ต๋วนกุย

**ต๋วนกุย** (เสียชีวิต ค.ศ. 189) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **ตฺว้าน กุย** () เป็นขันทีราชสำนักและขุนนางชาวจีนในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 *ตงฮั่น*) เป็นขันทีในกลุ่มสิบเสียงสี (十常侍 *ฉือฉางชื่อ*) ซึ่งเป็นกลุ่มขันทีที่มีอิทธิพลในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 *ฮั่นหลิงตี้*) 

## การรับราชการในรัชสมัยพระเจ้าหวนเต้
ต๋วนกุยเป็นชาวเมืองจี้อิน (濟陰郡 *จี้อินจฺวิ้น*)  ซึ่งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลชานตง (山東) ในปัจจุบัน

ในรัชสมัยพระเจ้าหวนเต้ (漢桓帝 *ฮั่นหฺวานตี้*) ต๋วนกุยดำรงตำแหน่งขันทีสำนักประตูเหลือง (小黃門 *เสี่ยวหฺวางเหมิน*) เวลานั้นต๋วนกุยกับขันทีเหาลำ (侯覽 *โหว หล่าน*) มีที่นาในเมืองจี้อินใกล้กับชายแดนของราชรัฐเจปัก (濟北國 *จี้เป่ย์กั๋ว*) ข้ารับใช้และแขกของขันทีทั้งสองได้คุกคามราษฎรและดักปล้นผู้เดินทาง เถิง เหยียน (滕延) ปลัดรัฐของราชรัฐเจปักจึงสั่งให้จับกุมและประหารชีวิตคนเหล่านั้น ต๋วนกุยและเหาลำจึงไปร้องไห้ทูลฟ้องร้องพระเจ้าหวนเต้ เป็นเหตุทำให้เถิง เหยียนถูกปลดออกจากตำแหน่ง

## การรับราชการในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้
ในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 *ฮั่นหลิงตี้*; ครองราชย์ ค.ศ. 168-189) ต๋วนกุยได้รับการแต่งตั้งให้มีตำแหน่งเป็นขันทีผู้ถวายงานกลาง (中常侍 *จงฉางชื่อ*) ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ชั้นเฮา (侯 *โหว*) และได้รับความโปรดปรานอย่างสูงจากพระเจ้าเลนเต้

## เสียชีวิต
เมื่อ ค.ศ. 189 หลังการสวรรคตของพระเจ้าเลนเต้ โฮจิ๋น (何進 *เหอ จิ้น*) ผู้เป็นมหาขุนพล (大將軍 *ต้าเจียงจฺวิน*) และพระญาติฝ่ายจักรพรรดินีคิดการจะกำจัดเหล่าขันที จึงเข้าพระราชวังฉางเล่อ (長樂宮 *ฉางเล่อกง*) เพื่อขอเฝ้าโฮเฮา (何后 *เหอโฮ่ว*) ผู้เป็นพระมเหสีของพระเจ้าเลนเต้และเป็นน้องสาวของโฮจิ๋น โฮจิ๋นทูลขอโฮเฮาให้ประหารขีวิตเหล่าขันที ขันทีเตียวเหยียง (張讓 *จาง ร่าง*) และต๋วนกุยสงสัยว่าโฮจิ๋นที่เคยอ้างว่าป่วยไม่เข้าร่วมพระราชพิธีฝังพระศพพระเจ้าเลนเต้ แต่เวลานี้กลับเข้าออกพระราชวังด้วยท่าทางแข็งแรงกระฉับกระเฉง เหล่าขันทีจึงส่งคนไปลอบฟังการสนทนาระหว่างโฮจิ๋นและโฮเฮา จึงล่วงรู้แผนการของโฮจิ๋น เตียวเหยียงจึงสั่งต๋วนกุยและปี้ หลาน (畢嵐) ให้นำกำลังพลไปดักซุ่มภายในพระราชวัง เมื่อโฮจิ๋นเดินออกจากพระราชวัง เหล่าขันทีไปอ้างกับโฮจิ๋นว่าโฮเฮาทรงเรียกตัวโฮจิ๋นให้เข้าเฝ้าอีกครั้งเพราะมีอีกเรื่องจะตรัส โฮจิ๋นไม่ระแวงสงสัยและเดินกลับไปในพระราชวัง เหล่าขันทีจึงสบโอกาสสังหารโฮจิ๋นได้สำเร็จ

หลังโฮจิ๋นถูกสังหาร เตียวเหยียงและต๋วนกุยปลอมพระราชโองการแต่งตั้งให้สฺวี่ เซียง (許相) ขันทีคนสนิทให้มีตำแหน่งเป็นนายกองพันมณฑลราชธานี (司隸校尉 *ซือลี่เซี่ยวเว่ย์*) และแต่งตั้งให้ฝาน หลิง (樊陵) เป็นเจ้าเมืองโห้หล้ำ (河南尹 *เหอหนานอิ่น*) เหล่าขุนนางสำนักราชเลขาธิการสงสัยในพระราชโองการ เตียวเหยียงและพรรคพวกจึงโยนศีรษะของโฮจิ๋นออกไป พร้อมประกาศว่าโฮจิ๋นคิดการก่อกบฏจึงถูกประหารชีวิตแล้ว

เง่าของ (吳匡 *อู๋ ควาง*) และผู้ใต้บังคับบัญชาของโฮจิ๋นคนอื่น ๆ ทราบข่าวการเสียชีวิตของโฮจิ๋นขณะอยู่ด้านนอกพระราชวัง จึงร่วมกับกับอ้วนสุด (袁術 *ยฺเหวียน ชู่*) ผู้เป็นขุนพลราชองครักษ์พยัคฆ์หาญ (虎賁中郎將 *หู่เปินจงหลางเจี้ยง*) บุกเข้าไปในพระราชวัง ต๋วนกุยและพรรคพวกเข้าจับกุมโฮเฮา, จักรพรรดิเล่าเปียน (劉辯 *หลิว เปี้ยน*) หรือหองจูเปียน (皇子辯 *หฺวางจื่อเปี้ยน*) และเล่าเหียบ (劉協 *หลิว เสีย*) หรือหองจูเหียบ (皇子協 *หฺวางจื่อเสีย*) ผู้เป็นตันลิวอ๋อง (陳留王 *เฉินหลิวหวาง*) เป็นองค์ประกัน แต่โฮเฮาทรงได้รับการช่วยเหลือจากโลติด (盧植 *หลู จื๋อ*) ขุนนางตำแหน่งราชเลขาธิการ (尚書 *ช่างชู*) ด้านอ้วนเสี้ยว (袁紹 *ยฺเหวียน เช่า*) และคนอื่น ๆ ก็บุกเข้ามาถึงตำหนักที่ประทับ เตียวเหยียงและต๋วนกุยจึงลักพาจักรพรรดิหองจูเปียนและตันลิวอ๋องหองจูเหียบออกนอกพระราชวังไปยังท่าข้ามเสี่ยวผิง (小平津 *เสี่ยวผิงจิน*; ปัจจุบันอยู่ในเขตเมิ่งจิน นครลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน) แต่ถูกโลติดและบินของ (閔貢 *หมิ่น ก้ง*) ผู้เป็นผู้ช่วยหน่วยทหารกลาง (中部掾 *จงปู้เยฺวี่ยน*) ประจำนครลกเอี๋ยง (洛陽 *ลั่วหยาง*) ไล่ตามมาจนทัน บินของประณามเตียวเหยียงและพรรคพวก แล้วลงมือสังหารผู้คุ้มกันของเตียวเหยียงไปหลายคน เตียวเหยียงและต๋วนกุยหมดหนทางรอด จึงประสานมือคุกเข่าถวายบังคมหองจูเปียนแล้วทูลว่า "พวกกระหม่อมถูกกวาดล้างสิ้น สุดท้ายแผ่นดินจะโกลาหล ฝ่าบาทขอทรงรักษาพระองค์เองด้วยเถิด" จากนั้นทั้งสองก็ก็กระโดดลงแม่น้ำฮองโห (黃河 *หฺวางเหอ*) เพื่อฆ่าตัวตาย

## ในนวนิยาย''สามก๊ก''
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่อง*[[สามก๊ก]]* (三國演義 *ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*) หลังโฮจิ๋นถูกสังหาร อ้วนเสี้ยวและโจโฉ (曹操 *เฉา เชา*) ผู้ใต้บังคับบัญชาของโฮจิ๋นนำกำลังทหารบุกเข้าพระราชวังเพื่อกวาดล้างเหล่าขันที เตียวเหยียงและต๋วนกุยได้จับหองจูเปียนและหองจูเหียบหนีออกนอกนครหลวงลกเอี๋ยงเข้าป่าบริเวณเชิงเขาปักคูสาน (北邙山 *เป่ย์หมางชาน*) ต่อมาเห็นว่าจวนตัวจึงทิ้งทั้งสองพระองค์ แล้วหนีไปคนละทิศละทาง ต๋วนกุยหนีจนไปพบบินของซึ่งกำลังตามหาหองจูเปียนและหองจูเหียบ บินของเห็นต๋วนกุยจึงถามถึงทั้งสองพระองค์ ต๋วนกุยบอกว่าตนได้ปล่อยทิ้งในป่าแล้ว บินของจึงสังหารต๋วนกุยเสียแล้วนำศีรษะมาผูกกับคอม้า

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* สิบเสียงสี

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ซือหม่า กวาง (1084). *[[จือจื้อทงเจี้ยน]]*.
* ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[โฮ่วฮั่นชู]]*.
* ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). *[[สามก๊ก]]* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*).

หมวดหมู่:ขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:สิบเสียงสี
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายในยุคราชวงศ์ฮั่น