open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เซียว เหอ

**เซียว เหอ** (, 257 – 16 สิงหาคม 193 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นขุนนางจีนในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตกตอนต้น เขารับใช้ หลิว ปัง (จักรพรรดิฮั่นเกาจู่) ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น ในระหว่างการจลาจลต่อต้าน ราชวงศ์ฉิน และต่อสู้เคียงข้างหลิวใน สงครามฉู่-ฮั่น กับคู่แข่งของหลิว เซี่ยง อวี่ ภายหลังการก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น เซียว เหอ กลายเป็น อัครมหาเสนาบดี และดำรงตำแหน่งไปจนเขาถึงแก่กรรม สำหรับผลงานของเขา เขายังเป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งใน วีรบุรุษทั้งสามแห่งราชวงศ์ฮั่นตอนต้น (漢初三傑) ร่วมกับ หาน ซิ่น และ เตียวเหลียง

เซี่ยวเหอถึงแก่อสัญกรรมในปีที่ 2 ในรัชกาลฮั่นฮุ่ยตี้ เมื่อ 193 ปีก่อนคริสตกาล

## อ้างอิง

*ซือหม่า เชียน. *[[ฉื่อจี้]]*, เล่มที่ 53.
*ปาน กู้ และคณะ. *[[ฮั่นชู]]*, เล่มที่ 39.

หมวดหมู่:ขุนนางสมัยราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:ขุนนางจีน
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:อัครมหาเสนาบดีจีน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1270

**ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1270 [แยกทางหลวงหมายเลข 108 (กองลอย)-แม่แฮใต้]** เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร โดยเริ่มต้นจากบ้านกองลอย อำเภอฮอด จังหวัดเชียงใหม่หรือเริ่มต้นจาก ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 ที่บริเวณกิโลเมตรที่ 55 และสิ้นสุดที่บ้านแม่โถ อำเภอแม่ลาน้อย จังหวัดแม่ฮ่องสอน

## รายชื่อทางแยก

## ดูเพิ่ม
* อุทยานแห่งชาติแม่โถ

1270
4-1270
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดเชียงใหม่
กรุซ การ์บาฆัล

**กรุซ การ์บาฆัล** () อดีตนักมวยสากลชาวเม็กซิกัน เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ที่เมืองเบรากรุซ ประเทศเม็กซิโก มีศักดิ์เป็นน้องชายของนักมวยอดีตแชมป์โลกชื่อดัง ไมเคิล คาร์บาฮาล มีสถิติการชกทั้งหมด 47 ครั้ง ชนะ 29 (น็อก 25) เสมอ 2 แพ้ 16

## เกียรติประวัติ

* แชมป์เม็กซิโกรุ่นแบนตัมเวท (2544)
* แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBO
** ชิง 15 มีนาคม 2545 ชนะน็อค เมาริซิโอ มาร์ติเนซ ยก 9 ที่ เม็กซิโก
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 27 กันยายน 2545 ชนะน็อค แดนนี่ โรเมโร ยก 4 ที่ สหรัฐอเมริกา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 4 ตุลาคม 2546 ชนะน็อค เกราร์โด เอสปิโนซา ยก 8 ที่ สหรัฐอเมริกา
** เสียแชมป์ 7 พฤษภาคม 2547 แพ้คะแนน รัตนชัย ส.วรพิน ที่ นครราชสีมา
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBU เมื่อ 17 พฤศจิกายน 2539 แพ้คะแนน เลห์โลโฮโนโล เลดวาบา ที่ แอฟริกาใต้
** ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBF เมื่อ 7 มีนาคม 2540 แพ้น็อค แซมซั่น กระทิงแดงยิม ยก 4 ที่ เลย
** ชิงแชมป์ WBC Continental Americas รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 19 กรกฎาคม 2540 แพ้คะแนน เซอร์จิโอ มิญัน ที่ เม็กซิโก
** ชิงแชมป์ WBO NABO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 5 ธันวาคม 2540 แพ้คะแนน เนสเตอร์ การ์ซา ที่เม็กซิโก
** ชิงแชมป์ NABF เฉพาะกาลเมื่อ 4 ธันวาคม 2542 แพ้คะแนน ฟรานซิสโก เมเตโอส ที่ เม็กซิโก
** ชิงแชมป์ WBO NABO และ NABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 10 พฤศจิกายน 2550 แพ้คะแนน โอลิเวียร์ ลอนต์ชิ ที่ แคนาดา

## อ้างอิง
* สถิติการชก boxrec.com  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBO
หมวดหมู่:บุคคลจากเบรากรุซ
ฆิลเบร์โต โรมัน

**ฆิลเบร์โต โรมัน ซัลดาญญา** () อดีตนักมวยสากลชาวเม็กซิกัน เป็นแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (115 ปอนด์) ของสภามวยโลก (WBC) 2 สมัย ได้ชื่อว่าเป็นนักมวยในรุ่น 115 ปอนด์ที่เก่งกาจที่สุดในโลกคนหนึ่งเทียบเท่ากับ เขาทราย แกแล็คซี่ เมื่อสมัยที่ทั้งคู่ยังชกมวยอยู่ แต่ทั้งคู่ไม่ได้มีโอกาสชกเพื่อพิสูจน์ฝีมือกัน โดยก่อนที่จะชกมวยสากลอาชีพ โรมันเคยชกมวยสากลสมัครเล่นในทีมชาติเม็กซิโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 มาก่อน โดยตกรอบ 3 ในรุ่นฟลายเวท (51 กิโลกรัม)

โรมันเกิดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504 ที่เมืองเมฆิกาลิ รัฐบาฮากาลิฟอร์เนีย  เสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2533 ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ รวมอายุได้ 29 ปี มีสถิติการชกทั้งหมด 61 ครั้ง ชนะ 54 (น็อก 35) เสมอ 1 แพ้ 6

## เกียรติประวัติ

* แชมป์โลก WBC รุ่น​จูเนียร์​แบนตัมเวท​ (สมัยแรก)
** ชิง 30 มีนาคม 2529 ชนะคะแนน จิโร วาตานาเบะ ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 15 พฤษภาคม 2529 ชนะคะแนน เอดการ์ โอมาร์ มอนเซร์รัต ที ฝรั่งเศส
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 18 กรกฎาคม 2529 ชนะคะแนน รูเบน โอสบัลโด กอนโดริ ที่ อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 30 สิงหาคม 2529 เสมอกับ ซานโตส เบนิกโน ลาซิอา ที่ อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 19 ธันวาคม 2529 ชนะคะแนน ก้องธรณี พยัคฆ์อรุณ ที่ อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก กทม.
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 31 มกราคม 2430 ชนะน็อค อันตอยเน มอนเตโร ยก 9 ที่ ฝรั่งเศส
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 20 มีนาคม 2530 ชนะคะแนน แฟรงก์ เซเดโน ที่ เม็กซิโก
** เสียแชมป์ 16 พฤษภาคม 2530 แพ้น็อค ซานโตส เบนิกโน ลาซิอา ยก 11 ที่ ฝรั่งเศส
* แชมป์โลก WBC รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท (สมัยที่ 2)
** ชิง 8 เมษายน 2531 ชนะคะแนน ซูการ์ เบบี โรฮัส ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 9 กรกฎาคม 2531 ชนะน็อค โยชิยูกิ อูชิดะ ยก 5 ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 4 กันยายน 2531 ชนะคะแนน คิโยชิ ฮาทานากะ ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 7 พฤศจิกายน 2531 ชนะคะแนน ชูการ์ เบบี โรฮัส ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 5 มิถุนายน 2532 ชนะคะแนน ฆวน การาโซ ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 12 กันยายน 2532 ชนะคะแนน ซานโตส เบนิกโน ลาซิอา ที่ สหรัฐ
** เสียแชมป์ 7 พฤศจิกายน 2532 แพ้คะแนน นานา คอนาดู ที่ เม็กซิโก
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBC รุ่น​จูเนียร์​แบนตัมเวท​ เมื่อ 9 มิถุนายน 2533 แพ้อาร์ทีดี มุน ซ็อง-กิล ยก 8 ที่ เกาหลีใต้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBC

หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางถนน
หมวดหมู่:บุคคลจากเมฮิกาลิ
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1226

**ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1226 [แยกทางหลวงหมายเลข 1095 (แม่ละนา)-ปางคาม]** เป็นทางหลวงแผ่นดินภายในเขตอำเภอปางมะผ้า จังหวัดแม่ฮ่องสอน ระยะทาง 24.793 กิโลเมตร เป็นเส้นทางที่แยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 (ถนนแม่มาลัย-ปาย) ไปยังหมู่บ้านหลายแห่งในพื้นที่ชายแดนไทย-พม่า (รัฐฉาน) และสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของจังหวัดแม่ฮ่องสอน คือ ถ้ำแม่ละนา

## รายละเอียดของเส้นทาง
เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ไป-กลับ แยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 (ถนนแม่มาลัย-ปาย) ที่หลักกิโลเมตรที่ 152.275 ด้านขวาทาง (จากแม่มาลัยมุ่งหน้าปาย) ที่ตำบลนาปู่ป้อม ผ่านบ้านแม่ละนา และสิ้นสุดที่บ้านปางคาม ในพื้นที่ตำบลปางมะผ้า อำเภอปางมะผ้า จังหวัดแม่ฮ่องสอน ลักษณะเส้นทางช่วงต้นเป็นผิวลาดยาง ช่วงถัดมาเป็นผิวคอนกรีตสลับลูกรัง โดยมีแนวเส้นทางบางช่วงเลียบชายแดนไทย-พม่า

## ประวัติการก่อสร้างเส้นทาง
* **ช่วงที่ 1 (ทางหลวง 1095-บ้านแม่ละนา)** ระยะทาง 6 กิโลเมตร
เดิมเส้นทางนี้เป็นทางคนเดินและม้าต่าง ต่อมาทางจังหวัดแม่ฮ่องสอนมีบัญชาให้อยู่ในความดูแลของกรมทางหลวง เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 เพื่อเป็นเส้นทางเข้าหมู่บ้านแม่ละนา ต่อมามีการก่อสร้างและรับมอบเป็นทางบำรุงของกรมทางหลวงเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2529 และได้ปรับปรุงเป็นผิวลาดยางสลับกับผิวลูกรังในช่วงปี พ.ศ. 2539-2541
* **ช่วงที่ 2 (บ้านแม่ละนา-บ้านปางคาม)** ระยะทาง 21.350 กิโลเมตร
เป็นเส้นทางที่กรมทางหลวงได้รับมอบจากกองบัญชาการทหารสูงสุดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2534 ได้ปรับปรุงเป็นผิวลาดยางสลับกับผิวลูกรังในช่วงปี พ.ศ. 2543-2545

## แยกที่สำคัญ
* แยกนาปู่ป้อม

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ถ้ำแม่ละนา
* กลุ่มถ้ำแม่ละนา

1226
4-1226
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1285

**ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1285 [แยกทางหลวงหมายเลข 1095 (ทุ่งมะส้าน)-ห้วยผึ้ง]** เป็นทางหลวงแผ่นดินในพื้นที่ตำบลห้วยผา อำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ระยะทาง 15 กิโลเมตร แยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 (ถนนแม่มาลัย-ปาย) เข้าสู่หมู่บ้านในพื้นที่ชายแดนไทย-พม่า (รัฐฉาน) จนสิ้นสุดเส้นทางที่บ้านห้วยผึ้ง

ปัจจุบันเส้นทางนี้ได้มีการก่อสร้างทางหลวงชนบทเพิ่มเติม เพื่อต่อขยายเส้นทางจากบ้านห้วยผึ้ง ผ่านพื้นที่อุทยานแห่งชาติถ้ำปลา-น้ำตกผาเสื่อไปยังจุดผ่อนปรนบ้านห้วยผึ้ง ที่ชายแดนประเทศพม่า บริเวณเขตเมืองปั่น ในแขวงลอยแหลม รัฐฉาน ซึ่งได้เปิดตลาดร่องแห้งเป็นตลาดนัดการค้าชายแดนอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ถือเป็นช่องทางการค้าชายแดนที่สำคัญ 1 ใน 2 แห่งของจังหวัดแม่ฮ่องสอน นอกเหนือจากจุดผ่อนปรนบ้านห้วยต้นนุ่นในอำเภอขุนยวม ที่ชายแดนไทย-พม่า รัฐกะยา คาดว่าทางหลวงสายบ้านห้วยผึ้งรวมถึงส่วนต่อขยายนี้จะมีบทบาทต่อการค้าชายแดนผ่านรัฐฉานมากขึ้นในอนาคต โดยเฉพาะการขนส่งวัสดุก่อสร้าง เนื่องจากจุดผ่อนปรนแห่งนี้อยู่ห่างจากกรุงเนปยีดอ เมืองหลวงใหม่ของพม่าประมาณ 240 กิโลเมตรเท่านั้น

## รายละเอียดของเส้นทาง
เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ไป-กลับ ระยะทาง 15.000 กิโลเมตร ผิวทางลาดยาง อยู่ในความดูแลของแขวงการทางแม่ฮ่องสอน สำนักทางหลวงที่ 1 (เชียงใหม่) กรมทางหลวง เส้นทางแยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 บริเวณกิโลเมตรที่ 188.125 ด้านขวาทาง (มุ่งหน้าตัวเมืองแม่ฮ่องสอน) ที่หมู่บ้านห้วยผา ใกล้กับถ้ำปลา (ที่ทำการอุทยานแห่งชาติถ้ำปลา-น้ำตกผาเสื่อ) เลียบฝั่งซ้ายของลำน้ำแม่สะงี ผ่านบ้านทุ่งมะส้าน บ้านนาปลาจาด บ้านทุ่งคาหาร ไปสิ้นสุดเส้นทางที่บ้านห้วยผึ้ง 

## ประวัติการก่อสร้างเส้นทาง
เดิมเส้นทางนี้เป็นทางดิน กว้างประมาณ 3-4 เมตร เป็นเส้นทางของจังหวัดแม่ฮ่องสอน ต่อมากรมทางหลวงได้รับมาดำเนินการก่อสร้างตามโครงการพระราชดำริเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 จนแล้วเสร็จในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2529 และรับเป็นทางบำรุงของกรมทางหลวงเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2529 มีสภาพเป็นทางลูกรังและลาดยางบางช่วง คันทางกว้าง 6 เมตร ในภายหลังได้มีการลาดยางเพิ่มเติมเป็นตอน ๆ ในช่วงปี พ.ศ. 2537-2541 จนเป็นผิวลาดยางตลอดทั้งเส้นทาง 

## ทางแยกที่สำคัญ
* สามแยกทุ่งมะส้าน ตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095

## ดูเพิ่ม
* อุทยานแห่งชาติถ้ำปลา-น้ำตกผาเสื่อ
* จุดผ่อนปรนบ้านห้วยผึ้ง

## อ้างอิง

 

1285
4-1285
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1194

**ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1194 (แม่สะเรียง-แม่สามแลบ)** เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ขึ้นเขาเป็นบางช่วงมีระยะทางทั้งหมด 26 กิโลเมตร เริ่มต้นจากสะพานข้ามแม่น้ำยวม และสิ้นสุดที่ศาลาชมทิวทัศน์แม่น้ำสาละวิน เป็นถนนลาดยางตลอดสาย

## รายชื่อทางแยก

## ดูเพิ่ม
* อุทยานแห่งชาติสาละวิน

1194
4-1194
1194
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1265

**ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1265 [แยกทางหลวงหมายเลข 1095 (ปาย)-วัดจันทร์]** เป็นทางหลวงสายหลักที่ใช้สำหรับเดินทางเข้าสู่หมู่บ้านวัดจันทร์ และศูนย์พัฒนาโครงการหลวงวัดจันทร์ อำเภอกัลยาณิวัฒนา จังหวัดเชียงใหม่ โดยเชื่อมต่อจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 (แม่มาลัย-ปาย-แม่ฮ่องสอน) ที่อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน

## รายละเอียดของเส้นทาง
เส้นทางนี้อยู่ในการดูแลของแขวงทางหลวงแม่ฮ่องสอน สำนักงานทางหลวงที่ 1 (เชียงใหม่) กรมทางหลวง เริ่มต้นจากแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1095 (ถนนแม่มาลัย-ปาย) กิโลเมตรที่ 85+225 ด้านซ้ายทาง (จากแม่มาลัย) ที่บ้านแม่ปิง ตำบลแม่ฮี้ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน เลียบไปตามริมฝั่งห้วยแม่ยะและแม่น้ำปาย ผ่านบ้านเมืองแปง ศูนย์พัฒนาโครงการหลวงวัดจันทร์ ข้ามแม่น้ำแม่แจ่ม และสิ้นสุดที่หมู่บ้านวัดจันทร์ ตำบลบ้านจันทร์ อำเภอกัลยาณิวัฒนา จังหวัดเชียงใหม่ ที่แยกตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1349 (สะเมิง-วัดจันทร์) รวมระยะทาง 43.619 กิโลเมตร เส้นทางเป็นถนนลาดยางขนาด 2 ช่องจราจรตลอดสาย กว้าง 7.00 เมตร เขตทางกว้างข้างละ 20.00 เมตร

## ประวัติการก่อสร้างเส้นทาง
แนวเส้นทางสายนี้ เดิมเป็นทางลำลองของเหมืองแร่มหาลานนาและทางเดินเท้าเข้าสู่หมู่บ้านวัดจันทร์ อำเภอแม่แจ่ม (เดิม) จังหวัดเชียงใหม่ ความกว้าง 2.5 เมตร กรมทางหลวงได้เริ่มก่อสร้างโดยขยายคันทางเดิมและปรับปรุงช่วงที่ลาดชันในปี พ.ศ. 2523-2524 จากนั้นได้ปรับปรุงเส้นทางช่วง 12 กิโลเมตรแรกเป็นผิวทางลูกรังในปี พ.ศ. 2526 และได้เร่งดำเนินการก่อสร้างผิวทางลูกรังในส่วนที่เหลือเพื่อสนับสนุนศูนย์พัฒนาโครงการหลวงวัดจันทร์เมื่อปี พ.ศ. 2527 แต่เนื่องจากกำลังคนและเครื่องจักรไม่พอ ทางแขวงการทางแม่ฮ่องสอนจึงดำเนินการจากกิโลเมตรที่ 12 ถึง 28 และศูนย์สร้างทางลำปางดำเนินการตั้งแต่กิโลเมตรที่ 28 เป็นต้นไป จากนั้นในปี พ.ศ. 2528 จึงได้ตัดลาดเชิงเขาแก้ความลาดชันเป็นแห่งๆ ในช่วง 28 กิโลเมตรแรก และได้รับมอบเส้นทางช่วงกิโลเมตรที่ 0 ถึง 26+931 เป็นทางบำรุงเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 ในภายหลังมีการปรับปรุงเส้นทางเป็นระยะๆ ในช่วงปี พ.ศ. 2539-2545 จนกระทั่งการปรับปรุงล่าสุด ทำให้เส้นทางนี้เป็นถนนลาดยางตลอดสายเมื่อปี พ.ศ. 2550

## รายชื่อทางแยก

## สถานที่สำคัญบนเส้นทาง
* น้ำพุร้อนเมืองแปง
* หน่วยพิทักษ์ป่าแม่สา
* อ่างเก็บน้ำห้วยจันทร์ และอ่างเก็บน้ำห้วยอ้อ
* ศูนย์พัฒนาโครงการหลวงวัดจันทร์ องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้
* หมู่บ้านวัดจันทร์

## ดูเพิ่ม
* อำเภอกัลยาณิวัฒนา จังหวัดเชียงใหม่

## อ้างอิง

1265
4-1265
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดเชียงใหม่
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1088

**ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1088 [แยกทางหลวงหมายเลข 108 (ออบหลวง)-แม่ซา]** เป็นทางหลวงในพื้นที่อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ มีระยะทางตลอดสายทั้งสิ้น 97.518 กิโลเมตร (เฉพาะในความดูแลของกรมทางหลวง) 
## รายละเอียดและสภาพเส้นทาง
ถนนสายนี้เป็นถนนทางขึ้นเขาสูงชันแต่ไม่มากนัก โดยเริ่มต้นจากสวนสนบ่อแก้ว อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ บ้านแม่นาจร และสิ้นสุดที่บ้านวัดจันทร์ ช่วงสวนสนบ่อแก้ว-บ้านแม่นาจร เป็นถนนลาดยางช่วงบ้านแม่นาจร-บ้านวัดจันทร์ เป็นทางลูกรังจนไปบ้านวัดจันทร์ ถนนขนาด 2 ช่องจราจรตลอดสาย

## รายชื่อทางแยก

## ดูเพิ่ม
* สวนสนบ่อแก้ว
* อำเภอแม่แจ่ม

1088
4-1088
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดเชียงใหม่
ไปรษณีย์อืดอาด

**ไปรษณีย์อืดอาด** ซึ่งเป็นศัพท์บัญญัติจากภาษาอังกฤษว่า "snail mail" หรือ "smail" (จาก snail + mail) เป็นคำที่ประดิษฐ์กันขึ้นในทางเสียดสีระบบการขนส่งไปรษณียภัณฑ์ว่ากว่าจะบริการส่งถึงผู้รับนั้นช่างอืดอาดเหลือใจ โดยเฉพาะในภาษาอังกฤษนั้นว่าอืดอาดอย่าง "snail" คือหอยทาก เทียบไม่ได้กับไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์ ไปรษณีย์อืดอาดนี้ความจริงแล้วก็หมายถึงไปรษณียภัณฑ์ที่ไม่ได้ส่งผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์นั่นเอง คือเป็นไปรษณียภัณฑ์ทั่วไปซึ่งบางทีภาษาอังกฤษก็เรียก "ไปรษณีย์กระดาษ" (paper mail) หรือ "ไปรษณีย์บก" (land mail) นอกจากนี้ คำ "ไปรษณีย์อืดอาด" ยังหมายถึง มิตรสัมพันธ์ทางไปรษณีย์ () อีกด้วย

คำ "ไปรษณีย์อืดอาด" มีการใช้ครั้งแรกประมาณ พ.ศ. 2513 ในเรื่องสั้น "เดอะเลตเทอร์" () ที่นายอาร์โนลด์ โลเบล (Arnold Lobel) เขียนไว้ในหนังสือ "ฟรอกแอนด์โทดอาร์เฟรนส์" () แต่มิใช่ในความหมายดังข้างต้น แต่หมายถึงไปรษณีย์ที่อืดอาดเพราะมีหอยทากจริง ๆ เป็นพนักงานไปรษณีย์ โดยในเรื่องสั้นนั้น เจ้ากบฝากจดหมายให้เจ้าหอยทากนำไปส่งให้แก่เจ้าคางคก พนักงานไปรษณีย์หอยทากใช้เวลาสี่วันในการนำพาจดหมายไปถึงจุดหมาย

ต่อมายังมีการใช้คำนี้โดยหมายถึงไปรษณีย์ที่หอยทากจริง ๆ เป็นพนักงานไปรษณีย์อีกด้วย โดยในภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง "สตรอว์เบอร์รีชอร์ตเค้กอินบิ๊กแอปเพิลซิตี" () ฉายเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นมุกตลกซึ่งผลสตรอว์เบอร์รีได้รับจดหมายของเธอช้ากว่าปรกติถึงสามสัปดาห์ เพราะหอยทากเป็นพนักงานไปรษณีย์ และก็ยอมรับว่า "ไปรษณีย์หอยทาก (snail mail) อืดอาดเป็นธรรมดา"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไปรษณีย์
หมวดหมู่:เทคโนโลยีสารสนเทศ
มิราจกาโอกามอน

**มิราจกาโอกามอน** วิวัฒนาการมาจากกาโอกามอนด้วยพลังดิจิโซล ชาร์จ โอเวอร์ไดรฟ์ ต่อมาได้เป็น มิราจกาโอกามอน เบิรสต์ โหมด มิราจกาโอกามอนที่ได้รับดิจิโซล เบิรส์ต ชาร์จ จากดิจิไวซ์เบิรสต์ มีปีกสีทองและอาวุธเป็นเคียวและอีกด้านหนึ่งเป็นลูกตุ้ม

## อ้างอิง

* Digimon: Data Squad (TV) จาก Anime News Network

หมวดหมู่:ดิจิมอน
หมวดหมู่:สายพันธุ์ดิจิมอน
ไซน์ เกรย์มอน

**ไซน์ เกรย์มอน** ดิจิมอนร่างสุดยอดวิวัฒนาการมาจากอากุมอนที่ได้รับดิจิโซลชาร์จ โอเวอร์ไดรฟ์ มีอาวุธคือ จีโอเกรย์ซอร์ด ต่อมาวิวัฒนาการเป็นไซน์ เกรย์มอน เบิรสต์ โหมด ไซน์ เกรย์มอน ที่ได้รับพลังจากดิจิโซล เบิรส์ต ชาร์จ จากดิจิไวซ์เบิรสต์ ทำให้สีของร่างกายเปลี่ยนไป และอาวุธมาจากเปลวเพลิงของอุกกาบาต (บางก็ว่าพระอาทิตย์)

หมวดหมู่:ดิจิมอน
หมวดหมู่:สายพันธุ์ดิจิมอน
จักรพรรดิจินซีจง (หว่านเอี๋ยน เหอล่า)

**สมเด็จพระจักรพรรดิจินซีจง** (, 14 สิงหาคม ค.ศ. 1119 – 9 มกราคม ค.ศ. 1150) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์จินประสูติเมื่อ ค.ศ. 1119 (พ.ศ. 1662) มีพระนามเดิมว่า **หว่านเอี๋ยน เหอล่า** พระองค์ทรงครองราชย์ประมาณ 15 ปี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1135 ถึงปี ค.ศ. 1150 ในรัชสมัยของพระองค์ ราชวงศ์จินได้เปิดฉากการรบหลายครั้งกับราชวงศ์ซ่งใต้ ซึ่งย้ายราชสำนักไปทางใต้ของจีน

## พระราชประวัติ
หว่านเอี๋ยน เหอล่าเป็นพระราชโอรสองค์โตของเจ้าชายเซิงกั๋ว (หรือที่รู้จักในพระนาม หว่านเอี๋ยน ซงจุน) ซึ่งเป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิจินไท่จู่ ผู้ก่อตั้งและจักรพรรดิองค์แรกของราชวงศ์จิน เมื่อจักรพรรดิไท่จู่สวรรคตในปี ค.ศ. 1123 ราชบัลลังก์ก็ถูกส่งต่อไปยังพระอนุชาผู้ขึ้นครองบัลลังก์เป็นจักรพรรดิจินไท่จง Wanyan Zonghan และ Wanyan Xiyin ซึ่งเคยเป็นหัวหน้าที่ปรึกษาของจักรพรรดิไท่จู่ โน้มน้าวให้จักรพรรดิไท่จงสถาปนาเหอล่าเป็นรัชทายาทในปี ค.ศ. 1132 ดังนั้น เหอล่าจึงได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ในปี ค.ศ. 1135 เมื่อจักรพรรดิไท่จงสวรรคต

## พระบรมวงศานุวงศ์
*พระราชบิดา: พระเจ้าจินฮุยจง หวันเอี๋ยนซงจุ่น (องค์ชายรัชทายาทซงจุ่นพระโอรสในพระเจ้าจินไท่จู่) (金徽宗 完颜宗峻)
*พระราชมารดา: พระสนมจากสกุลปู้ฉ้า (蒲察氏)
*พระอนุชา
**หวันเอี๋ยนย้วน (胙王完颜元，本名常胜)
**หวันเอี๋ยนฉ้าไฉ (安武军节度使完颜查刺)
*ฮองเฮา พระสนม และพระโอรส
**เต๋าปิงฮองเฮาจากสกุลเป้ยหม่าน (悼平皇后裴满氏)
***พระโอรส องค์ชายรัชทายาท หวันเอี๋ยนจี๋อาน (太子完颜济安)
**พระสนมเซียนจากสกุลสวี (贤妃許氏)
***พระโอรส อ๋องเว่ย หวันเอี๋ยนเต๋าจี๋ (魏王完颜道济)
**พระสนมเต๋อจากสุกลอู่กู่หลุน (德妃乌古论氏)
**พระสนมเจียจากสกุลกู่ (妃夹谷氏)
**พระสนมจากสกุลจาง (妃张氏)
**พระสนมจากสกุลเป้ยหม่าน (妃裴满氏)

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1662
ซีจง
พระเจ้าโจวอู่

**พระเจ้าโจวอู่** (หรือพระเจ้าจิวบู๊อ๋อง ในสำเนียงฮกเกี้ยน, ; ? -  1043 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์องค์แรกของราชวงศ์โจวของจีนโบราณ ระยะเวลาของรัชสมัยของพระองค์ไม่แน่นอนแต่ส่วนใหญ่เชื่อกันว่าเริ่มต้นประมาณ 1046 ปีก่อนคริสตกาล และสิ้นสุดในอีกสามปีต่อมาใน 1043 ปีก่อนคริสตกาล

ราชสกุลของพระเจ้าโจวอู่คือ **จี** (姬) และพระนามเดิมคือ **ฟา** (發) พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองของพระเจ้าโจวเหวิน และพระมเหสีไท่ซื่อ ในบันทึกส่วนใหญ่ระบุว่า ปั๋ว อี้เข่า พระเชษฐาของพระองค์ สิ้นพระชนม์ก่อนหน้าพระราชบิดา โดยโดยไปมักระบุว่า เป็นฝีมือของพระเจ้าโจ้ว กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ชาง อย่างไรก็ตาม ข้อมูลใน*[[หลี่จี้]]*สันนิษฐานว่ามรดกของพระองค์เป็นตัวแทนประเพณีเก่าแก่กว่าเกี่ยวกับการส่งต่อโดยข้ามลูกชายคนโตในตระกูลโจว (จี่ลี่ พระอัยกาของพระองค์ น่าจะได้รับมรดกนี้ แม้ว่าจะมีพระเชษฐา 2 พระองค์ก็ตาม)

พระองค์กับเจียง จื่อหยามีส่วนในการโค่นล้มราชวงศ์ชาง

## อ้างอิง

อู่
หมวดหมู่:บุคคลในศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล
พระเจ้าโจวเฉิง

**พระเจ้าโจวเฉิง** () เป็นกษัตริย์องค์ที่สองของ ราชวงศ์โจว ของจีน รัชสมัยของพระองค์คือ 1042–1021 ก่อนคริสตกาลหรือ 1042/35–1006 ก่อนคริสตกาล พระราชบิดาพระราชมารดาของพระองค์คือ พระเจ้าโจวอู่ และ พระมเหสี อี้ เจียง (宜姜)

พระเจ้าโจวเฉิงยังทรงพระเยาว์เมื่อเสด็จขึ้นครองบัลลังก์ พระปิตุลา (อา) ของพระองค์ โจวกงหวัง เกรงว่ากองกำลังของ ราชวงศ์ชาง อาจกลับมาผงาดอีกครั้งภายใต้การปกครองที่อ่อนแอของยุวกษัตริย์ จึงกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์และดูแลกิจการราชการมาหลายปี โจวกงหวังก่อตั้งเมืองหลวงทางทิศตะวันออกที่ ลั่วหยาง และภายหลังเอาชนะการกบฏโดยพระปิตุลาของพระเจ้าโจวเฉิง  Cai Shu, Guan Shu และ Huo Shu

ต่อมาพระเจ้าโจวเฉิงทรงรักษาพรมแดนของราชวงศ์โจวให้มั่นคงโดยเอาชนะชนเผ่าป่าเถื่อนหลายเผ่าพร้อมกับโจวกงหวัง

## อ้างอิง

เฉิง
หมวดหมู่:บุคคลในศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล
นครเวสต์มินสเตอร์

**นครเวสท์มินส์เตอร์** () เป็นนครและโบโรในลอนดอนชั้นใน และเป็นเมืองหลวงทางพฤตินัยของรัฐบาลอังกฤษหลายสมัย ในอดีต เวสท์มินส์เตอร์ถือเป็นส่วนหนึ่งของมิดเดิลเซกซ์ และตั้งอยู่ติดกับนครลอนดอน อาณาเขตทางตอนใต้คือแม่น้ำเทมส์ อาณาเขตของเวสท์มินส์เตอร์กินพื้นที่ส่วนใหญ่ของเกรเทอร์ลอนดอน รวมถึงส่วนใหญ่ของเวสท์เอนด์ ไปจนถึงรอยัลโบโรออฟเคนซิงทันแอนด์เชลซีทางตะวันตก

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* เวสต์มินสเตอร์ 
* นครลอนดอน 
* นครลอนดอนและปริมณฑล 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:นครในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เมืองในเกรเทอร์ลอนดอน
หมวดหมู่:ลอนดอนโบโร
นครเวสต์มินสเตอร์
ราชวงศ์โจวตะวันตก

**ราชวงศ์โจวตะวันตก**(, 1046- 771 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นครึ่งแรกในราชวงศ์โจวของจีนโบราณ เริ่มต้นเมื่อพระเจ้าโจวอู่ล้มล้างราชวงศ์ชางในยุทธการมู่เหย่ และจบลงเมื่อพวกเร่ร่อน กวนหรง เข้าปล้นเมืองหลวงเหาจิง และสังหารพระเจ้าโจวโยวใน 771 ปีก่อนคริสตกาล

ราชวงศ์โจวตะวันตกในช่วงต้น รุ่งเรืองอยู่ประมาณเจ็ดสิบห้าปีแล้วค่อยสูญเสียอำนาจ

## ประวัติ

ลำดับพระมหากษัตริย์ราชวงศ์โจวตะวันตกที่ซือหม่า เชียน นักประวัติศาสตร์ฮั่นระบุไว้ ตรงกัน (ยกเว้นอักษรที่ไม่ค่อยใช้งานบางตัว) ตามรายพระนามที่จารึกบน*ถาด* Lai ที่ได้รับการขุดค้น
จารึกและข้อความที่ระบุไว้แสดงให้เห็นถึงความผิดปกติในการสืบทอดตำแหน่งบางประการ แต่เห็นได้ชัดว่าสิ่งเหล่านี้ได้รับการเรียบเรียงในเรื่องเล่าอย่างเป็นทางการในสมัย*ถาด* Lai แล้ว
นักวิชาการส่วนใหญ่แบ่งราชวงศ์โจวออกเป็นตอนต้น ตอนกลาง และตอนปลาย ซึ่งยังสอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงรูปแบบภาชนะสำริดโดยประมาณอีกด้วย

ซือหม่า เชียนรู้สึกว่าไม่สามารถขยายตารางลำดับเวลาของเขาไปไกลกว่า 841 ปีก่อน ค.ศ. ซึ่งเป็นปีแรกของก้งเหอ และยังไม่มีลำดับเหตุการณ์ประวัติศาสตร์จีนที่ได้รับการยอมรับก่อนถึงจุดนั้น
*[[Cambridge History of Ancient China]]* ใช้วันที่ที่กำหนดโดย Edward L. Shaughnessy จาก*จู๋ชูจี้เหนียน*"ข้อความปัจจุบัน" และจารึกสำริด
ใน ค.ศ. 2000 โครงการลำดับเหตุการณ์เซี่ย–ชาง–โจวจัดทำตารางวันที่ขึ้น โดยอิงจากข้อความที่ได้รับ จารึกสัมฤทธิ์ การหาอายุด้วยคาร์บอนกัมมันตรังสี และเหตุการณ์ทางดาราศาสตร์
อย่างไรก็ตาม ข้อความจารึกบนสัมฤทธิ์หลายอันที่ค้นพบตั้งแต่นั้นมาไม่สอดคล้องกับวันที่ของโครงการ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### ข้อมูลอ้างอิง

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ราชวงศ์จีน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:สิ้นสุดในศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล
ราชวงศ์โจว (แก้ความกำกวม)

**ราชวงศ์โจว** เป็นชื่อราชวงศ์โบราณของจีนหลายราชวงศ์ โดยมากจะหมายถึงราชวงศ์โจวก่อนคริสตกาล คือ
* ราชวงศ์โจว หรือ ราชวงศ์จิว (1046-256 ปีก่อนคริสตกาล) สถาปนาโดยพระเจ้าโจวอู่หวัง สามารถแบ่งได้เป็น 2 ช่วง คือ
** ราชวงศ์โจวตะวันตก (1046-771 ปีก่อนคริสตกาล) เมืองหลวงอยู่ที่ซีอาน
** ราชวงศ์โจวตะวันออก (771-256 ปีก่อนคริสตกาล) เมืองหลวงอยู่ที่ลั่วหยาง

นอกจากนี้ยังมีราชวงศ์ที่ตั้งขึ้นภายหลังโดยนำชื่อราชวงศ์โจวมาใช้ คือ

* ราชวงศ์อู่โจว (ค.ศ. 690-705) ช่วงต่อระหว่างราชวงศ์ถัง ที่ปกครองโดยพระนางบูเช็กเทียน
* ราชวงศ์โฮ่วโจว (ค.ศ. 951-960) หนึ่งในห้าราชวงศ์ในยุคห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร
นากจมูกขน

**นากจมูกขน** หรือ **นากใหญ่หัวปลาดุก** (; ) เป็นนากชนิดหนึ่งที่สามารถพบได้ในประเทศไทย  มีรูปร่างหน้าตาคล้ายนากใหญ่ธรรมดา (*L. lutra*) ขนตามลำตัวมีสีดำหรือสีน้ำตาลเข้มเหมือนกำมะหยี่ มีลักษณะเด่นคือ มีขนปกคลุมบริเวณจมูกแตกต่างไปจากนากชนิดอื่น ๆ ที่บริเวณจมูกจะเป็นแผ่นหนังเรียบ ริมฝีปากบน คาง และคอด้านล่างมีสีขาว หัวแบน และปากค่อนข้างกว้าง

มีความยาวลำตัวและหัว 50-82 เซนติเมตร ความยาวหาง 45-50 เซนติเมตร น้ำหนัก 5-6 กิโลกรัม

มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่ตอนใต้ของกัมพูชา บริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของเวียดนาม, มาเลเซีย, ภาคตะวันตกของเกาะสุมาตราและบอร์เนียว สำหรับในประเทศไทยพบบริเวณภาคตะวันตกและภาคใต้ จากรายงานเมื่อปี พ.ศ. 2531 มีการพบนากจมูกขน 2 แห่ง คือ ลุ่มแม่น้ำแม่กลอง และบริเวณเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี และในปี พ.ศ. 2542 มีผู้สามารถจับตัวได้อีกที่ป่าพรุโต๊ะแดง จังหวัดนราธิวาส ในบริเวณใกล้กับชายแดนมาเลเซีย
 
นากจมูกขนนับว่าเป็นนากชนิดที่ได้ชื่อว่าหายากที่สุดในโลก เพราะมีรายงานพบเห็นเพียงไม่กี่ครั้งและมีการศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมน้อยมาก มักพบนากชนิดนี้ตามพื้นที่ชุ่มน้ำ เช่น ปากแม่น้ำใกล้กับทะเลหรือชายฝั่ง มักอาศัยอยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ 

แต่อย่างไรก็ตาม ในกลางปี พ.ศ. 2551 ได้มีการเปิดเผยว่าที่เวียดนามได้มีการค้นพบนากจมูกขนที่เขตป่าสงวนอูมิงห่า ในจังหวัดก่าเมา  ซึ่งอยู่ทางตอนใต้สุดของเวียดนาม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
จ
จ
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
นาฬิกาทรายรัก

**นาฬิกาทรายรัก** () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ ผลงานของ ฮินาโกะ อาชิฮาระ ตีพิมพ์ที่ญี่ปุ่นในนิตยสารเบทสึโคะมิ ของสำนักพิมพ์โชงะกุกัง ส่วนในประเทศไทยเป็นลิขสิทธิ์ของสำนักพิมพ์บงกช ฉบับรวมเล่มมีทั้งหมด 10 เล่ม โดยในปี พ.ศ. 2548 นาฬิกาทรายรักได้รับรางวัลโชงะกุกังอวอร์ด ครั้งที่ 50 ของสำนักพิมพ์โชงะกุกัง ในสาขาการ์ตูนโชโจะ นอกจากนี้ในประเทศญี่ปุ่นยังได้มีการนำไปสร้างเป็นดราม่าซีดี (พ.ศ. 2548) ละครโทรทัศน์ (พ.ศ. 2550) และภาพยนตร์ (พ.ศ. 2551) ด้วย

## เนื้อเรื่อง
หลังจากพ่อและแม่เลิกรากันไป อัน อุเอคุสะ เด็กหญิงอายุ 12 ปีและแม่ ย้ายจากเมืองหลวงไปยังจังหวัดที่ห่างไกลอย่างชิมะเนะ ซึ่งเป็นบ้านเดิมของแม่ ตาและยายของอันยังคงอาศัยอยู่ที่นั่น อันได้พบกับไดโกะ เด็กชายวัยเดียวกัน และได้เข้าไปช่วยงานเล็กๆน้อยๆในบ้านสึกิชิมะ เศรษฐีของละแวกนั้น จึงได้ทำความรู้จักกับฟูจิ และชีกะ ลูกชายและลูกสาวของบ้านนั้นด้วย

แม่ของอันที่จิตใจอ่อนไหวได้ตัดสินใจลาโลกไปก่อนวัยอันควร ทิ้งให้อันอยู่อาศัยกับตาและยาย เหตุการณ์นี้กลายเป็นบาดแผลลึกลงไปในใจของอัน ในขณะที่ความผูกพันระหว่างอันและไดโกะเพิ่มมากขึ้น รวมทั้งความรู้สึกของฟูจิที่มีต่ออัน และความรู้สึกของชีกะที่มีต่อไดโกะด้วย

## ตัวละคร
* อัน อุเอคุสะ
* ไดโกะ คิตามุระ
* ฟูจิ สึกิชิมะ
* ชีกะ สึกิชิมะ

## รายชื่อตอน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*  
*  
*  
*  

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวนาฏกรรม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในจังหวัดชิมาเนะ
หมวดหมู่:มังงะที่ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนววีรคติ
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โชงากูกัง
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ของสถานีโทรทัศน์ทีบีเอสทีวี
หมวดหมู่:ผู้ชนะรางวัลมังงะโชงากูกัง ประเภทโชโจะ
หมวดหมู่:บงกช
การล้อมวอร์ซอ (1939)

**การปิดล้อมวอร์ซอ** คือส่วนหนึ่งของการรบในการบุกครองโปแลนด์เพื่อชิงกรุงวอร์ซอ เมืองหลวงของโปแลนด์ ระหว่างกองทัพโปแลนด์ประจำกรุงวอร์ซอ (Armia Warszawa) กับกองทัพเยอรมัน การรบเริ่มขึ้นเมื่อกองทัพอากาศเยอรมัน (Luftwaffe) เริ่มทำการทิ้งระเบิดในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1939

การรบภาคพื้นดินเริ่มขึ้นในวันที่ 8 กันยายน เมื่อหน่วยยานเกราะของเยอรมันเคลื่อนพลเข้ามายังเขตโวลา (Wola) และปริมณฑลทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของเมือง แม้ว่าทางเยอรมันจะประกาศทางวิทยุว่าได้ทำการเข้ายึดกรุงวอร์ซอแล้ว แต่ในความเป็นจริงนั้น การบุกถูกสกัดไว้ได้ วอร์ซอจึงถูกปิดล้อม จนกระทั่งวันที่ 28 กันยายน เมื่อกองกำลังโปแลนด์ภายใต้การบังคับบัญชาของพลเอกวาเลเรียน ทูมา (Walerian Czuma) ได้ยอมจำนน วันต่อมาทหารโปแลนด์ประมาณ 100,000 นายถูกจับเป็นเชลยศึก และถูกส่งออกนอกเมือง กองทัพบกเยอรมัน (Wehrmacht) เคลื่อนพลเข้ามาประจำการในวอร์ซอในวันที่ 1 ตุลาคม ซึ่งถือเป็นการเริ่มต้นของการเข้ายึดครองโปแลนด์ของเยอรมนีจนเกิดการก่อการกำเริบวอร์ซอ และสิ้นสุดลงในวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1945

หมวดหมู่:การทัพโปแลนด์
หมวดหมู่:การล้อมในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2482
เกริกเกียรติ ชาลีจันทร์

**เกริกเกียรติ ชาลีจันทร์**  อดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่ ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการ

## ประวัติ
เกริกเกียรติเกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2492 เป็นบุตรของนิธิพัฒน์ (บิดา) กับอินทิรา (มารดา; สกุลเดิม: อินทรทูต บุตรสาวพระพินิจชนคดี (พินิจ อินทรทูต) กับหม่อมหลวงอรุณ สนิทวงศ์) จบการศึกษาระดับปริญญาโท ทางบริหารธุรกิจ สาขาการเงิน จากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน สหรัฐอเมริกา

## หน้าที่การงาน
เกริกเกียรติเคยทำงานกับบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ภัทรธนกิจ ก่อนจะเข้าทำงานที่ธนาคารแห่งประเทศไทย เป็นเวลา 10 ปี ตำแหน่งสุดท้ายคือหัวหน้าส่วนวิเคราะห์สถาบันการเงิน ต่อมาในปี พ.ศ. 2529 เกริกเกียรติเข้าทำงานที่ ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการ ซึ่งเป็นธุรกิจของครอบครัวฝ่ายมารดา ในตำแหน่งรองกรรมการผู้จัดการ และผู้อำนวยการฝ่ายสาขา ก่อนจะรับตำแหน่งกรรมการผู้จัดการใหญ่ในเวลาต่อมา เกริกเกียรติขยายกิจการของธนาคารฯ โดยมุ่งเน้นสายงานวาณิชธนกิจ, บริหารการเงิน และการต่างประเทศ ภายใต้การดำเนินงานของราเกซ สักเสนา นักการเงินชาวอินเดีย ซึ่งขณะนั้นเป็นที่ปรึกษากรรมการผู้จัดการใหญ่

ในช่วงปี พ.ศ. 2536-2538 ราเกซทำธุรกรรมทางการเงินแบบพิสดาร ในนามของธนาคารฯ ทั้งการปล่อยกู้ให้กับนักลงทุน ที่ต้องการเทคโอเวอร์กิจการในตลาดหลักทรัพย์ เพื่อนำไปขายทำกำไร โดยมีลูกค้าส่วนหนึ่ง เป็นนักการเมืองสังกัดกลุ่ม 16 (กลุ่มการเมืองที่นำโดย เนวิน ชิดชอบ, สุชาติ ตันเจริญ, ชูชีพ หาญสวัสดิ์, สรอรรถ กลิ่นประทุม) หรือการปล่อยสินเชื่อให้กับกิจการต่างชาติ โดยหารายได้จากค่าธรรมเนียมธุรกรรมการเงิน จนกระทั่งเกิดหนี้เสีย และถูกควบคุมโดยธนาคารแห่งประเทศไทย

## BBC ล้มละลาย
ในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2539 ธนาคารแห่งประเทศไทย เข้ายึดและสั่งปิดกิจการ ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการ พร้อมทั้งฟ้องศาลให้ดำเนินคดีกับเกริกเกียรติและราเกซ ว่ากระทำผิดตามกฎหมายธนาคารพาณิชย์ พ.ศ. 2505 และ กฎหมายหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ในข้อหาฉ้อโกงและยักยอกรวมทั้งสิ้น 17 คดี มูลค่ากว่า 50,000 ล้านบาท ต่อมา ศาลชั้นต้นมีคำตัดสินเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2552 สั่งจำคุกเกริกเกียรติเป็นเวลา 20 ปี และปรับเป็นเงิน 3,100 ล้านบาท

## ถูกกล่าวหาว่าเป็นต้นเหตุที่ทำให้เกิดวิกฤตเศรษฐกิจ พ.ศ. 2540
อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการ ล้มละลายได้ไม่นาน ก็เกิดวิกฤตเศรษฐกิจต้มยำกุ้งขึ้นใน พ.ศ. 2540 ทำให้กิจการห้างร้านและบริษัทบางแห่งต้องปิดตัวลง ซึ่งผลกระทบนี้ทำให้คนบางกลุ่มมองว่า เกริกเกียรติเป็นต้นเหตุที่ทำให้เกิดวิกฤตเศรษฐกิจขึ้นในครั้งนี้ แต่ต่อมาเขาได้ออกมาเปิดเผยเมื่อปี พ.ศ. 2549 โดยเปิดเผยว่า ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการมีสถานะล้มละลายมาตั้งแต่ก่อนที่เขาจะเข้ามารับตำแหน่ง

## เสียชีวิต
เกริกเกียรติเสียชีวิตเมื่อวันเสาร์ที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ด้วยโรคมะเร็งในปอด ที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ กรุงเทพมหานคร ขณะมีอายุ 63 ปี

## ผลงานหนังสือ
*ความจริงบีบีซี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน
หมวดหมู่:นักการธนาคารชาวไทย
หมวดหมู่:นักโทษของประเทศไทย
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งปอด
หมวดหมู่:ราชสกุลสนิทวงศ์
ไชร์ (แก้ความกำกวม)

**ไชร์** (Shire) อาจจะหมายถึง

* ไชร์ - เขตการปกครองของบริเตนใหญ่และออสเตรเลีย
* ไชร์ (มิดเดิลเอิร์ธ) - ชื่อดินแดนแห่งหนึ่งบนทวีปมิดเดิลเอิร์ธ ในนิยายแฟนตาซีเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และตำนานอื่น ซึ่งประพันธ์โดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
ไชร์

: *ดูความหมายอื่นที่ [[ไชร์  (แก้ความกำกวม)]]*

**ไชร์** () เป็นเขตบริหารการปกครองโบราณของบริเตนใหญ่และออสเตรเลีย คำว่า “ไชร์” กับ “เคาน์ตี” ใช้แลกเปลี่ยนกันมาตั้งแต่สมัยนอร์มันได้รับชัยชนะต่ออังกฤษ เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 แต่ในภาษาอังกฤษใหม่คำว่า “ไชร์” มักจะไม่ใช้แทนที่คำว่า  “เคาน์ตี”  นอกจากนั้นคำว่า “ไชร์” ยังเป็นคำที่ใช้ต่อท้ายชื่อมลฑลหลายมลฑลในอังกฤษ เช่น  มลฑลฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ หรือ  มลฑลเลสเตอร์เชอร์ แต่จะออกเสียง  “เชอร์” เมื่อเป็นส่วนหนึ่งของชื่อมลฑล ในออสเตรเลีย “ไชร์” ยังคงใช้เป็นเขตบริหารการปกครองในปัจจุบัน

## ดูเพิ่ม
* มลฑลการปกครองของอังกฤษ 
* มณฑลการปกครองของอังกฤษในประวัติศาสตร์ 

หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศอังกฤษ
หมวดหมู่:เทศมณฑลของอังกฤษ
ไดโงฮนซง

[thumb|ภาพถ่ายของไดโงฮนซงแห่ง[วัดไทเซกิจิ บันทึกภาพในยุคไทโช เมื่อ ค.ศ. 1913 (พ.ศ. 2456)]]
**ไดโงฮนซง** () เป็นสิ่งสักการบูชาสูงสุดของศาสนาพุทธนิกายนิจิเร็นโชชู คำว่า "ได" (大) แปลว่า "ยิ่งใหญ่, สูงสุด" ส่วน "โกฮนซง" (御本尊) หมายถึง สิ่งสักการะ คำว่า "ไดโงฮนซง" จึงแปลว่า "สิ่งสักการะสูงสุด"

ไดโงฮนซงมีลักษณะเป็นรูปมัณฑละ (มณฑล) จารึกภาษาจีนและภาษาสันสกฤต ซึ่งทำจากไม้การบูร โดยหลักแล้วมัณฑละดังกล่าวประกอบด้วยนามของพุทธะ พระโพธิสัตว์ เทพในพุทธศาสนา และคุรุอาจารย์ต่าง ๆ ในศาสนาพุทธเป็นจำนวนมาก รายล้อมรอบอักษรคันจิ (อักษรจีน) ที่อยู่ศูนย์กลางมัณฑละ ซึ่งจารึกเป็นคาถาว่า "นามูเมียวโฮเร็งเงเกียวนิจิเร็ง" ตามประวัติกล่าวว่าไดโงฮนซงถูกจารึกขึ้นโดยพระนิจิเร็ง (หรือ "นิจิเร็นไดโชนิง" ในหมู่สานุศิษย์แห่งนิกายนิจิเร็นโชชู) เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1279 เป็นการจำลองธรรมสภาในห้วงอวกาศขณะที่พระโคตมพุทธเจ้า (ฝ่ายมหายานนิยมเรียกว่า "พระศากยมุนีพุทธะ") แสดงพระธรรมเทศนาเรื่องสัทธรรมปุณฑรีกสูตร ปัจจุบันไดโงฮนซงประดิษฐานอยู่ ณ โฮอันโดะ วัดไทเซกิจิ จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น อันเป็นศูนย์กลางใหญ่ของศาสนาพุทธนิกายนิจิเร็นโชชู

สานุศิษย์แห่งนิกายนิจิเร็นโชชูถือว่าไดโงฮนซงคือการรวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของบุคคลและธรรม  และคือจุดมุ่งหมายในการมาเกิดของพระนิจิเร็นไดโชนิง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ความเชื่อ
หมวดหมู่:อุปกรณ์ประกอบพิธีกรรมในศาสนาพุทธ
ราชวงศ์แบร์นาด็อต

**ราชวงศ์แบร์นาด็อต** เป็นราชวงศ์ปัจจุบันระหว่างปี ค.ศ. 1818 และ ค.ศ. 1905 เป็นราชวงศ์ที่ปกครองสวีเดนในปัจจุบัน

## รายพระนามพระมหากษัตริย์

หมวดหมู่:ราชวงศ์สวีเดน
หมวดหมู่:ราชวงศ์นอร์เวย์
รวมพลคนละคร

**รวมพลคนละคร** ผลงานโดย อารีเฟน ฮะซานี (เฟน สตูดิโอ) เป็นหนังสือการ์ตูนไทยแนวตลกขบขันล้อหนังเด่นละครดัง สร้างมาจากสาวดอกไม้กะนายกล้วยไข่ รวมเล่มครั้งแรก เดือน เมษายน พ.ศ. 2548

## เนื้อเรื่อง
* บ้านทรายดอง (บ้านทรายทอง)
* คู่กรรม(ภาคพิสดาร) 
* ทวิภพ 
* ลอดลายมังกือ (ลอดลายมังกร)
* ภูติพิศวาสบาดจิต (ภูติพิศวาส)
* เมียลวง (เมียหลวง)
* นางนาบ (นางนาค)
* นางนาก พระขนุน (นางนาค พระโขนง)
* ดาวพระสุก(ดาวพระศุกร์) 
* คนเล็กหมัดเทวดา 
* ละครเร่(ร่อน) 
* เดอะมาสก์ หน้ากากจอมทะเล้น
* คือหัตถาครองแครง (คือหัตถาครองพิภพ)

หมวดหมู่:การ์ตูนไทย
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนไทย
หมวดหมู่:ผลงานของ เฟน สตูดิโอ
อีเห็นข้างลาย

**อีเห็นข้างลาย** หรือ  **อีเห็นธรรมดา** หรือ **มูสังหอม** ในภาษาใต้ (; ) เป็นอีเห็นขนาดเล็ก สีขนตามลำตัวเป็นสีเทาเข้มจนเกือบดำ ยกเว้นบริเวณรอบจมูก หู ขา และปลายหางมีสีดำมีลายสีขาวพาดขวางบริเวณหน้าผาก หลังมีจุดเล็ก ๆ สีดำเรียงตัวเป็นแนวยาว 3 เส้น จากไหล่ถึงโคนหาง หางมีความยาวพอ ๆ กับลำตัว ขนปลายหางบางตัวอาจมีสีขาว มีต่อมน้ำมันและจะส่งกลิ่นออกมาเมื่อเวลาตกใจ ซึ่งต่อมน้ำมันนี้จะแตกต่างจากชะมดหรืออีเห็นชนิดอื่น ๆ ตัวเมียมีเต้านม 3 คู่

มีความยาวลำตัวและหัว 43–71 เซนติเมตร ความยาวหาง 40.6–66 เซนติเมตร น้ำหนัก 2–5 กิโลกรัม

อีเห็นข้างลายมีการกระจายพันธุ์ที่กว้างขวางมาก โดยพบตั้งแต่รัฐชัมมูและกัศมีร์ และภาคใต้ของอินเดีย, ศรีลังกา, เนปาล, รัฐสิกขิม, ภูฏาน, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย, สิงคโปร์, ฟิลิปปินส์, เกาะสุมาตรา, เกาะชวา, เกาะบอร์เนียว, เกาะซูลาเวซี และหมู่เกาะซุนดาน้อย และมีชนิดย่อยมากถึง 30 ชนิด (ดูในตาราง)

มีพฤติกรรมมักอาศัยและหากินตามลำพัง สามารถปรับตัวให้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่หลากหลายได้ ตั้งแต่ ป่าดิบชื้น, ป่าดิบแล้ง ไปจนถึงชายป่าที่ใกล้กับพื้นที่เกษตรกรรมของมนุษย์ กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์ เช่น สัตว์ขนาดเล็กจำพวกแมลง และน้ำหวานของเกสรดอกไม้ ออกหากินในเวลากลางคืน นอนหลับในเวลากลางวัน ใช้เวลาส่วนมากตามพื้นดินและจะใช้เวลาน้อยมากอยู่บนต้นไม้ ออกลูกครั้งละ 2–4 ตัว โดยจะเลี้ยงลูกอ่อนไว้ตามโพรงไม้หรือโพรงหิน

อีเห็นข้างลายไม่ได้ถูกจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2546  ปัจจุบันทางสวนสัตว์เชียงใหม่ได้มีโครงการในการเพาะเลี้ยงอีเห็นข้างลาย เพื่อผลิต "กาแฟขี้ชะมด" ซึ่งเป็นกาแฟที่ได้จากมูลของอีเห็นข้างลาย มีราคาซื้อขายที่สูงมาก และในการเพาะเลี้ยงเพื่อใช้ประโยชน์ในการนี้ที่จังหวัดตรังโดยเอกชนด้วย
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ชะมดและอีเห็น
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
ชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร

**ชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร** () คือชาร์ตที่จัดอันดับซิงเกิลโดยบริษัทดิออฟฟิเชียลยูเคชาร์ตสคอมปานี (The Official UK Charts Company, OCC) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอุตสาหกรรมดนตรีของอังกฤษ ชาร์ตรายสัปดาห์จะเริ่มนับจากวันอาทิตย์ จนกระทั่งถึงวันเสาร์ ชาร์ตนี้ออกเผยแพร่ทางนิตยสาร *[[มิวสิกวีค]]* โดยแสดง 75 อันดับแรก และชาร์ตพลัส แสดง 200 อันดับแรก และออกเผยแพร่ชาร์ตออนไลน์ใน 40 อันดับแรกเท่านั้น โดยได้รับความร่วมมือการให้ข้อมูลจากร้านค้าในสหราชอาณาจักรกว่า 6,500 ร้าน รวมถึงร้านทางอินเทอร์เน็ตอีกด้วย โดยซิงเกิลส่วนใหญ่ของสหราชอาณาจักรจะออกจำหน่ายในวันจันทร์

ชาร์ตซิงเกิลเต็มรูปแบบ 200 อันดับแรกประกอบไปด้วยยอดขายจากซีดีและยอดการจำหน่ายทางดิจิทัลดาวน์โหลด โดยทั่วไปจะพิจารณากันใน 75 อันดับแรก และออกเผยแพร่ต่อสาธารณชนทั่วไปเฉพาะใน 40 อันดับแรกทางสถานีวิทยุบีบีซีเรดิโอวันช่วงบ่ายวันอาทิตย์ ชาร์ต 75 อันดับแรกจะเผยแพร่ทางนิตยสาร *[[มิวสิกวีค]]* ในวันจันทร์ และชาร์ตเต็มรูปแบบ 200 อันดับแรกจะตีพิมพ์ใน *ชาร์ตสพลัส* หนังสือพิมพ์ชาร์ตอิสระ ในวันพุธ

หมวดหมู่:อุตสาหกรรมดนตรีสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ชาร์ตเพลงสหราชอาณาจักร
ลั่วหยาง

**ลั่วหยาง** หรือสำเนียงฮกเกี้ยนว่า **ลกเอี๋ยง** () เป็นนครแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในพื้นที่บรรจบกันของแม่น้ำลั่วและแม่น้ำเหลืองทางตะวันตกของมณฑลเหอหนาน มีฐานะเป็นนครระดับจังหวัด มีอาณาเขตทางทิศตะวันออกติดกับเจิ้งโจว ซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑล ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับผิงติ่งชาน ทิศใต้ติดกับหนานหยาง ทิศตะวันตกติดกับซานเหมินเสีย ทิศเหนือติดกับจี้หยวน และทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับเจียวจั้ว ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2018 ลั่วหยางมีประชากร 6,888,500 คน โดยอาศัยอยู่ในตัวเมือง 2,751,400 คน

ลั่วหยางตั้งอยู่บนที่ราบตอนกลางของจีน เป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศจีนและเป็นหนึ่งในแหล่งกำเนิดของอารยธรรมจีน นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในสี่เมืองหลวงเก่าที่ยิ่งใหญ่ของจีน โดยเคยเป็นเมืองหลวงของหลายราชวงศ์เช่น ราชวงศ์โจวตะวันออก ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และราชวงศ์ถัง

## เขตการปกครอง
ลั่วหยางมีฐานะเป็นนครระดับจังหวัด แบ่งการปกครองออกเป็น 7 เขต และ 7 อำเภอ ดังนี้

*เขต
** เขตเจี้ยนซี ()
** เขตซีกง ()
** เขตเหล่าเฉิง ()
** เขตชนชาติหุย ฉานเหอ ()
** เขตลั่วหลง ()
** เขตหย่านชือ ()
** เขตเมิ่งจิน ()
* เขตที่ยุบไปแล้ว
** เขตจี๋ลี่ (), ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของเขตเมิ่งจิน 
* อำเภอ
** อำเภอซินอัน ()
** อำเภอลั่วหนิง ()
** อำเภออี๋หยาง ()
** อำเภออีชวัน ()
** อำเภอซง ()
** อำเภอลฺหวันชวัน ()
** อำเภอหรู่หยาง ()

ในการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2010 เขตที่อยู่ในตัวเมืองซึ่งมีจำนวน 5 แห่ง มีประชากร 1,857,003 คน ทำให้เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสี่ในมณฑลเหอหนาน ในขณะที่พื้นที่ทั้งหมดที่อยู่ในความควบคุมของเทศบาลนครลั่วหยางมีประชากรทั้งหมด 6,549,941 คน

## ภาพ

Luòyáng Museum.jpg|พิพิธภัณฑ์ลั่วหยาง
Luòyáng HST station.jpg|สถานีรถไฟลั่วหยางหลงเหมิน (รถไฟความเร็วสูง)
Txu-oclc-10552568-ni49-7.jpg|แผนที่แสดงลั่วหยาง (ในแผนที่เขียนว่า LO-YANG (HONANFU) ) (AMS, 1955)
洛阳白马寺齐云塔.jpg|เจดีย์ฉียฺหวินในวัดม้าขาว
香山寺.jpg


## เมืองแฝดและเมืองพี่น้อง
ลั่วหยางเป็นเมืองแฝดกับ
*  ลาครอส (La Crosse) รัฐวิสคอนซิน สหรัฐ
*  โอกายามะ จังหวัดโอกายามะ ญี่ปุ่น

## บุคคลที่มีชื่อเสียง
*เล่าจื๊อ - ผู้ก่อตั้งลัทธิเต๋า
*จักรพรรดิแห่งราชวงศ์โจวตะวันออก
*จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
*พระถังซัมจั๋ง - พระภิกษุและวีรบุรุษใน*[[ไซอิ๋ว]]*
*จักรพรรดิซ่งไท่จู่ - ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ซ่ง
*หวัง อี้ป๋อ - นักร้อง นักแสดง ไอดอล นักแข่งรถ พิธีกร

## ดูเพิ่ม
* เมืองหลวงเก่าของจีน

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Abramson, Marc. *Ethnic Identity in Tang China*. University of Pennsylvania Press (Philadelphia), 2008. .
* Cotterell, Arthur. *The Imperial Capitals of China: An Inside View of the Celestial Empire*. Pimlico (London), 2008. .
* Hill, John E. *Through the Jade Gate to Rome: A Study of the Silk Routes during the Later Han Dynasty, 1st to 2nd Centuries&nbsp;CE*. BookSurge (Charleston), 2009. .
* Jenner, W. J. *Memories of Loyang*. Clarendon Press (Oxford), 1981.
* Yang Hsüan-chih. *Lo-yang ch'ien-lan chi*, translated by Wang Yi-t'ung as *A Record of Buddhist Monasteries in Lo-yang.* Princeton University Press (Princeton), 1984. .

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

* เว็บไซต์ทางการ ของหน่วยงานบริหารเทศบาลนครลั่วหยาง 
* "อุทยานหวางเฉิงในลั่วหยาง" ที่ China.org

| rowspan=2 |

| rowspan=2 |


หมวดหมู่:เมืองหลวงเก่าของจีน
หมวดหมู่:ก่อตั้งในศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:นครในมณฑลเหอหนาน
ราชวงศ์โจวตะวันออก

**ราชวงศ์โจวตะวันออก** (771-256 ปีก่อน ค.ศ.) หรือเรียกว่าตงโจว(จีน: 东周; พินอิน: Dōngzhōu) เป็นช่วงครึ่งหลังของ ราชวงศ์โจว ของจีนโบราณ ราชวงศ์โจวตะวันออก เกิดขึ้นหลังจากที่ โจวอิวหวัง ทรราชและกษัตริย์องค์ที่ 12 แห่งราชวงศ์โจวตะวันตกถูกปลงพระชนม์ ต่อมาผิงหวัง โอรสของโจวอิวหวังได้ย้ายเมืองหลวงไปที่ลั่วหยาง นับเป็นการเริ่มต้นของราชวงศ์โจวตะวันออก ราชวงศ์โจวตะวันออกแบ่งเป็น 2 ช่วง ยุควสันตสารทหรือยุคชุนชิว และ ยุครณรัฐหรือยุคจ้านกั๋ว โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ลั่วหยาง ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของเมืองซีอาน เมืองหลวงเก่าของราชวงศ์โจวตะวันตก ปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์นี้คือพระเจ้าโจวผิงหวัง ราชวงศ์นี้เป็นราชวงศ์แค่ในนามเพราะองค์กษัตริย์ทรงไร้พระราชอำนาจที่จะปกครองเหล่าอ๋องต่างๆ ได้ เนื่องจากอ๋องต่างๆ ได้แข็งเมืองและทำสงครามแย่งชิงอำนาจกัน

ในสมัยราชวงศ์นี้การแย่งชิงอำนาจกันของเหล่าอ๋องแบ่งเป็น 2 ยุคโดยยุคแรกเรียกว่า ยุคชุนชิว และยุคต่อมาเรียกว่า ยุคจ้านกั๋ว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์จีน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:สิ้นสุดในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล
การบุกครองโปแลนด์ของสโลวาเกีย

**การบุกครองโปแลนด์ของสโลวาเกีย** เกิดขึ้นในช่วงการบุกครองโปแลนด์ของนาซีเยอรมนี โดยสโลวาเกียได้ส่งกองทัพเบอร์โนลัค ซึ่งประกอบด้วยทหาร 50,000 นาย แบ่งออกเป็น 3 กองพลทหารราบ ระหว่างการรบในโปแลนด์ ทหารสโลวักพบกับการต้านทานและความสูญเสียเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

## เบื้องหลัง
เมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1939 สาธารณรัฐสโลวักถูกก่อตั้งขึ้นเป็นรัฐบริวารของเยอรมนีภายในดินแดนของสโลวาเกีย ซึ่งก่อนหน้านั้น เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1938 ดินแดนส่วนใหญ่ของสโลวาเกียถูกยึดครองโดยฮังการี ซึ่งเป็นผลมาจากรางวัลเวียนนาครั้งที่หนึ่ง ดินแดนบางส่วนของสโลวาเกียยังถูกยึดครองโดยเยอรมนีและโปแลนด์อีกด้วย

ข้ออ้างทางการเมืองที่สโลวาเกียใช้ในการบุกครองโปแลนด์ คือ การยึดครองดินแดนสโลวาเกียของโปแลนด์ ซึ่งเป็นผลมาจากความตกลงมิวนิก (คิดเป็นดินแดน 226 ตารางกิโลเมตร พลเมือง 4,280 คน ซึ่งเกือบทั้งหมดมีเชื้อชาติสโลวัก) นอกเหนือจากนั้น นักการเมืองโปแลนด์บางคนยังเสนอว่าฮังการีควรจะได้ยึดครองสโลวาเกียทั้งประเทศ

ระหว่างการเจรจาลับกับเยอรมนีระหว่างวันที่ 20-21 กรกฎาคม ค.ศ. 1939 รัฐบาลสโลวาเกียตกลงในการร่วมบุกครองโปแลนด์ และยังอนุญาตให้เยอรมนีใช้ดินแดนของตนเตรียมการบุกครองอีกด้วย เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม รัฐบาลสโลวาเกียประกาศระดมพล (เรียกทหารกองหนุนได้ 160,000 นาย ในจำนวนนี้ ทหาร 115,000 นายเข้าประจำการจนถึงวันที่ 20 กันยายน) และก่อตั้งกองทัพเบอร์โนลัคขึ้นมา โดยมีทหารประจำการ 51,306 นาย

## อ้างอิง

## หนังสืออ่านเพิ่มเติม
* Charles K. Kliment and Břetislav Nakládal: *Germany's First Ally*, Schiffer Publishing, 1998, . The book covers the Slovak Armed Forces in World War II. 2003 Czech edition, .
* Igor Baka: *Slovensko vo vojne proti Poľsku v roku 1939* (*Slovakia during the war against Poland in 1939*), Vojenská história, 2005, No 3, pg 26 – 46.
* Igor Baka: *Slovenská republika a nacistická agresia proti Poľsku* (*Slovak Republic and the Nazi Aggression Against Poland*), Vojenský historický ústav, 2006, , online.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Overview of the campaign 
* Map of the campaign  (ลิงก์เก็บถาวร)
* Another overview, more military details 

หมวดหมู่:การบุกครองในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การทัพโปแลนด์
หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ฝ่ายอักษะ
ภาษาละเว็น

**ภาษาละเว็น** (Laven) หรือภาษาโลเว็น ภาษาโบโลเว็น ภาษาบอริเว็น ภาษายะรู มีผู้พูด 40,519 คน (พ.ศ. 2538) บริเวณที่ราบสูงบอละเวน แขวงจำปาศักดิ์และแขวงอัตตะปือ ลาวตะวันออกเฉียงใต้ จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก 

## อ้างอิง
* Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.

ละเว็น
เซี่ยเหยาหวน

**เซี่ยเหยาหวน**เป็นบุตรสาวของเซี่ยอ๋าวแพทย์หลวงประจำราชสำนักซึ่งตอนแรกเหยาหวนนั้นโกรธแค้นพระนางบูเช็กเทียนเป็นอย่างมาก
แต่เมื่อนางได้ฟังคำสรรเสริญพระนางจากบุคคลรอบข้างก็กลับใจมารับใช้พระนางเป็นนางข้าหลวงผู้ถือกระบี่อาญาสิทธิ์ของถังไท่จง
ไป๋ จวีอี้

right|200px|thumb|ภาพวาดของไป๋จวีอี้กวีสมัยราชวงศ์ถัง
**ไป๋จวีอี้** (; Wade-Giles: Po Chü-i, 772–846) เขาเป็นกวีช่วงกลางราชวงศ์ถัง มีบทประพันธ์กว่า 2,800 บท เขาถึงแก่กรรมเมื่อ ค.ศ.846 (พ.ศ. 1389) ขณะอายุได้ 74 ปี

หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ถัง
หมวดหมู่:กวีชาวจีน
อัตตะปือ

**อัตตะปือ** () เป็นเมืองเอกของแขวงอัตตะปือ ประเทศลาว 

## การคมนาคม
## โดยสายการบิน
สนามบินแห่งใหม่ในเมืองนี่มีกำหนดแล้วเสร็จเมื่อมิถุนายน พ.ศ. 2556

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ราชอาณาจักรล้านช้างจำปาศักดิ์

อัตตะปือ
ภาษาไตลอง

**ภาษาไตลอง** () มีผู้พูด 4,800 คน (พ.ศ. 2547) ในประเทศลาว เป็นภาษาใกล้เคียงหรืออาจจะเป็นภาษาเดียวกับภาษาเมาหรือไทเมาตามแนวชายแดนพม่า-ยูนนาน อยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มกัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก

## อ้างอิง
* Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
ตไลอง
ภาษาเจ็ง

**ภาษาเจ็ง** (Jeng ISO 639-3: ) หรือ**ภาษาเช็ง**มีผู้พูดในลาว 7,320 คน (พ.ศ. 2543) ในแขวงอัตตะปือ จัดอยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร สาขามอญ-เขมรตะวันออก สาขาย่อยบะห์นาริก ใกล้เคียงกับภาษาโอย ภาษาซาปวน และภาษาโสก

## อ้างอิง
* Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.

เจ็ง
พระวินยาธิการ

**วินยาธิการ** /วินะยาทิกาน/ (วินย + อธิ + การ, แปล "เจ้าการพระวินัย") หรือภาษาปากว่า **ตำรวจพระ** หมายถึง พระภิกษุชาวไทยผู้มีหน้าที่ปฏิบัติการตามพระวินัย เรียกเต็มว่า "พระวินยาธิการ"

พระวินยาธิการเป็นคำใหม่ที่ใช้เรียกพระภิกษุผู้ได้รับแต่งตั้งจากเจ้าคณะจังหวัดให้มีหน้าที่ช่วยเหลือด้านการปกครองคณะสงฆ์ในจังหวัด โดยเฉพาะหน้าที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยด้านการปฏิบัติวินัยของพระภิกษุสามเณร

พระวินยาธิการมีหน้าที่ตรวจตรา แนะนำ ตักเตือน และชี้แจงระเบียบปฏิบัติแก่พระภิกษุสามเณรในจังหวัดหรือที่เข้ามาในจังหวัด บรรดาที่ประพฤติไม่เรียบร้อย และหากไม่ปฏิบัติตามหรือพบการกระทำความผิดก็มีอำนาจจับกุมตัวส่งเจ้าคณะผู้รับผิดชอบหรือเจ้าหน้าที่บ้านเมืองให้ดำเนินการตามอำนาจหน้าที่ แต่ไม่มีอำนาจในการให้สละสมณเพศ

ปัจจุบัน พระวินยาธิการเป็นตำแหน่งที่ยังไม่มีกฎหมายรองรับ ทำให้การปฏิบัติหน้าเป็นไปอย่างติด ๆ ขัด ๆ พระรัตนเมธี เจ้าอาวาสวัดแก้วฟ้าจุฬามณี และเจ้าคณะเขตบางซื่อ ในฐานะหัวหน้าพระวินยาธิการเขตกรุงเทพมหานคร กล่าวเมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2552 ว่า "การทำงานของพระวินยาธิการขณะนี้ ถือว่าลำบาก เพราะเป็นตำแหน่งที่ยังไม่มีกฎหมายรองรับ จะดำเนินการอะไรกับพระที่ทำผิดพระธรรมวินัยไม่มีอำนาจในการลงโทษ เมื่อพบพระที่ทำความผิดก็ต้องพาไปให้เจ้าคณะผู้ปกครองในท้องที่นั้น ๆ วินิจฉัยลงโทษ รวมทั้งต้องอาศัยความร่วมมือจากเจ้าหน้าที่ตำรวจด้วย" อย่างไรก็ดี หัวหน้าพระวินยาธิการเขตกรุงเทพมหานครเปิดเผยว่า กำลังมีการเสนอร่างพระราชบัญญัติอุปถัมภ์และคุ้มครองพระพุทธศาสนา โดยจะมีการกำหนดสถานะของพระวินยาธิการ ซึ่งจะทำให้มีกฎหมายรองรับและจะมีการออกกฎหมายลูกตามมาอีก โดยอาจจะกำหนดให้พระวินยาธิการมีอำนาจในการวินิจฉัยตัดสินใจลงโทษได้เลย ทำให้มีความรวดเร็วในการทำงาน รวมทั้งจะต้องมีการออกระเบียบการแต่งตั้งพระวินยาธิการให้มีคุณสมบัติเป็นพระสังฆาธิการด้วย เพื่อความสะดวกในการวินิจฉัยลงโทษ และจะทำให้รูปแบบของพระวินยาธิการเป็นในลักษณะเดียวกันทั่วประเทศ ผิดกับปัจจุบันที่ยังเป็นในลักษณะต่างคนต่างทำอยู่

อนึ่ง หนังสือพิมพ์ไทยรัฐยังมีการรายงานว่า ปัญหาของพระวินยาธิการไม่ใช่แต่เพียงเท่านั้น เพราะยังพบว่าบางเขตมีจำนวนพระวินยาธิการมากเกินความจำเป็น ซึ่งพระวินยาธิการบางท้องที่ก็ไม่ยอมทำงาน แต่ที่เป็นพระวินยาธิการเพื่อต้องการอวดพระด้วยกันรวมทั้งจะเอาบัตรประจำตัวพระวินยาธิการไปอวดญาติด้วย

## อ้างอิง
* ไทยรัฐ. (2552, 13 มีนาคม). *ตำรวจพระปวดหัวเจอพระจีน ญี่ปุ่น ออกเรี่ยไร.* [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: .  (เข้าถึงเมื่อ: 13 มีนาคม 2552).
* พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเดโช). (2547, 8 ธันวาคม). *วินยาธิการ.* [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: . (เข้าถึงเมื่อ: 13 มีนาคม 2552).
* *พระวินยาธิการ.* (ม.ป.ป.). เข้าถึงได้จาก: .  (เข้าถึงเมื่อ: 13 มีนาคม 2552).

หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:การปกครองคณะสงฆ์ไทย
ปลากระเบนโมโตโร่

**ปลากระเบนโมโตโร่** (; ) ปลากระเบนที่อาศัยอยู่ในน้ำจืดชนิดหนึ่ง  ในวงศ์ปลากระเบนหางสั้น (Potamotrygonidae) มีลักษณะตัวกลมคล้ายจานข้าวหรือแผ่นซีดี ผิวลำตัวสีน้ำตาลอ่อนหรือเข้ม มีจุดกลมสีส้มอมเหลืองวงรอบด้วยสีน้ำตาลเข้มกระจายไปจนถึงโคนหาง มีเงี่ยงแหลมคม 2 ชิ้นที่โคนหาง ที่ปลายหางมีริ้วหนังบาง ๆ  โดยที่จุดกลมเหล่านี้จะแตกต่างและมีปริมาณมากน้อยไม่เท่ากันในแต่ละตัว

ขนาดเมื่อโตเต็มที่ในธรรมชาติจะมีเส้นผ่าศูนย์กลางลำตัวราว 1 เมตร น้ำหนัก 15 กิโลกรัม

อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำธรรมชาติของทวีปอเมริกาใต้ เช่น เปรู, อุรุกวัย, โคลอมเบีย, โบลิเวีย, อาร์เจนตินา, บราซิล ซึ่งคนพื้นถิ่นนิยมกินเนื้อเป็นอาหาร

ปลากระเบนโมโตโร่ ได้รับความนิยมอย่างมากในฐานะของการเป็นปลาตู้สวยงาม โดยผู้เลี้ยงสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้ โดยปลาที่จะเริ่มผสมพันธุ์ได้นั้นจะมีความยาวลำตัวประมาณ 2 ฟุต อายุราว 1 ปีครึ่ง และสามารถผสมพันธุ์ออกมาเป็นลูกปลาที่มีสีสันและลวดลายสวยแปลกตากว่าดั้งเดิมได้หลากหลาย และผสมกับปลากระเบนในสกุลเดียวกัน ของวงศ์เดียวกันนี้ได้อีกด้วย ซึ่งจะทำให้ได้ปลาสายพันธุ์ใหม่ขึ้นมา รวมถึงปลากระเบนเผือก ที่มีราคาซื้อขายแพงด้วย 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปและข้อมูลปลากระเบนโมโตโร่

หมวดหมู่:วงศ์ปลากระเบนหางสั้น
หมวดหมู่:ปลาทวีปอเมริกาใต้หมวดหมู่:ปลาตู้
รายนามประมุขแห่งรัฐกัมพูชา

บทความนี้เป็น**รายพระนามและรายนาม[[ประมุขแห่งรัฐ]][[กัมพูชา]]** ตั้งแต่ได้รับเอกราชจากประเทศฝรั่งเศสเป็นต้นมา โดยปัจจุบันประมุขแห่งรัฐคือ พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรกัมพูชา

## รายพระนามและรายนามประมุขแห่งรัฐ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Political Leaders: Cambodia 
* Leaders of Cambodia

หมวดหมู่:รัฐบาลกัมพูชา

กัมพูชา
ปลากระเบนโปลกาด๊อท

**ปลากระเบนโปลกาด๊อท** () เป็นปลากระเบนน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Potamotrygon leopoldi* ในวงศ์ปลากระเบนหางสั้น (Potamotrygonidae) มีลำตัวรูปร่างทรงกลม พื้นลำตัวสีดำสนิท มีจุดกลมสีขาวกระจายไปทั่วลำตัวด้านบน ด้านล่างสีขาว ปลายหางมีริ้วหนังบาง ๆ ซึ่งจุดกลมเหล่านี้มีจำนวนและขนาดแตกต่างกันออกไปในปลาแต่ละตัว

มีขนาดลำตัวโตเต็มที่ราว  43 เซนติเมตร

พบอาศัยอยู่เฉพาะแม่น้ำซิงกู ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำอเมซอน ในประเทศบราซิลเท่านั้น

ได้รับความนิยมในฐานะเป็นปลาสวยงาม โดยมีรหัสทางการค้าว่า P13 ซึ่งผู้เลี้ยงมักนิยมเลี้ยงในบ่อขนาดใหญ่และเลี้ยงรวมกันหลายตัว และสามารถผสมพันธุ์กันออกลูกในที่เลี้ยงได้ อายุเมื่อปลาพร้อมที่จะผสมพันธุ์คือ 5 ปี และยังสามารถผสมข้ามสายพันธุ์กับปลากระเบนชนิดอื่นในสกุลเดียวกันได้ด้วย เช่น ปลากระเบนโมโตโร่ (*P. motoro*) ทำให้เกิดลูกปลาสายพันธุ์ใหม่ที่จะได้จุดและสีสันลำตัวแปลกออกไป  ส่วนสถานะปลาในธรรมชาตินั้นใกล้สูญพันธุ์แล้ว เนื่องจากสูญเสียที่อยู่อาศัย

สำหรับในวงการปลาสวยงาม ปลาในตัวที่มีจุดสีขาวมากกว่าปกติ โดยมีจุดรอบขอบครีบถึง 3 แถว เรียกว่า "แบล็คไดมอนด์" เป็นปลาที่ในธรรมชาติ จะพบได้ที่แม่น้ำเซาเฟลิก ในเขตประเทศบราซิล มีราคาซื้อขายแพงกว่าปลากระเบนโปลกาด็อทธรรมดามาก

## อ้างอิง
* http://www.aquaticcommunity.com/fish/polkadotray.php 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปและข้อมูลปลากระเบนโป๊ลกาด๊อท

หมวดหมู่:วงศ์ปลากระเบนหางสั้น
หมวดหมู่:ปลาทวีปอเมริกาใต้
หมวดหมู่:ปลาตู้
สเตอร์ลิง

**สเตอร์ลิง** (; ; ;  ) เป็นบะระห์โบราณ ที่ตั้งอยู่ในแขวงการปกครองสเตอร์ลิงและปริมณฑลในมณฑลผู้บริหารแทนพระองค์สเตอร์ลิงและฟอล์คเคิร์คในสกอตแลนด์ ตัวสเตอร์ลิงตั้งอยู่รอบปราสาทสเตอร์ลิงและเมืองโบราณจากยุคกลาง จากการสำรวจสำมโนประขากรใน ค.ศ. 2001 สเตอร์ลิงมีประชากรทั้งหมดประมาณ 41,243 คน สเตอร์ลิงเป็นศูนย์กลางของรัฐบาลท้องถิ่น, การศึกษา, การค้าขาย และการอุตสาหกรรมขนาดเบา 

สเตอร์ลิงเป็นที่มั่นหลักแห่งหนึ่งของราชอาณาจักรสกอตแลนด์ และได้รับก่อตั้งให้เป็นรอยัลบะระห์ (Royal burgh) โดยพระเจ้าเดวิดที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ ในปี ค.ศ. 1130 และอยู่ในฐานะนั้นจนปี ค.ศ. 1975 เมื่อมณฑลสเตอร์ลิงเชอร์ถูกรวมเข้ากับภาคกลาง ในปี ค.ศ. 2002 ในวโรกาสที่สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักรทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี พระองค์พระราชทานฐานะของสเตอร์ลิงให้เป็น “**[[เมืองที่มีฐานะเป็นนครในสหราชอาณาจักร|นคร]]**”

เมืองสเตอร์ลิงเป็นเมืองหลวงเก่าของสก็อตแลนด์ซึ่งตั้งอยู่ล้อมรอบปราสาทสเตอร์ลิง พื้นที่นี้เป็นจุดเชื่อมระหว่าง Highland และ Lowland ของสก็อตแลนด์ ทำให้เมืองสเตอร์ลิงในสมัยก่อนนั้นถูกใช้เป็นเมืองศูนย์กลางการค้าขายของคนในประเทศ และถูกเรียกว่า Market Town โดยมีเกษตรกรรมและการค้าขายปลีกเป็นธุรกิจหลักของคนในเมือง 

เมืองสเตอร์ลิงเป็นเมืองที่มีการขยายขนาดอย่างรวดเร็ว โดยเมื่อไม่นานมานี้รัฐบาลของสก็อตแลนด์ได้มีการลงทุนสร้าง Business Park ที่มีมูลค่า 140 ล้านปอนด์ โดยภายในประกอบด้วยบริษัทต่างๆ แหล่งช้อบปิ้ง ศูนย์ศิลปะและ สถานที่ท่องเที่ยวต่างๆมากมาย นอกจากจำนวนประชากรจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วแล้ว จำนวนผู้มาเยือนเมืองสเตอร์ลิงในแต่ละปียังเพิ่งขึ้นมากอีกด้วย ยกตัวอย่างเช่น จำนวนนักท่องเที่ยวที่เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าจากปีที่ผ่านมา สถานที่ท่องเที่ยวที่เป็นจุดเด่นของเมืองอย่าง ปราสาทสเตอร์ลิง มีผู้มาเยี่ยมชมถึงปีละ 4 แสนคน 

## เมืองพี่น้อง
* Villeneuve d'Ascq, ประเทศฝรั่งเศส
* ดูนเนอดิน, ฟลอริดา, สหรัฐอเมริกา
* Óbuda, ฮังการี
* ซัมเมอร์ไซด์, พรินซเอ็ดเวิร์ดไอส์แลนด์, แคนาดา

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ระดับการปกครองของสกอตแลนด์ 
* มณฑลผู้บริหารแทนพระองค์ของสกอตแลนด์ 

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Stirling Council Website
*Mapping the Town: the history of Stirling, presented by Julian Richards (BBC Radio 4) (RealAudio format)
*Video footage of St Ninian's Chapel and Well
*series of lectures about the history of Stirling by Dr Murray Cook, Stirling Council's archaeologist  

หมวดหมู่:นครในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เมืองในสกอตแลนด์
บะระ

260px|thumb|เมืองเพสลีย์อดีตบะระ
**บะระ** (; ) เป็นหน่วยการปกครองตนเองในสกอตแลนด์ที่มักจะเป็นเมือง ประเภทการบริหารระบบนี้มีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12 เมื่อพระเจ้าเดวิดที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ทรงก่อตั้งรอยัลบะระ (royal burgh) หรือ "ราชบุรี" แรก การเป็นบะระไม่มีความหมายแต่อย่างใดนอกไปจากเป็นชื่อที่เป็นพิธี สถานะบะระโดยทั่วไปคล้ายกับการเป็น "เบอโร" (borough) ในสหราชอาณาจักร

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ระดับการปกครองของสกอตแลนด์ 

หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของสกอตแลนด์