open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น

**นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น** () ภาษาญี่ปุ่นเรียก **ไนกากุโซริไดจิง** ( *Naikaku-sōri-daijin*) หรือ **ชูโช** ( *Shushō*) เป็นหัวหน้ารัฐบาลญี่ปุ่นและผู้บัญชาการสูงสุดของกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น จักรพรรดิทรงแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีตามที่สภานิติบัญญัติแห่งชาติถวายชื่อ นายกรัฐมนตรีต้องได้รับความไว้วางใจจากสภาผู้แทนราษฎรให้ดำรงตำแหน่ง นายกรัฐมนตรีเป็นหัวหน้าคณะรัฐมนตรี และรัฐมนตรีคนอื่น ๆ จะดำรงตำแหน่งตามอัธยาศัยของนายกรัฐมนตรี

นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน คือ ซานาเอะ ทากาอิจิ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2568

## ประวัติ

ก่อนใช้รัฐธรรมนูญเมจิ ญี่ปุ่นไม่มีรัฐธรรมนูญเป็นลายลักษณ์อักษร มีแต่ระบบกฎหมายริตสึเรียวที่ได้อิทธิพลจากจีนและตราขึ้นในช่วงปลายยุคอาซูกะต่อต้นยุคนาระ ที่กำหนดให้มีระบบข้าราชการประจำอันซับซ้อนซึ่งปฏิบัติหน้าที่ภายใต้การบังคับบัญชาของจักรพรรดิตามระบบคุณธรรม แต่ในทางปฏิบัติแล้ว อำนาจที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่จักรพรรดิ แต่อยู่ที่อื่น เช่น ในเงื้อมมือของตระกูลฟูจิวาระที่เข้ามาสมรสกับราชวงศ์ในยุคเฮอัง หรืออยู่ในเงื้อมมือของโชกุน เป็นเช่นนี้เรื่อยมาจนกระทั่งมีการปฏิรูปเมจิ กฎหมายแบบริตสึเรียวฉบับสุดท้าย คือ ประมวลกฎหมายโยโร ตราขึ้นใน ค.ศ. 752 ซึ่งเมื่อมีการปฏิรูปเมจิก็ยังใช้บังคับอยู่

ภายใต้ระบบกฎหมายข้างต้น ไดโจไดจิง (อัครมหาเสนาบดี) เป็นหัวหน้าของคณะเสนาบดีที่เรียก "ไดโจกัง" อันเป็นหน่วยงานสูงสุดในระบบราชการตั้งแต่ยุคเฮอังเรื่อยมา ตำแหน่งนี้ยุบเลิกไปช่วงหนึ่ง แล้วรื้อฟื้นขึ้นใหม่เพื่อมอบให้แก่ซันโจ ซาเนโตมิ ใน ค.ศ. 1871 จนกระทั่ง ค.ศ. 1885 ก็ยุบเลิกตำแหน่งนี้ไปใช้ตำแหน่งนายกรัฐมนตรี โดยแต่งตั้งอิโต ฮิโรบูมิ เป็นบุคคลแรก แต่รูปแบบนายกรัฐมนตรีในปัจจุบันนั้นเกิดขึ้นเมื่อมีการตรารัฐธรรมนูญฉบับใหม่ใน ค.ศ. 1947

## คุณสมบัติ
* นายกรัฐมนตรีต้องเป็นสมาชิกสภาหนึ่งสภาใดในสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ซึ่งหมายความว่า ต้องมีอายุอย่างน้อย 25 ปี และมีสัญชาติญี่ปุ่น
* นายกรัฐมนตรีต้องเป็นพลเรือน ซึ่งหมายความว่า เป็นสมาชิกกองกำลังป้องกันตนเองไม่ได้ แต่เป็นอดีตทหารได้ เช่น กรณีของยาซูฮิโระ นากาโซเนะ

## การแต่งตั้ง

นายกรัฐมนตรีมาจากการกำหนดของสภาทั้งสองของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในการนี้ สภาจะออกเสียงเลือกบุคคลตามระบบสองรอบ ถ้าปรากฏว่า แต่ละสภากำหนดบุคคลต่างกัน จะมีการแต่งตั้งคณะกรรมาธิการร่วมมาตกลงเรื่องตัวบุคคลกัน ถ้าตกลงกันไม่ได้ใน 10 วัน จะถือมติของสภาผู้แทนราษฎรเป็นมติของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ จากนั้น ผู้ได้รับการกำหนดจะได้รับมอบตราตั้ง และจะได้รับการถวายชื่อต่อจักรพรรดิเพื่อทรงแต่งตั้งอย่างเป็นทางการ

ในทางปฏิบัติ นายกรัฐมนตรีมักเป็นหัวหน้าพรรคการเมืองที่ได้เสียงข้างมากในสภาผู้แทนราษฎร หรือเป็นหัวหน้าของกลุ่มที่เป็นใหญ่ที่สุดในบรรดาพรรคร่วมรัฐบาล

## เครื่องหมาย

ไฟล์:Standard of the Prime Minister of Japan.svg|ธงประจำตำแหน่ง
ไฟล์:Emblem of the Prime Minister of Japan.svg|ตราประจำตำแหน่ง
ไฟล์:Go-shichi no kiri crest 2.svg|ธงรัฐบาล


## ดูเพิ่ม
* รายชื่อนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น

## อ้างอิง

* *Kenkyusha's New Japanese-English Dictionary*, Kenkyusha Limited, Tokyo 1991, ISBN 4-7674-2015-6

## แหล่งข้อมูลอื่น

*นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นและคณะรัฐมนตรี เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* List of Japanese cabinets 1885 to 1989　

หมวดหมู่:ประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:รัฐบาลญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
เชนวอร์ด

**เชนวอร์ด** () คืออัลบั้มแรกของเชน วอร์ด ผู้ชนะการประกวดรายการ เอ็กซ์-แฟ็กเตอร์ ออกจำหน่ายในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2549 ซึ่งขึ้นสู่อันดับที่ 1 ทั้งในไอร์แลนด์และสหราชอาณาจักร และได้รับการรับรองสถานะ พลาตินัม สำหรับยอดขาย 672,000 แผ่นในสหราชอาณาจักร

นอกจากความนิยมในสหราชอาณาจักรแล้ว อัลบั้มนี้ยังขึ้นชาร์ทอันดับ 1 อีกได้แก่  สหราชอาณาจักร, ไอร์แลนด์, แอฟริกาใต้, จีน, ญี่ปุ่น, มาเลเซีย, ฮ่องกง, เกาหลีใต้ และไต้หวัน ยอดขายทั่วโลก 722,000 แผ่น

## รายชื่อเพลง

*** ฉบับที่สหราชอาณาจักร **

***ญี่ปุ่น** (ฉบับผลิตครั้งแรกเท่านั้น)

*** ฉบับพิเศษเอเชีย ซีดี และเอวีซีดี **
**ซีดี**
เพลงปกติ

**เอวีซีดี**

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเชน วอร์ด
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2549
แคว้นของประเทศฝรั่งเศส

**แคว้นของประเทศฝรั่งเศส** () ปัจจุบันมีทั้งหมด 18 แคว้น ซึ่งอยู่ในประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ 12 แคว้น บนเกาะคอร์ซิกา 1 แคว้น และแคว้นโพ้นทะเลอีก 5 แคว้น แคว้นในประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่และบนเกาะคอร์ซิกายังแบ่งการบริหารย่อยเป็นจังหวัด () อีกโดยมีจำนวนระหว่าง 2-13 จังหวัด ส่วนแคว้นโพ้นทะเลแต่ละแคว้นมีเพียง 1 จังหวัด

## แคว้นในปัจจุบัน (ตั้งแต่ พ.ศ. 2559)

## แคว้นระหว่างปี พ.ศ. 2525–2558
ในประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ (ไม่นับรวมเกาะคอร์ซิกา) พื้นที่เฉลี่ยของแต่ละแคว้นคือ 25,809 ตารางกิโลเมตร (9,965 ตารางไมล์) ซึ่งก็คือประมาณ 1 ใน 5 ของพื้นที่เฉลี่ยในแต่ละรัฐในสหรัฐอเมริกา และถือเป็นร้อยละ 4 ของพื้นที่เฉลี่ยของแต่ละรัฐในประเทศแคนาดา ถึงกระนั้นก็ใหญ่กว่าพื้นที่เฉลี่ยของรัฐในประเทศเยอรมนีร้อยละ 15 และร้อยละ 67 เมื่อเทียบกับแคว้นในประเทศอังกฤษ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส
แคว้นของประเทศฝรั่งเศส
เอ็ม 2 บราวนิง

**ปืนกลเอ็ม 2 บราวนิง** () เป็นปืนกลขนาดลำกล้อง 0.50 นิ้วหรือ 12.7 มิลลิเมตร ใช้กระสุน  12.7×99 มม. นาโต หรือ .50 BMG ออกแบบในปีค.ศ. 1921 โดยจอห์น ซี.บราวนิง และได้มอบสิทธิบัตรให้บริษัท FN แห่งประเทศเบลเยียมเป็นผู้ทำการผลิตแต่เพียงผู้เดียว สามารถติดตั้งได้ทั้งบนยานพาหนะ อากาศยาน และขาหยั่ง และทำการยิงเป้าหมายต่างๆ เช่น เป้าหมายภาคพื้นดิน ยานพาหนะหุ้มเกราะบางชนิด และอากาศยานบินระดับต่ำได้

อาวุธนี้ได้เข้าประจำการในราชการกองทัพไทยเมื่อปี พ.ศ. 2493 โดยความช่วยเหลือจาก**องค์การบริหารวิเทศกิจแห่งสหรัฐ** (United States Operations Mission ; USOM) ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง โดยประจำการในชื่อทางราชการว่า **ปืนกล แบบ 93** หรือ **ปก. 93** จัดเป็นอาวุธระดับหมวด

อาวุธชนิดนี้ได้รับการใช้งานทางการทหารจำนวนมาก โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่ทางทหารสหรัฐอเมริกา ได้ตั้งชื่อเล่นให้หลากหลายชื่อ เช่น "Ma Deuce" หรือ ห้าสิบคาลิเบอร์("fifty-cal.")

## ลักษณะโดยทั่วไป
thumb|right|การซ้อมยิงปืนกล Browning M2HB บนแท่นปืนต่อสู้อากาศยาน ของทหารเรือสหรัฐฯ
thumb|right|กระสุน .50 BMG มีความยาวกระสุนทั้งหมด 140 มม. เป็นความยาวปลอก 99 มม.
[thumb|right|'''กระสุน .50 BMG เมื่อเทียบกับกระสุนชนิดต่าง เรียงจากซ้ายไปขวา :''' .50 BMG (12.7x99 mm. NATO) , .300 Winchester Magnum , .308 Winchester (7.62x51 mm. NATO) , 7.62x39 mm. , .223 Remington ([5.56x45 mm. NATO) , .22 LR]]
thumb|right|ภาพแสดงการทำงานของระบบปฏิบัติการแบบ Short recoil

## แหล่งข้อมูลอื่น
* FNH USA-M2 QCB 
* Modern Firearms-Browning M2 
* FN / Browning 12.7mm (.50inch) M2HB Heavy Machine Gun

หมวดหมู่:ปืนกล
หมวดหมู่:ปืนกลสงครามโลกครั้งที่สอง
จาริก

**จาริก** เป็นศัพท์ในพระไตรปิฎก หมายความถึงการเดินทางไปเพื่อการเผยแพร่พระพุทธศาสนา ศัพท์นี้ถูกนำมาใช้บ่อยครั้งในประเทศไทยโดยมีความหมายเดียวกับในพระไตรปิฎก เช่น จาริกธุดงค์, โครงการธรรมจาริก เป็นต้น  ปัจจุบันการจาริกขยายความหมายไปถึงการเดินทางเพื่อไปสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์หรือสังเวชนียสถานด้วย ซึ่งส่วนใหญ่จะใช้คำว่าการ **จาริกแสวงบุญ** 

## ลักษณะของการจาริกตามนัยพระไตรปิฎก

การจาริก มีองค์ 4 เป็นบาทพระคาถา ว่า   ไม่ไปด้วยพาหนะ 1 ถ้าจำเป็นอาจสามารถขึ้นเรือโดยประสงค์ข้ามฟากได้ (โดยไม่ประสงค์ล่องตามลำน้ำ  ) 1 ไม่ไปด้วยฤทธิ์ 1 ไปด้วยกำลังแห่งปลีแข้ง (คือเดินเอา) 1 ประสงค์ให้ถือเพื่อใช่ในการเผยแผ่มักถือร่วมกับธุดงค์เพื่อประกาศพรหมจรรย์ เพราะการจาริกไปย่อมพบเจอเข้าถึงผู้คนมากกว่า เช่นถ้านั่งรถไปก็จะไม่ค่อยพบผู้คน หรือญาติโยมไม่กล้าเข้ามาพูดคุย  อาจทอดทิ้งคนที่อาจอยากสนทนาด้วย และเพื่อให้ผู้พบมีจิตศรัทธาจากการประพฤติธรรมหรือการเผยแผ่ด้วยการไม่พูดสอน แต่ทำให้ดู ดังคำพุทธพจน์ที่ให้แก่พระภิกษุสงฆ์กลุ่มแรก (60 รูป) ในการส่งไปประกาศพระศาสนาว่า "จรถ ภิกขเว จาริกํ พหุชนหิตาย พหุชนสุขาย ธมมํ ภิกขเว เทเสถ" แปลว่า "ดูกรภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงเที่ยวจาริกไป จงแสดงซึ่งธรรม (ประกาศพรหมจรรย์) เพื่อประโยชน์ อนุเคราะห์ เพื่อความสุขแก่ชนหมู่มาก"

## ดูเพิ่ม
* การจาริกแสวงบุญของชาวพุทธในดินแดนพุทธภูมิ

## อ้างอิง

* พระมงคล ธมฺมครุโก  วัดพรหมจริยาวาส    นครสวรรค์

หมวดหมู่:ศาสนาพุทธ
ไทยลีกดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2551

**ไทยลีกดิวิชั่น 2 ฤดูกาล 2551** เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกระดับสาม ของไทย โดยในฤดูกาลนี้ จะหาทีมเลื่อนชั้นสู่ ลีก ดิวิชั่น 1 สี่ทีม และ ตกชั้นไปยัง ถ้วย ข หรือ แซต แชมเปี้ยนชิพ สายละ ห้าทีม ตามโรดแมป การรวมลีกที่จัดทำขึ้นในปี 2550

thumb|200px|ทีมทั้ง 22 ทีม ในไทยลีกดิวิชัน 2 2551

## สโมสรที่เข้าร่วมแข่งขัน

## ตารางคะแนน
สิ้นสุด วันอาทิตย์ที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2551
### กลุ่ม A

### กลุ่ม B

## ชิงชนะเลิศ และ ชิงอันดับที่ 3
ชิงอันดับที่ 3 นัดแรก

----
ชิงอันดับที่ 3 นัดที่สอง

----

ชิงชนะเลิศ นัดแรก

----
ชิงชนะเลิศ นัดที่สอง

----

## ผลการแข่งขัน
### สาย A

### สาย B

## รางวัลยอดเยี่ยม
* **ผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยม** -  ประภาร นาคพงษ์ - (เมืองปราจิณ)
* **ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม** -  สุทธิพงษ์ แสนกล้า - (เมืองปราจิณ)
* **กองหลังยอดเยี่ยม** -  สราวุธ ทองสวัสดิ์ - (กรมสวัสดิการทหารบก)
* **กองกลางยอดเยี่ยม** -  ณรงค์เดช เรืองรุ่ง - (เมืองปราจิณ)
* **กองหน้ายอดเยี่ยม** -  แวดอร์ สาตอ - (นราธิวาส)
* **ดาวรุ่งยอดเยี่ยม** -  วิทยา หมัดอะหิน - (สงขลา)
* **นักฟุตบอลต่างชาติยอดเยี่ยม** -  Kwabena Boateng - (เมืองปราจิณ)
* **ดาวซัลโว** -  ไพโรจน์ อนันตณรงค์ - (ศรีสะเกษ) 19 ประตู
* **ทีมพัฒนาสู่อาชีพ ** - 1. นราธิวาส 2. สงขลา 3. ลพบุรี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไทยลีก 4 แบ่งตามฤดูกาล
หมวดหมู่:ฟุตบอลไทยในปี พ.ศ. 2551
เทพทลายนภา

**เทพทลายนภา** หรือ **เหยี่ยวเหนือฟ้า** () เป็นนิยายกำลังภายในขนาดสั้นของหวง อี้ ฉบับแปลไทยอย่างเป็นทางการแปลโดย น.นพรัตน์ ลิขสิทธิ์ของสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์บุ๊คส์ วางจำหน่ายในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2550 ราคา 280 บาท

ก่อนหน้านี้ เทพทลายนภาเคยถูกแปลและจัดจำหน่ายเป็นภาษาไทยในชื่อ "เหยี่ยวเหนือฟ้า"

เทพทลายนภาถือเป็นปฐมบทของ เทพมารสะท้านภพ นิยายเรื่องยาวของหวงอี้ซึ่งเขียนในเวลาต่อมา โดยเหตุการณ์ในเทพมารสะท้านภพดำเนินต่อจากเหตุการณ์ในเทพทลายนภาประมาณ 100 ปี และได้มีการอ้างเหตุการณ์และตัวละครจากเทพทลายนภาหลายครั้ง แต่เนื้อเรื่องไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกันโดยตรง

เทพทลายนภาเป็นเรื่องของ "ฟู่อิง"​ จอมยุทธในยุคราชวงศ์หยวน ซึ่งประเทศจีนถูกปกครองโดยเผ่ามองโกล ใต้การนำของกุบไลข่าน โดยตัวเอกเป็นฝ่ายจีนฮั่นที่ต้องการกู้อาณาจักรจีนกลับคืนจากมองโกล

## แหล่งข้อมูลอื่น

* จอมเทพอักษราแห่งบูรพาทิศ หวงอี้ - มติชน - สัมภาษณ์หวงอี้ในช่วงเดินทางมาประเทศไทยเพื่อโปรโมทเทพทลายนภา

หมวดหมู่:บันเทิงคดีกำลังภายใน
หมวดหมู่: งานเขียนของหวงอี้
อาสนวิหารนอริช

thumb|right|250px|อาสนวิหารนอริช

**อาสนวิหารนอริช** (ภาษาอังกฤษ: Norwich Cathedral) เป็นอาสนวิหาร นิกายอังกลิคัน ตั้งอยู่ที่เมืองนอริช มณฑลนอร์โฟล์ค (Norfolk) ใน สหราชอาณาจักร เริ่มสร้างเมื่อ ค.ศ. 1145  

ลักษณะโครงสร้างส่วนใหญ่เป็นแบบโรมาเนสก์ สร้างโดยบาทหลวงเฮอร์เบิร์ต เดอ โลซินยา (Bishop Herbert de Losinga) ประมาณปลายคริสต์ศตวรรษที่ 11 ประมาณค.ศ.  1145 ความยาวของอาสนวิหาร 140 เมตร ยอดซึ่งสร้างเสร็จเมื่อค.ศ. 1465 สูง 96 เมตร ระเบียงเป็นสองชั้นซึ่งเป็นลักษณะที่ไม่พบที่อื่นในอังกฤษซึ่งสร้างระหว่างค.ศ. 1300 ถึงค.ศ. 1430 พร้อมกับเพดานโค้งเหนือทางเดินกลางและบริเวณสงฆ์

## ข้อมูลเพิ่มเติม
* แผนผังอาสนวิหาร
* สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์
* สถาปัตยกรรมกอธิค
* อาสนวิหารในสหราชอาณาจักร

## แหล่งข้อมูลอื่น

* อาสนวิหารนอริชเว็บไซต์ 

นอริช
นอริช
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1140
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในนอริช
สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำจืดกรุงเทพมหานคร

thumb|สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำจืดกรุงเทพมหานคร มองจากสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
**สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำกรุงเทพมหานคร** () ก่อตั้งครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2483 บริเวณแผนกทดลองเพาะเลี้ยง เกษตรกลาง บางเขน เป็นเรือนไม้ชั้นเดียวรูปโดมมีปีกสองข้าง ในระยะแรกมีตู้กระจกเลี้ยงปลาขนาดประมาณ 1 ลูกบาศก์เมตร จำนวน 20 ตู้ โดยปลาที่นำมาแสดงเป็นปลาน้ำจืดที่นิยมเลี้ยงและมีความสำคัญทางเศรษฐกิจ ต่อมาเกิดการชำรุดทรุดโทรมและคับแคบลง กรมประมงจึงดำริที่จะสร้างสถานแสดงพันธุ์ปลาขึ้นใหม่ โดยใน พ.ศ. 2516 ได้มีความตกลงร่วมมือระหว่างรัฐบาลไทยและรัฐบาลแคนนาดาในการจัดตั้งสถาบันประมงน้ำจืดแห่งชาติ โครงการก่อสร้างสถานแสดงพันธุ์ปลาน้ำจืดแห่งใหม่จึงได้ผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสถาบันประมงน้ำจืดแห่งชาติด้วย

โดยสถานแสดงพันธุ์ปลาน้ำจืดได้ก่อสร้างใหม่เป็นอาคารคอนกรีต 3 ชั้น แล้วเสร็จใน พ.ศ. 2521 โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช สมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ฯมาทรงเปิดสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำ ณ สถาบันประมงน้ำจืดแห่งชาติ บางเขน อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2521 ซึ่งนับว่าเป็นพระมหากรุณาธิคุณอย่างสูงสุดสำหรับกรมประมง

ปัจจุบันสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำกรุงเทพฯ เป็นหน่วยงานหนึ่งของกลุ่มวิจัยและพัฒนาสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำจืด กองวิจัยและพัฒนาประมงน้ำจืด กรมประมง กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ตั้งอยู่ภายในรั้วของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน และใน พ.ศ. 2546 กรมประมงได้รับงบประมาณเพื่อปรับปรุงอาคารสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำ รวมทั้งก่อสร้างอาคารจัดแสดงพรรณไม้น้ำเพิ่มเติม เพื่อเป็นแหล่งให้ความรู้เกี่ยวกับพรรณไม้น้ำสวยงามและทำให้สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำจืดมีความสวยงามมากยิ่งขึ้น

## การจัดแสดง
ส่วนแสดงพันธุ์สัตว์น้ำเป็นอาคารสูง 3 ชั้น จัดแสดงพันธุ์ปลาน้ำจืดประมาณ 100 ชนิด ประกอบด้วยปลาท้องถิ่นของไทยชนิดที่มีคุณค่าทางเศรษฐกิจ ปลาหายาก ใกล้สูญพันธุ์ รวมทั้งปลาต่างประเทศบางชนิดด้วย ในพื้นที่จัดแสดงประกอบด้วยตู้ขนาดใหญ่มีความจุตั้งแต่ 1.5-24.0 ลูกบาศก์เมตร จำนวน 33 ตู้ บ่อสัตว์น้ำที่สามารถสัมผัสได้ (touch pool) นอกจากนี้ยังมีแบบจำลอง และโครงกระดูกของปลากระโห้ที่เป็นปลามีเกล็ดขนาดใหญ่ที่สุดในโลก และโครงกระดูกปลาบึกที่พบในแม่น้ำโขงมีน้ำหนักประมาณ 293 กิโลกรัม ความยาวประมาณ 2.7 เมตร ซึ่งผู้เข้าชมสามารถดูข้อมูลของปลาแต่ละชนิดได้จากป้ายที่มีรายละเอียดเกี่ยวกับชื่อชนิดของปลา แหล่งที่อยู่อาศัย ลักษณะการกินอาหาร และลักษณะเด่นของปลาชนิดนั้นๆ ส่วนในชั้นที่ 3 จะใช้เป็นบริเวณสำหรับปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ และยังมีบ่อพักปลา เพื่อใช้สับเปลี่ยนหมุนเวียนในการจัดแสดงต่อไป

ส่วนแสดงพรรณไม้น้ำเป็นอาคารเรือนกระจก (greenhouse) ชั้นเดียว โดยจากอาคารสถานแสดงพันธุ์

สัตว์น้ำจะมีทางเดินเชื่อมต่อเพื่อนำไปชมพรรณไม้น้ำของไทย ซึ่งมีทั้งที่นำมาเพาะชำไว้ในตู้กระจก ใช้ประดับตู้ภายในอาคารพรรณไม้น้ำ และเป็นแปลงสาธิตการปลูกพรรณไม้น้ำรอบๆ อาคาร โดยชนิดของพรรณไม้น้ำที่นำมาจัดแสดงนี้เป็นพรรณไม้น้ำชนิดที่ส่งออกของไทยเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งมีทั้งหมดประมาณ 100 ชนิด ซึ่งผู้เข้าชมสามารถดูข้อมูลพรรณไม้น้ำแต่ละชนิดได้จากป้ายชื่อไทย ชื่อสามัญ ชื่อวิทยาศาสตร์ ด้านข้างตู้ 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เยี่ยมชมสถานแสดงพันธ์สัตว์น้ำกรุงเทพฯ 

*

กรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยในประเทศไทย
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2483
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตจตุจักร
จูน อีราแฮม

**จูน อีราแฮม** หรือ **อับดุล อีราแฮม** ()  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2527 สถิติการชก 31 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 4) เสมอ 4 แพ้ 18 
## ประวัติ
อีราแฮมขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2543 ชนะน็อค อีริค กามูตันยก 3 ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์ตลอดและชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยชนะน็อคเวนเดล คอร์จูเลส ยก 6 จากนั้นได้มาชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกร่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2546 แพ้ทีเคโอ ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 7 จากนั้น อีราแฮมได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทที่ว่างเมื่อ 17 มีนาคม พ.ศ. 2547 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน แจ๊ก มัลเดซีร ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ ABCO รุ่นฟลายเวทเมื่อ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 แพ้คะแนนเด่นบูรพา อ.เอกรินทร์ ในเดือนสิงหาคม ปีเดียวกันขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทที่ว่าง ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนเจอรี่ ปาฮายาไฮไปอีก

อีราแฮมยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง และได้เดินทางไปชกที่ญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2548  ซึ่งอีราแฮมเป็นฝ่ายชนะน็อค เคอิสุเกะ โยโกฮาม่า ยก 10 จากนะเนได้เดินทางมาชิงแชมป์ระดับภูมิภาคในไทยถึง 4 ครั้งระหว่าง พ.ศ. 2548 – 2549 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เริ่มจาก 30 เมษายน พ.ศ. 2548 ชิงแชมป์ ABCO รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่าง แพ้คะแนน เพชรตาปี ปิ่นสินชัย 7 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ชิงแชมป์ ABCO รุ่นฟลายเวท แพ้คะแนน พนมรุ้งเล็ก กระทิงแดงยิม และ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ชิงแชมป์ ABCO รุ่นแบนตัมเวท แพ้คะแนน เทพนิมิตร ส.จิตรพัฒนา อีราแฮมมีโอกาสชิงแชมป์ฟิลิปปินส์อีกสองครั้งแต่ก็ไม่ได้แชมป์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา อีราแฮมชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งมาชกแพ้คะแนน ปฐมโชค ปฐมโพธิ์ทอง และ ฝนหลวง ส.ธนะภิญโญ เมื่อ พ.ศ. 2552 หลังจากที่ชกแพ้คะแนน ริชาร์ด โอลิซา เมื่อ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 อีราแฮมก็แขวนนวมไป

## เกียรติประวัติ

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2546 แพ้ทีเคโอ ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 7 ที่ กรุงเทพมหานคร
** ชิงแชมป์ ABC รุ่นฟลายเวท เมื่อ 13 มีนาคม 2547 แพ้คะแนน เด่นบูรพา อ.เอกรินทร์ ที่ภูเก็ต
** ชิงแชมป์ ABC รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 30 เมษายน 2548 แพ้คะแนน เพชรตาปี ปิ่นสินชัย ที่ กทม.
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 7 ตุลาคม 2548 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ที่ นครพนม
** ชิงแชมป์ ABC รุ่นฟลายเวท เมื่อ 1 พฤษภาคม 2549 แพ้คะแนน พนมรุ้งเล็ก กระทิงแดงยิม ที่ กทม.
** ชิงแชมป์ ABC รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 30 มิถุนายน 2549 แพ้คะแนน เทพนิมิตร ส.จิตรพัฒนา ที่ กทม.

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดซารังกานี
กวอน ชางแจ

**กวอน ชางแจ** (; ) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2509 ที่ประเทศเกาหลีใต้ สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 10) แพ้ 3

## เกียรติประวัติ
* แชมป์เกาหลีใต้รุ่นฟลายเวท (2536)
* แชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวท
** ชิง 6 มิถุนายน 2536 ชนะน็อค ชอย แคปชุล ยก 1 ที่ โซล
** เสียแชมป์ 22 ตุลาคม 2536 แพ้น็อค โชคชัย โชควิวัฒน์ ยก 3 ที่ เกาหลีใต้
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 19 พฤษภาคม 2550 แพ้น็อค โรเบิร์ต อัลลานิก ยก 7 ที่ เกาหลีใต้

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศเกาหลีใต้
โรเบร์โต ปาดียา

**โรเบร์โต ปาดียา** (Roberto Padilla) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515  สถิติการชก 37 ครั้ง ชนะ 26 (น็อก 18) เสมอ 2 แพ้ 9
## ประวัติ
ปาดียาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน ราย นอกนอก ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ในช่วง พ.ศ. 2533 – 2535 ปาดียาขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่รวมทั้ง ชนะ เจอรี่ ปาฮายาไฮ นิค เซียนทอย นีล กาก้า นอกจากนั้น ยังมาชกนอกรอบในไทย ชนะน็อคกาจก้อง แดนภูไท ยก 3 แสะเสมอกับ สมาน ส.จาตุรงค์ใน พ.ศ. 2535 จากนั้น ปาดียาได้เดินทางไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่เกาหลีใต้ เมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2535 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค ชา นัมฮุน ยก 8 ไม่ได้แชมป์ และมาชกนอกรอบกับตะคร้อเล็ก เดชรัตน์เมื่อ พ.ศ. 2536 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน

ต่อมา ปาดียาขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2536 ซึ่งปาดียาเป็นฝ่ายชนะน็อคซูการ์ เรย์ ไมค์ ยก 10 ได้แชมป์มาครอง แต่เมื่อป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนเดวิด ฟรังโก เสียแชมป์ไปเมื่อ 18 กันยายน พ.ศ. 2536 ในปีต่อมา ปาดียามาชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทกับโชคชัย โชควิวัฒน์ เมื่อ 5 มีนาคม พ.ศ. 2537 ปาดียาเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 9 ไม่ได้แชมป์ ต่อจากนั้น ปาดียาขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2537 และเป็นฝ่ายชนะคะแนนร็อคกี้ มาเซียล ได้แชมป์มาครอง ปาดียาป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 2 ครั้ง และยังชกชนะเมลวิน มากราโมและแดน เนียเตสด้วย ปาดียาเสียแชมป์ฟิลิปปินส์ไปเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนน โนเอล ทูนาเกา จากนั้นก็แขวนนวมไป

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลต์ฟลายเวต (2536)
* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวต (2538)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลต์ฟลายเวตเมื่อ 26 กันยายน 2535  แพ้น็อก ชา นัมฮุน ยก 8 ที่โปฮัง เกาหลีใต้
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวตเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ 2537 แพ้น็อก โชคชัย โชควิวัฒน์ ยก 9 ที่ กทม.

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเซบู
ดอนดอน จีเมนา

**ดอนดอน จีเมนา** () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 10) เสมอ 3 แพ้ 11 
## ประวัติ
จีเมนาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ชนะคะแนน โจนาธาน อีกอต ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะรวด รวมทั้งชนะจูน อีราแฮม 2 ครั้ง จากนั้น จีเมนา ได้เดินทางมาชกที่ประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2547 โดยมาซ้อมมวยที่ค่ายของใหม่ เมืองคอนอยู่ระยะหนึ่ง ในช่วงนี้ จีเมนาขึ้นชกในไทยหลายครั้ง โดยมีแพ้คะแนน วันมีโชค สิงห์วังชา และไก่ชน ส.วรพิน จากนั้น เสมอกับสำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ สำราญศักดิ์ขอแก้มืออีก ปรากฏว่าจีเมนาเป็นฝ่ายชนะน็อค สำราญศักดิ์อีก 2 ครั้งรวด จากนั้น ชกชนะคะแนน นกน้อย สิทธิประเสริฐ และได้ชิงแชมป์ ABCO เฉพาะกาลรุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 แพ้น็อค เพชรตาปี ป.สิงห์ใต้ ยก 9 จากนั้น แพ้ทีเคโอ แมกไซไซ ศิษย์ทรายทอง ยก 9 จากนั้น จีเมนากลับไปชกที่ฟิลิปปินส์ ชกชนะอีกหลายครั้งแต่ไม่มีโอกาสได้ชิงแชมป์ จน พ.ศ. 2550 ได้มาชกในไทยอีก แพ้น็อค แท่งทอง เกียรติทวีสุข ยก 7 และแพ้คะแนน ประมวลศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ

หลังจากนั้น จีเมนาชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ มีชกชนะและเสมอไม่กี่ครั้ง จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์ที่ว่างรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2553 แพ้คะแนน มาร์โก เดเมซีโญ จากนั้นได้ชิงแชมป์ WBC เข็มขัดเงินรุ่นฟลายเวท แพ้คะแนน พนมรุ้งเล็ก กระทิงแดงยิมเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 และชิงแชมป์ WBO ตะวันออกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 แพ้คะแนน ขวัญพิชิต วันทรงชัยยิม ขึ้นชกนอกรอบ แพ้คะแนนโดยเทคนิค ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย จากนั้น ได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2555 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 5 หลังจากที่จีเมนาขึ้นชกครั้งล่าสุดเมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2556 ซึ่งเป็นการชิงแชมป์เงาของ WBC เอเชียรุ่นแบนตัมเวทที่ว่าง แพ้น็อค เพชร ก่อเกียรติยิม ยก 8 แล้ว ก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย

## เกียรติประวัติ
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ ABCO เฉพาะกาลรุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 18 กุมภาพันธ์ 2548 แพ้น็อค เพชรตาปี ปิ่นสินชัย ยก 9 ที่ กทม.
** ชิงแชมป์ WBC เข็มขัดเงินรุ่นฟลายเวทเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2554 แพ้คะแนน พนมรุ้งเล็ก กระทิงแดงยิม
** ชิงแชมป์ WBO ตะวันออกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 13 กรกฎาคม  2554 แพ้คะแนน ขวัญพิชิต วันทรงชัยยิม
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 5 มิถุนายน 2555 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 5
** ชิงแชมป์เงาของ WBC ASIA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 25 มีนาคม 2556 แพ้น็อค เพชร ก่อเกียรติยิม ยก 8

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากเฮเนรัลซันโตส
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเบงเก็ต
วอน เซียงซุง

**วอน เซียงซุง** () นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 1 ครั้ง แพ้ 1 

## เกียรติประวัติ

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวท เมื่อ 13 พฤศจิกายน 2537 แพ้คะแนน โชคชัย โชควิวัฒน์ ยก 8 ที่ กทม.

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
มัธยมกะ

**สำนักมัธยมกะ** (; "สายกลาง"; ; ทิเบต: **<big>དབུ་མ་པ</big>** ; *dbu ma pa*) เป็นสำนักในศาสนาพุทธฝ่ายมหายานยุคแรกที่ก่อตั้งโดยท่านนาคารชุนะ คำว่ามัธยมกะมาจากคำว่ามัชฌิมาปฏิปทา บางครั้งเรียกสำนักนี้ว่าศูนยตา เพราะคำสอนของสำนักนี้เน้นที่ความว่างเปล่าของสรรพสิ่ง และเรียกผู้ที่นับถือสำนักนี้เรียกว่า **มาธยมิกะ** (Mādhyamika) คณาจารย์สำคัญของสำนักนี้ เช่น จันทรกีรติ

## คัมภีร์

คัมภีร์ที่สำคัญของสำนักนี้มีหลายเล่ม ที่เขียนโดยท่านนาคารชุนะได้แก่ มาธยมิกศาสตร์ ทวาทศนิกายศาสตร์ ปรัชญาปารมิตาศาสตร์ และที่เขียนโดยลูกศิษย์ของท่าน เช่น ศตศาสตร์ของท่านเทวะ กรกาลรัตนศาสตร์ของท่านภาววิเวก 

## หลักธรรม

คำสอนของสำนักนี้เน้นที่หลักปฏิจสมุปบาทและศูนยตา โดยถือว่าสรรพสิ่งทั้งหลายไม่มีความอยู่ด้วยตัวเอง (สวภาวะ) แต่เกิดได้เพราะอาศัยเหตุปัจจัยอิงกันเกิด ปฏิเสธทั้งทิฐิข้างที่กล่าวอ้างว่าสรรพสิ่งมีอยู่จริง (สัสสตทิฐิ) และที่ถือว่าขาดศูนย์ (อุจเฉททิฐิ) คำสอนของสำนักนี้ขัดแย้งกับสำนักโยคาจารอย่างรุนแรง ในแง่ที่ว่าสำนักโยคาจารยอมรับการมีอยู่ของสวภาวะแต่สำนักมัธยมกะไม่ยอมรับ มีการโจมตีกันว่าเป็นมิจฉาทิฐิในพุทธศาสนาทั้งสองฝ่าย

## การปฏิเสธคำสอน
สำนักมัธยมกะ เป็นคำสอนแนวปฏิเสธ และเป็นเพียงปรัชญา ที่ทำให้หลุดพ้นไปไม่ได้เป็นเพียงทฤษฎีตามสำนักอื่น ๆ ที่โจมตี โดยสำนักที่ต่อยอดให้มัธยมกะ คือสำนักเทนได ที่พยายามต่อความคิด

## สำนักมาธยมิกในประเทศต่าง ๆ

* ในประเทศญี่ปุ่นเรียกว่า **สำนักซานรอน** ได้รับผ่านทางประเทศเกาหลีเมื่อราว พ.ศ. 1168

## อ้างอิง

* ทวีวัฒน์ ปุณฑริกวิวัฒน์. ศาสนาและปรัชญาในจีน ทิเบต ญี่ปุ่น. กทม. สุขภาพใจ. 2545
* ประยงค์ แสนบุราณ. พระพุทธศาสนามหายาน. กทม. โอเดียนสโตร์. 2548 

## ข้อมูล

* 
*Arnold, Dan (2010).  Nāgārjuna's 'Middle Way': A Non-Eliminative Understanding of Selflessness.  In:Revue Internationale de Philosophie vol. 64, no.253: 367-395
*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## อ่านเพิ่ม
* 
* 
* 
* Huntington, C. W., Jr. (1989). The Emptiness of Emptiness: An Introduction to Early Madhyamika. Honolulu: University of Hawaii Press
* 
* 
* Narain, Harsh. The Mādhyamika mind. Motilal Banarsidass Publishers, 1997.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* The Mādhyamika or the Śūnyavāda school, Surendranath Dasgupta, 1940
* 
* 
* Thinking in Buddhism: Nagarjuna's Middle Way
* thezensite: articles on Nagarjuna
* Introduction to the Middle Way A contemporary commentary based on the teachings of Dzongsar Khyentse Rinpoche
* Stanford Encyclopedia of Philosophy: Madhyamaka
* Stanford Encyclopedia of Philosophy: Nagarjuna

หมวดหมู่:นิกายในศาสนาพุทธมหายาน
เซลโซ โกโซ

**เซลโซ โกโซ** () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2516 สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 2)เสมอ 2 แพ้ 27  
## ประวัติ
โกโซขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2534 แพ้คะแนน แซมมี เบอร์นาเบ้ จากนั้น ขึ้นชกในฟิลิปปินส์เป็นส่วนใหญ่ แพ้บ้าง ชนะบ้าง มาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2537 แพ้คะแนน ยอดชิงชัย ศรทองยิม และเทพสตาร์ เฉลิมศรี จากนั้นได้ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2537 แพ้คะแนน โชคชัย โชควิวัฒน์ ต่อมา ใน พ.ศ. 2538 โกโซยังมาชกในไทยอีกหลายครั้ง แพ้คะแนน ต้อยติ่ง เกียรติเพชรน้อย ดัทช์บอย ดัทช์บอยยิม แพ้น็อค รุ่งเรือง เกียรติปากพนัง ยก 7 และยังไปชกที่เกาหลีใต้และญี่ปุ่นด้วย แต่ก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไป จากนั้นมาชกแพ้คะแนน จ้าวสิงห์ทอง เฉลิมศรีใน พ.ศ. 2539 และมาชกแพ้น็อค เสาหิน ส.ธนิกุล ยก 1 ใน พ.ศ. 2540 หลังจากนั้น โกโซหยุดชกไปสามปี กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2543 แพ้น็อค ออร์เก ดีโก ยก 1 ที่ฟิลิปินส์จากนั้นก็แขวนนวมไป
## เกียรติประวัติ

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 27 สิงหาคม 2537 แพ้คะแนน โชคชัย โชควิวัฒน์ ที่ กทม.

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากเมโทรมะนิลา
ทริฟฟอน ทอร์รัลบา

**ทริฟฟอน ทอร์รัลบา** () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 ที่เมือง Ormoc City ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 89 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 22) เสมอ 10 แพ้ 37 
## ประวัติ
ทอบรัลลาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 22 กันยายน พ.ศ. 2528 ชนะน็อค เอลิเซโอ คาสตาเนราส ยก 1 ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยชกชนะคะแนน เรย์ ลีกัส โรแลนโด วาเลนทิน ทอบรัลลาได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ริค ซิโอโดร่า ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ทอบรัลลายังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทอีกครั้งเมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2536 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน แดน เนียเตส ไม่ได้แชมป์ ต่อมา ทอบรัลลาได้มาชิงแชมป์  OPBF รุ่นฟลายเวทในไทยเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 แพ้น็อค โชคชัย โชควิวัฒน์ ยก 8 จากนั้น ไปชกแพ้น็อค ฮิโรกิ อิโอกะ ยก 4 ที่ ญี่ปุ่น ทอบรัลลา ยังขึ้นชกมาอย่างต่อเนื่อง แต่ชกแพ้มากกว่าชนะ เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2537 กับอลัน มอร์เรแต่ไม่มีการตัดสิน จากนั้น เขาก็แขวนนวมไป
## เกียรติประวัติ

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวท เมื่อ 1 พฤษภาคม 2537 แพ้น็อค โชคชัย โชควิวัฒน์ ยก 8 ที่ กทม.

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเลเต
กลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชียศูนย์กลาง

**กลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชียศูนย์กลาง** หรือ **กลุ่มภาษานิวเคลียร์มลายู-พอลินีเชีย** เป็นสาขาของตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนซึ่งคาดว่ามีแหล่งกำเนิดอยู่ที่เกาะซูลาเวซี แยกเป็น 2 สาขาคือ
* กลุ่มภาษาซุนดา-ซูลาเวซี หรือกลุ่มมลายู-พอลินีเชียตอนใน ซึ่งรวมภาษาในเกาะซูลาเวซีและหมู่เกาะซุนดาใหญ่ และภาษานอกบริเวณนี้เช่น ภาษาชามอร์โรและภาษาปาเลา
* กลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชียตะวันออกตอนกลาง เป็นภาษาที่ใช้พูดทางตะวันออกคือบริเวณเกาะซุนดาน้อย เกาะอัลมาเฮอรา หมู่เกาะโมลุกกะ นิวกินีและหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก

## อ้างอิง

* Fay Wouk and Malcolm Ross (ed.), The history and typology of western Austronesian voice systems. Australian National University, 2002

หมวดหมู่:ตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน
สกุลมะกอก

**สกุลมะกอก** (*Spondias*) เป็นสกุลของพืชดอกในวงศ์ Anacardiaceae ประกอบด้วยพืช 17 สปีชีส์ โดย 7 ชนิดอยู่ในอเมริกากลางและอเมริกาใต้ และ 10 ชนิดอยู่ในเอเชีย แต่มีเพียง 10 ชนิดเท่านั้นที่ผลสามารถรับประทานได้และมีการนำไปเพาะปลูก ได้แก่
* มะกอกฝรั่ง (*[[Spondias dulcis]]*)
* *[[Spondias haplophylla]]*
* *[[Spondias indica]]*
* มะห้อ (*[[Spondias lakonensis]]*)
* มะกอก, มะกอกเหลือง (*[[Spondias mombin]]*)
* มะกอกป่า, มะกอกลาว (*[[Spondias pinnata]]*)
* มะกอกแดง, jocote (*[[Spondias purpurea]]*)
* *[[Spondias radlkoferi]]*
* *[[Spondias tuberosa]]*
* umbú (*[[Spondias venulosa]]*)

thumb|left

หมวดหมู่:ไม้ยืนต้น
หมวดหมู่:พืชแบ่งตามสกุล
หมวดหมู่:สกุลมะกอก
พระจุนทีโพธิสัตว์

**จุนที** (สันสกฤต: चुन्दी, ; ; พินอิน: *Zhǔntí Púsà*; ) หรือ **จุณฑา** (चुन्दा, ) หรือที่รู้จักในพระนาม **สัปตโกฏิพุทธมาตร** (सप्तकोटिबुद्धमत्ड़्, "เทวีแห่งเจ็ดสิบล้าน (*[[Crore|สัปตโกฏิ]]*) [พระพุทธรูป]"; ; พินอิน: *Qījùzhī Fómǔ*) เป็นพระโพธิสัตว์องค์หนึ่งในศาสนาพุทธมหายาน เช่นเดียวกับพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ แต่มีคนรู้จักน้อยกว่า เชื่อกันว่าพระองค์เป็นพระพุทธมารดาภาคสัมโภคกาย (กายทิพย์) ของพระเจ้าห้าพระองค์ในภัทรกัปปัจจุบัน มักจะเข้าใจกันผิดว่าเป็นพระแม่กวนอิม เพราะเกิดจากความเชื่อในพุทธศาสนาของนิกายฉาน ที่กล่าวว่าพระจุนทีนั้นเป็นภาคหนึ่งของพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ แล้วนำไปจัดรวมไว้ในรูปเคารพของกวนอิม 6 ปางใหญ่ ซึงในขณะที่นิกายอื่น ๆ ของทางมหายานเนั้นจะถือว่าพระจุนทีกับพระกวนอิม นั้นเป็นคนละองค์กัน หลายที่ก็ยังไปจำสับสนด้วยรูปลักษณะของพระมารีจี ซึ่งเป็นมารดาของเทวดานพเคราะห์ทางลัทธิเต๋า บ้างก็ไปจำสับสนกับพระมหามายูรีที่ทรงนกยูงเป็นพาหนะ โดยพระโพธิสัตว์พระองค์นี้จะมีกล่าวถึง แต่ไม่ค่อยมีบทบาทเท่าไรในพระพุทธศาสนาของจีน แต่จะมีบทบาทในญี่ปุ่นมากกว่า

## ลักษณะ
รูปลักษณ์ของท่านอยู่ในท่านั่งหรือยืน จะทรงมีสิบแปดพระกร  มีพระเนตร 3 พระเนตร  ลักษณะที่สังเกตได้ง่าย คือ หนึ่งในพระกรทั้งสิบแปดพระกรนั้นจะทรงร่มไว้คันหนึ่งเสมอ

## ความเชื่อ
พระจุนทีโพธิสัตว์ (准提菩薩) ในภาษาจีนกลางจะเรียกว่า “จุ่นถีผูซา” และในภาษาจีนแต้จิ๋วจะเรียกว่า “จุ้งที้พู้สัก” โดยทรงมีนามอย่างเต็ม ๆ ว่า “พระจุนทีสัปตโกฏิพุทธภควตี” ทางมหายานถือว่าพระองค์เป็นพระพุทธมารดาในรูปสัมโภคกายแห่งพระพุทธเจ้าในตรีกาลของภัทรกัปนี้ (อดีต ปัจจุบัน และอนาคต) ที่ทรงมีบุญญาบารมี และอิทธิฤทธิ์มากมาย สามารถบันดาลให้ผู้ที่เคารพศรัทธาสามารถสมปรารถนาได้ทุกประการ

## อ้างอิง

จุนที
จักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราช

thumb|250px|จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1
**จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1** (; ; ; 27 กุมภาพันธ์  – 22 พฤษภาคม ค.ศ. 337) ครองราชสมบัติเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมัน ระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 306 ถึงวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 312 มีพระนามเต็มว่า “Flavius Valerius Aurelius Constantinus” หรือที่รู้จักกันว่า “คอนสแตนตินที่ 1” ในบรรดาผู้นับถือนิกายโรมันคาทอลิก หรือ “คอนสแตนตินมหาราช” หรือ “นักบุญคอนสแตนติน” ในบรรดาผู้นับถือนิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์หรือนิกายบิแซนไทน์คาทอลิก พระราชกรณียกิจสำคัญที่สุดคือการประกาศให้ศาสนาคริสต์เป็นศาสนาที่ถูกต้องตามกฎหมายของจักรวรรดิโรมันเมื่อปี ค.ศ. 313 จักพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 จึงเป็นจักรพรรดิพระองค์แรกของจักรวรรดิโรมันที่นับถือศาสนาคริสต์ตามพระราชกฤษฎีกาแห่งมิลาน (Edict of Milan) ที่ประกาศโดยจักรพรรดิลิกินิอุส (Licinius) ผู้ทรงเป็นจักรพรรดิร่วมกับพระองค์ พระราชกฤษฎีกาแห่งมิลานเป็นพระราชกฤษฎีกาที่ยกเลิกการทารุณกรรมต่อคริสต์ศาสนิกชนทั่วทั้งจักรวรรดิโรมัน

ตามปฏิทินศาสนาของบิแซนไทน์ของนิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ และนิการคาทอลิกตะวันออกแห่งบิแซนไทน์บันทึกจักพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 และเฮเลนแห่งคอนสแตนติโนเปิลพระมารดาว่าเป็นนักบุญ แต่ในปฏิทินศาสนาของตะวันตกไม่มีอยู่ในรายนามนักบุญ คอนสแตนตินได้รับนาม “มหาราช” เพราะพระราชกรณียกิจต่างที่ทรงทำให้ต่อคริสต์ศาสนา 

ในปี ค.ศ. 324 จักรพรรดิคอนสแตนตินทรงประกาศการปรับปรุงเมืองบิแซนเทียมให้เป็น “กรุงโรมใหม่” (Nova Roma) และเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 330 ทรงประกาศให้เมืองบิแซนเทียมเป็นเมืองหลวงใหม่ของจักรวรรดิโรมัน เมืองบิแซนเทียมเปลื่ยนชื่อเป็น “คอนสแตนติโนเปิล” แปลว่า “เมืองของคอนสแตนติน” หลังจากจักรพรรดิคอนสแตนตินสิ้นพระชนม์เมื่อปี ค.ศ. 337 เมืองคอนสแตนติโนเปิลเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิไบแซนไทน์ต่อมาอีกกว่าหนึ่งพันปียกเว้นเพียงระยะเวลาสั้น ๆ เมื่อถูกปล้นและเผาและยึดครองระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่สี่ เมื่อปี ค.ศ. 1204 ในที่สุดการเป็นเมืองหลวงก็มาสิ้นสุดลงในสมัยจักรวรรดิออตโตมันเมื่อปี ค.ศ. 1453

## ดูเพิ่ม
* จักรวรรดิบิแซนไทน์
* จักรวรรดิออตโตมัน

## อ้างอิง


หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมัน
หมวดหมู่:มหาราช
อสูรน้อยคิทาโร่

**อสูรน้อยคิทาโร่** () เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น แนวแอ็คชั่นแฟนตาซี ที่สร้างมาจากการ์ตูนเรื่อง  อสูรน้อยคิทาโร่ นำแสดงโดย เอย์จิ เวนท์ซ, เรนะ ทานากะ, คันเป ฮาซามะ, โย โออิซุมิ เข้าฉายในประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2550 และเข้าฉายในประเทศไทย วันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 เฉพาะโรงภาพยนตร์เครือเอเพ็กซ์เท่านั้น

## เนื้อเรื่อง
มนุษย์หนู (โย โออิซุมิ) รับจ้างมนุษย์ด้วยการให้เพื่อน ๆ ผีออกอาละวาดไล่ผู้คนในอพาร์ตเมนต์เพื่อไล่ที่ แต่ถูก คิทาโร่ (เอย์จิ เวนท์ซ) ขัดขวางซะก่อน มนุษย์หนูเลยเข้าไปในศาลเจ้าปีศาจจิ้งจอกและได้พบกับหินเรืองแสงสีเขียวก้อนหนึ่งเข้า และได้ขโมยมาโดยที่ไม่รู้ว่า นั่นคือ "หินปีศาจ" ของปีศาจจิ้งจอก คูโกะ (ซาโตชิ ฮาชิโมโตะ) จึงทำให้คูโกะโกรธแค้นมาก และประกาศตามล่าผู้ที่ขโมยไป

มนุษย์หนูนำเอาหินก้อนนี้ไปขายให้กับฮารุฮิโกะ (โก ริจู) พ่อของเคนตะ (รุกะ อุจิดะ) เด็กผู้ที่ชื่นชอบในตัวคิทาโร่ และ มิกะ (มาโอะ อิโนะอุเอะ) พี่สาวของเคนตะ ได้ไปเจอเข้าและถูกความชั่วร้ายจากหินครอบงำ จึงขโมยไป และถูกตำรวจจับขังคุก

คิทาโร่ ผีน้อยที่มีผมซ่อนเข็มเป็นอาวุธจึงต้องปกป้องเคนตะกับมิกะ พร้อมความช่ววยเหลือจากเพื่อน ๆ ผีทั้งหลาย ทั้ง พ่อตาเดียว (ให้เสียงพากย์โดย อิซามุ ทาโนนากะ) และปีศาจแมวสาว (เรนะ ทานากะ) และเพื่อน ๆ พ้องผีทั้งหลาย โดยทั้งหมดต้องเผชิญกับปีศาจจิ้งจอกที่เจ่าเล่ห์และเหล่าลูกสมุน

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อผีญี่ปุ่น

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ภาพยนตร์ 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่สร้างจากการ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผี
อิซูมิ

**อิซูมิ** (อิสึมิ อิซึมิ หรือ อิซุมิ) สามารถหมายถึง

## สถานที่
* อิซูมิ (จังหวัดโอซากะ) - นครในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น
* อิซูมิ (จังหวัดคาโงชิมะ) - นครในจังหวัดคาโงชิมะ ประเทศญี่ปุ่น
* อิซูมิ (จังหวัดชิบะ) - นครในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น
* อำเภออิซูมิ - อำเภอในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น
* แคว้นอิซูมิ - แคว้นในอดีตของประเทศญี่ปุ่น

## บุคคล
### บุคคลที่มีชื่อ "อิซูมิ"
* อิซูมิ อากิ - นักแสดงชาวญี่ปุ่น
* อิซูมิ ซากาอิ - นักร้องชาวญี่ปุ่น
* อิซูมิ มัตสึโมโตะ - นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น
* อิซูมิ ทาเกโมโตะ - นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น
* อิซูมิ คาซูโตะ - นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น

### บุคคลที่มีนามสกุล "อิซูมิ"
* อากิ อิซูมิ - ดาราชาวญี่ปุ่น
* เคียวกะ อิซูมิ - นักประพันธ์ชาวญี่ปุ่น
* ชิเงจิโยะ อิซูมิ - ผู้ชายที่อายุยืนที่สุดในโลก

## ตัวละครการ์ตูน
### ตัวละครที่มีชื่อ "อิสึมิ"
* เคอร์ติส อิสึมิ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง แขนกล คนแปรธาตุ
* คานาอิ อิสึมิ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง Battle Royale
* ซากิโนะมิยะ อิสึมิ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน
* อิโซะซากิ อิสึมิ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ไอส์
* ซาวาตาริ อิสึมิ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง He Is My Master
* ซาโนะ อิสึมิ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง Hana-Kimi

### ตัวละครที่มีนามสกุล "อิสึมิ"
* อิสึมิ โคชิโระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ดิจิตอลมอนสเตอร์
* อิซึมิ อาโกะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง คุณครูจอมเวท เนกิมะ!
* อิสึมิ โคนาตะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ลัคกี้ สตาร์
* อิซุมิ ชิออน - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง กันสึ
เมสเซนเจอร์ (ยานอวกาศ)

**ยานเมสเซนเจอร์** () เป็นยานอวกาศขององค์การนาซา ส่งขึ้นจากพื้นโลกเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2547 มีเป้าหมายเพื่อสำรวจพื้นผิวของดาวพุธ เป็นโครงการแรกในรอบ 30 ปีที่มีการส่งยานไปสำรวจดาวพุธ ยานเพียงลำเดียวก่อนหน้านี้คือ ยานมาริเนอร์ 10 ซึ่งสิ้นสุดภารกิจไปตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2518

ยานเมสเซนเจอร์ได้บินผ่านดาวพุธเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2551 ที่ระดับความสูงประมาณ 200 กิโลเมตร จากพื้นผิว และตามกำหนดการที่วางไว้ ยานเมสเซนเจอร์จะบินผ่านดาวพุธอีก 2 ครั้งในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2551 และ 29 กันยายน พ.ศ. 2552 ก่อนจะเข้าสู่วงโคจรในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2554 เพื่อเริ่มภารกิจการสำรวจ

ภารกิจการสำรวจของเมสเซนเจอร์สิ้นสุดลงในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2558 เมื่อตัวยานได้พุ่งชนกับผิวดาวพุธ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการ
* ข้อมูลของโครงการจากเว็บไซต์องค์การนาซา 

หมวดหมู่:ยานอวกาศของนาซา
หมวดหมู่:ภารกิจสู่ดาวพุธ
หมวดหมู่:ภารกิจอวกาศในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:โครงการดิสคัฟเวอรี
ถนนราชปรารภ

thumb|250px|ถนนราชปรารภ
**ถนนราชปรารภ** () ถนนสายหนึ่งในพื้นที่เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร มีความยาวประมาณ 1.4 กิโลเมตร มีจุดเริ่มต้นที่แยกประตูน้ำซึ่งเป็นแยกตัดกับถนนราชดำริและถนนเพชรบุรี มุ่งไปทางทิศเหนือเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงถนนพญาไทกับแขวงมักกะสัน ตัดกับถนนศรีอยุธยาและถนนรางน้ำ และไปสิ้นสุดที่สามเหลี่ยมดินแดง ซึ่งเป็นจุดบรรจบกับถนนราชวิถีและถนนดินแดง 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

ราชปรารภ
ราชปรารภ
ถนนสุขุมวิท 71 (ปรีดี พนมยงค์)

**ถนนสุขุมวิท 71 (ปรีดี พนมยงค์)** () เป็นถนนสายหนึ่งในกรุงเทพมหานคร มีความยาวประมาณ 3 กิโลเมตร มีจุดเริ่มต้นจากถนนสุขุมวิทที่ทางแยกสุขุมวิทในแขวงพระโขนงเหนือ เขตวัฒนา มุ่งไปทางทิศเหนือ เมื่อถึงปากซอยปรีดี พนมยงค์ 26 (พัฒนเวศม์) จึงเริ่มเป็นเส้นแบ่งพื้นที่การปกครองระหว่างแขวงพระโขนงเหนือกับแขวงคลองตันเหนือ จนกระทั่งผ่านปากซอยปรีดี พนมยงค์ 25 (เจริญมิตร) จึงเข้าแขวงคลองตันเหนือ ไปทางทิศเดิม ข้ามคลองตันเข้าพื้นที่แขวงสวนหลวง เขตสวนหลวง และไปสิ้นสุดที่ทางแยกคลองตัน ซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนเพชรบุรีและถนนพัฒนาการ โดยมีถนนที่ตรงต่อเนื่องต่อไปคือถนนรามคำแหง

ถนนนี้เดิมคือซอยสุขุมวิท 71 สร้างในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ประมาณ พ.ศ. 2485–2486 เทศบาลนครกรุงเทพได้รับมอบมาจากแขวงการทางกรุงเทพ (หน่วยงานของกรมทางหลวง) เมื่อ พ.ศ. 2503 โดยกรมทางหลวงเรียกซอยนี้ว่า "ทางสายพระโขนง-คลองตัน (ซอยปรีดี)" และต่อมาคณะกรรมการกลางตั้งชื่อถนน ตรอก ซอย และสะพานได้ตั้งชื่อถนนสายนี้ว่า **ถนนสุขุมวิท 71** เมื่อ พ.ศ. 2513

ต่อมาใน พ.ศ. 2542 สำนักงานเขตวัฒนาโดยคณะกรรมการพิจารณาตั้งชื่อถนน ตรอก ซอย และสะพานในพื้นที่เขตวัฒนาได้มีมติให้ตั้งชื่อถนนสุขุมวิท 71 ว่า *ถนนสุขุมวิท 71 (ปรีดี พนมยงค์)* เพื่อเป็นเกียรติแก่นายปรีดี พนมยงค์ รัฐบุรุษอาวุโส ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล นายกรัฐมนตรีคนที่ 7 หัวหน้าขบวนการเสรีไทย และผู้นำพลเรือนในคณะราษฎร เพื่อสดุดีเกียรติคุณของท่านในฐานะบุคคลสำคัญของชาติ และในวาระที่องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูเนสโก ประกาศให้ท่านเป็นบุคคลสำคัญของโลกใน พ.ศ. 2543 ซึ่งเป็นปีครบรอบ 100 ปีชาตกาลของท่าน และในฐานะที่ปรีดี พนมยงค์ ได้สั่งการให้สร้างถนนเส้นนี้ในสมัยที่ท่านดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี โดยกรุงเทพมหานครได้อนุมัติให้ใช้ชื่อดังกล่าวเมื่อ พ.ศ. 2545

สถานที่สำคัญบนถนนเส้นนี้ ได้แก่ สถานเอกอัครราชทูตสหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยเนปาล สถานเอกอัครราชทูตสหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรีย และโรงพยาบาลพัฒนเวช

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ถนนในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ถนนในเขตวัฒนา
หมวดหมู่:ถนนในเขตสวนหลวง
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามนามของนายกรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:ปรีดี พนมยงค์
ดาบล่าพญามาร โดโรโระ

**ดาบล่าพญามาร โดโรโระ** () ภาพยนตร์ญี่ปุ่นในแนวพีเรียดผสมแฟนตาซี นำแสดงโดย โยชิโอะ ฮาราดะ, ซาโตชิ ซึมาบุกิ, โค ชิบาซากิ เข้าฉายในประเทศไทย 7 มิถุนายน พ.ศ. 2550

## เนื้อเรื่องย่อ
thumb|150px|left|หน้าปกหนังสือการ์ตูน 
เรื่องราวเกิดขึ้นในญี่ปุ่นยุคเซ็นโกคุหรือในยุคสงครามระหว่างแคว้นปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ 48 ตนหรือที่รู้จักกันในชื่อ มาจินส์ (เทพปีศาจ) สัมผัสได้ว่าเวลาแห่งการกำเนิดของมนุษย์ผู้ทรงด้วยฤทธานุภาพซึ่งเมื่อเติบใหญ่ขึ้นจะกลายเป็นผู้กุมชัยชนะเหนือเผ่าพันธุ์ปีศาจทั้งปวงได้เคลื่อนคล้อยใกล้เข้ามาทุกขณะ

คาเงะมิตสึ ไดโกะ ซามูไรผู้เป็นบิดาของมนุษย์ผู้นั้นซึ่งยังมิได้ถือกำเนิดขึ้นมา คาเงะมิตสึได้ทำข้อตกลงกับเหล่ามาจินส์ทั้ง 48 ตน โดยมีเงื่อนไขให้ตนชนะสงครามและเป็นผู้ยิ่งใหญ่ และไม่พ่ายแพ้แก่ผู้ใดไม่ว่าจะเป็นการรบที่ไหนก็ตาม คาเงะมิตสึได้ใช้ 48 อวัยวะสำคัญของร่างกายของลูกชายที่ยังมิได้ถือกำเนิดของเขาคนนี้ไว้เป็นสิ่งค้ำประกันกับพวกปีศาจ 

ต่อมาลูกของคาเงะมิตสึได้ถือกำเนิดขึ้น โดยไร้อวัยวะสำคัญของร่างกายทั้ง 48 จนดูเหมือนตัวหนอน แต่สามารถร้องได้ คาเงะมิตสึจึงนำเด็กน้อยใส่ตะกร้าแล้วปล่อยลอยไปตามน้ำ 

เป็นโชคดีของเด็กน้อยที่ได้รับการช่วยเหลือจากแพทย์ผู้มีนามว่า จูไค (โยชิโอะ ฮาราดะ) เด็กน้อยที่ถูกเก็บมาได้รับการขนานนามจากจูไคว่า เฮียกกุมารุ จูไคได้ทำการคิดค้นเรื่องการปลูกถ่ายอวัยวะเทียมได้อย่างยอดเยี่ยมเอาไว้มากมายในช่วงเวลาหลายปีที่ผ่านมาทำให้เด็กน้อย เฮียกกุมารุ ดำเนินชีวิตได้อย่างคนปกติทั่วไป และเฮียกกุมารุยังมีพลังเหนือธรรมชาติหลายประการทำให้เขาสามารถมองเห็น พูดคุยได้ยินทั้งที่ไม่มีตา ปาก หรือ หู และจูไคก็ได้ตีดาบขึ้นมา 2 เล่ม และติดเป็นแขนให้กับเฮียกกุมารุ พร้อมกับสอนเพลงดาบให้

เมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่เฮียกกุมารุ (ซาโตชิ ซึมาบุกิ) ได้ออกเดินทางเพื่อกำจัด มาจินส์ทั้ง 48 เพื่อนำเอาร่างกายของเขากลับคืนมา หลังจากเดินทางได้ไม่นานเขาก็ได้เพื่อนร่วมทางเป็นเด็กน้อยผู้มีความสามารถเกินวัย เป็นหัวขโมยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่นนั่นคือ โดโรโระ (โค ชิบาซากิ) ทั้งเฮียกกุมารุและโดโรโระเดินทางไปทั่วอาณาจักรญี่ปุ่น ช่วยเหลือชาวบ้านที่ถูกกดขี่และต่อสู้กับเหล่าปีศาจ โดยมีความหวังว่าวันหนึ่งเฮียกกุมารุจะได้ร่างกายทั้งหมดคืนกลับมาจากมาจินส์ทั้ง 48 ตน เมื่อเฮียกกุมารุฆ่าปีศาจไป 1 ตน ก็จะได้อวัยวะคืนมา 1 ชิ้น

## เบื้องหลังและการออกฉาย
*Dororo* เป็นภาพยนตร์ที่สร้างจากการ์ตูนในชื่อเดียวกัน ของโอซามุ เทตสึกะ นักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่นผู้ได้ฉายาว่า *บิดาแห่งการ์ตูนญี่ปุ่น* (ลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ)

โดยได้มี เฉิน เสี่ยวตง นักแสดงและผู้กำกับฉากแอ๊คชั่นชื่อดังชาวฮ่องกง มาทำหน้าที่กำกับฉากแอ๊คชั่นในเรื่องนี้ด้วย และได้ชมซาโตชิ ซึมาบุกิ นักแสดงชาวญี่ปุ่นผู้รับบทนำในเรื่องว่า มีตั้งใจเป็นอย่างยิ่ง

ได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศไทยเมื่อกลางปี พ.ศ. 2550 และฉายทางโทรทัศน์ทางช่อง 7 เมื่อวันศุกร์ที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 เวลา 03.25 น.

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่สร้างจากการ์ตูน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แฟนตาซี
หมวดหมู่:เทซูกะโปรดักชัน
หมวดหมู่:โยไกในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ปิศาจในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะที่มีฉากในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:มังงะที่ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์
ถนนปรีดีพนมยงค์

**ถนนปรีดีพนมยงค์** () เป็นถนนสายหนึ่งในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมเป็นส่วนหนึ่งของถนนโรจนะ ต่อมาในวันที่ 2 พฤษภาคม 2549 ซึ่งตรงกับวันคล้ายวันถึงอสัญกรรมของท่านรัฐบุรุษอาวุโส เทศบาลนครพระนครศรีอยุธยาได้เปลี่ยนชื่อถนนโรจนะ ช่วงใจกลางเมือง ระหว่างสะพานปรีดี-ธำรง กับการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย สำนักงานพระนครศรีอยุธยา (ศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยาหลังเก่า) เป็นถนนปรีดีพนมยงค์ เพื่อเป็นเกียรติแก่นายปรีดี พนมยงค์ ในฐานะที่ท่านเป็นบุคคลสำคัญของชาติ ซึ่งเป็นชาวอยุธยา และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เขต 1 คนแรกอีกด้วย

## สถานที่สำคัญที่ถนนตัดผ่าน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอพระนครศรีอยุธยา
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามนามของนายกรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
หมวดหมู่:ปรีดี พนมยงค์
# ที่ว่าการอำเภอพระนครศรีอยุธยา
# โรงเรียนอยุธยาวิทยาลัย
# มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา
# ศูนย์ศึกษาประวัติศาสตร์อยุธยา
# พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เจ้าสามพระยา
# จวนผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
# ศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
# ท้องฟ้าจำลองพระราชานุสรณ์พระจอมเกล้าฯ
ถนนปรีดี พนมยงค์ (มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต)

**ถนนปรีดี พนมยงค์** () เป็นชื่อถนนสายหนึ่งภายในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต ช่วงระหว่าง ประตูพหลโยธิน 3 และ ถนนตลาดวิชา ทางมหาวิทยาลัยได้ตั้งชื่อถนนสายที่ขนานไปกับถนนป๋วย อึ๊งภากรณ์ และ ถนนสัญญา ธรรมศักดิ์ ว่า "ถนนปรีดี พนมยงค์" เพื่อเป็นเกียรติแก่นายปรีดี พนมยงค์ รัฐบุรุษอาวุโส, ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร, นายกรัฐมนตรีคนที่ 7, หัวหน้าขบวนการเสรีไทย, และผู้นำพลเรือนในคณะราษฎร ในฐานะที่ท่านเป็นผู้ริเริ่มก่อตั้ง และผู้ประศาสน์การ มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง

หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดปทุมธานี
หมวดหมู่:ปรีดี พนมยงค์
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามนามของนายกรัฐมนตรีไทย
รองประธานาธิบดีสหรัฐ

**รองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐ** (; ย่อ: VPOTUS) เป็นบุคคลแรกภายใต้โครงสร้างการบริหารของประธานาธิบดีสหรัฐ และจะได้ดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีเมื่อประธานาธิบดีคนปัจจุบันถึงแก่อสัญกรรม ลาออก หรือถูกถอดถอนจากตำแหน่ง และตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญสหรัฐ รองประธานาธิบดียังได้ดำรงตำแหน่งเป็นประธานวุฒิสภาอีกด้วย แต่จะไม่มีอำนาจในการลงมติ เว้นแต่เพื่อการชี้ขาดในกรณีที่คะแนนเสียงในสภาเท่ากัน 

รองประธานาธิบดีคนปัจจุบันของสหรัฐภายใต้การนำของประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ คือ เจดี แวนซ์ 

''ดูบทความเพิ่มเติมได้ที่ รายนามรองประธานาธิบดีสหรัฐ

หมวดหมู่:รองประธานาธิบดีสหรัฐ
หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีสหรัฐ
วุฒิสภาสหรัฐ

**วุฒิสภาสหรัฐ** () เป็นสภาสูงของรัฐสภาสหรัฐ โดยเป็นสภานิติบัญญัติแห่งสหรัฐร่วมกับสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐซึ่งเป็นสภาล่าง

องค์ประกอบและอำนาจของวุฒิสภาตั้งขึ้นตามรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐ มาตรา 1 วุฒิสภาประกอบด้วยสมาชิกวุฒิสภาซึ่งเป็นผู้แทนจากแต่ละรัฐ โดยแต่ละรัฐมีผู้แทนเท่ากันรัฐละสองคน ไม่ว่ามีประชากรมากน้อยเพียงใด โดยมีวาระดำรงตำแหน่งสลับฟันปลา (staggered term) วาระละ 6 ปี ปัจจุบันในสหภาพมี 50 รัฐ ฉะนั้นจึงมีสมาชิกวุฒิสภา 100 คน  รองประธานาธิบดีสหรัฐมีหน้าที่เป็นประธานในที่ประชุมและถือเป็นประธานวุฒิสภาโดยตำแหน่ง (ex officio member) และสามารถออกเสียงลงมติได้ในกรณีที่เสียงเท่ากันทั้งสองฝ่าย โดยหากรองประธานาธิบดีสหรัฐไม่ได้เป็นประธานในการประชุม ประธานชั่วคราวซึ่งโดยธรรมเนียมจะเป็นสมาชิกอาวุโสซึ่งมาจากฝ่ายเสียงข้างมากจะทำหน้าที่แทนประธาน

วุฒิสภานั้นกล่าวได้ว่าเป็นสภาที่มีความสุขุมรอบคอบและมีเกียรติมากกว่าสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอันเนื่องมาจากวาระที่นานกว่า จำนวนสมาชิกที่น้อยกว่า และการเป็นผู้แทนของคนทั้งรัฐ ซึ่งจากอดีตจนถึงปัจจุบันแสดงให้เห็นว่าวุฒิสภามีบรรยากาศของความเป็นเหตุเป็นผลและมีการแบ่งพรรคพวกตามพรรคการเมืองน้อยกว่า

ตั้งแต่ปี 1789 ถึง 1913 สมาชิกวุฒิสภามาจากการแต่งตั้งของสภานิติบัญญัติของรัฐที่ตนเป็นผู้แทน หลังการให้สัตยาบันการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญครั้งที่ 17 ในปี 1913 ปัจจุบัน สมาชิกวุฒิสภามาจากการเลือกตั้งของประชาชนโดยระบบคะแนนนำ ห้องประชุมวุฒิสภาตั้งอยู่บริเวณปีกเหนือของอาคารรัฐสภาสหรัฐในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.

## ดูเพิ่ม
* รัฐสภาแห่งสหรัฐ 
* สภาผู้แทนราษฎรสหรัฐ
* รายนามวุฒิสมาชิกสหรัฐอเมริกา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ระบบการปกครองของสหรัฐ
หมวดหมู่:สหรัฐ
หมวดหมู่:รัฐบาลสหรัฐ
หมวดหมู่:รัฐสภาสหรัฐ
หมวดหมู่:วุฒิสภาแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:วุฒิสภาสหรัฐ
บัลทาซาร์ น็อยมัน

thumb|250px|ภายในมหาวิหารเฟียร์ทเซนไฮลิกเกิน
**โยฮัน บัลทาซาร์ น็อยมัน** (; 27 มกราคม ค.ศ. 1687 – 19 สิงหาคม ค.ศ. 1753) มักเป็นที่รู้จักกันในชื่อ **บัลทาซาร์ น็อยมัน** () เป็นวิศวกรทางยุทธศาสตร์แลสถาปนิกชาวเยอรมันสมัยบาโรกที่ผสมผสานการออกแบบจากหลายพื้นที่เข้าด้วยกัน เช่น ออสเตรีย ฝรั่งเศส อิตาลี โบฮีเมีย โดยออกมาเป็นสิ่งก่อสร้างที่สง่างามเช่นที่วังเวือทซ์บวร์ค (Würzburg Residence) และมหาวิหารเฟียร์ทเซนไฮลิกเกิน (Vierzehnheiligen) ที่ใกล้เมืองบัมแบร์ค สิ่งก่อสร้างทั้งสองถือว่าเป็นงานชิ้นเด่นของยุคนั้น

งานชิ้นสุดท้ายของน็อยมันคือ *Visitation of Mary* ที่เอ็ลท์มันอัมไมน์ (Eltmann am Main) ซึ่งเป็นงานชิ้นเอกชิ้นหนึ่งของศิลปะบาโรก

น็อยมันเกิดที่เมืองเอเกอร์ในราชอาณาจักรโบฮีเมีย (ปัจจุบันคือเมืองแค็ปในประเทศเช็กเกีย) ย้ายไปเวือทซ์บวร์คเมื่อ ค.ศ. 1711 และได้รับอุปการะโดยครอบครัวเชินบอร์น (Schönborn) เมื่อค. ศ. 1717 โยฮัน บัลทาซาร์ น็อยมันเป็นสถาปนิกที่รับผิดชอบในการก่อสร้างอาคารทุกอาคารในบริเวณวังเวือทซ์บวร์ค น็อยมันเสียชีวิตที่เวือทซ์บวร์ค 

นอกจากรูปของน็อยมันที่ปรากฏบนธนบัตร 50 มาร์คเก่าของประเทศเยอรมนี ค.ศ. 1991 แล้ว ยังพบรูปของน็อยมันได้ที่บันไดภายในวังเวือทซ์บวร์คในทำนองเครื่องแบบอิงปืนใหญ่ น็อยมันคุยว่าเพดานของวังนั้นออกแบบดีจนแม้แต่เสียงของปืนใหญ่ก็ไม่ทำให้เพดานพังลงมาได้

## ดูเพิ่ม
* สถาปัตยกรรมบาโรก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Encyclopedia of World Biography
* Johann Balthasar Neumann - Catholic Encyclopedia article

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2230
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 18
ทางพิเศษอุดรรัถยา

**ทางพิเศษอุดรรัถยา** หรือ **ทางด่วนสายบางปะอิน–ปากเกร็ด** เป็นทางด่วนของการทางพิเศษแห่งประเทศไทย ระยะทางรวม 32 กิโลเมตร มีปลายทางทิศใต้ที่ปลายทางทิศเหนือของทางพิเศษศรีรัชส่วน C บริเวณจุดตัดกับถนนแจ้งวัฒนะ ในอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี และมีปลายทางทิศเหนือบนถนนกาญจนาภิเษก ในอำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ทางพิเศษอุดรรัถยามีวัตถุประสงค์การก่อสร้างเพื่อรองรับการแข่งขันเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 13 และเพื่อให้ระบบทางพิเศษในตอนบนของกรุงเทพมหานครสมบูรณ์ขึ้น

## รายละเอียดของเส้นทาง
[thumb|250px|ทางพิเศษอุดรรัถยา บริเวณใกล้ทางออก[เมืองทองธานี จังหวัดนนทบุรี]]

ทางพิเศษอุดรรัถยามีเส้นทางเชื่อมต่อมาจากทางพิเศษศรีรัชส่วน C บริเวณจุดตัดกับถนนแจ้งวัฒนะ ในอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี เป็นทางยกระดับขนาด 4 ช่องจราจร (ยกเว้นช่วงที่ผ่านเมืองทองธานี มีขนาด 6 ช่องจราจร) มุ่งไปทางทิศเหนือ ผ่านเมืองทองธานี จากนั้นเข้าสู่อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 346 แล้วข้ามคลองเชียงราก ก่อนที่ลดระดับเป็นทางระดับดินขนาด 4 ช่องจราจร โดยมีรั้วกั้นตลอด จากนั้นเข้าสู่อำเภอสามโคก ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3214 ซึ่งบริเวณนี้จะมีเส้นทางแยกไปทางทิศตะวันออกเพื่อต่อเชื่อมกับถนนทางเข้ามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต หลังจากนี้ เส้นทางจะโค้งไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือเข้าสู่อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ข้ามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 347 แล้วไปสิ้นสุดบริเวณกิโลเมตรที่ 79 ของถนนกาญจนาภิเษก

## รายชื่อทางออก

## ประวัติการก่อสร้าง
ทางพิเศษอุดรรัถยาแบ่งการก่อสร้างเป็น 2 ระยะ ดังนี้
* **ระยะที่ 1 แจ้งวัฒนะ–เชียงราก** รวมระยะทางประมาณ 22 กิโลเมตร เริ่มต้นที่ปลายทางพิเศษศรีรัชบริเวณจุดตัดกับถนนแจ้งวัฒนะ ไปถึงบางพูน ก่อสร้างเป็นทางยกระดับขนาด 4 ช่องจราจร และจากบางพูนไปถึงเชียงราก เป็นทางระดับดินขนาด 4 ช่องจราจร (ระยะทางประมาณ 20 กิโลเมตร) รวมทั้งทางต่อเชื่อมจากเชียงรากไปถนนทางเข้ามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต ก่อสร้างเป็นทางยกระดับขนาด 4 ช่องจราจร (ระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร) ก่อสร้างแล้วเสร็จเดือนตุลาคม พ.ศ. 2541 เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2541

* **ระยะที่ 2 เชียงราก–บางไทร** รวมระยะทางประมาณ 10 กิโลเมตร ก่อสร้างเป็นทางระดับดินขนาด 4 ช่องจราจร เชื่อมต่อกับระยะที่ 1 ที่เชียงราก และมีแนวสายทางมุ่งไปทางทิศเหนือ ไปสิ้นสุดที่ถนนกาญจนาภิเษก ในอำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา  เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542

## ค่าธรรมเนียมผ่านทาง
นี่คืออัตราค่าผ่านทางของทางพิเศษ อัตราค่าผ่านทางเป็นสกุลเงินบาท

## โครงการก่อสร้างในอนาคต
ปัจจุบัน การทางพิเศษแห่งประเทศไทยมีโครงการทางพิเศษสายอุดรรัถยา–สุพรรณบุรี (ทางพิเศษอุดรรัถยาส่วนต่อขยาย) เป็นทางยกระดับขนาด 6 ช่องจราจร แนวสายทางเริ่มจากด่านเก็บค่าผ่านทางพิเศษบางปะอิน สิ้นสุดที่ถนนวงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร รอบที่ 3 อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ระยะทาง 35 กิโลเมตร ทั้งนี้ ได้มีโครงการทางเชื่อมต่อศูนย์ศิลปาชีพบางไทรในโครงการ และยังมีโครงการปรับปรุงทางพิเศษอุดรรัถยา ช่วงบางพูน-บางไทรจากทางระดับดินขนาด 4 ช่องจราจรเป็นทางยกระดับอีกด้วย ซึ่งโครงการนี้ถูกกำหนดหมายเลขทางหลวงตามแผนของกรมทางหลวง ให้เป็นทางหลวงพิเศษ (Motorway) หมายเลข 51 แต่ทางพิเศษนี้อยู่ในแผนขยายของการทางพิเศษแห่งประเทศไทย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* การทางพิเศษแห่งประเทศไทย 

หมวดหมู่:ทางพิเศษในจังหวัดนนทบุรี
หมวดหมู่:ทางพิเศษในจังหวัดปทุมธานี
หมวดหมู่:ทางพิเศษในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา