open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
วัดหนองปล้อง

**วัดหนองปล้อง** ตั้งอยู่เลขที่ 258 บ้านหนองปล้อง หมู่ที่ 7 ตำบลคุ้งตะเภา อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ ตัววัดตั้งอยู่บนเนินเขาขนาดย่อม มีชื่อเดิมว่า **วัดพุทธสุวรรณหงษ์บรรพต** ตัววัดมีความร่มรื่นและเงียบสงบ ห่างไกลจากหมู่บ้าน ตัววัดตั้งอยู่บนเนินเขาเล็ก ๆ สามารถมองเห็นอาณาบริเวณโดยรอบได้ชัดเจน มีบรรยากาศที่สงบเหมาะแก่การปฏิบัติธรรม

## ประวัติ

**วัดหนองปล้อง** เป็นวัดที่ตั้งอยู่บนพื้นที่เนินเขาเตี้ย ๆ ห่างจากหนองน้ำประจำหมู่บ้านประมาณ 300 เมตร หนองน้ำนั้นชาวบ้านได้เรียกชื่อว่า** “หนองปล้อง”** เพราะว่ามีหญ้าปล้องขึ้นเต็มหนองน้ำนั้น ต่อมามีผู้คนมาอยู่อาศัย ทำมาหากิน และอยู่กันเป็นปึกแผ่น ได้รวมตัวกันตั้งเป็นหมู่บ้านขึ้นมา และเอาชื่อหนองน้ำนั้นเป็นชื่อหมู่บ้านว่า “บ้านหนองปล้อง” จนถึงทุกวันนี้ และชาวบ้านมี ความเห็นรวมกันว่าควรมีที่สะดวกในการบำเพ็ญกุศลใกล้ ๆ หมู่บ้าน จึงจัดการก่อสร้างที่พักสงฆ์ขึ้นมาเมื่อปีพ.ศ. 2523 บนเนินเขาเตี้ยใกล้หมู่บ้าน และได้นิมนต์พระสงฆ์มาจำพรรษาฉลองศรัทธาชาวบ้าน โดยเรียกชื่อที่พักสงฆ์นี้ว่า**ที่พักสงฆ์พุทธสุวรรณหงษ์บรรพต** หลังจากนั้นมาก็มีพระสงฆ์จำพรรษา ตลอดมามิได้ขาดทุกปี ภายหลังชาวบ้านมีความเห็นพ้องต้องกันว่าสมควรตั้งชื่อที่พักสงฆ์เสียใหม่ว่า **ที่พักสงฆ์หนองปล้อง** ให้สอดคล้องกับหมู่บ้าน ต่อมา**นายสมคิด แย้มนุช** (ผู้ใหญ่บ้าน) และ **แม่ชีกิมลี้ อักษรนิติ** (ผู้อุปถัมภ์วัด) พร้อมด้วยชาวบ้านได้พิจารณาว่า ที่พักสงฆ์หนองปล้องนั้นยังไม่เป็นวัดที่ถูกต้องตามกฎหมาย จึงให้ นายสมคิด แย้มนุช ทำเรื่องขออนุญาตสร้างวัด และได้รับอนุญาตให้สร้างวัดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2533 แล้วได้ไปนิมนต์**พระสมศักดิ์ สิรินฺธโร** จากจากวัดป่าคา ตำบลประดู่ยืน อำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี มาจำพรรษาพร้อมทั้งปกครองวัดนี้ (นิมนต์มาเมื่อปี พ.ศ. 2530) และได้ก่อสร้างเสนาสนะเรื่อยมา หลังจากได้รับอนุญาตให้สร้างวัดแล้ว ต่อมาได้ดำเนินการขอตั้งวัดในพระพุทธศาสนา ซึ่งได้รับประกาศตั้งเป็นวัดขึ้นในพระพุทธศาสนา มีนามว่า **“วัดหนองปล้อง”** เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2541

## อาณาเขตที่ตั้งวัด
thumb|200x200px|ความร่มรื่นภายในวัด
ที่ดินเฉพาะบริเวณที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 15 ไร่ กรรมสิทธิ์ที่ดินเป็นของ ส.ป.ก.
           
* **ทิศเหนือ** ยาว 8 เส้น 12 วา 2 ศอก จดที่นายเจริญ / นายคเชน

* **ทิศใต้** ยาว 7 เส้น จดสวนป่า ส.ป.ก.

* **ทิศตะวันออก** ยาว 1 เส้น 18 วา 2 ศอก จดสวนป่า ส.ป.ก.

* **ทิศตะวันตก** ยาว 2 เส้น 1 วา 2 ศอก จดทางสาธารณะ

พื้นที่ตั้งของวัดมีลักษณะอยู่บนเนินเขาเตี้ย ๆ รอบเขาเป็นไร่ และสวนป่าของ ส.ป.ก. บริเวณศาลาและลานวัดตั้งอยู่บนเนินเขาหิน เหมาะสำหรับปลูกสร้างสิ่งก่อสร้างถาวรวัตถุ บริเวณเชิงเขาและโดยรอบเป็นดินอุดมสำหรับปลูกต้นไม้ยืนต้นและไม้ต่าง ๆ ทำความร่มรื่นให้แก่บริเวณวัดได้เป็นอย่างดี
## ศาสนสถาน-ถาวรวัตถุ

*ศาลาการเปรียญ กว้าง 13 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537
*กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารไม้ 1 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง
*ศาลาเอนกประสงค์ กว้าง 8 เมตร ยาว 8 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2523 เป็นอาคารไม้

นอกจากนี้อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ดังนี้ คือ ห้องสุขาคอนกรีต 1 หลัง และห้องสุขาไม้ / คอนกรีต 1 หลัง
ปูชนียวัตถุและโบราณวัตถุ
พระประธาน ปางขัดสมาธิ หน้าตักกว้าง 40 นิ้ว สูง 49 นิ้ว
## ข้อมูลจำเพาะ

ได้รับพระบรมราชานุญาตให้สร้างวัด ตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ. 121 เมื่อปี พ.ศ. 2530

## สังกัดการปกครองคณะสงฆ์

## อ้างอิง
* พระวินัยธรสมศักดิ์ สิรินธโร. เอกสาร . อุตรดิตถ์ : วัดหนองปล้อง, ๒๕๔๙. (อัดสำเนา)
* ประวัติวัดในจังหวัดอุตรดิตถ์ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติจังหวัดอุตรดิตถ์ 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หนองปล้อง
หนองปล้อง
วัดกลางธรรมสาคร

**วัดกลางธรรมสาคร** หรือ **วัดกลาง** อยู่ที่ ตำบลบ้านเกาะ อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ ห่างจากตัวอำเภอ 3 กิโลเมตร วัดกลางเป็น วัดโบราณตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ไม่ปรากฏชื่อผู้สร้าง มีพระอุโบสถที่มีลวดลายรูปปั้นสวยงาม ภายในอุโบสถมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปปูนปั้นลงรักปิดทองมีพุทธลักษณะงดงาม เป็นศิลปะแบบรัตนโกสินทร์ตอนต้นผสมศิลปะแบบลาวหลวงพระบาง และจิตรกรรมฝาผนังที่เก่าแก่หายากสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น เป็นภาพพระเวสสันดรชาดกและเทพชุมนุม

## ประวัติ

**วัดกลางธรรมสาคร** ตั้งอยู่ในเขตตำบลบ้านเกาะ อำเภอเมือง ฯ มีพระอุโบสถเก่าแก่อยู่ 1 หลัง สันนิษฐานว่า สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย มีภาพจิตรกรรมฝาผนังอยู่สามด้าน ลายปูนปั้นที่ช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์และตัวเหรา รวมทั้งที่ซุ้มหน้าต่างประตูมีความวิจิตรงดงามอย่างยิ่ง  หน้าบันเป็นไม้จำหลักรูปครุฑจับนาค  มีตราพระราชลัญจกรในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ประดิษฐานอยู่ท่ามกลางลายเครือเถาก้านขด มีเทพนมอยู่เป็นระยะ มีรูปสัตว์สอดแทรกอยู่ตามลายเครือเถาที่เกี่ยวพันกันไปอย่างต่อเนื่อง

**วัดกลางธรรมสาคร** เดิมชื่อวัดโพธาราม สร้างสมัยอยุธยาตอนปลาย ประมาณปี พ.ศ. 2285 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ประมาณปี พ.ศ. 2300 เคยเป็นท่าจอดเรือ เพื่อเดินเท้าไปนมัสการพระแท่นศิลาอาสน์  ต่อมาลำน้ำเปลี่ยนทางเดินจึงเลิกใช้กัน และทางน้ำเดิมกลายเป็นบุ่งน้ำหน้าวัด  ชาวบ้านจึงเรียกวัดนี้ว่า วัดบุ่งวัดกลาง 

## อาณาเขตที่ตั้งวัด

## ศาสนสถาน-ถาวรวัตถุ

## ข้อมูลจำเพาะ

## อ้างอิง

* หอมรดกไทย 

กลางธรรมสาคร
กลางธรรมสาคร
กลางธรรมสาคร
เขตปกครองคณะสงฆ์อำเภอเมืองอุตรดิตถ์

**เขตปกครองคณะสงฆ์อำเภอเมืองอุตรดิตถ์** เป็นเขตปกครองของพระภิกษุสงฆ์เถรวาท ฝ่ายมหานิกายระดับอำเภอ ขึ้นตรงต่อเจ้าคณะเหนือกว่าภายในเขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดอุตรดิตถ์ ตามการแบ่งเขตพื้นที่การปกครองคณะสงฆ์ไทยในกำกับของมหาเถรสมาคม 

เขตปกครองคณะสงฆ์อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ มีอาณาเขตการปกครองคณะสงฆ์และรับผิดชอบกิจกรรมทางพระพุทธศาสนาเถรวาทครอบคลุมพื้นที่อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ ปัจจุบันมีพระครูเกษมธรรมาลังการ (อุดร) (วัดหมอนไม้) เป็นเจ้าคณะอำเภอแห่งนี้ต่อจาก พระนิมมานโกวิท (หลวงปู่ทองดำ)

เขตปกครองคณะสงฆ์อำเภอเมืองอุตรดิตถ์  มีสำนักเรียนพระปริยัติธรรมสำหรับพระสงฆ์ครบสองแผนกทั้งแผนกธรรมและแผนกบาลี (วัดคลองโพธิ์ พระอารามหลวง) นอกจากนี้ยังมีห้องเรียนของวิทยาลัยสงฆ์พุทธชินราช มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เปิดการศึกษาในระดับปริญญาพุทธศาสตรบัณฑิต โดยตั้งอยู่ที่วัดหมอนไม้ อันเป็นวัดเจ้าคณะอำเภอในปัจจุบัน

เขตปกครองคณะสงฆ์อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ เป็นการแบ่งเขตการปกครองคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกายในจังหวัดอุตรดิตถ์ ตามการแบ่งของมหาเถรสมาคม ในปัจจุบันมีการแบ่งเขตการปกครองคณะสงฆ์ในอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ออกเป็น 13 เขต (ตำบล)

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* เขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดอุตรดิตถ์

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดอุตรดิตถ์
หมวดหมู่:เขตปกครองคณะสงฆ์อำเภอเมืองอุตรดิตถ์
Moonraker

**Moonraker** อาจหมายถึง
* พยัคฆ์ร้ายเหนือเมฆ - ภาพยนตร์
* Moonraker นวนิยาย
ลูกา แฟนเซลี

**ลูกา แฟนเซลี** () (มีชีวิตอยู่ในช่วงปี ค.ศ. 1430 - หลังปี ค.ศ. 1494) เป็นสถาปนิกและประติมากรชาวอิตาลี เกิดในเขต เซตติกนาโน (Settignano) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของฟลอเรนซ์ ชีวิตและหน้าที่การงานของเขาค่อนขางจะลี้ลับ และไม่มีหลักฐานชัดเจน แต่ที่ค้นพบแน่ชัดคือ เขาได้รับการอบรมในทักษะการตัดหิน และการก่อ จาก ฟีลิปโป บรูเนลเลสกี

หลักฐานที่เกี่ยวข้องกบ ฟานเซลิ ส่วนใหญ่จะมาจากบันทึกของ จิออจิโอ วาซาริ (Giorgio Vasari) ซึ่งเป็นศิลปินและนักบันทึกประวัติศิลปินที่สำคัญ (Biographer) ซึ่งหลักฐานทั้งหมดก็ยังเป็นที่ถกเถียงของนักประวัติศาสตร์อยู่ เช่นกรณีของการอนุมาณเกี่ยวกับการก่อสร้างพาลัซโซพิตติซึ่งเป็นโครงการของมหาเศรษฐี ลูกา ปิตติ ซึ่งเป็นทั้งเพื่อนและคู่แข่งของตระกูลเมดิจิ วาซาริ ได้ให้เครดิตกับโครงการก่อสร้างนี้กับ บรูเนลเลสกี ผู้ซึ่งเสียชีวิตไปก่อนที่โครงการนี้จะเริ่มก่อสร้าง นอกจากนี้ ปาลาโซ่ ปิตติ ก็ไม่ได้มีลักษณะการออกแบบที่เป็นเอกลักษณ์ของบรูเนลเลสกีแต่อย่างใด นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าน่าจะมาจากสถาปนิกมือรอง ซึ่งน่าจะเป็นแฟนเซลี  นอกจากนี้ก็ยังมีโครงการอื่นๆ ที่ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่

ในปี 1450 แฟนเซลี ย้ายมาที่เมือง แมนตัว ได้กลายมาเป็นเสมียนและทำการควบคุมการก่อสร้าง ของโครงการโบสถ์ ซาน เซบาสติอาโน (San Sebastiano) ในปี 1460 และซานตา อันเดรอา ในปี 1472 แม้ว่าแบบแปลนของโบสถ์จะถูกออกแบบโดย อัลเบอร์ติ แต่แฟนเซลีก็มีหน้าที่รับผิดชอบอย่างมาต่อโครงการ โดยเฉพาะโบสถ์ ซานตา อันเดรอา เพราะอัลเบอร์ติเสียชีวิตลงไป ไม่นานหลังจากเริ่มโครงการก่อสร้าง

แฟนเซลียังได้มีส่วนร่วมในการออกแบบ วังหลวงของเมืองมานตัว ซึ่งเป็นของ มาร์คี เฟรดริโก ที่หนึ่ง (Marquess of Mantua Federico I) ซึ่งแฟนแซลี ได้ทำการออกแบบและก่อสร้างโครงการดังกล่าวตั่งแต่ปี 1478 ถึงปี 1487 แต่วังแห่งนี้ก็สร้างไม่เสร็จ จนถึงศตวรรษที่ 17 จึงได้เสร็จสิ้นลง

ไม่มีใครรู้ว่ารายละเอียดในช่วงสุดท้ายของ แฟนเซลลี่ เพราะบันทึกเกี่ยวกับกิจกรรมในชีวิตของเขาที่พบเป็นจุดสุดท้ายคือปี 1494

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1430
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอิตาลี
หมวดหมู่:สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:บุคคลจากฟลอเรนซ์
ทรงแปดหน้า

thumb|ทรงแปดหน้าปรกติ
**ทรงแปดหน้า** (, พหูพจน์: -dra) เป็นคำทั่วไปที่ใช้เรียกทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่มี 8 หน้า ทรงแปดหน้าอาจเป็นรูปทรงที่สมมาตรหรือไม่สมมาตรก็ได้ มีจำนวนจุดยอดและขอบที่ไม่แน่นอนและอาจมีมากที่สุดถึง 12 จุดยอด (vertex) และ 18 ขอบ (edge) ตัวอย่างรูปทรงเช่น
* ปริซึมหกเหลี่ยม (hexagonal prism) มีหน้ารูปสี่เหลี่ยม 6 หน้า หน้ารูปหกเหลี่ยม 2 หน้า
* พีระมิดเจ็ดเหลี่ยม (heptagonal pyramid) มีหน้ารูปสามเหลี่ยม 7 หน้า หน้ารูปเจ็ดเหลี่ยม 1 หน้า
* พีระมิดคู่สี่เหลี่ยม (tetragonal dipyramid) มีหน้ารูปสามเหลี่ยม 8 หน้า
** **ทรงแปดหน้าปรกติ** (regular octahedron) ถือเป็น *พีระมิดคู่สี่เหลี่ยมจัตุรัส (square dipyramid)* ที่มีหน้าเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า โดยมี 6 จุดยอดและ 12 ขอบ และทรงนี้เป็นหนึ่งในทรงตันเพลโต (Platonic solid) เมื่อกล่าวถึงทรงแปดหน้าอย่างลอย ๆ มักจะมีความหมายโดยนัยเป็นรูปทรงนี้
* เทรปโซฮีดรอนสี่เหลี่ยม (tetragonal trapezohedron) มีหน้ารูปสี่เหลี่ยมรูปว่าว 8 หน้า
* ไจโรไบแฟสติเจียม (gyrobifastigium) มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 4 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 4 หน้า
* ทรงยี่สิบหน้าไทรดิมินิช (tridiminished icosahedron) มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 5 หน้า หน้ารูปห้าเหลี่ยมปรกติ 3 หน้า

## พิกัดคาร์ทีเซียน
thumb|ทรงแปดหน้าปรกติที่คลี่ออก
ทรงแปดหน้าปรกติ สามารถวางไว้บนพิกัดคาร์ทีเซียน โดยให้ศูนย์กลางอยู่ที่จุดกำเนิด และให้จุดยอดอยู่บนแกน x, y, z ตามพิกัดดังนี้
:( ±*c*, 0, 0 ), ( 0, ±*c*, 0 ), ( 0, 0, ±*c* )
เมื่อ *c* เป็นจำนวนจริงใด ๆ ที่ไม่เท่ากับ 0

## พื้นที่ผิวและปริมาตร
เมื่อ *a* แทนความยาวของขอบด้านใดด้านหนึ่ง พื้นที่ผิว *A* และปริมาตร *V* ของทรงแปดหน้าปรกติ สามารถคำนวณได้ ดังนี้
::A=2\sqrt{3}a^2 \approx 3.46410162a^2
::V=\frac{1}{3} \sqrt{2}a^3 \approx 0.471404521a^3

## ทรงแปดหน้าในความเป็นจริง
* ลูกเต๋าแบบพิเศษที่มี 8 หน้า มักออกแบบให้เป็นทรงแปดหน้าปรกติ
* โครงสร้างโมเลกุลในผลึกของคาร์บอน (เพชร) เป็นทรงแปดหน้าปรกติ และสารส้ม (alum) เป็นพีระมิดคู่สี่เหลี่ยม
* หากขอบทุกขอบของพีระมิดคู่สี่เหลี่ยมมีตัวต้านทาน 1 โอห์ม ความต้านทานรวมระหว่างจุดยอดที่อยู่ตรงข้ามกันจะเท่ากับ 1/2 โอห์ม และระหว่างจุดยอดที่อยู่ติดกันจะเท่ากับ 5/12 โอห์ม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
หมวดหมู่:ทรงหลายหน้าปรกติ
หมวดหมู่:พริสมาทอยด์
หมวดหมู่:ทรงตันเพลโต
หมวดหมู่:เดลตาฮีดรอน
หมวดหมู่:พีระมิดและพีระมิดคู่
ทรงหกหน้า

**ทรงหกหน้า** (, พหูพจน์: hexahedra) เป็นคำทั่วไปที่ใช้เรียกทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่มี 6 หน้า ทรงหกหน้าอาจเป็นรูปทรงที่สมมาตรหรือไม่สมมาตรก็ได้ 

## ทรงหกหน้าหลายแบบ
100px
100px
100px
100px
100px
100px
100px

* ทรงสี่เหลี่ยม ทรงเรขาคณิตที่ทุกหน้าเป็นรูปสี่เหลี่ยม (quadrilateral)
*# ทรงสี่เหลี่ยมด้านขนาน (parallelepiped) มีหน้ารูปสี่เหลี่ยมด้านขนานทั้ง 6 หน้า(รูปที่ 1)
*#* ทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน (rhombohedron) มีหน้ารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนทั้ง 6 หน้า(รูปที่ 2)
*#** เทรปโซฮีดรอนสามเหลี่ยม (trigonal trapezohedron) มีหน้ารูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนที่เหมือนกันทั้ง 6 หน้า
*#* ทรงสี่เหลี่ยมมุมฉาก (cuboid) มีหน้ารูปสี่เหลี่ยมมุมฉากทั้ง 6 หน้า(รูปที่ 3)
*#** ทรงลูกบาศก์ หรือ ทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส (cube)  มีหน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสทั้ง 6 หน้า(รูปที่ 4)
*# ฟรัสตัมสี่เหลี่ยม (quadrilateral frustum) รูปทรงคล้ายพีระมิดสี่เหลี่ยมที่ตัดยอดออก(รูปที่ 5)
* พีระมิดห้าเหลี่ยม (pentagonal pyramid)  มีหน้ารูปสามเหลี่ยม 5 หน้า และหน้ารูปห้าเหลี่ยม 1 หน้า(รูปที่ 6)
* พีระมิดคู่สามเหลี่ยม (triangular dipyramid) มีหน้ารูปสามเหลี่ยมทั้ง 6 หน้า(รูปที่ 7)

## ดูเพิ่ม
* พริสมาทอยด์ (prismatoid)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Polyhedra with 4-7 Faces  by Steven Dutch

หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
พีระมิดคู่

thumb|พีระมิดคู่หกเหลี่ยม
**พีระมิดคู่** (อังกฤษ: bipyramid, dipyramid) คือทรงหลายหน้า (polyhedron) ชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายพีระมิดสองอันที่ใช้ฐานรูปหลายเหลี่ยมร่วมกัน จำนวนเหลี่ยมที่ใช้เรียกพีระมิดคู่มาจากรูปหลายเหลี่ยมที่เป็นฐานนั้น เช่นตัวอย่างในรูป พีระมิดคู่หกเหลี่ยม จะมีลักษณะคล้ายพีระมิดหกเหลี่ยมสองอันประกบกัน เป็นต้น จำนวนหน้าของพีระมิดคู่จะเท่ากับสองเท่าของจำนวนเหลี่ยมบนฐาน

มีพีระมิดคู่อยู่เพียง 3 รูปทรง ที่สามารถทำให้แต่ละหน้าเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า ได้แก่
* ทรงแปดหน้า (พีระมิดคู่สี่เหลี่ยม) นับเป็นทรงตันเพลโต (Platonic solid)
* พีระมิดคู่สามเหลี่ยม และ พีระมิดคู่ห้าเหลี่ยม นับเป็นทรงตันจอห์นสัน (Johnson solid)

## พีระมิดคู่แบบต่างๆ
* พีระมิดคู่สามเหลี่ยม (triangular bipyramid) มี 6 หน้า
* พีระมิดคู่สี่เหลี่ยม (tetragonal bipyramid) มี 8 หน้า สำหรับทรงแปดหน้าเป็นกรณีพิเศษ
* พีระมิดคู่ห้าเหลี่ยม (pentagonal bipyramid) มี 10 หน้า
* พีระมิดคู่หกเหลี่ยม (hexagonal bipyramid) มี 12 หน้า
* ...พีระมิดคู่ n เหลี่ยม (n-agonal bipyramid) มี 2n หน้า

## ดูเพิ่ม
* พีระมิด (pyramid)
* ฟรัสตัม (frustum)
* ปริซึม (prism)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* The Uniform Polyhedra
* Virtual Reality Polyhedra The Encyclopedia of Polyhedra
** VRML models (George Hart)

หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
รูปหนึ่งเหลี่ยม

ในทางเรขาคณิต **รูปหนึ่งเหลี่ยม** () หมายถึงรูปหลายเหลี่ยมที่ประกอบด้วยจุดยอด 1 จุด และด้าน 1 ด้าน มีสัญลักษณ์ชเลฟลี (Schläfli symbol) เป็น {1} และเนื่องจากรูปหนึ่งเหลี่ยมมีด้านเพียงด้านเดียวและมุมภายในเพียงมุมเดียว รูปหนึ่งเหลี่ยมจึงเป็นรูปหลายเหลี่ยมปรกติโดยนิยาม

ในเรขาคณิตแบบยุคลิดถือว่ารูปหนึ่งเหลี่ยมเป็นวัตถุที่เป็นไปไม่ได้ (impossible object) เนื่องจากด้านเดียวของรูปนี้จะยาวไปถึงอนันต์ แต่อย่างไรก็ตาม รูปหนึ่งเหลี่ยมสามารถเขียนให้จบได้บนพื้นผิวของทรงกระบอกด้านข้าง หรือพื้นผิวของทรงกลมที่เส้นวงกลมใหญ่ (great circle)

รูปหนึ่งเหลี่ยมสองรูปสามารถทำให้เกิดทรงสองหน้า (dihedron) บนพื้นผิวทรงกลม ซึ่งมีสัญลักษณ์ชเลฟลีเป็น {1, 2}

## อ้างอิง
* 
* Herbert Busemann, The geometry of geodesics. New York, Academic Press, 1955

1
รูปสองเหลี่ยม

thumb|200px|รูปสองเหลี่ยมบนพื้นผิวทรงกลม
ในทางเรขาคณิต **รูปสองเหลี่ยม** (อังกฤษ: digon) หมายถึงรูปหลายเหลี่ยม (polygon) ที่ประกอบด้วยจุด 2 จุด และเส้นตรง 2 ด้าน ซึ่งเส้นตรงทั้งสองนั้นทับเป็นเส้นเดียวกันในระนาบสองมิติ รูปสองเหลี่ยมสามารถนับได้ว่าเป็น *รูปสองเหลี่ยมปรกติ* หรือ *รูปสองเหลี่ยมด้านเท่า* เนื่องจากด้านทั้งสองจะยาวเท่ากันเสมอ

เรขาคณิตแบบยุคลิดถือว่ารูปสองเหลี่ยมเป็นภาวะลดรูป (degeneracy) ในหมู่รูปหลายเหลี่ยม อย่างไรก็ตาม รูปสองเหลี่ยมสามารถเขียนให้เส้นตรงทั้งสองแยกกันได้บนพื้นผิวของทรงกลมและทรงหลายหน้าอื่นๆ รูปสองเหลี่ยมที่ปรากฏบนทรงกลมอาจเรียกได้ว่าเป็นโค้งจันทร์เสี้ยว (lune) และมุมระหว่างด้านทั้งสองจะอยู่ระหว่าง 0 ถึง 180 องศา

## ดูเพิ่ม
* ทรงสองหน้า (dihedron)
* โฮโซฮีดรอน (hosohedron)

## อ้างอิง
* 
* 

2
พญาคำฟู

**พญาคำฟู** () เป็นพระมหากษัตริย์ในราชวงศ์มังรายแห่งอาณาจักรล้านนา

## พระราชประวัติ
พญาคำฟู มีพระอิสริยยศเดิมว่า **ท้าวคำฟู** เป็นพระราชโอรสในพญาแสนพู ตามตำนานสิบห้าราชวงศ์กล่าวไว้ว่า *"เจ้าพระญาแสนภูก็แต่งลูกตน เจ้าพ่อท้าวคำฟู อยู่รักษาเมืองเชียงใหม่ ส่วนตนเจ้าก็ไปส่งสะกานเจ้าพระญาไชยสงครามพ่อในเมืองเชียงราย ได้ 1 เดือนบัวระมวลชุอัน ท้าวก็ลวดอยู่เสวยเมืองเชียงรายหั้นแล แล้วก็แต่งหื้ออภิเษกพ่อท้าวคำฟู ลูกตนอายุได้ 26 ปี หื้อเป็นพระญาในเมืองเชียงใหม่ในปีเปิกสี ศักราชได้ 690 ตัวปีหั้นแล"* 

หลังจากราชาภิเษกท้าวคำฟูเป็นพญาในเมืองเชียงใหม่ พญาแสนพูก็ทรงย้ายไปเสวยราชสมบัติที่เมืองเชียงแสน เมื่อพญาแสนพูเสด็จสวรรคต พญาคำฟูจึงทรงย้ายครองราชย์เมืองเชียงแสนระหว่าง พ.ศ. 1881—1888 

พญาคำฟูได้พัฒนา ปกครองนครเชียงใหม่ให้เกิดความผาสุก ร่มเย็น นับเป็นช่วงเวลาที่เชียงใหม่มีความเจริญรุ่งเรือง สงบสุข ไม่มีศึกสงคราม ในยุคสมัยของพญาคำฟูนี้พระองค์ทรงร่วมมือกับพญาผานองเจ้าเมืองปัวเข้าปล้นเมืองพะเยาได้ และสามารถที่จะผนวกเอารัฐพะเยาที่เป็นอิสระอยู่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของล้านนาได้ หลังจากพญาคำฟูเสด็จสวรรคต ท้าวผายูพระราชโอรสจึงรับราชาภิเษกเป็นพญาในเมืองเชียงใหม่

พญาคำฟูสวรรคตจากการถูกเงือก (ภาษาล้านนาโบราณหมายถึงจระเข้) ทำร้ายขณะสรงน้ำในแม่น้ำ โดยในตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ได้บันทึกว่า *"พญาไปดำหัวสรงเกศในแม่น้ำเชียงคำ เมื่อนั้นเงือกตัว 1 ใหญ่นัก ลุกแต่เงื้อมผาออกมาชักเอาพญาเข้าไปในเงื้อมผาที่นั้นหั้นแล คนทังหลายเป็นต้นว่าเสนาอามาจแสวงหาพญาบ่พบสักแห่งนานได้ 7 วัน ซากผญาจึงไหลออกมา คนทังหลายจึงรู้ว่า พญาคำฟูตายหั้นแล"* ถือเป็นการตายร้าย จึงได้รับการบูชาเป็นผีอารักษ์ปกป้องเมืองเชียงใหม่ ส่วนโกศบรรจุพระบรมอัฐิของพญาคำฟูถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2469 ช่วงที่ครูบาศรีวิชัยบูรณะวัดพระสิงห์ แล้วถูกนำไปเก็บไว้ที่ศาลากลางจังหวัดเชียงใหม่หลังเก่า แต่ภายหลังโกศพระบรมอัฐิหายไปอย่างไร้ร่องรอย และไม่มีผู้ใดออกมารับผิดชอบ

## ราชตระกูล



## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ล้านนา
หมวดหมู่:ราชวงศ์มังราย
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 14
ฟินาร์ฟิน

ตามปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน  **ฟินาร์ฟิน** (Finarfin) เป็นเจ้าชายเอลฟ์ ซึ่งภายหลังได้เป็นกษัตริย์ของชาวโนลดอร์ที่คงเหลืออยู่ในนครทิริออน บนแผ่นดินอมตะ พระองค์เป็นโอรสองค์เล็กของกษัตริย์ฟินเว กับพระนางอินดิส มีเชษฐาองค์ใหญ่ต่างมารดาคือ เฟอานอร์ ส่วนเชษฐาร่วมบิดามารดาเดียวกันคือ ฟิงโกลฟิน  ฟินาร์ฟินมีเรือนผมสีทองแบบเดียวกับอินดิสพระมารดาซึ่งเป็นเอลฟ์ชาววันยาร์ สมาชิกในราชสกุลของพระองค์อีกหลายคนได้สืบทอดลักษณะอันงดงามนี้ของชาววันยาร์ไปด้วย  พระองค์อภิเษกกับเจ้าหญิงเออาร์เวนแห่งอัลควาลอนเด ผู้มีเชื้อสายชาวเทเลริ  ทรงมีโอรสธิดา 5 พระองค์ ได้แก่ ฟินร็อด โอโรเดร็ธ อังกร็อด อายก์นอร์ และกาลาเดรียล

ฟินาร์ฟินได้ชื่อว่าเป็นเจ้าชายผู้มีสิริโฉม และเฉลียวฉลาดเป็นที่สุด  ชื่อในภาษาเควนยาของฟินาร์ฟินคือ **อาราฟินเว** (Arafinwë) ซึ่งหมายถึง 'บุตรแห่งฟินเวผู้สูงศักดิ์'

## การขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งโนลดอร์
หลังจากเหตุการณ์การดับแสงของวาลินอร์ และการสิ้นพระชนม์ของกษัตริย์ฟินเว  เฟอานอร์กับฟิงโกลฟินตัดสินใจนำทัพชาวโนลดอร์จำนวนมากออกไล่ติดตามมอร์กอธกลับมายังมิดเดิลเอิร์ธ  โอรสธิดาของฟินาร์ฟินก็ร่วมไปในทัพนั้นด้วย ทำให้ฟินาร์ฟินจำต้องร่วมทัพไปอย่างเสียไม่ได้  แต่เมื่อประกาศกแห่งมานดอสมากล่าวคำพยากรณ์แห่งโนลดอร์ ห้ามปรามพวกเขาเป็นครั้งสุดท้าย ที่แถบชายฝั่งอารามัน  ฟินาร์ฟินก็กลับใจ นำชาวโนลดอร์ผู้กลับใจจำนวนหนึ่งเดินทางกลับนครทิริออน  พระองค์ทรงขึ้นเป็นจอมกษัตริย์ของชาวโนลดอร์ที่หลงเหลืออยู่ในนครทิริออน ซึ่งมีจำนวนเพียงไม่ถึงหนึ่งในสิบของชาวโนลดอร์ทั้งหมด

## เกร็ดน่ารู้
* ในต้นฉบับดั้งเดิม โทลคีนตั้งชื่อให้ตัวละครฟินาร์ฟิน ว่า 'ฟินร็อด' (Finrod)  ส่วนตัวละครฟินร็อดเดิมมีชื่อว่า 'อิงกลอร์ เฟลากุนด์' (Inglor Felagund)  ดังนั้นในฉบับต้นร่างหลายแห่งที่ปรากฏในหนังสือชุด *[[ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ]] (The History of Middle-earth)* จึงอาจพบการกล่าวถึง 'ฟินร็อด' ซึ่งที่แท้หมายถึงฟินาร์ฟินนั่นเอง  ในภายหลังเมื่อมีการแก้ไขชื่อตัวละครแล้ว ยังคงหลงเหลือชื่อ 'อิงกลอร์' อยู่ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ คือตัวละครชื่อ *กิลดอร์ อิงกลอริออน* (Gildor Inglorion) ซึ่งโฟรโดกับแซมได้พบระหว่างเดินทางออกจากไชร์  คำว่า 'อิงกลอริออน' หมายถึง 'บุตรแห่งอิงกลอร์' เชื่อว่าแต่เดิมโทลคีนตั้งใจให้ กิลดอร์ เป็นโอรสของฟินร็อด แต่ภายหลังมีการเปลี่ยนแปลงต้นฉบับ ทำให้ฟินร็อดไม่เคยอภิเษกสมรส และนาร์โกธรอนด์ก็ไร้ผู้สืบทอด  (ดังปรากฏในเรื่อง ซิลมาริลลิออน)  แต่กระนั้น กิลดอร์ อิงกลอริออน ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ยังคงถูกกล่าวถึงว่าเป็น 'เอลฟ์ผู้สูงศักดิ์จากราชสกุล' เป็นอนุสรณ์ถึงแนวคิดในต้นร่างฉบับดั้งเดิมของโทลคีน

## ดูเพิ่ม
* ราชวงศ์ฟินเว

## อ้างอิง
* ฟินาร์ฟิน จากเอ็นไซโคลปิเดียแห่งอาร์ดา

หมวดหมู่:เอลฟ์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
หมวดหมู่:โนลดอร์
หมวดหมู่:ตัวละครในซิลมาริลลิออน
สตรีเหล็ก

**สตรีเหล็ก** (อังกฤษ: The Iron Ladies) เป็นภาพยนตร์ไทย ตลก ที่สร้างจากมาเรื่องจริงของทีมวอลเลย์บอลชาย ที่ผู้เล่นในทีมส่วนใหญ่
เป็นกะเทย ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย ยงยุทธ ทองกองทุน เขียนบทโดย วิสุทธิชัย บุณยะกาญจน และจิระ มะลิกุล มี ปนัดดา โพธิวิจิตร และศศิวิมล ชินเวชกิจวานิชย์ เป็นผู้ช่วยผู้กำกับ  ออกฉายเมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2543 โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ไป 98.70 ล้านบาท

ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จด้านรายได้เป็นอย่างดี และก่อให้เกิดกระแสสร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับกีฬา และเกี่ยวกับเพศที่สาม ติดตามมาอีกหลายเรื่อง ภาพยนตร์ได้ออกไปฉายในต่างประเทศ และได้รับคำชื่นชมเป็นอย่างดี ไปฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์ที่  Pusan International Film Festival ปูซาน เกาหลีใต้, San Francisco Asian American Film Festival ซานฟรานซิสโก, Miami Gay and Lesbian Film Festival ไมอามี, Los Angeles Asian Pacific Film Festival ลอสแอนเจลิส, Seattle International Film Festival ซีแอตเทิล และ San Francisco International Lesbian and Gay Film Festival.

ภาพยนตร์ได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลทั้งสิ้น 12 รางวัล และได้รางวัลมา 10 รางวัล ทั้งรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตรอนโต และเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน

สตรีเหล็กได้รับรางวัลรองชนะเลิศ Discovery Award ในงาน Toronto International Film Festival ปี 2000 และรางวัลชนะเลิศ Reader Jury of the "Siegessäule" และ Teddy - Special Mention ในงาน Berlin International Film Festival ปี 2001

## เนื้อเรื่องย่อ
เมื่อครูบี๋ (สิริธนา หงส์โสภณ) โค้ชคนใหม่ก้าวเข้ามา การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ก็เกิดขึ้นกับทีมวอลเล่ย์บอลชายประจำจังหวัดลำปาง ซึ่งยังไม่เคยรู้รสชาติของชัยชนะมาก่อนแม้แต่ครั้งเดียว โค้ชคนใหม่พยายามทุกวิถีทาง ที่จะสร้างทีมให้แข็งแกร่ง มล (สหภาพ วีระฆามินทร์) และ จุง (ชัยชาญ นิ่มพูลสวัสดิ์) นักตบลูกยางฝีมือก๋ากั่น เข้ามาเป็นสมาชิกใหม่ แต่กลับสร้างความอึดอัดให้กับคนอื่นๆ จนพากันลาออกไป เพราะทั้งคู่เป็นกะเทย คงเหลือแต่ ชัย (เจษฎาภรณ์ ผลดี) มือเซ็ตตัวฉกาจ ที่พยายามทำใจ แต่ผู้เล่นแค่ 3 คน ไม่สามารถเป็นทีมได้ วิทย์ (เอกชัย บูรณผานิต), โหน่ง (โจโจ้ ไมอ๊อกชิ) และเปีย (กกกร เบญจาธิกุล) เพื่อนร่วมทีมของมลและจุงสมัยเรียน จึงต้องเข้ามาช่วยเสริมกำลัง ภายใต้ชื่อทีมสตรีเหล็ก
เหรียญทองจากการแข่งขันกีฬาแห่งชาติที่ปากน้ำโพเกมส์ คือเป้าหมายของทีม วิบากกรรมต่างๆ ที่เกิดขึ้น ตลอดเส้นทางของการเป็นแชมป์ เหมือนจะทดสอบความแข็งแกร่งของกำลังกาย และกำลังใจของทีมสตรีเหล็ก ทีมที่มีเป้าหมายเหมือนกัน โดยคนที่แตกต่างกันสุดขั้ว
กิตติผู้มีอำนาจในแวดวงกีฬา เมืองแมน อดีตสมาชิกทีมลำปาง ที่กลายมาเป็นหัวหน้าทีมคู่แข่งตัวเก็ง ต่างเป็นเพียงส่วนหนึ่ง ของด่านทดสอบที่จะพิสูจน์ใจ จนกว่าจะถึงวันแห่งการเผชิญหน้าครั้งสุดท้าย โดยมีเหรียญทองเป็นเดิมพัน

## การสร้าง

# สตรีเหล็ก                    พ.ศ.2543
# สตรีเหล็ก 2                  พ.ศ.2546
# สตรีเหล็กตบโลกแตก      พ.ศ.2557

## อ้างอิง
* สตรีเหล็ก pantip.com

## แหล่งข้อมูลอื่น
* สตรีเหล็ก (2543)

* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:กะเทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์วอลเลย์บอล
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ซีรีส์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ยงยุทธ ทองกองทุน


หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอลจีบีทีไทย
หมวดหมู่:มรดกภาพยนตร์ของชาติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2000
หมวดหมู่:ภาพยนตร์กีฬาไทย
เออาเรนดิล

**เออาเรนดิล** จอมนาวิก () เป็นตัวละครหลักตัวหนึ่งในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในฐานะนักเดินเรือผู้ยิ่งใหญ่ เป็นผู้ขับนาวาของดวงดาวแห่งรุ่งอรุณ ตำนานของเขาแสดงอยู่ในเรื่อง ซิลมาริลลิออน และมีการกล่าวขวัญถึงเขาในเรื่อง ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ด้วย

## ประวัติ
เออาเรนดิลเป็นบุตรของทูออร์ มนุษย์แห่งตระกูลฮาดอร์ และอิดริล เคเลบรินดัล เจ้าหญิงโนลดอร์ พระธิดาของกษัตริย์ทัวร์กอนแห่งนครกอนโดลิน  เมื่อเออาเรนดิลอายุได้เจ็ดปี นครกอนโดลินถูกทัพของมอร์กอธตีแตก เป็นวาระการล่มสลายของนครกอนโดลิน  ทูออร์พาอิดริล เออาเรนดิล และชาวกอนโดลินจำนวนมากหลบหนีออกมา และเดินทางไปจนถึงปากแม่น้ำซิริออน พวกเขาตั้งถิ่นฐานขึ้นใหม่ที่นั่น  ต่อมาทูออร์กับอิดริลแล่นเรือจากไป เออาเรนดิลจึงได้เป็นผู้นำของประชาชนในแถบลุ่มแม่น้ำซิริออน

เออาเรนดิลแต่งงานกับเอลวิง ธิดาของดิออร์ ซึ่งเป็นบุตรของเบเรนกับลูธิเอน  เอลวิงหนีออกมาจากโดริอัธในวาระการล่มสลายของโดริอัธ แล้วมาเข้าร่วมกับบรรดาประชาชนแถบลุ่มแม่น้ำซิริออนด้วย  เออาเรนดิลมีบุตรกับเอลวิงสองคน คือ เอลรอส และ เอลรอนด์

เออาเรนดิลสร้างเรือ **[[วิงกิล็อท]]** (Vingilot) ด้วยความช่วยเหลือของเคียร์ดัน  เขามักแล่นเรือไปสำรวจดินแดนต่าง ๆ ในทะเล ครั้งหนึ่งระหว่างที่เขาแล่นเรือออกไป บุตรแห่งเฟอานอร์ยกทัพมาโจมตีเมืองท่าแห่งซิริออน ด้วยต้องการจะชิงซิลมาริล ซึ่งเอลวิงได้รับสืบทอดต่อมาจากลูธิเอน  การศึกครั้งนี้ได้ชื่อว่าเป็นสงครามประหัตประหารญาติ ครั้งที่สาม เมืองท่าซิริออนถูกตีแตก  เอลวิงสวมซิลมาริลไว้ที่คอแล้วกระโจนลงทะเล ส่วนเอลรอสและเอลรอนด์ที่ยังเด็กถูกจับตัวไป แต่มากลอร์ โอรสองค์ที่สองของเฟอานอร์ เมตตาสงสารเลี้ยงดูเด็กทั้งสองไว้

เอลวิงได้รับความช่วยเหลือจากเทพอุลโม รอดพ้นจากความตายในทะเล และได้ไปพบเรือของเออาเรนดิล  ทั้งสองกับผู้ติดตามจึงตัดสินใจออกเดินทางไปเพื่อขอพระราชทานอภัยโทษจากเหล่าวาลาร์ เป็นตัวแทนของทั้งสองเผ่าพันธุ์ คือเอลฟ์ และ มนุษย์ ด้วยอำนาจของดวงมณีซิลมาริล ทำให้พวกเขาสามารถฝ่าห้วงสมุทรและแนวข่ายเวทมนตร์จนไปถึงแผ่นดินอมตะได้ จากนั้นวาลาร์รับคำขอของเขา และยกทัพใหญ่มาปราบมอร์กอธได้สำเร็จ เรียกการศึกครั้งนี้ว่า สงครามแห่งความโกรธา (War of Wrath) เออาเรนดิลได้ขับนาวาวิงกิล็อทมาร่วมรบในสงครามนี้ด้วย

ความดีของเออาเรนดิลที่เดินทางมายังแดนอมตะโดยไม่คำนึงถึงตัวเอง แต่เพื่อประโยชน์ของสองชาติพันธุ์ เทพมานเวจึงประทานอภัยโทษแก่เขา และการที่เขาเป็นลูกครึ่งระหว่างมนุษย์ (คือทูออร์) กับเอลฟ์ (คือเจ้าหญิงอิดริล) เทพมานเวจึงมอบพรให้แก่เขาและครอบครัวทั้งหมด ให้สามารถเลือกได้ว่าจะเป็นเผ่าพันธุ์เอลฟ์หรือมนุษย์ เออาเรนดิลมอบสิทธิ์ให้เอลวิงภริยาเป็นผู้เลือก และนางเลือกจะเป็นเอลฟ์

วาลาร์มอบหมายให้เออาเรนดิลพิทักษ์ดวงมณีซิลมาริลที่เขานำมาคืน โดยให้เขาขับนาวาวิงกิล็อท อัญเชิญดวงมณีแล่นล่องไปในฟากฟ้า เขาขับนาวาแล่นขึ้นจากแผ่นดินอมตะในยามค่ำ และล่องกลับมาในยามเช้า ประชาชนชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธจะมองเห็นดวงมณีได้ชัดเมื่ออยู่เหนือแผ่นดินอมตะ เป็นดาวประจำเมืองในยามย่ำค่ำ และดาวประกายพรึกในยามย่ำรุ่ง พวกเอลฟ์เรียกดาวดวงนี้ว่า 'กิล-เอสเตล' (Gil-Estel) หรือ ดวงดาวแห่งความหวัง

## สายวงศ์ของมนุษย์กึ่งเอลฟ์

## อ้างอิง
* "เออาเรนดิล" จากเอ็นไซโคลปิเดียแห่งอาร์ดา 

หมวดหมู่:เอลฟ์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
หมวดหมู่:ตัวละครในซิลมาริลลิออน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นคู่แต่งงาน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นครึ่งเอลฟ์
ท้าวซายคำ

**ท้าวซายคำ** (), **ท้าวชาย** () หรือ **พระเมืองชายเจ้า** ทรงเป็นกษัตริย์พระองค์ที่ 13 ในราชวงศ์มังราย แห่งอาณาจักรล้านนา ทรงครองราชย์ในปี พ.ศ. 2081 - 2086 รวมระยะเวลา 5 ปี พระองค์ทรงยึดอำนาจจากพระเมืองเกษเกล้า ซึ่งเป็นพระราชบิดาของพระองค์  เมื่อพระองค์ครองราชย์ได้เพียง 5 ปี ก็ถูกลอบปลงพระชนม์โดยกลุ่มขุนนาง ด้วยข้อกล่าวหาว่าพระองค์ขาดความชอบธรรมในราชบัลลังก์ หลังจากนั้นกลุ่มขุนนางจึงอัญเชิญพระเมืองเกษเกล้ากลับมาครองราชบัลลังก์เป็นคราวที่สอง ในสมัยของท้าวซายคำนี้ มีเหตุความวุ่นวายมากมาย เกิดการจลาจล และขุนนางต่าง ๆ แยกออกเป็นกลุ่ม ๆ ต่อสู้ช่วงชิงอำนาจกัน

## ครองราชย์
พระราชบิดาของท้าวซายคำ คือ พระเมืองเกษเกล้าได้เกิดข้อขัดแย้งกับเหล่าบรรดาขุนนางในปี พ.ศ. 2078 ขุนนางลำปางได้เป็นแกนนำการก่อกบฏ ดังข้อความตอนหนึ่งว่า *"...เสนาทังหลาย เปนต้นว่า หมื่นสามล้านกินนคร ๑ ลูกหมื่นสามล้านเชื่อว่าหมื่นหลวงชั้นนอก ๑ หมื่นยี่อ้าย ๑ จักกะทำคดแก่เจ้าพระญาเกสเชฏฐราชะ พระเปนเจ้ารู้ จิ่งหื้อเอาหมื่นส้อยสามล้านไพข้าเสียวันนั้นแล..."* แสดงว่าขุนนางตามภูมิภาค ต่างไม่พอใจพระมหากษัตริย์ และเกิดความขัดแย้งรุนแรงยิ่งขึ้น จนในที่สุด พ.ศ. 2081 ขุนนางมีอำนาจเหนือกษัตริย์และได้ร่วมกันปลดพระเมืองเกษเกล้าออก แล้วส่งไปครองเมืองน้อย

หลังจากเหตุการณ์นั้น เหล่าขุนนางจึงได้อัญเชิญท้าวซายคำขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แทนพระราชบิดา ท้าวซายคำครองราชย์ในปี พ.ศ. 2081 ขณะมีพระชนมายุ 24 พรรษา 

## ถูกลอบปลงพระชนม์
แต่หลังพระองค์ได้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติได้ไม่นานก็ถูกลอบปลงพระชนม์ ดังตำนานพระธาตุหริภุญชัยได้กล่าวไว้ว่า *"...พระยาซายคำถือเมืองได้ ๖ ปี  มีลูกหญิงก็หลาย มีลูกชายก็มาก เถิงปีก่าดหม้า เดือน ๑๑ แรมค่ำ ๑ วันอาทิตย์ ไทยระวายยี* (พ.ศ. 2086) *ชาวดาบเรือนหื้อเสียชีวิตในคุ้มน้อยทั้งมวนแล..."* แสดงว่าท้าวซายคำได้ถูกเหล่าขุนนางลอบปลงพระชนม์ในคุ้มพร้อมด้วยครอบครัว โดยตำนานเมืองเชียงใหม่ได้ให้เหตุผลไว้ว่า *"...เสวยเมืองบ่ชอบสราชธัมม์ เสนาอามาตย์พร้อมกัน ข้าพ่อท้าวชายเสียในปลีก่าเหม้า สก ๙๐๕ ตัว..."* แต่อย่างไรก็ตามหลักฐานเกี่ยวกับการลอบปลงพระชนม์ก็มีน้อยมากกว่าใครมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างไรกับเหตุการณ์ครั้งนี้

## เหตุการณ์ภายหลังการลอบปลงพระชนม์
หลังจากลอบปลงพระชนม์แล้ว ก็ได้นำพระเมืองเกษเกล้าพระราชบิดากลับมาครองราชย์โดยครองราชย์ไม่ถึงสองปี ก็ถูกแสนคราวเหล่าขุนนางไทใหญ่ลอบปลงพระชนม์ในปี พ.ศ. 2088 แผ่นดินล้านนาจึงว่างกษัตริย์และเกิดความแตกแยกถึงขั้นสงครามกลางเมือง ก่อนที่ยกพระนางจิรประภามหาเทวี พระอัครมเหสีในพระเมืองเกษเกล้า และพระราชมารดาในท้าวซายคำ ขึ้นเป็นกษัตรีย์พระองค์แรกในแผ่นดินล้านนา

## ราชตระกูล



## อ้างอิง

* **ตำนานพระธาตุหริภุญไชย**. พิมพ์เป็นอนุสรณ์งานพระราชทานเพลิงศพ พระพิจิตรโอสถ (รอด สุตันตานนท์), 29 พฤษภาคม 2502
* **ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ ฉบับเชียงใหม่ 700 ปี**. เชียงใหม่:ศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่ สถาบันราชภัฏเชียงใหม่, 2538
* สรัสวดี อ๋องสกุล. **ประวัติศาสตร์ล้านนา**. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ:อมรินทร์, 2552. หน้า 175-176 ISBN 978-974-8132-15-0 

หมวดหมู่:ราชวงศ์มังราย
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ล้านนา
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์
ซายคำ
หมวดหมู่:ผู้นำที่พ้นตำแหน่งจากรัฐประหาร​
เซเรียอา ฤดูกาล 1990-1991

หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:ฤดูกาลในเซเรียอา
รอยัลจอร์แดเนียน

**รอยัลจอร์แดเนียนแอร์ไลน์** (อาหรับ: الملكية الأردنية) หรือชื่อเดิม **อาลียารอยัลจอร์แดเนียนแอร์ไลน์** เป็นสายการบินประจำชาติและสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของประเทศจอร์แดน โดยมีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติสมเด็จพระราชินีอาลียาในอัมมาน รอยัลจอร์แดเนียนให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 56 แห่งในตะวันออกกลาง เอเชีย ยุโรป แอฟริกา และอเมริกาเหนือ รอยัลจอร์แดเนียนเป็นสมาชิกของกลุ่มพันธมิตรสายการบินวันเวิลด์และองค์การสายการบินอาหรับ

## กิจการองค์กร

### สำนักงานใหญ่
ในปี 2009 รอยัลจอร์แดเนียนได้ว่าจ้างให้บริษัท Haddadinco Engineering Company for Contracting สร้างสำนักงานใหญ่แห่งใหม่ในอัมมาน โดยตัวอาคารได้รับการออกแบบโดยนีลส์ ทอร์ป อาคารใหม่แล้วเสร็จในปลายปี 2011 และได้เริ่มการปฏิบัติการณ์เมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2012
### ผลประกอบการ
ผลประกอบการของรอยัลจอร์แดเนียน ในช่วงปี 2002-2022 มีดังนี้:

## จุดหมายปลายทาง

### ข้อตกลงการบินร่วม
รอยัลจอร์แดเนียนได้มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่างๆ ดังต่อไปนี้:

* อเมริกันแอร์ไลน์
* บริติชแอร์เวย์
* สายการบินเอทิฮัด
* กัลฟ์แอร์
* อิตาแอร์เวย์
* มาเลเซียแอร์ไลน์
* โอมานแอร์
* กาตาร์แอร์เวย์
* ตารอม
* เตอร์กิชแอร์ไลน์ 

## ฝูงบิน

### ฝูงบินปัจจุบัน
[thumb|[แอร์บัส เอ320นีโอของรอยัลจอร์แดเนียน]]
[thumb|[โบอิง 787-8 ของรอยัลจอร์แดเนียนในลวดลายเก่า]]
[thumb|[เอ็มบราเออร์ อี195-อี2 ของรอยัลจอร์แดเนียน]]

ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2025 รอยัลจอร์แดเนียนมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:

รอยัลจอร์แดเนียนมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 9.2 ปี

### ฝูงบินในอดีต
รอยัลจอร์แดเนียนเคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ

ร
ร
ร
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2506
หมวดหมู่:บริษัทของจอร์แดน
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2506
หมวดหมู่:สมาชิกองค์การสายการบินอาหรับ
แตก 4 รัก โลภ โกรธ เลว

**แตก 4 รัก โลภ โกรธ เลว** () ภาพยนตร์ไทยแนวดราม่าแอ๊คชั่นในปี พ.ศ. 2542 นำแสดงโดย  สมชาย เข็มกลัด,  ศรราม เทพพิทักษ์, สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา, ปราโมทย์ แสงศร กำกับโดย องอาจ สิงห์ลำพอง

## เนื้อเรื่องย่อ
มิตรภาพของเด็กหนุ่มสาว 4 คน จากจังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งประกอบไปด้วย เดียว, น้ำ และน้อย ทั้ง 3 เปิดร้านกาแฟและร้านอาหารที่กรุงเทพมหานคร วันหนึ่ง อิฐก็กลับมา โดยแท้จริงแล้ว อิฐหลบหนีบิ๊ก ซึ่งเคยร่วมแก๊งค์เดียวกันปล้นรถขนเงินธนาคารมาก่อน บิ๊กโดน แจ็ค ผู้นำแก๊งค์หักหลัง บิ๊กตามมาทวงเอาเงินคืน โดยจับน้อยไปเรียกค่าไถ่ ทั้งหมดจึงตามไปด้วยช่วยน้อย บิ๊กโดนยิงตาย แต่น้อยก็ได้รับบาดเจ็บจนเสียสติ ความทรงจำเลอะเลือนไป ส่วนเดียวก็ถูกรถไฟทับขาขาดและถูกจับเข้าคุก หมดอนาคตที่จะเป็นตำรวจตามที่ฝันไว้

อิฐรู้สึกผิด จึงพยายามจะช่วยเพื่อน จึงยอมรับใช้ อำนาจ นักการเมืองผู้โกงชาติ ซึ่งมีแจ็คเป็นผู้ช่วยมือขวา ขณะที่เดียวอยู่ในคุกก็ได้รับการเสี้ยมสอนจากเฮียแหลม มาเฟียนักโทษรุ่นพี่ร่วมห้อง ส่วนน้ำซึ่งเป็นผู้หญิงคนเดียวของกลุ่ม ก็คอยพยาบาลดูแลน้อยตลอด

2 ปีผ่านไป เมื่ออำนาจ ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้น ได้ไว้ใจอิฐมากขึ้น แจ็คจึงหาทางกำจัดอิฐด้วยการใส่ร้ายอิฐ และจ้างเดียว ซึ่งพ้นจากคุกมาแล้ว เป็นผู้กำจัดอิฐผ่านทางเฮียแหลม 

## นักแสดง
*สมชาย เข็มกลัด รับบท อิฐ
*ศรราม เทพพิทักษ์ รับบท เดียว
*สุทธิดา เกษมสันต์ ณ อยุธยา รับบท น้ำ
*ปราโมทย์ แสงศร รับบท น้อย
*ขจรศักดิ์ รัตนนิสัย รับบท แจ็ค
*ฐิติ พุ่มอ่อน รับบท บิ๊ก
*ธีรพงษ์ เหลียวรักวงศ์ รับบท อำนาจ
*อภิชาติ ชูสกุล รับบท เฮียแหลม
## นักแสดงรับเชิญ
*เด่น ดอกประดู่ รับบท พ่อของเดียว
*อดุลย์ ดุลยรัตน์ รับบท พ่อของน้ำ
*ชาติชาย งามสรรพ์ รับบท มือปืน
*สุนีย์ สินธุเดชะ รับบท ลูกค้าร้านกาแฟ

## เบื้องหลัง
*แตก 4 รัก โลภ โกรธ เลว* นับเป็นผลงานภาพยนตร์ลำดับที่สองของ องอาจ สิงห์ลำพอง ต่อจาก *[[ฝันติดไฟ หัวใจติดดิน]]* (พ.ศ. 2540) โดยมี ปราโมทย์ แสงศร ซึ่งร่วมแสดงในเรื่องนี้ทำหน้าที่ผู้ช่วยผู้กำกับฯอีกด้วย

และจากภาพยนตร์เรื่องนี้ ศรราม เทพพิทักษ์ ได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ประจำปี พ.ศ. 2542

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*แตก 4 รักโลภ โกรธ เลว (2542)
*รูปและข้อมูลจากสยามโซน
*

ต
ต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผนไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยอาร์เอสฟิล์ม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย องอาจ สิงห์ลำพอง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1990
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทยในคริสต์ทศวรรษ 1990
มาเลฟฮังกาเรียนแอร์ไลน์

**มาเลฟฮังกาเรียนแอร์ไลน์** () เป็นอดีตสายการบินประจำชาติฮังการี และยังเป็นสมาชิกของพันธมิตรสายการบินวันเวิลด์ โดยคำว่า มาเลฟ (Malév) ย่อมาจากภาษาฮังการีที่ว่า Magyar Légiközlekedési Vállalat

มาเลฟฮังกาเรียนแอร์ไลน์ถูกศาลฮังการีสั่งให้เป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัว ล้มละลายเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012

## จุดหมายปลายทาง

### ข้อตกลงการบินร่วม
ก่อนเลิกดำเนินงาน มาเลฟได้มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่างๆ ดังต่อไปนี้:

## ฝูงบิน
[thumb|right|[โบอิง 737-800 ของมาเลฟขณะลงจอดที่ท่าอากาศยานฟีอูมีชีโน (ค.ศ. 2010)]]
[thumb|[เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา แดช 8|บอมบาร์ดิเอร์ คิว400 ของมาเลฟ]]
[thumb|[บอมบาร์ดิเอร์ ซีอาร์เจ|บอมบาร์ดิเอร์ ซีอาร์เจ200 ของมาเลฟในอดีต]]
[thumb|[โบอิง 767-200อีอาร์ของมาเลฟในอดีต]]

### ฝูงบินสุดท้าย
ก่อนเลิกดำเนินงาน มาเลฟมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:

### ฝูงบินในอดีต
มาเลฟเคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ

ม
ม
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2489
หมวดหมู่:บริษัทของฮังการี
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2489
เอเลนดิล

**เอเลนดิล** () เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์  ซิลมาริลลิออน และ Unfinished Tales  เขาเป็นบิดาของอิซิลดูร์ และ อนาริออน  เป็นผู้ก่อตั้งอาณาจักรอาร์นอร์และกอนดอร์ อาณาจักรของชาวดูเนไดน์บนมิดเดิ้ลเอิร์ธ

เอเลนดิลเกิดในปีที่ 3119 ของยุคที่สอง เขาเป็นบุตรของอามันดิล เจ้าผู้ครองนครอันดูนิเอ และผู้นำเหล่า'ผู้ศรัทธา' ที่ยังมีสัมพันธไมตรีอันดีกับพวกเอลฟ์ ในยุคที่นูเมนอร์ภายใต้การปกครองของอาร์-ฟาราโซน แข็งข้อกับปวงเทพและเป็นอริกับพวกเอลฟ์  ชื่อของเอเลนดิลในภาษาเควนยา แปลได้สองความหมาย คือ 'สหายเอลฟ์' หรือ 'ผู้รักดวงดาว'

เอเลนดิลกับบุตรทั้งสอง คืออิซิลดูร์และอนาริออน หนีรอดจากการล่มสลายของเกาะนูเมนอร์ แล้วมาก่อตั้งอาณาจักรมนุษย์ขึ้นใหม่บนแผ่นดินมิดเดิลเอิร์ธ  พวกเขานำสมบัติทรงคุณค่าหลายอย่างติดตัวมาด้วย เช่น พาลันเทียร์ หน่ออ่อนของนิมล็อธพฤกษาขาว และสมบัติประจำราชวงศ์อีกหลายอย่างเช่น แหวนของบาราเฮียร์ เป็นต้น เอเลนดิลปกครองอาณาจักรอาร์นอร์ ตั้งเมืองหลวงอยู่ที่นครอันนูมินัส ขณะที่บุตรทั้งสองคืออิซิลดูร์และอนาริออนปกครองกอนดอร์ โดยสร้างเมืองหลวงที่ออสกิเลียธ และสร้างราชวังของแต่ละคนไว้ที่มินัสอิธิล และมินัสอะนอร์ ตามลำดับ

ในช่วงปลายยุคที่สอง เอเลนดิลร่วมมือกับกิล-กาลัด จอมกษัตริย์โนลดอร์องค์สุดท้าย จัดตั้งกองทัพผสมระหว่างเอลฟ์กับมนุษย์ ทำสงครามกับเซารอน เรียกชื่อว่า สงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย  เซารอนได้ออกมารบด้วยตัวเอง  และสังหารทั้งเอเลนดิลและกิล-กาลัดสิ้นพระชนม์ในที่รบ  ดาบนาร์ซิล ของเอเลนดิล แตกออกเป็นเสี่ยงๆ  อิซิลดูร์คว้าดาบหักนั้นขึ้นมา และสามารถตัดนิ้วของเซารอนที่สวมแหวนเอกธำมรงค์ ทำให้เซารอนสิ้นอำนาจและพ่ายแพ้ไปในการศึกครั้งนั้น

ตราประจำพระองค์ของเอเลนดิล คือภาพนิมลอธพฤกษาขาว มีดวงดาราเจ็ดดวง อันเป็นสัญลักษณ์แทนเรือเจ็ดลำที่บรรทุกพาลันเทียร์ขณะหนีออกจากการล่มสลายของนูเมนอร์ และสามารถหนีรอดมาถึงชายฝั่งมิดเดิ้ลเอิร์ธ ด้านบนสุดมีรูปมงกุฏปีก  ตราสัญลักษณ์นี้ ภายหลังได้กลายเป็นตราสัญลักษณ์ของอาณาจักรกอนดอร์

## สายวงศ์ของเอเลนดิล

หมวดหมู่:ตัวละครในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
หมวดหมู่:ตัวละครในซิลมาริลลิออน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นพระมหากษัตริย์
บาร์โทโลมิโอ อัมมานาติ

**บาร์โทโลมิโอ อัมมานาติ** (; 18 มิถุนายน, 1511 - 13 เมษายน, 1592) เป็นสถาปนิกและประติมากรจากเมืองฟลอเรนซ์ อิตาลี

## ประวัติ
อัมมานาติเกิดในเมืองเซตติกนาโน ใกล้กับเมืองฟลอเรนซ์ ได้รับการถ่ายทอดวิชาจากบัคคิโอ บาดิเนลลิ (Baccio Bandinelli) และจาโคโป ซานโซวิโน (Jacopo Sansovino) ได้ช่วยงานซานโซวิโอในการออกแบบสถาปัตยกรรมห้องสมุดซาน มาร์โค แห่งเมืองเวนิส อัมมานาติหลงใหลในรูปแบบของมิเกลแองเจลโลและนำมาใช้ในการออกแบบของตนเอง

อัมมานาติมีความเชี่ยวชาญทางด้านสถาปัตยกรรมมากกว่าการปั้น เขาได้ออกแบบอาคารหลายหลังในกรุงโรม รวมทั้งวิลลากิอูลีอา (Villa Giulia) ซึ่งปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ โดยเป็นการทำงานร่วมกับวิกโนล่า (Vignola) และจิออจิโอ วาซารี (Vasari) นอกจากนี้ยังมีงานต่าง ๆ ใน เมืองลูกา (Lucca) และฟลอเรนซ์ (Florence) อัมมานาติเป็นผู้ทำการก่อสร้างปาลาโซปิตติ (Palazzo Pitti) จนเสร็จสมบูรณ์ (1558-1570) โดยให้ความเคารพต่อแนวทางการออกแบบของบรูเนลเลสกิที่ทิ้งเอาไว้

งานที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเขาคือ งานสร้างสะพานปอนเตเดลลาทรินิตา (Ponte della Trinità) ในปี ค.ศ. 1569 ส่วนโค้งระหว่างเสาเป็นรูปร่างของทรงวงรี ทำให้เกิดลักษณะของความเบาบางซึ่งแต่งต่างเป็นอย่างมากกับรูปแบบโครงสร้างที่เป็นที่นิยมในสมัยนั้น ในด้านการใช้งานเป็นประโยชน์ต่อการที่น้ำจะผ่านไปโดยที่โครงสร้างไม่มีการต้านทานกับกระแสน้ำ สะพานแห่งนี้ถูกทำลายในปี ค.ศ. 1944 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และถูกสร้างใหม่ในปี ค.ศ. 1957 

เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1592 ที่เมืองฟลอเรนซ์

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2054
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอิตาลี
หมวดหมู่:สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:บุคคลจากฟลอเรนซ์
ฟรัสตัม

thumb|ฟรัสตัมห้าเหลี่ยม
**ฟรัสตัม** (อังกฤษ: frustum, พหูพจน์: frusta) คือรูปทรงเรขาคณิตที่เป็นส่วนหนึ่งของพีระมิดหรือทรงกรวย โดยการตัดด้วยระนาบสองระนาบที่ขนานกัน ฟรัสตัมที่มีฐานเป็นรูปหลายเหลี่ยม (polygon) สามารถจัดได้เป็นพริสมาทอยด์ (prismatoid) ชนิดหนึ่ง และหน้าตัด (ฐาน) ทั้งสองจะเป็นรูปที่ได้สัดส่วนกัน

## ปริมาตร
ปริมาตรของฟรัสตัม *V* สามารถหาได้จากสูตร
::V = \frac{1}{3} h(B_1+\sqrt{B_1B_2}+B_2)
เมื่อ *h* คือความสูงของฟรัสตัม และ *B<sub>1</sub>* กับ *B<sub>2</sub>* คือพื้นที่ผิวบนฐานทั้งสองด้าน

แต่ก็ยังมีอีกสูตรหนึ่ง ซึ่งใช้คำนวณปริมาตรก่อนการตัดพีระมิดหรือทรงกรวยให้เป็นฟรัสตัม ดังนี้
::V = \left | \frac{1}{3} h_1 B_1 - \frac{1}{3} h_2 B_2 \right |
เมื่อ *h<sub>1</sub>* และ *h<sub>2</sub>* เป็นความสูงจากระนาบทั้งสองขึ้นไปยังยอดเดิมของพีระมิดหรือทรงกรวย

## ดูเพิ่ม
* ไบฟรัสตัม (bifrustum)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* http://www.gomath.com/geometry/frustcone.php 

หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
หมวดหมู่:พริสมาทอยด์
ประชาคมเศรษฐกิจยุโรป

**ประชาคมเศรษฐกิจยุโรป** (; บ้างเรียกสั้นเพียง **ประชาคมยุโรป** (European Community)) เป็นองค์การระหว่างประเทศจัดตั้งขึ้นด้วยทรรศนะที่จะทำให้เกิดบูรณาการทางเศรษฐกิจ (รวมทั้งตลาดร่วม) ในบรรดาหกสมาชิกดั้งเดิมหกประเทศ ได้แก่ เบลเยียม ฝรั่งเศส เยอรมนี อิตาลี ลักเซมเบิร์ก และเนเธอร์แลนด์

ประชาคมเศรษฐกิจยุโรปจัดตั้งขึ้นโดยสนธิสัญญาโรม พ.ศ. 2500 ร่วมกับประชาคมถ่านหินและเหล็กกล้ายุโรป (ECSC) และประชาคมพลังงานปรมาณูยุโรป (EURATOM) ประชาคมเศรษฐกิจยุโรปเป็นสถาบันหนึ่งในประชาคมยุโรป (European Communities) ภายใต้สนธิสัญญารวมประชาคม (Merger Treaty, หรือสนธิสัญญาบรัสเซลส์) พ.ศ. 2508 
 
ประชาคมเศรษฐกิจยุโรปถูกจัดรวมเข้ากับสหภาพยุโรปเมื่อจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2536 โดยสนธิสัญญามาสตริกต์ ถูกเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเป็น ประชาคมยุโรป เพื่อสะท้อนถึงฐานนโยบายที่กว้างกว่าที่ครอบคลุมโดยสนธิสัญญา ประชาคมฯ ได้ประกอบเป็นเสาหลักแรกของสามเสาหลักสหภาพยุโรปกระทั่งยุบไปใน พ.ศ. 2552 โดยสนธิสัญญาลิสบอน ซึ่งผนวกอดีตเสาหลักสหภาพยุโรปและให้เหตุผลว่า สหภาพยุโรปจะ "เข้าแทนที่และรับช่วงต่อประชาคมยุโรป" ข้อนี้ว่าด้วยองค์การระหว่างประเทศอิสระซึ่งมีอยู่ก่อน พ.ศ. 2536
 
## สมาชิก
thumb|upright=1.35|

## ประวัติ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์สหภาพยุโรป

หมวดหมู่:สหภาพยุโรป
ปริซึม

thumb|ปริซึมหกเหลี่ยมปกติ
**ปริซึม** () คือทรงหลายหน้าที่สร้างจากฐานรูปหลายเหลี่ยมที่เหมือนกันและขนานกันสองหน้า และหน้าด้านข้างเป็นรูปสี่เหลี่ยมด้านขนาน พื้นที่หน้าตัดทุกตำแหน่งที่ขนานกับฐานจะเป็นรูปเดิมตลอด และปริซึมก็เป็นพริสมาทอยด์ (prismatoid) ชนิดหนึ่งด้วย

**ปริซึมมุมฉาก** (right prism) หมายความว่าเป็นปริซึมที่มีจุดมุมของรูปหลายเหลี่ยมบนฐานทั้งสองอยู่ตรงกันตามแนวดิ่ง ทำให้หน้าด้านข้างตั้งฉากกับฐานพอดีและเป็นรูปสี่เหลี่ยมมุมฉากทุกด้าน ส่วน **ปริซึม n เหลี่ยมปกติ** (n-prism) หมายถึงปริซึมที่มีรูปหลายเหลี่ยมบนฐาน เป็นรูปหลายเหลี่ยมปรกติ (ทุกด้านยาวเท่ากัน) และเมื่อปริซึมอันหนึ่งๆ สามารถเป็นได้ทั้งปริซึมมุมฉาก ปริซึม n เหลี่ยมปรกติ และขอบทุกด้านยาวเท่ากันหมด จะถือว่าปริซึมอันนั้นเป็นทรงหลายหน้ากึ่งปกติ (semiregular polyhedron)

ทรงสี่เหลี่ยมด้านขนานก็ถือเป็นปริซึมสี่เหลี่ยมด้านขนาน สำหรับปริซึมสี่เหลี่ยมมุมฉากก็เทียบเท่ากับทรงสี่เหลี่ยมมุมฉาก และปริซึมสี่เหลี่ยมจัตุรัสก็คือทรงลูกบาศก์นั่นเอง

ปริมาตรของปริซึมสามารถคำนวณได้ง่ายๆ โดยการหาพื้นที่ผิวของฐานมาหนึ่งด้าน คูณด้วยความสูงของปริซึม

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* Nonconvex Prisms and Antiprisms
* Surface Area MATHguide
* Volume MATHguide
* Paper models of prisms and antiprisms  Free nets of prisms and antiprisms
* Paper models of prisms and antiprisms

หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
หมวดหมู่:พริสมาทอยด์
ดอยไตแลง

**ดอยไตแลง** (, ) เป็นเขตที่มั่นของกองทัพรัฐฉานใต้บนทิวเขาแดนลาวที่สูงจากน้ำทะเลร่วมประมาณ 1,500 เมตร ในเขตรัฐชานตอนใต้ ตามแนวชายแดนไทย-พม่าตรงกันข้ามกับ บ้านปางคาม อำเภอปางมะผ้า จ.แม่ฮ่องสอน 

ดอยไตแลงเป็นฐานที่มั่นของกองทัพรัฐชานใต้ และในเมืองมีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทใหญ่ ที่นี่ใช้เวลามาตรฐานตามประเทศไทยซึ่งต่างจากเวลามาตรฐานของพม่า 30 นาที  และนิยมใช้เงินบาทมากกว่าเงินจัตของพม่า

## อ้างอิง

 
หมวดหมู่:รัฐฉาน
หมวดหมู่:ภูเขาในประเทศพม่า
หมวดหมู่:ไทใหญ่
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–พม่า
พริสมาทอยด์

**พริสมาทอยด์** () หมายถึงทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่จุดยอด (vertex) ทุกจุดเรียงกันอยู่บนระนาบสองระนาบที่ขนานกัน และพริสมาทอยด์ที่มีจำนวนจุดยอดบนระนาบเท่ากับทั้งสองระนาบ จะเรียกอีกอย่างว่า *พริสมอยด์* (prismoid)

ปริมาตรของพริสมาทอยด์ *V* สามารถหาได้จาก V = \frac{1}{6} h (A_1 + 4A_2 + A_3)  เมื่อ
# *A<sub>1</sub>* และ *A<sub>3</sub>* คือพื้นที่ผิวของหน้าบนระนาบที่ขนานกัน
# *A<sub>2</sub>* คือพื้นที่บนหน้าตัดของพริสมาทอยด์ ในตำแหน่งกึ่งกลางของระนาบที่ขนานกัน
# *h* คือความสูงของพริสมาทอยด์

สำหรับพื้นที่ผิวทั้งหมดของพริสมาทอยด์นั้นไม่แน่นอน ขึ้นอยู่กับรูปร่างของแต่ละหน้าเป็นกรณีไป

## ประเภทของพริสมาทอยด์
100px
100px
100px
100px
100px
100px

* พีระมิด (pyramid) ระนาบข้างหนึ่งของพริสมาทอยด์เป็นจุดจุดเดียว (รูปที่ 1) 
* ทรงลิ่ม (wedge) ระนาบข้างหนึ่งของพริสมาทอยด์เป็นจุด 2 จุด
* ปริซึม (prism) รูปหลายเหลี่ยมบนระนาบทั้งสองสามารถเข้ากันได้ (หรือเหมือนกัน) และเชื่อมต่อด้วยรูปสี่เหลี่ยมมุมฉากหรือด้านขนาน (รูปที่ 2) 
* แอนติปริซึม (antiprism) รูปหลายเหลี่ยมบนระนาบทั้งสองสามารถเข้ากันได้ (หรือเหมือนกัน) และเชื่อมต่อด้วยการสลับฟันปลาเป็นรูปสามเหลี่ยม (รูปที่ 3) 
* แอนติปริซึมไขว้ (crossed antiprism)  (รูปที่ 4) 
* คิวโพลา (cupola) จำนวนจุดบนรูปหลายเหลี่ยมบนระนาบข้างหนึ่งเป็นสองเท่าของอีกด้านหนึ่ง และเชื่อมต่อด้วยรูปสี่เหลี่ยมสลับกับรูปสามเหลี่ยม (รูปที่ 5) 
* ฟรัสตัม (frustum) ได้มาจากการตัดมุมยอดของพีระมิดให้ขนานกับฐาน (รูปที่ 6) 
* พริสมาทอยด์ที่มีหน้าเป็นรูปสี่เหลี่ยมจำนวน 6 หน้า
*# ทรงสี่เหลี่ยมด้านขนาน (parallelepiped)
*# ทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน (rhombohedron)
*# เทรปโซฮีดรอนสามเหลี่ยม (trigonal trapezohedron)
*# ทรงสี่เหลี่ยมมุมฉาก (cuboid)
*# ทรงลูกบาศก์ (cube)
*# ฟรัสตัมสี่เหลี่ยม (quadrilateral frustum)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 


หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
แอนติปริซึม

thumb|แอนติปริซึมหกเหลี่ยมปรกติ
thumb|แอนติปริซึมไขว้ห้าแฉก
**แอนติปริซึม** () คือทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่สร้างจากฐานรูปหลายเหลี่ยม (polygon) ขนานกันสองด้าน และหน้าด้านข้างเชื่อมต่อจุดยอดแบบสลับฟันปลาเป็นรูปสามเหลี่ยมโดยรอบ และแอนติปริซึมก็เป็นพริสมาทอยด์ (prismatoid) ชนิดหนึ่งด้วย

แอนติปริซึมนั้นมีความคล้ายคลึงกับปริซึม (prism) ยกเว้นแต้เพียงว่าฐานของมันถูกบิดออกไป และหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมแทนที่จะเป็นรูปสี่เหลี่ยมและมีจำนวนสองเท่า สำหรับ**แอนติปริซึม n เหลี่ยมปรกติ** (n-antiprism) คือแอนติปริซึมที่มีรูปหลายเหลี่ยมบนฐาน เป็นรูปหลายเหลี่ยมปรกติ และถูกบิดออกไปเป็นมุม 180/n องศา

ส่วน **แอนติปริซึมไขว้** (crossed antiprism) เกิดจากการบิดฐานของแอนติปริซึมธรรมดาออกไปเกินกว่า 360/n องศา รูปทรงนี้พบเห็นได้ไม่บ่อยนัก

## พิกัดคาร์ทีเซียน
พิกัดคาร์ทีเซียนของแอนติปริซึม n เหลี่ยมปรกติ ที่หน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่ว สามารถกำหนดได้ดังนี้
::  ( \cos (k\pi/n) , \sin (k\pi/n) , (-1) ^k a ) \;
เมื่อ *k* มีค่าอยู่ระหว่าง 0 ถึง 2*n*-1 และถ้าหน้าด้านข้างของแอนติปริซึมเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่าอีกด้วย จะต้องมีเงื่อนไขของค่า *a* เพิ่มเติม ดังนี้
:: 2a^2=\cos (\pi/n) -\cos (2\pi/n) \;

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
** 
* Nonconvex Prisms and Antiprisms
* Paper models of prisms and antiprisms

หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
หมวดหมู่:พริสมาทอยด์
เมโทรโพลิส

**เมโทรโพลิส** () หรือในชื่อไทยว่า  **เมโทรโพลิส เมืองล่าหุ่นยนต์** เป็นภาพยนตร์ไซไฟ จากประเทศเยอรมนี ที่ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2470 และได้รับการยกย่องว่าเป็นภาพยนตร์วิทยาศาสตร์ที่ดีที่สุด เป็นเวลาหลายปี จนกระทั่งมีการสร้างภาพยนตร์เรื่อง 2001 จอมจักรวาล ใน พ.ศ. 2511 จึงเสียอันดับไป

เมโทรโพลิส เป็นภาพยนตร์เงียบ ขาว-ดำ ผลงานสร้างและกำกับของ ฟริทซ์ แลง นักสร้างภาพยนตร์ชาวออสเตรีย ด้วยทุนสร้างมหาศาลในขณะนั้น ใช้นักแสดงประกอบชายถึง 26,000 คน นักแสดงประกอบหญิง 11,000 คน และเด็ก 950 คน  โดยมีนวนิยายชื่อเดียวกัน เขียนโดย Thea von Harbou ภรรยาชาวเยอรมันของ ฟริทซ์ แลง นำเค้าโครงเรื่องจากบทภาพยนตร์ที่ฟริทซ์ แลง เขียนไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2467
left|thumb|หุ่นยนต์ มาเรีย
เมโทรโพลิส ออกฉายรอบปฐมทัศน์ในเยอรมัน ด้วยความยาว 210 นาที เมื่อนำมาฉายในสหรัฐอเมริกา กลับถูกตัดต่อเหลือเพียง 114 นาที เนื่องจากภาพยนตร์มีความยาวมากเกินไป และม้วนฟิล์มภาพยนตร์ฉบับดั้งเดิม กลับสูญหายไป จากนั้นได้มีการตัดต่ออีกหลายครั้ง ฉายที่ความยาวประมาณ 80-90 นาที

ในปี ค.ศ. 1984 มีการนำภาพยนตร์ออกมาฉายใหม่ ตัดต่อเหลือความยาวประมาณ 80 นาที และทำดนตรีประกอบใหม่ในรูปแบบเพลงป๊อป-ร็อก (จากต้นฉบับเดิม บรรเลงด้วยวงออเคสตรา)

ในโอกาสฉลองครบรอบ 75 ปี ของภาพยนตร์เรื่องนี้ ในปี ค.ศ. 2002 ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกบูรณะด้วยคอมพิวเตอร์กราฟิก และเพิ่มเติมฟุตเตจ จนมีความยาว 123 นาที และบันทึกเสียงดนตรีประกอบใหม่ ด้วยวงออเคสตรา โดยยึดถือตามต้นฉบับเดิม

เมโทรโพลิส เข้ามาฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เป็นภาพยนตร์ฉายปิดงานเทศกาลภาพยนตร์โลกแห่งกรุงเทพ ครั้งที่ 1 (World Film Festival of Bangkok 2003) ที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย  บรรเลงดนตรีโดยวงออเคสตราจาก วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล

## เรื่องย่อ

## สิ่งที่ภาพยนตร์ได้ให้ไว้
เมโทรโพลิส นับได้ว่าเป็นภาพยนตร์ที่ถือเป็นต้นแบบของภาพยนตร์ไซไฟในเวลาต่อมา อีกทั้งยังเป็นภาพยนตร์ที่เต็มไปด้วยองค์ประกอบทางศิลปะอย่างที่เรียกว่า เยอรมัน เอกซ์เพรสชั่นนิสม์ (German Expressionism) เรื่องสำคัญอีกด้วย  ตัวละคร หุ่นมาเรีย ในเรื่อง ก็เป็นต้นแบบของ หุ่นซีทรีพีโอในเรื่อง สตาร์วอรส์ ในเวลาต่อมา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ข้อมูลภาพยนตร์ เมโทรโพลิส เมืองล่าหุ่นยนต์  จาก สยามโซน
* บทความ ''ต้นตระกูลหนังไซไฟ กับ (Bangkok) Metropolis'' (ต้นฉบับจาก คอลัมน์สนามวิจารณ์ หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ 31 ต.ค. 2546)

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2470
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ขาวดำ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อิงบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไซไฟ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เงียบ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่นำกลับมาสร้างใหม่
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในเบอร์ลิน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในอนาคต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์หุ่นยนต์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เยอรมัน
หมวดหมู่:ความทรงจำแห่งโลกจากประเทศเยอรมนี
ไอ้ด่างเกยชัย

**ไอ้ด่างเกยชัย** เป็นชื่อเรียกของจระเข้ตัวใหญ่ตัวหนึ่ง ที่เคยอาละวาดกินคนที่แม่น้ำน่าน บ้านเกยชัย จังหวัดนครสวรรค์ เมื่อสมัยรัชกาลที่ 5 (ปัจจุบันคือ ตำบลเกยไชย อำเภอชุมแสง จังหวัดนครสวรรค์) ซึ่งผู้คนเชื่อว่าเป็นจระเข้เจ้า ที่ได้ชื่อว่า ไอ้ด่าง เพราะปลายจมูกมันมีดวงด่างสีขาวเป็นจุดเด่น ภายหลังถูกปราบได้ด้วยหอกของหมอจระเข้ 2 คน และได้ตัดหัวเก็บไว้ ว่ากันว่ามีความใหญ่ถึงขนาดหัวถึงหางสามารถนอนขวางลำน้ำจากฝั่งหนึ่งถึงฝั่งหนึ่งได้

เรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัย มีบันทึกอยู่ในสมุดบันทึกของกรมพระยาดำรงราชานุภาพ เมื่อคราวที่ท่านเสด็จไปตรวจราชการที่เมืองเหนือ ได้บันทึกเกี่ยวกับเรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัยไว้สั้น ๆ 2 บรรทัด มีใจความว่า ที่นี่มีศีรษะของจระเข้ใหญ่ เป็นจระเข้กินคน ชาวบ้านเล่าลือกันว่าเป็นจระเข้เจ้า มีพระยาคนหนึ่งได้นำเอาศีรษะจระเข้นี้เข้ากรุงเทพ ฯ และได้ขายต่อให้ชาวต่างชาติไป เป็นอันจบกันสำหรับเรื่องราวของศีรษะจระเข้ใหญ่

ปัจจุบัน บันทึกของท่านตอนนี้ สามารถสืบค้นได้ที่หอสมุดแห่งชาติ ท่าวาสุกรี

แต่เรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัย มักจำสับสนกับ**ไอ้ด่างบางมุด** ที่เป็นจระเข้น้ำเค็มมีขนาดลำตัวใหญ่ เคยอาละวาดกินคนเช่นเดียวกันที่*คลองบางมุด* อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร เมื่อปี พ.ศ. 2507 ซึ่งถูกปราบได้ด้วยลูกระเบิดของนายตำรวจผู้หนึ่งในท้องถิ่น

## ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
เรื่องราวของไอ้ด่างเกยชัยได้สร้างเป็นภาพยนตร์ไทย 2 ครั้ง
* ครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2531 ใช้ชื่อว่า "ไอ้ด่างเกยชัย" นำแสดงโดย บิณฑ์ บรรลือฤทธิ์, สรารัตน์ หรุ่มเรืองวงศ์, ราตรี วิทวัส, วีรยุทธ รสโอชา, อภิวัฒน์ เมธา, ดามพ์ ดัสกร

## ดูเพิ่ม
*ไอ้ด่างคลองบางมุด
*ชาละวัน
*ไอ้บอดวัดสามปลื้ม
*วัดเกยไชยเหนือ (บรมธาตุ)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จระเข้ที่มีชื่อเสียง
หมวดหมู่:สัตว์ที่มีชื่อเสียงในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์กินคน
หมวดหมู่:อำเภอชุมแสง