open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
หอกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ

**หอกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ** ()  เป็นสนามแข่งซูโม่ อยู่ในความดูแลของสมาคมซูโม่ญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่ย่านเรียวโงกุ ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นสนามสำหรับจัดการแข่งขันศิลปะการต่อสู้โดยเฉพาะ

## ประวัติ
หอกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุเปิดใช้ครั้งแรกในปี 1906 ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองในปี 1950 ได้มีการสร้างหอกีฬาในพื้นที่ใหม่ว่า "หอกีฬาแห่งชาติคูรามาเอะ" (蔵前国技館) โดยย้ายพื้นที่สนามไปยังที่ที่เขตไทโต เป็นการชั่วคราว ต่อมาได้ส่งมอบคืนพื้นที่ให้กับมหาวิทยาลัยนิฮงในปี พ.ศ. 2501 จากนั้นจึงได้มีโครงการสร้างหอกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุในรูปลักษณ์อาคารแบบใหม่ในปี 1983 จนแล้วเสร็จในวันที่ 30 พฤศจิกายน 1984 (เป็นปีเดียวกันที่ "หอกีฬาแห่งชาติคูรามาเอะ" ได้ยุติการใช้เป็นสนามกีฬาประจำสมาคมซูโม่ญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการ เพื่อย้ายไปใช้หอกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุแห่งใหม่ที่สร้างเสร็จ) สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุแห่งใหม่เปิดใช้งานเมื่อเดือนมกราคม 1985 จนถึงปัจจุบัน

## การใช้งาน
หอกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุนอกจากใช้ในการแข่งซูโม่ อันเป็นกีฬาประจำชาติของญี่ปุ่นแล้ว ยังได้จัดการแข่งขันกีฬาประเภทศิลปะป้องกันตัวอีกหลายประเภทและหลายครั้ง เช่น มวยสากล, มวยปล้ำ เป็นต้น  ในส่วนของมวยสากลใช้เป็นสถานที่ชกระหว่างนักมวยญี่ปุ่นกับนักมวยต่างชาติหลายครั้ง เช่น ไฟติง ฮาราดะ - โผน กิ่งเพชร (ครั้งแรก) , เคียว โนงูจิ - โผน กิ่งเพชร, มิตสึโนริ เซกิ - โผน กิ่งเพชร, วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น - โทชิอากิ นิชิโอกะ (ครั้งที่ 3) เป็นต้น รวมถึงใช้เป็นสนามจัดการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นในกีฬาโอลิมปิก 2020 ที่กรุงโตเกียวเป็นเจ้าภาพอีกด้วย 
## สมุดภาพ

ไฟล์:Japon Tokyo 0521.jpg
ไฟล์:Japon tokyo 0801a.jpg
ไฟล์:Japo Tokyo 0524.jpg
ไฟล์:Ryogokukokugikan-baiten 01.JPG
ไฟล์:The Sumo Grand Championship (47938161927).jpg|ดอนัลด์ ทรัมป์
ไฟล์:Sumo electric scoreboard,Ryogoku Kokugikan.jpg
ไฟล์:Cityscape of Tokyo, view from Tokyo Skytree (2016-01-04 by louisredon @Pixabay 1141165).jpg
ไฟล์:Ryogoku Kokugikan 1909.jpg|
ไฟล์:Yumitori shiki.ogv


## อ้างอิง
*(Hardcover) Japan, An Illustrated Encyclopedia. Tokyo, Japan: Kodansha. 1993. หน้า. 817. ISBN 4-06-205938-X.
*(Hardcover) With God on Their Side: Sport in the Service of Religion. London and New York: Routeledge. 2002. หน้า. 151–2. ISBN 0415259606. 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*[[เฟซบุ๊ก]]
*

หมวดหมู่:สนามในร่มในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สนามกีฬาในโตเกียว
หมวดหมู่:สนามมวยในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สนามกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตซูมิดะ
ทรีพ

**ทรีพ**  ()  เป็นต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคประเภทหนึ่ง ที่มีการประกันความสูง
เฉลี่ยเป็น O (log n) โดยวิธีการนำแนวคิดเรื่องของฮีป
เข้ามาช่วย โดยคำว่าทรีพ (treap) นั้นเป็นคำที่เกิดจากการประกอบของคำว่า binary search tree รวมกับคำว่า heap เป็น treap นั้นเอง

## ประวัติของการคิดค้นทรีพ
ทรีพถูกคิดค้นโดย  Cecilia R. Aragon และ Raimund G. Seidel ในปี 1989  เนื่องจากการสร้างข้อมูลเสริมแบบสุ่ม ทรีพ จึงมีอีกชื่อหนึ่งว่า **randomized binary search tree** หรือ **RBST**

## ลักษณะของทรีพ
ปมของต้นไม้ทรีพนอกจากจะมีการเก็บข้อมูลหลักแล้ว จะมีการเก็บข้อมูลเสริม
ซึ่งได้มาจากการสุ่มจำนวนจริงขึ้นมา โดยเมื่อมองจากข้อมูลเสริมของต้นไม้ทรีพ
จะมีลักษณะการเรียงแบบฮีป กล่าวคือปมพ่อจะมีลำดับความสำคัญมากกว่า
ปมลูกทั้งสองข้าง การจัดเรียงแบบนี้จะช่วยประกันได้ว่า ความสูงของต้นไม้จะ
เตี้ยที่สุดเท่าที่ทำได้ หรือเป็น  O (log n) 

## จุดเด่นของทรีพ
จุดเด่นของทรีพคือการประกันว่าความสูงของต้นไม้จะ
เตี๊ยที่สุดเท่าที่ทำได้ หรือเป็น  O (log n)
โดยสมบัตินี้เกิดการสุ่มที่มีการกระจายแบบฮาร์โมนิก คือ การกระจายที่เท่าๆกัน
ส่งผลให้การเรียงเลขที่เกิดจากการสุ่มขึ้นมาเป็นฮีป จะทำให้ต้นไม้อยู่
ในรูปร่างเตี้ยที่สุดได้
## บริการที่มักจะมี
* การเพิ่ม ลบ ค้นหาข้อมูลอย่างรวดเร็ว

## ความเร็วที่ใช้ในการทำงาน
จุดมุ่งหมายของทรีพจะเน้นการเข้าถึงข้อมูลอย่างรวดเร็ว เนื่องจากสร้าง
เป็นต้นไม้ที่ประกันความสูงเป็น O (log n)

## [[ประเภทข้อมูล]]ที่ใช้สร้างทรีพ
ปมของต้นไม้ทรีพแตกต่างจาก ปมของต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค
ตรงที่เก็บตัวแปรเพิ่มเป็นจำนวนจริงหนึ่งตัว ซึ่งถูกสุ่มค่าขึ้นมาตั้งแต่ตอนสร้างปม ข้อมูลเสริมส่วนนี้จะใช้ในการเปรียบเทียบเพื่อใช้ในการเรียงโครงสร้างของทรีพ เมื่อมองเฉพาะข้อมูลเสริมจะมีความสัมพันธ์แบบฮีป

## การสร้างบริการของทรีพ
### การเพิ่มสมาชิก
ขั้นตอนของการเพิ่มข้อมูล จะเพิ่มโดยเหมือนการเพิ่มต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคทุกประการ แต่หลังจากเพิ่มเสร็จแล้วจะทำการเปรียบเทียบข้อมูลเสริมของปมที่เพิ่มว่ามีมีความสำคัญมากกว่าปมพ่อหรือไม่ ที่มีความสำคัญ
จะทำการหมุนปมพ่อลงมา และหมุนปมพ่อลงไปเรื่อยๆ จนกว่า ปมพ่อของปมที่เพิ่งเพิ่มมาจะมีความ
สำคัญมากกว่า ซึ่งตรงกับนิยามของฮีป การหมุนปมจะทำให้ความสัมพันธ์แบบต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค
ที่ข้อมูลในต้นไม้ย่อยด้านซ้ายน้อยกว่าราก และข้อมูลในต้นไม้ย่อยด้านขวามากกว่าราก ยังไม่เสียไป

### การลบสมาชิก
ขั้นตอนการลบสมาชิกนั้นทำได้โดยการหมุนปมที่อยากจะลบให้เป็นใบก่อน แล้วจึงลบใบทิ้ง โดยการทำให้เป็น
null

### การค้นหาสมาชิก
การค้นหาสมาชิกทำได้เหมือนต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาคทั่วไป

## ดูเพิ่ม
* ต้นไม้เอวีแอล
* ต้นไม้บาน
* ต้นไม้แดงดำ

หมวดหมู่:ต้นไม้แบบทวิภาค
หมวดหมู่:ฮีป (โครงสร้างข้อมูล)
หมวดหมู่:โครงสร้างข้อมูลเชิงความน่าจะเป็น
ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล

ศตวรรษ : ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล - **ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล** - คริสต์ศตวรรษที่ 1

ทศวรรษ : 90 80 70 60 50 40 30 20 10 0
ก่อนคริสตกาล

**ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล** อยู่ระหว่าง 100 ปีก่อนคริสตกาล ถึง 1 ปีก่อนคริสตกาล
## ทศวรรษและปีคริสต์ศักราช
BC = ก่อนคริสตกาล

หมวดหมู่:ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล
สัญญา (นิติศาสตร์)

**สัญญา** หมายถึง ข้อตกลงระหว่างบุคคลสองฝ่าย (หรือหลายฝ่าย) ว่าจะกระทำการหรืองดเว้นกระทำการ สัญญามักจะเป็นรูปแบบเอกสารลายลักษณ์อักษร ซึ่งระบุเงื่อนไขและข้อตกลงต่าง ๆ ลงท้ายด้วยลายมือชื่อของทั้งสองฝ่าย และอาจมีของพยานด้วยก็ได้

หมวดหมู่:กฎหมายนิติกรรมและสัญญา
หมวดหมู่:เอกสารทางกฎหมาย
ทุ้งฟ้า

**ทุ้งฟ้า** () เป็นไม้ยืนต้นอยู่ในวงศ์ Apocynaceae สูง 15-30 เมตร ไม่ผลัดใบ ลำต้นเปลาตรง กิ่งใหญ่ตั้งฉากกับลำต้น เปลือกสีขาวอมเทา มีน้ำยางสีขาว เรีอนยอดค่อนข้างโปร่ง ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงรอบข้อข้อละ 3-4 ใบสลับกันไปตามปลายกิ่ง แผ่นใบรูปหอกกลับ ออกดอกเป็นช่อที่ปลายกิ่ง กลีบดอกสีขาวหรือขาวอมเหลือง ออกดอกระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนมกราคม ผลเป็นฝักเรียวยาว เมื่อฝักแก่จะบิดเป็นเกลียวและแตกออก ปล่อยให้เมล็ดที่มีขนสีขาวปลิวไปตามลม เนื้อไม้ใช้ทำพื้นกระดาน ฝา และเครื่องใช้ทั่วไป และสามารถใช้เปลือกต้นและราก บำรุงกำลังและบำรุงกำหนัด แก้ไข้ แก้บิด รักษาบาดแผล

## สัญลักษณ์
ทุ้งฟ้าเป็นพันธุ์ไม้พระราชทานจากสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เพื่อปลูกเป็นไม้มงคลประจำจังหวัดกระบี่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วงศ์ตีนเป็ด
หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำจังหวัดของไทย
หมวดหมู่:ดอกไม้ประจำจังหวัดของไทย
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำของใช้
โซราซูรี

"**โซราซูรี**" (, "โซรายิ้ม") เป็นซิงเกิลแรกของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม *[[ซีลซูว์ฟีแซแดเม]]* วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1998 ในประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส

## ภูมิหลังและการเผยแพร่
หลังจากอัลบั้ม*[[เดอ]]*กลายเป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสที่ขายดีตลอดกาล ดิออนกับฌ็อง-ฌัก กอลด์มานจึงร่วมกันบันทึกอีกอัลบั้มหนึ่งด้วยกัน *[[ซีลซูว์ฟีแซแดเม]]*ได้รับการบันทึกในช่วงกันยายน ค.ศ. 1997 ถึงกรกฎาคม ค.ศ. 1998 และผลิตโดยกอลด์มานกับเอริก บ็องซี "โซราซูรี"ประพันธ์โดยโกลด์แมนกับ J. Kapler น้องชายของเขา โดยได้รับเลือกเป็นนักร้องนำและเปิดตัวในวิทยุเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1998 

เพลงนี้อุทิศแด่ผู้หญิงชาวแอลจีเรีย ซึ่งดิออนบอกว่า สำหรับเธอ โซราไม่ได้เป็นตัวแทนของแอลจีเรียเท่านั้น แต่หมายถึงผู้หญิงทุกคนในประเทศเหล่านี้ที่ไม่มีโอกาสได้รับความอิสระและความสุข

## มิวสิกวิดีโอ
Yannick Saillet อำนวยการสร้างมิวสิกวิดีโอ "โซราซูรี" แล้วนำออกเผยแพร่ในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1998 ฉากกับดิออนถ่ายทำในวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 ที่ไมแอมี รัฐฟลอริดา ส่วนฉากอื่นถ่ายที่Aubervilliers จังหวัดแซน-แซ็ง-เดอนี ใน ค.ศ. 2005 เพลงนี้ยังได้รับการบรรจุลงในชุดดีวีดี ''องเนอช็องช์ปา''

## รูปแบบและรายชื่อเพลง
**ซิงเกิลซีดี 2 เพลง** - (ยุโรป) 
# "โซราซูรี" – 3:52
# "Sur le même bateau" – 4:25

**ซิงเกิลซีดี 3 เพลง** - (ยุโรป) 
# "โซราซูรี" – 3:52
# "Sur le même bateau" – 4:25
# "ปูร์เกอตูแมมอองกอร์" – 4:14

## ชาร์ต

### ชาร์ตรายสัปดาห์

### ชาร์ตปลายปี

## การรับรองและยอดขาย

## ประวัติเผยแพร่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:เพลงภาษาฝรั่งเศส
ทีวีอาซาฮิคอร์เปอร์เรชัน

**ทีวีอาซาฮิคอร์เปอร์เรชัน** () เป็นสถานีโทรทัศน์แห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น เรียกอย่างย่อว่า **ทีวีอาซาฮิ** () เริ่มออกอากาศเมื่อ พ.ศ. 2500 ภายใต้ชื่อ **สถานีโทรทัศน์เพื่อการศึกษาแห่งประเทศญี่ปุ่น** (;ชื่อย่อ:NET) จนกระทั่ง พ.ศ. 2520 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น ทีวีอาซาฮิ จนถึงปัจจุบัน

## ที่ตั้ง
* 6-9-1, ถนนรปปงงิ (Roppongi) เขตมินาโตะ (Minato-ku) โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น

## การแพร่ภาพ
* ทีวีอาซาฮิมีการส่งสัญญาณจากกรุงโตเกียว ด้วยระบบดิจิทัล ออกอากาศระบบ UHF ช่อง 24 แต่หมายเลขรีโมตเครื่องรับฯ คือช่อง 5 สัญญาณเรียกขาน JOEX-DTV
* นอกจากนี้ ทีวีอาซาฮิ ยังมีสถานีโทรทัศน์ในส่วนภูมิภาค ภายใต้เครือข่ายฯดังกล่าวอีกหลายแห่ง

## รายการในสถานี
### ภาพยนตร์การ์ตูน

### ข่าว
* Action News 
* ANN News 
* Hodo Station (報道ステーション) 
* JapaNews 24 
* Saturday Station (サタデーステーション)
* Sunday Station (サンデーステーション)
* Super J Channel (スーパーJチャンネル) 
* Super Morning (スーパーモーニング) 
* Wide! Scramble ( ワイド!スクランブル) 
* Yajiuma Plus (やじうまプラス)

### กีฬา
* U.S.Open, The Open Championship 
* U.S. Women's Open, Women's British Open 
* ISU Grand Prix of Figure Skating, Final 
* FINA World Aquatics Championships 
* Tokyo International Women's Marathon 

### วาไรตี้โชว์
* Music Station (ミュージックステーション)
* โกโกริโกะ เกมกึ๋ยส์ (いきなり!黄金伝説。)

### ละคร

* [2002] You're Under Arrest (TV drama)

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* Corporate site 
* 


หมวดหมู่:บริษัทอนิเมะ
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เครือข่ายโทรทัศน์ญี่ปุ่น
ธงชาติหมู่เกาะพิตแคร์น

thumb|right|250px|ธงชาติหมู่เกาะพิตแคร์น
thumb|right|250px|ธงผู้ว่าการหมู่เกาะพิตแคร์น
**ธงประจำหมู่เกาะพิตแคร์น** เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีน้ำเงิน กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมธงบนด้านคันธงมีรูปธงชาติสหราชอาณาจักร แสดงถึงความเป็นดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักร ที่พื้นสีน้ำเงินนั้นมีรูปตราแผ่นดินของหมู่เกาะพิตแคร์น ซึ่งเป็นรูปคัมภีร์ไบเบิลเหนือสมอเรือรบหลวงบาว์นตี (เอชเอ็มเอส บาวน์ตี - HMS Bounty) ภายในโล่พื้นสีฟ้ามีลายคล้ายหัวลูกศรสี้ฟ้าขอบเหลืองที่ท้องโล่ ตอนบนของธงเป็นชุดเกราะนักรบส่วนศีรษะประดับด้วยพู่ใบต้นมิโร (เป็นชื่อพื้นในท้องถิ่น) และรูปรถเข็นล้อเดียว รูปตราแผ่นดินนี้เป็นการเล่าถึงความเป็นมาของชาวเกาะแห่งนี้ ซึ่งเป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากกะลาสีที่ก่อการจลาจลบนเรือรบหลวงบาวน์ตีในปี พ.ศ. 2332

ธงดังกล่าวนี้ประกาศใช้ตามกฎหมายเมื่อวันที่  2 เมษายน พ.ศ. 2527

สำหรับธงประจำตำแหน่งผู้ว่าการหมู่เกาะพิตแคร์น ใช้ธงชาติสหราชอาณาจักรประดับภาพตราแผ่นดินของหมู่เกาะที่กลางธง

## ดูเพิ่ม
* ธงในสหราชอาณาจักร
* ตราแผ่นดินของหมู่เกาะพิตแคร์น

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมู่เกาะพิตแคร์น
หมวดหมู่:หมู่เกาะพิตแคร์น
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะพิตแคร์น

**[[ตราแผ่นดิน]][[หมู่เกาะพิตแคร์น]]** เป็นภาพตราโล่อาร์มพื้นสีฟ้า ส่วนท้องโล่แบ่งมีสีเขียว ซึ่งถูกแบ่งด้วยแนวเส้นทแยงสีเหลือง 2 เส้นที่บรรจบกับส่วนบนสุดของโล่ มีลักษณะคล้ายหัวลูกศรที่เอาปลายขึ้นทางด้านบน ภายในพื้นสีเขียวมีภาพคัมภีร์ไบเบิลสีขาวเหนือสมอสีเหลือง ซึ่งหมายถึงเรือรบหลวงบาว์นตี (เอชเอ็มเอส บาวน์ตี - HMS Bounty) ตอนบนของโล่ประดับด้วยชุดเกราะนักรบส่วนศีรษะ ประดับด้วยช่อใบมิโล (ชื่อพื้นในท้องถิ่น) มีริ้วสะบัด และรูปรถเข็นล้อเดียว  สัญลักษณ์ดังกล่าวนี้บอกเล่าถึงความเป็นมาของชาวหมู่เกาะพิตแคร์นว่า เป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากกะลาสีที่ก่อการจลาจลบนเรือรบหลวงบาวน์ตีในปี พ.ศ. 2332

ตรานี้ประกาศใช้เป็นตราประจำหมู่เกาะพิตต์แคร์นเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 และใช้ประดับเป็นสัญลักษณ์ในธงชาติปละธงประจำตำแหน่งผู้ว่าการด้วย

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ธงชาติหมู่เกาะพิตแคร์น 

## แหล่งข้อมูลอื่น

พิตแคร์น
หมวดหมู่:ตราแผ่นดินประจำดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:หมู่เกาะพิตแคร์น
ประวัติศาสตร์กฎหมาย

[thumb|right|[กษัตริย์ฮัมมูราบีได้รับประทานประมวลกฎหมาย โดยชามาห์เทพเจ้าแห่งความยุติธรรม]]
thumb|150px|right|รัฐธรรมนูญของอินเดียเป็นรัฐธรรมนูญลายลักษณ์อักษร ซึ่งมี 444 มาตรา 12 หมวด และฉบับแก้ไขอีกจำนวนมาก 
150px|right|King John of England signs the Magna Carta
**ประวัติศาสตร์กฎหมาย** คือการศึกษาว่ากฎหมายนั้นพัฒนาตัวขึ้นมาอย่างไรและเปลี่ยนแปลงได้อย่างไร ประวัติศาสตร์กฎหมายมีความใกล้ชิดเป็นอย่างยิ่งต่อการพัฒนาอารยธรรม และเป็นตัวที่กำหนดบริบทของให้กับประวัติศาสตร์ของสังคมอย่างกว้างขวางอีกด้วย ในบรรดานักกฎหมายและนักประวัติศาสตร์กฎหมาย ซึ่งใช้มุมมองในการมองกฎหมายในรูปแบบของความเป็นไปของพัฒนาการของกฎหมายและการอธิบายหลักกฎหมาย

## เมดิเตอร์เรเนียนโบราณ

## เอเชียใต้

อินเดียและจีนโบราณนั้นเป็นตัวแทนของขนบประเพณีอันโดดเด่นของกฎหมาย และยังมีสำนักแห่งทฤษฎีทางกฎหมายและวิธีปฏิบัติทางกฎหมายที่เป็นอิสระอีกด้วย โดยคัมภีร์อรรถศาสตร์ (ตั้งแต่ 400 ปีก่อนคริสตกาล) และคัมภีร์พระธรรมศาสตร์ (ตั้งแต่คริสต์ศักราช 100) ได้มีอิทธิพลต่อบทความต่างๆ ในอินเดีย ซึ่งเนื้อหาเหล่านั้นต่างเป็นการแนะแนวทางกฎหมายซึ่งเชื่อถือได้ โดยมีปรัชญาอันเป็นศูนย์กลางแห่งมนู อันได้แก่ ความอดทน (ตบะ) และชนชั้นวรรณะ และปรัขญานี้ก็ได้ถูกกล่าวถึงไปทั่วเอเชียอาคเนย์แต่ขนบธรรมเนียมของฮินดูและกฎหมายอิสลามนั้น ถูกแทนที่ด้วยระบบกฎหมายจารีตประเพณี เมื่ออินเดียได้ตกเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอังกฤษ มาเลเซีย บรูไน สิงคโปร์ และฮ่องกง ก็ได้รับเอาระบบกฎหมายจารีตประเพณีไปใช้ด้วยไปใช้ด้วย

## เอเชียตะวันออก

## กฎหมายอิสลาม

## กฎหมายยุโรป
### จักรวรรดิโรมัน

### กฎหมายยุคกลาง

### กฎหมายยุโรปยุคใหม่

## กฎหมายสหรัฐอเมริกา

## หมายเหตุ

## อ้างอิง
*
*
*
*
*Sadakat Kadri, *The Trial: A History from Socrates to O.J. Simpson*, HarperCollins 2005. 
*
*
*
*
*
*Kempin, Jr., Frederick G. (1963). *Legal History: Law and Social Change*. Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice-Hall.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* The Legal History Project (Resources and interviews)
* Some legal history materials
* The Schoyen Collection
* The Roman Law Library by Yves Lassard and Alexandr Koptev.
* CHD Centre for Legal History - Faculty of Law, University of Rennes 1
* Centre for Legal History - Edinburgh Law School
* The European Society for History of Law
* Collection of Historical Statutory Material - Cornell Law Library
* Historical Laws of Hong Kong Online - University of Hong Kong Libraries, Digital Initiatives
* Basic Law Drafting History Online -University of Hong Kong Libraries, Digital Initiatives

หมวดหมู่:กฎหมาย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์กฎหมาย
รางวัลสตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์

thumb|280px|ทีมงานและนักแสดง ร่วมถ่ายรูปในงานสตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส 2007
**รางวัลสตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์** () เป็นงานประกาศรางวัล ผลงานบันเทิงยอดเยี่ยมประจำปี โดยสมาคมนักข่าวบันเทิง เริ่มจัดงานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 รางวัลนี้เป็นการมอบรางวัลให้กับผลงานบันเทิงยอดเยี่ยมทั้งภาพยนตร์, ละคร, รายการโทรทัศน์ และเพลง โดยในปี 2550 มีการมอบรางวัล 10 สาขารางวัล (ลดลงจากปี 2549  4 รางวัล)  ซึ่งโดยมากมักจัดงานในช่วงเดือนมีนาคม-เมษายน ของทุกปี

## สาขารางวัลที่มอบรางวัล
### รางวัลประเภทภาพยนตร์
* รางวัลออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม 
* รางวัลแต่งหน้ายอดเยี่ยม 
* รางวัลเพลงและดนตรีประกอบยอดเยี่ยม 
* รางวัลบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม 
* รางวัลผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม 
* รางวัลผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม 
* รางวัลผู้แสดงนำชายยอดเยี่ยม 
* รางวัลผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม 
* รางวัลผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม 
* รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม 
       
### รางวัลประเภทรายการโทรทัศน์
* รางวัลรายการข่าวและวิเคราะห์ข่าวยอดเยี่ยม 
* รางวัลผู้ประกาศข่าวยอดเยี่ยม
** รางวัลผู้ประกาศข่าวชายยอดเยี่ยม 
** รางวัลผู้ประกาศข่าวหญิงยอดเยี่ยม 
* รางวัลรายการส่งเสริมกีฬายอดเยี่ยม 
* รางวัลรายการข่าวบันเทิงยอดเยี่ยม 
* รางวัลรายการสารคดียอดเยี่ยม 
* รางวัลรายการส่งเสริมศิลปวัฒนธรรมยอดเยี่ยม 
* รางวัลรายการเกมโชว์ยอดเยี่ยม 
* รางวัลรายการวาไรตี้ยอดเยี่ยม 
* รางวัลรายการส่งเสริมอาชีพยอดเยี่ยม 
* รางวัลพิธีกรและผู้ดำเนินรายการยอดเยี่ยม
** รางวัลพิธีกรและผู้ดำเนินรายการชายยอดเยี่ยม 
** รางวัลพิธีกรและผู้ดำเนินรายการหญิงยอดเยี่ยม 
* รางวัลบทละครยอดเยี่ยม 
* รางวัลผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม 
* รางวัลผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม 
* รางวัลผู้แสดงนำชายยอดเยี่ยม 
* รางวัลผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม 
* รางวัลผู้กำกับการแสดงยอดเยี่ยม 
* รางวัลละครยอดเยี่ยม 
### รางวัลประเภทดนตรี
#### เพลงสตริง
* รางวัลนักร้องชายยอดนิยม 
* รางวัลนักร้องหญิงยอดนิยม 
* รางวัลศิลปินกลุ่มยอดนิยม 
* รางวัลเพลงยอดนิยม        
#### ด้านเพลงลูกทุ่ง
* รางวัลนักร้องชายยอดนิยม 
* รางวัลนักร้องหญิงยอดนิยม 
* รางวัลนักร้องดาวรุ่งยอดนิยม 
* รางวัลเพลงยอดนิยม 
       
### รางวัลพิเศษ
* รางวัลเกียรติยศ ปูชนียบุคคลแห่งวงการบันเทิง 
* รางวัลขวัญใจนักข่าวบันเทิงฝ่ายชาย 
* รางวัลขวัญใจนักข่าวบันเทิงฝ่ายหญิง 


สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์
สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์
สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์
ลินุส

**ลินุส** (Linus) อาจหมายถึง

* ลินุส โตร์วัลดส์ โปรแกรมเมอร์ชาวฟินแลนด์ผู้สร้างสรรค์ระบบปฏิบัติการลินุกซ์
* สมเด็จพระสันตะปาปาลินุส
* ลินุส (ดวงจันทร์)
โครากูเอ็งฮอล

**โครากูเอ็งฮอล** (; ) เป็นสนามกีฬาในร่มในเขตบุงเกียว กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นสนามสำหรับจัดการแข่งขันศิลปะการต่อสู้โดยเฉพาะ 

## ประวัติ
โครากูเอ็งฮอลเป็นส่วนหนึ่งของโตเกียวโดม ซึ่งเป็นสถานบันเทิงครบวงจรของกรุงโตเกียว เช่นเดียวกับกับอิมแพ็ค อารีน่า ภายในศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี ในประเทศไทย เปิดดำเนินการวันแรกเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2505 ปัจจุบันความจุอยู่ที่ 1,403 คน  
## การใช้งาน
โครากูเอ็งฮอลใช้สำหรับจัดการต่อสู้ในหลายประเภทกีฬา เช่น มวยสากล มวยปล้ำ เป็นต้น โดยเฉพาะในส่วนของมวยสากลเป็นสถานที่จัดแข่งขันการพบกันระหว่างนักมวยญี่ปุ่นกับนักมวยต่างชาติหลายต่อหลายครั้ง เช่น พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ กับ ไดซูเกะ ไนโต สามครั้งหลังที่ชกที่ญี่ปุ่น รวมถึงการแข่งขันระหว่างนักมวยไทย ชูชัย ลูกปัญจมา กับคิกบ็อกเซอร์ ทาดาชิ ซาวามูระ

ในปี พ.ศ. 2551 มีโครงการจะดำเนินการสร้างโครากูเอ็งฮอล 2 ซึ่งสามารถจุคนได้มากกว่า โดยสามารถจุได้ 2,500–3,000 คน

ปัจจุบัน โครากูเอ็งฮอลอัตราตั๋วเข้าชมอยู่ที่ 5,250 เยน (รวมภาษีแล้ว)

## อ้างอิง

* 1964 Summer Olympics official report.  เล่ม 1. ภาค 1. หน้า. 128-9.

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* โฮมเพจเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:สนามกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
หมวดหมู่:สนามในร่มในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สนามกีฬาในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตบุงเกียว
หมวดหมู่:สนามมวยในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สนามมวยโอลิมปิก
หมวดหมู่:ห้องส่งโทรทัศน์
หมวดหมู่:สนามกีฬาในโตเกียว
หมวดหมู่:สนามกีฬาที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2505
สินสาธร ทาวเวอร์

**สินสาธร ทาวเวอร์** () เป็นตึกระฟ้าในกรุงเทพมหานคร มีความสูงทั้งหมด 195 เมตร มีจำนวนชั้นทั้งสิ้น 43 ชั้น ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 77/8  ถนนกรุงธนบุรี  ใกล้เชิงสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสิน (สะพานสาทร) แขวงคลองต้นไทร เขตคลองสาน มีพื้นที่ทั้งหมด 120,000 ตารางเมตร เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2532 เสร็จสิ้นในปี พ.ศ. 2536 เคยเป็นตึกที่สูงที่สุดในประเทศไทยในช่วงปี พ.ศ. 2536 - 2539 ก่อนถูกทำลายสถิติโดยอาคารจิวเวอร์รี่ เทรด เซ็นเตอร์ มีจำนวนทั้งสิ้น 255 ยูนิต แต่ละหน่วยมีพื้นที่ใช้สอยตั้งแต่ 170 ตารางเมตร ถึง 352 ตารางเมตร ค่าใช้จ่ายในการสร้าง 2,000 ล้านบาท โดยบริษัท สินเอสเตทพร็อพเพอร์ตี้ จำกัด ร่วมกับอีกหลายบริษัท นับเป็นตึกที่สูงเป็นอันดับ 2 ของฝั่งธนบุรี รองจาก แมกโนเลียส์ วอเตอร์ฟร้อนท์ เรสซิเดนเซส แอท ไอคอนสยาม และสูงเป็นอันดับ 25 ในกรุงเทพมหานคร

ปัจจุบัน สินสาธร ทาวเวอร์ เป็นอาคารที่สูงเป็นอันดับที่ 27 ของประเทศไทย เปิดดำเนินการเป็นอาคารให้เช่าสถานที่ของบริษัท ห้างร้านต่าง ๆ ในปี พ.ศ. 2540 ถูกใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์ชุด เจมส์ บอนด์ ในตอน *[[พยัคฆ์ร้ายไม่มีวันตาย]]* (Tomorrow Never Dies) โดยสมมติให้เป็นออฟฟิศของวายร้ายในเรื่อง อีเลียส คาเวอร์ ในประเทศเวียดนาม โดยที่เจมส์ บอนด์ ตัวเอกในเรื่องกระโดดลงมาจากยอดตึกพร้อมกับนางเอก โดยที่สวมกุญแจมืออยู่ นับเป็นฉากที่สำคัญอีกฉากหนึ่งในเรื่อง  

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในเขตคลองสาน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2536
มาร์ติน แวน บิวเรน

**มาร์ติน แวน บิวเรน** (; 5 ธันวาคม ค.ศ. 1782 - 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1862) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 8 ของสหรัฐอเมริกา ผู้ดำรงตำแหน่งระหว่างวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1837 จนกระทั่งถึงวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1841 สืบต่อจากประธานาธิบดีแอนดรูว์ แจ็กสัน โดยมีริชาร์ด เมนทอร์ จอห์นสันเป็นรองประธานาธิบดี

ประธานาธิบดีมาร์ติน แวน บิวเรน เกิดเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1782ที่เมืองคินเดอร์ฮุก รัฐนิวยอร์ก แต่งงานกับแฮนนาห์ โฮส์ แวน บิวเรน  และถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1862 ที่เมืองคินเดอร์ฮุก

เป็นประธานาธิบดีสหรัฐคนแรกที่ไม่ได้มีเชื้อสายอังกฤษ และไม่ได้พูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ เนื่องจากมีเชื้อสายดัตช์ และพูดภาษาดัตช์เป็นภาษาแม่และพูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่ 2

## อ้างอิง

## ข้อมูลเพิ่มเติม
* รัฐสภาคองเกรสแห่งสหรัฐอเมริกา
* พรรคเดโมแครต

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ประวัติประธานาธิบดีมาร์ติน แวน บิวเรน  

หมวดหมู่:ประธานาธิบดีสหรัฐ
หมวดหมู่:รองประธานาธิบดีสหรัฐ
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของสหรัฐ
หมวดหมู่:นักการเมืองอเมริกัน
หมวดหมู่:พรรคเดโมแครต (สหรัฐ)
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายดัตช์
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนิวยอร์ก
สมัยเอลิซาเบธ

**สมัยเอลิซาเบธ** หรือ **สมัยพระราชินีนาถเอลิซาเบธ** () เป็นระยะเวลาในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ ระหว่างปี ค.ศ. 1558 ถึงปี ค.ศ. 1603 เป็นสมัยที่ถือกันว่าเป็นยุคทองในประวัติศาสตร์อังกฤษ เป็นสมัยสูงสุดของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอังกฤษ ที่เห็นได้จากผลงานอันรุ่งเรืองทางโคลงกลอน วรรณคดี การละคร ของ วิลเลียม เชกสเปียร์ และนักประพันธ์คนอื่นๆ ลักษณะของละครมีลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ที่ต่างจากสมัยก่อนหน้านั้น นอกจากนั้นยังเป็นยุคที่มีการเดินทางไปสำรวจที่ต่างๆ ในต่างประเทศ และการการปฏิรูปศาสนาของนิกายโปรเตสแตนต์ เริ่มเข้ามามีบทบาทในอังกฤษ

สมัยเอลิซาเบธเป็นสมัยที่ถือกันว่าเป็นสมัยที่ดีเด่นเพราะเป็นสมัยที่ดีกว่าสมัยก่อนหน้าและหลังจากนั้น เป็นสมัยที่บ้านเมืองมีความสงบสุขหลังจากการปฏิรูปศาสนาที่ประเทศอังกฤษ, ความขัดแย้งระหว่างนิกายโปรเตสแตนต์กับโรมันคาทอลิก และความขัดแย้งระหว่างรัฐสภาแห่งอังกฤษกับพระมหากษัตริย์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 นอกจากนั้นเศรษฐกิจของอังกฤษในระหว่างนั้นก็อยู่ในสภาพที่ดีกว่าประเทศอื่นๆ ในยุโรป 

ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีมาสิ้นสุดลง ฝรั่งเศสก็มีปัญหาเรื่องความขัดแย้งทางศาสนาที่เพิ่งมาจบลงในปี ค.ศ. 1598 หลังจากการออกพระราชกฤษฎีกาแห่งนองซ์ ความขัดแย้งระหว่างอังกฤษและฝรั่งเศสที่มีมาหลายร้อยปีก็มาสิ้นสุดลงเกือบทั้งสิ้นในสมัยนี้ อังกฤษในรัชสมัยของพระราชินีนาถเอลิซาเบธเป็นสมัยที่รัฐบาลมีความเข้มแข็งซึ่งเป็นผลมาจากการปฏิรูปในรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 7 และ พระเจ้าเฮนรีที่ 8 เศรษฐกิจรุ่งเรืองขึ้นจากเส้นทางค้าขายระหว่างอังกฤษและอเมริกา

แต่ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดในสมัยนี้คือสเปนผู้เป็นคู่แข่งสำคัญของอังกฤษ, ยุโรปและอเมริกา ความขัดแย้งที่ขยายตัวจนเป็นสงครามอังกฤษ-สเปน ค.ศ. 1585 ระหว่างปี ค.ศ. 1585 ถึงปี ค.ศ. 1604 เมื่อพระเจ้าฟิลลิปที่ 2 แห่งสเปนพยายามรุกรานอังกฤษโดย กองทัพเรืออาร์มาดา (Spanish Armada) ค.ศ. 1588 แต่ก็ทรงได้รับความพ่ายแพ้อย่างยับเยิน แต่อังกฤษเองก็มิได้มีความสำเร็จในความพยายามที่จะรุกรานสเปนในปี ค.ศ. 1589 สเปนหันไปสนับสนุนโรมันคาทอลิกไอร์แลนด์ในสงครามกองโจรต่อต้านอังกฤษ การใช้ทุนทรัพย์ในการต่อสู้กับสเปนและแพ้หลายครั้งเป็นผลทำให้เศรษฐกิจเสื่อมโทรมลง ปัญหาการยึดครองอาณานิคมและการควบคุมเส้นทางการค้าขายมิได้ลงเอยจนกระทั่งการลงนามในสนธิสัญญาลอนดอน ค.ศ. 1604 ปึหนึ่งหลังจากที่พระราชินีนาถเอลิซาเบธเสด็จสวรรคต

## ดูเพิ่ม
* สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ 
* สถาปัตยกรรมเอลิซาเบธ 

หมวดหมู่:ยุคสมัยในอังกฤษ

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:อังกฤษสมัยทิวเดอร์
หมวดหมู่:คริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ
ฆวน โดมิงโก กอร์โดบา

**ฆวน โดมิงโก กอร์โดบา** () นักมวยสากลชาวอาร์เจนตินา เกิดเมื่อ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ที่เมืองซานเตียโกเดลเอสเตโร สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 34 (น็อก 19) เสมอ 3 แพ้ 6

## เกียรติประวัติ
* แชมป์อเมริกาใต้รุ่นไลท์ฟลายเวท
** ชิง 11 กุมภาพันธ์ 2537 ชนะน็อก อายี กัลเบซ ยก 2 ที่อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 13 มกราคม 2538 ชนะน็อก โอสการ์ เบร์ฆารา ยก 4 ที่อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 29 กรกฎาคม 2538 ชนะคะแนน โอสการ์ เบร์ฆารา ที่อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 16 กุมภาพันธ์ 2539 ชนะน็อก ลุยส์ บลังโก ยก 9 ที่อาร์เจนตินา
** เมษายน 2539 สละแชมป์
* แชมป์เงา WBC รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
** ชิง 26 มีนาคม 2537 ชนะคะแนน ปาโบล ติซนาโด ที่อาร์เจนตินา
** เสียแชมป์ 3 กันยายน 2538 แพ้คะแนน มาซูกิซี สกาลี ที่แอฟริกาใต้
* แชมป์อาร์เจนตินารุ่นไลต์ฟลายเวท (2537)
* แชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นฟลายเวท
** ชิง 19 เมษายน 2539 ชนะคะแนน อิกนาซิโอ อะกุยยาร์ ที่อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 18 สิงหาคม 2539 เสมอกับ อาเดรียน กริสเตียน โอชัว ที่อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 17 พฤษภาคม 2540 ชนะน็อก ฆิเปรียโน ลันดา ยก 4 ที่อาร์เจนตินา
** สละแชมป์
* แชมป์เงา IBF รุ่นฟลายเวท
** ชิง 25 กรกฎาคม 2539 ชนะน็อก ดูโนย เปยา ยก 1 ที่อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 14 กุมภาพันธ์ 2540 ชนะคะแนน ลุยส์ อัลเบร์โต ออร์ติซ ที่อาร์เจนตินา
** สละแชมป์
* แชมป์โลก ​WBO รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
** ชิง 17 มกราคม 2541 ชนะคะแนน เมลชอร์ ค็อบ คัสโตร ที่อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 9 พฤษภาคม 2541 ชนะคะแนน ซานโดร ออร์ลันโด โอเวียโด ที่อาร์เจนตินา
** เสียแชมป์ 5 ธันวาคม 2541 แพ้คะแนน ฆอร์เฆ อาร์เช ที่เม็กซิโก
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBC และ IBF รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 10 กันยายน 2537 แพ้น็อก อุมเบร์โต กอนซาเลซ ยก 8 ที่สหรัฐ
** ชิงแชมป์โลกเฉพาะกาล WBC รุ่นฟลายเวท เมื่อ 1 สิงหาคม 2540 แพ้อาร์ทีดี ฉัตรชัย อีลิทยิม ยก 7 ที่กทม.
** ชิงแชมป์โลก WBO รุ่นฟลายเวท เมื่อ 25 พฤษภาคม 2544 แพ้น็อก เฟร์นันโด มอนติเอล ยก 1 ที่เม็กซิโก

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:แชมป์เงา WBC
หมวดหมู่:แชมป์เงา IBF
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBO
หมวดหมู่:บุคคลจากซานเตียโกเดลเอสเตโร
โรย มุคลิซ

**โรย มุคลิซ** () หรือ **ยือลียึส เบอโร** นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2529 ที่เมืองบีมา สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 17 (น็อก 14) เสมอ 2 แพ้ 2

## ประวัติ
โรย มุคลิซ เคยได้รับการฝึกจากซูตัน รัมบิง ซึ่งเคยเป็นเทรนเนอร์ของคริส จอห์น ได้ครองแชมป์พาบาเมื่อ 27 เมษายน 2550 ชนะคะแนน อารีย์ โพธิ์สุวรรณยิม ต่อมาได้ครองแชมป์ WBO Oriental และแชมป์ WBC International (แชมป์เงา WBC) ในรุ่นเดียวกัน และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBA ในฐานะรองแชมป์โลกอันดับ 5 แต่ไม่สำเร็จ

## เกียรติประวัติ

* แชมป์อินโดนีเซียรุ่นเฟเธอร์เวท (2548)
* แชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
** ชิง 27 เมษายน 2550 ชนะคะแนน อารีย์ โพธิ์สุวรรณยิม ที่อินโดนีเซีย
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 27 กรกฎาคม 2550 ชนะคะแนน ไฮเม่ บาร์เซโลนา ที่อินโดนีเซีย 
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 2 พฤศจิกายน 2550 ชนะน็อก เดโช บ้านกล้วยยิม ยก 7 ที่อินโดนีเซีย
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 28 ธันวาคม 2550 ชนะน็อก เฟอรานโด โอติก ยก 5 ที่อินโดนีเซีย
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 26 เมษายน 2551 ชนะน็อก ปฐมพล ก่อเกียรติยิม ยก 2 ที่อินโดนีเซีย
* แชมป์ WBO Oriental รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท
** ชิง 31 พฤษภาคม 2551 ชนะคะแนน วิกเตอร์ มานอน ที่อินโดนีเซีย 
* แชมป์ WBC International รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
** ชิง 30 มกราคม 2552 ชนะคะแนน ซิมสัน บูตาร์ บูตาร์ ที่อินโดนีเซีย 
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่1, 24 ตุลาคม 2553 ชนะคะแนนโดยเทคนิค วัชรกฤษ เสนาหาญ ที่อินโดนีเซีย
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 20 กันยายน 2553 แพ้ทีเคโอ ทากาชิ อูจิยามะ ยก 5 ที่ญี่ปุ่น

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:แชมป์ PABA
หมวดหมู่:แชมป์เงา WBC
หมวดหมู่:บุคคลจากเซอมารัง
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนูซาเติงการาตะวันตก
หมวดหมู่:บุคคลที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม
หมวดหมู่:มุสลิมชาวอินโดนีเซีย
ฮวาง อินเคียว

**ฮวาง อินเคียว** (In-Kyu Hwang) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 1 เสมอ 1 แพ้ 10 

## เกียรติประวัติ

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก IBF รุ่นมินิฟลายเวท เมื่อ 29 สิงหาคม 2531 แพ้คะแนน สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ที่ เวทีราชดำเนิน

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
ยูฟก็อตอะเฟรนด์

"**ยูฟก็อตอะเฟรนด์**" () คือเพลงจากต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 เป็นผลงานการประพันธ์ของคาโรล์ คิง ในอัลบั้ม *Tapestry* ในปี พ.ศ. 2514 เพลงนี้ถูกขนานนามว่าเป็นหนึ่งในเพลงยอดนิยมร็อกแอนด์โรล 500 เพลง

เจมส์ เทย์เลอร์ ร้องเพลง "ยูฟก็อตอะเฟรนด์" ในปี พ.ศ. 2514 ในอัลบั้ม*มัดสไลด์สลิม แอนด์ เดอะบลูฮอไรซัน* เจมส์ขับร้องเพลงนี้จนเป็นหนึ่งในเพลงยอดนิยมของเขา คว้าอันดับ 1 ในชาร์ตบิลบอร์ด 100 เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 และได้รับรางวัลแกรมมีทั้ง 2 ศิลปิน คือ เจมส์ ในสาขานักแสดงเพลงป๊อปชายยอดเยี่ยม และคาโรล์ ในสาขาเพลงแห่งปี และขึ้นอันดับที่ 4 ในชาร์ตสหราชอาณาจักร เพลงนี้ยังได้รับการบันทึกเสียงในปี พ.ศ. 2514 อีก โดยศิลปิน ดัสตี้ สปริงฟิลด์ ซึ่งร้องในแบบฉบับของเจมส์ เป็นเพลงที่บรรจุลงในอัลบั้มที่ 3 ของเขาสำหรับค่ายเพลงแอตแลนตารีคอร์ด แต่ภายหลังได้มีปัญหากับทางค่ายเพลงทำให้อัลบั้มนี้ไม่ได้ออกวางแผง เพลงนี้ได้กลับมาอีกครั้งในปี พ.ศ. 2542 ซึ่งเป็นเพลงโบนัสของค่ายเพลงไรนอร์รีคอร์ด ฉบับพิเศษ ซึ่งอีกจำหน่ายอีกครั้งในอัลบั้ม *ดัสตี้อินเมมฟิส* 

## ชาร์ต

### ชาร์ตประจำสัปดาห์

### ชาร์ตสิ้นปี

## การรับรอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2540
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2514
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
หมวดหมู่:เพลงของโรเบอร์ตา แฟล็ก
รายชื่อธงในประเทศลิทัวเนีย

ตารางเบื้องล่างนี้ แสดงภาพและข้อมูลธงต่างๆ ที่ปรากฏการใช้ใน**[[ประเทศลิทัวเนีย]]**อย่างสังเขป

## ธงชาติ

## ธงราชการ

## ธงตำแหน่งราชการ

## ธงเรือ
### ธงเรือราชการ

### ธงเรือยอชต์

## ธงทหาร

### ธงหมายยศทหาร

## ธงลูกเสือ

## ธงกีฬา

## ธงในอดีต
### ธงชาติ

## ดูเพิ่ม
* ทาอูทิชคา กีเอสมิ


หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศลิทัวเนีย
ลิทัวเนีย
เรืองอุไร กุศลาสัย

ศาสตราจารย์พิเศษ **เรืองอุไร กุศลาสัย** (สกุลเดิม: หิญชีระนันทน์ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2463 – 31 มกราคม พ.ศ. 2561) เป็นนักเขียน นักแปล ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับประเทศอินเดีย มีชื่อเสียงจากหนังสือและบทความเกี่ยวกับประเทศอินเดีย ซึ่งเป็นผลงานร่วมกับกรุณา กุศลาสัย ซึ่งเป็นสามี ได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2544 ศาสตราจารย์พิเศษ เรืองอุไร กุศลาสัย ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติจากคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติเป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ.2560

เรืองอุไร กุศลาสัย เดิมชื่อ อุไร หิญชีระนันทน์ เกิดที่ตำบลศิริราช อำเภอบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรี เป็นบุตรีของอำมาตย์ตรี พระสอนถูกระบอบ (เรือง หิญชีระนันทน์) กับนางบุญเรือน สอนถูกระบอบ (สกุลเดิม สิงหบุระอุดม) ต่อมาพระสารประเสริฐ (ตรี นาคะประทีป) เปลี่ยนให้เป็น "เรืองอุไร" เมื่อ พ.ศ. 2485 จบการศึกษาจากโรงเรียนสตรีวัดระฆัง โรงเรียนเบญจมราชาลัย และคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และรับราชการครูที่โรงเรียนฝึกหัดครูมัธยม (สถาบันราชภัฏจันทรเกษม)  และโรงเรียนบพิตรภิมุข จนกระทั่งเกษียณอายุ

เรืองอุไร สมรสครั้งแรกโดยเปลี่ยนมาใช้ชื่อสกุลเป็น **เรืองอุไร จูตะเสน** แต่ต่อมาได้สมรสครั้งที่สองกับกรุณา กุศลาสัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2492 จนกระทั่งสามีเสียชีวิต ทั้งสองมีบุตร-ธิดาด้วยกันสองคนคือ พันโทหญิง ทันตแพทย์หญิง อังศิกา และกัมปนาท กุศลาสัย

เรืองอุไร ถึงแก่อนิจกรรมในวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2561 เมื่อเวลา 06.00 น. ด้วยโรคชราที่บ้านพักส่วนตัว สิริอายุ 97 ปี

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ครูชาวไทย
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตบางกอกน้อย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเบญจมราชาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสตรีวัดระฆัง
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
หมวดหมู่:อาจารย์คณะอักษรศาสตร์ - ศิลปศาสตร์ - มนุษยศาสตร์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:คนตาบอด
หมวดหมู่:ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์
ธงชาติมาดากัสการ์

**ธงชาติมาดากัสการ์** เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2501 ซึ่งเป็นช่วงที่ประเทศนี้เตรียมการลงประชามติต่อสถานะของประเทศในประชาคมฝรั่งเศส และเป็นเวลาก่อนหน้าการประกาศเอกราชจากประเทศฝรั่งเศส 2 ปี ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ตอนต้นธงเป็นแถบสีขาวตามแนวตั้ง กว้างเป็น 1 ใน 3 ส่วนของความยาวธง ส่วนที่เหลือตอนปลายธงแบ่งครึ่งตามแนวนอน ครึ่งบนเป็นพื้นสีแดง ครึ่งล่างพื้นสีเขียว

สีในธงชาติมาร์ดากัสการ์นี้สะท้อนถึงประวัติศาสตร์ของประเทศ ความปรารถนาในอิสรภาพ และชนชั้นในสังคมมาร์ดากัสการ์ โดยสีแดงและสีขาวนั้นคือสีธงของสมเด็จพระราชินีรานาวาโลนาที่ 3 (Ranavalona III) กษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรเมรินา (Merina kingdom) ซึ่งพ่ายแพ้ต่อฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2439 และสีนี้อาจเป็นเครื่องบ่งบอกว่าชาวมาร์ดากัสการ์มาจากคนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ดังปรากฏการใช้สีดังกล่าวนี้ร่วมกันในธงชาติอินโดนีเซีย ส่วนสีเขียวหมายถึงชนชั้นโฮวา (Hova) อันเป็นชนชั้นสามัญชนในสังคมมาร์ดากัสการ์ ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการต่อต้านและเรียกร้องเอกราชจากฝรั่งเศส
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศมาดากัสการ์
มาดากัสการ์
ธงชาติรวันดา

thumb|200px|right|ธงชาติรวันดา พ.ศ. 2505 - 2544
[thumb|200px|right|ธงชาติ[ราชอาณาจักรรวันดา พ.ศ. 2502 - 2505]]
**ธงชาติรวันดา** เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นธงแบ่งตามแนวนอนเป็น 3 แถบ แถบบนสุดพื้นสีฟ้ากว้าง 2 ใน 4 ส่วน ของความกว้างธงชาติ ที่มุมธงบนด้านปลายธงมีรูปดวงอาทิตย์เปล่งรัศมี 24 แฉก แถบกลางกว้าง 1 ใน 4 ส่วนของความกว้างธง มีพื้นสีเหลือง แถบล่างสุดพื้นสีเขียว มีความกว้างเท่ากับแถบกลาง อนึ่ง ระดับสีของสีเหลืองในแถบกลางและรูปดวงอาทิตย์นั้นต่างกันเล็กน้อย โดยสีเหลืองของดวงอาทิตย์นั้นจะเข้มกว่าสีในแถบกลาง  ธงนี้ออกแบบโดยอัลฟอนซ์ คิริโมเบเนซีโอ (Alphonse Kirimobenecyo) และได้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่

ในธงชาตินี้ สีฟ้าหมายถึงความสุขและสันติภาพ สีเหลืองหมายถึงการพัฒนาทางเศรษฐกิจ สีเขียวหมายถึงความมุ่งหวังต่อความเจริญรุ่งเรืองของชาติ ดวงอาทิตย์หมายถึงความรู้แจ้งในปัญญาของประชาชน

ก่อนหน้านั้น ธงชาติรวันดามีลักษณะเป็นธงสามสีแถบแนวตั้งความกว้างเท่ากัน เรียงจากด้านคันธงเป็นแถบสีแดง สีเหลือง และสีเขียว เริ่มใช้ในปี พ.ศ. 2502  ต่อมาจึงเพิ่มอักษร "R" ซึ่งเป็นอักษรตัวแรกของชื่อประเทศลงกลางแถบสีเหลืองในปี พ.ศ. 2505  เพื่อแยกแยะธงนี้ให้ต่างจากธงชาติกินี ซึ่งใช้ธงสามสีอย่างเดียวกันให้ชัดเจน ส่วนสีในธงจัดเป็นสีพันธมิตรแอฟริกา ซึ่งมีที่มาจากธงชาติเอธิโอเปีย ความหมายของสีธงชาติคือ สีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อเสรีภาพของประชาชน สีเหลืองหมายถึงสันติภาพและความสงบ สีเขียวหมายถึงความหวังและความเชื่อมั่น  ธงนี้ภายหลังได้เปลี่ยนมาเป็นธงมาเป็นแบบปัจจุบัน เนื่องจากได้กลายเป็นสัญลักษณ์ที่เกี่ยวข้องกับการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวรวันดา (Rwandan Genocide) 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศรวันดา
รวันดา
หมวดหมู่:ข้อโต้เถียงเกี่ยวกับธง
เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์

**เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์** เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมืองในอำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัดและศูนย์ราชการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ รวมทั้งยังเป็นย่านธุรกิจของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีพื้นที่ 14 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลประจวบคีรีขันธ์ทั้งตำบล และมีประชากรในปี พ.ศ. 2560 จำนวน 18,507 คน เป็นเทศบาลเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของจังหวัด รองจากเทศบาลนครหัวหิน

## ประวัติ
เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์จัดตั้งขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2478 ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พุทธศักราช 2478 ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2478) น.อ.อาทิตย์ทิพอาภา ร.น. เจ้าพระยายมราช พล.อ.เจ้าพระยาพิชเยนทรชัยยัน ออกไว้ ณ วันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2478 โดยจัดเขตชุมชนในบรรดาตำบล อันเป็นที่ตั้งศาลากลางจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ให้มีฐานะเป็นเทศบาลเมือง 

ต่อมาพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ จากเดิม 4.85 ตารางกิโลเมตร เป็น 14 ตารางกิโลเมตร ตามพระราชกฤษฎีกาการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พุทธศักราช 2512 ให้ไว้ ณ วันที่ 26 ธันวาคม 2512 เพื่อความเหมาะสมแก่การบริหารกิจการและทำนุบำรุงท้องถิ่น โดยมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ 3 ตำบล ประกอบด้วยตำบลประจวบคีรีขันธ์ทั้งหมด ตำบลเกาะหลักบางส่วน และตำบลอ่าวน้อยบางส่วน มีชุมชนย่อยในเขตเทศบาล 10 ชุมชน

## อาณาเขต
เขตเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ครอบคลุมพื้นที่ 1 ตำบล คือ ตำบลประจวบคีรีขันธ์ทั้งหมด มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 14 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 8,750 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อดังนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลอ่าวน้อย อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลเกาะหลัก อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอ่าวไทย
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลอ่าวน้อยและตำบลเกาะหลัก อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์

## อ้างอิง

* http://www.mop.go.th/files/t01.pdf/ ข้อมูลทั่วไป เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์  
* http://www.thaitambon.com/Tambon/ttambon.asp?ID=770101/ข้อมูลทั่วไปตำบลประจวบคีรีขันธ์  

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เว็บไซต์เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ 

หมวดหมู่:เทศบาลเมือง
หมวดหมู่:เทศบาลในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
หมวดหมู่:อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–พม่า
สถานีทองหล่อ

**สถานีทองหล่อ** (; รหัส: E6) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับในเส้นทางสายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนสุขุมวิทบริเวณปากซอยสุขุมวิท 55 ในพื้นที่เขตวัฒนาและเขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร

## ที่ตั้ง
ถนนสุขุมวิท บริเวณปากซอยสุขุมวิท 55 (ทองหล่อ) และซอยสุขุมวิท 38 (สันติสุข) ในพื้นที่แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา และแขวงพระโขนง เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร

## แผนผังสถานี

## รูปแบบของสถานี
250px|thumbnail|left|สถานีทองหล่อ
เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูงซึ่งเปิดใช้งานเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2563

## สัญลักษณ์ของสถานี
ใช้สีเขียวตกแต่งเสาและรั้วบนชั้นชานชาลา ชั้นจำหน่ายตั๋ว ป้ายทางเข้าและบริเวณทางขึ้นสถานี เพื่อบ่งบอกว่า เป็นสถานีด้านตะวันออก

## ทางเข้า-ออก
* ***1*** โรงแรมนิกโกะ กรุงเทพ ทองหล่อ
* **2** ที่ทำการไปรษณีย์สันติสุข, สโคป ทองหล่อ, ดิเอส สุขุมวิท 36, ป้ายรถประจำทางไปพร้อมพงษ์ (ลิฟต์)
* **3** ซอยสุขุมวิท 55 (ทองหล่อ), สถาบันปรีดี พนมยงค์ (บันไดเลื่อน)
* **4** ซอยสุขุมวิท 38, เดอะ เรสซิเดนเซส 38 (บันไดเลื่อน)
* **5** โนเบิล รีมิกซ์ ทองหล่อ (ทางเชื่อมอาคาร), ซอยสุขุมวิท 36, ซอยสุขุมวิท 53, อาคารคีนน์ ทองหล่อ, อาคารเดอะเครสท์ ทองหล่อ, โรงแรมอินดิโก กรุงเทพ ทองหล่อ
* **6** อาคารทีวัน ทองหล่อ (บริษัท อิชิตัน กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) สำนักงานใหญ่/ทิชูกา กรุงเทพ/จูปา) (ทางเชื่อมอาคาร), ซอยสุขุมวิท 40, ซอยสุขุมวิท 57, ยูเนสโก สำนักงานกรุงเทพ, โรงเรียนปทุมคงคา, สถานีสูบน้ำประปาคลองเตย การประปานครหลวง, โรงแรมแมริออท กรุงเทพ สุขุมวิท, โรงแรมแอสคอทท์ กรุงเทพ ทองหล่อ, โรงแรมอินเตอร์คอนติเนนตัล กรุงเทพ สุขุมวิท, ธนาคารกสิกรไทย สาขาสุขุมวิท 57

จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 1 หน้าปากซอยสุขุมวิท 53

## เวลาให้บริการ

## จุดเชื่อมต่อการเดินทางในอนาคต
รถไฟฟ้าสายสีเทา เชื่อมต่อที่ สถานีทองหล่อ (โครงการ)

## รถโดยสารประจำทาง
**องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ**

**สีเขียว** : เขตการเดินรถที่ 2
**สีแดง** : เขตการเดินรถที่ 3
**สีส้ม** : เขตการเดินรถที่ 4

**รถเอกชน**

**สีกรมท่า** : เส้นทางของ บจก.ไทยสมายล์บัส (และบริษัทในเครือ)

### [[ไฟล์:Seal Bangkok Metropolitan Admin (green).svg|20px]] ถนนสุขุมวิท
#### องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ
*  เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์

#### รถเอกชน

## สถานที่สำคัญใกล้เคียง
* ที่ทำการไปรษณีย์สันติสุข
* เภสัชกรรมสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และสมาคมเภสัชกรรมชุมชน (ประเทศไทย)
* สถานเอกอัครราชทูตฟิลิปปินส์ประจำประเทศไทย
* สถานเอกอัครราชทูตบังคลาเทศประจำประเทศไทย
* สถาบันปรีดี พนมยงค์
* สถานีตำรวจนครบาลทองหล่อ
* โรงพยาบาลคามิลเลียน

#### ศูนย์การค้าและอาคารสำนักงาน
* ฟิฟตี้ ฟิฟธ์ ทาวเวอร์
* มาร์เช่ ทองหล่อ
* เจ อเวนิว
* เรน ฮิลล์ สุขุมวิท 47
* เอท ทองหล่อ

#### โรงแรม
* โรงแรมแกรนด์ ทาวเวอร์ อินน์
* โรงแรมแมริออท กรุงเทพ สุขุมวิท
* โรงแรมแอสคอท ทองหล่อ กรุงเทพ
* โรงแรมอินเตอร์คอนติเนนตัล กรุงเทพ สุขุมวิท
* โรงแรมมาดี ไปดี กรุงเทพ, ออโตกราฟ คอลเลกชัน
* โรงแรมอินดิโก กรุงเทพ ทองหล่อ
* โรงแรมดิ โอกุระ เพรสทีจ สุขุมวิท กรุงเทพ โฮเทล แอนด์ สปา

## อ้างอิง

ทองหล่อ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2542
ทองหล่อ
ทองหล่อ
ทองหล่อ
ทองหล่อ
ธงชาติยูกันดา

**[[ธงชาติ]][[ยูกันดา]]** เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในประกอบด้วยแถบแบ่งตามแนวนอน 6 แถบ เรียงเป็นแถบสีดำ-เหลือง-แดง-ดำ-เหลือง-แดง ตามลำดับจากบนลงล่าง กลางธงมีวงกลมสีขาวความกว้างเท่ากับ 2 ใน 6 ของความกว้างธง ภายในมีรูปนกกระเรียนลำตัวสีเทาดำ หางสีแดง หงอนสีแดง-เหลือง-แดง ซึ่งเป็นนกกระเรียนชนิดที่เรียกว่า Grey Crowned Crane หรือนกกระเรียนมงกุฎเทา หันหน้าไปทางด้านคันธง ออกแบบโดยนายเกรซ อิบิงกิรา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมของยูกันดาในขณะนั้น และเริ่มใช้อย่างเป็นทางการในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2515 ตรงกับวันที่ประเทศยูกันดาได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร

สีในธงชาติทั้งสามสี (ดำ-เหลือง-แดง) มาจากสีของธงประจำพรรคคองเกรสประชาชนยูกันดา (Uganda People's Congress) มีความหมายถึงประชาชนชาวแอฟริกา (แทนด้วยสีดำ) แสงอาทิตย์ที่สาดส่องเหนือแผ่นดิน (แทนด้วยสีเหลือง) และภราดรภาพของชาวแอฟริกา (แทนด้วยสีแดง ซึ่งเป็นสีแห่งเลือดที่เชื่อมโยงชาวแอฟริกาไว้ด้วยกัน) ส่วนรูปนกกระเรียนนั้นเป็นรูปสัญลักษณ์ถึงธรรมชาติอันอ่อนโยนของยูกันดา ซึ่งใช้เป็นสัญลักษณ์แทนประเทศยูกันดามาตั้งแต่สมัยอาณานิคม

## ธงในอดีต

ไฟล์:Flag of the Uganda Protectorate.svg|ธงอาณานิคม พ.ศ. 2457 - มี.ค. 2505
ไฟล์:Standard of the Governor of the Uganda Protectorate.svg|ธงผู้ว่าการอาณานิคม พ.ศ. 2457 - มี.ค. 2505
ไฟล์:Flag of Uganda 1962.svg|ธงชาติยูกันดา (ชั่วคราวและไม่เป็นทางการ) มี.ค. - 9 ต.ค. 2505 


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศยูกันดา
ยูกันดา
หมวดหมู่:ธงในประเทศยูกันดา
สถานีพระโขนง

300px|thumbnail|ชานชาลาสถานี

**สถานีพระโขนง** (; รหัส: E8) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับในเส้นทางสายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนสุขุมวิทบริเวณย่านพระโขนง ในพื้นที่เขตวัฒนาและเขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร

## ที่ตั้ง
ด้านทิศตะวันตกของทางแยกพระโขนง [จุดบรรจบระหว่างถนนสุขุมวิท ถนนพระรามที่ 4 และถนนสุขุมวิท 71 (ปรีดี พนมยงค์)] ระหว่างซอยสุขุมวิท 44/1–46 กับซอยสุขุมวิท 67–69 ในพื้นที่แขวงพระโขนงเหนือ เขตวัฒนา และแขวงพระโขนง เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร

สถานีพระโขนงเป็นสถานีที่อยู่ใกล้ถนนสุขุมวิท 71 (ปรีดี พนมยงค์) ซึ่งเป็นเส้นทางต่อเนื่องกับถนนรามคำแหง จึงสามารถเชื่อมต่อรถประจำทางไปสู่ย่านคลองตัน มหาวิทยาลัยรามคำแหง และบางกะปิ ซึ่งเป็นย่านการค้าและที่พักอาศัยที่สำคัญของกรุงเทพมหานครด้านตะวันออกและยังสามารถต่อเส้นทางไปยังสถานีรามคำแหง ของโครงการรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิได้ที่บริเวณป้ายหยุดรถรามคำแหง (หรือป้ายหยุดรถสุขุมวิท 71 เดิม) ได้อีกด้วย

## แผนผังของสถานี

## รูปแบบของสถานี
เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา

## สัญลักษณ์ของสถานี
ใช้สีเขียวตกแต่งเสาและรั้วบนชั้นชานชาลา ชั้นจำหน่ายตั๋ว ป้ายทางเข้า และบริเวณทางขึ้นสถานี เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีด้านตะวันออก

## ทางเข้า-ออก
* **1** โรงแรมจัสมิน รีสอร์ท แอนด์ ปาร์ค โฮเทล, อาคารไทซิน
* **2** ริทึ่ม สุขุมวิท 44/1, ซอยสุขุมวิท 44/1 (พิชัยสวัสดิ์), ป้ายรถประจำทางไปเอกมัย (ลิฟต์)
* **3** ซอยสุขุมวิท 69 (สาลีนิมิตร), ที่ทำการไปรษณีย์พระโขนง, เวลท์ส เรสซิเดนซ์, ป้ายรถประจำทางไปอ่อนนุช (บันไดเลื่อน) ซัมเมอร์พอยด์
* **4** ถนนพระรามที่ 4, อีเกิ้ล สโตร์ สุขุมวิท-พระราม 4, ซอยสุขุมวิท 46 (ภูมิจิตร)

จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 2 บริเวณหน้าปากซอยสุขุมวิท 44/1 และทางออก 4 หน้าอีเกิ้ล สโตร์ สุขุมวิท-พระราม 4

## เวลาให้บริการ

## จุดเชื่อมต่อการเดินทางในอนาคต
รถไฟฟ้าสายสีเทา เชื่อมต่อที่ สถานีทองหล่อ (โครงการ)

## รถโดยสารประจำทาง
### [[ไฟล์:Seal Bangkok Metropolitan Admin (green).svg|20px]] ถนนสุขุมวิท
*  เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์

#### องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

#### รถเอกชน

### [[ไฟล์:Seal Bangkok Metropolitan Admin (green).svg|20px]] ถนนพระรามที่ 4
*  เส้นทางที่มีรถรองรับวีลแชร์

#### องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ

#### รถเอกชน

ถนนสุขุมวิท
* รถขสมก. สาย รถขสมก. สาย 2 23 25 71 501 508 51
* รถเอกชน สาย 38 40 48 71 98 133 มินิบัส สาย 71(จอดเฉพาะขาไปอ่อนนุช)
* รถกะป๊อ บีทีเอสพระโขนง - ท่าเรือคลองตัน 

## สถานที่สำคัญใกล้เคียง
* ตลาดพระโขนง
* ที่ทำการไปรษณีย์พระโขนง
* สมาคมอัสสัมชัญ
* โรงพยาบาลกล้วยน้ำไท
* สถานเอกอัครราชทูตสหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยเนปาลประจำประเทศไทย
* สถานเอกอัครราชทูตสหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรียประจำประเทศไทย
* สุเหร่าบางมะเขือ
* โรงเรียนพระแม่มารีพระโขนง
* ซัมเมอร์ ฮิลล์ และซัมเมอร์ พอยต์
* ดับเบิลยู ดิสทริค

### อาคารสำนักงาน
* อาคารไทซิน
* อาคารสหไทย
* อาคารซัมเมอร์ฮับ ออฟฟิศเซส

## อ้างอิง

พระโขนง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2542
พระโขนง
พระโขนง
รายชื่อธงในประเทศไนจีเรีย

ตารางข้างล่างแสดงเป็นภาพธงชนิดต่างๆ ที่ใช้ใน**[[ประเทศไนจีเรีย]]**

## ธงชาติ

## ธงประธานาธิบดี

## ธงเรือ

## ธงทหาร

## ธงหมายยศ

## ธงในอดีต

### ธงผู้ว่าการ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

นไจีเรีย
ธงชาติเอสวาตินี

thumb|250px|ธงประจำราชวงศ์ สัดส่วนธง 2:3 
**ธงชาติเอสวาตินี** มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็น 5 แถบตามแนวนอน  แถบกลางพื้นสีแดง มีขนาดใหญ่สุด  ถัดออกมาทั้งตอนบนและตอนล่างเป็นแถบสีเหลืองขนาดเล็ก  ถัดออกไปอีกเป็นแถบนอกสุด มีพื้นสีฟ้าหม่น  ที่กลางแถบสีแดงนั้นมีโล่พื้นเมืองวางทับหอก 2 ด้ามและคทาผูกขนนกตามแนวนอน ธงนี้เริ่มใช้ในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2511 อันเป็นวันที่ประเทศนี้ประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักร

ความหมายธงสัญลักษณ์ในธงนั้น สีแดงหมายถึงการต่อสู้เพื่อชาติในอดีต สีฟ้าหมายถึงสันติภาพและความมีเสถียรภาพ สีเหลืองหมายถึงทรัพยากรอันอุดมสมบูรณ์ของเอสวาตินี โล่และหอก 2 ด้าม หมายถึงการปกป้องประเทศจากศัตรูของชาติ สีของโล่นั้นเป็นสีขาวและดำ หมายถึงชนผิวขาวและผิวดำอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุขในประเทศนี้

ธงนี้มีที่มาจากธงชัยประจำกองทหารช่างสนามสวาซี (Swazi Pioneer Corps) ซึ่งพระเจ้าโซบูซาที่ 2 (King Sobhuza II) ได้พระราชทานไว้เมื่อปี พ.ศ. 2484 ในสงครามโลกครั้งที่ 2

## ธงในอดีต

File:Flag of Swaziland (c. 1890-1894).svg| ธงชาติในปีค.ศ.1890–1894 
File:Flag of Swaziland (1894–1902).svg| ธงชาติในปีค.ศ.1894–1902
File:Flag of Eswatini (1968-2011).svg| ธงชาติในปีค.ศ.1968–ปัจจุบัน


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศเอสวาตินี
เอสวาตินี
วัดไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร

**วัดไตรมิตรวิทยาราม** เป็นวัดโบราณในที่ลุ่มพระอารามเป็นเรือนไม้ ตั้งอยู่ที่ถนนตรีมิตร แขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร

วัดไตรมิตรวิทยารามมีชื่อเดิมว่า "วัดสามจีน" เข้าใจกันว่า ชาวจีน 3 คนร่วมกันสร้างพระอารามเพื่อเป็นวิหารทานการบุญ ต่อมาในปี พ.ศ. 2477 พระมหากิ๊ม สุวรรณชาต ผู้รักษาการในหน้าที่เจ้าอาวาสเป็นผู้ริเริ่มปรับปรุงวัด ต่อมาในปี พ.ศ. 2480 ได้รับอนุมัติจากมหาเถรสมาคมให้ปรับปรุงสภาพวัดให้ดีขึ้น ปี พ.ศ. 2482 พ่อค้าประชาชน คณะครูและนักเรียน ได้ร่วมกันปฏิสังขรณ์และเปลี่ยนนามใหม่ เป็นชื่อ "วัดไตรมิตรวิทยาราม" ซึ่งมีความหมายว่า เพื่อน 3 คนร่วมกันสร้างวัดนี้ ประกอบกับวัดเป็นที่ตั้งโรงเรียนปริยัติธรรมและโรงเรียนไตรมิตรวิทยาลัยของรัฐบาลอยู่ภายในบริเวณวัด

วัดไตรมิตรวิทยารามยังเป็นที่จำพรรษาของสมเด็จพระราชาคณะ 2 รูป และเจ้าคณะใหญ่หน 2 หน คือ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (สนิท ชวนปญฺโญ) เจ้าคณะใหญ่หนตะวันออก ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสวัดไตรมิตรวิทยารามด้วย  และ สมเด็จพระมหารัชมงคลมุนี (ธงชัย ธมฺมธโช) เจ้าคณะใหญ่หนกลาง ซึ่งเป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาส

## ปูชนียวัตถุ
### พระพุทธรูป

พระพุทธทศพลญาณ พระประธานในพระอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ปูนปั้น ลงรักปิดทอง ประชาชนทั่วไปเรียกว่า “หลวงพ่อโต” บ้าง “หลวงพ่อวัดสามจีน” มีประชาชนมาบนบานกันเสมอ ๆ ด้วยพวงมาลัยดอกมะลิ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เคยทรงเสด็จพระราชดำเนินมานมัสการ และได้ตรัสยกย่องว่า เป็นพระพุทธรูปที่มีพระพุทธลักษณะงดงามยิ่งนัก “หลวงพ่อโม” อดีตเจ้าอาวาสวัดไตรมิตรวิทยาราม เคยได้ทำพระเครื่องแจกครั้งหนึ่ง ได้ทำเป็นรูปพระพุทธทศพลญาณสร้างด้วยเนื้อชิน เรียกชื่อว่า หลวงพ่อโตวัดสามจีน ปรากฏว่าเป็นที่นิยมนับถือของคนทั่งไปว่าศักดิ์สิทธินัก ปัจจุบันนี้หายากแล้ว

### พระสุโขทัยไตรมิตร
สิ่งสำคัญของวัด คือ พระสุโขทัยไตรมิตร เป็นพระพุทธรูปทองคำที่ใหญ่ที่สุดและได้รับการบันทึกในหนังสือบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ พระพุทธรูปทองคำองค์นี้มีหน้าตั้งกว้าง 3.01 เมตร สูง 3.91 เมตร องค์พระสามารถถอดได้ 9 องค์ จากฐานองค์พระขึ้นไปเนื้อทองบริสุทธิ์ 40% พระพักตร์มีเนื้อทอง 80% ส่วนพระเกศมีน้ำหนัก 45 กิโลกรัม เป็นเนื้อทองบริสุทธิ์ 99.99% 

สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยสุโขทัย ปางมารวิชัย เข้าใจว่า เดิมประดิษฐานอยู่ที่วัดมหาธาตุ จังหวัดสุโขทัย ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้โปรดเกล้าฯ ให้กรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท ไปอัญเชิญพระพุทธรูปมาจากเมืองเหนือเพื่อนำมาประดิษฐานยังวัดสำคัญ พระพุทธรูปที่เชิญมามีจำนวนมาก ทำให้ดูแลไม่ทั่วถึง ขุนนางผู้หนึ่งจึงแอบเอาปูนไล้พระพุทธรูปทองคำแล้วนำมาไว้ยังวัดที่ตนสร้าง จนได้อัญเชิญมาไว้ที่วัดพระยาไกร (วัดโชติการาม) ต่อมาบริษัท อี๊สต์เอเชียติ๊ก ได้ขอเช่าที่วัด (ซึ่งขณะนั้นเป็นวัดร้างแล้ว) เป็นโรงเลื่อยจักร จึงได้อัญเชิญไว้ที่ข้างพระเจดีย์และปลูกเพิงสังกะสีมุงเป็นหลังคากั้นไว้อย่างหยาบ ๆ หลังจากนั้นเป็นเวลาเกือบ 20 ปี เมื่อพระอุโบสถและพระวิหารหลังใหม่สร้างเสร็จจึงได้อัญเชิญขึ้นประดิษฐาน แต่ในระหว่างการเคลื่อนย้ายปูนที่หุ้มองค์พระกระเทาะออก จึงทำให้เห็นองค์พระข้างในเป็นทองคำ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2498

## ลำดับเจ้าอาวาส
ลำดับเจ้าอาวาสวัดไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร 9 รูป ได้แก่

## อ้างอิง

*http://www.wattraimitr-withayaram.com/new_t/history_wat_page.php 


ไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร
ไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตสัมพันธวงศ์
ข่า

**ข่า** เป็นพืชที่มีลำต้นอยู่ใต้ดินเรียกว่า "เหง้า" อยู่ในวงศ์ขิง เป็นไม้ล้มลุก เป็นพืชสมุนไพรที่นำมาใช้ในการประกอบอาหารในประเทศไทยและอินโดนีเซีย ข่ามีชื่อสามัญอื่นอีกคือ กฎุกกโรหินี (กลาง) ข่าหยวก (เหนือ) ข่าหลวง (ตะวันออกเฉียงเหนือ,เหนือ) สะเอเชย (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน) และ เสะเออเคย (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน)

## ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ข่าเป็นไม้ล้มลุก สูง 1.5-2 เมตรอยู่เหนือพื้นดิน เหง้ามีข้อและปล้องชัดเจน เนื้อในสีเหลืองและมีกลิ่นหอมเฉพาะ ใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปใบหอก รูปวงรีหรือเกือบขอบขนาน กว้าง 7-9 ซม. ยาว 20-40 ซม. ดอก ช่อ ออกที่ยอด ดอกย่อยขนาดเล็ก กลีบดอกสีขาว โคนติดกันเป็นหลอดสั้นๆ ปลายแยกเป็น 3 กลีบ กลีบใหญ่ที่สุดมีริ้วสีแดง ใบประดับรูปไข่ ผล เป็นผลแห้งแตกได้ ทรงกลม

## สรรพคุณ
ข่าเป็นพืชที่นำมาใช้ประโยชน์ทางด้านอาหารมากมาย ใช้ใส่ในต้มข่า ต้มยำ น้ำพริกแกงทุกชนิดใส่ข่าเป็นส่วนประกอบ ยกเว้น แกงเหลืองและแกงกอและทางภาคใต้ที่ไม่นิยมใส่ข่า มีบทบาทในการดับกลิ่นคาวของเนื้อและปลา 

หน่อข่าอ่อน เป็นหน่อของข่าที่เพิ่งจะแทงยอดออกมาจากลำต้นใต้ดิน ถ้าอายุประมาณ 3 เดือนเรียกหน่อข่า ถ้าอายุ 6-8 เดือนเรียกข่าอ่อน ถ้าอายุมากกว่า 1 ปีจัดเป็นข่าแก่ ปริมาณน้ำมันหอมระเหยประมาณ 3% หน่อข่าอ่อนทั้งสดและลวกใช้จิ้มหลนและน้ำพริก นำมายำ

ข่ายังมีฤทธิ์ทางยา เหง้าแก่แก้ปวดท้อง จุกเสียด แน่นท้อง ดอกใช้ทาแก้กลากเกลื้อน ผลช่วยย่อยอาหาร แก้คลื่นเหียน อาเจียน ต้นแก่นำไปเคี่ยวกับน้ำมันมะพร้าว ทาแก้ปวดเมื่อย เป็นตะคริว ใบมีรสเผ็ดร้อน แก้พยาธิ สารสกัดจากข่ามีฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย น้ำมันหอมระเหยจากข่ามีฤทธิ์ทำให้ไข่แมลงฝ่อ กำจัดเชื้อราบางชนิดได้ ใช้ผสมกับสะเดาเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการกำจัดแมลง ข่า ลดการบีบตัวของลำไส้ ขับน้ำดี ขับลม ลดการอักเสบ ยับยั้งแผลในกระเพาะอาหาร ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย ฆ่าเชื้อราใช้รักษากลากเกลื้อน 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:เครื่องเทศ
หมวดหมู่:สกุลข่า
หมวดหมู่:พืชที่เป็นพิษต่อแมลง
หมวดหมู่:พืชเหง้า
โรตีสายไหม

thumb|250px|โรตีสายไหม
**โรตีสายไหม** เป็นอาหารประเภทขนมหวานชนิดหนึ่งมีส่วนประกอบหลักอยู่สองส่วน คือ แผ่นแป้ง และ ส่วนไส้ที่เป็น น้ำตาลเคี่ยวทำเป็นเส้นฝอยที่เรียกว่า สายไหม เวลารับประทานจะนำแผ่นแป้งมาห่อไส้และม้วน เพื่อรับประทาน 

เดิมโรตีสายไหมเข้ามาในประเทศไทยโดยชาวแขก จะห่อสายไหมด้วยแป้งโรตีชนิดหนา  ต่อมามีชาวไทยเชื้อสายจีนชื่อนางนภาพร นันทสุขเกษม ซึ่งขณะนั้นอายุ 13 ปี ได้ไปเรียนการทำเส้นสายไหมและกลับมาทำจนสำเร็จ แต่เนื่องจากไม่มีทุนมากพอที่จะเรียนหลักสูตรการทำแป้งโรตี จึงประยุกต์ใช้แป้งบางที่ชาวจีนเรียกว่าแป้ง เปาะเปี๊ยะ ในการห่อเส้นสายไหมแทน
จึงเกิดเป็นโรตีสายไหมแป้งบางอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน

โรตีสายไหม ผลิตมากและขึ้นชื่อที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา และเป็นผลิตโอทอปของ  ตำบลคานหาม อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา  

โดยมีการผลิตมี  5 ขั้นตอนคือ “การหม่าแป้ง” “การแต้มแป้ง” “การทำหัวเชื้อ” “การเคี่ยวน้ำตาล” และ “การดึงเส้นสายไหม”

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ขนมไทย
หมวดหมู่:ขนมปังไทย
F1

**F1** หรือ **เอฟวัน** หรือ เอฟ 1''' สามารถหมายถึง

* รถสูตรหนึ่ง หรือ ฟอร์มูลาวัน (Formula One)
* ปุ่มฟังก์ชัน F1 ในคีย์บอร์ดคอมพิวเตอร์
* ระเบิด F1 ระเบิดสงครามของโซเวียตสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง
* วีซ่า F-1 วีซ่าที่ออกให้ในสหรัฐอเมริกาสำหรับนักเรียน