ฮานะโนะเอ็ง

thumb|''บทที่ 8 (ฮานะ โนะเอ็ง)''
**ฮานะโนะเอ็ง** (; ) เป็นบทที่ 8 ของตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุราซากิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บท

## ที่มาของชื่อบทฮะนะโนะเอ็ง

**ฮะนะ ** (花) ในภาษาญี่ปุ่นแปลว่า ดอกไม้ ในชื่อบท *ฮะนะโนะเอ็ง* ของตำนานเก็นจิ มีความหมายโดยตรงถึง *ซะกงโนะซะกุระ* (左近桜 sakon no sakura) ที่ปลูกในพระราชวังของเมืองเฮอันเคียว

**ซะกงโนะซะกุระ** - *ซากุระเบื้องซ้าย * (左近桜 sakon no sakura) คือ ต้นซากุระ หน้าตำหนักชิชินเด็ง ซึ่งเป็นท้องพระโรงของเกียวโตะโกะโชะ (京都御所 Kyoto gosho) หรือ พระราชวังเกียวโต ที่ใช้ในราชพิธีสำคัญต่าง ๆ ตั้งแต่ยุคเฮอัน

**ซะกง** (左近) แปลว่า เบื้องซ้าย *ซะกงโนะซะกุระ * นั้น หากเดินลงจากบันไดของตำหนักชิชินเด็ง ต้นซากุระจะปลูกที่ตีนบันไดด้านซ้ายมือ ในทิศทางที่เดินลงจากตำหนัก ส่วน *อุกงโนะทะชิบะนะ * - *ต้นส้มทะชิบะนะเบื้องขวา* (右近橘 ukon on Tachibana) คือต้นส้มทะชิบะนะ ที่ปลูกตรงข้ามกับ ซะกงโนะซะกุระ ปลูกที่ตีนบันไดด้านขวามือ ในทิศทางที่เดินลงจากตำหนักชิชินเด็ง

ในเรื่อง ตำนานเก็นจิ ยังมีการเปรียบเทียบ *ฮิกะรุเก็นจิ* เป็นดัง ดอกซากุระเบื้องซ้าย *โทโนะจูโจ* เป็นดัง ดอกส้มทะชิบะนะเบื้องขวา เป็นการสื่อว่า บุคคลทั้งสอง ล้วนเพรียบพร้อมทั้งรูปสมบัติและคุณสมบัติ เป็นคู่แข่งที่ไม่แพ้กันเลย

**เอ็ง** (宴) แปลว่า งานเลี้ยง

ชื่อบท **ฮะนะโนะเอ็ง** ในตำนานเก็นจิ หมายถึง งานเลี้ยงฉลองในโอกาสที่ *ซะกงโนะซะกุระ* เบ่งบานในฤดูใบไม้ผลิ นั่นเอง

## ตัวละครหลักในบท

* **เก็นจิ**
ยศ ไซโช อายุ 20 ปี
* **จักรพรรดิคิริสึโบะ**
พระราชบิดาของเก็นจิ
* **ฟุจิตสึโบะ**
จักรพรรดินีในจักรพรรดิคิริสึโบะ พระราชมารดาเลี้ยง ของเก็นจิ อายุ 25
* **องค์รัชทายาท**
พี่ชายต่างมารดาของเก็นจิ
* **โทโนะจูโจ**
สหานสนิทและพี่ชายภรรยาของเก็นจิ
* **สะไดจิน**
เสนาบดีฝ่ายซ้าย พ่อตาของเก็นจิ อายุ 54
* **โอะโบะโระซึกิโยะ**
บุตรีคนที่ 6 ของอุไดจิน
* **โคะเระมิตสึ**
คนสนิท และ พี่น้องร่วมแม่นมเดียวกับเก็นจิ
* **โยะชิคิโยะ**
ผู้ติดตามใกล้ชิดของเก็นจิ ผู้ติดตามของเก็นจิ เป็นบุตรชายของเจ้าเมืองเมืองฮาริมะ
* **มุระซะกิ**
ท่านหญิงน้อย ภรรยาในอนาคตของเก็นจิ อายุ 12
* **อุไดจิน**
เสนาบดีฝ่ายขวา ตาขององค์รัชทายาท

## เรื่องย่อ

ปลายเดือน 2 งานสังสรรค์ดอกซะกุระบานจัดขึ้นที่ตำหนัก *ชิชินเด็ง* เมื่อล่วงเข้ายามดึกดื่น เก็นจิผู้มึนเมาสุราพยายามลอบเข้าตำหนักฟุจิตสึโบะ ทว่าประตูตำหนักปิดสนิทแน่นหนา เขาเห็นประตูตำหนักโคกิเด็งซึ่งอยู่ใกล้เคียงแง้มอยู่ จึงลอบเข้าไป ณ โถงทางเดิน เก็นจิพบกับธิดาคนที่ 6 ของอุไดจิน นางกำลังชมจันทร์สลัวในคืนฤดูใบไม้ผลิ พลางเอื้อนบทกวีบทหนึ่งจาก *ชินโคะคินวะกะชู* แต่งโดย *โอเอะ โนะ จิซะโตะ* ว่า

朧月夜 (おぼろづきよ) に似 (に) るものぞなき

*Oborozukiyo ni niru mono zo naki* *โอะโบะโระซึกิโยะ นิ นิรุ โมะโนะ โซะ นะกิ*

เก็นจิคว้าชายแขนเสื้อของนางไว้ พูดคุยกับนาง นางจำเสียงเก็นจิได้ และทั้งสองมีความสัมพันธ์กัน ในคืนจันทร์สลัวหมอกของวันที่ 20 นางไม่ยอมบอกชื่อกับเก็นจิ ทั้งสองแลกเปลี่ยนพัดของกันและกัน ยามฉุกละหุกขณะที่ใกล้รุ่งเช้าผู้คนเริ่มตื่นขึ้นมา เพราะกวีที่นางเอื้อนเอ่ย เก็นจิจึงเรียกนางว่า *โอะโบะโระซึกิโยะ*

ธิดาคนที่ 6 ของอุไดจินนั้น จำต้องอภิเษกกับองค์รัชทายาทในเดือน 4 อุไดจินจัดงานเลี้ยงชมดอกฟุจิในเดือน 3 เขาเชิญเก็นจิมาร่วมงานด้วย ทั้ง ๆ ที่เป็นศัตรูทางการเมืองของกันและกัน ความสง่างามของเก็นจิล้ำเกินกว่าแขกคนใด ๆ ในงาน กระทั่งยังงดงามเหนือดอกฟุจิอันสะพรั่งในสวนเสียอีก หลังจากการแสดงสังคีต เก็นจิแสร้งเป็นเมามาย เข้าไปในเรือนส่วนที่ท่านหญิงธิดาอุไดจินพำนัก เพื่อเสาะหาสตรีเจ้าของพัด เก็นจิเอื้อนบทกวีหน้าม่าน ทันใดนั้น ผู้ตอบบทกวีของเขา ก็คือ *โอะโบะโระซึกิโยะ* นั่นเอง

## โอะโบะโระซึกิโยะ
เมฆอัลโตสตราตัส（高層雲、こうそううん、ａｌｔｏｓｔｒａｔｕｓ、アルトストラタス）คือเมฆที่ลอยปกคลุมท้องฟ้าเป็นสีขาวเทาลอยอยู่ที่ระดับความสูงประมาณ 2-7 กิโลเมตร บางครั้งอาจเรียกว่า เมฆโอะโบะโระ（朧雲）มักปกคลุมทั่วท้องฟ้า ถ้ามีอยู่บาง ๆ อาจทำให้เกิดร่มขึ้นกับดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ แต่โดยทั่วไปแล้วจะเหมือนกับมองผ่านกระจกกรองแสงทำให้เห็นดวงอาทิตย์ได้ไม่ชัดเจน ตรงจุดนี้ทำให้เรามองแล้วแยกเมฆชนิดนี้ออกจากเมฆซีร์โรสตราตัสได้ชัดเจน ถ้าเมฆอัลโตสตราตัสหนาขึ้น จะทำให้บริเวณโดยรอบมืดจนยากที่จะเห็นเงา

*พระจันทร์ที่ถูกเมฆชนิดนี้บดบังอาจเห็นเป็นสีต่าง ๆ เช่น สีทอง สีเงิน สีแดงอ่อน สีเหลือง ที่ญี่ปุ่นเรียกคืนที่พระจันทร์เป็นแบบนี้ว่า โอะโบะโระซึกิโยะ（朧月夜)*

## ศึกษาเพิ่มเติม

* '' KYOTO IMPERIAL PALACE - GOSHO''  Japanese Lifestyle
* KYOTO IMPERIAL PALACE '' วิกิพีเดีย ภาษาอังกฤษ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วรรณกรรมญี่ปุ่น
หมวดหมู่:รายชื่อบทในตำนานเก็นจิ