open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
คำจากลาของคิมหันต์ ณ ปลายอุโมงค์

***คำจากลาของคิมหันต์ ณ ปลายอุโมงค์*** () เป็นไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนเรื่องโดยเม ฮาจิโมกุ และวาดภาพประกอบโดยคุกกะ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โชงากูกังเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2562 โดยเป็นหนังสือในเครือกากาก้าบุงโกะ ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู มังงะดัดแปลงชื่อเรื่องว่า ***ปลายอุโมงค์แห่งคำบอกลาในหน้าร้อน: Ultramarine*** วาดภาพโดยโคดัง เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร *[[Monthly Sunday Gene-X]]* นิตยสารมังงะแนว*[[เซเน็ง]]*ของสำนักพิมพ์โชงากูกังตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563 ถึงพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ภาพยนตร์อนิเมะดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอ CLAP เข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 ภาพยนตร์อนิเมะจัดจำหน่ายในประเทศไทยโดยบริษัทดรีม เอกซ์เพรส (เดกซ์) ฉายในเทศกาลภาพยนตร์แจมนิเมะเฟสติวัล 2023 เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 รอบปกติฉายเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2566

## ตัวละคร
;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* 

หมวดหมู่:นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวนาฏกรรม
หมวดหมู่:ไลต์โนเวล
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนววีรคติ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นประเภทบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:เซนชู
หมวดหมู่:สยามอินเตอร์คอมิกส์
ตำบลหนองปลิง (อำเภอนครหลวง)

**หนองปลิง** เป็นตำบลในอำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟมาบพระจันทร์ในทางรถไฟสายเหนือ ซึ่งเป็นสถานีรถไฟแห่งเดียวของอำเภอ ลักษณะปัจจุบันเป็นปริมณฑลที่เป็นพื้นที่ขยายตัวของชุมชนเมืองที่รองรับความเจริญเติบโตของนครพระนครศรีอยุธยา

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลหนองปลิง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลบ้านชุ้ง
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลพระแก้ว (อำเภอภาชี)
* **ทิศใต้**  ติดต่อกับตำบลเสนา และตำบลข้าวเม่า (อำเภออุทัย) 
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลปากจั่น ตำบลคลองสะแก และตำบลบ่อโพง

## ประวัติ
หนองปลิง เดิมเป็นตำบลที่แยกตั้งในปี พ.ศ. 2476 ปี พ.ศ. 2486 ขณะนั้นเกิดปัญหาสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ มีการยุบตำบลหนองปลิงเข้ากับตำบลบ้านชุ้ง ซึ่งใน พ.ศ. 2490 ขุนปฐมประชากร ผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ประกาศแยกพื้นที่หมู่ 6 บ้านดอนกลาง, หมู่ 7 บ้านหนองโคก ของตำบลบ้านชุ้ง กับพื้นที่หมู่ 11 บ้านมาบพระจันทร์ ของตำบลบ่อโพง ตั้งขึ้นเป็นตำบลใหม่ ชื่อว่า "ตำบลหนองปลิง" โดยได้รับการอนุมัติจัดตั้งตำบลใหม่จากพระรามอินทรา (ดวง จุลัยยานนท์) ปลัดกระทรวงมหาดไทยในขณะนั้น

## การแบ่งเขตการปกครอง

### การปกครองส่วนภูมิภาค
พื้นที่ตำบลหนองปลิงประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 5 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 2,220 คน แบ่งเป็นชาย 1,062 คน หญิง 1,158 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรเป็นลำดับ 8 ในอำเภอนครหลวง

: 
: 
: 

 ปี **พ.ศ. 2558** มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ตำบลหนองปลิงเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลหนองปลิง ในปี พ.ศ. 2516 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลหนองปลิงมี 5 หมู่บ้าน พื้นที่ 11.04 ตารางกิโลเมตร ประชากร 1,891 คน และ 450 ครัวเรือน ซึ่งไม่ผ่านเงื่อนไขในการจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล ที่ต้องมีจำนวนประชากรสองพันคนขึ้นไป

ในปี พ.ศ. 2546 กระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาว่าสภาตำบลหนองปลิงมีประชากรจำนวน 2,046 คน และ 494 ครัวเรือน ซึ่งผ่านเงื่อนไขในการจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล และมีรายได้โดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ล่วงมาแล้วติดต่อกันสามปีเฉลี่ยไม่ต่ำกว่าปีละ 150,000 บาท กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลหนองปลิงจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลิงได้ในปี พ.ศ. 2547

## อ้างอิง

หนองปลิง
หนองปลิง
หมวดหมู่:อำเภอนครหลวง
จำปาสี่ต้น

**จำปาสี่ต้น** เป็นนิทานพื้นบ้านเลียนแบบชาดก ซึ่งรู้จักกันอย่างแพร่หลาย ซึ่งจารลงในใบลาน ปรากฏหลักฐานในภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ของประเทศไทย รวมถึงในประเทศลาว

ในภาคเหนือนิยมแต่งเป็นค่าวธรรม ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือนิยมอ่านกันในงานศพ ในประเทศลาวพบหลักฐานเป็นหนังสือผูกใบลาน จารเป็นอักษรธรรมอีสาน อักษรไทน้อย และอักษรลาว อยู่หลายฉบับซึ่งเก็บรักษาไว้ที่หลวงพระบาง จำปาศักดิ์ และเวียงจันทน์ สันนิษฐานว่าฉบับภาคตะวันออกเฉียงเหนือและลาวคงได้รับอิทธิพลมาจากล้านนา

วรรณกรรมจำปาสี่ต้นได้รับการดัดแปลงเป็นละคร *[[สี่ยอดกุมาร]]* และ *[[ดินน้ำลมไฟ]]* รวมถึงมีนิทานวาดภาพระบายสีจำปาสี่ต้น และหมอลำเรี่องต่อกลอน คณะรัตนศิลป์อินตาไทยราษฎร์ ศิลปินภูไท เสียงอิสาน เป็นต้น

## เนื้อเรื่อง
ณ เมืองจักขิน เกิดภัยใหญ่ขึ้น คือมีเหยี่ยวใหญ่ (ฮุ้งใหญ่) สองตัวผัวเมียมาจับประชาชนกินเป็นอาหารเป็นประจำ เจ้าเมืองหมดทางสู้จึงนำธิดาสาวชื่อ *ปัดทุม* มาไปซ่อนไว้ในกลองในพระราชวัง จนเมื่อเหยี่ยวใหญ่ได้จับคนกินหมด ต่อมาท้าวจุลละนีแห่งเมืองปัญจานคร ได้ออกล่าสัตว์ได้หลงเข้าไปในเมืองจักขิน เห็นสภาพเมืองรกร้างเต็มไปด้วยซากกระดูก จึงไปตีกลองได้ยินเสียงนางปัดทุมมาร้องออกมาจากในกลอง จึงเอานางออกมา ดังนั้นนางจึงมีอีกชื่อว่า *นางคำกลอง*

ท้าวจุลละนีรับนางเป็นมเหสีคนที่สองรองจากนางอัคคี นางอัคคีมีความริษยาในนางคำกลองมาก เมื่อนางคำกลองมีโอรส 4 องค์ ถูกนางอัคคีเอาผ้าผูกตา แล้วเอาลูกสุนัขมาเปลี่ยนพร้อมทั้งใส่ร้ายนางว่ามีความผูกพันกับสุนัข ท้าวจุลละนีจึงเนรเทศนางออกจากเมืองไป เป็นคนเลี้ยงหมู 
ส่วนกุมารทั้งสี่องค์ถูกนางอัคคีจับใส่ไหลอยน้ำไปติดอยู่ที่สวนดอกไม้ ย่าเฒ่าจำสวนเอาศพทั้งสี่กุมารไปเผา ตรงเชิงตะกอนที่เผานั้นเกิดมีต้นจำปาขึ้นสี่ต้น

นางอัคคีสืบทราบความจริงอีก จึงให้เสนามาโค่นแล้วให้ลอยน้ำไป จำปาทั้งสี่ต้นลอยไปถึงพระฤาษี พระฤาษีชุบชีวิตให้เป็นมนุษย์ดังเดิม แล้วสอนวิชาอาคมต่าง ๆ ให้กุมารทั้งสี่คนได้เที่ยวรบชนะยักษ์มารและมนุษย์ได้เมืองขึ้นมากมาย แล้วกลับมาหาย่าเฒ่าจำสวน จากนั้นได้ออกเดินทางติดตามหาแม่จนพบแล้วเข้าเฝ้าท้าวจุลละนี ได้เล่าความจริงให้ทราบแล้วอยู่ครองเมืองต่อไป ส่วนนางอัคคีถูกลงโทษให้เป็นทาสเลี้ยงหมู

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คติชนไทย
หมวดหมู่:คติชนลาว
นิงเงียว

link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ee/Hakoiri_musume_menya_ningyo-f14a-ningyo.jpg/220px-Hakoiri_musume_menya_ningyo-f14a-ningyo.jpg|thumb| นางเงือกญี่ปุ่น ( ''นิงเงียว'' )<br />แต่งทรงผมด้วย''นิฮงงามิ''ในสมัยเอโดะ

**นิงเงียว** () เป็นสิ่งมีชีวิตคล้ายปลาจากนิทานพื้นบ้านญี่ปุ่น แม้ว่าบางครั้งมีการแปลคำนี้เป็น "นางเงือก" แต่ตามหลักแล้วคำนี้ไม่เจาะจงเพศและอาจรวมถึง "เงือกชาย" ด้วย จึงมีการแปลตรงตามความหมายว่า "**ปลามนุษย์**" ด้วย

ตำนานที่มีชื่อเสียงเกี่ยวกับเนื้อ*นิงเงียว* คือการที่กินเนื้อของนิงเงียวแล้วจะทำให้เป็นอมตะดังในตำนานของแม่ชี

## ภาพรวม
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/12/Ningyo-no-zu-Bunka02-05.jpg/300px-Ningyo-no-zu-Bunka02-05.jpg|thumb|300x300px|"' นิงเงียว โนะ ซุ ": ภาพพิมพ์แกะไม้ลงวันที่วาดเป็นเดือน 5 ของรัชศกบุนกะปีที่ 2 (ค.ศ. 1805)

บันทึกที่เก่าแก่ที่สุดของ*นิงเงียว*ที่ยืนยันในแหล่งข้อมูลที่เป็นลายลักษณ์อักษรของญี่ปุ่นระบุว่าเป็นสิ่งมีชีวิตน้ำจืดที่กล่าวกันว่ามีการจับได้ในศตวรรษที่ 7 ซึ่งบันทึกไว้ใน*[[นิฮงโชกิ]]* แต่บันทึกในสมัยต่อมามักระบุว่าเป็นสิ่งมีชีวิตในทะเล

เนื้อของนิงเงียวมีรสชาติดี และจากตำนานของแม่ชียาโอบิกูนิทำให้เชื่อว่าถ้าได้กินเนื้อของนิงเงียวจะทำให้มีอายุยืนยาวถึง 1,000 ปี อย่างไรก็ตาม เชื่อกันว่าการจับ*นิงเงียวจะ*นำมาซึ่งพายุและความโชคร้าย ชาวประมงที่*นิงเงียว*เหล่านี้ได้จึงมักจะถูกบอกให้โยนพวก*นิงเงียว*กลับสู่ทะเล *นิงเงียว*ที่ถูกคลื่นซัดมาที่ชายหาดเป็นลางบอกเหตุของสงครามหรือภัยพิบัติ

ตำนานอมตะเกี่ยวกับ*นิงเงียว* เป็นเรื่องที่การกินเนื้อของนิงเงียวโดยแม่ชีชื่อ  (มีความหมายว่า "ภิกษุณี[ผู้มีอายุ]แปดร้อย[ปี]") ซึ่งกล่าวกันว่ามีอายุยืนยาวถึง 8 ศตวรรษ

## คำศัพท์
คำภาษาญี่ปุ่นว่า นิงเงียว () มีบรรจุในพจนานุกรมที่มีชื่อเสียง (*โคจิเอ็ง*) ว่าเป็น "สัตว์วิเศษ" ที่เป็น "ครึ่งผู้หญิง ครึ่งปลา" ต่อมาแก้ไขเป็น "ครึ่งมนุษย์ (มักเป็นผู้หญิง) ครึ่งปลา"  ดังนั้นคำว่า *นิงเงียว* จึงไม่ได้หมายความถึงแค่นางเงือก แต่รวมถึงเงือกชายด้วย

## ยาโอบิกูนิ
หนึ่งในนิทานพื้นบ้านที่มีชื่อเสียงที่มีความเกี่ยวข้องกับ*นิงเงียว* เล่าว่ามีเด็กหญิงที่กินเนื้อ*นิงเงียว*แล้วได้รับความเยาว์วัยและอายุยืนยาว ผู้กลายเป็นภิกษุณีชื่อว่า **ยาโอ[[ภิกษุณี|บิกูนิ]]** () หรืออ่านได้อีกแบบว่า **ฮัปเปียกุบิกูนิ** ซึ่งมีอายุถึง 800 ปี

## หมายเหตุ

## อ้างอิง
; รายการอ้างอิง



; บรรณานุกรม 

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
**  htm edition
* 
* 
* 
*  (Waseda University copy) National Diet Library copy
* 
* 
* 
* 
* 
*  URI

หมวดหมู่:โยไก
ช็อง อี-ซอ

**ช็อง อี-ซอ** (; เกิด 13 สิงหาคม ค.ศ. 1993) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ ซึ่งเป็นที่รู้จักจากบทบาทของเธอในละครชุดเกาหลีเรื่อง *[[ตำนานรักจิ้งจอกเก้าหาง]]* (Tale of the Nine Tailed) ค.ศ. 2020, *[[Mine (TV series)|ธาตุแท้]]* (Mine) ค.ศ. 2021, *[[สโนว์ดรอป (ละครโทรทัศน์)|สโนว์ดรอป]]* (Snowdrop) ค.ศ. 2021-2022 และ *[[มัธยมซอมบี้]]* (All of Us are Dead) ค.ศ. 2022 นอกจากนี้เธอยังเป็นที่รู้จักจากบทบาทของเธอในภาพยนตร์เกาหลีเรื่อง *[[Real (2017 film)|Real]]* ค.ศ. 2017, *[[ชนชั้นปรสิต]]* ค.ศ. 2019, *[[Samjin Company English Class]]* ค.ศ. 2020 และ *[[โจเซ่ (ภาพยนตร์)|โจเซ่]]* ค.ศ. 2020

## ผลงานการแสดง

### ภาพยนตร์

### ละครชุดที่ออกอากาศทางโทรทัศน์

### ละครชุดออนไลน์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:บุคคลจากโซล
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงจากโซล
กาฬเกษ

**กาฬเกษ** (ลาว: ທ້າວກາລະເກດ ; Thāo Kālakēt) เป็นนิทานพื้นบ้านที่แพร่หลายทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย รวมถึงในประเทศลาว มักอ้างกันว่าอยู่ในปัญญาสชาดกซึ่งเป็นชาดกนอกนิบาต

ท่านเจ้าคุณอริยานุวัตร อดีตเจ้าอาวาสวัดมหาชัย จังหวัดมหาสารคาม ได้ตรวจชำระเรื่องกาฬเกษ จากต้นฉบับใบลานอักษรไทน้อยที่ได้มาจากวัดสว่างอารมณ์ อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด เผยแพร่เมื่อปี พ.ศ. 2519 พิมพ์ที่โรงพิมพ์ศิริธรรม อำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี ขนาดความยาว 480 หน้า ตอนท้ายของฉบับนี้ระบุว่า แต่งโดยสมเด็จกู ในกรุงศรีสัตนาคณะหูต (กรุงล้านช้าง) ในสมัยสมเด็จเจ้าเชียงทอง จุลศักราช 1100 หรือ พ.ศ. 2281 หากพิจารณาแล้วตรงกับสมัยพระเจ้าสิริบุญสาร

วรรณกรรมเรื่องนี้ยังปรากฏเป็นบทกล่อมเด็กสมัยอยุธยา บทละครนอกของภาคกลาง ส่วนภาคใต้มีบทกล่อมเด็กในชื่อ *กาเกด* รวมถึงมีการนำมาสร้างเป็นละครและภาพยนตร์ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

## เนื้อเรื่อง
ณ เมืองพาราณสี ปกครองโดยพระราชานามว่า *สุริวงษ์* มีพระมเหสีนามว่า *กาฬ* ท้าวสุริวงษ์มีม้ามณีกาบซึ่งเป็นม้าวิเศษ เมื่อท้าวสุริวงษ์ได้ไปเรียนวิชาอาคมและได้ไปพบกับพญาครุฑและยักษ์กุมภัณฑ์ ซึ่งต่อมาได้เป็นสหายกัน ท้าวสุริวงษ์ก็เรียนวิชาอาคมกับพระฤาษีจนสำเร็จ แล้วกลับมาปกครองเมืองต่อไป

วันหนึ่งท้าวสุริวงษ์ต้องการจะมีบุตรชายเพื่อเอาไว้สืบราชสมบัติ พระองค์จึงทำพิธีขอลูกกับพระอินทร์ พระอินทร์ได้ส่งเทพบุตรกับเทพธิดาลงมาเกิดในเมืองมนุษย์ เพื่อให้เป็นคู่สามีภรรยากัน โดยเทพบุตรองค์หนึ่งมาเกิดในท้องนางกาฬ มเหสีของท้าวสุริวงษ์ จนประสูติพระโอรสตั้งชื่อว่า *กาฬเกษ*

จนเมื่อกาฬเกษกุมารทรงเจริญวัย ได้เข้าไปเล่นในโรงม้า อันเป็นที่อยู่ของม้ามณีกาบ เจ้าชายกาฬเกษได้แอบขึ้นขี่ม้า ม้ามณีกาบได้พาเจ้าชายกาฬเกษเหาะขึ้นไปในอากาศออกจากเมืองมุ่งเข้าป่าหิมพานต์ ขณะที่เจ้าชายกาฬเกษหนีออกจากเมือง ได้พบกับนกสาริกาคู่หนึ่ง จึงได้สั่งความแก่นกคู่นั้นว่าให้ไปบอกท้าวสุริวงษ์บิดาของตนด้วยว่า จะออกไปเที่ยวในป่าสัก 3 ปี แล้วจะกลับมา

เจ้าชายกาฬเกษได้เดินทางถึงเมืองผีมนต์ซึ่งเป็นเมืองของท้าวผีมนต์และนางมาลีทอง เจ้าชายกาฬเกษได้พักอยู่นอกเมือง ได้ทราบข่าวว่าท้าวผีมนต์มีพระธิดารูปงามพระองค์หนึ่ง ชื่อว่า *มาลีจันทน์* เจ้าชายกาฬเกษได้หาทางจนพบนางในสวนดอกไม้ จนได้ชอบพอรักใคร่กัน เมื่อครั้นเวลากลางคืน เจ้าชายกาฬเกษจึงแอบเข้าไปหานาง แต่ท้าวผีมนต์สืบได้ทราบความจริงว่ามีคนแอบไปหากับพระธิดา ท้าวผีมนต์จึงทำหอกยนต์ดักยิง เมื่อเจ้าชายกาฬเกษแอบเข้ามาก็ถูกหอกยนต์ยิง ก่อนจะสิ้นใจเจ้าชายกาฬเกษได้สั่งนางมาลีจันทน์ไว้ว่าอย่าเผาศพตน ให้เอาศพใส่แพลอยน้ำไป ศพของเจ้าชายกาฬเกษได้ลอยทวนกระแสน้ำจนไปถึงอาศรมพระฤาษี เมื่อพระฤาษีมาพบเข้าจึงร่ายมนต์ชุบชีวิตให้ฟื้นขึ้นมา 

เจ้าชายกาฬเกษฟื้นขึ้นมาและได้ร่ำเรียนวิชาอาคมอยู่กับพระฤาษี จนสำเร็จแล้วลาพระฤาษีกลับไปหานางมาลีจันทน์อีกครั้ง ท้าวผีมนต์ทราบข่าว จึงได้สู้รบกันในที่สุด ท้าวผีมนต์ก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ จึงได้ยกเมืองให้เจ้าชายกาฬเกษและนางมาลีจันทน์ครองเมือง แต่อยู่ได้ไม่นานก็พานางมาลีจันทน์เดินกลับเมืองพาราณสี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คติชนไทย
หมวดหมู่:คติชนลาว
ลำบุษบา

**ลำบุษบา** หรือรู้จักกันทั่วไปว่า **ปลาแดกปลาสมอ** หรือเรียกรวมกันว่า **กำพร้าบุษบาปลาแดกปลาสมอ** เป็นนิทานพื้นบ้านที่แพร่หลายอยู่ในภาคอีสานของประเทศไทยและประเทศลาว 

มีชื่ออื่นอีกคือ *อะลองปลาส้ม* ในวรรณกรรมไทยเขิน เมืองเชียงตุง ประเทศพม่า และเรื่อง *อะลองปลาส้ม* ในวรรณกรรมไทเหนือเขตปกครองตนเองใต้คง สาธารณรัฐประชาชนจีน ชาวไทดำเรียก *ปลาแดกปลาสมอ* ส่วนภาคใต้ของประเทศไทยมีวรรณกรรมที่มีเนื้อเรื่องคล้ายกัน เรื่อง *[[วันคาร]]* 

## ฉบับ
ต้นฉบับลำบุษบาที่พบบันทึกด้วยอักษรธรรม แต่งเป็นร้อยแก้ว ที่พบเช่น

* ฉบับของวัดบ้านโคกศรี จังหวัดกาฬสินธุ์ จารเมื่อ พ.ศ. 2455 จํานวน 8 ผูก 234 หน้าลาน
* ฉบับของวัดบ้านโคกใหญ่ศรีโพธิ์ชัย เมืองอุทุมพร แขวงสะหวันนะเขต ประเทศลาว จารเมื่อ พ.ศ. 2474 จํานวน 5 ผูก 228 หน้าลาน
* ฉบับหอสมุดแห่งชาติ จารเมื่อ พ.ศ. 2461
* ฉบับวัดบ้านโด จังหวัดมหาสารคาม จารเมื่อ พ.ศ. 2481
* ฉบับวัดยางลุ่ม จังหวัดอุบลราชธานี ไม่ปรากฏปีที่จาร

## เนื้อเรื่อง
พระโพธิสัตว์ลงมาเกิดเป็นชายกำพร้าชื่อ *บุษบา* อยู่กับย่ามีฐานะยากจน วันหนึ่งไปตกปลาได้ปลาสมอมากมายจึงนำไปทางปลาร้าฝากนายสำเภาไปขายต่างเมือง ในที่สุดได้ธิดาของพระราชาต่างเมืองที่มอบให้เป็นค่าปลาร้ามาเป็นภรรยา ด้วยความที่ภรรยามีรูปโฉมงดงามจึงเป็นเหตุให้พระราชาที่ท้าวกำพร้าบุษบาต้องการแย่งชิงมาเป็นเทวีของตนา จึงได้กลั่นแกล้งต่าง ๆ เพื่อให้ถึงแก่ความตาย แต่ท้าวกำพร้าบุษบาก็ได้รอดพ้นภัยทุกครั้งด้วยความช่วยเหลือจากภรรยา พร้อมทั้งได้ภรรยาเพิ่มมาอีก 3 คน

ในที่สุดพระราชาก็ถึงแก่ความตายเพราะหลงเชื่อท้าวกำพร้าบุษบาที่บอกให้เผาตนเองเพื่อไปเยี่ยมญาติที่ปรโลก ท้าวกำพร้าบุษบาจึงได้ครองเมืองแทน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คติชนไทย
หมวดหมู่:คติชนลาว
หมวดหมู่:บุคคลในตำนานไทย
วัดพิชัย (จังหวัดลำปาง)

**วัดพิชัย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพิชัย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 16 ไร่ 85 ตารางวา โฉนดเลขที่ 2872 อาณาเขต ทิศเหนือจดทางสาธารณประโยชน์ ทิศใต้จดที่ดินของเอกชน ทิศตะวันออกจดที่ดินของเอกชน ทิศตะวันตกจดที่ดินของเอกชนและทางสาธารณประโยชน์ 

วัดพิชัยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 โดยครูบาเจ้าโพธาและชาวบ้านที่อพยพมาจากเชียงแสน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 16 กรกฏาคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร นอกจากทางวัดยังให้ราชการตั้งโรงเรียนประถมศึกษาในที่ดินของวัด

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฎิ 3 หลัง และมีพระธาตุนามว่า *พระธาตุมณีมงคล*

## รายนามเจ้าอาวาส
* ครูบาเจ้าโพธา
* ครูบาเจ้าอินต๊ะ
* ครูบาเจ้าธรรมชัย
* ครูบาเจ้าญาณรังสี
* ครูบาเจ้าธรรมเสนา ระหว่าง พ.ศ. 2465–2513
* พระครูพิชัยมงคล ระหว่าง พ.ศ. 2514–2522
* พระอธิการบุญยงค์ โอภาโส ระหว่าง พ.ศ. 2523–2526
* พระอธิการอรุณ จิตตปุญฺโญ  พ.ศ. 2526–
* พระอธิการทองคำ ธมฺมธโน

## อ้างอิง

พิชัย
เจ้าพ่อเสือ

[thumb|[ประติมากรรมเสือแก้บนเจ้าพ่อเสือ อันเป็นนามของเทพารักษ์บุรุษหรือรุกขเทวดาอารักษ์มเหศักดิ์ (มเหสักข์) บุรุษตามศาสนาพื้นเมืองดั้งเดิมของไทย ซึ่งมักใช้เรียกเทพารักษ์ผู้ชายหรือรุกขเทวดาที่เกี่ยวข้องกับเสือหรือเสือสมิง ซึ่งมีมากมายหลายองค์ตามพื้นถิ่นนั้น ๆ]]

**เจ้าพ่อเสือ** สามารถหมายถึง
* เจ้าพ่อเสือ - นามของเทพารักษ์บุรุษหรือรุกขเทวดาอารักษ์มเหศักดิ์ (มเหสักข์) บุรุษตามศาสนาพื้นเมืองดั้งเดิมของไทย ซึ่งมักใช้เรียกเทพารักษ์ผู้ชายหรือรุกขเทวดาที่เกี่ยวข้องกับเสือหรือเสือสมิง ซึ่งมีมากมายหลายองค์ตามพื้นถิ่นนั้น ๆ ที่มีชื่อเสียง เช่น เจ้าพ่อเสือ (พระหัวเสือ) เสื้อวัดอารักษ์รักษาวัดกระทุ่มเสือปลา เขตประเวศ กรุงเทพมหานคร หรือ เจ้าพ่อเสือภายในโรงเรียนการบิน ตำบลกระตีบ อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม หรือ เจ้าพ่อเสือ หมู่บ้านบ้านแห ตำบลหนองกี่ อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี และ เจ้าพ่อเสือ บางเขน สี่แยกถนนรามอินทรา สะพานใหม่ เป็นต้น
* ปู่เจ้าสมิงพราย นามเรียกฤาษีหรือนักสิทธิ์ ตามศาสนาพื้นเมืองดั้งเดิมของไทย ซึ่งมักเกี่ยวข้องกับเสือหรือเสือสมิง ซึ่งมีมากมายหลายองค์ตามพื้นถิ่นนั้น ๆ ที่มีชื่อเสียง เช่น ปู่เจ้าสมิงพราย ในลิลิตพระลอ หรือ ปู่เจ้าสมิงพราย เสื้อเมืองอารักษ์รักษาอำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ
* เสฺวียนอู่ ในลัทธิเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีน
* หูเหฺย ในลัทธิเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีน

## อ้างอิง
สเตฟาเนีย ตูร์เกวิช

thumb|สเตฟาเนีย ตูร์เกวิชเมื่อปี ค.ศ. 1920

**สเตฟาเนีย ตูร์เกวิช-ลูเกียโนวิช** (; 25 เมษายน ค.ศ. 1898 – 8 เมษายน ค.ศ. 1977) เป็นนักแต่งเพลง นักเปียโน และนักดนตรีชาวยูเครน ผู้ที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นนักแต่งเพลงผู้หญิงชาวยูเครนคนแรก ผลงานของเขาเคยถูกห้ามเผยแพร่โดยเจ้าหน้าที่โซเวียต

## ผลงานประพันธ์
### ผลงานซิมโฟนี
* Симфонія – Symphony no. 1 – 1937

* Симфонія no. 2 (a) – Symphony no. 2 (a) – 1952

* Симфонія no. 2 (b) (2-гий варіант) – Symphony no. 2 (b) (2nd version)

* Симфонієта – Symphoniette – 1956

* Три Симфонічні Ескізи – Three Symphonic Sketches – 3-го травня, 1975

* Симфонічна поема – Symphonic Poem «La Vitа»

* Space Symphony – 1972

* Суіта для подвійного струнного оркестру – Suite for Double String Orchestra

* Fantasy for Double String Orchestra

### ดนตรีประกอบบัลเลต์
* Руки – The Girl with the Withered Hands – Bristol, 1957

* Перли – The Necklace

* Весна (Дитячий балет) – Spring – (Children's Ballet) 1934-5

* Мавка (a) – Mavka – ‘The Forest Nymph’ – 1964-7 – Belfast

* Мавка (b) – Mavka – ‘The Forest Nymph’ – 1964-7 – Belfast

* Страхопуд – Scarecrow – 1976

### อุปรากร
* Мавка – Mavka – (unfinished) based on Lesia Ukrainka’s Forest Song

### อุปรากรของเด็ก
* «Цар Ох» або Серце Оксани – Tsar Okh or Heart of Oksana – 1960

* «Куць» – The Young Devil

* «Яринний городчик» – A Vegetable Plot (1969)

### ผลงานเพลงประสานเสียง
* Літургія 1919

* Psalm to Sheptytsky (Псалом Шептицькому)

* До Бою

* Триптих

* Колискова (А-а, котика нема) 1946

### ผลงานดนตรีบรรเลง
* Соната для скрипки і фортепіано 1935 – Sonata for violin and piano

* (a) Cтрунний квартет 1960 – 1970 – String quartet

* (b) Cтрунний квартет 1960 – 1970 – String quartet

* Тріо для скрипки, альта і віолончела 1960 – 1970 – Trio for Violin, Viola and Cello      

* Квінтет для двох скрипок, альта, віолончела  фортепіано 1960 – 1970 – Piano Quintet

* Тріо для флейти, кларнету, фагота 1972 – Wind Trio

### ผลงานเปียโน
* Варіації на Українську тему  1932 – Variations on a Ukrainian Theme

* Фантазія: Суїта фортепянна на Українські теми – Fantasia: Suite for Piano on Ukrainian Themes 1940

* Імпромпту – Impromptu 1962

* Гротеск – Grotesque 1964

* Гірська сюїта – Mountain Suite  1966 – 1968

* Цикл п’єс для дітей – Cycle of Pieces for Children 1936 – 1946

* Українські коляди та щедрівки – Ukrainian carols and Shchedrivka

* Вістку голосить – Good Tidings

* Christmas with Harlequin 1971

### ผลงานอื่น
* – Серце – Heart – Solo voice with orchestra

* – Лорелеї – Lorelei – Narrator, Harmonium and Piano 1919 – words by Lesia Ukrainka

* – Май – May – 1912

* – Тема народної пісні – Folk Song Themes

* – На Майдані – Independence Square – piano piece

* – Не піду до леса з конечкамі – Лемківська пісня – Lemky song for voice and strings

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักดนตรีคลาสสิก
หมวดหมู่:ชาวยูเครน
ไปต่างโลกก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ

***ไปต่างโลกก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ*** หรือ ***ไปต่างโลกกับสมาร์ทโฟน*** () เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยฟุยุฮาระ พาโทระ และวาดภาพโดยเอจิ อุซัตสึกะ เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2556 ถึงพฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ต่อมาถูกซื้อโดย Hobby Japan เพื่อตีพิมพ์เป็นไลต์โนเวล มังงะดัดแปลงโดย Soto ได้รับการเผยแพร่ใน Comp Ace ของคาโดกาวะโชเต็ง ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Ashi Productions ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2560 ส่วนฤดูกาลที่ 2 โดยสตูดิโอเจซีสตาฟ ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2566

## ตัวละคร
### รัฐบรินฮิลด์
;
: 

;
: 

;
: 

;
: 

;
: 

;
: 

;
: 

;
: 

;
: 

;
: 

### บาบิโลน
;
: 
;
: 
;
: 
;
: 
;
: 
;
: 

## สื่อ
### ไลต์โนเวล

ซีรีส์นี้เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์นิยายออนไลน์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ตั้งแต่วันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2556 ต่อมาได้ตีพิมพ์เป็นไลต์โนเวลโดย Hobby Japan ตั้งแต่วันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 เล่มที่ 27 วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ไลต์โนเวลวาดภาพประกอบโดยเอจิ อุซัตสึกะ

### มังงะ

มังงะดัดแปลงโดย Soto เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร Comp Ace ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2560 โดยมีการรวบรวมไว้เป็นเล่ม (*[[ทังโกบง]]*) 2 เล่มแรกออกในเดือนมิถุนายนและกรกฎาคม พ.ศ. 2560 และเล่มที่ 3 ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561

### อนิเมะ

ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ได้รับการดัดแปลงและประกาศ ที่กำกับซีรีส์อนิเมะโดย Takeyuki Yanase เขียนบทโดย Natsuko Takahashi และแอนิเมชั่นโดย Production Reed ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 11 กรกฎาคม ถึง 26 กันยายน พ.ศ. 2560

ฤดูกาลที่ 2 ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2565 แอนิเมชั่นโดยสตูดิโอเจซีสตาฟ กำกับซีรีส์อนิเมะโดย Yoshiaki Iwasaki โดยมี Deko Akao เรียบเรียงซีรีส์ ออกแบบตัวละครและหัวหน้าผู้กำกับแอนิเมชั่นโดย Chinatsu Kameyama และเพลงประกอบโดย Kei Yoshikawa และ Kōhei Yamada นักแสดงจะกลับมารับบทบาทเดิมจากฤดูกาลแรกและดราม่าซีดี จะฉายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2566

## เพลงประกอบอนิเมะ
### เพลงเปิด (Opening)
* เพลง "Another World" โดย AŌP

### เพลงปิด (Ending)
* เพลง  โดย Maaya Uchida, Yui Fukuo, Chinatsu Akatsuki, Marika Kouno, Nanami Yamashita และ Sumire Uesaka

## ผลตอบรับ
*ไปต่างโลกก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ*ได้รับความนิยมอย่างมากในเว็บไซต์นิยายออนไลน์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร โดยมียอดเข้าชมมากกว่า 100,000,000 ครั้ง

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร 
*  
*  
* อนิเมะ ''ไปต่างโลกก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ'' ฤดูกาลที่ 2 ที่อนิ-วัน ไทยแลนด์ 
* อนิเมะ ''ไปต่างโลกก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ'' ฤดูกาลที่ 2 ที่อนิ-วัน เอเชีย 
* อนิเมะ ''ไปต่างโลกก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ'' ฤดูกาลที่ 2 ที่ปีลีปีลี 
* 

หมวดหมู่:มังงะชุด
หมวดหมู่:เจซีสตาฟ
หมวดหมู่:ไลต์โนเวล
หมวดหมู่:โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวฮาเร็ม
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวต่างโลก
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:กวีบุ๊ค
หมวดหมู่:ราชาธิปไตยในบันเทิงคดี
หมวดหมู่:เมเดียลิงก์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของโตเกียวเอ็มเอ็กซ์
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง
รักแรกตั้ง (ครอบครัว)

***รักแรกตั้ง (ครอบครัว)*** (; ) หรือ ***เพราะนี่คือชีวิตแรกของฉัน*** เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ปี 2017 นำแสดงโดยอี มิน-กี และช็อง โซ-มิน ละครที่เล่าเรื่องราวมุมมองที่แตกต่างกันในด้านอาชีพ ความสัมพันธ์ การแต่งงาน และความรัก ละครเรื่องนี้ถือเป็นบทบาทนำในละครโทรทัศน์ครั้งแรกของอี มิน-กิ ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 9 ตุลาคมถึง 28 พฤศจิกายน 2017 ทางช่องทีวีเอ็น ทุกวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 21:30 น. (KST)

## เรื่องย่อ
พนักงานไอที นัม เซ-ฮี (อี มิน-กี) บุคคลที่ไม่ชอบเข้าสังคม ได้จัดการแต่งงานปลอม ๆ กับนักเขียนไร้บ้านอย่าง ยุน จี-โฮ (จองโซมิน) ที่ยากจน โดยพวกเขาได้เซ็นสัญญาสองปี ทั้งสองฝ่ายยอมรับข้อกำหนดและเงื่อนไขของการเป็นเพียงเจ้าของบ้านและผู้เช่า แต่สิ่งต่าง ๆ ไม่เป็นไปตามแผนที่วางไว้เมื่อเพื่อนร่วมบ้านตกเป็นเหยื่อของบาดแผลส่วนตัว ความคาดหวังทางสังคม และการแทรกแซงของครอบครัว

## นักแสดง
### นักแสดงนำ
* อี มิน-กี รับบทเป็น นัม เซ-ฮี 
เป็นนักออกแบบคอมพิวเตอร์ที่เป็นคนแปลกและเฉยชาที่ซื้อทาวน์เฮาส์ราคาแพง และเปิดให้เช่าห้องพิเศษของเขาเพื่อช่วยค่าจำนอง เขาใช้เวลาทั้งอยู่กับการทำงาน หรืออยู่บ้านกับแมวของเขา และไม่มีแผนที่จะเดทหรือแต่งงาน
* จองโซมิน รับบทเป็น ยุน จี-โฮ 
ผู้ช่วยนักเขียนบทที่ย้ายออกจากบ้าน เธอเช่าห้องจากเซ-ฮี (ซึ่งเธอคิดว่าเป็นผู้หญิง) เพราะค่าเช่าไม่แพงและไม่ต้องวางมัดจำ หลังจากทำงานหนักในอาชีพการงานตลอดอายุ 20 ปี เมื่ออายุ 30 ปี เธอไม่เคยออกเดท และประสบปัญหาด้านอาชีพที่ทำให้เธอต้องคิดใหม่เกี่ยวกับเป้าหมาย

## เพลงประกอบละคร

### Part 1

### Part 2

### Part 3

### Part 4

### Part 5

### Part 6

### Part 7

### Part 8

## การรับชม

## รางวัลและการเสนอชื่อ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* 
* 

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยสตูดิโอดรากอน
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องทีวีเอ็น
คอมพิวเตอร์สตอกส์แอนด์บอนส์

***คอมพิวเตอร์สตอกส์แอนด์บอนส์*** () เป็นวิดีโอเกม ค.ศ. 1982 ที่ได้รับการเผยแพร่โดยดิแอวาลอนฮิลเกมคัมพานี เกมนี้ได้รับการเปิดตัวสำหรับแอปเปิล II, ตระกูลอาตาริ 8-บิต, วีไอซี-20, คอมโมดอร์ 64, ไอบีเอ็ม พีซี รวมถึงเฮลธ์/ซีนิธ แซด-90 และแซด-100 ที่ใช้ซีพี/เอ็ม

## รูปแบบการเล่น
*คอมพิวเตอร์สตอกส์แอนด์บอนส์*เป็นเกมที่จำลองตลาดหุ้น

## การตอบรับ
บ็อบ พร็อกเตอร์ ได้วิจารณ์เกมนี้ให้แก่นิตยสาร*[[คอมพิวเตอร์เกมมิงเวิลด์]]* และกล่าวว่า "มีเหตุผลที่เป็นไปได้สำหรับกำไรและขาดทุนที่มหาศาล แต่สิ่งเหล่านี้เป็นข้อเท็จจริง นั่นคือการชนะส่วนใหญ่เป็นเรื่องของโชค ส่วนสองปัจจัยที่ทำให้เกมนี้ไม่เหมือนใคร ได้แก่ เกมนี้เป็นเพียงหนึ่งในสี่เกมที่มีให้สำหรับคอมพิวเตอร์อื่นที่ไม่ใช่แอปเปิล และเป็นเกมเดียวที่ต้องการแรมเพียง 32เค (แทนที่จะเป็น 48เค)"

## บทวิเคราะห์
* *[[พีซี แมกกาซีน]]* – ธันวาคม ค.ศ. 1982
* *[[พีซี แมกกาซีน]]* – ตุลาคม ค.ศ. 1983

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Review in *The Addison Wesley Book Of Atari Software 1984*
* Review in *[[Electronic Games]]*
* Article in *[[Electronic Fun with Computers & Games]]*

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2525
หมวดหมู่:เกมสำหรับคอมโมดอร์ 64
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐ
วัดถัมภาวาส

**วัดถัมภาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปะเสยะวอ อำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี

วัดถัมภาวาส เดิมชื่อ **วัดบางตะลุบัน** หรือ **วัดบางตะโละ** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2391 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีพ่อท่านลังกาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก ท่านได้เดินธุดงค์มาถึงหมู่บ้าน ชาวบ้านจึงร่วมกันบริจาคเงินถวายให้ท่านสร้างวัดนี้ขึ้น ตามคำบอกกล่าวว่าท่านเป็นพระภิกษุที่มีปาฏิหารย์เหยียบน้ำทะเลจืดเมื่อครั้งท่านเดินทางกลับจากศรีลังกา เพราะเหตุนี้ท่านจึงได้ชื่อว่า หลวงพ่อลังกาเหยียบน้ำทะเลจืด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2451 ในอดีตวัดแห่งนี้เคยมีความเจริญรุ่งเรืองทางพุทธศาสนา เนื่องจากเป็นโรงเรียนสอนพระปริยัติธรรมขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในจังหวัดปัตตานี แต่วัดก็ประสบปัญหากับเหตุการณ์ความไม่สงบในชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย ทำให้บางครั้งก็ไม่มีพระสงฆ์จำพรรษา

อุโบสถของวัดมีภาพจิตรกรรมบนผนังด้านนอกของอุโบสถ มีเรื่องราวพุทธประวัติเช่นตอนแสดงธรรมโปรดพุทธมารดา ตอนเสด็จลงจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เรื่องรามเกียรติ์ตอนทศกัณฑ์ลักนางสีดา ตอนพระยาพาลีรบทรพี และเรื่องจันทโครพตอนโจรป่าฆ่าจันทโครพไปจนถึงตอนโจรป่าหนีไป รวมถึงสอดแทรกภาพชาวบ้านไว้ในมุมของภาพต่าง ๆ

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปทำด้วยศิลาขาว เป็นศิลปะแบบพม่า จำนวน 2 องค์ องค์ใหญ่พระเพลากว้าง 29 นิ้ว องค์เล็กพระเพลากว้าง 19 นิ้ว เจดีย์อรหันตธาตุ สร้างขึ้นเมื่อวันอังคารที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 โดยพระครูสมานการโกศล (เจ้าอาวาสรูปที่ 3) ซึ่งได้อรหันตธาตุมาจากปีนัง ประเทศมาเลเซีย ลักษณะเจดีย์เป็นแบบศรีวิชัย มีขนาดฐานกว้าง 9.43 เมตร สูง 23.50 เมตร

## อ้างอิง

ถัมภาวาส
แม่น้ำสายบุรี

**แม่น้ำสายบุรี** เป็นแม่น้ำสายหนึ่งในจังหวัดนราธิวาส จังหวัดยะลา และจังหวัดปัตตานี ต้นน้ำเกิดจากเขาบาตูตาโมง เขาลีแป และเขาอาเนาะยงในเขตอำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส ไหลจากทางทิศใต้ขึ้นไปทางทิศเหนือ ผ่านเขตอำเภอจะแนะ อำเภอศรีสาคร และอำเภอรือเสาะ เข้าเขตจังหวัดยะลา ผ่านเขตอำเภอรามัน จากนั้นเข้าเขตจังหวัดปัตตานี ผ่านเขตอำเภอกะพ้อ ก่อนไปลงอ่าวไทยในเขตอำเภอสายบุรี แม่น้ำมีความยาวประมาณ 202 กิโลเมตร ตอนต้นน้ำเรียกว่า **คลองอัยยาเด๊ะ**

ลำน้ำสายบุรีมีลักษณะคดโค้ง มีตลิ่งสูงชัน มีแนวแก่งหินกลางลำน้ำ บางแห่งเป็นเวิ้งหาดทรายและในแม่น้ำมีร่องน้ำลึก ตลอดแนวทิวเขาสันกาลาคีรีเขตภูมิประเทศนี้มีลำน้ำสาขามากมายที่เกิดจากร่องลำธารต่าง ๆ บนภูเขา ลำธารเหล่านี้ไหลลงสู่แม่น้ำสายบุรี คลองสาขาที่สำคัญและมีขนาดใหญ่จะอยู่ทางทิศเหนือใกล้ชายฝั่งทะเล ได้แก่ คลองบีโฆ คลองสายบุรี คลองไม้แก่น คลองกอตอ และคลองปะดอซา

ผู้คนที่อยู่อาศัยที่พื้นที่ลุ่มแม่น้ำนี้ส่วนใหญ่มีอาชีพทำสวนยางพาราและสวนไม้ผลเช่นทุเรียนหรือลองกอง แบ่งเขตวัฒนธรรมเป็น 2 แบบ คือ นิเวศวัฒนธรรมภูเขา ซึ่งตั้งบ้านเรือนในเขตภูเขา ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มบ้านใหม่ที่คนจากภายนอกอพยพมาบุกเบิกพื้นที่ป่าเพื่อเกษตรกรรม เช่น บ้านไอร์แตแต บ้านไอร์บาลิง บ้านไอร์จูโจ๊ะ เป็นต้น อีกกลุ่มหนึ่งคือ นิเวศวัฒนธรรมที่ราบลุ่ม ซึ่งตั้งบ้านเรือนอยู่ในที่ราบลุ่มทุ่งนาระหว่างภูเขากับแม่น้ำสายบุรี มีประวัติศาสตร์อันยาวนานเกือบสองร้อยปี ได้แก่ บ้านซากอ บ้านตอแล และบ้านตามุงในอำเภอศรีสาคร

## อ้างอิง

สายบุรี
สายบุรี
สายบุรี
หมวดหมู่:อำเภอสุคิริน
หมวดหมู่:อำเภอจะแนะ
หมวดหมู่:อำเภอศรีสาคร
หมวดหมู่:อำเภอรือเสาะ
หมวดหมู่:อำเภอรามัน
หมวดหมู่:อำเภอกะพ้อ
หมวดหมู่:อำเภอสายบุรี
วัดวิมลวัฒนาราม

**วัดวิมลวัฒนาราม** หรือ **วัดหัวเขา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตะลุบัน อำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี

วัดวิมลวัฒนาราม เดิมชื่อ **วัดคิรินทร์** พระยาสุริยสุนทรบวรภักดี (หนิแปะ) อดีตเจ้าเมืองสายบุรีบริจาคที่ดินสำหรับสร้างวัด ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น **วัดบางพัน** แต่ชาวบ้านเรียก **วัดหัวเขา** และได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "วัดวิมลวัฒนาราม" โดยถือเอาคำสุดท้ายแห่งราชทินนามปฐมเจ้าอาวาสคือ พระครูญาณวิมลมาต่อด้วยคำว่าวัฒนาราม ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2456 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2461

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถมีช่อฟ้าเป็นศิลปะช่างพื้นเมือง อุโบสถได้ชำรุดไปมากโดยเฉพาะหลังคาและโครงสร้างของหลังคา ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระพุทธรูปไม้แกะสลัก 3 องค์ คือ พระพุทธรูปปางสมาธิพระเพลากว้าง 20 นิ้ว พระพุทธรูปประทับยืนประนมพระหัตถ์สูง 30 นิ้ว และพระพุทธรูปปางห้ามญาติสูง 59 นิ้ว พระพุทธรูปทั้ง 3 องค์ มีลักษณะพุทธศิลป์ตามลักษณะช่างท้องถิ่น และประดิษฐานอยู่ที่ศาลาการเปรียญหลังเก่า ธรรมาสน์ ซึ่งมีคำจารึก จ.ป.ร. เป็นธรรมาสน์ที่รัชกาลที่ 5 ทรงอุทิศเนื่องในงานพระบรมศพ พ.ศ. 2451 นอกจากนั้นวัดยังมีศิลปวัตถุได้แก่ เครื่องจำพวกทองเหลืองศิลปะช่างท้องถิ่น ถ้วยชามทั้งของจีนและยุโรป และเครื่องใช้ในวิถีชีวิตประจำวัน เป็นต้น

## อ้างอิง

วิมลวัฒนาราม
วัดป่าซางงาม (จังหวัดลำพูน)

**วัดป่าซางงาม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลป่าซาง อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 3 ไร่ 34 ตารางวา

วัดป่าซางงามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2451 ตามประวัติวัดแจ้งว่าสร้างประมาณ พ.ศ. 2380 เดิมเป็นวัดร้างมาก่อน ต่อมาครูบานันทา ธุดงค์มาจากเมืองยองหรือสิบสองปันนา เป็นผู้ทำการบูรณะก่อสร้างขึ้น นอกจากนั้นยังได้จัดตั้งห้องสมุดขึ้นในวัดป่าซาง เมื่อ พ.ศ. 2493

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหาร ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์  ศาลาอเนกประสงศ์ ศาลาบำเพ็ญกุศล หอระฆัง หอไตรมีลักษณะเป็นตึกทึบสองชั้น หลังคาลดชั้นแบบล้านนา หน้าต่างชั้นบนมีขนาดเล็ก เขียนลวดลายเทวดา และโรงครัว  

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูป *สมเด็จพระศรีวิฬุลกาวิลประทาน* หล่อด้วยโลหะศิลปะสุโขทัยผสมเชียงแสน ชาวบ้านนิยมเรียกว่า *พระเจ้าวัดน้อย* และมี *พระพุทธมงคลสรากร* ปางประทานพร ธรรมาสน์สร้างด้วยไม้สัก มีจารึกเป็นอักษรล้านนา จานติดแผ่นไม้สักปิดทอง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2376 และมีวิหารแก้ว รูปแบบสถาปัตยกรรมร่วมสมัย เสาทุกต้นประดับด้วยกระจกแก้ว ประดิษฐาน *พระพุทธมงคลสราการ* ปางมารวิชัย มีเรือนแก้ว คล้ายพระพุทธชินราช และมีพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงโบราณวัตุศิลปวัตถุของวัดและชุมชน ตั้งอยู่ในอาคารศรัทธานฤมิตร (บุญฮอมอนุสรณ์) โดยห้องจัดแสดงเป็นห้องขนาดใหญ่ 1 ห้องและห้องขนาดเล็ก 1 ห้อง มีโบราณวัตถุศิลปวัตถุ เช่น พระพุทธรูป ส่วนประกอบสถาปัตยกรรมล้านนา หีบพระธรรม ผ้าทอชนกลุ่มน้อย อาวุธโบราณ เครื่องถ้วยจีน กลองมโหระทึก ซากสัตว์ดึกดำบรรพ์ เครื่องมือหิน เป็นต้น

## อ้างอิง

ป่าซางงาม
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดลำพูน
บันทึกรักเจ้าหญิงหนอนหนังสือ

***บันทึกรักเจ้าหญิงหนอนหนังสือ*** () เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยยูอิ และวาดภาพประกอบโดยซัตสึกิ ชิอินะ เผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์นิยายออนไลน์สร้างโดยผู้ใช้โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2558 ถึงมกราคม พ.ศ. 2565 ได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์อิจิจินชะ ตีพิมเป็นหนังสือไลต์โนเวลในเครือ Iris NEO ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2559 ปัจจุบันวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 7

มังงะดัดแปลงวาดโดยยูอิ คิกูตะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร*[[คอมิกซีโรซัมรายเดือน]]* นิตยสารมังงะแนว*[[โจเซ]]*ของสำนักพิมพ์อิจิจินชะตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561 ตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (*ทังโกบง*) ถึงเล่มที่ 7 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างโดยสดูดิโอแมดเฮาส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565

## ตัวละคร
;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  ที่โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร 
*  
*  
*  
* อนิเมะ ''บันทึกรักเจ้าหญิงหนอนหนังสือ'' ทางปีลีปีลี
* 

หมวดหมู่:นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนววีรคติ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโจเซ
หมวดหมู่:ไลต์โนเวล
หมวดหมู่:แมดเฮาส์
หมวดหมู่:ฟีนิกซ์ (สำนักพิมพ์)

หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์อิจิจินชะ
ฮิตไทต์

**ฮิตไทต์** () เป็นชนอานาโตเลียที่ก่อตั้งอาณาจักรแรกในคูสซารา (ก่อน 1750 ปีก่อนคริสตกาล) ต่อมาในกึลเทเป (ประมาณ 1750–1650 ปีก่อนคริสตกาล) ก่อนจะสถาปนาจักรวรรดิที่มีศูนย์กลางที่ฮัตทูซาทางภาคกลางตอนเหนือของอานาโตเลีย (ราว 1650 ปีก่อนคริสตกาล) จักรวรรดิฮิตไทต์รุ่งเรืองถึงขีดสุดช่วงกลางศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสตกาลในสมัยพระเจ้าซัปปีลัลลีอูมาที่ 1 โดยครอบครองอานาโตเลียเกือบทั้งหมด ลิแวนต์ตอนเหนือและเมโสโปเตเมียตอนบน

ระหว่างศตวรรษที่ 15–13 ก่อนคริสตกาล จักรวรรดิฮัตทูซา (หรือชื่อสมัยใหม่คือจักรวรรดิฮิตไทต์) ขัดแย้งกับจักรวรรดิอียิปต์ จักรวรรดิอัสซีเรียสมัยกลางและจักรวรรดิมีแทนีเพื่อแย่งชิงความเป็นใหญ่เหนือตะวันออกใกล้ ที่สุดแล้วจักรวรรดิอัสซีเรียสมัยกลางขึ้นเป็นมหาอำนาจเด่นและผนวกดินแดนของจักรวรรดิฮิตไทต์จำนวนมาก ขณะที่ดินแดนส่วนที่เหลือถูกชาวฟรีเจียตีแตก ต่อมาเมื่อเกิดการล่มสลายปลายยุคสัมฤทธิ์ (ประมาณ 1180 ปีก่อนคริสตกาล) จักรวรรดิฮิตไทต์สลายกลายเป็นรัฐย่อยอิสระที่เรียกว่ารัฐไซโร-ฮิตไทต์ ซึ่งบางส่วนดำรงอยู่จนถึงศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาลก่อนจะเสียให้จักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ในสมัยคลาสสิก หลังจากนั้นชาวฮิตไทต์ได้กระจัดกระจายและกลืนเข้ากับกลุ่มชนอื่น ๆ ในตุรกี ลิแวนต์และเมโสโปเตเมีย

ภาษาฮิตไทต์เป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาอานาโตเลีย ซึ่งอยู่ในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ภาษาฮิตไทต์และภาษาลูเวียเป็นหนึ่งในภาษาอินโด-ยูโรเปียนที่เก่าแก่ที่สุด ชาวฮิตไทต์เรียกภาษานี้ว่า nešili (ภาษาเนชา) และเรียกอาณาจักรของตนว่าอาณาจักรฮัตทูซา ตามชื่อฮัตเทียน กลุ่มชนพูดภาษาฮัตติก ที่อาศัยอยู่ในอานาโตเลียกลางจนถึงต้นสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล ฮิตไทต์เป็นคำเรียกสมัยใหม่ที่มาจากการระบุนามกลุ่มชนที่ปรากฏในคัมภีร์ฮีบรูโดยนักโบราณคดีสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19

เรื่องราวของฮิตไทต์ส่วนใหญ่มาจากข้อความอักษรรูปลิ่มที่บันทึกโดยชาวฮิตไทต์เอง และเอกสารการทูตและการค้ากับอาณาจักรอื่น เช่น อียิปต์โบราณ อัสซีเรีย บาบิโลเนียและตะวันออกกลาง การถอดรหัสข้อความดังกล่าวถือเป็นเหตุการณ์สำคัญในการศึกษาภาษาอินโด-ยูโรเปียน การศึกษาฮิตไทต์เพิ่มขึ้นในคริสต์ทศวรรษที่ 1920 เมื่อมีการก่อตั้งสาธารณรัฐตุรกีในปี ค.ศ. 1923 ในช่วงเวลาใกล้กันตุรกีได้จัดตั้งพิพิธภัณฑ์อารยธรรมอานาโตเลียซึ่งจัดแสดงโบราณวัตถุและงานศิลปะฮิตไทต์

เดิมนักวิชาการเสนอว่าชาวฮิตไทต์พัฒนาการถลุงเหล็กช่วงปลายยุคสัมฤทธิ์และผูกขาดการผลิตเหล็กในช่วงเวลานั้น อย่างไรก็ตามแนวคิดเรื่องผูกขาดการผลิตเหล็กของฮิตไทต์ถูกตั้งข้อสังเกตและไม่ได้รับการเห็นพ้องในวงวิชาการ เนื่องจากเทคโนโลยีการถลุงเหล็กในอานาโตเลียช่วงปลายยุคสัมฤทธิ์/ต้นยุคเหล็กนั้นแพร่หลายไปยังภูมิภาคใกล้เคียงด้วย นอกจากนี้มีการพบเครื่องมือเหล็กในอานาโตเลียจำนวนใกล้เคียงกับที่พบในอียิปต์และที่อื่นในช่วงเวลาเดียวกัน

## ดูเพิ่ม
* ประวัติศาสตร์ฮิตไทต์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ฮิตไทต์
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 17 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:ตะวันออกใกล้โบราณ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ภูมิภาคเมดิเตอเรเนียน
หมวดหมู่:ราชอาณาจักรในอดีต
หมวดหมู่:อาณาจักรโบราณ
กรณีพิพาทกองหินลีย็องกูร์

thumb|แผนที่ ''Paldo Chongdo'' เมื่อ ค.ศ. 1530

**กรณีพิพาทกองหินลีย็องกูร์** มีอีกชื่อว่า **กรณีพิพาททาเกชิมะ** หรือ **กรณีพิพาททกโด** เป็นกรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตระหว่างเกาหลีใต้กับญี่ปุ่นเกี่ยวกับความเป็นอธิปไตยเหนือกองหินลีย็องกูร์ซึ่งเป็นกลุ่มเกาะเล็กเกาะน้อยในทะเลญี่ปุ่น กองหินเหล่านี้มีชื่อเรียกว่า **ทกโด** () และ **ทาเกชิมะ** () เกาหลีเหนือก็อ้างสิทธิ์เหนือกลุ่มเกาะนี้ แต่ไม่ได้ดำเนินการเรียกร้องในระดับเดียวกับฝ่ายอื่น

## ดูเพิ่ม
* กรณีพิพาทหมู่เกาะเซ็งกากุ / เตียวหยู / เตียวหยูไท
* กรณีพิพาทหมู่เกาะคูริล หรือ กรณีพิพาทดินแดนตอนเหนือ
* เส้นอี ซึง-มัน (Syngman Rhee Line)
* วันทาเกชิมะ (Takeshima Day) - ตรงกับวันที่ 22 กุมภาพันธ์
* วันทกโด (Dokdo Day) - ตรงกับวันที่ 25 ตุลาคม
* การอ้างสิทธิ์ของเกาหลีต่อเกาะสึชิมะ / แทมาโด - เกาหลีใต้ได้กำหนดให้มี วันแทมาโด (Daemado Day) ซึ่งตรงกับวันที่ 19 มิถุนายน

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
*Koo, Min Gyo (2010). *Island Disputes and Maritime Regime Building in East Asia: Between a Rock and a Hard Place.* New York: Springer. .
*Jung, Byungjoon (2008). Korea's Post-Liberation View on Dokdo and Dokdo Policies (1945–1951). *Journal of Northeast Asian History*, Vol. 5, Issue 2: 5–53.
*Van Dyke, Jon M. (2007). Legal Issues Related to Sovereignty over Dokdo and Its Maritime Boundary. *Ocean Development & International Law*, Vol. 38, Issue 1–2: 157–224.
*Choi, Sung-jae (2005). The Politics of the Dokdo Issue. *Journal of East Asian Studies*, Vol. 5, Issue 3: 465–494.
*Lee, Hoon (1997). Dispute over Territorial Ownership of Tokdo in the Late Choson Period. *Korea Observer*, Vol. 28, Issue 3: 389–421.
*Kajimura, Hideki (1997). The Question of Takeshima/Tokdo. *Korea Observer*, Vol. 28, Issue 3: 423–475.
*
*

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Japanese Territory: Takeshima MOFA, Japan (April  2020)
* "TAKESHIMA: 10 points to understand the Takeshima Dispute" Northeast Asia Division, Asian and Oceanian Affairs Bureau, MOFA, Japan (March 2014)
* Basic Position of the Government of the Republic of Korea on Dokdo

*
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขต
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตเกาหลีใต้
ล
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์เกาหลี–ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์เกาหลีใต้–ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เขตแดนเกาหลีใต้–ญี่ปุ่น
ผู้เล่นในฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 48

ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 48 เป็นการแข่งขันฟุตบอลที่จัดขึ้นที่ประเทศไทยระหว่างวันที่ 22 ถึง 25 กันยายน พ.ศ. 2565 โดยทีมชาติทั้ง 4 ทีมจะต้องส่งรายชื่อผู้เล่น 23 คน

ผู้เล่นที่มีเครื่องหมาย (c) คือผู้เล่นที่รับหน้าที่เป็นกัปตันของทีมชาตินั้น ๆ จำนวนการลงเล่นเริ่มนับจนถึงวันแข่งขัน รวมไปถึงทุกการแข่งขันกระชับมิตรที่รับรองโดยฟีฟ่า และอายุของผู้เล่นคืออายุที่นับจากวันเปิดการแข่งขัน

## 
ผู้ฝึกสอน:  อาเลชังดรี ปอลกิง

รายชื่อผู้เล่น 23 คน สำหรับเข้าแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 48 ระหว่างวันที่ 22–25 กันยายน พ.ศ. 2565

*จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ทีมชาติและจำนวนประตูที่ยิงได้นับถึงวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2565 หลังแข่งขันกับ *

## 
ผู้ฝึกสอน:  คิม พัน-กน

รายชื่อผู้เล่น 25 คนที่ถูกเรียกตัวในการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 48 ระหว่างวันที่ 22–25 กันยายน 2565*ข้อมูลการลงเล่นและการทำประตูนับถึงวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2565 หลังจากการพบกับ [[ฟุตบอลทีมชาติบังกลาเทศ|บังกลาเทศ]]*

## 
ผู้ฝึกสอน:  เปตาร์ เชเกิร์ต

รายชื่อผู้เล่น 23 คนที่ถูกเรียกตัวในการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 48 ระหว่างวันที่ 22–25 กันยายน 2565*ข้อมูลการลงเล่นและการทำประตูนับถึงวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2565 หลังจากการพบกับ [[ฟุตบอลทีมชาติคีร์กีซสถาน|คีร์กีซสถาน]]*

## 
ผู้ฝึกสอน:  แองกัส อีฟ

รายชื่อผู้เล่น 19 คนที่ถูกเรียกตัวในการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 48 ระหว่างวันที่ 22–25 กันยายน 2565*ข้อมูลการลงเล่นและการทำประตูนับถึงวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2565 หลังจากการพบกับ [[ฟุตบอลทีมชาติเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์|เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์]]*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ
กระสุนรักพิทักษ์โลก

***กระสุนรักพิทักษ์โลก*** () เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลสปินออฟญี่ปุ่นจากเรื่อง*[[พิชิตรัก พิทักษ์โลก]]* ที่เขียนโดยโคชิ ทาจิบาน่า ซีรีส์นี้เขียนโดยยูอิจิโร่ ฮิงะชิเดะ ภายใต้ของโคชิ ทาจิบาน่า และภาพโดย NOCO มีการประกาศสร้างเป็นภาพยนตร์อนิเมะ 2 ตอนโดยสตูดิโอ Geek Toys โดยตอนแรก Dead or Bullet ฉายวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2563 และส่วนตอนที่ 2 Nightmare or Queen ฉายวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563

## ตัวละคร
;
: 

;
: 

;
: 

;
: 

;
: 

;
: 

;
: 

## ดูเพิ่ม
* *[[พิชิตรัก พิทักษ์โลก]]*
* *[[พิชิตรัก พิทักษ์โลก เดอะมูฟวี่: คำพิพากษาของมายูริ]]*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* พิชิตรัก พิทักษ์โลก  ที่ ฟูจิมิโชโบ 
* 

หมวดหมู่:พิชิตรัก พิทักษ์โลก
หมวดหมู่:นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2563
วัดสนามไชย

**วัดสนามไชย** อาจหมายถึง
* วัดสนามไชย จังหวัดจันทบุรี
* วัดสนามไชย อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดสนามไชย อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดสนามไชย จังหวัดพิษณุโลก
* วัดสนามไชย จังหวัดราชบุรี
* วัดสนามไชย จังหวัดลพบุรี
* วัดสนามไชย (ร้าง) จังหวัดสุพรรณบุรี

## ดูเพิ่ม
* วัดสนามชัย

สนามไชย
วัดสนามชัย

**วัดสนามชัย** อาจหมายถึง
* วัดสนามชัย จังหวัดชัยนาท
* วัดสนามชัย จังหวัดชัยภูมิ
* วัดสนามชัย จังหวัดบุรีรัมย์
* วัดสนามชัย จังหวัดราชบุรี
* วัดสนามชัย จังหวัดสงขลา
* วัดสนามชัย จังหวัดอ่างทอง
* วัดสนามชัย อำเภอเขมราฐ จังหวัดอุบลราชธานี
* วัดสนามชัย อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี

## ดูเพิ่ม
* วัดสนามไชย

สนามชัย
วัดสนามไชย (อำเภอพระนครศรีอยุธยา)

**วัดสนามไชย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบ้านป้อม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ปัจจุบันมีพระครูปลัดสมบัติ  สิริสุวณฺโณ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดสนามไชยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2100	 ตรงกับสมัยสมเด็จพระมหาจักรพรรดิ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2110 ตามประวัติวัดระบุว่าเป็นสถานที่ที่ประกอบพิธีตัดไม้ข่มนามและพิธีโขลนทวารเพื่อเรียกขวัญกำลังใจให้แก่ทหารที่จะทำการรบ

ภายในวัดมีเจดีย์สภาพปรักหักพัง มีรูปปั้นองค์ท้าวเวสสุวรรณ เนื่องจากวัดตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาจึงมีการสร้างเขื่อนป้องกันตลิ่งพัง ซึ่งสร้างมาตั้งแต่ พ.ศ. 2545 เดิมทีตลิ่งแม่น้ำได้พังเข้ามาในที่ดินของวัดเกือบถึงอุโบสถ

## อ้างอิง

สนามไชย
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดสนามไชย (อำเภอบางไทร)

**วัดสนามไชย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสนามชัย อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่ตั้งวัดอยู่บริเวณแม่น้ำน้อยบรรจบกับแม่น้ำเจ้าพระยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่

วัดสนามไชย เดิมเรียกว่า **วัดขี้ไก่** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2144 ต่อมาได้เปลี่ยนนามวัดเสียใหม่ให้มีความหมายไพเราะยิ่งขึ้นเป็น "วัดสนามไชย" ตามชื่อตำบลที่ตั้งวัด พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2147 ที่วัดนี้มีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ด้วย 

อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มีอุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 17 เมตร บูรณะพ.ศ. 2520 ก่ออิฐถือปูน ศาลาการเปรียญกว้าง 14 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างด้วยไม้ บูรณะ พ.ศ. 2507 มีศาลาคู่การเปรียญด้วย กุฎิสงฆ์จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารไม้ หอระฆัง ศาลาท่าน้ำ หอสวดมนต์ และฌาปนสถาน ปูชนียวัตถุมีประธานในอุโบสถมี 7 องค์ นอกจากนั้นบริเวณหน้าวัดมีเจดีย์ตั้งอยู่กลางสวนบริเวณสามแยกบางไทร เป็นเจดีย์ทรงสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง ฐานเจดีย์เป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ยาวด้านละ 8 วา ความสูงเจดีย์ประมาณ 15 วาเศษ มีบันไดขึ้น 3 ทางคือ ทางทิศเหนือ ทิศใต้ และทิศตะวันตก กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของจังหวัดพระนครศรีอยุธยาและได้รับการบูรณะจากสำนักโบราณคดีที่ 3 กรมศิลปากร เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

## อ้างอิง

สนามไชย
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
วัดสนามชัย (จังหวัดสงขลา)

**วัดสนามชัย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสนามชัย อำเภอสทิงพระ จังหวัดสงขลา

วัดสนามชัยปรากฏชื่ออยู่ในแผนที่ภาพกัลปนาวัดพัทลุง สมัยอยุธยาที่ปรากฏชื่อว่า **วัดศลามีไชย** สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศแห่งกรุงศรีอยุธยา ปัจจุบันโบราณสถานที่หลงเหลือในวัดมีเพียงอุโบสถเก่าและเจดีย์เท่านั้น อย่างไรก็ดีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300

อุโบสถเก่าสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2440 แทนอุโบสถหลังแรกที่พังทลายลง ส่วนเจดีย์เป็นเจดีย์มีซุ้มหน้าประดับเซรามิกตามแบบนิยมสมัยรัชกาลที่ 3  ต่อมาในปี พ.ศ. 2540 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนอุโบสถเก่าและเจดีย์เป็นโบราณสถานของชาติ โดยในปีเดียวกันนี้ ทางวัดได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ตั้งอยู่ใกล้ ๆ กับอุโบสถเก่า และเปลี่ยนการใช้สอยอุโบสถเก่าเป็นศาลาการเปรียญจนถึงทุกวันนี้ อุโบสถหลังใหม่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2540 ในเอกสารจดหมายระยะทางไปตรวจราชการแหลมมลายู ร.ศ.121 กล่าวถึงวัดสนามไชยว่าเป็นวัดเก่า มีพระเจดีย์ทรงอินเดียสี่เหลี่ยมสององค์ที่เป็นอย่างแปลกไม่เคยเห็น

อุโบสถเก่ากว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร ฐานอาคารทำด้วยอิฐดินเผาฉาบปูน ผนังก่อสร้างด้วยอิฐสูงประมาณ 1.2 เมตร  สลับด้วยอิฐเผาเคลือบเซลามิคสีเขียวโปร่งลวดลายแบบจีน ผนังตอนบนมีเพียงเสาไม้รับน้ำหนักโครงสร้างหลังคาไม้ กระเบื้องหลังคามุงด้วยกระเบื้องดินเผาเกาะยอ ทับหลังด้วยปูนปั้นลวดลายตามความเชื่อทางศาสนา หน้าบันจั่วด้านหน้ามีลวดลายปูนปั้นเป็นรูปลายพรรณพฤกษาประกอบรูปสัตว์ หน้าบันจั่วด้านหลังมีลวดลายปูนปั้นเป็นรูปยักษ์ศิลปะแบบพื้นเมือง ภายในอุโบสถมีพระพุทธรูปประดิษฐาน 4 องค์ รอบอุโบสถมีเจดีย์ล้อมรอบเป็นแนวเขตพัทธสีมา ด้านทางเข้าอุโบสถ เป็นพาไลมีหลังคาคลุม และด้านหลังมีเจดีย์ขนาดใหญ่ตั้งอยู่ตรงกลางแนวแกน อุโบสถเก่าได้รับการบูรณะเรื่อยมาภายใต้การดูแลของสำนักศิลปากรที่ 13 สงขลา โดยในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 สำนักศิลปากรที่ 13 สงขลา ได้ทำการเปลี่ยนกระเบื้องมุงหลังคาและซ่อมแซมโครงสร้าง

## อ้างอิง

สนามชัย
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสงขลา
วายเฮอร์

***วายเฮอร์*** (; ) หรือ ***วายโอ ซู-แจ*** () เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ ปี 2022 กำกับโดยพัก ซู-จิน นำแสดงโดยซอ ฮย็อน-จิน ในบทบาทโอ ซู-แจ และฮวัง อิน-ย็อบ, ฮอ จุน-โฮ ในบทบาทที่สำคัญ รวมไปถึงแพ อิน-ฮย็อก ก็ได้รับบทในละครเรื่องนี้ ออกอากาศทางช่องเอสบีเอส ทีวี เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน 2022 และออกอากาศทุกวันศุกร์และวันเสาร์ เวลา 22:00 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) จนถึงวันที่ 23 กรกฎาคม ละครเรื่องนี้สามารถสตรีมผ่านบริการสตรีมมิ่งออนไลน์วิวและวิกิสำหรับผู้ชมทั่วโลก

## เรื่องย่อ
เรื่องราวของโอ ซู-แจ (ซอ ฮย็อน-จิน) เป็นทนายความที่มีความสามารถและเป็นหุ้นส่วนที่อายุน้อยที่สุดที่ TK Law Firm ซึ่งเป็นสำนักงานกฎหมายที่ดีที่สุดในเกาหลีใต้ โอ ซู-แจถูกขับเคลื่อนด้วยความปรารถนาที่จะชนะคดีและหลักการที่คิดว่าตัวเองชอบธรรม เธอใช้ชีวิตเพื่อประสบความสำเร็จ แต่เธอเข้าไปพัวพันกับคดีที่ไม่คาดฝัน และเธอถูกลดตำแหน่งให้ทำงานเป็นศาสตราจารย์ที่โรงเรียนกฎหมายของมหาวิทยาลัยซอช็อง ที่โรงเรียนกฎหมายโอ ซู-แจได้พบกับกงชาน (ฮวัง อิน-ย็อบ) เขาเป็นนักเรียนที่นั่น กงชานได้ประสบกับอดีตที่เจ็บปวด แต่เขายังมีใจที่อบอุ่น เขาตกหลุมรักโอ ซู-แจและเขาจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเธอ ในขณะเดียวกันชเว แท-กุก (ฮอ จุน-โฮ) เป็นประธานของ TK Law Firm เขาจะทำทุกอย่างเพื่อสนองความต้องการของเขา แม้ว่าจะผิดกฎหมายหรือผิดศีลธรรมก็ตาม

## นักแสดง
### นักแสดงนำ
* ซอ ฮย็อน-จิน รับบทเป็น โอ ซู-แจ
: ทนายที่มีชื่อเสียงที่เป็นหุ้นส่วนที่อายุน้อยที่สุดที่บริษัท TK Law Firm เธอเคยพยายามทำทุกอย่างเพื่อประสบความสำเร็จแต่สิ่งที่ได้กลับมาคือความว่างเปล่า เธอถูกบังคับให้ออกเพราะเหตุไม่คาดฝันและได้เป็นศาสตราจารย์ที่โรงเรียนกฎหมายแห่งหนึ่ง
* ฮวัง อิน-ย็อบ รับบทเป็น กงชาน / คิม ดง-กู
**อี ยู-จีน รับบทเป็น กงชาน / คิม ดง-กู ตอนวัยรุ่น
: นักเรียนโรงเรียนกฎหมายอายุยี่สิบเจ็ดปีที่อบอุ่นและไร้เดียงสา แต่ซ่อนอดีตอันเจ็บปวดด้วยชะตากรรมที่บิดเบี้ยว
* ฮอ จุน-โฮ รับบทเป็น ชเว แท-กุก
: ประธานบริษัทกฎหมายทีเค ที่ก้าวข้ามขอบเขตความดีและความชั่วต่อหน้าความปรารถนา เขามีพลังและซ่อนความรู้สึกภายในของเขาไว้ เขาคอยดูแลโอ ซู-แจ เพื่อให้ภักดีต่อเขา
* แพ อิน-ฮย็อก รับบทเป็น ชเว ยุน-ซัง
: นักศึกษาปีสองที่โรงเรียนกฎหมายของมหาวิทยาลัยซอช็องและลูกชายคนที่สองของชเว แท-กุก

## เพลงประกอบ
### Part 1

### Part 2

### Part 3

### Part 4

### Part 5

### Part 6

## การรับชม

## รางวัล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* ''Why Her'' at Daum 
* ''Why Her'' at Naver 
* 
* 

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องเอสบีเอส
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2565
สโกกาฟอสส์

**สโกกาฟอสส์** () เป็นน้ำตกในแม่น้ำสโกกาทางตอนใต้ของประเทศไอซ์แลนด์ เป็นน้ำตกที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศ โดยมีความกว้าง 25 เมตร สูง 60 เมตร บนหน้าผาที่อดีตเคยเป็นชายฝั่งทะเล หลังจากที่ชายฝั่งทะเลได้ลดน้อยลง หน้าผายังคงสภาพอยู่ขนานกับชายฝั่งยาวหลายร้อยกิโลเมตร ทำให้เกิดพรมแดนที่ชัดเจนระหว่างที่ราบชายฝั่งทะเลกับที่ราบสูงไอซ์แลนด์ร่วมกับภูเขาบางแห่ง

## ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
น้ำตกแห่งนี้เป็นสถานที่ถ่ายทำมิวสิกวิดีโอ "Fjara" อัลบั้ม *Svartir Sandar* ของศิลปิน Sólstafir ในปี 2012 
น้ำตกเป็นสถานที่เปิดรายการในตอนที่ 2 ของฤดูกาลที่ 12 รายการโทรทัศน์ดัตช์เรียลลิตี้ *Wie is de Mol?*
น้ำตกแห่งนี้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์มาร์เวลสตูดิโอส์เรื่อง *[[ธอร์ เทพเจ้าสายฟ้าโลกาทมิฬ]]* และภาพยนตร์เรื่อง *[[ชีวิตพิศวงของวอลเตอร์ มิตตี้]]* น้ำตกนี้ถูกใช้เป็นสถานที่หนึ่งของเพลง  "Gerua" ในภาพยนตร์บอลลีวูดปี 2015 เรื่อง Dilwale โดยมีกาโจล และชาห์รุข ข่าน เป็นนักแสดง
ในมิวสิกวีดีโอ "I'll Show You" ได้นำเสนอทะเลสาบน้ำแข็งและแม่น้ำทางตอนใต้ของประเทศไอซ์แลนด์ ซึ่งรวมถึงน้ำตกสโกกาฟอสส์
ในฤดูกาลที่ 5 ของละครชุดฮิสทรี เรื่อง *[[ยอดนักรบเรือมังกร]]* ตัวละคร Floki ได้เห็นสโกกาฟอสส์เมื่อเขาค้นพบไอซ์แลนด์
ในฤดูกาลที่ 8 ของละครชุด *[[มหาศึกชิงบัลลังก์ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์)|มหาศึกชิงบัลลังก์]]* เดแนริส ทาร์แกเรียน และจอน สโนว์ ได้นั่งมังกรบินไปที่น้ำตกนี้ และจูบกันต่อหน้าน้ำตก

## ระเบียงภาพ

Climbing Skogafoss (184087143).jpeg
Earth's Hair - Flickr - FerTravelPhoto.jpg
Skogafoss At Night (167821181).jpeg
Skógafoss - Top.jpg
Skógafoss - Front view.jpg
Skogafoss in winter aerial view.jpg
Skogafoss in winter.jpg


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* More information and photos about Skógafoss on Hit Iceland 
* Skógafoss panoramic virtual tour 
* Drone flight 

หมวดหมู่:น้ำตกในประเทศไอซ์แลนด์
กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

**กีฬายิมนาสติกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024** ที่ปารีสแข่งขันกันใน 3 ประเภท ได้แก่ ยิมนาสติกสากล ยิมนาสติกลีลา และแทรมโพลีน โดยยิมนาสติกสากล (27 กรกฎาคม ถึง 5 สิงหาคม) และแทรมโพลีน (2 สิงหาคม) จัดขึ้นที่แบร์ซีอารีน่า ส่วนยิมนาสติกลีลาจัดการแข่งขันที่ปอร์ตเดอลาชาแปลอารีน่า ตั้งแต่วันที่ 8 ถึง 10 สิงหาคม

## การคัดเลือก

การคัดเลือกนักกีฬาสำหรับโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 มีการทำให้เรียบง่ายและปรับเปลี่ยนจากปี 2020 โดยในการแข่งขันยิมนาสติกสากลประเภททีม นักยิมนาสติกแต่ละทีมเข้าร่วมได้สูงสุด 5 คน เมื่อเทียบกับการแข่งขันที่โตเกียว 2020 จะมี 4 คนต่อทีมและเดี่ยวอีก 2 คน ที่ได้เข้าร่วม ทีม 3 อันดับแรกจากการแข่งขันยิมนาสติกสากลชิงแชมป์โลก 2022 ที่ลิเวอร์พูลจะได้ผ่านเข้ารอบการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก โดยมีโควต้าเป็นสัดส่วนที่มากขึ้นซึ่งกระจายไปในการแข่งขันเดียวกันที่เมืองแอนต์เวิร์ป ประเทศเบลเยียมในปีต่อไป การแข่งขันเวิร์ลคัพปี 2024 จะทำให้นักยิมนาสติกมีโอกาสได้รับโควต้าเพิ่มขึ้นในรายการอุปกรณ์แยกต่างหาก

## ประเทศที่เข้าร่วม
มีผู้เข้าร่วมทั้งสิ้น 54 NOC ดังนี้

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  **(เจ้าภาพ)**
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## กำหนดการแข่งขัน

## สรุปเหรียญรางวัล
### ตารางเหรียญรางวัล

### ยิมนาสติกสากล
#### ชาย

#### หญิง

### ยิมนาสติกลีลา

### แทรมโพลีน

## ดูเพิ่ม
* กีฬายิมนาสติกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2024 

## อ้างอิง

ยิมนาสติก
หมวดหมู่:ยิมนาสติกในปี พ.ศ. 2567
2024
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

**ประเทศบราซิล** มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 โดยจะเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนเป็นครั้งที่ 23

## นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้

## ฟุตบอล

;สรุป

## อ้างอิง

บราซิล
2024
ประเทศอิสราเอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

**ประเทศอิสราเอล** มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 โดยจะเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนเป็นครั้งที่ 18

## นักกีฬา
คณะผู้แทนอิสราเอลมีนักกีฬารวมทั้งหมด 5 คน แข่งขันใน 1 กีฬา

## ยิมนาสติก

### จังหวะ
อิสราเอลผ่านเข้ารอบจากยิมนาสติกลีลา ประเภททีมรวมอุปกรณ์โดยได้อันดับที่ 2 ในการแข่งขันรอบแบ่งกลุ่ม ชิงแชมป์โลก 2022

## อ้างอิง

อิสราเอล
2024
ประเทศเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

**ประเทศเยอรมนี** มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 เยอรมนีจะเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนติดต่อกันเป็นครั้งที่ 9 หลังจากการรวมประเทศในปี พ.ศ. 2533

## นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในโอลิมปิก

## อ้างอิง

เยอรมนี
2024