open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ภาษาเบอตาวี

**ภาษาเบอตาวี** มีอีกชื่อว่า **ภาษามลายูเบอตาวี**, **ภาษามลายูจาการ์ตา** หรือ **ภาษามลายูบาตาเวีย**  เป็นภาษาพูดของชาวเบอตาวีในกรุงจาการ์ตาของประเทศอินโดนีเซีย มีผู้พูดภาษาเบอตาวีเป็นภาษาแม่ประมาณ 5 ล้านคน โดยเป็นภาษาลูกผสมที่อิงภาษามลายู (Malay-based creole language) ในจาการ์ตา เกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย เป็นภาษาลูกผสมที่มีภาษามลายูเป็นฐาน ภาษาเบอตาวีเป็นภาษาไม่ทางการยอดนิยมในอินโดนีเซียสมัยปัจจุบัน ซึ่งเป็นฐานของสแลงอินโดนีเซียและมักพูดกันในละครโทรทัศน์จาการ์ตา คำว่า *เบอตาวี* มาจากคำว่าบาตาฟียา อันเป็นชื่อทางการของจาการ์ตาในสมัยหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ อูรี ตัดมอร์รายงานว่า ยังไม่มีขอบเขตแบ่งภาษาปากอินโดนีเซียจาการ์ตา (Colloquial Jakarta Indonesian) ออกจากภาษามลายูเบอตาวีอย่างแน่ชัด

## ตัวอย่าง
### ภาษาไทย
มนุษย์ทุกคนเกิดมามีอิสระเสรีและเสมอภาคกันทั้งในศักดิ์ศรีและสิทธิ ต่างมีเหตุผลและมโนธรรม และควรปฏิบัติต่อกันด้วยเจตนารมณ์แห่งภราดรภาพ

### ภาษามลายู
Semua manusia dilahirkan bebas dan samarata dari segi kemuliaan dan hak-hak. Mereka mempunyai pemikiran dan perasaan hati dan hendaklah bertindak di antara satu sama lain dengan semangat persaudaraan. 

### ภาษาเบอตาวี
Semue orang ntu dilahirin bebas ame punye martabat dan hak-hak yang same. Mereka ntu dikasih akal ame ati nurani dan kudu bergaul satu ame lainnye dalem semangat persaudaraan.

## อ้างอิง

* 

## หล่งข้อมูลอื่น
*Documentation of Betawi

*An example of Betawi language conversation

หมวดหมู่:ภาษาในประเทศอินโดนีเซีย
รายชื่อกระจุกดาวทรงกลม

รายชื่อต่อไปนี้คือ **รายชื่อกระจุกดาวทรงกลม** 

## ทางช้างเผือก
ต่อไปนี้คือกระจุกดาวทรงกลมที่พบในดาราจักรฮาโลของทางช้างเผือก ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางแสดงเป็นหน่วยลิปดาที่เห็นจากบนโลก สำหรับการอ้างอิง จุดอ้างอิงบนท้องฟ้าที่ใจกลางดาราจักรสำหรับ J2000 epoch อยู่ที่ ไรต์แอสเซนชั่น เดคลิเนชั่น  กระจุกดาวทรงกลมจำนวนมากพบอยู่ในบริเวณกลุ่มดาวคนแบกงู และกลุ่มดาวคนยิงธนู ทั้งสองกลุ่มดาวตั้งอยู่ในทิศทางเดียวกันกับแกนกลางดาราจักร

## กลุ่มท้องถิ่น
*NGC 1049

## อ้างอิง
* http://www.physics.mcmaster.ca/Globular.html 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* LMC Clusters database , University of Cambridge.
* VizieR VII/202 - Globular Clusters in the Milky Way (Harris, 1997) 
* Galactic Globular Clusters Database , Rome Astronomical Observatory

หมวดหมู่:กระจุกดาว
ความกังขาของนักบุญโธมัส (การาวัจโจ)

**ความกังขาของนักบุญโธมัส** () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พระราชวังซองส์ซูซิ, พ็อทซ์ดัมในประเทศเยอรมนี

ภาพ “ความกังขาของนักบุญโธมัส” เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1601 ถึงปี ค.ศ. 1602 เป็นภาพที่ในกลุ่มเดียวกับ “การดลใจนักบุญมัทธิว” และ “การสังเวยอิสอัค” ที่อุฟฟิซิเพราะตัวแบบอัครสาวกในทุกภาพเป็นคนคนเดียวกัน เช่นเดียวกับภาพ “นักบุญมัทธิวและเทวดา” ภาพนี้เดิมเป็นของวินเชนโซ จุสตินิอานิและต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมหลวงของปรัสเซีย แต่โชคดีที่เก็บไว้ที่พ็อทซ์ดัมจึงรอดจากการทำลายด้วยระเบิดระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองมาได้ ภาพนี้เป็นภาพที่นิยมก็อปปีกันมากที่สุด ซึ่งมีด้วยกันทั้งสิ้น 22 ก็อปปีจากคริสต์ศตวรรษที่ 17

ตามบันทึกของพระวรสารนักบุญยอห์น นักบุญโธมัสไม่ได้เห็นการปรากฏตัวของพระเยซูแก่อัครสาวกหลังจากที่ทรงฟื้นชีพ นักบุญโธมัสจึงประกาศว่านอกจากว่าจะได้ยื่นมือไปสัมผัสแผลของพระองค์ก็จะไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน สัปดาห์หนึ่งต่อมาพระเยซูก็ทรงมาปรากฏตัวและบอกให้โธมัสสัมผัสพระองค์และกล่าวว่า “ขอสมพรแก่ผู้ที่ยังไม่เห็นแต่เชื่อ”

ความกังขาของนักบุญโธมัสประทับใจการาวัจโจเป็นการส่วนตัวเป็นอันมาก ไม่มีภาพเขียนภาพอื่นใดของการาวัจโจที่สร้างความประหลาดใจได้เท่าภาพนี้ นักบุญโธมัสมีความกังขาจนถึงกับต้องเอานิ้วจิ้มแผลเพื่อพิสูจน์ก่อนที่จะอุทานเมื่อทราบแน่ว่าเป็นพระเยซูว่า “My Lord and my God” การวางภาพชายสี่คนยืนรวมกันจนศีรษะแทบชนกันโดยมีพระพักตร์ของพระเยซูอยู่ในเงามืดเป็นการเพิ่มอารมณ์ของภาพ ตัวแบบอีกสามคนมีแสงส่องบนใบหน้าว่า “รู้”

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* การาวัจโจ
* โธมัสอัครทูต
* โธมัสกังขา

หมวดหมู่:การาวัจโจ
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1600
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
นักบุญฟรังซิสอธิษฐาน (การาวัจโจ)

**นักบุญฟรังซิสอธิษฐาน** () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์โบราณแห่งชาติ กรุงโรม ประเทศอิตาลี  

ภาพ “นักบุญฟรังซิสอธิษฐาน” เป็นภาพที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1602 ถึงปี ค.ศ. 1604 เป็นภาพไม่ได้มีหลักฐานบันทึกซึ่งทำให้ยากต่อการระบุว่าเขียนขึ้นเมื่อใด หรือยากที่จะบอกได้ว่าภาพใดเป็นภาพดั้งเดิมหรือภาพใดเป็นภาพก็อปปี จอห์น แกชกล่าวว่าภาพที่อยู่ที่วัดคัปปุชชินิ (Chiesa dei Cappuccini) เป็นก็อปปีของภาพดั้งเดิมที่หายไปที่นักวิชาการบ่งว่าเป็นภาพเขียนในวัดซานเปียโตรที่คาร์ปิเนโต โรมาโน (พิพิธภัณฑ์ของวังเวเนเซีย) ขณะที่เฮเลน แลงดอนกล่าวถึงภาพนี้ในหนังสือชีวประวัติของคาราวัจโจโดยอ้างถึงภาพในหอศิลป์โบราณแห่งชาติในกรุงโรมในปาลัซโซบาร์เบรีนิ (Palazzo Barberini) 

การใช้ชีวิตอันสมถะของนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีเป็นหัวข้อการเขียนภาพที่เป็นที่นิยมกันในสมัยของการาวัจโจ โดยปีเตอร์ รอบบ์เสนอว่านักบุญฟรังซิส พร้อมทั้งนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา และนักบุญเจอโรม เป็นนักบุญสามองค์ที่เป็นสัญลักษณ์ของผู้ที่อยู่นอกกรอบของสังคม ที่การาวัจโจเขียนแล้วเขียนอีก ซึ่งกลายเป็นสัญลักษณ์ที่มีความหมายเป็นการส่วนตัวต่อชีวิตอันไม่ราบรื่นของคาราวัจโจเอง

ระหว่างการฟ้องร้องในปี ค.ศ. 1603 โอราซีโอ เจนตีเลสกีเพื่อนของการาวัจโจกล่าวได้ให้ยืมเสื้อคลุมนักบวชแก่การาวัจโจสองสามเดือนก่อนหน้านั้นซึ่งอาจจะเกี่ยวกับการเขียนภาพที่ว่านี้ คำให้การของเจ็นทิเลสชิทำให้เชื่อกันว่าเป็นภาพเขียนราว ค.ศ. 1602/ค.ศ. 1604 แต่รอบบ์ดูจากลักษณะการเขียนแล้วเชื่อว่าอาจจะเป็นภาพเขียนจากปี ค.ศ. 1606 เมื่อคาราวัจโจหนีออกจากโรมในฐานะที่เป็นอาชญากรเนื่องจากไปฆ่าคนกลางถนนหลังจากมีปากมีเสียงกัน

## อ้างอิง
 
* 
* 
* 

## ดูเพิ่ม
* การาวัจโจ
* ฟรังซิสแห่งอัสซีซี

หมวดหมู่:การาวัจโจ
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1600
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
มารธาและมารีย์ชาวมักดาลา (การาวัจโจ)

**มารธาและมารีย์ชาวมักดาลา** () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่สถาบันศิลปะดีทรอยต์ในสหรัฐอเมริกา  

ภาพ “มารธาและมารีย์ชาวมักดาลา” เป็นภาพที่เขียนราวปี ค.ศ. 1598 เป็นภาพของพี่น้องในคัมภีร์ไบเบิล ขณะที่มารธากำลังพยายามชักชวนให้มารีย์ชาวมักดาลาละทิ้งชีวิตเดิมและหันมารับพระเยซู ใบหน้าของมารธาอยู่ในเงาเอนตัวไปข้างหน้าเพื่อหว่านล้อมมารีย์ผู้หมุนดอกส้มเล่นอยู่ในมือหนึ่งขณะที่อีกมือหนึ่งถือกระจกสัญลักษณ์ของความสำรวยที่แมรีจะต้องเลิกใช้เมื่อหันไปนับถือคริสต์ศาสนา

“มารธาและมารีย์” เป็นภาพที่เขียนขณะที่พำนักอยู่ที่วังของพระคาร์ดินัลฟรันเชสโก มาเรีย เดล มอนเต  ผู้เป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญคนแรก ภาพที่การาวัจโจเขียนให้แก่เดล มอนเตแบ่งเป็นสองชุดชุดหนึ่งเป็นภาพชีวิตประจำวันทางโลกที่รวมทั้ง “นักดนตรี”, “คนเล่นลูท” และ “บาคคัส” - ภาพในกลุ่มนี้เป็นภาพเด็กชายหรือชายหนุ่มที่เขียนภายในห้องที่แคบ - และอีกกลุ่มหนึ่งคือภาพทางคริสต์ศาสนาที่รวมทั้ง “พักระหว่างหนีไปอียิปต์”  และ “นักบุญฟรานซิสเกิดปีติสานติ์” ในบรรดาภาพทางศาสนาเป็นภาพเขียนสี่ภาพที่นางแบบเป็นสตรีคนเดียวกันสองคนทั้งรูปเดี่ยวและรูปที่มีทั้งสองคนอยู่ในภาพ  ทั้งสองคนคืออันนา บิอังชินิ (Anna Bianchini) และฟิลลิเด เมลันโดรนิ (Fillide Melandroni) ผู้เป็นสาวโสเภณีผู้มีชื่อเสียงของกรุงโรมขณะนั้นและเป็นที่แสวงหาของชนชั้นสูงในสังคมของชาวโรม และมักจะมาแวะที่วังของเดล มอนเต อันนา บิอังชินิปรากฏก่อนเป็นแมรี แม็กดาเลนในภาพ “มารีย์ชาวมักดาลาสำนึกผิด” ที่เขียนรา ค.ศ. 1597 ฟิลลิเดปรากฏในภาพ “ภาพเหมือนของสตรีในราชสำนัก” ที่เขียนในปีเดียวกันสำหรับวินเชนโซ จุสตินิอานินายธนาคารและนักสะสมศิลปะเพื่อนของเดล มอนเต ในปี ค.ศ. 1598 คาราวัจโจก็เขียนฟิลลิเดอีกครั้งในภาพ “นักบุญแคเธอรินแห่งอะเล็กซานเดรีย” ที่จับความงามและความฉลาดเฉลียวของฟิลลิเด ในภาพ “มารธาและมารีย์” ทั้งอันนาและฟิลลิเดปรากฏด้วยกันในภาพเดียวกัน ฟิลลิเดในบทที่เหมาะสมกับการเป็นมารีย์ชาวมักดาลาและอันนาผู้ดูเหมือนจะไม่ยอมหยุดยั้งในการชักชวน

## อ้างอิง
 

## ดูเพิ่ม
* การาวัจโจ
* มารีย์ชาวมักดาลา

หมวดหมู่:การาวัจโจ
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1590
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับนักบุญ
ซาฟารีปาร์ค

**สวนสัตว์เปิดซาฟารีปาร์ค** () เป็นสวนสัตว์เปิดแห่งแรกในกาญจนบุรี ตั้งอยู่ที่อำเภอบ่อพลอย ห่างจากตัวเมืองกาญจนบุรีไป 40 กิโลเมตร โดยเป็นสวนสัตว์เปิดที่มีลักษณะเหมือนกับซาฟารีเวิลด์ที่กรุงเทพมหานคร โดยแบ่งส่วนต่าง ๆ ออกเป็น 8 โซน

## การแบ่งส่วน
**โครงการที่ 1** สวนสัตว์เปิด แบ่งออกเป็น 8 โซน

* โซนที่ 1 กวางแฟลโลว์สีแฟนซี
* โซนที่ 2 หมีควาย
* โซนที่ 3 แบล๊คบัคและเนื้อทราย
* โซนที่ 4 เสือโคร่ง
* โซนที่ 5 สิงโตอัฟริกา
* โซนที่ 6 เสือดาว
* โซนที่ 7 กวางดาวอินเดีย กวางฟลอโลว์สีขาว นกอีมู
* โซนที่ 8 ยีราฟ ม้าลาย ลามา นกกระจอกเทศ และนกฟลามิงโก้

นักท่องเที่ยวจะได้นั่งรถมินิบัสเข้าไปในโซนสัตว์ซึ่งมีทั้งหมด 8 โซน สัตว์ทุกตัวที่นี่จะเดินเข้ามาหานักท่องเที่ยวที่รถ เพื่อให้นักท่องเที่ยวได้ป้อนอาหาร-ถ่ายรูป และสัมผัสได้ใกล้ชิดอย่างมาก ถึงขนาดว่าสามารถ "กอดคอยีราฟถ่ายรูป" ได้เลยทีเดียว หรือ "ป้อนอาหารด้วยปาก" ก็ยังได้ ทำให้นักท่องเที่ยวรู้สึกตื่นเต้น สนุกสนานมาก โซนสัตว์ที่อันตรายกรุณางดเปิดกระจก เช่น เสือ, สิงโต และ หมีควาย เค้าก็จะไม่เข้ามาใกล้หรือ ทำอันตรายแก่นักท่องเที่ยว นักท่องเที่ยวสามารถนำรถส่วนตัวเข้าเที่ยวชมสวนสัตว์เปิด หรือใช้บริการรถมินิบัส ของทางสวนสัตว์ ซึ่งบริการฟรี และที่นี่มีบริการให้อาหารสัตว์ด้วยการซื้อขันอาหารจากด่านขายบัตรผ่านประตู ราคา ชุดละ 100 บาท (มี 4 ขัน) เพื่อนำไปป้อนอาหารสัตว์กินพืชภายในโซนได้ 

**โครงการที่ 2 **การแสดงโชว์

* 1. การแสดงโชว์ช้างแสนรู้
* 2. การแสดงโชว์จับจระเข้ด้วยมือเปล่า
* 3. ลานแสดงนกมาคอว์
## บรรยากาศภายในสวนสัตว์

File:Safari Park,Kanchanaburi (23).jpg|thumb|180px|สามารถซื้ออาหารของทางสวนสัตว์เข้าไปป้อนให้กวางและยีราฟได้
File:Safari Park,Kanchanaburi (22).jpg|กวางแฟลโลว์
File:Safari Park,Kanchanaburi (37).jpg|สิงโต
File:Safari Park,Kanchanaburi (47).jpg|เสือดาว
File:Safari Park,Kanchanaburi (68).jpg|ยีราฟยื่นหัวเข้ามาขอของกิน
File:Safari Park,Kanchanaburi (78).jpg|ยีราฟขอของกินจากนักท่องเที่ยว
File:Safari Park,Kanchanaburi (99).jpg|ช้างที่รอการแสดง
File:Safari Park,Kanchanaburi (100).jpg|จระเข้

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* เว็บไซต์ของสวนสัตว์ซาฟารีปาร์ค 

หมวดหมู่:สวนสัตว์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดกาญจนบุรี
อารามแซ็ง-ซาแว็ง-ซูร์-การ์ต็องป์

**อารามแซ็ง-ซาแว็ง-ซูร์-การ์ต็องป์** () เดิมเป็นแอบบีย์ของคณะเบเนดิกติน ตั้งอยู่ที่แซ็ง-ซาแว็ง-ซูร์-การ์ต็องป์ มณฑลปัวตู ประเทศฝรั่งเศส อารามแซงต์ซาแว็งเริ่มสร้างราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 11 ในลักษณะสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์  ความสำคัญของอารามอยู่ที่จิตรกรรมฝาผนังจากคริสต์ศตวรรษที่ 11 และ 12 ที่ได้รับการอนุรักษ์ให้อยู่ในสภาพที่ดีมาก

แผนผังอารามเป็นแบบกางเขนโดยมีหอสี่เหลี่ยมเหนือจุดตัดของกางเขน บริเวณแขนกางเขนเป็นบริเวณแรกที่ได้รับการก่อสร้าง ต่อมาเป็นบริเวณขับเพลงสวด (Choir) พร้อมกับบริเวณจรมุข (ambulatory) โดยมีชาเปลกระจายออกไปด้วยกันห้าโบสถ์น้อยทางมุขตะวันออก ต่อมาตัวอารามก็ได้รับการขยายเพิ่มเติมโดยการเพิ่มทางเดินข้างประกบทางเดินกลาง หอระฆัง และระเบียงทางเข้าหน้าโบสถ์ และในที่สุดก็เพิ่มทางเดินกลางอีกหกช่วง หอระฆังสร้างด้วยหินที่สูงกว่า 80 เมตรที่ต่อเติมในคริสต์ศตวรรษที่ 14 และได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19

เพดานโค้งประทุนรองรับด้วยเสาที่มีหัวเสาที่แกะสลักเป็นใบไม้ ภายในคริปต์เป็นที่ฝังศพนักบุญซาแว็งและนักบุญซิเปรียน ผนังเป็นจิตรกรรมฝาผนังที่แสดงภาพชีวิตของนักบุญทั้งสององค์

อารามแซ็ง-ซาแว็ง-ซูร์-การ์ต็องป์ได้รับเลือกโดยองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปี ค.ศ. 1983

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Fully illustrated description of the church  

## สมุดภาพ

ไฟล์:PixAile7.jpg|มองจากเบื้องบน
ไฟล์:Interieur_Saint-Savin-sur-Gartempe.jpg|ทางเดินกลาง
ไฟล์:Saint-Savin_Chapit.JPG|หัวเสาแกะสลัก
ไฟล์:Saint-Savin nef.jpg|เพดานที่ยังมีจิตรกรรมฝาผนังที่อยู่ในสภาพดี
ไฟล์:Meister_von_Saint-Savin-sur-Gartempe_001.jpg|รายละเอียดของจิตรกรรมฝาผนัง 


หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
แซ็ง-ซาแว็ง-ซูร์-การ์ตองป์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเวียน
เจ้าเครือแก้ว ณ เชียงใหม่

**เจ้าเครือแก้ว ณ เชียงใหม่** (5 มกราคม พ.ศ. 2456 – 21 ธันวาคม พ.ศ. 2546) ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง (คีตศิลป์พื้นเมืองล้านนา) ประจำปีพุทธศักราช 2541

## ประวัติ
เจ้าเครือแก้ว ณ เชียงใหม่ เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2456 ในสกุล ณ เชียงใหม่ เป็นธิดาของเจ้าน้อยมรกต ณ เชียงใหม่ และเจ้าเกี๋ยงคำ ณ เชียงใหม่ มีเจ้าพี่ เจ้าน้องรวม 8 คน เช่น เจ้าพันธ์คำ สุขุม, เจ้าใจทิพย์ นาคนิกร, เจ้าดวงไทย ณ เชียงใหม่ และได้สมรสกับเจ้าพรหา ณ เชียงใหม่ ไม่มีบุตร – ธิดา ในวัยเด็กได้ถวายตัวเป็นข้าหลวงของเจ้าดารารัศมี พระราชชายา ทำให้ได้เรียนรู้ฝึกฝน และสืบสานเพลงพื้นเมือง และการฟ้อนรำพื้นเมืองของจังหวัดเชียงใหม่ที่กำลังจะสูญหายไว้เป็นจำนวนมาก เป็นผู้เชี่ยวชาญเพลงพื้นเมืองภาคเหนือที่ยังจดจำคำร้อง ทำนอง ไว้อย่างครบถ้วน เมื่อ พ.ศ. 2513 ก่อนที่จะมีการก่อตั้งวิทยาลัยนาฏศิลป เชียงใหม่ ได้มีการสัมมนาทางวิชาการเกี่ยวกับนาฏศิลป์ และการอนุรักษ์ฟื้นฟูนาฏศิลป์พื้นเมืองที่จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อจัดตั้งวิทยาลัยนาฏศิลป์เชียงใหม่ขึ้นใน พ.ศ. 2514 ท่านได้รับเชิญให้มาเป็นผู้ชำนาญการสอนขับร้องเพลงไทยและเพลงพื้นเมือง ภาคเหนือ นับตั้งแต่นั้นมา ท่านได้ทำหน้าที่ เป็นครูถ่ายทอดศิลปะพื้นเมืองภาคเหนือให้สืบทอดต่อไป 

เจ้าเครือแก้ว ณ เชียงใหม่ ได้รับการยกย่องเป็นศิลปินของกรมศิลปากร ตั้งแต่ครั้งที่นายธนิต อยู่โพธิ์ เป็นอธิการบดีกรมศิลปากร และได้รับการคัดเลือกให้เป็นบุคลากรผู้มีผลงานดีเด่นทางวัฒนธรรม จังหวัดเชียงใหม่ ประจำปี พ.ศ. 2533 ซึ่งกรมศิลปากรได้เชิญมาเป็นครูพิเศษขับร้องเพลงไทยและเพลงพื้นเมืองภาคเหนือที่วิทยาลัยนาฏศิลปเชียงใหม่ ให้แก่ครูและนักศึกษาได้ขับร้องประกอบการแสดงจำนวนมาก อาทิ ระบำซอ (ซอยิ้น ซอจ๊อยเจียงแสน ซอโยนก) ซอล่องน่าน ฟ้อนม่านมุ้ยเซียงตา ฟ้อนโยคีถวายไฟ ฯลฯ นอกจากนี้ยังถ่ายทอดเพลงพื้นเมือง ได้แก่ ซออื่อก่อมหละอ่อน ซอสิกจุ้งจา ซออื่อ (เฒ่าสอนหลาน) ซอจั๊กปุ (สิกเก๊าแก) นับเป็นศิลปินครูที่สืบสานศิลปะการขับร้องเพลงพื้นเมืองดั้งเดิมของเชียงใหม่ให้ดำรงอยู่ในยุคปัจจุบัน เป็นการผดุงรักษาศิลปะดั้งเดิมของล้านนาไทยมิให้สูญหายไปกับกระแสความเจริญในปัจจุบัน

**เจ้าเครือแก้ว ณ เชียงใหม่** ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (คีตศิลป์พื้นเมืองล้านนา) ประจำปีพุทธศักราช 2541 ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2546 สิริรวมอายุได้ 90 ปี

## ผลงาน
* ได้รับการคัดเลือกให้เป็นบุคลากรผู้มีผลงานดีเด่นทางวัฒนธรรม จังหวัดเชียงใหม่ ประจำปี พ.ศ. 2533  
* เป็นผู้เชี่ยวชาญเพลงพื้นเมืองภาคเหนือที่ยังจดจำคำร้อง ทำนอง ไว้อย่างครบถ้วน  
* ได้รับการยกย่องเป็นศิลปินของกรมศิลปากร 
* เป็นบุคคลที่ร่วมก่อตั้ง วิทยาลัยนาฏศิลป์เชียงใหม่  ขึ้นใน พ.ศ. 2514  
* ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (คีตศิลป์พื้นเมืองล้านนา) ประจำปีพุทธศักราช 2541

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์
* 
* 
* 
* 

## ราชตระกูล



## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจ้าหญิงเชียงใหม่
หมวดหมู่:สกุล ณ เชียงใหม่
หมวดหมู่:ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะการแสดง
หมวดหมู่:นักดนตรีพื้นเมืองภาคเหนือ
หมวดหมู่:นักดนตรีจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ อ.ป.ร.2
หมวดหมู่:ครูชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์
หมวดหมู่:บูรพศิลปินสาขาศิลปะการแสดง
ท้าววนิดาพิจาริณี

**ท้าววนิดาพิจาริณี** อาจหมายถึง
* ท้าววนิดาพิจาริณี (เจ้าจอมมารดาสุ่น) ในรัชกาลที่ 4
* ท้าววนิดาพิจาริณี (เจ้าจอมเพิ่ม) ในรัชกาลที่ 5
* ท้าววนิดาพิจาริณี (บาง สนิทวงศ์ ณ อยุธยา) พระอัยยิกาในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
พระเจ้ามย็องจงแห่งโครยอ

**พระเจ้ามยองจงแห่งโครยอ** ( ค.ศ. 1131 - ค.ศ. 1202) จักรพรรดิองค์ที่ 19 แห่งราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1170 - ค.ศ. 1197) เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าอินจง กับมเหสีคงเย เป็นพระอนุชาของพระเจ้าอีจง ได้รับบรรดาศักดิ์เป็น **ท่านชายอิกยาง** (익양후, 翼陽侯) ในค.ศ. 1170 ผู้นำทหารสามคน คือ จองจุงบู (정중부, 鄭中夫) ลีอีบัง (이의방, 李義方) และลีโค (이고, 李高) ยึดอำนาจจากขุนนางฝ่ายพลเรือนและปลดพระเจ้าอีจงลงจากราชบัลลังก์ ตั้งท่านชายอิกยางเป็นพระเจ้ามยองจง พระเจ้ามยองจงเป็นจักรพรรดิหุ่นเชิดแห่งโครยอพระองค์แรก ที่จะต้องตกอยู่ภายใต้การปกครองครองของเผด็จการทหาร (무신정변, 武臣政變) ไปอีกร้อยกว่าปี

หลังจากยึดอำนาจมาได้แล้วผู่นำทหารทั้งสามก็ปฏิรูประบบข้าราชการโครยอเสียใหม่ โดยให้ขุนนางฝ่ายทหารมียศศักดิ์มากกว่าขุนนางฝ่ายพลเรือน และตั้งสภาทหารปกครองประเทศ ประกอบด้วยผู้นำสามคน แต่ทว่าผู้นำทหารสามคนนั้นก็แก่งแย่งอำนาจกันเอง โดยลีอีบังสังหารลีโค อภิเษกบุตรสาวของตนกับองค์รัชทายาท (ภายหลังเป็นพระเจ้าคังจง) แต่ลีอีบังสุดท้ายก็ถูกจองจุงบูสังหารยึดอำนาจ จองจุงบูจึงกลายเป็นผู้นำเผด็จการทหารของโครยอไปโดยปริยาย แต่แล้วจองจุงบูก็ถูกลอบสังหารโดยขุนนางทหารชั้นผู้น้อยชื่อคยองแดซึง (경대승, 慶大升) ในค.ศ. 1180  คยองแดซึงเมื่อนั่งแท่นผู้นำทหารโครยอแล้วพยายามที่จะแก้ไขปัญหาต่างๆ เช่น ทำให้ประชาชนมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ทำให้ได้รับการสรรเสริญอย่างมาก ซึ่งก็ไม่เป็นที่พอพระทัยของพระเจ้ามยองจงซึ่งทรงเป็นกษัตริย์ 

ในรัชสมัยของพระเจ้ามยองจงมีกบฏหลายครั้ง คือ กบฏของชาวบ้านที่ไม่พอใจการถูกกดขี่โดยขุนนางท้องถิ่น ในค.ศ. 1172 ค.ศ. 1176 ค.ศ. 1182 และ ค.ศ. 1194 ทางราชสำนักใช้ความพยายามอย่างมากในการปราบกบฏชาวบ้านซึ่งแต่ละครั้งมีจำนวนผู้เข้าร่วมเป็นหมื่น คยองแดซึงเสียชีวิตในค.ศ. 1183 ลีอีมิน (이의민, 李義旼) ขุนนางทหารอีกคนที่แต่เดิมเป็นทาสก็เข้ายึดอำนาจแทน แต่ก็ถูกขุนนางทหารชื่อชเวชุงฮอน (최충헌, 崔忠獻) และน้องชายชเวชุงซู (최충수, 崔忠粹) ก็เข้ายึดอำนาจในค.ศ. 1196 ในค.ศ. 1197 ขุนพลสองพี่น้องตัดสินใจปลดพระเจ้ามยองจงจากบัลลังก์ให้ท่านชายพยองยาง (평량공, 平凉公) พระอนุชาของพระเจ้ามยองจงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าชินจง พระเจ้ามยองจงและรัชทายาททรงถูกเนรเทศไปเกาะคังฮวา จนพระเจ้ามยองจงสวรรคตในค.ศ. 1202

## พระราชวงศ์
* **พระราชบิดา** พระเจ้าอินจง (인종, 仁宗)
* **พระราชมารดา** สมเด็จพระราชินีคงเย ตระกูล ลิม (공예왕후 임씨, 恭睿王后 任氏)

**พระมเหสี**
* สมเด็จพระราชินีอึยจอง ตระกูลคิม (의정왕후 김씨, 義靜王后) 

**พระสนม**
* พระสนมซิน ตระกูล ซา 선사
* พระสนมฮง ตระกูล คี 홍기
* พระสนมฮง ตระกูล ชู 홍추
* พระสนมฮง ตระกูล คยู 홍규
* พระสนมฮง ตระกูล คยุน 홍균
* พระสนมฮง ตระกูล คัก 홍각
* พระสนมฮง ตระกูล ลี 홍이

**พระราชโอรส**
* องค์ชายคังจง  (강종, 康宗) พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีอึยจอง ตระกูลคิม 

**พระราชธิดา**
* องค์หญิงยอนฮุย (연희궁주, 延禧宮主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีอึยจอง ตระกูลคิม 
* องค์หญิงซูอัน (수안궁주, 壽安宮主) พระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีอึยจอง ตระกูลคิม 

หมวดหมู่:ราชวงศ์โครยอ
มย็องจง
ไพรเออรีออฟไซออน

[thumb|right|สัญลักษณ์ของกลุ่มไพรเออรีออฟไซออนที่มีพื้นฐานมาจากเฟลอร์เดอลิ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่เกี่ยวข้องกับ[ราชวงศ์ฝรั่งเศส]]

**ไพรเออรีออฟไซออน** (, ) เป็นชื่อที่ใช้กับหลายกลุ่มทั้งที่จริงและไม่จริง กลุ่มที่มีชื่อเสียงทางลบที่สุดคือองค์กรลับที่ก่อตั้งและถูกยุบในฝรั่งเศสในปีพ.ศ. 2499 (ค.ศ. 1956) โดยปิแอร์ ปลองตาร์ด (Pierre Plantard) ในทศวรรษที่ 1960 ปลองตาร์ดได้แต่งประวัติศาสตร์ขององค์กรขึ้นมา โดยกล่าวว่ามันเป็นสมาคมลับที่ก่อตั้งขึ้นในกรุงเยรูซาเล็มเมื่อปีพ.ศ. 1642 (ค.ศ. 1099) ซึ่งได้ปกป้องสายเลือดของราชวงศ์เมโรแว็งเชียง เรื่องโกหกนี้ถูกขยายขึ้นและโด่งดังในหนังสือชื่อ *The Holy Blood and the Holy Grail* ในปีพ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) และต่อมาในนวนิยายสืบสวนชื่อรหัสลับดาวินชี

หลังจากเป็นคดีดังตั้งแต่ปลายทศวรรษที่ 1960-1980 ไพรเออรีออฟไซออนถูกเปิดเผยว่าเป็นสิ่งที่ปลองตาร์ดสร้างขึ้นเพื่ออ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของฝรั่งเศส หลักฐานที่สนับสนุนการมีอยู่ในประวัติศาสตร์และกิจกรรมของกลุ่มก่อนปีพ.ศ. 2499 (ค.ศ. 1956) ถูกค้นพบว่าถูกหลอมและนำไปไว้ในที่ต่าง ๆ ทั่วฝรั่งเศสโดยปลองตาร์ดและผู้สมรู้ร่วมคิด ถึงกระนั้นผู้คนมากมายที่เชื่อว่าไพรออรี ออฟ ไซออนเป็นสมาคมลับในยุคเก่าซึ่งได้ปกปิดความลับที่จะล้มล้างเอาไว้

ตำนานของไพรเออรีออฟไซออนถูกหักล้างอย่างมากโดยนักข่าวและนักปราชญ์ว่ามันเป็นเพียงเรื่องโกหกในศตวรรษที่ 20 ผู้สงสัยบางคนแสดงความรู้สึกว่าหนังสือมากมายที่โด่งดัง เว็บไซต์ และภาพยนตร์ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากสิ่งนี้ได้ทำให้ทฤษฎีสมรู้ร่วมคิด ประวัติศาสตร์เทียม และการสับสนอื่น ๆ กลายมาเป็นกระแสหลัก พวกอื่นได้รับปัญหาจากแนวคิดฝั่งขวาที่ทำให้พวกเขามีส่วนร่วมในผลงานเหล่านั้นโดยไม่ได้ตั้งใจ

## ประวัติ
ไพรเออรีออฟไซออนเป็นสมาคมชายล้วนที่ก่อตั้งขึ้นในเมืองอานเนอมาซ (Annemasse) ทางตะวันออกของฝรั่งเศสในปีพ.ศ. 2499 (ค.ศ. 1956) กฎหมายฝรั่งเศสต้องการให้กลุ่มไพรเออรีเข้าร่วมกับรัฐบาล การขึ้นทะเบียนเกิดขึ้นที่เซนท์จูเลียง ออง เจอเนอวัวในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 และได้บันทึกไว้ในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 ในเอกสารทางการของฝรั่งเศส ผู้ก่อตั้งและผู้ลงนามคือปิแอร์ ปลองตาร์ด และอังเดร บงนอม (André Bonhomme) หรือสตานิ เบลลา (Stanis Bellas) อังเดร บงนอมเป็นประธาน ในขณะที่ปิแอร์ ปลองตาร์ดเป็นผู้จัดการ เอกสารการขึ้นทะเบียนยังรวมทั้งชอง เดอเลวัล (Jean Deleaval) เป็นรองประธานและอาร์มอง เดอฟาโก (Armand Defago) เป็นเหรัญญิก สำนักงานของไพรเออรีออฟไซออนและเอกสารอยู่ที่อพาร์ทเมนต์ของปลองตาร์ด ชื่อ "ไซออน" มาจากจุดเด่นของท้องถิ่นที่เป็นเนินเขาทางใต้ของอานเนอมาซในฝรั่งเศส ที่ซึ่งผู้ก่อตั้งตั้งใจที่จะสร้างสถานที่ส่วนบุคคล

## อ้างอิง

พ
พ
นางเบญกาย

**นางเบญกาย** เป็นตัวละครในวรรณคดีเรื่อง *[[รามเกียรติ์]]* เป็นธิดาของพิเภกกับนางตรีชฎา และเป็นหลานของทศกัณฐ์ ที่ต่อมาได้ตกเป็นภรรยาคนหนึ่งของหนุมาน (ตอนนี้ไม่ปรากฏในรามายณะ)

นางปรากฏตัวในตอนนางลอย ที่ทศกัณฐ์ผู้เป็นลุงได้สั่งให้เธอแปลงกายนางสีดาแสร้งเป็นศพลอยน้ำไปยังค่ายของพระราม หวังที่จะทำให้พระรามหมดกำลังใจและถอนทัพกลับ แต่หนุมานได้เห็นพิรุธบางประการจึงทูลพระรามก่อนนำไปสู่การเปิดเผย

## ประวัติ
นางเบญกาย เป็นธิดาของพิเภก กับนางตรีชฎา โดยพิเภกเป็นน้องชายของทศกัณฐ์ เบญกายจึงเป็นหลานลุงของทศกัณฐ์ด้วย

ทศกัณฐ์ผู้เป็นลุงได้สั่งให้เธอแปลงกายไปเป็นนางสีดาโดยทำเหมือนว่านางสีดาเป็นศพลอยตามน้ำยังหน้าพลับพลาของพระรามหวังทำลายขวัญและกำลังใจฝ่ายตรงข้าม เมื่อรับคำสั่งนั้นนางเบญกายจึงไปเฝ้าดูนางสีดาแล้วแปลงกายเป็นนางสีดาอย่างแนบเนียน แม้แต่ทศกัณฐ์เองก็จำไม่ได้ ดังปรากฏความตอนหนึ่ง ความว่า 

[left|thumb|ภาพ "นางลอย" โดย[เหม เวชกร]]
จากนั้นนางก็ทำตามคำบัญชาของทศกัณฐ์ เมื่อพระรามเห็นศพนางสีดาลอยน้ำมาก็เสียใจมากที่ต้องมาสูญเสียนางอันเป็นที่รักไป พาลต่อว่าหนุมานที่เข้าไปเผากรุงลงกาในคราวนั้น ทศกัณฐ์คงเจ็บใจและสังหารนางสีดาทิ้งเสีย แต่หนุมานทูลให้พระรามเห็นพิรุธนานาประการ อาทิ ศพที่ลอยน้ำจะต้องเป็นศพที่เน่าเปื่อย และศพนางสีดานี้ลอยทวนน้ำขึ้นมานั้นผิดวิสัยของศพที่จะต้องลอยตามกระแสน้ำ จึงทูลขอศพนางสีดานั้นไปเผาไฟ นางเบญกายก็ทนร้อนไม่ไหวจึงกลับคืนร่างเดิมและเหาะขึ้นฟ้าไป แต่หนุมานก็เหาะตามไปจับตัวนางมาได้
 
โทษของนางเบญกายนั้นถึงประหารชีวิต แต่เนื่องจากพระรามได้ทราบว่านางเบญกายเป็นบุตรสาวของพิเภกผู้มีความยุติธรรม จึงได้ปล่อยนางเบญกายไป โดยให้หนุมานไปส่งนางเบญกายที่กรุงลงกา แต่ระหว่างทางที่หนุมานพานางเบญกายไปส่งยังกรุงลงกานั้น หนุมานซึ่งมีจิตปฏิพัทธ์นางเบญกายแต่แรกที่พบกัน จึงได้เกี้ยวพาราสีนางจนได้นางเบญกายเป็นภรรยา
 
ในคราวที่หนุมานมาปราบท้าวมหาบาลซึ่งบุกมาที่กรุงลงกา หนุมานได้เข้าไปพำนักกับนางเบญกายด้วย ทำให้ในเวลาต่อมา นางเบญกายได้ให้กำเนิดบุตรชายนามว่า *[[อสุรผัด]]*  มีหน้าเป็นวานร และมีกายเป็นยักษ์ 

ครั้นเมื่อทศกัณฐ์ทำพิธีตั้งอุโมงค์บำเพ็ญตบะ หนุมาน, สุครีพ และนิลนนท์ ได้รับมอบหมายให้ไปทำลายพิธี โดยนำน้ำล้างเท้าของนางเบญกายไปรดแผ่นหินที่ปิดปากอุโมงค์

## ลักษณะ
กายสีนวลจันทร์ 1 พักตร์ 2 กร ทรงรัดเกล้าเปลว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตัวละครในรามเกียรติ์
พัก ย็อง-คยุน

**พัก ย็อง-คยุน** (; 16 สิงหาคม พ.ศ. 2510)  นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดที่โซล เกาหลีใต้ สถิติการชก 32 ครั้ง ชนะ 28 (น็อค 16) เสมอ 1 แพ้ 3 

## เกียรติประวัติ
* แชมป์เกาหลีใต้รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2531)
* แชมป์เกาหลีใต้รุ่นเฟเธอร์เวท (2532)
* แชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวท 
** ชิง 21 มกราคม 2533 ชนะน็อค โจโจ้ ไคซัน ยก 8 ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 21 กรกฎาคม 2533 ชนะน็อค จิมมี่ ศิษย์ไฝแดง ยก 2 ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 10 พฤศจิกายน 2533 ชนะคะแนน คริส ซากิต ที่ เกาหลีใต้ 
* แชมป์โลก WBA รุ่นเฟเธอร์เวท
** ชิง 30 มีนาคม 2534 ชนะคะแนน อันโตนิโอ เอสปาราโกซา ที่ เกาหลีใต้ 
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 15 มิถุนายน 2534 ชนะน็อค มาซาอากิ ทาเคดะ ยก 6 ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 14 กันยายน 2534 ชนะคะแนน เอลอย โรฮัส ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 25 มกราคม 2535 ชนะน็อค เซอิจิ อาซากาวะ ยก 9 ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 25 เมษายน 2535 ชนะน็อค โคจิ มัตสึโมโตะ ยก 11 ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 29 สิงหาคม 2535 ชนะคะแนน ฆิโอบังนิ นิอิบัส ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 19 ธันวาคม 2535 ชนะคะแนน อิเบร์ เบเลโน ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7, 20 มีนาคม 2536 ชนะน็อค ถนอมจิต เกียรติเกรียงไกร ยก 4 ที่ เกาหลีใต้ 
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 8, 4 กันยายน 2536 ชนะคะแนน ชุน แตชิก ที่ เกาหลีใต้
** เสียแชมป์ 4 ธันวาคม 2536 แพ้คะแนน เอลอย โรฮัส ที่ เกาหลีใต้
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 27 พฤษภาคม 2538 แพ้คะแนน เอลอย โรฮัส ที่ เกาหลีใต้

## อ้างอิง
* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBA
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:นักกีฬาจากโซล
จูน ซีโก

**จูน ซีโก้** (June Siko) นักมวยสากลชาวแอฟริกาใต้ สถิติการชก 33 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 11) เสมอ 2 แพ้ 12 

## เกียรติประวัติ

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ 
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท WBF เมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 2540 แพน็อค ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม ยก 2 ที่ กทม.

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวแอฟริกาใต้
สถานีรถไฟหัวหวาย

**สถานีรถไฟหัวหวาย** เป็นสถานีรถไฟระดับ 4 อยู่ห่างจากสถานีรถไฟกรุงเทพเป็นระยะทาง 204.06 กิโลเมตร  ตั้งอยู่ตำบลหัวหวาย อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ 

ในอดีต สถานีรถไฟหัวหวายเคยเป็นต้นทางของทางรถไฟขนฟืน สายหัวหวาย-ท่าตะโกที่เปิดใช้งานเมื่อปี พ.ศ. 2450 โดยเมื่อแรกเริ่มใช้ทางกว้างขนาด 0.60 เมตร  ปลายทางอยู่ที่ บ้านปลายราง ตำบลอุดมธัญญา อำเภอตากฟ้า จังหวัดนครสวรรค์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเปิดป่าเข้าไปตัดฟืนและลำเลียงไปใช้ยังสถานีต่างๆในทางสายเหนือ ในขณะเดียวกันก็ทำหน้าที่เป็นเส้นทางขนส่งคนและสินค้าจากพื้นที่ อำเภอท่าตะโก และอำเภอใกล้เคียงในขณะนั้นด้วย

ต่อมาในปี พ.ศ. 2483 จึงได้ปรับปรุงเป็นทางกว้างขนาด 1.00 เมตรและเปลี่ยนแนวและปลายทางเดิมจาก บ้านปลายราง ไปเป็นตัวตลาดท่าตะโก ใน อำเภอท่าตะโก โดยได้มีการถมคันทางจนแล้วเสร็จถึงบริเวณวัดท่าตะโก บ้านท่าตะโก ตำบลท่าตะโก อำเภอท่าตะโก จังหวัดนครสวรรค์ และได้ดำเนินการวางรางจนถึงบริเวณ บ้านหลักสิบเก้า ตำบลอุดมธัญญา อำเภอตากฟ้า จังหวัดนครสวรรค์ แต่ก็ประสบปัญหาเรื่องงบประมาณเรื่อยมา จนในปี พ.ศ. 2507 ก็ได้มีการประกาศยกเลิกการเดินรถและมีการส่งมอบพื้นที่ให้แก่หน่วยราชการอื่นต่อไป 

ปัจจุบันแนวคันทางรถไฟสายนี้ได้กลายเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3329 และบางส่วนของถนนสาย บ้านทำนบ - บ้านท่าตะโก โดยยังมีซากคันทางให้เห็นบริเวณประแจด้านเหนือของสถานีหัวหวาย และบริเวณสามแยกวัดทำนบ ตำบลทำนบ อำเภอท่าตะโก จังหวัดนครสวรรค์ รวมถึงชื่อหมู่บ้านต่างๆที่เกี่ยวข้องกับทางรถไฟสายนี้ เช่น บ้านหัวประแจ บ้านหลักสิบเก้า และ บ้านปลายราง 
## ตารางเวลาการเดินรถ

### เที่ยวขึ้น

### เที่ยวล่อง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หัวหวาย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอตาคลี
มิสซี เอลเลียต

**เมลิสซา อาร์เน็ต "มิสซี" เอลเลียต** () เกิดเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1971 เป็นศิลปินเพลงและนักแสดง ด้วยยอดขายมากกว่า 7 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกา เธอเป็นแร็ปเปอร์หญิงเพียงคนเดียวที่มียอดอัลบั้มในระดับแผ่นเสียงทองคำขาว 6 ชุด โดย RIAA รวมถึงอัลบั้มแผ่นเสียงทองคำขาวคู่ ในชุด *Under Construction*

เอลเลียต เป็นที่รู้จักในผลงานเพลงฮิตและมิวสิกวิดีโออย่างเช่น  "The Rain (Supa Dupa Fly)", "Hot Boyz", "Get Ur Freak On", "One Minute Man", "Work It", "Gossip Folks", "Pass That Dutch", "Lose Control" และ "Ching-a-Ling" นอกจากนี้เอลเลียตยังเป็นนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ให้กับศิลปิน ทั้งโปรดิวซ์งานเองและร่วมกับโปรดิวเซอร์ เพื่อนวัยเด็กของเธออย่าง ทิมบาแลนด์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:แร็ปเปอร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเวอร์จิเนีย
วงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์

**วงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์** เกิดขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยได้รับอิทธิพลจากละครโอเปร่าของยุโรป ซึ่งเจ้าพระยาเทเวศร์วงวิวัฒน์ (ม.ร.ว.หลาน กุญชร) และสมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ร่วมกันปรับจากชื่อโรงละครของเจ้าพระยาเทเวศร์ฯ ก็เลยเรียกเรียกวงดนตรีนี้ตามชื่อของโรงละคร

## เครื่องดนตรีในวง
สมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ทรงคัดเลือกเครื่องดนตรีที่มีเสียงทุ้มนุ่มนวลมารวมกัน ดังนี้
* ระนาดเอก (ใช้ไม้นวมตี)
* ระนาดทุ้ม
* ระนาดทุ้มเหล็ก
* ฆ้องวงใหญ่
* ฆ้องหุ่ย 7 ใบเรียงตามระดับเสียง
* ขลุ่ยเพียงออ
* ตะโพน
* กลองตะโพน
* ฉิ่ง
* ซออู้ (เพิ่มเข้ามาภายหลัง)
* ขลุ่ยอู้ (มีผู้คิดเพิ่มภายหลัง)

## การจัดที่ตั้งเครื่องดนตรี
วงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์ได้เปลี่ยงแปลงตำแหน่งที่ตั้งเครื่องดนตรี โดยให้ระนาดเอกอยู่กลาง ระนาดทุ้มอยู่ขวา ระนาดทุ้มเหล็กอยู่ซ้าย ฆ้องวงใหญ่อยู่หลังระนาดเอก

หมวดหมู่:วงดนตรีไทย
หอกลาง

[thumb|260px |“หอกลาง” แบบนอร์มัน ของ[ปราสาทรอเชสเตอร์ในอังกฤษ]]
**หอกลาง** () เป็นหอที่เป็นศูนย์กลางที่ใช้เป็นคุกปราสาท (dungeon) หรือเป็นป้อม โดยทั่วไปแล้วหอกลางจะเป็นสิ่งก่อสร้างที่ได้รับการป้องกันอย่างแน่นหนาที่สุดในปราสาท ฉะนั้นจึงมักจะใช้เป็นที่อยู่อาศัยหรือเป็นที่เก็บอาวุธ, อาหาร หรือบ่อน้ำหลักที่ทำให้อยู่รอดได้ในระหว่างที่ถูกล้อม

เดิมคำที่ใช้สำหรับ “หอกลาง” ที่ยังใช้กันในอนุสาวรีย์ของยุคกลางโดยเฉพาะในฝรั่งเศสคือคำว่า “donjon” ซึ่งแปลงมาเป็น “dungeon” ในภาษาอังกฤษ ในเยอรมนีสิ่งก่อสร้างลักษณะนี้เรียกว่า “Bergfried” และในภาษาสเปนเรียกว่า “torre del homenaje”

รูปทรงและขนาดของหอกลางก็มีหลายแบบที่รวมทั้งสี่เหลี่ยมที่มักจะพบในหมู่เกาะบริติช, กลม, แปดเหลี่ยม หรือหลายเหลี่ยม หรือรวมกันหลายลักษณะ อันที่จริงแล้วปราสาทบางปราสาทก็มีแต่เพียงหอกลางที่เป็นตัวปราสาทที่มักจะเรียกว่า “หอบ้าน” (Tower house)

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ปราสาท

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ส่วนประกอบของปราสาท
เสน่ห์ หงษ์ทอง

**เสน่ห์ หงษ์ทอง**  ผู้ประสานงานศูนย์ประสานงานกรรมกร /เป็นกรรมการบริหารมูลนิธิแรงงานสมศักดิ์ โกศัยสุข / เป็นกรรมการบริหารพรรคสังคมประชาธิปไตยไทย (เดิมการเมืองใหม่) ปฏิบัติหน้าที่นายทะเบียนสมาชิกพรรคฯ

## ประวัติ
เสน่ห์ เกิดเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2514 ที่อำเภอสระโบสถ์ จังหวัดลพบุรี เป็นลูกคนที่ 5 ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 8 คน จบการศึกษาชั้นประถมปีที่ 6 จากโรงเรียนที่บ้านเกิด จากนั้นเดินทางจึงเดินทางเข้าสู่กรุงเทพมหานคร เพื่อเรียนต่อการศึกษานอกโรงเรียน พร้อมกับหางานทำไปด้วย ด้วยการเป็นพนักงานเย็บผ้าในโรงงานแถบลำลูกกา แต่เรียนไม่จบ

ชีวิตส่วนตัวอยู่กินกับสาวิทย์ แก้วหวาน ประธานสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจการรถไฟแห่งประเทศไทย มีบุตรด้วยกัน 2 คน ชื่อ ศรัทธาชน และศาสตราธรรม มีบ้านพักอยู่ย่านรังสิต

เสน่ห์เริ่มต้นการเป็นนักต่อสู้เพื่อสิทธิแรงงาน ด้วยการเรียกร้องสิทธิให้เพื่อนคนงานหญิงในปี พ.ศ. 2534 ทำให้ถูกเลิกจ้าง นับแต่นั้นจึงเข้าสู่แวดวงของการต่อสู้เพื่อเรียกร้องสิทธิแรงงานมาโดยตลอด โดยได้ร่วมทำกิจกรรมต่าง ๆ กับองค์การแรงงาน Young Christian Workers ประเทศไทย (ํYCW) และเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจด้วย

ในการชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย พ.ศ. 2551 เสน่ห์ได้เข้าร่วมในการชุมนุม มีบทบาทเป็นผู้ดำเนินรายการบนเวทีรวมทั้งเป็นผู้นำการชุมนุมในการชุมนุมนอกสถานที่บางครั้ง นอกจากนี้แล้ว ยังเป็นผู้จัดรายการวิทยุรายการ *เสียงจากกรรมกร* ทางคลื่น F.M. 98.25 MHz ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัคร สส.ระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 4 ของพรรคการเมืองใหม่ และปี 2562 ลงสมัครบัญชีรายชื่อลำดับที่ 3 ของพรรคสังคมประชาธิปไตยไทย แต่ยังไม่เคยได้รับเลือกตั้ง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูล
* รายการวิทยุ ''เสียงจากกรรมกร'' ออนไลน์ 
* รายการคุยนอกรอบ ทาง ASTV : 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2552
* หญิงเหล็กพันธมิตรฯ ปลุก ปชช.ใต้ต้านนักการเมืองเหลือบไร 

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอสระโบสถ์
หมวดหมู่:นักสิทธิมนุษยชน
หมวดหมู่:นักจัดรายการวิทยุ
หมวดหมู่:นักการเมืองสตรีชาวไทย
หมวดหมู่:พรรคสังคมประชาธิปไตยไทย
หมวดหมู่:พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
หมวดหมู่:บุคคลจาก กศน.
คุกปราสาท

thumb|260px |“คุกปราสาท” ที่ปราสาทเคพโคสต์ที่เป็นที่กักตัวทาสก่อนที่จะถูกส่งตัวไปขาย
**คุกปราสาท** () เป็นสถานที่ที่ใช้เป็นที่จำขังนักโทษ ในสมัยโบราณคำว่า “Dungeon” ใช้ในความหมายที่หมายถึงหอกลางด้วย

## ที่มา
คำว่า “Dungeon” มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า ว่า “Donjon” ที่มาจากภาษาละติน “Dom(i)niōn-” ที่แปลว่า “สมบัติ” แต่ในภาษาฝรั่งเศสคำว่า “Donjon” หมายถึง หอกลาง

“Donjon” จึงเป็นคำประเภทที่เรียกว่า “คู่เพี้ยน” (false friend; คำ ๆ หนึ่งในภาษาหนึ่งที่เขียนหรือออกเสียงคล้ายคำในภาษาอื่น แต่มีความหมายคนละอย่าง)

## ประวัติ
ในยุคกลางคุกปราสาทก็คือหอกลางซึ่งเป็นหอหรือสิ่งก่อสร้างหลักของปราสาทและเป็นสิ่งก่อสร้างสิ่งสุดท้ายในที่ตั้งมั่นที่กองทหารสามารถใช้ถอยเข้าไปได้หลังจากที่ถูกข้าศึกบุกผ่านกำแพงเข้ามาได้ นอกจากนั้นก็ยังใช้เป็นที่จำขังนักโทษ  หลังจากการสร้างที่อยู่อาศัยอันสะดวกสบายขึ้นสำหรับลอร์ดเจ้าของปราสาทแล้ว สิ่งก่อสร้างนี้ก็ใช้แต่เฉพาะการจำขังนักโทษ ความหมายของคำว่า “Dungeon” วิวัฒนาการมาหมายถึงคุกใต้ดิน หรือ ที่บรรจุศพ (burial vault) ที่สร้างภายใต้ปราสาท

## ส่วนประกอบ
คุกปราสาทส่วนใหญ่จะเป็นห้องเดี่ยวที่มีประตูทางเข้าทางเดียวบางครั้งก็จากห้องข้างบน นักโทษอาจจะถูกหย่อนลงไปในที่จำขังโดยไม่มีทางออก บางครั้งคุกปราสาทก็จะใช้เป็นที่ทำการทรมานด้วย

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ปราสาท
* หอกลาง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ส่วนประกอบของปราสาท
ปราสาทเนิน

[thumb|280px |[ปราสาทชิซอร์ส (Château de Gisors) เป็น ปราสาทเนินที่มีหอกลางหลายเหลี่ยมอยู่บนเนินที่ตั้งอยู่ในฝรั่งเศส]]
[thumb|280px|วิดีโอทางอากาศของ 'Tomen y Rhodwydd' จาก [เวลส์ (2022)]]

**ปราสาทเนิน** () เป็นปราสาทชนิดหนึ่ง ปราสาทลักษณะนี้สร้างในบริเตน, ไอร์แลนด์ และฝรั่งเศสระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึง 12 เป็นปราสาทที่สร้างอย่างง่ายโดยไม่ต้องใช้ทุนทรัพย์มากนักแต่มีประสิทธิภาพพอที่จะใช้ในการป้องกันจากการโจมตีย่อย ๆ จากศัตรูได้

## การก่อสร้าง
คำว่า “motte” ในภาษาฝรั่งเศสหมายถึงเนินเตี้ย ๆ ที่โดยทั่วไปเป็นเนินที่ไม่ใช่เนินธรรมชาติแต่เป็นเนินที่สร้างขึ้นตอนบนของเนินเป็นสิ่งก่อสร้างที่ทำด้วยไม้หรือหินที่เรียกว่าหอกลาง ดินที่ใช้ทำเนินขุดมาจากคูรอบ ๆ ตัวเนินหรือรอบตัวปราสาท ผิวเนินอาจจะคลุมด้วยดินเหนียวหรือสร้างเสริมด้วยไม้ในการหนุน ตัวอย่างของปราสาทลักษณะนี้ก็ได้แก่ปราสาทหลุยส์ (Lewes Castle) และปราสาทลิงคอล์น (Lincoln Castle) ส่วนใหญ่แล้วสิ่งก่อสร้างบนเนินจะทำด้วยไม้จากวัสดุที่มีอยู่ในบริเวณนั้นโดยไม่ต้องใช้ช่างฝีมือที่ดีนัก แต่ต่อมาสิ่งก่อสร้างเหล่านี้ก็สร้างแทนด้วยหอกลางที่สร้างด้วยหิน

ค่ายภายในปราสาทมักจะล้อมรอบด้วยรั้วไม้ที่เรียกว่ากำแพงระเนียด (palisade) ภายในลานปราสาทเป็นที่พำนักของผู้ที่รับใช้เจ้าของปราสาทหรือชาวนา บุคคลอื่นที่พำนักอยู่ข้างในก็มีช่างตีเหล็ก, ช่างโม่แป้งและช่างอื่น ๆ ที่จำเป็นต่อการอยู่รอดของสมัยนั้น ปราสาทอาจจะมีมากกว่าหนึ่งค่ายซึ่งอาจจะเป็นค่ายนอกและค่ายในเช่นที่ปราสาทวาร์คเวิร์ธ (Warkworth Castle) ซึ่งเกิดจากการขยายปราสาทออกไปรวมค่ายอีกค่ายหนึ่งที่มีกำแพงล้อมรอบ หรือบางครั้งก็อาจจะมีค่ายหลายค่ายต่อเนื่องกันบนเนินเช่นที่ปราสาทวินด์เซอร์ ค่ายมักจะจะอยู่ติดกับคูรอบเนินและมีทางออกที่ใช้สะพานชัก ค่ายมักจะมีโถง, โรงม้าและโรงวัว, ชาเปล และกระท่อมสำหรับคนที่ทำงานให้กับเจ้าของปราสาท นอกจากนั้นก็อาจจะมีร้านค้าสำหรับพ่อค้าในท้องถิ่น

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ปราสาท 
* ป้อมเนิน
* เนินปราสาท
* หอกลาง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*ปราสาทในบริเตน 
*ปราสาทของสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ
*ปราสาทเนินในเวลส์
*ปราสาทเนินในบริเตน 
*ปราสาทเนิน 

หมวดหมู่:ปราสาทแบ่งตามประเภท
หมวดหมู่:ระบบเจ้าขุนมูลนาย
โพนทอง (แก้ความกำกวม)

**โพนทอง** สามารถหมายถึง
* เมืองโพนทอง แขวงจำปาศักดิ์ ประเทศลาว
* อำเภอโพนทอง จังหวัดร้อยเอ็ด
* ตำบลโพนทอง อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี
* ตำบลโพนทอง อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี
* ตำบลโพนทอง อำเภอเรณูนคร จังหวัดนครพนม
* ตำบลโพนทอง อำเภอสีดา จังหวัดนครราชสีมา
* สถานีรถไฟโพนทอง บ้านใหม่โพนทอง เทศบาลเมืองตาคลี อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์
สิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์

[thumb|right|280px|[สะพานรถไฟฟอร์ธออกแบบโดยเซอร์เบ็นจามินเบเคอร์และจอห์น เฟาว์เลอร์ ที่เปิดเมื่อปี ค.ศ. 1890 ในปัจจุบันเป็นของ Network Rail เป็นสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ระดับ เอ ขององค์การประวัติศาสตร์สกอตแลนด์ (Historic Scotland)]]
**สิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์** () ในสหราชอาณาจักรเป็นสิ่งก่อสร้างหรือโครงสร้างที่ได้รับการระบุอย่างเป็นทางการว่ามีความสำคัญทางด้านสถาปัตยกรรม, ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรม การระบุว่าเป็น “สิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์” เป็นมาตรฐานที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่ในปัจจุบันประกอบด้วยสิ่งก่อสร้างทั้งสิ้นราวครึ่งล้านแห่ง

สิ่งก่อสร้างที่ได้รับการระบุว่าเป็น “สิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์” ไม่สามารถจะถูกรื้อทิ้ง, ขยายต่อเติมหรือเปลี่ยนแปลงโดยไม่ได้รับอนุญาตจากสำนักงานวางแผนท้องถิ่น (ผู้มีหน้าที่ปรึกษาสำนักงานกลางของรัฐบาลที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะในการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญ ๆ ของสิ่งก่อสร้างที่สำคัญ) ข้อยกเว้นก็ได้แก่วัดอังกลิคันที่ยังใช้เป็นวัดอยู่ และวัดที่บริหารโดยได้รับสิทธิพิเศษ ในบางกรณีเจ้าของสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์มีหน้าที่ที่จะต้องบำรุงรักษาและซ่อมแซมสิ่งก่อสร้างให้อยู่ในสภาพดี ถ้าละเลยหรือทำการเปลี่ยนแปลงโดยไม่ได้รับอนุญาตก็จะมีโทษตามกฎหมาย เพราะการได้รับการระบุมีผลในการจำกัดสิทธิในการเปลี่ยนแปลงกฎหมายจึงอนุญาตให้ผู้เป็นเจ้าของสามารถประท้วงการระบุได้

แม้ว่าสิ่งที่ที่ได้รับการระบุว่าเป็น “สิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์” ส่วนใหญ่จะเป็นสิ่งก่อสร้าง แต่ก็มีโครงสร้างอื่นที่อยู่ในรายการด้วย เช่น สะพาน, อนุสาวรีย์, ประติมากรรม, อนุสรณ์สงคราม หรือแม้แต่หลักไมล์ สิ่งก่อสร้างโบราณ, สิ่งก่อสร้างทางการทหาร และสิ่งก่อสร้างที่ไม่ใช่สำหรับการอยู่อาศัย (เช่น สโตนเฮนจ์) แทนที่จะอยู่ในข่าย “สิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์” จะเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งก่อสร้างโบราณภายใต้การพิทักษ์ (Scheduled monument) ที่อยู่ภายใต้การพิทักษ์ของพระราชบัญญัติที่เก่ากว่าพระราชบัญญัติที่ใช้สำหรับ  “สิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์” ขณะที่ภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมเช่นอุทยานและสวนในปัจจุบันอยู่ในรายการที่ไม่มีกฎหมายพิทักษ์ พระราชบัญญัติที่ใช้สำหรับ “สิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์” เริ่มโดยพระราชบัญญัติว่าด้วยการวางแผนเมือง ค.ศ. 1947 (Town and Country Planning Act 1947)

“สิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์” ครอบคลุมทั้งภายในและภายนอกตัวอาคาร ฉะนั้นการเปลี่ยนแปลงแทบทุกอย่างของสิ่งก่อสร้างเหล่านี้ต้องได้รับการอนุญาตก่อนที่จะทำได้

ระดับของการพิทักษ์แบ่งเป็นสามระดับตามลำดับของความสำคัญและความยากในการขอใบอนุญาตในการเปลี่ยนแปลง:
::* “เกรด I”: รวมสิ่งก่อสร้างที่มีความสำคัญอย่างเด่นชัดทางสถาปัตยกรรมและทางประวัติศาสตร์ ตัวอย่างของสิ่งก่อสร้างระดับนี้ ได้แก่ พระราชวังเวสต์มินสเตอร์, ตึกเทศบาลเมืองแมนเชสเตอร์ และหอแสดงดนตรีอัลเบิร์ต
::* “เกรด II*”: รวมสิ่งก่อสร้างที่มีความสำคัญที่กว้างกว่าความสนใจแต่เพียงในท้องถิ่นที่ตั้งของสิ่งก่อสร้าง
::* “เกรด II”: รวมสิ่งก่อสร้างที่มีความน่าสนใจทางสถาปัตยกรรมและทางประวัติศาสตร์

“เกรด III” ถูกยุบเลิกไปในปี ค.ศ. 1970 ส่วน เกรด A, B และ C ใช้สำหรับวัดในนิกายเชิร์ชออฟอิงแลนด์ที่ยังใช้เป็นวัดอยู่ เกรดเหล่านี้ใช้ก่อนปี ค.ศ. 1977 แต่ก็ยังมีสิ่งก่อสร้างบางแห่งที่ยังใช้เกรดนี้อยู่

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* สิ่งก่อสร้าง 
 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์
จิตติพจน์ วิริยะโรจน์

**จิตติพจน์ วิริยะโรจน์** (เกิด 1 ตุลาคม พ.ศ. 2508) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดศรีสะเกษ และอดีตรองประธานคณะกรรมการยุทธศาสตร์พรรคไทยรักษาชาติ

## ประวัติ
จิตติพจน์ เกิดวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2508 ที่ตำบลกันทรารมย์ อำเภอขุขันธ์ จังหวัดศรีสะเกษ เป็นบุตรนายนายพิสิฐ กับนางกัญญา วิริยะโรจน์

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตร์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโท บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และจากมหาวิทยาลัยเท็กซัส ออสติน

## การทำงาน
จิตติพจน์ วิริยะโรจน์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดศรีสะเกษ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2549 และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2551 

ในปี พ.ศ. 2551 ได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานกรรมมาธิการกิจการองค์กรตามรัฐธรรมนูญและติดตามการบริหารงบประมาณ วุฒิสภา จำนวนติดต่อกัน 4 วาระ เป็นเวลา 6 ปี ทำหน้าที่ตรวจ ติดตาม การปฏิบัติหน้าที่ขององค์กรตามรัฐธรรมนูญ อันได้แก่ กกต. ปปช. สตง. องค์กรอัยการ เป็นต้น รวมทั้งมีหน้าที่ตรวจสอบติดตามการบริหารงบประมาณของรัฐ หน่วยงานของรัฐ และรัฐวิสาหกิจทุกหน่วยงานที่มีการใช้งบประมาณแผ่นดิน

ในปี พ.ศ. 2553 หลังจากที่มีการสลายการชุมนุมที่ราชประสงค์ ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานกรรมการติดตามสถานการณ์บ้านเมือง วุฒิสภา โดยมี นายวิชาญ ศิริชัยเอกวัฒน์ ส.ว.สรรหา นายโคทม อารียา ผอ.ศูนย์ศึกษาและพัฒนาสันติวิธี มหาวิทยาลัยมหิดล พล.อ.เอกชัย ศรีวิลาศ ผอ.สำนักสันติวิธีและธรรมาภิบาล สถาบันพระปกเกล้า เป็นรองประธาน โดยคณะกรรมการมีหน้าที่ ตรวจสอบ ติดตาม ค้นหาความจริง และหาทางออกเกี่ยวกับวิกฤตการณ์อันเนื่องมาจากการสลายการชุมนุมในครั้งนั้น การทำงานของคณะกรรมการใช้เวลานานกว่า 2 ปี แต่รายงานของคณะกรรมการติดตามสถานการณ์บ้านเมืองถูกระงับมิให้มีการเผยแพร่ต่อสาธารณะชน

นอกจากนี้ ยังได้รับเลือกตั้งเป็นประธานกรรมาธิการวิสามัญพิจารณากฎหมายที่สำคัญหลายฉบับ เช่นพ.ร.บ.องค์กรอัยการและพนักงานอัยการ พ.ศ. 2553 พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและการได้มาซึ่งวุฒิสภา พ.ศ. 2554 พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554  และพ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. 2554 เป็นต้น

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2554 เขาได้รับการเสนอชื่อให้เป็นรองประธานวุฒิสภา คนที่ 2 แทนรองศาสตราจารย์ทัศนา บุญทอง ที่ลาออกจากตำแหน่ง โดยมีผู้ได้รับการเสนอชื่อจำนวน 3 คน คือ พรทิพย์ โล่ห์วีระ จันทร์รัตนปรีดา (31 คะแนน) นายจิตติพจน์ (25 คะแนน) และสุวิศว์ เมฆเสรีกุล (21 คะแนน) ในที่สุดการลงคะแนนรอบที่ 2 นางพรทิพย์ ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งดังกล่าว

ในปี 2561 จิตติพจน์ วิริยะโรจน์ ได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานคณะกรรมการยุทธศาสตร์ของพรรคไทยรักษาชาติ

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*วุฒิสภา 

หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดศรีสะเกษ
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดศรีสะเกษ
หมวดหมู่:พรรคไทยรักษาชาติ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเทกซัส ออสติน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอขุขันธ์
หลอดสุญญากาศ

upright|thumb|ไดโอด
upright|thumb|ไตรโอด
upright|thumb|ไตรโอดชนิด 808
[upright|thumb|หลอดสุญญากาศใน[เครื่องเสียง]]
upright|thumb|หลอดสุญญากาศแบบต่าง ๆ

**หลอดสุญญากาศ** () หลอดอิเล็กตรอน (อังกฤษอเมริกัน: Electron tube) หรือวาล์วเทอร์มิออนิค (ภาษาอังกฤษบริติช: Thermionic valve) ในทางอิเล็กทรอนิกส์ หมายถึงอุปกรณ์ที่ควบคุมกระแสไฟฟ้าผ่านขั้วอิเล็กโทรดภายในบริเวณที่มีอากาศหรือก๊าซเบาบาง ปรากฏการณ์ทางฟิสิกส์ที่ใช้อธิบายการนำไฟฟ้าคือการปล่อยเทอร์ไมออน (Thermionic emission) ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อโลหะถูกทำให้ร้อนจนถึงระดับหนึ่งด้วยการป้อนกระแสไฟฟ้า ทำให้อิเล็กตรอนหลุดออกมาที่ผิวของโลหะ และเมื่อป้อนศักย์ไฟฟ้าเพื่อดึงดูดอิเล็กตรอนที่หลุดออกมาอยู่ที่ผิวด้วยขั้วโลหะ อีกขั้วหนึ่งที่อยู่ข้าง ๆ จะทำให้เกิดการไหลของกระแสไฟฟ้าได้ เราเรียกหลอดสุญญากาศที่มีขั้วโลหะสองขั้วว่าหลอดไดโอด (Diode) โดยขั้วที่ให้อิเล็กตรอนเรียกว่าแคโทด (Cathode) และขั้วที่รับอิเล็กตรอนเรียกว่าแอโนด (Anode) โดยปกติจะมีรูปร่างเป็นแผ่นโลหะธรรมดา ในบางครั้งเรียกขั้วทั้งสองนี้ว่าเพลท (Plate) การไหลของกระแสไฟฟ้าของหลอดไดโอดเป็นแบบไม่เชิงเส้น (Non-linear current) คือเมื่อป้อนศักย์ไฟฟ้าบวกให้กับขั้วแอโนดและป้อนศักย์ไฟฟ้าลบให้กับขั้วแคโทด กระแสไฟฟ้าสามารถไหลได้ แต่ในทางกลับกัน เมื่อป้อนศักย์ไฟฟ้าบวกให้กับแคโทดและป้อนศักย์ไฟฟ้าลบให้กับแอโนด กระแสไฟฟ้าไม่สามารถไหลได้ เนื่องจากอิเล็กตรอนถูกผลักด้วยผลของสนามไฟฟ้า คุณสมบัติข้อนี้ทำให้สามารถนำหลอดไดโอดไปใช้เป็นตัวเรียงกระแส (Rectifier) ได้ 

ต่อมาได้มีการพัฒนาหลอดไดโอดโดยใส่ขั้วโลหะตาข่ายระหว่างขั้วแอโนดและขั้วแคโทด เรียกว่า กริด (Grid) มีรูปร่างเป็นตาข่ายซึ่งมีลวดเส้นเล็ก ๆ พันอยู่รอบ ๆ โดยหลอดสุญญากาศบางชนิดอาจไม่มีขั้วชนิดนี้ มีเพียงขั้วเดียว หรือมี 2-3 ขั้วขึ้นไป กริดทำหน้าที่เป็นส่วนควบคุมปริมาณกระแสให้ไหลมากน้อยได้ตามศักย์ไฟฟ้าที่ป้อนให้กับขั้วกริด โดยอุปกรณ์ที่มีขั้วโลหะ 3 ขั้วเรียกว่า หลอดไตรโอด (Triode) สามารถใช้ทำเป็นเครื่องส่งวิทยุได้

## อ้างอิง

* รู้จักกับหลอดสุญญากาศ 
* โครงสร้างและการทำงานของหลอดสุญญากาศ 

หมวดหมู่:สุญญากาศ
หมวดหมู่:อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
เลดีเบิร์ด จอห์นสัน

**คลอเดีย อัลตา "เลดี เบิร์ด" เทย์เลอร์ จอห์นสัน** (22 ธันวาคม ค.ศ. 1912 - 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2007) เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกาและเป็นภรรยาของประธานาธิบดีลินดอน บี. จอห์นสัน

บ
บ
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเท็กซัส‎
บ
บ
บ
บ
หมวดหมู่:ลินดอน บี. จอห์นสัน
เมโลเดียน

**เมโลเดียน** () อาจหมายถึง
* หีบเพลงชัก (accordion)
** หีบเพลงชักสองเสียง (diatonic button accordion)
* เมโลดิกา (melodica) เครื่องดนตรีผสมระหว่างหีบเพลงชักกับหีบเพลงปาก
* ออร์แกนเมโลเดียน (melodeon)
หีบเพลง

**หีบเพลง** เป็นชื่อของเครื่องดนตรี อาจหมายถึง
* หีบเพลงชัก (accordion)
* หีบเพลงปาก (harmonica)
* กล่องดนตรี (music box)
หนองโพ

**หนองโพ** สามารถหมายถึง
* ตำบลหนองโพ อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี  มีชื่อเสียงจากสหกรณ์โคนมหนองโพราชบุรี (ในพระบรมราชูปถัมภ์) ผู้ผลิตนมหนองโพ ตั้งแต่ พ.ศ. 2518
* ตำบลหนองโพ อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์
* สถานีรถไฟหนองโพ ตำบลหนองโพ อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์
ถนนประชาชื่น

thumb|ถนนประชาชื่น บริเวณแยกพงษ์เพชร

**ถนนประชาชื่น** () เป็นถนนที่สร้างเลียบฝั่งตะวันตกของคลองประปาในเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร, อำเภอเมืองนนทบุรี และอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีจุดเริ่มต้นที่แยกประชาชื่น จุดตัดกับถนนประชาราษฎร์ สาย 2 สิ้นสุดที่ถนนแจ้งวัฒนะ เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรตั้งแต่แยกประชาชื่นถึงการประปานครหลวงและโรงผลิตน้ำบางเขน และลดเหลือ 2 ช่องจราจรจนถึงถนนแจ้งวัฒนะ

## ทางแยกสำคัญ

## สถานที่สำคัญ
*โรงผลิตน้ำบางเขน 
*การประปานครหลวง
*สำนักงานประกันสังคมกรุงเทพมหานครพื้นที่ 2
*สถานีบางซ่อน
*มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
*วิทยาลัยเทคโนโลยีวิมลบริหารธุรกิจ 
*โรงเรียนเพชรรัชต์ ในพระอุปถัมภ์
*โรงเรียนเซนต์ฟรังซิสเซเวียร์ เมืองทองธานี
*โรงเรียนนวพัฒน์วิทยา 
*โรงเรียนอนุบาลแสงโสม
*โรงพยาบาลเกษมราษฎร์ ประชาชื่น 
*ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร สำนักประชาชื่น 

ประชาชื่น  
ประชาชื่น  
ประชาชื่น
พูนทรัพย์ ตราโมท

**นางพูนทรัพย์ ตราโมท** ภรรยาศิลปินแห่งชาติ มนตรี ตราโมท บุคคลสำคัญด้านนาฏศิลป์จากคณะละครของเจ้าคุณพระประยูรวงศ์ ที่มีชีวิตอยู่เป็นคนสุดท้าย และศิลปินรุ่นแรกของวงการละครวิทยุของประเทศไทย

นางพูนทรัพย์ ตราโมท เกิดในสกุล "นาฏประเสริฐ" เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2460 เป็นธิดาของนายสิน นาฏประเสริฐ และ นางสังวาลย์ นาฏประเสริฐ (สกุลเดิม บุรานนท์) เมื่อเยาว์วัย ได้ถวายตัวอยู่ในสำนักของ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากาญจนากร มีหน้าที่บดยาถวาย และมีโอกาสได้ฝึกฝนดนตรีด้วย 

ต่อมาเมื่ออายุได้ 12 ปี จึงได้ไปถวายตัวรับใช้ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสมรรัตนศิริเชฐ ซึ่งประชวรด้วยพระโรคชรา และประทับ ณ วังวรดิศ จนสิ้นพระชนม์

ท่านได้รับการฝึกหัดละครในชั้นต้น ตั้งแต่อายุเพียง 9 ปี จากคณะละครของเจ้าคุณพระประยูรวงศ์ (เจ้าคุณจอมมารดาแพ บุนนาค ในรัชกาลที่ 5) ที่ในวังสวนสุพรรณ อำเภอดุสิต จนมีความสามารถในทางนาฏศิลป์ (ตัวนาง) และทางขับร้องเพลงไทยเดิม ภายหลังท่านเจ้าคุณพระประยูรวงศ์ ได้ยกคณะละครของท่านทั้งหมด ให้กับ พลตรี พระยาอนิรุทธเทวา ไปดูแล ท่านจึงได้ตามมาประจำอยู่กับคณะละครของพระยาอนิรุทธเทวา ซึ่งมีการแสดงประจำอยู่ที่โรงละครศรีอยุธยา สี่กั๊กพระยาศรี ซึ่งเป็นโรงละครที่มีชื่อเสียงมากในสมัยนั้น ต่อมาภายหลังท่านยังได้ก่อตั้งคณะละครวิทยุ ให้ความบันเทิงแก่ประชาชนอีกยาวนานกว่า 40 ปี

ด้านชีวิตครอบครัว ได้สมรสกับ นายมนตรี ตราโมท ศิลปินแห่งชาติ มีบุตร-ธิดา รวม 2 คน คือ
* นางดนตรี ตราโมท
* นายญาณี ตราโมท

นางพูนทรัพย์ ตราโมท ถึงแก่กรรมด้วยโรคเส้นโลหิตในสมองตีบ เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2552 รวมอายุได้ 91 ปี

หมวดหมู่:ศิลปินชาวไทย
หมวดหมู่:สกุลบุรานนท์
แยกปากเกร็ด

**แยกปากเกร็ด** หรือ **ห้าแยกปากเกร็ด** เป็นทางแยกจุดตัดถนนติวานนท์กับถนนแจ้งวัฒนะและถนนภูมิเวท ในเขตตำบลปากเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี

## ข้อมูลทางกายภาพ
ในอดีตทางแยกแห่งนี้เป็นห้าแยกที่ควบคุมโดยสัญญาณไฟจราจรทุกทิศทาง มีสภาพการจราจรติดขัดเป็นอย่างมาก แต่ในภายหลังได้มีความเปลี่ยนแปลงทางกายภาพอย่างต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน

โดย กรมทางหลวง ได้ย้ายปากถนนภูมิเวท (ซอยแจ้งวัฒนะ-ปากเกร็ด 16) จากแนวที่เข้าสู่ทางแยกโดยตรงไปไว้บริเวณถนนแจ้งวัฒนะ (ขาเข้าท่าน้ำปากเกร็ด) แทนเพื่อบรรเทาปัญหาการจราจร เนื่องจากถนนภูมิเวทมีผู้ใช้เส้นทางน้อยกว่าทิศทางอื่น ๆ ผู้ที่มาจากทางแยกและต้องการเข้าสู่เส้นทางนี้จึงต้องเบี่ยงเข้าสู่ถนนแจ้งวัฒนะไปทางท่าน้ำปากเกร็ดก่อน แล้วจึงเลี้ยวซ้ายอีกครั้งหนึ่งบริเวณก่อนถึงศูนย์การค้าเมเจอร์ฮอลลีวูด ส่วนขาออกจากถนนภูมิเวทต้องเลี้ยวซ้ายไปตามถนนแจ้งวัฒนะ แล้วกลับรถบริเวณท่าน้ำปากเกร็ดเพื่อกลับเข้าสู่ทางแยกอีกครั้งหนึ่ง ทำให้การจัดการจราจรเปลี่ยนแปลงจากรูปแบบห้าแยกไปเป็นสี่แยก

ต่อมา กรมทางหลวงชนบทได้ก่อสร้างสะพานพระราม 4 ยกระดับบนถนนแจ้งวัฒนะ ข้ามแยกปากเกร็ด คร่อมท่าน้ำปากเกร็ดและข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาต่อเนื่องไปยังถนนชัยพฤกษ์เชื่อมต่อไปสู่โครงข่ายถนนราชพฤกษ์ ทำให้เกิดโครงข่ายเส้นทางเข้า-ออกเมืองที่สำคัญบริเวณแยกปากเกร็ด

ในภายหลัง กรมทางหลวง ได้ก่อสร้างอุโมงค์ลอดทางแยกในแนวถนนติวานนท์ทั้งขาเข้าแยกแครายอำเภอเมืองนนทบุรีและขาออกไปจังหวัดปทุมธานี ทำให้การจราจรบริเวณทางแยกคล่องตัวมากขึ้น ประกอบกับการก่อสร้างถนนเลี่ยงเมืองปากเกร็ด ซึ่งช่วยแบ่งเบาการจราจรของแยกปากเกร็ดโดยตรง แต่สภาพการจราจรของแยกปากเกร็ดยังคงติดขัดอยู่เป็นประจำ เนื่องจากบริเวณโดยรอบทางแยกเป็นที่ตั้งของสถานที่ราชการ โรงเรียน ตลาด และศูนย์การค้าจำนวนมาก รวมทั้งเป็นจุดเชื่อมต่อเส้นทางที่สำคัญจากอำเภอปากเกร็ดไปสู่อำเภอเมืองนนทบุรี อำเภอบางบัวทอง จังหวัดปทุมธานี และกรุงเทพมหานคร

## สถานที่ที่เกี่ยวข้อง
* ที่ว่าการอำเภอปากเกร็ด
* โรงเรียนปากเกร็ด
* เทศบาลนครปากเกร็ด
* ท่าน้ำปากเกร็ด
* โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี
* สะพานพระราม 4
* สถานีแยกปากเกร็ด รถไฟฟ้าสายสีชมพู

## แหล่งข้อมูลอื่น

ปากเกร็ด
ปากเกร็ด
รายชื่อตัวละครในร็อคแมน ZX

คนโส มีดี

## ตัวละครที่ปรากฏในภาค ZX

### ฝ่าย Guardians


150px1.วานท์
150px2.เอล
150px3.ซิลเวอร์


#### เพรรี่
**เพรรี่** (Prairie ในภาษาอังกฤษ) หัวหน้าพวก “Guardians” ที่ติดต่อให้ ซิลเว ส่ง Live Metals ให้ และชวน วานท์ กับ เอล ให้เข้าเป็น “Guardians”

### ฝ่าย เซนปัล
#### เซนปัล
**เซนปัล** (แต่เขียนว่า Serpent ในภาษาอังกฤษ) ผู้นำของสูงสุดของ เซนปัลคัมปานี ซึ่งเหล่าประชาชนได้ยกย่องให้เซนปัลเป็นวีรบุรุษ โดยหารู้ไม่ว่าเบื้องหลังของเขาก็คือบงการเหล่าอิเล็กกูล่าให้ก่อเหตุจลาจล เขาเคยเป็นสมาชิกของการ์เดี้ยนมาก่อน และก่อนหน้านั้นเขาก็เป็น 1 ในผู้รอดชีวิตจากการจลาจลของอิเล็กกิล่า ตั้งแต่ที่เซนปัลได้รับพลังของ Model V ก็หลงระเริงและเกิดความทะเยอทะยานขึ้น แล้วก็ได้รับการแนะนำจากโพเมเต้กับแพนโดร่า แอบขโมยเอาไลฟ์เมทัลทั้ง 4 คือ Model H F  L P ออกจากการ์เดี้ยน ไปสร้างเซนปัลคัมปานี และแยกไลฟ์เมทัลทั้ง 4 เป็นครึ่งแล้วหว่านล้อมกลุ่มคนที่เป็นผู้รอดชีวิตจากการจลาจลของอิเล็กกิล่า ฝังไว้ในร่างคนเหล่านั้นแล้วแอบก่อจลาจลเพื่อสร้างสงคราม จนถูก วานท์/เอล ขัดขวางจนเซนปัลเสียชีวิต

## ตัวละครที่ปรากฏในภาค ZX Advent

### ฝ่าย Hunter


150px1.เกรย์
150px2.อาเช่



### ฝ่าย Chosen One


150px1.เฮลิอัส
150px2.อัสลาน
150px3.เทียทีส
150px4.ซิกนัส



### ฝ่าย Guardians


150px1.วานท์
150px2.เอล



### 3 นักปราชญ์
#### อัลเบิร์ต
**อัลเบิร์ต** (Albert ในภาษาอังกฤษ) 1 ใน 3 นักปราชญ์ที่ปกครองเมือง "Legion" เป็นผู้รู้ในเรื่องวิทยาศาสตร์เกือบทั้งหมด มีนิสัยที่ค่อนข้างใจเย็น ที่มีบุคคลลิกดูเป็นชายหนุ่มผู้รอบคอบ แต่ชายผู้นี้มีเบื้องหลังอันแสนชั่วร้าย ไม่ว่าจะเป็นการสร้าง Live Metal Model V การสร้างโปรมีเทียส แพนโดร่า และเกรย์ และยังเป็นผู้อยู่เบื้องหลังสงคราม Chosen One เพื่อค้นหาร็อคแมนที่แข็งแกร่งที่สุดอีกด้วย แล้วก็เป็นคนหลอกใช้เซนปัลเพื่อทำการทดลองพลังของ Model V จนผลสำเร็จ แต่ Model V ก็กระจัดกระจายกันไป 5 ปีต่อมา ได้นำกลุ่มคนจำนวนหนึ่งที่มี 4 คน กับให้ไปขโมย Live Metal ทั้ง 4 ของมาจากแลปของการ์เดี้ยน แล้วทั้ง 4 กลายเป็น Chosen One ส่วนทาง อัลเบิร์ต สั่งให้ไปรวบรวมชิ้นส่วนของ Model V ที่กระจัดกระจายกันไป กับเผยตัวต่อ นักปราชญ์ที่ปกครองเมือง "Legion" ที่เหลือว่าตนเป็นผู้บงการเรื่องอิเรกกิล่าร์ แล้วหลบหนีไป พอรวบรวม Model V ได้ครบ พอเกรย์/อาเช่ตามไป อัลเบิร์ตก็ถูกโปรมีเทียส แพนโดร่า พอโปรมีเทียส แพนโดร่าแพ้ อัลเบิร์ตก็ปรากฏตัวอีกครั้งในร่างเรพลิลอยด์ DAN-000 กับบอกว่าร่างที่เห็นก่อนหน้าที่เป็นเพียงร่างปลอม ส่วนอัลเบิร์ตพอสร้าง DAN-000 เสร็จก็ถ่ายโอนความทรงจำไปยังร่างใหม่กับสร้างร่างปลอมเพื่อบังหน้า กับ
เซคิเร

**เซคิเร** หรือ *sekirei* (セキレイ) เป็น การ์ตูนแนวโรแมนติก/ฮาเร็ม ที่เขียนโดย  ทาคาว คาโตะ เริ่มเขียนบทวันที่ 2 กรกฎาคม 2008

## เนื้อเรื่อง

ในโตเกียวในปี 2020, มินาโตะ ซาหาชิเข้าสอบที่วิทยาลัย สองครั้งและล้มเหลว เขาไม่สามารถอยู่กับแม่ของเขาหรือน้องเล็กๆที่มีแนวโน้มที่ยังคงวันนี้ ในความเป็นจริงคือ มินาโตะ เป๊นคนที่ล้มเหลวและหน้าสงสาร วันหนึ่งมินาเจอหญิงสาวชื่อ มูซูบิ ที่ตกมาจากฟากฟ้า ในไม่ช้า มินาโตะ เรียนรู้ว่าเธอเป็นหนึ่งใน 'เซคิเร' 

## ตัวละคร
* มินาโตะ ซาหาชิ
* มูซูบิ
* คุซาโน่ะ
* มัทซุ
* ซึคูมิ
* คาเซหาน่ะ

หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตนอกโลกในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวฮาเร็ม

หมวดหมู่:อะนิเพล็กซ์