open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
อารัคเน

right|thumb|อารัคเน

**อารัคเน** () เป็นเรื่องที่ถูกเพิ่มเติมในตำนานเทพปกรณัมกรีกในภายหลัง ชื่อของอารัคเนมีความหมายว่า "แมงมุม" นางเป็นสาวทอผ้าที่มีฝีมือดีมากจนกระทั่งนางถือดีในทักษะของตนและเริ่มโอ้อวดว่าฝีมือการทอผ้าของตนเยี่ยมยอดกว่าเทพีอาธีนา (Athena) เทพีแห่งการทอผ้า อีกเสียด้วย

เทพีอาธีนาถึงแก่โทสะเมื่อได้ยินเช่นนั้น แต่ก็ให้โอกาสอารัคเนได้แก้ตัว นางได้จำแลงกายเป็นหญิงชราเพื่อไปเตือนอารัคเนไม่ให้ท้าทายเทพเจ้า หากแต่อารัคเนกลับกล่าวเสียดสีและขอให้มีการแข่งขันขึ้นเพื่อพิสูจน์ฝีมือของตน เทพีอาธีนาจริงกลับคืนสู่ร่างเดิมและการแข่งขันก็เริ่มขึ้น

เทพีอาธีนาทอผ้าออกมาเป็นลวดลายตอนที่นางมีชัยเหนือเทพโพไซดอน (Poseidon) และชาวเมืองเอเธนส์ได้ตั้งชื่อเมืองตามพระนามของนาง ส่วนลายผ้าของอารัคเนเป็นเรื่องราวของเทพซุส (Zeus) เป็นภาพเหตุการณ์ตอนที่มหาเทพแอบมีสัมพันธ์ชู้สาวกับเจ้าหญิงลีดา (Leda) ยุโรปา (Europa) และองค์หญิงดานาเอ (Danae)

ถึงแม้ว่าเทพีอาธีนาจะยอมรับว่าฝีมือการทอผ้าของอารัคเนจะยอดเยี่ยมไร้ที่ติ แต่หัวข้อที่นางหยิบยกขึ้นมาใช้เป็นลวดลายทำให้เทพีไม่พอใจอย่างมาก ในที่สุดเทพีอาธีนาก็หมดความอดทน นางได้ทำลายผ้าทอผืนนั้นและที่ทอผ้า รวมทั้งทุบศีรษะของสาวทอผ้า อารัคแนลุแก่ความเขลาของตนและรู้สึกอับอายเป็นอย่างมาก นางจึงวิ่งหนีออกไปและแขวนคอตาย

เทพีอาธีนานึกสงสารหญิงทอผ้า นางจึงพรมน้ำจากดอกอะโคไนท์ (aconite) และปลดเชือกที่ผูกคอซึ่งกลายเป็นใยแมงมุม ขณะที่ร่างของอารัคเนก็เปลี่ยนเป็นแมงมุม ราวเรื่องบ่งบอกว่าต้นกำเนิดการทอผ้าได้เลียนแบบมาจากแมงมุมและเชื่อกันว่าได้รับการปรับปรุงเป็นครั้งแรกในกลุ่มประเทศทางเอเชียตะวันตก

ตำนานอีกด้านว่าเทพีอาธีนาอิจฉาอรัคเนที่ทอผ้าได้งดงามกว่า จึงสาปนางให้กลายเป็นแมงมุม

หมวดหมู่:บุคคลในตำนานเทพปกรณัมกรีก
ลานแสดงช้างและฟาร์มจระเข้สามพราน

250px|thumb|right|การแสดงช้าง

**ลานแสดงช้างและฟาร์มจระเข้สามพราน** () หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า **ฟาร์มจระเข้สามพราน** เป็นสวนสัตว์ ขนาดพื้นที่ 130 ไร่ ตั้งอยู่ริมถนนเพชรเกษมกิโลเมตรที่ 30 ตำบลท่าข้าม อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม 

ลานแสดงช้างและฟาร์มจระเข้สามพราน ก่อตั้งโดยคุณพิชัย ชัยมงคลตระกูล เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2528 ซึ่งนอกจากเป็นแหล่งท่องเที่ยวแล้ว ยังเป็นแหล่งให้ความรู้ แหล่งเพาะพันธุ์พืชและสัตว์ โดยเฉพาะจระเข้ซึ่งใกล้สูญพันธุ์จากแหล่งน้ำธรรมชาติ และยังเป็นแหล่งอนุรักษ์ช้าง โดยมีการนำช้างตกงานจากสุรินทร์มาฝึกหัดเพื่อแสดงให้นักท่องเที่ยวให้นักท่องเที่ยวชม ทำให้ช้างจำนวนหนึ่งได้อยู่เป็นหลักแหล่ง ไม่ต้องออกร่อนเร่หากินตามท้องถนน โดยสถิติมีผู้เข้าชมอย่างน้อยเดือนละ 3,000 คน

## กิจกรรมภายใน
*การแสดงการจับจระเข้ด้วยมือเปล่า เริ่มเวลา 12.45 น., 14.20 น., 16.20 น. (วันจันทร์-เสาร์) วันอาทิตย์เพิ่มรอบ 10.30น., 12.05 น., 16.05 น., 16.20น.
*การแสดงมายากล เริ่มเวลา 13.15 น., 15.00 น. (วันจันทร์-เสาร์) วันอาทิตย์เพิ่มรอบ 11.00น.
*การแสดงช้างประกอบเสียง เริ่มเวลา 13.45 น., 15.30 น. (วันจันทร์-เสาร์) วันอาทิตย์เพิ่มรอบ 11.30 น.
*นั่งช้างท่องอุทยาน วันจันทร์-เสาร์ 09.00-13.00 น.  วันอาทิตย์ 09.00 -11.00 น.

## ฟาร์มเพาะเลี้ยงจระเข้
การจัดการบ่อจระเข้ โดยในทุกบ่อจะมีการปูพื้นบ่อด้วยซีเมนต์ก่อนที่จะกลบดินทับ ทั้งนี้เพื่อป้องกันจระเข้ขุดดิน และหลุดออกนอกบ่อ สามารถแบ่งบ่อต่าง ๆ ออกเป็น

*บ่อเพาะเลี้ยงจระเข้น้ำจืด น้ำเค็ม และพันธุ์ผสม ซึ่งสามารถอยู่รวมกันได้โดยแบ่งตามช่วงอายุ
*บ่ออนุบาล ใช้เลี้ยงจระเข้แรกเกิด
*บ่อพ่อพันธุ์-แม่พันธุ์ ใช้เลี้ยงจระเข้ตั้งแต่อายุ 8-20 ปี
*บ่อจระข้ตัวใหญ่ โดยอายุสูงสุดอยู่ที่ประมาณ 70 ปี โดยบ่อนี้น้ำลึกประมาณ 6 เมตร
*บ่อจระเข้พิการ
*บ่อเพาะพันธุ์ตะโขง

## ส่วนที่เป็นแหล่งเรียนรู้ และทัศนศึกษา
*ส่วนนิทรรศการ อยู่บริเวณหน้าเรือนกล้วยไม้ ประกอบไปด้วยบอร์ดวิชาการ เกี่ยวกับวงจรชีวิตของช้างและจระเข้ กล้วยไม้ ฯลฯ
*เรือนเพาะพันธุ์กล้วยไม้ เป็นสวนกล้วยไม้ขนาดประมาณ 5 ไร่ สำหรับเพาะพันธุ์กล้วยไม้สายพันธุ์ต่างฯ โดยเฉพาะแคทลียา

## ส่วนที่เป็นแหล่งพักผ่อนหย่อนใจ และอื่น ๆ
*อุทยานปลาน้ำจืด 
*สนามเด็กเล่น มีเครื่องเล่นต่าง ๆ ให้เด็กได้เล่น
*ลานต้นไทร เหมาะสำหรับนั่งพักผ่อนใต้ร่มไม้ และเยี่ยมชมลูกช้างเกิดใหม่ และป้อนอาหารช้าง
*สวนสัตว์ขนาดเล็ก มี งู ลิง ชะนี กระต่าย นกยูง เสือ สิงโต นกกระจอกเทศ
*ศูนย์สัมมนา และจัดเลี้ยง 
*ร้านอาหารไทย ซุ้มอาหาร ซุ้มขนม และน้ำดืม สำหรับบริการขายอาหารให้แก่นักท่องเที่ยว
*ร้านขายของที่ระลึกกระจายอยู่ทั่วไปสำหรับให้นักท่องเที่ยวเลือกซื้อ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดนครปฐม
หมวดหมู่:ฟาร์มจระเข้
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอสามพราน
ถั่วลิสง

**ถั่วลิสง ถั่วคุด** หรือ **ถั่วดิน** จัดเป็นพืชตระกูลถั่ว 


File:Peanut oil bottle.jpg|
File:PeanutButter.jpg
File:Alegrías_(5557828502).jpg
File:Cacahuates_Japoneses.jpg|
File:Dragee_"Арахис_в_сахарной_глазури"_02.jpg|


## รสชาติและสรรพคุณ
รสหวาน ช่วยบำรุงปอดและกระเพาะอาหาร แก้ไอ ขับปัสสาวะ กระตุ้นน้ำนม เหมาะกับผู้ที่มีอาการไอแห้ง ร่างกายอ่อนแอ

## คุณค่า
มีน้ำมันถั่ว โปรตีน วิตามิน ชะลอความเสื่อมสภาพของร่างกาย บำรุงสมอง เสริมความจำ

## ข้อพึงสังเกต
ผู้ที่เป็นเชื้อราตามมือและเท้า หรือมีอาการท้องร่วง และผู้ที่มีอาการแพ้ ไม่ควรรับประทาน

## การผลิตและการค้า

ถั่วลิสงมีการผลิตกันอย่างแพร่หลายในภูมิของโลกโดยเฉพาะภาคเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ประเทศจีนสามารถผลิตถั่วลิสงได้มากถึง 37% แอฟริกา 25% อินเดีย 21%, อเมริกา 8% และโอเชียเนีย 6% (สำหรับประเทศผู้ผลิตที่สำคัญดูตาราง) การส่งออกที่สำคัญคือประเทศอินเดีย ซึ่งคิดเป็นสัดส่วน 37% ของการส่งออกทั่วโลก อาร์เจนตินา 13% สหรัฐอเมริกา 10% จีน 8% และมาลาวีสำหรับ 5% ผู้นำเข้าที่สำคัญ ได้แก่ เนเธอร์แลนด์ ซึ่งคิดเป็นสัดส่วน 17% ของการนำเข้าทั้งโลก (ส่วนใหญ่จะถูกส่งต่อไปยังประเทศอื่น ๆ ในสหภาพยุโรป) อินโดนีเซีย นำเข้าถั่วลิสง 10% ของการนำเข้าทั้งโลก และ เม็กซิโก 7%, เยอรมนี 6% และรัสเซีย 5% ของการนำเข้าทั้งโลกตามลำดับ 
ในสหรัฐอเมริกา รัฐจอร์เจียเป็นแหล่งปลูกถั่วลิสงมากที่สุดตามมาด้วยรัฐเท็กซัสและรัฐอลาบามาตามลำดับ Dothan เป็นเมืองที่มีการจัดเทศกาลถั่วลิสงแห่งชาติที่จัดตั้งขึ้นในปี 1938 และจัดขึ้นในแต่ละฤดูใบไม้ร่วงเพื่อเป็นเกียรติแก่เกษตรกรผู้ปลูกถั่วลิสงและเฉลิมฉลองการเก็บเกี่ยว

## อ้างอิง

* กองบรรณาธิการ, ถั่วลิสง, นิตยสารครัว, 2550, หน้า 90-93
* นิตยสารชีวจิต ฉบับวันที่ 1 มิถุนายน 2550

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Peanut-boss เวบไทย เวบถั่วลิสงล้วนๆ เวบบอร์ดการเกษตร
* ข้อมูลถั่วลิสงโดยกรมส่งเสริมการเกษตร 
* ฐานข้อมูลถั่วลิสงโดยกรมวิชาการเกษตร 
* ข้อมูลถั่วลิสง 

หมวดหมู่:ถั่ว
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยถั่ว
หมวดหมู่:พืชตรึงไนโตรเจน
หมวดหมู่:อาหารสะดวกซื้อ
ลัทธิเปรอน

ฆวน เปรอน|thumb|250px|right
**ลัทธิเปรอน** ( )  เป็นแนวความคิดที่นำ ชาตินิยม สังคมนิยม และประชาธิปไตยแบบอำนาจนิยม เข้ามารวมกัน โดยเป็นแนวความคิดของนายพลฆวน เปรอนในช่วงสมัยที่ได้รับอำนาจขึ้นมาปกครองประเทศอาร์เจนตินา ใน ค.ศ.1945 รัฐบาลเปรอนได้ใช้นโยบายมนุษย์นิยมที่เรียกว่า "ความยุติธรรมทางสังคม" โดยรัฐเป็นผู้สนองความต้องการพื้นฐานของประชนทุกคน จากนโยบายของเปรอนโดยมีเอบา เปรอน ภริยาหนุนหลังนี้ ได้ช่วยให้ผู้ด้วยโอกาสและผู้ยากไร้ให้มีชีวิตดีขึ้น ทั้งในเรื่องค่าจ้าง การสร้างบ้านคนยากจน การศึกษาที่ไม่ต้องจ่ายเงินในทุกระดับจึงกลายเป็นความคลั่งไคล้ เกิดเป็นขบวนการเปรอน (Peronism) หรือผู้นิยมเปรอนขึ้น ซึ่งแบ่งออกได้อีกหลายฝ่าย เช่น ฝ่ายฟาสซิสต์ ฝ่ายสังคมนิยม และฝ่ายอนุรักษนิยม

***แนวคิดชาตินิยม** คือการเป็นเอกราชทางเศรษฐกิจ ไม่ยอมให้ต่างชาติเข้ามาดำเนินกิจการสำคัญภายในประเทศ เช่น กิจการที่เกี่ยวกับสาธาณูปโภคทั้งหลาย ซึ่งรัฐบาลเปรอนซื้อคืนมาหมดหรือการโอนกิจการที่สำคัญมาเป็นของรัฐ
***แนวคิดทางสังคมนิยม** คือความยุติธรรมทางสังคม มีการให้สวัสดิการแก่คนยากจน รวมทั้งปัจจัย 4 ในการดำรงชีพ โดยคำนึงถึงความเป็นธรรมทางสังคม
***แนวคิดทางประชาธิปไตยแบบอำนาจนิยม** คือการเคารพกระบวนการเลือกตั้งแบบประชาธิปไตย แต่เมื่อได้รับเลือกแล้วสามารถใช้อำนาจได้อย่างเด็ดขาดได้
แนวคิดของเปรอนหรือลัทธิเปรอนไม่เคยสูญหายไปจากความทรงจำของชาวอาร์เจนตินา โดยเฉพาะช่วงเกิดวิกฤติเศรษฐกิจในอาร์เจนตินาในช่วงปี ค.ศ 1999-2002 ทำให้ชาวอาร์เจนตินาอีกหลายคนหวนกลับมาคิดถึงแนวความคิดของเปรอนอีกครั้งหนึ่ง

## ดูเพิ่ม
* ศาสนาทางโลก

หมวดหมู่:ทฤษฎีการเมือง
หมวดหมู่:ลัทธิ
จังหวัดขุขันธ์

**จังหวัดขุขันธ์** เป็นชื่อเดิมของจังหวัดศรีสะเกษ ในอดีตมีอาณาเขตกว้างขวางครอบคลุมพื้นที่ที่เป็นอำเภอต่าง ๆ หลายอำเภอของจังหวัดศรีสะเกษในปัจจุบัน โดยก่อนปี พ.ศ 2481 ใช้นามว่า **อำเภอห้วยเหนือ** ขึ้นต่อการปกครองของเมืองขุขันธ์ 300px|thumb|จวนผู้ว่าราชการจังหวัดขุขันธ์

ในปี พ.ศ. 2306 ปลายสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี ตรงกับรัชสมัยแผ่นดินของสมเด็จพระเจ้าเอกทัศหรือสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ พระองค์ได้โปรดเกล้าฯ ตั้งบ้านปราสาทสี่เหลี่ยมโคกลำดวนขึ้นเป็น เมืองขุขันธ์  ให้มีเจ้าเมืองปกครอง มาจนถึงปลายปี พ.ศ. 2449 ได้มีการย้ายที่ทำการศาลากลางเมืองขุขันธ์ไปตั้งอยู่ที่อำเภอกลางศรีสะเกษ และยังคงใช้นามว่า ศาลากลางเมืองขุขันธ์ พ.ศ. 2459  เมืองขุขันธ์ จึงมีนามว่า จังหวัดขุขันธ์ พ.ศ. 2481 ได้มีการออกพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนนาม จังหวัดขุขันธ์ เป็นนามจังหวัดศรีสะเกษ ประกาศในราชกิจานุเบกษาวันที่ 14 พฤศจิกายน 2481 เล่มที่ 55 หน้า 658

## เขตการปกครอง
เขตการปกครองของจังหวัดขุขันธ์ในอดีตมี 7 อำเภอ 1 กิ่งอำเภอ ซึ่งรายชื่อดังต่อไปนี้สะกดชื่อตามราชกิจจานุเบกษา ฉบับวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2456 และ 29 เมษายน พ.ศ. 2460 ได้แก่

รวมจังหวัดขุขันธ์มีพื้นที่ประมาณ 13,857.578 ตร.กม.

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*ขุขันธ์

หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศไทยในอดีต
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2481
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดศรีสะเกษ
จังหวัดกระบินทร์บุรี

**จังหวัดกระบินทร์บุรี** เป็นจังหวัดในอดีตของประเทศไทย แต่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดปราจิณบุรี แต่ด้วยความที่การคมนาคมทางบกในอดีตยังไม่สะดวก ผู้ว่าราชการจังหวัดปราจิณบุรีไม่สามารถเดินทางไปดูแลได้อย่างทั่วถึง จึงได้จัดตั้งกระบินทร์บุรีเป็นจังหวัดใหม่ขึ้นแต่มณฑลปราจิณบุรี เพื่อความสะดวกในการปกครอง

จังหวัดกระบินทร์บุรีถูกยุบรวมกับจังหวัดปราจิณบุรี เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2468 จากพระราชดำริในพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ทรงมองว่าบัดนี้การเดินทางระหว่างเมืองปราจิณบุรีกับเมืองกระบินทร์บุรีสะดวกขึ้นกว่าในอดีตแล้ว สมควรแก่การยุบจังหวัดกระบินทร์บุรี เดิมมีพระราชดำริที่จะยุบศาลจังหวัดกระบินทร์บุรีรวมเข้ากับศาลจังหวัดปราจิณบุรีด้วย ภายหลังได้ทรงเปลี่ยนพระทัย เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้มีอรรถคดี ต่อมาได้ยุบศาลจังหวัดกระบินทร์บุรีรวมเข้ากับศาลปราจิณบุรีในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2475 ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร จึงได้ตั้งเป็นศาลแขวงกบินทร์บุรี เปิดทำการเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2480 ก่อนยกฐานะเป็นศาลจังหวัดกบินทร์บุรี เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2482

กระทั่งใน พ.ศ. 2536 ได้มีการจัดตั้งจังหวัดสระแก้ว แยกออกมาจากจังหวัดปราจีนบุรี ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนหนึ่งของอดีตจังหวัดกระบินทร์บุรีเดิม

## การแบ่งเขตการปกครอง
จังหวัดกระบินทร์บุรี ประกอบไปด้วย 2 อำเภอ และ 2 กิ่งอำเภอ ได้แก่
# อำเภอเมืองกระบินทร์บุรี (อำเภอกระบินทร์บุรี) (ปัจจุบันคือ อำเภอกบินทร์บุรี และอำเภอนาดี จังหวัดปราจีนบุรี)
# อำเภออรัญประเทศ (ปัจจุบันคือ อำเภออรัญประเทศ, อำเภอตาพระยา และอำเภอโคกสูง จังหวัดสระแก้ว)
# กิ่งอำเภอวัฒนา (ปัจจุบันคือ อำเภอวัฒนานคร และอำเภอคลองหาด จังหวัดสระแก้ว)
# กิ่งอำเภอสระแก้ว (ปัจจุบันคือ อำเภอเมืองสระแก้ว, อำเภอเขาฉกรรจ์, อำเภอวังน้ำเย็น และอำเภอวังสมบูรณ์ จังหวัดสระแก้ว)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศไทยในอดีต
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2468
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดปราจีนบุรี
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดสระแก้ว
จังหวัดหลังสวน

**จังหวัดหลังสวน** เป็นจังหวัดในอดีตของประเทศไทย ถูกยุบเลิกตามประกาศเรื่อง ยุบรวมท้องที่บางมณฑลและบางจังหวัด จังหวัดหลังสวนถูกยุบรวมเข้ากับจังหวัดชุมพร ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษาวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2474 เล่มที่ 48 หน้าที่ 576

## ประวัติศาสตร์

ลุ่มน้ำหลังสวน เป็นแหล่งที่มนุษย์เข้ามาอาศัยตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ ได้พบหลักฐานทางโบราณคดีที่สำคัญคือ เครื่องมือหินขัดประเภทขวาน แต่เนื่องจากแม่น้ำหลังสวนเป็นแม่น้ำสายสั้น ๆ และมีที่ราบลุ่มน้อย ชุมชนในบริเวณดังกล่าวจึงไม่อาจจะพัฒนาเป็นชุมชนเกษตรกรรมขนาดใหญ่ได้

หลังสวน เป็นหัวเมืองเก่าแก่เมืองหนึ่งในแหลมมลายู เคยได้รับการยกฐานะเป็นหัวเมืองจัตวาขึ้นต่อกรุงเทพมหานครโดยตรงในสมัยต้นรัชกาลที่ 5 ครั้นเมื่อจัดตั้งมณฑลชุมพรใน พ.ศ. 2439 หลังสวนจึงเป็นจังหวัดหนึ่งของมณฑลชุมพร และภายหลังได้ยุบจังหวัดหลังสวนรวมเข้ากับจังหวัดชุมพร ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2475 ตราบเท่าทุกวันนี้

## ที่มาของชื่อ
เนื่องจากหลังสวนเป็นเมืองเก่าแก่เมืองหนึ่งมาตั้งแต่สมัยโบราณ ชื่อที่เรียกจึงยากที่จะหาหลักฐานได้ว่ามีที่มาอย่างไร แต่เนื่องจากหลังสวนเป็นเมืองที่มีผลไม้มากจนกลายเป็นสินค้าสำคัญของเมืองนี้ ดังนั้น กระทรวงคมนาคมจึงได้สันนิษฐานใน พ.ศ. 2459 ว่า คำว่า “หลังสวน“ น่าจะเพี้ยนมากจากคำว่า “รังสวน” หรือ “คลังสวน” ซึ่งหมายถึงแหล่งหรือที่รวมของผลไม้ทุกชนิดนั่นเอง

เมื่อครั้งที่พระยาอุปกิตศิลปสารเดินทางไปตรวจราชการที่เมืองหลังสวน ก็ได้สันนิษฐานเกี่ยวกับที่มาของคำว่า “หลังสวน” ไว้ดังนี้

“…คำว่าหลังสวน จะผิดหรือถูกขอฝากไว้ในที่นี้ด้วยคือ ริมฝั่งทั้งสองของแม่น้ำ ไม่เห็นมีบ้านเรือนอย่างแม่น้ำเรา มีแต่สวนครึ้มทั้งสองฟาก มีแต่ทางขึ้นลงจากแม่น้ำเท่านั้น ถามผู้แจวเรือว่า แถวนี้ไม่มีบ้านดอกหรือ เขาตอบว่า มี แต่อยู่หลังสวนขึ้นไป ภายหลังข้าพเจ้าไปเที่ยวตามบ้านเหล่านั้น ก็ได้เห็นจริงตามที่เขาพูด จึงสันนิษฐานว่า “เมืองหลังสวน” คงมาจากเค้าที่บ้านเมืองอยู่ข้างหลังสวนลึกเข้าไป…”

## เขตการปกครอง
เขตการปกครองของจังหวัดหลังสวนในอดีตมี 3 อำเภอ รวมเนื้อที่ 3,444.33 ตร.กม. ซึ่งรายชื่อดังต่อไปนี้สะกดชื่อตามราชกิจจานุเบกษา ฉบับวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2460 ได้แก่
#อำเภอเมือง (อำเภอขันเงิน)
#อำเภอสวี
#อำเภอพะโต๊ะ

## อ้างอิง

หลังสวน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดชุมพร
จังหวัดสายบุรี

**จังหวัดสายบุรี** ถูกยุบเลิกตามประกาศเรื่อง ยุบรวมท้องที่บางมณฑลและบางจังหวัด จังหวัดสายบุรีถูกยุบรวมเข้ากับจังหวัดปัตตานี ยกเว้น อำเภอบาเจาะถูกผนวกเข้ากับจังหวัดนราธิวาส ประกาศในราชกิจจานุเบกษาวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2474 เล่มที่ 48 หน้าที่ 576   กล่าวคือ ในอดีต  7 หัวเมืองถูกขีดเส้นแบ่งอีกครั้งเป็น 4 จังหวัดคือ จ.ยะลา จ.ปัตตานี จ.ระแงะ และ จ.สายบุรี  และต่อมาก็มาก็ถูกเปลี่ยนแปลงจากส่วนกลางเพื่อง่ายต่อการปกครองประชาชนในพื้นที่ที่มีประชากรมุสลิมจำนวนมากโดยลดสถานะของ จ.สายบุรี เป็นอำเภอสายบุรี โดยมีการตัดแบ่งออกเป็น 2 ส่วน โดยใช้เขตของสะพานกอตอ เป็นเส้นแบ่ง ส่วนล่างที่เป็นต้นไทร บาเจาะและยี่งอ ให้อยู่ในเขตปกครองของจังหวัดนราธิวาส  อีกส่วนที่อยู่ตอนบนคือ อ.สายบุรี กะพ้อ ไม้แก่น ให้ควบรวมเป็นของจังหวัดปัตตานีแทนอีกการเปลี่ยนแปลงหนึ่งคือปรับลดสถานนะจากจังหวัดระแงะเป็นอำเภอระแงะและย้ายที่ทำการจังหวัดระแงะไปตั้งเป็นจังหวัดใหม่แถวริมแม่น้ำบางนราและเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น จ.นราธิวาส ดังนั้นอำเภอระแงะจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของ จ.นราธิวาส ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

## เขตการปกครอง
เขตการปกครองของจังหวัดสายบุรีในอดีตมี 2 อำเภอ และ 1 กิ่งอำเภอ รวมเนื้อที่ 499.12 ตร.กม. ซึ่งรายชื่อดังต่อไปนี้สะกดชื่อตามราชกิจจานุเบกษา ฉบับวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2460 ได้แก่
#อำเภอเมืองสายบุรี (อำเภอตะลุบัน)
#อำเภอจำปากอ (อำเภอบาเระเหนือ)
# กิ่งอำเภอกะลาพอ

## อ้างอิงตตา

สายบุรี
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดปัตตานี
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดนราธิวาส
เทคนิค SAR

**เทคนิค SAR** (Systematic Algebraic Reduction (SAR) Technique) คือ วิธีการในการลดรูปพีชคณิตแบบบูล (Boolean minimization) ที่มีความซับซ้อนยุ่งยากให้มีรูปแบบที่ง่ายขึ้น เพื่อช่วยในการลดความยุ่งยากของสมการลอจิก โดยทำสมการให้อยู่ในรูปของ Sum-of-product (SOP) แล้วนำกฎหรือทฤษฎีการลดรูปพีชคณิตมาใช้ในการลดรูปสมการ

## ทฤษฎีในการลดรูปสมการ
* **Adjacency theorem **
คือ การรวมเทอมต่างๆ ในสมการให้เล็กลงหรือมีขนาดของเทอมน้อยลง ตัวอย่างเช่น
:
\begin{align}
XY + X\overline{Y}     &{} = X(Y+\overline{Y}) \\
              &{} = X \cdot 1    \\
              &{} = X
\end{align}


* **Idempotency theorem**
คือ ทฤษฎีการรวมเทอมที่เหมือนกันให้เหลือเพียงเทอมเดียว ได้แก่ 
:X \cdot X = X 
:XYZ + X\overline{Y}Z + XYZ = XYZ + X\overline{Y}Z

* **Consensus theorem**
คือ ทฤษฎีการรวมเทอม โดยจะทำการเพิ่มตัวที่ขาดในแต่ละเทอมให้ครบก่อน แล้วจึงทำการลดรูปสมการ ตัวอย่างเช่น  
:
\begin{align}
XY + \overline{X}Z + YZ &{}  = XY(Z+\overline{Z})+\overline{X}Z(Y+\overline{Y})+YZ(X+\overline{X}) \\      
         &{}  = XYZ + XY\overline{Z} + \overline{X}YZ + X\overline{Y}Z + XYZ + \overline{X}YZ  \\     
         &{}  = XYZ +XY\overline{Z} + \overline{X}YZ + \overline{X}\overline{Y}Z \\
         &{}  = XY(Z+\overline{Z}) + \overline{X}Z(Y+\overline{Y})\\    
         &{}  = XY \cdot 1 + \overline{X}Z \cdot 1 \\
         &{}  = XY + \overline{X}Z
\end{align}

การลดรูปสมการพีชคณิตด้วยเทคนิค SAR นั้นต้องทำสมการให้อยู่ในรูป SOP ก่อน แล้วจึงเปรียบเทียบเทอมทุกเทอม โดยใช้กฎทางตรรกศาสตร์ในการยุบเทอมให้มีขนาดลดลง

## ขั้นตอนของลดรูปสมการ
# ทำสมการให้อยู่ในรูป SOP 
# เปรียบเทียบเทอมแรกกับทุกเทอมถัดไปจนถึงเทอมสุดท้าย (โดยเปรียบเทียบแบบนี้กับเทอมที่ 2, 3, ..., n-1)
# นำผลที่ได้จากการเปรียบเทียบมาเชื่อมด้วยเครื่องหมาย + (OR-gate)

none

นอกจากใช้เทคนิค SAR ในการลดรูปสมการแล้วยังสามารถใช้วิธีการอื่นๆ ได้อีก เช่น แผนผัง Karnaugh map และ Quine–McCluskey algorithm เป็นต้น

## ดูเพิ่ม
* http://cset.sp.utoledo.edu/eet3350/lesson4suppl.html 

หมวดหมู่:พีชคณิตแบบบูล
เอนคาร์ตา

**เอนคาร์ตา** () เป็นสารานุกรมสื่อประสมดิจิทัลที่เผยแพร่โดยไมโครซอฟท์ใน ค.ศ. 1993 ถึง 2009 เดิมขายในซีดี-รอมหรือดีวีดี และยังมีในเวิลด์ไวด์เว็บผ่านการสมัครสมาชิกรายปี ถึงแม้ว่าภายหลังสามารถดูบทความออนไลน์ได้ฟรีพร้อมโฆษณา ใน ค.ศ. 2008 *เอนคาร์ตาฉบับพรีเมียม* มีบทความมากกว่า 62,000 บทความ รูปภาพ สื่อวีดิทัศน์ และเสียง ตัวช่วยและเครื่องมือที่ช่วยในการทำการบ้าน และอื่น ๆ จำนวนมาก

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2009 ไมโครซอฟท์ประกาศปิดตัว *เอนคาร์ตา* ทั้งฉบับแผ่นดิสก์และออนไลน์ ไซต์เอ็มเอสเอ็น *เอ็นคาร์ตา* ถูกปิดในวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2009 ทุกประเทศ ยกเว้นประเทศญี่ปุ่นที่ปิดตัวในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2009 ไมโครซอฟท์ยังดำเนินการพจนานุกรมออนไลน์ *เอนคาร์ตา* จนถึง ค.ศ. 2011

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Encarta – Home at the Wayback Machine (archived February 5, 2008)

หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ที่ปิดตัวในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ของไมโครซอฟท์
หมวดหมู่:สารานุกรม
รหัสที่ไม่ใช่ตัวเลข

**รหัสที่ไม่ใช่ตัวเลข** () เป็นรูปแบบในการแสดงผลแบบหนึ่งที่เป็นระบบอักษรและสัญลักษณ์ต่างๆ ที่ไม่ใช่ระบบตัวเลข(Numeric codes)

และระบบของเครื่อง(Machine codes) ตัวอย่างเช่น แอสกี และ ยูนิโค้ด(UTF-32, UTF-16, UTF-8)
โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก

**โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก** เป็นชื่อของเกมชุดจากประเทศญี่ปุ่นที่มีการนำเสนอตัวละครเอกที่เป็นเม่นสีฟ้าอ่อนในชื่อเดียวกัน นอกเหนือจากเกมแล้วชื่อของโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อกยังได้ใช้ในสื่ออื่น ๆ เช่น แอนิเมชัน อนิเมะ มังงะ แฟรนไชน์ภาพยนตร์คนแสดง และหนังสือการ์ตูน

## ประวัติศาสตร์
เกมโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อกเริ่มต้นจากปี 1990 ซึ่งบริษัทเซก้ามีโครงการจะหาตัวนำโชคใหม่แทนที่อเล็กซ์ คิดด์ จึงได้จัดการประกวดขึ้นเพื่อหาไอเดียสำหรับสร้างตัวละครและเกมใหม่ ถึงแม้จะมีตัวละครมากมายออกมานำเสนอ แต่ตัวละครของนาโอโตะ โอชิม่า ที่เป็นเม่นสีฟ้าและวิ่งได้ด้วยความเร็วสูงก็ได้รับเลือก พวกเขาทำงานจึงสร้างเกมโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อกเกมแรกขึ้นมา และเปลี่ยนชื่อทีมงานจากเดิม AM8 เป็น โซนิคทีม และพัฒนาเกมของโซนิคเกือบทุกเกมเป็นต้นมา

## ภาพรวม
รูปแบบการเล่นโดยทั่วไปของโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อกเป็นเกมแอ๊กชั่น 2 มิติแบบมองด้านข้าง ผู้เล่นจะควบคุมเป็นตัวลครหลักโซนิค นำพาเขาผ่านด่าน อุปสรรค และศัตรูเพื่อวิ่งให้ไปถึงเส้นชัย

### วิดีโอเกม
* โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (ตัวละคร)
* โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (16-บิท)
* โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (8-บิท)
* โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (2006)
* เกมชุดโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก

## การ์ตูนแอนิเมชัน
* แอดเวนเจอร์ออฟโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (*เจ้าหนูโซนิคผู้พิทักษ์)*
* โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (การ์ตูนอเมริกัน)
* โซนิคอันเดอร์กราวนด์
* *[[โซนิคเอ็กซ์|โซนิค เอ็กซ์ เจ้าเม่นสายฟ้า]]*
* โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (โอวีเอ)
* โซนิค บูม
* โซนิค ไพรม์

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*  


หมวดหมู่:วิดีโอเกมบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
จังหวัดตะกั่วป่า

**จังหวัดตะกั่วป่า** เป็นจังหวัดของไทยในอดีต ปัจจุบันอยู่ในพื้นที่อำเภอตะกั่วป่า อำเภอกะปง และอำเภอคุระบุรี

เมื่อ พ.ศ. 2352 พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ทรงยกเมืองตะกั่วป่า ตะกั่วทุ่งและถลาง ให้อยู่ในความปกครองของนครศรีธรรมราช จนกระทั่งพม่าตกเป็นเมืองขึ้นของอังกฤษ ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เมืองตะกั่วป่า ตะกั่วทุ่ง จึงกลับมาเป็นหัวเมืองขึ้นตรงต่อกรุงเทพฯ เมื่อ พ.ศ. 2383  จนกระทั่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงรวบรวมกลุ่มเมืองชั้นนอกเข้าเป็นมณฑลใน พ.ศ. 2435 ซึ่งครั้งนี้ เมืองตะกั่วป่าได้ถูกรวมอยู่ในมณฑลภูเก็ต ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2459 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนจากเมืองเป็นจังหวัด เมืองตะกั่วป่าจึงได้เป็น จังหวัดตะกั่วป่า เดิมแบ่งการปกครองเป็น 3 อำเภอ คือ อำเภอเมืองตะกั่วป่า (อำเภอตลาดใหญ่), อำเภอปากน้ำ (อำเภอเกาะคอเขา) และอำเภอกะปง และใน พ.ศ. 2474 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงยุบจังหวัดตะกั่วป่า ให้ขึ้นกับจังหวัดพังงา โดยตั้งที่ว่าการอำเภอที่ศาลากลางจังหวัดตะกั่วป่าเดิมที่บ้านย่านยาว

ตะกั่วป่า
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดพังงา
คิงกากูจิ

**คิงกากูจิ** () มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า **โรกูอนจิ** () ตั้งอยู่ในเมืองเกียวโต จังหวัดเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น มีศาลาทองเป็นจุดเด่นของวัด แรกเริ่มศาลาทองสร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1397 (พ.ศ. 1940) เพื่อเป็นที่พักของโชกุนอาชิกางะ โยชิมิตสึ ต่อมาผู้เป็นบุตรชายได้เปลี่ยนแปลงให้เป็นวัดเซนสำนักรินไซ วัดถูกเผาทำลายหลายครั้งในระหว่างสงครามโอนิน ศาลาทองแห่งนี้เป็นแรงบันดาลใจให้หลานของโยชิมิตสึสร้างวัดอีกแห่งหนึ่งชื่อว่ากิงกากูจิ

ปี ค.ศ. 1994 โรกูอนจิ รวมทั้งศาลาทอง ได้รับการขึ้นทะเบียนจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลกร่วมกับสถานที่สำคัญอื่น ๆ ในเมืองเกียวโต

ตัวศาลาทองทั้งหลัง ยกเว้นชั้นใต้ดิน ปิดคลุมด้วยแผ่นทองคำบริสุทธิ์ เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปและโบราณวัตถุมีค่าอื่น ๆ บนยอดหลังคาของศาลามีรูปหล่อทองคำรูปนกโฮโอ

ในปี ค.ศ. 1950 ศาลาทองถูกเผาทำลายโดยพระวิกลจริต ศาลาที่เห็นในปัจจุบันสร้างขึ้นใหม่เมื่อปี ค.ศ. 1955


ภาพ:Kinkaku-ji.jpg|คิงกากูจิ มองจากฝั่งตรงข้ามของสระน้ำ
ภาพ:Templeofthegoldenpavilion.jpg|ศาลาทอง
ภาพ:Japan Kyoto Kinkakuji DSC00117.jpg|ศาลาทอง
ภาพ:Japan Kyoto Kinkakuji DSC00122.jpg|สวนในบริเวณคิงกากูจิ
ภาพ:Kinkakuji (1).jpg|คิงกากูจิในฤดูหนาว
ภาพ:kinkakuji_closeup.jpg|ภาพถ่ายใกล้ของศาลาทอง
ภาพ:Kinkaku-ji-kyoto.jpg|คิงกากูจิในเดือนกรกฎาคม
ภาพ:Kinkaku-ji-top.jpg|ยอดหลังคาศาลาทอง


## ดูเพิ่ม

* กิงกากูจิ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัดในเกียวโต
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
กินซะ

**กินซะ** () หรือที่คนไทยนิยมเรียกว่า "กินซ่า" เป็นย่านในขตชูโอ กรุงโตเกียว เหนือย่านชิมบาชิ ใต้ย่านยาเอซุกับเคียวบาชิ ทางตะวันตกของย่านสึกิจิ และทางตะวันออกของย่านยูรากูโจกับอูชิไซไวโจ มีชื่อเสียงเพราะมากด้วยร้านรวงหรูหรา ทั้งยังถือกันว่าเป็นย่านการค้าราคาแพงมากที่สุดแห่งหนึ่งในโลก

กินซะนั้นเดิมเป็นหนองบึง ต่อมาได้รับการถมในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ครั้น ค.ศ. 1612 ตรงกับยุคเอโดะ มีการตั้งโรงกษาปณ์ขึ้น ณ ที่นั้นเรียกชื่อว่ากินซะ ที่ดินจึงได้ชื่อตามโรงกษาปณ์ไปด้วย 

พอ ค.ศ. 1872 เกิดเพลิงไหม้อาคารบ้านเรือนบริเวณนั้นเกือบสิ้น เมื่อเพลิงสงบ รัฐบาลเมจิจึงกำหนดให้ใช้ย่านกินซะเป็น "ตัวอย่างการพัฒนาให้ทันสมัย" โดยเตรียมสร้างอาคารด้วยอิฐกันไฟ พร้อมด้วยถนนหนทางกว้างขวางเชื่อมกับสถานีรถไฟชิมบาชิ เขตสัมปทานต่างชาติในย่านสึกิจิ ตลอดจนสำนักราชการบ้านเมืองหลายแห่ง ทอมัส วอเตอส์ (Thomas Waters) สถาปนิกชาวไอริช รับหน้าที่วางแผนปรับปรุงที่ดินดังกล่าว ส่วนทบวงโยธาธิการ กระทรวงการคลัง รับหน้าที่ก่อสร้าง ครั้นปีถัดมา จึงได้เห็นเส้นทางสำหรับเดินทอดน่องท่องเที่ยวอย่างตะวันตกเริ่มตั้งแต่ปลายสะพานชิมบะชิไปจนสุดสะพานเคียวชาบิด้านตะวันตกเฉียงใต้ของเขตชูโอ

อย่างไรก็ดี อาคารฝรั่งหลายแห่งบัดนี้ได้สูญสิ้นลงหมดแล้ว เหลือไม่กี่แห่งซึ่งมีอายุมากและคงรักษาไว้อยู่ ในจำนวนนี้รวมถึง ร้านวาโก (和光) ซึ่งมีหอนาฬิกาที่ปัจจุบันกลายเป็นสัญลักษณ์ของย่านกินซะ ร้านค้าและหอนาฬิกาดังกล่าวเป็นผลงานของคินตาโร ฮัตโตริ (服部 金太郎) ผู้ก่อตั้งบริษัทนาฬิกาเซโกะ (ไซโก้)

ส่วนความเป็นไปในสมัยหลังของกินซะนั้นเกี่ยวเนื่องกับห้างร้านอย่างฝรั่งเสียมาก เนื่องจากกินซะได้กลายเป็นจุดหมายปลายทางอันได้รับความนิยมมากในวันหยุดสุดสัปดาห์ซึ่งมีการปิดการจราจรบนเส้นทางหลักตั้งแต่เหนือจรดใต้เพื่อประโยชน์ในการท่องเที่ยวมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960 ตามคำสั่งของเรียวกิจิ มิโนเบะ (美濃部 亮吉) ผู้ว่าราชการกรุงโตเกียวในสมัยนั้น

[thumb|center|300px|ร้าน[Wako (retailer)|วาโกกับหอนาฬิกาที่กินซะ]]

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ย่านในโตเกียว
นิกโก

**นิกโก** () เป็นนครที่ตั้งอยู่ในทิวเขาในจังหวัดโทจิงิ ประเทศญี่ปุ่น อยู่ห่างจากกรุงโตเกียวไปทางทิศเหนือประมาณ 140 กิโลเมตร เป็นเมืองท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวทั้งชาวญี่ปุ่นและชาวต่างประเทศ ในเมืองเป็นที่ตั้งของสุสานของโชกุนโทกูงาวะ อิเอยาซุกับโทกูงาวะ อิเอมิตสึผู้เป็นหลาน และศาลเจ้าฟูตาราซังอายุกว่า 1,200 ปี และยังมีรีสอร์ทน้ำพุร้อนที่มีชื่อเสียงอีกมากมาย ทิวเขาทางตะวันตกของเมืองเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาตินิกโก เป็นที่ตั้งของน้ำตกและเส้นทางชมทิวทัศน์ที่กล่าวกันว่าสวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น

ในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 เมืองนี้มีจำนวนประชากรทั้งหมด 74,518 คน เนื้อที่รวมของเมืองเท่ากับ 1,449.83 ตารางกิโลเมตร

## ประวัติ
ในวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2006 นครอิมาอิจิ เมืองอาชิโอะ เมืองฟูจิฮาระ และหมู่บ้านคูริยามะถูกผนวกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของนครนิกโก

## สถานที่สำคัญ
* ศาลเจ้านิกโกโทโช ศาลเจ้าฟูตาราซัง และวัดรินโน สถานที่ทั้งสามแห่งนี้ได้รับเลือกจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลกในนามว่า **"[[ศาลเจ้าและวัดแห่งนิกโก]]"**
* ทะเลสาบชูเซ็นจิและน้ำตกเคงง


ภาพ:Gate-nikko-japan.jpg|ประตูโยเม ศาลเจ้านิกโกโทโช
ภาพ:20100727 Nikko Tosho-gu Three wise monkeys 5965.jpg|รูปสลักลิงสามตัวสมัยศตวรรษที่ 17 ที่ศาลเจ้านิกโกโทโช
ภาพ:TwoJizos0053.jpg|รูปสลักหินพระจิโซในนิกโก
ภาพ:Kegon.jpg|น้ำตกเคงง
ภาพ:Chuzenjiko.jpg|ทะเลสาบชูเซ็นจิ
ภาพ:NikkoRinnoji5390.jpg|วัดรินโน
ภาพ:Nikko Futarasan Jinja M3292.jpg|ศาลเจ้าฟูตาราซัง
ภาพ:NikkoRyuzuNoTaki.jpg|น้ำตกในนิกโก
ภาพ:Nikko Bridge.JPG|สะพานชินเกียวในนิกโก


## ภูมิอากาศ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
*  
*  (ญี่ปุ่น)
* Nikko Tourist Association (ญี่ปุ่น)
* Nikko Official Guide

หมวดหมู่:นครในจังหวัดโทจิงิ
โรงเรียนบ้านเหล่าแดง

**โรงเรียนบ้านเหล่าแดง** ตั้งอยู่ที่ บ้านกลาง ตำบลเหล่าแดง อำเภอดอนมดแดง จังหวัดอุบลราชธานี  เปิดทำการครั้งแรก เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2464 ที่ศาลาวัดบูรพาโดยมี นายสุข ลักษณะศิลปะจัญ เป็นครูใหญ่คนแรก   เมื่อ พ.ศ. 2486 ได้ย้ายโรงเรียนมาบริเวณโรงเรียนในปัจจุบัน เนื้อที่ 25 ไร่       พื้นที่บริการการศึกษา 4 หมู่บ้าน  บนถนน คำไฮใหญ่ - ท่าศิลา          จากอดีตสู่ปัจจุบันการศึกษาได้ฝังรากลึก ณ ปัจจุบัน  มานานถึง 86 ปี 

บ้านเหล่าแดง
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2464
หมวดหมู่:โรงเรียนที่มีอายุเกิน 100 ปีในประเทศไทย
หมวดหมู่:อำเภอดอนมดแดง
แพทย์

**แพทย์** () หรือเรียกว่า **ดอกเตอร์** () หรือ **หมอ** ในบางพื้นที่ตามชนบท อาจเรียกแพทย์ว่า **หมอใหญ่** เพื่อกันสับสนกับพยาบาลหรือเจ้าหน้าที่อื่นในทางด้านสาธารณสุข แพทย์มีหน้าที่ ซักถามประวัติ ตรวจร่างกาย และส่งตรวจวินิจฉัยเพิ่มเติม เพื่อสั่งการรักษาหรือให้การรักษาโรค ส่งเสริมฟื้นฟูสุขภาพ ให้แก่ผู้ป่วย ร่วมกับบุคลากรด้านสุขภาพอื่น ๆ

## สาขาของแพทย์เฉพาะทาง
* อายุรแพทย์ - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านอายุรศาสตร์
* สูตินรีแพทย์ - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านสูตินรีเวชวิทยา
* ศัลยแพทย์ - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยกรรม
* ศัลยแพทย์ออร์โธปิดิกส์ - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยศาสตร์ออร์โธปิดิกส์ (ศัลยกรรมกระดูกและข้อ)
* จักษุแพทย์ - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านจักษุวิทยา
* จิตแพทย์ - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตเวชศาสตร์
* แพทย์โสตศอนาสิก - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านโสตศอนาสิกวิทยา
* พยาธิแพทย์ - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านพยาธิวิทยา
* รังสีแพทย์ - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านรังสีวิทยา
* วิสัญญีแพทย์ - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านวิสัญญีวิทยา
* กุมารแพทย์ - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านกุมารเวชศาสตร์
* แพทย์เวชปฏิบัติครอบครัว - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านเวชปฏิบัติครอบครัว
* แพทย์เวชศาสตร์ฟื้นฟู - แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านเวชศาสตร์ฟื้นฟู

## ดูเพิ่ม
* ทันตแพทย์
* วิสัญญีแพทย์
* เภสัชกร
* สัตวแพทย์
* จิตแพทย์
* พยาบาล
* แพทยศาสตร์
* แพทย์การประหารชีวิต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาชีพ

หมวดหมู่:วิชาชีพทางด้านสาธารณสุข
หมวดหมู่:แพทยศาสตร์
กษัตริยานุสรณ์

**กษัตริยานุสรณ์** เป็นพระราชนิพนธ์ร้อยกรอง ซึ่งสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีทรงพระราชนิพนธ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2516 ขณะทรงศึกษาอยู่ที่โรงเรียนจิตรลดา เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โดยใช้เค้าโครงจากเรื่อง ไทยรบพม่า พระนิพนธ์ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ

กษัตริยานุสรณ์ ประกอบด้วยร่าย และต่อด้วยโคลงสี่สุภาพจำนวน 30 บทร้อยเรียงต่อกัน ตั้งชื่อว่า กษัตริยานุสรณ์ โดยอาจารย์กำชัย ทองหล่อ

สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงนำพระราชนิพนธ์กษัตริยานุสรณ์ ขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษา สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ โปรดเกล้าฯ ให้หม่อมหลวงพวงร้อย อภัยวงศ์ ประพันธ์ทำนองเพลงเพื่อประกอบท่อนหนึ่งของโคลง ใช้ชื่อว่า เพลงดุจบิดามารดร

สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงอธิบายไว้ในคำนำของหนังสือกษัตริยานุสรณ์ว่า

## ดูเพิ่ม
* ดุจบิดามารดร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วรรณคดีประเภทโคลง
หมวดหมู่:กวีนิพนธ์
หมวดหมู่:พระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา
เลย์

**เลย์** () เป็นชื่อผลิตภัณฑ์มันฝรั่งแผ่นทอดกรอบ เช่นเดียวกันกับชื่อบริษัทที่ก่อตั้งแบรนด์ขนมทอดกรอบในสหรัฐ บางครั้งมีการเรียกชื่อแบรนด์เป็นฟริโต-เลย์ เนื่องจากทั้งเลย์และฟรีโตสเป็นแบรนด์ที่ขายให้กับบริษัทฟรีโต-เลย์ ซึ่งกลายเป็นบริษัทย่อยที่ถือหุ้นทั้งหมดของเป๊ปซี่โคตั้งแต่ ค.ศ. 1965

โดยหลักฟริโต-เลย์ใช้ชื่อแบรนด์ "Lay's" ในสหรัฐ และใช้ชื่ออื่น ๆ ในบางประเทศ เช่น: Walkers ในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์; Smith's ในออสเตรเลีย; Chipsy ในอียิปต์กับคาบสมุทรบอลข่านตะวันตก; และ Tapuchips ในอิสราเอล

## ประวัติ

นาย เฮอร์แมน เลย์ เริ่มทำธุรกิจมันฝรั่งแผ่นทอดกรอบที่เมืองแนชวิลล์ รัฐเทสเนสซี ในปี 1961 ดูลิน และ เลย์ ได้ตกลงที่จะร่วมกิจการระหว่างธุรกิจของพวกเขาเพื่อจัดตั้ง บริษัท Frito – Lay
ต่อมาหน่วย ธุรกิจ Frito-Lay North America ทำรายได้รวม 29% ของรายได้ทั้งหมดของ PepsiCo และเป็น 36% ของกำไรบริษัท มีส่วนแบ่งการตลาด 70% ของธุรกิจขนมขบเคี้ยวในอเมริกาแต่ในระยะหลังมียอดการจำหน่ายที่ลดลงธุรกิจ เครื่องดื่มอัดลมของเป๊ปซี่ เล็งเห็น แนวโน้มหลักของธุรกิจนี้คือ การหันมาให้ความสำคัญกับคุณค่าของขนมขบเคี้ยวที่เพิ่มมากขึ้น โดยเชื่อว่าเป็นการรางวัลกับตัวเองด้วยของกินที่มีคุณค่าและมีรสชาติดีผู้ ผลิตหลายรายมีการพัฒนารสชาติใหม่ ขึ้นมาโดยใช้น้ำมันที่ดีต่อสุขภาพ มากขึ้น มีการปรับรสชาติให้ตรงกับความต้องการของผู้บริโภค มีการจัดทำ package ที่มีขนาดเล็กลงเพื่อให้คำนึงถึงปริมาณที่คนบริโภคมากขึ้นเพื่อหลีกเลี่ยง การกินในปริมาณที่มากเกินไปและยังสามารถพกพาได้สะดวกมากยิ่งขึ้น Frito-Lay เป็นขนมที่ครองตลาดได้มากที่สุดในอเมริกาที่วางจำหน่ายของอุปโภคสะดวกซื้อ โดยอาหารกึ่งสำเร็จรูปบรรจุห่อเพื่อให้รับประทานได้สะดวก และใช้เวลาเตรียมเพียงเล็กน้อย รวมไปถึง ขนมขบเคี้ยวที่มีรสเค็ม และหวาน เช่น มันฝรั่งทอด เพรซเซิ้ล ข้าวโพดคั่ว แครกเกอร์ ถั่ว ธัญพืช คุ้กกี้ เป็นต้น
ในปี 2008 มีการปรับปรุงประสิทธิภาพขนมขบเคี้ยวให้ดีต่อสุขภาพ เป็นการริเริ่มกลยุทธ์ใหม่ให้เป็นกลยุทธ์หลัก โดยพยายามลดส่วนประกอบที่เป็นไขมันออกจากขนมทั้งหมดของบริษัท เช่น Frito-Lay, Ruffles, Cheetos, Toritos, Doritos และมีความพยายามที่จะมองหานวัตกรรมใหม่ ๆ ที่จะทำให้ขนมขบเคี้ยวให้ดีต่อสุขภาพมากขึ้น โดยเปิดตัวมันฝรั่งทอด Lay’s รสคลาสสิกที่ทอดด้วยน้ำมันดอกทานตะวัน และยังคงรักษารสชาติเดิมไว้ได้แต่สามารถลดไขมันชนิดอิ่มตัวลงได้ถึง 50%

## ข้อโต้แย้ง

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2019 เป๊ปซี่โคสาขาอินเดียได้ฟ้องร้องชาวไร่สี่คนในรัฐคุชราตด้วยข้อหาละเมิดลิขสิทธิ์ ทางบริษัทอ้างว่าพวกเขาปลูกมันฝรั่งที่บริษัททำให้เครื่องหมายการค้าไว้สำหรับมันฝรั่งกรอบเลย์ของตนโดยเฉพาะ สองปีต่อมา การพิจารณาคดีเป็นไปเพื่อประโยชน์ของเกษตรกร ภายใต้พระราชบัญญัติคุ้มครองพันธุ์พืชและสิทธิของเกษตรกร ค.ศ. 2001

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:ชื่อตราอาหารว่าง
หมวดหมู่:ธุรกิจอาหาร
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2475
ฮาร์ลีย์-เดวิดสัน

**ฮาร์ลีย์-เดวิดสัน** () รู้จักกันดีในชื่อ **ฮาร์ลียส์** (Harleys) หรือในเมืองไทยนิยมเรียกกันว่า **ฮาร์เล่ย์** เป็นบริษัทผลิตรถจักรยานยนต์ จากสหรัฐอเมริกา มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่มิลวอกี รัฐวิสคอนซิน ซึ่งฮาร์ลีย์-เดวิดสันนี้ เป็นหนึ่งในสองบริษัทผลิตมอร์เตอร์ไซค์ที่ยังคงดำเนินการอยู่ (อีกบริษัทคือ วิกตอรี) ลักษณะเด่นของรถของบริษัทนี้ คือเป็นรถที่มีลักษณะใหญ่ การออกแบบเฉพาะตัวและเสียงเครื่องยนต์ที่แตกต่าง

ฮาร์ลีย์-เดวิดสัน เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1903 จากวิลเลียม เอส. ฮาร์ลีย์ และ อาร์เธอร์ เดวิดสัน โดยก่อนหน้านี้ในปี 1901 ฮาร์ลีย์ได้เริ่มวางแผนในการนำเครื่อง 116 ซีซี มาใช้กับโครงจักรยาน และหลังจากนั้น ในปี 1906 ทั้งคู่ได้ตั้งโรงงานขึ้น โดยถัดมาอีกหนึ่งปีหลังจากที่ ฮาร์ลีย์ได้จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน เขาก็ได้ขยายโรงงานเพิ่ม 

ในปี ค.ศ. 2017 ฮาร์ลีย์-เดวิดสันได้ประกาศแผนสร้างโรงงานในประเทศไทยเพื่อรองรับตลาดเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อย่างไรก็ตาม แผนดังกล่าวได้ถูกปรับให้มีขนาดใหญ่ขึ้นในปี 2018 ฮาร์ลีย์-เดวิดสันประกาศแผนยุบโรงงานที่เมืองแคนซัสซิตี และแทนที่ด้วยกำลังการผลิตในประเทศไทย ซึ่งภายในปี 2027 รถจักรยานยนต์ฮาร์ลีย์ราวกึ่งหนึ่งของทั้งโลกจะถูกผลิตจากโรงงานในประเทศไทย และอีกกึ่งหนึ่งจะถูกผลิตขึ้นจากโรงงานที่ในประเทศบราซิลและอินเดีย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ฮาร์ลีย์-เดวิดสันอย่างเป็นทางการ


หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2446
หมวดหมู่:ผู้ผลิตรถจักรยานยนต์
หมวดหมู่:บริษัทผู้ผลิตยานพาหนะที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2446
คมชัดลึก อวอร์ด

**คมชัดลึก อวอร์ด** เป็นรางวัลที่มอบให้กับบุคคลในวงการบันเทิงไทย ใน 4 สาขา คือ ละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ เพลงไทยสากล และเพลงลูกทุ่ง จัดโดย ฝ่ายข่าวบันเทิง หนังสือพิมพ์คมชัดลึก มีพิธีมอบรางวัลเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2547 จนถึงปัจจุบัน

## ประเภทรางวัล

### ประเภทภาพยนตร์
* สาขาภาพยนตร์ยอดเยียม
* สาขาผู้กำกับยอดเยี่ยมประเภทภาพยนตร์
* สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมประเภทภาพยนตร์
* สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมประเภทภาพยนตร์
* สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมประเภทภาพยนตร์
* สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมประเภทภาพยนตร์
* สาขาบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
* สาขานักแสดงนำยอดเยี่ยม
* สาขานักแสดงสมทบยอดเยี่ยม

### ประเภทละครโทรทัศน์
* สาขาละครโทรทัศน์ยอดเยี่ยม
* สาขาผู้กำกับละครโทรทัศน์ยอดเยี่ยม
* สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมประเภทละครโทรทัศน์
* สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมประเภทละครโทรทัศน์
* สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมประเภทละครโทรทัศน์
* สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมประเภทละครโทรทัศน์
* สาขาบทละครโทรทัศน์ยอดเยี่ยม

### ประเภทยอดนิยม
* สาขาภาพยนตร์ไทยยอดนิยม
* สาขาสาขาละครไทยยอดนิยม
* สาขานักแสดงชายยอดนิยม
* สาขานักแสดงหญิงยอดนิยม
* สาขานักร้องเพลงไทยสากลยอดนิยม
* สาขานักร้องเพลงลูกทุ่งยอดนิยม

## ผลรางวัลรางวัล (ประเภทละครโทรทัศน์)
เฉพาะ *นักแสดงนำ, นักแสดงสมทบ, ละครยอดเยี่ยม*

## ผลรางวัลรางวัล (ประเภทภาพยนตร์)
เฉพาะ *นักแสดงนำ, นักแสดงสมทบ*

## สถิติรางวัล


### ภาพยนตร์ที่ชนะห้าสาขาใหญ่ (Big Five)
**ตัวหนา** หมายถึงผู้ชนะ

### ละครโทรทัศน์ที่ชนะห้าสาขาใหญ่ (Big Five)
**ตัวหนา** หมายถึงผู้ชนะ

### นักแสดงที่ชนะสี่สาขาทางการแสดง ประเภทภาพยนตร์ (All Four Acting)
**ตัวหนา** หมายถึงผู้ชนะ


### นักแสดงที่ชนะสี่สาขาทางการแสดง ประเภทละครโทรทัศน์ (All Four Acting)
**ตัวหนา** หมายถึงผู้ชนะ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 


หมวดหมู่:รางวัลภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:รางวัลโทรทัศน์
หมวดหมู่:รางวัลดนตรี
หมวดหมู่:เครือเนชั่น
หมวดหมู่:รางวัลที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2547
ทัมโปโปะ

**ทัมโปโปะ** () เป็นวงยูนิตหรือวงย่อยวงแรกของมอร์นิงมูซูเมะ ที่มีการประกาศก่อนเปิดตัวอย่างเป็นทางการในช่วงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2541 โดยสึงกุ

สาเหตุที่ใช้ชื่อทัมโปโปะนั้น สึงกุได้กล่าวในการให้สัมภาษณ์ว่า "ที่เลือกชื่อนี้มา เพราะดอกทัมโปโปะ (ดอกแดนดิไลออน) สามารถบานได้ทุกที่ที่คุณเห็น และใคร ๆ ก็คุ้นเคยกับมันตั้งแต่เด็กเล็กจนถึงผู้สูงอายุ"

## ประวัติของกลุ่ม
ทัมโปโปะ เริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2541 โดยมีสมาชิกจำนวนสามคนจากมอร์นิงมูซูเมะ ได้แก่ สมาชิกรุ่นที่ 1 อายะ อิชิงูโระ, คาโอริ อีดะ และสมาชิกรุ่นที่ 2มาริ ยางูจิ 

หลังจากที่ก่อตั้งทัมโปโปะได้ไม่นาน วงนี้ก็สร้างผลงานซิงเกิลแรกออกมาโดยใช้ชื่อว่า "ลาสท์คิส" เพื่อนำไปใช้ประกอบเป็นเพลงปิดอนิเมะเรื่อง "จอมขมังเวทย์ออร์เฟน" โดยภาพลักษณ์แรกของทัมโปโปะในยุคแรกจะเป็นแนวผู้ใหญ่ ซึ่งภาพลักษณ์นี้ถูกนำเอาไว้ในเพลงซิงเกิลที่สอง "มตโตะ" และอัลบั้มชุดแรก "ทัมโปโปะ1" ในช่วงปี พ.ศ. 2542 ด้วย

ต่อมาในช่วงปีเดียวกัน ผลงานซิงเกิลที่ 3 "ทัมโปะโปะ" เป็นเพลงที่เปลี่ยนภาพลักษณ์จากผู้ใหญ่เปลี่ยนเป็นวัยรุ่น แต่ภาพลักษณ์ดังกล่าวนี้ก็ไม่ได้รับความนิยมเท่ากับภาพลักษณ์เดิมเท่าไรนัก

ในปี พ.ศ. 2543 หลังจากมีการปล่อยผลงานเพลงซิงเกิลที่ 4 "เซนารุ คาเน งะ ฮิบิรุ โยรุ" อิชิงูโระก็ได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะและทัมโปโปะไป ทำให้คอนเสิร์ต "เจเนอเรชัน 1.5 ทัมโปโปะ" เหลือสมาชิกที่ขึ้นแสดงเพียงสองคนเท่านั้นคือ อีดะและยางูติ

ต่อมาในเดือนมิถุนายนทัมโปะโปะได้เพิ่มสมาชิกรุ่นที่ 4 ของมอร์นิงมูซูเมะเข้าไปอีกสองคน ได้แก่ ริกะ อิชิกาวะ และไอ คาโงะ ทำให้สมาชิกทัมโปโปะรวมทั้งหมด 4 คนทันที หลังจากนั้นมา แนวเพลงประจำได้เริ่มเปลี่ยนแปลงไป โดยเฉพาะผลงานซิงเกิลที่ 5 "โอโตเมะ พาสตา นิคันโด" แนวเพลงนี้ยังคงใช้ต่อในเพลงซิงเกิลที่ 6 "โคอิโนะ ชิชาอิมาชิตะ!" ซิงเกิลที่ 7 "โอจิซามะโตะยูกิโนะโยรุ"  และอัลบั้มรวมเพลงหรืออัลบั้มสุดท้าย "ออลออฟทัมโปโปะ" ด้วย
 
ในวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 ถือได้ว่าเป็นวันที่มีการเปลี่ยนแปลงสมาชิกของทัมโปโปะโดย อีดะ, ยางูจิ และคาโงะ สำเร็จการศึกษาจากทัมโปโปะ และได้นำเอาอาซามิ คนโนะ กับริซะ นีงากิ ที่เป็นสมาชิกรุ่นที่ 5 ของมอร์นิงมูซูเมะ และอายูมิ ชิบาตะ จากเมลอน คิเน็มบิ มาเสริมแทน ส่วนอิชิกาวะยังคงอยู่เป็นสมาชิกเหมือนเดิม

หลังจากที่ปล่อยซิงเกิลที่ 8 "บีแฮปปี โคอิโนะ ยาจิโรเบ" จึงไม่ประสบความสำเร็จในด้านยอดขาย จึงทำให้ทัมโปะโปะต้องยุบวงไปในที่สุด

## สมาชิก
### รุ่นที่ 1 (รุ่นก่อตั้ง)
* คาโอริ อีดะ () – หัวหน้ากลุ่ม
* อายะ อิชิงูโระ () 
* มาริ ยางูจิ () 

### รุ่นที่ 2
* คาโอริ อีดะ () – หัวหน้ากลุ่ม
* มาริ ยางูจิ () 
* ริกะ อิชิกาวะ () 
* ไอ คาโงะ () 

### รุ่นที่ 3 (รุ่นสุดท้าย)
* ริกะ อิชิกาวะ () – หัวหน้ากลุ่ม
* อาซามิ คนโนะ () 
* ริสะ นีงากิ () 
* อายูมิ ชิบาตะ () 

## ผลงาน
### อัลบั้มเพลง

### เพลงซิงเกิล

### สมุดรวมภาพถ่าย

### รายการวิทยุ

### ดีวีดี
* 16 มิ.ย. พ.ศ. 2547 – ทัมโปะโปะซิงเกิล วี คลิปส์ 1 () 

## ดูเพิ่ม
* เฮลโล! โปรเจกต์
* มอร์นิงมุซุเมะ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* วิกิเดอะพีพีเอ็น  ข้อมูลเกี่ยวกับกลุ่มทัมโปะโปะ (ภาษาอังกฤษ)
* เฮลโลโปรเจกต์ดอตคอม ข้อมูลของกลุ่มทัมโปะโปะ (ภาษาญี่ปุ่น)
* เฮลโลโปรเจกต์ดอตคอม ผลงานของกลุ่มทัมโปะโปะ (ภาษาญี่ปุ่น)

หมวดหมู่:เฮลโล! โปรเจกต์
หมวดหมู่:มอร์นิงมุซุเมะ
หมวดหมู่:กลุ่มนักร้องย่อยของมอร์นิงมุซุเมะ
หมวดหมู่:เกิร์ลกรุปญี่ปุ่น
อินทรี (แก้ความกำกวม)

**อินทรี** อาจหมายถึง
* นกอินทรี นกขนาดใหญ่ในวงศ์ Accipitridae มีกรงเล็บแข็งแรง
* ปลาอินทรี ปลาทะเลในสกุล *Scomberomorus* มีลำตัวแบนเรียวยาว

นอกจากนี้ยังมี
* อินทรีเหล็ก เป็นชื่อเล่นของ ฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี
* ภาพยนตร์ไทยชื่อ อินทรีแดง
* ภาพยนตร์จีนชื่อ เอี้ยก่วยเจ้าอินทรี
* ทีมพากย์อินทรี กลุ่มนักพากย์ไทยที่ก่อตั้งขึ้นโดย ชูชาติ อินทร ที่มีผลงานในการให้เสียงพากย์ภาษาไทยในภาพยนตร์จีน (เซ่นเรื่อง *[[โหด เลว ดี]]*) และภาพยนตร์ฮอลลีวูด (เซ่นเรื่อง *[[แรมโบ้ นักรบเดนตาย ภาค 2]]*)
อุสมาน ศรแดง

**อุสมาน ศรแดง** เป็นชาวกรุงเทพฯ นับถือศาสนาอิสลาม เกิดเมื่อ พ.ศ. 2474 อาชีพเดิมเป็นเด็กเลี้ยงแพะอยู่ที่คลองสาทร ได้รับความอุปการะจาก เด๊ท มิโรซา หัวหน้าคณะศรแดงที่เป็นมุสลิมด้วยกันให้เข้ามาฝึกมวยไทย
## ยอดมวยไทย
อุสมานขึ้นชกครั้งแรกเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 ที่เวทีราชดำเนิน ชกชนะรวดจนได้แชมป์มวยรอบรุ่น "6 ดาวทอง" กลายเป็นนักมวยดังในสมัยนั้น เมื่อเริ่มมีชื่อเสียง อุสมานหลงระเริง ใช้เวลาไปกับการเที่ยวเตร่และตระเวนร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ จนชกแพ้น็อค วีระศักดิ์ ลูกสุรินทร์ แบบหมดฟอร์ม ทำให้อุสมานเสียใจจนหนีออกจากค่าย

อุสมานออกเที่ยวเตร่จนเป็นข่าวว่าไปมีเรื่องกับนักเลงแถวบางลำภู ในที่สุด เมื่อเงินหมดจึงกลับมาเข้าค่ายซ้อมอีกครั้ง ชกแก้มือ ชนะวีระศักดิ์ ลูกสุรินทร์ได้สำเร็จ อย่างไรก็ตาม อุสมานยังหนีวงจรเดิมไม่พ้น คือชกชนะได้เงินมาก ก็จะออกไปเที่ยวเตร่ ไม่สนใจฝึกซ้อม พอเงินหมดจึงกลับมาซ้อมใหม่ ขึ้นชกจนโด่งดังแล้วก็กลับไปเป็นแบบเดิมอีก
## ชกมวยสากล
ต่อมา อุสมานหันมาชกมวยสากล ชนะคะแนน ฮาชิโร ทัตสุมิ อดีตแชมป์ OPBF ชาวญี่ปุ่น ทวิช จาติกวณิชย์ จึงพาไปชกที่สิงคโปร์และญี่ปุ่น ชกดีแต่ช่วงแรกๆ พอนานไปก็เป็นแบบเดิมคือหนีค่ายซ้อมจนแพ้ อุสมานกลับมาชกมวยไทยอีกระยะก็ห่างหายจากสังเวียนไป
## ร่วงโรย
พ.ศ. 2491 อุสมานไปก่อคดีวิวาทที่โรงฝิ่น จึงเป็นที่รู้กันว่าอุสมานติดฝิ่นอีกอย่างหนึ่ง เขาฝืนสังขารกลับมาชกอีกเมื่อ พ.ศ. 2501 แต่ไม่สำเร็จ หลังจากนั้นไม่นาน ถูกจับด้วยคดีเฮโรอีน ติดคุก 4 ปี เมื่อพ้นโทษ พยายามกลับมาชกอีกแต่ไม่สำเร็จอีกเช่นเคย จนต้องเลิกชกมวยไปโดยปริยาย ต่อมา พ.ศ. 2506 อุสมานถูกจับด้วยคดีเสพเฮโรอีนอีกครั้ง ถูกศาลตัดสินจำคุก เขาเสียชีวิตด้วยอาการลงแดงเนื่องจากติดเฮโรอีนอย่างหนัก เมื่อ พ.ศ. 2507 ขณะยังอยูในคุก รวมอายุได้ 33 ปี
## เกียรติประวัติ
* แชมป์ประเทศไทยรุ่นเวลเตอร์เวท
** ชิง, ก.ค. 2498 ชนะน็อค กิมเอี๋ยว ศิษย์ผล
## อ้างอิง
* ชายพจน์. มวยดังไทยแลนด์ในอดีต: "โอรสเจ้าอาหรับ" อุสมาน ศรแดง นักชกกำปั้นมหากาฬทั้งแบบมวยไทยและมวยสากล. นิตยสารมวยโลก. เล่มที่ 872. พฤษภาคม 2544. หน้า 41-45
* สถิติการชก

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นเวลเตอร์เวท
หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:มุสลิมชาวไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายปาทาน
О

**O** หรือ **On** (О, о) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง ใช้แทนเสียงสระ // (โอ) หลังพยัญชนะเสียงหนัก หรือเสียง // (อะ) เมื่อมีการลดเสียงสระในภาษารัสเซีย อักษรนี้มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก โอไมครอน มีชื่อเดิมคือ *onǔ* ซึ่งมีความหมายว่า "เขา" หรือ "สิ่งนั้น" ในภาษาเชิร์ชสลาโวนิกยุคเก่า แต่ไม่มีค่าของเลขซีริลลิก

## ตำแหน่งอักขระ

## อ้างอิง
* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด

หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก
П

**Pe** (П, п) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง ใช้แทนเสียงพยัญชนะ // เหมือน ป ในภาษาไทย เว้นแต่เมื่ออยู่หน้าสระที่ออกเสียงเลื่อนขึ้นไปเพดานแข็ง อักษรนี้จะออกเสียงเป็น // อักษรนี้มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก พาย มีชื่อเดิมว่า *pokoi* และมีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 100

ลักษณะของ П มีรูปร่างคล้ายกับสี่เหลี่ยมที่ไม่มีขีดด้านล่าง และอย่าสับสนกับ El (Л, л) ที่เส้นทางด้านซ้ายโค้งงอ อักษรตัวนี้มีรูปร่างเหมือนกับ พาย อย่างมาก ทั้งตัวเล็กและตัวใหญ่

## ตำแหน่งอักขระ

## อ้างอิง
* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด

หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก
โท้

**โท้** () บางครั้งก็ถูกเรียกว่า แกว, มอน, โฮ, ไทปูง บ้าง และเป็นกลุ่มชนที่จีนเรียกว่า "ตูเยน" เป็นกลุ่มชนที่เดิมมีจำนวนมากที่สุดใน เขตปกครองตนเองกวางสีจ้วง ยิ่งเป็นกวางสีตอนใต้ มีจำนวนถึงร้อยละ 90 ของประชากรทั้งหมด โดยประชากรโท้ใน ค.ศ. 2019 มี 91,430 คน ส่วนคำว่า "โท้" นั้น แปลว่า ดิน เนื่องจากชาวโท้สันทัดในการทำเกษตร 

**โท้** ซึ่งอยู่ทางใต้ลำน้ำแคร์ (ซงเกี๋ยม) ซึ่งอยู่ภายใต้ญวนโดยเฉพาะ (ส่วนทางตอนเหนือ เรียกตัวเองว่า "ไท") ซึ่งเดิมสองกลุ่มชนนี้เป็นพวกเดียวกันมาแต่เดิม มีลักษณะสำคัญที่เหมือนๆกัน แต่ต่อมาผิดแผกไปเพราะได้รับอิทธิพลของผู้ปกครอง โท้กับไทเป็นเครือญาติใกล้ชิดกัน แต่มีความแตกต่างที่พอจะและเห็นได้ ในขนบธรรมเนียมประเพณี เครื่องแต่งกาย และการครองชีพ ความแตกต่างนี้เกิดจากต่างฝ่ายต่างห่างเหินกัน

ชาวโท้เป็นชาวไทที่ทำเกษตรกรรมเป็นหลัก อยู่บ้านที่มีเสาเรือนสูง มีเครื่องแต่งตัวสวยงามผิดกันกันญวน ซึ่งเคยเป็นเจ้านายมาแต่ก่อน

## อ้างอิง

*Quán Vi Miên. 2013. *Văn hóa dân gian: dân tộc Thổ*. Hà Nội: Nhà xuất bản văn hóa thông tin.
*Thi Nhị & Trần Mạnh Cát (1975). "Vài nét về người Thổ ở Nghệ An". In, Ủy ban khoa học xã hội Việt Nam: Viện dân tộc học. *Về vấn đề xác định thánh phần các dân tộc thiểu số ở miền bắc Việt Nam*, 444-455. Hà Nội: Nhà xuất bản khoa học xã hội.
*Đặng Nghiêm Vạn & Nguyễn Anh Ngọc (1975). "Vài nét về ba nhóm Đan Lai, Ly Hà va 'Tày Poọng'". In, Ủy ban khoa học xã hội Việt Nam: Viện dân tộc học. *Về vấn đề xác định thánh phần các dân tộc thiểu số ở miền bắc Việt Nam*, 456-471. Hà Nội: Nhà xuất bản khoa học xã hội.

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ตระกูลภาษาขร้า-ไท
จอภาพพลาสมา

thumb|right|ตัวอย่างจอภาพพลาสมา

**จอภาพพลาสมา** () คือ จอภาพที่ประกอบขึ้นจากแผ่นแก้วสองชุดวางชิดกัน ช่องว่างนี้จะถูกแบ่งออกเป็นเซลล์แสงกว้าง 100-200 ไมครอน มีชั้นผนัง (rib) กั้นไว้ โดยใช้ขั้วไฟฟ้าในแนวกระจกคอยควบคุมตำแหน่งของเซลล์เหล่านั้น แต่ละเซลล์จะบรรจุก๊าซที่ผสมระหว่างก๊าซซีนอนและก๊าซเฉื่อยอื่น ๆ กลไกการทำงานของจอภาพพลาสมา จะมีการเรืองแสงขึ้นเองเหมือนการทำงานของหลอดไฟฟลูออเรสเซนต์ กล่าวคือ ก๊าซในเซลล์เหล่านี้เมื่อถูกกระตุ้นด้วยแรงดันไฟฟ้าจะเกิดการไอออนไนซ์ขึ้นทำให้ก๊าซแตกประจุและปล่อยแสงอัลตราไวโอเล็ตออกมา สารเรื่องแสงจะดูดซับอุลตราไวโอเล็ตและสร้างสีที่มองเห็นได้ด้วยตา ทำให้เรามองเห็นเป็นภาพได้ 

หัวใจของเทคโนโลยีจอภาพพลาสมาจึงอยู่ที่พลาสมาทุกหน่วยที่มาประกอบ เซลล์แสงภายในแผ่นแก้วของจอภาพพลาสมา จะแยกอิสระแต่ทำงานร่วมกัน โดยมี Pure Vision Cell Size ที่อยู่ 0.286 X 0.808 มม.

ในจอภาพพลาสมาแบบสี ภาพจะถูกสร้างขึ้นจากจุดหลาย ๆ จุด แต่ละจุดเรียกว่า พิกเซล แต่ละพิกเซลจะประกอบขึ้นจากเซลล์สี 3 เซลล์คือ แดง เขียว น้ำเงิน ดังนั้นความแตกต่างพื้นฐานประการหนึ่งระหว่างจอภาพพลาสมากับ CRT เช่นโทรทัศน์ธรรมดาทั่วไป จึงอยู่ตรงที่ จอภาพพลาสมา (รวมทั้งจอภาพผลึกเหลว) จะดูค่าความละเอียดที่จำนวนพิกเซล ขณะที่ CRT จะดูที่ความเร็วในการสแกนภาพ

ยังมีความแตกต่างอีกหลายประการที่ทำให้จอภาพพลาสมาโดดเด่นกว่าจอภาพ CRT เช่น ขนาดที่สามารถผลิตได้ใหญ่กว่า ความละเอียดของคุณภาพสูงกว่า คุณภาพในแง่ต่าง ๆ ของภาพดีกว่า รวมไปถึงนำหนักที่เบากว่า และปลอดจากการรบกวนของสนามแม่เหล็ก เป็นต้น

ปัจจุบัน จอภาพพลาสมาสามารถผลิตได้ขนาดใหญ่ที่สุดในโลก 103 นิ้ว ส่งสัญญาณภาพด้วยระบบ Full High Definition แสดงภาพได้ 1080p ผลิตโดยบริษัท มัตสุซิตะ อิเล็คทริค อินดัสเตรียล จำกัด (Panasonic) ในประเทศญี่ปุ่น และยังเป็นโรงงานที่ผลิตจอภาพพลาสมา ที่ใหญ่ที่สุดในโลกอีกด้วย

## ผู้ผลิตจอแสดงผลพลาสมา
* Panasonic Corporation
* Samsung Electronics
* LG Electronics
* Gradiente
* Lanix
* ProScan
* Sanyo
* Funai

## ผู้ผลิตที่ได้หยุดการผลิตจอแสดงผลพลาสม่าแล้ว
* Hitachi Ltd.
* Philips
* Vizio
* Toshiba
* RCA
* NEC
* Pioneer Corporation

## ดูเพิ่ม
* จอภาพผลึกเหลว

หมวดหมู่:อิเล็กทรอนิกส์
หมวดหมู่:โทรทัศน์
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
บล็อกเกอร์

**บล็อกเกอร์** () เป็นบริการบล็อกของกูเกิล ภายหลังจากทดลองให้บริการในช่วงระยะพัฒนา และลงทะเบียนได้โดยไม่ขึ้นอยู่กับกูเกิล หรือไม่จำเป็นต้องใช้จีเมลมาระยะหนึ่ง ปัจจุบันการใช้บริการบล็อกเกอร์จำเป็นต้องใช้จีเมล์ในการกรอกเป็นรหัสผ่าน และสิ้นสุดเบต้าเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549

บล็อกเกอร์ คิดค้นขึ้นโดยไพรา แลบส์ (Pyra Labs) ในปี พ.ศ. 2542 ที่อยู่ของการลงทะเบียนจะอยู่ที่ blogger.com เมื่อลงทะเบียนแล้วจะบันทึกบล็อกในรูป blogname.blogspot.com

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์บล็อกเกอร์

หมวดหมู่:ชุมชนเสมือน
หมวดหมู่:บริการของกูเกิล
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บล็อก
Ҁ

**Koppa** (Ҁ, ҁ) เป็นอักษรซีริลลิกยุคเก่าตัวหนึ่ง มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก คอปปา (Ϙ, ϙ) อักษรตัวนี้ไม่มีใช้แล้วในกลุ่มภาษาสลาวิก และไม่ได้ใช้แทนเสียงใดๆ เพียงแต่เป็นอักษรที่ใช้แทนเลขซีริลลิกที่มีค่าเท่ากับ 90 แต่ปัจจุบันได้เปลี่ยนไปใช้ Ч ซึ่งมีรูปร่างคล้ายกันและไม่มีค่าของเลขซีริลลิกตั้งแต่แรก

## ตำแหน่งอักขระ

## อ้างอิง
* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด

หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก
ยูไนเต็ดพาร์เซลเซอร์วิส

**ยูไนเต็ดพาร์เซลเซอร์วิส อิงก์** () หรือ **ยูพีเอส** (UPS) เป็นบริษัทข้ามชาติสัญชาติอเมริกันที่ให้บริการด้านการรับส่งและการรับพัสดุภัณฑ์รวมถึงการจัดการห่วงโซ่อุปทาน ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1907 เดิมเป็นที่รู้จักกันในชื่อ **อเมริกันแมสเซนเจอร์คอมพานี** (American Messenger Company) ซึ่งเชี่ยวชาญด้านการส่งโทรเลข ต่อมายูพีเอสได้ขยายตัวจนกลายเป็นบริษัทในฟอร์จูน 500 และเป็นหนึ่งในบริษัทรับส่งพัสดุภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ปัจจุบันยูพีเอสเป็นที่รู้จักกันดีในด้านบริการรับส่งภาคพื้นรวมถึงร้านค้าปลีกในเครืออย่างยูพีเอสสโตร์ (UPS Store) ซึ่งช่วยในการรับส่งของยูพีเอสและให้บริการเครื่องมือสำหรับธุรกิจขนาดเล็ก ยูพีเอสยังเสนอบริการขนส่งทางอากาศแบบรับส่งข้ามคืนหรือภายในสองวัน และรับส่งไปยังตู้ไปรษณีย์ผ่านบริการยูพีเอสเมลอินโนเวชันส์ (UPS Mail Innovations) และยูพีเอสชัวร์โพสต์ (UPS SurePost)

ยูพีเอสเป็นบริษัทรับส่งพัสดุภัณฑ์ที่มีรายได้สูงที่สุดในโลก โดยมีรายได้ต่อปีอยู่ที่ประมาณ 85,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐใน ค.ศ. 2020 นำหน้าคู่แข่งอย่างดีเอชแอลและเฟดเอกซ์ ศูนย์กลางการขนส่งระหว่างประเทศหลักของยูพีเอสคือยูพีเอสเวิลด์พอร์ต (UPS Worldport) ที่ลุยส์วิลล์ รัฐเคนทักกี ซึ่งเป็นสนามบินที่พลุกพล่านที่สุดเป็นอันดับห้าของโลกตามปริมาณการขนส่งสินค้าตามสถิติเบื้องต้นจาก ACI และเป็นอันดับสามในสหรัฐ บริษัทแห่งนี้เป็นหนึ่งในนายจ้างภาคเอกชนรายใหญ่ที่สุดในสหรัฐ ณ ค.ศ. 2023 ยูพีเอสอยู่ในอันดับที่สามของปริมาณพัสดุภัณฑ์ที่รับส่งในสหรัฐนับตั้งแต่ ค.ศ. 2015 รองจากการไปรษณีย์สหรัฐและแอมะซอน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ธุรกิจขนส่งและโลจิสติกส์
หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
ถ้ำลัสโก

thumb|ถ้ำลัสโก
**ถ้ำลัสโก** () ตั้งอยู่บริเวณหุบเขาทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส ภายในถ้ำมีภาพวาดยุคหิน มีอายุตั้งแต่ 15,000 ปี ก่อนคริสต์ศักราช มีภาพวาดรูปสัตว์ต่าง ๆ เช่นภาพฝูงกวาง ภาพกระทิงดำขนาดใหญ่ และภาพวาดต่าง ๆ อีกประมาณ 2,000 ภาพ

หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
ลัสโก
หมวดหมู่:ถ้ำในประเทศฝรั่งเศส
เมานต์เวอร์นอน

ด้านหน้า|thumb|250px|right

**เมานต์เวอร์นอน** () ตั้งอยู่ในรัฐเวอร์จิเนีย เป็นบ้านและที่ฝังศพของจอร์จ วอชิงตัน ในช่วงปี ค.ศ. 1732-99 มีเนื้อที่ 20,240 ไร่ อาคารหลังใหญ่เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1754 มีทั้งหมด 19 ห้อง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐเวอร์จิเนีย
หมวดหมู่:จอร์จ วอชิงตัน
ถนนวงแหวนรอบนอก

**ถนนวงแหวนรอบนอก** อาจหมายถึง
* **[[ถนนกาญจนาภิเษก]]** ถนนวงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร
* **[[ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 121]]** ถนนวงแหวนรอบนอกเมืองเชียงใหม่
ถนนวงแหวน

[thumb|ถนนวงแหวนรอบในของเมือง[เชฟฟีลด์ ประเทศอังกฤษ]]
**ถนนวงแหวน** เป็นถนนหรือกลุ่มถนนที่เชื่อมต่อกันมาล้อมรอบเมือง นคร หรือประเทศ จุดประสงค์ที่พบมากสุดของถนนวงแหวน คือ ช่วยลดปริมาณการจราจรในใจกลางเมือง โดยมีถนนรอบเมืองที่ผู้ขับขี่สามารถผ่านเมืองนี้ไปได้โดยไม่ต้องติดอยู่ในใจกลางเมือง

## รายชื่อถนนวงแหวนในประเทศไทย
ถนนวงแหวนในประเทศไทย มีหลายสาย ในแต่ละจังหวัด ดูแลโดยกรมทางหลวง กรมทางหลวงชนบท และหน่วยงานท้องถิ่น เช่น
### ถนนวงแหวนรอบกรุงเทพมหานคร
* ถนนวงแหวนรอบในกรุงเทพมหานคร - ถนนรัชดาภิเษก
* ถนนวงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร - ถนนกาญจนาภิเษก
### ถนนวงแหวนในภาคเหนือ
* ถนนวงแหวนรอบที่ 1 เชียงใหม่ - ถนนนิมมานเหมินท์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 ตอนนิมมานเหมินท์) + ถนนมหิดล 
* ถนนวงแหวนรอบที่ 2 เชียงใหม่ - ถนนสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี 
* ถนนวงแหวนรอบที่ 3 เชียงใหม่ - ถนนวงแหวนรอบเมืองเชียงใหม่
* ถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลก
### ถนนวงแหวนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
* ถนนวงแหวนรอบเมืองอุดรธานี
* ถนนวงแหวนรอบเมืองขอนแก่น
* ถนนวงแหวนรอบเมืองอุบลราชธานี
* ถนนวงแหวนรอบเมืองร้อยเอ็ด
* ถนนวงแหวนรอบเมืองบุรีรัมย์
* ถนนวงแหวนรอบเมืองนครราชสีมา
* ถนนวงแหวนรอบเมืองสุรินทร์
### ถนนวงแหวนในภาคกลาง
* ถนนวงแหวนรอบเมืองสุพรรณบุรี
### ถนนวงแหวนในภาคใต้
* ถนนวงแหวนรอบเมืองตรัง

หมวดหมู่:ประเภทถนน
Р

**Er** (Р, р) เป็นอักษรซีริลลิกตัวหนึ่ง มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก โร ซึ่งมีรูปร่างเหมือนอักษรตัวใหญ่ อีกทั้งยังเหมือนอักษรละติน P อีกด้วย อักษรนี้ในอักษรซีริลลิกยุคแรกมีชื่อว่า рьци (*rǐci*) ซึ่งแปลว่า "พูด" และมีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 100

อักษรนี้ใช้แทนเสียง  เหมือน ร ในภาษาไทย (เสียงรัวลิ้น) และกลายเป็น  เมื่ออยู่หน้าสระที่ออกเสียงเลื่อนไปทางเพดานแข็ง การเขียนอักษรละติน R ซึ่งมีขีดเพิ่มขึ้นมาทางด้านล่าง เป็นการทำให้เกิดความแตกต่างกับอักษรละติน P ที่กำหนดโดยชาวโรมัน ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับรูปร่างของอักษร Er

## ตำแหน่งอักขระ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก