจากนี้ การออกเสียงคำว่า  ยังอาจแตกต่างกันไปในภาษาอื่น ๆ นอกเหนือจากภาษาอังกฤษเช่นกัน

## ภูมิหลัง
รูปแบบสับเปลี่ยนภาพกราฟิกส์ (; ) เป็นรูปแบบไฟล์ภาพที่ได้รับการพัฒนาขึ้นใน ค.ศ. 1987 โดยสตีฟ วิลไฮต์ ที่คอมพิวเซิร์ฟ ผู้ให้บริการออนไลน์สัญชาติอเมริกัน ไฟล์สกุลนี้เป็นที่นิยมใช้เพื่อแสดงภาพเคลื่อนไหวที่มีขนาดสั้นและวนซ้ำ คำย่อ  ซึ่งโดยทั่วไปนิยมออกเสียงเป็นคำพยางค์เดียวกลายเป็นประเด็นถกเถียงว่าควรออกเสียงพยัญชนะต้นคำอย่างไร บางคนออกเสียงคำนี้โดยใช้เสียง ''g'' หนัก (เสียงคล้ายเสียงของ "ก") เป็น  (เสียงคล้าย *กิฟ*, ) ในขณะที่คนอื่น ๆ ออกเสียงคำนี้โดยใช้เสียง ''g'' เบา (เสียงคล้ายเสียงของ "จ") เป็น  (เสียงคล้าย *จิฟ*, ) ผู้พูดส่วนน้อยกลุ่มหนึ่งอ่านออกเสียงคำย่อนี้แบบเรียงตัวอักษร จึงเกิดเป็นคำอ่านว่า  (เสียงคล้าย *จีไอเอฟ*, )

วิลไฮต์และทีมงานที่พัฒนารูปแบบไฟล์ภาพนี้ระบุไว้ในข้อกำหนดทางเทคนิคว่าคำย่อนี้ให้ออกเสียงด้วย  เบา ในข้อกำหนดดังกล่าว ทีมงานเขียนหัวข้อคำถามหนึ่งไว้ว่า "โปรแกรมเมอร์ที่ช่างเลือก เลือก [การออกเสียงว่า] "กิฟ" หรือ "จิฟ"?" ซึ่งเป็นการล้อคำขวัญโฆษณาสินค้าของบริษัทเนยถั่วจิฟที่ว่า "คุณแม่ที่ช่างเลือก เลือกจิฟ" เอบีซีนิวส์ระบุว่าการถกเถียงเรื่องการออกเสียงคำนี้สามารถสืบย้อนไปได้ถึง ค.ศ. 1994 ที่ซึ่งผู้แต่งสารานุกรมรูปแบบไฟล์ภาพเล่มหนึ่งระบุว่า ดูเหมือนว่า "คนส่วนใหญ่" จะนิยมออกเสียง  ในคำนี้เป็น  หนัก มากกว่า  เบา (ซึ่งตัวเขาเองนิยม)

### ในภาษาอื่น ๆ
ในภาษาฝรั่งเศสมีแนวโน้มที่จะออกเสียงคำว่า  เป็น  (เสียงคล้าย *ชิฟ*) โดยใช้เสียงเสียดแทรก หลังปุ่มเหงือก ก้อง  (เสียงคล้ายเสียงของ "ช") อย่าง  ในคำว่า  (เสียงคล้าย *ชัว*) ในภาษาฝรั่งเศส หรืออย่าง  ในคำว่า  (เสียงคล้าย *เมชเชอร์*) และ  (เสียงคล้าย *วิชชัน*) ในภาษาอังกฤษ แม้ว่าจะมีแนวโน้มที่จะคงเสียง [] (ซึ่งไม่ปรากฏในวงศัพท์ฝรั่งเศสดั้งเดิม) ไว้ในคำยืมจากภาษาอังกฤษ (เช่น ; เสียงคล้าย *จีน*) ก็ตาม บางภาษาไม่มีเสียง  หนัก หรือไม่มีเสียง  เบา ในระบบเสียงของตน เช่น ภาษาสเปนและภาษาฟินแลนด์ไม่มีเสียง  ในวงศัพท์ดั้งเดิม ภาษาอาหรับถิ่นหลายภาษาไม่มีเสียง  ในขณะที่ภาษาไทยไม่มีทั้งเสียง ,  และ  เป็นต้น ในภาษานอร์เวย์ อักษร  ในคำว่า  ออกเสียงเป็น  หนัก () ซึ่งต่างกับการออกเสียงลำดับอักษร  ในคำนอร์เวย์ดั้งเดิมเป็นเสียงเปิด เพดานแข็ง ก้อง  อย่าง  ในคำว่า  (เสียงคล้าย *เยส*) ในภาษาอังกฤษ

## การวิเคราะห์ข้อถกเถียง
### สาเหตุ
ในภาษาอังกฤษ ข้อถกเถียงทางภาษาศาสตร์นี้ส่วนหนึ่งเกิดขึ้นจากข้อเท็จจริงที่ว่าไม่มีกฎกลางว่า ลำดับอักษร  จะต้องออกเสียงเช่นไร โดยที่เสียง  หนัก ปรากฏในคำเช่น  และเสียง  เบา ปรากฏในคำเช่น  (เสียงคล้าย *จิน*) เป็นต้น ในภาษาอังกฤษเก่า อักษร  อาจออกเสียงเป็นเสียง  เบา หรืออาจออกเสียงเป็นเสียง  (ที่เป็นพยัญชนะ) และเมื่อภาษาอังกฤษรับเสียง  หนัก เพิ่มเข้ามาในภายหลัง การออกเสียง  ทั้งแบบเบาและแบบหนักก็ยังปรากฏต่อไปในบริบทที่ซึ่ง  นำหน้า 

การวิเคราะห์คำจำนวน 269 คำ โดยไมเคิล ดาว () นักภาษาศาสตร์ชาวอเมริกัน พบว่าแนวโน้มการออกเสียง  หนัก หรือ  เบา เมื่อพิจารณาจากคำภาษาอังกฤษอื่น ๆ มีผลลัพธ์เกือบเท่ากัน กระนั้น ผลการวิเคราะห์อาจแตกต่างไปบ้างขึ้นอยู่กับกรอบค่าที่ใช้ในการวิเคราะห์ ในบรรดาคำ 105 คำที่มี  อยู่ในตำแหน่งใดตำแหน่งหนึ่งของคำนั้น มี 68 คำที่ออกเสียง  เบา ในขณะที่มีเพียง 37 คำที่ออกเสียง  หนัก อย่างไรก็ตาม พบว่าคำที่ออกเสียง  หนัก ปรากฏบ่อยกว่าอย่างมีนัยสำคัญในภาษาอังกฤษที่ใช้ในชีวิตประจำวัน โดยคำที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักอย่าง  (เสียงคล้าย *ฟลิบเบอร์ทิจิบบิต*) และ  (เสียงคล้าย *เทอร์จิเวอร์เซต*) ซึ่งออกเสียง  เบา นั้นมีรวมอยู่ในรายการคำ 68 คำที่ออกเสียง  เบา เมื่อนำความชุกของคำแต่ละคำเข้ามาพิจารณาด้วย พบว่าเสียง  หนัก และ  เบา ปรากฏในความถี่เกือบเท่ากันในบรรดาคำที่มี  และไม่พบแนวโน้มที่ชัดเจนไปในทางใดทางหนึ่งเช่นกันไม่ว่าจะพิจารณาเฉพาะคำที่ขึ้นต้นด้วย  หรือพิจารณาเฉพาะคำพยางค์เดียวอย่าง  (เสียงคล้าย *กิฟต์*) และ  (เสียงคล้าย *จิน*) เป็นต้นก็ตาม

เกรตเชิน แม็กคัลล็อก นักภาษาศาสตร์ชาวแคนาดา เสนอทฤษฎีโดยอ้างจากงานของไมเคิล ดาว ว่า ในเมื่อเสียง  หนัก และ  เบา ในบริบทนี้มีการใช้งานในความถี่ที่แทบจะเท่ากัน เมื่อบุคคลหนึ่งพบคำว่า  เป็นครั้งแรก บุคคลนั้นก็จะคาดเดาการออกเสียงในลักษณะคล้ายกับการโยนหัวโยนก้อย โดยการเทียบคำนี้กับคำอื่น ๆ ที่ตนเองได้พบมาในอดีต และเมื่อตัดสินใจได้แล้วว่าจะออกเสียงแบบใด ความคิดนั้นก็จะฝังรากไปเลย แม็กคัลล็อกจึงให้ความเห็นเพิ่มเติมว่า "นี่อาจหมายความว่าเราจะต่อสู้กันในสงครามการออกเสียงคำว่า  ไปอีกหลายชั่วอายุคน"

### ข้อโต้แย้ง
การวิเคราะห์ใน ค.ศ. 2019 โดยมาร์เติน ฟัน เดอร์ เมอเลิน นักภาษาศาสตร์ชาวดัตช์ พบว่าข้อโต้แย้งที่มีผู้ยกมาใช้บ่อยที่สุดในโลกออนไลน์เกี่ยวกับการออกเสียงคำว่า  คือข้อโต้แย้งประเภท "ระบบ" ซึ่งสนับสนุนฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งในการโต้เถียงโดยยืนกรานว่ารูปแบบการออกเสียงควรเป็นผลสืบเนื่องมาจากกฎที่คงเส้นคงวาของภาษา ตัวอย่างหนึ่งของข้อโต้แย้งประเภทนี้คือ "คำย่อตามระบบ" ซึ่งเสนอว่า ในเมื่ออักษร  ในคำว่า  ย่อมาจากคำว่า  เราก็ควรจะออกเสียงอักษรนี้โดยใช้หน่วยเสียงเดียวกัน (กล่าวคือ  หนัก) ข้อโต้แย้งนี้บางครั้งมาพร้อมกับการประชดประชันว่า หากเราต้องออกเสียงคำย่อ  โดยใช้  เบา แล้ว เราก็ควรออกเสียงคำเต็มของมันว่า  (เสียงคล้าย *จแรฟิกส์*) ให้เหมือนกันด้วย ข้อโต้กลับสำหรับข้อโต้แย้งนี้มีอยู่ว่า อักษรในคำย่อไม่จำเป็นต้องออกเสียงเหมือนอักษรในคำรากของมัน เช่น อักษร  ในคำว่า  (ย่อมาจาก ) ออกเสียงเป็น  (เสียง *อู*) แม้ว่าอักษร  ในคำราก  จะออกเสียงเป็น  (เสียงคล้าย *อะ*) ก็ตาม เช่นเดียวกับกรณีคำย่อ  (ย่อมาจาก ) ซึ่งออกเสียงว่า  (เสียงคล้าย *แนซา*, ) และไม่ได้ออกเสียงว่า  (เสียงคล้าย *เนซา*)

อีกตัวอย่างหนึ่งของข้อโต้แย้งประเภท "ระบบ" คือการวิเคราะห์ความถี่ ซึ่งสำรวจว่าคำภาษาอังกฤษอื่น ๆ มีกี่คำที่ออกเสียงโดยใช้  หนัก หรือ  เบา ในสถานการณ์อื่น ๆ ซึ่งคล้ายกับการวิเคราะห์ของไมเคิล ดาว หลังจากที่สตีฟ วิลไฮต์ ประกาศความเห็นของเขาว่าการออกเสียงแบบ  เบา เป็นแบบที่ถูกต้องแบบเดียวเท่านั้น ได้เกิดการพูดคุยอย่างมีนัยสำคัญจากทั้งสองฝ่ายของประเด็นนี้ในสื่อสังคมและสื่อมวลชน เคซี แชน ซึ่งเขียนบทความให้แก่ *[[Gizmodo|กิซโมโด]]* โต้แย้งว่าวิลไฮต์เป็นฝ่ายผิด เนื่องจากเสียง  เบา ที่ตามด้วย  ควรจะสะกดด้วยอักษร  ดังเช่นในคำว่า  (เสียงคล้าย *จิฟฟี*) ในชื่อบริษัทเปลี่ยนถ่ายน้ำมันเครื่อง  (เสียงคล้าย *จิฟฟีลูบ*) และในวลี  (เสียงคล้าย *บีแบ็กอินอะจิฟฟี*) หรือในชื่อบริษัทเนยถั่ว  (เสียงคล้าย *จิฟ*) เป็นต้น

ข้อโต้แย้งที่พบได้บ่อยที่สุดในลำดับถัดมาในการวิเคราะห์ของฟัน เดอร์ เมอเลิน คือข้อโต้แย้งที่อ้างถึงผู้มีอำนาจกำหนด (authority) รายใดรายหนึ่งซึ่งมักจะเป็นวิลไฮต์ในฐานะผู้คิดค้นรูปแบบไฟล์ภาพนี้ หลังจากที่วิลไฮต์ประกาศสนับสนุนการออกเสียงแบบ  เบา หลายคนยอมรับว่าเขาเป็นผู้มีอำนาจกำหนดคำอ่านออกเสียงของคำนี้เนื่องจากเขาเป็นผู้สร้างสรรค์รูปแบบไฟล์ภาพ วิลไฮต์เป็นผู้มีมีสิทธิอำนาจในการกำหนดการออกเสียงคำว่า  ที่ได้รับการอ้างถึงมากที่สุดในการวิเคราะห์ โดยคิดเป็นร้อยละ 65.2 ของบรรดาข้อโต้แย้งที่สนับสนุนการออกเสียงแบบ  เบา โดยอ้างถึงผู้มีสิทธิอำนาจ บางคนซึ่งรวมถึงเคซี แชน อ้างถึงประธานาธิบดีบารัก โอบามา เพื่อสนับสนุนการออกเสียงแบบ  หนัก และคนอื่น ๆ อ้างถึงพจนานุกรมหรือซอฟต์แวร์ผู้ช่วยต่าง ๆ (อย่างซีรีเป็นต้น) ในฐานะผู้มีอำนาจในการกำหนดการออกเสียงคำว่า 

### ผลสำรวจ

การสำรวจซึ่ง *[[Mashable|แมชาเบิล]]* จัดขึ้นใน ค.ศ. 2014 และมีผู้เข้าร่วมตอบมากกว่า 30,000 คนทั่วโลก พบว่าเจ็ดในสิบคนออกเสียงอักษร  ในคำว่า  เป็นเสียง  หนัก การวิเคราะห์ของฟัน เดอร์ เมอเลิน พบว่าร้อยละ 57.2 ของข้อความออนไลน์ที่เขารวบรวมมานั้นสนับสนุนการออกเสียงแบบ  หนัก ในขณะที่ร้อยละ 31.8 พอใจที่จะออกเสียงแบบ  เบา นอกจากนี้ยังพบว่าร้อยละ 8.2 สนับสนุนการออกเสียงทั้งสองแบบ แต่เอียงไปทางแบบ  เบา มากกว่า และร้อยละ 2.8 เลือกออกเสียงคำนี้แบบแยกทีละตัวอักษร

การสำรวจบรรดานักพัฒนาซอฟต์แวร์อย่างไม่เป็นทางการใน *[[Stack Overflow|สแต็กโอเวอร์โฟลว์]]* พบว่าผู้ตอบแบบสำรวจร้อยละ 65.6 เลือกออกเสียงแบบ  หนัก, ร้อยละ 26.3 เลือกออกเสียงแบบ  เบา, ร้อยละ 6 เลือกออกเสียงแบบแยกทีละตัวอักษร และร้อยละ 2 ไม่ได้ออกเสียงหนึ่งในสามแบบข้างต้น อย่างไรก็ตาม บทวิเคราะห์จาก *[[ดิอีโคโนมิสต์]]* โต้แย้งว่าสัดส่วนในผลสำรวจดังกล่าวต่างกันมากเกินจริงเนื่องจากความเอนเอียงในการเลือกตัวอย่าง กล่าวคือ ในขณะที่ประชากรของประเทศที่นิยมใช้เสียง  หนัก มีสัดส่วนคิดเป็นเพียงร้อยละ 45 ของประชากรโลก ผู้ตอบแบบสำรวจจากประเทศเหล่านั้นกลับมีสัดส่วนมากถึงร้อยละ 79 ของกลุ่มตัวอย่างการสำรวจ และเมื่อคำนวณใหม่โดยถ่วงน้ำหนักประชากรของแต่ละประเทศแล้ว สัดส่วนของผู้ออกเสียงแบบ  หนัก ยังคงนำอยู่ แต่ก็นำอยู่ไม่มากที่ร้อยละ 44 ต่อร้อยละ 32 ซึ่งเป็นสัดส่วนของผู้ออกเสียงแบบ  เบา การถ่วงน้ำหนักประชากรยังทำให้สัดส่วนผู้ออกเสียงแบบแยกทีละตัวอักษรเพิ่มขึ้นมาที่ร้อยละ 21 อีกด้วย รูปแบบการออกเสียงแยกทีละตัวอักษรนี้พบได้ทั่วไปในประเทศแถบเอเชีย โดยพบว่าผู้ตอบแบบสำรวจชาวจีนประมาณครึ่งหนึ่ง และผู้ตอบแบบสำรวจชาวเกาหลีใต้ประมาณร้อยละ 70 เลือกออกเสียงแบบนี้ ส่วนประเทศพัฒนาแล้วโดยรวมมีแนวโน้มเลือกออกเสียงแบบ  หนัก มากกว่า

### พจนานุกรม
พจนานุกรมออนไลน์ *[[Dictionary.com|ดิกชันนารีดอตคอม]]* เก็บคำอ่านออกเสียงของคำว่า  ไว้ทั้งแบบ  หนัก และแบบ  เบา โดยให้คำอ่านแบบ  เบา เป็นแบบหลัก ในขณะที่ *พจนานุกรมภาษาอังกฤษแบบอเมริกันของเคมบริดจ์* และ *[[Cambridge Advanced Learner's Dictionary|พจนานุกรมเคมบริดจ์สำหรับผู้เรียนระดับสูง]]* เก็บคำอ่านออกเสียงแบบ  หนัก ไว้เพียงแบบเดียว พจนานุกรมออนไลน์ของเมร์เรียม-เวบสเตอร์ และเล็กซิโกเก็บคำอ่านออกเสียงไว้ทั้งสองแบบ *[[New Oxford American Dictionary|นิวออกซ์เฟิร์ดอเมริกันดิกชันนารี]]* ฉบับปี 2005 เก็บคำอ่านออกเสียงแบบ  เบา ไว้เพียงแบบเดียว ส่วน *[[Oxford Dictionary of English|ออกซ์เฟิร์ดดิกชันนารีออฟอิงกลิช]]* ฉบับปี 2010 เก็บคำอ่านออกเสียงไว้ทั้งสองแบบ แต่เรียงเอาคำอ่านแบบ  เบา ขึ้นก่อน พจนานุกรมภาษาฝรั่งเศส *[[เปอตีรอแบร์]]* และ *[[เปอตีลารุส]]* เก็บคำอ่านออกเสียงไว้เพียงแบบเดียวคือ  (เสียงคล้าย *ชิฟ*) พจนานุกรมภาษานอร์เวย์ของบัณฑิตยสถานนอร์เวย์เก็บคำอ่านออกเสียงแบบ  หนัก ไว้เป็น  (เสียงคล้าย *กิฟฟ์*) หนังสือ *ศัพท์คอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ ฉบับ[[สำนักงานราชบัณฑิตยสภา|ราชบัณฑิตยสถาน]]* ฉบับปี 2006 กำหนดคำทับศัพท์ของคำว่า  ไว้เพียงแบบเดียวคือ "จิฟ" ซึ่งมีที่มาจากคำอ่านออกเสียงแบบ  เบา ในภาษาอังกฤษ

## เหตุการณ์
[thumb|บัญชี[ทัมเบลอร์ของทำเนียบขาวโพสต์อินโฟกราฟิกเชิงขบขันซึ่งระบุว่าควรออกเสียงคำว่า  ด้วยเสียง  หนัก]]
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2013 วิลไฮต์ได้รับรางวัลสาขาความสำเร็จสูงสุดในงานประกาศรางวัลเวบบีซึ่งเชิดชูเกียรติความสำเร็จทางอินเทอร์เน็ต ขณะเขาขึ้นรับรางวัล หน้าจอเหนือเวทีในงานก็แสดงข้อความว่า:
มันออกเสียงว่า"จิฟ"ไม่ใช่ "กิฟ"
"จิฟ" ในที่นี้หมายถึงการออกเสียงแบบ  เบา หลังจากกล่าวสุนทรพจน์แล้ว วิลไฮต์กล่าวกับ *[[เดอะนิวยอร์กไทมส์]]* ว่า "พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด ยอมรับการออกเสียงทั้งสองแบบ พวกเขาเข้าใจผิด มันออกเสียงแบบ  เบา เท่านั้น ... จบนะ"

ผู้เข้าร่วมงานมีปฏิกิริยาตอบรับในทางบวกต่อสุนทรพจน์สั้น ๆ ของวิลไฮต์ แต่กลับเกิดการโต้เถียงขึ้นในโลกออนไลน์ซึ่งมีผู้ใช้บางส่วนแสดงความเห็นต่อต้านรูปแบบการออกเสียงของเขา ฟัน เดอร์ เมอเลิน ตั้งข้อสังเกตว่านี่ "ดูเหมือนจะเป็นคนบัญญัติคำ (หรือคำย่อ ถ้าจะกล่าวให้ถูก) คนแรกที่ให้คำแนะนำเกี่ยวกับการใช้คำที่เขาบัญญัติขึ้นเอง" มีการทวีตมากกว่า 17,000 ครั้งภายหลังการกล่าวสุนทรพจน์ ทำให้ "" กลายเป็นหนึ่งในประเด็นที่กำลังได้รับความนิยมทางทวิตเตอร์ในขณะนั้น และมีการเขียนบทความข่าวถึงเหตุการณ์ครั้งนี้มากกว่า 50 บทความ สามปีถัดมา *[[Columbia Journalism Review|โคลัมเบียเจอร์นัลลิสม์รีวิว]]* ตั้งข้อสังเกตว่าการโต้เถียงในประเด็นนี้ดูเหมือนจะขึ้นสู่จุดสูงสุดร่วมกับเหตุการณ์ดังกล่าว บริษัทเนยถั่วจิฟตอบทวีตหนึ่งซึ่งถามบริษัทรู้สึกอย่างไรหลังได้ฟังสุนทรพจน์ของวิลไฮต์ โดยระบุว่า "พวกเราคลั่งไคล้เขามากเลย!" เจ็ดปีให้หลัง จิฟจัดกิจกรรมเรียกความสนใจร่วมกับกิฟี ฐานข้อมูลไฟล์ภาพเคลื่อนไหวขนาดสั้น ทั้งสองบริษัทออกแถลงการณ์ร่วมโดยโต้แย้งว่าการออกเสียงที่ถูกต้องคือแบบ  หนัก และเปิดตัวเนยถั่วรุ่นผลิตจำกัดจำนวนซึ่งเปลี่ยนตัวสะกดชื่อยี่ห้อบนฉลากจาก  เป็น 

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2013 *เดอะนิวยอร์กไทมส์* ได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์เล็กน้อยทางสื่อสังคมหลังจากเผยแพร่บทความหนึ่งที่ขึ้นต้นว่า " ซึ่งออกเสียงว่าจิฟ เป็นรูปแบบไฟล์ภาพบีบอัดที่คิดค้นขึ้นใน ค.ศ. 1987" บทความนั้นมีลิงก์ไปยังบทความก่อนหน้าของ *เดอะนิวยอร์กไทมส์* ที่มีรายงานเกี่ยวกับสุนทรพจน์ของวิลไฮต์และคำพูดที่เขากล่าวกับหนังสือพิมพ์ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2013 อเล็กซ์ ทริเบก ผู้ดำเนินรายการเกมโชว์ทางโทรทัศน์ *[[Jeopardy!|เจพาร์ดี!]]* ดึงดูดความสนใจจากสื่อหลังจากคำใบ้สุดท้ายในตอนหนึ่งของรายการอ้างถึงความเห็นของวิลไฮต์เกี่ยวกับการออกเสียงคำว่า  ทริเบกอ่านคำตอบของผู้เข้าแข่งขันโดยใช้เสียง  เบา เมื่อคำว่า  ปรากฏเป็นคำตอบที่ถูกต้องของผู้เข้าแข่งขันทั้งสามคน ในอดีต ทริเบกออกเสียงคำนี้แบบเรียงตัวอักษรเพื่อแสดงตัวเป็นกลางในประเด็นโต้เถียงนี้

ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014 บารัก โอบามา ประธานาธิบดีสหรัฐในขณะนั้น ออกความเห็นว่าควรออกเสียงคำย่อนี้ด้วยเสียง  หนัก หลังประเด็นดังกล่าวผุดขึ้นมาระหว่างการสนทนากับเดวิด คาร์ป ผู้ก่อตั้งทัมเบลอร์ ไมลส์ คลี จาก *[[The Daily Dot|เดอะเดลีดอต]]* นำโพสต์หนึ่งที่บัญชีทัมเบลอร์ของทำเนียบขาวลงไว้เมื่อเดือนเมษายนปีก่อนหน้ามาทำให้เป็นจุดสนใจ ในโพสต์ดังกล่าวมีอินโฟกราฟิกเชิงขบขันพร้อมข้อความ "ภาพเคลื่อนไหว  ( หนัก)"

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* 
* 
* 

หมวดหมู่:ข้อโต้เถียงการใช้ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:สัทวิทยาภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมอินเทอร์เน็ต