open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
กายกรรม

thumb|การแสดงกายกรรม บนเส้นลวด

**กายกรรม** เป็นการแสดงผาดโผนที่อาศัยความสมดุล ความคล่องแคล่ว และการประสานกายกันของส่วนต่าง ๆ ในร่างกาย เช่น ศิลปะการกระโดด หกคะเมนตีลังกาและทรงตัว มีมาแต่โบราณ เช่น ในงานพิธีต่างๆ สมัยอียิปต์และกรีก

สามารถพบได้ในศิลปะการแสดงหลายประเภท รวมถึงในกีฬาหลายประเภท การแสดงกายกรรมมักเกี่ยวข้องกับองค์ประกอบของยิมนาสติก อย่างเช่น อะโครแดนซ์ ละครสัตว์ และยิมนาสติก เอง หรือในกีฬาหลายชนิดก็มี เช่น บัลเลต์ และการดำน้ำ ถึงแม้ว่ากายกรรมจะเกี่ยวข้องกับการแสดงร่างกายของมนุษย์ แต่ก็มีการแสดงประเภทอื่นด้วย เช่น กายกรรมกลางอากาศ

## อ้างอิง
* ประวัติกายกรรม 

หมวดหมู่:ศิลปะการแสดง
ละครสัตว์

thumb|ภาพวาด คณะละครสัตว์

**ละครสัตว์** () โดยทั่วไปแล้วหมายถึง กลุ่มนักแสดงที่เดินทางไปทำการแสดง ที่อาจหมายถึงการแสดง กายกรรม มายากล ตัวตลก การฝึกสัตว์ นักดนตรี การแสดงห่วง การเดินบนลวดขึง จักกลิง การขี่จักรยานล้อเดียว และการแสดงผาดโผนอื่น ๆ

## บรรณานุกรม
*Assael, Brenda, "Circus and Victorian Society", 2005, University of Virginia Press, Charlottesville 
*Croft-Cooke, Rupert and Cotes, Peter. 1976. *Circus: A World History*. Elek. London 
*Johnson, William M. 1990. *[http://www.circusperformers.org The Rose-Tinted Menagerie] *. Iridescent Publishing
*Nance, Susan. *Entertaining Elephants: Animal Agency and the Business of the American Circus* (Johns Hopkins University Press; 2013) 304 pages;  elephants as "actors" or creatures of agency in the American circus from 1800 to 1940.
*Speaight, George, "A History of the Circus" 1980, The Tantivy Press, London 
*Stoddart, Helen, "Rings of Desire: Circus History and Representation", 2000, Manchester University Press, Manchester 
*
*Tertullian, Septimus Florens. De spectaculis: Latin text with English translation by Terrot Reaveley Glover. Loeb Classical Library 1931.

## อ่านเพิ่ม
*
*
* Childress, Micah D. *Circus Life: Performing and Laboring Under America's Big Top Shows, 1830-1920* (University of Tennessee Press, 2018), Pp.&nbsp;247 online review.
*—provides an overview of "low-yield research" into the history of the American Circus as covered in "ragcontent newspapers [and] magazines [such as] *White Tops*"
* Simon, Linda. *The Greatest Shows on Earth: A History of the Circus* (Reaktion Books, distributed by University of Chicago Press; 2014); 296 pages;

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*Dictionary of Circus Slang (American and British/European)
*History of American Circuses and Sideshows
*Circopedia
*National Museum of Performing Arts, Theatre Museum. *[https://web.archive.org/web/20081018151207/http://www.peopleplayuk.org.uk/guided_tours/circus_tour/default.php Circus Guided Tour]*
*The Philip Astley Project

หมวดหมู่:ศิลปะการแสดง
เฟรสโน (รัฐแคลิฟอร์เนีย)

**เฟรสโน** () เป็นเมืองในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในเทศมณฑลเฟรสโน อยู่ทางทิศเหนือของลอสแอนเจลิสประมาณ 322 กิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากรประมาณ 505,479 คน ทำให้เฟรสโนเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 5 ในรัฐแคลิฟอร์เนีย และอันดับที่ 35 ในสหรัฐอเมริกา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เมืองเฟรสโน เว็บไซต์ทางการ
* เมืองเฟรสโน แผนพัฒนาที่อยู่อาศัยเมืองเฟรสโน 
* Guide to Historic Architecture in Fresno, California at *FresnoHistory.org*
* 
* Fresno City and County Historical Society
* Fresno Convention & Visitor Bureau 
* หอการค้าเมืองเฟรสโน

หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลเฟรสโน
กกคมบาง

**กกคมบาง** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Scleria sumatrensis*) เป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยวอยู่ในวงศ์กก เป็นพืชจำพวกไม้ล้มลุกอายุขัยหลายฤดู มีเหง้าแข็ง ลำต้นเป็นสามเหลี่ยม มีสันคมสากคาย สูงตั้งแต่ 1-3 เมตร ใบของกกคมบางเป็นรูปแถบยาว 15-30 เซนติเมตร แผ่นใบเป็นสามร่อง ดอกเป็นแบบช่อแยกแขนง ยาว 15-30 เซนติเมตร ช่อดอกย่อยแยกเพศ ดอกเพศเมียรูปไข่ยาว 3.5-4 มิลลิเมตร ช่อดอกเพศผู้รูปหอกยาว 3.5-4 มิลลิเมตร ปลายแหลมมีเกสรเพศผู้จำนวน 3 อัน ผลของกกคมบางมีสีเทา ลักษณะกลมหรือค่อนข้างกลม เมื่อแก่แล้วเปลี่ยนเป็นสีดำ มีแผ่นแข็งรูปถ้วยยาวประมาณครึ่งหนึ่งของผล

กกคมบางแพร่พันธุ์ในแถบเอเชียใต้ บริเวณประเทศอินเดีย ศรีลังกา แถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศมาเลเซีย อินโดนีเซีย ภาคใต้ของไทย ไปจนถึงประเทศออสเตรเลีย พบมากในที่โล่งชายน้ำ

กกคมบางเรียกกันในจังหวัดนราธิวาสว่า *หญ้าคมบาง* แต่ในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ กกคมบาง เป็นชื่อท้องถิ่นของ*[[กกสามเหลี่ยมใหญ่]]*

## อ้างอิง

กกคมบาง
ซินญอริต้า

**ซินญอริต้า** () เป็นวงดนตรีหญิงล้วนที่ชนะประกวด HOT WAVE MUSIC AWARD ครั้งที่ 6 ในประเภทวงหญิง มีผลงานเพลงออกมา 1 อัลบั้ม ในชื่ออัลบั้ม *Miss Call* ในสังกัดจีนี่ เรคคอร์ดส มีเพลงที่ได้รับความนิยมคือ "Miss Call"

## ประวัติ

### ผลงานเพลง

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 2000
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดจีนี่เรคอร์ดส
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่มีนักร้องนำเป็นผู้หญิง
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีหญิงล้วน
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก

*คู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก* จะดำรงพระอิศริยยศเป็น "สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก" ถ้าพระประมุขเป็นสตรี คู่อภิเษกสมรสจะได้รับพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายพระราชสวามี ในระหว่างที่ยังเป็นสหภาพคาลมาร์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 1923 จนถึง พ.ศ. 2357 คู่อภิเษกสมรสนั้นจะไดรับพระอิสริยยศ *สมเด็จพระราชินีแห่ง[[นอร์เวย์]]* ด้วย และในระหว่างปี พ.ศ. 1932 ถึง พ.ศ. 2063 คู่อภิเษกสมรสจะไดรับพระอิสริยยศ *สมเด็จพระราชินีแห่ง[[สวีเดน]]* ด้วย

## รายพระนาม
### [[ราชวงศ์สเวนสัน]]

### [[ราชวงศ์แอสตริดเซน]]

### [[ตระกูลพอเมอเรเนีย|ราชวงศ์โพเมราเนีย]]

### [[ราชวงศ์พาราทิเนต-นอยมาร์ก]]

### [[ราชวงศ์โอลเดนบวร์ก]]

### [[ราชวงศ์ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-กลึคส์บวร์ค]]

## ดูเพิ่ม
* รายพระนามพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก
* รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์สวีเดน
* รายพระนามมกุฏราชกุมารและมกุฎราชกุมารีเดนมาร์ก
* รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในมกุฏราชกุมารและในมกุฎราชกุมารีเดนมาร์ก

## อ้างอิง
* Danska runinskrifter, DR 55 (MJy 98) 
* Saxo Grammaticus: The History of the Danes Vol II. Davidson, Hilda Ellis and Fisher, Peter. (1980) D. S. Brewer: Cambridge 

ด
ด
ร
โควินทา (นักแสดง)

**โควินทา** (, เกิด 14 ธันวาคม พ.ศ. 2506) มีชื่อจริงว่า **โควินท์ อรุณ อหุชา** เป็นนักแสดงตลกที่มีชื่อเสียงของบอลลีวูด ผลงานภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงของเขา คือ Salaam - e - Ishq : Tribute to Love และในปี พ.ศ. 2550 โควินทาได้เป็นนักแสดงรับเชิญ โอม ศานติ โอม และในปี พ.ศ. 2547 โควินทา ได้รับเลือกเป็น ส.ส. เมืองมุมไบ ร่วมกับ ธรรมเมนทร และดารา ซิงห์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2506
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักการเมืองอินเดีย
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอินเดีย
หมวดหมู่:ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:ชาวปัญจาบ
หมวดหมู่:ชาวสินธ์
หมวดหมู่:บุคคลจากมุมไบ
AGM-114 เฮลไฟร์

**AGM-114 เฮลไฟร์** (AGM-114 Hellfire) เป็นอาวุธปล่อยอากาศสู่ผิวพื้นที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐในช่วงปลายทศวรรษ 1970 โดยบริษัท Rockwell International (ต่อมาผลิตโดยล็อกฮีดมาร์ติน) จุดเริ่มต้นมาจากความต้องการของกองทัพสหรัฐที่ต้องการอาวุธต่อต้านรถถังรุ่นใหม่ที่มีความแม่นยำสูง เพื่อแทนที่ระบบนำวิถีแบบลวดของยุคก่อน โดยออกแบบให้ติดตั้งกับเฮลิคอปเตอร์โจมตีอย่าง AH-64 อาพาชี เป็นหลัก และเข้าประจำการช่วงต้นทศวรรษ 1980

ในด้านคุณสมบัติ เฮลไฟร์ใช้ระบบนำวิถีด้วยเลเซอร์กึ่งแอคทีฟ (semi-active laser homing) โดยหัวนำวิถีจะติดตามแสงเลเซอร์ที่สะท้อนจากเป้าหมาย ซึ่งสามารถชี้เป้าได้ทั้งจากเฮลิคอปเตอร์หรือหน่วยภาคพื้นดิน ต่อมามีการพัฒนารุ่น **AGM-114L Longbow Hellfire** ที่ใช้เรดาร์ ทำให้มีความสามารถแบบ “ยิงแล้วลืม” (fire-and-forget) ไม่ต้องคอยควบคุมหลังยิงแล้ว หัวรบมีหลายชนิด เช่น หัวรบเจาะเกราะแรงสูง (HEAT) สำหรับทำลายรถถัง หัวรบแรงระเบิด–สะเก็ด สำหรับกำลังพลหรือสิ่งปลูกสร้าง และรุ่นพิเศษที่ออกแบบเพื่อลดความเสียหายข้างเคียงในการรบในเขตเมือง ขีปนาวุธมีระยะยิงประมาณ 8 กิโลเมตร และสามารถติดตั้งกับแพลตฟอร์มได้หลากหลาย ไม่เพียงแต่เฮลิคอปเตอร์ แต่ยังรวมถึง โดรน ยานรบภาคพื้น และเรือ

ในการใช้งานจริง เฮลไฟร์ถูกใช้ครั้งแรกในทศวรรษ 1980 และกลายเป็นอาวุธหลักของสหรัฐและพันธมิตรในหลายสมรภูมิ ทั้งสงครามอ่าวเปอร์เซีย สงครามอิรัก และอัฟกานิสถาน รวมถึงปฏิบัติการต่อต้านการก่อการร้าย การยิงจากโดรน อย่าง MQ-1 Predator และ MQ-9 Reaper ทำให้เฮลไฟร์มีบทบาทสำคัญต่อสงครามยุคใหม่ แสดงถึงความแม่นยำ ความยืดหยุ่น และความเชื่อถือได้ ปัจจุบันเฮลไฟร์ยังคงถูกใช้งานอย่างแพร่หลาย และเป็นพื้นฐานในการพัฒนามิสไซล์รุ่นต่อไป เช่น AGM-179 JAGM

## รุ่นย่อย
* **AGM-114A**: รุ่นแรก ใช้เลเซอร์นำวิถี หัวรบเจาะเกราะต่อต้านรถถัง
* **AGM-114B**: รุ่นปรับสำหรับกองทัพเรือ เพิ่มระบบความปลอดภัย
* **AGM-114C**: อัปเกรดอิเล็กทรอนิกส์ให้ทนทาน ใช้เลเซอร์เหมือน A
* **AGM-114F**: หัวรบสองชั้น ต้านเกราะปฏิกิริยา (ERA)
* **AGM-114K**: รุ่นหลักกองทัพบกสหรัฐ หัวรบสองชั้นแบบปรับปรุง
* **AGM-114L**: ใช้เรดาร์ mmWave ยิงแล้วลืม ใช้กับเฮลิคิปเตอร์ AH-64D
* **AGM-114M**: หัวรบแรงระเบิด–สะเก็ด ใช้โจมตีอาคาร เรือ และกำลังพล
* **AGM-114N**: หัวรบเทอร์โมบาริก รุนแรงในพื้นที่ปิด เช่น ถ้ำหรืออาคาร
* **AGM-114P**: รุ่นสำหรับโดรน
* **AGM-114R**: รุ่นรวมคุณสมบัติ หัวรบปรับโหมดได้ ยืดหยุ่นที่สุด
## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาวุธปล่อยอากาศสู่ผิวพื้น
หมวดหมู่:อาวุธปล่อยผิวพื้นสู่ผิวพื้น
หมวดหมู่:มิสไซล์พิสัยสั้น
หมวดหมู่:มิสไซล์ของสหรัฐอเมริกา
กกสามเหลี่ยมใหญ่

**กกสามเหลี่ยมใหญ่** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Actinoscirpus grossus*, ) เป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยวอยู่ในวงศ์กก มีอายุยืนหลายฤดู ลำต้นมีลักษณะเป็นสามเหลี่ยม เจริญเติบโตเป็นกอ มีลำต้นใต้ดินแตกไหลได้ พุ่มสูงตั้งแต่ 1-2 เมตร ใบของกกสามเหลี่ยมใหญ่ค่อนข้างแข็ง แผ่นใบแคบ มีลักษณะเรียวยาวเป็นรูปใบหอก ยาวประมาณ 50-100 เซนติเมตร ขอบใบเรียบ ดอกออกเป็นช่อชนิดโคริมบ์ ประกอบด้วยช่อดอกย่อยจำนวนมาก ดอกย่อยไม่มีก้านดอก เกิดลักษณะเวียนรอบก้านดอกอย่างหนาแน่น เมื่อยังเป็นดอกอ่อนจะมีสีเหลืองอ่อนอมเขียว แต่เมื่อแก่จะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล ดอกออกช่วงเดือนเมษายนถึงกรกฎาคม แต่อาจถึงเดือนตุลาคมได้ ขยายพันธุ์โดยใช้ไหลหรือเมล็ด

กกสามเหลี่ยมใหญ่พบในบริเวณที่มีน้ำขัง อ่างเก็บน้ำ บ่อเลี้ยงปลา และตามคลองส่งน้ำ พบได้ตั้งแต่ประเทศตุรกี อินเดีย บังคลาเทศ เนปาล ปากีสถาน ศรีลังกา ภูฏาน จีน (มณฑลกวางตุ้งและเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง) ญี่ปุ่น กกสามเหลี่ยมใหญ่เป็นพืชท้องถิ่นของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ได้แก่ มาเลเซีย พม่า ลาว กัมพูชา เวียดนาม ฟิลิปปินส์ ไปจนถึงออสเตรเลีย (นอร์เทิร์นเทร์ริทอรีและรัฐควีนส์แลนด์) รวมทั้งประเทศไทยซึ่งพบได้ทุกภาค

กกสามเหลี่ยมใหญ่สามารถนำมาทอเสื่อ จักสานเป็นฝาบ้าน ฝ้าเพดานหรือหลังคาบ้าน นอกจากนี้ยังสามารถทำเป็นตะกร้าและกระเป๋าได้

## ชื่อพ้องและชื่อท้องถิ่น
กกสามเหลี่ยมใหญ่มีชื่อพ้องหลายชื่อ รวมถึงในประเทศไทยมีการเรียกชื่อแตกต่างกันในแต่ละที่ ดังนี้
* **ชื่อพ้อง**
** *Scirpus grossus* (L.f.)
** *Scirpus aemulans* (Steud.)
** *Scirpus maximus* (Roxb.)
** *Schoenoplectus grossus* (L.f.) Palla
** *Hymenochaeta grossa* (L.f.) Nees
* **ชื่อท้องถิ่น**
** กก, กกตะกลับ, ตะกลับ, กกตาแดง, กกปรือ, กกสามเหลี่ยม - กรุงเทพมหานคร, ภาคกลาง
** กกคมบาง - ประจวบคีรีขันธ์
** มะนิ่ว, มะเนี่ยว - ภาคเหนือ
** แห้วกระดาน, แห้วหิน - ตะวันตกเฉียงใต้
**หมายเหตุ** *กกคมบาง* เป็นชื่อท้องถิ่นของกกสามเหลี่ยมใหญ่ในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ แต่ชื่อ กกคมบาง ยังเป็นชื่อสามัญของพืชชนิด *Scleria sumatrensis* อีกด้วย

## อ้างอิง

กกสามเหลี่ยมใหญ่
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำของใช้
อากิเอะ อาเบะ

**อากิเอะ อาเบะ** (; สกุลเดิม มัตสึซากิ; เกิด 10 มิถุนายน พ.ศ. 2505) หรือที่รู้จักในนาม **ดีเจอักกี** () เป็นภรรยาของชินโซ อาเบะนายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่น 

## ประวัติ
อากิเอะ อาเบะ เกิดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2505 เธอเกิดในครอบครัวที่มีฐานะ มีชื่อเดิมว่า อากิเอะ มัตสึซากิ ()  เป็นบุตรสาวของอากิโอะ มัตสึซากิ กับเอมิโกะ มัตสึซากิ บิดาของเธอเคยเป็นอดีตผู้บริหารบริษัทโมรินางะ หนึ่งในบริษัทผลิตขนมหวานที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น เธอสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนพระหฤทัยโตเกียว ( *Seishin Joshi Gakuin*) ซึ่งเป็นโรงเรียนในคริสต์ศาสนา และสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยการอาชีพพระหฤทัย ( *Seishin Joshi Gakuin Senmon Gakkō*)

หลังจากสำเร็จการศึกษา เธอได้เริ่มงานกับบริษัทเด็งสึ ซึ่งเป็นบริษัทโฆษณาขนาดใหญ่แห่งหนึ่งของโลก ภายหลังเธอจึงได้สมรสกับชินโซ อาเบะ ในปี พ.ศ. 2530 แต่ไม่มีบุตร-ธิดาด้วยกัน

## หน้าที่การงาน
ต่อมาหลังจากการสมรสกับสามี เธอได้ทำงานเป็นนักจัดรายการวิทยุในช่วงปี พ.ศ. 2533 โดยจัดรายการที่บ้านเกิดของสามีที่ชิโมะโนะเซกิ จนมีชื่อเสียงในนามของดีเจอักกี (Akky) นอกจากนี้เธอยังเป็นแฟนคลับของละครเกาหลีใต้ และชื่นชอบศิลปินเกาหลีใต้อย่าง แพ ยง-จุน และพัก ยง-ฮา

ทั้งนี้เธอนับว่าเป็นภริยาของนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นที่มีอายุน้อย หากเปรียบเทียบกับภริยาของอดีตนายกรัฐมนตรีท่านอื่น ๆ เป็นสตรียุตใหม่ที่มีความคิดอ่าน กล้าแสดงออกด้านความคิดเห็นมากกว่าภริยานายกในอดีต อาทิ ในปี พ.ศ. 2556 เธอแสดงตัวว่าเป็นนักต่อต้านการใช้พลังงานนิวเคลียร์ และในปี พ.ศ. 2557 เธอได้ร่วมงานเดินขบวนของกลุ่มเพศที่สามที่รณรงค์เกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนภายในประเทศ

อากิเอะเป็นภริยานายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่นคนแรกที่ใช้เครือข่ายสื่อสังคมออนไลน์ โดยเฉพาะเฟซบุ๊กและอินสตาแกรม แต่ภายหลังเธอได้ลดกิจกรรมด้านนี้ลงและปรับเปลี่ยมลักษณะการโพสต์ หลังเกิดกรณีทุจริตการซื้อขายที่ดินโรงเรียนโมริโตโมะกากูเอ็ง () อันอื้อฉาวซึ่งทั้งนายกรัฐมนตรีและคู่สมรสต่างมีส่วนรู้เห็น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*

หมวดหมู่:ตระกูลซาโต–คิชิ–อาเบะ
หมวดหมู่:นักการเมืองญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ดีเจ
หมวดหมู่:แม่บ้านแม่เรือน
หมวดหมู่:คู่สมรสของนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากชิโมโนเซกิ
หมวดหมู่:บุคคลจากโตเกียว
หมวดหมู่:ชินโซ อาเบะ
รัฐอันธพาล

**รัฐอันธพาล** () เป็นคำที่ก่อให้เกิดการโต้แย้งที่ใช้โดยนักทฤษฎีระหว่างประเทศบางคน โดยหมายถึงรัฐที่พวกเขาพิจารณาว่าคุกคามต่อสันติภาพของโลก ซึ่งหมายความว่ารัฐเหล่านี้มีพฤติการณ์ตามเกณฑ์บางประการโดยเฉพาะ อย่างเช่น ปกครองโดยรัฐบาลอำนาจนิยมที่จำกัดสิทธิมนุษยชนอย่างรุนแรง ให้การสนับสนุนการก่อการร้าย และแสวงหาการเผยแพร่อาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง คำดังกล่าวถูกใช้บ่อยครั้งที่สุดโดยสหรัฐอเมริกา ถึงแม้ว่าบางครั้งอาจพบถูกใช้ในประเทศอื่นก็ตาม

รัฐอันธพาลแตกต่างจาก "รัฐที่ไม่เป็นที่ยอมรับของสังคมนานาชาติ" อย่างเช่น พม่าและซิมบับเว ซึ่งถูกกล่าวหาว่าละเมิดสิทธิมนุษยชนต่อประชากรของตัวเอง ในขณะที่ยังไม่ถูกพิจารณาว่าเป็นภัยคุกคามที่เห็นได้ชัดนอกเหนือจากพรมแดนของตน ถึงแม้ว่าคำดังกล่าวจะสามารถใช้เปลี่ยนกันได้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ความมั่นคงระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:รัฐแบ่งตามสถานภาพอำนาจ
หมวดหมู่:ทฤษฎีการเมือง
ฟุตบอลทีมชาติเบลเยียม

**ฟุตบอลทีมชาติเบลเยียม** (; ; ) เป็นทีมฟุตบอลประจำประเทศเบลเยียม ภายใต้การดูแลของราชสมาคมฟุตบอลเบลเยียม ในฟุตบอลโลก เคยได้ที่ 3 ในฟุตบอลโลก 2018 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป เคยได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ ในปี ค.ศ. 1980

ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2015 ได้รับการจัดอันดับให้เป็นทีมฟุตบอลอันดับ 1 ของโลก จากการจัดอันดับของสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ หรือฟีฟ่า นับเป็นทีมที่ได้อันดับ 1 โดยที่ไม่เคยได้แชมป์ในรายการใหญ่ ๆ ทั้งฟุตบอลโลกหรือฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปมาก่อน

## รายชื่อผู้เล่น
รายชื่อผู้เล่น 26 คนที่ถูกเรียกตัวในการแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2022*' 

*ข้อมูลการลงเล่นและการทำประตูนับถึงวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 หลังจากการพบกับ ''

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*FIFA team profile
*UEFA team profile
*ELO team records
*Belgian national team news website 
*Official supporters' federation 1895 

เบลเยียม
พาย (วงดนตรี)

**พาย**  (Pi) เป็นวงดนตรีแนว โมเดิร์นร็อก  มีสมาชิก 4 คน มีผลงานออกมา 1 อัลบั้ม คือ 22/7 (ยี่สิบสองส่วนเจ็ด) ในสังกัด ใบตอง เรคคอร์ด ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยมีเพลงที่ได้รับความนิยมคือ จากวันที่เธอไม่อยู่

## สมาชิก
* สุพล พัวศิริรักษ์ (เบล) ร้องนำ
* เทอดศักดิ์ ศิริเจน (นพ) กีตาร์
* วรพจน์ พูลถนอมสุข (เอ็กซ์) กลอง
* บูรพา พันธุมโกมล (เล็ก) เบส

## ผลงาน
### 22/7 (ยี่สิบสองส่วนเจ็ด) (วางจำหน่าย 15 มีนาคม 2548)
# เราเลิกกันแล้ว
# ไม่ว่าชีวิตของเธอเป็นแบบไหน
# อุบัติเหตุหัวใจ
# จากวันที่เธอไม่อยู่
# เธอก็รู้
# Interlude
# เข็มนาฬิกา
# ตามฝัน
# เธอ
# อยากให้รับไว้
# เคาะใจ

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติไทย
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม มิวสิค
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 2000
หมวดหมู่:วงกลุ่มสี่สัญชาติไทย
นพเก้า พูนพัฒน์

**นพเก้า พูนพัฒน์**  เกิดวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2538 เป็นนักกีฬาเรือใบหญิงทีมชาติไทย ซึ่งได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาเรือใบในเอเชียนเกมส์ 2010 และสามารถชนะการแข่งขันจนได้รับรางวัลเหรียญทองประเภทออพติมิสต์หญิง นพเก้า พูนพัฒน์ เป็นชาวกรุงเทพ เธอมีพี่สาวเป็นนักกีฬาทีมชาติเรือใบมาก่อน โดยมีพ่อของเธอทำหน้าที่เป็นโค้ช และเนื่องด้วยความชอบในกีฬาเรือใบ ทางครอบครัวของเธอจึงตัดสินใจย้ายมายังจังหวัดชลบุรี และนพเก้าได้ติดทีมชาติในขณะที่มีอายุได้ 11 ปี ปี พ.ศ. 2562 เธอจบการศึกษาที่คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ปัจจุบันเปิดร้านขายยาตั้งอยู่ถนนทองหล่อ ร้านนาย ออน เดอะ ซี (Nine on the sea pharmacy) และกลับมาแข่งเรือใบในประเภท TP52 ได้รับรางวัลชนะเลิศทั้งในและต่างประเทศ

## ผลงานที่ผ่านมา
* พ.ศ. 2550 รางวัลนักกีฬายุวชนยอดเยี่ยม จากวันนักกีฬายอดเยี่ยม
* พ.ศ. 2552 แชมป์เยาวชนโลก เรือใบออปติมิสต์ บุคคลหญิง ประเทศบราซิล
* พ.ศ. 2553 เหรียญทองแดง การแข่งขันเรือใบชิงแชมป์เอเชีย ประเภทออปติมิสต์ บุคคลหญิง รุ่นเยาวชนอายุไม่เกิน 15 ปี
* พ.ศ. 2553 เหรียญทอง การแข่งขันกีฬาเรือใบในเอเชียนเกมส์ 2010 ประเภทออพติมิสต์หญิง ที่ประเทศจีน
* พ.ศ. 2555 แชมป์เยาวชนโลก เรือใบออปติมิสต์ บุคคลหญิง ประเทศมาเลเซีย
* พ.ศ. 2556 เหรียญทองแดง การแข่งขันเรือใบ 420 หญิง ซีเกมส์ 2013 ที่ประเทศพม่า
* พ.ศ. 2557 เหรียญทอง การแข่งขันกีฬาเรือใบในเอเชียนเกมส์ 2014 ประเภททเวนตี้ไนเนอร์หญิง ที่ประเทศเกาหลีใต้

## รางวัลที่ได้รับ
* พ.ศ. 2554 รางวัลนักกีฬาสมัครเล่นยอดเยี่ยมหญิง งานวันนักกีฬายอดเยี่ยม ประจำปี 2553 
* พ.ศ. 2554 รางวัลนักกีฬาสมัครเล่นยอดเยี่ยมหญิง สยามกีฬาอวอร์ดส์ ครั้งที่ 5 

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* นพเก้าคว้าที่ 5 เรือใบชิงแชมป์เอเชีย

หมวดหมู่:นักกีฬาชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองเอเชียนเกมส์
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองแดงซีเกมส์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ภ.
หมวดหมู่:นักกีฬาจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักกีฬาจากจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสิงห์สมุทร
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
เพอร์ฟูม: คอมพลีตเบส

***เพอร์ฟูม: คอมพลีตเบส*** (***Perfume ~Complete Best~***) เป็นอัลบั้มรวมเพลงของวงเกิร์ลกรุปญี่ปุ่น เพอร์ฟูม วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2549 โดยโทคูมะเจเปนคอมมิวนิเคชันส์ อัลบั้มนี้ได้รวมผลงานจากสังกัดเก่า บี-ไฮว์ เรคอร์ดส และ ผลงานก่อนหน้านี้กับโทคูมะเจเปนคอมมิวนิเคชันส์ อัลบั้มยังได้รวมเพลงหน้าบีจากซิงเกิลและเพลงใหม่หนึ่งเพลง อัลบั้มวางจำหน่ายในสามช่วงเวลาที่แตกต่างกัน ได้แก่ ซีดีกับดีวีดีวางจำหน่ายด้วยกัน, วางจำหน่ายแบบดิจิทัล, แผ่นเสียงสองหน้าขนาด 12 นิ้ว โดยแผ่นเสียงดังกล่าววางจำหน่ายด้วยกันกับ *เพอร์ฟูมคอมพลีตแอลพีบ็อกซ์* เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 และวางจำหน่ายแบบจำนวนจำกัด

## รายชื่อเพลง

### ทุกรูปแบบ
* ซีดีและดีวีดีปกติ – ประกอบด้วยเพลงสิบสองเพลงในซีดีและมิวสิกวิดีโอในดีวีดีสี่เพลง
* ซีดีและดีวีดีปกติแบบผลิตครั้งแรก – ประกอบด้วยเพลงสิบสองเพลงในแผ่นซีดีและมิวสิกวิดีโอในแผ่นดีวีดีสี่เพลง มาพร้อมแถบโอบิพิเศษกับกล่องสวมกระดาษแข็ง
* ซีดีและดีวีดีแบบจำนวนจำกัด – ประกอบด้วยเพลงสิบสองเพลงในซีดีและมิวสิกวิดีโอในดีวีดีสี่เพลงที่แตกต่างไปหนึ่งเพลง
* ซีดีและดีวีดีแบบผลิตครั้งแรกจำนวนจำกัด – ประกอบด้วยเพลงสิบสองเพลงในซีดีและมิวสิกวิดีโอในดีวีดีสี่เพลงที่แตกต่างไปหนึ่งเพลง มาพร้อมแถบโอบิพิเศษกับกล่องสวมกระดาษแข็ง
* แผ่นเสียง – ประกอบด้วยเพลงหกเพลงในหน้าเอและอีกหกเพลงในหน้าบี
* ดิจิทัลดาวน์โหลด – ประกอบด้วยเพลงสิบสองเพลง

## เครดิตและบุคลากร
เครดิตนำมาจากปกในอัลบั้ม *เพอร์ฟูม: คอมพลีตเบส*
*อายาโนะ โอโมโตะ (โนจจิ) – เสียงร้องหลัก, เสียงร้องเบื้องหลัง
*อายากะ นิชิวากิ (อาจัง) – เสียงร้องหลัก, เสียงร้องเบื้องหลัง
*ยูกะ คาชิโนะ (คาชิยูกะ) – เสียงร้องหลัก, เสียงร้องเบื้องหลัง
*ยาสึทากะ นาคาตะ – ประพันธ์เพลง, ผลิต, ทำนอง, เรียบเรียง, สร้าง, ผสม, บันทึกเสียง
*เอมิ คิโนโกะ – ประพันธ์เพลง
*บี-ไฮฟ์ เรคอร์ดส – สังกัดก่อนหน้านี้ของเพอร์ฟูม
*โทคูมะเจเปนคอมมิวนิเคชันส์ – ผู้จัดจำหน่ายและค่ายเพลงของเพอร์ฟูม
*ยูนิเวอร์แซลมิวสิกเจแปน – ค่ายเพลงของเพอร์ฟูมตั้งแต่ปี 2555–ปัจจุบัน มีสิทธิ์เป็นผู้จัดจำหน่ายร่วม
*คอนเทโมด – ค่ายเพลงผู้จัดจำหน่ายของนาคาตะ มีสิทธิ์เป็นผู้จัดจำหน่ายร่วม
*ยามาฮามิวสิกคอมมิวนิเคชันส์ – ค่ายเพลงผู้จัดจำหน่ายของนาคาตะ มีสิทธิ์เป็นผู้จัดจำหน่ายร่วม

## ชาร์ต

## การรับรอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพอร์ฟูม (วงดนตรี)
หมวดหมู่:อัลบั้มของเพอร์ฟูม
หลู่ ซฺวิ่น

**หลู่ ซฺวิ่น** เป็นนามปากกาของ **โจว ซู่เหริน** นักเขียนชาวจีนที่สำคัญคนหนึ่งของคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยมากจะเป็นผู้เขียนวรรณคดีจีนสมัยใหม่ รวมทั้งวรรณคดีคลาสสิกจีน

## ประวัติ
โจว ซู่เหริน เริ่มเข้าเรียนที่โรงเรียนเจียงหนาน เขาได้สัมผัสกับวรรณกรรมตะวันตกเป็นครั้งแรกที่สถานศึกษาแห่งนี้ และได้รู้จักกับวิชาวิทยาศาสตร์ด้วย ทั้งยังได้เรียนภาษาอังกฤษและเยอรมันจากหนังสือแปลจำนวนหนึ่ง

ปี พ.ศ. 2441 โจว ซู่เหริน ได้เข้ารับการศึกษาด้านวิศวกรรมและวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ที่หนานจิง และต่อมาก็ได้เข้าเรียนที่โรงเรียนเหมืองแร่และการรถไฟ โดยได้รับทุนการศึกษาไปเรียนต่างประเทศถึง 4 ปี ด้วยทุนการศึกษาของรัฐบาล เขาจึงได้เดินทางไปศึกษาต่อที่ประเทศญี่ปุ่น เมื่อปี พ.ศ. 2445 เขาได้เริ่มเขียนบทความ แต่เป็นรูปแบบการเขียนแบบยุคเก่า ปีต่อมาเขาเดินทางกลับมายังบ้านเกิดเพื่อแต่งงานกับหญิงสาวที่แม่จัดหาไว้ให้ ชื่อว่า "จู อาน"

โจว ซู่เหริน กลับไปเข้าเรียนที่สถาบันการแพทย์เซ็นไดในปีถัดมา โดยมีอาจารย์ที่ปรึกษาคือ ฟุจิโนะ เก็งกุโร และเป็นที่มาของการเขียนบันทึกความทรงจำถึงอาจารย์ท่านนี้ไว้ในผลงานเรื่องหนึ่งของตน

## ผลงาน

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:นักเขียนชาวจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากมณฑลเจ้อเจียง
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

**คณะสาธารณสุขศาสตร์** **มหาวิทยาลัยขอนแก่น** () เป็นส่วนราชการไทยระดับคณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยขอนแก่น เป็นคณะวิชาที่จัดตั้งขึ้นเป็นอันดับที่ 9 ของมหาวิทยาลัยขอนแก่น

## ประวัติ
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2521 และเป็นส่วนหนึ่งของโครงการศูนย์แพทยศาสตร์ (ศูนย์วิทยาศาสตร์สุขภาพ) มหาวิทยาลัยขอนแก่น เพื่อปรับปรุงและขยายการผลิตบุคลากรสาธารณสุขให้เป็นไปตามนโยบายและแนวทางการพัฒนาสาธารณสุขของรัฐ ที่กำลังเร่งให้บริการสาธารณสุขให้ถึงประชาชนทั่วไป และพัฒนาบุคลากรดูแลสาธารณสุขมูลฐานและคุณภาพชีวิตของประชาชนชาวชนบทในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

คณะสาธารณสุขได้เริ่มรับนักศึกษารุ่นแรกในปี พ.ศ. 2523 จำนวน 30 คน ในหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต (สาธารณสุขศาสตร์) โดยรับนักศึกษาที่ผ่านการสอบคัดเลือกมาจาก 3 กลุ่ม คือ นักเรียนเรียนดีในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ นักเรียนที่ทบวงมหาวิทยาลัยสอบคัดเลือก และเจ้าหน้าที่สาธารณสุขจากกระทรวงสาธารณสุข

## สัญลักษณ์
* **สัญลักษณ์ประจำคณะ**
สัญลักษณ์ประจำคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น คือ คทาคาดูซัซ

* **สีประจำคณะ**
 สีชมพู

* **ต้นไม้/ดอกไม้ประจำคณะ**
ดอกกาสะลองสีชมพู

## ภาควิชา
* ภาควิชาบริหารงานสาธารณสุข
* ภาควิชาโภชนวิทยา
* ภาควิชาระบาดวิทยา
* ภาควิชาชีวสถิติและประชากรศาสตร์
* ภาควิชาสุขศึกษา
* ภาควิชาอนามัยสิ่งแวดล้อม อาชีวอนามัยและความปลอดภัย

## หลักสูตร

## คณบดี

**หมายเหตุ** คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้รักษาการแทนคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น

## บุคคลที่มีชื่อเสียง
ดูเพิ่ม รายนามบุคคลที่มีชื่อเสียงจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น

**หมายเหตุ** รายนามดังกล่าว จัดเรียงชื่อและนามสกุลตามตัวอักษร

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* มหาวิทยาลัยขอนแก่น, "คณะสาธารณสุขศาสตร์", ขอนแก่น 18 ปี, 2525, หน้า 151 -158
* มหาวิทยาลัยขอนแก่น, "คณะสาธารณสุขศาสตร์", 30 ปี มหาวิทยาลัยขอนแก่น, ขอนแก่น : มหาวิทยาลัย, 2537, หน้า 71 - 72

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
* เว็บไซต์ภาควิชาชีวสถิติและประชากรศาสตร์ คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
* เว็บไซต์ชมรมศิษย์เก่าคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

ขอนแก่น
สาธารณสุขศาสตร์
วีรา ลินน์

**เดม วีรา ลินน์**, ดีบีอี  (20 มีนาคม ค.ศ. 1917 – 18 มิถุนายน ค.ศ. 2020; เดิมชื่อว่า วีรา มาร์กาเรต เวลช์) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวอังกฤษ ที่มีชื่อเสียงเป็นอย่างยิ่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง   ตลอดช่วงสงครามเธอได้ตระเวนไปตามค่ายทหารต่างๆ เพื่อขับร้องเพลงกล่อมขวัญทหารฝ่ายสัมพันธมิตร ทั้งที่อียิปต์ อินเดีย และพม่า จนได้รับฉายาว่า "หวานใจของกองทัพ" (The Forces' Sweetheart)  ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียงของเธอ ได้แก่เพลง *[[We'll Meet Again]]* บันทึกเสียงในปี ค.ศ. 1939 เป็นเพลงปลอบขวัญทหารที่กำลังจะออกรบและคาดว่าจะไม่ได้กลับมาพบกับบุคลที่เป็นที่รัก และ *[[(There'll Be Bluebirds Over) The White Cliffs of Dover]]* บันทึกเสียงในปี ค.ศ. 1942 เป็นเพลงปลุกใจสำหรับนักบินเครื่องบินรบอังกฤษ ที่จะออกไปต่อสู้กับนักบินเยอรมนี

หลังสิ้นสุดสงคราม เธอยังมีผลงานขับร้องเพลงตลอดมา โดยในปี ค.ศ. 2009 เธอได้ออกผลงานพิเศษเนื่องในโอกาสครบรอบ 70 ปีที่อังกฤษประกาศสงครามกับเยอรมนี อัลบั้ม *We'll Meet Again: The Very Best of Vera Lynn* นี้ติดอันดับหนึ่งในประเทศอังกฤษ ทำให้เธอเป็นศิลปินที่อายุมากที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่ ที่มีผลงานติดอันดับหนึ่งในชาร์ต ด้วยวัย 92 ปี 

ผลงานเพลง We'll Meet Again ปรากฏอยู่ในวัฒนธรรมสมัยนิยม เช่น ในภาพยนตร์เรื่อง *[[Dr. Strangelove]]* ของสแตนลีย์ คูบริกในฉากสงครามนิวเคลียร์ตอนท้ายเรื่อง  และในผลงานเพลงโดยโรเจอร์ วอเทอร์ส ในอัลบั้ม *[[The Wall]]* ปี 1979 ของพิงก์ ฟลอยด์ กล่าวถึงเธอในเพลงชื่อ *Vera*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Q&A with TIME Magazine in September 2009 
*

หมวดหมู่:นักร้องอังกฤษ
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเดคคาเรเคิดส์
หมวดหมู่:บุคคลจากลอนดอน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ดีบีอี‎
ปีเตอร์ เคราช์

**ปีเตอร์ เจมส์ เคราช์** (; เกิดเมื่อวันที่ 30 มกราคม 1981) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ ในตำแหน่งกองหน้า​ เคยเล่นให้กับลิเวอร์พูลและเบิร์นลีย์ในพรีเมียร์ลีก และเคยลงเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษโดยผ่านการแข่งขันฟุตบอลโลก 2 สมัย เขาเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพใน ค.ศ. 2019

เคราช์เริ่มอาชีพของตนเอง ด้วยการฝึกหัดกับทอตแนมฮ็อตสเปอร์ โดยได้ออกจากสโมสรไปใน ค.ศ. 2000 แต่หลังจากได้ก็ได้เล่นกับสโมสรอื่นในพรีเมียร์ลีก 4 สโมสร คือ พอร์ทสมัธ, แอสตันวิลลา, เซาแทมป์ตัน และลิเวอร์พูล ก่อนที่จะมาลงเล่นในทีมชุดใหญ่ครั้งแรกให้กับทอตแนมฮ็อตสเปอร์ ในปี ค.ศ. 2009 เคราช์เป็นผู้ทำประตูสูงสุดอันดับ 2 ในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2006-07 ตามหลังกาก้า จากเอซีมิลาน ในเซเรียอา

เคราช์เป็นนักฟุตบอลที่มีรูปร่างสูงโย่ง ด้วยส่วนสูงถึง 201 เซนติเมตร จึงถนัดในการเล่นลูกกลางอากาศ และได้รับการบันทึกไว้ในกินเนสส์บุ๊คว่าเป็นผู้เล่นที่โหม่งทำประตูได้มากที่สุดในประวัติศาสตร์พรีเมียร์ลีก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ‎

หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2006
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2010
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลพอร์ตสมัท
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสโตกซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนอริชซิตี
หมวดหมู่:บุคคลจากแมกเคิลส์ฟีลด์
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
ประยูร ยมเยี่ยม

**ประยูร ยมเยี่ยม** ศิลปินเพลงพื้นบ้านที่มีความเชี่ยวชาญในการแสดงลำตัด เป็นคนที่มีความสามารถรอบตัว ได้ถ่ายทอดศิลปะวิชาการแสดงพื้นบ้านให้แก่บุคคลและสถาบันต่าง ๆ อยู่เสมอ อีกทั้งยังสามารถนำการแสดงพื้นบ้านไปแสดงที่ต่างประเทศเพื่อเป็นการเผยแพร่มรดกวัฒนธรรมของชาติให้รู้จักเป็นวงกว้าง จนได้รับฉายาว่า **“ราชินีลำตัด”** คู่ขวัญคู่ชีวิตกับหวังเต๊ะ ศิลปินเพลงพื้นบ้านชื่อดัง และได้รับยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงพื้นบ้าน-ลำตัด) ประจำปี พ.ศ. 2537

## ประวัติ
### ภูมิหลัง
ประยูร ยมเยี่ยม เกิดเมื่อวันพุธ ที่ 30 สิงหาคมพ.ศ. 2476 ที่ตำบลศาลกลาง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี บิดาชื่อ คล้าย มารดาชื่อ จีบ สำเร็จการศึกษาที่โรงเรียนวัดศาลาวัล เป็นคนชอบอ่านหนังสือมาตั้งแต่เด็ก โดยเฉพาะหนังสือวรรณคดี บทร้อยกรองต่างๆ ก็สามารถอ่านได้อย่างไพเราะและจดจำได้รวดเร็ว

### เข้าสู่วงการ
ด้วยใจรักทางการแสดง หลังสำเร็จการศึกษาประยูรได้ไปอยู่กับคุณครูแดง ที่วัดต้นเชือก จังหวัดนทบุรี โดยการฝากฝังของคุณตาขณะมีอายุได้เพียงแค่ 13 ปี เรียนกับครูแดงอยู่หลายปี พออายุได้ 15 จึงได้มีโอกาสแสดงเป็นครั้งแรก ผลปรากฏว่าประสบความสำเร็จอย่างมาก เมื่ออายุได้ 18 ปีจึงได้เข้ามาในกรุงเทพฯ มาอยู่กับคณะลำตัดแม่จรูญ บุณยทัต คณะลำตัดที่มีชื่อเสียงเป็นอย่างมากในยุคนั้น การไปอยู่กับแม่จรูญทำให้ประยูรได้มีโอกาสเล่าเรียนฝึกฝนการแสดงลำตัด เพลงฉ่อย เพลงเรือ เพลงเกี่ยวข้าว เพื่อเสริมสร้างประสบการณ์มากยิ่งขึ้นประกอบกับแม่จรูญเป็นคนใจดี มีเมตตา สั่งสอนความรู้เรื่องเพลงต่าง ๆ ให้อย่างเต็มที่ทำให้การเรียนของประยูรก้าวหน้ารวดเร็วขึ้นทุกวัน

อยู่กับแม่จรูญได้ประมาณ 4 ปี ประยูรได้พบรักกับนักแสดงลำตัดหนุ่มคนดังที่ชื่อว่า “หวังดี นิมา”   จึงออกจากคณะแม่จรูญมาแต่งงานกับนายหวังดีตั้งคณะลำตัด “หวังเต๊ะ - แม่ประยูร” สร้างชื่อเสียงโด่งดังอยู่หลายปี มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ

#นายวิทยา นิมา (ตู๋)
#นายต่อต้าน นิมา (ต่อ)

ต่อมาประยูรป่วยเป็นโรคมะเร็งที่มดลูก จึงตกลงใจแยกทางกันอย่างสงบกับหวังเต๊ะโดยแยกคณะลำตัดออกเป็นสองวงคือ คณะหวังเต๊ะและคณะแม่ประยูร แต่ผู้ชมก็มักจะหาทั้งสองคนไปแสดงด้วยกันอยู่บ่อยครั้ง เป็นคู่ขวัญ “ราชาลำตัดและราชนีลำตัด” ตลอดกาล

### ศิลปินแห่งชาติ
แม่ประยูรเป็นผู้ริเริ่มนำการแสดงลำตัดมาจัดทำเป็นเทปคาสเซ็ท และวิดีโอเทป ออกจำหน่าย เคยออกเทปเพลงแปลงร่วมกับ บุญธรรม พระประโทน และเป็นแขกรับเชิญให้กับ ธงไชย แมคอินไตย์ ในคอนเสิร์ต "แบบ เบิร์ด เบิร์ด" ตอน แบบเบิร์ด เบิร์ด อีกแบบ ในปี พ.ศ. 2530 และตอน ความสุข ความทรงจำ ไม่มีที่สิ้นสุด ในปี พ.ศ. 2534

และนอกจากแม่ประยูรจะแสดงลำตัดให้ความสุขกับประชาชนแล้ว แม่ประยูรยังอุทิศตนช่วยเหลือสังคม หน่วยงานราชการ สถานศึกษา และส่วนเอกชนต่าง ๆ ตลอดเวลา แม่ประยูรสามารถใช้ลำตัดเป็นสื่อประชาสัมพันธ์ในการช่วยเหลือสังคมและประเทศชาติ เพื่อสื่อความหมายให้ผู้ฟังได้รับข้อมูลข่าวสารที่ทันต่อเหตุการณ์ด้วยรูปแบบความบันเทิงอย่างสนุกสนานและแยบคาย และยังเดินทางไปเผยแพร่ศิลปะพื้นบ้านในต่างประเทศ โดยมีความมุ่งมั่นที่จะเผยแพร่และรักษาเพลงพื้นบ้านของไทยเอาไว้ เพื่อถ่ายทอดศาสตร์และศิลป์ให้แก่เยาวชนรุ่นหลัง

แม่ประยูรได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงพื้นบ้าน-ลำตัด) ประจำปี พ.ศ. 2537

## เสียชีวิต
แม่ประยูร ยมเยี่ยม ถึงแก่กรรมด้วยโรคหัวใจกำเริบ เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สิริอายุ 77 ปี

## อ้างอิง

 

หมวดหมู่:ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง
หมวดหมู่:ศิลปินพื้นบ้าน
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนนทบุรี‎‎
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคระบบหัวใจหลอดเลือด
หมวดหมู่:ศิลปินจากจังหวัดนนทบุรี
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42

**ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 สายคลองแงะ–จุดผ่านแดนถาวรสุไหงโก-ลก (เขตแดนไทย/มาเลเซีย) ** หรือที่เรียกกันในช่วงจังหวัดปัตตานีถึงนราธิวาสว่า **ถนนเพชรเกษมสายปัตตานี–นราธิวาส** หรือ **ถนนเกาหลี** หรือ **บาตะฮ์กอลี** ในภาษามลายูปัตตานี เป็นทางหลวงแผ่นดินที่เชื่อมต่อระหว่างจังหวัดสงขลา จังหวัดปัตตานี และจังหวัดนราธิวาส มีระยะทางตลอดทั้งสาย 263.779 กิโลเมตร

## รายละเอียดของเส้นทาง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 มีจุดเริ่มต้นบนถนนกาญจนวณิชย์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4) ที่บ้านคลองแงะ ตำบลพังลา อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา เส้นทางมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก ในช่วงแรกเป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ผ่านอำเภอนาทวี อำเภอเทพา เข้าเขตจังหวัดปัตตานีที่อำเภอโคกโพธิ์ แล้วมุ่งขึ้นเหนือไปยังอำเภอหนองจิก ซึ่งหลังจากนี้ เส้นทางได้ขยายเป็น 4 ช่องจราจร และเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 18 แล้วมุ่งไปทางตะวันออกเข้าอำเภอเมืองปัตตานี อำเภอยะหริ่ง ต่อจากนั้นก็มุ่งไปทางทิศใต้เข้าเขตอำเภอปะนาเระ อำเภอสายบุรี แล้วเข้าสู่จังหวัดนราธิวาสที่อำเภอบาเจาะ ผ่านอำเภอยี่งอ อำเภอเมืองนราธิวาส อำเภอตากใบ และอำเภอสุไหงโก-ลก แล้วสิ้นสุดที่จุดผ่านแดนถาวรสุไหงโก-ลก บริเวณชายแดนมาเลเซีย-ไทย ที่ตำบลสุไหงโก-ลก เชื่อมต่อกับทางหลวงสหพันธ์มาเลเซียหมายเลข 3 ที่เมืองรันเตาปันจัง รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย

## ประวัติ
ก่อนที่จะมีการกำหนดหมายเลขทางหลวง ถนนในช่วงปัตตานี-นราธิวาสมีชื่อว่า **ทางหลวงแผ่นดินสายปัตตานี–นราธิวาส** ต่อมาได้รับการขนานนามว่า **ถนนรามโกมุท** เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ในสมัยที่จอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี เพื่อเป็นเกียรติแก่หลวงปริญญาโยควิบูลย์ (ชม-อุบล รามโกมุท) นายช่างควบคุมการสร้าง

ในสมัยก่อนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 ในช่วงบ้านคลองแงะ อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา ถึงบ้านดอนยาง อำเภอหนองจิก จังหวัดปัตตานี เป็นเส้นทางสายหลักในการเดินทางระหว่างจังหวัดสงขลาสู่จังหวัดปัตตานี แต่เมื่อมีการก่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 43 ขึ้น ทำให้รถที่สัญจรไปมาได้หันไปใช้เส้นทางนี้แทน เนื่องจากช่วยย่นเวลาและระยะทางได้ดีกว่า และยังเป็นทางหลวงขนาด 4 ช่องจราจร ขณะที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 ช่วงคลองแงะ–ดอนยาง เป็นทางหลวงขนาด 2 ช่องจราจร

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 เคยมีจุดสิ้นสุดอยู่ที่ตัวเมืองนราธิวาส มีระยะทางในตอนนั้นประมาณ 198 กิโลเมตร ต่อมาได้มีการรวมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4084 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4057 เข้าเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงสายนี้ด้วย เพื่อเชื่อมต่อกับจุดผ่านแดนที่สุไหงโก-ลก

## รายชื่อทางแยก
[thumb|ทล.42 ในสี่แยกดอนยาง, [จังหวัดปัตตานี]]

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง  กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม
* Google แผนที่
* แผนที่ทางหลวงในความควบคุมของสำนักทางหลวงที่ 15 (สงขลา) 
* สำนักงานศุลกากรภูมิภาคที่ 4 - สำนัก/ด่านศุลกากร 

42
2-42
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดปัตตานี
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดนราธิวาส
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–มาเลเซีย
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 43

**ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 43 สายหาดใหญ่–บ้านดี** เป็นทางหลวงแผ่นดินสายประธานที่สำคัญสายหนึ่งในภาคใต้ตอนล่าง และเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 18 โดยทางหลวงสายนี้เป็นทางหลวงเส้นใหม่ที่ตัดขึ้นเพื่อย่นระยะทางจากจังหวัดสงขลาไปยังจังหวัดปัตตานีและจังหวัดนราธิวาส แทนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 โดยเป็นทางหลวงขนาด 4 ช่องจราจรตลอดสาย รวมระยะทาง 109 กิโลเมตร เป็นเส้นทางในความรับผิดของแขวงทางหลวงสงขลาที่ 1, แขวงทางหลวงสงขลาที่ 2 (นาหม่อม) และ แขวงทางหลวงปัตตานี

## รายละเอียดของเส้นทาง
[200px|thumb|right|ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 43 ใน[อำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา]]
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 43 เป็นเส้นทางหลักที่เชื่อมจังหวัดสงขลากับจังหวัดปัตตานี โดยมีจุดเริ่มต้นที่บ้านคลองหวะ ในเขตเทศบาลเมืองคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เส้นทางมี 4 ช่องจราจร มุ่งหน้าไปทางตะวันออก ผ่านอำเภอนาหม่อม อำเภอจะนะ อำเภอเทพา เข้าสู่จังหวัดปัตตานีที่อำเภอหนองจิก แล้วตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42ที่แยกดอนยาง มุ่งต่อไปตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 418ที่วงเวียนมะพร้าวต้นเดียว ข้ามแม่น้ำปัตตานี ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 410 และสิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 ที่แยกบ้านดี อำเภอยะหริ่ง โดยอยู่ในเขตจังหวัดสงขลา 74.397 กิโลเมตร และอยู่ในจังหวัดปัตตานี 34.755 กิโลเมตร

แต่เดิมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 43 เคยมีจุดเริ่มต้นที่สี่แยกคูหา อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา โดยถนนเพชรเกษมย้ายแนวไปทับซ้อนกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 406 และแยกซ้ายไปอำเภอหาดใหญ่ที่สามแยกท่าชะมวง ปัจจุบันสายทางนี้ถูกกำหนดให้เป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4287 ส่วนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 ย้ายมาใช้แนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 43 ช่วงสี่แยกคูหาถึงสี่แยกคลองหวะ อำเภอหาดใหญ่แทน ทำให้ทางหลวงหมายเลข 43 ในปัจจุบันเริ่มต้นที่สี่แยกคลองหวะและสิ้นสุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 42 ที่อำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี

## รายชื่อทางแยก

## อ้างอิง

* Google แผนที่
* แผนที่แสดงเส้นทางในควบคุมของแขวงการทางปัตตานี

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม

43
2-43
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดปัตตานี
มีแชล ปลาตีนี

**มีแชล ฟร็องซัว ปลาตีนี** (; เกิดวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1955) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศสเชื้อสายอิตาลี เคยลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลน็องซี, อาแอ็ส แซ็งเตเตียน, สโมสรฟุตบอลยูเวนตุส และทีมชาติฝรั่งเศส เคยดำรงตำแหน่งประธานสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) ระหว่างวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2007 ถึง 21 ธันวาคม ค.ศ. 2015

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
หมวดหมู่:กัปตันในชุดชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียอา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลีกเอิง
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเมอร์เตมอแซล
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนทีมชาติ
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ฟีฟ่า 100
หมวดหมู่:ผู้ชนะเลิศบาลงดอร์
หมวดหมู่:ประธานยูฟ่า
Space Division Multiple Access

**SDMA** (Space-Division Multiple Access or Spatial Division Multiple Access) เป็น MIMO (Multiple-Input and Multiple-Output, a multiple antenna schematic architecture) ซึ่งยึดเอาสถาปัตยกรรมการสื่อสารเครือข่ายไร้สายเป็นหลัก ที่เหมาะสมสำหรับเครือข่าย Ad - Hoc บนมือถือ ซึ่งจะช่วยให้เข้าถึงช่องทางการสื่อสารโดยการระบุตำแหน่งของผู้ใช้และการสร้าง one-to-one mapping ระหว่างการแบ่ง bandwidth ของเครือข่ายกับตำแหน่งที่ตั้งของพื้นที่ ที่ระบุ

SDMA เป็นการแบ่งพื้นที่การให้บริการซึ่งสามารถทำได้หลายหลากรูปแบบ เช่น การใช้เครื่องอ่านและสายอากาศหลาย ๆ ชุดเรียงกันในลักษณะของ Array ซึ่งเหมาะสำหรับงานประยุกต์ที่ต้องการพื้นที่บริการที่กว้างหรืออีกแบบหนึ่งคือการใช้เครื่องอ่านที่มีสายอากาศแบบปรับทิศทางได้ ซึ่งจะทำให้พื้นที่การอ่านเปลี่ยนแปลงไปในตำแหน่งต่าง ๆ ตามที่กำหนด เทคนิคนี้จะใช้รูปแบบที่แตกต่างกันของช่องแบ่งพื้นที่และเป็นเทคนิคที่ช่วยให้ผู้ใช้หลายคนสามารถรับส่ง สื่อสาร แลกเปลี่ยนข้อมูลพร้อมกัน ๆ โดยผ่านช่องความถี่เดียวกันได้ ซึ่งเทคนิคดังกล่าวนี้สามารถช่วยให้รองรับปริมาณผู้ใช้งานที่มากยิ่งขึ้น ตัวอย่างเช่นในดาวเทียมโดยใช้เสาอากาศหลายเสาคานแต่ละเชื้อเพลิงที่ภูมิภาคต่าง ๆ ของผิวโลก ส่วนต่าง ๆ ของสถานีภาคพื้นดินซึ่งในเวลาเดียวกันแม้ว่าจะทำงานโดยใช้ความถี่ เดียวกันระหว่างพวกเขาจะไม่รบกวน Space Division Multiple Access (SDMA) ยังเป็นวิธีการเพิ่มช่องทางความสามารถได้ความถี่กลับมาใช้ใช้เต็มของทรัพยากร ความถี่ SDMA ยังอื่น ๆ วิธีการเข้าถึงหลายกันทำให้รวมกันหลายเทคนิคเช่นอากาศกองรหัสแยกเข้าหลาย (SD - CDMA)

สถาปัตยกรรม SDMA ยังสามารถตั้งค่าปรับแต่งและนำไปประยุกต์ใช้ในสถาปัตยกรรมต่าง ๆ ได้อีก ส่วนมากจะนำไปประยุกต์ในสถาปัตยกรรม Mobile Communications ที่เรารู้จักกันดี เช่น CDMA (Code Division Multiple Access), TDMA (Time Division Multiple Access) และ FDMA (Frequency Division Multiple Access)

วัตถุประสงค์หลักของสถาปัตยกรรม SDMA คือ สามารถกำหนดให้เพิ่มหรือลดความสามารถของ self-starting (เริ่มต้นทำงานด้วยตัวมันเองได้), self-maintaining (การดูแลรักษาได้ด้วยตัวเอง), และ self-regulating (การกำกับด้วยตัวเอง) ได้ตามสภาพแวดล้อมของเครือข่ายการสื่อสารแบบไร้สาร โดยทั่วไปแล้วสถาปัตยกรรม SDMA ยังมีความสามารถในการ collision-free (ไม่มีการชนกันของข้อมูล) ในการเข้าถึงช่องสัญญาณการสื่อสารแบบไร้สายและยังมีคุณลักษณะของ delay-bounded (การสื่อสารอย่างมีขอบเขตการ delay) ที่มีคุณภาพแบบ real time สำหรับแอปพลิเคชันที่มีความ sensitive (อ่อนไหว) กับเรื่องการ delay ของสัญญาณ

ในระบบเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่, SDMA จะมีคุณสมบัติในการระบุตำแหน่งที่ตั้งในพื้นที่ของโทรศัพท์ปลายทาง, เครื่องมือและอุปกรณ์สื่อสารที่มีอยู่ในพื้นที่นั้น โดยจะมีการเพิ่มประสิทธิภาพในการใช้งาน Network bandwidth ซึ่งจะแตกต่างจากระบบเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่แบบเดิมที่จะมีสถานีศูนย์กลางเป็นตัวเชื่อมโยง แผ่กระจายสัญญาณไปในทุกทิศทางในพื้นที่ โดยที่ไม่รู้ว่าในสถานที่นั้นจะมีอุปกรณ์สื่อสารเคลื่อนที่หรือไม่ ซึ่งสถาปัตยกรรม SDMA จะเป็นการใช้ช่องทาง (channel) ของคลื่นสัญญาณวิทยุบนพื้นฐานของตำแหน่งอุปกรณ์มือถือ ด้วยวิธีนี้สถาปัตยกรรม SDMA ไม่เพียงแต่จะป้องกันเรื่องคุณภาพของสัญญาณแล้ว ยังป้องกันคลื่นเสียงที่ก่อให้เกิดการรบกวนและการเสื่อมสภาพของสัญญาณที่มาจากบริเวณพื้นที่ ที่อยู่ติดกัน แต่อย่างไรก็ตาม SDMA ยังช่วยป้องกันการซ้ำซ้อนของสัญญาณในพื้นที่ที่ไม่มีอุปกรณ์โทรศัพท์เคลื่อนที่ใช้งานอยู่หรือไม่มีอยู่ในบริเวณนั้น
โน อึนซิล

**โน อึนซิล** (; ) เกิดวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1989 เป็นนักกีฬาเทควันโดหญิงชาวเกาหลีใต้ ซึ่งได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเทควันโดในเอเชียนเกมส์ 2010 และได้รับรางวัลเหรียญทองในรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 62 กิโลกรัม ปัจจุบันเธอเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยคยุงฮี

## ผลงานที่ผ่านมา
* พ.ศ. 2550 อันดับ 1 กีฬาเทควันโดหญิงแห่งชาติครั้งที่ 88
* พ.ศ. 2551 อันดับ 1 เวิลด์ยูนิเวอร์ซิตี้แชมเปี้ยนชิป แบบแพ้คัดออก

## ดูเพิ่ม
* เทควันโดในเอเชียนเกมส์ 2010

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักเทควันโดหญิงชาวเกาหลีใต้
แจง เซวุค

**แจง เซวุค** (; ) เกิดวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1991 เป็นนักกีฬาเทควันโดชายชาวเกาหลีใต้ ซึ่งได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเทควันโดในเอเชียนเกมส์ 2010 และได้รับรางวัลเหรียญเงินในรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 68 กิโลกรัม ปัจจุบันเขาเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยยองอิน

## ผลงานที่ผ่านมา
* พ.ศ. 2553 อันดับสอง การแข่งขันชิงแชมป์เอเชียครั้งที่ 19
* พ.ศ. 2551 อันดับหนึ่ง การแข่งขันเทควันโดชิงแชมป์เมโมเรียล

## ดูเพิ่ม
* เทควันโดในเอเชียนเกมส์ 2010

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักเทควันโดชาวเกาหลีใต้
รอสส์ เพโรต์

thumb
**เฮนรี รอสส์ เพโรต์** (เกิด 27 มิถุนายน พ.ศ. 2473-9 กรกฎาคม พ.ศ. 2562) เป็นนักธุรกิจชาวอเมริกันจากรัฐเท็กซัส มีชื่อเสียงจากการสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา 2 สมัยในปี ค.ศ. 1992 และ 1996 

เพโรต์เป็นผู้ก่อตั้งบริษัท Electronic Data Systems (EDS) ในปี ค.ศ. 1962 เป็นบริษัทผู้ให้บริการด้านคอมพิวเตอร์ เขาได้ขายบริษัทนี้ต่อให้กับเจเนอรัลมอเตอร์ในปี ค.ศ. 1984 ซึ่งได้ขายต่อให้กับฮิวเลตต์-แพคการ์ดในปี 2008  ปัจจุบันบริษัทใช้ชื่อว่า "EDS, an HP company"  หลังจากขาย EDS ให้กับเจเนอรัลมอเตอร์ไป เพโรต์ได้ตั้งบริษัทใหม่ชื่อว่า Perot Systems ในปี ค.ศ. 1988 ซึ่งก็ได้ขายกิจการให้กับเดลล์ไปในปี 2009 ในราคา 3.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ 

เพโรต์ลงสมัครรับเลือกตั้งในปี ค.ศ. 1992 ในฐานะผู้สมัครอิสระ  ส่วนในการเลือกตั้งครั้งถัดมา เขาได้ก่อตั้งพรรคการเมืองชื่อ พรรคปฏิรูป (Reform Party) เป็นพรรคทางเลือกนอกเหนือจากพรรคเดโมแครตและพรรคริพับลิกัน ในการเลือกตั้งปี 1992 เขาได้รับคะแนนเสียงป็อปปูลาร์โหวต 19,741,065 คะแนน คิดเป็น 18.9%  คิดเป็นผู้สมัครนอกเหนือจากสองพรรคใหญ่ที่ได้รับคะแนนสูงสุด นับตั้งแต่ธีโอดอร์ รูสเวลต์ ที่ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคก้าวหน้า (Progressive Party) ในปี ค.ศ. 1912

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักการเมืองอเมริกัน
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากแดลลัส
กกคมบางกลม

**กกคมบางกลม** () หรือ *หญ้าก้ามกุ้ง* เป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยวอยู่ในวงศ์กก มีอายุขัยหลายปี ลักษณะลำต้นเป็นกอ ตั้งตรง สูง 15-50 เซนติเมตร ปลายลำมีขนคายมือ กาบใบโอบปิดลำรูปทรงกระบอกยาว 3-7 เซนติเมตร มีเหลี่ยมและสันชัดเจน ใบรูปหอกหรือรูปแถบ กว้าง 3-8 มิลลิเมตร ยาว 10-100 เซนติเมตร เนื้อหยาบ ผิวใบและขอบใบมีขนคายมือ ดอกของกกคมบางกลมออกเป็นช่อกระจุก มีช่อดอกย่อย 1-5 ช่อ กระจุกดอกย่อยรูปไข่หรือรูปรี กว้างประมาณ 3 มิลลิเมตร ยาว 5-12 มิลลิเมตร มีสีเขียวเข้ม กาบช่อย่อยแผ่นเนื้อหยาบ รูปรี เรียงสลับบนแกนช่อย่อย ปลายเป็นหนามแหลมยาวประมาณ 3 มิลลิเมตร มีเกสรเพศผู้ 6 อัน ส่วนผล มีลักษณะเป็นรูปไข่กลับหรือรูปรี มีผิวเกลี้ยงเป็นคลื่น ขยายพันธุ์โดยใช้เมล็ด

กกคมบางกลมพบได้ในที่โล่งน้ำขังตื้นๆ ริมบึง หรือตามชายฝั่ง รวมถึงพบได้ในทุ่งนา พืชชนิดนี้กระจายพันธุ์ทั่วไปตั้งแต่เขตร้อนในทวีปแอฟริกา เอเชียใต้ เช่น ประเทศอินเดีย ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตอนใต้ของประเทศจีนและญี่ปุ่น ไปจนถึงประเทศออสเตรเลีย

## ชื่อพ้อง
ชื่อพ้องของกกคมบางกลม มีดังนี้
* **ชื่อพ้อง**
** *Fuirena ciliaris apetala* (Wingf.)
** *Fuirena glomerata* (Lam.)
** *Fuirena rottboellii* (Nees)
** *Scirpus ciliaris* (L.)

## อ้างอิง

กกคมบางกลม
อี แด-ฮุน

**ลี แด-ฮุน** (; ; 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 – ) เป็นนักกีฬาเทควันโดชายชาวเกาหลีใต้ ซึ่งได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเทควันโดในเอเชียนเกมส์ 2010 และได้ชนะนาชา ปั้นทอง จากประเทศไทย โดยที่ อี แดฮุน ได้รับรางวัลเหรียญทองในรุ่นน้ำหนักไม่เกิน 63 กิโลกรัม ปัจจุบัน อี แดฮุน กำลังศึกษาอยู่ที่โรงเรียนมัธยมปลายฮันซอง

เขาเป็นผู้ชนะ เป็นเอก การะเกตุ ในการแข่งขันเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 58 กก. ในช่วงซัดเดนเดธที่ 7-8 คะแนน

## ผลงานที่ผ่านมา
* พ.ศ. 2553 เหรียญทอง ในการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 16 ที่เมืองกว่างโจว รุ่น 63 กก.
* พ.ศ. 2551 อันดับหนึ่ง ในงานรำลึก รายการเทควันโดชิงแชมป์แห่งชาติ
* พ.ศ. 2555 เหรียญเงิน กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 58 กก.

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* Profile

หมวดหมู่:นักเทควันโดชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญเงินโอลิมปิก
หมวดหมู่:นักกีฬาเกาหลีใต้ที่ได้เหรียญทองเอเชียนเกมส์
หมวดหมู่:นักเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช

**กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช** เป็นหน่วยงานระดับกรม ในสังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ก่อตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545

## ประวัติ
ในอดีตภารกิจด้านป่าไม้ ได้แก่ งานปลูกบำรุงป่า งานวนวัฒนวิจัย งานอุทยานแห่งชาติ งานด้านสัตว์ป่า งานต้นน้ำ และงานด้านป้องกันปราบปรามและไฟป่า ขึ้นตรงกับกรมป่าไม้ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (เดิมสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์) ต่อมาได้มีการเสนอให้แยกงานที่เกี่ยวกับป่าเศรษฐกิจและงานด้านอนุรักษ์และการคุ้มครองป่าไม้ออกจากกัน โดยให้งานทางด้านป่าเศรษฐกิจอยู่กับกรมป่าไม้ ส่วนงานด้านอนุรักษ์และการคุ้มครอง ให้ไปตั้งเป็นกรมขึ้นมาใหม่ และให้สังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ซึ่งเป็นกระทรวงใหม่

ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกา เล่มที่ 119 ตอนที่ 99ก. ลงวันที่ 2 ตุลาคม 2545 ให้จัดตั้งกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ในสังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

## อำนาจและหน้าที่
กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ดำเนินกิจภารกิจเกี่ยวกับการอนุรักษ์ ส่งเสริมและฟื้นฟูทรัพยากรธรรมชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืชในเขตพื้นที่ป่าเพื่อการอนุรักษ์ โดยการควบคุม ป้องกันพื้นที่ป่าอนุรักษ์เดิมที่มีอยู่ และพื้นที่ป่าเสื่อมโทรมให้กลับสมบูรณ์ด้วยกลยุทธ์การส่งเสริม กระตุ้น และปลุก
จิตสำนึกให้ชุมชนมีความหวงแหนและการมีส่วนร่วมในการดูแลทรัพยากรท้องถิ่น เพื่อเป็นการรักษาสมดุลของระบบนิเวศและสิ่งแวดล้อม ตลอดจนความหลากหลายทางชีวภาพ สำหรับเป็นแหล่งต้นน้ำลำธาร แหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่า แหล่งอาหาร แหล่งนันทนาการและการท่องเที่ยวทางธรรมชาติของประชาชน

## หน่วยงานในสังกัด
*สํานักบริหารงานกลาง
*สํานักอุทยานแห่งชาติ
*สํานักอนุรักษ์สัตว์ป่า
*สํานักอนุรักษ์และจัดการต้นน้ำ
*สํานักป้องกันปราบปรามและควบคุมไฟป่า
*สํานักฟื้นฟูและพัฒนาพื้นที่อนุรักษ์
*สํานักวิจัยการอนุรักษ์ป่าไม้และพันธุ์พืช
*สํานักแผนงานและสารสนเทศ
*กองนิติกร
*กองคุ้มครองพันธุ์สัตว์ป่าและพืชป่าตามอนุสัญญา

### หน่วยงานส่วนกลางที่ตั้งอยู่ในภูมิภาค
*สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 1 (ปราจีนบุรี)
*สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 2 (ศรีราชา)
*สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 3 (บ้านโป่ง)
*สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 4 (สุราษฎร์ธานี)
*สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 5 (นครศรีธรรมราช)
*สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 6 (สงขลา)
*สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 7 (นครราชสีมา)
*สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 8 (ขอนแก่น)
*สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 9 (อุบลราชธานี)
*สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 10 (อุดรธานี)
*สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 11 (พิษณุโลก)
*สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 12 (นครสวรรค์)
*สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 13 (แพร่)
*สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 14 (ตาก)
*สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 15 (เชียงราย)
*สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 16 (เชียงใหม่)
*สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 1 สาขาสระบุรี
*สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 3 สาขาเพชรบุรี
*สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 6 สาขาปัตตานี
*สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 13 สาขาลำปาง
*สํานักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 16 สาขาแม่สะเรียง

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* อุทยานแห่งชาติในประเทศไทย

## แหล่งข้อมูลอื่น
* กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช 

หมวดหมู่:กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตจตุจักร
อุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช
แอนติไฮโดรเจน

[thumb|right|แอนติไฮโดรเจนประกอบด้วย[โพสิตรอนและแอนติโปรตอน]]
**แอนติไฮโดรเจน** หรือ **แอนไทไฮโดรเจน** () เป็นปฏิสสารของไฮโดรเจน ในขณะที่อะตอมไฮโดรเจนประกอบด้วยอิเล็กตรอนและโปรตอนอย่างละหนึ่งอนุภาค อะตอมแอนติไฮโดรเจนจะประกอบด้วยโพสิตรอนและแอนติโปรตอน แอนติไฮโดรเจนเริ่มที่จะได้รับการผลิตโดยมนุษย์ในการทดลองเครื่องเร่งอนุภาคใน พ.ศ. 2538 แต่อะตอมผลิตภัณฑ์นั้นกลับมีอัตราเร็วมากเสียจนชนกับสสารและถูกทำลายไปก่อนที่จะได้รับการตรวจสอบในรายละเอียด ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 เป็นครั้งแรกที่แอนติไฮโดรเจนเย็นสามารถถูกผลิตขึ้นและจำกัดให้อยู่นิ่งด้วยแรงดึงดูดเป็นเวลาราวหนึ่งส่วนหกวินาที โดยทีมเครื่องมือฟิสิกส์เลเซอร์แอนติไฮโดรเจน (อัลฟ่า) ที่เซิร์น

สัญลักษณ์มาตรฐานของแอนติไฮโดรเจน คือ **** อ่านว่า "เอช-บาร์"

## คุณลักษณะ
ตามหลักการของทฤษฎีฟิสิกส์อนุภาคนั้น อะตอมของแอนติไฮโดรเจนควรมีลักษณะหลายประการเหมือนกับลักษณะอะตอมของไฮโดรเจน เช่น ควรมีมวล มีโมเมนต์แม่เหล็ก และมีการถ่ายเทความถี่ระหว่างอะตอมที่อยู่ห่างกันในสภาวะของควอนตัมได้ ตัวอย่างเช่นการที่อะตอมของแอนติไฮโดรเจนสามารถเรืองแสงได้เช่นเดียวกันกับอะตอมของไฮโดรเจน หรือการที่ปฏิอะตอมของไฮโดรเจนควรมีแรงดึงดูดกับสสารหรือปฏิสสารอื่นเช่นเดียวกับที่อะตอมของไฮโดรเจนทำได้ โดยเหตุการณ์ที่ว่านี้อาจไม่เป็นจริงเพราะยังไม่ได้รับการพิสูจน์ว่าปฏิสสารมีมวลเป็นลบหรือไม่ และหากเป็นลบอาจมีค่าลบไม่มากนักซึ่งจะทำให้มีแรงดึงดูดเกิดขึ้นได้

เมื่ออะตอมของแอนติไฮโดรเจนถูกดึงดูดเข้ามาชนกับอะตอมของสสาร แอนติไฮโดรเจนจะถูกทำลายอย่างรวดเร็ว โดยเกิดทำลายล้างกันได้จากการที่โพซิตรอนซื่งเป็นอนุภาคหลักกับอิเล็กตรอนของสสารพุ่งชนและทำลายล้างกันและกัน ก่อให้เกิดพลังงานแปรผันตามมวลของโพซิตรอนและส่วนประกอบของสสารที่ชนกัน ในรูปของรังสีแกมมา ในอีกด้านหนึ่งปฏิโปรตรอนจะก่อให้เกิดอนุภาคตรงข้ามของควาร์ก (แอนติควาร์ก) ซึ่งจะรวมกับอนุภาคควาร์ก ในนิวตรอนหรือโปรตรอนในสสารปรกติ และผลจากการชนกันของควาร์กและแอนติ้ควาร์กนี้ก่อให้เกิดพลังงานมหาศาลที่เรียกว่าไพออน (pion) จำนวนหนึ่ง ไพออนเหล่านี้จะสลายเป็นอนุภาคอื่น ๆ อย่างรวดเร็ว ได้แก่ มิวออน (muon) นิวตริโน (neutrino) โพสิตรอน และอิเล็กตรอน โดยอนุภาคที่แตกตัวออกมานี้จะกระจายออกไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน แต่ถ้าสามารถจำกัดพื้นที่ของแอนติไฮโดรเจนนี้ไว้ในสุญญากาศสมบูรณ์ในอุดมคติได้ อนุภาคเหล่านั้นจะยังคงอยู่ต่อได้เรื่อยไป

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แก๊ส
หมวดหมู่:ไฮโดรเจน
หมวดหมู่:ปฏิสสาร
รูดอล์ฟ นูเรเยฟ

**รูดอล์ฟ คาเมโทวิช นูเรเยฟ** (, , ) นักเต้นบัลเลต์ชาวรัสเซียเชื้อสายตาตาร์ เป็นนักเต้นชายที่มีชื่อเสียงของคณะคิรอฟบัลเล่ต์ของสหภาพโซเวียต เป็นผู้ริเริ่มการนำเสนอบทบาทเด่นให้กับนักเต้นบัลเลต์ชาย จากแบบแผนเดิมที่เป็นเพียงนักเต้นสนับสนุนนักเต้นหญิง

นูเรเยฟมีชื่อเสียงจากการหลบหนีจากสหภาพโซเวียตเข้าสู่โลกตะวันตกผ่านทางท่าอากาศยานนานาชาติปารีส ฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1961  ทำให้เขาถูกตำรวจลับเคจีบีโดยนิกิตา ครุสชอฟ สั่งการลอบสังหาร  จากนั้นเขาได้เข้าร่วมคณะรอยัลบัลเลต์ของอังกฤษ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1962 ถึง 1970 โดยมีชื่อเสียงในฐานะนักเต้นอันดับหนึ่งของโลก  คู่กับ มาร์โก ฟอนเทย์น (Margot Fonteyn)  

นูเรเยฟในวัย 23 ปี จับคู่เต้นบัลเลต์กับฟอนเทย์นในวัย 43 ปี ซึ่งกำลังอยู่ในช่วงปลายของชีวิตการแสดง โดยเริ่มจากเรื่อง *[[จีเซลล์]]* ที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง ทั้งคู่แสดงบัลเลต์ร่วมกันอีกหลายเรื่อง ท่ามกลางข่าวลือมาตลอดว่าทั้งสองเป็นชู้รักกัน  ทั้งที่ฟอนเทย์นสมรสแล้วกับ โรแบร์โต แอเรียส์ นักการทูตชาวปานามา

นูเรเยฟเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1992 ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส หลังจากล้มป่วยด้วยโรคเอชไอวี มาหลายปี 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมุลอื่น

*
* Rudolf Nureyev Foundation
* BBC Interviews with Nureyev

หมวดหมู่:นักแสดงรัสเซีย
หมวดหมู่:นักเต้นบัลเลต์
หมวดหมู่:นักแสดงที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:ชาวรัสเซียที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตด้วยโรคเอดส์
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นอีร์คุตสค์
ไมเคิล ทาร์เวอร์

**ไทรอน อีแวนส์** (Tyrone Evans) เกิดวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1977 นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน อดีตสังกัดWWEในชื่อ **ไมเคิล ทาร์เวอร์** (Michael Tarver) เคยเข้าร่วมแข่งขันNXTซีซั่น1 และเป็นสมาชิกกลุ่มเดอะเน็กซัส

## ผลงานแชมป์รางวัล
* **Christian Wrestling Federation**
** Champions Cup (2012) – with Tim Storm

* **Hard Knock Wrestling**
** HKW Championship (1 time)

* **[[List of National Wrestling Alliance territories|NWA Florida Underground Wrestling]]
** [[NWA Florida Heavyweight Championship]] (2 times)
** FUW Bruiserweight Championship (1 time)

* **Main Event Wrestling League**
** MEWL Heavyweight Championship (1 time)

* **Pro Wrestling Xpress**
** PWX Brass Knuckles Championship (1 time)

* ***[[Pro Wrestling Illustrated]]***
** [[List of Pro Wrestling Illustrated awards#Feud of the Year|Feud of the Year]] (2010) 
** [[List of Pro Wrestling Illustrated awards#Most Hated Wrestler of the Year|Most Hated Wrestler of the Year]] (2010) 
** PWI ranked him #**132** of the top 500 singles wrestlers in the [[Pro Wrestling Illustrated#PWI 500|PWI 500]] in 2011

* **World Wrestling Entertainment'''
** Slammy Award for Shocker of the Year (2010) 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Online World of Wrestling profile
* Official Myspace

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชายชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพจากรัฐโอไฮโอ