open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ปลาซีลาแคนท์อินโดนีเซีย

**ปลาซีลาแคนท์อินโดนีเซีย** (; ; */รา-จา-ลี-เจา/*; แปลว่า: "เจ้าแห่งทะเล") เป็นหนึ่งในสองชนิดของปลาซีลาแคนท์ที่ยังมีชีวิตอยู่ ลำตัวมีสีน้ำตาล

## การค้นพบ
เมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1997 อาร์นาซ และมาร์ค เอิร์ดมันน์ ได้ท่องเที่ยวไปในอินโดนีเซียในการดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ของเขา เขาพบปลาตัวแปลก ๆ เข้าไปในตลาดที่เมืองมานาโด บนเกาะซูลาเวซี มาร์คคิดว่าเป็นปลา “กอมเบสซา” (ปลาซีลาแคนท์จากคอโมโรส) แม้ว่ามันไม่เป็นสีน้ำเงินแต่กลับเป็นสีน้ำตาล ผู้เชี่ยวชาญท่านหนึ่งได้พิจารณาภาพถ่ายในอินเทอร์เน็ตของเขาแล้วให้ความเห็นว่ามันมีลักษณะที่มีนัยสำคัญ หลังจากนั้นคู่สามีภรรยาเอิร์ดมันน์ได้ติดต่อกับชาวประมงในท้องที่และได้ร้องขอว่าหากจับปลาลักษณะดังกล่าวได้อีกขอได้โปรดส่งให้เขา ตัวอย่างที่สองจากอินโดนีเซียมีความยาว 1.2 เมตรและมีน้ำหนัก 29 กิโลกรัมถูกจับได้ขณะยังมีชีวิตอยู่เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 มันมีชีวิตอยู่ได้ 6 ชั่วโมง ทำให้นักวิทยาศาสตร์สามารถบันทึกภาพลักษณะของสี การเคลื่อนที่ของครีบ และพฤติกรรมอื่น ๆ ทั่วไป ตัวอย่างปลาถูกเก็บรักษาไว้และบริจาคให้พิพิธภัณฑ์สัตววิทยาโบกอร์ (MZB) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งอินโดนีเซีย (LIPI)

ผลการตรวจสอบดีเอ็นเอชี้ชัดว่าตัวอย่างปลามีความแตกต่างทางพันธุกรรมกับปลาซีลาแคนท์คอโมโรสอย่างชัดเจน เมื่อดูอย่างผิวเผินแล้วปลาซีลาแคนท์จากอินโดนีเซียซึ่งในท้องที่เรียกกัน ว่า "ราชาลีเจา" (หมายถึงเจ้าแห่งทะเล) มีลักษณะที่เหมือนกันกับที่พบในคอโมโรสยกเว้นที่สีผิวที่เป็นสีเทาแกมสีน้ำตาลแทนที่จะเป็นสีน้ำเงิน ปลาชนิดนี้ถูกบรรยายรูปพรรณไว้ในวารสาร *Comptes Rendus de l'Académie des sciences Paris* ใน ค.ศ. 1999 โดย โพยูลด์และคณะ และถูกตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ว่า ลาติเมอเรีย เมนาโดเอนซิส (*Latimeria menadoensis*) ผลการศึกษาทางโมเลกุลประมาณการได้ว่าช่วงเวลาที่เกิดการแตกแขนงเป็นปลาซีลาแคนท์ 2 ชนิดนั้นอยู่ที่ประมาณ 40-30 ล้านปีมาแล้ว โดยปลาซีลาแคนท์อินโดนีเซีย สามารถโตเต็มที่ได้ถึง 2 เมตร น้ำหนักกว่า 90 กิโลกรัม

## การจับได้โดยชาวประมงท้องถิ่น
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2007 มีชาวประมงชาวอินโดนีเซียจับปลาซีลาแคนท์อินโดนีเซียตัวหนึ่งได้ ที่บริเวณเกาะซูลาเวซี ใกล้อุทยานทางทะเลบูนาเคน  ปลาตัวนี้มีความยาว 131 เซนติเมตร น้ำหนัก 51 กิโลกรัม และได้สร้างความฉงนให้แก่ผู้ที่ได้พบเจอ เพราะมีชีวิตอยู่ได้นานถึง 17 ชั่วโมงก่อนจะตายลง ทั้ง ๆ ที่น่าจะตายตั้งแต่  2 ชั่วโมงแรกที่ถูกจับ เพราะเป็นปลาที่อยู่น้ำลึกและเย็นมาก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*

หมวดหมู่:ปลาซีลาแคนท์
เหยี่ยวแดง

**เหยี่ยวแดง** เป็นนกล่าเหยื่อขนาดกลางในวงศ์ Accipitridae สามารถพบได้ในอนุทวีปอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และ ประเทศออสเตรเลีย

## ลักษณะ
thumb|left|ขณะบินจะเห็นปลายหางที่มนและสีขนอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของนกที่โตเต็มวัย
เหยี่ยวแดงมีสีที่ตัดกันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ ทั้งตัวจะมีสีน้ำตาลแดงยกเว้นที่หัวและอกมีสีขาว ปลายปีกมีสีดำ ขามีสีเหลือง ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้มีความยาวจากปลายปีกจดปลายหาง 51 ซม. ตัวผู้ยาว 43 ซม. นกวัยอ่อนมีสีน้ำตาลแกมดำคล้ายกับเหยี่ยวดำ แต่มีสีจางกว่า ปีกสั้น และ หางมน

เหยี่ยวแดงมีขนาดพอๆกับเหยี่ยวดำและมีลักษณะการบินที่คล้ายกันจากมุมปีก แต่มันมีปลายหางมนเหมือนกับนกในสกุล *[[Milvus]]* ขณะที่เหยี่ยวดำมีหางเป็นแฉก นกทั้งสองสกุลนี้มีลักษณะใกล้เคียงกันมาก

เสียงร้อง:*กิ๊ก* หรือ *เกรออ*

## อนุกรมวิธาน
เหยี่ยวแดงถูกจำแนกครั้งแรกโดยนักธรรมชาติวิทยาชาวดัตช์ที่ชื่อ พีเทอร์ บอดเดอต์ (Pieter Boddaert) ในปี ค.ศ. 1783 มีด้วยกัน 4 สปีชีส์ย่อย:
* *indus* (Boddaert, 1783) พบในเอเชียใต้ 
* *flavirostris* Condon & Amadon, 1954 พบในหมู่เกาะโซโลมอน
* *girrenera* (Vieillot, 1822) พบในเกาะนิวกินี หมู่เกาะบิสมาร์ค และ ประเทศออสเตรเลีย
* *intermedius* Blyth, 1865 พบในคาบสมุทรมลายูไปถึงหมู่เกาะซุนดา เกาะซูลาเวซี และ ประเทศฟิลิปปินส์

## การกระจายพันธุ์และสถานะการอนุรักษ์
thumb|นกวัยอ่อน
เหยี่ยวแดงสามารถพบได้ในประเทศศรีลังกา, ประเทศอินเดีย, ประเทศปากีสถาน, ประเทศบังกลาเทศ, และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และทางใต้ไปได้ไกลถึงรัฐนิวเซาท์เวลส์, ประเทศออสเตรเลีย เป็นนกประจำถิ่น แต่อาจมีการย้ายถิ่นตามฤดูกาลตามปริมาณน้ำฝนในบางบริเวณของพิสัย

ส่วนใหญ่จะพบในที่ราบแต่บางครั้งพบที่ระดับความสูง 5000 ฟุตในเทือกเขาหิมาลัย

เหยี่ยวแดงถูกประเมินเป็นความเสี่ยงต่ำในบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติของชนิดพันธุ์ที่ถูกคุกคาม อย่างไรก็ตามในบางพื้นที่ นกชนิดนี้มีแนวโน้มที่จะลดจำนวนลง อย่างเช่นใน ชวา

สำหรับในประเทศไทย เหยี่ยวแดงเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 เป็นนกที่สามารถพบได้หลายพื้นที่ โดยจะพบได้ตามแถบชายฝั่งน้ำ, ที่ราบทุ่งนา, ป่าโปร่ง, ปากอ่าว, ชายฝั่งทะเล รวมถึงเกาะเล็ก ๆ ส่วนใหญ่ชอบอยู่ใกล้หมู่บ้าน เช่น หมู่บ้านเลนตัก บริเวณาปากแม่น้ำเวฬุ เป็นต้น โดยถือว่าเป็นดัชนีชี้วัดความอุดมสมบูรณ์ของป่าชายเลนประการหนึ่ง

## พฤติกรรม
เหยี่ยวแดงชอบบินอยู่ตัวเดียวหรือ เป็นคู่หรือเป็นกลุ่มเล็ก ๆ เมื่อพบอาหารมันจะบินเป็นวงกลม พร้อมกับบินดิ่งควงลงมา โฉบอาหารนั้นขึ้นไปกินบนต้นไม้สูงซึ่งอยู่ใกล้ ๆ อาหารได้แก่ กบ เขียด งู นก แมลง หนู ลูกเป็ด ลูกไก่ สัตว์เลื้อยคลานเล็ก ๆ เหยี่ยวแดง ผสมพันธุ์ในช่วงฤดูหนาวต่อฤดูร้อน ทำรังตามกิ่งไม้ใกล้แหล่งน้ำ วางไข่ครั้งละ 2 - 4 ฟอง ไข่สีขาวไม่มีลวดลายใดๆ ทั้งสองเพศช่วยกันฟักไข่นาน 29 - 31 วัน

## อ้างอิง

* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Video of re-introduction of Brahminy Kites in their natural habitat in Indonesia from BBC Sci-Tech
* BirdLife Species Factsheet 

หมวดหมู่:เหยี่ยว
เหยี่ยวแดง
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
อาเล็กซันเดร์ สกอชกวด

**อาเล็กซันเดร์ โยฮัน ฮัลมาร์ สกอชกวด** (; เกิด 25 สิงหาคม ค.ศ. 1976) เป็นนักแสดงชาวสวีเดน เขาเป็นที่รู้จักจากบทบาท อีเรก นอร์ทแมน ในรายการทางช่องเอชบีโอที่ชื่อ *[[True Blood]]*

## ประวัติ
สกอชกวดเกิดที่เมืองสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน เขาเป็นบุตรชายของนักแสดงที่มีชื่อเสียงสเตลแลน สกอชกวด และเป็นพี่ชายของนักแสดงกุสตาฟ สกอชกวด (เกิดปี 1980) 

สกอชกวดแสดงในซีรีส์ของสวีเดนหลายเรื่อง รวมถึงในภาพยนตร์ เขาเข้าทำงานนาวิกโยธินสวีเดน ในปี 2003 เขาได้รับการเสนอชื่อนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมรางวัล Guldbagge จากภาพยนตร์เรื่อง *Hundtricket - The Movie* เขา

ตั้งแต่ปี 2005 เขามีผลงานแสดงในเรื่อง *[[Revelations (TV miniseries)|Revelations]]* และ *[[The Last Drop]]* ในปี 2007 เขารับบทเป็นหนึ่งในตัวละครสำคัญ รับบทเป็น ส.ต.อ. แบรด โคลเบิร์ต ในมินิซีรีส์อเมริกันที่ชื่อ *[[Generation Kill (TV series)|Generation Kill]]* เขายังแสดงในซีรีส์แนวดราม่าเรื่อง *[[True Blood]]* ออกฉายทางช่องเอชบีโอ  สกอชกวดรับบทเป็นอีริก นอร์ทแมน นายอำเภอแวมไพร์ที่เป็นเจ้าของแฟงทาเซีย บาร์แวมไพร์

ในปี 2009 สกอชกวดแสดงในมิวสิกวิดีโอของนักร้องเพลงป็อป เลดีกากา ในเพลง "Paparazzi"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงสวีเดน
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวสวีเดน
วินเทอร์เบลส์

**วินเทอร์เบลส์** () เป็นซิงเกิลที่ 11 ของไม คุรากิ ซิงเกิลนี้ถูกนำไปใช้ในอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนันเป็นเพลงเปิดที่ 10
## ข้อมูลเพลง
ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลลำดับที่ 11 ของไม คุรากิ เป็นซิงเกิลแรกของเธอที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับคริสต์มาส ที่ไม่ได้วางจำหน่ายในวันคริสต์มาส แต่ไปจำหน่ายในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2545 โดยใช้รหัส GZCA-2026 สำหรับรุ่นลิมิเต็ดของซิงเกิลดังกล่าวมีการ์ดโคนันแถมมาด้วย ซิงเกิลนี้ได้นำมาใช้ในอนิเมะเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนันอีกครั้งหลังจากเพลงออลเวยส์ที่ใช้ตอนสุดท้ายเมื่อ 3 เดือนก่อนที่จะใช้เพลงนี้ โดยเพลงนี้เป็นเพลงเปิดที่ 10 ของเรื่องนี้ใช้ตั้งแต่ตอนที่ 259-270 จำนวน 12 ตอน และนับเป็นซิงเกิลลำดับที่ 4 ที่คุรากิร้องให้แก่ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ซิงเกิลนี้เปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับที่ 1 ด้วยยอดขาย 111,480 ชุด นับเป็นซิงเกิลแรกของคุรากิที่ร้องให้แก่ยอดนักสืบจิ๋วโคนันที่ขึ้นถึงลำดับ 1 ในขณะที่ผลงานสามชิ้นแรกกับเรื่องนี้ขึ้นถึงอันดับสอง ซิงเกิลนี้อยู่ในชาร์ด 9 สัปดาห์ รวมยอดขายทั้งสิ้น 258,310 ชุด นับเป็นซิงเกิลลำดับที่ 41 ของปี 2545

## รายชื่อเพลง
* 1. Winter Bell (4:39)
คำร้องโดย ไม คุรากิ ทำนองและเรียบเรียงโดย อากิฮิโตะ โทคุนากะ
* 2. thankful (4:00)
คำร้องโดย ไม คุรากิ และคีธ แบซเซิล　ทำนองและเรียบเรียงโดยโทโมโอะ คาซาฮาระและโยโกะ แบล็กสโตน 
* 3. always 〜Gomi's Lair Club Mix〜（Radio Edit） (4:40)
รีมิกซ์โดย GOMI
* 4. Winter Bells ~ฉบับดนตรี~

## การนำไปใช้
*อัลบั้ม แฟรีเทล(#1)
*เพลงเปิดที่ 10 ของยอดนักสืบจิ๋วโคนัน(#1)
*อัลบั้ม WISH YOU THE BEST(#1)
*อัลบั้ม All My Best(#1)
*อัลบั้ม THE BEST OF DETECTIVE CONAN 2 (#1)
## อ้างอิง
* http://wiki.jpopstop.com/wiki/Winter_Bells 

หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ต
หมวดหมู่:เพลงของมาอิ คูรากิ
หมวดหมู่:เพลงประกอบอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
ทอร์วอซอรัส

thumb|left|ภาดวาดของทาร์วอซอรัสเมื่อขณะยังมีชีวิต
thumb|ขนาดของทาร์วอซอรัสเมื่อเทียบกับมนุษย์และสัตว์อื่น (สีฟ้า)
**ทอร์วอซอรัส** (อังกฤษ:Torvosaurus) เป็นหนึ่งใน เทอโรพอดขนาดใหญ่ที่อาศัยอยู่ในช่วงปลาย ยุคจูแรสซิก ชื่อ ทอร์วอซอรัส มาจาก ทอร์วัส ในภาษาละติน แปลว่า อำมหิต

ซากดึกดำบรรพ์ของ ทอร์วอซอรัส มีการค้นพบในทวีปอเมริกาเหนือและโปรตุเกส ทอร์วอซอรัส มีความยาวระหว่าง 9-11เมตร (30-36ฟุต) น้ำหนักประมาณ 2 ตัน เป็นไดโนเสาร์กินเนื้อที่ใหญ่สุดในยุคจูแรสซิก รองจาก ซอโรเพกาแนกซ์ และ อัลโลซอรัสคู่แข่งร่วมยุคของมัน

ถูกพบครั้งแรกโดย เจมส์ เจนเซ่น และ เคนเน็ท แสตทแมน ในปี 1972 ที่ชั้นหินตะกอน มอร์ริสัน ฟอร์เมชั่นชั้น (Morrison Formation) ทางตะวันตกที่ราบสูงของโคโลราโด

## การจำแนกสายพันธุ์
ทอร์วอซอรัส พัฒนามาจาก เมกะโลซอรัส แต่การจำแนกก็ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าอยู่ในสกุล เมกะโลซอ (อังกฤษ: Megalosauridae) เหมือนกับ คาร์โนทอรัสญาติของมัน แต่ก็มีแนวโน้มที่อาจเกี่ยวข้องกับ พวกสไปโนซอร์ (อังกฤษ: Spinosaurus)

## เทอโรพอดในยุคจูราสสิค
ขนาดของ ทอร์วอซอรัส ยังไม่เป็นที่แน่นอนเพราะฟอสซิลยังไม่สมบูรณ์ แต่มันก็เป็นหนึ่งใน เทอโรพอดขนาดใหญ่ที่สุดในแถบอเมริกาเหนือ ด้วยความยาว 9 เมตร มีน้ำหนักประมาณ 1.95-2.15 ตัน แต่ในปี 2006 ได้มีการพบขากรรไกรเกือบสมบูรณ์ในโปรตุเกส วัดความยาวได้ 63 ซม. (2.13 ฟุต) ขนาดใหญ่กว่าขากรรไกรที่พบในอเมริกาถึง 47 ซม. (1.54 ฟุต) รวมความยาวกะโหลกทั้งหมด 158 ซม. (5.18 ฟุต) เกือบเทียบเท่า ไทรันโนซอรัส ซึ่งใหญ่กว่า ซอโรเพกาแนกซ์ และ อัลโลซอรัส ทำให้ประมาณการได้ถึง 11 เมตร (36ฟุต)

## อ้างอิง

* ''Torvosaurus'' at DinoData

หมวดหมู่:ไดโนเสาร์ในยุคจูแรสซิก
ขวานไทยใจหนึ่งเดียว

**ขวานไทยใจหนึ่งเดียว** เป็นเพลงของยืนยง โอภากุล ขับร้องบันทึกเสียงนำทีมศิลปินนักร้องชาวไทยกว่า 40 ชีวิต โดยเป็นซิงเกิลการกุศลในปี พ.ศ. 2547 ซึ่งมีเนื้อหาปลุกจิตสำนึกให้คนไทยมีความรักสามัคคีเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน จากความต้องการที่จะแสดงออกถึงความห่วงใยต่อสถานการณ์ความไม่สงบในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้

## เบื้องหลัง
เพลงขวานไทยใจหนึ่งเดียว เกิดจากแนวคิดของวินิจ เลิศรัตนชัย ผู้ริเริ่มโครงการ "สานใจไทย สู่ใจใต้" โดยต้องการให้เพลงนี้ถูกบรรจุด้วยนักร้องและบุคคลในวงการบันเทิงจำนวนมากที่จะมารวมกันปลุกจิตสำนึกและแสดงความห่วงใย โดยไม่มีเรื่องค่ายหรือธุรกิจเข้ามาเกี่ยวข้อง โดยกำหนดแนวทางเพลงให้มีดนตรีไทยพื้นบ้านกับดนตรีสากล และเนื้อร้องที่สมบูรณ์แบบซึ่งทำงานสอดคล้องกับความเร่งด่วนของสถานการณ์ โดยมอบหมายให้พงษ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา และเทียรี่ เมฆวัฒนา ทำหน้าที่เรียบเรียงเสียงประสาน ร่วมด้วยธนิสร์ ศรีกลิ่นดี มาเป่าขลุ่ยในช่วงอินโทรของเพลง รวมทั้งได้รับพระกรุณาจากทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี เสด็จร่วมขับร้องเพลงนี้ด้วย

## การเผยแพร่
ขวานไทยใจหนึ่งเดียว ถูกเผยแพร่เป็นซิงเกิ้ลวิทยุตามสถานีวิทยุทั่วประเทศ และมิวสิกวิดีโอทางสถานีโทรทัศน์ทุกช่องเบิร์ด ธงไชย และแอ๊ด คาราบาว นำทีมศิลปิน นักร้อง นักแสดง ชาววงการบันเทิงกว่า 300 ชีวิตมาร้องเพลงร่วมกัน ณ โรงละครอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

คาราบาว ได้นำเพลงนี้มาขับร้องและบรรเลงอีกครั้ง ในอัลบั้มสามัคคีประเทศไทย กลางปี พ.ศ. 2548 โดยเปลี่ยนให้แอ๊ด คาราบาว ร้องนำเพียงคนเดียว และสมาชิกวงร้องประสานเสียง ส่วนภาคดนตรีได้เพิ่มสีสันด้วยทีม Light Orchestra ซึ่งมีนักดนตรีเครื่องสายและเครื่องเป่าจริง และได้หยิบเอาทำนองบรรทัดสุดท้ายของเพลงชาติไทย มาใส่ไว้ท้ายเพลง

## ผู้ขับร้อง
### ร้องเดี่ยว

* ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี
* สุรชัย จันทิมาธร
* วิยะดา โกมารกุล ณ นคร
* ธนพร แวกประยูร
* ศุ บุญเลี้ยง
* อ้อย กะท้อน
* พงษ์สิทธิ์ คำภีร์
* แอ๊ด คาราบาว
* อัสนี โชติกุล
* ทาทา ยัง
* ธนชัย อุชชิน
* ปาล์มมี่
* ไมค์ ภิรมย์พร
* จินตหรา พูนลาภ
* ใหม่ เจริญปุระ
* น้อย วงพรู
* สุรสีห์ อิทธิกุล
* พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ
* ปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์

* เสก โลโซ
* สุนารี ราชสีมา
* โจนัส แอนเดอร์สัน
* เบิร์ด ธงไชย
* ปู Blackhead
* ดัง พันกร
* พลพล พลกองเส็ง
* นฤมล จิวังกูร
* อารี ประธาน
* ไท ธนาวุฒิ 
* สบชัย ไกรยูรเสน
* ดาว มยุรี
* อำพล ลำพูน
* เศรษฐา ศิระฉายา
* หฤทัย ม่วงบุญศรี
* ป้าง นครินทร์
* เจมส์ เรืองศักดิ์
* วินัย พันธุรักษ์
* แบงค์ วง แคลช
* ลานนา คัมมินส์
* เอกชัย ศรีวิชัย

### ร้องประสาน
* ศักดา พัทธสีมา
* จุลจักร จักรพงษ์
* อุเทน พรหมมินทร์
* นูโว
* คณาคำ อภิรดี

## ดูเพิ่ม
* สามัคคีประเทศไทย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ขวานไทยใจหนึ่งเดียว (เวอร์ชันรวมศิลปิน) จากยูทูบ
* ขวานไทยใจหนึ่งเดียว (เวอร์ชันคาราบาว) จากยูทูบ

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:เพลงไทยสากล
หมวดหมู่:เพลงปลุกใจ
หมวดหมู่:เพลงของพงษ์สิทธิ์ คำภีร์
หมวดหมู่:คาราบาว
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:เพลงในสถานการณ์พิเศษ
หมวดหมู่:ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย
ชีวิตสัมพันธ์

**ชีวิตสัมพันธ์** เป็นเพลงที่แต่งโดย แอ๊ด คาราบาว ร่วมกับ อัสนี โชติกุล ขับร้องบันทึกเสียงโดยเหล่าศิลปินเพลงเพื่อชีวิตชาวไทยรวม 8 คน โดยเป็นซิงเกิลการกุศลในปี พ.ศ. 2530 ซึ่งมีเนื้อหาอุทิศแก่มวลมนุษยชาติกับสิ่งแวดล้อม สอดคล้องกับ**โครงการอิสานเขียวของ[[กองทัพบก]]** อันเนื่องมาจากปัญหาความแห้งแล้งในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย  เพื่อเป็นกำลังใจในการต่อสู้หรือเสนอแนวทางต่อปัญหาเหล่านั้นได้
## ผู้ขับร้อง
### ร้องเดี่ยว (เรียงตามลำดับการร้องในเพลง)

* สุรชัย จันทิมาธร
* ยืนยง โอภากุล
* อัสนี โชติกุล
* ปรีชา ชนะภัย
* สุเทพ ถวัลย์วิวัฒน์กุล
* พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ
* สีเผือก คนด่านเกวียน
* เทียรี่ เมฆวัฒนา

### ร้องประสาน

* กะท้อน
* คาราบาว

## การเผยแพร่
"ชีวิตสัมพันธ์" ถูกเผยแพร่ต่อสาธารณชนในคอนเสิร์ต **[[สายธารสู่อิสานเขียว|เวลคัม ทู อิสานเขียว]]** เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ณ สนามกีฬากองทัพบก  โดยเป็นเพลงสำคัญซึ่งเหล่าศิลปินบนเวทีทั้งหมดมาร่วมร้องเพลงก่อนปิดงาน  โดยภายหลังได้บรรจุในอัลบั้มเทปแพคคู่บันทึกการแสดงสด คอนเสิร์ตสายธารสู่อิสานเขียว และ**[[ถึก (อัลบั้มเพลง)|อัลบั้ม ถึก]]** เนื่องในโอกาส 10 ปีของวงคาราบาว ในปี พ.ศ. 2534 และยังกลายเป็นเพลงระดับตำนานที่ใช้รณรงค์สร้างจิตสำนึกให้ตระหนักถึงความสำคัญของธรรมชาติและสภาวะแวดล้อม อีกอย่างเป็นเพลงที่น่าจดจำและเด่นชัดได้มากกว่าสำหรับการร่วมงานระหว่าง ยืนยง กับ อัสนี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เพลง ชีวิตสัมพันธ์

หมวดหมู่:คาราบาว
รายชื่อสถานีรถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล

**[[รถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล]]** มีสถานีที่เปิดให้บริการแล้วทั้งหมด 192 สถานี (ณ วันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2568) ได้แก่
* รถไฟฟ้าบีทีเอส 60 สถานี (สายสุขุมวิท 47 สถานี และสายสีลม 14 สถานี โดยมีสถานีสยามเป็นจุดศูนย์กลางที่เชื่อมต่อระหว่างสายสุขุมวิทและสายสีลม)
* รถไฟฟ้ามหานคร 107 สถานี (สายสีน้ำเงิน 38 สถานี, สายสีม่วง 16 สถานี โดยมีสถานีเตาปูนเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างสายสีน้ำเงินและสายสีม่วง, สายสีเหลือง 23 สถานี และสายสีชมพู 30 สถานี)
* รถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ 8 สถานี
* รถไฟฟ้าสายสีทอง 3 สถานี
* รถไฟฟ้าชานเมือง สายสีแดง 13 สถานี (สายสีแดงเข้ม 10 สถานี และสายสีแดงอ่อน 4 สถานี โดยมีสถานีกลางกรุงเทพอภิวัฒน์เป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างสายสีแดงเข้มและสายสีแดงอ่อน)

## รถไฟฟ้าบีทีเอส
### สายสุขุมวิท (สีเขียวอ่อน)




### สายสีลม (สีเขียวเข้ม)




### สายสีทอง




## รถไฟฟ้ามหานคร
### รถไฟฟ้ามหานคร สายสีน้ำเงิน




### รถไฟฟ้ามหานคร สายสีม่วง




### รถไฟฟ้ามหานคร สายสีเหลือง




### รถไฟฟ้ามหานคร สายสีชมพู




## รถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์
### รถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงค์




## รถไฟฟ้าชานเมือง
### สายสีแดงเข้ม




### สายสีแดงอ่อน




## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น


สถานีรถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
ปลาแกมบูเซีย

**ปลาแกมบูเซีย** () เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า  *Gambusia* (/แกม-บู-เซีย-อา/) ในวงศ์ปลาสอด (Poeciliidae)

จัดเป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัวจำพวกหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกับปลาในวงศ์นี้สกุลอื่นทั่วไปหรือคล้ายปลาหางนกยูง แต่มีขนาดใหญ่กว่า ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 3 นิ้วในตัวเมีย และ 1.5 นิ้ว ในตัวผู้ กระจายพันธุ์ตั้งแต่รัฐเท็กซัส ของสหรัฐอเมริกา ไปจนถึงแคริบเบียน และทวีปอเมริกาใต้

มีลักษณะเด่น คือ มีศักยภาพในการกินลูกน้ำ ซึ่งเป็นตัวอ่อนของยุงได้เป็นอย่างดี โดยกินในปริมาณที่มาก แม้แต่ลูกปลาที่เกิดใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในปลากินยุง (*G. affinis*) จึงเป็นนิยมนำเข้ามาในประเทศต่าง ๆ เพื่อกำจัดยุงในแหล่งน้ำต่าง ๆ  

## การจำแนก
พบราว 45 ชนิด

* *[[Gambusia affinis]]* (Baird & Girard, 1853)
* *[[Gambusia alvarezi]]* Hubbs & Springer, 1957 
* †*[[Gambusia amistadensis]]* Peden, 1973 
* *[[Gambusia atrora]]* Rosen & Bailey, 1963 
* *[[Gambusia aurata]]* Miller & Minckley, 1970 
* *[[Gambusia baracoana]]* Rivas, 1944
* *[[Gambusia beebei]]* Myers, 1935 
* *[[Gambusia bucheri]]* Rivas, 1944
* *[[Gambusia clarkhubbsi]]* Garrett & Edwards, 2003 
* *[[Gambusia dominicensis]]* Regan, 1913 
* *[[Gambusia echeagarayi]]* (Álvarez, 1952) 
* *[[Gambusia eurystoma]]* Miller, 1975 
* *[[Gambusia gaigei]]* Hubbs, 1929 
* *[[Gambusia geiseri]]* Hubbs & Hubbs, 1957 
* †*[[Gambusia georgei]]* Hubbs & Peden, 1969 
* *[[Gambusia heterochir]]* Hubbs, 1957 
* *[[Gambusia hispaniolae]]* Fink, 1971 
* *[[Gambusia holbrooki]]* Girard, 1859 
* *[[Gambusia hurtadoi]]* Hubbs & Springer, 1957 
* *[[Gambusia krumholzi]]* Minckley, 1963 
* *[[Gambusia lemaitrei]]* Fowler, 1950
* *[[Gambusia longispinis]]* Minckley, 1962 
* *[[Gambusia luma]]* Rosen & Bailey, 1963 
* *[[Gambusia manni]]* Hubbs, 1927
* *[[Gambusia marshi]]* Minckley & Craddock, 1962 
* *[[Gambusia melapleura]]* (Gosse, 1851) 
* *[[Gambusia monticola]]* Rivas, 1971
* *[[Gambusia myersi]]* Ah, 1925
* *[[Gambusia nicaraguensis]]* Günther, 1866 
* *[[Gambusia nobilis]]* (Baird & Girard, 1853) 
* *[[Gambusia panuco]]* Hubbs, 1926 
* *[[Gambusia pseudopunctata]]* Rivas, 1969 
* *[[Gambusia punctata]]* Poey, 1854 
* *[[Gambusia puncticulata]]* Poey, 1854 
* *[[Gambusia quadruncus]]* Langerhans, Gifford, Domínguez-Domínguez, García-Bedoya & DeWitt, 2012
* *[[Gambusia regani]]* Hubbs, 1926
* *[[Gambusia rhizophorae]]* Rivas, 1969 
* *[[Gambusia senilis]]* Girard, 1859 
* *[[Gambusia sexradiata]]* Hubbs, 1936 
* *[[Gambusia speciosa]]* Girard, 1859 
* *[[Gambusia vittata]]* Hubbs, 1926 
* *[[Gambusia wrayi]]* Regan, 1913 
* *[[Gambusia xanthosoma]]* Greenfield, 1983 
* *[[Gambusia yucatana]]* Regan, 1914 
* *[[Gambusia zarskei]]* Meyer, Schories & Schartl, 2010

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ปลาสอด
หมวดหมู่:สกุลปลาแกมบูเซีย
สึเมะทาอิอุมิ/สตาร์ทอินมายไลฟ์

**เพลงสึเมะทาอิอุมิ/สตาร์ทอินมายไลฟ์** () เป็นซิงเกิลที่ 7 ของไม คุรากิ และเป็นซิงเกิลแรกที่เป็นแบบดับเบิ้ล-เอ ไซด์(มีเพลงหลัก 2 เพลง)ถูกใช้ในอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนัน

## ข้อมูลเพลง
ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่ 7 ของ ไม คุรากิและเป็นซิงเกิลแรกที่เป็นดับเบิ้ล-เอ ไซด์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2544 ยอดขายสัปดาห์แรกที่อันดับ 2 ขายได้ 200,480 ชุด อยู่ในโอริคอนซาร์ด 11 สัปดาห์ ยอดขายรวม 356,310 ชุด นับเป็นซิงเกิลอันดับที่ 52 ของปี 2544

ซิงเกิลนี้ถูกใช้ในอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนันเป็นเพลงปิดที่ 11 ของเรื่องนี้ใช้ตั้งแต่ตอนที่ 219-232 จำนวน 14 ตอน ตั้งแต่วันที่ 8 มกราคม -7 พฤษภาคม พ.ศ. 2544

เพลงทั้งสองเพลงที่เป็น Double A-side ประพันธ์โดยไม คุรากิและไอกะ โอโนะ โปรดิวเซอร์โดย KANONJI รหัสเพลงคือ GZCA-1063 ราคาขาย 1,260 เยน

เพลง สึเมะทาอิ อุมิ (Tsumetai Umi) เป็นเพลงที่ไอ ทะกะฮะชิ หนึ่งในสมาชิกของวงมอร์นิงมุซุเมะ ชอบมากที่สุด และยังเป็นเพลงที่เธอใช้ร้องในการคัดเลือกเพื่อเป็นสมาชิกมอร์นิงมุซุเมะ ในโครงการเลิฟว์ออดิชัน 21 (Love Audition 21) ทั้งสองรอบอีกด้วย
## รายชื่อเพลง
* 1.สึเมะทาอิอุมิ(4:40)
คำร้อง ไม คุรากิ แต่งโดย ไอกะ โอโนะ เรียบเรียงโดย Cybersound
* 2.สตาร์ทอินมายไลฟ์ (5:09)
คำร้อง ไม คุรากิ แต่งโดยไอกะ โอโนะ เรียบเรียงโดย Cybersound
* 3.เนเวอร์กอนนากิฟยูอัพ~เนเวอร์ เนเวอร์ แลนด์ มิกซ์ วัน~(NEVER GONNA GIVE YOU UP 〜Never Never Land mix one〜)(5:38)
รีมิกซ์โดย เพอร์รี เกย์เยอร์และไมเคิล อะฟริก
* 4.สึเมะทาอิอุมิ-ฉบับดนตรี-
* 5.สตาร์ทอินมายไลฟ์-ฉบับดนตรี-

## การนำไปใช้
* เพลงปิดที่ 11 ของยอดนักสืบจิ๋วโคนัน(#2)
* อัลบั้มวิชยูเดอะเบสต์(#1)
* อัลบั้มเพอร์เฟกต์ไคร์มและออลมายเบสต์(#1,2) 

## อ้างอิง

* jpopstop.com  

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Mai Kuraki Official Website

หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:เพลงของมาอิ คูรากิ
หมวดหมู่:เพลงประกอบอนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
พีต

[thumb|240px|กองพีตที่ขุดขึ้นมาใน[สกอตแลนด์]]
**พีต** () เป็นแหล่งสะสมของซากพืชตกค้างที่แปรสภาพไปสู่การเน่าสลายตัว พีตเกิดขึ้นในบริเวณที่เป็นพรุชุ่มน้ำ, ทุ่งมัวร์, พรุมัสเคก, หนองน้ำในที่ดอน และ ป่ามาบพีต พีตเป็นแหล่งสำคัญที่ขุดขึ้นมาใช้ในการทำเชื้อเพลิงในบางภูมิภาคของโลก เนื้อที่ของพีตที่ครอบคลุมโลกมีประมาณ 3 ล้านตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 2% ของเนื้อที่ของโลกทั้งหมด ที่แปลเป็นพลังงานได้เท่ากับราว 8 พันล้านเทราจูล (terajoule)

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* มนุษย์พรุพีต 
* เชื้อเพลิง 
* พื้นที่ชุ่มน้ำ

## แหล่งข้อมูลอื่น

* International Peat Society 
* International Mire Conservation Group
* Gardening without peat  information supplied by Kew gardens in London
*Peat-free gardens  from the RSPB
*Massive peat burn is speeding climate change From The New Scientist
*Cutover and Cutaway bogs  from IPCC
* King Class Torf  in Turkey
*Meadowview Biological Research Station (:en:Meadowview Biological Research Station)

หมวดหมู่:ถ่านหิน
หมวดหมู่:เชื้อเพลิง
หมวดหมู่:สารตกค้าง
หมวดหมู่:เชื้อเพลิงซากดึกดำบรรพ์
หมวดหมู่:ชนิดของดิน
พรุ

[thumb|240px|พรุ [Lütt-Witt Moor ในเยอรมนี]]
**พรุ** หรือ **ที่ลุ่มสนุ่น** (อังกฤษ: Bog, Quagmire, Mire) เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำประเภทหนึ่งที่มีลักษณะเฉพาะคือเป็นบริเวณที่มีการสะสมของพีต ซึ่งเป็นซากพืชที่ตายแล้วที่ทับถมกันอยู่เป็นจำนวนมากและไม่สลายตัวโดยสมบูรณ์ เนื่องมาจากสภาพแวดล้อมที่เป็นกรดและมีปริมาณออกซิเจนต่ำ โดยส่วนใหญ่พีตในพรุจะเกิดจากซากของมอสส์ (Sphagnum moss) แต่ในแถบภูมิอากาศอาร์กติกก็อาจพบการสะสมของไลเคนได้เช่นกัน

----

## ลักษณะและการก่อตัว
พรุเกิดขึ้นในสภาพที่น้ำผิวดินมีสภาวะเป็นกรดสูง ซึ่งอาจเป็นผลมาจากน้ำใต้ดินที่มีความเป็นกรดตามธรรมชาติ หรือเป็นพื้นที่ที่ได้รับน้ำจากน้ำฝนเป็นหลัก (Ombrotrophic bog) น้ำที่ระบายออกจากพรุมักจะมีสีน้ำตาลเข้ม เนื่องจากมีการละลายของแทนนินและสารอินทรีย์อื่นๆ จากพีต ทำให้เกิดลักษณะคล้ายชา

สภาพแวดล้อมในพรุที่อิ่มตัวด้วยน้ำตลอดเวลา การระบายอากาศไม่ดี และความเป็นกรดสูง ทำให้จุลินทรีย์ที่ทำหน้าที่ย่อยสลายซากพืชทำงานได้ไม่เต็มที่ ส่งผลให้ซากพืชทับถมกันเป็นชั้นหนาขึ้นเรื่อยๆ ก่อตัวเป็นพีต พรุสามารถพบได้ทั่วโลก โดยเฉพาะในเขตหนาวเย็น เช่น แคนาดา, สแกนดิเนเวีย, รัสเซีย และบางส่วนของสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์

----

## ระบบนิเวศและความหลากหลายทางชีวภาพ
พรุมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อความหลากหลายทางชีวภาพ (Biodiversity) แม้ว่าสภาพแวดล้อมจะดูเลวร้ายสำหรับพืชทั่วไป แต่ก็มีพืชและสัตว์หลายชนิดที่ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมที่มีสารอาหารต่ำและเป็นกรดนี้ได้ดี เช่น:
* พืชหลัก: มอสส์สกุลสแฟกนัม (Sphagnum moss) เป็นพืชเด่นที่ก่อให้เกิดพีตส่วนใหญ่
* พืชกินสัตว์: พรุเป็นแหล่งอาศัยของพืชกินสัตว์หลายชนิด เช่น หม้อข้าวหม้อแกงลิง (Pitcher plants), หยาดน้ำค้าง (Sundews) และ กาบหอยแครง (Venus flytraps) ซึ่งพืชเหล่านี้ปรับตัวมาเพื่อดักจับแมลงเพื่อทดแทนการขาดสารอาหารในดิน
* พืชดอก: แครนเบอร์รี่และบลูเบอร์รี่บางชนิดก็เติบโตได้ดีในพรุ
* สัตว์: เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของแมลง สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก สัตว์เลื้อยคลาน นก และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมบางชนิดที่ปรับตัวเข้ากับระบบนิเวศนี้ได้

นอกจากนี้ พรุยังมีบทบาทสำคัญในการกักเก็บคาร์บอนปริมาณมหาศาลไว้ในรูปของพีต ซึ่งช่วยลดปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์ในชั้นบรรยากาศ และมีส่วนสำคัญในการบรรเทาผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

----

## ความสำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
พรุเป็นแหล่งค้นพบทางโบราณคดีที่สำคัญหลายแห่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มัมมี่พรุ (Bog bodies) ซึ่งเป็นซากศพมนุษย์ที่ถูกรักษาไว้อย่างดีเยี่ยมในสภาพแวดล้อมที่เป็นกรดและไร้ออกซิเจนของพีต ทำให้สามารถศึกษาชีวิตของผู้คนในอดีตได้

----

## ภัยคุกคามและการอนุรักษ์
ปัจจุบัน พรุทั่วโลกกำลังเผชิญกับภัยคุกคามหลายประการ เช่น:
* การขุดพีต: เพื่อนำไปใช้เป็นเชื้อเพลิง หรือเป็นส่วนผสมในวัสดุปลูกพืช
* การระบายน้ำ: เพื่อเปลี่ยนพื้นที่พรุเป็นพื้นที่เกษตรกรรมหรือเพื่อการพัฒนา
* การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ: ส่งผลกระทบต่อสมดุลของน้ำและอุณหภูมิในพรุ

การอนุรักษ์พรุจึงเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง เพื่อรักษาระบบนิเวศที่เป็นเอกลักษณ์ แหล่งกักเก็บคาร์บอน และความหลากหลายทางชีวภาพ

----

## อ้างอิง

----

## ดูเพิ่ม
* พื้นที่ชุ่มน้ำ
* พีต
* มอสส์สกุลสแฟกนัม

----

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Ballynahone Bog (เก็บถาวร)
* Black Spruce Bog (เก็บถาวร) อธิบายประเภทของพรุป่าในอเมริกาเหนือ
* Bog bodies (เก็บถาวร)

----

หมวดหมู่:ชีวนิเวศบนพื้นดิน
*
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐาน
หมวดหมู่:พื้นที่ชุ่มน้ำ
หมวดหมู่:ระบบนิเวศในน้ำ
ปลากินยุง

**ปลากินยุง**, ปลาแกมบูเซีย () (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Gambusia affinis)*  เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสอด (Poeciliidae) 

มีลักษณะทั่วไปคล้ายปลาหางนกยูง ซึ่งเป็นปลาในวงศ์เดียวกัน แต่ปลากินยุงมีขนาดที่ใหญ่กว่า  ปากแหลมกว่าและปลายปากจะเชิดขึ้นด้านบน ที่ตามีเส้นสีเข้มพาดในแนวดิ่งผ่านรูม่านตาลงมาถึงใต้ตา ลำตัวกลม ครีบหลังมีก้านครีบ 7 ซี่ ครีบก้นและครีบท้องมีก้านครีบ 6 ซี่ มีเกล็ดที่เส้นข้างลำตัว 27-30 อัน

ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ เมื่อโตเต็มที่อาจจะมีขนาดยาวได้ถึง 3 นิ้ว ในขณะที่ตัวผู้มีขนาดยาวเพียง 1.5 นิ้ว ทั้งนี้ปลาตัวเมียและตัวผู้มีจุดสีเข้ม ซึ่งมักเห็นได้ชัดเจนเมื่อยังเล็ก ต่อเมื่อโตขึ้นจุดดังกล่าวมักจางลง หากดูด้านข้างของปลาตัวเมียในที่สว่างจ้าจะเห็นสีเหลือบของสีเขียว, สีฟ้า และสีเหลือง 

ปลากินยุงเป็นปลาที่มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมอยู่ที่ทวีปอเมริกาเหนือ แถบรัฐเท็กซัส โดยมีพฤติกรรมเหมือนเช่นปลาในวงศ์ปลาสอดชนิดอื่น ๆ  กล่าวคือ เป็นปลาที่หากินอยู่บริเวณผิวน้ำ อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง สามารถปรับตัวอยู่ได้ทุกสภาพแหล่งน้ำ ทั้งห้วย, หนอง, คลอง, บึง หรือในที่ ๆ ที่แหล่งน้ำไม่สะอาด มีออกซิเจนต่ำ

ปลากินยุง มีอายุขัยตลอดชีวิตอยู่ได้ราว 12 เดือน จนอาจถึง 15 เดือน กินอาหารหลากหลาย ทั้งตัวอ่อนของแมลง แพลงก์ตอนพืช, แพลงก์ตอนสัตว์ และ ตะไคร่น้ำ ลูกปลาที่เกิดใหม่มีขนาดยาวประมาณ 7-10 มิลลิเมตร และสามารถกินลูกน้ำได้ทันที  เฉลี่ยแล้วในหนึ่งวัน ปลากินยุงตัวหนึ่งอาจกินลูกน้ำได้เป็นร้อยตัว ซึ่งนับได้ว่ากินเก่งกว่าปลาหางนกยูงมาก  ปลาตัวเมียเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 6-8 สัปดาห์ ปลาตัวเมียมีถุงพิเศษใช้เก็บน้ำเชื้อของตัวผู้ ซึ่งการผสมพันธุ์หนึ่งครั้งจะมีน้ำเชื้อมากพอสำหรับใช้ผสมกับไข่ได้หลายท้อง ปลากินยุงออกลูกเป็นตัวโดยจะออกลูกท้องละ 40-100 ตัว (ใช้เวลาออกลูก 21-28 วันต่อหนึ่งท้อง) แต่ละท้องห่างกันประมาณ 6 สัปดาห์ และตลอดชีวิตของปลากินยุงจะตั้งท้องได้ 3-4 ครั้ง  

## ดูเพิ่ม
* ปลาหางนกยูง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปและข้อมูลปลากินยุง

หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น
หมวดหมู่:ปลาทวีปอเมริกาใต้
หมวดหมู่:สกุลปลาแกมบูเซีย
มนุษย์โทลลุนด์

thumb|240px|มนุษย์โทลลุนด์
thumb|240px|ใบหน้าของ “มนุษย์โทลลุนด์” ที่ยังคงอยู่ในสภาพดีจนเข้าใจกันว่าเป็นร่างของเหยื่อฆาตกรรมที่เพิ่งจะเกิดขึ้น
**มนุษย์โทลลุนด์** () เป็นมัมมีที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติที่เรียกว่ามนุษย์พรุพีต มนุษย์โทลลุนด์เป็นร่างของชายที่มีชีวิตอยู่ราวระหว่างศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศตวรรษ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ในสแกนดิเนเวียจัดอยู่ในสมัยยุคเหล็กโรมัน ร่างของมนุษย์โทลลุนด์ที่พบใน ค.ศ. 1950 ฝังอยู่ในพรุพีตบนคาบสมุทรจัตแลนด์ใน เดนมาร์กที่อนุรักษ์ร่างไว้ให้อยู่ในสภาพดี การพบดังกล่าวเรียกว่ามนุษย์พรุพีต ศีรษะและใบหน้าอยู่ในสภาพที่ดีจนกระทั่งเมื่อแรกพบเข้าใจกันว่าเป็นร่างของเหยื่อฆาตกรรมที่เพิ่งจะเกิดขึ้น

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* มนุษย์พรุพีต 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Tollund Man at PBS
* 
* ''The Tollund Man'' and ''The Tollund Man in Springtime'' by Seamus Heaney
*''National Geographic'' September 2007: "Tales From the Bog" 

ทโทลลุนด์
หมวดหมู่:โบราณคดีเกี่ยวกับความตาย
สะพานแผ่นดิน

[thumb|240px|คอคอดปานามาเป็น “สะพานแผ่นดิน” ที่เกิดขึ้นเมื่อสามล้านปีที่แล้วที่ทำให้เกิด[Great American Interchange|การแลกเปลี่ยนทางภูมิสัตวภาพระหว่างทวีปอเมริกา]]
**สะพานแผ่นดิน** () ทางชีวภูมิศาสตร์ หมายถึงคอคอดหรือแผ่นดินที่กว้างกว่านั้น ที่เชื่อมระหว่างแผ่นดินสองแผ่นดินที่ตามปกติแล้วแยกจากกัน  การเชื่อมทำให้เกิดภาวะที่ทำให้สัตว์บกและพืชสามารถเดินทางข้ามแลกเปลี่ยนไปตั้งถิ่นฐานในดินแดนใหม่ได้ สะพานแผ่นดินอาจจะเกิดได้จากการการร่นถอยของทะเลเมื่อระดับน้ำทะเลแห้งเหือดลง ที่ทำให้บริเวณไหล่ทวีปที่เคยอยู่ใต้น้ำตื้นเขินขึ้น หรือเมื่อแผ่นเปลือกโลกเลื่อนตัวจนทำให้เกิดแผ่นดินใหม่ขึ้น หรือเมื่อท้องทะเลสูงตัวขึ้นในกรณีแผ่นดินสูงคืนตัวหลังการละลายของธารน้ำแข็ง (Post-glacial rebound) หลังจากยุคน้ำแข็งสิ้นสุดลง

## ตัวอย่าง
* รามเสตุ เชื่อมต่อระหว่างประเทศอินเดียและประเทศศรีลังกา
* สะพานแผ่นดินเบริงเจีย สะพานแผ่นดินในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ในอดีตเคยเชื่อมไซบีเรียของทวีปเอเชียกับอะแลสกาของอเมริกาเหนือเข้าด้วยกัน
* คอคอดปานามา เกิดขึ้นเมื่อสามล้านปีที่แล้วที่ทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนทางภูมิสัตวภาพระหว่างทวีปอเมริกาเหนือและใต้
* คาบสมุทรไซนาย เชื่อมต่อระหว่างทวีปแอฟริกากับทวีปเอเชีย
## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ธรณีสัณฐานวิทยา 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานชายฝั่งและมหาสมุทร
หมวดหมู่:คอคอด
เราสองสามคน

***เราสองสามคน*** () เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโรแมนติก ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553 กำกับโดย เรียว กิตติกร เลียวศิริกุล นำแสดงโดย  เจ มณฑล รมิตา มหาพฤกษ์พงศ์ รัตนรัตน์ เอื้อทวีกุล และผลิตโดย เอ็ม เทอร์ตี้ไนน์

เป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกในยุคที่ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 35 มม. และฉายด้วยระบบฟิล์ม 35 มม.

## เนื้อเรื่องย่อ

เมื่อ สุนทรีย์ (พลอย รัตนรัตน์) สาวหูตึงหลงรักหนุ่มออฟโรดที่ชื่อ ส้มฉุน (เจ มณฑล) ในทริปคาราวานทัวร์ออฟโรดไปเวียดนาม ในระหว่างการเดินทางเธอได้ปะติดต่อเรื่องราวความรักของเธอกับส้มฉุนด้วยความเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้างเพราะเครื่องช่วยฟังไม่ค่อยชัดนัก สุนทรีย์กลับพบว่าเต๋อเพื่อนสาวสายตาสั้นจอมเฟอะฟะที่ร่วมเดินทางมาพร้อมกันในครั้งนี้คือคนที่ส้มฉุนจีบและทั้งสองแอบใจตรงกัน "แต่ความรู้สึกของเต๋อละ" เธอจะทำยังไงกับความรู้สึกของเธอ…

## นักแสดง
* มณฑล จิรา รับบท ส้มฉุน
* รัตนรัตน์ เอื้อทวีกุล รับบท สุนทรีย์
* รมิตา มหาพฤกษ์พงศ์ รับบท เต๋อ

## เพลงประกอบภาพยนตร์
* เพลง "เราสองสามคน"  โดย อัสนี-วสันต์
* เพลง "เพราะเรานั้นคู่กัน" โดย แบล็คเฮด (ต้นฉบับ คาไลโดสโคป)
* เพลง "I Love You" โดย มณฑล จิรา (ต้นฉบับ Ippudo)
* เพลง "คนล่าฝัน" โดย อัมรินทร์ นิติพน (ต้นฉบับ คาราบาว)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ข้อมูลภาพยนตร์ เราสองสามคน จาก สยามโซนดอตคอม
* M๓๙ (M-Thirtynine) เอ็ม เทอร์ตี้ไนน์ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รัก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย กิตติกร เลียวศิริกุล
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศเวียดนาม
สถาบันเทคโนโลยีการบินและอวกาศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก

**สถาบันเทคโนโลยีการบิน** (อังกฤษ:Institute of Aviation Technology) เป็นโครงการจัดตั้งหน่วยงานในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก มีภารกิจในด้านการผลิตบุคลากรด้านการบิน จัดการเรียนการสอนหลักสูตรด้านการบิน และบริหารจัดการองค์ความรู้ด้านการบิน โดยเป็นโครงการความร่วมมือระหว่างมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก สมาคมสโมสรการบินพลเรือน หรือองค์การการบินอื่นที่ได้รับการรับรองจากกรมการบินพลเรือน และองค์กรการบินพลเรือนระหว่างประเทศ

## ประวัติ
สถาบันเทคโนโลยีการบิน จัดตั้งขึ้นเพื่อรองรับการขยายตัวของอุตสาหกรรมการบิน และการเปิดใช้สนามบินนานาชาติสุวรรณภูมิ ซึ่งทำให้ประเทศไทยเป็นศูนย์กลางการบินของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และมีความต้องการนักบิน ตลอดจนบุคลากรที่เกี่ยวข้องจำนวนมาก 

## หลักสูตร
สถาบันเทคโนโลยีการบิน เปิดทำการเรียนการสอน 2 หลักสูตร คือ 
* วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตร์การบิน
* บริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาการจัดการการบิน

## การเข้าศึกษา

สถาบันเทคโนโลยีการบิน เปิดรับสมัครบุคคลเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาตรี ใน 4 ช่องทาง ได้แก่

* การสอบโควตาของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก   ช่วงเดือนกันยายน ถึงพฤศจิกายนของทุกปี
* การสอบตรงของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก ช่วงเดือนมกราคม ถึงมีนาคมของทุกปี
* การสอบตรงของสถาบันเทคโนโลยีการบิน ช่วงเดือนมีนาคม ถึงเมษายนของทุกปี
* การสอบคัดเลือกในระบบ Admission

### ค่าใช้จ่าย

* หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต  สาขาการจัดการการบิน (4ปี) ภาคการศึกษาละ 31,900 บาท

## แหล่งข้อมูลอื่น
* http://iat.rmutto.ac.th 

การบิน
ราชมงคลตะวันออก
สิทธิผู้เช่าที่ดิน

**สิทธิผู้เช่าที่ดิน** (อังกฤษ: *Tenant-right*) เป็นศัพท์ทางกฎหมายในระบบคอมมอนลอว์ หมายถึง สิทธิของผู้เช่าที่ดินในการได้รับค่าชดเชยจากเจ้าของที่ดิน เมื่อผู้เช่าได้ลงทุนหรือดำเนินการปรับปรุงที่ดินที่เช่าไว้ และสัญญาเช่าสิ้นสุดลง ทั้งนี้ สิทธิในการชดเชยดังกล่าวอาจเกิดขึ้นจากธรรมเนียมปฏิบัติ หรือจากบทบัญญัติตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

## กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
ในประเทศอังกฤษ สิทธิผู้เช่าที่ดินได้รับการกำกับดูแลโดยกฎหมายหลายฉบับ โดยเฉพาะ

* พระราชบัญญัติที่ดินทางเกษตรกรรม (*Agricultural Holdings Acts*)
* พระราชบัญญัติที่ดินแบ่งย่อยเพื่อการปลูกพืชและที่ดินผืนเล็ก (*Allotments and Small Holdings Acts*)

กฎหมายเหล่านี้กำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการเช่าที่ดิน การปรับปรุงที่ดิน และสิทธิในการเรียกร้องค่าชดเชยของผู้เช่าเมื่อสัญญาสิ้นสุด

## สิทธิผู้เช่าที่ดินในไอร์แลนด์
ในประเทศไอร์แลนด์ สิทธิผู้เช่าที่ดินมีลักษณะเป็นธรรมเนียมปฏิบัติที่สืบทอดกันมา โดยเฉพาะในแคว้นอัลสเตอร์ ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อ **ธรรมเนียมอัลสเตอร์** (*Ulster Custom*) ธรรมเนียมดังกล่าวเปิดโอกาสให้ผู้เช่าสามารถเรียกร้องค่าชดเชย หรือโอนสิทธิการเช่าต่อให้บุคคลอื่นได้ภายใต้เงื่อนไขบางประการ

## ดูเพิ่ม

* ที่ดิน
* สัญญาเช่า
* คอมมอนลอว์

## อ้างอิง

* 

หมวดหมู่:กฎหมายทรัพย์สิน
ปุ๋ยขี้นก

[thumb|240px|รังของ [Peruvian Booby ทำด้วย “ขี้นก”]]
**ปุ๋ยขี้นก** () มาจากภาษาเกชัวว่า “wanu” ที่มาจากภาษาสเปนที่แปลว่าสิ่งที่มาจากการขับถ่าย (อุจจาระและปัสสาวะ) ของนกทะเล, ค้างคาว และแมวน้ำ ขี้นกเป็นปุ๋ยที่มีประสิทธิภาพ และเป็นส่วนผสมที่ใช้ทำดินปืนเพราะมีฟอสฟอรัส และ ไนโตรเจนสูง และไม่มีกลิ่น โมโนแคลเซียมฟอสเฟตที่ทำจากขี้นกใช้ในการการหว่านปุ๋ยทางอากาศ  ดินที่ขาดสารชีวภาพสามารถทำให้เป็นดินที่มีประสิทธิภาพได้โดยการใช้ปุ๋ยขี้นก

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ปุ๋ย 

## แหล่งข้อมูลอื่น

*ProAbonos 
*Jamaican Bat Guano and Cave Preservation

หมวดหมู่:ผลิตผลจากสัตว์
หมวดหมู่:การเผาผลาญไนโตรเจน
หมวดหมู่:ปุ๋ยชีวภาพ
หมวดหมู่:ถ้ำวิทยา
ชาวแองโกล-ไอริช

**ชาวอังกฤษ-ไอร์แลนด์** หรือ **ชาวแองโกล-ไอริช** () เป็นคำที่ใช้ในประวัติศาสตร์ในการเรียกชั้นชนทางสังคมที่ถือว่าสูงในไอร์แลนด์ที่เป็นกลุ่มคนที่สืบเชื้อสายมาจากหรือผู้ถือนโยบายของกลุ่มอิทธิพลโปรเตสแตนต์ (Protestant Ascendancy)  ที่ส่วนใหญ่เป็นอังกลิคันนิกายเชิร์ชออฟไอร์แลนด์ซึ่งเป็นศาสนาทางการของไอร์แลนด์มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1871 การใช้คำว่า “ชาวอังกฤษ-ไอร์แลนด์”  ใช้กันมาจนในสมัยวิคตอเรียในการบรรยายชนชั้นที่ส่วนใหญ่ถือนิกายเชิร์ชออฟไอร์แลนด์และปฏิบัติตัวตามวัฒนธรรมอังกฤษ

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ชาวอังกฤษ 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Peter Berresford Ellis, *Erin's Blood Royal: The Gaelic Noble Dynasties of Ireland* ISBN 0-09-478600-3

*
อังกฤษ
อังกฤษ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ไอร์แลนด์
ฮาตส์

thumb|ไพ่ทำโทษของฮาตส์ วัตถุประสงค์ของฮาตส์ คือ เลี่ยงการได้ทริกที่มีไพ่ใด ๆ ต่อไปนี้

**ฮาตส์** () เป็นเกมไพ่ชนิดหนึ่ง ใช้ผู้เล่น 4 คน มีการลงไพ่ครั้งละ 1 ใบ ในแต่ละครั้งใครลงไพ่สูงสุดคือผู้กินไพ่ชุดนั้นไป และมีสิทธิ์เรียกไพ่ในครั้งต่อไป ไพ่บางใบมีแต้ม บางใบไม่มี เมื่อหมดรอบ (13 ครั้ง) ก็จะมีการจดแต้มสะสมไว้จนกว่าจะจบเกม เกมจะจบก็ต่อเมื่อมีผูเล่นคนใดคนหนึ่งมีแต้มเกิน 100 แต้ม ผู้ที่มีแต้มน้อยที่สุดในตอนนั้นถือเป็นผู้ชนะ

## กติกา
แจกไพ่ทั้งหมด 52 ใบ ให้ผู้เล่น 4 คน คนละ 13 ใบ ก่อนจะลงไพ่ในบางรอบจะมีการแลกไพ่กับผู้เล่นคนอื่น ครั้งละ 3 ใบ โดยในรอบแรกให้ผู้เล่นที่อยู่ทางซ้าย รอบที่สองทางขวา รอบที่สามตรงข้าม รอบที่สี่ไม่มีแลกไพ่ วนไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะจบเกม เมื่อแลกไพ่เสร็จผู้ที่มี 2♣ จะเป็นคนเรียกไพ่ก่อนโดยต้องเรียก 2♣ เท่านั้น จากนั้นผู้เล่นคนอื่น ๆ ก็จะลงไพ่ดอกเดียวกับคนเริ่มโดยวนซ้าย ใครลงไพ่สูงสุดก็กินไป (2 เล็กสุด A ใหญ่สุด) และเรียกไพ่ในรอบต่อไป (ถ้าลงไพ่คนละดอกกับผู้เรียกจะไม่มีสิทธิ์กิน)

## ไพ่มีแต้ม
ไพ่ที่มีแต้มในเกมฮาตส์มีทั้งหมด 14 ใบ ได้แก่ A♥ 2♥ 3♥ 4♥ 5♥ 6♥ 7♥ 8♥ 9♥ 10♥ J♥ Q♥ K♥ และ Q♠ โดยไพ่โพแดงมีค่าใบละ 1 แต้ม และ Q♠ มีค่า 13 แต้ม ผู้ที่ได้แต้มไปคือผู้ที่กินไพ่เหล่านี้ไป ยกเว้นในกรณีที่มีผู้เล่นคนใดคนหนึ่งกินไพ่มีแต้มได้ทั้งหมดในตาเดียว ผู้เล่นคนนั้นจะไม่ได้แต้ม 26 แต้ม แต่ว่าผู้เล่นคนอื่นๆจะบวกคนละ 26 แต้มแทน เรียกว่า การยิงพระจันทร์ (Shooting the moon)

## ข้อห้ามในการลงไพ่
* ห้ามลงไพ่คนละดอกกับผู้เรียกไพ่ ยกเว้นว่าไม่มีไพ่ดอกนั้นอยู่บนมือ
* ห้ามลงไพ่มีแต้มในตาแรก ยกเว้นไม่มีไพ่ที่ไม่มีแต้ม
* ห้ามเรียกดอกโพแดง ยกเว้นมีคนอื่นเรียกดอกโพแดง หรือว่าบนมือมีแต่ดอกโพแดง จึงจะสามารถเรียกดอกโพแดงได้ (หรือลงตอนที่ไม่มีดอกเหมือนผู้เรียก)

หมวดหมู่:เกมไพ่
การปฏิวัติของขบวนการยังไอร์แลนด์ ค.ศ. 1848

**การปฏิวัติของขบวนการยังไอร์แลนด์ ค.ศ. 1848** () เป็นการลุกขึ้นต่อต้านที่ประสบความล้มเหลวของ กลุ่มชาตินิยมไอร์แลนด์ ที่นำโดย ขบวนการยังไอร์แลนด์ เหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1848 ที่หมู่บ้านบาลลิงการ์รีย์, เคานตี้ทิพเพอรารี หลังจากที่ถูกไล่ตามโดยผู้สนับสนุนขบวนการยังไอร์แลนด์หน่วยกรมตำรวจหลวงแห่งไอร์แลนด์ ก็ทำการบุกเข้าไปในบ้านหลังหนึ่งและจับผู้คนที่อยู่ในบ้านเป็นตัวประกัน จากนั้นก็มีการต่อสู้ยิงกันระหว่างทั้งสองฝ่าย แต่ฝ่ายก่อการวิ่งหลบหนีไปหลังจากที่กองกำลังหนุนกองใหญ่ของตำรวจเดินทางมาถึง

การก่อการครั้งนี้บางครั้งก็เรียกว่า “การปฏิวัติความอดอยาก” เพราะเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างวิกฤติการณ์ความอดอยากครั้งใหญ่ในไอร์แลนด์ หรือ “ยุทธการบาลลิงการ์รีย์”

## อ้างอิง

* Duffy, Charles Gavan (1888). Four Years of Irish History 1845-1849. London: Cassell, Petter, Galpin & Co.

## ดูเพิ่ม
* ขบวนการยังไอร์แลนด์
* ความอดอยากครั้งใหญ่ในไอร์แลนด์

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ไอร์แลนด์
หมวดหมู่:ขบวนการยังไอร์แลนด์
หมวดหมู่:การปฏิวัติไอร์แลนด์
แดนนี ซิมป์สัน

**แดนนี่ ซิมป์สัน** (; เกิดวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1987) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ อดีตนักเตะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งแบ็กขวาให้กับบริสตอล ซิตี ใน อีเอฟแอลแชมเปียนชิป

ซิมป์สันเริ่มต้นค้าแข้งกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในทีมเยาวชน ก่อนที่จะถูกปล่อยให้ทีมอื่นยืมตัวไปใช้งานซึ่งประกอบด้วย รอยัล แอนเวิร์ธ, ซันเดอร์แลน, อิปสวิส ทาวน์, แบล็คเบิร์น โรเวอร์ส และนิวคาสเซิ่ล ยูไนเต็ด ซึ่งซิมป์สันทำผลงานได้อย่างน่าประทับใจกับนิวคาสเซิ่ล ทำให้ถูกขายต่อไปให้นิวคาสเซิ่ล โดยซิมป์สันได้ลงเล่นกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดไป 3 นัด ไม่สามารถทำประตูได้

ซิมป์สันย้ายมาร่วมทีมด้วยสัญญายืมตัวในช่วงตลาดนักเตะก่อนเปิดฤดูกาล 2009 - 2010 โดยสามารถยิงประตูแรกได้ในนัดพบ ปีเตอร์โบโร่ และยังเป็นกำลังสำคัญในแนวรับของนิวคาสเซิ่ลทำให้ถูกซื้อมาร่วมทีมถาวรด้วยค่าตัว 750,000 ปอนด์ และเซ็นสัญญา 3 ปีครึ่ง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากซอลฟอร์ด
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอิปสวิชทาวน์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลควีนส์พาร์กเรนเจอส์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
การลงโทษนอกระบบกฎหมาย

**การลงโทษนอกระบบกฎหมาย** () คือการลงโทษโดยเจ้าหน้าที่หรือผู้มีอำนาจโดยมิได้รับการอนุญาตจากศาลหรือผู้มีอำนาจทางกฎหมาย การลงโทษนอกระบบกฎหมายถือเป็นการพิสูจน์ว่ารัฐบาลบางรัฐบาลยอมละเมิดกฎหมายของตนเองที่ตั้งไว้ถ้าถือว่ามีความจำเป็น

## ดูเพิ่ม
* กฎหมาย

หมวดหมู่:การประหารชีวิต
หมวดหมู่:กฎหมายอาญา
หมวดหมู่:การลงโทษ
หมวดหมู่:การละเมิดสิทธิมนุษยชน
เทโรพอด

**เทโรพอด** (, ) เป็นไดโนเสาร์พวกซอริสเซียน(สะโพกกิ้งก่า) เทโรพอดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดคือสไปโนซอรัส ที่อาศัยอยู่ในทวีปแอฟริกา และเล็กที่สุดคือไมโครแรปเตอร์ ที่พบในประเทศจีน นอกจากนี้เทโรพอดยังเป็นไดโนเสาร์พวกที่เก่าแก่ที่สุดในโลกด้วย โดยพันธุ์ที่เก่าแก่ที่สุดคืออีโอแร็พเตอร์ ที่อาศัยอยู่ในทวีปอเมริกาใต้ เมื่อ 229 ล้านปีก่อน เทโรพอดชนิดแรกที่ค้นพบคือเมกะโลซอรัส โดยพวกเทอราพอดนี้มีญาติคือซอโรพอด เทโรพอดส่วนใหญ่จะเป็นไดโนเสาร์กินเนื้อ แต่ก็มีพันธุ์ที่เป็นไดโนเสาร์กินพืชอย่างเทอริสิโนซอรัส เทโรพอดมีชีวิตอยู่เมื่อ 229-65 ล้านปีก่อน มีพันธุ์ที่มีชื่อเสียงหลายพันธุ์เช่นไทรันโนซอรัส อัลโลซอรัส ไจกาโนโทซอรัส คาร์โนทอรัส หรือสไปโนซอรัส

## อาหาร
เทโรพอดส่วนใหญ่กินเนื้อเป็นอาหาร โดยดูจากลักษณะฟันของพวกมันที่มีฟันคมขอบเป็นหยักสำหรับตัดเนื้อและบางตัวมีหลักฐานพฤติกรรมกินสัตว์อื่น ตัวอย่างเช่นฟอสซิลของคอมซอกนาทัส พบตุ๊กแกในท้องของมัน และตัวอย่างพบหลักฐานฟอสซิล เวโลซีแรปเตอร์ ต่อสู้ โปรโตเซอราทอปส์ด้วย

เทโรพอดไม่กินเนื้อพบได้ในเทอริสิโนซอรัส โดยภายแรกได้ถูกจัดอยู่ในสกุลโปรเซอโรพอด แต่ได้ถูกพิสูจน์โดยผู้เชี่ยวชาญ เทโรพอด ว่า เทอริสิโนซอรัส เป็นเทโรพอดที่กินพืชเป็นอาหาร จากการศึกษาโครงสร้างกระดูก ฟัน และลักษณะมือที่เหมือนกับเทโรพอดจำพวกโคลูซอเรีย เรียกว่าลักษณะมือแบบ มานิราปโตรา มือมีลักษณะยาว นิ้วมือมี 3 นิ้ว

## ขนาด
left|thumb|300x300px|ภาพแสดงขนาดของเทโรพอดขนาดใหญ่
เทโรพอดส่วนใหญ่มีขนาดใหญ่ประมาณ 8-13 เมตร โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุดมีขนาด 17 เมตร และชนิดที่เล็กที่สุดมีขนาดเพียงเท่าไก่งวง โดยเดิมเราเชื่อกันว่าเทโรพอดเป็นไดโนเสาร์ขนาดใหญ่ แต่เมื่อมีการค้นพบคอมซอกนาทัส ทำให้เรารู้กันว่ามีขนาดเล็กด้วย โดยทั่วไปเทโรพอดยุคแรกจะตัวเล็กและจะค่อยๆวิวัฒนาการ จนกลายเป็นเทโรพอดขนาดใหญ่ เทโรพอดยุคแรกเริ่มจะมีหัวเล็กเมื่อเทียบกับลำตัว แต่เทโรพอดยุคปลายจะมีหัวใหญ่และมีแขนสั้นยาวไทรันโนซอรัส หรือ คาร์โนทอรัส ซึ่ง 2 ชนิดนี้อยู่ในยุคครีเทเชียส เทโรพอดขนาดใหญ่ได้แก่สไปโนซอรัส ไทรันโนซอรัส ทาร์โบซอรัส อัลโลซอรัส ส่วนขนาดเล็กจะมีคอมซอกนาทัส เวโลซีแรปเตอร์ ไมโครแรปเตอร์

## การจำแนก

## สมุดภาพ

ไฟล์:Monolophosaurus jiangi jmallon.jpg|มอโนโลโฟซอรัส
ไฟล์:Fred Wierum Microraptor.png|ไมโครแรปเตอร์
ไฟล์:Allosaurus Revised.jpg|อัลโลซอรัส


## อ้างอิง

* ความรู้เรื่องไดโนเสาร์ในระดับอุดมศึกษา 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เกี่ยวกับไดโนเสาร์  


หมวดหมู่:ไดโนเสาร์
คาร์โบฟูแรน

**คาร์โบฟูแรน** () เป็นยาฆ่าแมลงประเภทคาร์บาเมต มีลักษณะเป็นเม็ดคล้ายทรายหยาบสีม่วง   วางจำหน่ายในชื่อการค้าว่า **ฟูราดาน** (Furadan) โดยบริษัท เอฟเอ็มซี คอร์ปอเรชัน และชื่อการค้า **คูราแทร์** (Curater) นิยมใช้กำจัดศัตรูพืชหลายชนิด ทั้ง มันฝรั่ง ข้าวโพด ถั่วเหลือง ข้าว

คาร์โบฟูแรนเป็นยาฆ่าแมลงชนิดดูดซึมเข้าสู่ราก ลำต้น และใบ มีฤทธิ์ยับยั้งการทำงานของระบบประสาทที่รวดเร็วและรุนแรง  มีฤทธิ์การทำลายสูง มีค่า LD50  สำหรับหนู ประมาณ 8-14 มิลลิกรัม/กิโลกรัม สำหรับสุนัข ประมาณ 19 มิลลิกรัม/กิโลกรัม

ปัจจุบันคาร์โบฟูแรนถูกห้ามใช้ในหลายประเทศ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* FuradanFacts.com 

หมวดหมู่:ยาฆ่าแมลง
หมวดหมู่:คาร์บาเมต
ออลเวส์

**ออลเวย์ส** (Always) อาจหมายถึง

;อัลบั้มเพลง
* ออลเวย์ส - อัลบั้มเพลงชุดที่ 5 ของ แกเบรียลล์ นักร้องและนักประพันธ์เพลงหญิงชาวอังกฤษ

;เพลง
* ออลเวส์ (เพลงบองโจวี)
* ออลเวส์ (เพลงแอตแลนติกสตาร์)
* ออลเวส์ (เพลงไม คุรากิ)

;ภาพยนตร์
* ออลเวย์ส ซังโจเมะโนะยูฮิ (ถนนสายนี้ หัวใจไม่เคยลืม) - ภาพยนตร์ญี่ปุ่นปี  พ.ศ. 2548 กำกับโดย ทะกะชิ ยะมะซะกิ 

;ศัพท์ในภาษาอังกฤษ 
* หมายถึง ตลอดไป, ชั่วกาลปาวสาน, ตลอดเวลา, เสมอ, มักจะเสมอ, เป็นประจำ

## อ้างอิง
เบิร์ต เรย์โนลส์

**เบอร์ตัน ลีออน "เบิร์ต" เรย์โนลส์ จูเนียร์** () เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1936 - 6 กันยายน ค.ศ. 2018 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากผลงานการแสดงในบท ลูอิส เมดล็อกใน *[[Deliverance]]*, บท บ็อบบี "เกเตอร์" แม็กคลัสกีย์ ใน *[[White Lightning (1973 film)|White Lightning]]*, บทพอล "เรกกิง" ครูว์ใน *[[The Longest Yard (1974 film)|The Longest Yard]]* รวมถึงบทโค้ชเนต สการ์โบโรห์ ในภาพยนตร์ที่นำกลับมาสร้างใหม่ *[[The Longest Yard (2005 film)|The Longest Yard]]*, บท โบ ดาร์วิล ใน *[[Smokey and the Bandit]]*, บทเจ.เจ. แม็กคลัวร์ ใน *[[The Cannonball Run]]*, เสียงพากย์ของชาร์ลี บี บาร์กิน ใน *[[All Dogs Go to Heaven]]* และบทแจ็ก ฮอร์เนอร์ใน *[[Boogie Nights]]* เขายังเป็นหนึ่งในคนมีชื่อเสียงทางด้านภาพยนตร์และโทรทัศน์ที่มีคนรู้จักมากที่สุดในสหรัฐ มีผลงานแสดงภาพยนตร์มากกว่า 90 เรื่องและผลงานแสดงรายการโทรทัศน์มากกว่า 300 ตอน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลเอมมี
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
หมวดหมู่:บุคคลจากแลนซิง (รัฐมิชิแกน)
สวนสาธารณะมิลเอนส์

thumb|สวนสาธารณะมิลเอนส์ ในช่วงฤดูร้อน พ.ศ. 2550
thumb|สวนสาธารณะมิลเอนส์ ในช่วงฤดูร้อน พ.ศ. 2547 (ก่อนการสร้างใหม่)
**สวนสาธารณะมิลเอนส์** (; บางครั้งถูกเรียกผิด ๆ ว่า *สวนสาธารณะมิลส์เอนด์*) ในพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน สหรัฐอเมริกา เป็นสวนสาธารณะขนาดเล็ก ซึ่งถูกสร้างขึ้นในวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2491 เพื่อให้เป็นที่อยู่ของภูตและใช้แข่งหอยทาก *[[บันทึกสถิติโลกกินเนสส์]]* จัดให้สวนสาธารณะมิลเอนส์เป็นสวนสาธารณะที่เล็กที่สุดในโลกตั้งแต่ พ.ศ. 2514 จนถึง พ.ศ. 2565

สวนสาธารณะมิลเอนส์มีลักษณะเป็นวงกลมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 0.61 เมตรและมีพื้นที่ทั้งหมด 0.292 ตารางเมตร ตั้งอยู่บนเกาะกลางถนนซึ่งเดิมทีมีไว้ติดตั้งเสาไฟ เมื่อไม่มีการนำเสาไฟมาติดตั้งและเริ่มมีวัชพืชงอกขึ้นมา *ดิค ฟาแกน* คอลัมนิสต์ของ *ออริกอนเจอนัล* ก็ได้ปลูกดอกไม้ที่หลุมนั้นแล้วตั้งชื่อว่ามิลเอนส์ตามคอลัมน์ที่ตนเขียน

ฟาแกนเคยเล่าเรื่องของสวนนี้ว่า ครั้งหนึ่งตนเคยเห็นภูตขุดดินอยู่ที่หลุมนี้และจับตัวไว้ได้ ซึ่งภูตให้ฟาแกนขอพรได้หนึ่งประการ ฟาแกนบอกว่าเขาอยากได้สวนสาธารณะของตัวเอง แต่เพราะไม่ได้บอกขนาดของสวน ภูตจึงให้หลุมนั้นมา หลังจากนั้นเป็นเวลากว่าสองทศวรรษที่ฟาแกนเขียนถึงสวนนี้และหัวหน้าภูตชื่อแพททริค โอ'ทูลในคอลัมน์ของตน

หลังจากที่ฟาแกนเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งในปี 2512 สวนนี้ก็ยังได้รับการดูแลโดยคนอื่นๆและได้เป็นสวนสาธารณะประจำเมืองในปี พ.ศ. 2519 วงกลมเล็ก ๆ นี้มีสิ่งแปลก ๆ อย่างสระว่ายน้ำของผีเสื้อที่มีกระดานกระโดดด้วย เกือกม้าเศษของอาคารที่ตั้งออริกอนเจอร์นัล และชิงช้าสวรรค์ขนาดเล็กที่ให้รถเครนขนย้ายมา

ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ได้มีการเคลื่อนย้ายสวนนี้จากตำแหน่งเดิมไป 24 เมตรเพื่อสร้างถนนไปยังเวิลด์เทรดเซนเตอร์พอร์ตแลนด์ ก่อนจะย้ายกลับมาตั้งในตำแหน่งเดิมเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2550

## อ้างอิง

*

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Portland Parks on Mill Ends Park

หมวดหมู่:สวนสาธารณะในสหรัฐ
หมวดหมู่:พอร์ตแลนด์ (รัฐออริกอน)
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐออริกอน
สถานีโทรทัศน์เฉลิมพระเกียรติผ่านดาวเทียม

**มูลนิธิโทรทัศน์เฉลิมพระเกียรติผ่านดาวเทียม** จัดตั้งขึ้นด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณเป็นล้นพ้นของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ ที่ทรงมีต่อพสกนิกรชาวไทยทุกคน โดยมุ่งผลิตและเผยแพร่รายการสารคดีเฉลิมพระเกียรติต่างๆ ตลอดจนข่าวพระราชกรณียกิจของทุกพระองค์ผ่านทางสถานีโทรทัศน์เฉลิมพระเกียรติผ่านดาวเทียม ซึ่งเป็นสถานีโทรทัศน์ที่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้ผลิตและเผยแพร่สารคดีเฉลิมพระเกียรติต่างๆ ของทุกพระองค์ โดยออกอากาศในระบบดาวเทียม (DSTV) (KU-BAND), ระบบเคเบิลใยแก้ว (CATV) และระบบเคเบิลทีวี (True Visions 163) เป็นประจำทุกวัน จันทร์-ศุกร์ เวลา 06.00 น.-12.00 น. และ 24.00 น.-02.00 น. เสาร์-อาทิตย์ เวลา 06.00 น.-09.00 น. และ 24.00 น.-02.00 น.เพื่อปลูกจิตสำนึกของเด็ก, เยาวชน และประชาชนชาวไทยให้มีความจงรักภักดี ต่อสถาบันพระมหากษัตริย์อันเป็นสถาบันสูงสุดของประชาชนชาวไทยทุกคน (ปัจจุบันยุติการออกอากาศแล้ว ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553)

มูลนิธิโทรทัศน์เฉลิมพระเกียรติผ่านดาวเทียม ได้รับการจดทะเบียนจัดตั้งเป็นมูลนิธิ เลขทะเบียนลำดับที่ 1554 ตั้งแต่วันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2549 โดยมีสำนักงานใหญ่ของมูลนิธิฯ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 1 อาคาร ทีพีแอนด์ที ทาวเวอร์ ชั้น 24 ซอย 19 (อุ่นอนุสรณ์) ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร โดยที่ผ่านมามูลนิธิฯ ได้รับเกียรติอย่างสูงจากพลอากาศเอกกำธน สินธวานนท์ องคมนตรี ดำรงตำแหน่งเป็นประธานกรรมการมูลนิธิฯ คนแรก ในปี พ.ศ. 2549 - 2550 และในปัจจุบันได้รับเกียรติจากท่านผู้หญิงวิลาวัณย์ วีรานุวัตติ์ เลขาธิการคณะกรรมการร้านจิตรลดา ดำรงตำแหน่งเป็นประธานกรรมการมูลนิธิฯ ตั้งแต่  พ.ศ. 2550 - ปัจจุบัน

## วัตถุประสงค์
# เพื่อผลิตรายการสารคดีเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ เผยแพร่ให้ประชาชนรับชม
# เพื่อดำเนินการเพื่อสาธารณประโยชน์หรือร่วมมือกับองค์การการกุศลอื่นๆ เพื่อสาธารณประโยชน์
# ไม่ดำเนินการเกี่ยวข้องกับการเมืองแต่ประการใด

## แนวทางการดำเนินการ
การดำเนินงานของมูลนิธิโทรทัศน์เฉลิมพระเกียรติผ่านดาวเทียมเป็นไปตามวัตถุประสงค์ และเป้าหมายที่ได้กำหนดไว้ โดยเน้นการผลิตรายการสารคดีเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ เผยแพร่ให้ประชาชนรับชม เพื่อปลูกจิตสำนึกของเด็ก เยาวชน และประชาชนชาวไทยให้มีความจงรักภักดีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ อันเป็นสถาบันสูงสุดของประชาชนชาวไทยทุกคน นอกจากนี้ยังดำเนินงานต่างๆ ร่วมกับองค์การการกุศลอื่นๆ เพื่อสาธารณประโยชน์อีกด้วย

หมวดหมู่:ทรูวิชั่นส์
รางวัลปาล์มทองคำ

thumb|right|รางวัลปาล์มทองคำในเทศกาลภาพยนตร์กาน ค.ศ. 1979

**รางวัลปาล์มทองคำ** (, ) เป็นรางวัลสูงสุดในการประกวดภาพยนตร์ของเทศกาลภาพยนตร์กาน มีครั้งแรกใน ค.ศ. 1955 โดยตั้งแต่ ค.ศ. 1939 ถึง 1954 รางวัลสูงสุดใช้ชื่อว่า **กรังปรีซ์ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ** () และตั้งแต่ ค.ศ. 1964 ถึง 1974 ใช้ชื่อว่า **กรังปรีซ์ในเทศกาล** ()

## ประวัติ

ก่อนหน้านี้จนถึง ค.ศ. 1954 คณะกรรมการของเทศกาลภาพยนตร์กานมีการมอบรางวัล "Grand Prix of the International Film Festival" ให้กับภาพยนตร์ที่ดีที่สุด โดยรางวัลจะมีการออกแบบใหม่ทุกปีโดยศิลปินร่วมสมัยในแต่ละปี จนสิ้นสุดปี 1954 คณะกรรมการบริหารเทศกาลเชิญช่างอัญมณีมาออกแบบปาล์ม เพื่ออุทิศให้กับตราอาร์มของเมืองกาน แบบดั้งเดิม ออกแบบโดยลูเซียน ลาซอน และแท่นประติมากรรมออกแบบโดยศิลปินชื่อ เซบาสเตียง

ใน ค.ศ. 1955 รางวัลปาล์มทองคำครั้งแรกมองให้กับเดลเบิร์ต มานน์ให้กับผลงานภาพยนตร์เรื่อง *[[Marty]]* รางวัลปาล์มทองคำถือเป็นรางวัลสูงสุดของเทศกาลจนกระทั่ง ค.ศ. 1964 เมื่อเทศกาลได้นำรางวัล Grand Prix กลับมาใช้ใหม่เนื่องจากปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์กับเรื่องปาล์ม จนกระทั่ง ค.ศ. 1975 รางวัลปาล์มทองคำกลับมาใหม่อีกครั้งและถือเป็นสัญลักษณ์ของเทศกาลภาพยนตร์กาน มีการมอบรางวัลให้กับผู้กำกับภาพยนตร์ในทุก ๆ ปี สำหรับภาพยนตร์ยาวที่เข้าร่วมประกวดอย่างเป็นทางการ 

ตั้งแต่ ค.ศ. 1975 ได้มีการออกแบบตัวรางวัลใหม่หลายครั้ง เริ่มตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 โดยในปัจจุบัน ปาล์มทำจากทองคำ 24 กะรัต ในแม่พิมพ์ขี้ผึ้งติดเข้ากับที่รองที่เป็นคริสตัล บรรจุในกล่องหนังโมร็อกโกสีน้ำเงิน โดยการประกาศรางวัลจะประกาศเป็นรางวัลสุดท้ายของเทศกาล โดยประธานกรรมการตัดสินในแต่ละปีเป็นผู้ประกาศผลและมอบรางวัล

## ผู้ได้รับรางวัล
### Grand Prix du Festival International du Film (1939-1954)

### Palme d'Or (1955-1963)

### Grand Prix du Festival International du Film (1964-1974)

### Palme d'Or (1975-ปัจจุบัน)

ประเทศที่ได้รับรางวัลครั้งแรก

## รางวัลปาล์มทองคำเกียรติยศ
เนื่องในโอกาสครบรอบ 50 ปีของเทศกาลในปี 1997 คณะกรรมการได้มอบรางวัล "ปาล์มแห่งปาล์ม" () เป็นครั้งแรก

ตั้งแต่ปี 2002 เทศกาลได้มอบรางวัลปาล์มทองคำเกียรติยศแก่ผู้กำกับ นักแสดง หรือบริษัทในวงการภาพยนตร์ ที่มีผลงานอันเป็นเกียรติประวัติ แต่ยังไม่เคยได้รับรางวัลปาล์มทองคำจากภาพยนตร์ที่เข้าประกวดในเทศกาลนี้มาก่อน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รางวัลภาพยนตร์