open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
การบูชาเทวรูป

[thumb|right|ภาพวาด "โมเสสเกรี้ยวโกรธวัวทองคำ" โดย[วิลเลียม เบลก (ค.ศ. 1799–1800)]]

**การบูชา[[เทวรูป]]**  () เป็นการบูชารูปเสมือนพระเป็นเจ้า ศาสนาอับราฮัม (ศาสนายูดาห์ ศาสนาสะมาริตัน ศาสนาคริสต์ ศาสนาบาไฮและศาสนาอิสลาม) อธิบายการบูชาเทวรูปว่าเป็นการเคารพบางสิ่งในฐานะพระเป็นเจ้า นอกเหนือจากพระเป็นเจ้าสูงสุดในศาสนานั้น ศาสนาเอกเทวนิยมเหล่านี้ถือว่าการบูชาเทวรูปเป็น "การนับถือพระเทียมเท็จ" และถูกสั่งห้ามในคัมภีร์อย่างบัญญัติ 10 ประการ ศาสนาเอกเทวนิยมอื่น ๆ มีหลักปฏิบัติที่คล้ายกันนี้

ทั้งนี้พระเทียมเท็จเป็นคำเชิงตำหนิที่ศาสนาอับราฮัมใช้หมายถึงเทวรูปหรือเทพในลัทธินอกศาสนา รวมถึงวัตถุเคารพนอกศาสนาอับราฮัม ในทางกลับกัน วิญญาณนิยมและพหุเทวนิยมอาจถือว่าเทพของเอกเทวนิยมเป็นเทพเทียมเท็จเช่นกัน เนื่องจากผู้นับถือความเชื่อนี้ไม่เชื่อว่ามีเทพที่มีคุณสมบัติเป็นพระเป็นเจ้าสูงสุด ด้านอเทวนิยมเลี่ยงการใช้คำว่าเทพเทียมเท็จ แม้จะไม่เชื่อว่ามีพระเป็นเจ้าก็ตาม ดังนั้นคำว่าพระเทียมเท็จจึงมักจำกัดในหมู่เทวนิยมผู้เลือกนับถือเทพบางองค์

ศาสนาแบบอินเดีย (ศาสนาฮินดู ศาสนาพุทธและศาสนาเชน) มองว่าเทวรูปหรือมูรติเป็นสัญลักษณ์ของความสัมบูรณ์ ไม่ใช่สิ่งสัมบูรณ์ รูปเคารพทางจิตวิญญาณ หรือการแปลงรูปของพระเป็นเจ้า มูรติใช้เป็นสิ่งมุ่งเน้นถึงการแสวงหาและบูชาของศาสนิกชน (ภักติ) ขณะที่ศาสนาดั้งเดิมของอียิปต์โบราณ กรีซโบราณ โรมโบราณ แอฟริกา เอเชียและอเมริกามีการเคารพเทวรูปมาตั้งแต่สมัยโบราณ โดยเทวรูปจะมีความหมายและความสำคัญแตกต่างกันไป

แนวคิดตรงข้ามกับการบูชาเทวรูปคือ การงดบูชารูปเคารพ (aniconism) คตินี้สามารถพัฒนาเป็นลัทธิทำลายรูปเคารพ (iconoclasm) ซึ่งมักเกี่ยวข้องกับความรุนแรงทางศาสนาระหว่างผู้ที่มีมุมมองต่อรูปเคารพต่างกัน นิยามของการบูชาเทวรูปเป็นหัวข้อที่มีการถกเถียงในหมู่ศาสนาอับราฮัมด้วยกัน ตัวอย่างเช่นชาวมุสลิมและชาวคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ประณามการบูชารูปเคารพพระนางมารีย์พรหมจารีของชาวคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์

การบูชาเทวรูปยังเกี่ยวข้องกับการยอมรับความต่างทางศาสนา เดวิด ฮูม นักปรัชญายุคเรืองปัญญาชาวสกอตบันทึกว่าการบูชาเทพหลายองค์ของลัทธินอกศาสนาเป็นสิ่งยืนยันความเป็นพหุนิยมทางศาสนาและการยอมรับความต่าง ขณะที่ศาสนาอับราฮัมไม่ยอมรับความต่าง และพยายามละเมิดเสรีภาพในการแสดงออกด้วยการบังคับเปลี่ยนศาสนา ขณะที่เรจินา ชวาตซ์ นักวิชาการด้านวรรณคดีอังกฤษและศาสนาแห่งมหาวิทยาลัยนอร์ทเวสเทิร์นกล่าวว่าการกล่าวหาว่ารูปเคารพเป็นพระเทียมเท็จ ตามด้วยการทำลายรูปเคารพไม่ต่างอะไรกับการไม่ทนความต่างทางศาสนา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ความเชื่อ
หมวดหมู่:หัวข้อยิว–คริสต์
เจ้าแม่พระธรณี

**เจ้าแม่พระธรณี** (Earth goddess, เทพมารดรแห่งแผ่นดินโลก) หรือ **เทพมารดรแผ่นดินโลก** หมายถึง เทพนารีแห่งพื้นดินและแผ่นดินโลกในศาสนาพหุเทวนิยมและเกี่ยวข้องกับสตรีและมารดาในแผ่นดินโลกและมีความเกี่ยวข้องกับโลกใต้พิภพหรือโลกบาดาล

เทพีแห่งแผ่นดินโลกในศาสนาต่าง ๆ ได้แก่:
* ศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋า - เจ้าแม่ธรณีจีน และ ฮกเต็กแป๊ะม่า
* ศาสนากรีกโบราณ - เจ้าแม่ไกอา, เทวีไซเบล (Cybele), พระเทพีดีมิเทอร์, เจ้าแม่เพอร์เซฟะนี, พระเทวีเรีย
* ศาสนาโรมันโบราณ - พระนางเทอร์รา, พระแม่เซเรส, เจ้าแม่ออฟ (Ops), พระแม่พรอสเซอร์พินา (Proserpina)
* ศาสนาพุทธแบบเถรวาทและศาสนาพื้นบ้านไทย - นางพระธรณีบีบมวยผม
* ศาสนาพราหมณ์ - เจ้าแม่ปฤถวี
* ศาสนาฮินดู - เจ้าแม่ภูมิเทพี
* ศาสนาพุทธแบบมหายานและวัชรยาน - พระวสุธาราเทพี
* ศาสนาพื้นบ้านไทย - นางพระภูมิไชยา (ชายาพระภูมิไชยมงคล)

## ดูเพิ่ม
* แม่พระธรณี
* เจ้าแม่ปฤถวี
* พระวสุธารา
* เจ้าแม่ธรณีจีน
* เจ้าแม่ภูมิเทพี
* เจ้าพ่อธรณี
* รายพระนามเทพแห่งแผ่นดิน
* เทวรูปจีน
* ศาลเจ้าจีน
* วัดจีน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เทพเจ้าจีน
หมวดหมู่:เทวีจีน
หมวดหมู่:เทวี
หมวดหมู่:ศาสนาชาวบ้านจีน
หมวดหมู่:ลัทธิเต๋า
หมวดหมู่:เซียน
หมวดหมู่:ผู้หญิง
หมวดหมู่:พหุเทวนิยม
หินแห่งความหิวโหย

**หินแห่งความหิวโหย** () เป็นเครื่องหมายเด่นในน้ำประเภทหนึ่งที่พบได้ทั่วไปในยุโรปกลาง หินแห่งความหิวโหยทำหน้าที่เป็นอนุสรณ์และคำเตือนทุพภิกขภัย ทำขึ้นในเยอรมนีและบริเวณที่ตั้งถิ่นฐานของชาติพันธุ์เยอรมันทั่วยุโรปนับตั้งแต่ศตวรรษที่ 15 ถึง 19

หินเหล่านี้ถูกฝังไว้ตามลำน้ำในช่วงภัยแล้งเพื่อให้เป็นเครื่องหมายบอกระดับน้ำและเพื่อเตือนชนรุ่นหลังว่าจะต้องเผชิญกับความยากลำบากจากทุพภิกขภัยหากน้ำในลำน้ำลดลงถึงระดับนี้อีกครั้ง ตัวอย่างหินแห่งความหิวโหยที่มีชื่อเสียงอยู่ในแม่น้ำเอ็ลเบอที่เมืองแยชีน ประเทศเช็กเกีย ซึ่งจารึกข้อความว่า "ถ้าเจ้าเห็นเรา เจ้าจงร่ำไห้" () ไว้เป็นคำเตือน

หินเหล่านี้หลายก้อนสลักขึ้นหลังเกิดทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ปี 1816–1817 ซึ่งเกิดจากการปะทุของเขาตัมโบราในอินโดนีเซีย

ในปี 1918 หินแห่งความหิวโหยก้อนหนึ่งที่ท้องน้ำเอ็ลเบอใกล้กับเมืองแยชีนผุดขึ้นในช่วงน้ำลดซึ่งตรงกับช่วงทุพภิกขภัยใหญ่เนื่องจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หินแห่งความหิวโหยที่คล้ายกันยังผุดให้เห็นอีกในช่วงภัยแล้งในปี 2018 และในปี 2022

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัฒนธรรมเยอรมนี
หมวดหมู่:หิน
หมวดหมู่:ทุพภิกขภัย
ทีปชโยติสตมภ์

**ทีปชโยติสตมภ์** หรือ **ทีปสตมภ์** เป็นองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมที่พบได้ในโบสถ์พราหมณ์ ชื่อประกอบด้วยคำว่า *ทีป* หมายถึง “ประทีป” (“ตะเกียงน้ำมัน”), *ชโยติ* แปลว่า “แสงสว่าง,” และ *[[Stambha|สตมภ์]]* แปลว่า “เสา” มักพบได้ทั่วไปภายนอกของบริเวณโบสถ์เพื่อประดับด้วยประทีปน้ำมันในตามโอกาสพิศษต่าง ๆ ทีปสตมภ์ที่แปลกตาและมีชื่อเสียงในอินเดีย เช่นที่มหัลสมนเทียร (Mahalsa Temple) ในโปนทา, ศันตทุรคามนเทียร ในกัว, หรสิทธิมนเทียรในอุชไชนะ, เตกรีมนเทียร (Tekari Temple) ในเทวัส, เป็นต้น


File:Deep Jyoti Stambh, Ujjain.jpg|ที่หรสิทธิมนเทียร อุชไชนะ
File:Shantadurga goa.jpg|ที่ศันตทุรคามนเทียร กัว
File:Khandoba temple jejuri.jpg|ที่เชชูรี
File:Hinglajgarh Tirtham.jpg|ที่หิงคลัชครห์


## อ้างอิง
น้ำตกนางรอง

**น้ำตกนางรอง** เป็นน้ำตกที่ตั้งอยู่ที่ตำบลหินตั้ง อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก ในเขตอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ได้รับขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งธรรมชาติอันควรอนุรักษ์ (มติ ครม. วันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532)

น้ำตกนางรองเป็นน้ำตกขนาดกลาง ที่ตั้งของน้ำตกอยู่กลางร่องเขาที่ระดับความสูงประมาณ 135 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง ไหลลงมาตามโขดหินขนาดใหญ่ ลดหลั่นกันเป็นชั้น ๆ เป็นทางยาวประมาณ 100 เมตร แต่ละชั้นมีอ่างน้ำขนาดใหญ่บ้างเล็กบ้างรองรับน้ำที่ไหลลงมาจากด้านบน หินในบริเวณนี้ประกอบด้วยหินแกรนิต พื้นที่โอบล้อมด้วยเทือกเขาสูงชันมาก ด้านข้างของน้ำตกเป็นลาดเขาจากสันปันน้ำที่มีความลาดชันสูง

ลักษณะพันธุ์ไม้เป็นป่าดิบแล้ง พันธุ์ไม้ที่พบ เช่น เคี่ยมคะนอง ตะแบก สมพง สองสลึง มะค่าโมง ปออีเก้ง ซาก คอแลน กะเบากลัก และกัดลิ้น เป็นต้น พืชชั้นล่างเป็น พวกขิง ข่า และเตย เป็นต้น สัตว์ป่าที่พบในพื้นที่ เช่น เม่น ชะนี พญากระรอก กระต่ายป่า และนกชนิดต่างๆ เช่น  นกโพระดก นกแซงแซว นกเขา และนกกระปูด เป็นต้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดนครนายก
นางรอง
หมวดหมู่:อำเภอเมืองนครนายก
แบตเทิลโลดรันเนอร์

***แบตเทิลโลดรันเนอร์*** () เป็นเกมแพลตฟอร์มปริศนาที่สร้างจากเกมซีรีส์*[[โลดรันเนอร์]]* ซึ่งเปิดตัวครั้งแรกสำหรับพีซี เอนจิน ของเอ็นอีซี โดยบริษัทฮัดสันซอฟต์ใน ค.ศ. 1993 เกมนี้ได้รับการวางจำหน่ายในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 และวางจำหน่ายในภูมิภาคอเมริกาเหนือและยุโรปเป็นครั้งแรกในเดือนเมษายนปีเดียวกันสำหรับเวอร์ชวลคอนโซลของวี นอกจากนี้ ยังเป็นเกมแรกที่เปิดตัวในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้นที่จะพร้อมใช้งานในเวอร์ชวลคอนโซลสำหรับภูมิภาคอื่น

## รูปแบบการเล่น
รูปแบบการเล่นของ*แบตเทิลโลดรันเนอร์*นั้นเกี่ยวกับการเดินทางผ่านด่านต่าง ๆ 50 ด่านใน 11 ช่วงเวลาที่แตกต่างกัน และรวบรวมทองคำโดยไม่ให้ถูกศัตรูจับ ตัวละครผู้เล่นสามารถไต่เชือกและบันได, เดินบนศัตรู, รวบรวมเพาเวอร์อัป และที่สำคัญที่สุดคือสามารถขุดหลุมทางขวาหรือซ้ายของตัวเองได้

### โหมดหลายผู้เล่น
ผู้เล่นสามารถเล่นกับผู้เล่น 5 คนใน 3 หมวดหมู่ของการเล่น ได้แก่: เอาชีวิตรอด, หลบหนี และแท็กแมตช์ ซึ่งในโหมดเอาชีวิตรอดผู้เล่นคนสุดท้ายที่เหลืออยู่จะเป็นฝ่ายชนะ ส่วนในโหมดหลบหนี คนแรกที่รวบรวมทองคำลับ, ปลดล็อกบันได และหลบหนีจะเป็นผู้ชนะ และในโหมดแท็กแมตช์ ผู้เล่นจะสร้างทีมและพยายามดักจับสมาชิกของอีกทีมหนึ่ง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เกมสำหรับเทอร์โบกราฟซ์-16
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
เจ้าพ่อพระธรณี

**เจ้าพ่อพระธรณี** (Earth god, เทพบิดรแห่งแผ่นดินโลก) หรือ **เทพบิดรแผ่นดินโลก** หมายถึง เทพยดาแห่งพื้นดินและแผ่นดินโลกในศาสนาพหุเทวนิยมและเกี่ยวข้องกับเพศบุรุษและบิดรในแผ่นดินโลกและมีความเกี่ยวข้องกับโลกใต้พิภพหรือโลกบาดาล

เทพบุรุษแห่งแผ่นดินโลกในศาสนาต่าง ๆ ได้แก่:
* ศาสนาอียิปต์โบราณ - เจ้าพ่อเกบ
* ศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋า - เจ้าพ่อธรณีจีน (ตรีเทพซำกัวไต่เต่) และ ฮกเต็กแป๊ะกง และ ดาโต๊ะกงในกลุ่มมาเลเซียเชื้อสายจีน เปอรานากัน ชาวอินโดนีเซียเชื้อสายจีน สิงคโปร์เชื้อสายจีน
* ศาสนากรีกโบราณ - เทพบดีโพไซดอน
* ศาสนาโรมันโบราณ - เทพเนปจูน (Neptune)
* ศาสนาพราหมณ์ - พระธราเทพ (Dharā - धरा ) หนึ่งในคณะเทพวสุ (Vasus - वसु)
* ศาสนาพุทธแบบมหายานและวัชรยาน - พระกษิติครรภโพธิสัตว์
* ศาสนาพื้นบ้านไทย - พระภูมิไชยมงคล 

## ดูเพิ่ม
* แม่พระธรณี
* เจ้าแม่ปฤถวี
* พระวสุธารา
* เจ้าแม่ธรณีจีน
* เจ้าแม่ภูมิเทพี
* เทพีแห่งแผ่นดินโลก
* รายพระนามเทพแห่งแผ่นดิน
* เทวรูปจีน
* ศาลเจ้าจีน
* วัดจีน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เทพเจ้าจีน
หมวดหมู่:ศาสนา
หมวดหมู่:เทวดา
หมวดหมู่:ศาสนาชาวบ้านจีน
หมวดหมู่:ลัทธิเต๋า
หมวดหมู่:เซียน
หมวดหมู่:ผู้ชาย
หมวดหมู่:พหุเทวนิยม
เรย์น่า มูนเดียล เดล บานาโน

**เรย์น่า มูนเดียล เดล บานาโน** (Reina Mundial del Banano, World Queen of Bananas) คือ การประกวดความงามที่จัดขึ้นใน มาชาลา, เอกวาดอร์ ตั้งแต่ปี 1985 จำกัดเฉพาะประเทศที่ผลิตกล้วย. การประกวดออกอากาศในเอกวาดอร์โดย Canal Uno.

## ประวัติ
การประกวดรุ่นแรกดำเนินการในปี 1964 ภายใต้ชื่อ Reina del Banano ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทศกาลเก็บเกี่ยวกล้วยใน มาชาลา, ประเทศเอกวาดอร์ และจนถึงปี 1985 มีเพียงผู้สมัครจากเมืองต่าง ๆ ของประเทศเข้าร่วมการประกวดมีเมือง มาชาลา เป็นสำนักงานใหญ่ถาวร, ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นเมืองหลวงกล้วยของโลกใน เอกวาดอร์, การแข่งขันไม่ได้จัดขึ้นในช่วงปี 2020 และ 2021 เนื่องจากการระบาดของ โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019.
## ผู้ชนะการประกวด

## ดูเพิ่ม

* รายการประกวดความงาม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:การประกวดนางงาม
เรย์นาโด อินเตร์นาเซียวนัล เดล กาเฟ

**เรย์นาโด อินเตร์นาเซียวนัล เดล กาเฟ** (Reinado Internacional del Café, *International Queen of Coffee*) คือ การประกวดความงาม, เปิดตัวการประกวดครั้งแรกว่า เรย์นาโด คอนติเนนทอล เดล กาเฟ (Reinado Continental del Café, *Continental Queen of Coffee*) ในปี 1957, และเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อปัจจุบันในปี พ.ศ. 1972 เพื่อให้ประเทศจากอเมริกาและทวีปอื่นมีส่วนร่วม การประกวดจัดขึ้นที่เมืองมานิซาเลส, โคลอมเบีย สม่ำเสมอในเดือนมกราคมระหว่างงาน มานิซาเลส แฟร์ (Feria de Manizales) และจัดโดย Instituto de Cultura y Turismo de Manizales ของทุกปี มีผู้เข้าแข่งขันมากกว่า 20 คนเข้าร่วมทุกปี ผู้ครองตำแหน่งปัจจุบันคือ Lady Di Mosquera จากประเทศเวเนซุเอลา ซึ่งครองตำแหน่งในเดือนมกราคม 2026.

## ประวัติ
การประกวดนี้เปิดตัวเป็นการประกวดทุกๆ 2 ปี จัดขึ้นในปี 1957, 1959, 1961 ปละ 1963. และไม่มีการจัดอีกครั้งจนกระทั่งปี 1972 เมื่อมีการเปิดตัว Reina Internacional del Café (ราชินีแห่งกาแฟนานาชาติ) ตามลำดับ เพื่อให้ประเทศที่บริโภคกาแฟจากทวีปอื่นมีส่วนร่วมการประกวด. การประกวดจัดขึ้นที่ เมืองมานิซาเลส, ประเทศโคลอมเบียเสมอมา

## ผู้ชนะการประกวด
ไม่จัดในปี 1958, 1960, 1962, 1964–71, 1977–78, 1980, 1986 และ 2021

### ทำเนียบเรย์นาโด อินเตร์นาเซียวนัล เดล กาเฟ

ไฟล์:Jessica_Jordan_Burton_headshot.jpg||**เรย์นาโด อินเตร์นาเซียวนัล เดล กาเฟ 2008**Jessica Jordan
ไฟล์:Ivanna_Vale_2015.jpg|**เรย์นาโด อินเตร์นาเซียวนัล เดล กาเฟ 2013**Ivanna Vale


## ดูเพิ่ม

* รายการประกวดความงาม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

:หมวดหมู่:การประกวดนางงาม
กรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย

**กรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย** (; **ASI**) เป็นหน่วยงานรัฐบาลของอินเดียที่มีภาระรับผิดชอบกิจการศึกษาวิจัยและอนุรักษ์ทางโบราณคดีในประเทศอินเดีย กรมตั้งขึ้นในปี 1861 โดยอะเล็กซานเดอร์ คันนิงแฮม ซึ่งต่อมาดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมคนแรก

## วง
ASI แบ่งออกเป็นวง (circle) 34 วง โดยแต่ละวงนำโดยหัวหน้านักโบราณคดี (Superintending Archaeologist) วงของ ASI ได้แก่:

นอกจากนี้ ASI ยังดูแลวงย่อยโดยตรงอีกสามวง ได้แก่ เดลี, เลห์ และ หัมปี

## อ้างอิง
วอลเลย์บอลชายเอวีซีคัพ 2022

**วอลเลย์บอลชายเอวีซีคัพ 2022** () เป็นการแข่งขันครั้งที่ 7 ของวอลเลย์บอลชายเอวีซีคัพ จัดขึ้นโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย (เอวีซี) ร่วมกับสมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย (ทีวีเอ) ซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นที่ศูนย์กีฬาเทศบาลนครนครปฐม จังหวัดนครปฐม ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 7 ถึง 14 สิงหาคม ค.ศ. 2022

## การเลือกประเทศเจ้าภาพ
เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2021 สมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย (เอวีซี) ประกาศว่าการแข่งขันจะจัดขึ้นที่ประเทศไต้หวัน อย่างไรก็ตาม เนื่องด้วยมาตรการควบคุมโรคโควิด-19 ที่เข้มงวด ทำให้ไม่สามารถจัดการแข่งขันได้ การแข่งขันจึงได้จัดขึ้นที่จังหวัดนครปฐม ประเทศไทยแทน

## การคัดเลือก
ในครั้งนี้ได้กำหนดให้มีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 12 ทีมสมาชิกของสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย โดยทีมชาติไทยได้สิทธิ์เข้าร่วมอัตโนมัติในฐานะเจ้าภาพ และอีก 11 ทีมได้สิทธิ์เข้าร่วมในฐานะทีมที่ดีที่สุดในวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย 2021และไวล์การ์ดจากโซน 5 โซน โดยสมาชิกเอวีซี 11 ทีมมาจาก 5 โซนสมาคม ได้แก่ เอเชียกลาง (3 ทีม), เอเชียตะวันออก (5 ทีม), โอเชียเนีย (1 ทีม), เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (1 ทีม) และเอเชียตะวันตก (1 ทีม)

### ทีมที่ผ่านการคัดเลือก

## การแบ่งกลุ่ม
การแบ่งกลุ่มได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2022

:** กาตาร์ได้ถอนตัวออกจากแข่งขันและจีนได้เข้าร่วมแข่งขันแทน*
:*** คาซัคสถานได้ถอนตัวออกจากแข่งขัน*

## สนามแข่งขัน
* ศูนย์กีฬาเทศบาลนครนครปฐม – ฮอลล์ 1
* อาคารศูนย์ปฏิบัติการกีฬาเฉลิมพระเกียรติ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พื้นที่ศาลายา – ฮอลล์ 2

## รอบแรก
* เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (UTC+07:00)

### กลุ่มเอ

|}



|}

### กลุ่มบี

|}



|}

### กลุ่มซี

|}



|}

### กลุ่มดี

|}



|}

## รอบจัดอันดับ
* เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (UTC+07:00)
* ผลการแข่งขันและคะแนนจากการแข่งขันกับทีมที่ผ่านเข้ามารอบจัดอันดับด้วยในรอบแรกจะถูกนำมารวมในการแข่งขันรอบจัดอันดับ

### กลุ่มอี

|}



|}

### กลุ่มเอฟ

|}



|}

### กลุ่มจี

|}



|}

## รอบสุดท้าย
* เวลาในตารางการแข่งขันเป็นเวลาท้องถิ่น (UTC+07:00)
### รอบจัดอันดับ 5–8

#### รอบจัดอันดับ 5–8


|}

#### รอบชิงอันดับที่ 7


|}

#### รอบชิงอันดับที่ 5


|}

### รอบ 4 ทีมสุดท้าย

#### รอบรองชนะเลิศ


|}

#### รอบชิงอันดับที่ 3


|}

#### รอบชิงชนะเลิศ


|}

## อันดับการแข่งขัน

## รางวัล

***ผู้เล่นทรงคุณค่า:** 
: จาง จิ่งอิ้น
***ตัวเซตยอดเยี่ยม:**
: อากิฮิโระ ฟูกัตสึ
***ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม:**
: จาง จิ่งอิ้น
: มุฮัมมัด อับดุลลอฮ์

***ตัวบล็อกกลางยอดเยี่ยม:**
: จาง เจ๋อเจีย
: เผิง ซื่อคุน
***ตัวตบตรงข้ามยอดเยี่ยม:**
: อิซเซะ โอตาเกะ
***ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม:**
: ฮุซัยน์ ซุลตาน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Asian Volleyball Confederation – Official website

2022
เอเชียนคัพ
หมวดหมู่:การแข่งขันวอลเลย์บอลนานาชาติที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพ
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดนครปฐม
อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2022–23

**อีเอฟแอลคัพ ฤดูกาล 2022–23** () จะเป็นการแข่งขันอีเอฟแอลคัพฤดูกาลที่ 63 หรือ**คาราบาวคัพ**ตามชื่อผู้สนับสนุน ซึ่งการแข่งขันจะเปิดรับสโมสรทั้งหมดที่เข้าแข่งขันในพรีเมียร์ลีกและอิงกลิชฟุตบอลลีก.

ผู้ชนะของการแข่งขันจะได้สิทธิ์สำหรับรอบเพลย์ออฟของ ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2023–24.

ลิเวอร์พูล คือแชมป์เก่า, หลังจากเอาชนะ เชลซี ด้วยการดวลลูกโทษทำให้รักษาสถิติครองแชมป์เป็นสมัยที่ 9 ในฤดูกาลที่ผ่านมาของ รอบชิงชนะเลิศ.

## สโมสรที่เข้าแข่งขัน
สโมสรที่เข้าแข่งขันมีจำนวน 92 สโมสรจากพรีเมียร์ลีกและอิงกลิชฟุตบอลลีก ซึ่งเป็นลีกระดับที่ 1 ถึง 4 ในระบบลีกฟุตบอลอังกฤษ.

ในรอบแรก, 22 ใน 24 สโมสรจาก แชมเปียนชิป, และสโมสรทั้งหมดจาก ลีกวัน และ ลีกทู จะเข้าร่วม.

รอบต่อไปนี้, สองสโมสรแชมเปียนชิปที่เหลืออยู่, ที่จบอันดับที่ 18 และ 19 ใน พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2021–22, และ พรีเมียร์ลีก สโมสรที่ไม่เกี่ยวข้องกับ แชมเปียนส์ลีก, ยูโรปาลีก, หรือ ยูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก จะเข้าร่วม.

## รอบแรก
ทั้งหมด 70 สโมสรที่ลงเล่นในรอบแรก: 24 ทีมจาก ลีกทู (ระดับ 4), 24 ทีมจาก ลีกวัน (ระดับ 3), และ 22 ทีมจาก แชมเปียนชิป (ระดับ 2). การจับสลากแบ่งสายจะแบ่งสโมสรออกเป็นโซนภาคเหนือและภาคใต้ตามที่ตั้งทางภูมิศาสตร์. แต่ละทีมที่ถูกจับสลากจะพบกับหนึ่งทีมที่มาจากโซนเดียวกัน.

### โซนภาคเหนือ

### โซนภาคใต้

## รอบสอง
ทั้งหมด 50 สโมสรลงเล่นในรอบสอง: 35 ผู้ชนะจากรอบแรก, 2 สโมสรจาก แชมเปียนชิป (ระดับ 2) ผู้ที่ไม่ได้ผ่านเข้าในรอบแรก, บวกกับ 13 สโมสร พรีเมียร์ลีก ผู้ที่ไม่ได้เข้าร่วมในการแข่งขันสโมสรยุโรป. การจับสลากสำหรับรอบนี้จะแบ่งสโมสรออกเป็นโซนภาคเหนือและภาคใต้ตามที่ตั้งทางภูมิศาสตร์. แต่ละทีมที่ถูกจับสลากจะพบกับหนึ่งทีมที่มาจากโซนเดียวกัน.

### โซนภาคเหนือ

### โซนภาคใต้

## รอบสาม
ทั้งหมด 32 ทีมที่จะลงเล่นในรอบนี้. อาร์เซนอล, เชลซี, ลิเวอร์พูล, แมนเชสเตอร์ซิตี, แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด, ทอตนัมฮอตสเปอร์, และ เวสต์แฮมยูไนเต็ด จะเข้าสู่ในรอบนี้เนื่องจากการมีส่วนร่วมของพวกเขาใน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2022–23, ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2022–23 และ ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2022–23 ตามลำดับ. การจับสลากได้จัดขึ้นในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2022. รอบที่สามประกอบด้วย 19 สโมสรจากพรีเมียร์ลีก, 3 สโมสรจากแชมเปี้ยนชิพ, 6 สโมสรจากลีกวันและ 4 สโมสรจากลีกทู. แต่ละคู่จะลงเล่นในช่วงสัปดาห์ของวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022.

## รอบสี่
ทั้งหมด 16 ทีมที่ลงเล่นในรอบนี้. ฝั่งจากลีกทู  คือทีมที่มีอันดับต่ำกว่าที่เหลืออยู่ในการจับสลาก. จะจัดขึ้นในวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022.

## รอบก่อนรองชนะเลิศ
ทั้งหมด 8 ทีมที่จะลงเล่นในรอบก่อนรองชนะเลิศ. ทีมจากลีกวัน  เป็นทีมที่มีอันดับต่ำที่สุดในการจับสลาก, และเหลือทีมเดียวเท่านั้นที่ไม่ใช่พรีเมียร์ลีก.

## รอบรองชนะเลิศ
ทั้งหมดสี่ทีม, ทั้งหมดคือมาจากพรีเมียร์ลีก, จะลงเล่นในรอบนี้.

*รวมผลสองนัด แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ชนะ 5–0.*
----------------------------

*รวมผลสองนัด นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ชนะ 3–1.*

## รอบชิงชนะเลิศ

แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด จะลงเล่นกับ นิวคาสเซิลยูไนเต็ด ในนัดชิงชนะเลิศ, ซึ่งจะจัดขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023.

## อันดับผู้ทำประตู

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฤดูกาลอีเอฟแอลคัพ
อีเอฟแอลคัพ
พระแม่คายตรี

**คายตรี** (Sanskrit: गायत्री, IAST:gāyatrī)เป็นเทวีในศาสนาฮินดูและเป็นบุคลาธิษฐานแห่งพระคาถาคายตรีของพระเวท อันเป็นมนตร์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดจากพระเวท นามคำไวพจน์ของเจ้าแม่อันเป็นที่นิยมอื่น ๆ คือ สาวิตรี และ เวทมารดร (มารดรแห่งพระเวท) พระนางมีความเกี่ยวข้องกับพระสาวิตรี, พระสุริยเทพในพระเวท และตามในคัมภึร์ สกันทะปุราณะ, คายตรี เป็นคำไวพจน์นามหนึ่งของพระสุรัสวดี หรือ เป็นเทพีภริยาอีกองค์หนึ่งของท้าวมหาพรหมธาดา แต่ในลัทธิไศวะ, พระนางคือ พระเทพีมหาคายตรี อันเป็นเทพีภริยาศักติของพระศิวะ, ในภาคพระสทาศิวะอันมีห้าพักตร์สิบกรตามเทวประติมานวิทยาในบางท้องถิ่นพระนางคือเทพีภริยาศักติของพระวิษณุกรรม

## เทพปกรณัม
ในบางปุราณะ, คายตรีเป็นคำไวพจน์นามหนึ่งของพระสุรัสวดี, เทพีเอกภริยาของพระพรหม ตามคัมภีร์มัตยะปุราณะ, พลังของวรกายด้านซ้ายของพระพรหม คือ สตรี, ซึ่งคือพระสุรัสวดี, สาวิตรีและคายตรี ในคัมภีร์กูรมะปุราณะพระฤๅษีโคดมได้รับการประสิทธิ์ประสาทพรจากเทวีในศาสนาฮินดูคายตรีและสามารถขจัดอุปสรรคที่ท่านเผชิญในชีวิตได้ และตามคัมภีร์สกันทะปุราณะ กล่าวว่าพระนางคายตรีเป็นสตรีอันได้เสกสมรสกับพระพรหม, ซึ่งเป็นอนุภริยารองจากพระสุรัสวดี

คัมภีร์ปุราณะไม่กี่เล่มกล่าวว่าพระแม่คายตรีเป็นเทวีอีกองค์หนึ่งอันมิใช่องค์กับพระสุรัสวดีและเสกสมรสกับพระพรหม ตามคัมภีร์ปัทมะปุราณะ นางคยาตรีคือ สตรีสามัญชนอันเป็นมนุษย์ชนชาติอภิระ (Abhira tribe) อันได้ช่วยเหลือพระพรหมในพิธีกรรมยัญโหมกูณฑ์ ณ นครบุษปกรสมบูณ์สัมฤทธิผล

โดยเอกภรรยาองค์ของพระพรหมคือ สาวิตรีและ คายตรี คืออนุภรรยา เรื่องราวยังปรากฏต่อไปว่าพระแม่สาวิตรีทรงพิโรธและไม่พอพระทัยในการเสกสมรสของพระพรหมกับนางคายตรี และกล่าวคำสาปแด่เทพบุรุษและเทพีทั้งมวลที่มีส่วนร่วมในพิธีครั้งนี้

อย่างไรก็ตาม ปัทมะปุราณาได้กล่าวต่อไปว่า หลังจากที่พระเทพีสาวิตรีได้ทรงรับการขออภัยโทษจากพระพรหม พระวิษณุ และพระลักษมี ให้ทรงหายพิโรธแล้ว นางจึงยอมรับคยาตรี ซึ่งเป็นสตรีมุนษย์ชนชาติอภิระ โดยมีฐานะดังเช่นเป็นขนิษฐาของพระนางอย่างเกษมสันต์

เรื่องราวของพระแม่ได้รับการพัฒนาขนานนามต่อไปเป็นเทพีที่ทรงมีเทพลักษณะดุร้ายซึ่งสามารถสังหารปีศาจได้ ตามวราหะปุราณะ และ มหาภารตะ, พระแม่คายตรีได้ทรงปราบปรามปีศาจ เวตรสุระ (Vetrasura), บุตรชายของวฤตอสูร อันเกิดจากแม่น้ำเวตรวดี (Vetravati), อันตรงกับวันเทศกาลนวมี (Navami)

## ในคติ[[ลัทธิไศวะ]]

ในลัทธิไศวะ มองว่า คายตรี เป็นมเหสีของ Parashiva ผู้สมบูรณ์ที่มีความสุขชั่วนิรันดร์ซึ่งปรากฏในรูปแบบของ พระสทาศิวะ  มโนมณีมเหสีของพระสทาศิวะไม่ใช่ใครอื่นนอกจากรูปแบบมนต์ของคยาตรี ซึ่งครอบครองพลังของสามีของเธอ ภรกา ซึ่งอยู่ภายในตัวเธอ  รูปแบบยอดนิยมของคายตรีที่มีห้าเศียรสิบกรพบครั้งแรกในภาพสัญลักษณ์ Saivite ของมโนมณีในอินเดียตอนเหนือเริ่มตั้งแต่ศตวรรษที่ 10   ทัศนะของชาวไศวะเกี่ยวกับคายตรีดูเหมือนจะมีการพัฒนาในภายหลังจากการผสมผสานระหว่างการปฏิบัติพระเวทเกี่ยวกับความเคารพนับถือของคายตรีและการรวมชาวไศวะเข้าด้วยกันเป็นการสำแดงของ ศักติ  นี่อาจเป็นที่มาของแง่มุมอันประเสริฐของ คายตรี      ที่อธิบายไว้ในปุราณะในเวลาต่อมาว่านักฆ่าปีศาจ Vetra ระบุตัวเธอกับอาทิปราศักติ

## ดูเพิ่ม
* พระคาถาคายตรี
* พระสุรัสวดี
* พระเทพี
* พระสุนทรีวาณี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
คายตรีมนตร์

[thumb|คายตรีมนตร์ เขียนด้วย[อักษรเทวนาครี]]

**คายตรีมนตร์** (เทวนาครี: गायत्री मन्त्र; Gāyatrī Mantra) หรือ **สาวิตรีมนตร์** (เทวนาครี: सावित्री मन्त्र; Sāvitri Mantra) เป็นมนตร์ที่ได้รับการเคารพสูง มีที่มาจากฤคเวท (มณฑล 3.62.10) ซึ่งอุทิศแด่เทวีพระเวท สาวิตร คายตรีเป็นนามของเทวีที่ประจำจังหวะพระเวทของกวีบทที่มีมนตร์นี้ การสวดมนตร์นี้ตามธรรมเนียมจะเริ่มต้นด้วยคำว่า โอม และคำกล่าวตามพิธี *ภูรฺ ภุวะ สฺวะ* (**') ซึ่งรู้จักในชื่อ ''มหาวฺยาหฤติ'' (**') หรือ "เสียงเปล่งมนตร์อันยิ่งใหญ่" มีการกล่าวอ้างถึงคายตรีมนตร์อยู่อย่างแพร่หลายในเอกสารของศาสนาฮินดู เช่น รายชื่อมนตร์ในพิธีสวดเศราตะ และในเอกสารคลาสสิกของฮินดู เช่น *[[ภควัทคีตา]]*, *[[Harivamsa|หริวงศ์]]* และ *[[Manusmṛti|มนูสมฤติ]]* ทั้งมนตร์นี้และรูปจังหวะ (metric form) ที่เกี่ยวข้องยังปรากฏในศาสนาพุทธ มนตร์นี้เป็นส่วนสำคัญของพิธีอุปนยายนะ ขบวนการปฏิรูปศาสนาฮินดูยุคใหม่ได้เผยแพร่การปฏิบัติมนตร์นี้ไปสู่ทุกคน ปัจจุบันมนตร์นี้ถูกใช้อย่างแพร่หลาย

## เนื้อหา
มนตร์หลักปรากฏอยู่ในเพลงสวด RV 3.62.10. ซึ่งขณะการสวด เพลงสวดนี้จะมีคำว่า โอม นำหน้า และมีคำกล่าวตามพิธีว่า *ภูรฺ ภุวะ สฺวะ* (**', ) ใน[[Aranyaka#Taittiriya Aranyaka|ไตตติริยอรัญกะ]] (2.11.1-8) ระบุยืนยันว่ามนตร์นี้ควรนำโดยคำว่า โอม ตามด้วยบท วยหฤตี (Vyahrtis) และคายตรี

คยาตรีมนตร์และสวารัส รูป[[อักษรเทวนาครี]] คือ
: 

หรือในรูป [[IAST]] ได้ว่า
: **'
: **'
: **'
: **

และในรูปอักษรไทยได้ว่า
:โอํ ภูรฺ ภุวะ สฺวะ
:ตตฺ สวิตุรฺ วเรณฺยํ 
:ภรฺโค เทวสฺย ธีมหิ 
:ธิโย โย นะ ปฺรโจทยาตฺ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:มนตร์ฮินดู
หมวดหมู่:เทพเจ้าฮินดูท้องถิ่น
หมวดหมู่:ศาสนพิธี
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
พระพุทธรูปแห่งเปรัมปลูร

**พระพุทธรูปแห่งเปรัมปลูร** (; *เปรัมปลูร ปุตตรร จิไลกัฬ*, Perambalur Buddhas) หรือ **วัดพุทธติยากนูร** (; *ปุตตรร โกยิล ติยากนูร*, Thiyaganur Buddha temple) หมายถึงหมู่พระพุทธรูปที่พบในหมู่บ้านติยากนูร อำเภอสาเลม ทมิฬนาฑู

ในจำนวนนี้มีองค์สำคัญอยู่สององค์ เป็นพระพุทธรูปประทับนั่งขนาด 6 ฟุต องค์หนึ่งประดิษฐานในศาลขนาดย่อม และอีกองค์หนึ่งอยู่ในพื้นที่ไร่นาส่วนบุคคล ซึ่งต่อมาในปี 2013 ได้พัฒนาขึ้นเป็นศูนย์วิปัสสนาในชื่อ พุทธญาณมณฑป (Buddhist Dhyana Mandap) ด้วยเงินบริจาครวม 5 ล้านรูปีอินเดีย โดยสร้างถอดแบบมณฑปจากพุทธสถานแห่งหนึ่งในราชคีรี รัฐพิหาร 

## ประวัติศาสตร์
ในราว 300 ปีก่อนคริสตกาล พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาที่ปฏิบัติทั่วไปในแถบที่ปัจจุบันคือทมิฬนาฑู ภายใต้การปกครองของพระเจ้าอโศกมหาราช พุทธศาสนาเจริญงอกงามเรื่อยมาจนถึงศตวรรษที่ 6-9 ที่ซึ่งเกิดแนวคิดภักติและการอุปถัมภ์พุทธศาสนาโดยเจ้าครองนครลดน้อยลง จักรพรรดิโจฬะ ราชาราชโจฬะเคยบริจาคเงินเพื่อสร้างวัดพุทธในนาคปัตตินัม ในราวศตวรรษที่ 11 พระพุทธรูปยุคไล่เลี่ยกันมาสามารถพบได้ในแถบนาคปัตตินัม และมีเอกสารทางศาสนาที่ยืนยันว่าในเวลานั้นมีการเจริญของพุทธศาสนาในช่วงเวลาเดียวกัน นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าศาสนาพุทธยังคงแพร่หลายไปนอกเมืองใหญ่อย่างกาญจีปุรัม และ มทุราย แต่ในเมืองเล็กอย่างเปรัมปลูรก็ยังปรากฏหลักฐานการดำรงอยู่ของพุทธศาสนามาก่อนเช่นกัน พระพุทธรูปเหล่านี้ที่พบที่เปลัมูรอายุราวศตวรรษที่ 11

## วัฒนธรรม
ชาวบ้านส่วนใหญ่ไม่รู้ถึงประวัติศาสตร์อันยาวนานของพระพุทธรูปเหล่านี้ และปฏิบัติต่อพระพุทธรูปเหล่านี้เช่นเดียวกับเทวรูปองค์อื่นในพื้นที่ ชื่อที่เรียกกันทั่วไปของพระพุทธรูปคือ *พุทธสมี* ซึ่งคือการเรียกในเชิงเป็นเทพเจ้าหรือเทวดา การปฏิบัติบูชาต่อพระพุทธรูปเป็นไปอย่างฮินดู ทั้งการประดับพระพุทธรูปด้วยผ้าและดอกไม้ ไปจนถึงการถวายตะเกียงและการใช้ผงเจิมที่พระนลาฏ (หน้าผาก) ของพระพุทธรูป พระพุทธรูปบางองค์มีการนำพวงมาลัยมาถวายประดับเป็นประจำ บางองค์ได้รับการถวายโปงคัล ในปี 2013 มีการสร้างศูนย์วิปัสสนาขึ้นด้วยแรงผลักดันจากพระพุทธรูปที่ปรากฏในพื้นที่นี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รูปปั้นในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:วัดในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐทมิฬนาฑู
ผักชีล้อม

**ผักชีล้อม** () เป็นพืชในสกุล *[[Oenanthe]]* ที่มีต้นกำเนิดจากเอเชียตะวันออก สูงประมาณ 1 เมตร ใบแบนรีขอบจัก ดอกเป็นกระจุกสีขาว ผลกลมค่อนข้างยาว มักขึ้นในที่ชื้นแฉะ มีการกระจายพันธุ์ตามธรรมชาติอย่างแพร่หลายในเอเชียเขตร้อนและเขตกึ่งร้อน และยังเป็นพืชพื้นถิ่นของรัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย ในขณะเดียวกันก็ถือเป็นพืชต่างถิ่นที่รุกรานในรัฐหลายรัฐของสหรัฐ

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Oenanthe javanica iNat-84938464.jpg|ใบและดอกผักชีล้อม
ไฟล์:Oenanthe javanica.JPG|มัดผักชีล้อม
ไฟล์:Minari-muchim.jpg|ยำผักชีล้อมของเกาหลี


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:ผัก
หมวดหมู่:วงศ์ผักชี
หมวดหมู่:ผักเอเชีย
ฟาฏิมะ อัลบุเดรี

**ฟาฏิมะ มุซา อัลบุเดรี** (; ; ค.ศ. 1923 – มิถุนายน ค.ศ. 2009) เป็นผู้จัดรายการวิทยุและภัณฑารักษ์ชาวปาเลสไตน์ เธอเริ่มต้นอาชีพนักวิทยุที่สถานีวิทยุเยรูซาเลมคอลลิง ซึ่งออกอากาศและผลิตรายการ รวมถึงทำงานในฐานะผู้ช่วยรายการสตรี และการวิเคราะห์ความเกี่ยวพันทางวรรณกรรม ตลอดจนนักจัดรายการวิทยุ นอกจากนี้ อัลบุเดรียังทำงานในประเทศซีเรีย, จอร์แดน และปาเลสไตน์ เธอยังทำงานให้แก่สำนักงานบรรเทาทุกข์และจัดหางานของสหประชาชาติสำหรับผู้ลี้ภัยปาเลสไตน์ในตะวันออกใกล้ และที่หอสมุดมหาวิทยาลัยจอร์แดน ซึ่งอัลบุเดรีได้รับการยอมรับจากศูนย์นักข่าวสตรีอาหรับ

## ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา
เธอเกิดที่เยรูซาเลมใน ค.ศ. 1923 เชื้อสายของอัลบุเดรีสืบย้อนไปถึงตระกูลโบราณที่มีรากฐานมาจากเยรูซาเลม เธอเป็นลูกสาวของผู้พิพากษาชะรีอะฮ์ เชค มูซา อัลบุเดรี ซึ่งทำงานในเยรูซาเลม และถ่ายทอดความรู้ให้แก่นักเรียนที่มัสยิดอัลอักศอ ทั้งนี้ อัลบุเดรีได้รับการศึกษาที่วิทยาลัยครู เยรูซาเลม ซึ่งเธอสำเร็จการศึกษาใน ค.ศ. 1941 เธอได้รับการศึกษาครั้งแรกในเบธเลเฮม จากนั้น ได้ไปสอนที่บ้านครูชนบทในรอมัลลอฮ์

## อาชีพ
ในช่วงต้น ค.ศ. 1946 อัลบุเดรีได้ร่วมงานกับเจ้าหน้าที่สถานีวิทยุเยรูซาเลมคอลลิงในฐานะผู้ประกาศและโปรดิวเซอร์ โดยพ่อของเธอไม่ได้คัดค้านการเลือกอาชีพของเธอ อัลบุเดรีทำงานเป็นผู้ช่วยรายการสตรี และการวิเคราะห์ความเกี่ยวพันทางวรรณกรรม ตลอดจนการออกอากาศข่าว กระทั่งเธอออกจากการเป็นผู้ประกาศข่าวใน ค.ศ. 1947 ครั้นใน ค.ศ. 1949 อัลบุเดรีย้ายไปที่ดามัสกัสในลิแวนต์ และร่วมก่อตั้งเรดิโออัสซามกับสามีของเธอ แล้วเธอย้ายไปอยู่ที่รอมัลลอฮ์ใน ค.ศ. 1952 และได้รับการขอให้ออกอากาศข่าวทุกวันทางสถานีวิทยุในขณะที่ทำงานด้านการศึกษา ต่อมา อัลบุเดรีได้ย้ายไปอยู่ที่เบอร์ลินตะวันออกใน ค.ศ. 1957 โดยออกอากาศข่าวทางวิทยุเบอร์ลินอาหรับและวิทยุเยอรมันตะวันออกเป็นเวลาเจ็ดปี

เธอกลับมาที่รอมัลลอฮ์ใน ค.ศ. 1965 จากนั้น จึงย้ายไปอยู่ที่อัมมานในอีกสองปีต่อมา อัลบุเดรีทำหน้าที่เป็นภัณฑารักษ์ของห้องสมุดที่สำนักงานบรรเทาทุกข์และจัดหางานของสหประชาชาติสำหรับผู้ลี้ภัยปาเลสไตน์ในตะวันออกใกล้ระหว่าง ค.ศ. 1965 ถึง 1971 รวมทั้งต่อมาในแผนกการจำแนกหมวดหมู่ที่หอสมุดมหาวิทยาลัยจอร์แดนระหว่าง ค.ศ. 1978 ถึง 1983 เธอเข้าร่วมในการประชุมอาหรับและนานาชาติหลายครั้งด้วยประสบการณ์ทางวิชาชีพภายใต้การศึกษาที่หลากหลาย และเคยได้วิจัยเพื่อจุดประสงค์ของบทบาทสตรีอาหรับในสื่อ

## ชีวิตส่วนตัว
อัลบุเดรีแต่งงานกับอิศอม ฮัมมัด ซึ่งเป็นกวี, นักจัดรายการวิทยุ และนักเขียนชาวปาเลสไตน์ระหว่าง ค.ศ. 1948 ถึง 2006 พวกเขามีลูกด้วยกันสองคนของชีวิตการแต่งงาน ครั้นต้นเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 เธอได้เสียชีวิตที่อัมมาน ซึ่งแม้ว่าอัลบุเดรีจะฝันถึงพิธีฝังศพในเยรูซาเลม แต่เธอกลับได้รับการฝังในอัมมานแทน

## สิ่งสืบทอด
การประกาศข่าวมรณกรรมของหนังสือพิมพ์*[[อัรราย (หนังสือพิมพ์จอร์แดน)|อัรราย]]*ระบุว่าเธอเป็น "สตรีชาวเยรูซาเลมที่น่ามหัศจรรย์" ส่วนไอดา อันนัจญาร์ ซึ่งเป็นนักเขียน กล่าวว่าอัลบุเดรีทำตัวเป็น “ผู้ประกาศข่าวการเมืองเพื่อเป็นผู้นำในหมู่สตรี รวมทั้งในงานนี้และเพื่อร่วมงานกับผู้ชาย” ขณะที่หนังสือพิมพ์*[[อัดดัสตัวร์ (ประเทศจอร์แดน)|อัดดัสตัวร์]]*ตั้งข้อสังเกตว่าเธอเป็น "ผู้บุกเบิกสถานีวิทยุอาหรับ และเป็นกระแสเสียงผู้หญิงเพียงคนเดียวที่แข่งกับเสียงของผู้ชายทางวิทยุ" ตลอดจนอัลบุเดรีได้รับการยอมรับจากศูนย์นักข่าวสตรีอาหรับ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากเยรูซาเลม
หมวดหมู่:บรรณารักษ์หญิง
บีตเอ็มอัป

**บีตเอ็มอัป** () เรียกอีกอย่างว่า **บรอเลอร์** () และในบางตลาดคือ **บีตเอ็มออล** () เป็นประเภทของวิดีโอเกมที่มีการต่อสู้แบบประชิดตัวระหว่างคู่ต่อสู้จำนวนมาก บีตเอ็มอัปแบบเดิม ๆ จะอุบัติในด่านเลื่อนแบบสองมิติ (2D) ในขณะที่เกมสมัยใหม่จำนวนหนึ่งมีสภาพแวดล้อมสามมิติ (3D) แบบเปิดมากขึ้นพร้อมจำนวนศัตรูที่มากกว่า ส่วนรูปแบบการเล่นมีแนวโน้มที่จะเป็นไปตามหลักการของประเภทอาร์เคด เช่น ง่ายต่อการเรียนรู้ แต่ยากที่จะเชี่ยวชาญ และระบบการต่อสู้มีแนวโน้มที่จะพัฒนามากกว่าเกมแอ็กชันเลื่อนด้านข้าง โดยรูปการเล่นแบบร่วมมือกันสองผู้เล่น และตัวละครผู้เล่นของผู้เล่นหลายคนเป็นจุดเด่นของประเภทนี้ เกมเหล่านี้ส่วนใหญ่มีฉากในเมือง และมีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับการต่อสู้กับอาชญากรรม ตลอดจนการแก้แค้น แม้ว่าบางเกมอาจใช้ธีมประวัติศาสตร์, นิยายวิทยาศาสตร์ หรือแฟนตาซี

บีตเอ็มอัปเกมแรกคือ*[[กังฟูมาสเตอร์ (วิดีโอเกม)|กังฟูมาสเตอร์]]*ใน ค.ศ. 1984 ซึ่งอิงจากภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ฮ่องกง ส่วน*[[เน็คเคตสึ โคฮะ คุนิโอะ-คุง]]* ใน ค.ศ. 1986 ได้แนะนำรูปแบบการเคลื่อนย้ายแนวระนาบที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในบรรดาเกมต่อมา ในขณะเดียวกันก็ทำให้พื้นฉากเมืองร่วมสมัยเป็นที่นิยม ขณะที่*เรนอิเกด*ซึ่งเป็นเวอร์ชันแปลภาษาตะวันตกได้มุ่งเสนอธีมการแก้แค้นโลกมิจฉาชีพเพิ่มเติม จากนั้น เกมประเภทดังกล่าวก็ได้รับความนิยมอย่างสูงระหว่างการเปิดตัว*[[ดับเบิลดรากอน]]*ใน ค.ศ. 1987 ซึ่งกำหนดโหมดร่วมมือกันสำหรับผู้เล่นสองคน และรูปแบบการเคลื่อนย้ายแนวระนาบแบบต่อเนื่องซึ่งเป็นหัวใจของบีตเอ็มอัปแบบคลาสสิก และ*[[สตรีทไฟเตอร์ II]]* ซึ่งดึงดูดนักเล่นเกมให้เข้ามาหาเกมต่อสู้แบบตัวต่อตัว ส่วนเกม เช่น *[[สตรีตส์ออฟเรจ]]*, *[[ไฟนอลไฟต์ (วิดีโอเกม)|ไฟนอลไฟต์]]*, *[[โกลเดนแอกซ์ (วิดีโอเกม)|โกลเดนแอกซ์]]* และ*[[ทีนเอจมิวแตนต์นินจาเทอร์เทิลส์ (เกมอาร์เคด)|ทีนเอจมิวแตนต์นินจาเทอร์เทิลส์]]*เป็นเกมคลาสสิกอื่น ๆ ที่ปรากฏตัวออกมาจากช่วงเวลานี้ ครั้นช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 เกมประเภทดังกล่าวได้สูญเสียความนิยมไปพร้อมกับการเกิดขึ้นของเทคโนโลยีโพลีกอน 3 มิติ

ส่วนในคริสต์ทศวรรษ 2000 ประเภทย่อยของสับและเฉือน 3 มิติได้เกิดขึ้น (หรือที่รู้จักในชื่อ "เกมแอ็กชันตัวละคร") โดยปรับหลักเกณฑ์บีตเอ็มอัปเพื่อใช้สภาพแวดล้อม 3 มิติขนาดใหญ่ พร้อมแฟรนไชส์ที่ได้รับความนิยมอย่าง*[[เดวิลเมย์คราย]]*, *[[ไดนาสตีวอริเออส์]]*, *[[ก๊อดออฟวอร์ (แฟรนไชส์)|ก๊อดออฟวอร์]]* รวมถึง*[[บาโยเน็ตตา]]* และตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 2010 บีตเอ็มอัป 2 มิติแบบดั้งเดิมได้ฟื้นตัวขึ้นมา โดยมีเกมที่ได้รับความนิยมอย่าง*[[ดันเจียนไฟเตอร์ออนไลน์]]*, *[[ดรากอนสคราวน์]]*, *[[สตรีตส์ออฟเรจ 4]]* และ*[[ทีนเอจมิวแตนต์นินจาเทอร์เทิลส์: ชเรดเดอส์รีเวนจ์]]*

## การนิยาม
บีตเอ็มอัป (หรือที่เรียกว่า "บรอเลอร์") เป็นเกมแอ็กชันประเภทหนึ่งที่ตัวละครของผู้เล่นจะต้องต่อสู้กับศัตรูจำนวนมากในการต่อสู้โดยไม่ต้องใช้อาวุธ หรือด้วยอาวุธระยะประชิด ส่วนรูปแบบการเล่นประกอบด้วยการเดินผ่านด่าน, ผ่านทีละส่วน, เอาชนะกลุ่มศัตรูก่อนที่จะก้าวไปสู่ส่วนถัดไป ซึ่งโดยปกติแล้วการต่อสู้ของบอสจะเกิดขึ้นในตอนท้ายของแต่ละด่าน และเกมเหล่านี้ในเวอร์ชันอาร์เคดมักจะชนะได้ยาก ทำให้ผู้เล่นต้องจ่ายเงินมากขึ้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Genre: Beat 'em up / Brawler  at MobyGames

หมวดหมู่:วิดีโอเกมแอ็กชัน

หมวดหมู่:ประเภทของวิดีโอเกม
หมวดหมู่:คำศัพท์วิดีโอเกม
หวิญล็อง

**หวิญล็อง** (, ) เป็นเมืองหลักของจังหวัดหวิญล็อง ประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ในพื้นที่สามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง ครอบคลุมพื้นที่ 48.1 ตารางกิโลเมตร (29.89 ตารางไมล์) และมีประชากร 200,120 คน ชื่อของเมืองสะกดเป็นอักษรจื๋อฮ้านได้ว่า 永隆 ซึ่งมีความหมายว่า "ความรุ่งเรืองอันเป็นนิรันดร์" 

## ภูมิศาสตร์

เมืองหวิญล็องตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโก๋เจียน ซึ่งเป็นสาขาย่อยสายหนึ่งของแม่น้ำโขง ไกลจากนครโฮจิมินห์ประมาณ 135 กิโลเมตร และห่างจากนครเกิ่นเทอไปทางทิศเหนือประมาณ 33 กิโลเมตร และมีที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ติดกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้

* **ทิศเหนือ ทิศตะวันตก และทิศใต้** ติดกับอำเภอล็องโห่
* **ทิศตะวันตก** ติดกับอำเภอเจิวถั่ญ จังหวัดด่งท้าป
* **ทิศใต้** ติดกับอำเภอตามบิ่ญ
* **ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ** ติดกับอำเภอก๊ายแบ่ จังหวัดเตี่ยนซาง

## การปกครอง
เมืองหวิญล็องแบ่งการปกครองออกเป็น 11 แขวง คือแขวง 1–9, แขวงเตินฮหว่า, แขวงเตินโห่ย, แขวงเตินหงาย และแขวงเจื่องอาน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:จังหวัดหวิญล็อง
แจมชีด ออมูซกอร์

**แจมชีด ออมูซกอร์** (; 25 มิถุนายน ค.ศ. 1923 – 27 กันยายน ค.ศ. 2016) เป็นนักการเมืองอิหร่านซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอิหร่านระหว่าง ค.ศ. 1977–1978 และนอกจากเขาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังในคณะรัฐมนตรีของแอมีร์แอบบอส โฮเวย์ดา แต่หลังจากนั้นไม่นานเขาหนีออกจากอิหร่านเพื่อไปสหรัฐ และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 2016 ขณะมีอายุ 93 ปี

## แหล่งอ้างอิง


หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีอิหร่าน
หมวดหมู่:นักการเมืองอิหร่าน
หมวดหมู่:การปฏิวัติอิหร่าน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ปาห์ลาวี
วัดพระมหาธาตุคีรีอินทรวิหาร

**วัดพระมหาธาตุคีรีอินทรวิหาร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกะเปา อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี

วัดพระมหาธาตุคีรีอินทรวิหารตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2414 เดิมชื่อ **วัดย่านมะปราง** ผู้ดำเนินการก่อสร้างวัด ได้แก่ พระม่วง ขุนหลวงอิน และขุนหลวงวิเชียร ได้ชักชวนราษฎรที่มีจิตศรัทธาร่วมกันบริจาคทรัพย์สร้างเสนาสนะเพื่อใช้เป็นที่พักสงฆ์และบำเพ็ญกุศล ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น **วัดอินทราวาส** ในช่วงพระเทพรัตนกวี ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะจังหวัดสุราษฎร์ธานี ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2465 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 80 เมตร ยาว 120 เมตร ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดพระมหาธาตุคีรีอินทรวิหาร" เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547

วัดมีพระมหาธาตุเจดีย์คีรีศรีวิชัยที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ซึ่งขึ้นประดิษฐานเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2554

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการคล้าย วิชิโต พ.ศ. 2469 
* พระใบฎีกา รื่น ปุณฺณจาโร พ.ศ. 2491 รักษาการเจ้าอาวาสวัดอินทราวาส
* พระใบฎีกา รื่น ปุณฺณจาโร พ.ศ. 2493–2503 
* พระครูอินทธรรมวงศ์ (ธรรมศักดิ์ อคฺควํโส) พ.ศ. 2506 ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส 
* พระครูอินทธรรมวงศ์ (ธรรมศักดิ์ อคฺควํโส) พ.ศ. 2516–2519 ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส 
* พระครูอินทธรรมวงศ์ (ธรรมศักดิ์ อคฺควํโส) พ.ศ. 2519– 

## อ้างอิง

พระมหาธาตุคีรีอินทรวิหาร
พระมหาธาตุคีรีอินทรวิหาร
มัสยิดออฆอโบโซร์ก

**มัสยิดออฆอโบโซร์ก** (, *Masjed-e Āghā Bozorg*) เป็นมัสยิดโบราณในเมืองคอชอน ประเทศอิหร่าน สร้างขึ้นในปลายศตวรรษที่ 18 โดยเมอ์มอร์อูสตัด ฮัจย์ ซาบันอะลี (Ustad Haj Sa'ban-ali) และได้รับการกล่าวขานว่าเป็น "หมู่สิ่งปลูกสร้างอิสลามที่ดีที่สุดในคอชอน และหนึ่งในหมู่สิ่งปลูกสร้างอิสลามที่ดีที่สุดในช่วงกลางศตวรรษที่ 19" รวมถึงเป็นที่รู้จักจากการออกแบบแบบสมมาตร ประกอบด้วยเอย์วอนสองเอย์วอน เอย์วอนหนึ่งอยู่ที่เมียะห์รอบ และอีกเอย์วอนอยู่ที่ทางเข้าออก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:มัสยิดในประเทศอิหร่าน
16 จักรวรรดิเติร์กอันยิ่งใหญ่

***16 จักรวรรดิเติร์กอันยิ่งใหญ่*** (, ; ) เป็นแนวคิดชาตินิยมทางชาติพันธุ์เติร์กที่มีการเสนอโดยอากิบ เอิซเบก (Akib Özbek) เจ้าหน้าที่แผนที่ใน ค.ศ. 1969 และในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 ทางการตุรกีในสมัยรัฐบาลเคนัน เอฟแรนเรียกร้องอย่างกว้างขวาง ก่อนหน้าคำกล่าวอ้างนี้ ดาว 16 ดวงสื่อถึงสิบหกเบย์ลิกอานาโตเลียที่สืบทอดอำนาจต่อจากจักรวรรดิเซลจุค

## รายการ
รายการ "16 จักรวรรดิเติร์กอันยิ่งใหญ่" มีดังนี้:

## คำตอบรับ

อาคารเทศบาลและสวนสาธารณะบางส่วนในตุรกีมีชุดสะสมรูปปั้นครึ่งตัวหรือรูปปั้นของผู้ก่อตั้ง "16 จักรวรรดิ" ร่วมกับรูปปั้นมุสทาฟา เคมัล อาทาทืร์ค เช่น อาคารเทศบาลในKeçiören (อังการา), มามัก, Etimesgut, Niğde, Nevşehir, Pınarbaşı เป็นต้น

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2015 เรเจป ไตยิป เอร์โดอาน ประธานาธิบดีตุรกี ต้อนรับมาห์มูด อับบาส ประธานาธิบดีปาเลสไตน์ ในทำเนียบประธานาธิบดีตุรกีพร้อมกับทหาร"นักรบ" ทั้ง 16 คนที่เป็นนักแสดงสวมชุดเกราะและเครื่องแต่งกายย้อนยุคแบบหลวม ๆ เพื่อแสดงถึงจักรวรรดิทั้ง 16 เครื่องแต่งกายเหล่านี้ทำให้สื่อมวลชนตุรกีพากันล้อเลียน และหนึ่งในชุดเหล่านั้นถูกล้อเลียนในฐานะ "เสื้อคลุมอาบน้ำ" ทำให้กลายเป็นกระแสบนสื่อสังคมภายใต้ชื่อ *Duşakabinoğulları* ()

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศตุรกี
หมวดหมู่:ชาตินิยมตุรกี
หมวดหมู่:การรวมชาติตุรกี
วรรณิศา ศรีวิเชียร

**วรรณิศา ศรีวิเชียร** หรือ วรรณิศา มาร์คาร์ ชื่อเล่น **บี** เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2511 เป็นนักแสดงหญิงลูกครึ่งไทย-ไอร์แลนด์  และเป็นภรรยาของไมเคิล มาร์คาร์ ทายาทเทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์

## ประวัติ
วรรณิศา ศรีวิเชียร เป็นชาวหนองคาย เริ่มเข้าวงการบันเทิงจากความชื่นชอบ จารุณี สุขสวัสดิ์ นักแสดงชื่อดังในขณะนั้น ทำให้เธอตัดสินใจ ส่งจดหมายสมัครเข้ามาเป็นนักแสดงกับทางสีบุญเรืองฟิล์มเพื่อต้องการพบจารุณี จนมีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกคือ สวัสดีไม้เรียว ในปี 2525 ใช้ชื่อว่า วัฒนาลัย ศรีวิเชียร

ต่อมาในปี 2528 พิศาล อัครเศรณีได้ทาบทามให้เข้ามาเป็นนางเอกภาพยนตร์เรื่องนางเสือดาว คู่กับ ยุรนันท์ ภมรมนตรี พร้อมทั้งเปลี่ยนชื่อการแสดงเป็น วรรณิศา ศรีวิเชียร

ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้มีผลงานตามมาอีกหลายเรื่อง ช่วงแรกอยู่ภายใต้สังกัดและการดูแลของค่ายอัครเศรณี โดยวรรณิศาเคยเป็นนางเอกคู่ขวัญกับยุรนันท์ พระเอกร่วมสังกัดในช่วงหนึ่ง

จนช่วงที่ละครโทรทัศน์เริ่มได้รับความนิยม ได้หันมาเล่นละครโทรทัศน์ และเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 3 

เมื่อปี 2536 วรรณิศาเป็นคนไทยที่ได้เข้าไปกอดไมเคิล แจ็กสัน บนเวทีคอนเสิร์ตที่ไมเคิลได้มาจัดแสดงที่เมืองไทย

ชีวิตส่วนตัวสมรสกับไมเคิล มาร์คาร์ ทายาทเทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ มีบุตรชายและบุตรสาวด้วยกัน 2 คน

วรรณิศาเคยออกมาเปิดเผยถึงชีวิตในช่วงที่ลูกสาวป่วยเป็นโรคตับอย่างรุนแรง จนต้องบินไปรักษาและทำการเปลี่ยนตับที่อเมริกา รวมถึงชีวิตครอบครัวที่เติบโตมากับพ่อแม่บุญธรรมชาวไทยและมารับรู้ความจริงตอนโต จนไม่กี่ปีที่ผ่านมาเธอได้ตามหาพ่อแท้ ๆ ที่เป็นชาวไอริชเจอ

## ผลงาน

### ภาพยนตร์

* 2525 สวัสดีไม้เรียว
* 2528 นางเสือดาว คู่กับ ยุรนันท์ ภมรมนตรี
* 2528 เพลงสุดท้าย คู่กับ บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์
* 2528 นางฟ้ากับซาตาน คู่กับ ยุรนันท์ ภมรมนตรี
* 2529 น.ส.กาเหว่า คู่กับ ยุรนันท์ ภมรมนตรี
* 2529 โกยมหาสนุก รับบท กระเบน คู่กับ สุทธิพงษ์ วัฒนจัง
* 2529 ไปไม่ถึงดวงดาว 
* 2529 ปรารถนาแห่งหัวใจ คู่กับ ยุรนันท์ ภมรมนตรี
* 2529 สู้ด้วยรัก คู่กับ ฉัตรชัย เปล่งพานิช
* 2530 คาวน้ำผึ้ง
* 2530 วุ่นที่สุด สะดุดรัก
* 2530 รักทรมาน (เพลงสุดท้าย ภาค 2) คู่กับ บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์
* 2530 เกิดมาลุย ภาค 2 คู่กับ พันนา ฤทธิไกร
* 2530 1+1ฉึ่งแหลก รับบท สะเดา เขาค้อ คู่กับ สรพงศ์ ชาตรี
* 2531 เพชรลุยเพลิง คู่กับ ยุรนันท์ ภมรมนตรี
* 2531 ตัณหาเถื่อน คู่กับ ยุรนันท์ ภมรมนตรี

### ละครโทรทัศน์

## อ้างอิง

* ประวัติ บี วรรณิศา ศรีวิเชียร - ภาพยนตร์ไทย

หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายไอริช
หมวดหมู่:ผู้ชนะรางวัลเมขลา สาขานักแสดงนำหญิงดีเด่น
วัดปิ่นบังอร

thumb|วัดปิ่นบังอร ในรัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย เป็นวัดพุทธแบบเถรวาท และเป็นสุสานศพของอดีตนายกรัฐมนตรีคนแรกของไทย
thumb|หลุมศพ มหาอำมาตย์โท พระยามโนปกรณ์นิติธาดา (ก้อน หุตะสิง/15 กรกฎาคม พ.ศ. 2427 – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2491)  ผู้ที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสยามคนแรกภายหลังการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475  อยู่ที่วัดปิ่นบังอร ปีนัง มาเลเซีย
**วัดปิ่นบังอร** เป็นวัดไทยสังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในเมืองจอร์จทาวน์ รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย เป็นวัดที่มีเนือที่กว้างขวางมากถึงประมาณ 50 ไร่ ปัจจุบันมีพระครูปัญญาศาสนานุรักษ์ (เพียง)	ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดปิ่นบังอร เดิมชื่อ **วัดบาตูลันจัง** เป็นภาษามลายูแปลว่า "หินลอย" ก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2477 เป็นวัดสำคัญของคนไทยในปีนัง เคยเป็นวัดของเจ้านาย ชั้นผู้ใหญ่หลายพระองค์ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ เป็นผู้ประทานนามวัดใหม่เป็นภาษาไทยว่า "วัดปิ่นบังอร" ตามสุบินนิมิตรของนางสาวสนาน อมาตยกุล ซึ่งเป็นธิดาพระยาอภัยรณฤทธิ์ (ถวิล) และคุณหญิงทรามสงวน นางสาวสนานฝันว่าคุณหญิงทรามสงวนผู้มารดามาบอกว่าให้เปลี่ยนชื่อวัดบาตูลันจังเป็นวัด "ปิ่นบังอร" ด้วยจึงจะเจริญสุข ดังปรากฏข้อมูลในบันทึก ที่กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ได้บันทึกการเดินทางไว้ ในสาส์นสมเด็จ พุทธศักราช 2483 เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2483 ว่า 

*"...วัดปิ่นบังอรนั้นเป็นชื่อขนานใหม่เมื่อไม่ช้านานนัก วัดนั้นเดิมเรียกชื่อตามตำบลที่ตั้งวัดว่า “วัดบาตูลันจัง” เป็นภาษามลายูแปลว่า “หินลอย” เหตุที่เปลี่ยนชื่อเป็นวัดปิ่นบังอรนั้น หม่อมฉันได้ยินเขาเล่ากันว่าเมื่อสมเด็จกรมพระสวัสดิ์ฯ ยังประทับอยู่ที่เมืองปีนัง นางสาวสนาน อมาตยกุล ซึ่งเป็นธิดาพระยาอภัยรณฤทธิ์ (ถวิล) และคุณหญิงทรามสงวน ออกมาเฝ้าพักอยู่ที่บริเวณตำหนักสมเด็จกรมพระสวัสดิ์ วันหนึ่งนางสาวสนานไปทำบุญวันเกิดหรือเพื่อเหตุอันใดอันหนึ่ง ณ วัดบาตูลันจัง เกิดโสมนัสศรัทธาบริจาคทรัพย์ช่วยการปฏิสังขรณ์บ้าง ครั้นทำบุญกลับมาในค่ำวันนั้นฝันไป ว่าคุณหญิงทรามสงวนผู้มารดามาบอกว่าให้เปลี่ยนชื่อวัดบาตูลันจังเป็นวัด “ปิ่นบังอร” ด้วยจึงจะเจริญสุข นางสาวสนานทูลความฝันให้สมเด็จกรมพระสสัสดิ์ทรงทราบ ต่อมาอีก ๒ วัน เผอิญสมภารวัดบาตูลันจังได้ไปทูลขอให้สมเด็จกรมพระสวัสดิ์ขนานนามวัด จึงประทานนามว่าวัดปิ่นบังอรตามสุบินนิมิตรของนางสาวสนาน และโปรดให้ทำป้ายเป็นรูปใบเสมาจารึกชื่อวัดปิ่นบังอรติดปลายเสาปักไว้ที่ริมถนนข้างวัด และเสร็จไปทำ​พิธีเปิดคลุมป้ายด้วยวันหนึ่ง เรื่องที่ทูลมานี้ได้ขึ้นคำบอกเล่า หม่อมฉันหาได้มีกิจเกี่ยวข้องแก่เรื่องนั้นอย่างใดไม่ เพราะในสมัยนั้นหม่อมฉันยังทำบุญที่วัดปุโลติกุสอันอยู่ห่างไกลกับวัดปิ่นบังอรมาก ... "* 

จนเมื่อ พ.ศ. 2478 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ ได้สิ้นพระชนม์ที่เมืองปีนัง และได้ทำการถวายพระเพลิงศพเสด็จในกรม ณ เมืองปีนัง ทางจึงได้จัดสถานที่บริเวณหน้าอุโบสถเป็นสถานที่ตั้งพระเมรุทรงบำเพ็ญพระกุศล โดยมีสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสด็จไปทรงเป็นประธานในงานพิธี รวมถึงพระยามโนปกรณ์นิติธาดา (ก้อน หุตะสิงห์) นายกของไทยคนแรก ลี้ภัยมาอยู่ปีนัง เมื่อพระยามโนปกรณ์นิติธาดาถึงแก่อสัญกรรม เมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2491 ศพถูกนำมาทำพิธีบำเพ็ญกุศลที่วัดปิ่นบังอร มีเจ้านายไทย เช่น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสด็จมาเป็นประธานในพิธี

วัดปิ่นบังอรสร้างอนุสรณ์สถานพระยามโนปกรณ์นิติธาดา (ก้อน หุตะสิงห์) มีที่เก็บศพแบบจีนอยู่หนึ่งแห่ง นอกนั้นเป็นที่บรรจุกระดูกแบบที่ท่านสมภาร ซึ่งเป็นคนสยามไทรบุรี (เคดาห์)

## อ้างอิง

ปิ่นบังอร
หมวดหมู่:ศาสนสถานในรัฐปีนัง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจอร์จทาวน์ (ปีนัง)
ประเพณีมุขปาฐะ

**ประเพณีมุขปาฐะ** เป็นรูปแบบการสื่อสารของมนุษย์ในเรื่องความรู้ ศิลปะ แนวคิด และวัฒนธรรมที่มีการได้รับ รักษา และส่งผ่านจากรุ่นสู่รุ่น การสื่อสารอมักใช้วิธีการพูดหรือเพลงและอาจรวมคติชน บัลลาด เพลงสวด ร้อยแก้ว หรือกวีนิพนธ์ ด้วยวิธีเหล่านี้ จึงมีความเป็นไปได้ที่สังคมจะส่งประวัติศาสตร์มุขปาฐะ วรรณกรรมมุขปาฐะ กฎหมายมุขปาฐะ และความรู้อื่น ๆ จากรุ่นสู่รุ่นโดยไม่ใช้ระบบการเขียนหรือรูปแบบอื่นที่คล้ายกัน ศาสนาอย่างศาสนาพุทธ ศาสนาฮินดู คริสต์นิกายโรมันคาทอลิก และศาสนาเชน ใช้วิธีประเพณีมุขปาฐะ เพื่อส่งต่อคัมภีร์ พิธี เพลงสดุดี และเทพปกรณัมจากรุ่นสู่รุ่น

## อ้างอิง
### หมายเหตุ

### อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* 
*
*Foley, John Miles. *Oral Formulaic Theory and Research: An Introduction and Annotated Bibliography*. NY: Garland, 1985
*Foley, John Miles. *The Theory of Oral Composition*. Bloomington: IUP, 1991
*Wong, Peter T. K. (2022). "The Soundscape of the ''Huainanzi'' 淮南子: Poetry, Performance, Philosophy, and Praxis in Early China". *Early China*. **45**: 1–25. doi:10.1017/eac.2022.6

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Back to the Oral Tradition
*Folkatles from around the world
*The Center for Studies in Oral Tradition
*The Milman Parry Collection of Oral Literature Online 
*Oral Tradition Journal
*The World Oral Literature Project
*Post-Gutenberg Galaxy
*Dédalo Project. Open Software Platform for Management of Intangible Cultural Heritage and Oral History
*Archive of Turkish Oral Narrative at Texas Tech University
พระเจ้าภววรมันที่ 2

**พระเจ้าภววรมันที่ 2** ( , , , ) หรือพระนามเต็มว่า **พระกมรเตง อัญศรีภววรมัน** (วฺระ กมฺรตางฺ อญฺ ศฺรีภวรฺมฺม) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรเจนละ และเป็นพระราชบิดาของ พระเจ้าชัยวรมันที่ 1 รัชกาลถัดไป

## พระราชประวัติ
พระเจ้าภววรมันที่ 2 เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรเจนละครองราชย์ระหว่างปี  พ.ศ. 1182 – 1200  พระองค์เป็นผู้สืบทอดราชบัลลังก์ต่อจากพระเจ้าอิศานวรมันที่ 1*(ឦសានវម៌្មទី១)* แต่ไม่มีหลักฐานใดยืนยันว่าพระองค์ทรงเป็นโอรสของพระเจ้าอิศานวรมันที่ 1 หรือไม่ นักวิชาการต่างสันนิษฐานว่าพระองค์อาจจะเป็นหนึ่งในเจ้าชายในราชวงศ์หรือเป็นโอรสพระองค์หนึ่งของอิศานวรมันที่ 1 ซึ่งยังไม่มีข้อยุติเกี่ยวกับข้อสันนิษฐานนี้ พระองค์ทรงสร้างจารึกมากมายแต่ไม่มีจารึกใดกล่าวถึงพระราชประวัติของพระองค์เลย 

เมื่อสวรรคต พระเจ้าชัยวรมันที่ 1 พระราชโอรสของพระองค์ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา เมื่อพระเจ้าชัยวรมันที่ 1 ทรงสิ้นพระชนม์โดยไม่มีรัชทายาทที่เป็นโอรส จึงให้พระมเหสีขึ้นครองราชย์ คือ พระนางชยเทวี จึงขึ้นครองราชสมบัติต่อมาช่วงเวลานี้เองอาณาจักรเจนละเต็มไปด้วยความวุ่นวายทางการเมือง และการขึ้นครองราชย์ของพระนางก็เป็นที่โต้แย้ง นำไปสู่การแบ่งแยกรัฐเจนละออกเป็นเจนละบก กับเจนละน้ำ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์กัมพูชา
หมวดหมู่:มหาราชแห่งอาเซียน
วัดอินทร์บุพผาราม

**วัดอินทร์บุพผาราม** เป็นวัดในเมืองเชียงตุง อำเภอเชียงตุง รัฐฉาน ประเทศพม่า

วัดอินทร์บุพผารามสร้างขึ้นราวรัชสมัยพญามังราย กษัตริย์แห่งล้านนา ในช่วงพุทธศวรรษที่ 19 เป็นวัดสำคัญที่ได้ร้บการบูรณปฏิสังขรณ์มาทุกยุคทุกสมัย การบูรณะครั้งท้ายสุดได้จารึกบนฐานเจดีย์ ราว พ.ศ. 2464 ชื่อของวัดอินทร์ในระยะแรกเรียกว่า **วัดป่าเผียว** ต่อมาเรียกว่า **วัดหม่อนสุด** ลำดับท้ายสุดจึงขนานนามว่า "วัดอินทร์บุพผาราม"

สิ่งก่อสร้างที่โดดเด่นของวัดคือเจดีย์มีรูปแบบศิลปะค่อนไปทางล้านนา มีฐานบัวในผังยกเก็จที่มีการประดับลูกแก้ว อกไก่ 2 เส้น เรือนธาตุทำเป็นบัวคว่ำบัวหงายซึ่งไม่ปรากฏพบในเจดีย์องค์ใดในเชียงตุง ส่วนยอดน่าจะซ่อมแซมในสมัยหลัง

พระประธานสานด้วยไม้ไผ่ มีชื่อว่า *พระเจ้าอินทร์สาน* ตามตำนานเล่าว่าคหบดีใหญ่แห่งเมืองเชียงตุงประสงค์จัดสร้างขึ้นเพื่อถวายเป็นพุทธบูชา แต่ไม่ว่าจะสร้างอย่างไรก็ไม่แล้วเสร็จเสียที โดยเฉพาะในส่วนเศียรของพระพุทธรูป จนวันหนึ่งมีคนแก่นุ่งห่มผ้าขาวมาช่วยสร้าง จากนั้นเกิดมีลมพายุพัดมาอย่างมืดฟ้ามัวดินจนช่างหมดสติกันหมด พอรุ่งขึ้นจึงพบว่าพระพุทธรูปสำเร็จแล้ว จึงเชื่อว่าพระอินทร์เป็นผู้สร้างจนเป็นที่มาของชื่อวัด

## อ้างอิง

อินทร์บุพผาราม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเชียงตุง
วัดโคกรักษ์

**วัดโคกรักษ์** หรือ **วัดโพธิ์ชุมพล** เป็นวัดเก่าแก่ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2420 ตั้งอยู่หมู่ที่ 4 ตำบลด่านขุนทด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา 

## ประวัติ
วัดโคกรักษ์ เดิมชื่อ วัดโพธิ์ชุมพล สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2420 เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ต่อมาปี พ.ศ. 2513 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา

ในอดีตพื้นที่ของวัดเป็นที่ตั้งของที่ทำการด่านส่วยอากร ต่อมาในปี พ.ศ. 2451 (ร.ศ.127) ในรัชสมัยของพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวซึ่งได้เปลี่ยนแปลงระบบการปกครอง ด่านขุนทดได้รับการจัดตั้งเป็นอำเภอ จึงได้ย้ายที่ทำการจากบริเวณวัดโพธิ์ชุมพล (โคกรักษ์) ไปยังบริเวณตะวันตกของโรงเรียนบ้านหาญ

## อาคารเสนาสนะ
อาคารภายในวัดโคกรักษ์ ประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ หอกลอง-ระฆัง ศาลาบำเพ็ญกุศล และฌาปนสถาน

## อ้างอิง

โคกรักษ์
วัดม่วง (อำเภอเมืองนครราชสีมา)

**วัดม่วง**  สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2420 ตั้งอยู่เลขที่ 30 ถนนสุรนารี ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา

## ประวัติ
เมื่อ พ.ศ. 2420 วัดม่วง ได้สร้างขึ้นเป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีเนื้อที่ 15 ไร่ 3 งาน 21 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 993

เมื่อ พ.ศ. 2447 จึงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา

## ลำดับเจ้าอาวาสที่ปรากฏชื่อชัดเจน

## อาคารเสนาสนะ
: **อุโบสถ** ขนาดกว้าง 5.6 เมตร ยาว 11  เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2446 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก
: **ศาลาการเปรียญ** ขนาดกว้าง 15 เมตร ยาว 36.5 เมตร  สร้างเมื่อ พ.ศ. 2518
: **ศาลาอเนกประสงค์** ขนาดกว้าง 21 เมตร ยาว 27 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2531
: **กุฏิสงฆ์** จำนวน 5 หลัง

## อ้างอิง

ม่วง
ฟลายดูไบ

**ฟลายดูไบ** () เป็นสายการบินต้นทุนต่ำสัญชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์  โดยมีฐานการบินหลักและสำนักงานใหญ่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ ฟลายดูไบให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 124 แห่งใน 46 ประเทศภายในภูมิภาคตะวันออกกลาง, เอเชีย, และยุโรปจากดูไบ

## ประวัติ
[thumb|[โบอิง 737 Next Generation|โบอิง 737-800 ลำแรกของฟลายดูไบ (A6-FDA)]]
รัฐบาลดูไบได้ก่อตั้งฟลายดูไบในปีค.ศ. 2008 โดยได้รับการสนับสนุนการปฏิบัติการจากเอมิเรตส์  ในวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 ฟลายดูไบได้มีคำสั่งซื้อโบอิง 737-800 จำนวน 50 ลำในงานฟาร์นโบโรห์แอร์โชว์ พร้อมกับสิทธิ์ในการเปลี่ยนแปลงคำสั่งซื้อเป็นโบอิง 737-900อีอาร์ เครื่องบินลำแรกได้ถูกส่งมอบให้สายการบินในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 และได้มีการเริ่มให้บริการในเดือนมิถุนายน โดยให้บริการไปยังเบรุตและอัมมาน

ในวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 ฟลายดูไบได้เปิดตัวที่นั่งชั้นธุรกิจ ซึ่งมาพร้อมกับรวมสิทธิ์เข้าใช้ห้องรับรองธุรกิจ, จอขนาด 12 นิ้วพร้อมภาพยนตร์มากกว่า 300 เรื่อง และปลั๊กไฟที่ใช้งานร่วมกันได้ในกว่า 170 ประเทศ โดยจะมีการติดตั้งที่นั่งนี้ 12 ที่นั่งบนเครื่องบิน

ด้วยคำสั่งการห้ามบินของโบอิง 737 MAX ทั่วโลก แผนการขยายตัวของฟลายดูไบได้รับผลกระทบเป็นอย่างหนัก เพราะสายการบินมีเครื่องบินดังกล่าวประจำการอยู่ 11 ลำและคำสั่งซื้อ 220 ลำ ณ เวลานั้น โดยผู้บริหารของฟลายดูไบได้ทำสัญญาต่อรองกับโบอิง แต่รายละเอียดของข้อตกลงยังคงเป็นความลับ

## จุดหมายปลายทาง
ฟลายดูไบให้บริการจุดหมายปลายทางมากกว่า 90 แห่ง ปัจจุบันสายการบินมีท่าหลักเพียงแห่งเดียวและดำเนินการจากอาคารผู้โดยสาร 2 ของท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ อย่างไรก็ตาม เพื่อรองรับสายการบินที่กำลังเติบโตและการขยายตัวของสายการบินแห่งชาติที่ DXB ฟลายดูไบเริ่มให้บริการเที่ยวบินออกจากท่าอากาศยานนานาชาติอัล-มักตุม (DWC) ตั้งแต่วันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2015 สายการบินเริ่มต้นด้วยเที่ยวบิน 70 เที่ยวบินต่อสัปดาห์ไปยังอัมมาน, เบรุต, จิตตะกอง, โดฮา, กาฐมาณฑุ, คูเวต, และมัสกัตจาก DWC

### ข้อตกลงการบินร่วม
ฟลายดูไบทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:

* แอร์แคนาดา
* เอมิเรตส์
* ยูไนเต็ดแอร์ไลน์

## ฝูงบิน
[thumb|[โบอิง 737 Next Generation|โบอิง 737-800 ของฟลายดูไบ]] 
thumb|
ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2023 ฟลายดูไบมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้: 

ฟลายดูไบมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 5 ปี

## อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ

* วันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2015, ฟลายดูไบ เที่ยวบินที่ 215 เป็นเที่ยวบินจากดูไบไปแบกแดด โดยใช้เครื่องบินโบอิง 737-800 และมีผู้โดยสาร 154 คน เครื่องบินได้ถูกยิงขณะลงจอดที่ท่าอากาศยานนานาชาติแบกแดด ไม่มีผู้บาดเจ็บหรือเสียชีวิตจากเหตุการณ์นี้
* วันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 2016, ฟลายดูไบ เที่ยวบินที่ 981 เป็นเที่ยวบินจากดูไบไปยังรอสตอฟ-นา-โดนู, ประเทศรัสเซีย โดยใช้เครื่องบินโบอิง 737-800 และมีผู้โดยสาร 55 คนและลูกเรือ 7 คน เครื่องบินได้ตกลงขณะการยกเลิกการลงจอด (โกว์-อราวนด์) ผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมดเสียชีวิต จากการสืบสวน สาเหตุเกิดจากความผิดพลาดของนักบิน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:สายการบินต้นทุนต่ำ
หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติแคนาดา

**วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติแคนาดา** (; ) เป็นตัวแทนของประเทศแคนาดาในการการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ อยู่ภายใต้การควบคุมของวอลเลย์บอลแคนาดา 

ทีมชาติแคนาดาได้เข้าร่วมแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์โลกทั้งหมด 9 ครั้ง และกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทั้งหมด 3 ครั้ง โดยทีมจบอันดับที่ 8 ในปี 1976, 1984 ซึ่งเป็นอันดับที่ดีที่สุด แคนาดายังได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในแพนอเมริกันเกมส์ 1995 โดยเอาชนะทีมชาติอาร์เจนตินา 3–0 เซ็ท และในการแข่งขันชิงแชมป์นอร์เซกา แคนาดาได้รับรางวัลหนึ่งเหรียญทอง สองเหรียญเงิน และสิบเหรียญทองแดงจากการเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 25 ครั้ง

## ผลงานการแข่งขัน
### โอลิมปิกฤดูร้อน
 **ชนะเลิศ**&nbsp;&nbsp; รองชนะเลิศ&nbsp;&nbsp; อันดับที่ 3&nbsp;&nbsp; อันดับที่ 4

### วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก
 **ชนะเลิศ**&nbsp;&nbsp; รองชนะเลิศ&nbsp;&nbsp; อันดับที่ 3&nbsp;&nbsp; อันดับที่ 4

### วอลเลย์บอลเวิลด์คัพ
 **ชนะเลิศ**&nbsp;&nbsp; รองชนะเลิศ&nbsp;&nbsp; อันดับที่ 3&nbsp;&nbsp; อันดับที่ 4

### วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์
 **ชนะเลิศ**&nbsp;&nbsp; รองชนะเลิศ&nbsp;&nbsp; อันดับที่ 3&nbsp;&nbsp; อันดับที่ 4

### วอลเลย์บอลเนชันส์ลีก

### แพนอเมริกันเกมส์
 **ชนะเลิศ**&nbsp;&nbsp; รองชนะเลิศ&nbsp;&nbsp; อันดับที่ 3&nbsp;&nbsp; อันดับที่ 4

### วอลเลย์บอลแพน-อเมริกันคัพ
 **ชนะเลิศ**&nbsp;&nbsp; รองชนะเลิศ&nbsp;&nbsp; อันดับที่ 3&nbsp;&nbsp; อันดับที่ 4

### วอลเลย์บอลชิงแชมป์นอร์เซกา
 **ชนะเลิศ**&nbsp;&nbsp; รองชนะเลิศ&nbsp;&nbsp; อันดับที่ 3&nbsp;&nbsp; อันดับที่ 4

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Official website
*FIVB profile
*Profile at 2018 World Cup

แคนาดา