ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2559

**ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2559** เป็นฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวจะลากยาวตลอด พ.ศ. 2559 โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม โดยมีพายุโซนร้อน 26 ลูก ในจำนวนนี้พัฒนาขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่น 13 ลูก และในจำนวนนี้ 6 ลูกเป็นถึงพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น พายุที่ได้รับชื่อเป็นลูกแรกของฤดูกาลนี้ชื่อ เนพาร์ตัก ก่อตัวขึ้นเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ส่วนพายุที่ได้รับชื่อเป็นลูกสุดท้ายชื่อ นกเตน สลายตัวเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม

การก่อตัวขึ้นของพายุเนพาร์ตัก ซึ่งเป็นพายุที่ได้รับชื่อเป็นลูกแรกของฤดูกาล ทำให้ช่วงเวลาที่แอ่งว่างเว้นจากการมีพายุที่ได้รับชื่อ (มีความรุนแรงมากกว่าพายุโซนร้อน) ถึง 199 วัน (17 ธันวาคม 2558 ถึง 3 กรกฎาคม 2559) สิ้นสุดลง ต่อมาพายุโซนร้อนมีรีแนพัฒนาขึ้นจนมีกำลังสูงสุด ขณะพัดขึ้นฝั่งบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง ทำให้เกิดความเสียหายรายแรงในภาคเหนือของประเทศเวียดนาม ต่อมาในสิ้นเดือนสิงหาคม พายุสามลูกได้พัดเข้าเกาะฮกไกโด ของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งมากที่สุดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2494 ในเดือนกันยายน พายุไต้ฝุ่นเมอรันตีพัฒนาขึ้นจนถึงจุดที่มีกำลังแรงที่สุด โดยมีความกดอากาศต่ำสุดที่ศูนย์กลาง 890 hPa กลายเป็นหนึ่งในพายุที่มีความรุนแรงที่สุดในบันทึกของฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก ต่อมาพายุไต้ฝุ่นชบากลายเป็นพายุไต้ฝุ่นที่มีกำลังแรงที่สุดที่พัดขึ้นฝั่งประเทศเกาหลีใต้ นับตั้งแต่ พ.ศ. 2555 ขณะที่พายุโซนร้อนแอรีและพายุดีเปรสชันเขตร้อนได้ทำให้เกิดอุทกภัยครั้งเลวร้ายในประเทศเวียดนาม นับตั้งแต่ พ.ศ. 2554 ส่วนพายุลูกเกือบสุดท้ายของฤดูกาลอย่าง พายุไต้ฝุ่นนกเตน กลายเป็นพายุหมุนเขตร้อนที่มีกำลังแรงที่สุดทั่วโลก ที่มีกำลังอยู่ในวันคริสมาสต์ (25 ธันวาคม) นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2503 อย่างน้อยเป็นต้นมา ในแง่ของความเร็วลมต่อเนื่องใน 1 นาที

ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเมอริเดียนที่ 100 และ 180 ตะวันออก ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีสองหน่วยงานที่กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมีสองชื่อ กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งเคลื่อนเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูด 135 และ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูด 5 ถึง 25 องศาเหนือ แม้พายุนั้นจะมีชื่อที่กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตั้งแล้วก็ตาม นอกจากนี้พายุดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งถูกเฝ้าติดตามโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ของสหรัฐยังได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียกด้วย

## การพยากรณ์ฤดูกาล

ในระหว่างฤดูกาล หลายหน่วยงานอุตุนิยมวิทยาและหน่วยงานทางวิทยาศาสตร์ของแต่ละประเทศจะมีการคาดการณ์ของพายุหมุนเขตร้อน, พายุโซนร้อนและพายุไต้ฝุ่น ที่จะก่อตัวในช่วงฤดู และ/หรือ จะมีพายุกี่ลูกที่ส่งผลกระทบต่อประเทศนั้น หลายหน่วยงานนี้ได้รวมไปถึงองค์การความเสี่ยงพายุโซนร้อน (TSR) ของมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน, สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) และสำนักสภาพอากาศกลางของไต้หวันด้วย ซึ่งบางส่วนของการคาดการณ์ได้นำสิ่งที่เกิดขึ้นในฤดูกาลก่อนไปพิจารณาด้วย และยังมีการสังเกตการณ์ภาวะเอลนีโญในช่วงปีด้วย การพยากรณ์แรกเป็นของ PAGASA ซึ่งออกเผยแพร่ในช่วงเดือนมกราคม เป็นการคาดการณ์แนวโน้มสภาพภูมิอากาศในช่วงเดือนมกราคมถึงมิถุนายน โดยมีการตั้งข้อสังเกตว่าจะมีพายุหมุนเขตร้อน 1–2 ลูก ก่อตัวในช่วงเดือนมกราคมถึงมีนาคม ในขณะที่อีก 1–3 ลูก จะก่อตัวหรือเคลื่อนเข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ ในช่วงเดือนเมษายนถึงมิถุนายน

ช่วงเดือนมีนาคม หอสังเกตการณ์ฮ่องกง พยากรณ์ว่าฤดูกาลพายุไต้ฝุ่นในฮ่องกงจะใกล้เคียงกับปกติ โดยมีพายุหมุนเขตร้อนกำลังแรงสี่ถึงเจ็ดลูกเคลื่อนผ่านในระยะ 500 กม. (310 ไมล์) เทียบกับค่าเฉลี่ยที่หกลูก ในวันที่ 7 พฤษภาคม องต์การความเสี่ยงพายุโซนร้อนออกการพยากรณ์ฉบับแรกของฤดูกาล และพยากรณ์ว่าฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลที่สงบเงียบ โดยจะมีพายุโซนร้อน 22 ลูก พายุไต้ฝุ่น 13 ลูก และพายุไต้ฝุ่นรุนแรง 11 ลูกพัฒนาขึ้นในระหว่างปี ขณะที่ดัชนีเอซีอีถูกพยาการณ์ไว้ที่ 217

เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน สำนักสภาพอากาศกลางไต้หวันพยากรณ์ว่าจะมีพายุโซนร้อนระหว่าง 19–23 ลูกก่อตัวเหนือแอ่ง ขณะที่คาดว่า 2–4 ลูกจะส่งผลกระทบกับไต้หวัน วันที่ 6 กรกฎาคม TSR ออกการพยากรณ์ซึ่งตัวเลขเหมือนกับก่อนหน้า เว้นแต่ตัวเลขของพายุไต้ฝุ่นรุนแรงถูกปรับเพิ่มเป็น 7 ต่อมา PAGASA ได้ประกาศการคาดการณ์ฉบับที่สองและฉบับสุดท้ายของปีในวันที่ 15 กรกฎาคม ภายในการคาดหมายภูมิอากาศฤดูกาลช่วงกรกฎาคม – ธันวาคม ในการคาดหมายบันทึกไว้ว่าพายุหมุนเขตร้อน 5–11 ลูก คาดว่าจะก่อตัวหรือเคลื่อนเข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ในระหว่างเดือนกรกฎาคมและกันยายน ขณะที่อีก 4–9 ลูก คาดว่าจะเกิดขึ้นในระหว่างเดือนตุลาคมและธันวาคม ต่อมา TSR ได้ออกการคาดการณ์สุดท้ายสำหรับฤดูกาลเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม โดยคงจำนวนตัวเลขพายุหมุนเขตร้อนไว้ แต่ลดปริมาณของ ACE ลงกว่าฉบับที่แล้ว

### กรมอุตุนิยมวิทยาไทย
เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2559 กรมอุตุนิยมวิทยา ได้ออกการคาดหมายลักษณะอากาศช่วงฤดูฝนของประเทศไทย พ.ศ. 2559 ซึ่งมีการคาดการณ์ว่าจะมีพายุหมุนเขตร้อนเคลื่อนเข้าสู่ประเทศไทย 2 ลูก โดยมีโอกาสสูงที่จะเคลื่อนผ่านภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือในช่วงเดือนสิงหาคมหรือกันยายน 1 ลูก และอีก 1 ลูกจะเคลื่อนผ่านภาคใต้ในช่วงเดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายน

## ภาพรวมฤดูกาล

## พายุ
### พายุไต้ฝุ่นเนพาร์ตัก

***วันที่ 30 มิถุนายน** ช่วงเย็นของวัน JMA เริ่มเฝ้าระวังหย่อมความกดอากาศต่ำที่อยู่ทางตะวันออกของหมู่เกาะแคโรไลน์ และหย่อมของอากาศแปรปรวนเริ่มจัดระบบขึ้น
***วันที่ 1 กรกฎาคม** ระบบมีการพัฒนาการไหลเวียนแบบปิด
***วันที่ 2 กรกฎาคม** สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ได้ปรับเพิ่มความรุนแรงของหย่อมความกดอากาศต่ำเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน ภายใต้อิทธิพลของการเลี้ยวกระแสน้ำกำลังอ่อนและน้ำอุ่น ระบบจึงเคลื่อนตัวไปตามแนวทางตะวันตกเฉียงเหนืออย่างช้า ๆ
***วันที่ 3 กรกฎาคม** JMA วิเคราะห์แล้วว่าพายุดีเปรสชันเขตร้อนกลายเป็นพายุโซนร้อน และใช้ชื่อ *เนพาร์ตัก* (*Nepartak*) ในระหว่างวัน ร่องโทรโพสเฟียร์ส่วนบนเขตร้อน (Tropical upper tropospheric trough หรือ TUTT) ที่อยู่ทางเหนือของระบบเคลื่อนไปทางตะวันตก ยอมให้ปัจจัยแวดล้อมในพื้นที่โดยตรงของเนพาร์ตัก กลายเป็นพื้นที่ที่เอื้ออำนวย กระตุ้นให้การทวีกำลังแรงนั้นมั่นคง
***วันที่ 4 กรกฎาคม** ภาพถ่ายในช่วงคลื่นไมโครเวฟแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาขึ้นของตาพายุ ภายในการพาความร้อนที่ลึก
***วันที่ 5 กรกฎาคม** นำให้ทั้ง JMA และ JTWC เพิ่มความรุนแรงของเนพาร์ตักเป็นพายุไต้ฝุ่นในไม่ช้าหลังจากนั้น ในวันเดียวกันนี้ PAGASA ได้รายงานว่าเนพาร์ตักเคลื่อนตัวเข้ามาในพื้นที่รับผิดชอบ และกำหนดชื่อท้องถิ่นว่า *บุตโชย* (*Butchoy*)

วันที่ 7 กรกฎาคม มีผู้เสียชีวิตจากการจมน้ำ 2 คน หลังจากที่ถูกพัดออกสู่ทะเลโดยลมที่รุนแรงในไต้หวัน

### พายุโซนร้อนลูปิต

***วันที่ 21 กรกฎาคม** หย่อมความกดอากาศต่ำพัฒนาขึ้นที่ส่วนท้ายของร่องความกดอากาศต่ำละติจูดกลาง ห่างจากเกาะอิโอะจิมะไปทางทิศตะวันออก 775 กม. (480 ไมล์)
***วันที่ 22 กรกฎาคม** การหมุนเวียนบรรยากาศลึกพัฒนาขึ้นเหนือระบบพายุ ซึ่งยืดออกไปถึงการไหลเวียนระดับต่ำ ก่อนที่มันจะมีความรุนแรงเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนโดยสำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA)
***วันที่ 23 กรกฎาคม** ขณะที่พายุเคลื่อนตัวไปทางตะวันออกเฉียงเหนือเฉเหนือ ใกล้ ๆ กับแนวร่องกึ่งเขตร้อนของความกดอากาศสูง มันมีองค์ประกอบที่ดีขึ้นตามการพัฒนาขึ้นของแกนอบอุ่นและรวมกัน ระบบผสมมีความรุนแรงขึ้นเป็นลำดับ เป็นพายุโซนร้อน 04W โดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม ก่อนที่จะได้รับชื่อ *ลูปิต* จากสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น 
***วันที่ 24 กรกฎาคม** ลูปิตมีความรุนแรงสูงสุดที่ความเร็วลม 75 กม./ชม. (45 ไมล์/ชม.) ขณะที่มันผ่านไปยังการเปลี่ยนผ่านเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน

### พายุโซนร้อนกำลังแรงมีรีแน

***วันที่ 25 กรกฎาคม** มีรีแนถูกบันทึกครั้งแรกเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน มันเคลื่อนตัวไปประชิดชายฝั่งด้านตะวันตกของเกาะลูซอน และลงสู่ทะเลจีนใต้ ห่างจากหมู่เกาะพาราเซลไปทางทิศตะวันออก 300 กม. (185 ไมล์) ต่อมาระบบมีการไหลเวียนระดับต่ำที่ศูนย์กลางดีขึ้น เนื่องจากตั้งอยู่ในพื้นที่ที่เอื้ออำนวยอย่างมากสำหรับการพัฒนาที่เพิ่มขึ้น ทั้งมีลมเฉือนแนวตั้งต่ำ และอุณหภูมิพื้นผิวน้ำทะเลที่อบอุ่น
***วันที่ 26 กรกฎาคม** ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมเริ่มออกคำแนะนำกับระบบ และจัดความรุนแรงของระบบเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน 05W ขณะที่มันเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตามแนวขอบของแนวกึ่งเขตร้อนของความกดอากาศสูง
***วันที่ 27 กรกฎาคม** ขณะที่ระบบเคลื่อนไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือเฉเหนือ มันทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อน และได้รับชื่อ *มีรีแน* ต่อมามีรีแนเริ่มอ่อนกำลังลงเล็กน้อยตามลำดับ ขณะที่มันเคลื่อนตัวขึ้นฝั่งใกล้กับว่านหนิงและเคลื่อนผ่านเกาะไหหลำ ก่อนที่จะทวีกำลังแรงขึ้นอีกครั้งเมื่อมันเคลื่อนตัวลงสู่อ่าวตังเกี๋ย โดยมีความรุนแรงเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรงโดยสำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ซึ่งมีการประมาณว่ามีรีแนมีความรุนแรงสูงสุดที่ความเร็วลมต่อเนื่อง 95 กม./ชม. (60 ไมล์/ชม.) ระบบเคลื่อนตัวขึ้นฝั่งทางใต้ของฮานอย ที่ระยะทาง 110 กม. (70 ไมล์) ในภาคเหนือของเวียดนาม
***วันที่ 28 กรกฎาคม** มันถูกบันทึกครั้งสุดท้าย ขณะที่มันกำลังสลายตัวอยู่ทางเหนือของฮานอย

ในวันที่ 29 กรกฎาคม พายุทำให้มีผู้เสียชีวิตห้าคน และผู้สูญหายอีกห้าคน มีความเสียหายกับโครงสร้างพื้นฐานอย่างรุนแรงในภาคเหนือของเวียดนาม โดยมีผลกระทบกับสายไฟฟ้า ทำให้มีกระแสไฟฟ้าดับและมีการตัดกระแสไฟฟ้าในบางพื้นที่ มีรีแนทำให้เรือ 12 ลำล่มลง ทำลายหลังคาบ้าน 1,425 หลัง และถอนทำลายต้นไม้ประมาณ 5,000 ต้น

### พายุโซนร้อนกำลังแรงนิดา

### พายุโซนร้อนกำลังแรงโอไมส์

### พายุโซนร้อนโกนเซิน

### พายุโซนร้อนกำลังแรงจันทู

### พายุโซนร้อนเตี้ยนหมู่

### พายุไต้ฝุ่นไลออนร็อก

### พายุไต้ฝุ่นมินดุลเล

### พายุโซนร้อนคมปาซุ

### พายุไต้ฝุ่นน้ำเทิน

### พายุโซนร้อนหมาเหล่า

### พายุไต้ฝุ่นเมอรันตี

### พายุโซนร้อนราอี

### พายุไต้ฝุ่นมาลากัส

### พายุไต้ฝุ่นเมกี

### พายุไต้ฝุ่นชบา

thumb|ภาพเคลื่อนไหวจากดาวเทียมของพายุไต้ฝุ่นชบา
* **วันที่ 26 กันยายน** บริเวณหย่อมความกดอากาศต่ำกำลังเคลื่อนตัวเข้าสู่ทะเลจีนตะวันออกทำให้สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ยกระดับหย่อมความกดอากาศต่ำให้กลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ยกระดับหย่อมความกดอากาศต่ำให้กลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนเช่นกัน
* **วันที่ 27 กันยายน** พายุดีเปรสชันเขตร้อนได้ก่อตัวขึ้นประมาณ 1,445 กิโลเมตร (898 ไมล์) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกวม แม้จะมีสภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวยเพียงเล็กน้อย และพายุกำลังก่อตัวอย่างช้า ๆ หลังจากนั้นการพาความร้อนเริ่มสร้างต้นแบบของพายุดีเปรสชันเขตร้อน นอกจากนี้ ลมเฉือนที่อยู่ใกล้เคียงไม่แรงเกินไป ซึ่งเอื้อต่อการพัฒนา ขณะที่พายุดีเปรสชันเขตร้อนทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
* **วันที่ 28 กันยายน** ดาวเทียมของนาซาได้เคลื่อนตัวผ่านใกล้กวมในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ และเห็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนที่กำลังพัฒนาทางตะวันออกของกวม ซึ่งจะทำให้พายุกลายเป็นพายุโซนร้อนอย่างรวดเร็ว เครื่องวัดสเปกตรัมการถ่ายภาพความละเอียดปานกลางแสดงให้เห็นว่ามีพายุฝนฟ้าคะนองรุนแรงล้อมรอบศูนย์กลางของพายุ ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ยกระดับพายุดีเปรสชันเขตร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อน และกำหนดรหัสให้พายุว่า 21W และสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ยกระดับพายุดีเปรสชันเขตร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อน และกำหนดให้ชื่อว่า **ชบา**
* **วันที่ 29 กันยายน** การวิจัยของนาซาแสดงให้เห็นว่าพายุที่มีอุณหภูมิสูงสุดของเมฆที่อากาศเย็นจัด ทำให้เกิดฝนตกหนักได้ ศูนย์กลางของพายุโซนร้อนชบาอยู่ห่างจากจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่นไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 1,627 กิโลเมตร (1,011 ไมล์) ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) กล่าวว่าพายุกำลังจะเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือในขณะที่เป็นสถานะพายุโซนร้อน ด้วยความเร็วลมต่อเนื่อง 1 นาทีที่ 75 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (45 ไมล์ต่อชั่วโมง) และคาดการณ์ว่าพายุจะมีกำลังแรงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจนกลายเป็นพายุไต้ฝุ่น
* **วันที่ 30 กันยายน** สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ยกระดับพายุโซนร้อนเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรงเมื่อเวลา 08:00 น. (01:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) ในเวลานี้ การพาความร้อนได้ปะทุขึ้นในพายุโซนร้อนชบาก่อตัวเป็นเมฆหนาแน่นตรงกลาง แต่อุณหภูมิผิวน้ำทะเลต่ำในมหาสมุทรแปซิฟิกทางตะวันตกเฉียงเหนือประกอบกับพายุครั้งก่อนได้ทำให้พลังงานส่วนใหญ่หมดไป ทำให้พายุโซนร้อนชบาพัฒนาความรุนแรงอย่างช้า ๆ ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) รายงานความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 1 นาทีที่ 90 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (60 ไมล์ต่อชั่วโมง) เมื่อเวลา 22:00 น. (15:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) ตั้งอยู่ประมาณ 1,503 กิโลเมตร (934 ไมล์) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น และคาดว่าพายุโซนร้อนชบาจะเคลื่อนตัวเข้าจังหวัดโอกินาวะในอีก 3 วันข้างหน้า สภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวยจะส่งเสริมให้พายุทวีกำลังแรงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
* **วันที่ 1 ตุลาคม** พายุโซนร้อนชบาเข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของประเทศฟิลิปปินส์ และปากาซาได้กำหนดชื่อท้องถิ่นว่า **อิกเม** ขณะที่มันเริ่มเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ หลายชั่วโมงต่อมา สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ยกระดับพายุโซนร้อนกำลังแรงให้กลายเป็นพายุไต้ฝุ่น และศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ยกระดับพายุโซนร้อนให้กลายเป็นพายุไต้ฝุ่น หลังจากที่โครงสร้างของพายุได้รับการพัฒนาอย่างมากมาย และต่อมาพายุไต้ฝุ่นชบาได้ประโยชน์จากกระแสน้ำที่พุ่งสูง แต่ความเร็วลมมีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ตาพายุเริ่มขยายออก และเห็นได้ชัด ความกดอากาศของพายุต่ำลงเรื่อย ๆ ซึ่งทำให้สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นพยากรณ์ความรุนแรงของพายุไต้ฝุ่นชบาเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก
* **วันที่ 2 ตุลาคม** พายุไต้ฝุ่นชบามีความสมมาตรมากขึ้นเมื่อแถบห่อหุ้มด้วยการพาความร้อนจากศูนย์กลาง ซึ่งเป็นสัญญาณบ่งบอกถึงการเพิ่มความเข้มข้นของการระเบิด สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) รายงานความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 10 นาทีที่ 175 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (110 ไมล์ต่อชั่วโมง) และศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) รายงานความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 1 นาทีที่ 215 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (130 ไมล์ต่อชั่วโมง) ซึ่งเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 4
* **วันที่ 3 ตุลาคม** พายุไต้ฝุ่นชบายังคงเคลื่อนตัวไปทางตะวันตกเฉียงเหนือด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้น และตาพายุก็ชัดเจนเช่นกัน กลุ่มเมฆหมุนเวียนมีความหนาแน่น และมีความรุนแรงมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง การหมุนเวียนเริ่มส่งผลกระทบต่อชายฝั่งภาคตะวันออกของประเทศจีน ประเทศไต้หวัน เกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น และที่อื่น ๆ ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) รายงานความเร็วลมสูงสุด 1 นาทีที่ 285 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (180 ไมล์ต่อชั่วโมง) ทำให้พายุไต้ฝุ่นชบามีความเข้มข้นเทียบเท่าหมวด 5 เมื่อเวลา 16:00 น. (09:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) ลมแรงจากพายุแผ่ขยายออกไป 170 กิโลเมตร (105 ไมล์) จากศูนย์กลาง สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) คาดการณ์ว่าพายุไต้ฝุ่นชบาจะเคลื่อนตัวเข้าสู่ทะเลจีนตะวันออก และทำการปรับระดับความรุนแรงต่อไป นอกจากนี้ ความเร็วลมสูงสุดของพายุอยู่ 10 นาทีที่ 215 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (130 ไมล์ต่อชั่วโมง) และความกดอากาศต่ำสุดกลางของ 905 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์ 26.72 นิ้วของปรอท) หลังจากถึงระดับความรุนแรงสูงสุดแล้ว พายุยังคงความรุนแรง และเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ หลังจากนั้นพายุก็เริ่มอ่อนกำลังลงเมื่อแกนกลางอสมมาตร
* **วันที่ 4 ตุลาคม** พายุไต้ฝุ่นชบาเริ่มเคลื่อนตัวจากทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือไปทางทิศเหนือ และค่อย ๆ อ่อนกำลังลงจากพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 4 ในเวลาต่อมา การอ่อนตัวลงของพายุอย่างมีนัยสำคัญ ทำให้ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ลดระดับเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 2 อันเนื่องมาจากปฏิสัมพันธ์กับลมตะวันออกเฉียงเหนือกำลังแรงด้วยความเร็วลมสูงสุด 1 นาทีที่ 195 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (120 ไมล์ต่อชั่วโมง) ศูนย์กลางของพายุอยู่ห่างประมาณ 420 กิโลเมตร (260 ไมล์) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของซาเซโบะ ประเทศญี่ปุ่น และสร้างคลื่นทะเลที่สูงมาก ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมตั้งข้อสังเกตว่าความสูงของคลื่นที่มีนัยสำคัญสูงสุด 11 เมตร และตาพายุของพายุไต้ฝุ่นชบาก็จะมองไม่เห็นอีกต่อไป แรงลมเฉือนในแนวดิ่งทางตะวันตกเฉียงใต้เริ่มเพิ่มขึ้นเมื่อพายุเข้าใกล้กระแสลมพัดทางทิศตะวันตกมากขึ้นจะทำให้พายุอ่อนกำลังลง และได้คาดการณ์ว่าพายุไต้ฝุ่นชบาจะเคลื่อนตัวหันไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ และเคลื่อนตัวข้ามทะเลญี่ปุ่นไปพร้อมกับอากาศที่ร้อนจัด
* **วันที่ 5** **ตุลาคม** พายุไต้ฝุ่นชบาเคลื่อนตัวขึ้นฝั่งปูซานด้วยความเร็วลม 1 นาทีที่ 120 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (75 ไมล์ต่อชั่วโมง) ในเวลา 08:00 น. (01:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ออกคำเตือนเป็นครั้งสุดท้าย และลดระดับพายุไต้ฝุ่นให้กลายเป็นพายุโซนร้อน และสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ลดระดับพายุไต้ฝุ่นให้กลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง และออกคำเตือนเป็นครั้งสุดท้ายเช่นกัน พายุเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ด้วยความเร็วลม 1 นาทีที่ 90 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (55 ไมล์ต่อชั่วโมง) และตั้งอยู่ประมาณ 225 กิโลเมตร (140 ไมล์) ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอิวากูนิ จังหวัดยามางูจิ ประเทศญี่ปุ่น และทางตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะฮนชูเมื่อเวลา 16:00 น. (09:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) ศูนย์หมุนเวียนระดับต่ำได้รับลมภายนอก และไม่มีแถบพายุฝนฟ้าคะนองที่รอบศูนย์กลางอีกต่อไป ขณะที่พายุกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อน
พายุไต้ฝุ่นชบาได้สร้างความเสียหายเป็นวงกว้างทั่วภาคใต้ของประเทศเกาหลีใต้ จึงทําให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 7 ราย และมีผู้สูญหายอีก 4 ราย การคมนาคมขนส่งหยุดชะงัก และมีการยกเลิกเที่ยวบิน 100 เที่ยวบิน บ้านเรือนประสบปัญหาไฟฟ้าดับกว่า 200,000 หลัง และความเสียหายโดยรวมประมาณ 129 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

### พายุไต้ฝุ่นซงด่า

### พายุโซนร้อนกำลังแรงแอรี

### พายุไต้ฝุ่นซาเระกา

***วันที่ 11 ตุลาคม** สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้เริ่มออกประกาศคำแนะนำเกี่ยวกับพายุดีเปรสชัน ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้เฉตะวันออก (ESE) ของมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ ที่ระยะทาง 1,200 กม. (750 ไมล์)
***วันที่ 12 ตุลาคม** การจัดระเบียบดำเนินไปต่อเนื่อง และต่อมาศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ปรับเพิ่มระบบเป็นพายุดีเปรสชัน พร้อมกำหนดรหัสเรียกขานว่า *24W* ตามลำดับ โดย PAGASA เปิดเผยในภายหลังว่า 24W เคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ และกำหนดชื่อพายุท้องถิ่นว่า *กาเรน* (*Karen*)
***วันที่ 13 ตุลาคม** ภาพได้แสดงให้เห็นว่ามันมีเมฆศูนย์กลางระดับต่ำ (LLCC) และอธิบายว่ามัน "กว้างออก", และกาเรนยังตั้งอยู่ในพื้นที่ของอุณหภูมิพื้นผิวน้ำทะเลสูงที่ 31°ซ (88°ฟ) ชั่วโมงถัดมา ทั้งสองหน่วยงานได้ปรับเพิ่มกาเรนเป็นพายุโซนร้อน โดย JMA ได้กำหนดชื่อพายุว่า *ซาเระกา* ถึงอย่างไรก็ตาม ระบบมีการรักษาไว้ซึ่งการทวีกำลังแรงในเวลานั้น การพาความร้อนลึกมีการเพิ่มขึ้นและจัดรูปแบบเป็นแถบ เริ่มโอบรอบเข้าสู่ศูนย์กลางของมัน
***วันที่ 14 ตุลาคม** สามชั่วโมงถัดมา ซาเระกาได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรงโดย JMA อีกไม่กี่ชั่วโมงถัดมา ซาเระกาเริ่มจัดรูปเค้าโครงตาพายุ และ JMA ได้ปรับเพิ่มความรุนแรงของซาเระกาเป็นพายุไต้ฝุ่น หลังจากการอุปมาอุปมัยได้บรรยายให้เห็นภาพว่าการจัดระเบียบอย่างนัยสำคัญของการพาความร้อนรอบ ๆ ระบบ JTWC จึงได้ปรับเพิ่มความรุนแรงระบบเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 1
***วันที่ 15 ตุลาคม** JTWC กล่าวว่า ซาเระกามีการขยายตัวขึ้นและมากขึ้น ด้วยการปรากฏของตาพายุที่รุ่งริ่งขนาดกว้าง 15 ไมล์ทะเล (28 กม. หรือ 17 ไมล์) พร้อมกับปรับเพิ่มความรุนแรงระบบเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 2 ภายในคำแนะนำฉบับถัดไปของศูนย์ฯ ได้รายงานว่าซาเระกามีความรุนแรงมากเพิ่มขึ้นเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 3 ในระหว่างเวลาที่ JTWC จะออกประกาศฉบับถัดไป ซาเระกาได้ทวีกำลังแรงขึ้นสูงสุดเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 4 เป็นเวลาสั้น ๆ ด้วยความเร็วลมยั่งยืนใน 1 นาทีที่ 215 กม./ชม. (130 ไมล์/ชม.) และความกดอากาศต่ำสุดที่ 935 มิลลิบาร์
***วันที่ 16 ตุลาคม** ในช่วงแรกของวัน PAGASA แถลงว่าซาเระกาได้พัดขึ้นฝั่งที่บาเลร์ จังหวัดออโรรา ทำให้มันเกิดการอ่อนกำลังลงอย่างรวดเร็วขณะที่ซาเระกาเคลื่อนไปบนหมู่เกาะ ต่อมาพายุได้เข้าสู่ทะเลจีนใต้เพียงสิบสองชั่วโมงหลังจากนั้น ซาเระกาอ่อนกำลังลงเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง ปัจจัยแวดล้อมซึ่งไม่ปรารถนา ทำให้ซาเระกาอ่อนกำลังลงเป็นพายุโซนร้อนขั้นน้อยสุด ในขณะที่พายุเริ่มเคลื่อนที่เบนออกจากเส้นทาง (ดริฟท์) ไปตามแนวทิศตะวันตกเฉียงเหนือ มุ่งไปยังประเทศเวียดนาม

### พายุไต้ฝุ่นไหหม่า

***วันที่ 13 ตุลาคม** สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้เริ่มติดตามเส้นทางเดินของพายุดีเปรสชันกำลังอ่อน ซึ่งอยู่ห่างจากเกาะกวมไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้เฉใต้ (SSE) ที่ระยะทาง 704 กม. (437 ไมล์)
***วันที่ 14 ตุลาคม** ต่อมาศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้กำหนดรหัสเรียกขานว่า *25W*
***วันที่ 15 ตุลาคม** อีกสามชั่วโมงถัดมา ในช่วงแรกของวัน JMA ระบุว่า 25W ได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อน และได้กำหนดชื่อพายุว่า *ไหหม่า* ในขณะเวลานั้น ไหหม่าได้ตั้งอยู่ในสภาพแวดล้อมซึ่งปรารถนา ด้วยปริมาณความจุความร้อนระดับสูงมากของผืนมหาสมุทร, ปริมาณลมเฉือนที่ต่ำมาก และอุณหภูมิพื้นผิวทะเล (SST) ที่อบอุ่น
***วันที่ 16 ตุลาคม** สามชั่วโมงถัดมา ไหหม่า ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง ด้วยกระแสไหลออกแผ่รัศมีได้ดีมาก และยังคงตั้งอยู่ในสภาพแวดล้อมซึ่งปรารถนาอย่างสุดขีด ไหหม่า จึงได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 4 อย่างรวดเร็ว โดยในสุดท้าย PAGASA ได้ประกาศว่าไหหม่าเคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ แล้ว และกำหนดชื่อให้กับพายุว่า *ลาวิน* (*Lawin*)
***วันที่ 18 ตุลาคม** ไหหม่ายังคงทวีกำลังแรงขึ้นอย่างต่อเนื่อง และได้ทวีกำลังแรงที่สุดเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 ในช่วงท้ายของวัน

### พายุไต้ฝุ่นเมอารี

### พายุโซนร้อนหมาอ๊อน

### พายุโซนร้อนกำลังแรงโทกาเงะ

### พายุไต้ฝุ่นนกเต็น

## พายุดีเปรสชันเขตร้อน
รายการพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงสูงสุดเป็นเพียงพายุดีเปรสชัน โดยอาจเป็นพายุที่มีรหัสเรียกตามหลังด้วยตัวอักษร W โดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม หรืออาจได้รับชื่อท้องถิ่นจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) แต่ไม่ถูกตั้งชื่อตามเกณฑ์ของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ซึ่งหน่วยงานดังกล่าวระบุเพียงแต่คำว่า TD (Tropical Depression) หรือพายุดีเปรสชันเท่านั้น

### พายุดีเปรสชันเขตร้อน 01W

***วันที่ 26 พฤษภาคม** หลังจากเกือบหกเดือนที่แอ่งไม่มีพายุเลย เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้เริ่มเฝ้าสังเกตพายุดีเปรสชันเขตร้อนกำลังอ่อน ซึ่งอยู่ถัดจากมรสุมภายในทะเลจีนใต้
***วันที่ 27 พฤษภาคม** การหมุนเวียนมีเพิ่มขึ้น และพายุดีเปรสชันเขตร้อนบรรลุความรุนแรงที่ความกดอากาศต่ำสุด 998 มิลลิบาร์ ขณะที่มันกำลังพัดขึ้นฝั่งในเขตเยี่ยนเจียง ประเทศจีน
***วันที่ 28 พฤษภาคม** JMA ไม่ติดตามเส้นทางเดินพายุต่อ เนื่องจากมันถูกดูดกลืนเข้ากับแนวปะทะอากาศ

### พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 2

***วันที่ 23 มิถุนายน** สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) เริ่มติดตามพายุดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้กึ่งตะวันตกของมะนิลา ฟิลิปปินส์ พายุดีเปรสชันเคลื่อนตัวไปทางตะวันตกในช่วงเวลาสั้น ๆ จนกระทั่งหยุดนิ่งเหนือทะเลจีนใต้
***วันที่ 25 มิถุนายน** เนื่องจากสิ่งแวดล้อมที่ไม่เหมาะสม JMA จึงหยุดติดตามพายุดีเปรสชัน

อย่างไรก็ตาม เศษที่เหลือของพายุทำให้เกิดฝนตกหนักในภาคกลางของเวียดนาม

### พายุดีเปรสชันเขตร้อนอัมโบ

เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นเหนือทะเลฟิลิปปิน หลังจากนั้นไม่นาน ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ออกประกาศการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อน ในขณะนั้น PAGASA ได้เริ่มต้นติดตามระบบพายุ และใช้ชื่อกับดีเปรสชันว่า *อัมโบ* (*Ambo*) ชั่วโมงถัดมา อัมโบได้เคลื่อนตัวขึ้นฝั่งที่จังหวัดออโรรา ของฟิลิปปินส์ ซึ่ง PAGASA ได้ชี้ว่าอัมโบได้อ่อนกำลังลงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำ ภายหลังที่พายุขึ้นฝั่ง JTWC ได้ยกเลิกการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อน ในช่วงวันถัดไป ระบบได้ปรากฏในทะเลจีนใต้ พร้อมกับระดับความรุนแรงเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้หยุดการเฝ้าระวังพายุลงหลังจากวันนั้น

### พายุดีเปรสชันเขตร้อน 03W

***วันที่ 14 กรกฎาคม** หย่อมความกดอากาศต่ำพัฒนาขึ้นใกล้กับทางตะวันตกเฉียงเหนือกึ่งตะวันตกของเกาะกวมที่ระยะ 400 กม. ณ เวลาที่การหมุนเวียนในชั้นแอทโมสเฟียร์รอบ ๆ ระบบขยายออก เหนือระบบกำลังอ่อนแต่การพัฒนาเกิดขึ้นในศูนย์กลางการไหลเวียนระดับต่ำ อย่างไรก็ตามที่แนวสันกึ่งเขตร้อนของความกดอากาศสูงกว้างออกไปมีผลนัยสำคัญให้อากาศแห้งปกคลุมเหนือความกดอากาศต่ำ ปัจจัยแวดล้อมถูกประเมินว่ามีขอบเขตที่สนับสนุนการพัฒนาของระบบ
***วันที่ 15 กรกฎาคม** ระบบพัฒนามากขึ้นทีละน้อยในขณะที่มันเคลื่อนที่ไปในแนวตะวันตกเฉียงเหนือ และได้รับการจัดเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนโดยสำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA)
***วันที่ 17 กรกฎาคม** หลังจากที่ระบบมีการรวมกันมากขึ้น ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้จัดระดับระบบเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน 03W อย่างไรก็ตาม ระบบได้อ่อนกำลังลงขณะที่มันกำลังเคลื่อนตัวไปในแนวขั้วโลก ตลอดขอบตะวันตกของแนวสันกึ่งเขตร้อนของความกดอากาศสูง เข้าสู่พื้นที่ของลมเฉือนแนวตั้งที่เพิ่มขึ้น เป็นผลให้ JTWC คาดว่าระบบจะสลายตัวไปอย่างรวดเร็วและออกคำเตือนสุดท้ายในวันเดียวกันนั้นเลย

### พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 10

***วันที่ 27 กรกฎาคม** JMA ตรวจพบพายุดีเปรสชันเขตร้อนกำลังอ่อนทางใต้ของญี่ปุ่น เป็นเวลาสั้น ๆ

### พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 12

***วันที่ 28 กรกฎาคม** JMA ตรวจพบพายุดีเปรสชันเขตร้อนก่อตัวขึ้นทางตะวันออกเฉียงใต้ของญี่ปุ่นในช่วงบ่ายของวัน
***วันที่ 29 กรกฎาคม** ต่อมา JMA ลดระดับความรุนแรงลงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำ

### พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 13

### พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 15

### พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 17

### พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 21

### พายุดีเปรสชันเขตร้อน 14W

### พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 23

### พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 24

### พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 25

### พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 28

### พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 30

### พายุดีเปรสชันเขตร้อน 17W

### พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 39

### พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 41

### พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 42

### พายุดีเปรสชันเขตร้อน 28W

## รายชื่อพายุ

ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ทั้งกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ต่างทำหน้าที่กำหนดชื่อของพายุหมุนเขตร้อนซึ่งก่อตัวภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ซึ่งเป็นผลให้พายุหมุนเขตร้อนอาจมีสองชื่อ RSMC โตเกียวโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น — ศูนย์ไต้ฝุ่นจะกำหนดชื่อสากลให้กับพายุหมุนเขตร้อนในนามของคณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ซึ่งพวกเขาจะประมาณความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาทีของพายุหมุนเขตร้อน หากมีความเร็วลมถึง  พายุหมุนเขตร้อนดังกล่าวจะได้รับชื่อ ส่วน PAGASA จะกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งเคลื่อนตัวเข้าหรือก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ มีขอบเขตอยู่ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 135°ดะวันออก ถึง 115°ตะวันออก และระหว่างเส้นขนานที่ 5°เหนือ ถึง 25°เหนือ แม้ว่าพายุหมุนเขตร้อนลูกนั้นจะได้รับชื่อสากลแล้วก็ตาม โดยชื่อของพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญจะถูกถอนโดยทั้ง PAGASA และ คณะกรรมการไต้ฝุ่น ในระหว่างฤดูกาล หากรายชื่อของภูมิภาคฟิลิปปินส์ที่เตรียมไว้ถูกใช้จนหมด PAGASA จะใช้ชื่อจากรายชื่อเพิ่มเติม ซึ่งถูกกำหนดขึ้นไว้ในแต่ละฤดูกาลมาใช้กับพายุหมุนเขตร้อนแทนชื่อที่หมดไป

### ชื่อสากล
กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะเป็นหน่วยงานที่กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อระบบได้รับการประมาณว่า มีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที ที่  โดย JMA จะคัดเลือกชื่อจากรายการ 140 ชื่อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงโดย 14 ประเทศสมาชิกและดินแดนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/WMO คณะกรรมการไต้ฝุ่น โดยรายชื่อด้านล่างจะเป็นรายชื่อ พร้อมเลขรหัสพายุ ชื่อที่ใช้เป็นชื่อแรกของฤดูกาล 2559 คือ เนพาร์ตัก จากชุดที่ 4 และชื่อที่ใช้เป็นชื่อสุดท้ายคือ นกเต็น จากชุดที่ 5 รวมมีชื่อจากชุดรายชื่อถูกใช้ 26 ชื่อ

### ฟิลิปปินส์
สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน โดยชื่อที่ใช้ถูกนำมาจากรายชื่อ เป็นรายชื่อเดียวกับที่ถูกใช้ไปในฤดูกาล ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) และมีกำหนดจะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ด้วย ซึ่งรายชื่อทั้งหมดเหมือนเดิมกับครั้งก่อน เว้น เปปีโต (Pepito) ที่ถูกนำมาแทน ปาโบล (Pablo) ที่ถูกถอนไป ส่วนชื่อที่ไม่ถูกใช้จะทำเป็น 

### การถอนชื่อ

ภายหลังจากฤดูกาล คณะกรรมการไต้ฝุ่นได้ถอนชื่อ *เมอรันตี*, *ซาเระกา*, *ไหหม่า* และ *นกเต็น* ออกจากชุดรายชื่อ และต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ได้มีการคัดเลือกชื่อ *ญาโตะฮ์*, *ตรอเสะ*, *มู่หลัน* และ *หีนหนามหน่อ* มาทดแทนชื่อดังกล่าวที่ถูกถอนไปตามลำดับ ส่วนรายชื่อของฟิลิปปินส์ ภายหลังจากฤดูกาล PAGASA ได้ถอนชื่อ *กาเรน* (*Karen*), *ลาวิน* (*Lawin*) และ *นีนา* (*Nina*) ออกจากชุดรายชื่อ เนื่องจากสร้างความเสียหายรวมมากกว่า 1 พันล้านเปโซฟิลิปปินส์ โดยเลือกชื่อ *กริสตีน* (*Kristine*), *เลโอน* (*Leon*) และ *นีกา* (*Nika*) ขึ้นมาแทนที่ชื่อที่ถูกถอนไปตามลำดับ

## ผลกระทบ
ตารางนี้แสดงรายการพายุทั้งหมดที่ก่อตัวหรือพัฒนาขึ้นทางตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิกไปถึงเส้นแบ่งเขตวันสากล และด้านเหนือของเส้นศูนย์สูตร ในช่วงปี พ.ศ. 2559 มันจะรวมความรุนแรง ระยะเวลา ชื่อ พื้นที่ได้รับผลกระทบ ผู้เสียชีวิต และ ความเสียหายของพายุ ส่วนระดับความรุนแรง จะยึดตามการประมาณของสำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ความเสียหายทั้งหมดจะแสดงเป็นตัวเลขในหน่วยค่าเงินดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเป็นค่าเงินปี ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ความเสียหายและจำนวนผู้เสียชีวิตจากพายุ จะนับรวมตั้งแต่พายุอยู่ในขั้นเริ่มต้น หรือ แม้จะกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนไปแล้ว

|-
| 01W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#|45 กม./ชม. || bgcolor=#| ||  จีน ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| ดีเปรสชัน 2 ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#|55 กม./ชม. || bgcolor=#| ||  ฟิลิปปินส์ เวียดนาม ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| อัมโบ ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#|55 กม./ชม. || bgcolor=#| ||  ฟิลิปปินส์ จีน ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| เนพาร์ตัก(บุตโชย) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#|215 กม./ชม. || bgcolor=#| ||  ฟิลิปปินส์ ไต้หวัน หมู่เกาะรีวกีว จีน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| 03W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#|55 กม./ชม. || bgcolor=#| ||  หมู่เกาะรีวกีว ||  ไม่มี ||  ไม่มี  || 
|-
| ลูปิต ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#|75 กม./ชม. || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี  || 
|-
| มีรีแน ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#|95 กม./ชม. || bgcolor=#| ||  จีน เวียดนาม ลาว ไทย || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| ดีเปรสชัน 8 ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#|ไม่ได้ระบุ || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| นิดา(การีนา) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#|120 กม./ชม. || bgcolor=#| ||  ฟิลิปปินส์ ไต้หวัน จีนตอนใต้ เวียดนาม || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| ดีเปรสชัน 10 ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#|ไม่ได้ระบุ || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| โอไมส์ ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#|110 กม./ชม. || bgcolor=#| || หมู่เกาะมาเรียนา ญี่ปุ่น รัสเซียตะวันออกไกล ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| ดีเปรสชัน 12 ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#|55 กม./ชม. || bgcolor=#| ||  หมู่เกาะรีวกีว จีนตะวันออก ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| โกนเซิน ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#|95 กม./ชม. || bgcolor=#| ||  ญี่ปุ่น รัสเซียตะวันออกไกล ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| ดีเปรสชัน 14 ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#|55 กม./ชม. || bgcolor=#| ||  หมู่เกาะรีวกีว ไต้หวัน จีนตะวันออก ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| จันทู ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#|100 กม./ชม. || bgcolor=#| ||  ญี่ปุ่น รัสเซียตะวันออกไกล ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| ดีเปรสชัน 16 ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#|ไม่ได้ระบุ || bgcolor=#| ||  ไต้หวัน ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| เตี้ยนหมู่ ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#|75 กม./ชม. || bgcolor=#| ||  จีนตอนใต้ เวียดนาม ลาว พม่า บังกลาเทศ || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| ดีเปรสชัน 18 ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| ||  จีนตอนใต้ เวียดนาม ||  ไม่มี || ไม่มี || 
|-
| ไลออนร็อก(ดินโด) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| ||  ญี่ปุ่น รัสเซีย จีน เกาหลีเหนือ || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| มินดุลเล ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || หมู่เกาะมาเรียนา ญี่ปุ่น ||  ไม่ทราบ ||  ||
|-	
| ดีเปรสชัน ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| คมปาซุ ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| ||  ญี่ปุ่น รัสเซียตะวันออกไกล ||  ไม่มี ||  || 
|-
| 14W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#||| หมู่เกาะมาเรียนา ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| ดีเปรสชัน 23 ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| ดีเปรสชัน 24 ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| ดีเปรสชัน 25 ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| ดีเปรสชัน 26 ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| ดีเปรสชัน 27 ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| น้ำเทิน(เอนเตง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| ||  ญี่ปุ่น ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| หมาเหล่า ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#|||  ญี่ปุ่น ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-	
| เมอรันตี(เฟอร์ดี) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || หมู่เกาะมาเรียนา ฟิลิปปินส์ ไต้หวัน จีนตะวันออก || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| 17W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี || 
|-
| ราอี ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| ||  เวียดนาม กัมพูชา ลาว ไทย || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| มาลากัส(เฮเนร์) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || หมู่เกาะมาเรียนา ไต้หวัน ญี่ปุ่น ||  ไม่ทราบ ||  ไม่มี || 
|-
| เมกี (เฮเลน) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#||| หมู่เกาะแคโรไลน์ หมู่เกาะรีวกีว ไต้หวัน จีน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| ชบา (อิกเม) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#||| หมู่เกะมาเรียนา ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| ซงด่า ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| แอรี(ฮูเลียน) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| ||  ฟิลิปปินส์ ไต้หวัน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| ดีเปรสชัน ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| ||  จีนตอนใต้ เวียดนาม ลาว กัมพูชา ไทย || || ||
|-
| ซาเระกา(กาเรน) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| ||  ฟิลิปปินส์ จีนตอนใต้ เวียดนาม || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| ไหหม่า(ลาวิน) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || หมู่เกาะแคโรไลน์ ฟิลิปปินส์ ไต้หวัน จีน ญี่ปุ่น || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| ดีเปรสชัน ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| เมอารี ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || หมู่เกาะมาเรียนา ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| ดีเปรสชัน ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || หมู่เกาะมาเรียนา ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| ดีเปรสชัน ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || เกาะบอร์เนียว เวียดนาม กัมพูชา || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| หมาอ๊อน ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| 28W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || หมู่เกาะมาร์แชลล์ ||  ไม่มี || ไม่มี ||
|-
| โทกาเงะ(มาร์เซ) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| ||  ฟิลิปปินส์ || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ||
|-
| ดีเปรสชัน ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| ||  เวียดนาม || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| นกเต็น(นีนา) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || หมู่เกาะแคโรไลน ฟิลิปปินส์ || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| ดีเปรสชัน ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#||| bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี || ไม่มี ||    
|-



## ดูเพิ่ม

* รายชื่อฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
* ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2559
* ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2559
* ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2559
* ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้: 2558–2559, 2559–2560
* ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2558-2559, 2559-2560
* ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้: 2558-2559, 2559-2560

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

2559
หมวดหมู่:ภัยธรรมชาติในปี พ.ศ. 2559