โจเอล (เดอะลาสต์ออฟอัส)

**โจเอล มิลเลอร์** () เป็นตัวละครในซีรีส์วิดีโอเกม *[[เดอะลาสต์ออฟอัส (แฟรนไชส์)|เดอะลาสต์ออฟอัส]]* ที่พัฒนาโดยบริษัทนอตีด็อก โดยในเกม เขารับบทโดยทรอย เบเคอร์ผ่านการแสดงด้วยการจับการเคลื่อนไหวและการพากย์เสียง ส่วนในเวอร์ชันซีรีส์โทรทัศน์ เขารับบทโดยเปโดร ปัสกัล ในเกมภาคแรก *[[เดอะลาสต์ออฟอัส]]* (2013) โจเอลเป็นตัวเอกหลักของเรื่อง โดยมีภารกิจในการพาเอลลี เด็กสาวผู้มีภูมิต้านทานต่อการติดเชื้อ เดินทางข้ามประเทศสหรัฐอเมริกาที่ล่มสลายจากโรคระบาด เพื่อหวังสร้างยารักษา เขายังปรากฏตัวสั้น ๆ ในเนื้อหาเสริมที่ดาวน์โหลดได้ชื่อว่า *[[เดอะลาสต์ออฟอัส: เลฟต์บีไฮนด์]]* (2014) อีกด้วย ในเกมภาคสอง *[[เดอะลาสต์ออฟอัส พาร์ต II]]* (2020) โจเอลถูกฆ่าโดยหญิงสาวชื่อแอบบี้ ซึ่งเป็นลูกสาวของชายที่เขาเคยฆ่าในภาคแรก เหตุการณ์นี้ทำให้เอลลีต้องการล้างแค้นให้เขา

โจเอลเป็นตัวละครที่ถูกสร้างขึ้นโดยนีล ดรักแมนน์ ผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์และนักเขียนบทของ *เดอะลาสต์ออฟอัส* การคัดเลือกนักแสดงสำหรับตัวละครนี้เป็นกระบวนการที่ละเอียดมาก เนื่องจากความสัมพันธ์ของโจเอลกับเอลลีเป็นหัวใจหลักของเกม การพัฒนาเกมภาคแรกจึงเน้นไปที่จุดนี้เป็นหลัก โดยองค์ประกอบอื่น ๆ ถูกพัฒนาขึ้นตามมา ทรอย เบเคอร์มีส่วนในการสร้างบุคลิกของโจเอลให้มีมิติทางอารมณ์มากกว่าที่วางไว้แต่แรก ดรักมันน์ต้องการให้ผู้เล่น โดยเฉพาะพ่อแม่ รู้สึกเชื่อมโยงกับโจเอลผ่านความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเอลลี่ เขามองว่าโจเอลเป็นตัวละครที่มีความซับซ้อนทางศีลธรรม สำหรับภาคสอง ดรักแมนน์รู้สึกว่าเส้นทางของตัวละครโจเอลได้สิ้นสุดลงแล้วหลังจากเกมภาคแรก และการตายของเขาก็เป็นแกนหลักที่สำคัญของกระบวนการพัฒนาเกมในภาคนี้

ตัวละครโจเอลได้รับเสียงชื่นชมอย่างมากจากนักวิจารณ์ โดยเฉพาะเคมีที่เขามีกับเอลลี รวมถึงความน่าชื่นชอบและความซับซ้อนของตัวละคร การแสดงของเบเคอร์ในทั้งสองภาคของเกมได้รับคำชมเป็นอย่างสูง และคว้ารางวัลรวมถึงการเสนอชื่อเข้าชิงหลายรางวัล ในเวอร์ชันซีรีส์โทรทัศน์ การแสดงของปัสกัลก็ได้รับเสียงชื่นชมในทำนองเดียวกัน และได้รับรางวัลเช่นกัน

## การสร้าง

ทีมพัฒนาของ*[[เดอะลาสต์ออฟอัส]]* ใช้เวลาคัดเลือกนักแสดงผู้รับบทโจเอล มากกว่าการคัดเลือกผู้รับบทเอลลี เนื่องจากเคมีระหว่างตัวละครทั้งสองมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อเกม หลังจากที่ทรอย เบเกอร์ ได้แสดงร่วมกับแอชลีย์ จอห์นสัน ผู้รับบทเอลลี ทีมงานก็ตระหนักได้ว่าเขาเหมาะสมอย่างยิ่งกับบทโจเอล แม้อายุของเขาจะยังน้อยก็ตาม นีล ดรักแมนน์ ผู้กำกับสร้างสรรค์ของเกม ระบุว่าเสียงและท่าทางของเบเกอร์คือปัจจัยสำคัญที่ทำให้ทีมเลือกเขามารับบทนี้ เบเกอร์มีส่วนช่วยอย่างมากในการพัฒนาตัวละครโจเอล ยกตัวอย่างเช่น เขาเป็นคนโน้มน้าวให้ดรักแมนน์เชื่อว่า โจเอลควรจะมีความรู้สึกผูกพันกับเทส เพราะเขารู้สึกโดดเดี่ยวข้างใน ในการออกแบบรูปลักษณ์ภายนอกของโจเอล ทีมงานต้องการให้เขาดู "ยืดหยุ่น" พอที่จะเป็นได้ทั้ง "ผู้มีฝีมืออันโหดเหี้ยมในโลกใต้ดินของเมืองที่ถูกกักกัน" และ "พ่อผู้แสนอบอุ่นที่ดูแลเอลลี" ไปพร้อมกัน พวกเขาออกแบบรูปลักษณ์ของเขาให้นำเสนอภาพลักษณ์แบบ "อเมริกานาชนบท" ซึ่งสื่อถึงคุณค่าของการพึ่งพาตนเองและการเอาตัวรอดเมื่อเผชิญกับความทุกข์ยาก นอกจากนี้ ทีมงานยังได้ทดลองปรับเปลี่ยนรูปลักษณ์ของเขาเพื่อกำหนดอายุของตัวละครในเกมให้เหมาะสมด้วย

ในการเขียนบทตัวละครโจเอล นีล ดรักแมนน์ได้รับแรงบันดาลใจเริ่มต้นจากบทบาทของจอช โบรลิน ในบทลูเวลลิน มอส จากภาพยนตร์ *[[ล่าคนดุในเมืองเดือด]]* (2007) ซึ่งเขามองว่าเป็นตัวละครที่ "เงียบขรึม เยือกเย็นภายใต้ความกดดัน" อย่างไรก็ตาม การตีความของทรอย เบเกอร์ที่มองว่าโจเอลเป็นคนที่มีอารมณ์ความรู้สึกมากกว่าเดิม ได้ทำให้ตัวละครเปลี่ยนแปลงไปอีกทิศทางหนึ่ง ท้ายที่สุด เนื้อเรื่องได้กลายเป็นการสำรวจว่า "พ่อคนหนึ่งพร้อมจะทำได้มากแค่ไหนเพื่อช่วยลูก" ในช่วงแรก โจเอลยินดีที่จะเสียสละตัวเองเพื่อปกป้องเอลลี จากนั้นเขาก็เปลี่ยนไปจนถึงขั้นยอมเสียสละเพื่อนของตัวเอง และสุดท้ายเขาก็ยอมแม้กระทั่งจะแลกกับมนุษยชาติทั้งโลก เพื่อให้เอลลีมีชีวิตรอด

ดรักแมนน์เชื่อว่า ผู้เล่น โดยเฉพาะผู้ที่เป็นพ่อแม่ จะสามารถเข้าถึงตัวตนของโจเอลและความสัมพันธ์ที่เขามีกับเอลลีได้ เบเกอร์มองว่า โจเอลค่อย ๆ ค้นพบศีลธรรมระหว่างการดำเนินเรื่องของเกม โดยเรียนรู้ความแตกต่างระหว่าง "การสูญเสีย" กับ "การเสียสละ" และเผยตัวตนที่แท้จริงของเขาออกมา ดรักแมนน์รู้สึกสนใจเมื่อเห็นผู้เล่นพูดคุยเกี่ยวกับศีลธรรมของโจเอล และตั้งคำถามว่าเขาเป็น "ฮีโร่" หรือ "วายร้าย" ซึ่งเขาให้ความเห็นว่า โจเอลไม่ใช่สิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยตรง แต่เป็น "คนธรรมดาที่ซับซ้อน ซึ่งเคยตัดสินใจทั้งถูกและผิด" และเขาตั้งใจเปิดช่องให้ผู้เล่นตีความกันเอง ตอนที่เบเกอร์มาออดิชัน เขาได้อ่านประโยคหนึ่งในเอกสารตัวละครว่า "โจเอลแทบไม่เหลือเส้นแบ่งทางศีลธรรมให้ก้าวข้ามอีกแล้ว" ซึ่งกลายเป็น "จุดยึดสำคัญ" ที่เขาใช้พัฒนาคาแร็กเตอร์นี้ เบเกอร์รู้สึกว่าฉากเปิดเรื่องที่เขาต้องแสดงร่วมกับตัวละครลูกสาวของโจเอล ซาราห์ รับบทโดยฮานา เฮส์ เป็นฉากที่แสดงยากมาก หลังจากที่ถ่ายทำวันแรก ดรักแมนน์ยังรู้สึกว่าสามารถทำได้ดีกว่านี้ จึงอธิบายแนวทางใหม่ให้เบเกอร์ และเมื่อถ่ายซ้ำ เขาก็รู้สึกว่านั่นคือเทกที่ดีที่สุด แม้ตอนแรกเบเกอร์จะคิดว่าฉากนี้ดู "เหมือนหุ่นยนต์" ไปหน่อย แต่ในภายหลังเขาก็ตระหนักได้ว่า ตนเองพยายามแสดงเพื่อให้คนดูประทับใจมากเกินไป ทั้งที่จริง ๆ แล้ว "ฉากนี้ไม่ต้องการสิ่งนั้นเลย"

ดรักแมนน์มองว่า เส้นเรื่องของตัวละครโจเอลได้จบสมบูรณ์แล้วหลังจบภาคแรก การเสียชีวิตของโจเอลเป็นแกนหลักของโครงสร้างเนื้อเรื่องใน *[[เดอะลาสต์ออฟอัส พาร์ต II]]* มาตั้งแต่ช่วงเริ่มต้นของการพัฒนา ซึ่งดรักแมนน์ยอมรับว่าเป็นหนึ่งในฉากที่เขียน ซ้อม และถ่ายทำได้ยากที่สุด แม้แนวคิดนี้จะถูกต่อต้านจากภายในในช่วงแรก แต่เมื่อนำไปเชื่อมโยงกับพล็อตเรื่องที่ขยายออกไป ทีมงานก็ยิ่งมั่นใจว่าเป็นสิ่งที่ควรเกิดขึ้น เดิมทีในฉากที่โจเอลกำลังจะตาย เขาถูกเขียนให้เอ่ยชื่อ "ซาราห์" ลูกสาวของเขา แต่ทรอย เบเกอร์เสนอให้เขาเงียบไว้จะดีกว่า ในขณะที่การตายของซาราห์ในภาคแรกมีจุดมุ่งหมายเพื่อสร้างความเศร้า การตายของโจเอลในภาคสองกลับมุ่งกระตุ้นความโกรธแก่ผู้เล่น เดิมทีเอลลีจะไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ และได้รับแจ้งจากทอมมี น้องชายของโจเอลภายหลัง แต่ดรักแมนน์ตัดสินใจให้เอลลีได้เห็นเหตุการณ์ด้วยตนเอง เพื่อถ่ายทอดอารมณ์โกรธของผู้เล่นอย่างเข้มข้น เขาต้องการให้ฉากนี้ดู "น่ารังเกียจ ไร้เกียรติ และน่าอับอาย" ไม่ใช่ฉากที่ดูฮีโร่หรือสง่างาม เดิมทีฉากนี้มีความโหดร้ายกว่านี้ แต่ก็ถูกลดความรุนแรงลงเพราะไม่จำเป็นต้องเน้นเลือดมากนัก ดรักแมนน์คาดไว้แล้วว่าอาจมีปฏิกิริยาเชิงลบตามมา แต่เขาเชื่อว่าการเล่าเรื่องนี้เป็นสิ่งจำเป็น และในฐานะที่นอตีด็อกเป็นสตูดิโอระดับแนวหน้า จึงมีโอกาสรับความเสี่ยงที่สตูดิโออื่นอาจไม่กล้า ในเวอร์ชันแรกของฉาก โจเอลถูกแอ็บบีแทงจากด้านหลังและบิดมีดจนพิการ แต่ทีมงานเลือกเปลี่ยนอาวุธเป็นไม้กอล์ฟแทน เพราะมีดมักจะเชื่อมโยงกับเอลลีมากกว่า อีกทั้งยังได้แรงบันดาลใจบางส่วนจากเหตุการณ์ในวัยเด็กของดรักแมนน์เอง

### ซีรีส์โทรทัศน์

[thumb|upright=1|[เปโดร ปัสกัล (ซ้าย) กำลังถ่ายทำซีซันแรกของ*[[เดอะลาสต์ออฟอัส (ละครโทรทัศน์)|เดอะลาสต์ออฟอัส]]* ที่เมืองแคนมอร์ รัฐแอลเบอร์ตา ใน เดือนพฤศจิกายน 2021 โดยมีกาเบรียล ลูนา (ขวา) รับบทเป็นทอมมี ร่วมฉากอยู่ด้วย|alt=ชายสองคนผมสีเข้ม สวมแจ็กเก็ตหนา กำลังกอดกัน]]

เปโดร ปัสกัล ได้รับบทเป็น "โจเอล" ในซีรีส์ฉบับโทรทัศน์ของช่องเอชบีโอ เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2021 ก่อนหน้านั้นในวันเดียวกัน มีรายงานว่ามาเฮอร์ชาลา อาลี เคยได้รับการเสนอชื่อให้รับบทนี้ หลังจากที่แมตทิว แมกคอนาเฮย์ปฏิเสธ อย่างไรก็ตาม *เดอะฮอลลิวูดรีพอร์เตอร์*ระบุว่า อาลีแม้จะมีการพูดคุยเบื้องต้นเกี่ยวกับบท แต่ข้อตกลงก็ไม่เคยเกิดขึ้น หลังจากซีซันสองของ*[[เดอะแมนดาลอเรียน]]*ออกฉาย ปัสกัลก็ว่างจากโปรเจกต์ และได้รับข้อเสนอจากหลายเครือข่ายใหญ่ ก่อนจะเลือก*เดอะลาสต์ออฟอัส* เมซิน และนีล ดรักแมนน์ได้พิจารณาปัสกัลไว้ตั้งแต่แรกแล้ว และเขาตอบรับบทนี้ภายในเวลาไม่ถึง 24 ชั่วโมง โดยได้รับอนุญาตจากผู้ผลิตเดอะแมนดาโลเรียนให้รับงานนี้ได้ มีรายงานว่าเปโดร ปัสกัลได้รับค่าตัวประมาณ 600,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อหนึ่งตอน ทำให้เขาเป็นหนึ่งในนักแสดงโทรทัศน์ที่มีรายได้สูงที่สุดในอเมริกา

ทีมผู้สร้างเลือกเปโดร ปัสกัลให้รับบทโจเอล เพราะเขาสามารถถ่ายทอดความแข็งแกร่ง ความเจ็บปวดภายใน และความเปราะบางของตัวละครได้อย่างลึกซึ้ง โดยเฉพาะการเก็บงำความรู้สึกไว้ จนกระทั่งถึงเวลาที่จำเป็นต้องเปิดเผย แม้ปัสกัลจะไม่ใช่เกมเมอร์ เขาก็ได้ดูหลานชายเล่นช่วงต้นของเกมภาคแรก เพราะเขาไม่มีทักษะพอจะเล่นเอง เขารู้สึกว่าโจเอลเป็นตัวละครที่ "น่าประทับใจมาก" แต่ก็รู้สึกกังวลว่าจะเลียนแบบจากเกมมากเกินไป เขาจึงเลือกที่จะ "เว้นระยะอย่างเหมาะสม" และเปิดโอกาสให้ผู้สร้างซีรีส์เป็นผู้กำหนดลักษณะของตัวละครแทน ปัสกัลนำเสียงของโจเอลมาอ้างอิงจากประสบการณ์ส่วนตัวของเขาในช่วงที่เติบโตที่แซนแอนโทนีโอ รัฐเท็กซัส โดยลดความเด่นชัดของสำเนียงภาคใต้ที่มีในเกมลง ทรอย เบเกอร์ ซึ่งได้รับบท "เจมส์" ในตอน "When We Are in Need" กล่าวชื่นชมที่ปัสกัลไม่พยายามเลียนแบบการแสดงของเขาในเกม และมองว่าเขานำเสนอ "ความรู้สึกเฉพาะตัวที่แตกต่างออกไป" สู่บทโจเอลในฉบับซีรีส์

## ลักษณะตัวละคร

ในฉากเปิดเรื่องของ*เดอะลาสต์ออฟอัส* โจเอลถูกนำเสนอในฐานะพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่อ่อนไหวและมีความผูกพันทางอารมณ์อย่างลึกซึ้งกับลูกสาวของเขา แต่หลังจากการสูญเสียลูกและการเผชิญกับเหตุการณ์โหดร้ายตลอด 20 ปีต่อมา เขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง กลายเป็นคนที่ใช้ความรุนแรงในการแก้ปัญหา และลังเลเมื่อถูกขอให้พาเอลลีเดินทาง โจเอลมักถูกมองว่าเป็น "ตัวเอกปฏิลักษณ์" เขาเป็นผู้รอดชีวิตที่แข็งกร้าว ความหมกมุ่นในการเอาชีวิตรอดของเขาถูกผลักดันจากการที่เขาชินชาไปกับความสูญเสีย โดยเฉพาะการสูญเสียลูกสาว หลายปีแห่งการเอาตัวรอดทำให้โจเอลกลายเป็นคนที่รอบคอบ ปฏิบัตินิยม และแทบไม่เปิดเผยอารมณ์ แม้ลึก ๆ แล้วเขายังคงมีบาดแผลในใจและความเปราะบาง เขาหลีกเลี่ยงการผูกพันกับผู้อื่นเพราะกลัวจะต้องสูญเสียอีก ท่าทางการเคลื่อนไหวของเขาแต่ละอย่างสะท้อนถึงอายุและประสบการณ์ที่แบกรับ รวมถึงความรู้สึกผิดจากชีวิตที่ต้องพรากจากคนอื่น เมื่อเรื่องราวดำเนินไป โจเอลเริ่มเปิดใจและอ่อนไหวต่อเอลลีมากขึ้น พูดคุยกับเธอในแบบที่เขาเคยพูดกับลูกสาวเพียงคนเดียว การที่เขาตัดสินใจช่วยเอลลีในตอนจบของเกมภาคแรก แสดงให้เห็นว่าเขาผูกพันกับเธอมากเกินกว่าจะ "ทำสิ่งที่ถูกต้อง" ซึ่งเป็นลักษณะที่มักปรากฏในตัวละครชายที่เป็นวีรบุรุษ การกระทำของเขาถูกตีความต่างกันออกไป บ้างก็มองว่าเป็นการไถ่บาปของเขา ขณะที่อีกฝ่ายกลับมองว่าเป็นการเห็นแก่ตัวล้วน ๆ

## การปรากฏตัว

โจเอลมีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่รัฐเท็กซัส และเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวในวัยปลายยี่สิบหรือต้นสามสิบ ตอนที่เกิดการระบาดของเชื้อ*คอร์ดิเซปส์*ครั้งแรก เขาหลบหนีออกจากบ้านใกล้ออสตินพร้อมกับทอมมี น้องชาย และซาราห์ ลูกสาววัย 12 ปี แต่ระหว่างทางพวกเขาเกิดการปะทะกับทหาร และซาราห์ถูกยิงจนบาดเจ็บสาหัส ก่อนจะเสียชีวิตในอ้อมแขนของเขา เหตุการณ์นี้ทิ้งร่องรอยความเจ็บปวดลึกไว้ในใจเขา ตลอด 20 ปีหลังจากนั้น โจเอลทำทุกอย่างที่จำเป็นเพื่อให้รอดชีวิต ในโลกหลังการล่มสลายที่เต็มไปด้วยความโหดร้าย เขายังคงจมอยู่กับความขมขื่นจากการสูญเสียลูกสาว และกลายเป็นผู้รอดชีวิตที่ทั้งแข็งแกร่งทางร่างกายและจิตใจ เขามีสไตล์การต่อสู้ที่ดุดัน รุนแรง และสามารถเอาชนะชายที่อายุน้อยกว่าด้วยการต่อสู้ด้วยมือเปล่าได้อย่างง่ายดาย

ยี่สิบปีหลังจากการตายของซาราห์ โจเอลทำงานเป็นผู้ลักลอบขนของผิดกฎหมายในเขตกักกันเมืองบอสตันซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองแบบเผด็จการทหาร โดยทำงานร่วมกับเทส เพื่อนและหุ้นส่วนของเขา ระหว่างที่กำลังตามหาอดีตผู้ร่วมงานที่ขโมยสินค้าของพวกเขา โจเอลและเทสได้รับมอบหมายจากมาร์ลีน ผู้นำกลุ่มกบฏที่เรียกว่า "ไฟร์ฟลายส์" และคนรู้จักเก่า ให้พาเอลลี เด็กหญิงวัย 14 ปี ไปยังจุดนัดพบ ระหว่างการเดินทาง โจเอลค้นพบว่าเอลลีมีภูมิต้านทานต่อเชื้อรา เมื่อไปถึงจุดหมาย เทสเผยว่าเธอถูกติดเชื้อและขอให้โจเอลไปตามหาทอมมี น้องชายของเขาและอดีตสมาชิกไฟร์ฟลายส์ เพื่อส่งต่อภารกิจต่อไป ตอนแรก โจเอลมีท่าทีเย็นชาและห่างเหินกับเอลลี แต่เมื่อการเดินทางดำเนินไป เขาเริ่มเปิดใจและผูกพันกับเธอมากขึ้น โดยเฉพาะเมื่อพวกเขาเดินทางไปถึงที่พักของทอมมีในแจ็กสัน โจเอลในตอนแรกพยายามขอให้ทอมมีรับหน้าที่แทน แต่สุดท้ายเขาก็ตัดสินใจไปต่อด้วยตนเอง ความสัมพันธ์ของทั้งคู่แน่นแฟ้นยิ่งขึ้นเมื่อโจเอลเกือบเสียชีวิตจากอาการบาดเจ็บสาหัส และเอลลีเป็นคนดูแลเขาจนรอดมาได้ รวมถึงเหตุการณ์ที่เขาช่วยชีวิตเอลลีจากกลุ่มมนุษย์กินคนในโคโลราโด ท้ายที่สุด โจเอลแสดงให้เห็นถึงความรักและความผูกพันที่เขามีต่อเอลลีอย่างสุดหัวใจ เมื่อเขาตัดสินใจบุกช่วยเธอจากการผ่าตัดโดยแพทย์ของไฟร์ฟลายส์ ซึ่งวางแผนจะนำสมองของเธอไปศึกษาเพื่อสร้างวัคซีน แม้ว่าการกระทำนั้นจะหมายถึงการสูญเสียโอกาสรักษาโลกก็ตาม เพื่อไม่ให้ใครตามล่าเขา เขาฆ่ามาร์ลีนและพาเอลลีหลบหนี ระหว่างทาง เอลลีฟื้นขึ้นมา และโจเอลโกหกเธอว่าแพทย์ยอมแพ้ในการค้นหาทางรักษา เอลลีภายหลังเผชิญหน้ากับเขาเรื่องเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่โจเอลก็ยืนยันหนักแน่นว่าเขาพูดความจริง

โจเอลและเอลลีเริ่มต้นชีวิตใหม่ร่วมกันที่เมืองแจ็กสันกับทอมมี น้องชายของเขา ในฉากเปิดของ*เดอะลาสต์ออฟอัส พาร์ต II*  โจเอลสารภาพกับทอมมีว่าเขารู้สึกผิดที่โกหกเอลลีเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่โรงพยาบาล เหตุการณ์ย้อนหลังในเกมเผยให้เห็นว่า โจเอลเคยพาเอลลีไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์ในวันเกิดของเธอ และในเวลาต่อมา เอลลีได้เดินทางกลับไปยังโรงพยาบาลเองเพื่อตามหาความจริง จนเขาต้องยอมรับสารภาพกับเธอด้วยตนเอง สี่ปีหลังจากเหตุการณ์ในภาคแรก ความสัมพันธ์ของทั้งสองเริ่มตึงเครียด โจเอลสารภาพว่าเขาไม่เสียใจกับการที่เลือกช่วยเอลลีและหยุดยั้งไฟร์ฟลายส์ ขณะที่เอลลีรับปากว่าจะพยายามให้อภัยเขา ในวันถัดมา ระหว่างออกลาดตระเวน โจเอลและทอมมีช่วยชีวิตหญิงแปลกหน้าชื่อแอ็บบีจากฝูงผู้ติดเชื้อ ทั้งสามหนีฝ่าไปจนถึงที่พักของกลุ่มแอ็บบี เมื่อพวกเขาแนะนำตัวกันเสร็จ กลุ่มของแอ็บบีก็เผยธาตุแท้และรุมทำร้ายโจเอลกับทอมมีทันที ปรากฏว่ากลุ่มนี้เคยเป็นอดีตสมาชิกไฟร์ฟลายส์ และปัจจุบันเป็นสมาชิกของกองกำลังติดอาวุธชื่อ Washington Liberation Front (WLF) ซึ่งมีฐานอยู่ที่ซีแอตเทิล เอลลีตามมาถึงแต่ก็ไม่ทันช่วย เธอถูกจับตัวไว้ และต้องทนมองดูแอ็บบีใช้ไม้กอล์ฟทุบโจเอลจนเสียชีวิตอย่างโหดร้าย ภายหลังจึงเปิดเผยว่า พ่อของแอ็บบีคือศัลยแพทย์ของไฟร์ฟลายส์ที่โจเอลฆ่าไปในภาคแรกขณะพยายามช่วยชีวิตเอลลี และกลุ่มของแอ็บบีก็ออกตามล่าเพื่อแก้แค้นมาตลอดหลายปี

## การตอบรับ

ตัวละครโจเอลได้รับเสียงตอบรับในแง่บวกโดยทั่วไป โคลิน โมริอาร์ตีจาก*[[ไอจีเอ็น]]* ระบุว่าเขารู้สึกผูกพันกับตัวละครนี้และมองว่าโจเอลเป็นคนที่น่าชื่นชอบ แอนดี เคลลี จาก*[[คอมพิวเตอร์แอนด์วิดีโอเกมส์]]* เขียนว่าโจเอลมี "ความอบอุ่นที่น่ารักในสำเนียงเท็กซัสที่พูดน้อยแต่ชัดเจน"  ขณะที่เดวิด ไมเคิลแฮม จาก*[[เพลย์สเตชันออฟฟิเชียลแมกกาซีน – ยูเค|เพลย์สเตชันออฟฟิเชียลแมกกาซีน]]* เปรียบลักษณะความเป็นเท็กซัสของเขาว่าคล้ายกับลูเวลลิน มอส จาก*[[ล่าคนดุในเมืองเดือด]]* เจมส์ สเตฟานี สเตอร์ลิง จาก*[[เดสทรักทอยด์]]* ก็รู้สึกว่าโจเอลเป็นตัวละครที่น่าชอบ แม้เขาจะหงุดหงิดง่ายและใช้โทนเสียงที่แข็งกระด้างก็ตาม ขณะเดียวกัน โอลี เวลช์ จากยูโรเกมเมอร์ มองว่าเมื่อถึงท้ายเกม ทั้งโจเอลและเอลลีได้เติบโตจากตัวละครที่ดูเหมือน "ภาพจำ" ไปสู่บุคลิกที่มีความลึกและเป็นมนุษย์มากขึ้น ในทางกลับกัน ทอม แม็กเชีย จาก*[[เกมสปอต]]* กลับเห็นต่าง โดยเขารู้สึกว่าโจเอลไม่น่าชอบและยากจะเข้าถึงหรือเข้าใจได้

นักวิจารณ์ต่างชื่นชมความสัมพันธ์ระหว่างโจเอลกับเอลลีเป็นอย่างมาก แมตต์ เฮลเกสัน จาก*[[เกมอินฟอร์มเมอร์]]* กล่าวว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ "ลึกซึ้งกินใจ" และถูกถ่ายทอดออกมาอย่าง "ประณีตงดงาม" ริชาร์ด มิตเชลล์ จากจอยสติก มองว่ามัน "จริงใจ" และเต็มไปด้วยอารมณ์ ขณะที่โคลิน โมริอาร์ตี จากไอจีเอ็น ระบุว่านี่คือหนึ่งในไฮไลต์ของเกม โอลี เวลช์ จากยูโรเกมเมอร์ ชื่นชมว่าตัวละครทั้งสองได้รับการพัฒนาอย่าง "อดทนและมีทักษะ" ฟิลิป คอลลาร์ จาก*[[โพลีกอน]]* เสริมว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ได้รับแรงเสริมจากบทสนทนาเสริมที่ผู้เล่นสามารถเลือกได้ในเกม คิมเบอร์ลี วอลเลซ จาก*เกมอินฟอร์มเมอร์* ยกให้โจเอลและเอลลีเป็นหนึ่งใน "คู่หูที่ดีที่สุดในเกมปี 2013" โดยเน้นย้ำถึงความห่วงใยและการปกป้องซึ่งกันและกัน ไคล์ ฮิลเลียร์ด จากสื่อเดียวกัน เปรียบเทียบความสัมพันธ์ของทั้งสองกับพรินซ์ และเอลิกาจากเกม*[[พรินซ์ออฟเปอร์เซีย (วิดีโอเกม พ.ศ. 2551)|พรินซ์ออฟเปอร์เซีย]]* (2008) โดยกล่าวว่าทั้งสองคู่ต่างก็มีความรักใคร่ห่วงใยกันอย่างลึกซึ้ง และยกย่อง "จุดไคลแมกซ์ทางอารมณ์" ของ*เดอะลาสต์ออฟอัส* ว่าเหนือกว่าที่เกม*พรินซ์ออฟเปอร์เซีย*ทำได้ เดวิด ไมเคิลแฮม จาก*เพลย์สเตชันออฟฟิเชียลแมกกาซีน* ยังได้ยกให้โจเอลและเอลลีเป็นตัวละครที่ดีที่สุดในเกมบนเพลย์สเตชัน 3

การแสดงของทรอย เบเกอร์ในบทโจเอลได้รับคำชมอย่างล้นหลาม *[[เอดจ์]]*ระบุว่า เขาและแอชลีย์ จอห์นสัน (ผู้รับบทเอลลี) "เติมความลึกซึ้งกินใจให้กับบทที่เขียนมาอย่างประณีต" แอนโธนี เซเวอริโน จาก*[[เพลย์สเตชันไลฟ์สไตล์]]* กล่าวว่าการแสดงของเบเกอร์ทำให้เขารู้สึกผูกพันกับตัวละคร ขณะที่เจียนคาร์โล วาลเดส จาก*[[เวนเชอร์บีต]]* ชื่นชมที่เขาใส่ "รายละเอียดและความซับซ้อน" เข้าไปในบทบาทนี้ จากผลงานใน*เดอะลาสต์ออฟอัส* เบเกอร์ได้รับรางวัลนักพากย์ยอดเยี่ยม (Best Voice Actor) จากงานสไปก์วีจีเอกซ์ และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมจาก*[[เดอะเดลีเทเลกราฟ]]* รางวัล Outstanding Character Performance จากเวที D.I.C.E. Awards ครั้งที่ 17 และรางวัล Performer จาก British Academy Video Games Awards สำหรับบทบาทใน*เดอะลาสต์ออฟอัส พาร์ต II* เบเกอร์ก็ยังได้รับคำชื่นชมคล้าย ๆ กัน อเล็กซ์ เอวาร์ด จาก*[[เกมส์เรดาร์+]]* เขียนว่าเบเกอร์ "ขโมยซีนสำคัญหลายฉากในฐานะโจเอล" โดยเพิ่มความซับซ้อนที่ยกระดับตัวละครและความสัมพันธ์ให้ลึกขึ้น อีวาน ลูอิส จาก*[[เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี]]* ระบุว่าเบเกอร์ "สมควรได้รับทุกคำชื่นชมจากการแสดงที่บีบหัวใจนี้" ส่วนดอร์นบุช จาก*ไอจีเอ็น* ชื่นชมว่าเบเกอร์ถ่ายทอดความเหนื่อยล้าทางอารมณ์ของโจเอลได้อย่างยอดเยี่ยม จากบทบาทนี้ เบเกอร์คว้ารางวัล Outstanding Supporting Performance in a Drama จากเวที National Academy of Video Game Trade Reviewers Awards และยังได้เข้าชิงรางวัล Performer in a Supporting Role จากงาน British Academy Games Awards ครั้งที่ 17 อีกด้วย

ในฉบับซีรีส์ทางโทรทัศน์ การแสดงของเปโดร ปัสกัลในบทโจเอล และเคมีระหว่างเขากับเบลลา แรมซีย์ ผู้รับบทเอลลี  ได้รับคำชื่นชมอย่างล้นหลาม จอห์น นูเจนต์ จาก*[[เอ็มไพร์]]* และวาเลอรี เอตเทนฮอฟเฟอร์ จาก*[[สแลชฟิล์ม|/ฟิล์ม]]* ต่างยกให้การแสดงครั้งนี้เป็นผลงานที่ดีที่สุดในชีวิตของปัสกัล โดยชื่นชมความสามารถในการถ่ายทอดความรู้สึกที่ละเอียดอ่อนและเปราะบางอย่างหายาก แอ็กเซล เมตซ์ จาก*[[เทคเรดาร์]]* ระบุว่าปัสกัลคือ "ตัวตนในโลกจริงของโจเอลที่สมบูรณ์แบบ" มาร์ก ดีแลนีย์ จาก*เกมสปอต* ถึงกับบอกว่าเขาร้องไห้สองครั้งในตอนแรกของซีรีส์ เพราะความสามารถของปัสกัลในการถ่ายทอดหลากหลายมุมของโจเอล แอรอน เบย์น จาก*[[พุชสแควร์]]* ก็กล่าวว่าปัสกัลสะท้อนความเจ็บปวดในใจของโจเอลได้อย่างลึกซึ้งโดยไม่ต้องพูดออกมา ในตอนที่ 4 เดวิด โคต จาก*[[ดิเอ. วี. คลับ]]* ชื่นชอบอารมณ์อบอุ่นและอารมณ์ขันของโจเอล โดยเฉพาะฉากที่เขาสอนเอลลี ปัสกัลได้รับรางวัลจากหลายเวที อาทิ Astra TV Awards, MTV Movie & TV Awards, People's Choice Awards และ Screen Actors Guild Awards นอกจากนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงอีกหลายรางวัล เช่น Golden Globe Awards, Television Critics Association Awards และ Primetime Emmy Awards ถึงสองสาขาอีกด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอเมริกันในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอเมริกันเชื้อสายฮิสแปนิกและลาติโน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้สังหารหมู่
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีจากรัฐเท็กซัส
หมวดหมู่:ตัวละครที่ถูกฆาตกรรม
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้รอดชีวิตเพียงผู้เดียว
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นโจร
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักล่าสัตว์ประหลาด
หมวดหมู่:ตัวละครชายในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:เดอะลาสต์ออฟอัส