open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เหตุรถไฟชนกันที่ตลิ่งชัน พ.ศ. 2522

**เหตุการณ์รถไฟชนกันที่ตลิ่งชัน พ.ศ. 2522** เป็นอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเมื่อตอนเช้าตรู่ ราว 06.20 น. ของวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2522 เมื่อขบวนรถไฟเที่ยวแรก ขบวนที่ 165 เส้นทาง ราชบุรี-ธนบุรี (ปัจจุบัน คือ รถชานเมือง ขบวน 352) ซึ่งมีผู้โดยสารแน่นทั้งขบวน เดินทางมาถึงทางแยกบริเวณสถานีรถไฟชุมทางตลิ่งชัน  ได้มีขบวนรถสินค้าที่ 729 เส้นทาง บางซื่อ-ปาดังเบซาร์ วิ่งฝ่าสัญญาณไฟเข้าไปชนรถไฟขบวน 165 กลางขบวน  ทำให้รถไฟทั้งสองขบวนตกราง มีผู้เสียชีวิต 51 คน บาดเจ็บ 138 คน ผู้ประสบภัยส่วนมากเป็นนักเรียน และพ่อค้าที่นำสินค้ามาขายที่ตลาด ข้างสถานีรถไฟธนบุรี ค่าเสียหายของการรถไฟฯ 2,038,235 บาท เหตุการณ์รถไฟชนกันครั้งนี้ ถือเป็นอุบัติเหตุทางรถไฟที่ร้ายแรงอีกครั้งหนึ่งของไทย

## การสอบสวน
อุบัติเหตุเกิดจากความผิดพลาดของพนักงานขับรถสินค้า เนื่องจากทำงานติดต่อกันเป็นเวลานาน  และพนักงานผู้ควบคุมสัญญาณหางปลาที่สถานีรถไฟ ตามหนังสือของกระทรวงคมนาคม เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม 2522 แจ้งรายละเอียดว่า *"ตามหลักแล้ว รถไฟที่จะเข้าเทียบชานชาลา ต้องให้นายสถานีให้สัญญาณ เพื่อให้รถเข้าสถานีจอดไม่ล้ำเส้นปลอดภัย แต่อุบัติเหตุที่เกิดขึ้น มาจาก รถขบวนสินค้าที่ 729 เข้าชานชาลา โดยไม่หยุดที่เส้นปลอดภัย ประจวบกับผู้ให้สัญญาณได้ให้รถโดยสาร 176 เข้าสู่สถานี ในขณะที่รถขบวนสินค้ายังวิ่งอยู่จึงเป็นเหตุให้รถไฟชนกัน"*

ในส่วนของคดีอาญา ได้มีการดำเนินคดีกับผู้เกี่ยวข้อง 4 คน ประกอบด้วย พนักงานหอสัญญาณ ผู้ช่วยนายสถานีที่ทำหน้าที่นายสถานีในวันนั้น พนักงานขับรถและช่างเครื่อง รถไฟสินค้าขบวนสินค้าที่ 729 ในเวลาต่อมา 28 มกราคม 2534 ศาลทหารกรุงเทพ ได้อ่านคำพิพากษา สั่งจำคุก พนักงานหอสัญญาณ และพนักงานขับรถไฟสินค้า เป็นเวลา 4 ปี ในข้อหากระทำการโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายและบาดเจ็บสาหัส ขณะที่ ศาลได้ยกฟ้อง ผู้ช่วยนายสถานีที่ทำหน้าที่นายสถานีในวันนั้น และช่างเครื่องรถไฟโดยสาร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* กองบรรณาธิการมติชน, 289 ข่าวดัง 3 ทศวรรษหนังสือพิมพ์มติชน, 2549, ISBN 974-323-889-1

ห
หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2522
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:การขนส่งในเขตตลิ่งชัน

หมวดหมู่:เหตุการณ์ในประเทศไทยในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2522
ซาคุยะ (ซามูไรดีปเปอร์ เคียว)

**ซาคุยะ** ( ; ) เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่องซามูไร ดีปเปอร์เคียว เป็นมิโกะผู้มองเห็นอนาคตผ่านทางดวงดาว มีหัวใจร่วมกับจักรพรรดิแดง รู้จักกับมิบุ เคียวชิโร่ตั้งแต่ในวัยเด็กที่ตระกูลมิบุ และเป็นคนพาเคียวชิโร่หนีออกมาหลังจากที่เคียวชิโร่สังหารจักรพรรดิแดงแล้ว ซาคุยะและเคียวชิโร่พบกันเคียวภายใต้ต้นซากุระ ซึ่งเคียวชิโร่ปกป้องต้นซากุระเอาไว้จากการโจมตีของเคียว ด้วยเหตุผลที่ว่าถ้าปีหน้าซากุระไม่ออกดอกแล้วซาคุยะจะเสียใจ จึงทำให้เคียวและเคียวชิโร่กลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเพราะซาคุยะนั่นเอง แต่ซาคุยะก็เป็นจุดแตกหักของทั้งสองคนด้วยเช่นกัน เพราะเคียวชิโร่ที่ปรารถนาจะปกป้องซาคุยะต้องต่อสู้กับเคียวที่จะฆ่าซาคุยะตามคำขอร้องของเธอ 

เมื่อเคียวชิโร่นำร่างเคียวไปซ่อนและตัดสินใจที่จะช่วยเหลือผู้คน เขาก็ได้ฝากฝังซาคุยะไว้กับซานาดะ ยูคิมุระ แต่ซาคุยะที่อยู่ภายใต้การดูแลก็ได้หนีออกมาและไปยังตระกูลมิบุอีกครั้งหนึ่ง

ซาคุยะนั้นเป็นผู้หญิงที่ได้รับการเคารพนับถือแต่กลับเป็นคนที่ซุ่มซ่ามอย่างมาก ชอบการชงชาและต้นซากุระ

หมวดหมู่:ตัวละครในซามูไร ดีปเปอร์เคียว
อำเภอแม่ลาว

**แม่ลาว** ( ) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเชียงราย ตั้งชื่อตามน้ำแม่ลาวที่ไหลพาดผ่านอำเภอ

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอแม่ลาวตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอเมืองเชียงราย
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอเมืองเชียงราย
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอพาน 
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอแม่สรวย 

## ประวัติ
อำเภอแม่ลาวแยกตัวออกมาจากอำเภอเมืองเชียงรายเมือวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 โดยมีฐานะเป็น **กิ่งอำเภอแม่ลาว** ประกอบไปด้วย 5 ตำบล ได้แก่ ตำบลดงมะดะ จอมหมอกแก้ว บัวสลี ป่าก่อดำ และโป่งแพร่ 
และต่อมากิ่งอำเภอแม่ลาวได้รับการยกฐานะให้เป็น **อำเภอแม่ลาว** เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539

ต่อมาได้แยกพื้นที่บางส่วนของบ้านห้วยส้านยาว หมู่ที่ 13 ตำบลดงมะดะ โดยจัดตั้งหมู่บ้านใหม่เป็นหมู่ที่ 18 บ้านใหม่จัดสรร เมื่อวันที่ 25 กันยายน 2546

และเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2548 ได้แบ่งพื้นที่บ้านแม่ลาว หมู่ที่ 4 ตำบลดงมะดะ เพื่อตั้งเป็นหมู่ที่ 19 บ้านแม่ลาว

ต่อมาวันที่ 26 พฤศจิกายน 2555 เทศบาลตำบลป่าก่อดำ ได้รับโอนพื้นที่หมู่ที่ 12 รวมถึงบางส่วนของหมู่ที่ 7 และ 8 จากองค์การบริหารส่วนตำบลป่าก่อดำ เข้ามาในพื้นที่เทศบาล

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอแม่ลาวแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 63 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอแม่ลาวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
* **[[เทศบาลตำบลป่าก่อดำ]]** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลป่าก่อดำและตำบลจอมหมอกแก้ว
* **[[เทศบาลตำบลแม่ลาว]]** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลดงมะดะ
* **[[เทศบาลตำบลดงมะดะ]]** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงมะดะ (นอกเขตเทศบาลตำบลแม่ลาว)
* **[[องค์การบริหารส่วนตำบลป่าก่อดำ]]** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าก่อดำ (นอกเขตเทศบาลตำบลป่าก่อดำ)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลบัวสลี** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบัวสลีทั้งตำบล
* **[[องค์การบริหารส่วนตำบลจอมหมอกแก้ว]]** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจอมหมอกแก้ว (นอกเขตเทศบาลตำบลป่าก่อดำ)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลโป่งแพร่** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโป่งแพร่ทั้งตำบล

## สถานที่ท่องเที่ยว
* วัดพระธาตุจอมหมอกแก้ว
* ชุมชนท่องเที่ยวบ้านร่องปลายนา
* หอพลับพลาเจ้าดารารัศมี
* สุวิรุฬชาไทย ไร่ชาอินทรีย์ตัวอย่าง
* สถานีเพาะเลี้ยงสัตว์ป่าแม่ลาว
* วัดบุญเรือง
* พุทธมณฑลสมโภช 750 ปี เมืองเชียงราย

## แหล่งข้อมูลอื่น
* สถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยม อำเภอแม่ลาว จังหวัดเชียงราย

## อ้างอิง

ม่แลาว
GTO

**GTO** หรือ **จีทีโอ** สามารถหมายถึง
* จีทีโอ คุณครูพันธุ์หายาก การ์ตูนญี่ปุ่นแต่งโดย โทรุ ฟุจิซาวะ
แนว แยงกี้,ชีวิตในโรงเรียน,ตลก,ดราม่า
* Golgi tendon organ (GTO) เป็นอวัยวะรับความรู้สึกที่ปรับตัวอย่างช้า ๆ มีขีดเริ่มเปลี่ยนน้อยของระบบรับรู้อากัปกิริยาที่รับรู้การเปลี่ยนแปลงความตึง/แรงของกล้ามเนื้อ
* ย่อมาจาก Gran Turismo Omologato ซึ่งเป็นรุ่นของรถยนต์หลายรุ่นได้แก่
** เฟอร์รารี 250 จีทีโอ
** เฟอร์รารี 288 จีทีโอ
** พอนทิแอก จีทีโอ
** มิตซูบิชิ กาแลนต์จีทีโอ
** มิตซูบิชิ จีทีโอ

จีทีโอ เพลงเปิด
https://www.youtube.com/watch?v=phAoChN1nC4
สนามแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สำหรับโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่กรุงปักกิ่ง ใช้สถานที่ทั้งหมด 37 แห่ง การแข่งขันจัดขึ้นที่สนามที่มีอยู่แล้ว 11 แห่ง สนามใหม่ 12 แห่งที่สร้างขึ้นสำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก และสนามชั่วคราว 8 แห่งที่ถูกรื้อถอนหลังเสร็จสิ้นการแข่งขัน นอกจากนี้ มีสนามแข่งขันอีก 6 แห่งนอกกรุงปักกิ่งเมืองเจ้าภาพ โดย 2 แห่งเพิ่งสร้างขึ้นใหม่สำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก

## สนามใหม่

## สนามแข่งขันที่มีอยู่แล้ว
 

## สนามแข่งขันชั่วคราว

## สนามแข่งขันนอกกรุงปักกิ่ง

## รูปภาพ

ภาพ:Beijing 2008 olympic venues.png|แผนที่ตำแหน่งแสดงสนามแข่งขัน
ภาพ:Beijing_olympic01.JPG|หุ่นจำลองที่ตั้งส่วนสนามกีฬา
ภาพ:Beijing_olympic03.JPG|หุ่นจำลองสนามกีฬารังนก ที่ใช้เป็นสนามกีฬาหลัก
ภาพ:Olympic2008_Birdnet02_night.jpg|สนามกีฬารังนกตอนกลางคืน
ภาพ:Beijing_olympic02.JPG|หุ่นจำลองสระว่ายน้ำที่แข่งขันกีฬาทางน้ำ
ภาพ:Olympic2008_watercube02_night.jpg|สระว่ายน้ำฟองน้ำตอนกลางคืน


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Olympic Venue Distribution - เว็บไซต์โอลิมปิก 2008 อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:สนามกีฬาในประเทศจีน
หมวดหมู่:สนามกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน

**กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิก** เป็นชนิดกีฬาที่จัดแข่งขันหลักในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน กีฬากระโดดน้ำถูกบรรจุในโอลิมปิกเป็นครั้งแรก ในปี 1904 ที่เซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา มีสองรายการและเป็นประเภทชายทั้งสิ้น ได้แก่

* การกระโดดน้ำจากชานกระโดด (Platform)
* การแข่งขันดำน้ำระยะไกล (Plunge for distance) เป็นการกระโดดลงไปในน้ำแล้วดำไปให้ไกลกว่าคู่แข่งคนอื่นๆ ซึ่งผู้ชมจะไม่ได้เห็นอะไรเลย เพราะนักกีฬาอยู่ใต้น้ำ ทำให้ถูกถอดออกจากกีฬาโอลิมปิกทันที
* การกระโดดน้ำจากกระดานสปริงบอร์ดเข้าสู่โอลิมปิกในครั้งแรกในโอลิมปิกที่กรุงลอนดอน ปี 1908
* ประเภทหญิงนั้นเริ่มที่แพล็ตฟอร์มก่อน ในปี 1912 ที่กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน แล้วในโอลิมปิกครั้งที่ 7 ในปี 1920 ที่เมืองแอนท์เวิร์ป ประเทศเบลเยี่ยม จึงมีรายการสปริงบอร์ด ต่อมาการกระโดดน้ำมีการพัฒนาท่าทางต่างๆเพิ่มมากขึ้น ด้วยเทคนิคการพับตัว ม้วนตัว ตลอดจนการตีลังกาหลายตลบ ซึ่งก็เป็นช่วงที่นักกระโดดน้ำจากสหรัฐอเมริกา เริ่มเข้ามาช่วงชิงความเป็นจ้าวในกีฬากระโดดน้ำจากสวีเดนและเยอรมนีไป และครอบครองไว้จนถึงยุคปี 1980 ก่อนที่ดารานักกระโดดน้ำจากจีนจะฉายแสงแทนที่

นับตั้งแต่ปี 1924 จนถึงปัจจุบัน กระโดดน้ำไม่ได้มีการเปลี่ยนรูปแบบในการแข่งขันไปเลย จนกระทั่งโอลิมปิกครั้งที่ 27 ที่ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย มีการเพิ่มรายการกระโดดน้ำคู่เข้าไปด้วย เรียกว่า ซิงโครไนซ์ ไดวิ่ง (Synchronized Diving) เป็นการกระโดดน้ำเป็นคู่ เหมือนกับการกระโดดน้ำประเภทเดี่ยว แต่นักกระโดดน้ำทั้งสองคนต้องทำทุกอย่างให้พร้อมกัน ตั้งแต่ตำแหน่งที่เริ่มต้นจนกระทั่งถึงท่าจบในการลงสู่พื้นน้ำ

## นักกีฬาที่โดดเด่น
* แพท แม็คคอร์มิค (Pat McCormick) ได้เหรียญทองทั้งสองรายการประเภทหญิงทั้งสปริงบอร์ดและแพล็ตฟอร์มจากกีฬาโอลิมปิก 2 ครั้งซ้อน ที่เมืองเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ ปี 1952 และที่เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ปี 1956 โดยเฉพาะที่เมลเบิร์นนั้น เธอได้รับชันชนะหลังจากคลอดบุตรได้เพียง 8 เดือนเท่านั้น
* เกร๊ก ลูกานิส (Greg Louganis) คว้าเหรียญทองจากทั้งสองรายการ จากโอลิมปิก 2 ครั้ง คือ ครั้งที่ 23 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา ปี 1984 และ ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ ปี 1988 ซึ่งที่โซลนั้นเขาได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุศีรษะฟาดกับขอบกระดานในระหว่างการแข่งขันรายการสปริงบอร์ด ทำให้ต้องไปทำการเย็บแผลก่อนที่จะกลับมาแข่งต่อรอบแรกจนจบ และในรอบชิงชนะเลิศเขาสามารถทำคะแนนไล่จนทันและในที่สุดก็แซงเอาชนะคู่แข่งไปได้ ในภายหลังมีการเปิดเผยว่าเขาติดเชื้อ HIV

## สรุปเหรียญกีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิกตลอดกาล

## ดูเพิ่ม
* กีฬากระโดดน้ำ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชนิดกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน
เคียว นัยน์ตายักษ์

**เคียว** () หรือฉายาว่า **เคียว นัยน์ตายักษ์** () เป็นตัวละครหลักในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง ซามูไรดีปเปอร์เคียว ถูกเรียกว่านักฆ่าพันศพเพราะได้สังหารศัตรูไปมากมายในสงครามที่ทุ่งเซคิงาฮาระ และพ่ายแพ้ให้กับมิบุ เคียวชิโร่ ถูกนำร่างที่แท้จริงไปซ่อนไว้และใช้ร่างร่วมกับเคียวชิโร่ สี่ปีต่อมาก็ได้ออกมาสู่เบื้องหน้าและตามหาร่างที่อยู่ที่ไหนสักแห่งในทะเลป่าอาโอคิงาฮาระ

## ความสามารถ
เพลงดาบของเคียวนั้นคือเพลงดาบมุเมียวจินที่คิดค้นโดยมุรามาสะผู้เป็นอาจารย์ของเคียวและเคียวชิโร่
* สุซาคุ : เป็นการโจมตีที่ทำให้เกิดวิหคเพลิงอมตะขึ้นมา
* เบี๊ยกโกะ : เป็นการโจมตีที่รุนแรงกว่าสุซาคุ พยัคฆ์ขาวนั้นแม้การโจมตีครั้งแรกด้วยกรงเล็บจะพลาดไป ศัตรูก็ไม่อาจหนีจากเขี้ยวเล็บที่จะขย้ำให้เป็นชิ้นๆได้
* เก็มบุ : เต่าสีดำที่กระดองจะช่วยป้องกันและในขณะเดียวกันก็โจมตีใส่ศัตรูได้ด้วย
* เซริว : เป็นการปลดปล่อยมิซึจิจำนวนมากใส่ศัตรู

## อาวุธ
อาวุธของเคียวคือดาบหมาป่าสวรรค์ (天狼 Tenro) หนึ่งในดาบปีศาจที่มุรามาสะตีขึ้นตามคำสั่งของจักรพรรดิแดง มีความยาว 5 ชาคุ มีความทนทานและสามารถตัดได้ทุกอย่าง ภายในมีวิญญาณของจักรพรรดิแดงรุ่นแรกอยู่

หมวดหมู่:ตัวละครในซามูไร ดีปเปอร์เคียว
อำเภอนายายอาม

**นายายอาม** เป็นอำเภอในจังหวัดจันทบุรี 

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอนายายอามตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้ 
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอแก่งหางแมว
* **ทิศตะวันออก**  ติดต่อกับอำเภอท่าใหม่
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอ่าวไทย
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอแกลง (จังหวัดระยอง)

## ประวัติ
อำเภอนายายอาม เดิมมีฐานะเป็นกิ่งอำเภอชื่อว่า **กิ่งอำเภอนายายอาม** แบ่งเขตการปกครองออกจากอำเภอท่าใหม่ โดยได้รับประกาศจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2535 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2535 ได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2539 มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอนายายอามแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 67 หมู่บ้าน ดังนี้

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอนายายอามประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลนายายอาม ** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนายายอาม
* **เทศบาลตำบลสนามไชย ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสนามไชยทั้งตำบล
* **เทศบาลตำบลช้างข้าม ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช้างข้ามทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลนายายอาม** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนายายอาม (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลนายายอาม)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลวังโตนด** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังโตนดทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลกระแจะ ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกระแจะทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลวังใหม่** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังใหม่ทั้งตำบล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ประวัติอำเภอนายายอาม 


นายายอาม
ซานะดะ ยูคิมุระ (ตัวละครการ์ตูน)

**ซานะดะ ซาเอมอนโนะสุเกะ ยูคิมุระ** () ตัวละครการ์ตูนจาก ซามูไรดีปเปอร์เคียว ซึ่งชื่อนำมาจากแม่ทัพ ซานะดะ ยูคิมุระ ที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น บทบาทในการ์ตูนเรื่องซามูไรดีปเปอร์เคียวนั้นคือ ภายหลังจากที่แพ้สงครามที่ทุ่งเซะกิงะฮะระแล้ว ก็ได้หลบหนีไปยังภูเขาคุโดะ และวางแผนลอบสังหารโทะกุงะวะ อิเอะยะซุ เสมอ แต่ไม่เคยได้ลงมือ ยูคิมุระเดินทางไปกับพวกเคียวเพื่อที่จะปราบตระกูลมิบุและโอดะ โนะบุนะงะ ซึ่งจะเป็นการเพิ่มโอกาสในการครองแผ่นดินมากขึ้น

ยูคิมุระ มีผู้ติดตามที่ได้รับการขนานนามว่า สิบผู้กล้าซานะดะ ซึ่งล้วนแต่จงรักภักดีต่อเขาอย่างถวายหัวทั้งสิ้น ส่วนวิชาดาบของยูคิมุระนั้นไม่ปรากฏชื่อ นอกจากวิชาดาบแล้วเขายังได้ร่ำเรียนวิชาเนตรทิพย์มาจากอันริอีกด้วย

หมวดหมู่:ตัวละครในซามูไร ดีปเปอร์เคียว
กีฬากระโดดน้ำ

thumb|นักกีฬากระโดดน้ำจาก โอลิมปิก 1908

**กีฬากระโดดน้ำ** () เป็นกีฬาที่มีวิธีการกระโดดลงไปในน้ำจากกระดานสปริง หรือที่นิยมเรียกตามภาษาอังกฤษว่า สปริงบอร์ด (springboard) จากชานหรือหอกระโดด ซึ่งเรียกกันว่า แพล็ตฟอร์ม (platform) ด้วยการเอาศีรษะหรือเท้าลงไปก่อนและมีท่าทางที่มีความยากง่ายแตกต่างกันมากมาย

## ประวัติ
จากหลักฐานที่พบตั้งแต่ยุคที่มีการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสมัยโบราณ เชื่อว่าการกระโดดน้ำในสมัยนั้นน่าจะเป็นรากฐานของกีฬากระโดดน้ำในปัจจุบัน นอกจากนั้นเรายังพบหลุมฝังศพดึกดำบรรพ์ที่มีอายุราว 2,500 ปีมาแล้ว ในเมืองนาโปลี ประเทศอิตาลี ซึ่งแสดงให้เห็นว่ามนุษย์ได้กระโดดน้ำจากแท่นแคบๆที่ตั้งอยู่บนที่สูง ไม่ว่าจะเป็นหน้าผาหรือสะพาน โดยความลึกของน้ำที่อยู่ข้างล่างนั้นไม่มีใครยืนยันได้ว่ามีความลึกเท่าไร นอกจากนั้นยังมีตำนานการกระโดดน้ำจากหน้าผาอากาปุลโก (Acapulco) เมืองท่าชายทะเลที่อยู่ทางฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของประเทศเม็กซิโก

อังกฤษถือเป็นชาติแรกที่จัดการแข่งขันกระโดดน้ำขึ้นอย่างจริงจัง ในปี ค.ศ. 1880 ในสมัยนั้นยังใช้บ่อน้ำเป็นสถานที่แข่งขันซึ่งมีความลึกไม่มากนัก การแข่งขันเป็นไปอย่างทุลักทุเล นอกจากนักกระโดดน้ำจะต้องรอให้ฝูงเป็ดผ่านไปก่อนจึงจะเริ่มกระโดด บางครั้งนักกระโดดน้ำยังพุ่งทะลวงลึกลงไปจนถึงก้นบ่อและกลับขึ้นมาบนผิวน้ำด้วยเนื้อตัวที่เต็มไปด้วยสวะปฏิกูล รวมทั้งเศษกระป๋องนมเนยพัลวันไปหมด ระยะแรก การกระโดดน้ำยังไม่มีท่าที่พลิกแพลงไปมากกว่าการกระโดดพุ่งเข้าไปข้างหน้าให้ลำตัวตั้งตรงและเอาศีรษะลงน้ำก่อน แต่ต่อมานักยิมนาสติกชาวสวีเดนและเยอรมนีเริ่มนำท่าแปลกๆใหม่ๆเข้ามาใช้ เช้น การตีลังกา (Somersault) หรือการทำเกลียว(Twist) ก่อนที่ลำตัวจะถึงผิวน้ำ ซึ่งท่าเหล่านั้นก็เป็นที่ฮือฮาเรียกความสนใจจากผู้ชมได้เป็นอย่างมาก ทำให้กีฬากระโดดน้ำกลายเป็นกีฬายอดฮิตและเรียกกันติดปาก ตั้งแต่นั้นมาจนถึงต้นศตวรรษที่ 20 ว่ากีฬากระโดดน้ำลีลา (Fancy Diving)

กีฬากระโดดน้ำได้ถูกบรรจุในการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1904 โดยในระยะแรกจะแข่งขันเฉพาะในนักกระโดดน้ำชาย ต่อมาแพร่หลายไปทั่วโลก เกิดการพัฒนาปรับปรุงท่ากระโดดใหม่ ๆ รวมถึงการนำแพลตฟอร์มและสปริงบอร์โมใช้ในการแข่งขัน จากนั้นในปี ค.ศ. 1912 ผู้หญิงก็มีโอกาสแข่งขันกีฬาชนิดนี้ในที่สุด

หลังปี 1924 จนถึงปัจจุบัน การกระโดน้ำไม่ได้เปลี่ยนรูปแบบมากนัก จนกระทั่งกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ ได้บรรจุรายการกระโดดน้ำคู่เข้าไปด้วย เรียกว่า ซิงโครไนซ์ ไอวิ่ง ซึ่งมีลักษณะเหมือนการกระโดดน้ำประเภทเดี่ยว ต่างที่นักกระโดดน้ำทั้งสองคนต้องทำทุกอย่างให้พร้อมกัน

## การแข่งขัน
### ระบบการตัดสิน
กรรมการมีตั้งแต่ 5-7 คน แต่ละคนจะให้คะแนนได้ตั้งแต่ 0 ถึง 10 คะแนน โดยวัดจากความสวยงามของท่วงท่า การจัดระเบียบร่างกาย การกระเซ็นของน้ำ และความยากง่ายของท่ากระโดด ผลคะแนนสูงสุดและต่ำสุดของแต่ละรอบจะถูกตัดออก แล้วนำคะแนนของกรรมการที่เหลือมารวมกันและคูณด้วยคะแนนความยากประจำท่า จนได้คะแนนรวมออกมา ผู้ได้คะแนนรวมสูงสุด หลังการกระโดดครบทุกรอบจะเป็นผู้ชนะ

## ดูเพิ่ม
* กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:กีฬากระโดดน้ำ
หมวดหมู่:กีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1904

## อ้างอิง
* คณะกรรมการโอลิมปิกสากล – ตารางสรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อนปี 1904
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1908

## หมายเหตุ

 The IOC medal database incorrectly shows the bronze medal for Dorothy Greenhough-Smith in women's figure skating for Germany (GER) instead of Great Britain (GBR), and therefore, counts 38 bronze medals for GBR and 6 bronze medals for GER. The corrected totals are shown on this table.
 Anastasios Metaxas (GRE) is generally credited with a bronze medal in men's individual trap shooting; no tie-breaker was held. The 1908 official report lists Metaxas as having tied with Alexander Maunder (GBR) and assigns bronze medals to each. However, Metaxas does not appear in the IOC medal database, which lists only Maunder as sole bronze medalist. The corrected totals are shown on this table.

## อ้างอิง
* คณะกรรมการโอลิมปิกสากล – ตารางเหรียญรางวัลลอนดอนปี 1908

1908
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1908
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1920

## อ้างอิง
* คณะกรรมการโอลิมปิกสากล – Antwerp 1920 Medal Table

1920
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 1920
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1924

ตารางสรุปเหรียญรางวัลในการแข่งขัน**[[โอลิมปิกฤดูร้อน 1924]]** เรียงลำดับตามจำนวนเหรียญทอง เหรียญเงิน และเหรียญทองแดงตามลำดับ



หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996

**ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996** เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งประวัติศาสตร์ของประเทศไทย ที่นักกีฬาไทยได้เหรียญทองจาก สมรักษ์ คำสิงห์ จากกีฬามวยสากลสมัครเล่น รุ่นเฟเธอร์เวท และเป็นครั้งแรกอีกเช่นกันที่มีนักกีฬาไทยได้รับเหรียญรางวัลมากกว่า 1 เหรียญ นั่นคือ เหรียญทองแดงจาก วิชัย ราชานนท์ จากกีฬามวยสากลสมัครเล่น รุ่นแบนตั้มเวท

## มวยสากลสมัครเล่น
*รุ่นไลท์ฟลายเวท – สมรถ คำสิงห์
*รุ่นฟลายเวท – ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ
*รุ่นแบนตั้มเวท – วิชัย ราชานนท์
*รุ่นเฟเธอร์เวท – สมรักษ์ คำสิงห์
*รุ่นไลท์เวท – พงษ์สิทธิ์ เวียงวิเศษ
*รุ่นเวลเตอร์เวท – ภาคภูมิ แจ้งโพธิ์นาค

## ยูโด
*รุ่นเฮฟวี่เวท – พิทักษ์ คำปิตะ

## เทนนิส
*ภราดร ศรีชาพันธุ์
*แทมมารีน ธนสุกาญจน์
*เบญจมาศ แสงอร่าม

## กระโดดน้ำ
*สุชาติ พิชิ
*สุขฤทัย ธรรมโอรส

## เรือใบ
*อรัญ หอมระรื่น

## เหรียญรางวัล

### เหรียญทอง

### เหรียญทองแดง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน
หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1936

## อ้างอิง
* สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1936

1936
คอบร้า

**คอบร้า** สามารถหมายถึง

* คอบร้า เห่าไฟสายฟ้า การ์ตูน
* คอบร้าโกลด์ การฝึกร่วม/ผสมทางการทหารระดับพหุภาคีที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในประเทศไทย
* เอเอช-1 คอบรา เฮลิคอปเตอร์โจมตี 2 ที่นั่ง
* คอบร้า อินเตอร์เนชั่นแนล บริษัทผู้ผลิตและส่งออกอุปกรณ์กีฬาทางน้ำ
* งูจงอาง ชื่อสามัญ King Cobra
* งูเห่า ชื่อสามัญ Cobra
* งูเห่าพ่นพิษสยาม ชื่อสามัญ Spitting cobra
อำเภอนาดี

**นาดี** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดปราจีนบุรี ถือว่าเป็นประตูเข้าสู่ภาคตะวันออกจากทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอนาดีตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอวังน้ำเขียวและอำเภอครบุรี (จังหวัดนครราชสีมา)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอเมืองสระแก้ว (จังหวัดสระแก้ว)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอกบินทร์บุรี
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอประจันตคาม

## ประวัติ
อำเภอนาดีเดิมอยู่ในเขตการปกครองของอำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี แต่เนื่องจากอำเภอกบินทร์บุรีมีพื้นกว้างใหญ่และในบางพื้นที่มีการแทรกซึมของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย กระทรวงมหาดไทยจึงประกาศให้แยกตำบลนาดี สัมพันตา ทุ่งโพธิ์ และสะพานหิน ออกจากอำเภอกบินทร์บุรีรวมกันจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอนาดี เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2517  และได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอำเภอนาดีเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
ปัจจุบันอำเภอนาดีแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 ตำบล 63 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอนาดีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลนาดี** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนาดีและตำบลสำพันตา
* **องค์การบริหารส่วนตำบลนาดี ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาดี (นอกเขตเทศบาลตำบลนาดี)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลสำพันตา** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสำพันตา (นอกเขตเทศบาลตำบลนาดี)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลสะพานหิน** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสะพานหินทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งโพธิ์** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งโพธิ์ทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลแก่งดินสอ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแก่งดินสอทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลบุพราหมณ์** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบุพราหมณ์ทั้งตำบล

## อ้างอิง


นาดี
ซักคิวบัส

thumb|หัวเสารูปนางซักคิวบัส

**ซักคิวบัส** () เป็นชื่อปีศาจสตรีที่ปรากฏตัวในความฝันด้วยรูปมนุษย์สตรีเพื่อล่อลวงบุรุษให้สังวาสกับนาง ปิศาจที่เป็นชายและมีพฤติกรรมทำนองเดียวกันเรียก "อินคิวบัส" (incubus)

ความเชื่อทางศาสนามีว่า ถ้าร่วมประเวณีกับนางซักคิวบัสบ่อยครั้ง อาจส่งผลให้สุขภาพย่ำแย่ และอาจถึงตายได้ ในนวนิยายสมัยปัจจุบัน นางซักคิวบัสอาจปรากฏมาในความฝันหรือไม่ก็ได้ และมักมีรูปโฉมโนมพรรณงดงามและยั่วยวน ต่างจากในสมัยโบราณที่แสดงรูปของนางซักคิวบัสไว้น่าเกลียดน่ากลัวอย่างปิศาจโดยแท้

ในโมร็อกโกและประเทศอื่นในแอฟริกาเหนือ มีปิศาจที่คล้ายคลึงกันเรียกว่า "อิสชากาดิชา" (Aisha Kandisha; อาหรับ: عيشة قنديشة‎, *ʿĀʾisha Qandīsha*) เป็นปิศาจผู้หญิงที่มีท่อนบนงดงามยั่วยวน แต่มีช่วงล่างที่เป็นแพะ และปีกด้านหลังเหมือนค้างคาว เชื่อว่าอาศัยอยู่ในที่รกร้างหรือกลางทะเลทราย เช่น เทือกเขาแอตลาส อิสชากาดิชา จะทำให้ผู้ชายหลงใหลเคลิบเคลิ้ม และท้ายสุดจะเป็นบ้าเสียสติ หรืออาจถึงตายได้ ทั้งนี้มีพยานเป็นชาวพื้นเมืองกลางทะเลทรายบอกว่า เคยเห็นอิสชากาดิชาในเวลากลางคืน เชื่อว่า หากได้ยินเสียงโซ่ลากพื้นหรือเสียงเหมือนอูฐเดินในเวลากลางคืน นั่นคือ อิสชากาดิชา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* succubus history  (13/10/2007) 
* The incubus and succubus (13/10/2007) 
* meta-religion.com (13/10/2007) 

หมวดหมู่:ผี
หมวดหมู่:ตำนาน
หมวดหมู่:ความเชื่อ
หมวดหมู่:ปิศาจ
อำเภอศรีมโหสถ

**ศรีมโหสถ** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดปราจีนบุรี แต่เดิมใช้ชื่อว่า **อำเภอโคกปีบ** ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอศรีมหาโพธิ ต่อมาได้มีการยกฐานะเมื่อปี พ.ศ. 2520 และได้เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอศรีมโหสถ เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2536 จนถึงปัจจุบัน โดยตั้งตามเมืองโบราณตั้งแต่สมัยทวารวดี

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอศรีมโหสถตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอเมืองปราจีนบุรีและอำเภอศรีมหาโพธิ 
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอศรีมหาโพธิ
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอพนมสารคาม (จังหวัดฉะเชิงเทรา)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอบ้านสร้าง 

## ประวัติ
* วันที่ 17 มกราคม 2510 จัดตั้งสุขาภิบาลโคกปีบ ในท้องที่บางส่วนของตำบลโคกปีบ
* วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2513 แยกพื้นที่ตำบลโคกปีบ ตำบลคู้ลำพัน และตำบลไผ่ชะเลือด จากอำเภอศรีมหาโพธิ และจัดตั้งเป็น **กิ่งอำเภอโคกปีบ**
* วันที่ 5 กรกฎาคม 2517 ตั้งตำบลโคกไทย แยกจากตำบลโคกปีบ
* วันที่ 12 เมษายน 2520 ยกฐานะกิ่งอำเภอโคกปีบ อำเภอศรีมหาโพธิ เป็น **อำเภอโคกปีบ**
* วันที่ 2 มิถุนายน 2536 เปลี่ยนแปลงชื่ออำเภอโคกปีบ จังหวัดปราจีนบุรี เป็น **อำเภอศรีมโหสถ**
* วันที่ 30 มกราคม 2539 ยกฐานะสภาตำบลโคกไทย เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลโคกไทย
* วันที่ 25 ธันวาคม 2539 ยกฐานะสภาตำบลโคกปีบ (นอกเขตสุขาภิบาลโคกปีบ) และสภาตำบลไผ่ชะเลือด เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลโคกปีบ และ องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่ชะเลือด
* วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2542 ยกฐานะสุขาภิบาลโคกปีบ เป็น เทศบาลตำบลโคกปีบ ด้วยผลของกฎหมาย
* วันที่ 21 มิถุนายน 2550 ยุบสภาตำบลคู้ลำพัน ไปรวมกับ องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่ชะเลือด

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอศรีมโหสถแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 24 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอศรีมโหสถประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลโคกปีบ ** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโคกปีบ
* **องค์การบริหารส่วนตำบลโคกปีบ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกปีบ (นอกเขตเทศบาลตำบลโคกปีบ)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลโคกไทย** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกไทยทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่ชะเลือด ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคู้ลำพันและตำบลไผ่ชะเลือดทั้งตำบล

## ดูเพิ่ม
* แหล่งโบราณคดีเมืองศรีมโหสถ


ศรีมหโสถ
ภาษายักโนบี

**ภาษายักโนบี** เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออก ใช้พูดโดยชาวยักโนบีในหุบเขาทางเหนือของแม่น้ำยักนอบในเขตซาราฟซาน ประเทศทาจิกิสถาน จัดว่าเป็นลูกหลานของภาษาซอกเดีย. มีผู้พูดราว 3,000 - 6,000 คน ส่วนใหญ่พูดภาษาทาจิกได้ด้วย และบางครั้งในวรรณคดีวิชาการเรียกเป็น **ภาษาซอกเดียใหม่**

ภาษายักโนบีมีสองสำเนียงคือสำเนียงตะวันตกและตะวันออก โดยมากต่างกันทางด้านสัทวิทยา เช่นเสียงเดิม*θ เป็น t ในสำเนียงตะวันตกและเป็น s ในสำเนียงตะวันออก เช่น met - mes (วัน; มาจากภาษาซอกเดีย mēθ ) และ ay ในสำเนียงตะวันตกเป็น e ในสำเนียงตะวันออกเช่น  wayš - weš (หญ้า;จากภาษาซอกเดีย wayš หรือ wēš )

## รากศัพท์
ความรู้ในปัจจุบันเกี่ยวกับรากศัพท์ในภาษายักโนบีมาจากพจนานุกรมภาษายักโนบี-รัสเซียและไวยากรณ์ภาษายักโนบี งานชิ้นล่าสุดคือพจนานุกรมภาษายักโนบี-ทาจิก ในภาษายักโนบีปัจจุบัน รากศัพท์มาจากภาษาทาจิกถึง 60% ที่เหลือมาจากกลุ่มภาษาเตอร์กิก (5% มาจากภาษาอุซเบก) และภาษารัสเซีย 2% หนึ่งในสามของรากศัพท์มาจากกลุ่มภาษาอิหร่านตะวันออก และสามารถเปรียบเทียบได้ง่ายกับศัพท์จากภาษาซอกเดีย ภาษาออสเซเตีย กลุ่มภาษาปามีร์หรือภาษาปาทาน

## การเขียน
ภาษายักโนบีไม่มีการเขียนจนถึง พ.ศ. 2533  แต่ Andreyev รายงานว่า มีมุลลาฮ์ยักโนบีบางส่วนใช้อักษรอาหรับในช่วงก่อน พ.ศ. 2471 โดยหลักจะใช้เมื่อพวกเขาจำเป็นต้องซ่อนข้อมูลสำคัญจากชาวทาจิก ในปัจจุบันเขียนด้วยอักษรละตินดัดแปลง ดังนี้

a (á), ā (ā́), b, č, d, e (é), f, g, ɣ, h, ḥ, i (í), ī (ī́), ǰ, k, q, l, m (m̃), n (ñ), o (ó), p, r, s, š, t, u (ú), ū (ū́), ʏ (ʏ́), v, w (u̯), x, x̊, y, z, ž, ع

TITUS ถอดอักษรได้ดังนี้: a (á), b, č, d, e (é), ĕ (ĕ́), ẹ (ẹ́), ẹ̆ (ẹ̆́), ə (ə́), f, g, ɣ, h, x̣, i (í), ĭ (ĭ́), ī (ī́), ǰ, k, q, l, m (m̃), n (ñ), o (ó), ọ (ọ́), p, r, s, š, t, u (ú), ŭ (ŭ́), ı̥ (í̥), v, u̯, x, x̊, y, z, ž, ع

นอกจากนั้น Sayfiddīn Mīrzozoda จากสถาบันวิทยาศาสตร์ทาจิกได้ดัดแปลงอักษรซีริลลิกสำหรับภาษาทาจิกมาเขียนภาษายักโนบีแต่ไม่เหมาะสมเพราะไม่แยกสระเสียงสั้นและสระเสียงยาว และไม่บอกการเน้นเสียง

**А а** (a), **Б б** (b), **В в** (v), **[[We (Cyrillic)| Ԝ ԝ]]** (w), **Г г** (g), **Ғ ғ** (ɣ), **Д д** (d), **Е е** (e/ye), **Ё ё** (yo), **Ж ж** (ž), **З з** (z), **И и** (i, ī), **Ӣ ӣ** (ī), **й** (y), **К к** (k), **Қ қ** (q)
**Л л** (l), **М м** (m), **Н н** (n), **О о** (o), **П п** (p), **Р р** (r), **С с** (s), **Т т** (t), **У у** (u, ū, ʏ), **Ӯ ӯ** (ū, ʏ), **Ф ф** (f), **Х х** (x), *Хԝ хԝ* (x̊), **Ҳ ҳ** (h, ḥ), **Ч ч** (č), **Ҷ ҷ** (ǰ), **Ш ш** (š),  **Ъ ъ** (ع), **Э э** (e), **Ю ю** (yu, yū, yʏ), **Я я** (ya)

### อักษรซีริลลิก
ชุดตัวอักษรยักโนบีเหมือนกับอักษรทาจิก โดยเพิ่มเพียงตัว Ԝ

## สัทวิทยา
ภาษายักโนบีมีเสียงสระ 8 เสียง เป็นสระเสียงสั้น 3 เสียง สระเสียงยาว 5 เสียง และมีเสียงพยัญชนะ 27 เสียง

## ข้อความ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* http://www.eki.ee/books/redbook/yaghnabis.shtml
* https://web.archive.org/web/20060622003001/http://iles.umn.edu/faculty/bashiri/Tajling%20folder/yaghnob.html
* Yaghnobi blog & online Yaghnobi-Tajik-English lexicon

ยักโนบี
ภาษายัซกุลยาม

**ภาษายัซกุลยาม** (yuzdami zevég, ภาษาทาจิก yazgulomi) เป็นภาษากลุ่มอิหร่านสาขาปาร์มีร์ มีผู้พูดเป็นภาษาแม่  4,000 คนเมื่อ พ.ศ. 2537 ในบริเวณแม่น้ำยัซกุลยาม โคร์โน-บาดักซาน ประเทศทาจิกิสถาน ส่วนใหญ่ผู้พูดภาษาน้จะพูดภาษาทาจิกได้ด้วย ผู้พูดภาษานี้ต่างจากผู้พูดภาษากลุ่มปาร์มีร์อื่นๆคือไม่ได้นับถือศาสนาอิสลาม

## อ้างอิง
* Payne, John, "Pamir languages" in Compendium Linguarum Iranicarum ed. Schmitt (1989), 417–444

ยัซกุลยาม
วัดพระนอนขอนม่วง

thumb|พระนอนขอนม่วง
**วัดพระนอนขอนม่วง** เป็นวัดตั้งอยู่ในเขตตำบลดอนแก้ว อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ สร้างขึ้นเมื่อใดไม่ปรากฏ มีเพียงตำนานกล่าวถึงการซ่อมแซมในพุทธศตวรรษที่ 24 เมื่อเปรียบเทียบกับโบราณสถานประเภทเดียวกัน สันนิษฐานว่าสร้างขึ้น เมื่อกลางพุทธศตวรรษที่ 21  

วัดพระนอนขอนม่วงขึ้นทะเบียนโบราณสถาน เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2497 

พระนอนขอนม่วง
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดเชียงใหม่
The Melancholy of Haruhi Suzumiya

**The Melancholy of Haruhi Suzumiya**, **涼宮ハルヒの憂鬱** หรือ **Suzumiya Haruhi no Yūutsu** อาจหมายถึง

* *[[เรียกเธอว่าพระเจ้า สึซึมิยะ ฮารุฮิ]]*, ชื่ออนิเมะชุดหนึ่ง สร้างจากเล่มหนึ่ง, เล่มสอง, เล่มสาม และเล่มห้าของไลท์โนเวลชุด ''สึซึมิยะ ฮารุฮิ'' เขียนโดย นะงะรุ ทะนิงะวะ (Nagaru Tanigawa)
** *[[วันเบา ๆ ของสึซึมิยะ ฮารุฮิ]]*, ชื่อตอนที่หนึ่งถึงตอนที่หกของอนิเมะข้างต้น ซึ่งประกอบด้วยตอนทั้งหมดยี่สิบแปดตอน
* *[[สึซึมิยะ ฮารุฮิ (มังงะ)|สึซึมิยะ ฮารุฮิ]]*, ชื่อมังงะชุดหนึ่ง เนื้อหาอย่างเดียวกับอนิเมะ *เรียกเธอว่าพระเจ้า สึซึมิยะ ฮารุฮิ* ข้างต้น
** ชื่อตอนในเล่มหนึ่งถึงเล่มสองของมังงะข้างต้น
* *[[ความหดหู่ของสึซึมิยะ ฮารุฮิ]]*, ชื่อนิยายเล่มแรกในไลท์โนเวลชุดข้างต้น

หมวดหมู่:สึซึมิยะ ฮารุฮิ
ภาษาเลซกี

**ภาษาเลซกี** () เป็นภาษาของชาวเลซกินส์ซึ่งอยู่ทางใต้ของดาเกสถานในรัสเซียและทางเหนือของอาเซอร์ไบจาน

## การจัดจำแนก

ภาษาเลซกีจัดอยุ่ในภาษากลุ่มคอเคซัสตะวันออกเฉียงเหนือ สาขาเลซเกีย เมื่อ พ.ศ. 2539 มีผู้พูด 257,000 ในรัสเซีย ส่วนใหญ่อยู่ในดาเกสถานใต้ และอีก 171,400 คนในอาเซอร์ไบจาน นอกจากนี้ยังมีผู้พูดใน จอร์เจีย คาซัคสถาน คีร์กีซสถาน ตุรกี เติร์กเมนิสถาน ยูเครน และอุซเบกิสถาน จำนวนผู้พูดทั้งหมดประมาณ 451,000 คน ไม่มีสถานะเป็นภาษาราชการ

## อักษร

ภาษาเลซกีเขียนด้วยอักษรหลายแบบตลอดทั้งประวัติศาสตร์ ชุดตัวอักษรเหล่านี้อิงจากอักษรสามแบบ คือ อักษรอาหรับ (ก่อน ค.ศ. 1928), อักษรละติน (1928–38) และอักษรซีริลลิก (1938–ปัจจุบัน)

อักษรซีริลลิกเลซกีเขียนไว้ดังนี้:

อักษรละตินเขียนไว้ดังนี้:

## ไวยากรณ์

ภาษาเลซกีต่างจากภาษาในกลุ่มคอเคซัสตะวันออกเฉียงเหนืออื่น ๆ คือไม่มีระดับของนาม ในภาษาเขียนมี 18 การก แต่ใช้ในภาษาพูดเพียง 12 การก

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Lezgi-Russian online dictionary
* 
* Notes on the Lezgi language
* Languages of the World report 
* Lezgian basic lexicon at the Global Lexicostatistical Database
* Lezgian Dictionary + Mobile apps

หมวดหมู่:ภาษาในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศอาเซอร์ไบจาน
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุษบงเบิกบาน

**พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบุษบงเบิกบาน** (1 มีนาคม พ.ศ. 2403 — 6 มิถุนายน พ.ศ. 2419) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าคุณจอมมารดาสำลี (สกุลเดิม: บุนนาค) ธิดาสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค) กับหม่อมคล้าย มีพระเชษฐาคือพระองค์เจ้าแดง พระเชษฐภคินีคือพระองค์เจ้าเขียว (หญิงเล็ก)และพระกนิษฐา 2 พระองค์ คือ สมเด็จพระปิตุจฉาเจ้า สุขุมาลมารศรี พระอัครราชเทวี และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงทิพยรัตนกิริฏกุลินี

เดิมพระนามของพระองค์สะกดว่า *บุษบงก์เบิกบาน* มาจากคำบาลีว่า ปุสปงฺค (ปุสป+องฺค) แต่สะกดว่า *บุษบงเบิกบาน* ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2419 พระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2420 ณ พระเมรุ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร

## พงศาวลี



## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 4
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าชั้นเอก
หมวดหมู่:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 4
หมวดหมู่:สกุลบุนนาค
หมวดหมู่:เจ้านายไทยที่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าหญิง
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านารีรัตนา

**พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านารีรัตนา** (17 สิงหาคม พ.ศ. 2404 – 16 มิถุนายน พ.ศ. 2468) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาดวงคำ ซึ่งเป็นหลานปู่ของเจ้าอนุวงศ์ ผู้ครองนครเวียงจันทน์ และเป็นหลานตาของเจ้าอุปราชด้วย เมื่อเจ้าอนุวงศ์ก่อการวุ่นวายขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 3 เจ้าอุปราชไม่ได้ร่วมด้วย จึงได้พาครอบครัวเข้ามาอยู่ในพระนคร เจ้าจอมมารดาดวงคำจึงเกิดที่พระนคร พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านารีรัตนา สิ้นพระชนม์ในสมัยรัชกาลที่ 6 เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2687 สิริพระชันษา 63 ปี พระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2469 ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาส

## พระเกียรติยศ

### พระอิสริยยศ
* 17 สิงหาคม พ.ศ. 2404 – 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 : พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้านารีรัตนา
* 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 – 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 : พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้านารีรัตนา
* 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 16 มิถุนายน พ.ศ. 2468 : พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านารีรัตนา

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์
รายนามเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านารีรัตนา ได้รับพระราชทาน มีดังนี้

## พงศาวลี




## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 4
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าหญิง
หมวดหมู่:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 4
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ม.ป.ร.3
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.2‎
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ว.ป.ร.2‎
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายลาว
สะพานเหล็ก

**สะพานดำรงสถิต** หรือ **สะพานเหล็กบน** คือ สะพานเหล็กข้ามคลองรอบกรุง บริเวณคลองโอ่งอ่าง บนถนนเจริญกรุง ในพื้นที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร, แขวงบ้านบาตร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย และแขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร มีชื่อเรียกอย่างทางการว่า "สะพานดำรงสถิต" 
 
ในปีพุทธศักราช 2438 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ขยายถนนเจริญกรุงและรื้อสร้างสะพานเหล็กใหม่เป็นสะพานโครงเหล็กเปิดได้ การก่อสร้างสะพานเหล็กบนทำให้ต้องมีการย้ายประตูและกำแพงวังที่ประทับของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ริมถนนเจริญกรุงบางส่วน จึงโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามว่า "สะพานดำรงสถิต" เพื่อเป็นเกียรติแด่สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ สำหรับสะพานเหล็กล่าง พระราชทานนามว่า "สะพานพิทยเสถียร" เพื่อเป็นเกียรติแก่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดาซึ่งมีวังที่ประทับตั้งอยู่ใกล้กับสะพาน โดยทั้ง 2 สะพานนี้ เจ้าพระยาศรีสุริยวงศ์ในฐานะแม่กองจัดสร้าง สิ้นเงินไปทั้งสิ้น 23,200 บาท และในปีพุทธศักราช 2518 ทั้ง 2 สะพานได้ถูกขึ้นทะเบียนโดยกรมศิลปากรให้เป็นโบราณสถานของชาติ

บริเวณเชิงสะพานเหล็ก และรวมไปถึงบริเวณใกล้เคียงคือ คลองถม เคยเป็นแหล่งค้าขายสินค้าที่คับคั่งมาก โดยเฉพาะในวันหยุดสุดสัปดาห์ มีสินค้าหลากหลายประเภท เช่น วิดีโอเกม, โมเดลตุ๊กตา, เครื่องใช้ไฟฟ้า, ซีดี และสินค้าละเมิดลิขสิทธิ์รวมถึงสื่อลามกอนาจารอีกจำนวนมาก จนกลายเป็นแหล่งการค้าที่เป็นที่รู้จักกันดี แต่ทว่าในช่วงปี พ.ศ. 2558 กรุงเทพมหานครมีนโยบายที่จะปรับปรุงภูมิทัศน์ของสองข้างทางคลองโอ่งอ่าง จึงมีการรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างและร้านค้าทั้งหมด จึงเผยให้เป็นสภาพของตัวสะพานชัดเจน และรวมไปถึงสะพานอื่น ๆ ที่อยู่ใกล้เคียงกัน ได้แก่ สะพานภาณุพันธุ์, สะพานหัน และสะพานบพิตรพิมุข รวมถึงสะพานโอสถานนท์ ที่อยู่สุดปลายคลองบริเวณเชิงสะพานพระปกเกล้าฝั่งข้ามไปยังฝั่งธนบุรี ส่วนร้านค้าบางร้านก็ได้ย้ายทำเลขายไปอยู่ห้างเมก้า พลาซ่า ที่อยู่ใกล้ ๆ

ปัจจุบัน เชิงสะพานยังมีซุ้มประตูวชิรสถิต 72 พรรษา ตั้งอยู่บนถนนเจริญกรุงอีกด้วย

## สถานที่ใกล้เคียงและจุดเชื่อมต่อ
* **ทิศเหนือน้ำ**: อุโมงค์รถไฟฟ้ามหานคร (MRT) สายเฉลิมรัชมงคล

* **ทิศท้ายน้ำ**: สะพานภาณุพันธุ์

* **สะพานต่อเนื่องในพื้นที่**: สะพานหัน, สะพานบพิตรพิมุข, สะพานโอสถานนท์

* **แลนด์มาร์คสำคัญ**: เมก้าพลาซ่า (แรกเริ่ม เดิมคือ เมอร์รี่คิงส์ วังบูรพา)

## ดูเพิ่ม
*สะพานพิทยเสถียร

## อ้างอิง

* สถานที่ต่างๆ ที่เสนาบดีในสกุลบุนนาคเป็นแม่กองสร้าง  ชมรมสายสกุลบุนนาค
* สะพานดำรงสถิตย์ (สะพานเหล็กบน) สะพานทิพยเสถียร (สะพานเหล็กล่าง) 
* กทม.เริ่มรื้อสะพานเหล็กแล้ว
* เคยเห็นสะพานหันมั้ย
* รู้ยังอยู่ไหนบ้าง! ๑๗ สะพานสวยงามสร้างสมัย ร.๔ ร.๕ ร.๖ ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ยังใช้อยู่ในปัจจุบัน!!

## แหล่งข้อมูลอื่น
*สะพานดำรงสถิต (The Damrong stitya Bridge) 
* 

หเล็ก
เหล็ก
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพระบรมวงศานุวงศ์ไทย
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตพระนคร
สะพานพิทยเสถียร

**สะพานพิทยเสถียร หรือสะพานเหล็กล่าง **  เป็นหนึ่งในสะพานที่สร้างข้ามคลองผดุงกรุงเกษม  ในพื้นที่แขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร โดยมีประวัติและที่มาควบคู่ไปกับสะพานดำรงสถิต หรือที่นิยมเรียกว่าสะพานเหล็ก ที่ข้ามคลองโอ่งอ่าง ในเขตพระนคร สะพานพิทยเสถียรตั้งอยู่บนถนนเจริญกรุงช่วงที่มาจากเขตบางรัก ในช่วงที่ตัดกับถนนมหาพฤฒาราม ที่มุ่งหน้ามาจากถนนพระรามที่่ 4 ใกล้กับแยกไมตรีจิตต์

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อโปรดให้ประกาศบอกบุญผู้ที่มีจิตศรัทธา ให้ช่วยกันสร้างสะพานข้ามคูคลองในพระนครนั้น สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงค์ (ช่วง บุนนาค) ได้สร้างเป็นสะพานโครงเหล็กคู่กับสะพานดำรงสถิต เรียกว่า "สะพานเหล็กล่าง" (ในขณะที่สะพานดำรงสถิต เรียกว่า "สะพานเหล็กบน") พื้นสะพานข้างล่างมีล้อ และรางเหล็กสำหรับเปิดสะพานให้แยกจากกันได้ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้กรมโยธาธิการสร้างใหม่ในพุทธศักราช 2442 เป็นสะพานโครงเหล็กเปิดได้เช่นเดียวกันกับสะพานดำรงสถิต พระราชทานนามว่า "สะพานพิทยเสถียร" เพื่อเป็นเกียรติแก่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา ซึ่งมีวังที่ประทับอยู่ในบริเวณใกล้เคียง สร้างเสร็จในพุทธศักราช 2443 ต่อมาพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดให้ปรับปรุงสะพานนี้ใหม่ ซึ่งคือสะพานที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบัน

*จดหมายเหตุการอนุรักษ์กรุงรัตนโกสินทร์* ซึ่งตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2525 ระบุว่า "คลองผดุงกรุงเกษมได้กลายเป็นเส้นทางคมนาคมขนส่งสินค้าที่สำคัญของกรุงรัตนโกสินทร์ บริเวณริมคลองเป็นตลาดสินค้าประเภทต่าง ๆ และโรงสี มีเรือบรรทุกสินค้าเข้ามาจอดอยู่ตามริมคลองเป็นระยะ ถัดไปจนถึงสะพานพิทยเสถียรมีสินค้าประเภทโอ่ง กระถาง ที่ผลิตในประเทศและมาจากประเทศจีน และมีโรงสี โรงน้ำแข็ง โกดังสินค้าต่าง ๆ ตั้งรายสองฟากคลองไปจนจรดแม่น้ำเจ้าพระยา"

สภาพสะพานเป็นสะพานคอนกรีตเสริมเหล็ก มีสถาปัตยกรรมแบบเวนีเชียน มีคานล่างเป็นรูปโค้ง สะพานนี้มีลวดลายตกแต่งประณีตงดงามมาก โดยเฉพาะเสาลูกกรง เสาโคมไฟฟ้าทั้ง 8 ต้น ตลอดจนลายหัวสิงห์ที่ปลายรอดสะพาน ทั้งสะพานพิทยเสถียรและสะพานดำรงสถิต ได้ถูกขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานในพื้นที่กรุงเทพมหานคร โดยกรมศิลปากรตั้งแต่พุทธศักราช 2518

## ดูเพิ่ม
*สะพานดำรงสถิต

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

พิทยเสถียร

พิทยเสถียร
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพระบรมวงศานุวงศ์ไทย
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตสัมพันธวงศ์
กล้องโทรทรรศน์วิทยุ

[thumb|right|250px|กล้องโทรทรรศน์วิทยุ [แถวลำดับขนาดใหญ่มาก|VLA ที่ รัฐนิวเม็กซิโก สหรัฐอเมริกา]]

**กล้องโทรทรรศน์วิทยุ** (radio telescope) เป็นอุปกรณ์ทางดาราศาสตร์ ใช้บันทึกและวัดสัญญาณคลื่นวิทยุจากวัตถุท้องฟ้าต่าง ๆ กล้องโทรทรรศน์วิทยุต่างจากกล้องโทรทรรศน์เชิงแสงตรงที่ปฏิบัติงานในความถี่ของคลื่นวิทยุที่ความยาวคลื่นตั้งแต่ 10 มิลลิเมตร ไปจนถึง 10-20 เมตร โดยทั่วไปจานเสาอากาศของกล้องโทรทรรศน์วิทยุจะมีรูปร่างเป็นพาราโบลา อาจอยู่เดี่ยว ๆ หรือประกอบกันเป็นแถวลำดับ ทำหน้าที่เปรียบเทียบได้กับกระจกของกล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสง กล้องโทรทรรศน์วิทยุนำไปสู่การค้นพบวัตถุใหม่และปรากฏการณ์ เช่น เควซาร์ พัลซาร์ และไมโครเวฟพื้นหลัง

## ประวัติ
กล้องโทรทรรศน์วิทยุกล้องแรกสร้างโดย คาร์ล แจนสกี นักฟิสิกส์ชาวอเมริกัน เมื่อปี พ.ศ. 2474 ซึ่งเขาพบว่า "สัญญาณรบกวน" ที่บันทึกได้เป็นสัญญาณจากทางช้างเผือก ต่อมาหลังสงครามโลกครั้งที่สอง มีการทดลองสร้างกล้องโทรทรรศน์วิทยุหลายแห่ง ส่วนมากในประเทศออสเตรเลียและอังกฤษ และได้รับความสนใจทั้งในสหรัฐอเมริกา สหภาพโซเวียต ฝรั่งเศส และญี่ปุ่น

## ประเภท

ช่วงความถี่ในสเปกตรัมแม่เหล็กไฟฟ้าที่ประกอบเป็นสเปกตรัมวิทยุ (radio spectrum) นั้นกว้างมาก ดังนั้น ประเภทของเสาอากาศที่ใช้เป็นกล้องโทรทรรศน์วิทยุจึงมีการออกแบบ ขนาด และการกำหนดค่าที่แตกต่างกันมาก ที่ความยาวคลื่น 30 เมตรถึง 3 เมตร (ความถี่ 10–100 เมกะเฮิรตซ์) โดยทั่วไปแล้วจะเป็นเสาอากาศแบบมีทิศทางคล้ายกับ "เสาอากาศทีวี" หรือเป็นเสาอากาศแบบที่มีแผ่นสะท้อนคลื่นอยู่กับที่ขนาดใหญ่ที่มีจุดโฟกัสที่สามารถเคลื่อนย้ายได้ เนื่องจากความยาวคลื่นที่สังเกตได้จากเสาอากาศประเภทนี้มีความยาวมาก จึงสามารถสร้างพื้นผิว "ตัวสะท้อนคลื่น" ได้จากตะแกรงลวดหยาบๆ เช่น ลวดตาข่ายกรงไก่ (Chicken wire) 

## ดูเพิ่ม
* Atacama Large Millimeter Array

## อ้างอิง
* Patrick Moore, Philip's Astronomy Encyclopedia, 2002, p. 333. ISBN 0-540-07863-8.

หมวดหมู่:ชนิดของกล้องโทรทรรศน์
หมวดหมู่:กล้องโทรทรรศน์วิทยุ
ซาชิกิวาราชิ

**ซาชิกิวาราชิ** () ตามความเชื่อของญี่ปุ่นส่วนมากมักจะอยู่ในรูปเป็นเด็กผู้หญิงที่อายุน้อย ๆ ราว ๆ 5-14 ปี อาศัยอยู่ตามห้องของบ้านที่เก่า ๆ และตามอาคารต่าง ๆ บางครั้งจะวิ่งเล่นจนผู้อาศัยได้ยินเสียง บางครั้งจะออกมาเล่นกับเด็ก ๆ ซึ่งผู้ใหญ่จะมองไม่เห็น ซาชิกิวาราชิยังช่วยปกป้องเจ้าของบ้านจากภยันตรายต่าง ๆ รวมไปถึงสิ่งอัปมงคลที่จะมาย่างกรายเข้ามา ภายในบ้านที่ซาชิกิวาราชิอาศัยอยู่ 

เนื่องจากซาชิกิวาราชิจัดว่าเป็นผีประเภทหนึ่ง และมีพลังที่น่ากลัวของเทพอารักษ์ซึ่งมีทั้งคุณและโทษ มีเรื่องเล่าว่า หากซาชิกิวาราชิไปอาศัยอยู่ที่บ้านของใคร จะนำโชคลาภมหาศาล และความมั่งคั่งมาสู่บ้านหลังนั้น แต่เมื่อใดซาชิกิวาราชิจากบ้านนั้นไป ทรัพย์สมบัติและความเจริญรุ่งเรืองที่ซาชิกิวาราชินำมา จะมลายหายไปจนสิ้น และความพินาศจะมาเยือน

การที่ซาชิกิวาราชิจะเลือกอาศัยบ้านหลังไหนนั้น ไม่ทราบแน่ชัด แต่จะชอบเลือกบ้านที่ค่อนข้างเก่ามากกว่า สำหรับบ้านสมัยใหม่ซาชิกิวาราชิอาจจะเลือกเข้าอยู่บ้าง แต่ต้องไม่มีสำนักงานในตัวบ้าน เพราะซาชิกิวาราชิไม่ชอบกิจวัตรประจำวันที่อึกทึก ผู้คนพยายามที่จะสร้างห้องไว้ให้สำหรับซาชิกิวาราชิ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตามโรงแรมและสำนักงาน โดยจะเป็นห้องที่เต็มไปด้วยตุ๊กตาและของเล่น แต่ความพยายามดังกล่าวมักสูญเปล่า

การจะให้ซาชิกิวาราชิอยู่กับบ้านใดบ้านหนึ่งนาน ๆ ต้องการการดูแลที่เหมาะสม ซาชิกิวาราชิไม่ชอบการเอาใจที่มากเกินไป เพราะว่าซาชิกิวาราชิมีนิสัยเหมือนเด็ก บางครั้งก็สร้างปัญหาให้ได้เหมือนกัน การพูดคุยอย่างสุภาพเป็นวิธีที่ดีกว่าการแสดงอารมณ์โกรธ เพราะความโกรธจะขับไล่ซาชิกิวาราชิไปเหมือนกัน 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ข้อมูลซาชิกิวาราชิ จาก obakemono.com (13/10/2007) 
* ข้อมูลซาชิกิวาราชิ จาก youkai library  (13/10/2007) 

หมวดหมู่:โยไก
หมวดหมู่:ตำนาน
ปฏิทินฮีบรู

thumb|right|ปฏิทินยิวระหว่างปีค.ศ. 1927 และ 1948
**ปฏิทินฮีบรู**  หรือ **ปฏิทินยิว** (; ) เป็นปฏิทินประจำปีใช้ในศาสนายูดาห์ ภายในระบุวันหยุดทางศาสนายูดาห์ คำสอนทั่วไปในคัมภีร์โทราห์ ยาร์ทเซียส (Yahrtzeit) ซึ่งเป็นวันระลึกถึงวันตายของญาติสนิท และซาล์ม (เพลงสวด) ตามวัน

## รูปแบบการใช้
รูปแบบหลักที่ใช้ในปฏิทินฮีบรูมีสองแบบ
* **แบบสังเกต** ใช้ในยุคการล่มสลายของพระวิหารกรุงเยรูซาเลม เทียบได้กับปี ค.ศ. 70 โดยมีพื้นฐานมาจากการสังเกตระยะต่างๆ ของดวงจันทร์
* **แบบตามเกณฑ์** ใช้เกณฑ์การกำหนดวันที่ตามที่ไมโมไนส์ ระบุไว้ในปี ค.ศ. 1170 ซึ่งนำมาใช้ในระหว่างการเปลียนแปลงจากปี ค.ศ. 70 และ ค.ศ. 1170

## วันสำคัญทางศาสนายูดาห์

ฮีบรู
ผีนับจาน

thumb|ผีนับจาน

**ผีนับจาน** หรือ **ซารายาชิกิ** () หรือ **โอคิคุ** เป็นเรื่องเล่าของวิญญาณที่จะออกมาจากบ่อเก็บน้ำ และเริ่มนับจานตั้งแต่ 1 ใบจนถึง 10 ใบ แล้วจะร้องไห้อย่างหัวใจสลาย

## ประวัติ
### เรื่องเล่าที่ 1
ในสมัยอดีตนั้น มีขุนนางผู้หนึ่งชื่อ "อาโอยามะ ชุเซ็น" อาศัยอยู่ที่บ้านบันโซในเมืองเอะโดะ อยู่มาวันหนึ่ง สาวใช้ชื่อ "โอคิคุ" ได้เผลอทำจานของเจ้านายแตกใบหนึ่ง ซึ่งจานใบนั้นเป็นหนึ่งในชุดจานอันล้ำค่าทั้งสิบใบซึ่งนำเข้ามาจากเมืองนานกิงของจีน มีราคาสูง อาโอยามะ ชุเซ็นกับภรรยาสาวซึ่งทั้งคู่มีนิสัยเหี้ยมโหด พวกเขาได้ร่วมกันโยนโอคิคุที่ร้องขออภัยโทษลงในบ่อน้ำแล้วปล่อยให้ตาย หลังจากนั้นก็ได้แจ้งต่อราชการว่าเธอตายเพราะป่วย 

นับจากนั้นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวก็เกิดขึ้นกับครอบครัวอาโอยามะ ในเดือนพฤษภาคมของปีนั้น ภรรยาสาวของขุนนางได้คลอดลูกชาย แต่เด็กกลับไม่มีนิ้วกลางที่มือขวา ซึ่งขาดหายไปหนึ่งนิ้วในบรรดาสิบนิ้ว นอกจากนั้นก็มีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้นอีกมากมาย ทั้งเรื่องที่บ้านของขุนนางชุเซ็นถูกปกคลุมไปด้วยอากาศเย็นยะเยือก และตอนกลางคืนก็จะมีไฟประหลาดออกมาจากบ่อน้ำที่โอคิคุ ตาย แล้วมีเสียงอันน่าขนลุกของผู้หญิงว่า "หนึ่งใบ... สองใบ... สามใบ... สี่ใบ... ห้าใบ... หกใบ... เจ็ดใบ... แปดใบ... เก้าใบ..." แล้วร้องไห้สะอึกสะอื้นเป็นแบบนี้ทุกคืนจนคนรับใช้ที่เหลือก็พากันลาออกไปกันหมด ดังนั้นเวลาชุเซ็นจะจ้างคนรับใช้คนใหม่ก็ไม่มีคนมาสมัคร เพราะทุกคนรู้ข่าวลือเรื่องนี้กันหมด 

เมื่อชาวบ้านได้ยินเรื่องนี้ทั้งที่กลัว แต่ก็มีคนใจกล้าลงไปพิสูจน์ พบร่างไร้วิญญาณของเธอจมอยู่ที่ก้นบ่อจริงๆ 

ไม่นานนัก ทางราชการก็รับรู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแพร่หลายออกไป แล้วความจริงของฆาตรกรรมโหดจึงได้ถูกเผยขึ้นและเมื่อพิสูจน์แล้ว คนผิดก็ต้องถูกลงโทษ ถึงทางราชการจึงได้กำหนดบทลงโทษชุเซ็น นี่คือเรื่องราวที่อยู่ในหนังสือเรื่อง "บันโชซะระยะชิกิ" (บ้านจานของบันโช) ซึ่งมีไฟประหลาดที่นับจำนวนจานซึ่งออกมาจากน้ำนั้น เรียกว่า "ซาราคาโซะเอะ" (ปีศาจนับจาน)

### เรื่องเล่าที่ 2
thumb|left|150px|บ่อน้ำของโอคิคุที่ปราสาทฮิเมจิในปัจจุบัน
เรื่องเล่าอีกเรื่องที่มีชื่อเสียงของโอคิคุมีที่มาจากเธอเป็นสาวใช้ของอาโอยาม่า ซึ่งอาโอยาม่าเป็นผู้ที่หวังจะโค่นล้มอำนาจของเจ้าเมือง โอคิคุบังเอิญไปได้ยินแผนการเข้า เธอจึงไปเล่าให้คนรักของเธอฟัง ซึ่งคนรักของเธอเป็นทหารเจ้าเมือง แผนการของอาโอยาม่าจึงถูกเปิดโปงและล้มเหลวในที่สุด เมื่ออาโอยาม่ารู้ว่าโอคิคุเป็นคนแอบได้ยินเรื่องแผนการ เป็นต้นเหตุทีทำให้แผนล้มเหลว อาโอยาม่าจึงวางแผนจะสังหารเธอซะ อาโอยาม่าจึงใส่ความโอคิคุว่า เธอขโมยจานที่ล้ำค่าไป 1 ใบซึ่งในชุดจานนั้นจะมี 10 ใบด้วยกัน โอคิคุถูกทรมานจนตาย และถูกทิ้งศพลงบ่อน้ำ

บ่อน้ำของโอคิคุสันนิษฐานว่าอยู่ที่ปราสาทฮิเมจิ แต่ก็มีที่อ้างถึงอีกแห่ง คือ บ่อน้ำของสวนในสถานทูตประเทศแคนาดาที่กรุงโตเกียว ซึ่งเดิมทีเป็นที่ดินของตระกูลอาโอยาม่า

## อ้างอิง

* ข้อมูลโอคิคุจาก artelino.com (13/10/2007) 

หมวดหมู่:โยไก
คิตสึเนะ

right|thumb|250px|ภาพวาดปิศาจจิ้งจอกขณะสิงสู่หญิงนางหนึ่ง จากเรื่อง ''คิตสึเน็ตสึกิ'' ()
**คิตสึเนะ** () เป็นปิศาจจิ้งจอกที่พบบ่อยครั้งในคติชนญี่ปุ่นซึ่งเชื่อว่า เป็นสัตว์มีไหวพริบและวิทยาคมซึ่งรวมถึงการแปลงเป็นมนุษย์ บางคนเชื่อว่า หมาจิ้งจอกแปลงเป็นมนุษย์เพื่อล่อลวงมนุษย์คนอื่น แต่บางคนเชื่อว่า แปลงมาพิทักษ์รักษาหรือร่วมหอลงโรงด้วย

ในญี่ปุ่นแต่ก่อน มนุษย์และหมาจิ้งจอกอยู่ใกล้ชิดกันมาก ความสัมพันธ์นี้เองที่ก่อให้เกิดความเชื่อเรื่องคิตสึเนะนี้ขึ้น ในลัทธิชินโตยังเชื่อว่า หมาจิ้งจอกเป็นผู้เดินสารของเทพเจ้าอินาริ ความเชื่อนี้ทำให้หมาจิ้งจอกมีบทบาทในเรื่องเหนือธรรมชาติ เพื่อดลบันดาลให้เกิดความอุมสมบูรณ์ขึ้น ที่หน้าศาลเจ้าฟูชิมิอินาริ ที่จังหวัดเกียวโต จึงมีรูปปั้นหมาจิ้งจอกประดับอยู่ เสมือนเป็นยามหรือทวารบาลรักษาทางเข้า โดยบางตัวจะคาบสิ่งที่มีลักษณะคล้ายสาส์น อันหมายถึงเป็นตัวแทนหรือสื่อกลางระหว่างมนุษย์กับเทพเจ้า หรือบางตัวคาบรวงข้าว หมายถึง การเป็นตัวแทนของความอุดมสมบูรณ์ อนึ่ง ญี่ปุ่นยังเชื่อว่า ปิศาจจิ้งจอกมีหางมากเท่าไร ก็หลักแหลมและทรงอำนาจมากเท่านั้น ฉะนั้น จึงมีผู้บูชาปิศาจจิ้งจอกเสมือนเทพ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คติชนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตในตำนานญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สุนัขจิ้งจอกในตำนาน
ฟิกชันจังก์ชันยูกะ

**ฟิกชันจังก์ชันยูกะ** ( ถูกเขียนในชื่อทางการว่า **FictionJunction YUUKA**) เป็นชื่อวงดนตรีญี่ปุ่น ซึ่งเป็นการรวมตัวกันของยูกิ คะจิอุระ (เนื้อร้อง ทำนอง และเปียโน) และยูกะ นันริ (ร้องนำ)

## ประวัติ
ยูกิ คะจิอุระ และ ยูกะ นันริ รู้จักกันครั้งแรกเมื่อนันริแสดงโอเปร่าในกลุ่มอาโอยามะใต้ (南青山少女歌劇団 South Aoyama Female Opera Group) ซึ่งคะจิอุระได้มีส่วนร่วมประพันธ์เพลงประกอบในงานแสดงด้วย เพลงแรกที่เกิดจากการร่วมงานของทั้งสองคนคือ Akatsuki no Kuruma (暁の車) ซึ่งเป็นเพลงประกอบในอะนิเมะเรื่องกันดั้มซี้ด ส่วนซิงเกิลเดบิวนั้นคือซิงเกิล "Hitomi no Kakera" (瞳の欠片) ที่เป็นเพลงเปิดอะนิเมะเรื่อง แมดแลกซ์ วางแผงเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2547 และในวันที่ 27 กรกฎาคม 2547 ซิงเกิลที่สอง "inside your heart" ที่เป็นเพลงปิดอะนิเมะเรื่อง แมดแลกซ์ อีกเช่นกันก็ได้วางแผง ในปีเดียวกันนั้น ซิงเกิล Akatsuki no Kuruma ก็ได้อันดับที่ 10 ในโอริกอนชาร์ต และขายได้ 19,481 แผ่นในเวลาเพียงหนึ่งสัปดาห์ ปีต่อมา ซิงเกิล Honoh no Tobira ที่ประกอบกันดั้มซี้ดเดสทินี ก็ได้อันดับ 1 ในโอริกอนชาร์ต

อัลบั้มแรกของทั้งสองมีชื่อว่า Destination วางแผงในวันที่ 23 พฤศจิกายน 2548 ได้อันดับที่ 9 ในโอริกอนชาร์ต

ในวันที่ 10 พฤษภาคม 2549 ซิงเกิล Silly-Go-Round ที่เป็นเพลงเปิดอะนิเมะเรื่อง .hack//Roots ก็ออกวางแผง นอกจากนี้ยังมีเพลง Aikoi ที่ประกอบอะนิเมะเรื่องสึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติอีกด้วย แม้ว่าจะไม่ได้วางแผงเป็นซิงเกิลแต่ก็รวมอยู่ในอัลบั้มออริจินัลซาวด์แทรคของอะนิเมะแทน ในเดือนพฤศจิกายนก็ออกซิงเกิล "Kōya Ruten" (荒野流転) ที่เป็นเพลงเปิดของอะนิเมะเรื่อง Bakumatsu Kikansetsu Irohanihoheto

ฟิคชันจังค์ชัน ยูกะ แสดงคอนเสิร์ตครั้งแรกโดยใช้ชื่อว่า พรีเมียมไลฟ์ 2007 (Premium Live 2007) ในวันที่ 8 และ 15 กุมภาพันธ์ 2550 มีการประกาศว่าจะออกอัลบั้มที่สองภายใต้ชื่อว่า Circus และมีการนำเอาเพลงใหม่ที่จะรวมอยู่ในอัลบั้มสองเพลงคือ"Rokugatsu wa Kimi no Eien" (6月は君の永遠) และ "Piano" (ピアノ) มาร้องในคอนเสิร์ตด้วย

เมื่อคะจิอุระได้ทำดนตรีประกอบให้กับอะนิเมะเรื่อง El Cazador de la Bruja ก็ได้ออกซิงเกิลที่ 7 ที่มีชื่อว่า "romanesque" ซึ่งเป็นเพลงปิดของอะนิเมะเรื่องนี้ด้วย

## ผลงาน
### ซิงเกิล
* Hitomi no Kakera (瞳の欠片) - 8 พฤษภาคม 2547
* inside your heart - 27 กรกฎาคม 2547
* Akatsuki no Kuruma (暁の車) - 22 กันยายน 2547
* Honoh no Tobira (焔の扉) - 22 กันยายน 2548
* Silly-Go-Round - 10 พฤษภาคม 2549
* Kōya Ruten (荒野流転) - 22 พฤศจิกายน 2549
* romanesque - 18 เมษายน 2550

### อัลบั้ม
* Destination - 23 พฤศจิกายน 2548
* circus - 4 กรกฎาคม 2550

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น
เนโกมาตะ

thumb|เนโกมาตะ
**เนโกมาตะ** หรือ **แมวผี** () มีเรื่องเล่ามาว่า เมื่อแมวบางตัวมีอายุมากจะมีตบะสูงขึ้น แล้วกลายเป็นแมวผี ที่เรียกว่าบาเกเนโกะ () ซึ่งมีหลายวิธีที่มันจะสามารถกลายเป็นบาเกเนโกะได้ และเมื่อหางมันแยกออกเป็น 2 หาง มันถึงจะพัฒนากลายเป็นเนโกมาตะ ซึ่งเนโกมาตะสามารถขยายตัวได้ถึง 1 เมตร และส่วนมากจะเดินด้วยขาหลัง 2 ขา และเป็นผีที่ไม่ยอมให้ใครมาดูถูก ถ้าใครปฏิบัติกับมันไม่ดี มันจะจดจำอย่างฝังใจ เชื่อกันว่าการเต้นรำของเนโกมาตะสามารถควบคุมคนตายได้ และยังเชื่ออีกว่าเนโกมาตะเป็นสาเหตุของเพลิงไหม้ที่ผิดปกติ จึงมีความเชื่อบางอย่างที่จะตัดหางแมวออกเสีย เพื่อป้องกันไม่ให้มันกลายเป็นเนโกมาตะ

เรื่องเล่าของเนโกมาตะ แตกต่างกันไปตามแต่ละพื้นที่ บ้างก็เชื่อว่าเนโกมาตะจะกินแม้กระทั่งเจ้านายของตัวเอง และการที่ทิ้งแมวไว้กับศพเป็นเรื่องที่เสี่ยงมาก เพราะมันอาจจะปลุกศพให้คืนชีพ และควบคุมศพได้ แต่ขณะเดียวกันก็มีเรื่องที่เล่าถึงเนโกมาตะซึ่งหลงรักเจ้านายของตน และแปลงร่างเป็นสาวงามเพื่อใช้ชีวิตด้วย

## อ้างอิง

* ข้อมูลเนโกมาตะ จาก obakemono.com (15/10/2007) 
* ข้อมูลเนโกมาตะ จาก  Youkai library  (15/10/2007)  

## ดูเพิ่ม
* มาเนกิเนโกะ
*ผีจะกละ

หมวดหมู่:โยไก
หมวดหมู่:แมวในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นแมว
เอกซ์ตรีมอาร์มี

**เอกซ์ตรีมอาร์มี** () คือ อัลบั้มเพลงสังกัดค่าย ทรูแฟนเทเชีย โดย 12 คน นักล่าฝัน จากทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 4 วางจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2550 และได้มีการจัดคอนเสิร์ตที่มีชื่อว่า X-Treme Army in Concert เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ที่อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี

## สมาชิกของแต่ละกลุ่มในอัลบั้ม
# Pop Army ได้แก่ นัท ณัฐ ศักดาทร, แจ็ค เมธัส ตรีรัตนวารีสิน, โจ้ สุรศักดิ์ ชนะศรีโยธิน
# Spice Army ได้แก่ พะแพง ศุภรดา เต็มปรีชา, แคท หทัยฉัตรท์ สิริยศภิญโญ, ปอง สิริเนตร ทำประโยชน์
# Rock Army ได้แก่ มิวสิก รัชพล แย้มแสง, ต้อล วันธงชัย อินทรวัตร, ตี๋ วิวิศน์ บวรกีรติขจร
# Voice Army ได้แก่ อิ๋งอิ๋ง ธุรดี อารีรอบ, ลูกโป่ง ภคมน บุณยะภูติ, ปุยฝ้าย ณัฏฐพัชร วิพัธครตระกูล

## รายชื่อเพลง
# "Time Machine" (Rock Army)
# "ท่องจำเอาไว้" (Voice Army)
# "หวง" (Pop Army)
# "ยังไม่รู้ตัว" (Spice Army)
# "แค่ชอบ"
# "คนที่อยู่ตรงหน้า"
# "ปากกับใจตรงกัน"
# "เนื้อคู่"
# "Don't Say Good Bye"
# "Army Energy" (รวม AF4)

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายทรูแฟนเทเชีย
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงภาษาไทย
หมวดหมู่:อัลบั้มรวมศิลปิน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงไทยสากล
อำเภอด่านมะขามเตี้ย

**ด่านมะขามเตี้ย** เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกาญจนบุรี และเป็นอำเภอที่อยู่ทางตอนใต้สุดของจังหวัด

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอด่านมะขามเตี้ยตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอเมืองกาญจนบุรี
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอท่าม่วง
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอจอมบึงและอำเภอสวนผึ้ง (จังหวัดราชบุรี)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอเมืองกาญจนบุรีและภาคตะนาวศรี (ประเทศพม่า)

## ประวัติ
ท้องที่อำเภอด่านมะขามเตี้ยนั้นแต่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองกาญจนบุรี ต่อมาทางการจึงได้แบ่งพื้นที่ 3 ตำบลออกจากอำเภอเมืองกาญจนบุรี (ตำบลด่านมะขามเตี้ย กลอนโด และจรเข้เผือก) มาตั้งเป็น **กิ่งอำเภอด่านมะขามเตี้ย** ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน 
และต่อมาจึงได้มีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2538 ให้ยกฐานะเป็น **อำเภอด่านมะขามเตี้ย** มีผลในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2538 จากนั้นมาจึงได้มีฐานะเป็นอำเภอจวบจนถึงปัจจุบัน

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอด่านมะขามเตี้ยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 41 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอด่านมะขามเตี้ยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลด่านมะขามเตี้ย** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลด่านมะขามเตี้ย
* **องค์การบริหารส่วนตำบลด่านมะขามเตี้ย** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลด่านมะขามเตี้ย (นอกเขตเทศบาลตำบลด่านมะขามเตี้ย)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลกลอนโด** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกลอนโดทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลจรเข้เผือก** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจรเข้เผือกทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองไผ่ทั้งตำบล

## อ้างอิง


ด่าน
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–พม่า