open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
วงศ์ปลาตะพัด

**วงศ์ปลาตะพัด** () วงศ์ปลาวงศ์หนึ่งในอันดับ Osteoglossiformes มีลักษณะสำคัญที่วิวัฒนาการจากปลาในยุคโบราณคือ มีส่วนกระดูกที่หัวแข็ง หรือลิ้นแข็งเป็นกระดูก คำว่า Osteoglossidae (/ออส-ที-โอ-กลอส-ซิ-ดี้/) เป็นภาษากรีกหมายถึง "ลิ้นกระดูก" อธิบายลักษณะของปลาในกลุ่มนี้

## ลักษณะและการแพร่กระจายพันธุ์

ปลาในวงศ์ปลาตะพัดเป็นปลาน้ำจืด เป็นปลากินเนื้อ  มักหากินบริเวณผิวน้ำ  โดยอาหารได้แก่ สัตว์น้ำขนาดเล็ก แมลง สัตว์เลื้อยคลานหรือสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำขนาดเล็ก  อาจกินนกหรือหนูตัวเล็ก ๆ ได้ด้วย ด้วยการกระโดดงับ
มีนิสัยดุร้าย ก้าวร้าว มักอยู่ตัวเดียวตามลำพังหรือเป็นฝูงเล็ก ๆ ไม่เกิน 5 ตัว พบมากในลำธารน้ำใสสะอาด มีกระแสน้ำไหลเอื่อย ๆ ในป่าดงดิบชื้น แต่ในบางพื้นที่ เช่น ที่อินโดนีเซีย ปลาจะอาศัยในน้ำที่มีค่าความเป็นกรดค่อนข้างต่ำ (น้อยกว่า 5.5 pH) อย่างน้ำในป่าพรุ เป็นต้น

ปลาในวงศ์นี้มีสืบสายพันธุ์มาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์โดยพบซากฟอสซิลอายุราว 60 ล้านปีมาแล้วในชั้นหิน ตั้งแต่ยุคพาลีโอซีน, อีโอซีน และโอลิโกซีน ซึ่งสันนิษฐานว่า ปลาในวงศ์นี้ในสมัยนั้นพบกระจายอยู่ทั่วโลก แต่ได้สูญพันธุ์ไปแล้ว 3 สกุล 7 ชนิด ได้แก่ สกุล *[[Brychaetus]]* 1 ชนิด, * [[Joffrichthys]]* 2 ชนิด และ  *[[Phareodus]]* 4 ชนิด

สามารถแบ่งวงศ์ปลาตะพัดออกได้เป็นวงศ์ย่อยอีก 2 วงศ์ คือ Heteroidinae มีลักษณะสำคัญคือ ไม่มีหนวดที่คาง มีก้านกระดูกแก้ม 10 หรือ 11 ก้าน โดยมีเพียง 2 ชนิดเท่านั้น และวงศ์ย่อย Osteoglossinae มีลักษณะสำคัญคือ มีหนวดที่ค่าง 1 คู่ และมีก้านกระดูก 10–17 ก้าน ปัจจุบัน พบปลาในวงศ์ปลาตะพัดทั้งหมด 8 ชนิด ใน 4 สกุล โดยทั้ง 2 วงศ์ย่อยนี้ พบ 3 ชนิด ในทวีปอเมริกาใต้, 1 ชนิด ในทวีปแอฟริกา, 2 ชนิด ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, 2 ชนิด ในทวีปออสเตรเลีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งชนิดที่พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีหลากสายพันธุ์ลักษณะสีสันต่างกันไป  ตามกรรมพันธุ์และสภาพที่อยู่อาศัย ตั้งแต่สีทองเข้ม ทองอ่อน เขียว แดงเข้ม แดงอ่อน หรือทองอ่อนหางเหลือง เป็นต้น

โดยปลาในวงศ์นี้เป็นปลาที่มักอาศัยและหากินบริเวณผิวน้ำ เป็นปลาที่สามารถแลกเปลี่ยนออกซิเจนได้ในการหายใจ โดยดูดผ่านถุงลมที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย คล้ายกับปอดของสัตว์บกหรือมนุษย์

ทั้งหมดนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ที่มีราคาแพง สถานะในธรรมชาติจัดเป็นปลาใกล้สูญพันธุ์  แต่สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในปัจจุบัน โดยในประเทศไทยสามารถเพาะพันธุ์ปลาตะพัดได้สำเร็จเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 โดยสถานีประมงน้ำจืด จังหวัดสุราษฎร์ธานี

## การจำแนก
* ปลาตะพัดอเมริกาใต้สีเงิน (*Osteoglossum bicirrhosum*)
* ปลาตะพัดอเมริกาใต้สีดำ (*Osteoglossum ferreirai*)
* ปลาตะพัด (*Scleropages formosus*)
* ปลาตะพัดออสเตรเลีย (*Scleropages jardini*)
* ปลาตะพัดออสเตรเลียจุด (*Scleropages leichardti*)
* ปลาตะพัดพม่า (*Scleropages inscriptus*)

## รูปภาพ

ภาพ:2016-12-11 Arawana.jpg|ปลาตะพัดอเมริกาใต้สีเงินในวัยเล็ก
ภาพ:Osteoglossum bicirrhosum IMG 4964 universeum.jpg|ปลาตะพัดอเมริกาใต้สีเงินขนาดโตเต็มที่
ภาพ:Australia Arowana AA.jpg|ปลาตะพัดออสเตรเลียในวัยเล็ก
ภาพ: Osteoglossum bicirrhosum Prague 2011 1.jpg|ปลาตะพัด สายพันธุ์ทองอินโดนีเซีย


## ดูเพิ่ม
*วงศ์ปลาอะราไพม่า

## อ้างอิง
* หนังสือคู่มือเลี้ยงปลาอะโรวาน่า โดย สุรศักดิ์ วงศ์กิตติเวชสกุล (พ.ศ. 2540) ISBN 974-86869-5-7

## แหล่งข้อมูลอื่น

ตะพัด
ตะพัด
ตะพัด

หมวดหมู่:อันดับปลาลิ้นกระดูก
ดาวหางแมกนอต

thumb|right|250px|ภาพดาวหางแมกนอต ถ่ายที่ประเทศออสเตรเลีย วันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2550

**ดาวหางแมกนอต** ()  หรือชื่อตามระบบดาวหางว่า **C/2006 P1** เป็นดาวหางสว่างที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ค้นพบเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2549 โดยนักดาราศาสตร์ชาวออสเตรเลียเชื้อสายอังกฤษชื่อ โรเบิร์ต แมกนอต ต่อมาได้ชื่อว่า **ดาวหางใหญ่แห่งปี 2007** (Great Comet of 2007) โดยปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนที่สุดในช่วงระหว่างวันที่ 12 - 15 มกราคม พ.ศ. 2550 โดยเฉพาะในวันที่ 12 มกราคม 2550 ซึ่งเป็นวันที่ดาวหางเข้าใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด มีความสว่างมากจนกระทั่งสามารถมองเห็นได้ทั่วโลกในเวลากลางวัน ระดับความสว่างโดยเฉลี่ยของดาวหางนี้อยู่ที่ -6.0 นับเป็นดาวหางที่สว่างที่สุดเป็นลำดับที่สอง นับจากปี ค.ศ. 1935

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ดาวหางแมกนอต สมาคมดาราศาสตร์ไทย 
* http://www.spaceweather.com/comets/gallery_mcnaught.htm
* Comet McNaught Brightening  

หมวดหมู่:ดาวหาง
หมวดหมู่:วัตถุทางดาราศาสตร์ที่ค้นพบในปี พ.ศ. 2549
เวอไรซอน (เครือข่ายมือถือ)

**เวอไรซอนไวร์เลสส์** (Verizon Wireless) เป็นผู้ให้บริการสัญญาณเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ขนาดใหญ่เป็นอันดับที่สองของสหรัฐอเมริกา รองจากเอทีแอนด์ทีไวร์เลสส์ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองบาสกิ้งริดจ์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ โดยให้บริการผู้ใช้บริการประมาณ 57 ล้านคน และมีพื้นที่ให้บริการครอบคลุมมากที่สุด บริษัทเกิดจากการร่วมทุนระหว่างเวอไรซอนคอมมิวนิเคชัน ผู้ให้บริการโทรศัพท์พื้นฐานและอินเทอร์เน็ตความเร็วสูงของสหรัฐอเมริกา และโวดาโฟน ผู้ให้บริการโทรศัพท์ขนาดใหญ่เป็นอันดับที่สองของโลกของอังกฤษ ในอัตราส่วน 55 ต่อ 45

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  เว็บไซต์เวอไรซอนไวร์เลสอย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:ผู้ให้บริการโทรศัพท์มือถือในสหรัฐอเมริกา
หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:บริษัทที่ตั้งอยู่ในนครนิวยอร์ก
เจ้าหลวงเสือใต้ฟ้า

**สุดทิวฟ้า** หรือ **เจ้าหลวงเสือใต้ฟ้า** เป็นพระราชโอรสของสุกาฟ้าและได้ครอบครองอาณาจักรต่อมา และสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. ๑๘๒๔ ทรงครองราชย์ได้ ๑๓ ปี

## ขึ้นครองราชย์
### สงครามกับเมืองกัง

ในรัชสมัยของพระองค์ ได้เกิดสงครามระหว่างชนเผ่านะรา (ไทใหญ่แห่งเมืองกัง) และชนชาวมานตะรา ชาวนะราพ่ายแพ้และขอความช่วยเหลือจากสุดทิวฟ้า ซึ่งยินดีจะช่วย หากว่าประมุขแห่งนะราจะยกพระราชธิดาแก่พระองค์ แต่ประมุขแห่งนะราไม่ยินยอม สุดทิวฟ้าจึงยกทัพไปโจมตีนะรา แต่กลับเพลี่ยงพล้ำในการรบ และบุรฮา โกฮาอิน ถูกฆ่าตายในสนามรบ บาร์ โกฮาอิน จึงยอมสงบศึกกับข้าศึก และเมื่อเดินทางกลับเข้าเมือง บาร์ โกฮาอินจึงถูกจำคุก แต่ขุนนางอื่นๆได้อ้อนวอนให้สุดทิวฟ้า พระองค์จึงพระราชทานอภัยโทษแก่บาร์ โกฮาอิน

### เหตุการณ์อื่น ๆ

ในรัชสมัยนี้ ชาวกะฉารีกลุ่มหนึ่งได้ละทิ้งเมืองทางตะวันออกของแม่น้ำทิขุมาอยู่กับชาวอาหม 

## พระบรมวงศานุวงศ์
* พระราชบิดา : สุกาฟ้า
* พระราชโอรส : สุพินฟ้า

## อ้างอิง

* 

## ดูเพิ่ม
* ราชวงศ์อาหม

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อาหม
ซาปา

**ซาปา** () เป็นเมืองชายแดนตอนเหนือของประเทศเวียดนาม ในจังหวัดหล่าวกาย มีจุดเด่นคือมีการทำนาขั้นบันไดมาก ทำให้มีภูมิทัศน์สวยงามแก่การท่องเที่ยว เดิมซาปาเป็นเมืองตากอากาศของเจ้านายชั้นสูงชาวฝรั่งเศสที่มาทำงานในเวียดนาม จึงมีสถาปัตยกรรมอาคารบ้านเรือนและการวางผังเมืองแบบอาณานิคมฝรั่งเศส (French Colonial) มีจุดเด่นที่ตั้งอยู่กลางเมืองคือ โบสถ์คาทอลิก

## ภูมิศาสตร์
thumb|250px|ทิวทัศน์เมืองซาปา
เมืองซาปาตั้งอยู่ในจังหวัดหล่าวกาย บริเวณภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม ซึ่งห่างจากชายแดนประเทศจีนประมาณ 380 กิโลเมตรมีภูมิประเทศแบบเทือกเขา โดยเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาฮวงเหลียนเซิน (The Hoàng Liên Son) ซึ่งอยู่ทางตะวันออกสุดของเทือกเขาหิมาลัย เทือกเขาแห่งนี้เป็นที่ตั้งของยอดเขาฟานซีปัง ซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในเวียดนามที่ระดับความสูง 3,143 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล 

สำหรับชุมชนเมืองซาปานั้น ตั้งอยู่ที่ระดับความสูงโดยเฉลี่ย 1,500 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล มีลักษณะภูมิอากาศตามการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิปเปน (Köppen climate classification) แบบ Cwb มีลักษณะโดยทั่วไปคืออบอุ่นชื้นและมีฝนตกในฤดูร้อน (เดือนพฤษภาคม-สิงหาคม) อบอุ่นและแห้งในฤดูหนาว โดยเมืองซาปาบางปีนั้นจะมีหิมะตกได้ในบางวัน

เมืองซาปาเป็นชุมชนชาวเขาขนาดเล็กและเป็นบ้านเกิดของชนกลุ่มน้อยหลายเผ่าพันธุ์ มีประชากรทั้งหมด 36,000 คน ประกอบไปด้วย กลุ่ม Kinh (Viet) ร้อยละ 15 และกลุ่มชาติพันธุ์หลักอีก 5 กลุ่มด้วยกัน ประกอบด้วยกลุ่ม Hmong ร้อยละ 52 กลุ่ม Dao ร้อยละ 25 กลุ่ม Tay ร้อยละ 5 กลุ่ม Giay ร้อยละ 2 และกลุ่ม Xa Pho จำนวนเล็กน้อย โดยประมาณ 7,000 คนอาศัยอยู่ในตัวเมือง ส่วนประชากรกลุ่มที่เหลือกระจายไปอาศัยอยู่ตามชุมชนย่อยในเขตชนบท

ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพโดยอาศัยภูมิประเทศที่ลาดชันคล้ายขั้นบันได โดยมีผลผลิตทางเกษตรกรรมหลักคือข้าวและข้าวโพด 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ซาปา เมืองแห่งลมหนาว สายหมอก และดอกไม้ (ผู้จัดการออนไลน์) 
* สุดยอดอากาศหนาวทั้งปีที่ซาปา (สนุก! ท่องเที่ยว)

หมวดหมู่:จังหวัดหล่าวกาย
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเวียดนาม
สามเจ้าผู้พรอง

[thumb|200px|[เจ้าหลวงเสือก่าฟ้า ปฐมกษัตริย์อาหม ผู้วางรากฐานตำแหน่งขุนนางผู้พรอง]]
**สามเจ้าผู้พรอง** (*พรอง* แปลว่า "ปกครอง") เป็นตำแหน่งขุนนางชั้นผู้ใหญ่ของอาณาจักรอาหม มีทั้งหมดสามตำแหน่งจึงเรียกกันว่า "สามเจ้าผู้พรอง" เรียงตามลำดับดังนี้

# **เจ้าพรองเมือง** () ปกครองดินแดนทางตอนบนของแม่น้ำทีเคาถึงเมืองซาดียา (Sadia)
# **เถ้าเมืองหลวง** () ปกครองดินแดนทางตอนใต้ของแม่น้ำทีเคาจนถึงโกลีอาบอร์ (Koliabor)
# **เจ้าสึงหลวง** () ปกครองตั้งแต่ทิวเขาทาฟารา (Dafara) แถบลุ่มน้ำพรหมบุตร และระหว่างเมืองเคเรลัวกับแม่น้ำปิจาลัว

## ประวัติ
สามเจ้าผู้พรองจะผูกขาดอยู่แต่ในบุคคลตระกูลเดียวกันตามปกติตำแหน่งนี้สืบจากบิดาจนถึงบุตร แต่กษัตริย์ก็ทรงมีสิทธิที่จะเลือกสมาชิกคนหนึ่งคนใดในตระกูลนั้นแทนก็ได้หรืออาจจะปลดขุนนางออกก็ทรงทำได้ แต่เดิมเมื่อก่อตั้งอาณาจักรอาหมเจ้าหลวงเสือก่าฟ้าทรงสถาปนาตำแหน่งนายทหารชั้นผู้ใหญ่สองตำแหน่ง คือ *เถ้าเมืองหลวง* และ*เจ้าพรองเมือง* แต่ในรัชสมัยของเจ้าฟ้าเสือห่มเมือง ได้แต่งตั้งตำแหน่ง *เจ้าสึงหลวง* ขึ้นอีกหนึ่งตำแหน่ง ซึ่งผู้ที่ได้รับตำแหน่งคนแรกก็คืออนุชาต่างชนนีของพระองค์เอง แต่ภายหลังตำแหน่งดังกล่าวตกไปอยู่กับบุคคลที่มิใช่ชาวอาหม

สามเจ้าผู้พรองแต่ละคนได้รับมอบชาวอาหมหลายครัวเรือนในอยู่ในการครอบครอง คนเหล่านี้ขึ้นตรงต่อเจ้าผู้พรองผู้เป็นนาย ขุนนางอื่นจะพิจารณาพิพากษาลงโทษไม่ได้ ตามคำบอกเล่าของ เดวิด สกอต เจ้าผู้พรองทั้งสามใช้จ่ายเงินสำหรับไพร่ (paiks) 10,000 คน เป็นจำนวนเงิน 90,000 รูปีต่อหนึ่งปี

อนึ่งชื่อตำแหน่ง เถ้าเมืองหลวง นั้น ใกล้เคียงกับตำแหน่ง "เถ้าหลวง" หรือ "เถ้าเมือง" ซึ่งเป็นตำแหน่งข้าราชการของอาณาจักรล้านนาในอดีต

## อ้างอิง

* ฉัตรทิพย์ นาถสุภา และเรณู วิชาศิลป์. *การศึกษาประวัติศาสตร์ไทอาหม*. พิมพ์ครั้งที่ 2, กรุงเทพฯ:สร้างสรรค์, 2552. ISBN 978-974-9936-15-3
* Barua, S L (1993) *Last Days of Ahom Monarchy*, New Delhi

หมวดหมู่:อาณาจักรอาหม
ภาษามาลากาซี

thumb|ผู้หญิงที่พูดภาษามาลากาซี
**ภาษามาลากาซี** (, ) เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียนที่เป็นภาษาประจำชาติของประเทศมาดากัสการ์ ภาษามาลากาซีเป็นภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซียทางตะวันตกสุด ซึ่งมีที่มาจากชาวออสโตรนีเซียที่อาศัยอยู่ที่หมู่เกาะซุนดาช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5 ภาษานี้มีคำยืมจำนวนมากจากภาษามลายูและภาษาชวา ซึ่งมีมาตั้งแต่การตั้งถิ่นฐานของชาวออสโตรนีเซียช่วงแรกและการค้าระหว่างมาดากัสการ์กับหมู่เกาะซุนดา หลังประมาณ ค.ศ. 1000 ภาษามาลากาซียืมคำจากกลุ่มภาษาบันตูและภาษาอาหรับจากผู้ตั้งถิ่นฐานและผู้ค้าจำนวนมากมาใช้

ในอดีต ภาษามาลากาซีเคยเขียนด้วยอักษรซูราเบซึ่งเป็นอักษรที่พัฒนาจากอักษรอาหรับ หลังจากนั้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 มิชชันนารีจากตะวันตกนำอักษรละตินมาใช้งาน

## คุณสมบัติทางไวยากรณ์
มาลากาซีมีวากยสัมพันธ์ดังนี้ กริยา-กรรม-ประธาน 

การเน้นเสียงจะเน้นที่พยางค์รองสุดท้าย ยกเว้นในคำที่ลงท้ายด้วย *ka*, *tra* หรือ *na* ซึ่งจะเน้นที่พยางค์ก่อนรองสุดท้าย พยางค์ที่ไม่เน้นมักจะถูกลด (elision) ฉะนั้น *fanorona* (ฟาโนโรนา การละเล่นพื้นเมืองของสาดากัสการ์) จะอ่านว่า [fa'nurn] ("ฟะนูร์น") และ *Malagasy* จะอ่านว่า "มาลกาช" ซึ่งตรงกับชื่อภาษาฝรั่งเศสของภาษามาลากาซี คือ *Malgache*

## อ้างอิง

## ข้อมูล
*Biddulph, Joseph (1997). *An Introduction to Malagasy*. Pontypridd, Cymru. .
*Houlder, John Alden, *Ohabolana, ou proverbes malgaches.* Imprimerie Luthérienne, Tananarive 1960.
*
*Ricaut et al. (2009) "A new deep branch of eurasian mtDNA macrohaplogroup M reveals additional complexity regarding the settlement of Madagascar", *BMC Genomics*.

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Malagasy-English, English–Malagasy bilingual frequency dictionary
*Large audio database of Malagasy words with recorded pronunciation 
*Searchable Malagasy–French–English Dictionary/Translator
*Malagasy–English Dictionary
*Malagasy–French dictionary
*Malagasy Swadesh list of basic vocabulary words (from Wiktionary's Swadesh-list appendix)
*Malagasy Vocabulary List (from the World Loanword Database)
*La Bible Malgache en texte intégral  – the complete text of the 1865 Malagasy Bible
*List of references on Malagasy language (with links to online resources).
*Oxford University: Malagasy Language
*Paper on Malagasy clause structure

มาลากาซี
หมวดหมู่:ประเทศมาดากัสการ์
มาลากาซี
ไกรเกียรติ คูณธนทรัพย์

**ไกรเกียรติ คูณธนทรัพย์**  หรือชื่อเดิม ไกรเกียรติ เบียดตะคุ นักฟุตบอลทีมชาติไทย จากจังหวัดนครราชสีมา เป็นบัณฑิตคณะรัฐศาสตร์  มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  โดยเคยเป็นโค้ชเยาวชนรุ่นอายุ 19 ปี ให้กับสโมสรฟุตบอลจังหวัดนครราชสีมา ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของสุรนารี แบล็คแคท ในไทยลีก 3

## เกียรติประวัติ
*ไทยพรีเมียร์ลีก 2554 ชนะเลิศ กับ สโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ พีอีเอ
*ไทยคม เอฟเอคัพ 2554 ชนะเลิศ กับ สโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ พีอีเอ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโปลิศ เทโร
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชัยนาท ฮอร์นบิล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลยาสูบ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลจันทบุรี
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวไทย
เรือมด

right|thumb|เรือใบมด
**เรือมด** หรือ** เรือใบมด** เป็นเรือใบที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงออกแบบและทรงต่อขึ้นมาด้วยพระองค์เอง และได้จดลิขสิทธิ์เป็นสากล ประเภท International Moth Class ที่ประเทศอังกฤษ และพระราชทานชื่อ เรือใบมดแปลงมาจากเรือใบ "ม็อธ"  ซึ่งที่มาของชื่อทรงมีรับสั่งว่า "*ที่ชื่อมดนั้น เพราะมันกัดเจ็บ ๆ คัน ๆ ดี*" ต่อมาทรงพัฒนาเรือแบบต่อๆมาอีกโดยได้พระราชทาน ชื่อว่า**เรือใบซูเปอร์มด** และ**เรือใบไมโครมด**

## เรือใบมด
เรือใบมด มีความยาว 11 ฟุต กว้าง 4 ฟุต 11 นิ้ว เนื้อที่ใบเรือ 72 ตารางฟุต พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงเรือใบมด เข้าทดลองแข่งขันที่ประเทศอังกฤษและได้อันดับที่หนึ่งในบรรดาเรือขนาดเดียวกัน

## เรือใบซูเปอร์มด
right|thumb|ตัวเรือซูเปอร์มด
เรือใบขนาดเล็กที่ทรงออกแบบมาให้เหมาะกับคนไทย ตัวเรือยาว 11 ฟุต กว้าง 4 ฟุต 11 นิ้ว เสาเดี่ยว เนื้อที่ใบ 72 ตารางฟุต ท้องแบนน้ำหนักเบาประมาณ 34 กิโลกรัม ซุปเปอร์มดเคยเข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 13 เมื่อปี พ.ศ. 2541

## เรือใบไมโครมด
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงเรือใบ "ไมโครมด" ในการแข่งขันกีฬาแหลมทอง ครั้งที่ 4 มีความยาว 7 ฟุต 9 นิ้ว กว้าง 3 ฟุต 4 นิ้ว

thumb|300px|เรือใบไมโครมดและพระสมเด็จจิตรลดา บนเสตมป์ฉลองครบ 70 พรรษา

มวลสารวัตถุ เช่น สี ชัน จากเรือใบไมโครมดใช้ทำพระสมเด็จจิตรลดา

## อ้างอิง

* งานนิทรรศการ *กษัตริย์นักต่อเรือ* โดยกองทัพเรือ ที่เซ็นทรัลเวิลด์ 15-20 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ตะลุยแดด กินลม "ซูเปอร์มด" เทิดพระเกียรติ 
* เรือใบกับ "ในหลวง" 

หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ไทย
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของไทย
หมวดหมู่:เรือใบ
หมวดหมู่:รัชกาลที่ 9
เลโก้

**เลโก้** (   ; ในรูปแบบ **LEGO**) เป็นของเล่นในรูปแบบตัวต่อพลาสติก ซึ่งเริ่มผลิตครั้งแรกที่เมืองบิลลุนด์ (Billund) ประเทศเดนมาร์ก โดยช่วงแรกผลิตจากไม้ เลโก้มีลักษณะเป็นชิ้นพลาสติก หลายสีและลักษณะเหมือนก้อนอิฐมีขนาดต่าง ๆ กันที่มีปุ่มและร่องเพื่อการประกอบ โดยไม่ต้องใช้กาว เพื่อให้ผู้เล่นนำไปสร้างสรรค์ต่อเป็นรูปร่างต่าง ๆ ปัจจุบันมีมากกว่า 6,000 ชุด

## ประวัติของเลโก้
200px|thumb|ตัวต่อเลโก้แบบต่าง ๆ

ในราวปี ค.ศ. 1932 โอเล เคิร์ก คริสเตียนเซน ชาวเดนมาร์ก เริ่มผลิตและจำหน่ายของเล่นซึ่งทำจากไม้ ต่อมาในปี ค.ศ. 1949 ก็เปลี่ยนรูปแบบสินค้า เป็นของเล่นประเภทตัวต่อ พร้อมทั้งเปลี่ยนวัสดุการผลิตเป็นพลาสติก เรียกว่า ออโตเมติก ไบน์ดิง บริกส์ (Automatic Binding Bricks) และเมื่อปี ค.ศ. 1954 เปลี่ยนชื่อสินค้ามาเป็นเลโก้ ดังเช่นทุกวันนี้ ต่อมา เลโก้เปลี่ยนมาใช้วัสดุพลาสติกแบบ อะคริโลไนไตรล์ บิวทาไดอีน สไตรีน (ABS) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1963 จนถึงปัจจุบัน

### ธีมและหมวด
200px|thumb|เมืองจำลองที่สร้างโดยตัวต่อเลโก้

ตัวต่อเลโก้ มีธีมหลักที่มากมายและมีหลากหลายขนาด โดยแบ่งเป็นหมวดตามอายุของผู้เล่น และในแต่ละหมวด ยังมีธีมย่อยแตกต่างมากน้อยไม่เท่ากัน ตามรูปแบบที่นำเสนอในแต่ละปี ตัวอย่างหมวดเช่น เลโก้ ซิสเต็ม, เลโก้ ดูโป, เลโก้ เทคนิค, เลโก้ ดักตา (DACTA), เลโก้ เบบี (ตั้งแต่แรกเกิด-6 เดือน) เป็นต้นถึงตอนนี้ธีมเลโก้ทะลุ 50 ธีมแล้ว

## เลโก้แลนด์

**เลโก้แลนด์** เป็นสวนสนุกที่บริษัทเดอะเลโก้กรุ๊ปจัดสร้างขึ้น เพื่อรองรับการเติบโตของธุรกิจของเล่น และเพื่อสร้างความสนุกสนานแก่ลูกค้าและผู้ชื่นชอบของเล่นตัวต่อ โดยจุดเด่นของเลโก้แลนด์ จะนำเสนอประติมากรรมจากการประกอบตัวต่อเลโก้นานาชนิด ซึ่งเลโก้แลนด์แห่งแรก เปิดขึ้นที่เมืองบิลลุนด์ เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2511 บนพื้นที่ 3 เอเคอร์ และจำนวนตัวต่อทั้งหมด 18 ล้านชิ้น โดยอีก 20 ปีต่อมา จึงมีการขยายพื้นที่สวนสนุกแห่งนี้ออกไป

ปัจจุบันเลโก้แลนด์เปิดเพิ่มขึ้นอีก 5 แห่งคือ เลโก้แลนด์ วินเซอร์ ในสหราชอาณาจักร เมื่อปี พ.ศ. 2539, เลโก้แลนด์ แคลิฟอร์เนีย ในสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2542 เลโก้แลนด์ ด็อยช์ลันด์ ในเยอรมนี ต่อมาเปิดที่ฟลอริดาในสหรัฐอเมริกาล่าสุดเปิดที่นุสาจายาในมาเลเซีย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:เลโก้
หมวดหมู่:ของเล่น
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของเดนมาร์ก
หมวดหมู่:ตราสินค้าเดนมาร์ก
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ที่ออกในปี พ.ศ. 2492
ชินจัง

**ชินจัง** () อาจหมายถึง

* เครยอนชินจัง (ชินจังจอมแก่น) การ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของโยชิโตะ อูซูอิ

## บุคคลและตัวละคร
;ชื่อเล่นบุคคล
* ชินจิ คางาวะ นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
* ชินโนซูเกะ ฮนดะ นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
* ชินโนซูเกะ ทาจิบานะ นักพากย์และนักร้องชาวญี่ปุ่น
* ญาณาธิป ใจจุล นักร้องชาวไทยผู้ได้รองชนะเลิศจากการแข่งขันในรายการ เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว 2022

;ชื่อเล่นตัวละคร
* โนะฮาร่า ชินโนะสึเกะ ตัวละครจากเรื่องเครยอนชินจัง
* คุโด้ ชินอิจิ ตัวละครจากเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
* ฮาโตริ ชินโซ ตัวละครจากเรื่องนินจาฮาโตริ
* โทมาริ ชินโนะสุเกะ ตัวละครจากเรื่องมาสค์ไรเดอร์ไดรฟ์

## ดูเพิ่ม
* 
* ชิน (แก้ความกำกวม)
* เค็งจัง

หมวดหมู่:ชื่อเล่น
หมวดหมู่:ชื่อภาษาญี่ปุ่น
เขาฟานซีปัง

**ฟานซีปัง** () เป็นภูเขาที่มีความสูงที่สุดในประเทศเวียดนามด้วยความสูง 3,143 เมตร โดยได้ฉายาว่า "หลังคาแห่งอินโดจีน" อยู่ในเมืองซาปา จังหวัดหล่าวกายในประเทศเวียดนาม ฟานซีปังอยู่บนทิวเขาฮหว่างเลียนเซิน () 

## อ้างอิง

ฟานซีปัง
หมวดหมู่:จุดสูงสุดของประเทศ
คอคอดกระ

**คอคอดกระ** หรือ **กิ่วกระ** เป็นส่วนที่แคบที่สุดของคาบสมุทรมลายู อยู่ในเขตบ้านทับหลี ตำบลมะมุ อำเภอกระบุรี จังหวัดระนอง กับอำเภอสวี จังหวัดชุมพร ประมาณกิโลเมตรที่ 545 ของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 ห่างจากเขตเทศบาลเมือง 66 กิโลเมตร ในบริเวณนี้มีแผ่นป้ายคอนกรีตขนาดใหญ่จำลอง

คอคอดกระ มีระยะทางจากฝั่งทะเลตะวันตกจรดฝั่งตะวันออกกว้างเพียง 50 กิโลเมตร พื้นที่ส่วนนี้นับเป็นยุทธศาสตร์สำคัญ ที่ได้รับความสนใจตั้งแต่ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ในการที่จะขุดคลองตัดผ่านจนกระทั่งถึงรัชกาลที่ 4 ฝรั่งเศสคิดจะขุดคอคอดกระเพื่อร่นระยะทางในการเดินเรือจากฝั่งทะเลอันดามันข้ามมายังฝั่งอ่าวไทย โดยไม่ต้องอ้อมไปทางแหลมมลายู แต่เนื่องด้วยความขัดแย้งทางผลประโยชน์กับอังกฤษที่เป็นเจ้าของกิจการท่าเรือในปีนังและสิงคโปร์โครงการนี้จึงต้องระงับไป

ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองในสนธิสัญญาสมบูรณ์แบบไทยยินยอมที่จะไม่ขุดคลองคอคอดกระหากไม่ได้รับความยินยอมจากอังกฤษก่อน

ปรีดี พนมยงค์ได้เสนอให้ขุดคลอง เมื่อกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501 แต่ยังคงไม่มีการขุดคลองแต่อย่างใดจวบจนปัจจุบัน ซึ่งมีหลายเหตุผลคัดค้านรวมถึงไม่ต้องการให้ประเทศไทยแยกออกเป็นสองส่วน ผนวกกับประเทศสิงคโปร์กลัวจะเสียผลประโยชน์ด้วย

ใน พ.ศ. 2544 วุฒิสภาได้ตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญเพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของโครงการขุดคอคอดกระ ผลการศึกษาที่รายงานต่อที่ประชุมมีสาระสำคัญให้เรียกชื่อคลองว่า "คลองไทย" และบริเวณที่ขุดมิใช่คอคอดกระ เนื่องด้วยเหตุผลทางวิศวกรรมศาสตร์ อันได้แก่สภาพพื้นที่ที่ต้องขุดที่คอคอดกระนั้นเป็นหินและภูเขา และความมั่นคงเนื่องจากบริเวณคอคอดกระอยู่ที่ชายแดนพม่าปากแม่น้ำกระบุรี บริเวณที่วุฒิสภาเห็นว่ามีความเป็นไปได้และเกิดประโยชน์สูงสุดในการขุดคลองไทย คือ เส้นทาง 9A ผ่านจังหวัดกระบี่ ตรัง พัทลุง นครศรีธรรมราช และสงขลา ระยะทาง 120 กิโลเมตร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* โครงการคลองไทย
* ส่วนที่แคบที่สุดในแหลมมลายู คอคอดกระ 

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดระนอง
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดชุมพร

หมวดหมู่:ทะเลอันดามัน
หมวดหมู่:อำเภอกระบุรี
หมวดหมู่:อำเภอสวี
ตลาดบั๊กห่า

thumb|260px|ตลาดบั๊กห่า
**ตลาดบั๊กห่า** () เป็นตลาดนัดทุกวันอาทิตย์ในอำเภอบั๊กห่า จังหวัดหล่าวกาย ทางตอนเหนือของประเทศเวียดนาม ซึ่งขายของทุกประเภทรวมถึงเนื้อสุนัขที่เป็นที่นิยมของคนท้องถิ่น เป็นจุดท่องเที่ยวจุดหนึ่งของนักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวที่เมืองซาปาและภูเขาฟานซีปัง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* seebeforeyoudie.net  

บั๊กห่า
หมวดหมู่:จังหวัดหล่าวกาย
มัลพิเกียน

มัลพิเกียน () อาจหมายถึงหนึ่งโครงสร้างทางกายวิภาคศาสตร์ที่พบโดย มาร์เซลโล มัลพิกิ ดังต่อไปนี้:
*มัลพิเกียนคอร์พัสเซิล (แก้ความกำกวม) ยังอาจหมายถึง:
** **[[รีนัลคอร์พัสเซิล]]** - หน่วยการสารตัวแรกของหน่วยไต
** splenic lymphoid nodules หรือ **ไวท์โนดูล** -  กลุ่มก้อนเนื้อเยื่อน้ำเหลืองที่พบใน white pulp ของม้าม ภายในมีลิมโฟไซต์อยู่เป็นจำนวนมาก
* มัลพิเกียนแลร์ ซึ่งพบบนผิวหนัง
* ระบบท่อมัลพิเกียน ระบบขับถ่ายและรักษาสมดุลสารละลายชนิดหนึ่งของสัตว์ในกลุ่มยูนิราเมีย (uniramia; แมลงและไมเรียโพดา), อะแรคนิดและทาร์ดิเกรด
การถ่ายฝากตัวอ่อน

**การถ่ายฝากตัวอ่อน** (อังกฤษ: embryo transfer) เป็นการนำตัวอ่อนที่เกิดจากการผสมพันธุ์ระหว่างตัวอสุจิของพ่อพันธุ์และไข่ของแม่พันธุ์ที่คัดเลือกไว้ แล้วเก็บออกมาจากมดลูกของแม่พันธุ์ ต่อจากนั้นนำไปฝากใส่ไว้ให้เติบโตในมดลูกของตัวเมียอีกตัวหนึ่งจนคลอด

การถ่ายฝากตัวอ่อนประกอบด้วยสัตว์เพศเมียที่เป็นตัวให้ (donor) และตัวรับ (recipients) ซึ่งมีได้หลายตัว

ตัวให้จะเป็นแม่พันธุ์ที่คัดเลือกไว้ ซึ่งสัตว์บางประเภท เช่นโค กระบือ จะตกไข่ครั้งละ 1 ใบ แต่ถ้าต้องการให้ตกไข่มากขึ้น ก็ต้องใช้ฮอร์โมนกระตุ้นรังไข่ให้สร้างไข่ได้มากกว่าปกติ ซึ่งจะทำให้แม่พันธุ์มีไข่ตกมากกว่าครั้งละ 1 ใบ เมื่อแม่พันธุ์สามารถตกไข่ได้ครั้งละหลายใบ ก็จะมีโอกาสผสมเป็นตัวอ่อนได้หลายตัวในคราวเดียวกัน

ตัวรับเป็นสัตว์เพศเมียที่ไม่ได้รับการเลือกเป็นแม่พันธุ์ ตัวรับมีได้หลายตัว เพื่อรับตัวอ่อนจากแม่พันธุ์ให้มาเจริญเติบโตในมดลูกของตัวรับจนถึงกำหนดคลอด ตัวรับจะต้องมีสภาพร่างกายที่เป็นปกติ มีมดลูกที่พร้อมจะรับการฝังตัวของตัวอ่อน ดังนั้น ตัวรับมักจะเป็นพันธุ์พื้นเมืองเพราะจะแข็งแรงกว่า ในบางกรณีก่อนการถ่ายฝากตัวอ่อนอาจต้องมีการฉีดฮอร์โมนให้ตัวรับ เพื่อเตรียมสภาพของมดลูกให้พร้อมที่ตั้งท้องตามปกติ

หมวดหมู่:ภาวะเจริญพันธุ์
หมวดหมู่:ชีววิทยา
อนุภาค

**อนุภาค** หมายถึงสสารที่มีปริมาณน้อยมากหรือเล็กมาก อาจหมายถึง

; ในเคมี
* อิเล็กตรอน
* โมเลกุล
* อะตอม
* นิวตรอน
* โปรตอน
* อนุภาคคอลลอยด์ ใน colloid chemistry คือ a one-phase system ขององค์ประกอบสองอย่างขึ้นไป

; ในฟิสิกส์
* อนุภาคที่เล็กกว่าอะตอม ซึ่งอาจหมายถึงอย่างใดอย่างหนึ่งต่อไปนี้:
** อนุภาคมูลฐาน คืออนุภาคซึ่งเป็นองค์ประกอบของอนุภาคที่ใหญ่กว่า หรือเรียกอีกอย่างว่า *อนุภาคพื้นฐาน*
** Composite particle คือสถานะที่ติดตรึงกันระหว่างอนุภาคมูลฐานต่าง ๆ
** อนุภาคจุด คือ อนุภาคในอุดมคติที่ไม่มีปริมาตร

* *ดูเพิ่มเติมที่ [[รายชื่อของอนุภาค]]* หรือบทนำที่ไม่เป็นเชิงเทคนิคของหัวข้อดังกล่าว *[[บทนำสู่อนุภาค]]*

**ในบริบทอื่น ๆ**:
* คำอนุภาค คำที่ไม่ถูกจัดอยู่ในชนิดของคำใด
* อนุภาค (นิเวศวิทยา) ในนิเวศวิทยาทะเลหรือน้ำสะอาด หมายถึงวัตถุเล็ก ๆ
เมเจอร์ลีก

**เมเจอร์ลีก** () สามารถหมายถึง
* เมเจอร์ลีกซอกเกอร์ ลีกการแข่งขันฟุตบอลของสหรัฐฯ
* เมเจอร์ลีกเบสบอล ลีกการแข่งขันเบสบอลของสหรัฐฯ
เขตการปกครองของประเทศจีน

thumb|260px|เขตการปกครองของจีน

**เขตการปกครองของประเทศจีน** ประกอบด้วยหลายระดับมาตั้งแต่สมัยโบราณ รัฐธรรมนูญของจีนกำหนดให้มีเขตการปกครองโดยนิตินัยสามระดับ อย่างไรก็ตามในปัจจุบัน จีนมีเขตการปกครองโดยพฤตินัยห้าระดับ ได้แก่ ระดับมณฑล (มณฑล เขตปกครองตนเอง นครปกครองโดยตรง และเขตบริหารพิเศษ), ระดับจังหวัด, ระดับอำเภอ, ระดับตำบล, และระดับหมู่บ้าน

## ระดับมณฑล (ระดับที่ 1)

สาธารณรัฐประชาชนจีน (PRC) แบ่งออกเป็น 34 เขตการปกครองระดับมณฑล () หรือเขตการปกครองระดับที่ 1 () ประกอบด้วย 22 มณฑล, 5 เขตปกครองตนเอง, 4 นครปกครองโดยตรง, 2 เขตบริหารพิเศษ และ 1 มณฑลอ้างสิทธิ์

ในทางทฤษฎีแล้ว มณฑลต่าง ๆ จะอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐบาลกลางของสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่ในทางปฏิบัติผู้บริหารของมณฑลมีอิสระอย่างมากในการตัดสินใจในเรื่องนโยบายเศรษฐกิจ อำนาจในทางปฏิบัติจริง ๆ ของมณฑลนี้ได้ก่อให้เกิดสิ่งที่นักเศรษฐศาสตร์บางคนเรียกว่าสหพันธรัฐแบบจีน (Chinese federalism)

มณฑลส่วนใหญ่ยกเว้นมณฑลในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีอาณาเขตที่ก่อตั้งขึ้นมาก่อนแล้วในสมัยราชวงศ์หยวน ราชวงศ์หมิง และราชวงศ์ชิง บางครั้งอาณาเขตของมณฑลก็ยึดตามเขตแดนทางวัฒนธรรมหรือทางภูมิศาสตร์ นี่เป็นความพยายามของรัฐบาลจักรวรรดิที่จะกีดกันการแบ่งแยกดินแดนและลัทธิขุนศึกโดยใช้นโยบายแบ่งแยกแล้วปกครอง อย่างไรก็ตามมณฑลต่าง ๆ ก็ได้เข้ามามีบทบาททางวัฒนธรรมที่สำคัญในจีน

การเปลี่ยนแปลงเขตการปกครองที่ผ่านมาล่าสุด ได้แก่ การยกฐานะไหหลำ (1988) และฉงชิ่ง (1997) ขึ้นเป็นเขตการปกครองระดับมณฑล และการก่อตั้งฮ่องกง (1997) และมาเก๊า (1999) เป็นเขตบริหารพิเศษ

การบริหารระดับมณฑลมีรายละเอียดแตกต่างกันไป ดังนี้

## ระดับจังหวัด (ระดับที่ 2)

thumb|แผนที่แสดงเขตการปกครองระดับจังหวัดของประเทศจีน
เขตการปกครองระดับจังหวัดเป็นโครงสร้างการบริหารระดับที่สองรองลงมาจากระดับมณฑล มณฑลส่วนใหญ่แบ่งออกเป็นนครระดับจังหวัดเพียงอย่างเดียวโดยไม่มีหน่วยการปกครองระดับที่สองประเภทอื่น จาก 22 มณฑล และ 5 เขตปกครองตนเอง มีเพียง 3 มณฑล (ยูนนาน กุ้ยโจว ชิงไห่) และ 1 เขตปกครองตนเอง (ซินเจียง) เท่านั้นที่มีจำนวนของเขตการปกครองระดับสองที่ไม่ใช่นครระดับจังหวัดมากกว่า 3 แห่ง ณ เดือนมกราคม 2019 ประเทศจีนมีเขตการปกครองระดับจังหวัดทั้งหมด 333 แห่ง

## ระดับอำเภอ (ระดับที่ 3)

thumb|แผนที่แสดงเขตการปกครองระดับอำเภอของประเทศจีน
เขตการปกครองระดับอำเภอ หรือระดับเทศมณฑล เป็นเขตการปกครองระดับที่สามที่รองลงมาจากระดับจังหวัด ณ วันที่ 18 สิงหาคม 2015 ประเทศจีนมีเขตการปกครองระดับอำเภอทั้งหมด 2,852 แห่ง

## สรุป
ตารางสรุปการแบ่งเขตการปกครองของสาธารณรัฐจีน เมื่อเดือนมิถุนายน 2017

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อภูมิภาคของจีน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  – ของกระทรวงกิจการพลเรือน เกี่ยวกับเขตการปกครองของประเทศจีน
* Statistics
* แผนที่มณฑล จังหวัด และอำเภอ – (ในภาษาจีน)
* รายงานเมืองและพื้นที่ของจีน
งานรักบี้ฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์

**งานรักบี้ฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์** () เป็นการแข่งขันรักบี้ฟุตบอลระหว่างจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เพื่อกระชับความสัมพันธ์ระหว่างมหาวิทยาลัยและศิษย์เก่า ซึ่งการแข่งขันได้เริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2503 เป็นต้นมา โดยสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ได้พระราชทานถ้วยรางวัล “มหิดล” เป็นรางวัลสำหรับทีมที่ชนะการแข่งขัน

## ประวัติ
การแข่งขันรักบี้ฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์ได้มีการจัดการแข่งขันกันมาตั้งแต่ พ.ศ. 2480 ณ สนามศุภชลาศัย โดยคณะกลุ่มบุคคลจากนักรักบี้ฟุตบอลที่เคยเป็นนิสิตนักศึกษาเก่าของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้ร่วมกันจัดการแข่งขันรักบี้ฟุตบอลประเพณีขึ้น โดยวัตถุประสงค์ เพื่อสร้างความสัมพันธ์และความสามัคคีของนักกีฬารักบี้ฟุตบอลของทั้งสองมหาวิทยาลัยและผู้เกี่ยวข้องซึ่งประกอบด้วย คณาจารย์ ศิษย์เก่า และนิสิตนักศึกษาปัจจุบัน ซึ่งทำหน้าที่ร่วมกันในการจัดการแข่งขันเป็นประจำทุกปี โดยหมุนเวียนผลัดเปลี่ยนกันเป็นผู้จัดการแข่งขัน และเป็นแบบอย่างที่ดี ในการแข่งขันรักบี้ฟุตบอลให้แก่เยาวชนของชาติ ซึ่งผู้เข้าแข่งขันประกอบไปด้วยนิสิตหรือนักศึกษาที่กำลังศึกษาอยู่หรือเคยศึกษาหรือจบการศึกษาแล้ว

หลังจากนั้น ใน พ.ศ. 2503 สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีได้พระราชทานถ้วยรางวัล “มหิดล” แก่ผู้ชนะในการแข่งขัน พร้อมทั้งเสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานเปิดการแข่งขันด้วยพระองค์เอง โดยพระองค์ท่านเสร็จพระราชดำเนินเป็นประธานการแข่งขัน พระราชทานถ้วยรางวัลแก่ผู้ชนะและของที่ระลึกแก่กรรมการผู้ตัดสินและนักกีฬาของทั้งสองทีมด้วยพระองค์เองในช่วงแรกอยู่หลายปี ทั้งสองมหาวิทยาลัยจึงถือว่าการแข่งขันใน พ.ศ. 2503 เป็นการแข่งขันรักบี้ประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 1 ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

การแข่งขันรักบี้ฟุตบอลประเพณีนี้ มีการแข่งขันครั้งที่ 1 พ.ศ. 2503 และมีการแข่งขันตลอดมาเป็นครั้งที่ 22 เมื่อ พ.ศ. 2527 แล้วได้หยุดการแข่งขันไป เนื่องจากมีการทำกิจกรรมอื่น จึงได้มีการรื้อฟื้นการแข่งขันรักบี้ฟุตบอลประเพณีชิงถ้วยพระราชทาน “มหิดล” อีกครั้งหนึ่งโดยกลับมาแข่งขันอีกประจำ พ.ศ. 2549 เป็นครั้งที่ 23 ในยุคแรกแข่งขันที่สนามศุภชลาศัย กรีฑาสถานแห่งชาติ โดยครั้งที่ 2 ถึงครั้งที่ 7 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงเสด็จมาเป็นประธานในพิธีและทอดพระเนตรการแข่งขัน มีนิสิตนักศึกษาของทั้งสองสถาบัน และประชาชนเฝ้ารับเสด็จฯ มากกว่า 30,000 คน ผลการแข่งขัน 28 ครั้ง ธรรมศาสตร์ชนะ 11 ครั้ง จุฬาฯ ชนะ 15 ครั้ง เสมอ 5 ครั้ง และในปีล่าสุดที่ทีมรักบี้ธรรมศาสตร์เป็นผู้ชนะ

## การแข่งขัน

## อ้างอิง

* กีฬารักบี้ ได้รับการขนานนามว่า “กีฬาเถื่อนของสุภาพบุรุษ” 

## ดูเพิ่ม
* งานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ–ธรรมศาสตร์
* งานรักบี้ฟุตบอลประเพณีราชวิทย์-วชิราวุธ

หมวดหมู่:รักบี้
หมวดหมู่:จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:กิจกรรมมหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:กีฬานักเรียนในประเทศไทย
หูดข้าวสุก

**หูดข้าวสุก** (Molluscum contagiosum) คือโรคที่เกิดจากเชื้อไวรัส Molluscum contagiosum virus (MCV) ทำให้เกิดเป็นตุ่มนูนบนผิวหนัง ขนาดประมาณ 2-5 มิลลิเมตร จะพบมากขึ้นในรายที่มีการติดเชื้อ HIV

## สาเหตุ
เกิดจากเชื้อไวรัสชื่อ Molluscum contagiosum virus (MCV) ซึ่งเป็นเชื้อในตระกูล poxvirus จำแนกอยู่ในจีนัส *Molluscipoxvirus*

## อาการและอาการแสดง
หูดข้าวสุกมีลักษณะเป็นตุ่มนูนบนผิวหนัง ขนาดประมาณ 2-5 มิลลิเมตร มีลักษณะเฉพาะตัวคือมีรอยบุ๋มตรงกลาง มีการอักเสบและการตายของเนื้อเยื่อที่เป็นโรคน้อย เมื่อเทียบกับโรคที่เกิดจาก poxvirus ชนิดอื่น ๆ ลักษณะการกระจายของตุ่มมีทั้งแบบเดี่ยวและแบบกลุ่ม พบได้ทั่วร่างกาย ยกเว้นที่ฝ่ามือและฝ่าเท้า

## การดำเนินโรค
หูดข้าวสุกติดต่อได้โดยการสัมผัสและทางเพศสัมพันธ์ นอกจากนี้ยังสามารถติดต่อได้โดยการใช้สระว่ายน้ำร่วมกัน หากมีโรคภูมิแพ้ของผิวหนังอยู่ก่อนจะมีความเสี่ยงต่อการเกิดโรคมากขึ้น

ระยะฟักตัวของโรคใช้เวลา 2 สัปดาห์ถึง 6 เดือน (เฉลี่ยอยู่ที่ 2-7 สัปดาห์) ในผู้ที่มีภูมิคุ้มกันปกติโรคนี้สามารถหายได้เอง ภายในเวลา 3-4 เดือนโดยไม่มีภาวะแทรกซ้อน แต่รอยโรคที่ผิวหนังอาจจะคงอยู่ได้นาน 3-5 ปี

หูดข้าวสุกจะพบมากขึ้นในรายที่มีการติดเชื้อ HIV ในระยะที่ภูมิคุ้มกันเริ่มต่ำ พบได้ 5-18% ในผู้ติดเชื้อ HIV ซึ่งมักจะเป็นทั่วทั้งตัวและคงอยู่นานในรายที่อยู่ในระยะภูมิคุ้มกันบกพร่อง (AIDS) แล้ว นอกจากนี้ยังพบว่าโรคหูดข้าวสุกมีความสัมพันธ์กับภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่องแบบอื่น ๆ ด้วย

## การวินิจฉัยโรค
โดยทั่วไปวินิจฉัยจากอาการและอาการแสดงข้างต้น สามารถวินิจฉัยยืนยันได้จากการตรวจทางพยาธิวิทยาซึ่งจะพบ Cytoplasmic eosinophilic inclusions หรือที่เรียกว่า molluscum bodies ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะที่บ่งบอกถึงการแบ่งตัวของ poxvirus

## การรักษา
ขณะนี้ยังไม่มีการรักษาเฉพาะสำหรับโรคนี้ แต่สามารถรักษาด้วยการทำลายที่รอยโรคโดยตรงได้
ในผู้ติดเชื้อ HIV หากได้รับการรักษาด้วย Highly Active AntiRetroviral Therapy (HAART) อย่างมีประสิทธิภาพ หูดข้าวสุกก็สามารถหายได้เองเหมือนในรายที่มีภูมิคุ้มกันปกติ

มีบางกรณีศึกษา พบว่าการให้ Cidofovir ในรูปยาทาหรือยาฉีดมีประสิทธิภาพในการรักษาโรคในรายที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง

หมวดหมู่:โรค
หมวดหมู่:โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์
หมวดหมู่:โรคติดเชื้อไวรัส
โชเคศวร

**เจ้าชายโชเคศวร** หรือ **โชเคศวร สิงห์** เป็นกษัตริย์ที่ทางพม่าให้มาปกครองอาณาจักรอาหม ซึ่งโชเคศวร สิงห์เองมีฐานะเป็นพระอนุชาในพระมเหสีในพระเจ้าบาจีดอแห่งพม่า ทางพม่าแต่งตั้งให้พระองค์ขึ้นครองราชย์ เพื่อใช้ข้ออ้างว่า ที่ให้พระองค์ขึ้นเป็นกษัตริย์นั้น ก็เพราะเจ้าเสือเดือนฟ้า (จันทรกานต์ สิงห์) ไม่เสด็จกลับตามคำเชิญของพม่า ต่อมาเจ้าเสือเดือนฟ้าจึงเสด็จกลับ แต่เมื่อมาถึงโยรหัต เจ้าเสื้อเดือนฟ้ากลับถูกจับและถูกขังไว้ที่รังปุระ โดยมีพระองค์เป็นกษัตริย์ต่อไป ท้ายที่สุดโชเคศวรถูกปลดและสิ้นสุดตำแหน่ง *ราชาแห่งอัสสัม* ในเดือนมิถุนายน ในปี พ.ศ.๒๓๖๕ เมื่ออังกฤษเข้ามายึดอัสสัมตอนใต้จากพม่าจากสนธิสัญญายันดาโบ 

## อ้างอิง

*Baruah, S. L. (1993), **Last Days of Ahom Monarchy**, Munshiram Manoharlal Publishers Pvt Ltd, New Delhi  
* งานค้นคว้าเรื่องชนชาติไทย ของ พลตรี หลวงวิจิตรวาทการ

## ดูเพิ่ม
* ราชวงศ์อาหม

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อาหม
มุม

thumb|right|มุมที่เกิดจากรังสีสองเส้นที่ลากออกมาจากจุดยอดมุม
**มุม** () เกิดจากปลายรังสี 2 เส้น เชื่อมกันที่จุดจุดหนึ่ง ซึ่งเรียกว่า **จุดยอดมุม** และหน่วยในการวัดมุมอาจมีหน่วยเป็นองศาซึ่งเขียนในสัญลักษณ์ "°" หรือในหน่วยเรเดียน ซึ่งในหน่วยเรเดียนจะพิจารณาความยาวของส่วนโค้งของวงกลมที่รองรับมุมนั้น จากความยาวรอบรูปของวงกลม (รัศมี 1 หน่วย) คือ  มุมฉากจะมีมุม เรเดียน ในหน่วยองศา วงกลมจะมี 360 องศา ดังนั้นมุมฉากจะมีมุม 90 องศา

## ชนิดของมุม
* มุมขนาด 90° (หรือ π/2 เรเดียน หรือหนึ่งส่วนสี่ของรูปวงกลม) เรียกว่า **[[มุมฉาก]]** (right angle)
* มุมที่เล็กกว่ามุมฉาก (น้อยกว่า 90°) เรียกว่า **มุมแหลม** (acute angle)
* มุมที่ใหญ่กว่ามุมฉากแต่เล็กกว่าสองมุมฉาก (ระหว่าง 90° กับ 180°) เรียกว่า **มุมป้าน** (obtuse angle)
* มุมที่มีขนาดเท่ากับสองมุมฉาก (180°) เรียกว่า **มุมตรง** (straight angle)
* มุมที่ใหญ่กว่ามุมตรงแต่น้อยกว่ารูปวงกลมเต็มวง (ระหว่าง 180° กับ 360°) เรียกว่า **มุมกลับ** (reflex angle)
* มุมที่วัดแล้วได้ขนาดของมุมเท่ากัน เรากล่าวว่ามุมทั้งสองสมภาคกัน (congruence)
* เมื่อเส้นตรงสองเส้นตัดกันคล้ายตัว X มุมที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของจุดตัดเรียกว่า **[[มุมตรงข้าม]]** (vertical/opposite angle) มุมตรงข้ามแต่ละคู่จะสมภาคกันเสมอ
* มุมที่มีจุดยอดและรังสีด้านหนึ่งร่วมกัน แต่ไม่กินพื้นที่ซึ่งกันและกัน มุมทั้งสองนั้นเรียกว่า **[[มุมประชิด]]** (adjacent angle)
* มุมสองมุมที่มีผลรวมของขนาดเท่ากับหนึ่งมุมฉาก (90°) จะเรียกทั้งสองว่าเป็น **[[มุมประกอบมุมฉาก]]** (complementary angles)
* มุมสองมุมที่มีผลรวมของขนาดเท่ากับสองมุมฉาก (180°) จะเรียกทั้งสองว่าเป็น **[[มุมประกอบสองมุมฉาก]]** (supplementary angles)
* มุมสองมุมที่มีผลรวมของขนาดเท่ากับหนึ่งรอบรูปวงกลม (360°) จะเรียกทั้งสองว่าเป็น มุมประกอบสี่มุมฉาก (explementary angles)

## มุมภายในรูปหลายเหลี่ยม
เราสามารถหามุมภายในของรูปสามเหลี่ยมได้โดยพิจารณาจุดยอด (A) ของสามเหลี่ยม ลากเส้นตรงที่ผ่านจุด A และขนานกับด้านที่อยู่ตรงข้ามจุด A สมมติเป็น BC จะได้ว่าผลรวมของมุมภายในรูปสามเหลี่ยม คือ 180° เราสามารถหาผลรวมของมุมภายในของรูป n เหลี่ยม ได้โดยอาศัยมุมภายในของรูปสามเหลี่ยม นั่นคือ เลือกจุดยอดใด ๆ ของรูป n เหลี่ยม ลากเส้นเชื่อมจุดยอดนั้นกับจุดยอดที่เหลือ จะเกิดสามเหลี่ยม n-2 รูป ดังนั้นมุมภายในของรูป n เหลี่ยม คือ 180(n-2) องศา

หมวดหมู่:เรขาคณิตมูลฐาน
หมวดหมู่:ตรีโกณมิติ
รัศมี

thumb|รูปวงกลมที่แสดงถึงรัศมี เส้นผ่านศูนย์กลาง จุดศูนย์กลาง และเส้นรอบวง
**รัศมี** (อังกฤษ: radius พหูพจน์: radii) ของรูปวงกลมหรือทรงกลม คือส่วนของเส้นตรงใดๆ ที่เชื่อมต่อระหว่างจุดศูนย์กลาง ไปยังเส้นรอบวงหรือพื้นผิวของทรงกลม อีกนัยหนึ่งหมายถึงความยาวของส่วนของเส้นตรงนั้น รัศมีเป็นส่วนครึ่งหนึ่งของเส้นผ่านศูนย์กลาง ในทางวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ มีการใช้คำว่า รัศมีความโค้ง (radius of curvature) แทนความหมายที่คล้ายกับรัศมี

ในกรณีทั่วไปที่ไม่ใช่สำหรับรูปวงกลมหรือทรงกลม อาทิ ทรงกระบอก รูปหลายเหลี่ยม กราฟ หรือชิ้นส่วนจักรกลต่างๆ รัศมีสามารถหมายถึงระยะทางที่วัดจากจุดกึ่งกลางหรือแกนสมมาตรไปยังจุดอื่นที่อยู่ภายนอก ซึ่งในกรณีนี้รัศมีอาจมีความยาวมากกว่าครึ่งหนึ่งของเส้นผ่านศูนย์กลางก็ได้

ความสัมพันธ์ระหว่างรัศมี *r* กับเส้นรอบวง *c* ของรูปวงกลมคือ
::r = \frac{c}{2\pi}

## รัศมีจากพื้นที่

รัศมีของวงกลมที่มีพื้นที่เป็น *A* คือ

: r = \sqrt{\frac{A}{\pi}}.

รัศมีเป็นครึ่งหนึ่งของเส้นผ่าศูนย์กลาง

## รัศมีจากจุดสามจุด

ความยาวรัศมีของรูปวงกลมที่ผ่านจุดสามจุดใดๆ P_1, P_2, P_3 \,\! ที่ไม่อยู่บนเส้นตรงเดียวกัน คำนวณได้จาก
::r = \frac{2 \sin \theta}
โดยที่ \theta คือขนาดของมุม \angle P_1 P_2 P_3

สูตรต่อไปนี้ใช้กฎของไซน์

ถ้าจุดสามจุดกำหนดให้มีพิกัด  (x_1,y_1) ,  (x_2,y_2)  และ  (x_3,y_3) , ดังนั้นจะสามารถใช้สูตรดังต่อไปนี้:

:  r={\frac {\sqrt{ \left(  \left( {\it x_2}-{\it x_1} \right) ^{2}+ \left( {\it y_2}-{\it y_1} \right) ^{2} \right)  \left(  \left( {\it x_2}-{\it x_3} \right) ^{2}+ \left( {\it y_2}-{\it y_3} \right) ^{2} \right)  \left( \left( {\it x_3}-{\it x_1} \right) ^{2}+ \left( {\it y_3}-{\it y_1} \right) ^{2} \right)} }{ 2 \left| {\it x_1}\,{\it y_2}+{\it x_2}\,{\it y_3}+{\it x_3}\,{\it y_1}-{\it x_1}\,{\it y_3}-{\it x_2}\,{\it y_1}-{\it x_3}\,{\it y_2} \right| }}

## สูตรสำหรับรูปหลายเหลี่ยมปกติ

สูตรเหล่านี้ถือว่าเป็นรูปหลายเหลี่ยมปกติกับด้าน *n* ด้าน

### รัศมีจากด้านข้าง

รัศมีสามารถคำนวณได้จากด้าน  s  โดย:
: r = R_n\, s&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;เมื่อ&nbsp;&nbsp;&nbsp; R_n = \frac{1}{2 \sin \frac{\pi}{n}} \quad\quad 
  \begin{array}{r|ccr|c}
    n & R_n & & n & R_n\\
    \hline
     2 & 0.50000000 & & 10 & 1.6180340- \\
     3 & 0.5773503- & & 11 & 1.7747328- \\
     4 & 0.7071068- & & 12 & 1.9318517- \\
     5 & 0.8506508+ & & 13 & 2.0892907+ \\
     6 & 1.00000000 & & 14 & 2.2469796+ \\
     7 & 1.1523824+ & & 15 & 2.4048672- \\
     8 & 1.3065630- & & 16 & 2.5629154+ \\
     9 & 1.4619022+ & & 17 & 2.7210956-
  \end{array}


## สูตรสำหรับไฮเพอร์คิวบ์ (hypercubes)

### รัศมีจากด้านข้าง

รัศมีของไฮเพอร์คิวบ์  d  มิติที่มีด้าน  s  คือ

: r = \frac{s}{2}\sqrt{d}.

หมวดหมู่:วงกลม
หมวดหมู่:เรขาคณิต
หมวดหมู่:ความยาว
อำเภอดอนมดแดง

**ดอนมดแดง** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของจังหวัดอุบลราชธานี เป็นเมืองทางประวัติศาสตร์ของจังหวัดอุบลราชธานี มีสภาพพื้นที่เป็นเขตเกษตรกรรม มีลำน้ำล้อมรอบทั้งสี่ด้านของอำเภอ ดังนี้ ทิศใต้มีแม่น้ำมูลไหลผ่าน ทิศตะวันออกและทิศเหนือมีลำเซบกไหลผ่าน ทิศตะวันตกมีลำห้วยนาคำไหลผ่าน  

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอดอนมดแดงตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอตระการพืชผล
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอตาลสุม
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอสว่างวีระวงศ์
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอเมืองอุบลราชธานีและอำเภอเหล่าเสือโก้ก

## ประวัติ
พ.ศ. 2311 พระวอ พระตา ได้ตั้งเมืองนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน พระเจ้าสิริบุญสารได้ยกทัพมาตีเมืองนครเขื่อนขันธ์ฯ พระวอ พระตา จึงอพยพประชาชนและครอบครัวมาที่บ้านดู่บ้านแก (เวียงดอนกอง) อาณาจักรล้านช้างจำปาศักดิ์ ต่อมาอพยพมาที่เมืองดอนมดแดง พ.ศ. 2326 ได้เกิดน้ำท่วมเมืองบริเวณเกาะดอนมดแดงซึ่งเป็นที่ตั้งเมือง พระปทุมวรราชสุริยวงส์จึงอพยพไปที่ดงอู่ผึ้ง ขอพึ่งพระบรมโพธิสมภารสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช และขอตั้งดงอู่ผึ้งเป็นเมืองอุบลราชธานีศรีวนาลัยประเทศราช

ท้องที่อำเภอดอนมดแดง ได้รับการจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอ เพื่อเตรียมความพร้อมการเป็นอำเภอ เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2533 โดยมีผลตั่งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2534 โดยตั้งเป็น **กิ่งอำเภอดอนมดแดง** ขึ้นกับอำเภอเมืองอุบลราชธานี 

**อำเภอดอนมดแดง** ได้รับการประกาศจัดตั้งโดยแยกพื้นที่จากอำเภอเมืองอุบลราชธานี ขึ้นเป็นอำเภอลำดับที่ 19 ของจังหวัดอุบลราชธานี  โดยมีผลตั่งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539

## ภูมิศาสตร์
อำเภอดอนมดแดงมีสภาพพื้นที่เป็นที่ราบอุดมสมบูรณ์ตลอดทั้งปี บางแห่งเป็นเนินเขาเล็ก ๆ พื้นที่ทางด้านทิศใต้มีหนองน้ำขนาดใหญ่และมีเกาะดอนมดแดงสถานที่สำคัญของอำเภอ 

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอดอนมดแดงประกอบไปด้วย 4 ตำบล 47 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอดอนมดแดงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่ 

* **องค์การบริหารส่วนตำบลคำไฮใหญ่** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคำไฮใหญ่ทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลดอนมดแดง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนมดแดงทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลท่าเมือง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าเมืองทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลเหล่าแดง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเหล่าแดงทั้งตำบล

## การคมนาคม
อำเภอดอนมดแดงห่างจากตัวจังหวัดอุบลราชธานี 32 กิโลเมตร
* ทางถนนอุบลราชธานี-ตระการพืชผล 20 กิโลเมตร
* ทางถนนแต้ใหม่-ดงบัง 6 กิโลเมตร
* ทางถนนคำไฮใหญ่-ท่าศิลา 6 กิโลเมตร

## โรงเรียน
โรงเรียนมัธยม สพฐ.
* โรงเรียนดอนมดแดงวิทยาคม

โรงเรียนประถม สพฐ.
* โรงเรียนบ้านเหล่าแดง
*โรงเรียนดอนมดแดง (บ้านดงบัง)
*โรงเรียนบ้านคำไฮใหญ่
*โรงเรียนบ้านท่าเมือง
*โรงเรียนบ้านวังพระวังไฮ
*โรงเรียนบ้านยาง
*โรงเรียนบ้านหนองแล้ง
*โรงเรียนบ้านหนองหิน
*โรงเรียนบ้านแคน (สมเด็จอุปถัมภ์)
*โรงเรียนบ้านกุดกั่ว

## อ้างอิง

ดอนมดแดง
หมวดหมู่:อำเภอดอนมดแดง
ทะเล

[thumb|[ทะเลโบฟอร์ต]]
**ทะเล** เป็นแหล่งน้ำเค็มขนาดใหญ่ที่ล้อมรอบด้วยพื้นดินทั้งหมดหรือบางส่วน เมื่อกล่าวถึงกว้าง ๆ ทะเล คือระบบที่เชื่อมกันระหว่างผืนน้ำมหาสมุทรน้ำเค็มบนโลก ถือเป็นมหาสมุทรโลก หรือแยกเป็นมหาสมุทรหลาย ๆ แห่ง ทะเลบรรเทาภูมิอากาศของโลก และมีบทบาทสำคัญในวัฏจักรน้ำ  และวัฏจักรคาร์บอน แม้ว่ามีการเดินทางและสำรวจทะเลตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ การวิจัยทางวิทยาศาสตร์สมัยใหม่เกี่ยวกับทะเลที่เรียกว่า สมุทรศาสตร์ สืบย้อนไปได้ถึงคณะเดินทาง''แชลเลนเจอร์'' ของชาวอังกฤษในคริสต์ทศวรรษ 1870 ทะเลถูกแบ่งออกเป็นส่วน ๆ ได้ 5 ส่วน รวมถึงมหาสมุทร 4 แห่ง ที่ตั้งชื่อโดยองค์การอุทกศาสตร์สากล (มหาสมุทรแอตแลนติก มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรอินเดีย และมหาสมุทรอาร์กติก) และมหาสมุทรใต้ ทะเลที่มีขนาดเล็กกว่า และอยู่ในระดับรองลงมา เช่น ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อทะเล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* National Oceanic and Atmospheric Administration—NOAA website 
* 

หมวดหมู่:มหาสมุทร

หมวดหมู่:สมุทรศาสตร์
หมวดหมู่:แหล่งน้ำ
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานชายฝั่งและมหาสมุทร
นินจาคาบูโตะ

**นินจาคาบูโตะ** () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เรื่องและภาพโดยเทราซาวา บุอิจิ ผู้เขียน คอบร้า เห่าไฟสายฟ้า อีกเรื่องที่เข้าฉายในประเทศไทย เคยฉายทางช่อง 9 ตอนเย็นวันพฤหัสบดีในปี พ.ศ. 2533 - พ.ศ. 2534 เป็นการ์ตูนแอ็คชั่นแบบนินจา โดยพระเอกจะไปผจญภัยร่วมกับพรรคพวก ออกต่อสู้ร่วมปราบปีศาจ

## เนื้อเรื่อง

## ตัวละคร

ฝ่ายธรรมะ 
**คาบูโตะ และสหาย** 
คาบูโตะ และผองเพื่อน สี่เทวะ เป็นนินจาที่ใช้ศาสตร์ของเท็งกุ (เท็งกุริว นินจุตสึโฮ 天狗流忍術法)

**คาบูโตะ (รุ่นที่หนึ่ง และรุ่นที่สอง)** 
(カブト, Kabuto) 
ในภาคต้นนี้คือ คาบูโตะ รุ่นที่2 มีชื่อเต็มว่า **คาระสึเท็งกู คาบูโตะ** (鴉天狗カブト, Karasu Tengu Kabuto), เขารับรู้ได้ว่า คุโระยะฉะ โดกิ ได้คลายผนึกเปิดประตูโลกปีศาจ บุกเข้ามายังแดนมนุษย์, คาบูโตะจึงได้เรียกระดมสี่เทวะให้มาร่วมกันต่อสู้ปราบปีศาจ

**ฮิริว**  
(飛龍, ひりゅう, Hiryu sword) 
คือกระบี่ใบดาบตรง ปลายแหลม มีคมสองด้าน ถูกจองจำโดยพ่อของคาบูโตะรุ่นที่หนึ่ง มันมีชีวิตจิตใจ สนทนาได้ มีพลังเวทย์ในตัว เป็นกระบี่คู่กายของคาบูโตะ ทั้งรุ่นที่หนึ่ง และรุ่นที่สอง ผู้ที่ครอบครองกระบี่เล่มนี้จะตกอยู่ใต้พันธะ คราใดที่ไม่สามารถให้กระบี่นี้เสพเลือดศัตรูได้ จะต้องถูกสูบพลังชีวิตแทน

**สี่เทวะ ชิชิน (สี่เทพารักษ์, จตุรเทพ, จตุทวารบาล)**  
(四神, ししん, ShiShin) 
สี่นินจาผู้มีฉายาเป็นเทพ เทพารักษ์ ทวารบาล เป็นผู้พิทักษ์ทิศทั้งสี่ เหนือ ใต้ ออก ตก เมื่อผนึกกำลังประจำจตุรทิศใช้เป็นค่ายกล สยบมารไว้ได้

**เบนิเท็งกู เก็นบุ** อุดร (ทิศเหนือ) 
(紅天狗 玄武} べにてんぐ げんぶ, BeniTengu GenBu of the North) 
สัญลักษณ์ เต่านิล ลำตัวในกระดองเป็นงู

**ซุซากุ** ทักษิณ (ทิศใต้) หรือ ชุจากุ 
(朱雀, すざく, South SuZaKu) 
สัญลักษณ์ หงส์เพลิง, วิหคอัคคี, นกฟีนิกซ์

**เซย์ริว** บูรพา (ทิศตะวันออก) 
(青龍, せいりゅう, SeiRyu Azure Dragon of the East) 
สัญลักษณ์ มังกรฟ้า

**จิรายยะ เบียคโกะ** ประจิม (ทิศตะวันตก) 
(地雷屋白虎, じらいや びゃっこ, Jiraiya Byakko White Tiger of the West) 
สัญลักษณ์ พยัคฆ์ขาว

ฝ่ายอธรรม 
**คุโระยะฉะ โดกิ** (ยักษาทมิฬ) 
(黒夜叉道鬼, くろやしゃ どうき, KuroYasha Douki)

**โอนิโจะโร่** นางปีศาจแมงมุม 
(鬼女郎, おにじょろう) 

## รายชื่อตอน

หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง‎
หมวดหมู่:ภาพยนตร์นินจา
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนินจา
หมวดหมู่:นินจาในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ปรัมปราวิทยาญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ยุคเซ็งโงกุในบันเทิงคดี
ชูศรี ทองแย้ม

**ชูศรี ทองแย้ม** เป็นนักร้องเพลงลูกทุ่งที่โดดเด่นของวงดนตรีสุรพล สมบัติเจริญ

## ประวัติ
เป็นบุตรสาวคนที่สามของ ร.ต.อ.ชุ่ม ทองแย้ม อดีตผู้ฝึกสอนวงดุริยางค์ตำรวจ 

## ชีวิตนักร้อง
ต่อมาคุณพ่อของเธอได้พาเธอมาสมัครเป็นนักร้องที่วงดนตรีสุรพล สมบัติเจริญพร้อมกับชูจิตร ทองแย้มพี่สาวเธอ และฉวีวรรณ ทองแย้มน้องสาว ซึ่งตอนนั้นเธออายุราว13-14 ปี โดยครูสุรพลเห็นว่าแนวเสียงของชูศรีร้องเพลงลูกทุ่งไม่ได้จึงให้แผ่นเสียงเพลงญี่ปุ่นเธอไปฟังและหัดร้องโดยบอกกับเธอว่าถ้าร้องได้แล้วให้มาหา

ชูศรีเพียรพยามยามจนร้องเพลงญี่ปุ่นนั้นได้ ครูสุรพลจึงแต่งเพลงให้โดยแปลงมาจากเพลงญี่ปุ่นเพลงนั้น ด้วยความอัจฉริยะของครูสุรพลคุณชูศรีได้เล่า"อาพลใช้ให้ไปซื้อบุหรี่เกล็ดทองให้บอกว่าถ้าไปซื้อจะแต่งเพลงให้ พอเราซื้อเสร็จครูท่านสูบไปสองมวนแล้วเพลงก็เสร็จเลย" ชูศรีบันทึกเสียงเพลงแรกชื่อ**รักเหนือขอบฟ้า** เมื่ออายุ 14 ปี โดยเพลงขายดีมากจนครูให้เงินรางวัลพิเศษ 200 บาท(สมัยนั้นถือว่าเยอะพอสมควร)

คุณชูศรีร้องเพลงไปด้วยและเรียนไปด้วย จนอายุ 20 จึงลาออกมาแต่งงาน แล้วไม่ได้กลับมาร้องเพลงอีก ชูศรีบันทึกเสียงไว้ไม่มากนักโดยมากเป็นเพลงแปลงจากทำนองญี่ปุ่นและเกาหลี ตามกระแสนิยมในสมัยนั้น (นับจากเพลง *"เสียงครวญจากเกาหลี"* ของเบญจมินทร์ ขับร้องโดย สมศรี ม่วงศรเขียว) ตัวอย่างผลงาน เช่น *รักเหนือขอบฟ้า โตเกียวแห่งความหลัง คอยเธอที่โตเกียว (ทำนองเพลงสุกิยากี้)*

## ปัจจุบัน
ชูศรีสมรสกับ นาวาอากาศเอกสุนทร สอนพา อดีตผู้ฝึกสอนวงดุริยางค์ทหารอากาศ มีบุตรธิดา 4 คน โดยยังรับงานร้องเพลงอยู่บ้างเป็นครั้งคราว

## อ้างอิง

* วงดนตรีสุรพลฯ (ภาพในอดีต-ปัจจุบัน)

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดพระนคร
หมวดหมู่:นักร้องเด็กชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องลูกทุ่งหญิงชาวไทย
สกินเฮด

thumb|กลุ่มสกินเฮด

**สกินเฮด** (Skinhead) คือทรงผมทรงติดหนังหัว เริ่มแรกผู้นิยมไว้ทรงนี้จะเป็น หมู่ชนชั้นกรรมาชีพ ในสหราชอาณาจักร ในช่วงยุคทศวรรษที่ 60 (ปลายปี 2503 และพัฒนาเรื่อยมาจนถึงขีดสุดในอังกฤษช่วงปี 2513) โดยได้รับอิทธิพลมาจากพวกรู้ดบอยส์ในเวสต์อินดีส์ และพวกม็อด ในสหราชอาณาจักร

ในทศวรรษถัดมาสกินเฮดแพร่หลายในยุโรป อเมริกาเหนือ และ ทวีปอื่นๆ ต่อมาในช่วงปลายปี 2523 ในสหรัฐอเมริกา เกิดภาวะเศรษฐกิจถดถอย พวกสกินเฮด เริ่มเกลียดชังชาวต่างชาติที่อพยพเข้ามาและประสบความสำเร็จในการดำเนินชีวิต พวกสกินเฮดจึงเป็นพวกเหยียดผิว นิยมความรุนแรง และมีส่วนในการฆาตกรรมชาวต่างชาติ พวกรักร่วมเพศ ฯลฯ ในเมืองต่างๆ ของสหรัฐฯ ซึ่งต่อมาก็ได้ที่มาของชื่อสกินเฮด และจะมีรอยสักตามแขนหรือลำตัว ชอบใส่เสื้อแขนยาวของนักบินและรองเท้าหุ้มข้อ มีเชือกรองเท้าสีสันต่างๆกัน เช่น ขาว แดง และเหลือง 

## รูปแบบของสกินเฮด
* **Traditional skinheads** อาจเรียกว่า (Trads หรือ Trojan Skinheads) - สกินเฮดดั้งเดิม เป็นลักษณะของวัฒนธรรมในหมู่ชั้นกรรมาชีพ มีลักษณะการฟังเพลง วัฒนธรรม สไตล์ ที่เหมือนๆกัน
* **Oi! skins** และ **Punk-skinheads** - พัฒนามาจากพังก์ร็อก พวกนี้จะนิยมฟังเพลงแนว Oi! และ พังค์อาจจะมีรอยสัก,มีอุปกรณ์การแต่งตัวเช่น รองเท้าบู้ตสูงๆ กางเกงยีนส์ฟิต ๆ ใส่ทีเชิร์ท ใส่แจ็กเก็ต เป็นต้น
* **Hardcore skins** - แพร่หลายในอเมริกา ส่วนใหญ่จะฟังเพลงแนวฮาร์ดคอร์พังก์ เช่นวง Iron Cross, Agnostic Front, Cro-mags, Sheer Terror, Warzone และ Murphy's Law เป็นต้น เกิดขึ้นในยุค 70s จะแตกต่างจาก Traditional skinheads ตรงรสนิยมการฟังเพลง
* **Gay Skinhead** - อาจเรียกว่า gayskin หรือ queerskin เป็นอีกรสนิยมหนึ่งของเกย์บางกลุ่ม

## สกินเฮดที่มีจุดมุ่งหมายทางการเมือง
* **White Power, Nazi-Skinheads - Racist** - พวกเหยียดสีผิว ,ลัทธินาซี
* **Anti-racist (SHARP)** - พวกต่อต้านพวกเหยียดสีผิวและชนชั้น และ นีโอนาซี
* **Left wing** - ต่อต้าน ผู้ยึดถือลัทธิfascism และ พวกเหยียดสีผิวและชนชั้น 
* **Right wing** - กลุ่มอนุรักษนิยม และ ผู้รักชาติ ดูเป็นสิ่งปกติในสหรัฐอเมริกา
* **Apolitical** หรือ **Centrist** - ไม่เกี่ยวข้องกับการเมือง

## อ้างอิง
* สกินเฮด-ที่มา  คอลัมน์รู้ไปโม้ด น้าชาติ ประชาชื่น

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Skinhead Nation 

หมวดหมู่:ทรงผม
คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต

**คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต** ()เป็นภาพยนตร์เกาหลีแนวดรามาโรแมนติก เข้ามาฉายในประเทศไทยวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546

## ตัวละครหลัก
* ซน เย-จิน รับบทเป็น ยุน จี-แฮ (ลูก) และ ซ็อง จู-ฮี (แม่)
* โช อิน-ซ็อง รับบทเป็น ซัง-มิน
* โช ซึง-อู รับบทเป็น โอ จุน-ฮา
* อี กี-อู รับบทเป็น ยุน เท-โซ คู่หมั้นของ จู-ฮี และเป็นเพื่อนสนิทของ โอ จุน-ฮา

## เนื้อเรื่องย่อ
ภาพยนตร์เรื่องนี้จะมีเรื่องราวความรักของคน 2 ช่วงเวลา
* ช่วงเวลาปัจจุบัน จี-แฮ (รับบทโดย ซน เย-จิน) มีเพื่อนสนิทชื่อ ซู-กย็อง ทั้งสองเข้าร่วมกิจกรรมกับชมรมละครเวที เพราะ ซู-กย็อง อยากใกล้ชิดกับ คนที่แอบปลื้ม คือ ซัง-มิน (รับบทโดย โช อิน-ซ็อง) ซู-กย็อง ให้ จี-แฮ ช่วยเขียนจดหมายรักส่งให้ ซัง-มิน อยู่หลายครั้ง จี-แฮก็ช่วยเขียนทั้ง ๆ ที่แอบมีใจให้ซัง-มิน จี-แฮพยายามหลบหน้า ซัง-มิน เพื่อให้ซู-กย็อง และ ซัง-มิน ได้คบหากัน แม้ว่าเธอจะปวดใจแค่ไหนก็ตาม จนกระทั่งวันหนึ่งเธอได้ค้นพบสมุดบันทึก และจดหมายรักของแม่ในตู้เก็บของ เธอใช้เวลาอ่านข้อความเหล่านั้นอย่างตั้งใจ จนทำให้เธอได้รู้ความรักที่เก็บเอาไว้ของแม่ ซึ่งเป็นความรักที่ต้องแอบซ่อนเหมือนกัน
* ช่วงเวลาในปี ค.ศ. 1968 จู-ฮี (รับบทโดย ซน เย-จิน) พบรักแรกกับ จุน-ฮา (รับบทโดย โช ซึง-อู) ในวันหยุดฤดูร้อนที่ชนบท แต่เธอถูกผู้ใหญ่หมั้นหมาย ให้แต่งงานกับลูกชายพ่อค้าใหญ่ ซึ่งเป็นเพื่อนกับ จุน-ฮา ทั้งคู่จึงต้องเก็บงำความรู้สึกที่มีต่อกัน ปิดบังทั้งเพื่อนและพ่อ เพื่อแอบพบกันอย่างลับ ๆ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ข้อมูลภาพยนตร์ The Classic  ที่ jkdramas
* The Classic (2003) ที่ สยามโซน.คอม

หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกาหลี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกาหลีใต้ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2546
แอนิเมติก

**แอนิเมติก** (animatic) หรือ **มัลติบอร์ด** (multiboard) คือ สตอรีบอร์ดแบบเคลื่อนไหว มีทั้งแบบที่เขียนด้วยภาพ 2 มิติ ซึ่งนิยมใช้ในยุคแรกๆ และบบ 3 มิติ ซึ่งใช้อย่างแพร่หลายในปัจจุบัน มีจุดประสงค์เพื่อวางแผนการถ่ายทำ ภาพยนตร์และโฆษณา เพื่อให้ทีมงานและนายทุนเห็นภาพรวมของภาพยนตร์และโฆษณานั้นๆในทิศทางเดียวกันก่อนที่จะมีการถ่ายทำจริงถือว่าเป็นงาน Pre Visual ที่มีความสำคัญในปัจจุบัน ใช้กันอย่างแพร่หลายในภาพยนตร์โฆษณา ส่วนภาพยนตร์จอเงิน เริ่มมีการใช้อย่างจริงจังในเรื่อง กาเหว่าที่บางเพลง(2537)โดย กันตนา โมชั่น พิคเจอร์ และเงียบหายจากวงการภาพยนตร์ไปนานจนกระทั่ง ภาพยนตร์เรื่อง องค์บาก 2546 โดย สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล และ บาแรมยู ได้นำแอนิเมติกมาใช้ในงานภาพยนตร์ ในฉากตุ๊กๆไล่ล่า หลังจากนั้นภาพยนตร์ไทยในเครือ บาแรมยูก็ใช้แอนิเมติกในการวางแผนถ่ายทำเกือบทุกเรื่อง ถือว่าเป็นบริษัทผลิตภาพยนตร์ที่มีการใช้แอนิเมติกในการถ่ายทำมากที่สุดในประเทศไทย

ถึงแม้ในวงการโฆษณาและภาพยนตร์ต่างประเทศจะมีการใช้แอนิเมติกมาอย่างยาวนานแต่สำหรับวงการภาพยนตร์ไทยก็ยังเป็นสิ่งที่ใหม่มาก และน้อยคนที่จะรู้จักและเข้าใจจริงๆ

อแอนิเมติก
โซโจจิ

**โซโจจิ** เป็นวัดพุทธตั้งอยู่ในย่านชิบาอูระ เขตมินาโตะ โตเกียว เป็นวัดศูนย์กลางของสายจินไซ พระประธานคือ พระพุทธรูปอมิตาภะ ผู้ก่อตั้งวัด คือ ยูโยะ โชโซ
thumb|
thumb|
[thumb|[เทศกาลบง]]
ในสมัยเอโดะ โซโจจิถือว่าเป็นวัดประจำตระกูลโทกูงาวะ เมื่อแรกเริ่ม โทกูงาวะ อิเอยาซุ ได้ย้ายวัดไปที่ฮิบิยะ ต่อมาในปี 1590 มีการขยายอาณาเขตของปราสาทเอโดะจึงได้ย้ายวัดมา ณ ที่ตั้งปัจจุบัน

หลังจากตระกูลโทกูงาวะเริ่มเสื่อมอำนาจลง บริเวณลานวัดได้กลายเป็นสวนสาธารณะ ในสงครามโลกครั้งที่สอง บริเวณวัดถูกทำลายอย่างหนัก แต่ได้มีการบูรณะขึ้นอีกครั้ง

## สุสานโชกุนโทกูงาวะ
หลังจากโทกูงาวะ อิเอยาซุเริ่มปกครองภูมิภาคคันโต ก็ได้ถือว่าโซโจจิเป็นวัดประจำตระกูลโทกูงาวะ และริเริ่มก่อสร้างอาคารใหญ่ต่าง ๆ ในวัด หลังจากนั้น โซโจจิก็เป็นที่รู้จักในฐานะศูนย์กลางของพระพุทธศาสนาแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น ภายในวัดเป็นที่ตั้งของสุสานประจำตระกูลโทกูงาวะ ซึ่งศพของโชกุนโทกูงาวะ 6 รุ่น รวมทั้งภริยาและบุตรถูกฝังที่นี่ โดยหลุมฝังศพของโทกูงาวะ ฮิเดตาดะ, โทกูงาวะ อิเอโนบุ และโทกูงาวะ อิเอยาซุ ได้รับการยกย่องให้เป็นสมบัติประจำชาติ

หมวดหมู่:วัดในโตเกียว
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตมินาโตะ (โตเกียว)