โรลลิงสโตน

***โรลลิงสโตน*** () เป็นนิตยสารรายเดือนของสหรัฐที่มุ่งเน้นด้านดนตรี การเมือง และวัฒนธรรมประชานิยม ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1967 ณ เมืองซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยแจน เวนเนอร์ และนักวิจารณ์ดนตรี ราล์ฟ เจ. กลีสัน

ในระยะแรก นิตยสารฉบับนี้เป็นที่รู้จักจากการนำเสนอข่าวสารเกี่ยวกับดนตรีร็อก และบทความรายงานทางการเมืองของฮันเตอร์ เอส. ทอมป์สัน ต่อมาในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 นิตยสารได้ขยายขอบเขตและเปลี่ยนแนวทางไปมุ่งเน้นกลุ่มผู้อ่านวัยหนุ่มสาวที่สนใจรายการโทรทัศน์ ภาพยนตร์ และดนตรีร่วมสมัย จากนั้นจึงได้หวนกลับมาสู่แนวทางดั้งเดิม ซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างดนตรี ความบันเทิง และการเมือง

นิตยสารฉบับแรกตีพิมพ์เมื่อปี 1967 โดยมีจอห์น เลนนอน ปรากฏบนปก และออกวางจำหน่ายทุกสองสัปดาห์ นิตยสารนี้มีชื่อเสียงจากภาพถ่ายที่ยั่วยุความคิดและภาพปกที่โดดเด่น ซึ่งมักเป็นภาพของศิลปิน นักการเมือง นักกีฬา และนักแสดง นอกจากฉบับตีพิมพ์ในสหรัฐแล้ว ยังมีการเผยแพร่เนื้อหาผ่านเว็บไซต์ โรลลิงสโตน.คอม และฉบับภาษาต่างประเทศอีกหลายประเทศ

นิตยสาร*โรลลิงสโตน* เติบโตอย่างรวดเร็วในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 แต่ต่อมาประสบภาวะตกต่ำทางการเงินอย่างรุนแรงในคริสต์ศตวรรษที่ 21 ส่งผลให้แจน เวนเนอร์ ต้องขายหุ้นร้อยละ 49 ของนิตยสารให้แก่บริษัทแบนด์แล็บเทคโนโลจีส์ในปี 2016 และขายหุ้นที่เหลือร้อยละ 51 ให้แก่บริษัทเพนสกีมีเดียคอร์ปอเรชันในปี 2017 ต่อมาในปี 2019 บริษัทเพนสกีมีเดียคอร์ปอเรชันได้เข้าซื้อหุ้นร้อยละ 49 จากแบนด์แล็บเทคโนโลจีส์ ทำให้บริษัทดังกล่าวกลายเป็นเจ้าของนิตยสาร *โรลลิงสโตน* โดยสมบูรณ์

## ปกนิตยสาร
ศิลปินบางคนได้รับการนำเสนอบนหน้าปกนิตยสารหลายครั้ง และภาพถ่ายบางภาพได้กลายเป็นภาพอันเป็นสัญลักษณ์ในเวลาต่อมา ตัวอย่างเช่น เดอะบีเทิลส์ ได้ปรากฏบนหน้าปกมากกว่า 30 ครั้ง ทั้งในฐานะสมาชิกเดี่ยวและในนามวง นิตยสาร *โรลลิงสโตน* เป็นที่รู้จักจากการใช้ภาพถ่ายที่สื่ออารมณ์อย่างท้าทาย และตลอดประวัติศาสตร์ของนิตยสารได้มีการนำเสนอภาพของนักดนตรีและบุคคลที่มีชื่อเสียงบนหน้าปกอยู่เสมอ หน้าปกฉบับวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1981 ซึ่งเป็นภาพของจอห์น เลนนอน และโยโกะ โอโนะ ได้รับการยกย่องจากนิตยสาร*แวนนิตีแฟร์* ให้เป็น "หน้าปกของ *โรลลิงสโตน* ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล"

นิตยสารใช้เงิน 1 ล้านเหรียญสหรัฐ (เทียบเท่ากับ 1.56 ล้านเหรียญสหรัฐในปี 2024) เพื่อสร้างหน้าปกฮอโลกราฟี 3 มิติให้กับฉบับพิเศษที่ 1,000 (18 พฤษภาคม 2006) ซึ่งมีภาพคนดังและบุคคลอื่น ๆ มากมาย

## ในวัฒนธรรมประชานิยม
เพลงของจอร์จ แฮร์ริสัน ในปี 1975 ที่มีชื่อว่า "This Guitar (Can’t Keep from Crying)" ซึ่งเป็นภาคต่อของบทเพลง "While My Guitar Gently Weeps" (1968) ในสมัยอยู่กับวง เดอะบีเทิลส์ ได้กล่าวถึงนิตยสาร *โรลลิงสโตน* ในท่อนที่สองของเพลงว่า "Learned to get up when I fall / Can even climb Rolling Stone walls" (แปล: เรียนรู้ที่จะลุกขึ้นเมื่อฉันล้ม / ถึงกับปีนข้ามกำแพงของ *โรลลิงสโตน* ได้) เพลงนี้ถูกแต่งขึ้นเพื่อตอบโต้บทวิจารณ์ที่เป็นลบอย่างรุนแรงจากนิตยสาร *โรลลิงสโตน* และสื่ออื่น ๆ ที่มีต่อการทัวร์คอนเสิร์ตอเมริกาเหนือของแฮร์ริสันในปี 1974 รวมถึงอัลบั้ม *Dark Horse* ของเขาเอง

ภาพยนตร์เรื่อง *[[อีกนิด...ก็ดังแล้ว]]* ที่ออกฉายในปี 2000 มีเนื้อหาเกี่ยวกับนักข่าววัยรุ่นที่เขียนบทความให้กับนิตยสาร *โรลลิงสโตน* ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษทศวรรษ 1970 ขณะติดตามวงดนตรีสมมุติชื่อ *สติลวอเตอร์* ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดยแคเมอรอน โครว์ และมีพื้นฐานจากประสบการณ์จริงของเขาในฐานะนักข่าววัยหนุ่มที่ทำงานให้กับนิตยสาร *โรลลิงสโตน* ในช่วงเวลาเดียวกันนั้น

เพลง "The Cover of Rolling Stone" เป็นผลงานที่แต่งโดยเชล ซิลเวอร์สตีน และบันทึกเสียงครั้งแรกโดยวงร็อกสัญชาติอเมริกัน ด็อกเตอร์ฮุกแอนด์เดอะเมดิซินโชว์ เพลงนี้เป็นการล้อเลียนความสำเร็จในวงการดนตรี โดยผู้บรรยายในเพลงกล่าวอย่างขมขื่นว่าวงของเขา แม้จะมีลักษณะภายนอกของร็อกสตาร์ผู้โด่งดังครบถ้วน ทั้งการใช้ยาเสพติด, การมี "กลุ่มแฟนวัยรุ่นที่ยอมทำทุกอย่างตามที่เราพูด" และการเล่นกีตาร์อย่างเร้าใจ แต่ก็ยังไม่สามารถ "ได้ลงรูปบนหน้าปกของโรลลิงสโตน" ได้เลย

เพลงชื่อเดียวกับอัลบั้ม *The Final Cut* ของวงพิงก์ฟลอยด์ มีเนื้อร้องท่อนหนึ่งว่า "Would you sell your story to *Rolling Stone*?" (แปล: คุณจะขายเรื่องราวของคุณให้กับนิตยสาร*โรลลิงสโตน* หรือไม่?)

เพลง "Baker Street Muse" จากอัลบั้ม *Minstrel in the Gallery* ของวงเจโทร ทัล มีเนื้อร้องตอนหนึ่งว่า "I have no time for *Time* Magazine or *Rolling Stone*" (แปล: ฉันไม่มีเวลาให้กับนิตยสาร*ไทม์* หรือ*โรลลิงสโตน*)

เพลง "Sunset Boulevard" ของชาร์ลี โรบิสัน ในปี 1998 ได้เอ่ยถึงนิตยสาร*โรลลิงสโตน* ในท่อนว่า "Well, I wish I had my picture on the *Rolling Stone* today" (แปล: อยากให้วันนี้ฉันมีรูปของตัวเองอยู่บนหน้าปก*โรลลิงสโตน* เหลือเกิน)

ในนวนิยายเรื่อง *Firestarter* ของสตีเวน คิง ตัวเอกของเรื่องตัดสินใจจะเล่าเรื่องราวของตนให้กับนิตยสาร*โรลลิงสโตน*

ในเพลง "California" ของโจนี มิตเชลล์ ก็มีการกล่าวถึงนิตยสารในท่อนว่า "Reading *Rolling Stone* reading *Vogue*" (แปล: อ่าน*โรลลิงสโตน* อ่าน*โว้ก*)

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2022 มีการเปิดการแสดงละครนอกบรอดเวย์เรื่อง *Retraction* ซึ่งดัดแปลงจากเหตุการณ์อื้อฉาวเกี่ยวกับบทความ "A Rape on Campus" และคดีทางกฎหมายที่ตามมา ละครเรื่องนี้เปิดการแสดงครั้งแรกที่โรงละครโฟร์แห่งโรงละครโรว์ ในนครนิวยอร์ก สหรัฐ

## อ้างอิง

## แหล่งที่มา
*  The Only Girl (book)
* 
* 
* 
* 

## อ่านเพิ่ม
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 

หมวดหมู่:นิตยสารอเมริกัน
หมวดหมู่:นิตยสารดนตรี
หมวดหมู่:นิตยสารรายเดือนอเมริกัน