open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
รายชื่อธงในประเทศจีน

หน้านี้คือรายการของธงต่างๆ ของประเทศจีน ที่เคยใช้ในอดีตและมีการใช้อยู่ในปัจจุบัน ทั้งในสาธารณรัฐประชาชนจีน ฮ่องกง มาเก๊า และสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน)

## ธงชาติ

## ธงเขตการปกครอง

### เขตปกครองพิเศษ
#### เขตปกครองพิเศษฮ่องกง

#### เขตปกครองพิเศษมาเก๊า

## ธงราชการทหาร
### กองเรือเป่ย์หยาง

### กองทัพสมัยใหม่

## ธงอื่นๆ ที่ไม่ใช่ธงของรัฐบาล

## ธงในอดีต
### จักรวรรดิจีน

### รัฐบาลเป่ย์หยาง

### รัฐบาลคอมมิวนิสต์

### ธงกลุ่มการเมืองในอดีต

## ดูเพิ่ม
* ธงชาติจีน
* ธงชาติสาธารณรัฐจีน
* รายชื่อธงในสาธารณรัฐจีน
* ธงชาติทิเบต

## อ้างอิง


จีน
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของสาธารณรัฐประชาชนจีน
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของสาธารณรัฐจีน
ป้อมป้องปัจจามิตร

thumb|300px|กำแพงป้อมป้องปัจจามิตร ด้านฝั่งตรงข้ามอาคารสถานีตำรวจนครบาลสมเด็จเจ้าพระยาและสถานีตำรวจนครบาลปากคลองสาน
**ป้อมป้องปัจจามิตร** เป็นป้อมสำคัญที่ใช้ป้องกันข้าศึกตามริมแม่น้ำเจ้าพระยา ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาด้านตะวันตกริมปากคลองสาน ตรงข้ามกับป้อมปิดปัจจนึกบริเวณปากคลองผดุงกรุงเกษม  ปัจจุบันอยู่บริเวณบ้านพักข้าราชการกรมเจ้าท่า ใกล้กับสำนักงานเขตคลองสาน

ป้อมป้องปัจจามิตรสร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ควบคู่กับการขุดคลองผดุงกรุงเกษมต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ใช้ป้อมดังกล่าวเป็นสถานที่ตั้งเสาธงสัญญาณแจ้งข่าวเรือสินค้าเข้าของบริษัทใด ออกพระนคร ที่บริเวณปากคลองสาน ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีการย้ายเสาธงเหล็กจากป้อมเผด็จดัสกรภายในพระบรมมหาราชวัง มาตั้งที่ป้อมแห่งนี้ คือที่ตั้งในปัจจุบัน บริเวณสำนักงานเขตคลองสาน เมื่อกรมเจ้าท่าเลิกใช้เสาธงสัญญาณนี้แล้วได้แจ้งความจำนงต่อกรมศิลปากรว่าจะรื้อออก แต่กรมศิลปากรเห็นว่าควรอนุรักษ์ไว้เป็นหลักสำคัญทางประวัติศาสตร์

ในปี พ.ศ. 2492 ป้อมป้องปัจจามิตรมีสภาพทรุดโทรมมาก เทศบาลนครธนบุรีในสมัยนั้นจึงดำริจะรื้อป้อมทิ้งเพื่อปรับสถานที่ และจะนำเศษอิฐเศษปูนไปถมถนนต่าง ๆ กรมศิลปากรจึงประกาศขึ้นทะเบียนป้อมป้องปัจจามิตรเป็นโบราณสถานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2492

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตคลองสาน
ป้องปัจจามิตร
รยางค์บน

thumb|right|250px|ต้นแขนของมนุษย์

ในกายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ **รยางค์บน** () คือส่วนของร่างกายมนุษย์ที่เรียกโดยทั่วไปว่า *แขน* (arm) คือโครงสร้างตั้งแต่แขนจนถึงปลายนิ้ว รวมทั้งส่วนของต้นแขน (upper arm) ด้วย

## โครงสร้างโดยทั่วไป
รยางค์บนประกอบด้วยโครงสร้างต่อไปนี้
* ไหล่ (shoulder)
* ต้นแขน (arm)
* ข้อศอก (elbow)
* ปลายแขน (forearm)
* ข้อมือ (wrist)
* มือ (hand)

นักกายวิภาคศาสตร์จะเรียกส่วนของ *arm* หมายถึงบริเวณต้นแขนคือตั้งแต่ไหล่ไปจนถึงข้อศอก ซึ่งต่างจากในภาษาอังกฤษทั่วไปที่แปลว่า แขนตั้งแต่ไหล่จนถึงปลายนิ้ว นอกจากนี้ส่วนของ *leg* นั้นในทางกายวิภาคศาสตร์หมายถึงบริเวณตั้งแต่เข่าจนถึงข้อเท้า ต่างจากภาษาอังกฤษทั่วไปที่รวมตั้งแต่เอวจนถึงข้อเท้า 

## กระดูก
รายชื่อต่อไปนี้คือรายชื่อกระดูกที่เป็นส่วนของรยางค์บน
* กระดูกไหปลาร้า (clavicle) เป็นกระดูกชิ้นเดียวเท่านั้นที่เชื่อมต่อกับลำตัวโดยตรง
* กระดูกสะบัก (scapula)
* กระดูกต้นแขน (humerus)
* กระดูกเรเดียส (radius)
* กระดูกอัลนา (ulna}
* กระดูกข้อมือ (carpal bone)
* กระดูกฝ่ามือ (metacarpal)
* กระดูกนิ้วมือ (phalanges)


หมวดหมู่:รยางค์
อิมัลชัน

**อิมัลชัน** (, ) เป็นคอลลอยด์ประเภทหนึ่ง เกิดจากของที่ละลายเข้ากันเป็นเนื้อเดียวไม่ได้สองชนิดขึ้นไป โดยทำให้แตกตัว โดยตัวหนึ่งเป็นอนุภาคคอลลอยด์ (dispered phase) อีกตัวหนึ่งเป็นส่วนเนื้อเดียว (continuous phase) เรียกสารที่แตกตัวว่า ตัวกระทำอิมัลชัน (emulsifier)

## ตัวอย่างอิมัลชัน

## ตัวกระทำอิมัลชัน
ตัวกระทำอิมัลชัน (emulsifier) มักจะเป็นสารที่สามารถลดแรงตึงผิวได้ เนื่องจากการละลายของสารเกิดจากความต่างขั้วกัน ดังนั้นเพื่อให้สารผสมกันได้ โดยครึ่งหนึ่งจะมีขั้ว อีกครึ่งหนึ่งไม่ ตัวอย่างของตัวกระทำอิมัลชัน เช่น
* ไข่แดง (เลซิติน) เป็นตัวกระทำอิมัลชันที่รับประทานได้ จึงผสมในอาหาร เช่น น้ำสลัด เนื้อขนมปัง
* สารทำความสะอาดต่าง ๆ (detergent) น้ำยาล้างจาน ผงซักฟอก เป็นตัวกระทำอิมัลชันทุกชนิด เพื่อทำความสะอาดคราบไขมันได้ 
* เอนไซม์และสารโปรตีนชนิดอื่น ๆ ในร่างกายเป็นตัวกระทำอิมัลชันเช่นกัน

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* คอลลอยด์
* เจล
* โซล (คอลลอยด์)

หมวดหมู่:ส่วนผสมทางเคมี
หมวดหมู่:ฟิสิกส์สสารควบแน่น
หมวดหมู่:คอลลอยด์
โซล (คอลลอยด์)

**โซล** () เป็นคอลลอยด์ประเภทหนึ่ง ซึ่งเกิดจากการเติมอนุภาคของแข็ง ลงไปในของเหลวหรือของแข็งหลอมเหลวลงไป เพื่อให้มีอนุภาคของแข็ง กระจายเป็นอนุภาคกระจาย (dispered phase) ในสารเนื้อเดียว (continuous phase)

## ตัวอย่างโซลที่น่าสนใจ

## ดูเพิ่ม
* เจล
* คอลลอยด์
* ละอองลอย

หมวดหมู่:คอลลอยด์
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518

**การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518** เป็น การเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 10 ในประเทศไทย จัดขึ้นเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 ผลเป็นชัยชนะของพรรคประชาธิปัตย์ที่จดทะเบียนขึ้นใหม่ โดยได้ 72 ที่นั่งจากทั้งหมด 269 ที่นั่ง แต่ยังไม่ถึงกึ่งหนึ่งของรัฐสภาที่ 135 ที่นั่ง ผู้มีสิทธิเลือกตั้งคิดเป็น 47.2%

โดยการเลือกตั้งครั้งนี้ เกิดขึ้นตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2517 ที่ถูกร่างขึ้นหลังเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 โดยเป็นการเลือกตั้งครั้งแรกด้วยที่เปลี่ยนจากการเลือกเป็นเขตจังหวัด เป็นหลายอำเภอรวมกันเป็นหนึ่งเขตเลือกตั้ง และมีจำนวน ส.ส. ได้เขตละ 3 คน 

## ผลการเลือกตั้ง

## การจัดตั้งรัฐบาล
หลังการเลือกตั้ง หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีสมัยที่ 2 โดยมติของสภาผู้แทนราษฎรด้วยคะแนนเสียง 133 ต่อ 52 เสียง เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2518

อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 6 มีนาคม สภาผู้แทนราษฎรมีมติไม่ไว้วางใจด้วยคะแนนเสียง 152 ต่อ 111 เสียง งดออกเสียง 6 เสียง หลังจากที่หม่อมราชวงศ์เสนีย์แถลงนโยบายต่อสภาผู้แทนราษฎร หม่อมราชวงศ์เสนีย์จึงพ้นจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช น้องชายของหม่อมราชวงศ์เสนีย์หัวหน้าพรรคกิจสังคมซึ่งมี ส.ส. เพียง 18 คนในสภาสามารถรวบรวมเสียงในสภาผู้แทนราษฎรได้จึงได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรีคนใหม่ด้วยคะแนนเสียง 135 ต่อ 59 เสียง งดออกเสียง 75 เสียง เขาเข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 14 มีนาคม

แต่ความเป็นรัฐบาลต้องเผชิญกับแรงกดดันต่าง ๆ มากมาย โดยเฉพาะเสถียรภาพรัฐบาล ที่มีจำนวน ส.ส.ในสภาแบบก้ำกึ่ง ในที่สุด ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ต้องตัดสินใจยุบสภา เนื่องจาก ส.ส. ฝ่ายรัฐบาลหันไปเข้าร่วมกับฝ่ายค้าน เสนอญัตติขอร่วมเปิดอภิปรายทั่วไป เพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐบาล รวมเวลาที่บริหารประเทศได้ประมาณ 1 ปี 1 เดือน

หลังจากยุบสภามีการจัดการเลือกตั้งครั้งใหม่คือ การเลือกตั้ง วันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 

## เชิงอรรถ


## อ้างอิง

2518
หมวดหมู่:การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2518
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2518
เอเวอรีลิตเติลเทียร์ดรอป

"**เอเวอรีลิตเติลเทียร์ดรอป**" () คือซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้ม *[[ออลเวส์ (อัลบั้ม)|ออลเวส์]]* ของแกเบรียล ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2550 แต่งโดยแกเบรียล และ จูเลียน แกลลาเกอร์ แกเบรียลได้นำซิงเกิลนี้ไปร้องสดในรายการโทรทัศน์ *ลูส วีเมน* และรายการ *GM TV* เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 

## มิวสิกวิดีโอ
มิวสิกวิดีโอของเพลง "**เอเวอรีลิตเติลเทียร์ดรอป"** กำกับโดย แอนดี้ ฮิลตัน ออกอากาศเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ทางช่อง *มิวสิกแชนแนลบีโฟร์* ของสหราชอาณาจักร

## รายชื่อเพลง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2550
สครับ

**สครับ** อาจหมายถึง
* สครับ (รายการโทรทัศน์) รายการโทรทัศน์ฉายทางช่องเอ็นบีซีในสหรัฐอเมริกา
* สครับ (อาชีพ) ผู้ช่วยแพทย์ในด้านการผ่าตัด

; อาจสะกดผิดจาก
* สครับบ วงดนตรีสัญชาติไทย
กุ้ยหลิน

**กุ้ยหลิน** (; จ้วง: Gveilinz "ป่าหอมหมื่นลี้") เป็นนครระดับจังหวัดที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศจีน เป็นเมืองที่มีชื่อเสียงว่ามีทัศนียภาพที่สวยงามมายาวนาน ทั้งยังเป็นหนึ่งในเมืองท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมมากแห่งหนึ่งของจีน ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวจ้วง

กุ้ยหลินถือเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงเป็นสถานที่สวยงามที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศจีน คนจีนยกให้เป็นดัง “เมืองสวรรค์บนพิภพ” หรือ “ซื่อไหว้เถาหยวน” มีคำกล่าวว่าจิตรกรใดที่ยังไม่เคยมาเมืองกุ้ยหลิน จะไม่สามารถวาดรูปขุนเขาให้สวยงามได้เลย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครในเขตปกครองตนเองกว่างซี
รายชื่อตอนในเปลวฟ้าผ่าปฐพี

**รายชื่อตอนในเปลวฟ้าผ่าปฐพี** เป็นรายชื่อตอนเวอร์ชันแอนิเมชันของเปลวฟ้าผ่าปฐพี

## แอนิเมชัน

VCD **เปลวฟ้าผ่าปฐพี** เวอร์ชันแอนิเมชัน ลิขสิทธิ์จากประเทศญี่ปุ่น ถูกนำมาสร้างในรูปแบบของแอนิเมชันจากทีมผู้สร้าง คนเก่งฟ้าประทาน ในรูปแบบของวีซีดีจำนวน 21 แผ่น รวมทั้งสิ้น 42 ตอน ดังนี้

ป
หมวดหมู่:เปลวฟ้าผ่าปฐพี
ภาษาปันตาร์ตะวันตก

**ภาษาปันตาร์ตะวันตก** หรือเรียกตามสำเนียงหนึ่งว่า **ภาษาลัมมา** เป็นภาษาปาปวนที่พูดกันทางตะวันตกของหมู่เกาะปันตาร์ในหมู่เกาะอาโลร์ ประเทศอินโดนีเซีย ภาษาปันตาร์ตะวันตกมีผู้พูดแพร่หลายประมาณ 10,000 คน แม้ว่าผู้พูดมักใช้ภาษามลายูในบริบททางการเมือง ศาสนา และการศึกษา แต่ภาษาปันตาร์ตะวันตกยังคงเป็นภาษาแรกของเด็ก ๆ ในภูมิภาคนี้ และผู้อพยพเรียนรู้ภาษานี้มาบ้างแล้ว

## สำเนียง
สำเนียงหลักมี 3 สำเนียง
* ตุบเบอ (พูดกันในปุนตารูและไอร์ปานัซ)
* เมาตา	(พูดกันในกากาเมาตา อาลีมักเกอ เลากี กาปัซ โกลีฮับบัง และอาลีกัลลัง)
* ลัมมา (พูดกันในกาลนดามาและลาตูนา)

ความแตกต่างทางสำเนียงโดยหลักเป็นเพียงการสะกด:

## ระบบเสียง

มีพยัญชนะเสียงกักไม่ก้องและก้อง: /p t k ’/ และ /b d g/; เสียงเสียดแทรก ไม่ก้อง/s h/; เสียงนาสิก /n m ng/; เสียงม้วนลิ้น /r/ และเสียงข้างลิ้น/l/; และเสียง /w/ กับ /y/

## อ้างอิง


## อ่านเพิ่ม
*Grimes, Charles E., Tom Therik, Barbara Dix  Grimes & Max Jacob. 1997. *A guide to the people and languages of Nusa Tenggara. (Paradigma series B 1)*. Kupang, Indonesia: Universitas Kristen Artha Wacana and Alfa Omega Foundation.

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Western Pantar language at University of Alaska Fairbanks
* ELAR archive of Western Pantar (Lamma) language documentation materials

ปันตาร์ตะวันตก
ภาษามุนจี

**ภาษามุนจี** เป็นภาษากลุ่มปามีร์ใช้พูดในบาดักสถานในอัฟกานิสถาน ใก้เคียงกับภาษายิดคาที่ใช้พูดในปากีสถาน บริเวณนี้มีความสำคัญในการรุกรานอัฟกานิสถานของโซเวียต เพราะโซเวียตไม่อาจหยุดการการเคลื่อนย้ายกำลังคนและอาวุธผ่านช่องแคบโดราห์ที่เชื่อมระหว่างบาดักสถานกับชิตรัลในปากีสถานได้ ผู้พูดภาษามุนจีส่วนใหญ่อพยพข้ามแดนเข้าสู่ชิตรัลในระหว่างสงครามในอัฟกานิสถาน 

## อ้างอิง

มุนจี
ภาษาโดมาอากี

**ภาษาโดมาอากี** หรือ**ภาษาโดมากี** **ภาษาโดมา** เป็นภาษาที่ใช้พูดทางเหนือของประเทศปากีสถาน อยู่ในตระกูลอินโด-ยุโรเปียน สาขาอินโด-อิเรเนียน กลุ่มดาร์ดิก มีผู้พูดราว 500 คน (2532) พูดโดยชาวเบอริโช โดม หรือโดมา ซึ่งส่วนใหญ่เป็นมุสลิม บริเวณที่ใช้พูดอยู่ทางเหนือของตำบลคิลคัต ของปากีสถาน ภายในไม่กี่หมู่บ้านในหุบเขาฮุนซา
## อ้างอิง
* Domaaki. Retrieved June 13, 2006, from *Ethnologue: Languages of the World*, fifteenth edition. SIL International. Online version.

ดโมาอากี
ภาษาฆวารัซม์

**ภาษาฆวารัซม์** (ฆวารัซม์:  ) เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออกที่สูญแล้ว ที่มีความใกล้ชิดกับภาษาซอกเดีย ภาษานี้เคยมีผู้พูดในบริเวณฆวารัซม์ (โคแรสเมีย) ซึ่งอยู่ทางตอนล่างของแม่น้ำอามูดาร์ยา ทะเลอารัลตอนใต้ (ส่วนเหนือของประเทศอุซเบกิสถานและบางส่วนของคาซัคสถานและเติร์กเมนิสถานในปัจจุบัน)

ความรู้เกี่ยวกับภาษานี้มีจำกัดและไม่ค่อยมีใครทราบรูปแบบอักษรเก่าเหมือนกับภาษาซอกเดีย โดยมีข้อมูลจากนักวิชาการจากฆวารัซม์อย่างอัลบิรูนีและอัซซามัคชารีไว้ว่า ภาษานี้ยังมีคนใช้ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 เมื่อมันถูกแทนที่ด้วยภาษาเปอร์เซียและสำเนียงเตอร์กิกในพื้นที่ส่วนใหญ่

วอลเตอร์ บรูโน เฮนนิง นักวิชาการที่สำคัญคนหนึ่ง กำลังทำพจนานุกรมภาษาฆวารัซม์ แต่เสียชีวิตก่อน ทำให้ผลงานยังไม่เสร็จ ภายหลัง D.N. MacKenzie เป็นผู้ตีพิมพ์พจนานุกรมบางส่วนใน ค.ศ. 1971

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Encyclopedia Iranica, "The Chorasmian language" by D.N. Mackenzie
*https://web.archive.org/web/20040201160726/http://iranianlanguages.com/
*https://web.archive.org/web/20041009124244/http://www.iranologie.com/history/ilf.html

ฆวารัซม์
ฆวารัซม์
Musa

**Musa** สามารถหมายถึง

* สกุลกล้วย (*Musa* sp.) -- สกุลพืช
* มหาสงครามกู้ปฐพี (Musa : the warrior) -- ภาพยนตร์เกาหลี
อำเภอหนองสูง

**หนองสูง** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมุกดาหาร

## ประวัติ
พื้นที่ของอำเภอหนองสูงเดิมเป็นตำบลหนองสูง อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอมุกดาหาร จังหวัดนครพนมในขณะนั้น ต่อมาในวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 ขุนอนุสรกรณี ผู้แทนราษฎรจังหวัดนครพนม ได้ยื่นเรื่องราวต่อราชการ ขอให้ตั้งกิ่งอำเภอขึ้นที่ตำบลหนองสูง แต่รัฐบาลไม่ได้ที่จะพิจารณาตั้งกิ่งอำเภอที่ตำบลหนองสูง เพราะตำบลหนองสูงยังไม่ใช่ศูนย์กลางของท้องที่ ไม่สะดวกต่อการปกครอง และเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกท้องที่บางส่วนออกจากการปกครองของอำเภอมุกดาหาร รวมตั้งเป็นกิ่งอำเภอคำชะอี และยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอในเวลาต่อมา**** ท้องที่จึงได้อยู่ในเขตอำเภอคำชะอี

ในปี พ.ศ. 2527 ราษฎรในพื้นที่ได้ยื่นเรื่องราวต่อราชการ ขอให้ตั้งกิ่งอำเภอขึ้นที่ตำบลหนองสูงอีกครั้ง โดยกระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่าราษฎรทั้งห้าตำบล ได้แก่ ตำบลหนองสูง ตำบลโนนยาง ตำบลภูวง ตำบลบ้านเป้า และตำบลหนองสูงใต้ เป็นตำบลที่อยู่ไกลท้องที่ทุรกันดาร และห่างไกลจากตัวอำเภอ เจ้าหน้าที่มีโอกาสตรวจเยี่ยมเยือนดูแลทุกข์สุขของราษฎรน้อยมาก เพราะทางคมนาคมไม่สะดวก ซึ่งอาจเป็นการเสียหายในด้านการปกครอง ประกอบกับหมู่บ้านดังกล่าวมีโอกาสที่จะเจริญในอนาคต เพราะราษฎรอาศัยอยู่กันหนาแน่นมาก และมีพื้นที่ทำมาหากินได้ โดยเฉพาะมีทรัพยากรทางธรรมชาติ พอที่จะยกระดับการครองชีพของราษฎรทั้งห้าตำบลดังกล่าวนี้ให้ดียิ่งขึ้น จึงแนะนำประชุมชี้แจงร่วมกับทางอำเภอคำชะอี รายงานต่อกระทรวงมหาดไทย ขอจัดตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอหนองสูงขึ้น

ต่อมาเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2528 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลหนองสูง ตำบลโนนยาง ตำบลภูวง ตำบลบ้านเป้า และตำบลหนองสูงใต้ ออกจากการปกครองของอำเภอคำชะอี รวมตั้งเป็น **กิ่งอำเภอหนองสูง** และในวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2536  มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกบางหมู่บ้านออกมาจากการปกครองของตำบลหนองสูง รวมตั้งเป็นตำบลหนองสูงเหนือ จนกระทั่งเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 จึงมีพระราชกฤษฎีกาฯ ยกฐานะขึ้นเป็น **อำเภอหนองสูง** จนถึงปัจจุบัน

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอหนองสูงตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอคำชะอี 
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอเมืองมุกดาหารและอำเภอนิคมคำสร้อย
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอเลิงนกทา (จังหวัดยโสธร) และอำเภอหนองพอก (จังหวัดร้อยเอ็ด)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอหนองพอก (จังหวัดร้อยเอ็ด) และอำเภอกุฉินารายณ์ (จังหวัดกาฬสินธุ์)

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอหนองสูงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 44 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอหนองสูงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
* **[[เทศบาลตำบลหนองสูงเหนือ]]** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองสูง และตำบลหนองสูงเหนือทั้งตำบล
***เทศบาลตำบลบ้านเป้า** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเป้าทั้งตำบล
***เทศบาลตำบลภูวง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลภูวงทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลโนนยาง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนยางทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสูงใต้** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองสูงใต้ทั้งตำบล

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ชุมชนออนไลน์อำเภอหนองสูง 

## อ้างอิง

หนองสูง
อำเภอศรีบรรพต

**ศรีบรรพต** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพัทลุง
[thumb|489x489px|'''อุทยานแห่งชาติเขาปู่-เขาย่า''' เป็น[อุทยานแห่งชาติในประเทศไทย|อุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในภาคใต้ของประเทศไทย ได้รับการจัดตั้งให้เป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2525 ในท้องที่อำเภอศรีบรรพต]]

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอศรีบรรพตตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอป่าพะยอม 
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอควนขนุน 
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอศรีนครินทร์ 
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอนาโยง อำเภอเมืองตรัง และอำเภอห้วยยอด (จังหวัดตรัง) 

## ประวัติ
ท้องที่อำเภอศรีบรรพตเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลนาขยาด ตำบลชะมวง และตำบลเขาปู่ อำเภอควนขนุน ในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 ทางราชการได้แยกท้องที่หมู่ 20, 22-24 (ในขณะนั้น) ของตำบลชะมวง กับหมู่ 3 ตำบลเขาปู่ ไปจัดตั้งเป็น "ตำบลเขาย่า" และแยกท้องที่หมู่ 9-13, 18 (ในขณะนั้น) ของตำบลนาขยาด ไปจัดตั้งเป็น "ตำบลตะแพน" ทำให้พื้นที่ด้านตะวันตกของอำเภอควนขนุน มีทั้งหมด 5 ตำบล

ปี พ.ศ. 2519 ราษฎรในพื้นที่ได้ยื่นเรื่องราวต่อราชการ ขอให้ตั้งกิ่งอำเภอขึ้นที่พื้นที่ตำบลเขาย่า เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่อยู่ห่างไกล และทุรกันดาร ทำให้มีปัญหาการแทรกแซงของคอมมิวนิสต์ ทำให้มีปัญหาทางด้านการเมือง การปกครอง การรักษาความสงบเรียบร้อย และความมั่นคง โดยกระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่าราษฎรทั้งสามตำบล ได้แก่ ตำบลเขาปู่ ตำบลเขาย่า และตำบลตะแพน เป็นตำบลที่อยู่ไกลท้องที่ทุรกันดาร และห่างไกลจากตัวอำเภอ เจ้าหน้าที่มีโอกาสตรวจเยี่ยมเยือนดูแลทุกข์สุขของราษฎรน้อยมาก เพราะทางคมนาคมไม่สะดวก ซึ่งอาจเป็นการเสียหายในด้านการปกครอง ประกอบกับหมู่บ้านดังกล่าวมีโอกาสที่จะเจริญในอนาคต เพราะราษฎรอาศัยอยู่กันหนาแน่นมาก และมีพื้นที่ทำมาหากินได้ โดยเฉพาะมีทรัพยากรทางธรรมชาติ พอที่จะยกระดับการครองชีพของราษฎรของตำบลเขาปู่ ตำบลเขาย่า และตำบลตะแพนให้ดียิ่งขึ้น จึงแนะนำประชุมชี้แจงร่วมกับทางอำเภอควนขนุน รายงานต่อกระทรวงมหาดไทย ขอจัดตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอที่ตำบลเขาย่าขึ้น

ต่อมาเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2520 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้แยกตำบลเขาปู่ ตำบลเขาย่า และตำบลตะแพน ออกจากการปกครองของอำเภอควนขนุน รวมตั้งเป็น **กิ่งอำเภอศรีบรรพต** ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม ปีเดียวกัน กำหนดให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอควนขนุน แต่ผกค.เกิดไม่พอใจ จึงมีการลอบวางเพลิงที่ว่าการกิ่งอำเภอศรีบรรพต เมื่อวันที่ 12 มกราคม 2522 ทำให้เกิดความเสียหายอย่างมากทางราชการและราษฏรในท้องที่ จึงร่วมกันสมทบทุนซ่อมแซมที่ว่าการอำเภอขึ้นใหม่ให้ใช้ได้ชั่วคราว ในระหว่างที่กำลังสร้างที่ว่าการอำเภอหลังใหม่ในเขตตำบลเขาย่า โดยได้รับงบประมาณการก่อสร้างจากกระทรวงมหาดไทย และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น **อำเภอศรีบรรพต** ลงวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2536 โดยมีผลบังคับภายในวันที่ 3 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอศรีบรรพตแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 30 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอศรีบรรพตประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
* **องค์การบริหารส่วนตำบลเขาย่า** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาย่าทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลเขาปู่** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขาปู่ทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลตะแพน** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะแพนทั้งตำบล

## อ้างอิง

ศรีบรรพต
อำเภอป่าบอน

**ป่าบอน** เป็นอำเภอในจังหวัดพัทลุง เดิมเป็นตำบลในเขตการปกครองของอำเภอปากพะยูน ในปี พ.ศ. 2526 ได้แยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอ และยกฐานะเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2533

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอป่าบอน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอตะโหมด อำเภอบางแก้ว และอำเภอปากพะยูน
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอปากพะยูน
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอรัตภูมิ (จังหวัดสงขลา) อำเภอควนกาหลง และอำเภอทุ่งหว้า (จังหวัดสตูล)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอทุ่งหว้า (จังหวัดสตูล) อำเภอปะเหลียน (จังหวัดตรัง) และอำเภอตะโหมด
## ประวัติ
**ป่าบอนเป็นตำบลหนึ่งของอำเภอปากพะยูน** คำว่า"ป่าบอน" เป็นชื่อเรียกขานตามสภาพธรรมชาติที่เป็นอยู่ในขณะนั้น ซึ่งตรงกับชื่อตำบลๆหนึ่งของจังหวัดปัตตานี คือมีต้นบอนขึ้นอยู่หนาแน่นบริเวณที่ราลลุ่มน้ำป่าบอน หรือคลองป่าบิน ชาวบ้านว่า "บอนคัน" ซึ่งเป็นพื้ชล้มลุก ใช้ลำต้นต้มผสมกับรำข้าวเลี้ยงหมู สภาพภูมิศาสตร์เป็นที่ลาดเอียดจากเทือกเขาบรรทัดทางทิศตะวันตกไปสู่ทะเลสาบสงขลาทางทิศตะวันออก จากการสันนิฐานว่า **อำเภอป่าบอนน่าจะตั้งขึ้นสัมนตอนต้นกรุงรัตนโกสินทร์** เพราะคนโบราญเล่าว่าเกิดโรคห่าลงมีผู้คนล้มตายกันทั้งตำบลซึ่งตรงกับโรคอหิวาต์ระบาดทั้งประเทศในสมัยรัชกาลที่ 3

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอป่าบอนแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 50 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอป่าบอนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลป่าบอน ** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลป่าบอน บางส่วนของตำบลหนองธง และบางส่วนของตำบลวังใหม่
* **องค์การบริหารส่วนตำบลป่าบอน** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าบอน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลป่าบอน)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลโคกทราย** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกทรายทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลหนองธง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองธง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลป่าบอน)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งนารี** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งนารีทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลวังใหม่** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังใหม่ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลป่าบอน)

## อ้างอิง

ป่าบอน
รายชื่อนครในประเทศญี่ปุ่นเรียงตามจำนวนประชากร

thumb|250px|แผนที่แสดงเมืองใหญ่ของญี่ปุ่น
หน้านี้รวบรวม**รายชื่อ[[นครของประเทศญี่ปุ่น|นครในประเทศญี่ปุ่น]]เรียงตามจำนวนประชากร** 60 อันดับแรก โดยอ้างอิงตามรายงานสรุปสำมะโนประชากรประจำปี ค.ศ. 2015 จากสำนักงานสถิติ กระทรวงกิจการภายในประเทศและการสื่อสารของประเทศญี่ปุ่น โดยตามรายงานสำมะโนประชากรฉบับนี้ ประเทศญี่ปุ่นมีประชากรในเขตเมืองรวม 116,137,232 คน 127,094,745 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 91.38 ของประชากรทั้งประเทศ

เขตพิเศษของโตเกียวทั้ง 23 เขตจะพิจารณารวมเป็นนครโตเกียว อย่างไรก็ตาม มีเขตจำนวน 10 เขตที่มีจำนวนประชากรอยู่ระหว่างเมืองที่มีประชากรมากที่สุด 60 อันดับแรก เขตเหล่านี้จะแสดงในตารางนี้ด้วยโดยจะอยู่ในวงเล็บและไม่จัดอันดับร่วมกับเมือง

[thumb|[โตเกียว]]
[thumb|180px|ตึก Landmark Tower [โยโกฮามะ]]
[thumb|[โอซากะ]]
[thumb|[ซัปโปโระ]]
[thumb|[โคเบะ]]
[thumb|[เกียวโต (นคร)|เกียวโต]]
[thumb|[ฟูกูโอกะ (เมือง)|ฟูกูโอกะ]]
[thumb|[คิตะกีวชู]]
[thumb|[ไซตามะ]]

## รายชื่อนครในประเทศญี่ปุ่นเรียงตามจำนวนประชากร 60 อันดับแรก

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อนครในประเทศญี่ปุ่น
* รายชื่อจังหวัดของญี่ปุ่นเรียงตามพื้นที่
* รายชื่อจังหวัดของญี่ปุ่นเรียงตามประชากร

## อ้างอิง


ญี่ปุ่น
สารเนื้อเดียวและสารเนื้อผสม

**สารเนื้อเดียว** () เป็นประเภทหนึ่งของสารตามการแบ่งประเภทของสารตามเนื้อสาร จะดูมีลักษณะเป็นสารละลาย หรือสารชนิดเดียวบริสุทธิ์ไปเลยก็ได้ แต่อนุภาคที่มาผสมจะต้องเล็กกว่า 1นาโนเมตร กล่าวคือ ระดับโมเลกุล

**สารเนื้อผสม** (heterogeneous mixture) เป็นประเภทหนึ่งของสารตาม การแบ่งประเภทของสารตามเนื้อสาร เนื้อสารจะแยกชั้นชัดเจน สังเกตเห็นได้ด้วยตาเปล่า อนุภาคที่มาผสมจะมีขนาดใหญ่กว่า 100 ไมครอน กล่าวคือระดับเม็ดทราย (ประมาณน้ำแขวนลอยก็เห็นตะกอนแขวนลอย)

หมวดหมู่:เนื้อสาร
สารบริสุทธิ์

**สารบริสุทธิ์** คือ สารที่ประกอบด้วยสารเพียงชนิดเดียว อาจเป็นของแข็ง ของเหลว หรือก๊าซก็ได้ ซึ่งมีจุดเดือดและจุดหลอมเหลวคงที่ สามารถเขียนสูตรเคมีได้ เช่น น้ำ เกลือแกง

## เกณฑ์ในการแบ่งธาตุและสารประกอบ
*ธาตุ หมายถึงสารที่ประกอบด้วยอะตอมชนิดเดียว กล่าวคือเมื่อแยกด้วยปฏิกิริยาเคมีใดๆแล้วย่อมได้สารเดิม
*สารประกอบ หมายถึงสารที่ประกอบด้วย อะตอมสองชนิดขึ้นไปจับในระดับพันธะกัน  กล่าวคือเมื่อแยกด้วยปฏิกิริยาเคมีใดๆแล้วย่อมได้สารใหม่สองสารที่ไม่เหมือนเดิม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สารบริสุทธิ์
เนื้อสาร

250px|right
**เนื้อสาร** (Mixture) หมายความถึง ลักษณะทางกายภาพของสาร ได้แก่ พื้นผิว สี เป็นต้น อาจรวมไปถึงสมบัติทางฟิสิกส์ อาทิ จุดเดือด ความแข็งแกร่ง (toughness) หรือแม้แต่โครงสร้างผลึกของพันธะ

โดยในการแบ่งเนื้อสารตามปกติเราจะใช้*การผสมกันของสาร*เป็นเกณฑ์ โดยการผสมของสารจะดูว่ามีลักษณะดีแค่ไหน โดยดูขนาดของสารที่ผสมกัน ถ้ามีการผสมกันอย่างกลมกลืนจะเรียกว่า สารเนื้อเดียว แต่ถ้ามีการผสมอย่างหยาบๆ จะเรียกว่า สารเนื้อผสม สำหรับบางครั้งที่อนุภาคการผสมสารก่ำกึงกันระหว่างสารเนื้อเดียวและสารเนื้อผสม จะเรียกว่าคอลลอยด์

การแบ่งประเภทของสารตามเนื้อสารอย่างละเอียดสามารถดูได้ตามแผนผังด้านล่าง (อาจคลิกที่แผนผังเพื่อดูภาพแผนผังขนาดใหญ่ขึ้นได้)

## เกณฑ์การแบ่งสารเนื้อเดียว สารเนื้อผสม หรือ คอลลอยด์
การแบ่งชนิดสารเนื้อเดียว สารเนื้อผสม หรือ คอลลอยด์มีอยู่สองเกณฑ์ดังนี้

### ใช้การสังเกตเป็นเกณฑ์
* สารเนื้อเดียวจะมีลักษณะเป็นเนื้อเดียว ถ้ามีสารผสมกันจะต้องไม่สามารถบ่งชี้ได้ว่า บริเวณใดเป็นสารใด *ด้วยตาเปล่าและกล้องจุลทรรศน์*ได้
* คอลลอยด์จะมีลักษณะเป็นเนื้อเดียว แต่มีสารผสมกันโดยไม่สามารถบ่งชี้ได้ว่า บริเวณใดเป็นสารใด *ด้วยตาเปล่าได้*แต่อาจด้วยเครื่องมืออื่นได้
* สารเนื้อผสม จะมีลักษณะแตกต่างบนเนื้อสาร โดยสามารถบ่งชี้บริเวณของสารได้*ด้วยตาเปล่า*
เกณฑ์นี้มีข้อดีในเชิงปฏิบัติ แต่ยังไม่ชัดเจน จึงมีการอธิบายโดยใช้ขนาดของเนื้อสารเป็นเกณฑ์

### ใช้ขนาดของเนื้อสารเป็นเกณฑ์
* สารเนื้อเดียวคือสารที่ทุกเฟส (phase) ในสารนั้นจะต้องมีขนาดใหญ่สุดของอนุภาคไม่เกิน 1 นาโนเมตร
* คอลลอยด์คือสารที่บางเฟส (phase) ในสารนั้นจะต้องมีขนาดใหญ่สุดของอนุภาคมากกว่า 1 นาโนเมตร แต่ไม่เกิน 1 ไมครอน
* สารเนื้อผสมคือสารที่บางเฟส (phase) ใหญ่ที่สุดในสารนั้นจะต้องมีขนาดใหญ่สุดของอนุภาคมากกว่า 1 ไมครอน

* สารไม่บริสุทธิ์
* เกณฑ์ในการแบ่งธาตุและสารประกอบ
* เกณฑ์ในการแยกสารแขวนลอยและสารแยกชั้น
* เกณฑ์ในการแยกสารแขวนลอยและสารแยกชั้น
* สสาร
* สถานะ (สสาร)

หมวดหมู่:ส่วนผสมทางเคมี
หมวดหมู่:การแบ่งประเภทของสารตามเนื้อสาร
โฟม (คอลลอยด์)

thumb|โฟม

**โฟม** () เป็นคอลลอยด์ประเภทหนึ่ง ซึ่งเกิดจากการเติมอนุภาคก๊าซหรือฟองก๊าซ ลงไปในของเหลวหรือของแข็งหลอมเหลวลงไป เพื่อให้มีรูพรุน กระจายเป็นอนุภาคกระจาย (dispered phase) ในสารเนื้อเดียว (continuous phase) นั้น โดยปกติแล้วสารบริสุทธิ์จะไม่เกิดเป็นโฟมถ้าเราไม่เติมสาร สเตบิไลเซอร์ (Stabilizer) ในไอศกรีมหรือสารอาหารบางประเภท เรามักใส่สารเติมแต่งเพื่อทำให้เกิดโฟม 

## ประโยชน์
นอกจากนี้โฟมยังนำมาใช้ประโยชน์ในการดับเพลิง เนื่องจากมันสามารถป้องกันมิให้อากาศผ่านเข้าไปยังวัตถุที่กำลังไหม้อยู่ และป้องกันไม่ให้ไอที่ลุกติดไฟหนีออกมาได้

## ตัวอย่างโฟมที่น่าสนใจ

## ดูเพิ่ม
* เจล
* โซล (คอลลอยด์)
* คอลลอยด์
* ละอองลอย

หมวดหมู่:คอลลอยด์
ยิ้มกลางสายฝน

**ยิ้มกลางสายฝน** เป็นบทเพลงหนึ่งของคาราวาน ที่เขียนขึ้นเมื่อเข้าสู่ป่าหลังเหตุการณ์ 6 ตุลา แต่งเนื้อร้อง โดย สุรชัย จันทิมาธร เป็นเพลงช้า ความหมายลึกซึ้ง โดยเปรียบเทียบห่ากระสุนปืนที่สาดใส่เหมือนสายฝน

ยิ้มกลางสายฝน ได้ถูกนำกลับมาทำดนตรีใหม่และขับร้องใหม่อีกหลายครั้ง เช่น พงษ์สิทธิ์ คำภีร์, โฮป, ศุ บุญเลี้ยง, แจ้ ดนุพล

## เนื้อร้อง
เย็น....ฝนพรำพร่างพรูสู่พฤกษา 

พรมไม้ป่า สดใสในวสันต์

หัวใจเรา ฉ่ำชื่นเช่นดังคืนวัน 

ฝันและใฝ่โลกใหม่ต้องเป็นของเรา

ยามฝนหลั่ง เมฆบังบดทิวเขา 

ยามเห็นเจ้า เปียกปอนตอนใกล้สาง

พบคนจริง ยิ่งยงคู่คงเส้นทาง 

เห็นผู้สร้าง ความทรงจำ มิเลือนจากใจ

ยืนหยัดทะนง คู่คงเส้นทางยืดเยื้อ 

ยิ้ม...เพื่อความฝันใกล้บรรลุชัย

ยามเห็นหน้า ต้องตาสื่อความหมาย 

จับมือทักทาย ส่งยิ้มกลางสายฝน 

พบความจริง ยิ่งหมายมั่นในกมล 

หนทางสู้....สู่ชัยมิไกลจากเรา

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ยิ้มกลางสายฝน ฉบับ สุรชัย จันทิมาธร 
* ยิ้มกลางสายฝน ฉบับ อรวี สัจจานนท์
* ยิ้มกลางสายฝน ฉบับ พงษ์สิทธิ์ คำภีร์

หมวดหมู่:เพลงไทย
อสุจ๊าก

**อสุจ๊าก** () เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550 เป็นภาพยนตร์แนวขบขัน และไซไฟ เขียนบทและกำกับโดย ทวีวัฒน์ วันทา นำแสดงโดย พุฒิพงศ์ ศรีวัฒน์ (ลีโอ พุฒ) และ พิมพาภรณ์ ลีนุตพงษ์ (ผิง)

## เรื่องย่อ
เป็นเรื่องราวของชายคนหนึ่ง ชื่อสุทิน (ลีโอ พุฒ) เป็นคนที่ แลมมี่ (ผิง) นักร้องชื่อดังมาเข้าฝันอยู่บ่อยๆ และมีเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันขึ้น คือ ผู้หญิงทุกคนตั้งท้องโดยไม่ได้นัดหมายอะไรไว้เลย สุทินถูกตั้งข้อสงสัยว่า เป็นพ่อของเด็กหรือไม่ และก็เจอเหตุร้ายขึ้น มีคนตัวใหญ่ เหมือนตัวเขาทุกอย่าง แล้วทีนี้คนอื่นๆและสุทินจะทำอย่างไร?
## นักแสดง
* ลีโอ พุฒ รับบท สุทิน
* พิมพาภรณ์ ลีนุตพงษ์ รับบท แลมมี่ / ละมัย
* ณัฐวุฒิ ศรีหมอก รับบท ประเสริฐ
* จักรพงศ์ สิริริน รับบท สุรชัย
* ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์ รับบท อนันต์
* สมชาย ศักดิกุล รับบท ด็อกเตอร์
* ศักดิ์ตระกูล สีหาวงษ์ รับบท นอนนิ่ง
* ดลรส เดชะประทุมวัน รับบท ลูกสาวด็อกเตอร์
* กิตติ กาญจนสถิตย์ รับบทเป็นตัวเอง
* เรย์ แมคโดนัลด์ รับบท ชายในห้องขัง
* เผ่าพล เทพหัสดิน ณ อยุธยา รับบท จิ๊กโก๋ในคอนเสิร์ต 1
* เอกจิต สรรเสริญ รับบท จิ๊กโก๋ในคอนเสิร์ต 2
* วิชุพันธ์ นาคประสม รับบท มือกีตาร์แขนหัก
* ลีนา จังจรรจา​ รับบท​ หญิงที่มาทำอนาจารในสวนสาธารณะ​

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* อสุจ๊าก (2550) ที่ฐานข้อมูลภาพยนตร์และละครไทย
* สหมงคลฟิล์ม 
* อสุจ๊าก ที่ thaicinema.com 
* อสุจ๊าก ที่ pantip.com
* อสุจ๊าก
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ทวีวัฒน์ วันทา
มอสเฟต

thumb|ตัวอย่างมอสเฟต

**มอสเฟต** () เป็นทรานซิสเตอร์ ที่ใช้อิทธิพลสนามไฟฟ้าในการควบคุมสัญญาณไฟฟ้า โดยใช้ออกไซด์ของโลหะในการทำส่วน *GATE* นิยมใช้ในวงจรดิจิทัล โดยนำไปสร้างลอจิกเกตต่าง ๆ เพราะมีขนาดเล็ก

## โครงสร้าง
thumb|โครงสร้างของ MOSFET
MOSFET ประกอบด้วยสามส่วน คือ
* **GATE** เป็นส่วนที่ทำมาจากออกไซด์ของโลหะ โดยสร้างให้เกิดความต่างศักย์ตกคร่อมระหว่างแผ่นสองแผ่นเพื่อ สร้างสนามไฟฟ้าเพื่อควบคุมการเข้าออกของสัญญาณไฟฟ้า 
* **SOURCE** เป็นส่วนขาเข้าของสัญญาณ
* **DRAIN** เป็นส่วนขาออกของสัญญาณ

## ประเภท
* **nMOS** (negative MOSFET) เป็นทรานซิสเตอร์ประเภท NPN เมื่อมีความต่างศักย์เป็นบวก (สนามไฟฟ้าแรง) สัญญาณไฟฟ้าจึงจะไหลจาก source ไป drain ได้
* **pMOS** (positive MOSFET) เป็นทรานซิสเตอร์ประเภท PNP เมื่อมีความต่างศักย์ต่ำหรือเป็นลบ (สนามไฟฟ้าอ่อน) สัญญาณไฟฟ้าจึงจะไหลจาก source ไป drain ได้

## สัญลักษณ์
### สัญลักษณ์ในทางดิจิทัล
thumb|left|สัญลักษณ์ดิจิทัลของ MOSFET
MOSFET ในทางดิจิทัลถูกมองว่าเป็นสวิตซ์ โดย nMOS จะเป็นสวิตซ์ที่เมื่อสัญญาณเข้าเป็น "1" สวิตซ์ก็จะปิด ถ้าไม่สวิตซ์ก็ยังเปิดอยู่ (normal opened switch) ส่วน pMOS จะเป็นสวิตซ์ที่เมื่อสัญญาณเข้าเป็น "1" สวิตซ์ก็จะเปิด ถ้าไม่สวิตซ์ก็จะปิดอยู่ (normal closed switch) และสัญลักษณ์ทั่วไปจะมีสามขา ขากลางเป็น gate ส่วนอีกสองขาคือ sorce และ drain โดยใช้ใน nMOS เป็นหลักเพื่อสื่อสัญลักษณ์เดียวกับทรานซิสเตอร์ทั่วไปคือ ไฟขา base ไหล ขา Collector จะต่อกับ Emittor ส่วน pMOS ก็จะใส่ bubble ที่ขา gate

## การทำงาน
ไฟล์:Mosfet iamion2.GIF
* **nMOS** เมื่อปล่อยความต่างศักย์สูง จะเกิดสนามไฟฟ้าในทิศลงอย่างแรง โฮลใน p-type จะถูกผลักลงมาอยู่ด้านล่าง (ตามรูปที่ประกอบข้างบน) ประกอบกับมีอิเล็กตรอนอิสระบางส่วนถูกดูดขึ้นไปด้านบน ส่งผลให้บริเวณด้านบนมีอิเล็กตรอนอิสระมากจนเป็น n-type ได้เรียกว่า channel สัญญาณไฟฟ้าก็จะไหลผ่านช่วง channel นี้ซึ่งเป็น n-type เหมือนกับ drain และ sorce ได้โดยใช้อิเล็กตรอนอิสระเป็นพาหะ
* **pMOS** จะทำงานกลับกัน nMOS โดยเมื่อปล่อยความต่างศักย์ต่ำ (โดยมากมักจะติดลบ) จะเกิดสนามไฟฟ้าในทิศขึ้นอย่างแรง อิเล็กตรอนอิสระใน n-type จะถูกผลักลงมาอยู่ด้านล่าง ประกอบกับมีโฮลบางส่วนถูกดูดขึ้นไปด้านบน ส่งผลให้บริเวณด้านบนมีโฮลมากจนเป็น p-type ได้เรียกว่า channel สัญญาณไฟฟ้าก็จะไหลผ่านช่วง channel นี้ซึ่งเป็น p-type เหมือนกับ drain และ sorce ได้โดยใช้โฮลเป็นพาหะ

## ดูเพิ่ม
* ทรานซิสเตอร์
* สารกึ่งตัวนำ

## อ้างอิง
* เรียนรู้อุปกรณ์อิเล็คทรอนิกส์เรื่องมอสเฟต (MOSFET) 
* มอสเฟต โน้ตบุ๊ค ตัวถังต่างๆ รวมถึงวิธีการวัดขา  

หมวดหมู่:วงจรดิจิทัล
หมวดหมู่:อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของประเทศเกาหลีใต้
เท้า

**เท้า (Foot)** หรือ **ตีน** เป็นโครงสร้างทางกายวิภาคศาสตร์ของสัตว์หลายชนิด ใช้สำหรับการเคลื่อนที่ ในสัตว์หลายชนิดมีเท้าเป็นอวัยวะที่แยกออกต่างหากอยู่ปลายสุดของขา ประกอบด้วยกระดูกหลายชิ้นรวมทั้งกรงเล็บ (claws) และเล็บ (nail)

## โครงสร้างของเท้า
เท้าจะประกอบไปด้วยกระดูก 28 ชิ้น ต่อเข้ากับข้อเท้า มีกล้ามเนื้อที่เกาะมาจากขาท่อนล่างมาที่เท้า 13 มัด และกล้ามเนื้อภายในฝ่าเท้าอีก 19 มัด โครงสร้างของเท้ามีส่วนโค้งของฝ่าเท้าทั้งตามยาวและตามขวาง ทำให้เท้าสามารถรับน้ำหนักได้หลายเท่าของน้ำหนักตัว เท้ามีความแข็งแรงรับน้ำหนักไปที่ปลายเท้าได้ เช่น นักเต้นระบำบัลเล่ห์ และยังสามารถปรับตัวเข้ากับสภาพพื้นผิวที่รองรับฝ่าเท้า เช่น เดินเท้าเปล่าบนพื้นทราย

## ส่วนประกอบของเท้า
* **เท้าส่วนหน้า** จะประกอบไปด้วยนิ้วเท้า และกระดูกตรงส่วนฝ่าเท้า
* **เท้าส่วนกลาง** จะประกอบไปด้วยส่วนโครงของฝ่าเท้า
* **เท้าส่วนหลัง** จะเป็นส้นเท้า

นอกจากนั้นเท้ายังประกอบไปด้วยกล้ามเนื้อเส้นเอ็นต่างๆมากกว่า 100 ชิ้นเพื่อเป็นตัวช่วยควบคุมการเคลื่อนไหวของเท้า plantar fascia และ Achilles tendon หรือเรียกอีกอย่างว่า เอ็นร้อยหวาย เป็นเส้นเอ็นที่สำคัญมากและเป็นตัวก่อให้เกิดปัญหาได้เช่น โรคข้อเท้า โรคน้ำกัดเท้า เป็นต้น

## ฝ่าเท้า
ฝ่าเท้าจะเป็นส่วนที่สำคัญมากอีกส่วนหนึ่งเนื่องจากเป็นส่วนที่มีความสัมพันธ์กับอวัยวะทุกส่วนของร่างกาย เพราะฝ่าเท้าจะเป็นจุดรวมของปลายประสาทและเส้นเลือดจากส่วนต่างๆ ซึ่งจะสื่อสารโดยผ่านประสาทหรือต่อมน้ำเหลือง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Anatomical illustrations  

หมวดหมู่:ร่างกายของมนุษย์
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์
หมวดหมู่:อวัยวะ
โฟม (แก้ความกำกวม)

**โฟม** อาจหมายถึง
* โฟม ที่เป็นวัสดุ เป็นพอลิเมอร์พวกพลาสติก
* โฟม (คอลลอยด์) คอลลอยด์ชนิดหนึ่ง
* โฟมล้างหน้า
ฤทัย ใจจงรัก

รองศาสตราจารย์ **ฤทัย ใจจงรัก** เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2478 เป็นสถาปนิกชาวไทย ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะสถาปัตยกรรม ประจำปีพุทธศักราช 2543

## ประวัติ
รองศาสตราจารย์ ฤทัย ใจจงรัก เกิดที่ ตำบลมหานาค อำเภอป้อมปราบศัตรูพ่าย สำเร็จการศึกษาปริญญาศิลปบัณฑิต (สถาปัตยกรรมไทย) เกียรตินิยม มหาวิทยาลัยศิลปากร ประกาศนียบัตรชั้นสูงสถาปัตยกรรมไทย บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร หลังจากที่สำเร็จการศึกษาแล้วก็ได้เริ่มปฏิบัติงานด้านสถาปัตยกรรมในปี พ.ศ. 2507 โดยทดลองปฏิบัติราชการในตำแหน่งอาจารย์โท คณะสถาปัตยกรรมไทย มหาวิทยาลัยศิลปากร และได้ปฏิบัติราชการมาตลอดจนได้รับตำแหน่งรองศาสตราจารย์ ระดับ 9 ภาควิชาศิลปะสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร 

ผลงานทางวิชาการของรองศาสตราจารย์ ฤทัย ที่ทำมาตลอด มีทั้งงานด้านการวิจัย งานเรียบเรียงเอกสารทางวิชาการ งานเขียนบทความทางวิชาการ ฯลฯ ส่วนผลงานทางด้านสถาปัตยกรรมนั้น รองศาสตราจารย์ ฤทัย ใจจงรัก ได้ออกบแบบงานทางสถาปัตยกรรม ที่มีเอกลักษณ์แห่งความเป็นไทยอันสมบูรณ์ทั้งด้านความงามและประโยชน์ใช้สอย ได้แก่  ออกแบบและควบคุมการก่อสร้างพิพิธภัณฑ์ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ที่อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นต้น

นอกจากนั้นรองศาสตราจารย์ ฤทัย ใจจงรัก ยังได้รับเกียรติเป็นวิทยากรเป็นอนุกรรมการเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล ได้รับการยกย่องเป็นผู้มีผลงานดีเด่นในด้านการสร้างสรรค์สถาปัตยกรรมไทยประเภทกิจกรรมและโครงการดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2539 และประเภทบุคคลดีเด่นประจำปี พ.ศ. 2540 วันอนุรักษ์มรดกไทย นับเป็นผู้หนึ่งที่สร้างคุณประโยชน์ต่อการศึกษาศิลปะสถาปัตยกรรม 

และยังได้รับรางวัลอนุรักษ์ดีเด่นประจำปี พ.ศ. 2540 รางวัลบุคคลตัวอย่างการส่งเสริมการอนุรักษ์ศิลปะสถาปัตยกรรมโดยสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ ผลงานสถาปัตยกรรมที่ได้สร้างสรรค์นั้นมีเอกลักษณ์เฉพาะตน มีการออกแบบผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมไทยเดิมและสถาปัตยกรรมสมัยใหม่

รองศาสตราจารย์ ฤทัย ใจจงรัก จึงได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะสถาปัตยกรรม ประจำปีพุทธศักราช 2543

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

* รองศาสตราจารย์ ฤทัย ใจจงรัก art.culture.go.th
* รองศาสตราจารย์ ฤทัย ใจจงรัก ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะสถาปัตยกรรม ประจำปี พุทธศักราช ๒๕๔๓ 

หมวดหมู่:บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
หมวดหมู่:ศิลปินแห่งชาติสาขาทัศนศิลป์
หมวดหมู่:รองศาสตราจารย์
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวไทย
หมวดหมู่:อาจารย์คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย
สเกตบอร์ด

:*สำหรับกีฬาสเกตบอร์ดดูที่ [[สเกตบอร์ด (กีฬา)]]*
thumb|200px|สเกตบอร์ดมาตรฐาน
**สเกตบอร์ด** คืออุปกรณ์ 4 ล้อ ที่มีแผ่นกระดานให้ยืนได้และมีลูกล้อที่แข็งแรงรองรับอยู่ สเกตบอร์ดเป็นอุปกรณ์ลื่นไหล สำหรับการเล่นกีฬาสเกตบอร์ด เคลื่อนที่ได้โดยการผลักด้วยเท้าขณะที่เท้าอีกข้างควบคุมบอร์ดไว้ หรือการดีดขึ้นบนราว หรือทางครึ่งวงกลม หรือสามารถนั่งบนสเกตบอร์ดได้ขณะเคลื่อนที่บนทางลาดให้แรงโน้มถ่วงขับเคลื่อนบอร์ดไป

ที่มาของสเกตบอร์ดไม่ปรากฏว่าใครเป็นผู้คิดค้น แต่น่าจะเกิดในคริสต์ทศวรรษ 1940–1950 โดยสันนิษฐานว่าเป็นการประยุกต์จากรถ soapbox และอีกข้อสันนิษฐานนึงคิดว่าประยุกต์มาจากโรลเลอร์สเกต สเกตบอร์ดพัฒนาจนมีการผลิตโมเดลขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1960 โดยสเกตบอร์ดในสมัยก่อนจะมีรูปร่างแบบเซิร์ฟบอร์ด ไม่ค่อยมีส่วนเว้ามากและทำจากไม้ทึบ พลาสติก หรือ แม้แต่โลหะ ส่วนล้อมักทำจากส่วนประกอบจากดินหรือเหล็ก ใน ค.ศ. 1973 ได้มีการใช้วงล้อยูรีเทนในการกีฬา ซึ่งทำให้มีความปลอดภัยและคล่องตัวกว่า สเกตบอร์ดมีขนาดกว้างมากขึ้น จากระยะ 16 เซนติเมตร เป็นกว่า 23 เซนติเมตร เพื่อให้ความมั่นคงที่ดีกว่า ในการเล่น Vert จนมาถึงปัจจุบันสเก็ตบอร์ดโด่งดังเพราะมีการนำมาเล่นในเมืองหรือที่เรียกกันว่า Street skateboard

ส่วนประกอบของสเกตบอร์ดประกอบด้วย Deck,Truck,ล้อ,ball bearings และอื่น ๆ

## อ้างอิง
* รองเท้าติดล้อ ของเล่นอันตราย

หมวดหมู่:สเกตบอร์ด
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
ดวงตาวัฏสงสาร

**ดวงตาวัฏสงสาร** (ดวงตาแห่งการเวียนว่ายตายเกิด) เป็นความสามารถของโรคุโด มุคุโร ตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง ครูพิเศษจอมป่วน REBORN!รีบอร์น

## ความสามารถ
ดวงตาวัฏสงสารของมุคุโร มีความสามารถ 6 ความสามารถแตกต่างกัน ซึ่งแยกเป็น 6 พิภพ ได้แก่

* **ความสามารถพิภพที่ 1 (一)** (พิภพนรก) สามารถสร้างภาพลวงตาเสมือนจริงขึ้นมาได้
* **ความสามารถพิภพที่ 2 (二)** (พิภพเปรต) มีความสามารถในการชิงท่าไม้ตายและความสามารถของบุคคลที่มุคุโรสิงสู่ ด้วยการ"ทำสัญญา"
* **ความสามารถพิภพที่ 3 (三)** (พิภพเดรัจฉาน) มีความสามารถในการอัญเชิญสัตว์มีพิษที่ทำร้ายมนุษย์ออกมา ส่วนใหญ่มุคุโรจะอัญเชิญงู
* **ความสามารถพิภพที่ 4 (四)** (พิภพอสูร) เพิ่มความสามารถในการต่อสู้ให้รวดเร็วและทรงพลังยิ่งขึ้น เวลาใช้จะมีออร่าสีดำปรากฏขึ้นที่ตาข้างขวา
* **ความสามารถพิภพที่ 5 (五)** (พิภพมนุษย์) เมื่อใช้ร่างของมุคุโรจะมีออร่าสีดำแผ่ออกมารอบตัว มีความสามารถของทุกพิภพรวมกัน เป็นพิภพที่มีความสามารถทรงพลังที่สุด แต่ตัวมุคุโรเองเกลียดชังพิภพนี้มากที่สุดจึงไม่ค่อยใช้ และเวลาที่จะใช้พิภพนี้มุคุโร่จะขยี้ตาอย่างแรงจนเลือดไหลออกมาจากตาเสมอ
* **ความสามารถพิภพที่ 6 (六)** (พิภพสวรรค์) มีความสามารถในการควบคุมจิตใจของคนได้ ถ้าใช้ตอนอยู่ในสภาพที่ถูกกระสุนสิงสู่ยิง จะสามารถเข้าสิงร่างของคนที่ทำสัญญากับมุคุโร่ได้ ที่ตาขวาของมุคุโร่มักจะใช้พิภพนี้อยู่ตลอดเวลา อาจจะเพราะเป็นพิภพที่ใช้พลังน้อยที่สุด

## บทบาท
มุคุโรได้ดวงตานี้มาตอนที่เขายังเป็นเด็ก เขาถูกจับไปทดลองเกี่ยวกับดวงตาวัฏสงสารนี้ แต่พวกนักทดลองก็ไม่สามารถควบคุมพลังของมุคุโรได้ มุคุโร่สามารถใช้ดวงตาวัฏสงสารได้อย่างรวดเร็วหลังจากเสร็จจากการผ่าตัดดวงตา เขาฆ่านักทดลองทุกคนที่อยู่ที่นั่น หลังจากนั้นไม่นาน มุคุโรก็ได้พบกับ เคน และ จิงุสะ เด็กที่ถูกจับมาทดลองเช่นกัน จากนั้น 2 คนนี้ก็ติดตามมุคุโรไปตลอดจนถึงเนื้อเรื่องภาค "โกคุโย"

เมื่อมุคุโรได้พ่ายแพ้ให้กับสึนะ มุคุโร เคน และ จิกุสะ ก็ถูกผู้คุมคุกวีดีเช่จับตัวไป มุคุโรได้ใช้ตนเองเป็นตัวล่อ เพื่อให้เคนและจิกุสะหนีไป หลังจากนั้นจึงทำให้มุคุโรถูกจับตัวไปขังไว้ในคุกวีดีเช่ แต่มุคุโรยังคงสามารถใช้พลังของดวงตาวัฏสงสารได้อยู่ ระหว่างที่เขากำลังเดินเล่นในภาพลวงตา เขาก็ได้เจอกับ นางิ เด็กสาวที่ประสบอุบัติเหตุ ทำให้เธอเสียตาข้างขวา และ อวัยวะที่ท้องบางส่วนไป เมื่อนางิกำลังจะตายนั้น มุคุโรก็ได้ปรากฏกายขึ้นต่อหน้าเธอ และให้ข้อเสนอกับเธอว่า เขาจะช่วยชีวิตของเธอด้วยพลังของดวงตาวัฏสงสาร โดยที่เธอจะต้องให้เขาใช้ร่าง

ต่อมา นางิ ผู้ที่มุคุโรได้ช่วยชีวิตไว้ ได้ใช้ชื่อว่า โคลม โดคุโร เข้ามาเป็นตัวแทน "ผู้พิทักษ์แห่งหมอก" ให้กับมุคุโร ในภาค "ศึกชิงแหวน" โดยเธอสามารถใช้พลังของ "ดวงตาวัฏสงสาร" ได้เพียง 2 พิภพ คือ พิภพนรก และ พิภพเดรัจฉาน ทุกครั้งที่สามง่ามของโคลมถูกทำลาย  อาการของโคลมจะกำเริบ คือ ไม่มีตาขวาและไม่มีอวัยวะภายในบางส่วนที่ท้อง เหมือนในศึกชิงแหวนที่มาม่อนทำลายสามง่ามของโคลม ทำให้โคลมเสียการทรงตัว เมื่อโคลมล้มลง มุคุโร่ได้มาช่วยโคลมจนสามารถชนะมาม่อนได้ สร้างความประหลาดใจให้กับพวกสึนะมาก ในภาคอนาคตหลังจากที่มุคุโร่สู้กับเบียคุรัน สามง่ามได้ถูกทำลาย ทำให้โคลมอาการกำเริบ   แต่ฮิบาริ เคียวยะ บอกให้โคลมใช้พลังของแหวนแห่งหมอกจนทำให้อาการของโคลมทุเลาลงเล็กน้อย

หมวดหมู่:ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!
ภาษาปาชายี

**ภาษาปาชายี** หรือ **ปาไช** (زبان پشه‌ای) เป็นกลุ่มภาษาที่พูดโดยชาวปาชายี ซึ่งอยู่ในสาขาดาร์ดิกในกลุ่มภาษาอินโด-อารยัน ก่อน ค.ศ. 2003 ภาษานี้ไม่มีรูปเขียนเป็นของตนเอง มีสี่สำเนียงที่ไม่สามารถเข้าใจกันได้ ซึ่งมีความคล้ายกันของศัพท์เพียงร้อยละประมาณ 30

ไวยากรณ์ภาษานี้ถูกเขียนเป็นวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกใน ค.ศ. 2014

## สัทวิทยา
### พยัญชนะ

* [h] พบเฉพาะในสำเนียง Amla
* สามารถเกิดเสียง [f] และ [q] ได้เฉพาะในคำยืมและในผู้พูดภาษาดารี
* [ʂ] มักพบในผู้พูดวัยแก่ แต่สูญหายในวัยหนุ่ม และได้ยินเป็นเสียงหลังปุ่มเหงือก [ʃ]
* [ʐ] มักพบในผู้พูดวัยแก่ แต่สูญหายในวัยหนุ่ม และได้ยินเป็นเสียงหลังปุ่มเหงือก [ʒ]
* ได้ยินเสียง /ʋ/ นี้ก่อนสระหน้า /i e/ ถ้าเกิดก่อนหรือหลังสระกลางหรือหลัง /a u o/ จะได้ยินเป็น [w]
*

### สระ

* เฉพาะสระกลางและต่ำเท่านั้นที่มีคู้ยาว
* ในบางพื้นที่ เสียง /e/ ได้ยินเป็น [ɛ] และ /a/ ได้ยินเป็น [ə] หรือ [æ]
*

## อ้างอิง

ปาซายี
ภาษาโตเบโล

**ภาษาโตเบโล** () เป็นภาษากลุ่มปาปัวตะวันตกภาษาหนึ่ง ใช้พูดกันในเกาะฮัลมาเฮราและเกาะข้างเคียงทางภาคตะวันออกของอินโดนีเซีย บริเวณที่มีผู้พูดภาษาโตเบโลอยู่ในตำบลโตเบโล ทางชายฝั่งตะวันตกของอ่าวกาโอ

## ภาษาถิ่น
ภาษาถิ่นของภาษาโตเบโลที่เป็นที่รับรู้กันทั่วไปมี 6 ภาษา (Voorhoeve 1988):
* เฮเลโวรูรู (Heleworuru)
* โบเอ็ง (Boeng)
* โดดีงา (Dodinga)
* ทะเลสาบปาจา (Lake Paca)
* กูกูมูตุก (Kukumutuk)
* โปปน (Popon)

## สัทวิทยา
### พยัญชนะ

เสียงพยัญชนะในวงเล็บพบเฉพาะในคำยืมหรือในภาษาถิ่นอื่น ๆ ของภาษาโตเบโล

### สระ

สระระดับกลาง หน้า มีการแปรอยู่ระหว่าง  กับ 

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
*Holton, Gary. 2003. Tobelo. (Languages of the World/Materials 328). Munich: LINCOM Europa. 
*Hueting, Anton. 1908. Tobeloreesch-Hollandsch woordenboek met Hollandsch-Tobeloreesch inhoudsopgave. 's-Gravenhage: Nijhoff.
*Hueting, Anton. 1908. O Tobelohoka manga totoade: verhalen en vertellingen in de Tobeloreesche taal. Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde van Nederlandsch-Indië 61.1-318.  
*Hueting, Anton. 1936. Iets over de spaakkunst van de Tobeloreesche taal. Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde van Nederlandsch-Indië 94.295-407.  
*Taylor, Paul Michael. 1984. Tobelorese deixis. Anthropological Linguistics 26.102-22.
*
*Voorhoeve, C. L. 1988. The languages of the northern Halmaheran stock. Papers in New Guinea Linguistics, no. 26., 181-209. (Pacific Linguistics A-76). Canberra: Australian National University.

ตโเบโล
ชาติไทย

**ชาติไทย** อาจหมายถึง
* ประเทศไทย
* เพลงชาติไทย
* พรรคชาติไทย

## ดูเพิ่ม
* ไทย (แก้ความกำกวม)
ภาษาบันติก

**ภาษาบันติก** เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน ใช้พูดในทางเหนือของเกาะซูลาเวซี ประเทศอินโดนีเซีย เป็นภาษาของชาวบันติก ซึ่งปัจจุบันเปลี่ยนไปใช้ภาษามลายูสำเนียงมานาโดแทน ทำให้ภาษาบันติกเหลือผู้พูดน้อย เป็นภาษาที่ใช้พูดในหมู่ผู้ชายโดยที่ผู้หญิงที่อายุน้อยกว่า 30 ปีมีน้อยมาที่รู้ภาษานี้ เป็นภาษารูปคำติดต่อ เรียงประโยคแบบประธาน-กริยา-กรรม และกริยา-กรรม-ประธาน
## สัทวิทยา
### สระ

### พยัญชนะ

## อ้างอิง
* Utsumi, Atsuko (2000). "Field-work on Bantik language", in Kazuto Matsumura: Studies in Minority Languages, 18–20.  
* Utsumi, Atsuko (2000). "Bantik text: Bararogodo? and Uheitinenden", in Tasaku Tsunoda: Basic Materials in Minority Languages, 23–32. 

บันติก
ภาษาดาเมลี

**ภาษาดาเมลี** เป็นภาษาที่มีผู้พูดราว 5,000 คนในหุบเขาโคเมลในตำบลชิตรัล แคว้นแคบาร์ปัคตูนควา ประเทศปากีสถาน หุบเขานี้มีระยะทางสิบไมล์จากทางใต้ของโดรสไปจนถึงด้านตะวันตกของแม่น้ำชิตรัล ภาษาดาเมลีเป็นภาษาสำคัญในบริเวณนั้น ผู้ชายส่วนใหญ่พูดภาษาปาทานเป็นภาษาที่สองและมีบางส่วนพูดภาษาโควาร์หรือภาษาอูรดู

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Decker, Kendall D. (1992) ''Languages of Chitral.'' *Sociolinguistic Survey of Northern Pakistan*, 5. Islamabad: National Institute of Pakistan Studies, Quaid-i-Azam University and Summer Institute of Linguistics. xxii, 257 p. .
* Morgenstierne, Georg (1926) *Report on a Linguistic Mission to Afghanistan.* Instituttet for Sammenlignende Kulturforskning, Serie C I-2. Oslo. .
* Morgenstierne, Georg (1942) "Notes on Dameli. A Kafir-Dardic Language of Chitral." *Norsk Tidsskrift for Sprogvidenskap* Vol. 12: 115 - 198.
* Perder, Emil (2013) ''A Grammatical Description of Dameli.'' Dissertation, Stockholm: Department of Linguistics, Stockholm University. .

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Georg Morgenstierne multimedia database
* Richard Strand's Nuristan site with relevant material on closely related languages in Afghanistan
*Perder, Emily. *[http://su.diva-portal.org/smash/get/diva2:651418/FULLTEXT02.pdf A Grammatical Description of Dameli]*

ดาเมลี
ภาษาวาฟซิ

**ภาษาวาฟซิ** (ภาษาเปอร์เซีย: وفسی)(ภาษาวาฟซิ: ووسی) เป็นภาษากลุ่มอิหร่านใช้พูดในจังหวัดมาร์กาซิในอิหร่าน ไม่มีสถานะเป็นภาษาราชการในประเทศอิหร่าน ได้รับอิทธิพลจากภาษาเปอร์เซียมาก

ภาษาวาฟซิมีสระเสียงสั้นหกเสียง สระเสียงยาวห้าเสียงและมีสระนาสิกสองเสียง เสียงพยัญชนะเหมือนกับภาษาเปอร์เซีย คำนามผันตามเพศ จำนวนและการก มีสรรพนามชี้เฉพาะสองคำสำหรับสิ่งที่อยู่ใกล้และอยู่ไกล การผันคำกริยาแบ่งเป็นสองส่วนคือ รากศัพท์ปัจจุบันและอดีต มีการบ่งชี้จำนวนและบุรุษ

ภาษาวาฟซิเป็นภาษากึ่งสัมพันธการก โดยกาลอดีตแสดงลักษณะเป็นสัมพันธการก ส่วนกาลปัจจุบันเป็นแบบการกล่าวอ้าง การเรียงประโยคเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยาเช่นเดียวกับภาษากลุ่มอิหร่านอื่นๆ

## อ้างอิง
* http://languageserver.uni-graz.at/ls/lang?id=4663  

วาฟซิ
กลุ่มภาษาบีซาโคล

**กลุ่มภาษาบีซาโคล** () เป็นกลุ่มของภาษาพื้นเมืองในกลุ่มภาษาฟิลิปปินส์กลาง เกิดจากการผสมระหว่างกลุ่มภาษาวิซายันกับกลุ่มภาษาบีโคล โดยมากจัดให้อยู่ในกลุ่มภาษาวิซายันโดยถือวาเป็นภาษาที่ได้รับอิทธิพลจากกลุ่มภาษาบีโคลมาก ใช้พูดในบริเวณบีโคล ใกล้เคียงกับภาษาวาไร

บีซาโคล
บีซาโคล
ภาษาฮาจอง

**ภาษาฮาจอง** เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยัน ที่มีอิทธิพลมาจากตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า พูดโดยชาวฮาจองประมาณ 80,000 คนทั่วอนุทวีปอินเดียตะวันออกเเฉียงเหนือ โดยเฉพาะในรัฐอัสสัม รัฐเมฆาลัย รัฐอรุณาจัลประเทศ และรัฐเบงกอลตะวันตกในอินเดีย และภาคมัยมันสิงห์กับภาคสิเลฏในบังกลาเทศ เขียนด้วยอักษรเบงกอลแบบอัสสัมและอักษรละติน ภาษานี้มีคำยืมจากภาษาสันสกฤตจำนวนมาก เดิมภาษานี้เป็นภาษาตระกูลทิเบต-พม่า แต่ได้ผสมลักษณะทางภาษาศาสตร์จากภาษาเบงกอลและภาษาอัสสัม

## อ้างอิง

## ข้อมูล

* 

ฮาจอง
ฮาจอง
ฮาจอง
ข่าวลวงเรื่องไดไฮโดรเจนมอนอกไซด์

thumb|โครงสร้างโมเลกุลของน้ำ ไฮโดรเจนสองอะตอมและออกซิเจนหนึ่งอะตอม

**ไดไฮโดรเจนมอนอกไซด์** () เป็นชื่อวิทยาศาสตร์หนึ่งของน้ำ ใช้ในการหลอกลวงหรือล้อเลียนทางวิทยาศาสตร์ เพื่อแสดงว่าข้อมูลที่ไม่สมบูรณ์หรือเพียงด้านเดียวสามารถสร้างความกลัวอย่างผิดๆได้อย่างไร การหลอกลวงนี้เริ่มต้นโดย Eric Lechner, Lars Norpchen และ Matthew Kaufman ในปี พ.ศ. 2532 ปรับปรุงโดย Craig Jackson ในปี พ.ศ. 2537 และเป็นที่กล่าวถึงในปี พ.ศ. 2540 จากการที่ Nathan Zohner วัย 14 ปีสามารถรวบรวมรายชื่อของนักเรียนมัธยมที่ต้องการแบนสารนี้ และสรุปลงในโครงงานที่ชื่อว่า "How Gullible Are We?" (*เราโดนหลอกง่ายแค่ไหน?*) 

การหลอกลวงนี้กล่าวถึงผลกระทบด้านลบของน้ำ เช่นการจมน้ำ และ การกัดกร่อน ไดไฮโดรเจนมอนอกไซด์มีความหมายถึงสารที่มีไฮโดรเจนสองอะตอมและออกซิเจนหนึ่งอะตอม (H2O)

ชื่อทางเคมีอื่น ๆ ที่ถูกใช้เป็นข่าวลวงเช่น **กรดไฮดรอกซิล** (hydroxyl acid) และ **ไฮโดรเจนออกไซด์** (hydrogen oxide) ก็หมายถึงน้ำเช่นกัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* DHMO.org – หน่วยงานวิจัย DHMO 
* ข้อความที่ใช้ในการหลอกลวง  
** การตอบสนองจากนักศึกษาวิทยาลัย  
* Friends of Hydrogen Hydroxide – ข้อความส่งเสริมการใช้ DHMO 
* บทความ About.com 
* บทความ How Gullible Are We? 
* ภาพยนตร์ ''Dihydrogen Monoxide'' ของ Kate Dalgleish และ Mikael Sydor  

หมวดหมู่:น้ำ
หมวดหมู่:ข่าวลวงทางวิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:อารมณ์ขันในวิทยาศาสตร์
รีบอร์น

**รีบอร์น** (Reborn) อาจหมายถึง:

* รีบอร์น! ซึ่งหมายถึงการ์ตูนเรื่อง ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น!
* รีบอร์น (นวนิยาย), ของเอฟ. พอล วิลสัน
* รีบอร์น (สตาร์วอร์), รูปแบบด้านมืดของเจไดใน *Star Wars: Jedi Knight II: Jedi Outcast*
** นิวรีบอร์น, ใน *Star Wars: Jedi Knight: Jedi Academy*
* ลาร์รี่รีบอร์น, โคลงของสวิช

;ดนตรี
* รีบอร์น (อัลบั้ม), ของ Stryper
* รีบอร์น (Living Sacrifice album), โดย Living Sacrifice
* รีบอร์น (Northern Kings album), โดย Northern Kings
* รีบอร์น (วงดนตรี)

## ดูเพิ่ม
* รีเบิร์ด 
* การเกิดใหม่ (disambiguation)
ราชวงศ์จิ้นตะวันตก

ราว ๆ ช่วง พ.ศ. 808-1131 สุมาเอี๋ยนสถาปนาตนเองเป็นจิ้นอู่ตี้ ก่อตั้งราชวงค์จิ้นตะวันตกใน ปีคริสต์ศักราช 265 แทนที่ราชวงศ์วุยของเฉาเชาหรือโจโฉ เมื่อถึงปี 280 จิ้นตะวันตกปราบง่อก๊กลงได้ สภาพการแบ่งแยกอำนาจของสามก๊กก็สลายตัวไป ทั้งแผ่นดินจีนรวมเป็นหนึ่งเดียวอีกครั้ง เกิดความสันติสุขขึ้นในช่วงเวลาหนึ่ง 
ราชวงศ์จิ้นเป็นยุคสมัยที่กลุ่มตระกูลใหญ่ก้าวเข้ามาเป็นผู้มีอิทธิพลทางการเมืองอย่างสูง เนื่องจากนโยบายการปกครองของสุมาเอี๋ยนหรือจิ้นอู่ตี้ โน้มเอียงไปในทางเอื้อประโยชน์ต่อกลุ่มตระกูลชนชั้นสูง อีกทั้งกฎหมายยังให้สิทธิพิเศษต่อขุนนางเจ้าที่ดิน ในการจัดสรรการถือครองที่ดินและผลประโยชน์อื่น ๆ โดยอ้างอิงจากระดับชั้นตำแหน่งขุนนาง ระเบียบเหล่านี้ได้กลายเป็นเครื่องมือการเพาะสร้างอำนาจแบบเบ็ดเสร็จให้กับกลุ่มตระกูลใหญ่เหล่านี้ ทำให้เกิดการแบ่งแยกทางชนชั้นในสังคมครั้งใหญ่ เพราะเพื่อรักษาสิทธิพิเศษนี้ ถึงกับตั้งข้อรังเกียจไม่ยอมนั่งร่วมโต๊ะหรือแต่งงานข้ามสายเลือดกับตระกูลที่ไม่ได้รับสิทธิพิเศษ ทำให้ผู้อยู่นอกวงถึงแม้จะได้เข้ารับราชการก็จะยังคงถูกมองอย่างแปลกแยกและกีดกันไม่ให้ได้รับการเลื่อนขั้นในตำแหน่งสูงขึ้น

นับแต่สมัยฮั่นตะวันออกเป็นต้นมา ชนกลุ่มน้อยที่อาศัยอยู่ในในแถบชายแดนภาคตะวันตกและภาคเหนือก็ได้ทยอยอพยพเข้าสู่แผ่นดินจีน เมื่อถึงปลายราชวงศ์วุ่ยและจิ้น เนื่องจากเกิดภาวะแรงงานขาดแคลนจึงมักมีการกวาดต้อนชนกลุ่มน้อยจำนวนมากเข้ามาเป็นแรงงานในประเทศ ชนเผ่าต่าง ๆเมื่อเข้ามาอยู่อาศัยระยะยาว จึงได้รับอิทธิพลจากชาวฮั่น ปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตที่แต่เดิมเป็นปศุสัตว์เร่ร่อน หันมาทำไร่ไถนา บ้างก็ได้รับการศึกษา เข้ารับราชการ เป็นต้น ต่อมาเนื่องจากได้รับการบีบคั้นจากการปกครองของเจ้าที่ดินชาวฮั่น และการรีดเก็บภาษีขั้นสูง ทำให้ความสัมพันธ์ทวีความตึงเครียดมากขึ้น จนในที่สุด พากันลุกขึ้นก่อหวอดต่อต้านการปกครองจากส่วนกลาง โดยกลุ่มที่เริ่มทำการก่อนได้แก่กลุ่มขุนศึกของชนเผ่าต่าง ๆในช่วงปลายของจลาจล 8 อ๋อง ขณะที่บรรดาเชื้อพระวงศ์ผู้นำของแต่ละกลุ่มต่างทยอยกันเสียชีวิตในการศึก หัวหน้าของชนเผ่าซงหนูหลิวหยวน ก็ประกาศตั้งตัวเป็นอิสระ โดยใช้ชื่อว่าฮั่นกว๋อภายหลังหลิวหยวนสิ้น บุครชายชื่อหลิวชง ยกกำลังเข้าบุกลั่วหยางนครหลวงของจิ้นตะวันตก จับจิ้นหวยตี้ เป็นตัวประกันและสำเร็จโทษในเวลาต่อมา โดยเชื้อพระวงศ์ทางนครฉางอันเมื่อทราบเรื่องก็ประกาศยกให้จิ้นหมิ่นตี้ ขึ้นครองบัลลังก์สืบทอดราชวงศ์จิ้นต่อไปทันที ประชาชนที่หวาดเกรงภัยจากสงครามทางภาคเหนือ ต่างพากันอพยพลงใต้ จวบถึงปี 316 กองกำลังของชนเผ่าซงหนูบุกเข้านครฉางอัน จับกุมจิ้นหมิ่นตี้ เพื่อรับโทษทัณฑ์ จิ้นตะวันตกจึงถึงกาลล่มสลาย ราชวงศ์จิ้นตะวันออกก่อตั้งขึ้นหลังจากการอพยพโยกย้ายราชธานีของเหล่าข้าราชสำนักจิ้นลงสู่ภาคใต้ ภายหลังการล่มสลายของ**ราชวงศ์จิ้นตะวันตก** ซึ่งแม้ว่าจะยังคงนับเนื่องเป็นราชวงศ์หนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์โบราณของจีน แต่แท้จริงแล้ว ขอบข่ายอำนาจการปกครองเพียงสามารถครอบคลุมดินแดนทางตอนใต้ของลำน้ำฉางเจียงเท่านั้น ในช่วงเวลาเดียวกันนี้ บ้านเมืองทางตอนเหนือระส่ำระสายไปด้วยไฟสงครามการแย่งชิงของแว่นแคว้นต่าง ๆภายใต้การนำของกลุ่มชนเผ่าจากนอกด่าน รวมทั้งชาวฮั่นเอง สถานการณ์ความแตกแยกนี้ ยังคงดำเนินไปท่ามกลางการผลุดขึ้นและล่มสลายลงของราชวงศ์จิ้นตะวันออก จวบจนถึงยุคแห่งการตั้งประจันของราชวงศ์เหนือใต้ ซึ่งกินเวลากว่า 300 ปี

หมวดหมู่:ราชวงศ์จิ้น
ภาษาซอกเดีย

**ภาษาซอกเดีย** เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตอนกลางใช้พูดในบริเวณซอกเดีย (หุบเขาที่ราบลุ่มแม่น้ำซาราฟฮาน) ปัจจุบันอยู่ในอุซเบกิสถาน ทาจิกิสถาน คาซัคสถาน และคีร์กีซสถาน เป็นภาษาที่มีความสำคัญทางวรรณคดี ใกล้เคียงกับภาษาเปอร์เซียกลางและภาษาพาร์เทียน เป็นภาษาทางการค้าในเอเชียกลางและเป็นภาษากลางระหว่างพ่อค้าชาวจีนและชาวอิหร่าน ไม่พบหลักฐานของภาษาที่เก่ากว่าภาษานี้ ไวยากรณ์ของภาษาซอกเดียมีลักษณะอนุรักษนิยมมากกว่าภาษาเปอร์เซียกลาง

ความสำคัญทางด้านเศรษฐกิจและการค้าทำให้ภาษานี้ยังคงมีการใช้อยู่ในช่วง 100 ปีแรกหลังการแพร่เข้าสู่บริเวณนี้ของศาสนาอิสลามเมื่อ พ.ศ. 1343 พบคำยืมจากภาษาซอกเดียจำนวนมากในภาษาเปอร์เซียยุคใหม่ สำเนียงหนึ่งของภาษาซอกเดียคือภาษายักโนบียังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน อักษรซอกเดียที่ใช้เขียนภาษาซอกเดียพัฒนามาจากอักษรอราเมอิก อักษรนี้เป็นต้นแบบของอักษรอุยกูร์และอักษรมองโกเลีย

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Bi Bo; Nicholas Sims-Williams (2020). "The Epitaph of a Buddhist Lady: A Newly Discovered Chinese-Sogdian Bilingual". In: *Journal of the American Oriental Society* **140** (4): 803–20. . .

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Iranian Language Family
* Introduction to Manichaean Sogdian  by P. Oktor Skjærvø
* Introduction to Manichaean Sogdian (Introduction only)
* Introduction to Manichaean Sogdian (complete text)
* Sogdian Dictionary

ซอกเดีย
ราชวงศ์จิ้นตะวันออก

**ราชวงศ์จิ้นตะวันออก** (; 6 เมษายน ค.ศ. 317 – 10 กรกฎาคม ค.ศ. 420) เป็นราชวงศ์ที่สืบทอดการปกครองต่อจากราชวงศ์จิ้นตะวันตก เนื่องจากสงครามที่ชนเผ่าเร่ร่อนทางเหนือก่อขึ้น จักรพรรดิจิ้นหฺวายและจักรพรรดิจิ้นหมิ่นถูกจับและถูกปลงพระชนม์ ด้วยการสนับสนุนจากเหล่าเสนาบดี ซือหม่ารุ่ย ขึ้นครองราชย์ที่เจี้ยนคัง (ปัจจุบันคือหนานจิง) เป็นจักรพรรดิจิ้นหยวน สำหรับราชวงศ์จิ้นตะวันออก ง่อก๊กในช่วงสามก๊ก, ราชวงศ์หลิวซ่ง ราชวงศ์ฉีใต้ ราชวงศ์เหลียง และราชวงศ์เฉินเรียกรวมกันว่า **[[หกราชวงศ์]]**

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์จิ้น
ภาษาซาบาเอียน

**ภาษาซาบาเอีย** เป็นภาษาอาระเบียใต้ในยุคโบราณ ใช้พูดในเยเมนจนถึง พ.ศ. 1343 เขียนด้วยอักษรซาบาเอียนหรืออักษรอาระเบียใต้ อักษรชนิดนี้เคยใช้ในเอธิโอเปียและเยเมนในช่วง 257 ปีก่อนพุทธศักราช และได้พัฒนาต่อไปเป็นอักษรเอธิโอปิกหรืออักษรกีเอซ ภาษานี้เป็นหลักฐานหนึ่งที่ชี้ให้เห็นว่าเคยมีผู้พูดภาษากลุ่มเซมิติกในเอธิโอเปียและเอริเทรียอย่างน้อยตั้งแต่ 1457 ปีก่อนพุทธศักราช

ซาบาเอียน