สโมสรฟุตบอลยูเวนตุส

**สโมสรฟุตบอลยูเวนตุส** () หรือที่เรียกอย่างย่อว่า *"ยูเว (Juve)"* เป็นทีมฟุตบอลอาชีพของประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ ณ เมืองตูริน แคว้นปีเยมอนเต ปัจจุบันเล่นอยู่ในเซเรียอาลีกสูงสุดของฟุตบอลอิตาลี สโมสรก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1897 โดยกลุ่มนักเรียนในตูริน และใช้ชุดแข่งสีขาวและสีดำเป็นหลักมาตั้งแต่ ค.ศ. 1903 ยูเวนตุสเคยใช้สนามเหย้ามาหลายแห่งตั้งแต่ก่อตั้งสโมสร สนามปัจจุบันคือสนามกีฬายูเวนตุส มีความจุ 41,507 ที่นั่ง  

สโมสรมีชื่อเรียกในภาษาอิตาลีว่า *"la Vecchia Signora"* หมายถึง *"หญิงชรา"* ถือเป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในอิตาลี โดยชนะเลิศลีกลีกสูงสุด 36 สมัย, โกปปาอีตาเลีย 15 สมัย, ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา 9 สมัยซึ่งเป็นสถิติสูงสุดในทุกรายการ และสำหรับการแข่งขันระดับทวีป ยูเวนตุสชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้ 2 สมัย, ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 2 สมัย, ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ 1 สมัย, ยูฟ่าคัพ 3 สมัย (สถิติของสโมสรอิตาลี), ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2 สมัย และเป็นหนึ่งในสามสโมสรอิตาลีที่ชนะเลิศยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ ยูเวนตุสจึงถือเป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดตามการจัดอันดับของสหพันธ์ฟุตบอลอิตาลี รวมทั้งอยู่ในอันดับ 6 ในทวีปยุโรป และอันดับ 12 ของโลกในแง่การชนะเลิศถ้วยรางวัลระดับทวีป และอันดับ 4 จากการจัดอันดับโดยสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป ยูเวนตุสเป็นสโมสรฟุตบอลยุโรปที่มีค่าสัมประสิทธิ์สูงที่สุดในช่วง 7 ฤดูกาลแรกนับตั้งแต่เริ่มนำระบบดังกล่าวมาคำนวณใน ค.ศ. 1979 

เริ่มก่อตั้งในชื่อ *สปอร์ต คลับ ยูเวนตุส* พวกเขาเป็นสโมสรอาชีพที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับสองของอิตาลี โดยเป็นรองเพียงสโมสรเจนัว (ก่อตั้งใน ค.ศ. 1893) ยูเวนตุสลงแข่งขันในอิตาเลียนฟุตบอลแชมเปียนส์ชิพ (ปัจจุบันคือเซเรียอา) ทุกฤดูกาลนับตั้งแต่ก่อตั้งฟุตบอลลีกใน ค.ศ. 1900 ยกเว้นในฤดูกาล 2006–07 ซึ่งสโมสรต้องตกชั้น นับตั้งแต่ ค.ศ. 1923 ยูเวนตุสอยู่ภายใต้การบริหารโดยตระกูลอันเญลลี หนึ่งในตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในโลก สโมสรยังมีความสัมพันธ์อันดีกับราชวงศ์อิตาลี ส่งผลให้พวกเขากลายเป็นสโมสรกีฬาอาชีพสโมสรแรก ๆ ของอิตาลี โดยสถาปนาตนเองขึ้นมาเป็นสโมสรชั้นนำของประเทศตั้งแต่ทศวรรษ 1930 และกลายเป็นหนึ่งในทีมชั้นนำของฟุตบอลยุโรปตั้งแต่ทศวรรษ 1970 ก่อนจะกลายเป็นหนึ่งในสิบสโมสรที่มีมูลค่าทีมและผลกำไรสูงสุดของโลกตั้งแต่กลางทศวรรษ 1990 สโมสรได้จดทะเบียนเข้าสู่ตลาดหลักทรัพย์อิตาลีตั้งแต่ ค.ศ. 2001 

สโมสรชนะเลิศถ้วยรางวัล 13 รายการภายใต้การคุมทีมของ โจวันนี ตราปัตโตนี ในช่วงปลายทศวรรษ 1970 จนถึงกลางทศวรรษ 1980 ซึ่งรวมถึงการชนะเลิศเซเรียอาหกสมัย และรายการระดับทวีปอีกห้ารายการ และกลายเป็นสโมสรแรกของทวีปที่ชนะการแข่งขันสามรายการหลักของยูฟ่าครบทั้งสามรายการ ได้แก่: ยูฟ่าคัพ ฤดูกาล 1976–77 (เป็นสโมสรแรกจากยุโรปใต้ที่ชนะเลิศ), ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ ฤดูกาล 1983–84 และยูโรเปียนคัพ (ปัจจุบันคือยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก) ฤดูกาล 1984–85 และยังชนะเลิศยูโรเปียนคัพซูเปอร์คัพใน ค.ศ. 1984 และ อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ ค.ศ. 1985 ส่งผลให้ยูเวนตุสเป็นสโมสรเดียวที่ชนะเลิศถ้วยรางวัลห้ารายการดังกล่าว ต่อมาใน ค.ศ. 1999 ภายใต้การคุมทีมโดยมาร์เชลโล ลิปปี ยูเวนตุสชนะเลิศยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ ส่งผลให้พวกเขาเป็นสโมสรเดียวในอิตาลีที่ชนะเลิศการแข่งขันทุกรายการที่จัดแข่งขันโดยคณะกรรมการสมาคมฟุตบอลระหว่างประเทศในนามทีมชุดใหญ่ ยูเวนตุสได้รับการจัดอันดับโดยสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2000 ในอันดับ 7 ของสโมสรฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งศตวรรษ และการจัดอันดับโดยสหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลนานาชาติ ค.ศ. 2009 ให้เป็นสโมสรฟุตบอลที่ดีที่สุดอันดับสองในยุโรป ซึ่งถือเป็นอันดับที่ดีที่สุดของสโมสรอิตาลีในการจัดอันดับทั้งสองประเภท

ยูเวนตุสเป็นสโมสรที่มีผู้ติดตามมากที่สุดในประเทศ และหนึ่งในสโมสรที่มีผู้ติดตามมากที่สุดในโลก และสิ่งที่แตกต่างจากสโมสรกีฬาอื่น ๆ ในยุโรปคือ กลุ่มผู้สนับสนุนของยูเวนตุสกระจายตัวอยู่ทั่วประเทศ มิได้กระจุกตัวอยู่เพียงแต่ในเมืองที่ตั้งเท่านั้น ส่งผลให้สโมสรเป็นสัญลักษณ์ตรงข้ามของ *กัมปานีลิสโม (campanilismo)* ซึ่งหมายถึง ลัทธิจังหวัดนิยม และยังมีการเปรียบเปรยว่ายูเวนตุสเป็นสโมสรที่สะท้อนความเป็นอิตาลี *(Italianness)* มากที่สุด ผู้เล่นยูเวนตุสแปดคนได้รับรางวัลบาลงดอร์ โดยเป็นการชนะรางวัลสี่ครั้งติดต่อกันตั้งแต่ ค.ศ. 1982–85 โดยปาโอโล รอสซี และมีแชล ปลาตีนี นอกจากนี้ โอมาร์ ซิโบริ ยังถือเป็นผู้เล่นสัญชาติอิตาลี และผู้เล่นจากเซเรียอาคนแรกที่ได้รับรางวัลนี้ใน ค.ศ. 1961 สองนักเตะตำนานอย่างโรแบร์โต บัจโจ และ ซีเนดีน ซีดาน ได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปี ยูเวนตุสเป็นสโมสรที่มีผู้เล่นทีมชาติอิตาลีมากกว่าสโมสรอื่น นักเตะหลายรายเป็นกำลังหลักในการคว้าแชมป์รายการสำคัญของทีมชาติ อาทิ ฟุตบอลโลก 1934, ฟุตบอลโลก 1982 และ ฟุตบอลโลก 2006 รวมทั้งฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป

## ประวัติ

### ช่วงก่อตั้ง (ค.ศ. 1897–1918)
thumb|left|ภาพถ่ายครั้งแรกของผู้เล่นยูเวนตุสในช่วงการก่อตั้งสโมสร ค.ศ. 1897
ยูเวนตุสก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1897 ในชื่อ **สปอร์ต คลับ ยูเวนตุส** โดยกลุ่มนักเรียนจากโรงเรียน มัสซิโม เด อาเซกีโล ในเมืองตูริน หนึ่งในนั้นได้แก่ ยูเจนีโอ กันฟารี และ เอนริโก กันฟารี ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็นเป็น **สโมสรฟุตบอลยูเวนตุส** ในเวลาอีกสองปีถัดมา สโมสรได้เข้าร่วมการแข่งขัน อิตาเลียนฟุตบอลแชมเปียนส์ชิพ (ปัจจุบันคือเซเรียอา) ครั้งแรกใน ค.ศ. 1900 การแข่งขันนัดแรกของสโมสรเกิดขึ้นในวันที่ 11 มีนาคม และจบลงด้วยความปราชัยต่อสโมสรโตริเนเซด้วยผลประตู 0–1 ต่อมาใน ค.ศ. 1904 มาร์โก อัจโมเน มาร์ซัน นักธุรกิจได้เข้ามาฟื้นฟูฐานะทางการเงินของสโมสร ส่งผลให้ยูเวนตุสย้ายสนามฝึกซ้อมจาก ปิอัสซา ดี อาร์มี ไปยังสนามเวโลโดรโมอัมเบรโต I ในช่วงเวลสนั้น ยูเวนตุสใช้สีชมพูและสีดำเป็นสีหลักของชุดแข่ง พวกเขาชนะการแข่งขันอิตาเลียนฟุตบอลแชมเปียนส์ชิพเป็นครั้งแรกใน ค.ศ 1905 และเปลี่ยนสีประจำทีมเป็นสีขาวและสีดำลายทาง และกางเกงสีดำ ซึ่งได้แรงบันดาลใจมาจากสโมสรฟุตบอลในประเทศอังกฤษอย่าง สโมสรฟุตบอลนอตส์เคาน์ตี
thumb|ผู้เล่นยูเวนตุสชุดที่ชนะการแข่งขันฟุตบอลลีกครั้งแรก ใน ค.ศ. 1905
ใน ค.ศ. 1906 สโมสรได้มีการแยกทางกับพนักงาน และนักเตะบางส่วนออกไปเนื่องจากต้องการออกไปจากเมืองตูริน ประธานสโมสรชาวสวิสในขณะนั้นอย่าง อัลเฟรท ดิก จึงไม่พอใจและตัดสินใจแยกตัวออกไปพร้อมนักเตะแกนหลักบางราย เพื่อไปก่อตั้งสโมสรฟุตบอลโตรีโนซึ่งได้กลายมาเป็นคู่แข่งของยูเวนตุสในเวลาต่อมา และเป็นที่มาของ*[[แดร์บีเดลลาโมเล]]*  ยูเวนตุสต้องใช้เวลาในการสร้างทีมขึ้นมาใหม่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

### เจ้าแห่งวงการลูกหนังอิตาลี (ค.ศ. 1923–1980)
หลังจากนั้นเจ้าขององค์กรธุรกิจรถยนต์ (เฟียต)ในเมืองตูรินอย่าง เอโดอาร์โด อเกลลี ได้เข้ามาควบคุมกิจการของสโมสรในช่วง ค.ศ. 1923 และได้มีการสร้างสนามเหย้าใหม่ขึ้น (เนื่องจากสนามเดิมได้มีการพังทลายจากเหตุสงครามโลก) พวกเขาได้ช่วยให้สโมสรคว้าแชมป์ลีกได้อีกครั้งใน ค.ศ. 1926 ด้วยการชนะ อัลบา โรมา ไปถึง 12–1 ด้วยการทำประตูของ อันโตนีโอ โวจาค ซึ่งเป็นนักเตะยอดเยี่ยมของฤดูกาล 1925–26 หลังจากนั้นสโมสรได้เป็นกำลังสำคัญในวงการฟุตบอลอิตาลีตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1930 เป็นต้นมาและได้กลายเป็นสโมสรมืออาชีพครั้งแรกของประเทศและเป็นสโมสรแรกที่มีแฟนคลับกระจายอยู่หลายประเทศ ในขณะนั้นสโมสรอยู่ภายใต้การคุมทีมของ การ์โล การ์ซาโน อดีตผู้จัดการทีมชาตอิตาลี ซึ่งเขาสามารถนำยูเวนตุสได้แชมป์ลีกในระดับประเทศได้ถึง 4 สมัยติดต่อกันตั้งแต่ปี ค.ศ. 1930 ถึง ค.ศ. 1934 และในช่วงนั้นมีนักเตะระดับสตาร์ชื่อดังมากมายของสโมสรอาทิเช่น ไรมุนโด ออร์ซิ, ลูอิกี เบอร์โทลินี, จิโอวานนี เฟอร์รารี, ลุยส์ มอนตี และอื่น ๆ อีกมากมาย
[thumb|145px|left|[โอมาร์ ซีโบรี|ซีโบรี, คาร์เรส และ โบนีเปอร์ตี สามนักเตะหลักของสโมสรในทศวรรษ 1950]]
สโมสรได้ย้ายไปใช้สนามเหย้าใหม่คือ สตาดีโอโอลิมปิกโกดิโทริโน เป็นสนามเหย้าในช่วง ค.ศ. 1933.แต่หลังจากนั้นในช่วงทศวรรษที่ 1940 เป็นต้นมา สโมสรไม่สามารถคว้าแชมป์รายการใหญ่มาได้เลย หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง กีอันนี อักเนลลี ได้เขามารับตำแหน่งประธานสโมสรต่อมา สโมสรก็สามารถคว้าแชมป์ลีกมาได้อีก 2 สมัยในช่วงฤดูกาล 1949–50 และ 1951–52 โดยในช่วงนั้นสโมสรได้อยู่ภายใต้การคุมทีมของ เจสเซ คาร์เวอร์ ผู้จัดการทีมชาวอังกฤษ ในฤดูกาล 1957–58 สโมสรได้เซ็นสัญญากับสองกองหน้าชื่อดังอย่าง โอมาร์ ซีโบรี นักเตะลูกครึ่งอิตาลี-อาร์เจนตินา และ จอห์น คาร์เลส นักเตะชาวเวลส์ โดยพวกเขาได้เล่นรวมกับ กีอัมปีเอโร โบนีเปอร์ตี นักเตะชื่อดังของสโมสรในเวลานั้น โดยทั้งสามคนเป็นกำลังสำคัญของยูเวนตุสมาโดยตลอด ต่อมา นักเตะใหม่อย่างซีโบรีก็เป็นนักเตะคนแรกของสโมสรที่ได้รับรางวัล นักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรป ใน ค.ศ. 1961 ในปีเดียวกันนั้นพวกเขาชนะฟีออเรนตีนา คว้าแชมป์เซเรียอามาครองได้เป็นสมัยที่ 11 และคว้าแชมป์โกปปาอีตาเลียได้ในฤดูกาลเดียวกัน ประวัติศาสตร์คว้าแชมป์สองรายการหลักพร้อมกันเป็นครั้งแรกของสโมสร และโบนีเปอร์ตี ผู้ทำประตูสูงสุดของสโมสร ณ เวลานั้น ตัดสินใจเกษียณตนเองจากการเป็นนักฟุตบอล เขาจากไปพร้อมสร้างสถิติทำประตูสูงสุดทั้งหมด 182 ประตู

ทศวรรษต่อมา สโมสรคว้าแชมป์ลีกได้เพียงครั้งเดียวในฤดูกาล 1966–67 ต่อมา ในทศวรรษ 1970 ยูเวนตุสกลับมาประสบความสำเร็จอีกครั้ง พวกเขาได้เพิ่มความแข็งแกร็งในแต่ละตำแหน่งให้มากขึ้น รวมถึงการเซ็นสัญญากับ เซสเมียรฺ์ เวียฟซาปาเลก ผู้จัดการทีมชาวเช็ก ซึ่งนำยูเวนตุสคว้าแชมป์เซเรียอาได้อีกในฤดูกาล 1971–72 และ 1972–73 โดยมีนักเตะชื่อดัง อาทิ  โรแบร์โต เบตเตกา, ฟรานโก กาอูซีโอ และ โชเซ อัลตาฟีนี ในช่วงที่เหลือของทศวรรษที่ 70 สโมสรได้แชมป์ลีกเพิ่มอีกถึว 5 สมัย โดยมีกองหลังตัวหลักอย่าง เกเอตาโน ซีซ์เรีย ผู้จัดการทีม ณ ขณะนั้นคือ จีโอวานนี ตราปัตโตนี เป็นคนที่ช่วยนำสโมสรใหก้าวสู่ความยิ่งใหญ่อย่างต่อเนื่องจนถึงทศวรรษที่ 80 ยูเวนตุสยังชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลยุโรปเป็นครั้งแรกในยูฟ่าคัพฤดูกาล 1976–77 โดยเอาชนะอัตเลติกเดบิลบาโอด้วยกฎการยิงประตูทีมเยือน หลังจากเสมอกันสองนัดด้วยผลประตู 2–2

### ความยิ่งใหญ่ในเวทียุโรป (ค.ศ. 1980–1993)
[thumb|[มีแชล ปลาตีนี นักฟุตบอลคนแรกของสโมสรที่ได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรป 3 สมัยติดต่อกัน]]
ในยุคของตราปาตโตนีเป็นยุคที่สโมสรประสบความสำเร็จมากที่สุด ซึ่งอยู่ในช่วงยุค ค.ศ. 1980 สโมสรเริ่มต้นได้ดีในช่วงทศวรรษใหม่ด้วยการคว้าแชมป์ลีก 3 สมัย โดยใน ค.ศ. 1984 สโมสรสามารถคว้าแชมป์ลีกสมัยที่ 20 และได้รับอนุญาตจากสมาพันธ์ฟุตบอลอิตาลีให้เพิ่มสัญลักษณ์ดาวสีทองดวงที่สองบนเสื้อแข่ง ต่อมา เปาโล รอสซี ได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรป จากการการนำอิตาลีคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 1982 ซึ่งเขาทำผลงานโดดเด่นจนได้รับรางวัลนักเตะยอดเยี่ยมประจำการแข่งขัน

นักเตะชาวฝรั่งเศสของสโมสรอีกคนอย่าง มีแชล ปลาตีนี ก็ถูกเสนอชื่อเป็นนักเตะยอดเยี่ยมอีกคน ซึ่งเขาคว้ารางวัลได้ถึง 3 สมัยติดต่อกันในปี 1983, 1984 และ 1985 โดยยูเวนตุสเป็นสโมสรเดียวที่มีนักเตะจากสโมสรคว้ารางวัลดังกล่าว 4 ปีติดต่อกัน การแข่งขันนัดสำคัญของปลาตีนีคือรอบชิงชนะเลิศ ยูโรเปียนส์คัพ ฤดูกาล 1985 ซึ่งเขาช่วยให้สโมสรเอาชนะลิเวอร์พูล 1–0 ทำให้ยูเวนตุสคว้าแชมป์สมัยแรก อย่างไรก็ตาม การแข่งขันดังกล่าวถือเป็นโศกนาฏกรรมสำคัญมาถึงทุกวันนี้ จากเหตุการณ์ภัยพิบัติเฮย์เซล โดยแฟนบอลทั้งสองฝ่ายทะเลาะกันส่งผลให้อัฒจันทร์พังลงมาและมีผู้เสียชีวิต 39 คน ในปีนี้เป็นปีที่ยูเวนตุสกลายเป็นสโมสรแรกในประวัติศาสตร์ของฟุตบอลยุโรปที่ได้รับรางวัลทั้งสามที่สำคัญการแข่งขันของยูฟ่า และหลังจากที่ประสบความสำเร็จในการแข่งขันอินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ ค.ศ. 1985 ส่งผลให้ยูเวนตุสเป็นสโมสรเดียวที่ชนะเลิศถ้วยรางวัลสำคัญทั้งห้ารายการที่จัดโดยสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป ต่อมา สโมสรยังชนะการแข่งขันที่จัดโดยยูฟ่าเป็นรายการที่หก หลังจากคว้าแชมป์ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ

สโมสรคว้าแชมป์เซเรียอาเพิ่มได้ในฤดูกาล 1985–86 ซึ่งเป็นแชมป์สมัยที่ 22 และเป็นแชมป์สุดท้ายในการคุมทีมของตราปาตโตนี โดยในช่วงที่เหลือของทศวรรษ 1980 ยูเวนตุสไม่ประสบความเร็จเท่าไรนัก เนื่องจากถูกท้าชิงโดยคู่อริอย่างนาโปลีนำโดยดิเอโก มาราโดนา รวมทั้งสองสโมสรใหญ่จากเมืองมิลานทั้ง เอซี มิลาน และอินเตอร์ แต่ยูเวนตุสยังคว้าแชมป์ฟุตบอลถ้วยได้สองรายการด้วยแชมป์โกปปาอิาตาเลียฤดูกาล 1989–90 ต่อด้วยแชมป์ยูฟ่าคัพ 1990 ซึ่งเอาชนะฟีออเรนตีนาด้วยผลประตู 3–1 โดยผู้จัดการในขณะนั้นคือดีโน ซอฟฟ์ หนึ่งในตำนานของยูเวนตุสและทีมชาติอิตาลี ใน ค.ศ. 1990 ยูเวนตุสได้ย้ายสนามเหย้าแห่งใหม่ไปที่สตาดีโอเดลเลอัลปีซึ่งถูกสร้างขึ้นเพื่อรองรับการแข่งขันฟุตบอลโลก 1990 แม้สโมสรจะเซ็นสัญญากับนักเตะชื่อดังอย่าง โรแบร์โต บัจโจ ซึ่งเป็นค่าตัวสถิติโลกในขณะนั้น แต่ยูเวนตุสภายใต้การคุมทีมของลุยจิ ไมเฟรดี ไม่ประสบความสำเร็จในช่วงต้นทศวรรษ 1990 โดยคว้าแชมป์ได้เพียงรายการเดียวจากการเอาชนะโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ด้วยผลประตูรวมสองนัด 6–1 ในรอบชิงชนะเลิศยูฟ่าคัพ 1993 ซึ่งบัจโจทำไปถึง 4 ประตูจากการลงเล่นทั้งสองนัด

### ลิปปีผู้นำความสำเร็จ
มาร์เชลโล ลิปปีได้เข้ามาเป็นผู้จัดการทีมให้กับสโมสรในฤดูกาล 1994–95 และฤดูกาลแรกก็นำทีมคว้าแชมป์เซเรียอาได้เป็นครั้งแรกตั้งแต่กลางทศวรรษ 1980 โดยมีผู้เล่นชื่อดัง อาทิ  ซีโร เฟอร์รารา, บัจโจ, จีอันลูกา วีอัลลี และนักเตะเยาวชนชื่อดังอย่าง อาเลสซันโดร เดล ปีเอโร และยังเอาชนะปาร์มาในรอบชิงชนะเลิศโกปปาอิตาเลีย 1995 ตามด้วยแชมป์ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา และยังนำยูเวนตุสไปถึงรอบชิงชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกพบเอเอฟซีอาแจ็กซ์ ผลออกมาเสมอกันด้วยผลประตู 1–1 โดยยูเวนตุสได้จาก ฟาบรีซีโอ ราเวเนลลี ก่อนที่จะชนะด้วยการดวลลูกโทษ 4–2 คว้าแชมป์เป็นสมัยที่ 2
[185px|thumb|left|[มาร์เชลโล ลิปปี ผู้พายูเวนตุสคว้าแชมป์ 13 รายการ]]
หลังจากคว้าแชมป์ สโมสรได้เสริมทัพด้วยการซื้อผู้เล่นชื่อดังหลายคน อาทิ ฟีลิปโป อินซากี, ซีเนดีน ซีดาน, เอ็ดการ์ ดาวิดส์ ทำให้สโมสรคว้าแชมป์เซเรียอาได้ในฤดูกาล 1996–97 และ 1997–98 รวมทั้งแชมป์ระดับทวีปอีกสองรายการ ได้แก่ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรป และ ยูฟ่าซูเปอร์คัพใน ค.ศ. 1996 ต่อมาใน ค.ศ. 1997 และ ค.ศ. 1998 สโมสรเข้าชิงชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกได้อีกสองครั้ง แต่ก็ได้แค่รองแชมป์ทั้งสองครั้งด้วยการแพ้โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ และ เรอัลมาดริด ตามลำดับ ลิปปีก็กลับมาคุมทีมอีกครั้งใน ค.ศ. 2001 และซื้อผู้เล่นใหม่มากมาย อาทิ จันลุยจี บุฟฟอน, ดาวิด เทรเซกูเอต, ปาเวล เนดเวด และ ลีเลียน ทูร์ราม ช่วยให้สโมสรคว้าแชมป์เซเรียอาในฤดูกาล 2001–02 และ 2002–03 ใน ค.ศ. 2003 ยูเวนตุสเข้าไปเล่นยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกรอบชิงชนะเลิศโดยพบกับคู่แข่งร่วมลีกอย่าง เอซี มิลาน ผลออกมาเสมอกันในเวลาปกติ 0–0 และยูเวนตุสแพ้การดวลจุดโทษ ทำให้ลิปปีได้ลาออกเพื่อไปคุมทีมชาติอิตาลี ผลงานโดยรวมคือพายูเวนตุสคว้าแชมป์รวม 13 รายการ และเป็นหนึ่งในผู้จัดการทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประวัติศาสตร์สโมสร

### เหตุการณ์อื้อฉาว ''กัลโชโปลี'' (2004–2007)
[thumb|upright|[จันลุยจี บุฟฟอน ตำนานผู้รักษาประตูทีมชาติอิตาลี เขาเป็นหนึ่งในนักเตะแกนหลักที่ตัดสินใจอยู่ช่วยสโมสรต่อ แม้จะถูกปรับตกชั้นใน ค.ศ. 2006 ]]
ฟาบีโอ กาเปลโล เข้ามาเป็นผู้จัดการทีมใน ค.ศ. 2004 และพาทีมคว้าแชมป์ลีกได้อีกสองสมัย ในช่วงเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2006 ยูเวนตุสกลายเป็นหนึ่งในห้าสโมสรที่เชื่อมโยงกับเรื่องอื้อฉาวในการล้มบอล ผลจากการลงโทษทำให้ยูเวนตุสได้ถูกลดชั้นลงไปเล่นเซเรียบีเป็นครั้งแรกเป็นประวัติศาสตร์ของสโมสร สโมสรปลดกาเปลโลที่นำทีมได้แชมป์ลีกใน ค.ศ. 2005 และ ค.ศ. 2006 (โดนริบแชมป์) โดยแชมป์ดังกล่าวได้มอบให้แก่ทีมอันดับสามอย่างอินเตอร์แทน เหตุการณ์ดังกล่าวยังคงเป็นที่วิจารณ์กันถึงปัจจุบัน รวมถึงกรณีที่อินเตอร์ไม่ได้รับการตรวจสอบกรณีดังกล่าวในการแข่งขันในปี 2004 ผู้เล่นคนสำคัญหลายคนออกจากสโมสร อาทิ ซลาตัน อีบราฮีมอวิช, ฟาบีโอ กันนาวาโร, ปาทริก วีเยรา และ จันลูกา ซัมบรอตตา แต่ผู้เล่นคนอื่นคนอื่นก็ยังตัดสินใจอยู่ร่วมช่วยสโมสรเพื่อให้กับไปเล่นในเซเรียอาต่อเช่น อาเลสซันโดร เดล ปีเอโร, เนดเวด ขณะที่ผู้เล่นเยาวชนจากพรีมาเวรา เช่น เซบัสเตียน โจวินโก และ เคลาดีโอ มาร์คีซีโอ ก็ได้เลื่อนขั้นมาช่วยช่วยทีมชุดใหญ่ สโมสรเลื่อนชั้นขึ้นมาสู่เซเรียอาได้สำเร็จ โดยเป็นสโมสรแรกที่ตกชั้นจากเซเรียเอไปสู่เซเรียบีแล้วใช้เวลาแค่ฤดูกาลเดียวสามารถเลื่อนชั้นขึ้นมาได้ กัปตันทีมอย่าง เดล ปีเอโร เป็นดาวซัลโวสูงสุดของเซเรียบีในฤดูกาล 2006–07 จำนวน 21 ประตู 

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2015 ศาลฎีกาได้เผยแพร่เอกสารความยาว 150 หน้าที่อธิบายคำตัดสินขั้นสุดท้ายของคดีดังกล่าว โดยอิงตามคำตัดสินด้านกีฬาอันเป็นที่ถกเถียงใน ค.ศ. 2006 ซึ่งไม่ได้วินิจฉัยกรณีดังกล่าวกับสโมสรอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องมาเนื่องจากหมดอายุความ และจำเป็นต้องขอและเพิกถอนคำพิพากษาตามมาตรา 39 แห่งประมวลกฎหมายความยุติธรรมกีฬา อย่างไรก็ตาม ศาลยืนยันว่าผู้บริหารของยูเวนตุสในขณะนั้นมีส่วนเกี่ยวข้องในการฉ้อโกงเพื่อล็อคผลการแข่งขันให้กับยูเวนตุส จากรายงานของหนังสือพิมพ์ ลา กัสเซตา เดลโล สปอร์ต ผู้บริหารอย่าง ลูชาโน มอจจี และ อันโตนีโอ จิเราโด ถูกตัดสินให้มีความผิดฐาน "สบคบกับผู้อื่นกระทำอาชญากรรม" มีบทลงโทษจำคุก 2 ปี แต่เนื่องจากคดีหมดอายุความจึงไม่ต้องรับโทษ ยูเวนตุสหมดสิทธิ์ในการยื่นฟ้องร้องสหพันธ์ฟุตบอลอิตาลีซึ่งแม้ภายหลังจะมีการตรวจสอบพบหลักฐานที่อินเตอร์มีส่วนพัวพันกับคดีนี้ เพราะมีการตรวจพบหลักฐานว่า อินเตอร์มิลานมีการติดต่อขอกำหนดตัวผู้ตัดสินในนัดที่ทีมลงแข่ง อีกทั้งประธานสโมสรอย่างมัสซิโม โมรัตติ ผู้เป็นเจ้าของทีมยังมีหุ้นส่วนใหญ่ใน บริษัทสื่อสาร TIM แต่เนื่องจากคดีหมดอายุความ ทำให้อินเตอร์ไม่ได้ถูกสอบสวนหรือริบแชมป์ย้อนหลังแต่อย่างใด 

### กลับสู่เซเรียอา (ค.ศ. 2007–2011)
[thumb|right|285px|ยูเวนตุสในการแข่งขัน[ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2012–13 ในนัดที่พบกับ ชัคตาร์โดเนตสค์]]
ตั้งแต่กลับสู่เซเรียอาในฤดูกาล 2007–08 ด้วยการนำทีมของอดีตผู้จัดการทีมเชลซีอย่าง เคลาดีโอ รานีเอรี ซึ่งมาคุมทีมสองฤดูกาล สโมสจบอันดับสามหลังจากเลื่อนชั้นขึ้นมาในฤดูกาลแรก และในรอบคัดเลือกยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2008–09 สโมสรเอาชนะทีมจากสโลวาเกียได้ถึง 5–1 ต่อมา ในรอบแบ่งกลุ่มพวกเขาเอาชนะเรอัลมาดริดได้ในบ้าน และเป็นแชมป์กลุ่ม ก่อนจะแพ้เชลซีไปด้วยผลประตู 2–3 ก่อนจบฤดูกาลสองนัดสุดท้าย รานีเอรีโดนไล่ออกหลังจากไม่ประสบความสำเร็จในการคว้าแชมป์ และสโมสรได้แต่งตั้ง ซิโร เฟอร์รารา เป็นผู้จัดการทีมชั่วคราวสองนัดสุดท้ายของฤดูกาล และแต่งตั้งอย่างเป็นทางการในฤดูกาล 2009–10.

อย่างไรก็ตาม เฟอร์ราราก็ไม่ประสบความสำเร็จ โดยนำยูเวนตุสตกรอบยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกรอบแบ่งกลุ่ม และโกปปาอีตาเลียก็แพ้ให้กับอินเตอร์มิลานในรอบ 8 ทีมสุดท้าย และสโมสรจบเพียงอันดับ 6 ในลีก ต่อมา ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2010 สโมสรได้ปลดเฟอร์รารา และแต่งตั้งอัลแบร์โต ซัคเคโรนี เป็นผู้จัดการทีมชั่วคราว แต่สโมสรก็จบอันดับ 7 ในฤดูกาล 2010–11 อันเดรอา อักเนลลี ได้เข้ามาดำรงตำแหน่งประธานสโมสรแทน จีน-คลูเด บลันซ์ โดยอักเนลลีได้แต่งตั้งให้อเลสซีโอ เซกโก กับอดีตผู้จัดการทีมของอูนีโอเนกัลโชซัมป์โดเรียอย่าง ลูอีกี เดลเนรี เป็นผู้อำนวยการกีฬาของสโมสรแทนซาดเชโรนี และแต่งตั้งให้ กีอูเซปเป มารอตตา เป็นผู้จัดการทีมของสโมสร แต่การคุมทีมของเดลเนรีก็ล้มเหลวเนื่องจากทำผลงานไม่ได้ดีอย่างที่คิดทางสโมสรจึงแต่งตั้งอดีตผู้เล่นของสโมสรอย่าง อันโตนีโอ กอนเต ซึ่งทำผลงานได้ดีในการเป็นผู้จัดการทีมด้วยการนำทีมเซียนาเลื่อนชั้นจากเซเรียบีขึ้นมาสู่เซเรียอาได้สำเร็จ ยูเวนตุสได้ย้ายสนามเหย้าไปสู่สนามแห่งใหม่อีกครั้งซึ่งก็คือสนามกีฬายูเวนตุส ใน ค.ศ. 2011 ซึ่งในเวลาต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อ *สนามกีฬาอลิอันซ์*

### ชนะเลิศสคูเด็ตโต 9 สมัยติดต่อกัน (ค.ศ. 2011–2020)
[left|thumb|[อันเดรอา ปีร์โล กองกลางตัวหลักของสโมสรระหว่าง ค.ศ. 2011–2015]]
กอนเตพาทีมชนะเลิศเซเรียอาโดยไม่แพ้ทีมใดตลอดทั้งฤดูกาล 2011–12 โดยในช่วงครึ่งฤดูกาลหลัง สโมสรผลัดกันขึ้นเป็นทีมนำในตารางกับคู่แข่งอย่างเอซี มิลาน ยูเวนตุสคว้าแชมป์เซเรียเอาในนัดที่ 37 จากการชนะคัลยารี 2–0 และมิลานแพ้อินเตอร์ด้วยผลประตู 2–4 และในนัดสุดท้ายของฤดูกาล ยูเวนตุสเอาชนะอาตาลันตา3–1 ส่งผลให้พวกเขาเป็นสโมสรแรกที่ชนะเลิศฟุตบอลลีกในประเทศโดยไม่แพ้ใครตลอด 38 นัด ต่อมาใน เซเรียอา ฤดูกาล 2013–14 ยูเวนตุสคว้าแชมป์เซเรียอาสมัยที่สามติดต่อกัน โดยทำสถิติ 102 คะแนน และชนะได้ถึง 33 จาก 38 นัด และเป็นการคว้าแชมป์ลีกสูงสุดเป็นสมัยที่ 30 ในฤดูกาลนี้สโมสรยังเข้าถึงรอบรองชนะเลิศ ยูฟ่ายูโรปาลีก แต่ตกรอบด้วยการแพ้สปอร์ลิชบัวอีไบฟีกาในนัดที่สองแม้คู่แข่งจะเหลือผู้เล่นสิบคน ทำให้ยูเวนตุสพลาดการลงแข่งรอบชิงชนะเลิศที่สนามกีฬายูเวนตุส
[thumb|กัปตันทีมยูเวนตุส [จอร์โจ กีเอลลีนี รับถ้วยรางวัลโกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2016–17 จากแซร์โจ มัตตาเรลลา ประธานาธิบดีอิตาลี]]
ในฤดูกาล 2014–15 สโมสรแต่งตั้งมัสซีมีเลียโน อัลเลกรี เข้ามาคุมทีมซึ่งพาสโมสรคว้าแชมป์เซเรียอาสมัยที่ 31 และเป็นแชมป์ 4 สมัยติดต่อกัน และยังคว้าแชมป์โกปปาอิตาเลียสมัยที่ 10 โดยเอาชนะลัตซีโยด้วยผลประตู 2–1 ยูเวนตุสยังเอาชนะเรอัลมาดริดในรอบรองชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ก่อนจะแพ้บาร์เซโลนาในรอบชิงชนะเลิศ 1–3 ต่อมา ยูเวนตุสชนะเลิศโกปปาอิตาเลีย 2016 ด้วยการเอาชนะมิลาน 1–0 ทำสถิติเป็นสโมสแรกของอิตาลีที่คว้าแชมป์สองรายการหลักในประเทศสองฤดูกาลติดต่อกัน (เซเรียอาและโกปาอิตาเลีย) พวกเขาชนะเลิศโกปปาอิตาเลียอีกครั้งใน ค.ศ. 2017 เอาชนะลัตซีโยไปอีกครั้ง 2–0 ทำสถิติเป็นทีมแรกที่คว้าแชมป์รายการนี้สามสมัยติดต่อกัน ต่อมา ในวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2017 ยูเวนตุสสร้างประวัติศาสตร์เป็นทีมแรกที่คว้าแชมป์เซเรียอา 6 สมัยติดต่อกัน นอกจากนี้ พวกเขายังเข้าชิงชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกได้เป็นครั้งที่สองในรอบสามฤดูกาล แต่แพ้เรอัลมาดริด 1–4 ยูเวนตุสชนะเลิศโกปปาอิตาเลียสมัยที่ 4 ติดต่อกัน ด้วยการเอาชนะมิลาน 4–0 ในรอบชิงชนะเลิศ ค.ศ. 2018 รวมทั้งชนะเลิศเซเรียอา 7 สมัยติดต่อกัน  

สโมสรยังคงมุ่งมั่นที่จะคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกให้ได้ นำมาซึ่งการเซ็นสัญญากับคริสเตียโน โรนัลโด ในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 ด้วยค่าตัวสูงถึง 99.2 ล้านปอนด์ เป็นสถิติสูงที่สุดตลอดการสำหรับการเซ็นสัญญาของสโมสรอิตาลี การเซ็นสัญญาดังกล่าวได้รับการยกย่องจากสื่อในอิตาลีว่าเป็น "การย้ายทีมแห่งศตวรรษ" และสำหรับยูเวนตุสแล้ว การเซ็นสัญญาครั้งนี้มีเหตุผลเบื่้องหลังที่มากกว่าแค่เรื่องฟุตบอล หากแต่เป็นก้าวสำคัญในการยกระดับสถานะทางธุรกิจของสโมสรในฐานะแบรนด์ระดับโลก ในเวลาต่อมา ดีลอยท์ ทู้ช โธมัทสุจัดอันดับให้ยูเวนตุสกลายเป็นสโมสรที่มีฐานะการเงินดีที่สุด 10 อันดับแรกของโลก และยังนำมาซึ่งผู้ติดตามจำนวนมหาศาลทางสื่อสังคม โดยสโมสรยังมีเป้าหมายในการลดช่องวางในด้านความมั่นคงทางการเงินระหว่างสโมสรกับทีมมหาอำนาจอย่างเรอัลมาดริด, บาร์เซโลนา และแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ยูเวนตุสเอาชนะเอซีมิลานในซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา 2018 ด้วยผลประตู 1–0 จากประตูของโรนัลโด ทำสถิติคว้าแชมป์รายการนี้ 8 สมัย ต่อมา ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2019 สโมสรชนะเลิศเซเรียอาสมัยที่ 8 ติดต่อกัน และเมารีซีโอ ซาร์รี เข้ามาคุมทีมต่อจากอัลเลกรีซึ่งพาทีมชนะเลิศเซเรียอา 9 สมัยติดต่อกัน โรนัลโดถือเป็นกำลังสำคัญของความสำเร็จในช่วงเวลานี้ เขาสร้างสถิติใหม่ด้วยการเป็นผู้เล่นที่ทำครบ 100 ประตูได้เร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ของเซเรียอา รวมถึงทาบสถิติในการทำประตูติดต่อกันในเซเรียอาจำนวน 11 นัด 

### ค.ศ. 2020–ปัจจุบัน
ซาร์รีถูกปลดในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2020 หนึ่งวันภายหลังตกรอบยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2019–20 โดยแพ้ออแล็งปิกลียอแน อันเดรอา ปีร์โล เข้ามาคุมทีมต่อด้วยสัญญาสองปี ซึ่งพาทีมชนะนาโปลีในซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา ฤดูกาล 2020 ด้วยผลประตู 2–0 คว้าแชมป์สมัยที่ 9 แต่สโมสรเสียแชมป์ลีกเป็นครั้งแรกในรอบ 9 ฤดูกาลให้แก่อินเตอร์ โดยทำได้เพียงอันดับ 4 ยูเวนตุสเอาชนะอาตาลันตาในโกปปาอีตาเลีย 2021 นัดชิงชนะเลิศ ถือเป็นถ้วยรางวัลใบที่สองของปีร์โล และเป็นแชมป์สมัยที่ 14 แต่เขาถูกปลดในเดือนพฤษภาคม และอัลเลกรีกลับมาคุมทีมอีกครั้งด้วยสัญญา 4 ปี แต่ก็ทำได้เพียงจบอันดับ 4 ในลีกอีกครั้ง และยังแพ้อินเตอร์ในโกปปาอีตาเลีย 2022 นัดชิงชนะเลิศ โดยถือเป็นครั้งแรกตั้งแต่ฤดูกาล 2010–11 ที่สโมสรจบฤดูกาลด้วยการไม่ชนะถ้วยรางวัลรายการใด และสโมสรไม่ประสบความสำเร็จในการคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกในยุคของโรนัลโด ซึ่งย้ายกลับไปแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดใน ค.ศ. 2021

เข้าสู่ฤดูกาล 2022–23 ยูเวนตุสมีผลงานย่ำแย่ในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก โดยชนะได้เพียงนัดเดียวและแพ้ไปถึงห้านัดในรอบแบ่งกลุ่ม ทำสถิติเก็บคะแนนและชัยชนะในรอบแบ่งกลุ่มรายการนี้ได้น้อยที่สุดนับตั้งแต่ร่วมแข่งขัน แต่ยังจบด้วยอันดับ 3 ของกลุ่มด้วยผลต่างประตูที่ดีกว่ามัคคาบีไฮฟา ได้ลงไปแข่งยูฟ่ายูโรปาลีกซึ่งพวกเขาเข้าถึงรอบรองชนะเลิศแต่แพ้เซบิยาในช่วงต่อเวลา 1–2 ณ สนามกีฬารามอน ซันเชซ ปิซฆวน ต่อมา ในวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 สโมสรมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เมื่อผู้บริหารหลักลาออก นำโดย อันเดรอา อักเนลลี ประธานสโมสร, ปาเวล เนดเวต รองประธาน และ เมาริซิโอ อาร์ริวาเบเน ประธานกรรมการบริหาร อันเดรอา อักเนลลี เป็นประธานสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของทีม ด้วยการชนะเลิศถ้วยรางวัล 19 รายการในช่วงที่บริหารทีม จานลูกา เฟร์เรโร เข้ามารับตำแหน่งประธานคนใหม่ในวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 2023

ยูเวนตุสถูกศาลกีฬาสหพันธ์ฟุตบอลอิตาลี (เอฟไอซีจี) ลงโทษตัด 15 คะแนนหลังถูกตรวจพบมีการตกแต่งบัญชีเพื่อบิดเบือนข้อมูลทางการเงินซึ่งส่วนใหญ่เกี่ยวกับการซื้อขายผู้เล่นเกินจริงในระหว่างปี 2018–2020 หรือช่วงสถานการณ์โควิด-19 นำไปสู่การประท้วงของกลุ่มผู้สนับสนุนสโมสร สโมสรยื่นเรื่องอุทธรณ์ โดยได้รับการตัดสินใหม่ให้ตัด 10 คะแนนในวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 และสโมสรยินยอมเสียค่าปรับเป็นเงิน 718,240 ยูโร โดยไม่มีการลงโทษใด ๆ เพิ่มเติม ยูเวนตุสจบเพียงอันดับ 7 ในเซเรียอา ฤดูกาล 2022–23 ทำให้ได้ไปเล่นเพียงยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก อย่างไรก็ตาม สโมสรถูกลงโทษจากยูฟ่าในฐานละเมิดกฎการเงิน ไฟแนนเชียล แฟร์ เพลย์ และจะไม่ได้แข่งขันรายการยุโรป ถือเป็นครั้งแรกตั้งแต่ฤดูกาล 2011–12 ที่สโมสรจะไม่ได้ลงแข่งขันในรายการของยูฟ่า  

สโมสรคว้าแชมป์โกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2023–24 โดยเอาชนะอาตาลันตา 1–0 คว้าแชมป์สมัยที่ 15 แต่ได้แยกทางกับอัลเลกรีเนื่องจากความล้มเหลวในฤดูกาล 2023–24 โดยยูเวนตุสจบในอันดับ 3 ตีอาโก มอตตา เข้ามาคุมทีมต่อในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2024 ด้วยสัญญาสามปี มอตตาพายูเวนตุสสร้างสถิติใหม่ด้วยการไม่เสียประตูในเซเรียอา 6 นัดติดต่อกัน (540 นาที) ก่อนจะยุติลงในนัดที่พวกเขาเปิดบ้านเสมอคัลยารีกัลโช 1–1 วันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2024 มอตตาอยู่ในตำแหน่ง 9 เดือนและถูกปลดในวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2025 โดยยูเวนตุสอยู่อันดับ 5 ของตาราง และตกรอบฟุตบอลถ้วยทั้งสองรายการ สโมสรแต่งตั้งอีกอร์ ทูดอร์ รับตำแหน่งแทน ผู้ซึ่งพายูเวนตุสคว้าอันดับ 4 ในฤดูกาล 2024–25 โดยต้องลุ้นถึงนัดสุดท้าย และได้สิทธิ์ลงแข่งขันในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2025–26 แต่สโมสรจบฤดูกาลโดยไม่ชนะถ้วยรางวัลใดเป็นครั้งที่สามในรอบสี่ฤดูกาลหลังสุด ต่อมา สโมสรลงแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2025 ในเดือนมิถุนายนที่สหรัฐฯ และตกรอบ 16 ทีมโดยแพ้เรอัลมาดริด ทูดอร์ถูกปลดในวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 2025 หลังพาทีมทำผลงานย่ำแย่ไม่ชนะ 8 นัดติดต่อกัน ลูเชียโน สปัลเลตตี รับตำแหน่งผู้จัดการทีมในวันที่ 30 ตุลาคม 2025 ด้วยสัญญาจนสิ้นสุดฤดูกาล 2025–26 โดยมีเงื่อนไขขยายสัญญาหากพาทีมไปแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกฤดูกาลหน้าได้ 

## แบรนด์เสื้อและผู้สนับสนุน

## สนามแข่ง
[thumb|right|[สนามกีฬายูเวนตุส|ยูเวนตุสสเตเดียม สนามเหย้าของสโมสรในปัจจุบัน]]
นับตั้งแต่ก่อตั้งสโมสร ยูเวนตุสได้ใช้สนามเหย้ามาแล้วทั้งหมด 5 สนาม เรียงตามลำดับดังนี้
* เวโลโดรโมอัมเบรโต I (ค.ศ. 1904–1909)
* สตาดีโอดีคอร์ซีเซบาสโตโปลี (ค.ศ. 1909–1922)
* สตาดีโอดีคอร์โซมาร์ซีเกลีย (ค.ศ. 1923–1933)
* สตาดีโอโอลิมปีโกโตริโน (ค.ศ. 1933–1990; 2006–2011)
* สตาดีโอเดลเลอัลปี (ค.ศ. 1990–2006)
* ยูเวนตุสสเตเดียม (ค.ศ. 2011–ปัจจุบัน)

## สโมสรคู่อริ
[thumb|left|270px|''[แดร์บีดีตาเลีย* ในฤดูกาล 1973–74]]
ยูเวนตุสมีสโมสรคู่ปรับสำคัญในอิตาลีสองทีมหลักได้แก่ โตริโน การพบกันของทีมสองทีมมีชื่อเรียกว่า *แดร์บีเดลลาโมเล* ซึ่งมีประวัติสืบไปถึง ค.ศ. 1906 โดยสโมสรโตริโนก่อตั้งขึ้นจากกลุ่มนักเตะรวมถึงประธานสโมสรยูเวนตุสซึ่งแยกตัวออกไปจากสโมสร

อีกหนึ่งสโมสรที่มีความเป็นอริกับยูเวนตุสอย่างเข้มข้นคืออินเตอร์ สโมสรที่ตั้งอยู่ในเมืองมิลาน [[แคว้นลอมบาร์เดีย]] การแข่งขันมีชื่อเรียกว่า [[แดร์บีดีตาเลีย]] โดยทั้งสองทีมเป็นคู่แข่งแย่งความสำเร็จในประเทศมายาวนานหลายทศวรรษ และยังเป็นสโมสรที่มีผู้ติดตามมากที่สุดเป็นอันดับหนึ่งและอันดับสามในอิตาลี การเป็นอริของทั้งคู่พัฒนาขึ้นอย่างมีนัยสำคัญตั้งแต่กลางทศวรรษ 1990 รวมถึงกรณีเหตุการณ์อื้อฉาวในกลางทศวรรษ 2000 ซึ่งยูเวนตุสถูกปรับให้ตกชั้น

การแข่งขันกับเอซีมิลาน ถือว่าได้รับการจับตามองจากแฟนฟุตบอลทั่วโลกเช่นกัน ทั้งสองทีมมักแย่งการเป็นแชมป์เซเรียอาตลอดหลายฤดูกาล โดยเอซีมิลานเป็นทีมที่มีผู้ติดตามมากที่สุดเป็นอันดับสองในประเทศรองจากยูเวนตุส ทั้งสองทีมยังเป็นสโมสรที่มีมูลค่าการซื้อขายและมูลค่าตลาดหุ้นมากที่สุดในประเทศ สโมสรอื่น ๆ ที่เป็นอริกับยูเวนตุสได้แก่ โรมา, ฟีออเรนตีนา และนาโปลี

==ผู้เล่น==
===ผู้เล่นชุดปัจจุบัน===
































==สตาฟโค้ชของสโมสร==












== สถิติผู้เล่น ==
=== สถิติทำประตูสูงสุด ===
# [[อเลสซานโดร เดล ปีเอโร]] - 272
# [[จามปีเอโร โบนีแปร์ตี]] - 182
# [[โรแบร์โต เบตเตก้า]] - 178
# [[โอมาร์ ซิวอรี]] - 167 
# [[เฟลีเซ ปลาซีโด โบเรล II]] -161

=== สถิติเล่นให้สโมสรสูงสุด ===
# [[อเลสซานโดร เดล ปีเอโร]] - 629 	
# [[เกตาโน ชีเรีย]] -552 
# [[จูเซปเป ฟูรีโน]] -528 		
#จันลุยจี บุฟฟอน -509
# [[โรเบอร์โต เบตเตกา]] - 481 	

== เกียรติประวัติ ==
[[ไฟล์:Juventus Museum - Trophy Room.jpg|thumb|280px|ถ้วยรางวัลของยูเวนตุส ซึ่งถูกจัดแสดง ณ พิพิธภัณฑ์สโมสร]]
ยูเวนตุสเป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จสูงสุดของ[[อิตาลี]]ตามประวัติศาสตร์ โดยคว้าแชมป์มาครองได้ถึง 70 รายการมากกว่าสโมสรอื่นในอิตาลี และยังเป็นหนึ่งในสโมสรที่มีชื่อเสียง และเกียรติประวัติมากที่สุดในโลก เพราะสามารถคว้าแชมป์ในประเทศได้ 59 รายการ และในระดับนานาชาติได้ถึง 11 รายการ ซึ่งถือว่าประสบความสำเร็จในระดับนี้เป็นอันดับ 3 ในยุโรป และอันดับ 6 ของโลก

ทีมหญิงชราทีมนี้ยังได้มีดาวสีทองสำหรับความยอดเยี่ยมบนเสื้อของทีม 2 ดวง เพื่อแสดงถึงการคว้าแชมป์ลีกนับครั้งไม่ถ้วน โดยการคว้าแชมป์ 10 ครั้ง จะได้สิทธิ์ในการติดดาว 1 ดวง แชมป์ 10 ครั้งแรกนั้นอยู่ในช่วงฤดูกาล 1957-58 และครบ 20 ครั้งในฤดูกาล 1981-82 นอกจากความยิ่งใหญ่ในประเทศ ยูเวนตุสยังเป็นสโมสรเดียวที่ได้แชมป์รายการระดับนานาชาติครบทุกรายการ เบียงโคเนรีถูกจัดอันดับให้อยู่อันดับ 7 และอันดับสูงสุดของทีมจากอิตาลี ในการจัดอันดับสโมสรของฟีฟ่าในศตวรรษที่ 20 ซึ่งมีขึ้นในวันที่ [[31 ธันวาคม]] [[พ.ศ. 2543]] (ค.ศ. 2000) พวกเขาได้รับการจัดอันดับโดย[[สหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลนานาชาติ]] ให้เป็นสโมสรฟุตบอลที่ดีที่สุดเป็นอันดับสองในยุโรป ซึ่งถือเป็นอันดับที่สุดของสโมสรอิตาลีในการจัดอันดับทั้งสองประเภท

=== ระดับประเทศ ===
* *'เซเรียอา** 
** **ชนะเลิศ (36):** [[w:Italian Football Championship 1905|1905]], [[w:Italian Football Championship 1925-26|1925–26]], [[w:Serie A 1930–31|1930–31]], [[w:Serie A 1931–32|1931–32]], [[w:Serie A 1932–33|1932–33]], [[w:Serie A 1933–34|1933–34]], [[w:Serie A 1934–35|1934–35]], [[w:Serie A 1949–50|1949–50]], [[w:Serie A 1951–52|1951–52]], [[w:Serie A 1957–58|1957–58]], [[w:Serie A 1959–60|1959–60]], [[w:Serie A 1960–61|1960–61]], [[w:Serie A 1966–67|1966–67]], [[w:Serie A 1971–72|1971–72]], [[w:Serie A 1972–73|1972–73]], [[w:Serie A 1974–75|1974–75]], [[w:Serie A 1976–77|1976–77]], [[w:Serie A 1977–78|1977–78]], [[w:Serie A 1980–81|1980–81]], [[w:Serie A 1981–82|1981–82]], [[w:Serie A 1983–84|1983–84]], [[w:Serie A 1985–86|1985–86]], [[w:Serie A 1994–95|1994–95]], [[w:Serie A 1996–97|1996–97]], [[w:Serie A 1997–98|1997–98]], [[w:Serie A 2001–02|2001–02]], [[w:Serie A 2002–03|2002–03]], [[เซเรียอา ฤดูกาล 2011–12|2011–12]], [[เซเรียอา ฤดูกาล 2012–13|2012–13]], [[เซเรียอา ฤดูกาล 2013–14|2013–14]], [[เซเรียอา ฤดูกาล 2014–15|2014–15]], [[เซเรียอา ฤดูกาล 2015–16|2015–16]], [[เซเรียอา ฤดูกาล 2016–17|2016–17]], [[เซเรียอา ฤดูกาล 2017–18|2017–18]], [[เซเรียอา ฤดูกาล 2018–19|2018–19]], [[เซเรียอา ฤดูกาล 2019–20|2019–20]]

* **โกปปาอีตาเลีย** 
** **ชนะเลิศ (15):** [[w:Coppa Italia 1937–38|1937–38]], [[w:Coppa Italia 1941–42|1941–42]], [[w:Coppa Italia 1958–59|1958–59]], [[w:Coppa Italia 1959–60|1959–60]], [[w:Coppa Italia 1964–65|1964–65]], [[w:Coppa Italia 1978–79|1978–79]], [[w:Coppa Italia 1982–83|1982–83]], [[w:Coppa Italia 1989–90|1989–90]], [[w:Coppa Italia 1994–95|1994–95]], [[w:Coppa Italia 2014–2015|2014–15]], [[w:Coppa Italia 2014–2015|2015–16]], [[โกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2016–17|2016–17]], [[โกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2017–18|2017–18]] , 2020–21, 2023–24

* **ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา**
** **ชนะเลิศ (9):** 1995, 1997, 2002, 2003, 2012, 2013, [[ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา ฤดูกาล 2015|2015]], [[ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา ฤดูกาล 2018|2018]], [[ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา ฤดูกาล 2020|2020]]

* **เซเรียบี**
** **ชนะเลิศ (1):** 2006–07

=== ระดับทวีปยุโรป ===
* **ยูโรเปียนคัพ/ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก**
** **ชนะเลิศ (2):** 1984–85, 1995–96

* **ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ**
** **ชนะเลิศ (1):** 1983–84

* **ยูฟ่าคัพ/ยูฟ่ายูโรปาลีก** 
** **ชนะเลิศ (3):** 1976–77, 1989–90, 1992–93

* **ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ**
** **ชนะเลิศ (1):** 1999

* **ยูฟ่าซูเปอร์คัพ**
** **ชนะเลิศ (2):** 1984, 1996

=== ระดับโลก ===
* **อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ** 
** **ชนะเลิศ (2):''' 1985, 1996

## หุ้นของสโมสร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ ยูเวนตุส
* แฟนคลับไทยแลนด์ 
* 
* 


ยูเวนตุส
หมวดหมู่:สโมสรในเซเรียอา
ย
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในตูริน
ยูเวนตุส
ยูเวนตุส
ยูเวนตุส
ยูเวนตุส