ภาวะหูไวเกิน

**ภาวะหูไวเกิน** () เป็นความผิดปกติทางการได้ยินที่สร้างความพิการ โดยคนไข้จะไวเสียงที่ความถี่หนึ่ง ๆ เพิ่มขึ้นคือสามารถทนต่อเสียงที่ความถี่นั้น ๆ ได้น้อยลง คนไข้ที่มีอาการรุนแรงอาจมีปัญหาทนต่อเสียงในชีวิตประจำวันไม่ได้ คือเสียงบางอย่างอาจจะรู้สึกดังอย่างไม่น่าชอบใจ โดยที่คนอื่นก็ไม่ได้เป็นด้วย ภาวะหูไวเกินมักจะเกิดร่วมกับอาการเสียงในหู โดยทั้งสองมีความชุกที่ประมาณ 10-15% และมีการเสียการได้ยินเป็นปัจจัยเสี่ยงหลัก อย่างไรก็ดี ก็ยังมีความแตกต่างที่สำคัญระหว่างกลไกของอาการทั้งสอง

## อาการ
อาการก็คือเจ็บปวดหู รำคาญ และทนไม่ได้โดยทั่วไปต่อเสียงหลายอย่างที่คนโดยมากไม่รู้สึกเป็นไร
การร้องไห้อย่างยับยั้งไม่ได้และความตื่นตระหนกอาจเป็นผลของเหตุการณ์ที่ทำให้รู้สึกเช่นนั้น 
อาการอาจเกิดที่หูข้างเดียวหรือหูทั้งสองข้าง
อาจเกิดร่วมกับการมีเสียงในหู
อาจมีผลเป็นความวิตกกังวล ความเครียด และ
บ่อยครั้งจะเป็นการตอบสนองเพื่อป้องกันผลของอาการ แล้วทำให้คนไข้หลีกเลี่ยงการเข้าสังคม

## เหตุ
เหตุสามัญที่สุดของอาการนี้ก็คือการได้รับเสียงดังมากเกินไป
แต่บางคนก็อาจเริ่มมีอาการอย่างฉับพลันหลังจากใช้ยาที่ทำให้หูไว มีโรคไลม์ โรคเมนิแยร์ บาดเจ็บที่ศีรษะ หรือได้รับการผ่าตัด
บางคนอาจจะเกิดมาไวเสียง, เกิดโรค superior canal dehiscence syndrome,
มีประวัติติดเชื้อที่หู, หรือมีประวัติปัญหาการได้ยินในครอบครัว

ยาที่มีผลต่อจิตใจเช่น แอลเอสดี, methaqualone, หรือเฟนไซคลิดีน ก็อาจเป็นเหตุของอาการด้วย
และยาปฏิชีวนะคือซิโปรฟลอกซาซินก็พบว่าเป็นเหตุอย่างหนึ่ง

### ภาวะอื่น ๆ ที่สัมพันธ์กัน
อาการอื่น ๆ ที่สัมพันธ์กับภาวะหูไวเกินรวมทั้ง
* acoustic shock เป็นอาการที่เกิดเมื่อได้ยินเสียงดังแบบไม่คาดหวัง
* ปฏิกิริยาต่อยาอย่างไม่พึงประสงค์
* ความวิตกกังวล
* ออทิซึมสเปกตรัม
* การบวมน้ำเอ็นโดลิมฟ์ (endolymphatic hydrops)
* โรคไลม์
* ไมเกรน
* โรคเมนิแยร์
* โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง
*  
* ความผิดปกติที่เกิดหลังความเครียดที่สะเทือนใจ
* การบาดเจ็บที่ศีรษะอย่างรุนแรง
* Superior canal dehiscence syndrome
* ลูปัส อีริทีมาโตซัส ทั่วร่าง
* Tay-Sachs disease เป็นโรคทางพันธุกรรมที่มีผลทำลายเซลล์ประสาทในสมองและในไขสันหลัง
* กลุ่มอาการวิลเลียม

## กลไกทางสรีรภาพ-ประสาท
กระบวนการปรับการตอบสนองของประสาทที่สำคัญต่อการได้ยินเชื่อว่า จะทำงานบิดเบือนไปเมื่อได้รับข้อมูลเสียงที่ผิดปกติจากหูชั้นใน
ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อหูชั้นในเสียหายและมีผลให้เสียการได้ยิน

thumb|
'''ระดับความดังที่รู้สึกไม่สบาย''' () ของกลุ่มคนไข้ภาวะหูไวเกินที่ไม่เสียการได้ยิน
'''(เส้นบน)''' ขีดเริ่มเปลี่ยนการได้ยินปกติ
'''(เส้นล่างยาว)''' LDL ของคนไข้กลุ่มนี้
'''(เส้นล่างสั้น)''' LDL ของคนปกติ
## วินิจฉัย
วิธีการตรวจสอบพื้นฐานจะคล้าย ๆ กับการตรวจการได้ยินธรรมดา (audiogram)
แต่ที่ต่างก็คือนอกจากกจะวัดขีดเริ่มเปลี่ยนการได้ยินที่เสียงความถี่ต่าง ๆ ก็ยังวัดระดับเสียงดังที่ทำให้รู้สึกไม่สบายที่ความถี่เหล่านั้นด้วย
เป็นระดับที่เรียกว่า *loudness discomfort level* (LDL, ระดับความดังที่รู้สึกไม่สบาย) หรือ *uncomfortable loudness level* (ULL)
ในคนไข้อาการหูไวเกิน ระดับนี้จะต่ำกว่าคนปกติพอสมควร และปกติจะเป็นตลอดพิสัยการได้ยินโดยมาก

## การรักษา
การรักษาวิธีหนึ่งก็คือ การให้ฟัง เป็นการรักษาที่เรียกว่า retraining therapy
เป็นวิธีที่ได้มาจากการรักษาเสียงในหู คือ Tinnitus retraining therapy
อนึ่ง เสียงแบบพิงก์ (pink noise) ก็สามารถใช้ได้ด้วยเหมือนกัน

การฟังเสียงแถบความถี่กว้างค่อย ๆ แต่ละวันตามระยะที่กำหนด อาจทำให้ทนเสียงต่าง ๆ เพิ่มขึ้นได้
แม้อาจจะไม่สามารถฟื้นสภาพได้อย่างสมบูรณ์ แต่อาการก็อาจดีขึ้นอย่างสำคัญ โดยเฉพาะถ้าทำพร้อมกับการบำบัดจิตใจด้วย

วิธีอีกอย่างหนึ่งก็คือการบําบัดทางความคิดและพฤติกรรม () ซึ่งสามารถร่วมใช้กับ retraining therapy

## คนไข้ผู้มีชื่อเสียง
วลาดิมีร์ เลนิน ผู้นำนักปฏิวัติมาร์กซิสต์คนแรกของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต หัวหน้าพรรคบอลเชวิก นายกรัฐมนตรีคนแรกและเป็นเจ้าของแนวคิดส่วนใหญ่ในลัทธิเลนิน ได้รายงานว่าป่วยหนักในปลายปี ค.ศ. 1921 โดยมีอาการหูไวเสียง ปวดหัว และนอนไม่หลับเป็นประจำ

## ดูเพิ่ม
*เสียงจากหู
*เสียงในหู

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม

* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Hyperacusis Research
* Hyperacusis Central

หมวดหมู่:การได้ยิน
หมวดหมู่:โรคของหูและปุ่มกระดูกกกหู
หมวดหมู่:โสตสัมผัสวิทยา
หมวดหมู่:โสตวิทยา