open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
อำเภอฮูลูเตอเริงกานู

**อำเภอฮูลูเตอเริงกานู** () เป็นอำเภอที่ไม่ติดทะเลของรัฐตรังกานู, ประเทศมาเลเซีย โดยมีกัวลาเตอเริงกานูเป็นเมืองหลวง

## เขตการปกครอง
อำเภอฮูลูเตอเริงกานูแบ่งออกเป็น 10 *[[มูกิม]]* ได้แก่:
*ฮูลูเบอรัง
*ฮูลูเตอเลอมุง
*ฮูลูเตอเริงกานู
*เจอนากูร์
*กัวลาเบอรัง
*กัวลาเตอเลอมุง
*เปิงฮูลูดีมัน
*ตังกุล
*เตอร์ซัต
*เมืองกัวลาเบอรัง

## ดูเพิ่ม

* อำเภอของประเทศมาเลเซีย

## อ้างอิง

ฮูลูเตอเริงกานู
อาการกลัวลูกโป่ง

**อาการกลัวลูกโป่ง** () เป็นความกลัวต่อลูกโป่ง ซึ่งมีความกลัวต่อเสียงแตกของลูกโป่ง

โดยทั่วไปแล้ว ผู้กลัวลูกโป่งมักปฏิเสธที่จะแตะ รู้สึก หรือเข้าใกล้ลูกโป่ง โดยกลัวว่ามันจะแตก

## อ้างอิง


หมวดหมู่:สุขภาพจิต
หมวดหมู่:โรคกลัว
หมวดหมู่:ลูกโป่ง
ไอลี

**อี เย-จิน** () หรือชื่อในวงการคือ **ไอลี** เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงเคป็อปชาวเกาหลีใต้
## ประวัติ
เธอเกิดเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 ที่รัฐโคโลราโด ประเทศสหรัฐ และเติบโตที่รัฐนิวเจอร์ซีย์ จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมสก็อตแพลนแฟนวูล์ด และศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก ก่อนเธอเข้าสู่วงการบันเทิง เธอเคยทำช่องยูทูบได้แก่ "mzamyx3" และ "aileemusic" และเธอได้แสดงความสามารถของเธอทำให้นี่เป็นจุดเริ่มต้นสำคัญในวงการบันเทิง ทั้งนี้ เธอยังเคยเป็นศิลปินสังกัดมูโซเอนเตอร์เทนเมนท์ของสหรัฐอีกด้วย

## วงการบันเทิง
เธอย้ายเข้าประเทศเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2553 เพื่อเข้าสู่วงการบันเทิงจากการชักชวนจากลุงของเธอ และเธอได้เป็นศิลปินสังกัดวายเอ็มซีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เธอเริ่มออกผลงานเพลงแรกในวงการบันเทิงคือ "They Are Coming" โดยร่วมงานกับวีซัง เธอเริ่มมีชื่อเสียงในปี พ.ศ. 2555 จากเพลง "Heaven"

## ผลงาน
### สตูดิโออัลบั้ม
* *[[Vivid (Ailee album)|Vivid]]* (2558)
* *Butterfly* (2562)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดวอร์เนอร์มิวสิกเจแปน
หมวดหมู่:ผู้ชนะมามาอะวอดส์
หมวดหมู่:ผู้ชนะเมลอนมิวสิกอะวอดส์
มานกิบัต

**มานกิบัต** (ฮินดี:मन की बात; พูดจากใจ) หรือ **"รายการจากใจนายกรัฐมนตรี"**  เป็นรายการวิทยุประจำเดือนซึ่งนายกรัฐมนตรีนเรนทระ โมที จะสื่อสารกับประชาชนเกี่ยวกับนโยบาย การพัฒนาประเทศ ตลอดจนประเด็นต่างๆ ของประเทศอินเดีย โดยรายการนี้ออกอากาศทุกวันอาทิตย์สุดท้ายของเดือน เวลา 11:00 น. ตามเวลามาตรฐานอินเดีย (หรือเวลา 12:30 น. ตามเวลาประเทศไทย) ทางสถานีวิทยุแห่งชาติอินเดีย (All India Radio) และแพร่ภาพคู่ขนานผ่านสถานีโทรทัศน์ในเครือของดอร์ดาร์ชาน ทั้ง ดีดี เนชั่นแนล (ช่องหลัก) และ ดีดี นิวส์ (ช่องข่าว) ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2557

## ความเป็นมา

## ความนิยมของรายการ
รายการได้รับความนิยมจากประชาชนที่ติตดามรับฟัง โดยจากการสำรวจในปี พ.ศ. 2557 ซึ่งเป็นปีแรกที่รายการเริ่มออกอากาศ พบว่า มีผู้ติตดามรับฟังจำนวนมากในเมืองใหญ่ โดยเฉพาะมุมไบ และ เจนไน  ซึ่งจากการสำรวจพบว่า 66.7% ติดตามรับฟังรายการนี้ และเห็นว่ารายการนี้ีมีเนื้อหาที่เป็นประโยชน์ต่อผู้ฟัง 

นอกจากนี้ยังถือเป็นแหล่งรายได้ของสถานีวิทยุแห่งชาติอินเดียด้วย เนื่องจากโดยปกติ อัตราค่าโฆษณาในรายการจะอยู่ที่  500-1500 รูปี (ประมาณ 200-600 บาท)  แต่อัตราค่าโฆษณาในช่วงเวลาของรายการมานกิบัต จะอยู่ที่ 2 แสนรูปี (ประมาณ 85,000 บาท) 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูล
* รายการย้อนหลัง 

หมวดหมู่:รายการวิทยุอินเดีย
คือหัตถาครองพิภพ (ละครโทรทัศน์)

***คือหัตถาครองพิภพ*** หรือ ***คือหัตถาครองพิภพจบสากล*** เป็นละครโทรทัศน์ไทยซึ่งดัดแปลงจากนิยายชื่อเดียวกัน บทประพันธ์ของ อิราวดี นวมานนท์ (น้ำอบ) หลังจากนิยายเรื่องนี้ตีพิมพ์ได้ไม่นาน สุรางค์ เปรมปรีดิ์ ผู้ถือลิขสิทธิ์นวนิยายเรื่องนี้ได้นำมาทำเป็นละครโทรทัศน์ ‪โดยมอบหมายให้ศัลยา สุขะนิวัตติ์ เขียนบทโทรทัศน์ กำกับการแสดงโดยสยาม สังวริบุตร และทีมผลิตดาราวิดีโอ ออกอากาศทุกวันศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์ เวลา 20.30 น. - 22.30 น. ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ตั้งแต่วันที่ 17 มีนาคม ถึงวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2538

ต่อมาใน พ.ศ. 2556 สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ได้นำกลับมาสร้างใหม่อีกครั้ง โดยมีจรูญ ธรรมศิลป์ และนนทนันท์ ธัญญาสิริทรัพย์ ทำหน้าที่เป็นผู้กำกับ เขียนบทโทรทัศน์โดยวรพันธ์ รวี และผลิตโดยบริษัทดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น โดยเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2556 เวลา 9 นาฬิกา สยม สังวริบุตร ผู้บริหารบริษัทดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น ได้นำนักแสดงนำมาร่วมบวงสรวงละครที่วังวาริชเวสม์ และเริ่มเปิดกล้องถ่ายทำในวันนั้นทันที ซึ่งคราวนี้ได้นำนิยายภาคสอง (คือหัตถาครองพิภพจบสากล) มาสร้างรวมต่อเนื่องกันไปด้วย และออกอากาศทุกวันศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์ เวลา 20.20 น. ตั้งแต่วันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ถึงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 จำนวน 27 ตอน

## รายชื่อนักแสดง

## เพลงประกอบละคร
* เพลง **คือหัตถาครองพิภพ** 
** **คำร้อง** ชนะ เสวิกุล 
*** เฉพาะบทกวีในท่อนสร้อย ประพันธ์โดย William Ross Wallace กวีชาวอเมริกัน และแปลเป็นภาษาไทยโดยพระราชธรรมนิเทศ (เพียร ราชธรรมนิเทศ)
** **ทำนอง** สมเจตตน์ โคลท์
** **เรียบเรียง** สมเจตน์ โคลท์ (พ.ศ. 2538), ชัญญ ชมภู (พ.ศ. 2556)
** **ขับร้อง** ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์ (พ.ศ. 2538), วาทิยา รวยนิรัตน์ และ นันทิดา แก้วบัวสาย (พ.ศ. 2556)

* เพลง **ด้วยมือของเธอ** 
** **คำร้อง** ธนา ชัยวรภัทร์
** **ทำนอง** กุลวัฒน์ พรหมสถิต
** **เรียบเรียง** กุลวัฒน์ พรหมสถิต (พ.ศ. 2538), พลกฤษณ์ อินทรสมบัติ (พ.ศ. 2556)
** **ขับร้อง** นัท มีเรีย (พ.ศ. 2538), มานิดา เรืองศรี (พ.ศ. 2556)

## รางวัล
### ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2538

### ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2556

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* ข้อมูลละคร "คือหัตถาครองพิภพ" จากช่อง 7
* 
*คือหัตถาครองพิภพ พ.ศ. 2538
* แฟนเพจอัปเดตละคร "คือหัตถาครองพิภพ"

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยดาราวิดีโอ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย สยาม สังวริบุตร
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยดีด้า
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย จรูญ ธรรมศิลป์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวชีวิตไทย
ตำบลบ้านบ่อ

**บ้านบ่อ** เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร อยู่ห่างจากที่ตั้งอำเภอสมุทรสาครไปทางทิศตะวันตกประมาณ 11 กิโลเมตร 

## ประวัติ
เดิมบ้านบ่อมีฐานะเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสมุทรสาคร เรียกว่า **อำเภอบางโทรัด** ซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านบ่อ ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอบางโทรัด แขวงเมืองสมุทรสาคร เป็น **อำเภอบ้านบ่อ** ตามชื่อตำบลที่ตั้งที่ว่าการอำเภอ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2446 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 11 ตุลาคม ปีเดียวกัน

ต่อมาในปี พ.ศ. 2468 อำเภอบ้านบ่อซึ่งตั้งอยู่บริเวณหมู่บ้านบ่อ เป็นตำบลลับ การไปมาค้าขายของราษฎรได้อยู่ที่คลองดำเนินสะดวก ตำบลบ้านแพ้ว ซึ่งเป็นตำบลสำคัญยิ่งกว่า และทั้งตำบลบ้านบ่อกับตำบลใกล้เคียงไปมากับอำเภอเมืองสมุทรสาครสะดวก สามารถไปกลับทางรถไฟในวันเดียว จึงย้ายอำเภอบ้านบ่อไปตั้งที่ตำบลบ้านแพ้ว และให้รวมท้องที่ตำบลดอนไผ่ ตำบลบ้านแพ้ว ตำบลเจ็ดริ้ว ตำบลคลองตันจากอำเภอสามพราน ตำบลอำแพงจากอำเภอเมืองสมุทรสาคร ตำบลดำเนินสะดวกจากอำเภอกระทุ่มแบน ตำบลโรงเข้และตำบลหลักสามจากอำเภอบ้านบ่อตั้งเป็นอำเภอใหม่ และตั้งที่ว่าการอำเภอที่ตำบลบ้านแพ้ว เรียกว่า "อำเภอบ้านแพ้ว" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2468 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ส่วนอำเภอบ้านบ่อเก่าซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านบ่อ ให้รวมท้องที่ตำบลบ้านบ่อ ตำบลบางกระเจ้า ตำบลบางโทรัด ตำบลกาหลง และตำบลนาโคก ตั้งเป็นกิ่งอำเภอ เรียกว่า **กิ่งอำเภอบ้านบ่อ** ขึ้นกับอำเภอเมืองสมุทรสาคร

ต่อมาเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2469 สมุหเทศาภิบาลสำเร็จราชการมณฑลนครไชยศรีได้ไปตรวจราชการ พบว่ากิ่งอำเภอบ้านบ่อแผนกงานมีน้อย จึงให้รวมแผนกมหาดไทยและแผนกอัยการเข้าด้วยกันกับอำเภอเมืองสมุทรสาคร ส่วนกิ่งอำเภอบ้านบ่อให้มีเจ้าพนักงานสรรพากร 2 คน ตั้งด่านเก็บภาษีเท่านั้น และในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2470 ก็ให้ยุบรวมกิ่งอำเภอบ้านบ่อเข้ากับอำเภอเมืองสมุทรสาคร

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลบ้านบ่อมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลชัยมงคล
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลบางกระเจ้า
* **ทิศใต้** ติดต่อกับจดอ่าวไทย
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลบางโทรัด

## ประชากร
ตำบลบ้านบ่อมีจำนวนประชากร 8,724 คน แบ่งเป็นชาย 4,219 คน หญิง 4,505 คน (ปี 2562)

## อ้างอิง

บ้านบ่อ
บ้านบ่อ
หมวดหมู่:อำเภอเมืองสมุทรสาคร
คาวานิชิแอร์คราฟท์คอมปะนี

[thumb|[Kawanishi H8K flying boat]]

บริษัทอากาศยาน คาวานิชิ แอร์คราฟท์ คอมปานี (Kawanichi Aircraft Company) (川西航空機) เป็นบริษัทผู้ผลิตเครื่องบินของญี่ปุ่น (Japanese Aircraft )ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อตั้งขึ้นโดยกลุ่มแรงงานวิศวกรรมคาวานิชิ (Kawanishi Engineering Works) ในปี 1920 ในจังหวัดเฮียวโงะ (Hyōgo) ซึ่งเป็นผลพลอยได้จากกลุ่มบริษัทKawanishi ที่ได้รับทุนจากบริษัท นากาจิม่า แอร์คราฟ( Nakajima Aircraft )คาวานิชิได้สร้างเครื่องบินลำแรกของตนคือเครื่องคือคาวานิชิ เค1 (**Kawanishi K-1 Mail-carry Aircraft**) ในปี 1921 และยังได้ก่อตั้งสายการบิน Nippon Koku K.K (Japan Aviation Co. Ltd) ในปี 1923 ออกแบบและสร้างเครื่องบินหลายลำสำหรับใช้งานในสายการบิน รัฐบาลญี่ปุ่นได้บังคับให้ปิดกิจการ Nippon Koku ในปี 1929 แต่สุดท้ายกิจการก็ถูกโอนไปยังสายการบิน Nippon Koku Yuso K.K ที่รัฐบาลเป็นเจ้าของ (บริษัท ขนส่งทางอากาศของญี่ปุ่น จำกัด ) จากนั้นคาวานิชิก็แยกตัวออกจากอดีต Kawanishi Engineering Works สร้าง Kawanishi Kokuki KK ในปี 1928 และยึดเอาสินทรัพย์ทั้งหมดของกลุ่มแรงงานวิศวกรรมคาวานิชิไป ในขณะที่ทางคาวานิชิก็เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในถานะผู้สร้างเครื่องบินให้กับกองทัพ เช่น คาวานิชิ เอช6เค (**Kawanishi H6K**) และ เอช8เค (**H8K**) เครื่องบินทะเล **N1K-J** มีพื้นฐานมาจากเครื่องบินขับไล่ติดทุ่นลอยน้ำรุ่นคาวานิชิ เอ็น1เค1 (**Kawanishi N1K1 floatplane**) ถือเป็นหนึ่งในเครื่องบินดีที่สุดในช่วงสงคราม หลังจากความพ่ายแพ้ของญี่ปุ่น บริษัทได้ก่อตั้งใหม่ในฐานะ Shin Meiwa Industries (ภายหลังคือ ShinMaywa) และยังคงมีการผลิตเครื่องบินทะเลเช่น  PS-1 และ US-2.

## การผลิต
[thumb|[คาวานิชิ เอ็น1เค ]]

* เครื่องบินโจมตีพลีชีพ Kawanishi Baika 
* เครื่องบินติดทุ่นลอยน้ำ Kawanishi H3K 
* เครื่องติดทุ่นลอยน้ำ Kawanishi H6K 
* เครื่องบินติดทุ่นลอยน้ำ Kawanishi H8K 
* เครื่องบินสอดแนมติดทุ่นลอยน้ำ Kawanishi E7K 
* เครื่องบินสอดแนม,เครื่องบินติดทุ่นลอยน้ำลำเลียง Kawanishi E10K 
* เครื่องบินติดทุ่นลอยน้ำสอดแนม Kawanishi E11K 
* เครื่องบินติดทุ่นลอยน้ำสอดแนม Kawanishi E15K Shiun
* เครื่องบินทะเลลำเลียง Kawanishi K-7 Transport Seaplane
* เครื่องบินทะเลลำเลียง Kawanishi K-8 Transport Seaplane
* เครื่องบินทำลายสถิติพิสัยไกล Kawanishi K-12 Sakura 
* เครื่องบินประจำเรือบรรทุกเครื่องบิน Kawanishi K-11 
* เครื่องบินทะเลพิสัยไกล Kawanishi K-200 
* เครื่องบินขับไล่ติดทุ่นลอยน้ำ Kawanishi N1K1 Kyofu  
* เครื่องบินขับไล่ คาวานิชิ เอ็น1เค
* เครื่องบินขับไล่ Kawanishi N1K2-J



## อ้างอิง

### Notes

### Bibliography

* Francillon, Ph.D., René J. *Japanese Aircraft of the Pacific War*. London: Putnam & Company Ltd., 1979. .
* Green, William. *War Planes of the Second World War: Volume Five, Flying Boats*. London: Macdonald & Co.(Publishers) Ltd., 1962. .
* Green, William. *War Planes of the Second World War: Volume Six, Floatplanes*. London: Macdonald & Co.(Publishers) Ltd., 1962.
* Mikesh, Robert C. and Shorzoe Abe. *Japanese Aircraft, 1910–1941*. London: Putnam & Company Ltd., 1990. .
* Richards, M.C. "Kawanishi 4-Motor Flying-Boats (H6K 'Mavis' and H8K 'Emily')". *Aircraft in Profile Volume 11*. Windsor, Berkshire, UK: Profile Publications Ltd., 1972.





หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น
ไฮเนอเกิน (บริษัท)

**บริษัทไฮเนอเกินจำกัด** (Heineken N.V.) เป็นบริษัทผลิตเบียร์สัญชาติดัตช์ ก่อตั้งขึ้นโดยเคราร์ด อาดรียาน ไฮเนอเกิน ชาวดัตช์ที่กรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์เมื่อปี ค.ศ. 1864 เป็นเจ้าของโรงเบียร์กว่า 165 แห่งใน 70 ประเทศทั่วโลกในปี ค.ศ. 2017 ผลิตเบียร์และจัดจำหน่ายเบียร์และไซเดอร์กว่า 250 ประเภท มีพนักงานราว 73,000 คน

ในปี ค.ศ. 2015 บริษัทผลิตเบียร์กว่า 18,830 ล้านลิตรทำรายได้ทั่วโลกราว 20,511 พันล้านยูโร ถือเป็นบริษัทผู้ผลิตเบียร์รายใหญ่ที่สุดของยุโรปและเป็นบริษัทเบียร์ยักษ์ใหญ่ของโลกในด้านปริมาณการผลิต โรงเบียร์ของไฮเนอเกินตั้งอยู่ที่เมืองซูเตอร์เวาเดอในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์ เซร์โทเคนบอสในจังหวัดนอร์ทบราบรันต์ และไวล์เรอในจังหวัดลิมบูร์กของเนเธอร์แลนด์ ขณะที่โรงเบียร์ต้นกำเนิดในกรุงอัมสเตอร์ดัมนั้นปิดตัวลงไปในแล้วในปี ค.ศ. 1988 และเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ให้นักท่องเที่ยวได้เยี่ยมชม

## ประวัติ

### เคราร์ด อาดรียาน ไฮเนอเกิน
บริษัทไฮเนอเกิน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1864 เมื่อเคราร์ด อาดรียาน ไฮเนอเกิน วัย 22 ปีซื้อโรงเบียร์ที่มีชื่อว่า *เดอ โฮยแบร์ก* (แปลว่า กองหญ้าแห้ง) ในกรุงอัมสเตอร์ดัม ต่อมามีการใช้ยีสต์หมักนอนก้นมาใช้ในกระบวนการหมักเบียร์ในปี ค.ศ. 1869 และเปลี่ยนชื่อโรงเบียร์เป็น สมาคมโรงเบียร์ไฮเนอเกิน (Heineken's Bierbrouwerij Maatschappij หรือ HBM) เมือปี ค.ศ. 1873 แล้วเปิดโรงเบียร์แห่งที่สองที่รอตเตอร์ดามในปีถัดมา จากนั้นเมื่อปี ค.ศ. 1886 ดร.เอลิยง นักเรียนของหลุยส์ ปาสเตอร์ นักเคมีชาวฝรั่งเศสได้พัฒนายีสต์สายพันธุ์ใหม่ชื่อ ไฮเนเคิน A-ยีสต์ ขึ้นที่ห้องวิจัยไฮเนอเกิน ทำให้เบียร์มีลักษณะเฉพาะที่เป็นที่นิยม ยีสต์ชนิดนี้ยังถูกใช้เป็นส่วนผสมของเบียร์ไฮเนอเกินจนถึงปัจจุบัน

### เฮนรี ปิแอร์ ไฮเนอเกิน
ต่อมา เฮนรี ปิแอร์ ไฮเนอเกิน บุตรชายของผู้ก่อตั้งเข้าบริหารบริษัทในช่วง ค.ศ. 1917 ถึง 1940 ในช่วงนี้ ไฮเนอเกินได้พัฒนาเทคนิคให้สามารถคงคุณภาพของเบียร์ไว้ได้แม้จะผลิตในปริมาณมาก

หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง บริษัทหันมาเน้นการผลิตเพื่อการส่งออกมากขึ้น ไฮเนอเกินเป็นบริษัทแรกที่ส่งออกเบียร์ไปสู่นิวยอร์กเพียงช่วงเวลาสามวันหลังการยกเลิกกฎหมายห้ามจำหน่ายเบียร์ในสหรัฐอเมริกา นับจากวันนั้น ไฮเนอเกินยังคงเป็นบริษัทเบียร์ต่างประเทศที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา

### อัลเฟรด เฮนรี ไฮเนอเกิน
ต่อมา อัลเฟรด เฮนรี ไฮเนอเกิน บุตรชายของเฮนรี ปิแอร์ ไฮเนอเกิน เข้ารับช่วงบริหารต่อในปี ค.ศ. 1940 ถึง 1971ในตำแหน่งประธานของบอร์ดบริหาร อัลเฟรดเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการขยายกิจการของไฮเนอเกินไปสู่ตลาดโลก และยังคงทำงานกับบริษัทจนสิ้นวาระสุดท้ายของชีวิตในปี ค.ศ. 2002

ในยุคนี้ ไฮเนอเกินเข้าซื้อหุ้นจากบริษัทเบียร์คู่แข่งและทยอยปิดกิจการบริษัทเหล่านั้นไปโดยเฉพาะโรงเบียร์ขนาดเล็ก จากนั้นได้ควบรวมกิจการกับเบียร์อัมสเติล (Amstel) ในปี ค.ศ. 1975 และเปิดโรงเบียร์ใหม่ที่ซูเตอร์เวาเดอ โรงเบียร์ของอัมสเติลถูกปิดไปในปี ค.ศ. 1980 และย้ายฐานการผลิตไปที่ซูเตอร์เวาเดอและเซร์โทเคนบอส

### ปัจจุบัน
ไฮเนอเกินยังคงเดินหน้าซื้อและควบรวมกิจการของบริษัทเบียร์ข้ามชาติในอีกหลายทวีป จนปัจจุบัน เป็นเจ้าของโรงเบียร์กว่า 165 แห่งใน 70 ประเทศ โดยในประเทศไทยนั้นมี บริษัทไทยเอเชียแปซิฟิกบริวเวอรี เป็นผู้ผลิตและจัดจำหน่าย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:บริษัทของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในยูโรเน็กซต์
หมวดหมู่:บริษัทดัตช์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2407
สุมาหอง

**สุมาหอง** (; 692-762) หรือ **ซือหม่า ฝาง** ในภาษาจีนกลาง เป็นขุนนางที่อาศัยอยู่ในสมัย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของจีน ซึ่งบุตรชายคนที่ 2 ของเขา, สุมาอี้ เป็นบรรพบุรุษของผู้ปกครองตระกูลสุมาแห่ง ราชวงศ์จิ้น ของจีน

## ชีวิต
บ้านเกิดของสุมาหองอยู่ที่ อำเภอเวิน (溫縣) (ปัจจุบันคือ อำเภอเวิน มณฑลเหอหนาน) เขาเป็นบุตรชายของ Sima Jun (司馬儁) ซึ่งรับราชการเป็นเจ้าเมืองอิ๋งชวนระหว่างยุค ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก.

สุมาหองเริ่มต้นรับราชการในตำแหน่งขุนนางเล็ก ๆ ในบ้านเกิด. ภายหลังเขาไต่เต้าจนกลายเป็นเจ้าเมือง ลกเอี๋ยง และข้าหลวงแห่งอิ๋งเจ้าภายใต้ราชสำนักฮั่น. ในวัยชราของเขา เขากลับเข้ารับราชการในตำแหน่งผู้บัญชาการทหารม้า. เขามีความสุขกับการอ่านประวัติของขุนนางผู้มีชื่อเสียงในหนังสือ Book of Han และสามารถท่องได้ถึง 100,000 สกุลจากหนังสือเล่มนี้. เขาถึงแก่กรรมเมื่ออายุได้ 71 ปี ใน พ.ศ. 762.

ในฤดูใบไม้ผลิของ พ.ศ. 785 ระหว่าง ยุคสามก๊ก โจฮอง จักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่ง วุยก๊ก ได้ปูนบำเหน็จย้อนหลังให้กับสุมาหองโดยได้พระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "Marquis Cheng of Wuyang".

### ความสัมพันธ์กับโจโฉ
ใน Cao Man Zhuan (曹瞞傳) ซึ่งเป็นชีวประวัติอย่างไม่เป็นทางการของ โจโฉ ได้อ้างถึงสุมาหองเมื่อครั้งรับราชการเป็นขุนนางที่ปรึกษาในกรมราชเลขาธิการว่าเป็นผู้เสนอชื่อโจโฉให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการเขตภาคเหนือใน ลกเอี๋ยง. ขณะเดียวกันในหนังสือ *Sithisu Shixu* (四體書勢序) กล่าวว่าโจโฉถูกเสนอชื่อโดย เหลียงหู.

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ขุนนางจีน
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
สถานีรถไฟนิเซโกะ

**สถานีรถไฟนิเซโกะ** (; ) เป็นสถานีรถไฟในเส้นทางรถไฟสายหลักฮาโกดาเตะ ตั้งอยู่ที่เมืองนิเซโกะ จังหวัดฮกไกโด รหัสประจำสถานีคือ S25

## ชานชาลา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถานีรถไฟในจังหวัดฮกไกโด
แซสคาทูน

**แซสคาทูน** () เป็นเมืองใหญ่ที่สุดของรัฐซัสแคตเชวัน ประเทศแคนาดา เมืองมีแม่น้ำเซาท์ซัสแคตเชวันไหลผ่าน ตั้งอยู่ช่วงกลางของรัฐ เป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจตอนกลางของรัฐซัสแคตเชวันตั้งแต่ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1882

จากการสำรวจสำมะโนประชากรแคนาดาเมื่อปี ค.ศ. 2016 เมืองมีประชากร 246,376 คน ขณะที่เขตมหานครมีประชากร 295,095 คน เป็นเขตมหานครใหญ่เป็นอันดับ 17 ของประเทศ ข้อมูลประชากรเมื่อเดือนกรกฎาคม 2018 มีประชากร 278,500 คน ขณะที่ข้อมูลโดยประมาณของปี ค.ศ. 2009 มีประชากร 330,674 คน

ชื่อเมือง แซสคาทูน ตั้งชื่อตาม แซสคาทูนเบอรรี เป็นพืชท้องถิ่น และเป็นชื่อจาก ภาษาครี ว่า **

## ภูมิอากาศ
แซสคาทูนมีลักษณะภูมิอากาศแบบภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีปและภูมิอากาศแบบกึ่งแห้งแล้ง เนื่องจากปริมาณหยาดน้ำฟ้ารวมทั้งปีค่อนข้างต่ำ โดยอุณหภูมิระหว่างฤดูร้อนและฤดูหนาวแตกต่างกันสุดขั้ว ฤดูร้อนอากาศอบอุ่นและมักจะมีพายุฟ้าคะนอง อุณหภูมิเฉลี่ยระหว่าง 11 ถึง 25 องศาเซลเซียสในเดือนกรกฎาคม ส่วนฤดูหนาวอากาศหนาวจัดและแห้ง อุณหภูมิเฉลี่ยระหว่าง -21 ถึง -10 องศาเซลเซียสในเดือนมกราคม

หิมะในแซสคาทูนส่วนใหญ่ตกในเดือนตุลาคมไปจนถึงเดือนเมษายน แต่บางปีก็เริ่มมีหิมะตกตั้งแต่เดือนกันยายน และอาจตกยาวไปถึงเดือนพฤษภาคม โดยมีหิมะตกเฉลี่ย 57 วันต่อปี แซสคาทูนมีปริมาณหยาดน้ำฟ้ารวมทั้งปีเพียง 350 มิลลิเมตร มีปริมาณหิมะรวมทั้งปีประมาณ 90 เซนติเมตร และมีแสงแดดรวมทั้งปีอยู่ที่ 2,350 ชั่วโมง ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยของทั้งประเทศ

นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1892 แซสคาทูนมีสถิติอุณหภูมิต่ำสุดเป็นประวัติการณ์อยู่ที่ -50 องศาเซลเซียส เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 และมีสถิติอุณหภูมิสูงสุดเป็นประวัติการณ์อยู่ที่ 40.6 องศาเซลเซียส เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1988

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศแคนาดา
หมวดหมู่:รัฐซัสแคตเชวัน
เอริช เฮิพเนอร์

พลเอกอาวุโส **เอริช เฮิพเนอร์** () เป็นนายทหารบกและเป็นนายพลเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นบุคคลสำคัญต่อสาขาเครื่องกลทหารและสงครามยานเกราะในช่วงต้น 

เฮิพเนอร์เป็นผู้บัญชาการกองทัพน้อยที่ 16 ในการบุกครองโปแลนด์และยุทธการที่ฝรั่งเศส และต่อมาได้เป็นผู้บัญชาการกลุ่มยานเกราะที่ 4 ในปฏิบัติการบาร์บาร็อสซาเพื่อรุกรานสหภาพโซเวียตใน ค.ศ. 1941 หน่วยทหารในบัญชาของเขาทำงานอย่างใกล้ชิดร่วมกับหน่วยไอน์ซัทซ์กรุพเพินเพื่อปฏิบัติคำสั่งคอมมิสซาร์ () ซึ่งสั่งการให้ทหารเยอรมันสามารถประหารผู้ตรวจการทางการเมืองของกองทัพแดงทันทีเมื่อจับกุมตัวได้ กลุ่มยานเกราะของเฮิพเนอร์พร้อมกลุ่มยานเกราะที่ 3 ได้เป็นหน่วยรุกนำไปยังกรุงมอสโกในปฏิบัติการไต้ฝุ่น แต่ก็ไม่สามารถยึดเมืองหลวงของโซเวียตได้

ค.ศ. 1942 หน่วยทหารของเฮิพเนอร์ประจำอยู่ในรัสเซียนานเกินไปแล้ว จึงได้ขออนุญาตถอนทัพจากผู้บัญชาการกลุ่มทัพกลางคนใหม่–จอมพลกึนเทอร์ ฟ็อน คลูเกอ จอมพลคลูเกอร์ขอนำเรื่องนี้ไปปรึกษากับฮิตเลอร์เสียก่อน อย่างไรก็ตาม เฮิพเนอร์รู้ว่าฮิตเลอร์คงไม่ยอมจึงชิงถอนทัพก่อนทราบผล ฮิตเลอร์โกรธเฮิพเนอร์มากจึงสั่งปลดเขาจากกองทัพ ริบเงินบำนาญ และสิทธิ์การประดับเครื่องยศและเหรียญตราทั้งหมด เฮิพเนอร์จึงฟ้องร้องเป็นคดีความต่อศาลและชนะคดี ต่อมาเฮิพเนอร์เข้าไปมีส่วนร่วมในแผนลับ 20 กรกฎาเพื่อล้มรัฐบาลฮิตเลอร์ และถูกพิพากษาประหารชีวิตในปี 1944

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:พลเอกอาวุโสแห่งกองทัพบกเยอรมัน (แวร์มัคท์)
หมวดหมู่:ทหารบกชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ผู้ร่วมก่อการในแผนลับ 20 กรกฎาคม ที่ถูกประหารชีวิต
หมวดหมู่:บุคคลจากแฟรงก์เฟิร์ต
มาเก๊าในพาราลิมปิก

**มาเก๊า** เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกครั้งแรกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 1988 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมพาราลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา แต่ไม่เคยเข้าร่วมในกีฬาพาราลิมปิกฤดูหนาว คณะกรรมการพาราลิมปิกมาเก๊าก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2522 ทำหน้าที่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ **MAC**

นับตั้งแต่มาเก๊าส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันพาราลิมปิกครั้งแรก นักกีฬามาเก๊าไม่เคยได้รับเหรียญรางวัล

มาเก๊าเป็นดินแดนที่เล็กที่สุดที่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิก 

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อผู้เชิญธงชาติมาเก๊าในพาราลิมปิก


มาเก๊า
ซือหมา หล่าง

**ซือหมา หล่าง**  (, 714-760) ชื่อรอง **ปั๋วต๋า** เป็นขุนนางซึ่งอาศัยอยู่ในปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ของจีน เป็นบุตรคนโตในบรรดาบุตรชายทั้งแปดของ สุมาหอง ขุนนางผู้ใหญ่ระหว่างรัชสมัยของ พระเจ้าเลนเต้ เขาถูกอธิบายว่าเป็นชายร่างสูงใหญ่ (ประมาณ 1.91 เมตร) ในปี ค.ศ. 189 เมื่อขุนศึก ตั๋งโต๊ะ เข้าควบคุมราชสำนักฮั่น ซือหมา หล่างหนีไปพร้อมกับครอบครัวและเดินทางกลับบ้านเกิด

ต่อมาในปี ค.ศ. 202 ซือหมา หล่างกลับเข้ารับราชการและเข้ารับราชการในราชสำนัก จากนั้นอยู่ภายใต้การควบคุมของขุนศึกโจโฉ

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *[[จดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).

หมวดหมู่:ขุนนางจีน

หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
หมวดหมู่:ข้าราชการของโจโฉ
หมู่เกาะแฟโรในพาราลิมปิก

**หมู่เกาะแฟโร** เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกครั้งแรกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 1984 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมพาราลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา แต่ไม่เคยเข้าร่วมในกีฬาพาราลิมปิกฤดูหนาว 

หมู่เกาะแฟโรมีคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติและคณะกรรมการโอลิมลิมปิกแห่งชาติเป็นของตนเอง  ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2523 ทำหน้าที่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันพาราลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ **FRO** แต่เป็นหนึ่งในสองดินแดน (กับมาเก๊า) ที่แข่งขันกีฬาพาราลิมปิก แต่ไม่ได้แข่งกีฬาโอลิมปิก นักกีฬาแฟโรจะแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในฐานะตัวแทนของประเทศเดนมาร์ก

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อผู้เชิญธงชาติหมู่เกาะแฟโรในพาราลิมปิก


หมู่เกาะแฟโร
ประเทศลักเซมเบิร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

**ประเทศลักเซมเบิร์ก** เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติลักเซมเบิร์กได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 10 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬา และไม่ได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้

## นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา

## กรีฑา

ผลการแข่งขัน 

## ดูเพิ่ม
* ประเทศลักเซมเบิร์กในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

## อ้างอิง

ลักเซมเบิร์ก
อาเธอร์ เทดเดอร์ บารอนเทดดอร์ที่ 1

จอมพลแห่งกองทัพอากาศ **อาร์เธอร์ วิลเลียม เทดเดอร์, บารอน เทดดอร์ที่ 1** ผู้ซึ่งได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งบาธ ระดับไนท์ แกรนด์ คลอส (GCB) เป็นผู้บัญชาการกองทัพอากาศระดับชั้นผู้อาวุโส เขาเป็นนักบินและผู้บัญชาการฝูงเครื่องบินในกองบินหลวง (Royal Flying Corps) ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และเขายังดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่ระดับชั้นอาวุโสในกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร (Royal Air Force) ในช่วงสมัยระหว่างสงคราม เมื่อเขาได้ทำหน้าที่ในตุรกี บริเตนใหญ่ และตะวันออกไกล 

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในฐานะที่เป็นเจ้าหน้าที่ผู้ซึ่งบัญชาการกองทัพอากาศ กองบัญชาการตะวันออกกลางของกองทัพสหราชอาณาจักร (RAF Middle East Command) เทดเดอร์ได้ออกคำสั่งปฏิบัติการทางอากาศในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและแอฟริกาเหนือ รวมทั้งการอพยพที่เกาะครีตและปฏิบัติการครูเซเดอร์ในแอฟริกาเหนือ กลยุทธ์การทิ้งระเบิดของเขาได้กลายเป็นที่รู้จักกันคือ "การปูพรมเทดเดอร์" ต่อมาในสงคราม เทดเดอร์ได้รับบัญชาการในกองบัญชาการกองทัพอากาศเมดิเตอร์เรเนียนและในบทบาทที่มีส่วนเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดในการวางแผนของการบุกครองเกาะซิซิลีและอิตาลีของฝ่ายสัมพันธมิตร เมื่อปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด-การบุกครองฝรั่งเศส-ได้เข้ามาเพื่อวางแผน เทดเดอร์ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองผู้บัญชาการทหารสูงสุดในกองบัญชาการสูงสุดกำลังรบนอกประเทศฝ่ายสัมพันธมิตร (SHAEF) รองลงจากนายพลไอเซนฮาวร์

ภายหลังสงคราม เทดเดอร์ได้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าเสนาธิการกองทัพอากาศ ในบทบาทที่เขาสนับสนุนในการรับคนเพิ่มในการเผชิญหน้ากับนักบินจำนวนมากที่ละทิ้งหน้าที่ ได้ทำการเพิ่มขนาดกองบัญชาการเครื่องบินขับไล่ของกองทัพสหราชอาณาจักรและการจัดการที่ประสบความสำเร็จในการขนส่งทางอากาศที่เบอร์ลินในปี ค.ศ. 1948  นอกจากนี้เขายังได้ดำรงตำแหน่งระดับสูงในธุรกิจและสถาบันการศึกษา

หมวดหมู่:จอมพลอากาศชาวสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:พลอากาศเอกชาวสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:พลอากาศโทในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ทหารชาวสหราชอาณาจักรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:ทหารชาวสหราชอาณาจักรในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ผู้นำการทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ทหารอากาศชาวสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:นักบินทหารบก
หมวดหมู่:นักบินทหารชาวสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:นักยุทธศาสตร์ทหาร
หมวดหมู่:บุคคลในปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด
หมวดหมู่:เซอร์
เอกอน

**บริษัทเอกอนจำกัด** () เป็นบริษัทเนเธอร์แลนด์ที่ให้บริการด้านประกันชีวิต บำนาญ และการบริหารสินทรัพย์ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่นครเดอะเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ มีพนักงานประมาณ 26,000 คนทั่วโลก (ค.ศ. 2020) และให้บริการลูกค้ากว่าหนึ่งล้านคน เอกอนเป็นบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ยูโรเน็กซต์อัมสเตอร์ดัม

## ประวัติ
เอกอน ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1983 เกิดจากควบรวมกิจการของบริษัท AGO Holding และบริษัท Ennia ต่อมา เอกอนเข้าซื้อกิจการของกองทุน Scottish Equitable เมื่อปี ค.ศ. 1994 ในสหราชอาณาจักร และอีก 4 ปีต่อมาก่อตั้งบริษัทประกันภัยสโตนบริดจ์อินเตอร์เนชันนอลเพื่อทำตลาดด้านประกันส่วนบุคคลคุ้มครองอุบัติเหตุ สุขภาพ และการว่างงาน

ในปี ค.ศ. 1999 เอกอนได้เข้าซื้อธุรกิจประกันของ Guardian Royal Exchange และทรานส์อเมริกา คอร์ปอเรชัน จากนั้นในปี ค.ศ. 2007 ได้ซื้อบริษัทประกันในเครือของเมอร์ริล ลินช์ สองบริษัทเป็นมูลค่ากว่า 1.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

เมื่อเกิดวิกฤตหนี้สาธารณะในยุโรปขึ้นในปี ค.ศ. 2008 รัฐบาลเนเธอร์แลนด์และธนาคารแห่งชาติเนเธอร์แลนด์ต้องอัดฉีดทุน 3 พันล้านยูโรเพื่อให้ผ่านพ้นวิกฤตไปได้ ก่อนที่บริษัทจะจ่ายเงินคืนให้กับรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ได้สำเร็จเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 พร้อมกับดอกเบี้ยอีก 1.1 พันล้านยูโร

วันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2011 เอกอน สหรัฐอเมริกา ประกาศว่าธุรกิจต่าง ๆ จะถูกรวมให้อยู่ภายใต้ชื่อเดียวกันคือ ทรานส์อเมริกา โดยมีธุรกิจสำคัญได้แก่ ประกันชีวิต การลงทุน และการเกษียณอายุ

## กิจการ
ธุรกิจหลักของเอกอนคือประกันชีวิต บำนาญ การออม การบริหารสินทรัพย์ และยังดำเนินกิจการด้านธนคารด้วยเล็กน้อย มีการดำเนินธุรกิจหลัก ๆ อยู่ที่สหรัฐอเมริกา เนเธอร์แลนด์ และสหราชอาณาจักร และยังมีสาขาในหลายประเทศ ทั้งแคนาดา บราซิล เม็กซิโก ฮังการี โปแลนด์ โรมาเนีย สโลวาเกีย เช็กเกีย ตุรกี สเปน จีน ญี่ปุ่น อินเดีย รวมถึงประเทศไทยด้วยโดยบริหารงานภายใต้บริษัท เอกอน อินไซท์ ประเทศไทย

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:บริษัทของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในยูโรเน็กซต์
ไลอันเดลบาเซล

**ไลอันเดลบาเซล** () เป็นบริษัทข้ามชาติด้านเคมีภัณฑ์ที่ผลิตพอลิเอทิลีนและพอลิโพรพิลีน มีฐานอยู่ที่สหรัฐ อังกฤษ และเนเธอร์แลนด์ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ฮิวสตัน รัฐเท็กซัส สหรัฐ และมีศูนย์การดำเนินงานอยู่ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร นอกจากนี้ยังผลิตเอทิลีน โพรพีน และพอลิโอลิฟินด้วย

บริษัทก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 จากการควบรวมกิจการของบริษัทไลอันเดลเคมิคัล และบริษัทบาเซลโพลีโอลิฟินซ์ ด้วยมูลค่า 12.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

## อ้างอิง


หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก
หมวดหมู่:บริษัทผู้ผลิต
หมวดหมู่:บริษัทของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:บริษัทข้ามชาติ
อำเภอเกอมามัน

**อำเภอเกอมามัน** () เป็นอำเภอในรัฐตรังกานู ประเทศมาเลเซีย มีชายแดนทางตอนเหนือติดกับอำเภอดูงุนและทางตอนใต้กับตะวันตกติดกับรัฐปะหัง เป็นประตูสู่รัฐตรังกานูทางตอนใต้

## เขตการปกครอง
อำเภอนี้แบ่งออกเป็น 12 *[[มูกิม]]* ได้แก่:
* บันดี
* บังกุล
* บินไจ
* จูไก
* ฮูลูจูไก
* ฮูลูจาบูร์
* เกอมาซิก
* เกอร์เตะฮ์
* กีจัล
* ปาซีร์เซอมุต
* เตอบัก
* เตอลุกกาลง

## ดูเพิ่ม

* อำเภอของมาเลเซีย

## อ้างอิง

เกอมามัน
พรรคสังคมประชาธิปไตย (พ.ศ. 2525)

**พรรคสังคมประชาธิปไตย** อดีตพรรคการเมืองไทย มีพันเอก สมคิด ศรีสังคม เป็นหัวหน้าพรรค และแคล้ว นรปติ เป็นเลขาธิการพรรค และมีแกนนำพรรค อาทิอินสอน บัวเขียว เป็นต้น

## ประวัติ
พรรคสังคมประชาธิปไตย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2525 เป็นพรรคการเมืองที่จดทะเบียนลำดับที่ 13/2525 เป็นพรรคการเมืองที่จัดตั้งขึ้นโดยพันเอก สมคิด ศรีสังคม โดยมีแนวคิดสืบทอดต่อจากพรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย ซึ่งถูกยุบไปตามประกาศคณะปฏิรูปการปกครอง เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519

ในระยะแรกพรรคสังคมประชาธิปไตย มีพันเอก สมคิด ศรีสังคม อดีต ส.ส.อุดรธานี พรรคสังคมนิยมแห่งประเทศไทย เป็นหัวหน้าพรรค และมีรองหัวหน้าพรรค จำนวน 4 คน คือ วิจิตร วงษานุทัศน์ อดีต ส.ส.ชัยภูมิ , สุธี ภูวพันธุ์ อดีต ส.ส.สุรินทร์ , อินสอน บัวเขียว อดีต ส.ส.เชียงใหม่, ชาญ แก้วชูใส

พรรคสังคมประชาธิปไตย ได้ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 แต่ได้รับเลือกตั้งเพียง 2 คน คือ แคล้ว นรปติ จากจังหวัดขอนแก่น และสุธี ภูวพันธุ์ จากจังหวัดสุรินทร์

ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2529 พันเอก สมคิด ศรีสังคม และสมาชิกย้ายไปสังกัดพรรคแรงงานประชาธิปไตย ของประเสริฐ ทรัพย์สุนทร ส่งผลให้พรรคสังคมประชาธิปไตยลดบทบาททางการเมืองลง และยุบพรรคในปลายปี พ.ศ. 2529

## อ้างอิง

สังคมประชาธิปไตย (พ.ศ. 2525)
หมวดหมู่:พรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2525
พรรคสังคมประชาธิปไตย

อาจหมายถึง

* พรรคสังคมประชาธิปไตย (พ.ศ. 2498) นำโดยสุเทพ สัจจกุล
* พรรคสังคมประชาธิปไตย (พ.ศ. 2514) นำโดยพันเอก สมคิด ศรีสังคม
* พรรคสังคมประชาธิปไตย (พ.ศ. 2525) นำโดยพันเอก สมคิด ศรีสังคม
* พรรคพลังสังคมประชาธิปไตย นำโดยชัชวาลย์ ชมภูแดง
* พรรคสังคมประชาธิปไตยไทย
ธานี วีระเดชะ

พันตำรวจเอก **ธานี วีระเดชะ** เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ 1 สมัย สังกัดพรรคชาติไทย จากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2522 เป็นอดีตผู้กำกับการตำรวจภูธรจังหวัดเชียงใหม่

## ประวัติ
พันตำรวจเอก ธานี วีระเดชะ เกิดเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2459 เป็นชาวกรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของ พันตำรวจเอก พระยากำจัดโสณฑทุจริต (บุญมี วีระเดชะ) อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดพิจิตร อดีตอัยการ และผู้ว่าราชการจังหวัด ลพบุรี คุณแม่ชื่อคุณหญิงถนอมรอด มีพี่น้องรวม 7 คน คือ ร.ต.อ.บุรี วีระเดชะ, พ.ต.อ.ทวีศักดิ์ วีระเดชะ (อัศวินแหวนเพชร), พ.ต.อ.ธานี วีระเดชะ, พล.ร.ต.มานิตย์ วีระเดชะ, นาง เจริญศรี วีระเดชะ และนางอารี วีระเดชะ  เป็นบุตรคนที่ 4 ในจำนวนพี่น้อง 8 คน ด้านครอบครัวสมรสกับนางจรุงศรี วีระเดชะ บุตรธิดา 3 คน ต่อมาสมรสกับนางสุวรรณี วีระเดชะ บุตรธิดา 3 คน

พันตำรวจเอก ธานี วีระเดชะ เริ่มการศึกษาที่โรงเรียนวัด เบญจมบพิตร กรุงเทพฯ ระหว่างเป็นนักเรียนชื่นชอบการชกมวย เป็นตัวแทนมวยสากลซึ่งสมัยนั้นเรียกว่า “มวยฝร่ัง” ของกระทรวง 88 สถาบันพระปกเกล้า   ต่อมาสอบเข้าศึกษาที่โรงเรียนตำรวจนครบาลบางเขน และโรงเรียนนายร้อยตำรวจสามพราน

พันตำรวจเอก ธานี วีระเดชะ ถึงแก่กรรมด้วยโรคหัวใจ เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2532 ขณะมีอายุ 73 ปี โดยมีงานพระราชทานเพลิงศพ ณ ฌาปนสถานกรมตำรวจ วัดตรีทศเทพวรวิหาร กรุงเทพมหานคร เมื่อวันพุธที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2533

## การทำงาน
### ราชการตำรวจ
พันตำรวจเอก ธานี วีระเดชะ รับราชการตำรวจครั้งแรกเป็นพลตำรวจประจำสถานีตำรวจนครบาลบางรัก ต่อมาจึงสอบเข้าโรงเรียนนายร้อยฯ และจบออกมาเป็นนายตำรวจสัญญาบัตร ปฏิบัติหน้าที่ในจังหวัดเชียงใหม่ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2500 เคยเป็นผู้กำกับการหลายพื้นที่ อาทิ สภ.สารภี สภ.แม่ปิง (อำเภอเมืองเชียงใหม่) สภ.สันกำแพง สภ.ฝาง เป็นรองผู้กำกับการตำรวจภูธรจังหวัดเชียงใหม่ และตำแหน่งสูงสุด คือ ผู้กำกับการตำรวจภูธรจังหวัดเชียงใหม่ เมื่อปี พ.ศ. 2518 - พ.ศ. 2519 ในระหว่างปฏิบัติหน้าที่ พันตำรวจเอกธานี มีผลงานโดดเด่นหลายเรื่อง อาทิ การปราบปรามแก๊งอันธพาลในเมืองเชียงใหม่ การปราบปรามแก๊งวัยรุ่นที่ขว้างปาและทำร้ายผู้คนในเวลากลางคืนที่ถนนสายเชียงใหม่-สารภี การปราบปรามกลุ่มคนร้ายที่ดักขึงเส้นลวดปล้นชิงทรัพย์ผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ในเส้นทางเชียงใหม่-สันกำแพง การลดคดีฆ่าและคดีอุกฉกรรจ์ ที่ อ.ฝาง  การปราบปรามการทุจริตเรื่องเงินทะเบียนยานพาหนะขณะเป็นรองผู้กำกับการตำรวจภูธรจังหวัดเชียงใหม่

### งานการเมือง
หลังเกษียณอายุราชการ พ.ต.อ.ธานี วีระเดชะ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.ในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 ในนามพรรคชาติไทย และได้รับเลือกตั้งด้วยคะแนน 71,769 คะแนน สูงที่สุดเป็นลำดับที่ 3 ของประเทศไทย และได้คะแนนสูงกว่าปรีดา พัฒนถาบุตร สุรพันธ์ ชินวัตร ส.ส.เก่าในพื้นที่ และเป็นตำรวจคนแรกของจังหวัดเชียงใหม่ที่ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส. 

ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2526 พ.ต.อ.ธานี ลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตเดิม แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง และ พ.ศ. 2529 พ.ต.อ.ธานี ย้ายไปลงสมัครในเขตเลือกตั้งที่ 2 ซึ่งเป็นพื้นที่อำเภอทางตอนเหนือของจังหวัดเชียงใหม่ อาทิ อำเภอฝาง อำเภอแม่อาย อำเภอแม่แตง แต่เนื่องจาก พ.ต.อ.ธานี เป็นที่รู้จักเฉพาะในเขตเมือง จึงทำให้ไม่ได้รับเลือก

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ตำรวจชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคชาติไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
ผู้ป่วยต้นปัญหา

**ผู้ป่วยต้นปัญหา** () บ้างเรียก **ผู้ป่วยหมายเลขศูนย์** () เป็นผู้ป่วยโรคระบาดที่ลงบันทึกรายแรกในกลุ่มประชากร หรือผู้ป่วยที่ลงบันทึกรายแรกที่รวมอยู่ในการศึกษาด้านวิทยาการระบาด  นอกจากนี้ยังหมายความถึงผู้ป่วยโรคหรือกลุ่มอาการรายแรก (ไม่จำเป็นต้องเป็นโรคติดต่อ) ที่มีอธิบายในวรรณกรรมทางการแพทย์ ทั้งนี้ ไม่จำเป็นว่าผู้ป่วยรายนั้นต้องเป็นผู้ป่วยรายแรกจริง ๆ ผู้ป่วยต้นปัญหาอาจได้รับสถานภาพกรณีศึกษา "คลาสสิก" ในวรรณกรรม เช่น ฟีเนียส เคจ ซึ่งเป็นบุคคลคนแรกที่ทราบว่าแสดงอาการบุคลิกภาพเปลี่ยนแปลงแน่นอนอันเป็นผลจากการบาดเจ็บของสมอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิทยาการระบาด
อาโฮลด์

**บริษัท รอยัล อาโฮลด์** () เป็นอดีตบริษัทค้าปลีกสัญชาติดัตช์ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองซานดัม จังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ ต่อมาเมื่อปี ค.ศ. 2016 ควบรวมกับบริษัทเดอแลซกรุ๊ปของเบลเยียม ก่อตั้งเป็นบริษัทอาโฮลด์ เดอแลซ

## ประวัติ
บริษัทก่อตั้งขึ้นเมื่อ อัลเบิร์ต ฮายน์ เปิดร้านขายของชำในชื่ออัลเบิร์ต ฮายน์ขึ้นที่เมืองโอสต์ซาน ในจังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์เมื่อปี ค.ศ. 1887 กิจการขยายใหญ่โตในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20 และจดทะเบียนเป็นบริษัทมหาชนเมื่อปี ค.ศ. 1948

จากนั้น อัลเบิร์ต และ แคร์ริต ยัน ฮายน์ ผู้บริหารรุ่นหลาน มีส่วนสำคัญในการขยายธุรกิจ นำเสนอวิธีการจับจ่ายซื้อสินค้าด้วยตัวเอง พัฒนาสินค้าในแบรนด์ของตัวเอง และยังส่งเสริมสินค้าประเภทอาหารกับท้องถิ่นอีกด้วยโดยการนำไวน์ เชอร์รี ผลไม้ต่างๆมาวางจำหน่ายในร้าน นอกจากนี้ยังเปลี่ยนวิถีชีวิตในด้านการบริโภคของลูกค้าด้วยการขายอาหารแบบแช่แข็ง อาหารสำเร็จรูป ทำให้ชาวดัตช์จำนวนมากหันมาซื้อตู้เย็นไว้ประจำบ้าน

เมื่อบริษัทขยายใหญ่ขึ้นจนกลายเป็นเครือข่ายร้านค้าปลีกที่ใหญ่ที่สุดในเนเธอร์แลนด์ ได้มีการขยายกิจการไปสู่ธุรกิจเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ สุขภาพ และความงาม และได้ตั้งบริษัทโฮลดิงเมื่อปี ค.ศ. 1973 ในชื่อ อาโฮลด์ (Ahold) อันเป็นตัวย่อของคำว่าอัลเบิร์ต ฮายด์ โฮลดิง (**A**lbert **H**eijn H**old**ing)

ราวกลางทศวรรษที่ 1970 บริษัทเริ่มนำกิจการออกสู่ต่างประเทศ เข้าซื้อกิจการร้านค้าปลีกในสเปนและสหรัฐอเมริกา มีการว่าจ้างผู้บริหารที่ไม่ได้มาจากตระกูลฮายน์ จนได้คำนำหน้าบริษัทว่า "รอยัล" จากสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์เมื่อปี ค.ศ. 1987 ในวาระครบรอบ 100 ปีของการก่อตั้งบริษัท

ช่วงต้นศตวรรษที่ 21 บริษัทอาโอลด์เผชิญกับวิกฤตความน่าเชื่อถือเมื่อมีการเปิดเผยว่าบริษัทลูกของอาโฮลด์มีการตกแต่งตัวเลขทางบัญชี โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา กรณีความผิดปกติทางบัญชีทำให้บริษัทเสียค่าปรับมหาศาล จึงมีการจัดทำแผนฟื้นฟูกิจการ มีการประกาศขายธุรกิจในอเมริกาใต้และเอเชีย เหลือไว้เพียงธุรกิจที่ทำกำไรในยุโรปและสหรัฐอเมริกา ปรับปรุงสินค้าในแบรนด์ของตนเองและการบริการลูกค้า ได้มีการประกาศยุทธศาสตร์ความเข้มแข็ง 6 ด้าน ได้แก่ ให้ความสำคัญกับลุกค้าประจำ นำเสนอสินค้าที่หลากหลาย ขยายสาขาไปสู่ภูมิภาค เน้นความเรียบง่าย ค้าปลีกอย่างรับผิดชอบ และให้ความสำคัญกับบุคลากร

เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 2015 บริษัทควบรวมกิจการกลุ่มเดอแลซ บริษัทค้าปลีกยักษ์ใหญ่จากประเทศเบลเยียม ก่อตั้งเป็นบริษัทใหม่ในชื่อ อาโฮลด์ เดอแลซ โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เนเธอร์แลนด์

## สินทรัพย์

### ยุโรป

* Ahold Coffee Company B.V. – เนเธอร์แลนด์
* Ahold Czech Republic a.s. – สาธารณรัฐเช็ค
* Albert Heijn B.V. – เนเธอร์แลนด์ เบลเยียม เยอรมนี
* Etos B.V. – เนเธอร์แลนด์
* Gall & Gall B.V. – เนเธอร์แลนด์
* Bol.com – เนเธอร์แลนด์
* Gestão de Empresas de Retalho, SGPS. S.A. (JMR) (โดยอ้อม 49%) – โปรตุเกส

### อเมริกา

* Giant-Carlisle
** Martin's Food Markets
** Ukrops
* Stop & Shop/Giant-Landover
** Stop & Shop
** Giant-Landover
* Peapod

## ดูเพิ่ม

*อาโฮลด์ เดอแลซ
*โต๊ะกลมค้าปลีกยุโรป

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บริษัทของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในยูโรเน็กซต์
ราโบบังก์

**ราโบบังก์** หรือ**สหกรณ์ราโบบังก์** () เป็นบริษัทข้ามชาติสัญชาติดัตช์ที่ให้บริการด้านการเงิน มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ยูเทรกต์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นผู้นำในด้านธนาคารเพื่อการอาหารและการเกษตรประกอบไปด้วยกลุ่มธนาคารท้องถิ่น 129 ธนาคาร (ค.ศ. 2013) สำนักงานกลาง และสำนักงานต่างประเทศอีกหลายแห่ง กลุ่มราโบบังก์เน้นการให้บริการกับสถาบันอาหารและเกษตรกรรมโดยเฉพาะ เป็นธนาคารที่ใหญ่เป็นอันดับสองของเนเธอร์แลนด์เมื่อวัดจากสินทรัพย์รวม

## อ้างอิง


หมวดหมู่:บริษัทของเนเธอร์แลนด์
ก๊าซแทร์รา

**ก๊าซแทร์รา** () เป็นบริษัทข้ามชาติสัญชาติดัตช์ที่ดำเนินธุรกิจซื้อขายและจัดหาก๊าซธรรมชาติ มีสามหุ้นส่วนหลักคือ รอยัลดัตช์เชลล์ (ถือหุ้นร้อยละ 25) เอ็กซอนโมบิล (ถือหุ้นร้อยละ 25) และรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ (ถือหุ้นร้อยละ 50) ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2005 หลังจากอดีตบริษัทก๊าซยูนิแยกบริษัท

ก่อนปี ค.ศ. 2005 บริษัทก๊าซยูนิได้รับอนุญาตให้ขายและจนส่งก๊าซธรรมชาติที่ค้นพบเจอในเนเธอร์แลนด์ แต่หลังจากที่ตลาดก๊าซยุโรปเปิดเสรีการขนส่ง การค้า และจัดหาก๊าซจะต้องถูกแยกเป็นบริษัทย่อยที่บริหารงานอิสระต่อกัน ทำให้ก๊าซยูนิต้องแยกเป็นบริษัทขนส่งหนึ่งแห่งโดยใช้ชื่อเดิม และบริษัทก๊าซแทร์รา ดูแลกิจการในส่วนที่เหลือ

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:บริษัทของเนเธอร์แลนด์
ทฤษฎีดาร์วินทางสังคม

**ทฤษฎีดาร์วินทางสังคม** () เป็นทฤษฎีหนึ่งเกี่ยวกับสังคมซึ่งมีต้นกำเนิดที่สหราชอาณาจักร ทวีปอเมริกาเหนือ และยุโรปตะวันตกในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1870 ซึ่งเป็นทฤษฎีที่นำแนวคิดเกี่ยวกับการคัดเลือกโดยธรรมชาติและการอยู่รอดของผู้เหมาะสมที่สุดมาประยุกต์ใช้ในด้านสังคมศาสตร์และการเมือง ผู้ที่นิยมทฤษฎีนี้มักเชื่อว่าผู้ที่แข็งแรงกว่าควรจะมีทรัพย์สมบัติและอำนาจมากขึ้น ส่วนผู้ที่อ่อนแอกว่าก็ควรจะมีทรัพย์สมบัติและอำนาจน้อยลง โดยกลุ่มผู้ที่นิยมทฤษฎีดาร์วินทางสังคมแต่ละกลุ่มจะมีมุมมองและความคิดเห็นที่แตกต่างกันเกี่ยวกับการพิจารณาว่าคนกลุ่มใดเป็นกลุ่มผู้ที่ "แข็งแรง" กว่า และคนกลุ่มใดเป็นกลุ่มผู้ที่ "อ่อนแอ" กว่า ทฤษฎีนี้มักถูกนำไปอ้างกันมากในหลายกลุ่มเพื่อสนับสนุนความเชื่อของกลุ่มตน เช่น ลัทธิอำนาจนิยม ลัทธิจักรวรรดินิยม ลัทธิฟาสซิสต์ ลัทธินาซี รวมถึงความขัดแย้งระหว่างกลุ่มชนชาติหรือชาติพันธุ์

อย่างไรก็ตาม ทฤษฎีนี้เริ่มเสื่อมความนิยมลงหลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งสิ้นสุดลง และเสื่อมความนิยมลงมากในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง เนื่องจากเชื่อว่ามีความเกี่ยวข้องกับลัทธินาซีและไม่สมเหตุสมผลในทางวิทยาศาสตร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทฤษฎีสังคม
เอสฮาเฟโฮลดิงส์

**เอสฮาเฟโฮลดิงส์** () เป็นบริษัทสัญชาติดัตช์ที่ดำเนินธุรกิจหลากหลาย ตั้งแต่การขนส่ง ค้าปลีก น้ำมัน อาหาร และบริการการเงิน ปัจจุบันมีพนักงานราว 60,000 คน มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองยูเทรกต์ ประเทศเนเธอร์แลนด์

## ประวัติ
เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1896 พ่อค้าถ่านหินชาวดัตช์ 8 คนรวมตัวกันตั้งบริษัทค้าถ่านหิน (Steenkolen Handels-Vereniging ย่อเป็น SHV:เอสฮาเฟ) ขึ้นเพื่อตอบสนองการรวมตัวสมาคมถ่านหินไรน์-เวสต์ฟาเลินในเยอรมนี ต่อมาในปี ค.ศ. 1904 บริษัทได้เอกสิทธิ์ในการค้าขายถ่านหินจากเวสต์ฟาเลินสู่ประเทศเนเธอร์แลนด์ จากนั้นกิจการบริษัทดีขึ้นเรื่อยมา ได้ย้ายสำนักงานใหญ่จากรอตเทอร์ดามไปยูเทรกต์เพื่อใช้ประโยชน์จากการที่ยูเทรกต์เป็นจุดตัดเส้นทางรถไฟหลักของเนเธอร์แลนด์

เฟนเทเนอร์ ฟัน ฟลิสซิงเงิน ผู้อำนวยการบริษัทได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการของคณะกรรมการถ่านหินแห่งชาติในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในช่วงนี้บริษัทเผชิญภาวะยากลำบากเพราะแม้เนเธอร์แลนด์จะมีนโยบายเป็นกลาง แต่ถ่านหินจากเวสต์ฟาเลินในเยอรมนีถูกส่งมาที่เนเธอร์แลนด์ไม่ได้เพราะต้องป้อนให้กับกองทัพเยอรมนีก่อน อย่างไรก็ตาม เอสฮาเฟได้ตั้งบริษัทโฮลดิงขึ้นเพื่อร่วมลงทุนในถ่านหินแอนทราไซต์ในเยอรมนี ถือเป็นบริษัทลงทุนบริษัทแรกภายใต้เอสฮาเฟ ซึ่งต่อมาได้ขยายไปสู่การลงทุนในบริษัทโฮโคเฟินส์และสายการบินเคแอลเอ็ม

ทศวรรษที่ 1920 เป็นช่วงเปลี่ยนผ่านอุตสาหกรรมของเนเธอร์แลนด์จากการใช้ถ่านหินมาเป็นการใช้น้ำมัน เนื่องจากน้ำมันช่วยประหยัดต้นทุนได้มาก เรือสินค้าและเครื่องจักรต่างๆเปลี่ยนมาใช้พลังงานน้ำมันแทน เอสฮาเฟจึงหันมาลงทุนในสถานีเก็บและจ่ายน้ำมัน

หลังสงครามโลกครั้งที่สอง เศรษฐกิจของทวีปยุโรปได้รับความเสียหายอย่างหนัก เช่นเดียวกับความต้องการถ่านหินก็ลดลงอย่างต่อเนื่อง เอสฮาเฟจึงหันมาลงทุนในการดำเนินเรือและกิจการค้าปลีกเพื่อประคองบริษัท ได้ตั้งห้างค้าปลีกแม็คโครขึ้น จนขยายเป็นบริษัทเทรดดิงที่ใหญ่ที่สุดในเนเธอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1995

## บริษัทที่มีเอสฮาเฟโฮลดิงส์เป็นเจ้าของ

* SHV Energy - แก๊สปิโตรเลียมเหลว (LPG)
* Primagaz - พลังงาน
* แม็คโคร - ค้าปลีกอาหารและอื่นๆ
* Dyas - น้ำมันและก๊าซธรรมชาติ
* Prins Autogas - ระบบเชื้อเพลิงทางเลือก
* EVAS - ถังก๊าซ LPG และถัง LPG ในรถยนต์
* TCEC - พลังงานหมุนเวียน
* NPM Capital - กองทุนเอกชน
* Mammoet - รถยกขนาดหนัก
* ERIKS - บริการและซ่อมบำรุงลอจิสติก
* Ipragaz - LPG ก๊าซธรรมชาติเหลว ขนส่งน้ำมันและไฟฟ้า
* Nutreco - อาหารสัตว์

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:บริษัทของเนเธอร์แลนด์
แดดริก บอยาตา

**อางกา แดดริก บอยาตา** (; เกิดวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลชาวเบลเยียม ผู้เล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับสโมสร แฮร์ทา เบเอ็สเซ ในเยอรมนี และทีมชาติเบลเยียม

บอยาตาได้ลงเล่นฟุตบอลอาชีพครั้งแรกกับแมนเชสเตอร์ซิตีใน ค.ศ. 2010 และได้รับรางวัลผู้เล่นเยาวชนแห่งปีในฤดูกาล 2009–10 ต่อมาในฤดูกาล 2011–12 เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับโบลตันวอนเดอเรอส์ และในช่วงครึ่งแรกของฤดูกาล 2012–13 ก็ถูกปล่อยยืมตัวให้กับตเว็นเตอ ต่อมาใน ค.ศ. 2015 เขาย้ายไปเซลติกด้วยค่าตัว 1.5 ล้านปอนด์ และในวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2019 มีการรายงานว่า เขากำลังจะย้ายไปแฮร์ทา เบเอ็สเซ

บอยาตาได้เล่นให้กับทีมชาติเบลเยียมมาตั้งแต่ชุดเยาวชน เขาได้ลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 2010 และมีส่วนช่วยให้ทีมชาติจบอันดับที่ 3 ในฟุตบอลโลก 2018

## ทีมชาติ
### ชุดใหญ่
ผู้จัดการทีมชาติเบลเยียม จอร์จ ลีเคนส์ ได้เลือกบอยาตาติดทีมชาติในการแข่งขันรอบคัดเลือกของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 นัดที่พบกับคาซัคสถานและออสเตรียในช่วงปลาย ค.ศ. 2010 อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ลงเล่นในนัดที่พบกับคาซัคสถาน แต่ได้ลงเล่นให้กับทีมชาติครั้งแรกในนัดที่พบกับออสเตรียเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2010 โดยเขาลงเล่นในช่วงครึ่งหลังแทนที่โตบี อัลเดอร์เวเริลด์ นัดนั้นจบลงด้วยผลเสมอ 4–4 ต่อมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2011 เขาติดทีมชาติในนัดกระชับมิตรที่จะพบกับสโลวีเนีย แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้ลงเล่น 

บอยาตาถูกเรียกตัวติดทีมชาติเบลเยียมอีกครั้งในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2015 สำหรับการแข่งขันรอบคัดเลือกของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 นัดที่พบกับอันดอร์ราและอิสราเอล เขาไม่ได้ลงเล่นในสองนัดนี้เลย แต่ถูกเรียกติดทีมชาติอีกครั้งในนัดกระชับมิตรที่พบกับโปรตุเกสเมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 2016 โดยในนัดนั้น เขาได้ลงเล่นในนาทีที่ 86 แทนที่เจสัน เดอนาเยอร์

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 เขามีชื่อติดทีมชาติเบลเยียมชุดเบื้องต้น สำหรับการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซีย ต่อมาในวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2018 เขายังคงมีชื่อติดทีมชาติชุด 23 คนสุดท้าย ในการแข่งขันรอบสุดท้าย เขาได้ลงเล่นครบทุกนาทีตลอดสามนัดในรอบแบ่งกลุ่ม อย่างไรก็ตาม เขากลับไม่ได้ลงเล่นในรอบแพ้คัดออก ซึ่งสุดท้ายแล้วทีมจบอันดับที่ 3

## สถิติอาชีพ
### ทีมชาติ

## เกียรติประวัติ
**แมนเชสเตอร์ซิตี**
* เอฟเอคัพ: 2010–11

**เซลติก**
* สกอตติชพรีเมียร์ชิป (4): 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2018–19
* สกอตติชคัพ (2): 2016–17, 2017–18
* สกอตติชลีกคัพ (2): 2017–18, 2018–19

**เบลเยียม**
* ฟุตบอลโลก อันดับที่สาม: 2018

**รางวัลส่วนตัว**
* PFA Scotland Team of the Year: 2018–19 Scottish Premiership

## อ้างอิง

## แหล่งขัอมูลอื่น

* 
* 
* Belgium stats at Belgian FA

หมวดหมู่:บุคคลจากบรัสเซลส์
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวเบลเยียม
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติเบลเยียม
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโบลตันวอนเดอเรอส์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลตเว็นเตอ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเซลติก
หมวดหมู่:ผู้เล่นแฮร์ทา เบเอ็สเซ
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเอเรอดีวีซี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในสกอตติชโปรเฟสชันนัลฟุตบอลลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
อักโซโนเบิล

**อักโซโนเบิล** () เป็นบริษัทข้ามชาติสัญชาติดัตช์ที่ผลิตสีและสารเคลือบสำหรับลูกค้ารายย่อยและอุตสาหกรรม มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่อัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ดำเนินธุรกิจในกว่า 150 ประเทศ มีพนักงานราว 46,000 คน มียอดขายในปี ค.ศ. 2016 ประมาณ 14.2 พันล้านยูโร จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ยูโรเน็กซต์อัมสเตอร์ดัม อักโซโนเบิลเป็นผู้ผลิตสีรายใหญ่เป็นอันดับสามของโลกเมื่อพิจารณาจากรายได้ เป็นรองเพียง Sherwin-Williams และ PPG Industries

## ประวัติ
อักโซโนเบิลมีประวัติการควบรวมกิจการและการขายกิจการมาอย่างยาวนาน บริษัทในปัจจุบันบางส่วนสามารถสืบย้อนกลับไปถึงบริษัทในคริสต์ศตวรรษที่ 17

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:บริษัทของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในยูโรเน็กซต์
โต๊ะกลมค้าปลีกยุโรป

**โต๊ะกลมค้าปลีกยุโรป** () เป็นองค์กรการค้าของยุโรปที่มีสมาชิกคือบริษัทค้าปลีกยักษ์ใหญ่ของแต่ละประเทศ รวมทั้งกลุ่มแล้วมีพนักงานทั้งหมด 2.3 ล้านคนและมียอดขายสูงถึง 400 พันล้านยูโร สำนักงานขององค์กรอยู่ที่กรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม

## สมาชิก
สมาชิกของโต๊ะกลมค้าปลีกยุโรปในเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 มีดังนี้

## อ้างอิง
ประเทศบรูไนในซีเกมส์ 2019

**ประเทศบรูไนดารุสซาลาม** เข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ 2019 (พ.ศ. 2562) ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ระหว่างวันที่ 30 พฤศจิกายน - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2562 การแข่งขันครั้งนี้ประเทศบรูไนดารุสซาลามได้รับเหรียญรางวัล 2 เหรียญทอง 5 เหรียญเงิน 6 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 13 เหรียญ 

## สรุปเหรียญรางวัล

### สรุปเหรียญแบ่งตามชนิดกีฬา

### สรุปเหรียญแบ่งตามวัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

บรูไนดารุสซาลาม
หมวดหมู่:ซีเกมส์ 2019
ประเทศติมอร์-เลสเตในซีเกมส์ 2019

**ประเทศติมอร์-เลสเต** เข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ 2019 (พ.ศ. 2562) ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ระหว่างวันที่ 30 พฤศจิกายน - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2562 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งติมอร์-เลสเตส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 48 คน แข่งขันกีฬา 10 ชนิด การแข่งขันครั้งนี้ประเทศติมอร์-เลสเตได้รับเหรียญรางวัล 0 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน 5 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 6 เหรียญ 

## สรุปเหรียญรางวัล

### สรุปเหรียญแบ่งตามชนิดกีฬา

### สรุปเหรียญแบ่งตามวัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

ติมอร์-เลสเต
อาโฮลด์ เดอแลซ

**บริษัท อาโฮลด์ เดอแลซ จำกัด** () เป็นบริษัทสัญชาติดัตช์-เบลเยียมที่ดำเนินธุรกิจค้าปลีก ซูเปอร์มาร์เก็ต และการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ มีบริษัทในเครือ 21 บริษัทและพนักงานกว่า 375,000 คน มีร้านสาขากว่า 6,500 ร้านใน 11 ประเทศ จัดจำหน่ายสินค้าในรูปแบบซูเปอร์มาร์เก็ต ร้านสะดวกซื้อ ไฮเปอร์มาร์เก็ต ร้านของชำออนไลน์ ร้านยา และร้านเครื่องดื่มแอลกอฮอล์

สำนักงานใหญ่ของอาโฮลด์ เดอแลซตั้งอยู่ที่ซานดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ดำเนินธุรกิจในเนเธอร์แลนด์ เบลเยียม เช็กเกีย กรีซ ลักเซมเบิร์ก โรมาเนีย เซอร์เบีย และสหรัฐ นอกจากนี้ยังร่วมทุนในประเทศอินโดนีเซียและโปรตุเกส

อาโฮลด์ เดอแลซ จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ยูโรเน็กซต์อัมสเตอร์ดัม และบรัสเซลส์

## ประวัติ
อาโฮลด์ เดอแลซ ก่อตั้งเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2016 จากการรวมตัวกันของบริษัทอาโฮลด์ จากเนเธอร์แลนด์และบริษัทเดอแลซกรุ๊ป จากเบลเยียม บริษัทเดอแลซเป็นบริษัทค้าปลีกที่เริ่มดำเนินการมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1867 โดยพี่น้องตระกูลเดอแลซ  ส่วนอาโฮลด์นั้นเริ่มกิจการในปี ค.ศ. 1887 เมื่ออัลเบิร์ต ฮายน์เปิดสาขาแรกในเนเธอร์แลนด์

## ดูเพิ่ม

* โต๊ะกลมค้าปลีกยุโรป

## อ้างอิง
ประเทศอินโดนีเซียในซีเกมส์ 2019

**ประเทศอินโดนีเซีย** เข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ 2019 (พ.ศ. 2562) ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ระหว่างวันที่ 30 พฤศจิกายน - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2562 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งอินโดนีเซียส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 837 คน แข่งขันกีฬา 56 ชนิด การแข่งขันครั้งนี้ประเทศอินโดนีเซียได้รับเหรียญรางวัล 73 เหรียญทอง 84 เหรียญเงิน 111 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 268 เหรียญ 

## สรุปเหรียญรางวัล

### สรุปเหรียญแบ่งตามชนิดกีฬา

:  Not Participated
:  Not Ranked
:  Not Awarded
: no medals were awarded because only 2 competitors.

### สรุปเหรียญแบ่งตามวัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

อินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ซีเกมส์ 2019
ประเทศมาเลเซียในซีเกมส์ 2019

**ประเทศมาเลเซีย** เข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ 2019 (พ.ศ. 2562) ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ระหว่างวันที่ 30 พฤศจิกายน - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2562 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งมาเลเซียส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 773 คน แข่งขันกีฬา 52 ชนิด การแข่งขันครั้งนี้ประเทศมาเลเซียได้รับเหรียญรางวัล 56 เหรียญทอง 57 เหรียญเงิน 71 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 184 เหรียญ 

## สรุปเหรียญรางวัล

### สรุปเหรียญแบ่งตามชนิดกีฬา

### สรุปเหรียญแบ่งตามวัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

มาเลเซีย
หมวดหมู่:ซีเกมส์ 2019
ประเทศเวียดนามในซีเกมส์ 2019

**ประเทศเวียดนาม** เข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ 2019 (พ.ศ. 2562) ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ระหว่างวันที่ 30 พฤศจิกายน - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2562 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งเวียดนามส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 856 คน แข่งขันกีฬา 43 ชนิด การแข่งขันครั้งนี้ประเทศเวียดนามได้รับเหรียญรางวัล 98 เหรียญทอง 85 เหรียญเงิน 105 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 288 เหรียญ 

## สรุปเหรียญรางวัล

### สรุปเหรียญแบ่งตามชนิดกีฬา

### สรุปเหรียญแบ่งตามวัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 


เวียดนาม
ประเทศพม่าในซีเกมส์ 2019

**ประเทศพม่า** เข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ 2019 (พ.ศ. 2562) ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ระหว่างวันที่ 30 พฤศจิกายน - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2562 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งพม่าส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 952 คน แข่งขันกีฬา 31 ชนิด การแข่งขันครั้งนี้ประเทศพม่าได้รับเหรียญรางวัล 4 เหรียญทอง 18 เหรียญเงิน 51 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 73 เหรียญ 

## สรุปเหรียญรางวัล

### สรุปเหรียญแบ่งตามชนิดกีฬา

### สรุปเหรียญแบ่งตามวัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

พม่า
หมวดหมู่:ซีเกมส์ 2019
ยูโรเน็กซต์

**ยูโรเน็กซต์** () เป็นตลาดหลักทรัพย์ยุโรปที่มีสำนักงานทะเบียนอยู่ที่กรุงอัมสเตอร์ดัมและมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ลาเดฟ็องส์ มหานครปารีส ดำเนินกิจการตลาดหลักทรัพย์ในอัมสเตอร์ดัม บรัสเซลส์ ลอนดอน ลิสบอน ดับลิน ออสโล และปารีส มีบริษัทกว่า 1,500 แห่งจดทะเบียนในตลาดมูลค่ารวมกว่า 4.1 ล้านล้านยูโร (กรกฎาคม ค.ศ. 2019) จึงจัดได้ว่าเป็นตลาดซื้อขายหลักทรัพย์ที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปภาคพื้นทวีป หลักทรัพย์ที่มีการซื้อขายได้แก่ หุ้น กองทุนรวม วอร์แรนต์ พันธบัตร อนุพันธ์ โภคภัณฑ์และดัชนี ตลอดจนแพลตฟอร์มแลกเปลี่ยนเงินตราระหว่างประเทศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตลาดหลักทรัพย์
หมวดหมู่:การควบรวมและเข้าซื้อกิจการในปี พ.ศ. 2550
ประเทศฟิลิปปินส์ในซีเกมส์ 2019

**ประเทศฟิลิปปินส์** เข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ 2019 (พ.ศ. 2562) ในฐานะเจ้าภาพจัดการแข่งขัน จัดขึ้นระหว่างวันที่ 30 พฤศจิกายน - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2562 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งฟิลิปปินส์ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 1,115 คน แข่งขันกีฬา 56 ชนิด การแข่งขันครั้งนี้ประเทศฟิลิปปินส์ได้รับเหรียญรางวัล 149 เหรียญทอง 117 เหรียญเงิน 121 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 387 เหรียญ 

## สรุปเหรียญรางวัล

### สรุปเหรียญแบ่งตามชนิดกีฬา

### สรุปเหรียญแบ่งตามวัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

ฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:ซีเกมส์ 2019
ประเทศสิงคโปร์ในซีเกมส์ 2019

**ประเทศสิงคโปร์** เข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ 2019 (พ.ศ. 2562) ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ระหว่างวันที่ 30 พฤศจิกายน - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2562 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งสิงคโปร์ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 666 คน แข่งขันกีฬา 48 ชนิด การแข่งขันครั้งนี้ประเทศสิงคโปร์ได้รับเหรียญรางวัล 53 เหรียญทอง 46 เหรียญเงิน 68 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 167 เหรียญ 

## สรุปเหรียญรางวัล

### สรุปเหรียญแบ่งตามชนิดกีฬา

### สรุปเหรียญแบ่งตามวัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

สิงคโปร์
หมวดหมู่:ซีเกมส์ 2019