เหริน ปี้ฉือ

**เหริน ปี้ฉือ** (; 30 เมษายน ค.ศ. 1904 – 27 ตุลาคม ค.ศ. 1950 เป็นผู้นำทางทหารและการเมืองในยุคแรกของพรรคคอมมิวนิสต์จีน

ในช่วงต้นทศวรรษ 1930 เหรินบัญชาการกองทัพแดงที่ห้าและเป็นบุคคลสำคัญในโซเวียตหูหนาน-เจียงซี แต่เขาถูกบีบให้ทิ้งฐานที่มั่นหลังได้รับแรงกดดันจาก การทัพโอบล้อมครั้งที่ห้าของเจียง ไคเชก ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1934 เหรินและกองกำลังที่รอดชีวิตของเขาเข้าร่วมกับกองกำลังของเฮ่อ หลง ผู้ซึ่งได้ตั้งฐานที่มั่นขึ้นในกุ้ยโจว ในโครงสร้างการบังคับบัญชาของกองทัพแนวรบที่สองที่ตั้งขึ้นใหม่ เฮ่อกลายเป็นผู้บัญชาการทหารและเหรินทำหน้าที่เป็นกรรมการการเมือง ภายใต้ภัยคุกคามจากกำลังก๊กมินตั๋งที่รุกคืบ เหรินและเฮ่ออถูกบังคับให้ล่าถอยและเข้าร่วมในการเดินทัพทางไกลใน ค.ศ. 1935 ในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง เหรินเป็นตัวแทนพรรคคอมมิวนิสต์จีนในคอมมิวนิสต์สากลและเป็นเลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน

เหรินได้รับการพิจารณาว่าเป็นบุคคลที่กำลังเติบโตขึ้นภายในพรรคคอมมิวนิสต์จีนกระทั่งเขาเสียชีวิตเมื่ออายุ 46 ปี เขาเป็นสมาชิกพรรคที่มีอาวุโสเป็นอันดับห้าของกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีนชุดที่ 7 ก่อนเสียชีวิต

## ประวัติ
### ชีวิตช่วงต้น
เหริน ปี้ฉือเกิดในชนบทของหูหนานในครอบครัวครู เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยครูหูหนานที่ 1 ใน ค.ศ. 1915 และได้มือกับเหมา เจ๋อตงจัดตั้งศูนย์วิจัยรัสเซียขึ้นที่โรงเรียนใน ค.ศ. 1920 ในปีเดียวกันนั้น เขายังเข้าร่วมปีกเยาวชนของพรรคคอมมิวนิสต์จีนที่กำลังจะก่อตั้งขึ้นในเซี่ยงไฮ้ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1921 เหรินและอีกห้าคน - รวมถึงหลิว เช่าฉีและเซียว จิ้นกวง - ออกเดินทางโดยเรือเช่าเหมาลำไปยังสหภาพโซเวียต โดยผ่านนางาซากิ วลาดีวอสตอค และเลี่ยงการปิดล้อมของขบวนการขาว พวกเขาทั้งหกคนเดินทางมาถึงในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1921 และเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยคอมมิวนิสต์แห่งผู้ใช้แรงงานตะวันออก เหรินเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์จีนใน ค.ศ. 1922 และเข้ามารับหน้าที่แทนฉฺวี ชิวไป๋ในการแปลประวัติศาสตร์ขบวนการปฏิวัติตะวันตก หลังสำเร็จการศึกษาในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1924 เขาก็เดินทางมาถึงเซี่ยงไฮ้ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1924 หลังนั่งรถไฟผ่านไซบีเรียและนั่งเรือเช่าเหมาลำจากวลาดีวอสตอค ภายใต้คำสั่งของพรรค เหรินได้รับแต่งตั้งเป็นอาจารย์สอนภาษารัสเซียที่มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้ เขาได้รับแต่งตั้งให้เข้าสู่คณะกรรมการเขตเจ้อเจียงและอานฮุยใน ค.ศ. 1924 และรับผิดชอบสิ่งพิมพ์ต่าง ๆ เช่น *China Youth*, *Mission Journal* and *Friends of Civilians*

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1925 เหรินเข้าร่วมการประชุมสภาประชาชนแห่งชาติครั้งที่สามของสันนิบาตเยาวชนสังคมนิยมจีนในฐานะคณะผู้บริหารและเปลี่ยนชื่อองค์กรจาก "สันนิบาตเยาวชนสังคมนิยม" เป็น "สันนิบาตเยาวชนคอมมิวนิสต์จีน" ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1925 เมื่อจาง ไท่เหลย์ถูกย้ายไปประจำที่อื่น เหรินได้รับแต่งตั้งให้เป็นเลขาธิการสันนิบาตเยาวชนคอมมิวนิสต์คนที่ 1 รับผิดชอบการนำขบวนการสามสิบพฤษภาคม แม้ขบวนการจะล้มเหลว แต่เหรินก็สามารถรวมและใช้สันนิบาตเยาวชนเพื่อขยายจำนวนสมาชิกได้อย่างมากในเวลาอันสั้น หลังจากนั้นไม่นาน ในต้นเดือนเมษายน ค.ศ. 1926 เขาแต่งงานกับเฉิน ฉงอิงที่เซี่ยงไฮ้ เหรินเดินทางไปมอสโกเพื่อเข้าร่วมการประชุมเต็มคณะครั้งที่หกของคณะกรรมการบริหารเยาวชนคอมมิวนิสต์สากลในเดือนตุลาคมและพำนักอยู่ในสหภาพโซเวียตจนถึงเดือนมีนาคมของปีถัดมาภายหลังความน่าสะพรึงสีขาว ค.ศ. 1927 เหรินได้รับเลือกเป็นสมาชิกคณะกรรมการกลางพรรคในขณะที่ยังคงดำรงตำแหน่งเลขาธิการในสันนิบาตเยาวชนคอมมิวนิสต์ เมื่อสิ้นสุดแนวร่วมที่หนึ่ง เหรินเข้าข้างเหมา เจ๋อตงเพื่อต่อต้านเฉิน ตู๋ซิ่วในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1927 เพื่อสนับสนุนแนวคิดริเริ่มการปฏิวัติโดยชาวนาในประเทศจีน หลังจากนั้นไม่นาน เหรินก็ได้รับตำแหน่ง สมาชิกชั่วคราวของกรมการเมือง

### สงครามกลางเมืองจีนครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 1927–1936)
วันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1928 เหรินถูกจับโดยขุนศึกท้องถิ่นในอำเภอหนานหลิง มณฑลอานฮุย ขณะพยายามเข้าร่วมการประชุมสันนิบาตเยาวชนคอมมิวนิสต์ แม้ว่าเหรินจะได้รับการปล่อยตัวภายในสิ้น ค.ศ. 1928 แต่ลูกชายของเขาก็เป็นปอดบวมและเสียชีวิต

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1929 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนและเป็นหัวหน้าฝ่ายโฆษณาชวนเชื่อในโซเวียตเจียงซี วันที่ 13 สิงหาคม เขาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการชั่วคราวของโซเวียตเจียงซี โดยมีหน้าที่รับผิดชอบการจัดตั้งหนังสือพิมพ์ *Today News, Education Week* และ *Shanghai Daily* เขาถูกจับอีกครั้งในวันที่ 17 พฤศจิกายน ขณะเข้าร่วมการประชุมเทศบาลที่จัดโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน แม้จะถูกไฟฟ้าช็อตและทรมาน เหรินก็ไม่ได้ให้การสารภาพใด ๆ แก่ตำรวจ เพื่อตอบโต้การจับเขา โจว เอินไหลทำหน้าที่เป็นผู้เจรจาและสามารถทำให้เหรินได้รับโทษจำคุก และยังสามารถลดโทษเพื่อให้เขาได้รับการปล่อยตัวในวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1929 ในเดือนเมษายนและกันยายน เขาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการพรรคประจำหูเป่ย์และอู่ฮั่น เขาถูกเรียกตัวกลับเซี่ยงไฮ้หลังความล้มเหลวของการก่อการกำเริบที่ริเริ่มโดยหลี่ ลี่ซานในหนานจิง

เหรินได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในฐานะสมาชิกกรมการเมืองในวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1931 ระหว่างการประชุมเต็มคณะครั้งที่สี่ที่ขยายเวลาออกไปของพรรคคอมมิวนิสต์จีน วันที่ 7 พฤศจิกายน ระหว่างการประชุมครั้งแรก เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกคณะกรรมการบริหารกลางของสาธารณรัฐโซเวียตจีน หลังการย้ายอิทธิพลของคอมมิวนิสต์จากเซี่ยงไฮ้ไปยังภูมิภาคเจียงซี เหรินให้ความคุ้มครองสมาชิกพรรคหลายคน เช่น จาง อ้ายผิง ซึ่งพัวพันกับ "อุบัติการณ์ต่อต้านสันนิบาตบอลเชวิค"

ในช่วงการทัพโอบล้อมครั้งที่สี่ต่อโซเวียตเจียงซี เหรินเป็นผู้สนับสนุนการโจมตีโดยตรงและวิพากษ์วิจารณ์ยุทธศาสตร์กองโจรของเหมาอย่างรุนแรง ในการประชุมหนิงตูในเดือนตุลาคม เหมาถูกแทนที่โดยโจว เอินไหลในตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพตะวันตกและถูกเหรินวิพากษ์วิจารณ์ในช่วงเวลาเดียวกัน แทนที่จะเป็นการกระทำของเขาที่ต่อต้านเหมา ในการประชุมเต็มคณะครั้งที่ 7 ของพรรคคอมมิวนิสต์จีน เหรินยอมรับว่าการกระทำของเขาผิดพลาดและเป็นผลมาจาก "ช่วงเวลาแห่งการแยกนิกาย"

ด้วยปั๋ว กู่และคนอื่น ๆ ยึดมั่นในอุดมการณ์พรรคฝ่ายซ้ายของหวัง หมิง ทำให้เหรินถูกบังคับให้ย้ายจากการเป็นเจ้าหน้าที่ในสำนักองค์การส่วนกลางของโซเวียต ไปเป็นเลขาธิการพรรคในโซเวียตหูหนาน–เจียงซี เมื่อเขาได้รับแต่งตั้ง เขาก็ต้องเผชิญกับปัญหาสำคัญ เช่น การทัพโอบล้อมครั้งที่ห้าต่อโซเวียตเจียงซี และการฟื้นฟูองค์ประกอบพรรคหลังแผนปราบปรามการก่อความไม่สงบ เขาระงับแผนการต่อต้านการปฏิวัติและปล่อยตัวหวัง โช่วเต้า, จาง ฉี่หลงและคนอื่นๆ เพื่อขยายกองทัพแดงที่หกไปสู่กลุ่มทัพที่หก ในเดือนธันวาคม เขาเข้ามาแทนที่ไช่ ฮุ่ยเหวินและได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการการเมืองของโซเวียตหูหนาน–เจียงซี

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1934 เหรินร่วมกับผู้บัญชาการกองทัพแดงที่หก เซียว เค่อและหวัง เจิ้น จัดการเดินทัพไปทางตะวันตกได้อย่างสำเร็จเพื่อถอยหนีจากการป้องกันที่ไม่สำเร็จมากขึ้นในโซเวียตหูหนาน-เจียงซี เหรินพบกับกองทัพแดงที่สามในวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1934 ที่เขตปกครองตนเองปกครองตนเองชนชาติถู่เจียและม้งอิ้นเจียง มณฑลกุ้ยโจว และตั้งกลุ่มทัพแดงที่สองภายใต้บัญชาการของเฮ่อ หลง แม้กลุ่มทัพนี้จะสามารถรักษาส่วนหนึ่งของหูหนานและหูเป่ย์ไว้ได้ แต่กองทัพปฏิวัติแห่งชาติของเจียง ไคเชกใช้การโจมตีแบบหลายทิศทางซึ่งบังคับให้กำลังคอมมิวนิสต์ต้องถอยร่น ภายในเดือนพฤศจิกายน เหริน, เฮ่อ หลงและกวน เซี่ยงอิงสามารถฝ่าวงล้อมทางทหารที่จัดตั้งโดยกองทัพของเจียงในซางจื๋อ มณฑลหูหนานได้สำเร็จ โดยอาศัยบัญชาการร่วมกันของกลุ่มทัพที่สองและหกและดำเนินการเดินทัพทางไกลต่อไป

วันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1936 กลุ่มทัพที่สองและที่หกของเหรินรวมกำลังกับกองทัพแดงที่สี่นำโดยจาง กั๋วเทาและสฺวี เซี่ยงเฉียนที่กานจือ ขณะนั้นเหรินดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการการเมืองของกองทัพแดงที่ สอง เมื่อการเดินทัพทางไกลสิ้นสุดลงในเดือนตุลาคม เหรินและเผิง เต๋อหวยได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการการเมืองสำหรับกองบัญชาการแนวหน้าของพรรคคอมมิวนิสต์จีนเพื่อต่อต้านกองกำลังของหู จงหนานที่อยู่ในฉ่านซี ภายในเดือนธันวาคม เขาเป็นทั้งสมาชิกของคณะกรรมการการทหารปฏิวัติของคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนและคณะผู้บริหารสุงสุด

### สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง (ค.ศ. 1936–1945)
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1931 เผิง เต๋อหวยและเหรินพร้อมด้วยหยาง หู่เฉิงเดินทางไปซีอานเพื่อวางแผนการป้องกันแนวหน้าต่อกองกำลังญี่ปุ่นโดยระดมกำลังกองทัพลู่ที่เจ็ดและกองทัพภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ในช่วงเดือนสิงหาคม เขาเป็นสมาชิกคณะกรรมการการทหารส่วนกลางซึ่งดูแลการเปลี่ยนชื่อกองกำลังคอมมิวนิสต์ให้เป็นกองทัพลู่ที่แปด ภายในวันที่ 16 ตุลาคม เหรินดำรงตำแหน่งหัวหน้ากรมการเมืองของกองทัพลู่ที่แปดและคณะกรรมการการทหารส่วนกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน

ใน ค.ศ. 1938 เขาเข้าร่วมการประชุมของคณะกรรมการการทหารพรรคคอมมิวนิสต์จีนสาขาเหนือในเดือนมีนาคม เขาได้รับมอบหมายจากคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนให้เดินทางไปเจรจากับโคมินเทิร์นในมอสโก ในเดือนกรกฎาคม เขาเข้ามารับตำแหน่งผู้แทนพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำโคมินเทิร์นอย่างเป็นทางการแทนหวัง เจี้ยเสียง เหรินเดินทางกลับมาเหยียนอานในวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1940 และเข้ารับตำแหน่งในสำนักเลขาธิการและกรมองค์การพรรคคอมมิวนิสต์จีน ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1942 เขาเป็นผู้นำขบวนการสัตยาบันเหยียนอานในภูมิภาคชายแดนฉ่าน-กาน-หนิง เหรินพร้อมกับเหมา เจ๋อตงและหลิว เช่าฉีในฐานะสมาชิกกรมองค์การพรรคคอมมิวนิสต์จีน รับผิดชอบดูแลพื้นที่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือของกานซู่-หนิงเซี่ยและฉ่านซี และในเดือนเดียวกันนั้น เขายังรับผิดชอบการตั้งกองทัพลู่ที่แปดซึ่งมีฐานอยู่ในซีอาน เหรินเป็นส่วนหนึ่งของคณะทำงานที่สรุปปัญหาความเป็นผู้นำระหว่างการประชุมเต็มคณะครั้งที่สี่และการประชุมจุนอี้ในรายงาน "มติว่าด้วยบางประเด็นในประวัติศาสตร์พรรคคอมมิวนิสต์จีน

### ในช่วงสงครามกลางเมืองจีนครั้งที่สอง (1945–1949)
ในระหว่างการประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 7 ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1945 เหรินได้รับเลือกเป็นสมาชิกกรมการเมืองของคณะกรรมาธืการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนและเป็นเลขาธิการของพรรค ในฐานะส่วนหนึ่งของคณะกรรมาธิการสามัญกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีน เขามีตำแหน่งเป็นรองจากเพียงเหมา เจ๋อตง, หลิว เช่าฉี, โจว เอินไหล และจู เต๋อ ต่อมาในปลายเดือนพฤศจิกายน เหรินได้รับการวินิจฉัยว่าป่วยหนักโดยแพทย์ที่ส่งมาตามคำสั่งของสตาลิน ซึ่งทำให้เขาเข้าร่วมกิจกรรมการเมืองประจำวันของพรรคลดน้อยลง วันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1946 เหรินเริ่มร่างข้อเสนอเกี่ยวกับการจัดตั้งเยาวชนคอมมิวนิสต์

ใน ค.ศ. 1947 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้าการปฏิรูปที่ดินและเศรษฐกิจต่าง ๆ (การปฏิรูปที่ดิน) ในชานเป่ย์แต่ถูกปลดจากตำแหน่งอย่างค่อยเป็นค่อยไปเนื่องจากความดันโลหิตสูง

เมื่อความรุนแรงต่อเจ้าของที่ดินซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิรูปที่ดินเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงต้น ค.ศ. 1948 เหรินเป็นหนึ่งในผู้นำพรรคที่วิพากษ์วิจารณ์ขบวนการนี้ เหรินประกาศเปลี่ยนแปลงนโยบายในเดือนมกราคม ค.ศ. 1948 โดยรับประกันว่าเป้าหมายของขบวนการจะยังคงได้รับอนุญาตให้ถือครองทรัพย์สินบางส่วนได้ การเปลี่ยนแปลงนโยบายนี้มีส่วนทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงจากการต่อสู้ทางเศรษฐกิจไปสู่การต่อสู้ทางการเมือง พรรคสั่งการให้ลดจำนวนเจ้าของที่ดินเป้าหมายลงและคณะทำงานไม่ควรทำร้ายหรือทรมานเป้าหมายของพวกเขา

ใน ค.ศ. 1948 เหรินเข้าร่วมการประชุมซีไป่พัวพร้อมกับโจว, หลิว และจู เต๋อ แม้จะป่วยอยู่ แต่เหรินก็ยังช่วยบัญชาการกองทัพระหว่างการทัพเหลียวเชิน, หวยไห่และผิงจิน

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1949 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้าคณะกรรมการเตรียมการสันนิบาตเยาวชนคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน เขาได้รับตำแหน่งประธานกิตติมศักดิ์ของคณะกรรมการกลางในวันที่ 12 เมษายน ระหว่างเขากำลังพักฟื้นอยู่ที่เขายฺวี่เฉฺวียน อย่างไรก็ตาม อาการของเหรินทรุดลง และเขาต้องย้ายไปมอสโกเพื่อรับการรักษาเพิ่มเติม ภายหลังการปะทุของสงครามเกาหลี เหรินเดินทางกลับจีนในวันที่ 28 พฤษภาคม เหรินเข้าร่วมพิธีฉลองครบรอบหนึ่งปีการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนที่เทียนอันเหมินในวันที่ 1 ตุลาคม หลังจากนั้น เหรินก็ศึกษาสถานการณ์สงครามเกาหลีอย่างกระตือรือร้นแต่ก็ล้มป่วยด้วยโรคหลอดเลือดสมองเนื่องจากความเหนื่อยล้า สามวันหลังเป็นโรคหลอดเลือดสมองและไม่ประสบความสำเร็จในการรักษา เขาก็เสียชีวิตในปักกิ่งเมื่อเวลา 12:00 น. ของวันที่ 27 ตุลาคม

## การเสียชีวิตและสิ่งสืบทอด
เมื่อเขาเสียชีวิต พิธีรำลึกถึงเขาจัดขึ้นที่ศาลบูรพกษัตริย์ในวันที่ 30 ตุลาคม โดยมีเหมา, หลิว, โจว, เผิง เจินและจู เต๋อเป็นผู้แบกโลงศพ ด้วยมีกฎข้อบังคับห้ามการฌาปนกิจ ศพของเหรินจึงถูกฝังพร้อมพิธีศพในวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1951 ที่สุสานปฏิวัติปาเป่าชาน จอมพลเย่ เจี้ยนอิงยกย่องเหรินว่าเป็น "อูฐของพรรค ผู้ซึ่งทำงานหนักมาอย่างยาวนานโดยไม่หยุดพัก ไม่เคยแสวงหาความสุข ไม่เคยผูกใจเจ็บแค้นใคร เขาคือแบบอย่างและสมาชิกพรรคที่ดีที่สุดของเรา เป็นนักปฏิวัติผู้โดดเด่น

คณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนตกลงตีพิมพ์ *สรรนิพนธ์ของเหริน ปี้ฉือ* ใน ค.ศ. 1987 โดยสำนักพิมพ์ประชาชน จากนั้น *สรรพนิพนธ์ของเหริน ปี้ฉือ* ก็ตามมาใน ค.ศ. 1989

เหรินและภรรยาของเขา เฉิน จงอิง มีลูกด้วยกันเก้าคน ลูกสาวหนึ่งคนและลูกชายสี่คนเสียชีวิต ส่วนคนอื่น ๆ ถูกยกให้ชาวนาดูแลในช่วงสงคราม และความพยายามของเหรินกับเฉินในการตามหาพวกเขาทีหลังก็ไม่สำเร็จ ลูกชายที่รอดชีวิตของพวกเขา เหริน ยฺเหวียนยฺเหวียน เกิดที่เหยียนอาน เขาเป็นวิศวกร และยังแสดงเป็นพ่อของตนในภาพยนตร์ *[[The Song of the Chinese Revolution]]*

## อ้างอิง

|-

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิด พ.ศ. 2447
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2493
หมวดหมู่:บุคคลที่ถูกฝังที่สุสานปฏิวัติปาเป่าชาน
หมวดหมู่:ชาวจีนในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีนจากมณฑลหูหนาน
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยคอมมิวนิสต์แห่งผู้ใช้แรงงานตะวันออก
หมวดหมู่:ผู้แทนในการประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 5
หมวดหมู่:เลขาธิการสันนิบาตเยาวชนคอมมิวนิสต์แห่งประเทศจีน คนที่ 1
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าโรงเรียนมัธยมปลายฉางจฺวิน
หมวดหมู่:ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยครูหูหนานที่ 1
หมวดหมู่:สมาชิกกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีน ชุดที่ 7
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามกลางเมืองจีน
หมวดหมู่:นักการเมืองสาธารณรัฐประชาชนจีน  จากมณฑลหูหนาน
หมวดหมู่:นักการเมืองจากเยฺว่หยาง
หมวดหมู่:นักการเมืองสาธารณรัฐจีนจากมณฑลหูหนาน
หมวดหมู่:ผู้ต้องขังเรือนจำถีหลานเฉียว
หมวดหมู่:สมาชิกคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนชุดที่ 5
หมวดหมู่:สมาชิกคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนชุดที่ 6
หมวดหมู่:สมาชิกคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนชุดที่ 7
หมวดหมู่:หัวหน้ากรมองค์การพรรคคอมมิวนิสต์จีน