เฮาหุน

**เฮาหุน** หรือ **ห่อหุน** (เสียชีวิต ค.ศ. 288) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **หู เฟิ่น** () ชื่อรอง **เสฺวียนเวย์** () เป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน ภายหลังเป็นขุนพลของราชวงศ์จิ้นตะวันตก

## ประวัติช่วงต้น
เฮาหุนเป็นชาวอำเภอหลินจิง (臨涇縣 *หลินจิงเซี่ยน*) เมืองฮันเต๋ง (安定郡 *อานติ้งจฺวิ้น*) ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอเจิ้น-ยฺเหวียน มณฑลกานซู่ เฮาหุนเป็นบุตรชายของอ้าวจุ๋น (胡遵 *หู จุน*) ผู้เป็นขุนพลทหารม้าและรถรบ (車騎將軍 *เชอฉีเจียงจฺวิน*) เฮาหุนเป็นพี่ชายของเฮาเหลก (胡烈 *หู เลี่ย*) 

เฮาหุนมีบุคลิกเปิดเผยและกระจ่างแจ้ง ชำนาญการวางกลยุทธ์ ชื่นชอบในการเรื่องการทหารตั้งแต่วัยเด็ก

## การรับราชการกับวุยก๊ก
ในปี ค.ศ. 238 ในช่วงที่สุมาอี้ยกทัพบุกเลียวตั๋ง (遼東 *เหลียวตง*) เพื่อปราบกองซุนเอี๋ยน เฮาหุนได้ติดตามสุมาอี้ในฐานะข้ารับใช้ สุมาอี้ปฏิบัติต่อเฮาหุนเป็นอย่างดี หลังกลับมาจากการปราบกองซุนเอี๋ยนได้สำเร็จ เฮาหุนได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกองพัน (校尉 *เซี่ยวเว่ย์*) ต่อมาไปเป็นข้าหลวงมณฑล (刺史 *ชื่อฉื่อ*) ของมณฑลชีจิ๋ว และได้รับบรรดาศักดิ์หยางเซี่ยจื่อ

ในปี ค.ศ. 255 เกียงอุยขุนพลแห่งจ๊กก๊กรัฐอริของวุยก๊กปิดล้อมอองเก๋งข้าหลวงมณฑลยงจิ๋วในยุทธการที่เต๊กโตเสีย (狄道 *ตี้เต้า*) เฮาหุนร่วมกับขุนพลต้านท่าย, เตงงาย และหวาง มี่ (王秘) นำกำลังทหารไปช่วยอองเก๋ง ในที่สุดเกียงอุยก็ล่าถอยไป

ในปี ค.ศ. 257 จูกัดเอี๋ยนขุนพลวุยก๊ก่อกบฏที่อำเภอฉิวฉุน  (壽春 *โช่วชุน*; ปัจจุบันคืออำเภอโช่ว นครลู่อาน มณฑลอานฮุย) เพื่อต่อต้านผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สุมาเจียว ในปีถัดมาสุมาเจียวเข้าตีฉิวฉุนได้สำเร็จ จูกัดเอี๋ยนพยายามตีฝ่าวงล้อมทางประตูเล็ก เฮาหุนซึ่งเวลานั้นมีตำแหน่งนายกองพัน (司馬 *ซือหม่า*) ของสุมาเจียวยกพลเข้าโจมตีจูกัดเอี๋ยน สามารถสังหารจูกัดเอี๋ยนและนำศีรษะของจูกัดเอี๋ยนไปมอบให้สุมาเจียว

## การรับราชการกับราชวงศ์จิ้น
ในปี ค.ศ. 271 หลิว เมิ่ง (劉猛) แม่ทัพผู้กล้าหน่วยเผ่าซฺยงหนู (匈奴中部帥 *สฺยงหนูจงปู้ชฺว่าย*) ก่อกบฏ ราชสำนักมีคำสั่งให้ลู่ ฟาน (路蕃) ผู้เป็นขุนพลทหารม้ากล้า (驍騎將軍 *เซียวฉีเจียงจฺวิน*) ยกพลไปปราบปราม โดยตั้งให้เฮาหุนเป็นผู้ควบคุมทัพ (監軍 *เจียนจฺวิน*) และมอบอาญาสิทธิ์ให้ เฮาหุนจัดทัพใหญ่ที่เคิงเป่ย์ (硜北) เพื่อสนับสนุนลู่ ฟาน เฮาหุนเอาชนะหลิว เมิ่งและตีทัพชนเผ่าซฺยงหนูแตกพ่าย หลี่ เค่อ (李恪) ขุนพลใต้บังคับบัญชาของหลิว เมิ่งตัดศีรษะหลิว เมิ่งและยอมจำนน

จากความดีความชอบในการศึกหลายครั้ง เฮาหุนได้เลื่อนยศเป็นขุนพลโจมตีภาคใต้ (征南將軍 *เจิงหนานเจียงจฺวิน*) ได้รับอาญาสิทธิ์ และรับผิดชอบดูแลราชการทหารทั้งหมดในมณฑลเกงจิ๋ว ต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้พิทักษ์ทัพ (護軍 *ฮู่จฺวิน*) และนายทหารม้ามหาดเล็ก (散騎常侍 *ซ่านฉีฉางชื่อ*) ครอบครัวของเฮาหุนได้เป็นขุนพลมาหลายรุ่น ในปีต่อ ๆ มา เฮาหุนมีความกระตือรือร้นที่จะศึกษาตำรา แล้วจึงเชี่ยวชาญการเขียนเอกสารราชการ เฮาหุนประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงในทุก ๆ ที่ที่ไป ในช่วงที่เฮาหุนประจำการป้องกันชายแดนก็ได้รับเกียรติเป็นพิเศษ

ในปี ค.ศ. 273 สุมาเอี๋ยนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์จิ้นตะวันตกทรงละเลยงานราชการและหมกมุ่นกับสาวงาม พระองค์ทรงเลือกบุตรสาวของเหล่าขุนนางเข้าวังหกหลัง หู ฟาง (胡芳) บุตรสาวของเฮาหุนก็ได้รับเลือกให้สนมระดับกุ้ยเหริน (貴人) เฮาหุนมีบุตรชายคนเดียวซึ่งไปเป็นข้ารับใช้ของซือหม่า หมัว (司马模) ผู้เป็นอ๋องแห่งลำหยง (南陽王 *หนานหยางหวาง*) บุตรชายคนนี้เสียชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อย ต่อมาเมื่อเฮาหุนได้ยินว่าบุตรสาวได้รับเลือกให้เป็นกุ้ยเหริน เฮาหุนก็หลั่งน้ำตาพูดว่า "ข้ารับใช้เฒ่าไม่ตาย มีบุตรเพียง 2 คน บุตรชายอยู่ใต้แผ่นดินทั้งเก้า บุตรสาวอยู่เหนือสวรรค์ทั้งเก้า"

เฮาหุนเป็นเสนาบดีเก่าแก่ และยังได้รับการช่วยเหลือจากวังจักรพรรดินี จึงได้รับความนับถืออย่างมาก เฮาหุนได้รับการแต่งตั้งเป็นรองราชเลขาธิการฝ่ายขวา (尚書右僕射 *ช่างชูโย่วผูเช่อ*) และมหาขุนพลพิทักษ์ทัพ (鎮軍大將軍 *เจิ้นจฺวินต้าเจียงจฺวิน*) ได้รับการตั้งให้เป็นไคฝู่อี๋ถงซานซือ (開府儀同三司; "ผู้ได้รับอำนาจเปิดสำนักว่าราชการเทียบเท่าสามมหาเสนาบดี") และได้รับบรรดาศักดิ์หยางเซี่ยเซี่ยนโหว (陽夏縣侯)

ในเวลานั้น หยาง จฺวิ้น (楊駿) บิดาของจักรพรรดินีหยาง จื่อ (楊芷) พระมเหสีของสุมาเอี๋ยน มีความทรนงที่ตนเป็นบิดาของจักรพรรดินี เฮาหุนกล่าวกับหยาง จฺวิ้นว่า "ท่านจะหยิ่งผยองมากกว่านี้เมื่อพึ่งพิงบุตรสาวหรือ ย้อนมองไปราชวงศ์ก่อน ไม่มีใครที่สมรสกับราชวงศ์แล้วไม่ทำลายครอบครัวตัวเอง ไม่ช้าก็เร็วเรื่องนี้ต้องเกิดขึ้น ดูการกระทำของท่านสิ นั่นจะนำหายนะมาให้อย่างรวดเร็ว" หยาง จฺวิ้นถามกลับว่า "แล้วบุตรสาวท่านไม่ได้แต่งเข้าราชวงศ์หรอกหรือ" เฮาหุนตอบว่า "บุตรสาวของข้าเป็นข้ารับใช้ของบุตรสาวท่าน จะมีได้มีเสียได้อย่างไร" ทุกคนในเวลานั้นยำเกรงเฮาหุน หยาง จฺวิ้นแม้จะไม่ชอบคำพูดของเฮาหุนแต่ก็ไม่สามารถทำอันตรายกับเฮาหุนได้

## เสียชีวิต
เฮาหุนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 288 หลังเสียชีวิตได้รับการแต่งตั้งย้อนหลังเป็นขุนพลทหารม้าและรถรบ (車騎將軍 *เชอฉีเจียงจฺวิน*) และได้รับสมัญญานามว่า "จฺว้าง" (壯)

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *[[สามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายสามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ฝาง เสฺวียนหลิง (648). *[[จิ้นชู]]*.

หมวดหมู่:ขุนพลของวุยก๊ก
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์จิ้นตะวันตก