แมกลาเรน

**แมกลาเรนเรซซิงลิมิเต็ด** () แข่งขันภายใต้ชื่อ **แมกลาเรนมาสเตอร์การ์ดเอฟวันทีม** () เป็นทีมแข่งรถสัญชาติบริติช ตั้งอยู่ที่แมกลาเรนเทคโนโลยีเซ็นเตอร์ในเมืองโวกกิง เทศมณฑลเซอร์รีย์ ประเทศอังกฤษ และอยู่ในเครือของแมกลาเรนกรุปซึ่งถือหุ้นส่วนใหญ่ของทีม แมกลาเรนเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ผลิตแชสซีในการแข่งขันฟอร์มูลาวัน ทั้งยังเป็นทีมที่เก่าแก่ที่สุดอันดับที่สองที่ยังคงเข้าร่วมการแข่งขัน และประสบความสำเร็จมากที่สุดอันดับที่สองรองจากแฟร์รารี ด้วยชัยชนะในการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ด้วยกันทั้งสิ้น  รายการ พร้อมกับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับ 13 สมัย และแชมป์โลกประเภทผู้ผลิต 10 สมัย แมกลาเรนยังมีผลงานในการแข่งรถล้อเปิดในสหรัฐอเมริกาทั้งในฐานะผู้เข้าแข่งขันและผู้ผลิตแชสซี และผลงานในการแข่งรถสปอร์ตเป็นตำแหน่งแชมป์การแข่งขันคะเนเดียน-อเมริกันแชลเลนจ์คัป (แคน-แอม) แมกลาเรนเป็นหนึ่งในสามผู้ผลิตและทีมแข่งรถเพียงหนึ่งเดียวที่ทำสามมงกุฎแห่งกีฬาท้าความเร็วสำเร็จ (ชนะการแข่งขันอินเดียแนโพลิส 500, 24 ชั่วโมง เลอม็อง และโมนาโกกรังด์ปรีซ์)

แมกลาเรนก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1963 โดยบรูซ แมกลาเรน ทีมชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ครั้งแรกในการแข่งขันเบลเจียนกรังด์ปรีซ์ 1968 แต่แรกเริ่มนั้นทีมประสบความสำเร็จจากการแข่งขันแคน-แอมด้วยผลงานที่โดดเด่นตั้งแต่ฤดูกาล 1967 ถึง 1971 ตามมาด้วยความสำเร็จในสหรัฐอเมริกากับชัยชนะในการแข่งขันอินเดียแนโพลิส 500 ของมาร์ก ดอนอฮิว ประจำปี 1972 กับจอห์นนี รัทเทอร์ฟอร์ด ประจำปี 1974 และ 1976 ในรถแมกลาเรน ภายหลังการเสียชีวิตของ บรูซ แมกลาเรน จากอุบัติเหตุระหว่างการทดสอบรถใน ค.ศ. 1970 เท็ดดี เมเยอร์ ได้เข้าควบคุมทีมแทน โดยพาทีมได้รับตำแหน่งแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทผู้ผลิตสมัยแรกในฤดูกาล  และแชมป์โลกประเภทนักขับในฤดูกาลเดียวกันกับแอเมร์ซง ฟีชีเปาจี และฤดูกาล  กับเจมส์ ฮันต์ ฤดูกาล 1974 ยังเป็นจุดเริ่มต้นของการสนับสนุนระยะยาวของตราสินค้าบุหรี่สัญชาติอเมริกัน มาร์ลโบโร

ใน ค.ศ. 1981 แมกลาเรนได้ควบรวมกับโพรเจกต์โฟร์เรซซิงของรอน เดนนิส ซึ่งขึ้นมาเป็นหัวหน้าทีมและเข้าซื้อกิจการของแมกลาเรนทั้งหมดต่อจากกลุ่มผู้ถือหุ้นเดิมเพื่อควบคุมทีมอย่างสมบูรณ์ ถือเป็นจุดเริ่มต้นของยุคที่ทีมประสบความสำเร็จมากที่สุด จากตำแหน่งแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตหกสมัยกับเครื่องยนต์ของพอร์เชอและฮอนด้า และแชมป์โลกประเภทนักขับเจ็ดสมัยกับนิกิ เลาดา, อาแล็ง พร็อสต์ และอาอีร์ตง เซนนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งพร็อสต์และเซนนาที่มีผลงานโดดเด่นร่วมกัน ทั้งสองคนชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ทุกรายการยกเว้นหนึ่งรายการในฤดูกาล  แต่ภายหลังการแข่งขันของพวกเขาทวีความรุนแรงขึ้นจนกระทั่งพร็อสต์ย้ายไปอยู่ที่แฟร์รารี ในระหว่างนั้น ทีมแข่งรถร่วมชาติอย่างวิลเลียมส์ได้กลายมาเป็นคู่แข่งหลักอย่างต่อเนื่อง โดยทั้งสองทีมสลับกันเป็นแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตทุกสมัยนับตั้งแต่ฤดูกาล  ถึง  ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 ฮอนด้าได้ถอนตัวออกจากการแข่งขันฟอร์มูลาวันและเซนนาได้ย้ายไปอยู่ที่วิลเลียมส์ แมกลาเรนก็ไม่ชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์รายการใดเลยเป็นเวลาสามฤดูกาล แต่ด้วยเครื่องยนต์ของเมอร์เซเดส ทุนสนับสนุนจากเวสต์ และการเข้ามาของเอเดรียน นิวอี อดีตนักออกแบบของวิลเลียมส์ ทีมจึงได้รับตำแหน่งแชมป์เพิ่มขึ้นในฤดูกาล  และ  กับ มิกา แฮกกิเนน และในระหว่างคริสต์ทศวรรษ 2000 ทีมขึ้นมาเป็นตัวเต็งในการชิงแชมป์อยู่เสมอ โดยมีลูวิส แฮมิลตัน เป็นผู้นำตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับมาให้แก่ทีมในฤดูกาล 

เดนนิสเกษียณจากการเป็นหัวหน้าทีมของแมกลาเรนในฤดูกาล  และส่งต่อตำแหน่งให้แก่มาร์ติน วิตมาร์ช ซึ่งเป็นพนักงานของแมกลาเรนมาอย่างยาวนาน แต่เมื่อสิ้นสุดฤดูกาล  ภายหลังผลงานที่ย่ำแย่ที่สุดนับตั้งแต่ฤดูกาล  วิตมาร์ชถูกปลดออกจากตำแหน่ง แมกลาเรนใช้เครื่องยนต์ของฮอนด้าที่กลับมาเข้าร่วมการแข่งขันอีกครั้งในฤดูกาล  แต่ความร่วมมือครั้งที่สองนี้ไม่ได้ประสบความสำเร็จตามที่คาดไว้ ทีมจึงเปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์ของเรอโนแทนตั้งแต่ฤดูกาล  ถึง  แมกลาเรนกลับมาใช้เครื่องยนต์ของเมอร์เซเดสอีกครั้งตั้งแต่ฤดูกาล  จนถึงอย่างน้อยฤดูกาล 2030 ตามข้อตกลง ทีมได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตสมัยที่เก้าและสมัยแรกนับตั้งแต่ฤดูกาล 1998 ในฤดูกาล  ตามมาด้วยสมัยที่สิบในฤดูกาล  ทำให้แมกลาเรนกลายเป็นทีมฟอร์มูลาวันที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดเป็นอันดับที่สองในประวัติศาสตร์ เมื่อนับจากตำแหน่งแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตที่ได้รับ แลนโด นอร์ริส เป็นนักขับคนล่าสุดและคนแรกของทีมนับตั้งแต่ฤดูกาล 2008 ที่ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับในฤดูกาล 2025

หลังจากกลับมาเข้าร่วมการแข่งขันอินเดียแนโพลิส 500 อีกครั้งในฐานะผู้สนับสนุนอันเดรตตีออโตสปอร์ตเพื่อส่งเฟร์นันโด อาลอนโซ ลงแข่งในปี 2017 และในฐานะผู้เข้าแข่งขันอิสระในปี 2019 แมกลาเรนได้ประกาศเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2019 ว่าจะร่วมมือกับแอร์โรว์ชมิดต์ปีเตอร์สันมอเตอร์สปอตส์เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันอินดีคาร์ซีรีส์อย่างเต็มตัวตั้งแต่ฤดูกาล 2020 ภายใต้ชื่อ แอร์โรว์แมกลาเรนเอสพี เดิมทีแมกลาเรนไม่มีสัดส่วนความเป็นเจ้าของในทีม แต่ก็ได้เข้าซื้อหุ้นร้อยละ 75 ของทีมใน ค.ศ. 2021 แมกลาเรนเข้าร่วมการแข่งรถพลังงานไฟฟ้าประเภทออฟโรดในรายการเอกซ์ตรีมอีตั้งแต่ฤดูกาล 2022 ถึง 2024 และประเภทล้อเปิดในรายการฟอร์มูลาอีตั้งแต่ฤดูกาล 2022–23 ถึง 2024–25 รถยนต์ของแมกลาเรนที่ถูกดัดแปลงสำหรับสนามแข่งยังประสบความเร็จในการแข่งรถสปอร์ตและความทนทาน ดังเช่นรถแต่งของรุ่นแมกลาเรน เอฟ1 ที่ชนะการแข่งขัน 24 ชั่วโมง เลอม็อง 1995 พร้อมทั้งเตรียมตัวเข้าร่วมการแข่งขันเอฟไอเอเวิลด์เอนดูแรนซ์แชมเปียนชิปใน ค.ศ. 2027 โดยร่วมมือกับยูไนเต็ดออโตสปอตส์ ทีมแข่งรถของประธานเจ้าหน้าที่บริหาร แซก บราวน์ และดัลลาราที่จะพัฒนารถรุ่นไฮเปอร์คาร์ของแมกลาเรนให้สอดคล้องกับกฎข้อบังคับรถรุ่นแอลเอ็มดีเอช (เลอม็องเดย์โทนาเอช) ของการแข่งขัน

## สถิติการแข่งขัน
### ผลการแข่งขันฟอร์มูลาวัน

แมกลาเรนมีสถิติการแข่งขันฟอร์มูลาวันในฐานะทีมผู้ผลิตดังต่อไปนี้:
* อัตราร้อยละของตำแหน่งแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตที่ได้รับ: 
* อัตราร้อยละของตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับที่ได้รับ: 
* อัตราร้อยละของการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ที่ชนะ: 
(*ตัวเอียง*  หมายถึงการเข้าร่วมของทีมลูกค้า; **ตัวหนา** หมายถึงได้รับตำแหน่งแชมป์โลก)

; หมายเหตุ
* &nbsp;ฤดูกาลกำลังดำเนินอยู่ 

#### แชมป์โลกประเภทนักขับ

นักขับทั้งแปดคนดังต่อไปนี้ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับกับแมกลาเรน:
* แอเมร์ซง ฟีชีเปาจี ()
* เจมส์ ฮันต์ ()
* นิกิ เลาดา ()
* อาแล็ง พร็อสต์ (, , )
* อาอีร์ตง เซนนา (, , )
* มิกา แฮกกิเนน (, )
* ลูวิส แฮมิลตัน ()
* แลนโด นอร์ริส ()

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

 

หมวดหมู่:ทีมผู้ผลิตฟอร์มูลาวัน
หมวดหมู่:ทีมผู้เข้าร่วมฟอร์มูลาวัน