open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
สิมเอ๋ง (เฉิ่น อิ๋ง)

**สิมเอ๋ง** (เสียชีวิต 4 เมษายน ค.ศ. 280) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **เฉิ่น อิ๋ง** () เป็นขุนพลและขุนนางของรัฐง่อก๊กในช่วงปลายยุคสามก๊ก (ค.ศ. 220-280) ของจีน มีตำแหน่งเป็นเจ้าเมือง (太守 *ไท่โฉ่ว*) ของเมืองตันเอี๋ยง (丹楊 *ตานหยาง*; ทางตะวันออกของอำเภอจื่อกุย มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน)

## ประวัติ

เมื่อ ค.ศ. 279 ราชวงศ์จิ้นส่งทัพ 6 สายบุกรัฐง่อก๊ก ในปีถัดมาคือ ค.ศ. 280 ทัพราชวงศ์จิ้นนำโดยอองหุย (王渾 *หวาง หุน*) เคลื่อนพลไปยังอัวกั๋ง (橫江 *เหิงเจียง*; พื้นที่ที่ตั้งอยู่ในทางตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอเหอ มณฑลอานฮุยในปัจจุบัน) และฝ่าแนวป้องกันของง่อก๊กไปได้ ซุนโฮ (孫皓 *ซุน เฮ่า*) จักรพรรดิแห่งง่อก๊กทรงมีรับสั่งต่ออัครมหาเสนาบดีเตี๋ยวเค้า (張悌 *จาง ที่*) ร่วมกับขุนพลสิมเอ๋ง, จูกัดเจ้ง (諸葛靚 *จูเก่อ จิ้ง*) และซุน เจิ้น (孫震) ให้นำกำลังทหาร 20,000-30,000 นายไปต้านทานทัพราชวงศ์จิ้น ทัพง่อก๊กยกพลมาถึงงิวจู๋ (牛渚 *หนิวจู่*; อยู่ในนครหม่าอานชาน มณฑลอานฮุยในปัจจุบัน) และเผชิญหน้ากับทัพของอองหุยโดยมีแม่น้ำแยงซีคั่น สิมเอ๋งคาดการณ์ว่ามณฑลเกงจิ๋วที่อยู่ตอนบนของแม่น้ำแยงซีจะเสียแก่ทัพราชวงศ์จิ้นเป็นแน่ จึงเสนอกับเตี๋ยวเค้าให้รักษาที่มั่นที่ตอนล่างของแม่น้ำแยงซีและเตรียมรับการโจมตีจากข้าศึกที่กำลังอ่อนล้า รอจนทัพเรือของราชวงศ์จิ้นยกมาถึงจึงเข้ารบเพื่อตัดสินผลแพ้ชนะ หากรีบร้อนโจมตีและพ่ายแพ้ผลที่ตามมาจะเลวร้ายเกินคาดคิด  แต่เตี๋ยวเค้ามีความเห็นว่าหากรอจนกระทั่งทัพเรือจากมณฑลเอ๊กจิ๋ว (益州 *อี้โจว*) เข้าโจมตี ทหารในทัพง่อก๊กก็จะเสียขวัญ สถานการณ์จะยากเกินควบคุม ไม่สู้ข้ามแม่น้ำในตอนนี้เพื่อไปรบตัดสินชี้ขาดจะเป็นการดีกว่า หากเอาชนะได้ก็จะสามารถรนำพลรุดหน้าไปยังตอนบนของแม่น้ำ อาศัยความได้เปรียบเข้าตีโต้ทัพเรือของราชวงศ์จิ้นจากมณฑลเอ๊กจิ๋วได้ ดังนั้นเตี๋ยวเค้าจึงนำทัพยกข้ามแม่น้ำไปทางตะวันตกเพื่อทำศึกชี้ขาดกับทัพราชวงศ์จิ้น

เตี๋ยวเค้านำกำลังทหารเข้าล้อมกำลังทหารราชวงศ์จิ้น 7,000 นายที่นำโดยจาง เฉียว (張喬) ใกล้กับสะพานหยางเหอ (楊荷橋 *หยางเหอเฉียว*; ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอเหอ มณฑลอานฮุยในปัจจจุบัน) บีบให้จาง เฉียวต้องยอมจำนน จากนั้นจึงเคลื่อนทัพต่อไปทางตะวันตก และจัดกระบวนทัพเข้าเผชิญหน้ากับจาง ฮ่าน (張翰) และโจว จฺวิ้น (周浚) ขุนพลราชวงศ์จิ้นที่สะพานป่าน (版橋 *ป่านเฉียว*; ทางเหนือของอำเภอหานชาน มณฑลอานฮุยในปัจจุบัน) สิมเอ๋งนำทหารชั้นยอด 5,000 นายจากเมืองตันเอี๋ยงเรียกว่า "ทหารโพกผ้าเขียว" (青巾兵 *ชิงจินปิน*) ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องการบุกทะลวงแนวรบของข้าศึก ยกบุกแนวรบของทัพราชวงศ์จิ้นถึง 3 ครั้งแต่ไม่สามารถตีฝ่าไปได้ เมื่อถอยทัพจึงเกิดช่องโหว่ขึ้น เซฺว เชิ่ง (薛勝) และเจียวปั้น (蔣班 *เจี่ยง ปาน*) นายทหารของราชวงศ์จิ้นถือโอกาสนี้เข้าโจมตีอย่างดุเดือดจนทัพง่อก๊กแตกพ่าย ทหารหนีกระจัดกระจายไปทุกทิศทาง จาง เฉียวที่ยอมจำนนต่อทัพง่อก๊กก่อนหน้านี้ก็ใช้จังหวะนี้หันมาโจมตีทัพง่อก๊กจากด้านหลัง เตี๋ยวเค้า, ซุน เจิ้นและสิมเอ๋งเสียชีวิตในที่รบ มีเพียงจูกัดเจ้งที่หลบหนีไปได้

## ในนวนิยาย''สามก๊ก''
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง*[[สามก๊ก]]* (三國演義 *ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*) ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ตอนที่ 120 สิมเอ๋งถูกโจว จื่อ (周旨) ขุนพลราชวงศ์จิ้นสังหารในที่รบ

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *[[สามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายสามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ฝาง เสฺวียนหลิง (648). *[[จิ้นชู]]*.
* ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). *[[สามก๊ก]]* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*), ตอนที่ 120.

หมวดหมู่:ขุนพลของง่อก๊ก
หมวดหมู่:บุคคลในยุคสามก๊กที่ถูกสังหารในยุทธการ
ดาวปาริชาต

[thumb|right|ภาพของดาวปาริชาตจาก [VLT|alt=]]
**ดาวปาริชาต** หรือ **แอลฟาแมงป่อง** (α Scorpii / Alpha Scorpi) เป็นดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดในกลุ่มดาวแมงป่อง มักเรียกดาวปาริชาตว่า "หัวใจของแมงป่อง" ดาวปาริชาตตั้งอยู่ใกล้กับศูนย์กลางของกลุ่มดาวแมงป่อง ขนาบข้างด้วยดาวซิกมาแมงป่องและเทาแมงป่อง มีความส่องสว่างปรากฏระหว่าง +0.6 ถึง +1.6 เป็นดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดเป็นอันดับที่ 15 บนท้องฟ้ายามค่ำคืน ตั้งอยู่ห่างจากโลกประมาณ 170 พาร์เซก (550 ปีแสง)
ดาวปาริชาตเป็นดาวยักษ์ใหญ่แดง มวลของดาวดวงนี้มีประมาณ 14.5 ± 1.5 เท่าของดวงอาทิตย์ ดาวดวงนี้ปรากฏเป็นดาวฤกษ์ดวงเดียวเมื่อมองด้วยตาเปล่า แต่จริง ๆ แล้วเป็นระบบดาวคู่ที่ประกอบด้วยดาวแอลฟาแมงป่องเอและแอลฟาแมงป่องบี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ระบบดาวคู่
หมวดหมู่:กลุ่มดาวแมงป่อง
สิมเอ๋ง (เฉิ่น หรง)

**สิมเอ๋ง** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **เฉิ่น หรง** () เป็นนายทหารผู้รับใช้ขุนศึกอ้วนซงในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นหลานอาของสิมโพย

## ประวัติ

สิมเอ๋งเป็นชาวอำเภออินอาน (陰安縣 *อินอานเซี่ยน*) เมืองเว่ย์จฺวิ้น (魏郡) ซึ่งตั้งอยู่ทางเหนือของอำเภอชิงเฟิง (清豐縣 *ชิงเฟิงเซี่ยน*) มณฑลเหอเป่ย์ (河北) ในปัจจุบัน เป็นหลานอาของสิมโพย (審配 *เฉิ่น เพ่ย์*) ขุนพลและขุนนางของขุนศึกอ้วนเสี้ยว (袁紹 *ยฺเหวียน เช่า*) ในในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกซึ่งภายหลังรับใช้อ้วนซง (袁尚 *ยฺเหวียน ช่าง*) บุตรชายของอ้วนเสี้ยวหลังการเสียชีวิตของอ้วนเสี้ยวเมื่อ ค.ศ. 202

เมื่อ ค.ศ. 204 ขุนศึกโจโฉ (曹操 *เฉา เชา*) นำทัพเข้าโจมตีเงียบกุ๋น (鄴城 *เย่เฉิง*; ปัจจุบันคือนครหานตาน มณฑลเหอเป่ย์) ซึ่งเป็นอำเภอเอกของมณฑลกิจิ๋ว (冀州 *จี้โจว*) และมีสิมโพยอยู่รักษา เวลานั้นสิมเอ๋งดำรงตำแหน่งเป็นนายกองพันประตูตะวันออก (東門校尉 *ตงเหมินเซี่ยวเว่ย์*) ทำหน้าที่รักษาประตูตะวันออกของเงียบกุ๋น เมื่อถึงเดือน 8 ของปีนั้น สิมเอ๋งทรยศต่อสิมโพยผู้อาโดยการเปิดประตูด้านตะวันออกของเงียบกุ๋นในเวลากลางคืนและปล่อยให้ทัพโจโฉเข้ามายึดเงียบกุ๋นได้สำเร็จ

เมื่อสิมโพยถูกจับกุมได้ โจโฉถามสิมโพยว่า "ท่านทราบหรือไม่ว่าใครเป็นผู้เปิดประตูเมือง" สิมโพยตอบว่า "ไม่ทราบ" โจโฉจึงบอกว่า "เป็นสิมเอ๋งหลานชายของท่าน" สิมเอ๋งจึงพูดขึ้นว่า "ไอ้เด็กนี่ไม่ควรช่วงใช้ การณ์เลยเป็นไปเช่นนี้!"

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *[[สามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายสามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).

หมวดหมู่:ข้าราชการในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น
สิมเอ๋ง

**สิมเอ๋ง** อาจหมายถึง

*สิมเอ๋ง (เฉิ่น หรง) (審榮) นายทหารของอ้วนซงและหลานอาของสิมโพยในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
*สิมเอ๋ง (เฉิ่น อิ๋ง) (沈瑩; เสียชีวิต ค.ศ. 280) ขุนพลและขุนนางของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊ก
*สิมเอ๋ง (อิน ขุย) (陰夔) ขุนนางของอ้วนซงในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
สิมเอ๋ง (อิน ขุย)

**สิมเอ๋ง** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **อิน ขุย** () เป็นขุนนางผู้รับใช้ขุนศึกอ้วนซงในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก มีตำแหน่งเป็นข้าหลวงมณฑล (刺史 *ชื่อฉื่อ*) ของมณฑลอิจิ๋ว (豫州 *ยฺวี่โจว*)

## ประวัติ
เมื่อ ค.ศ. 202 หลังขุนศึกอ้วนเสี้ยว (袁绍 *ยฺเหวียน เช่า*) เสียชีวิต บุตรชายของอ้วนเสี้ยวคืออ้วนถำ (袁譚 *ยฺเหวียน ถาน*) และอ้วนซง (袁尚 *ยฺเหวียน ช่าง*) รบกันเองเพื่อชิงอำนาจ ทั้งสองต้องการให้ซุยตำ (崔琰 *ชุย เหยี่ยน*) มาอยู่ฝ่ายตน แต่ซุยตำไม่ต้องการจะไปอยู่ทั้งสองฝ่ายและอ้างว่าตนป่วย ซุยตำจึงจับกุมมาขังคุกตามคำสั่งของอ้วนซง สิมเอ๋งและตันหลิม (陳琳 *เฉิน หลิน*) ได้ช่วยเหลือให้ซุยตำพ้นโทษมาได้

เมื่อ ค.ศ. 204 ขุนศึกโจโฉ (曹操 *เฉา เชา*) นำทัพเข้าโจมตีเงียบกุ๋น (鄴城 *เย่เฉิง*; ปัจจุบันคือนครหานตาน มณฑลเหอเป่ย์) ซึ่งเป็นอำเภอเอกของมณฑลกิจิ๋ว (冀州 *จี้โจว*) อ้วนซงยกทัพมาช่วยเงียบกุ๋น โจโฉตีโต้ทัพอ้วนซงจนแตกพ่าย อ้วนซงถอยไปตั้งค่ายที่ชฺวีหว่าน (曲婉) แล้วถูกโจโฉล้อมไว้ อ้วนซงหวาดกลัวจึงให้สิมเอ๋งและตันหลิมไปเจรจาขอยอมจำนน แต่โจโฉไม่ยอมรับการยอมจำนนและกลับยิ่งประชับวงล้อม อ้วนซงไม่มีทางเลือกจึงต้องหนีไปในเวลากลางคืนและถอยไปตั้งมั่นที่เขากิสาน (祁山 *ฉีซาน*; พื้นที่ภูเขาโดยรอบบริเวณที่เป็นอำเภอหลี่ มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน)

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *[[สามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[โฮ่วฮั่นชู]]*.

หมวดหมู่:ข้าราชการในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น
มัสยิดซีดี ไซยยัด

**มัสยิดซีดี ไซยยัด** () หรือชื่อเรียกพื้นถิ่นว่า **ซีดี ไซยยัด นี ชาฬี** () เป็นมัสยิดซุนนีในนครอะห์มดาบาด รัฐคุชราต ประเทศอินเดีย สร้างโดยซีดี ไซยยัด (Sidi Sayyad) ขุนนางฮับชี ในปี ฮิจเราะห์ศักราช 980 ปัจจุบันมีสถานะเป็นอนุสรณ์ความสำคัญระดับชาติ

มัสยิดเป็นที่รู้จักเป็นพิเศษจากหน้าต่างแกะสลักจากหินเป็นลวดลายแลททิซที่เรียกว่า ชาฬี โดยหน้าต่างบนผนังส่วนหลังเป็นงานแกะสลักรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสสลักลวดลายเรขาคณิต สองฝั่งขนาบข้างทางเดินตรงกลางเป็นงานแกะสลักแผ่นหินด้วยลวดลายของต้นไม้และใบไม้ที่พันกันและลวดลายปาล์ม หน้าต่างแกะสลักชิ้นสำคัญเป็นรูปต้นไม้ลายวิจิตรมีชื่อเรียกว่า *ซีดี ไซยยัด นี ชาฬี* ซึ่งเป็นดั่งสัญลักษณ์อย่างไม่เป็นทางการของนคร และเป็นตราของสถาบันบริหารจัดการอินเดีย อะห์มดาบาด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:มัสยิดในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐคุชราต
อัรริศอฟะฮ์

**อัรริศอฟะฮ์** () รู้จักกันในสมัยไบแซนไทน์ว่า **เซร์กิโอโปลิส** ( หรือ , ) และช่วงหนึ่งเป็น **อานัสตาซีโอโปลิส** (, ) เป็นนครที่ตั้งอยู่ในมณฑลยูฟราเตนซิสของโรมัน ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศซีเรีย แหล่งโบราณคดีตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของนครอัรร็อกเกาะฮ์และแม่น้ำยูเฟรติส

โปรโปปีอุสบรรยายอย่างละเอียดถึงกำแพงปราการและอาคารที่สร้างไว้ที่นั่นโดยจักรพรรดิยุสตินิอานุสที่ 1 กำแพงเมืองอัรริศอฟะฮ์ซึ่งยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดีนั้นมีความยาวมากกว่า 1,600 ฟุต และมีความกว้างประมาณ 1,000 ฟุต มีหอคอยทรงกลมหรือทรงสี่เหลี่ยมสร้างขึ้นทุก ๆ ร้อยฟุต นอกจากนี้ยังมีซากปรักหักพังของโบสถ์ที่มีส่วนโค้งสามแห่งอีกด้วย

## ชื่อ
อัรริศอฟะฮ์มีชื่อสอดคล้องกับภาษาแอกแคด *Raṣappa* และ *เรเซฟ* ตามพระคัมภีร์ (เซปทัวจินต์; ) ซึ่งปรากฏในโองการ ; ข้อมูลอักษรรูปลิ่มเขียนไว้เป็น Rasaappa, Rasappa และ Rasapi

ทอเลมีเรียกเมืองนี้เป็น *เรซาฟา* () ในสมัยโรมันคอนปลาย *[[Tabula Peutingeriana]]* ระบุเมืองนี้เป็น *Risapa* ส่วนใน*[[Notitia dignitatum]]*มีชื่อเรียกเป็น *Rosafa*

โปรโปปีอุสเขียนไว้ว่าเมืองนี้มีชื่อเรียกเป็นเซร์กิโอโปลิสตามนักบุญเซร์กีอุส

## ภาพ

File:Resafa, Sergiopolis, Basilica of St. Sergius 2, Syria.jpg|บาซิลิกานักบุญเซร์กีอุส
File:Resafa, Sergiopolis, Ruins 3, Syria.jpg|เสาไบแซนไทน์
File:Resafa, Sergiopolis 3, Syria.jpg|ซาก
File:Resafa, Sergiopolis, Panoramic view, Syria.jpg|กำแพงเมือง
File:A28 Sergiopolis-Martirion 562.jpg|ซากเซร์กิโอโปลิส
File:Rusafa gate.jpg|ประตูเหนือของนครอัรริศอฟะฮ์ ที่ตั้งของพระราชวังฮิชามและศาล


## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Sack, Dorothée; Gussone, Martin; Hof, Catharine (eds) (2024). *Resafa 8,2: Atlas zur Stadtentwicklung und Baugeschichte* [Resafa 8.2: Atlas on the city development and architectural history]. Wiesbaden: Reichert, .

## แหล่งข้อมูลอื่น
* GigaCatholic with titular incumbent biography links
จักรพรรดิอักบัรที่ 2

**สุลต่านอักบัร ชาฮ์ที่ 2** เป็นพระเจ้ากรุงเดลีและจักรพรรดิองค์ที่ 17 แห่งจักรวรรดิโมกุล ครองราชย์ระหว่างปี 1806 ถึง 1837 ซึ่งเป็นช่วงปลายของจักรวรรดิโมกุลที่มีอำนาจถดถอยลงอย่างมาก ในขณะที่อำนาจที่แท้จริงอยู่ในมือของบริษัทอินเดียตะวันออกของบริเตน

อักบัร ชาฮ์ที่ 2 เป็นโอรสของจักรพรรดิชาฮ์ อาลัมที่ 2 และขึ้นครองราชย์หลังจากพระบิดาสวรรคต แม้จะทรงดำรงตำแหน่งพระเจ้าแผ่นดินอย่างเป็นทางการ แต่ไม่มีอำนาจปกครองโดยแท้จริง อีกทั้งยังทรงถูกควบคุมอย่างเข้มงวดโดยข้าราชการอังกฤษ เช่น ลอร์ดแฮสติงส์ ผู้ว่าการเบงกอลในขณะนั้น ซึ่งมีอำนาจมากกว่าจักรพรรดิอย่างสิ้นเชิง

อักบัร ชาฮ์ที่ 2 พยายามรักษาบทบาทของราชวงศ์โมกุลในเชิงวัฒนธรรมและศาสนา ทรงอุปถัมภ์ศิลปิน กวี และผู้นำศาสนา รวมถึงตั้งราชทูตเดินทางไปยังอังกฤษ เพื่อขอให้อังกฤษรับรองสถานะของพระองค์ในฐานะ "จักรพรรดิแห่งอินเดีย" อย่างเป็นทางการ แต่คำร้องนี้ไม่ได้รับการตอบสนอง ต่อมาในช่วงปลายรัชกาลของพระองค์ยังเป็นจุดเริ่มต้นของการลดบทบาทจักรพรรดิลงในระบบราชการของอังกฤษ เช่น การยกเลิกใช้พระนามจักรพรรดิในการออกเหรียญกษาปณ์ และจำกัดพิธีการต่าง ๆ ที่เคยแสดงถึงอำนาจของราชสำนักโมกุล

พระองค์สวรรคตในปี 1837 ณ กรุงเดลี และถูกสืบราชสมบัติโดยพระโอรส บาฮาดูร์ ชาห์ ซาฟาร์ ซึ่งภายหลังจะเป็นผู้นำเชิงสัญลักษณ์ในการกบฏอินเดียปี 1857

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรพรรดิโมกุล
หน่วยบัญชาการปฏิบัติการพิเศษ (กัมพูชา)

**หน่วยบัญชาการปฏิบัติการพิเศษ** (, ) เดิมเรียกว่า **กรมปฏิบัติการพิเศษที่ 911** จนถึงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563 เป็นหน่วยบัญชาการต่อสู้แบบรวมศูนย์ซึ่งมีหน้าที่ดูแล หน่วยบัญชาการหน่วยปฏิบัติการพิเศษต่าง ๆ ของกองทัพบกกัมพูชา 

## การจัดหน่วยและโครงสร้าง
ฐานปฏิบัติการของหน่วยบัญชาการปฏิบัติการพิเศษ ตั้งอยู่ใกล้หมู่บ้านทาเคธเมย์ ตำบลกมโบล อำเภออังค์สนูล จังหวัดกันดาล

หน่วยนี้อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาโดยตรงของกองบัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพกัมพูชา 

หน่วยบัญชาการปฏิบัติการพิเศษ มีหน่วยต่าง ๆ มากมาย เช่น หน่วยโจมตีทางอากาศและปฏิบัติการทางอากาศ, หน่วยโจมตีสะเทินน้ำสะเทินบก, หน่วยป้องกัน CBRN, หน่วยดำน้ำรบ, หน่วยต่อต้านการก่อการร้ายและช่วยเหลือตัวประกัน, หน่วยคุ้มกันระดับสูง, หน่วยข่าวกรองทางทหาร, หน่วยบำรุงรักษา, หน่วยแพทย์, หน่วยสื่อสารทางทหาร, หน่วยการเคลื่อนย้ายและขนส่ง, หน่วยสงครามจิตวิทยา, หน่วยเสบียง, หน่วยคัดเลือกและฝึกอบรม, หน่วยซุ่มยิงและต่อต้านการซุ่มยิง และหน่วยลาดตระเวนพิเศษ 

หน่วยบัญชาการปฏิบัติการพิเศษมีกำลังพล 7 เหล่ารบ โดยมีกองพันอยู่ภายใต้การควบคุม 14 กองพัน หน่วยต่าง ๆ ต่อไปนี้กระจายอยู่ในกองพัน:
* กองพันคอมมานโดที่ 1 ถึง กองพันคอมมานโดที่ 4 (คอมมานโดส่งทางอากาศ)
* กองพันคอมมานโดที่ 5 ถึง กองพันคอมมานโดที่ 9 (คอมมานโดจู่โจม)
* กองพันคอมมานโดที่ 10 ถึง กองพันคอมมานโดที่ 12 (คอมมานโดสนับสนุน)
* กลุ่มปฏิบัติการพิเศษที่ 13 (อารักขาบุคคลสำคัญ)
* กลุ่มต่อต้านการก่อการร้ายที่ 14
กลุ่มต่อต้านผู้ก่อการร้ายที่ 14 เป็นหน่วยปฏิบัติการเฉพาะด้านการต่อต้านการก่อการร้ายและการช่วยเหลือตัวประกันชุดแรกของกัมพูชา และเป็นหน่วยงานบังคับบัญชาหน่วยอาวุธและยุทธวิธีพิเศษ (SWAT) ซึ่งสนับสนุนการบังคับใช้กฎหมายในการต่อต้านการก่อการร้ายและการช่วยเหลือตัวประกัน

## การฝึก
หน่วยคอมมานโดส่วนใหญ่สำเร็จการศึกษาจากการฝึกของผู้ฝึกสอนจากโคปาซุส (หน่วยบัญชาการปฏิบัติการพิเศษอินโดนีเซีย) 

นักเรียนนายร้อยทุกคนจะต้องผ่านการทดสอบเพื่อสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียน เมื่อผ่านการทดสอบแล้ว นักเรียนนายร้อยจะได้รับหมวกเบเร่ต์สีแดงและป้ายติดปีกเป็นของตนเอง 

หน่วยปฏิบัติการพิเศษจะดำเนินการฝึกอบรมและฝึกซ้อมร่วมกันเป็นประจำ เช่น:
* การฝึกส่งทางอากาศ 11 หลักสูตร (การกระโดดร่ม)
* การต่อต้านการก่อการร้ายและการช่วยเหลือตัวประกัน 3 หลักสูตร
* การโดดร่มแบบกระตุกเองทางทหาร 3 หลักสูตร
* หน่วยรบพิเศษ 6 หลักสูตร (คอมมานโดเบเรต์แดง)
* การดำน้ำเชิงยุทธวิธี 3 หลักสูตร (อ่าวซาราเซ็น)

การฝึกยังจัดขึ้นในอินโดนีเซียภายใต้โครงการพิเศษที่ บาตูจาจาร์ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากบันดุง (ชวาตะวันตก) 22 กิโลเมตร โดยหน่วยรบพิเศษจะได้รับการฝึกฝนการกระโดดร่มและยุทธวิธีร่อนลง

## ยุทโธปกรณ์
ยุทโธปกรณ์ของหน่วยรบพิเศษมีความแตกต่างจากกองทัพส่วนอื่น

### ปืนเล็ก

## อ้างอิง

กัมพูชา
หมวดหมู่:หน่วยรบพิเศษของกัมพูชา
หมวดหมู่:หน่วยและรูปขบวนทหารที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2496
ท่าอากาศยานศรีนคร

**ท่าอากาศยานนานาชาติศรีนคร** () เป็นท่าอากาศนานาชาติของศรีนคร เมืองหลวงในฤดูร้อนของมณฑลชัมมูและกัศมีร์ของอินเดีย ท่าอากาศยานแห่งนี้ถูกใช้งานร่วมกับกองทัพอากาศอินเดีย โดยมีการท่าอากาศยานอินเดียเป็นผู้ดูแลการใช้งานฝ่ายพลเรือน ท่าอากาศยานตั้งอยู่ทางใต้ของตัวเมืองศรีนครประมาณ 12 กิโลเมตร ได้รับการกำหนดให้เป็นสนามบินนานาชาติในปี 2005 มีอาคารผู้โดยสารภายในประเทศและระหว่างประเทศในหลังเดียว พร้อมทางวิ่งหนึ่งเส้น

ในสงครามอินเดีย-ปากีสถาน ค.ศ. 1965 ท่าอากาศยานแห่งนี้เคยถูกโจมตีทางอากาศโดยปากีสถาน ส่งผลให้เครื่องบินดักลาส ซี-47 สกายเทรน ของกองทัพอากาศอินเดีย และดักลาส ดีซี-3 ของสายการบินอินเดียนแอร์ไลน์ถูกทำลาย
## อ้างอิง

หมวดหมู่:ท่าอากาศยานในประเทศอินเดีย
สโมสรฟุตบอลเรกซัมในฤดูกาล 2025–26

**ฤดูกาล 2025–26** เป็นฤดูกาลที่ 161 ในประวัติศาสตร์ของสโมสรฟุตบอลเรกซัมและเป็นฤดูกาลแรกของพวกเขาในการกลับมาเล่นในแชมเปียนชิป ลีกระดับสองของฟุตบอลอังกฤษ นับตั้งแต่ฤดูกาล 1981–82 หลังจากเลื่อนชั้นจากลีกวันในฤดูกาลที่แล้ว นอกจาก ในลีกแล้วพวกเขายังจะลงแข่งขันในเอฟเอคัพและอีเอฟแอลคัพอีกด้วย

## ทีมชุดปัจจุบัน

## การซื้อขายและสัญญา
### เข้า

:รายจ่าย:  4,077,000 ปอนด์

### ออก

### ยืมเข้า

### ยืมออก

### ปล่อยตัว/ หมดสัญญา

### สัญญาฉบับใหม่

## พรีซีซันและกระชับมิตร
เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม เรกซัมประกาศว่าพวกเขาจะไปเยือนออสเตรเลียและนิวซีแลนด์เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของการเตรียมตัวก่อนเปิดฤดูกาล โดยมีเกมกระชับมิตรกับเมลเบิร์นวิกตอรี, ซิดนีย์ และเวลลิงตันฟีนิกซ์

## แชมเปียนชิป

#### ตารางคะแนนลีก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฤดูกาลสโมสรฟุตบอลเรกซัม
ร
วัดหนองจิกทรายมูล

**วัดหนองจิกทรายมูล** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลชุมตาบง อำเภอชุมตาบง จังหวัดนครสวรรค์ มีเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระปลัดประเสริฐ เขมวีโร

เดิมวัดหนองจิกทรายมูลอยู่ในพื้นที่ห้วยน้ำหอม อำเภอลาดยาว ต่อมาได้แยกออกมา และได้ยกฐานะเป็นอำเภอ  วัดหนองจิกทรายมูลตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2482 ชาวบ้านได้ร่วมกันริเริ่มดำเนินสร้างวัดขึ้นมา เรียกนามวัดตามชื่อของหมู่บ้าน จน พ.ศ. 2485 เกิดสงครามทำให้วัดขาดการพัฒนาทำนุบำรุง จนถึงสมัยพระสมุห์สีห์ อจลสทฺโธ มาปกครองดูแลวัด ได้รับการพัฒนาตั้งแต่ พ.ศ. 2503 เป็นต้นมา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร

ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ พระพุทธนิมิต ขนาดหน้าตักกว้าง 60 นิ้ว สูง 76 นิ้ว พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางดีดน้ำพระมนต์ ขนาดหน้าตักกว้าง 39 นิ้ว สูง 46 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2534

## อ้างอิง

หนองจิกทรายมูล
หมวดหมู่:อำเภอชุมตาบง
9-Nine

***9-Nine*** เป็นซีรีส์วิชวลโนเวลสำหรับผู้ใหญ่ของญี่ปุ่นที่พัฒนาและเผยแพร่โดยพาเลตต์ มีการเปิดตัวสำหรับวินโดวส์จำนวน 4 ตอนตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2560 จนถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2563 ต่อมาได้มีการพอร์ตไปยังเพลย์สเตชัน 4 และนินเท็นโด สวิตช์ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565 เวอร์ชันภาษาอังกฤษของวิชวลโนเวลได้เผยแพร่โดยเซไค โปรเจค ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 จนถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2564 มีการเปิดตัวตอนพิเศษสำหรับทุกวัยในเดือนเมษายน พ.ศ. 2564 การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดโดยอิซึมิ คาวาจิ ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนออนไลน์ผ่านเว็บไซต์*เกาเกา มอนสเตอร์*ของฟุตาบะชะ ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอ PRA ชื่อว่า *9-Nine: รูเลอร์ส คราวน์* ออกออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมจนถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2568 สปรินออฟจากวิชวลโนเวลจะออกจำหน่ายในไตรมาสที่ 4 พ.ศ. 2568

## เรื่องย่อ

## ตัวละคร

;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:

## สื่ออื่น
### มังงะ
การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดโดยอิซึมิ คาวาจิ เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนในเว็บไซต์*เกาเกา มอนสเตอร์* ของฟุตาบะชะเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2564

### อนิเมะ
ประกาศการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 โดยซีรีส์เรื่องนี้มีชื่อว่า *9-Nine: รูเลอร์ส คราวน์* ผลิตโดยสตูดิโอ PRA และกำกับโดยโคอิจิ โอฮาตะ เขียนบทโดยโคสุเกะ โคเรมิซุ ออกแบบตัวละครโดยซาโอริ ซากิกุจิ และเพลงประกอบที่แต่งโดยยามาโซะ นักพากย์จากเกมก่อนหน้านี้ได้ถูกกำหนดให้กลับมารับบทอีกครั้ง ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 5 กรกฎาคม จนถึงวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2568 บนช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และบีเอส เอ็นทีวี เพลงเปิดของเรื่องคือ "ResoNAnce" ร้องโดย ขณะที่เพลงปิดของเรื่องคือ "Pale Blaze" ร้องโดยจิฮิโระ โยเนคุระ

#### รายชื่อตอน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* ที่พาเลตต์ 
* ที่พาเลตต์ 
* ที่พาเลตต์ 
* ที่พาเลตต์ 
* ที่พาเลตต์ 
* ที่*เกาเกา มอนสเตอร์* 
* 
*
*

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่สร้างจากวิดีโอเกม
หมวดหมู่:เกมบิโชโจะ
หมวดหมู่:เอโรเก
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์ฟุตาบะชะ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีธีมเกี่ยวกับโรงเรียนมัธยม
หมวดหมู่:มังงะที่สร้างจากวิดีโอเกม
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วิชวลโนเวล
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าตะเบาะ-ห้วยใหญ่

**เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าตะเบาะ-ห้วยใหญ่** () เป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแห่งหนึ่ง ที่ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอบึงสามพัน, อำเภอหนองไผ่, อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ และอำเภอหนองบัวแดง, อำเภอภักดีชุมพล จังหวัดชัยภูมิ มีพื้นที่ทั้งหมด  และได้รับการประกาศจัดตั้งเป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเมื่อปี พ.ศ. 2540

## ภูมิประเทศ
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าตะเบาะ-ห้วยใหญ่ ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองเพชรบูรณ์ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ  ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสระแก้ว อำเภอบึงสามพัน และตำบลบ่อไทย ตำบลท่าด้วง อำเภอหนองไผ่ รวมถึงตำบลนาโยง ตำบลตะเบาะ อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ และตำบลนางแดด ตำบลถ้ำวัวแดง ตำบลวังชมภู อำเภอหนองบัวแดง และตำบลบ้านเชียง ตำบลเจาทอง ตำบลแหลมทอง ตำบลวังทอง อำเภอภักดีชุมพล จังหวัดชัยภูมิ  
พื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่ามีขนาด  โดยมีเขตติดต่อกับอุทยานแห่งชาติตาดหมอกทางทิศเหนือ เชื่อมต่อกับเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียวทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และอยู่ใกล้อุทยานแห่งชาติไซทองทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ มีแนวเทือกเขาขนาบทั้งด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตก โดยระดับความสูงของพื้นที่อยู่ระหว่าง  ถึง  จากระดับน้ำทะเล

## ประวัติ
ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 กรมป่าไม้ได้ดำเนินการจัดตั้งเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าตะเบาะ-ห้วยใหญ่เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2535 และได้มีประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 114 ตอน 19 ก หน้า 22 ลงวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2540  
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 เป็นต้นมา เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าแห่งนี้อยู่ภายใต้การดูแลของสำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 11 (พิษณุโลก)

## พืชพรรณ
พื้นที่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าประกอบด้วยป่าเบญจพรรณประมาณร้อยละ 51, ป่าดิบแล้งร้อยละ 25, พื้นที่เกษตรกรรมร้อยละ 16, ที่รกร้างจากการเกษตรร้อยละ 3, ป่าผลัดใบแล้งร้อยละ 2, ป่าเสื่อมโทรมร้อยละ 2 และทุ่งหญ้าแบบสะวันนาร้อยละ 1

## สัตว์ป่า
ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าตะเบาะ-ห้วยใหญ่ พบสัตว์ป่าทั้งหมด ได้แก่ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 60 ชนิด นก 178 ชนิด สัตว์เลื้อยคลาน 66 ชนิด และสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 32 ชนิด


**สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม** ที่พบในพื้นที่ได้แก่:
thumb|right|กระทิง (''Bos gaurus'')

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 5 ชนิดในพื้นที่นี้อยู่ในสถานะชนิดใกล้สูญพันธุ์ตามบัญชีแดงไอยูซีเอ็น:

สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม 7 ชนิดมีสถานะเป็นสัตว์มีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์:

**นก** พบรวมถึงนกเงือกบางชนิดในพื้นที่ด้วย


**สัตว์เลื้อยคลาน** ที่พบในพื้นที่ได้แก่:

**สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก** ที่พบในพื้นที่ได้แก่:

## ที่ตั้ง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าในประเทศไทย
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดเพชรบูรณ์
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดชัยภูมิ
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดเพชรบูรณ์
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดชัยภูมิ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2540
หมวดหมู่:พื้นที่คุ้มครองที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2540
หมวดหมู่:อำเภอบึงสามพัน
หมวดหมู่:อำเภอหนองไผ่
หมวดหมู่:อำเภอเมืองเพชรบูรณ์
หมวดหมู่:อำเภอภักดีชุมพล
หมวดหมู่:อำเภอหนองบัวแดง
น็อยลันท์

**น็อยลันท์** () เป็นไทป์เฟซสัญชาติเยอรมนี ผลงานออกแบบในปี 1923 โดย รูด็อล์ฟ คอค ให้กับคลิงชพอร์ไทป์ฟาวดรี คอคได้ออกแบบไทป์เฟซนี้โดยการแกะโลหะโดยตรง โดยแกะเป็นชิ้นต่อขนาด ทำให้ในแต่ละขนาดมีลักษณะของอักษรเดียวกันต่างกันออกไปเล็กน้อย กระนั้นลักษณะนี้ไม่ได้ถ่ายทอดมายังไทป์เฟซในรูปดิจิทัล

เดิมที่คอคตั้งใจให้ไทป์เฟซนี้เป็นรูปแบบสมัยใหม่ของแบล็กเล็ตเทอร์ แต่ในเวลาต่อมา น็อยลันท์กลับกลายมาถูกใช้งานเป็นฟอนต์สำหรับ "ความเอ็กซอติก" (exotic) หรือ "พริมิทีฟ" (primitive) ดังที่ปรากฎเป็นเครื่องหมายการค้าของ เทรเดอร์วิกส์, บุหรี่แนเชอรอลอเมริกันสปีริต ในสื่อโฆษณาของ *[[The Lion King (musical)|เดอะไลเอินคิง]]* กับ *[[Jurassic Park (film)|จูแรสสิกพาร์ก]]* ซึ่งใช้รูป "อินไลน์" ซึ่งมีเส้นตัดผ่านภายใน ฟอนต์นี้จึงกลายมีมีความสัมพันธ์กันกับลักษณะที่สื่อถึงธีมแอฟริกาหรือชาวแอฟริกันในอเมริกา ซึ่งเป็นประเด็นที่ถูกวิจารณ์และถกเถียง

มอนอไทป์ได้รับสิทธิ์จำหน่ายน็อยลันท์ภายใต้ชื่อ 'โอเทลโล' (Othello, ปล่อยในปี 1928) ภายใต้ข้อตกลงไม่วางจำแหน่ายในเยอรมนี ออสเตรีย และสวิตเซอร์แลนด์

โฟสโฟร์ (Phosphor) โดย ยาค็อบ เออร์บาร์ เป็นคู่แข่งร่วมสมัยของน็อยลันท์ โดยมีลักษณะรูปที่เป็นระเบียบมากกว่า ส่วน โฟสเฟท (Phosphate) ซึ่งเป็นรูปฟื้นฟูไม่เป็นทางการของโฟสโฟร์ สร้างสรรค์โดยเรดรูสเทอร์ฟอนส์ (Red Rooster Fonts) เปิดให้ใช้ในรูปควบไปกับระบบปฏิบัติการ OS X

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* A collection of digital Neuland varieties
ชาวมากัซซาร์

**มากัซซาร์** เป็นกลุ่มชาติพันธุ์พื้นถิ่นของเกาะสุลาเวสี มีถิ่นกำเนิดในแถบคาบสมุทรเซเลบีสตอนใต้ ประเทศอินโดนีเซีย มีวัฒนธรรมที่มีความโดดเด่น, อาหารพื้นถิ่น และความรู้ด้านการเดินทะเล วัฒนธรรมการต่อเรือ *[[Phinisi|ฟีนีซี]]* ที่มีที่มาจากสุลาเวสีใต้ และเป็นวัฒนธรรมร่วมกับชาวบูกิซ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้โดยยูเนสโก

เป็นที่เข้าใจว่าชาวมากัซซาร์เป็นต้นธารของชาวมาลากาซีในมาดากัสการ์ ผ่านการอพยพทางเรือจากสุลาเวสีใต้ ไปกาลิมันตันใต้** ผ่านช่องแคบซุนดา และตรงไปยังมาดากัสการ์

## วิถีชีวิต
กิจกรรมทางเศรษฐกิจหลักของชาวมากัซซาร์คือการเพาะปลูกข้าว ค้าขาย และจับปลา โดยเฉพาะการเพาะพันธุ์และจับแตงกวาทะเลที่เรียกว่าการ เตรปางิง ซึ่งเป็นหนึ่งในอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของชาวมากัซซาร์

*ซีรี* (Siri; ศรี) เป็นคติชนของมากัซซาร์ หากใครก็ตามละเมิดซึ่งซีรีของอีกคนอาจถูกลงโทษจากสังคมรุนแรงที่สุดคือการฆาตกรรมซึ่งผู้มีอำนาจอาจเลือกไม่ช่วยเหลือ ชางมากัซซาร์มักช่วยเหลือกันและกันในชุมชน เช่นในการทำเกษตรและสร้างบ้าน

## วัฒนธรรม
### เครื่องแต่งกาย
*[[Baju bodo|บาจูโบโด]]* เป็นเครื่องแต่งกายท่อนบนที่เป็นของดั้งเดิมของมากัซซาร์ สวมใส่ในสตรี มีรูปทรงสี่เหลี่ยมและมักจะเป็นแขนสั้น เช่น ครึ่งแขนเหนือข้อศอก ตามธรรมเนียมแล้ว สีของ *บาจูโบโด* บ่งบอกอายุและเกียรติยศของผู้สวมใส่ ในอดีตมักใช้สําหรับพิธีต่าง ๆ เช่น พิธีแต่งงาน แต่ในปัจจุบันนิยมใส่ตามการแสดงเต้นรำหรือใส่เพื่อต้อนรับแขกผู้มาเยือน

### อาหาร

อาหารมากัซซาร์มีการผสมผสานส่วนประกอบทั้งจากการเกษตรและจากการประมง โดยมีอาหารทะเล เช่น ''โบลู'', ''ซูนู'', กุ้ง และปู

ส่วนตัวอย่างอาหารมากัซซาร์ที่เป็นองค์ประกอบจากการเกษตรและเนื้อวัวกับควาย เช่น *[[Coto makassar|โจโต]]*, *[[konro|กนโร]]*, *[[sop saudara|ซปเซาดารา]]* และ *[[pallubasa|ปัลลูบาซา]]*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศออสเตรเลีย
มูลนิธิเกรตแบร์ริเออร์รีฟ

**มูลนิธิเกรตแบร์ริเออร์รีฟ** () เป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไรของประเทศออสเตรเลียที่ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1999 เพื่อช่วยปกป้องและรักษาเกรตแบร์ริเออร์รีฟ มูลนิธินี้ก่อตั้งขึ้นเพื่อตอบสนองต่อปะการังฟอกขาวครั้งแรกของพืดหินใต้น้ำใน ค.ศ. 1998 ซึ่งการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเป็นภัยคุกคามอันดับหนึ่งต่อเกรตแบร์ริเออร์รีฟและพืดหินปะการังทั่วโลก มูลนิธิดังกล่าวเป็นองค์กรการกุศลชั้นนำเพื่อเกรตแบร์ริเออร์รีฟ โดยให้ทุนโครงการต่าง ๆ กว่า 300 โครงการ ซึ่งมีพันธมิตรกว่า 400 รายที่นำเอาวิทยาศาสตร์, เจ้าของดั้งเดิม, ชุมชน, วิทยาศาสตร์ภาคพลเมือง, รัฐบาล, ธุรกิจ และองค์การนอกภาครัฐมารวมกันในภารกิจเพื่ออนุรักษ์พืดหินใต้น้ำดังกล่าว ตลอดจนความหลากหลายทางชีวภาพทั้งหมดเพื่อคนรุ่นต่อไป

## เงินอุดหนุนจากรัฐบาล ค.ศ. 2018
ในช่วงปีพืดหินใต้น้ำสากลใน ค.ศ. 2018 รัฐบาลเทิร์นบุลล์ได้ประกาศให้เงินช่วยเหลือ 443 ล้านดอลลาร์ออสเตรเลียแก่มูลนิธินี้ วัตถุประสงค์ของการให้ทุน คือเพื่อให้เกิดการปรับปรุงที่สำคัญและวัดผลได้ในด้านสุขภาพของพื้นที่มรดกโลกเกรตแบร์ริเออร์รีฟตามขอบข่ายงานรีฟ 2050 รวมถึงได้รับการสนับสนุนจากนวัตกรรม, วิทยาศาสตร์ และการมีส่วนร่วมของชุมชน ดังนี้:

โครงการต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นผ่านความร่วมมือระหว่างกองทรัสต์รีฟของรัฐบาลออสเตรเลียและมูลนิธิมีจุดเน้นหกประการ ได้แก่: คุณภาพน้ำ, การควบคุมปลาดาวมงกุฎหนาม, วิทยาศาสตร์การฟื้นฟูและปรับตัวของพืดหินใต้น้ำ, การปกป้องพืดหินใต้น้ำของเจ้าของดั้งเดิม, การปกป้องพืดหินใต้น้ำของชุมชน ตลอดจนการติดตามและการรายงานแบบบูรณาการ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:เกรตแบร์ริเออร์รีฟ
หม่อมเป็ดสวรรค์ (ละครโทรทัศน์ไทย)

**หม่อมเป็ดสวรรค์** เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวแซฟฟิกที่ผลิตโดยบริษัท แม็กซ์ เมจิค เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด นำแสดงโดยอัญรินทร์ ธีราธนันพัฒน์ และเฌอร์ลิษา เสรีวิบูรณ์กิจ ละครเรื่องนี้ดัดแปลงจากวรรณกรรมชื่อเดียวกันในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ออกอากาศทางไทยพีบีเอสและ VIPA.me ทุกวันศุกร์ถึงวันอาทิตย์ เวลา 20.30-21.30 น. ตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ถึงวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2568

## นักแสดง
* อัญรินทร์ ธีราธนันพัฒน์ รับบท หม่อมขำ (หม่อมเป็ด)
* เฌอร์ลิษา เสรีวิบูรณ์กิจ รับบท หม่อมสุด (คุณโม่ง)
* สินจัย เปล่งพานิช รับบท พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดาราวดี
* สิทธา สภานุชาติ รับบท พระเจนอภิบาล
* นนทัช ธนวัฒน์ยรรยง รับบท เจ้าจางวางหมอ (กรมหมื่นวงศาธิราชสนิท)
* มณีรัตน์ คำอ้วน รับบท พระองค์เจ้าวิลาส
* กิตติกร โพธิ์ปี รับบท พระองค์เจ้าสังข์
* อนุชิต สพันธุ์พงษ์ รับบท สุนทรภู่
* หัสสยา อิสริยะเสรีกุล รับบท คุณสุวรรณ
* อริศรา วงษ์ชาลี รับบท คุณพุ่ม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ละครออนไลน์ไทยในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวย้อนยุคไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวประวัติศาสตร์ไทย
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นละครโทรทัศน์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องทีวีไทย-ไทยพีบีเอส
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย สถาพร นาควิไลโรจน์
หมวดหมู่:ละครหญิงรักหญิงไทย
กองพลน้อยที่ 70

**กองพลน้อยที่ 70** หรือ **B-70** เป็นกองพลน้อยของกองทัพบกกัมพูชาที่รับผิดชอบในการปกป้อง ฮุน เซน  จนกระทั่งเขาจัดตั้งหน่วยองครักษ์นายกรัฐมนตรีขึ้นเพื่อรับผิดชอบแทนในปี พ.ศ. 2552

## ประวัติ
ประวัติของหน่วยนี้สามารถสืบย้อนไปถึงหน่วยเขมรแดงที่ประจำการอยู่ที่พนมเปญ ซึ่งมีหน้าที่ควบคุมตัวและทุบตีบุคคลใดก็ตามเพื่อให้สารภาพว่าเป็นนักรบเขมรแดง หลังจากที่ลงนามข้อตกลงสันติภาพปารีสในปี พ.ศ. 2534 หน่วยนี้ก็เป็นที่รู้จักในชื่อ กรมทหารที่ 70 ต่อมาในปี พ.ศ. 2536 หน่วยนี้ก็เป็นที่รู้จักในชื่อกองพลน้อยที่ 70 ในช่วงแรก ๆ ของการตั้งกองกำลังนั้นได้มีการส่งกำลังพลมาฝึกกับศูนย์รักษาความปลอดภัย กองบัญชาการทหารสูงสุด (กองบัญชาการกองทัพไทย) ในช่วงที่ พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพบก ยังมีความสัมพันธ์อันดีกับ ฮุน เซน พัฒนาจากหน่วยรักษาความปลอดภัยชุดเล็ก ๆ จนกระทั่งพัฒนาขึ้นมาเป็นกองพลน้อย

นอกจากนี้ กองพลน้อยที่ 70 เป็นกำลังหลักในการรัฐประหารในประเทศกัมพูชา พ.ศ. 2540 เพื่อยึดอำนาจจากสมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์ และสนับสนุน ฮุน เซน ในการดำรงตำแหน่งทางการเมือง ตั้งแต่นั้นมา กองพลน้อยที่ 70 ก็ถูกกล่าวถึงว่าเป็นหน่วยรบที่ทันสมัยที่สุด ได้รับการฝึกฝนดีที่สุด และมีอุปกรณ์ทางเทคโนโลยีมากที่สุดในกัมพูชา หลังจากเหตุการณ์ 9/11 ในปี พ.ศ. 2544 ฮุน มาแณต ซึ่งขณะนั้นดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองพลน้อยที่ 70 ได้ทำงานร่วมกับรัฐบาลสหรัฐเพื่อขอความช่วยเหลือทางทหารในการต่อต้านการก่อการร้าย การเปลี่ยนผ่านจาก เซน มาเป็นฮุน มาเนต ลูกชายของเขา ทำให้กองพลที่ 70 ซึ่งเคยอยู่ภายใต้กองทัพ ได้รับการยกระดับอย่างเป็นทางการเป็น "หน่วยคุ้มกัน BHQ" ภายใต้กองบัญชาการทหารสูงสุด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หน่วยรบพิเศษของกัมพูชา
หมวดหมู่:หน่วยอารักขารักษาความปลอดภัย
แอนดรูว์ คันนิงแฮม ไวเคานต์คันนิงแฮมแห่งฮินด์โฮป

จอมพลเรือ **แอนดรูว์ บราวน์ คันนิงแฮม ไวเคานต์คันนิงแฮมแห่งฮินด์โฮปที่ 1** () เป็นนายทหารเรืออังกฤษผู้มีบทบาทสำคัญในสงครามโลกครั้งที่สอง โดยเฉพาะในฐานะผู้บัญชาการทัพเรือเมดิเตอร์เรเนียนของราชนาวีอังกฤษ เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการเรือรบที่ประสบความสำเร็จที่สุดของอังกฤษในศตวรรษที่ 20

คันนิงแฮมเกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม 1883 เข้ารับราชการทหารเรือตั้งแต่อายุน้อย และมีผลงานในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แต่ชื่อเสียงของเขาเป็นที่ประจักษ์ชัดเจนในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยเฉพาะจากยุทธนาวีที่ตารันโต เมื่อปี 1940 ซึ่งทัพเรืออังกฤษโจมตีฐานเรือของอิตาลีด้วยเครื่องบินจากเรือบรรทุกอากาศยาน ทำลายเรือประจัญบานได้หลายลำ ถือเป็นต้นแบบของการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ในภายหลัง

ในปี 1943 เขาได้ดำรงตำแหน่งสมุหราชนาวี (ผู้บัญชาการทหารเรือ) และมีบทบาทในการกำกับนโยบายทางทะเลของฝ่ายสัมพันธมิตร จนกระทั่งสงครามยุติ คันนิงแฮมได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นไวเคานส์ และเกษียณจากราชการในปี 1946 เขาถือเป็นผู้บัญชาการที่กล้าตัดสินใจ และมีความมั่นใจสูงในลูกน้อง ซึ่งนำไปสู่ชัยชนะหลายครั้งในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และมีอิทธิพลต่อรูปแบบสงครามทางทะเลยุคใหม่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จอมพลเรือชาวสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:พลเรือเอกชาวสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:พลเรือเอกในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ทหารชาวสหราชอาณาจักรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:ทหารชาวสหราชอาณาจักรในสงครามโลกครั้งที่สอง
เดอะลาสต์โฮป: เดดโซนเซอร์ไววัล

***เดอะลาสต์โฮป: เดดโซนเซอร์ไววัล*** () คือเกมแนวเอาชีวิตรอดบนนินเท็นโด สวิตช์ ที่พัฒนาโดยวีจีเกมส์ ตัวเกมเล่าถึงไบรอัน ลี ชายผู้ถูกส่งไปยังอนาคตเพื่อสืบหาสาเหตุของการระบาดของซอมบี โดยมีลูกสาวชื่อเอวา ร่วมเดินทางไปด้วย ผู้เล่นต้องต่อสู้กับซอมบี เก็บทรัพยากร และสำรวจเมืองร้างเพื่อเอาชีวิตรอด

เกมเปิดตัวเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2023 แต่ได้รับเสียงวิจารณ์ในแง่ลบอย่างมาก นักวิจารณ์จำนวนมากมองว่าเกมนี้ลอกเลียนแบบ*[[เดอะลาสต์ออฟอัส]]* (2013) โดยเฉพาะตัวละครเอวาที่คล้ายกับเอลลีอย่างเห็นได้ชัด นอกจากนี้ยังถูกตำหนิเรื่องการโฆษณาหลอกลวง ระบบเกมที่น่าหงุดหงิด และปัญหาบั๊กจำนวนมาก เกมถูกถอดออกจากนินเท็นโด อีช็อป เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2023 และวิดีโอตัวอย่างก็ถูกโซนี่ อินเตอร์แอ็กทีฟ เอนเตอร์เทนเมนต์ลบออกด้วยเช่นกัน *เดอะลาสต์โฮป*มักถูกยกเป็นตัวอย่างของซอฟต์แวร์เน้นปริมาณ (shovelware) บนอีช็อป และถือเป็นหนึ่งในเกมที่แย่ที่สุดของปี 2023

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมผู้เล่นเดี่ยว
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเกี่ยวกับการเดินทางข้ามเวลา
หมวดหมู่:วิดีโอเกมซอมบี
หมวดหมู่:เกมที่มีส่วนร่วมในข้อกล่าวหาว่าลอกเลียน
เกมเทรเลอส์

***เกมเทรเลอส์*** () (GT) เป็นเว็บไซต์วิดีโอเกมของสหรัฐอเมริกาที่ก่อตั้งขึ้นในปี 2002 โดยเจฟฟรีย์ อาร์. กร็อตซ์ และแบรนดอน โจนส์ โดยเน้นการนำเสนอเนื้อหาแบบมัลติมีเดีย เช่น ตัวอย่างเกมและวิดีโอการเล่นเกมของเกมใหม่หรือที่กำลังจะวางจำหน่าย รวมถึงรายการต้นฉบับที่เกี่ยวกับวิดีโอเกม เช่น รีวิวเกม รายการจัดอันดับ และเว็บซีรีส์

ในเดือนพฤศจิกายน ปี 2005 *เกมเทรเลอส์*ถูกซื้อกิจการโดยบริษัทไวอาคอม และภายใต้การดูแลของไวอาคอม เว็บไซต์ยังได้ผลิตรายการโทรทัศน์ชื่อ *[[เกมเทรเลอส์ทีวีวิทเจฟฟ์ คีลีย์]]* เพื่อฉายทางช่องสไปก์ทีวี ซึ่งเป็นบริษัทในเครือเดียวกัน ต่อมาในปี 2014 เว็บไซต์ถูกขายให้กับดีฟายมีเดีย

ในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2016 *เกมเทรเลอส์*ถูกปิดตัวลง โดยสิทธิ์ในชื่อแบรนด์และเนื้อหาของเว็บไซต์ถูกขายต่อให้ไอจีเอ็น ซึ่งยังคงดำเนินการช่องยูทูบของ GT ต่อไป ส่วนทีมงานที่เหลือของ*เกมเทรเลอส์*ได้รวมตัวกันก่อตั้งสำนักข่าวเกมอิสระชื่อว่า*[[อีซีอัลลายส์]]*

หมวดหมู่:เว็บไซต์วิดีโอเกม
หมวดหมู่:วัฒนธรรมวิดีโอเกม
คดีการปักปันเขตแดนทางทะเลในทะเลดำ

**คดีการปักปันเขตแดนทางทะเลในทะเลดำ (คดีระหว่างโรมาเนียกับยูเครน)** (ปี 2552) เป็นคำวินิจฉัยของศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ ในวันที่ 16 กันยายน 2547 โรมาเนียนำคดีฟ้องต่อศาลหลังเจรจาทวิภาคีกับยูเครนไม่ประสบผล 

เนื่องจากที่ตั้งของเกาะงูมีผลต่อเขตแดนทางทะเลระหว่างสองประเทศ หากเกาะงูนับเป็นเกาะ ไหล่ทวีปจะถูกนับว่าเป็นน่านน้ำของยูเครนตามไปด้วย หรือหากเป็นเกาะเล็ก (islet) ตามกฎหมายระหว่างประเทศ เขตแดนทางทะเลระหว่างโรมาเนียกับยูเครนจะไม่นำเกาะงูมาพิจารณาด้วย โรมาเนียอ้างว่ายูเครนกำลังพัฒนาเกาะงูเพื่อพิสูจน์ว่าเป็นเกาะ ในปี 2550 ยูเครนตั้งนิคมขึ้นบนเกาะเพื่อวัตถุประสงค์ข้างต้น

วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2552 ศาลได้มีคำวินิจฉัยสถาปนาเขตแดนทางทะเลรวมทั้งไหล่ทวีปและเขตเศรษฐกิจจำเพาะระหว่างโรมาเนียกับยูเครน โดยศาลระบุว่าแม้เกาะหรือโขดหินในทะเลจะใช้ในการปักปันเขตแดนทางทะเล แต่อาจถูกละเลยหรือกำหนดให้เป็นดินแดนแทรก (enclave) ได้ หากมีผลบิดเบือนอย่างไม่เป็นธรรมอันเนื่องจากขนาดและที่ตั้ง ศาลกำหนดให้พนังซูลินา (Sulina) ด้านเข้าหาฝั่งควรเป็นพื้นฐานของหลักระยะทางเท่ากัน (equidistance principle) และเกาะงูไม่มีผลกับการปักปันเขตแดนดังกล่าว

คำวินิจฉัยนี้ทำให้โรมาเนียได้รับพื้นที่เกือบ 80% ของพื้นที่พิพาท แต่ยูเครนระบุว่าตนได้รับน้ำมันและแก๊สธรรมชาติที่กระจุกอยู่ในก้นทะเลที่เป็นของยูเครน ผู้นำทั้งสองประเทศพอใจกับคำวินิจฉัยนี้  

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คดีศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:ทะเลดำ
ยิตซัค ชาเมียร์

**ยิตซัค ชาเมียร์** (; 22 ตุลาคม 1915 – 30 มิถุนายน 2012) ชื่อเกิด **ยิตซัก ยีเซอร์นิตสกี** () เป็นนักการเมืองชาวอิสราเอล ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอิสราเอลสองสมัย ตั้งแต่ปี 1983 ถึง 1984 และ 1986 ถึง 1992

## ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา
ชาเมียร์เกิดในหมู่บ้านรูซินอยในคองเกรสโปแลนด์ (ปัจจุบันคือเบลารุส) ในปี 1915 พ่อแม่ของเขาคือชโลโมและเพอร์ลา ยีเซอร์นิตสกี และสมาชิกในครอบครัวส่วนใหญ่ของเขาเสียชีวิตในฮอโลคอสต์ เขาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมศึกษาภาษาฮีบรูในบียาลีสตอก โปแลนด์ และเป็นสมาชิกของขบวนการเยาวชนเบตาร์ของไซออนิสต์ เขาเริ่มศึกษากฎหมายที่มหาวิทยาลัยวอร์ซอ แต่หยุดการศึกษาเพื่ออพยพไปยังปาเลสไตน์ในอาณัติสหราชอาณาจักรในปี 1935

## กิจกรรมใต้ดิน
เมื่อมาถึงปาเลสไตน์ ชาเมียร์เข้าร่วมอิร์กูน องค์กรกึ่งทหารไซออนิสต์ ในปี 1937 หลังจากอิร์กูนแตกในปี 1940 เข้าร่วมกลุ่มเลฮี หรือที่รู้จักกันในชื่อ "กลุ่มสตอร์น" ซึ่งเป็นกลุ่มหัวรุนแรงที่แยกตัวออกมา ภายหลังการลอบสังหารผู้นำเลฮี อับราฮัม สเติร์น โดยทางการอังกฤษในปี 1942 ชามีร์ถูกจำคุก ในปี 1943 เขาหลบหนีออกจากค่ายกักกันของอังกฤษและกลายเป็นหนึ่งในผู้นำสามคนของเลฮี เขารับผิดชอบปฏิบัติการและการวางแผน ซึ่งรวมถึงการลอบสังหารลอร์ดโมยินในปี 1944 และเคานต์ฟอลเค เบอร์นาดอตต์ในปี 1948

## หลังการก่อตั้งรัฐอิสราเอล
หลังจากการก่อตั้งรัฐอิสราเอลในปี 1948 ชาเมียร์ทำงานในภาคเอกชนหลายปี ก่อนที่จะเข้าร่วมมอสสาด หน่วยข่าวกรองของอิสราเอลในปี 1955 เขาทำหน้าที่สำคัญหลายอย่างในมอสสาด และออกจากองค์กรในปี 1965

## อาชีพทางการเมือง
ชาเมียร์เข้าร่วมเฮรุท พรรคการเมืองของเมนาเฮม เบกิน ในปี 1969 และได้รับเลือกเข้าสู่เนสเซต (รัฐสภาอิสราเอล) ในปี 1973 เขาได้รับเลือกเป็นประธานเนสเซตในปี 1977 และดำรงตำแหน่งจนถึงปี 1980 เมื่อเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของอิสราเอล
ในปี 1983 ชาเมียร์ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอิสราเอลหลังจากเมนาเฮม เบกินลาออก ในช่วงที่เขาดำรงตำแหน่งครั้งแรก (1983-1984) เขาเผชิญกับภาวะเงินเฟ้อสูงและปัญหาทางเศรษฐกิจ เขาดำรงตำแหน่งอีกครั้งตั้งแต่ปี 1986 ถึง 1992 ในระหว่างนี้เขาให้ความสำคัญกับการรักษาความมั่นคงของอิสราเอลและต่อต้านการเจรจาเกี่ยวกับดินแดนกับชาวปาเลสไตน์ เขาเป็นผู้นำอิสราเอลผ่านสงครามอ่าวเปอร์เซียในปี 1991 และเป็นนายกรัฐมนตรีในระหว่างการประชุมสันติภาพมาดริดในปี 1991
ชาเมียร์เกษียณจากการเมืองในปี 1996 และเสียชีวิตในปี 2012 ด้วยวัย 96 ปี

หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีอิสราเอล
ชีมอน เปเรส

**ซีมอน เปเรส** (ฮีบรู: שִׁמְעוֹן פֶּרֶס; เกิด ซีมอน เปอร์สกี; 2 สิงหาคม 1923 – 28 กันยายน 2016) เป็นนักการเมืองชาวอิสราเอล ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอิสราเอลสองสมัย และประธานาธิบดีอิสราเอลคนที่ 9 นอกจากนี้ เขายังดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีในกระทรวงต่างๆ ตลอดอาชีพทางการเมืองที่ยาวนานกว่า 60 ปี

## ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา
เปเรสเกิดในวิชนีวา โปแลนด์ (ปัจจุบันอยู่ในเบลารุส) ในปี 1923 พ่อแม่ของเขาคือยิตส์ฮักและซาราห์ เปอร์สกี เขาอพยพพร้อมครอบครัวมายังดินแดนปาเลสไตน์ในอาณัติของอังกฤษในปี 1934 เขาเข้าศึกษาที่โรงเรียนเกษตรกรรมเบนเชเมนและเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งกลุ่มเยาวชนพรรคมาไปเขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์กและมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดในภายหลังเพื่อศึกษาเศรษฐศาสตร์และปรัชญา
## อาชีพทางการเมืองช่วงต้น
เปเรสเข้าร่วมฮากานาห์ ซึ่งเป็นองค์กรกึ่งทหารไซออนิสต์ในทศวรรษที่ 1940 และมีความใกล้ชิดกับเดวิด เบน-กูเรียน ผู้ก่อตั้งรัฐอิสราเอล หลังจากสงครามอาหรับ–อิสราเอล ปี 1948 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการทั่วไปของกระทรวงกลาโหมในปี 1952 ซึ่งเขามีบทบาทสำคัญในการสร้างกองทัพอิสราเอลและพัฒนาโครงการนิวเคลียร์ของอิสราเอล
นายกรัฐมนตรีและตำแหน่งรัฐมนตรี
เปเรสได้รับเลือกเข้าสู่เนสเซต (รัฐสภาอิสราเอล) ในปี 1959 และดำรงตำแหน่งอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งเขาได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีในปี 2007 ตลอดอาชีพทางการเมืองของเขา เขาเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีในกระทรวงสำคัญหลายแห่ง รวมถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสองสมัย:
* สมัยแรก (1984-1986): ในระหว่างการจัดตั้งรัฐบาลเอกภาพแห่งชาติร่วมกับลิคุด โดยแบ่งอำนาจกับอิทส์ฮัก ชามีร์
* สมัยที่สอง (1995-1996): หลังจากการลอบสังหารยิตซัค ราบิน ซึ่งเขาเข้ามาสานต่อกระบวนการสันติภาพ
## ประธานาธิบดีอิสราเอล
ในปี 2007 ซีมอน เปเรสได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีอิสราเอลคนที่ 9 และดำรงตำแหน่งจนถึงปี 2014 ในฐานะประธานาธิบดี เขามีบทบาทในการส่งเสริมภาพลักษณ์ของอิสราเอลในเวทีโลก และสนับสนุนนวัตกรรมและเทคโนโลยี
บทบาทในกระบวนการสันติภาพ
เปเรสมีบทบาทสำคัญในข้อตกลงออสโล ซึ่งเป็นข้อตกลงสันติภาพระหว่างอิสราเอลและองค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์ (PLO) ในปี 1993 สำหรับบทบาทของเขาในกระบวนการสันติภาพนี้ เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพร่วมกับยิตส์ฮัก ราบิน และยัสเซอร์ อาราฟัต ในปี 1994

หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีอิสราเอล
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีอิสราเอล
หมวดหมู่:นักการเมืองอิสราเอล
หมวดหมู่:สมาชิกเนสเซต
หมวดหมู่:ผู้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2466
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:ผู้รับเหรียญแห่งอิสรภาพประธานาธิบดี
สนธิสัญญาสันติภาพปารีส (ค.ศ. 1991)

**สนธิสัญญาสันติภาพที่กรุงปารีส ปี ค.ศ. 1991** (; ; ) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ **ข้อตกลงสันติภาพกัมพูชาโดยครอบคลุม** ได้มีการลงในวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1991 และเป็นการยุติ สงครามกัมพูชา–เวียดนาม และ สงครามอินโดจีนครั้งที่สาม ข้อตกลงดังกล่าวส่งผลให้เกิดภารกิจรักษาสันติภาพของสหประชาชาติเป็นครั้งแรก (องค์การบริหารชั่วคราวแห่งสหประชาชาติในกัมพูชา) นับตั้งแต่เกิดสงครามเย็น และเป็นครั้งแรกที่สหประชาชาติได้ดำเนินงานในฐานะรัฐบาลของรัฐ สนธิสัญญานี้มีการลงนามโดย 19 ประเทศ 

สนธิสัญญาสันติภาพปารีสประกอบด้วยอนุสัญญาและสนธิสัญญาดังต่อไปนี้:

* บทสรุปสุดท้ายของการประชุมปารีสว่าด้วยกัมพูชา
* สนธิสัญญาว่าด้วยการยุติความขัดแย้งทางการเมืองในกัมพูชา
* สนธิสัญญาว่าด้วยอำนาจอธิปไตย บูรณภาพแห่งดินแดน และความมิอาจล่วงละเมิดได้ ความเป็นกลาง และเอกภาพของชาติกัมพูชา
* ปฏิญญาว่าด้วยการฟื้นฟูและบูรณะประเทศกัมพูชา 

## แหล่งอ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Cambodia Information Center, Paris Peace Accord
* U.S. Institute of Peace, Peace Agreements Digital Collection
* UNTAC website
*Cambodia-1991 Paris Peace Agreements 

หมวดหมู่:สนธิสัญญาสันติภาพ
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์กัมพูชา–เวียดนาม
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับเวียดนาม
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับออสเตรเลีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับบรูไน
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับกัมพูชา
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับแคนาดา
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสาธารณรัฐประชาชนจีน
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับอินเดีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับลาว
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับมาเลเซีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสิงคโปร์
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับไทย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสหรัฐ
หมวดหมู่:สงครามกัมพูชา–เวียดนาม
หมวดหมู่:สงครามอินโดจีนครั้งที่สาม
อาร์ชิบัล เวเวล เอิร์ลเวเวล

จอมพล **อาร์ชิบัล เวเวล เอิร์ลเวเวลที่ 1** () เป็นนายทหารบกชาวอังกฤษ มีบทบาทสำคัญในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในตำแหน่งผู้บัญชาการทหารภาคตะวันออกกลางของกองทัพบริติช โดยในตำแหน่งนี้เขานำกองทัพบริติชเอาชนะกองทัพอิตาลีในเอริเทรีย–เอธิโอเปีย และในตะวันตกของอียิปต์กับในตะวันออกของลิเบียในปฏิบัติการเข็มทิศเมื่อธันวาคม 1940 

ต่อมา เขาพ่ายแพ้ต่อกองทัพยานเกราะแอฟริกาของแอร์วีน ร็อมเมิล ในทะเลทรายตะวันตกเมื่อเดือนเมษายน 1941 เขาจึงถูกย้ายไปเป็นผู้บัญชาการกองทัพอินเดียตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 1941 ถึงเดือนมิถุนายน 1943 และหลังจากนั้นเป็นดำรงตำแหน่งอุปราชแห่งอินเดียจนเกษียณราชการ และได้รับบรรดาศักดิ์ขุนนางเป็นเอิร์ล

## ประวัติ
เวเวลเกิดเมื่อ 5 พฤษภาคม 1883 ที่เมืองโคลเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ จบการศึกษาจากวิทยาลัยวินเชสเตอร์และต่อด้วยโรงเรียนนายร้อยแซนด์เฮิร์สต์ เขาเข้าร่วมกองทัพอังกฤษและมีประสบการณ์ในสงครามบูร์ครั้งที่สอง, สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ซึ่งได้รับบาดเจ็บจากยุทธการอีแปรส์ครั้งที่สอง และการรบในตะวันออกกลาง

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เวเวลได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการทหารภาคตะวันออกกลาง และมีบทบาทสำคัญในการรบที่แอฟริกาเหนือ เขาเป็นผู้วางแผนยุทธการปฏิบัติการเข็มทิศ ในปี 1940–41 ซึ่งเป็นชัยชนะใหญ่ของกองทัพบริติชเหนือกองทัพอิตาลีในลิเบีย อย่างไรก็ตาม ความล้มเหลวในกรีซและแอฟริกาเหนือช่วงต่อมาทำให้เขาถูกย้ายไปอินเดียในปี 1941

ในช่วงที่ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพอินเดีย และต่อมาเป็นอุปราชแห่งอินเดีย เวเวลต้องรับมือกับสถานการณ์ความไม่สงบ การเคลื่อนไหวของขบวนการเรียกร้องเอกราช และความตึงเครียดระหว่างผู้นำอินเดีย เช่น มหาตมะ คานธี และมุฮัมมัด อะลี จินนาห์ เขาพยายามหาทางประนีประนอมผ่าน "แผนเวเวล" ในปี 1945 แต่ไม่ประสบผลสำเร็จ

เวเวลเป็นนักอ่านและกวี ตลอดชีวิตเขามีความสนใจในวรรณกรรม และได้รวบรวมบทกวีในหนังสือชื่อ *Other Men’s Flowers* ซึ่งสะท้อนรสนิยมทางวรรณศิลป์ของเขา หลังเกษียณ เขาได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเอิร์ลเวเวล และถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 1950

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อุปราชแห่งอินเดีย
หมวดหมู่:จอมพลชาวสหราชอาณาจักร
สิ่งเล็กเล็กที่เรียกว่ารัก

**สิ่งเล็กเล็กที่เรียกว่ารัก** เป็นละครโทรทัศน์จีนปี ค.ศ. 2019 นำแสดงโดยจ้าว จินม่าย และไล่ กวานหลิน ดัดแปลงมาจากภาพยนตร์ไทยเรื่อง *[[สิ่งเล็กเล็กที่เรียกว่า...รัก]]* ออกอากาศทางระบบกระจายเสียงทางไกลหูหนานระหว่างวันที่ 23 ตุลาคมถึง 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 ทุกวันอังคารถึงศุกร์ มีจำนวน 36 ตอน การถ่ายทำเริ่มในวันที่ 1 กุมภาพันธ์และเสร็จสิ้นในวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2019

## เนื้อเรื่อง
เซียะ เหมียวเหมี่ยว (จ้าว จินม่าย) นักเรียนสาวที่แสนขี้อายแต่มีความสามารถทางศิลปะ ซึ่งแอบชอบเพื่อนร่วมชั้นที่หล่อเหลาและมีความสามารถอย่าง เหลียง โหย่วเนียน (ไล่ กวานหลิน) ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อน ๆ ของเธอ เหมียวเหมี่ยวจึงเริ่มเรียนรู้เกี่ยวกับแฟชั่น เข้าร่วมชมรมศิลปะ และตั้งใจเรียนเพื่อพัฒนาเกรดของเธอ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวสุขนาฏกรรมจีน
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยมจีน
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวรักจีน
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์จีนในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องหูหนานทีวี
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์เกี่ยวกับวัยรุ่น
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์จีนในคริสต์ทศวรรษ 2010
เอ็ดเวิร์ด บุลเวอร์–ลิตตัน

**เอ็ดเวิร์ด บุลเวอร์–ลิตตัน บารอนลิตตันที่ 1** () เป็นนักเขียนและนักการเมืองชาวอังกฤษ และเป็นผู้บัญญัติวลีที่กลายเป็นวาทะคลาสสิกอย่าง "ปากกามีอานุภาพกว่าดาบ"

ลิตตันเกิดเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 1803 ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ เขาได้รับการศึกษาจากวิทยาลัยทรินิตีแห่งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และเริ่มเขียนบทกวีและนวนิยายตั้งแต่อายุยังน้อย ความสามารถทางวรรณศิลป์ของเขาโดดเด่นจนได้รับรางวัลเหรียญทองจากอธิการบดี

## วรรณกรรม
ผลงานนวนิยายของลิตตันได้รับความนิยมอย่างล้นหลามในยุควิกตอเรีย โดยเฉพาะเรื่อง *Pelham* (1828), *Paul Clifford* (1830), และ *The Last Days of Pompeii* (1834) ผลงานเหล่านี้ผสมผสานระหว่างความรู้ด้านประวัติศาสตร์ ปรัชญา และจินตนาการแฟนตาซี กลายเป็นรากฐานให้กับนวนิยายแนวประวัติศาสตร์และลึกลับในยุคต่อมา

นวนิยาย *Paul Clifford* มีชื่อเสียงไม่เฉพาะเพราะเนื้อหา แต่เพราะประโยคเปิดเรื่องที่เป็นที่ล้อเลียนกันอย่างแพร่หลายว่า *“It was a dark and stormy night…”* ซึ่งต่อมาถูกนำไปใช้อย่างขำขันโดยชาร์ลส์ เอ็ม. ชูลท์ซ และกลายเป็นจุดกำเนิดของการแข่งขันวรรณกรรมตลกชื่อ การประกวดนิยายบุลเวอร์–ลิตตัน

ลิตตันมีอิทธิพลต่อภาษาอังกฤษในระดับมหาชน คำอย่าง “The great unwashed” (คนไม่เคยอาบน้ำที่เป็นใหญ่), “The almighty dollar” (ธนาฤทธานุภาพ) และ “Pursuit of the impossible” (การไขว่คว้าสิ่งเป็นไปไม่ได้) ก็เป็นผลผลิตจากปลายปากกาของเขา แต่ที่สำคัญที่สุด คือวลี “The pen is mightier than the sword” (ปากกามีอานุภาพกว่าดาบ) ซึ่งปรากฏในบทละครของเขาเรื่อง *Richelieu; Or the Conspiracy* (1839) กลายเป็นสำนวนสากลที่ใช้แสดงถึงพลังของสติปัญญาและวาทศิลป์ที่เปลี่ยนแปลงโลกได้ยิ่งกว่าความรุนแรง

## การเมือง
นอกจากการเป็นนักเขียน แต่ลิตตันก็มีบทบาททางการเมืองอย่างชัดเจน เขาเป็นสมาชิกพรรคอนุรักษนิยม และเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอาณานิคม ระหว่างปี 1858–1859 ในช่วงเวลานั้น เขามีบทบาทสำคัญในการจัดตั้งบริติชโคลัมเบียให้เป็นอาณานิคมของอังกฤษ และเมืองลิตตันในแคนาดาก็ตั้งชื่อตามเขา

ในปี 1866 เขาได้รับบรรดาศักดิ์ขุนนางเป็น "บารอนลิตตันแห่งคเนปเวิร์ธ" (Baron Lytton of Knebworth) ทำให้มีที่นั่งในสภาขุนนาง และมีอำนาจมากขึ้นในแวดวงการเมือง แม้ผลงานทางการเมืองของเขาจะไม่โดดเด่นเท่าผลงานวรรณกรรม แต่ก็สะท้อนแนวคิดแบบอนุรักษนิยมที่เชื่อในพลังของชนชั้นนำและเสถียรภาพของรัฐ 

## เสียชีวิต
ลิตตันเสียชีวิตเมื่อวันที่ 18 มกราคม 1873 ที่เมืองทอร์คีย์ แต่ผลงานของเขายังคงมีอิทธิพลต่อทั้งวรรณกรรมและการเมืองในยุคต่อมา แม้ในแง่วิจารณ์เชิงวรรณศิลป์ เขามักถูกมองว่าเป็นนักเขียนที่เยิ่นเย้อ หรือใช้ภาษาที่รุ่มรวยเกินเหตุ แต่งานของเขาก็เป็นรากฐานให้กับนวนิยายแนวผจญภัยและประวัติศาสตร์ รวมถึงการสร้างแนวคิดทางการเมืองและสังคมให้กับชนชั้นกลางในยุคนั้น

ลูกชายของเขาที่ชื่อว่าโรเบิร์ต ก็มีบทบาทสำคัญในตำแหน่งอุปราชแห่งอินเดีย ในช่วงปี 1876–1880 ทำให้ตระกูลลิตตันยังคงเป็นที่รู้จักในวงการการเมืองของอังกฤษต่อเนื่องจากรุ่นสู่รุ่น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักการเมืองชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอังกฤษ
ปากกามีอานุภาพกว่าดาบ

**"ปากกามีอานุภาพกว่าดาบ"** () เป็นข้อความที่สื่อว่าถ้อยคำที่เขียนขึ้นมีพลังมากกว่าความรุนแรง ในการสร้างการเปลี่ยนแปลงทางสังคมหรือการเมือง 

ข้อความดังกล่าวถูกใช้เป็นครั้งแรกโดยนักเขียนชาวอังกฤษชื่อ เอ็ดเวิร์ด บุลเวอร์–ลิตตัน เมื่อปี 1839 ในนวนิยายแนวย้อนยุคของเขาเรื่อง *Cardinal Richelieu* ซึ่งในเรื่องนี้ พระคาร์ดินัลรีเชอลีเยอ ซึ่งเป็นมุขมนตรีของพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส ได้ล่วงรู้แผนการลอบสังหารตนเอง เมื่อรีเชอลีเยอถือดาบแล้วก็ระลึกว่าตนเองเป็นนักบวช ไม่สามารถใช้อาวุธ ฟร็องซัวส์ผู้ช่วยของเขาจึงส่งปากกาให้ให้และกล่าวว่า: *“แต่บัดนี้ ท่านมีอาวุธอื่นให้ใช้แล้ว พระคุณเจ้า”* รีเชอลีเยอรับปากกามาแล้วตอบว่า:

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คำขวัญ
หมวดหมู่:สุภาษิต
โจว จื่อ

**โจว จื่อ** () เป็นขุนพลในยุคราชวงศ์จิ้นตะวันตกของจีน 

## ประวัติ

เมื่อ ค.ศ. 279 ราชวงศ์จิ้นส่งทัพ 6 สายบุกรัฐง่อก๊ก ในปีถัดมาคือ ค.ศ. 280 เตาอี้ (杜預 *ตู้ ยฺวี่*) ขุนพลของราชวงศ์จิ้นส่งผู้ใต้บังคับบัญชาคือโจว จื่อ, อู่ เฉา (伍巢) กว่าน ติ้ง (管定) และคนอื่น ๆ ให้นำทหาร 800 นายล่องเรือข้ามแม่น้ำแยงซีในเวลากลางคืนและเตรียมการโจมตีตำบลเล่อเซียง (樂鄉; ทางตะวันออกของนครซงจือ มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน) เหล่าทหารปักธงจำนวนมากและจุดไฟขึ้นที่เขาปาสัน (巴山 *ปาชาน*; ทางตะวันตกเฉียงใต้ของนครซงจือ มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน) และเข้าจู่โจมจุดยุทธศาสตร์สำคัญ ซุนหลิม (孫歆 *ซุน ซิน*) ซึ่งเป็นแม่ทัพตำบลเล่อเซียงตกใจมาก และเขียนจดหมายถึงง่อเอี๋ยน (伍延 *อู่เหยียน*) ซึ่งเป็นแม่ทัพของอำเภอกังเหลง (江陵縣 *เจียงหลิงเซี่ยน*) ว่า "พวกทหารที่ยกมาจากทางเหนืออย่างกับบินข้ามแม่น้ำมา" ราษฎรของง่อก๊กทั้งชายหญิงหมื่นกว่าคนยอมจำนนต่อทัพราชวงศ์จิ้น

โจว จื่อ, อู่ เฉาและกว่าน ติ้งนำทหาร 800 นายไปซุ่มอยู่นอกเล่อเซียง ในขณะเดียวกัน เมื่อทัพเรือขององโยยขุนพลของราชวงศ์จิ้นอีกคนเคลื่อนมาใกล้เล่อเซียงมาตามแม่น้ำแยงซีจากทางตะวันตก ซุนหลิมจึงส่งกำลังพลออกจากเล่อเซียงไปขับไล่ข้าศึกแต่ไม่สำเร็จ กำลังพลที่แตกพ่ายของซุนหลิมกลับมายังเล่อเซียง นายทหารของราชวงศ์จิ้นทั้ง 3 นายกับกำลังพล 800 นายที่ซุ่มอยู่ใช้โอกาสนี้แทรกซึมเข้าไปในเมืองโดยไม่ถูกจับได้ แล้วยึดครองเล่อเซียงได้อย่างรวดเร็ว จับตัวซุนหลิมได้ในค่าย  ในทัพราชวงศ์จิ้นจึงมีเพลงร้องกันว่า "ใช้กลยุทธ์แทนการต่อสู้ หนึ่งก็ต้านหมื่นได้"

## ในนวนิยาย''สามก๊ก''
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง*[[สามก๊ก]]* (三國演義 *ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*) ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ตอนที่ 120 โจว จื่อมีบทบาทเป็นผู้สังหารซุนหลิมและสิมเอ๋ง (沈瑩 *เฉิ่น อิ๋ง*)

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ฝาง เสฺวียนหลิง (บก.) (648). *[[จิ้นชู]]*.
* ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). *[[สามก๊ก]]* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*), ตอนที่ 120.

หมวดหมู่:ขุนพลในยุคราชวงศ์จิ้น
มหาวิทยาลัยร็อกเกอะเฟลเลอร์

**มหาวิทยาลัยร็อกเกอะเฟลเลอร์** () เป็นสถาบันอุดมศึกษาของเอกชน ตั้งอยู่ในเกาะแมนฮัตตัน นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งตามดำริของอภิมหาเศรษฐีจอห์น ดี. ร็อกเกอะเฟลเลอร์ เมื่อแรกก่อตั้งใช้ชื่อว่า **สถาบันร็อกเกอะเฟลเลอร์เพื่อการวิจัยแพทยศาสตร์** (The Rockefeller Institute for Medical Research) ต่อมาในปี 1958 เปลี่ยนชื่อเป็น **สถาบันร็อกเกอะเฟลเลอร์** และในปี 1965 เปลี่ยนเป็นชื่อปัจจุบัน

มหาวิทยาลัยร็อกเกอะเฟลเลอร์เปิดการเรียนการสอนด้านวิจัยชีวเวชศาสตร์และระดับบัณฑิตศึกษาเท่านั้น มุ่งเน้นด้านวิทยาศาสตร์ชีวภาพและวิทยาศาสตร์การแพทย์เป็นหลัก พร้อมให้การศึกษาในระดับปริญญาเอกและหลังปริญญาเอก มหาวิทยาลัยแห่งนี้ถูกจัดประเภทเป็น "สถาบันวิจัยเฉพาะทาง" และเป็นสถาบันวิจัยด้านชีวเวชศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา

สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยร็อกเกอะเฟลเลอร์เป็นผู้จัดพิมพ์วารสาร *Journal of Experimental Medicine*, *Journal of Cell Biology* และ *The Journal of General Physiology* ซึ่งเป็นวารสารชั้นนำในด้านภูมิคุ้มกันวิทยาและการแพทย์เชิงทดลอง

ในปี 2018 คณาจารย์ประกอบด้วยสมาชิกประจำและติดตามตำแหน่งรวม 82 คน ซึ่งรวมถึงสมาชิกของสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐ (National Academy of Sciences) จำนวน 37 คน สมาชิกของสถาบันการแพทย์แห่งชาติ (National Academy of Medicine) จำนวน 17 คน ผู้ได้รับรางวัลแลสเกอร์ (Lasker Award) 7 คน และผู้ได้รับรางวัลโนเบล 5 คน

ณ มีนาคม 2022 มีผู้ที่เคยเกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยร็อกเกอะเฟลเลอร์ที่ได้รับรางวัลโนเบลรวมทั้งสิ้น 26 คน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในรัฐนิวยอร์ก