open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ปราสาทนาโงยะ

thumb|300px|ปราสาทนาโงยะ

**ปราสาทนาโงยะ** () ตั้งอยู่ในเมืองนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น แรกเริ่มนั้น อิมางาวะ อูจิชิกะ สร้างปราสาทขึ้นในเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2068 (ค.ศ. 1525) จนกระทั่งปี พ.ศ. 2075 (ค.ศ. 1532) โอดะ โนบูฮิเดะ ได้แย่งชิงปราสาทจากอิมางาวะ อูจิโตโยะ แต่ภายหลังก็ปล่อยทิ้งปราสาทไว้

ในปี พ.ศ. 2153 (ค.ศ. 1610) โทกูงาวะ อิเอยาซุ ได้สั่งให้สร้างอาคารปราสาทขึ้นใหม่ในบริเวณเดิม การก่อสร้างเสร็จสิ้นในปี 1612

บนยอดปราสาทมีรูปสลักปลาหัวเสือทองคำหนึ่งคู่ เรียกว่า "คินชาจิ" เป็นเครื่องรางสำหรับป้องกันอัคคีภัย และยังกล่าวกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจขุนนางศักดินา รูปสลักคินชาจิคู่นี้เคยถูกนำลงไปจัดแสดงในนิทรรศการเอ็กซ์โป 2005 ระหว่างวันที่ 19 มีนาคม ถึงวันที่ 19 มิถุนายน ปี พ.ศ. 2548 และนำกลับไปไว้บนยอดปราสาทในวันที่ 9 กรกฎาคมในปีเดียวกัน

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ปราสาทนาโงยะถูกเพลิงไหม้จากการทิ้งระเบิดของกองทัพอากาศสหรัฐเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 สิ่งของและเครื่องตกแต่งต่าง ๆ ในปราสาทเสียหายเป็นส่วนใหญ่ แต่มีภาพเขียนจำนวนมากรอดจากการถูกทำลายได้ การสร้างปราสาทขึ้นใหม่เสร็จสิ้นในปี พ.ศ. 2502 ปราสาทที่เห็นในทุกวันนี้เป็นอาคารคอนกรีตสมัยใหม่ที่ติดตั้งเครื่องปรับอากาศและลิฟต์ไว้

ไฟล์:Nagoyajohonmaru2.JPG
ไฟล์:Nagoyajohonmaru3.JPG
ไฟล์:Nagoyajohonmaru4.JPG
ไฟล์:Nagoyajohonmaru7.JPG
ไฟล์:Nagoyajohonmaru8.JPG
ไฟล์:Jorakuden4.jpg
ไฟล์:Jorakuden3.jpg
ไฟล์:Jorakuden2.jpg
ไฟล์:Jorakuden1.jpg


## แหล่งข้อมูลอื่น

* Nagoya Castle Official Homepage 
* Nagoya Castle  
* Nagoya Castle（moving image  (NOBUNAKAOU reporter) 

นาโงยะ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในนาโงยะ
โคโตกูอิง

thumb|300px|พระพุทธรูปอมิตาภะแห่งโคโตกูอิง

**โคโตกูอิง** (, แปลว่า "ที่พักอันมีความดีอันสูงส่ง") เป็นวัดพุทธในเมืองคามากูระ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น

วัดนี้เป็นที่รู้จักจากพระพุทธรูปไดบุตสึ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปอมิตาภะองค์ใหญ่หล่อจากบรอนซ์ตั้งอยู่กลางแจ้ง เป็นสัญลักษณ์ที่มีชื่อเสียงที่สุดอย่างหนึ่งของญี่ปุ่น พระพุทธรูปองค์นี้สูง 13.35 เมตร หนักประมาณ 93 ตัน เป็นพระพุทธรูปที่ใหญ่เป็นอันดับสองในญี่ปุ่น รองจากพระพุทธรูปในวัดโทได จังหวัดนาระ

ประวัติของพระพุทธรูปอาจย้อนหลังไปถึงเมื่อปี พ.ศ. 1795 (ค.ศ. 1252) ในยุคคามากูระ โดยบันทึกของทางวัดมีการบันทึกไว้ว่ามีการสร้างพระพุทธรูปบรอนซ์ขึ้น แต่ไม่เป็นที่แน่ชัดว่าจะเป็นพระพุทธรูปองค์ที่เห็นอยู่ในปัจจุบันนี้หรือไม่ ตามบันทึกนั้น พระพุทธรูปถูกสร้างขึ้นในโบสถ์ไม้ แต่อาคารโบสถ์ได้พังทลายลงเนื่องจากถูกคลื่นสึนามิซัด ซึ่งน่าจะเกิดขึ้นในช่วงเวลาหนึ่งในยุคมูโรมาจิ ปลายศตววรษที่ 15 แต่พระพุทธรูปยังคงอยู่

## พระพุทธรูปไดบุตสึ
thumb|150px|left|พระพุทธรูปไดบุตสึแห่งคามากูระ
เชื่อกันว่า พระพุทธรูปนี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 1795 (ค.ศ. 1252) ตามประสงค์ของพระโจโค ซึ่งเป็นผู้รวบรวมเงินบริจาคเพื่อการก่อสร้าง ส่วนช่างแกะสลักคือโอเนะ โกโรเอมงและทันจิ ฮิซาโตโมะ

หลังจากที่โบสถ์พังทลายลงจากคลื่นสึนามิ พระพุทธรูปนี้ก็ตั้งอยู่กลางแจ้งมาตั้งแต่นั้น และในปี 1960-1961 ได้มีการบูรณะพระพุทธรูปให้มีความคงทนมากขึ้นเพื่อป้องกันไม่ให้พังทลายจากเหตุแผ่นดินไหว

### รายละเอียด
* น้ำหนัก; 93 ตัน
* ความสูงทั้งองค์; 13.35 เมตร
* ความสูงของพระพักตร์; 2.35 เมตร
* ความยาวของพระเนตร; 1.0 เมตร
* ความยาวของพระโอษฐ์; 0.82 เมตร
* ความยาวของพระกรรณ; 1.90 เมตร
* ความกว้างหน้าตัก; 9.10 เมตร

หมวดหมู่:วัดในคามากูระ
กระดูกไหปลาร้า

ในกายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ **กระดูกไหปลาร้า** () เป็นกระดูกแบบยาว (long bone) ชิ้นหนึ่งที่เป็นส่วนประกอบของกระดูกส่วนไหล่ (shoulder girdle) ชื่อของกระดูกไหปลาร้าในภาษาอังกฤษ *clavicle* เป็นคำที่มาจากภาษาลาติน *clavicula* ซึ่งแปลว่า *กุญแจเล็กๆ* เนื่องจากกระดูกชิ้นนี้จะมีการหมุนรอบแกน ในแนวนอนคล้ายกับการไขกุญแจ ขณะที่แขนกางออก กระดูกไหปลาร้ายังเป็นกระดูกที่สามารถมองเห็น แนวของกระดูกได้จากภายนอกอย่างชัดเจน โดยเฉพาะในเพศหญิงซึ่งมีไขมันในบริเวณรอบๆกระดูกน้อยกว่า

นอกจากในมนุษย์แล้ว กระดูกไหปลาร้ายังพบในสัตว์สี่ขา (tetrapods) ชนิดอื่นๆ แต่อาจมีรูปร่างเล็กกว่าหรืออาจไม่พบเลย กระดูกไหปลาร้าจะเจริญในสัตว์ที่ใช้ส่วนรยางค์หน้าในการหยิบจับ แต่จะไม่เจริญมากนักในสัตว์ที่ใช้รยางค์หน้าในการรองรับน้ำหนักหรือการวิ่ง

กระดูกไหปลาร้าเปรียบเสมือนไม้ค้ำ ประคองแขนทั้งสองข้างไว้ ทำให้แขนสามารถเคลื่อนไหว ได้อย่างเป็นอิสระอยู่บนลำตัว

กระดูกชิ้นนี้อยู่ในตำแหน่ง ที่ง่ายต่อการกระแทก บาดเจ็บ และรับแรงกระแทกที่ส่งผ่านมาจาก แขนไปสู่ลำตัว กระดูกไหปลาร้าจึงเป็นกระดูกชิ้นที่หักบ่อยที่สุดในร่างกาย โดยมักจะหักเนื่องจาก ล้มหรือตกจากที่สูง โดยลงกระแทกบริเวณไหล่ หรือกระแทกในท่าแขนที่เหยียดออก แรงจะส่งผ่านไปตามแขน ไหล่ ไปสู่กระดูกไหปลาร้า และจะหักในส่วนที่อ่อนแอที่สุด (คือรอยต่อระหว่าง 1/3กลาง กับ 1/3ด้านนอก) หลังจากหักจะถูกกล้ามเนื้อและน้ำหนักของแขนดึงให้ผิดรูปไป

## กายวิภาคศาสตร์

### ลักษณะทั่วไป
กระดูกไหปลาร้าเป็นกระดูกแบบยาวที่มีแนวโค้งสองแนว ทำให้มีรูปร่างคล้ายตัว S และเชื่อมระหว่างส่วนลำตัวและส่วนแขนของร่างกาย เราจึงแบ่งส่วนของกระดูกไหปลาร้าได้เป็นสองส่วนใหญ่ๆ ตามปลายทั้งสองด้านของกระดูก ได้แก่
### พื้นผิวและจุดเกาะของกล้ามเนื้อและเอ็น

พื้นผิวบนกระดูกไหปลาร้าที่สำคัญได้แก่พื้นผิวทางด้านบน (superior surface) พื้นผิวทางด้านล่าง (inferior surface) ขอบด้านหน้า (anterior border) และขอบด้านหลัง (posterior border) ซึ่งจะมีจุดเกาะของกล้ามเนื้อและเอ็นต่างๆที่เป็นส่วนประกอบของบริเวณไหล่ ดังตารางสรุปด้านล่าง



## หน้าที่การทำงาน

กระดูกไหปลาร้ามีหน้าที่หลายประการ อาทิ
* เป็นโครงร่างค้ำจุนในส่วนไหล่ที่สำคัญ และทำให้ส่วนแขนอยู่ห่างจากส่วนอกมากพอที่จะทำให้เกิดการเคลื่อนไหวของแขนที่มากที่สุด
* ทำหน้าที่ป้องกันช่องทางของหลอดเลือดและเส้นประสาทต่างๆจากส่วนคอไปยังบริเวณรักแร้ ไม่ให้ได้รับการกระทบกระเทือนจนฉีกขาด
* ถ่ายเทแรงและการกระแทกจากส่วนแขนไปยังแกนกลางลำตัว
อย่างไรก็ตาม กระดูกไหปลาร้าเป็นกระดูกที่ค่อนข้างทึบแน่น และไม่มีไขกระดูกมากนัก จึงไม่ได้มีหน้าที่สำคัญในการผลิตเม็ดเลือดเช่นในกระดูกแบบยาวชนิดอื่นๆ

## รูปประกอบเพิ่มเติม


ไฟล์:Pectoral girdle front diagram.svg|กระดูกส่วนไหล่ (มุมมองทางด้านหน้า)
ไฟล์:Gray325.png|ข้อต่อสเตอร์โนคลาวิคิวลาร์ (มุมมองทางด้านหน้า)
ไฟล์:Gray326.png|ไหล่ซ้ายและข้อต่ออโครมิโอคลาวิคิวลาร์ แสดงเอ็นต่างๆของบริเวณไหล่


## อ้างอิง
* *Clinically Oriented Anatomy*, 4th ed. Keith L. Moore and Arthur F. Dalley.
* *Clinical Anatomy for Medical Students* Richard S.Snell,M.D.,Ph.D.

หมวดหมู่:ระบบโครงกระดูก
หมวดหมู่:ไหล่
หไปลาร้า
ชักนาคดึกดำบรรพ์

**ชักนาคดึกดำบรรพ์** เป็นการละเล่นอย่างหนึ่งของไทย มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ เป็นการแสดงเรื่องการชักนาคเพื่อเอาน้ำอมฤตจากเกษียรสมุทร ตามคติของฮินดู มักจะแสดงในงานมหรสพหลวง การละเล่นชักมีกล่าวไว้ในกฎมณเฑียรบาลสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนที่กล่าวถึงพระราชพิธีอินทราภิเษกว่า มีการตั้งเขาพระสุเมรุและภูเขาอื่น ๆ ที่กลางสนาม แล้วให้ตำรวจเล็กแต่งตัวเป็นอสูร 100 ตน มหาดเล็กแต่งตัวเป็นเทวดา และวานรอย่างละ 100 และแต่งเป็นสุครีพ พาลี และมหาชมพูอย่างละหนึ่งตัว เข้าร่วมแห่ทำพิธีชักนาคดึกดำบรรพ์ โดยให้อสูรชักหัว เทวดาและวานรชักหาง ของ พญานาค เพื่อให้มหาสมุทร ถูกกวนจนเกิดแผ่นดิน และ น้ำอมฤต แต่เทวดาและอสูรกลับมาทำสงครามแย่งชิงน้ำอมฤตกัน จนสุดท้าย ฝ่ายเทวดาและวานร ได้ใช้กลอุบายหลอกพวกอสูร จนได้น้ำอมฤตไป เหล่าเทวดาจึงได้เป็นใหญ่บนสวรรค์จนทุกวันนี้                          

## อื่น ๆ
* การแสดงชักนาคดึกดำบรรพ์  จากมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
* การชักนาคดึกดำบรรพ์  จาก thaigoodview.com

หมวดหมู่:ศิลปะการแสดง
หนังใหญ่

200px|thumb|right|หนังใหญ่
**หนังใหญ่** คือมหรสพที่แพร่หลายของคนไทยอีกอย่างหนึ่ง ตัวหนังจะใช้แผ่นหนังวัวฉลุเป็นรูปตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ และมีไม้ผูกทาบตัวหนังไว้ทั้งสองข้าง เพื่อให้ตัวหนังตั้งตรงไม่งอ และทำให้มีคันยื่นลงมาใต้ตัวหนังเป็นสองข้างสำหรับจับถือและยกได้ถนัด สถานที่เล่นจะปลูกโรงผ้าใช้ผ้าขาวคาดเป็นจอ ส่วนด้านหลังจอจะจุดไต้และก่อไฟไว้ เพื่อให้แสงทำให้เห็นเงาตัวหนังซึ่งมีลวดลายวิจิตรมาติดอยู่ที่จอผ้าขาว และการเชิดนั้นคนเชิดต้องเต้นไปตามจังหวะดนตรีและบทพากย์บทเจรจาด้วย การแสดงโขนก็ประกอบไปด้วยการพากย์ เจรจา ขับร้อง และการเต้นทำท่าตามบทพากย์ จึงกล่าวได้ว่าโขนนำเอาการพากย์ เจรจา และท่าทางการเต้นการแสดงมาจากหนังใหญ่

ปัจจุบันเหลือคณะหนังใหญ่อยู่ทั้งหมด 3 คณะได้แก่
# หนังใหญ่วัดขนอน จังหวัดราชบุรี
# หนังใหญ่วัดบ้านดอน จังหวัดระยอง
# หนังใหญ่วัดสว่างอารมณ์ จังหวัดสิงห์บุรี

## ประเภทของตัวหนังใหญ่
ตัวหนังใหญ่สามารถแบ่งได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ ๆ ได้แก่

### หนังเรื่อง
หนังเรื่องคือหนังขนาดใหญ่ที่มีภาพอื่น ๆ เป็นองค์ประกอบ หรือ มีตัวละครมากกว่าหนึ่งตัว ได้แก่
# หนังเมือง มีตัวละครตัวเดียว หรือหลายตัว ประกอบด้วยภาพสถานที่เช่น พลับพลา หรือ ราชวัง
# หนังจับ หรือ หนังรบเป็นภาพตัวละคร 2 หรือ 3 ตัว ทำการรบกัน หรือ จับกัน เช่นพระรามรบกับทศกัณฐ์เป็นต้น

### หนังเบ็ดเตล็ด
หนังเบ็ดเตล็ดคือหนังที่จัดท่าทางพิเศษ เช่น หนังรถ ตัวละครนั่งบนราชรถ

## ดูเพิ่ม
* พิพิธภัณฑ์หนังใหญ่วัดขนอน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัฒนธรรมไทย
หมวดหมู่:ศิลปะการเชิดหุ่น
โขนกลางแปลง

**โขนกลางแปลง** เป็นการแสดงโขนแสดงกลางแจ้ง บนพื้นดิน หรือกลางสนามหญ้า สันนิษฐานว่าเป็นการแสดงโขนประเภทแรก จัดแสดงตั้งแต่สมัยอยุธยา แต่ไม่ทราบต้นกำเนิดแน่ชัด  

โขนกลางแปลงนี้แสดงเรื่องรามเกียรติ์ ตอน ยกรบ ปะทะทัพเป็นพื้น เป็นการแสดงการรบกันระหว่างกองทัพฝ่ายพระรามและกองทัพฝ่ายทศกัณฐ์ โดยใช้ตำรวจเลข แสดงเป็นพลยักษ์ และใช้ทหารมหาดเล็กแสดงเป็นพลลิงจำลองการต่อสู้กันของพระรามและทศกัณฐ์จึงต้องใช้ผู้แสดงจำนวนมาก และเนื่องจากเป็นการจำลองการรบ จึงใช้ผู้ชายเท่านั้นในการแสดง 

ผู้แสดงส่วนใหญ่จะเป็นข้าราชบริพาร การจัดแสดงโขนประเภทนี้ในสมัยโบราณจึงมีแต่พระมหากษัตริย์ หรือเชื้อพระวงศ์ชั้นสูงเท่านั้น ที่จะสามารถจัดการแสดงได้ เนื่องด้วยต้องใช้กำลังคนและกำลังทรัพย์เป็นจำนวนมาก ปี่พาทย์ที่บรรเลงประกอบการแสดงในสมัยกรุงศรีอยุธยามีเพียงวงที่เรียกว่า เครื่องห้า ต่อมาในสมัยธนบุรีเพิ่มวงปี่พาทย์ให้มีสองวงเป็นอย่างน้อย ปลูกเป็นร้านยกขึ้นตั้งวงปี่พาทย์ เพื่อให้ผู้บรรเลงเห็นตัวโขนได้ในระยะไกล และมีความเป็นไปได้ว่าวงปี่พาทย์ที่บรรเลงประกอบการแสดงโขนกลางแปลงในอดีตน่าจะมีมากกว่าสองวง เมื่อตัวโขนเข้าไปใกล้วงไหนวงนั้นก็จะบรรเลง ส่วนการดำเนินเรื่องใช้เพียงการพากย์ เจรจาเท่านั้น ไม่มีการขับร้อง

หมวดหมู่:โขน
โขนโรงใน

**โขนโรงใน** ได้รับการปรับปรุงผสมผสานโขนกับการแสดงละครใน โดยนำเอาการขับร้องเพลงตามแบบละครในมาร้องแทรกในโขนด้วย และยังมีการแสดงแบบจับระบำรำฟ้อนเช่นเดียวกับละครใน จึงเรียกว่า โขนโรงใน โขนโรงในต้องมีโรงสำหรับแสดงและมีฉากหลังเป็นม่านแบบในละครใน การแสดงมีบทพากย์เจรจาแบบโขนและมีการขับร้องแบบละครใน มีเตียงสำหรับตัวแสดงนั่งแบบละครใน เวลาร้องเพลงและบรรเลงปี่พาทย์ต้องมีการตีกรับเป็นจังหวะแบบละครใน ปี่พาทย์ที่ใช้บรรเลงประกอบการแสดงโขนหน้าจอใช้ปี่กลางที่มีเสียงสูง ไม่เหมาะสำหรับการแสดงโขนโรงในเนื่องจากปี่กลางเสียงสูงเกินไป ไม่เหมาะแก่การขับร้อง ปี่กลางจึงถูกเปลี่ยนมาเป็นปี่ในตามเสียงที่ลดลงมา วงปี่พาทย์ที่บรรเลงประกอบการแสดงโขนโรงในนั้นมีเพียงวงเดียว  แต่จะเป็นวงปี่พาทย์ชนิดใดก็ขึ้นอยู่กับฐานะของงานนั้นๆด้วย

***โขนโรงใน มีการขับร้องกับพากย์สลับกันในการแสดง***

โขนที่กรมศิลปากรนำออกแสดงในปัจจุบันนี้ ก็ใช้ศิลปะการแสดงแบบโขนโรงใน ไม่ว่าจะแสดงกลางแจ้งหรือแสดงหน้าจอก็ตาม

หมวดหมู่:โขน
ชาติวุฒิ บุณยรักษ์

**ชาติวุฒิ บุณยรักษ์** เป็นนักเขียนชาวไทย เกิดวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2518 ที่กรุงเทพฯ  จบการศึกษา ปริญญานิเทศศาสตร์บัณฑิต สาขาวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย และ ปริญญานิเทศศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาสื่อสารการตลาด มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย เมื่อปี 2543 

มีผลงานเรื่องสั้นเรื่องแรก “รักลอยลม” ตีพิมพ์ในนิตยสารสุดสัปดาห์ เมื่อปีพ.ศ. 2546 ปลายปีพ.ศ. 2547 ออกหนังสือรวมเรื่องสั้นสองเล่มในชื่อ “ตำนานสุดท้าย-ไอ้มดแดง” และ “วันพิพากษา” ในปีพ.ศ. 2548 รวมเรื่องสั้น “ตำนานสุดท้าย-ไอ้มดแดง” เข้ารอบ 1 ใน 20 เล่มสุดท้ายของการประกวดรางวัลซีไรท์ประจำปี 2548  ปีพ.ศ. 2549 มีรวมเรื่องสั้นลำดับที่สามในชื่อ “นาฏกรรมเมืองหรรษา” ออกกับสำนักพิมพ์มติชน

"ชาติวุฒิ บุณยรักษ์" ได้เสียชีวิตลงเมื่อเวลา 15.00 น.วันที่6 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 จากอาการปอดบวมและติดเชื้อในกระแสเลือด หลังจากพักรักษาตัวจากเหตุอัตวินิบาตกรรมด้วยการลั่นกระสุนใส่ศีรษะตนเองเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 2553 

## เกียรติประวัติ
* เรื่องสั้น “มุมใหม่” ได้รับรางวัลชมเชยจากการประกวดรางวัล “mBook Contest สนุกคิด สนุกเขียน” โดยบ.โฟธอท จำกัด ร่วมกับ บ.แอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน) (2547)
* เรื่องสั้น “วูบ” ได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับหนึ่งจากการประกวดเรื่องสั้นของนิตยสาร ’m fine ครั้งที่หนึ่ง (2548)
* เรื่องสั้น “ทาส” ได้รับรางวัลเรื่องสั้นดีเด่นประจำปี 2548 จากเว็บไซต์ประพันธ์สาส์น (2548)
* เรื่องสั้น “คือคำสารภาพ” ได้รับรางวัลจากการประกวดเรื่องสั้นโครงการ “เปลือย” ของสุดสัปดาห์สำนักพิมพ์ (2548)
* เรื่องสั้น “รักลอยลม” ได้รับรางวัลจากการประกวดเรื่องสั้นโครงการ “เปลือย” ของสุดสัปดาห์สำนักพิมพ์ (2548)
* เรื่องสั้น “รอยเดิม” ได้รับรางวัลชมเชยจากการประกวดเรื่องสั้นโครงการชีวจริยธรรมกับสังคม โดยมูลนิธิสาธารณสุขแห่งชาติ (2548)
* เรื่องสั้น “บัวห้าดอก” เป็น 1 ใน 20 เรื่องสุดท้ายของการประกวดเรื่องสั้นวิทยาศาสตร์แนวสืบสวนสอบสวน รางวัล Nation Book Award ครั้งที่ 2 (2548)
* เรื่องสั้น “รอยแยก” เป็น 1 ใน 12 เรื่องสุดท้ายของการประกวดรางวัลวรรณกรรมการเมืองพานแว่นฟ้าประจำปี 2548 
* เรื่องสั้น “คนรัก” ได้รับรางวัลเรื่องสั้นดีเด่นจากการประกวด “โครงการวรรณกรรม-วรรณศิลป์ ครั้งที่ 1” ของนิตยสารสกุลไทย (2549)
* เรื่องสั้น “คำถาม” ได้รับรางวัลเรื่องสั้นดีเด่นจากการประกวด “โครงการวรรณกรรม-วรรณศิลป์ ครั้งที่ 1” ของนิตยสารสกุลไทย (2549)
* เรื่องสั้น “นาฏกรรมริมฝั่งโขง” เป็นหนึ่งในผลงานจากการประกวดวรรณกรรมลุ่มน้ำโขง โดยเครือข่ายอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและวัฒนธรรมลุ่มน้ำโขง-ล้านนา
* เรื่องสั้น “เจตนารมณ์สุดท้ายของชายวิปลาส” (จากหนังสือรวมเรื่องสั้นตำนานสุดท้าย-ไอ้มดแดง) ได้รับการจัดทำเป็นละครเวทีโดยอาจารย์และนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทร์เกษม และจัดแสดงต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรกในงานมหกรรมหนังสือทำมือและสื่อทางเลือกแห่งประเทศไทยครั้งที่ 3 ณ สวนสันติชัยปราการ ถนนพระอาทิตย์ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2548
* เรื่องสั้น “รอยแยก” เป็น 1 ใน 25 เรื่องสั้นยอดเยี่ยมรางวัลนายอินทร์อะวอร์ดครั้งที่ 7 ประจำปี พ.ศ. 2549
* เรื่องสั้น “เรื่องกล้วยๆ และหลอดไฟของพ่อ” เป็น 1 ใน 25 เรื่องสั้นยอดเยี่ยมรางวัลนายอินทร์อะวอร์ดครั้งที่ 7 ประจำปีพ.ศ. 2549

หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย

อ้างอิง:ข้อมูลจาก บ. เจเนซิสมีเดียคอม จำกัด สนพ.แรกที่ตีพิมพ์ผลงานของเขา
โขนชักรอก

**โขนชักรอก** เป็นวิวัฒนาการอีกขึ้นหนึ่งของการแสดงโขน ซึ่งไม่ค่อยมีผู้เขียนไว้เป็นหลักฐาน โขนชักรอกเป็นการแสดงที่ชักรอกตัวโขนให้ลอยขึ้นไปจากพื้นเวที มีทั้งแบบโขนฉากและโขนหน้าจอ ในเรื่องรามเกียรติ์ มีบทบาทที่ต้องเหาะเหินเดินอากาศ 

โขนชักรอกที่แสดงแบบโขนฉากกำเนิดขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องจากมีพระราชอาคันตุกะเข้ามาเมืองไทยอยู่เป็นประจำ ทรงจัดให้มีการแสดงโขนรับรองพระราชอาคันตุกะเหล่านั้น ส่วนโขนชักรอกที่แสดงแบบโขนหน้าจอมีคณะเอกชนนำไปแสดง โขนชักรอกแบบการแสดงโขนหน้าจอไม่ค่อยเรียบร้อยและสวยงามเท่าโขนฉาก เพราะโรงโขนหน้าจอไม่มีโครงหลังคาด้านบนที่แข็งแกร่งรับสายรอก เวลาที่ชักรอกจึงเห็นลวดสลิงที่ผูกสายรอกห้อยยานลงมา

หมวดหมู่:โขน
ภาวะคู่หรือคี่

**ภาวะคู่หรือคี่** (parity) อาจหมายถึง

* ภาวะคู่หรือคี่ (parity) เป็นสถานะของวัตถุหนึ่ง ๆ ซึ่งอาจจะเป็นคู่ ไม่ก็เป็นคี่
* แพริตีบิต (parity bit) บิตที่เพิ่มเข้าไปในข้อมูลเพื่อใช้ในการตรวจจับและแก้ไขความผิดพลาด

หมวดหมู่:ภาวะคู่หรือคี่
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 16

**พิธีมอบ[[รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์]] ครั้งที่ 16 ประจำปี [[พ.ศ. 2549]]** จัดโดยสมาคมสมาพันธ์ภาพยนตร์แห่งชาติ จัดขึ้นเมื่อคืนวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550  ณ สวนรัก อนุสาวรีย์ท้าวสุรนารี จังหวัดนครราชสีมา โดยมี นายสุวัจน์ ลิปตพัลลภ เป็นประธาน 

ภาพยนตร์ที่เข้าประกวดมีทั้งหมด 41 เรื่อง จากภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2549   ภาพยนตร์เรื่อง 13 เกมสยอง เข้าชิงมากที่สุด 13 รางวัล จากทั้งหมด 16 รางวัล โดยไม่มีภาพยนตร์จาก ไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น เข้าประกวด เนื่องจากความขัดแย้งในการประกวดประจำปี 2548 ( คือเรื่อง *[[เปนชู้กับผี]]* และ *[[Invisible Waves คำพิพากษาของมหาสมุทร]]* )


[right|thumb|150px|[กฤษดา สุโกศล แคลปป์ ผู้ชนะรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม]]

*ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย *'ตัวหนา**'

## อ้างอิง
   

หมวดหมู่:พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:รางวัลสุพรรณหงส์
ฮิปฮอป

**ฮิปฮอป** () เดิมเรียก **ดิสโกแร็ป** (disco rap) เป็นแนวหนึ่งของเพลงสมัยนิยม เกิดขึ้นในนครนิวยอร์กช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 ประกอบด้วยดนตรีที่เป็นจังหวะ ซึ่งมักดำเนินตามเสียงตีกลอง และมักมีการแร็ป คำว่า "ฮิปฮอป" บางครั้งใช้เป็นไวพจน์ของ "แร็ป" แม้ว่าฮิปฮอปไม่จำเป็นต้องแร็ปเสมอไปก็ตาม องค์ประกอบอื่น ๆ ของฮิปฮอปยังได้แก่เสียงบีตจากแซมพลิง หรือเบสไลน์จากสิ่งบันทึกเสียงหรือการสังเคราะห์เสียง และบีตบ็อกซ์ นอกจากนี้ ฮิปฮอปอาจมีองค์ประกอบจากวัฒนธรรมอื่นอีกได้ เช่น ดีเจอิง สแคร็ตชิง หรือเทิร์นเทบลิสซึม

ฮิปฮอป ทั้งในแง่ที่เป็นแนวเพลง และเป็นวัฒนธรรมนั้น ก่อกำเนิดขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1970 ช่วงที่การรวมตัวแบบบล็อกพาร์ทีได้รับความนิยมทวีขึ้นอย่างยิ่งในนครนิวยอร์ก โดยเฉพาะในหมู่ยุวชนอเมริกันเชื้อสายแอฟริกันที่อาศัยในเดอะบร็องซ์ ในการรวมตัวดังกล่าว ดีเจจะเล่นเพลงป็อปโดยใช้เครื่องเล่นแบบเทิร์นเทเบิลสองตัวพร้อมกับดีเจมิกเซอร์ และการแร็ปก็พัฒนาขึ้นจากการที่ศิลปินพูดหรือร้องไปตามทำนองบีตที่เล่นนี้เอง แต่ฮิปฮอปไมได้รับการบันทึกเสียงอย่างเป็นทางการเพื่อนำไปเล่นตามวิทยุหรือโทรทัศน์จนกระทั่ง ค.ศ. 1979 เหตุผลหลัก คือ ภาวะอัตคัดทางการเงินในช่วงที่ฮิปฮอปถือกำเนิด ประกอบกับฮิปฮอปไม่เป็นที่ยอมรับภายนอกชุมชนแออัด อย่างไรก็ดี ฮิปฮอปยังได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ตลอดมาในปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 จนถึงต้น 2000 ทั้งยังได้รับการใช้เป็นส่วนหนึ่งในเพลงป็อปแนวอื่น เช่น นีโอโซล นูเมทัล และอาร์แอนด์บีร่วมสมัย กระทั่งกลางจนถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 2010 และต้น 2020 แนวเพลงย่อยของฮิปฮอปอย่างแทร็ปแร็ปและมัมเบิลแร็ปก็กลายเป็นแนวเพลงฮิปฮอปซึ่งได้รับความนิยมสูงสุด และใน ค.ศ. 2017 ดนตรีร็อกก็ถูกฮิปฮอปแทนที่ในฐานะแนวเพลงอันที่นิยมมากที่สุดในสหรัฐ

ส่วนฮิปฮอปในแง่คำศัพท์นั้น คำว่า "ฮิป" และ "ฮอป" มีประวัติการใช้งานควบคู่กันมายาวนานอยู่แล้ว เช่น ในคริสต์ทศวรรษ 1950 มีการเรียกงานรื่นเริงของวัยรุ่นว่า "ฮิปพิทีฮอป" แต่การนำคำว่า "ฮิปฮอป" มาใช้เรียกแนวดนตรี มักยกให้เป็นผลงานของคีฟ คาวบอย นักแร็ปชาวอเมริกัน โดยครั้งนั้น แนวเพลงนี้ยังเรียกกันด้วยชื่ออื่นว่า "ดิสโกแร็ป" เชื่อกันว่า คีฟ คาวบอย สร้างคำนี้ขึ้นหยอกเย้าเพื่อนคนหนึ่งที่เป็นทหารแล้วร้องคำว่า "ฮิป" และ "ฮอป" เป็นเพลงด้วยวิธีสแคตซิงกิงเพื่อล้อเลียนจังหวะมาร์ชของทหาร

## ดูเพิ่ม

* แฟชั่นฮิปฮอป
* ฮิปฮอปในประเทศไทย

## อ้างอิง


หมวดหมู่:แนวดนตรี
หมวดหมู่:รูปแบบรายการวิทยุ
หมวดหมู่:ดนตรีอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน
К

**Ka** (К, к) เป็นอักษรหนึ่งในอักษรซีริลลิก มีลักษณะคล้ายอักษรละติน K ไม่ว่าจะเป็นตัวเล็กหรือตัวใหญ่ แตกต่างกันเล็กน้อยตรงที่เส้นขวาบน จะเป็นจะงอยเหมือนวงเล็บปีกกาเปิด { อักษรนี้ใช้สำหรับแทนเสียง // เหมือน k ในภาษาอังกฤษหรือ ค ในภาษาไทย

อักษรนี้มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก แคปปา ชื่อเดิมคือ *kako* และมีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 20

## ตำแหน่งอักขระ

## อ้างอิง
* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด

หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก
KA

**KA** หรือ **Ka** หรือ **ka** อาจหมายถึง
* Ka ชื่ออักษรซีริลลิก
* คะ ชื่ออักษรคะนะ
* รหัสภาษา ISO-639 ของภาษาจอร์เจีย (ka)
* รหัสสายการบิน IATA ของดรากอนแอร์
* Mister Mosquito วิดีโอเกมที่เรียกในภาษาญี่ปุ่นว่า *Ka*
* กิโลแอมแปร์ (kA) หน่วยวัดกระแสไฟฟ้า
* ค่าคงตัวการแตกตัวของกรด (*K*a)
* แถบความถี่เคเอ (Ka band)
* แม่น้ำคา ประเทศไนจีเรีย
* คาร์ลสรู ประเทศเยอรมนี
แบบแผนอะแดปเตอร์

**แบบแผนอะแดปเตอร์** (Adapter pattern) เป็นแบบแผนการออกแบบซอฟต์แวร์ ที่ใช้เชื่อมการทำงานระหว่างคลาสผู้เรียกและคลาสที่ถูกเรียกในกรณีที่คลาสที่ถูกเรียกมีเมธอดที่แตกต่างจากที่ผู้เรียกคาดหวัง ตัวอย่างที่เห็นได้ในชีวิตประจำวันเช่น หม้อแปลงไฟฟ้า หรือปลั๊กไฟที่มีขาต่างรูปทรงต่างกันจะต้องมีตัวแปลงเพื่อต่อเชื่อมเป็นต้น

## การนำไปใช้งาน
การสร้างคลาสสำหรับทำหน้าที่เป็นอะแด็ปเตอร์สามารถทำได้สองวิธีดังนี้

วิธีการแบบ inheritance ให้คลาสอะแด็ปเตอร์ซับคลาสจากคลาสที่จะถูกใช้งานจริงและให้อิมพลิเมนท์อินเตอร์เฟสตามที่คลาสผู้เรียกคาดหวัง ความสัมพันธ์ระหว่างผู้แปลงและผู้ถูกแปลงจะเป็นในแบบ is-a ดังภาพประกอบ
[center|thumb|500x500px|คลาสไดอะแกรมของแบบแผนอะแดปเตอร์ชนิด inheritance ในแบบ [UML]]
วิธีการแบบ delegation ให้คลาสอะแด็ปเตอร์อิมพลิเมนท์อินเตอร์เฟสตามที่คลาสผู้เรียกคาดหวังแต่ไม่ต้องซับคลาส คลาสอะแด็ปเตอร์เรียกเมธอดของคลาสที่จะถูกใช้งานผ่านทางอ็อบเจกต์ของคลาสที่ถูกใช้งานนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างผู้แปลงและผู้ถูกแปลงจะเป็นในแบบ has-a ดังภาพ
[center|thumb|500x500px|คลาสไดอะแกรมของแบบแผนอะแดปเตอร์ชนิด delegation ในแบบ [UML]]

## ตัวอย่างโปรแกรม

### ภาษาจาวา

ซอร์สโค้ดอะแด็ปเตอร์แบบ inheritance


```java
public class Adapter extends Adaptee implements ExpectedInterface {
    public void doWork() {
        actualDoWork();
    }
}
```


ซอร์สโค้ดอะแด็ปเตอร์แบบ delegation


```java
public class Adapter implements ExpectedInterface {
    private Adaptee adaptee;

    public void doWork() {
        adaptee.actualDoWork();
    }
}
```


อินเตอร์เฟสที่โค้ดผู้เรียกคาดหวัง


```java
public interface ExpectedInterface {
    public void doWork();
}
```


คลาสที่ถูกแปลง


```java
public class Adaptee {
    public void actualDoWork() {
        // do work
    }
}
```


การเรียกใช้งาน


```java
expectedInterface.doWork();
```


## อ้างอิง
* Design Patterns: Elements of Reusable Object-Oriented Software (ISBN 0-201-63361-2) โดย Erich Gamma, Richard Helm, Ralph Johnson และ John Vlissides (Gang of four: GoF)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Adopt Adapter  โดย David Geary 
* Design Patterns in Java: Adapter โดย Steven John Metsker 
* อะแด็ปเตอร์แพตเทิร์น โดย อนุภาค มาตรมูล

หมวดหมู่:การเขียนโปรแกรม
ภูเขาไฟโกโตปักซี

**ภูเขาไฟโกโตปักซี** () ตั้งอยู่ในประเทศเอกวาดอร์ ห่างจากเมืองหลวงกีโตเพียง 48 กิโลเมตร บนเทือกเขาแอนดีส ภูเขาไฟโกโตปักซีเป็นภูเขาไฟที่ยังไม่ดับที่อยู่สูงที่สุดในโลก มีความสูงกว่า 5,896 เมตร ปากกรวยมีรูปร่างสมมาตรทุกด้านบนยอดเขามีหิมะปกคลุมตลอดปี ระเบิดครั้งล่าสุด เมื่อ ค.ศ. 1877


ไฟล์:Cotopaxi, Normalroute.JPG


โกโตปักซี
โกโตปักซี
โกโตปักซี
โกโตปักซี
Ќ

**Kje** (Ќ, ќ) เป็นอักษรหนึ่งในอักษรซีริลลิก มีใช้เฉพาะภาษามาซิโดเนีย ใช้แทนเสียง  หรือ  เหมือนเสียง จ ในภาษาไทย สามารถถ่ายอักษรออกมาเป็น ć หรือ kj คำที่ใช้อักษรนี้ส่วนใหญ่จะเป็นคำที่ยืมมาจากภาษาเซอร์เบียซึ่งใช้อักษร Tshe (Ћ, ћ) แทนเสียงดังกล่าว ตัวอย่างเช่นคำว่า *น้ำตาล* ในภาษามาซิโดเนียสะกดเป็น Шеќер *(Šećer/Šekjer เช็จจอร์)* ในภาษาเซอร์เบียจะสะกดเป็น Шећер ซึ่งอ่านออกเสียงเดียวกัน

## ตำแหน่งอักขระ

## อ้างอิง
* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด

หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก
พลอย (ภาพยนตร์)

**พลอย** ภาพยนตร์ยาวเรื่องที่หกของเป็นเอก รัตนเรือง เป็นภาพยนตร์แนวดราม่า (Drama) เป็นเรื่องของสองสามีภรรยาชาวไทยที่อาศัยอยู่ที่ต่างประเทศที่มางานศพของญาติที่ประเทศไทย และฝ่ายสามีได้ไปช่วยเหลือเด็กสาวคนนึงไว้ มันทำให้ความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่เริ่มเข้าสู่วังวนของปัญหา นำแสดงโดย ลลิตา ศศิประภา, อภิญญา สกุลเจริญสุข, พรวุฒิ สารสิน และ อนันดา เอเวอริ่งแฮม

## เรื่องย่อ
พลอยเป็นเรื่องของสองสามีภรรยาชาวไทยที่อาศัยอยู่ที่เมืองนอกเป็นเวลาเจ็ดปี เมื่อทั้งสองต้องกลับเมืองไทยเพื่อร่วมงานศพของญาติคนหนึ่ง และเมื่อฝ่ายสามีได้เผอิญไปให้ความช่วยเหลือ พลอย เด็กสาวที่กำลังรอแม่กลับจากสต็อกโฮล์ม ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็เริ่มเข้าสู่วังวนของปัญหา

พลอยเข้าฉายวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2550 จัดจำหน่ายโดย ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น โดยฉายรอบปฐมทัศน์เป็นครั้งแรกที่เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์

## รายชื่อนักแสดง
* ลลิตา ปัญโญภาส รับบท แดง
* พรวุฒิ สารสิน รับบท วิทย์
* อภิญญา สกุลเจริญสุข รับบท พลอย
* อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม รบบท นัท (บาร์เทนเดอร์)
* พรทิพย์ ปาปะนัย รับบท ตุ้ม
* ทักษกร ประดับพงษา รับบท หมู

## การตอบรับ
ในนิตยสาร ฟิล์มแมกซ์ มีนักวิจารณ์ให้ดาว "พลอย" ทั้งหมด 11 คน รวม 36 ดาว เฉลี่ยเท่ากับ 3.27 ดาว (จากคะแนนเต็ม 4 ดาว) น่าสังเกตว่าไม่มีนักวิจารณ์คนไหนให้ 4 ดาวเต็ม แต่ขณะเดียวกันก็ไม่มีใครให้ต่ำกว่า 3 ดาว 

## รางวัล
ภาพยนตร์เรื่อง พลอย ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจากสายนักวิจารณ์ ของเทศกาลหนังโอเชี่ยนซีเนแฟน ประจำกรุงเดลลี ประเทศอินเดีย ประจำปี ค.ศ.๒๐๐๗ (fipresci)
โดยคณะกรรมการได้ให้เหตุผลว่า "For its subtle and beguiling representation of fantasy, sexuality, risk, and renewal in a Contemporary urban context evoked with great skill."

นอกจากนี้ ภาพยนตร์เรื่อง พลอย ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง จาก เฉลิมไทยอวอร์ด ครั้งที่ 5 ซึ่งเป็นการลงคะแนนของสมาชิกเว็บไซต์ พันทิปดอตคอม ใน 5 สาขาด้วยกัน นั่นคือ ภาพยนตร์แห่งปี, งานกำกับภาพยนตร์แห่งปี (เป็นเอก รัตนเรือง), สาขานักแสดงหญิงในบทนำจากภาพยนตรไทยแห่งปี (ลลิตา ศศิประภา), นักแสดงหญิงในบทสมทบจากภาพยนตร์ไทยแห่งปี (อภิญญา สกุลเจริญสุข) และ บทภาพยนตร์ไทยแห่งปี (เป็นเอก รัตนเรือง)

## เกร็ด
* ได้รับการคัดเลือกเข้าสายสมาคมผู้กำกับฝรั่งเศส หรือ Directors' Fortnight ที่เทศกาลหนังเมืองคานส์ ประจำปี 2550
* พลอยเป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกที่ไปถ่ายทำที่สนามบินสุวรรณภูมิ
* เพลงประกอบโดย จ๊อบ บรรจบ พลอินทร์

## อ้างอิง

* ข้อมูลภาพยนตร์จาก Thai cinema 
* ข้อมูลภาพยนตร์ 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ภาพยนตร์พลอย 
* พลอย (Ploy) 
* 
* ดูหนังมาสเตอร์ออนไลน์

หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย เป็นเอก รัตนเรือง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รักชีวิตไทย
เขากรันปาราดีโซ

**เขากรันปาราดีโซ** () เป็นยอดเขาในเทือกเขาแอลป์ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศอิตาลี บริเวณพรมแดนระหว่างแคว้นวัลเลดาออสตากับแคว้นปีเยมอนเต มีความสูงประมาณ 4,061 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล และเป็นภูเขาที่มีความสูงเกิน 4,000 เมตรเพียงแห่งเดียวที่ตั้งอยู่ภายในประเทศอิตาลีทั้งหมด

ยอดเขานี้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มภูเขากรันปาราดีโซ และตั้งอยู่ภายในอุทยานแห่งชาติกรันปาราดีโซ ซึ่งเป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกของประเทศอิตาลี พื้นที่โดยรอบมีภูมิประเทศแบบอัลไพน์ ประกอบด้วยธารน้ำแข็งและสันเขาหิน และเป็นแหล่งอนุรักษ์ระบบนิเวศภูเขาสูงที่สำคัญของประเทศ

## อ้างอิง

กรันปาราดีโซ
หมวดหมู่:เทือกเขาแอลป์
หมวดหมู่:แคว้นวัลเลดาออสตา
หมวดหมู่:แคว้นปีเยมอนเต
ไซ

**ไซ** อาจหมายถึง
* ไซ เครื่องมือจับปลาชนิดหนึ่ง
* ไซ (xi) ชื่ออักษรกรีก
* ไซ อาวุธชนิดหนึ่งมีลักษณะสามง่าม
* ฟังก์ชันไซ ฟังก์ชันทางคณิตศาสตร์
* ซาอิ คำในภาษาญี่ปุ่นที่ออกเสียงคล้ายคำว่า ไซ
* ไซ นักร้องชาวเกาหลี
ไฟ (แก้ความกำกวม)

**ไฟ** อาจหมายถึง
* ไฟ พลังงานความร้อนที่สามารถมองเห็น
* ไฟฟ้า พลังงานจากการเคลื่อนที่ของอิเล็กตรอน
** หลอดไฟฟ้า สิ่งประดิษฐ์
* ฟาย ชื่ออักษรกรีก
เดลตา (แก้ความกำกวม)

**เดลตา** อาจหมายถึง

* เดลตา - อักษรกรีก
* ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ (river delta) - บริเวณปากแม่น้ำ
* ชุดปฏิบัติการรบพิเศษ – เดลตา ที่ 1 (ส่งทางอากาศ) - หน่วยทหารภารกิจพิเศษ กองทัพบกสหรัฐ
อุทยานแห่งชาติป่ากิร

**อุทยานแห่งชาติป่ากิร**  (Gir Forest National Park)  อุทยานแห่งชาติป่ากีร์ ชื่อเดิมคือ อุทยานแห่งชาติกีร์ ไลออน ตั้งอยู่บนคาบสมุทรคาเธียวาร รัฐคุชราต ทางภาคตะวันตกของประเทศอินเดีย มีพื้นที่ 1,412 ตารางกิโลเมตร หรือ 882,500 ไร่อุทยานแห่งนี้ได้ชื่อว่าเป็นแหล่งที่อยู่สุดท้ายของสิงโตอินเดีย ซึ่งเป็นสัตว์ที่หายากซึ่งได้รับการคุ้มครองในป่านี้ตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 20 ซึ่งในขณะนั้นเหลือเพียง 12 ตัวในอินเดีย แต่ในช่วงปลายศตวรรษ 1980 มีสิงโตเอเชียอยู่ราว 300 ตัว นอกจากสิงโตแล้วยังมี เสือดาวอินเดีย หมาป่าไฮยีน่า หมูป่า หมีสลอธ กวาง ลิง นกเงือก และ แร้งสีน้ำตาลที่ใกล้จะสูญพันธ์อีกด้วย

หมวดหมู่:อุทยานแห่งชาติในประเทศอินเดีย
สหัสวรรษ

**สหัสวรรษ** () เป็นช่วงของเวลาเท่ากับหนึ่งพันปี คำว่า millennium ในภาษาอังกฤษนั้น มาจากคำภาษาละติน mille แปลว่า พัน และ annus ซึ่งแปลว่าปี 

สหัสวรรษมีทั้งคริสต์สหัสวรรษและพุทธสหัสวรรษ  

## ดูเพิ่ม
* คริสต์สหัสวรรษ
* ปี
* ทศวรรษ (10 ปี)
* ศตวรรษ (100 ปี)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิทยาการลำดับเวลา
หมวดหมู่:หน่วยเวลา
หมวดหมู่:สหัสวรรษ
อุทยานแห่งชาติเกรตเบซิน

thumb|300px|ยอดเขาวีลเลอร์
**อุทยานแห่งชาติเกรตเบซิน** (Great Basin National Park) ตั้งอยู่ในรัฐเนวาดา ประเทศสหรัฐอเมริกา มีเนื้อที่ 312.3 ตารางกิโลเมตร หรือ 195,187.5 ไร่ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2509 อุทยานแห่งชาติเกรตเบซิน ตั้งอยู่ในป่าแห่งชาติฮัมโบลด์ต ทางลาดเขาด้านใต้มีภูมิทัศน์ทีสวยงาม มียอดเขาสูงชื่อว่ายอดเขาวีลเลอร์ ซึ่งสูงถึง 3982 เมตร แม้ฤดูร้อนก็ยังมีหิมะปกคลุม ส่วนทางลาดเขาด้านตะวันออกมีถ้ำเลห์แมนซึ่งจัดเป็นอนุเสาวรีย์สถานแห่งชาติ ภายในถ้ำมีหินงอกหินย้อยที่สวยงาม และมีการค้นพบสิ่งประดิษฐของชาวอินเดียนแดงรวมทั้งที่ฝั่งศพสมัยก่อนประวัติศาสตร์ในถ้ำอีกด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อุทยานแห่งชาติในสหรัฐ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์รัฐเนวาดา
Ѯ

**Ksi** (Ѯ, ѯ) เป็นอักษรซีริลลิกยุคเก่าตัวหนึ่ง ใช้แทนเสียง // อักษรตัวนี้มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก ไซ (Ξ, ξ) มีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 60 ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว

## ตำแหน่งอักขระ

## อ้างอิง
* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด

หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก
พระเจ้ามังลอก

**พระเจ้ามังลอก** ( *ดีแบยี่นมี่น* หรือ  *นองดอจี้มี่น*) เป็นพระโอรสพระองค์โตในบรรดาพระโอรส 6 พระองค์ของพระเจ้าอลองพญา ขึ้นครองราชย์เนื่องจากทรงเป็น "เอนเฉ่มี่น" หรืออุปราชวังหน้า เมื่อพระเจ้าอลองพญาสวรรคต ในสมัยของพระองค์ได้เกิดการกบฏครั้งสำคัญคือ มังฆ้องนรธา ขุนพลคู่บารมีของพระเจ้าอลองพญา รวมไปถึงการแก่งแย่งอำนาจจากเจ้านายฝ่ายพม่าด้วยกันเอง ทำให้ตลอดรัชสมัยของพระองค์ต้องทำการปราบกบฏอยู่หลายครั้ง แต่ด้วยอุปนิสัยที่มีเมตตาของพระองค์ จึงทำเพียงขับไล่หรือคุมขังผู้ทำผิดเสียเป็นส่วนมาก แต่ไม่ประหารชีวิต บางครั้งก็ถึงกับอภัยโทษให้ผู้ทำผิดอยู่บ่อย ๆ

## ด้านศาสนา
พระเจ้ามังลอกเป็นผู้ที่สนใจศึกษาพระศาสนามากที่สุดพระองค์หนึ่ง ทั้งยังให้การทำนุบำรุงพระศาสนาด้วยดีมาตลอด มีการสร้างวัดและให้ความสำคัญกับเรื่องพระธรรมคำสอน โดยเผยแพร่ไปทั่วทั้งอาณาจักร ในสมัยของพระองค์ยังไม่มีแนวคิดที่จะเปิดศึกกับอยุธยา มีเพียงการทำสงครามกับเชียงใหม่ที่จะแยกตัวเท่านั้น 

## สวรรคต
พระเจ้ามังลอกทรงพระประชวรอยู่บ่อยครั้งนับตั้งแต่ขึ้นครองราชย์ จนสุดท้ายอาการประชวรของพระองค์หนักขึ้นเรื่อย ๆ และพระองค์สวรรคตลงหลังครองราชย์ได้เพียงสามปี ผู้ที่ขึ้นครองราชย์ต่อมาคือพระเจ้ามังระ พระอนุชาของพระองค์ ซึ่งเป็นผู้ประกาศสงครามกับกรุงศรีอยุธยา พระเจ้ามังลอกมีชื่อเรียกในภาษาพม่าว่า *นองดอจี้มี่น*

## ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
มีนักแสดงผู้รับบท พระเจ้ามังลอก ได้แก่

* สกรรจ์ รามบุตร จากละครเรื่อง ฟ้าใหม่ (2547)
* ทุงโกโก จากละครเรื่อง ศรีอโยธยา (2560)
* ธงชัย มาเม่น จากละครเรื่อง สายโลหิต (2561)
* โจ๊ก ลำพูน จากภาพยนตร์เรื่อง 400 นักรบขุนรองปลัดชู (2561)

## พงศาวลี



## อ้างอิง

มังลอก
Ѱ

**Psi** (Ѱ, ѱ) เป็นอักษรซีริลลิกยุคเก่าตัวหนึ่ง ใช้แทนเสียง // มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก พไซ (Ψ, ψ) มีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 700 ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว

## ตำแหน่งอักขระ

## อ้างอิง
* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด

หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก
พระเจ้าจิงกูจา

**พระเจ้าจิงกูจา** (စဉ့်ကူးစား) หรือ *สิ่นกู้มี่น* () เป็นพระราชโอรสของพระเจ้ามังระ และเป็นพระเจ้าอังวะรัชกาลที่ 4 แห่งราชวงศ์โก้นบอง

## การขึ้นครองราชย์
พระเจ้าจิงกูจาทรงขึ้นครองราชย์ด้วยพระชันษาเพียง 20 ปี ภายหลังการสวรรคตของพระเจ้ามังระ พระองค์ได้ทรงปราบปราบบรรดาผู้ที่ต่อต้านน้อยใหญ่ซึ่งประกอบไปด้วยเชื้อพระวงศ์ พระญาติ และเหล่าขุนนางด้วยวิธีการที่เด็ดขาด คือ ประหารชีวิตเสียหลายคน และหลายคนก็ถูกลดอำนาจหรือส่งไปอยู่หัวเมืองที่ห่างไกล เช่น พระเจ้าปดุงซึ่งถูกส่งไปอยู่เมืองซะไกง์ และมีผู้ทำการควบคุมอีกชั้นหนึ่ง โดยเมื่อพระองค์ได้อำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดแล้วก็ทรงปลดอะแซหวุ่นกี้ แม่ทัพคู่บารมีของพระเจ้ามังระลงแล้วเนรเทศไปอยู่ที่เมืองซะไกง์เช่นเดียวกับพระเจ้าปดุง ทั้งที่แม่ทัพเฒ่าผู้นี้ยกกองทัพกลับมาจากการตีกรุงธนบุรี เพื่อมาควบคุมสถานการณ์ในกรุงอังวะจนเรียบร้อยและมอบพระราชอำนาจเต็มแก่พระองค์ ซึ่งหากวิเคราะห์แล้วก็อาจเป็นเพราะอะแซหวุ่นกี้มีอำนาจบารมีทางการทหารมากเกินไป รวมไปถึงเนเมียวสีหบดี, เนเมียวสีหตู และเหล่าขุนนางเก่าในพระเจ้ามังระพระองค์ก็ประหารทิ้งบ้าง ปลดทิ้งเสียจากตำแหน่งบ้างไปอีกหลายคน การใช้พระเดชเช่นนี้ทำให้ระหว่างการครองราชย์ผู้คนรอบตัวต่างหวาดระแวงภัยที่อาจมาถึงตัวเมื่อใดก็ได้

## การถูกโค่นบัลลังก์
หลังจากพระเจ้าจิงกูจาครองราชย์เพียง 5 ปี ก็ถูกเชื้อพระวงศ์พระองค์หนึ่ง คือ มองหม่อง พระราชโอรสของพระเจ้ามังลอก ก่อรัฐประหารยึดพระราชวังในระหว่างที่พระองค์เสด็จไปสักการะพระพุทธรูปสิงหดอที่ทางเหนือ โดยความช่วยเหลือของขุนนางและเชื้อพระวงศ์หลายคน (เชื่อว่ารวมทั้งอะแซหวุ่นกี้ที่ทนต่อการบริหารราชการของพระองค์ไม่ได้) แต่แรกพระเจ้าจิงกูจาคิดจะหนีไปอาศัยอยู่เมืองกะแซ แต่เป็นห่วงพระราชชนนีจึงลอบลงมาใกล้เมืองอังวะ แล้วมีหนังสือเข้าไปทูลให้ทราบว่าจะหนีไปเมืองกะแซ แต่พระราชชนนีเขียนห้ามปรามว่า "ลูกเกิดมาในเศวตฉัตรกรุงอังวะนี้ หากจะต้องตาย ก็ตายเสียในกรุงอังวะอย่างพระมหากษัตริย์เถิด ที่จะหนีไปพึ่งใบบุญเมืองน้อย ให้เขาส่งกองทัพตามไปจับนั้นไม่ควร" พระเจ้าจิงกูจาจึงได้สติ เกิดความองอาจ แกล้วกล้า ทรงเดินนำเหล่าข้าราชบริพารกลับมา ประหนึ่งเสด็จกลับจากการประพาสคืนสู่พระนคร พวกไพร่พลที่รักษาประตูเมืองเห็นพระเจ้าจิงกูจาเสด็จกลับมาโดยไม่หวาดหวั่นต่อภัยอันตราย ก็พากันเกรงกลัวในพระบรมเดชานุภาพ ไม่มีใครกล้าจับหรือต่อสู้ แม้เสด็จเข้ามาในตัวเมืองแล้วก็ไม่มีใครต้านทานพระองค์เลย พออะตวนหวุ่นซึ่งมีศักดิ์เป็นพ่อตาคนหนึ่งของพระองค์ทราบเข้าก็เกิดบันดาลโทสะ เนื่องจากพระองค์เคยเมามายแล้วฆ่าพระสนมเอกลูกสาวของอะตวนหวุ่น เขาจึงคุมรี้พลของตนมาล้อมจับพระเจ้าจิงกูจา จากนั้นอะตวนหวุ่นจึงลงมือสังหารพระเจ้าจิงกูจาสิ้นพระชนม์ที่เมืองอังวะนี้เอง พอพระเจ้าปดุงซึ่งมีศักดิ์เป็นอาของพระเจ้าจิงกูจาทราบความว่าอะตวนหวุ่นฆ่าพระเจ้าจิงกูจา ก็ทรงพระพิโรธเป็นอย่างมาก เนื่องจากควรนำตัวมาถวายโดยละม่อม ไม่ควรจะฆ่าฟันเจ้านายโดยพลการ จึงให้เอาตัวอะตวนหวุ่นไปประหารชีวิตเสีย

พระเจ้าจิงกูจามีชื่อเรียกในภาษาพม่าว่า *สิ่นกู้มี่น*

## พงศาวลี



## อ้างอิง

*เทปสนทนาเรื่อง วาระสุดท้าย...ของ อาณาจักรอยุธยาและราชวงศ์อลองพญา โดย ดร.สุเนตร ชุตินธรานนท์ วีระ ธีรภัทร (เมษายน พ.ศ. 2544)
*กระโดดขึ้น ↑ "The Konbaung Dynasty Genealogy: King Singu".
*สงครามครั้งที่ ๓๕ คราวพม่ายกกองทัพมา ๕ ทาง ปีมะเส็ง พ.ศ. ๒๓๒๘

หมวดหมู่:พระเจ้าอังวะ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์โก้นบอง
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอาวุธมีคม
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงธนบุรี
ภัยธรรมชาติ

**ภัยธรรมชาติ** คือผลกระทบที่เกิดจากอันตรายจากธรรมชาติ เช่น อุทกภัย (น้ำท่วม) วาตภัย (พายุ) แผ่นดินไหว ภูเขาไฟระเบิด และสึนามิ ซึ่งทำให้เกิดผลกระทบต่อการดำรงชีวิตของมนุษย์ ภัยธรรมชาติมีหลายรูปแบบแตกต่างกันไป บางอย่างร้ายแรงน้อย บางอย่างร้ายแรงมาก ซึ่งอาจสร้างผลเสียต่อชีวิตและทรัพย์สิน 

## แหล่งค้นคว้าเพิ่มเติม

* โดม ไกรปกรณ์. (2558). *ความคิดเกี่ยวกับ “น้ำท่วม” และการรับมือปัญหาในสังคมไทยก่อน พ.ศ. 2500*. กรุงเทพฯ: คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. (รายงานการวิจัย)
*ทิวาพร ใจก้อน. (2562, ม.ค.-มิ.ย.). การศึกษาโลกทัศน์เกี่ยวกับภัยธรรมชาติในสังคมไทย พ.ศ. 2410-2469. ''วารสารปณิธาน: วารสารวิชาการด้นปรัชญาและศาสนา'' 15(1): 97-131.
อุทยานแห่งชาติคาร์ลสแบดแคเวินส์

**อุทยานแห่งชาติคาร์ลสแบดแคเวินส์** () ตั้งอยู่ในรัฐนิวเม็กซิโก สหรัฐ บริเวณถ้ำคาร์ลสแบด ซึ่งเป็นถ้ำที่อยู่ภายในเทือกเขากัวดาลูพี ถ้ำนี้เป็นที่อยู่ของค้างคาวฝูงใหญ่ที่สุดในโลก ภายในถ้ำมีทางยาวที่ซ้ำซ้อนเชื่อมต่อกันยาวกว่า 37 กิโลเมตร คูหาที่อยู่ลึกที่สุดลึกลงไปกว่า 309 เมตร มีห้องโถงใหญ่ที่สุดชื่อว่า "เดอะบิกรูม" เป็นคูหาถ้ำที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐ มีเนื้อที่ประมาณ 0.056 ตารางกิโลเมตร หรือ 35 ไร่ ภายในถ้ำมีทะเลสาบใต้ดิน มีน้ำจืดสะอาดมากซึ่งไม่มีสิ่งมีชีวิตใด ๆ อยู่เลย ภายในถ้ำมีหินปูนที่สวยงามมากมาย ทั้งหินงอก หินย้อย ถ้ำแห่งนี้ได้รับการประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติใน ค.ศ. 1930 เนื้อที่รวมทั้งหมดกว่า 189 ตารางกิโลเมตร หรือ 118,125 ไร่

หมวดหมู่:อุทยานแห่งชาติในสหรัฐ
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในสหรัฐ
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
อุทยานแห่งชาติคูเทเน

**อุทยานแห่งชาติคูเทเน** (Kootenay National Park) ตั้งอยู่ในรัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา อุทยานแห่งชาติคูเทเนมีแหล่งธรรมชาติ หุบเขาอุดมไปด้วยพืชพรรณมากมาย มียอดเขาสูงหลายลูกเนื่องจากอยู่บริเวณเทือกเขาร็อกกี มีหุบผาชัน น้ำพุร้อนเรเดียม และมาร์เบิลแคนยอน ซึ่งเป็นแผ่นผาหินอ่อน 

คูเทเน
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์รัฐบริติชโคลัมเบีย
อุทยานแห่งชาติคาคาดู

**อุทยานแห่งชาติคาคาดู** () เป็นหนึ่งในอุทยานที่ใหญ่ที่สุดในโลก อยู่ทางด้านตะวันออกของเมืองดาร์วินในดินแดนนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี ประเทศออสเตรเลีย มีลักษณะเป็นที่ราบน้ำท่วมถึง มีหน้าผา ครอบคลุมเนื้อที่กว่า 12,950 ตารางกิโลเมตร หรือ 8,093,750 ไร่ อุทยานแห่งนี้ตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1979 ซึ่งในที่ชื้นแฉะเขตร้อนนั้น มีนกท้องถิ่นและนกย้ายถิ่นมาแพร่พันธุ์อยู่ ในแม่น้ำเป็นถิ่นที่อยู่ของจระเข้น้ำจืด รวมทั้งปลาหายากหลายชนิด

## อ้างอิง

คาคาดู
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกแบบผสม
อุทยานแห่งชาติครูเกอร์

อุทยานแห่งชาติครูเกอร์ยามเย็น|thumb|250px|right
**อุทยานแห่งชาติครูเกอร์**  ()  เดิมคือ **เขตสงวนล่าสัตว์ซาบี** (Sabi Game Reserve) ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศแอฟริกาใต้ ซึ้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ พอล ครูเกอร์ ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐทรานส์เวล นับเป็นอุทยานแห่งใหญ่ที่แห่งหนึ่ง  และเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติตามประกาศของยูเนสโก

อุทยานแห่งชาติครูเกอร์ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1926 มีพื้นที่ 20,000 ตารางกิโลเมตร (7,523 สแควร์ไมล์) หรือ 12,500,000 ไร่จากจุดใต้สุดถึงจุดเหนือสุดมีระยะทางประมาณ 560 กิโลเมตร 
### สัตว์ป่าและพันธุ์พืช
* ต้นไม้และพันธุ์พืช 336 ชนิด
* สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอย่างน้อย 147 ชนิด 
* นก 507 ชนิด  
* สัตว์เลื้อยคลาน 114 ชนิด 
* ปลา 49 ชนิด 
* สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 34 ชนิด 
### ประชากรสัตว์ป่า
การสำรวจในปี ค.ศ. 2005 พบว่าอุทยานครูเกอร์มี 
* อิมพาลา 101,000 ตัว 
* ควายป่า 31,060 ตัว 
* ม้าลาย 21,100 ตัว 
* ช้างแอฟริกา 12,470 ตัว 
* แรดขาว 6,940 ตัว 
* ยีราฟ 6,700 ตัว 
* หมาป่าไฮยีน่า ประมาณ 2,500 ตัว 
* สิงโต ประมาณ 2,000 ตัว
* เสือดาว ประมาณ 1,000 ตัว 
อุทยานครูเกอร์ให้สัมปทานแก่เอกชนในการบริหารจัดการพื้นที่บางส่วนของอุทยาน ปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของทวีปแอฟริกา และประเทศแอฟริกาใต้

นอกจากนี้แล้วยังเป็นแหล่งอาศัยถิ่นเดียวและถิ่นสุดท้ายของสิงโตขาว ซึ่งไม่ใช่สิงโตเผือก แต่เป็นสิงโตที่มีสีผิวและขนทั้งลำตัวขาวซึ่งเป็นผลมาจากพันธุกรรม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอุทยาน 

*

ครูเกอร์
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
การลดรูปสถานะ

**การลดรูปสถานะ** () เป็นการลด state เพื่อให้ความซับซ้อนของวงจรลดน้อยลง เมื่อความซับซ้อนองวงจรลดลง จำนวนอุปกรณ์ที่ใช้ในการต่อวงจรก็ลดน้อยลง โอกาสที่ความผิดพลาดจะเกิดขึ้นก็ลดลง ซึ่ง state ที่จะลดได้นั้นจะต้องเป็น state ที่มีคุณสมบัติทัดเทียมกันหรือเหมือนกันเท่านั้น (Equivalent State) ซึ่งมีคุณสมบัติดังนี้

ถ้าให้ a และ b เป็นสเตทปัจจุบัน (Present State) A และ B เป็นสเตทถัดไป (Next State) ถ้าจะลดสเตท a และ b ได้ก็ต่อเมื่อ
# ที่ Input เดียวกัน Output ของ a และ b เหมือนกัน
# สเตทถัดไป (Next State) A และ B ทัดเทียมกัน

ถ้าทั้ง 2 สเตทเป็นไปตามกฎทั้ง 2 ข้อก็สามารถยุบสเตทรวมกันได้ โดยเมื่อยุบรวมกันแล้วการทำงานของวงจรจะยังคงเหมือนเดิม เช่น
จาก State Tale ข้างบนจะเห็นว่า สเตท b และ d ที่ Input เดียวกันมี Output เหมือนกันและมี Next State เดียวกัน สามรถยุบรวมกันและนำมาเขียนใหม่ได้ดังนี้

แต่ถ้า State มีจำนวนมากหรือ Next State ไม่เหมือนกันแต่เท่าเทียมกันซึ่งไม่สามารถคิดได้ทันทีได้เลยเราจะใช้ Implication Table เข้าช่วยในการยุบ State

; วิธีการดู
# ให้เราดู Output โดยดูทีละ 2 State ว่าเหมือนกันหรือป่าวถ้าไม่เหมือนกันให้ใส่ กากบาทที่ช่องนั้นเลยนั้นคือยุบไม่ได้ แต่ถ้า Output เหมือนกันให้ดูข้อที่ 2
# ให้เราดูว่า Next State เหมือนกันหรือป่าวถ้า Next State เหมือนกันก็ให้ใส่เครื่องหมายถูกที่ช่องนั้นเลยนั้นคือยุบได้ แต่ถ้าไม่เหมือนกันให้ติดไว้
# ให้ทำตามข้อ 1 และ 2 จนครบทุกช่อง
# กลับมาเช็คช่องที่ติดค่าไว้ทีละช่องว่า State ที่ติดไว้นั้น ยุบได้ช่องนั้นก็ยุบได้ด้วย แต่ถ้า State นั้นยุบไม่ได้ช่องนั้นก็ยุบไม่ได้ด้วย เช่น

; หมายเหตุ
ช่อง (b, c) ที่เป็น / ก็เพราะว่า (b, c) กับ (c, b) ทั้งสอง State วนหากันเองจึงยุบรวมได้
และช่อง (d, e) ที่ไม่ติด (d, e) ก็เพราะว่า State d และ State e ต่างก็วนเข้าหาตัวเองเหมือนกันจึงใช้ได้

; เริ่มพิจารณาจาก
* (a, b) ติดที่ (A, E) ซึ่ง (A, E) เป็น X ดังนั้น (a, b) จึงเป็น X ด้วย
* (a, c) ติดที่ (B, C) (A, E) ซึ่ง (B, C) ผ่านแต่ (A, E) ไม่ผ่านดังนั้นช่องนี้จึงเป็น X
* (d, e) ติดที่ (A, B) ซึ่งไม่ผ่านดังนั้นช่องนี้จึงเป็น X
เพราะฉะนั้นจึงยุบ State ได้ที่ State b และ State c นำ State มาเข้ากลุ่มและเรียงกันใหม่ (A) (BC) (D) (E) แล้วนำมาเขียนในรู้ของ State Table ใหม่

หมวดหมู่:วงจรดิจิทัล
หมวดหมู่:วิทยาการคอมพิวเตอร์
อุทยานแห่งชาติจิม คอร์เบตต์

อุทยานแห่งชาติจิม คอร์เบตต์|thumb|250px|right
**อุทยานแห่งชาติจิม คอร์เบตต์** () ตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1935 มีเนื้อที่ 520 ตารางกิโลเมตร หรือ 325,000 ไร่ตั้งอยู่บริเวณเชิงเขาหิมาลัย ทางตอนเหนือของประเทศอินเดีย เป็นที่อยู่ของสัตว์นานาชนิด เช่น เสือดาว หมาป่าไฮยีนา หมาใน หมูป่า เก้ง ค่างจระเข้ เต่า ซื่งอุทยานแห่งนี้ตั้งชื่อตามจิม คอร์เบตต์ นักล่าเสือที่มีชื่อเสียงแล้วกลับตัวมาเป็นนักอนุรักษ์ จุดเด่นของอุทยานแห่งนี้คือเป็นแหล่งที่อยู่ของเสือ

หมวดหมู่:สวนสาธารณะที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2478
หมวดหมู่:อุทยานแห่งชาติในประเทศอินเดีย
อุทยานแห่งชาติคาร์นาร์วอน

**อุทยานแห่งชาติคาร์นาร์วอน** () ตั้งอยู่ในรัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย ในอุทยานเป็นโกรกธารขนาดใหญ่ ยาว 32 กิโลเมตร กว้าง 45-370 กิโลเมตร บางแห่งเป็นผาหินทราย โกรกธารทางด้านตะวันออกเกิดจากการกัดเซาะของธารน้ำคาร์นาร์วอน ในพื้นที่อุทยานมีถ้ำอยู่มาก ถ้ำบางแห่งจะมีภาพวาดของชาวอะบอริจินี รอบ ๆ โกรกธารเป็นป่ายูคาลิปตัส และมีสัตว์อาศัยอยู่หลายชนิด เช่น หมีโคอาลา ตุ่นปากเป็ด

หมวดหมู่:อุทยานแห่งชาติในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:รัฐควีนส์แลนด์
เดอะคาร์ดิแกนส์

**เดอะ คาร์ดิแกนส์**  () เป็นวงดนตรีจากสวีเดน เริ่มก่อตั้งเมื่อปี 1992 ในเมือง Jönköping  โดย 2 สมาชิกอดีตนักดนตรีแนวเฮฟวีเมทัล มือกีตาร์ ปีเตอร์ สเวนสัน (Peter Svensson) และ มือเบส แมกนัส สเวนิงสัน (Magnus Sveningsson) ร่วมด้วย มือกลอง เบนต์ เลเกอร์เบิร์ก (Bengt Lagerberg) มือคีย์บอร์ด ลาร์ส-โอลอฟ โยแฮนสัน (Lars-Olof Johansson) และ นักร้องนำ นิน่า เพอร์สสัน (Nina Persson)

ผลงานชุดแรกคือ *Emmerdale* ออกในปี 1994 ที่ได้รับการต้อนรับในประเทศ และประเทศญึ่ปุ่นเป็นอย่างดี ในปี 1995 เขาได้ออกผลงานชุด *Life* ซึ่งได้รับการต้อนรับในระดับนานาชาติมากขึ้น 
เพลงที่มีชื่อผู้ฟังจำได้เป็นอย่างดีคือ เพลง Lovefool จากผลงานชุด *First Band on the Moon* (ปี 1996) ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง *William Shakespear's Romeo + Juliet*

## สมาชิกของวง

* Peter Svensson - กีตาร์หลีด
* Magnus Sveningsson - กีตาร์เบส
* Bengt Lagerberg - มือกลอง
* Lars-Olof "Lasse" Johansson - คีย์บอร์ด และกีตาร์
* Nina Persson - นักร้องนำ

## ผลงานต่าง ๆ
*  ปี 1994 - ผลงานชุด Emmerdale โดย Stockholm Records
*  ปี 1995 - ผลงานชุด Life โดย Stockholm Records
*  ปี 1996 - ผลงานชุด First Band on the Moon  โดย Stockholm Records
*  ปี 1998 - ผลงานชุด Gran Turismo โดย Stockholm Records
*  ปี 2003 - ผลงานชุด Long Gone Before Daylight โดย Stockholm Records
*  ปี 2005 - ผลงานชุด Super Extra Gravity โดย Stockholm Records

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
*เดอะ คาร์ดิแกนส์บน Myspace.com

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติสวีเดน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
อินูลิน

**อินูลิน** ()หรือ**ฟรักโทแซน** (Fructosan) เป็นแป้งที่พบในหัวหรือรากพืชบางชนิด ละลายในน้ำอุ่นได้ดี จัดเป็นเส้นใยที่เรียกว่าฟรุกแทน (fructan) เป็นพอลิเมอร์ของน้ำตาลฟรุคโตสที่เชื่อมต่อกันเป็นเส้นตรงที่ตำแหน่งบีตา 2, 1 (β - 2, 1 linked polyfructan) มีปลายด้านหนึ่งคือกลูโคสที่เชื่อมต่อกับฟรุกโตสในลักษณะการเชื่อมของซูโครส โดยพบเป็นคาร์โบไฮเดรต โครงสร้างหลักไม่มีพันธะที่เป็นองค์ประกอบของวงแหวน มีน้ำตาลประกอบเข้าด้วยกันมากกว่า 10 โมเลกุล 

ค้นพบอินูลินครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2361 โดยสกัดออกมาจากต้น *Inula helenium* อินูลินพบได้ในพืชหลายชนิด ส่วนมากพบในส่วนของหัวหรือรากสะสมอาหาร เช่น กระเทียมต้น หอม กระเทียม กะหล่ำปลี ทิวลิป หน่อไม้ฝรั่ง รักเร่ (Dahlia) และชีคโอะริ (Chicory)และพบมากในหัวแก่นตะวัน และชีคโอะริ โดยประเทศในเขตหนาวจะใช้ชิกอรีกับแก่นตะวันในการผลิตอินูลินเชิงอุตสาหกรรม โดยพืชที่สะสมอินูลินจะไม่สะสมอาหารในรูปของแป้ง

สารอินูลินช่วยให้แบคทีเรียที่มีประโยชน์ในลำไส้เพิ่มจำนวนมากขึ้น และยับยั้งการเพิ่มจำนวนของแบคทีเรียสาเหตุโรคท้องร่วง ใช้เป็นสารทดแทนไขมันในครีม เนยแข็ง และไอศกรีม เพิ่มใยอาหารในผลิตภัณฑ์นม เป็นสารที่ให้ความหวานแต่ไม่ให้พลังงาน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* "Dietary Fibber: Don't be fooled by polydextrose and other fiber additives", Slate.
หมวดหมู่:สารเคมี
หมวดหมู่:วัตถุเจือปนอาหาร
ดูเนไดน์

ในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน **ดูเนไดน์** (Dúnedain; เอกพจน์ คือ **ดูนาดาน (Dúnadan)**)  คือ เผ่าพันธุ์ของมนุษย์ ผู้สืบสายเลือดจาก ชาวนูเมนอร์ ที่รอดจากการล่มสลายของอาณาจักรเกาะของพวกเขาและมายัง เอเรียดอร์ ในมิดเดิลเอิร์ธ นำโดย เอเลนดิล และบุตรชายของเขา คือ อิซิลดูร์ และ อนาริออน พวกเขายังถูกเรียกว่า*มนุษย์แห่งตะวันตก (Men of the West) * และ *Men of Westernesse* (แปลโดยตรงจากคำ ซินดาริน) พวกเขาตั้งรกรากส่วนใหญ่ใน อาร์นอร์ และ กอนดอร์ 

ชื่อภาษาเวสทรอน ของคำว่า *ดูนาดาน* เรียกง่าย ๆ ว่า *อะดูน (Adûn)* ซึ่งแปลว่า "ชาวตะวันตก" แต่ชื่อนี้มันถูกใช้น้อยมาก ชื่อนี้จะถูกรักษาไว้กับชาวนูเมนอร์ที่เป็นสหายกับพราย ส่วนพวกอื่นซึ่งเป็นศัตรูเหลือรอดจากการล่มสลายรู้จักกันในนาม ชาวนูเมนอร์ดำ

## ประวัติศาสตร์
หลังจากการล่มสลายของ อาร์นอร์ และ Arthedain ดูเนไดน์ทางเหนือจำนวนหนึ่งกลายเป็น พรานป่าทางเหนือ ประชากรดูเนไดน์ที่เหลือรอดล่าถอยสู่ทางใต้ของ ริเวนเดลล์ ในเวลาเดียวกัน ดูเนไดน์ทางใต้ได้แต่งงานกับมนุษย์ที่เรียกว่า Middle Men ยกเว้นในบางพื้นที่ (เช่น โดลอัมรอธ)

ใน ยุคที่สี่ ดูเนไดน์แห่งกอนดอร์และอาร์นอร์ได้รวมกันอีกครั้งภายใต้กษัตริย์ อารากอร์นที่ 2 เอเลสซาร์ (ผู้ที่ถูกเรียกว่า *ดูนาดาน* เช่นกัน)

## ลักษณะพิเศษ
ชาวดูเนไดน์นั้นเหนือกว่ามนุษย์พวกอื่นในเรื่องความสูงศักดิ์ของวิญญาณและร่างกาย แม้ว่าพวกเขาจะสามารถตกเป็นของอำนาจมืดหากทุจริต ดูเนไดน์นั้นสูง มีผมสีเข้มและตาสีเทา นอกจากนั้นชาวดูเนไดน์โดยเฉพาะพวกชั้นสูง จะมีสติปัญญาและความสามารถในการตัดสินใจดี รวมทั้งการทำนายในเหตุการณ์พิเศษ พวกเขาได้ประโยชน์จากอายุที่ยาวนาน (บางคนมากกว่า 200 ปี) กว่ามนุษย์ทั่วไปและสามารถรักษาความแข็งแกร่งจนกระทั่งแทบวาระสุดท้ายของพวกเขา แม้ว่าเหตุผลจะไม่ได้รับการอธิบายในตำนานของยุค สิ่งหนึ่งที่นำไปสู่การลดจำนวนลงของดูเนไดน์คือแนวโน้มที่จะมีบุตรน้อย ในหลายกรณีมีเพียงคนเดียว อารากอร์นนั้นก็สืบสายเลือดจากตระกูลที่มีบุตรคนเดียวมาหลายชั่วคนแล้ว

## ดูเพิ่ม
* พรานป่า
* พรานป่าทางเหนือ
* พรานป่าแห่งอิธิลิเอน

หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตในตำนานของโทลคีน
พาราไทรอยด์ ฮอร์โมน

**พาราไทรอยด์ฮอร์โมน** หรือ **พาราทอร์โมน** () เป็นฮอร์โมนที่ถูกหลั่งจากต่อมพาราไทรอยด์เป็นโพลีเพปไทด์ซึ่งมีกรดอะมิโน 84 ตัว ทำหน้าที่ในการเพิ่มระดับความเข้มข้นของแคลเซียมในเลือด ในขณะที่ฮอร์โมนแคลซิโตนิน (หลั่งจากต่อมไทรอยด์) ทำหน้าที่ลดความเข้มข้นของแคลเซียม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฮอร์โมน
หมวดหมู่:ฮอร์โมนจากต่อมพาราไทรอยด์
หมวดหมู่:เพปไทด์ฮอร์โมน
Ѡ

**Omega** (Ѡ, ѡ) เป็นอักษรซีริลลิกยุคเก่าตัวหนึ่ง ใช้แทนเสียง // อักษรตัวนี้มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก โอเมกา (Ω, ω) มีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 800 ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว

## ตำแหน่งอักขระ

## อ้างอิง
* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด

หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก
ไม้กายสิทธิ์

[thumb|200px|ไม้กายสิทธิ์สมัย[อียิปต์โบราณ จัดแดงที่พิพิธภัณฑ์บรูคลิน]]
**ไม้กายสิทธิ์** () เป็นไม้บาง ๆ มีลักษณะยาวตรง ใช้มือถือ ทำจากไม้ งาช้าง หินหรือโลหะ โดยทั่วไปในความหมายของภาษาสมัยใหม่ ไม้กายสิทธิ์มีความเป็นแบบแผนที่เกี่ยวข้องกับเวทมนตร์ แต่ก็ยังมีความเกี่ยวข้องกับสิ่งอื่น ๆ ด้วยเช่นกัน ซึ่งความเกี่ยวข้องดังกล่าวนำมาจากความหมายเดิมของคำว่า Wand ที่มีความหมายเหมือนกับคำว่า Rod และ Virge ที่มีการพัฒนาคล้ายกัน

## การใช้งานในวัฒนธรรม
ไม้กายสิทธิ์ปรากฏในวัฒนธรรมหลายแห่งทั่วโลก โดยเฉพาะในวรรณกรรมแฟนตาซี ศาสนา และเวทมนตร์ เช่น:

* ในนิทานพื้นบ้านยุโรป ไม้กายสิทธิ์มักใช้โดยแม่มดหรือนักเวท
* ในศาสนาคริสต์บางนิกาย มีการใช้ไม้กายสิทธิ์หรือคทาเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจทางจิตวิญญาณ
* ในวรรณกรรมร่วมสมัย เช่นแฮร์รี่ พอตเตอร์ ไม้กายสิทธิ์เป็นอุปกรณ์สำคัญของพ่อมดแม่มดในการร่ายเวท

## ดูเพิ่ม

* คทา
* เวทมนตร์
* พิธีกรรม
* แฮร์รี่ พอตเตอร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สัญลักษณ์
หมวดหมู่:ไสยศาสตร์
หมวดหมู่:เครื่องหมายทางการ
ตำบลบางเตย (อำเภอเมืองพังงา)

**ตำบลบางเตย** เป็นตำบลหนึ่งในจำนวน 9 ตำบล ของอำเภอเมืองพังงา จังหวัดพังงา ห่างจาก ที่ว่าการอำเภอเมืองพังงา ไปทางทิศตะวันตก ประมาณ 16 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลต่างๆ ดังนี้

* ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลนบปริง อำเภอเมืองพังงา จังหวัดพังงา
* ทิศใต้ ติดต่อกับ อ่าวพังงา
* ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลบ่อแสน อำเภอทับปุด จังหวัดพังงา
* ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ตำบลถ้ำน้ำผุดและตำบลเกาะปันหยี อำเภอเมืองพังงา จังหวัดพังงา

ตำบลบางเตย มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 108.30 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 67,687.50 ไร่ โดยแบ่งเป็นหมู่บ้าน 9 หมู่บ้าน

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ตำบล 

หมวดหมู่:ตำบลในจังหวัดพังงา
หมวดหมู่:อำเภอเมืองพังงา
ออโรรา (เทพปกรณัม)

**เทพีออโรรา** () เป็นพระนามในตำนานเทพปกรณัมโรมันของเทพีอีออส (Eos) ผู้ซึ่งเป็นเทพีเก่าแก่แห่งรุ่งอรุณของตำนานเทพปกรณัมกรีก คำว่า *Aurora* เป็นคำในภาษาละตินซึ่งแปลว่ารุ่งอรุณ

เทพีออโรราจะปรากฏตัวใหม่ในทุก ๆ เช้า ช่วงเวลารุ่งสาง และโบยบินข้ามท้องฟ้า เป็นการประกาศการมาของตอนเช้า พี่น้องของนางประกอบไปด้วยพระเชษฐาหนึ่งองค์ คือ เทพเฮลิออส (ดวงอาทิตย์) และพระขนิษฐาอีกหนึ่งองค์ คือ เทพีเซเลเน่ หรือเทพีลูน่า (พระจันทร์) เทพีออโรรามีพระสวามีอยู่หลายองค์ และพระโอรสสี่องค์ซึ่งประจำอยู่ ณ ทิศต่าง ๆ สี่ทิศอันได้แก่ ทิศเหนือ ทิศตะวันออก ทิศใต้ และทิศตะวันตก

เทพีออโรรา มีฐานะเทียบเท่าเทพีอีออส ในเทพปกรณัมกรีก และเทพีอุษา (Ushas) ในตำนานเทพปกรณัมของฮินดู

คู่รักคนหนึ่งของนางคือเทพไทโธนัส (Tithonus) องค์ชายแห่งกรุงทรอย เทพีออโรราได้ขอเทพซุส (Zeus) ทำให้องค์ชายเป็นอมตะเช่นเหล่าทวยเทพ แต่นางกลับลืมขอมหาเทพให้เขาคงสภาพเยาว์วัยไม่มีวันแก่ชรา ซึ่งสิ่งนี้ส่งผลให้องค์ชายไทโธนัสชราภาพลงตลอดกาลโดยไม่มีวันตาย (เทพเจ้าโรมัน)

อ
ตัวถอดรหัส

**การถอดรหัส** () คือ การแปลงเลขแบบฐาน 10 ไปเป็นแบบฐาน 2 หรือฐานอื่นไปเป็นฐาน 2 รหัส BCD หรือรหัสใด ๆ ให้สามารถแสดงผลลัพธ์ โดยใช้ logic gate เป็นตัวถอดรหัส ให้สามารถแปลงข้อมูลในลักษณะของเลขฐานอื่น ๆ ที่สามารถเข้าใจได้โดยง่าย

## การถอดรหัสของเลขฐานสอง 3 บิต

เป็นการจัดการเลขฐานสองเพื่อรับข้อมูลจำนวน 3บิต โดยต้องการผลลัพธ์ได้ 8 ค่า โดยการใช้รหัสเลขฐาน 2 ที่มีค่าลอจิกเป็น 0 หรือ  1 ก็ได้ดังตาราง

ไฟล์:Logic1.jpg
ไฟล์:Logic2.jpg

## การถอดรหัส จาก BCD เป็นเลขฐานสิบ
inputเป็นเลข BCD และให้ outputเป็นเลขฐานสิบ ซึ่งมี outputได้ 10 ค่า ในตารางจะเป็นเลขBCD ที่สอคล้องกัลเลขฐานสิบ ถ้าใช้ Gate แบบ NAND จะได้ 0utput เป็น 0 แต่ถ้าสร้างจากGate แบบ AND จะได้ 0utput เป็น 1

ไฟล์:Logic3.jpg

## การถอดรหัสจาก BCD เป็น 7 ส่วน
การแสดงผลออกมาในรูปของ LED 7 ส่วน ( 7 segment ) จะทำให้อ่านการแสดงผลได้ง่ายขึ้น วงจรถอดรหัสก็ต้องเป็นวงจรถอดรหัสสำหรับจุด LED 7ชิ้นส่วน 

ไฟล์:Logic7 seg.jpg
ไฟล์:Logic80.jpg

วงจรถอดรหัสจึงต้องให้ Output ไปจุด LED แต่ละชิ้นส่วนแล้วได้ Output ตามรหัส Input เช่น ถ้าป้อนรหัส BCD เป็น 0000 LED ชิ้นที่ a,b,c,d,e,f ต้องสว่าง ส่วน g ดับ นั่นคือ เราจะมองเห็นเป็นเลข 0 ในทำนองเดียวกัน ถ้า BCD Input เป็น 0001 LED ชิ้น b และ c ติด นอกนั้นดับ เราจะมองเห็นเป็นเลข 1 เป็นต้น

หมวดหมู่:วงจรดิจิทัล