open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เดธโน้ต (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2558)

**เดธโน้ต** () เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่ดัดแปลงจากมังงะชื่อเดียวกันของสึงูมิ โอบะและทาเกชิ โอบาตะ ละครเรื่องนี้กำกับโดยริวอิจิ อิโนมาตะ ผู้กำกับละครโทรทัศน์เรื่อง ‘มิตะ แม่บ้านพันธุ์แปลก’ ในปี ค.ศ. 2011 และเรียว นิชิมูระ ผู้ที่เป็นที่รู้จักจากเวอร์ชันพิเศษของละครปี ค.ศ. 2014 เรื่อง ‘คุณครูพันธุ์ฮีโร่’ นำแสดงโดยมาซาตากะ คูโบตะ ในบท ไลท์ ยางามิ, เคนโตะ ยามาซากิ ในบท แอล และมิโอะ ยูกิ ในบท Near / Mello โดยเรื่องราวเน้นไปที่นักศึกษามหาวิทยาลัยที่ฉลาดแต่เก็บตัวชื่อ ไลท์ ยางามิ ผู้พบสมุดโน้ตสีดำลึกลับที่เรียกว่า เดธโน้ต ซึ่งสามารถฆ่าใครก็ได้หากชื่อของพวกเขาถูกเขียนลงไปในหน้าสมุดนั้น ด้วยความสนใจในพลังอันเหมือนเทพของสมุดโน้ต เขาจึงเริ่มใช้เดธโน้ตฆ่าผู้ที่เขาเห็นว่าไม่สมควรมีชีวิตอยู่ โดยมีเป้าหมายที่จะเปลี่ยนโลกให้กลายเป็นสวรรค์บนดิน

ละครเรื่องนี้ออกอากาศครั้งแรกทางช่องนิปปงทีวี เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 ตอนแรกทำเรตติ้งผู้ชมได้ 16.9% ในภูมิภาคคันโต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นของสถานีโทรทัศน์นิปปอน
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่เค้าโครงมาจากมังงะ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวศาลเตี้ย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวอาชญากรรมญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวระทึกขวัญญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวจินตนิมิตญี่ปุ่น
ไจตยภูมี

**ไจตยภูมี** (, อักษรโรมัน: Chaitya Bhoomi, IAST: *Caityabhūmī*) หรือชื่อทางการ **อนุสรณ์สถาน ปรมปุชยะ ดร. บาบาสาเหบ อามเพฑกร ไจตยภูมิ** (, ; *ปรมปุชฺย ดร. พาพาสาเหพ อำเพฑกร สฺมารก ไจตฺยภูมี*) เป็นเจดีย์ (ไจตยะ) และสถานที่ปลงศพของ บี. อาร์. อามเพฑกร ผู้มีบทบาทในการร่างรัฐธรรมนูญอินเดีย และผู้นำศาสนาพุทธในประเทศอินเดีย อนุสรณ์สถานนี้ตั้งอยู่ใกล้ชายหาดดาดาร์ ในนครมุมไบ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย ไจตยภูมีเป็นจุดหมายปลายทางการแสวงบุญของผู้นับถือในอามเพฑกรและพุทธศาสนิกชนชาวอินเดีย โดยเฉพาะในโอกาสวันคล้ายวันเสียชีวิตของอามเพฑกร (*มหาปรินิพพานทิวาส*) ในวันที่ 6 ธันวาคม ซึ่งผู้ว่าการรัฐมหาราษฏระ ตลอดจนนักการเมือง เดินทางมาแสดงความเคารพที่เจดีย์นี้ทุกปี รวมถึงนายกรัฐมนตรีอินเดีย นเรนทระ โมที เคยเดินทางมาที่นี่เช่นกัน รัฐบาลรัฐมหาราษฏระจัดระดับให้ที่นี่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวและแสวงบุญระดับ A

อนุสรณ์สถานนี้เปิดในวันที่ 5 ธันวาคม 1971 โดย มีรบาอี ยศวันต์ อามเพฑกร (Meerabai Yashvant Ambedkar) ลูกสะใภ้ของอามเพฑกรเป็นผู้ประกอบพิธีเปิด ในปี 2012 รัฐบาลกลางนำโดยนายกรัฐมนตรี มันโมหัน สิงห์ จัดการส่งมอบที่ดินของอินดูมิลส์ (Indu Mills) แก่รัฐบาลรัฐมหาราษฏระเพื่อก่อสร้างอนุสรณ์สถานเสร็จสมบูรณ์

## อ้างอิง
ยศวันต์ อามเพฑกร

**ยศวันต์ ภีมราว อามเพฑกร** (; Yashwant Bhimrao Ambedkar, 12 ธันวาคม 1912 — 17 กันยายน 1977) หรือ **ไภยยาสาเหบ อามเพฑกร** (; Bhaiyasaheb Ambedkar) เป็นนักเคลื่อนไหวด้านศาสนาและสังคม นักการเมือง และบรรณาธิการชาวอินเดีย เขาเป็นนักเคลื่อนไหวขบวนการพุทธศาสนาแบบอามเพฑกร เป็นบุตรคนแรกและคนเดียวที่มีชีวิตรอดของรมาบาอี อามเพฑกร กับ บี อาร์ อามเพฑกร นักเคลื่อนไหวและผู้ร่างรัฐธรรมนูญอินเดีย ยศวันต์ทุ่มเทชีวิตการทำงานให้กับศาสนาพุทธและสืบทอดการทำงานของบิดาเพื่อสร้างสังคมแห่งความเท่าเทียม สร้างความเป็นปึกแผ่นในชุมชนอามเพฑกร และมีส่วนร่วมในขบวนการพุทธทลิตอย่างต่อเนื่อง

หลังบิดาเสียชีวิตในปี 1956 ยศวันต์ขึ้นมาดำรงตำแหน่งสืบทอดเป็นประธานพุทธสมาคมอินเดียคนที่สอง นอกจากนี้ เขายังเป็นบรรณาธิการประจำหนังสือพิมพ์ ชนตา ("Janata") ตั้งแต่ปี 1942

## ชีวิตส่วนตัว
ยศวันต์ อามเพฑกร เกิดเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 1912 ในบอมเบย์ เมื่อวันที่ 19 เมษายน 1953 เขาสมรสกับมีรา อามเพฑกร (Meera Ambedkar) ในพิธีแบบพุทธ ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันสี่คน คือ ประกาศ, รมา, ภีมเรา และ อานันทราช ลูกสาวคนเดียวซึ่งคือ รมา ต่อมาสมรสกับอานันท์ เตลตุมพเฑ

## กิจกรรมทางศาสนา
ในวันที่ 14 ตุลาคม 1956 เขาเปลี่ยนมานับถือศาสนาพุทธนวยาน หลังบิดา บี อาร์ อามเพฑกร เสียชีวิตในัวนที่ 6 ธันวาคม 1956 เขาขึ้นดำรงตำแหน่งประธานพุทธสมาคมอินเดียคนที่สอง สืบทอดตำแหน่งจากบิดา และดำรงตำแหน่งนี้จนเสียชีวิต (1956-1977) ในปี 1958 เขาเป็นตัวแทนประเทศอินเดียในการประชุมพุทธศาสนิกชนโลก (World Buddhist Conference) ที่จัดขึ้นในกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย และอีกครั้งในปี 1972 ซึ่งจัดขึ้นที่ประเทศศรีลังกา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักการเมืองอินเดีย
หมวดหมู่:นักหนังสือพิมพ์ชาวอินเดีย
หมวดหมู่:นักเคลื่อนไหวชาวอินเดีย
หมวดหมู่:บุคคลจากมุมไบ
ไหนใครว่าพวกมันไม่ถูกกัน

***ไหนใครว่าพวกมันไม่ถูกกัน*** () เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนว BL ที่ผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวี โครงเรื่องดัดแปลงมาจากนวนิยายออนไลน์ “ไหนใครว่าเจเจไม่ถูกกัน?” ของ My feline นำแสดงโดยเดชชาติ ทาศิลป์ และสุวิจักขณ์ ปิยะนพโรจน์ ออกอากาศทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 ทุกวันอาทิตย์ เวลา 20:30 น. (เวลามาตรฐานไทย) ตั้งแต่วันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2568 เป็นต้นไป

ละครชุดนี้กำกับโดย ศิวัจน์ สวัสดิ์มณีกุล ผลิตโดย จีเอ็มเอ็มทีวี โดยมี สถาพร พานิชรักษาพงศ์ และดารภา เชยสงวน เป็นผู้จัดละคร เปิดตัวครั้งแรกในงาน "GMMTV 2025 RIDING THE WAVE" เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567

## เรื่องย่อ
เรื่องราวของ “เจโรม” กับ “จิณณ์”  สองคนที่ถูกขนานนามว่า “สองเจ” หรือ “สองเจเฟชั่น” ซึ่งมีความสัมพันธ์แบบคู่ปรับมาตั้งแต่วัยเด็ก เนื่องจาก “เกลียดขี้หน้ากัน” อย่างแรง ทำให้เมื่อโตแล้ว ทั้งสองยังตามติดชีวิตกันมาตลอด ทั้งเรียนคณะแฟชั่นดีไซน์เดียวกัน บ้านอยู่ตรงข้าม กลุ่มเพื่อนเดียวกัน และครอบครัวยังสนิทกันอีกต่างหาก 

ถึงแม้ญาติ เพื่อน และคนรอบข้างพยายามให้ทั้งคู่ปรับความสัมพันธ​์กัน แต่ความสัมพันธ์กลับไม่เคยดีขึ้น เป็นการ “เกลียดกันข้ามปี ข้ามวัย” อย่างเหนียวแน่น 

จุดเปลี่ยนเกิดขึ้นเมื่อ “เจโรม” ฝันเห็นภาพเหตุการณ์ในอนาคต คือ 10 ปีข้างหน้า และสิ่งที่เขาเห็นกลับเป็นว่า “คนที่เขาเกลียดที่สุดในตอนนี้” จะกลายเป็น “คู่ชีวิต” ของเขาในอนาคต 

จากความตั้งใจแค่ “กวน” และ “หาเรื่อง” ตอนนี้ ความสัมพันธ์ระหว่างเจโรมกับจิณณ์กลับพลิกผัน เมื่อความรู้สึกที่ไม่เคยคาดคิดค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นแทนความเกลียด และทั้งสองอาจต้องเผชิญกับคำถามว่า “เกลียดกันมากแค่ไหน” ก็อาจกลายเป็น “รัก” 
## นักแสดง

### นักแสดงหลัก

* เดชชาติ ทาศิลป์ รับบท เจโรม
* สุวิจักขณ์ ปิยะนพโรจน์ รับบท จิณณ์
* พชร ศิลปสุนทร รับบท ฟาร์ม
* พบธรรม หรรษา รับบท แวน
* ชยกร จุฑามาศ รับบท ไม้

### นักแสดงสมทบ
* สุจิรา อรุณพิพัฒน์ รับบท น้าจันทร์ (แม่จิณณ์)
* วิชุดา พินดั้ม รับบท น้าเจน (แม่เจโรม)
* ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ รับบท พ่อจิณณ์
* สุพจน์ จันทร์เจริญ รับบท พ่อเจโรม

### นักแสดงรับเชิญ
* ฐิติภูมิ เตชะอภัยคุณ รับบท พี่ต้า
* ธนัน โลหะวัฒนะกุล รับบท น้องบีม

## เพลงประกอบ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยจีเอ็มเอ็มทีวี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องจีเอ็มเอ็ม 25
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์วัยรุ่นไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:ละครชายรักชายไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย ศิวัจน์ สวัสดิ์มณีกุล
การเลือกตั้งนายกเมืองพัทยา พ.ศ. 2569

**การเลือกตั้งนายกเมืองพัทยา พ.ศ. 2569** เป็นการเลือกตั้งนายกเมืองพัทยา ครั้งที่ 6 กำหนดจัดขึ้นไม่เกินวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2569 จัดขึ้นพร้อมกับการเลือกตั้งสมาชิกสภาเมืองพัทยา พ.ศ. 2569

## ที่มา
สืบเนื่องจากปรเมศวร์ งามพิเชษฐ์ นายกเมืองพัทยา ได้ดำรงตำแหน่งจนครบวาระ 4 ปี ในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2569 กกต. จึงประกาศให้มีการเลือกตั้งนายกเมืองพัทยา

## ผู้สมัคร
### หมายเลข : [[ปรเมศวร์ งามพิเชษฐ์]]
อดีตนายกเมืองพัทยา และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี สังกัดพรรคพลังชล ลงสมัครในนามกลุ่มเรารักพัทยา

### หมายเลข : [[นิศามาศ เลาหรัตนาหิรัญ]]
อดีตผู้สมัคร สส.ชลบุรี เขต 6 พรรคไทยรักษาชาติ อดีตแกนนำกลุ่มเพื่อไทยพลัส ลงสมัครในนามพรรคประชาชน

## ผลการเลือกตั้ง

## ดูเพิ่ม
* การเลือกตั้งสมาชิกสภาเมืองพัทยา พ.ศ. 2569

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

นายกเมืองพัทยา พ.ศ. 2569
2569
ปรเมศวร์ งามพิเชษฐ์

**ปรเมศวร์ งามพิเชษฐ์** (เกิด 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515)  เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวไทย เป็นนายกเมืองพัทยา อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี สังกัดพรรคพลังชล

## ประวัติ
ปรเมศวร์ เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 ที่ตำบลหนองปรือ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี เป็นบุตรสันตศักย์ จรูญ งามพิเชษฐ์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข กับนางพัชรา งามพิเชษฐ์ ด้านครอบครัวสมรสกับนางชนิดา งามพิเชษฐ์ มีบุตร 2 คน สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีและปริญญาโท สาขาการเงิน จาก California state University

## งานการเมือง
ปรเมศวร์ เข้าสู่การเมืองโดยเริ่มต้นจากการเมืองท้องถิ่น โดยเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี ก่อนจะได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี และได้รับเลือกให้เป็นนายกเมืองพัทยา

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ปรเมศวร์ งามพิเชษฐ์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดชลบุรี สังกัดพรรคพลังชล

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:นายกเมืองพัทยา
หมวดหมู่:พรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:พรรคชาติไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคพลังบูรพา
หมวดหมู่:พรรคพลังประชารัฐ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
บรรจุภัณฑ์

**บรรจุภัณฑ์** () คือ ศาสตร์, ศิลปะ และเทคโนโลยีในการห่อหุ้มหรือปกป้องผลิตภัณฑ์เพื่อการจัดจำหน่าย การจัดเก็บ การขาย และการใช้งาน บรรจุภัณฑ์ยังหมายถึงกระบวนการออกแบบ การประเมิน และการผลิตบรรจุภัณฑ์ บรรจุภัณฑ์สามารถอธิบายได้ว่าเป็นระบบแบบบูรณาการในการเตรียมสินค้าสำหรับการขนส่ง การจัดเก็บสินค้า โลจิสติกส์ การขาย และการใช้งานขั้นสุดท้าย บรรจุภัณฑ์ทำหน้าที่บรรจุ ปกป้อง ถนอมรักษา ขนส่ง ให้ข้อมูล และจำหน่าย ในหลายประเทศ บรรจุภัณฑ์เป็นส่วนที่ผสานรวมกับภาครัฐ ภาคธุรกิจ สถาบันอุตสาหกรรมและการใช้งานส่วนบุคคลอย่างเต็มรูปแบบ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การจัดการผลิตภัณฑ์
หมวดหมู่:การหีบห่อ
ตำบลแม่เล่ย์

**แม่เล่ย์** เป็นตำบลในอำเภอแม่วงก์ จังหวัดนครสวรรค์ เดิมเป็นพื้นที่ของอำเภอโกรกพระ  

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลแม่เล่ย์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลปางตาไว (อำเภอปางศิลาทอง จังหวัดกำแพงเพชร) และตำบลปางมะค่า (อำเภอขาณุวรลักษบุรี จังหวัดกำแพงเพชร)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลเขาชนกัน และตำบลวังซ่าน
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลปางสวรรค์ (อำเภอชุมตาบง) และตำบลแม่เปิน (อำเภอแม่เปิน) และตำบลระบำ (อำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี) และตำบลแก่นมะกรูด (อำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลแม่ละมุ้ง (อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก)

## ประวัติ
แม่เล่ย์พื้นที่เดิมเป็นหมู่บ้านในเขตตำบลลาดยาว อำเภอโกรกพระ ต่อมาทางกระทรวงมหาดไทยได้รวมท้องที่ห่างไกลจากที่ว่าการอำเภอ มาตั้งขึ้นเป็น "อำเภอลาดยาว" ขึ้นตรงกับจังหวัดนครสวรรค์ ปี พ.ศ. 2505 ได้ย้ายมาขึ้นกับตำบลแม่วงก์ ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2515 ได้แยกพื้นที่ 6 หมู่บ้าน มาตั้งขึ้นเป็น ตำบลแม่เล่ย์ โดยมีชื่อมาจากคำว่า "เล" หรือ "เลย์" ในภาษาเหนือหรือภาษาท้องถิ่น ซึ่งเป็นชื่อเรียกของผู้ที่เดินทางมาจาก มัณฑะเลย์ (Mandalay) หรือ "เลย์จุนออง" เป็นการให้เกียรติผู้ตั้งถิ่นฐานเดิมที่เข้ามาตั้งรกรากในพื้นที่ดังกล่าว**' 

ปี พ.ศ. 2522 พื้นที่หมู่ 1 บ้านวัด ของตำบลแม่เล่ย์ ได้นำไปเป็นส่วนหนึ่งของตำบลวังซ่าน และปี พ.ศ. 2533 ทางราชการได้พิจารณาว่าพื้นที่ด้านตะวันออกของตำบลแม่เล่ย์จำนวน 13 หมู่บ้าน มีลักษณะเป็นภูเขากั้นเป็นสองส่วน ควรแยกพื้นที่เป็นเอกเทศ จึงแยกพื้นที่หมู่ 1 บ้านวังน้ำขาว, หมู่ 2,8 บ้านวังชุมพร, หมู่ 3 บ้านคลองสายทอง, หมู่ 4 บ้านใหม่พัฒนา, หมู่ 6 บ้านเนินใหม่, หมู่ 7 บ้านตลุกข่อยน้ำ, หมู่ 16 บ้านดงยาง, หมู่ 17 บ้านหนองปล้อง, หมู่ 18 บ้านหนองไผ่, หมู่ 19 บ้านด่านพัฒนา, หมู่ 20 บ้านตลุกข่อยน้ำใต้ และหมู่ 28 บ้านซับน้อย รวม 13 หมู่บ้าน ของตำบลแม่เล่ย์ ไปตั้งเป็น ตำบลเขาชนกัน

ต่อมาทางราชการได้แยกพื้นที่ตำบลแม่วงก์ ตำบลแม่เล่ย์ ตำบลวังซ่าน ตำบลเขาชนกัน ตำบลปางสวรรค์ และตำบลห้วยน้ำหอม อำเภอลาดยาว มาตั้งเป็นกิ่งอำเภอแม่วงก์ และยกเป็นอำเภอแม่วงก์ จึงมีฐานะเป็น 1 ใน 4 ตำบลของอำเภอแม่วงก์ จนถึงปัจจุบัน

== การปกครองส่วนภูมิภาค ==

=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
ตำบลบ้านไร่แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 26 [[หมู่บ้าน]] ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านหินดาด
* **หมู่ที่ 2** บ้านปางมะละกอ
* **หมู่ที่ 3** บ้านมอสาม
* **หมู่ที่ 4** บ้านคลองแบ่ง
* **หมู่ที่ 5** บ้านตลิ่งสูง
* **หมู่ที่ 6** บ้านมอสวรรค์ราษฎร์บำรุง
* **หมู่ที่ 7** บ้านมอสวรรค์หนึ่ง
* **หมู่ที่ 8** บ้านปางขนุน
* **หมู่ที่ 9** บ้านเกาะใหญ่
* **หมู่ที่ 10** บ้านมอ 1,2,3
* **หมู่ที่ 11** บ้านคลองไทร
* **หมู่ที่ 12** บ้านปางสุด
* **หมู่ที่ 13** บ้านเจ็ดร้อยไร่
* **หมู่ที่ 14** บ้านหนองไม้
* **หมู่ที่ 15** บ้านใหม่เจ้าพระยา
* **หมู่ที่ 16** บ้านยุบใหญ่
* **หมู่ที่ 17** บ้านวังใหญ่
* **หมู่ที่ 18** บ้านหนองตะเคียน
* **หมู่ที่ 19** บ้านน้อย
* **หมู่ที่ 20** บ้านยอดห้วยแก้ว
* **หมู่ที่ 21** บ้านมอช้างงาม
* **หมู่ที่ 22** บ้านแม่คลองคต
* **หมู่ที่ 23** บ้านฝาถัง
* **หมู่ที่ 24** บ้านใหม่แม่เรวา
* **หมู่ที่ 25** บ้านบุ่งผักหนาม
* **หมู่ที่ 26''' บ้านปางข้าวสาร
## อ้างอิง

แม่เล่ย์
แม่เล่ย์
ทฤษฎีการตราหน้า

thumb|ตัวอย่างสั้น ๆ ของแนวคิดเบื้องหลังทฤษฎีการตราหน้า
**ทฤษฎีการตราหน้า** () เป็นการเชื่อว่าอัตลักษณ์ตนเอง และพฤติกรรมของบุคคลอาจถูกกำหนดหรือได้รับอิทธิพลจากคำที่ใช้ในการอธิบายหรือจัดจำแนกเขา ทฤษฎีนี้เกี่ยวข้องกับแนวคิดเรื่อง คำพยากรณ์ที่ทำให้เกิดความจริง (self-fulfilling prophecy) และการเหมารวม ทฤษฎีการตราหน้าเชื่อว่าความเบี่ยงเบน ไม่ได้เป็นคุณสมบัติที่ฝังอยู่ในตัวการกระทำเอง แต่ให้ความสำคัญกับแนวโน้มที่คนหมู่มากจะตราหน้าเชิงลบให้กับคนส่วนน้อย หรือผู้ที่ถูกมองว่าเบี่ยงเบนไปจากบรรทัดฐานทางวัฒนธรรม มาตรฐาน ทฤษฎีนี้โดดเด่นมากในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960–1970 และยังมีการพัฒนารูปแบบที่ปรับปรุงขึ้นมาบางส่วน ซึ่งยังคงได้รับความนิยมในปัจจุบัน คำว่า มลลักษณ์ (stigma) หมายถึงการตราหน้าเชิงลบอย่างรุนแรงที่เปลี่ยนแปลงมุมมองที่บุคคลมีต่อตนเอง รวมถึงอัตลักษณ์ทางสังคมของเขาเหล่านั้น

ทฤษฎีการตราหน้ามีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับแนวคิดการวิเคราะห์เชิงสังคมสร้างจริง (social construction) และปฏิสัมพันธ์เชิงสัญลักษณ์ (symbolic interaction) ทฤษฎีการตราหน้าได้รับการพัฒนาโดยนักสังคมวิทยาในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 หนังสือ *Outsiders* ของ Howard Saul Becker มีอิทธิพลอย่างมากต่อการพัฒนาทฤษฎีนี้และความนิยมที่เพิ่มขึ้น

ทฤษฎีการตราหน้ายังเชื่อมโยงกับสาขาอื่นนอกเหนือจากอาชญากรรม ตัวอย่างเช่น มีทฤษฎีการตราหน้าที่เกี่ยวกับเรื่องเพศวิถี โดยอัลเฟรด คินซีย์ และคณะเป็นผู้สนับสนุนหลักในการแยกความแตกต่างระหว่าง “บทบาทของผู้ที่ถูกมองว่าเป็นรักร่วมเพศ” กับ “การกระทำที่บุคคลทำ” เช่น แนวคิดที่ว่าผู้ชายที่แสดงพฤติกรรมแบบผู้หญิงจะถูกมองว่าเป็นรักร่วมเพศ นอกจากนี้ทอมัส เจ. เชฟ ยังระบุว่าการตราหน้ายังมีบทบาทในกรณีของผู้ที่มีปัญหาสุขภาพจิต โดยการตราหน้าดังกล่าวไม่ได้เกี่ยวกับการเป็นอาชญากร แต่เป็นการกระทำที่ไม่เป็นที่ยอมรับในสังคมเนื่องจากความผิดปกติทางจิตใจ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ปัญหาสังคมด้านการแพทย์
หมวดหมู่:ทฤษฎีความรู้สร้างสรรค์ทางสังคม
หมวดหมู่:การวินิจฉัยจิตเวช
หมวดหมู่:อาชญาวิทยา
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกอีลิท ฤดูกาล 2026–27

**เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกอีลิท ฤดูกาล 2026–27** จะเป็นการแข่งขันฟุตบอลสโมสรระดับที่หนึ่งของทวีปเอเชียครั้งที่ 45 จัดโดยสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) และครั้งที่ 3 หลังเปลี่ยนชื่อเป็นเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกอีลิท

ผู้ชนะเลิศการแข่งขันจะได้รับสิทธิ์เข้าร่วมฟุตบอลอินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ 2027, ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2029 และรอบลีกของเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกอีลิท ฤดูกาล 2027–28 หากพวกเขายังไม่ได้ผ่านเข้ารอบจากผลงานในประเทศ

## การจัดสรร
สมาคมจะได้รับการจัดสรรจำนวนทีมตามอันดับการแข่งขันของสโมสร ซึ่งเผยแพร่หลังจากสิ้นสุดการแข่งขันในฤดูกาล 2024–25

## ทีม

ทีมต่อไปนี้จะผ่านเข้ารอบไปเล่นในภูมิภาคตะวันตกหรือตะวันออก เว้นแต่ว่าทีมดังกล่าวจะผ่านเข้ารอบแล้วจากผลงานในประเทศ

}
|ชนะเลิศเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกอีลิท ฤดูกาล 2025–26
|
|-
|
|ชนะเลิศเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกทู ฤดูกาล 2025–26
|
|}
;หมายเหตุ

## ดูเพิ่ม
* เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกทู ฤดูกาล 2026–27
* เอเอฟซีแชลเลนจ์ลีก ฤดูกาล 2026–27
* เอเอฟซีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2026–27

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*


2026–27
มาซาฮารุ ฟูกูยามะ

**มาซาฮารุ ฟูกูยามะ** (; เกิด 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1969) เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงและนักแสดงชาวญี่ปุ่นจากจังหวัดนางาซากิ เขาเปิดตัวในปี ค.ศ. 1990 ด้วยซิงเกิล "Tsuioku no Ame no Naka"

ฟูกูยามะอยู่ภายใต้การดูแลของเอเจนซี่ชื่ออะมิวส์

## อาชีพ
แม้ว่าฟูกูยามะจะปรากฏตัวในละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นและภาพยนตร์ แต่เขาก็เป็นที่รู้จักมากที่สุดในฐานะนักร้อง ซิงเกิลแจ้งเกิดของเขาในปี ค.ศ. 1992 อย่าง ‘Good night’ ได้รับความนิยมเนื่องจากถูกใช้ประกอบละครโทรทัศน์เรื่อง Ai wo Douda ในปี ค.ศ. 1993 เขาปรากฏตัวในรายการโคฮากุอูตะกัซเซ็งเป็นครั้งแรก ซึ่งเป็นรายการที่เชิญเฉพาะศิลปินเจป๊อปและเอ็งกะที่ประสบความสำเร็จให้ขึ้นแสดง ได้รับแรงส่งจากความสำเร็จในการแสดงของเขาในละครโทรทัศน์เรื่อง Under the Same Roof ซึ่งเขารับบทเป็น ‘ชินิจัง’ พี่ชายคนที่สองของครอบครัวคาชิวางิ ทำให้เขามีซิงเกิลที่ยอดขายทะลุล้านแผ่นเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1994 คือเพลง "It's Only Love/Sorry Baby" ซิงเกิล "Hello" ในปี ค.ศ. 1995 กลายเป็นซิงเกิลที่มียอดขายสูงเป็นอันดับสองของปีนั้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2512
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนางาซากิ
หมวดหมู่:นักร้องจากจังหวัดนางาซากิ
หมวดหมู่:นักแสดงนำละครไทงะ
หมวดหมู่:นักร้องนักแต่งเพลงชายชาวญี่ปุ่น
พฤศจิกายน พ.ศ. 2568

**พฤศจิกายน พุทธศักราช 2568** เป็นเดือนที่ 11 ของปี พ.ศ. 2568 วันแรกของเดือนเป็นวันเสาร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอาทิตย์

## [[สถานีย่อย:เหตุการณ์ปัจจุบัน]]
อุทกภัยในประเทศไทย

**อุทกภัยในประเทศไทย** เป็นภัยพิบัติตามธรรมชาติที่เกิดขึ้นได้ทั่วไปในประเทศไทย ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงฤดูมรสุมเกือบทุกปี ฤดูมรสุมในประเทศแตกต่างกันไปตามภูมิภาค โดยภาคใต้มีลักษณะคล้ายคลึงกับคาบสมุทรมลายู และมรสุมเริ่มในเดือนตุลาคมจนสิ้นสุดในเดือนมีนาคม ส่วนพื้นที่อื่น ๆ ของประเทศมีมรสุมและ/หรือมีฝนฟ้าคะนองบ่อยครั้งตั้งแต่เดือนเมษายน/พฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม แต่มักจะยาวนานกว่าเดือนตุลาคม

ประเทศไทยมีวัฏจักรระหว่างภัยแล้งและน้ำท่วมเป็นประจำทุกปี หัวข้อที่เป็นจุดเปลี่ยนของวัฏจักรนี้คือการประชุม "Sustainable Water Management Forum 2016" ที่กรุงเทพฯ งานนี้จัดขึ้นโดยมีผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดการน้ำจากประเทศต่าง ๆ ที่เคยเผชิญกับความท้าทายด้านการจัดการน้ำ เช่น เนเธอร์แลนด์ อิสราเอล และสิงคโปร์ ผู้เข้าร่วมงานท่านหนึ่งตั้งข้อสังเกตว่า "ในประเทศไทย เราได้รับน้ำฝนประมาณ 754,000 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี ซึ่งมากเกินพอสำหรับความต้องการใช้น้ำประมาณ 100,000 ล้านลูกบาศก์เมตรต่อปี... อย่างไรก็ตาม มีปริมาณน้ำฝนเพียงร้อยละ 5.7 หรือ 70,370 ล้านลูกบาศก์เมตรที่ไหลลงสู่อ่างเก็บน้ำ"

## เหตุการณ์
* 2481 – กรุงเทพมหานคร
* ปลายปี 2526 – อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2526 – หลายพื้นที่ในประเทศไทย รวมถึงกรุงเทพมหานคร
* ปลายปี 2538 – อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2538 – หลายพื้นที่ในประเทศไทย รวมถึงกรุงเทพมหานคร
* 2543 – หาดใหญ่ และจังหวัดในภาคใต้ 
* ปลายปี 2553 – อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2553 – ประเทศไทยและมาเลเซียตอนบน
* มีนาคม 2554 – อุทกภัยและดินถล่มในภาคใต้ของประเทศไทย พ.ศ. 2554 – จังหวัดในภาคใต้
* ปลายปี 2554 – อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 (มหาอุทกภัย) – หลายพื้นที่ในประเทศไทย รวมถึงกรุงเทพมหานคร
* 2555 – อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2555
* 2556 – อุทกภัยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พ.ศ. 2556
* 2557 – อุทกภัยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียใต้ พ.ศ. 2557–2558
* 2559 – อุทกภัยในภาคใต้ของประเทศไทย พ.ศ. 2559–60
* ปลายปี 2567 – อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2567 – จังหวัดในภาคเหนือ
* พฤศจิกายน 2568 – อุทกภัยในภาคใต้ของประเทศไทย พ.ศ. 2568 – หาดใหญ่ และจังหวัดในภาคใต้

## อ้างอิง
ชายฝั่งโจฬมณฑล

**ชายฝั่งโจฬมณฑล** หรือ **ชายฝั่งโคโรมันเดล** () เป็นพื้นที่ชายฝั่งทางตะวันออกเฉียงใต้ของคาบสมุทรอินเดีย ที่มีคำจำกัดความอาณาบริเวณอยู่มากมาย แต่โดยทั่วไปคือบริเวณตั้งแต่ปากแม่น้ำกฤษณาทางเหนือ, อ่างเบงกอลทางตะวันออก, แหลมคาลีเมเร ทางใต้ และ เทือกเขาฆาฏตะวันออกทางตะวันตก บ้างอาจจำกัดความอาณาเขตทิศเหนืออยู่ที่คานชัม คิดเป็นพื้นที่ขนาดประมาณ 22,800 ตารางกิโลเมตร 

ในหลักฐานของชาวมุสลิมในศตวรรษที่ 12 เป็นต้นมา ชายฝั่งโจฬมณฑลมีชื่อว่าชายฝั่งมะบาร์

## ศัพทมูล
ดินแดนของจักรวรรดิโจฬะในภาษาทมิฬเรียกว่า *โจฬมณฑลัม* (சோழ மண்டலம், Cholamandalam, หรือ *โจฬ มณฺฏลมฺ*) อันแปลว่า มณฑลของโจฬะ ซึ่งต่อมาภาษาโปรตุเกสทับศัพท์มาเป็นชื่อ โกโรมันเดล (*Coromandel*)

เป็นที่เข้าใจว่าชื่อ โคโรมันเดล เริ่มใช้ครั้งแรกโดยนักเดินทางชาวอิตาลี ลูโดวีโจ ดี วาร์เทมา ในปี 1510 และต่อมาชาวโปรตุเกสนำมาใช้บนแผนที่ของตน และชาวดัตช์สืบทอดชื่อนี้มาเมื่อตนเข้ามาทำการค้าอย่างหนักในแถบนี้

ในภาษาสโลวีเนียมีสำนวน *Indija Koromandija* (อินเดีย โจฬมณฑล) แปลว่าดินแดนที่อุดมสมบูรณ์ หรือดินแดนในอุดมคติ ที่ซึ่ง "บ้านเคลือบด้วยเนยแข็ง และปกคลุมด้วยเค้ก"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์อินเดีย
สรัสนันท์ อรรณนพพร

**สรัสนันท์ อรรณนพพร**  (เกิด 6 มีนาคม พ.ศ. 2532)  เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตกรรมการบริหารพรรคเพื่อไทย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น

## ประวัติ
สรัสนันท์ เกิดเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2532 ที่จังหวัดขอนแก่น เป็นบุตรนายพงศกร อรรณนพพร อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ กับนางดวงแข อรรณนพพร รองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น มีพี่น้อง 5 คน 

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะมนุษยศาสตร์ สาขาการท่องเที่ยวและการโรงแรม จากมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ระดับปริญญาโท International Studies จากมหาวิทยาลัยเกาหลี และระดับปริญญาเอก

## งานการเมือง
สรัสนันท์ เข้าสู่การเมืองโดยลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรกในปี พ.ศ. 2562 ลงสมัคร พ.ศ. 2566 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 2 ต่อมาได้รับเลือกเป็นกรรมการบริหารพรรคเพื่อไทย

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
สรัสนันท์ อรรณนพพร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 จังหวัดขอนแก่น สังกัดพรรคเพื่อไทย
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดขอนแก่น สังกัดพรรคเพื่อไทย

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดขอนแก่น
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะมนุษยศาสตร์ และการจัดการการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
คิรนาร

**คิรนาร** (; Girnar) เป็นเนินเขาโบราณในชุนาคฒ รัฐคุชราต ประเทศอินเดีย เป็นจุดหมายปลายทางการจาริกแสวงบุญที่สำคัญของศาสนาไชนะ ในฐานะ *มหาตีรถะ* สถานที่ที่เชื่อว่าพระเนมินาถ ตีรถังกรที่ 22 เข้าถึงเกวลญาณและนิรวาณหรือโมกษะที่บนยอดเขาสูงสุดของคิรนาร ซึ่งคือ เนมินาถศิขร (*Neminath Shikhar*) พร้อมกับฤาษีเกวลินอีก 533 คน มีการกล่าวถึงเหตุการณ์นี้อย่างละเอียดในคัมภีร์โบราณ เช่น กัลปสูตรโดยอาจรรยภัทรพาหุ กับ อุตตรธายายนสูตรโดยอารยสุธรรมสวามี บนเขากิรนารจึงเต็มไปด้วยไชนมนเทียรซึ่งเรียกว่าหมู่ไชนมนเทียรคิรนารบรรพตของทั้งนิกายเศวตามพรและทิคัมพร ถือเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับศาสนิกชนของทั้งสองนิกาย

กระเช้าลอยฟ้าคิรนารเป็นหนึ่งในทางกระเช้าลอยฟ้าที่ยาวที่สุดในทวีปเอเชีย สร้างขึ้นในปี 2018 และเปิดใช้ในปี 2020 มีระยะทาง  เดินทางไต่ความสูง  ขึ้นสู่อัมพิกามนเทียรในเวลา 10 นาที

เนมินาถศิขร คือยอดเขาที่สูงที่สุดของเนินเขาคิรนาร การเดินทางใช้การไต่บันได 10,000 ขั้น ปัจจุบันบนยอดเขานี้เป็นโบสถ์พราหมณ์บูชาพระทัตตาเตรยะในศาสนาฮินดู นักโบราณคดีคนสำคัญของกรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย เจมส์ เบอร์เกส ระบุว่าในอดีตบนยอดนี้เป็นเทวรูปรอยพระบาทของพระเนมินาถประดิษฐานอยู่มาก่อน และในอดีตเป็นวิหารที่ดูแลโดย “นักบวชเปลือยกาย” อันเข้าได้กับลักษณะของสาธุในศาสนาไชนะ ชุมชนศาสนิกชนศาสนาไชนะได้เรียกร้องและขอความเป็นธรรมในการบูชาศาสนาของตนบนยอดเขานี้ โดยอุทธรณ์ต่อศาลสูงคุชราต ซึ่ง ณ ปี 2024 การตัดสินยังคงไม่ได้ข้อสรุป ยอดเขานี้เป็นประเด็นการถกเถียงระหว่างชุมชนชาวไชนะและฮินดู เนื่องด้วยประเด็นการก่อสร้างโบสถ์พราหมณ์รอบรอยพระบาทของพระเนมินาถว่าผิดกฎหมาย และมีการนำเทวรูปพระทัตตาเตรยะในศาสนาฮินดูมาประดิษฐานปริเวณรอยพระบาทพระเนมินาถในปี 2004 แม้ว่าจะมีคำตัดสินจากศาลสูงคุชราต แต่เทวรูปของฮินดูก็ยังคงอยู่ที่เดิม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไชนมนเทียรในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ภูเขาในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:รัฐคุชราต
อี ซุน-แจ

**อี ซุน-แจ** (; 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1934 – 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2025) เป็นนักแสดงชายชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นนักแสดงที่มีผลงานโดดเด่นทั้งในจอเล็กและจอใหญ่ยาวนานกว่า 6 ทศวรรษ และได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์วัฒนธรรมชั้นสองเพื่อเชิดชูผลงานในฐานะนักแสดงของเขา อีเปิดตัวบนหน้าจอโทรทัศน์ในปี ค.ศ. 1961 กับละครเรื่องแรกของการเปิดสถานีโทรทัศน์เคบีเอสเรื่อง Should I Become a Human Too

## ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา
อีเกิดที่เมืองโฮรยอง จังหวัดฮัมกย็องเหนือ ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเกาหลีเหนือ เมื่ออีอายุได้สี่ขวบ ครอบครัวของเขาย้ายไปอยู่ที่โซล ซึ่งเป็นที่ที่ปู่ย่าตายายของอีอาศัยอยู่ ปู่ของอีทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ขนาดเล็ก ขณะที่พ่อของเขาผลิตและขายสบู่ อีเติบโตในย่านอาฮยอนดง และจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมโซล รวมถึงมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล ซึ่งมีชื่อเสียงโด่งดัง

ความสนใจในการแสดงของอีเริ่มขึ้นประมาณคริสต์ทศวรรษ 1950 เมื่อภาพยนตร์จากหลายประเทศเข้ามาในเกาหลี และอี ซุน-แจเริ่มมีความปรารถนาที่จะสัมผัส ‘ศิลปะ’ ขณะชมผลงานเหล่านี้ ส่วนใหญ่เขาชมผลงานจากอิตาลี ฝรั่งเศส และอังกฤษ เขาประทับใจกับภาพยนตร์อิตาลีที่มุ่งเน้นลัทธิเรียลลิสม์ใหม่เป็นพิเศษ นอกจากนี้ ขณะชมผลงานของอเมริกันที่ผสมผสานด้านการค้าและศิลปะ เขาก็คิดว่าถ้าเขาสามารถแสดงได้แบบนั้นก็คงดี เมื่อเขาไปอังกฤษ เขาได้ชมละครของเชกสเปียร์เรื่องแฮมเล็ต ริชาร์ดที่ 3 และโรมิโอและจูเลียต เขาชื่นชอบลอเรนซ์ โอลิวีเอร์เป็นอย่างมาก อีตัดสินใจเข้าสู่วงการการแสดงในช่วงฤดูหนาว ขณะเรียนมหาวิทยาลัยชั้นปีที่สอง ด้วยความปรารถนาที่จะแสดงละครเวที เขาจึงไปทำงานที่ร้านกาแฟอีสต์ ซาลอน บนถนนมยองดง ซึ่งเป็นแหล่งรวมของศิลปินและนักเขียนที่นำโดยอี แฮ-รัง

หลังจากปลดประจำการจากกองทัพ อีทำงานเป็นพนักงานประจำในตำแหน่งหัวหน้าสำนักงานกระจายเสียง แต่เขาก็มั่นใจว่านี่ไม่ใช่เส้นทางของเขา จากนั้นเขาขอให้อี แฮ-รัง มอบบทบาทหนึ่งให้ โดยได้รับบทเป็นเมอร์คิวทิโอในเรื่องโรมิโอและจูเลียต พ่อของเขาตั้งคำถามต่อการตัดสินใจของเขา เพราะคิดว่าจะยากเกินไปและไม่คุ้มค่า แต่สุดท้ายก็ยอมตกลง

## อาชีพ
อี ซุน-แจเปิดตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 1956 กับละครเวทีเรื่อง Beyond the Horizon ขณะที่เขาเป็นนักศึกษาชั้นปีสุดท้ายของคณะปรัชญาที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2477
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงละครเวทีชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล
วิหารอัลลาต

**วิหารอัลลาต** () เป็นวิหารโบราณที่อยู่ในแพลไมรา ประเทศซีเรีย ซึ่งอุทิศแด่เทพีอัลลาต

วิหารแห่งนี้ได้รับการอุทิศโดย Taimarsu พลเมืองแห่งแพลไมรา ราว ค.ศ. 123–164  
รูปปั้นลัทธินี้สร้างขึ้นให้มีลักษณะคล้ายกับรูปปั้นเทพีอะธีนาของกรีกในเอเธนส์  ซึ่งสอดคล้องกับข้อเท็จจริงที่ว่าอัลลาต เทพีแห่งอาหรับ ตามธรรมเนียม *[[interpretatio graeca]]* ในยุคนั้น ได้รับการระบุว่าเป็นเทพีอะธีนาแห่งกรีก 
 
วิหารนี้ปิดตัวลงในช่วงการกดขี่คนนอกศาสนาในจักรวรรดิโรมันตอนปลายในการรณรงค์ของ Maternus Cynegius พรีเฟกต์ไปรโตเรียฝั่งตะวันออก ระหว่างวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 385 ถึง 19 มีนาคม ค.ศ. 388 โดยแท่นบูชาวิหารถูกทำลาย และรูปปั้นลัทธิอัลลาต-อะธีนาถูกตัดหัวและทำลายส่วนตรงกลางใบหน้า ของขวัญแก้บนเป็นเหรียญสำริดโรมันจากราว ค.ศ. 364–375 และ ค.ศ. 376–386 แสดงให้เห็นว่าวิหารแห่งนี้ยังคงใช้งานอยู่เมื่อถึงเวลาที่ถูกทำลาย  
วิหารอัลลาตไม่ได้ถูกแปลงไปเป็นโบสถ์ ต่างจากวิหารอื่น ๆ ในแพลไมรา แต่ปล่อยให้พังทลาย

วิหารอัลลาตเหลือเพียงแท่นปราศรัย เสาสองสามต้น และกรอบประตู ภายในบริเวณวิหาร มีการขุดพบรูปสลักสิงโตขนาดยักษ์ (สิงโตแห่งอัลลาต) และเป็นรูปสลักนูนต่ำรูปลักษณ์ดั้งเดิมที่ยื่นออกมาจากผนังของบริเวณวิหาร

## ภาพ

File:Palmira Museo - GAR - 7-01.jpg|เทวรูปอัลลาตอะธีนาจากวิหาร


## อ้างอิง

### ข้อมูล

*
*

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในแพลไมรา
หมวดหมู่:วิหารที่ถูกทำลาย
อัลลาต
หมวดหมู่:อัลลาต
หมวดหมู่:วิหารโรมันที่ถูกทำลาย
มหาบัตมักบะรา

**มหาบัตมักบะรา** (; Mahabat Maqbara) และ **บะหาอุดดีนมักบะรา** (; Bahauddin Maqbra) เป็นหมู่อนุสรณ์ศพในนครชุนาคฒ รัฐคุชราต ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นในปี 1892 และ 1896 ตามลำดับ เพื่อไว้ศพของ มหาบัต ข่าน ที่สอง (Mahabat Khan II) นาวับแห่งรัฐชุนาคฒ และรัฐมนตรี บะหาอุดดีน ฮุสซัยน์ ภาร (Bahauddin Hussain Bhar) ตามลำดับ

## ประวัติศาสตร์
มหาบัตมักบะราเริ่มก่อสร้างในปี 1878 โดย นาวับ มหาบัต ข่าน ที่สอง (Nawab Mahabat Khan II, 1851–82) ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 1892 ในรัชสมัยของนาวับ พหาทุร ข่าน ที่สาม (Nawab Bahadur Khan III, 1882–92) เป็นที่ไว้ศพของนาวับ มหาบัต ข่าน ที่สอง ปัจจุบันมีสถานะเป็นโบราณสถานภายใต้การพิทักษ์โดยรัฐบัญญัติของรัฐคุชราต

อนุสรณ์ศพที่ตั้งอยู่ตรงข้ามกันทางทิศเหนือ เป็นของรัฐมนตรีของมหาบัต ชื่อ เชก บะหาอุดดีน ฮุสซัยน์ ภาร (Sheikh Bahauddin Hussain Bhar) โดยใช้เงินของตนเองในการก่อสร้าง สร้างขึ้นระหว่งปี 1891–1896

## สถาปัตยกรรม
อนุสรณ์ศพทั้งสองเป็นที่รู้จักจากการผสมผสานสถาปัตยกรรมอินเดีย-อิสลาม โดยเฉพาะแบบรัฐสุลต่านคุชราตและโมกุล เข้ากับอิทธิพลแบบยุโรป (กอธิก)

## อ้างอิง
นรสิงห์ มเหตา

**นรสิงห์ มเหตา** (; Narsinh Mehta, 1414–1488) เป็นสันตะและกวีในศตวรรษที่ 15 จากคุชราต ประเทศอินเดีย และได้รับการสรรเสริญให้เป็น อาทิกวี (กวีคนแรก) ของภาษาคุชราต นรสิงห์เป็นผู้ศรัทธาในพระกฤษณะ และใช้ชีวิตสร้างสรรค์บทกวีที่เป็น *[[bhakti|ภักติ]]* ถวายแต่พระกฤษณะ ''ภชัน'' โดยนรสิงห์ยังคงเป็นที่นิยมในรัฐคุชราตและรัฐราชสถานจนถึงปัจจุบัน ผลงานชิ้นสำคัญ "ไวษฺณว ชน โต" เป็นงานเขียนชิ้นโปรดของมหาตมะ คานธี และเป็นที่นิยมในขบวนการเอกราชอินเดีย

ข้อมูลส่วนใหญ่ที่ทราบเกี่ยวกับชีวิตของนรสิงห์ มเหตา มีที่มาจากบทประพันธ์และกวีของเขาเอง ไม่มีหลักฐานลายลักษณ์อักษรอื่นปรากฏมากนักจากช่วงเวลานี้ของประวัติศาสตร์ ข้อมูลอื่น ๆ พบในงานเขียนของกวีในยุคสมัยต่อมาที่บรรยายรายละเอียดเช่นบุคลิกและเหตุการณ์สำคัญบางประการในช่วงชีวิตของเขา เป็นที่ยอมรับกันทั่วไปว่าปีเกิดของเขาตรงกับปี 1414 และมีชีวิตจนอายุ 79 ปี กระนั้น ไม่มีข้อเห็นร่วมกันในแง่ว่าวันที่ที่แน่ชัดคือเมื่อไร แม้จะไม่ปรากฏการระบุถึงปีในงานเขียนทั้งของเขาเองและของกวียุคต่อ ๆ มา แต่เหตุการณ์ที่บอกเล่าในงานเขียน ทำให้ระบุช่วงชีวิตของนรสิงห์ได้ว่าอยู่ในศตวรรษที่ 15 ในรัชสมัยของมณฑลิกาที่สาม

ผลงานกวีของนรสิงห์มักจัดว่าเป็น *ภชัน* หรือ *ภักติ* ที่บูชาพระกฤษณะ ลักษณะเนื้อหามีความเป็นปรัชญาและเกี่ยวกับจริยธรรม บ่อยครั้งบรรยายความรักของพระราธากับพระกฤษณะ รูปแบบภชันของนรสิงห์จัดเป็นประเภท เทศี (*"deshi"*) ในภาษาคุชราต ซึ่งเทียบเท่ากับ  *"[[Pada (foot)|บาท]]"* ในอินเดียเหนือ ทั้งสองสไตล์ยึดเหนี่ยวในมาตรแบบดั้งเดิมและท่วงทํานองและจังหวะสมัยนิยม นอกจากนี้ เขายังโดดเด่นที่ราคะ แบบที่ปรากฏทั่วไปในช่วงเวลาเช้า ฤดูใบไม้ผลิ และหน้ามรสุม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กวีชาวอินเดีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐคุชราต
หฐีสิงหไชนมนเทียร

**หฐีสิงหมนเทียร** หรือ **หฐีสิงหนามเทรา** (; Hutheesing Temple) เป็นไชนมนเทียรในอะห์มดาบาด รัฐคุชราต ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นในปี 1848 โดยตระกูลหฐีสิงห์ ผสมผสานรูปแบบสถาปัตยกรรมมารุ-คุรชรแบบดั้งเดิมเข้ากับองค์ประกอบสถาปัตยกรรมของ *[[haveli|หเวลี]]* แบบใหม่

มนเทียรนี้ริเริ่มก่อสร้างและวางแผนโดยหฐีสิงห์ เกสรีสิงห์ (Hutheesing Kesarisinh) พ่อค้าที่ร่ำรวยชาวอะห์มดาบาด หลังเสียชีวิตในปี 49 ภรรยา หรกุนวาร (Harkunwar) รับช่วงต่อจนก่อสร้างแล้วเสร็จ โดยมีมูลค่าการก่อสร้างรวม  ในขณะที่ล็อกวูด เดอ ฟอริสต์ คู่ค้าของมุคันภาอี หฐีสิงห์ (Muganbhai Hutheesing) บุตรของเศฐ หฐีสิงห์ คาดการณ์ค่าก่อสร้างมูลค่า "มากกว่าหนึ่งล้านดอลลาร์" 

มนเทียรนี้สร้างขึ้นระหว่างที่คุชราตเผชิญกับทุพิกขภัยใหญ่ การก่อสร้างนี้เป็นการสร้างงานให้กับช่างศิลป์หลายร้อยคนซึ่งช่วยให้พวกเขาดำรงชีพได้ตลอดสองปี

หัวหน้าสถาปนิกของโครงการคือ เปรมจันท์ สาลัต (Premchand Salat) โดยเชาผสมผสานรูปแบบสถาปัตยกรรมมนเทียรแบบดั้งเดิมกับองค์ประกอบสถาปัตยกรรมใหม่ ๆ ของ  *[[haveli|หเวลี]]* โดยมีรูปแบบสถาปัตยกรรมดั้งเดิมอย่างมารุ-คุรชร คล้ายกับที่ปรากฏในภัทเรศวรไชนมนเทียรกับรนกปุระ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไชนมนเทียรในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอะห์มดาบาด
สะพานเดินเท้าอฏัล

**สะพานเดินเท้าอฏัล** (, ) เป็นสะพานเดินเท้าทรัสส์รูปสามเหลี่ยมข้ามแม่น้ำสาพรมตีในนครอะห์มดาบาด ประเทศอินเดีย โดยการออกแบบได้รับแรงบันดาลใจมาจากว่าวคุชราต เปิดใช้งานในปี 2022 มีความยาว  และกว้างระหว่าง  ถึง 

## ประวัติศาสตร์
เมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2018 โครงการก่อสร้างสะพานเดินเท้าได้รับการอนุมัตโดยองค์การพัฒนาริมน้ำสาพรมตี จำกัด (Sabarmati Riverfront Development Corporation Ltd; SRFDCL) เพื่อเชื่อมสองฝั่งของแม่น้ำสาพรมตีเข้าด้วยกัน ด้วยมูลค่าก่อสร้าง  องค์การเทศบาลนครอะห์มดาบาดตั้งชื่อสะพานนี้ตามอดีตนายกรัฐมนตรี อฏัล พิหารี วัชปายี เนื่องในโอกาสวันคล้ายวันเกิดเมื่อ 25 ธันวาคม 2021 การก่อสร้างแล้วเสร็จในเดือนมิถุนายน 2022 และในวันที่ 27 สิงหาคม 2022 ประกอบพิธีเปิด โดยมีนเรนทระ โมที นายกรัฐมนตรี เข้าร่วมในพิธี

## สถาปัตยกรรม

สะพานนี้ตั้งอยู่ระหว่างสะพานสรทาร (Sardar Bridge) กับ สะพานเอลลิส ออกแบบโดย STUP Consultants จากมุมไบ และก่อสร้างโดย P&R Infraprojects

รูปแบบการออกแบบได้รับแรงบัดาลใจมาจากว่าวและเทศกาลว่าวของเมือง สะพานนี้มีผืนผ้ามีสีสันอันได้แรงบันดาลใจจากว่าวที่ขึงไว้ ช่วยเป็นร่มเงาให้กับคนเดินข้ามสะพาน

สะพานมีความยาว  และกว้างระหว่าง  ถึง  ทางปลายฝั่งตะวันตกเป็นสวนดอกไม้ และทางฝั่งตะวันออกเป็นพื้นที่อนาคตโครงการศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรม

## อ้างอิง
บากะมาจิเมะ

**บากะมาจิเมะ** (;  "*[[บากะ]]*อย่างจริงจัง") เป็นเพลงญี่ปุ่นโดยศิลปินคู่ฮิปฮอป ครีปปีนัตส์, โปรดิวเซอร์และนักดนตรี อายาเซะ และนักร้อง-นักแต่งเพลง ริระ อิกูตะ จากสตูดิโออัลบั้มอ็องซอมเบิลเพลย์ สตูดิโออัลบั้มลำดับที่สามของครีปปีนัตส์ซึ่งออกใน ค.ศ. 2022 เพลงนี้เผยแพร่เป็นซิงเกิลครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2022 ในสังกัดวันเนชันและโซนี่มิวสิกแอสโซซิเอตทิดเรเคิดส์ และใช้เป็นเพลงประกอบละครเวที *อาโนะโยรุโอะโอโบเอะเตรุ* ฉลองครบรอบ 55 ปีรายการวิทยุ *[[ออลไนต์นิปปอน]]*

## เบื้องหลัง
เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 2021 ได้มีการประกาศว่าศิลปินคู่ฮิปฮอปครีปปีนัตส์ซึ่งรับหน้าที่ดำเนินรายการวิทยุ *[[:ja:Creepy Nutsのオールナイトニッポンシリーズ|ออลไนต์นิปปอนซีโร]]* และศิลปินคู่โยอาโซบิ (อายาเซะ และริระ อิกูตะ) ซึ่งรับหน้าที่ดำเนินรายการวิทยุ*[[:ja:YOASOBIのオールナイトニッポンX|ออลไนต์นิปปอนเอกซ์]]* จะร่วมกันแต่งเพลงประกอบละครเวทีฉลองครบรอบ 55 ปีของรายการ*[[ออลไนต์นิปปอน]]*ซึ่งมีชื่อว่า *อาโนะโยรุโอะโอโบเอะเตรุ* (;  "จดจำคืนนั้น") นำแสดงโดยยูได ชิบะและฮิการุ ทากาฮาชิ และออกอากาศเมื่อวันที่ 20 และ 27 มีนาคม ค.ศ. 2022 สมาชิกของโยอาโซบิทั้งสองคนเลือกที่จะใช้ชื่อตัวเองในผลงานนี้แทนชื่อวงเนื่องจากไม่ใช่เพลงที่ดัดแปลงมาจากบทประพันธ์ใด ๆ

ต่อมาเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2022 พวกเขาได้ประกาศตั้งชื่อเพลงนี้ว่า "บากะมาจิเมะ" และเปิดเผยปกซิงเกิล ซิงเกิลนี้มีกำหนดเผยแพร่ในวันที่ 20 มีนาคมพร้อมกับมิวสิกวิดีโอประกอบ ซึ่งเพลงนี้ได้เผยแพร่ต่อสาธารณะเป็นครั้งแรกทางรายการวิทยุทั้งสองรายการที่ศิลปินแต่ละคู่ดำเนินรายการในวันเดียวกัน เนื้อเพลง "บากะมาจิเมะ" เขียนโดยสมาชิกทั้งสองของครีปปีนัตส์ (ดีเจมัตสึนางะและอาร์-ชิเต) ร่วมกับอายาเซะเพื่อเป็น "เพลงสดุดีมนุษย์" เพื่อสรรเสริญเหล่า*[[บากะ]]*ผู้พยายามทำหน้าที่ของตนอย่างดีที่สุด

## ชาร์ต

## การรับรอง

## การเผยแพร่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:เพลงเจป็อป
หมวดหมู่:เพลงภาษาญี่ปุ่น
ริโฮะ

**ริโฮะ**  เป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำหญิงสาย Joshi ที่ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย และเป็น แชมป์หญิงคนแรกในประวัติศาสตร์ AEW ทำให้เธอกลายเป็นหนึ่งในตัวแทนสำคัญของ Joshi Wrestling ต่อแฟนระดับสากล

## เส้นทางในวงการมวยปล้ำ
เริ่มต้นอาชีพด้วยอายุเพียง 9 ขวบ ได้รับการฝึกโดย Emi Sakura เปิดตัวครั้งแรกปี 2006 ในนามค่าย Ice Ribbon เป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำเด็กที่โด่งดังที่สุดในญี่ปุ่นยุคนั้น ครองแชมป์ใน Ice Ribbon หลายรายการ เช่น
ICE×60 Championship,
International Ribbon Tag Team Championship

หลังออกจาก Ice Ribbon ปี 2012
Riho ร่วมก่อตั้ง Gatoh Move กับ Emi Sakura กลายเป็นดาวเด่นของค่าย และเป็นแรงผลักดันให้ Gatoh Move โตขึ้นจนได้รับความสนใจจากต่างชาติ
เคยถือแชมป์ Asia Dream Tag Team Championship

Riho เปิดตัวใน AEW ปี 2019 และสร้างประวัติศาสตร์ทันทีด้วยการคว้าแชมป์ AEW Women’s World Champion เป็นคนแรกในประวัติศาสตร์ของสมาคมในวันที่ 2 ตุลาคม 2019 โดยการชนะ Nyla Rose ใน Dynamite ตอนแรกสุดครองแชมป์ 133 วัน

สไตล์การปล้ำของเธอที่ผสมความเร็ว, เทคนิค, และการใช้แรงส่งตัว ทำให้เธอเป็นที่รักของแฟน ๆ ในสหรัฐอย่างมาก

## การทำงานนอก AEW
ระหว่างเป็นฟรีแลนซ์ เธอเคยปล้ำในหลายค่าย เช่น Stardom (ช่วงแรก ๆ), DDT Pro-Wrestling, Ice Ribbon (ยุคเด็ก), Gatoh Move / ChocoPro เธอมักกลับไปปล้ำในญี่ปุ่นเมื่อไม่มีคิวใน AEW

## สไตล์การปล้ำ
เทคนิค & ความเร็วสูง
ใช้รูปร่างที่เล็กหลบหลีกอย่างคล่องตัว
ท่าซิกเนเจอร์:
Double Knee Strike / Running Knees
Dragon Suplex
Crossbody variations

## ผลงานแชมป์และรางวัล
* **[[All Elite Wrestling]]**
** AEW Women's World Championship (1 time, inaugural)
* **[[DDT Pro-Wrestling]]**
** Jiyūgaoka 6-Person Tag Team Championship (1 time) – with The Great Kojika and Mr. #6
** Sea Of Japan 6-Person Tag Team Championship (2 times) – with Kenny Omega and Mr. #6 (1), and The Great Kojika and Mr. #6 (1)
** UWA World Trios Championship (1 time) – with The Great Kojika and Mr. #6
* **[[Fuka Kakimoto|Fuka Matsuri]]**
** Fuka Matsuri Rumble (2010)
* **[[Gatoh Move Pro Wrestling]]**
** Asia Dream Tag Team Championship (2 times) – with Kotori (1) and Makoto (1)
** IWA Triple Crown Championship (2 times)
** Super Asia Championship (1 time)
** Gatonun Climax (2014)
** Go Go! Green Curry Khob Khun Cup (2013) – with Antonio Honda
** Super Asia First Champion Determination Tournament (2017)
* **[[Ice Ribbon]]**
** ICE×60 Championship (1 time)
** International Ribbon Tag Team Championship (1 time) – with Yuki Sato
** Triangle Ribbon Championship (1 time)
** Teens5 Tournament (2012)
** First Triple Crown Champion
* ***[[Pro Wrestling Illustrated]]***
** Ranked No. 8 of the top 100 female wrestlers in the *[[PWI Women's 100]]* in 2020
* **[[Singapore Pro Wrestling]]**
** Queen of Asia Championship (1 time)
* **[[World Wonder Ring Stardom]]**
** High Speed Championship (1 time)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Gatoh Move Pro Wrestling profile  
* 

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพหญิงชาวญี่ปุ่น‎
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำสวมหน้ากาก
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวต่างชาติ
เลสลี โกนดา

**เลสลี โกนดา** (; 20 สิงหาคม ค.ศ. 1919 – 16 มีนาคม ค.ศ. 2018) เป็นนักธุรกิจชาวอเมริกันเชื้อสายฮังการี, นักการกุศล และผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ฮอโลคอสต์ เขาเป็นผู้ร่วมก่อตั้ง (กับลูอีส โกนดา ลูกชายของเขา) ของบริษัทอินเตอร์เนชันแนลลีสไฟแนนซ์คอร์ปอเรชัน

## ชีวิตช่วงแรก
โกนดาเกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1919 โดยมีชื่อเดิมว่า**ลาสโล โกลด์ชมีด** ในครอบครัวชาวยิวในเมืองเมเซอตูร์ ประเทศฮังการี ซึ่งภายหลังเขาได้เปลี่ยนชื่อเพื่อหลบหนีพวกนาซีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และเขาได้รับปริญญาจากมหาวิทยาลัยแมกยาโรวาร์

## อาชีพ
ใน ค.ศ. 1945 โกนดาได้ย้ายไปประเทศเวเนซุเอลา โดยเริ่มธุรกิจสินค้าท้องถิ่นซึ่งขยายไปสู่ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และการก่อสร้าง เมื่อเวลาผ่านไป เขาได้ขยายความสนใจของตนออกไป โดยเริ่มต้นธุรกิจในท้องถิ่นและขยายไปสู่โรงแรมและอุตสาหกรรมอากาศยาน ใน ค.ศ. 1963 เขาได้ย้ายไปลอสแอนเจลิส สหรัฐ และก่อตั้งอินเตอร์เนชันแนลลีสไฟแนนซ์คอร์ปอเรชัน (ILFC) ร่วมกับลูอีส ลูกชายของเขา และสตีเวน อุดวาร์ฮาซี เพื่อนของเขา ต่อมา อินเตอร์เนชันแนลลีสไฟแนนซ์คอร์ปอเรชันได้กลายเป็นบริษัทให้เช่าเครื่องบินพาณิชย์รายใหญ่เป็นอันดับสองของโลก และเป็นผู้บุกเบิกการให้เช่าอากาศยาน กระทั่งใน ค.ศ. 1983 พวกเขาได้นำอินเตอร์เนชันแนลลีสไฟแนนซ์คอร์ปอเรชันเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ และใน ค.ศ. 1990 พวกเขาได้ขายให้แก่บริษัทอเมริกัน อินเตอร์แนชชั่นแนล กรุป เพื่อแลกกับหุ้นของเอไอจี ซึ่งโกนดาได้รับที่นั่งในคณะกรรมการบริษัทของเอไอจี ครั้นใน ค.ศ. 1995 โกนดาได้ถอนตัวจากเอไอจี และดำเนินกิจกรรมด้านอสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์รวมถึงการลงทุนร่วมทุนต่อไปผ่านเล็กซิงตันคอมเมอร์เชียลโฮลดิงส์ของเขา ทั้งนี้ ความมั่งคั่งของโกนดาร่วงลงอย่างหนักหลังจากการทรุดลงของเอไอจีในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจ ค.ศ. 2009

## การกุศล
thumb|ศูนย์วิจัยสมองสหวิทยาการเลสลี และซูซาน โกนดา (ก็อลด์ชมีดด) ที่อาคารมหาวิทยาลัยบาร์-อิลาน (ค.ศ. 2011)

โกนดาเป็นผู้มีพระคุณต่อสถาบันทางการแพทย์, พิพิธภัณฑ์ และองค์กรการกุศลหลายแห่ง เขาได้มอบศูนย์การเรียนรู้ที่พิพิธภัณฑ์ฮอโลคอสต์ในวอชิงตัน ดี.ซี. รวมถึงได้บริจาคเงินจำนวนมากให้แก่คลินิกเมโยในรอเชสเตอร์ รัฐมินนิโซตา ซึ่งอาคารโกนดาได้รับการตั้งชื่อตามเขา ตลอดจนบริจาคเงินจำนวนมากให้แก่ศูนย์การแพทย์ยูซีแอลเอ โดยที่ศูนย์วิจัยประสาทวิทยาศาสตร์และพันธุศาสตร์โกนดา (ก็อลด์ชมีดด) กับศูนย์เบาหวานโกนดาก็ได้ตั้งชื่อตามเขาเช่นกัน นอกจากนี้ เขาได้บริจาคเงินให้แก่ศูนย์มะเร็งซิตีออฟโฮป และเป็นที่รู้จักในเรื่องความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ในการมอบเหรียญทองให้แก่บุตรหลานของพนักงานของเขา ส่วนใน ค.ศ. 1999 เขาได้บริจาคเงิน 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐให้แก่สถาบันสมิธโซเนียน เขาบริจาคเงินจำนวนมากให้แก่มหาวิทยาลัยบาร์-อิลาน ในประเทศอิสราเอล เพื่อสร้าง "ศูนย์วิจัยสมองสหวิทยาการเลสลี และซูซาน โกนดา (ก็อลด์ชมีดด)" และ "เลสลี แอนด์ซูซาน โกนดา (ก็อลด์ชมีดด) นาโนเทคโนโลยีทริเพลกซ์"

## ชีวิตส่วนตัว
เขาแต่งงานกับซูซาน โกนดา ซึ่งเป็นผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ฮอโลคอสต์เช่นกัน จนกระทั่งเธอเสียชีวิตใน ค.ศ. 2009 โดยทั้งคู่มีลูกด้วยกันสามคน และเขาอาศัยอยู่ที่เบเวอร์ลีฮิลส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย

ลูกชายของพวกเขาชื่อลูอีส โกนดา แต่งงานกับเคลลี โกนดา โปรดิวเซอร์ละครบรอดเวย์ ซึ่งเป็นลูกสาวของนักแสดงหญิงที่ชื่อฮันนี แซนเดอส์

เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2018 สิริอายุ 98 ปี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Oral history interview with Leslie Gonda

หมวดหมู่:มหาเศรษฐีชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:มหาเศรษฐีชาวฮังการี
อำเภออินดรากีรีฮูลู

**อินดรากีรีฮูลู** (, ) หรือ **อินทรคีรีตอนบน** เป็นอำเภอที่ไม่ติดทะเลในจังหวัดรีเยา บนเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย อำเภอเดิมแยกออกเป็นสองอำเภอในวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1999 โดนส่วนตะวันตกสถาปนาเป็นอำเภอกวนตันซีงีงี อำเภอในปัจจุบันนี้มีพื้นที่ 8,198.71 ตร.กม. และประชากรตามสำมะโน ค.ศ. 2010 ที่ 363,442 คน และ 444,548 คนในสำมะโน ค.ศ. 2020 จำนวนประมาณการทางการในช่วงกลาง ค.ศ. 2024 อยู่ที่ 487,039 คน (ประกอบด้วยชาย 249,632 คนและหญิง 237,407 คน)

## เขตบริหาร
อำเภอนี้แบ่งออกเป็น 14 ตำบล (*kecamatan*) รายการข้างล่างระบุพร้อมพื้นที่และประชากรตามสำมะโน ค.ศ. 2010 และสำมะโน ค.ศ. 2020 กับจำนวนประมาณการอย่างเป็นทางการในช่วงกลาง ค.ศ. 2024 ตารางนี้ยังรวมที่ตั้งเมืองหลัก จำนวนหมู่บ้านในแต่ละตำบล (รวมเขตชนบท 178 แห่ง (*desa*) และเขตเมือง 16 แห่ง (*kelurahan*) ) กับรหัสไปรษณีย์

หมายเหตุ: (a) รวม*เกอลูราฮัน* 2 แห่ง คือ บาตูรีจัลฮีลีร์ และเปอรานัป (b) พื้นที่ในตำบลนี้ยังคงรวมจำนวนจากอำเภอที่ตำบลนี้แยกออกมา (c) รวม*เกอลูราฮัน*แห่งเดียว คือ เมืองหลัก (d) รวม*เกอลูราฮัน* 5 แห่ง คือ ไอร์โมเล็ก 1, เกิมบังฮารุม, เซอการ์มาวาร์, ตานะฮ์เมระฮ์ และตันจุงกาดิง (e) ยกเว้นหมู่บ้านรันเตาบากุงที่มีรหัสไปรษณีย์ 29345. (f) รวม*เกอลูราฮัน* 6 แห่ง คือ กัมปุงเบอซาร์โกตา, กัมปุงเบอซาร์เซอเบอรัง, กัมปุงดากัง, ปาซาร์โกตา, เซอกิปฮีลีร์ และเซอกิปฮูลู

## อ้างอิง
พิพิธตลาดน้อย

**พิพิธตลาดน้อย** เป็นพิพิธภัณฑ์ชุนชนภายใต้การดูแลของกรมธนารักษ์ กรุงเทพมหานคร  ตั้งอยู่บริเวณท่าเรือภาณุรังษี ซอยภาณุรังษี แขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร 

## ประวัติ
อาคารของพิพิธตลาดน้อยเดิมเป็นโรงกลึงในชุมชนตลาดน้อยริมแม่น้ำเจ้าพระยา ภายหลังโรงกลึงเลิกกิจการ อาคารและพื้นที่โดยรอบจึงถูกทิ้งร้างและไม่ได้ใช้ประโยชน์ จนกระทั่ง พ.ศ. 2558 จึงมีการริเริ่มปรับปรุงโรงกลึงเก่าให้เป็นพิพิธภัณฑ์ มาจากแนวคิดในการปรับปรุงพื้นที่ราชพัสดุที่ไม่ใช้งานให้เป็นพื้นที่สำหรับจัดแสดงและเผยแพร่ความรู้ด้านประวัติศาสตร์ เศรษฐกิจ และสังคมของชุมชนตลาดน้อย โดยกรมธนารักษ์ร่วมกับภาคีเครือข่ายทั้งนักออกแบบ นักวิชาการ และคนในชุมชนตลาดน้อยในการปรับปรุง การออกแบบพิพิธภัณฑ์เน้นการรักษาลักษณะทางสถาปัตยกรรมเดิมของโรงกลึงเก่า รวมทั้งนำวัสดุไม้จากโรงกลึงเก่ามาใช้ใหม่ด้วย

เมื่อ พ.ศ. 2562 อาคารของพิพิธตลาดน้อยได้รับรางวัลอาคารสถาปัตยกรรมรุ่นใหม่ที่สมควรเผยแพร่จากสมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์

เมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2567 พิพิธตลาดน้อยเปิดอย่างเป็นทางการ โดยจำเริญ โพธิยอด อธิบดีกรมธนารักษ์ในเวลานั้นเป็นประธานในพิธีเปิด ถือเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งที่ 6 ที่กรมธนารักษ์จัดสร้างขึ้นบนที่ราชพัสดุ

## ส่วนจัดแสดง
ภายในพิพิธตลาดน้อยมีพื้นที่จัดแสดงประมาณ 250 ตารางเมตร แบ่งส่วนจัดแสดงเป็น 3 ชั้น:

* ชั้น 1 พื้นที่อเนกประสงค์สำหรับประชาสัมพันธ์ จำหน่ายผลิตภัณฑ์เหรียญและของที่ระลึก จัดนิทรรศการหมุนเวียน และจัดกิจกรรมต่าง ๆ 

* ชั้น 2 จัดแสดงนิทรรศการ "ตลาดน้อย: ชุมชนช่างจีนต้นรัตนโกสินทร์ ท้องถิ่นวัฒนธรรมหลากหลาย" นำเสนอเกี่ยวกับวิถีชีวิตของคนในชุมชนตลาดน้อยผ่านสิ่งของ ภาพถ่าย และสื่อประสม

* ชั้น 3 จัดแสดงนิทรรศการ "ย่านเชียงกง อัตลักษณ์ชุมชนตลาดน้อย" เป็นพื้นที่ฉายวีดิทัศน์เล่าเรื่องราวประวัตศาสตร์ของชุมชนตลาดน้อย ฉายตามรอบทุก ๆ 30 นาที

ด้านหน้าอาคารพิพิธภัณฑ์บริเวณท่าน้ำภาณุรังสียังมีสวนศิลป์ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ เป็นพื้นที่สาธารณะสำหรับพักผ่อน จัดกิจกรรม และจัดเทศกาลสำหรับคนในชุมชนตลาดน้อยและผู้มาเยือน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* พิพิธตลาดน้อย ที่เว็บไซต์มิวเซียมไทยแลนด์
* พิพิธตลาดน้อย ที่เว็บไซต์ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในเขตสัมพันธวงศ์

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ก่อตั้งในกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่น
Control-Alt-Delete

[thumb|รูปแบบแป้นพิมพ์ [เควอร์ตี|QWERTY ที่มีตำแหน่งของปุ่ม Control, Alt และ Delete ที่ถูกเน้นไว้]]
**Control-Alt-Delete** (มักย่อเป็น **Ctrl+Alt+Del** และบางครั้งเรียกว่า **การชูนิ้วสามนิ้ว** หรือ **คีย์แห่งความปลอดภัย**) เป็นคำสั่งแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์บนคอมพิวเตอร์ที่เข้ากันได้กับ IBM PC เรียกใช้งานโดยการกดปุ่ม Delete ในขณะที่กดปุ่ม Control และปุ่ม Alt ค้างไว้เป็น:  การทำงานของปุ่มแต่ละปุ่มจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับหน้าที่ แต่โดยทั่วไปแล้ว ปุ่มผสมจะขัดจังหวะหรือช่วยขัดจังหวะการทำงาน ตัวอย่างเช่น ในสภาพแวดล้อมก่อนบูต (ก่อนที่ระบบปฏิบัติการจะเริ่มต้นทำงาน) หรือใน MS-DOS, Windows 3.0 และ Windows เวอร์ชันก่อนหน้าหรือ OS/2 การกดปุ่มร่วมกันจะรีบูตเครื่อง ตั้งแต่ Windows 95 เป็นต้นไป การรวมปุ่มจะเรียกตัวจัดการงาน หรือส่วนประกอบที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยที่ช่วยยุติเซสชัน Windows หรือปิดแอปพลิเคชันที่ค้าง

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม

* Linux manual pages for kill (2) and reboot (2).

## แหล่งข้อมูลอื่น
* David Bradley explaining how he invented Ctrl-Alt-Delete, at GreatBigStory. Archived at ghostarchive.org on 2022 May 24.

หมวดหมู่:เทคโนโลยีระบบปฏิบัติการ
หมวดหมู่:ไอบีเอ็มพีซี คอมแพตทิเบิล
รถไฟฟ้านครโฮจิมินห์ สาย 1

**รถไฟฟ้านครโฮจิมินห์ สาย 1** หรือที่รู้จักในชื่อ **สายเบ๊นถั่ญ–ซ้วยเตียน** () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนของรถไฟฟ้านครโฮจิมินห์ในประเทศเวียดนาม และเป็นรถไฟฟ้าสายแรกของนครโฮจิมินห์และรถไฟใต้ดินสายแรกของประเทศ ที่เชื่อมต่อระหว่างแขวงเบ๊นถั่ญ และแขวงดงฮหว่า

การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 2012 โดยมีกำหนดแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 2018 อย่างไรก็ตามโครงการมีการล่าช้าหลายครั้ง กระทั่งเส้นทางนี้เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2024

อัตราค่าโดยสารอยู่ระหว่าง 7,000–20,000 ดอง (0.27–0.79 ดอลลาร์สหรัฐ) ต่อเที่ยว หรือ 6,000–19,000 ดอง (0.20–0.75 ดอลลาร์สหรัฐ) สำหรับการชำระเงินแบบไม่ใช้เงินสด

ตามแผนในปี ค.ศ. 2024 สาย 1 จะขยายเส้นทางจากสถานีเบ๊นถั่ญไปยังสถานีอานห่า ทำให้ความยาวรวมของเส้นทางเพิ่มเป็น 40.8 กิโลเมตร

## เส้นทาง

## รายชื่อสถานี
สามสถานีแรก ได้แก่ สถานีเบ๊นถั่ญ สถานีโอเปราเฮาส์ และสถานีบาสอน เป็นสถานีใต้ดิน ส่วนสถานีที่เหลือเป็นยกระดับ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เส้นทางรถไฟฟ้านครโฮจิมินห์
หมวดหมู่:เส้นทางรถไฟที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2567
อุซะนาแห่งพะสิม

**อุซะนาแห่งพะสิม** (, ; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1287) เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้านรสีหบดี กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งจักรวรรดิพุกาม และพระมหาอุปราชาแห่งพุกาม อุซะนาเป็นพระราชโอรสของราชินี Saw Nan และเป็นพระราชนัดดาของ Shin Saw ได้รับที่ดินศักดินาที่พะสิม อุซะนาเป็นพระราชโอรสองค์หนึ่งจากบรรดาพระราชโอรสของพระเจ้านรสีหบดีที่ปกครองบริเวณตอนใต้ของอาณาจักร อุซะนาทรงปกครองดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดีจากพะสิม ส่วนสีหตูและกะยอฉะวาปกครองแปรและทะละ (ปัจจุบันคือ ตูนเต้) ตามลำดับ

ใน ค.ศ. 1285 พระเจ้านรสีหบดีทรงหนีจากพุกามไปพม่าตอนล่างด้วยความตื่นตระหนกเมื่อฝ่ายมองโกลเข้ารุกราน ใน ค.ศ. 1287 สีหตู อุปราชแห่งแปร จับกุมพระราชบิดาและบังคับให้ดื่มยาพิษ หากปฏิเสธก็ต้องถึงแก่ความตายด้วยดาบ และด้วยคำอธิษฐานจากพระโอษฐ์ของพระองค์ว่าชาติหน้า "*อย่าให้มีเด็กชายเกิดมาอีกเลย*" กษัตริย์ก็กลืนยาพิษและสวรรคต

เมื่อสังหารกษัตริย์แล้ว สีหตูพยายามสังหารพระเชษฐา/อนุชาคู่แข่งสองพระองค์ คือ อุซะนาและกะยอฉะวา เนื่องจากทั้งสองมีศักยภาพในการอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ด้วย สีหตูเสด็จไปที่พะสิมก่อน เข้าไปในห้องบรรทมของอุซะนา และฟันอุซะนาซึ่งนอนป่วยอยู่ในห้องบรรทมจนแหลกเป็นชิ้น ๆ จากนั้นจึงล่องเรือไปยังทะละเพื่อสังหารกะยอฉะวา ที่ท่าเรือทะละ ขณะที่สีหตูพยายามยิงทหารยามคนหนึ่งด้วยหน้าไม้ พระองค์กลับยิงธนูใส่ตนเองสิ้นพระชนม์โดยไม่ได้ตั้งใจ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
* 
* 

หมวดหมู่:พระมหาอุปราชาพม่า
มือปืน (ภาพยนตร์)

ภาพยนตร์เรื่องมือปืนอาจหมายถึง

* มือปืน (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2526) – ภาพยนตร์ที่กำกับโดยหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล นำแสดงโดยสรพงศ์ ชาตรี
* มือปืน (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2568) – ภาพยนตร์ที่กำกับโดยพุฒิพงษ์ นาคทอง นำแสดงโดยสมพล รุ่งพาณิชย์
แม่น้ำสาพรมตี

**สาพรมตี** (, *สาพะระมะตี นะที*, ) เป็นหนึ่งในแม่น้ำสายหลักในประเทศอินิดียที่ไหลลงทางตะวันตก มีต้นธารอยู่ในเทือกเขาอราวลี อำเภออุทัยปุระ รัฐราชสถาน และไหลลงสู่อ่าวขัมภัตในทะเลอาหรับ มีความยาวรวม  ไหลในทิศใต้และตะวันตกผ่านรัฐราชสถานและรัฐคุชราต โดยคิดเป็น  และ  ในแต่ละรัฐ ตามลำดับ

## เส้นทาง
แม่น้ำสาพรมตีมีจุดกำเนิดในเทือกเขาอราวลี รัฐราชสถาน มีความยาวรวม  ไหลเป็นระยะ  ในรัฐราชสถาน ก่อนเข้าสู่เขตรัฐคุชราต ที่มีแม่น้ำสาขาทางซ้าย วกัล มาบรรจบที่ใกล้กับหมู่ล้านโฆปันขารี (Ghonpankhari) จากนั้นไหลต่อมาถึงหมู่บ้านมเหาวรี (Mhauri) ซึ่งมีแม่น้ำสาขาทางขวา แม่น้ำเสอี มาบรรจบ ตามด้วยแม่น้ำสาขาทางซ้าย แม่น้ำหรนวะ (Harnav River) ก่อนเข้าสู่เขื่อนธาโรอี และหลังจากนั้นมีแม่น้ำสาขาทางซ้าย แม่น้ำหถามตี มาบรรจบ จากนั้นไหลผ่านนครอะห์มดาบาด และแม่น้ำสาขาฝั่งซ้าย วัฏรักมาบรรจบ ก่อนไหลลงสู่อ่าวขัมภัตในทะเลอาหรับ

## พื้นที่ซับน้ำ
พื้นที่ซับน้ำของลุ่มแม่น้ำสาพรมตีมีขนาดรวม  คิดเป็น  ในรัฐราชสถาน และ  ในรัฐคุชราต ในพื้นที่กึ่งแห้งแล้ง ด้วยปริมาณน้ำฝนระหว่าง  ในแต่ละส่วนของลุ่มแม่น้ำ

## ในศาสนา
ในรัฐราชสถานมีความเชื่อว่าแม่น้ำสาพรมตีมีที่มาจากการบำเพ็ญพรตเพื่อไถ่บาปของฤาษีกาษยปบนเขาอาบู ซึ่งทำให้พระศิวะพึงพระทัย พระศิวะจึงประทานแม่น้ำคงคาแก่ฤาษีกาษยป แม่นเำคงคาไหลจากพระเกศาของพระศิวะ ผ่านเชาอาบู และกลายมาเป็นแม่น้ำสาพรมตี ในอีกตำนานระบุว่าพระศิวะนำพระแม่คงคามายังคุชราต ซึ่งเสกให้เกิดเป็นแม่น้ำสาพรมตีขึ้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:รัฐราชสถาน
หมวดหมู่:รัฐคุชราต
มือปืน (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2568)

**มือปืน** เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโลดโผน ระทึกขวัญ ปี พ.ศ. 2568 กำกับโดยพุฒิพงษ์ นาคทอง ผู้กำกับจาก 4 Kings ทั้ง 2 ภาคและวัยหนุ่ม 2544 นำแสดงโดยสมพล รุ่งพาณิชย์, ษริกา สารทศิลป์ศุภา, ภัทร เอกแสงกุล, อรุณ ภาวิไล, เบนจามิน โจเซฟ วาร์นี และอรรถกร บุญเพ็ง เข้าฉายวันแรกเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2568

## เรื่องย่อ
เพชร (สมพล รุ่งพาณิชย์) มือปืนรับจ้างชื่อดังที่ต้องการถอนตัวจากวงการเพื่อใช้ชีวิตแบบสงบสุขกับ ทราย (ษริกา สารทศิลป์ศุภา) คนรักของเขา แต่เหตุการณ์ในอดีตกลับสร้างปัญหาทำให้เขาต้องหวนกลับมาเผชิญหน้ากับชะตากรรมอีกครั้ง โดยมีกระสุนนัดสุดท้ายเป็นปัจจัยสำคัญที่อาจเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขา

## นักแสดง

## การผลิต
### ก่อนการถ่ายทำ
ก่อนการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องมือปืน พุฒิพงษ์ นาคทองในฐานะผู้กำกับได้เดินทางลงพื้นที่จังหวัดเพชรบุรีเพื่อค้นคว้าหาข้อมูลมาเขียนบทภาพยนตร์ ด้วยการสัมภาษณ์อดีตมือปืนตัวจริง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผนไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ระทึกขวัญไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย พุฒิพงษ์ นาคทอง
อำเภอโกตาวารีงินตะวันตก

**อำเภอโกตาวารีงินตะวันตก** () เป็นอำเภอหนึ่งใน 13 อำเภอของจังหวัดกาลีมันตันกลางในเกาะกาลีมันตัน (บอร์เนียว) ประเทศอินโดนีเซีย เดิมมีพื้นที่ครอบคลุมส่วนตะวันตกของภูมิภาคทั้งหมด โดยแยกจากอำเภอโกตาวารีงินอันเดียวในวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1959 ไปเป็นอำเภอฝั่งตะวันตกและตะวันออก แต่ในวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 2002 ตำบลทางตะวันตกส่วนใหญ่ของโกตาวารีงินตะวันตกแยกออกเป็นอำเภอลามันเดาและอำเภอซูกามารา อำเภอโกตาวารีงินตะวันตกที่เหลืออยู่มีพื้นที่ประมาณ 10,759 ตร.กม. และประชากร 235,803 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2010 และ 270,388 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2020 จำนวนประมาณการทางการในช่วงกลาง ค.ศ. 2024 อยู่ที่ 282,790 คน (ประกอบด้วยชาย 146,120 คนและหญิง 136,670 คน) เมืองหลักของอำเภอนี้คือเมืองปังกาลันบุนในตำบลอารุตเซอลาตัน

## เขตบริหาร
อำเภอโกตาวารีงินตะวันตกปัจจุบันแบ่งออกเป็น 6 ตำบล (*kecamatan*) ที่ระบุไว้ในตารางข้างล่างพร้อมพื้นที่ และประชากรในสำมะโน ค.ศ. 2010 และสำมะโน ค.ศ. 2020 กับจำนวนประมาณการทางการช่วงกลาง ค.ศ. 2024 ตำบลปังกาลันบันเติงและปังกาลันลาดาเคยเป็นส่วนเหนือของตำบลกูไม ตารางนี้ยังรวมที่ตั้งเมืองหลัก จำนวนหมู่บ้านในแต่ละตำบล (รวมเขตชนบท 81 แห่ง (*desa*) และเขตเมือง 13 แห่ง (*kelurahan*) ) และรหัสไปรษณีย์

หมายเหตุ: (a) รวม 2 *เกอลูราฮัน* (โกตาวารีงินฮีลีร์ และโกตาวารีงินฮูลู) (b) ประกอบด้วย*เกอลูราฮัน* 7 แห่ง (เมินดาไวเซอเบอรัง, เมินดาไว, มาดูเรอโจ, ซีโดเรอโจ, ราจา, ราจาเซอเบอรัง และบารู) และ*เดซา* 13 แห่ง (c) รวม 3 *เกอลูราฮัน* (จันดี, กูไมฮีลีร์ และกูไมฮูลู) (d) รวม*เกอลูราฮัน*แห่งเดียว (ปังกุต)

## อ้างอิง