open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
คุโซมิโซ เทคนิค

***คุโซมิโซ เทคนิค*** (; ) เป็นการ์ตูนรักร่วมเพศตอนเดียวจบ เขียนโดย จุนอิจิ ยามากาวะ ตีพิมพ์ครั้งแรกในตอนเสริมของนิตยสารเกของบาราโซคุ ใน ค.ศ. 1987 งานชุดนี้กลายเป็นศัพท์ใหม่บนอินเทอร์เน็ต (โดยเฉพาะฟอรั่มออนไลน์ในญี่ปุ่น) และได้รับการพิจารณาอย่างกว้างขวางในฐานะตัวแทนงานเขียนของยามาวากะและทำให้งานอื่นๆของเขาเองก็มีชื่อเสียงไปด้วย

## เนื้อเรื่อง
มาซาคิ มิชิซึตะ นักเรียนเตรียมเอ็นท์ ผู้เป็นเกย์แบบไม่ถาวร กำลังวิ่งไปห้องน้ำหน้าสวนสาธารณะ เพื่อปลดทุกข์ และมองเห็นชายผู้หนึ่งใส่ชุดหมีนั่งอยู่บนม้านั่ง ชายคนนั้นคือ ทากาคาสุ อาเบะ

อาเบะรูดซิปชุดหมีของเขา และแสดงตรงนั้นออกมา แล้วพูดว่า "จะเริ่มกันยัง?" () จากนั้นทั้งคู่ก็เข้าไปในห้องน้ำ และมีเพศสัมพันธ์กัน

เมื่ออาเบะทำรักด้วยปากให้มิชิซึตะ มิชิซึตะก็ทนกลั้น ปัสสาวะไม่ได้จึงปล่อยออกมาในปากของอาเบะ ดังนั้นอาเบะจึงแนะนำให้มิชิซึตะ ปัสสาวะ ในทวารหนักของเขา และเมื่อถึงคราวที่มิชิซึตะต้องเป็นฝ่ายรับบ้าง เขาก็กลั้น อุจจาระไม่ไหวและปล่อยออกมาขณะมีเพศสัมพันธ์ทางทวารหนัก ทำให้อาเบะหัวเสีย และมีชายวัยกลางคนคนหนึ่งได้ยินการสนทนาของทั้งสองโดยบังเอิญว่า "คุณว่าไหม มันต้องสนุกแน่ๆถ้าเราทำอะไรกันทั้ง ๆ ที่มันเปื้อนอุจจาระแบบนี้"

## ตัวละคร
;มาซาคิ มิชิซึตะ (道下 正樹)
:นักเรียนเตรียมเอ็นท์ผู้ไม่เคยมีประสบการณ์รักร่วมเพศมาก่อน แต่เคยจินตนาการถึง ถูกอาเบะดึงดูดความสนใจตั้งแต่แรกเห็นจนคิดในใจว่า "โอ้ว! หล่อจัง" (ウホッ! いい男･･･ uho! ii otoko...)

;ทากาคาสุ อาเบะ (阿部 高和)
:ช่างยนต์ผู้มีประสบการณ์รักร่วมเพศอย่างช่ำชองและมีอวัยวะเพศใหญ่ ในเรื่อง เขากำลังนั่งบนม้านั่งมองหาคู่ขาอยู่

## ผลกระทบ
ความสนใจในมังงะเรื่องนี้กระจายออกไปนอกวงการรักร่วมเพศ และได้รับการกล่าวถึงมานานกว่าสิบปีนับแต่ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกเนื่องจากถูกห้ามนำมาโพสต์บน "Ayashii World" ใน ค.ศ. 2002

มีนาคม ค.ศ. 2003 หน้าของการ์ตูนเรื่องนี้ถูกนำมาโพสต์บน Futaba Channel กระตุ้นความสนใจในงานของยามาวากะ ซึ่งเรียกกันว่า "ยามะจุน บูม" ในเวลาเดียวกัน Shift_JIS art ของการ์ตูนเรื่องนี้บน 2channel ก็ทำให้การ์ตูนเรื่องนี้เป็นที่รู้จักมากขึ้น จนทำให้คำว่า "uho! ii otoko..." และ "yaranaika" กลายเป็นที่รู้จักในฐานะ "ภาษาของยามะจุน" นั้นกลายเป็นสแลงในโลกออนไลน์ด้วย ในฟอรั่มภาษาญี่ปุ่นและบอร์ดโพสต์รูป คำอุทาน "uho!" และคำอื่นๆจากการ์ตูนเรื่องนี้ก็นิยมใช้ในลักษณะรักร่วมเพศดังเหตุผลข้างต้น

งานล้อเลียนการ์ตูนเรื่องนี้ มักจะเป็นการตัดต่อภาพของหน้าตัวละครแล้วแปะบนภาพอื่น ๆ

หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ความหลากหลายทางเพศในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:อนิเมะโอวีเอในปี พ.ศ. 2567
องค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น

**องค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น** (; ; JAXA) เป็นองค์การด้านการสำรวจอวกาศแห่งชาติญี่ปุ่น ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2546 เป็นสถาบันบริหารอิสระที่เกิดจากการรวมตัวเข้าด้วยกันขององค์กรสามแห่ง ได้แก่ สถาบันอวกาศและวิทยาศาสตร์นอกโลก (Institute of Space and Astronautical Science; ISAS) สถาบันทดลองยานอวกาศแห่งชาติญี่ปุ่น (National Aerospace Laboratory of Japan; NAL) และองค์การพัฒนาอวกาศแห่งชาติ (National Space Development Agency; NASDA)  ภารกิจของ JAXA ได้แก่การวิจัย การพัฒนาและการส่งดาวเทียมขึ้นสู่วงโคจร รวมถึงการมีส่วนร่วมในภารกิจอื่นอีกมากเช่น การสำรวจดาวเคราะห์น้อย และภารกิจการส่งมนุษย์ไปสู่ดวงจันทร์ เป็นต้น

ประเทศไทยได้มีความร่วมมือกับองค์การสำรวจอวกาศญี่ปุ่น ในการดำเนินการกิจกรรมอวกาศสำหรับเยาวชนมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 โดยประสานงานผ่าน **สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ** หรือ **[https://www.nstda.or.th/ สวทช.]** มีโครงการต่างๆ ที่เกิดขึ้น ดังนี้

1. โครงการ Parabolic Flight

2. โครงการ Space Seeds for Asian Future 2011-2013

3. โครงการ Asian Try Zero-G

4. โครงการ Asian Herb in Space

5. โครงการ Kibo Robot Programming Challenge

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ องค์การ JAXA 
* เว็บไซต์ข้อมูลภาษาไทยสามารถดูได้ที่ **[https://www.nstda.or.th/jaxa-thailand โครงการความร่วมมือระหว่าง สวทช. กับ JAXA]** และ Facebook: **[https://www.facebook.com/NSTDASpaceEducation NSTDA Space Education]**


หมวดหมู่:องค์การอวกาศ
หมวดหมู่:การสำรวจอวกาศ
รายชื่อตอนในโทระโดระ!

[thumb|ปกของดีวีดีแผ่นที่หนึ่ง โดย [King Records ตัวละครที่อยู่บนปกคือ ทาคาซึ ริวจิ (ซ้าย) และ ไอซากะ ไทกะ (ขวา)]]
*[[โทระโดระ!#อะนิเมะ|โทระโดระ!]]* เป็นอะนิเมะจากญี่ปุ่น ผลิตโดย J.C.Staff กำกับโดย ทาสึยูคิ นางาอิ, เขียนบทโดย มาริ โอคาดะ, และ ออกแบบตัวละครโดย มาซาโยชิ ทานากะ โดยนำต้นแบบจาก ยาสึ อะนิเมะนี้มีพื้นฐานจาก ไลท์ โนเวล *[[โทระโดระ!]]* แต่งโดย ยูยูโกะ ทาเคมิยะ กล่าวถึงชีวิตของ ทาคาสึ ริวจิ นักเรียนมัธยมปลายที่มีหน้าและบุคลิกเหมือนพวกยากูซ่าทำให้คนรอบข้างกลัวแต่ความจริงแล้วริวจินนั้นเป็นคนที่ดีมากและชอบเก็บกวาดบ้านทำครัวอยู่เสมอ แต่ชีวิตต้องมาเปลี่ยนไปหลังจากเขาได้พบกับ ไอซากะ ไทกะหญิงสาวตัวเล็กหน้าตารักแต่นิสัยดุเหมือนเสือจนคนรอบข้างตั้งฉายาให้ว่า "เสือมือถือ"

ตอนแรกของอะนิมะได้ฉายครั้งแรก ในวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2551 (คืนวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2551) ในช่อง TV Tokyo และตอนสุดท้ายฉายวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2552 รวม 25 ตอนและยังมีช่องโทรทัศน์อื่นๆ เช่น AT-X, TV Aichi, TV Hokkaido, TV Osaka, TV Setōchi, และ TVQ Kyushu Broadcasting ฉายอีกด้วย การจำหน่ายดีวีดีนั้น ในแผ่นแรกจะมี 4 ตอน จำหน่ายในวันที่ 21 มกราคม 2009 ในรูปแบบธรรมดาและลิมิตเต็ด เอดิชัน โดย King Records และอีก 7 แผ่นจะมีแผ่นละ 3 ตอน โดยจะจำหน่ายระหว่างวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ถึง 26 สิงหาคม 2009 ในรูปแบบธรรมดาและลิมิตเต็ด เอดิชัน และในดีวีดีแผ่นที่สองได้ใส่ตอนพิเศษชื่อว่า *Toradora SOS!* ด้วย

อะนิมะมีเพลงประกอบ 5 เพลง แบ่งเป็นเพลงเปิด 2 เพลง เพลงปิด 2 เพลง เพลงปิดพิเศษ 1 เพลง เพลงเปิดเพลงแรกคือเพลง "พรี-พาเรด" () ร้องโดย ริเอะ คุกิมิยะ, เอริ คิทามุระ และ ยูอิ โฮริเอะ เพลงปิดเพลงที่ 2 คือ เพลง "Silky Heart" ร้องโดย ยูอิ โฮริเอะ ส่วนเพลงปิดเพลงแรก คือเพลง "วานิลา ซอลท์" () ร้องโดย ยูอิ โฮริเอะ เพลงปิดเพลงที่ 2 คือ เพลง "Orange" () ร้องโดย  ริเอะ คุกิมิยะ, เอริ คิทามุระ, และ ยูอิ โฮริเอะ และเพลงปิดตอนที่ 19 คือเพลง "Holy Night" () ร้องโดย คุกิมิยะ และ คิทามุระ
 
## รายชื่อตอน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซค์อะนิเมะอย่างเป็นทางการ 
* ''โทราโดร่า!'' ที่ TV Tokyo 

หมวดหมู่:โทระโดระ!
ท
ไข่แดง

[thumb|ไข่แดงลอยอยู่ใน[ไข่ขาว]]
**ไข่แดง** เป็นส่วนประกอบของไข่ โดยอยู่ภายในเปลือกไข่ ประกอบด้วยสารอาหารไว้ใช้เลี้ยงตัวอ่อน เมื่อรวมกับไข่ขาวจะเป็นเซลล์เดียวจนกว่าจะมีการปฏิสนธิ

## การนำไปใช้ประโยชน์
โดยทั่วไปไข่ของสัตว์ปีก สัตว์เลื้อยคลาน และแมลงหลายชนิด มักถูกใช้เป็นอาหาร ทั้งที่ผ่านการปรุงโดยใช้ความร้อน การยำ หรือบางครั้งก็บริโภคทั้งดิบ ๆ หรือมีการแยกไข่แดงออกจากไข่ขาวเพื่อนำมาเป็นส่วนประกอบในการปรุงอาหาร เช่น มายองเนส คัสตาร์ด เครมบรูเล่ หรือทำขนมไทย เช่น ทองหยิบ ทองหยอด รวมถึงนำไปผสมเป็นเครื่องดื่ม เช่น เอ้กน็อก และแอดโวคาท (เหล้ารัมผสมไข่ดิบ) 

นอกจากใช้เป็นอาหารแล้ว ไข่แดงยังถูกใช้ในงานศิลปะสมัยก่อน เช่น ใช้เป็นส่วนผสมในการทำสีฝุ่นเทมเพอรา ในงานจิตรกรรม ซึ่งเป็นกรรมวิธีที่ช่วยทำให้ภาพเขียนมีอายุยืนนานขึ้นด้วย 

ไข่แดงยังสามารถสกัดเป็นน้ำมันเพื่อนำไปใช้ในอุตสาหกรรมเครื่องสำอาง รวมถึงทางการแพทย์ด้วย

## คุณค่าทางโภชนาการ
ไข่แดงประกอบด้วยน้ำ โปรตีน และแร่ธาตุหลายชนิด เช่น ธาตุเหล็ก แคลเซียม ฟอสฟอรัส วิตามินเอ และวิตามินบี 1 รวมทั้งสารโคลีนที่มีส่วนช่วยพัฒนาสมองและเสริมสร้างความจำ สารลูทีนและซีแซนทีนที่มีประโยชน์ ช่วยบำรุงประสาทตา

ในไข่แดงยังมีไขมัน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นกรดไขมันไม่อิ่มตัว มีคุณค่าใกล้เคียงกับไขมันปลาทะเล มีกรดไขมันโอเมกา-3 ที่จำเป็นต่อการทำงานของสมองและเนื้อเยื่อตา รวมถึงกรดโอเมก้า 6 และกรดอะราคิโดนิก (ARA) ที่สำคัญต่อการพัฒนาระบบประสาทและการทำงานของระบบประสาทตา

ทว่าไข่แดงยังมีคอเลสเตอรอล ที่ไม่พบในไข่ขาว ซึ่งเดิมทีมีการห้ามรับประทานไข่แดงในปริมาณมาก เพราะอาจเสี่ยงต่อการเกิดโรคหัวใจขาดเลือด แต่ในงานวิจัยภายหลังพบว่า คลอเรสเตอรอลในไข่มีผลทำให้คลอเรสเตอรอลในเลือดสูงขึ้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น อย่างไรก็ดี สมาคมหัวใจอเมริกา (AHA) แนะนำว่า ไม่ควรรับประทานไข่ไก่เกินวันละหนึ่งฟอง เพราะไข่ไก่หนึ่งฟองมีคอเลสเตอรอลเกินกว่า 200 มิลลิกรัม และสำหรับผู้เป็นโรคหัวใจ เบาหวาน คอเลสเตอรอลสูง หรือโรคหลอดเลือดสมอง ไม่ควรรับประทานไข่ไก่เกิน 3 ฟองต่อสัปดาห์

น้ำมันไข่แดงสามารถได้จากการสกัดน้ำมันทิ้งออกไปให้หมด แล้วจะมีการสร้างเซลล์ขึ้นแล้วก็ทำให้เป็นปฎิสนธิ ทำให้อสุจิเข้าไปในไข่ขาวจนเลี่ยน น้ำมันที่สกัดจากไข่แดงสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้หลายสถาน ในศตวรรษที่ 11 มีการนำไข่แดงมาเป็นส่วนประกอบในการผลิตเครื่องประทินผิว เพราะไข่แดงช่วยบำรุงให้ผิวนุ่มชุ่มชื้น ลดอาการผิวแห้งตึง นอกจากนี้ ยังมีการนำน้ำมันไข่แดงผสมกับน้ำมันสกัด
จากต้นชา ใช้ลดสิวเสี้ยน และกำจัดเซลล์ผิวที่ตายแล้ว

ในการแพทย์แผนโบราณของกรีก อินเดีย ญี่ปุ่นและจีน มีการนำน้ำมันไข่แดงมาทำเป็นครีมนวด หรือครีมหมักผม รักษาอาการผมร่วง     ผมแตกปลาย ป้องกันรังแค ช่วยให้ผมดกดำ นิ่มเป็นเงางาม 

ในสเปน ในแคว้นอันดาลูซิอาโบราณ มีการนำน้ำมันไข่แดงมาผสมกับน้ำมันละหุ่ง น้ำมันกุหลาบ เพื่อรักษาอาการหิด

ทางแพทย์แผนจีน มีการใช้น้ำมันไข่แดงเพื่อรักษาอาการผิวหนังพุพอง ไหม้ อักเสบ แผลร้อนในปาก ช่วยฟื้นฟูผิวให้กลับคืนสู่สภาพ  สมบูรณ์ และยังช่วยบำรุงรากผม รักษาอาการติดเชื้อราที่หนังศีรษะ การติดเชื้อในช่องจมูก และโรคริดสีดวงทวารด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไข่ (อาหาร)
ยามาดะ นางามาซะ

**ยามาดะ นางามาซะ** หรือ **ออกญาเสนาภิมุข** (; พ.ศ. 2133 — พ.ศ. 2173) เป็นซามูไรชาวญี่ปุ่น ที่เข้ามารับราชการ ดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองนครศรีธรรมราชในสมัยกรุงศรีอยุธยา ได้รับบรรดาศักดิ์เป็น ออกญาเสนาภิมุข

## ประวัติ
ยามาดะ นางามาซะ เดินทางเข้ามากรุงศรีอยุธยาในรัชสมัยพระเจ้าทรงธรรม โดยเดินทางกลับมาพร้อมกับคณะทูตจำนวน 60 คน ที่สมเด็จพระเจ้าทรงธรรมทรงส่งไปถึงเมืองเอโดะ (โตเกียวในปัจจุบัน) เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2155 

นางามาซะซึ่งในขณะนั้นเป็นเพียงข้าราชการชั้นผู้น้อย ได้รับราชการในกรมอาสาญี่ปุ่น  และเจริญก้าวหน้าในเวลาต่อมา เป็นเจ้ากรมอาสาญี่ปุ่น ในชื่อ**ออกญาเสนาภิมุข** (ตำแหน่งออกญา เทียบเท่าพระยา)

## รับราชการ
thumb|180px|กองทัพญี่ปุ่นภายใต้การบัญชาการของยามาดะ นากามาสะ กรุงศรีอยุธยา
thumb|180px|เรือรบบัญชาการของ ยามาดะ นางามาซะ ภาพวาดสมัยศตวรรษที่ 17
ในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง ยามาดะ นางามาซะถูกล้อมจับ และถูกเนรเทศจากกรุงศรีอยุธยาไปเป็นเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช มีบุตรชายลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น กับภรรยาชาวไทยนามว่า โอนิน และได้ส่งบุตรชายและคณะไปเรียกส่วยภาษีจากเมืองปัตตานี แต่ได้รับการต่อต้านจากจากชาวต่างชาติในเมืองปัตตานีเช่น ฮอลันดา โปรตุเกส และอังกฤษ ที่ไม่พอใจที่ชาวญี่ปุ่นมีอิทธิพลในแถบนั้น  ยามาดะ นางามาซะยกกองทัพไปทำศึกกับปัตตานี แต่ได้รับบาดเจ็บถูกฟันที่ขา จึงยกทัพกลับนครศรีธรรมราชขณะที่การรบยังไม่เสร็จสิ้น

## ถึงแก่กรรม
ยามาดะ นางามาซะ ถึงแก่กรรมที่เมืองนครศรีธรรมราช หลังจากได้รับพิษจากยารักษาแผล ที่พระเจ้าปราสาททองทรงบัญชาให้**ออกพระมะริด** เจ้าเมืองไชยา นำยาพิษงูผสมยางไม้ มาให้รักษาโดยหลอกว่าเป็นยาหลวงจากราชสำนัก เมื่อ พ.ศ. 2173 สิริอายุ 40 ปี

## ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
มีนักแสดงผู้รับบท ยามาดะ นางามาซะ ได้แก่

* คะซุกิ ยะโนะ จากภาพยนตร์เรื่อง ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช (2550 - 2558)

* ณพสิทธิ์ เที่ยงธรรม จากละครเรื่อง รายากูนิง (2551)
* เซกิ โอเซกิ จากภาพยนตร์เรื่อง ซามูไร อโยธยา (2553)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ชาลี ศิลปรัศมี, ซามูไร ยามาดะ - ออกญาเสนาภิมุข พระยานครศรีธรรมราช
* สถานบันอยุธยาศึกษา : หมู่บ้านญี่ปุ่นที่กรุงศรีอยุธยา 
* อิชิอิ โยเนะโอะ และ โยชิกาวะ โทชิฮารุ ผู้เขียน, พลับพลึง คงชนะและคณะ ผู้แปล. ความสัมพันธ์ไทย - ญี่ปุ่น ๖๐๐ ปี.กรุงเทพฯ : มูลนิธิโครงการตำราสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, ๒๕๓๐.
* วาระซ่อนเร้นในตำนาน ยามาดะ นางามาสะ กรุงเทพธุรกิจออนไลน์ 
* "Red seal ships." Nagazumi Yoko, Japanese (朱印船、永積洋子) ISBN 4-642-06659-4.
* "Multicultural Japan" Cambridge University Press, ISBN 0-521-00362-8
* "Samurai of Ayutthaya: Yamada Nagamasa, Japanese Warrior and Merchant in Early 17th Century Siam". Cesare Polenghi, Lotus Press, 2009, ISBN 978-974-480-147-0

หมวดหมู่:ชาวญี่ปุ่นที่ถูกลอบสังหาร
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากยาพิษ
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:ชาวญี่ปุ่นในประเทศไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชาวต่างชาติในกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:ขุนนางในสมัยกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์ชั้นพระยา
หมวดหมู่:บุคคลจากนูมาซุ
มาเลเซียตะวันออก

**มาเลเซียตะวันออก** () หรือ **กลุ่มรัฐบอร์เนียว** () มีอีกชื่อว่า **บอร์เนียวของมาเลเซีย** () เป็นภูมิภาคหนึ่งของมาเลเซีย ตั้งอยู่ทางเหนือของเกาะบอร์เนียว มาเลเซียตะวันออกเป็นที่ตั้งของรัฐซาบะฮ์ รัฐซาราวัก และดินแดนสหพันธ์ลาบวน ประเทศบรูไนเป็นดินแดนแทรกในรัฐซาราวัก ส่วนทางใต้และตะวันออกเฉียงใต้คือกาลิมันตันของอินโดนีเซีย มาเลเซียตะวันออกตั้งอยู่ทางตะวันออกของคาบสมุทรมาเลเซีย (มีอีกชื่อว่า มาเลเซียตะวันตก) ส่วนของประเทศบนคาบสมุทรมลายู ทั้งสองพื้นที่นี้แยกจากกันด้วยทะเลจีนใต้

มาเลเซียตะวันออกมีประชากรน้อยกว่าและมีการตั้งถิ่นฐานที่พัฒนาแล้วน้อยกว่ามาเลเซียตะวันตก ในขณะที่มาเลเซียตะวันตกมีเมืองหลักของประเทศ (กัวลาลัมเปอร์, โจโฮร์บะฮ์รู และจอร์จทาวน์) มาเลเซียตะวันออกมีขนาดใหญ่กว่าและมีทรัพยากรธรรมชาติอุดมสมบูรณ์กว่ามาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งแหล่งสำรองน้ำมันและก๊าซ

## ประวัติ
พื้นที่บางสว่นของมาเลเซียตะวันออกในปัจจุบัน โดยเฉพาะพื้นที่ชายฝั่ง เคยเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรเมืองท่าบรูไน อย่างไรก็ตาม พื้นที่ภายในส่วนใหญ่มีสังคมชนเผ่าที่เป็นอิสระต่อกัน

ใน ค.ศ. 1658 พื้นที่ชายฝั่งตอนเหนือและตะวันออกของซาบะฮ์ถูกยกให้กับรัฐสุลต่านซูลู ส่วนชายฝั่งตะวันตกของซาบะฮ์และซาราวักส่วนใหญ่ยังคงเป็นของบรูไน เจมส์ บรูกดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการซาราวักใน ค.ศ. 1841 ใน ค.ศ. 1888 ซาบะฮ์ ซาราวัก และบรูไนกลายเป็นดินแดนในอารักขาของอังกฤษ ญี่ปุ่นเข้ารุกรานใน ค.ศ. 1941 แต่ถูกชาวออสเตรเลียสู้กลับใน ค.ศ. 1945 และปีต่อมาซาบะฮ์และซาราวักกลายเป็นอาณานิคมอังกฤษต่างหาก ภูมิภาคนี้เผชิญกับ*[[กอนฟรอนตาซี]]*กับอินโดนีเซีย แต่เข้าร่วมมาเลเซียใน ค.ศ. 1963

## ภูมิศาสตร์

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* James Chin Tun Razak and East Malaysia (2024) UM Press
* Andrew Harding & James Chin, 50 years of Malaysia:  Federalism revisited (Marshall Cavendish 2014)
* James Chin The 1963 Malaysia Agreement (MA63): Sabah And Sarawak and the Politics of Historical Grievances (Amsterdam University Press, 2919)
* 
* 
* 
* Acts of the Parliament of the United Kingdom 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Virtual Malaysia  – The Official Portal of the Ministry of Tourism, Malaysia
* mulucaves.org Mulu Caves Project

หมวดหมู่:ประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร
ไมคอร์ไรซา

**ไมคอร์ไรซา** () เป็นความสัมพันธ์ระหว่างเชื้อรากับรากพืชซึ่งมีความเฉพาะเจาะจงมากกว่าจุลินทรีย์ในไรโซสเฟียร์เชื้อรากับรากพืชจะมีความสัมพันธ์ทั้งด้านโครงสร้างและการทำงาน แบ่งได้เป็น 2 ชนิด คือ:
* เอกโตไมคอร์ไรซา เชื้อราจะรวมตัวเป็น pseudoparenchymatous sheath อยู่ด้านนอกหนือในส่วนอีพิเดอร์มิส แต่ไม่แทรกตัวเข้าในชั้นคอร์เท็กซ์ การรวมตัวกับเชื้อราทำให้โครงสร้างของรากพืชเปลี่ยนไปโดยสั้นลงหรือเกิด dichotomously branching cluster และมีเนื้อเยื่อเจริญน้อยลง เชื้อราจะได้ประโยชน์ในด้านได้สารอาหารจากพืช หลีกเลี่ยงการแย่งสารอาหารจากจุลินทรีย์อื่นๆในดิน ส่วนพืชจะมีจะมีอัตราการดูดซึมสารอาหารจากดินเพิ่มขึ้นเพราะเชื้อราช่วยเพิ่มพื้นที่ในการดูดซึม เพิ่มความทนทานต่อเชื้อก่อโรคและสภาพแวดล้อม เอนไซม์จากเชื้อราช่วยย่อยสารอาหารให้ดูดซึมง่ายขึ้น
* เอนโดไมคอร์ไรซาเชื้อราจะแทรกตัวเข้าไปในชั้นคอร์เท็กซ์และส่วนที่มีชีวิตของรากพืช กลายเป็นกลุ่มของไมซีเลียม ข้อดีของเอนโดไมคอร์ไรซาต่อพืชคือ ป้องกันการเกิดโรคในบริเวณคอร์เท็กซ์ เพิ่มการดูดซับไนโตรเจนให้แก่พืช และเพิ่มกิจกรรมของเอนไซม์ฟอสฟาเตส ในกล้วยไม้พบความสัมพันธ์แบบนี้กับเชื้อรา เช่น *[[Rhizoctonia]]*โดยเชื้อราจะม้วนตัวเป็นขดเข้าไปในชั้นคอร์เท็กซ์ และถูกดูดกลืนเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของพืชจนแยกออกมาเป็นอิสระไม่ได้ เชื้อรายังช่วยให้เมล็ดกล้วยไม้งอกได้ดีขึ้น

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Orchid mycorrhiza extraction & culture  on the CultureSheet
* Mycorrhizal Associations: The Web Resource Comprehensive illustrations and lists of mycorrhizal and nonmycorrhizal plants and fungi
* Mycorrhizas – a successful symbiosis  Biosafety research into genetically modified barley

หมวดหมู่:สรีรวิทยาของพืช
หมวดหมู่:เห็ดรา
โก๋หลังวัง

**โก๋หลังวัง** เป็นภาพยนตร์ไทยย้อนยุค กล่าวถึงชีวิตของวัยรุ่นไทยในยุคทศวรรษ 1960 ที่นิยมเที่ยวเตร่แถบย่านการค้าวังบูรพา นิยมฟังเพลงตะวันตกของเอลวิส เพรสลีย์ ออกฉายเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2545

## เรื่องย่อ
ปี พ.ศ. 2503 "วังบูรพาภิรมย์" คือ แหล่งรวมวัยรุ่นชาย-หญิง ที่มีรสนิยมทั้งหลาย ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของไทย สถานที่แห่งนี้ เต็มไปด้วยวัยรุ่นผู้นำแฟชั่นในทุกด้าน กระแสความนิยมที่เกิดขึ้น จากนักร้องดังของฝรั่งอย่าง เอลวิส เพรสลีย์, เจมส์ ดีนส์ ส่งผลถึงการแต่งกาย ไม่ว่าจะเป็นด้านเสื้อผ้า หรือว่าทรงผม ล้วนถอดแบบมาจากแม่แบบเมืองฮอลลีวู้ดแทบทั้งสิ้น รวมถึงกลุ่มนักเรียนชายสุดหล่อนิสัยดีที่มี วาทิน (อานัส ฬาพานิช) เป็นหัวหน้ากลุ่มด้วย

แต่เมื่อวาทินเกิดไปตกหลุมรัก จำปูน (บัณฑิตา ฐานวิเศษ) สาวสวยน้องขาใหญ่แห่งวังบูรพา ที่ชอบใช้ชีวิตหรูหราฟุ่มเฟือยอย่าง จำเป็น (สินชัย หอมทวล) สงครามแห่งลูกผู้ชายก็เริ่มต้นขึ้น

เมื่อชายทั้งหมดเป็นวัยรุ่นเลือดร้อน ที่มีความฝันคลุกกรุ่นอยู่ในหัวใจ เมื่อทุกกลุ่มต่างมีศักดิ์ศรี ที่ไม่มีสิ่งใดมาลบล้างได้ เมื่อทุกวินาทีแห่งความรัก ทำให้ชีวิตมีความหมายมากกว่าเดิม และเมื่อทุกอุดมการณ์รวมตัวกัน เป็นหนึ่งเดียวแห่งวังบูรพา ในนามแห่ง "โก๋หลังวัง"

## นักแสดง
* อานัส ฬาพานิช  รับบทเป็น  วาทิน
* บัณฑิตา ฐานวิเศษ  รับบทเป็น  จำปูน
* ณัฐกฤตย์ บัวผาง รับบทเป็น   รุ่ง สะพานขาว 
* นิธิ ผลทวี รับบทเป็น   ปาน
* ภูผา ปาณานนท์ รับบทเป็น   บารมี
* วีระยุทธ น่าบูรณะ รับบทเป็น  เอ๊กซ์
* สินชัย หอมทวล   รับบทเป็น  จำเป็น
* วุฒิชัย ไหมกัน รับบทเป็น   อ๊อด
* ดวงธิดา ธรรมธัช รับบทเป็น   นัดดา

## แหล่งข้อมูลอื่นๆ
* 
* หนังดี
* ข้อมูลภาพยนตร์ไทยเรื่อง โก๋หลังวัง
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในกรุงเทพมหานคร
วัดสร้อยทอง

**วัดสร้อยทอง** หรือ **วัดสร้อยทองพระอารามหลวง** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ ตั้งอยู่ริมถนนประชาราษฎร์ สาย 1 แขวงบางซื่อ เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร เดิมชื่อ "วัดซ่อนทอง" เป็นวัดเก่าแก่ที่สร้างขึ้นประมาณปี พ.ศ. 2394 ริมแม่น้ำเจ้าพระยา

วัดสร้อยทอง ไม่ปรากฏนามและประวัติของผู้สร้าง แต่มีข้อสันนิษฐานว่าคงเป็นผู้ที่สืบเชื้อสายมาจาก เจ้าพระยาศรีพิพัฒน์ (แพ บุนนาค) ภายในวัดมีปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ พระพุทธรูปหล่อด้วยโลหะทองเหลือง นามว่า **หลวงพ่อเหลือ** สร้างจากโลหะที่เหลือจากการหล่อพระประธาน ในปี พ.ศ. 2445 ภายในเกศบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระอรหันต์ 5 พระองค์

ในปี พ.ศ. 2445–2447 วัดซึ่งในขณะนั้นมี หลวงปู่เบี้ยว เป็นเจ้าอาวาสวัดได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ มีประชาชนชาวไทยและชาวญวน เป็นกำลังสำคัญในการบูรณะช่วงเวลาดังกล่าว โดยใช้งบประมาณ 10,000 บาท, ในวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2488 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 สะพานพระราม 6 ได้ถูกทิ้งระเบิดลงโดยฝ่ายสัมพันธมิตร โดยมีระเบิดจำนวน 14 ลูก ตกใส่บริเวณวัดสร้อยทองได้รับความเสียหายอย่างมหาศาล มีสิ่งที่เหลือรอดพ้นจากระเบิดเพียงแค่ พระพุทธรูปหลวงพ่อเหลือ หอระฆังและเจดีย์ริมคลองบางซ่อน เท่านั้น

ในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2545 วัดสร้อยทอง ได้รับการยกฐานะจากวัดราษฎรเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ซึ่งได้ประกาศลงราชกิจจานุเบกษาในวันที่ 18 กรกฎาคม ปีเดียวกัน ปัจจุบันวัดมีพื้นที่รวม 15 ไร่ 3 งาน 78 ตารางวา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
ประวัติวัดสร้อยทอง ที่เว็บไซต์ วัดสร้อยทอง

สร้อยทอง
สร้อยทอง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างริมแม่น้ำเจ้าพระยา
ยูวีแมปปิง

[thumb|300px|ภาพแสดงการคลี่ UV ออกเป็น ''เกาะ UV'' โดยใช้อัลกอริธึมแบบ LSCM ด้วยซอฟต์แวร์[เบลนเดอร์ (ซอฟต์แวร์)|เบลนเดอร์]]

**ยูวีแมปปิง** (UV mapping) อยู่ในกระบวนการสร้างแบบจำลองสามมิติโดยใช้แกน 2 มิติ (แกน U และ V) แสดงข้อมูล 3 มิติ (แกน X Y และ Z) ตามระบบพิกัดคาร์ทีเซียน UV อาจถูกสร้างจากการใช้อัลกอริธึมคำนวณโดยซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ หรืออาจทำขึ้นโดยคนก็ได้ แบบจำลอง 3 มิติหนึ่งๆอาจมี UV ได้หลายรูปแบบขึ้นกับความต้องการ โดยทั่วไปมักใช้ในการจัดวางภาพ 2 มิติลงบนพื้นผิว 3 มิติ เช่นการทำเทกซ์เจอร์หรือในบางกรณีบาง UV ก็มีหน้าที่ใช้ถ่ายโอนข้อมูลจากแบบจำลองสามมิติไปยังรูป 2 มิติก็ได้ เช่นการใช้วิธีระบายสีโดยตรงลงบนแบบจำลอง 3 มิติ

## ดูเพิ่ม
* Least Squares Conformal Maps for automatic texture atlas generation  โดย Bruno Lévy, Sylvain Petitjean, Nicolas Ray และ Jérome Maillot
* ABF++: Fast and Robust Angle Based Flattening  โดย Alla Sheffer, Bruno Lévy, Maxim Mogilnitsky และ Alexander Bogomyakov
หมวดหมู่:คอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ
บ้านและสวน

**นิตยสารบ้านและสวน** เป็นนิตยสารรายเดือนของอมรินทร์ คอร์เปอเรชั่นส์ มีเนื้อหาเกี่ยวกับการตกแต่งบ้านและการจัดสวน ฉบับแรกวางจำหน่ายเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2519 เนื้อหาภายในครอบคลุมเกี่ยวกับการออกแบบและตกแต่งบ้านกับสวน ทั้งยังรวมไปถึงเรื่องราวต่าง ๆ รอบ ๆ บ้าน ไม่ว่าจะเป็นเกร็ดความรู้ในความเคลื่อนไหวของกระแสการตกแต่งบ้านจนถึงแนวโน้มการออกแบบที่ครอบคลุมไปถึงไลฟ์สไตล์ งานอดิเรกหรือแม้กระทั่งงานศิลปะ 

ปัจจุบัน "บ้านและสวน" มียอดพิมพ์ต่อฉบับสูงถึง 270,000 เล่มต่อเดือน และเป็นนิตยสารการตกแต่งบ้านที่ขายดีที่สุดของประเทศไทย

ช่วงประมาณสัปดาห์สุดท้ายของเดือนตุลาคมในทุก ๆ ปี จะมีการจัดงาน "บ้านและสวนแฟร์" สำหรับคนรักบ้านได้มาเยี่ยมชมงาน ไฮไลต์อยู่ที่บ้านตัวอย่างที่สร้างขึ้นจริง สวนประกวด และร้านค้าที่มาออกร้านในงานมากมาย

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ภิญญพันธุ์ พจนะลาวัณย์ และสายชล สัตยานุรักษ์. (2564, ม.ค.-มิ.ย.). บ้านและ(ความ)สวย: ความงามของชนชั้นกลางกับความเปลี่ยนแปลงการจัดการพื้นที่บริเวณบ้าน ทศวรรษ 2520-2540. ''วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร'', ''17''(1), น. 31-70.

หมวดหมู่:นิตยสารในประเทศไทย
หมวดหมู่:นิตยสารที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2519
กรมการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม

**กรมการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม** () เป็นหน่วยงานระดับกรม ในสังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม จัดตั้งขึ้นตาม พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนชื่อกรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อมเป็นกรมการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม พ.ศ. 2566 แต่เดิมจัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2535 ในชื่อ "กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม"

## ประวัติ
กรมการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม เดิมคือกรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันเสาร์ที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2535 สืบเนื่องมาจากประกาศใช้พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535 และยกเลิกพระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2518 พร้อมทั้งยุบสำนักงานคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ และปรับปรุงส่วนราชการใหม่เป็น 3 กรม ได้แก่ กรมควบคุมมลพิษ สำนักงานนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม และ**กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม**

กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อมได้โอนอำนาจหน้าที่และกิจการบริหารส่วนราชการเดิม คือ กองสนเทศและส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม ฝ่ายวิเคราะห์สิ่งแวดล้อมจากภาพถ่าย สังกัดกองนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม และศูนย์วิจัยและฝึกอบรมด้านสิ่งแวดล้อม สังกัดกองมาตรฐานคุณภาพสิ่งแวดล้อม ตามพระราชกฤษฎีกาการแบ่งส่วนราชการใหม่ ของกรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม กระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม พ.ศ. 2535

ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 ได้มีการปรับปรุงแบ่งส่วนราชการใหม่อีกครั้งหนึ่ง ทำให้กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อมถูกโอนย้ายไปสังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ต่อมาในวันพฤหัสบดีที่ 17 สิงหาคม 2566 ราชกิจจานุเบกษาได้เผยแพร่ พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนชื่อกรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อมเป็นกรมการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม พ.ศ. 2566 ซึ่งมีผลบังคับใช้ในวันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาคือวันศุกร์ที่ 18 สิงหาคม 2566

จากนั้นในวันศุกร์ที่ 18 สิงหาคม 2566 ราชกิจจานุเบกษาได้เผยแพร่กฎกระทรวง 2 ฉบับคือ กฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการกรมการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม พ.ศ. 2566 ซึ่งให้ยกเลิก กฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการกรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม พ.ศ. 2555 และฉบับที่ 2 พ.ศ. 2565 และ กฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการสำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2566

## กิจกรรมสำคัญ

ในทุกปี กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม จัดกิจกรรมสำคัญ ได้แก่
* วันสิ่งแวดล้อมโลก 5 มิถุนายน
* วันสิ่งแวดล้อมไทย 4 ธันวาคม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและสิ่งแวดล้อม
หมวดหมู่:หน่วยงานภาครัฐที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
เมียนึงคาซักสตาเนิม

thumb|ฉบับประสานเสียงthumb|ฉบับบรรเลง[thumb|บรรเลงโดย[วงดุริยางค์กองทัพเรือสหรัฐ]]
**เมียนึงคาซักสตาเนิม** (; แปลว่า คาซัคสถานของข้า) คือชื่อของเพลงชาติคาซัคสถานในปัจจุบัน ซึ่งเริ่มใช้มาตั้งแต่วันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2549 เพื่อใช้แทนเพลงชาติสาธารณรัฐคาซัคสถานของเดิมที่ใช้มาตั้งแต่คาซัคสถานได้รับเอกราชจากสหภาพโซเวียตในปี พ.ศ. 2534

เพลงนี้แต่งขึ้นโดยมีต้นเค้าจากเพลงชื่อเดียวกันซึ่งประพันธ์ไว้เมื่อปี พ.ศ. 2499 โดยแชมเชอ คาลดายาคอฟ () เป็นผู้ประพันธ์ทำนอง ส่วนเนื้อร้องแต่งโดยฌูเมเคน แนเฌอเมเดนอฟ () ภายหลังนายนูร์ซุลตัน นาซาร์บายิฟ ประธานาธิบดีแห่งคาซัคสถาน ได้แก้ไขเพิ่มเติมเนื้อร้องบางส่วน ก่อนที่จะมีการประกาศใช้เพลงนี้เป็นเพลงชาติคาซัคสถานอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2549

## เนื้อร้อง



;คำแปล
::
:ฟากฟ้าแห่งดวงตะวันสีทอง
:ท้องทุ่งแห่งเมล็ดพันธุ์สีทอง
:ตำนานแห่งความหาญกล้า —
:จงมองดูประเทศของข้าเถิด !
::
:จากบรรพกาล
:ศักดิ์ครีแห่งความกล้าของเราได้ปรากฏ
:แลมิเคยทิ้งความทรนงของตน
:ชนชาวคาซัคของข้าล้วนเข้มแข็ง !
:
::
::*ประเทศของข้า ประเทศของข้าเอย*
::*หากเป็นดอกไม้ของท่าน ข้าจักปลูกไว้*
::*หากเป็นบทเพลงของท่าน ข้าจะขับขาน ประเทศของข้าเอย !*
::*บ้านเกิดของข้า — คาซัคสถานของข้า !*
:
::
หนทางได้เบิกไปสู่ความรุ่งเรืองแล้ว 
:ข้ามีผืนแผ่นดินที่กว้างใหญ่
:เอกภาพแห่งแผ่นดินมีสมบูรณ์
:ข้ามีประเทศอันเป็นเอกราชแล้ว
::
:แผ่นดินได้ต้อนรับกาลเวลา
:ดุจดั่งสหายนิรันดร
:ประเทศของเราเปี่ยมด้วยความสุข
:นี่แหละ ประเทศของเรา
:
::

### เนื้อร้องใน พ.ศ. 2499



## ดูเพิ่ม

* เมียเนิงคาซักสตาเนิม (เพลง พ.ศ. 2499)
* ธงชาติคาซัคสถาน
* ตราแผ่นดินของคาซัคสถาน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Kazakh.ru 

มเนิงคาซัคสตานึม
คาซัคสถาน
คณะกรรมการจัดประเภทภาพยนตร์แห่งอังกฤษ

frame|สัญลักษณ์คณะกรรมการจัดประเภทภาพยนตร์แห่งอังกฤษ
**คณะกรรมการจัดประเภทภาพยนตร์แห่งอังกฤษ** (British Board of Film Classification หรือ BBFC) คือ หน่วยงานที่มีหน้าที่ตรวจสอบเนื้อหาสื่อภาพยนตร์ ดีวีดี รวมถึงวิดีโอเกมส์ที่จะเผยแพร่ในสหราชอาณาจักร เปลี่ยนชื่อมาจาก "คณะกรรมการตรวจตราภาพยนตร์แห่งอังกฤษ" (British Board of Film Censors)

## ประเภทสื่อ

หมวดหมู่:หน่วยงานจัดประเภทภาพยนตร์
รายชื่อบุคคลจากมหาวิทยาลัยทักษิณ

**รายนามนิสิตเก่าและบุคคลสำคัญจาก[[มหาวิทยาลัยทักษิณ]]** เรียงชื่อตามลำดับอักษร

## จ
* ศาสตราจารย์(พิเศษ) จรัญ ภักดีธนากุล (อาจารย์พิเศษคณะนิติศาสตร์) อดีตผู้พิพากษา,อดีตปลัดกระทรวงยุติธรรม และตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ

## ช
* ชินวรณ์ บุณยเกียรติ (นิสิตเก่าคณะศึกษาศาสตร์) สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครศรีธรรมราช พรรคประชาธิปัตย์ และประธานคณะกรรมการประสานงานพรรคร่วมรัฐบาล อดีตประธานวิปรัฐบาล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ

## ป
* ประยงค์ รณรงค์ (นิสิตเก่าคณะสังคมศาสตร์ ปัจจุบันคือคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์) ผู้ได้รับแมกไซไซ สาขา ผู้นำเศรษฐกิจชุมชน
* ปองกูล สืบซึ้ง (ป๊อป) (นิสิตเก่าคณะสังคมศาสตร์ ปัจจุบันคือคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์) นักร้อง วง Calories Blah Blah

## พ
* รองศาสตราจารย์ ดร. ไพฑูรย์ ธัญญา (นิสิตเก่าคณะศึกษาศาสตร์) รองคณบดีฝ่ายวิชาการ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม และได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน ศิลปินรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (รางวัลซีไรต์)

## ว
* วันมูหะมัดนอร์ มะทา (อาจารย์คณะศึกษาศาสตร์) อดีตประธานรัฐสภา, อดีตประธานสภาผู้แทนราษฎร, อดีตรองนายกรัฐมนตรี, อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย, อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม และ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ปัจจุบันเป็นแกนนำกลุ่มวาดะห์
* ศาสตราจารย์ ดร.วิษณุ เครืองาม (อาจารย์พิเศษคณะนิติศาสตร์) อดีตรองนายกรัฐมนตรี ปัจจุบันดำรงตำแหน่งกรรมการสภามหาวิทยาลัยทักษิณ และศาสตราภิชานคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

## ส
* รองศาสตราจารย์ ดร.สุกรี เจริญสุข (นิสิตเก่าคณะศึกษาศาสตร์) ผู้ก่อตั้ง วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล และ ผู้ก่อตั้งวงดนตรีคลาสสิกเยาวชน ดร.แซ็ก เชมเบอร์ ออร์เคสตรา
* ศาสตราจารย์ ดร.สมคิด เลิศไพฑูรย์ (ที่ปรึกษาคณะนิติศาสตร์ อดีตคณบดีคณะนิติศาสตร์) ผู้ก่อตั้งคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณและคณบดีคนแรกของคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ และเป็นอดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งคณบดีคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และเป็นเลขาธิการสถาบันพระปกเกล้า
* ศาสตราจารย์ ดร.สิปปนนท์ เกตุทัต อดีตนายกสภามหาวิทยาลัยทักษิณ
* ศาสตราจารย์ ดร.สุจินต์ จินายน อุปนายกสภามหาวิทยาลัยทักษิณ

## อ
* อุไรวรรณ ศิวะกุล (อ.อุ๊)  เจ้าของสถาบันกวดวิชาเคมี อ.อุ๊ ชื่อดัง

## อ้างอิง


ทักษิณ
WWWJDIC

**WWWJDIC** เป็นพจนานุกรมภาษาญี่ปุ่นออนไลน์ ซึ่งมีพื้นฐานมาจากพจนานุกรมอิเล็กทรอนิกส์ที่แปลและรวบรวมโดย จิม บรีน (Jim Breen) นักวิชาการชาวออสเตรเลีย แฟ้มพจนานุกรมหลักแปลจากภาษาญี่ปุ่นไปเป็นภาษาอังกฤษ และแปลจากภาษาอังกฤษไปเป็นภาษาญี่ปุ่น (EDICT) มีคำศัพท์ประมาณ 130,000 รายการ (และเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ) มีพจนานุกรมการอ่านชื่อเฉพาะในภาษาญี่ปุ่น (ENAMDICT) กว่าแสนชื่อ และยังมีพจนานุกรมเฉพาะทางเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ นิติศาสตร์ คอมพิวเตอร์ วิศวกรรมศาสตร์ ฯลฯ ให้เลือกแปล นอกจากจะสามารถแปลเป็นภาษาอังกฤษแล้ว ยังสามารถแปลเป็นภาษาเยอรมัน ภาษาฝรั่งเศส ภาษารัสเซีย ภาษาฮังการี และภาษาสวีเดนได้ด้วย

WWWJDIC เป็นการใช้ประโยชน์จากรุ่นปรับแต่งของ Tanaka Corpus แฟ้มข้อความสาธารณสมบัติ เป็นการรวบรวมประโยคต่างๆ ในภาษาญี่ปุ่นแล้วแปลจับคู่กับภาษาอังกฤษ ซึ่งมีจำนวนมากกว่า 160,000 คู่ในรุ่นปัจจุบัน ส่วนข้อมูลแฟ้มพจนานุกรมสามารถดาวน์โหลด แก้ไข และคัดลอกได้อย่างเสรี เนื่องจากอยู่ภายใต้สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์ ประเภท Attribution-ShareAlike รุ่น 3.0 http://www.edrdg.org/edrdg/licence.html การเข้าถึงนอกจากจะสามารถเปิดเว็บไซต์โดยตรงได้แล้ว ยังสามารถใช้กับกล่องค้นหาในไฟร์ฟอกซ์ และมีแถบเครื่องมือสืบค้นที่สามารถเชื่อมโยงมายังเว็บไซต์

เว็บไซต์หลักของ WWWJDIC ตั้งอยู่ที่มหาวิทยาลัยโมนาช (Monash University) ประเทศออสเตรเลีย ปัจจุบันมีไซต์เสมือนอีก 5 แห่งได้แก่ กลุ่มวิจัยและพัฒนาพจนานุกรมอิเล็กทรอนิกส์ สหรัฐอเมริกา, ศูนย์วิจัยแห่งชาติ ประเทศแคนาดา, มหาวิทยาลัยโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น, ประเทศสวีเดน, และที่สหภาพยุโรป

## แหล่งข้อมูลอื่น
* WWWJDIC - เว็บไซต์หลัก (มหาวิทยาลัยโมนาช)

หมวดหมู่:เว็บไซต์พจนานุกรม
หมวดหมู่:ภาษาญี่ปุ่น
เธอ,ฉัน และวันฟ้าใส

***เธอ,ฉัน และวันฟ้าใส*** เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่แพร่ภาพในช่วงเดือนเมษายน - เดือนมิถุนายน  ปี 2004 ทางสถานีโทรทัศน์ TBS ของญี่ปุ่น นำแสดงโดย ซาโตขิ ซึมาบุกิ และ โค ชิบาซากิ เป็นเรื่องราวของนักศึกษามหาวิทยาลัยปีสุดท้าย ที่ต้องค้นหาคำตอบเกี่ยวกับอนาคตการทำงาน, ความรัก, มิตรภาพระหว่างเพื่อน และความผูกพันระหว่างสมาชิกในครอบครัว

## เรื่องย่อ
ไค เป็นนักศึกษาวิชาเอกจิตวิทยาปีสุดท้าย เขากำลังสับสนและเคร่งเครียดกับชีวิตในช่วงนี้ของตัวเองเป็นอย่างมาก เนื่องจากกำลังอยู่ในระหว่างหางานทำ สาขาวิชาที่เขาเรียนไม่ใช่ว่าจะหางานได้ง่ายๆ เลย แต่ไคก็พยายามสมัครงานไปทุกๆ ที่ เท่าที่จะทำได้

วันหนึ่ง หลังจากสอบสัมภาษณ์งานเสร็จ ไคกลับมาเข้าชั่วโมงเรียนที่มหาวิทยาลัย ระหว่างทางเดินไปยังอาคารเรียน เขาได้พบกับหญิงสาวคนหนึ่งกำลังเดี่ยวไวโอลินอย่างเพลิดเพลิน เมื่อเธอรู้สึกตัวว่าเขามองอยู่ เธอก็ทำท่าทางบอกให้เขาส่งส้มที่เขาถืออยู่ให้เธอเป็นรางวัลตอบแทนเสียงดนตรีที่เขาฟัง แม้จะรู้สึกแปลกๆ ในท่าทางของเธอ แต่ไคก็ยอมตามนั้น

ไคมีเพื่อนสนิท 2 คนคือ โชเฮ และเคตะ โชเฮเป็นคนมีเสน่ห์ และเป็นเพลย์บอย ส่วนเคตะนั้นท่าทางเรียบร้อย ขี้อาย เขากำลังเจอปัญหาว่าเขาไปขอนัดเที่ยวกับหญิงสาวสวยคนหนึ่งชื่อซาเอะ แต่มารู้ภายหลังว่าเธอมีปัญหาเรื่องการฟังจากอาการป่วย ทำให้เธอไม่ได้ยินเสียงใดๆ เลย  เคตะรู้สึกลำบากใจไม่กล้าไปพบหญิงสาวคนนั้น จึงขอร้องให้ไคไปพบเธอแทนเขา เมื่อไปถึงที่นัดหมาย ไคพบว่าซาเอะ เป็นคนเดียวกับหญิงสาวที่เล่นไวโอลินคนนั้น

ไคได้พบซาเอะอีกครั้ง เพราะมาโฮะคนรักที่อายุมากกว่าของเขา ซึ่งเป็นนักศึกษาปริญญาโท เข้ามาทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยเหลือซาเอะซึ่งไม่สามารถเข้าเรียนเพียงลำพังตามปกติได้ ไคซึ่งพอมีความรู้เกี่ยวกับภาษามืออยู่บ้างจึงเข้ามาช่วยเหลือหลายครั้ง

ไคพาซาเอะและอากาเนะเพื่อนสนิทของซาเอะ มาเข้ากลุ่มของเขา ซึ่งต่อมาถูกตั้งชื่อว่าแก๊งส้ม ตามสีของพระอาทิตย์ยามเย็น ทั้ง 5 คนสนิทสนมกันมากขึ้นเรื่อยๆ  แม้แต่อากาเนะซึ่งไม่ถูกกับโชเฮนักในตอนแรก เพราะเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นเพลย์บอย แต่เมื่อได้รู้ว่าเขาพยายามทำงานพิเศษเพื่อฝึกงานเป็นช่างถ่ายภาพ เพื่อที่ตนเองจะได้ดูแลอายูมิน้องสาวต่างมารดา ที่ขาพิการเนื่องจากประสบอุบัติเหตุ ระหว่างการตามหาแม่ที่ไปอยู่กับผู้ชายอื่น ก็ทำให้ความรู้สึกของเธอที่มีต่อโชเฮเปลี่ยนไป

ขณะเดียวกัน ไคเริ่มรู้สึกว่าความแตกต่างระหว่างเขากับมาโฮะมีมากจนเกินไป และสุดท้ายส่งผลให้ทั้งสองเลิกรากัน 

ไคพยายามให้กำลังใจซาเอะ ให้เข้ารับการรักษาเพื่อให้เธอสามารถเล่นดนตรีที่เธอรักต่อไปได้ เพราะก่อนที่เธอจะสูญเสียประสาทการฟังจากอาการป่วย ซาเอะเป็นนักไวโอลินที่มีฝีมือและมีชื่อเสียง ได้รับการยอมรับทั้งในญี่ปุ่นและต่างประเทศ จนได้รับทุนการศึกษาไปเรียนต่อในวิทยาลัยดนตรีชั้นนำที่ต่างประเทศ แม่ของซาเอะซึ่งเป็นนักเปียโนชื่อดังก็ไม่อยากให้เธอหมดหวัง แต่ซาเอะก็ไม่กล้าเล่นดนตรีอีก และตัดสินใจขายไวโอลินที่เธอรักมากไป

ไค,ซาเอะ และเพื่อนๆ แก็งส้ม ต่างก็พยายามให้กำลังใจซึ่งกันและกัน พร้อมกับตามหาความฝันของตน โดยหวังว่าอนาคตของตนจะสดใสเช่นเดียวกับแสงสีส้มของพระอาทิตย์ยามเย็น

## ตัวละคร
* ไค ยูกิ - ซาโตชิ ซึมาบุกิ 
* ซาเอะ ฮากิโอะ - โค ชิบาซากิ
* อากาเนะ โอซาวะ  - มิโฮะ ชิราอิชิ
* โชเฮ ไอดะ - ฮิโรกิ นาริมิยะ 
* เคตะ ยาชิมะ - เอตะ 
* อายูมิ คิริชิมะ - จุริ อุเอะโนะ 
* มาโฮะ ทาคากิ - มานามิ โคนิชิ  
* โซโยโกะ ซาเอคิ - ยู ยามาดะ 

## ชื่อตอนและอัตราความนิยมในการชม (ในประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่มีการออกอากาศ)

## เพลงประกอบละคร
* เพลง Sign ของวง Mr.Children

## แหล่งข้อมูลอื่น
# TBS - Orange Days 

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ของสถานีโทรทัศน์ทีบีเอสทีวี
ลุยส์ โดเรีย

**ลุยส์ โดเรีย** (Luis Doria) นักมวยสากลชาวโคลอมเบีย เกิดเมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2516 ที่เมืองโลริกา ประเทศโคลอมเบีย สถิติการชก 38 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 13) เสมอ 1 แพ้ 17 

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ IBF Latino รุ่นไลท์ฟลายเวท
** ชิง 19 พฤษภาคม 2538 ชนะคะแนน โฮเซ่ กูเอวารา ที่ โคลอมเบีย 
** เสียแชมป์ 16 สิงหาคม 2539 แพ้น็อค เมาริซิโอ พาสตรานา ยก 6 ที่โคลอมเบีย
* แชมป์ WBA FEDEBOX รุ่นฟลายเวท
** ชิง 3 กรกฎาคม 2541 ชนะน็อค เปโดร โรดริเกวซ ยก 2 ที่ โคลอมเบีย
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 22 มีนาคม 2540 แพ้น็อค รัตนพล ส.วรพิน ยก 4 ที่ สระบุรี
** ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 22 กรกฎาคม 2546 แพ้น็อค ไบรอัน วิโลเรีย ยก 1 ที่ สหรัฐ
** ชิงแชมป์ WBA Fedelatin และ WBC Latino รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 26 พฤศจิกายน 2546 แพ้น็อค โรเบอร์โต วาสเควซ ยก 7 ที่ ปานามา
** ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBO เมื่อ 14 ตุลาคม 2548 แพ้น็อค มารัต มาซิมบาเอฟ ยก 11 ที่ คาซัคสถาน
** ชิงแชมป์ WBA FEDEBOL รุ่นฟลายเวทเมื่อ 17 ธันวาคม 2548 แพ้คะแนน อเลฮานโดร ฟิเดล ออร์โดเนซ ที่ โคลอมเบีย

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวโคลอมเบีย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดกอร์โดบา
หนูน้อยชะตาปริศนา

ภาพยนตร์เรื่อง หนูน้อยชะตาปริศนา เป็นภาพยนตร์ที่กำกับโดย  Katherine Dieckmann

## นักแสดง
* David Strathairn แสดงเป็น Truman Lester
* Jerry Rushing แสดงเป็น Wallace
* Cara Seymour แสดงเป็น Josephine Priddy
* Emilie Jacobs แสดงเป็น Lena

## ดูเพิ่ม
* รายละเอียดข้อมูลภาพยนตร์เรื่องหนูน้อยชะตาปริศนาในเว็บ สยามโซน

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐนอร์ทแคโรไลนา
ฟรันซิสโก โมเรโน

**ฟรันซิสโก โมเรโน** () นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา สถิติการชก 3 ครั้ง ชนะ 2 แพ้ 1 

## เกียรติประวัติ

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมปืโลกรุ่นไลต์เวลเตอร์เวต WBC เมื่อ 8 เมษายน 2521 แพ้น็อกแสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ยก 13 ที่หาดใหญ่

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา
โจ คิมปัวนี่

**โจ คิมปัวนี่** (Jo Kimpuani) นักมวยสากลชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2492 ที่เมืองลูซูบี ประเทศซาเอียร์ สถิติการชก 65 ครั้ง ชนะ 59 (น็อค 37) แพ้ 6 

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ออล-แอฟริกัน รุ่นไลท์เวลเตอร์เวท
** ชิง 28 มิถุนายน 2518 ชนะน็อค แดน พัตเตอร์สัน ยก 6 ที่ กานา
* แชมป์ยุโรปรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท
** ชิง 18 พฤษภาคม 2522 ชนะน็อค โฮเซ่ หลุยส์ เฮเรเดีย ยก 3 ที่ ฝรั่งเศส
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 6 มกราคม 2523 ชนะคะแนน เปริโก เฟอร์นันเดซ ที่ สเปน
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 15 มีนาคม 2523 ชนะคะแนน คริสเตียน การ์เซีย ที่ ฝรั่งเศส
** สละแชมป์
* แชมป์ฝรั่งเศสรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท (2523 – 2525, 2526)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท WBC เมื่อ 30 ธันวาคม 2520 แพ้น็อค แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ยก 14 ที่ จันทบุรี
** ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท WBC เมื่อ 12 มิถุนายน 2524 แพ้คะแนน ซาอูล แมมบี้ ที่ สหรัฐ

## อ้างอิง
* สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลทวีปยุโรป
หมวดหมู่:ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
มหาวิทยาลัยราชดำเนิน

**มหาวิทยาลัยราชดำเนิน** () เป็นมหาวิทยาลัยในนามซึ่งก่อตั้งขึ้นอย่างไม่เป็นทางการ และมีลักษณะเฉพาะกิจ เพื่อเป็นเสมือนชื่อของสถาบันการศึกษา โดยกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เมื่อปี พ.ศ. 2551 ผู้ชุมนุมในกลุ่มพันธมิตรนั้น มีสถานะเป็นนักศึกษาระดับปริญญาเอก ของมหาวิทยาลัยราชดำเนิน ส่วนกลุ่มผู้ชุมนุมที่เป็นเยาวชน มีสถานะเป็นนักเรียน ซึ่งมีสังกัดเป็นโรงเรียนสาธิตมัฆวาน

โดยคำว่า มหาวิทยาลัยราชดำเนิน นี้ถูกพูดถึงขึ้นมาเป็นครั้งแรกในรายการ News Hour ของเติมศักดิ์ จารุปราณ และ อัญชลีพร กุสุมภ์ เมื่อเติมศักดิ์ได้หยิบเอาข้อความแสดงความคิดเห็นในเว็บไซต์ผู้จัดการที่ให้นิยามถึงคำว่า มหาวิทยาลัยราชดำเนิน เปรียบเปรยการชุมนุมครั้งนี้เหมือนกับการได้มาศึกษาหาความรู้จากวิทยากรและผู้ปราศรัยต่าง ๆ ซึ่งหาไม่ได้จากสถาบันการศึกษาใด ๆ

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ประกาศโรงเรียนสาธิตมัฆวาน แห่งมหาวิทยาลัยราชดำเนิน  

หมวดหมู่:คำศัพท์การเมืองไทย
หมวดหมู่:พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
โรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล ๒

**โรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล**  เป็นโรงเรียนในจังหวัดสกลนคร

## ประวัติโรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล ๒

ด้วยกรมสามัญศึกษามีนโยบายที่จะให้จัดตั้งโรงเรียนชานเมืองเพื่อเป็นการรองรับนักเรียนรอบนอก ที่จะเข้าไปเรียนในตัวจังหวัด นายบุญธรรม กัลยาบาล ผู้อำนวยการโรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล จึงเริ่มโครงการจัดตั้งสาขาโรงเรียนสกลราชวิทยานุกูลขึ้น เมื่อเดือนกันยายน 2535 
โดยมอบหมายให้นายสุชาติ หอมไกรลาศ รักษาการรองผู้อำนวยการ โรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล เป็นผู้ดูแลสาขา 

พื้นที่ก่อตั้งโรงเรียน ตำนานเล่ากันว่าที่มเหศักดิ์สาธารณประโยชน์ เดิมเป็นเส้นทางผ่านของโขลงช้างเผือก เจ้าปู่ จนกลายเป็นคูลึก จึงเรียกว่า " คูช้างเผือก " เมื่อเจ้าปู่ตายกลายเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์สิงสถิตย์อยู่ในป่าเป็นอาถรรพ์

ประกาศตั้งโรงเรียน กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งโรงเรียน เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2537 เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นแบบสหศึกษาชื่อ
" โรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล ๒ " และในปีการศึกษา 2540 กรมสามัญศึกษาอนุมัติให้เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายและเมื่อวันที่ 4 ธ.ค. 2550
ถ่ายโอนสถานศึกษา มาสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดสกลนคร

## ผู้อำนวยการโรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล ๒
อรทัย ประทุมรัตน์ ตำแหน่ง ผู้อำนวยการเชี่ยวชาญ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซด์โรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล ๒ 

สกลราชวิทยานุกูล ๒
สกลราชวิทยานุกูล ๒
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอเมืองสกลนคร
สำนักงานสารสนเทศเกมแห่งภาคพื้นยุโรป

right|thumb|สัญลักษณ์ของสำนักงานสารสนเทศเกมแห่งภาคพื้นยุโรป
**สำนักงานสารสนเทศเกมแห่งภาคพื้นยุโรป** (Pan-European Game Information หรือ PEGI) คือหน่วยงานที่ทำหน้าที่ตรวจสอบและแบ่งประเภทเกมที่จัดจำหน่ายผ่าน สำนักงานซอฟต์แวร์เชิงโต้ตอบแห่งสหภาพยุโรป (Interactive Software Federation of Europe หรือ ISFE) ในทุกประเทศในทวีปยุโรป เริ่มก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 2003

## การจัดประเภทเกมส์
**สำนักงานสารสนเทศเกมแห่งภาคพื้นยุโรป** จะใช้การแบ่งประเภทอายุผู้ใช้ ควบคู่กับการแบ่งประเภทความรุนแรงของเกมดังนี้

### การแบ่งประเภทอายุผู้ใช้
**สำนักงานสารสนเทศเกมแห่งภาคพื้นยุโรป** มีการแบ่งอายุผู้ใช้ 5 ระดับ แต่ประเทศโปรตุเกสจะมีการแบ่งอายุผู้ใช้แตกต่างไปจากประเทศอื่นเล็กน้อย

### การแบ่งประเภทความรุนแรงของเกม
แบ่งออกเป็น 7 ประเภท ดังนี้

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ

หมวดหมู่:ทวีปยุโรป
คินดะอิจิกับคดีฆาตกรรมปริศนา ตอน คดีฆาตกรรมผีดูดเลือด

**คินดะอิจิ กับคดีฆาตกรรมผีดูดเลือด** เป็นละครพิเศษ 1 ตอนจบ ออกฉายทางสถานี Nippon Television Network เป็นละครแนวสืบสวนที่ดัดแปลงมาจากต้นฉบับซึ่งเป็นการ์ตูนที่ได้รับความนิยมสูงทั้งในประเทศญี่ปุ่น และต่างประเทศ

### เนื้อเรื่องย่อ
คินดะอิจิ และมิยูกิ เดินทางไปยังโรงแรมเก่าแก่ที่ตั้งอยู่ในชนบทห่างไกลชื่อ Ruin เพื่อหาสถานที่ในการฝึกซ้อมเก็บตัวสำหรับสมาชิกชมรมกรีฑา ณ โรงแรมแห่งนี้มีประวัติเกี่ยวกับผีดูดเลือดที่เคยออกอาละวาดฆ่าผู้คนในละแวกนั้นเมื่อหลายปีก่อน หนึ่งในเหยื่อของผีดูดเลือดนั้นคือลูกสาวคนเดียวของเจ้าของโรงแรมคนก่อน

มีเหตุการณ์ที่ชวนสงสัยหลายอย่างเกิดขึ้น จนในที่สุดก็มีผู้เข้าพักถูกฆ่าตาย โดยมีเพียงรอยกัดที่ต้นคอ และเลือดที่หายไปจากตัวเหยื่อ ทำให้เกิดข้อสันนิษฐานว่าจะเป็นฝีมือของผีดูดเลือด

เนื่องจากในทุกเหตุการณ์มีมิยูกิอยู่เป็นพยานในเหตุการณ์ทุกครั้ง รวมถึงเธอเองก็มีรอยถูกกัดที่ต้นคอเช่นกัน ผู้เข้าพักทุกคนจึงมุ่งสงสัยว่าตัวจริงของผีดูดเลือดคงจะไม่ใช่ใครอื่น นอกจากมิยูกิ คินดะอิจิจึงต้องสืบหาความจริงเพื่อช่วยให้มิยูกิพ้นจากการเป็นผู้ต้องสงสัย และหาตัวฆาตกร "ผีดูดเลือด" ตัวจริงมารับโทษให้ได้

### นักแสดง
* ฮาจิเมะ คินดะอิจิ - คาเมนาชิ คาซึยะ
* มิยูกิ นานาเสะ - จุริ อุเอะโนะ
* สารวัตรเคนโมจิ - มาซายะ คาโต้

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นของสถานีโทรทัศน์นิปปอน
สำนักงานจัดแบ่งประเภทภาพยนตร์และวรรณกรรม

**สำนักงานจัดแบ่งประเภทภาพยนตร์และวรรณกรรม** (Office of Film and Literature Classification หรือ OFLC) คือหน่วยงานที่ทำหน้าที่ตรวจสอบและแบ่งประเภทของสื่อ ภาพยนตร์ สื่อสิ่งพิมพ์ รวมไปถึงเกม ที่จัดจำหน่ายใน r.18 .comก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1970

## การแบ่งประเภทภาพยนตร์และเกม

หมวดหมู่:หน่วยงานจัดประเภทภาพยนตร์
หมวดหมู่:ประเทศออสเตรเลีย
ซัลเบ โอปาเตรีย

**ซัลเบ โอปาเตรีย** (, แปลว่า "เราขอคารวะแผ่นดินมาตุภูมิ") เป็นชื่อเพลงชาติของประเทศเอกวาดอร์ เพลงนี้ประพันธ์ขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1865 โดยส่วนเนื้อร้องเป็นผลงานของ ฆวน เลออง เมรา (Juan León Mera) ภายใต้คำร้องขอของวุฒิสภาแห่งเอกวาตอร์ ส่วนทำนองเป็นผลงานการประพันธ์ของอันโตเนียว เนวมาเน (Antonio Neumane) อย่างไรก็ตาม เพลงนี้ได้ใช้อย่างไม่เป็นทางการเป็นเวลาหลายปี ภายหลังรัฐสภาเอกวาดอร์จึงได้รับรองให้ใช้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1948 

บทเพลงนี้ได้แต่งเป็นโคลงไว้ 6 บท และบทประสานเสียง 1 บท เฉพาะเนื้อร้องในบทที่ 2 และบทประสานเสียงเท่านั้นที่ใช้ขับร้องเป็นเพลงชาติในปัจจุบัน

## เนื้อร้อง

## ดูเพิ่ม
* ธงชาติเอกวาดอร์
* ตราแผ่นดินของเอกวาดอร์
* เพลงสรรเสริญธงชาติเอกวาดอร์

## อ้างอิง
### เชิงอรรถ

### บรรณานุกรม

## แหล่งข้อมูลอื่น
; แหล่งรวบรวมข้อมูลและไฟล์เสียง

; วีดิทัศน์

หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศเอกวาดอร์
อเกวาดอร์
เอ็นบีซีไนต์ลีนิวส์

**เอ็นบีซีไนท์ลี่นิวส์** (NBC Nightly News) เป็นรายการข่าวภาคค่ำของเอ็นบีซี ดำเนินรายการโดย เลสเตอร์ โฮสต์ (Lester Holt) เป็นรายการข่าวภาคค่ำรายการหนึ่งที่มีคนดูมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา สถานที่ถ่ายรายการ ห้อง Studio 1A ที่ NBC Studios 30 Rockefeller Center ณ เมือง New York City ประเทศสหรัฐอเมริกา ออกอากาศครั้งแรกวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2513 

## รายชื่อผู้ประกาศข่าว
### วันธรรมดา

### สุดสัปดาห์

## เพลงประกอบ
ปัจจุบันใช้เพลง The Mission (ภารกิจ) ซึ่งแต่งโดยจอห์น วิลเลี่ยม

## เอกลักษณ์
คำลงท้ายประเด็นข่าว  ซึ่งเป็นทีชื่นชอบของคนดูจนเป็นวลีที่ได้รับการจดจำมากที่สุด

## แหล่งข้อมูลอื่น
* บล็อกของรายการ 
* เว็บไซต์ของรายการ 
*

หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องบริษัทแพร่สัญญาณแห่งชาติ
หมวดหมู่:รายการข่าว
ฟลายลีฟ

**ฟลายลีฟ** () เป็นวงอัลเทอร์เนทีฟร็อกชาวอเมริกัน ก่อตั้งในปี 2000 ที่เบลตัน และ เทมเปิล รัฐเท็กซัส 
พวกเขาออกแสดงทั่ว ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี 2003 จนผลงานของเขาออกวางขาย  และเปิดตัวอัลบั้ม Flyleaf ในปี 2005 ซึ่งอัลบั้มนี้มียอดขายถึง 1 ล้านก๊อปปี้ และได้ออกวางแผงอัลบั้มที่ 2 ของพวกเขา Memento Mori เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2009

## สมาชิก
* Kristen May –ร้องนำ(2012–ปัจจุบัน)
* Sameer Bhattacharya –กีตาร์หลัก, backing vocals (2000–ปัจจุบัน)
* Jared Hartmann –กีตาร์ริทึ่ม(2000–ปัจจุบัน)
* Pat Seals – เบส, backing vocals (2002–ปัจจุบัน)
* James Culpepper –กลอง, percussion (2000–ปัจจุบัน)

## อดีตสมาชิก
* Lacey Mosley –ร้องนำ(2000–2012)
## สตูดิโออัลบั้ม
* *[[Flyleaf (album)|Flyleaf]]* (2005)
* *[[Memento Mori (album)|Memento Mori]]* (2009)
* *[[New Horizons (album) | New Horizons]]* (2012)
## EP
* Broken Wings: Special Edition  
* Passerby 
* Broken Wings  
* Flyleaf  
* Music as a Weapon 
* Much Like Falling

## ซิงเกิล
* Breathe Today
* I'm So Sick
* Fully Alive
* All Around Me
* Perfect
* Sorrow
* There For You
* Again
* Beautiful Bride
* Missing
* Chasm

## รางวัล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเฮฟวีเมทัลสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2543
ดอว์น (ยานอวกาศ)

ยานสำรวจอวกาศ **ดอว์น** () เป็นยานสำรวจอวกาศขององค์การนาซาแบบใช้หุ่นยนต์ควบคุม ถูกส่งไปในภารกิจสำรวจดาวเคราะห์น้อยดวงที่ใหญ่ที่สุด 2 ดวงในแถบดาวเคราะห์น้อย คือ ดาวเคราะห์น้อยเวสตา และดาวเคราะห์แคระ เซเรส ดอว์นขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2550 ถึงดาวเคราะห์น้อยเวสต้าเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ซึ่งมีกำหนดจะสำรวจต่อไปจนถึงปี พ.ศ. 2555 และมีกำหนดจะไปถึงดาวเคราะห์น้อยเซเรสในปี พ.ศ. 2558 นับเป็นยานอวกาศดวงแรกที่จะไปเยือนวัตถุในระบบสุริยะทั้งสองนี้ ดอว์นเป็นนวัตกรรมใหม่ที่ออกแบบมาเพื่อให้ยานอวกาศสามารถเข้าไปอยู่ในวงโคจรรอบวัตถุทางดาราศาสตร์ ศึกษาวัตถุนั้น แล้วผละออกมาเพื่อมุ่งหน้าไปสำรวจเป้าหมายอื่น ขณะที่ยานสำรวจอวกาศอื่น ๆ ในโครงการก่อนหน้านี้ เช่นโครงการวอยเอจเจอร์ ได้ทำการสำรวจวัตถุดาราศาสตร์ต่าง ๆ โดยการเคลื่อนที่ผ่านเท่านั้น

## สถานะ
วันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ดอว์นได้จับภาพเป้าหมายเป็นครั้งแรกที่ระยะห่าง 1.2 ล้านกิโลเมตรจากเวสต้า และเริ่มเข้าสู่ช่วงบินเข้าหาดาวเคราะห์น้อยดังกล่าว วันที่ 12 มิถุนายน ความเร็วของดอว์นเทียบกับเวสต้าลดลงเพื่อเตรียมการเข้าสู่วงโคจรในอีก 34 วันให้หลัง

ดอว์นมีกำหนดจะเข้าสู่วงโคจรเมื่อเวลา 05:00 UTC วันที่ 16 กรกฎาคม หลังช่วงผลักดันด้วยเครื่องยนต์ไอออน เนื่องจากสายอากาศของดอว์นชี้ออกจากโลกในระหว่างการผลักดัน ทำให้นักวิทยาศาสตร์ไม่อาจยืนยันได้ในทันทีทันใดว่าดอว์นสามารถเข้าสู่วงโคจรได้สำเร็จหรือไม่ ยานอวกาศดังกล่าวกำหนดทิศทางใหม่และมีกำหนดจะเข้าทำงานเมื่อเวลา 06:30 UTC ของวันที่ 17 กรกฎาคม ภายหลัง องค์การนาซาได้ยืนยันว่าองค์การได้รับข้อมูลทางไกลจากดอว์นซึ่งบ่งชี้ว่ายานอวกาศดังกล่าวเข้าสู่วงโคจรรอบเวสต้าได้สำเร็จ ยังไม่มีการยืนยันเวลาที่แน่นอนของการเข้าสู่วงโคจร เพราะขึ้นอยู่กับการกระจายมวลของเวสต้า ซึ่งยังทำได้แค่ประมาณการเท่านั้น

## ภารกิจ
เป้าหมายของภารกิจ เพื่อบรรยายลักษณะและกระบวนการของมหายุคแรกสุดของระบบสุริยะ โดยการสำรวจรายละเอียดดาวเคราะห์ก่อนเกิดสองดวงที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่ยังคงไม่ได้รับความเสียหายนับแต่ระบบสุริยะก่อตัวขึ้น เซเรสและเวสต้ามีลักษณะเฉพาะที่ขัดกันเป็นอย่างมากซึ่งคาดกันว่าเป็นผลมาจากการที่พวกมันก่อตัวขึ้นในสองบริเวณที่แตกต่างกันในระบบสุริยะยุคแรกเริ่ม มีตัวอย่างจากเซเรสจำนวนมากที่นักวิทยาศาสตร์สามารถเข้าถึงได้ ในรูปของอุกกาบาต HED มากกว่า 200 ลูก ซึ่งให้ความกระจ่างแก่ประวัติศาสตร์และโครงสร้างธรณีวิทยาของเวสต้า เชื่อกันว่าเวสต้าประกอบด้วยแก่นโลหะเหล็ก-นิกเกิล ชั้นแมนเทิลที่มีโอลิวีนเหมือนหินที่อยู่ด้านบน และผิวเปลือก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ยานอวกาศของนาซา
หมวดหมู่:ภารกิจอวกาศในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ภารกิจสู่ดาวเคราะห์น้อย
หมวดหมู่:โครงการดิสคัฟเวอรี
สะพานจอมเกล้า

**สะพานจอมเกล้า** เป็นสะพานที่ใช้ข้ามแม่น้ำเพชรบุรี สร้างในสมัยรัชกาลที่ 4   เริ่มแรกเรียกว่าสะพานช้าง เพื่อเป็นการเทิดพระเกียรติแด่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ทรงมีคุณาประการใหญ่หลวงแก่ชาวเมืองเพชร อีกทั้งเมืองเพชรเป็นเมืองที่พระองค์ท่านโปรดปรานที่สุดที่จะประทับแรม จึงได้มีพระกรุณาโปรดแกล้าสร้างพระราชวัง ณ  เขามไหศรรย์  
สะพานจอมเกล้าเป็นอีกหนึ่งในสะพานที่ชาวเพชรใช้สัญจรไปมาในใจกลางเทศบาลเมืองเพชรบุรี โดยเชื่อมฝั่งแม่น้ำเพชรบุรี ระหว่างตำบลท่าราบ (ตะวันออก) กับตำบลคลองกระแชง (ตะวันตก)เข้าด้วยกัน  โดยเชื่อมถนนพงษ์สุริยากับถนนชีสระอินทร์

หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
หมวดหมู่:สะพานในจังหวัดเพชรบุรี
หมวดหมู่:สะพานข้ามแม่น้ำเพชรบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองเพชรบุรี
สตีเฟน ดอร์ฟ

**สตีเฟน ฮาร์ตลีย์ ดอฟฟ์ จูเนียร์** (); เกิด 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1973) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากบทบาท Stuart Sutcliffe ในภาพยนตร์เรื่อง *Backbeat* และจากบทบบาทในภาพยนตร์เรื่อง *[[เบลด พันธุ์ฆ่าอมตะ]]* และ *Cecil B. DeMented*

ดอร์ฟ เริ่มงานการแสดงในช่วงปลายยุค 1980 เริ่มปรากฏตัวในบทบาทเล็ก ๆ  อย่างเช่นในโชว์ *Diff'rent Strokes, Roseanne, Married With Children* และยังแสดงในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง  *In Love and War, I Know My First Name is Steven* และ *What a Dummy*

บทแสดงนำครั้งแรกของดอร์ฟคือเรื่อง *The Gate* (1987) เป็นหนังสยองขวัญ ในบทที่เขากับเพื่อนค้นพบหลุมหลังบ้านที่สามารถนำพาเขาไปยังอีกมิติหนึ่ง ส่วนบทบาทที่สร้างชื่อเสียงเขาคือบทแวมไพร์ ดีคอน ฟรอสต์ ในเรื่อง *[[Blade]]* (1998)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากแอตแลนตา
จอช เดอเมล

**โจชัว เดวิด "จอช" เดอเมล** () เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1972 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน นายแบบ เขาเคยได้รับรางวัลเดย์ไทม์เอมมี เขาประสบความสำเร็จครั้งแรกกับการแสดงในปี 1999 กับบท Leo du Pres ในเรื่อง *All My Children* ทางช่องเอบีซีและต่อมากับบทหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัย ในเรื่อง *Las Vegas* ทางช่องเอ็นบีซี เขายังเป็นที่รู้จักดีในหนึ่งในนักแสดงหลักในบทกัปตันวิลเลียม เลนนอกซ์ ในภาพยนตร์ทำเงินเรื่อง *[[มหาวิบัติจักรกลสังหารถล่มจักรวาล|Transformers]]* และเป็นสามีของ เฟอร์กี้

หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนอร์ทดาโคตา
2 พัลลัส

**2 พัลลัส** () เป็นหนึ่งในดาวเคราะห์น้อยที่ใหญ่ที่สุดในแถบหลัก เป็นดาวเคราะห์น้อยที่ได้รับการค้นพบเป็นดวงที่สอง โดยนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน ชื่อ ไฮน์ริช วิลเฮ็ล์ม มัททีอัส ออลเบอร์ส เมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1802 ในตอนแรก ๆ นักดาราศาสตร์คิดว่าพัลลัสเป็นดาวเคราะห์ เช่นเดียวกับดาวเคราะห์น้อยที่ค้นพบในช่วงแรก ๆ ดวงอื่น คือ 1 เซเรส 3 จูโน และ 4 เวสตา จนกระทั่งเมื่อมีการค้นพบดาวเคราะห์น้อยเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จึงค่อยมีการจัดประเภทของดาวเหล่านี้เสียใหม่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ดาวเคราะห์น้อย
หมวดหมู่:ดาวเคราะห์น้อยประเภท B
หมวดหมู่:วัตถุทางดาราศาสตร์ที่ค้นพบในปี พ.ศ. 2345
คันทรี (แนวดนตรี)

**ดนตรีคันทรี** () เป็นแนวเพลงที่มีต้นกำเนิดจากภาคใต้และตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา เริ่มมีการผลิตขึ้นครั้งแรกในช่วงทศวรรษ 1920 โดยดนตรีคันทรีมุ่งเน้นไปที่การขับร้องเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของชนชั้นแรงงานและผู้ใช้แรงงานในอเมริกาเป็นหลัก

ดนตรีคันทรีเป็นที่รู้จักในด้านเพลงบัลลาดและเพลงเต้นรำ (เช่น "ฮองกีทองก์มิวสิก") ซึ่งมีรูปแบบที่เรียบง่าย เนื้อเพลงแนวพื้นบ้าน และการประสานเสียง มักมาพร้อมกับเครื่องดนตรี เช่น แบนโจ ฟิดเดิล หีบเพลงปาก และกีตาร์หลากหลายประเภท ไม่ว่าจะเป็นกีตาร์โปร่ง กีตาร์ไฟฟ้า กีตาร์เหล็ก และกีตาร์เรโซเนเตอร์ แม้ว่าดนตรีคันทรีจะมีรากฐานหลักมาจากดนตรีโฟล์กของอเมริกาหลายรูปแบบ เช่น ดนตรีโอลด์ไทม์ และดนตรีแอปพาเลเชียน แต่แนวเพลงนี้ก็ได้รับอิทธิพลสำคัญจากประเพณีดนตรีอื่น ๆ เช่น ดนตรีเม็กซิกัน ไอริช และฮาวาย นอกจากนี้ โหมดบลูส์จากดนตรีบลูส์ยังถูกนำมาใช้ตลอดประวัติศาสตร์ของดนตรีคันทรีอีกด้วย

ดนตรีคันทรีเคยถูกเรียกว่า "ดนตรีฮิลบิลลี" ก่อนที่คำว่า "คันทรีมิวสิก" จะได้รับความนิยมในช่วงทศวรรษ 1940 แนวเพลงนี้ได้รวมดนตรีเวสเทิร์นเข้าไปด้วย ซึ่งพัฒนาเคียงข้างกับดนตรีฮิลบิลลีจากรากฐานที่คล้ายกันในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 แนวดนตรีเวสเทิร์นร่วมสมัย ได้แก่ เท็กซัสคันทรี เรดเดิร์ต และดนตรีที่ได้รับอิทธิพลจากชาวสเปนและเม็กซิกัน-อเมริกัน เช่น เทฆาโน (Tejano) และดนตรีนิวเม็กซิโก ซึ่งยังคงดำรงอยู่ควบคู่ไปกับวัฒนธรรมดั้งเดิมของชนพื้นเมือง

ในปี 2009 ดนตรีคันทรีเป็นแนวเพลงที่มีผู้ฟังมากที่สุดในช่วงเวลาเร่งด่วนยามเย็นทางสถานีวิทยุของสหรัฐอเมริกา และเป็นแนวเพลงที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับสองในช่วงเวลาเร่งด่วนยามเช้า

## ต้นกำเนิด

องค์ประกอบหลักของดนตรีคันทรีสมัยใหม่มีรากฐานมาจากประเพณีดนตรีในภาคใต้และตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา โดยดนตรีคันทรีเริ่มเป็นที่ยอมรับในวงการเพลงป็อปของอเมริกาในช่วงปี 1920 ซึ่งเป็นยุคแรกของการบันทึกเสียง ตามที่นักประวัติศาสตร์ดนตรีคันทรี บิล ซี. มาโลน กล่าวไว้ว่า ดนตรีคันทรีถูก "แนะนำให้โลกได้รู้จักในฐานะปรากฏการณ์ของภาคใต้"

การอพยพเข้าสู่เทือกเขาแอปพาเลเชียนทางตอนใต้ของสหรัฐอเมริกาตะวันออกเฉียงใต้ได้นำเอาดนตรีโฟล์กและเครื่องดนตรีจากยุโรปและบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนมาด้วยเป็นเวลากว่า 300 ปี และพัฒนากลายเป็นดนตรีแอปพาเลเชียน เมื่อประเทศขยายตัวไปทางตะวันตก แม่น้ำมิสซิสซิปปีและรัฐลุยเซียนากลายเป็นจุดเชื่อมโยงของดนตรีคันทรี ก่อให้เกิดดนตรีเคจุน (Cajun music) ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา เทือกเขาร็อกกี ดินแดนชายแดนอเมริกัน และแม่น้ำรีโอแกรนด์ได้เป็นฉากหลังของบทเพลงของชนพื้นเมืองอเมริกัน เพลงเม็กซิกัน และเพลงคาวบอย ซึ่งนำไปสู่การพัฒนาดนตรีนิวเม็กซิโก และดนตรีเวสเทิร์น ซึ่งมีความเชื่อมโยงโดยตรงกับแนวดนตรี เรดเดิร์ต เท็กซัสคันทรี และเทฆาโน ในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก เสียงกีตาร์เหล็กที่เป็นเอกลักษณ์ของดนตรีคันทรีมีต้นกำเนิดจากดนตรีฮาวาย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ดนตรีคันทรี
ค
หมวดหมู่:วัฒนธรรมสหรัฐอเมริกาตอนใต้
หมวดหมู่:เพลงพื้นเมือง
หมวดหมู่:รูปแบบรายการวิทยุ
หมวดหมู่:ดนตรีอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน