open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เลาดาแอร์

**เลาดาแอร์** () เป็นสายการบินสัญชาติออสเตรีย โดยมีสำนักงานใหญ่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติเวียนนา โดย นิกิ เลาดา อดีตแชมป์โลกฟอร์มูลาร์วัน ได้ก่อตั้งสายการบินนี้ขึ้นในปี ค.ศ. 1979 ในช่วงเวลาต่อมา เลาดาแอร์ได้กลายเป็นสายการบินเช่าเหมาลำในเครือของออสเตรียนแอร์ไลน์ ต่อมาในวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 2013 กิจการของเลาดาแอร์ได้ถูกโอนย้ายไปยังออสเตรียนเอ็มฮอลิเดย์

## ประวัติ
เลาดาแอร์ก่อตั้งขึ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 1979 โดยอดีตแชมป์แข่งรถฟอร์มูลาร์วัน นิกิ เลาดา และเริ่มดำเนินการในปีค.ศ. 1985 โดยเริ่มดำเนินการเป็นบริการเช่าเหมาลำ เครื่องบินเจ็ตประเภทแรกของเลาดาแอร์คือ บีเอซี 1-11 โดยเครื่องบินเหล่านี้เช่าจากทารอม เลาดาเปิดสำนักงานใหญ่ในชเวแชต ประเทศออสเตรีย 

เลาดาแอร์กลายเป็นบริษัทในเครือของออสเตรียนแอร์ไลน์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2000 และมีพนักงาน 35 คนในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2007 ในปี 2005 เที่ยวบินของเลาดาแอร์ได้รวมเข้ากับสายการบินออสเตรียนแอร์ไลน์ และป้ายชื่อ "เลาดาแอร์" เป็นผู้ดำเนินการเที่ยวบินเช่าเหมาลำภายในกลุ่มสายการบินออสเตรียน

เลาดาแอร์ได้ผนวกเข้ากับออสเตรียนแอร์ไลน์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 เครื่องบินทุกลำในฝูงบินของเลาดาแอร์นี้ถูกย้ายไปยังออสเตรียนแอร์ไลน์เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 เพื่อให้สามารถใช้ประโยชน์จากโครงสร้างสายการบินออสเตรียน 

เลาดาร์แอร์เริ่มยกเลิกเที่ยวบินฤดูร้อนในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2013 ก่อนถูกแทนที่ด้วย "ออสเตรียนเอ็มฮอลิเดย์" 

## จุดหมายปลายทาง
สายการบินออสเตรียนแอร์ไลน์ให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทาง 38 แห่งภายใต้ชื่อเลาดาแอร์เป็นประจำจนถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 

## ฝูงบิน
เลาดาแอร์เคยมีเครื่องบินในฝูงดังนี้:




ไฟล์:Lauda Air Airbus A320 Zammit.jpg|แอร์บัส เอ320-200
ไฟล์:OE-LNK.jpg|โบอิง 737-800
ไฟล์:Boeing 767-31A-ER, Lauda Air AN0192375.jpg|โบอิง 767-300อีอาร์
ไฟล์:Lauda Air Boeing 777-200ER SYD Gilbert-1.jpg|โบอิง 777-200อีอาร์


## เลาดาเอ็กซ์คลูทีฟ
เลาดาแอร์ให้บริการฝูงบินซึ่งประกอบด้วยเครื่องบินเจ็ตขนาดเล็ก 3 ลำ ได้แก่ เซสนา ไซเทชั่นทู (9 ที่นั่ง), บอมบาร์ดิเอร์ เลียร์ 60 (7 ที่นั่ง) และ แดสซอล์ท ฟอลคอน 20 (12 ที่นั่ง) เครื่องบินทุกลำใช้สำหรับเที่ยวบินเช่าเหมาลำส่วนตัว

## อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ

* '''เที่ยวบินที่ 004''' ในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1991 โบอิง 767-300อีอาร์ ได้ดำเนินเที่ยวบินจากฮ่องกงไปยังเวียนนา โดยมีจุดแวะพักที่กรุงเทพมหานคร หลังจากขึ้นบินจากท่าอากาศยานดอนเมืองได้ไม่นาน เครื่องบินได้ตกลงสู่อุทยานแห่งชาติพุเตย สาเหตุเกิดจากการตัวย้อนกลับแรงขับตัวใดตัวหนึ่งได้เกิดกางออกขณะบิน ทุกคนบนเที่ยวบินเสียชีวิต

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น

*  (Archive)

หมวดหมู่:สายการบิน
หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติออสเตรีย
แป็นเช็นลามะ

**แป็นเช็นลามะ** () เป็นตุลกูของศาสนาพุทธแบบทิเบต นิกายเกลุก แป็นเช็นลามะเป็นหนึ่งในบุคคลที่สำคัญที่สุดในธรรมเนียมเกลุก ซึ่งเป็นตำแหน่งทางจิตวิญญาณที่เป็นรองเพียงทะไลลามะ นอกจากอยู่ร่วมกับสภาลามะชั้นสูงแล้ว เขาทำหน้าที่ค้นหาองค์ทะไลลามะถัดไป *แป็นเช็น*เป็นหน่วยคำควบของ*[[บัณฑิต (พุทธ)|บัณฑิต]]*กับ*เช็นโป* หมายถึง "มหาบัณฑิต"

การรับรองแป็นเช็นลามะเริ่มขึ้นที่โลซัง เชอกยี แกยแช็น ครูของทะไลลามะองค์ที่ 5 ผู้ได้รับตำแหน่ง "Panchen Bogd" จากอัลตัน ข่านและทะไลลามะใน ค.ศ. 1645 *Bogd* ในภาษามองโกลคือ "ศักดิ์สิทธิ์" แคชุบ เกเล็ก แปซังโป, เซอนัม ชกคยี ลังโป และเว็นซาปา โลซัง เทินชุบได้รับการรับรองเป็นแป็นเช็นลามะคนที่ 1 ถึง 3 ตามลำดับหลังเสียชีวิต

ใน ค.ศ. 1713 จักรพรรดิคังซีแห่งราชวงศ์ชิงพระราชทานตำแหน่ง **Panchen Erdeni** แก่แป็นเช็นลามะที่ 5 ใน ค.ศ. 1792 จักรพรรดิเฉียนหลงทรงออกพระราชกฤษฎีกาที่เรียกว่าข้อบัญญัติ 29 มาตรา สำหรับการปกครองทิเบตอย่างมีประสิทธิผลยิ่งขึ้น และพระราชกฤษฎีกาข้อที่ 1 ได้รับการออกแบบมาเพื่อใช้ในการคัดเลือกรินโปเช ลามะ และตำแหน่งสูงอื่น ๆ ในพุทธศาสนาแบบทิเบต รวมถึงทะไลลามะ แป็นเช็นลามะ และลามะมองโกเลีย

ตามธรรมเนียม แป็นเช็นลามะเป็นหัวหน้าประจำวัดจาซีลวินโป และถือครองอำนาจทางศาสนาและฆราวาสในภูมิภาต Tsang ที่มีจุดศูนย์กลางที่ซีกาเจซึ่งเป็นอิสระจากอำนาจของ Ganden Podrang ที่นำโดยทะไลลามะ องค์ทะไลลามะและแป็นเช็นลามะมีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด และทั้งสองมีส่วนร่วมในกระบวนการรับรู้การกลับชาติมาเกิดของอีกฝ่าย

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อแป็นเช็นลามะ
* วัดจาซีลวินโป
* ประวัติศาสตร์ทิเบต

## อ้างอิง

### ข้อมูล

* Goldstein, Melvyn C. *A History of Modern Tibet, 1913–1951: The Demise of the Lamaist State* (1989) University of California Press. .
* Goldstein, Melvyn C. *The Snow Lion and the Dragon: China, Tibet, and the Dalai Lama* (1997) University of California Press. .
* Kapstein, Matthew T. (2006). *The Tibetans*. Blackwell Publishing. Oxford, U.K. .
* Stein, Rolf Alfred. *Tibetan Civilization* (1972) Stanford University Press. .
* Van Grasdorff, Gilles. *Hostage of Beijing: The Abduction of the Panchen Lama* (1999) Element Books, Inc. .
* Kuzmin S. 2014. The Activity of the 9th Panchen Lama in Inner Mongolia and Manchuria. – Far Eastern Affairs, 2014, no. 1, pp. 123–137.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Panchen Lama incarnation data with links to biographies on The Treasury of Lives
* Free the Panchen Lama, a campaigns website for the Panchen Lama's release
* Tibet Society UK – The Background To The Panchen Lama from Tibet Society – UK Organisation
* China Tibetology No. 03, a series of articles from tibet.cn explaining the Chinese government's position on the search of reincarnations of the Panchen Lama.
* Tibet's missing spiritual guide, a May 2005 article from BBC News
* 11th Panchen Lama of Tibet, a website about Gedhun Choekyi Nyima

หมวดหมู่:พระพุทธเจ้า
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธแบบทิเบต
แชฮ์เรพีร์

**แชฮ์เรพีร์** () เป็นเมืองและเมืองหลักในอำเภออีแซดฆวอสต์ เทศมณฑลแซร์รีนแดชต์ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 7,161 คนใน 1,549 ครัวเรือน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศอิหร่าน
ระบบการถอดอักษรแบบไวลี

**ระบบการถอดอักษรแบบไวลี** (; 威利转写) เป็นหนึ่งในวิธีการถอดอักษรทิเบตเป็นอักษรโรมัน คิดค้นขึ้นโดยเทอเรล ไวลี (Turrell Wylie) ในปี ค.ศ. 1959 และได้กลายเป็นตัวช่วยสำคัญในการทับศัพท์ภาษาทิเบตแบบถอดตัวอักษรเพื่อการศึกษา

## ภาพรวม
อักษรทิเบตเป็นอักษรแสดงเสียงซึ่งได้รับการคิดขึ้นมาในคริสต์ศตวรรษที่ 7 เพื่อแสดงเสียงภาษาทิเบตในสมัยนั้น แต่เสียงอ่านภาษาทิเบตในปัจจุบันได้เปลี่ยนแปลงจากเดิมไปมาก ในขณะที่อักษรยังเขียนเหมือนเดิมอยู่ ดังนั้นเมื่อพยายามเขียนภาษาทิเบตโดยใช้อักษรโรมันจึงมีความแตกต่างอย่างมากระหว่างการถอดอักษรกับการถอดตามเสียง ระบบการถอดอักษรไวลีนี้เป็นวิธีทับศัพท์โดยการถอดอักษรทิเบตโดยตรง เน้นการถอดอักษรให้เห็นรากศัพท์มากกว่าที่จะแสดงเสียงอ่านจริง ต่างจากระบบพินอินทิเบตที่ถอดตามเสียงโดยอิงสำเนียงลาซ่าเป็นมาตรฐาน

## ประวัติศาสตร์
ในปี ค.ศ. 1959 เทอเรล ไวลี ได้ชี้ให้เห็นว่าระบบการทับศัพท์ทิเบตที่ใช้กันมาก่อนหน้านั้นมีปัญหา จึงได้เรียบเรียงระบบการถอดอักษรนี้ขึ้น โดยเขาไม่ได้คิดขึ้นเองใหม่ทั้งหมดแต่ปรับปรุงจากระบบที่มีการใช้อยู่ในมหาวิทยาลัยวอชิงตัน

## พยัญชนะ

อักษรพยัญชนะแต่ละตัวถอดเป็นอักษรโรมันตามระบบไวลีได้ดังนี้

อักษรทิเบตตัวสุดท้ายคือ **** นั้นเป็นเสียง "อ" ซึ่งจะไม่แสดงในการเขียนระบบไวลี

## สระ
อักษรทิเบตมีรูปสระมีอยู่ 4 ตัวคือสระอี อู เอ โอ โดยสระอะจะไม่แสดงรูปในอักษรทิเบตแต่จะแทนด้วยตัว a ในระบบไวลี

## เพิ่มเติม
เครื่องหมาย () ที่วางต่อท้ายแต่ละพยางค์จะแทนด้วยการเว้นวรรค
หมวดหมู่:การทับศัพท์
สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาในฤดูกาล 2021–22

**[[สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา]]ในฤดูกาล 2021–22** เป็นฤดูกาลที่ 122 ของสโมสรและเป็นฤดูกาลที่ 91 ที่ได้อยู่บนลีกสูงสุดของสเปน นอกเหนือไปจากลีกในประเทศ บาร์เซโลนาจะมีส่วนร่วมในแต่ละครั้งของฤดูกาลนี้ของโกปาเดลเรย์, ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา, ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก และ ยูฟ่ายูโรปาลีก.

นี่เป็นฤดูกาลแรกนับตั้งแต่ ฤดูกาล 2003–04 ที่จะไม่แสดงให้เห็น ลิโอเนล เมสซิ, ผู้ที่ย้ายไป ปารี แซ็ง-แฌร์แม็ง หลังจากสัญญาของเขาหมด.

## ชุดแข่งขัน

## ภาพรวมฤดูกาล
### พฤษภาคม
ในวันที่ 31 พฤษภาคม, บาร์เซโลนาได้ประกาศเซ็นสัญญากับ เซร์ฆิโอ อาเกวโร มาจาก แมนเชสเตอร์ซิตี ด้วยการย้ายฟรี.

### มิถุนายน
ในวันที่ 1 มิถุนายน, บาร์เซโลนาได้ประกาศจรดปากกาเซ็นสัญญากับ เอริก การ์ซิอา จากแมนเชสเตอร์ซิตีด้วยการย้ายฟรี.

ในวันที่ 2 มิถุนายน, บาร์เซโลนาได้ประกาศจรดปากกาเซ็นสัญญากับ อีเมร์ซง จาก เรอัลเบติส. บาร์ซาได้แจ้งเบติสว่าพวกเขาจะใช้ทางเลือกของพวกเขาเพื่อนำเอเมอร์สันกลับมาหลังจากถูกยืมตัวมาสองปีกับ *เบร์ดิบลันโกส*.

ในวันที่ 19 มิถุนายน, บาร์เซโลนาได้ประกาศจรดปากกาเซ็นสัญญากับ แม็มฟิส เดอไป จาก ออแล็งปิกลียอแน ด้วยการย้ายฟรี.

ในวันที่ 27 มิถุนายน, โอเฌเซ นิส เปิดใช้งานออปชั่นที่จะซื้อ ฌ็อง-แกลร์ โตดีโบ ถาวรจากการยืมตัวของเขา 8.5 ล้านยูโรบวกกับตัวแปร 7 ล้านยูโร.

ในวันที่ 29 มิถุนายน, บาร์เซโลนาและ ออแล็งปิกเดอมาร์แซย์ บรรลุข้อตกลงในการย้ายออกของ คอนราด เด ลา ฟูเอนเต ในราคา 3 ล้านยูโร. บาร์ซ่าจะได้รับเปอร์เซ็นต์ของค่าธรรมเนียมการโอนในอนาคตด้วย. Barça also terminated the contract of Matheus Fernandes.

### กรกฎาคม
ในวันที่ 1 กรกฎาคม, สัญญาของ ลิโอเนล เมสซิ หมดสัญญาระหว่างการเจรจาเซ็นสัญญาฉบับใหม่, ส่งผลให้เมสซี่กลายเป็นนักเตะฟรีเอเจนต์หรือไร้สังกัด.

ในวันที่ 4 กรกฎาคม, บาร์เซโลนาและ วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ บรรลุข้อตกลงในการย้ายออกของ ฟรังซิชกู ตริงเกา ตลอดช่วงที่เหลือของฤดูกาลพร้อมออปชั่นซื้อขาดในราคา 29 ล้านยูโร.

ในวันที่ 6 กรกฎาคม, บาร์เซโลนาและ ลีดส์ยูไนเต็ด บรรลุข้อตกลงในการย้ายออกของ ยูนิออร์ ฟีร์โป สำหรับค่าตัว €15 ล้าน.

## การย้ายและยืมตัว
### ผู้เล่นย้ายเข้า

### ผู้เล่นย้ายออก

### ภาพรวมการย้าย
*ค่าตัวที่ไม่เปิดเผยราคาจะไม่นับอยู่ในยอดรวม*

**รายจ่าย**

ฤดูร้อน:  €10,500,000

ฤดูหนาว:  €55,000,000

รวม:  €65,500,000

**รายรับ**

ฤดูร้อน:  €95,800,000

ฤดูหนาว:  €0,000,000

รวม:  €95,800,000

**ผลรวมสุทธิ**

ฤดูร้อน:  €85,300,000

ฤดูหนาว:  €55,000,000

รวม:  €30,300,000

## การแข่งขัน
### ภาพรวมทั้งหมด

### ลาลิกา

#### ตารางคะแนน

#### ผลงานในลีกโดยรวม

#### ผลงานในลีกในแต่ละนัด

#### นัด
โปรแกรมการแข่งขันลีกได้ประกาศไว้เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2021

### โกปาเดลเรย์

### ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา

### ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก

#### รอบแบ่งกลุ่ม

การจับสลากสำหรับรอบแบ่งกลุ่มได้จัดขึ้นในวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2021.

### ยูฟ่ายูโรปาลีก

#### รอบแพ้คัดออก

##### รอบแพ้คัดออก เพลย์ออฟ
การจับสลากสำหรับรอบแพ้คัดออก เพลย์ออฟ ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2021.

##### รอบ 16 ทีมสุดท้าย
การจับสลากสำหรับรอบ 16 ทีมสุดท้าย ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022.

##### รอบก่อนรองชนะเลิศ
การจับสลากสำหรับรอบก่อนรองชนะเลิศได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2022.

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฤดูกาลของสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
หมวดหมู่:ลาลิกา ฤดูกาล 2021–22
ตำบลเฆร์กู

**เฆร์กู** () เป็นตำบลในอำเภอแอลอแมร์ฟแดชต์ เทศมณฑลลอเมร์ด จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 22 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 6,259 คนใน 1,314 ครัวเรือน

## อ้างอิง

เฆร์กู
คั่ม

**คัม** () หรือ **คัง** () เป็นเขตหนึ่งในการแบ่งเขตของทิเบตสมัยก่อน ซึ่งมักจะแบ่งเป็น 3 ส่วน โดยที่เหลือคืออวีจังและอัมโต กินพื้นที่ตรงตอนตะวันออกของเขตปกครองตนเองทิเบต และตอนตะวันตกของมณฑลเสฉวน รวมถึงตอนเหนือของมณฑลยูนนาน

ในสมัยจักรวรรดิทิเบต อัมโตและคัมถูกเรียกรวมกันเรียกว่า "โตคัม" ()

ผู้อยู่อาศัยหลักของพื้นที่คัมนี้เรียกว่า **คัมปา** (, ) 

หมวดหมู่:มณฑลเสฉวน
หมวดหมู่:มณฑลชิงไห่
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ทิเบต
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ทิเบต
ชินะ

**ชินะ** () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่บนเกาะโอกิโนเอราราบุ ในอำเภอโอชิมะ จังหวัดคาโงชิมะ ประเทศญี่ปุ่น

ณ เดือนมิถุนายน 2013 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 6,506 คน มีความหนาแน่นของประชากร 122 คนต่อตารางกิโลเมตร (320 คนต่อตารางไมล์) มีพื้นที่ทั้งหมด 53.29&nbsp;ตารางกิโลเมตร (20.6 ตารางไมล์)

## ภูมิศาสตร์
เมืองชินะตั้งอยู่ทางใต้สุดของเกาะโอกิโนเอราราบุ มีหาดยาโกโมะความยาว 1 กิโลเมตร ซึ่งใช้เวลาเดินทางจากท่าเรือประมาณ 5 นาทีโดยรถบัส เอ็นเอชเคได้ระบุว่าเป็นชายหาดที่สวยที่สุดแห่งหนึ่งบนเกาะ สถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติริมทะเลอื่น ๆ เช่น หาดอูชิชิ (ウシシ海岸) และแหลมทามินะ (田皆岬)

สถานที่ท่องเที่ยวอีกแห่งของเมืองนี้คือ ถ้ำโชรีว (昇竜洞) ความยาว 3,500 เมตร (11,483 ฟุต หรือ 2.2 ไมล์) ถูกค้นพบในปี 1963 และเริ่มเปิดให้สาธารณชนเข้าชมบางส่วนในปีเดียวกัน

### เทศบาลข้างเคียง
* วาโดมาริ

### ภูมิอากาศ
เมืองชินะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน *Cfa*) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นมากและฤดูหนาวที่ไม่รุนแรง ปริมาณน้ำฝนมีมากตลอดทั้งปี แต่จะสูงที่สุดในเดือนพฤษภาคม มิถุนายน และกันยายน พื้นที่นี้มีพายุไต้ฝุ่นบ่อยครั้ง

## ประวัติศาสตร์
หมู่บ้านชินะก่อตั้งขึ้นในปี 1888 หมู่บ้านนี้รวมทั้งเกาะโอกิโนเอราบุทั้งเกาะอยู่ภายใต้การควบคุมของสหรัฐมาตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 1946 จนถึงวันที่ 25 ธันวาคม 1953 หมู่บ้านชินะได้รับการยกฐานะจากหมู่บ้านเป็นเมืองในปี 1946

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เว็บไซต์ทางการ 

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดคาโงชิมะ
วัดตะเคียนงาม (จังหวัดระยอง)

**วัดตะเคียนงาม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากน้ำกระแส อำเภอแกลง จังหวัดระยอง

วัดตะเคียนงามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2409 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2449 ภายในวัดมีต้นตะเคียนที่ได้รับการลงทะเบียนเป็นรุกข มรดกของแผ่นดิน อายุกว่า 400 ปี มีตำนานเล่าขานเกี่ยวกับตะเคียนใหญ่นั้นว่าต้นตะเคียนนั้นมีโอ่งน้ำอยู่ภายใน เนื่องจากเคยมีโอ่งน้ำตั้งอยู่ใต้ต้น เมื่อเวลาผ่านไป ต้นตะเคียนจึงได้โตโอบเอาโอ่งใบนั้น เป็นต้นตะเคียนคู่ ชาวบ้านเรียกว่าต้นตะเคียนเจ้าแม่และต้นตะเคียนเจ้าพ่อ จากจดหมายเหตุเมืองจันทบูรบันทึกไว้ว่า พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีรับสั่งให้นำไม้ตะเคียนจากปากน้ำประแส เพื่อไปทำเรือพระที่นั่งอนันตนาคราช จนเมื่อมีการสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2409 จึงได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดตะเคียนงาม"

ตะเคียนเจ้าแม่และต้นตะเคียนเจ้าพ่อ ต้นแม่ปัจจุบันวัดโดยรอบได้ 7.40 เมตร ส่วนต้นพ่อนั้นวัดรอบวงได้ 5.60 เมตร แต่สูงและแผ่กิ่งก้านไปเป็นวงราว ๆ 20 เมตร เมื่อชาวประมงจะออกไปหาปลากลางทะเล จะใช้พิกัดระหว่าง ยอดไม้ 2 ต้น ซึ่งมองเห็นแต่ไกลเป็นจุดนัดพบกันบนฝั่ง

## อ้างอิง

ตะเคียนงาม
อัมโต

**อัมโต** () หรือ **อานตัว** (**安多**) หนึ่งในเขตดั้งเดิมของชาวทิเบตจากการแบ่งเขตเป็นสามเขต โดยอีก 2 ส่วนคืออวีจังและคัม ตั้งอยู่บนที่ราบสูงทิเบต กินพื้นที่ส่วนใหญ่ของมณฑลชิงไห่ และบางส่วนของมณฑลกานซู่ ของสาธารณรัฐประชาชนจึน ในปัจจุบัน 
[thumb| การแบ่งเขต[ทิเบต|พื้นที่ทิเบตแบบดั้งเดิม: อวีจัง (แดง), อัมโต (น้ำเงิน), คัม (เขียว)]]

## ถอดความ
อัมโตนั้นยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า **โตแม** ( ) และในสมัยราชวงศ์หยวนยังถูกเรียกว่า "ตั่วซือหมา" (朵思麻) หรือ "ทัวซือหมา" (脫思麻)

ในสมัยจักรวรรดิทิเบต อัมโตและคัมได้ถูกเรียกรวมว่า "โตคัม" (ทิเบต: མདོ་ཁམས, ไวลี: *mDo Khams*, พินอินทิเบต: *do kam*)
[thumb| [วัดกูปุม (塔尔寺) ในอัมโต]]
ในอัมโตมีวัดที่มีชื่อเสียงที่สุดคือวัดลาจัง (拉卜楞寺) อยู่ในมณฑลกานซู่ และวัดกูปุม (塔尔寺) ในมณฑลชิงไห่

ภาษาที่ใช้ในพื้นที่นี้คือภาษาทิเบตสำเนียงอัมโต ซึ่งเป็นสำเนียงที่ยังคงอนุรักษ์การออกเสียงตามแบบภาษาทิเบตโบราณไว้ได้มากกว่าภาษาทิเบตมาตรฐานสำเนียงลาซ่า เนื่องจากไม่ได้รับผลกระทบจากภาษาถิ่นเหมือนดั่งในพื้นที่ส่วนอื่นของทิเบต
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ทิเบต
ทะเลฮาริมะ

**ทะเลฮาริมะ** () เป็นทะเลตั้งอยู่ทางตะวันออกของทะเลในเซโตะของประเทศญี่ปุ่น อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดเฮียวโงะ ทางทิศตะวันออกติดกับเกาะอาวาจิ ทางทิศตะวันตกติดกับเกาะโชโดชิมะ และทางทิศใต้ติดกับเกาะชิโกกุ โดยมีหมู่เกาะอิเอชิมะตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ  

ทะเลฮาริมะมีพื้นที่ 2,500 ตารางกิโลเมตร (970 ตารางไมล์) และมีความลึกประมาณ 40 เมตร (130 ฟุต) ซึ่งในบางพื้นที่มีความลึกเกิน 100 เมตร (330 ฟุต) ทะเลแห่งนี้เป็นเส้นทางสําคัญในการเดินทางระหว่างภูมิภาคคันไซ ไปยังภูมิภาคชูโงกุ ชิโกกุ และคีวชู

ในทะเลฮาริมะมีแนวปะการังหินจํานวนมาก ซึ่งทำให้ทะเลแห่งนี้เป็นสถานที่มีวงศ์ปลาจาน ปลาแซนด์แลนซ์ และสึกุดานิซึ่งเคยมีการผลิตสูงมากในจังหวัดฮาริมะ (ปัจจุบันคือจังหวัดเฮียวโงะ) แต่ก็ได้ลดการผลิตลงเนื่องจากเกิดผลกระทบต่อที่อยู่อาศัยปลาแซนด์แลนซ์ 

## อ้างอิง

ฮาริมะ
ฮาริมะ
จัสติน แนปป์

**จัสติน แอนโทนี แนปป์** (; เกิดในวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982) รู้จักกันในนามแฝงในโลกออนไลน์ว่า **Koavf** เป็นผู้ใช้วิกิพีเดียสัญชาติอเมริกันที่เป็นบุคคลแรกที่มีส่วนร่วมในการแก้ไขข้อมูลในวิกิพีเดียมากกว่าหนึ่งล้านครั้ง ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2021 จัสตินได้แก้ไขในวิกิพีเดียภาษาอังกฤษไปแล้วมากกว่า 2.1 ล้านครั้ง เขาเคยอยู่ในอับดับ 1 ของผู้มีส่วนร่วมในวิกิพีเดียมากที่สุดตลอดกาลในวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2012 จนกระทั่งสตีเวน พริวอิตแซงเขาในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* "Seven Years, One Million Edits, Zero Dollars: Wikipedia's Flat Broke Superstar" 
* "Justin Knapp Becomes Wikipedia Legend With One Million Edits" 
* "Justin Knapp: One man, one million Wikipedia edits" 
* "Week in Wiki out: Hoosier is top contributor to online encyclopedia"
* Meet The Guy Who's Made 1.4 Million Wikipedia Edits And Counting

หมวดหมู่:ชาววิกิพีเดียสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาววิกิพีเดีย
หมวดหมู่:นักเขียนจากอินเดียแนโพลิส
ฟูจิซาโตะ

**ฟูจิซาโตะ** () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น  เมืองนี้มีประชากรประมาณ 3,180 คน 1,354 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 11 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 

## ภูมิศาสตร์
ฟูจิซาโตะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือสุดของจังหวัดอากิตะ ทางทิศเหนือติดกับจังหวัดอาโอโมริ โดยมีเส้นแบ่งอาณาเขตคือเทือกเขาชิรากามิ ซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลก ตัวเมืองตั้งอยู่ในหุบเขาเล็ก ๆ ที่บริเวณฐานของเทือกเขาชิรากามิ ในฤดูร้อนจะเต็มไปด้วยสีเขียวขจีของเนินเขา สีส้มในฤดูใบไม้ร่วง และปกคลุมด้วยหิมะสีขาวในฤดูหนาว และเนื่องจากตั้งอยู่กลางภูเขา อุณหภูมิในฟูจิซาโตะจึงอาจเย็นลงอย่างเห็นได้ชัดในตอนกลางคืน โดยมีปริมาณหิมะที่มีแนวโน้มที่ค่อนข้างสูงกว่าในเขตเทศบาลข้างเคียง

### เทศบาลข้างเคียง
* จังหวัดอากิตะ
** โนชิโระ
** โอดาเตะ
** คิตะอากิตะ
** ฮัปโป
* จังหวัดอาโอโมริ
** อาจิงาซาวะ
** นิชิเมยะ

### ภูมิอากาศ
ฟูจิซาโตะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน *Cfa*) มีความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างฤดูกาลอย่างมาก โดยในฤดูร้อนจะอบอุ่นจนถึงร้อน (และมักจะชื้น) และฤดูหนาวที่หนาวเย็น (บางครั้งอาจหนาวจัด) มีปริมาณน้ำฝนอย่างมีนัยสำคัญตลอดทั้งปี แต่จะมีฝนตกหนักสุดในตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงตุลาคม อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในฟูจิซาโตะอยู่ที่ 10.3&nbsp;°C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1471&nbsp;มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 24.3&nbsp;°C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ -2.1&nbsp;°C

## ประวัติศาสตร์
บริเวณที่เป็นฟูจิซาโตะในปัจจุบันเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นเดวะในอดีต ซึ่งปกครองโดยตระกูลซาตาเกะในสมัยเอโดะ ซึ่งเป็นผู้ปกครองแคว้นศักดินาคูโบตะภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ เมื่อมีการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ในวันที่ 1 เมษายน 1884 พื้นที่แห่งนี้ได้ถูกจัดระเบียบเป็นหมู่บ้านต่าง ๆ ขึ้นกับอำเภอยามาโมโตะ จังหวัดอากิตะ หมู่บ้านฟูจิซาโตะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 31 มีนาคม 1955 จากการควบรวมหมู่บ้านฟูจิโงโตะและหมู่บ้านคาซูเงะ ทั้งสองขึ้นกับอำเภอยามาโมโตะ ต่อมาหมู่บ้านฟูจิซาโตะก็ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 1963

## ประชากร
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของฟูจิซาโตะทำยอดสูงสุดประมาณปี 1950 และลดลงอย่างต่อเนื่องตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

## เศรษฐกิจ
เศรษฐกิจของฟูจิซาโตะมาจากการเกษตรเป็นหลัก

## การศึกษา
ฟูจิซาโตะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 1 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง และเมืองนี้ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย

## การขนส่ง
ฟูจิซาโตะไม่มีรถไฟให้บริการ และไม่มีทางหลวงแผ่นดินผ่าน ถนนสายหลักในเมืองจะเป็นทางหลวงจังหวัดอากิตะหมายเลข 200 และ 317

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการ 

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดอากิตะ
วัดเขาสุกิม

**วัดเขาสุกิม (ราษฎร์บูรณะคุณาราม)** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเขาบายศรี อำเภอท่าใหม่ จังหวัดจันทบุรี มีเนื้อที่ในการขออนุญาตสร้างวัด จำนวน 6 ไร่ 50 ตารางวา มีเนื้อที่เป็นของวัด 3,344 ไร่ ต่อมาได้ยกที่ให้โรงเรียนมัธยมวัดเขาสุกิม 50 ไร่ และโรงพยาบาลวัดเขาสุกิม 14 ไร่ จึงเหลือเนื้อที่ของวัด 3,280 ไร่ 

วัดเขาสุกิมตั้งวัดเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2515 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะสร้างวัด ชาวบ้านบริเวณเขาสุกิมได้เห็นแสงสว่างแวววาวอยู่บนยอดเขา มีลำแสงคล้ายพญานาคระยิบระยับ ส่วนมากจะเป็นวัน 8 ค่ำ กับ 15 ค่ำ ต่อมามีพระธุดงค์องค์ชื่อ  ท่านพระอาจารย์สมชาย ฐิตวิริโย  มาปักกลดอยู่ที่บ้านเนินดินแดง เพราะเห็นว่าเนินดินแดงเป็นสถานที่สงบจึงได้สร้างที่พักสงฆ์ ราว พ.ศ. 2500 ภายหลังเมื่อพระธุดงค์ทราบว่าเขาสุกิมเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ จึงพร้อมด้วยอุบาสกอุบาสิกาช่วยกันสร้างเป็นที่พักสงฆ์อีกแห่งหนึ่ง ประกอบด้วยนายขาว นายมา นายสง่า และมีอีกมากที่มาช่วยสร้าง โดยย้ายที่พักสงฆ์เนินดินแดงมาพักอยู่ที่พักสงฆ์ที่สร้างใหม่ คือ บริเวณเขาสุกิม

วัดมีพิพิธภัณฑ์วัดเขาสุกิม อยู่บนชั้น 3 ของตึก 60 ปีเฉลิมพระเกียรติ เป็นที่เก็บรวบรวมโบราณวัตถุจำนวนมาก เช่น พระพุทธรูปปางต่าง ๆ ทำด้วยศิลาและสำริด เครื่องถ้วยกระเบื้องจีนขนาดเล็กและใหญ่ ขวานหิน ฆ้อง หม้อ ไห มีด ดาบ เครื่องประดับสำริด กระต่ายขูดมะพร้าว เป็นต้น ยังมีการจัดแสดงหุ่นขี้ผึ้งพระเกจิอาจารย์ดังของไทย เช่น หลวงปู่แหวน หลวงปู่วัน พระอาจารย์มั่น ฯลฯ และภายในวัดยังเป็นศูนย์ปฏิบัติธรรมวิปัสสนา

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการคำพันธ์ สิริปญฺโญ พ.ศ. 2508–2517
* พระอธิการคำพันธ์ คมฺภีรญาโณ พ.ศ. 2517–2526
* พระญาณวิลาส (บุญ สิริปญฺโญ) พ.ศ. 2526–2558
* พระอธิการทองพูน ทยาลุโก พ.ศ. 2559-2564
* พระครูกันตรัตนาภรณ์(รัญจวน กนฺตรตโน) พ.ศ. 2564-2568
* พระครูวิบูลธรรโมภาส (โอภาส ธมฺโมภาโส) พ.ศ. 2568-ปัจจุบัน

## อ้างอิง

เขาสุกิม
ศิขัณทิน

**ศิขัณทิน** (, **') เป็นตัวละครที่เป็นบุคคลที่มีลักษณะของสองเพศในมหากาพย์[[ฮินดู]]เรื่อง''[[มหาภารตะ]]'' แรกเกิดเป็นเพศหญิง เป็นธิดาของ[[ท้าวทรุปัท]] กษัตริย์แห่ง[[แคว้นปัญจาละ]] ภายหลังได้เปลี่ยนเพศเป็นชาย ศิขัณทินเป็นพี่ชายของ[[เทราปที]] ตัวละครเอกหญิงของมหากาพย์และภรรยาร่วมของพี่น้อง[[ปาณฑพ]] 

ศิขัณทินเป็น[[การกลับชาติมาเกิด]]ของ[[พระนางอัมพา]]ผู้เคยถูก[[ภีษมะ]]ทำให้เสียเกียรติ ศิขัณทินร่วมรบใน[[สงครามทุ่งกุรุเกษตร]]ในฝ่ายปาณฑพที่เป็นน้องเขย และเป็นตัวแปรสำคัญในการเสียชีวิตของภีษมะ นอกจากการมีส่วนร่วมในการสังหารภีษมะแล้ว ศิขัณทินยังได้รบกับยอดนักรบอย่าง[[อัศวัตถามา]] [[กฤปาจารย์]] และ[[กฤตวรมัน]]

ในการแสดงหุ่นกระบอก[[วายัง]]ของชวา ศิขัณทินเป็นที่รู้จักในชื่อ **ซรีกันดี''' (Srikandi) เกิดเป็นเพศชายและเปลี่ยนเป็นเพศหญิง และกลายเป็นภรรยาคนที่สองของอรชุนแห่งฝ่ายปาณฑพ ถัดจากเทราปทีที่เป็นภรรยาคนแรก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Summary and Complete translation of Mahabharata 
*On Krishna’s chariot stands Shikhandi 
*On Shikhandini's life, book by Ashwini Shenoy
*Shikhandini

หมวดหมู่:ตัวละครในมหาภารตะ
อิโตะ บันทึกไว้บนสาย(ทางเดิน)

***อิโตะ บันทึกไว้บนสาย(ทางเดิน)*** (; ) เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 2021 ที่สร้างมาจากมังงะของ โอซามุ โคชิงายะ กำกับโดย ซาโตโกะ โยโกฮามะ นำแสดงโดย เร็น โคมาอิ ทั้งโยโกฮามะและโคมาอิมีถิ่นกำเนิดอยู่ที่จังหวัดอาโอโมริ ซึ่งเป็นสถานที่ถ่ายทำหลักของภาพยนตร์เรื่องนี้

## เรื่องย่อ
นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่ 4 **อิโตะ โซมะ** (เร็น โคมาอิ) ผู้ที่มีความสามารถในการเล่นชามิเซ็ง เครื่องดนตรีสามสายพื้นบ้านของจังหวัดอาโอโมริ อิโตะต้องการที่จะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นและพัฒนาทักษะการพูดกับคนอื่น ๆ ให้ดียิ่งขึ้นจึงตัดสินใจสมัครเข้าไปเป็นพนักงานร้านเมดคาเฟ่ด้วยความหวังที่เธอจะได้พบกับผู้คนอื่น ๆ มากมาย แต่ร้านต้องปิดตัวลงโดยปริยายหลังเจ้าของร้านอาหารถูกจับกุมตัวไป อิโตะจึงต้องตัดสินใจแก้ไขปัญหา ขณะเดียวกัน **โคอิจิ โซมะ** (เอ็ตสึชิ โทโยกาวะ) พ่อของเธอก็ตั้งคำถามเกี่ยวกับความตั้งใจของอิโตะที่จะยังทำงานในร้านเมดคาเฟ่นั้นต่อไป

## ตัวละคร
* **อิโตะ โซมะ** แสดงโดย เร็น โคมาอิ
* **โคอิจิ โซมะ** แสดงโดย เอ็ตสึชิ โทโยกาวะ
* **ฮัตสึเวะ โซมะ** แสดงโดย โยโกะ นิชิกาวะ
* **ซาจิโกะ คาซาอิ** แสดงโดย เม คูโรกาวะ
* **โทโมมิ ฟูกูชิ** แสดงโดย มายู โยโกตะ
* **ยูอิจิโร คูโด** แสดงโดย อายูมุ นากาจิมะ
* **ทาโร นาริตะ** แสดงโดย ไดมาโอะ โคซากะ
* **อาโอกิ** แสดงโดย โชเฮ อูโนะ
* **โองูริ** แสดงโดย เรียว ชิโนดะ
* **คาริน** แสดงโดย มาฮิรุ โคดะ
* **ฮายาโตะ** แสดงโดย ยูตาโร

## รางวัล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
คาวากิตะ

**คาวากิตะ** () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอโนมิ จังหวัดอิชิกาวะ ประเทศญี่ปุ่น  เมืองนี้มีประชากรประมาณ 6,282 คน 1,939 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 430 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 

## ภูมิศาสตร์
คาวากิตะตั้งอยู่ริมฝั่งทางเหนือของแม่น้ำเทโดริ คั่นกลางระหว่างนครฮากูซังทางทิศเหนือและนครโนมิทางทิศใต้ พื้นที่ของคาวากิตะเป็นพื้นที่ราบ ทำให้มีน้ำท่วมขัง

เมืองนี้มีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen *Cfa*) อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคาวากิตะอยู่ที่ 14.2&nbsp;°C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 2,535&nbsp;มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.7&nbsp;°C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 2.8&nbsp;°C

### เทศบาลข้างเคียง
* จังหวัดอิชิกาวะ
** ฮากูซัง
** โนมิ

## ประชากร
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของคาวากิตะได้เพิ่มมากขึ้นในช่วง 40 ปีที่ผ่านมา

## ประวัติศาสตร์
พื้นที่บริเวณคาวากิตะเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นคางะในอดีต และได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาคางะภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในสมัยเอโดะ หลังจากการปฏิรูปเมจิ ในช่วงที่มีการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ พื้นนี้บริเวณนี้ได้ถูกจัดระเบียบเป็นหมู่บ้าน ได้แก่ นากาจิมะ คูซาบูกะ และซูนางาวะ เมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 โดยขึ้นกับอำเภอโนมิ ทั้งสามหมู่บ้านนี้ได้ยุบรวมกันเพื่อก่อตั้งหมู่บ้านคาวากิตะเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 1907 และได้รับการยกฐานะเป็นเมืองคาวากิตะเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1980

## เศรษฐกิจ
เกษตรกรรมและการผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์มีความสำคัญต่อเศรษฐกิจในท้องถิ่น

## การศึกษา
คาวากิตะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง และไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย

## การขนส่ง
### รถไฟ
เมืองนี้ไม่มีรถไฟโดยสารให้บริการ

### ทางหลวง
* 

## เทศกาล
* เทศกาลคาวากิตะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*  

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดอิชิกาวะ
ศาสนาเพิน

thumb|พระบรมศาสดาเชนรับ มิโวเช หรือ เติมปา เชนรับ มิโวเช ผู้ก่อตั้งตรุงเพิน
[thumb|วัดศาสนาเพินที่[มณฑลเสฉวน]]**ศาสนาเพิน** (, อักษรสากล: [pʰø̃̀]) หรือ **เปิ้นเจี้ยว** (苯教) เป็นศาสนา, ประเพณีและนิกายที่เก่าแก่ดั้งเดิมที่สุดของชนชาติทิเบตและชนชาติอื่น ๆ ในแถบที่ราบสูงทิเบต เช่น ชางชุง มีถิ่นกำเนิดทางแถบตะวันตกของทิเบต มีผู้นับถือมานานตั้งแต่ก่อนที่พุทธศาสนาจะเข้ามาสู่ทิเบตในช่วงที่จักรวรรดิทิเบตเริ่มเรืองอำนาจ และเริ่มถูกแทนที่ด้วยพุทธศาสนาแบบทิเบต อย่างไรก็ตาม ศาสนาเพินมีความคล้ายคลึงและส่งอิทธิพลสู่ศาสนาพุทธแบบทิเบต แต่ยังคงรักษาความเชื่อและพิธีกรรมทางศาสนายุคบรรพกาลไว้ได้ โดยเพินนั้นเนื่องจากมีมาโบราณจึงทําให้มีอยู่หลัก ๆ 4 ประเภท ได้แก่

#เตอเมเพิน (gdod ma'i bon) คือ เพินยุคโบราณของชางชุงและทิเบตโดยเป็นศาสนาเพินที่เน้นเกี่ยวกับเชื่อมโยงกับธรรมชาติ, การบูชาเทพประจําถิ่นและนาค รวมถึงการบูชายัญ ดังที่ปรากฏในพุทธประวัติของพระเติมปาเชนรับว่า เมื่อครั้งที่พระองค์เสด็จมายังทิเบตพระองค์ทรงได้ห้ามปรามไม่ให้ชาวทิเบตโบราณซึ่งถือในเตอเมเพินบูชายัญเดียวการฆ่าสัตว์แต่เปลี่ยนเป็นการปั้นตอร์มาแทน ซึ่งต่อมาเพินกลุ่มได้ถูกพระคุรุปัทมะสัมภวะปราบ
#เพินผสม (Mixed Bön) หมายถึง กลุ่มเพินที่เป็นประเพณีและความเชื่อขอเหล่าชนเผ่าหลากหลายที่มีมีความเชื่อและปฏิบัติอยู่ในพื้นที่ชายแดนที่ล้อมรอบทิเบตและเทือกเขาหิมาลัยซึ่งผสมผสานความเชื่อของเพินประเภทต่าง ๆ กับฮินดูและพุทธศาสนา
#ยุงตรุงเพิน หรือ พุทธเพิน (g.yung drung bon) หมายถึง พระธรรมอันเป็นนิรันดร์ ซึ่งก่อตั้งโดย **เติมปา เชนรับ มิโวเช** () ซึ่งผู้ปฏิบัติเชื่อว่าท่าน คือ ซังเจ (แปลว่าพระพุทธเจ้า) โดยเชื่อกันว่ามีมา 18,000 ปี (ตามการคํานวณของทางวัดแมนรีหากตามพุทธประวัติพระเติมปาเชนรับกล่าวว่าประมาณ 3,800ปี) และต่อมาโดนกวาดล้างในยุคของ **พระเจ้าตรีซงเดเซน** ของทิเบตโดยการยึดอาณาจักรชางชุงและอัญเชิญพุทธศาสนาจากอินเดียมาแทนที่ หลังจากนั้นในหลายยุคต่อมาได้มีการค้นพบคําสอนที่ถูกซ้อนไว้ หรือ ธรรมสมบัติของยุงตรุงเพินและจึงรวบรวมคําสอนและสร้างวัดชื่อเยรูเว็นซากา ต่อมานํ้าท่วมทําให้คัมภีร์สูญหายพระภิกษุต้องอพยบไปอยู่วัดนิกายสาเกียต่อ **พระอาจารย์ญัมเม เชรับ เกียลเซ็น** () ลามะเพินผู้ที่ได้ชื่อว่าพระมัญชุสีบนโลกมนุษย์ได้ก่อตั้ง ***วัดต้าชีแมนรี*** สถานที่ศูนย์กลางการปฏิบัติและวมรวมคําสอนของยุงตรุงเพินขึ้น ต่อมาทิเบตสูญเสียเอกราช ทําให้ยุงตรุงเพิน ได้รับความเสียหายอย่างหนัก **[https://ybmcs.org/biography-of-hh33rd-menri-trizin-rinpoche/ สมเด็จแมนรีทริซินพระองค์ที่ 33]** ประมุขสูงสุดของยุงตรุงเพินในยุคนั้นจึงได้สร้างวัดแมนรีแห่งใหม่ที่โดลันจี ประเทศอินเดียโดยเป็นศูนย์กลางการศึกษาคําสอนของยุงตรุงเพินแห่งใหม่

ผู้ที่นับถือศาสนาเพินเรียกว่า **เพินโป** ()

ความสัมพันธ์ระหว่างเพินนี้กับศาสนาพุทธยังคงเป็นที่ถกเถียง กอฟฟรีย์ ซามูเอล (Geoffrey Samuel) นักวิชาการร่วมสมัย อธิบายว่า "ศาสนาเพินคือศาสนาพุทธแบบทิเบตรูปแบบหนึ่ง" เพราะมีความคล้ายคลึงกับนิกายญิงมาอยู่หลายประการ แต่ศาสนาเพินยังเก็บรักษาความเชื่อยุคเก่าที่มีมาก่อนการรับศาสนาพุทธ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัฒนธรรมทิเบต
หมวดหมู่:ศาสนาในทิเบต
อ็อทโท ดยุกแห่งลอลันด์และเอสโตเนีย

**เจ้าชายอ็อทโทแห่งเดนมาร์ก ดยุกแห่งลอลันด์และเอสโตเนีย** (; ราว ค.ศ. 1310 - หลัง ค.ศ. 1346) ทรงเป็นเจ้าชายเดนมาร์ก และทรงสืบตำแหน่งดยุกแห่งลอลันด์กับดยุกแห่งเอสโตเนีย

พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองในพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์กกับยูเฟเมียแห่งพอเมอเรเนีย เมื่อทรงพระเยาว์ เจ้าชายอีริค พระเชษฐาของพระองค์ได้รับการเลือกเป็นยุวพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก เจ้าชายอ็อทโทได้รับการแต่งตั้งเป็นดยุกแห่งลอลันด์และเอสโตเนีย และคาดว่าเกิดจากการขยายดินแดนจากการพิชิตเอสโตเนียของเดนมาร์กในสงครามครูเสดลิโวเนีย

พระราชบิดาและพระเชษฐาของพระองค์ถูกปลดจากราชบัลลังก์ใน ค.ศ. 1326 และได้รับการฟื้นฟูราชบัลลังก์ในอีกสามปีต่อมา โดยมีเงื่อนไขว่าพระราชบิดาของพระองค์ต้องลงพระปรมาภิไธยในกฎบัตรที่ทำให้พระมหากษัตริย์ไม่มีพระราชอำนาจ ในขณะที่ขุนนางเดนมาร์กและเหล่าเคานท์แห่งฮ็อลชไตน์ ปกครองอยู่หลังม่านการเมือง และจำนองดินแดนส่วนใหญ่ของราชอาณาจักร ยุวกษัตริย์อีริค พระเชษฐาของพระองค์สวรรคตก่อนเจ้าชายอ็อทโทและพระราชบิดา ซึ่งพระองค์พยายามต่อสู้เพื่อกำจัดอิทธิพลของเคานท์ฮ็อลชไตน์ออกจากเดนมาร์ก กษัตริย์คริสตอฟเฟอร์เสด็จสวรรคตในค.ศ. 1332 ทำให้เจ้าชายอ็อทโท และเจ้าชายวัลเดมาร์ พระราชอนุชากลายเป็นรัชทายาทผู้มีสิทธิสืบราชบัลลังก์

เหล่าขุนนางเดนมาร์กไม่ตั้งใจที่จะคัดเลือกพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ ในค.ศ. 1332 เจ้าชายอ็อทโททรงพยายามต่อสู้เพื่อราชบัลลังก์เดนมาร์ก แต่พระองค์พ่ายแพ้ต่อเกอร์ฮาร์ดที่ 3 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-เรนส์บวร์ค ในการสมรภูมิที่ทาเพ็ด วีบอร์ก, เดนมาร์ก วันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1334 พระองค์ถูกจับกุมเป็นนักโทษปราสาทเซเกแบร์ก

การสวรรคตของพระราชบิดาและความล้มเหลวในการแย่งชิงราชบัลลังก์ เดนมาร์กจึงถูกยุบเลิกราชอาณาจักรอย่างเป็นทางการ และในอีกแปดปีถัดมา เดนมาร์กอยู่ภายใต้การปกครองของกองทัพชาวเยอรมันซึ่งเป็นผู้รับจำนองดินแดนหลายคน ในเวลาต่อมา พระอนุชาของพระองค์ได้ทรงยึดดินแดนเดนมาร์กคืนมาจากพวกเคานท์ฮ็อลชไตน์ และครองราชย์เป็น พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์ก ในค.ศ. 1340 เจ้าชายอ็อทโทจึงได้รับการปล่อยพระองค์ โดยมีเงื่อนไขว่าพระองค์ต้องทรงยอมสละการอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ เจ้าชายอ็อทโทจึงเสด็จไปยังเยอรมนีและทรงเข้าร่วมคณะอัศวินท็อยโท ในค.ศ. 1346 คณะภาคีได้ซื้อดัชชีของพระองค์ในปีเดียวกัน และไม่มีการบันทึกถึงพระองค์อีกเลยในประวัติศาสตร์

## แหล่งข้อมูล
*DENMARK, Medieval Lands

หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในคริสต์ทศวรรษ 1340
หมวดหมู่:เจ้าชายเดนมาร์ก
หมวดหมู่:รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงที่ไม่เคยสืบราชสันตติวงศ์
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์
รอยเลื่อนโนจิมะ

right|250px|thumb|รอยเลื่อนโนจิมะ
right|250px|thumb|มุมมองด้านข้างของรอยเลื่อนโนจิมะ
right|thumb|200px|รอยเลื่อนโนจิมะที่ทำให้เกิดแผ่นดินไหวใหญ่ฮันชิน
**รอยเลื่อนโนจิมะ** () เป็นรอยเลื่อนที่ทำให้เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิง ค.ศ. 1995 (แผ่นดินไหวโคเบะ) แนวรอยเลื่อนวางตัวพาดผ่านเกาะอาวาจิ ประเทศญี่ปุ่น รอยเลื่อนโนจิมะเป็นส่วนหนึ่งของเส้นธรณีสัณฐานญี่ปุ่นมีความยาวครึ่งหนึ่งของเกาะฮนชู รอยเลื่อนโนจิมะและเศษซากความเสียหายที่เกิดจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชินบางส่วนได้เก็บรักษาไว้ภายในพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สถานโฮกูดันชินไซ 

รอยเลื่อนทอดยาวเป็นระยะ 10 กม. จากทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะอาวาจิไปจนถึงพื้นที่โทชิมะในจังหวัดเฮียวโงะ รอยเลื่อนโนจิมะจัดอยู่ในกลุ่มรอยเลื่อนมีพลังจากแผนที่ทางธรณีวิทยาของประเทศญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1975

## แผ่นดินไหว
แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิงเกิดขึ้นเมื่อเวลา 05:46 น. ของวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1995 เกิดจากการเคลื่อนตัวของกลุ่มรอยเลื่อนภูเขารกโก-อาวาจิ ซึ่งมีรอยเลื่อนโนจิมะเป็นรอยเลื่อนที่อยู่ใกล้ศูนย์กลางแผ่นดินไหวมากที่สุด ผลของแผ่นดินไหวทำให้ด้านตะวันออกเฉียงใต้ของรอยเลื่อนเคลื่อนตัวประมาณ 1 ถึง 2 เมตร และมีการยกตัวประมาณ 0.5 ถึง 1.2 เมตร เกิดเป็นรอยเลื่อนย้อนกลับสามารถมองเห็นการยกตัวดังกล่าวได้บนพื้นโลกชัดเจน

ในเขตโคกูระ เมืองโฮกูดัน (ปัจจุบันคือเมืองอาวาจิ) เป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สถานโฮคูดันชินไซซึ่งเป็นจุดที่รอยเลื่อนมีความชัดเจนที่สุด ที่ตั้งพิพิธภัณฑ์ถูกจัดตั้งขึ้นในสวนสาธารณะและในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 ถูกกำหนดให้เป็นอนุสรณ์สถานทางธรรมชาติ เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 2011 มีผู้เข้าชมสูงถึง 8 ล้านคนทำให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมที่สุดของเกาะอาวาจิ

อนุสรณ์สถานที่เรียกว่ากำแพงแห่งโคเบะ (神戸の壁) เป็นกําแพงคอนกรีตสูง 7.3 เมตร กว้าง 13.5 เมตร หนา 23 เซนติเมตร ถูกสร้างเมื่อ ค.ศ. 1927 ซึ่งมั่นคงยืนหยัดทนทานต่อเหตุการณ์เพลิงไหม้ครั้งใหญ่สองครั้งได้แก่ การโจมตีทางอากาศที่โคเบะในปี 1945 และแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิง ค.ศ. 1995 กำแพงถูกย้ายไปยังเกาะอาวาจิเมื่อ ค.ศ. 2009 

ผลจากการขุดสำรวจรอยเลื่อนพบร่องรอยการกระจัด 20 เมตรในช่วง 20,000 ปีที่ผ่านมา การขุดสำรวจในพื้นที่นาชิโมโตะพบว่ามีกิจกรรมทางธรณีวิทยาเมื่อประมาณ 1,100 ถึง 2,400 ปีก่อน นอกเสียจากนั้นมีทฤษฎีที่ว่ารอยแตกดังกล่าวเป็นซากของแผ่นดินไหวเมื่อ ค.ศ. 1596

## อุทยานธรณี
ในการประชุมสหภาพวิทยาศาสตร์ธรณีวิทยานานาชาติ (IUGS) ในวันที่ 25 – 28 ตุลาคม ค.ศ. 2022 ที่ประเทศสเปน รอยเลื่อนโนจิมะถูกรับเลือกให้เป็นหนึ่งในหนึ่งร้อยแห่งอุทยานธรณีสำคัญของโลกร่วมกับอุทยานเก็นบุโด มีเหตุผลในการคัดเลือกรอยเลื่อนโนจิมะหลายประการเช่น การการเคลื่อนที่ของเปลือกโลก และธรณีสัณฐานวิทยา

## ดูเพิ่ม
* แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิง ค.ศ. 1995

## อ้างอิง
 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จังหวัดเฮียวโงะ
โนจิมะ
คริสตอฟเฟอร์ ดยุกแห่งลอลันด์

**เจ้าชายคริสตอฟเฟอร์แห่งเดนมาร์ก** (; ค.ศ. 1341 – 11 มิถุนายน ค.ศ. 1363) ดยุกแห่งลอลันด์ ทรงเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์กกับเฮลวิกแห่งชเลสวิช เจ้าชายคริสตอฟเฟอร์ทรงได้รับการสถาปนาเป็นดยุกในค.ศ. 1359 และยังทรงได้รับเลือกให้เตรียมสืบราชบัลลังก์เป็นพระมหากษัตริย์ 

เจ้าชายทรงถูกกล่าวถึงครั้งแรกในค.ศ. 1354 - 1355 และในค.ศ. 1358 เมื่อพระราชบิดาทรงส่งพระองค์ไปที่นูบอร์กเพื่อเจรจากับตัวแทนชาวจูตซึ่งก่อกบฏ พระองค์ทรงเข้ามามีบทบาทในการตัดสินใจทางการเมือง และทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นดยุกแห่งลอลันด์ พระองค์ทรงอ้างสิทธิว่าทรงเป็น *ทายาทที่แท้จริงของชาวเดนส์และชาวสลาฟ* เจ้าชายคริสตอฟเฟอร์มีส่วนร่วมอย่างแข็งขันในสงครามยึดครองแคว้นสคาเนียคืน ซึ่งพระราชบิดาของพระองค์เป็นผู้ริเริ่มแผนการ เจ้าชายคริสตอฟเฟอร์ทรงได้รับบาดเจ็บในยุทธการเฮลซิงบอรย์ ในค.ศ. 1362 ตามพงศาวดารเยอรมันกล่าวถึงอาวุธที่ทรงต้องทำให้พระองค์บาดเจ็บนั้นไม่ชัดเจนนัก แต่ตามพงศาวดารฉบับเฮนริก สมิธ ชาวสวีเดน ซึ่งเขียนในต้นศตวรรษที่ 16 ระบุว่า เจ้าชายคริสตอฟเฟอร์ทรงถูกก้อนหินกระแทกขณะทรงต่อสู้บนทะเล ตามพงศาวดาร*[[นอร์ดิสก์ ฟามิลเยบ็อค]]* เจ้าชายคริสตอฟเฟอร์ทรงถูกปาก้อนหินเข้าที่พระเศียรและทรงทุกข์ทรมานกับอาการความผิดปกติทางจิต

เจ้าชายคริสตอฟเฟอร์สิ้นพระชนม์ด้วยพระอาการประชวรในปีถัดมาที่โคเปนเฮเกน แม้ว่าการสิ้นพระชนม์ของพระองค์มาจากอาการบาดเจ็บจากสงคราม แต่ก็ไม่ทราบแน่ชัดว่าอาการบาดเจ็บจากสงครามส่งผลให้พระองค์ประชวรเรื้อรังอย่างไร

แทนที่พระศพจะได้รับการฝังที่โบสถ์ซอรือ พร้อมพระบรมศพของพระราชบิดาและพระราชมารดา แต่พระศพของพระองค์ได้รับการฝังที่มหาวิหารรอสคิลด์ พร้อมพระบรมศพของสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์ก พระขนิษฐาของพระองค์ โลงพระศพของของพระองค์จัดทำมาจากแถบยุโรปกลาง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงรูปจำลองเศวตศิลาของอัศวินหนุ่มในชุดเกราะเต็มยศประดับด้วยอัญมณี ล้อมรอบด้วยโล่มุทรตราของเดนมาร์ก ฮัลลันด์และลอลันด์ โลงพระศพว่างเปล่าเนื่องจากพระศพของเจ้าชายอาจถูกฝังอยู่ใต้ดิน โลงพระศพเศวตศิลาในปัจจุบันได้รับการบูรณะในค.ศ. 1879 โดยประติมากร วิลเฮล์ม บิสเซน ซึ่งบูรณะจากชิ้นส่วนที่แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย หลังถูกทำลายจากการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์
## พงศาวลี

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง
* Jörgensen Ellen: Valdemar Atterdag. Utvalg af kilder. Copenhagen 1911.
* 
* Nordisk familjebok (1911), band 14, s. 1453–1454 (länk)

หมวดหมู่:เจ้าชายเดนมาร์ก
หมวดหมู่:รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงที่ไม่เคยสืบราชสันตติวงศ์
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์
ไถชาน

**ไถชาน** หรือ **ถ่อยซ้าน** () เป็นนครระดับอำเภอที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน อยู่ภายใต้การปกครองของนครระดับจังหวัดเจียงเหมิน ในการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2020 ไถชานมีผู้อยู่อาศัย 907,354 คน (941,095 คน ในปี 2010) โดยอาศัยอยู่ในเขตเมือง 433,266 คน ไถชานเรียกตัวเองว่าเป็น "บ้านหลังแรกของชาวจีนโพ้นทะเล" โดยเฉพาะชาวอเมริกันเชื้อสายจีนประมาณครึ่งล้านคนมีเชื้อสายมาจากไถชาน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* China Taishan Web
* Taishan City Government 
* Chinese Genealogy
* Map of Taishan 
* Hoisanese to English Dictionary
* Taishan Culture & Loisirs (Association of the Taishan expatriate community)

หมวดหมู่:นครในมณฑลกวางตุ้ง
ซุบ

**ซุบ** เป็นคำนามในภาษาไทยถิ่นอีสาน หมายถึง ชื่ออาหารอีสานชนิดหนึ่งจำพวกยำ เรียกชื่อตามสิ่งของที่นำมาประกอบเป็นหลัก เช่น ซุบหน่อไม้ ซุบเห็ด ซุบมะเขือ ซุบขนุนอ่อน ซุบเห็ดกระด้าง (เห็ดขอนไม้ตากแห้ง นำมาต้มให้อ่อนนุ่ม) การทำซุบจะไม่นิยมให้มีรสเผ็ดมากนัก
thumb|left|ซุบมะเขือ
สันนิษฐานว่า คำว่า "ซุบ" มาจากคำว่า "ชุบ" หมายถึง จุ่มหรือจิ้ม คือการนำผักมาจิ้มแจ่ว โดยแจ่วมีส่วนผสมเป็นปลาร้าและพริก ผักที่นิยมนำมาทำซุบ เช่น หน่อไม้สดต้มขูดฝอย ขนุนอ่อน มะเขือต้ม ผักเม็ก ผักติ้ว หากเป็นซุบหน่อไม้ จะใช้หน่อไม้ขูดเส้นต้มในน้ำคั้นใบย่านาง

ส่วนผสมอื่นในการทำซุบ ได้แก่ น้ำปลาร้า เนื้อปลาต้มโขลก ข้าวคั่วโขลก งาคั่ว คลุกเคล้าผสมกัน ไม่นิยมใส่พืชที่ให้รสเปรี้ยวจัด เช่น มะนาว มะขาม ใส่หอมแดงซอย พริกป่น (บ้างใส่พริกสด) โรยด้วยต้นหอมซอยหยาบ ๆ ใบสัง และใบผักชีฝรั่ง และสะระแหน่เด็ดเป็นใบ ๆ มักรับประทานโดยนำข้าวเหนียวลงไปจิ้มหรือชุบแล้วทานพร้อมกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารอีสาน
เที่ยวบินมหาสนุก

***เที่ยวบินมหาสนุก*** (; ) เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นคอมเมดี้ในปี ค.ศ. 2008 กำกับโดย ชิโนบุ ยางูจิ นำแสดงโดย เซอิจิ ทานาเบะ และ ฮารูกะ อายาเซะ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการสนับสนุนจากออล นิปปอน แอร์เวย์ตลอดการถ่ายทำ เครื่องบินลำที่ใช้ถ่ายทำก็เป็นเครื่องบินที่ถูกใช้จริง ๆ ของออล นิปปอน ดนตรีหลักของ*เที่ยวบินมหาสนุก* คือ*คัมฟลายวิทมี* โดย แฟรงก์ ซินาตรา ซึ่งเพลงของเขาถูกนำมาใช้เป็นดนตรีหลักในภาพยนตร์ญี่ปุ่นเป็นเพลงแรก

## เรื่องย่อ
**คาซูฮิโระ ซูซูกิ** (เซอิจิ ทานาเบะ) ผู้ช่วยนักบินที่พยายามจะผ่านการฝึกเพื่อให้ได้เป็นนักบินอย่างเต็มตัว และ **เอ็ตสึโกะ ไซโต** (ฮารูกะ อายาเซะ) พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินที่จะได้ออกเดินทางในเที่ยวบินระหว่างประเทศเป็นครั้งแรกบนออล นิปปอน แอร์เวย์ 740-400 เที่ยวบินที่ 1980 จากสนามบินฮาเนดะสู่ท่าอากาศยานนานาชาติโฮโนลูลู ซูซูกิกังวลใจอย่างมากที่มีกัปตัน **โนริโยชิ ฮาราดะ** (ซาบูโระ โทกิโตะ) เป็นผู้วัดผลของเขา เช่นเดียวกับไซโตที่อยู่ภายใต้การกำกับของหัวหน้าลูกเรือ **เรโกะ ยามาซากิ** (ชิโนบุ เทราจิมะ) เครื่องบิน 747 ได้รับรายงานว่ามีปัญหาที่ท่อปิโตต์ แต่โนริโยชิตัดสินใจที่จะเลื่อนการซ่อมแซมเพื่อหลีกเลี่ยงการออกบินล่าช้า หลังจากการร่อนเครื่องบินขึ้นทันที สัญญาณเตือนโนริโยชิให้เปลี่ยนไปใช้ท่อปิโตต์สำรองเป็นท่อหลัก ซูซูกิแจ้งพนักงานภาคพื้นดินว่าเครื่องบินชนนกและไม่หน้าจอไม่แสดงความเร็วของเครื่องบิน ทั้งซูซูกิและโนริโยชิต้องนำเครื่องบินลงจอดฉุกเฉินที่สนามบินฮาเนดะอีกครั้ง ในขณะที่ไซโตและลูกเรือคนอื่น ๆ ต้องเผชิญหน้ากับผู้โดยสารที่มีนิสัยที่หลากหลายและอารมณ์ที่แตกต่างกันไป

## ตัวละคร
* **คาซูฮิโระ ซูซูกิ** แสดงโดย เซอิจิ ทานาเบะ
* **โนริโยชิ ฮาราดะ** แสดงโดย ซาบูโระ โทกิโตะ
* **เอ็ตสึโกะ ไซโต** แสดงโดย ฮารูกะ อายาเซะ
* **มาริ ทานากะ** แสดงโดย คาซูเอะ ฟูกิอิชิ
* **นัตสึมิ คิมูระ** แสดงโดย โทโมโกะ ทาบาตะ
* **เรโกะ ยามาซากิ** แสดงโดย ชิโนบุ เทราจิมะ
* **มาซาฮารุ ทากาฮาชิ** แสดงโดย อิตโตกุ คิชิเบะ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
เทล-เทล หมาเจี้ยง

***เทล-เทล หมาเจี้ยง*** (; ) เป็นวิดีโอเกมไพ่นกกระจอกระบบเซกา เมกาไดรฟ์ ที่วางจำหน่ายเฉพาะประเทศญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1990 ทั้งนี้ ซีรีส์*เทล-เทล* ที่รวม*[[เทล-เทล สเตเดียม]]* ไว้ด้วย เป็นหนึ่งในไม่กี่เกมที่ใช้เมกะโมเด็ม ซึ่งช่วยให้เล่นเกมสองคนผ่านเซกาเน็ตเวิร์กซิสเตม ผู้เล่นสูงสุดสามคนสามารถเล่นเป็นผู้เล่น "โฮสต์" นอกเหนือจากความสามารถในการเล่นกับฝ่ายตรงข้ามที่เป็นคอมพิวเตอร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2533
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วิดีโอเกมไพ่นกกระจอก
ทะเลสาบกานดอจี้

**ทะเลสาบกานดอจี้** (, ; หมายถึง "ทะเลสาบหลวงใหญ่" หรือเดิม **ทะเลสาบหลวง**) เป็นหนึ่งในสองทะเลสาบหลักของเมืองย่างกุ้ง ประเทศพม่า ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเจดีย์ชเวดากอง เป็นทะเลสาบเทียม น้ำจากทะเลสาบอี้นย่าไหลผ่านท่อหลายท่อมายังทะเลสาบกานดอจี้ โดยสร้างขึ้นเพื่อจัดหาน้ำสะอาดให้กับเมืองในช่วงการปกครองอาณานิคมของอังกฤษ มีเส้นรอบวงประมาณ 5 ไมล์ (8 กม.) และมีความลึก 20 ถึง 45 นิ้ว (50 ถึง 115 ซม.)

thumb|left|อาคารการเวก เป็นสัญลักษณ์ที่มีชื่อเสียงของทะเลสาบกานดอจี้
ทะเลสาบมีพื้นที่ขนาด  ทะเลสาบล้อมรอบด้วยอุทยานธรรมชาติกานดอจี้  และสวนสัตว์ย่างกุ้ง 69.25 เอเคอร์ (28 เฮกตาร์) ซึ่งประกอบด้วยสวนสัตว์ พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และสวนสนุก

ทะเลสาบล้อมรอบด้วยถนน นะเมาะ ทางทิศเหนือและทิศตะวันออก ถนนบะฮ่านทางทิศตะวันตก และถนนกานเยะตาทางทิศใต้ ทะเลสาบเคยเป็นที่ตั้งของชมรมพายเรือย่างกุ้ง ซึ่งกลายเป็นโรงแรมกานดอจี้พาเลซซึ่งถูกไฟไหม้ในปี พ.ศ. 2560 เลียบริมฝั่งตะวันออกของทะเลสาบมีอาคารการเวกที่มีชื่อเสียง ซึ่งเป็นเรือจำลองของราชวงศ์พม่าที่สร้างขึ้นด้วยคอนกรีต ในปี พ.ศ. 2515 ปัจจุบันอาคารนี้เป็นภัตตาคารบุฟเฟ่ต์

เมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2553 เกิดเหตุระเบิดสามครั้งบนถนนใกล้ทะเลสาบในช่วงบ่ายระหว่างเทศกาลปีใหม่พม่า มีผู้เสียชีวิต 24 ราย บาดเจ็บ 60 ราย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ทะเลสาบในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สวนสาธารณะในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศพม่า
หมวดหมู่:ภาคย่างกุ้ง
สาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์

**สาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์** (, ; ) เป็นหน่วยการเมืองคล้ายรัฐที่ประกาศตนเองเป็นเอกราชในแคว้นดอแนตสก์ ทางตะวันออกของประเทศยูเครน เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดภายในสาธารณรัฐนี้คือดอแนตสก์ เดนิส ปูชีลิน ดำรงตำแหน่งประมุขแห่งสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์มาตั้งแต่ พ.ศ. 2561

สาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ประกาศเอกราชจากยูเครนพร้อมกับสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์หลังการปฏิวัติยูเครนใน พ.ศ. 2557 ความขัดแย้งโดยใช้อาวุธระหว่างยูเครนกับสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์และสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องหลังการประกาศเอกราชของหน่วยการเมืองทั้งสอง หน่วยการเมืองทั้งสองได้รับความช่วยเหลือจากด้านมนุษยธรรมจากรัสเซีย ผู้เชี่ยวชาญด้านการทหารจากเนโท ยูเครน และโลกตะวันตกอ้างว่าหน่วยรบของรัสเซียได้ช่วยเหลือโดยมอบรถถังและปืนใหญ่รุ่นใหม่แก่หน่วยการเมืองทั้งสอง รัสเซียปฏิเสธเรื่องนี้ แต่กล่าวว่าอาสาสมัครชาวรัสเซียกำลังช่วยเหลือหน่วยการเมืองทั้งสองอยู่ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 สาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ สาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ รัสเซีย ยูเครน และองค์การว่าด้วยความมั่นคงและความร่วมมือในยุโรปได้ร่วมลงนามในความตกลงมินสค์ ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อยุติความขัดแย้งและผนวกดินแดนที่ฝ่ายกบฏยึดครองกลับคืนสู่ยูเครนโดยแลกกับการเพิ่มอำนาจปกครองตนเองของพื้นที่ แต่ความตกลงนี้ไม่เคยได้รับการนำไปปฏิบัติอย่างสมบูรณ์

ยูเครนถือว่าทั้งสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์และสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์เป็นองค์การก่อการร้าย แต่การขนานนามเช่นนี้ไม่ได้รับเสียงสนับสนุนจากรัฐบาลหรือหน่วยงานระหว่างประเทศใด ๆ (รวมถึงสหภาพยุโรป สหรัฐ และรัสเซีย) ยูเครนยังถือว่าพื้นที่หน่วยการเมืองทั้งสองเป็นดินแดนของยูเครนที่ถูกยึดครองชั่วคราว (ร่วมกับสาธารณรัฐปกครองตนเองไครเมียและเซวัสโตปอล) อันเป็นผลมาจากการแทรกแซงทางทหารของรัสเซีย สาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์และรัฐบาลยูเครนประมาณการว่ามีประชากรราว 2 ล้านคน (มากกว่าครึ่งหนึ่งของประชากรทั้งหมดของแคว้นดอแนตสก์) อาศัยอยู่ในภูมิภาคที่สาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ยึดครอง แม้ว่าฝ่ายกบฏจะไม่ได้ปกครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของแคว้นดอแนตสก์ โดยควบคุมพื้นที่เพียง 7,853 ตารางกิโลเมตรเท่านั้น แต่พวกเขาก็ครอบครองเมืองใหญ่อย่างดอแนตสก์ (เมืองหลักของแคว้นดอแนตสก์), มากียิวกา และฮอร์ลิวกาเป็นต้น

ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 วลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย ประกาศว่าตนได้รับรองทั้งสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์และสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์เป็นรัฐเอกราช ก่อนหน้านี้รัสเซียได้รับรองเอกสารระบุตัวตน ประกาศนียบัตร สูติบัตร ทะเบียนสมรส และป้ายทะเบียนรถยนต์ที่ออกโดยสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์มาตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 

## อ้างอิง


ด
หมวดหมู่:สงครามรัสเซีย–ยูเครน
หมวดหมู่:สงครามในดอนบัส
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษาทางการ
หมวดหมู่:การแบ่งแยกดินแดนในประเทศยูเครน
หมวดหมู่:อุดมการณ์เรียกร้องดินแดนของชนชาติรัสเซีย
หมวดหมู่:การยึดครองทางทหารของรัสเซีย
หมวดหมู่:โนโวรอสซียา (สมาพันธรัฐ)
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2557
ด
หมวดหมู่:รัฐบริวารของรัสเซีย
สาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์

**สาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์** (; ) เป็นหน่วยการเมืองคล้ายรัฐที่ประกาศตนเองเป็นเอกราชและถูกระบุว่าเป็นองค์การก่อการร้ายในประเทศยูเครน ตั้งอยู่ในแคว้นลูฮันสก์ในภูมิภาคดอนบัสซึ่งเป็นดินแดนหนึ่งที่ประชาคมระหว่างประเทศ (ยกเว้นรัสเซีย) รับรองว่าเป็นส่วนหนึ่งของยูเครน ลูฮันสก์ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของดินแดนทำหน้าที่เป็นเมืองหลวง ประชากรของสาธารณรัฐมีประมาณ 1.5 ล้านคน รัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ประกาศว่าหน่วยการเมืองนี้เป็นรัฐที่มีรัฐธรรมนูญเป็นประชาธิปไตย ประมุขแห่งรัฐคนปัจจุบันคือเลโอนิด ปาเซชนิค

สาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ประกาศเอกราชจากยูเครนพร้อมกับสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์หลังการปฏิวัติยูเครนใน พ.ศ. 2557 ความขัดแย้งโดยใช้อาวุธกับยูเครนเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องหลังการประกาศเอกราช สาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์และสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ได้รับความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมจากรัสเซีย เนโทและยูเครนกล่าวว่ารัสเซียยังให้ความช่วยเหลือทางการทหารแก่กลุ่มกบฏอีกด้วย แต่รัสเซียปฏิเสธเรื่องนี้

กฎหมายของยูเครนนิยามพื้นที่ของสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ว่าเป็น "ดินแดนที่ถูกยึดครองชั่วคราว" และรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ถูกบรรยายว่าเป็นหน่วยบริหารดินแดนยึดครองของสหพันธรัฐรัสเซีย ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2557 มีการลงนามความตกลงมินสค์โดยตัวแทนจากองค์การว่าด้วยความมั่นคงและความร่วมมือในยุโรป ยูเครน และรัสเซีย (รวมทั้งผู้นำของสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์และสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ โดยไม่มีการรับรองสถานะใด ๆ ของหน่วยการเมืองทั้งสอง) เพื่อยุติความขัดแย้งและผนวกดินแดนที่ฝ่ายกบฏยึดครองกลับคืนสู่ยูเครนโดยแลกกับการเพิ่มอำนาจปกครองตนเองของพื้นที่ แต่ความตกลงนี้ไม่เคยได้รับการนำไปปฏิบัติอย่างสมบูรณ์

สาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ยังไม่ได้รับการรับรองจากรัฐสมาชิกส่วนใหญ่ของสหประชาชาติ ส่วนรัสเซียได้รับรองเอกสารต่าง ๆ ที่ออกโดยรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์ เช่น เอกสารระบุตัวตน ประกาศนียบัตร สูติบัตร ทะเบียนสมรส ป้ายทะเบียนรถยนต์ เป็นต้น มาตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 และในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 วลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย ประกาศว่าตนได้รับรองทั้งสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสก์และสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์เป็นรัฐเอกราช

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ the Council of Ministers of LPR  
* Lugansk Media Centre 


ล
หมวดหมู่:สงครามรัสเซีย–ยูเครน
หมวดหมู่:สงครามในดอนบัส
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษาทางการ
หมวดหมู่:การแบ่งแยกดินแดนในประเทศยูเครน
หมวดหมู่:อุดมการณ์เรียกร้องดินแดนของชนชาติรัสเซีย
หมวดหมู่:การยึดครองทางทหารของรัสเซีย
หมวดหมู่:โนโวรอสซียา (สมาพันธรัฐ)
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2557
ล
หมวดหมู่:รัฐบริวารของรัสเซีย
แนคแซท

***แนคแซท*** () (KMUTNB Academic Challenge of Knowledge Satellite) เป็นดาวเทียมขนาดเล็กดวงแรกของประเทศไทยที่สร้างโดยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ เป็นดาวเทียมรูปแบบคิวแซทต้นแบบเพื่อพัฒนาศักยภาพและประสบการณ์ในการออกแบบและสร้างดาวเทียมจริงให้กับบุคลากรของประเทศ

## วัตถุประสงค์
**1.ด้านการศึกษา**
* เป็นการพัฒนาศักยภาพและประสบการณ์ในการออกแบบและสร้างดาวเทียมจริงให้กับบุคลากรของประเทศ และเป็นการสร้างรากฐานสำคัญในการออกแบบและสร้างดาวเทียมที่มีขนาดใหญ่ขึ้นต่อไป

**2.ด้านการสาธิตเทคโนโลยี**

* พัฒนาระบบสื่อสารโดยใช้คลื่นวิทยุความถี่วิทยุ
* ถ่ายภาพจากอวกาศ
* ทดสอบอัลกอริทึมการควบคุมการทรงตัวของดาวเทียมโดยใช้สนามแม่เหล็ก
* การตรวจสอบเทคโนโลยี deorbit
* การใช้อุปกรณ์ Off The Shelf ในอวกาศ

## ดาวเทียม
ดาวเทียมรูปแบบ 1U คิวแซท (1U CubeSat) มีขนาด 10 เซนติเมตร x 10 เซนติเมตร x 11.4 เซนติเมตร และมีน้ำหนัก 1.052 กิโลกรัม และได้ถูกส่งขึ้นไปในอวกาศเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2561 เวลา 18:34 UTC (ตรงกับวันที่ 4 ธันวาคม 2561 เวลา 01:34 น. ตามเวลาในประเทศไทย) จากฐานส่ง SLC-4E ฐานทัพอากาศ Vandenberg ประเทศสหรัฐอเมริกา ภายใต้ภารกิจ SSO-A ของบริษัท Spaceflight Industries ด้วยจรวดสเปซเอ็กซ์ ฟอลคอน 9 บล็อค 5 และถูกปล่อยออกจากอุปกรณ์ปล่อยดาวเทียมเข้าสู่วงโคจรสัมพันธ์กับดวงอาทิตย์ (Sun Synchronous Orbit) ในระดับความสูง 575 กิโลเมตร เมื่อเวลา 22:49:57 UTC (ตรงกับเวลา 05:49:57 น. ตามเวลาในประเทศไทย)

โดยสัญญาณแรกจากดาวเทียมแนคแซทถูกตรวจจับได้โดยนักวิทยุสมัครเล่นชื่อ Mike Rupprecht (dk3wn) ในวันที่ 4 ธันวาคม 2561 เวลา 09:04 UTC (ตรงกับเวลา 14:04 น. ตามเวลาในประเทศไทย) เป็นการยืนยันว่าดาวเทียมได้เริ่มทำงานในอวกาศแล้ว

สัญญาณจากดาวเทียมแนคแซทถูกรับได้อีกในวันที่ 5 และ 7 ธ.ค. 2561 โดยนักวิทยุสมัครเล่นชาวอินโดนีเซีย Fatc Mubin หลังจากนั้น สัญญาณได้ขาดหายไป ซึ่งมีข้อสันนิษฐานว่า อาจเกิดความเสียหายกับระบบไฟฟ้ากำลังบนตัวดาวเทียม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ดาวเทียม
หมวดหมู่:ดาวเทียมสื่อสาร
หมวดหมู่:ดาวเทียมของไทย
บลูแอร์

thumb|บลูแอร์
**บลูแอร์** () เป็นสายการบินต้นทุนต่ำสัญชาติโรมาเนีย โดยมีฐานอยู่ที่บูคาเรสต์ สายการบินมีท่าหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติเฮนรี โคอันดา บลูแอร์เป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของโรมาเนียในแง่ของจำนวนผู้โดยสารต่อปี

## จุดหมายปลายทาง
ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 บลูแอร์ให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทาง 57 แห่งตามกำหนดการ มีการเช่าเหมาลำตามฤดูกาลเพิ่มเติมที่ดำเนินการในนามของผู้ประกอบการท่องเที่ยว

### พันธมิตรทางการบิน
บลูแอร์มีพันธมิตรทางการบินกับสายการบินดังต่อไปนี้

* ไซปรัสแอร์เวย์ (2017)

## ฝูงบิน

### ฝูงบินปัจจุบัน

### ฝูงบินในอดีต




## อ้างอิง


หมวดหมู่:สายการบิน
หมวดหมู่:สายการบินต้นทุนต่ำ
หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติโรมาเนีย
ทานูกิ

**ทานูกิ** อาจหมายถึง:

*จิ้งจอกแรคคูนญี่ปุ่น (*Nyctereutes viverrinus*) สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในประเทศญี่ปุ่น
*บาเกะ-ดานูกิ โยไกในเทพปกรณัมญี่ปุ่นที่มีรูปร่างเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
*เทคนิคบอนไซเดดวูด
*ชุดทานูกิ พาเวอร์อัพจากชุดวิดีโอเกม *ซูเปอร์มาริโอ*
สโมสรวอลเลย์บอลยากูโซ่ ราชมงคลธัญบุรี

**สโมสรวอลเลย์บอลยากูโซ่ ราชมงคลธัญบุรี** เป็นสโมสรวอลเลย์บอลในประเทศไทย ตั้งอยู่ทอำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี ปัจจุบันลงแข่งขันในวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก

โดยสโมสรได้รับสิทธิในการลงแข่งขันในวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก ต่อจากสโมสรวอลเลย์บอลแอร์ฟอร์ซที่ยุบสโมสรไปก่อนหน้านี้

## ชื่อก่อนหน้า
* พ.ศ. 2564 – พ.ศ. 2565 : ยากูโซ่ อาร์เอ็มยูทีที สมุทรปราการ 
* พ.ศ. 2564 – ปัจจุบัน : ยากูโซ่ ราชมงคลธัญบุรี

## ผลการแข่งขันลีก

## รายชื่อผู้เล่นชุดปัจจุบัน
### รายชื่อผู้เล่นฤดูกาล 2021-22
*ข้อมูล ณ เดือนมกราคม พ.ศ. 2565*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

ยากูโซ่ ราชมงคลธัญบุรี
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2564
โอลิมปิกกรีน

thumb|200px|โอลิมปิกกรีนในปี พ.ศ. 2560
**อุทยานโอลิมปิกปักกิ่ง** หรือ **โอลิมปิกกรีน** (, ) เป็นอุทยานโอลิมปิกในย่านเฉาหยาง กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน โดยใช้เป็นสถานที่หลักในการจัดโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 และโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
## สถานที่สำคัญ
* สนามกีฬาแห่งชาติ
* ศูนย์กีฬาทางน้ำแห่งชาติ
* สนามกีฬาในร่มแห่งชาติ
* สนามสปีดสเก็ตแห่งชาติ
* ศูนย์การประชุมแห่งชาติ
* ศูนย์กีฬาเทนนิสแห่งชาติ
* หมู่บ้านนักกีฬา
* อาคารปักกิ่งดิจิทัล
* หอหลิงหลง
* หอโอลิมปิกปักกิ่ง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 2008
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูหนาว 2022
หมวดหมู่:อุทยานโอลิมปิก
หมวดหมู่:สวนสาธารณะในประเทศจีน
หมวดหมู่:สนามกีฬาในปักกิ่ง
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน