open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เก้งธรรมดา

**เก้งธรรมดา** หรือ **อีเก้ง** หรือ **ฟาน** หรือที่นิยมเรียกกันว่า **เก้ง** (; ) เป็นเก้งชนิดหนึ่ง นับเป็นเก้งชนิดที่รู้จักและมีถิ่นกระจายพันธุ์กว้างขวางที่สุด

มีส่วนหลังโก่งเล็กน้อย ลำตัวสีน้ำตาลแดง ด้านใต้ซีดและอมเทาเล็กน้อย หางด้านบนสีน้ำตาลเข้ม ด้านล่างสีขาว เก้งตัวผู้มีเขาสั้น ฐานเขาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกะโหลกยื่นยาวขึ้นไปเป็นแท่ง มีขนปกคลุม และมีขนสีดำขึ้นตามแนวเขาจนดูเป็นรูปตัววีเมื่อมองด้านหน้าตรง ส่วนปลายเขาสั้น แต่เป็นง่ามเล็ก ๆ แค่สองง่าม ไม่แตกเป็นกิ่งก้านแบบกวาง ผลัดเขาปีละครั้ง ส่วนตัวเมียไม่มีเขาและฐานเขา แต่บนหน้าก็มีขนรูปตัววีเหมือนกัน เก้งตัวที่อายุมากผู้มีเขี้ยวยาวแหลมโค้งโผล่พ้นขากรรไกรออกมา เวลาเดินจะยกขาสูงทุกย่างก้าว

หากินได้ทั้งกลางวันและกลางคืน แต่ส่วนใหญ่จะพบตอนเย็นหรือหัวค่ำ และตอนเช้ามืดจนถึงช่วงสาย อดน้ำไม่เก่ง จึงมักอยู่ไม่ไกลจากแหล่งน้ำ อาหารหลักได้แก่ยอดไม้, หน่ออ่อน, ใบไม้, ผลไม้ และรวมถึงเปลือกไม้ด้วย ไม่ค่อยกินหญ้า พบแพร่กระจายพันธุ์ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งแต่ ศรีลังกา, อินเดีย, จีนตอนใต้, พม่า, ไทย, ลาว, เวียดนาม, กัมพูชา, มาเลเซีย, เกาะสุมาตรา, เกาะชวา, เกาะบอร์เนียว, เกาะไหหลำ และหมู่เกาะซุนดา

มีฤดูผสมพันธุ์อยู่ในช่วงฤดูหนาว ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงมกราคม ตกลูกต้นฤดูฝนพอดี ปกติตกลูกครั้งละหนึ่งตัว ตั้งท้องนานราว 6 เดือน ออกลูกตามใต้พุ่มไม้ ลูกเก้งมีจุดสีขาวตามตัว เมื่ออายุได้ราว 6 เดือน จุดสีขาวนั้นจึงค่อยจางหายไป เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ได้เมื่ออายุได้ 18 เดือน อายุขัยประมาณ 15 ปี ในประเทศไทย ถือเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง

## เก้งเผือก
เก้งเผือก ซึ่งเป็นสัตว์เผือกโดยสมบูรณ์ มีลักษณะเหมือนเก้งทั่วไป แต่มีสีขนทั้งตัวสีขาวล้วน และนัยน์ตาสีแดง เก้งเผือกนั้นมีการเพาะเลี้ยงที่สวนสัตว์ดุสิต เป็นเก้งที่ได้รับพระราชทานจากสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ที่ทรงได้รับการถวายมาจากชาวบ้านที่จับได้ในป่า ชื่อ "เพชร" ต่อมาเพชรได้แพร่ขยายพันธุ์และออกลูกหลาน มาจนถึงมีด้วยกันถึง 6 ตัว โดยลูกเก้งเผือกตัวที่ 6 ที่เกิดมาชื่อ "ไข่มุก"เป็นลูกเก้งเผือกเพศเมียตัวแรกของสวนสัตว์ดุสิตซึ่งเกิดจากพ่อเก้งเผือกชื่อธูปและแม่เก้งแดงธรรมดา

ในขณะที่ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2555 ลูกเก้งเผือกที่เกิดจาก "พุด" ซึ่งเป็นเก้งเผือกตัวผู้ที่เป็นลูกหลานของเพชร กับเก้งตัวเมียธรรมดา ที่สวนสัตว์เชียงใหม่ หลังจากเกิดได้ไม่นานก็ล้มตายลง ปัจจุบันทั้งในประเทศไทยและสวนสัตว์ต่าง ๆ มีเก้งเผือกจำนวนไม่เกิน 9 ตัว ทั่วโลก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:เก้ง
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
บาฮามุต

thumb|280px|ปลา (บาฮามุต) อุ้มวัวยักษ์ (คูยูตะ) ไว้บนหลัง และบนแผ่นผักตบชวาสีเขียวมีเทวดาแบกดิน

**บาฮามุต** (Bahamut หรือ Bahamoot) ( *Bahamūt*) เป็นสัตว์ประหลาดในตำนานอาหรับ มีลักษณะเป็นปลาขนาดใหญ่ที่ค้ำจุนโลก ในบางตำนานกล่าวว่าบาฮามุตมีหัวเหมือนฮิปโปโปเตมัส หรือ ช้าง 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประมวลเรื่องปรัมปรา
นายกรัฐมนตรีเดนมาร์ก

**นายกรัฐมนตรีเดนมาร์ก** (; ตามความหมายคือ "รัฐมนตรี") หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า **นายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักรเดนมาร์ก** เป็นหัวหน้ารัฐบาลของราชอาณาจักรเดนมาร์ก ก่อนที่จะมีการจัดตั้งตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เดนมาร์กไม่เคยมีตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาลที่แยกออกจากประมุขแห่งรัฐ กล่าวคือ พระมหากษัตริย์คงไว้ซึ่งอำนาจบริหารที่ชอบธรรม ต่อมารัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2392 ได้บัญญัติให้พระมหากษัตริย์อยู่ใต้รัฐธรรมนูญ โดยจำกัดพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์และจัดตั้งตำแหน่งนายกรัฐมนตรี (premier minister) อดัม วิลเฮล์ม โมล์ทเก เป็นผู้ดำรงตำแหน่งนี้อย่างเป็นทางการคนแรก

นายกรัฐมนตรีมีหน้าที่สั่งการคณะรัฐมนตรีซึ่งได้รับการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งโดยพระมหากษัตริย์ ในทางปฏิบัติ การแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีได้ถูกกำหนดจากการสนับสนุนของโฟลเกททิง (รัฐสภา) ตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ไม่มีพรรคใดที่สามารถถือครองเสียงข้างมากในโฟลเกททิงได้ ดังนั้น นายกรัฐมนตรีจึงต้องเป็นหัวหน้าของรัฐบาลผสมทั้งจากพรรคการเมืองอื่น ๆ และพรรคของตนเอง นับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 เคยมีรัฐบาลที่ยอมร่วมรัฐบาลกับอีกสี่พรรค เพื่อแลกกับการได้ถือครองเสียงข้างมากในโฟลเกททิง

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อนายกรัฐมนตรีเดนมาร์ก

## แหล่งข้อมูลอื่น

*The Prime Minister's Office ()
*Official Denmark Constitution , from the Royal Danish Ministry of Foreign Affairs.

หมวดหมู่:ประเทศเดนมาร์ก
หมวดหมู่:รัฐบาลเดนมาร์ก
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เดนมาร์ก
เวสต์บรอมมิช

**เวสต์บรอมมิช** ( ) เป็นเมืองในเวสต์มิดแลนส์ สหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกของอังกฤษ ตั้งอยู่ห่างจากเมืองเบอร์มิงแฮมไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 8 กิโลเมตร เป็นเมืองที่มีเหมืองถ่านหิน จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2001 มีประชากร 136,940 คน

หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลเวสต์มิดแลนส์
กระรอกสวน

**กระรอกสวน** หรือ **กระรอกท้องแดง** (; ) เป็นกระรอกชนิดหนึ่ง เป็นกระรอกขนาดกลาง มีขนาดเล็กกว่ากระรอกหลากสี (*C. finlaysonii*) เล็กน้อย ทั่วไปลำตัวมีสีน้ำตาลแกมเขียว ลำตัวส่วนล่างขนสีน้ำตาลแดง, ส้ม หรือสีเหลืองนวล แบ่งออกเป็นชนิดย่อยต่าง ๆ ได้ถึง 20 ชนิดย่อย บางชนิดย่อยมีปื้นสีดำบริเวณหลังส่วนท้าย หางเป็นพวงสวยงาม มีสีแถบสีเนื้อจาง ๆ สลับดำ บางชนิดย่อยปลายหางมีสีดำ บางชนิดย่อยปลายหางเป็นสีอ่อน มีความยาวลำตัวและหัวประมาณ 20-26 เซนติเมตร ความยาวหาง 20 เซนติเมตร

กระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ ภูฏาน อินเดีย จีน ประเทศไทย ลาว เวียดนาม คาบสมุทรมลายู อินโดนีเซีย ไปจนถึงเอเชียตะวันออกอย่างไต้หวัน ญี่ปุ่น 

กระรอกสวนกินผลไม้และลูกไม้ต่าง ๆ เป็นอาหารรวมถึงสัตว์ขนาดเล็กต่าง ๆ อย่างแมลงและหนอน หากินและอาศัยเป็นหลักบนต้นไม้ พบได้ในหลายพื้นที่ทั้งสวนสาธารณะและเมืองใหญ่ นับเป็นกระรอกที่พบได้มากและบ่อยที่สุดในประเทศไทย พบมากตามสวนผลไม้หรือสวนมะพร้าว มักถูกกำจัดหรือจับมาขายเพราะทำลายพืชผล จัดเป็นศัตรูพืชชนิดหนึ่ง ตามปกติจะอาศัยและหากินตามลำพัง เวลาหากินจะเป็นเวลากลางวัน สามารถแทะกินเปลือกไม้เปลือกแข็งหรือผลไม้เปลือกแข็งได้

นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง หากเลี้ยงตั้งแต่เล็ก ๆ ขณะยังไม่หย่านม จะเชื่องกับผู้เลี้ยง ถูกนำไปเป็นสัตว์เลี้ยงในหลายประเทศ จนกลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่น และไม่จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองหรือสัตว์ป่าสงวนในประเทศไทยแต่ประการใด 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สกุลกระรอกหลากสี
กระเล็นขนปลายหูสั้น

**กระเล็นขนปลายหูสั้น** หรือ **กระถิกขนปลายหูสั้น** (; ) เป็นกระรอกขนาดเล็ก ความยาวหัวและลำตัวประมาณ 11–12 เซนติเมตร หางยาวประมาณ 11–13 เซนติเมตร ขนหางสั้นและเรียบติดหนังไม่ฟูเป็นพวงอย่างกระรอกทั่วไป ปลายหูสีขาว ลำตัวสีน้ำตาลอมเทา หลังมีลายแถบขนานกันไปตามแนวสันหลังสีเหลืองหรือสีครีมสลับดำ แถบสีครีมด้านนอกสุดพาดยาวตั้งแต่จมูกไปจนจรดโคนหาง แถบนอกสุดนี้จะกว้างและสีสดกว่าแถบใน และกว้างกว่าของกระเล็นขนปลายหูยาว (*T. rodolphii*) ส่วนท้องสีเหลืองอ่อน ตัวเมียมีเต้านม 6 เต้า

กระเล็นขนปลายหูสั้นอาศัยได้ทั้งในป่าดิบทึบและป่าโปร่ง รวมถึงตามสวนสาธารณะหรือสวนหลังบ้านในบ้านเรือนของมนุษย์หรือชุมชนเมือง พบได้ทั่วแนวเทือกเขาหิมาลัยมาจนถึงพม่า, จีนตอนใต้ ทางใต้สุดแพร่ไปถึงคาบสมุทรมลายู ในประเทศไทยพบได้ในทางภาคตะวันตกตั้งแต่ใต้สุดจนถึงเหนือสุดของประเทศ รวมถึงภาคกลางตอนบน

มีพฤติกรรมมักหากินตัวเดียว หรืออาจเป็นกลุ่มที่เป็นครอบครัวเดียวกัน หากินในเวลากลางวัน กินผลไม้, เมล็ดพืช, ใบไม้ และแมลงเป็นอาหาร กระโดดและวิ่งไปมาบนกิ่งไม้อย่างคล่องแคล่ว เสียงร้องมีสองแบบ แบบหนึ่งคือ จี้ด ๆ สั้น ๆ คล้ายนก แต่แหลมดังบาดหู และอีกแบบหนึ่งคือเสียงแหลมยาวสั่นระรัวที่ค่อย ๆ ผ่อนเสียงลง

ไม่ได้เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองหรือสัตว์ป่าสงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 แต่อย่างใด และนิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:กระรอก
กระรอกท้องแดง (แก้ความกำกวม)

**กระรอกท้องแดง** เป็นชื่อสามัญของกระรอกขนาดกลางชนิดหนึ่ง โดยทั่วไปหมายถึง
* กระรอกสวน (*Callosciurus erythraeus*)
แต่บางครั้งอาจใช้ชื่อนี้เรียก
* กระรอกอิรวดี (*Callosciurus pygerythrus*) ก็ได้
กระเล็น

**กระเล็น** หรือ **กระถิก** หรือ **กระถึก** เป็นสกุลหนึ่งของสัตว์ฟันแทะ จำพวกกระรอก ใช้ชื่อสกุลว่า *Tamiops*

กระเล็นจัดว่าเป็นกระรอกขนาดเล็กที่สุดที่พบได้ในประเทศไทย ขนาดโดยเฉลี่ยรวมความยาวทั้งลำตัว, หัว และหางแล้วประมาณ 20 เซนติเมตร มีลักษณะเด่น คือ ลำตัวสีน้ำตาล มีลายสีขาวดำพาดขนานตามยาวของลำตัวเห็นเด่นชัด ตั้งแต่จมูกถึงโคนหาง คล้ายกับลายของชิพมังค์ (*Tamias* spp.) ซึ่งเป็นกระรอกขนาดเล็กเช่นกัน แต่พบในทวีปอเมริกาเหนือ ส่วนหางของกระเล็นจะไม่เป็นพวงฟูเหมือนกระรอกทั่วไป ตัวเมียมีเต้านมทั้งหมด 6 เต้า

กระเล็นหากินในเวลากลางวัน หากินบนต้นไม้สูง ๆ เป็นหลัก กินอาหารได้หลากหลายเหมือนกระรอกทั่วไป พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียใต้, ตอนใต้ของจีน และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบทั้งหมด 4 ชนิด ในประเทศไทยพบได้ 2 ชนิด พบได้ทั่วไปทั้งในป่าทึบหรือในชุมชนเมือง โดยที่ไม่จัดว่าเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองหรือสัตว์ป่าสงวนแต่ประการใด

## การจำแนก
* *[[Tamiops macclellandi]]*  (Horsfield, 1840)  – กระเล็นขนปลายหูสั้น (พบได้ในประเทศไทย)
* *[[Tamiops maritimus]]*  (Bonhote, 1900)  – กระเล็นมาริไทม์
* *[[Tamiops rodolphei]]*  (Milne-Edwards, 1867)  – กระเล็นขนปลายหูยาว (พบได้ใประเทศไทย)
* *[[Tamiops swinhoei]]*  (Milne-Edwards, 1874)  – กระเล็นสวินโฮ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:กระรอก
กระรอกสีสวย

**กระรอกสีสวย** () เป็นสกุลของสัตว์ฟันแทะ จำพวกกระรอก ในสกุล *Callosciurus* (/คาล-โล-ซิ-อู-รัส/)

มีลักษณะโดยทั่วไป คือ หัวกลม ใบหูกลม ตาโต ขนหางฟูเป็นพวง มีความยาวโดยเฉลี่ยส่วนหัวและลำตัว 13-27 เซนติเมตร (5.1-11 นิ้ว) ความยาวหางประมาณ 13-27 เซนติเมตร (5.1-11 นิ้ว) เช่นกัน ส่วนใหญ่มีสีเขียวมะกอกหรือสีเทา มีลายขีดหรือลายแถบสีคล้ำบริเวณด้านข้างลำตัว ส่วนท้องเป็นสีขาวหรือสีเหลืองนวล แต่ส่วนใหญ่มักจะมีสีสันที่หลากหลายมาก เช่น อาจจะมีสีขาว, สีแดงสด หรือสีน้ำตาล บริเวณด้านข้างลำตัวได้ หรืออาจจะเป็นสีขาวล้วนทั้งตัวก็ได้

เป็นกระรอกที่แพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่อนุทวีปอินเดีย, เอเชียอาคเนย์ จนถึงตอนใต้ของจีน และเกาะไต้หวัน แพร่กระจายพันธุ์ไปในหลายภูมิประเทศตั้งแต่ป่าดิบทึบ จนถึงสวนสาธารณะในชุมชนเมือง ส่วนใหญ่จะหากินตามลำพังเพียงตัวเดียว หากินบนต้นไม้ในเวลากลางวันเป็นหลัก กินผลไม้, ลูกไม้, ยอดอ่อนของต้นไม้ หรือใบไม้ต่าง ๆ เป็นหลัก และอาจกินแมลง, หนอน, สัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก หรือขโมยไข่นกเป็นอาหารได้ด้วย สร้างรังบนต้นไม้ ออกลูกครั้งละ 1-5 ตัว ตัวเมียมีเต้านม 2-3 คู่

แบ่งออกได้เป็น 15 ชนิด และหลากหลายมากมายชนิดย่อยและสีสัน โดยมีกระรอกสามสี เป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุด และกระรอกหลากสี มีความหลากหลายทางสีสันจึงแบ่งเป็นชนิดย่อยมากที่สุด 

## การจำแนก
(ไม่นับชนิดย่อย)
**[[Callosciurus adamsi]]* (Kloss, 1921)  
**[[Callosciurus albescens]]* (Bonhote, 1901) 	 
**[[Callosciurus baluensis]]* (Bonhote, 1901)  
**[[Callosciurus caniceps]]* (Gray, 1842)  – กระรอกปลายหางดำ	 
**[[Callosciurus erythraeus]]* (Pallas, 1779) – กระรอกสวน, กระรอกท้องแดง	 
**[[Callosciurus finlaysonii]]* (Horsfield, 1824) – กระรอกหลากสี 
**[[Callosciurus inornatus]]* (Gray, 1867) 	 
**[[Callosciurus melanogaster]]* (Thomas, 1895) 
**[[Callosciurus nigrovittatus]]* (Horsfield, 1824) 	 – กระรอกลายท้องเทา
**[[Callosciurus notatus]]* (Boddaert, 1785) 	 – กระรอกลายท้องแดง
**[[Callosciurus orestes]]* (Thomas, 1895) 	 
**[[Callosciurus phayrei]]* (Blyth, 1856)  
**[[Callosciurus prevostii]]* (Desmarest, 1822) – กระรอกสามสี	 
**[[Callosciurus pygerythrus]]* (Geoffroy Saint Hilaire, 1831) – กระรอกอิรวดี, กระรอกท้องแดง	 
**[[Callosciurus quinquestriatus]]* (Anderson, 1871) 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:กระรอก
หมวดหมู่:สกุลกระรอกหลากสี
หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่มแบบจำข้อมูลถาวร

**หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่มแบบจำข้อมูลถาวร** () หรือ **แรมจำข้อมูลถาวร** คือ หน่วยความจำเข้าถึงข้อมูลโดยสุ่มที่ยังสามารถเก็บข้อมูลอยู่แม้จะไม่มีไฟฟ้าหล่อเลี้ยง (หรือ หน่วยความจำถาวร) โดยทั่วไปเรามักจะคุ้นกับคำว่า แรม หรือ ดีแรม (DRAM) ที่ใช้เป็นหน่วยความจำหลักในเครื่องคอมพิวเตอร์ แต่แรมเหล่านี้จะลืมข้อมูลเมื่อไฟฟ้าดับ

แรมจำข้อมูลถาวรที่เรารู้จักกันดีที่สุดในปัจจุบันก็คือ หน่วยความจำแบบแฟลช ซึ่งนำไปสร้างเป็นสิ่งต่างๆ เช่น แฟลชไดรฟ์, โซลิดสเตตไดรฟ์ (ซึ่งสามรถประดิษฐ์จากดีแรมได้) ถึงแม้หน่วยความจำแบบแฟลชจะมีประสิทธิภาพดีกว่าจานบันทึกแบบแข็งมาก แต่ก็ยังถือว่าห่างไกลกับแรมที่ใช้เป็นหน่วยความจำหลักของเครื่องคอมพิวเตอร์ปัจจุบันมากนัก และหน่วยความจำแบบแฟลชที่สามารถหาซื้อได้ตามท้องตลาดในปัจจุบันจะมีข้อจำกัดทางด้านจำนวนครั้งในการเขียนทับ (ซึ่งปกติแล้วไม่เกิน 100,000 ครั้งการเขียนทับก็จะเสื่อมสภาพ) เปรียบเทียบกับแรมจำข้อมูลชั่วคราวที่หาได้ทั่วไปตามท้องตลาดที่สามารถเขียนทับแทบจะเรียกได้ว่าไม่จำกัดจำนวนครั้ง ดังนั้นความพยายามในปัจจุบันคือการพัฒนาแรมจำข้อมูลถาวรให้มีประสิทธิภาพดี และทนทานเทียบเท่ากับแรมแบบจำข้อมูลชั่วคราวให้ได้

## แรมจำข้อมูลถาวรยุคใหม่

หมวดหมู่:หน่วยความจำคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:หน่วยความจำถาวร
กระรอกข้างลายท้องแดง

**กระรอกข้างลายท้องแดง** (; ) สัตว์ฟันแทะชนิดหนึ่ง จำพวกกระรอก
thumb|left|กระรอกข้างลายท้องแดงที่พบในสิงคโปร์
เป็นกระรอกขนาดกลาง มีความยาวประมาณ 17-30 เซนติเมตร (7.9-12 นิ้ว) ส่วนหางยาว 16-23 เซนติเมตร (6-8 นิ้ว) มีลำตัวสีเทาหรือน้ำตาล มีจุดเด่น คือ ด้านข้างลำตัวมีแถบสีคล้ำและสีขาวตัดกันเห็นชัดเจน ที่มีขนสีเหลืองส้มหรือสีน้ำตาลส้ม หางมีจุดด่างสีดำและเขียวไพร ปลายหางมีสีแดง ซึ่งเห็นได้ชัดเจนเมื่อมองจากด้านล่าง

พันธุ์ทั่วไปตั้งแต่คาบสมุทรมลายูลงไป จนถึงอินโดนีเซีย ในประเทศไทยพบได้ในภาคใต้ ตั้งแต่จังหวัดสุราษฎร์ธานีลงไป พบในป่าดิบชื้น มักชอบอยู่ตามชายป่าหรือตามป่ารุ่น ไม่ค่อยพบในป่าที่สมบูรณ์ นอกจากนี้ยังพบได้ในป่าชายเลน, สวนป่า และสวนผลไม้ เป็นกระรอกอีกชนิดหนึ่งที่พบบ่อยได้บ่อย หากินในเวลากลางวัน มีกิจกรรมมากในช่วงเช้ามืดและช่วงบ่ายแก่ ๆ อาศัยอยู่บนต้นไม้ในเรือนยอดระดับต่ำ

ไม่จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองหรือสัตว์ป่าสงวนในประเทศไทยแต่อย่างใด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ''Plantain Squirrel''
หมวดหมู่:สกุลกระรอกหลากสี
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน

**รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน** ในทางเรขาคณิต คือ รูปสี่เหลี่ยมที่มีความยาวของด้านทุกด้าน ยาวเท่ากัน มุมตรงข้ามมีขนาดเท่ากัน 2 คู่ ด้านตรงข้ามขนานกัน และมุมภายในแต่ละมุมไม่เป็นมุมฉาก โดยอาจเรียกชื่อสี่เหลี่ยมนี้ได้ว่า สี่เหลี่ยมข้าวหลามตัด

## สมบัติ
* ความยาวของด้านยาวเท่ากันหมดทุกด้าน
* ด้านตรงข้ามขนานกัน
* เส้นทแยงมุมยาวไม่เท่ากัน แต่แบ่งครึ่งซึ่งกันและกันและตัดกันเป็นมุมฉาก
* มุมตรงข้ามมีขนาดเท่ากัน

## การหาพื้นที่
thumb|428x428px|การหาพื้นที่สี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนโดยใช้ความยาวของแต่ละด้านและเส้นทแยงมุม
; การหาพื้นที่โดยใช้ความยาวของด้าน
การหาพื้นที่รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนโดยใช้ความสูงของรูปสี่เหลี่ยมคูณกับความยาวของฐานรูปสี่เหลี่ยม ซึ่งจะได้สูตรดังนี้
:K = a \cdot h .
:โดย *K* แทนพื้นที่รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน, *a* แทนความยาวฐาน และ *h* แทนความสูง

; การหาพื้นที่โดยใช้เส้นทแยงมุม
การหาพื้นที่รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนโดยใช้ผลคูณเส้นทแยงมุมที่ตัดกันเป็นมุมฉากสองเส้นคูณกับ  ซึ่งจะได้สูตรดังนี้
: x ผลคูณของเส้นทแยงมุม

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน

ขนมเปียกปูน
จักรพรรดินีจิงงู

**จักรพรรดินีจิงงู** () เป็นจักรพรรดินีในตำนานของญี่ปุ่น ซึ่งปกครองในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ภายหลังการสวรรคตของพระสวามีในปี ค.ศ. 200 โดยไม่มีรัชทายาท ทำให้จักรพรรดินีจิงงู ซึ่งขณะนั้นกำลังทรงพระครรภ์อยู่ ขึ้นว่าราชการแทนในตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแผ่นดินไปจนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 269

ในยุคเมจิ ตามกฎมนเทียรบาล ถือว่า พระจักรพรรดินีจิงงูเป็นจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นองค์ที่ 15 แต่การตีความทางประวัติศาสตร์จากหลักฐานที่ยังหลงเหลืออยู่ ทำให้ไม่นับพระองค์เป็นจักรพรรดิ และถือว่าพระราชโอรสของพระองค์ จักรพรรดิโอจิง เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 15 แทน

## ตำนาน
ไม่มีวันที่อย่างแน่นอนสำหรับวันเสด็จพระราชสมภพ หรือการเริ่ม-สิ้นสุดรัชสมัยของพระองค์ นักประวัติศาสตร์ได้ให้พระองค์ถือเป็น "จักรพรรดิในตำนาน" แต่ไม่ได้หมายความว่าไม่เคยมีพระองค์ดำรงอยู่ เนื่องด้วยความยากเย็นในการค้นหาและวิเคราะห์ข้อมูลหลักฐาน จากหลักฐานที่พอหลงเหลืออยู่ คาดว่าพระนามของพระองค์ คือ **ธิดาโอกินางาตาราชิ** นอกจากนี้ยังมีข้อมูลว่า ในรัชสมัยของพระองค์ ได้ใช้เวลา 3 ปีในการพิชิตแว่นแคว้นหนึ่ง ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นเกาหลี

thumbnail|ภาพจักรพรรดินีจิงงูจรดพระบาทในแดนเกาหลี วาดโดย สึกิโอกะ โยชิโตชิ ค.ศ. 1880

แม้ว่าจะไม่ทราบที่พำนักสุดท้ายของพระองค์ แต่สุสานที่จัดให้พระองค์ก็เปิดให้ประชาชนเข้าเยี่ยมชม ที่ตำบลมาซาซางิ ในนาระ ซึ่งสุสานเป็นสุสานแบบ โคฟุง ที่มีลักษณะเป็นเกาะที่มีคูน้ำล้อมรอบเป็นรูปรูกุญแจ 

## สิ่งสืบทอด

ใน ค.ศ. 1881 จักรพรรดินีจิงงูเป็นผู้หญิงคนแรกที่แสดงบนธนบัตรญี่ปุ่น เนื่องจากไม่มีภาพวาดจริงของบุคคลในตำนาน ทำให้ภาพจักรพรรดินีจิงงูที่วาดโดยEdoardo Chiossone เป็นการคาดคะเนทั้งหมด เขาเลือกพนักงานหญิงจากโรงพิมพ์ของรัฐบาลมาเป็นนางแบบสำหรับจักรพรรดินีจิงงู จากนี้มีกรใช้ภาพนี้ลงในดวงตราไปรษณียากรชุด 1908/14 ซึ่งเป็นชุดแรกที่แสดงภาพผู้หญิง จากนั้น โยชิดะ โทโยะจึงปรับปรุงรูปแบบสำหรับแสตมป์ชุด 1924/37 การใช้งานแสดมป์ที่มีรูปจิงงูสิ้นสุดลงในแสดมป์ชุดใหม่ใน ค.ศ. 1939

## ดูเพิ่ม
*ราชินีฮิมิโกะ
*ข้อพิพาทญี่ปุ่น–เกาหลี

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Aston, William George. (1896).  ''Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697''. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. OCLC 448337491
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).  ''Gukanshō: The Future and the Past''. Berkeley: University of California Press. ; OCLC 251325323
* Chamberlain, Basil Hall. (1920). ''The Kojiki''. Read before the Asiatic Society of Japan on April 12, May 10, and June 21, 1882; reprinted, May, 1919. OCLC 1882339
* Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  ''The Imperial House of Japan''. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Ōdai Ichiran]]*; ou,  ''Annales des empereurs du Japon''.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
* Varley, H. Paul. (1980).  ''Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns''. New York: Columbia University Press. ; OCLC 59145842

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Bank of Japan: ...Click link for image of Empress Jingū on bank note (1883)

จิงงู
จิงงู
จิงงู
จิงงู
จิงงู
จิงงู
หมวดหมู่:ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ที่เป็นสตรี
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์เกาหลี–ญี่ปุ่น
ภาษาบาเตก

**ภาษาบาเตก** (Batek language) มีผู้พูดในมาเลเซีย 1,000 คน (พ.ศ. 2549) กำลังลดจำนวนลง พบในรัฐกลันตัน รัฐตรังกานูและตอนเหนือของรัฐปะหัง จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก กลุ่มภาษามอญ-เขมร สาขาอัสเลียน สาขาย่อยอัสเลียนเหนือ
## อ้างอิง
* Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.

บาเตก
ปลาดุกไฟฟ้า

**ปลาดุกไฟฟ้า** () เป็นสกุลปลาหนังน้ำจืดในวงศ์ปลาดุกไฟฟ้า (Malapteruridae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Malapterurus* (/มา-แลป-เทอ-รู-รัส/) โดยมาจากภาษากรีกคำว่า μαλακός (malakos) หมายถึง "อ่อนนุ่ม", πτερων (pteron) หมายถึง "ครีบ"  และ ουρά (oura) หมายถึง "หาง" โดยมีความหมายถึง ครีบไขมันที่แลดูโดดเด่น เนื่องจากปลาในสกุลนี้ไม่มีครีบหลัง

โดยรวมมีรูปร่างกลมยาวอวบอ้วนทรงกระบอกคล้ายไส้กรอก ตามีขนาดเล็ก ริมปากหนาและรูจมูกกลมและมีความห่างจากกันพอสมควร ช่องเหงือกแคบและบีบตัว มีหนวดสามคู่ ไม่มีครีบหลัง มีครีบไขมันขนาดใหญ่อยู่ค่อนไปทางส่วนท้ายของลำตัวติดกับครีบหาง ครีบทุกครีบปลายครีบมนกลม ถุงลมแบ่งเป็นสองห้องยาว

มีลำตัวทั่วไปสีน้ำตาลหรือเทา และมีลายจุดหรือกระสีคล้ำกระจายอยู่บนหลังและด้านข้างลำตัว ใต้ท้องเป็นสีขาวไม่มีลาย คอดหางมีลายแถบสีคล้ำสลับขาว และครีบหางมีลายสีขาวคล้ายรูปพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวอยู่กลางครีบ  

เป็นปลาที่พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำจืดขนาดใหญ่ เช่น แม่น้ำไนล์, แม่น้ำคองโก, แม่น้ำแซมเบซี, แม่น้ำไนเจอร์ และแม่น้ำหลายสาย ในทวีปแอฟริกา รวมถึงทะเลสาบต่าง ๆ เช่น ทะเลสาบแทนกันยีกา หรือทะเลสาบชาด

มีอวัยวะที่ปล่อยกระแสไฟฟ้าจากกล้ามเนื้อด้านข้างลำตัว ซึ่งสามารถปล่อยได้มากถึง 350 โวลต์ ในขนาดลำตัว 50 เซนติเมตร (19 นิ้ว) โดยชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ยาวได้ถึง 122 เซนติเมตร (48 นิ้ว) และน้ำหนัก 20 กิโลกรัม (44 ปอนด์)

อาศัยอยู่ในน้ำขุ่นและมีวัสดุต่าง ๆ เช่น ตอไม้หรือโพรงหินสำหรับหลบซ่อนตัว โดยใช้ไฟฟ้าในการป้องกันตัวและช็อตเหยื่อสำหรับเป็นอาหาร เป็นปลาที่เคลื่อนไหวได้เชื่องช้า เมื่อช็อตเหยื่อจนสลบแล้วจึงค่อยกลืนกิน มีการจับคู่ผสมพันธุ์ด้วยการขุดโพรงยาวถึง 3 เมตร (10 ฟุต) ที่ริมตลิ่งในระดับความลึกประมาณ 1-3 เมตร (3.3-9.8 ฟุต) 

เป็นปลาที่มนุษย์ใช้รับประทานเป็นอาหารมาตั้งแต่อดีต ตั้งแต่ยุคอียิปต์โบราณ และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

## การจำแนก
แบ่งออกได้เป็น 18 ชนิด
* *[[Malapterurus barbatus]]* Norris, 2002
* *[[Malapterurus beninensis]]* Murray, 1855
* *[[Malapterurus cavalliensis]]* Roberts, 2000
* *[[Malapterurus electricus]]* (Gmelin, 1789) (ปลาดุกไฟฟ้าแอฟริกา)
* *[[Malapterurus leonensis]]* Roberts, 2000
* *[[Malapterurus melanochir]]* Norris, 2002
* *[[Malapterurus microstoma]]* Poll & Gosse, 1969 (ปลาดุกไฟฟ้าปากเล็ก, ปลาดุกไฟฟ้ายักษ์)
* *[[Malapterurus minjiriya]]* Sagua, 1987
* *[[Malapterurus monsembeensis]]* Roberts, 2000
* *[[Malapterurus occidentalis]]* Norris, 2002
* *[[Malapterurus oguensis]]* Sauvage, 1879
* *[[Malapterurus punctatus]]* Norris, 2002
* *[[Malapterurus shirensis]]* Roberts, 2000
* *[[Malapterurus stiassnyae]]* Norris, 2002
* *[[Malapterurus tanganyikaensis]]* Roberts, 2000 (ปลาดุกไฟฟ้าแทนกันยีกา)
* *[[Malapterurus tanoensis]]* Roberts, 2000
* *[[Malapterurus teugelsi]]* Norris, 2002
* *[[Malapterurus thysi]]* Norris, 2002
## อ้างอิง

หมวดหมู่:วงศ์ปลาดุกไฟฟ้า
## แหล่งข้อมูลอื่น
ภาษาดาไอ

**ภาษาดาไอ** (Daai language) หรือ**ภาษาได** มีผู้พูดในพม่าทั้งสิ้น 30,000 คน (พ.ศ. 2537) ในเมืองมะตูปี ปะและวะ และกานแปะและ จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ภาษากลุ่มทิเบต-พม่า สาขากูกี-ชีน-นาคา สาขาย่อยกูกี-ชีน เขียนด้วยอักษรละติน เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา ภาษานี้ที่ใช้พูดในเมืองมะตูปีค่อนข้างมีลักษณะต่างจากภาษาในเมืองอื่น บางครั้งเรียกกลุ่มชนที่พูดภาษานี้ว่ามึนหรืออึตบือ แต่ภาษาที่ใช้มีความแตกต่างจากภาษามึน ในอดีต พวกเขาเรียกตัวเองว่ามึนหรืออึตบือหรือคโย เพื่อให้มีสถานะที่สูงขึ้น
## อ้างอิง
* Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.

 ดาไอ
วิศวนาถัน อานันท์

**วิศวนาถัน อานันท์** (; ; 11 ธันวาคม ค.ศ. 1969 – ) เป็นนักหมากรุกสากลระดับแกรนด์มาสเตอร์ชาวอินเดีย อานันท์เป็นผู้ชนะหมากรุกชิงแชมป์โลกห้าสมัย (ค.ศ. 2000, 2007, 2008, 2010 และ 2012) และเป็นผู้ครองแชมป์โลกโดยปริยายตั้งแต่ ค.ศ. 2007 อานันท์เป็นแชมป์โลกหมากรุกสากลประเภทแรพิดของสมาพันธ์หมากรุกโลกใน ค.ศ. 2003 และเป็นที่ยอมรับโดยแพร่หลายในฐานะเป็นผู้เล่นเกมเร็วที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งยุค

อานันท์กลายเป็นแกรนด์มาสเตอร์คนแรกของอินเดียใน ค.ศ. 1987 เขายังเป็นคนแรกที่ได้รับรางวัลราชีพคานธีเขละรตนะ ใน ค.ศ. 1991–92 ซึ่งเป็นเกียรติสูงสุดในด้านกีฬาของอินเดีย ใน ค.ศ. 2007 เขาได้รับรางวัลพลเรือนสูงสุดขั้นสองของอินเดียซึ่งมีชื่อว่าปทมะวิภูษณะ ส่งผลให้เขาเป็นนักกีฬาคนแรกที่ได้รับรางวัลคนแรกในประวัติศาสตร์ของอินเดีย นอกจากนี้ อานันท์ยังได้รับรางวัลเชสออสการ์หกสมัย (ค.ศ. 1997, 1998, 2003, 2004, 2007 และ 2008)

เขายังเป็นผู้ครองแชมป์หมากรุกสากลชิงแชมป์โลกของสมาพันธ์หมากรุกโลกตั้งแต่ ค.ศ. 2000 ถึง 2002 เมื่อครั้งที่รายการระดับโลกได้แยกออกจากกัน เขาได้กลายเป็นแชมป์หมากรุกสากลอย่างไร้ข้อโต้แย้งใน ค.ศ. 2007 และป้องกันตำแหน่งในรายการดังกล่าวเมื่อครั้งที่เผชิญกับวลาดีมีร์ ครัมนิค ใน ค.ศ. 2008 จากนั้น เขาก็ประสบความสำเร็จในการป้องกันตำแหน่งในหมากรุกสากลชิงแชมป์โลก 2010 เมื่อครั้งที่พบกับเวเซลิน โทปาลอฟ และในหมากรุกสากลชิงแชมป์โลก 2012 เมื่อครั้งที่พบกับบอริส เกลแฟนด์ ในฐานะผู้ครองแชมป์สูงสุด เขาจะต้องพบกับผู้ชนะจากรายการแคนดิเดตทัวร์นาเมนต์ที่กำลังจะจัดขึ้นสำหรับรายการหมากรุกสากลชิงแชมป์โลก 2013

อานันท์เป็นหนึ่งในหกผู้เล่นของประวัติศาสตร์ที่สามารถทำลายการให้คะแนนที่ 2,800 ของรายการจัดอันดับจากสมาพันธ์หมากรุกโลก และในเดือนเมษายน ค.ศ. 2007 เมื่อเขามีอายุได้ 37 ปี เขาได้กลายเป็นหมายเลขหนึ่งของโลกเป็นครั้งแรก เขาได้รับการจัดอันดับสูงสุดของโลกห้าครั้งในหกสมัย ตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2007 ถึงกรกฎาคม ค.ศ. 2008 โดยเป็นผู้ครองอันดับหนึ่งรวมระยะเวลา 15 เดือน ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2008 เขาได้ตกสามอันดับแรกของโลกเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1996 ก่อนที่อานันท์จะหวนกลับคืนสู่ที่หนึ่งของโลกอีกครั้งในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 หลังจากเป็นฝ่ายชนะต่อผู้ท้าชิงอันดับหนึ่งของโลกอย่างมังนึส คาลเซิน ในรายการบิลบาโอมาสเตอร์ แต่เขาก็ได้ยอมรับในฝีมือเมื่อครั้งที่อันดับสูงสุดกลับไปเป็นของคาลเซินในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Viswanathan Anand, *My Best Games of Chess* (Gambit, 2001 (new edition))
* Edward Winter's "Books about Leading Modern Chessplayers" (Chess Notes Feature Article)

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Viswanathan Anand chess games at 365Chess.com
* 

หมวดหมู่:ชาวทมิฬอินเดีย
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันหมากรุกสากลโอลิมเปียด
หมวดหมู่:นักหมากรุกสากลชาวอินเดีย
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอินเดีย
หมวดหมู่:บุคคลจากเจนไน
หมวดหมู่:แชมป์โลกหมากรุกสากล
ธันวาคม พ.ศ. 2555

**ธันวาคม พุทธศักราช 2555** เป็นเดือนสุดท้ายของปี พ.ศ. 2555 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์

หมวดหมู่:ธันวาคม
*2555-12
อีเห็น

**อีเห็น** หรือ **กระเห็น** (อีสาน: เหง็น; ใต้: มูสัง) เป็นสกุลของสัตว์กินเนื้อสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า *Paradoxurus* ในวงศ์ชะมดและอีเห็น (Viverridae)

อีเห็น มีความแตกต่างจากชะมด (*Viverra* spp.) ซึ่งเป็นสัตว์อีกสกุลในวงศ์นี้ คือ อุ้งตีนมีลักษณะเหมาะสมสำหรับการปีนป่าย โดยเฉพาะนิ้วที่ 3 และ 4 ของตีนหลังบางส่วนมีพังผืดเชื่อมติดกัน อุ้งตีนแยกออกเป็น 4 ส่วน อีเห็นจะมีนิ้วตีนทั้งหมดที่อุ้งตีนข้างละ 5 นิ้ว มีเล็บคมยาวไว้ปีนป่าย ขนาดอุ้งตีนของอีเห็นจะเล็กกว่าชะมด เพราะอีเห็นจะปีนป่ายต้นไม้หากินมากกว่าชะมด ที่หากินตามพื้นดิน แต่ทั้ง 2 สกุลนี้ เมื่อลงพื้นดิน โดยเฉพาะดินที่อ่อนนุ่ม จะฝากรอยเท้าทิ้งเอาไว้ให้สังเกตเห็นได้ง่าย

อีกทั้ง อีเห็นจะเป็นสัตว์กินพืชและผลไม้มากกว่าชะมด ขณะที่ชะมดจะกินสัตว์ต่าง ๆ เช่น กบ หรือเขียด หรือปลา เป็นอาหารมากกว่าพืช

อีเห็น เป็นสัตว์ที่กระจายพันธุ์ทั้งแต่เอเชียใต้ จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทั้งที่เป็นแผ่นดินใหญ่ และหมู่เกาะต่าง ๆ นอกจากนี้แล้วในบางประเทศ เช่น อินโดนีเซีย หรือ เวียดนาม มีการเลี้ยงอีเห็นในสกุลนี้ให้กินเมล็ดกาแฟ เมื่อถ่ายมูลออกมาแล้ว เมล็ดกาแฟจะไม่ถูกย่อยสลาย จะออกมาเป็นเมล็ดเหมือนเดิม จากนั้นจะนำไปล้างและคั่วเป็นกาแฟสำหรับจำหน่าย ซึ่งกาแฟลักษณะนี้เรียกว่า "กาแฟขี้ชะมด" เป็นกาแฟที่มีรสชาติกลมกล่อม หอมหวาน อร่อยกว่ากาแฟทั่วไป จึงมีราคาขายที่แพงกว่ากาแฟปกติทั่วไป ทั้งนี้เนื่องจากในระบบย่อยอาหารของอีเห็นมีเอนไซม์ที่ทำให้เมล็ดกาแฟมีรสชาติที่หอมหวาน

## การจำแนก
**[[Paradoxurus hermaphroditus]]* (Pallas, 1777) – อีเห็นข้างลาย, อีเห็นธรรมดา	
**[[Paradoxurus jerdoni]]* Blanford, 1885 – อีเห็นเจอร์ดอน, อีเห็นสีน้ำตาล
**[[Paradoxurus zeylonensis]]* (Schreber, 1778) – อีเห็นสีทอง
**[[Paradoxurus aureus]]* F. G. Cuvier, 1822 – อีเห็นสีทองเขตชื้น
**[[Paradoxurus stenocephalus]]* Colin P. Groves, & al, 2009 – อีเห็นสีทองเขตแล้ง
**[[Paradoxurus montanus]]* Kelaart, 1852 – อีเห็นสีน้ำตาลศรีลังกา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ชะมดและอีเห็น
ปลาตะพากเหลือง

**ปลาตะพากเหลือง** หรือ **ปลาตะพากทอง** () เป็นปลาน้ำจืดจำพวกปลาตะพากชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) จัดเป็นปลาตะพากชนิดที่พบได้หลากหลายและเป็นที่รู้จักกันดีที่สุด

## ลักษณะ
ปลาตะพากเหลืองมีลักษณะลำตัวยาวรีและแบนข้าง มีเกล็ดขนาดค่อนข้างใหญ่เป็นมันแวววาว พื้นลำตัวสีขาวเงิน แผ่นหลังสีเขียวอมน้ำตาล มีครีบทั้งหมด 7 ครีบ ครีบอก ครีบท้องและครีบก้นสีเหลืองสด ปลายขอบครีบและหางสีส้ม หางเป็นเว้าแฉกลึก ครีบหลังและครีบหางสีเทาหม่น ปลาขนาดใหญ่เกล็ดใต้ท้องเป็นสีเหลืองอร่าม มีหนวดขนาดเล็ก 2 คู่ อยู่ที่ขากรรไกรบนล่าง ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 60 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุดยาว 66 เซนติเมตร น้ำหนัก 8 กิโลกรัม อาหารกินได้หลากหลาย เช่น พืชน้ำ แมลงน้ำ รวมถึงสัตว์น้ำขนาดเล็กด้วย

อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง เป็นปลาที่ว่ายน้ำได้เร็วและว่ายน้ำเคลื่อนไหวตลอดเวลา ขยายพันธุ์โดยการวางไข่ระหว่างเดือนมีนาคม–ตุลาคม ไข่มีลักษณะกึ่งลอย กึ่งจม การวางไข่ครั้งหนึ่งจะมีปริมาณไข่นับเป็นแสน ๆ ฟอง และมีพฤติกรรมการผสมพันธุ์หมู่

## ถิ่นที่อยู่
ปลาตะพากเหลืองอาศัยในแม่น้ำสายใหญ่ตั้งแต่แม่น้ำปิง แม่น้ำแม่กลอง แม่น้ำเจ้าพระยา จนถึงแม่น้ำโขง รวมถึงลำธารน้ำตกในป่าดิบ จัดเป็นปลาเศรษฐกิจ นิยมบริโภคโดยการปรุงสด รมควัน และต้มเค็ม เนื้อมีรสชาติอร่อยกว่าปลาตะเพียนและก้างนิ่มกว่า อีกทั้งยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย  ถือเป็นปลาประจำจังหวัดกำแพงเพชร ขณะที่ในภาษาอีสานเรียกว่า "ปลาปากท้องเหลือง" 

ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยง โดยสถานีประมงน้ำจืดจังหวัดกำแพงเพชร แต่ยังอยู่ในขั้นเริ่มต้น เมื่อเพาะได้แล้วจะปล่อยลูกปลาคืนสู่ธรรมชาติที่แม่น้ำปิง อันเป็นถิ่นกำเนิดดั้งเดิม เพื่ออนุรักษ์ไว้ไม่ให้สูญพันธุ์ เพราะยังผลิตลูกปลาได้จำนวนน้อย เนื่องจากพ่อแม่ปลายังมีความสมบูรณ์เพศไม่เพียงพอ อีกทั้งขี้ตกใจเมื่ออยู่ในที่เลี้ยง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สกุลปลาตะพาก 
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำบางปะกง หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำแม่กลอง หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำโขง
หมวดหมู่:ปลาน้ำตกและลำธาร
หมวดหมู่:สัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย
ชาร์ลี ฮาส

**ชาลส์ ดอยลี ฮาสที่ 2** (Charles Doyle Haas II) ที่รู้จักกันดีในชื่อ **ชาร์ลี ฮาส** (Charlie Haas) เกิด 27 มีนาคม ค.ศ. 1972 นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน นักมวยปล้ำในWWEและริงออฟออเนอร์(ROH) อดีตแชมป์แท็กทีม WWE 3 สมัย คู่กับ เชลตัน เบนจามิน และริโก

## แชมป์และรางวัล
thumb|แชมป์แท็กทีม  WWE
***[[Ballpark Brawl]]**
**Natural Heavyweight Championship (1 time)
***[[Combat Zone Wrestling]]**
**CZW World Tag Team Championship (1 time) – with Russ Haas
***[[East Coast Wrestling Association]]**
**ECWA Tag Team Championship (1 time) – with Russ Haas
**ECWA Hall of Fame (Class of 2004)
***[[Family Wrestling Entertainment]]**
**FWE Heavyweight Championship (1 time, inaugural)
***[[Heartland Wrestling Association]]**
**HWA Heavyweight Championship (1 time)
***Insane Hardcore Wrestling Entertainment**
**IHWE California West Coast Heavyweight Championship (1 time)
**IHWE DFW Championship (2 times)
**IHWE Heavyweight Championship (1 time)
**IHWE Triple Crown Championship (1 time)
***[[Jersey All Pro Wrestling]]**
**JAPW New Jersey State Championship (1 time)
**JAPW Tag Team Championship (2 times) – with Russ Haas
**JAPW Hall of Fame (Class of 2007)
***[[Memphis Championship Wrestling]]**
**MCW Southern Tag Team Championship (3 times) – with Russ Haas
***NWA Branded Outlaw Wrestling**
**NWA BOW Heavyweight Championship (1 time)
***[[National Wrestling Alliance|NWA Southwest]]**
**NWA Texas Heavyweight Championship (1 time)
***NWA Texoma**
**NWA Texoma Heavyweight Championship (2 time)
**NWA Texoma Tag Team Championship (1 time) - with Dane Griffin
* **[[Ohio Valley Wrestling]]**
**Danny Davis Invitational Tag Team Tournament (2015) - with Shelton Benjamin
***Old School Wrestling**
**Osw World Heavyweight Championship  (1 time)
***[[Phoenix Championship Wrestling]]**
**Russ Haas Memorial Tag Team Tournament (2002) – with Nova
***[[Pro Wrestling Illustrated]]**
**PWI Tag Team of the Year (2003) 
**PWI ranked him #**25** of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2003
***[[Ring of Honor]]**
**ROH World Tag Team Championship (2 times) – with Shelton Benjamin
***Southwest Wrestling Entertainment**
**SWE Heavyweight Championship (1 time)
**SWE Six Man Tag Team Championship (1 time) - with Rodney Mack and Max Castellanos
***Top Of Texas Pro Wrestling**
**Dennis Stamp Tag Team Hero's Cup (2017) - with Phoenix
***Texas Outlaw Promotion**
**TOP Heavyweight Championship (1 time)
***[[WWE|World Wrestling Entertainment]]**
**WWE Tag Team Championship (3 times) – with Shelton Benjamin (2) and Rico (1)
**Slammy Award (1 time)
***Best Impersonation (2008) – 
***Wrecking Ball Wrestling**
**Match of the Year (2011) vs. Low Ki
***WrestleForce**
**WrestleForce World Heavyweight Championship (1 time)
*** Xtreme Intense Championship Wrestling**
**XICW Midwest Heavyweight Championship (1 time)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Online World Of Wrestling profile

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเท็กซัส‎
วงศ์ตุ่น

*สำหรับ ติ่ง ที่เป็นความหมายสแลงดูที่ [[#สแลง#ติ่งหู|ติ่งหู]]*

**ตุ่น** หรือ **ติ่ง** เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมวงศ์หนึ่ง ในอันดับสัตว์กินแมลงแท้ (Eulipotyphla) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Talpidae ซึ่งครั้งหนึ่ง (หรือบางข้อมูล) จะจัดให้ตุ่นอยู่ในอันดับสัตว์กินแมลง (Insectivora) 

ตุ่น มีลักษณะคล้ายหนูตะเภาตัวอ้วน  ๆ ซึ่งเป็นสัตว์ในอันดับสัตว์ฟันแทะ (Rodentia) แต่ทว่าตุ่นมีอันดับแยกออกมาเองต่างหาก ซึ่งใกล้เคียงกับหนูผี (Soricidae) มากกว่า  มีขนอ่อนนุ่ม สีคล้ำอย่างสีเทาหรือสีดำ ตลอดทั้งลำตัว ซึ่งขนนี้มีคุณลักษณะพิเศษที่สามารถบิดไปในทิศทางใดก็ได้ แตกต่างจากสัตว์ประเภทอื่น ๆ ส่วนหางสั้น

ตุ่นอาศัยในโพรงใต้ดินตลอดเวลา จะไม่ขึ้นมาบนพื้นดิน หากไม่จำเป็น  ดังนั้นจึงมีหูและตาเล็กมาก เพราะแทบไม่ได้ใช้ประโยชน์ และถูกเก็บซ่อนอยู่ใต้ขน เพื่อป้องกันมิให้ดินเข้าเวลาขุดดิน  ในบางชนิดจะมีหนังพิเศษปิดเหนือตาด้วย ขาคู่หน้าของตุ่นซ่อนอยู่ใต้ขน ซึ่งจะยื่นออกมาแต่ส่วนปลายเป็นข้อมือที่มีเล็บที่แข็งแรง 5 เล็บ ซึ่งใช้ในการขุดโพรงดิน แต่จะใช้เดินบนพื้นดินไม่ได้เลย หากตุ่นขึ้นมาบนดินจะทำได้เพียงแค่คืบคลาน 

ในโพรงใต้ดินของตุ่น มีทางยาวมาก โดยมักจะขุดให้ลึกไปจากผิวดินราว 3 นิ้วครึ่งถึงครึ่งฟุต เป็นทางยาวขนานไปกับผิวดิน และลึกจากหน้าดินราวหนึ่งฟุตก็มีอีกโพรงหนึ่งเป็นคู่ขนานด้วยเช่นกัน ซึ่งทั้งสองสายนี้เชื่อมไว้ด้วยทางเชื่อมเล็ก ๆ ในแนวตามจุดต่าง ๆ เป็นระยะ ๆ แต่ในบางจุดอาจมีแนวดิ่งลึกลงไปถึง 4 ฟุต ผนังโพรงราบเรียบสม่ำเสมอกัน ที่ปลายสุดของโพรงจะใช้เป็นที่กลับตัว ซึ่งมีความกว้างเพียงขนาดเท่าตัวของตุ่น ดินที่ขุดขึ้นทำโพรงนั้นจะถูกอัดไปตามผนังโพรงเพื่อให้แน่นและแข็งแรง แต่บางส่วนก็จะถูกดันขึ้นไปเหนือพื้นดิน เห็นเป็นเนิน ๆ ซึ่งเรียกในภาษาไทยว่า "โขย"

ตุ่น กินอาหารหลัก คือ ไส้เดือนดิน และก็สามารถกินอาหารอื่นได้ เช่น หนอน, หอยทาก และพืชประเภทหัว เช่น มัน หรือ แห้ว หลายชนิด ในวันหนึ่ง ๆ ตุ่นสามารถที่จะกินอาหารได้เท่ากับน้ำหนักตัว จึงเป็นสัตว์ที่ไม่อาจอดอาหารได้นาน ในฤดูแล้งที่อาหารขาดแคลน ตุ่นสามารถจะสะสมอาหารเป็นเสบียงได้ ในโพรงดินส่วนที่เป็นห้องเก็บอาหาร โดยมีรายงานว่า ตุ่นบางตัวเก็บหนอนไว้ในห้องเก็บอาหารนับร้อยตัว โดยที่หัวของหนอนเหล่านี้ถูกกัดจนหัวขาดแล้ว แต่ยังไม่ตาย ไม่อาจจะหนีไปไหนได้ 

ตามปกติ ตุ่นเป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่ลำพัง นอกจากในฤดูผสมพันธุ์ ซึ่งในฤดูผสมพันธุ์ตัวผู้ต้องต่อสู้แย่งชิงตัวเมียเสียก่อน ตัวเมียจะเป็นฝ่ายสร้างรังขนาดเท่าลูกรักบี้ที่บุด้วยใบไม้และฟางหรือกิ่งไม้เล็ก ๆ โดยจะอยู่ลึกจากหน้าดินประมาณ 2 ฟุต หรือตื้นกว่านั้น มีทางแยกออกจากรังหลายทาง เพื่อที่จะเข้าออกได้หลายทาง เพื่อความสะดวกและปลอดภัย ซึ่งรังของตุ่นจะสะอาดสะอ้านอยู่เสมอ

ตุ่นมักจะมีลูกครอกละ 2-7 ตัว ลูกอ่อนที่เกิดใหม่จะยังไม่ลืมตา และขนจะเริ่มงอกเมื่อมีอายุได้สัก 10 วัน และลืมตาในเวลาต่อมา และจะออกจากรังเมื่อมีอายุได้ราว 5 สัปดาห์ มีอายุขัยโดยเฉลี่ยประมาณ 3 ปี 

ตุ่นกระจายพันธุ์ไปในทุกพื้นที่ทั่วโลก ยกเว้นในเขตขั้วโลกและโอเชียเนีย สามารถแบ่งออกได้เป็น 17 สกุล และ 3 วงศ์ย่อย (ดูในตาราง) พบประมาณ 44 ชนิด ซึ่งบางชนิดมีขนสีทอง บางชนิดมีส่วนหางยาว บางชนิดที่จมูกมีเส้นขนเป็นอวัยวะรับสัมผัสเป็นเส้น ๆ 22 เส้น ลักษณะคล้ายดาว และมีพฤติกรรมมักอาศัยอยู่บนดินและว่ายน้ำได้เก่งอีกด้วย ขณะที่บางชนิดก็สามารถปีนต้นไม้ได้ และอาศัยอยู่เป็นฝูง  สำหรับในประเทศไทยพบเพียงชนิดเดียว คือ ตุ่นโคลส (*Euroscaptor klossi*) 

## รายการอ้างอิง
 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อันดับย่อยหนูผี
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
ไซโกต

**ไซโกต** () หรือ **ไซโกไซต์** เป็นเซลล์เริ่มต้นที่ก่อตัวขึ้นเมื่อเซลล์สืบพันธุ์สองเพศผสมกันด้วยวิธีการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศ ในสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ ไซโกตเป็นขั้นการเจริญแรกสุดของเอ็มบริโอ ในสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว ไซโกตแบ่งตัวให้ลูกหลาน ซึ่งโดยปกติเป็นการแบ่งตัวแบบไมโทซิส

ไซโกตเกิดขึ้นจากการผสมเซลล์สืบพันธุ์สองเพศเสมอ และเป็นขั้นแรกของการเจริญของสิ่งมีชีวิตที่เป็นเอกลักษณ์ โดยปกติไซโกตเกิดขึ้นจากการปฏิสนธิระหว่างเซลล์แฮพลอยด์สองเซลล์ คือ ออวุม (เซลล์สืบพันธุ์เพศเมีย) กับสเปิร์ม (เซลล์สืบพันธุ์เพศผู้) ซึ่งรวมกันเกิดเป็นเซลล์ดิพลอยด์หนึ่งเซลล์ ไซโกตนั้นมีดีเอ็นเอที่มาจากทั้งพ่อและแม่ และให้ข้อมูลพันธุกรรมที่จำเป็นต่อการสร้างสิ่งมีชีวิตใหม่
 

หมวดหมู่:ระบบสืบพันธุ์
หมวดหมู่:ชีววิทยาการเจริญ
ซัมซุง กาแลกซี โน้ต (รุ่นที่ 1)

**ซัมซุง กาแลคซี โน้ต** () คือสมาร์ตโฟนระบบจอสัมผัส และแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ ที่พัฒนาโดย ซัมซุง อิเล็คทรอนิคส์  โดยเปิดตัวในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2554 มาพร้อมด้วยระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:สมาร์ตโฟน
หมวดหมู่:อุปกรณ์แอนดรอยด์
หมวดหมู่:โทรศัพท์มือถือซัมซุง
หมวดหมู่:อินเทอร์เน็ตแท็บเล็ต
หมวดหมู่:แฟบเล็ต
ราชวงศ์อิตูร์บิเด

**ราชวงศ์อิตูร์บิเด** () คือราชวงศ์ของกษัตริย์เม็กซิโก
รายพระนามต่อไปนี้คือรายพระนามจักรพรรดิเม็กซิโกในราชวงศ์อิตูร์บิเด

## ผู้อ้างสิทธิในพระราชบัลลังก์  (1824–1864)
### ราชวงศ์อิตูร์บิเด

## ดูเพิ่ม
*ประวัติศาสตร์เม็กซิโก
*รายพระนามจักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิเม็กซิโก
*จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 1
*จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 2

ร
หมวดหมู่:จักรพรรดิเม็กซิโก
*
อ
อ
อ
หมวดหมู่:จักรวรรดิเม็กซิโกที่ 1
วันดินโลก

**วันดินโลก** () ตรงกับวันที่ 5 ธันวาคมของทุกปี จากการประชุมขององค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) ครั้งที่ 144 ระหว่างวันที่ 11–15 มิถุนายน พ.ศ. 2555 ณ สำนักงานใหญ่องค์การเกษตรและอาหารแห่งสหประชาชาติ กรุงโรม ประเทศอิตาลี ที่ประชุมได้มีมติสนับสนุนและร่วมกันผลักดันให้มีการจัดตั้ง "วันดินโลก" (World Soil Day) ตรงกับวันที่ 5 ธันวาคมของทุกปี ซึ่งตรงกับวันคล้ายวันพระบรมราชสมภพของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร 

สืบเนื่องมาจากพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจเกี่ยวกับการพัฒนาที่ดินมาอย่างต่อเนื่องและยาวนาน ปรากฏผลสำเร็จเป็นที่ประจักษ์อย่างกว้างขวางทั้งในประเทศและนานาชาติ โดยศาสตราจารย์เกียรติคุณ สตีเฟน นอร์ตคลิฟฟ์ (Emeritus Professor Dr. Stephen Nortcliff) กรรมการบริหาร เข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายรางวัลนักวิทยาศาสตร์ดินเพื่อมนุษยธรรม (The Humanitarian Soil Scientist) เมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2556 และขอพระบรมราชาอนุญาตให้วันที่ 5 ธันวาคมของทุกปีเป็น "วันดินโลก" เพื่อให้วันดังกล่าวเป็นที่รู้จักแพร่หลายในระดับนานาชาติเกิดความต่อเนื่องและจริงจังในการรณรงค์ด้านทรัพยากรดินในทุกระดับ พร้อมทั้งสนับสนุนและส่งเสริมให้องค์การสหประชาชาติ จัดกิจกรรมเป็นการเฉพาะต่าง ๆ อาทิ การประกาศให้ พ.ศ. 2558 (ค.ศ. 2015) เป็น **"ปีดินสากล"** ตามที่องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) สหภาพวิทยาศาสตร์ทางดินนานาชาติ และสำนักงานที่ปรึกษาการเกษตรต่างประเทศ ประจำกรุงโรม นำเสนอประเด็นดังกล่าวเกี่ยวกับบทบาทและความสำคัญของทรัพยากรดินที่มีต่อความมั่นคงทางอาหารของโลก โดยสืบเนื่องจากประเทศไทยเป็นผู้ผลักดันข้อเสนอปีดินสากลต่อที่ประชุมสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ เพื่อให้วันที่ 5 ธ.ค. ของทุกปี เป็นวันดินโลก กระทั่งมีการรับรองข้อเสนอดังกล่าว

## ดูเพิ่ม
* พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
* โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ

## อ้างอิง

ด
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนธันวาคม
หมวดหมู่:วันสหประชาชาติ
จักรวรรดิบรูไน

**จักรวรรดิบรูไน** () หรือ **รัฐสุลต่านบรูไน** เป็นรัฐสุลต่านมลายูที่มีศูนย์กลางที่บรูไน ซึ่งอยู่ริมชายฝั่งทางเหนือของเกาะบอร์เนียวในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ผู้นำบรูไนเข้ารับอิสลามในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 โดยขยายดินแดนมากขึ้นนับตั้งแต่การพิชิตมะละกาของโปรตุเกส โดยขยายไปทั่วชายฝั่งบอร์เนียวและฟิลิปปินส์ ก่อนที่จะเสื่อมสลายในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ถึง 18

## ประวัติศาสตร์นิพนธ์
การเข้าใจประวัติศาสตร์จักรวรรดิบรูไนเป็นเรื่องยากเพราะไม่ค่อยมีการพูดถึงในเอกสารเวลานั้น ทำให้ต้องพึ่งเอกสารจีนที่กล่าวถึงการก่อตั้งบรูไนช่วงแรก *โบนี* (Boni) ในข้อมูลจีนน่าจะหมายถึงบอร์เนียวตะวันตก ในขณะที่ *โปลี* (Poli; 婆利) ที่อาจจะตั้งอยู่ที่เกาะสุมาตรา มักจะถูกกล่าวว่าหมายถึงบรูไนด้วย

ในสมัยของสุลต่านโบลเกียห์ ซึ่งเป็นสุลต่านองค์ที่ 5 ของบรูไน บรูไนมีอำนาจครอบคลุมเกาะบอร์เนียวทั้งหมด และบางส่วนของฟิลิปปินส์ เช่น เกาะมินดาเนา ซึ่งถือเป็นยุคทองของบรูไน กองทัพบรูไนมีกองทัพเรือที่แข็งแกร่ง บางส่วนเป็นโจรสลัดในทะเลจีนใต้  และชายฝั่งของเกาะบอร์เนียว หลักฐานทางตะวันตกชิ้นแรกที่กล่าวถึงบรูไนคืองานเขียนของชาวอิตาลี ลูโดวิโก ดี วาร์เทมา ผู้เดินทางมายังหมู่เกาะโมลุกกะและแวะพักที่เกาะบอร์เนียวเมื่อราว พ.ศ. 2093

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์บรูไน
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:รัฐสุลต่านในอดีต
บ
บ
ปลาเทวดาจมูกยาว

**ปลาเทวดาจมูกยาว** หรือ **ปลาเทวดาหน้ายาว** (; ) ปลาน้ำจืดจำพวกปลาเทวดาชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)

ปลาเทวดาจมูกยาว มีลักษณะแตกต่างไปจากปลาเทวดาชนิดอื่น ๆ คือ มีส่วนลาดของหน้าผากยื่นยาวมากกว่าปลาเทวดาทั่วไปโดยเฉลี่ย นอกจากนี้ยังมีจุดใหญ่สีเข้มบนเส้นที่สี่ที่คาดลำตัวโดยบางตัวก็จะอยู่บริเวณติดกับครีบบน และลายเส้นเล็กที่อยู่ระหว่างเส้นใหญ่คาดตา และเส้นใหญ่คาดอกนั้น จะเป็นเส้นเล็กจาง ๆ 2 เส้น แทนที่จะเป็นเส้นจางเส้นเดียวเหมือนปลาเทวดาชนิดอื่น ตามลำตัวมีเหลือบเลื่อมสีฟ้าเปล่งประกายทั่วทั้งตัว พื้นลำตัวมีจุดประสีส้มกระจายไปทั่วทั้งบริเวณช่วงเอวไปถึงหาง และส่วนหน้าคือจากหัวจนถึงหน้าอกจะเป็นสีเขียวเหลือบน้ำเงิน บริเวณเส้นย่อยระหว่างเส้นคาดอก และเส้นคาดเอว จะมีจุดเล็ก ๆ หงิกงอ บริเวณแถบครีบบนต่อลำตัว ครีบต่าง ๆ ทั้งครีบบน และครีบล่างสั้นกว่าปลาเทวดาชนิดอื่น ทำให้แลดูตัวสั้นม่อต้อ บอบบางกว่าปลาเทวดาชนิดอื่น

มีความยาวเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร (4 นิ้ว) พบกระจา่ยพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำอเมซอนและสาขา ในทวีปอเมริกาใต้ มักอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่สภาพน้ำมีความเป็นกรดเป็นด่าง (pH) ประมาณ 5-5.5 

เป็นปลาเทวดาที่ไม่ค่อยได้ัรับความนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอย่างกว้างขวางเหมือนปลาเทวดาชนิดอื่น จึงมีราคาขายที่แพงกว่าปลาเทวดาทั่วไป

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*รูปและข้อมูลเพิ่มเติม

หมวดหมู่:วงศ์ย่อยปลาหมอสี
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาทวีปอเมริกาใต้
เตรียมอุดมศึกษาประจำภาค

**โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาประจำภูมิภาค** ก่อตั้งขึ้นในภูมิภาคต่าง ๆ ของประเทศไทย มักจะจัดการเรียนการสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.4-ม.6) เพื่อเตรียมนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายในภูมิภาคต่าง ๆ ของประเทศไทย เข้าเรียนในระดับอุดมศึกษา ประกอบด้วย

# โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา      จ.กรุงเทพมหานคร
# โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคใต้ จ.นครศรีธรรมราช
# โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จ.สกลนคร
# โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ภาคเหนือ จ.พิษณุโลก
# โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา สุวินทวงศ์ จ.กรุงเทพมหานคร (เข้าร่วมเครือข่ายเมื่อปี พ.ศ. 2566)
ปลาเทวดาอัลตั้ม

**ปลาเทวดาอัลตั้ม** (; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง จำพวกปลาเทวดา ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)

มีลักษณะทั่วไปเหมือนปลาเทวดาชนิดอื่น ๆ แต่มีความแตกต่างออกไป คือมีความสูงของลำตัวเมื่อโตได้เต็มที่ถึง 15 นิ้ว ขณะที่ความยาวจากหัวถึงหางเพียง 8 นิ้วเท่านั้น จึงจัดเป็นปลาเทวดาชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีส่วนหน้าผากที่ลาดกว่าชนิดอื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัด มีพื้นลำตัวสีเทาอมเขียวและมีประกายสีเงินเคลือบทับทั่วตัว และมีลายเส้นสีดำจนหรือสีน้ำตาลไหม้พาดลำตัวเป็นแนวตั้งกลมกลืนกับจุดบนลำตัวก็ได้ โดยเส้นที่ยาวสุดจะเป็นเส้นที่ 5 ซึ่งเป็นเส้นบริเวณโคนหาง

กระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำอเมซอน, ตอนเหนือของแม่น้ำโอริโนโก และตอนเหนือของแม่น้ำริโอเนโกร ในประเทศโคลัมเบีย และเวเนซุเอลา ในลุ่มน้ำที่มีพืชไม้น้ำขึ้นหนาแน่น สภาพน้ำมีความเป็นกรดเป็นด่าง (pH) ตั้งแต่ 4.8-6.2 

ปลาเทวดาอัลตั้ม ในระยะแรกนิยมเรียกกันว่า "ปลาเทวดาป่้า" หรือ"ปลาเทวดายักษ์" นอกจากนี้ยังมีอีกชื่อเรีัยกหนึ่งว่า "ปลาเทวดาอัลตั้มโคลัมเบีย" เป็นปลาเทวดาที่นิยมเลี้ยงกัน โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ มีความสวยงาม แต่เป็นปลาที่เพาะขยายพันธุ์ได้ยากและเลี้ยงยากกว่าปลาเทวดาชนิดอื่น เนื่องจากมีความเปราะบางมากต่อสภาพแวดล้อมและสภาพน้ำ จึงมีราคาซื้อขา่ยที่สูงสุดในบรรดาปลาเทวดาทั้งหมด ปัจจุบันมีเพียงไม่กี่ประเทศเท่านั้นที่สามารถเพาะขยายพันธุ์จนส่งออกขายได้ คือ ญี่ปุ่น และไต้หวัน ขณะที่ในผู้เลี้ยงบางคน ปลาที่เลี้ยงไว้อาจออกไข่ในตู้ได้ โดยปลาจะวางไข่ติดกับวัตถุใต้น้ำที่มีลักษณะค่อนข้างมั่นคงแข็งแรง เช่น ใบของพืชน้ำ การวางไข่แต่ละครั้งประมาณ 300-1,000 ฟอง ใช้เวลาฟักเป็นตัวราว 36 ชั่วโมง ปลาที่พร้อมจะผสมพันธุ์และวางไข่ได้มีอายุตั้งแต่ 8-10 เดือนขึ้นไป

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*รูปและข้อมูลเพิ่มเติม
การเกิดเอ็มบริโอมนุษย์

**การเกิดเอ็มบริโอมนุษย์** เป็นการศึกษาการเจริญของมนุษย์ระหว่างแปดสัปดาห์แรกตั้งแต่การเกิดเซลล์สืบพันธุ์ (การเจริญของสเปิร์มและโอโอไซต์) ผ่านการปฏิสนธิ (การผสมสเปิร์มกับโอโอไซต์) ไปจนถึง 8 สัปดาห์หลังการฝังตัวของไซโกต (ไข่ที่ได้รับการปฏิสนธิ) ในมดลูก หลังสัปดาห์ที่ 8 ของการฝังตัว เอ็มบริโอที่กำลังเจริญกลายเป็นทารกในครรภ์ โดยปกติ บุคคลส่วนใหญ่ใช้เวลาเก้าเดือนแรกของชีวิต (38 สัปดาห์ หรือ 266 วัน) ภายในมดลูกของมารดา

การเกิดเอ็มบริโอมนุษย์เป็นขบวนการการแบ่งเซลล์และการเปลี่ยนสภาพของเซลล์ของเอ็มบริโอมนุษย์ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงแรกของการเจริญ ซึ่งการเจริญของมนุษย์นั้นเริ่มตั้งแต่เซลล์สืบพันธุ์ (โอวุมและตัวอสุจิ) ผ่านการปฏิสนธิ การเจริญก่อนคลอด และเติบโตสู่วัยผู้ใหญ่

ระหว่างขั้นนี้ การปฏิสนธิสร้างไซโกต ซึ่งนิยามเป็นเอ็มบริโอ เพราะมีสารพันธุกรรมครบถ้วน ในมนุษย์ เอ็มบริโอถูกเรียกว่าทารกในครรภ์ในการเจริญก่อนคลอดขั้นหลัง การเปลี่ยนจากเอ็มบริโอเป็นทารกในครรภ์นั้นไม่มีกำหนดชัดเจน แต่เกิด 8 สัปดาห์หลังการปฏิสนธิหรือ 8 สัปดาห์หลังการฝังตัว ทารกในครรถ์มีลักษณะภายนอกเห็นได้ชัดเจนว่าเอ็มบริโอ และมีกลุ่มอวัยวะภายในที่กำลังเจริญสมบูรณ์กว่า ขบวนการทั้งหมดเกี่ยวข้องกับการประสานการเปลี่ยนแปลงการแสดงออกของยีน การเติบโตและการเปลี่ยนสภาพของเซลล์บางตำแหน่งชั่วคราว ขบวนการที่เกือบเหมือนกันยังเกิดในสปีชีส์อื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในบรรดาสัตว์มีแกนสันหลัง

หมวดหมู่:คัพภวิทยา
หมวดหมู่:ชีววิทยาการเจริญ
มนตรี ปาน้อยนนท์

**มนตรี ปาน้อยนนท์** (เกิด 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506)  อดีตรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ อดีตเลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (เดชอิศม์ ขาวทอง) อดีตผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข (เดชอิศม์ ขาวทอง)

## ประวัติ
มนตรี เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 ที่ตำบลสามร้อยยอด อำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นบุตรนายประยูร นางบักเจียง ปาน้อยนนท์
ด้านครอบครัวสมรสกับนางนภัสลักษณ์ ปาน้อยนนท์  มีบุตร 2  คน

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี บริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาการตลาด จากมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด

## การทำงาน
มนตรี เริ่มเข้าสู่งานการเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาจังหวัด (สจ.) และรองประธานสภาจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สมัยแรกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมา ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 การเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554

ในปี พ.ศ. 2554 มนตรี ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานกรรมาธิการพลังงาน สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24

ในปี พ.ศ. 2561 มนตรี ได้รับการเลือกตั้งเป็นรองเลขาธิการพรรค ซึ่งมีอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นหัวหน้าพรรค และจุติ ไกรฤกษ์ เป็นเลขาธิการพรรค 

ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 มนตรีได้รับการเลือกตั้งเข้ามาเป็นสมัยที่ 5 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์

มนตรี เป็นนักการเมืองคนใกล้ชิดกับเฉลิมชัย ศรีอ่อน มีบทบาทหลังการเลือกตั้งปี 2562 ในการร่วมหารือกับพรรคภูมิใจไทยในการจัดตั้งรัฐบาล

เเละต่อมาในรัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร เขาได้รับการเเต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ปฏิบัติหน้าที่เลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข (เดชอิศม์ ขาวทอง) ในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ.2567

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
มนตรี ปาน้อยนนท์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 5 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:พรรคกล้าธรรม
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
มาดาม เดอ ปงปาดูร์

**ฌานน์ อ็องตัวแน็ต ปัวซง มาร์กีซ เดอ ปงปาดูร์** () หรือรู้จักกันในชื่อ **มาดาม เดอ ปงปาดูร์**  (; 29 ธันวาคม ค.ศ. 1721 – 15 เมษายน ค.ศ. 1764) เป็นสมาชิกในราชสำนักฝรั่งเศส โดยดำรงตำแหน่งพระสนมเอกของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศสตั้งแต่ ค.ศ. 1745 ถึง 1751 และยังคงมีอิทธิพลในฐานะคนโปรดในราชสำนักจนกระทั่งเสียชีวิต

ปงปาดูร์รับผิดชอบในด้านพระราชกรณียกิจและเป็นผู้ช่วยและที่ปรึกษาที่มีคุณค่า แม้ว่าเธอจะมีสุขภาพไม่ดีและมีศัตรูทางการเมืองมากมาย เธอรักษาตำแหน่งขุนนางของตัวเธอและญาติ และสร้างเครือข่ายของผู้จ้างและผู้สนับสนุน เธอระมัดระวังเป็นพิเศษที่จะไม่สร้างความบาดหมางแก่มารี เลชชินสกา พระราชินีผู้มีชื่อเสียง ณ วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 1756 มาร์กีซ เดอ ปงปาดูร์ได้รับการแต่งตั้งเป็นนางสนองพระโอษฐ์คนที่ 13 หลังจากพระราชินี ซึ่งถือว่ามีเกียรติที่สุดในราชสำนัก ซึ่งทำให้เธอได้รับเกียรติ

ปงปาดูร์เป็นผู้อุปถัมภ์คนหลักในด้านสถาปัตยกรรมและมัณฑนศิลป์ โดยเฉพาะเครื่องถ้วยเปลือกไข่ เธอเป็นผู้อุปถัมภ์*[[philosophes|นักปรัชญา]]*ในยุคเรืองปัญญา รวมถึงวอลแตร์

นักวิจารณ์ที่เป็นปฏิปักษ์ในเวลานั้นส่วนใหญ่มักจะโจมตีเธอว่าเป็นผู้มีอิทธิพลทางการเมืองที่ชั่วร้าย แต่บรรดานักประวัติศาสตร์กลับสนับสนุนเธอมากกว่า โดยเน้นย้ำถึงความสำเร็จของเธอในฐานะผู้อุปถัมภ์ศิลปะและผู้สนับสนุนความภาคภูมิใจของชาวฝรั่งเศส นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่ระบุว่า นักวิจารณ์ปงปาดูร์นั้นได้รับแรงขับเคลื่อนจากความกลัวต่อการล้มล้างลำดับชั้นที่มีอยู่ ซึ่งปงปาดูร์เป็นตัวแทนของอำนาจและอิทธิพลในฐานะสตรีที่ไม่ได้เกิดในระบอบขุนนาง

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Algrant, Christine Pevitt. *Madame de Pompadour: Mistress of France* (2003) excerpt and text search
* Crosland, Margaret. *Madame de Pompadour: Sex, Culture and Power* (2000)
* Jones, Colin. *Madame de Pompadour: Images of a Mistress* (2002), by a leading scholar
* Mitford, Nancy. *Madame De Pompadour* (1954) excerpt and text search

### ประวัติศาสตร์นิพนธ์
*Moncure, James A. ed. *Research Guide to European Historical Biography: 1450–Present* (4 volumes, 1992); 4:1646–53

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*Madame de Pompadour site
*"Madame de Pompadour" at *[[Encyclopædia Britannica]]*
*"The real Madame de Pompadour" at the National Gallery
*
*"Sketch for a Portrait of Madame de Pompadour (1721 - 1764)" at Waddesdon Manor

หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากวัณโรค
หมวดหมู่:บาทบริจาริกาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15
มาดาม ดูว์ บารี

**ฌานน์ เบกู** () หรือที่นิยมเรียกว่า **มาดาม ดูว์ บารี** (Madame du Barry)เป็นสนมเอกคนสุดท้ายของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส และเป็นเหยื่อในการปฏิวัติฝรั่งเศสผู้ถูกประหารชีวิตด้วยกิโยตีน

ก่อนเข้าสู่ราชสำนักฝรั่งเศส นางสาวเบกูมีชื่อเสียงในฐานะโสเภณีผู้มีโฉมงดงาม ลูกค้าของนางล้วนเป็นคหบดีและข้าราชการชั้นสูงมากมาย ต่อมาในปี 1768 นางถูกพาตัวไปเข้าเฝ้าพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ที่พระราชวังแวร์ซาย และได้รับความสนพระทัยเป็นพิเศษ พระเจ้าหลุยส์ต้องการรับนางเข้าราชสำนัก แต่เนื่องด้วยนางมีฐานะเป็นสามัญชน มิใช่ขุนนาง ทางราชสำนักจึงจัดแจงให้นางสมรสกับเคานต์แห่งบารี เพื่อให้นางได้ยศตามสามีเป็นเคานเตสแห่งบารี

หลังนางกลายเป็นขุนนาง ก็เข้าถวายตัวเป็นพระสนมในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ในปี 1769 ตั้งแต่อายุยี่สิบหกปี และกลายเป็นเป็นพระสนมคนโปรดที่สุด ถัดจากจากมาดาม เดอ ปงปาดูร์ ที่เสียชีวิตไปก่อนหน้า

หลังพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 สวรรคตในปี 1774 มาดามก็ถูกสั่งเนรเทศโดยพระนางมารี อ็องตัวแน็ต ให้ไปอยู่สำนักแม่ชีในชานเมืองปารีส มาดามอยู่ที่นี่ได้สามปีก็ได้รับอนุญาตให้ย้ายไปพำนักที่คฤหาสน์ลูเวซีแยนในจังหวัดอีฟว์ลีน ซึ่งเคยได้รับพระราชทานจากพระเจ้าหลุยส์ผู้ล่วงลับ หลายปีต่อมา นางก็มีคนรักใหม่คือจอมพลดยุกแห่งบรีซัก

แต่แล้วในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ดยุกแห่งบรีซักถูกรุมฆ่าโดยฝูงชนกลุ่มปฏิวัติในกรุงปารีส ในคืนดังกล่าว นางถูกจับกุมและกล่าวหาว่าให้การสนับสนุนทางการเงินต่อฝ่ายตรงข้าม และถูกตัดสินประหารชีวิตด้วยกิโยตีนในปี 1793

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Full text of *[http://www.gutenberg.net/etext/2563 Memoirs of the Comtesse Du Barry] * from Project Gutenberg
* The French Revolution&nbsp;— Madame Du Barry and Princess de Lamballe

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2286
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเมิซ
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตด้วยกิโยตีนในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บาทบริจาริกาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15