วันแห่งคนตาย

**วันแห่งคนตาย** () เป็นวันหยุดที่ฉลองกันทั่วประเทศเม็กซิโก (โดยเฉพาะในภาคกลางและใต้) รวมทั้งในหมู่ชาวเม็กซิโกที่อยู่ในประเทศอื่น เป็นวันหยุดที่ครอบครัวและเพื่อนมารวมตัวกันสวดภาวนาและรำลึกถึงเพื่อนและสมาชิกครอบครัวที่เสียชีวิต และช่วยเหลือนำทางพวกเขาในการเดินทางทางจิตวิญญาณ ในวัฒนธรรมเม็กซิโก ความตายเป็นส่วนหนึ่งของวงจรชีวิตมนุษย์ ชาวเม็กซิโกไม่ได้มองว่าวันนี้เป็นวันแห่งความเศร้าโศก แต่มองว่าเป็นวันแห่งการฉลอง เพราะในวันนี้คนที่พวกเขารักจะเดินทางกลับจากโลกคนตายเพื่อมาเยี่ยมเยียนและเลี้ยงฉลองกับพวกเขา ใน ค.ศ. 2008 ยูเนสโกยกให้วัฒนธรรมนี้เป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติ

บางครั้งในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษมีการเรียกวันหยุดนี้ว่า  ซึ่งเป็นการแปลย้อนกลับ () ของวลีในภาษาสเปนว่า  ในประเทศเม็กซิโกถือว่าวันแห่งคนตายเป็นวันหยุดราชการ ก่อนหน้าการล่าอาณานิคมของสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 16 งานฉลองนี้เคยจัดในช่วงเริ่มต้นฤดูร้อน แล้วค่อย ๆ เลื่อนไปฉลองในวันที่ 31 ตุลาคม, 1 พฤศจิกายน และ 2 พฤศจิกายน เพื่อให้ตรงกันกับตรีวารปัสกาของออลแฮลโลว์ไทด์ () ในศาสนาคริสต์แบบตะวันตก คือ วันสมโภชนักบุญทั้งหลายตอนต้น, วันสมโภชนักบุญทั้งหลายตอนปลาย และวันฉลองพระวิญญาณ ธรรมเนียมที่ถือปฏิบัติกันในวันแห่งคนตาย ได้แก่ การตั้งแท่นบูชาประจำบ้านที่เรียกว่า *[[โอเฟรนดา]]* () การเซ่นไหว้ผู้เสียชีวิตด้วยหัวกะโหลกตกแต่งหรือกาลาเบรา () ดอกดาวเรือง และอาหารกับเครื่องดื่มโปรดของผู้เสียชีวิต และการทำความสะอาดสุสานรวมทั้งนำของเซ่นไหว้ไปตั้งไว้ที่นั่น

นักวิชาการเม็กซิโกยังคงถกเถียงกันว่าวันแห่งคนตายมีรากฐานมาจากชนพื้นเมืองมีโซอเมริกาสมัยก่อนโคลัมบัสอย่างแท้จริง หรือว่าเป็นประเพณีสเปนที่ได้รับการเปลี่ยนโฉมในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ระหว่างสมัยประธานาธิบดีลาซาโร การ์เดนัส เพื่อส่งเสริมลัทธิชาตินิยมเม็กซิโกผ่านอัตลักษณ์ "แอซเทก" อย่างไรก็ตาม วันหยุดนี้ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ประจำชาติอย่างหนึ่งของเม็กซิโกในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมาและรวมอยู่ในหลักสูตรการศึกษาของประเทศโดยเน้นย้ำถึงต้นกำเนิดพื้นเมือง

แต่เดิมไม่มีการฉลองวันแห่งคนตายในภาคเหนือของเม็กซิโก ที่นั่นไม่มีใครรู้จักวันหยุดนี้จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 20 เนื่องจากชนพื้นเมืองมีประเพณีที่แตกต่างกันไป ผู้คนและคริสตจักรยังไม่ยอมรับวันแห่งคนตายเพราะถือว่าเทศกาลนี้เป็นการผสานความเชื่อนอกรีตเข้ากับศาสนาคริสต์คาทอลิก พวกเขาฉลองวันสมโภชนักบุญทั้งหลายตามประเพณีในลักษณะเดียวกับชาวคริสต์ในที่อื่น ๆ ของโลก ภูมิภาคนี้ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมมีโซอเมริกาอย่างจำกัดและมีชนพื้นเมืองจากภาคใต้ของเม็กซิโก (ซึ่งมีการฉลองวันหยุดนี้) ย้ายถิ่นเข้าไปค่อนข้างน้อย เมื่อถึงช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 21 จึงเริ่มมีการฉลองวันแห่งคนตายในภาคเหนือของเม็กซิโกเนื่องจากรัฐบาลเม็กซิโกได้กำหนดให้เป็นวันหยุดทั่วประเทศ โดยนำเสนอวันหยุดนี้ในฐานะประเพณีที่หลอมรวมคนในชาติให้เป็นหนึ่งเดียว

## ดูเพิ่ม
* ระบำมรณะ
* วรรณกรรมกาลาเบรา
* ซาวิน (Samhain)
* ศิลปะกะโหลกศีรษะ
* วันพฤหัสบดีแห่งคนตาย
* ราตรีแห่งนักบุญแวลพัวร์กา (Walpurgis Night)

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* Andrade, Mary J. *Day of the Dead A Passion for Life&nbsp;– Día de los Muertos Pasión por la Vida*. La Oferta Publishing, 2007. 
* Anguiano, Mariana, et al. *Las tradiciones de Día de Muertos en México*. Mexico City 1987.
* 
* 
* 
* 
* Cadafalch, Antoni. *The Day of the Dead*. Korero Books, 2011. 
* Carmichael, Elizabeth; Sayer, Chloe. *The Skeleton at the Feast: The Day of the Dead in Mexico*. Great Britain: The Bath Press, 1991. 
* 
* 
* Haley, Shawn D.; Fukuda, Curt. *Day of the Dead: When Two Worlds Meet in Oaxaca*. Berhahn Books, 2004. 
* Lane, Sarah and Marilyn Turkovich, *Días de los Muertos/Days of the Dead.* Chicago 1987.
* Lomnitz, Claudio. *Death and the Idea of Mexico*. Zone Books, 2005. 
* Matos Moctezuma, Eduardo, et al. "Miccahuitl: El culto a la muerte," Special issue of *Artes de México* 145 (1971)
* Nutini, Hugo G. *Todos Santos in Rural Tlaxcala: A Syncretic, Expressive, and Symbolic Analysis of the Cult of the Dead.* Princeton 1988.
* Oliver Vega, Beatriz, et al. *The Days of the Dead, a Mexican Tradition.* Mexico City 1988.
* 


หมวดหมู่:ประเพณีเกี่ยวกับความตาย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมเม็กซิโก
หมวดหมู่:วัฒนธรรมเม็กซิโก-อเมริกัน
หมวดหมู่:วัฒนธรรมลาตินอเมริกา
หมวดหมู่:เทศกาลในประเทศเอลซัลวาดอร์
หมวดหมู่:มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติ
คนตาย
คนตาย