อาโออิ

**อาโออิ** () เป็นบทที่ 9 ของตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุระซะกิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บทด

## ที่มาของชื่อบท อาโออิ
**อาโออิ** (葵) เป็นพืชชนิดหนึ่ง อะโอะอิ ใน ตำนานเก็นจิ นั้น คือ พันธุ์ที่มีชื่อว่า ฟุตะบะอะโอะอิ (双葉葵 Futaba Aoi) หรือ อะโอะอิ 2 ใบ   เป็นพืชศักดิ์สิทธิ์ประจำศาลเจ้าคะโมะ แห่งเคียวโตะ  เติบโตขึ้นในพื้นป่า ใบคู่เป็นรูปหัวใจ 2 ใบในกิ่งเดียว ในงานเทศกาลคะโมะ หรือ เทศกาลอะโอะอิ นั้น ผู้ร่วมพิธีจะใช้ใบอะโอะอิ ประดับประดาหมวก และ รถเที่ยมวัว  

คำว่า *อาโออิ* (葵) ในสมัยเฮอันอ่านอีกอย่างได้ว่า *อะฟุฮิ* (afuhi) หมายความว่า  วันแห่งการพบเจอ (ของคู่รัก) ซึ่งนี่เป็นการเล่นคำ ใช้ตั้งชื่อ บท ว่า *อะโอะอิ* เพราะ 

* ใน*เทศกาลอะโอะอิ* คนรักของเก็นจิ ทั้งภรรยา (ท่านหญิงอะโอะอิ) กับ อดีตพระชายาโระคุโจ ได้มาเผชิญหน้ากันในวันก่อนงานจริง เป็นพิธีฉลอง ตำแหน่ง ไซอิน (Saiin) - หญิงพรมจาริณีประจำศาลเจ้าคะโมะ คนใหม่ โดยเก็นจิร่วมนำในขบวนแห่ด้วย     
* เง็นโนะไนชิ (คนรักชราของเก็นจิ) พบเห็นเก็นจิกับ มุระซะกิ (คนรักซึ่งยังเป็นเด็กหญิงของเก็นจิ) ในวันงานจริง และได้ส่งสาส์นตัดพ้อให้เก็นจิโดยใช้คำ *อะโอะอิ = อะฟุฮิ* ในกลอน

「はかなしや人のかざせる *葵* ゆゑ
　　神の許しの今日を待ちける
　注連の内には」

"Hakanashi ya hito no kazase ru  *afuhi*  yuwe
　kami no yurushi no kefu machi keru
　Shime no uchi ni ha."

* ยามท่านหญิงอะโอะอิใกล้เสียชีวิต เก็นจิเพิ่งจะเข้าใจถึงความรักที่ทั้งสองมีให้แก่กัน *อะโอะอิ* หมายถึง หัวใจสองดวงที่เข้าใจกันในที่สุด

## เทศกาลอาโออิ

*เทศกาลอาโออิ* (葵祭  Aoi Matsuri)   จัดขึ้นทุก 15 พฤกษภาคม ของทุกปี เป็น 1 ใน 3 เทศกาลใหญ่ของเคียวโตะ สามารถนับย้อนหลังไปถึงศตวรรษที่ 7 ที่เมืองเคียวโตะจะมีขบวนแห่ บุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์โบราณ พร้อมขบวนรถที่มีพรรณไม้ดอกหลากสีอันสวยหรู พวกเขาจะแห่จากพระราชวังเคียวโตะ สู่ศาลเจ้า *ชิโมะกะโมะ* (下鴨神社, Shimo-gamo-jinja) ไปยังศาลเจ้า*คะมิกะโมะ* (上賀茂神社, Kami-gamo-jinja) ซึ่งเป็นศาลเจ้าที่เก่าแก่และศักดิสิทธิ์มากแห่งหนึ่ง

## ตัวละครหลักในบท
* **เก็นจิ** : ตำแหน่งอุไดโช อายุ 22 ถึง 23
* **อดีตจักรพรรดินีฟุจิตสีโบะ** : อายุ 27 ถึง 28
* **คิริสึโบะอิน** : จักรพรรดิผู้สละราชย์ พระราชบิดาของเก็นจิ
* **พระราชชนนี** : พระชายาโคกิเด็ง
* **องค์รัชทายาท** : โอรสของฟุจิตสึโบะ (บุตรชายลับ ๆ ของเก็นจิ) อายุ 3 ถึง 4 ปี
* **อดีตพระชายาโระคุโจ** (โระคุโจโนะมิยะสุโดะโคะโระ) : อายุ 29 ถึง 30 
* **ไซกู** อะกิโคะโนะมุ (องค์หญิงผู้ดำรงตำแหน่งหญิงพรมจาริณีศักดิ์สิทธิ์แห่งศาลเจ้าใหญ่เมืองอิเสะ) : บุตรีของอดีตพระชายาโระคุโจ อายุ 13-14
* **องค์หญิงอะสะงะโอะ**
* **อะโอะอิ** : ภรรยาของเก็นจิ อายุ 26
* **ไซอิน** (องค์หญิงผู้ดำรงตำแหน่งหญิงพรมจาริณีศักดิ์สิทธิ์แห่งศาลเจ้าคะโมะ) : พระธิดาองค์ที่ 3 ในพระชนนีโคกิเด็ง
* **องค์หญิงโอมิยะ** : มารดาของโทโนะจูโจ และ อะโอะอิ
* **ชิคิบุเคียวโนะมิยะ** (องค์ชายเจ้ากรมราชพิธี) : บิดาขององค์หญิงอะสะงะโอะ
* **มุระซะกิ** : ท่านหญิงน้อยของเก็นจิ อายุ 14 ถึง 15
* **โชนะกอน** : พี่เลี้ยงของมุระซะกิ
* **เง็นโนะไนชิ** : นางกำนัลชรา ตำแหน่ง ไนชิโนะสุเกะ นางหนึ่ง ผู้รักใคร่ชื่นชมเก็นจิ อายุต้น 60 ปี
* **สะไดจิน** : เสนาบดีฝ่ายซ้าย พ่อตาของเก็นจิ อายุ 56 ถึง 57
* **โทโนะจูโจ** : เลื่อนยศเป็น ซัมมิโนะจูโจ  พลโทขั้น 3 สหายสนิทและพี่ชายภรรยาของเก็นจิ
* **ยูงิริ** : บุตรชายของเก็นจิกับอะโอะอิ  แรกเกิดจนถึง 2 ปี
* **จูนะกอน** : นางกำนัลรับใช้สะไดจิน
* **อะเตะกิ** : เด็กหญิงผู้ใช้ของอะโอะอิ
* **โคะเระมิตสึ** : คนสนิท และ พี่น้องร่วมแม่นมเดียวกับเก็นจิ
* **เบ็น** : บุตรสาวของโชนะกอน พี่เลี้ยงของมุระซะกิ
* **โอะโบะโระซึกิโยะ** : ธิดาคนที่ 6 ของอุไดจิน นางในราชสำนักตำแหน่งไนชิโนะคะมิ อีกนัยหนึ่งคือพระสนมของ จักรพรรดิสุซาคุ
* **อุไดจิน** : เสนาบดีฝ่ายขวา ตาของจักรพรรดิสุซาคุ บิดาของพระราชชนนีโคกิเด็ง และ โอะโบะโระซึกิโยะ

## เรื่องย่อ
thumb|แบบลำลอง รถเทียมวัว จอดบนโต๊ะเทียบ ที่พิพิธภัณฑ์ตำนานเก็นจิ ใน อุจิ เคียวโตะ

เทศกาลคะโมะจัดขึ้นในเดือน 4 พระธิดาองค์ที่ 3 ของอดีตจักรพรรดิคิริสึโบะกับพระราชชนนีโคกิเด็ง  ขึ้นรับตำแหน่งเป็น ไซอิน ประจำศาลเจ้าคะโมะ เนื่องในโอกาสการผลัดเปลี่ยนแผ่นดิน ด้วยมีชาติกำเนิดอันสูงส่ง งานฉลองตำแหน่งของนางจึงยิ่งใหญ่หรูหรากว่าปกติ เก็นจิเป็น 1 ในผู้ร่วมขบวนแห่ด้วย ถนนเต็มไปด้วยผู้คนและพาหนะมากมายแน่นขนัด อดีตพระชายาโระคุโจเองก็มารอร่วมชมงานด้วยโดยปิดบังฐานะไว้  ทว่า บ่าวไพร่ผู้คุมรถเทียมวัวของอะโออิ มาที่หลังแต่กลับเข้าแย่งที่จอดรถเทียมวัวที่พระชายาแห่งโระคุโจนั่งอยู่ ทั้งสองฝ่ายทะเลาะกันจนโต๊ะวางคานรถเทียมวัวของอดีตพระชายาแห่งโระคุโจหัก จนรถไม่สามารถจอดอยู่ได้ อดีตพระชายาถูกทำให้เสื่อมเสียเกียรติ์และอ้บอายขายหน้าจนต้องร่ำไห้

ในวันต่อมา เก็นจิพามุระซะกิขึ้นรถเทียมวัวไปดูเทศกาลด้วยกัน เขาไปหานางที่ห้องในปีกตะวันตก หญิงรับใช้ของนางต่างเตรียมตัวเพื่ออกไปร่วมงานกันเรียบร้อยแล้ว  เก็นจิเห็นว่าผมของมุระซะกิยาวเกินไป จึงเรียกซินแสมาดูฤกษ์ยามว่าวันนี้เป็นวันดีเหมาะสำหรับการตัดผมหรือไม่ จากนั้นเขาลงมือตัดแต่งผมให้มุระซะกิด้วยตัวเอง  มุระซะกิยืนบนกระดานโกะ เพื่อตรวจสอบความยาวของเรือนผม

ตั้งแต่เหตุการณ์ทะเลาะวิวาทเรื่องที่จอดรถเทียมวัว  อดีตพระชายาโระคุโจก็ไร้ความสงบสุขในจิตใจ เกิดข่าวลือว่า วิญญาณคนเป็นของอดีตพระชายาเอง หรือไม่ก็วิญญาณ บิดาของอดีตพระชายาโระคุโจ สิงสู่รังควานท่านหญิงอะโอะอิ กลายเป็นวิญญาณชั่วร้าย  ตัวอดีตพระชายาแห่งโระคุโจเองยังฝันว่า วิญญาณของนางล่องลอยไปหลอกหลอนทรมานท่านหญิงอะโอะอิ  นางเชื่อว่าวิญญาณของนางล่องลอยออกจากร่างกลายเป็นวิญญาณคนเป็นเพราะเกลียดชังใครบางคนอย่างถึงขีดสุด ร่างของอดีตพระชายาแห่งโระคุโจบัดนี้ ฉุนไปด้วยกลิ่นเครื่องหอมที่ใช้ในพิธีปัดรังควาน จะอาบน้ำสระผมเช่นไรกลิ่นนั้นก็ไม่ยอมจาง

หลังจากท่านหญิงอะโอะอิคลอดบุตรชายออกมาอย่างปลอดภัย ทุกคนต่างโล่งใจ ทว่า วิญญาณร้ายเข้ามาสิงสู่อะโอะอิจนเสียชีวิตกะทันหัน ผู้คนมากมายต่างมาร่วมพิธีศพที่สุสานโทะริเบะโนะ ในคืนจันทร์เสี้ยวช่วงปลายเดือน 8 เก็นจิกลับไปที่คฤหาสน์ถนนซันโจ ร่ำอาลัยถึงภรรยาที่เพิ่งรู้ใจกันก่อนตายจนจันทร์ตกเมื่อรุ่งสาง

เก็นจิอยู่ไว้ทุกข์ที่คฤหาสน์ซันโจ เขาพร่ำสวดมนต์ในจิตใจหวนระลึกถึงทุกเหตุการณ์ตลอดวันเวลาที่ทั้งสองมีร่วมกัน เขาคิดถึงมุระซะกิเช่นกัน ทว่าเขาต้องเข้านอนเพียงโดดเดี่ยวและข่มตานอนไม่หลับ รุ่งสางเปี่ยมกระไอหมอกในฤดูใบไม้ร่วง มีสาส์นแสดงความเสียใจที่เขียนบนกระดาษสีเทาหม่นแนบดอกเบจญมาศกึ่งตูมกึ่งบาน เขียนด้วยลายมือของอดึตพระชายาโระคุโจส่งมาถึง เก็นจินั้นผ่านประสบการณ์อันเลวร้ายจากการเผชิญหน้ากับวิญญาณคนเป็นของนางระหว่างที่อะโอะอิกำลังจะตาย สาส์นนั้นจึงไม่มีความหมายอันใดสำหรับเขา

หลังเสร็จสิ้นการไว้ทุกข์ 49 วัน เก็นจิออกจากคฤหาสน์ซันโจของสะไดจินพ่อตา กลับไปพำนักที่คฤหาสน์ถนนนิโจของเขาเอง เขาพบว่า มุระซะกิ เติบโตขึ้นจนงดงามเกือบจะเป็นหญิงที่อุดมคติที่สมบรูณ์ของเขาแล้ว เขาสมรสกับมุระซะกิทันทีในต้นฤดูหนาว ไม่มีการจัดพิธีฉลอง มีเพียงการกินขนมโมจิร่วมกันในคืนที่สามของการแต่งงานตามพฤตินัยตามประเพณี ไม่มีงานฉลองยิ่งใหญ่ตามมา แต่เป็นพิธีวิวาห์อันแสนพิเศษที่สงวนไว้เพียงพวกเขาทั้งคู่ โคะเระมิตสึเป็นผู้เตรียมขนมด้วยตัวเอง ส่วนโชนะกอนและเบ็น ผู้เป็นบุตรสาว เป็นคนนำขนมวางไว้บนหมอนของเก็นจิ

## อ้างอิง

 

หมวดหมู่:วรรณกรรมญี่ปุ่น
หมวดหมู่:รายชื่อบทในตำนานเก็นจิ