open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ตำบลสาคร

**สาคร** เป็นตำบลในอำเภอท่าแพ จังหวัดสตูล แรกมีฐานะเป็นสภาตำบลสาคร ปัจจุบันอยู่ในความดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลสาครตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลสาคร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลละงู (อำเภอละงู) และตำบลแป-ระ
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลท่าเรือ และตำบลท่าแพ
* **ทิศใต้และทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลเกาะสาหร่าย (อำเภอเมืองสตูล)

## ประวัติ
พื้นที่เดิมเป็นหมู่บ้านของตำบลบาราเกต (ปัจจุบัน คือ ตำบลท่าแพ) ในอำเภอเมืองสตูล ต่อมาได้แยกพื้นที่ตั้งขึ้นเป็นตำบลในปี พ.ศ. 2466 โดยใช้ชื่อตำบลว่า "สาคร" มีความเป็นมาจากชายแก่คนหนึ่งซึ่งชาวบ้านเรียกว่า "โต๊ะสา" ซึ่งเป็นคนที่อพยพมาจากจังหวัดนครศรีธรรมราช โดยอาศัยบริเวณท่าเรือ หมู่ที่ 3 ปัจจุบันนี้ ผู้คนที่หาปลาบริเวณนี้จะเอาเรือมาจอดหรือฝากไว้กับโต๊ะสา ชาวบ้านเรียกกันว่า "ท่าสาคร"

ปี พ.ศ. 2519 ตำบลสาครได้ย้ายมาเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอท่าแพ จนถึงปัจจุบัน และปี พ.ศ. 2548 พื้นที่หมู่ 5 บ้านปลักแรด มีประชากร 974 คน และ 216 หลังคาเรือน ได้ขอแยกตั้งหมู่บ้านใหม่ เป็นพื้นที่หมู่ 8 ชื่อว่า บ้านคลองสองปาก ทำให้พื้นที่มีทั้งหมด 8 หมู่บ้าน จนถึงปัจจุบัน

## การแบ่งเขตการปกครอง

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลสาครแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่
* **หมู่ที่ 1** บ้านทุ่งริ้น
* **หมู่ที่ 2** บ้านสาคร
* **หมู่ที่ 3** บ้านคลองลิกี
* **หมู่ที่ 4** บ้านสาครเหนือ 
* **หมู่ที่ 5** บ้านปลักแรด
* **หมู่ที่ 6** บ้านคลองบัน
* **หมู่ที่ 7** บ้านทางยาง
* **หมู่ที่ 8** บ้านคลองสองปาก

## อ้างอิง

สาคร
สาคร
หมวดหมู่:อำเภอท่าแพ
ประเทศมอนเตเนโกรในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

**[[ประเทศมอนเตเนโกร]]** เข้าร่วมการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกในฐานะประเทศเอกราชเป็นครั้งแรก ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมอนเตเนโกรเป็นประเทศที่มีอายุน้อยที่สุดที่เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

นักกีฬาจากมอนเตเนโกรเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 3 ประเภทกีฬา ในการแข่งขันประเภทบุคคล ประเทศส่งนักกีฬาเข้าร่วมใน มวยสากล และ กีฬายิงปืน โดยนักมวย มิโลราด กายอวิช ลงแข่งขันในรุ่น รุ่นเฮฟวีเวต ขณะที่ นิโคลา ชาราโนวิช ลงแข่งขันในรายการยิงปืนอัดลม 10 เมตร ปืนพกอัดลม และ 50 เมตร ปืนพก ประเภทความแม่นยำ

ในการแข่งขันประเภททีม มอนเตเนโกรเข้าร่วมการแข่งขันโปโลน้ำ โดย โปโลน้ำทีมชาติมอนเตเนโกร คว้าแชมป์การแข่งขันคัดเลือกโอลิมปิกโปโลน้ำชิงแชมป์ยุโรป 2007 ทำให้ผ่านเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก

แม้มอนเตเนโกรจะไม่สามารถคว้าเหรียญรางวัลได้ แต่สามารถผ่านเข้าสู่การแข่งขันชิงเหรียญทองแดงในโปโลน้ำชาย ซึ่งพ่ายให้กับโปโลน้ำทีมชาติเซอร์เบียด้วยสกอร์ 6–4

## กรีฑา

;ชาย

;หญิง

## มวยสากล

มิโลราด กาโยวิช ผ่านการคัดเลือกในรุ่นเฮฟวีเวตจากการแข่งขันคัดเลือกโอลิมปิกระดับทวีปยุโรปครั้งที่สอง

## ยูโด

## ยิงปืน

นิโคลา ชาราโนวิช เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน ขณะมีอายุ 39 ปี โดยได้อันดับที่ 40 ในรายการ ปืนพกอัดลม 10 เมตร ชาย และยังลงแข่งขันในรายการ ปืนพก 50 เมตร ชาย ซึ่งได้อันดับที่ 44 โดยรวม แม้จะไม่ได้รับเหรียญรางวัล แต่เขายังได้เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสองรายการอีกครั้งใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่กรุงลอนดอน

;ชาย

## ว่ายน้ำ

มารินา คูช เป็นตัวแทนของมอนเตเนโกรในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน โดยเธอได้อันดับที่ 31 ในรอบคัดเลือกของรายการว่ายน้ำท่ากบ 200 เมตร หญิง ด้วยเวลา 2:31.24

;หญิง

## อ้างอิง

ประเทศมอนเตเนโกร
2008
ประเทศโมซัมบิกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

**[[ประเทศโมซัมบิก]]** เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ซึ่งจัดขึ้นที่ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8–24 สิงหาคม ค.ศ. 2008 คณะนักกีฬาของประเทศประกอบด้วยนักกีฬา 5 คน ลงแข่งขันในกีฬากรีฑา 3 รายการ

## กรีฑา

;ชาย

;หญิง

;คำอธิบาย
***หมายเหตุ** – อันดับของการแข่งขันลู่จะแสดงเฉพาะภายในฮีตของนักกีฬาเท่านั้น
***Q** = ผ่านเข้าสู่รอบถัดไป
***q** = ผ่านเข้าสู่รอบถัดไปในฐานะผู้แพ้เวลาที่ดีที่สุด *หรือ* ในการแข่งขันภาคสนาม ผ่านเข้ารอบจากอันดับโดยไม่ถึงเกณฑ์ที่กำหนด
***NR** = สถิติระดับชาติ
*N/A = ไม่มีการแข่งขันในรอบนั้น
*Bye = นักกีฬาไม่ต้องลงแข่งขันในรอบนั้น

## ยูโด

## ว่ายน้ำ

;ชาย

;หญิง

## อ้างอิง

ประเทศโมซัมบิก
2008
ประเทศนาอูรูในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

**[[ประเทศนาอูรู]]** เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ซึ่งจัดขึ้นที่ปักกิ่ง ประเทศจีน ระหว่างวันที่ 8–24 สิงหาคม ค.ศ. 2008 โดยมีคณะกรรมการโอลิมปิกนาอูรูเป็นผู้รับผิดชอบการส่งนักกีฬา นาอูรูเป็นชาติเดียวจากทั้งหมด 204 ชาติและดินแดนที่เข้าร่วมการแข่งขัน ที่ส่งนักกีฬาเพียง 1 คน และเป็นหนึ่งใน 117 ชาติที่ไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ จากการแข่งขันครั้งนี้

นักกีฬาเพียงคนเดียวที่เป็นตัวแทนของประเทศคือ อิตเต้ เดเตนาโม ซึ่งเข้าร่วมการแข่งขันในกีฬายกน้ำหนัก และทำหน้าที่เป็นผู้เชิญธงชาติทั้งใน พิธีเปิด และ พิธีปิด การแข่งขันครั้งนี้มีจำนวนนักกีฬาเท่ากับโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 ซึ่งในครั้งนั้น มาร์คัส สตีเฟน (ซึ่งต่อมาได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของนาอูรู) เป็นตัวแทนประเทศในกีฬาชนิดเดียวกัน อย่างไรก็ตาม จำนวนดังกล่าวลดลงจากการเข้าร่วมครั้งก่อนหน้าในเอเธนส์ ซึ่งนาอูรูส่งนักกีฬา 3 คน

นาอูรูได้รับโควตาเข้าร่วมการแข่งขันยกน้ำหนักจากการแข่งขันชิงแชมป์ยกน้ำหนักโอลิมปิกโอเชียเนียและแปซิฟิกใต้ 2008 รวมถึงมีสิทธิ์ส่งนักกีฬาในกีฬาว่ายน้ำและกรีฑา แต่ประเทศเลือกส่งนักกีฬาเพียงคนเดียวในกีฬายกน้ำหนักเท่านั้น อิตเต้ เดเตนาโม ลงแข่งขันในกลุ่ม B ของ รุ่นน้ำหนักมากกว่า 105 กิโลกรัม ชาย ซึ่งเป็นการแข่งขันรายการที่ 15 และเป็นรายการสุดท้ายของกีฬายกน้ำหนัก แม้เขาจะไม่ได้รับเหรียญรางวัล แต่สามารถทำสถิติส่วนตัวที่ดีที่สุดได้

## ยกน้ำหนัก

อิตเต้ เดเตนาโม เป็นตัวแทนของนาอูรูในการแข่งขันกีฬายกน้ำหนัก รุ่นซูเปอร์เฮฟวีเวต นับเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเป็นครั้งที่สองของเขา โดยก่อนหน้านี้เขาเคยได้อันดับที่ 14 ในรุ่นน้ำหนักเดียวกันในการแข่งขัน โอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่เอเธนส์

การแข่งขันทั้งหมดจัดขึ้นในวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 2008 แต่แบ่งออกเป็น 2 กลุ่มเนื่องจากจำนวนนักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขัน โดยนักกีฬาในกลุ่ม B ทำการแข่งขันเวลา 15:30 น. ตาม เวลา CST และกลุ่ม A เวลา 19:00 น. ตามเวลา CST รายการนี้เป็นการแข่งขันรายการที่ 15 และเป็นรายการสุดท้ายของกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกครั้งนี้

อิตเต้ เดเตนาโม ลงแข่งขันในกลุ่ม B โดยสามารถยกน้ำหนักท่า สแนตช์ ได้สูงสุด 175 กิโลกรัม จากความพยายามที่ระดับ 165, 170 และ 175 กิโลกรัม ส่วนท่า คลีนแอนด์เจิร์ก เขายกได้ดีที่สุดที่ 210 กิโลกรัม จากความพยายามที่ระดับ 205 และ 210 กิโลกรัม และมีความพยายามที่ไม่สำเร็จที่ระดับ 215 กิโลกรัม เขาจบการแข่งขันด้วยอันดับที่ 10 จากคะแนนรวม 385 กิโลกรัม ซึ่งเป็นสถิติส่วนตัวที่ดีที่สุดของเขา

## อ้างอิง

ประเทศนาอูรู
2008
ลัทธิปฏิปักษ์ปัญญาชน

**ลัทธิปฏิปักษ์ปัญญาชน** () สื่อถึงขอบเขตทัศนคติที่หลากหลาย มีลักษณะเด่นคือ ความกังขา ความไม่ไว้วางใจ หรือการวิพากษ์วิจารณ์สติปัญญา ปัญญาชน และพุทธิปัญญานิยม โดยทั่วไปมักแสดงออกในรูปแบบของการตั้งคำถามถึงคุณค่าหรือความเกี่ยวข้องของการแสวงหาความรู้ทางปัญญา รวมถึงการศึกษา ปรัชญา และการมองข้ามศิลปะ วรรณกรรม ประวัติศาสตร์ และวิทยาศาสตร์ว่าเป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์ มีแรงจูงใจทางการเมือง และแม้กระทั่งเป็นความพยายามของมนุษย์ที่น่าดูถูก ผู้ต่อต้านปัญญาชนอาจนำเสนอตัวเองและถูกมองว่าเป็นผู้พิทักษ์ประชาชนทั่วไป—นักประชานิยมต่อต้านอภิชนนิยมทางการเมืองและวิชาการ—และมักมองว่าผู้มีการศึกษาเป็นสถานะชนชั้นที่ครอบงำวาทกรรมการเมืองและการศึกษาระดับสูง โดยไม่สนใจความกังวลของประชาชนทั่วไป
 
รัฐบาลระบบรวบอำนาจเบ็ดเสร็จในอดีตเคยทำการบิดเบือนและนำมาใช้ต่อต้านปัญญาชนเพื่อปราบปรามความเห็นต่างทางการเมือง ในช่วงสงครามกลางเมืองสเปน (ค.ศ. 1936–1939) และระบอบเผด็จการที่ตามมา (ค.ศ. 1939–1975) ของฟรานซิสโก ฟรังโก การปราบปรามพวกปฏิกิริยาของความหวาดกลัวสีขาว (ค.ศ. 1936–1945) เห็นได้ชัดว่าเป็นการต่อต้านปัญญาชน โดยพลเรือนกว่า 200,000 คนที่ถูกสังหารส่วนใหญ่เป็นปัญญาชนชาวสเปน ครูและนักวิชาการที่มีบทบาททางการเมือง ศิลปิน และนักเขียนของสาธารณรัฐสเปนที่ 2 ที่ถูกโค่นล้ม (ค.ศ. 1931–1939) ในช่วงการฆ่าล้างเผ่าพันธ์ุชาวเขมร (ค.ศ. 1975–1979) ระบอบเผด็จการเบ็ดเสร็จของกัมพูชาที่นำโดยพล พต ทำลายประชากรที่มีการศึกษาเกือบทั้งหมด ในช่วงการบริหารของทรัมป์ครั้งแรกและครั้งที่สอง ข่าวปลอมและข้อเท็จจริงทางเลือกกลายเป็นเสาหลักของการพูดคุยในสหรัฐอเมริกา

ลัทธิปฏิปักษ์ปัญญาชนปรากฏในรูปแบบต่าง ๆ ทั่ววัฒนธรรมและช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์ และได้รับอิทธิพลจากพลวัตทางสังคมที่ซับซ้อน ทัศนคติต่อต้านปัญญาชนอาจเกิดจากความไม่ไว้วางใจชนชั้นนำหรือสถาบันที่ถูกมองว่าขาดการเชื่อมโยงกับประสบการณ์ในชีวิตประจำวัน ความกังวลเกี่ยวกับอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม หรือการแข่งขันในการให้คุณค่าความรู้เชิงปฏิบัติมากกว่าความเชี่ยวชาญเชิงทฤษฎีหรือวิชาการ ดังนั้น งานวิจัยทางจิตวิทยาชี้ให้เห็นว่าบุคคลบางคนที่มีทัศนคติต่อต้านปัญญาชนอาจแสดงความมั่นใจในประสบการณ์ส่วนตัวมากกว่าที่จะไว้วางใจผู้มีอำนาจ ในขณะที่บางคนใช้จุดยืนต่อต้านปัญญาชนเพื่อตอบโต้ต่อภัยคุกคามที่รับรู้ต่อสถานะทางสังคมหรืออัตลักษณ์ของกลุ่ม

หัวข้อเรื่องต่อต้านปัญญาชนกลายเป็นปรากฏการณ์ที่ถูกพูดถึงอย่างกว้างขวางมากขึ้นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื่องจากบทบาทในการกำหนดการรับรู้ของสาธารณชนเกี่ยวกับความเชี่ยวชาญในวิทยาศาสตร์และการศึกษา สิ่งนี้ได้นำไปสู่ความสงสัยต่อผู้เชี่ยวชาญทางวิทยาศาสตร์และความก้าวหน้าอย่างกว้างขวาง ทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับอันตรายของการต่อต้านปัญญาชนต่อสาธารณสุข การใช้ลัทธิปฏิปักษ์ปัญญาชนในทางการเมืองที่เพิ่มมากขึ้นสามารถเห็นได้ในสังคมสมัยใหม่ เช่น ขบวนการต่อต้านวัคซีน
 
## อ้างอิง

 
## อ่านเพิ่ม
* 
* Liza Featherstone, Doug Henwood, and Christian Parenti, "'Action Will be Taken': Left Anti-Intellectualism and its Discontents," *Left Business Observer.*
* William Hinton, *Hundred Day War: The Cultural Revolution at Tsinghua University*. New York: New York University Press, 1972.
* Richard Hofstadter, *[[Anti-intellectualism in American Life]].* New York: Alfred A. Knopf, 1963.
* Susan Jacoby, *The Age of American Unreason.* New York: Pantheon Books, 2008.
* 
* 
* 
 
## แหล่งข้อมูลอื่น

*
ประเทศนิการากัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

**[[ประเทศนิการากัว]]** เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง โดยผู้ถือธงชาติของประเทศในพิธีเปิดการแข่งขันคือ นักมวยสากล อเล็กซิส อาร์กูเอลโล

## กรีฑา

;ชาย

;หญิง

;กุญแจอธิบาย
***หมายเหตุ** – อันดับที่แสดงสำหรับการแข่งขันลู่วิ่งเป็นอันดับภายในฮีตของนักกีฬาเท่านั้น
***Q** = ผ่านเข้าสู่รอบถัดไป
***q** = ผ่านเข้าสู่รอบถัดไปในฐานะผู้แพ้เวลาที่ดีที่สุด *หรือ* ในการแข่งขันประเภทลาน จากอันดับโดยไม่ทำถึงเกณฑ์ที่กำหนด
***NR** = สถิติระดับชาติ
*N/A = ไม่มีการแข่งขันในรอบนั้น
*Bye = นักกีฬาไม่ต้องแข่งขันในรอบนั้น

## ยิงปืน

;ชาย

## ว่ายน้ำ

;ชาย

;หญิง

## ยกน้ำหนัก

## อ้างอิง

ประเทศนิการากัว
2008
วุกชุมนี

**วุกชัมนี** () เป็นชนเผ่าโยคุตส์ในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา มีสมาชิกประมาณ 200 คน อาศัยอยู่ในเขตสงวนชนเผ่าทูเลริเวอร์ เมื่อประมาณ 3,000 ปีก่อน พวกเขาแยกออกจากกลุ่มโยคุตส์หลักและตั้งถิ่นฐานในบริเวณแขนงตะวันออกของแม่น้ำ คาเวอาห์

## ประวัติ
ประมาณ 3,000 ปีก่อน ชาววุกชัมนีตั้งถิ่นฐานถาวรในบริเวณแขนงตะวันออกของแม่น้ำคาเวอาห์ ในช่วงฤดูร้อน พวกเขาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านบริเวณแอตเวลล์มิลล์ รวมถึงพื้นที่ราบของหุบเขามิเนอรัลคิง สำหรับอาหาร พวกเขาเก็บหัวพืช เบอร์รี และลูกโอ๊ก รวมทั้งล่าหมี กวาง และแกะภูเขา พวกเขาเดินทางไปยังทุ่งหญ้าฮ็อกเกตต์และไวต์ชีฟโบวล์ในอุทยานแห่งชาติซีคัวยาเพื่อการล่าสัตว์และการค้ากับชนเผ่าเพื่อนบ้านอย่างชาวไพยูตเหนือ

## ประชากร
ก่อนการติดต่อกับชาวยุโรป คาดว่าประชากรโยคุตส์มีจำนวนมากถึง 50,000 คน แต่ในปัจจุบัน มีชาววุกชัมนีที่ระบุตัวตนว่าเป็นสมาชิกชนเผ่านี้น้อยกว่า 200 คน สมาชิกบางส่วนของเขตสงวนทูเลริเวอร์มีเชื้อสายวุกชัมนี อย่างไรก็ตาม ลูกหลานวุกชัมนีส่วนใหญ่ไม่ได้รับการรับรองจากรัฐบาลกลาง หนึ่งในสมาชิกที่มีชื่อเสียงที่สุดของสังคมวุกชัมนีในยุคปัจจุบันคือ มารี วิลค็อกซ์ ผู้เขียนพจนานุกรมภาษาวุกชัมนี และเป็นเจ้าของภาษาโดยกำเนิดคนสุดท้าย

## ภาษา

ตามประเพณี ชาววุกชัมนีใช้ภาษาถิ่นหนึ่งของภาษาโยคุตส์ ทูเล–คาเวอาห์ ซึ่งเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ภาษาวุกชัมนี

มารี วิลค็อกซ์ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1933 เป็นเจ้าของภาษาโดยกำเนิดคนสุดท้ายของภาษาวุกชัมนี ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 เธอและบุตรสาว เจนนิเฟอร์ มาโลน ตั้งเป้าจัดทำพจนานุกรมภาษาวุกชัมนี เธอยังทำงานเกี่ยวกับพจนานุกรมเสียงโดยได้รับความช่วยเหลือจากเหลนของเธอ วิลค็อกซ์กล่าวว่าปู่ย่าตายายสอนภาษาให้แก่เธอ แต่เมื่อย่าของเธอเสียชีวิต เธอหยุดใช้ภาษาวุกชัมนีไปช่วงหนึ่ง เมื่อเธอตระหนักว่าสมาชิกชนเผ่ารุ่นเยาว์เริ่มสนใจเรียนรู้ภาษา เธอจึงทำงานจัดทำพจนานุกรมคำศัพท์ วิลค็อกซ์และบุตรสาวสอนชั้นเรียนรายสัปดาห์ในพื้นที่เทศมณฑลทูแลร์ ใน ค.ศ. 2014 วิลค็อกซ์เป็นผู้พูดภาษาวุกชัมนีได้อย่างคล่องแคล่วเพียงคนเดียว เธอเสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2021

จากความพยายามของเธอ ทำให้ใน ค.ศ. 2021 มีผู้ที่สามารถใช้ภาษาได้อย่างคล่องแคล่วอย่างน้อยสามคน และเหลนรุ่นที่สี่ของเธอกำลังได้รับการเลี้ยงดูให้ใช้ภาษานี้ตั้งแต่เกิด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Central Valley woman works to preserve dying Native language
* Marie’s Dictionary
พระตำหนักเหยียนซี

**พระตำหนักเหยียนซี** () หรือที่รู้จักในชื่อ **พระตำหนักหยานซี** เป็นหนึ่งในพระตำหนักทั้งหกทางทิศตะวันออกในเขตพระราชสำนักชั้นในของพระราชวังต้องห้าม พระตำหนักแห่งนี้ตั้งอยู่ด้านหลังหอถวายบรรพชน ()

## ประวัติ
พระราชวังแห่งนี้ตั้งอยู่ในพื้นที่ค่อนข้างห่างไกลของพระราชวังต้องห้าม และมักถูกบรรยายว่าเป็นหนึ่งในสิ่งปลูกสร้างที่มีรูปลักษณ์ “แปลกตา” มากที่สุด เดิมสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1420 ในชื่อ **พระตำหนักฉางโซ่ว** ()

ในปี ค.ศ. 1535 พระตำหนักแห่งนี้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น **พระตำหนักเหยียนฉี** () โดยจักรพรรดิเจียจิ้ง ต่อมาได้รับชื่อปัจจุบันหลังจากการบูรณะในปี ค.ศ. 1686 ในรัชสมัยของจักรพรรดิคังซี

พระตำหนักถูกทำลายจากเหตุเพลิงไหม้หลายครั้งระหว่างปี ค.ศ. 1845 ถึง ค.ศ. 1855 การก่อสร้างใหม่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1909 โดยแทนที่ท้องพระโรงหลักด้วยอาคารที่เรียกว่า **ท้องพระโรงน้ำ** () ซึ่งเป็นอาคารสามชั้นรูปแบบตะวันตก ล้อมรอบด้วยคูน้ำที่ตั้งใจจะนำน้ำพุจากเขาหยกฉวน ใกล้ปักกิ่งมาใช้

พระนางหลงอวี่ทรงจารึกป้ายชื่ออาคารว่า **ศาลาหลิงเจ้า** (; ) อย่างไรก็ตาม อาคารแห่งนี้เป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ **วังคริสตัล** () การขาดแคลนงบประมาณและความเสียหายจากการทิ้งระเบิดในปี ค.ศ. 1917 ทำให้โครงการไม่สามารถแล้วเสร็จได้ ปัจจุบันหลงเหลือเพียงโครงเหล็กหล่อและหินอ่อนเท่านั้น

ในปี ค.ศ. 1931 ได้มีการสร้างคลังเก็บของสองชั้นจำนวนสามหลัง เพื่อใช้จัดเก็บโบราณวัตถุของพิพิธภัณฑ์พระราชวัง และตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005 คลังเก็บเหล่านี้ถูกใช้เป็นห้องปฏิบัติการเซรามิก ศูนย์วิจัยเซรามิก และศูนย์วิจัยอักษรวิจิตรและจิตรกรรมแบบดั้งเดิม

## อ้างอิง
พิพิธภัณฑ์พระราชวัง

**พิพิธภัณฑ์พระราชวัง** () หรือที่รู้จักกันในชื่อ **พิพิธภัณฑ์พระราชวังปักกิ่ง** เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งชาติขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ภายใน พระราชวังต้องห้าม ใจกลาง ปักกิ่ง ประเทศจีน มีพื้นที่  โดยพิพิธภัณฑ์แห่งนี้สืบทอดพระราชวังหลวงจากราชวงศ์หมิงและชิง และเปิดให้ประชาชนเข้าชมในปี ค.ศ. 1925 หลังจาก จักรพรรดิซวนทง (ผู่อี๋) จักรพรรดิองค์สุดท้ายของจีน ถูกขับออกจากพระราชวังในปี ค.ศ. 1924

พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ก่อสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1406 ถึง ค.ศ. 1420 และประกอบด้วยอาคารทั้งหมด 980 หลัง ภายในเป็นที่เก็บโบราณวัตถุและศิลปวัตถุกว่า 1.8 ล้านชิ้น ซึ่งส่วนใหญ่มาจากคอลเลกชันของราชสำนักในสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 พิพิธภัณฑ์ได้ขยายคอลเลกชันผ่านการจัดหาเพิ่มเติม การโอนย้ายจากพิพิธภัณฑ์อื่น ๆ และการค้นพบทางโบราณคดีใหม่ ๆ

ตามรายงานของ *[[ปักกิ่งอีฟนิงนิวส์]]* พิพิธภัณฑ์มีผู้เข้าชมมากกว่า 17 ล้านคนในปี ค.ศ. 2018 ทำให้เป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดในโลก และมีผู้เข้าชมเฉลี่ยปีละประมาณ 15 ล้านคนตั้งแต่ปี ค.ศ. 2012 ด้วยแรงกดดันจากจำนวนผู้เข้าชมที่เพิ่มขึ้น ฝ่ายบริหารจึงกำหนดจำนวนผู้เข้าชมสูงสุดต่อวันไว้ที่ 80,000 คน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2015 เพื่อปกป้องโครงสร้างของสถานที่และคุณภาพประสบการณ์ของผู้เข้าชม

## หมายเหตุ

## อ้างอิง
ซาโตชิ (นักร้อง)

**วลาด ซาบายูส** (; เกิดวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1998) หรือชื่อในวงการ **ซาโตชิ** () เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวมอลโดวา เขาจะเป็นตัวแทนของในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2026 ด้วยเพลง "วีวา มอลโดวา!"

## ประวัติ
วลาด ซาบายูส เกิดเมื่อวันที่ 13 กันยายน ค.ศ.1998 ที่เมืองกาฮูล ประเทศมอลโดวา เขาหลงใหลในเสียงดนตรีมาตั้งแต่เด็ก ความสนใจในดนตรีของเขาปรากฏชัดตั้งแต่อายุยังน้อย โดยเขาเริ่มแต่งเพลงตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 7 และเรียนรู้การเล่นกลองด้วยตนเอง ในปี 2019 เขาได้เปิดตัวโครงการดนตรีชื่อ ซาโตชิ ในช่วงต้นปี 2022 ซาโตชิได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลง Versus Artist ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ BR Media Group เขาศึกษาอยู่ที่สถาบันดนตรี การละคร และวิจิตรศิลป์

## ผลงานเพลง

### อัลบั้ม

* *รัช* (ค.ศ. 2022)
* *+373* (ค.ศ. 2024)
* *สปอร์ต* (ค.ศ. 2024)
* มีนีมเอฟอร์ต (ค.ศ. 2025)**

### เพลง

* "" (ค.ศ. 2020)
* "" (ค.ศ. 2020)
* "" (ค.ศ. 2020)
* "Eden" (ค.ศ. 2020)
* "" (ค.ศ. 2021)
* "" (ค.ศ. 2021)
* ""  (ค.ศ. 2021)
* "" (ค.ศ. 2021)
* "Rush" (ค.ศ. 2022)
* "I Love You"  (ค.ศ. 2022)
* "Venice Beach" (ค.ศ. 2022)
* "" (ค.ศ. 2022)
* "" (ค.ศ. 2022)
* "" (ค.ศ. 2023)
* "" (ค.ศ. 2023)
* "" (ค.ศ. 2023)
* "" (ค.ศ. 2023)
* "" (ค.ศ. 2023)
* "" (ค.ศ. 2023)
* "" (ค.ศ. 2023)
* "" (ค.ศ. 2023)
* "" (ค.ศ. 2023)
* "" (ค.ศ. 2023)
* "" (ค.ศ. 2023)
* "" (ค.ศ. 2024)
* ""  (ค.ศ. 2024)
* "" (ค.ศ. 2024)
* "" (ค.ศ. 2024)
* "" (ค.ศ. 2024)
* "" (ค.ศ. 2024)
* "" (ค.ศ. 2024)
* "" (ค.ศ. 2024)
* "" (ค.ศ. 2024)
* "Oi Boy" (ค.ศ. 2024)
* "U La La" (ค.ศ. 2024)
* "" (ค.ศ. 2024)
* "" (ค.ศ. 2024)
* "" (ค.ศ. 2024)
* "" (ค.ศ. 2025)
* "วีวา มอลโดวา!" (ค.ศ. 2025)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องชาวมอลโดวาในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2026
ยากชะมัด รักภาษาอะไร

***ยากชะมัด รักภาษาอะไร*** เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม ปี ค.ศ. 2026 เขียนบทโดยพี่น้องตระกูลฮง กำกับโดยยู ย็อง-อึน และนำแสดงโดยคิม ซ็อน-โฮ, โค ยุน-จ็อง, โซตะ ฟุกุชิ, ชเว อู-ซ็อง และอี อี-ดัม ละครเรื่องนี้ถ่ายทอดความสัมพันธ์ระหว่างล่ามที่พูดได้หลายภาษาและนักแสดงหญิงระดับแนวหน้า ออกอากาศทางเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2026

## เรื่องย่อ
จู โฮ-จิน เป็นล่ามพหุภาษาที่สามารถใช้ภาษาเกาหลี จีน อังกฤษ ญี่ปุ่น ฝรั่งเศส และอิตาลีได้อย่างคล่องแคล่ว เขาเป็นที่รู้จักในฐานะ “อัจฉริยะด้านภาษา” และให้ความสำคัญกับความแม่นยำทั้งในการทำงานและในชีวิตส่วนตัว แม้จะเชี่ยวชาญภาษาต่างประเทศหลายภาษา แต่เขากลับเป็นคนที่ไม่เข้าใจภาษาของความรัก โฮ-จินได้พบกับ ชา มู-ฮี เป็นครั้งแรกที่ประเทศญี่ปุ่น ในช่วงที่เธอยังเป็นนักแสดงตัวประกอบที่ยังไม่มีชื่อเสียง หลังจากการพบกันครั้งแรก มู-ฮีก็ได้เป็นนักแสดงชื่อดังระดับโลก หลังจากรับบทเป็นโด รา-มี ในภาพยนตร์ซอมบี้ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง ทั้งสองได้กลับมาพบกันอีกครั้งระหว่างการสัมภาษณ์ครั้งสำคัญ โดยโฮ-จินทำหน้าที่เป็นล่ามให้กับเธอ

ภายหลังความนิยมที่เพิ่มสูงขึ้น มู-ฮีได้เข้าร่วมรายการ โรแมนติกทริป ซึ่งเธอเดินทางไปยังสถานที่ต่าง ๆ ทั่วโลก ร่วมกับ ฮิโร คูโรซาวะ นักแสดงชาวญี่ปุ่น โฮ-จินได้รับการว่าจ้างให้ทำหน้าที่เป็นล่าม เพื่อเชื่อมช่องว่างด้านการสื่อสารระหว่างนักแสดงทั้งสอง อย่างไรก็ตาม บุคลิกที่เคร่งขรึมและยึดติดกับกฎระเบียบของโฮ-จินมักขัดแย้งกับมู-ฮีอยู่เสมอ จนนำไปสู่ความเข้าใจผิดหลากหลายประการ เมื่อการถ่ายทำดำเนินไป โฮ-จินกลับพบว่าตนเองเริ่มผูกพันกับมู-ฮีโดยไม่รู้ตัว ทำให้เขาต้องเผชิญหน้ากับความรู้สึกที่ไม่อาจถ่ายทอดออกมาเป็นคำพูดได้อย่างง่ายดาย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยมเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่เขียนบทโดยพี่น้องตระกูลฮง
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2569
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยมในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่ถ่ายทำในอัลเบอร์ตา
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่ถ่ายทำในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่ถ่ายทำในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่มีฉากในประเทศญี่ปุ่น
สมัวลันด์

**สมัวลันด์** () เป็นจังหวัดทางประวัติศาสตร์ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศสวีเดน มีพรมแดนติดกับจังหวัดเบลียกิงเงอ, สกัวเนอ, ฮัลลันด์, เว็สเตอร์เยิตลันด์, เอิสเตอร์เยิตลันด์ และเกาะเออลันด์ในทะเลบอลติก ชื่อ *สมัวลันด์* มีความหมายว่า "ดินแดนเล็ก ๆ" ซึ่งหมายถึงจังหวัดเล็ก ๆ ในประวัติศาสตร์หลายแห่งรวมกันเป็นจังหวัดนี้ การเขียนเป็นอักษรละติน เขียนได้ว่า  ซึ่งมีการนำไปใช้ในภาษาอื่น ๆ ด้านพื้นที่ สมัวลันด์มีขนาดใกล้เคียงกับประเทศเบลเยียม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศสวีเดน
เคอร์เซอร์

**เคอร์เซอร์** (cursor) อาจหมายถึง:
* เคอร์เซอร์ (ซอฟต์แวร์) ซอฟต์แวร์เขียนโค้ดโดยใช้ความสามารถของเอไอมาช่วย
* เคอร์เซอร์ (ส่วนติดต่อผู้ใช้) ตัวบ่งชี้ตำแหน่งปัจจุบันสำหรับการโต้ตอบของผู้ใช้บนหน้าจอคอมพิวเตอร์
* เคอร์เซอร์ (ฐานข้อมูล) ตัวควบคุมอ่านในระเบียนฐานข้อมูล
* พอยเตอร์ ค่าที่ระบุตำแหน่งของวัตถุในโครงสร้างข้อมูลบางประเภท
ชาวคาไบล์

**ชาวคาไบล์** (, ,  หรือ *Leqbayel* หรือ *Iqbayliyen*, ) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์เบอร์เบอร์พื้นเมืองในคาบีเลีย ทางตอนเหนือของประเทศแอลจีเรีย รอบเทือกเขาแอตลาส มีระยะห่าง ทางตะวันออกของเมืองแอลเจียร์  พวกเขาเป็นประชากรเบอร์เบอร์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศแอลจีเรีย และมากเป็นอันดับสองในแอฟริกาเหนือ

ชาวคาไบล์จำนวนมากอพยพออกจากแอลจีเรีย โดยได้รับอิทธิพลจากปัจจัยต่าง ๆ เช่น สงครามกลางเมืองแอลจีเรีย การปราบปรามทางวัฒนธรรมโดยรัฐบาลกลางแอลจีเรีย และความเสื่อมถอยทางอุตสาหกรรมโดยรวม การพลัดถิ่นของพวกเขาส่งผลให้ชาวคาไบล์อาศัยอยู่ในหลายประเทศ ประชากรชาวคาไบล์จำนวนมากตั้งถิ่นฐานในฝรั่งเศส และในระดับรองลงมาในแคนาดา (ส่วนใหญ่ในรัฐเกแบ็ก) และสหรัฐอเมริกา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชนพื้นเมืองของทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศแอลจีเรีย
เคอร์เซอร์ (ซอฟต์แวร์)

**เคอร์เซอร์** () เป็นซอฟต์แวร์ประเภทสิ่งแวดล้อมสำหรับการพัฒนาแบบเบ็ดเสร็จ (IDE) โดยใช้ปัญญาประดิษฐ์มาช่วย สามารถใช้งานได้หลากหลายระบบปฏิบัติการ อาทิWindows macOS และLinux เคอร์เซอร์ พัฒนาโดย Anysphere บริษัทสตาร์ตอัปที่ตั้งอยู่ในซานฟรานซิสโก ซึ่งก่อตั้งในปี 2022 โดยเคอร์เซอร์เป็นซอฟต์แวร์ที่แยกสายพัฒนา (fork) มาจาก Visual Studio Code 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์
กัมเปเช

**ซันฟรันซิสโกเดกัมเปเช** (; ) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า **กัมเปเช**  (Campeche) เป็นนครในเขตเทศบาลกัมเปเช ในรัฐกัมเปเชของเม็กซิโก ตั้งอยู่บนชายฝั่งอ่าวกัมเปเช ในอ่าวเม็กซิโก เมืองนี้เป็นทั้งที่ตั้งของเทศบาลและเมืองหลวงของรัฐ โดยมีประชากร 220,389 คน จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี 2010 ในขณะที่เขตเทศบาลมีประชากร 259,005 คน

เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1540 โดยกองกิสตาดอร์ ในชื่อ **ซันฟรันซิสโกเดกัมเปเช** บนพื้นที่เดิมของเมืองมายาที่ชื่อ กันเปช ปัจจุบันเหลือร่องรอยของเมืองก่อนยุคโคลัมบัสเพียงเล็กน้อย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศเม็กซิโก
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเม็กซิโก
หมวดหมู่:รัฐกัมเปเช
หุบเขาบิกออ์

**หุบเขาบิกออ์** (, , เขียนเป็นอักษรโรมันได้อีกแบบว่า Bekaa, Bekai, Biqâ  Becaa) เป็นหุบเขาอันอุดมสมบูรณ์ทางตะวันออกของประเทศเลบานอน และเป็นภูมิภาคเกษตรกรรมที่สำคัญที่สุด อุตสาหกรรมเกษตรของประเทศก็มีความเจริญรุ่งเรืองในบิกออ์เช่นกัน

หุบเขาบิกออ์ตั้งอยู่ห่างออกไปประมาณ  ทางตะวันออกของเบรุต หุบเขานี้ตั้งอยู่ระหว่างเขาเลบานอนทางทิศตะวันตกและเทือกเขาแอนติ-เลบานอนทางทิศตะวันออก เป็นส่วนต่อขยายทางเหนือของหุบเขาจอร์แดนริฟต์ และเป็นส่วนหนึ่งของเกรตริฟต์แวลลีย์ ซึ่งทอดยาวจากประเทศซีเรียไปจนถึงทะเลแดง หุบเขาบิกออ์มีความยาว  กว้าง 16 กิโลเมตร โดยเฉลี่ยประมาณ มีสภาพภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียน คือ ฤดูหนาวที่เปียกชื้นและมักมีหิมะตก และฤดูร้อนที่แห้งแล้งและอบอุ่น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศเลบานอน
เขาเลบานอน

**เขาเลบานอน** () เป็นเทือกเขาในประเทศเลบานอน มีความยาวประมาณ  และมีความสูงโดยเฉลี่ยประมาณ  จากระดับน้ำทะเล โดยมีจุดสูงสุดอยู่ที่  เทือกเขานี้มีสภาพอากาศแบบอัลไพน์ทั่วไปตลอดทั้งปี

เขาเลบานอนเป็นที่รู้จักกันดีจากการเป็นเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ เป็นที่ตั้งของป่าซีดาร์เลบานอน ที่ยังคงหลงเหลืออยู่ และพืชและสัตว์หลากหลายชนิดที่อาศัยอยู่ในที่สูง ชื่อ “เลบานอน” เองก็มีที่มาจากยอดเขาสีขาวที่ถูกปกคลุมด้วยหิมะของเทือกเขานี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทือกเขาในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:ภูเขาในประเทศเลบานอน
ตำบลแป-ระ

**แป-ระ** เป็นตำบลในอำเภอท่าแพ จังหวัดสตูล แรกมีฐานะเป็นสภาตำบลแป-ระ ปัจจุบันอยู่ในความดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลแป-ระตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลแป-ระ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลอุใดเจริญ (อำเภอควนกาหลง)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลควนกาหลง (อำเภอควนกาหลง) และตำบลท่าแพ
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลท่าเรือ และตำบลสาคร
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลละงู (อำเภอละงู)

## ประวัติ
แป-ระ เป็นตำบลเก่าแก่ในอำเภอมำบัง (อำเภอเมืองสตูล) โดยมีชื่อมาจากชาวรัฐเประ ประเทศมาเลเซีย นำเงินที่เป็นเหรียญเข้ามาครั้งแรกทำให้เป็นที่สนใจของชาวบ้าน ในสมัยนั้นนิยมใช้เบี้ยหอยเป็นอัตราแลกเปลี่ยน จนมีคำพูดว่า "ถ้าใครอยากดูเงินต้องไปดูจากโต๊ะเปรัค" หลังจากนั้นโต๊ะเปรัค ก็กร่อนเป็น *โต๊ะแป-ระ* ต่อมาเกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 กระทรวงมหาดไทยได้ยุบตำบลแป-ระรวมเข้ากับตำบลท่าแพเพื่อประหยัดงบประมาณ ก่อนที่ปี พ.ศ. 2490 ได้แยกพื้นที่ตำบลท่าแพรวม 10 หมู่บ้าน มาตั้งเป็น ตำบลแป-ระ ดังเดิม

ปี พ.ศ. 2511 จังหวัดสตูลได้พิจารณาพื้นที่ตำบลทุ่งนุ้ย ตำบลแป-ระ และตำบลท่าแพ มีระยะทางห่างไกลจากที่ว่าการอำเภอ จึงแยกตั้งออกมาเป็น กิ่งอำเภอควนกาหลง ต่อมาปี พ.ศ. 2513 นายชาญ พันธ์เจริญ ผู้ว่าราชการจังหวัดสตูลพิจารณาว่าตำบลท่าแพเป็นศูนย์กลางพื้นที่ฝั่งใต้ ซึ่งแบ่งแยกพื้นที่เป็นกิ่งอำเภอได้ท้องที่หนึ่ง แต่ยังมีบางหมู่บ้านที่ยังสะดวกในการติดต่อราชการกับกิ่งอำเภอควนกาหลง จึงแยก 7 หมู่บ้าน (หมู่ 10-11, 14-18) ของตำบลแป-ระ ตั้งเป็น ตำบลอุใดเจริญ และแยก 9 หมู่บ้าน (หมู่ 12, 19-26) ของตำบลแป-ระ ตั้งเป็น ตำบลนิคมพัฒนา เพื่อให้ทั้ง 16 หมู่บ้านนั้นขึ้นการปกครองกับกิ่งอำเภอควนกาหลง

ตำบลแป-ระ และตำบลท่าแพ ของกิ่งอำเภอควนกาหลง และตำบลสาคร ของอำเภอเมืองสตูล ได้แยกออกมาเป็น กิ่งอำเภอท่าแพ ในปี พ.ศ. 2519 โดยขึ้นตรงกับอำเภอเมืองสตูล ต่อมาปี พ.ศ. 2525 ได้แยกพื้นที่ 6 หมู่บ้าน คือ หมู่ 1 บ้านวังปริง, หมู่ 2 บ้านป่าเสม็ด, หมู่ 3 บ้านไร่, หมู่ 4 บ้านแป-ระใต้, หมู่ 5 บ้านท่านา และหมู่ 12 บ้านพรุต้นอ้อ ไปตั้งเป็น ตำบลท่าเรือ จึงเหลือพื้นที่ 7 หมู่บ้าน จนถึงปัจจุบัน

## การแบ่งเขตการปกครอง

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลแป-ระแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
* **หมู่ที่ 1** บ้านควนเก
* **หมู่ที่ 2** บ้านควนโต๊ะ
* **หมู่ที่ 3** บ้านเกาะไทร
* **หมู่ที่ 4** บ้านแป-ระเหนือ
* **หมู่ที่ 5** บ้านสวนเทศ
* **หมู่ที่ 6** บ้านนาโต๊ะขุน
* **หมู่ที่ 7** บ้านสวนไทย

## อ้างอิง

แป-ระ
แป-ระ
หมวดหมู่:อำเภอท่าแพ
คนครับผมเป็นคน

***คนครับผมเป็นคน*** () เป็นภาพยนตร์ตลกบันเทิงคดีทางวิทยาศาสตร์สัญชาติอเมริกันในปี 1986 กำกับโดยจอห์น แบดแฮม และเขียนบทโดย เอส. เอส. วิลสัน และเบรนต์ แมดด็อก ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับหุ่นยนต์ทดลองทางทหารที่ถูกฟ้าผ่าและได้รับปัญญาประดิษฐ์ที่คล้ายมนุษย์ ทำให้สามารถหนีออกจากสถานที่ทดลองเพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับโลกมากขึ้น ภาพยนตร์นำแสดงโดยแอลลี ชีดี, สตีฟ กัตเทนเบิร์ก, ฟิชเชอร์ สตีเวนส์, ออสติน เพนเดิลตัน และ จี. ดับบลิว. เบลีย์ โดย ทิม เบลเนย์ ให้เสียงพากย์หุ่นยนต์หมายเลข 5

ภาพยนตร์เรื่อง *คนครับผมเป็นคน* เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 1986 โดยไตรสตาร์พิคเจอร์ส แม้ว่าจะได้รับคำวิจารณ์ที่หลากหลายจากนักวิจารณ์ แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ประสบความสำเร็จในด้านรายได้ โดยทำเงินได้ 40.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากงบประมาณ 15 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลถึง 3 สาขา รวมถึงสาขาภาพยนตร์วิทยาศาสตร์ยอดเยี่ยม ในงานประกาศรางวัลแซเทิร์นครั้งที่ 14 มีการสร้างภาคต่อในชื่อ ''Short Circuit 2'' กำกับโดยเคนเนท จอห์นสัน และเข้าฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 1988

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยไตรสตาร์พิกเจอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในรัฐออริกอน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐออริกอน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์หุ่นเชิด
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับปัญญาประดิษฐ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามเย็น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลกบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผจญภัยบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลกผจญภัยอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2529
หมวดหมู่:IMDb ID (Cite Mojo) ต่างจากในวิกิสนเทศ
หมวดหมู่:แม่แบบวันที่ฉายภาพยนตร์ที่มีวันฉาย 1 วัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2529
มันโพ

**มันโพ** () เป็นนครทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดชากัง ประเทศเกาหลีเหนือ ใน ค.ศ. 2008 เมืองนี้มีประชากรโดยประมาณ 116,760 คน ตัวเมืองตั้งอยู่ตรงข้ามกับพรมแดนของนครจี๋อาน มณฑลจี๋หลิน ประเทศจีน

## ประวัติศาสตร์
มันโพได้รับการจัดตั้งเป็นนครในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1967 ก่อนหน้านี้ ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1949 มันโพถูกยุบรวมเข้าเป็นอำเภอเดียวซึ่งประกอบด้วยตำบลมันโพ ตำบลโคซัน ตำบลอเวกวี ตำบลอีโซ และตำบลชีจัง ซึ่งแยกตัวออกมาจากอำเภอคังกเย มันโพปรากฏชื่อเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1424 ในจดหมายเหตุราชวงศ์โชซ็อน ในสมัยราชวงศ์โชซ็อน ป้อมปราการและค่ายทหารได้รับการสร้างขึ้นในพื้นที่แห่งนี้ ซึ่งเป็นที่มาของชื่อเมืองในปัจจุบัน

## ภูมิศาสตร์
ตามแนวชายฝั่งของแม่น้ำยาลู่ ซึ่งมีลำน้ำสาขาหลายสายไหลมารวมกัน และแม่น้ำค็อนโพ เป็นที่ตั้งของที่ราบโคซันและที่ราบค็อนฮาขนาดเล็ก

พื้นที่ส่วนใหญ่ของมันโพตั้งอยู่บนระดับความสูงที่ต่ำกว่าพื้นที่ส่วนอื่นของจังหวัดชากัง แม้ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันออกจะมีพื้นที่ที่มีระดับความสูงมากกว่า ซึ่งค่อย ๆ ลาดต่ำลงสู่พื้นที่ที่มีระดับต่ำกว่ามากตามแนวตลิ่งของแม่น้ำยาลู่ พื้นที่ประมาณร้อยละ 75.6 ของเมืองปกคลุมด้วยป่าไม้

### ภูมิอากาศ
มันโพมีภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน: *Dwa*)

อุณหภูมิเฉลี่ยรายปีคือ  อุณหภูมิเฉลี่ยในเดือนมกราคมคือ  และอุณหภูมิเฉลี่ยในเดือนกรกฎาคมคือ  ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยรายปีอยู่ที่  ซึ่งถือว่ามีปริมาณมากเนื่องจากภูมิประเทศที่เป็นภูเขา

## การแบ่งเขตการปกครอง
มันโพแบ่งออกเป็น 11 *[[เขตการปกครองของประเทศเกาหลีเหนือ|ทง]]* (ย่าน) และ 15 *[[เขตการปกครองของประเทศเกาหลีเหนือ|ri]]* (หมู่บ้าน):

## เศรษฐกิจ
กระบวนการแปรรูปและการขนส่งไม้ได้รับการพัฒนาอย่างดีแล้ว

## การขนส่ง
มันโพเชื่อมต่อกับนครอื่น ๆ ในประเทศเกาหลีเหนือโดยทางถนน และโดยสายอึนฮา สายมันโพ และสายพุกบูแนรยุกของการรถไฟแห่งรัฐเกาหลี

เส้นทางรถไฟฟ้าล้อยางสายใหม่เปิดให้บริการในระยะแรกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 จากย่านคุนมักไปยังย่านพยอโล ระยะทางรวมประมาณ 5 กิโลเมตร

## ดูเพิ่ม
*ภูมิศาสตร์เกาหลีเหนือ

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
*Dormels, Rainer. North Korea's Cities: Industrial facilities, internal structures and typification. Jimoondang, 2014. 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*North Korea Uncovered , (North Korea Google Earth) see much of Manpo's industrial and political infrastructure on Google Earth.
*City profile of Manpo 

หมวดหมู่:นครในจังหวัดชากัง
หมวดหมู่:จุดผ่านแดนจีน–เกาหลีเหนือ
วีวา มอลโดวา!

**"วีวา มอลโดวา!"** () เป็นเพลงโดยซาโตชิ นักร้องและนักแต่งเพลงชาวมอลโดวา เพลงนี้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 2026 และจะเป็นตัวแทนของในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2026 ภายหลังชัยชนะเซเลกเทียนาซีออนาเลอ 2026

## การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2026

### เซเลกเทียนาซีออนาเลอ 2026
เมื่อ 17 มกราคม ค.ศ. 2026 เตเรเมได้ประกาศว่า "วีวา มอลโดวา!" เข้ารอบชิงชนะเลิศของเซเลกเทียนาซีออนาเลอ 2026 ซึ่งจัดขึ้นในวันเดียวกัน

หลังจากการลงคะแนนรอบแรก "วีวา มอลโดวา!" ได้คะแนน 12 คะแนนจากคณะกรรมการตัดสิน 12 คะแนนจากคณะกรรมการตัดสินระดับนานาชาติ และ 12 คะแนนจากการโหวตทางโทรทัศน์ รวมเป็น 36 คะแนน ซึ่งเป็นคะแนนสูงสุด และชนะการประกวดรอบคัดเลือกภายในประเทศ ส่งผลให้ได้รับสิทธิ์เป็นตัวแทนประเทศมอลโดวาในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2026

### ในยูโรวิชัน
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2026 จะจัดขึ้นที่วีเนิร์ชทัทฮัลเลอในเวียนนา ประเทศออสเตรีย และจะประกอบด้วยรอบรองชนะเลิศสองรอบในวันที่ 12 และ 14 พฤษภาคมตามลำดับ และรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2026 มอลโดวาได้รับการจับฉลากให้เข้าแข่งขันในรอบรองชนะเลิศที่หนึ่ง โดยทำการแสดงในช่วงครึ่งแรกของการแสดง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงภาษาโรมาเนีย
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2569
หมวดหมู่:ประเทศมอลโดวาในการประกวดเพลงยูโรวิชัน
หมวดหมู่:เพลงที่ร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชัน
ประเทศไนเจอร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

**[[ประเทศไนเจอร์]]** ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันจำนวน 5 คน ซึ่งเป็นจำนวนคณะนักกีฬามากเป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์ของประเทศ (สูงสุดคือ 6 คน ในปี ค.ศ. 1988) และยังเทียบเท่ากับจำนวนชนิดกีฬามากที่สุดที่ประเทศเคยเข้าร่วม (3 ชนิดกีฬา ในปี ค.ศ. 2004) เพื่อแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ ปักกิ่ง ประเทศจีน นับเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งที่ 10 ของไนเจอร์ โดยนักกีฬาชาวไนเจอร์เพียงคนเดียวที่เคยคว้าเหรียญรางวัลได้คือ อิสซากา ดาโบเร จากกีฬามวยสากลสมัครเล่น ในการแข่งขันโอลิมปิก 1972

## ว่ายน้ำ

โมฮาเหม็ด อัลฮุสเซนี อัลฮัสซัน ลงแข่งขันในโอลิมปิกที่ปักกิ่ง ในรายการฟรีสไตล์ 50 เมตรชาย ในฐานะนักกีฬาว่ายน้ำชายชาวไนเจอร์เพียงคนเดียวของการแข่งขันครั้งนั้น อัลฮุสเซนีเกิดในปี ค.ศ. 1978 และมีอายุ 30 ปีในช่วงเวลาที่ลงแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งนี้ โดยก่อนหน้านี้เขาไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกมาก่อน รายการที่อัลฮุสเซนีเข้าร่วมจัดการแข่งขันรอบคัดเลือกเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 2008 เขาอยู่ในฮีตที่สอง แข่งขันกับนักกีฬาอีก 5 คน และเข้าเส้นชัยในอันดับที่ 4 ด้วยเวลา 30.90 วินาที นักกีฬาชาวไนเจอร์ทำผลงานได้ดีกว่า แอนติกาและบาร์บูดา อย่าง คารีม วาเลนไทน์ (31.23 วินาที) และตามหลัง เยเมน อย่าง อับดุลซาลาม อัล กาดาบี (30.63 วินาที) ในฮีตที่มี ลาว อย่าง เทพพิทักษ์ จินดาวงศ์ (29.31 วินาที) และ บูร์กินาฟาโซ อย่าง เรอเน จาค็อบ ยูบการา (30.08 วินาที) เป็นผู้นำการแข่งขัน จากนักกีฬาทั้งหมด 97 คนในรอบคัดเลือก อัลฮุสเซนีจบการแข่งขันในอันดับที่ 95 และไม่ผ่านเข้าสู่รอบถัดไป

มาเรียมา ซูเลย์ บานา เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกที่ปักกิ่งในฐานะนักกีฬาว่ายน้ำหญิงชาวไนเจอร์เพียงคนเดียว โดยลงแข่งขันในรายการฟรีสไตล์ 50 เมตรหญิง บานาเกิดในประเทศไนเจอร์ในปี ค.ศ. 1987 และมีอายุ 21 ปีในช่วงเวลาที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่ปักกิ่ง เธอไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกหรือรายการระดับโอลิมปิกมาก่อน รอบคัดเลือกของรายการนี้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2008 โดยเธออยู่ในฮีตที่สอง แข่งขันกับนักกีฬาอีก 7 คน บานาจบการแข่งขันในอันดับสุดท้ายของฮีตด้วยเวลา 40.83 วินาที ตามหลัง บุรุนดี อย่าง เอลซี อูวามาโฮโร (36.86 วินาที) ในอันดับที่ 7 และ บูร์กินาฟาโซ อย่าง เอลิซาเบธ นิกีเอมา (34.98 วินาที) ในอันดับที่ 6 ฮีตนี้มี ปาเลสไตน์ อย่าง ซาเกีย นัสซาร์ (31.97 วินาที) และ เนปาล อย่าง การิชมา การ์กี (32.35 วินาที) เป็นผู้นำการแข่งขัน จากนักกีฬาทั้งหมด 90 คนที่จบการแข่งขันรอบคัดเลือก บานาอยู่ในอันดับสุดท้าย และไม่ผ่านเข้าสู่รอบถัดไป

; ชาย

; หญิง

## เทควันโด

## อ้างอิง

ประเทศไนเจอร์
2008
ประเทศไนจีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

**[[ประเทศไนจีเรีย]]** เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ซึ่งจัดขึ้นที่ ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8–24 สิงหาคม ค.ศ. 2008

## ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

## แบดมินตัน

## มวยสากล

ไนจีเรีย ส่งนักมวยจำนวนสี่คนผ่านเข้าร่วมการแข่งขันมวยสากลในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ค.ศ. 2008 โดยนักกีฬาทั้งหมดผ่านการคัดเลือกจากการแข่งขันรอบคัดเลือกทวีปแอฟริกาครั้งที่สอง

## อ้างอิง

ประเทศไนจีเรีย
2008
บ้านต้นไม้

[thumb|300x300px|บ้านต้นไม้ในสวนของ[ปราสาทลังฌาส์ในหุบเขาโลร์ ประเทศฝรั่งเศส]]
**บ้านต้นไม้** () **ป้อมต้นไม้** หรือ **เพิงต้นไม้** เป็นแท่นหรืออาคารที่สร้างขึ้นรอบ ๆ ข้าง ๆ หรือท่ามกลางลำต้น หรือกิ่งก้านของต้นไม้ ใหญ่หนึ่งต้นหรือมากกว่านั้น โดยอยู่เหนือระดับพื้นดิน บ้านต้นไม้สามารถใช้เพื่อการพักผ่อน พื้นที่ทำงาน ที่อยู่อาศัย พื้นที่สังสรรค์ และสถานที่สังเกตการณ์ บางครั้งผู้คนจะต่อบันไดหรือขั้นบันไดเพื่อขึ้นไปยังแท่นเหล่านั้น

## ประวัติ
[thumb|268x268px|บ้านต้นไม้ของชาวปาปัวใน[นิวกินีของอังกฤษ ปี ค.ศ. 1885]]

### สมมติฐานยุคก่อนประวัติศาสตร์
ลิงใหญ่ทุกชนิดสร้างแท่นหรือรังนกรังบนต้นไม้เพื่อเป็นที่กำบังจากอันตรายบนพื้นดิน และนิสัยนี้อาจได้รับการสืบทอดมาสู่มนุษย์ แม้ว่าจะไม่พบหลักฐานของบ้านต้นไม้ที่มนุษย์สร้างขึ้นในยุคก่อนประวัติศาสตร์ แต่โครงสร้างไม้คงไม่สามารถคงอยู่ได้นาน ในทางตรงกันข้าม สามารถตรวจพบหลักฐานของที่อยู่อาศัยในถ้ำ ที่พักพิงหิน และกองไฟได้ แต่พบได้น้อยมากก่อน 40,000 ปีที่แล้ว สิ่งนี้ทำให้เกิดสมมติฐานเชิงคาดการณ์ว่า มนุษย์ยุคโบราณอาจอาศัยอยู่ในต้นไม้จนถึงเวลานั้น การเปลี่ยนแปลงของโครงกระดูก เนื่องจากวิวัฒนาการของการเดินสองขาของมนุษย์เริ่มต้นอย่างน้อยสี่ล้านปีที่แล้ว แต่โฮมินินที่เดินสองขาในยุคแรกอาจยังคงใช้เวลาอยู่บนต้นไม้และยังคงความสามารถในการปีนต้นไม้ไว้บ้าง การเดินสองขาบนพื้นดินในยุคแรกได้รับการสนับสนุนจากหลักฐานเช่นกระดูกฟอสซิลและรอยเท้า (เช่น รอยเท้า ลาเอโตลี) ตามสมมติฐานซาวันนาห์ วิวัฒนาการนี้เกิดขึ้นจากการที่มนุษย์ยุคแรกปรับตัวให้เข้ากับการดำรงชีวิตบนพื้นดินในสภาพแวดล้อมแบบทุ่งหญ้าสะวันนา ส่วนหนึ่งเพื่อการเคลื่อนที่ที่ประหยัดพลังงานมากขึ้น

### ในหมู่ชนพื้นเมือง
แม้กระทั่งทุกวันนี้ ชนพื้นเมืองบางกลุ่มยังคงสร้างบ้านต้นไม้เพื่อหลีกหนีอันตรายและความยากลำบากบนพื้นดินในบางส่วนของเขตร้อน มีการกล่าวอ้างว่าชนเผ่าโคโรไว ส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นชนเผ่าปาปัวทางตะวันออกเฉียงใต้ของอิเรียนจายา อาศัยอยู่ในบ้านต้นไม้ในดินแดนที่โดดเดี่ยวของพวกเขาเพื่อป้องกันตนเองจากชนเผ่าล่าหัวที่อยู่ใกล้เคียง คือชนเผ่าซิตัก บีบีซีเปิดเผยในปี 2018 ว่าชาวโคโรไวได้สร้างบ้านต้นไม้สูงมาก "เพื่อประโยชน์ของผู้สร้างรายการต่างประเทศ" และไม่ได้อาศัยอยู่ในนั้นจริง ๆ อย่างไรก็ตาม ชาวโคโรไวยังคงสร้างบ้านต้นไม้ ไม่ได้ยกสูงขึ้น แต่ยึดติดกับลำต้นของต้นไม้สูง เพื่อปกป้องผู้อยู่อาศัยและเก็บอาหารให้ห่างจากสัตว์ที่มาคุ้ยเขี่ย

### ในสังคมสมัยใหม่
ในอดีต ต้นไม้ถูกนำมาใช้เป็นส่วนหนึ่งของการก่อสร้างอาคาร เช่น ผนังของโบสถ์ เพื่อช่วยค้ำจุนโครงสร้างที่สร้างล้อมรอบไว้  เป็นตัวอย่างของการปฏิบัติเช่นนี้ บ้านต้นไม้สมัยใหม่มักสร้างขึ้นเพื่อเป็นพื้นที่เล่นสำหรับเด็กหรือเพื่อความบันเทิง แต่ก็อาจใช้เป็นที่พักในโรงแรมหรือที่อยู่อาศัยได้เช่นกัน ในกรณีนี้ ส่วนหลักของโครงสร้างจะสร้างขึ้นด้วยวัสดุก่อสร้างทั่วไป การใช้บ้านต้นไม้ในลักษณะนี้เป็นส่วนหนึ่งของการเคลื่อนไหวไปสู่การปฏิบัติ "สถาปัตยกรรมที่มีชีวิต"

บ้านต้นไม้ อาจเป็นทางเลือกหนึ่งในการสร้างบ้านที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมในพื้นที่ป่า เพราะแตกต่างจากบ้านรูปแบบทั่วไปตรงที่ไม่จำเป็นต้องตัดต้นไม้

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* 
* Andreas Wenning: *Treehouses: Small Spaces in Nature*. 3rd, extended edition. DOM publishers, Berlin 2015, .

## แหล่งข้อมูลอื่น

* คุณอยากอาศัยอยู่ในบ้านต้นไม้ไหม? (''เดอะแอตแลนติก'')
* การสร้างบ้านต้นไม้แบบโบราณดั้งเดิมในรัฐเกรละ
หมวดหมู่:งานไม้
หมวดหมู่:ประเภทของบ้าน
ความสัมพันธ์ไทย–ฟินแลนด์

**ความสัมพันธ์ไทย–ฟินแลนด์** เป็นความสัมพันธ์ทวิภาคีระหว่างประเทศไทยและประเทศฟินแลนด์ โดยสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตซึ่งกันและกันเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2497 ณ กรุงลอนดอน

## ประวัติ
ความสัมพันธ์ไทยและฟินแลนด์สถาปนาขึ้นเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2497 ณ กรุงลอนดอน โดยมีการแลกเปลี่ยนบันทึกอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2497 นายฮูโก วาลวานเน ทูตฟินแลนด์ประจำกรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย ได้รับการแต่งตั้งเป็นทูตพิเศษประจำกรุงเทพฯ จนถึงปี 2517 ได้มีทูตพิเศษคนใหม่จากกรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย และปี 2526 ถึง 2529 จากกรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์

## เอกอัครราชทูตและสถานทูต
### เอกอัครราชทูตไทย
ท่านเอกอัครราชทูตไทยคนปัจจุบันได้ยื่นพระราชสาส์นตราตั้งต่อประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฟินแลนด์ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2568 ที่ทำเนียบประธานาธิบดีในกรุงเฮลซิงกิ

### เอกอัครราชทูตฟินแลนด์

### สถานทูตฟินแลนด์
สถานเอกอัครราชทูตฟินแลนด์ประจำไทยอยู่ที่อาคารแอทธินีทาวเวอร์ ถนนวิทยุ แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร วันที่ 1 มกราคม 2529

### สถานทูตไทย
สถานเอกอัครราชทูตไทยประจำกรุงเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ ตั้งอยู่ที่ ลอนน์รอต ปุยสติกโก 5 A 2, 00120 เฮลซิงกิ

## การเปรียบเทียบ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทวิภาคีของประเทศไทย
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทวิภาคีของประเทศฟินแลนด์
ตำบลท่าเรือ (อำเภอท่าแพ)

**ท่าเรือ** เป็นตำบลในอำเภอท่าแพ จังหวัดสตูล แรกมีฐานะเป็นสภาตำบลท่าเรือ ปัจจุบันอยู่ในความดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลท่าเรือตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลแป-ระ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลละงู (อำเภอละงู) และตำบลแป-ระ
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลท่าแพ
* **ทิศใต้และทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลสาคร

## ประวัติ
เดิมพื้นที่เป็นส่วนหนึ่งของตำบลแป-ระ อำเภอเมืองสตูล ต่อมาปี พ.ศ. 2525 ได้แยกพื้นที่ 6 หมู่บ้าน คือ หมู่ 1 บ้านวังปริง, หมู่ 2 บ้านป่าเสม็ด, หมู่ 3 บ้านไร่, หมู่ 4 บ้านแป-ระใต้, หมู่ 5 บ้านท่านา และหมู่ 12 บ้านพรุต้นอ้อ ของตำบลแป-ระไปตั้งเป็นตำบล เพื่อให้ชื่อคล้องกับอำเภอท่าแพ จึงเรียกว่า *ท่าเรือ*

## การแบ่งเขตการปกครอง

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลท่าเรือแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
* **หมู่ที่ 1** บ้านวังปริง
* **หมู่ที่ 2** บ้านป่าเสม็ด
* **หมู่ที่ 3** บ้านไร่
* **หมู่ที่ 4** บ้านแป-ระใต้
* **หมู่ที่ 5** บ้านควนพัฒนา
* **หมู่ที่ 6** บ้านพรุต้นอ้อ

## อ้างอิง

ท่าเรือ
ท่าเรือ
หมวดหมู่:อำเภอท่าแพ
ECU

**ECU** อาจหมายถึง
* ชุดควบคุมแบบอิเล็กทรอนิกส์ (Electronic Control Unit)
* ชุดควบคุมเครื่องยนต์ (Engine Control Unit)
ประเทศปาเลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

**[[ประเทศปาเลา]]** เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ ปักกิ่ง ประเทศจีน โดยคณะนักกีฬาโอลิมปิกของปาเลานำโดย แฟรงก์ เคียวตะ ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติปาเลา และประกอบด้วยนักกีฬาจำนวนห้าคน เจ้าหน้าที่ทีมสามคน และโค้ชสี่คน

การเข้าร่วมครั้งนี้ถือเป็นการเพิ่มจำนวนจากสองครั้งก่อนหน้าที่ประเทศเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน โดยปาเลาส่งนักกีฬาจำนวนสี่คนในการแข่งขัน โอลิมปิกฤดูร้อน ซิดนีย์ 2000 และ โอลิมปิกฤดูร้อน เอเธนส์ 2004

ทีมโอลิมปิกของปาเลาเป็นหนึ่งใน 117 ประเทศที่ไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ จากการแข่งขันครั้งนี้

## กรีฑา

thumb|right|300px|คณะนักกีฬาโอลิมปิกปาเลา ค.ศ. 2008

ปาเลาส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกรีฑาจำนวนสองคน แบ่งเป็นการแข่งขันวิ่ง 100&nbsp;เมตรชายและหญิงอย่างละหนึ่งรายการ เจสซี ทามังโกรว์ จบอันดับที่เจ็ดจากนักกีฬาทั้งหมดแปดคนในฮีตที่มี วอลเตอร์ ดิกซ์ ซึ่งต่อมาได้รับเหรียญทองแดงร่วมแข่งขันด้วย แม้จะทำสถิติส่วนตัวดีที่สุดใหม่ที่เวลา 11.38 วินาที แต่เขาไม่ผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศ

ในประเภทหญิง พีโอเรีย โคชิบะ จบอันดับที่แปดจากนักกีฬาทั้งหมดเก้าคนในฮีตแรก และไม่ผ่านเข้าสู่รอบถัดไป

;ชาย

;หญิง

## ว่ายน้ำ

แอมเบอร์ โยเบช ซึ่งเป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดของทีมด้วยวัย 17 ปี เป็นนักกีฬาชาวปาเลาเพียงคนเดียวที่เข้าร่วมการแข่งขันว่ายน้ำ เธอจบอันดับที่สามในฮีตของตน และอยู่ในอันดับที่ 71 จากนักกีฬาทั้งหมด 92 คนในการแข่งขันรอบคัดเลือก

;หญิง

ผู้ผ่านเข้ารอบในทุกรายการว่ายน้ำของการแข่งขันครั้งนี้ตัดสินจากเวลาแข่งขันเท่านั้น โดยพิจารณารวมจากนักกีฬาทุกฮีต ดังนั้นอันดับที่แสดงจึงเป็นอันดับรวมของนักกีฬาทั้งหมดในรอบนั้น

## อ้างอิง

ประเทศปาเลา
2008
ประเทศปาปัวนิวกินีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

ประเทศปาปัวนิวกินี ส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ ปักกิ่ง ประเทศจีน โดยการเข้าร่วมการแข่งขันของประเทศได้รับเงินสนับสนุนบางส่วนจากการจัดกิจกรรม “วิ่งเพื่อชาติ” (nationwide fun run) ครั้งใหญ่ทั่วประเทศ ซึ่งจัดขึ้นในช่วงต้นเดือนกรกฎาคม และคาดว่ามีผู้เข้าร่วมวิ่งประมาณ 35,000 คน ปาปัวนิวกินีมีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมดเจ็ดคน

## กรีฑา

;ชาย

;หญิง

;คำอธิบาย
***หมายเหตุ** – อันดับที่แสดงสำหรับการแข่งขันประเภทลู่เป็นอันดับภายในฮีตของนักกีฬาเท่านั้น
***Q** = ผ่านเข้าสู่รอบถัดไป
***q** = ผ่านเข้าสู่รอบถัดไปในฐานะผู้แพ้ที่มีผลงานดีที่สุด *หรือ* ในการแข่งขันประเภทลาน ผ่านเข้ารอบจากอันดับโดยไม่ต้องทำผลงานถึงเกณฑ์ที่กำหนด
***NR** = สถิติระดับชาติ
*N/A = ไม่มีการแข่งขันในรอบนั้นสำหรับรายการดังกล่าว
*Bye = นักกีฬาไม่จำเป็นต้องลงแข่งขันในรอบนั้น

## อ้างอิง

ประเทศปาปัวนิวกินี
2008
ประเทศปารากวัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

**[[ประเทศปารากวัย]]** เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ ปักกิ่ง ประเทศจีน

## กรีฑา

;ชาย

;หญิง

## เรือใบ

;หญิง

**M** = การแข่งขันชิงเหรียญ; EL = ตกรอบ – ไม่ผ่านเข้าสู่การแข่งขันชิงเหรียญ; CAN = ยกเลิกการแข่งขัน;

## ยิงปืน

;หญิง

## กีฬาว่ายน้ำ

;ชาย

;หญิง

## อ้างอิง

ประเทศปารากวัย
2008
ประเทศฟิลิปปินส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

**[[ประเทศฟิลิปปินส์]]** เข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ ปักกิ่ง ประเทศจีน โดยประเทศส่งนักกีฬาทั้งหมด 15 คน แบ่งเป็นนักกีฬาชาย 10 คน และนักกีฬาหญิง 5 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 17 รายการ จากทั้งหมด 8 ชนิดกีฬา

รัฐบาลฟิลิปปินส์และภาคเอกชนได้ให้คำมั่นมอบเงินรางวัลรวมจำนวน 15 ล้านเปโซ (ประมาณ US$340,909) แก่นักกีฬาที่สามารถคว้าเหรียญทองแรกให้แก่ประเทศในการแข่งขันครั้งนี้ได้ อย่างไรก็ตาม แม้ว่า วิลลี วัง จะคว้าเหรียญทองในกีฬาวูซู แต่เหรียญดังกล่าวไม่นับรวมในตารางเหรียญรางวัล เนื่องจากการแข่งขันวูซูเป็นกีฬาสาธิตในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก นอกจากนี้ แม้ว่าจะมีการทำลายสถิติระดับชาติหลายรายการในกีฬาว่ายน้ำและกีฬายกน้ำหนัก แต่ฟิลิปปินส์ก็ไม่สามารถคว้าเหรียญรางวัลใด ๆ ได้เป็นสมัยที่สามติดต่อกันในโอลิมปิก

### ยิงธนู

ฟิลิปปินส์ ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันในรายการยิงธนูบุคคลชาย โดยมี มาร์ก ฮาเวียร์ เป็นตัวแทน ซึ่งเขาได้สิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกจากการคว้าแชมป์รอบคัดเลือกทวีป ในการแข่งขันกีฬายิงธนูชิงแชมป์เอเชีย ค.ศ. 2007 ในรอบจัดอันดับ เขาทำอันดับที่ 36 จากนักกีฬาทั้งหมด 64 คน ก่อนจะพ่ายแพ้ในรอบน็อกเอาต์รอบแรกให้แก่ กัว เฉิง-เว่ย จาก ไชนีสไทเป

## อ้างอิง

ประเทศฟิลิปปินส์
2008
ประเทศโปรตุเกสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

**[[ประเทศโปรตุเกส]]** เข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน นับเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกติดต่อกันเป็นครั้งที่ 22 ของประเทศ  
คณะกรรมการโอลิมปิกโปรตุเกสส่งคณะผู้แทนรวมทั้งหมด 129 คน โดยในจำนวนนี้มีนักกีฬา 77 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 16 ชนิดกีฬา  

เนลซง เอโวรา แชมป์โลกปี ค.ศ. 2007 ในรายการเขย่งก้าวกระโดด ทำหน้าที่เป็นผู้ถือธงชาติในพิธีเปิดการแข่งขัน และเขาสามารถคว้าเหรียญทองในรายการเขย่งก้าวกระโดดชาย ซึ่งนับเป็นเหรียญทองโอลิมปิกเหรียญที่ 4 ในประวัติศาสตร์ของประเทศโปรตุเกส

## นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

## ยิงธนู

นักกีฬายิงธนูชายของโปรตุเกสหนึ่งคนคว้าโควตาเข้าร่วมการแข่งขันจากการคว้าแชมป์รายการบุคคล ในการแข่งขันรอบคัดเลือกโลกครั้งสุดท้าย ณ โบเอ ฝรั่งเศส

## ฟันดาบ

เป็นครั้งที่สอง นับตั้งแต่ โอลิมปิกฤดูร้อน โรม 1960 ที่โปรตุเกสผ่านการคัดเลือกนักกีฬาฟันดาบหญิงเข้าสู่การแข่งขันประเภทบุคคลดาบฟอยล์ เดโบราห์ โนเกย์รา คว้าสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันที่ปักกิ่งจากการได้อันดับสองในการแข่งขันรอบคัดเลือกยุโรป ซึ่งจัดขึ้นที่ ลิสบอน เธอเข้าร่วมการแข่งขันพร้อมกับ โจอากิม วีเดย์รา ผู้ได้รับเหรียญเงินในประเภทดาบเอเป้บุคคลชายจากฟันดาบชิงแชมป์โลก 2006 ซึ่งผ่านการคัดเลือกจากการอยู่อันดับสามในอันดับโลกอย่างเป็นทางการแบบปรับปรุง (AOR) ของสหพันธ์ฟันดาบนานาชาติ

;ชาย

;หญิง

## ยิมนาสติก

โปรตุเกสผ่านการคัดเลือกนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันยิมนาสติกแทรมโพลีนจำนวนสองที่นั่ง

### แทรมโพลีน

## อ้างอิง

ประเทศโปรตุเกส
2008
โชคชะตาพามาปิ๊งรัก

***โชคชะตาพามาปิ๊งรัก*** เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ปี ค.ศ. 2014 นำแสดงโดยชัง ฮย็อก, จัง นารา, ชเว จิน-ฮย็อก และวัง จี-ว็อน ออกอากาศทุกวันพุธและวันพฤหัสบดี เวลา 21.55 น. ทางช่องเอ็มบีซี ระหว่างวันที่ 2 กรกฎาคม ถึง 4 กันยายน ค.ศ. 2014 รวมทั้งสิ้น 20 ตอน

เป็นละครที่สร้างใหม่จากละครโทรทัศน์ไต้หวันเรื่อง *[[ชะตารักกำหนดเลิฟ]]* นำแสดงโดยรฺหวั่น จิงเทียน และเฉิน เฉียวเอิน ซึ่งได้รับเรตติ้งสูงในช่วงที่ออกอากาศเมื่อปี ค.ศ. 2008 นอกจากนี้ ละครเรื่องนี้ยังเป็นการกลับมาร่วมงานกันอีกครั้งของชัง ฮย็อก และจัง นารา หลังจากที่ทั้งสองเคยแสดงร่วมกันเมื่อ 12 ปีก่อนในละครเรื่อง *[[คุณผู้ชายกับยายเปิ่น]]* (2002)

## เรื่องย่อ
อี ก็อน (ชัง ฮย็อก) เป็นทายาทของบริษัทขนาดใหญ่ที่บริหารงานโดยครอบครัวของเขา คิม มี-ย็อง (จัง นารา) เป็นเลขานุการหน้าตาธรรมดาในสำนักงานกฎหมาย ผู้ซึ่งได้รับฉายาว่า “โพสต์อิท” จากการที่เธอไม่สามารถปฏิเสธเพื่อนร่วมงานได้ จนมักถูกมอบหมายงานจุกจิกและน่าเบื่ออยู่เสมอ เมื่อทั้งสองบังเอิญมาพบกันในคืนหนึ่ง หลังจากที่ต่างฝ่ายต่างดื่มเครื่องดื่มที่ผสมยาเข้าไป เหตุการณ์อลหม่านชวนขบขันจึงเกิดขึ้น คิม มี-ย็องเข้าไปในห้องพักโรงแรมผิดห้อง เนื่องจากหมายเลขประตูห้องเกิดเปลี่ยนไป และประตูถูกเปิดค้างไว้จากฝีมือของผู้ที่วางยาในเครื่องดื่ม ทั้งสองลงเอยด้วยการนอนด้วยกัน และคิม มี-ย็องก็ตั้งท้อง อี ก็อน และคุณย่าของเขากำลังจะสูญเสียอำนาจในบริษัท เนื่องจากเขาไม่สามารถแต่งงานกับหญิงที่เขารัก ซึ่งเป็นนักบัลเลต์ชื่อคัง เซ-รา และให้กำเนิดทายาทชายได้ อี ก็อน และมี-ย็อง แต่งงานกันหลังจากรู้จักกันเพียง “สี่วันสองคืน” และเรื่องราวว่าด้วยคู่สามีภรรยาที่ไม่ได้เต็มใจจะแต่งงานในตอนแรก แต่ค่อย ๆ เรียนรู้ที่จะรักกัน เซ-รา (วัง จี-ว็อน) และแดเนียล (ชเว จิน-ฮย็อก) เป็นคู่รักอีกคู่หนึ่งในเรื่อง

ประเด็นสำคัญอื่น ๆ ที่ขับเคลื่อนเรื่องราว ได้แก่ ความรับผิดชอบและโรคทางพันธุกรรม การตามหาครอบครัวผู้ให้กำเนิดของบุตรบุญธรรมข้ามชาติ และการเผชิญหน้ากับความโศกเศร้าจากการสูญเสียทารกในครรภ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในคริสต์ทศวรรษ 2010
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องบริษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพมุนฮวา
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยมเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกี่ยวกับความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน
หน่วยพิฆาตเหินฟ้ากู้วิกฤต

***หน่วยพิฆาตเหินฟ้ากู้วิกฤต*** (ภาษาจีนดั้งเดิม:隨時候命) เป็นละครโทรทัศน์ฮ่องกงแนวดราม่าด้านการบิน ผลิตโดยทีวีบี ออกอากาศทางช่องทีวีบี เจด ระหว่างวันที่ 21 พฤศจิกายน ถึง 30 ธันวาคม ค.ศ. 2005

ละครเรื่องนี้มีศูนย์กลางอยู่ที่หน่วยบริการการบินของรัฐบาล ซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบด้านการค้นหาและกู้ภัย การแพทย์ฉุกเฉินทางอากาศ การดับเพลิง และการสนับสนุนการปฏิบัติงานของตำรวจ ผู้ชมบางส่วนกล่าวว่าละครเรื่องนี้เป็นการผสมผสานระหว่าง *[[เพลิงนรกไฟชีวิต]] และ [[เหินฟ้าหารัก]]*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องทีวีบี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ฮ่องกงในปี พ.ศ. 2548
ไอ ทาเกอูจิ

**ไอ ทาเกอูจิ** (; ; ชื่อเล่น: ไอจัง; 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985 – ) เป็นอดีตนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่น สังกัดค่ายที-เพาเวอส์

## ประวัติ
เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2006 เธอได้เปิดตัวในวงการเอวีในฐานะนักแสดงประจำของบริษัทเอช.เอ็ม.พี ด้วยผลงานเรื่อง*เมโรเมโระ อิจิโกะ โคอินีว* ()

ส่วนเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2007 เธอได้เปิดตัวครั้งแรกกับมูดีซ์ในวิดีโอ*ฮัตสึ เซรุ โนะ เมงามิ-ซามะ* ()

และเธออำลาวงการเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2011 ด้วยผลงาน*ซตสึเงียว นิจูยง-จิกัง ทาเกอูจิ ไอ* ()

## ชีวิตส่วนตัว
งานอดิเรกของเธอคือการเดินทางและการอ่าน ส่วนทักษะพิเศษของเธอคืออโรมาเธอราพีและบาสเกตบอล

## ผลงาน

### วิดีโอสำหรับผู้ใหญ่
; ค.ศ. 2006
:* *เมโรเมโระ อิจิโกะ โคอินีว* () (21 กรกฎาคม โดยบริษัทเอช.เอ็ม.พี)

; ค.ศ. 2007
:* *แกลมเมอรัส บอดี โจ มารูมิเอะ!* () (21 สิงหาคมโดยบริษัทเอช.เอ็ม.พี)
:* *ฮัตสึ เซรุ โนะ เมงามิ-ซามะ* () (1 กันยายน โดยบริษัทมูดีซ์)
:* *เซกซ์ออนเดอะบีชฟิฟตี* () (1 ธันวาคม โดยบริษัทมูดีซ์)

; ค.ศ. 2011
:* *มูดีซ์ ซตสึเงียว นิจูยง-จิกัง* () (1 กันยายน โดยบริษัทมูดีซ์)

หมวดหมู่:นักแสดงหนังโป๊หญิงชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงค่ายเอช.เอ็ม.พี
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงค่ายมูดีซ์
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงค่ายไอเดียพอกเกต
แวมไพร์อัยการ

***แวมไพร์อัยการ*** เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ นำแสดงโดยย็อน จ็อง-ฮุน, อี ว็อน-จง, อี ย็อง-อา และคิม จู-ย็อง ละครแนวสืบสวนอาชญากรรมเรื่องนี้เล่าเรื่องของอัยการที่ปกปิดตัวตนการเป็นแวมไพร์ และใช้พลังพิเศษของตนในการคลี่คลายคดีต่าง ๆ

ซีซันแรกออกอากาศทางช่องเคเบิลโอซีเอ็น ทุกวันอาทิตย์ เวลา 23.00 น. ระหว่างวันที่ 2 ตุลาคม ถึง 18 ธันวาคม ค.ศ. 2011 รวมทั้งสิ้น 12 ตอน

ซีซันที่สองออกอากาศทางช่องโอซีเอ็น ทุกวันอาทิตย์ เวลา 23.00 น. ระหว่างวันที่ 9 กันยายน ถึง 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 รวมทั้งสิ้น 11 ตอน

## เรื่องย่อ
มิน แท-ย็อน เป็นอัยการที่ได้รับความเคารพนับถือ ซึ่งถูกกัดและกลายเป็นแวมไพร์ ความยึดมั่นในความยุติธรรมและบุคลิกที่เย็นชาของเขา หล่อหลอมมาจากอดีตอันเจ็บปวดของเขา เขาดื่มเลือดของผู้เสียชีวิต แม้จะทำให้ตนเองเจ็บปวดทางร่างกาย เพื่อรับรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเหยื่อ และนำตัวผู้กระทำผิดมาลงโทษตามกฎหมาย ฮวัง ซุน-บ็อม นักสืบคู่หูของเขา เป็นคนเดียวที่ล่วงรู้ความลับของเขา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องโอซีเอ็น
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวอาชญากรรมเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวจินตนิมิตเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้เกี่ยวกับอัยการ