แควาเลียร์

[thumb|''[เจ้าชายรูเพิร์ตแห่งไรน์* โดยไซมอน เวเรลสต์]]
*'แควาเลียร์** () เป็นคำที่[[ฝ่ายรัฐสภา]]ใช้เรียกผู้นิยมกษัตริย์ที่สนับสนุน[[พระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ|พระเจ้าชาลส์ที่ 1]] ระหว่าง[[สงครามกลางเมืองอังกฤษ]] (ระหว่างปี [[ค.ศ. 1642]] ถึงปี [[ค.ศ. 1651]]) หรือเรียก **ฝ่ายนิยมเจ้า** () [[เจ้าชายรูเพิร์ตแห่งไรน์]] ผู้ทรงเป็นแม่ทัพกองทหารม้าของพระเจ้าชาลส์ ทรงมีลักษณะที่เรียกได้ว่าเป็นตัวอย่างของผู้เป็น **แควาเลียร์*'

== ช่วงต้น ==
แควาเลียร์มีรากศัพท์มาจากภาษาละตินเช่นเดียวกับคำว่า *เชอวาลีเย* (Chevalier; อัศวิน) ในภาษาฝรั่งเศส และคำว่า *กาบาเยโร* (Caballero; สุภาพบุรุษ) ในภาษาสเปน โดยในภาษาละตินพื้นบ้านซึ่งเป็นรากศัพท์คำว่า *กาบัลลารีอุส* (Caballarius) แปลว่าทหารม้า ส่วน[[วิลเลียม เชกสเปียร์|เชกสเปียร์]]ใช้คำว่า *แควาเลอรอส* (Cavaleros) เพื่อใช้อธิบายอันธพาลเอาแต่ใจหรือชายเจ้าชู้ผู้ผยองตนในบทละคร *พระเจ้าเฮนรีที่ 4 ตอนที่สอง* โดยกล่าวเพียงผิวเผินว่า "ข้าจะดื่มแด่บาร์ดอล์ฟผู้เป็นนายของข้า และแด่เหล่าแควาเลอรอสทุกคนในลอนดอน"
[[ไฟล์:Burton, William Shakespeare- The Wounded Cavalier.jpg|thumbnail|right|*แควาเลียร์ผู้บาดเจ็บ* โดย วิลเลียม เชกสเปียร์ เบอร์ตัน]]

== สงครามกลางเมืองอังกฤษ ==
[[ไฟล์:Sir-Anthony-van-Dyck-Lord-John-Stuart-and-His-Brother-Lord-Bernard-Stuart.jpg|thumb|right|ภาพเหมือนของลอร์ดจอห์น สจ็วตและน้องชายลอร์ดเบอร์นาร์ด สจ็วต ซึ่งทั้งสองเสียชีวิตในการต่อสู้เพื่อองค์กษัตริย์ วาดโดยเซอร์[[อันโตนี ฟัน ไดก์]]]] 
*แควาเลียร์* เป็นคำอธิบายเกี่ยวข้องกับฝ่ายนิยมกษัตริย์ผู้สนับสนุนพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ในการต่อสู้กับฝ่ายรัฐสภาอังกฤษช่วง[[สงครามกลางเมืองอังกฤษ]] ในตอนแรกปรากฏเป็นคำศัพท์เชิงตำหนิและดูถูกที่ใช้เรียกผู้สนับสนุนพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 1642:


พระราชดำรัสของพระเจ้าชาลส์ต่อคณะกรรมธิการฎีกาในวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1642 กล่าวถึงแควาเลียร์ว่า "คำศัพท์ถึงความผิดพลาดใดที่ดูเหมือนจะได้รับความไม่พอใจอย่างมาก" ต่อมาคำว่าแควาเลียร์ก็ถูกใช้ในอีกความหมายหนึ่ง (เป็นชื่อของเกียรติยศ) โดยพรรคของพระมหากษัตริย์ ผู้ซึ่งในทางกลับกันได้เรียก[[ฝ่ายรัฐสภา]]ว่าเป็นคู่อริ และในช่วงการฟื้นฟูราชวงศ์ พรรคของราชสำนักยังคงรักษาชื่อนี้เอาไว้จนอยู่รอดต่อมาถึงการเรียกใช้คำใหม่ว่า "[[ขุนนางทอรี|ทอรี]]"

ในอดีตแควาเลียร์ไม่ได้ถูกเข้าใจในความหมายปัจจุบันซึ่งใช้อธิบายถึงลักษณะการแต่งกาย แต่เป็นคำที่ใช้อธิบายทัศนคติด้านสังคมและการเมือง อย่างไรก็ตามในปัจจุบันคำว่าแควาเลียร์กลายมาเป็นคำที่เกี่ยวข้องโดยเฉพาะกับลักษณะการแต่งกายในราชสำนักซึ่งไว้ผมยาวสลวยเป็นลอน, สีสันสดใส และถูกตัดอย่างบรรจง รวมไปถึงการใส่ปลอกคอลูกไม้และกำไลข้อมือ และหมวกประดับขนนก ซึ่งแตกต่างจากการแต่งตัวของฝ่ายรัฐสภาสุดโต่งที่สนับสนุน[[รัฐสภาอังกฤษ]] โดยจะแต่งตัวด้วยชุดที่เรียบง่ายกว่าและไว้ผมสั้น ซึ่งภาพพจน์ของทั้งสองฝ่ายต่างถูก[[การเหมารวม|เหมารวม]]อย่างสอดคล้องกันทั้งหมด นายพลส่วนมากของฝ่ายรัฐสภาสวมใส่หมวกซึ่งมีความยาวเช่นเดียวกับฝ่ายกษัตริย์นิยม แต่[[โอลิเวอร์ ครอมเวลล์]] เป็นกรณียกเว้น และในความเป็นจริงแล้วผู้วาดสภาพเสมือนของขุนนางที่ดีที่สุดและเป็นผู้แสดงภาพพจน์ของฝ่ายแควาเลียร์ได้ดีที่สุดอย่าง [[อันโตนี ฟัน ไดก์]] จิตรกรในราชสำนักพระเจ้าชาลส์ที่ 1 กลับเข้าร่วมกับฝ่ายรัฐสภาในสงครามกลางเมือง ส่วนภาพที่แสดงถึงแควาเลียร์อันโด่งดังที่สุดน่าจะเป็น *แควาเลียร์ผู้หัวเราะ* โดย[[ฟรันส์ ฮัลส์]] ซึ่งแสดงถึงสุภาพบุรุษจากเมืองฮาร์เลมของฝ่ายแควาเลียร์จัดใน[[สาธารณรัฐดัตช์|ดัตช์]]ในปี ค.ศ. 1642 ภาพพจน์ของแควาเลียร์ในทางเสื่อมเสีย (ในช่วงเวลาที่มีการใช้อย่างแพร่หลาย) ยังแสดงให้เห็นว่าฝ่ายรัฐสภามองฝ่ายกษัตริย์นิยมว่าเป็นกลุ่มคนเอาแต่ใจที่ให้ความสำคัญกับความฟุ้งเฟ้อมากกว่าประเทศชาติส่วนรวม

[[ไฟล์:King Charles I and his adherents.jpg|thumb|left|ภาพแกะสลักพระเจ้าชาลส์ที่ 1 และผู้ติดตาม]]
อนุศาสนาจารย์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 อธิบายแควาเลียร์ว่า "เยาวชนแห่งเกียรติยศ สุภาพบุรุษจากตระกูลผู้ดี ผู้ซึ่งรักกษัตริย์ของเขาเพราะความรู้สึกผิด ด้วยใบหน้าอันแจ่มชัดและดูโดดเด่นกว่าใคร และด้วยหัวใจอันจงรักภักดีกว่าใคร" ซึ่งมีชายหลายคนในกองทัพฝ่ายนิยมกษัตริย์ผู้สอดคล้องกับคำอธิบายข้างต้น ที่ซึ่งนายทหารภาคสนามมีอายุอยู่ในช่วงต้นของวัยสามสิบ, แต่งงานแล้ว และมีที่ดินในชนบทที่ต้องกลับไปจัดการ แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้มีทัศคติเดียวกันในการเทิดทูนพระเจ้าในฐานะอิสรภาพของอังกฤษแห่ง[[กองทัพตัวแบบใหม่]] แต่พระเจ้าก็มักจะเป็นศูนย์รวมใจในชีวิตของพวกเขา แควาเลียร์ลักษณะเช่นนี้ถูกอุปมาโดย[[เจคอบ แอสต์ลีย์ บารอนแอสต์ลีย์ที่ 1 แห่งเรดิง]] ผู้ซึ่งกล่าวคำภาวนาอันโด่งดังช่วงก่อน[[ยุทธการที่เอดจ์ฮิลล์]]ว่า "โอ พระเจ้า, ท่านรู้ดอกไม่ว่าวันนี้ตัวข้าจะยุ่งสักเพียงไร หากข้าพเจ้าลืมท่าน โปรดอย่าลืมข้าพเจ้า" ในการสิ้นสุดลงของ[[สงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 1|สงครามกลางเมืองครั้งที่ 1]] แอสต์ลีย์ให้สัตยาบันว่าจะไม่จับอาวุธขึ้นสู้กับรัฐสภาอีกครั้ง และให้คำมั่นว่าเขารู้สึกถึงหน้าที่ซึ่งห้ามเขาไม่ให้ช่วยเหลือฝ่ายกษัตริย์นิยมในการก่อ[[สงครามการเมืองอังกฤษครั้งที่สอง|สงครามการเมืองครั้งที่สอง]]

[[ไฟล์:The_Cavalier.jpg|thumb|ทหารของ[[โอลิเวอร์ ครอมเวลล์|ครอมเวลล์]]บุกเข้าไปในที่อยู่อาศัยของแควาเลียร์ วาดโดยเจ. วิลเลียมสัน สำหรับหนังสือ *ภาพแห่งประวัติศาสตร์บริเตนเพิ่มเติม* โดยอี.แอล.ฮอสคิน กรุงลอนดอน ค.ศ. 1914]]

อย่างไรก็ตามสัตยาบันดังกล่าวกลับถูกประกาศโดยฝ่ายรัฐสภาว่าเป็นภาพพจน์ชวนเชื่อและดูหมิ่นของความมักมากในกาม, ชายเสเพลผู้ดื่มสุราจัดและไม่ค่อยนึกถึงพระเจ้า ซึ่งเป็นภาพพจน์นี้เองที่ยังคงอยู่รอดมาและตรงกับลักษณะของฝ่ายกษัตริย์นิยมหลายคน เช่น เฮนรี วิลมอต์ เอิร์ลแห่งรอเชสเตอร์ที่ 1 และ [[จอร์จ กอริง ลอร์ดกอริง|ลอร์ดกอริง]] ผู้ซึ่งเป็นนายพลในกองทัพฝ่ายกษัตริย์นิยม เอ็ดเวิร์ด ไฮด์ เอิร์ลที่ 1 แห่งแคลเรนดัน ที่ปรึกษาคนสำคัญของ[[พระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ|พระเจ้าชาลส์ที่ 2]] กล่าวไว้ว่าเขา "จะล้มเลิกความไว้วางใจใด ๆ โดยปราศจากความลังเล และผ่านร่างพระราชบัญญัติการคลังใดก็ตามเพื่อบรรเทาความกระหายและตอบสนองความประสงค์ทั่วไป; และในความเป็นจริงมิได้ประสงค์สิ่งใดเลยนอกจากความมานะอุตสาหะ (ให้เขามีปัญญา, ความกล้าหาญ, ความเข้าใจ และความทะเยอทะยาน ที่ไม่ถูกควบคุมโดยความกลัวจากพระเจ้าหรือมนุษย์ด้วยกันเอง) เพื่อให้เขามีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จสูงสุดในความชั่วร้ายในฐานะใครก็ตามไม่ว่าจะในยุคที่เขามีชีวิตอยู่หรือยุคก่อนหน้าก็ตาม คุณสมบัติอำพรางทั้งหมดถือว่าเป็นงานชิ้นเอกของเขา; ที่ซึ่งเขาเชี่ยวชาญอย่างมาก มากเสียจนผู้คนไม่ได้ละอายใจหรือเสียหน้าด้วยการถูกหลอกอย่างปกติ แต่รู้สึกดังกล่าวซ้ำสองจากตัวเขา ความรู้สึกนี้ถูกพัฒนาขึ้นในการใช้คำว่าแควาเลียร์ของภาษาอังกฤษใหม่ ซึ่งใช้อธิบายทัศนคติที่หละหลวมและไม่ใยดี

แควาเลียร์ยังถูกใช้อธิบายถึงสมาชิกของพรรคการเมืองที่สนับสนุนระบอบกษัตริย์ จนกระทั่งวิกฤตการณ์[[ร่างพระราชบัญญัติการยกเว้นผู้สืบราชบัลลังก์]] ค.ศ. 1678 – ค.ศ. 1681 ที่คำดังกล่าวถูกแทนที่ด้วยคำว่า "[[ขุนนางทอรี|ทอรี]]" ซึ่งเป็นอีกคำหนึ่งที่ถูกใช้เชิงดูถูกเหยียดหยามในตอนแรก และในช่วงเวลาดังกล่าวคำที่ใช้เรียกฝ่ายรัฐสภาว่า *กลุ่มหัวเกรียน* ก็ถูกแทนที่ด้วยคำว่า "[[พรรควิก (สหราชอาณาจักร)|วิก]]" ซึ่งก็ถูกใช้ในเชิงดูถูกเหยียดหยามในตอนแรกเช่นกัน

== ในศิลปกรรม ==
[[ไฟล์:Charlesx3.JPG|thumbnail|right|สามพระพักตร์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ อันโด่งดังโดย[[อันโตนี ฟัน ไดก์]]]]
[[ไฟล์:Millais Royalist.jpg|thumb|ฝ่ายกษัตริย์นิยมผู้ถูกเนรเทศ ค.ศ. 1651 โดย [[จอห์น เอเวอเรทท์ มิเลส์]]]]
ตัวอย่างของภาพวาดแนวแควาเลียร์สามารถพบเห็นได้ใน *สามพระพักตร์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ* โดย [[อันโตนี ฟัน ไดก์]]

== หมายเหตุ ==


== อ้างอิง ==

*Barratt, John. *Cavalier Generals: King Charles I and His Commanders in the English Civil War, 1642-46*, Pen & Sword Military, 2005
*Carlton, Charles. *Going to the Wars: The Experience of the British Civil Wars, 1638–1651*, Routledge, 1994 ISBN 0-415-10391-6.
*[[David Hume|Hume David]]. *The History of England from the Invasion of Julius Caesar to the Revolution 1688 (Volume V)*.T. Cadell, 1841
*Manganiello Stephen C. *The Concise Encyclopedia of the Revolutions and Wars of England, Scotland, and Ireland, 1639–1660*, Scarecrow Press, 2004, ISBN 0-8108-5100-8
*Memegalos, Florene S. *George Goring (1608–1657): Caroline Courtier and Royalist General'', Ashgate Publishing, Ltd., 2007 ISBN 0-7546-5299-8
*Oxford English Dictionary Second Edition 1989 (OED).
*

;อ้างอิงถึง
*

## ดูเพิ่ม
* สงครามกลางเมืองอังกฤษ 
* ฝ่ายรัฐสภา 

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:สงครามกลางเมืองอังกฤษ