วากามูราซากิ

thumb|ตำนานเก็นจิ "วากามูราซากิ"
thumb|ดอกฟูจิ หรือ วิสเทเรีย
**วากามูราซากิ** (; *เยาวมาลีสีม่วง*) เป็นบทที่ 5 ของ ตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุราซากิ ชิคิบุ ที่มีทั้งหมด 54 บท

## ที่มาของชื่อบท วากามูราซากิ

**วะกะ** (若) ในภาษาญี่ปุ่นแปลว่า อ่อนเยาว์ 

**มูราซากิ**(紫)  

*ในภาษาญี่ปุ่นแปลว่า สีม่วง
*หมายถึงพืชชนิดหนึ่ง ชื่อว่า มุราซากิ หรือ ชิคง (紫根) ชื่อทางวิชาการคือ Lithospermum erythrorhizon ขยายพันธุ์เติบโตอยู่ในประเทศญี่ปุ่น คาบสมุทรเกาหลี และทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน รากใช้ทำเป็นสีย้อมผ้า ที่ให้สีม่วง (มุราซากิ) ในยุคเฮอัน อาภรณ์สีมุราซากินั้นสงวนไว้สำหรับสตรีชั้นสูงเช่นจักรพรรดินี หรือ นางในราชสำนักเท่านั้น
*ภาษาของสีมุราซากิ สื่อความหมายถึง ความสนิทชิดเชื้อ และ ความปรารถนาชั่วนิรันดร์
*ตัวละครหญิงของเรื่องตำนานเก็นจิ เขาเรียกเด็กหญิง (ศักดิ์เป็นหลานสาวของพระชายาฟุจิทสึโบะ) หน้าตาละม้ายคล้ายพระชายาฟุจิทสึโบะ ที่เขาพาตัวมาจากคิตะยามะและเลี้ยงดูนางในคฤหาสน์ นิโจ ว่า *มุราซากิ* (สีม่วง) เพราะ สีม่วงคือสีของดอกฟุจิ (วิสเทเรีย) ซึ่งหมายถึง พระชายาฟุจิทสึโบะที่เขารักแต่ไม่อาจเป็นเจ้าของได้ ด้วยนางเป็นภรรยาของบิดาของเขา ในบทวะกะมุราซากิมีร้อยกรองดังนี้

**「手(て)に摘(つ)みていつしかも見(み)む紫(むらさき)の根(ね)にかよひける野辺(のべ)の若草(わかくさ)」**

Te ni tsumi te itsushika mo mi mu murasaki no ne           

ni kayohi keru nobe no wakakusa

  

เก็นจิปรารถนาจะได้มุราซากิน้อยไปเป็นภรรยาโดยไว  เพื่อเติมเต็มความรักไม่สมหวังที่เขามีต่อพระชายาฟุจิทสึโบะผู้เป็นอาของมุราซากิ

## ตัวละครหลักในบท

* **เก็นจิ**
ยศ โคะโนะเอะจูโจ (Konoe Chuujou พลโทราชองครักษ์) อายุ 18
* **ภิกษุเจ้าอาวาสแห่งคิตะยามะ** (คิตะยามะ โนะ โซซุ Kitayama no Shouzu)
* **โยชิคิโยะ** 
ผู้ติดตามของเก็นจิ เป็นบุตรชายของเจ้าเมืองเมืองฮาริมะ
* **นักบวชแห่งอาคาชิ** (อาคาชิ โนะ นีวโด Akashi no Nyuudou)
อดีตเจ้าเมืองฮาริมะ
* **ท่านหญิงแห่งอาคาชิ**
บุตรีของนักบวชแห่งอาคาชิ
* **โคเรมิตสึ**
คนสนิท และพี่น้องร่วมแม่นมเดียวกับเก็นจิ 
* **มุราซากิ**
เด็กหญิงอายุ 10 ปี
* **แม่ชีแห่งคิตะยามะ ** 
ยายของมุราซากิ เป็นน้องสาวของภิกษุแห่งคิตะยามะ อายุพ้น 40 ปี  
* **โชนะกอน**
พี่เลี้ยงของมุรากิ
* **เฮียวบุเคียวโนะมิยะ**
องค์ชายเจ้ากรมกลาโหม บิดาของมุราซากิ อายุ 33
* **โทโนะจูโจ** 
สหายและพี่ภรรยาของเก็นจิ
* **จักรพรรดิคิริสึโบะ**
พระราชบิดาของเก็นจิ
* **สะไดจิน**
เสนาบดีฝ่ายซ้าย พ่อตาของเก็นจิ อายุ 52
* **อาโออิ**
บุตรีของสะไดจิน ภรรยาของเก็นจิ อายุ 22
* **พระชายาฟุจิทสึโบะ** 
พระชายาในจักรพรรดิคิริสึโบะ อายุ 23
* **โอเมียวบุ**
นางกำนัลของฟุจิทสึโบะ

## เรื่องย่อ

เก็นจิป่วยเป็นไข้มาลาเรีย เขาจึงพาผู้ติดตาม 4-5 คน ไปนมสการพระธุดงในคิตะยามะผู้มีชื่อเสียงด้านการปัดเป่าโรคภัยไข้เจ็บ เก็นจิเคยส่งสาส์นให้ท่านมาพบ  แต่ท่านตอบว่าชราเกินกว่าที่จะเดินทางออกจากที่พำนักไหวแล้ว พระธุดงค์ชราอาศัยอยู่ในถ้ำหินบนภูเขาสูง ปลายเดือนมีนาคม ดอกซากุระในนครหลวงนั้นโรยราสิ้นแล้ว ทว่าบนภูเขาคิตะยามะ ดอกซากุระกลับกำลังเบ่งบานสะพรั่ง ทำให้เก็นจิยินดีปรีดามาก 

ระหว่างการรักษาตัวช่วงกลางวัน เก็นจิออกเดินเล่นในหมู่บ้านใกล้เคียง เขาเห็นรั้วสานหน้าวัดแห่งหนึ่ง ที่มีฝีมือการสานปราณีตกว่ารั้วบริเวณใกล้เคียง ช่วงค่ำ เก็นจินำโคเรมิตสึไปชมดสถานที่นั้นอีกครั้ง เบื้องหลังรั้วสาน เก็นจิมองเห็นแม่ชีอ่านหนังสืออยู่กับโต๊ะเท้าแขน  นางอายุราว 40 ปี และดูมุ่งมั่นกับการอ่าน ต่อมา เด็กหญิงน่ารักอายุราว 10 ปีวิ่งเข้ามาหาแม่ชีแล้วฟ้องน้องด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้นว่า อินุกิ ปล่อยลูกนกกระจอกที่นางขังให้บินหนีไปแล้ว และนี่คือครั้งแรกที่เก็นจิ เห็นหน้า มุราซากิ

เมื่อเก็นจิเข้านมัสการในวัด เขาถามเจ้าอาวาสถึงเด็กหญิงน้อย ๆ คนนั้น ได้ความว่า นางเป็นบุตรีของเฮียวบุเคียวโนะมิยะ พี่ชายของพระชายาฟุจิทสึโบะ มารดาของนางนั้นตายไปแล้ว ทิ้งบุตรสาวตัวน้อยให้ยายที่เป็นชีดูแลเลี้ยงดู เก็นจิเสนอจะนับดูแลเลี้ยงดูเด็กหญิงน้อย ๆ คนนั้นใน (ฐานะภรรยา) แต่ท่านเจ้าอาวาสปฏิเสธ   เมื่อทำเจ้าอาวาสเข้าทำวัด เก็นจิเข้าพบแม่ชี และเอ่ยปากขอเลี้ยงดูเด็กหญิงกับผู้เป็นยาย แม่ชีลังเลใจ  เพราะอายุของทั้งสองต่างกันมากเกินไป หลานสาวของนางยังเด็กนัก

เมื่ออาการป่วยของเก็นจิทุเลา ท่านเจ้าอาวาสเตรียมอาหารเช้าซึ่งประกอบด้วยผลไม้และสุราแปลกตามาเลี้ยง เก็นจิ ท่านเจ้าอาวาส และพระธุดงค์ ร่วมกันแต่งโคลงกลอนอำลาอาลัย ท่านเจ้าอาวาสมอบลูกประคำงาช้างในกล่องแบบจีน ที่เจ้าชายโชโตคุ ได้มาจากเกาหลีให้เก็นจิ อีกทั้งยังมอบกิ่งสนที่ผูกพันด้วยมอบขวดยาสีครามลายดอกซากุระและฟุจิให้เก็นจิหลายขวด  พระธุดงมอบยันต์คุ้มครองจากภยันต์อันตราย และเมื่อโทโนะจูโจตามมาสมทบ จึงเกิดงานเลี้ยงตามมา

พระชายาฟุจิทสึโบะป่วย จึงลาราชการจากวังกลับมาพำนักที่บ้านเดิม เก็นจิลอบเข้าหานาง โดยบังคับให้โอเมียวบุนำทาง คืนนั้นเป็นคืนในฤดูร้อนอันแสนสั้นราวกับความฝัน ฟุจิทสึโบะตกตะลึงเมื่อเห็นเก็นจิลอบเข้ามา นางไม่สามารถขัดขืนเก็นจิได้ เก็นจิทอดถอนใจ เสียดายที่ไม่อาจจะแสดงความรักอัดแน่นในใจของเขาได้เต็มที่ ฟุจิทสึโบะตัดสินใจจะมีความสัมพันธ์เก็นจิอีก   ต่อมาฟุจิทสีโบะตั้งครรภ์ลูกของเก็นจิพร้อมทุกทรมานกับความผิดบาปในใจ

เก็นจิไปหาภรรยาที่คฤหาสน์ถนนซันโจ แต่นางยังคงเย็นชาจนทำให้เขาอึดอัด ยายของมุราซากิเสียชีวิต  หลังการทำบุญครบรอบ 49 วัน เก็นจิไปเยี่ยมเยือนที่คฤหาสน์ของท่านหญิงน้อยมุราซากิ คฤหาสน์นั้นรกร้าง ขาดการดูแล โชนะกอนพี่เลี้ยงของมุราซากิ ห่วงใยในอนาคตของท่านหญิงน้อยที่ขาดผ้ดูแลคุ้มครอง เก็นจิสัญญาว่า เขาจะดูแลนางเอง ท่านหญิงน้อยวิ่งเข้ามาหาเก็นจิ นางช่างเป็นเด็กหญิงที่แจ่มใสน่ารักนัก คืนนั้นเป็นคือพายุโหมกระหน่ำ เก็นจินอนข้าง ๆ มุราซากิน้อย คอยปลอบโยนปกป้องนางจากเสียงอสุนีบาตและพายุร้าย

เก็นจิลากลับตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง เขาสัญญาว่าจะกลับมาอีกครั้ง ระหว่างเดินทางเก็นจิกลับท่ามกลางหมอกลงจัด เขาจึงส่งคนไปเคาะประตูบ้านชู้รักที่เคยคบหากัน แต่กลับไม่มีใครตอบรับ  

ก่อนที่เฮียวบุเคียวโนะมิยะ บิดาของมุราซากิจะมารับนางไป เก็นจิลักพาตัวท่านหญิงน้อยไปคฤหาสน์นิโจ  มีเพียงโชนะกอนพี่เลี้ยงเท่านั้นที่ติดตามไปด้วย เก็นจิเตรียมห้องด้านปีกตะวันตกที่ยังว่างให้นางพำนัก ในตอนแรกมุราซากิและโชนะกอน ต่างตื่นตระหนกไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกนาง แต่ต่อมาก็ค่อย ๆ คุ้นชินกับชีวิตใหม่ เก็นจิพยายามทุกวิถีทางที่จะให้พวกนางอุ่นใจยอมรับว่าที่นี่คือบ้านของพวกนาง เขาสอนให้มุราซากิแต่งกวีและวาดภาพ โดยทำเป็นตัวอย่างให้นางลอกตาม

## อ้างอิง

 

หมวดหมู่:วรรณกรรมญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นวนิยาย
หมวดหมู่:รายชื่อบทในตำนานเก็นจิ