open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ด๊อบบี้

thumb|200px|

**ด๊อบบี้** () เป็นเอลฟ์ประจำบ้านของตระกูล พอตเตอร์ ด๊อบบี้ปรากฏตัวต่อให้แฮร์รี่ในขณะที่เขาซ่อนอยู่ในห้องนอนตามคำสั่งของลุงเวอร์นอน ด๊อบบี้มาเพื่อเตือนแฮร์รี่ไม่ให้กลับไปเรียนที่ฮอกวอตส์ในปีที่สองเพราะถ้าแฮร์รี่กลับไปที่โรงเรียน ชีวิตของเขาจะเป็นอันตราย แฮร์รี่เพิกเฉยต่อคำเตือนดังกล่าว และพบว่าด๊อบบี้นี่เองที่เป็นคนกักจดหมายของเพื่อนของเขา (รวมถึงของแฮกริด) ไว้และต่อมาทำให้แฮร์รี่ถูกขังไว้ในห้องนอนของเขาเอง เนื่องจากด๊อบบี้ทำลายมื้อเย็นของครอบครัวเดอร์สลีย์โดยทำให้ดูเหมือนว่าแฮร์รี่เป็นคนทำ ต่อมาได้ขัดขวางแฮร์รี่และรอนไม่ให้ข้ามอุโมงค์ทางเข้าสถานีรถไฟทำให้พวกเขาตกรถไฟแต่ต้องล้มเหลวเพราะพวกแฮร์รี่ใช้รถเดินทางไปฮอกวอตส์ และต่อมาอีกได้เสกคาถาสั่งให้ลูกบลัดเจอร์ไล่ล่าแฮร์รี่ในการแข่งขันควิชดิชเพื่อหมายจะให้แฮร์รี่ได้รับบาดเจ็บและถูกส่งกลับบ้าน

ด๊อบบี้ได้รับความช่วยเหลือให้เป็นอิสรเสรี โดยแฮร์รี่ พอตเตอร์โดยการมอบเสื้อผ้าให้นั่นคือถุงเท้าของแฮรี่เอง ด๊อบบี้คอยช่วยเหลือและปกป้องแฮร์รี่ มาตลอด และถูกเบลลาทริกซ์  เลสแตรง ฆ่าตายในเล่ม 7  แฮร์รี่ พอตเตอร์ เครื่องรางยมทูต เนื่องจากด๊อบบี้คอยถ่วงเวลาให้ลูน่า ดีน รอน แฮรี่ และ เฮอร์ไมโอนี่ หนีออกจากคฤหาสน์มัลฟอย หลังจากด๊อบบี้ตายแฮร์รี่ได้สร้างหลุมศพไว้ที่หลังกระท่อมเปลือกหอยและสลักคำจารึกไว้ว่า "นี่เป็นที่พำนักของด๊อบบี้เอลฟ์ผู้เป็นไท" 

หมวดหมู่:ตัวละครในแฮร์รี่ พอตเตอร์
งานโมเสก

**งานโมเสก** () เป็นศิลปะการตกแต่งด้วยชิ้นแก้ว, หิน, หรือกระเบื้องชิ้นเล็ก ๆ ซึ่งใช้เป็นการตกแต่งภายในเช่นภายในมหาวิหาร การตกแต่งลวดลายหรือภาพทำจากชิ้นกระเบื้องหรือเศษจากเครื่องปั้นดินเผาที่เรียกว่า “tesserae” หรือ กระจกสี หรือแก้วใสเคลือบด้วยโลหะข้างหลัง

## ประวัติ
งานโมเสก เป็นงานศิลปะที่นิยมทำกันมากในสมัยโบราณภายในที่อยู่อาศัย งานโมเสกที่เก่าที่สุดชิ้นหนึ่งเป็นงานจาก 400 ปีก่อนคริสต์ศตวรรษพบที่วังมาซิโดเนียที่เมืองเอเจีย งานอื่น ๆ ที่พบเป็นงานตกแต่งพื้นคฤหาสน์แบบกรีก, และงานตกแต่งที่อยู่อาศัยที่หรูหราของชาวโรมันตั้งแต่อังกฤษไปจนทั่วยุโรปและแอฟริกา ในกรุงโรมเอง จักรพรรดิเนโรทรงใช้โมเสกในการตกแต่งผนังและเพดานของ “Domus Aurea” ที่สร้างราว ค.ศ. 64

งานโมเสกที่คฤหาสน์โรมานาเดลคาซาเล (Villa Romana del Casale) ใกล้จัตุรัสอาร์เมอรินาที่ซิซิลีเป็นงานโมเสกของสมัยโรมันตอนปลายที่ใหญ่ที่สุดในโลกซึ่งปัจจุบันอยู่ในทำเนียบมรดกโลก ซึ่งอาจจะสร้างโดยจักรพรรดิมักซิมิอานุสเป็นส่วนใหญ่ราวต้นคริสต์ศตวรรษที่ 4 งานโมเสกที่ว่านี้ถูกกลบรักษาไว้ด้วยดินถล่มเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 12 เป็นเวลาร่วม 700 ปี งานทีสำคัญที่สุดคือ “ฉากละครสัตว์” ยาว 64 เมตรเป็นภาพเด็กผู้หญิงที่แต่งตัวเหมือนสมัยใหม่นุ่งบิกินี ชานหน้าบ้าน, ห้องที่อยู่อาศัย, และห้องอาบน้ำก็ตกแต่งด้วยโมเสกเป็นลวดลายและฉากจากตำนานเทพ งานสำคัญอีกชิ้นหนึ่งที่พบที่ซิซิลีเช่นกันคืองานที่พบที่บ้านสองหลังที่จัตุรัสวิตโตเรียที่ปาเลอร์โม ฉากสำคัญที่พบคือฉาก “ออร์เฟียส” (Orpheus), “อเล็กซานเดอร์นักล่าสัตว์” (Alexander the Great's Hunt), และ “สี่ฤดู”

## ดูเพิ่ม
* งานกระจกสี
* มหาวิหาร
* ศิลปะคริสต์ศาสนา

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วัสดุสำหรับงานศิลปะ
หมวดหมู่:ทัศนศิลป์
หมวดหมู่:ศิลปะคริสเตียน
หมวดหมู่:ศิลปะ
วงศ์ปลาดุกไฟฟ้า

**วงศ์ปลาดุกไฟฟ้า** () วงศ์ปลาหนังน้ำจืดจำพวกหนึ่ง พบเฉพาะในทวีปแอฟริกาตอนเหนือและตะวันออกบริเวณแม่น้ำไนล์   มีทั้งหมด 2 สกุล  พบทั้งหมด 25 ชนิด 

ใช้ชื่อวงศ์ว่า  Malapteruridae ซึ่งมาจากภาษากรีกคำว่า "Mala" หมายถึง "นุ่มนิ่ม", "pteron" หมายถึง "ครีบ" และ "oura" หมายถึง "หาง"

มีลำตัวมีรูปร่างกลมป้อม หัวหนา ตามีขนาดเล็ก มีครีบ 7 ครีบ แต่ไม่มีครีบหลัง  มีเพียงครีบไขมัน  ขนาดใหญ่ อยู่ด้านหลังใกล้โคนหาง ครีบอก  1 คู่ ไม่มีเงี่ยง ครีบท้อง 1 คู่มีขนาดเล็ก ครีบก้นอยู่ตรงข้ามกับครีบไขมัน หางมีขนาดใหญ่เป็นรูปพัด มีหนวด 3 คู่ รอบริมฝีปากมีหนังหนา มีอวัยวะสร้างไฟฟ้า 1 คู่โดยฝังอยู่ใต้ ผิวหนังที่หนาบริเวณลำตัวข้างละอันการปล่อยกระแสไฟฟ้าอยู่ภายใต้การควบคุมของระบบประสาท โดยปกติจะปล่อยกระแสไฟฟ้าเวลาหาอาหารหรือป้องกันตัวเท่านั้น ปลาที่มีขนาดใหญ่สามารถสร้างกระแสไฟฟ้าขนาด 1 แอมแปร์ และแรงคลื่นกว่า 100 โวลท์ได้ ซึ่งกระแสไฟฟ้าขนาดนี้ในน้ำสามารถ ทำอันตรายต่อศัตรู หรือแม้กระทั่งมนุษย์ได้ แต่แม้กระนั้นกระแสไฟฟ้าของปลาดุกไฟฟ้าเมื่อเทียบกับ ปลาไหลไฟฟ้า (*Electrophorus electricus*) ก็ยังจัดว่ามีกำลังอ่อนกว่ามาก เพราะปลาไหลไฟฟ้าขนาดใหญ่บางตัวสามารถสร้างไฟฟ้าที่มีแรงคลื่นสูงถึง 600 โวลท์ ซึ่ง เป็นอันตรายร้ายแรงต่อสัตว์ทุกชนิด
สีตัวของปลาดุกไฟฟฟ้า ด้านหลังเป็นสีน้ำตาลลอมเทา ส่วนด้านท้องมีสีจางกว่า ตามตัว มีปละสีดำกระจายทั่วตัวจะมากหรือน้อยไม่แน่นอน ตามครีบมีสีอ่อน โคนครีบหางมีสีดำจางพาดลงมา โดยเฉพาะในตัวที่มีขนาดเล็ก ปลาดุกไฟฟ้าเป็นปลาที่รู้จักของมนุษย์มาตั้งแต่สมัยอียิปต์โบราณไม่ต่ำกว่า 6,000 ปี ทั้งนี้โดยมีหลักฐานจากภาพแกะสลักบนแผ่นดินที่พบในปิรามิดของอียิปต์ นิยมใช้เนื้อบริโภคในท้องถิ่น

เป็นปลากินเนื้อ มักซุกซ่อนตัวอยู่นิ่ง ๆ ตามวัสดุใต้น้ำ เช่น โพรงไม้, สาหร่าย หาเหยื่อในเวลากลางคืนด้วยการสร้างกระแสไฟฟ้าเพื่อสลบเหยื่อ  การขยายพันธุ์เชื่อกันว่าเป็นปลาที่ฟักไข่ในปาก 

ปลาดุกไฟฟ้า ชนิดที่ใหญ่ที่สุดโตเต็มได้ราว 1.22 เมตร  คือ ชนิด ''Malapterurus microstoma'' ปัจจุบันนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งต้องเลี้ยงเดี่ยว ๆ เพียงตัวเดียวเนื่องจากเป็นปลาที่ก้าวร้าว ซ้ำยังสามารถปล่อยไฟฟ้าใส่ปลาชนิดอื่นได้อีก 

## ดูเพิ่ม
* ปลาไหลไฟฟ้า
* ปลาไฟฟ้า

## อ้างอิง

วงศ์ปลาดุกไฟฟ้า
หมวดหมู่:ตระกูลปลาหนัง
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาแอฟริกา
จิตรกรรมสีน้ำมัน

[right|thumb|180px|"[โมนาลิซา" โดยเลโอนาร์โด ดา วินชี ราว ค.ศ. 1503-1506]]
**จิตรกรรมสีน้ำมัน** หรือ **ภาพเขียนสีน้ำมัน** () คือการเขียนภาพโดยใช้สีฝุ่นที่ผสมกับน้ำมันแห้ง (drying oil) — โดยเฉพาะในตอนต้นของยุโรปสมัยใหม่, น้ำมันลินสีด (linseed oil) ตามปกติแล้วก็จะต้มน้ำมันเช่นลินสีดกับยางสนหรือยางสนหอม (frankincense) ส่วนผสมนี้เรียกว่า "น้ำมันเคลือบ" (varnish) ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้ภาพเขียนมีความหนาและเป็นเงา น้ำมันอื่นที่ใช้ก็มีน้ำมันเม็ดฝิ่น, น้ำมันวอลนัต, และน้ำมันดอกคำฝอย น้ำมันแต่ละอย่างก็มีคุณภาพต่าง ๆ กัน เช่นอาจจะทำให้สืเหลืองน้อยลง หรือใช้เวลาแห้งไม่เท่ากัน บางครั้งก็จะเห็นความแตกต่างจากเงาของภาพเขียนแล้วแต่ชนิดของน้ำมัน จิตรกรจะใช้น้ำมันหลายชนิดในภาพเขียนเดียวกันเพื่อให้ได้ลักษณะของภาพเขียนออกมาตามที่ต้องการ การแสดงออกของสีก็จะต่างกันตามแต่วัสดุที่ใช้เขียน

## ดูเพิ่ม
* ศิลปะคริสเตียน
* จิตรกรรมแผง
* บานพับภาพ
* ศิลปะกอทิก
* สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา

## สมุดภาพ


ไฟล์:La velada, por Rafael.jpg|"La velata" ราฟาเอล ค.ศ. 1516
ไฟล์:Peter Paul Rubens - De kruisoprichting.JPG|"การยกกางเขน" เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ ค.ศ. 1610-1611
ไฟล์:Rembrandt Harmenszoon van Rijn - Bust of an Old Man in a Fur Cap.JPG|"ภาพครึ่งตัวของชายแก่ใส่หมวก" (Bust of an old man with helmet) แร็มบรันต์ ค.ศ. 1630
ไฟล์:Diego Velázquez 048.jpg| *[[สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 10]]* โดยเดียโก เบลัซเกซ ราว ค.ศ. 1650
ไฟล์:Rembrandt Harmensz. van Rijn 130.jpg|"ภาพเหมือนตนเอง" แร็มบรันต์ ค.ศ. 1658
ไฟล์:Jan Vermeer van Delft 021.jpg|"Milkmaid" โดยโยฮันเนิส เฟอร์เมร์ ค.ศ. 1658-1660
ไฟล์:François Boucher 029.jpg|"วีนัสสรงน้ำ" (The Toilet of Venus) โดยฟร็องซัว บูเช ค.ศ. 1751
ไฟล์:Thomas Gainsborough - The Blue Boy (The Huntington Library, San Marino L. A.).jpg|"เด็กเสี้อสีน้ำเงิน" (The Blue Boy) โดยทอมัส เกนส์เบรอ  ค.ศ. 1770
ไฟล์:Francisco de Goya y Lucientes 023.jpg|"การประหารชีวิตผู้ป้องกันมาดริด" (The Third of May 1808: The Execution of the Defenders of Madrid) โดยฟรันซิสโก โกยา ค.ศ. 1814
ไฟล์:Pierre-Auguste Renoir, Le Moulin de la Galette.jpg|"Le Moulin de la Galette" โดยปีแยร์-โอกุสต์ เรอนัวร์ ค.ศ. 1876
ไฟล์:Portrait of Edouard and Marie-Loise Pailleron.jpg|"ภาพเหมือนเอดัวร์ และมารี-หลุยส์ ปาเยอรง" (Portrait of Édouard and Marie-Louise Pailleron) โดยจอห์น ซิงเกอร์ ซาร์เจนท์ (John Singer Sargent) ค.ศ. 1885-1886
ไฟล์:Portrait of Dr. Gachet.jpg|"ภาพเหมือนของด็อกเตอร์กาเชท์" (Portrait of Dr. Gachet) ฟินเซนต์ ฟัน โคค ค.ศ. 1890
ไฟล์:Monet_Water_Lilies_1916.jpg|"บัวน้ำ" โดยโกลด มอแน ค.ศ. 1916



สีน้ำมัน
หมวดหมู่:วิธีการเขียนงานจิตรกรรม
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
ชะนีเซียมัง

**ชะนีเซียมัง** หรือ **เซียมมัง** หรือ **ชะนีดำใหญ่** (มลายู: Siamang; ) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับวานรชนิดหนึ่ง เป็นสัตว์จำพวกชะนี ซึ่งเป็นชะนีชนิดที่ใหญ่ที่สุดในโลก จัดเป็นเพียงชนิดเดียวในสกุล *Symphalangus*

มีรูปร่างคล้ายชะนีทั่วไป แต่มีรูปร่างและลำตัวใหญ่กว่ามาก ขนาดโตเต็มที่มีความยาวลำตัวและหัว 75-90 เซนติเมตร น้ำหนักในเพศผู้ 10.9 กิโลกรัม ตัวเมีย 10.6 กิโลกรัม ขนมีสีดำทั้งตัวทั้งตัวผู้และตัวเมีย มีลักษณะเด่นคือ บริเวณลำคอมีถุงสีเทาปนชมพู โดยถุงดังกล่าวจะป่องออกขณะที่ส่งเสียงร้อง โดยชะนีเซียมังจัดเป็นชะนีที่ร้องได้ดังที่สุด

มีการกระจายพันธุ์ในเขตใต้สุดของไทย, มาเลเซียและเกาะสุมาตรา มี 2 ชนิดย่อย คือ *S. s. syndactylus* พบในมาเลเซีย และ *S. s. continentis* พบที่เกาะสุมาตรา อาศัยอยู่ในป่าดิบแล้งและป่าดิบชื้น

อาหารหลัก ได้แก่ ใบไม้, ผลไม้, ดอกไม้และสัตว์ที่มีขนาดเล็ก อาศัยอยู่รวมกันเป็นครอบครัวแบบผัวเดียวเมียเดียวที่มีลูกอาศัยอยู่ด้วยกัน โดยชะนีเซียมังแต่ละฝูงมีสมาชิกประมาณ 3-5 ตัว  แต่ตัวผู้จะเป็นฝ่ายเลี้ยงดูลูกด้วยตัวเอง ซึ่งแตกต่างไปจากชะนีชนิดอื่น ที่ตัวเมียจะเป็นฝ่ายดูแลลูก ในสถานที่เลี้ยงมีอายุขัยประมาณ 35 ปี

ชะนีเซียมัง ในสวนสัตว์ในประเทศไทยมีอยู่เพียงที่เดียวเท่านั้น คือ สวนสัตว์เปิดเขาเขียว จังหวัดชลบุรี เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 ได้มีลูกชะนีเซียมังเกิดขึ้นมาใหม่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
ดำใหญ่
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศมาเลเซีย
พระเจ้าอินจงแห่งโชซ็อน

**พระเจ้าอินจง** ( ค.ศ. 1515 - ค.ศ. 1545) เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 12 แห่งราชวงศ์โชซ็อน (ค.ศ. 1544 - ค.ศ. 1545) พระราชสมภพเมื่อค.ศ. 1515 เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าชุงจง (중종, 中宗) และพระนางชังกย็อง (장경왕후, 章敬王后) จากตระกูลยุนแห่งพาพยอง (파평윤씨, 坡平尹氏) ซึ่งสวรรคตในระหว่างมีพระประสูติการพระเจ้าอินจง พระเจ้าอินจงทรงได้รับสถาปนาเป็นพระรัชทายาท หรือ **วังเซจา** (王世子 왕세자) เมื่อ ค.ศ. 1520 ใน ค.ศ. 1534 พระนางมุนจ็อง (문정왕후, 文定王后) พระมเหสีองค์ใหม่จากตระกูลยุนเช่นกัน ได้ประสูติพระอนุชาของพระเจ้าอินจงคือเจ้าชายคย็องว็อน (경원대군, 慶原大君) ทำให้ตระกูลยุนแตกออกเป็นสองฝ่าย ได้แก่ ฝ่ายยุนใหญ่ (대윤, 大尹) นำโดยยุนนิม (윤임, 尹任) พระเชษฐาของพระนางชังกย็องและพระมาตุลาของรัชทายาทสนับสนุนรัชทายาทให้ได้เป็นกษัตริย์ และฝ่ายยุนเล็ก นำโดยยุนวอนฮย็อง (윤원형, 尹元衡) พระอนุชาของพระนางมุนจอง สนับสนุนเจ้าชายคย็องว็อน

พระเจ้าชุงจงสวรรคตในค.ศ. 1544 รัชทายาทจึงได้ขึ้นครองราชสมบัติต่อ ฝ่ายยุนใหญ่จึงก้าวขึ้นมามีอำนาจเหนือฝ่ายยุนเล็ก แต่พระเจ้าอินจงนั้นมีพระพลานามัยไม่ค่อยดีนัก อยู่ในราชสมบัติได้แปดเดือนก็สวรรคตในค.ศ. 1545 เจ้าชายคย็องว็อนพระอนุชาจึงได้ขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็นพระเจ้ามย็องจงแห่งโชซ็อน (명종, 明宗)

## พระนามเต็ม
**พระเจ้าอินจง  ยองจอง ฮอนมุน อึยมู จางซุก ฮุมฮโย แห่งเกาหลี**

## พระบรมวงศานุวงศ์
***พระราชบิดา**: พระเจ้าชุงจง (중종, 中宗)
***พระราชมารดา**: พระนางชังกย็อง ตระกูลยุน แห่งพาพยอง (장경왕후 윤씨)

**พระมเหสี**
*พระนางอินซ็อง ตระกูลปาร์ค แห่งนาจู (인성왕후 박씨)

**พระสนม**
*พระสนมซุกบิน จากตระกูลยุน แห่งพาพยอง
*พระสนมฮเยบิน จากตระกูลจอง แห่งคยองจู
*พระสนมควีอิน จากตระกูลจอง แห่งยอนอิล
*พระสนมยังเจ จากตระกูลยุน แห่งพาพยอง (ยังเจคือพระสนมขององค์รัชทายาท)

## พงศาวลี



อินจง
ชะนีดำ

**ชะนีดำ** () จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อันดับวานร มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Nomascus concolor* 

มีรูปร่างหน้าตาคล้ายชะนีมงกุฎ (*Hylobates pileatus*) และชะนีมือขาว (*H. lar*) ตัวผู้มีขนปกคลุมลำตัวสีดำสนิท  ยกเว้นบริเวณใบหน้า ที่มีขนสีขาวขึ้นแซมอยู่บริเวณรอบ ๆ ดวงตา จมูกและปาก ส่วนตัวเมียมีขนปกคลุมลำตัวสีครีม และมีสีดำอยู่กลางกระหม่อม

ชะนีดำมีความยาวลำตัวและหัว 46-60 เซนติเมตร น้ำหนัก 4.5-9 กิโลกรัม มีการกระจายพันธุ์อยู่ทางตอนใต้ของจีน ภาคเหนือของลาวและเวียดนาม

แต่การศึกษาชีววิทยาและนิเวศวิทยาของชะนีดำมีน้อยมาก อย่างไรก็ตามชะนีชนิดนี้มีความใกล้เคียงกับชะนีแก้มขาว (*N. leucogenys*)  สามารถอาศัยอยู่ได้ในป่าหลายประเภท เช่น ป่าดิบ, ป่าเบญจพรรณ หรือป่าที่อยู่ในระดับความสูงประมาณ 2,900 เมตรจากระดับน้ำทะเล  พบว่าชะนีดำอาศัยอยู่บนยอดไม้ที่มีความสูงมากกว่าชะนีชนิดอื่น ๆ  อาหารหลักคือ ยอดอ่อนของต้นไม้, ใบไม้, ผลไม้ หรือดอกไม้ แต่จะชอบกินไม้จำพวกไผ่มากที่สุด  

ออกหากินในเวลากลางวัน มีพฤติกรรมการรวมฝูงแบบผัวเดียวเมียเดียว โดยฝูงหนึ่งมีสมาชิกประมาณ 3-5 ตัว ตัวผู้เป็นผู้นำกลุ่มในการหาอาหารและดูแลฝูง จะลงมาบนพื้นดินบ้างเพื่อกินหน่อไม้ ลักษณะการร้องของชะนีดำมีความต่างระหว่างตัวผู้และตัวเมีย โดย ตัวผู้มีเสียงร้องที่ยาวกังวาลและแหลมกว่าตัวเมีย

ปัจจุบัน ประชากรชะนีดำในเวียดนาม สำรวจพบว่ามีแค่ 110 ตัวเท่านั้น
thumb|ชะนีที่อาจเป็นชะนีดำใน Disney animal kingdom

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศลาว
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศเวียดนาม
ดำ
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศจีน
ทองเบิ้ม ลูกมาตุลี

**ทองเบิ้ม ลูกมาตุลี** สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 28 (น็อค 21) เสมอ 2 แพ้ 12 

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ประเทศไทยรุ่นไลท์เวท
** ชิง 6 กุมภาพันธ์ 2532 ชนะน็อค สมอ ดอนเจดีย์ ยก 2
** สละแชมป์
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทเมื่อ 22 มกราคม  2533 แพ้น็อค อิวะโอะ โอโตโม (ญี่ปุ่น) ยก 9 ที่ ญี่ปุ่น

## อ้างอิง

* สถิติการชก 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นไลท์เวท
ธงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย

**ธงราชการของ[[สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย]]** มีลักษณะเป็นรูปสีเหลี่ยมผืนผ้าพื้นแดง (หมายถึงธงแดงรูปค้อนเคียวของสหภาพโซเวียต) มีแถบสีฟ้าที่ด้านติดคันธงยาวตลอดด้านกว้างของธง โดยแถบนี้กว้างหนึ่งในแปดส่วนของด้านยาวของธง 

## การออกแบบ
### แบบการสร้างธง
center|top|450px|แบบการสร้างธงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย

### โทนสี

## ประวัติ
ในสมัยที่พรรคบอลเชวิคจัดตั้งสหภาพโซเวียตขึ้นใน พ.ศ. 2460 เขตการปกครองรัสเซียได้ถูกจัดตั้งขึ้นเป็น**สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย** (ย่อในภาษาอังกฤษว่า Russian SFSR หรือ RSFSR) ธงชาติสำหรับใช้ภายใต้การปกครองในระบอบคอมมิวนิสต์จึงถูกคิดขึ้นเป็นครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2461 มีลักษณะเป็นธงแดง มีอักษรซีริลลิกย่อ "РСФСР" (ถอดเป็นอักษรโรมันคือ RSFSR) 

รูปแบบของธงนี้มีการดัดแปลงแก้ไขอยู่หลายครั้ง จนถึง พ.ศ. 2497 จึงได้มีการกำหนดแบบธงชาติซึ่งได้ใช้ตลอดมาจนถึงก่อนหน้าการล่มสลายของสหภาพโซเวียตใน พ.ศ. 2534 เพียงเล็กน้อย มีลักษณะตามรัฐธรรมนูญแห่งสหพันธ์ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ค.ศ. 1954 (พ.ศ. 2497) ดังนี้

เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2534 ธงสามสี ขาว-น้ำเงิน-แดง ซึ่งเป็นธงชาติรัสเซียเดิมก่อนสมัยสหภาพโซเวียต ได้มีการรับรองให้ใช้เป็นธงชาติควบคู่กับธงยุค พ.ศ. 2497 โดยสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหพันธ์ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ซึ่งได้ใช้มาจนถึงวันที่ 25 ธันวาคมปีเดียวกัน ธงสามสีจึงได้รับการยอมรับให้เป็นธงชาติรัสเซียเพียงธงเดียวอย่างเป็นทางการในที่สุด พร้อมกับการสิ้นสุดของสหภาพโซเวียดอย่างสมบูรณ์ในวันนั้น เมื่อมิคาอิล กอร์บาชอฟประกาศลาออกจากตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสหภาพโซเวียตอย่างเป็นทางการ

## พัฒนาการ
; ธงชาติ

 
Flag the Russian SFSR (1918).svg|ธงชาติ (โดยพฤตินัย)14 เมษายน - 17 มิถุนายน พ.ศ. 2461
Project flag of the RSFSR 1917-1918.png|(ธงทหาร)
Project flag of the RSFSR (1917-1918) second version.png|(ธงชาติ และ ธงราชการ)
Flag of the Russian Soviet Federative Socialist Republic (1918–1925).svg|ธงชาติ (โดยนิตินัย)
ไฟล์:Flag RSFSR var03.svg|ธงชาติ (อักษรซีริลลิกอย่างย่อ แบบกางเขน)
Flag of the Russian SFSR 1925-1937.svg|ค.ศ. 1925-1937
Flag of the Russian SFSR 1937-1954.svg|ค.ศ. 1937-1954


; ธงเรือ

 
|ธงนำร่อง ค.ศ. 1920-1923
Civil ensign of Russia (1920–1923).svg|ธงพลเรือน ธงเรือราษฎร์ ค.ศ. 1920-1923
Naval Ensign of RSFSR (1918-1920).svg|ธงนาวี ค.ศ. 1918-1920
Naval ensign of Russia (1920–1923).svg|ธงนาวี ค.ศ. 1920-1923
Ensign of the Soviet Russian Border Flotilla (1921-1924).png|ธงนาวีเรือยามฝั่ง พิทักษ์ชายแดน ค.ศ. 1921-1924


## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ธงชาติสหภาพโซเวียต
* ธงชาติรัสเซีย
* ธงในประเทศรัสเซีย

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ธงชาติในอดีต
หมวดหมู่:ธงในสหภาพโซเวียต
สปอนเซอร์ กระทิงแดง

**สปอนเซอร์ กระทิงแดง**หรือไอ้มา ลูกบ้านเหม้า ในการชกมวยไทย สถิติการชกเฉพาะมวยสากล 1 ครั้ง ชนะ 1 (น็อค 1) 

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ประเทศไทยรุ่นไลท์เวท
** ชิง 3 กรกฎาคม 2539 ชนะน็อค เมืองใหม่ ศิษย์โสภา ยก 3 
** สละแชมป์
## อ้างอิง
* สถิติการชก

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นไลท์เวท
พลศึกษา

[300px|thumb|right|อุปกรณ์พลศึกษาใน[รัฐโคโลราโด สหรัฐอเมริกา]]

**พลศึกษา** () เป็นวิชาในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาซึ่งมุ่งหมายให้เกิดการเรียนรู้เชิงทักษพิสัย (psychomotor learning)

ในสมัยหลังนี้ มีแนวโน้มว่า พลศึกษาพัฒนาเป็นกิจกรรมหลายรูปแบบมากขึ้น การสอนให้นักเรียนทำกิจกรรมทางพลศึกษาตั้งแต่อายุยังน้อยช่วยให้นักเรียนมีอุปนิสัยที่ดีต่อการทำกิจกรรมซึ่งจะมีผลสืบเนื่องต่อไปในวัยผู้ใหญ่ด้วย เช่น ครูบางคนสอนเทคนิคที่ช่วยลดความกดดัน เป็นต้นว่า โยคะ และการฝึกหายใจ ที่เป็นประโยชน์ไม่เพียงต่อกิจกรรมพลศึกษา การสอนให้นักเรียนเล่นกีฬาซึ่งมิใช่ของท้องถิ่นนั้นยังช่วยให้นักเรียนมีแรงจูงใจเข้าร่วมกิจกรรมอื่น ๆ มากขึ้น ทั้งยังช่วยนักเรียนเรียนรู้วัฒนธรรมต่าง ๆ ด้วย เช่น เมื่อสอนบทเรียนเกี่ยวกับกีฬาลาครอส (lacrosse) นักเรียนจะได้เรียนรู้วัฒนธรรมพื้นเมืองอเมริกันทางแคนาตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันออกซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดลาครอสด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การศึกษาแบ่งตามหัวเรื่อง
หมวดหมู่:การออกกำลังกาย
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์การกีฬา
วัดราษฎร์บูรณะ (แก้ความกำกวม)

**วัดราษฎร์บูรณะ** อาจหมายถึง
* วัดราษฎร์บูรณะ เขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร
* วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอพรานกระต่าย จังหวัดกำแพงเพชร
* วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท
* วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอเกษตรสมบูรณ์ จังหวัดชัยภูมิ
* วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย
* วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ
* วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอโคกโพธิ์ จังหวัดปัตตานี
* วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอโพธิ์ประทับช้าง จังหวัดพิจิตร
* วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์
* วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม
* วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอปทุมรัตต์ จังหวัดร้อยเอ็ด
* วัดราษฎร์บูรณะ (วัดบางปลา) อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ
* วัดราษฎร์บูรณะ อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
* วัดราษฎร์บูรณะ อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี

## ดูเพิ่ม
* ราษฎร์บูรณะ
* วัดราชบูรณะ

ราษฎร์บูรณะ
ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค

**ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค** () เป็นโครงสร้างข้อมูล ซึ่งใช้โครงสร้างต้นไม้ในการทำต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคต่างจากต้นไม้แบบทวิภาคตรงที่ส่วนของต้นไม้ด้านซ้ายของข้อมูลใดๆ จะน้อยกว่าข้อมูลนั้น และส่วนของต้นไม้ด้านขวาของข้อมูลใดๆ จะมากกว่าข้อมูลนั้นเสมอ ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคสร้างขึ้นมาเพื่อให้เติมลบ หรือหาได้ง่าย สำหรับข้อมูลที่เปรียบเทียบกันได้ 
ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคมักใช้ในการทำโครงสร้างข้อมูลชนิดอื่นๆต่อไป

## ลักษณะของต้นไม้ค้นหาทวิภาค
ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคจะต้องเป็นต้นไม้ทวิภาค กล่าวคือมีสองลูกต่อหนึ่งโนด และส่วนของต้นไม้ด้านซ้าย (left subtree) จะต้องน้อยกว่า ตัวข้อมูล และส่วนของต้นไม้ด้านขวา (right subtree) จะต้องมากกว่า ตัวข้อมูลเสมอ สำหรับข้อมูลที่ใช้ในต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคเราจะใช้ข้อมูลที่เปรียบเทียบกันได้ (Comparable) เช่นตัวเลข ซึ่งสามารถบอกได้ว่าสิ่งใดมากกว่าหรือน้อยกว่าอีกสิ่งหนึ่งได้

## จุดเด่นของต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค
จุดเด่นของต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคคือการเอาออก นำเข้า และการเรียงลำดับของข้อมูลอยู่ตลอดเวลา และการค้นหาแบบ
ทวิภาค (binary search) ทำให้ตัดออกได้เป็นส่วนๆ และใช้เวลาโดยเฉลี่ย O(log n)

## บริการที่มักจะมี
* หาจุดยอดที่เก็บสมาชิก e
* การเพิ่ม/ลบข้อมูล สมาชิก e
* การไล่ลำดับสมาชิก และการแวะผ่านต้นไม้
* การสำรวจสมาชิกพิเศษ เช่น สมาชิกที่เป็นใบ

## ความเร็วที่ใช้ในการทำงาน
ความเร็วในการทำงานส่วนมากยังเป็น O(log n) เนื่องจากมีการค้นหาเป็นการค้นหาแบบทวิภาค ซึ่งตัดสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ออกครึ่งหนึ่ง ทำให้ทำงานได้รวดเร็ว แต่บางกรณี ที่ต้นไม้ยาว (ยาวสุดคือต่อกันเป็นรายการโยง)
เช่นนี้อาจทำให้ต้นไม้ทำงานช้า ไม่สามารถการันตีประสิทธิภาพได้ นำไปสู่แนวคิดการทำต้นไม้เอวีแอลต่อไป

## ดูเพิ่ม
* ต้นไม้ (คณิตศาสตร์)
* โครงสร้างข้อมูล

หมวดหมู่:ต้นไม้แบบทวิภาค
ปลาอะโรวานาเงิน

**ปลาอะโรวาน่าเงิน** หรือ **ปลาตะพัดอเมริกาใต้สีเงิน** (; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Osteoglossum bicirrhosum* ในวงศ์ปลาตะพัด (Osteoglossidae) มีรูปร่างคล้ายปลาอะโรวาน่าดำ (*O. ferreirai*) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน โดยมีถิ่นกำเนิดในลุ่มน้ำอเมซอนในเฟรนช์เกียนา, บราซิลและเปรู มีลำตัวยาวลึกและแบนข้างมาก ลำตัวด้านท้ายจะเรียวเล็กกว่าส่วนหัวมากจนมองเห็นได้ชัด ส่วนท้องมีลักษณะแบนจนใต้ท้องเป็นสันคม ขณะที่ยังเล็กจะมีจุดสีน้ำเงินและล้อมรอบด้วยวงแหวนสีชมพูที่บริเวณหลังแผ่นเหงือก ตัวตัวโดยทั่วไปสีขาวออกเหลือบเงิน แต่ปลาในบางแหล่งน้ำเกล็ดอาจมีหลายเหลือบสี เช่น เหลือง, เขียว และฟ้า บริเวณครีบและหางโดยมากจะเป็นสีฟ้าหม่น หัวและปากมีขนาดใหญ่และกว้างมาก โดยเป็นปลาในวงศ์นี้ที่หัวและปากใหญ่ที่สุด มีหนวด 1 คู่ ซึ่งก็เป็นปลาที่มีหนวดยาวที่สุดด้วยเช่นกัน ขนาดโตเต็มที่ราว 1–1.5 เมตร จัดว่าเป็นปลาที่มีความยาวที่สุดในวงศ์นี้ด้วยเช่นกัน ซึ่งโดยมากแล้ว เมื่อปลาโตเต็มที่กรามล่างจะยื่นออกมาเลยกรามบน และลูกตาก็มักจะตกลงมามองข้างล่าง

ปลาอะโรวาน่าเงิน จัดเป็นปลาอะโรวาน่าที่โตเร็วที่สุด แพร่ขยายพันธุ์ง่ายที่สุด รวมทั้งอุปนิสัยในสถานที่เลี้ยงไม่ดุร้ายเมื่อเทียบกับปลาอะโรวาน่าชนิดอื่น ๆ จึงสามารถเลี้ยงรวมกับปลาชนิดอื่นหรือเลี้ยงรวมกันได้หลาย ๆ ตัว อีกทั้งการที่แพร่ขยายพันธุ์ง่าย ซึ่งทำให้เป็นปลาที่มีราคาถูก จึงเป็นที่นิยมสำหรับนักเลี้ยงปลา สำหรับในธรรมชาตินิยมบริโภคในพื้นถิ่น 

## ดูเพิ่ม
* ปลาตะพัดอเมริกาใต้สีดำ

## อ้างอิง
* หนังสือคู่มือเลี้ยงปลาอะโรวาน่า โดย สุรศักดิ์ วงศ์กิตติเวชสกุล (พ.ศ. 2540) ISBN 974-86869-5-7

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปและข้อมูลปลาตะพัดอเมริกาใต้สีเงิน

หมวดหมู่:สกุลปลาอะโรวาน่าอเมริกาใต้
ตะพัดอเมริกาใต้สีเงิน
ตะพัดอเมริกาใต้สีเงิน
ตะพัดอเมริกาใต้สีเงิน
ตะพัดอเมริกาใต้สีเงิน
ตำบลปากทะเล

**ตำบลปากทะเล** เป็นตำบลหนึ่งในจำนวนสิบตำบลที่ตั้งอยู่ในอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี ได้รับการยกฐานะจากสภาตำบลขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ตั้งอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอบ้านแหลม ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 12 กิโลเมตร

## ประวัติ
ตำบลปากทะเลตามความเป็นจริงไม่มีหลักฐานที่แน่ชัด เข้าใจว่าตั้งชื่อเรียกตามธรรมชาติของภูมิประเทศ เพราะพื้นที่ที่ประชากรมีการตั้งบ้านเรือนอยู่ส่วนใหญ่ตั้งตามชายฝั่งทะเลอ่าวไทย ประกอบกับประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวประมงใช้เรือเข้าออกทางปากอ่าว (ปากทะเล) บ้างก็ใช้กระดานในการถีบด้วยเท้าเพื่อใช้เป็นยานพาหนะสัญจรบนโคลนชายฝั่งทะเลในพื้นที่ บริเวญชายฝั่งสมัยก่อนจะมีสภาพเป็นป่าชายเลน จึงต้องสัญจรผ่านคลอง จึงเรียกตามสภาพทางธรรมชาติว่า "ปากทะเล" ตามที่จะเรียกกันในสมัยนั้น บ้างก็ว่าในสมัยก่อนที่ยังคงการสัญจรด้วยเรือกันอยู่นั้น บริเวณปากทะเลเป็นแหลมยื่นเข้าทะเล จึงเป็นจุดพักแวะของเรือ และยังเป็นเส้นทางการเข้ามาค้าขายกับตัวเมืองเพชร โดยจะผ่านคลองแหลมที่เป็นแนวแบ่งเขตตำบลปากทะเลกับตำบลบางแก้ว ผ่านคลองใหญ่ ที่แบ่งเขตตำบลบางจาน กับ ตำบลบางแก้ว ผ่านตำบลช่องสะแก ไปเข้าคลองเจ็กสี ผ่านวัดเกาะ เข้าสู่แม่น้ำเพชรบุรี ฉะนั้นปากทะเล อาจจะได้ชื่อของสัญลักษณ์ตามธรรมชาติที่เกิดขึ้นเอง

ในอดีตพื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของตำบลบางขุนไทร ภายหลังจึงได้แยกออกมาเพื่อเป็นตำบลปากทะเล

## อาณาเขต
* ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลบางขุนไทร อำเภอบ้านแหลม
* ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลบางแก้ว อำเภอบ้านแหลม (มีคลองแหลมและคลองใหญ่เป็นเส้นแบ่ง)
* ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ทะเลอ่าวไทยตอนใน (อ่าวกรุงเทพ หรือ อ่าวตัว ก)
* ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลบางขุนไทร อำเภอบ้านแหลม และบางส่วนของตำบลบางจาน อำเภอเมืองเพชรบุรี

## สภาพสังคมประชากร

## ดูเพิ่ม
* ฐานข้อมูลท้องถิ่นจังหวัดเพชรบุรี และ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
* องค์การบริหารส่วนตำบลปากทะเล 

## อ้างอิง

ปากทะเล
ปากทะเล
ปากทะเล
รักพิมพ์

***รักพิมพ์*** หรือ ***บริษัทรักพิมพ์ พับลิชชิ่ง จำกัด*** เป็นสำนักพิมพ์ไทย ที่ตีพิมพ์และจัดจำหน่ายหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น ในรูปแบบแปลเป็นฉบับภาษาไทยที่ถูกลิขสิทธิ์จากสำนักพิมพ์ญี่ปุ่นและเป็นสำนักพิมพ์แรกที่ใช้กระดาษถนอมสายตาพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูน

## ประวัติ
**สำนักพิมพ์รักพิมพ์** เปิดตัวด้วยหนังสือการ์ตูนไทยที่มีชื่อว่า Season Comic SUMMER 2007 วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2550 ก่อนที่จะมีผลงานลิขสิทธิ์ถูกต้องจากประเทศญี่ปุ่นเรื่องแรก คือ แก๊งอลวล ศึกอลเวง-NAOZARI DUNGEON-1 (บทจักรวรรดิ์แห่งรุ่งอรุณ) (ลิขสิทธิ์ของ JIVE ltd.) ตามมา ในวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 และผลงานนวนิยายแปลเรื่องแรกคือ School Days-เธอ ฉัน ในวันฟ้าคราม- (ลิขสิทธิ์ JIVE ltd.) ซึ่งเป็นเรื่องที่ทำให้สำนักพิมพ์เป็นที่รู้จักมากขึ้น

ในวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2551 สำนักพิมพ์ได้วางจำหน่ายนิตยสารการ์ตูนรายเดือน Comic 8-Alive นิตยสารการ์ตูนฉบับแรกของสำนักพิมพ์ ที่ได้รับลิขสิทธิ์ถูกต้องจากหนังสือ Monthly Comic Alive ในเครือ MEDIA FACTORY,INC. ประเทศญี่ปุ่น ในลงตีพิมพ์การ์ตูนจำนวน 8 เรื่อง ได้แก่ อสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท, อสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท-บทนอกตำนาน-การผจญภัยของทาบาสะ, โรงเรียนนักฆ่า, ภูตดาบสยบมาร, ปฏิบัติการ! เมี้ยวข้ามจักรวาล, อลวนมนต์ปุยปุย, ผู้พิทักษ์สลับขั้วและสะดุดรักคุณภูต โดยนิตยสารนั้นวางจำหน่ายทุกวันศุกร์แรกของเดือน จนกระทั่งวางจำหน่ายเล่มสุดท้ายในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2556

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ


หมวดหมู่:สำนักพิมพ์ไทย
ปลาอะโรวานาออสเตรเลียจุด

**ปลาอะโรวาน่าออสเตรเลียจุด** หรือ **ปลาตะพัดออสเตรเลียจุด** (; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง  ในวงศ์ปลาตะพัด (Osteoglossidae) มีรูปร่างใกล้เคียงปลาตะพัด (*S. formosus*) ที่พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มากที่สุด แต่มีเกล็ดขนาดเล็กกว่า ลักษณะลำตัวยาวเรียวกว่าปลาตะพัดชนิดอื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัด บริเวณสันหลังตรง ลำตัวบริเวณด้านหลังและด้านข้างลำตัวเป็นสีน้ำตาล หรือน้ำตาลอมเขียว หรือเหลืองอมเขียว บริเวณส่วนท้องสีจางกว่าลำตัว มีเกล็ดตามเส้นข้างตัว 35 เกล็ด มีจุดสีส้มอมแดงหรือชมพู สะท้อนแสงบนเกล็ดแต่ละเกล็ดจำนวน 1–2 จุด ยิ่งโดยเฉพาะในปลาที่โตเต็มที่จะเห็นได้ชัดเจน อันเป็นที่มาของชื่อ ครีบมีขนาดเล็กกว่าปลาตะพัด ครีบหลังและครีบก้นสีส้ม ขอบครีบทั้งสองมีแถบสีน้ำตาลดำ ครีบก้นยาวกว่าครีบหลังเล็กน้อยมีก้านครีบ 31 ก้าน ครีบหลังมีก้านครีบ 20 ก้าน หัวมีลักษณะกลมป้านและสั้นกว่าปลาตะพัด หนวดทั้งคู่ม้วนงอเข้าหาหัว ปลาในวัยเล็กไม่มีจุดสีแดงดังกล่าวและมีสีลำตัวออกเงินแวววาว

โตเต็มที่ประมาณ 90 เซนติเมตร พบในภาคตะวันออกและเหนือของประเทศออสเตรเลีย บริเวณรัฐควีนส์แลนด์และนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี นอกจากนี้ยังพบในประเทศอินโดนีเซียบริเวณอิเรียนจายาและเกาะนิวกินี ด้วย โดยชื่อวิทยาศาสตร์ *leichardti* ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ ลูดวิก ลิชฮาร์ท นักสำรวจธรรมชาติชาวปรัสเซีย ที่ค้นพบปลาชนิดนี้ โดยสถานที่ค้นพบครั้งแรก คือ แม่น้ำเบอดีกิน

ปัจจุบันมีสถานภาพเป็นปลาที่ขึ้นบัญชีหมายเลข 1 (Appendix I) ตามอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ (CITES) เป็นปลาที่พบได้ยากในธรรมชาติ แต่สามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว นิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงาม แต่ไม่ค่อยได้รับความนิยมนัก จึงจัดเป็นปลาหายากในแวดวงปลาตู้ ทำให้มีราคาซื้อขายค่อนข้างสูง ซึ่งปลาตะพัดชนิดนี้มีนิสัยขี้ตกใจมากที่สุดในบรรดาปลาตะพัดทั้งหมด

มีชื่อเรียกในภาษาพื้นถิ่นว่า **บารามุนดี** (Barramundi) หรือ **ซาราโตก้า** (Saratoga)

## ดูเพิ่ม
* ปลาอะโรวาน่าออสเตรเลีย

## อ้างอิง

* 
* 
* 
* หนังสือคู่มือเลี้ยงปลาอะโรวาน่า โดย สุรศักดิ์ วงศ์กิตติเวชสกุล (พ.ศ. 2540) ISBN 974-86869-5-7

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ข้อมูลปลาตะพัดออสเตรเลียจุด

หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:สกุลปลาตะพัด
ตะพัดออสเตรเลียจุด
ตะพัดออสเตรเลียจุด
รัสเซียทูเดย์

**อาร์ที** (; อดีตมีชื่อว่า **รัสเซีย ทูเดย์** () หรือ **รอสซียา เซกอดนียา** ()) เป็นเครือข่ายโทรทัศน์ข่าวต่างประเทศของรัสเซียที่ควบคุมโดยรัฐ ซึ่งได้รับทุนจากรัฐบาลรัสเซีย โดยให้บริการโทรทัศน์จ่ายค่ารับชมและช่องฟรีทูแอร์แก่ผู้ชมนอกประเทศรัสเซีย และให้บริการเนื้อหาอินเทอร์เน็ตในภาษารัสเซีย อังกฤษ สเปน ฝรั่งเศส เยอรมัน และอาหรับ

อาร์ทีเป็นแบรนด์ของ TV-Novosti องค์กรอิสระไม่แสวงหาผลกำไรที่ก่อตั้งโดยรีอะโนวัสติ สำนักข่าวของรัฐรัสเซีย ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2005 ในช่วงวิกฤติเศรษฐกิจในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 รัฐบาลรัสเซียที่นำโดยนายกรัฐมนตรี วลาดีมีร์ ปูติน รวม ANO "TV-Novosti" เข้ากีบรายการองค์กรหลักที่มีความสำคัญเชิงกลยุทธ์ต่อรัสเซีย อาร์ทีเป็นบริษัทแม่ของ Ruptly ซึ่งถือครองช่องวิดีโอ Redfish และบริษัทสื่อดิจิทัล Maffick

อาร์ทีได้รับการกล่าวถึงเป็นประจำว่าเป็นช่องทางโฆษณาชวนเชื่อหลักของรัฐบาลรัสเซียและนโยบายการต่างประเทศ นักวิชาการ, ผู้ตรวจสอบข้อเท็จจริง และผู้ประกาศข่าว (รวมผู้ประกาศของของอาร์ทีทั้งในอดีตและปัจจุบัน) ระบุถึงอาร์ทีเป็นผู้จัดส่งข้อมูลบิดเบือน และทฤษฎีสมคบคิด

อาร์ทีถูกแบนในประเทศยูเครนใน ค.ศ. 2014 หลังการผนวกไครเมียโดยรัสเซีย ลัตเวียและลิทัวเนียดำเนินการแบนด้วยเหตุผลคล้ายกันใน ค.ศ. 2020 ประเทศเยอรมนีแบนRT DE ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 หลังการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย ค.ศ. 2022 โปแลนด์และภายหลังทั้งสหภาพยุโรปกับแคนาดาประกาศแบนช่องอาร์ทีอย่างเป็นทางการ ในขณะที่ผู้ให้บริการอิสระมากกว่า 10 ประเทศหยุดถ่ายทอดสดช่องนี้ เว็บไซต์สื่อสังคมพากันบล็อกลิงก์เชื่อมโยงไปยังเว็บไซต์ของอาร์ทีและจำกัดการเข้าถึงเนื้อหาของอาร์ที ไมโครซอฟท์ถอดอาร์ทีออกจากแอปสโตร์ของตนและลดระดับผลการค้นหาใน Bing ส่วนแอปเปิลถอดแอปอาร์ทีออกจากทุกประเทศ ยกเว้นประเทศรัสเซีย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  

หมวดหมู่:ทรูวิชั่นส์
หมวดหมู่:ผู้ผลิตรายการข่าว
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:บริษัทของรัสเซีย
หมวดหมู่:สำนักข่าว
หมวดหมู่:ช่องโทรทัศน์อินเทอร์เน็ต
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:ผู้กระจายเสียงและแพร่ภาพระหว่างประเทศ
แกนิมีด (ดาวบริวาร)

**แกนิมีด** () เป็นดาวบริวารดวงหนึ่งของดาวพฤหัสบดี และเป็นดาวบริวารที่ใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะ มีสนามแม่เหล็กสูง พื้นผิวหลายลักษณะแสดงถึงการเปลี่ยนแปลงทางธรณีที่ชั้นผิวเปลือกอย่างซับซ้อนยาวนาน มีลักษณะสำคัญ 2 แบบ คือ พื้นที่เก่าแก่เป็นบริเวณมืดคล้ำเต็มไปด้วยหลุมอุกกาบาต ขรุขระ เป็นแอ่งลึก กับพื้นที่ใหม่เป็นบริเวณที่ราบเรียบ สว่างกว่า มีน้ำแข็งติดกับดินหิน บางพื้นที่เป็นรอยแยกยาวเหยียด

แกนิมีดเป็นหนึ่งในดวงจันทร์ของกาลิเลโอที่ค้นพบโดยกาลิเลโอ กาลิเลอี เมื่อ 7 มกราคม ค.ศ. 1610 ตั้งชื่อตามเทพแกนิมีดในตำนานเทพเจ้ากรีก ผู้เป็นที่รักของเทพซูส

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Ganymede page at NASA's Solar System Exploration site
* Ganymede page at *The Nine Planets*
* Ganymede page at *Views of the Solar System*
* Ganymede Crater Database from the Lunar and Planetary Institute
* Images of Ganymede at JPL's Planetary Photojournal
* Movie of Ganymede's rotation from the National Oceanic and Atmospheric Administration
* Ganymede map from ''Scientific American'' article
* Ganymede map with feature names from Planetary Photojournal
* Ganymede nomenclature and Ganymede map with feature names from the USGS planetary nomenclature page
* Paul Schenk's 3D images and flyover videos of Ganymede and other outer solar system satellites
* Ganymede Orbiter Concept 
* Global Geologic Map of Ganymede (USGS)
* Google Ganymede 3D, interactive map of the moon
* Video (animation; 4:00): Flyby of Ganymede and Jupiter (NASA; July 15, 2021).

หมวดหมู่:ดาวบริวารของดาวพฤหัสบดี
หมวดหมู่:วัตถุทางดาราศาสตร์ที่ค้นพบในปี พ.ศ. 2153
นักบุญอักแนส

**นักบุญอักแนส** () หรือ**อักแนสแห่งโรม** เป็นคริสต์ศาสนิกชนสตรีชาวโรมันและมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เกิดเมื่อราว ค.ศ. 291 และเสียชีวิตเมื่อราว ค.ศ. 304  

ตามตำนานนักบุญอักแนสเป็นบุตรสาวของขุนนางชาวโรมันเกิดราวปี ค.ศ. 291ในครอบครัวที่นับถือคริสต์ศาสนาและพลีชีพให้กับศาสนาเมื่ออายุได้ 12 ปีในสมัยของจักรพรรดิไดโอคลีเชียนแห่งจักรวรรดิโรมันตะวันออกเมื่อวันที่ 21 มกราคม  ค.ศ. 304

ตามเรื่องที่เล่ากันกล่าวว่าพรีเฟกต์เซมโปรนิอุสประสงค์จะให้ลูกชายแต่งงานกับอักแนสแต่เธอปฏิเสธ  เขาจึงสั่งให้เอาตัวอักแนสไปฆ่า แต่ตามกฎหมายโรมันห้ามการฆ่าหญิงพรหมจารี  เซมโปรนิอุสจึงให้ลากร่างที่เปลือยเปล่าของอักแนสไปตามถนนไปยังซ่องโสเภณี  ขณะที่ลากไปอักแนสก็อธิษฐาน ผมของอักแนสก็ยาวออกมาจนปกคลุมร่างกาย ผู้ที่พยายามข่มขืนอักแนสก็มีอันเป็นไปโดยตาบอด เมื่อเซ็มโพรเนียสพยายามเผาอักแนสบนกองไฟ ก็จุดกองไฟไม่ติด เจ้าหน้าที่จึงดึงดาบออกมาตัดหัวอักแนส หรือบางเรื่องก็ว่าแทงคอหอย และว่ากันว่าเลือดของอักแนสไหลนองให้คริสต์ศาสนิกชนซับกันด้วยผ้า

สองสามวันหลังจากอักแนสเสียชีวิตก็มีคนเห็นเด็กผู้หญิงเอ็มเมอเร็นทิอานามานั่งอธิษฐานอยู่หน้าที่เก็บศพ เอ็มเมอเร็นทิอานามาอ้างว่าเป็นลูกของแม่นมของอักแนส และถูกขว้างด้วยก้อนหินจนตายหลังจากที่ไปด่าและกล่าวหาผู้นอกศาสนาว่าฆ่าอักแนส และไล่ก็ไม่ยอมไปจากที่เก็บศพ ต่อมาเอ็มเมอเร็นทิอานามาก็ได้รับการประกาศเป็นนักบุญ

เรลิกของนักบุญอักแนสอยู่ที่โบสถ์ซันตาอักเนเซฟูโอรีเลมูรา (Sant'Agnese fuori le mura) ที่โรมที่สร้างบนสุสานใต้ดินhttp://commons.wikimedia.org/wiki/Image:Catacombs_S._Sebastiano_Rome3.jpg (catacomb) ของอักแนส กะโหลกอยู่ที่คูหาสวดมนต์ภาพในโบสถ์ซันตาอักเนเซอินอาโกเน (Sant'Agnese in Agone) ที่โรมเช่นกัน

## นักบุญอักแนสในวัฒนธรรมร่วมสมัย
ในวันฉลองนักบุญอักแนส ก็จะเอาลูกแกะสองตัวจากอารามเตรฟอนตาเนของคณะแทรปปิสต์ที่กรุงโรมไปให้พระสันตะปาปาเจิม  พอถึงวันพฤหัสบดีศักดิ์สิทธิ์ก็จะโกนขนแกะแล้วเอามาถักเป็นผ้าพาดปัลลีอุม(Pallium)http://commons.wikimedia.org/wiki/Image:Pallium.jpg ที่พระสันตะปาปาจะมอบให้อาร์ชบิชอปที่เพิ่งได้รับการแต่งตั้งใหม่เพื่อแสดงว่าความสัมพันธ์ทางการปกครองระหว่างอาร์ชบิชอปใหม่กับพระสันตะปาปา  

นักบุญอักแนสเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์เด็กผู้หญิง ตามประเพณีท้องถิ่นก็จะเรียกเด็กสาว ๆ มาทำพิธีตอนค่ำก่อนวันฉลองเพื่อจะได้หาสามีได้ในอนาคต  ความเชื่อเช่นนี้ทำให้นิยมกันมากขึ้นโดยโคลงของจอห์น คีทส์ (John Keats) ชื่อ “คืนก่อนวันนักบุญอักแนส” (The Eve of Saint Agnes)

ในศิลปะนักบุญอักแนสจะเป็นผู้หญิงผมทองใส่เสื้อคลุมถือใบปาล์มและมีลูกแกะหมอบอยูที่เท้าหรือในวงแขน ในนวนิยายฟาบิโอลา หรือวัดรังผึ้ง เขียนโดยพระคาร์ดินัล นิโคลัส ไวส์แมน ในปี ค.ศ. 1854 อักแนสเป็นลูกพี่ลูกน้องผู้ที่นางเอกฟาบิโอนาไว้วางใจ

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* มรณสักขีในศาสนาคริสต์

หมวดหมู่:นักบุญชาวโรมัน
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 3
หมวดหมู่:นักบุญในตำนานทอง
หมวดหมู่:มรณสักขีในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:การข่มขืนกระทำชำเรา
Mass

**Mass** หรือ **mass** เป็นคำในภาษาอังกฤษหมายถึง
* **[[มวล]]** ในทางฟิสิกส์
* **มวลชน** โดยทั่วไปหมายถึง ประชาชนกลุ่มใหญ่
* **[[ศีลมหาสนิท]]** ในคริสต์ศาสนา
* **[[Mass (นามสกุล)|Mass]]** นามสกุลบุคคล
* **[[Mass (นวนิยาย)|Mass]]** นวนิยายซึ่งเขียนใน ค.ศ. 1973 โดยนักเขียนชาวฟิลิปปินส์
* **[[Mass (ภาพยนตร์)|Mass]]** ภาพยนตร์ภาษาเตลูกูที่ออกฉายใน ค.ศ. 2004
ศิลปะตามหลักวิชา

[thumb|350px|“กำเนิดวีนัส” (Birth of Venus) โดย [อาแล็กซ็องดร์ กาบาแนล (Alexandre Cabanel) ค.ศ. 1863]]
**ศิลปะสถาบัน** () คือลักษณะของจิตรกรรมและประติมากรรมที่สร้างขึ้นภายใต้อิทธิพลของสถาบันหรือมหาวิทยาลัยศิลปะในยุโรป ศิลปะสถาบันโดยเฉพาะจะเป็นศิลปินที่ได้รับอิทธิพลจากสถาบันวิจิตรศิลป์แห่งฝรั่งเศส (Académie des beaux-arts) ซึ่งใช้แนวศิลปะฟื้นฟูคลาสสิกและศิลปะจินตนิยม (Romanticism) เป็นหลัก โดยเป็นศิลปะที่สร้างจากคุณลักษณะที่ดึงมาจากทั้งสองทฤษฏี ซึ่งจะเห็นได้จากงานของ วิลเลียม อดอล์ฟ โบกูโร (William-Adolphe Bouguereau), ซูซอร์ โคท (Suzor-Coté), ทอมัส โคโทร์ (Thomas Couture) และ อันส์ มาร์คาร์ท (Hans Makart) ในกรณีนี้จึงเรียกศิลปะนี้ว่า “ศิลปะสถาบัน” หรือ “L'art pompier” และ “คตินิยมสรรผสาน” (eclecticism) ซึ่งบางครั้งก็จะพยายามดึงลักษณะเด่น ๆ มาจากศิลปกรรมในประวัติศาสตร์มาวิวัฒนาการเข้าด้วย

นอกจากนั้นศิลปะที่ได้รับอิทธิพลจากสถาบันหรือมหาวิทยาลัยศิลปะก็เรียกกันว่า “ศิลปะสถาบัน” เช่นกัน หรือ ศิลปะใหม่ ๆ ที่สถาบันยอมรับก็อาจจะใช้คำว่า “ศิลปะสถาบัน” เป็นการเรียกก็ได้

## ดูเพิ่ม
* ศิลปะตะวันตก
* จิตรกรรม
* ประติมากรรม

## สมุดภาพ


ภาพ:William-Adolphe Bouguereau (1825-1905) - The Bunch Of Grapes (1868).jpg|“พวงองุ่น” (The Bunch Of Grapes) ค.ศ. 1868 โดย วิลเลียม อดอล์ฟ โบกูโร
ภาพ:William-Adolphe Bouguereau (1825-1905) - Temptation (1880).png|“ยั่ว” (Temptation) ค.ศ. 1880 โดย วิลเลียม อดอล์ฟ โบกูโร
ภาพ:Thomas Couture 003.jpg|“ความฟุ้งเฟ้อของชาวโรมัน” (Les Romains de la décadence) ค.ศ. 1847 โดย ทอมัส โคโทร์
ภาพ:Makart Fuenf Sinne.jpg|“สัมผัสทั้งห้า” (The Five Senses) โดย อันส์ มาร์คาร์ท
ภาพ:Ary Scheffer Greek Women Imploring at the Virgin of Assistance.jpg|“ผู้หญิงกรีกขอให้พระแม่มารีช่วย” (Greek Women Imploring at the Virgin of Assistance) ค.ศ. 1826 โดย อารี เชฟเฟอร์ (Ary Scheffer)



หมวดหมู่:จิตรกรรม
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรม
หมวดหมู่:ศิลปะตะวันตก
*
การประสูติของพระเยซู

thumb|upright=1.5|''Adoration of the Shepherds'' โดยจิตรกรชาวดัตช์ Matthias Stomer, ค.ศ. 1632

**การประสูติของพระเยซู** () หรือ**พระคริสตสมภพ** ถูกกล่าวถึงในพระวรสารนักบุญมัทธิวและพระวรสารนักบุญลูกาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ ส่วนพระวรสารนักบุญมาระโกและพระวรสารนักบุญยอห์นมิได้กล่าวถึงการประสูติของพระเยซูไว้ แหล่งข้อมูลอื่นเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ก็มีแต่มิได้รวมอยู่ในสารบบคัมภีร์ไบเบิล

คำบรรยายของพระวรสารนักบุญมัทธิวและพระวรสารนักบุญลูกากล่าวว่าพระเยซูชาวนาซาเร็ธเป็นบุตรของนางมารีย์ ขณะมีตั้งครรภ์ได้หมั้นอยู่กับโยเซฟจากตระกูลเดวิด เรื่องนี้คริสตชนเชื่อว่าพระเยซูประสูติจากหญิงพรหมจารีเพราะเป็นการกำเนิดโดยอำนาจของพระวิญญาณบริสุทธิ์โดยมารดามิได้ร่วมประเวณีกับโยเซฟเลย คริสตชนจึงถือว่าโยเซฟเป็นเพียงบิดาบุญธรรม ทูตสวรรค์ได้ประกาศการประสูติพระเยซูต่อคนเลี้ยงแกะ โหราจารย์สามคนก็ทราบเพราะได้เห็นดวงดาว พระวรสารกล่าวว่าการกำเนิดของพระเยซูเป็นไปตามคำพยากรณ์ของเหล่าผู้เผยพระวจนะชาวอิสราเอล

การระลึกถึง การแสดง หรือการสร้างสัญลักษณ์เกี่ยวกับการกำเนิดของพระเยซูถือเป็นหัวใจของการฉลองเทศกาลคริสต์มาส เพื่อแสดงความเชื่อว่าพระเยซูชาวนาซาเร็ธเป็น “พระคริสต์” หรือ “พระเมสสิยาห์” ตามที่ทำนายไว้คัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิม ในบางคริสตจักร เช่น โรมันคาทอลิก ถือว่าจุดยอดของการฉลองอยู่ที่พิธีมิสซาเที่ยงคืน หรือเช้าวันคริสต์มาสซึ่งจะเป็นวันที่ 25 ธันวาคมเสมอ ทางอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์จะอดอาหารก่อนวันคริสต์มาส 40 วัน และวันอาทิตย์สี่วันก่อนคริสต์มาสคริสต์ศาสนิกชนทั้งนิกายโรมันคาทอลิกและแองกลิคันก็จะฉลองเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระเยซู เพื่อเป็นการเตรียมตัวทางใจเพื่อความพร้อมที่จะฉลองวันประสูติของพระเยซู

## อ้างอิง
thumb|left|150px|“การประสูติ” โดยเปตรุส คริสตุส (Petrus Christus) ราว ค.ศ. 1445

## ดูเพิ่ม
* คริสต์มาส
* การประสูติของพระเยซู (ศิลปะ)

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ตำนานการประสูติของพระเยซู (Jewish Encyclopedia)


หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญมัทธิว
หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญลูกา
เอดิต ปียัฟ

**เอดิต ปียัฟ** (; 19 ธันวาคม ค.ศ. 1915 — 10 ตุลาคม ค.ศ. 1963) มีชื่อจริงว่า **เอดิต โจวานา กาซียง** () นักร้องชาวฝรั่งเศส เชื้อสายอิตาลี-แอลจีเรีย ที่มีชื่อเสียงที่สุดในฝรั่งเศส  ช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง จนถึงวันเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1963 ขณะมีอายุเพียง 47 ปี ด้วยโรคมะเร็งตับ

ผลงานเพลงที่เอดิต ปียัฟ ร้องไว้ และมีชื่อเสียงได้แก่ 
* *La Vie en rose* (1946)
* *C’est merveilleux* (1946)
* *Hymne à l'amour* (1949)
* *Padam… Padam…* (1951)
* *Milord* (1959)
* *Non, je ne regrette rien* (1960)

แผ่นเสียงเพลง La Vie en rose ของเอดิต ปียัฟ ขายได้มากกว่า 3 ล้านชุด 

ในปี ค.ศ. 2007 ภาพยนตร์ฝรั่งเศสที่สร้างจากชีวประวัติของเอดิต ปียัฟ ชื่อเรื่อง *[[La Môme]]* (ใช้ชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า * La Vie En Rose*)  กำกับโดย โอลิเวียร์ ดาฮาน นำแสดงโดย มารียง กอตียาร์ * (Marion Cotillard) * ได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยออดเยี่ยม ทั้งรางวัลซีซาร์, รางวัลลูกโลกทองคำ, รางวัลบาฟต้า และรางวัลออสการ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Édith Piaf photos
* Édith Piaf songs
* Piaf site 
* A photographic history of Édith Piaf
* Tu Es Partout (English translation) 
* ''Pure Piaf'', A musical showcasing Edith Piaf's music and life, written by Alex Ryer in 2006 
* Les conquêtes de Piaf 
* Édith Piaf Museum, Paris 
* Song Lyrics
* La Vie En Rose - Official Movie Site 
* "The Guardian" critique of the movie "La Vie En Rose"
* Edith Piaf - Une chanson à trois temps on You tube 
* 

หมวดหมู่:นักร้องฝรั่งเศส
อเอดิต
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
หมวดหมู่:ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายอิตาลี
หมวดหมู่:ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายแอลจีเรีย
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งตับ
รันอะเวย์/มายเกิร์ลเฟรนด์

"**รันอะเวย์/มายเกิร์ลเฟรนด์**" () เป็นซิงเกิลที่ 18 ของ ทงบังชินกี ออกจำหน่ายในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่สองที่เอาช่วงทำนองหนึ่งในเพลง "TRICK" ในอัลบั้ม *[[T (TVXQ album)|T]]* มาเรียบเรียงใหม่
## รายชื่อเพลง
# Runaway
# My Girlfriend (YUCHUN from 東方神起)
# Runaway -Less Vocal‐
# My Girlfriend ‐Less Vocal‐ (YUCHUN from 東方神起)

## ชาร์ต
### ออริกอนชาร์ต

### Korea Top 20 Foreign Albums & Singles

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
# http://toho-jp.net/index.html/ 

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:ทงบังชินกี
ทูฮาตส์/ไวลด์โซล

**ทูฮาตส์/ไวลด์โซล** () เป็นซิงเกิลที่ 17 ของ ทงบังชินกี วางจำหน่ายในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2008 ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลแรกที่เอาช่วงทำนองหนึ่งในเพลง "TRICK" ในอัลบั้ม *[[T (TVXQ album)|T]]* มาเรียบเรียงใหม่

## รายชื่อแทร็ค
### CD
# Two hearts
# WILD SOUL (CHANGMIN from 東方神起)
# Two hearts -Less Vocal‐
# WILD SOUL ‐Less Vocal‐(CHANGMIN from 東方神起)

## ชาร์ต
### ชาร์ตโอริกอน (ญี่ปุ่น)

### Korea Top 20 Foreign Albums & Singles

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* toho-jp.net 

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:ทงบังชินกี
วันชัย รุ่งภูวภัทร

**วันชัย รุ่งภูวภัทร** เป็นนักธุรกิจเจ้าของบริษัท ศรีไทย ฟู้ด เซอร์วิส จำกัด นายวันชัยสร้างธุรกิจผลิตน้ำตาลซองรายแรกของประเทศไทยได้ด้วยตนเอง  และในปัจจุบันได้ประสบความสำเร็จในภาคอุตสาหกรรมการผลิตซอสบรรจุซอง และธุรกิจอื่น รวมถึง ประสบความสำเร็จในธุรกิจแอมเวย์ โดยในปี พ.ศ. 2547 นายวันชัยได้ทำการ take over องค์กรที่ใหญ่ที่สุดองค์กรหนึ่งของแอมเวย์ประเทศไทยจาก  Mr. Sonny Ho  นักธุรกิจชาวมาเลเซีย ทำให้ในปัจจุบันนายวันชัยมียอดธุรกิจแอมเวย์ในองค์กรในราว 2,800 ล้านบาท/ปี 

## ชีวิตวัยเด็ก

นายวันชัย เกิดเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2501 บิดานายวันชัยเสียชีวิตตั้งแต่นายวันชัยยังเด็ก มารดาของนายวันชัยเปิดร้านขายของชำที่ตลาดนกกระจอก  นายวันชัยได้เข้ารับการศึกษาในระดับป.1- ป.4 ที่โรงเรียนไกรวิทย์อนุสรณ์ จากนั้นเรียนต่อระดับ ป.5 - ป.7 ที่โรงเรียนสามัญบางกอกใหญ่และจบการศึกษาเพียงระดับ มศ.5 จากโรงเรียนวัดนวลนรดิสเนื่องจากที่บ้านมีฐานะยากจนจึงต้องหยุดเรียนออกมาช่วยแม่หาเลี้ยงครอบครัวโดยทำงานตั้งแต่ เป็นเด็กในอู่ซ่อมรถ, เซลส์แมน, พนักงานส่งเอกสาร, คนส่งหนังสือพิมพ์

## ช่วงเริ่มเข้าสู่ธุรกิจน้ำตาลซอง

หลังจากเปลี่ยนงานมาหลายบริษัท เสรีวัฒน์และบุตร จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทขายส่งแป้งทำขนมปังและสินค้าอีกสารพัด ซึ่งนายวันชัยได้รับมอบหมายให้เป็นเซลส์เมนขายสินค้าให้กับโรงแรมระดับห้าดาวทั่วกรุงเทพ ในระหว่างที่ทำงานอยู่ที่ เสรีวัฒน์และบุตร นายวันชัยได้มีโอกาสพบกับคู่ชีวิต คือ คุณดารณี จิตตั้งวัฒนา  และในวันหนึ่งขณะที่นายวันชัยกำลังทำงานในหน้าที่เซลส์เมนอยู่นั้นก็ได้ถูกตั้วคำถามจากผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อของโรงแรมชื่อดังโรงแรมหนึ่งว่า โรงแรมกำลังหาซื้อน้ำตาลซองเล็กๆ ที่ใช้ชงกับกาแฟอยู่ หลังจากนั้นนายวันชัยจึงได้นำเรื่องนี้ไปปรึกษากับพี่ชายของคุณดารณี ซึ่งมีนามว่า คุณบุญสม จิตตั้งวัฒนา คุณบุญสมจึงยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือโดย การขอเข้ามาเป็นหุ้นส่วนด้วย ทำให้คุณวันชัยมีทุนในการสั่งซื้อเครื่องจักรมาบรรจุน้ำตาลซอง และได้ตัดสินใจลาออกจากงานบริษัท กลายเป็นเถ้าแก่บริษัท ศรีไทยอย่างเต็มตัว 

## ขยายสู่ธุรกิจซอสซอง

หลังจากทำน้ำตาลซองมาได้ระยะหนึ่ง หลายปีต่อมาตลาดฟาสฟู้ดเริ่มเข้ามาบุกตลาดในประเทศไทย รายแรกที่เริ่มเข้ามาคือ “Diary Queen”  นายวันชัยจึงได้เริ่มผลิตซอสซองโดยและจำหน่ายให้กับที่นี่ ซึ่งในขณะนั้นในประเทศไทยแทบจะไม่มีบริษัทไหนที่สามารถผลิตซอสซองออกมาจำหน่ายได้ทำให้มีคู่แข่งทางการตลาดน้อยมาก  หลายปีต่อมาเมื่อตลาดฟาสฟู้ดในประเทศไทยโตขึ้นอย่างรวดเร็วและมีฟาสฟู้ด รายใหม่ที่ต้องการใช้ซอสซองในการทำธุรกิจเช่น Macdonald, KFC, Burger King, Pizza Hut เป็นต้น ธุรกิจศรีไทย ฟูดส์ เซอร์วิส ของนายวันชัยก็ได้ขยายขึ้นตามอย่างรวดเร็วจนประสบความสำเร็จมีชื่อเสียงในวงการธุรกิจ Co-Packing ของประเทศไทย

## เข้าสู่ธุรกิจแอมเวย์

หลังจากประสบความสำเร็จในธุรกิจ Co-Packing แล้ว นายวันชัยก็ยังประสบความสำเร็จในธุรกิจแอมเวย์ ในระดับเพชรคู่สองผู้สถาปนา และได้เขียนหนังสือหนึ่งเล่มเกี่ยวกับประวัติการสู้ชีวิตของตนและธุรกิจAmway ชื่อ “ธุรกิจพันล้านที่คนเมิน” ซึ่งหนังสือเล่มนี้ได้ทำสถิติขายหนึ่งหมื่นเล่มแรกภายในระยะเวลาเพียง 20 วัน และยังได้เป็นหนังสือ best seller  ที่แผงหนังสือชั้นนำอย่าง SE-ED, B2S, และ นายอินทร์

## อ้างอิง
* ข่าวจากผู้จัดการ
* หนังสือพิมพ์ เดอะพาวเวอร์ พาวเวอร์ เน็ตเวิร์ค ฉบับที่ 23 วันที่ 16-31 มกราคม พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
ผีไม้จิ้มฟัน

**ผีไม้จิ้มฟัน** เป็นภาพยนตร์ไทยในปี พ.ศ. 2550 กำกับโดย ปิยะพันธ์ ชูเพ็ชร์

## นักแสดง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*  ผีไม้จิ้มฟัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สยองขวัญไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ปิยะพันธุ์ ชูเพ็ชร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยอาร์เอสฟิล์ม
พัทธดนย์ เกลี้ยงจันทร์

**พัทธดนย์ เกลี้ยงจันทร์** หรือ **น้องเดียว** (เกิด 25 ตุลาคม พ.ศ. 2543) เป็นนักแสดงเด็กอัจฉริยะที่มีชื่อเสียงจากการตอบคำถามหน้าของบุคคลในรายการเกมทศกัณฐ์เด็ก ครบ 200 หน้า เป็นคนแรก จนได้เป็นนักแสดงในสังกัดเวิร์คพอยท์ และยังเคยเป็นพรีเซนเตอร์โฆษณาต่าง ๆ เช่น ยากันยุง เป็นต้น
พัทธดนย์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน ปัจจุบันกำลังศึกษาที่ คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

## ผลงาน
### ละคร
* ละครซิทคอม รักต้องซ่อม ช่อง 5 รับบท น้องเก่ง (รับเชิญ)
* ละครซิทคอม หมอสามชั้น ช่อง 7 (รับเชิญ) 
* ละครซิทคอม แฟกทอรีที่รัก ช่อง 3 (รับเชิญ)
* ละคร หอบรักมาห่มป่า ช่อง 7
* ละครสั้น ฟ้ามีตา ตอน เด็กขยะ ช่อง 7

### โฆษณา
* ยาจุดกันยุง คายาริ
* ไมโล
* ธ.ก.ส.
* เอส เอฟ ซีเนม่า ซิตี้

### ภาพยนตร์
* หม่ำ เดียว หัวเหลี่ยม หัวแหลม ร่วมกับ เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา (2551)

### พิธีกร
* มหานคร ช่วง หม่ำเดียววาไรตี้ (2550)
* กล่องนักคิด (2552-ไม่ทราบปี)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดปทุมธานี 
หมวดหมู่:นักแสดงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชาวไทย
หมวดหมู่:พิธีกรโทรทัศน์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
วีรภาพ สุภาพไพบูลย์

**วีรภาพ สุภาพไพบูลย์ **(เกิด 9 กันยายน พ.ศ. 2523) ชื่อเล่น **วี **เป็นนักแสดง พิธีกร ผู้จัดละครชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ปัจจุบันผันตัวเป็นผู้จัดและผู้กำกับ

## ประวัติ
วีรภาพ สุภาพไพบูลย์ เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2523 ที่โรงพยาบาลศิริราช จบการศึกษาระดับอนุบาลจากโรงเรียนอนุบาลปรางทิพย์, ระดับประถมจากโรงเรียนทับทอง, ระดับมัธยมจากโรงเรียนสารวิทยา, ระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต, ระดับปริญญาโทคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี (ก่อนหน้านี้เคยศึกษาที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์)

วีรภาพ เข้าสู่วงการด้วยการเป็นพระเอกมิวสิกวิดีโอ จากนั้นเป็นพิธีกรรายการ "คู่หูชะชะช่า" และ วี ก็ได้ครองตำแหน่ง "โดมอนแมนปี 1999" จากนั้นไม่นาน วี ก็ได้รับการติดต่อจาก อรวรรณ สังวริบุตร ให้ไปลองเทสต์หน้ากล้อง และได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงสังกัดทางช่อง 7 เอชดี ซึ่งทำให้ได้มีโอกาสไปเรียนการแสดงกับครูช่าง-ชลประคัลภ์ จันทร์เรือง จากนั้น วี ได้แสดงละครเรื่องแรกคือเรื่อง "กว่าจะรู้เดียงสา" ปี 2543 ปัจจุบันนี้ เป็นกรรมการผู้จัดการ บริษัท มากกว่าฝัน จำกัด

## ผลงานการแสดง
### ละครโทรทัศน์
* ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

### ละครพิเศษเนื่องในวันสำคัญ
* รักของฟ้า (2544) - ละครพิเศษวันพ่อ
* แม่...พระผู้ให้
* แม่พระธรณี แม่พระคงคา แม่โพสพ แม่ของแผ่นดิน
* ชุด : เรารักพระเจ้าอยู่หัว เรื่อง : น้ำ
* ป่าแห่งศรัทธา
### ภาพยนตร์
* โรงพยาบาลผี (2548)
* สวย สิงห์ กระทิง แซ่บ (2551)
* ผีตุ๋มติ๋ม (2552)
* แฟนตาสติคโฟร์ : กำเนิดซิลเวอร์ เซิร์ฟเวอร์ ...เสียงพากย์ รีด ริชาร์ด/มนุษย์ยางยืด

### มิวสิกวิดีโอ
* เพลง รู้สึกดีๆ - โดย แหม่ม-พัชริดา วัฒนา
*เพลง หลบไป - เครซี่

## ผู้จัดละครและผู้กำกับละคร

## เพลงประกอบละคร

* เพลงประกอบละคร คุณพ่อหวานแหวว
** คุณพ่อหวานแหวว ร้องคู่กับ ฝนทิพย์ วัชรตระกูล

* เพลงประกอบละคร โดมทอง 
** เพลง รักนิรันดร์ ร้องคู่กับ ทัศนียา การสมนุช

## พิธีกรรายการ

* รายการ คู่หูชะชะช่า
* รายการ 5 4 3 2 โชว์ (ภาคสนาม)
* รายการ เวทีชีวิต
* รายการ ฮ่าไฮ้ไทยแลนด์
* รายการ จันทร์พันดาว  (รับเชิญ)
* รายการ วันวานยังหวานอยู่ (รับเชิญ)
* รายการ ศึกร่วมชายคา

## อ้างอิง
* วีรภาพ สุภาพไพบูลย์  ch7.com
* veeraphap.com  เวปไซด์อย่างเป็นทางการของ วี วีรภาพ สุภาพไพบูลย์
* VloveVclub แฟนเพจอย่างเป็นทางการของคนรัก "วีรภาพ"

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2523
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงสังกัดช่อง 7 
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้จัดละครชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสารวิทยา
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
นักบุญจอห์น

**นักบุญจอห์น** หรือ **นักบุญยอห์น** ในศาสนาคริสต์ สามารถหมายถึงนักบุญต่อไปนี้
* ยอห์นผู้ให้บัพติศมา (John the Baptist)
* ยอห์นอัครทูต (John the Apostle)
* ยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร (John the Evangelist)
* ยอห์นแห่งปัทมอส (John of Patmos)
* จอห์น คริสซอสตอม (John Chrysostom)
* ยอห์นแห่งไม้กางเขน (John of the Corss)
* ยอห์นแห่งพระเจ้า (John of God)
* ยอห์น บอสโก (John Bosco)
* และ นักบุญจอห์น อื่น ๆ เช่น ยอห์นแห่งอียิปต์, ยอห์นแห่งดามัสกัส
* สำหรับส่วนหนึ่งของคัมภีร์ไบเบิล ดูที่ พระวรสารนักบุญยอห์น

## ดูเพิ่ม
* เซนต์จอห์น สำหรับชื่อสถานที่

จ
จ
ปลาอะโรวาน่าออสเตรเลีย

**ปลาอะโรวาน่าออสเตรเลีย** หรือ **ปลาตะพัดออสเตรเลีย** (; )  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง  ในวงศ์ปลาตะพัด (Osteoglossidae) มีรูปร่างทั่วไปคล้ายปลาอะโรวาน่าออสเตรเลียจุด (*S. leichardti*) ซึ่งเป็นปลาที่มีความใกล้เคียงกันมากที่สุด แต่ปลาตะพัดออสเตรเลียจะมีลำตัวที่อ้วนป้อมสั้นกว่าคล้ายปลาตะพัด (*S. formosus*) หัวมีลักษณะแหลมงุ้มกว่า หนวดทั้งคู่ม้วนงอเข้าหาลำตัว สีลำตัวเป็นสีเขียวมะกอกเหลือบทอง มีจุดสีแดงอมส้มสะท้อนแสงตามบริเวณลำตัวและครีบเช่นเดียวกับปลาอะโรวาน่าออสเตรเลียจุด  แต่ปลาชนิดนี้จะมีจุดตั้งแต่ยังเล็ก ๆ เห็นได้ชัดเจน โดยเฉพาะในครีบหลัง ครีบท้อง และครีบหาง ปลาบางตัวอาจมีสีลำตัวเป็นสีแดงเลือดหมู ในปลาโตเต็มที่จะมีจุดแผ่ไปถึงบริเวณหน้าและช่องปิดเหงือก รวมทั้งอาจมีริ้วลายด้วย 

ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 90 เซนติเมตร พบเฉพาะบริเวณประเทศออสเตรเลียทางตอนเหนือและประเทศอินโดนีเซียบางส่วน  นิยมตกเป็นเกมกีฬาในท้องถิ่น

ปลาอะโรวาน่าออสเตรเลีย ได้รับความนิยมค่อนข้างสูงในแง่ของการเป็นปลาตู้สวยงาม อาจเรียกได้ว่านิยมเลี้ยงมากที่สุดรองมาจากปลาอะโรวาน่าเงิน (*Osteoglossum bicirrhosum*) ก็ว่าได้ ซึ่งปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว และถือว่าเป็นปลาอะโรวาน่าที่มีราคาถูกชนิดหนึ่ง

## ดูเพิ่ม
* ปลาอะโรวาน่าออสเตรเลียจุด

## อ้างอิง

* 
* 
* Dawes, John; Chuan, Lim Lian; & Cheong, Leslie, eds (1999). *Dragon Fish, The*. Kingdom Books England.
* หนังสือคู่มือเลี้ยงปลาอะโรวาน่า โดย สุรศักดิ์ วงศ์กิตติเวชสกุล (พ.ศ. 2540) ISBN 974-86869-5-7

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Fishes of Australia website
* Native Fish Australia article

หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:สกุลปลาตะพัด
ตะพัดออสเตรเลีย
ราฟาเอล (แก้ความกำกวม)

**ราฟาเอล** หรือ **ราฟาแอล** อาจหมายถึง

## บุคคล
* ราฟาเอล *(Raphael หรือ Raffaello Sanzio)* จิตรกรและสถาปนิกชาวอิตาลีในยุคเรอเนซองส์
* อัครทูตสวรรค์ราฟาเอล หนึ่งในอัครทูตสวรรค์ ตามคติความเชื่อของศาสนาคริสต์
* ราฟาเอล เบนิเตซ *(Rafael Benítez)* ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวสเปน
* ราฟาเอล มาร์เกซ *(Rafael Márquez)* หัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมฟุตบอลและอดีตนักฟุตบอลชาวเม็กซิโก
* ราฟาเอล เปเรย์รา ดา ซิลวา *(Rafael Pereira da Silva)* นักฟุตบอลชาวบราซิล
* ราฟาแอล วาราน *(Raphaël Varane)* นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
* ราฟาเอล ฟัน เดอร์ฟาร์ต *(Rafael van der Vaart)* นักฟุตบอลชาวดัตช์
* ราฟาเอล โอโรซโก มาเอสเตร *(Rafael Orozco Maestre)* นักร้องเพลงบาเยนาโตชาวโคลอมเบีย
* ราฟาเอล นาดัล *(Rafael Nadal)* นักเทนนิสชาวสเปน
* ราฟาเอล ตรูฮิโย *(Rafael Trujillo)* อดีตประธานาธิบดีสาธารณรัฐโดมินิกัน
* ราฟาเอล อะเลนการ์ *(Rafael Alencar)* นักแสดงภาพยนตร์ลามกและนายแบบลามกชาวบราซิล

## การใช้อื่นๆ
* ห้องราฟาเอล เป็นห้องชุดสี่ห้องภายในห้องชุดที่ประทับของพระสันตะปาปาภายในวังพระสันตะปาปาในนครรัฐวาติกัน เป็นห้องชุดที่มีชื่อเสียงจากจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยราฟาเอลและผู้ช่วย 
* ดัซโซลท์ ราฟาเอล *(Dassualt Rafale)* เครื่องบินขับไล่ของฝรั่งเศส

## ตัวละครในบันเทิงคดี
* ราฟาเอล - ตัวละครจากเรื่องยูกิโอ ดูเอลมอนสเตอร์
* ราฟาเอล (เต่านินจา) - ตัวละครจากเรื่องเต่านินจา

## ดูเพิ่ม
* 

หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อบุคคล
หมวดหมู่:ชื่อภาษาตะวันตก
หมวดหมู่:ชื่อตัว