จักรพรรดิชิรากาวะ

**จักรพรรดิชิรากาวะ** (; 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1053 – 24 รกฎาคม ค.ศ. 1129) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 72 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม

รัชสมัยของจักรพรรดิชิรากาวะกินเวลาตั้งแต่ ค.ศ. 1073 ถึง 1087

## พระบรมวงศานุวงศ์

เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิโก-ซันโจ ที่ประสูติแต่ ฟูจิวาระ ชิเงโกะ

ก่อนขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ ชิรากาวะมีพระนามเดิม (*[[อิมินะ]]*) ว่า **เจ้าชายซาดาฮิโตะ** ()

พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดิโกะ-ซันโจกับฟูจิวาระ ชิเงโกะ (藤原茂子)

ชิรากาวะมีจักรพรรดินีองค์เดียวและพระมเหสีองค์เดียว กับพระราชโอรสธิดารวม 9 พระองค์

*จักรพรรดินี (ชูงู): ฟูจิวาระ โนะ เค็นชิ (藤原賢子)—ธิดาในมินาโมโตะ อากิฟูซะ รับเลี้ยงโดยฟูจิวาระ โมโรซาเนะ
** พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายอัตสึฟูมิ (敦文親王; 1075–1077)
** พระราชธิดาองค์แรก: เจ้าหญิงยาซูโกะ (媞子内親王) ภายหลังเป็น อิกูโฮมนอิง (郁芳門院)
** พระราชธิดาองค์ที่ 3: เจ้าหญิงเรชิ (令子内親王) *ไซงู*
** พระราชโอรสองค์ที่ 3: เจ้าชายทารูฮิโตะ (善仁親王) ภายหลังเป็นจักรพรรดิโฮริกาวะ
** พระราชธิดาองค์ที่ 4: เจ้าหญิงชินชิ (禛子内親王; 1081–1156)—สึจิมิกาโดะไซอิง (土御門斎院)

## เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิชิรากาวะ
เมื่อพระองค์ยังทรงพระเยาว์ ความสัมพันธ์ของพระองค์กับพระบิดาของพระองค์ จักรพรรดิโก-ซันโจ นั้นเย็นชาแต่ก็เปี่ยมด้วยความรัก และในปี ค.ศ. 1068 เมื่อพระบิดาของพระองค์ขึ้นครองสิริราชสมบัติ พระองค์ก็ได้รับการสถาปนาให้เป็นชินโน (เจ้าชาย) กลายเป็นเจ้าชายซาดาฮิโตะ ในปี ค.ศ. 1069 พระองค์เป็น โคไตชิ หรือรัชทายาทและในเวลาที่เหมาะสม พระองค์กลายเป็นจักรพรรดิเมื่อพระชนมายุได้ 19 พรรษา

* **18 มกราคม ค.ศ. 1073** (วันที่ 8 เดือน 12 ปี เอ็งคิว ที่ 4) : ปีที่ 5 ในรัชสมัยของจักรพรรดิโก-ซันโจทรงสละราชบัลลังก์ให้กับพระราชโอรสคือเจ้าชายซะดะฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิชิระกะวะ หลังจากนั้นไม่นานได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษก

* **8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1073** (วันที่ 29 เดือน 12 ปี เอ็งคิว ที่ 4) : ได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิชิระกะวะอย่างเป็นทางการที่ พระราชวังหลวงเฮอัง 

* **ค.ศ. 1074** (วันที่ 7 เดือน 2 ปี โจโฮ ที่ 1) : อดีต คัมปะกุ ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ ผู้สร้าง วัดเบียวโด ถึงแก่อสัญกรรมด้วยวัย 83 ปีในปีเดียวกันพี่สาวของโยะริโมะชิอดีตจักรพรรดินีใน จักรพรรดิอิจิโจ สิ้นพระชนม์ด้วยพระชนมายุ 87 พรรษา

* **ค.ศ. 1074** (วันที่ 3 เดือน 10 ปี โจโฮ ที่ 1) : ท่าน โจโตมงอิง อดีตจักรพรรดินีในอดีต จักรพรรดิอิจิโจ สิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุได้ 87 พรรษา

* **ค.ศ. 1087** (เดือน 9 ปี โอโตะกุ ที่ 3) : จักรพรรดิชิระกะวะแถลงที่จะสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายทะรุฮิโตะพระราชโอรส

* **3 มกราคม ค.ศ. 1087** (วันที่ 26 เดือน 12 ปี โอโตะกุ ที่ 3) : ปีที่ 13 ในรัชสมัยจักรพรรดิชิระกะวะสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายทะรุฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโฮะริกะวะ โดยเป็น ไดโจเท็นโน (มหาจักรพรรดิ) กุมพระราชอำนาจเหนือพระราชโอรสในรูปแบบ การว่าราชการในวัด

แต่เดิมจักรพรรดิโก-ซันโจมีพระราชประสงค์ที่จะแต่งตั้งให้พระอนุชาต่างพระมารดาของจักรพรรดิชิระกะวะคือ เจ้าชายซะเนะฮิโตะ เป็นผู้สืบทอดต่อจากจักรพรรดิชิระกะวะแต่เจ้าชายพระองค์นั้นก็สิ้นพระชนม์ไปเมื่อ ค.ศ. 1085 ทำให้จักรพรรดิชิระกะวะทรงแต่งตั้งพระราชโอรสคือเจ้าชายทะรุฮิโตะขึ้นเป็นรัชทายาท

* **ค.ศ. 1087** (เดือน 5 ปี คังจิ ที่ 1) : ไดโจเท็นโน ชิระกะวะ เสด็จย้ายไปประทับที่ อุจิ 

* **ค.ศ. 1088** (เดือน 1 ปี คังจิ ที่ 2) : จักรพรรดิโฮะริกะวะ เสด็จไปเฝ้าพระราชบิดาที่ พระตำหนักชิระกะวะ ที่อดีตจักรพรรดิชิระกะวะโปรดเกล้าให้สร้างขึ้นที่ อุจิ 

* **ค.ศ. 1090** (เดือน 12 ปี คังจิ ที่ 4) : ฟุจิวะระ โนะ โมะโระซะเนะ ซึ่งดำรงตำแหน่ง เซ็ชโช  ได้รับโปรดเกล้าให้ดำรงตำแหน่ง คัมปากุ

* **ค.ศ. 1094** (วันที่ 8 เดือน 3 ปี คังจิ ที่ 8) : คัมปากุ ฟุจิวะระ โนะ โมะโระซะเนะ ได้ลาออกจากตำแหน่งคัมปากุ

* **ค.ศ. 1095** (เดือน 8 ปี กาโฮ ที่ 2) : จักรพรรดิโฮะริกะวะประชวรทำให้พระองค์ต้องผนวชเพื่อให้พระอาการดีขึ้น

* **ค.ศ. 1096** (วันที่ 9 เดือน 11 ปี กาโฮ ที่ 3) : อดีตจักรพรรดิชิระกะวะผนวชเมื่อพระชนมายุ 44 พรรษาโดยได้รับฉายาทางธรรมว่า **ยูคัง** ทำให้พระองค์ได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) ซึ่งใช้เรียกอดีตจักรพรรดิที่ออกผนวช

สาเหตุที่ทำให้อดีตจักรพรรดิชิระกะวะออกผนวชเนื่องจากพระราชธิดาพระองค์หนึ่งซึ่งได้รับการสถาปนาในภายหลังเป็น **พระพันปีอิคุโยะชิ** ได้สิ้นพระชนม์ในปีนั้น

หลังจากการสวรรคตของจักรพรรดิโฮะริกะวะพระราชนัดดาของพระองค์ได้ขึ้นเป็น จักรพรรดิโทะบะ พระองค์ก็ยังคงกุมพระราชอำนาจทางการเมืองเหนือพระราชนัดดาแม้จะอยู่ในสมณเพศจนกระทั่งจักรพรรดิโทะบะสละราชบัลลังก์ซึ่งพระองค์ก็ยังคงกุมพระราชอำนาจต่อไปในรัชสมัยของพระราชปนัดดา (เหลน) คือ จักรพรรดิซุโตะกุ 

* **24 กรกฎาคม ค.ศ. 1129** (วันที่ 7 เดือน 7 ปี ไดจิ ที่ 4) : ปีที่ 6 ในรัชสมัย จักรพรรดิซุโตะกุ  ไดโจโฮโอ ชิระกะวะ สวรรคตเมื่อพระชนมายุ 76 พรรษาสิ้นสุดการปกครองแบบ การว่าราชการในวัด ของจักรพรรดิชิระกะวะที่ยาวนานถึง 42 ปีซึ่งหลังจากนั้นจักรพรรดิรัชกาลต่อ ๆ มาก็ดำเนินตามรอยจักรพรรดิชิระกะวะในพระราชสถานะ ไดโจเท็นโน และ ไดโจโฮโอ

## พระราชพงศาวลี

## ดูเพิ่ม
* จักรพรรดิญี่ปุ่น
* รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).  ''Gukanshō: The Future and the Past.'' Berkeley: University of California Press. ;  OCLC 251325323
* Kitagawa, Hiroshi and Bruce T. Tsuchida, ed. (1975). The Tale of the Heike. Tokyo: University of Tokyo Press.  OCLC 164803926
* Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  ''The Imperial House of Japan.'' Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Odai Ichiran]]*; ou,  ''Annales des empereurs du Japon.''  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  OCLC 5850691
* Varley, H. Paul. (1980).  ''Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns.'' New York: Columbia University Press. ;  OCLC 59145842

ชิรากาวะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเฮอัง
หมวดหมู่:ภิกษุชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภิกษุที่เป็นพระราชวงศ์
หมวดหมู่:โคไตชิ
ชิรากาวะ