open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ปราสาทโฮเอินชวังเกา

**ปราสาทโฮเอินชวังเกา** () ตั้งอยู่ที่หมู่บ้านชวังเกาใกล้เมืองฟึสเซินทางตอนใต้ของแคว้นบาวาเรียในประเทศเยอรมนี เป็นปราสาทที่พระเจ้าลุดวิกที่ 2 แห่งบาวาเรียประทับเมื่อยังทรงพระเยาว์

ปราสาทแห่งนี้ตั้งอยู่บนพื้นที่เดิมของปราสาทชวานชไตน์ ซึ่งมีบันทึกครั้งแรกในศตวรรษที่ 12 เดิมทีปราสาทแห่งนี้สร้างขึ้นโดยตระกูลอัศวิน หลังจากสถานะอัศวินถูกยกเลิกในศตวรรษที่ 16 ทรัพย์สินแห่งนี้ก็ตกทอดไปยังเจ้าของหลายราย และในที่สุดก็ทรุดโทรมลงในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 

ในปี ค.ศ. 1829 มงกุฏราชกุมารแม็กซิมิลเลียนแห่งบาวาเรียผู้ต่อมาเป็นพระเจ้าแม็กซิมิลเลียนที่ 2 แห่งบาวาเรียทรงพบว่าปราสาทนี้ตั้งอยู่ในทำเลที่มีสิ่งแวดล้อมเป็นที่ต้องตา ทรงถูกพระทัยจึงได้ซึ้อปราสาทเมื่อปี ค.ศ. 1832 ปีหนึ่งต่อมาการก่อสร้างปราสาทใหม่ก็เริ่มขึ้นและสร้างต่อมาจนถึง  ค.ศ. 1837 โดยมีสถาปนิกโดเมนีโค ควัลโย เป็นผู้รับผิดชอบในการสร้างปราสาทให้เป็นแบบฟื้นฟูกอทิก

ปราสาทโฮเอินชวังเกาสร้างเป็นพระราชวังฤดูร้อนและล่าสัตว์ของพระเจ้าแม็กซิมิลเลียน, เจ้าหญิงมารีแห่งปรัสเซียพระชายา และพระโอรสสององค์ -- เจ้าชายลุดวิกและ เจ้าชายออทโท พระเจ้าแม็กซิมิลเลียนและพระชายาประทับอยู่ในตัวปราสาทใหญ่ และพระโอรสในส่วนที่ต่อเติม

เมื่อพระเจ้าแม็กซิมิลเลียนที่ 2 สิ้นพระชนม์เมื่อปี ค.ศ. 1864 พระราชโอรสเจ้าชายลุดวิกก็ขึ้นครองต่อเป็นพระเจ้าลุดวิกที่ 2 แห่งบาวาเรีย ทรงย้ายจากส่วนที่ต่อเติมไปอยู่ในห้องบรรทมของพระบิดาและมารดา ในเมื่อลุดวิกไม่ทรงมีครอบครัว เจ้าหญิงมารีแห่งปรัสเซียพระมารดาจึงทรงประทับอยู่ที่ปราสาทได้  พระเจ้าลุดวิกโปรดการพำนักอยู่ที่โฮเอินชวังเกาโดยเฉพาะเมื่อทรงเริ่มสร้างปราสาทนอยชวานชไตน์บนเนินเหนือโฮเอินชวังเกาไม่ไกลเท่าใดนัก

เมื่อพระเจ้าลุดวิกที่ 2 สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1886 พระราชินีมารีแห่งปรัสเซียทรงเป็นผู้เดียวที่อาศัยอยู่ในโฮเอินชวังเกาจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1889 ต่อมาพระปิตุลาของลุดวิกเจ้าชายลุทโพลด์แห่งบาวาเรียก็มาประทับอยู่บนชั้นสาม และทรงเป็นผู้รับผิดชอบในการติดตั้งไฟฟ้าและลิฟต์ในปราสาทในปี ค.ศ. 1905 เมื่อเจ้าชายลุทโพลด์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1912 วังก็กลายมาเป็นพิพิธภัณฑ์ในปีต่อมา

ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1และสงครามโลกครั้งที่ 2ปราสาทได้รับความเสียหาย  ในปี ค.ศ. 1923 รัฐบาลบาวาเรียยอมรับสิทธิในการพำนักอาศัยในปราสาทของอดีตราชวงศ์  ระหว่างปี ค.ศ. 1933 ถึงปี ค.ศ. 1939 มกุฎราชกุมารรูพเพร็คแห่งบาวาเรีย (Crown Prince Rupprecht of Bavaria) และครอบครัวใช้ปราสาทเป็นวังฤดูร้อนและเป็นที่โปรดปรานของผู้สืบต่อมา

ปีหนึ่งๆ จะมีผู้เข้าเยี่ยมชมปราสาทโฮเอินชวังเกาประมาณปีละ 300,000 คน

## ดูเพิ่ม
* สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิก

## แหล่งข้อมูลอื่น

* รูปและประวัติ 
* เว็บไซต์ปราสาทโฮเอินชวังเกา 
* ข้อมูลสำหรับนักท่องเที่ยว

โฮเอินชวังเกา
โฮเอินชวังเกา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐไบเอิร์น
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 19
ไข้กระต่าย

**ไข้กระต่าย**  หรือ **โรคทูลารีเมีย** () เป็นโรคที่พบในสัตว์ฟันแทะ เช่น กระรอก หนู และกระต่าย มีพาหะคือ ตัวเห็บ หรือ ตัวฟลี (Flea) ลำตัวแบน สีดำ มีขนาดเล็กมาก กระโดดได้ไกลมาก เห็บที่ดูดเลือดกระต่าย หรือสัตว์ฟันแทะที่มีเชื้อ แล้วกระโดดไปเกาะและกัดอีกตัวทำให้ติดเชื้อกัน มีอาการเหมือนโรคกาฬโรค คือ ต่อมน้ำเหลืองโต มีไข้สูง มีน้ำมูก และมีอาการท้องเสียร่วมด้วย  โรคนี้สามารถติดจากสัตว์ไปสู่คนได้ทางลมหายใจ และสารคัดหลั่งต่างๆ 

วิธีการป้องกันโรค คือ การพ่นยาฆ่าตัวเห็บ เพื่อตัดตอนพาหะออกไป

ข้อแนะนำสำหรับผู้ที่เลี้ยงกระต่ายหรือสัตว์ที่เป็นฟันแทะ เช่น กระรอก หนู ควรปฏิบัติดังนี้

1. การตัดสินใจในการที่จะเลี้ยงสัตว์ฟันแทะ จำพวกกระต่าย หรือหนู ควรเลือกซื้อจากแหล่งที่ไม่มีสัตว์ป่วย เช่น มีอาการเซื่องซึมไม่ปราดเปรียวอยู่ในกรงหรือในฝูงที่จำหน่าย

2. การเลี้ยงสัตว์เหล่านี้จะต้องรักษาความสะอาดทั้งตัวสัตว์ และอาหารสัตว์ที่นำมาเลี้ยง ควรกำจัดเห็บ หมัด ในสัตว์เลี้ยงให้หมด

3. หลังจากสัมผัสกับสัตว์เหล่านี้ ควรล้างมือทำความสะอาดทุกครั้ง โดยเฉพาะมือที่มีบาดแผล

4. ไม่ควรคลุกคลี หรือกอดหอมสัตว์เหล่านี้โดยตรง

5. สิ่งสำคัญ หากตัดสินใจเลี้ยงสัตว์เหล่านี้ จะต้องคำนึงถึงโรคต่าง ๆ ที่อาจมีมากับสัตว์เหล่านี้ เพราะนอกจากโรคทูลาเรเมียแล้ว ยังมีโรคอื่น ๆ อีกมากมายที่สัตว์เหล่านี้สามารถนำมาสู่คนได้

6. ส่วนผู้ที่เลี้ยงในเชิงอุตสาหกรรมควรใส่รองเท้าบู๊ต เสื้อกาวน์ ถุงมือ และหน้ากากในการป้องกัน

ท้ายนี้ผู้อ่านไม่ควรตื่นตระหนกเกินกว่าเหตุ เพราะกระต่ายและสัตว์ฟันแทะไม่มีเชื้อโรคนี้ทุกตัว สามารถเลี้ยงดูเล่นได้ เพียงแต่ควรซื้อจากแหล่งที่เชื่อถือได้เท่านั้น.

## ไข้กระต่ายในประเทศไทย
มีนาคม พ.ศ. 2551 พบโรคไข้กระต่ายรายแรกของประเทศ ที่ จ.ประจวบคีรีขันธ์  ผู้เสียชีวิตดังกล่าวเป็นเพศหญิง อายุ 37 ปี มีประวัติสัมผัสกระต่าย โดยติดเชื้อแบคทีเรีย บาซิลัส ฟรานซิเซลล่า ทูลารีซิส (Francisella tularensis) โดยที่บ้านมีการเลี้ยงกระต่ายพันธุ์ไทยจำนวนมาก 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาวุธชีวภาพ
หมวดหมู่:โรค
หมวดหมู่:โรคติดเชื้อแบคทีเรีย
เอ็ดมุนด์ โนนอง เดวิลลีเรส

**เอ็ดมุนด์ โนนอง เดวิลลีเรส** (Edmund Nonong Devilleres) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 37 ครั้ง ชนะ 11 (น็อค 4) เสมอ 5 แพ้ 21
## ประวัติ
เดวิลลีเรสขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 29 กรกฎาคมพ.ศ. 2543 ชนะคะแนน ริโอ นาวาเรส ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการ 2003 PPBL ฟลายเวท ทัวร์นาเมนต์เมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 แต่ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อค ยูยีน กอนซาเลซแค่ยกแรก ต่อมาได้มาชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทในไทยเมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2547 ปรากฏว่าเป็นฝ่านแพ้น็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ยก 4 จากนั้นมาชกแพ้น็อค สด ปูนนกอินทรียิม และชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต และชิงแชมป์สหพันธ์มวยฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 2 เมษายน พ.ศ. 2548 แพ้น็อค จูน ทาลาเป ยก 5 จากนั้น เดวิลลีเรสขึ้นชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งมาชกแพ้น็อคประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ยก 3 เมื่อ พ.ศ. 2549 และชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 21 กรกฎาคม 2549 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อคฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ไม่ได้แชมป์ หลังจากที่ชกแพ้น็อค เออร์วิน จัมลัน ยก 7 เมื่อ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2551 แล้ว เดวิลลีเรสก็แขวนนวมไป
## เกียรติประวัติ

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 26 มีนาคม 2547 แพ้น็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ยก 4 ที่ กทม.
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวท เมื่อ 25 พฤศจิกายน 2547 แพ้คะแนน เด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ที่ กทม.
** ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 21 กรกฎาคม 2549 แพ้น็อค ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ยก 4 ที่ นครสวรรค์

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดบูคิดโนน
โฟบอส (เทพปกรณัมกรีก)

[thumb|250px|รูปวาดโฟบอสบน[แจกันโบราณ บนรถม้าคู่กับแอรีส]]
**โฟบอส** (, ;  แปลว่า "ความกลัว") เทพเจ้าในเทพปกรณัมกรีก เป็นบริวารหนึ่งในสองของเทพแอรีส เทพแห่งสงคราม บางตำนานกล่าวว่า เป็นบุตรชายฝาแฝดของเทพแอรีสกับเทพีแอโฟรไดที คู่กับดีมอส (Deimos) ซึ่งทั้งคู่จะติดตามอาเรสไปในที่ต่าง ๆ เมื่ออาเรสเสด็จ

โฟบอส เป็นเทพเป็นความกลัว ซึ่งต่อมาเป็นรากศัพท์ของคำว่าความกลัวอย่างรุนแรงในทางจิตวิทยาที่เรียกว่า **[[โรคกลัว|โฟเบีย]]** (Phobia) ซึ่งมีระดับความรุนแรงมากกว่า ความกลัวธรรมดา (Fear) ในทางดาราศาสตร์ โฟบอสถูกตั้งเป็นชื่อดวงจันทร์บริวารของดาวอังคารคู่กับดีมอส

เชื่อกันว่า เมื่ออเล็กซานเดอร์มหาราช คืนก่อนที่จะออกรบกับกษัตริย์กษัตริย์ดาไรอุสที่ 3 แห่งเปอร์เซีย ที่สมรภูมิกอกามีลา (ปัจจุบันเป็นที่ราบกว้างขวางใกล้กับประเทศอิรัก) พระองค์ได้สักการะถึงโฟบอสด้วย เพื่อระงับความกลัว

## ดูเพิ่ม
* ดีมอส
* แอรีส
* โฟบอส

หมวดหมู่:เทพเจ้ากรีก
ยูอิจิ โฮโซโนะ

**** () เป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่นเกิดเมื่อ 9 มิถุนายนพ.ศ. 2512 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 12) เสมอ 1 แพ้ 4 

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นมินิมัมเวท (2535 – 2536)
* แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์ฟลายเวท (2537)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA เมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 2535 แพ้น็อค ชเว ฮี-ยง ยก 10 ที่ เกาหลีใต้
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBA เมื่อ 25 กรกฎาคม 2536 แพ้คะแนน ยู มย็อง-อู ที่ เกาหลีใต้
** ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC และ IBF เมื่อ 12 พฤศจิกายน 2538 แพ้น็อค สมาน ส.จาตุรงค์ ยก 4 ที่ ราชบุรี

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักกีฬาจากโตเกียว
เร็กซ์ มาซาน

**เร็กซ์ มาซาน** (Rex Marzan) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2523 สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 7) เสมอ 1 แพ้ 23

## ประวัติ
มาซานขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 ชนะคะแนนโดยเทคนิค เบิร์ต อันดาเลสที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ มาซานได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทในไทยเมื่อ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 แพ้ทีเคโอ ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่ ยก 2 ต่อมา ใน พ.ศ. 2545 มาซานมาชกแพ้น็อค ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ ยก 3 และในปีเดียวกันนั้น ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 1 ธันวาคม ชนะน็อค รานี่ กานอย ยก 2 และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะสละแชมป์ไป หลังจากนั้น มาซานก็ขึ้นชกแพ้มากกว่าชนะ ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท 2 ครั้ง และรุ่นไลท์เวทอีก 1 ครั้งใน พ.ศ. 2548 แต่ไม่ประสบความสำเร็จทั้งหมด มาซานขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 แพ้น็อค อาร์เนล พอร์ราส ยก 7 จากนั้นก็แขวนนวมไป

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท (2545-2548)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 15 กรกฎาคม 2543 แพ้ทีเคโอ​ ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่ ยก 2 ที่ กทม.

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
ลานซ์ คอสเทโล

**ลานซ์ คอสเตโล** (Lance Gostelow) นักมวยสากลชาวออสเตรเลีย เกิดเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2527 ที่เมือง มารีบา รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย สถิติการชก 14 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 11) แพ้ 1 

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นจูเนียร์มิดเดิลเวท 
** ชิง 22 ตุลาคม 2548 ชนะน็อค ก้องธวัช ส.กิตติ ยก 5 ที่ ออสเตรเลีย
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์มิดเดิลเวท WBF เมื่อ 6 พฤษภาคม 2550 แพ้น็อค กุยเลอร์โม มอสเกวรา ยก 12 ที่ ออสเตรเลีย

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวออสเตรเลีย
หมวดหมู่:แชมป์ IBF แพนแปซิฟิก
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐควีนส์แลนด์
เวนเดล คอร์จูเลส

**เวนเดล คอจูเลส** (Wendell Cajoles) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 40 ครั้ง ชนะ 14(น็อค 5) เสมอ 4 แพ้ 22 
## ประวัติ
คอร์จูเลสขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 กันยายน พ.ศ. 2542 แพ้น็อค อัลเฟรด นากัลป์ ยก 2 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ มาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2545 เสมอโดยเทคนิคกับ สงคราม ป.เปาอินทร์ แพ้คะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์ และได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน พรสวรรค์ ป.ประมุข แล้วมาชกแพ้คะแนน ขุนศึก ลูกพระบาท และใน พ.ศ. 2550 แพ้น็อค คมพยัคฆ์ ป.ประมุข ยก 6 คอร์จูเลสขึ้นชกมาจนถึง พ.ศ. 2551 หลังจากชกแพ้น็อค วาร์ คัตสุมาตะ ยก 3  ที่ ญี่ปุ่นเมื่อ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2551 แล้วจึงแขวนนวมไป
## เกียรติประวัติ

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวท เมื่อ 17 ตุลาคม 2546 แพ้คะแนน พรสวรรค์ ป. ประมุข ที่ นครปฐม

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท
อามาเตราซุ

**อามาเตราซุ** (), **อามาเตราซุ-โอมิกามิ** () หรือ **โอฮิรูเมโนมูจิโนกามิ** () เป็นเทพีแห่งดวงอาทิตย์ตามความเชื่อของศาสนาชินโต มีตำนานที่เกี่ยวข้องกับเทพีองค์นี้มากมาย ซึ่งเป็นรากฐานของพิธีกรรมสำคัญต่าง ๆ เรื่องที่สำคัญคือการที่อามาเตราซุหลบหนีซูซาโนโอะ

## พระนาม
ใน *[[โคจิกิ]]* มีการเรียกเทพีนี้ด้วยพระนาม 'อามาเตราซุ-โอมิกามิ' ( / 天照大神; รูปเขียนในอดีต: あまてらすおほみかみ, *Amaterasu-Ohomikami*; ภาษาญี่ปุ่นเก่า: *Amaterasu Opomi<sub>[[Old Japanese#Syllables|1]]</sub>kami<sub>2</sub>*) ในขณะที่ *[[นิฮงโชกิ]]* มีการให้พระนามดังนี้:

*โอฮิรูเมะ-โนะ-มูจิ (; มังโยงานะ: 於保比屢咩能武智; รูปเขียนในอดีต: おほひるめのむち, *Ohohirume-no-Muchi*; ญี่ปุ่นเก่า: *Opopi<sub>1</sub>rume<sub>1</sub>-no<sub>2</sub>-Muti*)
*อามาเตราซุ โอ(มิ)กามิ (天照大神; รูปเขียนในอดีต: あまてらすおほ(み)かみ, *Amaterasu Oho(mi)kami*)
*อามาเตราซุ-โอฮิรูเมะ-โนะ-มิโกโตะ (天照大日孁尊)
*ฮิ-โนะ-คามิ (日神; ญี่ปุ่นเก่า: *Pi<sub>1</sub>-no-Kami<sub>2</sub>*)

'Amaterasu' อาจจะมาจากรูปกริยา *amateru* "ส่องสว่าง / ส่องแสงบนท้องฟ้า" (*[[:en:wikt:天#Etymology 1|ama]]* "ท้องฟ้า, สวรรค์" + *[[:en:wikt:照る#Japanese|teru]]* "สว่าง") ประสมกับกริยาช่วยประเภทให้เกียรติ *[[:en:wikt:す#Etymology 2|-su]]*, ในขณะที่ 'Ōmikami' แปลว่า "เทพที่ยิ่งใหญ่ [และ] น่าเคารพ" (*[[:en:wikt:大#Etymology 2|ō]]* "ยิ่งใหญ่" + คำนำหน้าประเภทให้เกียรติ *[[:en:wikt:御#Etymology 4|mi-]]* + *[[คามิ|kami]]*)

เนื่องจากเป็นบรรพบุรุษของราชวงศ์ ฉายา 'ซูเม(ระ)-โอ(มิ)กามิ' (皇大神, ; สามารถอ่านได้เป็น 'โคไตจิง') สามารถอิงถึงอามาเตราซุได้ และมีพระนามอื่นที่อิงถึงเทพีองค์เดียวกัน เช่น 'อามาเตราซุ-ซูเม(ระ)-โอ(มิ)กามิ' (天照皇大神, สามารถอ่านได้เป็น 'เท็นโชโคไตจิง') และ 'อามาเตราชิมาซุ-ซูเม(ระ)-โอมิกามิ' (天照坐皇大御神)

ในสมัยกลางถึงสมัยใหม่ตอนต้น มีการเรียกเทพีองค์นี้เป็น 'เท็นโชไดจิง' (*[[Kanji#On'yomi (Sino-Japanese reading)|รูปองโยมิ]]* ของ 天照大神) หรือ 'อามาเตรุองงามิ' (พระนามเดียวกันที่อ่านอีกแบบ)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 

หมวดหมู่:เทพเจ้าญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ศาสนาชินโต
หมวดหมู่:สุริยเทพ
หมวดหมู่:บุคลาธิษฐานประจำชาติ
หมวดหมู่:ฑากินี
เก็ตซัลโกอาตล์

thumb|right|300px|ภาพวาดของเก็ตซัลโกอาตล์
thumb|right|250px|เก็ตซัลโกอาตล์ในรูปงูใหญ่
**เก็ตซัลโกอาตล์** () เป็นเทพผู้สร้างโลกในคติความเชื่อของชาวแอซเท็ก เป็นผู้สร้างมนุษย์และเป็นเทพผู้เป็นใหญ่ในโลกแห่งความตาย รูปลักษณ์เป็นรูปงูใหญ่ ในตำนานของชาวแอซเท็กกล่าวว่าเทพองค์นี้ได้ลงมายังโลกมนุษย์และสร้างมนุษย์จากกองกระดูกในโลก

## อ้างอิง
* สมฤทธี บัวระมวล. ตำนานแห่งศาสนา ลัทธินิยมและความเชื่อปรัมปรา. กทม. คุ้มคำ.มปป. หน้า 76

หมวดหมู่:เทพเจ้าแอซเท็ก
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุม

**กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุม** () หรือ **กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุม คอมมิวนิส** () เป็นกล้ามเนื้อที่มีจุดเกาะต้นโดยเป็นเอ็นคอมมอนเอกซ์เทนเซอร์อยู่ที่ปุ่มแลทเทอรัล อีพิคอนไดล์ (lateral epicondyle) ของกระดูกต้นแขน (humerus) และเกาะมาจากผนังกั้นอินเตอร์มัสคิวลาร์ (intermuscular septa) ซึ่งกั้นระหว่างกล้ามเนื้อมัดนี้และกล้ามเนื้อใกล้เคียง และเกาะมาจากพังผืดปลายแขน (antebrachial fascia)

## จุดเกาะต้น จุดเกาะปลาย และความสัมพันธ์
ตอนปลายของกล้ามเนื้อนี้แบ่งออกเป็นเอ็นกล้ามเนื้อ 4 เอ็น ซึ่งวิ่งร่วมกับกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส (Extensor indicis) ภายในแผ่นเยื่อเมือกผ่านเข้าไปในช่องของเอ็นดอร์ซัลคาร์ปัล (dorsal carpal ligament) แล้วเอ็นจะแผ่แยกออกที่ด้านหลังมือ เข้าไปเกาะปลายที่กระดูกนิ้วมือชิ้นที่ 2 และ 3

ตรงข้อต่อระหว่างฝ่ามือกับนิ้วมือ (metacarpophalangeal) เอ็นกล้ามเนื้อแต่ละเอ็นจะผูกติดโดย fasciculi กับเอ็นคอลแลทเทอรัล (collateral ligaments) ทำหน้าที่เป็นเอ็นด้านหลังมือของข้อต่อนี้ หลังจากข้ามข้อต่อนี้แล้ว เอ็นจะแผ่ออกเป็นแอ็นแผ่ (aponeurosis) กว้างซึ่งคลุมพื้นผิวด้านหลังมือของกระดูกนิ้วมือชิ้นแรก และถูกเสริมแรงโดยกล้ามเนื้ออินเตอร์ออสเซียสและลัมบริคัล

ตรงข้อต่อระหว่างกระดูกนิ้วมือข้อแรก (first interphalangeal joint) เอ็นแผ่นี้จะแบ่งออกเป็น 3 แผ่น เป็นแผ่นตรงกลาง (intermediate) 1 อัน และแผ่นคอลแลทเทอรัล (collateral) 2 อัน แผ่นตรงกลางจะเกาะปลายเข้ากับฐานของกระดูกนิ้วมือชิ้นที่ 2 ส่วนแผ่นคอลแลทเทอรัลซึ่งต่อเนื่องมาตลอดด้านข้างของกระดูกนิ้วมือชิ้นที่ 2 จะรวมกันเกาะปลายที่พื้นผิวด้านหลังของกระดูกนิ้วมือชิ้นปลาย เมื่อ

เอ็นของกล้ามเนื้อมัดนี้ที่เข้าไปในนิ้วชี้ จะเข้าร่วมกับกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส ซึ่งทอดตัวบนด้านอัลนา

บนด้านหลังมือ เอ็นกล้ามเนื้อนี้ที่เกาะเข้าไปในนิ้วกลาง นิ้วนาง และนิ้วก้อย จะเชื่อมกันด้วยแผ่นคาดเฉียงๆ 2 แผ่น แผ่นแรกมาจากเอ็นนิ้วนางผ่านมาด้านล่างและด้านข้างไปยังเอ็นนิ้วกลาง ส่วนอีกแผ่นหนึ่งผ่านมาจากเอ็นนิ้วนางมาด้านล่างและด้านใกล้กลางไปยังเอ็นนิ้วก้อย ในบางครั้งอาจพบแผ่นคาดแนวนอนบางๆ ที่เชื่อมระหว่างเอ็นนิ้วชี้และเอ็นนิ้วกลางได้

## หน้าที่
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุมทำหน้าที่เหยียด (extend) นิ้วมือ ข้อมือ และข้อศอก

กล้ามเนื้อนี้กระทำต่อกระดูกนิ้วมือท่อนต้นเป็นหลัก ส่วนกระดูกนิ้วมือท่อนกลางและปลายมักจะเหยียดได้โดยกล้ามเนื้ออินเตอร์ออสเซียสและลัมบริคัล

กล้ามเนื้อนี้มักจะพยายามกางแยกนิ้วมือออกด้วยเมื่อมันกำลังเหยียดนิ้ว

## ภาพอื่นๆ

ไฟล์:Gray214.png|มุมมองด้านหลังของกระดูกปลายแขนข้างซ้าย
ไฟล์:Gray416.png|เอ็นของนิ้วชี้และวินคิวลา เทนดินา (vincula tendina)
ไฟล์:Gray417_color.PNG|ภาพตัดขวางผ่านตรงกลางของปลายแขน
ไฟล์:Gray421.png|ภาคตัดขวางของปลายกระดูกปลายแขน
ไฟล์:Gray424.png|แผ่นเมือกของเอ็นกล้ามเนื้อด้านหลังของข้อมือ


## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* PTCentral 

หมวดหมู่:กล้ามเนื้อของรยางค์บน
สแตนด์บายยัวร์ไซด์

"**สแตนด์บายยัวร์ไซด์**" () คือซิงเกิลที่ 4 ของอัลบั้ม*[[วันฮาร์ต]]* ของเซลีน ดิออน ในรูปแบบซิงเกิลวิทยุเท่านั้น วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2546  

"สแตนด์บายยัวร์ไซด์" ประพันธ์และอำนวยการสร้างโดย มาร์ก เทย์เลอร์ และ พอล แบร์รี ผู้ประพันธ์เพลงดังของแชร์ อย่าง "บีลีฟ" 

ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้

"สแตนด์บายยัวร์ไซด์"ขึ้นสูงสุดอันดับที่ 17 ในชาร์ตเพลงร่วมสมัย  

## รูปแบบและรายชื่อเพลง
**ซิงเกิลเพื่อการประชาสัมพันธ์ในสหรัฐอเมริกา**
# "สแตนด์บายยัวร์ไซด์" – 3:33

## ชาร์ต

## อ้างอิง
* เซลีน ดิออน - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* เซลีน ดิออน - ประวัติชาร์ต 

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
ตูลอร์เดซอม

"**ตูลอร์เดซอม**" () คือซิงเกิลแรกจากอัลบั้ม*[[อวีนฟีเยอเอกัตเรอตี]]* ของเซลีน ดิออน จำหน่ายเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ในบางประเทศ   

"ตูลอร์เดซอม " ประพันธ์โดย ชาก เวอเนอรูโซ ผู้ประพันธ์เพลงภาษาฝรั่งเศสยอดนิยมของเซลีนก่อนหน้านี้ "ซูเลอวอง" เพลงอำนวยการสร้างโดย Erick Benzi ผู้เคยทำงานร่วมกับเซลีนในอัลบั้ม *[[เดอ]]* ในปี พ.ศ. 2538 และอัลบั้ม*[[ซีลซูฟฟีเซแดมเม]]* ในปี พ.ศ. 2541

มิวสิกวิดีโอเพลงนี้อำนวยการสร้างโดย Yannick Saillet ถ่ายทำเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2546 ในทะเลทรายในรัฐเนวาดา ลอสแอนเจลิส และเผยแพร่เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 ซึ่งได้บรรจุในซิงเกิลดีวีดี "ตูลอร์เดซอม" และดีวีดีรวมสื่อวีดิทัศน์*[[องเนอชองช์ปา (ดีวีดี)|องเนอชองช์ปา]]* และเบื้องหลังการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอเพลง "ตูลอร์เดซอม " ได้บรรจุในอวีนฟีเยอเอกัตเรอตีฉบับจำกัด และดีวีดีองเนอชองเช่ปา

เพลงนี้อยู่ในชาร์ตแอร์เพลควิเบกนานถึง 8 สัปดาห์ และ 3 สัปดาห์บนอันดับสูงสุดในชาร์ตโพลิชแอร์เพล และขึ้นติดอันดับ 1 ใน 10 ของประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส และได้รับสถานะ เงิน ในฝรั่งเศส สำหรับยอดขาย 125,000 แผ่น  "ตูลอร์เดซอม" เป็นวิงเกิลภาษาฝรั่งเศสที่อยู่บนชาร์ตแคนาดานานที่สุด อันดับสูงสุดคืออันดับที่ 2 

เพลงนี้ได้รวมอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมในปี พ.ศ. 2548 *[[องเนอชองช์ปา]]* 

## รูปแบบและรายชื่อเพลง
**ซิงเกิลซีดี 2 เพลง** - (แคนาดา) 
# "ตูลอร์เดซอม " – 2:58
# "Tu nages" – 3:11

**ซิงเกิลซีดี 3 นิ้ว 2 เพลง** - (ยุโรป) 
# "ตูลอร์เดซอม " – 2:58
# "ซูเลอวอง " – 3:32

**ซิงเกิลซีดี 3 เพลง** - (ฝรั่งเศส) 
# "ตูลอร์เดซอม " – 2:58
# "Tu nages" – 3:11
# "ตูลอร์เดซอม " (บรรเลง) – 2:58

**ซิงเกิลดีวีดี** - (ฝรั่งเศส) 
# "ตูลอร์เดซอม " (วิดีโอ) – 2:58
# "ตูลอร์เดซอม " (คาราโอเกะ) – 2:58

## ชาร์ต

## อ้างอิง
* เซลีน ดิออน - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* เซลีน ดิออน - ประวัติชาร์ต 

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
กล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส

**กล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส** () เป็นกล้ามเนื้อที่ทอดตัวอยู่ใต้กล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ (supinator) และบางครั้งอาจรวมเข้าอยู่ด้วยกัน

## จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย
กล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัสมีจุดเกาะต้นที่ส่วนด้านข้างของพื้นผิวด้านหลังของตัวกระดูกอัลนา (ulna) ใต้ต่อจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อแอนโคเนียส (Anconæus) และยังมีจุดเกาะต้นที่เอ็นเยื่อระหว่างกระดูก (interosseous membrane) และจากตรงกลาง 1/3 ของพื้นผิวด้านหลังของตัวกระดูกเรเดียส

กล้ามเนื้อนี้ทอดตัวเฉียงลงและไปด้านข้าง และกลายเป็นเอ็นกล้ามเนื้อ วิ่งผ่านร่องที่อยู่ด้านข้างของปลายล่างกระดูกเรเดียสร่วมกับเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (Extensor pollicis brevis) และเข้าไปเกาะปลายที่ด้านเรเดียลของฐานของกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1

ในบางครั้งเอ็นนี้อาจแบ่งเป็น 2 แผ่นใกล้กับจุดเกาะปลาย อันหนึ่งไปยังกระดูกทราพีเซียม (trapezium) และอีกอันหนึ่งรวมไปกับจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส เบรวิส (Abductor pollicis brevis)

## หน้าที่
หน้าที่หลักของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัสคือการกาง (Abduction) นิ้วหัวแม่มือออกจากฝ่ามือ หน้าที่ที่ต่อเนื่องกันคือช่วยในการเหยียด (extend) และกางข้อมือ

## ความแปรผัน
อาจพบกล้ามเนื้อและเอ็นนี้เพิ่มขึ้นมา โดยมีจุดเกาะปลายของเอ็นที่เกินนี้ที่กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1, กระดูกทราพีเซียม, หรือที่กล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส เบรวิส หรือออพโพเนนส์ พอลิซิส

## ดูเพิ่ม
* อนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์
* กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส

## ภาพอื่นๆ

ไฟล์:Anatomical-snuff-box.jpg|อนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์
ไฟล์:Gray214.png|มุมมองด้านหลังของกระดูกปลายแขนข้างซ้าย
ไฟล์:Gray219.png|กระดูกของมือข้างซ้าย มุมมองด้านฝ่ามือ
ไฟล์:Gray416.png|เอ็นของนิ้วชี้และวินคิวลา เทนดินา (vincula tendina)
ไฟล์:Gray417_color.PNG|ภาพตัดขวางผ่านตรงกลางของปลายแขน
ไฟล์:Gray418.png|พื้นผิวด้านหลังของปลายแขน แสดงกล้ามเนื้อชั้นตื้น
ไฟล์:Musculusabductorpollicislongus.png|พื้นผิวด้านหลังของปลายแขน แสดงกล้ามเนื้อชั้นลึก (กล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัสอยู่ตรงกลางด้านซ้ายของภาพ)
ไฟล์:Gray421.png|ภาคตัดขวางของปลายกระดูกปลายแขน
ไฟล์:Carpal-Tunnel.svg|ภาคตัดขวางผ่านข้อมือและนิ้วมือ
ไฟล์:Gray426.png|กล้ามเนื้อของนิ้วหัวแม่มือ
ไฟล์:Gray527.png|หลอดเลือดแดงเรเดียลและอัลนา
ไฟล์:Gray817.png|เส้นประสาทฝ่ามือชั้นลึก


## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* PTCentral 

หมวดหมู่:กล้ามเนื้อของรยางค์บน
เฟท (เพลงเซลีน ดิออน)

"**เฟท**" () เป็นซิงเกิลที่ 5 และเป็นซิงเกิลสุดท้ายจากอัลบั้ม *[[วันฮาร์ต]]* ของเซลีน ดิออน เผยแพร่เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ในแคนาดา 

"เฟท" ประพันธ์และอำนวยการสร้างโดย แม็กซ์ มาร์ติน () ผู้ประพันธ์เพลงดังอย่าง "แดตส์เดอะเวย์อิตอิส" () ในปี พ.ศ. 2542 และมีการรีมิกซ์ 3 ครั้งเพื่อเปิดในสถานีวิทยุ 

ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้

"เฟท" ขึ้นสู่อันดับ 4 ในชาร์ตควิเบกแอร์เพล และ 37 ในชาร์ตเพลงร่วมสมัยของแคนาดา

## รูปแบบและรายชื่อเพลง
**ซิงเกิลวิทยุ 2 เพลง** (ประเทศแคนาดา)
#"เฟท" (Original 3 remix) – 3:38
#"เฟท" (ฉบับในอัลบั้ม) – 3:43

## ชาร์ต

## อ้างอิง
*เซลีน ดิออน - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
*เซลีน ดิออน - ประวัติชาร์ต 

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2546
ฟ
เอเฌอแตม็องกอร์

"**เอเฌอแตม็องกอร์**" (,"และฉันยังรักเธอ") คือซิงเกิลที่ 2 ของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม *[[อูนฟีเยกัทร์ติป]]* ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ในบางประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส  

"เอเฌอแตม็องกอร์" ประพันธ์โดยฌ็อง-ฌัก กอลด์มานผู้ร่วมทำงานกับเซลีน ในอัลบั้ม *[[เดอ]]* ในปี พ.ศ. 2538 และ*[[ซีลซูว์ฟีแซแดเม]]* ในปี พ.ศ. 2541

ฉบับภาษาอังกฤษของเพลงนี้บรรจุในอัลบั้ม*[[วันฮาร์ต]]* ซึ่งบันทึกเสียงก่อนและใช้ชื่อเพลงเดียวกัน 

ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เซลีนได้บันทึกเทปรายการพิเศษ *อูนฟีเยกัทร์ติป* ที่โรงแรมซีซ่าร์พาเลซ ลาสเวกัส

มิวสิกวิดีโอ อำนวยการสร้างโดย Yannick Saillet ถ่ายทำที่บาร์ Whiskey Bar ในลาสเวกัส ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 และแพร่ภาพในเดือนธันวาคม ซึ่งบรรจุใน *[[องเนอช็องฌ์ปา (ดีวีดี)|องเนอช็องฌ์ปา]]*
ดีวีดีรวมเพลงยอดนิยมภาษาฝรั่งเศสของเธอ 
เพลงนี้ขึ้นสู่อันดับที่ 1 ชาร์ต โพลิช อาร์เอ็มเอฟ และที่ 2 ชาร์ตควิเบกแอร์เพล ที่ 14 ในชาร์ตเบลเยียม, ที่ 16 ในฝรั่งเศส และที่ 31 ในสวิตเซอร์แลนด์ 

"เอเฌอแตม็องกอร์" แสดงในการแสดงชุด *[[อะนิวเดย์...]]* และได้บรรจุในอัลบั้ม *[[อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส]]* นอกจากนี้ยังบรรจุเพลงนี้ในอัลบั้มรวมเพลงฮิต *[[องเนอช็องฌ์ปา]]* ใน พ.ศ. 2548 

## รูปแบบและรายชื่อเพลง
**ซิงเกิลซีดี 3 เพลง** - (ฝรั่งเศส) 
# "เอเฌอแตม็องกอร์" – 3:26
# "เอเฌอแตม็องกอร์" (บรรเลง) – 3:26
# "อาพร็อง-มัว" – 4:45

**ซิงเกิลซีดี 4 เพลง** - (ยุโรป) 
# "เอเฌอแตม็องกอร์" – 3:26
# "เอเฌอแตม็องกอร์" (บรรเลง) – 3:26
# "เดมีลีเยเดอแบเซ" – 3:47
# "ตูว์นาฌ" – 3:11

## ชาร์ต

## อ้างอิง
* เซลีน ดิออน - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* เซลีน ดิออน - ประวัติชาร์ต 

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส

**กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส** () เป็นกล้ามเนื้อที่ทอดตัวอยู่ด้านใกล้กลางของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus)

## จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย
จุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อนี้มาจากพื้นผิวด้านหลังของส่วนกลางของกระดูกเรเดียส และจากเอ็นเยื่อระหว่างกระดูก (interosseous membrane)

กล้ามเนื้อนี้ทอดตัวคล้ายกับกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus) โดยเอ็นกล้ามเนื้อนี้จะผ่านร่องเดียวกันที่อยู่ด้านข้างของปลายล่างกระดูกเรเดียส และเข้าเกาะปลายที่กระดูกนิ้วมือท่อนแรกของนิ้วหัวแม่มือ

## หน้าที่
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิสทำหน้าที่เหยียดกระดูกนิ้วมือท่อนต้นของนิ้วหัวแม่มือ

## ความแปรผัน
ในบางคนอาจไม่มีกล้ามเนื้อนี้ หรือเอ็นอาจไปรวมกับเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส (Extensor pollicis longus)

## ภาพอื่นๆ

ไฟล์:Anatomical-snuff-box.jpg|อนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์
ไฟล์:Gray214.png|มุมมองด้านหลังของกระดูกปลายแขนข้างซ้าย
ไฟล์:Gray220.png|กระดูกของมือข้างซ้าย มุมมองด้านหลังมือ
ไฟล์:Gray416.png|เอ็นของนิ้วชี้และวินคิวลา เทนดินา (vincula tendina)
ไฟล์:Gray421.png|ภาคตัดขวางของปลายกระดูกปลายแขน
ไฟล์:Carpal-Tunnel.svg|ภาคตัดขวางผ่านข้อมือและนิ้วมือ
ไฟล์:Gray424.png|แผ่นเมือกของเอ็นกล้ามเนื้อด้านหลังของข้อมือ
ไฟล์:Gray527.png|หลอดเลือดแดงเรเดียลและอัลนา
ไฟล์:Gray529.png|หลอดเลือดแดงด้านหลังของปลายแขนและมือ


## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* PTCentral 

หมวดหมู่:กล้ามเนื้อของรยางค์บน
พร ภิรมย์

**พร ภิรมย์** **(ปุญญวังโสภิกขุ)** (29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวไทย ที่ใช้ดนตรีไทยเดิมเป็นพื้นฐาน เนื้อเพลงแนวนิทานชาดกแฝงธรรมะ มีชื่อเสียงจากเพลง *"น้ำตาลาไทร"* *"บัวตูมบัวบาน"* และ *"ดาวลูกไก่"*

## ประวัติ
พร ภิรมย์ มีชื่อจริงว่า บุญสม มีสมวงษ์ เป็นบุตรของนายประเสริฐ และนางสัมฤทธิ์ มีสมวงษ์  ชาวอำเภอพระนครศรีอยุธยา จบชั้นมัธยม 3 จากโรงเรียนวัดบพิตรพิมุข มีความเชี่ยวชาญการร้องและเล่นดนตรีไทย ทำขวัญนาค พากย์หนัง และเข้ามาเล่นลิเก ใช้ชื่อคณะว่า "บุญสม อยุธยา" เล่นกับเสน่ห์ โกมารชุน มีชื่อเสียงโด่งดังจนครูมงคล อมาตยกุล ชักชวนมาอยู่ วงดนตรีจุฬารัตน์

พร ภิรมย์ ร้องเพลงอยู่กับวงดนตรีจุฬารัตน์หลายปี มีผลงานบันทึกเสียงประมาณ 200 เพลง  เพลงที่ร้องส่วนใหญ่ร้อยละ​95%เป็นผู้แต่งเอง ในแนวนิทานชาดกแฝงธรรมะ ด้วยเทคนิคการแหล่เป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร เพลงแรกที่ได้รับความนิยมคือ "บัวตูมบัวบาน" ตามด้วย "ดาวลูกไก่", "น้ำตาลาไทร", "กระท่อมทองกวาว", "ลานรักลานเท", "ดาวจระเข้", "วังแม่ลูกอ่อน", "กลับเถิดลูกไทย" เป็นต้น

## เกียรติยศ
พร ภิรมย์ ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน ในปี พ.ศ. 2509 ถึง 3 รางวัล จากเพลง บัวตูมบัวบาน และ ดาวลูกไก่ และในปี พ.ศ. 2514 จากเพลง กลับเถิดลูกไทย และได้รับรางวัลกึ่งศตวรรษลูกทุ่งไทย ในปี พ.ศ. 2532 จากเพลง บัวตูมบัวบาน และ พ.ศ. 2534 จากเพลง ดาวลูกไก่

## บั้นปลาย
พร ภิรมย์ บวชเป็นพระภิกษุอยู่ที่วัดรัตนชัย (วัดจีน) ตำบลหอรัตนชัย อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ตั้งแต่ พ.ศ. 2524 จนถึงมรณภาพด้วยอาการปอดติดเชื้อ เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ณ โรงพยาบาลสงฆ์ แขวงทุ่งพญาไท เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร สิริอายุ 82 ปี พรรษา 29

## รางวัลเกียรติยศ
* ได้รับรางวัลการเชิดชู ปูชนีย์บุคคลเกียรติยศ ทางด้านผู้ใช้ภาษาไทยดีเด่นแห่งชาติ ประจำปีพุทธศักราช 2553
* ได้รับรางวัลพระคเณศ กรมศิลปากร จากผลงานรางวัลเพลง ดาวลูกไก่ เนื่องในโครงการเพชรในเพลง วันภาษาไทยแห่งชาติ ประจำปี 2553

## อ้างอิง

*

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอพระนครศรีอยุธยา
หมวดหมู่:นักร้องลูกทุ่งชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงลูกทุ่ง
หมวดหมู่:นักแสดงลิเก
หมวดหมู่:ภิกษุชาวไทย
หมวดหมู่:ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
หมวดหมู่:วงดนตรีจุฬารัตน์
หมวดหมู่:นักร้องนักแต่งเพลงชาวไทย
กงทร์นาตูร์

"**กงทร์นาตูร์**" (, "ฝืนธรรมชาติ") คือซิงเกิลวิทยุที่ 3 ของเซลีน ดิออนจากอัลบั้ม *[[อูนฟีเยกัทร์ติป]]* ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2547 ในบางประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส

"กงทร์นาตูร์" เป็นผลงานการประพันธ์ของฌัก เวอเนอรูว์โซ ผู้ประพันธ์เพลง "ตูลอร์เดซอม" และ "ซูเลอว็อง" ให้กับเซลีนก่อนหน้านี้

ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เซลีนได้บันทึกเทปรายการพิเศษ "อูนฟีเยกัทร์ติป" ที่โรงแรมซีซ่าร์พาเลซ ลาสเวกัส

มิวสิกวิดีโอเป็นผลงานอำนวยการสร้างของ Didier Kerbrat ถ่ายทำในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2547 ในทะเลทรายรัฐเนวาดา ลอสแอนเจลิส และปฐมทัศน์ในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2547 ซึ่งได้บรรจุใน *[[องเนอช็องฌ์ปา (วิดีโอ)|องเนอช็องฌ์ปา]]* ดีวีดีรวบรวมเพลงยอดนิยม ซึ่งออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2548

เพลงนี้ขึ้นสู่อันดับที่ 2 ชาร์ตควิเบกแอร์เพล และที่ 9 ชาร์ตโพลิช แอร์เพล

"กงทร์นาตูร์" ได้บรรตุในอัลบั้ม *[[อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส]]* ฉบับของประเทศฝรั่งเศส

## รูปแบบและรายชื่อเพลง
** ซิงเกิลวิทยุ 2 เพลง ** (ประเทศฝรั่งเศส)
# "กงทร์นาตูร์" (ฉบับปรับใหม่) – 3:30
# "กงทร์นาตูร์" (ฉบับในอัลบั้ม) – 4:10

## ชาร์ต

## อ้างอิง
* เซลีน ดิออน - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* เซลีน ดิออน - ประวัติชาร์ต 

หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:เพลงภาษาฝรั่งเศส
ยูแอนด์ไอ

"**ยูแอนด์ไอ**" () คือซิงเกิลวิทยุซิงเกิลแรกและซิงเกิลเดียวจากอัลบั้ม *[[อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส]]* เผยแพร่เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2547

มิวสิกวิดีโอ ถ่ายทำโดยแอนดริว แมกนอตัน ผู้ได้รับรางวัลชนะเลิศด้านการอำนวยการสร้าง ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 สถานที่ถ่ายทำคือท่าอากาศยานนานาชาติโทรอนโตเพียร์สัน และแพร่ภาพหลังจากนั้น 2 เดือน โดยมิวสิกวิดีโอเพลงนี้บรรจุในดีวีดี *[[อัลทิเมตบ็อก]]*

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 ได้มีการประกาศอย่างเป็นทางการว่าเพลง "ยูแอนด์ไอ" จะเป็นเพลงหลักการโฆษณาของแอร์แคนาดา เซลีนยังบันทึกเสียงภาษาฝรั่งเศสความยาว 1 นาทีอีกด้วยในชื่อว่า "Mes ailes à moi" โดยทั้งสองแบบได้นำมาใช้ในการโฆษณาของแอร์แคนาดา 

ซิงเกิลนี้เป็นที่นิยมในชาร์ตเพลงร่วมสมัยแคนาดา และโพลิช อาร์เอ็มเอ็ฟ 

ในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2550 ฮิลลารี คลินตัน สมาชิกวุฒิสภาแห่งรัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกาได้ประกาศใช้เพลงนี้เป็นเพลงหลักในการหาเสียงการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2008 ของเธอ ในฐานะสมาชิกพรรคเดโมแครต  

## รูปแบบและรายชื่อเพลง
**ซิงเกิลวิทยุ 1 เพลง** - (ยุโรป) 
#"ยูแอนด์ไอ" – 4:04

**ซิงเกิลวิทยุ 2 เพลง** - (ญี่ปุ่น) 
#"ยูแอนด์ไอ" – 4:04
#"มิราเคิล" – 3:38

## ชาร์ต

## อ้างอิง
*เซลีน ดิออน - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
*เซลีน ดิออน - ประวัติชาร์ต 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
เรเปียร์

thumb|เรเปียร์

**เรเปียร์** () มีจุดกำเนิดในประเทศสเปน เรียก **เอสปาด้าโรเปร่า** () เป็นกระบี่ใบยาว ผอมบาง ปลายแหลมคม ได้รับความนิยมสูงสุดในทวีปยุโรปช่วงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ คริสต์ศตวรรษที่ 17 (ยุโรปใหม่ยุคต้น) ใช้ต่อสู้โดยการแทง จิ้ม (อาจจะใช้ฟันได้บ้างในบางองศาแต่ไม่ค่อยสะดวกนัก เพราะใบดาบบาง) ใบดาบอาจจะมีคมด้านเดียว หรือทั้งสองด้าน หรืออาจจะคมแค่ครึ่งปลาย โกร่งดาบมักจะมีลวดลายสวยงามสลับซับซ้อน เรเปียร์มีพัฒนาการและความแตกต่างกันหลากหลายรูปแบบ ดาบในยุคต่อ ๆ มาถูกพัฒนาให้สั้นลง ใบใหญ่กว่า เพื่อใช้ฟาดฟัน ทั้งรุกและรับได้ดีขึ้น คนยุคหลังรู้จักเรเปียร์มากขึ้นเพราะภาพยนตร์เรื่องสามทหารเสือ

คำว่า **เรเปียร์** เป็นคำในภาษาเยอรมัน ที่ใช้เรียกแทนดาบ แต่ในอิตาลี สเปน และฝรั่งเศส จะเรียกว่า **สปาด้า, เอสปาด้า** หรือ **เอเป้** (spada, espada, épée) แทนการใช้คำว่า ดาบ (sword)

## ส่วนประกอบ
; ด้ามจับ (hilt) : ด้ามจับของเรเปียร์ มักจะมีการเพิ่ม **โกร่ง, กระบัง** เพื่อป้องกันมือ จากการถูกแทงสวน หรือตวัดมาโดน มักมีการออกแบบตกแต่งด้วยลวดลายงดงามสลับซับซ้อน อาจจะมีการเพิ่มเส้นวงแหวน ซึ่งต่อแปะทับด้วยแผ่นโลหะ หรือทำเป็นรูปถ้วย เสริมจาก ครอสการ์ด (crossguard) เพื่อการปกป้องมือผู้ถือได้ดียิ่งขึ้น

; ใบดาบ (blade) : ใบดาบเรเปียร์จะมีลักษณะบางและยาวมาก ปลายแหลม บางครั้งจะทำแบบมีคมด้านเดียว หรือคมทั้งสองด้าน หรืออาจจะลับคมเฉพาะช่วงครึ่งปลาย ความยาวของใบดาบมักจะ 100 ซม. ขึ้นไป ความกว้างของใบประมาณ 2.5 ซม. หรือแคบกว่านี้ โดยแบ่งออกเป็น สอง สาม สี่ ห้า หรือ เก้าส่วน

## อ้างอิง

* John Clements. Renaissance Swordsmanship : The Illustrated Book Of Rapiers And Cut And Thrust Swords And Their Use. Paladin Press, 1997. ISBN 0-87364-919-2

## แหล่งข้อมูลอื่น
Renaissance Swords

หมวดหมู่:ดาบ
เขตเมือง (ฝรั่งเศส)

**เขตเมือง** () เป็นสถิติพื้นที่อาณาบริเวณที่จัดทำโดยสถาบันอินซี (INSEE) ซึ่งเป็นสำนักงานสถิติแห่งชาติของประเทศฝรั่งเศส เพื่อที่จะวัดพื้นที่ที่กำลังเติบโตอย่างต่อเนื่องและในพื้นที่ที่ติดกัน ตามความหมายที่นิยามโดยสถาบันอินซี 

เขตเมืองในประเทศฝรั่งเศสนั้น เป็นพื้นที่สถิติซึ่งใช้มาตรฐานการวัดพื้นที่เติบโตและพื้นที่ใกล้เคียงจากสหประชาชาติ ทั้งนี้แต่ละประเทศก็จะมีชื่อเรียกและความหมายต่างกัน

## คำจำกัดความ
คำว่า "Unité urbaine" คือเทศบาลเดี่ยวหรือกลุ่มเทศบาลที่ต้อง:

* มีการพัฒนาที่เป็นหนึ่งเดียว โดยไม่มีระยะห่างของการอยู่อาศัยเกิน 200 เมตร
* มีประชากรรวมกันมากกว่า 2,000 คน 

ถ้าเทศบาลใดไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเมือง จะถูกจัดให้อยู่ในข่ายชนบท

หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:เขตเมือง
ซิกซ์ตีส์เซเวนทีส์เอทีส์

**ซิกซ์ตีส์เซเวนทีส์เอทีส์** () เป็นซิงเกิลที่ 33 ของนามิเอะ อามุโระ วางจำหน่ายวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2551 ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่รวบรวมเพลงเก่าจากยุค 1960s, 1970s และ 1980s โดยเพลง NEW LOOK เป็นตัวแทนยุค 1960 เพลง ROCK STEADY เป็นตัวแทนในยุค 1970 และเพลง WHAT A FEELING เป็นตัวแทนยุค 1980 เปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 2 ของออริกอนชาร์ต ด้วยยอดขาย 114,719 แผ่น โดยเป็นการเปิดตัวสัปดาห์แรกมากกว่าหนึ่งแสนแผ่นนับตั้งแต่ซิงเกิล NEVER END ในปี 2000 และยังเป็นซิงเกิลที่สามารถขึ้นอันดับที่ 1 ออริกอนเดลีชาร์ตได้นับตั้งแต่ซิงเกิล GIRL TALK / the SPEED STAR ในปี 2004 และสามารถขึ้นถึงอันดับ 1 ออริกอนชาร์ตได้ในสัปดาห์ต่อมา โดยเป็นการเปิดตัวที่อันดับ 1 ออริกอนชาร์ตนับตั้งแต่ซิงเกิล I HAVE NEVER SEEN ในปี ค.ศ. 1998 

ทั้ง 3 เพลงเป็นเพลงประกอบโฆษณาแชมพูของบริษัท Vidal Sassoon ตามแคมเปญ Fashion×Music×VS 

เพลง NEW LOOK เป็นเพลงคัฟเวอร์มาจากเพลง Baby Love ของวง The Supremes ในปี ค.ศ. 1964 เพลง ROCK STEADY เป็นเพลงคัฟเวอร์ของอารีธา แฟรงคลินในปี ค.ศ. 1971 และเพลง WHAT A FEELING เป็นเพลงคัฟเวอร์ของไอรีส คาร่าในปี ค.ศ. 1983

## รายชื่อเพลง
# NEW LOOK 
# ROCK STEADY 
# WHAT A FEELING
## มิวสิกวิดีโอ
# NEW LOOK (MUSIC VIDEO) 
# ROCK STEADY (MUSIC VIDEO) 
# WHAT A FEELING (MUSIC VIDEO) 
## การแสดงสด
* 10 มีนาคม พ.ศ. 2551 - Hey! Hey! Hey! Music Camp
* 21 มีนาคม พ.ศ. 2551 - Music Fighter
* 23 มีนาคม พ.ศ. 2551 - CDTV
* 27 มีนาคม พ.ศ. 2551 - Utaban
* 5 เมษายน พ.ศ. 2551 - Music Fair 21
## ชาร์ต
;ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)

หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงซิงเกิลของนามิเอะ อามุโร่
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ต
เดวิด ฮิวสัน

**เดวิด ฮิวสัน** เกิดเมื่อ 9 มกราคม  พ.ศ. 2496  เป็นนักเขียนนวนิยายสืบสวนสอบสวนชาวอังกฤษ

## นวนิยาย
* Semana Santa (1995) ISBN 3-550-08239-8
* Epiphany (1997) ISBN 0-00-649706-3
* Solstice (1998) ISBN 0-446-52449-2
* Native Rites (1999) ISBN 0-00-651358-1
* Lucifer’s Shadow (2001) ISBN 0-385-33794-9
* A Season for the Dead *ฆาตกรรมอาถรรพ์* (2003) ISBN 0-385-33722-1
* The Villa of Mysteries (2004) ISBN 0-385-33772-8
* The Sacred Cut (2005) ISBN 0-385-33849-X
* The Lizard’s Bite (2006)
* The Seventh Sacrament (2006)
* The Promised Land (2006)
* The Garden of Evil (2007)
* Dante's Numbers (2007)
ภาษาไทยได้ลิขสิทธิ์การแปลอย่างถูกกฎหมายโดยสำนักพิมพ์นานมีบุคส์

หมวดหมู่:นักเขียนชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2496
ฮายาเตะ

**ฮายาเตะ** () เป็นคำในภาษาญี่ปุ่น มีความหมายว่า "เฮอร์ริเคน" สามารถหมายถึง
* ฮายาเตะ (ชินคันเซ็น) - สายหนึ่งของรถไฟชินคันเซ็น
* ฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน - การ์ตูนญี่ปุ่น
** อายาซากิ ฮายาเตะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ฮายาเตะ พ่อบ้านประจัญบาน
* เก็กโค ฮายาเตะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
* ยางามิ ฮายาเตะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง สาวน้อย จอมเวทย์ นาโนฮะ
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส

**กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส** () เป็นกล้ามเนื้อที่อยู่ในปลายแขน มีขนาดใหญ่กว่ากล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (Extensor pollicis brevis) จุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อบางส่วนถูกปกคลุมด้วยกล้ามเนื้ออื่นๆ

## จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย
กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นอยู่ที่ส่วนด้านข้างของส่วนกลาง 1/3 ของพื้นผิวด้านหลังของส่วนกลางของกระดูกอัลนาใต้ต่อจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus) และเกาะจากเอ็นเยื่อระหว่างกระดูก (interosseous membrane)

ส่วนปลายของกล้ามเนื้อเป็นเอ็นกล้ามเนื้อ ผ่านเข้าไปในช่องในเอ็นดอร์ซัล คาร์ปัล (dorsal carpal ligament) ที่แยกมาเฉพาะสำหรับเอ็นกล้ามเนื้อนี้ เอ็นทอดตัวลงในร่องแคบเฉียงที่อยู่ด้านหลังของปลายล่างของกระดูกเรเดียส

จากนั้นเอ็นกล้ามเนื้อจะทอดเฉียงข้ามเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ลองกัส และเบรวิส (Extensor carpi radialis longus and brevis) และมีช่องว่างรูปสามเหลี่ยมเรียกว่า อนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์ (anatomical snuff box) คั่นแบ่งเอ็นกล้ามเนื้อนี้และเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (Extensor pollicis brevis) ซึ่งมีหลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery) อยู่ด้านใน ก่อนที่เอ็นจะเข้าไปเกาะที่ฐานของกระดูกนิ้วมือท่อนปลายของนิ้วหัวแม่มือ

## ความสัมพันธ์
เอ็นของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus), เอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส และเบรวิส (Extensor pollicis longus and brevis) ทอดข้ามเหนือหลอดเลือดแดงเรเดียล (radial artery)

## หน้าที่
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัสทำหน้าที่เหยียดกระดูกนิ้วมือท่อนปลายของนิ้วหัวแม่มือ และช่วยเหยียดและกางข้อมือร่วมกับกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส

## ภาพอื่นๆ

ไฟล์:Anatomical-snuff-box.jpg|อนาโตมิคัล สนัฟฟ์ บอกซ์
ไฟล์:Gray214.png|มุมมองด้านหลังของกระดูกปลายแขนข้างซ้าย
ไฟล์:Gray220.png|กระดูกของมือข้างซ้าย มุมมองด้านหลังมือ
ไฟล์:Gray416.png|เอ็นของนิ้วชี้และวินคิวลา เทนดินา (vincula tendina)
ไฟล์:Gray417_color.PNG|ภาพตัดขวางผ่านตรงกลางของปลายแขน
ไฟล์:Gray418.png|พื้นผิวด้านหลังของปลายแขน แสดงกล้ามเนื้อชั้นตื้น
ไฟล์:Musculusextensorpollicislongus.png|พื้นผิวด้านหลังของปลายแขน แสดงกล้ามเนื้อชั้นลึก (กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัสอยู่ตรงกลางด้านซ้ายของภาพ)
ไฟล์:Carpal-Tunnel.svg|ภาคตัดขวางผ่านข้อมือและนิ้วมือ
ไฟล์:Gray529.png|หลอดเลือดแดงด้านหลังของปลายแขนและมือ


## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* PTCentral 

หมวดหมู่:กล้ามเนื้อของรยางค์บน
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส

**กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส** หรือ **กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส โพรเพรียส** () เป็นกล้ามเนื้อแบน ยาว อยู่ด้านใกล้กลางและทอดขนานไปกับกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส (extensor pollicis longus)

## จุดเกาะต้นและจุดเกาะปลาย
กล้ามเนื้อนี้มีจุดเกาะต้นอยู่ที่พื้นผิวด้านหลังของส่วนกลางของกระดูกอัลนา ใต้ต่อจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส และเกาะจากเอ็นเยื่อระหว่างกระดูก (interosseous membrane)

เอ็นกล้ามเนื้อนี้จะผ่านใต้เอ็นดอร์ซัล คาร์ปัล (dorsal carpal ligament) ในช่องเดียวกันกับเอ็นของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุม (Extensor digitorum) และเชื่อมร่วมกับด้านอัลนา (ด้านนิ้วก้อย) ของเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุมที่บริเวณหัวของกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 แล้วเข้าไปเกาะที่นิ้วชี้

## หน้าที่
กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิสทำหน้าที่เหยียดนิ้วชี้ และหน้าที่ที่ต่อเนื่องกันคือช่วยในการเหยียดข้อมือ

## ภาพอื่นๆ

ไฟล์:Gray214.png|มุมมองด้านหลังของกระดูกปลายแขนข้างซ้าย
ไฟล์:Musculusextensorindicisproprius.png|พื้นผิวด้านหลังของปลายแขน แสดงกล้ามเนื้อชั้นลึก (กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิสอยู่ตรงกลางภาพด้านล่าง)
ไฟล์:Carpal-Tunnel.svg|ภาคตัดขวางผ่านข้อมือและนิ้วมือ


## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*  - "Extensor Region of Forearm and Dorsum of Hand: Deep Muscles of Extensor Region"
* 
* 
* 

หมวดหมู่:กล้ามเนื้อของรยางค์บน
ขึ้นฉ่าย

**ขึ้นฉ่าย** () เป็นพืชล้มลุกชอบพื้นที่ลุ่ม อยู่ในวงศ์ Apiaceae เป็นผักและสมุนไพรที่มีกลิ่นหอม นิยมใช้ในการปรุงอาหารที่ต้องการดับกลิ่นคาว หรือเพิ่มความหอมของน้ำซุป หรือ นำไปผัดเพื่อดับคาวปลา ขึ้นฉ่ายมีลำต้นและใบหลากหลายตามพันธุ์ปลูกและสถานที่ปลูกซึ่งแบ่งกว้าง ๆ ได้ 3 กลุ่มคือ ขึ้นฉ่ายใบ ใช้กินใบและตกแต่งอาหาร, ขึ้นฉ่ายยักษ์ ใช้กินก้านที่อวบน้ำ และขึ้นฉ่ายหัว ที่ใช้หัวในการปรุงอาหาร เมล็ดขึ้นฉ่ายยังใช้เป็นเครื่องเทศและมีการใช้สารสกัดในยาสมุนไพร

คำว่า "ขึ้นฉ่าย" ในภาษาไทยมาจากภาษาจีนว่า 芹菜 โดยอ่านแบบแต้จิ๋วเป็น "ขึ่งไฉ่" (เพ็งอิม: *keng5 cai3*) ส่วนอ่านแบบจีนกลางจะเป็น "ฉินไช่" ()

## ลักษณะ
เป็นพืชล้มลุกมีอายุ 1–2 ปี สูง 40–60 เซนติเมตร ใบประกอบแบบ ขนนกออก ตรงข้าม สีใบเป็น สีเหลืองอมเขียว ใบย่อยเป็นรูปลิ่มหยัก ขอบใบหยัก ก้านใบยาวแผ่ออกเป็นกาบ ดอกช่อสีขาว เป็นช่อดอกแบบซี่ร่ม (compound umbels) ผลมีขนาดเล็กมากเป็นสีน้ำตาล

## ประโยชน์
มีโพแทสเซียมสูง ทำให้หลอดเลือดขยายตัว ช่วยลดความดันโลหิตสูง ช่วยขับปัสสาวะ รักษาโรคปวดข้อ เช่น รูมาติกและโรคเกาต์ มีโซเดียมอินทรีย์ที่สามารถช่วยปรับความเป็นกรดและด่างในเลือดให้สมดุล น้ำคั้นจากขึ้นฉ่ายมีสรรพคุณเป็นยากล่อมประสาท ทำให้รู้สึกสบาย และนอนหลับได้ดี การกินขึ้นฉ่ายจะทำให้อสุจิลดลงถึง 50% หลังจากยุติการกินแล้ว จำนวนเชื้ออสุจิจะเพิ่มกลับมาระดับปกติใน 8-13 สัปดาห์

สารสกัดด้วยเอทานอลจากผลและเมล็ดยับยั้งการเจริญและการงอกของถั่วเขียวผิวดำได้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผัก
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:เครื่องเทศ
หมวดหมู่:วงศ์ผักชี
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาแต้จิ๋ว
กองซุนจ้าน

**กองซุนจ้าน** (ก่อน ค.ศ. 161 - เมษายนหรือพฤษภาคม ค.ศ. 199) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า  **กงซุน จ้าน** (; ) ชื่อรอง **ปั๋วกุย** () เป็นขุนพล ขุนนาง และขุนศึกชาวจีนในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 *ตงฮั่น*)

## ประวัติช่วงต้นและการศึกกับชนเผ่าต่างถิ่น
กองซุนจ้านเป็นชาวอำเภอลิ่งจือ (令支縣 *ลิ่งจือเซี่ยน*) เมืองเลียวไส (遼西郡 *เหลียวซีจฺวิ้น*) ซึ่งปัจจุบันคือนครเชียนอาน (遷安市 *เชียนอานชื่อ*) มณฑลเหอเป่ย์ (河北) กองซุนจ้านรับราชการในตำแหน่งผู้ช่วยอาลักษณ์ (書佐 ชูจั่ว) ประจำที่ว่าการเมืองเลียวไส กองซุนจ้านมีรูปลักษณ์สง่างามและมีเสียงดังกังวาน และยังพรสวรรค์ในการพูด ในระหว่างการสนทนาใด ๆ กองซุนจ้านจะไม่เสียชีวิตไปกับการพูดเรื่องยิบย่อย แต่มุ่งไปพูดเรื่องสำคัญด้วยความจำดีเยี่ยมและโต้แย้งอย่างตรงประเด็น เจ้าเมือง (太守 *ไท่โฉ่ว*) ของเมืองเลียวไสที่มีชื่อสกุลว่าเฮา (侯 *โหว*) ประทับใจกองซุนจ้านเป็นอย่างมากและมอบบุตรสาวให้สมรสกับกองซุนจ้าน เจ้าเมืองเลียวไสยังส่งกองซุนจ้านไปเรียนหนังสือกับโลติด (盧植 *หลู จื๋อ*) กองซุนจ้านได้ผูกมิตรกับเล่าปี่ (劉備 *หลิว เป้ย์*) ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมอาจารย์คนหนึ่ง เนื่องจากกองซุนจ้านมีอายุมากกว่าเล่าปี่ เล่าปี่จึงปฏิบัติต่อกองซุนจ้านเหมือนเป็นพี่ชาย

## รับใช้เล่าหงี (ค.ศ. 189-191)

## ความขัดแย้งกับอ้วนเสี้ยว (ค.ศ. 191–193)

## ต่อต้านเล่าหงี (ค.ศ. 193)

## การรบในภาคเหนือ (ค.ศ. 193–199)

## ครอบครัว

## ทัพธรรมม้าขาว

## ในนวนิยาย ''สามก๊ก''

## ในวัฒนธรรมประชานิยม

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2


หมวดหมู่:ขุนพลในยุคราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายในยุคราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:กุลฆาต
งิ้ว (พืช)

**งิ้ว** ( L.)  ชื่ออื่นๆ งิ้วหนาม งิ้วบ้าน งิ้วแดง งิ้วปง งิ้วปงแดง เป็นไม้ยืนต้นผลัดใบขึ้นตามป่าเบญจพรรณ ลำต้นสูง 25-30 เมตร แตกกิ่งก้านสาขามากในช่วงเรือนยอด เป็นไม้เนื้ออ่อนมีหนามแหลมอยู่ตามลำต้น  
ใบรวมประกอบด้วยใบย่อย 4-7 ใบ ใบเป็นมันค่อนข้างหนา  ใบย่อยรูปรีปลายใบเรียวแหลมเรียงกันคล้ายกับรูปนิ้วมือ มีสีเขียวไม่มีขน  ก้านใบสีขาวมองเห็นชัดเจน

ดอกขนาดใหญ่ออกเป็นช่อตามปลายกิ่ง ดอกมี 5 กลีบ สีออกแดงหรือส้มปนสีเหลือง กลีบดอกมีขนปกคลุมและกลีบดอก ดอกบานเต็มที่ประมาณ 10 ซม มีลักษณะแข็งเลื่อมเป็นมัน เมื่อมีดอกต้นจะทิ้งใบทั้งหมดส่วนกลางออกเป็นเกสรตัวผู้เรียง 3 แถว ยาวยื่นออกมาเป็นเส้นๆ  

ผลรูปรีปลายแหลมยาว 6-8 นิ้ว เมื่อผลแก่จะเป็นสีน้ำตาลเปลือกผลแข็งเมื่อผลแก่จะมีปุยสีขาวปลิวออกมาตามลม เมล็ด เมล็ดสีดำ  

ใบรวมก้านใบก้านหนึ่งมีใบย่อยอยู่ 4-7 ใบ ใบย่อยนี้จะดอกมีขนาดใหญ่ออกเป็นช่ออยู่ตามปลายกิ่ง ช่อหนึ่งมีดอกอยู่ 3-5 ดอก สีแสดแดง สีส้ม สีเหลือง มี 5 กลีบ กลีบรองดอกเป็นสีเขียวมีลักษณะเป็นรูปถ้วยมนแข็ง กลางดอกมีเกสรซ้อนเรียงกันอยู่ 3 ชั้น ตามกลีบดอกมีขนมันเป็นเงาปกคลุมอยู่ เวลาที่ออกดอกจะทิ้งใบหมดมี 5 กลีบ กลีบรองดอกเป็นสีเขียวมีลักษณะเป็นรูปถ้วยมนแข็ง ดอกบานเต็มที่ประมาณ 10 ซม. กลางดอกมีเกสรซ้อนเรียงกันอยู่ 3 ชั้น ตามกลีบดอกมีขนมันเป็นเงาปกคลุมอยู่ 

## ประโยชน์
สรรพคุณ ใช้เปลือกต้นช่วยบำรุงระบบไหลเวียนโลหิต บรรเทาอาการบวม จากการกระแทก รักษากระเพาะอาหารอักเสบเรื้อรัง บรรเทาอาการท้องเดิน แก้บิด อัมพาต เอ็นอักเสบ ดอกช่วยห้ามเลือด รักษาแผล ฝีหนอง บรรเทาอาการท้องเดิน บิดมูกเลือด ช่วยขับปัสสาวะ รากหรือเปลือกรากใช้สมานแผล ห้ามเลือด รักษาแผลในกระเพาะอาหาร บรรเทาอาการฟกช้ำบวมจากการกระแทก รากเป็นยาบำรุงกำลัง ช่วยให้อาเจียน ผลอ่อนใช้บำบัดรักษาแผลเรื้อรังในไต เมล็ดใช้เป็นยาร่วมกับพิมเสนรักษาโรคหนองในเรื้อรัง ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย นำใบสดแช่น้ำ ต้มอาบเพื่อรักษาอาการปวดเมื่อย

เกสรดอกงิ้วตากแห้ง ใช้เป็นส่วนประกอบในการทำแกงแค ทำขนมจีนน้ำเงี้ยว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สกุลงิ้ว
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
เล็กซ์ ลูเธอร์

**อเล็กซานเดอร์ โจเซฟ "เล็กซ์" ลูเธอร์** () เป็นตัวละครผู้ร้ายในหนังสือการ์ตูนของดีซีคอมิกส์ โดยเป็นนักวิทยาศาสตร์บ้าคลั่ง เจ้าของอาณาจักรธุรกิจหมื่นล้าน ที่อาฆาตแค้นและเป็นศัตรูของซูเปอร์แมนมาตลอด

ตัวละครเล็กซ์ ลูเธอร์ สร้างขึ้นโดยเจอร์รี ซีเกล และโจ ชูสเตอร์ ปรากฏตัวเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1940 เป็นศัตรูตัวฉกาจที่คอยจะฆ่าซูเปอร์แมน เพื่อครอบครองโลก ในระยะแรกเจอร์รี ซีเกลกำหนดให้เป็นตัวละครที่มีผมสีแดง ต่อมาในภายหลังได้เกิดความผิดพลาดจากนักวาด ทำให้กลายเป็นตัวละครที่มีศีรษะล้าน  และในช่วงทศวรรษ 1960 เจอร์รี ซีเกล ได้ขยายเนื้อเรื่องโดยกำหนดให้เล็กซ์ ลูเธอร์ เป็นเพื่อนรักในวัยเด็กของคลาร์ก เคนต์ ที่ประสบอุบัติเหตุถูกสารเคมีในห้องทดลองที่โรงเรียนไฮสคูลจนทำให้ผมหายไปทั้งศีรษะ และด้วยความเข้าใจผิดจึงทำให้กลายเป็นศัตรูกับคลาร์ก เคนต์มาตั้งแต่นั้น  เล็กซ์ ลูเธอร์ได้แต่งงานกับลานา แลงก์ ที่เป็นอดีตแฟนสาวของเคนต์

เล็กซ์ ลูเธอร์ได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสารไอจีเอ็น  ให้ติดอันดับ 4 ของ "ผู้ร้ายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล"  ส่วนจากการจัดอันดับของนิตยสารวิซเซิร์ด ในปี 2006 เล็กซ์ ลูเธอร์ ติดอันดับ 8 

เจสซี ไอเซนเบิร์ก สวมบทเป็นเล็กซ์ ลูเธอร์ปรากฏตัวในจักรวาลขยายดีซีในภาพยนตร์ได้แก่แบทแมน ปะทะ ซูเปอร์แมน แสงอรุณแห่งยุติธรรม, จัสติซ ลีก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* สมอลวิลล์แอทไทยแลนด์ 
* เล็กซ์ ลูเธอร์ ใน ''สมอลล์วิลล์'' วิกิ


หมวดหมู่:สมอลล์วิลล์
หมวดหมู่:ตัวละครดีซีคอมิกส์
หมวดหมู่:ตัวละครในซูเปอร์แมน
หมวดหมู่:ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษ
หมวดหมู่:ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษในดีซีคอมิกส์
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโร่ในดีซีคอมิกส์
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กที่เป็นเหยื่อการกระทำทารุณ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้บัญชาการ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักวิทยาการหุ่นยนต์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเคมี
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักฟิสิกส์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักวิทยาศาสตร์สติเฟื่อง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นหัวหน้าอาชญากร
หมวดหมู่:ตัวละครที่ถูกตัดแขนหรือขา
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นจอมเผด็จการ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักประดิษฐ์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้สังหารหมู่
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นประธานาธิบดีสหรัฐ
หมวดหมู่:ตัวร้ายในการ์ตูนทีวีแอนิเมชัน
ซูเลอว็อง

"**ซูเลอว็อง**" ( - "ในสายลม") คือการร้องคู่กันระหว่างเซลีน ดิออน และการู ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2544 เป็นซิงเกิลที่ 3 ของการู จากอัลบั้ม Seul (พฤศจิกายน พ.ศ. 2543) "ซูเลอว็อง" ได้บรรจุลงในอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมของเซลีน ดิออน ในปี พ.ศ. 2548 *[[องเนอช็องฌ์ปา]]*

"ซูเลอว็อง" เป็นผลงานการประพันธ์ของ ชาก เวอเนอรุสโซผู้ประพันธ์เพลง "ตูลอร์เดซอม" และ "เฌอเนอวูซูบลีปา"  

มิวสิกวิดีโอ เพลง "ซูเลอว็อง" อำนวยการสร้างโดย Istan Rozumny และแพร่ภาพเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2544 ซึ่งได้บรรจุลงในดีวีดีรวมมิวสิกวิดีโอของเซลีน ใน พ.ศ. 2548 *[[องเนอช็องฌ์ปา (วิดีโอ)| องเนอช็องฌ์ปา]]* ซึ่งเคยมีอีกรูปแบบหนึ่งของมิวสิกวิดีโอเพลงนี้ เป็นภาพการร้องเพลงของทั้งคู่ในสตูดิโอ บันทึกภาพเมื่อปี พ.ศ. 2543 

เซลีน เคยร้องเพลงนี้คู่กับการู ได้แก่ พ.ศ. 2544 รางวัล ADISQ gala และร้องคู่กับ มาร์ก ดูว์เพร ในปี พ.ศ. 2545 ซึ่งต่อมาได้ร้องเพลง "ตูแพรดูว์บอเนอร์" ร่วมกันใน พ.ศ. 2548

เพลงนี้เป็นที่นิยมในประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส อันดับ 1 ในฝรั่งเศส 3 สัปดาห์, เบลเยียม 1 สัปดาห์ และที่ 2 ในสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งได้รับรองสถานะเพชรที่ฝรั่งเศส (ยอดขาย 750,000 แผ่น) และทองคำขาว (พลาตตินัม) ในเบลเยียม (50,000 แผ่น) , สวิตเซอร์แลนด์ (40,000 แผ่น) "ซูเลอว็อง" ลงจากอันดับที่ 1 อย่างช้าๆ โดยอยู่ในชาร์ตนานถึง 16 สัปดาห์ของชาร์ตเบลเยียม ก่อนจะออกจากชาร์ต

"ซูเลอว็อง" ชนะเลิศรางวัล เอ็นอาร์เจมิวสิก ในปี พ.ศ. 2545 ในสาขาเพลงร้องคู่ภาษาฝรั่งเศสแห่งปี และ Victoire de la Musique ในปีเดียวกันนี้ในสาขาเพลงต้นตำรับแห่งปี 

เพลงนี้ควบคู่บีไซด์กับเพลง "อะนิวเดย์แฮสคัม" ในซิงเกิลของสหราชอาณาจักร และ "ตูลอร์เดซอม" ในซิงเกิลยุโรป รวมถึงในแบบใหม่ที่ร้องกับคณะประสานเสียง 500 คนซึ่งได้บรรจุในซิงเกิล เฌอเนอวูซูบลีปา ใน พ.ศ. 2548 

## รูปแบบและรายชื่อเพลง
** ซิงเกิลซีดี 2 เพลง ** - (ยุโรป) 
# "ซูเลอว็อง" – 3:30
# "Au plaisir de ton corps" – 4:38

** ซิงเกิลซีดี 2 เพลง ** - (ยุโรป) 
# "ซูเลอว็อง" – 3:30
# "Au plaisir de ton corps" – 4:38
# "ซูเลอว็อง" (วิดีโอ) – 3:30

## ฉบับอย่างเป็นทางการ
# "ซูเลอว็อง" (กับการู) – 3:30
# "ซูเลอว็อง" (กับการุและคณะประสานเสียง 500 คน) – 3:34

## ชาร์ต

## อ้างอิง

* เซลีน ดิออน-เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* เซลีน ดิออน- ประวัติชาร์ต 

หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
ชีววิทยาการเจริญ

[thumb|right|300px|"Views of a Fetus in the Womb", (มุมมองของทารกในมดลูก) วาดโดย [เลโอนาร์โด ดา วินชี, ประมาณ ค.ศ. 1510-1512. The subject of prenatal development is a major subset of developmental biology.]]

**ชีววิทยาการเจริญ** () เป็นการศึกษากระบวนการที่สิ่งมีชีวิตเจริญและเติบโต ชีววิทยาการเจริญในสมัยใหม่จะเน้นการศึกษาเกี่ยวกับการควบคุมทางพันธุกรรมต่อการเจริญเติบโตของเซลล์ การเปลี่ยนแปลงของเซลล์ และการเกิดสัณฐาน ซึ่งเป็นกระบวนการที่ทำให้เกิดเนื้อเยื่อ, อวัยวะ และกายวิภาคศาสตร์
ชีววิทยามนุษย์

**ชีววิทยามนุษย์** () เป็นสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับหลายสาขาวิชารวมกัน ไม่ว่าจะเป็นชีววิทยา, มานุษยชีววิทยา และแพทยศาสตร์ ซึ่งมุ่งเน้นไปที่มนุษย์ มีความเกี่ยวข้องกับชีววิทยาของไพรเมตและสาขาอื่น ๆ อีกมาก

การวิจัยทางชีววิทยามนุษย์เกี่ยวข้องกับ
* ความแปรผันทางพันธุกรรม (Genetic variation) ระหว่างประชากรมนุษย์ทั้งในอดีตและปัจจุบัน
* ความแปรผันทางชีววิทยา (Biological variation) ที่สัมพันธ์กับสภาพอากาศและปัจจัยสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติอื่น ๆ
* การประเมินความเสี่ยงของโรคติดต่อ และโรคไม่ติดต่อในประชากร
* การเจริญเติบโตของมนุษย์
* ชีวประชากรศาสตร์ (Biodemography)

เนื่องจากขอบเขตของวิชานี้ยังไม่แน่ชัด ชีววิทยามนุษย์แตกต่างจากการวิจัยทางการแพทย์ทั่วไปในแง่ที่เน้นไปยังมุมมองต่อสุขภาพในระดับประชากร และเป็นสากล และเน้นที่วิวัฒนาการของมนุษย์ การปรับตัว และพันธุศาสตร์ประชากรมากกว่าการวินิจฉัยเป็นรายบุคคล

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Human Biology Association
* Society for the Study of Human Biology Symposium Series
* Human Biology with graphics and animations

หมวดหมู่:ชีววิทยา
หมวดหมู่:มนุษย์
หมวดหมู่:แพทยศาสตร์
หมวดหมู่:มานุษยวิทยา
รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์หมิง

**ราชวงศ์หมิง**ปกครองประเทศจีนตั้งแต่ พ.ศ. 1911 จนถึงพ.ศ. 2187 (ค.ศ. 1368 - 1644) ปกครองเป็นระยะเวลา 276 ปี สืบทอดจากจักรพรรดิราชวงศ์หยวนซึ่งเป็นชาวมองโกล  

* **พระนามเดิม** จักรพรรดิราชวงศ์ทรงอยู่ในราชสกุล จู(อักษรจีน: 朱; พินอิน: Zhū) 
* **[[พระสมัญญานาม (ประเทศจีน)|พระสมัญญานาม]]** และ **[[พระอารามนาม]]** ส่วนมาก จักรพรรดิบางพระองค์ของจีนอาจมีพระนามเรียกขานเหมือนกันก็ได้ ดังนั้นเพื่อป้องกันการสับสน จึงให้มีชื่อราชวงศ์นำหน้า ตัวอย่างเช่น จักรพรรดิหงหวู่ มีพระนามเรียกขานว่า เกาหวงตี้
* **[[พระสมัญญานาม (ประเทศจีน)|พระสมัญญานาม]]** และ **[[พระอารามนาม]]** เป็นพระนามของจักรพรรดิจีนที่ถูกตั้งขึ้นมาหลังจากจักรพรรดิพระองค์นั้นๆ เสด็จสวรรคต
* **[[ศักราชของจีน|รัชศก]]** คือ การเรียกชื่อยุคที่จักรพรรดิแต่ละพระองค์ครองราชย์

## รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์หมิง



 
ม
หมวดหมู่:รายชื่อชาวจีน
แม่น้ำแซน

**แม่น้ำแซน** (, ) เป็นแม่น้ำสายหลักทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศฝรั่งเศส ทั้งยังเป็นสถานที่ท่องเที่ยวในกรุงปารีสอีกด้วย แม่น้ำแซนเป็นแม่น้ำที่มีความยาว 777 กิโลเมตร เป็นแม่น้ำที่สำคัญในแอ่งปารีสในภาคเหนือของฝรั่งเศส มีต้นน้ำอยู่ที่คอมมูนซูร์สแซนซึ่งอยู่ห่างจากเมืองดีฌงในที่ราบสูงล็องก์ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของฝรั่งเศส ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 30 กิโลเมตร ไหลผ่านปารีสและไหลลงสู่ช่องแคบอังกฤษที่เลออาฟวร์ (และอ็องเฟลอร์ในตลิ่งฝั่งซ้าย) แม่น้ำแซนสามารถเดินเรือสมุทรเข้าไปในฝั่งได้ไกลที่สุดถึงเมืองรูอ็องเป็นระยะทาง 120 กิโลเมตรจากทะเล ความยาวของแม่น้ำแซนกว่า 60 เปอร์เซนต์จนถึงแคว้นบูร์กอญ มีการเดินเรือเชิงพาณิชย์ และตลอดเกือบทั้งความยาวของแม่น้ำมีไว้สำหรับการสันทนาการด้านการพายเรือ และยังมีเรือเดินระยะสั้นให้บริการล่องเรือเที่ยวชมตลิ่งของแม่น้ำแซนในปารีส โดยพาชมอนุสรณ์สถานสำคัญ ได้แก่ อาสนวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส, หอไอเฟล, พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ และ พิพิธภัณฑ์ออร์แซ

## อ้างอิง

ซแซน
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศฝรั่งเศส