open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ช่องยิง

[400px|right|thumb|ช่องยิง (ตามเข็มนาฬิกาจากซ้ายบน) ของ[รถถังครูเซเดอร์, รถถังเชอร์แมน, ที-34-85, ทีเกอร์ 1 โดย ที-34-85 มีปลั๊กเกราะอยู่เหนือช่องยิง 

]]
**ช่องยิง** () บางครั้งเรียกว่า **ช่องปืนพก** () เป็นช่องเปิดเล็กๆ ในรถหุ้มเกราะ โครงสร้างป้อมสนาม เช่น บังเกอร์ หรืออุปกรณ์หุ้มเกราะอื่น ๆ ที่ช่วยให้สามารถยิงอาวุธขนาดเล็กออกจากรถใส่ทหารราบของศัตรูได้อย่างปลอดภัย โดยมักจะใช้เพื่อปิดจุดบอดของรถหรืออาคาร ตัวอย่างนี้พบเห็นได้ในรถถังครูเซเดอร์ เอ็ม4 เชอร์แมน ทีเกอร์ 1 ที-34-85 และแม้แต่รถหุ้มเกราะสมัยใหม่ในปัจจุบัน เช่น โครงการยานรบทหารราบยานเกราะ  โครงการรถรบแบรดลีย์  ซึ่งเป็นโครงการต่อจากโครงการนี้ ที่มี เอ็ม231 อาวุธช่องยิง  และรถลำเลียงพลหุ้มเกราะของรัสเซีย ช่องยิงปืนบางแห่งได้รับการปรับปรุงเพื่อการใช้งานดังกล่าว ตัวอย่างเช่น คู่มือของทีเกอร์ 1 ที่ผลิตในช่วงปลายการใช้งานแสดงให้เห็นว่ามีการใช้ Nahverteidigungswaffe เป็นช่องยิงปืน

ช่องสำหรับปืนพกบางช่อง เช่น ในรถถังเชอร์แมน มีช่องสำหรับมองเห็น เช่น "กล้องป้องกัน"  เพื่อเพิ่มทัศนวิสัยในการมองเห็นรอบ ๆ รถถัง

## จุดอ่อนจากการยิง
เนื่องจากเป็นจุดอ่อนจากการยิง ช่องยิงปืนจึงมักได้รับการเสริมด้วยเกราะเพิ่มเติม ในการออกแบบในเวลาต่อมาได้ลดจำนวนลง (BFV) หรือลบออกไปเลย (เชอร์แมนและทีเกอร์ที่ 1 [มกราคม พ.ศ. 2487]) ขณะที่เกราะอื่น ๆ ได้รับการปรับปรุง เช่น เกราะแผ่นไม้เพื่อป้องกันประจุไฟฟ้ารูปร่างต่าง ๆ หรือลวดตาข่ายไก่เพื่อป้องกันระเบิดมือ

อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมีความต้องการในการบรรทุกลูกเรือจำนวนมาก มันจึงถูกนำกลับมาใช้ เช่นเดียวกับที่เกิดขึ้นกับเชอร์แมน ส่วนหนึ่งเป็นเพราะการใช้งานระหว่างการเติมกระสุนในเชอร์แมน ทำให้ไม่จำเป็นต้องมีลูกเรือเพิ่มเติมเพื่อส่งกระสุนผ่านช่องทางของพลบรรจุกระสุน แทนที่จะส่งกระสุนจากพื้นดินผ่านช่องยิง 

ช่องยิงหนึ่งของทีเกอร์ 1 (ขวา) ได้รับการดัดแปลงให้เป็นช่องทางหลบหนีของพลบรรจุกระสุน และอีกช่องหนึ่งถูกปิดทับด้วยปลั๊กหุ้มเกราะ และในที่สุดก็ถูกถอดออกจากการออกแบบเพื่อปรับปรุงเวลาการผลิตและลดต้นทุน

## ดูเพิ่ม
* เอ็ม231 อาวุธช่องยิง
* ป้อมปืน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ยานเกราะ
หมวดหมู่:คำศัพท์การทหาร
บุคคลสำคัญมาก

[thumb| อาคารผู้โดยสารสำหรับบุคคลสำคัญมากที่ [ท่าอากาศยานนานาชาติเวียนนา ผู้มีชื่อเสียงและเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาลมักใช้อาคารนี้]]
**บุคคลสำคัญมาก** หรือ **วีไอพี** (; ย่อเป็น VIP หรือ V.I.P.) หรือ **บุคคลสำคัญ** คือบุคคลที่ได้รับสิทธิพิเศษเนื่องจากตำแหน่งทางสังคม สถานะ อิทธิพล หรือ ความสำคัญ ที่สูง คำนี้เริ่มเป็นที่นิยมหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อนักบินกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร ได้นำคำนี้มาใช้อย่างแพร่หลาย&#x5B; *[[วิกิพีเดีย:ต้องการอ้างอิง|<span title="This claim needs additional references to reliable sources. (July 2020)">จำเป็นต้องมีการอ้างอิงเพิ่มเติม</span>]]* &#x5D;

ตัวอย่างของบุคคลสำคัญมาก ได้แก่ ผู้มีชื่อเสียง ประมุขแห่งรัฐ หรือ หัวหน้ารัฐบาล นักการเมือง ระดับสูง หรือบุคคลที่มีชื่อเสียงทางสังคมอื่น ๆ ที่ได้รับการปฏิบัติเป็นพิเศษไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม การปฏิบัติเป็นพิเศษกับบุคคลกลุ่มนี้จะแยกออกจากบุคคลทั่วไป และได้รับความสะดวกสบายหรือบริการในระดับที่สูงขึ้น 

## วีไอพีกับธุรกิจ
ในบางกรณี เช่น บัตรวีไอพี อาจใช้เป็นชื่อได้ในลักษณะเดียวกับ *บัตรพรีเมียม* หรือ *บัตรเอกสิทธิ์* โดยปกติแล้วในสนามบิน บุคคลทั่วไปก็สามารถซื้อบัตรนี้ได้ได้ แต่ยังหมายถึงการแยกจากลูกค้ารายอื่น รวมถึงการตรวจสอบความปลอดภัยของตัวเองด้วย

รัฐมนตรีต่างประเทศ เอกอัครราชทูต หรือบุคคลสำคัญในรัฐบาล อาจใช้อาคารผู้โดยสารในท่าอากาศยานสำหรับบุคคลสำคัญมากได้ โดยต้องมีคำเชิญอย่างเป็นทางการจากรัฐบาลของประเทศปลายทางก่อน

บางครั้งมีการใช้คำว่า *บุคคลที่สำคัญมาก* ๆ (*วีวีไอพี*) ด้วยเช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออ้างอิงถึง บุคคลสำคัญมากที่มีอันดับทางเศรษฐกิจและสังคมสูงมากหรือมีอำนาจในการซื้อ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อใครก็ตามสามารถซื้อบริการวีไอพี เพื่อแยกแยะบุคคลที่มีความต้องการสูงเป็นพิเศษ *บุคคลสำคัญยิ่งยวด* (หรือ วีวีวีไอพี) อาจหมายถึงระดับความพิเศษที่สูงกว่าอีกด้วย

## ดูเพิ่ม

* บุคคลที่มีมูลค่าทรัพย์สินสุทธิสูง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คำนำหน้าชื่อ
หมวดหมู่:สถานะทางสังคม
หมวดหมู่:ตำแหน่งผู้มีอำนาจ
หมวดหมู่:ความนิยม
จุดผ่านแดนวูดแลนด์

**จุดผ่านแดนวูดแลนด์** () เป็นหนึ่งในสองจุดผ่านแดนทางบกของประเทศสิงคโปร์ โดยเชื่อมต่อเข้ากับประเทศมาเลเซีย อีกจุดผ่านแดนอยู่ที่จุดผ่านแดนตูอัซที่เซ็กเคินด์ลิงก์ เปิดให้บริการการจราจรทางพาหนะที่ผ่านทางสะพานยะโฮร์-สิงคโปร์ในเขตวูดแลนด์

อาคารจุดผ่านแดนหลังปัจจุบันสร้างขึ้นใหม่เริ่มต้นในปี 1999 จากอาคารเดิมซึ่งสร้างขึ้นในปี 1977 โดยมีการเสริมพื้นที่ถมทะเลขนาด 8.3 เฮกตาร์ มูลค่า  โดยคณะกรรมการที่อยู่อาศัยและการพัฒนา โดยระหว่างการปิดสร้างใหม่จุดผ่านแดนที่วูดแลนด์ ได้เปิดเซ็กเคินด์ลิงก์เป็นจุดบริการเสริมเพื่อลดความแออัดบนสะพาน อาคารจุดผ่านแดนหลังใหม่สร้างแล้วเสร็จและเปิดให้บริการในปี 1999 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พรมแดนสิงคโปร์
หมวดหมู่:พรมแดนมาเลเซีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศสิงคโปร์
โรงแรมแอตแลนตา

thumb| โรงแรมแอตแลนต้า กรุงเทพฯ
**โรงแรมแอตแลนตา** เป็นโรงแรมที่ตั้งอยู่บนถนนสุขุมวิท ซอย 2 ในกรุงเทพมหานคร เปิดทำการในปี พ.ศ. 2495 โดย ดร. แม็กซ์ เฮนน์ และมีชื่อเสียงในเรื่องการออกแบบภายในแบบอาร์ตเดโค

## ประวัติ
thumb| โรงแรมแอตแลนต้า กรุงเทพฯ
ดร. แม็กซ์ เฮนน์ เติบโตในประเทศเยอรมนีและย้ายมากรุงเทพฯ ในปี พ.ศ. 2490 ซึ่งเขาได้แต่งงานกับมุกดา บุเรศรบำรุงการ ในปีเดียวกันนั้น เฮนน์ได้ซื้ออาคารของแอตแลนตา ซึ่งเป็นอดีตห้องปฏิบัติการ และก่อตั้งบริษัทแอตแลนตาเคมีคัล เพื่อผลิตเซรุ่ม เขาเปิดโรงแรมแห่งนี้ในปี พ.ศ. 2495 เมื่อธุรกิจเคมีภัณฑ์ดังกล่าวประสบภาวะขาดทุน แขกกลุ่มแรกของโรงแรมคือกลุ่มนักวาดแผนที่ชาวอเมริกัน ซึ่งอาศัยอยู่ในห้องที่ดัดแปลงมาจากชั้นบนสุดของห้องปฏิบัติการในขณะนั้น 

ในช่วงคริสตทศวรรษ 1960 โรงแรมแห่งนี้มักให้ทหารอเมริกันที่กลับมาจากเวียดนามเข้าพัก หนึ่งในทหารที่เข้าพักก็คือวิลเลียม เวสต์มอร์แลนด์ อดึตเสนาธิการทหารบกสหรัฐ

สระว่ายน้ำของโรงแรมซึ่งเปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2497 เดิมทีเป็นหลุมที่ใช้กักเก็บงูที่ใช้ในกระบวนการผลิตยาแก้พิษงู โรงแรมอ้างว่าที่นี่เป็นสระว่ายน้ำแห่งแรกในกรุงเทพมหานคร

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 โรงแรมมีนโยบายที่เข้มงวดในการไม่รับนักท่องเที่ยวทางเพศ โดยมีประกาศอย่างชัดเจนติดไว้ที่ประตูหน้าโรงแรม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตคลองเตย
แอตแลนตา

แอตแลนตา
หมวดหมู่:ก่อตั้งในจังหวัดพระนครในปี พ.ศ. 2495
รีแอ็กต์ (ซอฟต์แวร์)

**รีแอ็กต์** () หรือ **รีแอ็กต์เจเอส** ( หรือ ReactJS) เป็นไลบรารีจาวาสคริปต์และเป็นซอฟต์แวร์เสรีและโอเพนซอร์ส ซึ่งมีจุดประสงค์เพื่อไว้สำหรับสร้างส่วนต่อประสานกับผู้ใช้โดยอาศัยส่วนประกอบต่าง&nbsp;ๆ ที่สามารถทำงานร่วมกันได้อย่างลงตัวและไร้รอยต่อ พัฒนาโดยเมตา (เดิมชื่อเฟซบุ๊ก) อีกทั้งยังมีชุมชนซึ่งประกอบด้วยนักพัฒนาและบริษัทจำนวนมาก

รีแอ็กต์สามารถใช้ในการพัฒนาโปรแกรมประยุกต์แบบหน้าเดียว โปรแกรมประยุกต์สำหรับอุปกรณ์เคลื่อนที่ และโปรแกรมประยุกต์ที่แสดงผลผ่านเซิร์ฟเวอร์ได้โดยอาศัยเฟรมเวิร์ก เช่น เน็กซ์เจเอส และเนื่องจากรีแอ็กต์นั้นเกี่ยวข้องเฉพาะส่วนต่อประสานกับผู้ใช้และการเร็นเดอร์ส่วนประกอบต่าง&nbsp;ๆ ในด็อม โปรแกรมประยุกต์รีแอ็กต์จึงมักจะพึ่งพาไลบรารีต่าง&nbsp;ๆ สำหรับการจัดเส้นทางและฟังก์ชันด้านไคลเอนต์อื่น&nbsp;ๆ โดยข้อดีที่สำคัญอย่างหนึ่งของรีแอ็กต์คือ รีแอ็กต์จะทำการเร็นเดอร์หน้าเดิมใหม่เฉพาะส่วนที่มีการเปลี่ยนแปลงเท่านั้น ทำให้ไม่ต้องเร็นเดอร์ใหม่ในส่วนที่ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลง รีแอ็กต์เปิดตัวครั้งแรกเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2556

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* กิตฮับ

## บรรณานุกรม
* 
* 

หมวดหมู่:ไลบรารีจาวาสคริปต์
อุทยานแห่งชาติแกบ

**อุทยานแห่งชาติแกบ** () เป็นอุทยานแห่งชาติในจังหวัดแกบ ประเทศกัมพูชา ได้รับการจัดตั้งใน ค.ศ. 1993 และครอบคลุมพื้นที่  เมืองที่ใกล้ที่สุดคือแกบ

อุทยานนี้มีเทือกเขาขนาดเล็กและเส้นทางเดินป่าหลายเส้นทาง เส้นทางเหล่านี้มีทัศนียภาพที่สวยงามของเกาะฟู้โกว๊กและทิวเขาโบโกร์ทางใต้และตะวันตก และทางฝั่งตะวันออกยังสามารถเห็นเกาะในพื้นที่คุ้มครองทางทะเลที่จังหวัดเกียนซาง ประเทศเวียดนาม

## ภาพ


File:Kep National Park 1.jpg
File:Nacionalni park Kep.jpg
File:Kep National Park 2.jpg
File:Stablo drago majmunima.jpg
File:Nacionalni park Kep 2018.jpg
File:Tropska prašuma u siječnju.jpg
File:Map Kep National Park.jpg


## อ้างอิง

## ข้อมูล
* Protected Areas and Development in The Lower Mekong River Region , International Centre for Environmental Management.
*Kep National Park in the UNEP-WCMC World Database on Protected Areas (WDPA) from the World Conservation Monitoring Centre

## แหล่งข้อมูลอื่น

*

แกบ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดแกบ
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดแกบ
บูเช็คเทียน (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2527)

**บูเช็คเทียน** () เป็นละครโทรทัศน์ฮ่องกงในปีพ.ศ. 2527 (1984) โดยอิงจากชีวประวัติของอู่ เจ๋อเทียน สตรีเพียงคนเดียวในประวัติศาสตร์จีนที่ขึ้นดำรงตำแหน่ง "จักรพรรดินีนาถ" แสดงนำโดย ฝง เปาเปา ละครซีรีส์เรื่องนี้ผลิตโดยสถานีโทรทัศน์แห่งเอเชีย (ATV) และออกอากาศครั้งแรกในฮ่องกงทางช่อง ATV Home ตั้งแต่วันที่ 6 สิงหาคม ถึง 28 กันยายน 1984 เมื่อออกอากาศบทบาทที่ ผงเป่าเป่า แสดงเป็นที่นิยมและได้รับคำชมมากมาย และนับเป็นหนึ่งในผลงานละครชิ้นเอกในช่วงชีวิตการแสดงของเธอ เรตติ้งเฉลี่ยมีผู้ชมดูสดเกือบล้านคนดูต่อตอนในฮ่องกง 

ออกอากาศพร้อมบทบรรยายใต้ภาพภาษาอังกฤษในประเทศออสเตรเลียทางช่องเอสบีเอส ตั้งแต่ปี 1987 ถึงปี 1990

ละครซีรีส์ชุดนี้พากย์เสียงภาษาอังกฤษออกอากาศในสหราชอาณาจักรทางช่อง 4 เป็นจำนวน 65 ตอน ตอนละ 30 นาที ตั้งแต่วันที่ 4 ตุลาคม 1987 ถึงวันที่ 21 มกราคม 1988

## นักแสดง
*ผงเป่าเป่า รับบทเป็น บูเช็คเทียน ตั้งแต่วัยสาวถึงวัยชรา 
*หลิวหย่ง / เจิงเหว่ยเฉวียน รับบทเป็น หมิง ฉงเหยียน&nbsp;
*พานจื้อเหวิน  รับบทเป็น อี้เหวินจุน (ปรมาจารย์ในวัง)
*หลู่เจิ้นซุ่น รับบทเป็น จักรพรรดิถังเกาจง
*ไป๋หยุนชิน รับบทเป็น จักรพรรดินีจ่างซุน
*โหวปิงอิง  รับบทเป็น เจ้าหญิงไท่ผิง
*หลิงเหวินไห่ รับบทเป็น จ่างซุน อู๋จี้
*หลี่กัง รับบทเป็น หลี่ เฉิงเฉียน
*ซือหม่าหัวหลง รับบทเป็น ฉางกวนอวี้
*กวานเว่ยหลุน รับบทเป็น หลัว ปินหวัง
*เหลียงฮั่นเว่ย  รับบทเป็น ตี๋ เหรินเจี๋ย
*ปันปัน       รับบทเป็น จักรพรรดินีหวัง
*หลิวหงฟาง   รับบทเป็น ช่างกวนหว่านเอ๋อ
## การออกอากาศในไทย
TPBS นำเอาบูเช็กเทียนของเอทีวี (Empress Wu 1984 / ATV Hong Kong) รีรันอีกครั้ง ทุกวันจันทร์ถึงพุธ เวลา 22.10 น. เริ่มจันทร์ที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2552

## เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย
แม้ว่าละครจะดี แต่ก็มีข้อบกพร่องสำคัญสองประการที่อาจเกิดขึ้นเนื่องจากต้องถ่ายทำไปและออกอากาศไป:

ประการแรก ในละคร "**ราชินีฉางซุน รับบทโดย ไป่หยุนชิน**" สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังสาว แต่ฟื้นคืนพระชนม์ในฉากที่"**'จักรพรรดิไท่จงแห่งราชวงศ์ถัง"** เข้ารับยาขณะป่วย! ตอนนั้นโดนผู้ชมหลายคนวิพากษ์วิจารณ์ ต่อมาทางช่องเอทีวี (ATV) เลยต้องใช้คำบรรยายขอโทษคนดู!

ประการที่สอง ข่วงกลางเรื่อง บท หมิงฉงเหยียน  รับบทโดย หลิวหย่ง ต้องถูกแทนที่โดย เจิงเหว่ยเฉวียน แสดงแทน  เนื่องจาก หลิวหย่ง มีข่าวฉาวในไต้หวัน และเขาต้องแก้ปัญหา จึงทำให้เขาไม่สามารถกลับไปฮ่องกงเพื่อถ่ายทำต่อได้!

## ประเมิน
*บท"บูเช็คเทียน" นำแสดงโดย ผงเป่าเป่า นั้น ตอนแรกที่ทางช่องเอทีวี ประกาศว่าเธอจะได้รับบทดังกล่าวตั้งแต่ช่วงวัยสาวไปจนถึงวัยชรา มีบางสื่อกล่าวว่า ไม่แน่ใจว่าเธอจะเล่นบทนี้ออกมาได้ดี แต่เมื่อออกอากาศปรากฏว่า ผงเป่าเป่า ตีบทแตก ด้วยการแสดงอันยอดเยี่ยมของเธอ ที่เล่นบท บูเช็คเทียน ดีตั้งแต่วัยสาวไปจนถึงวัยชรา

*พานจื้อเหวิน รับบทเป็น อี้เหวินจุน เขาแสดงบทนี้ได้ดีมากจนผู้ชมชื่นชม ในบทเขาเป็นผู้มีจิตใจดี มีความเห็นอกเห็นใจ มีความคิดแบบเก่า ยึดมั่นในอุปสรรคจริยธรรมและศีลธรรม และมีเสน่ห์แบบหนอนหนังสือ ที่น่าชื่นชมและได้รับการตอบรับอย่างดี 

*หลิวหย่ง แสดงเป็น หมิงฉงเหยียน ได้อย่างยอดเยี่ยม แต่น่าเสียดายที่เขาถ่ายไม่จบ เนื่องจากเขาเกิดข่าวฉาวขึ้นในไต้หวัน จึงต้องเปลี่ยนเป็นดาราชาย เจิงเหว่ยเฉวียน มาแสดงแทนเขา แต่ทว่าทำได้ไม่ดีเท่า หลิวหย่ง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* บูเช็คเทียน

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ฮ่องกง
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ฮ่องกงในปี พ.ศ. 2527
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องเอทีวี
ยานพาหนะทหาร

**ยานพาหนะทหาร** () คือยานพาหนะสำหรับการขนส่งและทำกิจกรรมทางทหารบนบก รวมทั้งยานรบ ซึ่งออกแบบมาโดยเฉพาะสำหรับหรือใช้โดยกองทัพเป็นหลัก ยานพาหนะทางทหารส่วนใหญ่ต้องการความสามารถในการขับขี่นอกถนนและ/หรือเกราะป้องกันของยานพาหนะ ทำให้มีน้ำหนักมาก ยานพาหนะบางคันมีล้อสายพานแทนที่จะเป็นล้อเพียงอย่างเดียว ส่วนรถกึ่งสายพานมีทั้งสองอย่าง นอกจากนี้ ยานพาหนะทางทหารบางคันเป็นพาหนะสะเทินน้ำสะเทินบก สร้างขึ้นเพื่อใช้บนบกและในน้ำ และบางครั้งยังใช้บนพื้นผิวระหว่างทางด้วย

ยานพาหนะทางทหารส่วนใหญ่มักจะพรางตัวหรืออย่างน้อยก็ทาสีให้ไม่สะดุดตา ในทางตรงกันข้าม ภายใต้อนุสัญญาเจนีวา ยานพาหนะทางทหารที่ไม่ใช่เพื่อการรบทั้งหมด เช่น รถพยาบาลทหารและสถานีปฐมพยาบาลเคลื่อนที่ จะต้องมีเครื่องหมายระบุอย่างชัดเจนและเหมาะสม ภายใต้อนุสัญญา หากปฏิบัติตาม ยานดังกล่าวจะได้รับการคุ้มครองทางกฎหมายจากการโจมตีโดยเจตนาของทหารทุกคน

ในอดีต กองทัพได้สำรวจการใช้ยานยนต์สำเร็จรูปเชิงพาณิชย์ (COTS) ทั้งเพื่อรับประสบการณ์กับผลิตภัณฑ์และเทคโนโลยีที่มีจำหน่ายในเชิงพาณิชย์ และเพื่อพยายามประหยัดเวลาในการพัฒนาและเงินในการจัดซื้อ ประเภทย่อยที่โดดเด่นมากขึ้นเรื่อย ๆ ตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 20 คือรถต่อสู้แสวงเครื่อง ซึ่งมักพบเห็นในการสงครามไม่ตามแบบ

## รถบรรทุกทหาร
[thumb|รถบรรทุกทหาร DAC ดำเนินการโดย[กองทัพโรมาเนีย]]
รถบรรทุกทหารเป็นยานพาหนะที่ออกแบบมาเพื่อขนส่งทหาร เชื้อเพลิง และยุทโธปกรณ์ไปตามถนนลาดยางและถนนลูกรังที่ไม่ได้ลาดยาง รถบรรทุกทางทหารเป็นส่วนสำคัญของการส่งกำลังบำรุงทางทหาร หลายประเทศได้ผลิตรถบรรทุกทางทหารรุ่นของตนเอง ซึ่งแต่ละรุ่นก็มีลักษณะทางเทคนิคของตัวเอง ยานพาหนะเหล่านี้ได้รับการปรับให้เหมาะกับความต้องการของกองทัพต่าง ๆ บนพื้นดิน โดยทั่วไปแล้ว รถบรรทุกเหล่านี้ประกอบด้วยแชสซี มอเตอร์ ระบบส่งกำลัง ห้องโดยสาร พื้นที่สำหรับวางสิ่งของและอุปกรณ์ เพลาของระบบส่งกำลัง ระบบกันสะเทือน ทิศทาง ยาง ระบบไฟฟ้า ระบบลม ระบบไฮดรอลิก ระบบระบายความร้อนเครื่องยนต์ และเบรก รถบรรทุกเหล่านี้สามารถใช้งานได้กับเครื่องยนต์เบนซินหรือเครื่องยนต์ดีเซล มีรถขับเคลื่อนสี่ล้อ (4x4) รถหกล้อ (6x6) รถแปดล้อ (8x8) รถสิบล้อ (10x10) และแม้แต่รถสิบสองล้อ (12x12)

## ประเภทของยานพาหนะทหาร

ยานรบและมิใช่ยานรบภาคพื้นดิน ได้แก่:

## ดูเพิ่ม
* การขนส่งทางทหารที่ไม่ได้ใช้บนบกเป็นหลัก:
** อากาศยานทหาร
** ยานอวกาศทหาร
** เรือนาวี
*** เรือรบ
* การพราง

## อ้างอิง
ยานยนต์รักษาความมั่นคงภายใน

[thumb|รถคาดิลแลคเกจเรนเจอร์ของ[กองทัพอากาศสหรัฐ]]
**ยานยนต์รักษาความมั่นคงภายใน** () หรือ **ยานเกราะรักษาความปลอดภัย**  คือรถหุ้มเกราะหรือรถลำเลียงพลหุ้มเกราะที่ใช้สำหรับสนับสนุนปฏิบัติการฉุกเฉิน

## การออกแบบ
ยานยนต์รักษาความมั่นคงภายในมักติดอาวุธด้วยปืนกลหนักที่มีป้อมปืนและปืนกลขนาดกลางเสริม รถได้รับการออกแบบมาเพื่อลดพื้นที่ว่างของอำนาจการยิง และอาวุธของรถสามารถกดลงได้สูงสุด 12 องศา ปืนฉีดน้ำแรงดันสูงและปืนแก๊สน้ำตาที่ไม่ถึงตายสามารถยิงกดดันแทนการยิงสังหารที่ไม่จำเป็นได้

ยานพาหนะจะต้องได้รับการปกป้องจากอาวุธที่มักพบในการจลาจล การป้องกันจากอาวุธเพลิงทำได้โดยการปิดช่องรับอากาศและช่องระบายอากาศ รวมทั้งกลไกการล็อกที่แข็งแรงบนช่องเติมเชื้อเพลิง ป้อมปืนและตัวล็อกประตูป้องกันไม่ให้ผู้ก่อจลาจลเข้าไปในภายในรถได้ แผ่นปิดการมองเห็น กระจกกันกระสุน บานเกล็ดหน้าต่าง และกล้องวงจรปิดภายนอกช่วยให้สามารถสังเกตการณ์จากภายในรถได้อย่างปลอดภัย

ยานยนต์รักษาความมั่นคงภายในโดยทั่วไปจะมีรูปแบบขับเคลื่อน 4×4 และ 6×6 ล้อ

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Carabinieri - Bae System RG-12.jpg|คาราบิเนียร์อิตาลี RG-12
ไฟล์:278th MP Company's new ASVs.jpg|ยานเกราะรักษาความปลอดภัย M1117 ของกองทัพบกสหรัฐ
ไฟล์:Texas National Guardsmen exchange best practices with Burundi soldiers.jpg|แคสไปร์แอฟริกาใต้
ไฟล์:GBGM5F Domenjod 160316.jpg|Gendarmerie VXB 170 ฝรั่งเศส
ไฟล์:VBP Centaure-1.jpg|VIPG Centaure ฝรั่งเศส


## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* รถหุ้มเกราะ (การทหาร)
* ยานพาหนะสวาต

หมวดหมู่:ยานรบหุ้มเกราะแบ่งตามชนิด
หมวดหมู่:ยานยนต์รักษาความมั่นคงภายใน
หมวดหมู่:ยานพาหนะกึ่งทหาร
วิกทอแอร์ แคร์ ไทล์วี

**มารีแอ วิกทอแอร์ แคร์ ไทล์วี** () เป็นนางแบบและนางงามชาวเดนมาร์ก ผู้ครองตำแหน่งนางงามจักรวาล 2024 เธอเป็นชาวเดนมาร์กคนแรกที่ชนะการประกวดนางงามจักรวาล และเป็นคนที่สองที่ชนะการประกวดนางงามนานาชาติบิ๊กโฟร์ ต่อจาก แคทารีนา สเวนซอน มิสเอิร์ธ 2001
 
ก่อนหน้านี้เธอได้รางวัลรองอันดับ 2 ในการประกวดมิสเดนมาร์ก 2021 และเป็นตัวแทนของประเทศเดนมาร์กเข้าร่วมประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2022 ณ จังหวัดชวาตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย โดยเธอเข้ารอบ 20 คนสุดท้าย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
*

หมวดหมู่:นางแบบเดนมาร์ก
หมวดหมู่:บุคคลจากโคเปนเฮเกน
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2022
หมวดหมู่:ผู้ชนะการประกวดนางงามจักรวาล
ยูกิโกะ มิยาเกะ

**ยูกิโกะ มิยาเกะ** (; 5 มีนาคม พ.ศ. 2508 – 2 มกราคม พ.ศ. 2563) เป็นนักการเมืองชาวญี่ปุ่นที่เกิดในสหรัฐอเมริกา เธอดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่นหนึ่งสมัย

## อาชีพ

### ชีวิตช่วงต้น
ยูกิโกะ มิยาเกะ เกิดในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยบิดาของเธอ วาสุเกะ มิยาเกะ เป็นนักการทูตประจำสหรัฐอเมริกา และเธอถือสัญชาติญี่ปุ่น ปู่ของเธอคือ ฮิโรฮิเดะ อิชิดะ เธอเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมต้นและมัธยมปลายสตรีโทโฮ วิทยาลัยสตรีทามากาวะ และมหาวิทยาลัยสตรีเคียวริสึ

### ทำงานที่ฟูจิเทเลวิชัน
ในปี 1988 มิยาเกะเริ่มทำงานที่สถานีโทรทัศน์ฟูจิเทเลวิชัน โดยเธอปฏิบัติงานในฝ่ายการขาย ห้องข่าว และฝ่ายความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กร ขณะที่ทำงานในห้องข่าว เธอรายงานข่าวด้านเศรษฐกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราและตลาดหลักทรัพย์

[thumb|[โยชิโตะ เซ็นโกกุ, เคนจิ ทามูระ, ฮาจิเมะ ยาตากาวะ และยูกิโกะ มิยาเกะ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น พบกับ มาซาโกะ ซุลกิฟลี รัฐมนตรีของรัฐด้านกิจการภายในและการต่างประเทศ ในสิงคโปร์ เมื่อเดือนพฤษภาคม 2012]]

### การเมือง
เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2009 อิชิโร โอซาวะ เชิญชวนมิยาเกะให้ลงสมัครเลือกตั้ง เธอจึงลาออกจากงานที่สถานีโทรทัศน์ฟูจิและลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไปของญี่ปุ่นปี 2009 เพื่อแข่งขันกับยาสุโอะ ฟุกุดะ อดีตนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น ในการเป็นตัวแทนเขตที่ 4 จังหวัดกุนมะ ในสภาผู้แทนราษฎร แม้ว่าจะไม่ได้รับเลือกตั้งในเขต แต่เธอได้รับเลือกเป็นตัวแทนในกลุ่มสัดส่วนปาร์ตี้ลิสต์

ในปี 2012 มิยาเกะคัดค้านร่างกฎหมายเพิ่มภาษีบริโภคและลาออกจากตำแหน่งรองประธานฝ่ายประชาสัมพันธ์ของพรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่น หลังจากนั้นเธอลาออกจากพรรคประชาธิปไตยและเข้าร่วมกับพรรคการเมืองใหม่ People's Life First และลงสมัครเลือกตั้งทั่วไปปี 2012 แต่ไม่ได้รับเลือก

ในเดือนกรกฎาคม 2013 มิยาเกะลงสมัครในการเลือกตั้งสภาสูงญี่ปุ่นครั้งที่ 23 ในนามผู้สมัครของพรรคเสรีนิยม แต่ไม่ได้รับเลือก และในเดือนเมษายน 2015 เธอออกจากพรรคเสรีนิยมหลังมีความขัดแย้งกับสมาชิกพรรคคนอื่นๆ

## การเสียชีวิต
เมื่อวันที่ 2 มกราคม 2020 สถานีตำรวจโตเกียววังอันพบศพของมิยาเกะใกล้กับอ่าวโตเกียวโดยคาดว่าสาเหตุการเสียชีวิตน่าจะเป็นการฆ่าตัวตาย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official website
* 公式Official blog

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดปี พ.ศ. 2508
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:นักการเมืองญี่ปุ่นที่เสียชีวิตจากการฆ่าตัวตาย
หมวดหมู่:ฆ่าตัวตายโดยการจมน้ำในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักการเมืองจากวอชิงตัน ดี.ซี.
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ญี่ปุ่น) หญิง
หมวดหมู่:นักการเมืองจากพรรคประชาธิปไตย (ญี่ปุ่น)
หมวดหมู่:นักการเมืองญี่ปุ่นในศตวรรษที่ 21
สำนักงานปลัดกระทรวงการคลัง

**สำนักงานปลัดกระทรวงการคลัง** () เป็นหน่วยงานระดับกรม ในสังกัดกระทรวงการคลัง มีวิสัยทัศน์เป็นศูนย์กลางการบริหารงานของกระทรวงการคลังที่มีประสิทธิภาพตามหลักธรรมาภิบาล อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของปลัดกระทรวงการคลัง

## หน่วยงานในสังกัด
สำนักงานปลัดกระทรวงการคลัง มีหน่วยงานดังนี้
*สำนักบริหารกลาง
*ศูนย์ปฏิบัติการต่อต้านการทุจริต
*สำนักตรวจสอบและประเมินผล
*กลุ่มงานคุ้มครองจริยธรรม
*กลุ่มงานป้องกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กระทรวงการคลัง (ประเทศไทย)
หมวดหมู่:หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตพญาไท
ปลัดกระทรวงการคลัง
วัดสิงห์สถิต

**วัดสิงห์สถิต** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวัดสิงห์ อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 35 ไร่ 2 งาน 31.4 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 11 แปลง เนื้อที่ 167 ไร่ 3 งาน 6.2 ตารางวา ปัจจุบันเจ้าอาวาสชื่อพระอธิการศรีธะนนท์ กนฺตสีโล 

วัดสิงห์สถิตสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2375 ชาวบ้านเรียก **วัดสิงห์** แต่เดิมบริเวณนี้เคยเป็นป่าคงเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ร้าย เช่น สิงโต เมื่อมีหมู่บ้านขึ้นมาเรียกบ้านสิง ต่อมาเมื่อได้สร้างวัดขึ้นก็เรียกว่า "วัดสิงห์" เป็นชื่อของทางราชการและนามวัด ระยะนั้นเขียนเป็น "วัดสิงห์สถิตย์" ต่อมาเมื่อ พ.ศ.2483 ไต้ตัดตัว "ย์" เหลือเป็น "วัดสิงห์สถิต" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในราว พ.ศ. 2386 ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม พ.ศ.2457 เป็นต้นมา มีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ในวัดนี้ด้วย

อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ประกอบด้วยอุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2474 เป็นโบสถ์มหาอุตมีกำแพงแก้วโดยรอบ ภายในอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูป *หลวงพ่อใหญ่* ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 35 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2482 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์กว้าง 10 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารไม้ 

## อ้างอิง

สิงห์สถิต
มาร์ค อับราฮัมส์

thumb|244x244px| มาร์ค อับราฮัมส์ ในปีพ.ศ. 2551
**มาร์ค อับราฮัมส์** (เกิดราว พ.ศ. 2499) เป็นบรรณาธิการและผู้ก่อตั้งร่วมของวารสารการวิจัยที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ (*Annals of Improbable Research)* และเป็นผู้ริเริ่มและพิธีกรงานเฉลิมฉลอง รางวัลอิกโนเบล ประจำปี เขาเคยเป็นบรรณาธิการของ วารสารผลลัพธ์ที่ไม่สามารถทำซ้ำได้ (Journal of Irreproducible Results) 

อับราฮัมส์แต่งงานกับ โรบิน อับราฮัมส์ หรือที่รู้จักกันในชื่อ "มิส คอนดักต์ (Miss Conduct)" ซึ่งเป็นนักเขียนคอลัมน์ของหนังสือพิมพ์บอสตันโกลบ (Boston Globe) 

เขาสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยฮาร์วาร์ด โดยได้รับปริญญาด้าน คณิตศาสตร์ประยุกต์ 

## ผลงานเขียน
หนังสือที่เขียนหรือแก้ไขโดยอับราฮัม ได้แก่:

* *นี่เป็นเรื่องที่ไม่น่าจะเป็นไปได้* ( )
* *รางวัลอิกโนเบล* ( )
* *ทำไมไก่ถึงชอบมนุษย์ที่สวยงาม* ( )
* *เซ็กส์เป็นเหมือนกองเศษหินที่ชำรุด* ( )
* *สุดยอดของ “บันทึกการวิจัยที่ไม่น่าจะเป็นไปได้”* ( )
* *ชายผู้พยายามโคลนตัวเอง* ( )

## อ้างอิง


## ดูเพิ่ม
* วารสารการวิจัยที่ไม่น่าจะเป็นไปได้
* เว็บไซต์รางวัลอิกโนเบล
* “หัวเราะก่อน คิดทีหลัง” (บันทึกของอับราฮัมเกี่ยวกับ JIR และ AIR) *[[เดอะการ์เดียน|The Guardian]]* 1 มิถุนายน 2547
* Marc Abrahams  
** “รางวัลวิทยาศาสตร์ที่ทำให้คุณหัวเราะ จากนั้นจึงคิด” (TEDMED 2014)

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2499
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
ยาโนะคุง โนะ ฟุตสึ โนะ ฮิบิ

เป็นมังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยยูอิ ทามูระ เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนในเว็บไซต์*คอมมิค เดย์ส* ของสำนักพิมพ์โคดันชะ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 ภาพยนตร์ฉบับคนแสดงเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโออาจิอาโดแอนิเมชันเวิกส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2568

## ตัวละคร
;
:
:
;
:
:
;
:
:
;
:
:
;
:
:
;
:
:
;
:
;
:
;
:
:
;
:
;
:

## สื่อ
### มังงะ
*ยาโนะคุง โนะ ฟุตสึ โนะ ฮิบิ* เขียนและวาดภาพประกอบโดยยูอิ ทามูระ ได้เริ่มเผยแพร่บนเว็บไซต์*คอมมิค เดย์ส* ของสำนักพิมพ์โคดันชะเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2564 ตอนต่างๆ เหล่านี้ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(*[[ทังโกบง]]*)จำนวน 11 เล่ม ณ เดือนตุลาคม พ.ศ. 2568

### ภาพยนตร์ฉบับคนแสดง
มีการประกาศการสร้างภาพยนตร์ฉบับคนแสดงในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 ภาพยนตร์เรื่องนี้ผลิตโดยโชจิกุ และกำกับโดยทาเคฮิโกะ ชินโจ เขียนบทโดยโนริอากิ ซูกิฮาระ, เค วาตานาเบะ และฮาจิเมะ อิบูกิ และแต่งเพลงประกอบโดยโนบุอากิ โนบุซาวะ ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเพลงประกอบชื่อว่า "Staying with You" ร้องโดยทราวิส เจแปน

### อนิเมะ
ได้มีการประกาศสร้างเป็นอนิเมะในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 โดยจะผลิตโดยแฮปปี้เน็ต แอนิเมชันโดยอาจิอาโดแอนิเมชันเวิกส์ และกำกับโดยชินเป มิตสึโอะ เขียนบทโดยเดโกะ อากาโอะ ออกแบบตัวละครโดยโทชิฮาซะ คายะ และเป็นผู้แต่งเพลงประกอบ เริ่มออกอากาศตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม ถึงวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2568 ทางช่องนิปปงทีวีและช่องอื่น ๆ เพลงเปิดของเรื่องคือ "Pop Life" ขับร้องโดยแฟนแทสติกส์ฟรอมเอ็กไซล์ไทรบ์ ในขณะที่เพลงปิดของเรื่องคือ "Better Off" ร้องโดย  ครันชีโรลได้สตรีมซีรีส์นี้

#### รายชื่อตอน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
*
หมวดหมู่:อาจิอาโด
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:อนิเมะของครันชีโรล
หมวดหมู่:เว็บคอมิกญี่ปุ่น
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โคดันชะ
หมวดหมู่:มังงะที่ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของนิปปงทีวี
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:เว็บคอมิกที่ได้รับการตีพิมพ์
ปลากระเบนธงซัมบัล

**ซัมบัลปารี** () หรือ **ปลากระเบนธงซัมบัล** () หรือ **ปลากระเบนธงเผ็ดใบตอง** () หรือ **อีกันปารีบาการ์** (; ปลากระเบนธงปิ้ง) เป็นอาหารจานปลาจากมาเลเซียและสิงคโปร์ ทำมาจากปลากระเบนธงปิ้งราดหน้าด้วยน้ำพริกซัมบัล

## ประวัติศาสตร์
อาหารจากนี้มีที่มาจากมาเลเซีย และในปัจจุบันยังเป็นที่นิยมในหมู่ชาวสิงคโปร์ ชื่อภาษามลายูว่า ikan bakar แปลตรงตัวว่า ปลาปิ้ง

## ส่วนประกอบ
น้ำพริกซัมบัลทำมาจากพริก เครื่องเทศต่าง ๆ หอมแดง น้ำตาล คื่นช่าย ถั่ว ซัมบัลจะนำมาทาบนเหงือกของปลากระเบนธง สำหรับปลาที่เลือกใช้นิยมใช้ปลาตัวเมียมากกว่าตัวผู้ หากไม่มีปลากระเบนธงจะใช้ปลาเนื้อขาวแทน ปรุงรสด้วยเกลือและพริกไทยขาว บางสูตรอาจใส่บรั่นดีหรือน้ำมันมะกอกปริมาณเล็กน้อยไปด้วย และนิยมเสิร์ฟเคียงมะนาว

## การเตรียม
ปลากระเบนธงนิยมนำไปห่อในใบตองและนำไปปรุงสุกนานสิบนาที โดยที่ก่อนทำจะนำเหงือกมาหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ นอกจากนี้ยังสามารถห่อด้วยใบขิง หรือใช้ฟอยล์อะลูมิเนียม จากนั้นจึงนำปลากระเบนธงไปย่างถ่าน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารจานปลา
หมวดหมู่:อาหารสิงคโปร์
หมวดหมู่:อาหารจานเผ็ด
หมวดหมู่:อาหารมาเลเซีย
เดอะฟุลเลอร์ตันโฮเทล สิงคโปร์

**โรงแรมเดอะฟุลเลอร์ตัน สิงคโปร์** () เป็นโรงแรมหรูระดับห้าดาว ตั้งอยู่ใกล้กับปากแม่น้ำสิงคโปร์ในเขตดาวน์ทาวน์คอร์ เซนทรัลแอเรีย ประเทศสิงคโปร์ ชื่อเดิมคือ **อาคารฟุลเลอร์ตัน** (Fullerton Building) และ **อาคารไปรษณีย์กลาง** (General Post Office Building) ชื่ออาคารนั้นตั้งตาม รอเบิร์ต ฟุลเลอร์ตัน ผู้ว่าการนิคมช่องแคบคนที่หนึ่ง (1826–1829) อาคารสร้างขึ้นในปี 1924 ในฐานะส่วนหนึ่งของการเฉลิมฉลองหนึ่งร้อยปีของเจ้าอาณานิคมอังกฤษ โดยออกแบบสร้างเป็นอาคารสำนักงาน โดยเมเจอร์ พร.เอช. คีส์ จากคีส์ แอนด์ ดาวเดิสเวล บริษัทสถาปนิกจากเซี่ยงไฮ้ ซึ่งชนะการประกวดออกแบบอาคาร บริษัทเดียวกันนี้ยังเป็นผู้ออกแบบโรงละครแคปปิตอล, อาคารแคปปิตอล และโรงพยาบาลสิงคโปร์ ในปี 2015 อาคารได้รับการขึ้นทะเบียนอนุสรณ์แห่งชาติสิงคโปร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โรงแรมในประเทศสิงคโปร์

หมวดหมู่:โรงแรมที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2471
หมวดหมู่:ก่อตั้งในสิงคโปร์ในปี พ.ศ. 2471
กลุ่มถ้ำตาโบน

**กลุ่มถ้ำตาโบน** (; ) เป็นกลุ่มถ้ำในลีปูอุนพ็อยนต์ เกซอน จังหวัดปาลาวัน ประเทศฟิลิปปินส์ ที่ได้สมญาว่าเป็น "อู่อารยธรรม" ของฟิลิปปินส์ หมู่ถ้ำตาโบนเป็นแหล่งโบราณคดีที่มีความสำคัญด้วยการค้นพบหลักฐานการฝังศพในไหและซากมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์จำนวนมากซึ่งเริ่มมีการค้นพบในคริสต์ทศวรรษ 1960 อันรวมถึงมนุษย์ตาโบน กลุ่มถ้ำตาโบนเป็นส่วนหนึ่งของเขตอนุรักษ์ลีปูอุนพ็อยนต์ (Lipuun Point Reservation) โดยรัฐบาลฟิลิปปินส์ซึ่งอนุรักษ์พื้นที่ของถ้ำและโดยรอบจากการตัดไม้ทำลายป่า

ชื่อของถ้ำนี้ตั้งตามนกตาโบน และมีอาณาเขตรายล้อมด้วยตัวเมืองเกซอนทางใต้ และทะเลจีนใต้ทางตะวันออกและเหนือ ในกลุ่มถ้ำมีถ้ำรวม 215 ถ้ำ ในจำนวนนี้มีเพียง 29 ถ้ำที่ทำการสำรวจอย่างสมบูรณ์ และ 7 ถ้ำที่เปิดสำหรับสาธารณะเข้าชมได้ ในปี 2006 กลุ่มถ้ำตาโบนในชื่อ *กลุ่มถ้ำตาโบนและลีปูอุนทั้งหมด* (Tabon Cave Complex and all of Lipuun) ได้ชึ้นทะเบียนในรายชื่อเบื้องต้นสำหรับแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก

ปัจจุบัน กลุ่มถ้ำอยู่ภายใต้การบริหารจัดการโดยพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติฟิลิปปินส์ ซึ่งประกาศแหล่งให้เป็นสมบัติแห่งชาติในปี 2011

## การค้นพบทางโบราณคดี
[thumb|upright|[Manunggul Jar|ไหมานุงกุล หนึ่งในไหไว้ศพจำนวนมากที่พบในถ้ำ]]
ระหว่างปี 1962 ถึง 1966 รอเบิร์ต บี ฟอกซ์ และคณะจากพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติฟิลิปปินส์ ทำการสำรวจและศึกษาถ้ำ ซึ่งหนึ่งในสิ่งที่ค้นพบในถ้ำคือซากของมนุษย์ตาโบน อายุประมาณ 22,000 ถึง 24,000 ปี และไหมากกว่า 1,500 ใบที่ใช้งานเป็นไหไว้ศพ โดยชิ้นที่มีชื่อเสียงที่สุดชิ้นหนึ่งคือไหมานุงกุลซึ่งโดดเด่นที่สภาพซึ่งสมบูรณ์ นอกจากนี้ยังค้นพบเครื่องดินเผา, เครื่องประดับจากหยก, อัญมณี, เครื่องมือฟิน, กระดูกสัตว์ และซากโครงกระดูกมนุษย์ บางชิ้นอายุถึง 47,000 ปี ถือว่าเก่าแก่ที่สุดที่พบในฟิลิปปินส์

ถ้ำนี้ในอดีตน่าจะใช้งานเป็นที่อยู่อาศัยและโรงผลิตอุปกรณ์หิน การไว้ศพในไหน่าจะเริ่มต้นตั้งแต่ 3000 ปีมาแล้ว และปฏิบัติเรื่อยมาถึง 1500 ปีก่อน การค้นพบในถ้ำเป็นหลักฐานบ่งบอกว่าพื้นที่นี้ในอดีตเต็มไปด้วยคนในวัฒนธรรมซาฮหวิ่ญ ซึ่งประดับร่างศพด้วยเครื่องประดับจากอินเดียและเปอร์เซีย คนกลุ่มเดียวกันนี้ต่อมาตั้งถิ่นฐานในเวียดนามและเป็นที่ยอมรับกันว่าเป็นบรรพบุรุษของชาวจาม

## พิพิธภัณฑ์ถ้ำตาโบน
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติฟิลิปปินส์เปิดตัวพิพิธภัณฑ์กลุ่มถ้ำตาโบน (Tabon Caves Museum) ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2024 โดยมีวิกโตรีโน เดนนิส โซคราเตส ผู้ว่าการจังหวัด, โฮเซ อัลวาเรซ สมาชิกรัฐสภาเขต 2 ปาลาวัน และอีกหลายบุคคลเข้าร่วมในพิธีเปิด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  – วีดิทัศน์ของถ้ำ
* 
*  – บทความเกี่ยวกับไหมานุงกุล (Manunggul Jar)

หมวดหมู่:ถ้ำในประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:แหล่งโบราณคดีในประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:จังหวัดปาลาวัน
อะเชะ

[thumb|สมาชิก[สภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐของพม่า แต่งกายในชุด*โลนจีอะเชะ*]]

***อะเชะ*** (; ) หรือ ***ลู่นตะยา อะเชะ*** (လွန်းတစ်ရာအချိတ်) เป็นชื่อของลวดลายผ้าพื้นเมืองพม่า มีลักษณะเป็นลายลอนคลื่นที่สลับซับซ้อนแถบแนวนอน ที่ประดับด้วยการออกแบบคล้ายลายอาหรับ *ลู่นตะยา* (; ) ซึ่งแปลตรงตัวว่า "กระสวยร้อยอัน" สื่อถึงกระบวนการที่ต้องใช้เวลามาก มีราคาแพงและซับซ้อน ซึ่งต้องใช้กระสวย 50 ถึง 200 อัน แต่ละอันมีสีผ้าไหมที่ต่างกัน การทอผ้าต้องใช้แรงงานคนมาก โดยต้องใช้ช่างทออย่างน้อยสองคนจัดการกระสวยเพื่อให้ได้รูปแบบคล้ายเกลียวคลื่น

thumb|ชุด ''อะเชะ ทะเมน'' สำหรับสตรี

*อะเชะ* มักใช้เป็นสิ่งทอสำหรับ *ปาโซ* ของผู้ชาย และ *ทะเมียน* ของผู้หญิง รูปแบบสีใน *อะเชะ* มักใช้สีที่ตัดกันเพื่อสร้างเอฟเฟกต์ *[[ศิลปะเชิง 3 มิติ]]* รูปแบบสำหรับผู้ชายมักเป็นลวดลายซิกแซก หรือลวดลายที่ประสานกันง่ายกว่า ในขณะที่สำหรับผู้หญิงจะผสมผสานลายเกลียวคลื่นเข้ากับการตกแต่งแบบอาหรับ เช่น ลวดลายดอกไม้หรือไม้เลื้อย

## การผลิต
เมืองอมรปุระและวู่น-ดวี่น ยังคงเป็นศูนย์กลางการทอผ้า *อะเชะ* แบบดั้งเดิมในประเทศ แม้ว่าในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาจะมีการเลียนแบบจากโรงงานที่มีราคาถูกกว่าจากจีน และ อินเดีย ได้ส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมสิ่งทอแบบดั้งเดิมของพม่าอย่างมาก

## ต้นกำเนิด
การทอผ้า *อะเชะ* มีต้นกำเนิดที่อมรปุระ ใกล้กับเจดีย์ปะโท่ดอจี้ ชื่อ *อะเชะ* อาจมาจากชื่อของย่านที่ช่างทออาศัยอยู่ *และเชะด้าน* (လက်ချိတ်တန်း) คำนี้เคยถูกเรียกมาก่อน *ไวก์* (ဝိုက်) ซึ่งหมายถึงลวดลายทอซิกแซก

แม้ว่าบางแหล่งอ้างว่ารูปแบบ *อะเชะ* ได้รับมาจากช่างทอผ้ามณีปุระช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 แต่ไม่มีสิ่งทอของมณีปุระที่เทียบเคียงลักษณะคล้ายกับ *อะเชะ* รูปแบบคล้ายคลื่นอาจได้รับแรงบันดาลใจจากลวดลายปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ (เช่น คลื่น เมฆ พืชและสัตว์พื้นเมือง) ลวดลาย *อะเชะ* พบได้ในเครื่องปั้นดินเผาที่มีอายุย้อนกลับไปถึงนครรัฐปยู เช่นเดียวกับภาพวาดฝาผนังของวัดที่มีอายุย้อนกลับไปถึงสมัยอาณาจักรพุกาม ของขวัญบรรณาการที่มอบให้กับราชสำนักพม่าอาจเป็นแหล่งบันดาลใจเพิ่มเติมด้วย สิ่งทอดังกล่าวได้รับความนิยมในสมัยราชวงศ์โก้นบอง ซึ่งมีกฎหมายป้องกันความฟุ่มเฟือย ควบคุมว่าใครสามารถสวมเสื้อผ้า *อะเชะ* ได้ รูปแบบ *อะเชะ* สวมใส่โดยราชวงศ์ เจ้าหน้าที่ และผู้ติดตามเท่านั้น

## ดูเพิ่ม
* การแต่งกายของพม่า

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องแต่งกายพม่า
หมวดหมู่:วัฒนธรรมพม่า
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาพม่า
คูปุน

**คูปุน** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **ชิว เปิ่น** () เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่อง*[[สามก๊ก]]* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*) เป็นนายทหารของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก

คูปุนเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย*สามก๊ก* ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ

## ในนิยาย''สามก๊ก''
คูปุนปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย*สามก๊ก*ตอนที่ 117 ตามความในนวนิยาย*สามก๊ก* คูปุนมีตำแหน่งเป็นผู้ควบคุมทัพ (監軍 *เจียนจวิน*) ภายใต้บังคับบัญชาของเตงงายขุนพลวุยก๊ก (ในบันทึกประวัติศาสตร์ระบุว่าผู้ควบคุมใต้บังคับบัญชาของเตงงายคืออุยก๋วน) ในระหว่างการศึกพิชิตจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊ก ขณะที่ทัพเตงงายอยู่ที่อำเภอกิมก๊ก (綿竹 *เหมียนจู๋*) คูปุนแนะนำเตงงายให้เขียนจดหมายถึงจูกัดเจี๋ยมขุนพลของจ๊กก๊กเพื่อเกลี้ยกล่อมให้จูกัดเจี๋ยมยอมจำนน หลังจูกัดเจี๋ยมปฏิเสธการยอมจำนน คูปุนจึงเสนอกับเตงงายให้เปลี่ยนไปใช้วิธีการโจมตีแบบไม่ให้ทันตั้งตัวเพื่อเอาชนะ

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). *[[สามก๊ก]]* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*), ตอนที่ 116.

หมวดหมู่:ตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก
ซุนฮี

**ซุนฮี** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **ซุน อี้** () เป็นขุนพลและราชนิกูลของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน 

## ประวัติ

ซุนฮีเป็นบุตรชายของซุนเสียว (孫韶 *ซุน เฉา*) ขุนพลของง่อก๊ก ซุนฮีมีพี่ชายคือซุนเข (孫楷 *ซุน ข่าย*) และซุน เยฺว่ (孫越) มีน้องชายคือซุน อี้ (孫奕) และซุน ฮุย (孫恢) ซุนฮีดำรงตำแหน่งราชการสูงสุดเป็นขุนพลนำทัพ (領軍將軍 *หลิ่งจฺวินเจียงจฺวิน*)

ในปี ค.ศ. 241 ซุนเสียวบิดาของซุนฮีเสียชีวิต ซุน เยฺว่พี่ชายของซุนฮีได้สืบทอดบรรดาศักดิ์เจี้ยนเต๋อโหว (建德侯) ของบิดา

ในช่วงระหว่างวันที่ 18 พฤศจิกายนถึง 17 ธันวาคม ค.ศ. 263 รัฐวุยก๊กซึ่งเป็นรัฐอริของรัฐง่อก๊กยกทัพบุกรัฐจ๊กก๊กที่เป็นรัฐพันธมิตรของง่อก๊กในเดือน 10 ของศักราชหย่งอาน (永安) ปีที่ 6 (ค.ศ. 263) จ๊กก๊กจึงติดต่อกับง่อก๊กเพื่อขอให้ยกมาช่วยเหลือ ต่อมาในวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 264 ซุนฮิวจักรพรรดิแห่งง่อก๊กจึงมีรับสั่งให้นายทหารห้านายนำกองกำลังสามกองแยกกันเข้าไปโจมตีอาณาเขตของวุยก๊ก โดยหวังจะเบี่ยงเบนความสนใจของวุยก๊กออกจากจ๊กก๊ก เตงฮองเข้าโจมตีฉิวฉุน (壽春 *โช่วชุน*; ปัจจุบันคืออำเภอโช่ว มณฑลอานฮุย) หลิว ผิง (留平) และชือ จี (施績) เข้าโจมตีลำกุ๋น (南郡 *หนานจฺวิ้น*; อยู่บริเวณนครจิงโจว มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน) ติง เฟิง (丁封) และซุนฮีเข้าโจมตีอาณาเขตของวุยก๊กตลอดตอนกลางของแม่น้ำไกซุย (沔水 *เหมียนฉุ่ย*) หลังจากเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กยอมจำนนต่อทัพวุยก๊ก ทัพง่อก๊กจึงถอนทัพกลับ

## ดูเพิ่ม
* พงศาวลีง่อก๊ก#ซุน เหอ (ปั๋วไห่)
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *[[สามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).

หมวดหมู่:ขุนพลของง่อก๊ก
วัดจินหลง

**วัดจินหลง** () เป็นวัดพุทธในเมืองชาวไต ยี และลาหู่ เหมิงเจี่ยว อำเภอปกครองตนเองชาวว้า ชางหยวน มณฑลยูนนาน ประเทศจีน

## ประวัติศาสตร์
วัดจินหลงสร้างขึ้นในปี 1380 ในสมัยราชวงศ์หมิง วัดหลังปัจจุบันสร้างขึ้นใหม่ในปี 1980 หลังถูกทำลายโยยุวชนแดงในสมัยการปฏิวัติทางวัฒนธรรม เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 1988 วัดเสียหายอย่างหนักจากแผ่นดินไหว อุโบสถสร้างขึ้นใหม่ในปี 2001 และประตูเขาสร้างขึ้นใหม่ในปี 2015

## สถาปัตยกรรม
วัดมีขนาดพื้นที่รวม  มีอาคารถาวรวัตถุรวม 6 อาคาร

## เจ้าอาวาส
เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือภิกษุตี๋ก่าต๋าซือ () ผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารพุทธสมาคมจีน และรองประธานพุทธสมาคมยูนนาน

## อ้างอิง
ยฺเหวียน ฝู

**ยฺเหวียน ฝู** (ประมาณปี 220–230) เป็นสมาชิกของตระกูลยฺเหวียน (袁) ในเขตเด็กยง ยฺเหวียนฝูแต่งงานกับชายพื้นเมือง (王 วัง) ในเขตเด็กยงและมีบุตรชายสองคน หลังจากชายพื้นเมืองเสียชีวิต ยฺเหวียนฝูดูแลลูกชายทั้งสองอย่างลึกซึ้ง เมื่อครอบครัวตกอยู่ในความยากจน ยฺเหวียนฝูจึงจำเป็นต้องแต่งงานใหม่กับจางเฟิง (張奉) ยฺเหวียนฝูต้องการฆ่าจางเฟิงในวันแรกที่เธอเป็นภรรยา แต่เพราะกลัวว่าจะนำอันตรายและความอับอายมาสู่ครอบครัว ยฺเหวียนฝูจึงตัดสินใจกระทำการฆ่าตัวตายในสภาพที่เต็มไปด้วยความเสียใจ

## ประวัติ
ยฺเหวียน ฝูเกิดที่อำเภอเต๊กหยง/ตกหยง (德陽縣 *เต๋อหยางเซี่ยน*) เมืองก๋งฮาน/เกงฮัน (廣漢郡 *กว่างฮั่นจฺวิ้น*) ซึ่งปัจจุบันคือนครเต๋อหยาง มณฑลเสฉวน ยฺเหวียน ฝูเป็นภรรยาของอ๋อง (王 หวาง) แห่งชนเผ่าท้องถิ่นในอำเภอเต๊กหยง ยฺเหวียน ฝูสมรสกับอ๋องชนเผ่าขณะมีอายุ 20 ปี (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก) หลังพ่อแม่สามีเสียชีวิต ยฺเหวียน ฝูยังต้องสูญเสียสามีและโศกเศร้าไปตลอดชีวิตที่เหลือ ยฺเหวียน ฝูจึงละเว้นการสนทนาและการหัวเราะที่ไม่จำเป็น เลี้ยงดูบุตรชายทั้งสองด้วยความอุทิศตนอย่างบริสุทธิ์ เมื่ออาคนหนึ่งของยฺเหวียน ฝูยากจนลง ยฺเหวียน ฝูจึงถูกบังคับให้สมรสกับจาง เฟิ่งอย่างเป็นการลับ ในวันแรกที่ไปเป็นภรรยา ยฺเหวียน ฝูวางแผนจะสังหารจาง เฟิ่ง แต่กลัวว่าจะเป็นผลทำให้แม่ อา และบุตรที่กำพร้าบิดาของตนได้รับอันตราย นอกจากนี้ ความเกลียดชังนั้นอาจส่งผลกระทบต่อตระกูลของตนด้วย ยฺเหวียน ฝูจึงฆ่าตัวตายด้วยความรู้สึกเศร้าโศกเสียใจ ฉาง ฉฺวี (常璩) ผู้เขียนถึงชีวประวัติยฺเหวียน ฝูใน*[[หฺวาหยางกั๋วจื้อ|พงศาวดารหฺวาหยาง]]* (*หฺวาหยางกั๋วจื้อ*) คร่ำครวญที่ความชอบธรรมของยฺเหวียน ฝูไม่คงอยู่

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ฉาง ฉฺวี (คริสต์ศตวรรษที่ 4). *[[หฺวาหยางกั๋วจื้อ]]*.

หมวดหมู่:บุคคลจากจ๊กก๊ก
หมวดหมู่:ผู้หญิงจีนในคริสต์ศตวรรษที่ 3
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายในจ๊กก๊ก
ทสร กลิ่นเนียม

**ทสร กลิ่นเนียม** (เกิด 25 เมษายน พ.ศ. 2541) ชื่อเล่น **เอมี่** เป็นนักแสดงชาวไทยสังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี ผลงานเด่นของเธอได้แก่ "รักของเรา“, "โรงเรียนผีมีอยู่ว่า", "ภาพนายไม่เคยลืม" และ "หัวใจไม่มีปลอม" "สายรหัสเทวดา (Perfect 10 Liners)"

## ประวัติ
ทสร กลิ่นเนียม เกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2541 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ หอวัง นนทบุรี และระดับปริญญาตรีจากคณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศิลปากร สูง 165 ซม. หนัก 48 กก.

## เข้าสู่วงการ
ทสรได้รับความสนใจในช่วงที่เรียนมหาวิทยาลัย โดยรับรางวัล Miss ICT SU ต่อมาเธอเข้าสู่วงการด้วยการเป็นนางแบบ ถ่ายโฆษณา และถ่ายแบบ และในปี พ.ศ. 2563 ได้เป็นนักแสดงรับเชิญในละครเรื่อง “เพราะรักใช่เปล่า” นับเป็นผลงานการแสดงชิ้นแรกของเธอ 

ต่อมาทสรได้แสดงในละครโทรทัศน์อีกหลายเรื่อง เช่น "เด็กใหม่" ซีซั่น 2 และ "609 Bedtime Story" เธอยังได้รับบทนำเป็นครั้งแรกใน "โรงเรียนผีมีอยู่ว่า" ตอน สวย และค่อย ๆ เป็นที่รู้จักมากขึ้นเรื่อย ๆ

ทสรได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดจีเอ็มเอ็มทีวีในปี พ.ศ. 2566 โดยรับบทนำใน "หัวใจไม่มีปลอม" และ "วันดีวิทยา" นอกเหนือจากการแสดงแล้ว เธอยังร้องเพลงประกอบละครโทรทัศน์หลายเรื่อง รวมทั้งเป็นพิธีกรรายการวาไรตี้โชว์อีกด้วย

เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2567 ในงาน "UP&ABOVE" PART2 เปิดตัวละครเรื่องใหม่ของจีเอ็มเอ็มทีวี ได้มีการประกาศว่าทสรจะประกบคู่กับภัทราภัสร์ โบรัชตะสุวรรณ์ ในละครโรแมนติกแนวยูริเรื่อง "รักของเรา" และรับบทสมทบในละครเรื่อง "สายรหัสเทวดา"

## ผลงาน
### ผลงานเพลง

### ผลงานมิวสิควีดีโอ

### ผลงานอื่น ๆ
* **เพลงเฉลิมพระเกียรติ 72 พรรษา พระบาทสมเด็จพระวชิเกล้าเจ้าอยู่หัว 28 กรกฎาคม 2567**

* เพลง **ตามรอยความดี** ร่วมกับ เบิร์ด ธงไชย , ใหม่ เจริญปุระ , รัดเกล้า อามระดิษ , พลพล พลกองเส็ง , นิว จิ๋ว , ไมค์ ภิรมย์พร , ต่าย อรทัย , ไผ่ พงศธร , เปาวลี พรพิมล , อิสร์ อิสรพงศ์ , เต๋า ภูศิลป์ , ข้าวทิพย์ ธิดาดิน , แป้งร่ำ ศิวนารี , กัปตัน ภูธเนศ , แอ๊ค โชคชัย , ผิงผิง สรวีย์ , วิน วศิน , คริส พีรวัส , หลุยส์ ธณวิน , อ้าย สรัลชนา , ไข่ตุ๋น ญาณรินทร์

## คอนเสิร์ตและแฟนมีตติ้ง

## รางวัลและการเสนอชื่อ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงสังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ หอวัง นนทบุรี
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศิลปากร
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 21
เซี่ยโหวชื่อ

**เซี่ยโหวชื่อ** (; คริสต์ทศวรรษ 180 – หลัง ค.ศ. 219) หรือ **เซี่ยโหวจี** () เป็นสตรีสูงศักดิ์ชาวจีนจากตระกูลแฮหัว (夏侯 *เซี่ยโหว*) ในวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เซี่ยโหวชื่อเป็นหลานสาวของแฮหัวเอี๋ยนขุนพลที่มีชื่อเสียงของขุนศึกโจโฉ เซี่ยโหวชื่อสมรสกับเตียวหุยขุนพลของเล่าปี่ผู้ก่อตั้งรัฐจ๊กก๊ก เซี่ยโหวชื่อให้กำเนิดบุตรสาวคนหนึ่งที่ขึ้นเป็นจักรพรรดินีแห่งรัฐจ๊กก๊ก

## ประวัติ
ในปี ค.ศ. 200 เมื่อเซี่ยโหวชื่อมีอายุ 13 หรือ 14 ปีตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก ถูกเตียวหุยจับตัวไปขณะที่กำลังเก็บฟืนในพื้นที่ท้องถิ่นของเมืองเจากุ๋น ( *เฉียวจฺวิ้น*) เตียวหุยพบว่าเซี่ยโหวชื่อเป็นสตรีจากครอบครัวที่มีฐานะดีจึงสมรสกับเซี่ยโหวชื่อ 

ภูมิหลังและสถานการณ์ที่แน่ชัดเกี่ยวกับการลักพาตัว การสมรสของเซี่ยโหวชื่อ รวมถึงความรู้สึกของเซี่ยโหวชื่อเกี่ยวกับเรื่องนี้ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด เซี่ยโหวชื่อมาจากตระกูลแฮหัวที่เป็นหนึ่งในข้าราชบริพารหลักของรัฐวุยก๊กซึ่งเป็นรัฐอริของรัฐจ๊กก๊กที่จะก่อตั้งขึ้นในเวลาต่อมาและเตียวหุยได้เข้ารับราชการด้วย มีเกร็ดประวัติว่าแฮหัวเอี๋ยนละทิ้งบุตรชายเป็นเวลาหนึ่งปีเพื่อจะช่วยชีวิตบุตรสาวของพี่ชายหรือน้องชายผู้ล่วงลับ ไม่ทราบแน่ชัดบุคคลนั้นคือเซี่ยโหวชื่อหรือไม่

เซี่ยโหวชื่อให้กำเนิดบุตรสาวคนหนึ่งที่ขึ้นเป็นจักรพรรดินีแห่งจ๊กก๊ก

ในปี ค.ศ. 219 แฮหัวเอี๋ยนถูกสังหารในการรบระหว่างโจโฉกับเล่าปี่ในยุทธการที่ฮันต๋ง เมื่อเซี่ยโหวชื่อทราบเรื่องนี้ ก็ขอนำศพของแฮหัวเอี๋ยนไปฝังอย่างสมเกียรติ

ในปี ค.ศ. 249 หลังเกิดอุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลงในวุยก๊ก แฮหัวป๋าลูกพี่ลูกน้องของเซี่ยโหวชื่อและบุตรชายของแฮหัวเอี๋ยนแปรพักตร์เข้าด้วยจ๊กก๊ก แฮหัวป๋าไม่พอใจต่อสถานการณ์ในวุยก๊กเมื่อสุมาอี้สั่งให้ประหารชีวิตโจซองและเนรเทศผู้ภักดีต่อตระกูลโจจำนวนมาก รวมถึงสมาชิกของตระกูลแฮหัวด้วย แฮหัวป๋าจึงเดินทางไปที่เซงโต๋ (成都 *เฉิงตู*) นครหลวงของจ๊กก๊ก และทูลเล่าเสี้ยนขอรับราชการกับจ๊กก๊ก แฮหัวป๋าได้รับการปฏิบัติเป็นพิเศษและได้รับการยอมรับเนื่องจากเป็นลูกพี่ลูกน้องของเซี่ยโหวชื่อและพระปิตุลาของจักรพรรดินีจาง

## หมายเหตุ

## อ้างอิง


## บรรณานุกรม
*
** 9: 諸夏侯曹傳, pages 270, 273
** 34: 二主妃子傳, page 907
*

หมวดหมู่:บุคคลจากจ๊กก๊ก
หมวดหมู่:ผู้หญิงจีนในคริสต์ศตวรรษที่ 3
หมวดหมู่:ชาวจีนในคริสต์ศตวรรษที่ 3
ตำบลหนองกระทุ่ม (อำเภอเดิมบางนางบวช)

**หนองกระทุ่ม** เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลหนองกระทุ่ม

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลหนองกระทุ่ม มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลเนินขาม และตำบลสุขเดือนห้า (อำเภอเนินขาม จังหวัดชัยนาท)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลบ่อกรุ
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลหนองโพธิ์ และตำบลแจงงาม (อำเภอหนองหญ้าไซ)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลหนองมะค่าโมง และตำบลวังคัน (อำเภอด่านช้าง) และตำบลหนองจอก (อำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี)

## ประวัติ
หนองกระทุ่ม เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 4,8 ของตำบลบ่อกรุ อำเภอเดิมบางนางบวช ในปี พ.ศ. 2536 นายสมพงศ์ ศรียะพันธุ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 8 หมู่บ้านของตำบลบ่อกรุ ได้แก่ หมู่ 4,8 บ้านหนองกระทุ่ม, หมู่ 5 บ้านหนองกอก, หมู่ 9 บ้านหนองปลาดุก, หมู่ 10 บ้านหนองนา, หมู่ 12 บ้านหนองอิงพิง, หมู่ 14 บ้านหนองปอ และหมู่ 15 บ้านหนองหิน ออกมาตั้งเป็น ตำบลหนองกระทุ่ม 

โดยชื่อ หนองกระทุ่ม มาจากที่ชุมชนเดิมของหนองกระทุ่ม ตั้งอยู่ที่สาธารณะหนองเด่นใหญ่ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของหมู่บ้าน ซึ่งเดิมมีต้นกระทุ่มขึ้นมากมาย คนในสมัยนั้นจึงเรียกชื่อตามสภาพแวดล้อมว่า *หนองกระทุ่ม*

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลหนองกระทุ่มแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
* **หมู่ที่ 1** บ้านหนองกระทุ่ม
* **หมู่ที่ 2** บ้านหนองกระทุ่ม
* **หมู่ที่ 3** บ้านหนองปอ
* **หมู่ที่ 4** บ้านหนองปลาดุก
* **หมู่ที่ 5** บ้านหนองกอก
* **หมู่ที่ 6** บ้านหนองนา
* **หมู่ที่ 7** บ้านหนองอิงพิง
* **หมู่ที่ 8** บ้านหนองหิน
* **หมู่ที่ 9** บ้านโศกไฮ่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ตำบลหนองกระทุ่มเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลหนองกระทุ่มหลังจากจัดตั้งตำบลขึ้น ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลหนองกระทุ่มมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 69.23 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,932 คน และ 1,324 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลหนองกระทุ่มอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนองกระทุ่ม

ปี พ.ศ. 2550 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองกระทุ่มมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 69.23 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,896 คน และ 1,481 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 12.1 ล้านบาทและได้รับความเห็นชอบจากราษฎร พ.ศ. 2552 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลหนองกระทุ่มอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลหนองกระทุ่ม

## อ้างอิง

หนองกระทุ่ม
หนองกระทุ่ม
จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก]] มีนาคม พ.ศ. 2535** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2531 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

### เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิษณุโลก, อำเภอบางระกำ, อำเภอบางกระทุ่ม และอำเภอพรหมพิราม

### เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอนครไทย, อำเภอชาติตระการ, อำเภอวัดโบสถ์, อำเภอวังทอง และอำเภอเนินมะปราง

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531
* จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535

## อ้างอิง

พิษณุโลก
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดพิษณุโลก
เตียวจุ๋น

**เตียวจุ๋น** (เสียชีวิต  พฤศจิกายน ค.ศ. 263) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **จาง จุน** () เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน 

## ประวัติ
เตียวจุ๋นเป็นบุตรชายของเตียวเปา และเป็นหลานปู่ของเตียวหุยขุนพลผู้รับใช้ขุนศึกเล่าปี่ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและเป็นขุนพลของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก เตียวจุ๋นยังเป็นหลานอาของเตียวเซียขุนนางจ๊กก๊กผู้เป็นน้องชายของเตียวเปา

ตัวเตียวจุ๋นถือเป็นพระญาติฝ่ายพระมเหสีของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊ก ได้รับราชการในราชสำนักจ๊กก๊กในตำแหน่งราชเลขาธิการ (尚書 *ช่างชู*)

ในปี ค.ศ. 263 เตงงายขุนพลจากวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของจ๊กก๊กนำกำลังทหารโจมตีจ๊กก๊ก และปรากฏที่อำเภอโปยเสีย (涪縣 *ฝูเซี่ยน*; ในนครเหมียนหยาง มณฑลเสฉวนในปัจจุบัน) หลังจากใช้ทางลัดจากอิมเป๋ง (陰平 *อินผิง*; ปัจจุบันคืออำเภอเหวิน นครหล่งหนาน มณฑลกานซู่) จูกัดเจี๋ยมขุนพลจ๊กก๊กนำทัพจ๊กก๊กมาที่อำเภอโปยเสียเพื่อต้านข้าศึกแต่ล่าถอยมายังอำเภอกิมก๊ก (緜竹 *เหมียนจู๋*) หลังทราบข่าวว่าทัพหน้าของจ๊กก๊กถูกตีแตกพ่าย เวลานั้นเตียวจุ๋นได้ติดตามจูกัดเจี๋ยมมาที่กิมก๊กด้วย ในการรบที่ที่กิมก๊ก ทัพจ๊กก๊กถูกตีแตกพ่าย ทั้งจูกัดเจี๋ยมและเตียวจุ๋นถูกสังหารในที่รบ

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรษที่ 3). *[[จดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซันกั๋วจื้อ*).

หมวดหมู่:ขุนนางของจ๊กก๊ก
หมวดหมู่:บุคคลในยุคสามก๊กที่ถูกสังหารในยุทธการ
ตำบลทุ่งคลี

**ทุ่งคลี** เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลทุ่งคลี

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลทุ่งคลี มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลโคกช้าง
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลสระแจง (อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี) และตำบลหนองกระทุ่ม (อำเภอค่ายบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลเขาดิน
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลยางนอน

## ประวัติ
ทุ่งคลี เดิมเป็นพื้นที่ทุ่งกว้างในเขตตำบลเขาดินและตำบลโคกช้าง (ทุ่งนาและเป็นพื้นที่ป่าในบางส่วน) ต่อมาได้มีประชาชนได้อพยพย้ายถิ่นฐานเข้ามาอยู่และจับจองพื้นที่ในการทำมาหากิน ซึ่งคนในสมัยก่อนได้เปรียบเทียบพื้นที่สีเขียวเป็นเสมือนทุ่งที่ใช้สำหรับการตีคลี ตามวรรณคดีโบราณและได้เรียกทุ่งนี้ว่า *ทุ่งคลี* ปี พ.ศ. 2492 ขุนธรรมรัฐธุราทร (ธรรมรัฐ โรจนสุนทร) ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยกหมู่ 3–4 ของตำบลเขาดิน และหมู่ 3, 6–7 ของตำบลโคกช้าง มาตั้งเป็นตำบลทุ่งคลี รวมทั้งจัดตั้งสถานีตำรวจภูธรทุ่งคลีขึ้นปี พ.ศ. 2497

ปี พ.ศ. 2519 นายสอน สุทธิสาร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ 3 บ้านคลองละออม ของตำบลทุ่งคลี กับหมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลนางบวช กับหมู่ 2 บ้านห้วยปลาช่อน, หมู่ 7 บ้านท่ามะนาว, หมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลเขาดิน ออกไปตั้งเป็นตำบลยางนอน 

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลทุ่งคลีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่
* **หมู่ที่ 1** บ้านดอนฉนวน
* **หมู่ที่ 2** บ้านคูเมือง
* **หมู่ที่ 3** บ้านดอนตาลเสี้ยน
* **หมู่ที่ 4** บ้านขุยโพธิ์
* **หมู่ที่ 5** บ้านกุ่มโคก
* **หมู่ที่ 6** บ้านกร่างสามยอด
* **หมู่ที่ 7** บ้านก้นวุ้ง
* **หมู่ที่ 8** บ้านคลองยอ

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ตำบลทุ่งคลีเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลทุ่งคลี ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลทุ่งคลีมี 8 หมู่บ้าน พื้นที่ 39.15 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,704 คน และ 1,406 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลทุ่งคลีอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคลี

ปี พ.ศ. 2551 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคลีมี 8 หมู่บ้าน พื้นที่ 39.15 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,631 คน และ 1,680 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 12.1 ล้านบาทและได้รับความเห็นชอบจากราษฎร พ.ศ. 2553 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคลีอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลทุ่งคลี

## อ้างอิง

ทุ่งคลี
ทุ่งคลี
กระแสน้ำแปซิฟิกเหนือ

right|thumb|250x250px| กระแสน้ำแปซิฟิกเหนือ
**กระแสน้ำแปซิฟิกเหนือ** () เป็นกระแสน้ำมหาสมุทรที่ไหลจากตะวันตกไปตะวันออกระหว่างละติจูด 30 ถึง 50 องศาเหนือ ในมหาสมุทรแปซิฟิก กระแสน้ำก่อตัวทางใต้ของวงวนใหญ่แปซิฟิกเหนือกึ่งขั้วโลก และส่วนทางเหนือของวงวนย่อยเขตร้อนแปซิฟิกเหนือ (Pacific Subpolar Gyre) กระแสน้ำแปซิฟิกเหนือเกิดจากการปะทะกันระหว่างกระแสน้ำคุโรชิโอะซึ่งไหลไปทางเหนือนอกชายฝั่งประเทศญี่ปุ่นและกระแสน้ำโอยาชิโอะ ซึ่งเป็นกระแสน้ำเย็นกึ่งอาร์กติกซึ่งไหลไปทางทิศใต้และหมุนเวียนทวนเข็มนาฬิกาไปตามมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือทางตะวันตก ในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือทางตะวันออกนอกชายฝั่งทางใต้ของบริติชโคลัมเบีย กระแสน้ำได้แยกออกเป็นกระแสน้ำเย็นแคลิฟอร์เนีย ที่ไหลไปทางทิศใต้ และกระแสน้ำเย็นอะแลสกาที่ไหลไปทางทิศเหนือ

หมวดหมู่:กระแสน้ำมหาสมุทร
น้ำพุแห่งความมั่งคั่ง

**น้ำพุแห่งความมั่งคั่ง** (, , ) เป็นน้ำพุในประเทศสิงคโปร์ที่ได้รับการขึ้นชื่อเป็นน้ำพุที่ใหญ่ที่สุดในโลกโดย *[[Guinness Book of Records|บันทึกสถิติโลกกินนิส]]* ในปี 1998 ตั้งอยู่ในศูนย์การค้าซันเท็กซิตี

ระหว่างวันน้ำพุจะปิดเป็นบางช่วง และผู้มาเยือนสามารถเดินรอบน้ำพุเล็กที่ใจกลางของฐานน้ำพุได้ หากเดินครบสามรอบเชื่อว่าจะนำมาซึ่งความโชคดี ในตอนกลางคืน น้ำพุมีการเปิดเป็นการแสดงแสงเลเซอร์และดนตรีสดระหว่าง 20-21 นาฬิกา

## การออกแบบ
น้ำพุสร้างขึ้นในปี 1995 พร้อมกับโครงการซันเท็กซิตีทั้งหมด ชื่อนี้ได้มาจากฮวงจุ้ยที่ว่าการไหลของน้ำเข้ามาเป็นสัญลักษณ์ของความมั่งคั่งและชีวิตที่จะไหลเข้ามา วงแวนทองสำฤทธิ์นั้นมีที่มาจากแนวคิดมณฑลในศาสนาฮินดู แทนคสามสามัคคีและความเท่าเทียม

น้ำพุนี้ทำมาจากทองสัมฤทธิ์ซิลิคอน มีวงแหวนขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 66 เมตร น้ำพุมีขนาดพื้นที่รวม 1683.07 ตารางเมตร สูง 13.8 เมตร

ด้วยลักษณะแปลนของซันเท็กซิตีโดยรวมออกแบบเป็นรูปคล้ายมือมนุษย์ อาคารห้าอาคารแทนแต่ละนิ้วมือที่ยื่นขึ้นจากพื้น ตัวน้ำพุนี้ออกแบบมาเป็นดั่งแทนแหวนทองคำที่วางอยู่บนกลางฝ่ามือ

## เหตุการณ์
เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2024 เวลา 00:15 น. มีรถยนต์คันหนึ่งขับชนลงไปในน้ำพุ ไม่มีผู้เสียชีวิต คนขับรถถูกสอบสวนกรณีขับรถอย่างไม่ระมัดระวังและได้รับการรักษาในโรงพยาบาล น้ำพุปิดให้บริการเพื่อดำเนินการซ่อมแซมและเปิดให้บริการอีกครั้งในวันที่ 25 เดือนเดียวกัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Fountain of Wealth at Suntec City
*SUNTEC Fountain of Wealth Live – Using Axis P3364 and NetRex CamStreamer
ตำบลยางนอน

**ยางนอน** เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลยางนอน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลโคกช้าง
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลทุ่งคลี
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลเขาดิน และตำบลนางบวช
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลเขาพระ

## ประวัติ
ยางนอน เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 8 ของตำบลนางบวชและตำบลเขาดิน ปี พ.ศ. 2519 นายสอน สุทธิสาร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ 3 บ้านคลองละออม ของตำบลทุ่งคลี กับหมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลนางบวช กับหมู่ 2 บ้านห้วยปลาช่อน, หมู่ 7 บ้านท่ามะนาว, หมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลเขาดิน ออกมาตั้งเป็นตำบลยางนอน โดยอนุมัติจากนายคนึง ฦาไชย รองปลัดกระทรวงมหาดไทย

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลยางนอนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านคลองละออม
* **หมู่ที่ 2** บ้านยางนอน
* **หมู่ที่ 3** บ้านยางนอน
* **หมู่ที่ 4** บ้านห้วยปลาช่อน
* **หมู่ที่ 5** บ้านท่ามะนาว
* **หมู่ที่ 6** บ้านกร่างด้วน
* **หมู่ที่ 7** บ้านดงพิกุล

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ตำบลยางนอนเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลยางนอนหลังจากจัดตั้งตำบลขึ้น ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลยางนอนมี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 35.83 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,489 คน และ 1,095 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลยางนอนอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลยางนอน

## อ้างอิง

ยางนอน
ยางนอน