ปฏิบัติการทางลึก

[thumb|ผังแสดงปฏิบัติการทางลึก กองกำลังระดับ[กองพลน้อยทำการเจาะทะลวงแนวป้องกันส่วนหน้าทางยุทธวิธีของศัตรู (สีน้ำเงิน) จากนั้นกองหนุนระลอกที่สองที่ยังสดใหม่ (ซึ่งเป็นกองกำลังส่วนขยายผลปฏิบัติการแบบใช้ยานยนต์) จะเคลื่อนที่รุกคืบผ่านช่องว่างที่เจาะได้นั้นเข้าสู่แนวหลังของศัตรู ในขณะเดียวกัน การโจมตีทางอากาศจะพุ่งเป้าไปที่กองหนุนของศัตรูเพื่อตัดกำลังก่อนที่กองหนุนระลอกที่สองจะเข้าปะทะ ส่วนกองพลน้อยอื่น ๆ จะเปิดฉากการโจมตีเพื่อหน่วงเวลาและเบี่ยงเบนความสนใจ ที่บริเวณปีกทั้งสองข้างของแนวป้องกันทางยุทธวิธีของศัตรู]]

** ปฏิบัติการทางลึก** (, *glubokaya operatsiya*) หรือที่รู้จักในชื่อ **การรบแนวลึกแบบโซเวียต** (Soviet deep battle) คือทฤษฎีทางทหารที่พัฒนาโดยสหภาพโซเวียตเพื่อใช้กับกองทัพในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 และ 1930 หลักการนี้เน้นที่การทำลาย การปราบปราม หรือการสร้างความปั่นป่วนให้กับกองกำลังศัตรู ไม่เพียงเฉพาะแค่ในแนวปะทะเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงตลอดทั่วทั้งความลึกของสนามรบอีกด้วย

คำนิยามนี้มาจาก วลาดีมีร์ ตรีอันดาฟีลลอฟ นักเขียนทางการทหารผู้มีอิทธิพล ซึ่งทำงานร่วมกับผู้อื่นเพื่อสร้างยุทธศาสตร์ทางทหารที่มีศิลปะปฏิบัติการ และยุทธวิธีเฉพาะทาง แนวคิดปฏิบัติการทางลึกถือเป็นยุทธศาสตร์ระดับรัฐที่ปรับให้เหมาะสมกับสถานะทางเศรษฐกิจ วัฒนธรรม และภูมิรัฐศาสตร์ของสหภาพโซเวียต ภายหลังความล้มเหลวในสงครามรัสเซีย–ญี่ปุ่น สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และสงครามโปแลนด์–โซเวียต กองบัญชาการสูงสุดของโซเวียตได้มุ่งเน้นการพัฒนาวิธีการใหม่ในการทำสงคราม แนวทางใหม่นี้ได้พิจารณาทั้งยุทธศาสตร์และยุทธวิธีทางทหาร และได้แนะนำระดับกลางของศิลปะการทำสงครามรูปแบบใหม่ นั่นคือ "ปฏิบัติการ"  กองทัพโซเวียตเป็นกองทัพแรกที่แยกแยะระดับการคิดทางทหารระดับที่สามนี้ออกมาอย่างเป็นทางการ ซึ่งเป็นตำแหน่งที่อยู่ตรงกลางระหว่างยุทธศาสตร์และยุทธวิธี

โซเวียตได้พัฒนาแนวคิดการรบทางลึกจนกระทั่งใน ค.ศ. 1936 สิ่งนี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของระเบียบปฏิบัติในสนามของกองทัพแดงทางลึก ปฏิบัติการทางลึกเป็นสองระยะ ได้แก่ การรบแนวลึกระดับยุทธวิธี ทำลายแนวป้องกันส่วนหน้าของศัตรู และการขยายผลสำเร็จทางยุทธวิธี หรือที่เรียกว่าการดำเนินยุทธการรบทางลึก ยุทธการรบทางลึกวางเป้าหมายในการเจาะทะลวงแนวป้องกันส่วนหน้าหรือโซนยุทธวิธีของศัตรูผ่านการจู่โจมแบบเหล่าทัพผสม จากนั้นจึงส่งกองหนุนเคลื่อนที่เร็วที่ยังไม่ได้ถูกใช้งานเข้าสู่พื้นที่เพื่อขยายผลสำเร็จไปสู่ความลึกทางยุทธศาสตร์ของแนวรบศัตรู เป้าหมายของยุทธการรบทางลึกคือการสร้างความพ่ายแพ้ทางยุทธศาสตร์อย่างเด็ดขาดต่อโครงสร้างส่งกำลังบำรุงของศัตรู และทำให้การป้องกันแนวรบของพวกเขายากลำบากขึ้น เป็นไปไม่ได้ หรือไร้ความหมายไปในที่สุด สิ่งที่ทำให้ยุทธการรบทางลึก แตกต่างจากหลักนิยมอื่นส่วนใหญ่คือ การเน้นความร่วมมือของเหล่าทัพผสมในทุกระดับ ทั้งระดับยุทธศาสตร์ ระดับยุทธการ และระดับยุทธวิธี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Blythe, Wilson C. Jr. "The Conduct of War: Reemergence of Russian Military Strength Warrants Study of Soviet Operational Theory in the Interwar Era", in *The Officer* (Winter 2015), accessible online at: https://www.academia.edu/31966162/The_Conduct_of_War_Re_emergence_of_Russian_Military_Strength_Warrants_Study_of_Soviet_Operational_Theory_in_the_Interwar_Era
* ''The Evolution of Operational Art'' by Georgii Isseson, 1936 – PDF, available on United States Army Combined Arms Center's website
* "Georgii Isserson: Architect of Soviet Victory in World War II": , a lecture by Dr. Richard Harrison, via the official channel of the U.S. Army Heritage and Education Center

หมวดหมู่:หลักนิยมทางทหาร
หมวดหมู่:กองทัพสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:ยุทธศาสตร์การทหาร
หมวดหมู่:ทฤษฎีการทหาร