open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เทศบาลตำบลบางปะหัน

**บางปะหัน** เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบางปะหัน ตำบลบางนางร้า และพื้นที่ทั้งหมดของตำบลขวัญเมือง ในอำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นพื้นที่ศูนย์กลางการปกครอง เศรษฐกิจ และการคมนาคมของอำเภอ

## ที่ตั้งและอาณาเขต
เทศบาลตำบลบางปะหัน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านลี่ และองค์การบริหารส่วนตำบลตานิม
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลบางปะหัน และองค์การบริหารส่วนตำบลเสาธง
* **ทิศใต้** ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์สามต้น และองค์การบริหารส่วนตำบลบางปะหัน
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านลี่ และองค์การบริหารส่วนตำบลพุทเลา

## ประวัติ
ปี พ.ศ. 2498 นายสุทัศน์ สิริสวย ผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ร่วมกับกำนันตำบลบางปะหัน ผู้ใหญ่บ้าน ผู้นำชุมชน ประกาศให้พื้นที่หมู่ 5 ตำบลขวัญเมือง, หมู่ 1 ตำบลบางนางร้า,หมู่ 6 ตำบลบางปะหัน รวม 3 หมู่บ้าน เป็นที่ตั้งสถานีตำรวจ ไปรษณีย์โทรเลข ศูนย์ราชการ เป็นที่ประชุมชน ให้ตั้งเป็น สุขาภิบาลบางปะหัน

ปี พ.ศ. 2507 พ.ต.อ.เนื่อง รายะนาค ผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา พิจารณาพื้นที่สุขาภิบาลบางปะหัน มีพื้นที่ใกล้เคียงเป็นชุมชนริมแม่น้ำลพบุรี ซึ่งมีประชากรหนาแน่น จึงขยายเขตสุขาภิบาลเพื่อความเหมาะสมในการบริหารกิจการและการทะนุบำรุงท้องถิ่น และได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 

ปี พ.ศ. 2546 กระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลขวัญเมืองที่มีประชากรเพียง 998 คน และมี 369 ครัวเรือน ต้องควบรวมพื้นที่เข้ากับเทศบาลตำบลบางปะหันในปี พ.ศ. 2547 เนื่องจากมีประชากรและรายได้ไม่เพียงพอต่อการเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล โดยการควบรวมนี้ทำให้องค์การบริหารส่วนตำบลมีพื้นที่ครอบคลุมเขตตำบลขวัญเมืองทั้งหมด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เทศบาลตำบลบางปะหัน

บางปะหัน
หมวดหมู่:องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในอำเภอบางปะหัน
องค์การบริหารส่วนตำบลบางปะหัน

**บางปะหัน** เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทองค์การบริหารส่วนตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางปะหัน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบางปะหัน) ในอำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นที่ตั้งของวัดวัดวรนายกรังสรรค์เจติยบรรพตาราม ซึ่งเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ

## ที่ตั้งและอาณาเขต
องค์การบริหารส่วนตำบลบางปะหัน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับเทศบาลตำบลบางปะหัน และองค์การบริหารส่วนตำบลเสาธง
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลแม่ลา (อำเภอนครหลวง)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลบางเดื่อ และองค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์สามต้น
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับเทศบาลตำบลบางปะหัน

## ประวัติ
เดิมพื้นที่มีฐานะเป็นสภาตำบลบางปะหันใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่ พ.ศ. 2538 สภาตำบลบางปะหันมี 6 หมู่บ้าน โดยหมู่ที่ 1–4 มีพื้นที่ทั้งหมด และหมู่ที่ 5–6 มีพื้นที่บางส่วน พื้นที่ 8.84 ตารางกิโลเมตร ประชากร 3,264 คน และ 827 ครัวเรือน กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบางปะหันอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ 

สภาตำบลบางปะหัน จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางปะหันในปี พ.ศ. 2539 ปัจจุบันในองค์การบริหารส่วนตำบลบางปะหันเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลขนาดเล็ก และมีประชากร 2,223 คน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลบางปะหัน 

บางปะหัน
เทศบาลตำบลตานิม

**เทศบาลตำบลตานิม** เป็นเทศบาลตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลตานิมและตำบลบางนางร้า (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบางปะหัน) ในอำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมเป็นสภาตำบลตานิมตั้งแต่ พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลในปี พ.ศ. 2539

กระทรวงมหาดไทยพิจารณาให้สภาตำบลบางนางร้าที่มีประชากร 1,810 คนและ 477 ครัวเรือน รวมเข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลตานิม ก่อนที่วันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2568 ได้ยกฐานะขึ้นเป็น "เทศบาลตำบลตานิม" โดยมีพื้นที่ทั้งหมด 2 ตำบล 8 หมู่บ้าน เนื้อที่ 11.80 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมด 3,616 คน 1,338 ครัวเรือน เป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลบางปะหัน ปัจจุบันพื้นที่มีความเจริญอย่างรวดเร็วเนื่องจากมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 ตัดผ่านกลางพื้นที่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์เทศบาลตำบลตานิม

ตานิม
องค์การบริหารส่วนตำบลเสาธง (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

**องค์การบริหารส่วนตำบลเสาธง** เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลเสาธงและตำบลทางกลาง อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลเสาธงใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเสาธงเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539

ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลทางกลาง รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลเสาธง ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลเสาธงครอบคลุมพื้นที่ตำบลเสาธงและตำบลทางกลางทั้งหมด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลเสาธง

เสาธง
ตำบลหนองคล้า

**ตำบลหนองคล้า** เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอไทรงาม จังหวัดกำแพงเพชร แบ่งการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ตำบลหนองคล้ามีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง คือ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองคล้า และมีพื้นที่ประมาณ 85.25 กิโลเมตร

## ประวัติ
เดิมตำบลหนองคล้ามีอาณาเขตกว้างขวางอย่างมากและสภาพพื้นที่เป็นป่าไม้เกือบทั้งหมด โดยอยู่ในเขตของอำเภอพรานกระต่าย จังหวัดกำแพงเพชร ต่อมาในปี พ.ศ. 2484 ได้มีการโอนพื้นที่ตำบลหนองคล้ามาขึ้นกับอำเภอเมืองกำแพงเพชร เนื่องจากระยะทางที่ว่าการอำเภอเมืองกำแพงเพชรสะดวกต่อการติดต่อราชการ ในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2512 ได้มีการจัดตั้งตำบลไทรงามขึ้น โดยการแยกหมู่ที่ 7, 9, 10–13 ต่อมาในวันที่ 2 ตุลาคม 2522 จัดตั้งตำบลหนองทอง โดยแยกออกจากหมู่ที่ 4–9, 11, 13, 19, 20 และ 23 และในวันที่ 21 กรกฎาคม 2524 จัดตั้งตำบลมหาชัย โดยแยกออกจากหมู่ที่ 4–10 และ 14

## หมู่บ้านและประชากร
พื้นที่ตำบลหนองคล้ามีประชากรทั้งหมด 5,181 คน โดยแบ่งเป็นประชากรชายทั้งหมด 2,618 คน และประชากรหญิงทั้งหมด 2,563 คน มีการแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ดังนี้
* **หมู่ที่ 1** บ้านหนองคล้า
* **หมู่ที่ 2** บ้านวังโขน
* **หมู่ที่ 3** บ้านแม่บัว
* **หมู่ที่ 4** บ้านหัวยาง
* **หมู่ที่ 5** บ้านใหม่เจริญพร
* **หมู่ที่ 6** บ้านใหม่ท้ายวัง
* **หมู่ที่ 7** บ้านโปร่งตะคลอง
* **หมู่ที่ 8** บ้านวังสามัคคี

## การคมนาคม
*  **ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1280** หรือ ถนนสายมหาชัย – ทุ่งสนุ่น
*  **ทางหลวงท้องถิ่นสาย กพ.ถ 1-0015** หรือ ถนนสายบ้านไทรงาม – บ้านวังโขน
*  **ทางหลวงท้องถิ่นสาย กพ.ถ 80-012** หรือ ถนนสายบ้านใหม่เจริญพร – บ้านศรีบุญส่ง
*  **ทางหลวงท้องถิ่นสาย กพ.ถ 80-003** หรือ ถนนสายบ้านวังโขน – บ้านหนองหัวควาย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลหนองคล้า

หนองคล้า
หนองคล้า
หมวดหมู่:อำเภอไทรงาม
ความเป็นไทย

[thumb|การ[ไหว้เป็นหนึ่งในเอกลักษณ์ความเป็นไทย]]

**ความเป็นไทย** เป็นแนวคิดที่เกี่ยวข้องกับการแสดงเอกลักษณ์ที่บ่งบอกว่าเป็นคนไทย หรืออีกความหมายหนึ่งคือ การแสดงให้เห็นสิ่งใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมไทย

## ประวัติ
แนวคิดเรื่องความเป็นไทยถูกกำหนดอย่างเป็นแบบแผนในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการเปลี่ยนมุมมองความเป็นไทย กำหนดแนวทางความเป็นไทยให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเริ่มมีการใช้แนวคิดชาตินิยมเพื่อการสร้างอุดมการณ์ร่วมให้เกิดในสังคมไทย สาระของแนวคิดคือ ปลูกฝังการรักชาติ ความจงรักภักดีต่อศาสนาและพระมหากษัตริย์ เป็นแนวคิดแบบชาตินิยมแบบอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมโบราณ มีเจตนาแสดงความเป็นไทยให้เห็นถึงศิลปวัฒนธรรมอันดีของไทยที่มีแต่อดีตและแสดงให้เห็นว่าชาติไทยไม่ใช่ชาติใหม่หรือชาติที่ป่าเถื่อน ดังปรากฏในรูปแบบศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมตามแบบแผนประเพณีนิยม และทรงสร้างสัญลักษณ์ต่าง ๆ เช่น ธงไตรรงค์

ในยุคของรัฐบาลคณะราษฎรมีการสืบทอดสาระสำคัญของสำนักความคิดไทย มุ่งหล่อหลอมความเป็นไทย ความรักชาติไทย และความพยายามพึ่งตนเอง ไม่ยอมให้อยู่ในความครอบงำของต่างชาติ แต่ทางด้านศิลปกรรมได้ประยุกต์ นิยมลดทอนรายละเอียดและความซับซ้อนขององค์ประกอบตามอย่างไทย

ในช่วงหลัง พ.ศ. 2475 ถึงสงครามโลกครั้งที่สอง แนวคิดเรื่องความเป็นไทยเปลี่ยนศูนย์กลางจากสถาบันกษัตริย์ หันมาให้ความสำคัญกับพลเมือง โดยการสร้างวาทะกรรมความเป็นคนไทยที่เน้นอุปนิสัย คือ เป็นคนที่มีศิลปะไทย รักอิสรภาพ มีนิสัยใจคอที่รักความก้าวหน้า มุมานะอุตสาหะขยันหมั่นเพียร มีความสามัคคี แต่ไม่ขัดแย้งกับฐานคติเรื่องการจงรักภักดีต่อกษัตริย์และนับถือศาสนาพุทธ เมื่อเข้าสู่สงครามเย็น ความหมายของความเป็นไทย กลับมารวมศูนย์ทางความคิดที่การมีความจงรักภักดีต่อสถาบันกษัตริย์ เน้นย้ำว่าคนไทยต้องรู้ที่ต่ำที่สูง ไม่เบียดเบียนกัน รักการปกครองแบบไทย พูดภาษาไทย รู้วรรณคดีไทยและศิลปะไทย มีขนบธรรมเนียมและประเพณีแบบไทย

พ.ศ. 2558 รัฐบาลนำแนวคิด "2015 Discover Thainess" (ปีท่องเที่ยววิถีไทย) มาเป็นจุดเด่นการตลาดของการท่องเที่ยวประเทศไทย

## ลักษณะ
thumb|ผู้หญิงไทยนุ่งผ้าถุงและห่มสไบ
ความเป็นไทย แบ่งได้เป็น 2 ลักษณะคือ ความเป็นไทยที่เป็นรูปธรรมหรือความเป็นไทยเชิงประจักษ์และความเป็นไทยที่มีลักษณะเป็นนามธรรมหรือความเป็นไทยทางใจ ความเป็นไทยทางวัตถุ ได้แก่ เสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย เช่น ผ้าถุง ผ้าซิ่น โจงกระเบน สถาปัตยกรรม เช่น เรือนไทย เครื่องมือ เครื่องใช้ เช่น ไถ คราด กระบุง ของเล่น เช่น ตระกร้อ สะบ้า งานศิลปะต่าง ๆ เช่น เครื่องดนตรีไทย เพลงไทย เป็นต้น รวมถึงลักษณะทางพฤติกรรมทางกายและการพูด เช่น ความสุภาพอ่อนน้อม อ่อนน้อมถ่อมตน รักความสงบ ประนีประนอม เป็นมิตร ยิ้มแย้มแจ่มใส ส่วนความเป็นไทยทางใจ เช่น เรื่องค่านิยมที่ทำให้คนไทยไม่เคร่งครัด ความเชื่อต่าง ๆ

ความเป็นไทยที่เป็นที่รู้จักในต่างประเทศ เช่น อาหารไทย การนวดไทย ผ้าไทย และมวยไทย เป็นต้น

เอกลักษณ์ความเป็นไทยยังแบ่งออกได้เป็นแต่ละภาค ความเป็นไทยของภาคอีสาน เช่น การทอผ้า หมอลำ อาหารอีสาน ความเป็นไทยของภาคเหนือ เช่น เครื่องเงิน เครื่องเขิน ร่มบ่อสร้าง เสื้อม่อฮ่อม อาหารภาคเหนือ ความเป็นไทยของภาคใต้ เช่น ผ้าบาติก สวนยาง อาหารท้องถิ่นภาคใต้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัฒนธรรมไทย
หมวดหมู่:ชาตินิยมไทย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์นิพนธ์ของประเทศไทย
รัฐธรรมนูญฮังการี

**กฎหมายพื้นฐานของฮังการี** (ฮังการี: Magyarország alaptörvénye) เป็นรัฐธรรมนูญของประเทศของประเทศฮังการี ณ ปัจจุบัน ได้รับการรับรองโดยรัฐสภาเมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2011 ซึ่งประกาศโดยประธานาธิบดี (Áder János) ในอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา มีผลบังคับใช้ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2012 เป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกของฮังการีที่รับรองในระบอบประชาธิปไตย หลังการเลือกตั้งโดยเสรี เอกสารดังกล่าวสืบทอดต่อจากรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1949 ซึ่งเดิมนำมาใช้ในการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนฮังการีเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1949 และแก้ไขเพิ่มเติมอย่างมาก เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1989 (หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต) รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1949 เป็นรัฐธรรมนูญฉบับแรกของฮังการีที่เป็นลายลักษณ์อักษรถาวรและจนกระทั่งถูกแทนที่ มีเพียงประเทศฮังการีประเทศเดียวเท่านั้นในประเทศในกลุ่มยุโรปตะวันออกที่ไม่มีรัฐธรรมนูญใหม่ทั้งหมดหลังจากสิ้นสุดลัทธิคอมมิวนิสต์

## เนื้อหา
กฎหมายพื้นฐานของฮังการีประกอบด้วยบทหลัก 6 บท

ภายในนี้ “รัฐ (Állam)” มี 14 บทย่อย และ “คำสั่งทางกฎหมายพิเศษ (Különleges jogrend)” มี 8 บทย่อย จำนวนบทความและหมายเลขของแต่ละบทแสดงไว้ในตารางด้านล่าง และบทหลัก "รัฐ" มีทั้งหมด 47 บทความ บทหลักของ "คำสั่งทางกฎหมายพิเศษ" ประกอบด้วยบทความทั้งหมด 8 บทความ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประเทศฮังการี
ฮ
อักษรฏากรี

**อักษรฏากรี** (टाकरी, Tākri) เป็นอักษรสระประกอบชนิดหนึ่งในตระกูลอักษรพราหมีซึ่งเคยใช้เขียนหลายภาษาทางแถบเทือกเขาหิมาลัยตะวันตก เช่น ภาษาโฑครี มีการเขียนจากซ้ายไปขวา

## ยูนิโคด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อักษรในตระกูลอักษรพราหมี
หมวดหมู่:ระบบการเขียนในทวีปเอเชีย
อักษรขุทาพาที

**อักษรขุทาพาที** (खुदाबादी, Khudabadi) หรือ **อักษรขุทาวาที** (Khudawadi) เป็นอักษรในตระกูลอักษรพราหมี ใช้เขียนภาษาสินธ์ ประกอบไปด้วย พยัญชนะ 37 ตัว สระ 10 ตัว และเครื่องหมายเสริมสัทอักษร 9 ตัว

center|thumb|550x550px|อักษรขุทาพาที

## อักษรขุทาพาทีในคอมพิวเตอร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ระบบการเขียน
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:อักษรในตระกูลอักษรพราหมี
หมวดหมู่:แคว้นสินธ์
วัดราษฎร์บำรุง (อำเภอบางปลาม้า)

**วัดราษฎร์บำรุง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไผ่กองดิน อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 24 ไร่ 1 งาน 28 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 5 แปลง เนื้อที่ 127 ไร่ 3 งาน 46 ตารางวา

วัดราษฎร์บำรุงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2459 เดิมเรียกว่า **วัดบ่อหัวกรวด** มีนายยอดกับนางดา จันทร์ตรี และนายนามกับนางอ่อน จันทร์ตรี บริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัด ภายหลังเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดราษฎร์บำรุง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2471 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 80 เมตร ยาว 120 เมตร

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2472 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 50 เมตร ยาว 100 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 11 เมตร ยาว 20.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2424 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์ กว้าง 6 เมตร ยาว 34 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น และกุฏิสงฆ์ จำนวน 13 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระพุฒ ทัศนสุวรรณ พ.ศ. 2459–2461
* พระช้อน ธมฺมสโร พ.ศ. 2462–2464
* พระผ่าน ธมฺมสาโร พ.ศ. 2465–2494
* พระครูกัลยาสุทธิคุณ พ.ศ. 2495–2543
* พระครูสุวรรณประภัสสร (บรรเจิด ปภสฺสโร) พ.ศ. 2543–2549
* พระครูอนุกูลสุวรรณกิจ (สมนึก กุลวฑฺฒโน) พ.ศ. 2559–2564
* พระอธิการ นันทวัฒน์ ธนปญฺโญ พ.ศ. 2564–ปัจจุบัน

## อ้างอิง

ราษฎร์บำรุง
วัดช้างรอบ (จังหวัดกำแพงเพชร)

**วัดช้างรอบ** เป็นโบราณสถานร้างขนาดใหญ่ ตั้งอยู่บนเนินเขาลูกรังภายในอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชรเขตนอกกำแพงเมืองหรือเขตอรัญญิก ตำบลหนองปลิง อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร คาดว่าสร้างขึ้นในช่วงประมาณพุทธศตวรรษที่ 21

สิ่งก่อสร้างสำคัญ คือ เจดีย์ประธานทรงระฆังขนาดใหญ่ มีรูปแบบเจดีย์ช้างล้อมในศิลปะสุโขทัย เจดีย์ประธานประกอบด้วยฐานประทักษิณสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ ฐานเจดีย์กว้าง 31 เมตร มีบันไดอยู่ที่กลางด้านทั้งสี่ เพื่อใช้ขึ้นไปถึงลานด้านบนหรือลานประทักษิณ บริเวณผนังฐานสี่เหลี่ยมของเจดีย์ประธานประดับประติมากรรมรูปช้างปูนปั้นจำนวน 68 เชือก ปรากฏเฉพาะส่วนหัวและสองขาหน้าโผล่พ้นจากฐานประทักษิณ ชานบันไดแต่ละด้านประดับสิงห์และทวารบาลปูนปั้นแต่ชำรุดเสียหายไปจนเกือบหมด ด้านข้างของลานก่อเป็นกำแพงเตี้ย ๆ ด้วยอิฐ เชื่อมต่อระหว่างซุ้มประตูแต่ละทิศ ตรงมุมมีฐานเจดีย์เล็ก ๆ ส่วนยอดหักสันนิษฐานว่าเป็นเจดีย์ทรงกลีบมะเฟือง

ด้านหน้าเจดีย์ประธานมีฐานวิหารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีมุขทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ภายในวิหารยังปรากฏแนวแท่นอาสนสงฆ์และฐานประดิษฐานพระประธาน องค์พระประธานชำรุดหักพัง เสารับเครื่องบนและหลังคาเป็นเสาศิลาแลงสี่เหลี่ยม อุโบสถอยู่เยื้องวิหารไปทางเหนือเหลือเฉพาะฐานขนาดเล็ก มีใบเสมาปักโดยรอบอุโบสถ

## อ้างอิง

ช้างรอบ
หมวดหมู่:อุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดกำแพงเพชร
ซาไกมินาโตะ

**ซาไกมินาโตะ** () เป็นนครในจังหวัดทตโตริ ประเทศญี่ปุ่น

## ประวัติ
พระราชกฤษฎีกาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1899 จัดให้เมืองซาไกเป็นท่าเปิดสำหรับการค้าให้กับสหรัฐและสหราชอาณาจักร

## เศรษฐกิจ
ท่าเรือเดินทะเลของซาไกมินาโตะมีประวัติยาวนานในฐานะท่าเรือเดินทะเลของภูมิภาคซันอิง หลังสงครามโลกครั้งที่สอง นครนี้ทำหน้าที่เป็นฐานอุตสาหกรรมการประมงของญี่ปุ่นตะวันตกทั้งหมด ทำให้การแปรรูปผลิตภัณฑ์จากทะเลกลายเป็นอุตสาหกรรมหลักในนครนี้

## เมืองพี่น้อง
ซาไกมินาโตะเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
* หุนชุน ประเทศจีน
* ว็อนซัน ประเทศเกาหลีเหนือ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
* เว็บไซต์ทางการของนครซาไกมินาโตะ 
* เว็บไซต์ทางการของนครซาไกมินาโตะ  

หมวดหมู่:นครในจังหวัดทตโตริ
หมวดหมู่:เมืองท่าในประเทศญี่ปุ่น
อักษรมหาชนี

**อักษรมหาชนี** (Mahājanī, ) เป็นอักษรในตระกูลอักษรพราหมีชนิดหนึ่งที่เคยใช้กันในอินเดียตอนเหนือ โดยใช้เขียนในเชิงพาณิชย์และบันทึกในภาษามาร์วารี ฮินดี และปัญจาบ

## ภาพรวม
อักษรมหาชนีเคยใช้กันในหมู่พ่อค้าในภาคการเงินและการจัดจำหน่ายในทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐราชสถาน

เป็นระบบตัวอักษรที่เน้นให้สามารถเขียนได้อย่างรวดเร็วเพื่อนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์ได้ ครั้งหนึ่งเคยใช้กันอย่างแพร่หลาย แต่ในปัจจุบันการใช้ได้ลดลงมากแต่ก็ยังไม่ได้หายไปจนหมด

## ตัวอักษร

## ยูนิโคด
ได้มีการเพิ่มอักษรนี้เข้าไปในช่วง U+11150 – U+1117F ในยูนิโคด เวอร์ชัน 7.0 ในปี 2014  

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อักษรในตระกูลอักษรพราหมี
หมวดหมู่:ระบบการเขียนในทวีปเอเชีย
วัดกลาง (จังหวัดสุพรรณบุรี)

**วัดกลาง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกคราม อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 11 ไร่ 23 ตารางวา 

วัดกลาง หรือ **วัดกลางบางปลาม้า** เป็นวัดเก่าแก่ที่เชื่อกันว่าเป็นวัดที่มีความรุ่งเรืองวัดหนึ่งในสมัยกรุงศรีอยุธยา ได้เปลี่ยนชื่อเป็น **วัดสวนป่าปฏิบัติธรรม** (วัดกลาง) เมื่อราวปี พ.ศ. 2441 ต่อมาหลังจากที่มีถนนสาย 340 (สุพรรณบุรี-บางบัวทอง-ลาดหลุมแก้ว) ตัดผ่านด้านหลังวัด ทำให้พื้นที่บริเวณที่เป็นสวนป่าอยู่คนละฟากถนนกับอุโบสถและศาลาการเปรียญ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2558

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถหลังเก่า กว้าง 8.50 เมตร ยาว 15 เมตร อุโบสถหลังใหม่กว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร ศาลาการเปรียญ กว้าง 23 เมตร ยาว 40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 หอสวดมนต์ กว้าง 10 เมตร ยาว 15 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หล้ง วิหาร กว้าง 7 เมตร ยาว 13 เมตร และศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 13 เมตร  ยาว 28 เมตร ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปสลักด้วยหินทรายแดงและหินครกเขียว และเจดีย์บรรจุพระบรมธาตุ บริเวณห้องโถงในเจดีย์วาดภาพพุทธประวัติ ส่วนระเบียงรอบโถงภายในองค์เจดีย์วาดฉากนรกและเขียนกำกับว่าการลงทัณฑ์แต่ละอย่างเกิดจากพฤติกรรมอะไร 

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการเขียว พ.ศ. 2441–2445         
* พระอธิการช้าง พ.ศ. 2446–2449
* พระอธิการยศ พ.ศ. 2450–2460         
* พระครูสุขพรหมศร พ.ศ. 2461–2482
* พระอธิการมา โชติโก พ.ศ. 2483–2504         
* พระวิมลภาวนานุสิฐ พ.ศ. 2505–ปัจจุบัน

## อ้างอิง

กลาง
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสุพรรณบุรี
กวอดอวอ (เทศมณฑลลิปนอ)

**กวอดอวอ** (, ; ) เป้นหมู่บ้านในเทศบาลลิปนอ เทศมณฑลลิปนอ จังหวัดกูยาวือ-ปอมอแช ประเทศโปแลนด์ หมู่บ้านนี้อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของลิปนอประมาณ  และทางตะวันออกเฉียงใต้ของทอรูน 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หมู่บ้านในเทศมณฑลลิปนอ
อักษรโขชกี

**อักษรโขชกี** ( (อักษรอาหรับ) खोजकी  (อักษรเทวนาครี)) เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษากัจฉ์ และภาษาสินธ์ ใช้ในกลุ่มชาวสินธ์ในอินเดียและปากีสถาน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ระบบการเขียน
กวอดอวอ (จังหวัดมาซอฟแช)

**กวอดอวอ** (, ) เป็นหมู่บ้านในเทศบาล Pułtusk เทศมณฑล Pułtusk จังหวัดมาซอฟแช ประเทศโปแลนด์ โดยตั้งอยู่ทางเหนือของ Pułtusk ประมาณ  และทางเหนือของวอร์ซอ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หมู่บ้านในเทศมณฑล Pułtusk
กวอดอวอ (เทศมณฑลสวุปสก์)

**กวอดอวอ** (, ; ) เป็นหมู่บ้านในเทศบาลดัมนิตซา เทศมณฑลสวุปสก์ จังหวัดปอมอแช ประเทศโแลนด์ หมู่บ้านนี้ตั้งอยู่ทางเหนือของดัมนิตซาประมาณ  ทางตะวันออกเฉียงเหนือของสวุปสก์  และทางตะวันตกของกดัญสก์ เมืองหลักของจังหวัด 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หมู่บ้านในเทศมณฑลสวุปสก์
เร็น

**เร็น** อาจหมายถึง
* เร็น (นักร้อง) ชื่อเกาหลีว่า ชเว มิน-กี นักร้องและนักแสดงชาวเกาหลี
* เร็ง เมงูโระ นักร้องและนักแสดงชาวญี่ปุ่น

## ตัวละคร
* เร็น ตัวละครจากเรื่องพอได้เกิดใหม่เป็นองค์ชายลําดับที่เจ็ด ก็เพื่อเรียนเวทให้สนุก
* เร็น หรือ เร็นจิ ตัวละครจากเรื่องโปเกมอน
* เร็น อะคาสุกิ ตัวละครจากเรื่องแฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร
* เร็น วัลฮาลา ตัวละครจากเรื่องเบย์เบลดเบิสต์
* เร็น ครอว์เลอร์ ตัวละครจากเรื่องบาคุกัน แบทเทิลบรอว์เลอรส์ กันดาเลียน อินเวเดอร์ส
* ซึรูกะ เร็น ตัวละครจากเรื่องสคิปบีท!
* ไคโล เร็น ตัวละครจากเรื่องสตาร์ วอร์ส
* เต๋า เร็น ตัวละครจากเรื่องราชันย์แห่งภูต
* ซึซึงาโมริ เร็น ตัวละครจากเรื่องการ์ดไฟท์!! แวนการ์ด
* โทบาริ เร็น ตัวละครจากเรื่องดิจิมอนครอสวอร์ส
* สึคิคาเงะ เร็น ตัวละครจากเรื่องอินาสึมะอีเลฟเวน เอย์ยูทาจิ โนะ วิกตอรี่โรด

หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
หมวดหมู่:ชื่อภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชื่อตัว
หมวดหมู่:นามสกุล
หมวดหมู่:นามสกุลจีน
กวอดอวอ

**กวอดอวอ** () อาจหมายถึง
* กวอดอวอ (เทศมณฑลสวุปสก์)
* กวอดอวอ (เทศมณฑลลิปนอ)
* กวอดอวอ (จังหวัดมาซอฟแช)
อักษรโฑครี

**อักษรโฑครี** (डोगरी, ḍogrī) มีอีกชื่อว่า **นาเมโฑคราอักขร** (โฑครี: नमें डोगरा अक्खर, ISO: *Namēṁ Ḍōgrā Akkhar*, สัทอักษร: [nəmẽː ɖoːgɾaː əkːʱəɾ]) เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษาโฑครีในชัมมูและกัศมีร์ทางตอนเหนือของอนุทวีปอินเดีย

## ประวัติ
อักษรโฑครีได้รับการประดิษฐ์ขึ้นตามคำสั่งของมหาราชา รณพีร์ สิงห์ แห่งชัมมูและกัศมีร์ โดยเป็นอักษรที่ดัดแปลงจากโฑคราอักขรเก่าที่เป็นอักษรฏากรีรูปแบบชัมมู

## ความพยายามในการฟื้นฟู
มีการจัดตั้งป้ายในอักษรโฑครีขึ้นที่สถานีรถไฟชัมมูตาวี อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันภาษาโฑครีได้ใช้อักษรเทวนาครีแทนอย่างเป็นทางการแล้ว

## ยูนิโคด
อักษรโฑครีได้รับการบรรจุลงในบล็อกยูนิโคดของยูนิโคดเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2018 (รุ่น 11.0). 

บล็อกยูนิโคดนี้มีชื่อว่า *โฑครา* ซึ่งอยู่จุดที่ U+11800–U+1184F และมี 60 อักษร:

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Dogri at Omniglot

หมวดหมู่:อักษรในตระกูลอักษรพราหมี
หมวดหมู่:ระบบการเขียนในทวีปเอเชีย
อักษรไภกษุกี

**อักษรไภกษุกี** (, ไภกษุกี: ) เป็นอักษรชนิดหนึ่งในตระกูลอักษรพราหมี ใช้ในช่วงประมาณศตวรรษที่ 11 ถึง 12 เพื่อเขียนภาษาสันสกฤต มีลักษณะเด่นคือเป็นหัวลูกศร เคยใช้กันในทิเบตอย่างน้อยประมาณ 3 ศตวรรษ จารึกที่ใช้อักษรชนิดนี้ส่วนใหญ่พบได้ในในรัฐพิหารและรัฐเบงกอลตะวันตกของอินเดีย และในบางภูมิภาคของบังกลาเทศ

## ยูนิโคด
ตัวอักษรไภกษุได้รับการเพิ่มลงในยูนิโคดเวอร์ชัน 9.0 ในเดือนมิถุนายน 2016

## อ้างอิง

ไภกษุกี
ไภกษุกี
ไภกษุกี
หมวดหมู่:อักษรที่มีรหัส ISO 15924
ไดเซ็ง (จังหวัดทตโตริ)

**ไดเซ็ง** () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอไซฮากุ จังหวัดทตโตริ ประเทศญี่ปุ่น จากข้อมูลเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2016 ไดเซ็งมีประชากรประมาณ 16,357 คน ความหนาแน่นประชากร 86.2 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด  เมืองนี้เป็นที่รู้จักจากเขาไดเซ็ง ซึ่งเป็นภูเขาที่สุดที่สุดในภูมิภาคชูโงกุ เขาไดเซ็งเคยเป็นศูนย์กลางการปฏิบัติธรรมของศาสนาชินโตและศาสนาพุทธมาแต่ก่อน และที่เมืองไดเซ็งนี้ยังมีแหล่งทรัพย์สินทางวัฒนธรรมของญี่ปุ่นที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นจำนวนมาก

## ภูมิศาสตร์
ไดเซ็งตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอไซฮากุ อาณาเขตทางทิศเหนือของเมืองมีชายฝั่งทะเลญี่ปุ่นเป็นแนวยาว ส่วนพื้นที่บนดินมีอาณาเขตครอบคลุมไปจนถึงเขาไดเซ็ง มีแม่น้ำอามิดะไหลไปทางทิศเหนือสู่ทะเลญี่ปุ่น และก่อตัวเป็นสามเหลี่ยมตะกอนน้ำพาในเขตเมืองไดเซ็ง

## ประวัติศาสตร์
เมืองไดเซ็งก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 มีนาคม 2005 จากการควบรวมของเมืองนากายามะ () และเมืองนาวะ () ในอำเภอไซฮากุ

## เมืองพี่น้อง
เมืองไดเซ็งเป็นเมืองพี่น้องกับนครเทอแมคิวลา (Temecula) รัฐแคลิฟอร์เนีย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*   
* Daisen guide

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดทตโตริ
ไดเซ็ง

**ไดเซ็ง** อาจหมายถึง

*เขาไดเซ็ง (大山) ในจังหวัดทตโตริ ประเทศญี่ปุ่น
*ไดเซ็ง (จังหวัดทตโตริ) (大山町) เมืองในจังหวัดทตโตริ ประเทศญี่ปุ่น
*ไดเซ็ง (จังหวัดอากิตะ) (大仙市) นครในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น
อักษรปรัจลิต

right|thumb|300x300px| เปรียบเทียบอักษรปรัจลิตและอักษรอื่ ๆ ที่เคยใช้ในเนปาล
thumb|200x200px| อักษรปรัจลิตที่ใช้ในหัวจดหมายของสภาธุรกิจเนปาลในลาซ่า ค.ศ. 1958
[thumb|252x252px| จดหมายใน[ภาษาเนวาร์ เขียนด้วยอักษรปรัจลิต ลงวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1924 ซึ่งถูกส่งจากลาซ่าไปยังกาฐมาณฑุ]]

**อักษรปรัจลิตเนปาล** () เป็นเป็นอักษรสระประกอบชนิดหนึ่งในตระกูลอักษรพราหมี พัฒนามาจากอักษรเนปาล ใช้เพื่อเขียนภาษาเนวาร์ สันสกฤต และบาลี อักษรนี้ยังคงใช้อยู่ในสิ่งพิมพ์ต่าง ๆ รวมถึง *Sikkim Herald* กระดานข่าวของรัฐบาลสิกขิม (ฉบับภาษาเนวาร์) 

## พยัญชนะ
none|500x500px

## สระ
none|500x500px

## สัญลักษณ์
none|500x500px

## ตัวเลข
none|500x500px

## ยูนิโคด

อักษรปรัจลิตได้ถูกเพิ่มลงในยูนิโคด เวอร์ชัน 9.0 ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016

บล็อกยูนิโคดสำหรับอักษรปรัจลิตอยู่ในช่วง คือ U+11400 &#x2013; U+1147F ใช้ชื่อว่า Newa

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
*  ครอบคลุมเรื่องการพัฒนาอักษรปรัจลิต, อักษรรัญชนา และอักษรภูชิโมล, การใช้งานในปัจจุบัน, ข้อมูลเกี่ยวกับรูปแบบและการเขียนอักษร
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ScriptSource – อักษรปรัจลิตเนปาล
* ฟอนต์ สำหรับอักษรปรัจลิต, อักษรรัญชนา และอักษรภูชิโมล
* Noto Sans Newa (GitHub) – แบบอักษรโนโตสำหรับ Newa

หมวดหมู่:อักษรที่มีรหัส ISO 15924
หมวดหมู่:อักษรในตระกูลอักษรพราหมี
หมวดหมู่:ระบบการเขียนในทวีปเอเชีย
อักษรคุญชลาโคณฑี

**อักษรคุญชลาโคณฑี** (𑵶𑶍𑶕𑶀𑵵𑶊 𑵶𑶓𑶕𑶂𑶋 𑵵𑶋𑶅𑶋, Gunjala Gondī Lipi) คืออักษรที่ใช้เขียนภาษาโคณฑีซึ่งค้นพบที่หมู่บ้านคุญชลาในรัฐเตลังคานาทางตอนใต้ของอินเดีย มีลักษณะคล้ายคลึงกับอักษรโมฑี

ภาษาโคณฑีเป็นภาษาในตระกูลภาษาดราวิเดียน ที่มีประชากรพูดราว 2 ล้านคน ซึ่งโดยทั่วไปมักจะเขียนด้วยอักษรเทวนาครีหรืออักษรเตลูกู ส่วนอักษรคุญชลาโคณฑีนั้นเป็นอักษรเก่าไม่ได้ใช้ในปัจจุบันนี้

อักษรนี้ได้รับการค้นพบที่หมู่บ้านคุญชลา (Gunjala) ในปี 2008 และต่อมาจึงได้มีการพัฒนาฟอนต์สำหรับใช้ในคอมพิวเตอร์ขึ้นมาในปี 2014 โดยคนทลิต และศูนย์วิจัยชนพื้นเมืองของมหาวิทยาลัยไฮเดอราบาดในไฮเดอราบาด รัฐเตลังคานาของอินเดีย

ตัวอักษรนี้ได้รับการบรรจุลงในยูนิโคดรุ่น 11.0 ช่วงรหัส U+11D60 – U+11DAF ในเดือนมิถุนายน 2018 มีทั้งหมด 63 ตัว
## อ้างอิง

หมวดหมู่:อักษรในตระกูลอักษรพราหมี
หมวดหมู่:ระบบการเขียนในทวีปเอเชีย
คาร์ลอส

**คาร์ลอส** สามารถหมายถึง

## ชื่อบุคคล
* คาร์ลอส (Carlos)
* คาร์ลอส (Karlos)
* คาร์ลอส การ์เซีย ประธานาธิบดีคนที่ 8 ของฟิลิปปินส์
* คาร์ลอส อัลดาเบ นักฟุตบอลและโค้ช ของสมาคมอาร์เจนตินา
* คาร์ลอส นาวาร์โร นักแสดงและนักจัดรายการวิทยุชาวอเมริกัน
* คาร์ลอส ไคลเบอร์ วาทยกรชาวออสเตรีย-อเมริกัน
* คาร์ลอส เบอร์นาร์ด นักแสดงชาวอเมริกัน

## ตัวละครในบันเทิงคดี
* คาร์ลอส - ตัวละครจากเรื่องล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า
* คาร์ลอส ริเวียร่า - ตัวละครจากเรื่องโจ สิงห์สังเวียน
* คาร์ลอส คาซากรานเด้ - ตัวละครจากเรื่องเดอะลาวด์เฮาส์และเดอะคาซากรานเด้ส์
* คาร์ลอส "ซีเจ" คาซากรานเด้ จูเนียร์ - ตัวละครจากเรื่องเดอะลาวด์เฮาส์และเดอะคาซากรานเด้ส์
* คาร์ลอส ซันตานา - ตัวละครจากเรื่องกัปตันซึบาสะ

## ดูเพิ่ม
* 
* คาร์ล

หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อบุคคล
หมวดหมู่:ชื่อภาษาตะวันตก
หมวดหมู่:ชื่อตัว
หมวดหมู่:นามสกุล
หมวดหมู่:นามสกุลสเปน
หมวดหมู่:นามสกุลโปรตุเกส
โองะ

**โองะ** เป็นนครในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น เมืองนี้มีประชากรประมาณ 26,930 คน (ณ วันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562) และมีความหนาแน่นของประชากร 110 คนต่อกม.² มีพื้นที่ทั้งหมดของเมืองคือ 240.80 ตารางกิโลเมตร (92.97 ตารางไมล์) 

## ภูมิศาสตร์
โองะตั้งอยู่บนคาบสมุทรโองะทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดอากิตะ ทางทิศเหนือและใต้ล้อมรอบด้วยทะเลญี่ปุ่น เมืองส่วนใหญ่อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติโองะ 

## ประชากร
ประชากรของโองะสูงสุดในช่วงทศวรรษที่ 1950 และลดลงตั้งแต่นั้นมา 

## ภูมิอากาศ
โองะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นซึ่งภูมิอากาศของโองะแตกต่างจากจังหวัดอื่น ๆ ซึ่งได้รับอิทธิพลกระแสน้ำญี่ปุ่นโดยตรงเนื่องจากมีสภาพเป็นคาบสมุทร ฤดูหนาวและฤดูร้อนมีอากาศอบอุ่นถึงเย็น อุณหภูมิอยู่ที่ -14 ถึง 35 องศาเซลเซียส

## ประวัติ
พื้นที่ของโองะในปัจุบันเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเดวะซึ่งถูกยึดครองโดยตระกูลซาตาเกะในสมัยเอโดะภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ  หมู่บ้านฟุนากาวะก่อตั้งขึ้นจากการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 และกลายเป็นเมืองฟุนากาวามินาโตะเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1894 โองะถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1954 โดยการรวมเมืองฟุนากาวะมินาโตะกับหมู่บ้านใกล้เคียงสี่แห่ง 

## วัฒนธรรม
thumb|นามาฮาเกะ
โองะมีชื่อในด้านเทศกาลนามาฮาเกะซึ่งเป็นงานประเพณีที่จัดขึ้นในวันตรุษญี่ปุ่น ซึ่งจะเป็นลุ่มผู้ชายที่แต่งตัวใส่หน้ากากและเสื้อฟางในเวลากลางคืนคล้ายเทพเจ้าที่เรียกว่า "นามาฮาเกะ" 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครในจังหวัดอากิตะ
องค์การบริหารส่วนตำบลลาดน้ำเค็ม

**องค์การบริหารส่วนตำบลลาดน้ำเค็ม** เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลลาดน้ำเค็ม ตำบลโคกช้าง รวมทั้งพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 2 และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1–3, 5–11 ตำบลผักไห่ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองผักไห่) อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลลาดน้ำเค็มใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลลาดน้ำเค็มเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539

ต่อมาในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลผักไห่และสภาตำบลโคกช้าง รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลลาดน้ำเค็ม ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลลาดน้ำเค็มครอบคลุมพื้นที่ตำบลลาดน้ำเค็ม ตำบลโคกช้าง และตำบลผักไห่ (เฉพาะส่วนนอกเขตเทศบาลเมืองผักไห่)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลลาดน้ำเค็ม 

ลาดน้ำเค็ม
หมวดหมู่:อำเภอผักไห่
เทศบาลตำบลบ้านโพ

**เทศบาลตำบลบ้านโพ** เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลบ้านโพและตำบลขนอนหลวง ในอำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟบ้านโพในเส้นทางรถไฟสายชานเมืองและทางรถไฟสายเหนือ

## ที่ตั้งและอาณาเขต
เขตเทศบาลตำบลบ้านโพมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองเกาะเรียน (อำเภอพระนครศรีอยุธยา)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับเขตเทศบาลเมืองบ้านกรดและเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหว้า
* **ทิศใต้** ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลปราสาททอง
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแป้ง เขตองค์การบริหารส่วนตำบลวัดยม เขตเทศบาลตำบลตลาดเกรียบ และเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางประแดง

## ประวัติ
เดิมพื้นที่มีฐานะเป็นสภาตำบลบ้านโพใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่ พ.ศ. 2538 สภาตำบลบ้านโพมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 7.95 ตารางกิโลเมตร ประชากร 2,767 คน และ 580 ครัวเรือน กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบ้านโพอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ สภาตำบลบ้านโพ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพ ในปี พ.ศ. 2539

ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 กระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลขนอนหลวงที่มีประชากรเพียง 1,676 คน และมี 413 ครัวเรือน ควบรวมพื้นที่เข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2547 เนื่องจากมีประชากรและรายได้ไม่เพียงพอต่อการเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล โดยการควบรวมนี้ทำให้องค์การบริหารส่วนตำบล มีพื้นที่เพิ่มจากเดิม 7.95 ตารางกิโลเมตร ได้รับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลขนอนหลวงมาทั้งหมด 5.60 ตารางกิโลเมตร รวมเป็น 13.56 ตารางกิโลเมตร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์เทศบาลตำบลบ้านโพ

บ้านโพ
หมวดหมู่:อำเภอบางปะอิน
พร้อมพงษ์

[thumb|พร้อมพงษ์ มุมมองจาก[เอ็มควอเทียร์]]

**พร้อมพงษ์** หรือ **ซอยสุขุมวิท 39** เป็นชื่อย่านและซอยหนึ่งบนถนนสุขุมวิท ในพื้นที่แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา และแขวงคลองตัน เขตคลองเตยกรุงเทพมหานคร โดยย่านพร้อมพงษ์ครอบคลุมถึงช่วงต้นของซอยสุขุมวิท 24 ด้วย

## ประวัติ
แต่เดิมบริเวณนี้เรียกว่า *ทุ่งบางกะปิ* ซึ่งมีพื้นที่กว้างขวางมาก ครอบคลุมตั้งแต่บริเวณถนนสุขุมวิทในปัจจุบันไปถึงย่านบางกะปิในปัจจุบันและไกลไปกว่านั้น จนเมื่อมีการเปิดใช้ถนนสุขุมวิทเมื่อ พ.ศ. 2479 จึงเริ่มเกิดชุมชนเรียงรายไปตามถนนสุขุมวิท ที่ดินบริเวณทุ่งบางกะปิมีราคาถูกกว่าที่ดินฝั่งตะวันตกของกรุงเทพที่เป็นสวนผลไม้ เริ่มแรกมีเจ้านายในพระราชวงศ์ ข้าราชการชั้นสูง และคหบดี เข้ามาจับจองพื้นที่ ชื่อของซอย "พร้อมพงษ์" ก็มาจากพระนามของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพร้อมพงษ์อธิราช ต้นสกุล "สนิทวงศ์" ซึ่งทรงเคยทรงสร้างวังอยู่ในซอยสุขุมวิท 39 

พ.ศ. 2484 โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ย้ายมาเปิดการเรียนการสอนในย่านนี้เป็นการชั่วคราว โดยใช้ชื่อว่า "โรงเรียนกรุงเทพสเถียรวิทยาลัย" ปีต่อมามีการตั้งกรมอุตุนิยมวิทยา มีสำนักงานตั้งอยู่บริเวณอุทยานเบญจสิริในปัจจุบัน ภายหลังที่มีการตัดถนนเพชรบุรีจึงมีการสร้างสะพานข้ามคลองแสนแสบเชื่อมต่อไปยังถนนเพชรบุรี ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2523 มีโรงภาพยนตร์วิลล่า (ปัจจุบันคือ วิลล่ามาร์เก็ท)

พ.ศ. 2535 สร้างอุทยานเบญจสิริบริเวณซอยสุขุมวิท 24 จนเมื่อ พ.ศ. 2540 กลุ่มเดอะมอลล์ร่วมกับกลุ่มโสภณพนิชได้สร้างห้างเอ็มโพเรียม เป็นศูนย์การค้าแบรนด์หรูหรา ถัดจากนั้นเมื่อ พ.ศ. 2542 เปิดดำเนินการรถไฟฟ้าบีทีเอส มีสถานีพร้อมพงษ์ของสายสุขุมวิทในย่านนี้ ทำให้ทำเลพร้อมพงษ์ได้รับความสนใจจากบรรดานักลงทุนอสังหาริมทรัพย์ ทั้งคนไทยและชาวต่างชาติ โดยเฉพาะชาวญี่ปุ่นที่เข้ามาอยู่อาศัยในบริเวณนี้ ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2558 กลุ่มเดอะมอลล์เปิดเอ็มควอเทียร์ และได้เริ่มพัฒนาขึ้นเป็นโครงการดิ เอ็มดิสทริค จนกระทั่งล่าสุดกลุ่มเดอะมอลล์ได้เปิดศูนย์การค้าเอ็มสเฟียร์ ซึ่งสร้างบนพื้นที่เดิมของวอชิงตันสแควร์ เป็นส่วนสุดท้ายของโครงการดังกล่าวเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2566

ปัจจุบันย่านพร้อมพงษ์ถือเป็นย่านมีกิจกรรมทางเศรษฐกิจหนาแน่นและมีพื้นที่พาณิชยกรรมที่สำคัญ มีอุทยานเบญจสิริ และห้างสรรพสินค้า มีคอนโดเกิดขึ้นมากเพื่อตอบสนองชาวต่างชาติที่เข้ามาพำนักในประเทศไทย ร้านอาหารญี่ปุ่น ซุปเปอร์มาร์เก็ตหลายแห่ง ภายในซอยสุขุมวิท 39 ยังปรากฏบ้านเดี่ยวซึ่งเป็นบ้านเจ้านายเก่า มีชุมชนชาวญี่ปุ่นอาศัยอยู่ในย่านนี้เป็นจำนวนมากในซอยสุขุมวิท 33/1 จึงทำให้รู้จักย่านนี้ในอีกชื่อว่า *Little Japan*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ย่านในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ย่านในเขตวัฒนา
หมวดหมู่:ย่านในเขตคลองเตย
หมวดหมู่:เจแปนทาวน์
หมวดหมู่:ดินแดนแทรกทางชาติพันธุ์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–ไทย
พระธาตุมะหิงยังก๊ะ

**พระธาตุมะหิงยังก๊ะ**  ตั้งอยู่บนเนินเขาในเขตอำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง อยู่ห่างจากตัวเมืองแจ้ห่มไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 12 กิโลเมตร วัดตั้งอยู่บนเนินสูงที่สามารถมองเห็นพื้นที่โดยรอบได้ชัดเจน ศาสนาสถานสำคัญของวัดคือองค์พระธาตุที่มีตำนานมาจากลังกาทวีป และได้รับการบูรณะในสมัยครูบาเจ้าศรีวิชัย ปัจจุบันเป็นสำนักปฏิบัติธรรมขนาดเล็กบนเนินเขาเงียบสงบ องค์พระธาตุประดิษฐานอยู่บนยอดเนินเขามะหิยังก๊ะ ซึ่งเรียกตามตำนานพื้นเมืองในท้องถิ่น

## ประวัติ
ตามตำนานพระธาตุและตำนานพื้นเมืองระบุว่าองค์พระธาตุสร้างในสมัยล้านนาโบราณเมื่อครั้ง อ.แจ้ห่ม ยังเป็นเวียงวิเชตนครและมีเจ้าผู้ครองนครปกครอง โดยชื่อวัดมาจากตำนานพื้นเมืองที่มีความเกี่ยวข้องกับการฟื้นฟูพุทธศาสนาจากลังกาในสมัยล้านนา เพื่อประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุที่อัญเชิญมาจากลังกา พระมหาเถระที่อัญเชิญมาได้ก่อองค์พระธาตุและเรียกชื่อตามมหิยังคณะสถูปในลังกา เป็นฝ่ายอรัญวาสี ได้รับการบูรณะองค์พระธาตุอีกครั้งในสมัยครูบาเจ้าศรีวิชัย

## ศิลปกรรม
พระธาตุมะหิงยังก๊ะ เป็นโบราณสถานสำคัญ ที่ตั้งอยู่ในบริเวณเขตอรัญวาสีเมืองโบราณวิเชตนคร ตามประวัติครูบาเจ้าศรีวิชัยเคยมานมัสการและทำการบูรณะซ่อมแซม นับว่าเป็นวัดสำคัญคู่บ้านคู่เมืองวิเชตนครมาแต่โบราณ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* *ประชุมตำนานพระธาตุ ภาคที่ 1* (พิมพ์เป็นทีระลึกในงานศพ นางแข ฟูศักดิ์ 17 สิงหาคม 2485)

หมวดหมู่:ศาสนสถานในจังหวัดลำปาง
มะหิงยังก๊ะ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอแจ้ห่ม
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองน้อย (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

**องค์การบริหารส่วนตำบลคลองน้อย** เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลคลองน้อยและตำบลสองห้อง อำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 

ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2501 ตำบลคลองน้อยเป็น 1 ใน 59 ตำบลแรกของประเทศไทยที่ทางราชการได้จัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบองค์การบริหารส่วนตำบลขึ้นในท้องที่ และในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2516 ทางราชการได้ลดฐานะองค์การบริหารส่วนตำบลคลองน้อยเป็นสภาตำบลคลองน้อย ตามความเหมาะสมของพื้นที่ตำบล ก่อนที่จะจัดตั้งสภาตำบลคลองน้อยเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลคลองน้อยอีกครั้งในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539

ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลสองห้อง รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลคลองน้อย ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลคลองน้อยครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองน้อยและตำบลสองห้องทั้งหมด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลคลองน้อย

คลองน้อย
หมวดหมู่:อำเภอบ้านแพรก
ไทยวีเมนพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2554

**ไทยวีเมนพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2554** เป็นการแข่งขัน ไทยวีเมนส์ลีก ครั้งที่สาม โดยแบ่งออกเป็น 2 ดิวิชัน โดยมี 17 สโมสรลงทำการแข่งขัน (8 สโมสรในระดับไทยวีเมนพรีเมียร์ลีก และ 9 ทีมในระดับ ไทยวีเมนพรีเมียร์ลีก ดิวิชัน 1) โดยทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 23 เมษายน 2554 จนถึงวันที่ 8 ตุลาคม 2554

## ไทยวีเมนพรีเมียร์ลีก

### สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน
* อาร์แบค
* บีจี-บัณฑิตเอเชีย
* ศรีสะเกษ
* กรุงเทพธนบุรี ส.บุญมีฤทธิ์
* ชลบุรี-ศรีปทุม
* นอร์ทกรุงเทพ
* สุราษฎร์ธานี
* ขอนแก่น

### ตารางคะแนน

## ไทยวีเมนพรีเมียร์ลีก ดิวิชัน 1

### สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน
* อ่างทอง (ตกชั้นจาก *ไทยวีเมนพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2553*)
* สตรีอยุธยา (ตกชั้นจาก *ไทยวีเมนพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2553*)
* สนามจันทร์
* มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
* กรุงเทพมหานคร
* โรงเรียนกีฬาจังหวัดชลบุรี
* ทุ่งสง ซิตี้
* นครนนท์-ธุรกิจบัณฑิตย์
* เมืองตรัง ยูไนเต็ด

### ตารางคะแนน

## อ้างอิง

ว
หมวดหมู่:ไทยวีเมนส์ลีกแบ่งตามฤดูกาล
ยมทูตกับภูตสาว

**ยมทูตกับภูตสาว** () เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม จินตนิมิต นำแสดงโดยวชิรวิชญ์ ไพศาลกุลวงศ์, กมลเนตร เรืองศรี ร่วมด้วยกาจบัณฑิต ใจดี, กวี ตันจรารักษ์ และฐิตินันท์ คลังเพชร ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดีตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ถึง 14 มีนาคม พ.ศ. 2565

## นักแสดง

## รางวัล
**ปี 2566** : วชิรวิชญ์ ไพศาลกุลวงศ์ รางวัลพิฆเนศวร ครั้งที่ ๑๑ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3 เอชดี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2021 นัดชิงชนะเลิศ

**แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2021 นัดชิงชนะเลิศ** จะเป็นการแข่งขันเพื่อหาผู้ชนะจากการแข่งขันแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2021 โดนเป็นการพบกันระหว่างเซเนกัลกับอียิปต์ นัดชิงชนะเลิศจะแข่งขันกันในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ที่สนามกีฬาโอเลมเบที่ยาอุนเดในประเทศแคเมอรูน

## ภูมิหลัง
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์เป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์ระดับทวีปของฟุตบอลทีมชาติในทวีปแอฟริกา อยู่ภายใต้การดูแลของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา การแข่งขันปี 2021 เป็นการแข่งขันครั้งที่ 33 ของรายการนับตั้งแต่ที่จัดแข่งครั้งแรกในปี 1957 เจ้าภาพในการแข่งขันครั้งแรกนี้คือแคเมอรูน ซึ่งเดิมจะเป็นเจ้าภาพในการแข่งขันปี 2019 อย่างไรก็ตาม ความล่าช้าในการก่อสร้างสนามและปัญหาด้านโครงสร้างพื้นฐานอื่น ๆ ทำให้ซีเอเอฟตัดสินใจยกเลิกสิทธิ์การเป็นเจ้าภาพในปี 2019 ของแคเมอรูน และให้อียิปต์เป็นเจ้าภาพแทน ประธานซีเอเอฟ อามัด อามัด ได้กล่าวว่าแคเมอรูนจะได้สิทธิ์เป็นเจ้าภาพในการแข่งขันปี 2021 แทน การแข่งขันครั้งนี้เป็นเพียงครั้งที่สองของรายการที่มีทีมเข้าร่วมแข่งขัน 24 ทีม โดยทีมทั้งหมดจะถูกแบ่งออกเป็น 6 กลุ่ม กลุ่มละ 4 ทีม ทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศของแต่ละกลุ่ม รวมถึงทีมอันดับที่สามที่ดีที่สุดอีกสี่ทีม จะผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออก

อียิปต์เข้าร่วมแข่งขันรายการนี้เป็นครั้งที่ 25 และเข้าชิงชนะเลิศรายการนี้เป็นครั้งที่ 10 โดยก่อนหน้านี้ พวกเขาชนะเลิศ 7 ครั้ง (1957, 1959, 1986, 1998, 2006, 2008, 2010) และแพ้ 2 ครั้ง (แพ้เอธิโอเปียในปี 1962 และแพ้แคเมอรูนในปี 2017) ก่อนเริ่มทัวร์นาเมนต์ อียิปต์เป็นทีมที่เข้าชิงชนะเลิศรายการนี้มากที่สุดที่ 9 ครั้ง เทียบเท่ากับกานา แต่หลังจากที่พวกเขาชนะแคเมอรูนในรอบรองชนะเลิศ อียิปต์จึงกลายเป็นทีมที่เข้าชิงชนะเลิศแอฟริกาคัพออฟเนชันส์มากที่สุดเพียงทีมเดียว เซเนกัลเข้าร่วมแข่งขันรายการนี้เป็นครั้งที่ 16 และได้เข้าชิงชนะเลิศเป็นครั้งที่ 3 โดย 2 ครั้งก่อนหน้านี้ที่เข้าชิง พวกเขาแพ้ทั้งหมด (แพ้แคเมอรูนในปี 2002 และแพ้แอลจีเรียในปี 2019) เซเนกัลเป็นทีมที่สองที่เข้าชิงชนะเลิศรายการนี้สองครั้งติดต่อกัน ต่อจากอียิปต์ที่เคยทำได้สามครั้งติดต่อกันในปี 2006, 2008 และ 2010 และนี่เป็นครั้งที่ทั้งสองทีมได้พบกันในนัดชิงชนะเลิศ

ก่อนที่เริ่มทัวร์นาเมนต์ เซเนกัลเป็นทีมจากทวีปแอฟริกาที่มีอันดับโลกฟีฟ่าดีที่สุด (อันดับที่ 20) ในขณะที่อียิปต์อยู่อันดับที่ 6 ของทวีป (อันดับที่ 45 ของโลก)

## เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ

## การแข่งขัน
### รายละเอียด




|style="width:60%; vertical-align:top;"|
**กติกาการแข่งขัน**
* แข่งขันในเวลาปกติ 90 นาที
* ต่อเวลาพิเศษ 30 นาที หากยังเสมอกัน
* ตัดสินด้วยการดวลลูกโทษ หากยังเสมอกัน
* ส่งรายชื่อผู้เล่นสำรองได้ทีมละ 12 คน
* เปลี่ยนตัวผู้เล่นได้มากที่สุด 5 คน โดยเปลี่ยนตัวคนที่ 6 ได้ในช่วงต่อเวลาพิเศษ
|}

### สถิติ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

นัดชิงชนะเลิศ
2021
โอลิมปิกปักกิ่ง

**โอลิมปิกปักกิ่ง** อาจหมายถึง
* โอลิมปิกฤดูร้อน 2008
* โอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ฟุตบอลทีมชาติคอโมโรส

**ฟุตบอลทีมชาติคอโมโรส** เป็นทีมฟุตบอลตัวแทนของประเทศคอโมโรส อยู่ภายใต้การควบคุมของสหพันธ์ฟุตบอลคอโมโรส ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1979 ก่อนที่จะเข้าร่วมสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกาใน ค.ศ. 2003 และกลายเป็นสมาชิกฟีฟ่าใน ค.ศ. 2005 คอโมโรสผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายของการแข่งขันรายการหลักครั้งแรกใน ค.ศ. 2021 โดยพวกเขาได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2021 หลังจากที่เสมอกับโตโก 0–0

## ประวัติ
ฟุตบอลทีมชาติคอโมโรสลงแข่งขันนัดแรกในรายการอินเดียนโอเชียนไอแลนด์เกมส์ 1979 ซึ่งเป็นเพียงนัดเดียวที่พวกเขาได้ลงเล่น จนกระทั่งการแข่งขันอาหรับเนชันส์คัพ 2009 รอบคัดเลือกใน ค.ศ. 2006 ซึ่งเป็นการแข่งขันสองนัดแรกของพวกเขาที่ได้รับการรับรองจากทางฟีฟ่า หนึ่งในนั้นมีนัดที่พวกเขาเอาชนะจิบูตี 4–2 ต่อมาใน ค.ศ. 2007 คอโมโรสได้เข้าร่วมแข่งขันรอบคัดเลือกของฟุตบอลโลกและแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ที่จะจัดขึ้นใน ค.ศ. 2010 แต่พวกเขาตกรอบคัดเลือกหลังจากที่แพ้มาดากัสการ์ด้วยผลประตูรวม 2–10

ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือกเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2015 คอโมโรสสามารถผ่านรอบแรกได้เป็นครั้งแรกหลังจากที่เอาชนะเลโซโทด้วยกฎประตูทีมเยือน ผลงานของทีมเริ่มดีขึ้นหลังจากนั้น พวกเขาสามารถเปิดบ้านเอาชนะบอตสวานา, มอริเชียส และมาลาวีในรอบคัดเลือกของแอฟริกาคัพออฟเนชันส์

วันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 คอโมโรสประเดิมการแข่งขันแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2021 รอบคัดเลือกด้วยการบุกชนะโตโก นับเป็นชัยชนะเกมเยือนนัดแรกในการแข่งขันรอบคัดเลือกนี้ สุดท้ายแล้ว พวกเขาสามารถผ่านเข้าไปเล่นในรอบสุดท้ายของรายการ นับเป็นการเข้าร่วมรายการแข่งขันหลักครั้งแรกนับตั้งแต่ที่พวกเขาเป็นสมาชิกฟีฟ่า

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* FFC official website
* Comoros at FIFA.com
* Bourtney, Barri. Comoros – List of International Matches± at RSSSF.com  (Last updated: January 31, 2008) 

หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศคอโมโรส
คอโมโรส
ชวรินทร์ เพริศพิริยะวงศ์

**ชวรินทร์ เพริศพิริยะวงศ์** (เกิด 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2544) ชื่อเล่น **นุนิว** เป็นนักแสดง นักร้อง และพิธีกรชาวไทย เจ้าของฉายา “ลูกชายแห่งชาติ” และ "ไข่มุกแห่งเอเชีย" เป็นที่รู้จักจากซีรีส์เรื่อง *[[นิ่งเฮียก็หาว่าซื่อ|Cutie Pie นิ่งเฮียก็หาว่าซื่อ]]​* และผลงานเพลงสร้างชื่อ "รักแท้ (True Love)" เพลงประกอบละคร *[[คุณชาย]]* ซึ่งได้รับรางวัลเพลงประกอบละครแห่งปีจากงานประกาศรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 14 ก่อนที่นุนิวเป็นศิลปินและนักแสดงชื่อดัง นุนิวเคยฝึกหัดในการแสดงของช่องวัน 31 อีกด้วย 

## ประวัติ
ชวรินทร์ เพริศพิริยะวงศ์  เกิดเมื่อวันพุธที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 เกิดที่ จังหวัดกรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนสุดท้องของครอบครัว มีพี่ชาย 1 คน เรียนจบปริญญาตรี สาขาภาษาจีน จากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2565 ด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 โดยใช้ระยะเวลาในการเรียนเพียง 3 ปีครึ่ง

### จุดเริ่มต้น จากการเป็นนักแสดง (พ.ศ. 2562 - ปัจจุบัน)
ก่อนที่จะเป็นนักแสดงชื่อดังของดูมันดิ ในปี พ.ศ. 2562 นุนิวเป็นนักแสดงฝึกหัดสังกัดช่องวัน 31 ประมาณ  6 เดือน เดิมนุนิวถูกวางตัวแสดงละครโทรทัศน์ของช่องวันอีกสองเรื่อง จากนั้นในปีเดียวกันนุนิวได้ตัดสินใจเซ็นสัญญาของสังกัดดูมันดิ ก่อนที่จะเปิดตัวสมาชิกรุ่นที่ 2 ในปี พ.ศ. 2564

ต่อมา ออฟชั่น - กิตติพัฒน์ จำปา เปิดตัวสมาชิกรุ่น 2 ของค่ายดูมันดิ (Domundi) เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2564 ผ่านเนื้อหาทำปฏิทินปีใหม่ และมีผลงานการแสดงเป็นนักแสดงหลักครั้งแรกในปี พ.ศ. 2565 ประกบคู่กับซี - พฤกษ์ พานิช นักแสดงรุ่นพี่ ในผลงานเรื่อง นิ่งเฮียก็หาว่าซื่อ ต่อมาในปี พ.ศ. 2566 นุนิวรับบทนะนาย นักร้องบอยแบนด์ที่ถูกลักพาตัวในซีรีส์ "ภารกิจ(ลับ)ฉบับแฟนด้อม Fan-Possible ของทรูไอดี

### จุดเริ่มต้น จากการเป็นศิลปิน และ เดบิวต์ (พ.ศ. 2564 - ปัจจุบัน)
นุนิวมีความชื่นชอบการร้องเพลงเป็นอย่างมาก และมีพรสวรรค์ในด้านการร้องเพลงด้วยเนื้อเสียงที่มีเอกลักษณ์ และมีเสน่ห์ในแบบของตัวเอง โดยเขามักจะเผยแพร่คลิปการ Cover เพลงของศิลปินต่างๆ ออกมาในรูปแบบหลากหลายภาษาผ่านทางช่องยูทูป Domundi tv และ DMD MUSIC และในซีรีย์ นิ่งเฮียก็หาว่าซื่อ (*Cutie Pie*) เขาได้ร้องเพลงประกอบซีรีย์อยู่หลายเพลง เช่น ไอ้คนน่ารัก, How You Feel, ให้ฉันเป็นของเธอ, จะรักฉันอยู่ไหม, ที่รักที่รัก ต่อมานุนิวมีชื่อเสียงและผู้ติดตามมากขึ้นจากการร้องเพลง "รักแท้" ประกอบละครคุณชาย ทางช่องวัน 31 

ซึ่งต่อมานุนิวได้สานต่อความฝันและความสามารถของตัวเองด้วยการเดบิวต์เปิดตัวเป็นศิลปินนักร้องอย่างเป็นทางการด้วยเพลง หมอนอิง (Anything) ในวันที่ 6 กรกฎาคม 2566 โดยเพลงนี้แต่งโดยคุณแอ้ม อัจฉริยา โปรดิวเซอร์นักแต่งเพลงมากฝีมือจากนั้นนุนิวก็ได้เดินในเส้นทางของการเป็นศิลปินมาเรื่อยๆ และได้รับโอกาสมากมายจากวงการเพลง และวงการดนตรี

## ผลงานการแสดง
### ละคร/ซีรีส์

### ผลงานภาพยนตร์

### รายการโทรทัศน์

## ผลงานเพลง

### เพลง

## คอนเสิร์ตและแฟนมีตติง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากเขตลาดกระบัง
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องทีป็อป
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
เทศบาลตำบลบ้านแพรก

**เทศบาลตำบลบ้านแพรก** เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 1 และบางส่วนของหมู่ที่ 2–4 ตำบลบ้านแพรก และพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1–2 ตำบลสำพะเนียง ในอำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลบ้านแพรกที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากร 1,970 คน

พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอบ้านแพรก พื้นที่เทศบาลอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 50.1 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 114 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ตรงกลางของเขตเทศบาลมีแม่น้ำลพบุรีไหลผ่านเป็นแม่น้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 1.270 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 793.75 ไร่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์เทศบาลตำบลบ้านแพรก

บ้านแพรก
หมวดหมู่:อำเภอบ้านแพรก
ท่าอากาศยานในประเทศอัลกุเราะยาต

**ท่าอากาศยานในประเทศอัลกุเราะยาต** (, ) เป็นท่าอากาศยานที่บริการแก่เมืองอัลกุเราะยาต แคว้นอัลเญาฟ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย โดยก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1974

## สิ่งอำนวยความสะดวก
ท่าอากาศยานนี้ตั้งอยู่ที่ความสูงเหนือระดับน้ำทะเล  มีทางวิ่งเครื่องบินเดียวที่ทำจากยางมะตอยมีความยาว 

## สายการบินและจุดหมายปลายทาง

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

อัลกุเราะยาต
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในแคว้นอัลเญาฟ์
วอชิงตันสแควร์ (กรุงเทพมหานคร)

**วอชิงตันสแควร์** () เป็นอดีตย่านสถานบันเทิงในพื้นที่แขวงคลองตัน เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร ใกล้กับซอยสุขุมวิท 22, สถานีรถไฟฟ้าพร้อมพงษ์ และย่านพร้อมพงษ์ ภายในพื้นที่มีบาร์ ร้านอาหาร ร้านนวด และโรงละครคาลิปโซคาบาเรต์ ซึ่งปรับปรุงมาจากโรงภาพยนตร์วอชิงตันเดิม ย่านนี้เป็นที่นิยมในหมู่ชาวต่างชาติในกรุงเทพฯ คนงานโรงกลั่นน้ำมันในตะวันออกกลาง รวมถึงกลุ่มชายสูงอายุผิวขาวชาวสหรัฐ และทหารผ่านศึกในสงครามเวียดนาม ในปี พ.ศ. 2548 หนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์เคยตีพิมพ์เรื่องราวของร้านอาหาร "บูร์บงสตรีท" ซึ่งให้บริการอาหารเคจัน และอาหารครีโอล  

วอชิงตันสแควร์ เคยได้รับการกล่าวถึงในชุดนวนิยายอาชญากรรมของคริสโตเฟอร์ จี. มัวร์ ซึ่งเล่าผ่านตัวละคร วินเซนต์ คาลวิโน และบาร์เท็กซัสโลนสตาร์ในย่านดังกล่าว มักได้รับกล่าวถึงในนวนิยายแนวรหัสคดีของดีน บาร์เร็ตต์ ซึ่งครั้งหนึ่งเขาเคยเช่าอพาร์ตเมนต์ในย่านนี้

ในปี พ.ศ. 2556 มีการรื้อถอนวอชิงตันสแควร์ เพื่อเตรียมการก่อสร้างเอ็มสเฟียร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการดิ เอ็มดิสทริค ของกลุ่มเดอะมอลล์ ร้านอาหารและบาร์ส่วนใหญ่ในย่านนั้นปิดตัวลง แต่บางส่วนก็ย้ายไปยังบริเวณใกล้เคียง ในระหว่างที่โครงการเอ็มสเฟียร์ถูกชะลอไว้เป็นการชั่วคราว กลุ่มเดอะมอลล์ได้นำที่ดินของวอชิงตันสแควร์ให้เช่าเป็นสวนสนุก "ไดโนซอร์ แพลนเน็ต" ซึ่งเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2559 และปิดให้บริการในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2561 หลังจากแผนการก่อสร้างเอ็มสเฟียร์ได้รับอนุมัติให้ดำเนินการต่อ โดยโครงการดังกล่าวเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2566

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ย่านในเขตคลองเตย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างที่ถูกรื้อถอน
องค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียง (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

**องค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียง** เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 5 กับพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–4 ตำบลบ้านแพรก พื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 3–6 และบางส่วนของหมู่ที่ 1–2 ตำบลสำพะเนียง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบ้านแพรก) และพื้นที่ทั้งหมดของตำบลบ้านใหม่ อำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลสำพะเนียงใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียงเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539

ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลบ้านแพรกและสภาตำบลบ้านใหม่ รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียง ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียงครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านใหม่ทั้งตำบล รวมทั้งบางส่วนของตำบลบ้านแพรกกับตำบลสำพะเนียง (นอกเขตเทศบาลตำบลบ้านแพรก)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลสำพะเนียง

สำพะเนียง
หมวดหมู่:อำเภอบ้านแพรก
ชอย

**ชอย** () อาจหมายถึง

## นามสกุล
* ชเว (นามสกุลเกาหลี) - นามสกุลของบุคคล
* ชอย ชุลซู
* ชอย ยอนแคบ

## ตัวละครในบันเทิงคดี
* ชอยอิจิ (Choi Ichi) - ตัวละครจากเรื่องล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า
* ชเว จา-ดู (Choi Ja-doo) - ตัวละครจากเรื่องHello Jadoo หนูชื่อจาดู
* ชเว คัง-ลิม (Choi Kang-lim) - ตัวละครจากเรื่องชินบิ หอพักอลเวง

## ดูเพิ่ม
* พาร์ก

หมวดหมู่:นามสกุล
หมวดหมู่:นามสกุลเกาหลี
นิรุต สอนคำหาร

**นิรุต** หรือ **จำลอง สอนคำหาร** หรือที่รู้จักกันในชื่อ **ฆาตกรรถกระบะ** เป็นฆาตกรที่วางยาพิษคนขับรถรับจ้าง 9 รายติดต่อกันในช่วง พ.ศ. 2554 – 2555 ก่อนนำเหยื่อไปทิ้งไว้ข้างถนนแล้วขโมยรถไปขาย เขาถูกจับกุมที่ห้องพักในจังหวัดนครปฐม วันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2555 เขาได้ฆ่าตัวตายในห้องขังสถานีตำรวจภูธรคลองวาฬ
อำเภอเมือง จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

## ประวัติ
เขาเกิดที่อำเภอหนองกุงศรี จังหวัดกาฬสินธุ์ เมื่อเขาอายุ 10 ขวบพ่อของเขาได้ย้ายไปอยู่ที่จังหวัดสงขลา เมื่อเขาอายุ 25 ปีเขาได้กลับมามีครอบครัวที่หมู่บ้านโคกเครือ อำเภอหนองกุงศรีอีกครั้ง เขามีอาชีพขับรถรับจ้างและมีนิสัยชอบเล่นพนัน
ทำให้เงินไม่พอใช้

## การก่อคดี
### รูปแบบการก่อคดี
นิรุตมีรูปแบบการก่อคดีโดยการใช้ยาฆ่าแมลงชนิดแลนแนทใส่ลงไปในกาแฟ แล้วนำกาแฟนั้นไปให้คนขับรถดื่มแล้วนำร่างไปทิ้งในที่เปลี่ยว

### ฆาตกรรมนางยุพิน จอนเข็ม
วันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2554 ได้มีคนพบศพนางยุพินถูกถ่วงน้ำกับอิฐบล็อคที่เขื่อนลำปาว ซึ่งตำรวจสามารถสืบหาตัวว่าคนร้ายคือนิรุตจากลายนิ้วมือที่หน้าบ้าน

### วางยาพิษคนขับรถรับจ้างต่อเนื่อง
ในช่วง พ.ศ. 2554 – 2555 เขาได้จ้างคนขับรถรับจ้างให้นำรถไปช่วยขนย้ายสิ่งของ เขาจะนัดหมายและเดินทางไปกับคนขับรถรับจ้างด้วย ระหว่างทางเขาจะจอดที่สถานีบริการน้ำมันแล้วไปซื้อกาแฟ หลังจากนั้นจะใส่ยาฆ่าแมลงลงในกาแฟแล้วให้คนขับรถดื่ม เมื่อเสียชีวิตเขาจะนำร่างของคนขับรถไปทิ้งไว้ในที่ลับตาคน ก่อนจะขโมยรถหลบหนีไปขายให้กับแก๊งโจรกรรมรถที่อำเภอหาดใหญ่ โดยเขาได้ก่อคดีกับคนขับรถรับจ้าง 8 ราย

#### จับกุม
เขาถูกจับกุมในวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2555 หลังจากเขาได้ฆาตกรรม นายสมศักดิ์ ศรีจำปา ที่ริมถนนเพชรเกษม ตำบลคลองวาฬ เมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2555 แล้วนำรถที่ขโมยมาได้ไปขายที่อำเภอหาดใหญ่ หลังจากนั้นเขาได้ขึ้นเครื่องบินจากสนามบินหาดใหญ่มาที่สนามบินสุวรรณภูมิซึ่งเขาถูกกล้องวงจรปิดของสนามบินบันทึกไว้ เขาถูกจับกุมในห้องพักในอำเภอสามพรานหลังจากกองปราบปรามได้รับแจ้งว่าเขาอยู่ในห้องพักในอำเภอสามพราน

### เหยื่อ
เขาได้ก่อเหตุไว้ 9 คดีดังนี้

## ฆ่าตัวตาย
หลังจากเขาถูกนำตัวมาแถลงข่าวที่กองปราบปราม ก่อนที่จะควบคุมตัวส่งต่อไปยังสถานีตำรวจภูธรคลองวาฬเพื่อดำเนินคดีและขยายผลหาตัวเหยื่อที่ยังสูญหาย ในวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2555 เขาได้พยายามฆ่าตัวตายด้วยการใช้สายไฟเเขวนคอแต่สายไฟขาดทำให้เขารอดชีวิต ในช่วงเช้ามืดของวันต่อมาเขาได้ใช้เสื้อยืดของเขาแขวนคอกับลูกกรงของห้องขัง เจ้าหน้าที่ได้เห็นเหตุการณ์และได้พยายามเข้าช่วยเหลือแต่ก็ไม่สามารถช่วยชีวิตเขาได้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดกาฬสินธุ์
หมวดหมู่:ฆาตกรต่อเนื่องชาวไทย
หมวดหมู่:อาชญากรชาวไทย
หมวดหมู่:นักโทษของประเทศไทย
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการแขวนคอ
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายด้วยการแขวนคอในประเทศไทย
เทศบาลตำบลมหาราช

**เทศบาลตำบลมหาราช** เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลหัวไผ่และตำบลมหาราช อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลมหาราชที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากร 3,224 คน

ในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลหัวไผ่กับสภาตำบลมหาราช รวมเข้ากับพื้นที่เทศบาลตำบลมหาราช  จึงทำให้เขตเทศบาลครอบคลุมตำบลหัวไผ่และตำบลมหาราชทั้งหมด

พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอมหาราช พื้นที่เทศบาลอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 27.9 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 97.1 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ด้านตะวันตกของเขตเทศบาลมีคลองบางแก้วและแม่น้ำลพบุรีไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 13.52 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 8,450.0 ไร่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เทศบาลตำบลมหาราช 

มหาราช
หมวดหมู่:อำเภอมหาราช
เทศบาลตำบลโรงช้าง (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

**เทศบาลตำบลโรงช้าง** เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลน้ำเต้า ตำบลโรงช้าง ตำบลเจ้าปลุก และตำบลพิตเพียน ในอำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลมหาราชที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2537 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ในปี พ.ศ. 2564 เขตเทศบาลมีประชากร 6,277 คน

ในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลเจ้าปลุก สภาตำบลโรงช้าง สภาตำบลพิตเพียน กับสภาตำบลน้ำเต้า รวมเข้ากับพื้นที่เทศบาลตำบลโรงช้าง จึงทำให้เขตเทศบาลครอบคลุมพื้นที่ตำบลน้ำเต้า ตำบลโรงช้าง ตำบลเจ้าปลุก และตำบลพิตเพียนทั้งหมด

พื้นที่เทศบาลตำบลตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอมหาราช อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอมหาราชประมาณ 6.91 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประมาณ 34.5 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 107 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ ตรงกลางของเขตเทศบาลมีคลองสันป่าและแม่น้ำลพบุรีไหลผ่านเป็นแหล่งน้ำสำคัญ เทศบาลมีพื้นที่รับผิดชอบ 22.42 ตารางกิโลเมตร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เทศบาลตำบลโรงช้าง 

โรงช้าง
หมวดหมู่:อำเภอมหาราช