เอลลี (เดอะลาสต์ออฟอัส)

**เอลลี** () เป็นตัวละครจากซีรีส์วิดีโอเกม *[[เดอะลาสต์ออฟอัส (แฟรนไชส์)|เดอะลาสต์ออฟอัส]]* โดยค่ายนอตีด็อก ให้เสียงและการแสดงท่าทางโดยแอชลีย์ จอห์นสัน ส่วนในฉบับซีรีส์โทรทัศน์แสดงโดยเบลลา แรมซีย์ ในภาคแรก *[[เดอะลาสต์ออฟอัส]]* (2013) โจเอล มิลเลอร์ ได้รับภารกิจพาเอลลีวัย 14 ปีเดินทางข้ามสหรัฐอเมริกาที่ล่มสลายจากการระบาด เนื่องจากเธอมีภูมิคุ้มกันต่อเชื้อ หวังจะนำไปพัฒนาเป็นยารักษาโรค ผู้เล่นมีโอกาสควบคุมเอลลีบางช่วง แต่ส่วนใหญ่เธอถูกควบคุมโดยระบบปัญญาประดิษฐ์ ต่อมาเอลลีกลับมาอีกครั้งในเนื้อหาเสริมแบบดาวน์โหลด (DLC) ในชื่อ *[[เดอะลาสต์ออฟอัส: เลฟต์บีไฮนด์]]* ซึ่งเล่าเรื่องช่วงเวลาที่เธอใช้กับเพื่อนสนิท ไรลีย์ ในภาคต่อ *[[เดอะลาสต์ออฟอัส พาร์ต II]]* (2020) ผู้เล่นจะได้ควบคุมเอลลีวัย 19 ปีที่ออกเดินทางเพื่อล้างแค้นแอ็บบี

เอลลีถูกสร้างขึ้นโดยนีล ดรักแมนน์ และบรูซ สเตรลีย์ ผู้กำกับเกม*เดอะลาสต์ออฟอัส* โดยได้รับแรงบันดาลใจจากตัวละครใบ้ที่เคยเสนอไว้ใน *[[อันชาร์ทิด 2: อะมังทีฟส์]]* ทั้งสองออกแบบเอลลีให้เป็นตัวละครหญิงที่แข็งแกร่งและมีสายสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับโจเอล ตลอดกระบวนการพัฒนาเกมภาคแรก กลายเป็นหัวใจหลักของเรื่องราว จอห์นสัน ผู้พากย์เสียงและแสดงท่าทาง มีอิทธิพลอย่างมากต่อบุคลิกของเอลลี จนดรักแมนน์เพิ่มบทบาทเธอในการต่อสู้ ภายหลังจากที่เอลลีถูกนำไปเปรียบเทียบกับนักแสดง เอลเลียต เพจ ทีมงานจึงปรับรูปลักษณ์ใหม่ให้สะท้อนบุคลิกของจอห์นสันมากขึ้นและดูอายุน้อยลง ใน *พาร์ต II* จอห์นสันนำประสบการณ์ส่วนตัวเกี่ยวกับความวิตกกังวลมาใช้ในการแสดง และศึกษาผลกระทบจากภาวะเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจอย่างลึกซึ้ง

เอลลีได้รับคำชื่นชมอย่างกว้างขวางจากนักวิจารณ์ โดยเฉพาะความสัมพันธ์กับโจเอล ความแข็งแกร่งและความซับซ้อนของตัวละคร รวมถึงการลบภาพจำ สาวน้อยเดือดร้อน ก็ได้รับการยกย่องเช่นกัน ฉากจูบระหว่างเอลลีกับไรลีย์ใน *เลฟต์บีไฮนด์* ยังสร้างกระแสสังคมและได้รับการยกย่องว่าเป็นก้าวสำคัญของการนำเสนอกลุ่ม LGBT ในวิดีโอเกม การแสดงของแอชลีย์ จอห์นสันใน *พาร์ต II* ได้รับคำชมสูงเป็นพิเศษ โดยเฉพาะการถ่ายทอดความเปราะบางและความเจ็บปวดของเอลลี ทั้งตัวละครและผู้แสดงต่างได้รับรางวัลและการเสนอชื่อมากมาย และมักติดโผตัวละครยอดเยี่ยม ขณะที่เบลลา แรมซีย์ในฉบับซีรีส์ก็ได้รับเสียงชื่นชมในทำนองเดียวกัน

## การสร้าง

แนวคิดเริ่มต้นของเอลลีมีที่มาจากไอเดียที่ไม่ได้ใช้ใน*[[อันชาร์ทิด 2: อะมังทีฟส์]]* (2009) โดยผู้กำกับ*[[เดอะลาสต์ออฟอัส]]* อย่างนีล ดรักแมนน์ และบรูซ สเตรลีย์ เคยวางแผนให้มีตัวละครหญิงใบ้ร่วมเดินทางกับ*[[นาธาน เดรก]]* ตัวเอกของ*อันชาร์ทิด* โดยดรักแมนน์เชื่อว่าความสัมพันธ์อันลึกซึ้งสามารถถ่ายทอดผ่านรูปแบบการเล่นได้โดยไม่ต้องพึ่งบทสนทนา ชื่อแรกที่ตั้งไว้คือ "ลิลี" แต่สุดท้ายดรักแมนน์เลือกใช้ชื่อ "เอลลี" ซึ่งเป็นชื่อที่เขาเคยคิดไว้สำหรับลูกสาวของตัวเอง ใน*เดอะลาสต์ออฟอัส* ดรักแมนน์ซึ่งเป็นผู้เขียนบท ออกแบบเอลลีให้เป็นคู่ตรงข้ามของโจเอล ตัวละครหลักที่ผู้เล่นควบคุม และเป็นตัวอย่างว่าความผูกพันระหว่างตัวละครสามารถสร้างขึ้นได้โดยไม่จำเป็นต้องใช้คัตซีน เขายังอธิบายว่าเกมนี้คือเรื่องราวการเติบโตของเอลลีที่ค่อย ๆ กลายเป็นผู้รอดชีวิตเต็มตัวในโลกอันโหดร้าย

### การคัดเลือกนักแสดง

แอชลีย์ จอห์นสันได้รับบทเอลลีใน*เดอะลาสต์ออฟอัส* ไม่นานหลังจากการออดิชัน ทีมพัฒนารู้สึกว่าเธอเหมาะสมกับบทนี้ โดยเฉพาะเมื่อแสดงร่วมกับทรอย เบเกอร์ ผู้รับบทโจเอล จอห์นสันมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาบุคลิกของเอลลี โดยเธอเสนอให้ดรักแมนน์ปรับให้เอลลีมีความเป็นอิสระและความสามารถในการต่อสู้มากขึ้น การแสดงของจอห์นสันส่วนใหญ่ใช้เทคโนโลยีโมชันแคปเชอร์ คิดเป็นราว 85% ของแอนิเมชันในเกม ส่วนเสียงบันทึกเพิ่มเติมภายหลัง แม้บางฉากจะรุนแรงและสะเทือนใจจนทำให้รู้สึกอึดอัด แต่เธอก็รู้สึกตื่นเต้นที่ได้แสดงบทหญิงแกร่งซึ่งพบไม่บ่อยในวงการเกม สำหรับ*[[เดอะลาสต์ออฟอัส พาร์ต II]]* (2020) จอห์นสันนำประสบการณ์ส่วนตัวเกี่ยวกับความวิตกกังวลมาใช้ในการแสดง และร่วมกับดรักแมนน์ศึกษาผลกระทบของภาวะเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจ (PTSD) เพื่อถ่ายทอดอารมณ์ของตัวละครได้สมจริงยิ่งขึ้น

### รูปลักษณ์

thumb|right|การเปลี่ยนแปลงหลากหลายแบบของรูปลักษณ์เอลลี่ที่เกิดขึ้นระหว่างการพัฒนา โดยแต่ละดีไซน์ได้มีการทดลองใช้สีผมและทรงผมที่แตกต่างกัน|alt=ภาพทั้งสี่แสดงพัฒนาการของรูปลักษณ์เอลลี่ตลอดการพัฒนาเกม — ในภาพแรก เธอยิ้มเล็กน้อยและมีผมสั้นสีเข้ม, ในภาพที่สองเธอหันหน้าไปทางขวาโดยมีผมยาวถึงไหล่, ในภาพที่สามเธอยิ้มมุมปากเล็กน้อยและมีผมปิดหน้าผาก ยาวถึงคาง, และในภาพที่สี่ เธอมีสีหน้าเรียบเฉยโดยไม่มีผมหน้าม้า

ทีมพัฒนามองว่าการกำหนดรูปลักษณ์ของเอลลีเป็นสิ่งสำคัญ พวกเขาต้องการให้เธอดูเด็กพอที่จะทำให้ความสัมพันธ์กับโจเอล—ชายวัยสี่สิบ—ดูสมจริง ขณะเดียวกันก็ต้องดูโตพอที่จะเชื่อได้ว่าเป็นวัยรุ่นที่มีไหวพริบและสามารถเอาตัวรอดได้ นอกจากนี้ เอลลียังถูกมองว่าเป็นองค์ประกอบสำคัญด้านการตลาด ดรักแมนน์เล่าว่า เมื่อมีคนเสนอให้ย้ายภาพของเอลลีจากด้านหน้ากล่องเกมไปไว้ด้านหลัง "ทุกคนที่นอตีด็อกต่างปฏิเสธอย่างสิ้นเชิง"

หลังจากการประกาศเปิดตัว*เดอะลาสต์ออฟอัส* เอลลีถูกนำไปเปรียบเทียบกับนักแสดง เอลเลียต เพจ ซึ่งในขณะนั้นยังใช้ชื่อว่า เอลเลน เพจ โดยเพจระบุว่า นอตีด็อก "ลอกเลียนรูปลักษณ์ของเขา" และรู้สึก "ไม่พอใจ"เนื่องจากในเวลานั้นเขามีบทบาทในเกม*[[บียอนด์: ทูโซลส์]]* (2013) บรูซ สเตรลีย์ เปิดเผยว่านอตีด็อกไม่ทราบมาก่อนว่าเพจมีส่วนร่วมกับ*บียอนด์: ทูโซลส์* ซึ่งถูกประกาศหลัง*เดอะลาสต์ออฟอัส*หลายเดือน ด้านเว็บไซต์*[[โคทาคุ]]* ระบุว่าอาจมีผู้เล่นบางส่วนเกิดความสับสนระหว่างตัวละครทั้งสอง จากเหตุการณ์นี้ นอตีด็อกจึงตัดสินใจปรับรูปลักษณ์ของเอลลีใหม่ เพื่อให้เธอ "ยืนหยัดได้ด้วยตัวเอง" โดยดรักแมนน์และสตราลีย์อธิบายเพิ่มเติมว่าการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้มีเป้าหมายเพื่อให้เอลลีสะท้อนบุคลิกของแอชลีย์ จอห์นสันมากขึ้น และดูอายุน้อยลง โดยการปรับโฉมถูกเผยในตัวอย่างเกมเมื่อเดือนพฤษภาคม ปี 2012

สำหรับ*พาร์ต II* รูปลักษณ์ของเอลลีถูกปรับแต่งซ้ำหลายครั้งตลอดหลายปี ทีมพัฒนาต้องการให้การเปลี่ยนแปลงดูสมเหตุสมผลต่อเนื่องจากภาคแรก โดยยังคงเอกลักษณ์ของชุดแต่งกายที่ "เรียบง่ายแต่มีความเป็นตัวตน" แอชลีย์ สวิโดว์สกี หัวหน้าทีมออกแบบตัวละคร ออกแบบดวงตาของเอลลีให้มีความเศร้าหมอง ซึ่งแตกต่างจากภาคแรกที่ดวงตาโตแสดงถึงความไร้เดียงสาแบบเด็ก ๆ ขณะเดียวกัน รอยสักรูปผีเสื้อกลางคืนบนแขนเอลลีเป็นผลงานของศิลปินชาวแคลิฟอร์เนีย นาตาลี ฮอลล์ เกิดขึ้นหลังจากทีมงานไม่สามารถหาดีไซน์ที่ลงตัวได้ ฮอลล์จึงลองวาดรอยสักลงบนแขนของทีมงานเพื่อให้เห็นภาพชัดเจนยิ่งขึ้น ดรักแมนน์อธิบายว่า ผีเสื้อกลางคืนที่หมกมุ่นกับแสงไฟ เปรียบได้กับความหมกมุ่นของเอลลีในเกม และยังเป็นสัญลักษณ์แทนการจดจำถึงโจเอลอีกด้วย

### การเขียนบท

*[[เดอะลาสต์ออฟอัส: เลฟต์บีไฮนด์]]* (2014) ถูกเขียนขึ้นโดยมีเป้าหมายเฉพาะเพื่อถ่ายทอดความสัมพันธ์ระหว่างเอลลีกับไรลีย์ และเล่าเหตุการณ์ที่ส่งผลต่อบุคลิกของทั้งคู่ในเวลาต่อมา ดรักแมนน์ยังได้รับแรงบันดาลใจจากสงครามในซีเรียและอัฟกานิสถาน โดยเห็นว่าเด็ก ๆ ในประเทศเหล่านั้นคุ้นชินกับความขัดแย้งไม่ต่างจากเอลลี ใน*เลฟต์บีไฮนด์* พฤติกรรมของไรลีย์ส่งผลให้เอลลีเปลี่ยนไป ทำให้เธอมุ่งมั่นที่จะต่อสู้เพื่อปกป้องคนที่รัก ทีมพัฒนาใส่ใจเป็นพิเศษกับบุคลิกของเอลลียามอยู่กับไรลีย์ ซึ่งมักจะดูร่าเริงและเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น ฉากจูบระหว่างเอลลีกับไรลีย์ถือเป็นอีกหนึ่งจุดสำคัญ แม้ทีมพัฒนาจะเคยลังเลว่าจะใส่หรือไม่ แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจใส่ไว้ เพราะเห็นว่าจำเป็นต่อเนื้อเรื่องและช่วยยกระดับความสัมพันธ์ของทั้งคู่ เดิมทีดรักแมนน์มองไรลีย์เพียงเป็นเพียงผู้มีอิทธิพลต่อความคิดของเอลลี แต่ต่อมาเขาก็เริ่มมองเห็นมิติด้านความรู้สึกโรแมนติกฃ และเลือกสำรวจประเด็นนี้อย่างจริงจังในเนื้อเรื่อง

ใน*พาร์ต II* ดรักแมนน์เล่าว่าทีมงานรู้สึกตื่นเต้นที่ได้ขยายบทบาทของเอลลีให้เป็นตัวเอก โดยเฉพาะการพัฒนาเรื่องการสูญเสียความไร้เดียงสา เขาเปรียบสิ่งนี้กับความรู้สึกของทีมเขียนบท*[[ดับเครื่องชน คนดีแตก]]* (2008–2013) ที่ได้โอกาสเจาะลึกตัวละครวอลเตอร์ ไวต์ แม้ทีมจะเคยถกเถียงกันถึงความเป็นไปได้ในการสร้างภาคต่อโดยไม่มีเอลลีและโจเอล แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจว่าเรื่องราวของทั้งคู่ยังน่าสนใจกว่า ความหลงใหลในดาราศาสตร์ของเอลลีได้แรงบันดาลใจมาจากความชอบส่วนตัวของแอชลีย์ จอห์นสัน ส่วนความคลั่งไคล้ในหนังสือการ์ตูนมาจากวัยเด็กของดรักแมนน์ แฮลลีย์ กรอส ผู้ร่วมเขียนบทและผู้นำด้านการเล่าเรื่องของภาคนี้ มองว่าแรงผลักดันที่ทำให้เอลลีออกตามล่าแอ็บบี ไม่ได้เกิดจากความต้องการฆ่า แต่เป็นความพยายามเอาชนะอาการ PTSD ของเธอเอง กรอสซึ่งเคยประสบกับ PTSD ส่วนตัว เชื่อว่าหน้าที่ของเธอคือการถ่ายทอดประเด็นนี้อย่างถูกต้องและจริงใจ เพื่อให้ผู้เล่นที่ผ่านความเจ็บปวดทางใจได้รู้ว่าพวกเขาไม่ได้อยู่เพียงลำพัง

ทีมเขียนบทต้องการรื้อสร้างภาพจำเกี่ยวกับความรุนแรงของโจเอลและเอลลีใหม่ โดยโจเอลถูกวางให้เป็นคนเย็นชาและมองความรุนแรงในเชิงปฏิบัติ ขณะที่เอลลีใช้ความรุนแรงเพื่อรักษา "วัฒนธรรมแห่งศักดิ์ศรี" โดยผูกมันไว้กับอัตตาของตัวเอง บางคนในทีมมองว่าความหมกมุ่นของเอลลีต่อแอ็บบีคล้ายการเสพติด และนี่คือเหตุผลที่ดีนาตัดสินใจจากไป เพราะเธอเชื่อว่าเอลลีไม่มีวันหยุดวงจรนี้ได้ กรอสมองว่าฉากสุดท้าย เมื่อเอลลีวางกีตาร์ที่โจเอลมอบให้และเดินจากไป เป็นสัญลักษณ์ของการก้าวผ่านความตายของโจเอล และเริ่มต้นชีวิตใหม่ ขณะที่ดรักแมนน์ตีความว่ามันคือการที่เอลลีปล่อยวางอัตตาของตัวเองแต่ก็ยังเปิดโอกาสให้ผู้เล่นตีความมุมมองของตัวเอง

### ระบบการเล่น

ในการพัฒนา*เดอะลาสต์ออฟอัส* ระบบปัญญาประดิษฐ์ (AI) ของเอลลีต้องได้รับการปรับปรุงครั้งใหญ่จนถึงขั้นต้องแก้ไขเอนจินของเกม ทีมพัฒนาทำให้เธออยู่ใกล้โจเอลตลอดเวลา เพื่อไม่ให้ผู้เล่นมองว่าเธอเป็นภาระ แม็กซ์ ดิกฮอฟฟ์ โปรแกรมเมอร์ AI อธิบายว่า เขาพิจารณาว่า "เอลลีกำลังเผชิญอะไรอยู่" และ "ความสัมพันธ์ของเธอกับโจเอลและศัตรูเป็นอย่างไร" เพื่อให้การตัดสินใจของเธอสมจริงที่สุด ในช่วงฤดูหนาวของเกม  ผู้เล่นจะได้สลับมาควบคุมเอลลีแทนโจเอล ซึ่งทีมพัฒนาตั้งใจเก็บเป็นความลับก่อนเกมวางจำหน่าย เช่นเดียวกับการเปิดเผยว่าเอลลีมีภูมิคุ้มกันต่อเชื้อ เพื่อสร้างความประหลาดใจแก่ผู้เล่น

### ซีรีส์โทรทัศน์
[thumb|right|[เบลลา แรมซีย์ กำลังถ่ายทำ*[[เดอะลาสต์ออฟอัส (ละครโทรทัศน์)|เดอะลาสต์ออฟอัส]]* ซีซันสอง ที่ดาวน์ทาวน์แวนคูเวอร์ ในเดือนสิงหาคม 2024]]

มีการประกาศเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2021 ว่าเบลลา แรมซีย์จะรับบทเอลลีในซีรีส์ *[[เดอะลาสต์ออฟอัส (ละครโทรทัศน์)|เดอะลาสต์ออฟอัส]]* ฉบับสร้างโดยเอชบีโอ นักแสดงที่เคยถูกพิจารณาในเวอร์ชันภาพยนตร์ซึ่งถูกยกเลิกไปแล้ว เช่น เมซี วิลเลียมส์ และเคตลิน ดีเวอร์ ต่างมีอายุเกินบท ทำให้ทีมต้องเริ่มค้นหาผู้สมัครใหม่ โดยนักแสดงที่ได้รับการพิจารณามากถึง 105 คน ทีมโปรดิวเซอร์มองหานักแสดงที่สามารถถ่ายทอดทั้งความฉลาด เสน่ห์อันแปลกเฉพาะตัว และมีศักยภาพด้านความรุนแรงได้ในคนเดียว เดวิด เบนีออฟฟ์ และ ดี. บี. ไวส์ สองผู้อำนวยการสร้างจาก*[[มหาศึกชิงบัลลังก์ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์)|มหาศึกชิงบัลลังก์]]* ซึ่งแรมซีย์เคยมีบทบาทอยู่ในเรื่องนั้น รับรองถึงความสามารถของเธอ ทำให้เธอได้รับบทเอลลีภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน โดยเธอได้รับข่าวระหว่างถ่ายทำโปรเจกต์อื่น แม้แรมซีย์จะรู้จักเกมมาก่อน แต่ได้รับคำแนะนำไม่ให้เล่น เพื่อหลีกเลี่ยงการเลียนแบบการแสดงของแอชลีย์ จอห์นสัน เธอจึงเลือกดูคลิปเกมเพลย์ในยูทูบแทน เพื่อ "จับบรรยากาศของเกม" โดยไม่ทำซ้ำการแสดงเดิม แต่ยังคงถ่ายทอดความรู้สึกของเอลลีไว้ในแบบของตัวเอง

แรมซีย์ซึ่งเป็นชาวอังกฤษ ต้องฝึกพูดสำเนียงอเมริกัน และตัดผมยาวกว่า 15 นิ้วเพื่อรับบทเอลลีในซีซันแรก นอกจากนี้ เขายังสวมชุดรัดหน้าอกตลอดกว่า 90% ของการถ่ายทำเพื่อช่วยให้โฟกัสกับการแสดงได้ดียิ่งขึ้น แอชลีย์ จอห์นสัน ผู้พากย์เสียงเอลลีในเกม มารับบทเป็นแอนนา แม่ของเอลลี ในตอนจบซีซันแรก ซึ่งเล่าถึงการกำเนิดของเอลลี เดิมทีดรักแมนน์เคยตั้งใจเล่าเรื่องราวของแอนนาในรูปแบบหนังสั้นหรือเนื้อหาที่ดาวน์โหลดได้ของเกม แต่โปรเจกต์ไม่สำเร็จ อย่างไรก็ตาม เขาและเครก เมซิน ผู้ร่วมสร้างซีรีส์ ต่างก็คิดตรงกันว่าจะให้จอห์นสันมารับบทนี้ โดยมองว่าเป็นการเติมเต็มที่สำคัญ เพราะเธอมีความผูกพันกับตัวละครเอลลีในเกมมาโดยตลอด ดรักแมนน์กล่าวว่า "เธอคือคนที่ให้กำเนิดเอลลีในเชิงสัญลักษณ์ผ่านเกม และในซีรีส์ เธอก็ให้กำเนิดเอลลีจริง ๆ"

แรมซีย์เข้าถึงบทในซีซันสองด้วยวิธีเดียวกับซีซันแรก โดยรู้สึกว่าบทเขียนได้อย่างมีประสิทธิภาพในการถ่ายทอดพัฒนาการของเอลลี เช่น ความพยายามเลียนแบบโจเอลและท่าทีที่แข็งแกร่งขึ้น พวกเขายังเพิ่มเงื่อนไข "green rider" ลงในสัญญาซีซันที่สอง ซึ่งเป็นข้อตกลงที่กำหนดให้ทุกฝ่ายในการผลิตต้องใช้แนวทางที่ยั่งยืน ในซีซันแรก แรมซีย์ยังอาศัยอยู่กับแม่ แต่ในซีซันที่สอง พวกเขาเลือกอยู่ลำพังเพื่อสะท้อนความเป็นอิสระที่เพิ่มขึ้นของเอลลี เมซิน ผู้ร่วมสร้างซีรีส์คอยดูแลและให้ความใส่ใจอย่างใกล้ชิด เพราะฉากแอ็กชันเข้มข้นกว่าเดิม อย่างไรก็ตาม แรมซีย์กลับกังวลกับฉากดราม่าทางอารมณ์มากกว่า จึงเตรียมตัวด้วยการพยายามรักษาอารมณ์ให้สดใสและมีพลังอยู่เสมอ สำหรับฉากการตายของโจเอล แรมซีย์ใช้วิธีฟังเพลง "พีนัตบัตเตอร์เจลลีไทม์" ของบักวีตบอยซ์แบบวนซ้ำ เพื่อตัดความหม่นหมองและความเหนื่อยล้า รวมถึงฟังเพลง "Fuzzyfalafelosophy" ของแดน รีเดอร์ เพื่อผ่อนคลายจิตใจก่อนแสดงฉากสำคัญนี้

แรมซีย์รู้สึกว่าการถ่ายทำในซีซันที่สองเป็น "ประสบการณ์ที่เปลี่ยวเหงากว่า" เพราะต้องแยกจากเปโดร ปัสกัล และพบว่าฉากทะเลาะหรือเผชิญหน้าทางอารมณ์เป็นเรื่องยาก เนื่องจากพวกเขามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพ่อของตนเองในชีวิตจริง แม้จะเสียใจที่ต้องห่างจากปัสกัล แต่แรมซีย์ก็รู้สึกว่าตัวเองพร้อมที่จะก้าวขึ้นมาเป็นนักแสดงนำหลักและกำหนดบรรยากาศให้กับทั้งกองถ่าย แรมซีย์ยังบอกด้วยว่า ประสบการณ์เกี่ยวกับ "ความรัก" ระหว่างการถ่ายทำซีซันที่สอง—ซึ่งเอลลีมีความสัมพันธ์กับอีกตัวละครหนึ่ง—เป็นสิ่งที่ "พิเศษมาก" เมซินมองว่าฉากการต่อสู้ของเอลลียิ่งน่าสนใจขึ้นเพราะขนาดตัวของแรมซีย์ ทำให้ทีมงานสามารถสำรวจวิธีการต่อสู้ของคนตัวเล็กเมื่อเจอกับศัตรูที่ใหญ่กว่า ก่อนถ่ายทำ แรมซีย์ฝึกมวยสากล ยิวยิตสู และเวตเทรนนิงเป็นเวลาสองเดือน พวกเขารู้สึกว่าสตันต์เป็นสิ่งที่สนุกแต่ก็เหนื่อยมาก พวกเขากังวลว่ารูปร่างของตัวเองไม่เหมือนเอลลีในเกม โดยเฉพาะการขาดมัดกล้ามที่เด่นชัด แต่เมซินกลับต้องการให้ "พลัง" ของเอลลีแสดงออกมาผ่านท่าทางและความมั่นใจมากกว่า เมซินยังกล่าวว่า เขาได้เห็นพัฒนาการด้านบุคลิกภาพและวุฒิภาวะทางอารมณ์ของแรมซีย์อย่างชัดเจนระหว่างการถ่ายทำทั้งสองซีซัน และสิ่งนี้ก็สะท้อนออกมาในตัวละครเอลลีในซีรีส์เช่นกัน

## ลักษณะตัวละคร

มีคำบรรยายเกี่ยวกับเอลลีว่า "เป็นผู้ใหญ่เกินวัย" อันเป็นผลมาจากสภาพแวดล้อมที่เธอเติบโตมา เธอมีบุคลิกเข้มแข็ง ฉลาดเป็นกรด และ "ค่อนข้างดิบ" เล็กน้อย ความบอบช้ำทางจิตใจยิ่งเด่นชัดหลังเหตุการณ์เผชิญหน้ากับเดวิด ตลอดชีวิต เอลลีสูญเสียผู้คนสำคัญมามาก จนเกิดอาการกลัวการอยู่คนเดียวขั้นรุนแรง (monophobia) และความรู้สึกผิดที่ตัวเองรอดชีวิต (survivor’s guilt) สิ่งเหล่านี้ทำให้เธอคนแข็งกระด้าง ใช้ความรุนแรงโดยไม่ลังเล และมักพูดคำหยาบ เธอยังรู้สึกไร้ค่า มองว่าตัวเองเป็นภาระ และการตายของเธออาจมีประโยชน์ต่อคนอื่น แม้เธอจะแสดงความเป็นผู้นำได้ แต่ก็ไม่ชำนาญการเอาตัวรอดเท่าโจเอล อีกทั้งยังใจร้อนและไร้เดียงสาในบางครั้ง เธอว่ายน้ำไม่เป็นจนกระทั่งโจเอลสอนก่อนเหตุการณ์ใน*พาร์ต II* อย่างไรก็ตาม เอลลีพิสูจน์ให้เห็นถึงความแข็งแกร่งทั้งทางร่างกายและจิตใจ รวมถึงความไร้ความกลัว เช่น การดูแลตัวเองและโจเอลยามบาดเจ็บสาหัส และยืนหยัดต่อสู้ในสถานการณ์เลวร้ายเสมอ เอลลีเป็นหญิงรักร่วมเพศ โดยมีความรักกับผู้หญิงทั้งใน*เลฟต์บีไฮนด์* และ*พาร์ต II*

## การปรากฏตัว
[thumb|right|เอลลีใน''[เดอะลาสต์ออฟอัส (วิดีโอเกม)|เดอะลาสต์ออฟอัส* (2013)|alt=ภาพวาดของเด็กสาววัยรุ่นผมสีน้ำตาล กำลังถือปืนไรเฟิลซุ่มยิงอยู่ในมือ]]

แอนนา แม่ของเอลลีจำต้องยกเธอให้คนอื่นเลี้ยงไม่นานหลังคลอด โดยมาร์ลีน เพื่อนของแอนนา รับหน้าที่ดูแลต่อมา เอลลีเติบโตในโรงเรียนกินนอนของทหารภายในเขตกักกัน[[บอสตัน]] และได้สนิทกับไรลีย์ เอเบล เพื่อนร่วมกลุ่มกบฏที่มักปกป้องเธอจากการถูกกลั่นแกล้ง ตามที่เล่าไว้ในหนังสือการ์ตูน *เดอะลาสต์ออฟอัส: อเมริกันดรีมส์* ระหว่างเหตุการณ์ใน*เลฟต์บีไฮนด์* ซึ่งเกิดขึ้นสามสัปดาห์ก่อนภาคหลัก ไรลีย์กลับมาหลังหายไปนานและบอกเอลลีว่าเธอเข้าร่วมกลุ่มไฟร์ฟลายส์ เอลลีขอให้ไรลีย์อยู่ต่อ ไรลีย์จึงถอดจี้สัญลักษณ์ไฟร์ฟลายส์ทิ้ง และทั้งคู่จูบกัน ต่อมาทั้งสองถูกผู้ติดเชื้อกัด เดิมทีคิดจะจบชีวิตพร้อมกัน แต่สุดท้ายเลือกใช้เวลาช่วงสุดท้ายด้วยกัน ทว่าเอลลีกลับรอดมาได้ และค้นพบว่าตัวเองมีภูมิคุ้มกันต่อเชื้อ

ใน*เดอะลาสต์ออฟอัส* มาร์ลีนซึ่งบาดเจ็บ ได้มอบหมายให้โจเอลพาเอลลีออกจากบอสตันไปยังจุดส่งตัวใน[[โคโลราโด]] เพื่อให้กลุ่มไฟร์ฟลายส์ใช้ภูมิคุ้มกันของเธอพัฒนาวัคซีน ช่วงแรกเอลลีรำคาญความเงียบขรึมของโจเอล แต่ทั้งคู่ค่อย ๆ สร้างความผูกพันกันขึ้น เมื่อรู้ว่าโจเอลตั้งใจจะฝากเธอไว้กับทอมมี น้องชาย และกลับบอสตัน เอลลีหนีไป โจเอลออกตามหา และเมื่อเผชิญหน้า เธอยืนยันว่าไม่อยากถูกทอดทิ้ง ทำให้โจเอลตัดสินใจเดินทางต่อกับเธอ เอลลีเกิดบาดแผลทางใจอย่างรุนแรงหลังเหตุการณ์ที่ถูกกลุ่มมนุษย์กินคนทำร้ายและเกือบถูกฆ่า จนต้องใช้มีดพร้าฆ่าเดวิด หัวหน้ากลุ่มนั้น หลังพบว่าฐานของไฟร์ฟลายส์ในโคโลราโดถูกทำลาย ทั้งคู่จึงมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลใน[[ซอลต์เลกซิตี]] ที่นั่นโจเอลค้นพบว่าการสร้างวัคซีนจำเป็นต้องผ่าตัดนำเชื้อรากลายพันธุ์ออกจากสมองของเอลลี ซึ่งจะทำให้เธอเสียชีวิต เขาจึงตัดสินใจฆ่ามาร์ลีนและสมาชิกไฟร์ฟลายส์ บุกเข้าไปในห้องผ่าตัด และพาเอลลีที่ยังหมดสติหนีออกมา ต่อมาโจเอลโกหกเอลลีว่า ไฟร์ฟลายส์พบผู้มีภูมิคุ้มกันอีกหลายสิบคนแล้ว และเลิกหาทางรักษาแล้ว เมื่อเอลลีเปิดใจเล่าถึงความรู้สึกผิดที่ตัวเองรอดชีวิต และอยากรู้ความจริง โจเอลก็ยืนยันกับเธอว่าเขาพูดจริง

ใน*เดอะลาสต์ออฟอัส พาร์ต II* เอลลีกับโจเอลใช้ชีวิตอยู่ในชุมชนของทอมมีที่[[แจ็กสัน (รัฐไวโอมิง)|แจ็กสัน]] โจเอลมอบกีตาร์ให้เอลลี ทำตามสัญญาที่จะสอนเธอเล่น วันหนึ่งเอลลีเดินทางกลับไปที่โรงพยาบาลไฟร์ฟลายส์และพบความจริงว่าโจเอลเคยโกหก ทำให้โกรธและเชื่อว่าชีวิตเธอคงมีความหมาย หากได้เสียสละเพื่อสร้างวัคซีน ความสัมพันธ์จึงตึงเครียด แม้ว่าท้ายที่สุดเอลลีบอกจะพยายามให้อภัย แต่วันรุ่งขึ้นเธอกลับต้องเห็นโจเอลถูกฆ่าต่อหน้าด้วยน้ำมือของแอ็บบี ทหารกองกำลังติดอาวุธและเป็นลูกสาวของศัลยแพทย์ไฟร์ฟลายส์ที่โจเอลฆ่าตอนช่วยเอลลีหนี เอลลีออกเดินทางไป[[ซีแอตเทิล]]เพื่อแก้แค้น โดยมีดีนา แฟนสาม ทอมมี และเจสซี แฟนเก่าของดีนาร่วมทาง ระหว่างทางเอลลีเปิดเผยเรื่องภูมิคุ้มกันให้ดีนารู้ ขณะที่ดีน่าบอกว่าเธอกำลังตั้งท้องลูกของเจสซี ภายหลังเอลลีสังหารสมาชิกกลุ่มของแอ็บบีไปหลายคน ก่อนที่แอ็บบีจะปรากฏตัว ฆ่าเจสซี ทำให้ทอมมีบาดเจ็บสาหัส และเอาชนะเอลลีกับดีนาได้ แต่เธอเลือกไว้ชีวิตและสั่งให้กลับบ้าน ต่อมา เอลลีกับดีนาอาศัยอยู่ในฟาร์มใกล้แจ็กสัน เลี้ยงดูทารกน้อยชื่อเจเจ แต่เอลลีกลับทุกข์ทรมานจาก PTSD แม้ดีนาจะขอให้หยุด เธอก็ตัดสินใจตามหาแอ็บบีจนเจอที่[[แซนตาบาร์บารา (รัฐแคลิฟอร์เนีย)|แซนตาบาร์บารา]] และช่วยแอ็บบีซึ่งถูกจับเป็นทาสโดยกลุ่มโจร ก่อนจะมีภาพจำของการตายของโจเอลผุดขึ้นมา เธอบังคับให้แอ็บบีสู้กัน แอ็บบีกัดนิ้วเอลลีขาดสองนิ้ว แต่สุดท้ายเอลลีก็เป็นฝ่ายได้เปรียบ และเกือบจะฆ่าแอ็บบีให้จมน้ำ ทว่าเมื่อหวนคิดถึงความทรงจำดี ๆ กับโจเอล เธอก็ตัดสินใจปล่อยไป เอลลีกลับมาที่ฟาร์มและพบว่ามันว่างเปล่า เธอพยายามเล่นกีตาร์ของโจเอลด้วยมือที่นิ้วขาด ก่อนจะวางมันลงแล้วเดินจากไป โดยระลึกถึงคำสัญญาที่จะให้อภัยโจเอล

== การตอบรับ ==


ตัวละครเอลลีได้รับคำชมโดยรวมในเชิงบวก เจสัน คิลลิงส์เวิร์ธ จาก*เอดจ์* ชื่นชมความซับซ้อนของตัวละคร และยกย่องนอตีด็อกที่ไม่ทำให้เธอกลายเป็น "เด็กสาววัยรุ่นจอมแก่แดดที่โจเอลต้องคอยดูแล" แอชลีย์ รีด และแอนดี ฮาร์ทัป จาก*เกมส์เรดาร์* จัดให้เอลลีเป็นหนึ่งใน "ตัวละครหญิงที่สร้างแรงบันดาลใจมากที่สุดในเกม" โดยเขียนว่าเธอคือ "หนึ่งในตัวละครที่สมจริงและร่วมสมัยที่สุดที่เคยถูกออกแบบมา" เอลลี กิบสัน จาก*ยูโรเกมเมอร์* ชื่นชมความแข็งแกร่งและความเปราะบางของเอลลี พร้อมยกย่องเกมที่พลิกภาพจำแบบ[[สาวน้อยเดือดร้อน]]ได้ *เกมส์เรดาร์*ยังจัดให้เอลลีอยู่ในกลุ่มตัวละครที่ดีที่สุดของยุควิดีโอเกม โดยระบุว่าความกล้าของเธอมากกว่าตัวละครชายส่วนใหญ่ [[เกร็ก มิลเลอร์]] จาก*ไอจีเอ็น* เปรียบเทียบเอลลีกับเอลิซาเบธจาก*ไบโอช็อก อินฟินิต* (2013) และเห็นว่าเอลลีเป็นตัวละครที่ "สมบูรณ์และมีมิติมากกว่า" อย่างไรก็ตาม คิมเบอร์ลี วอลเลซ จาก*เกมอินฟอร์มเมอร์* เห็นว่าเกมให้น้ำหนักกับโจเอลมากเกินไป และ "ไม่ได้ใช้ประโยชน์จากความสำคัญของเอลลีอย่างเต็มที่" ขณะที่คริส ซูเอลเลนทรอป จาก*เดอะนิวยอร์กไทมส์* มองว่าเอลลียังถูกวางบทเป็น "ตัวรองและอยู่ในตำแหน่งที่ด้อยกว่า"

นักวิจารณ์ต่างชื่นชมความสัมพันธ์ระหว่างเอลลีกับโจเอล แมตต์ เฮลเกสัน จาก*เกมอินฟอร์มเมอร์* เขียนว่าความสัมพันธ์นี้ "ซาบซึ้ง" และ "ถ่ายทอดได้อย่างลึกซึ้ง" ริชาร์ด มิตเชล จาก*จอยสติก* มองว่ามัน "จริงใจ" และเต็มไปด้วยอารมณ์ ขณะที่คอลิน โมริอาร์ตี จาก*ไอจีเอ็น* ระบุว่านี่คือหนึ่งในจุดเด่นสำคัญของเกม โอลี เวลช์ จาก*ยูโรเกมเมอร์* เห็นว่าตัวละครทั้งคู่ถูกพัฒนาด้วย "ความอดทนและทักษะอันยอดเยี่ยม" ส่วนฟิลิป คอลลาร์ จาก*โพลีกอน* มองว่าบทสนทนาเสริมที่ผู้เล่นเลือกได้ช่วยเสริมความสัมพันธ์นี้ให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น วอลเลซ จาก*เกมอินฟอร์มเมอร์* จัดให้โจเอลและเอลลีเป็นหนึ่งใน "คู่หูในเกมที่ดีที่สุดประจำปี 2013" โดยชื่นชมความตั้งใจของทั้งคู่ที่จะปกป้องกันและกัน ขณะที่ไคล์ ฮิลเลียร์ด จาก*เกมอินฟอร์มเมอร์* เปรียบเทียบความสัมพันธ์ของโจเอลและเอลลีกับ[[พรินซ์ (พรินซ์ออฟเปอร์เซีย)|พรินซ์]]และเอลิกาจาก*พรินซ์ออฟเปอร์เซีย* (2008) โดยกล่าวว่าทั้งสองคู่มีความห่วงใยกันอย่างลึกซึ้ง พร้อมยกย่องว่า "จุดสูงสุดทางอารมณ์" ใน*เดอะลาสต์ออฟอัส* เหนือกว่าที่เคยเห็นใน*พรินซ์ออฟเปอร์เซีย* เดวิด เมเคิลแฮม จาก*เพลย์สเตชันออฟฟิเชียลแมกกาซีน* ก็ยกให้โจเอลและเอลลีเป็นตัวละครที่ดีที่สุดในเกมบนเครื่องเพลย์สเตชัน 3 อีกด้วย

หลังการวางจำหน่าย*เลฟต์บีไฮนด์* ความสัมพันธ์ระหว่างเอลลีกับไรลีย์ได้รับคำชมจากนักวิจารณ์หลายสำนัก ทอม แม็กเชีย จาก*เกมสปอต* รู้สึกผูกพันกับเอลลีมากขึ้นหลังได้เห็นการกระทำของเธอเมื่ออยู่กับไรลีย์ ทิม มาร์ติน จาก*เดอะเดลีเทเลกราฟ* ชื่นชมปฏิสัมพันธ์ระหว่างตัวละคร ขณะที่สเตซ ฮาร์แมน จาก*ยูโรเกมเมอร์* เห็นว่า*เลฟต์บีไฮนด์*ช่วยให้เข้าใจความสัมพันธ์ของโจเอลและเอลลีลึกซึ้งขึ้น เคิร์ก แฮมิลตัน จาก*โคทาคุ* บรรยายฉากจูบของเอลลีกับไรลีย์ว่าเป็น "ก้าวสำคัญครั้งใหม่ของวงการเกม" และเป็น "เรื่องใหญ่" เคซ่า แม็กโดนัลด์ จาก*ไอจีเอ็น* เขียนว่าฉากนี้ "งดงาม ธรรมชาติ และมีอารมณ์ขันจนทำให้เธอพูดไม่ออก" ลู้ก คาร์มาลี จาก*ไอจีเอ็น* แม้ตั้งคำถามถึงแรงจูงใจของนอตีด็อก ว่าฉากนี้อาจเป็นกลยุทธ์ "bait-and-switch" เพื่อสร้างความผูกพันก่อนเปิดเผยรสนิยมทางเพศของเอลลี แต่สุดท้ายเขาก็ยกเลิกข้อกังขา และชื่นชมการนำเสนอความเป็นหญิงรักร่วมเพศอย่างละเมียดละไม คอลลิน แคมป์เบลล์ จาก*โพลีกอน* จัดให้เอลลีกับไรลีย์เป็นหนึ่งในตัวละครเกมที่ดีที่สุดของทศวรรษ 2010 โดยยกย่องความแตกต่างและความใกล้ชิดที่พัฒนาระหว่างทั้งคู่

จอห์นสันได้รับเสียงชื่นชมอย่างมากจากการแสดงใน*เดอะลาสต์ออฟอัส พาร์ต II* คริส คาร์เตอร์ จาก*เดสทรักทอยด์* ยกย่องความสามารถของเธอในการกลับมารับบทเดิมหลังผ่านไปหลายปี ขณะที่โอลี เวลช์ จาก*ยูโรเกมเมอร์* เห็นว่าการแสดงของเธอโดดเด่นเพราะถ่ายทอด "ความดิบ ความเปราะบาง และความโกรธ" ได้อย่างชัดเจน อเล็กซ์ อาวาร์ด จาก*เกมส์เรดาร์+* ถึงกับมองว่าการถ่ายทอดความทุกข์ทรมานของเธอ "คู่ควรกับรางวัล" โจนาธาน ดอร์นบุช จาก*ไอจีเอ็น* เขียนว่าจอห์นสันใส่รายละเอียดและความลึกซึ้งในทุกมิติของเอลลี เอลิส ฟาวิส จาก*เดอะวอชิงตันโพสต์* ชื่นชมฉากที่เอลลีเปิดเผยรสนิยมทางเพศกับโจเอล โดยเปรียบเทียบกับประสบการณ์ส่วนตัวของเธอเองในการเล่าเรื่องนี้กับพ่อ อเล็กซานดรา รามอส จาก*ซิเนมาเบลนด์* มองว่าเอลลีเป็น "นางเอกเกมบล็อกบัสเตอร์คนแรกที่เป็นหญิงรักร่วมเพศ" พร้อมยกย่องความสัมพันธ์ของเธอกับดีนา ราฟาเอล โมตาเมเยอร์ จาก*อ็อบเซิร์ฟเวอร์* เห็นว่าตัวละครเอลลีมีพัฒนาการดีขึ้นเพราะการเพิ่มเนื้อเรื่องของแอ็บบี อย่างไรก็ตาม เจส โจโฮ จาก*แมชเอเบิล* วิจารณ์ว่าเอลลีพึ่งพาความสัมพันธ์กับโจเอลมากเกินไป ส่วนแมดดี ไมเออส์ จาก*โพลีกอน* และจูลี มันซี จาก*ไวรด์* ก็ตำหนิพัฒนาการของเอลลี โดยชี้ว่าเธอไม่สามารถเรียนรู้จากความผิดพลาดของตนเองได้

เอลลีคว้ารางวัลปลายปีจาก*เดอะลาสต์ออฟอัส* และ*เลฟต์บีไฮนด์* หลายรางวัล อาทิ รางวัลตัวละครใหม่ยอดเยี่ยม (Best New Character) จาก*ฮาร์ดคอร์เกมเมอร์* และรางวัลตัวละครทรงคุณค่า (Most Valuable Character) จากงาน SXSW Gaming Awards สำหรับ*เลฟต์บีไฮนด์* รวมถึงการเข้าชิงรางวัลตัวละครยอดเยี่ยมจาก*เดสทรักทอยด์* อีกด้วย ผลงานการแสดงของแอชลีย์ จอห์นสันก็ได้รับรางวัลมากมายเช่นกัน ได้แก่ รางวัลนักแสดง (Performer) จากงาน British Academy Video Games Awards ครั้งที่ 10 และ 11, รางวัลการแสดงตัวละครยอดเยี่ยม (Outstanding Character Performance) จากงาน D.I.C.E. Awards ครั้งที่ 17, นักพากย์หญิงยอดเยี่ยม (Best Voice Actress) จาก Spike VGX 2013 และนักแสดงยอดเยี่ยมจาก *เดอะเดลีเทเลกราฟ* สำหรับบทบาทใน*เดอะลาสต์ออฟอัส พาร์ต II* จอห์นสันคว้ารางวัลนักแสดงนำยอดเยี่ยมในประเภทดรามา (Outstanding Lead Performance in a Drama) ร่วมกับผู้อื่นจากเวที NAVGTR Awards และยังเข้าชิงรางวัล Best Performance จาก The Game Awards 2020 และ*ไอจีเอ็น* รวมถึงรางวัลนักแสดงนำ (Performer in a Leading Role) จากงาน British Academy Games Awards ครั้งที่ 17 แต่พลาดให้กับ[[ลอรา เบลีย์]] ผู้รับบทแอ็บบีทั้งสามเวที จอห์นสันยังเข้าชิงรางวัลนักพากย์ยอดเยี่ยม (Best Voice Performance) จากงาน Game Audio Network Guild Awards ครั้งที่ 19 ด้านตัวละคร เอลลีเข้าชิงรางวัลความสำเร็จยอดเยี่ยม (Outstanding Achievement in Character) จากงาน D.I.C.E. Awards ครั้งที่ 24ในปี 2024 เอลลีได้รับการจัดอันดับให้เป็นตัวละครในเกมที่โด่งดังที่สุดอันดับ 19 จากผลโหวตของผู้ตอบแบบสอบถามกว่า 4,000 คน ในการสำรวจของ BAFTA

ในฉบับซีรีส์ แรมซีย์ได้รับคำชื่นชมอย่างมากทั้งด้านการแสดงและเคมีที่เข้ากันดีกับ[[เปโดร ปัสกัล]] ผู้รับบทโจเอล ภายในตอนที่สี่ แอรอน เบย์น จาก*พุชสแควร์* มองว่าฝีมือของแรมซีย์สามารถชนะใจผู้ชมที่เคยสงสัยในการคัดเลือกนักแสดง โดยยกย่องการถ่ายทอดทั้งความบอบช้ำและอารมณ์ขัน เบอร์นาร์ด บู จาก*เด็นออฟกีก* เห็นว่าตอนที่หกมี "การแสดงที่อาจดีที่สุดในชีวิตการแสดงของพวกเขา" ไซมอน คาร์ดี จาก*ไอจีเอ็น* ชื่นชมความสามารถในการสลับระหว่างอารมณ์จริงจังกับตลก ทอม ชาง จาก*บลีดดิงคูล* ยกให้การแสดงในตอนที่เจ็ด "คู่ควรกับรางวัล" และเป็นผลงานที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขา ในตอนที่แปด บู จาก*เด็นออฟกีก* ยกย่องการถ่ายทอดความแข็งแกร่งที่ยังคงไว้ซึ่งความเปราะบาง ขณะที่ยีน พาร์ก จาก*เดอะวอชิงตันโพสต์* เขียนว่าการแสดงของแรมซีย์ "ควรลบล้างข้อสงสัยทั้งหมด" ที่เหลืออยู่ แรมซีย์ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลหลายสาขา รวมถึง Golden Globe Awards Television Critics Association Awards และ Primetime Emmy Awards ถึงสองครั้ง นักวิจารณ์จำนวนมากมองว่าซีซันสองคือผลงานที่โดดเด่นที่สุดของพวกเขา โดยการแสดงได้รับคำชมว่า ถ่ายทอดเอลลีให้เป็นวัยรุ่นที่บอบช้ำจากเหตุการณ์ในอดีต แต่ยังคงความไม่เติบโตทางอารมณ์และความขี้เล่นไว้ได้อย่างลงตัว หลุยส์ กริฟฟิน จาก*เรดิโอไทมส์'' ก็ยกย่องเคมีของแรมซีย์กับนักแสดงทุกคนที่ร่วมฉาก

## อ้างอิง

### เชิงอรรถ

### อ้างอิง

หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักยิงธนู
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอเมริกันในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีจากบอสตัน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักกีตาร์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นพลแม่นปืนและพลซุ่มยิง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้รอดชีวิตเพียงผู้เดียว
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นโจรหญิง
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กกำพร้าในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:เดอะลาสต์ออฟอัส