Niphidium crassifolium

***Niphidium crassifolium*** (ชื่อสามัญ graceful fern) เป็นสายพันธุ์หนึ่งของเฟิร์นในวงศ์ Polypodiaceae พบในอเมริกากลางและอเมริกาใต้ โดยส่วนใหญ่เติบโตแบบพืชอิงอาศัย (epiphytic) บนพืชชนิดอื่น เช่น ที่ชั้นเรือนยอดของต้นไม้ แต่บางครั้งสามารถเติบโตบนโขดหินหรือบนพื้นดินได้ โดยเฉพาะในพื้นที่ที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลมากขึ้น เฟิร์นชนิดนี้มีเหง้าซึ่งมีรากขนาดเล็กจำนวนมากที่ปกคลุมด้วยเกล็ดสีน้ำตาลแดงเข้ม เมื่อรวมกันจะเกิดเป็นกลุ่มรากลักษณะคล้ายตะกร้า ซึ่งเมื่อเติบโตบนต้นไม้จะช่วยกักเก็บเศษใบไม้และฝุ่นละออง ทำให้เกิดดินที่อุดมไปด้วยสารอาหารและสามารถเก็บกักน้ำได้ดี ใบมีลักษณะเรียบง่าย มีความยาว  และกว้าง  เมื่อแห้ง ใบจะถูกเคลือบด้วยแผ่นฟิล์มคล้ายขี้ผึ้ง อับสปอร์มีลักษณะกลมและมีขนาดใหญ่ โดยปรากฏในแถวเดี่ยวระหว่างเส้นใบบริเวณปลายใบ

## อนุกรมวิธาน
[thumb|left|ภาพโคลสอัปด้านล่างของใบเฟิร์น ''N. crassifolium'' ที่แสดง[Sorus|อับสปอร์]]
*N. crassifolium* ถูกบรรยายครั้งแรกโดยคาร์ล ลินเนียส ใน ค.ศ. 1753 ในชื่อ *Polypodium crassifolium* ต่อมาใน ค.ศ. 1972 เดวิด บี. เลลลิงเจอร์ (David B. Lellinger) ได้ย้ายสายพันธุ์นี้ไปอยู่ในสกุล *[[Niphidium]]* การแยก *N. crassifolium* จาก *[[Niphidium albopunctatissimum|N. albopunctatissimum]]* อาจทำได้ยาก เนื่องจากมีลักษณะคล้ายกัน อย่างไรก็ตาม สายพันธุ์ *N. albopunctatissimum* จะมีใบที่แคบกว่า และมักเติบโตบนโขดหินหรือพื้นดิน รวมทั้งมีถิ่นที่อยู่อาศัยในพื้นที่ที่แตกต่างกัน

## การกระจายพันธุ์
*Niphidium crassifolium* พบได้ในพื้นที่อเมริกากลางและอเมริกาใต้ ตั้งแต่ประเทศเม็กซิโกทางตอนเหนือถึงประเทศเปรูทางตอนใต้ รวมถึงปานามา เอกวาดอร์ เปรู บราซิล เฟรนช์เกียนา กายอานา และหมู่เกาะอินดีสตะวันตก เฟิร์นชนิดนี้เติบโตในพื้นที่ที่มีความสูงจากระดับน้ำทะเลไม่เกิน  และในสภาพความชื้นที่หลากหลาย

โทมัส โครอัต (Thomas Croat) ระบุว่าเฟิร์นชนิดนี้อาจเป็นเฟิร์นที่พบได้บ่อยที่สุดบนเกาะบาร์โรโคโลราโด ในปานามา *Niphidium crassifolium* เป็นที่รู้กันว่าสามารถเจริญเติบโตบนต้น *[[Socratea exorrhiza]]* โดยพบอยู่บนต้นไม้ชนิดนี้ประมาณ 12% บนเกาะบาร์โรโคโลราโด

นอกจากนี้ เฟิร์นยังสามารถเติบโตบนต้นไม้ชนิดอื่น ๆ ได้ เช่น *[[Platypodium elegans]]*, *[[Ceiba pentandra]]*, *[[Tabebuia guayacan]]* และ *[[Anacardium excelsum]]*

## ชีวเคมี
เฟิร์นชนิดนี้ใช้กระบวนการเมแทบอลิซึมของกรดครัสซูเลียน (CAM) ซึ่งทำให้สามารถเก็บก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่เกิดจากกระบวนการการหายใจระดับเซลล์ในเวลากลางคืนไว้ แล้วปล่อยออกมาเพื่อใช้ในกระบวนการการสังเคราะห์แสงในวันถัดไป อย่างไรก็ตาม การใช้กระบวนการนี้ถือว่ามีสัดส่วนเล็กน้อยเมื่อเปรียบเทียบกับพืช CAM แท้ เช่น กระบองเพชร โดยเมื่อพืชอยู่ในสภาวะความเครียดจากความแห้งแล้ง การมีส่วนร่วมของ CAM ในกระบวนการการตรึงคาร์บอนจะเพิ่มขึ้นจาก 2.7% เป็น 10%

การผลิตแกมีโทไฟต์ (gametophyte) ของเฟิร์นชนิดนี้ไม่ได้ถูกควบคุมด้วยฮอร์โมนพืช แต่ขึ้นอยู่กับระดับของแสงที่ได้รับ

## การใช้งาน
*N. crassifolium* สามารถปลูกได้ในดินที่ระบายน้ำได้ดีและได้รับแสงปานกลาง มีรายงานว่าเฟิร์นชนิดนี้สามารถทนต่ออุณหภูมิที่เย็นจัดถึง  ได้ติดต่อกันหลายวัน ในพื้นที่ทางตอนเหนือของเปรู ลำต้นสดของพืชชนิดนี้ถูกนำมาใช้ในการแพทย์แผนโบราณเพื่อรักษาการอักเสบของอวัยวะภายใน

## อ้างอิง

## อ่านหนังสือเพิ่ม
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Photographs of ''Niphidium crassifolium'' from Saint Lucia 

หมวดหมู่:Polypodiaceae
หมวดหมู่:เฟิร์นในทวีปอเมริกา
หมวดหมู่:พืชในภูมิภาคอเมริกากลาง
หมวดหมู่:พืชในภูมิภาคตอนเหนือของอเมริกาใต้
หมวดหมู่:พืชในภูมิภาคตะวันตกของอเมริกาใต้
หมวดหมู่:เฟิร์นในบราซิล
หมวดหมู่:เฟิร์นในเอกวาดอร์
หมวดหมู่:เฟิร์นในเม็กซิโก
หมวดหมู่:พืชที่ถูกอธิบายในปี 1753
หมวดหมู่:กลุ่มสิ่งมีชีวิตที่ได้รับการตั้งชื่อโดยคาร์ล ลินเนียส