open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
จักรพรรดิมักซิมีนุส ดาซา

**กาเลริอุส วาเลริอุส มาซิมินุส** เสด็จพระราชสมภพในพระนาม **ดาซา** (กรีก: Μαξιμίνος; 20 พฤศจิกายน ประมาณ ค.ศ. 270 – ประมาณ กรกฎาคม ค.ศ. 313) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันระหว่างปี ค.ศ. 310 จนถึงปี ค.ศ. 313 พระองค์ทรงเข้าไปพัวพันกับสงครามกลางเมืองจตุราธิปไตยระหว่างผู้อ้างสิทธิ์ในการควบคุมที่เป็นคู่แข่งทางการเมืองของจักรวรรดิ ซึ่งพระองค์ทรงพ่ายแพ้ให้กับจักรพรรดิลิกินิอุส พระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองนอกรีตที่ทรงมุ่งมั่น พระองค์ทรงเข้าร่วมในการข่มเหงชาวคริสเตียนครั้งสุดท้ายก่อนที่จะออกพระราชโองการยอมความเมื่อใกล้เสด็จสวรรคต จักรมาซิมินุสเป็นจักรพรรดิโรมันพระองค์สุดท้าย และเป็นบุคคลสุดท้ายที่มีทรงตำแหน่งเป็นฟาโรห์ ส่งผลให้ตำแหน่งฟาโรห์ ซึ่งเป็นตำแหน่งผู้ปกครองที่ใช้มาอย่างยาวนานนับ 3,400 ปีนั้นได้สิ้นสุดลง

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง


## บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* Barnes, Timothy D. (1982). The New Empire of Diocletian and Constantine. Cambridge, MA: Harvard University Press. ISBN 0-674-28066-0.

หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
พระนางวีรลักษมี

**พระนางวีรลักษมี** หรือ **พระนางนฤปตินนทรลักษมี** (**[[ภาษาเขมร|เขมร]]** : វីរ៉ាឡាក់ស្មី, ណារូផាទីនថនឡាក់ស៊ី ; **[[ภาษาละติน|โรมัน]]** :  Viralakshmi, Narupatindralakshmi) (ศตวรรษที่ 10 - ศตวรรษที่ 11) เป็นพระราชินีแห่งอาณาจักรพระนคร อภิเษกสมรสกับพระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 พระนามของพระนางวีรลักษมี หมายถึง โชคแห่งอำนาจ

## พระราชประวัติ
พระองค์เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าชัยวีรวรมัน เป็นพระราชมารดาของพระเจ้าภูวนาทิตย์และพระเจ้าหรรษวรมันที่ 3

ในจารึกได้กล่าวว่า *“พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 ได้เคยถวายมงกุฏ ต่างหู อาภรณ์ ทองคำ และของต่างๆ มากมาย และพระองค์ยังถวายเกี้ยวทองคำแก่พระนางวีรลักษมี เมื่อพระองค์ขออภิเษกกับพระนาง พระเจ้านรปตินทรวรมันและพระเจ้าภูวนาทิตย์พระเชษฐาของพระองค์ ได้รับสิทธิพิเศษอย่างมากและพระเชษฐาองค์ที่ 2 ได้รับตำแหน่งเป็นเจ้าชายแห่งวนาปุระ เชื่อว่าการอภิเษกสมรสครั้งนี้จะช่วยให้พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 ในการขึ้นครองราชย์ได้อย่างง่ายขึ้น”*

พระเจ้าสุริยวรมันที่ 1 ขึ้นครองราชสมบัติในปี พ.ศ.1593 โดยพระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2 ซึ่งอาจจะพระโอรสของพระนางวีรลักษมี ซึ่งก่อนหน้านี้มีพระนามว่า ภูวนาทิตย์ พระองค์เป็นพระอัยยิกาของพระนางวิชเยนทรลักษมีพระธิดาของพระเจ้าอุทัยทิตยวรมันที่ 2

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชินีแห่งกัมพูชา
กาบรี เบย์กา

**กาบรีแยล เบย์กา นอบัส** (; เกิด 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2002) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปนที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวกลางให้กับทีมเซลตาเดบิโก

## ระดับสโมสร
เบย์กาเกิดที่โอโปร์ริญโญ จังหวัดโปนเตแบดรา แคว้นกาลิเซีย และอยู่ในระบบเยาวชนของเซลตาเดบิโก เขาเปิดตัวกับทีมสำรองของสโมสรเมื่ออายุ 17 ปีในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ในศึกเซกุนดาดิบิซิออน เบ ที่ออกไปเยือนอินเตร์นาซิโอนัลเดมาดริด แล้วเสมอกัน 2–2

เบย์กาทำประตูแรกของเขาเมื่อวันที่ 1 ธันวาคมปีเดียวกัน ในเกมที่แพ้ 1–6 ต่อเซเด อัตเลติโกบาเลอาเรส เขาประเดิมสนามให้กับทีมชุดใหญ่ในลาลิกาเมื่อวันที่ 19 กันยายนของปีถัดมา โดยลงมาแทนเรนาโต ตาเปีย ในฐานะตัวสำรองในช่วงท้ายเกม ในเกมเปิดบ้านชนะบาเลนเซีย 2–1

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสเปน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในปริเมราดิบิซิออนเอร์เรเฟฟ
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซกุนดาดิบิซิออน เบ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลเยาวชนทีมชาติสเปน
หมวดหมู่:ผู้เล่นเซลตาเดบิโก
สาธารณรัฐโซเวียตยูเครน

**สาธารณรัฐโซเวียตยูเครน** () เป็นหนึ่งในการก่อตัวกึ่งรัฐของโซเวียตก่อนหน้านี้ (สาธารณรัฐประชาชนยูเครนแห่งโซเวียต) โดยรัฐบาลโซเวียตที่ฝักใฝ่บอลเชวิคและกลุ่มผู้ฝักใฝ่รัสเซียในฮาร์คอฟ

## ประวัติศาสตร์
ประวัติศาสตร์ของสาธารณรัฐยูเครนในฐานะสาธารณรัฐโซเวียตยูเครนและรัฐบาลเริ่มตั้งแต่วันที่ 24-25 ธันวาคม 1917 เมื่อในคาร์กิวมีการประชุมสภาสภายูเครนทั้งหมดครั้งแรก (ราดาส โซเวียต) ซึ่งประกาศยูเครนเป็นสาธารณรัฐประชาชนยูเครน สาธารณรัฐประชาชนยูเครนของโซเวียต – สาธารณรัฐโซเวียตยูเครน สภาคองเกรสได้ตัดสินใจที่จะเป็นพันธมิตรใกล้ชิดกับสาธารณรัฐรัสเซีย และได้รับเลือกจากคณะกรรมการบริหารกลาง (ยูเครน: ЦВК)

ได้รับการปฏิรูปเมื่อวันที่ 19 มีนาคม 1918 ที่สภาโซเวียตแห่งยูเครนทั้งหมดครั้งที่สองในเมืองเยคาเตอริโนสลาฟ หลังจากการลงนามในสนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์โดยสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย เมื่อวันที่ 3 มีนาคม รัฐบาลและประชาชนของโซเวียตซึ่งสนับสนุนพันธมิตรอย่างใกล้ชิดกับสาธารณรัฐโซเวียตรัสเซีย หลังจากชัยชนะของรัฐบาลโซเวียตในยูเครน สาธารณรัฐประชาชนยูเครนได้รับการเปลี่ยนโฉมอย่างเป็นทางการในสาธารณรัฐโซเวียตยูเครน และสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน ซึ่งกลายเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งสหภาพโซเวียต

กองกำลังทหารของรัฐบาลโซเวียตแห่งสาธารณรัฐยูเครนในเวลานั้นเรียกว่ากองทัพคอสแซคแดง ซึ่งต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพแดงของสหภาพโซเวียต

สาธารณรัฐนี้รวมตัวจากสาธารณรัฐประชาชนยูเครนแห่งโซเวียต สาธารณรัฐโซเวียตดอแนตสก์–กรือวึยรีห์ และสาธารณรัฐโซเวียตออแดซาเข้าเป็นส่วนหนึ่งของรัสเซียโซเวียต อย่างไรก็ตามไม่นานก็ถูกยึดครองโดยกองกำลังของฝ่ายมหาอำนาจกลางและสาธารณรัฐประชาชนยูเครน

วันที่ 18 เมษายน 1918 ที่เมืองตากันร็อก การประชุมครั้งต่อไปของคณะกรรมการบริหารกลางของโซเวียตประกาศว่ารัฐบาลของโซเวียตยูเครน คณะกรรมการบริหารกลางของยูเครน และสำนักเลขาธิการประชาชนได้รวมกันเป็น "สำนักยูเครน" เพื่อชี้นำผู้ก่อความไม่สงบ ต่อสู้กับการยึดครองของเยอรมัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2461
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ยูเครน–รัสเซีย
หมวดหมู่:อดีตสาธารณรัฐสังคมนิยม
หมวดหมู่:สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย
ลักษมณา

**ลักษมณา** () เป็นตำแหน่งที่คล้ายกับตำแหน่งพลเรือเอกในกองทัพของรัฐสุลต่านมลายูและในประเทศปัจจุบันอย่างอินโดนีเซียและมาเลเซีย เนื่องจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เคยเป็นส่วนหนึ่งของIndosphereของเกรตเตอร์อินเดียทั้งในช่วงต้นจนกระทั่งหลังจักรวรรดิศรีวิชัย ทำให้มีการใช้งานตำแหน่งฮินดูที่ใช้ภาษาสันสกฤต คำว่าลักษมณามาจากคำว่า *[[พระลักษมณ์]]* บุคคลในรามายณะ มหากาพย์ฮินดู

## รัฐสุลต่านมะละกา
ลัักษมณาในรัฐสุลต่านมะละกาทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยทางทะเลของรัฐสุลต่าน และที่สำคัญที่สุดคือเส้นทางการค้าระหว่างจีน-อินเดียในช่องแคบมะละกา เนื่องจากเส้นทางการค้านั้นเป็นเส้นชีวิตของจักรวรรดิ เขาเป็นผู้บังคับบัญชากองเรือมะละกาอย่างเต็มที่ เป็นรองเพียงเบินดาฮารากับสุลต่าน

ลักษมณาที่มีชื่อเสียงที่สุดของมะละกาคือฮัง ตัวะฮ์

## การใช้งานในปัจจุบัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กองทัพเรืออินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ยศทหารอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ทหารของมาเลเซีย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมมลายู
สัญญานาวี

"**สัญญานาวี**" () เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน *[[นิตยสารสแตรนด์]]*ในสหราชอาณาจักรในเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน ค.ศ. 1893 และในนิตยสาร*[[ฮาเพอส์วีกลี]]*ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 14 และ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 11 จากทั้งหมด 12 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น *[[เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ|เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ]]*ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอังกฤษ และเป็นลำดับที่ 10 จากทั้งหมด 11 เรื่องใน *เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ* ในฉบับที่ตีพิมพ์ในอเมริกา (เนื่องจากการตัดเรื่อง "ตามพิฆาต" ออกเพราะเนื้อเรื่องมีประเด็น "อื้อฉาว") 

ดอยล์จัดอันดับให้ "สัญญานาวี" อยู่ในอันดับที่ 19 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 19 เรื่องที่ชื่นชอบ

## ประวัติการตีพิมพ์
"สัญญานาวี" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน*[[นิตยสารสแตรนด์]]*เมื่อเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร*[[ฮาเพอส์วีกลี]]* (ในชื่อเรื่องภาษาอังกฤษว่า "The Naval Treaty")  เมื่อวันที่ 14 และ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1893 และยังตีพิมพ์ใน*นิตยสารสแตรนด์*ฉบับสหรัฐในอีก 1 เดือนหลังตีพิมพ์ในฉบับสหราชอาณาจักร  ใน*นิตยสารสแตรนด์*มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 8 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ตในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1893 และ 7 ภาพในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1893 ในนิตยสาร*ฮาเพอส์วีกลี* มีภาพวาดประกอบ 2 ภาพวาดโดย W. H. Hyde ในส่วนแรกของเรื่อง  และอีก 2 ภาพในส่วนที่สองของเรื่อง เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น *[[เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ|เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ]]* ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา

## อ้างอิงและบรรณานุกรม
;อ้างอิง

;บรรณานุกรม
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*
*

หมวดหมู่:เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์
ปัจฉิมปัญหา

"**ปัจฉิมปัญหา**" () เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์  ตีพิมพ์ครั้งแรกใน *[[นิตยสารสแตรนด์]]*ในสหราชอาณาจักรในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 และในนิตยสาร*[[แม็กคลูร์เออ]]*ในสหรัฐอเมริกาในชื่อภาษาอังฤษว่า **"The Adventure of the Final Problem"** เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 เป็นเรื่องสั้นลำดับสุดท้ายที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น *[[เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ|เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ]]*

เรื่องราวเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1891 เป็นการเปิดตัวตัวละครศาสตราจารย์มอริอาร์ตีผู้บงการอาชญากรรม เดิมโคนัน ดอยล์ตั้งใจว่าจะให้เป็นเรื่องสั้นเรี่องสุดท้ายของโฮมส์ที่จบลงด้วยการตายของโฮมส์ แต่ภายหลังดอยล์ถูกรบเร้าให้ฟื้นคืนชีพโฮมส์ในนวนิยายและเรื่องสั้นเพิ่มเติมในภายหลัง

ดอยล์จัดอันดับให้ "ปัจฉิมปัญหา" อยู่ในอันดับที่ 4 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 12 เรื่องที่ชื่นชอบ

## ประวัติการตีพิมพ์
"ปัจฉิมปัญหา" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน*[[นิตยสารสแตรนด์]]*เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 และในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร*[[แม็กคลูร์เออ]]*ในเดือนเดียวกัน และยังตีพิมพ์ใน*นิตยสารสแตรนด์*ฉบับสหรัฐในเดือนมกราคม ค.ศ. 1894  ใน*นิตยสารสแตรนด์*มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 9 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต ในนิตยสาร*แม็กคลูร์เออ* มีภาพวาดประกอบ 11 ภาพวาดโดย แฮร์รี ซี. เอ็ดเวิดส์ เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น *[[เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ|เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด จดหมายเหตุ]]* ซีงตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1893 ในสหราชอาณาจักร และเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 ในสหรัฐอเมริกา

## อ้างอิงและบรรณานุกรม
;อ้างอิง

;บรรณานุกรม
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*
*

หมวดหมู่:เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์
โรมิโอ เบคแคม

**โรมิโอ เจมส์ เบคแคม** (; เกิด 1 กันยายน ค.ศ. 2002) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษที่เล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับเบรนต์ฟอร์ด บี ซึ่งเป็นทีมสำรองของเบรนต์ฟอร์ด เขาเป็นลูกชายคนที่สองของอดีตกัปตันทีมชาติอังกฤษ เดวิด เบคแคม และวิกทอเรีย เบคแคม ดีไซเนอร์และสมาชิกวงสไปซ์เกิลส์

## ชีวิตในวัยเด็ก
โรมิโอเกิดที่โรงพยาบาลพอร์ตแลนด์ในนครเวสต์มินสเตอร์ กรุงลอนดอน เขาเป็นลูกชายคนที่ 2 ของเดวิด เบคแคม อดีตกัปตันทีมชาติอังกฤษ และวิกทอเรีย เบคแคม นักร้องที่ผันตัวมาเป็นแฟชั่นดีไซเนอร์ พี่น้องของเขา บรูคลิน เบคแคม และ ครูซ เบคแคม เคยเล่นฟุตบอลกับเขาที่อาร์เซนอล อย่างไรก็ตาม ทั้งคู่ถูกปล่อยออกจากระบบเยาวชนของสโมสร เขายังคงเป็นผู้สนับสนุนของอาร์เซนอล

## หมายเหตุ

## อ้างอิง
 

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอลชาย
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษเชื้อสายยิว
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษเชื้อสายเยอรมัน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเบรนต์ฟอร์ด
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:เดวิด เบคแคม
หมวดหมู่:วิกทอเรีย เบคแคม
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวอังกฤษที่ค้าแข้งในต่างประเทศ
พระนางจักรวัติราชเทวี

**พระนางจักรวัติราชเทวี** (เขมร : ចក្រវាទីរាជទេវី) พระองค์เป็นพระมเหสีในพระเจ้าชัยวรมันที่ 8 พระองค์เป็นพระราชธิดาของพราหมณ์หฤษีเกศชัยมหาประธานกับพระนางศรีประภา พระนางเป็นญาติกับพราหมณ์ชัยมังคลารถที่ 2พระเจ้าชัยวรมันที่ 8 ทรงหวนกลับมานับถือศาสนาพราหมณ์ เป็นพระราชมารดาของพระนางศรีนทรภูเปศวรจุฑา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชินีแห่งกัมพูชา
วอเตอร์บอย รักใสใส วัยรุ่นชอบ

***วอเตอร์บอย รักใสใส...วัยรุ่นชอบ*** เป็นภาพยนต์ดรามาเกี่ยวกับแอลจีบีที พ.ศ. 2558 กำกับโดยราชิต กุศลคูณสิริ และนำแสดงโดย เงิน อนุภาษ , บีม ปภังกร , ตู่ นพพล , เบส์ ณัชชารีย์ , นิว อัศวพัทธ์ , โมสต์ วิศรุต และ เหน๋ง ศรันน์ ได้ฉายรอบปฐมทัศน์ที่ประเทศไทย

ในช่วงต้นเดือนมีนาคม พ.ศ. 2558 มีการจะดัดแปลงภาพยนตร์ชุดวอเตอร์บอยเดอะซีรีส์ขึ้นใหม่โดยนักแสดงชุดใหม่ โดยเพิ่มตัวละครใหม่อย่าง เอิร์ธ พีระพัฒน์ รับบท "หวาย" และ นิว ฐิติภูมิ รับบท "อาโป" ซึ่งเริ่มเปิดกล้องในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2559 และเริ่มออกอากาศในวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2560  

## นักแสดง

### นักแสดงหลัก
*อนุภาษ เหลืองสดใส รับบท น้ำ
*ปภังกร ฤกษ์เฉลิมพจน์ รับบท หมึก

### นักแสดงสมทบ

* นพพล โกมารชุน รับบท โค้ชหนึ่ง

*ณัชชารีย์ กิจวิริยะธนโชติ รับบท นุ่น
*อัศวพัทธ์ อัศวธีรากุล รับบท นาย
*วิศรุต หิมรัตน์ รับบท กานต์
*ศรันน์ นราประเสริฐคุณ รับบท อูยอง

### นักแสดงรับเชิญ

* พีรวิทย์ อรรถชิตสถาพร รับบท เพื่อนร่วมห้อง

## ผลตอบรับ
ภาพยนตร์เข้าฉายเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2558 มาดามอองทัวร์ นักวิจารณ์หนังสือพิมพ์ *ไทยรัฐ* กล่าวว่า แม้ชื่อเรื่องวอเตอร์บอยจะมองว่าภาพยนตร์เรื่องนี้เกี่ยวกับการว่ายน้ำ แต่เป็นเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างพ่อกับลูกและเรื่องราวความรักมากกว่า ซึ่งแนะนำภาพยนตร์เรื่องนี้เกี่ยวกับบรรยากาศของภาพยนตร์ *โคโคนัตแบงค็อก* ระบุว่า หากไม่มีเส้นเรื่องเกี่ยวกับแอลจีบีที ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็จะเป็นเรื่องราวของความรักทั่วไป

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์กลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศของไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอลจีบีทีไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2010
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทยในคริสต์ทศวรรษ 2010
สถานีรถไฟคูรูเมะ

**สถานีรถไฟคูรูเมะ** () เป็นสถานีรถไฟในนครคูรูเมะ จังหวัดฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ให้บริการโดยบริษัทรถไฟคีวชู (JR คีวชู) เป็นสถานีรถไฟของคีวชูชิงกันเซ็ง, สายหลักคาโงชิมะ และเป็นสถานีเริ่มต้นของสายหลักคีวได

รถไฟธรรมดาทุกขบวนรวมถึงลิมิเต็ด เอ็กซเพรส *[[ยูฟูอิน-โนะ-โมริ|ยูฟุ/ยูฟูอิน-โนะ-โมริ]]* ของสายหลักคีวได รถด่วนของสายหลักคาโงชิมะ และคีวชูชิงกันเซ็งขบวนสึบาเมะและขบวนซากูระจอดที่สถานีนี้ ส่วนขบวนมิซุโฮะซึ่งเป็นขบวนที่เร็วที่สุดมีเฉพาะบางขบวนที่จะจอดที่สถานีนี้

## ชานชาลา

## สถานีถัดไป

## อ้างอิง


หมวดหมู่:สถานีรถไฟในจังหวัดฟูกูโอกะ
หมวดหมู่:สถานีรถไฟของบริษัทรถไฟคีวชู
วัดอินทาราม (อำเภอพระนครศรีอยุธยา)

**วัดอินทาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวรอ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 42 ไร่ 188 ตารางวา  มีที่ธรณีสงฆ์ 2 แปลง  เนื้อที่ 2 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา 

วัดอินทาราม หรือชาวบ้านเรียกว่า **วัดอินท์** ตามประวัติวัดระบุว่าสันนิษฐานว่า สมเด็จพระอินทราชาเจ้า หรือ สมเด็จพระนครินทราธิราช เป็นผู้สร้าง แต่โดยมีหลักฐานแน่ชัด จึงประมาณปีสร้างวัดไว้เพื่อเป็นหลักในการศึกษาค้นคว้า คือประมาณ พ.ศ. 2310 อย่างไรก็ดีข้อมูลจากสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1920 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 1930 เป็นวัดร้างเมื่อคราวกรุงศรีอยุธยาถูกข้าศึกตีแตก ต่อมาในปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้รับการบูรณะขึ้นเป็นวัดมีพระสงฆ์ขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง  เกี่ยวกับการศึกษา  ทางวัดได้เปิดสอนพระปริย์ติธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2516 เป็นต้นมา

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร  ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 22 สร้าง พ.ศ. 2524  โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กและไม้  กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง  และหอระฆัง 1 หลัง  สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธานภายในอุโบสถ มีชื่อเรียกว่า "หลวงพ่อโต" เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นปางมารวิชัย เป็นพระพุทธรูปอยู่ในพระอิริยาบถนั่งขัดสมาธิ

## รายนามเจ้าอาวาส
* เจ้าอธิการบุญ  ประมาณ พ.ศ. 2475
* พระอธิการทรง
* พระอธิการปิ่น
* พระอธิการจันทร์
* พระอธิการชั้ว
* พระอธิการลาภ
*  พระอธิการบุญมา ปภสฺสโร
* พระอธิการฉิงสวโร พ.ศ. 2511–2512
*  พรมหาจิตร จนฺทูปโม พ.ศ. 2514–2517
* พระครูสิริวรวัฒน์  (ประจวบ สกฺกวโร ป.ธ. 4)  ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. 2518
* พระครูปลัดยุทธนา ธนปญฺโญ เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
อินทาราม
คาร์มา (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)

**"คาร์มา"** () เป็นเพลงของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 10 ของเธอ *[[มิดไนส์]]* (2022) สวิฟต์ประพันธ์และผลิตเพลงร่วมกับแจ็ก แอนโตนอฟฟ์, ซุนเวฟ และคีอานู บีตส์ ส่วนจาฮาน สวีตเป็นผู้ประพันธ์เพิ่มเติม รีพับลิกเรเคิดส์ได้เผยแพร่เพลงนี้ทางวิทยุของสหรัฐเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 โดยเป็นซิงเกิลที่สามของอัลบั้ม เวอร์ชันรีมิกซ์มีแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน ไอซ์สไปซ์ มาร่วมร้องในเพลง และได้เผยแพร่เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 โดยเป็นส่วนหนึ่งของอัลบั้ม*มิดไนส์*รุ่นขยาย

ในบทประพันธ์ของเพลง "คาร์มา" สวิฟต์กล่าวว่า "กรรมดี" ของเธอนั้นนำสิ่งดี ๆ มาสู่ชีวิตอย่างไร ซึ่งตรงข้ามกับคนที่เคยกล่าวว่าร้ายเธอ ในทางดนตรีนั้น เพลงนี้ผสมผสานแนวเพลงดิสโก อิเล็กโทรแคลช และชิลล์เวฟเข้ากับองค์ประกอบของแนวเพลงเทคโน ออลเทอร์นาทิฟร็อก และนิวเวฟ การผลิตนั้นโดดเด่นด้วยจังหวะกลอสซีบีตและการสั่นไหวซินธิไซเซอร์ นักวิจารณ์ร่วมสมัยมองว่า "คาร์มา" เป็นไฮไลต์ของอัลบั้ม*มิดไนส์* โดยยกย่องในด้านการผลิตที่สดใส ทำนองที่เสนาะหู และเนื้อร้องที่ตลกขบขัน

ในเชิงพาณิชย์ "คาร์มา" ติดสิบอันดับสูงสุดในออสเตรเลีย แคนาดา ไอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ ฟิลิปปินส์ และสหรัฐอเมริกา และติด 20 อันดับในกรีซ มาเลเซีย โปรตุเกส สิงคโปร์ สโลวาเกีย แอฟริกาใต้ และสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร; ขึ้นสูงสุดที่อันดับสองในชาร์ต''บิลบอร์ด''ฮอต 100 และอันดับหกในชาร์ต*บิลบอร์ด*โกลบอล 200 สวิฟต์ได้ทำการแสดงสดเพลง "คาร์มา" เป็นเพลงปิดของทัวร์คอนเสิร์ตดิเอราส์ทัวร์ มิวสิกวิดีโอเปิดตัวในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 ในขณะที่ทำการแสดงดิเอราส์ทัวร์ที่เมืองอีสต์รัทเทอร์ฟอร์ด รัฐนิวเจอร์ซีย์ และได้เผยแพร่ในวันรุ่งขึ้น โดยวิดีโอเป็นจินตนิมิตระดับสูงกำกับโดยสวิฟต์ มีแนวคิดเกี่ยวกับจักรวาลและอวกาศที่ขับเคลื่อนด้วยเอฟเฟกต์ดิจิทัล

## ชาร์ต

## การรับรอง

## ประวัติการวางจำหน่าย

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:เพลงของเทย์เลอร์ สวิฟต์
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยแจ็ก แอนโตนอฟฟ์
หมวดหมู่:เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์
หมวดหมู่:เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยแจ็ก แอนโตนอฟฟ์
วัดโพธาราม (อำเภอปะนาเระ)

**วัดโพธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าข้าม อำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 17 ไร่ 1 งาน 6 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 21 แปลง เนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน 52 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม มีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมด้านไม่เท่ากัน สภาพแวดล้อมเป็นทุ่งนาของชาวบ้าน ปัจจุบันเจ้าอาวาส คือ พระครูวิชาญโพธิวัฒน์

วัดโพธาราม หรือชาวบ้านเรียกว่า **วัดโพธิ์** สร้างขึ้นเป็นวัดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2394 โดยมีนายหมวดแดงเป็นประธานดำเนินการสร้างวัด ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2438 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 12 เมตร ยาว 17 เมตร มีช่วงหนึ่งวัดตกอยู่ในสภาพวัดร้างเนื่องจากภาวะความไม่สงบ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 6.50 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2505 ศาลาการเปรียญกว้าง 12 เมตร ยาว 14 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2494 กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารไม้ยกพื้นสูง และหอฉัน 1 หลัง

## อ้างอิง

โพธาราม
วัดสุทธิกาวาส (จังหวัดปัตตานี)

**วัดสุทธิกาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลละหาร อำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี มีที่ดินตั้งวัด 50 ไร่ 3 งาน 53 ตารางวา ที่ธรณีสงฆ์เนื้อที่ 16 ไร่ 76 ตารางวา

วัดสุทธิกาวาส  เดิมชาวบ้านเรียก **วัดสักขี** หรือ **วัดกวักขี** หรือ **วัดขี** แต่ชาวมุสลิมเรียก **กรากกี** สร้างเมื่อ พ.ศ. 2300 โดยยายทอง (โต๊ะทอง) จอมเจ้าหอมและนางพญาชี ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2486 ในอดีตเจ้าเมืองสายบุรีจะประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาแก่ข้าราชการประจำเมืองที่วัดนี้ สาเหตุที่ชื่อวัดสักขี เนื่องมาจากวัดนี้มีบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ตั้งอยู่ริมทางขึ้นสู่พระวิหารกว้าง 1 ศอก ลึก 1 ศอก น้ำใสปริ่มอยู่ตลอดปี ซึ่งน้ำในบ่อใช้ประกอบพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยา

โบราณสถานและโบราณวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ วิหารขนาดเล็กอยู่หลังหนึ่ง ตั้งอยู่บนเนินเขาเตี้ย ๆ ภายในมีวิหารพระพุทธรูปปางมารวิชัย 3 องค์ เล่ากันว่ามีผู้ไปพบพระพุทธรูปฝังอยู่ใกล้กับต้นไทรในหมู่บ้านชเม (ช่องแมว) หลังค่ายลูกเสือสุริยะสุนทรครั้นความทราบไปถึงหมู่พุทธศาสนิกชนในละแวกนั้น ก็พากันอัญเชิญมาประดิษฐานไว้ในวิหารและสร้างพรพุทธรูปขึ้นอีก 2 องค์ ประดิษฐานทแยงมุมเป็นรูปสามเหลี่ยม กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนพระพุทธรูปทั้ง 3 องค์ เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478 มีซากเจดีย์เหลือแต่ฐานสร้างประมาณ พ.ศ. 2300 เป็นศิลปะอยุธยา สันนิษฐานว่าบรรจุอัฐิผู้สร้างวัดคือ ยายทอง (โต๊ะทอง) จอมเจ้าหอมและนางพญาชี

## อ้างอิง

สุทธิกาวาส
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดปัตตานี
จักรพรรดินุเมริอานุส

**นูเมเรียน** (; เสด็จสวรรคตในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 284) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันตั้งแต่ปี ค.ศ. 283 ถึง ค.ศ. 284 ร่วมกับจักรพรรดิคารินุส ผู้เป็นพระเชษฐา จักรพรรดิทั้งสองพระองค์นั้นเป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิคารุส ซึ่งทรงเป็นนายพลที่ได้รับการยกขึ้นสู่ฝ่ายสำนักเจ้าหน้าที่ระดับสูงไปรโตริอานีในรัชสมัยจักรพรรดิโพรบุสในปี ค.ศ. 282

## อ้างอิง


## บรรณานุกรม

* Jones, A.H.M.; J.R. Martindale & J. Morris (1971). *The Prosopography of the Later Roman Empire Volume 1: A.D. 260–395*. Cambridge University Press. ISBN 0-521-07233-6.

หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
จักรพรรดิการินุส

**มาร์กุส เอาเรลิอุส การินุส** (สวรรคตในปี ค.ศ. 285) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันตั้งแต่ปี ค.ศ. 283 จนถึง ค.ศ. 285 เป็นพระราชโอรสพระองค์โตของจักรพรรดิคารุส พระองค์ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็น*[[ไกซาร์]]*ก่อน และตามมาด้วยตำแหน่ง*[[ออกุสตุส (ตำแหน่ง)|ออกุสตุส]]*ในช่วงต้นปี ค.ศ. 283 พระองค์ทรงได้รับแต่งตั้งให้เป็นจักรพรรดิร่วมของส่วนตะวันตกของจักรวรรดิโดยพระราชบิดา เรื่องเล่าหลักที่เกี่ยวกับลักษณะและอาชีพของพระองค์ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพระองค์ทรงเป็นจักรพรรดิที่เสื่อมทรามและไร้ความสามารถ โดยได้ถูกกลั่นกรองผ่านการเผยแพร่ของคู่แข่งทางการเมืองที่ประสบความสำเร็จอย่างจักรพรรดิดิออเกลติอานุส

## อ้างอิง


หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
พระยายะหริ่ง (นิตีมุง)

**พระยายะหริ่ง (นิตีมุง)** (มลายู: Nik Timun) ทางการสยามเรียกว่า แตง เป็นเจ้าเมืองยะหริ่งคนที่ 5 ในช่วงปี พ.ศ. 2397-2427 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งปกครองเมืองยะหริ่งต่อจากพระยายะหริ่ง (สุลต่านเดวา) และแต่งตั้งนิเมาะ น้องชายต่างมารดาเป็น "รายามุดา" โดยเมืองยะหริ่งในสมัยนั้นเป็นหนึ่งในเจ็ดหัวเมืองประเทศราชมลายูปัตตานีของสยาม

## ประวัติ
พระยายะหริ่ง (นิตีมุง) เป็นบุตรคนโตของพระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) อดีตเจ้าเมืองปัตตานีและเจ้าเมืองยะหริ่ง เมื่อได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นพระยาเมืองแล้ว ได้ว่าราชการเมืองอยู่ที่วังของพระยายะหริ่ง(นิยูโซฟ) ผู้เป็นบิดา ครั้นพระยายะหริ่ง (นิตีมุง) ถึงแก่พิราลัย จึงได้โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งนิเมาะ น้องชายต่างมารดาเป็นพระยายะหริ่งแทน โดยได้รับบรรดาศักดิ์เป็นพระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม เจ้าเมืองยะหริ่ง ต่อมาได้รับบรรดาศักดิ์เป็นพระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) ในตำแหน่งจางวางกำกับราชการเมืองยะหริ่ง 

## บุตร-ธิดา
พระยายะหริ่ง (นิตีมุง) มีบุตรธิดา 4 คน ได้แก่
***1. [[พระวิเศษวังษา (นิกวน)|พระวิเศษวังษา]]** '''(นิกูวง)''' ได้ร่วมกับรายาสาบันบริจาคที่ดินเพื่อสร้างที่ว่าการยะหริ่ง(ปัจจุบันคือ ที่ว่าการอำเภอยะหริ่ง)
** 1.1.นิสกรูว  อับดุลบุตร
*** 1.1.1.นิมะ
*** 1.1.2.นินะฮ
*** 1.1.3.นิเมาะ
** 1.2.นิตีมุง  สนิบุตร
** 1.3.นิเนาะ  สนิบุตร
*** 1.3.1.ตูแวซง สะดี
*** 1.3.2.ตูแวแย

***2. ตวนเซาะ  อัลยุฟรี**
** 2.1.ซัยยิดอุมา  อัลยุฟรี

***3. กูบอซู  สนิบุตร**
** 3.1.ตวนสปีเย๊าะ  สนิบุตร
*** 3.1.1.ตวนกรือเมาะ หะยีนิเยะ
*** 3.1.2.ตวนกูตง อัลอาตัส
**** 3.1.2.1 ตวน ชารีฟะห์ สะรีเปาะฮ อัลอาตัส
**** 3.1.2.2 ตวน ชารีฟะห์ เซาะ อัลอาตัส
**** 3.1.2.3 ซัยยิด อับดุลเลาะ อัลยุฟรี
*** 3.2.ตวนตือเงาะห์
*** 3.3.ตวนกือจิ  แสแร

* **4. ไม่ทราบชื่อ**

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจ้าเมืองยะหริ่ง
หมวดหมู่:กลุ่มราชวงศ์ดาตูยามู-จามปา
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดปัตตานี
หมวดหมู่:สกุลอัลอาตัส
ใจขังเจ้า

**ใจขังเจ้า** () เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนววีรคติ พีเรียด จินตนิมิต โดยค่ายกู๊ดฟิลลิ่งของสมจริง ศรีสุภาพ ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้กำกับด้วย สร้างจากบทประพันธ์ของ คราม บทโทรทัศน์โดยนันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์ นำแสดงโดย ณเดชน์ คูกิมิยะ และ พาย-รินรดา แก้วบัวสาย ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี ทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 20.30 น. (เวลามาตรฐานไทย) เริ่มตอนแรกวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2568

## การผลิต
ในวันอังคารที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2566 ได้มีการเปิดเผยภาพการลองเสื้อผ้าของนักแสดงนำ

นอกจากนี้ในวันพุธที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ณเดชน์ และ รินรดา ยังต้องไปเรียนขี่ม้าเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดความสมจริงระหว่างการถ่ายทำ และณเดชน์ยังต้องไปเรียนฟันดาบพร้อมกับนักแสดงร่วมอีก 2 คนคือพีระกฤตย์ พชรบุณยเกียรติ และนัฐนิช ประดิษฐาน จากนั้นนักแสดงในเรื่องได้มาทำการอ่านบทละครพร้อมกับ คิง สมจริง ผู้กำกับ โดยได้มีการเปิดกล้องถ่ายทำคิวแรกไปเมื่อวันพุธที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2566

โดยได้ปิดกล้องอย่างเป็นทางการเมื่อช่วงปลายเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2567

## นักแสดง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3 เอชดี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยกู๊ดฟีลลิ่ง
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย สมจริง ศรีสุภาพ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวย้อนยุคไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นละครโทรทัศน์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่สร้างโดย สมจริง ศรีสุภาพ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่ถ่ายทำในจังหวัดลพบุรี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยแนวแฟนตาซี
บล็อกบัสเตอร์ (สื่อบันเทิง)

คำว่า **บล็อกบัสเตอร์** () หรือ **ภาพยนตร์เงินล้าน** เป็นคำที่เรียกใช้สื่อบันเทิง ซึ่งใช้เพื่ออธิบายถึงภาพยนตร์ที่ผลิตโดยบริษัทสร้างภาพยนตร์รายใหญ่ แต่ยังรวมถึงสื่ออื่นๆ ที่ได้รับความนิยมและได้รับความสำเร็จทางการเงินเช่นกัน นอกจากนี้ คำว่า "บล็อกบัสเตอร์" ยังมีความหมายที่อ้างถึงงานสร้างที่ใช้งบประมาณสูงโดยมีเป้าหมายเป็น "บล็อกบัสเตอร์" โดยจะเน้นตลาดมวลชนและมีการผลิตสินค้าที่เกี่ยวข้อง บางครั้งอาจถึงขนาดที่บริษัทสร้างภาพยนตร์หรือผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์ต้องพึ่งพาความสำเร็จทางการเงินของงานสร้างนี้

## ประวัติคำ
คำว่า "บล็อกบัสเตอร์" เริ่มปรากฏในสื่อของอเมริกาตั้งแต่ช่วงต้นของปี 1940เป็นการอ้างอิงถึงระเบิดบล็อกบัสเตอร์ (blockbuster bombs) ที่สามารถทำลายอาคารบ้านทั้งชุดได้ ในช่วงเวลาที่สหรัฐอยู่ในสงครามโลกครั้งที่สอง ครั้งแรกที่เรียกใช้คำว่า "บล็อกบัสเตอร์" เพื่ออธิบายภาพยนตร์เกิดขึ้นเมื่อเดือนพฤษภาคม 1943 โฆษณาในนิตยสาร *วาไรตี* และ *โมชันพิกเชอร์เฮรัลด์* อธิบายภาพยนตร์เรื่อง *บอมบ์บาร์ดิเออร์* ว่า "เป็นภาพยนตร์ที่สุดแห่งความมันส์และตื่นเต้นที่ไม่เหมือนใคร!" (The block-buster of all action-thrill-service shows!) โฆษณาอีกเรื่องในปี 1944 ยังโฆษณาว่าหนังสารคดีเกี่ยวกับสงครามชื่อ *วิตเดอะมารีนส์แอตทาราวา* มีผลตอบรับจากผู้ชมในระดับ "บล็อกบัสเตอร์สองตัน"

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คำศัพท์ภาพยนตร์และวีดิทัศน์
จักรพรรดิกวีนติลลุส

**มาร์กุส เอาเรลิอุส เกลาดิอุส กวีนติลลุส** (; สวรรคตเมื่อ ค.ศ. 270) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมัน พระองค์เป็นพระเชษฐาของจักรพรรดิเกลาดิอุส กอทิกุส ซึ่งพระองค์ทรงสืบทอดตำแหน่งหลังจากการเสด็จสวรรคตของจักรพรรดิเกลาดิอุสใน ค.ศ. 270 การอ้างสิทธิ์ในตำแหน่งจักรพรรดิของจักรพรรดิกวีนติลลุสได้ถูกคัดค้านโดยจักรพรรดิเอาเรลิอานุสซึ่งกองทหารของพระองค์ได้ประกาศให้พระองค์เป็นจักรพรรดิ รัชสมัยของจักรพรรดิกวีนติลลุสนั้นกินเวลาไม่เกินหกเดือน แหล่งข้อมูลหลายชิ้นได้ระบุสาเหตุการสวรรคตของพระองค์ไว้ต่าง ๆ นานา เช่น ทรงถูกทหารของพระองค์เองปลงพระชนม์ ทรงถูกสังหารระหว่างการสู้รบกับจักรพรรดิเอาเรลิอานุส หรือทรงกระทำอัตวิบาตกรรม

สถานที่เสด็จพระราชสมภพของพระองค์ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด โดยที่จักรพรรดิกวีนติลลุสทรงเป็นชาวอิลลีเรีย พระองค์น่าจะเสด็จพระราชสมภพในปันนอนิอาอีงแฟริออร์ ตามที่ระบุไว้ในเหรียญกษาปณ์ของพระองค์ จักรพรรดิกวีนติลลุสมีพระชาติกำเนิดมาจากครอบครัวที่มีฐานะต่ำต้อย พระองค์ทรงเริ่มมีชื่อเสียงด้วยการขึ้นครองตำแหน่งของจักรพรรดิเกลาดิอุส กอทิกุส ซึ่งเป็นพระอนุชาของพระองค์ใน ค.ศ. 268 จักรพรรดิกวีนติลลุสทรงอาจเคยได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้แทนของซาร์ดิเนียในรัชสมัยของพระอนุชาของพระองค์

## อ้างอิง


## บรรณานุกรม
* Manders, Erika (2012). *Coining Images of Power: Patterns in the Representation of Roman Emperors on Imperial Coinage, A.D. 193-284*. BRILL. ISBN 978-9004189706.

หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
จักรพรรดิฟลอริอานุส

**มาร์กุส อันนิอุส โฟลริอานุส** (19 สิงหาคม ค.ศ. 232 – 9 กันยายน ค.ศ. 276) หรือที่รู้จักกันในพระนาม **ฟลอเรียน** เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันหลังจากการเสด็จสวรรคตของจักรพรรดิตากิตุส ซึ่งเป็นพระภราดรต่างพระราชมารดา ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 276 จนกระทั่งการปลงพระชนม์ของพระองค์เองในเดือนกันยายนในปีนั้น

จักรพรรดิโฟลริอานุสเป็นพระภราดรต่างพระราชมารดาของจักรพรรดิตากิตุส ซึ่งทรงได้รับการประกาศให้เป็นจักรพรรดิในช่วงปลายปี ค.ศ. 275 หลังจากการเสด็จสวรรคตของจักรพรรดิออเรลิอันอย่างกระทันหัน หลังจากจักรพรรดิตากิตุสเสด็จสวรรคตในปีถัดมา โดยเชื่อว่าทรงถูกลอบสังหารอันเป็นผลมาจากแผนการทางทหาร จักรพรรดิโฟลริอานุสก็ทรงประกาศพระองค์เป็นจักรพรรดิโดยได้รับการยอมรับจากวุฒิสภาโรมันและผู้คนส่วนใหญ่ของจักรวรรดิ อย่างไรก็ตาม จักรพรรดิพระองค์ใหม่ทรงต้องรับมือกับการก่อกบฏของจักรพรรดิโปรบุส ซึ่งทรงลุกขึ้นก่อการกบฏหลังจากที่จักรพรรดิโฟลริอานุสทรงขึ้นครองตำแหน่งได้ไม่นาน โดยได้รับการสนับสนุนจากมณฑลต่างๆ เช่น อียิปต์ ซีเรีย ปาเลสไตน์ และฟีนิเซีย โดยที่จักรพรรดิโปรบุสทรงใช้ประโยชน์จากภูมิประเทศของช่องซิลิเซียน และสภาพอากาศที่ร้อนจัดของพื้นที่ ซึ่งกองทัพของจักรพรรดิโฟลริอานุสไม่คุ้นเคย เพื่อบั่นทอนขวัญกำลังใจของกองทัพ ซึ่งส่งผลให้กองทัพของ พระองค์ได้ลุกขึ้นต่อต้านและสังหารพระองค์

## อ้างอิง


หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
พระยายะหริ่ง (พ่าย)

**พระยายะหริ่ง (พ่าย)** เดิมเป็นพระยาเมืองปัตตานีคนที่ 4 ต่อมาภายหลังจากได้แยกเมืองปัตตานีออกเป็น 7 หัวเมืองจึงได้รับแต่งตั้งเป็นพระยาเมืองยะหริ่งคนที่ 1   

## ประวัติ
**พระยายะหริ่ง (พ่าย)**  เป็นบุตรของพระยามหานุภาพปรามสงคราม (เค่ง) เจ้าเมืองจะนะ และเป็นน้องชายของพระยาตานี (ขวัญซ้าย)  

ในสมัยเมืองปัตตานียังไม่แบ่งเป็น 7 หัวเมือง พระยาตานี (ขวัญซ้าย) ได้รับโปรดเกล้าแต่งตั้งเป็นพระยาเมืองปัตตานี  ได้ตั้งศูนย์ว่าราชการอยู่ที่ตำบลนาเกลือ อำเภอเมืองปัตตานี เมื่อถึงแก่อนิจกรรม พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยจึงโปรดเกล้าแต่งตั้งนายพ่ายผู้เป็นน้องชายของพระยาตานี (ขวัญซ้าย) เป็นพระยาเมืองปัตตานี พร้อมกับนายเสมใส (หรือหลวงสวัสดิภักดี นายยิ้มซ้าย) บุตรพระยาตานี (ขวัญซ้าย) เป็นผู้ช่วยราชการ และได้ย้ายศูนย์ว่าราชการของปัตตานีมาอยู่ที่ ตำบลยามู ในเมืองยะหริ่ง และได้สร้างวัดขึ้นมาเพื่อเป็นศูนย์กลางของเมือง คือ วัดมัชฌิมาวาส (วัดกลาง) 

ในช่วงนายพ่ายเป็นเจ้าเมืองปัตตานี ปรากฎว่าเหตุการณ์ยังไม่สงบ มีการทะเลาะกับชาวเมืองปัตตานีบ่อยครั้ง มีการคบคิดเข้าปล้นบ้านเจ้าเมือง ชาวเมืองพากันเกลียดชังเจ้าเมืองซึ่งเป็นชาวสยาม จึงเกิดความวิตกว่า หากชาวเมืองลุกฮือขึ้นมาจะเป็นปัญหาอย่างยิ่ง พระยาตานี (พ่าย) จึงส่งสารฉบับหนึ่งไปยังเมืองสงขลา เมื่อเจ้าเมืองสงขลาทราบแล้วจึงกราบบังคมทูลไปยังพระเจ้าแผ่นดินที่กรุงเทพ จากนั้นจึงมีการปรึกษาหารือกันระหว่างองคมตรีเพื่อนำหลักการปกครองมาใช้ที่ปัตตานี

ในที่สุดที่ประชุมมีความเห็นว่า จำเป็นต้องแยกอำนาจปกครองที่เมืองปัตตานี เพื่อความสะดวกต่อการปกครอง พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย จึงส่งพระยาอภัยสงครามมาเพื่อปรึกษากับเจ้าเมืองสงขลา โดยแยกเมืองปัตตานีออกเป็น 7 หัวเมือง ได้แก่ ปัตตานี ยะหริ่ง หนองจิก รามัน ยะลา ระแงะ และสาย (สายบุรี)

เมื่อแยกเมืองปัตตานีเป็น 7 หัวเมืองเรียบร้อยแล้ว จึงแต่งตั้งให้พระยาตานี (พ่าย) เป็นพระยาเมืองยะหริ่ง  ต่อมาเมื่อพระยายะหริ่ง (พ่าย) ถึงแก่อนิจกรรม จึงแต่งตั้งให้นายเสมใส (หรือหลวงสวัสดิภักดี นายยิ้มซ้าย) บุตรพระยาตานี (ขวัญซ้าย) มาปกครองเมืองยะหริ่งแทน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดปัตตานี
หมวดหมู่:เจ้าเมืองยะหริ่ง
หมวดหมู่:เจ้าผู้ครองนครปัตตานี
จักรพรรดิกัลลิเอนุส

**พูบลิอุส ลิกินิอุส เอ็กนาติอุส กัลลิเอนุส** (; ประมาณ ค.ศ. 218 – กันยายน ค.ศ. 268) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันร่วมกับพระราชบิดาของพระองค์พระนามว่า วาเลริอานุส ระหว่างปี ค.ศ. 253 จนถึง ค.ศ. 260 และทรงปกครองเพียงพระองค์เดียวตั้งแต่ ค.ศ. 260 จนถึง ค.ศ. 268 พระองค์ทรงปกครองในช่วงวิกฤตการณ์ในคริสต์ศตวรรษที่สามที่ส่งผลให้จักรวรรดิเกือบล่มสลาย พระองค์ทรงได้รับชัยชนะทางทหารหลายครั้งต่อผู้แย่งชิงตำแหน่งและชนเผ่าเจอร์แมนิก แต่ทรงไม่สามารถป้องกันการแยกตัวออกจากมณฑลสำคัญได้ พระองค์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 15 ปี ซึ่งเป็นระยะเวลาแห่งการครองราชย์ยาวนานที่สุดในรอบครึ่งศตวรรษ

จักรพรรดิกัลลิเอนุสเสด็จพระราชสมภพในตระกูลวุฒิสมาชิกดั้งเดิมที่ร่ำรวย ทรงเป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิวาแลริอานุสกับนางมารินิอานา โดยที่จักรพรรดิวาเลริอานุสทรงขึ้นเป็นจักรพรรดิในเดือนกันยายน ค.ศ. 253 และให้วุฒิสภาโรมันยกให้กัลลิเอนุสขึ้นเป็น*[[ออกุสตุส (ตำแหน่ง)|ออกุสตุส]]* จักรพรรดิวาเลริอานุสทรงแบ่งจักรวรรดิออกเป็นของพระองค์กับพระราชโอรส โดยจักรพรรดิวาแลริอานุสทรงปกครองทางตะวันออกและจักรพรรดิกัลลิเอนุสทรงปกครองอยู่ทางตะวันตก พระองค์ทรงเอาชนะอินเกนูอุส ซึ่งผู้แย่งชิงตำแหน่งของพระองค์ในปี ค.ศ. 258 และทรงทำลายกองทัพของชนอลามันน์ที่บริเวณเมดิโอลานุมในปี ค.ศ. 259

ความพ่ายแพ้และการจับกุมตัวของจักรพรรดิวาแลริอานุสที่เอเดสซาในปี ค.ศ. 260 โดยจักรวรรดิซาซาเนียน ส่งผลให้จักรวรรดิโรมันเข้าสู่กลียุคของสงครามกลางเมือง การควบคุมของจักรวรรดิทั้งหมดตกเป็นของจักรพรรดิกัลลิเอนุส พระองค์ทรงเอาชนะผู้แย่งชิงตำแหน่งฝั่งทางตะวันออกนามว่า มากริอานุส มายอร์ และลูกิอุส มุสซิอุส ไอมิลิอามุนในปี ค.ศ. 261 – ค.ศ. 262 แต่ทรงล้มเหลวในการยุติการก่อตัวของจักรวรรดิกอลที่แยกตัวออกมาในช่วงการปกครองของแม่ทัพโพสตูมุส ออเรโอลุส ซึ่งเป็นผู้แย่งชิงตำแหน่งอีกคนหนึ่งที่ประกาศตนเป็นจักรพรรดิในเมดิโอลานุมในปี ค.ศ. 268 แต่จักรพรรดิกัลลิเอนุสก็ทรงพ่ายแพ้ที่นอกเมืองและถูกปิดล้อมเมือง ในขณะที่การปิดล้อมดำเนินต่อไป จักรพรรดิกัลลิเอนุสทรงถูกขุนนางนามว่า เซโครพิอุส ลอบสังหารและแทงจนเสด็จสวรรคต ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผนการสมรู้ร่วมคิด

## อ้างอิง


หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
จักรพรรดิวาแลริอานุส

**ปูบลิอุส ลิกินิอุส วาแลริอานุส** (; ประมาณ ค.ศ. 199 – ค.ศ. 260 หรือ ค.ศ. 264) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันตั้งแต่ปี ค.ศ. 253 จนถึงฤดูใบไม้ผลิของ ค.ศ. 260 พระองค์ทรงข่มเหงชาวคริสเตียนและต่อมาทรงถูกจักรพรรดิชาปูร์ที่ 1 แห่งเปอร์เซียทรงจับพระองค์เป็นเชลยหลังจากยุทธการที่เอเดสซา พระองค์ทรงกลายเป็นจักรพรรดิแห่งโรมันพระองค์แรกที่ถูกจับเป็นเชลยศึก ซึ่งสร้างความตกตะลึงและความไร้เสถียรภาพไปทั่วจักรวรรดิโรมัน เหตุการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนและพระชะตากรรมที่ไม่ทราบแน่ชัดของจักรพรรดิที่ทรงถูกจับได้ ส่งผลให้เกิดปฏิกิริยาต่าง  มากมายและ "เรื่องเล่าใหม่  เกี่ยวกับจักรวรรดิโรมันในบริบทที่หลากหลาย"

## อ้างอิง


หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
อ่าวปัตตานี

thumb|เขื่อนกันทราย ปากน้ำปัตตานี
**อ่าวปัตตานี** เป็นอ่าวในพื้นที่อำเภอเมืองปัตตานีและอำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี ลำน้ำสองสายที่ไหลสู่อ่าวปัตตานี คือ แม่น้ำปัตตานีและคลองยามูหรือคลองยะหริ่ง 

## ภูมิศาสตร์
อ่าวปัตตานีมีจะงอยปากอ่าวที่เรียกว่าแหลมตาชีหรือแหลมโพธิ์ ยื่นออกไปในแนวตะวันตกตะวันออก ก่อตัวเป็นแนวสันทรายยื่นออกไปในทะเลในแนวที่เกือบขนานกับพื้นแผ่นดิน โอบล้อมพื้นที่ตอนในของอ่าวในลักษณะสันดอนจะงอยทราย ส่วนปลายของแหลมโพธิ์โค้งงอเข้าหาฝั่งคล้ายตะขอ มีความยาวประมาณ 18.5 กิโลเมตร ส่วนกว้างสุดของแหลมอยู่ที่บ้านบูดี กว้าง 1.6 กิโลเมตร ส่วนที่แคบที่สุดอยู่ที่บ้านตะโล๊ะสะมิแล กว้าง 70 เมตร ถือเป็นอ่าวน้ำตื้น มีความลึกเฉลี่ย 1.2 เมตร โดยมีพื้นที่ทั้งสิ้นประมาณ 74 ตารางกิโลเมตร แบ่งเป็นพื้นที่ภายในอ่าว 54 ตารางกิโลเมตร และพื้นที่ปากอ่าว 20 ตารางกิโลเมตร

## ระบบนิเวศน์
ระบบไหลเวียนน้ำภายในอ่าวที่ผสมผสานกันระหว่างน้ำจืดและน้ำเค็มและน้ำกร่อย เป็นระบบนิเวศแบบทะเลตมและป่าชายเลน อ่าวปัตตานีมีสัตว์หน้าดินไม่ต่ำกว่า 159 ชนิด สาหร่ายทะเลจำนวน 8 ชนิด และหญ้าทะเลจำนวน 4 ชนิด กระจายภายในอ่าว พบนกที่อยู่ในสถานภาพใกล้สูญพันธุ์จำนวน 2 ชนิด ได้แก่ นกตะกรามและนกปากช้อนหน้าดำ และพบนกอีก 21 ชนิด ที่อยู่ในสถานภาพใกล้ถูกคุกคาม โดยชนิดที่มีการแพร่กระจายมาก คือ นกหัวโตมลายูรองลงมาเป็นนกกระเต็นใหญ่ปีกสีน้ำตาลและนกซ่อมทะเลอกแดง ในอ่าวปัตตานีเคยพบพะยูนมาหากินบริเวณอ่าวปัตตานีมาแล้วหลายปี

## ประวัติ
ในอดีตมีการใช้อ่าวปัตตานีเป็นที่กำบังลมทอดสมอของเรือสินค้า ทำให้เกิดบ้านเมืองที่พัฒนามาจากชุมชนเมืองท่าภายในบริเวณอำเภอยะรังที่อยู่ลึกเข้าไปในแผ่นดินราว 15–16 กิโลเมตร มาเป็นเมืองปาตานีซึ่งเป็นเมืองท่าชายฝั่งริมอ่าวด้านใน เมืองมีความเจริญด้านารค้าทางทะเลเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 21

ปัจจุบันชาวบ้านรอบอ่าวปัตตานีอาศัยกันอย่างหนาแน่น ใช้ชีวิตทางประมงชายฝั่งหรือประมงพื้นบ้านขนาดเล็กต้องพบปัญหาความเสื่อมโทรมของสภาพแวดล้อม ระหว่าง พ.ศ. 2560–2562 มีโครงการขุดลอกอ่าวปัตตานีเพื่อแก้ปัญหาการตื้นเขินของอ่าวปัตตานี แต่กลับทำให้อ่าวปัตตานีตื้นเขินมากขึ้น เนื่องจากผู้ดำเนินโครงการได้ทิ้งตะกอนทราย วัสดุขุดลอกจนทับถมบริเวณที่ทำกินของชาวบ้านในวงกว้าง ทำลายแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์น้ำและระบบนิเวศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อ่าวในประเทศไทย
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดปัตตานี
หมวดหมู่:อำเภอเมืองปัตตานี
หมวดหมู่:อำเภอยะหริ่ง
โน ซัง-ฮย็อน

**โน ซัง-ฮย็อน** (;เกิด 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1990) หรือ **สตีฟ ซังฮย็อน โน** เป็นนักแสดงและนายแบบชาวเกาหลีอเมริกัน

## ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา

โนใช้ชีวิตวัยเด็กในเมืองบอสตัน สหรัฐอเมริกา และจบการศึกษาจากโรงเรียนบริหารธุรกิจที่วิทยาลัยแบ็บสัน

## ผลงาน
### ภาพยนตร์

### ละครโทรทัศน์

### เว็บซีรีส์

### รายการโทรทัศน์

## รางวัลและการเสนอชื่อ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2533
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลจากบอสตัน
จักรพรรดิไอมิลิอานุส

**มาร์กุส ไอมิลิอุส ไอมิลิอานุส** (ประมาณ ค.ศ. 210 – กันยายน ค.ศ. 253) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันซึ่งปกครองเป็นระยะเวลาสามเดือนใน ค.ศ. 253

ในฐานะผู้บัญชาการกองทหารมอยซีอา พระองค์ทรงได้รับชัยชนะครั้งสำคัญต่อชนชาวกอทที่เข้ารุกราน และด้วยเหตุประการดังกล่าว กองทัพของพระองค์จึงได้รับการยกย่องจากจักรพรรดิ จากนั้นพระองค์ก็ยกทัพเข้าไปมณฑลอิตาเลียอย่างรวดเร็ว ซึ่งพระองค์เอาชนะจักรพรรดิแตรโบนิอานุส กัลลุส ได้สำเร็จที่ยุทธการที่อินแตรัมนานาฮาร์สในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 253 แต่พระองค์ทรงถูกทหารของพระองค์สังหารเองในอีกหนึ่งเดือนต่อมา เมื่อแม่ทัพอีกคนนามว่า วาแลริอานุส ได้ประกาศตนเป็นจักรพรรดิและเคลื่อนไหวต่อต้านจักรพรรดิไอมิลิอานุสด้วยกองทัพขนาดใหญ่

## อ้างอิง


หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
จักรพรรดิโวลุซิอานุส

**กาอิอุส วิบิอุส โวลุซิอานุส** (เสด็จสวรรคตในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 253) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันตั้งแต่ปี ค.ศ. 251 จนถึง ค.ศ. 253 พระองค์ทรงปกครองร่วมกับจักรพรรดิแตรโบนิอานุส กัลลุส ซึ่งเป็นพระราชบิดาของพระองค์

หลังจากจักรพรรดิเดกิอุสและจักรพรรดิเฮเรนิอุส อิตรุสกุส ซึ่งเป็นพระราชโอรสและทรงเป็นผู้ปกครองร่วม เสด็จสวรรคตในสนามรบในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 251 จักรพรรดิแตรโบนิอานุส กัลลุสก็ทรงได้รับเลือกให้เป็นจักรพรรดิในสนามรบโดยกองทหาร และจักรพรรดิกัลลุสก็ทรงสถาปนาโฮสติลิอานุส ซึ่งเป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กของจักรพรรดิเดกิอุสขึ้นรั้งตำแหน่ง*ออกุสตุส* (จักรพรรดิร่วม) และโวลุซิอานุสให้รั้งตำแหน่ง*[[ไกซาร์]]* หลังจากการสวรรคตของจักรพรรดิโฮสติลิอานุสในเดือนกรกฎาคมหรือสิงหาคม ค.ศ. 251 โวลุซิอานุสก็ได้รับการยกฐานะตำแหน่ง*ออกุสตุส*  รัชสมัยสั้นๆ ของจักรพรรดิกัลลุสและจักรพรรดิโวลุซิอานุสเป็นที่ทราบกันดีในเรื่องการระบาดของโรคระบาด ซึ่งบางคนกล่าวว่าเป็นสาเหตุของการสวรรคตของจักรพรรดิโฮสติลิอานุส และเรื่องการทรงเป็นศัตรูกับจักรวรรดิซาเซเนียนและชนชาวกอธ จักรพรรดิโวลุซิอานุสและพระราชบิดาของพระองค์ทรงถูกสังหารในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 253 โดยทหารของพระองค์เอง ซึ่งหวาดกลัวกองกำลังของจักรพรรดิไอมิลิอานุส ซึ่งเป็นผู้แย่งชิงตำแหน่งจักรพรรดิที่กำลังเดินทัพไปยังกรุงโรม

## อ้างอิง


## บรรณานุกรม

* 

หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
จักรพรรดิซาโลนีนุส

**พูบลิอุส ลิกินิอุส กอร์เนลิอุส ซาโลนินุส วาเลริอานุส** (เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 260) โดยทั่วไปเรียกพระนามของพระองค์ว่า **ซาโลนินุส** ทรงเป็นขุนนางโรมันที่ขึ้นเป็นจักรพรรดิในช่วงเวลาสั้น ๆ ในปี ค.ศ. 260 พระองค์เป็นพระราชนัดดาของจักรพรรดิวาเลริอานุสที่ 1 โดยที่จักรพรรดิซาโลนินุสทรงได้รับการแต่งตั้ง (ผู้อยู่ใต้บังคับบัญชา) *[[ไกซาร์]]* ในปี ค.ศ. 258 ในความพยายามที่จะสนับสนุนสายราชวงศ์ลิกินิอุสของการสืบทอดตำแหน่งในช่วงวิกฤตของคริสต์ศตวรรษที่สาม ในช่วงเวลาที่พระองค์ทรงอยู่ในพระราชอำนาจ จักรพรรดิซาโลนินุสทรงจัดการเดินขบวนของชาวเยอรมันออกจากโคโลญ อย่างไรก็ตามในไม่ช้า จักรพรรดิซาโลนินุสก็ทรงพัวพันกับข้อพิพาทกับไกซาร์แห่งจักรวรรดิกอลลิกนามว่า โพสตุมุส เกี่ยวข้องกับสงครามปล้นสะดม ในปี ค.ศ. 260 กองทหารของจักรพรรดิซาโลนินุสได้ยกย่องให้พระองค์ทรงเป็นจักรพรรดิในการแข่งขันความชอบธรรมทางการเมืองที่ไม่สำเร็จ และโพสตุมุสได้สังหารจักรพรรดิซาโลนินุสหลังจากนั้นไม่นาน

## อ้างอิง


หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
พระยายะหริ่ง (สุลต่านเดวา)

**พระยายะหริ่ง (สุลต่านเดวา)** (มลายู: Sultan Dewa) อดีตพระยาจางวางกลันตัน เป็นเจ้าเมืองยะหริ่งคนที่ 4 ในช่วงปี พ.ศ. 2396-2397 

## ประวัติ
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เกิดความบาดหมางระหว่างญาติพี่น้อง 3 ฝ่ายของเมืองกลันตัน คือ สุลต่านมุฮัมมัดที่ 2 หรือพระยากลันตัน (ตวนสนิปากแดง), ตนกูปะสา และพระยาจางวางกลันตัน (สุลต่านเดวา) จนส่งผลกระทบถึงประชาชนและการค้าขาย สยามจึงได้จัดการปัญหาโดย เชิญตนกูปะสามาเป็นเจ้าเมืองหนองจิกและเจ้าเมืองปัตตานีตามลำดับ สุลต่านเดวามาพำนักอยู่เมืองนครศรีธรรมราช ปี ค.ศ. 1853 (พ.ศ. 2396) ต่อมาพระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) เจ้าเมืองยะหริ่งคนที่ 3 หรือชาวเมืองเรียกว่า รายาโต๊ะกี ได้ถึงแก่พิราลัย  พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าแต่งตั้งสุลต่านเดวาซึ่งกำลังพำนักอยู่เมืองนครศรีธรรมราชเป็นเจ้าเมืองยะหริ่งแทน

เมื่อสุลต่านเดวาปกครองเมืองยะหริ่งแล้ว ได้แต่งตั้ง ตวนกูสุหลง (Tuanku Sulung) ผู้เป็นบุตรช่วยงานราชการ  ตวนกูสุหลงได้รับยศเป็นหลวงสุนทรรายา สุลต่านเดวาปกครองเมืองยะหริ่งได้ประมาณหนึ่งปีก็ถึงแก่พิราลัย ตวนกูสุหลงขอพระบรมราชานุญาตจากพระเจ้าแผ่นดินสยามกลับเมืองกลันตันอันเป็นมาตุภูมิของตน  ต่อมานิตีมุงบุตรของพระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) หรือรายาโต๊ะกี ปกครองเมืองยะหริ่งแทนต่อจากสุลต่านเดวา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจ้าเมืองยะหริ่ง
หมวดหมู่:ราชวงศ์กลันตัน
หมวดหมู่:กลุ่มราชวงศ์ดาตูยามู-จามปา
หลวงสวัสดิภักดี (ยิ้มซ้าย)

**หลวงสวัสดิภักดี (ยิ้มซ้าย)** หรือนายเสมใส บุตรชายของพระยาตานี (ขวัญซ้าย)ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองยะหริ่งคนที่ 2 ในตำแหน่งรักษาราชการเมืองยะหริ่ง   

ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เกิดเหตุการณ์ต่อต้านอำนาจจากกรุงเทพฯ เพราะหัวเมืองมลายูปัตตานีได้ถูกเกณฑ์ไปร่วมทำสงครามกับเมืองไทรบุรี ซึ่งถือว่าเป็นหัวเมืองมลายูที่เป็นเครือญาติกับหัวเมืองมลายูปัตตานีด้วยกันทั้งสิ้น เจ้าเมืองมลายูต่าง ๆ จึงไม่ยินยอมที่จะร่วมทำสงครามด้วยกับกองทัพสยาม พระยาเมืองจึงร่วมกันคิดก่อกบฎโดยมี พระยาตานี (ต่วนสุหลง) ผู้พี่ พระยาหนองจิก (ต่วนกะจิ) ผู้น้อง พระยายะลา (ต่วนบางกอก) และพระยาระแงะ (นิเดะ) โดยตีบ้านพระยายะหริ่ง (พ่าย) จากนั้นเข้าตีเมืองจะนะ ต่อด้วยเมืองเทพา เมื่อพระยาสงขลาทราบเรื่องจึงได้ส่งสารฉบับหนึ่งเพื่อกราบบังคมทูลไปยังพระเจ้าแผ่นดินที่กรุงเทพ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯ จึงส่งพระยาเพชรบุรีเป็นแม่ทัพไปสมทบช่วยเมืองสงขลาตีเมืองจะนะ เมืองเทพา ตลอดจนถึงเมืองระแงะได้สำเร็จ และจับพระยาตานี (ต่วนสุหลง) ผู้พี่ พระยาหนองจิก (ต่วนกะจิ) ผู้น้อง พระยายะลา (ต่วนบางกอก) ได้ที่ตำบลบ้านโต๊ะเดะ ในเขตแขวงเมืองระแงะ ส่วนพระยาระแงะ (นิกะจิ) หนีไปได้ ในระหว่างนั้นพระยาสงขลาได้แต่งตั้งหลวงสวัสดิ์ภักดี (ยิ้มซ้าย) ไปรักษาราชการเมืองยะลา ต่อมาได้ย้ายไปเป็นเจ้าเมืองยะหริ่งในตำแหน่งรักษาราชการเมืองยะหริ่งแทนพระยายะหริ่ง (พ่าย) ผู้เป็นอาที่ถึงแก่อนิจกรรม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจ้าเมืองยะหริ่ง
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดปัตตานี
จักรพรรดิพิลิปปุสที่ 2

**มาร์กุส ยูลิอุส เซเวรุส พิลิปปุส** (; ค.ศ. 237–249) หรือที่รู้จักในพระนาม **พิลิปปุสผู้ลูก** เป็นพระราชโอรสและรัชทายาทของจักรพรรดิแห่งโรมันพระนามว่า พิลิปปุส ชาวอาหรับ กับพระอัครมเหสีของพระองค์พระนามว่า มาร์เซีย โอตาซิเลีย เซเวรา

## พระชนม์ชีพ
left|thumb|170x170px|เหรียญทองของจักรพรรดิพิลิปปุสที่ 2
เมื่อพระราชบิดาของพระองค์ทรงขึ้นเป็นจักรพรรดิในปี ค.ศ. 244 พระองค์ในพระชนมพรรษา 7 พรรษาทรงได้รับแต่งตั้งให้เป็น*[[ไกซาร์]]* ในปี ค.ศ. 247 พระองค์ทรงรั้งตำแหน่ง*[[กงสุลโบราณ|กงสุล]]* และต่อมาพระราชบิดาของพระองค์ทรงได้เลื่อนตำแหน่งเป็น*[[เอากุสตุส (ตำแหน่ง)|เอากุสตุส]]*และทรงเป็นผู้ปกครองร่วม วันครบรอบหนึ่งพันปีของการสถาปนากรุงโรมตรงกับรัชสมัยของพระองค์ และมีการวางแผนจัดการละเล่นและการแสดงเพื่อเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่

นักประวัติศาสตร์โบราณกล่าวว่าจักรพรรดิพิลิปปุส ชาวอาหรับและจักรพรรดิพิลิปปุสที่ 2 ทรงถูกจักรพรรดิเดกิอุสสังหารในสนามรบในปี ค.ศ.249 ส่วนนักประวัติศาสตร์สมัยใหม่กล่าวว่า เมื่อข่าวการสวรรคตของจักรพรรดิพิลิปปุส ชาวอาหรับไปถึงยังกรุงโรม จักรพรรดิพิลิปปุสที่ 2 ก็ทรงถูกสังหารโดยกองทหารรักษาพระองค์เมื่อพระชนมพรรษาได้สิบสองพรรษา นักประวัติศาสตร์บางคนโต้แย้งว่าจักรพรรดิพิลิปปุสที่ 2 ทรงเป็นผู้ปกครองจักรวรรดิแต่เพียงพระองค์เดียวในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 249

## อ้างอิง


หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 781
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 792
จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 3

**กอร์ดิอานุสที่ 3** หรือ **กอร์เดียนที่ 3** (; 20 มกราคม ค.ศ. 225 – ประมาณ กุมภาพันธ์ ค.ศ. 244) เป็นจักรพรรดิแห่งโรมันระหว่างปี ค.ศ. 238 จนถึง ค.ศ. 244 เมื่อมีพระชนมพรรษาได้ 13 พรรษา พระองค์ทรงกลายเป็นจักรพรรดิเพียงพระองค์เดียวที่มีพระชนมพรรษาที่สุดของจักรวรรดิโรมันในช่วงเวลาที่เป็นเอกภาพ จักรกอร์ดิอานุสที่ 3 ทรงเป็นพระโอรสของอันโตเนีย กอร์เดียนากับยูลิอุส บัลบุส ซึ่งเสียชีวิตไปก่อนปี ค.ศ. 238 อันโตเนีย กอร์เดียนาเป็นพระราชธิดาของจักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 1 และเป็นพระขนิษฐาของจักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 2 ทราบข้อมูลเกี่ยวกับพระชนม์ชีพในวัยเยาว์ของพระองค์น้อยมากก่อนที่พระองค์จะทรงได้รับพระนาม *กอร์ดิอานุส* ซึ่งเป็นพระนามของพระปัยกาของพระองค์ในปี ค.ศ. 238

## อ้างอิง


## บรรณานุกรม
* Cooley, Alison E. (2012). *The Cambridge Manual of Latin Epigraphy*. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-84026-2.
* 
* 

หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
พระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ)

**พระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ หรือ รายาโต๊ะกี)**  ( หรือ Raja Tokki) ทางการสยามเรียกว่า ทองอยู่ เป็นเจ้าเมืองปัตตานีในช่วงปี พ.ศ. 2375-2381 โดยเป็นรายาปัตตานีคนที่ 6 ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นพระยายะหริ่งคนที่ 3 ในช่วงปี พ.ศ. 2381-2396 

## ประวัติ
thumb|Pintu besar dan hadapan istana jammu ประตูวังยะหริ่งเดิม ถ่ายปี พ.ศ. 2443
พระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) มีประวัติเล่าว่า รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อปตานีเสียเมืองให้แก่สยาม นิยูโซฟอายุเพียง 6 ขวบ ถูกนำตัวไปยังกรุงเทพพร้อมบิดาที่ชื่อวันฟาตัน ต่อมาได้รับการอุปถัมภ์จากนายทหารท่านหนึ่งจนเมื่อเติบใหญ่มีโอกาสได้รับราชการอยู่ในกรมพระราชวังบวรสถานมงคล จนกระทั่งเมื่อเข้าสู่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว หัวเมืองมลายูเกิดความวุ่นวาย และมีการสืบทราบว่า "นิยูโซฟ” มีเชื้อสายเจ้าผู้ครองเมืองปตานี จึงโปรดเกล้าแต่งตั้งเป็น "พระยาตานี” ปกครองเมืองปัตตานี ตั้งวังที่ทำการ ณ กัวลาบือเก๊าะ บริเวณตำบลอาเนาะรูหรือโรงเรียนจ้องฮั้วในปัจจุบัน จนกระทั่งหลวงสวัสดิภักดี (ยิ้มซ้าย) รักษาราชการเมืองยะหริ่งถึงแก่อนิจกรรม เวลานั้นเมืองกลันตันเกิดความวุ่นวายระหว่างพระยากลันตัน (ตวนสนิปากแดง) และตนกูปะสา จึงได้โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งตนกูปะสาเป็นพระยาตานี และย้ายนิยูโซฟเป็นพระยายะหริ่ง ได้สร้างวังหลังใหม่ ที่ตำบลบ้านยามู ริมลำน้ำเมืองยือริงฟากทิศใต้ ครั้นพระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) ถึงแก่พิราลัย จึงได้โปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง สุลต่านเดวา เป็นพระยายะหริ่งแทน

## การสืบเชื้อสาย
นิยูโซฟ บุตรวันฟาตัน บุตรรัตนาดีรายา บุตรวันฟากิฮ์ อาลี มหารายาเลลา บุตรสุลต่านอับดุลฮามิดชาห์ (นิมุสตอฟา) ดาตูยามู-จามปา บุตรสุลต่านมุซอฟฟัร (วันมุซอฟฟัร) บุตรสุลต่านอับดุลลอฮ์ อุมดาตุดดีน (Wan Bo Tri Tri) เจ้าผู้ครองเมืองปัณฑุรังคะ แห่งอาณาจักรจามปา
## บุตร-ธิดา
พระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) มีบุตรธิดารวม 7 คน ทราบชื่อ 6 คน ได้รับแต่งตั้งเป็นพระยายะหริ่งมี 2 คน ได้แก่

*พระยายะหริ่ง (นิตีมุง)
*พระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ)
*พระวิเศษวังษา (พึ่ง) ไม่ทราบชื่อถิ่นมลายู
* รายาสาบัน
* นิเซ็ง
* ตวนเก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจ้าเมืองยะหริ่ง
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดปัตตานี
หมวดหมู่:เจ้าผู้ครองนครปัตตานี
หมวดหมู่:กลุ่มราชวงศ์ดาตูยามู-จามปา
พารัลแลกซ์ดาวฤกษ์

thumb|ดาวฤกษ์ที่อยู่ใกล้จะเปลี่ยนตำแหน่งปรากฏไปตามตำแหน่งในวงโคจรของโลก
**พารัลแลกซ์ดาวฤกษ์** (stellar parallax) เป็นปรากฏการณ์ที่ตำแหน่งของวัตถุทางดาราศาสตร์บนทรงกลมท้องฟ้าดูเหมือนจะเปลี่ยนไปตามตำแหน่งของโลกเนื่องจากพารัลแลกซ์ โดยทั่วไปตำแหน่งของโลกขึ้นอยู่กับตำแหน่งในวงโคจร ซึ่งมีคาบการเปลี่ยนแปลงเท่ากับคาบการโคจรของโลก นั่นคือประมาณ 1 ปี จึงมักเรียกว่าเป็น **พารัลแลกซ์ประจำปี** (annual parallax)

## ภาพรวม
การเคลื่อนที่ของตำแหน่งปรากฏของวัตถุท้องฟ้าเนื่องจากพารัลแลกซ์ประจำปีจะแปรผันตามละติจูดสุริยวิถีของวัตถุท้องฟ้าบนทรงกลมท้องฟ้า ที่บริเวณละติจูดสุริยวิถี ±90 องศา (ขั้วสุริยวิถี) การเคลื่อนที่จะดูเหมือนว่าเป็นวงกลม เมื่อละติจูดสุริยวิถีลดลงจะปรากฏเป็นการเคลื่อนที่แบบวงรี โดยมีแนวละติจูดสุริยวิถีเป็นแกนเอก และที่ละติจูดสุริยวิถี 0 องศา (บนระนาบสุริยวิถี) จะปรากฏเหมือนว่าเคลื่อนที่ไปกลับในแนวเส้นตรง ขนาดของพารัลแลกซ์ประจำปีแสดงด้วยระยะเชิงมุมครึ่งหนึ่งของความยาวของแกนเอกของการเคลื่อนที่เป็นวงรี

ขนาดของพารัลแลกซ์ประจำปีจะแปรผกผันกับระยะทางของวัตถุท้องฟ้าจากโลก ดังนั้น หากสามารถวัดพารัลแลกซ์ประจำปีได้ ระยะทางจากโลกถึงวัตถุสามารถกำหนดได้โดยใช้ตรีโกณมิติ เมื่อวัตถุอยู่ห่างจากโลก 3.26 ปีแสง พารัลแลกซ์ต่อปีจะเท่ากับ 1 พิลิปดาพอดี นี่คือที่มาของ พาร์เซก หน่วยวัดระยะทางของวัตถุท้องฟ้า

การมีอยู่ของพารัลแลกซ์ประจำปีได้รับการทำนายมานานแล้วตามทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง แต่การสังเกตนั้นทำได้ยากมากเนื่องจากขนาดของพารัลแลกซ์ประจำปีมีขนาดเล็กมาก แม้แต่พารัลแลกซ์ประจำปีของดาวฤกษ์ที่อยู่ใกล้โลกที่สุดอย่างอัลฟาคนครึ่งม้าก็มีพารัลแลกซ์ประจำปีเพียง 0.76 พิลิปดาเท่านั้น ซึ่งเทียบเท่ากับการตรวจจับพารัลแลกซ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวัตถุที่อยู่ห่างออกไป 271 เมตร ขยับไปเพียง 1 มิลลิเมตร

ทือโก ปราเออได้ใช้ข้อเท็จจริงที่ว่าไม่สามารถสังเกตพารัลแลกซ์ประจำปีได้มาเป็นเหตุผลในการปฏิเสธทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางและสนับสนุนทฤษฎีโลกเป็นศูนย์กลาง อย่างไรก็ตาม โยฮันเนิส เค็พเพลอร์สามารถอธิบายการเคลื่อนที่ของวัตถุท้องฟ้าได้ง่ายกว่าทฤษฎีโลกเป็นศูนย์กลางแบบเดิมมาก โดยถือว่าดาวเคราะห์อยู่ในการเคลื่อนที่แบบวงรี

หลักฐานโดยตรงสำหรับทฤษฎีดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางมาจากการสังเกตการณ์เกี่ยวกับความคลาดทางดาราศาสตร์ของเจมส์ แบรดลีย์ ซึ่งเกิดขึ้นมากกว่า 100 ปีหลังจากการค้นพบกฎการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ของเค็พเพลอร์ โดยที่จริงแล้วจุดประสงค์ดั้งเดิมของแบรดลีย์คือการสังเกตพารัลแลกซ์ประจำปี แต่เขาไม่ประสบความสำเร็จในเรื่องนี้ กว่า 100 ปีต่อมา ฟรีดริช เบ็สเซิล ยืนยันว่าพารัลแลกซ์ประจำปีของ 61 Cygni ในปี 1838เท่ากับ 0.314 วินาที หลังจากนั้นไม่นาน ฟรีดริช ฟ็อน ชตรูเวอ ได้คำนวณพารัลแลกซ์ประจำปีของดาวเวกาได้ที่ 0.26 พิลิปดา และทอมัส เฮนเดอร์สันได้คำนวณพารัลแลกซ์ประจำปีของอัลฟาคนครึ่งม้าได้ที่ 0.76 พิลิปดา

เป็นการยากที่จะวัดค่าพารัลแลกซ์ประจำปีที่แม่นยำจากพื้นโลก เนื่องจากความผันผวนของชั้นบรรยากาศโลก ดังนั้นดาวเทียมฮิปปาร์โคสจึงถูกส่งขึ้นสู่อวกาศในปี 1989 เพื่อวัดพารัลแลกซ์ประจำปีจากอวกาศ เป็นผลให้พารัลแลกซ์ประจำปีของดาว 118,274 ดวงที่อยู่ภายในระยะประมาณ 150 พาร์เซกจากโลกถูกวัดด้วยความแม่นยำโดยมีความคลาดเคลื่อนเพียง 1/1,000 พิลิปดา ซึ่งช่วยปรับปรุงความแม่นยำของระยะทางของดาวเหล่านี้อย่างมาก ในโครงการ VERA ได้ใช้กล้องโทรทรรศน์วิทยุ ในการสังเกตการณ์ด้วยความแม่นยำที่ความคลาดเคลื่อน 10 ไมโครพิลิปดา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:มุม
หมวดหมู่:มาตรดาราศาสตร์
หับ โห้ หิ้น บางกอก

**บริษัท หับ โห้ หิ้น บางกอก จำกัด** () เป็นบริษัทสื่อของไทยที่ทำงานด้านโฆษณาและการสร้างภาพยนตร์ เป็น 1 ใน 3 บริษัทผู้ร่วมก่อตั้งจีทีเอชร่วมกับจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่และไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งเลิกกิจการไปในปี 2558 และเป็น 1 ใน 2 บริษัทผู้ร่วมก่อตั้งจีดีเอชร่วมกับจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่

หับ โห้ หิ้น ก่อตั้งขึ้นในปี 2534 โดย จิระ มะลิกุล, ยงยุทธ ทองกองทุน, จินา โอสถศิลป์ และ ประเสริฐ วิวัฒนานันท์พงษ์ นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยเริ่มแรกบริษัททำธุรกิจด้านการผลิตโฆษณาและเริ่มแตกแขนงไปสู่การผลิตภาพยนตร์ด้วยภาพยนตร์เรื่องแรกในปี 2543 เรื่องสตรีเหล็ก ซึ่งกำกับโดย ยงยุทธ และร่วมผลิตกับ ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และภาพยนตร์ของ จิระ ในปี 2545 เรื่อง 15 ค่ำ เดือน 11 ที่ผลิตร่วมกับบริษัท จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์ ผ่านบริษัทร่วมทุน **หับ โห้ หิ้น ฟิล์มส์** (2545–2551) หลังจากความสำเร็จของภาพยนตร์เรื่องแฟนฉัน ที่ทั้ง 3 บริษัทร่วมสร้างในปี 2546 จีทีเอชจึงได้ก่อตั้งขึ้นในฐานะบริษัทร่วมทุนซึ่งดำเนินมาจนถึงปี 2558 ปัจจุบัน หับ โห้ หิ้น ถือหุ้น 15% ในจีดีเอช โดย GMM Grammy ถือหุ้น 51% และศิลปินในสังกัดถือหุ้น 34%

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2534
หมวดหมู่:บริษัทด้านสื่อของไทย
หมวดหมู่:บริษัทผลิตภาพยนตร์ของไทย
หมวดหมู่:บริษัทด้านสื่อที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2534
ซาซากิกับมิยาโนะ เดอะมูฟวี่ -ภาคจบการศึกษา-

***ซาซากิกับมิยาโนะ เดอะมูฟวี่ -ภาคจบการศึกษา-*** () เป็นภาพยนตร์อนิเมะญี่ปุ่นแนววีรคติในปี พ.ศ. 2566  สร้างจากซีรีส์มังงะ *[[ซาซากิกับมิยาโนะ]] * ที่แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโช ฮารูโซโนะ ภาพยนตร์กำกับโดยชินจิ อิชิฮิระ เขียนบทโดยโยชิโกะ นากามูระ  และผลิตโดยสตูดิโอดีน ภาพยนตร์ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 โดยฉายควบคู่ไปกับภาพยนตร์สั้นเรื่อง *ฮิราโนะกับคางิอุระ * ภาพยนตร์ฉายในประเทศไทยในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2566

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันเกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:ความหลากหลายทางเพศในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:สตูดิโอดีน