open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
มิยุ มัตสึกิ

**มิยุ มัตสึกิ** (, 14 กันยายน 1977 – 27 ตุลาคม 2015) เป็นนักพากย์ นักร้อง และนักจัดรายการวิทยุหญิงชาวญี่ปุ่น ชื่อจริงและชื่อเดิมในวงการคือ **มิเอโกะ มัตสึกิ** (松木 美愛子)

เกิดที่เมืองคุเระ จังหวัดฮิโรชิมะ ส่วนสูง 151 ซม. อยู่สังกัด 81 Produce

ผลงานเด่นได้แก่ หอป่วนก๊วนตัวแสบ (ครูโยชิโนยะ) และ เทพพิทักษ์จอมยุ่ง เนียลโกะ (คูโกะ) เป็นต้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งต่อมน้ำเหลือง
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2520
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเคโอ
หมวดหมู่:นักร้องป็อปหญิงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กาญจนาภิเษก

**พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กาญจนาภิเษก** ตั้งอยู่ในตำบลคลองห้า อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี เป็นโครงข่ายพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจัดแสดงด้านชาติพันธุ์วิทยา ก่อตั้งจากนโยบายของกรมศิลปากร ใต้แนวคิดแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ต่อมากรมศิลปากรได้จัดพื้นที่โดยรวมพิพิธภัณฑสถานเฉพาะด้านสาขาอื่น ๆ จากกรุงเทพมหานคร มารวมไว้ด้วยกัน เพื่อจัดตั้งพื้นที่โครงการให้เป็นศูนย์ศิลปวัฒนธรรมเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร  

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กาญจนาภิเษกยังจัดแสดงในรูปแบบนิทรรศการสัญจรตามสถานศึกษา ในศูนย์กลางชุมชน จัดแสดงจำพวกโบราณวัตถุ ภาพสไลด์ ศิลปะวัตถุ มีการจัดแสดงโบราณวัตถุมากกว่า 10,000 รายการ

## ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2545 กรมศิลปากรได้ย้ายโบราณวัตถุจากคลังพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร มาจัดเก็บไว้ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กาญจนาภิเษก 

ในปี พ.ศ. 2564 - 2566 กรมศิลปากรได้จัดทำแผนการปรับปรุงพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กาญจนาภิเษก การดำเนินงานจะใช้งบปรมาณ 250 ล้านบาท โดยกรมศิลปากรได้จัดทำแม่บทหลัก 5 ด้าน 

## การจัดแสดง
ด้านชาติพันธุ์วิทยา การจัดแสดงเรื่องราวของกลุ่มชาติพันธุ์วิทยาในประเทศไทย แบ่งเป็น  5 ตระกูลภาษาหลักของคนในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ได้แก่

* ภาษาตระกูลไท
* ภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติก
* ภาษาตระกูลจีน-ทิเบต
* ภาษาตระกูลออสโตรเนเชียน หรือ มาลาโยโพลีเนเชียน
* ภาษาตระกูลม้ง-เมี่ยน

## อ้างอิง

กาญจนาภิเษก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอคลองหลวง
กาญจนาภิเษก
กาญจนาภิเษก
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2532
ภาษาอาหรับซิซิลี

**ภาษาอาหรับซิซิลี** (; ) เป็นศัพท์ที่ใช้เรียกวิธภาษาอาหรับที่เคยมีผู้พูดในเอมิเรตซิซิลี (รวมมอลตา) ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9 ซึ่งยังคงดำรงอยู่ภายใต้การปกครองของนอร์มันจนกระทั่งคริสต์ศวรรษที่ 13 ภาษานี้มาจากภาษาอาหรับมัฆริบตอนต้นหลังการพิชิตของอับบาซียะฮ์ในซิซิลีเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 9 และค่อย ๆ สูญหายหลังการพิชิตของนอร์มันในคริสต์ศตวรรษที่ 11

ภาษาอาหรับซิซิลีสูญหายแล้วและจัดให้เป็นภาษาในอดีตที่ได้รับการยืนยันในงานเขียนจากคริสต์ศตวรรษที่ 9–13 ที่ซิซิลี อย่างไรก็ตาม ภาษามอลตาในปัจจุบันถือเป็นภาษารุ่นถัดมาภาษาเดียวที่มีผู้พูดอยู่ ซึ่งมีรากฐานจากภาษากลุ่มเซมิติกที่วิวัฒนาการจากภาษาย่อยหนึ่งจากภาษาอาหรับซิซิลีเป็นเวลามากกว่า 800 ปี ผ่านกระบวนการทำให้เป็นละติน ซึ่งทำให้ภาษามอลตามีอิทธิพลภาษากลุ่มโรมานซ์สำคัญที่วางซ้อนด้วย ในทางตรงข้าม ภาษาซิซิลีในปัจจุบัน ซึ่งเป็นภาษากลุ่มโรมานซ์ สาขาอิตาลี-ดัลมาเทีย คงศัพท์ภาษาอาหรับซิซิลีน้อยมาก โดยมีอิทธิพลจากภาษานี้จำกัดเพียงประมาณ 300 คำ

## อ้างอิง

## ข้อมูล

* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Agius, Dionisius A. "Who Spoke Siculo Arabic?", *XII Incontro Italiano di Linguistica Camitio-semitica (Afroasiatica), ATTI a cura di Marco Moriggi*, Rubbettino 2007. 25–33. 

หมวดหมู่:ภาษาอาหรับ
หมวดหมู่:เอมิเรตซิซิลี
หมวดหมู่:ภาษาสูญหายในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:ภาษาอาหรับมัฆริบ
หมวดหมู่:ภาษาในเกาะซิซิลี
พิพิธภัณฑ์พระราชวังแห่งชาติ

**พิพิธภัณฑ์พระราชวังแห่งชาติ** () (บ้างเรียก "พิพิธภัณฑ์แห่งชาติกู้กง") คือพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติตั้งอยู่ใน ย่านซื่อหลิน กรุงไทเป ประเทศไต้หวัน ภายในประกอบด้วยวัตถุโบราณและงานศิลปะของจีนกว่า 700,000 ชิ้น ครอบคลุมวัตถุโบราณต่าง ๆ บางชิ้นงานมีอายุมากกว่า 8,000 ปี หรืออยู่ในช่วงยุคหินใหม่จนถึงยุคสมัยใหม่ นอกจากนี้ยังมีชิ้นงานศิลปะในช่วงยุคทองของจีนอย่างราชวงศ์หมิงและชิง พิพิธภัณท์แห่งนี้ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ทางโบราณคดีและศิลปะที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก

แนวคิดก่อตั้งพิพิธภัณฑ์แห่งนี้สามารถนับย้อนไปได้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1933 ในช่วงอุบัติการณ์มุกเดน ที่กองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น มีชัยชนะเหนือกองทัพสาธารณรัฐจีน เป็นเหตุให้เจียง ไคเชก มีแนวคิดที่จะรวบรวมโบราณวัตถุและงานศิลปะที่มีคุณค่าของจีนให้พ้นจากการถูกยึดครองโดยกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น ด้วยเหตุนี้วัตุถเหล่านี้จึงถูกส่งไปหลายแห่งทั้งในเซี่ยงไฮ้ ก่อนจะย้ายไปยัง หนานจิง อันซุ่น เล่อซาน จนเมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้ยุติลง กองทัพคอมมิวนิสต์จีนได้มีชัยเหนือกองทัพสาธารณรัฐจีนหลายครั้ง เป็นเหตุให้เจียง ไคเช็คจำเป็นต้องขนย้ายวัตถุมีค่าทั้งหมดไปยังไต้หวัน วัตถุส่วนใหญ่ถูกขนย้ายมาจาก**พิพิธภัณฑ์พระราชวัง** (National Beijing Palace Museum, 故宫博物院) ซึ่งตั้งอยู่ในพระราชวังต้องห้าม และรวมถึงจากที่อื่น ๆ อีก 5 แห่งในกรุงปักกิ่งในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1948 - 1949 ภายหลังวัตถุเหล่านี้เข้าไต้หวันแล้วยังไม่ได้มีอาคารถาวรที่เก็บงานเหล่านี้ที่ชัดเจน จึงถูกเก็บกระจายอยู่หลายแห่งในไต้หวัน ก่อนที่จะถูกรวบรวมขึ้นอีกครั้งในปี ค.ศ. 1965 เมื่อได้มีการก่อตั้งพิพิธภัณท์พระราชวังแห่งชาติขึ้น 

แบบของอาคารแห่งนี้ถือเป็นงานประกวดทางสถาปัตยกรรมระดับชาติของไต้หวัน เดิมแบบที่ได้รับการคัดเลือกเป็นแบบของสถาปนิกที่ชื่อว่า หวังต้าหง (王大閎) ซึ่งถือเป็นสถาปนิกโมเดิร์นนิสต์ยุคต้นที่มีชื่อเสียงของไต้หวัน เขาได้ออกแบบอาคารให้มีลักษณะเรียบง่ายตามลักษณะจำเพาะของงานสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ แต่เนื่องจากทางรัฐบาลไต้หวันมีความต้องการให้ปรับแบบให้มีความสอดคล้องกับสถาปัตยกรรมจีนดั้งเดิม แต่เขาเลือกที่จะไม่ได้ปรับแบบใหม่ตามความประสงค์ของรัฐบาล ส่งผลให้แบบปัจจุบันตกเป็นของหวงเป่าหยู (黃寶瑜) ที่นำแนวคิดของพระราชวังจีนทั้งในแง่ของการประดับตกแต่ง งานหลังคา และการเลือกทำเลที่สอดคล้องกับการมีภูเขาขนาดใหญ่เป็นฉากหลังของอาคารตามหลักการฮวงจุ้ยจีนมาปรับใช้ในงานออกแบบ 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศไต้หวัน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในไทเป
ตัวเลขประจำตัวทางทะเล

**ตัวเลขประจำตัวทางทะเล** () เป็นสิ่งที่ใช้อำนวยความสะดวกในการสื่อสารด้วยวิทยุเพื่อระบุประเทศต้นทางหรือพื้นที่ต้นทางในข้อความของระบบการเรียกอย่างจาเพาะเจาะจงโดยใช้วิธีดิจิทัล (Digital selective calling: DSC), การส่งสัญญาณระบบระบุตัวตนเครื่องส่งสัญญาณอัตโนมัติ (Automatic Transmitter Identification System: ATIS) และ ระบบสําแดงข้อมูลเรืออัตโนมัติ (AIS) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเลขหมายระบุตัวตนในกิจการเคลื่อนที่ทางทะเล (MMSI)

สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศได้จัดสรรและกำหนดตัวเลขประจำตัวทางทะเล (MID) ให้กับประเทศต่าง ๆ ซึ่งไม่ใช่ทุกประเทศจะมีตัวเลขนี้ โดยทั่วไปจะไม่มีในประเทศที่ไม่ติดกับทะเลและไม่สามารถเข้าถึงน่านน้ำระหว่างประเทศ การเรียงลำดับการกำหนดตัวเลขประจำตัวทางทะเล ตามลำดับตัวเลขซึ่งจะแสดงให้เห็นถึงภูมิภาคอยู่ในหลักแรก ประกอบไปด้วย
* 2 ใช้กับทวีปยุโรป,
* 3 ใช้กับทวีปอเมริกาเหนือและทะเลแคริบเบียน
* 4 ใช้กับทวีปเอเชีย (ยกเว้นทางตะวันออกเฉียงใต้),
* 5 ใช้กับมหาสมุทรแปซิฟิก, มหาสมุทรอินเดียตะวันออก และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้,
* 6 ใช้กับทวีปแอฟริกา, มหาสมุทรแอตแลนติก และมหาสมุทรอินเดียตะวันตก
* 7 ใช้กับทวีปอเมริกาใต้

## แหล่งข้อมูลอื่น
* MID Mappings to ISO 3166 Country Codes

## อ้างอิง


หมวดหมู่:รหัสประเทศ
หมวดหมู่:รายการของรหัสประเทศ
หมวดหมู่:การสื่อสารทางทะเล
ไทยวีเมนพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2551/52

**ไทยวีเมนพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2551/52** เป็นการแข่งขันฟุตบอลหญิงชิงชนะเลิศครั้งแรกที่มีการจัดการแข่งขันในระบบลีก โดยมี 13 ทีมร่วมแข่งขัน โดยจะแบ่งการแข่งขันในเลกแรก เพื่อคัดทีมแบ่งเป็นระดับดิวิชัน ในการแข่งขันในเลกที่สองต่อไป โดยเริ่มการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 7 พฤศจิกายน 2551 เป็นต้นไป

## ภาพรวมการแข่งขัน
การแข่งขันฟุตบอลหญิงชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย มีการแข่งขันครั้งแรกในปี 2519 โดย ชมรมฟุตบอลหญิงแห่งประเทศไทย ในพระอุปถัมภ์ฯ กระทั่ง สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เข้ามาจัดการแข่งขันเองราวๆ ช่วงทศวรรษที่ 2530 ภายหลังที่ ชมรมฟุตบอลหญิงแห่งประเทศไทยฯ ยุติบทบาท

กระทั่งในปี 2550 สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยฯ ได้เปลี่ยนการแข่งขันฟุตบอลหญิงชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย จากเดิมเป็นการแข่งขันในระบบน็อกเอาท์ เป็นการแข่งขันในระบบลีก โดยมีเงินรางวัลสำหรับทีมชนะเลิศในระดับไทยพรีเมียร์ลีก จำนวน 7 แสนบาท และทีมชนะเลิศในระดับดิวิชัน 1 3.5 แสนบาท โดยจะมีรางวัลพิเศษรางวัลละ 5,000 บาท ประกอบด้วย ผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยม, ดาวซัลโว, ผู้รักษาประตู, กองหลัง และ กองกลางยอดเยี่ยม โดยมอบหมายให้ บังอร เบ็ญจาธิกุล เป็นประธานฝ่ายจัดการแข่งขันลีก

## รูปแบบการแข่งขัน
สำหรับรูปแบบการแข่งขัน จะมี 13 ทีมเข้าร่วมการแข่งขัน โดยในเลกแรกจะเตะแบบพบกันหมดเลกเดียวทั้ง 13 ทีม โดยเมื่อสิ้นสุดการแข่งขันในเลกแรก ทีมที่มีผลงานอันดับ 1-6 จะได้สิทธิ์แข่งขันในระดับ ไทยวีเมนส์พรีเมียร์ลีก และทีมที่จบอันดับ 7-13 จะได้สิทธิ์แข่งขันฟุตบอลลีกหญิง ดิวิชัน 1 ในเลกสองต่อไป โดยจะเอาทีมที่คะแนนอันดับ 1-2 ของระดับดิวิชัน 1 ได้สิทธิ์เลื่อนชั้นสู่ระดับลีกสูงสุดต่อไป โดยสมาคมฟุตบอลฯ จะประกาศรับทีมเข้าร่วมการแข่งขันลีก ดิวิชัน 1 เพิ่มเติมเฉพาะทีมที่มีคุณสมบัติครบถ้วน

## สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน
* วิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ
* วิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย
* ทหารอากาศ
* สุพรรณบุรี
* มทร.สุวรรณภูมิ-อบจ.อยุธยา
* นครราชสีมา-อาร์แบค
* มหาวิทยาลัยนอร์ท-เชียงใหม่
* มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
* นครสวรรค์
* ศรีสะเกษ
* ชลบุรี-ศรีปทุม
* การบินไทย-ราชภัฏพระนคร
* อ่างทอง

## ตารางคะแนน
### เลกแรก

อัปเดตล่าสุดเมื่อ 1 พฤศจิกายน 2563 ที่มา: ตารางสรุปคะแนนไทยแลนด์ พรีเมียร์ลีก 2008กฎการจัดอันดับ: 1) คะแนน; 2) คะแนน Head-to-head ; 3) ผลต่างประตู Head-to-head; 4) ประตูที่ยิงได้ Head-to-head; 5) ผลต่างประตูรวมทั้งหมด; 6) ประตูรวมที่ทำได้; 7) Fair play 8) เพลย์ออฟโดยไม่มีช่วงต่อเวลาพิเศษ;)

### เลกสอง
#### ไทยวีเมนส์ พรีเมียร์ลีก 2008

อัปเดตล่าสุดเมื่อ 7 มิถุนายน 2552 ที่มา: สยามกีฬากฎการจัดอันดับ: 1) คะแนน; 2) คะแนน Head-to-head ; 3) ผลต่างประตู Head-to-head; 4) ประตูที่ยิงได้ Head-to-head; 5) ผลต่างประตูรวมทั้งหมด; 6) ประตูรวมที่ทำได้; 7) Fair play 8) เพลย์ออฟโดยไม่มีช่วงต่อเวลาพิเศษ;)

#### ไทยวีเมนส์ ดิวิชัน 1 2008

## ผู้ทำประตูสูงสุด
**21 ประตู**
* พิสมัย สอนไสย์ - (นครราชสีมา-อาร์แบค)

## อ้างอิง

ว
ว
หมวดหมู่:ไทยวีเมนส์ลีกแบ่งตามฤดูกาล
ไทยลีก 3 คัพ

**ไทยลีก 3 คัพ** () หรือ **บีจีซี เมืองไทยประกันภัย คัพ** เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยเฉพาะสโมสรในไทยลีก 3 จัดขึ้นโดยสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และบริษัท ไทยลีก จำกัด เริ่มแข่งขันเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2566 โดยจัดการแข่งขันในรูปแบบแพ้คัดออก

## รูปแบบการแข่งขัน
ไทยลีก 3 คัพ เปิดให้สโมสรทุกสโมสรในไทยลีก 3 สมัครเข้าร่วมการแข่งขัน โดยในฤดูกาล 2566–67 รูปแบบการแข่งขันในทุกรอบจะเป็นการแข่งขันแบบนัดเดียว ยกเว้นรอบรองชนะเลิศซึ่งเป็นการแข่งขันแบบสองนัด รอบรองชนะเลิศมีการใช้กฎประตูทีมเยือนและการยิงลูกโทษ

ต่อมาในฤดูกาล 2567–68 รูปแบบการแข่งขันได้เปลี่ยนแปลงออกเป็น 2 รอบ ได้แก่

:**รอบลีก**
* สโมสรต่างๆ จะถูกแบ่งออกเป็น 6 โซนตามไทยลีก 3
* แต่ละสโมสรจะลงเล่น 4 นัด (2 นัดเหย้าและ 2 นัดเยือน) กับคู่แข่งที่ถูกสุ่มภายในโซนของตน
* สโมสร 2 อันดับแรกจากแต่ละโซน จะผ่านเข้ารอบแพ้คัดออกโดยอัตโนมัติ ร่วมกับสโมสรอันดับที่ 3 ที่ดีที่สุดอีก 4 สโมสร โดยพิจารณาจากการจัดอันดับในโซนทั้งหมด

:**รอบแพ้คัดออก**
* การแข่งขันจะเริ่มจากรอบ 16 ทีมสุดท้าย ดำเนินต่อไปจนถึงรอบก่อนรองชนะเลิศ รอบรองชนะเลิศ และปิดท้ายด้วยรอบชิงชนะเลิศ
* การแข่งขันจะแข่งขันแบบนัดเดียว ยกเว้นรอบรองชนะเลิศซึ่งแข่งขันแบบ 2 นัด ในรอบรองชนะเลิศจะใช้กฎประตูทีมเยือน และจะใช้การยิงจุดโทษหากสกอร์รวมเท่ากัน

สำหรับรอบชิงชนะเลิศ จะจัดขึ้นที่สนามกลาง และหลังจากต่อเวลาพิเศษ จะตัดสินด้วยการยิงลูกโทษ

## ผู้สนับสนุนหลัก
รายชื่อผู้สนับสนุนหลักแข่งขันในฤดูกาลต่าง ๆ
* 2566–ปัจจุบัน: บีจี คอนเทนเนอร์ กล๊าส, เมืองไทยประกันภัย (บีจีซี เมืองไทยประกันภัย คัพ)

## รอบชิงชนะเลิศ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ 
* ไทยลีก


หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลถ้วยในประเทศไทย
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2566
สมาคมเครื่องส่งสัญญาณวิทยุสมัครเล่นมาเลเซีย

**สมาคมเครื่องส่งสัญญาณวิทยุสมัครเล่นมาเลเซีย** () เป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไรสำหรับผู้ที่สนใจในวิทยุสมัครเล่นในประเทศมาเลเซีย

สมาคมเครื่องส่งสัญญาณวิทยุสมัครเล่นมาเลเซีย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2495 และกลายเป็นสมาคมระดับชาตินับตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา มีภารกิจหลักคือการเผยแพร่และส่งเสริมกิจการวิทยุสมัครเล่นในประเทศมาเลเซีย ซึ่งสิทธิประโยชน์หนึ่งของสมาชิกสมาคมคือมีส่วนของสำนัก QSL สำหรับสมาชิกที่ติดต่อสื่อสารกับนักวิทยุสมัครเล่นในประเทศอื่นเป็นประจำ นอกจากนี้สมาคมเครื่องส่งสัญญาณวิทยุสมัครเล่นมาเลเซียยังเป็นสมาคมตัวแทนของประเทศมาเลเซียที่เป็นสมาชิกของสหภาพวิทยุสมัครเล่นนานาชาติ

## ดูเพิ่ม
* สมาคมส่งสัญญาณวิทยุสมัครเล่นสิงคโปร์
* สมาคมวิทยุสมัครเล่นแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์

## อ้างอิง


มาเลเซีย
หมวดหมู่:สโมสรและสังคมในมาเลเซีย
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2495
หมวดหมู่:ก่อตั้งในสหพันธรัฐมาลายาในปี พ.ศ. 2495
หมวดหมู่:องค์การในกัวลาลัมเปอร์
หมวดหมู่:วิทยุในประเทศมาเลเซีย
รายชื่อการแสดงสดของเทย์เลอร์ สวิฟต์

เทย์เลอร์ สวิฟต์ นักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน ได้จัดคอนเสิร์ตทัวร์ 6 ครั้งเพื่อสนับสนุนเพิ่มรายได้ให้กับอัลบั้มต่าง ๆ ของเธอ นอกจากนี้เธอยังได้แสดงคอนเสิร์ตแบบครั้งเดียว 4 ครั้ง และแสดงในเทศกาลดนตรี 21 เทศกาล ควบคู่ไปกับการแสดงสดอื่น ๆ อีกมากมาย รวมถึงงานประกาศผลรางวัล โทรทัศน์ และวิทยุ

สวิฟต์ประชาสัมพันธ์อัลบั้มเปิดตัวที่ใช้ชื่อตัวเองในปี 2006–2008 โดยการออกทัวร์แสดงเปิดของวงคันทรี ราสคัลแฟลตส์, จอร์จ สเตรต, เคนนี เชสนีย์, แบรด เพสลีย์, และทิม แม็กกรอว์ และเฟท ฮิลล์ เธอส่งเสริมการประชาสัมพันธ์สตูดิโออัลบั้มชุดที่สอง *[[เฟียร์เลส (อัลบั้มเทย์เลอร์ สวิฟต์)|เฟียร์เลส]]* (2008) ด้วยการทัวร์คอนเสิร์ตครั้งแรกของเธอ เฟียร์เลสทัวร์ (2009–2010) โดยเยือน 6 ประเทศและทำรายได้กว่า 66 ล้านดอลลาร์จากการแสดง 118 รอบ สปีกนาวเวิลด์ทัวร์ เป็นคอนเสิร์ตทัวร์เพื่อสนับสนุนอัลบั้มที่สามของสวิฟต์ *[[สปีกนาว]]* (2010) ในปี 2011–2012 และเยือน 18 ดินแดนทั่วเอเชีย ยุโรป อเมริกาเหนือ และโอเชียเนียตลอด 110 รอบการแสดง ถือเป็นทัวร์ที่ทำรายได้สูงสุดโดยศิลปินหญิงและศิลปินเดี่ยวในปี 2011 และทำรายได้รวมกว่า 123 ล้านดอลลาร์

ทัวร์ครั้งต่อไปของสวิฟต์ได้ทำลายสถิติโลกในชื่อ เดอะเรดทัวร์ (2013–14) ซึ่งเป็นการสนับสนุนอัลบั้ม *[[เรด (อัลบั้มเทย์เลอร์ สวิฟต์)|เรด]]* (2012) กลายเป็นทัวร์คันทรีที่ทำรายได้สูงสุดหลังจากจบเสร็จสิ้นด้วยรายได้ 150 ล้านดอลลาร์จาก 86 รอบใน 12 ประเทศ เดอะ 1989 เวิลด์ทัวร์ (2015) คอนเสิร์ตสนับสนุนอัลบั้ม *[[1989 (อัลบั้ม)|1989]]* (2015) ครอบคลุม 85 รอบการแสดงใน 11 ประเทศ และเป็นทัวร์ที่ทำรายได้สูงสุดของปี 2015 ด้วยรายได้ 250 ล้านเหรียญสหรัฐ โดยการแสดงในอเมริกาเหนือทำรายได้ 199.4 ล้านเหรียญสหรัฐ และแซงหน้าสถิติของวงเดอะโรลลิงสโตนส์ในปี 2005 สถิตินี้ถูกทำลายโดยคอนเสิร์ตทัวร์ เรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์ ในปี 2018 ซึ่งเป็นการสนับสนุนอัลบั้ม *[[เรพิวเทชัน (อัลบั้ม)|เรพิวเทชัน]]* (2017) โดยสามารถทำรายได้ในอเมริกาเหนือ 202.3 ล้านดอลลาร์ และสร้างสถิติการทัวร์ในอเมริกาเหนือที่ทำรายได้สูงสุดตลอดกาล

หลังจากยกเลิกคอนเสิร์ตที่วางแผนไว้ในชื่อ เลิฟเวอร์เฟสต์ เพื่อเป็นการสนับสนุนอัลบั้ม *[[เลิฟเวอร์ (อัลบั้ม)|เลิฟเวอร์]]* (2019) สวิฟต์ได้เริ่มทัวร์คอนเสิร์ตที่กำลังดำเนินอยู่ในชื่อ ดิเอราส์ทัวร์ ซึ่งเป็นทัวร์สนามกีฬาทั้งหมดเป็นครั้งที่สองของเธอโดยมีทั้งหมด 146 รอบการแสดง ดิเอราส์ทัวร์เริ่มขึ้นในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2023 และจะสิ้นสุดในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2024

## คอนเสิร์ตทัวร์หลัก

## คอนเสิร์ตครั้งเดียว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คอนเสิร์ตทัวร์ของเทย์เลอร์ สวิฟต์
เหรินหมินจฺวินตุ้ยจงยฺหวีต่าง

**เหรินหมินจฺวินตุ้ยจงยฺหวีต่าง** () เป็นเพลงรักชาติของจีน ประพันธ์โดยจาง หย่งเหมย์ (张永枚) และทำนองโดยเซี่ยว หมิน (肖民) ใน ค.ศ. 1960 แต่งขึ้นเพื่อฉลองบทบาทสำคัญของพรรคคอมมิวนิสต์จีนและเหมา เจ๋อตงในการกำเนิดและพัฒนาพรรคคอมมิวนิสต์จีนและกองทัพปลดปล่อยประชาชน (กองทัพประชาชน) จังหวะของเพลงมีความกระฉับกระเฉง และเข้มแข็ง

## เนื้อร้อง

### ภาษาจีนตัวย่อ
ที่มา: 
: 雄伟的井冈山
: 八一军旗红
: 开天辟地第一回
: 人民有了子弟兵
: 从无到有靠谁人
: 伟大的共产党
: 伟大的毛泽东
: 伟大的毛泽东
: 两万五千里 万水千山
: 突破重围去抗日
: 高举红旗上延安
: 转危为安靠谁人
: 伟大的共产党
: 伟大的毛泽东
: 伟大的毛泽东
: 抗战八年整
: 打败侵略者
: 解放战争得胜利
: 建立人民新中国
: 成长壮大靠谁人
: 伟大的共产党
: 伟大的毛泽东
: 伟大的毛泽东
: 万里长江水
: 奔腾向海洋
: 保卫祖国作栋梁
: 人民军队忠于党
: 共产主义定胜利
: 伟大的共产党
: 伟大的毛泽东
: 伟大的毛泽东


### ภาษาจีนตัวเต็ม
ที่มา:

### ภาษาอังกฤษ
ที่มา:

### ภาษาไทย
ที่มา:

: จิ่งกังชาน สูงตระหง่าน ภูเขาใหญ่ 
: ธงแดงไสวทัพแปดหนึ่งทหารหาญ
: บุกเบิกขึ้นครั้งแรกในประวัติการณ์
: ทหารหาญลูกหลานของประชาชน
: ในอดีตเรายากไร้ พึ่งใครกัน เดินรอนราญรุกรบไล่ทุกแห่งหน
: พรรคคอมมิวนิสต์ผู้ยิ่งใหญ่ของมวลชน
: เรายกย่องเหมาเจ๋อตง ผู้นำเรา
: เหมาเจ๋อตง ผู้นำเรา
: สองหมื่นห้าพันลี้ ลุยน้ำข้ามเขา
: รุกย่างก้าวต้านญี่ปุ่นแหวกดงหนาว
: ชูธงแดงปีนขึ้นเหยียนอันถิ่นลำเนา
: ยามมีภัยรุกไล่เราพึ่งใครกัน
: พรรคคอมมิวนิสต์ผู้ยิ่งใหญ่ของมวลชน
: ลือนามเหมาเจ๋อตง ผู้นำที่แสนดี
: เหมาเจ๋อตง ผู้นำที่แสนดี
: ต้านศึกแปดปีถ้วน
: ศัตรูล้วนแพ้ภัยพ่ายถอยหนี
: ปฏิวัติปลดปล่อยชัย ชนะมี
: ประเทศจีนใหม่นี้เราได้มา
: เติบโตขึ้นและสูงใหญ่เราพึ่งใคร
: พรรคคอมมิวนิสต์ยิ่งใหญ่ดังแผ่นผา
: เหมาเจ๋อตงยิ่งใหญ่เหลือคณา
: ยิ่งใหญ่ดั่งผืนฟ้า เหมาเจ๋อตง
: สายน้ำแยงซีเกียงเชี่ยวกรากไหล
: สู่มหาสมุทรใหญ่คลื่นไล่ส่ง
: ยืนหยัดค้ำมาตุภูมิให้ยืนยง
: ชนมั่นคงรักมั่นพรรคคอมมิวนิสต์
: คอมมิวนิสต์ต้องมีชัย
: พรรคคอมมิวนิสต์ต้องยิ่งใหญ่ไม่ดับสูญ
: เหมาเจ๋อตง เรารักใคร่ ใฝ่อาดูร
: ผู้เกื้อกูลสร้างชาติ ให้เกรียงไกร


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
หอจดหมายเหตุและพิพิธภัณฑ์การต่อต้านของติมอร์

**หอจดหมายเหตุและพิพิธภัณฑ์การต่อต้านของติมอร์** (; ) เป็นพิพิธภัณฑ์ในดิลี ประเทศติมอร์-เลสเต ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการต่อสู้เพื่อเอกราชของติมอร์จากอินโดนีเซีย

## ประวัติศาสตร์
หอจดหมายเหตุเปิดให้บริการในเดือนธันวาคม 2005 โดยในพิธีเปิดมีนายกรัฐมนตรีมารี อัลกาตีรี และประธานาธิบดีชานานา กุฌเมา เข้าร่วมในพิธี

## สถาปัตยกรรม
หอจดหมายเหตุตั้งอยู่ตรงพื้นที่ที่ในอดีตเป็นอาคารศาลยุติธรรมของติมอร์ของโปรตุเกส ก่อนที่ตัวอาคารจะถูกเผาทำลายในระหว่างวิกฤตการณ์ติมอร์ตะวันออก ปี 1999 อาคารมีขนาดพื้นที่ 1,325 ตารางเมตร และลานขนาดตาราง 1,165 เมตร สถาปนิกผู้ควบคุมการออกแบบคือตาเนีย เบต็องกูร์ กูไรยา

## นิทรรศการ
พื้นที่หลักของหอจดหมายเหตุเป็นนิทรรศการถาวรในชื่อ "ต่อต้านคือชนะ" () ซึ่งบอกเล่าเรื่องราวประวัติศาสตร์ของการต่อต้านของติมอร์ต่อการปกครองโดยกองทัพของอินโดนีเซีย โดยใช้เทคนิคและเทคโนโลยีต่าง ๆ ที่ทันสมัย เพื่อให้ผู้เข้าชมเข้าใจถึงการต่อต้านและนักสู้ติมอร์ในเวลานั้น นิทรรศการมีคำบรรยายประกอบเป็นภาษาเตตุน, ภาษาโปรตุเกส และภาษาอังกฤษ

## หอจดหมายเหตุการต่อต้าน
ในพื้นที่ของหอจดหมายเหตุยังเป็นที่เก็บรักษาเอกสาร ภาพถ่าย และวัตถุที่เกี่ยวข้อง ของสะสมบางส่วนนี้ได้รับการเสนอชื่อแก่ยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นความทรงจำแห่งโลก

ในปี 2013 มูลนิธิมารียู ซูวารึช ได้พัฒนาช่องทางออนไลน์เพื่อเผยแพร่เอกสารจากหอจดหมายเหตุนี้ ทำให้หอจดหมายเหตุนี้มีหอจดหมายเหตุออนไลน์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*AMRT archival holdings  
*AMRT on Facebook
มิสเวิลด์ 1953

**มิสเวิล์ด 1953** การจัดประกวดครั้งที่ 3 ของ มิสเวิลด์ มีผู้เข้าประกวดทั้งหมด 15 คน เมย์-หลุยส์ โฟลดิน จาก สวีเดน ส่งมอบมงกุฎ เดนีส เพอคีเยร์ จาก ฝรั่งเศส  เธอได้รับสายสะพาย ถ้วยรางวัล และ ช่อดอกไม้ ทำให้เธอเป็นมิสเวิล์ดคนแรกที่ได้สายสะพาย รองอันดับสองอย่าง ไมชีมารีนา "มารีนา" ปาปาเอเลีย จาก อียิปต์ ถึงกับกรีดร้องออกมาเมื่อชื่อเธอถูกประกาศ

## ผลการประกวด

## ผู้เข้าประกวด

## เพิ่มเติม
### เข้าประกวดไม่สำเร็จ
* ***' - ลอค์ เฟลเกอร์ (ขาดผู้สนับสนุน)
* ***' - เซเปีย เดเจเฮต์ (เข้าประกวดมิสยุโรป)
* ***' - แมรี เมอร์ฟี (ป่วย)
* ***' - มาร์เซลลา มารีอานี† (ถูกเชิญชวนไปแสดงภาพยนตร์)
* ***' - ฮาเนีย เบย์ดุน (ขาดผู้สนับสนุน)


==เปลี่ยนตัว==
* ***' - แอนทีกอนี คอสตันดา (ไม่สามารถเข้าประกวดด้วยเหตุผลบางอย่างทำให้ ไมชีมารีนา "มารีนา" ปาปาเอเลีย เข้าประกวดแทน)
* **** - ซิลลีเวียน คาร์เพนเตอร์ (ตัดสินใจแต่งงาน)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Miss World official website

หมวดหมู่:มิสเวิลด์
คอลล์ออฟดิวตี 3

***คอลล์ออฟดิวตี 3*** () เป็นวิดีโอเกมแนวยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง พัฒนาโดยเทลย์อาร์ช และจัดจำหน่ายโดยแอ็กทิวิชัน เป็นเกมภาคหลักลำดับที่ 3 ของชุดวิดีโอเกม *[[คอลล์ออฟดิวตี]]* ตัวเกมวางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชัน 2 เอกซ์บอกซ์ เพลย์สเตชัน 3 เอกซ์บอกซ์ 360 และ วี ตัวเกมเป็นเกมเปิดตัวสำหรับเพลย์สเตชัน 3 และวีในโซนอเมริกาเหนือ ยุโรป และออสเตรเลีย นอกจากนี้ยังเป็นภาคหลักเพียงภาคเดียวที่ไม่ได้วางจำหน่ายสำหรับคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล
## การพัฒนา
*คอลล์ออฟดิวตี 3* เปิดตัวโดยแอ็กทิวิชันก่อนงานอี3 2006 ไม่นาน โดยมีการเปิดเผยว่าเทลย์อาร์ชจะเป็นผู้พัฒนาเกมนี้ (เป็นเกมที่สองในชุดเกมต่อจาก *[[คอลล์ออฟดิวตี 2: บิ้กเรดวัน]]*) ซึ่งมีกำหนดวางจำหน่ายในปลายปีนั้น ตัวเกมจะทำงานบนเอ็นจีแอลซึ่งเป็นเอนจินเกมภายในของเทลย์อาร์ช ตัวเกมยังเป็นเกมเปิดตัวสำหรับเพลย์สเตชัน 3 และวีในโซนอเมริกาเหนือ ยุโรป และออสเตรเลีย นอกจากนี้ยังเป็นภาคหลักภาคเดียวของ *คอลล์ออฟดิวตี* ที่ไม่ได้วางจำหน่ายสำหรับแพลตฟอร์มคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลและเป็นภาคต่อเชิงตัวเลขเพียงเกมเดียวในปัจจุบันที่วางจำหน่ายเฉพาะบนเครื่องเล่นวิดีโอเกมร่วมกับเกม *บิ้กเรดวัน* และ *[[คอลล์ออฟดิวตี: ไฟนิสต์อาวเวอร์]]*

ในการให้สัมภาษณ์กับ *Video Gamer* โนอาห์ เฮลเลอร์ โปรดิวเซอร์อาวุโสของเกม *[[คอลล์ออฟดิวตี: เวิร์ลแอตวอร์]]* เปิดเผยว่าทีมงานมีเวลาแปดเดือนในการพัฒนาเกม *คอลล์ออฟดิวตี 3*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:วิดีโอเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 2
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 3
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดวี
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ 360
หมวดหมู่:วิดีโอเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง
หมวดหมู่:คอลล์ออฟดิวตี
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐ
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกัณฏิ

**พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกัณฏิ** (; ) เป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ในกัณฏิ ประเทศศรีลังกา ตั้งอยู่ติดกันกับวัดพระเขี้ยวแก้ว เป็นส่วนหนึ่งของอดีตพระราชวังหลวงกัณฏิ นิทรรศการหลักของพิพิธตั้งอยู่ในอาคาร *Palle Vahala* ซึ่งในอดีตใช้เป็นที่อยู่อาศัยของนางบำเรอของกษัตริย์ นิทรรศการส่วนที่สองตั้งอยู่ในอาคารที่อดีตเป็นพระราชวังหลวง ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์อยู่ภายใต้การดูแลของสำนักกิจการพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ

อาคาร *Palle Vahala* หรือ *Meda Vahala* สร้างขึ้นในสมัยของศรีวิกรมราชสิงห์ และใช้งานเป็นส่วนที่พำนักของราชินีของกษัตริย์แห่งกัณฏิ อาคารนี้ต่อมาถูกใช้งานเป็นที่เก็บรักษาวัตถุและงานศิลปะของสมาคมศิลปะกัณฏิซึ่งตั้งขึ้นในปี 1882 พิพิธภัณฑ์เปิดให้เข้าชมสู่สาธารณะในปี 1942

ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์มีวัตถุโบราณจัดแสดงมากกว่า 5,000 ชิ้น ซึ่งรวมถึงอาวุธ เครื่องประดับ เป็นต้น โดยมาจากสมัยอาณาจักรกัณฏิ (ศตวรรษที่ 17–19) และในยุคหลังอาณานิคมอังกฤษ ซึ่งรวมถึสนธิสัญญาปี 1815 ฉบับคัดลอก ในอาณาเขตของพิพิธภัณฑ์ยังมีรูปปั้นของเซอร์เฮนรี วาร์ด อดีตผู้ว่าการซีลอน (1855–1860) รูปปั้นนี้เดิมทีตั้งอยู่ที่ควีนส์โฮเต็ล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
พิพิธภัณฑ์อวกาศ

**พิพิธภัณฑ์อวกาศ** () เป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์การสำรวจอวกาศแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในเมืองแปแรยัสเลา แคว้นเคียฟ ประเทศยูเครน พิพิธภัณฑ์นี้เป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์จำนวนกว่า 30 แห่งของ "นครพิพิธภัณฑ์" แปแรยัสเลา และเป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์สถาปัตยกรรมพื้นบ้านและวิถีชีวิตภูมิภาคนีเปอร์ตอนกลางแห่งเขตสงวนประวัติศาสตร์และชาติพันธุ์วรรณนาแห่งชาติแปแรยัสเลา ()

ในอดีต อาคารพิพิธภัณฑ์นี้เป็นโบสถ์ไม้ประจำหมู่บ้านวิยูนึชแชซึ่งตั้งอยู่ห่างจากแปแรยัสเลาไม่มากนัก โดยเป็นโบสถ์ที่สร้างขึ้นเมื่อปี 1891 เพื่ออุทิศแด่นักบุญปารัสเกวี ต่อมาเมื่อหมู่บ้านวิยูนึชแชถูกน้ำท่วมจากการสร้างอ่างเก็บน้ำเมื่อปี 1971 จึงมีการรื้อถอนโบสถ์มาประกอบสร้างขึ้นใหม่ในที่ปัจจุบันเมื่อปี 1973

พิพิธภัณฑ์เริ่มเปิดทำการในอาคารโบสถ์เมื่อปี 1979 โดยใช้ชื่อว่า **พิพิธภัณฑ์ความรู้เรื่องโลกและการสำรวจอวกาศอย่างสันติ** () ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเมื่อปี 2003 ภายในประกอบด้วยห้องอนุสรณ์ซึ่งจำลองช่วงสมัยของแซร์ฮีย์ กอรอลอว์ และอาเล็กซันเดร์ อิชลินสกี รวมถึงมีการจัดแสดงเครื่องยนต์จรวด RD-219, ระบบคอมพิวเตอร์มินสค์-32, ลูกตุ้มฟูโกขนาด  และชุดนักบินอวกาศ SK-II จากภารกิจการบินโซยุซ 23 นอกจากนี้ยังมีการจัดแสดงภาพถ่ายจากยานอวกาศมาร์ส 5, มาร์ส 6 และเวเนรา 9

## อ้างอิง
พิพิธภัณฑ์ชาซีลอน

**พิพิธภัณฑ์ชาซีลอน** () เป็นพิพิธภัณฑ์ชาที่ตั้งอยู่ในอดีตโรงงานผลิตชาหันตานะ ซึ่งสร้างขึ้นในปี 1925 ตั้งอยู่ห่างไป  ทางตอนใต้ของนครกัณฏิ

เทือกเขาหันตานะเป็นหนึ่งในพื้นที่แรก ๆ ที่การเพาะปลูกชาเป็นไปสำเร็จหลังความพยายามเพาะปลูกกาแฟไม่ประสบผลเท่าที่ควรในศรีลังกา ในปี 1959 สถาบันวิจัยชาแห่งซีลอนได้จัดตั้งสถานีย่อยบนที่ดินในหันตานะ

พิพิธภัณฑ์ชาซีลอนตั้งขึ้นในวันที่ 9 มกราคม 1998 ภายใต้การนำของคลิฟเฟิร์ด รัตวัตเต ประธานคณะกรรมการชาแห่งศรีลังกา และเปิดให้บริการสู่สาธารณะในวันที่ 1 ธันวาคม 2001

อาคารที่ตั้งพิพิธภัณฑ์เดิมทีเป็นโรงงานชาความสูงสี่ชั้นซึ่งถูกทิ้งร้างมานานกว่าสิบปี การดำเนินงานตกแต่งภายในใหม่ในปี 2001 เป็นผลงานของสมาคมผู้เพาะปลูกชาและคณะกรรมการชาศรีลังกา ภายในมีนิทรรศการซึ่งบรรยายเรื่องราวซึ่งรวมถึงผู้ริเริ่มการปลูกชาในศรีลังกา เช่น เจมส์ เทย์เลอร์ และ ธอมัส ลิปตัน ชั้นแรกของอาคารยังมีจัดแสดงเครื่องมือ เครื่องจักร และอุปกรณ์จากศตวรรษที่ 19 ชั้นสองเป็นหอสมุดและพิพิธภัณฑ์ ชั้นสามเป็นร้านค้า ส่วนชั้นบนสุดเป็นร้านอาหารและร้านน้ำชา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บทางการ
พิพิธภัณฑ์ลาฮอร์

**พิพิธภัณฑ์ลาฮอร์** (; ; *"บ้านอัศจรรย์ลาฮอร์"*) เป็นพิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในย่านเดอะมอลล์ นครลาฮอร์ แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน เปิดทำการครั้งแรกในปี 1865 ก่อนที่จะย้ายมาตั้งที่ปัจจุบันในปี 1894 พิพิธภัณฑ์ลาฮอร์เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศปากีสถาน และมีผู้เข้าชมมากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศ 

ของสะสมของพิพิธภัณฑ์รวมถึงงานพุทธศิลป์โบราณจากวัมนธรรมอินโด-กรีก และ คันธาระ, โบราณวัตถุจากอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ, จักรวรรดิโมกุล, จักรวรรดิสิกข์ และจักรวรรดิอังกฤษ

ในปี 1948 หลังการแบ่งปัญจาบ โบราณวัตถุของพิพิธภัณฑ์ได้ถูกแบ่งกันระหว่างสองประเทศที่เกิดขึ้นใหม่ซึ่งได้แก่อินเดียกับปากีสถาน โดยราว 60% ของของสะสมเดิมคงอยู่กับพิพิธภัณฑ์ลาฮอร์ในปากีสถาน ที่เหลือถูกส่งมอบแก่อินเดียและสุดท้ายได้นำไปเก็บรักษาที่พิพิธภัณฑ์และหอศิลป์แห่งรัฐในจัณฑีครห์ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อการนี้โดยเฉพาะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Official website 
* Official Facebook page
* Official Twitter page
* Lahore Museum  at Google Cultural Institute
วาง หยาง (นักการเมือง)

**วาง หยาง** (; เกิด 5 มีนาคม ค.ศ. 1955) เป็นนักการเมืองจีนเกษียณอายุผู้ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งเป็นประธานคณะกรรมการแห่งชาติประจำสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนจีน (CPPCC) ตั้งแต่ ค.ศ. 2018 ถึง 2023 เขายังเป็นสมาชิกอันดับสี่ของคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีน (PSC) ตั้งแต่ ค.ศ. 2017 ถึง 2022

วางเกิดในมณฑลอานฮุย ซึ่งเป็นที่ที่เขาเริ่มต้นอาชีพการเมืองช่วงแรก เขาเข้าร่วมรัฐบาลกลางใน ค.ศ. 1999 โดยดำรงตำแหน่งต่าง ๆ ในคณะมนตรีรัฐกิจจนถึง ค.ศ. 2005 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการพรรคประจำฉงชิ่งใน ค.ศ. 2005 และต่อมาได้เป็นเลขาธิการพรรคประจำมณฑลกวางตุ้งและเป็นสมาชิกกรมการเมืองใน ค.ศ. 2007 ระหว่างการดำรงตำแหน่งในกวางตุ้ง เขาดำเนินนโยบายทางเศรษฐกิจและสังคมที่ค่อนข้างเสรีซึ่งถูกขนานนามว่า "กวางตุ้งโมเดล" และมีความต่างจากโมเดลที่มีแนวคิดซ้ายจัดกว่าที่ได้รับการสนับสนุนโดยปั๋ว ซีไหล ผู้สืบทอดตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ฉงชิ่งต่อจากวาง

ตั้งแต่ ค.ศ. 2013 ถึง 2018 วางดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีรับผิดชอบด้านการเกษตร การจัดการน้ำ การค้า การท่องเที่ยว และการลดความยากจนภายใต้นายกรัฐมนตรีหลี่ เค่อเฉียง เขาได้รับตำแหน่งที่สูงขึ้นสู่คณะกรรมาธิการสามัญกรมการเมืองใน ค.ศ. 2017 โดยกลายเป็นสมาชิกอันดับสี่ เขาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนจีนใน ค.ศ. 2018 วางเกษียณจากคณะกรรมาธิการสามัญกรมการเมืองใน ค.ศ. 2022 และมีหวัง ฮู่หนิงขึ้นสืบทอดตำแหน่งประธาน CPPCC แทนใน ค.ศ. 2023

## วัยเยาว์

## ฉงชิ่ง

## กวางตุ้ง

## รัฐบาลกลาง

## จุดยืนทางการเมืองและภาพลักษณ์สาธารณะ

## ชีวิตส่วนตัว

## รางวัลและเกียรติยศ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
ทากายะ ฮาชิ

**ทากายะ ฮาชิ** (, 8 กันยายน 1952 –) ชื่อจริงว่า **ทากายะ คาโต** (加藤 孝也かとう たかや) เป็น นักพากย์ นักแสดง และ ผู้กำกับ ชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัดค่ายแอปต์โปร และยังเป็นประธานและผู้อำนวยการตัวแทนของโรงเรียนฝึกอบรมในสังกัดแอปต์โปร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2495
หมวดหมู่:บุคคลจากมหานครโตเกียว
หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
หลิน เจ๋อสฺวี

**หลิน เจ๋อสฺวี** (30 สิงหาคม ค.ศ. 1785 – 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1850) ชื่อรองว่า **หยวนฝู่** เป็นชาวจีนที่เป็นนักปรัชญาทางการเมืองและนักการเมือง เขาเป็นจ่งตู (ผู้สำเร็จราชการ) ข้าหลวงใหญ่ ขุนนางฝ่ายบุ๋น และอยู่ภายใต้จักรพรรดิเต้ากวงแห่งราชวงศ์ชิง ซึ่งเป็นที่รู้จักอย่างดีสำหรับบทบาทของเขาในสงครามฝิ่นครั้งที่หนึ่ง ค.ศ. 1839-42 เขามาจากฝูโจว มณฑลฝูเจี้ยน การต่อต้านการค้าฝิ่นอย่างแข็งขันของหลินเป็นตัวเร่งกระตุ้นหลักของสงครามฝิ่นครั้งที่หนึ่ง เขาได้รับการยกย่องจากจุดยืนที่แน่วแน่บน "ความสูงส่งทางศีลธรรม" ในการต่อสู้ของเขา แต่เขายังถูกตำหนิว่าเป็นแนวทางปฏิบัติที่เข้มงวด ซึ่งได้ล้มเหลวในการอธิบายถึงปัญหาอันซับซ้อนทั้งภายในประเทศและระหว่างประเทศได้ จักรพรรดิทรงรับรองนโยบายที่หัวแข็งไม่อ่อนข้อและขบวนการต่อต้านยาเสพติดที่ได้รับการสนับสนุนจากหลิน แต่กลับทรงโยนความรับผิดชอบทั้งหมดจากผลหายนะของสงครามฝิ่นไว้ที่หลินแต่เพียงผู้เดียว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ขุนนางจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากฝูโจว
เดียโบล III: ไรส์ออฟเดอะเนโครแมนเซอร์

***เดียโบล III: ไรส์ออฟเดอะเนโครแมนเซอร์*** () เป็นชุดเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้สำหรับ*[[เดียโบล III]]* ซึ่งเป็นวิดีโอเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาท ที่มีการประกาศในงานบลิซซ์คอน ค.ศ. 2016 เกมนี้เปิดตัวในรูปแบบดิจิทัลสำหรับพีซี, แมค และเวอร์ชันเครื่องเล่นล่าสุดของ*เดียโบล III* เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2017 โดยรวมอยู่ใน*เดียโบล III: อีเทอร์เนิลคอลเลกชัน* สำหรับเครื่องเล่นทั้งแบบขายปลีกและแบบดิจิทัล ซึ่งชุดนี้จะเพิ่มคลาสเนโครแมนเซอร์ให้แก่*เดียโบล III*

## คุณสมบัติ

### คลาสเนโครแมนเซอร์
คลาสเนโครแมนเซอร์จาก*เดียโบล II* ได้รับการนำกลับมาและปรับปรุงใหม่เพื่อรวมเข้ากับ*เดียโบล III* คลาสใหม่นี้ใช้รูปแบบการเล่นที่มีการควบคุมโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่คาถาที่ใช้เลือดและกระดูก โดยมีการเพิ่มอาวุธและชุดเกราะเพิ่มเติม รวมถึงเคียวด้ามยาวและเครื่องราง

### คอสเมติก
ชุดเนื้อหานี้เพิ่มคลังและช่องตัวละครเพิ่มเติมอีกสองช่อง พร้อมด้วยไอเทมคอสเมติกอื่น ๆ

### แพตช์ 2.6.0
*เดียโบล III: ไรส์ออฟเดอะเนโครแมนเซอร์* แพตช์ 2.6.0 นำคุณสมบัติใหม่มากมายมาสู่เกม เช่น คลาสเนโครแมนเซอร์, แชลเลนจ์ริฟส์, โซนใหม่ และค่าหัว โดยแชลเลนจ์ริฟส์เป็นโหมดเกมที่ให้ผู้เล่นได้สำรวจสิ่งใหม่ ๆ ที่ผู้เล่นคนอื่นสร้างขึ้น ซึ่งในแต่ละสัปดาห์จะมีการสร้างคลาสและดันเจียนใหม่ ผู้เล่นจะต้องจบริฟต์ให้เร็วกว่าผู้เล่นเดิมจึงจะได้รับแคชโฮราดริมพิเศษ

## การพัฒนา
ก่อนการเปิดตัวภาค''รีเปอร์ออฟโซลส์'' ที่เป็นภาคเสริมตัวแรกของ*[[เดียโบล III]]* การพัฒนาภาคเสริมตัวที่สองซึ่งอยู่ในขั้นเริ่มต้นของการพัฒนาถูกยกเลิก เนื่องจากบริษัทบลิซซาร์ดได้ตั้งเป้าหมายที่จะเปลี่ยนการพัฒนาไปสู่ภาคต่อแทนที่จะเป็นภาคเสริมตัวที่สอง

ใน ค.ศ. 2016 หลังจากการยกเลิกเกมใหม่ที่กำลังพัฒนาในซีรีส์''เดียโบล'' ทีมพัฒนาขนาดเล็กได้รับมอบหมายให้พัฒนาภาค*ไรส์ออฟเดอะเนโครแมนเซอร์*สำหรับ*เดียโบล III* โดยมุ่งหวังที่จะมอบเนื้อหาให้กับผู้ที่สนใจในซีรีส์นี้ เนื่องจากไม่มีเกม*เดียโบล*ภาคใหม่ที่จะประกาศหรือเปิดตัวในเร็ว ๆ นี้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแอ็กชันเล่นตามบทบาท
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแบบร่วมมือกัน
หมวดหมู่:เกมออนไลน์มัลติเพลเยอร์
หมวดหมู่:เกมสำหรับแมคโอเอส
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 3
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ผู้เล่นสามารถเลือกเพศได้
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ 360
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์วัน
บ้านคาร์ล มาคส์

พิพิธภัณฑ์**บ้านคาร์ล มาคส์** (; *คาร์ล มาคส์ เฮาส์*) เป็นพิพิธภัณฑ์ชีวประวัติบุคคลและพิพิธภัณฑ์บ้านนักเขียน ในเมืองเทรียร์ รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ ประเทศเยอรมนี บ้านหลังนี้เป็นบ้านที่คาร์ล มาคส์ เกิดเมื่อปี 1818 คาร์ล มากส์เป็นบิดาของคติมาคส์ ซึ่งมีอิทธิพลอย่างสูงต่อแนวคิดสังคมนิยมและคอมมิวนิสต์ ปัจจุบันอาคารแปรสภาพเป็นพิพิธภัณฑ์ที่บอกเล่าเรื่องราวชีวิตของมาคส์ งานเขียนของเขา และประวัติศาสตร์ของลัทธิคอมมิวนิสม์

## ประวัติศาสตร์
บ้านหลังนี้สร้างขึ้นในปี 1727 มีลักษณะเป็นบ้านสูงสองชั้น สถาปัตยกรรมบาโรก คาร์ล มากส์ ถือกำเนิดขึ้นในบ้านหลังนี้เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 1818 ต่อมาในเดือนตุลาคม 1819 ครอบครัวของมากส์ได้ย้ายออกไปอาศัยในอาคารขนาดเล็กกว่าใกล้กับพอร์ทานีฌรา ความสำคัญของบ้านหลังนี้พึ่งมาได้รับการนึกถึงในปี 1904 เมื่อพรรคสังคมนิยมเยอรมนี (SPD) มีความพยายามจะเข้ายึดครองบ้านหลังนี้ ความพยายามนี้สำเร็จในปี 1928 กระทั่งพรรคนาซีขึ้นสู่อำนาจในปี 1933 อาคารถูกยึดคืนและแปรสภาพเป็นโรงพิมพ์

ในวันที่ 5 พฤษภาคม 1947 อาคารได้ถูกแปรสภาพเป็นพิพิธภัณฑ์ที่บอกเล่าชีวิตและผลงานของคาร์ล มากส์ และในปี 1968 ได้ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของมูลนิธิฟรีดริค เอแบร์ท ซึ่งเป็นองค์การทางการเมืองที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพรรค SPD ในวันที่ 14 มีนาคม 1983 ในโอกาสครบรอบ 100 ปีของการเสียชีวิตของมากส์ พิพิธภัณฑ์ได้เปิดให้บริการอีกครั้งหลังปิดปรับปรุงครั้งใหญ่และขยายขึ้นเป็นสามชั้น

## นิทรรศการ
เนื่องในโอกาสครบรอบสองศตวรรษชาตกาลชองคาร์ล มากส์ เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2018 ได้มีการปรับนิทรรศการใหม่ทั้งหมดในชื่อ "จากเทรียร์สู่โลก คาร์ล มากส์ แนวคิดของของเขากับแรงกระเทือนตราบถึงปัจจุบัน" ("From Trier to the World. Karl Marx, his ideas and their impact until today") ซึ่งประกอบไปด้วยสามหน่วย และอีกหนึ่งหน่วยที่เป็นเรื่องราวของอาคารโดยเฉพาะ พื้นที่แรกของนิทรรศการเป็นชีวประวัติของคาร์ล มากส์ บอกเล่าจุดเริ่มต้นชีวิตของเขาในเทรียร์ไปจนถึงการถูกเนรเทศ ส่วนที่สองของนิทรรศการเป็นผลงานเขียนของมากส์ โดยมากส์ปรากฏในฐานะนักปรัชญา นักข่าว นักสังคมวิทยา และนักเศรษฐศาสตร์ ท้ายที่สุด ส่วนที่สามจัดแสดงผลสืบเนื่องจากงานของมากส์ที่มีต่อโลกจนถึงปัจจุบัน

ของจัดแสดงยังประกอบด้วยเก้าอี้อ่านหนังสือของมากส์, ฉบับตีพิมพ์แรกของหนังสือ Das Kapital และประติมากรรมส่วนครึ่งตัวบนของมากส์ที่แกะสลักโดยเหลนของเขา

ปัจจุบันยอดเข้าชมพิพิธภัณฑ์อยู่ที่ราว 50,000 คนต่อปี ในจำนวนนี้ เกือบหนึ่งในสามเป็นนักท่องเที่ยวชาวจีน

## ดูเพิ่ม
*เองเฌิลส์ เฮาส์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Karl Marx House birthplace and museum
ร้านค้าของพิพิธภัณฑ์

**ร้านค้าของพิพิธภัณฑ์** เป็นร้านขายของที่ระลึกในพิพิธภัณฑ์ สินค้าที่จำหน่ายโดยทั่วไป ได้แก่ แบบจำลองของผลงานในพิพิธภัณฑ์ ไปรษณียบัตรรูปภาพ หนังสือที่เกี่ยวข้องกับสิ่งสะสมของพิพิธภัณฑ์ และของที่ระลึกประเภทต่าง ๆ หอศิลป์หรือพิพิธภัณฑ์ศิลปะมักจำหน่ายเสื้อผ้าและของตกแต่งที่ได้รับแรงบันดาลใจจากหรือคัดลอกจากผลงานศิลปะ ร้านค้าของพิพิธภัณฑ์มักตั้งอยู่ใกล้ทางเข้าหรือทางออกของพิพิธภัณฑ์ นิทรรศการพิเศษชั่วคราวมักมีร้านขายของที่ระลึกเป็นของตัวเอง ร้านค้าของพิพิธภัณฑ์มักเป็นแหล่งรายได้ที่สำคัญสำหรับพิพิธภัณฑ์เนื่องจากเงินทุนจากภาครัฐลดลง และผู้เชี่ยวชาญด้านพิพิธภัณฑ์มักพิจารณาว่าร้านค้าเหล่านี้เป็นองค์ประกอบสำคัญของการให้ความรู้แก่ผู้มาเยี่ยมชม

กล่าวกันว่าพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันในนครนิวยอร์กได้ก่อตั้งร้านค้าของพิพิธภัณฑ์แห่งแรกของโลกในปี ค.ศ. 1908 ในประเทศสหรัฐอเมริกา ร้านค้าของพิพิธภัณฑ์ได้รับการพัฒนาขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงแรกร้านค้ามักมีขนาดเล็กและไม่ได้รับการจัดการอย่างมืออาชีพ ร้านค้าของพิพิธภัณฑ์กลายเป็นผู้สร้างรายได้ที่สำคัญให้พิพิธภัณฑ์ในช่วงทศวรรษ 1980

ร้านค้าของพิพิธภัณฑ์ได้กลายเป็นองค์ประกอบสำคัญของการรับรู้ของผู้มาเยี่ยมชมต่อพิพิธภัณฑ์ จริง ๆ แล้วบางการศึกษาแสดงให้เห็นว่าผู้มาเยี่ยมชมใช้เวลาอยู่ที่ร้านค้า ร้านกาแฟ และส่วนอื่น ๆ มากกว่าส่วนจัดแสดง

นักเขียนเกี่ยวกับพิพิธภัณฑ์บางคนมีจุดยืนต่อต้านการแสวงกำไร และวิพากษ์วิจารณ์ร้านค้าของพิพิธภัณฑ์ว่าทำลายคุณค่าทางวัฒนธรรมของพิพิธภัณฑ์

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์
หมวดหมู่:รูปแบบการค้าปลีก
รถไฟใต้ดินบาร์เซโลนา สาย 2

รถไฟใต้ดินบาร์เซโลนา สาย 2 เป็น เส้นทางหนึ่งของรถไฟใต้ดินบาร์เซโลนา ดำเนินการโดยการขนส่งมหานครบาร์เซโลนา มีสัญลักษณ์สีเป็นม่วง และบางครั้งเรียกว่า *línia lila* 

สถาปัตยกรรมของสาย 2 มีความคล้ายคลึงกับสายก่อนหน้า โดยมีลักษณะเรียบง่ายและไม่มีการตกแต่ง อย่างไรก็ตาม สถานีต่างๆ ได้รับแสงสว่างที่มากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และนำหลักสถาปัตยกรรมสมัยใหม่มาใช้ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการก่อสร้างในช่วงทศวรรษ 1990

## ลำดับเหตุการณ์
left|thumb|300x300px| พัฒนาการของสาย 2, พ.ศ. 2502–2510 (เป็นสาย II, ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของสาย 5), พ.ศ. 2538–2553 (สาย 2 ในปัจจุบัน) รวมถึงส่วนขยายในอนาคต

* พ.ศ. 2538 – เปิดใช้งานส่วน Sant Antoni-Sagrada Família เปิดขึ้น
* พ.ศ. 2539 – เปิดใช้งานส่วน Sant Antoni-Paral·lel 
* พ.ศ. 2540 – เปิดใช้งานส่วน Sagrada Família-La Pau 
* พ.ศ. 2545 – ย้ายส่วน La Pau-Pep Ventura จากรถไฟใต้ดินบาร์เซโลนา สาย 4 เป็น สาย 2
* พ.ศ. 2553 – เปิดส่วน Pep Ventura-Badalona Pompeu Fabra

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Trenscat.com

หมวดหมู่:เส้นทางรถไฟที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2538
2
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าเสา (จังหวัดกาญจนบุรี)

**ท่าเสา** เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทองค์การบริหารส่วนตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่หมู่ที่ 1–2, 4–11 รวมทั้งบางส่วนของพื้นที่หมู่ที่ 3 ของตำบลท่าเสา อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลน้ำตกไทรโยคน้อย) เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลท่าเสาที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเมื่อปี พ.ศ. 2538 ในปี พ.ศ. 2565 ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลมีประชากรทั้งหมด 10,468 คน

พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอไทรโยคประมาณ 18.2 กิโลเมตร และห่างจากศาลากลางจังหวัดกาญจนบุรีประมาณ 62.1 กิโลเมตร มีพื้นที่รับผิดชอบ 310.05 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ประมาณ 193,781.25 ไร่ องค์การบริหารส่วนตำบลมีเส้นทางรถไฟสายกาญจนบุรี-น้ำตกผ่านพื้นที่ซึ่งมีีที่หยุดรถ/ป้ายหยุดรถให้บริการ คือ 

* **ป้ายหยุดรถไฟเกาะมหามงคล** เปิดเป็นป้ายหยุดรถไฟวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 เพื่ออำนวยความสะดวกสำหรับผู้โดยสารที่เดินทางไปสำนักปฏิบัติธรรมแดนมหามงคล
* **ที่หยุดรถไฟช่องแคบ** ในพื้นที่หมู่ 1 บ้านช่องแคบ เปิดเป็นที่หยุดรถตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2501
* **ที่หยุดรถไฟวังใหญ่** ในพื้นที่หมู่ 2 บ้านวังใหญ่ เปิดเป็นที่สถานีรถไฟในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 ตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างสถานีรถไฟวังโพ–สถานีรถไฟน้ำตก และได้ยุบลงเป็นที่หยุดรถไฟในภายหลัง
* **ป้ายหยุดรถไฟบ้านพุพง** ในพื้นที่หมู่ 5 บ้านพุพง

## อ้างอิง

ท่าเสา
หมวดหมู่:อำเภอไทรโยค
4 KINGS 2

***4 คิงส์ 2*** () เป็นภาพยนตร์ไทยแนวดรามา อาชญากรรม ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566 กำกับและเขียนบทโดย
พุฒิพงศ์ นาคทอง บทภาพยนตร์โดย พุฒิพงศ์ นาคทอง รัตนพล ปากเพรียว นำแสดงโดย สมพล รุ่งพาณิชย์, อุกฤษ วิลลีย์ บรอด ดอนกาเบรียล, สุทธิรักษ์ ทรัพย์วิจิตร, สิราษฎร์ อินทรโชติ, เบนจามิน โจเซฟ วาร์นี, ทศพล หมายสุข, ภัทร เอกแสงกุล, ณัฐวุฒิ เจนมานะ และอินทิรา เจริญปุระ เป็นภาคต่อจาก *[[4 KINGS อาชีวะ ยุค 90|4 คิงส์ อาชีวะยุค 90]]* ภาพยนตร์ที่สร้างปรากฏการณ์ในปี พ.ศ. 2564 ในฐานะภาพยนตร์ไทยที่ทำรายได้สูงสุดแห่งปี

## เรื่องย่อ
ภาพยนตร์ภาคนี้ดำเนินต่อจากภาคที่แล้ว เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อ ตุ้มเม้ง (ท็อป-ทศพล หมายสุข) นักศึกษากนกอาชีวะถูกลอบทำร้ายจนเกือบตาย เกิดความขุ่นเคืองในหมู่นักศึกษากนกอาชีวะ บ่าง (แหลม-สมพล รุ่งพาณิชย์) แกนนำนักศึกษากนกเตรียมแก้แค้นนักศึกษาช่างกลบุรณพนธ์ที่เป็นศัตรูกัน

ในความขัดแย้งระหว่างนักศึกษาของ 2 สถาบันนี้ โดยมี ยาท เด็กบ้าน (ดี เจอร์ราร์ด) เป็นต้นเหตุ 

## งานสร้างและกระแสตอบรับ
ในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ผู้บริหารของค่ายเนรมิตรหนังฟิล์ม ทีมสร้างและบรรดานักแสดงได้ทำพิธีบวงสรวงภาพยนตร์ที่วัดราชสิทธารามราชวรวิหาร โดยก่อนหน้านั้นในเดือนกรกฎาคม ทางทีมสร้างได้เปิดรับสมัครนักแสดงหน้าใหม่ที่จะมาร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้

ต่อมาในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2566 ทีมสร้างได้ปล่อยภาพใบปิดแรกของภาพยนตร์ออกมาให้แฟนภาพยนตร์ได้รับชม ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2566 ได้มีการเปิดเผยตัวอย่างแรกของภาพยนตร์ออกมาให้ได้รับชม และมียอดการเข้าชมสูงถึง 1 ล้านครั้งภายใน 24 ชั่วโมง

## นักแสดง
* สมพล รุ่งพาณิชย์ แสดงเป็น บ่าง กนก
* สุทธิรักษ์ ทรัพย์วิจิตร แสดงเป็น รก บุรณพนธ์
* สิราษฎร์ อินทรโชติ แสดงเป็น เอก บุรณพนธ์
* อุกฤษ วิลลีย์ บรอด ดอนกาเบรียล แสดงเป็น ยาท เด็กบ้าน
* ทศพล หมายสุข แสดงเป็น ตุ้มเม้ง กนก
* ภัทร เอกแสงกุล แสดงเป็น เค กนก
* ณัฐวุฒิ เจนมานะ แสดงเป็น หนุ่ย กนก
* เบนจามิน โจเซฟ วาร์นี แสดงเป็น เค บุรณพนธ์
* ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง แสดงเป็น พ่อของรก บุรณพนธ์
* วาสนา พูนผล แสดงเป็น แม่ของรก บุรณพนธ์
* โมเดิร์นด็อก แสดงเป็น ตัวเอง (รับเชิญ)
* อินทิรา เจริญปุระ แสดงเป็น บุ้ง พี่สาวของบ่าง กนก
* อัครินทร์ อัครนิธิเมธรัฐ แสดงเป็น มด ประชาชล
* ธามไท แพลงศิลป์ แสดงเป็น แม็กซ์ ประชาชล
* คาริญญ์ยวัฒ ดุรงค์จิรกานต์ แสดงเป็น ชาญ เฉลิมสาสน์ (รับเชิญ)
* สหจักร บุญธนกิจ แสดงเป็น เฉลิม อาจารย์ของกนกเทคโนโลยี
* วิทยา ปานศรีงาม แสดงเป็น นิพนธ์ ผอ.โรงเรียนช่างกลบุรณพนธ์
* สุธีรัชย์ ชาญนุกูล แสดงเป็น หัวหน้าของยาท
* สหัสชัย ชุมรุม แสดงเป็น ชัย ตาของยาท
* สไมล์บัฟฟาโล่ แสดงเป็น กลุ่มลูกค้าในร้านอาหาร (รับเชิญ)
* ณัฏฐ์ กิจจริต แสดงเป็น โอ๋ ประชาชล
* อิชณน์กร พึ่งเกียรติรัศมี แสดงเป็น บิลลี่ อินทร
* วาสนา ชลากร แสดงเป็น แม่บ้าน กนกอาชีวะ
* กษิดิ์เดช แสงจันทร์ แสดงเป็น ลูกน้องยาท เด็กบ้าน
* ก้องเกียรติ โขมศิริ รับบท ขาใหญ่ในคุก (รับเชิญ)

## เพลงประกอบภาพยนตร์
* “บางสิ่ง” (ต้นฉบับ โมเดิร์นด็อก) ขับโดยร้อง สมพล รุ่งพาณิชย์
* “ร้องไปกับฟ้า” ขับโดยร้อง สมพล รุ่งพาณิชย์ ร่วมกับ ดี เจอร์ราด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ทำรายได้เกิน 100 ล้านบาท
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย พุฒิพงษ์ นาคทอง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยเนรมิตรหนัง ฟิล์ม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อาชญากรรมชีวิตไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
ตำบลท่าเสา (อำเภอไทรโยค)

**ท่าเสา** เป็น 1 ใน 7 ตำบลของอำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี เป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟน้ำตกและป้ายหยุดรถไฟน้ำตกไทรโยคน้อยซึ่งเป็นปลายทางของทางรถไฟสายมรณะ ซึ่งพื้นที่ใกล้เคียงมีน้ำตกไทรโยคน้อยที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมของอุทยานแห่งชาติไทรโยค
[thumb|275x275px|[สถานีรถไฟน้ำตก เดิมชื่อสถานีรถไฟ "ท่าเสา" เปลี่ยนชื่อเป็นสถานี "น้ำตก" ในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2496]]
[thumb|275x275px|[ป้ายหยุดรถไฟน้ำตกไทรโยคน้อย เป็นสถานีปลายทางของขบวนรถท่องเที่ยว 909/910 กท.- าต.(ไทรโยค)- กท. หยุดรับ-ส่ง ทุกวันเสาร์-อาทิตย์และวันหยุดนักขัตฤกษ์ อยู่ใกล้กับนำตกไทรโยคน้อย]]

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลท่าเสามีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลไทรโยค
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลลุ่มสุ่ม
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลแม่กระบุง ตำบลท่ากระดาน (อำเภอศรีสวัสดิ์) และตำบลช่องสะเดา (อำเภอเมืองกาญจนบุรี) 
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลวังกระแจะ
thumb|275x275px|ถ้ำบริเวณน้ำตกไทรโยคน้อย

## ประวัติ
ท่าเสา เดิมเป็นหมู่ที่ 7 ในเขตตำบลลุ่มสุ่ม ลักษณะมีชุมชนหนาแน่นบริเวณสถานีรถไฟน้ำตกและบริเวณใกล้เคียงกับน้ำตกไทรโยคน้อย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเคยเสด็จประพาสต้นน้ำตกแห่งนี้ เมื่อปี พ.ศ. 2431 นอกจากจะได้ชมน้ำตกอันสวยงามแล้ว ยังมีหัวรถจักรไอน้ำสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 มาตั้งแสดงไว้เพื่อรำลึกถึงการสร้างทางรถไฟสายมรณะ ที่สร้างผ่านหน้าบริเวณน้ำตกเข้าสู่ประเทศพม่าด้วย ในปี พ.ศ. 2514 จึงแบ่งแยกพื้นที่บ้านท่าเสาบางส่วนบริเวณสถานีรถไฟน้ำตกและบริเวณน้ำตกไทรโยคน้อย ซึ่งมีตลาดเป็นที่ประชุมชน มีบ้านเรือนราษฎรตั้งอยู่เป็นปึกแผ่น มีการคมนาคมและการค้าขายเจริญมาก มีโรงเรียน โรงเลื่อยจักร โรงภาพยนตร์ ท่าเรือริมแม่น้ำแควน้อย ซึ่งได้จัดตั้งเป็น "สุขาภิบาลน้ำตกไทรโยคน้อย" 

ต่อมาทางราชการเห็นว่าตำบลลุ่มสุ่มมีพื้นที่ขนาดกว้างขวางมาก จึงมีการแบ่งหมู่บ้านออกเป็นตำบลต่างๆ ในปี พ.ศ. 2512 ทางราชการได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยแยกพื้นที่หมู่ 2–3, 5, 7–8, 10 ของตำบลลุ่มสุ่ม มาตั้งขึ้นเป็นตำบลท่าเสา ก่อนที่จะแยกพื้นที่หมู่ 4, 6, 7–9 ของตำบลท่าเสา ไปจัดตั้งเป็น ตำบลวังกระแจะ 
thumb|275x275px|หัวรถจักรไอน้ำ ซี 56 หมายเลข 702 บริเวณน้ำตกไทรโยคน้อย

## การแบ่งเขตการปกครอง

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลท่าเสาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่ตำบลท่าเสามีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง คือ เทศบาลตำบลน้ำตกไทรโยคน้อย และองค์การบริหารส่วนตำบลท่าเสา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าเสาทั้งหมด

## ประชากร
พื้นที่ตำบลท่าเสาประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 11 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 14,417 คน แบ่งเป็นชาย 7,355 คน หญิง 7,062 คน (เดือนธันวาคม 2565) เป็นตำบลที่มีประชากรมากที่สุดในอำเภอไทรโยค

: 
: 
: 

 ปี **พ.ศ. 2558** มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก

*หมู่บ้านท่าเสามีพื้นที่ทั้งในเขตเทศบาลตำบลน้ำตกไทรโยคน้อยและเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าเสา

## อ้างอิง

ท่าเสา
แสงกระสือ 2

**แสงกระสือ 2** เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญเหนือธรรมชาติปี 2566 กำกับโดย ปภังกร ปุญจันทรักษ์ ซึ่งมากำกับแทน สิทธิศิริ มงคลศิริ ผู้กำกับจากภาคแรก เป็นภาคต่อของ *[[แสงกระสือ]]* (2562)

## นักแสดง
* ชัญญ่า แม็คคลอรีย์ แสดงเป็น สาว (ลูกสาวคนเดียวของ สาย และ น้อย)
* กฤษณภูมิ พิบูลสงคราม แสดงเป็น คลาว (ลูกบุญธรรมของบาทหลวงออกัสติน)
* กฤษดา สุโกศล แคลปป์ แสดงเป็น น้อย (พ่อของสาว)
* โจ คัมมิงส์ แสดงเป็น บาทหลวงออกัสติน

## การเข้าฉายและการตอบรับ
*แสงกระสือ 2* เข้าฉายในประเทศไทยและลาวเมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2566 ต่อมาเข้าฉายในกัมพูชา สิงคโปร์ เวียดนาม มาเลเซีย และบรูไน นักวิจารณ์จากเว็บไซต์ข่าวเดอะสแตนดาร์ด และแบไต๋ ตลอดจน *[[เดลินิวส์]]* และ *[[ไทยรัฐ]]* ต่างชมเชยในส่วนของการผลิตภาพยนตร์ โดยเฉพาะวิชวลเอฟเฟกต์ แต่กลับวิพากษ์วิจารณ์บทภาพยนตร์ซึ่งพบว่าไม่สมเหตุสมผลกัน ส่งผลให้อารมณ์โดยรวมไม่สมดุล ภาพยนตร์ทำรายได้กรุงเทพและปริมณฑล ประมาณ 6.5 ล้านบาท

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สยองขวัญไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติโคลัมโบ

**พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติโคลัมโบ** (; ) หรือ **พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติศรีลังกา** เป็นพิพิธภัณฑ์ในนครโคลัมโบ ประเทศศรีลังกา โดยเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ ก่อตั้งขึ้นในปี 1877 และอยู่ภายใต้การดูแลของกรมพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ของสะสมของพิพิธภัณฑ์มีความสำคัญต่อประวัติศาสตร์ของศรีลังกา เช่น ตราราชวงศ์ของกษัตริย์กันทยัน และพระพุทธรูปโตฬุวีฬะ

พิพิธภัณฑ์สถาปนาขึ้นในวันที่ 1 มกราคม 1877 โดยเซอร์วิลเลียม เฮนรี เกรเกอรี ผู้ว่าราชการซีลอนของอังกฤษ ราชสมาคมเอเชียติกแห่งศรีลังกามีบทบาทมากในการสร้างความสนใจแก่เกรเกอรีในปี 1872 ให้ระลึกถึงความต้องการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์สาธารณะขึ้นในซีลอน ใบอนุญาตดำเนินการออกให้โดยคณะสภานิติบัญญัติของซีลอนในหนึ่งปีให้หลัง อาคารนี้ได้สถาปนิกประจำรัฐบาล เจมส์ จอร์จ สมิตเธอร์ (1833&ndash;1910) เป็นผู้เตรียมการออกแบบโดยใช้รูปแบบสถาปัตยกรรมแบบอิตาลีใหม่

อราสี มริกร (Arasi Marikar) ผู้ดำเนินการก่อสร้างหลักของพิพิธภัณฑ์ได้รับคำสอบถามในพิธีเปิดพิพิธภัณฑ์โดยผู้ว่าราชการเกรเกอรี มริกรร้องขอผู้ว่าราชการต่อหน้าฝูงชนที่มาเข้าร่วมพิธีเปิด (ซึ่งส่วนใหญ่เป็นมุสลิม) ให้พิพิธภัณฑ์ปิดทำการทุกวันศุกร์ซึ่งเป็นวันหยุดพักผ่อนของมุสลิม คำขอนี้ได้รับการตอบรับและดำเนินการเรื่อยมา แต่ท้ายที่สุดพิพิธภัณฑ์ได้ปรับมาเปิดให้บริการทุกวัน เว้นวันหยุดนักขัตฤกษ์เท่านั้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศศรีลังกา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในโคลัมโบ
วิวาห์รัก กับดักลวงแค้น

***วิวาห์รัก กับดักลวงแค้น*** () เป็นละครโทรทัศน์ผ่านสัญญาณต่อเนื่องเกาหลีใต้นำแสดงโดยซ็อง ฮุน,จองยูมิน,จินจีฮีง,ชินฮโยและโอซึงยุน สร้างจากเว็บตูนชื่อเดียวกันซึ่งออกอากาศตอนแรกในวันที่ 28 ตุลาคม 2023 และออกอากาศทาง MBNทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ เวลา 21:50 น.(KST)

## เรื่องย่อ
ซีรีส์เรื่องนี้บอกเล่าเรื่องราวของฮันยีจู (จองยูมิน) ที่ทำสัญญาการแต่งงานเพื่อแก้แค้นสามีของเธอและครอบครัวของเขา

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* ซ็อง ฮุน รับบทเป็น ซอโดกุก
* จอง ยู-มิน รับบท ฮัน ยีจู
* จิน จี-ฮี รับบท ฮัน ยูรา
* คัง ชิน-ฮโย รับบทเป็น ซอ จงอุค
* โอ ซึง-ยุน รับบทเป็น ยู เซฮยอก

### นักแสดงสมทบ
#### ครอบครัวของยีจู
* อี มิน-ยอง รับบทเป็น อี จุงฮเย
* จอน โน-มิน รับบทเป็น ฮัน จินอุง
* อี บยอง-จุน รับบทเป็น ฮัน อุนแจ

#### ครอบครัวของโดกุก
* บัน ฮโย-จอง รับบทเป็น อี แทจา
* คิม อึงซู รับบทเป็น ซอก ยองคยอน
* อี มิซุก รับบทเป็น ซเว ยอนฮวา
* โอ ฮา-นี รับบทเป็น ซอ โดนา

#### คนในบริษัทของโดกุก
* อี มยอง-ฮุน รับบทเป็น บยอน แจโฮ
* อี วอน-ฮี รับบทเป็น คิม ซอนควอน

#### ครอบครัวของเซฮยอก
* คิมเยร-ยอง รับบทเป็น ช็อก แจซุก
* ซงซุย รับบทเป็น ยูเซฮี

#### คนอื่น
* อี ดา-เฮ รับบทเป็น อัน ซูจิน
* โดยู รับบทเป็น คิม แจวอน

### ขยาย
* จิน ฮีคยอง รับบทเป็น เจมี่
### ลักษณะพิเศษ
* Hong Seok-cheon เป็นเจ้าของร้านขายเสื้อผ้า

## ผู้ชม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* 
* 

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
เอ็งเงิลส์-เฮาส์

**เอ็งเงิลส์-เฮาส์** () เป็นพิพิธภัณฑ์ในวุพเพอร์ทาล ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ในบ้านหลังที่ฟรีดริช เอ็งเงิลส์ (1820–1895) เติบโต พิพิธภัณฑ์เป็นสมาชิกส่วนหนึ่งของของ  ในวุพเพอร์ทาล

บ้านรูปแบบแบร์คบาโรกตอนปลายหลังนี้สร้างขึ้นในปี 1775 โดย  ในที่ที่เวลานั้นคือบาร์เมิน แค้วนแบร์ค ฟรีดริช เอ็งเงิลส์ ผู้พ่อ บิดาของเอ็งเงิลส์ เกิดในบ้านหัลงนี้ในปี 1796 ส่วนเอ็งเงิลส์เองเกิดที่บ้านอีกหลังหนึ่งที่ตั้งห่างออกไปราว 100 เมตรจากบ้านหลังนี้ บ้านหลังดังกล่าวก็เป็นของครอบครัวเช่นเดียวกัน บ้านหลังดังกล่าวถูกทำลายลงในเวลาต่อมา เอ็งเงิลส์เติบโตและใช้ชีวิตอยู่ในบ้านหลังนี้แทน

บ้านได้แปรสภาพเป็นพิพิธภัณฑ์ซึ่งเปิดให้บริการในปี 1970 เนื่องในโอกาสครบรอบ 150 ปีชาตกาลของเอ็งเงิลส์ และกลายมาเป็นจุดหมายปลายทางที่เป็นที่นิยมในหมู่นักท่องเที่ยวและนักลัทธิสังคมนิยม พิพิธภัณฑ์ปิดตัวลงในปี 2016 เพื่อทำการปรับปรุงใหญ่ และมีแผนจะเปิดอีกครั้งในปี 2020 เนื่องในโอกาสครบรอบ 200 ปีชาตกาลของเอ็งเงิลส์ อน่างไรก็ตามแผนนี้ถูกยกเลิกไปเนื่องจากการระบาดทั่วของโรคโควิด-19 พิธีเปิดได้เลื่อนออกมาเป็นเดือนกันยายน 2021 ที่ซึ่งในพิธีเปิดมีรัฐมนตรีกระทรวงวัฒนธรรมและวิทยาการประจำรัฐไรน์เหนือ-เวสท์ฟาลิอา อีซาเบล ไฟฟ์แฟร์-โพเอินส์เฌน (Isabel Pfeiffer-Poensgen) และแขกอีก 300 คนเข้าร่วม

## อ้างอิง
พิพิธภัณฑ์โจเซฟ สตาลิน (กอรี)

**พิพิธภัณฑ์โจเซฟ สตาลิน** เป็นพิพิธภัณฑ์ในกอรี ประเทศจอร์เจีย ซึ่งมีเนื้อหาบอกเล่าชีวิตของโจเซฟ สตาลิน ผู้นำสหภาพโซเวียตซึ่งเกิดที่กอรี พิพิธภัณฑ์ประกอบไปด้วยสามส่วน ทั้งหมดตั้งอยู่ล้อมรอบจัตุรัสกลางเมืองกอรี พิพิธภัณฑ์นี้อุทิศแก่เรื่องราวของสตาลินอย่างเป็นทางการในปี 1957 ภายหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตและขบวนการเรียกร้องเอกราชประเทศจอร์เจีย พิพิธภัณฑ์ปิดตัวลงในปี 1989 ก่อนที่จะเปิดตัวใหม่อีกครั้งและกลายมาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของกอรี

## นิทรรศการ

ส่วนแรกของพิพิธภัณฑ์คือ**บ้านเกิดของสตาลิน** ซึ่งเป็นกระท่อมไม้ขนาดเล็กตั้งอยู่กลางศาลาทรงกรีก-อิตาลี สตาลินเกิดในบ้านหลังนี้เมื่อปี 1879 และใช้ชีวิตห้าปีแรกอยู่ที่นี่ กระท่อมไม้ไลังนี้ประกอบด้วยสองห้องบนชั้นแรก บิดาของสตาลิน วิสซารีออน จูฆาชวิลิ ช่างรองเท้า เช่าห้องหนึ่งห้องทางซ้ายของอาคารและมีที่ทำงานช่างอยู่ในชั้นใต้ดิน ส่วนเจ้าของบ้านอาศัยในอีกห้องหนึ่ง ในอดีต พื้นที่บริเวณนี้เป็นย่านชุมชนที่มีบ้านเรือนในลักษณะเดียวกันนีเอยู่มากมาย ก่อนที่จะถูกรื้อถอนไปเพื่อสร้างสิ่งปลูกสร้างใหม่ขนาดใหญ่ในสมัยโซเวียต

ส่วนสำคัญของพิพิธภัณฑ์คือตัวพิพิธภัณฑ์สตาลิน ซึ่งเป็นอาคารขนาดใหญ่สร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบบสตาลิน เริ่มต้นในปี 1951 ในฐานะพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์สังคมนิยม กระนั้นเป็นที่ชัดเจนว่าจะใช้งานเป็นอนุสรณ์ของสตาลินโดยตรง โดยสตาลินเสียชีวิตในปี 1953 นิทรรศการภายในแบ่งออกเป็นหกโถงเรียงลำดับเหตุการณ์โดยคร่าว ๆ ภายในจัดแสดงวัตถุที่อ้างว่าเป็นของสตาลิน ซึ่งรวมถึงเฟอร์นิเจอร์ใช้สอยในบ้าน ไปจนถึงของขวัญต่าง ๆ ของเขา ตอนสุดท้ายของนิทรรศการจัดแสดงหน้ากากผู้วายชนม์ของสตาลินจำนวนสิบสองชิ้น ซึ่งทำขึ้นไม่นานหลังสตาลินเสียชีวิต อารมณ์โดยรวมของพิพิธภัณฑ์นี้ให้ความรู้สึกประดุจศาลเจ้าบูชาเทพเจ้าทางฆราวาส ซึ่งคือสตาลิน

อีกด้านหนึ่งของพิพิธภัณฑ์เป็นรถไฟขบวนส่วนตัวของสตาลิน โดยเป็นรถขบวนพูลแมนสีเขียว กันกระสุน มีน้ำหนัก 83 ตัน และใช้งานโดยสตาลินนับตั้งแต่ปี 1941 ซึ่งรวมถึงการใช้งานระหว่างเดินทางไปการประชุมยัลตา และการประชุมเตหะราย รถไฟขบวนนี้ถูกส่งมายังพิพิธภัณฑ์หลังกู้คืนมาได้จากลานรถไฟในรอสตอฟออนดอนเมื่อปี 1985

## แนวคิดการปรับเปลี่ยนนิทรรศการ
หลังเกิดสงครามโอเดสเซียใต้ ปี 2008 รัฐมนตรีกระทรวงวัฒนธรรมของจอร์เจีย Nikoloz Vacheishvili ประกาศว่าอาจมีการปรับสภาพนิทรรศการของพิพิธสตาลินในกอรีเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งการรุกรานของรัสเซีย โดยจะเปิดให้บริการในอนาคตอันใกล้ มีการติดป้ายประกาศที่ทางเข้าของพิพิธภัณฑ์ว่า "พิพิธภัณฑ์นี้เป็นประวัติศาสตร์ที่สร้างขึ้นมาหลอกลวง นี่เป็นตัวอย่างที่พบได้ทั่วไปของโฆษณาชวนเชื่อโซเวียต และยังพยายามที่จะสร้างความชอบธรรมให้แก่ระบอบการปกครองที่บ้าเลือดมากที่สุดในประวัติศาสตร์" ป้ายผ้าดังกล่าวถูกนำออกในปี 2017

รูปปั้นของสตาลินที่ใจกลางจัตุรัสถูกนำออกในเดือนมิถุนายน 2010 โดยมีแผนว่าจะย้ายไปตั้งในพิพิธภัณฑ์แทน ในเดือนธันวาคม 2012 คณะกรรมการเทศบาลกอรีลงคะแนนเสียงเห็นชอบที่จะเลิกการปรับเปลี่ยนเนื้อหาของพิพิธภัณฑ์

นอกจากนี้ยังมีข้อเสนอให้แปรสภาพนิทรรศการที่นี่เป็น "นิทรรศการว่าด้วยนิทรรศการ" เพื่อเน้นให้เห็นความคลาดเคลื่อนและเนื้อหาอันเป็นเท็จจำนวนมากในนิทรรศการเดิม ข้อเสนอนี้นำโดยนักประวัติศาสตร์ ภัณฑารักษ์ และผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ Lasha Bakradze

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บ้านในประเทศจอร์เจีย
หมวดหมู่:โจเซฟ สตาลิน
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศจอร์เจีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในกอรี (ประเทศจอร์เจีย)