โยบ 3

**โยบ 3** () เป็นบทที่ 3 ของหนังสือโยบในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ ไม่ทราบว่าผู้เขียนหนังสือโยบเป็นใคร นักวิชาการส่วนใหญ่เชื่อว่าเขียนขึ้นราวศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสกาล บทที่ 3 ของหนังสือโยบเป็นส่วนหนึ่งของส่วนบทสนทนาของหนังสือที่ประกอบด้วยโยบ 3:1-31:40

## ต้นฉบับ
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 26 วรรค

### พยานต้นฉบับ
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่  ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) 

ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; **B**;  \mathfrak{G}B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; **S**; BHK:  \mathfrak{G}S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; **A**;  \mathfrak{G}A; ศตวรรษที่ 5)

## วิเคราะห์
โครงสร้างของหนังสือเป็นดังต่อไปนี้:
*บทนำ (บทที่ 1–2)
*บทสนทนา (บทที่ 3–31)
*การตัดสิน (32:1–42:6)
*บทส่งท้าย (42:7–17)

ในโครงสร้างนี้ บทที่ 3 ถูกรวมอยู่ในส่วนบทสนทนาที่มีโครงสร้างดังต่อไปนี:
*การแช่งตนเองและการคร่ำครวญให้ตนเองของโยบ (3:1–26)
**การแช่งตนเองของโยบ (3:1–10)
**การคร่ำครวญให้ตนเองของโยบ (3:11–26)
*รอบที่หนึ่ง (4:1–14:22)
*รอบที่สอง (15:1–21:34) 
*รอบที่สาม (22:1–27:23)
*บทคั่น – บทกวีสรรเสริญปัญญา (28:1–28)
*การสรุปของโยบ (29:1–31:40)

ส่วนบทสนทนาเขียนด้วยรูปแบบบทกวีที่มีวากยสัมพันธ์และไวยากรณ์ที่มีลักษณะเฉพาะตัว

## โยบแช่งวันเกิดของตน (3:1–10)
หลังจากบทนำที่เขียนด้วยร้อยแก้วในบทที่ 1–2 ผู้เล่าเรื่องของหนังสือก็ขาดบทบาทไปจนกระทั่งกลับมาในบทที่ 42 จึงไม่มีผู้ตีความที่จะอธิบายบทสนทนาระหว่างกลุ่มผู้พูด และผู้อ่านต้องตั้งใจติดตามแนวความคิดของบทสนทนาด้วยตนเอง ภายหลังจากเจ็ดวันผ่านไปนับตั้งแต่เพื่อนสามคนของโยบมาถึง ในที่สุดโยบก็ปลดปล่อย 'อารมณ์อันอดกลั้น' ของตนออกมา โดยการแช่งวันเกิดของตนเอง (วรรค 2–10) ก่อนจะหันมาตั้งคำถามในวรรค  11–26 ในทุกคำที่โยบพูด โยบไม่ได้แช่งพระเจ้าโดยตรงตามที่ซาตานคาดไว้ (1:11) หรือตามที่ภรรยาของเขาแนะนำ (2:9) ไม่มีอะไรใน "คำแช่งตนเอง" ของโยบที่ขัดแย้งกับความเชื่อในพระเจ้าของโยบ คำพูดของโยบเป็นที่เข้าใจได้ดีที่สุดว่าเป็นเสียงร้องอันขมขื่นแห่งความทุกข์หรือการทักท้วงถึงสภาวะลำบากที่ตนประสบอยู่ โดยยังคงรักษาความเชื่อในท่ามกลางประสบการณ์อันงุนงงสับสน มากกว่าจะแช่งเพื่อทำลายการทรงสร้าง เพราะไม่สามารถบรรลุผล

### วรรค  1
:*ต่อมา โยบอ้าปากแช่งวันเกิดของตน*
*"แช่ง": จากภาษา, *qalal* คำภาษาฮีบรูโดยปกติของ "แช่ง" ในที่นี้ใช้แทนการเกลื่อนคำ , *barak* ("อวยพร"; เทียบกับ 2:5) ซึ่งใช้เมื่อพระเจ้าทรงเป็นกรรมของคำกริยา นี่เป็นการแช่งครั้งเดียวที่โยบพูด แม้ว่าตลอดทั้งเล่มของหนังสือ โยบเกือบจะแช่งพระเจ้า (ซึ่งเป็นเป้าหมายที่ซาตานคาดหวังในโยบ 2:5) แต่โยบก็ไม่เคยทำเช่นนั้นเลยจนถึงท้ายที่สุด
*"วันเกิดของตน": แปลจากภาษา, *yō-w-mōw* ซึ่งมีความหมายโดยตรงตามตัวอักษรว่า "วันของตน" ในบริบทนี้จึงชัดเจนว่าโยบหมายถึง "วันที่ถือกำเนิด" ในฉบับภาษาภาษาซีรีแอก (Peshitta) อ่านว่า “วันซึ่งตนถือกำเนิด”

### วรรค 4
:[โยบกล่าวว่า] *ขอให้วันนั้นเป็นความมืด*
::*ขอพระเจ้าจากเบื้องบนอย่าเอาพระทัยใส่วันนั้น*
::*หรืออย่าให้แสงสว่างส่องในวันนั้น*
*"ขอให้[วันนั้น]เป็นความมืด": แปลจากภาษา, *yə-hî ḥō-šeḵ* เป็นข้อความที่ตรงกันข้ามกับปฐมกาล 1:3 เมื่อพระเจ้าตรัสว่า "จงเกิดความสว่าง" (, *yə-hî ’ō-wr*) ใน "วันที่หนึ่ง" เพื่อบรรยายถึงความปรารถนาของโยบให้ "วันที่หนึ่งของตน" เป็นความมืด และเนื่องจากพระเจ้าเท่านั้นที่ทรงมีพระอำนาจที่จะทรงกระทำเช่นนั้นได้ โยบเสริมว่าขอ "พระเจ้าจากเบื้องบน" อย่าทรงคำนึงถึงวันนั้น 
*"ส่อง": แปลจากคำกริยาภาษา, *‘ā-lāw* ซึ่งเป็นคำ Hiphil ของ , *yafaʿ* ซึ่่งมีความหมายในที่นี้ว่า "ทำให้ส่องแสง" ประธานของกริยานี้เป็นคำที่ปรากฏครั้งเดียวตลอดคัมภีร์ไบเบิลคือ , *neharah*, “แสง” ซึ่งมาจากคำกริยา , *nahar*, “ส่องแสง” (เทียบกับ อิสยาห์ 60:5)

## การคร่ำครวญให้ตนเองของโยบ (3:11–26)
การคร่ำครวญของโยบในส่วนนี้แบ่งได้เป็น 2 ส่วนย่อย:
*โยบแสดงความปรารถนาว่าเขาไม่อยากเกิดมา แต่ออกจากครรภ์แล้วไปแดนคนตายทันที (3:11–19)
*โยบหันไปกล่าวถึงความทุกข์ยากในปัจจุบัน (3:20–26)
แต่ละส่วนย่อยขึ้นต้นด้วยคำภาษาฮีบรู , *lām-māh*, "ทำไม"

การคร่ำครวญเติมเต็มให้กับการร้องแช่งในช่วงต้น (วรรค 1–10) ด้วยชุดคำถามเชิงวาทศิลป์ โดยโต้แย้งเรื่องที่ตนเกิดมา (วรรค 10) โอกาสแรกสุดที่เขามีเพื่อจะหลบหนีจากชีวิตแห่งความทุกข์ยากนี้จะต้องมีตั้งแต่แรกเกิด (วรรค 11–12, 16) ในขณะที่วรรค  13–19 โยบคือว่าความตายเป็น 'การลงไปสู่การหลับใหลอย่างสงบ ณ สถานที่ที่ไร้ปัญหา' ภายหลังพระยาห์เวห์ทรงตั้งคำถามของพระองค์ต่อโยบ (โยบ 38–41) ซึ่งทำให้โยบตระหนักว่าโยบเพิกเฉยต่อวิถีทางของพระยาห์เวห์

### วรรค 11
:[โยบกล่าวว่า] *ทำไมข้าไม่ตายเสียตั้งแต่ออกจากครรภ์?*
::*ทำไมข้าไม่ออกจากครรภ์มารดาแล้วสิ้นใจ?"*

ทั้งสองครึ่งวรรคของวรรคนี้ใช้บุพบทวลี ("ออกจากครรภ์" ในทั้งสองครึ่งวรรค; ครึ่งวรรคแรกมีความหมายตรงตัวว่า "จากครรภ์" ครึ่งวรรคหลังมีความหมายตรงตัวว่า "จากท้องที่ข้าออกมา") ทั้งในสองครึ่งวรรคมีความหมายในเชิง "ปรากฏออกมาจากครรภ์"

'รูปคู่ของความตาย' ในทั้งสองครึ่งวรรคของวรรคนี้ ("ตาย", "สิ้นใจ") ตรงกันข้ามกับ 'สองสัญลักษณ์ของชีวิต' ในวรรค 12 ("หัวเข่ารับข้าไว้", "หัวนมให้ข้าดูด")

## ดูเพิ่ม

*ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: ปฐมกาล 1, โยบ 1, โยบ 2, เยเรมีย์ 20

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## แหล่งข้อมูลอื่น
* คำแปลในศาสนายูดาห์:
** Iyov - Job - Chapter 3 (Judaica Press) translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
* คำแปลในศาสนาคริสต์:
** Bible'' at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
** Book of Job Chapter 3 King James Version
**  Various versions
** [โยบ 3. [ยูเวอร์ชัน]]

03