open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
บุญเลิศ ไพรินทร์

**บุญเลิศ ไพรินทร์** (เกิด 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2484) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดฉะเชิงเทรา และอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดฉะเชิงเทรา หรือที่เป็นที่รู้จักในนาม **"โหร ส.ว."**

## ประวัติ
บุญเลิศ ไพรินทร์ หรือ ดร.บุญเลิศ ไพรินทร์ เกิดเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2484 ที่ตำบลบางกระเจ็ด อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นบุตรของนายจ้อย และนางพิศ ไพรินทร์ จบการศึกษาจากโรงเรียนแผนใหม่บางคล้า (ปัจจุบันคือ โรงเรียนเทศบาล 1 วัดแจ้ง), โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา จากนั้นได้ทุนของจังหวัดศึกษาต่อที่โรงเรียนฝึกหัดครูบ้านสมเด็จเจ้าพระยา จากนั้นได้จบปริญญาตรีที่วิทยาลัยการศึกษาประสานมิตร และมหาวิทยาลัยรามคำแหง และได้ศึกษาต่อระดับปริญญาโท ด้านบริหารทรัพยากรมนุษย์ และปริญญาเอก ด้านพฤติกรรมศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยจอร์เจีย สหรัฐ

## การทำงาน
บุญเลิศ ไพรินทร์ เคยทำงานเป็นข้าราชการระดับ 10 สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (ก.พ.) รวมทั้งเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยรังสิต และมหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี

เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกวุฒิสภา (สว.) ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2543 ทำให้มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดี โดยมีอีกบทบาทหนึ่ง คือ เป็นนักโหราศาสตร์ที่มักจะทำนายดวงชะตาของบ้านเมืองเสมอ ๆ ด้วย จนได้รับฉายาว่า "โหร ส.ว."

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 ได้ลงรับสมัครเลือกตั้งในระบบแบ่งเขต สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในพื้นที่จังหวัดฉะเชิงเทรา ซึ่งได้รับเลือกตั้งไปด้วยคะแนน 32,647 ชนะคู่แข่งจากพรรคเพื่อไทยซึ่งเป็นเจ้าของพื้นที่เดิม คือ ฐิติมา ฉายแสง น้องสาวของจาตุรนต์ ฉายแสง ที่ได้คะแนน 27,679 

เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดฉะเชิงเทราในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาได้ย้ายกลับพรรคประชาธิปัตย์ จนกระทั่งลาออกในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2566 หลังจากเหตุการณ์ลงมติเลือกหัวหน้าพรรคคนใหม่ (เฉลิมชัย ศรีอ่อน)

ในการเลือกสมาชิกวุฒิสภาไทย พ.ศ. 2567 บุญเลิศได้ตัดสินใจลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา กลุ่มผู้ประกอบวิชาชีพหรืออาชีพอิสระ (กลุ่ม 19) โดยประสบอุบัติเหตุชนกับแผงเหล็กในวันที่คัดเลือกในรอบไขว้ ระดับเขต แม้จะผ่านระดับเขต แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอบางคล้า
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:อาจารย์คณะรัฐศาสตร์
หมวดหมู่:นักโหราศาสตร์
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดฉะเชิงเทรา
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดฉะเชิงเทรา
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดฉะเชิงเทรา
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2550)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคพลังประชารัฐ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:บุคคลจากบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรังสิต
หมวดหมู่:บุคคลจากสาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยบูรพา

**คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยบูรพา** () เป็นหน่วยงานในสังกัดมหาวิทยาลัยบูรพา จัดตั้งตามประกาศมหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2551 เป็นคณะที่อยู่ใน วิทยาเขตสระแก้ว มีหน้าที่จัดการศึกษาระดับปริญญาตรีและบัณฑิตศึกษา วิจัยและบริการวิชาการด้านเกษตร

## ประวัติ
คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยบูรพา เดิมเป็นโครงการจัดตั้งคณะเทคโนโลยีการเกษตร ได้รับการประกาศจัดตั้งเป็นคณะฯ อย่างเป็นทางการ ตามประกาศสภามหาวิทยาลัยบูรพา เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

## สัญลักษณ์ คณะ

## อาคารและสถานที่

*มหาวิทยาลัยบูรพา วิทยาเขตสระแก้ว

## หลักสูตรที่เปิดสอน
* วิทยาศาสตรบัณฑิต (เกษตรศาสตร์) (วท.บ. (เกษตรศาสตร์)) ()
* วิทยาศาสตรบัณฑิต (เทคโนโลยีผลิตภัณฑ์ธรรมชาติ) (วท.บ. (เทคโนโลยีผลิตภัณฑ์ธรรมชาติ)) ()

## กลุ่มวิชา
* เทคโนโลยีการผลิตพืช
* เทคโนโลยีหลังการเก็บเกี่ยว
* เทคโนโลยีการผลิตสัตว์
* วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการอาหาร
* ผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพและความงาม

## วารสาร

จดหมายข่าวคณะเทคโนโลยีการเกษตร
# ฉบับที่ 1 ปีที่ 1 (มกราคม - มีนาคม) 2553
# ฉบับที่ 2 ปีที่ 1 (เมษายน-มิถุนายน) 2553
# ฉบับที่ 3 ปีที่ 1 (กรกฎาคม-กันยายน) 2553

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยบูรพา วิทยาเขตสระแก้ว
* มหาวิทยาลัยบูรพา

หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยบูรพา
โจงาชิมะ

thumb|ภาพถ่ายมุมสูงของโจงาชิมะ
thumb|โจงาชิมะ มองจากท่าเรือมิซากิ

**โจงาชิมะ** () เป็นเกาะในประเทศญี่ปุ่น อยู่ในเขตนครมิอูระ จังหวัดคานางาวะ ทางใต้สุดของคาบสมุทรมิอูระ และทางทิศตะวันตกติดกับอ่าวซางามิ มีสะพานเชื่อมต่อระหว่างเกาะกับแผ่นดินใหญ่

เกาะโจงาชิมะเป็นที่ตั้งของประภาคารโจงาชิมะ ประภาคารแบบตะวันตกที่เก่าแก่อันดับที่สี่ในญี่ปุ่น และเป็นเพียงหนึ่งในสองแห่งที่คงอยู่ถึงปัจจุบัน สร้างขึ้นในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19

## รูปภาพ

ไฟล์:Jougashima tree.JPG|พืชพรรณบนโจงาชิมะ
ไฟล์:Jogashima ohashi bridge and Hakusyuuhi.jpg|สะพาน


ไฟล์:Jougashima Ooshima.JPG|โอชิมะเมื่อมองจากโจงาชิมะ
ไฟล์:Jougashima South3.JPG|ภูเขาไฟฟูจิเมื่อมองจากโจงาชิมะ


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:เกาะในจังหวัดคานางาวะ
หมวดหมู่:มิอูระ
นักฆ่าเทวดาแขนเดียว

**นักฆ่าเทวดาแขนเดียว** (, จีนตัวเต็ม: 武俠, จีนตัวย่อ: 武侠, พินอิน: Wǔ Xiá, *อู๋เซีย หมายถึง [[กำลังภายใน]]*) ภาพยนตร์กังฟูกำลังภายในสัญชาติฮ่องกง นำแสดงโดย เจิ้น จื่อตัน, ทาเคชิ คาเนชิโร่, ทัง เหวย และ หวัง หยู่ กำกับการแสดงโดย ปีเตอร์ ชาน ออกฉายในปี พ.ศ. 2554

## เรื่องย่อ
ในปี ค.ศ. 1917 ที่ชนบทเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในมณฑลยูนนาน หลิวจิงซี (เจิ้น จื่อตัน) ช่างทำกระดาษแห่งหมู่บ้าน อาศัยอยู่กับ อายู (ทัง เหวย) ภรรยาและลูกเล็ก ๆ อีก 2 คน ซึ่งเป็นลูกติดกับสามีเก่าของอายูและลูกของเขาเองอีกหนึ่งคน วันหนึ่งเกิดมีโจร 2 คนบุกเข้ามาปล้นร้านขายของชำ จิงซีได้เข้าไปต่อสู้และเผลอฆ่าโจรทั้ง 2 ตาย ซึ่งเป็นโจรที่ทางการต้องการตัวอยู่พอดี

ทางการจึงส่ง ซูไป่จิว (ทาเคชิ คาเนชิโร่) ผู้เชี่ยวชาญการชันสูตรศพเข้ามาพิสูจน์ ไป่จิวไม่เชื่อว่า ช่างทำกระดาษอย่างจิงซีจะสามารถฆ่าโจรที่มีฝีมือได้พร้อมกันถึง 2 คน นอกเสียแต่ว่า เขาจะมีวิชากำลังภายในและรู้เรื่องการสกัดจุด ไป่จิวสอบถามอดีตของจิงซี พบว่า แท้จริงแล้วเขาไม่ใช่ชาวหมู่บ้านนี้ แต่เป็นคนอพยพเข้ามาเมื่อ 5 ปีก่อน จิงซีบอกแต่เพียงว่า เขาแซ่เดิมแซ่กง มาจากหมู่บ้านกง ในเมืองจิงโจว มีพ่อเป็นคนแล่เนื้อ แต่เมื่อไป่จิวสืบมากกว่านั้น พบว่า แท้จริงแล้ว หลิวจิงซี มีชื่อจริงว่า ถังหลง เป็นคนของแก๊งค์ 72 อสูร ที่มีประวัติการฆ่าอย่างโหดเหี้ยม และเป็นถึงบุตรชายหัวหน้าแก๊งค์ 72 อสูร (หวัง หยู่) ที่เปลี่ยนใจกลับตนมาใช้ชีวิตอย่างสงบเหมือนคนปกติ แต่ว่าขณะนี้แก๊งค์ 72 อสูร ได้ทราบเรื่องราวแล้ว และจะมาตามตัวถังหลงกลับไป

## เบื้องหลังและการออกฉาย
*Wuxia* เป็นภาพยนตร์กังฟูกำลังภายในจากการกำกับของ ปีเตอร์ ชาน ผู้กำกับชาวฮ่องกงลูกครึ่งไทยที่มีชื่อเสียง โดยมี เจิ้น จื่อตัน หรือ ดอนนี่ เยน นักแสดงนำเป็นผู้กำกับคิวแอ๊คชั่นด้วย และมี หวัง หยู่ ซึ่งเป็นนักแสดงชื่อดังในภาพยนตร์แนวนี้ในยุคทศวรรษที่ 70 รับเชิญในบท หัวหน้าแก๊งค์ 72 อสูร และเป็นบิดาของ หลิวจิงซี ด้วย ซึ่งถือว่าเป็นการหวนกลับมารับบทแสดงอีกครั้งในรอบ 17 ปีเลยทีเดียว

เปิดฉายครั้งแรกในงานเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ได้รับการตอบรับอย่างดี และเมื่อเข้าฉายจริงที่ปักกิ่งและฮ่องกง รวมทั้งหลายประเทศในทวีปเอเชียก็ได้รับเสียงตอบรับเป็นอย่างดี

**[[เอเชียนฟิล์มอวอร์ดส |รางวัลเอเชียนฟิล์มอวอร์ด]] ครั้งที่ 6**
*ถ่ายภาพยอดเยี่ยม
*กำกับศิลป์ยอดเยี่ยม
*ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม

**[[Hong Kong Film Award|รางวัลฮ่องกงฟิล์มอวอร์ด]] ครั้งที่ 31**
*กำกับภาพยอดเยี่ยม
*ดนตรีประกอบยอดเยี่ยม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*[ข้อมูลจาก [IMDb]]
*ตัวอย่างภาพยนตร์
*ตัวอย่างภาพยนตร์แบบยาว (8 นาที)
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฮ่องกง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์กำลังภายใน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์กังฟู
หมวดหมู่:ภาพยนตร์วูซู
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ปีเตอร์ ชาน
หมวดหมู่:เจิน จื่อตัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์จีน
1Q84

***1Q84*** (*One Q Eighty-Four* หรือภาษาญี่ปุ่น *อิชิ-คิว-ฮาชิ-ยง*) เป็นนวนิยายโดยฮารูกิ มุราคามิ ตีพิมพ์ครั้งแรกเป็นสามเล่มในประเทศญี่ปุ่น ระหว่างปี ค.ศ. 2009–2010
1Q84 ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว ฉบับพิมพ์ครั้งแรกขายหมดภายในวันที่เปิดตัว และมียอดขายถึงล้านเล่มภายในเดือนเดียว
ฉบับแปลภาษาอังกฤษของทั้งสามเล่มจะวางจำหน่ายในอเมริกาเหนือและสหราชอาณาจักรในวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2011 โดยสองเล่มแรกแปลโดย Jay Rubin และเล่มที่สามแปลโดย Philip Gabriel สำหรับฉบับแปลภาษาไทย สำนักพิมพ์กำมะหยี่ได้ลิขสิทธิ์การแปลเล่ม 1–2 โดยแปลจากต้นฉบับภาษาญี่ปุ่น

ชื่อเรื่อง 1Q84 นั้นเป็นการเล่นการออกเสียงญี่ปุ่นของปี 1984 ซึ่งเป็นการอ้างถึงนวนิยาย หนึ่ง-เก้า-แปด-สี่ ของจอร์จ ออร์เวลล์
ก่อนการตีพิมพ์เรื่อง *1Q84* มุราคมิกล่าวว่าเขาจะไม่เปิดเผยสิ่งใด ๆ เกี่ยวกับหนังสือดังกล่าว หลังจากมีการวิพากษ์วิจารณ์ว่าข่าวรั่วเกี่ยวกับนิยายเรื่องก่อน ๆ ของเขานั้นได้ทำลายคุณค่าความแปลกใหม่ของวรรณกรรม
ตัวอักษร Q และเลข 9 ในภาษาญี่ปุ่น (โดยทั่วไปเขียนเป็นอักษรโรมันว่า "kyū" แต่บนปกหนังสือใช้ว่า "kew") นั้นออกเสียงเหมือนกัน และมักใช้ในการเล่นคำแบบญี่ปุ่น แต่ก็มีทฤษฎีว่าตัว Q อาจจะมาจากชื่อเรื่อง *[[ประวัติจริงของอา Q]]* โดย หลู่ซิ่น นักเขียนชาวจีน ซึ่งเป็นนักเขียนที่มีอิทธิพลต่องานเขียนของมุราคามิ

## การวิพากษ์ตอบรับ
รีวิวอันหนึ่งอธิบาย *1Q84* ว่าเป็น "บทพรรณนาอันซับซ้อนและเซอร์เรียล" ซึ่ง "กระโดดกลับไปกลับมาระหว่างนิทานของสองตัวละคร ชายหนึ่ง หญิงหนึ่ง ซึ่งตามหากันและกัน" มันมีธีมฆาตกรรม ประวัติศาสตร์ ศาสนาแบบคัลท์ ความรุนแรง ความสัมพันธ์ของครอบครัว และความรัก อีกรีวิวหนึ่งใน *[[เดอะเจแปนไทมส์]]* กล่าวว่านวนิยายดังกล่าว "อาจจะกลายเป็นหนังสือที่ต้องอ่านเพื่อทำความเข้าใจวัฒนธรรมญี่ปุ่นร่วมสมัย" และเรียก *1Q84* ว่าเป็น "magnum opus" (ผลงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุด) ของมุราคามิ

## พิมพ์ครั้งแรก
ญี่ปุ่น
* เล่ม 1 (, 554 หน้า), ตีพิมพ์เมื่อ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2009
* เล่ม 2 (, 501 หน้า), ตีพิมพ์เมื่อ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2009
* เล่ม 3 (, 602 หน้า), ตีพิมพ์เมื่อ 16 เมษายน ค.ศ. 2010
สหรัฐอเมริกา
* รวมเล่ม (, 928 หน้า), ตีพิมพ์เมื่อ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2011
สหราชอาณาจักร
* เล่ม 1 (, 640 หน้า), ตีพิมพ์เมื่อ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2011
* เล่ม 2 (, 256 หน้า), ตีพิมพ์เมื่อ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2011

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:นวนิยาย
หมวดหมู่:วรรณกรรมญี่ปุ่น
ฟังก์ชันว่าง

**ฟังก์ชันว่าง** () ในทางคณิตศาสตร์คือฟังก์ชันที่มีโดเมนเป็นเซตว่าง สำหรับแต่ละเซต *A* จะมีฟังก์ชันว่างเช่นนั้นเพียงหนึ่งเดียวคือ
::f_A: \varnothing \rightarrow A

กราฟของฟังก์ชันว่างคือเซตย่อยของผลคูณคาร์ทีเซียน ∅ × A เนื่องจากผลคูณนี้เป็นเซตว่าง ดังนั้นจึงมีเซตย่อยเพียงเซตเดียวคือเซตว่าง ∅ เซตย่อยที่เป็นเซตว่างนี้เป็นกราฟที่สามารถใช้งานได้ เพราะสำหรับทุกค่า *x* ในโดเมน ∅ จะมี *y* เพียงหนึ่งเดียวในโคโดเมน *A* ที่ทำให้ (x,y) ∈ ∅ สิ่งนี้เป็นตัวอย่างหนึ่งของความจริงว่างเปล่า (vacuous truth) ด้วยเหตุผลว่า *ไม่มี x อยู่ในโดเมน*

## อ้างอิง
* Herrlich, Horst and Strecker, George E.; *Category Theory*, Allen and Bacon, Inc. Boston (1973).

หมวดหมู่:ทฤษฎีเซต
หมวดหมู่:ฟังก์ชันและการจับคู่
หมวดหมู่:ชนิดของฟังก์ชัน
หมวดหมู่:ความไม่มี
สันนิบาตสามจักรพรรดิ

[170px|thumb|[จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งเยอรมนี]]
[170px|thumb|[จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย]] 
[170px|thumb|[จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย]] 

**สันนิบาตสามจักรพรรดิ** () เป็นพันธมิตรอันไม่มั่นคงระหว่างจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งเยอรมนี จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย และจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย

## การก่อตั้ง ค.ศ. 1873
วันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1873 นายกรัฐมนตรีเยอรมนี ออทโท ฟอน บิสมาร์ค เจรจาความตกลงระหว่างพระมหากษัตริย์ออสเตรีย-ฮังการี รัสเซียและเยอรมนี พันธมิตรดังกล่าวมุ่งฟื้นฟูพันธมิตรอันศักดิ์สิทธิ์ ใน ค.ศ. 1815 และทำหน้าที่เสมือนปราการต่อต้านทัศนะหัวรุนแรงซึ่งผู้ปกครองอนุรักษนิยมเห็นว่าไม่มั่นคง พันธมิตรดังกล่าวเกิดขึ้นหลังอนุสัญญาเชินบรุนน์ ลงนามโดยรัสเซียและออสเตรีย-ฮังการีเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1873

## เบื้องหลังและนโยบาย
บิสมาร์คมักจะนำสันนิบาตเพราะมันประเมินความท้าทายซึ่งมีศูนย์กลางในการธำรงรักษาไว้ซึ่งสมดุลแห่งอำนาจระหว่างรัฐที่เกี่ยวข้องและยุโรปทั้งหมด รากฐานของปรัชญาการเมืองของเขารวมไปถึงการอุทิศตัวเพื่อรักษาไว้ซึ่งสถานะเดิมและหลีกเลี่ยงสงคราม แม้ว่าเยอรมนีจะได้รับชัยชนะในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย ใน ค.ศ. 1870-71 ความรุนแรงยังคงเกิดขึ้นสดใหม่ในความทรงจำของรัฐที่เพิ่งรวมขึ้นใหม่นี้ และทำให้เยอรมนีไม่เต็มใจจะเป็นปรปักษ์กับฝรั่งเศส แต่มุ่งจะจำกัดอำนาจของฝรั่งเศสเช่นเคย ตามมุมมองของสันนิบาต องค์การสังคมนิยมหัวรุนแรง เช่น สากลที่หนึ่ง เป็นตัวอย่างของหนึ่งในหลายภัยคุกคามสำคัญต่อเสถียรภาพและความเป็นเจ้าในภูมิภาค ด้วยเหตุผลนี้ สันนิบาตจึงคัดค้านการขยายอิทธิพลขององค์การอย่างแข็งขัน

## การยุบครั้งแรก ค.ศ. 1875
กลุ่มดังกล่าวยุบเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1875 ด้วยข้อพิพาทดินแดนในบอลข่านเมื่อออสเตรีย-ฮังการีเกรงว่า การให้การสนับสนุนของรัสเซียต่อเซอร์เบียอาจลงเอยด้วยการจุดประกายให้เกิดอุดมการณ์เรียกร้องดินแดนในหมู่ประชากรสลาฟที่เซอร์เบียปกครองอยู่ เช่นเดียวกับทางการรัสเซียซึ่งเกรงการกบฏ หากขบวนการรวมชาติสลาฟได้รับอิทธิพลมากเกินไป ข้อสรุปแรกขององค์การใน ค.ศ. 1879 ปูทางแก่ทวิพันธมิตรป้องกันระหว่างออสเตรีย-ฮังการีและเยอรมนี เพื่อตอบโต้การรุกรานของรัสเซียที่เป็นไปได้ ใน ค.ศ. 1882 อิตาลีเข้าร่วมกับความตกลงดังกล่าวและถือกำเนิดเป็นไตรพันธมิตรขึ้น

## การฟื้นฟู ค.ศ. 1881-1887
สนธิสัญญาเบอร์ลิน ค.ศ. 1878 ทำให้รัสเซียรู้สึกว่าตนถูกโกงส่วนแบ่งที่ควรจะได้จากสงครามรัสเซีย-ตุรกี อย่างไรก็ตาม บทบาทสำคัญของรัสเซียในการทูตยุโรปมิได้ถูกลืมโดยบิสมาร์ค สันนิบาตสามจักรพรรดิซึ่งเป็นทางการกว่าและมีการบันทึกไว้ชัดเจนกว่าได้รับการบรรลุเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1881 สันนิบาตดังกล่าวมีอายุได้สามปี ได้รับการต่ออายุใน ค.ศ. 1884 แต่สิ้นสุดลงใน ค.ศ. 1887 พันธมิตรทั้งสองสิ้นสุดลงเพราะความขัดแย้งของผลประโยชน์ระหว่างออสเตรีย-ฮังการีและรัสเซียในบอลข่าน

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง
* 

หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหาร
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหารเกี่ยวข้องกับเยอรมนี
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหารเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหารเกี่ยวข้องกับรัสเซีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาด้านพันธมิตรทางการทหาร
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิรัสเซีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิเยอรมัน
หมวดหมู่:สนธิสัญญาในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:ฝ่ายมหาอำนาจกลาง
หมวดหมู่:จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งเยอรมนี
หมวดหมู่:จักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย
หมวดหมู่:จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย
บ้านนี้ต้องมีเหมียว

thumb|200px|จี้ ในแบบอนิเมะ
**บ้านนี้ต้องมีเหมียว** (, , โรมะจิ: chīzu suīto hōmu, ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็น ซึ่งมีทั้งมังงะและอนิเมะ สร้างสรรค์โดย คานาตะ โคนามิ

ออกเป็นครั้งแรกเป็นมังงะในวีคลี่ มอร์นิ่ง ในปี พ.ศ. 2550 ในประเทศไทยตีพิมพ์และจัดจำหน่ายโดย สยามอินเตอร์คอมิกส์

เป็นเรื่องราวของ จี้ ซึ่งเป็นตัวละครเอกในเรื่อง เป็นลูกแมวลายสีขาว-เทา ตาโต ที่หลงกับแม่ มาอยู่กับครอบครัว ยามาดะ ที่อพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่งที่ไม่อนุญาตให้เลี้ยงสัตว์เลี้ยง ครอบครัวยามาดะ ประกอบไปได้วย พ่อ ที่เป็นนักสร้างสรรค์โฆษณา แม่ ที่เป็นแม่บ้าน และ โยเฮ ลูกชายตัวเล็ก ๆ อายุ 4 ขวบ ของทั้งคู่ ที่เป็นเพื่อนเล่นของจี้  จี้มีนิสัยชอบกินและนอน และเล่นกับโยเฮหรือของใช้ในบ้านต่าง ๆ  กลัวฟ้าผ่า, สุนัขหรือแมวตัวใหญ่กว่า

บ้านนี้ต้องมีเหมียว ได้รับการสร้างเป็นอนิเมะในปี พ.ศ. 2552 ออกอากาศทางทีบีเอสทีวีและสถานีโทรทัศน์โอซะกะ ด้วยตอนสั้น ๆ เพียงตอนละ 3 นาทีเท่านั้น จนถึงปัจจุบันนี้ออกอากาศมาแล้ว 2 ปี

ในประเทศไทย บ้านนี้ต้องมีเหมียวฉบับอนิเมะออกวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี, ดีวีดี โดยเดกซ์ และเคยออกอากาศทางช่องทรู สปาร์ค ต่อมาได้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส ทุกวันจันทร์-วันศุกร์ เวลา 18.45 น. เริ่มตั้งแต่วันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2554

## ตัวละคร
1.จี้ แมวเหมียวที่ชอบกินและนอน กลัวฟ้าผ่าและแมวหรือสุนัขที่ตัวใหญ่กว่า

2.โยเฮ เด็กชายอายุ 4 ปี ดื้อซนชอบเล่นกับจี้เป็นคนที่ตั้งชื่อให้กับจี้

3.แม่ เป็นแม่บ้านที่คอยจัดการกับจี้เมื่อจี้ดื้อ

4.พ่อ เป็นนักออกแบบสร้างสรรค์โฆษณา

## รายชื่อตอน

21 ไปตรวจสุขภาพ
53 ฉีดวัคซีน

## ผู้ให้เสียงพากย์
;ญี่ปุ่น
* จี้ โดย ซะโตมิ โคโรงิ
* โยเฮ โดย เอ็ตสึโกะ โคซะกุระ
* พ่อ โดย ฮิเดโนบุ คิอุจิ
* แม่ โดย โนริโกะ ฮิดากะ

;ไทย
* จี้ โดย วิภาดา จตุยศพร
* โยเฮ โดย อรุณี นันทิวาส
* พ่อ โดย ภัทรวุฒิ สมุทรนาวี
* แม่ โดย ศันสนีย์ ติณห์กีรดีศ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ  
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาคอนิเมะ 

หมวดหมู่:มังงะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง‎
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นสำหรับเด็ก
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องทีวีไทย-ไทยพีบีเอส
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:อนิเมะโอเอ็นเอในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:การ์ตูนช่องเกี่ยวกับแมว
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันเกี่ยวกับแมว
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นแมว
หมวดหมู่:มาสคอตอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:แมดเฮาส์
พระราชวังท้ายพิกุล

## ที่ตั้ง
อยู่หลังพระวิหารหลวง ติดกำแพงพระพุทธบาทด้านทิศตะวันออกเฉียง เหนือ ตำบลขุนโขลน อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี 
## ประวัติ
พระราชวังนี้พระเจ้าทรงธรรมทรงสร้างขึ้นเพื่อเป็นที่ประทับเวลาเสด็จขึ้น ไปนมัสการพระพุทธบาท ของเดิมเหลืออยู่แต่กำแพงวังและฐานพระตำหนัก ฐานเกยช้างม้า ก่ออิฐถือปูน ต่อมาสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดฯให้สร้างพระตำหนักทับบนฐานเดิม ตัวอาคารเป็น เครื่องขัดแตะถือปูนบ้าง เครื่องไม้บ้าง แต่ผุพังหมดแล้ว จากการขุดตรวจของนัก โบราณคดี กรมศิลปากร พบซากฐานอาคารก่ออิฐถือปูนหลายจุด รวมทั้งเกยช้างเกยม้าที่ปรากฏในปัจจุบันก็มีการสร้างทับบนฐานเกยเดิมที่มีฐานขนาด กว้างใหญ่กว่า นอกจากนี้ยังพบท่อน้ำดินเผาสมัยกรุงศรีอยุธยา วางเป็นแนวมาจากธารทองแดง ระยะทางประมาณ 1 กิโลเมตร

หมวดหมู่:พระราชวังในประเทศไทย
พระราชวังนันทอุทยาน

**พระราชวังนันทอุทยาน** เป็นพระราชวังที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้น โดยซื้อสวนในคลองมอญฝั่งเหนือสร้างพระราชวังขึ้น แล้วพระราชทานนามว่า วังนันทอุทยานใน พ.ศ. ๒๔๐๐ เพื่อเป็นที่เสด็จประพาสและเป็นที่ประทับของพระราชโอรสและพระราชธิดา เมื่อพระองค์เสด็จสวรรคตแล้ว เนื่องจากมีพระราชดำริว่าหาก
พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จขึ้นครองราชสมบัติต่อจากพระองค์ พระราชโอรสและพระราชธิดาของพระองค์อาจลำบาก แต่ปรากฏว่าพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคตก่อนพระองค์ จึงไม่มีปัญหาดังที่ทรงพระราชดำริไว้

ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้รื้อตำหนักฝ่ายในที่วังนันทอุทยานมาสร้างตำหนักที่วังพระเจ้าลูกยาเธอหลายพระองค์ ส่วนพระตำหนักที่ประทับและที่วังนันทอุทยานนั้นทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานแก่สมเด็จเจ้าฟ้าจุฬาลงกรณ์ พระราชโอรส

เมื่อสมเด็จเจ้าฟ้าจุฬาลงกรณ์เสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็นพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระตำหนักในสวนนันทอุทยานให้เป็นโรงเรียนสอนภาษาอังกฤษชื่อ โรงเรียนนันทอุทยาน และเมื่อโรงเรียนย้ายไปตั้งที่โรงเรียนสุนันทาลัย (ปัจจุบันคือโรงเรียนราชินี) จึงได้พระราชทานที่สวนนันทอุทยานให้เป็นที่ทำการของทหารเรือ ปัจจุบันเป็นที่ทำการส่วนหนึ่งของกองทัพเรือ

นันทอุทยาน
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตบางกอกน้อย
บริดจ์

**บริดจ์** () ความหมายโดยตรงหมายถึงสะพานหรือทางเชื่อม แต่ก็อาจหมายถึงสิ่งต่อไปนี้ด้วย

## สถานที่
* บริดจ์ (มณฑลเคนต์) หมู่บ้านแห่งหนึ่งในมณฑลเคนต์ แคว้นอังกฤษ สหราชอาณาจักร
* บริดจ์ (รัฐแคลิฟอร์เนีย) เมืองหนึ่งในเทศมณฑลเฟรสโน รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
* แม่น้ำบริดจ์ แม่น้ำในรัฐบริติชโคลัมเบีย แคนาดา
* กรวยภูเขาไฟแม่น้ำบริดจ์ ในรัฐบริติชโคลัมเบีย แคนาดา
* บริดจ์ออฟอัลแลน สถานที่หลายแห่งในแคว้นสกอตแลนด์

## วิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี
* อะโดบี บริดจ์ โปรแกรมสำหรับเชื่อมโยงการทำงานระหว่างโปรแกรมภายใน อะโดบี ครีเอทีฟสวีต ด้วยกัน
* บริดจ์แพตเทิร์น แพตเทิร์นการออกแบบโปรแกรม
* กล้องถ่ายภาพแบบบริดจ์

### อิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์
* วงจรบริดจ์
** ไดโอดบริดจ์ หรือ บริดจ์เรกติไฟเออร์
** วีตสโตนบริดจ์
** เอชบริดจ์
* บริดจ์ (เครือข่ายคอมพิวเตอร์) เทคนิคการถ่ายโอนกลุ่มข้อมูล
* ตัวแปลงโพรโทคอล หรือ โพรโทคอลบริดจ์ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ชนิดหนึ่ง

## บุคคล
* บิลลี บริดจ์ นักร้องชาวฝรั่งเศส
* บริดจ์ คาร์สัน ตัวละคร
* คริส บริดจ์ นักรักบี้ลีกชาวอังกฤษ
* แฟรงก์ บริดจ์ นักประพันธ์เพลงชาวอังกฤษ
* เวย์น บริดจ์ นักฟุตบอลชาวอังกฤษ

## อื่น ๆ
* บริดจ์ (เกมไพ่)
* บริดจ์ (ดนตรี) ชื่อเรียกท่อนหนึ่งของดนตรีสากล
* หย่อง อุปกรณ์ขึ้นสายเครื่องดนตรี
* สะพานฟัน หรือ ที่ยึดฟันปลอม
* สะพานโค้ง (ยิมนาสติก)
รัฐบาลชั่วคราวสหภาพแห่งชาติและการปลดปล่อยแห่งชาติกัมพูชา

**รัฐบาลชั่วคราวเพื่อสหภาพแห่งชาติและการปลดปล่อยแห่งชาติกัมพูชา** (Provisional Government of National Union and National Salvation of Cambodia: PGNUNSC) เป็นรัฐบาลชั่วคราวที่ตั้งขึ้นโดยเขมรแดงเมื่อ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 ซึ่งไม่ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติ เพื่อต่อต้านการจัดตั้งราชอาณาจักรกัมพูชา นายกรัฐมนตรีคือ เขียว สัมพัน ซึ่งเป็นหัวหน้ากองทัพด้วย ส่วนรัฐมนตรีต่างประเทศคือซอน เซน ทีมงานเป็นสมาชิกพรรคสามัคคีแห่งชาติกัมพูชา บริเวณที่ควบคุมได้คือจังหวัดไพลิน (เมืองหลวงของรัฐบาลชั่วคราว)และจังหวัดพระวิหาร (ที่ตั้งของกองทัพ) สถานีวิทยุของเขมรแดงเป็นที่รู้จักว่าเป็นวิทยุของรัฐบาลชั่วคราวเพื่อสหภาพแห่งชาติและการปลดปล่อยแห่งชาติกัมพูชา  รัฐมนตรีอื่น ๆ ได้แก่จัน ยัวราน มัก เบน อิน โซเพียบ กอร์บุนเฮง พิช เชียง และเชา เชือน

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2539 เอียง ซารี ประกาศแยกตัวออกจากเขมรแดงโดยแบ่งกำลังทหารของตนออกไป และก่อตั้งพรรคของตนเองคือขบวนการสหภาพแห่งชาติประชาธิปไตย ซึ่งทำให้เขมรแดงแตกแยกมากขึ้นจนพล พต สั่งฆ่าซอน เซน (สำเร็จ) และตา มก (ไม่สำเร็จ) ในช่วงกลางเดือน มิถุนายน พ.ศ. 2540 เขียว สัมพัน ได้ตั้งพรรคของตัวเองคือพรรคเอกภาพแห่งชาติเขมร และแยกตัวออกจากเขมรแดง เมื่อพล พต เสียชีวิตในเดือนเมษายน พ.ศ. 2541 และพลพรรคเขมรแดงได้แยกย้ายกันไป เขียว สัมพัน และตามกได้ประกาศสลายรัฐบาลชั่วคราวเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2541

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2537
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:รัฐบาลชั่วคราว
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์กัมพูชา–ไทย
พรรคสามัคคีชาติเขมร

**พรรคสามัคคีชาติเขมร** ( *คณะ̤บกฺสสามคฺคีชาติขฺแมร*; ) เป็นพรรคการเมืองในกัมพูชา ก่อตั้งเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2540 โดยเขียว สัมพันที่แยกตัวออกจากเขมรแดง เขียว สัมพันเคยเป็นหัวหน้าพรรคสามัคคีชาติกัมพูชา เขียว สัมพันประกาศสนับสนุนสมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2541 แต่อยู่ตรงข้ามกับพรรคประชาชนกัมพูชาของฮุนเซน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พรรคการเมืองในประเทศกัมพูชา
ภัสสรี กังวานพงศ์

**ภัสสรี กังวานพงศ์**  เป็น นักแสดง  นางแบบ และ นักบิน เกิดวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2523 มีผลงานแสดงละครเรื่องแรกคือ เรื่อง ขุมทรัพย์อมตะนคร และ หัวใจห่อใบตอง เป็นเรื่องที่ 2 แต่ หัวใจห่อใบตอง ออกอากาศก่อน ปัจจุบัน ตวง เป็นนักบิน และ เปิดร้านกาแฟชื่อ กาแฟข้างบ้าน อยู่ที่ อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

## ประวัติ
**ภัสสรี กังวานพงศ์** เป็นลูกคนโตมีพี่น้อง 2 คน จบปริญญาตรี สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ จากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่  คุณแม่เป็นลูกครึ่งไทย-อังกฤษ ส่วนคุณพ่อเป็นคนไทย 

### ผลงานละคร

### มิวสิควิดีโอเพลง

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักบินชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอหัวหิน
ดี

**ดี** อาจหมายถึง
* D อักษรละติน
* ความดี
** ดูเพิ่มที่ กรรม
* สวัสดี การทักทายของชาวไทย, บางทีย่อว่า "ดี"
* ถุงน้ำดี อวัยวะภายในของคนและสัตว์ ที่บรรจุน้ำข้นสีเขียว มีรสขม ซึ่งออกจากตับ สำหรับช่วยย่อยอาหาร
** น้ำดี น้ำที่บรรจุในถุงน้ำดี
* ภาษาดี ภาษาโปรแกรมที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาซี
วิกิพีเดียสู่มรดกโลก

thumb|200px|right|ป้ายสนับสนุนความพยายามในครั้งนี้ ที่การประชุมวิกิมีเดีย ประจำ ค.ศ. 2011 ณ กรุงเบอร์ลิน

**วิกิพีเดียสู่มรดกโลก** () เป็นความพยายามเพื่อให้วิกิพีเดียได้ขึ้นทะเบียนของยูเนสโกเป็นมรดกโลก แนวคิดนี้เดิมเสนอขึ้นในการประชุมวิกิมีเดีย ประจำปี 2554 ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี  แล้วจึงเริ่มมีการเข้าชื่อกันทางออนไลน์เป็นครั้งแรกที่วิกิพีเดียเยอรมันเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม 2554 นับเป็นการเสนอญัตติครั้งแรกเพื่อสนับสนุนองค์กรทางดิจิทัล และคาดว่าจะเป็นที่ต่อต้านของบรรดาผู้รักษาทะเบียนมรดกโลกที่ขึ้นชื่อว่าหัวโบราณ

จิมโบ เวลส์ กล่าวว่า "แนวคิดพื้นฐาน คือ เพื่อให้เป็นที่รำลึกทั่วกันว่า วิกิพีเดียเป็นปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรมอันน่าอัศจรรย์ใจในระดับโลก ถึงขนาดที่ได้เปลี่ยนแปลงชีวิตของผู้คนนับหมื่นนับแสนชีวิตมาแล้ว"

ถ้าวิกิพีเดียไม่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดก มีการพูดคุยกันว่า จะเสนอให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมไร้รูปร่างแห่งยูเนสโก (UNESCO Intangible Cultural Heritage) แทน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับ วิกิพีเดียสู่มรดกโลก ที่ เท็นวิกิพีเดีย

หมวดหมู่:วิกิพีเดีย
พระมหากัจจายนะ

thumb|250px|รูปปั้นของพระมหากัจจายนะหรือพระสังกัจจายน์
**พระมหากัจจายนะ** (, ) เป็นพระอรหันต์องค์หนึ่งในพระอสีติมหาสาวกของพระโคตมพุทธเจ้า ได้รับการยกย่องว่าเป็นเอตทัคคะในทางผู้อธิบายความย่อให้พิสดาร ในประเทศไทยนอกจากชื่อตามภาษาบาลีแล้ว ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "พระสังกัจจายน์" 

พระมหากัจจายนะเกิดในตระกูลพราหมณ์ตระกูลหนึ่งในกรุงอุชเชนี ได้ศึกษาพระเวทตามอย่างตระกูลพราหมณ์ทั้งหลาย ท่านเป็นศิษย์ของอสิตดาบสแห่งเขาวินธัย (ผู้ทำนายว่าเจ้าชายสิทธิตถะจะได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิหรือพระพุทธเจ้าในอนาคต) พระมหากัจจายนะพร้อมด้วยมิตรอีก 7 คนได้อาราธนาพระพุทธเจ้าให้ทรงแสดงธรรมเทศนา และได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ในระหว่างฟังธรรมนั้นเอง  หลังจากนั้นท่านจึงทูลขออุปสมบทต่อพระพุทธเจ้า และได้เผยแผ่ศาสนาพุทธอยู่ในแคว้นอวันตีจนมีผู้เข้ามาเป็นสาวกในพุทธศาสนาเป็นจำนวนมาก

ความเชื่อในนิกายมหายาน คัมภีร์สัทธรรมปุณฑรีกสูตร บรรพที่ 6 ว่าด้วยการพยากรณ์ กล่าวถึงพุทธพยากรณ์ว่า พระมหากัจจายนะ พระสุภูติ พระมหากัสสปะ และพระมหาโมคคัลลานะ (ทั้งหมดล้วนแล้วแต่เป็นพระอรหันต์ทั้งสิ้น) หลังจากได้สดับพระสูตรนี้แล้ว จักได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในอนาคต

## ความเข้าใจผิดในพุทธศาสนิกชนชาวไทย
[thumb|200px|วัดนวลนาราม [อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฏร์ธานี]]
รูปเคารพของพระมหากัจจายนะหรือพระสังกัจจายน์ มักเป็นที่สับสนและเข้าใจผิดในหมู่พุทธศาสนิกชนชาวไทยว่าเป็นองค์เดียวกับพระสังกัจจายน์จีน ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นรูปเคารพของ **พระปู้ไต้หลอฮั่น** หรือ **พระปู้ไต้** () หรือพระโฮไตในญี่ปุ่น เป็น 1 ในพระอรหันต์ 18 องค์ และเป็น 1 ใน 7 องค์ของพระนำโชคที่ชาวญี่ปุ่นเคารพนับถือ 

พระปู้ไต้ เดิมชื่อ ฉวีคู ถือกำเนิดที่เมืองหมิงโจว เขตเฟิงหัว ในมณฑลเจ้อเจียง ท่านมีชีวิตอยู่ในช่วงสมัยราชวงศ์เหลียง (พ.ศ.1450-1466) ท่านได้ศึกษาธรรมฝ่ายพุทธศาสนามหายาน ต่อมาจึงบวชเป็นพระภิกษุมีฉายาว่า ฉิ้วฉื่อ และชางทิงฉวี่ มักเห็นรูปของท่านนั่งพุงพลุ้ย ถือกระสอบ หรือ ย่าม ใบหน้ายิ้มแย้มอยู่เสมอ ซึ่งแสดงถึงความมีเมตตากรุณาต่อคนทั่วไปให้พวกเขาได้รับความสุข เท้าทั้งสองอยู่บนพื้น เพราะถือว่าท่านยังไม่ได้สำเร็จมรรคผลชั้นสูงสุด  เป็นพระสงฆ์ที่มีอารมณ์ดีและนิสัยดีน่ารัก และได้ชื่อว่าเป็นพระสงฆ์ที่ต้อนรับแขก  ท่านชอบแจกขนมให้แก่เด็กๆ

ก่อนมรณภาพ ท่านได้กล่าวบทสวดว่า

ท่านจึงได้รับการยกย่องจากพระสงฆ์ ในพระพุทธศาสนานิกายเซ็น ลัทธิเต๋า และชินโต ว่า ท่านเป็นปางหนึ่งของพระเมตไตรยโพธิสัตว์ลงมากำเนิด และถือว่าท่านเป็นหนึ่งในพระอรหันต์ 18 องค์ ในสมัยพุทธกาล คือ พระอังกิตา หรือ กาลิโก เดิมเป็นชาวอินเดีย ชอบจับงูมีพิษเอาไปปล่อยเพื่อไม่ต้องการให้คนที่สัญจรไปมาเหยียบถูกงูพิษกัด ชาวบ้านจึงเรียกท่านว่า เป็น โพธิ ทั้งพระปู้ไต้ และ อังกิตาเหมือนกันอย่างหนึ่งคือ  ใบหน้ายิ้มแย้มตลอดเวลาและถือย่ามหรือถุงสะพายหลัง

ส่วนพระสังกัจจายน์หรือพระมหากัจจายนะในประเทศไทย รูปจะต่างกันตรงที่ศีรษะมีผมม้วนเป็นก้นหอยคล้ายพระพุทธเจ้า และครองจีวรแบบเถรวาท แต่ก็ยังอ้วนท้วนเหมือนเดิม ส่วนของจีนศีรษะล้าน ครองจีวรแบบจีน

## อ้างอิง

* 
* 
*หน้า 3, *พระพุทธรูปหัวร่อ* โดย กิเลน ประลองเชิง. "ชักธงรบ". **ไทยรัฐ**ปีที่ 69 ฉบับที่ 21933: วันพฤหัสบดีที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 แรม 8 ค่ำ เดือน 3 ปีระกา

หมวดหมู่:บุคคลในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:พระอสีติมหาสาวก
หมวดหมู่:เอตทัคคะ
ระบบประสาทซิมพาเทติก

thumb|300px|ระบบประสาทอัตโนมัติ<br />สีน้ำเงิน = พาราซิมพาเทติก<br />สีแดง = ซิมพาเทติก
**ระบบประสาทซิมพาเทติก** () เป็นระบบประสาทหลักหนึ่งในสามส่วนของระบบประสาทอัตโนมัติ ซึ่งอีกสองส่วนประกอบด้วย ระบบประสาทเอ็นทีริก และระบบประสาทพาราซิมพาเทติก.  

โดยทั่วไป ระบบประสาทซิมพาเทติกทำหน้าที่ภายใต้แรงกดดัน เพื่อให้ร่างกายตอบสนองในภาวะคับขัน เช่น การต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด หรือการหนีจากภัยคุกคามเฉพาะหน้า  แต่ก็ทำงานเพื่อรักษาเสถียรภาพในสภาวะทั่วไปด้วย.  เส้นประสาทในระบบประสาทซิมพาทิติกนี้แยกออกจากไขสันหลังบริเวณอกและเอว เรียกได้อีกอย่างว่า ทอราโคลัมบาร์เอาต์โฟล์ว (thoraco-lumbar outflow).  

เซลล์ประสาทตัวแรก (preganglionic fibre) อยู่ที่ไขสันหลัง แล้วมีแอกซอนออกมากับเซลล์ประสาทสั่งการ แล้วแยกไปยังปมประสาทซิมพาเทติกบริเวณอกและเอว แอกซอนของเซลล์ประสาทตัวแรกจะปล่อยสารสื่อประสาท (neurotransmitter) เป็นสารแอซิติลโคลินภายในปมประสาทซิมพาเทติกจะมีเซลล์ประสาททำหน้าที่เป็นเซลล์ประสาทตัวที่สอง (postganglionic fibre) ซึ่งจะส่งแซกซอนไปยังอวัยวะภายในต่าง ๆ  สารที่แอกซอนตัวที่สองปล่อยออกมาเป็นสาร นอร์อะดรีนาลิน หรือ นอร์เอพิเนฟริน จึงเรียกเซลล์ประสาทพวกนี้ว่า เซลล์ประสาทอะดรีเนอร์จิก (adrenergic neuron) สารนี้เมื่อปล่อยออกมาจะถูกย่อยสลายโดยเอนไซม์มอนามีนออกซิเดส ช่วยให้ระบบประสาททำงานได้ใหม่อีกครั้ง. 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ระบบประสาทอัตโนมัติ
ดริตอน รามา

**ดริตอน รามา** () เจ้าของฉายา **โกลเด้นอีเกิ้ล** เกิดวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1983 เป็นนักมวยไทยชาวสวีเดน และเป็นแชมป์มวยไทยสวีเดน 2 สมัย เขาเคยเป็นผู้เข้าแข่งขันรายการเค-วัน ข่าน 2 ครั้ง ที่ประเทศเกาหลีใต้ โดยได้พบกับชอย ยองซู และโน แจกิล ซึ่งได้แพ้สองครั้งติดต่อกัน ในช่วง ค.ศ. 2007 เขาเป็นนักมวยไทยที่ได้รับการคาดหวังในการผลักดันของวงการมวยไทยในสวีเดน สู่การแข่งขันระดับโลกร่วมกับเอลียาส์ ดาเนียล

ในปี ค.ศ. 2008 ดริตอน รามา ได้พบกับคู่ชกที่มีชื่อว่าแดเนียล นอร์ดาส ซึ่งเป็นแชมป์คิกบ็อกซิงชาวนอร์เวย์ โดยที่ดริตอนได้รับการผ่าตัดแผลที่เข่าในช่วงเดือนเมษายนก่อนเข้าร่วมการแข่งขัน ในรายการที่มีชื่อว่า "เค-วัน รัมเบิลออฟเดอะคิงส์" และใน ค.ศ. 2009 เขาได้พบกับโจอาคิม คาร์ลสัน ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวสวีเดนในรายการ "ซี4 ไทม์ 4 แชมเปี้ยน" มาแล้วครั้งหนึ่ง

## สถิติการแข่งขัน
* แข่ง 32 ครั้ง ชนะ 17 ครั้ง แพ้ 13 ครั้ง เสมอ 2 ครั้ง (น็อคเอ้าท์ 0 ครั้ง)

## เกียรติประวัติ
* ค.ศ. 2004 แชมป์รุ่น 67 กิโลกรัม มวยไทยสวีเดน
* ผู้ชนะการแข่งขันรายการเฉลิมพระชนมพรรษาสมเด็จพระราชินี ประเทศไทย

## อ้างอิง

* Inför SM med Driton Rama 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* fighter's profile - Driton Rama 
* 네이버 인물검색 

หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวสวีเดน
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนชาวสวีเดน
ปลาหนามหลังสาละวิน

**ปลาหนามหลังสาละวิน** ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Mystacoleucus argenteus* อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) 

มีรูปร่างแบนข้างเป็นรูปสี่เหลี่ยม หัวและปากมีขนาดเล็ก มีหนวด 2 คู่ ที่มุมปากและจะงอยปาก เกล็ดมีขนาดเล็กมีแถวประมาณ 31-33 แถว ตามแนวเส้นข้างลำตัว ครีบหลังมีสีส้มขอบมีสีคล้ำ ครีบหางมีสีเหลืองสดมีขอบสีคล้ำ ครีบอื่น ๆ มีสีเหลืองใส ตามีแต้มสีแดงที่ด้านบน

ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 15 เซนติเมตร พบชุกชุม มีถิ่นกระจายพันธุ์เฉพาะลุ่มแม่น้ำสาละวินที่พรมแดนไทย-พม่า เท่านั้น

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยมีชื่อเรียกเฉพาะในวงการปลาสวยงามว่า "ปลาตะเพียนพม่า" นอกจากนี้แล้วยังมีชื่อเรียกอื่นอีกว่า "ปลาหางเหลือง" เป็นต้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*รูปและข้อมูลจาก Fishbase.org

หมวดหมู่:สกุลปลาหนามหลัง
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำสาละวิน
ปฏิบัติการโซโลมอน

**ปฏิบัติการโซโลมอน** เป็นปฏิบัติการลับทางทหารของอิสราเอลเพื่อนำพาชาวเอธิโอเปียเชื้อสายยิวมายังอิสราเอลใน ค.ศ. 1991

ใน ค.ศ. 1991 รัฐบาลเฉพาะกาลของเอธิโอเปีย ที่มีเมงกิสตู ไฮเล มาเรียมเป็นประธานาธิบดี ใกล้จะถูกชุดปฏิบัติการทางทหารล่าสุดของกบฏเอริเตรียและทิเกรย์ โค่นล้ม เป็นผลให้เอธิโอเปียสูญเสียความมั่นคงทางการเมืองอย่างน่าเป็นอันตราย องค์การยิวหลายแห่ง รวมทั้งรัฐอิสราเอล เป็นกังวลกับสวัสดิภาพของประชากรยิวเอธิโอเปียขนาดใหญ่พอสมควร ซึ่งรู้จักกันว่า เบตาอิสราเอล ที่อาศัยอยู่ในเอธิโอเปีย เช่นเดียวกัน สมัยการปกครองของเมงกิสตู ทำให้การอพยพออกปริมาณมากเป็นการยากสำหรับชาวเบตาอิสราเอลที่อาศัยอยู่ในเอธิโอเปีย และอำนาจที่ลดลงของรัฐบาลเปิดโอกาสอันสดใสให้แก่ชาวเบตาอิสราเอลซึ่งต้องการอพยพออกไปยังอิสราเอล ใน ค.ศ. 1990 รัฐบาลอิสราเอลและกองกำลังป้องกันอิสราเอล ทราบถึงสถานการณ์ทางการเมืองที่เลวร้ายลงของเมงกิสตู และวางแผนปกปิดเพื่อขนส่งประชากรเบตาอิสราเอลทางอากาศในเอธิโอเปียมายังอิสราเอล เหตุการณ์ดังกล่าวนับเป็นการอพยพออกครั้งใหญ่ที่สุดของชาวเบตาอิสราเอลจนถึงปัจจุบัน

ในเที่ยวบินต่อเนื่อง 36 ชั่วโมง ของอากาศยานอิสราเอล 34 ลำ รวมทั้งเครื่องบินซี-130 ของกองทัพอากาศอิสราเอล และเครื่องบินขนส่งแอล อัล ขนส่งชาวยิวเอธิโอเปียทั้งสิ้น 14,325 คนมายังอิสราเอล

การขนส่งทางอากาศยานในปฏิบัติการโซโลมอนเป็นการขนส่งชาวยิวเอธิโอเปียไปยังอิสราเอลคิดเป็นสองเท่าของปฏิบัติการโมเสส ปฏิบัติการดังกล่าวสร้างสถิติโลกเที่ยวบินเดี่ยวที่มีผู้โดยสารมากที่สุดในโลก ในวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1991 เมื่อเครื่องบิน 747 ของสายการบินแอล อัล บรรทุกผู้โดยสาร 1,122 คนไปยังอิสราเอล ซึ่งที่จริงแล้วมีผู้โดยสารลงทะเบียนไว้ 1,087 คน แต่มีเด็กหลายสิบคนซ่อนอยู่ในผ้าคลุมของมารดา "ผู้วางแผนคาดว่าจะให้เครื่องบินบรรทุกผู้โดยสาร 760 คน แต่เนื่องจากผู้โดยสารมีน้ำหนักเบามาก คนอีกจำนวนมากจึงถูกใส่เบียดเข้าไป" มีทารกสองคนเกิดระหว่างเที่ยวบินนี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พ.ศ. 2534
หมวดหมู่:ปฏิบัติการทางทหาร
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เอธิโอเปีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อิสราเอล
หมวดหมู่:ชาวยิว
หมวดหมู่:ชื่อรหัส
อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ

[thumb|250px|[F-22 ของกองทัพอากาศสหรัฐขณะยิง AIM-120 แอมแรม]]
[thumb|250px|right|มิสไซล์อากาศสู่อากาศยุคใหม่ [ไอริส-ที ของกองทัพอากาศเยอรมัน]]
[thumb|right|250px|[AIM-132 แอสแรม ติดตั้งกับยูโรไฟต์เตอร์ ไทฟูน.]]
**อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ** (air-to-air missile) เป็นมิสไซล์ที่ปล่อยจากอากาศยาน มีจุดมุ่งหมายที่จะทำลายอากาศยานเป้าหมาย ปกติแล้วมิสไซล์อากาศสู่อากาศ จะใช้เครื่องยนต์จรวดเดี่ยวหรือหลายเครื่องยนต์ก็ได้ และใช้เชื้อเพลิงแข็ง แต่บางครั้งอาจใช้เชื้อเพลิงเหลว หรือเครื่องยนต์แรมเจ็ท

โดยทั่วไป มิสไซล์อากาศสู่อากาศสามารถจำแนกออกเป็นสองประเภท ได้แก่ ประเภทพิสัยยิงในระยะสายตา (WVRAAM, ดับบลิวแรม) ประเภทที่สองคืออาวุธปล่อยพิสัยยิงนอกระยะสายตา (BVRAAM, บีวีแรม) 

## ความเป็นมา

มิสไซล์อากาศสู่อากาศ ถูกพัฒนาขึ้นมาจากจรวดอากาศสู่อากาศไม่นำวิถีในสมัยสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยกองทัพเยอรมันนำจรวดติดตั้งไปกับเครื่องบินปีกสองชั้น ควบคุมการยิงโดยระบบไฟฟ้าในการทำลายบัลลูนตรวจการณ์ของอังกฤษ โดยนักบินกลุ่มแรกที่ใช้คือ อัลเบิร์ต บอล และ เอ เอ็ม วอลเตอร์ส ต่อมาในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพเยอรมันได้พยายามพัฒนาอาวุธเพื่อนำมาตอบโต้กับกองกำลังทางอากาศฝ่ายสัมพันธมิตร โดยได้ดัดแปลงจรวด อาร์4เอ็ม เป็นจรวดนำวิถีด้วยเส้นลวดครั้งแรก ในชื่อว่า Ruhrstahl X-4 แต่มิได้ใช้งานจริงในการรบ

หลังสงครามโลกกองทัพอังกฤษได้เปิดตัวจรวดไฟร์แฟลช ในปี 1955 แต่ก็ยังไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร ต่อมากองทัพเรือสหรัฐได้ร่วมมือกับกองทัพอากาศสหรัฐพัฒนามิสไซล์นำวิถีขึ้น คือ AIM-4 ฟัลคอน และได้พัฒนามิสไซล์ในรุ่นต่อมา เช่น AIM-7 สแปร์โรว์ และ AIM-9 ไซด์ไวน์เดอร์ ในขณะที่ทางฝั่งโซเวียตได้เปิดตัวมิสไซล์ คาลินินกราด เค-5 ในปี 1957 เช่นกัน

มิสไซล์อากาศสู่อากาศมีการพัฒนาต่อไปอีกมาก จนกลายเป็นอาวุธหลักส่วนหนึ่งของอากาศยานหลากหลายประเภท ต่อมาหลักการของการรบ "ระยะนอกสายตา" ได้กลายมาเป็นหลักการสำคัญในการพัฒนาอาวุธนำวิถีในรุ่นหลัง ล่าสุดมีการพัฒนามิสไซล์นำวิถีตรวจจับความร้อนซึ่งสามารถจับเป้าหมายจากในหลายทิศทาง ไม่เฉพาะด้านหลังอย่างเดียว

## มิสไซล์อากาศสู่อากาศโดยทั่วไป

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ตารางเปรียบเทียบมิสไซล์อากาศสู่อากาศ

หมวดหมู่:มิสไซล์
ทวิพันธมิตร

**ทวิพันธมิตร** () เป็นพันธมิตรป้องกันระหว่างเยอรมนีและออสเตรีย-ฮังการี ซึ่งสถาปนาขึ้นตามสนธิสัญญาลงวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1879 เป็นส่วนหนึ่งของระบบพันธมิตรเพื่อป้องกันและจำกัดสงครามของบิสมาร์ค เยอรมนีและออสเตรีย-ฮังการีประกันว่าจะช่วยเหลืออีกฝ่ายหนึ่งหากถูกรัสเซียโจมตี นอกจากนี้ แต่ละรัฐยังให้สัญญาความเป็นกลางแก่อีกฝ่ายหนึ่งหากประเทศใดประเทศหนึ่งโจมตีโดยประเทศยุโรปอื่น ซึ่งโดยทั่วไปถือกันว่าเป็นฝรั่งเศส โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังพันธมิตรฝรั่งเศส-รัสเซีย ค.ศ. 1894

หลังการก่อตั้งจักรวรรดิเยอรมันใน ค.ศ. 1871 นายกรัฐมนตรีเยอรมนี ออทโท ฟอน บิสมาร์ค ต้องการแสดงให้เห็นว่าเยอรมนีเป็นประเทศผู้สร้างสันติและผู้ธำรงรักษาไว้ซึ่งสถานะเดิมของยุโรป เช่นเดียวกับการเพิ่มอำนาจให้แก่จักรวรรดิเยอรมัน ใน ค.ศ. 1878 รัสเซียเอาชนะจักรวรรดิออตโตมันในสงครามฝรั่งเศส-ตุรกี สนธิสัญญาซาน สเตอฟาโนเป็นผลสืบเนื่องของสงคราม ซึ่งให้รัสเซียมีอิทธิพลมากพอสมควรในบอลข่าน พัฒนาการดังกล่าวสร้างความโกรธแค้นแก่ออสเตรีย-ฮังการี ซึ่งเป็นผู้แข่งขันหลักเพื่อชิงอิทธิพลในภูมิภาคบอลข่าน แม้ว่าจะเป็นพันธมิตรกับรัสเซียและเยอรมนีในสันนิบาตสามจักรพรรดิ ดังนั้น ใน ค.ศ. 1878 บิสมาร์คจึงจัดการประชุมระหว่างประเทศขึ้น คือ การประชุมเบอร์ลิน เพื่อจัดการปัญหาดังกล่าว สนธิสัญญาเบอร์ลินอันเป็นผลสืบเนื่องของการประชุม กลับดินแดนที่รัสเซียได้รับจากสนธิสัญญาซาน สเตอฟาโน และให้ค่าชดเชยแก่ออสเตรียสำหรับดินแดนที่เสียไป แม้ว่าบิสมาร์คจะพยายามแสดงบทบาทเป็น "นายหน้าผู้ซื่อสัตย์" ที่การประชุมเบอร์ลิน ความสัมพันธ์รัสเซีย-เยอรมนีเสื่อมลงหลังการประชุม สันนิบาตสามจักรพรรดิถูกล้มเลิกไป และเยอรมนีกับออสเตรีย-ฮังการีเป็นอิสระจะเป็นพันธมิตรระหว่างกันเพื่อรับมือกับรัสเซีย

หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหาร
หมวดหมู่:สนธิสัญญาในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:สนธิสัญญาด้านพันธมิตรทางการทหาร
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิเยอรมัน
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
หมวดหมู่:ฝ่ายมหาอำนาจกลาง
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหารเกี่ยวข้องกับเยอรมนี
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหารเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
ปลาหนามหลังขาว

**ปลาหนามหลังขาว** เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Mystacoleucus ectypus* ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีลำตัวแบนข้าง หัวและปากเล็ก ไม่มีหนวด  ลำตัวสีเงินวาวอมเหลืองอ่อน มีเกล็ดตามแนวเส้นข้างลำตัว 42–46 แถว  ครีบสีจางใส ครีบหลังตั้งอยู่ราวกึ่งกลางของความยาวตัว มีแต้มสีดำที่ตอนปลาย ครีบหางเว้าลึก

มีความยาวประมาณ 8 เซนติเมตร เป็นปลาที่พบกระจายพันธุ์เฉพาะลุ่มน้ำโขงในประเทศไทย, ลาว และกัมพูชาเท่านั้น เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอพยพย้ายถิ่นในฤดูกาลน้ำหลาก

มีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่า "เกเกาะ"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปและข้อมูลจาก ''Fishbase.org''

หมวดหมู่:สกุลปลาหนามหลัง
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำโขง
ความยุติธรรมที่ล่าช้าก็คือความไม่ยุติธรรม

**ความยุติธรรมที่ล่าช้าก็คือความไม่ยุติธรรม** (; ) เป็นภาษิตกฎหมาย หมายความว่า ถ้ากฎหมายจัดให้มีการเยียวยาความเสียหายแก่ผู้เสียหาย แต่การเยียวยานั้นมาไม่ทันกาลหรือล้าสมัย ก็ไม่ต่างอะไรกับว่าไม่ได้เยียวยานั่นเอง หลักการนี้ตั้งอยู่บนสิทธิในอันที่จะเข้าถึงการพิจารณาคดีอย่างรวดเร็วและสิทธิอื่น ๆ ทำนองเดียวกันที่มีความมุ่งประสงค์เพื่อขับเคลื่อนให้กระบวนการยุติธรรมเร็วขึ้น เพราะถือว่า ไม่ยุติธรรมสำหรับผู้เสียหายที่จะต้องทุกข์ทนกับความเสียหายต่อไปพร้อมกับความหวังอันน้อยนิดว่าจะได้รับการเยียวยา นักกฎหมายหัวปฏิรูปได้ใช้ภาษิตนี้เป็นเสียงเรียกร้องเชิงรณรงค์ของพวกตนไปยังศาลและรัฐบาลที่มักทำงานล่าช้า เนื่องจากระบบที่มีอยู่ซับซ้อนเกินไปหรือแบกภาระมากเกินไป หรือเนื่องจากประเด็นหรือคู่ความที่เกี่ยวข้องไม่เป็นที่น่าสนใจมากนัก เป็นต้น

## ที่มา

แกล็ดสโตน ฉายโดย รูเพิร์ต วิลเลียม พอตเทอร์, 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1884|200px|right|thumb

ที่มาของภาษิตข้างนี้ ว่ากันไว้หลายกระแส ในหนังสือ *Respectfully Quoted: A Dictionary of Quotations* ("ขอยกมาอ้างอย่างนบน้อม: พจนานุกรมวาทะเด็ด") ว่า ภาษิตนี้เป็นของ วิลเลียม เอวาร์ต แกล็ดสโตน (William Ewart Gladstone) รัฐบุรุษอังกฤษ แต่ในหนังสือนี้ไม่ระบุแหล่งอ้างอิงไว้ด้วย อีกทางว่าเป็นวาทะของ วิลเลียม เพ็น (William Penn) นักปรัชญาชาวอังกฤษ แต่ก็ไม่ใช่ในถ้อยคำสำนวนอย่างปัจจุบันนี้

แต่จะว่าภาษิตนี้มีที่มาจาก มหากฎบัตร (Magna Carta) ก็ได้ เพราะข้อ 40 ของมหากฎบัตร ว่า "อันว่าสิทธิก็ดี หรือความยุติธรรมก็ดีนั้น เราจักไม่ขายให้แก่ผู้ใด เราจักไม่เพิกเฉยหรือทำให้ล่าช้าต่อผู้ใด" (To no one will we sell, to no one will we refuse or delay, right or justice)

วอร์เรน อี. เบอร์เกอร์ (Warren E. Burger) ประธานศาลสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกา เคยกล่าวว่า "ศาลทั้งหลายจำเป็นต้องได้รับความเชื่อมั่น เพื่อจะได้ธำรงโครงสร้างแห่งเสรีภาพอันเป็นระเบียบเรียบร้อยของเสรีชน และความเชื่อมั่นประการนี้...อาจย่อยยับไปด้วยโทษสามประการ คือ การที่ผู้คนเริ่มเชื่อว่า ความไร้ประสิทธิภาพและความล่าช้าจะบั่นทอนคุณค่าของคำพิพากษา แม้เป็นคำพิพากษาอันเที่ยงธรรมก็ตาม ประการหนึ่ง การที่ผู้คนผู้ถูกแสวงหาประโยชน์ในธุรกรรมเล็ก ๆ น้อยตามประสาชีวิตประจำวันเริ่มพากันเชื่อว่า ศาลจะไม่สามารถพิทักษ์สิทธิตามกฎหมายของพวกเขามิให้ถูกทำลายไปด้วยการฉ้อฉลและการเอื้อมไม่ถึง ประการหนึ่ง การที่ผู้คนตั้งต้นเชื่อว่า กฎหมายในความหมายอย่างกว้าง จะไม่บรรลุหน้าที่เบื้องต้นของมันในอันที่จะคุ้มครองพวกเขาและครอบครัวของพวกเขา ในบ้านของพวกเขา ในที่ทำงานของพวกเขา ตลอดจนบนถนนหนทางสาธารณะ อีกประการหนึ่ง"

## ดูเพิ่ม
*  (ตรงกับภาษาไทยว่า "เอาหูไปนา เอาตาไปไร่"), การดำเนินกระบวนพิจารณาแบบเต่าคลาน โดยหวังจะให้คู่ความลืมเรื่องราวไปเอง
* การมีขั้นตอนมากเกินไป (red tape), การไร้ประสิทธิภาพทางการบริหารซึ่งส่งผลให้ได้ข้อยุติทางกฎหมายมาอย่างเชื่องช้า
* อายุความ (limitation), ระยะเวลาที่กำหนดให้หรือไม่ให้ดำเนินการบางอย่างภายในนั้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาษิตกฎหมาย
ปอรรัชม์ ยอดเณร

**ปอรรัชม์** (/ปะ-ออน-รัด/) **ยอดเณร** (ชื่อเล่น: มิงค์) เป็นอดีตพิธีกร และนักการเมืองหญิงชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2522 เป็นบุตรคนกลางในบรรดาบุตรทั้ง 3 คน ของนายแพทย์ปิยเมธิ อดีตรองปลัดกรุงเทพมหานคร กับ  มาณวิกา ยอดเณร (นามสกุลเดิม: เปมะวิภาต) อดีตผู้ประกาศข่าวช่อง 3

จบการศึกษาศิลปกรรมศาสตรบัณฑิต เอกนาฏศิลป์ตะวันตก (บัลเล่ต์) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และครุศาสตรดุษฎีบัณฑิตจากคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

มีผลงานเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์รายการต่าง ๆ ในสังกัดอาร์.เอส.โปรโมชั่น รวมทั้งแสดงในภาพยนตร์เรื่อง *[[ฝันติดไฟ หัวใจติดดิน]]* ในปี พ.ศ. 2540 และละครโทรทัศน์ชุด *[[พ่อ (ละครโทรทัศน์)|พ่อ]]* ในปี พ.ศ. 2542 และเป็นครูสอนการเต้นรำ

นอกจากนี้แล้วยังเป็นอาจารย์ในคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

จากนั้นในต้นปี พ.ศ. 2548 ได้เข้าสู่แวดวงการเมือง จากการชักชวนของจณิสตา ลิ่วเฉลิมวงศ์ สมาชิกพรรคที่เคยอยู่ในแวดวงบันเทิงด้วยกันมา ด้วยการเป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่เขต 5 กรุงเทพมหานคร ซึ่งประกอบด้วยเขตปทุมวันและเขตราชเทวี สังกัดพรรคชาติไทย ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 แต่ว่าไม่ได้รับการเลือกตั้ง แต่หลังจากนั้นก็ได้มีตำแหน่งเป็นรองโฆษกพรรค

จนกระทั่งในปลายปี พ.ศ. 2551 ในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2551 ซึ่งทางพรรคชาติไทยถูกศาลรัฐธรรมนูญตัดสินให้ยุบพรรคและตัดสิทธิ์ทางการเมืองกรรมการบริหารทั้งหมดเป็นเวลา 5 ปี ปอรรัชม์ก็เป็นหนึ่งในกรรมการผู้บริหารพรรคจึงถูกตัดสิทธิทางการเมืองในครั้งนั้นด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดอาร์เอส
หมวดหมู่:นักการเมืองสตรีชาวไทย
หมวดหมู่:พรรคชาติไทย
หมวดหมู่:อาจารย์คณะศิลปกรรมศาสตร์‎
หมวดหมู่:อาจารย์คณะนิเทศศาสตร์‎ - วารสารศาสตร์ - การสื่อสาร
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
หมวดหมู่:บุคคลจากสำนักวิชาเทคโนโลยีสังคม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ฌาร์แด็งเดปล็องต์

[thumb|ภายนอกของ Evolution|The Grande Galerie de l'Évolution สร้างโดยสถาปนิก[หลุยส์-ฌูล อ็องเดร]]
thumb|ภายในของ Grande Galerie de l'évolution
thumb|แปลนของสวนพฤกษศาสตร์ ปารีส จาก ค.ศ. 1820
[thumb|[สิงโตแหลมกู๊ดโฮปที่อยู่ในฌาร์แด็งเดปปล็องต์]]
**ฌาร์แด็งเดปล็องต์** () คือสวนพฤกษศาสตร์ขนาด 175 ไร่ในกรุงปารีส ตั้งอยู่บนถนน Rue Cuvier ฝั่งซ้ายของแม่น้ำแซน ภายในก็จะมีสวนพืช ดอกไม้กลางแจ้ง พืชในสวนเรือนกระจก สวนสัตว์เล็ก ๆ สำหรับเด็ก ๆ และที่นี่ยังเป็นโรงเรียนเกี่ยวกับพืชอีกด้วย

## ภายในสวน
ภายในสวนพฤกษศาสตร์นี้ยังประกอบไปด้วย 4 พิพิธภัณฑ์ ได้แก่
# พิพิธภัณฑ์วิทยาแร่ (The Mineralogy Museum)
# พิพิธภัณฑ์บรรพชีวินวิทยา (The Paleontology Museum - ศึกษาเกี่ยวกับซากดึกดำบรรพ์)
# พิพิธภัณฑ์วิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต (The Grande Galerie de l'Évolution)
# พิพิธภัณฑ์กีฏวิทยา (The Entomology Museum - สาขาวิชาหนึ่งทางสัตววิทยาที่ศึกษาเกี่ยวกับแมลง)
# สวนสนุก

และที่นี่ยังมีสวนสัตว์ขนาดเล็ก ซึ่งเริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2338 (ค.ศ. 1795) โดยแบร์นาร์แด็ง เดอ แซ็ง-ปีแยร์
## ประวัติ
ฌาร์แด็งเดปล็องต์ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1626 โดยนักพฤกษศาสตร์และแพทย์ประจำพระองค์พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 นามว่า ฌ็อง เอรัวร์ เพื่อปลูกพืชต่าง ๆ ที่ใช้ในการรักษาทางการแพทย์

สวนนี้ได้เริ่มต้นปลูกพืชจริง ๆ ในปี ค.ศ. 1633 โดยกีย์ เดอ ลา บร็อส ซึ่งเป็นแพทย์เช่นกัน ในสมัยก่อนสวนนี้ยังได้รับการเรียกว่า "สวนของพระราชา"

สวนพฤกษศาสตร์ได้เริ่มเปิดให้ประชาชนเข้าชมในปี ค.ศ. 1640

## การเดินทาง
ตั้งอยู่ที่ 57, rue Cuvier, Paris, France

โทรศัพท์ : +33 1 40 79 30 00

ตั้งอยู่ใกล้สถานี เมโทร Quai de la Rapée , Jussieu, Censier - Daubenton หรือ Gare d'Austerlitz

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*Official website
*Paris Botanical Garden (photo gallery)
*History of the Jardin des Plantes (in English)

หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในปารีส
หมวดหมู่:สวนสาธารณะในประเทศฝรั่งเศส

หมวดหมู่:สวนสนุกในประเทศฝรั่งเศส
พันธมิตรอันศักดิ์สิทธิ์

thumb|ประเทศผู้ก่อตั้งพันธมิตรอันศักดิ์สิทธิ์ ใช้พรมแดนยุโรป ค.ศ. 1840
----

**พันธมิตรอันศักดิ์สิทธิ์** (หรือ **มหาสัมพันธมิตร**) เป็นพันธมิตรซึ่งประกอบด้วยรัสเซีย ออสเตรีย และปรัสเซีย ซึ่งก่อตั้งและลงนามโดยชาติทั้งสามในกรุงปารีส เมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1815 ตามพระบรมราชโองการของซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย  ไม่นานหลังจากการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา ซึ่งจัดขึ้นหลังความพ่ายแพ้ของนโปเลียน แม้พันธมิตรดังกล่าวจะแสดงออกว่าก่อตั้งขึ้นเพื่อเป็นการปลูกฝังค่านิยมคริสเตียน ความกรุณาและสันติภาพ ในชีวิตการเมืองของยุโรป แต่ในทางปฏิบัติแล้ว เคลเมนส์ เวนเซล ฟอน เมทแทร์นิช จัดการให้พันธมิตรดังกล่าวเป็นปราการป้องกันการปฏิวัติ พระมหากษัตริย์ของทั้งสามประเทศใช้พันธมิตรดังกล่าวร่วมมือกันป้องกันอิทธิพลปฏิวัติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการปฏิวัติฝรั่งเศส มิให้เข้าสู่ประเทศเหล่านี้ พันธมิตรดังกล่าวยังมีแนวคิดต่อต้านประชาธิปไตย การปฏิวัติและฆราวาสนิยม พันธมิตรดังกล่าวมักเกี่ยวข้องกับพันธไมตรีจตุรภาคีและพันธไมตรีเบญจภาคี ซึ่งรวมสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศส (ตั้งแต่ ค.ศ. 1818) โดยมีจุดประสงค์ในการที่จะสนับสนุนการจัดการสันติภาพยุโรปซึ่งได้มีข้อสรุปที่การประชุมใหญ่เวียนนา พันธมิตรดังกล่าวตามประเพณีแล้วสิ้นสุดลงเมื่อจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์เสด็จสวรรคตใน ค.ศ. 1825

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหาร
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหารเกี่ยวข้องกับออสเตรีย
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหารเกี่ยวข้องกับปรัสเซีย
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหารเกี่ยวข้องกับรัสเซีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิออสเตรีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับราชอาณาจักรปรัสเซีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิรัสเซีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:จักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 2 และ 1
หมวดหมู่:พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3 แห่งปรัสเซีย
หมวดหมู่:อเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย
โอยาเบะ

**โอยาเบะ** () เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของจังหวัดโทยามะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1962 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 134.07 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 27,892 คน

## ภูมิศาสตร์
### เทศบาลข้างเคียง
* จังหวัดโทยามะ
** นครโทนามิ
** นครนันโตะ
** นครทากาโอกะ
* จังหวัดอิชิกาวะ
** นครคานาซาวะ
** เมืองสึบาตะ

## ประชากร
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของโอยาเบะลดลงในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
*  
* เว็บไซต์ทางการเทศกาลโอยาเบะ  

หมวดหมู่:นครในจังหวัดโทยามะ
ไตรพันธมิตร

**ไตรพันธมิตร** () เป็นพันธมิตรทางการทหารระหว่างเยอรมนี ออสเตรีย-ฮังการี และอิตาลี ซึ่งจัดตั้งขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1882 กระทั่งสงครามโลกครั้งที่หนึ่งอุบัติขึ้นใน ค.ศ. 1914 ประเทศภาคีให้สัญญาจะช่วยเหลือกันในกรณีที่ถูกโจมตีจากรัฐมหาอำนาจอื่นอีกสองรัฐ หรือในกรณีของเยอรมนีและอิตาลี หมายถึงการโจมตีจากฝรั่งเศสเพียงประเทศเดียว ในแถลงการณ์เพิ่มเติม อิตาลีระบุไว้ว่าข้อผูกพันของตนไม่อาจถือว่าเป็นการมุ่งต่อต้านสหราชอาณาจักร ไม่นานหลังจากต่ออายุพันธมิตรในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1902 อิตาลีได้ขยายการรับประกันที่คล้ายกันไปถึงฝรั่งเศสด้วยอย่างลับ ๆ
 
เมื่อเยอรมนีและออสเตรีย-ฮังการีพบว่าตนอยู่ในสภาวะสงครามในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1914 กับปรปักษ์ไตรภาคี ซึ่งประกอบด้วยอังกฤษ ฝรั่งเศส และพันธมิตรของฝรั่งเศส คือ รัสเซีย อิตาลีมีข้อผูกพันจะต้องให้การสนับสนุนฝ่ายมหาอำนาจกลาง แต่อิตาลีไม่ได้เข้าสู่สงครามเพราะไตรพันธมิตรเป็นพันธมิตรทางทหารเพื่อการป้องกัน และเยอรมนีกับออสเตรีย-ฮังการีเป็นฝ่ายรุกรานก่อน หลังจากนั้น อิตาลีเข้าร่วมสงครามโดยเข้ากับฝ่ายไตรภาคีต่อต้านออสเตรีย-ฮังการีในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1915 และเยอรมนีในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1916

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:สนธิสัญญาในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:สนธิสัญญาลับ
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิเยอรมัน
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับราชอาณาจักรอิตาลี
หมวดหมู่:สนธิสัญญาด้านพันธมิตรทางการทหาร
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหาร
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหารเกี่ยวข้องกับเยอรมนี
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหารเกี่ยวข้องกับจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
หมวดหมู่:พันธมิตรทางการทหารเกี่ยวข้องกับอิตาลี
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:ฝ่ายมหาอำนาจกลาง
สแตนดาร์ดแอนด์พัวร์ส

**สแตนดาร์ดแอนด์พัวร์ส** (, ตัวย่อ: **S&P**) เป็นบริษัทบริการทางการเงินที่ตั้งอยู่ในสหรัฐอเมริกา เป็นบริษัทลูกของบริษัทแมกกรอ-ฮิล ซึ่งตีพิมพ์วิจัยด้านการเงินและบทวิเคราะห์หุ้นและพันธบัตร เป็นที่รู้จักกันดีจากดัชนีตลาดหลักทรัพย์ อาทิ S&P 500, S&P/ASX 200 และ S&P/TSX เป็นหนึ่งในสามบริษัทยักษ์ใหญ่ (Big Three) ด้านการจัดอันดับความน่าเชื่อถือ (ซึ่งมีสแตนดาร์ดแอนด์พัวร์ส, มูดดีอินเวสเตอร์เซอร์วิส และฟิทช์เรดติง)  

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บริษัทจัดอันดับความน่าเชื่อถือ
หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
หมวดหมู่:บริษัทอเมริกันที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2403
หมวดหมู่:การควบรวมและเข้าซื้อกิจการในปี พ.ศ. 2509
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ไชยา

**พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ไชยา** ตั้งอยู่บริเวณวัดพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหาร ทางทิศตะวันออก ถนนรักษ์นรกิจ ตำบลเวียง อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยพระครูโสภณเจตสิการาม(เอี่ยม) เป็นผู้เริ่มก่อตั้ง เมื่อ พ.ศ. 2478 ต่อมา พ.ศ. 2493 พระครูอินทปัญญาจารย์ (พุทธทาสภิกขุ) เป็นผู้เริ่มก่อสร้างอาคารพิพิธภัณฑ์ถาวรแห่งแรกให้แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2495 ต่อมากรมศิลปากรได้งบประมาณสร้างอาคารหลังที่ 2 ใน พ.ศ. 2499 ซึ่งก่อสร้างแล้วเสร็จใน พ.ศ. 2500 หลังจากนั้นใน พ.ศ. 2524 ได้ปรับปรุงขยายต่อเติมอาคารหลังแรก จัดทำครุภัณฑ์ปรับปรุงการจัดแสดงใหม่ให้ได้มาตรฐานสากล และทำพิธีเปิดพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ไชยา เป็นทางการครั้งแรกเมื่อ วันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2525

## การจัดแสดง
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ไชยา เป็นพิพิธภัณฑ์ประเภทประวัติศาสตร์ศิลปะ และโบราณคดี ประกอบด้วย

### อาคารจัดแสดงหลังที่ 1
แบ่งการจัดแสดงออกเป็น 2 ส่วน คือ
* "ส่วนที่ 1" จัดแสดงรูปจำลองประติมากรรมรูปเคารพที่พบในอำเภอไชยา ที่สคัญได้แก่ พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร พระพุทธรูปปางนาคปรก และหน้าบันไม้จำหลักวิหารหลังเก่าวัดพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหาร
* "ส่วนที่ 2" จัดแสดงนิทรรศการหมุนเวียนในโอกาสสำคัญ เช่น วันอนุรักษ์มรดกไทย วันพิพิธภัณฑ์ไทย

### อาคารจัดแสดงหลังที่ 2
แบ่งการจัดแสดงออกเป็น 5 ส่วน คือ
* "ส่วนที่ 1" เป็นการจัดตามหลักวิชาการ คือ จัดแสดงเกี่ยวกับศิลปวัตถุตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์จนถึงสมัยประวัติศาสตร์ ตั้งแต่สมัยทวารวดีถึงรัตนโกสินทร์
* "ส่วนที่ 2" จัดแสดงศิลปโบราณวัตถุในศาสนาพุทธและศาสนาพราหมณ์ รวมทั้งเครื่องถ้วย เครื่องประดับ เครื่องใช้สอยที่พบจากการขุดค้นแหล่งโบราณคดีวัดแก้ว วัดหลง และวัดแหลมโพธิ์ อำเภอไชยา
* "ส่วนที่ 3" จัดแสดงโบราณวัตถุประเภทพระพุทธรูปและสิ่งของทำด้วยเงินและทองคำที่ประชาชนนำมาถวายแด่องค์พระบรมธาตุและหนังใหญ่
* "ส่วนที่ 4" จัดแสดงศิลปวัตถุ งานประณีตศิลป์พิ้นบ้าน 
* "ส่วนที่ 5" จัดแสดงเครื่องอัฐบริขารของพระชยาภิวัฒน์ สุภัทรสังฆปาโมกข์ ผู้บูรณะวัดพระบรมธาตุไชยา และสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โสม ฉนฺโน) ชาวพุมเรียงเจ้าอาวาสวัดสุทัศน์เทพวราราม

## แหล่งข้อมูลอื่น
* พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ไชยา

ไชยา
ไชยา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอไชยา