open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
วันพีซ (ซีรีส์โทรทัศน์ พ.ศ. 2566)

***วันพีซ*** (ONE PIECE) เป็นซีรีส์โทรทัศน์แนวผจญภัย-จินตนิมิต พัฒนาโดยแมตต์ โอเวนส์และสตีเวน มาเอดะสำหรับการฉายทางเน็ตฟลิกซ์ ซีรีส์เป็นการดัดแปลงเป็นรูปแบบคนแสดงของซีรีส์มังงะญี่ปุ่นชื่อเรื่องเดียวกันที่เขียนตั้งแต่ พ.ศ. 2540 โดยเออิจิโร โอดะผู้ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาสร้างสรรค์ของซีรีส์ด้วย ซีรีส์ผลิตโดยไคจิโปรดักชันส์และสำนักพิมพ์ชูเอชะซึ่งเป็นสำนักพิมพ์ผู้ตีพิมพ์มังงะ นักแสดงหลักของซีรีส์ได้แก่ อิญญากิ โกดอย, เอมิลี รัด , มักเก็นยู, เจคอบ กิบสัน และทาซ สกายลาร์ ในฐานะกลุ่มตัวละครในกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง

ฤดูกาลแรกปล่อยฉายทางเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2566 ได้รับคำวิจารณ์ในแง่บวกจากนักวิจารณ์และแฟนซีรีส์ทั้งในด้านการแสดง การเขียนบท เทคนิคพิเศษทางภาพ ฉากต่อสู้ อารมณ์ขัน และความซื่อตรงต่อต้นฉบับ นักวิจารณ์หลายคนถือว่าซีรีส์เรื่องนี้เป็นหนึ่งในงานดัดแปลงคนแสดงของมังงะหรืออนิเมะที่ดีที่สุด *วันพีซ* เป็นรายการของเน็ตฟลิกซ์ที่มีผู้ชมมากที่สุดในช่วงครึ่งปีหลังของ พ.ศ. 2566 หลังปล่อนฉายได้ 2 สัปดาห์ เน็ตฟลิกซ์ได้ประกาศการสร้างฤดูกาลที่ 2 ของซีรีส์ เริ่มต้นถ่ายทำในดือนมิถุนายน พ.ศ. 2567 และปล่อยฉายในวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2569 ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2568 เน็ตฟลิกซ์ประกาศการสร้างฤดูกาลที่ 3 ก่อนที่ฤดูกาลที่ 2 จะเริ่มออกฉาย

## เนื้อเรื่อง
ซีรีส์เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการผจญภัยของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางเพื่อไล่ตามเป้าหมายของแต่ละคนร่วมกัน และเพื่อตามหา "วันพีซ" สมบัติในตำนานที่ค้นพบและซุกซ่อนโดยโกลด์ โรเจอร์ อดีต "ราชาโจรสลัด"

## รายชื่อตอน
### ภาพรวมซีรีส์

### ฤดูกาลที่ 1 (พ.ศ. 2566)

### ฤดูกาลที่ 2: ''มุ่งหน้าสู่แกรนด์ไลน์'' (พ.ศ. 2569)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์อเมริกันที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:สื่อวันพีซ
หมวดหมู่:ผลงานต้นฉบับของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่มีฉากในประเทศสมมุติ
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่มีฉากบนเกาะสมมติ
หมวดหมู่:ผลงานต้นฉบับภาษาอังกฤษของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่ถ่ายทำในประเทศแอฟริกาใต้
อีจ (จังหวัดแซนจอน)

**อีจ** () เป็นหมู่บ้านในตำบลโกลอแบร์ อำเภอกลาง เทศมณฑลอีจรูด จังหวัดแซนจอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 726 คนใน 183 ครัวเรือน

## อ้างอิง
เหตุผลวิบัติไฟไหม้ฟาง

[thumb|การ์ตูนเรื่องนี้ใน ค.ศ. 1895 แสดงให้เห็นการอ้างเหตุผลแบบไฟไหม้ฟางว่าพิธีสมรสจะเป็นไปในรูปแบบใดใน ค.ศ. 2001 หาก[สิทธิเลือกตั้งของสตรี|ผู้หญิงมีสิทธิที่จะเลือกตั้ง]]
**เหตุผลวิบัติไฟไหม้ฟาง** ( หรือ SSF) ในทางตรรกศาสตร์, การคิดวิเคราะห์, วาทศิลป์ทางการเมือง และกฎหมายตามแนวบรรทัดฐานของคําพิพากษา (case law) เป็นการอ้างเหตุผลอย่างวิบัติ (fallacious agrument) เมื่อฝ่ายหนึ่งยืนยันว่าการกระทำก้าวเล็ก ๆ หนึ่งจะนำไปสู่ห่วงโซ่เหตุการณ์ที่คล้ายคลึงกันและท้ายสุดจะก่อให้เกิดผลลัพธ์สำคัญ (ที่โดยปกติจะเป็นผลลบ) แก่นหลักของการอ้างเหตุผลแบบไฟไหม้ฟางคือ การตัดสินใจอย่างเฉพาะเจาะจงในประเด็นที่กำลังกล่าวถึงมักเป็นเหตุของผลที่ไม่ตั้งใจ (unintended consequences) ข้อดีของการอ้างเหตุผลแบบดังกล่าวขึ้นอยู่ว่าก้าวเล็ก ๆ นั้นจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ไม่ดีจริงหรือไม่ และบางครั้งมักถูกใช้ในรูปแบบของการปลุกปั่นให้เกิดความหวาดกลัว (fearmongering) เมื่อผลที่อาจเกิดขึ้นได้ถูกกล่าวเกินจริงเป็นความพยายามที่จะทำให้ผู้รับสารรู้สึกหวาดกลัว

นัยยะอันวิบัติของการให้เหตุผลแบบไฟไหม้ฟาง มักใช้ควบคู่กันกับเหตุผลวิบัติต่อเนื่อง (continuum fallacy) ซึ่งเพิกเฉยความเป็นไปได้ของส่วนกลางระหว่างความคิดหรือมุมมองที่ขัดแย้งกัน และเชื่อการเปลี่ยนผ่านอย่างไร้รอยต่อจากหมวดหมู่เอ ไปยังหมวดหมู่บี เมื่อเป็นเช่นนี้จึงทำให้เกิดเหตุผลวิบัติอรูปนัย (informal fallacy)

นักเขียนบางคนแยกส่วนระหว่าง *เหตุการณ์* ไฟไหม้ฟาง และ *การอ้างเหตุผล* ไฟไหม้ฟาง เหตุการณ์ไฟไหม้ฟางสามารถแทนโดยอนุกรมของประพจน์มีเงื่อนไขว่า:

:ถ้า p แล้ว q; ถ้า q แล้ว r; ถ้า r แล้ว…z.

*การอ้างเหตุผล* ไฟไหม้ฟาง โดยส่วนใหญ่จะเป็นการอ้างเหตุผลเชิงลบซึ่งมีความพยายามที่จะให้ขัดขวางไม่ให้บุคคลใดกระทำการกระทำใด เพราะหากบุคคลนั้นกระทำจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ยอมรับไม่ได้ นักเขียนบางคนชี้ให้เห็นว่าการอ้างเหตุผลด้วยโครงสร้างเดียวกันอาจนำไปใช้ในทางบวกเมื่อบุคคลใดได้รับแรงกระตุ้นให้กระทำก้าวแรก เพราะจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ยอมรับได้

หากใครถูก*กล่าวหา* ว่าใช้การอ้างเหตุผลแบบไฟไหม้ฟาง จะถือว่าผู้นั้นผิดเหตุใช้การให้เหตุผลแบบวิบัติ (fallacious reasoning) และในขณะที่พวกเขาอ้างว่า p อนุมานแทน z ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด จะไม่สามารถนำมาอ้างความชอบธรรมได้ โดยปกติ การอ้างเหตุผลแบบไฟไหม้ฟางมักถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของเหตุผลวิบัติ แม้จะมีการรับรู้อยู่ว่าพอมีการอ้างเหตุผลที่ไม่ได้อยู่ในรูปแบบของเหตุผลวิบัติบ้างก็ตาม

## ดูเพิ่ม

* การต้มกบ
* ทฤษฎีหน้าต่างแตก
* ทฤษฎีผีเสื้อขยับปีก
* การเกาะเลื้อยสู่สภาพปกติ
* First they came ...
* เทคนิคการขอน้อยก่อนแล้วขอมากทีหลัง
* กรอบโอเวอร์ตัน
* หลักระวังไว้ก่อน
* กรณีเดิมที่อาจถือเป็นบรรทัดฐาน
* *[[Reductio ad absurdum]]* (การลดรูปเป็นสิ่งที่ไร้สาระ)
* กลวิธีการหั่นซาลามี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทคนิคทางวาทศิลป์
หมวดหมู่:เหตุผลวิบัติโดยเหตุ
หมวดหมู่:เหตุผลวิบัติโดยอุปนัย
รูนีซ

**รูนีซ** () เป็นนครและเมืองหลักของอำเภอรูนีซ เทศมณฑลเอสแทฮ์บอน จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 นครนี้มีประชากร 5,991 คนใน 1,466 ครัวเรือน

## อ้างอิง
ศิลาปาแลร์โม

right|thumb|398x398px|ศิลาปาแลร์โม ซึ่งเป็นชิ้นส่วนของ''พระราชพงศาวดารแห่งอียิปต์'' ซึ่งจัดแสดงอยู่ในเมืองปาแลร์โม ประเทศอิตาลี
**ศิลาปาแลร์โม** เป็นหนึ่งในเจ็ดชิ้นส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ของศิลาสลักที่รู้จักกันในนามว่า จารึกพระราชพงศาวดารแห่งราชอาณาจักรเก่าของอียิปต์โบราณ ซึ่งปรากฏรายพระนามฟาโรห์แห่งอียิปต์ตั้งแต่ราชวงศ์ที่หนึ่ง (ประมาณ 3,150–2,890 ปีก่อนคริสต์ศักราช) จนถึงช่วงต้นของราชวงศ์ที่ห้า (ประมาณ 2,392–2,283 ปีก่อนคริสต์ศักราช) และได้บันทึกเหตุการณ์สำคัญในแต่ละปีที่ครองราชย์ ศิลาแห่งปาแลร์โมอาจสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ที่ห้าแห่งอียิปต์ โดยได้รับการเก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์โบราณคดีแห่งแคว้น อันโตนีโน ซาลีนัส ในเมืองปาแลร์โม ประเทศอิตาลีซึ่งเป็นที่มาของชื่อของจารึกศิลาดังกล่าว

วลี "ศิลาปาแลร์โม" บางครั้งใช้กับเศษชิ้นส่วนของพระราชพงศาวดารที่ยังหลงเหลืออยู่ทั้งเจ็ดชิ้น รวมทั้งชิ้นส่วนที่เก็บรักษาในพิพิธภัณฑ์ในกรุงไคโรและลอนดอน บางครั้งชิ้นส่วนดังกล่าวยังเรียกรวมๆ กันว่าเป็น "ศิลาพงศาวดารไคโร" ถึงแม้ว่าวลี "ศิลาไคโร" จะหมายถึงเฉพาะชิ้นส่วนของพระราชพงศาวดารที่อยู่ในกรุงไคโรในปัจจุบันเท่านั้น

ศิลาปาแลร์โมและชิ้นส่วนอื่น ๆ ของพระราชพงศาวดารได้บันทึกสิ่งที่น่าจะเป็นข้อความทางประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดที่หลงเหลือมาจากอียิปต์โบราณ และเป็นแหล่งข้อมูลสำคัญสำหรับประวัติศาสตร์อียิปต์ในสมัยราชอาณาจักรเก่า

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ราชวงศ์ที่ห้าแห่งอียิปต์
หมวดหมู่:จารึกในประเทศอียิปต์
ตำบลโกลอแบร์

**โกลอแบร์** () เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลอีร์จูด จังหวัดแซนจอน ประเทศอิหร่าน

จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 13,644 คนใน 3,433 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน พ.ศ. 2554 ตำบลนี้มีประชากร 14,921 คนใน 4,111 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน พ.ศ. 2559 ตำบลนี้มีประชากร 14,321 คนใน 4,373 ครัวเรือน โดยหมู่บ้านที่ใหญ่ที่สุดในบรรดา 27 หมู่บ้านของตำบลนี้คือจูกีน ซึ่งมีประชากร 3,129 คน

## อ้างอิง
กระดานเขียนกีซา

**กระดานเขียนกีซา** (หรือ **บันทึกพระนามกษัตริย์กีซา**) เป็นโบราณวัตถุของอียิปต์โบราณที่สร้างขึ้นในช่วงปลายราชวงศ์ที่ห้า (ประมาณ 2494 – 2345 ปีก่อนคริสตกาล) หรือช่วงต้นของราชวงศ์ที่หก (ประมาณ 2345 – 2181 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งได้รับการค้นพบในสถานที่ฝังศพของขุนนางระดับสูงนามว่า เมสดเจอร์อู และภริยานามว่า เฮเทป-เนเฟอร์เอต กระดานเขียนกีซายังเป็นที่รู้จักกันในปัจจุบันในนามว่า *บันทึกพระนามกษัตริย์กีซา* เนื่องจากเป็นบันทึกพระนามฟาโรห์จำนวนหกพระองค์จากราชวงศ์ต่าง ๆ ซึ่งเมสดเจอร์อูมีตำแหน่งเป็น คนสนิทแห่งกษัตริย์, ผู้ตรวจการของผู้คัดเลือกแห่งพระคลังมหาสมบัติ และผู้ดูแลพระคลังทอง

## คำอธิบาย
กระดานเขียนกีซาทำจากไม้ซีดาร์ขัดเงาและยิปซัม ไม่ทราบขนาดดั้งเดิมของกระดานและไม่สามารถบูรณะขึ้นใหม่ได้ เนื่องจากสภาพความเสียหายของโบราณวัตถุ โดยบันทึกพระนามดังกล่าวได้ถูกโจรปล้นสุสานทำลายเป็นเศษชิ้นเล็ก ๆ และไม้ซีดาร์ก็ผุพังไปเกือบหมดแล้ว เดิมทำจากแผ่นไม้บาง ๆ ปิดทับด้วยยิปซั่มสีขาว ซึ่งจารึกด้วยรายการมากมายและละเอียด เขียนด้วยหมึกสีแดง เขียว และดำ
center|thumb|940x940px|กระดานเขียนกิซ่าในรูปแบบที่สมบูรณ์ (Edward Brovarski's ''Two Old Kingdom writing boards from Giza'', page 52, obj. 1.) จากขวาไปซ้ายคือ คอลัมน์ว่าง (สี่แถวแรก), บันทึกพระนามกษัตริย์ (สี่แถวต่อมา), รายพระนามเทพเจ้า (12 แถว), รายชื่อดินแดน (27 แถว) และสัตว์บูชายัญ (ในตารางสี่เหลี่ยม)

## รายพระนามฟาโรห์
รายพระนามของฟาโรห์ที่เป็นที่ทราบประกอบด้วยพระนามคาร์ทูชของฟาโรห์ดังต่อไปนี้ (จากบนลงล่าง)

* เนเฟอร์อิร์คาเร คาคาอิ (ราชวงศ์ที่ห้า)
* ซาอูเร (ราชวงศ์ที่ห้า)
* คาฟรา (ราชวงศ์ที่สี่) ผู้ทรงโปรดให้สร้างพีระมิดที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสองที่กิซา
* ดเจดเอฟรา (ราชวงศ์ที่สี่) ทรงเป็นฟาโรห์พระองค์แรกที่ทรงใช้สัญลักษณ์ดวงอาทิตย์ในพระนามคาร์ทูช
* เตติ (ราชวงศ์ที่สาม) ซึ่งระบุว่าเป็นฟาโรห์พระนามว่า *ฮอร์-เซเคมเคต*
* เบดจาตาว (ราชวงศ์ที่สอง) ซึ่งระบุว่าเป็นฟาโรห์พระนามว่า *ฮอร์-โฮเทปเซเคมวี*

รายพระนามของฟาโรห์ได้เรียงตามลำดับเวลาย้อนหลัง โดยฟาโรห์พระองค์แรกสุดจะต้องเป็นฟาโรห์พระองค์สุดท้าย แต่ละคอลัมน์ลงท้ายด้วยวลีว่า มา'อะ (ma'a) ซึ่งหมายถึง "ผู้ทรงธรรม" ซึ่งเป็นเรื่องปกติสำหรับการให้เกียรติแก่ฟาโรห์ผู้ล่วงลับ อาจจะเป็นไปได้ว่าเมสดเจอร์อูได้เข้าร่วมลัทธิพิธีบูชาพระบรมศพของฟาโรห์ดังกล่าว ซึ่งจะอธิบายได้ว่าเพราะเหตุใดถึงความสำคัญที่เมสดเจอร์อูจะกล่าวถึงและด้วยเหตุนี้จึงถวายเกียรติแด่ฟาโรห์ที่ได้รับเลือกดังกล่าวเท่านั้น

พระนามคาร์คูชนามว่า *เบดจาตาว* (หรือ *เบดจ์อาว*) และเตติ เป็นจุดสังเกตเป็นพิเศษสำหรับนักไอยคุปต์วิทยา ซึ่งที่แท้จริงแล้ว พระนาม "เบดจาตาว" เป็นพระนามอื่นที่ทราบกันเฉพาะจากบันทึกพระนามแห่งอไบดอส ซึ่งมีมาตั้งแต่สมัยราชอาณาจักรใหม่ที่บันทึกขึ้นในภายหลัง ตามตำแหน่งที่ระบุในรายพระนาม พระนาม "เตติ" ดูเหมือนจะต้องเป็นฟาโรห์ที่ต้องปกครองก่อนหน้าฟาโรห์ดเจเอฟเรและฟาโรห์คาฟเร ซึ่งฟาโรห์ที่ทรงเป็นไปได้ที่จะเป็นฟาโรห์เตติ คือ ฮอร์-เซเคมเคต ซึ่งเป็นที่ทราบจากพระนามเนบติบนลายฉลุงาช้างว่า *ดเจเซอร์เตติ* ดังนั้น ว็อล์ฟกัง เฮ็ลท์ค นักไอยคุปต์วิทยาจึงเสนอว่า "ฟาโรห์เตติ" คือ ฟาโรห์เซเคมเคต

## อ้างอิง


หมวดหมู่:อียิปต์โบราณ
หมวดหมู่:จารึกในประเทศอียิปต์
ศาลเจ้ากวนอู (คลองสาน)

**ศาลเจ้ากวนอู** (ตัวเต็ม: 武聖廟) เป็นศาลเจ้าเทพกวนอูของกลุ่มชาวจีนฮกเกี้ยน ต่อมาได้รับการเคารพและดูแลรักษาโดยกลุ่มชาวจีนแต้จิ๋วจวบจนมาจนถึงปัจจุบัน ศาลแห่งนี้ตั้งอยู่ในซอยสมเด็จเจ้าพระยา 3 แขวงสมเด็จเจ้าพระยา เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร เป็นศาลเจ้าที่เก่าแก่ที่สุดในกรุงเทพมหานครที่ก่อสร้างขึ้นในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ มีประวัติจารึกขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2331 

ศาลเจ้ากวนอู มีทำเลที่ตั้งติดแหล่งน้ำจึงมีการวางผังหันสู่แม่น้ำออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยา เช่นเดียวศาลเจ้าเกียนอันเกง ที่ตั้งอยู่ในบริเวณใกล้ ๆ กัน สำหรับผังบริเวณของศาลเจ้ามีลักษณะศาลเจ้าขนาดกลาง มีการวางผังแบบตัว I หรือ 工 (กง) คือมีลักษณะเป็นอาคาร 2 หลังที่วางขนานกัน ได้แก่ อาคารทางเข้าและอาคารประธาน โดยมีชานเชื่อมต่อบริเวณใจกลางศาลเจ้า บริเวณด้านข้างของชานเชื่อมทั้ง 2 ฝั่งเป็นบ่อน้ำในลานกลางแจ้งขนาดย่อม

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ศาลเจ้าเกียนอันเกง
* ศาลเจ้าโจวซือกง ตลาดน้อย

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ศาลเจ้ากวนอู
หมวดหมู่:ศาลเจ้าจีนในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตคลองสาน‎
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างริมแม่น้ำเจ้าพระยา
ลาสเปเซีย

**ลาสเปเซีย** () เป็นเมืองหลักของจังหวัดลาสเปเซีย ตั้งอยู่ส่วนหัวของอ่าวลาสเปเซีย ทางตอนใต้ของแคว้นลีกูเรีย ประเทศอิตาลี

ลาสเปเซียเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของแคว้นลีกูเรีย รองจากเจโนวา เมืองตั้งอยู่ประมาณระหว่างกลางเมืองเจโนวาและปิซา ริมทะเลลิกูเรียน เป็นหนึ่งในที่ตั้งของกองทัพอิตาลีที่สำคัญและมีท่าเรือการค้า ฐานทัพเรืออิตาลีที่สำคัญ มีโรงแรมตากอากาศทางทะเลที่มีชื่อเสียง และยังเป็นจุดตัดของเส้นทางรถไฟที่สำคัญ มีพิพิธภัณฑ์ที่เป็นที่รู้จักหลายแห่ง มีการแข่งพายเรือปาลีโอเดลกอลโฟ มีบริเวณที่เรียกว่าชิงเควแตร์เรซึ่งเป็นจุดเชื่อมโยงระหว่างรถไฟกับเรือ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในแคว้นลีกูเรีย
ตำบลด่านสวี

**ด่านสวี** เป็น 1 ใน 11 ตำบลของอำเภอสวี จังหวัดชุมพร มีพื้นที่อยู่ในอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะชุมพร โดยมีเกาะในพื้นที่ตำบลมากถึง 12 เกาะ เช่น เกาะมัดหวายน้อย เกาะมัดหวายใหญ่ เกาะยูง เกาะแมว ฯลฯ 

thumb|275x275px|บ้านบ่อคา

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลด่านสวี มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลปากแพรก และอ่าวไทย
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอ่าวไทย
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลท่าหิน
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลท่าหิน
thumb|275x275px|บ้านบ่อคา

## ประวัติ
ด่านสวี เป็นตำบลที่ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกส่วนหนึ่งของอ่าวไทย และอยู่ติดกับพื้นที่ราบภูเขาส่วนใหญ่ เมื่อหลายสิบปีมาแล้วตำบลนี้เคยเป็นที่ตั้งด่านศุลกากร โดยใช้สถานที่บ้านบ่อคา หมู่ที่ 3 ตำบลด่านสวี เป็นที่ตั้งของด่านศุลกากร มีตำนานเล่าว่า ด่านบ่อคามีบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์อยู่บ่อหนึ่ง นัยว่าน้ำในบ่อนี้คันมาก ราษฎรไม่สามารถใช้น้ำในบ่อนี้ได้เลย ชาวบ้านจึงเรียกบ้านแห่งนี้ว่า "บ้านบ่อคัน" พร้อมได้เกิดลายแทงข้างกับบ่อน้ำนี้มีข้อความซึ่งแปลได้ว่าหากผู้ใดแก้ลายแทงได้ จะได้ทรัพย์สมบัติมีค่าเป็นของโบราณกลับไป ลายแทงนี้ได้พูดกันในหมู่บ้านชาวบ่อคัน และได้ล่วงรู้ไปถึงเมืองเหนือ (ในสมัยกรุงศรีอยุธยา) จึงมีคนทราบข้อความในลายแทงนี้ คนผู้นั้นได้นำเด็กมาด้วย เมื่อมาถึงบริเวณบ่อน้ำซึ่งเรียกว่า "บ่อคัน" ก็ได้จุดธูปเทียนบูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์แห่งบ่อน้ำนี้ เมื่อทำพิธีเสร็จก็ให้เด็กมองดูลงไปในบ่อน้ำนั้น ชายผู้นั้นก็ใช้ดาบฟันคอเด็กขาดตกลงไปในบ่อคัน ทำให้น้ำในบ่อแห้งลงทันที ปรากฎว่าเมื่อน้ำแห้งก็มองเห็นทองคำมากมาย

ในตอนนี้ชาวบ้านจึงเรียกกันว่า "บ้านบั่นคอ" และเรียกกันอยู่ระยะหนึ่ง เนื่องจากชื่อบ้านบั่นคอเป็นชื่อที่น่ากลัวมาก จึงทำให้ชาวบ้านเปลี่ยนชื่อเรียกบ้านเสียใหม่ โดยเรียกว่า "บ้านบ่อคา" และได้เรียกชื่อนี้มาจนถึงปัจจุบัน และบ้านบ่อคาก็เป็นที่มาของด่านศุลกากรและเป็นที่ตั้งของตำบลมาก่อน ทางราชการจึงได้เรียกชื่อตำบลนี้ว่า "ด่านสวี" หมายถึง ตำบลซึ่งเป็นที่ตั้งของด่านศุลกากรของอำเภอสวี

* วันที่ 9 มกราคม 2481 ได้รับโอนพื้นที่หมู่ 4 (ในขณะนั้น) ของตำบลปากตะโก มาขึ้นกับตำบลด่านสวี
* วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2522 ได้โอนพื้นที่หมู่ 10 บ้านหาดทรายรี (ในขณะนั้น) ของตำบลด่านสวี ไปขึ้นกับตำบลท่าหิน

## การแบ่งเขตการปกครอง

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลด่านสวีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่ตำบลด่านสวี มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ **องค์การบริหารส่วนตำบลด่านสวี** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลด่านสวีทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลด่านสวีที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2516 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลด่านสวีในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539 จนถึงปัจจุบัน

## ประชากร
พื้นที่ตำบลด่านสวีประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 11 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 5,040 คน แบ่งเป็นชาย 2,437 คน หญิง 2,603 คน (เดือนธันวาคม 2565) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรเป็นลำดับ 8 ในอำเภอสวี

:
: 
: 

 ปี **พ.ศ. 2558** มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก

## รายชื่อเกาะในตำบลด่านสวี
ตำบลด่านสวีมีพื้นที่ทางเกาะประมาณ 0.975 ตารางกิโลเมตร เป็นตำบลที่มีจำนวนเกาะมากเป็นอันดับที่ 2 รองจากตำบลหาดทรายรี ของอำเภอเมืองชุมพร เกาะทั้งหมดอยู่ในความดูแลของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะชุมพร ทุกเกาะมีพื้นที่รวม 0.975 ตารางกิโลเมตร

## อ้างอิง

ด่านสวี
ด่านสวี
หมวดหมู่:อำเภอสวี
วิดีโอเกมใน พ.ศ. 2556

มีวิดีโอเกมจำนวนมากวางจำหน่ายใน พ.ศ. 2556 รางวัลมากมายตกเป็นของเกมต่าง ๆ เช่นเกม *[[ไบโอช็อก อินฟินิต]]*, *[[แกรนด์เทฟต์ออโต V]]*, *[[เดอะลาสต์ออฟอัส]]* และ *[[เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา: อะลิงก์บีทวีนเวิลส์]]* เครื่องเล่นวิดีโอเกมใหม่ที่ออกจำหน่ายใน พ.ศ. 2556 ได้แก่ เพลย์สเตชัน 4 จากโซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และเอกซ์บอกซ์วัน จากไมโครซอฟท์

## เกมที่ได้รับความนิยมสูงสุด
### รางวัลหลัก

### เกมที่ได้รับบทวิจารณ์เป็นที่ชื่นชอบอย่างล้นหลาม
เมทาคริติกและเกมแรงกิงส์เป็นผู้รวบรวมบทวิจารณ์จากสื่อวิดีโอเกม

## เกมที่ทำรายได้สูงสุด
ต่อไปนี้คือวิดีโอเกมที่ทำรายได้สูงสุด 10 อันดับแรกใน พ.ศ. 2556 ในแง่ของรายได้ทั่วโลก (รวมถึงการขายแบบปลีก การจำหน่ายแบบดิจิทัล การบอกรับเป็นสมาชิก ไมโครทรานแซคชัน เล่นฟรี และจ่ายเพื่อเล่น) ในทุกแพลตฟอร์ม (รวมถึงมือถือ คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล และแพลตฟอร์มคอนโซล)

## งานกิจกรรม

## การวางจำหน่ายเครื่องเล่นเกม
รายชื่อเครื่องเล่นเกมที่วางจำหน่ายใน พ.ศ. 2556 ในโซนอเมริกาเหนือ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* บทความเกี่ยวกับวิดีโอเกมยอดนิยมประจำ พ.ศ. 2556 ที่ดูบนวิกิพีเดีย (ภาษาอังกฤษ) พร้อมความคิดเห็นของผู้ใช้เกี่ยวกับการกระโดดของทราฟฟิค- The latest statistics can be found on Wikitop
บก-ลฮง

**บก-ลฮง** (, *บุกลฺหุง*; ) ภาษาเขมรถิ่นไทยเรียก **โบะลฮ็อง** หรือ **เบาะลฮ็อง** บ้างเรียก **ส้มตำเขมร** เป็นอาหารเป็นยำหรือสลัดรูปแบบหนึ่งของประเทศกัมพูชา มีลักษณะคล้ายกับส้มตำของประเทศไทย และตำหมากหุ่งของประเทศลาว แต่บก-ลฮงมีรสชาติอ่อนเผ็ด ออกรสหวานกว่าส้มตำ แต่หวานน้อยกว่าส้มตำแบบเวียดนาม ชาวเขมรโดยมากใช้ตะเกียบในการรับประทานบก-ลฮง

ดินแดนกัมพูชาเป็นชาติที่ได้รับมะละกอ หรือ *ลฮง* จากชาวสเปนบนหมู่เกาะฟิลิปปินส์ ก่อนเข้าสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 21 ผ่านอาณาจักรล้านช้างจัมปาศักดิ์ซึ่งมีความเกี่ยวดองกับราชวงศ์เขมรผ่านการเสกสมรส และเป็นที่มาของคำว่า *บักหุ่ง* หรือ *หมากหุ่ง* ในภาษาลาวและภาษาอีสาน แต่กระนั้น บก-ลฮง กลับเป็นอาหารเขมรได้รับอิทธิพลมาจากส้มตำของประเทศไทย บ้างก็ว่าได้รับอิทธิพลจากตำหมากหุ่งของประเทศลาว

ส่วนประกอบของบก-ลฮง ประกอบด้วย มะละกอดิบสับ กระเทียม พริกขี้หนู กุ้งแห้ง ปูเค็ม ถั่วเขียว มะเขือเทศ โขลกลงในครกด้วยไม้ตีพริก แล้วใส่ด้วยใบโหระพา ผักชีใบยาว ใบมะกรูด ปรุงรสด้วยน้ำมะนาว น้ำปลา โรยหน้าด้วยถั่วลิสง ใส่ปลากรอบเพื่อเพิ่มความหอม บ้างนิยมใส่ใบแมงลักแทนโหระพา บางสูตรอาจใส่กะปิต่างน้ำปลา หรือนำเข้าปลาร้าแบบไทยไปใช้ ปัจจุบันบก-ลฮง ได้รับอิทธิพลด้านรสชาติจากส้มตำในประเทศไทยมากขึ้น โดยเฉพาะการใช้พริกที่มากขึ้น ซึ่งต่างออกไปจากขนบการทำอาหารเขมรดั้งเดิม มีชาวเขมรเปิดร้านบก-ลฮง และยำแบบไทย ซึ่งมีรสชาติจัดจ้านและเป็นที่นิยมกว่าแบบเขมรแต่เดิม ส่วนชาวไทยเชื้อสายเขมร ในแถบอีสานใต้ จะเรียกว่า *โบ๊ะลฮอง* ซึ่งมีรสชาติเผ็ดจัดจ้าน 

ในประเทศไทย มีส้มตำเขมรอยู่ในสำรับอาหารของสกุลอภัยวงศ์ ซึ่งเป็นผู้สืบสันดานของขุนนางเขมรในเมืองพระตะบอง เรียกว่า *ส้มตำมะระขี้นก* ใส่ปลากรอบ มะระขี้นกฝานบาง มะเขือขื่น มะสัง ใบกะออม โดยจะใส่ปลาร้าเขมรที่ย่างไฟอ่อน ๆ จนหอม และต้องตำมะระขี้นกให้นุ่ม เพื่อทอนความขมของมะระลง รวมทั้งใส่มะสังเพื่อให้รสเปรี้ยวแทนมะนาว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารกัมพูชา
หมวดหมู่:อาหารหมักดอง
หมวดหมู่:สลัด
เอนโซ มาเรสกา

**วินเชนโซ 'เอนโซ' มาเรสกา** (; เกิด 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1980) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลอาชีพชาวอิตาลีและอดีตนักฟุตบอลอาชีพ ล่าสุดเขาเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของเชลซี สโมสรในพรีเมียร์ลีก

หลังจากเริ่มต้นอาชีพค้าแข้งกับเวสต์บรอมมิชอัลเบียนใน ค.ศ. 1998 เขาก็ได้เล่นให้กับหลายสโมสรในประเทศของเขา รวมถึงยูเวนตุสที่ยืมตัวเขาถึงสองครั้งตลอดอายุสัญญา และทำให้เขาคว้าแชมป์ลีกใน ค.ศ. 2002 หลังจากถูกยูเวนตุสปล่อยตัวจากสโมสรใน ค.ศ. 2004 เขาก็ไปเล่นกับฟีออเรนตีนา 1 ฤดูกาล; จากนั้นเขาก็ย้ายไปเล่นในลาลิกากับเซบิยา (ซึ่งเขาอยู่เป็นเวลา 4 ปี) และมาลากา โดยลงเล่น 135 นัดและยิงได้ 17 ประตูพร้อมกับคว้าแชมป์เมเจอร์ 5 รายการกับเซบิยา ระหว่างที่เขาเล่นกับ 2 ทีมในสเปน เขายังใช้เวลา 1 ปีในฐานะนักเตะแบบยืมตัวในกรีซกับโอลิมเบียโกส หลังจากนั้นเขากลับมาอิตาลีใน ค.ศ. 2012 ซึ่งเขาเล่นจนกระทั่งแขวนสตั๊ดใน ค.ศ. 2017 ขณะอายุ 37 ปี

มาเรสกาเป็นตัวแทนของอิตาลีในระดับเยาวชน รวมถึงทีมชาติอิตาลีรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี แต่ไม่เคยติดทีมชาติชุดใหญ่

## ระดับสโมสร
### เริ่มต้นอาชีพ
มาเรสกาเกิดในปอนเตกัญญาโน ไฟอาโน จังหวัดซาแลร์โน มาเรสกาเริ่มเล่นฟุตบอลเมื่ออายุ 11 ปีกับเอซี มิลานใน ค.ศ. 1991 ในฐานะนักเตะเยาวชน ก่อนย้ายไปร่วมทีมคัลยารีกัลโช หลังจาก 3 ปีกับมิลานใน ค.ศ. 1994

ใน ค.ศ. 1998 เขาถูกซื้อโดยเวสต์บรอมมิชอัลเบียนหลังจากเล่นในทีมเยาวชนคัลยารีได้ 4 ปี และเปิดตัวในทีมชุดใหญ่ในเกมที่แพ้แบรดฟอร์ดซิตีในบ้าน 0–2 เมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1998 โดยเขาเล่น 2 ฤดูกาลกับเวสต์บรอมมิชในฟุตบอลลีกดิวิชัน 1 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ

### ยูเวนตุส
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2000 มาเรสกาย้ายกลับไปอิตาลีโดยย้ายไปร่วมทีมยูเวนตุสด้วยค่าตัว 4.3 ล้านปอนด์ ซึ่งเป็นสถิติการโอนที่มีมูลค่าสูงที่สุดของเวสต์บรอมมิชในขณะนั้น

## เส้นทางอาชีพด้านการจัดการ
เมื่อวันที่ 1 มกราคม 2026 มีการประกาศว่ามาเรสกาจะลาออกจากตำแหน่งผู้จัดการทีมเชลซี เนื่องจากความตึงเครียดกับเจ้าของสโมสร

## เกียรติประวัติ

### นักเตะ
**ยูเวนตุส**
*Serie A: 2001–02
*Supercoppa Italiana: 2003

**เซบิยา**
*Copa del Rey: 2006–07
*Supercopa de España: 2007
*UEFA Cup: 2005–06, 2006–07
*UEFA Super Cup: 2006

### ผู้จัดการ
**เลสเตอร์ซิตี**
*อีเอฟแอลแชมเปียนชิป: 2023–24

**เชลซี**
*ยูฟ่าคอนเฟอเรนซ์ลีก: 2024–25
*ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2025

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอิตาลี
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเชลซี
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในอิงกลิชฟุตบอลลีก
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเวสต์บรอมมิชอัลเบียน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลยูเวนตุส
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโบโลญญา 1909
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฟีออเรนตีนา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเซบิยา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโอลิมเบียโกส
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลมาลากา
หมวดหมู่:ผู้เล่นอูนีโอเนกัลโชซัมป์โดเรีย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเฮลแลสเวโรนา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียอา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมในชุดชนะเลิศยูฟ่าคอนเฟอเรนซ์ลีก
เควสชันนิง

**เควสชันนิง** () เป็นรสนิยมทางเพศ อัตลักษณ์ทางเพศ สถานะเพศ หรือเป็นทั้งสามอย่าง เป็นกระบวนการสำรวจตนเองโดยผู้ที่อาจไม่แน่ใจ ยังสำรวจ หรือกังวลเกี่ยวกับการใช้คำกำกับทางสังคมกับตนเองด้วยเหตุผลต่าง ๆ บางครั้งมีการเพิ่มตัวอักษร "Q" ต่อท้ายคำย่อ LGBT (เลสเบียน เกย์ ไบเซ็กชวล และทรานเจนเดอร์ ) อักษร "Q" สามารถหมายถึงทั้งเควียร์ (queer) หรือเควสชันนิง 

รสนิยมทางเพศ อัตลักษณ์ทางเพศ หรือสถานะเพศไม่ตรงกันเสมอไป ยกตัวอย่างเช่น หากบุคคลหนึ่งระบุว่าตนเองเป็นเฮเทโรเซ็กชวล (ผู้มีการดึงดูดทางเพศต่อเพศตรงข้าม) เขาอาจไม่เพียงดึงดูดเพศตรงข้าม แต่มีปฏิสัมพันธ์ทางเพศกับคนที่เป็นเพศเดียวกันโดยไม่จำเป็นต้องระบุว่าตนเองเป็นไบเซ็กชวล ความเข้าใจที่ว่าคนคนหนึ่งไม่จำเป็นต้องใช้คำกำกับสภาวะเพศหรือเพศวิถีใด ๆ กับตนเองนั้นค่อนข้างโดดเด่นในระดับสาธารณะและสังคมในยุคปัจจุบัน เช่นเดียวกับสภาวะเพศและความลื่นไหลทางเพศซึ่งมีการพูดถึงและยอมรับอย่างเปิดเผยมากขึ้นในสังคมปัจจุบัน บุคคลที่ไม่ระบุว่าตนเองเป็นชาย หญิง ทรานเจนเดอร์ เฮเทโรเซ็กชวล โฮโมเซ็กชวล ไบเซ็กชวล เอเซ็กชวล หรือรู้สึกว่าเพศวิถีลื่นไหล อาจเรียกตนเองว่าเป็นเพศเป็นกลาง, เจนเดอร์เควียร์, นอนไบนารี หรือเอเจ็นเดอร์

## ดูเพิ่ม

* มาตราคินซีย์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* The Monitor, American Psychological Association publication mentions the term
* PFLAG Phoenix Quick Guide for Those "Questioning"
หมวดหมู่:รสนิยมทางเพศ
หมวดหมู่:ศัพท์เกี่ยวกับกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:อัตลักษณ์ทางสถานะเพศ
GJ

**GJ** (จีเจ หรือ เกย็อท) อาจหมายถึง
* สารบัญแฟ้มกลีเซอ–ยาไรส์ (Gliese–Jahreiß Catalogue)
* จิกะจูล (Gigajoule)
* รัฐคุชราต (Gujarat)
สารบัญแฟ้มสมาคมดาราศาสตร์

**สารบัญแฟ้มสมาคมดาราศาสตร์** (, AGK) คือสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ที่จัดทำโดยสมาคมดาราศาสตร์เยอรมัน ฉบับพิมพ์ครั้งแรก (AGK1) ผลิตขึ้นในปี 1861 โดยความร่วมมือระหว่างประเทศตามคำแนะนำของฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม อาร์เกลันเดอร์ เผยแพร่ตั้งแต่ปี 1890 ถึง 1954 โดยมีรายชื่อดาวฤกษ์ 200,000 ดวงที่มีโชติมาตรปรากฏจนถึงอันดับ 9

ฉบับพิมพ์ครั้งที่สอง (AGK2) เริ่มขึ้นในปี 1920 และเผยแพร่ตั้งแต่ปี 1951 ถึง 1958 โดยใช้ข้อมูลภาพถ่ายทางดาราศาสตร์ที่ได้รับจากหอดูดาวบ็อนและ หอดูดาวฮัมบวร์ค

ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 3 (AGK3) เสนอโดยอ็อทโท เฮ็คมัน มีการวัดค่าจากใน AGK2 ใหม่เพื่อปรับปรุงความแม่นยำของตำแหน่งดาวและ การเคลื่อนที่เฉพาะ เริ่มต้นจัดทำในปี 1956 และเผยแพร่ในปี 1975 มีการบันทึกดาว 183,145 ดวงบนท้องฟ้าทางเหนือที่มุมเอียง -2.5 องศาด้วยความเที่ยงตรงของตำแหน่งที่ ±0.13" และความแม่นยำของการเคลื่อนที่เฉพาะที่ ±0.009"/ปี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ดาราศาสตร์
หมวดหมู่:สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์
วัดศรีโพธิ์ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

**วัดศรีโพธิ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองสระบัว อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

วัดศรีโพธิ์ มีอาณาเขตติดต่อกับวัดพรหมกัลยาราม (วัดใหม่) ซึ่งวัดใหม่นี้มีหลักฐานแผ่นศิลาจารึกหน้าอุโบสถว่า ท้าวพรหมกันดาน เป็นผู้สร้างขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2292 ในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ สันนิษฐานว่าวัดศรีโพธิ์คงสร้างในสมัยเดียวกัน โดยสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติก็ระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ.  2292 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2300 ต่อมาทั้งวัดพรหมกัลยารามและวัดศรีโพธิ์เป็นวัดร้าง ต่อมาได้รับการปฏิสังขรณ์ ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ต่อมาราว พ.ศ. 2475 ทางการและคณะสงฆ์ได้ประกาศให้วัดทั้งสองรวมเข้าไว้ด้วยกันแล้วขนานนามว่า "วัดศรีโพธิ์" ชาวบ้านเรียก **วัดใหม่ศรีโพธิ์** และได้ทำการบูรณปฏิสังขรณ์อุโบสถขึ้นใหม่ โดยการสร้างครอบอุโบสถเก่าทั้งหลัง

ศิลปวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธรูปสมัยสุโขทัย ลพบุรี อยุธยา เจดีย์พระธาตุประทานพร รอยพระพุทธบาทจำลอง ใบเสมา แผ่นศิลาจารึก (สมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ)

## อ้างอิง

ศรีโพธิ์
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
การระรานกลุ่มแอลจีบีที

การระรานกลุ่มคนอย่างเกย์, เลสเบียน, รักร่วมสองเพศ, หรือกะเทย (แอลจีบีที), โดยเฉพาะในกลุ่มของเยาวชนผู้มีความหลากหลายทางเพศ เป็นการกระทำโดยเจตนาต่อเหยื่อโดยการกระทำเชิงลบต่อเนื่องโดยบุคคลคนหนึ่งต่อบุคคลอื่น เพื่อให้ส่งผลต่อความไม่สมดุลทางกายและจิตใจ

เยาวชนผู้มีความหลากหลายทางเพศมักรายงานพฤติกรรมการถูกระรานมากกว่าเยาวชนผู้ไม่มีความหลากหลายทางเพศ จากการศึกษาหนึ่งพบว่า เด็กชายที่ถูกล้อเลียนว่าเป็นเกย์จะส่งผลกระทบต่อจิตใจและต้องทนทุกข์จากการถูกกลั่นแกล้งโดยมีผลกระทบเชิงลบมากกว่าเด็กชายที่ถูกล้อเลียนเรื่องอื่น นักวิจัยบางคนแนะนำให้รวมกลุ่มเยาวชนที่ตั้งคำถามถึงเพศสภาพของตัวเองในการวิจัยการถูกระรานของผู้ที่มีความหลากหลายทางเพศ เพราะว่าอาจส่งผลกระทบจากการอ่อนไหวในฐานะเป็นนักเรียนผู้มีความหลากหลายทางเพศ

เยาวชนผู้มีความหลากหลายทางเพศมักรายงานการถูกระรานอย่างมากภายในโรงเรียน เหยื่อของการถูกระรานมักรู้สึกไม่ปลอดภัย รวมไปถึงซึมเศร้าและวิตกกังวล รวมถึงอัตราการอัตวินิตบาตกรรมและความพยายามกระทำอัตวินิตบาตกรรมที่เพิ่มมากขึ้น นักเรียนผู้มีความหลากหลายทางเพศต้องพยายามแปลงตัวเป็นเพศตรงข้ามเพื่อหลีกหนีการถูกระราน ซึ่งนำไปสู่ปัญหาความเครียดและการแยกตัวจากกลุ่มที่แนวคิดเดียวกับตัว มีหลายองค์กรสนับสนุนการป้องกันการถูกระรานของผู้ที่มีความหลากหลายทางเพศและช่วยเหลือผู้ที่ตกเป็นเหยื่อ บางเขตอำนาจศาลได้ผ่านกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองเหยื่อผู้ที่มีความหลากหลายทางเพศจากการถูกระราน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศกับสังคม
ตราแผ่นดินของเซอร์เบียและมอนเตเนโกร

**ตราแผ่นดินของเซอร์เบียและมอนเตเนโกร** ประกอบด้วยโล่ที่มีนกอินทรีของเซอร์เบีย (นกอินทรีสองหัวสีขาวที่รับมาจากราชวงศ์เนมันจิช) และโล่ที่มีกางเขนเซอร์เบีย (หรือกางเขนเหล็กไฟ) และสิงโตมอนเตเนโกร ตราสัญลักษณ์นี้ใช้เป็นสัญลักษณ์ประจำชาติของเซอร์เบียและมอนเตเนโกร (รู้จักกันในชื่อสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวียจนถึงปี 2003)

## การประกาศใช้
ตราแผ่นดินนี้ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการโดยรัฐสภาในปี 1993 แทนที่ตราอาร์มของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย ซึ่งยังคงเป็นตราแผ่นดินของสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวียที่เพิ่งก่อตั้งตั้งแต่ปี 1992 ถึง 1993 และตราอาร์มนี้ถูกยกเลิกการใช้ในปี 2006 หลังจากการล่มสลายของสหภาพรัฐแห่งเซอร์เบียและมอนเตเนโกร

## การใช้เป็นตราแผ่นดินของเซอร์เบียและมอนเตเนโกร
กฎหมายที่ประกอบขึ้นจากสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวียเป็นสหภาพเซอร์เบียและมอนเตเนโกรกำหนดให้มีการผ่านกฎหมายภายในสิ้นปี 2003 โดยระบุตราแผ่นดินและเพลงชาติของสหภาพ กฎหมายดังกล่าวไม่เคยถูกนำเสนอ และไม่เหมือนกับธงชาติและเพลงชาติ ไม่มีการเสนอข้อเสนอที่โดดเด่นสำหรับตราแผ่นดินใหม่ ดังนั้นสหภาพแห่งรัฐจึงยังคงใช้ตราอาร์มยูโกสลาเวียต่อไปจนกระทั่งล่มสลายในเดือนมิถุนายน 2006

## ที่มาของตราแผ่นดิน
ตราแผ่นดินนี้ได้รับการออกแบบหลังจากการล่มสลายของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของสหภาพใหม่ที่ประกอบด้วยเพียงเซอร์เบียและมอนเตเนโกรเท่านั้น การออกแบบตราประทับนี้จึงใช้สัญลักษณ์ที่เชื่อมโยงกับประวัติศาสตร์ของทั้งสองประเทศ

ตลอดประวัติศาสตร์ ตราแผ่นดินของมอนเตเนโกรและเซอร์เบียมีนกอินทรีสองหัวซึ่งมักจะเป็นสีเงินอยู่บนโล่สีแดง โดยโล่นี้เป็นโล่สีแดงซึ่งในส่วนของมอนเตเนโกรมีสิงโตสีทอง ส่วนของเซอร์เบียมีไม้กางเขนที่มีไฟสี่ตัวซึ่งมักจะเป็นสีเงิน ดังนั้นตราแผ่นดินของสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวียจึงได้รับการออกแบบโดยการรวมเอาองค์ประกอบเหล่านี้: นกอินทรีเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้ร่วมกันระหว่างทั้งสองประเทศ แสดงถึงความเป็นเอกภาพ สิงโตแสดงถึงมอนเตเนโกร และไม้กางเขนไฟแสดงถึงเซอร์เบีย โล่สีแดงในกลางถูกแบ่งเป็น 4 ส่วน แม้ว่าสหภาพจะประกอบด้วยเพียงสองหน่วยงานในสหพันธรัฐ

ตรานี้ได้รับการเสนอครั้งแรกโดยอเล็กซานดาร์ ปาลาเวสตราจากสมาคมเฮอรัลดิกเซอร์เบียในปี 1992 ตราแผ่นดินเวอร์ชันที่ได้รับการรับรองสุดท้าย (ออกแบบโดยโบกดาน กอร์ซิช) มีลักษณะเดียวกับข้อเสนอแรก แต่มีความแตกต่างในด้านสไตล์กราฟิก

## ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐในยูโกสลาเวีย/เซอร์เบียและมอนเตเนโกร

Coat of arms of Serbia (1947–2004).svg|ตราอาร์มแห่งเซอร์เบีย(1947–2004)
Coat_of_arms_of_Serbia_small_(2004_-_2010).svg|ตราอาร์มแห่งเซอร์เบีย(2004–2010)
Coat_of_Arms_of_the_Socialist_Republic_of_Montenegro.svg|ตราอาร์มแห่งมอนเตเนโกร(1974–1993)
Coat of arms of Montenegro (1992-2004).svg|ตราอาร์มแห่งมอนเตเนโกร(1993–2004)
Coat of arms of Montenegro.svg|ตราอาร์มแห่งมอนเตเนโกร(ตั้งแต่ปี 2004)

## ดูเพิ่ม
*ธงชาติเซอร์เบียและมอนเตเนโกร
*ตราแผ่นดินของเซอร์เบีย
*ตราแผ่นดินของมอนเตเนโกร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Serbian Coat of Arms
* Arms of Yugoslavia evolution, Archives of Serbia .

หมวดหมู่:ตราแผ่นดินในอดีต
หมวดหมู่:ประเทศเซอร์เบียและมอนเตเนโกร
รูบี้ สาวน้อยอสูรทะเล

***รูบี้ สาวน้อยอสูรทะเล*** () เป็นภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชันแนวก้าวผ่านวัย จินตนิมิต โลดโผนสุขนาฏกรรมของอเมริกาในปี พ.ศ. 2566 ผลิตโดยดรีมเวิกส์แอนิเมชันและจัดจำหน่ายโดยยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ กำกับโดยเคิร์ก เดอมิกโก ร่วมกำกับโดยฟาริน เพิร์ล และเขียนบทโดยแพม แบรดี, ไบรอัน ซี. บราวน์ และ Elliott DiGuiseppi ผู้พากย์เสียงตัวละครหลักในภาพยนตร์ได้แก่ Lana Condor, Toni Collette, Annie Murphy, Sam Richardson, Liza Koshy, Will Forte, Colman Domingo, Jaboukie Young-White, Blue Chapman, Eduardo Franco, Ramona Young, Echo Kellum, Nicole Byer และเจน ฟอนดา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน 3 มิติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชันอเมริกัน
หมวดหมู่:แอนิเมชันตะวันตกที่ได้รับอิทธิพลจากสื่ออนิเมะ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยดรีมเวิกส์แอนิเมชัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับเงือก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์
วากาชู

[thumb|alt=ภาพพิมพ์แกะไม้นักแสดงคาบูกิ นากามูระ ชิจิซาบูโรที่สอง และ ซาโนงาวะ อิจิมัตสึ โดย อิชิกาวะ โทโยโนบุ|ภาพพิมพ์แกะไม้โดยอิชิกาวะ โทโยโนบุ  แสดงนักแสดง[คาบูกิสองคนแสดงเป็น*วากาชู* (ซ้าย) และชายหนุ่ม (ขวา)]]

***วากาชู*** (, "วัยรุ่น" ไม่เคยใช้กับผู้หญิงมาก่อน) เป็นคำศัพท์ทางประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นใช้หมายถึงวัยรุ่นชายโดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคเอโดะ (ค.ศ. 1603–1867) สถานะ*วากาชู* บ่งชี้โดยทรงผม "วัยรุ่นชาย" มักหมายถึงเด็กชายที่มีอายุประมาณ 7–17 ปี ซึ่งไว้ทรงผมที่ตัดผมบางส่วนออกไป เมื่อถึงวัย เด็กชายจะพ้นจากความเป็นเด็กและสามารถเข้าศึกษาในระบบการศึกษา, เข้ารับการฝึกทักษะ หรือได้รับการว่าจ้างนอกบ้านของตน โดยมีพิธีการก้าวข้ามผ่านวัย (*[[เก็มปูกุ]]*) เมื่ออายุราว 20 ปี เป็นการปักหมุดหมายการเปลี่ยนผ่านไปยังวัยผู้ใหญ่ เมื่อถึงยุคเมจิ (ค.ศ. 1868–1912) คำศัพท์นี้เลือนหายไป ความหมายว่าชายหนุ่มถูกแทนที่โดยคำว่า "*[[โชเน็ง]]*" และอีกความหมายหนึ่งถูกแทนที่โดย "*[[บิโชเน็ง]]*" (หนุ่มสวย)

## เพศสภาพ

ประเทศญี่ปุ่นในยุคเอโดะ วัยรุ่นชายถูกมองว่าเป็นวัตถุที่เหมาะสมเพื่อตอบสนองต่อความต้องการทางเพศของหญิงสาว, ผู้หญิงและผู้ชายวัยกลางคน (ตราบเท่าที่พวกเขาทำหน้าที่เป็นฝ่ายรุก) อายุเป็นเรื่องสำคัญ แต่ไม่ถึงกับจำเป็นสำหรับ*วากาชู* ด้วยเหตุนี้ บางครั้งผู้ชายวัยกลางคนอาจรับการแต่งกายและกิริยาอาการของ*วากาชู* ไปปรับใช้ด้วย อย่างไรก็ดี ผู้ให้บริการทางเพศชายที่ผ่านการก้าวข้ามผ่านวัยเด็กสู่วัยผู้ใหญ่แล้ว มักไม่ได้ถูกมองว่าเป็นวัตถุที่เหมาะสมต่อการตอบสนองความต้องการทางเพศของผู้ชายวัยกลางคน (*วากาชูโด* หรือ *ชูโด*) ใน ค.ศ. 1685 มีรายงานมาโดยตลอดว่า รัฐบาลโชกุนกวาดล้าง "*โอวากาชู*" (วัยรุ่นที่มีอายุ) ซึ่งชะลอการเข้าพิธีก้าวข้ามผ่านวัยจนถึงอายุราว 25 ปี 

[thumb|alt= (tenth month of the traditional Japanese calendar), polychrome woodblock print. Original woodblock by Harunobu Suzuki , later printing. One of a pair (with ) showing a young couple in autumn and spring, respectively.|''วากาชู'' (นั่ง) และผู้หญิงซึ่งเป็นคู่ของเขา ในแวดล้อมของฤดูใบไม้ร่วงที่สวยงาม โดย [ซูซูกิ ฮาราโนบุ ภาพพิมพ์แกะไม้หลายสี ]]

## ในงานศิลปะ
*ชูโด* (衆道, *Shudō*, "วิถีแห่งชายรักชาย") มักเกี่ยวข้องกับเรื่องทางเพศ (โดยเฉพาะในหมู่ซามูไร) และความประณีตทางศิลปะ ในหนังสือของ ทารูโฮะ อินางากิ *สุนทรียภาพแห่งชายรักชาย* เขียนไว้ว่า มีเพียง "คนในชนชั้นอภิสิทธิ์เท่านั้นที่จะสามารถเข้าใจความสุขใจแห่งชายรักชายได้" ความสวยงามของ*วากาชู* ที่มีระยะเวลาอันสั้น เปรียบดั่งได้กับดอกซากูระ การสรรเสริญความสวยงามของชายหนุ่มวัยรุ่นในวรรณกรรมญี่ปุ่นอาจย้อนรอยได้ไกลถึงวรรณกรรมคลาสสิกอย่าง*[[ตำนานเก็นจิ]]* ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ซึ่งมีการบรรยายตัวเอกว่า "เป็นตัวละครที่น่าดึงดูดจนชายอื่นรู้สึกปรารถนามองว่าเขาเป็นหญิง"

การค้าประเวณีและการแสดงมักมีส่วนเกี่ยวข้องกันในโรงละครคาบูกิช่วงแรก นักแสดงหญิงถูกสั่งห้ามจากคาบูกิใน ค.ศ. 1629 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในความพยายามกวาดล้างการค้าประเวณี และ*วากาชู* เริ่มรับบทแสดงของผู้หญิงและวัยรุ่นชายแทน อย่างไรก็ตาม พวกเขาถูกห้ามจากการแสดงใน ค.ศ. 1652 ด้วยความต้องการที่จะร่วมประเวณีกับ*วากาชู* ที่เพิ่มไม่หยุด และบทเหล่านี้ได้รับนักแสดง*อนนางาตะ* (ชายแสดงเป็นหญิง) ผู้ใหญ่แทน หรือนักแสดง*วากาชูงาตะ* ที่เชี่ยวชาญในการรับบทวัยรุ่นชาย

## ดูเพิ่ม
* รักร่วมเพศในประเทศญี่ปุ่น
* คาเงมะ
* คาเงมาจะ (ja)
* เปเดรัสติส 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คำศัพท์ทางเพศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:คาบูกิ
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาญี่ปุ่น
เอดูอาร์ท เชินเฟ็ลท์

thumb|เอดูอาร์ท เชินเฟ็ลท์
**เอดูอาร์ท เชินเฟ็ลท์** (; 22 ธันวาคม 1828 – 1 มีนาคม 1891) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน เป็นที่รู้จักในฐานะที่เป็นผู้ช่วยของฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม อาร์เกลันเดอร์ ผู้สร้าง *[[บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง]]* ซึ่งเป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์สมัยใหม่เล่มแรก เขาได้สังเกตวัตถุท้องฟ้ามากมาย และหลังจากที่อาร์เกลันเดอร์เสียชีวิตไปแล้วเขาก็ยังได้ต่อเติม *บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง* ต่ออีก

เชินเฟ็ลท์เกิดในฮิลท์บวร์คเฮาเซินในซัคเซิน-ไมนิงเงิน (ปัจจุบันคือรัฐทือริงเงิน) แม้ว่าเขาจะสนใจดาราศาสตร์แต่เขาก็เรียนสถาปัตยกรรมในฮันโนเฟอร์และคัสเซิลตามความประสงค์ของบิดา ในปี 1849 เมื่อเขาเรียนวิชาเคมีกับโรแบร์ท บุนเซิน ที่มหาวิทยาลัยมาร์บวร์ค เขาจึงได้เรียนดาราศาสตร์ตามที่เขาปรารถนาอีกครั้ง

ในปี 1851 เชินเฟ็ลท์ได้มาหาอาร์เกลันเดอร์ที่หอดูดาวบ็อน และในปี 1853 เขารับตำแหน่งผู้ช่วย ในปีต่อมาเขาเขียนศาสตรนิพนธ์  และได้รับปริญญาที่หอดูดาวบ็อน เขาได้มีส่วนสำคัญในการจัดทำ *บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง* และวิจัยดาวแปรแสง ตั้งแต่ปี 1859 เขาเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยบ็อนอยู่ระยะหนึ่งก่อนที่จะมาเป็นผู้อำนวยการหอดูดาวมันไฮม์ซึ่งเป็นหอดูดาวที่มีแต่อุปกรณ์แบบเก่า แต่ก็มีการสังเกตการณ์เนบิวลา หลังจากอาร์เกลันเดอร์ถึงแก่กรรมในปี 1975 เชิงเฟ็ล์ทได้เข้ารับตำแหน่งผู้อำนวยการหอดูดาวบ็อน และพยายามแก้ไขและเพิ่มเติมดาวในซีกฟ้าใต้ลงใน *บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง* และได้รับการตีพิมพ์ในฉบับที่ 8 ฉบับแก้ไขในปี 1886

เชินเฟ็ลท์กลายเป็นสมาชิกของสมาคมดาราศาสตร์เยอรมันซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1863 และเป็นสมาชิกของสภาจนถึงปี 1869 ในปี 1878 เขาได้กลายเป็นสมาชิกต่างชาติของสมาคมดาราศาสตร์หลวง

หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2434
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2371
หมวดหมู่:นักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน
บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง

**บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง**  () เป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์จากการกวาดสำรวจท้องฟ้า สร้างขึ้นระหว่าง ปี 1859 ถึง 1903 ที่หอดูดาวบ็อน มีลักษณะเด่นคือการสำรวจในสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้า ซึ่งได้รับการเปรียบเทียบกับแสงที่ตามองเห็น

ชื่อ Durchmusterung นั้นมาจากภาษาเยอรมัน และถูกใช้ในภาษาอังกฤษเช่นกัน มีความหมายว่า "การตรวจสอบวัตถุและข้อมูลอย่างเป็นระบบ" ส่วน Bonner หมายถึงเมืองบ็อนซึ่งเป็นที่ตั้งของหอดูดาวบ็อนในเยอรมนี ที่เป็นศูนย์กลางในการจัดทำสารบัญแฟ้มนี้

สารบัญแฟ้มนี้ได้จากการสำรวจสังเกตการณ์ยาวนานเป็นเวลา 44 ปี และได้สรุปตำแหน่งและขนาดของดาวประมาณ 325,000 ดวงที่มีโชติมาตรปรากฏตั้งแต่อันดับ 9 ถึง 10 ถือเป็นพื้นฐานของสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ต่าง ๆ ในศตวรรษที่ 20 เช่น สารบัญแฟ้มสมาคมดาราศาสตร์ และสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ของหอดูดาวสมิธโซเนียน เป็นต้น

## ความเป็นมา
บ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุงเริ่มจัดพิมพ์โดย ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม อาร์เกลันเดอร์, อาดัลแบร์ท ครือเกอร์ และเอดูอาร์ท เชินเฟ็ลท์ จาก เยอรมนี ครอบคลุมดาวฤกษ์ 320,000 ดวงที่วิษุวัตต้นยุคอ้างอิง 1855.0 ได้รับการยอมรับว่าเป็นตัวบุกเบิกสารบัญแฟ้มดาวสมัยใหม่

**ซืทลิชเชอดวร์ชมุสเทอรุง**  (Südliche Durchmusterung) ซึ่งแสดงดาวฤกษ์ในซีกท้องฟ้าใต้ได้ถูกเพิ่มเข้ามาในปี 1886 จากที่เดิมทีบ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุงนั้นขึ้นอยู่กับการสังเกตการณ์ที่หอดูดาวบ็อน และครอบคลุมเฉพาะซีกท้องฟ้าเหนือเป็นหลักและซีกท้องฟ้าใต้บางส่วนเท่านั้น ดังนั้นเมื่อรวมเข้าไปแล้วจึงเพิ่มจำนวนดาวฤกษ์ไปอีก 120,000 ดวงที่มีเดคลิเนชันตั้งแต่ -1° ถึง -23°

## ส่วนต่อขยาย
การแสวงหาความรู้ทางดาราศาสตร์หลายอย่าง เช่น สาขาวิชาฟิสิกส์ดาราศาสตร์ กลศาสตร์ท้องฟ้า และการศึกษาระบบสุริยะในช่วงยุคแรก ๆ ได้อาศัยบ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุงเป็นพื้นฐาน แต่ต่อมาความแม่นยำของตำแหน่งเริ่มเป็นปัญหาเมื่อต้องการศึกษาอย่างเข้มงวด นอกจากนี้เดิมทีบ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุงไม่ได้บันทึกดาวฤกษ์ในท้องฟ้าทางตอนใต้ซึ่งไม่สามารถมองเห็นได้จากเยอรมนี ดังนั้นฉันจึงไม่สามารถอธิบายท้องฟ้าทั้งหมดได้

ด้วยเหตุนี้ ชุมชนวิทยาศาสตร์จึงตัดสินใจที่จะเสริมข้อมูลท้องฟ้าทางตอนใต้ด้วยการสังเกตการณ์เพิ่มเติมอีก 2 ครั้ง การสังเกตการณ์ได้ทำขึ้นที่หอดูดาวของเมืองกอร์โดบา ประเทศอาร์เจนตินา และ เมืองเคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้ ซึ่งอยู่ในซีกโลกใต้ และได้ทำการเผยแพร่ **กอร์โดบาดวร์ชมุสเทอรุง** (Córdoba Durchmusterung, CoD) ซึ่งมีดาวจำนวน 580,000 ตีพิมพ์ในปี 1892 จากความคิดริเริ่มของจอห์น เอ็ม โทมี และใน ปี 1896 ได้เผยแพร่ **เคปโฟโตกราฟิกดวร์ชมุสเทอรุง** (Cape Photographic Durchmusterung, CPD) โดยกอร์โดบาดวร์ชมุสเทอรุงนั้นได้ถูกทำขึ้นจากการสังเกตด้วยตาเปล่าเท่านั้น และจัดทำขึ้นในลักษณะเดียวกับบ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุง ในขณะที่ แคตตาล็อกเคปโฟโตกราฟิกดวร์ชมุสเทอรุง ได้รับการประมวลผลโดยใช้ภาพถ่ายที่ได้รับการยืนยันว่ามีความแม่นยำเพียงพอในสำหรับเทคโนโลยีใหม่

สารบัญแฟ้มทั้งสองนี้ได้ทำให้สามารถสร้างแบบจำลองที่เข้มงวดมากขึ้น และในศตวรรษที่ 19 นักดาราศาสตร์และนักภูมิมาตรศาสตร์ได้ใช้ระบบพิกัดร่วมทางดาราศาสตร์อย่างกว้างขวางโดยอิงตามแกนหมุนของโลก วันวสันตวิษุวัต และระนาบสุริยวิถี ระบบนี้กลายเป็นพื้นฐานของการทำสารบัญแฟ้มพื้นฐานของหอดูดาวเบอร์ลิน และถูกนำมาใช้ในระบบพิกัดที่แน่นอนของบ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุงและสารบัญแฟ้มสมาคมดาราศาสตร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์
ไซเบอร์เซ็กซ์ (เพลง)

"**ไซเบอร์เซ็กซ์**" () เป็นเพลงของแร็ปเปอร์และนักร้องชาวอเมริกัน โดจา แคต วางจำหน่ายพร้อมกับมิวสิกวิดีโอเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน 2019 ผ่านสังกัดเคโมซาบีและอาร์ซีเอเรเคิดส์ เป็นซิงเกิลที่สี่จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่สอง *[[ฮอตพิงก์]]* ซึ่งวางจำหน่ายในวันเดียวกัน เพลงเขียนโดยโดจา แคต, เยติ บีตส์ และลิเดีย แอสแรต และผลิตโดยคูล โกจัก ร่วมกับติซฮิมเซลฟ์ เพลงนำเสนอ "บับเบิลกัมแร็ปที่มีการใช้ซินธ์อย่างหนักแบบยุค 90"

ในมิวสิกวิดีโอเพลง โดจา แคต แสดงเป็นนางแบบเว็บแคมที่กลายเป็นวิศวกรและได้พัฒนาพันธุกรรมของคู่นอนในอุดมคติ เพลงดังกล่าวได้รับความนิยมหลังจากเป็นอินเทอร์เน็ตมีมที่ชื่อ "ราชินีแห่งบรุกลิน" บนสื่อสังคมอย่างทวิตเตอร์และติ๊กต็อก นอกจากนั้นยังได้รับการยืนยันระดับแผ่นเสียงทองคำจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกาในปลายเดือนพฤศจิกายน 2020

## ชาร์ต

## การรับรอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2562
บราซิล แอนิมาโด

***บราซิล แอนิมาโด*** () เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันตลกขับขันบราซิลที่ออกฉายใน พ.ศ. 2554 กำกับโดย มาเรียนา คัลตาบิอาโน และจัดจำหน่ายโดย อิมาเจม ฟิลเมส

เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันของบราซิลผลิตกับเทคโนโลยี 3 มิติ แรก

## นักแสดง

* เอดูอาร์โด จาร์ดิม เป็น รีแล็ค (Relax), หมาสีแทนสูง
** จาร์ดิม ยังให้เสียงเป็น สเตรส (Stress), หมาสีเทาเขียวเห็นแก่ตัว

## การตอบรับ
ในโอเมเลเต (Omelete) ให้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 2 จาก 5 ในอะโดโรซีนีม่า (AdoroCinema) ให้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 1,5 จาก 5

### รางวัล
ในปี 2555, ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อ Grande Prêmio do Cinema Brasileiro สาขา Menção Honrosa

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  
* 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ภาพยนตร์บราซิล
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาโปรตุเกส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันบราซิล
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศบราซิล
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรีโอเดจาเนโร
เมื่อวานเจ๊ทานอะไร?

***เมื่อวานเจ๊ทานอะไร?*** () เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยฟูมิ โยชินางะ เป็นซีรีส์เสี้ยวชีวิตเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างคาเคย์ ชิโร่และยาบูกิ เคนจิ คู่เกย์วัยกลางคนที่อาศัยในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มังงะตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะ*[[มอร์นิง (นิตยสาร)|มอร์นิง]]*ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ มังงะได้รับการดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์คนแสดงโดยโชจิกุ ออกอากาศทางช่องทีวีโตเกียวในปี พ.ศ. 2562 ภาพยนตร์ภาคต่อของละครโทรทัศน์ออกฉายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 มังงะและสื่อคนแสดงดัดแปลงได้รับเสียงชื่นชมในวงกว้าง ชนะเลิศรางวัลมังงะโคดันชะ รางวัลกาแล็กซี และรางวัลสถาบันละครโทรทัศน์หลายรายการ

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่มเติม
* A. Cavcic, *From Dashing to Delicious: The Gastrorgasmic Aesthetics of Contemporary BL Manga*. The Asian Conference on Cultural Studies, 2013.
* S. Suganuma, ''Queer Cooking and Dining: Expanding Queerness in Fumi Yoshinaga's'' What Did You Eat Yesterday?. Culture, Society and Masculinities, 2015.
* X. B. Tran, ''Reading Food in Boys Love Manga: A Gastronomic Study of Food and Male Homosexuality in the Manga Work of Yoshinaga Fumi''. Auckland University of Technology, 2018.

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการของมังงะ 
* บล็อกทางการของมังงะ 
* เว็บไซต์ทางการของละครโทรทัศน์ 
* 
* 

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:การทำอาหารในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ความหลากหลายทางเพศในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเสี้ยวชีวิต
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โคดันชะ
หมวดหมู่:วิบูลย์กิจ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่เค้าโครงมาจากมังงะ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยโตโฮ
บอบอสะแด๊ก

**บอบอร์ซัณแดกเคียว** (, *บบรฺสณฺแดกฺเขียว*; ) ในประเทศไทยเรียก **บอบอสะแด๊ก** หรือ **บอบอซาแด๊ก** เป็นของหวานอย่างหนึ่งของประเทศกัมพูชา ทำจากมันสำปะหลัง ถั่วเขียว น้ำตาล และกะทิ นิยมบริโภคหลังอาหารกลางวันหรือหลังเลิกงานยามเย็น มีลักษณะคล้ายถั่วเขียวต้มน้ำตาล ในประเทศไทยมีอาหารชนิดนี้อยู่ในสำรับแขกจามบ้านครัว กรุงเทพมหานคร มีส่วนประกอบแตกต่างออกจากฝั่งกัมพูชาไปบ้าง ได้แก่ ถั่วเขียวผ่าซีก ข้าวเหนียว สาคูเม็ดเล็ก น้ำตาลปี๊บ และกะทิ มีลักษณะคล้ายกับข้าวเหนียวเปียก

มีวิธีการทำคือต้องนำถั่วเขียวผ่าซีกไปคั่วด้วยไฟอ่อน ๆ ในกระทะให้สุกจนเกือบไหม้ ก่อนนำไปต้มจนเปื่อย เติมข้าวเหนียว สาคูเม็ดเล็ก น้ำตาลปี๊บ เคี่ยวให้เข้ากัน เมื่อจะตักไปรับประทานก็จะราดด้วยน้ำกะทิ ให้มีรสชาติหวานมัน และมีกลิ่นจากการคั่วถั่วเขียวเป็นเอกลักษณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารกัมพูชา
หมวดหมู่:ของหวาน
อาดัลแบร์ท ครือเกอร์

**คาร์ล นิโคเลาส์ อาดัลแบร์ท ครือเกอร์** (Karl Nicolaus Adalbert Krueger, 9 ธันวาคม 1932 – 21 เมษายน 1896) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน

## ชีวประวัติ
เกิดในเมืองมาเรียนบวร์ค ราชอาณาจักรปรัสเซีย (ปัจจุบันคือ มัลบอร์กของประเทศโปแลนด์) ในปี1 1872 เขาค้นพบความแปรปรวนของดาวดาวยักษ์แดงแปรแสงที่อยู่ในกระจุกดาวแฝด

ตั้งแต่ปี 1881 เขาเป็นบรรณาธิการของ Astronomische Nachrichten และในปี 1896 เขาได้เสียชีวิตในเมืองคีล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2439
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2375
หมวดหมู่:บรรณาธิการนิตยสาร
หมวดหมู่:นักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน
สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ของหอดูดาวสมิธโซเนียน

**สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ของหอดูดาวสมิธโซเนียน** (Smithsonian Astrophysical Observatory Star Catalog) เป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ มักเรียกโดยย่อว่า SAO

เผยแพร่โดยหอดูดาวสมิธโซเนียนในปี 1966 โดยรวบรวมสมบัติต่าง ๆ ที่แม่นยำของดาวฤกษ์258,997 ดวงในต้นยุคอ้างอิง 1950.0 โดยสามารถรวบรวมได้ในระยะเวลาอันสั้นโดยใช้คอมพิวเตอร์

สารบัญแฟ้มนี้รวบรวมโดยยืนพื้นจากสารบัญแฟ้มทางดาราศาสตร์อีกหลายรายการ มีการระบุสมบัติต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับดาวฤกษ์ที่มีโชติมาตรปรากฏถึงอันดับ 9 และมีความโดดเด่นในการอธิบายการเคลื่อนที่เฉพาะที่ทราบจากการเคลื่อนตัวของดาวฤกษ์ระหว่าง ปี 1900 ถึง 1930 ด้วยเหตุนี้ จึงมักใช้ในงานที่ต้องการข้อมูลการเคลื่อนไหวเฉพาะ เนื่องจากครอบคลุมดาวฤกษ์ที่มีโชติมาตรถึงอันดับ 9 จึงมีดาวหลายดวงที่ทับซ้อนกับสารบัญแฟ้มเฮนรี เดรเปอร์

ชื่อดาวที่แสดงในสารบัญแฟ้มดาวนี้จะขึ้นต้นด้วยอักษร SAO และตามด้วยเลข 6 หลัก โดยหมายเลขเรียงตามเดคลิเนชันไล่จากเหนือ

ต้นยุคอ้างอิงในการวัดฉบับล่าสุดคือ J2000.0 ด้วยเหตุนี้ความเที่ยงตรงจึงแตกต่างจากข้อมูลในอดีตตั้งแต่ปี 1900 ถึง 1930 และคาดว่าอาจมีข้อผิดพลาดในความแม่นยำของการเคลื่อนฉพาะ เนื่องจากความพร้อมใช้งานของข้อมูลบนอินเทอร์เน็ต จึงถือเป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ที่มีการใช้งานค่อนข้างมาก รุ่นล่าสุดมีการอ้างอิงข้ามไปมาระหว่างสารบัญแฟ้มเฮนรี เดรเปอร์ และบ็อนเนอร์ดวร์ชมุสเทอรุงด้วย

## แหล่งที่มา



หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์ในปี พ.ศ. 2509
หมวดหมู่:สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์
SAO

**SAO** อาจหมายถึง

* องค์การบริหารส่วนตำบล
* ซอร์ดอาร์ตออนไลน์
* สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ของหอดูดาวสมิธโซเนียน
แม่น้ำปัทมา

**ปัทมา** ( ''Pôdma'') เป็นแม่น้ำสายหลักในประเทศบังกลาเทศ ถือเป็นลำน้ำแตกสาขาหลักของแม่น้ำคงคาที่ไหลไปทางตะวันออกเฉียงใต้  ถึงจุดบรรจบกับแม่น้ำเมฆนาใกล้อ่าวเบงกอล นครราชชาฮีตั้งอยู่ริมแม่น้ำสายนี้ นับตั้งแต่ ค.ศ. 1966 มีที่ดินถูกแม่น้ำปัทมากัดเซาะมากกว่า 66,000 เฮกตาร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

ปัทมา
ปัทมา
ปัทมา
ปัทมา
ปัทมา
หมวดหมู่:อ่าวเบงกอล
หมวดหมู่:อำเภอราชชาฮี
ปัทมา
ปัทมา
ปัทมา
วัดเววน

**วัดเววน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าเว อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ตามประวัติวัดระบุว่าวัดเววนสร้างเมื่อ พ.ศ. 2025 ชื่อ **วัดพระแจ้ง** ต่อมาเป็นวัดร้างและมีการบูรณะในสมัยอยุธยาโดยตั้งชื่อใหม่ว่า "วัดเววน" และเปลี่ยนชื่อมาเป็น **วัดมณฑล** ตามชื่อหมู่บ้าน ในช่วงสมัยสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสเสด็จตรวจเยี่ยมคณะสงฆ์ทางใต้ ได้โปรดให้เปลี่ยนชื่อกลับมาเป็น "วัดเววน" ดังเดิม วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493

บริเวณวัดเววนรวมถึงบ้านมณฑลเป็นแหล่งที่พบโบราณวัตถุสมัยทวารวดี ศรีวิชัย อย่างหนาแน่น พบพระพุทธรูปประทับนั่งปางสมาธิกำหนดอายุราวพุทธศตวรรษที่ 12–16 ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานพระปฐมเจดีย์ พระพุทธรูปหินทรายแดงสมัยอยุธยาจำนวน 3 องค์ ปัจจุบันอยู่ภายในวิหาร เครื่องมือ เครื่องใช้โลหะและภาชนะเขียนสี อุโบสถของวัดสร้างใหม่เมื่อ พ.ศ. 2484

## อ้างอิง

เววน
เรือบรรทุกนักโทษ

"**เรือบรรทุกนักโทษ**" () เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน *[[นิตยสารสแตรนด์]]*ในสหราชอาณาจักรในเดือนเมษายน ค.ศ. 1893 และในนิตยสาร*[[ฮาเพอส์วีกลี]]*ในสหรัฐอเมริกาในวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1893  เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 5 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น *[[เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ|เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ]]*ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 4 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน *เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ* ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว")

ตามลำดับเวลาแล้ว เรื่องราวที่เล่าใน "เรือบรรทุกนักโทษ" คือคดีแรกสุดในเนื้อเรื่องหลักของเชอร์ล็อก โฮมส์ เรื่องราวนี้มีความเกี่ยวข้องกับโฮมส์มากกว่าวัตสัน และเป็นคดีแรกที่โฮมส์ใช้ความสามารถในการอนุมาน โดยเวลานั้นโฮมส์ทำเป็นเพียงงานอดิเรก "เรือบรรทุกนักโทษ" เป็นหนึ่งในเรื่องราวของเชอร์ล็อก โฮมส์หลายเรื่องที่ตัวละครเอกของคดีถูกตามรังควานโดยเพื่อนเก่าจากอาชญากรรมครั้งเก่า เรื่องอื่น ๆ ได้แก่ "ความลับที่หุบเขาบอสคูมบ์", "ปีเตอร์ดำ", "จัตวาลักษณ์", "เมล็ดส้มห้าเมล็ด", "จองเวร" เป็นต้น และยังเป็นหนึ่งในหลายเรื่องที่เกี่ยวข้องกับชะตากรรมของตัวละครที่กลับมาอังกฤษหลังจากใช้เวลาอยู่ในอาณานิคมของจักรวรรดิอังกฤษในต่างแดน 

## ประวัติการตีพิมพ์
"เรือบรรทุกนักโทษ" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน*[[นิตยสารสแตรนด์]]*เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร*[[ฮาเพอส์วีกลี]]* เมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ใน*นิตยสารสแตรนด์*ฉบับสหรัฐเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1893 ใน*นิตยสารสแตรนด์*มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตและ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ตีพิมพ์ในนิตยสาร*ฮาเพอส์วีกลี* เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น *[[เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ|เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ]]*  ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา

## อ้างอิงและบรรณานุกรม
;อ้างอิง

;บรรณานุกรม
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*
*

หมวดหมู่:เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์
วัดเดิมเจ้า

**วัดเดิมเจ้า** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าเว อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี

วัดเดิมเจ้าไม่มีประวัติการสร้างวัดที่ชัดเจนว่าสร้างสมัยใด แต่จากตำนานพระประธานวัดพระประสพ ได้กล่าวถึงวัดเดิมเจ้าในฐานะทางผ่านการชักลากพระจากเขาเพลาไปยังพุมเรียง โดยคำว่า "เดิมเจ้า" เพี้ยนมาจากเชือกลากพระมาขาด (ภาษาถิ่นใต้เรียก ขาดเข้าเหย้า) จึงเรียกพื้นที่นี้ว่าดอนเหยา อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2025 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2529

ใน *สารานุกรมภาคใต้* พิมพ์ พ.ศ. 2529 ระบุว่าแหล่งโบราณคดีวัดเดิมเจ้าเป็นแหล่งโบราณคดีก่อนพุทธศตวรรษที่ 19 พบโบราณวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระพิมพ์อายุราวครึ่งแรกพุทธศตวรรษที่ 17 และเครื่องถ้วยต่าง ๆ สมัยราชวงศ์ซ่ง ราวปลายพุทธศตวรรษที่ 18 ถึงต้นพุทธศตวรรษที่ 19 ส่วนอุโบสถของวัดและใบเสมา ศิลปะรัตนโกสินทร์

## อ้างอิง

เดิมเจ้า
สถานีรถไฟคาโงชิมะชูโอ

**สถานีรถไฟคาโงชิมะชูโอ** () เป็นสถานีรถไฟหลักในเมืองคาโงชิมะ ให้บริการโดยบริษัทรถไฟคีวชู (JR คีวชู) เป็นสถานีรถไฟของสายหลักคาโงชิมะ สายอิบูซูกิ มากูราซากิ และเป็นสถานีปลายทางทิศใต้ของคีวชูชิงกันเซ็ง โดยเป็นสถานีชิงกันเซ็งที่อยู่ใต้สุดของประเทศญี่ปุ่น จากข้อมูลปีงบประมาณ 2559 มีผู้ใช้บริการเฉลี่ยวันละ 19,842 คน นับเป็นสถานีรถไฟที่มีผู้โดยสารมากที่สุดเป็นอันดับ 3 ของ JR คีวชู

left|thumb|232x232px|สถานีนิชิคาโงชิมะ ในปี 1959

## ประวัติ
สถานีรถไฟคาโงชิมะชูโอเปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2456 ในชื่อสถานีทาเกะ () โดยอยู่ในสายเซ็นได และได้เปิดใช้งานสถานีรถรางทาเกะเอกิมาเอะ (武駅前停留所) ในวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2458 ซึ่งอยู่ติดกับสถานีรถไฟ

สถานีทาเกะได้เปลี่ยนชื่อเป็นสถานีนิชิคาโงชิมะ (西鹿児島駅) เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2470 โดยสถานีรถรางทาเกะเอกิมาเอะก็ได้เปลี่ยนชื่อด้วย เป็นสถานีรถรางนิชิคาโงชิมะเอกิมาเอะ (西鹿児島駅前停留所) เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2471

วันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2547 ได้มีการเปิดให้บริการคีวชูชิงกันเซ็ง เชื่อมต่อระหว่างสถานีชินยัตสึฮิโระและคาโงชิมะ สถานีนิชิคาโงชิมะได้เปลี่ยนชื่อเป็นคาโงชิมะชูโอ (鹿児島中央駅) และสถานีรถรางได้เปลี่ยนชื่อเป็นสถานีรถรางคาโงชิมะเอกิมาเอะ (鹿児島中央駅前停留所)

## เส้นทางรถไฟ
สถานีรถไฟคาโงชิมะชูโอให้บริการโดย JR คีวชู ในเส้นทางต่อไปนี้

* คีวชูชิงกันเซ็ง
* สายหลักคาโงชิมะ
* สายอิบูซูกิ มากูราซากิ

โดยการวางตัวของรางและชานชาลาของคิวชูชิงกันเซ็ง ตั้งฉากกับรางและชานชาลาของสายหลักคาโงชิมะและสายอิบูซูกิ มากูราซากิ

thumb|240x240px|สถานีรถรางคาโงชิมะชูโอเอกิมาเอะ ตั้งอยู่บริเวณหน้าสถานีรถไฟคาโงชิมะชูโอ

### ชานชาลา

## ขบวนรถไฟ

### รถไฟด่วนพิเศษ (Limited Express)

* *[[คิริชิมะ (รถไฟ)|คิริชิมะ]]* - สายหลักนิปโป
* *[[อิบุซึกิ โนะ ทามาเตบาโกะ (รถไฟ)|อิบูซูกิ โนะ ทามาเตบาโกะ]]* - สายอิบูซูกิ มากูราซากิ

### รถไฟระหว่างเมืองและรถไฟด่วน

* *นาโนฮานะ* - สายอิบูซูกิ มากูราซากิ
* *โอเชียนไลเนอร์ ซัตสึมะ* - สายหลักคาโงชิมะ

## สถานีถัดไป

## อ้างอิง


หมวดหมู่:สถานีรถไฟในจังหวัดคาโงชิมะ
หมวดหมู่:สถานีรถไฟของบริษัทรถไฟคีวชู
สารบัญแฟ้มทือโก

**สารบัญแฟ้มทือโก** (Tycho Catalogue) เป็นสารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ที่สร้างขึ้นโดยใช้ผลการสังเกตการณ์ตั้งแต่ปี 1989 ถึง 1993 ที่ได้จากดาวเทียมฮิปปาร์โคส จัดพิมพ์ในปี 1997 โดย Hipparcos-Messergebnisse โดยถูกทำขึ้นมาในช่วงเวลาเดียวกับสารบัญแฟ้มฮิปปาร์โคส และได้รับการตีพิมพ์ในฐานะที่เป็นส่วนขยายของสารบัญแฟ้มฮิปปาร์โคส

เนื่องจากสารบัญแฟ้มดาวนี้ใช้ข้อมูลการสังเกตการณ์จากอุปกรณ์สังเกตการณ์เสริมสำหรับการยืนยันสภาพและการควบคุมดาวเทียมฮิปปาร์โคส ความแม่นยำของตำแหน่งดาวจึงต่ำกว่าสารบัญแฟ้มฮิปปาร์โคส และค่าเฉลี่ยความคลาดเคลื่อนโดยรวมคือ 25 มิลลิพิลิปดา โดยสำหรับดาวฤกษ์ที่โชติมาตรปรากฏสว่างกว่าอันดับ 9 จะมีความคลาดเคลื่อน 7 มิลลิพิลิปดา อย่างไรก็ตาม สารบัญแฟ้มดาวนี้มีดาวฤกษ์อันดับไม่เกิน 11.5 (รวมถึงดาวฤกษ์ประมาณ 90% ที่สว่างกว่าอันดับ 10.5) และจำนวนดาวฤกษ์ที่บันทึกไว้มีมากกว่า 1 ล้านดวง ซึ่งถือว่าสูงมากเมื่อเทียบกับสารบัญแฟ้มฮิปปาร์โคส

ต่อมา ด้วยการวิเคราะห์ใหม่ จึงมีการสร้างสารบัญแฟ้มทือโก 2 ซึ่งมีข้อมูลของดาวฤกษ์จำนวนมาก (มากกว่า 2.5 ล้านดวง) และมีความแม่นยำสูงกว่า

สารบัญแฟ้มทือโกเปิดให้สามารถเข้าถึงได้ทางอินเทอร์เน็ต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์