open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
สิงหาแดง

**สิงหาแดง** () เป็นคำเรียกระยะเวลาที่เกิดความรุนแรงทางการเมืองและการสังหารหมู่ในปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ที่เริ่มต้นในเดือนสิงหาคม 1966 ระหว่างการปฏิวัติทางวัฒนธรรม สถิติทางการของรัฐที่ตีพิมพ์ในปี 1980 ระบุว่าระหว่างสิงหาแดง ยุวชนแดงในปักกิ่งสังหารผู้คนรวม 1,772 คน, บุกรุกทำลายบ้านเรือน 33,695 หลังคาเรือน และเป็นผลให้ครอบครัว 85,196 ครัวเรือนไร้ที่อยู่อาศัย อย่างไรก็ตาม ในสถิติทางการของรัฐที่ตีพิมพ์ใหม่ในปี 1985 ระบุยอดเสียชีวิตในปักกิ่งระหว่างสิงหาแดงอยู่ที่ 10,275 คน 

เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 1966 เหมา เจ๋อตง เข้าพบกับ ซ่ง ปินปิน ผู้นำยุวชนแดง ต่อหน้าจัตุรัสเทียนอันเหมิน เหตุการณ์นี้นำไปสู่ระลอกความรุนแรงและการสังหารหมู่ในปักกิ่งโดยยุวชนแดง ซึ่งก่อนหน้านี้ได้เริ่มขบวนการทำลายล้าง "สี่สิ่งเก่า" การสังหารหมู่โดยยุวชนแดงยังลุกลามออกไปตามเขตชนบทรอบปักกิ่ง ซึ่งรวมถึงการสังหารหมู่ต้าซิง ที่ซึ่ง 325 คนถูกสังหารระหว่างวันที่ 27 สิงหาคม ถึง 1 กันยายน ในอำเภอต้าซิงของกรุงปักกิ่ง นอกจากนี้ยังมีคนอีกจำนวนหนึ่งที่ทำการฆ่าตัวตายหรือพยายามฆ่าตัวตายหลังถูกจับ เช่น นักเขียน เลา เชอ, โจว ซัวเริน และ เชิน เมงเจีย ระหว่างสิงหาแดง เหมา เจ๋อตง ได้สั่งการโดยตรงไม่ให้เจ้าหน้าที่รัฐคนใดขัดขวางการกระทำของยุวชนแดง กระทรวงความมั่นคงสาธารณะยังสั่งให้ตำรวจปกป้องยุวชนแดง ไม่ให้จับกุม กระนั้น เหตุการณ์นี้เริ่มบานปลายเกินควบคุมในเดือนสิงหาคม 1966 ทำให้คณะกรามการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) และรัฐบาลต้องทำการแทรกแซงจนค่อย ๆ ลดการสังหารหมู่โดยยุวชนแดงลง จนสิ้นสุดในเดือนกันยายน

สิงหาแดงถือเป็นจุดเริ่มต้นของความสะพรึงสีแดง (Red Terror) ในจีน รวมถึงเคยถูกนำไปเปรียบเปรยกับคืนกระจกแตกของนาซีเยอรมนี และการสังหารหมู่หนานจิงของกองทัพญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การปฏิวัติทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:พ.ศ. 2509
หมวดหมู่:ปักกิ่ง
หมวดหมู่:การสังหารหมู่ในประเทศจีน
สี่สิ่งเก่า

[thumb|สรีระที่ไม่เน่าเปื่อยของภิกษุ[ฮุ่ยเหนิง|เว่ยหลางได้รับความเสียหายระหว่างการปฏิวัติทางวัฒนธรรม]]

**สี่สิ่งเก่า** หรือ **สี่เก่า** () เป็นคำเรียกการจัดประเภทโดยยุวชนแดงระหว่างการปฏิวัติทางวัฒนธรรมในสาธารณรัฐประชาชนจีน เพื่อเรียกองค์ประกอบของวัฒนธรรมจีนก่อนการปฏิวัติคอมมิวนิสต์จีนที่จะต้องทำลายทิ้ง สี่สิ่งเก่าได้แก่ 'ความคิดเก่า', 'วัฒนธรรมเก่า', 'ธรรมเนียมเก่า' และ 'นิสัยเก่า' (, ,  และ  ตามลำดับ) ระหว่างการสังหารหมู่สิงหาแดงในปี 1966 ไม่นานหลังจุดเริ่มต้นการปฏิวัติวัฒนธรรม ขบวนการทำลายสี่เก่าของยุวชนแดงได้เริ่มต้นขึ้นในปักกิ่ง แนวคิดที่ว่าวัฒนธรรมจีนเป็นเหตุให้เศรษฐกิจจีนถดถอยและจะต้องถูกปฏิรูปนั้นอาจมีที่มาบางส่วนตั้งแต่ขบวนการสี่พฤษภาคม (1919) และยังได้รับการสนับสนุนโดยเจ้าอาณานิคมในสมัยสงครามกับญี่ปุ่นครั้งที่สอง

สถานที่และสิ่งปลูกสร้างต่าง ๆ ที่ถูกจัดว่าเป็นสิ่งเก่าถูกบุกรุกและทำลาย เช่น สุสานขงจื๊อ ถูกโจมตีในเดือนพฤสจิกายน 1966 โดยยุวชนแดงจากมหาวิทยาลัยครุศาสตร์ปักกิ่ง ศพของผู้สืบทอดขงจื๊อลำดับที่ 76 ถูกขุดออกมาจากหลุมศพ เปลื้องผ้า และแขวนคอจากต้นไม้ด้านหน้าศาลเจ้าของสุสาน ศพของจักรพรรดิว่านลี่ถูกขุดจากสุสานจักรพรรดิหมิงและถูกนำมาประจานด้านหน้าสุสาน ก่อนเผาทำลายโดยยุวชนแดง

รัฐบาลจีนไม่ได่สนับสนุนการทำลายวัตถุและสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับสิ่งเก่าอย่างเป็นทางการ รัฐบาลยังให้การปกป้องแหล่งโบราณคดีที่ค้นพบระหว่างการปฏิวัติทางวัฒนธรรม ซึ่งรวมถึง มาหวังตุย, พระใหญ่เล่อชาน และ กองทัพทหารดินเผา ไม่ให้โดนทำลายล้าง เมื่อครั้นทราบข่าวว่ายุวชนแดงกำลังเตรียมการบุกพระราชวังต้องห้าม โจว เอินไหล ออกคำสั่งให้ปิดประตูทางเข้าพระราชวังต้องห้ามทั้งหมด รวมถึงสั่งการให้กองทัพปลดแอกประชาชนประจำการเตรียมรัยมือกับยุวชนแดง ในภายหลัง โจว เอินไหล ยังป้องกันไม่ให้ปักกิ่งเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "นครบูรพาสีแดง" และป้องกันไม่ให้สิงโตจีนหน้าจัตุรัสเทียนอันเหมินถูกแทนที่ด้วยรูปปั้นเหมาได้สำเร็จ ในระยะหลัง ๆ ของการปฏิวัติทางวัฒนธรรม สิ่งปลูกสร้างที่สร้างด้วยสถาปัตยกรรมจีน, วรรณกรรมจีน, จิตรกรรมจีน และวัดจีน ล้วนถูกทำลายไปด้วย

พรรคคอมมิวนิสต์ไม่เคยตีพิมพ์สถิติทางการว่าด้วยมูลค่าความเสียหายที่เกิดขึ้น แต่ไม่เกินปี 1978 เรื่องราวการเสียชีวิตและการทำลายล้างจากการปฏิวัติทางวัฒนธรรมรั่วไหลจากจีนและเป็นที่รับรู้ไปทั่วโลก

แม้ในระหว่างการปฏิวัติวัฒนธรรมจนถึงหลังการปฏิวัติวัฒนธรรม ได้มีความพยายามมากมายที่จะอนุรักษ์โบราณวัตถุต่าง ๆ จากการถูกทำลาย เช่น เจ้าหน้าที่รัฐในเซี่ยงไฮ้ซึ่งทำการตรวจค้นบ้านของยุวชนแดง ย้ายโบราณวัตถุไปเก็บยังที่ปลอดภัย และบันทึกวัตถุที่ขนย้ายไม่ได้ไว้อย่างละเอียดเผื่อการบูรณะทดแทนในภายหลัง หลังการปฏิวัติทางวัฒนธรรม ได้มีความพยายามในการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรมผ่านโครงการต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงที่รัฐสนับสนุน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การปฏิวัติทางวัฒนธรรม
ลัทธิบูชามะม่วง

**ลัทธิบูชามะม่วง** () เป็นการนับถือบูชามะม่วงในสาธารณรัฐประชาชนจีนสมัยการปฏิวัติทางวัฒนธรรม เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1968 เหมา เจ๋อตง ได้มอบมะม่วงสินธรีกล่องหนึ่งแก่คณะทำงานโฆษณาชวนเชื่อลัทธิเหมา เจ๋อตง แรงงานและไพร่ ประจำมหาวิทยาลัยชิงหัว มะม่วงกล่องนี้เหมาได้รับมาจากรัฐมนตรีการต่างประเทศของปากีสถาน มีอัน อาร์ชัด ฮุสซัยน์ ขณะเขาเดินทางเยือนจีน กระนั้นมีอีกกระแสหนึ่งที่อ้างว่ามะม่วงนี้มาจากประเทศพม่า การมอบมะม่วงนี้ให้กับคนงานแทนที่จะเก็บไว้กินเองถูกมองว่าเป็นการเสียสละตนเองเพื่อประโยชน์ของแรงงาน มะม่วงจึงถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์ของความเอื้ออาทรของเหมา เหตุการณ์นี้ประจวบเหมาะพอดีกับระยะเปลี่ยนผ่านของผู้นำการปฏิวัติวัฒนธรรมในจีนจากปัญญาชนไปเป็นชนชั้นแรงงาน

หลังจากเหตุการณ์ดังกล่าว มะม่วงได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์แทนความรักของเหมา และแทนที่จะนำมารับประทาน มะม่วงจะถูกนำไปแช่ในฟอร์มาลดีไฮด์หรือเคลือบด้วยขี้ผึ้งเพื่อรักษาสภาพสำหรับใช้เคารพบูชา ผู้คนในแถบนั้นของจีนในเวลานั้นมีน้อยคนมากที่รู้จักมะม่วง หลายคนประทับใจในผลไม้นี้ บ้างเปรียบเปรยกับลูกท้อแห่งความเป็นอมตะในปรัมปราวิทยาจีน

## การบูชามะม่วง
มะม่วงที่เหมามอบให้ได้ถูกนำไปเก็บรักษาโดยใช้สารเคมีและนำไปจัดแสดงตามมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ในจีน มะม่วงจำลองทำจากขี้ผึ้งยังได้รับการเคารพบูชาจากแรงงานทั่วประเทศ และผู้ที่ปฏิเสธการเคารพบูชามะม่วงยังถูกจัดว่าเป็นพวกต่อต้านการปฏิวัติ ทันตแพทย์ชาวฟูหลิน ฮัน กวางตี (Han Guangdi) เคยพูดว่ามะม่วงดูไม่ได้พิเศษอะไร และดูเหมือนมันหวานเท่านั้น เขาถูกขึ้นศาลไต่สวนว่ามีความผิดฐานหมิ่นประมาท, ถูกตัดสินว่ามีความผิดจริง ถูกพาตัวแห่ประจานในเมือง ก่อนจะถูกประหารชีวิตด้วยปืน

มะม่วงจำลองที่ทำจากขี้ผึ้งหรือพลาสติกเป็นที่ต้องการอย่างมากในตลาด และมีการผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์หลากหลายรูปแบบที่มีรูปร่างและลวดลายเหมือนมะม่วง เช่น ผ้าปูที่นอน จาน ชาม ถ้วย กล่องดินสอ สบู่กลิ่นมะม่วง และบุหรี่รสมะม่วง ซึ่งมักมีรูปของเหมาเจ๋อตุงประกอบอยู่ด้วย กระแสนี้ไม่เพียงแต่สะท้อนให้เห็นถึงความนิยมของมะม่วงเท่านั้น แต่ยังสะท้อนถึงความสำคัญเชิงสัญลักษณ์ของมะม่วงในยุคนั้นอีกด้วย

## ความเสื่อมถอยของลัทธิ
หลังผ่านไปมากกว่าหนึ่งปี ลัทธินี้ได้เสื่อมลงอย่างมาก และบางคนถึงกับนำมะม่วงจำลองที่ทำจากขี้ผึ้งมาใช้เป็นเทียนเวลาไฟดับ

ใน ค.ศ. 1974 อีเมลดา มาร์กอส สตรีหมายเลขหนึ่งของฟิลิปปินส์ เดินทางเยือนจีนพร้อมมอบมะม่วงให้แก่เหมาหนึ่งกล่อง ภรรยาของเหมา เจียง ชิง พยายามจะจุดไฟลัทธิบูชามะม่วงนี้กลับมาอีกครั้งโดยการมอบให้กับแรงงานเช่นเคย และต่อมายังกำกับภาพยนตร์โฆษณาชวนเชื่อในชื่อ *บทเพลงมะม่วง* ด้วยตนเอง กระนั้น เหมาเสียชีวิตก่อนภาพยนตร์จะเสร็จ และไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์หล้งภาพยนตร์ดังกล่าวออกฉาย เธอถูกจับกุมและภาพยนตร์ของเธอถูกถอนออกจากการฉาย ถือเป็นการสิ้นสุดลัทธิบูชามะม่วง

ปัจจุบัน มะม่วงเป็นผลไม้ที่หาซื้อได้ทั่วไปในประเทศจีน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:มะม่วง
หมวดหมู่:ลัทธิบูชา
หมวดหมู่:เหมา เจ๋อตง
หมวดหมู่:การปฏิวัติทางวัฒนธรรม
จักรพรรดินีจาง

**จักรพรรดินีจาง** อาจหมายถึง:
*จาง เยียน จักรพรรดินีของราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (192–188 ปีก่อนคริสตกาล)
*เตียวซี จักรพรรดินีแห่งจ๊กก๊ก (ค.ศ. 223–237)
*จักรพรรดินีจาง (เล่าเสี้ยน) จักรพรรดินีแห่งรัฐจ๊กก๊ก (ค.ศ. 238–263)
*เตียวฮองเฮา จักรพรรดินีแห่งรัฐวุยก๊ก (ค.ศ. 252–254)
*จาง ฮุยกวาง จักรพรรดินีแห่งรัฐฮั่น-จ้าว (ค.ศ. 313)
*จักรพรรดินีจาง (จ้าวยุคหลัง) จักรพรรดินีแห่งรัฐจ้าวยุคหลัง (ค.ศ. 349)
*จักรพรรดินีจาง (ฉินยุคหลัง) จักรพรรดินีแห่งรัฐฉินยุคหลัง (ค.ศ. 402)
*จักรพรรดินีจาง (ราชวงศ์เหลียง) จักรพรรดินีแห่งราชวงศ์เหลียง (ค.ศ. 551)
*จาง เย่าเอ๋อร์ จักรพรรดินีแห่งราชวงศ์เฉิน (ค.ศ. 557–559)
*จักรพรรดินีจาง (ราชวงศ์ถัง) จักรพรรดินีแห่งราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 758–762)
*จักรพรรดินีจาง (เหลียงยุคหลัง) จักรพรรดินีแห่งราชวงศ์เหลียงยุคหลัง (ค.ศ. 912–913)
* จักรพรรดินีจาง (หวาง เหยียนเจิ้ง) จักรพรรดินีแห่งรัฐอิน/หมิ่น (ค.ศ. 943–945)
*จักรพรรดินีจาง (หงซี) จักรพรรดินีแห่งราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1379–1442)
*จักรพรรดินีจาง (หงจื้อ) จักรพรรดินีแห่งราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1471–1541)
*จักรพรรดินีจาง (เจียจิ้ง) จักรพรรดินีแห่งราชวงศ์หมิง (สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1537)
*จักรพรรดินีจาง (เทียนฉี่) จักรพรรดินีแห่งราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1606–1644)

จาง
ม้วนหนังสือพระวิหาร

**ม้วนหนังสือพระวิหาร** (; ) เป็นม้วนหนังสือที่ยาวที่สุดในกลุ่มม้วนหนังสือเดดซี ในบรรดาสิ่งที่ค้นพบที่คุมราน ม้วนหนังสือนี้ได้รับกำหนดด้วยตัวระบุว่า 11QTemple Scrolla (11Q19 [11Q**T**a]) ในม้วนหนังสือบรรยายถึงพระวิหารในศาสนายูดาห์ พร้อมด้วยข้อกำหนดโดยละเอียดเกี่ยวกับการถวายเครื่องบูชาและวัตรปฏิบัติในพระวิหาร เอกสารเขียนในรูปการเปิดเผยจากพระเจ้าถึงโมเสส จึงมีสื่อความหมายว่านี่เป็นพระวิหารที่เหมาะสมมากกว่าที่เผยแก่โมเสส และคำสั่งของโมเสสถูกลืมเลือนหรือถูกละเลยไปเมื่อซาโลมอนทรงสร้างพระวิหารแรกในเยรูซาเล็ม กล่าวอีกนัยหนึ่งคือตามความคิดของผู้เขียนม้วนหนังสือแล้ว "จริง ๆ ซาโลมอนควรสร้างพระวิหารแรกตามที่บรรบายในม้วนหนังสือพระวิหารนี้"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* The Temple Scroll Online at the Israel Museum
* 11QT, the Leon Levy Dead Sea Scrolls Digital Library
* COJS Dead Sea Scrolls: Ideology

พระวิหาร
หมวดหมู่:การค้นพบทางโบราณคดีในปี พ.ศ. 2499
หมวดหมู่:องค์การโบราณวัตถุแห่งอิสราเอล
หมวดหมู่:การถอดความคัมภีร์ไบเบิล
ลาเมค (บิดาของโนอาห์)

**ลาเมค** (; ;  *Lemeḵ*, in pausa  *Lāmeḵ*;  *Lámekh*) เป็นปฐมบรรพบุรุษในเชื้อสายของอาดัมในหนังสือปฐมกาล ลาเมคเป็นส่วนหนึ่งของลำดับพงศ์ของพระเยซูในลูกา 3:36.

ลาเมค (อาหรับ: لامك, ถอดเป็นอักษรโรมัน: *Lāmik*) ยังถูกกล่าวถึงในศาสนาอิสลามในหลากหลายรวมเรื่องเล่าของผู้เผยพระวจนะก่อนหน้ามุฮัมมัด ซึ่งกล่าวถึงลาเมคในลักษณะเดียวกัน

## เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล

## ลำดับพงศ์ในคัมภีร์ไบเบิล
ลาเมคเป็นผู้สืบเชื้อสายรุ่นที่ 8 ของอาดัม () เป็นบุตรชายของเมธูเสลาห์และเป็นบิดาของโนอาห์ () ในลำดับพงศ์ของเสทในปฐมกาล 5 ในปฐมกาล 5:12-25 ลาเมคเป็นบุตรชายของเมธูเสลาห์ ผู้เป็นหลานชายยาเรด ผู้เป็นหลานชายของเคนัน เคนันสืบเชื้อสายจากอาดัม

ปฐมกาล 5:28–31 บันทึกว่าลาเมคมีอายุ 182 ปี (ตามต้นฉบับมาโซเรติก; 188 ปีตามฉบับเซปทัวจินต์) เมื่อโนอาห์ถือกำเนิด และมีชีวิตอีก 595 ปี มีอายุขณะเสียชีวิตคือ 777 ปี ห้าปีก่อนที่จะเกิดน้ำท่วมในลำดับเหตุการณ์เมโซเรติก จากตัวเลขดังกล่าวในบันทึกลำดับพงศ์นี้ อาดัมน่าจะยังมีชีวิตอยู่ในช่วงประมาณ 56 ปีแรกในชีวิตของลาเมค

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือปฐมกาล
หมวดหมู่:โนอาห์
หมวดหมู่:ผู้เผยพระวจนะในคัมภีร์ฮีบรู
วัดชิตอง

**วัดชิตอง** (ยะไข่และ, เสียงอ่านภาษายะไข่:) หรือตามการออกเสียงภาษาพม่ามาตรฐาน (Okell: *Hyiʔthaùñ hpăyà* ) เป็นวัดพุทธที่มีชื่อเสียงของเมืองมเยาะอู้ รัฐยะไข่ ประเทศพม่า ชื่อนี้มีความหมายว่า "วัดพระพุทธรูป 80,000 องค์" และยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "วัดแห่งชัยชนะ"

## ประวัติศาสตร์
วัดนี้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1535–1536 โดยพระเจ้ามี่นบีน เพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงการพิชิตเบงกอลของพระองค์ วัดนี้ตั้งอยู่บนด้านตะวันตกของเนินเขาโปกอง ทางเหนือของพระราชวัง และอยู่ติดกับวัดอันดอเตน วัดนี้มีลักษณะเฉพาะของวัดพุทธหลายแห่งที่พบในพม่าได้แก่ เจดีย์ทรงระฆังตรงกลาง ล้อมรอบด้วยเจดีย์ขนาดเล็กทั้งสี่มุม และล้อมรอบด้วยเจดีย์ขนาดเล็กกว่าอีกหลายองค์ ทางตะวันออกของวัดมีบันไดและอาคารที่สร้างขึ้นใหม่เมื่อราว 75 ปีที่แล้ว

มีห้องโถงกลางอยู่ใจกลางวัดซึ่งเข้าถึงได้ง่าย มีพระพุทธรูปหลายร้อยองค์เรียงรายอยู่ในห้องโถงหลัก บางองค์อยู่ในตำแหน่งเดิม บางองค์ย้ายมาจากแหล่งขุดค้นใกล้เคียง อย่างไรก็ตาม ลักษณะเด่นที่สุดของวัดชิตองไม่ใช่ห้องโถงกลาง แต่เป็นทางเดินที่มีลักษณะเป็นเขาวงกตสามชั้นที่ล้อมรอบห้องโถงหลัก ทางเดินทั้งสามนี้มีรูปสลักนูนต่ำมากมายของพระพุทธเจ้า, พระโพธิสัตว์, เทวดา, เทพารักษ์, ชาดก 550 ชาติ, วัฒนธรรมยะไข่ และสัตว์ต่าง ๆ ทั้งมีจริงและในตำนาน

วัดชิตอง เป็นสถานที่ท่องเที่ยวหลักของมเยาะอู้ ติดกับวัดที่มีชื่อเสียงอีกแห่งคือ วัดทูกั่นเตน

## ความเสียหายจากสภาพอากาศ
เนื่องจากมเยาะอู้ตั้งอยู่ในเขตร้อนชื้น วัดหลายแห่งจึงได้รับความเสียหายจากฝนที่ตกหนักในฤดูมรสุม ในปี ค.ศ. 2003 ได้มีการค้นพบว่าเจดีย์กลางเริ่มรั่วซึม ทำให้ประติมากรรมที่ซับซ้อนบางส่วนในสองห้องลบล้างหายไป เพื่อป้องกันปัญหานี้ กรมโบราณคดีในพื้นที่จึงเทคอนกรีตทับเจดีย์อย่างเร่งด่วน วิธีนี้ช่วยป้องกันไม่ให้ประติมากรรมภายในถูกทำลาย แต่ยังทำลายรูปลักษณ์ภายนอกของวัด ซึ่งเป็นเจดีย์สำคัญของยะไข่ทางตอนเหนือ

ชาวยะไข่วิพากษ์วิจารณ์ความเสียหายของวัดอันล้ำค่านี้ แต่เนื่องจากเป็นวิธีเดียวที่จะปกป้องงานแกะสลักอันล้ำค่าภายในได้ การกระทำดังกล่าวจึงไม่ได้รับการประณามอย่างกว้างขวางเท่าที่คาดไว้

## อ้างอิง
* 

หมวดหมู่:วัดในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐยะไข่
หมวดหมู่:เจดีย์ในประเทศพม่า
หมวดหมู่:โบราณสถานในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศพม่า
ลาเมค (เชื้อสายของคาอิน)

**ลาเมค** (; ;  *Lémeḵ*, in pausa  *Lā́meḵ*) เป็นบุคคลที่ปรากฏในหนังสือปฐมกาลของพันธสัญญาเดิม เป็นเชื้อสายรุ่นที่ 7 นับจากอาดัม และเป็นบิดาของยาบาลผู้เพาะพันธุ์ปศุสัตว์คนแรก, ทูบัลคาอินช่างโลหะคนแรก, ยูบาลนักดนตรีคนแรก และนาอามาห์ ลาเมคคนนี้ปรากฏในลำดับพงศ์ของแหล่ง Yahwist (สายของคาอิน) ในแหล่ง Priestly source ยังมีลาเมคอีกคนผู้เป็นบิดาของโนอาห์

## บุคลิกลักษณะ
โดยทั่วไปลาเมคถูกมองในภาพลักษณ์ไม่ดีนักในความที่กล่าวถึงลาเมค โดยเน้นว่าลาเมคมีภรรยาหลายคนและฆ่าคนอย่างโหดร้าย

### การมีภรรยาหลายคน
ลาเมคเป็นตัวอย่างแรกของการมีภรรยาหลายคนใสเรื่องเล่าของกลุ่มศาสนาอับราฮัม ความในปฐมกาล 4:19 มีความว่า:

*ส่วนลาเมคได้ภรรยาสองคน คนหนึ่งชื่ออาดาห์ คนหนึ่งชื่อศิลลาห์*

มีบันทึกว่าลาเมครับภรรยาสองคนในเวลาเดียวกัน

### การฆ่าคน
นอกจากนี้ ยังมีความในปฐมกาล 4:23-24 ว่า:


ลาเมคพูดกับภรรยาทั้งสองของเขาว่า
*อาดาห์และศิลลาห์จงฟังเสียงของเรา ภรรยาทั้งสองของลาเมคเอ๋ย จงสดับฟังถ้อยคำของข้า*
*เพราะข้าฆ่าชายคนหนึ่ง ที่ทำให้ข้าบาดเจ็บ เด็กหนุ่มคนหนึ่ง ที่ทำร้ายข้า*
*ถ้าหากทำร้ายคาอิน ต้องรับโทษคืนเจ็ดเท่าแล้ว เมื่อทำร้ายลาเมคก็ต้องรับโทษเจ็ดสิบเจ็ดเท่า*


ในที่นี้ลาเมคยอมรับว่าตนสังหารชายหนุ่มคนหนึ่งเพื่อแก้แค้นที่ชายหนุ่มคนนั้นทำร้ายตน ลาเมคยังอวดต่อไปว่าความโกรธแค้นของคนเลวร้ายความความโกรธแค้นของคาอินถึง 11 เท่า

## พงศาวลี

## ดูเพิ่ม
* ลำดับพงศ์พันธุ์ในปฐมกาล

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* 

หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือปฐมกาล
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าคนในคัมภีร์ไบเบิล
ตัลอะฟัร

**ตัลอะฟัร** (,  ) เป็นนครในเขตผู้ว่าการนิเนเวห์ ประเทศอิรัก ตั้งอยู่ห่างจากโมซุลทางตะวันตก   ทางตะวันออกของซินญาร  และทางตะวันตกเฉียงเหนือของคีร์คูก  พลเมืองในพื้นที่นี้เป็นชาวเติร์กเมน

แม้ว่าไม่มีข้อมูลสำมะโนอย่างเป็นทางการ นครนี้เคยมีประชากรประมาณ 200,000 คน แล้วลดลงเหลือ 80,000 คนใน ค.ศ. 2007 ประชากรคัลอะฟัรประมาณร้อยละ 55 เป็นชาวเติร์กเมนนิกายซุนนี ส่วนร้อยละ 45 เป็นชาวเติร์กเมนนิกายชีอะฮ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Iraq Image - Tal Afar Satellite Observation
* "Troops blitz Iraq's 'funnel of death'" (*[[The Daily Telegraph]]*, Sept. 11, 2005)
* "Bomber attacks 'model Iraqi city'" (BBC News, Oct. 7, 2006)
* 
* 
* ''TIME'' magazine Photo Essay of Operation Restoring Rights
* https://www.21yyte.org/tr/irak/irakta-direnen-bir-turkmen-kenti-telafer
* Tall 'Afar at Global Security
เฏาะลัฟ

**เฏาะลัฟ** () เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการฮะมาฮ์ ประเทศซีเรีย บริเวณใกล้เคียงได้แก่มูซาอัลฮูละฮ์ทางเหนือ ฮิรบ์นัฟซะฮ์ทางตะวันออกเฉียงเหนือ กีซีนทางตะวันออก บุรจญ์กออีทางใต้ ตัลดูทางตะวันตกเฉียงเหนือ และกัฟร์ลาฮากับตัลษะฮับทางตะวันตก สำนักงานสถิติกลางซีเรียรายงานว่าเฏาะลัฟมีประชากร 4,934 คนในสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่สืบเชื้อสายจากชาวเติร์กเมนที่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

*
*
กีซีน

**กีซีน** () เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการฮอมส์ ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ทางเหนือของฮอมส์ สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่ากีซีนมีประชากร 2,189 คนในสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่สืบเชื้อสายจากชาวเติร์กเมนนิกายซุนนี

## อ้างอิง
ยาเฟท

**ยาเฟท** (;  ( *Yép̄eṯ*, in pausa  *Yā́p̄eṯ*;  **'; ;  **') เป็นบุตรชายคนหนึ่งจากสามคนของโนอาห์ในหนังสือปฐมกาล มีบทบาทในเรื่องราวการเมาเหล้าองุ่นของโนอาห์และคำแช่งต่อฮาม ตามด้วยในรายการประชาชาติในฐานะบรรพบุรุษของชนชาติในทะเลอีเจียน, อนาโตเลีย, คอเคซัส, กรีซ และที่อื่น ๆ ในทวีปยูเรเชีย ในประเพณีของยุโรปยุคกลางและยุโรปต้นยุคใหม่ ยาเฟทถือว่าเป็นบรรพบุรุษของชาวยุโรป

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
* Easton Bible dictionary about Japheth
* Smith's Bible Dictionary about Japheth
* International Standard Bible Encyclopedia: Japheth
* Japheth in the Jewish Encyclopedia
* Japheth's family tree at complete-bible-genealogy.com

หมวดหมู่:บุตรของโนอาห์
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือปฐมกาล
ป้อมปราการตัลอะฟัร

**ป้อมปราการตัลอะฟัร** () เป็นป้อมปราการในนครตัลอะฟัร เขตผู้ว่าการนิเนเวห์ ประเทศอิรัก ป้อมปราการนี้สร้างขึ้นในสมัยจักรวรรดิออตโตมัน แม้ว่าจะมีส่วนหลงเหลือที่มีอายุถึงสมัยอัสซีเรียก็ตาม

หลังการบุกครองอิรัก ค.ศ. 2003 ป้อมนี้ทำหน้าที่เป็นสำนักงานนายกเทศมนตรี เทศบาล และตำรวจของเมืองตัลอะฟัร และยังใช้เป็นฐานทัพสหรัฐในยุทธการที่ตัลอะฟัรเมื่อ ค.ศ. 2005 ตัลอะฟัรตกเป็นของรัฐอิสลามอิรักและเลแวนต์ (ไอซิล) ในเดิอนมิถุนายน ค.ศ. 2014 และพวกก่อการร้ายใช้ป้อมนี้เป็นเรือนจำสตรีและเด็กหญิงที่ถูกบังคับให้แต่งงานกับสมาชิกกลุ่มไอซิล

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2014 ไอซิลระเบิดกำแพงทางเหนือและตะวันตก ก่อให้เกิดความเสียหายมาก พวกก่อการร้ายยังขุดค้นซากปรักหักพังบางส่วนภายในป้อมปราการด้วย โดยอาจเป็นการค้นหาโบราณวัตถุเพื่อนำมาขาย อธิบดียูเนสโก อิรินา บอกอวาประณามการทำลายล้างป้อมปราการอย่างรุนแรง กองทัพอิรักเข้ายึดป้อมนี้อีกครั้งในยุทธการยึดตัลอะฟัรคืนใน ค.ศ. 2017

## อ้างอิง
มูซาอัลฮูละฮ์

**มูซาอัลฮูละฮ์** () เป็นหมู่บ้านในตำบลฮิรบ์นัฟซะฮ์ อำเภอฮะมาฮ์ เขตผู้ว่าการฮะมาฮ์ ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้จากฮะมาฮ์ 30 กิโลเมตร สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่ามูซาอัลฮูละฮ์มีประชากร 1,781 คนในสำมะโน ค.ศ. 2004.

## อ้างอิง
ญิดรีน

**ญิดรีน** ( บางครั้งสะกดเป็น *ญัดรีน*) เป็นหมู่บ้านในตำบลฮิรบ์นัฟซะฮ์ อำเภอฮะมาฮ์ เขตผู้ว่าการฮะมาฮ์ ประเทศซีเรีย สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าญิดรีนมีประชากร 1,215 คคตามสำมะฏน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถืออะละวี โดยเคยมีการบันทึกหมู่บ้านนี้เป็นหมู่บ้านมุสลิมนิกายซุนนีใน ค.ศ. 1838

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

*
โอเบด

ตามเรื่องเล่าในคัมภีร์ฮีบรู **โอเบด** (; ) เป็นบุตรชายของโบอาสและรูธ โอเบดได้รับการระบุชื่อในฐานะหนึ่งในบรรพบุรุษของพระเยซูในลำดับพงศ์ที่บันทึกในพระวรสารนักบุญมัทธิว และพระวรสารนักบุญลูกา

## ลำดับพงศ์พันธุ์: เชื้อสายของดาวิดจากรูธ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือนางรูธ
หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญมัทธิว
หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญลูกา
หมวดหมู่:เผ่ายูดาห์
วัดอันดอเตน

**วัดอันดอเตน** ( *amtau sim bhu.ra:*,  *Añṯotheiñ hpăyà*) เป็นวัดพุทธในเมืองมเยาะอู้ รัฐยะไข่ ประเทศพม่า ตั้งอยู่ที่มุมตะวันออกเฉียงเหนือจากวัดชิตอง ชื่อนี้มีความหมายว่า "วัดพระทันตธาตุ" ภายในวัดมีพระทันตธาตุที่นำมาจากศรีลังกา สร้างขึ้นครั้งแรกเป็นพระอุโบสถ ระหว่างปี ค.ศ. 1515–1521 โดยพระเจ้าตะซาตะ และได้รับการบูรณะโดยพระเจ้ามี่นบีน ระหว่างปี ค.ศ. 1534–1542 ต่อมามี่นยาซาจี้ทรงต่อเติมเป็นวัดเพื่อบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า ซึ่งพระองค์อัญเชิญกลับมาจากการแสวงบุญที่ศรีลังกาในปี ค.ศ. 1596 หรือ ค.ศ. 1606–1607

## อ้างอิง

* 
* 

หมวดหมู่:วัดในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐยะไข่
หมวดหมู่:เจดีย์ในประเทศพม่า
หมวดหมู่:โบราณสถานในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศพม่า
สัลโมน

**สัลโมน** (;  *Śalmōn*) หรือ **Salmah** (שַׂלְמָה *Śalmā*, ) เป็นบุคคลที่ถูกกล่าวถึงในลำดับพงศ์ทั้งในคัมภีร์ฮีบรู (พันธสัญญาเดิม) และในพันธสัญญาใหม่

สัลโมนเป็นบุตรชายของนาโชน สัลโมนสมรสกับ "ราหับ" ในมัทธิว 1:5 (อาจะเป็นราหับแห่งเยรีโค) และโบอาสเป็นบุตรชายของทั้งสอง ดังนั้น ตามลำดับวงศ์ในคัมภีร์ไบเบิล สัลโมนจึงเป็นเทียดฝั่งบิดาของดาวิด สัลโมนถูกกล่าวถึงใน 1 พงศาวดาร (1 พงศาวดาร 2:10-11), หนังสือนางรูธ (), มัทธิว 1:4-5 และ ลูกา 3:32 นาโชนเป็นหนึ่งในผู้นำวงศ์วานอิสราเอลที่อยู่กับโมเสส ในช่วงการอพยพจากอียิปต์ โดยเป็นผู้รับผิดชอบในการ "ทำสำมะโนครัวชุมนุมชนคนอิสราเอลทั้งหมด" ดังนั้นสัลโมนน่าจะเป็นคนร่วมสมัยกับโยชูวาและเป็นส่วนหนึ่งของรุ่นคนอิสราเอลที่เข้าสู่แผ่นดินแห่งพระสัญญา

การสมรสระหว่างราหับกับสัลโมนไม่ได้กล่าวถึงในบันทึกที่ราหับซ่อนตัวผู้สอดแนมของโยชูวาที่ถูกส่งไปสอดแยมเมืองเยรีโค แม้ว่าจะเรื่องเล่าเกี่ยวบทบาทของราหับจะสรุปด้วยความว่า "นางก็อาศัยอยู่ในอิสราเอลจนทุกวันนี้"

## ดูเพิ่ม
* ลำดับพงศ์พันธุ์ในปฐมกาล
* Calmet's *Dictionary of the Holy Bible*, 1832

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เผ่ายูดาห์
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือนางรูธ
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือพงศาวดาร
หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญมัทธิว
หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญลูกา
เจดีย์ยะดะนาโบน

**วัดยะดะนาโบน** (, , ) เป็นเจดีย์พุทธในเมืองมเยาะอู้ รัฐยะไข่ ประเทศพม่า ตั้งอยู่ที่มุมตะวันออกเฉียงเหนือจากวัดชิตอง สร้างขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1612 โดยพระเจ้ามี่นคะม่องและราชินี

## อ้างอิง
* Pamela Gutman (2001) *Burma's Lost Kingdoms: splendours of Arakan*. Bangkok: Orchid Press

หมวดหมู่:เจดีย์ในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐยะไข่
หมวดหมู่:โบราณสถานในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศพม่า
สถานีรถไฟโมจิโก

**สถานีรถไฟโมจิโก** () เป็นสถานีรถไฟในเขตโมจิ นครคิตะกีวชู จังหวัดฟูกูโอกะ ตั้งอยู่บนทางรถไฟสายหลักคาโงชิมะ ดำเนินงานโดย JR คีวชู เป็นประตูสู่แหล่งท่องเที่ยวและอาคารเก่าแก่มากมายที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ในถนนบริเวณใกล้เคียง ภายใต้ชื่อโมจิโกเรโทร (Mojikō Retro)

สถานีรถไฟโมจิโกเปิดทำการเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2434 โดยอาคารสไตล์นีโอเรอแนซ็องส์สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2457 หลังจากการปรับปรุงโครงสร้างของการรถไฟแห่งประเทศญี่ปุ่น (JNR) เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2530 สถานีได้เปลี่ยนมาดำเนินการโดย JR คีวชู จนถึงปัจจุบัน

## สถานีถัดไป

## แกลเลอรี่

ไฟล์:Mojiko_Station_Night_View_20200314-1.jpg|alt=Mojikō Station at night, March 2020| สถานีโมจิโกในยามค่ำคืน มีนาคม 2563
ไฟล์:Mojiko_Station_Night_View_20200314-2.jpg|alt=At night, March 2020| ค่ำคืนวันที่ 20 มีนาคม 2563
ไฟล์:Moji_20190502_110510.jpg|alt=May 2019| เดือนพฤษภาคม 2562
ไฟล์:Moji_20190502_105659.jpg|alt=May 2019| เดือนพฤษภาคม 2562
ไฟล์:Moji_20190502_113916.jpg|alt=May 2019| เดือนพฤษภาคม 2562
ไฟล์:Ticket_vending_machines_at_Mojiko_Station_20200315.jpg|alt=Ticket vending machines, March 2020| เครื่องจำหน่ายตั๋วอัตโนมัติ มีนาคม 2563


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ข้อมูลสถานีรถไฟโมจิโก (JR คีวชู) 

หมวดหมู่:สถานีรถไฟในจังหวัดฟูกูโอกะ
หมวดหมู่:สถานีรถไฟของบริษัทรถไฟคีวชู
วัดเล่มแยะนา

**วัดเล่มแยะนา** ( *le:myak-hna bhu.ra:*,  *Leìmyeʔhna hpăyà*; ) เป็นเจดีย์พุทธในเมืองมเยาะอู้ รัฐยะไข่ ประเทศพม่า ตั้งอยู่ที่มุมตะวันตกเฉียงเหนือจากวัดชิตอง มีทางเข้าสี่ทางในแต่ละทิศที่สำคัญ และมีพระพุทธรูปแปดองค์ประทับนั่งรอบเสาหลักตรงกลาง วัดนี้สร้างขึ้นโดยพระเจ้านรเมขลาในปี ค.ศ. 1430 สร้างด้วยหินทรายดำทั้งหมด

## อ้างอิง

* 

หมวดหมู่:เจดีย์ในประเทศพม่า
หมวดหมู่:วัดในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐยะไข่
หมวดหมู่:โบราณสถานในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศพม่า
วัดโกตอง

**วัดโกตอง** ( *kui:saung:bhu.ra:*  *Koùthaùñ hpăyà*) เป็นวัดพุทธที่ใหญ่ที่สุดในเมืองมเยาะอู้ รัฐยะไข่ ประเทศพม่า ชื่อนี้มีความหมายว่า "วัดพระพุทธรูป 90,000 องค์" วัดนี้สร้างขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1554–1556 โดยพระเจ้าติกคะ (မင်းတိက္ခာ)

## อ้างอิง

* 

หมวดหมู่:วัดในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐยะไข่
หมวดหมู่:เจดีย์ในประเทศพม่า
หมวดหมู่:โบราณสถานในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศพม่า
อักรอดอิบรอฮีม

**อักรอดอิบรอฮีม** () เป็นหมู่บ้านในตำบลฮิรบ์นัฟซะฮ์ อำเภอฮะมาฮ์ เขตผู้ว่าการฮะมาฮ์ ประเทศซีเรีย สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าอักรอดอิบรอฮีมมีประชากร 698 คนในสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่เป็นมุสลิมนิกายซุนนี

## อ้างอิง
บีศีน

**บีศีน** () iเป็นหมู่บ้านในตำบลฮิรบ์นัฟซะฮ์ อำเภอฮะมาฮ์ เขตผู้ว่าการฮะมาฮ์ ประเทศซีเรีย พื้นที่ใกล้เคียงได้แก่บิลลีนทางเหนือ อัลมูอะฮ์ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ดัยรุลฟัรดีสทางตะวันออก มูซาอัลฮูละฮ์ทางตะวันออกเฉียงใต้ ตัลษะฮับกับอัลฮูละฮ์ทางใต้ อักร็อบและบะอ์รีนทางตะวันตกเฉียงใต้ อัลบัยยาฎียะฮ์ทางตะวันก และ อัสซุวัยดะฮ์ทางตะวันตกเฉียงเหนือ สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าบีศีนมีประชากร 3,224 คนในสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถืออะละวี

## อ้าวอิง

## บรรณานุกรม

*
*
ดัยรุลฟัรดีส

**ดัยรุลฟัรดีส** () เป็นเมืองในตำบลฮิรบ์นัฟซะฮ์ อำเภอฮะมาฮ์ เขตผู้ว่าการฮะมาฮ์ ประเทศซีเรีย พื้นที่ใกล้เคียงได้แก่กัฟร์บุฮุมทางตะวันออกเฉียงเหนือ ตูมีนกับอัรร็อสตันทางตะวันออกเฉียงใต้ และอัลฮูละฮ์ทางตะวันตกเฉียงใต้ สำนักงานสถิติกลางซีเรียรายงานว่าเมืองนี้มีประชากร 5,890 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี

ในสมัยจักรวรรดิไบแซนไทน์ พลเมืองดัยรุลฟัรดีสหันมานับถือศาสนาคริสต์อย่างช้า ๆ จนกระทั่งกลายเป็นเมืองคริสต์ในคริสต์ทศวรรษ 540 ใน ค.ศ. 182 เมื่อสมัยจักรวรรดิออตโตมัน หมู่บ้านนี้เป็นส่วนหนึ่งของ*[[ซันจัก]]* ("อำเภอ") ฮะมาฮ์ และมี 25 ฟิดดาน หมู่บ้านนี้จ่ายภาษีเข้าคลัง 2,640 กิรช์

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

*
* 
*
ตูมีน

**ตูมีน** () เป็นหมู่บ้านในตำบลฮิรบ์นัฟซะฮ์ อำเภอฮะมาฮ์ เขตผู้ว่าการฮะมาฮ์ ประเทศซีเรีย พื้นที่ใกล้เคียงได้แก้ดัยรุลฟัรดีสทางตะวันตกเฉียงเหนือ กัฟร์บุฮุมทางเหนือ อัรร็อสตันทางใต้ และอัลฮูละฮ์ทางตะวันตกเฉียงใต้ สำนักงานสถิติกลางซีเรียรายงานว่าตูมีนมีประชากร 2,129 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายกรีกออร์ทอดอกซ์

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

*
มาเอบาชิวิชซ์

เป็นซีรีส์ออริจินัลอนิเมะทางโทรทัศน์ที่จะออกอาอากาศเร็ว ๆ นี้ที่ผลิตโดยสตูดิโอซันไรส์ ซีรีส์นี้กำกับโดยจุนอิจิ ยามาโมโตะ และเขียนบทโดยเอริกะ โยชิดะ ออกแบบตัวละครต้นฉบับโดยยู อินามิ ออกแบบตัวละครแอนิเมชันโดยโนโซมิ ทาจิบานะ และเพลงประกอบที่แต่งโดยยูริ ฮาบุกะ โดยซีรีส์นี้ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 เมษายนจนถึงวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2568 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และบีเอส11 และทางช่องกุนมะ เทเลวิชั่นโดยออกอากาศช้ากว่า 5 วัน เพลงเปิดของเรื่องคือ  ในขณะที่เพลงปิดคือ  ทั้งสองเพลงร้องโดยตัวละครหลักทั้งห้าของเรื่องที่เรียกรวมกันว่า *มาเอบาชิ วิชซ์* 

## ตัวละคร
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:

## รายชื่อตอน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
*

หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวก้าวผ่านวัย
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต
หมวดหมู่:ไอดอลญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ซันไรส์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่มีฉากในจังหวัดกุนมะ
อัลญาฟิอะฮ์

**อัลญาฟิอะฮ์** () เป็นหมู่บ้านในตำบลฮิรบ์นัฟซะฮ์ อำเภอฮะมาฮ์ เขตผู้ว่าการฮะมาฮ์ ประเทศซีเรีย สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าอัลญาฟิอะฮ์มีประชากร 833 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

*
ภาษาอุยกูร์เก่า

**ภาษาอุยกูร์เก่า** () เป็นภาษาในกลุ่มภาษาเตอร์กิกที่ใช้พูดในราชอาณาจักรโคโช ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9–14 รวมถึงในบริเวณมณฑลกานซู่

## ประวัติ
[thumb|จารึกภาษาอุยกูร์เก่าบนผนังด้านในทางทิศตะวันออกของ[จูหยงกวนหยุนไถ]]
[thumb|จารึกภาษาอุยกูร์เก่าบนผนังด้านในทางทิศตะวันตกของ[จูหยงกวนหยุนไถ]]
ภาษาอุยกูร์เก่ามีวิวัฒนาการมาจากภาษาเตอร์กิกเก่า ซึ่งสืบทอดมาจากภาษาเตอร์กิกไซบีเรีย หลังจากที่อาณาจักรข่านอุยกูร์ล่มสลายและผู้ที่รอดได้อพยพไปยังตูร์ปัน โคมูล (ต่อมาคือฮามี่) และกานซู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 9

ชาวอุยกูร์ในตูร์ปันและโคมูลก่อตั้งราชอาณาจักรโคโชและรับเอาศาสนามาณีกีและศาสนาพุทธเป็นศาสนาของตน ในขณะที่ชาวอุยกูร์ในกานซู่แรกเริ่มก่อตั้งราชอาณาจักรอุยกูร์กานโจว ซึ่งต่อมาอยู่ในอำนาจของอาณาจักรเซี่ยตะวันตก ซึ่งลูกหลานของพวกเขาคือชาวยุคูร์แห่งกานซู่ ภาษายุคูร์ตะวันตกเป็นภาษาที่สืบทอดมาจากภาษาอุยกูร์เก่า

ราชอาณาจักรโคโชดำรงอยู่ได้ต่อไปโดยเป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิมองโกล แต่ต่อมาถูกพิชิตโดยจักรวรรดิข่านชากาทายซึ่งเป็นชาวมุสลิม โดยพิชิตตูร์ปันและโคมูลและเปลี่ยนภูมิภาคนี้ให้เป็นอิสลาม ภาษาอุยกูร์เก่าจึงสาบสูญจากตูร์ปันและโคมูล

ภาษาอุยกูร์ซึ่งเป็นภาษาราชการของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ไม่ได้สืบเชื้อสายมาจากภาษาอุยกูร์เก่า แต่เป็นลูกหลานของกลุ่มภาษาคาร์ลุกที่พูดในอาณาจักรข่านการา-ฆานิด โดยเฉพาะภาษาฆากานีที่ได้รับการอธิบายโดยมะห์มูด อัล-กาชฆอรี () ภาษาสืบทอดเพียงภาษาเดียวที่ยังคงมีผู้พูดของภาษาอุยกูร์เก่าคือภาษายุคูร์ตะวันตก (Yellow Yughur) ซึ่งมีผู้พูดอยู่ในมณฑลกานซู่ของจีน

## ลักษณะเด่น
ภาษาอุยกูร์เก่ามีระบบการนับแบบคาดเดา (anticipating counting system) และการใช้คำเชื่อม *dro* ซึ่งส่งต่อไปยังภาษายุคูร์ตะวันตก

## วรรณกรรม

วรรณกรรมภาษาอุยกูร์เก่าส่วนใหญ่เป็นข้อความทางศาสนาเกี่ยวกับศาสนามาณีกีและศาสนาพุทธ โดยตัวอย่างถูกพบในเอกสารตัวเขียนตุนหวง จารึกหลายภาษารวมทั้งภาษาอุยกูร์เก่าสามารถพบได้ที่จูหยงกวนหยุนไถ () ชาลาบริเวณด่านจูหยงกวนทางตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงปักกิ่ง และในศิลาจารึกของสุไลมาน

## อักขระ

ราชอาณาจักรโคโชซึ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 843 เดิมใช้อักษรรูนเตอร์กิกโดยมีสำเนียงพูดแบบ "anïγ" อักษรอุยกูร์เก่าได้รับอิทธิพลมาจากชาวพื้นเมืองในท้องถิ่นที่มีสำเนียง "ayïγ" ซึ่งพวกเขาอพยพมายังตูร์ปันหลังปี ค.ศ. 840

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* 
* Chén Zōngzhèn & Léi Xuǎnchūn. 1985. Xībù Yùgùyǔ Jiānzhì [Concise grammar of Western Yugur]. Peking.
* 
* 

## อ่านเพิ่มเติม
* Tisastvustik; ein in türkischer Sprache bearbeitetes buddhistisches Sutra. I. Transcription und Übersetzung von W. Radloff. II. Bemerkungen zu den Brahmiglossen des Tisastvustik-Manuscripts (Mus. A. Kr. VII) von Baron A. von Stäel-Holstein (1910)
* 
* 

หมวดหมู่:ตระกูลภาษาเตอร์กิก
หมวดหมู่:ภาษารูปคำติดต่อ
หมวดหมู่:ชาวอุยกูร์
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศจีน
หมวดหมู่:ภาษาสูญแล้ว
ตำบลบ่อทอง (อำเภอหนองม่วง)

**บ่อทอง** เป็นตำบลในอำเภอหนองม่วง จังหวัดลพบุรี พื้นที่เดิมอยู่ในเขตการปกครองของตำบลชอนสารเดช

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลบ่อทอง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลโพธิ์ประสาท (อำเภอไพศาลี จังหวัดนครสวรรค์) และตำบลดงดินแดง
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลชอนสมบูรณ์
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลหนองม่วง และตำบลชอนม่วง (อำเภอบ้านหมี่)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลลาดทิพรส (อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์) และตำบลลำพยนต์ (อำเภอตากฟ้า จังหวัดนครสวรรค์) 

## ประวัติ
บ่อทอง เดิมเป็นหมู่บ้านของตำบลชอนสารเดช อำเภอโคกสำโรง พ.ศ. 2511 ได้แยกพื้นที่ 9 หมู่บ้านของตำบลชอนสารเดช มาตั้งเป็น ตำบลบ่อทอง โดยชื่อ "บ่อทอง" มาจากที่บริเวณหมู่ที่ 11 บ้านธารทรัพย์ในปัจจุบันนั้น เป็นลำห้วย และได้มีชาวญี่ปุ่นมาขุดทองอยู่ในบริเวณนี้ แต่ทองมีไม่มากไม่คุ้มกับค่าลงทุนทำเหมืองแร่ทองคำ จึงเลิกไป จะเพียงเห็นร่องรอยที่มีหลุมบ่อที่ขุดไว้ ชาวบ้านจึงได้เรียกพื้นที่ตำบลว่า *บ่อทอง*

ปี พ.ศ. 2521 ทางจังหวัดลพบุรีประกาศแยก 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ 6 บ้านดงดินแดง, หมู่ 7 บ้านหนองสำราญ, หมู่ 8 บ้านโคกกลาง, หมู่ 11 บ้านหนองขุด และหมู่ 12 บ้านป่าเขว้า ของตำบลบ่อทอง ออกไปตั้งเป็น ตำบลดงดินแดง  และต่อมาทางราชการประกาศแยกพื้นที่ตำบลบ่อทอง ของอำเภอโคกสำโรง ไปเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอที่จัดตั้งขึ้นใหม่ คือ อำเภอหนองม่วง**** จนถึงปัจจุบัน

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลบ่อทองแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านโพธิ์ทอง
* **หมู่ที่ 2** บ้านใหม่โสพิมพ์
* **หมู่ที่ 3** บ้านโคกขาม
* **หมู่ที่ 4** บ้านหนองปลวก
* **หมู่ที่ 5** บ้านเขากระทิง
* **หมู่ที่ 6** บ้านหนองเสมา
* **หมู่ที่ 7** บ้านหนองงูเหลือม
* **หมู่ที่ 8** บ้านเขาลำแพน
* **หมู่ที่ 9** บ้านวงษ์สว่าง
* **หมู่ที่ 10** บ้านวงษ์สว่าง
* **หมู่ที่ 11** บ้านธารทรัพย์
* **หมู่ที่ 12** บ้านสระบัวทอง

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ตำบลบ่อทองเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบ่อทอง ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลบ่อทองมี 12 หมู่บ้าน พื้นที่ 105.40 ตารางกิโลเมตร ประชากร 6,565 คน และ 1,757 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบ่อทองอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ่อทอง

## อ้างอิง

บ่อทอง
บ่อทอง
ตำบลดงดินแดง

**ดงดินแดง** เป็นตำบลในอำเภอหนองม่วง จังหวัดลพบุรี พื้นที่เดิมอยู่ในเขตการปกครองของตำบลชอนสารเดช

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลดงดินแดง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลตะคร้อ (อำเภอไพศาลี จังหวัดนครสวรรค์)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลโคกเจริญ (อำเภอโคกเจริญ)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลชอนสมบูรณ์ และตำบลบ่อทอง
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลโพธิ์ประสาท (อำเภอไพศาลี จังหวัดนครสวรรค์)

## ประวัติ
ดงดินแดง เดิมเป็นหมู่บ้านของตำบลชอนสารเดช อำเภอโคกสำโรง พ.ศ. 2511 ได้แยกพื้นที่ 9 หมู่บ้านของตำบลชอนสารเดช ไปตั้งเป็น ตำบลบ่อทอง โดยมีบ้านดงดินแดงรวมอยู่ด้วย ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2521 ทางจังหวัดลพบุรีประกาศแยก 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ 6 บ้านดงดินแดง, หมู่ 7 บ้านหนองสำราญ, หมู่ 8 บ้านโคกกลาง, หมู่ 11 บ้านหนองขุด และหมู่ 12 บ้านป่าเขว้า ของตำบลบ่อทอง ออกไปตั้งเป็น ตำบลดงดินแดง  

ต่อมาทางราชการประกาศแยกพื้นที่ตำบลดงดินแดง ของอำเภอโคกสำโรง ไปเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอที่จัดตั้งขึ้นใหม่ คือ อำเภอหนองม่วง**** จนถึงปัจจุบัน

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลดงดินแดงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านดงดินแดง
* **หมู่ที่ 2** บ้านป่าเขว้า
* **หมู่ที่ 3** บ้านหนองสำราญ
* **หมู่ที่ 4** บ้านโคกกลาง
* **หมู่ที่ 5** บ้านหนองขุด
* **หมู่ที่ 6** บ้านบ่อดินสอพอง
* **หมู่ที่ 7** บ้านหนองคันโซ้
* **หมู่ที่ 8** บ้านหนองใหญ่
* **หมู่ที่ 9** บ้านหนองระเริง
* **หมู่ที่ 10** บ้านหน่วยประคอง
* **หมู่ที่ 11** บ้านหนองหิน

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ตำบลดงดินแดงเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลดงดินแดงหลังจากจัดตั้งตำบลขึ้น ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลดงดินแดงมี 11 หมู่บ้าน พื้นที่ 178.78 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,167 คน และ 1,207 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลดงดินแดงอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลดงดินแดง

## อ้างอิง

ดงดินแดง
ดงดินแดง
ผู้สอนส่วนตัวของท่านหญิง

เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดย Riku Nanano ซีรีส์นี้เปิดตัวบนเว็บไซต์ คากูโยมุ ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 ก่อนที่จะได้รับการตีพิมพ์พร้อมภาพประกอบโดย Cura โดยสำนักพิมพ์ ฟูจิมิโชโบ ซึ่งเริ่มตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561  มังงะที่ดัดแปลงที่วาดภาพประกอบโดย Tamura Mutō เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์ *Shōnen Ace Plus* ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2562 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอบล็อง ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2568

## ตัวละคร
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
:
## สื่อ
### ไลต์โนเวล
เขียนโดย Riku Nanano ซีรีส์นี้เริ่มเผยแพร่ครั้งแรกบนเว็บไซต์เผยแพร่นิยาย คากูโยมุ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ต่อมาเรื่องนี้ได้ถูกซื้อโดย ฟูจิมิโชโบ ซึ่งเริ่มตีพิมพ์เรื่องนี้พร้อมภาพประกอบโดย Cura เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ณ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567 ได้มีการตีพิมพ์มาแล้วจำนวน 17 เล่ม

#### จำนวนเล่ม

### มังงะ
มังงะดัดแปลงที่วาดภาพประกอบโดย Tamura Mutō เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์ Shōnen Ace Plus ของคาโดกาวะโชเต็ง เมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2562 และเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 ได้มีการรวบรวมไว้เป็นเล่ม*[[ทังโกบง]]* ถึงเล่มที่ 4

#### จำนวนเล่ม

### อนิเมะ
เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2566 ในงานไลฟ์สตรีม "Fantasia Bunko Daikanshasai Online 2023" ได้มีการประกาศสร้างอนิเมะ ต่อมาได้รับการยืนยันว่าจะเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ซึ่งจะผลิตโดย สตูดิโอบล็อง และกำกับซีรีส์อนิเมะโดย Nobuyoshi Nagayama, พร้อมด้วยผู้ช่วยกำกับโดย Kazuya Ishiguri, เขียนบทโดย Megumi Shimizu, ออกแบบตัวละครโดย Akiko Toyoda, และเพลงประกอบโดย Kei Haneoka ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 กรกฎาคม ถึงวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2568 ทางโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และเครือข่ายอื่น ๆ มีเพลงเปิดคือ "Wish for You" ร้องโดย อามิ มาเอชิมะ, ในขณะที่เพลงปิดคือ  ร้องโดย มิโฮะ โอกาซากิ มิวส์ คอมมิวนิเคชันเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

#### รายชื่อตอน

## การตอบรับ
รีเบคกา ซิลเวอร์แมน จาก *[[เครือข่ายข่าวอนิเมะ]]* ชื่นชมตัวละครและลักษณะของเนื้อเรื่อง ขณะเดียวกันก็วิจารณ์ "ฉากที่แทบจะเป็นโลลิ" ซิลเวอร์แมนสรุปการวิจารณ์ของเธอโดยระบุว่า "[ซีรีส์เรื่องนี้] ไม่แย่ เพียงแต่ว่าไม่ได้ดีมากนัก" ฌอน กาฟนีย์ จาก A Case Suitable for Treatment ยกย่องเรื่องราวดังกล่าว แม้ว่ากาฟนีย์จะรู้สึกว่าองค์ประกอบฮาเร็มของเรื่องดู "น่าอึดอัด" ก็ตาม

ในการสำรวจ Next Big Light Novels ของ BookWalker ซีรีส์เรื่องนี้ติดอันดับที่ 5 ในรายการบุงโกบง ในปี พ.ศ. 2562 หนังสือมียอดขาย 2 แสนเล่ม

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
*  
*  
* 

หมวดหมู่:นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:เว็บคอมิกที่ได้รับการตีพิมพ์
หมวดหมู่:เว็บคอมิกญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวฮาเร็ม
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต
หมวดหมู่:ไลต์โนเวล
หมวดหมู่:ไลต์โนเวลที่เผยแพร่ครั้งแรกทางออนไลน์
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะที่สร้างจากไลต์โนเวล
หมวดหมู่:มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
อาบิล

**อาบิล** () เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการฮอมส์ ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ทางใต้ของฮอมส์ 10 กิโลเมตร พื้นที่ใกล้เคียงได้แก่อันนะกีเราะฮ์กับกัฟร์อายาทางเหนือ มัสกะนะฮ์ทางตะวันออกเฉียงเหนือ Judaydat al-Sharqiyah ทางตะวันออก ชินชารทางตะวันออกเฉียงใต้ ดะมีนะฮ์ อัชชัรกียะฮ์ทางใต้ อัลบุวัยเฎาะฮ์ อัชชัรกียะฮ์ทางตะวันตกเฉียงใต้ และก็อฏฏีนะฮ์ทางตะวันตก สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าอาบิลมีประชากร 2,873 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญนับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี

อาบิลได้รับการเทียบเข้ากับที่อยู่อาศัยสมัยโรมันชื่อ Abila Lysaniae ยากูต อัลฮะมะวี นักภูมิศาสตร์ซีเรียสมัยกลาง เดินทางมายังหมู่บ้านนี้ในคริสต์ทศวรรษ 1220 พร้อมระบุเป็น "หมู่บ้านฮิมส์ ตั้งอยู่ใกล้นครทางใต้ และอยู่ห่างประมาณ 2 ไมล์"

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

*
*
*
สิงโตแห่งยูดาห์

**สิงโตแห่งยูดาห์** (; , ) เป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมและสัญลักษณ์ประจำชาติของชาวยิว ตามธรรมเนียมถือเป็นสัญลักษณ์ของเผ่ายูดาห์  ความเกี่ยวข้องระหว่างชาวเผ่ายูดาห์และสิงโตพบได้ครั้งแรกในพรที่ยาโคบให้กับยูดาห์บุตรชายคนที่ 4 ในหนังสือปฐมกาลของคัมภีร์ฮีบรู

ยังมีการกล่าวถึงสิงโตแห่งยูดาห์ในหนังสือวิวรณ์ในพันธสัญญาใหม่ในฐานะคำที่บ่งบอกถึงพระเยซูแห่งนาซาเร็ธตามเทววิทยาศาสนาคริสต์ สิงโตแห่งยูดาห์
ยังเป็นหนึ่งในชื่อตำแหน่งที่ใช้โดยจักพรรดิแห่งเอธิโอเปียจากราชวงศ์ซาโลมอน 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Lions in Jewish art
*Jewish Heraldry

หมวดหมู่:วลีในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ศาสนายูดาห์
หมวดหมู่:สิงโตในเครื่องหมายประจำตระกูล
หมวดหมู่:สิงโตในศาสนา
หมวดหมู่:สิงโตในเรื่องปรัมปรา
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศมอนเตเนโกร
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศเอธิโอเปีย
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศอิรัก
หมวดหมู่:การแสดงสัญลักษณ์
หมวดหมู่:เผ่ายูดาห์
นาโชน

ในคัมภีร์ฮีบรู **นาโชน** (;  *Naḥšon*) เป็นผู้นำชนเผ่าของเผ่ายูดาห์ในช่วงการเดินทางเร่ร่อนในถิ่นทุรกันดารตามที่ระบุในหนังสือกันดารวิถี ในฉบับพระเจ้าเจมส์ ชื่อของนาโชนสะกดว่า **Naashon** และมักถ่ายอักษรเป็น **Nachshon**

ตามบันทึกในมิดราชของชาวยิว นาโชนเป็นผู้ที่เริ่มการเดินทางข้ามทะเลแดงของชาวฮีบรู โดยการเดินลงทะเลไปถึงความลึกระดับศีรษะจนกระทั่งทะเลแยกออก

## ในงานศิลปะ
นาโชนได้รับการแสดงภาพในบรรพบุรุษคนหนึ่งของพระคริสต์ในโค้งพระจันทร์ครึ่งซีกของโบสถ์น้อยซิสทีน ซึ่งแสดงภาพนาโชนในวัยหนุ่มสวมเสื้อคลุมสีแดงกำลังอ่านหนังสืออยู่

## ดูเพิ่ม
* โทราห์
* คัมภีร์ฮีบรู

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือกันดารวิถี
หมวดหมู่:เผ่ายูดาห์
หมวดหมู่:การข้ามทะเลแดง
อำเภอตาปานูลีกลาง

**ตาปานูลีกลาง** () เป็นอำเภอในจังหวัดสุมาตราเหนือ เกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย มีเมืองหลักอยู่ที่ปันดัน อำเภอนี้มีพื้นที่ 2,194.98 ตารางกิโลเมตร และประกอบด้วยพื้นที่ยาวตามแนวชายฝั่งตะวันตกของจังหวัดสุมาตราเหนือ กับเกาะนอกชายฝั่ง โดยเกาะที่ใหญ่ที่สุดคือเกาะมูร์ซาลา อำเภอนี้มีประชากร 311,232 คนในสำมะโน ค.ศ. 2010 และ 365,177 คนในสำมะโน ค.ศ. 2020 จำนวนทางการโดยประมาณช่วงกลาง ค.ศ. 2023 อยู่ที่ 386,895 คน (แบ่งเป็นชาย 195,086 คนและหญิง 191,809 คน)
 
## เขตบริหาร
อำเภอนี้แบ่งออกเป็น 20 ตำบล (*kecamatan*) ดังตารางข้างล่างพร้อมประชากรตามสำมะโน ค.ศ. 2010  สำมะโน 20200และสำมะโนทางการโดยประมาณกลาง ค.ศ. 2023 จารางนี้ยังรวมที่ตั้งเมืองหลัก จำนวนหมู่บ้านในแต่ละตำบล (รวม 160 *desa* เขตชนบท และ 55 *kelurahan* เขตเมือง) และรหัสไปรษณ๊ย์
 

 
หมายเหตุ: (a) รวมเกาะมูร์ซาลาและ 18 เกาะเล็ก ๆ ริมชายฝั่ง
 
## อ้างอิง
ฌักส์ ร็อกก์

**ฌักส์ ฌอง มารี ร็อกก์, เคาต์ร็อกก์** (; , ; 2 พฤษภาคม 1942 - 29 สิงหาคม 2021) เป็นผู้บริหารและแพทย์ด้านกีฬาชาวเบลเยียม ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) คนที่ 8 ตั้งแต่ปี 2001 ถึง 2013 ในปี 2013 ร็อกก์ได้รับเลือกเป็นประธานกิตติมศักดิ์ของไอโอซีซึ่งเป็นตำแหน่งตลอดชีพ ซึ่งเขาดำรงอยู่จนกระทั่งเสียชีวิตด้วยโรคพาร์กินสันในเดือนสิงหาคม 2021

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ชาวเบลเยียม
หมวดหมู่:ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล
ก็อฏฏีนะฮ์

**ก็อฏฏีนะฮ์** () เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการฮอมส์ ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ทางใต้ของฮอมส์ โดยอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลสาบฮอมส์ ซึ่งมีอีกชื่อว่า "ทะเลสาบก็อฏฏีนะฮ์" พื้นที่ใกล้เคียงได้แก่อัลบุวัยเฎาะฮ์ อัชชัรกียะฮ์ทางใต้ อาบิลทางตะวันออก อันนะกีเราะฮ์ทางตะวันออกเฉียงเหนือ Tell al-Shur ทางเหนือ และคิรบัตฆอซีทางตะวันออกที่อยู่ฝั่งตรงข้ามทะเลสาบฮอมส์ สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าก็อฎฎีนะฮ์มีประชากร 6,018 คนในสำมะโน ค.ศ. 2004

## อ้างอิง
ดะมีนะฮ์ อัชชัรกียะฮ์

**ดะมีนะฮ์ อัชชัรกียะฮ์** () เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการฮอมส์ ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ทางใต้ของฮอมส์ พื้นที่ใกล้เคียงได้แก่ ชินชารทางตะวันออกเฉียงเหนือ อัลบุวัยเฎาะฮ์ อัชชัรกียะฮ์ทางตะวันตกเฉียงเหนือ และอัลกุศ็อยร์ทางตะวันตกเฉียงใต้ สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าดะมีนะฮ์ อัชชัรกียะฮ์มีประชากร 1,893 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004

ใน ค.ศ. 1838 อีไล สมิธ นักวิชาการชาวอังกฤษ จัดให้ดะมีนะฮ์ อัชชัรกียะฮ์เป็นหมู่บ้านร้าง

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

*
คิม ซู-กย็อม

**คิม ซู-กย็อม** (; เกิด 3 ธันวาคม ค.ศ. 2001) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเปิดตัวในฐานะนักแสดงในปี ค.ศ. 2020 เขามีชื่อเสียงจากเรื่อง *[[Weak Hero Class 1]]* (2022) และ *[[Duty After School]]* (2023)

## ผลงานการแสดง
### ภาพยนตร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* 
* 

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2544
อัมมีนาดับ

**อัมมีนาดับ** (; ) เป็นบุคคลที่ถูกกล่าวถึงในหนังสืออพยพ เป็นพ่อตาของมหาปุโรหิตอาโรนพี่ชายของโมเสส 

อัมมีนาดับยังถูกกล่าวถึงในหนังสือนางรูธ (รวมถึงในพระวรสารนักบุญมัทธิวและพระวรสารนักบุญลูกา) ในฐานะบิดาของนาโชน บรรพบุรุษของกษัตริย์ดาวิด และยังเป็นบรรพบุรุษของพระเยซู 

อัมมีนาดับผู้นี้เป็นชาวอิสราเอลที่ถูกกล่าวถึงในเชื้อสายของบุตรชายของยาโคบในอพยพ 6:14-28 ส่วนในมัทธิว 1:1-16 แสดงบันทึกฉบับเต็มของบรรพบุรษและผู้สืบเชื้อสาย

ชื่ออัมมีนาดับเดียวกันนี้ยังถูกกล่าวถึงในหนังสือซามูเอลและ 1 พงศาวดาร อัมมีนาดับคนนี้น่าจะเป็นผู้รับใช้ในพลับพลา และเป็นหนึ่งในชาวเลวี 112 คนที่เป็นผู้สืบเชื้อสายของอุสซีเอลผู้ได้รับเกียรติยิ่งใหญ่ในการนำหีบแห่งพันธสัญญาจากชาวฟีลิสเตียกลับมายังเยรูซาเล็ม 

## ประวัติ
ตามลำดับพงศ์พันธุ์ในคัมภีร์ไบเบิล อัมมีนาดับเป็นบุตรชายของราม (หรืออารัม) อัมมีนาดับเกิดในช่วงที่ชาวอิสราเอลอพยพจากอียิปต์โบราณ รามเป็นเหลนของยูดาห์ อัมมีนาดับเป็นบิดาของนาโชนหัวหน้าของเผ่ายูดาห์ (กันดารวิถี 1:7; 2:3; 7:12, 17; 10:14) บุตรสาวของอัมมีนาดับชื่อเอลีเชบาเป็นภรรยาของอาโรน (อพยพ 6:23)  อัมมีนาดับจึงเป็นพ่อตาของอาโรน

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 

หมวดหมู่:เผ่ายูดาห์
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสืออพยพ
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือนางรูธ
หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญมัทธิว
หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญลูกา
ชินชาร

**ชินชาร** ( บางครั้งสะกดเป็น **ชันชาร**) เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการฮอมส์ ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ทางเหนือของฮอมส์ อัลกุศ็อยร์ทางตะวันตกเฉียงใต้ และชัมซีนทางใต้ สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าชินชารมีประชากร 3,118 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

*
แฮชาน

**	อี ดง-ฮย็อก** (; เกิด 6 มิถุนายน 2000), หรือที่รู้จักในชื่อในวงการว่า **แฮชาน** (), เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นสมาชิกของวงบอยแบนด์เกาหลีใต้ เอ็นซีที และซับย่อย NCT U ร่วมกับยูนิตย่อยประจำวงอย่าง NCT 127 และ NCT Dream

## ผลงานเพลง

## โน้ต

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Haechan at SM Town

หมวดหมู่:เอ็นซีที
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเคป็อป
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีแดนซ์สัญชาติเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักร้องเพลงภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:บอยแบนด์เกาหลีใต้
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:เอสเอ็มทาวน์
อาวาโมริ

[thumb|right|อาวาโมริจากโรงกลั่นสุราคิกู-นตสึยุ [เกาะมิยาโกะ จังหวัดโอกินาวะ]]
[thumb|right|[ฮาบูชู ซึ่งเป็นอาวาโมริที่มีงูดองอยู่ภายใน]]
**อาวาโมริ** () หรือ **อามูอิ** ( ) เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จากจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น อาวาโมริทำจากข้าวเมล็ดยาว นำไปหมักแล้วตามด้วยกลั่น

## ประวัติ
thumb|อาวาโมริบรรจุขวดวางขายในร้าน
ประวัติของอาวาโมริตั้งต้นมาจากการค้าขายระหว่างโอกินาวะหรืออาณาจักรรีวกีวในขณะนั้นกับอาณาจักรอื่น โดยมีต้นกำเนิดมาจากเหล้าขาวของไทย วิธีการกลั่นอาวาโมรินั้นถ่ายทอดมาจากอาณาจักรอยุธยาเมื่อสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 15 ซึ่งโอกินาวะหรืออาณาจักรรีวกีวในขณะนั้นเป็นตัวกลางหลักในการค้าระหว่างเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จีน และญี่ปุ่น อาวาโมริจะใช้ข้าวจากไทยเป็นวัตถุดิบทั้งหมด ชาวโอกินาวะได้พัฒนากระบวนการกลั่นจากเทคนิคที่ได้เรียนรู้จากประเทศเพื่อนบ้านเพื่อให้เหมาะสมกับสภาวะอากาศท้องถิ่นและให้สามารถนำราโคจิซึ่งเป็นราท้องถิ่นมาใช้หมักได้ อาณาจักรรีวกีวได้ส่งอาวาโมริเป็นเครื่องบรรณาการให้กับจีนและญี่ปุ่นระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึง 19

หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งปรากฏชื่ออาวาโมริ (泡盛) ได้แก่บันทึกของขวัญจากพระเจ้าโช เทแห่งอาณาจักรรีวกีวพระราชทานแก่โทกูงาวะ อิเอ็ตสึนะ โชกุนคนที่สี่ของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะเมื่อ ค.ศ. 1671 ซึ่งกษัตริย์แห่งอาณาจักรรีวกีวเคยพระราชทานอาวาโมริเป็นของขวัญมาก่อนแล้ว แต่ในเอกสารฉบับก่อนหน้าจะบันทึกชื่อไว้ว่าเป็นโชจู (焼酒 หรือ 焼酎)

ใน ค.ศ. 2017 ผู้ผลิตอาวาโมริรายใหญ่สามรายในจังหวัดโอกินาวะได้ร่วมมือกันเพื่อขยายตลาดเพื่อส่งออกอาวาโมริไปยังสหรัฐและยุโรปเนื่องจากยอดขายในประเทศลดลง ผลิตภัณฑ์ใช้ชื่อตราสินค้าว่า "Ryukyu 1429" และเริ่มวางจำหน่ายในสหราชอาณาจักรเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019

## การผลิต
แม้ว่าอาวาโมริจะเป็นสุรากลั่นเหมือนกับโชจู แต่อาวาโมริกับโชจูก็มีความแตกต่างที่สำคัญหลายประการ ประการแรก อาวาโมริมาจากการหมักครั้งเดียวในขณะที่โชจูมาจากการหมักสองครั้ง นอกจากนี้ อาวาโมริจะใช้ข้าวแบบไทยซึ่งเป็นข้าวเมล็ดยาว แตกต่างจากข้าวญี่ปุ่นซึ่งเป็นเมล็ดสั้นที่ใช้ผลิตโชจู ประการสุดท้าย อาวาโมริจะใช้ราโคจิดำซึ่งเป็นราโคจิท้องถิ่นของโอกินาวะ ในขณะที่โชจูจะใช้ราโคจิขาว ดำ และเหลือง

## คูซุ

อาวาโมริที่บ่มเป็นเวลาอย่างน้อยสามปีจะเรียกว่า "คูซุ" ( ) ซึ่งมาจากคำอ่านในภาษาโอกินาวะและจะใช้เฉพาะกับอาวาโมริ ในขณะที่ในส่วนอื่นของญี่ปุ่นจะอ่านว่า "โคชุ" และจะใช้กับสาเกเก่า คูซุที่บ่มเก็บไว้กว่า 200 ถึง 300 ปีส่วนใหญ่สูญหายไประหว่างยุทธการที่โอกินาวะในสงครามโลกครั้งที่สอง ในปัจจุบันคูซุที่เชื่อกันว่าเก็บไว้นานที่สุดอยู่ที่โรงกลั่นสุราชิกินะ เขตชูริ นครนาฮะ ซึ่งมีอายุประมาณ 100 ถึง 150 ปี และมีความพยายามที่จะบ่มคูซุอายุ 200 และ 300 ปีใหม่อีกครั้ง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เครื่องดื่มจากข้าว
หมวดหมู่:อาหารโอกินาวะ
อันนะกีเราะฮ์

**อันนะกีเราะฮ์** (, บางครั้งสะกดเป็น *อันนุก็อยเราะฮ์*) เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการฮอมส์ ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ทางใต้ของฮอมส์  พื้นที่ใกล้เคียงได้แก่ กัฟร์อายาทางตะวันออกเฉียงเหนือ, มัสกะนะฮ์ทางตะวันตก อาบิลทางใต้ ก็อฏฏีนะฮ์ทางตะวันตกเฉียงใต้ และ Tell al-Shur ทางตะวันตก 

สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่าอันนะกีเราะฮ์มีประชากร 2,025 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี

## อ้างอิง
กัฟร์อายา

**กัฟร์อายา** () เป็นหมู่บ้านในเขตผู้ว่าการฮอมส์ ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ทางใต้ของฮอมส์  สำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) รายงานว่ากัฟร์อายามีประชากร 6,918 คนใน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี

## อ้างอิง
เนวาร์

**เนวาร** หรือ **เนวาร์** อาจหมายถึง
* ชาวเนวาร์
* ภาษาเนวาร์
* อักษรเนวาร์
* อาหารเนวาร์
เต้าหู้โคยะ

**เต้าหู้โคยะ** หรือ **โคยาโดฟุ** () ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ **ชิมิโดฟุ** (凍み豆腐), **โคริโดฟุ** (凍り豆腐) หรือ **โคยาซังโดฟุ** (高野山豆腐) เป็นเต้าหู้แช่แข็ง เป็นวัตถุดิบหลักในตู้กับข้าวของญี่ปุ่น และเป็นส่วนผสมสำคัญในอาหารมังสวิรัติของศาสนาพุทธ มีต้นกำเนิดจากประเทศญี่ปุ่น ทำจากถั่วเหลือง, สารช่วยทำให้ตกตะกอน และโซดาทำขนม  มีลักษณะเหมือนฟองน้ำเนื้อแข็งและต้องนำไปแช่น้ำก่อนใช้ ส่วนใหญ่ใช้ในสตูและซุป

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารโบราณ
หมวดหมู่:อาหารศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์เกี่ยวกับอาหารญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อาหารทดแทนเนื้อสัตว์
หมวดหมู่:อาหารจากถั่วเหลือง
หมวดหมู่:เต้าหู้
หมวดหมู่:อาหารมังสวิรัติ
หมวดหมู่:อาหารจากผักของญี่ปุ่น
มหากาลมนเทียร (ดาร์จีลิง)

**มหากาลมนเทียร** (เทวนาครี: महाकाल मन्दिर) เป็นมนเทียรในดาร์จีลิง ประเทศอินเดีย มีพระศิวะเป็นเทพเจ้าองค์ประธาน สร้างขึ้นในปี 1782 โดยลามะโดร์เจ รินซิง (Dorjey Rinzing) ตั้งอยู่บนยอดเขาออบเซอร์วาทอรี มนเทียรนี้เป็นการหลอมรวมระหว่างธรรมเนียมฮินดูและพุทธ ถือเป็นศาสนสถานที่ศาสนาทั้งสองอยู่ร่วมกันอย่างสันติ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบสถ์พราหมณ์ในดาร์จีลิง
หมวดหมู่:โบสถ์พระศิวะ
จีซ็อง

**พัก จี-ซ็อง** (; เกิด 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2002) หรือที่รู้จักในชื่อ **จีซ็อง** เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง นักแต่งเพลง นักเต้น และนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเริ่มต้นอาชีพในฐานะนักแสดงเด็ก นายแบบ และนักเต้น โดยเป็นส่วนหนึ่งของทีมเต้น นัม ฮย็อน-จุน และ คิดส์ เขากลายเป็นเด็กฝึกหัดภายใต้เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ในปี ค.ศ. 2013 และเป็นส่วนหนึ่งของทีมฝึกหัดก่อนเปิดตัวเอสเอ็มรุกกีส์ จีซ็องเปิดตัวไอดอลในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016 ในฐานะสมาชิกวงบอยแบนด์เกาหลีใต้ เอ็นซีที ผ่านยูนิตย่อยเอ็นซีทีดรีม

## ผลงานเพลง

### การปรากฏตัวที่ไม่ใช่ซิงเกิล

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องเคป็อป
หมวดหมู่:สมาชิกของเอ็นซีที
หมวดหมู่:นักแสดงชายจากโซล
หมวดหมู่:นักดนตรีจากโซล
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:สมาชิกของเอสเอ็มรุกกีส์
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ยาซูฮิโระ คาโน

**ยาซูฮิโระ คาโน** ( เป็นนักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่นจากจังหวัดฮกไกโด ผลงานในฐานะนักเขียนการ์ตูนอาชีพเรื่องแรกคือมังงะเรื่องสั้น *แบล็กซิตี* ตีพิมพ์ในนิตยสาร*โชเน็งจัมป์*ฉบับพิเศษในฤดูใบไม้ร่วงของปี พ.ศ. 2535 ซึ่งทำให้คาโนได้รับระหวาง Hop Step Award สำหรับนักเขียนหน้าใหม่ของนิตยสาร*[[โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์]]* ผลงานมังงะหลายเรื่องได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสาร*โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์* ได้แก่ *[[เก๋า โจ๋ โก๋พันธุ์สวย]]* และ *[[เอ็ม x ซีโร่]]* ทั้งสองเรื่องมีลิขสิทธิ์ตีพิมพ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนต์

## ผลงาน
### ซีรีส์มังงะ
**[[เก๋า โจ๋ โก๋พันธุ์สวย]]* ตีพิมพ์ในนิตยสาร*โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์* (พ.ศ. 2545–2546) 6 เล่ม
**[[เอ็ม x ซีโร่]]* ตีพิมพ์ในนิตยสาร*โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์* (2549–2551) 10 เล่ม
* ตีพิมพ์ในนิตยสาร*โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์* (พ.ศ. 2554-2555) 3 เล่ม
**[[คิส x เดธ]]* เผยแพร่ใน*[[โชเน็งจัมป์+]]* (พ.ศ. 2557–2561) 7 เล่ม
**[[คิรูรุคิลมี ]]* เผยแพร่ใน*[[โชเน็งจัมป์+]]* (พ.ศ. 2563–ปัจจุบัน) 2 เล่ม

### เรื่องสั้น
**แบล็กซิตี* (พ.ศ. 2539) - รวมเรื่องสั้นที่เคยตีพิมพ์มาก่อน
***แบล็กซิตี* (พ.ศ. 2535)
** (พ.ศ. 2536)
***Proto One* (พ.ศ. 2538)
***Jewel of Love* (พ.ศ. 2539)
**Tokyo Ants* (พ.ศ. 2546) - รวมเรื่องสั้นที่เคยตีพิมพ์มาก่อน
**Snow in the Dark* (พ.ศ. 2550) - รวมเรื่องสั้นที่เคยตีพิมพ์มาก่อน
** (พ.ศ. 2547)
***She Monkey* (พ.ศ. 2547)
***Snow in the Dark* (พ.ศ. 2547)
***เอ็มพีซีโร่* (พ.ศ. 2548) (ต้นแบบของ *เอ็ม x ซีโร่ *)
* (พ.ศ. 2551)
* (พ.ศ. 2552)
**Loop* (L∞P) (พ.ศ. 2552)
**Ghost Jim* (พ.ศ. 2553)
**Brand New School Day* (พ.ศ. 2556)
* (พ.ศ. 2556)
* (พ.ศ. 2557)

### ภาพประกอบ
**มิดไนต์เมจิก* ซีรีส์นวนิยายในนิตยสาร *'จัมป์โนเวล* ของญี่ปุ่น (พ.ศ. 2536-2544)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2513
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ศิลปินมังงะ
หมวดหมู่:ศิลปินมังงะจากจังหวัดฮกไกโด
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – ว่ายผลัดท่าผสม 4 × 100 เมตร ทีมชาย

การแข่งขัน **ว่ายผลัดท่าผสม 4 × 100 เมตร ทีมชาย** ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 จัดขึ้นในวันที่ 3 และ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2024 ที่ศูนย์กีฬาทางน้ำกรุงปารีส

จีนคว้าเหรียญทอง โดยสหรัฐอเมริกาได้อันดับสอง และฝรั่งเศสได้อันดับสาม นับเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่มีการรวมรายการนี้เข้าไว้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 ที่สหรัฐอเมริกาเข้าแข่งขันผลัดผสม 4 × 100 เมตรชายแต่ไม่ได้เหรียญทอง

## สถิติ
ก่อนหน้านี้ สถิติโลกและโอลิมปิกมีดังนี้:

## อ้างอิง

ว่ายน้ำ
หมวดหมู่:กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน
หมวดหมู่:ว่ายน้ำในปี พ.ศ. 2567
2024