ช็อน แท-อิล

**ช็อน แท-อิล** (; Jeon Tae-il, 28 กันยายน 1948 – 13 พฤศจิกายน 1970) เป็นคนงานเจ็บจักรและนักเคลื่อนไหวสิทธิแรงงานชาวเกาหลีใต้ ผู้ก่ออัตวินิบาตกรรมด้วยการจุดไฟเผาตนเองเมื่ออายุ 22 ปี เพื่อประท้วงสภาพการทำงานที่เลวร้ายในโรงงานสมัยสาธารณรัฐเกาหลีที่สาม การเสียชีวิตของเขานำไปสู่ความสนใจในประเด็นสภาพการทำงานของแรงงานที่ต่ำกว่ามาตรฐาน และผลักดันการก่อตั้งขบวนการสหภาพแรงงานในประเทศเกาหลีใต้

## ชีวิตช่วงแรก
ช็อน แท-อิล เกิดเมื่อวันที่ 28 กันยายน 1948 เป็นบุตรของช็อน ซัง-ซูง (Jeon Sang-soo) คนงานเจ็บจักรที่ยากไร้จากแทกู กับภรรยา ลี โซ-ซุน (Lee So-sun) ปู่ของช็อนเสียชีวิตจากการถูกฆาตกรรมโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจชาวญี่ปุ่นด้วยฐานเข้าร่วมขบวนการต้านญี่ปุ่น ครอบครัวของช็อนย้ายเช้ากรุงโซนในปี 1954 ในสภาพไร้บ้าน อาศัยใต้สะพานย็อมช็อน ใกล้กับสถานีรถไฟโซล มารดาต้องเป็นขอทาน ในขณะที่บิดาทำงาน จนเงินจากทั้งคู่รวมกันมากเพียงพอที่จะสามารถเช่าห้องรายเดือนได้

ครอบครัวของช็อนย้ายกลับแทกูในปี 1960 ช็อนไม่เคยจบการศึกษาระดับประถมศึกษา แลเไม่ได้รับการศึกษาในระบบเพียงพอ ในเดือนมีนาคม 1963 เขาเข้าโรงเรียนแต่ต่อมาถูกบิดาบังคับให้ลาออกเพื่อมาช่วยงานเจ็บจักรที่บ้าน ในสามวันต่อมาเขาหนีออกจากบ้าน หลังจากนั้นก็ถูกบิดาทุบตีอีกหลายครั้ง

เขาหนีออกจากบ้านพร้อมน้องชายอีกครั้งในปี 1964 และไปยังโซล เขารับจ้างทั่วไปในตลาดทงแดมุน, ส่งหนังสือพิมพ์ และงานอื่น ๆ เช่น ขัดรองเท้า ต่อมามีคนจ้างเขาเป็นผู้ช่วยในร้านค้าเสื้อแห่งหนึ่งในตลาดนัดสันติภาพเกาหลี (; ) ที่นั่น เขาทำงานวันละ 14 ชั่วโมง แลกกับรายได้ 50 วอนต่อวัน และชา 1 แก้ว เมื่ออายุ 17 ปี  เขาจึงเริ่มทำงานเย็บผ้า

## การเคลื่อนไหว

ขณะประกอบอาชีพเย็บผ้า เขาพบเจอกับสภาพการทำงานที่เลวร้ายในตลาดสันติภาพ ทั้งการแพร่ระบาดของวัณโรคปอดเนื่องจากการขาดอากาศถ่ายเทในโรงงานนรก ไปจนถึงการบังคับฉีดยาบ้าให้คนงานตื่นและสามารถทำงานล่วงเวลาได้โดยไม่จ่ายเงินเพิ่ม

ในปี 1968 ช็อนเริ่มรู้ถึงการมีอยู่ของกฎหมายมาตรฐานแรงงานซึ่งปกป้องสิทธิมุนษยชนของแรงงาน เขาซื้อและศึกษาหนังสือแนวทางเกี่ยวกับกฎหมายดังกล่าว ซึ่งทำให้เขาโกรธเกรี้ยวกับสภาพความเป็นจริงที่สภาพการทำงานนั้นไม่ได้แม้แต่ชั้นต่ำที่กฎหมายระบุไว้ ในเดือนมิถุนายน 1969 เขาสถาปนา สมาคมคนถูกหลอก (Fool's Association, ) ถือเป็นองค์การแรงงานแห่งแรกในตลาดสันติภาพ ชื่อของสมาคมว่าคนถูกหลอก (fool) สื่อถึงความเชื่อของช็อนที่ว่าคนงานถูกหลอกลวง (fooled) ให้ต้องรับได้กับสภาพการทำงานที่ขูดรีด เขาให้ข้อมูลต่าง ๆ เกี่ยวกับกฎหมายและสภาพการทำงานที่ขูดรีดกับคนงานในตลาดสันติภาพ รวมถึงยัวทำการสำรวจสภาพการทำงานของแรงงายในตลาดสันติภาพผ่านแบบสอบถาม

แม้ในช่วงแรกเชาจะประสลความสำเร็จในการกระจายความตระหนัก แต่รัฐบาลภายใต้การนำของเผด็จการพีค จ็อง-ฮี ไม่มีการตอบสนอง และ กรมแรงงานยังออกมาบอกว่าช็อนและคณะเป็นพวกชังชาติที่ออกมาประท้วงเช่นนี้

## การเสียชีวิต
เพื่อเรียกร้องความสนใจมายังปัญหานี้มากขึ้น ช็อนตัดสินใจจุดไฟเผาตัวเองและวิ่งไปตามท้องถนนในใจกลางกรุงโซลเพื่อประท้วง พร้อมตะโกนคำขวัญเช่น "พวกเรา เหล่าแรงงาน ก็เป็นมนุษย์เหมือนกัน", "[ต้อง]รับรองสิทธิแรงงานขั้นพื้นฐานสามประการ" และ "อย่าให้[ผม]ต้องตายอย่างไร้ประโยชน์!" ในวันที่ 13 พฤศจิกายน 1970

เจ้าหน้าที่การแพทย์ฉุกเฉินเข้าทำการปฐมพยาบาลช็อน ซึ่งสภาพร่างกายหดเกร็งไปทั่วจากการถูกไฟคลอก มารดาของช็อนเอาผ้ากันเปื้อนออกคลุมตัวของเขาที่สั่นระริก ช็อนกล่าวกับมารดาก่อนเสียชีวิต "แม่ ได้โปรด ทำในสิ่งที่ผมไม่สามารถทำได้" แพทย์ที่รักษาแจ้งกับมารดาของช็อนว่ายาที่จะต้องฉีดเพื่อรักษาแผลไหม้มีราคา 15,000 วอน แต่เธอตอบว่าเธอไม่มีเงินจ่ายค่ารักษา ณ เวลาประมาณ 16 นาฬิกา รถพยาบาลพาตัวเขาไปยังห้องฉุกเฉินโรงพยาบาลนักบุญมารีย์ และเสียชีวิตที่นั่น ณ เวลา 22 นาฬิกา

## ผลสืบเนื่อง

การฆ่าตัวตายของช็อนกระตุ้นให้เกิดการจัดตั้งสหภาพแรงงานหลายแห่ง ซึ่งรวมถึงสหภาพแรงงานเสื้อผ้าในตลาดสันติภาพ

เจ้าของลริษัทหนึ่งในตลาดสันติภาพกล่าวว่าเขากังวลว่าตนจะถูกสอบสวนเนื่องจากช็อนเสียชีวิต แรงงานบางคนไม่ได้รู้สึกอะไรกับการเสียชีวิตของช็อน และระบุว่าการตายของเขาไม่ได้สร้างความเปลี่ยนแปลงอะไรให้กับสิทธิแรงงาน ความคิดเห็นเช่นนี้ปรากฏในแรงงานบางส่วนซึ่งไม่ได้รับการศึกษาขั้นพื้นฐาน

การเสียชีวิตของช็อนสร้างแรงกระเพื่อมครั้งใหญ่ในสังคม ในวันที่ 16 พฤศจิกายน นักศึกษานิติศาสตร์มากกว่า 100 คนที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซลอ้างว่าได้รับศพของช็อนและประกอบพิธีศพให้ ในระดับประเทศ มีนักเรียนนักศึกษามากกว่า 400 คนทำการอดอาหารประท้วง ในวันที่ 20 พฤศจิกายน นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล, มหาวิทยาลัยซุงคยุนคว็อน และ มหาวิทยาลัยสตรีเอฮวา รวมตัวกันที่วิทยาลัยนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล เพื่อประกอบพิธีระลึกถึงช็อนและประท้งงไปพร้อมกัน

ในวันที่ 22 พฤศจิกายน นักศึกษากว่า 40 คนทำการสวดภาวนาและอดอาหารที่โบสถ์แซมูนันเพื่อขการไถ่บาปจากพระเจ้า ฏดยระบุว่าสังคมเกาหลีรวมถึงพวกตนมีส่วนรับผิดชอบในความตายของช็อน ในวันที่ 23 พฤศิจกายน คริสตชนทั้งจากโปรเตสแตนต์และคาทอลิกร่วมกันสวดภาวนาเพื่อระลึกถึงช็อน

คิม แท-ชุง ซึ่งเป็นผู้สมัครเลือกตั้งประธานาธิบดีจากพรรคประชาธิปไตยใหม่ให้คำมั่นสัญญาในการแถลงการณ์กับสื่อเมื่อวันที่ 23 มกราคม 1971 ว่าเมื่อตนได้เป็นประธานาธิบดี จะนำเอาจิตวิญญาณของ ช็อน แท-อิล มาประยุกต์ใช้

มารดาของช็อน ลี โซ-ซุน ได้รับการเรียกขานให้เป็นมารดาของบรรดาแรงงาน จากความทุ่มเทของเธอให้กับสหภาพช็องคเยช็อนและขบวนการแรงงานเกาหลีใต้จนเสียชีวิต ในปี 2012 น้องสาวของช็อน ช็อน ซุง-อ็อค ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติในฐานะตัวแทนพรรคประชาธิปไตยรวมใจ

การเสียชีวิตของช็อนกระตุ้นให้เกิดกระบวนการต่อสู้เพื่อสิทธิแรงงานในเกาหลีใต้ การสถาปนาสหภาพแรงงานหลายแห่ง รวมถึงยังเป็นตัวเร่งที่ผนึกกำลังของนักศึกษา ผู้นำทางศาสนาบางส่วน และสื่อ ในการออกมาสนับสนุนสิทธิแรงงานอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักเคลื่อนไหวสิทธิแรงงาน
หมวดหมู่:บุคคลจากแทกู
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากไฟ