เชสเตอร์ เบนนิงตัน

**เชสเตอร์ ชาลส์ เบนนิงตัน** (; 20 มีนาคม ค.ศ. 1976 – 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2017) เป็นนักร้องชาวอเมริกันที่เป็นนักร้องนำให้กับวงร็อกลิงคินพาร์ก ในช่วงหนึ่ง เขายังเป็นนักร้องนำให้กับเกรย์เดซ เดดบายซันไรส์ และสโตนเทมเพิลไพล็อตส์

เชสเตอร์เริ่มมีชื่อเสียงจากการออกผลงานกับลิงคินพาร์กที่ชื่อชุด *[[ไฮบริดทีโอรี]]* (2000) ซึ่งประสบความสำเร็จด้านยอดขายอย่างมาก อัลบั้มได้รับรางวัลแผ่นเสียงเพชรจากอาร์ไอเอเอใน ค.ศ. 2005 ถือเป็นอัลบั้มเปิดตัวที่ขายได้มากที่สุดในทศวรรษ และเป็นหนึ่งในไม่กี่อัลบั้มที่มียอดขายถึงจุดนั้น เขายังคงเป็นนักร้องนำของวงในอัลบั้มสตูดิโออีก 6 อัลบั้ม จาก*[[เมทีโอรา]]* (2003) ถึง*[[วันมอร์ไลต์]]* (2017) แต่ละอัลบั้มติดชาร์ตติดที่สามอันดับแรกของบิลบอร์ด 200

เบนนิงตันต้องต่อสู้กับภาวะซึมเศร้าและการใช้สารเสพติดตลอดชีวิต โดยเริ่มตั้งแต่สมัยเด็ก ในวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 เขาถูกพบว่าเสียชีวิตในบ้านที่แพลัสเวอร์ดีสอิสเตตส์ เจ้าหน้าที่ชันสูตรพลิกศพสรุปว่าการเสียชีวิตของเขาเป็นผลจากการฆ่าตัวตายด้วยการแขวนคอ นิตยสาร*[[ฮิตพาเรเดอร์]]*จัดให้เบนนิงตันอยู่ในอันดับที่ 46 จากรายชื่อ "00 สุดยอดนักร้องนำของเฮฟวีเมทัลที่สุดตลอดกาล" สื่อสิ่งพิมพ์หลายแห่งจัดให้เบนนิงตันเป็นหนึ่งในนักร้องร็อกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคของเขา Dan Weiss ผู้เขียนให้กับ*[[บิลบอร์ด]]*ระบุว่า เบนนิงตัน "ทำให้นูเมทัลกลายเป็นสากล"

## ชีวิตช่วงแรก
เชสเตอร์ เบนนิงตันเกิดในฟีนิกซ์ รัฐแอริโซนาเมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1976 จากมารดาที่เป็นพยาบาล และบิดาผู้เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ทำการสืบสวนคดีการทารุณเด็กทางเพศ เขามีพี่/น้องสาว 2 คนและพี่ชายคนเดียว เบนนิงตันสนใจดนตรีตั้งแต่อายุน้อย โดยอ้างถึงวงดีเพชโมดและสโตนเทมเพิลไพล็อตส์เป็นแรงบันดาลในขณะนั้น เขาใฝ่ฝันอยากเป็นสมาชิกวงสโตนเทมเพิลไพล็อตส์ และภายหลังกลายเป็นนักร้องนำช่วงหนึ่ง ตอน 7 ขวบ เพื่อนชายอายุมากกว่าล่วงละเมิดทางเพศใส่เขา เขาไม่กล้าขอความช่วยเหลือเพราะเขาไม่ต้องการให้ผู้คนคิดว่าเขาเป็นเกย์หรือเขาโกหก เขาถูกลวนลามจนเขาอายุ 13 ปี หลายปีต่อมา เขาเล่าตัวตนขอผู้ลวนลามให้บิดาทราบ แต่เลือกที่จะไม่ดำเนินคดี

บิดามารดาของเบนนิงตันหย่าร้างเมื่อเขาอายุ 11 ปี การล่วงละเมิดและสถานการณ์ที่บ้านทำให้เขาเกิดอารมณ์อยาก "ฆ่าทุกคนและหนีไป" เขาวาดภาพ แต่งกลอน และแต่งเพลงเพื่อสงบสติอารมณ์ หลังหย่าร้าง บิดาได้สิทธิ์ดูแลเขา เบนนิงตันเริ่มเสพแอลกอฮอล์, กัญชา, ฝิ่น, โคเคน, เมแทมเฟตามีน และแอลเอสดี เขาเคยถูกกลั่นแกล้งตอนอยู่ไฮสกูล โดยระบุไว้ในบทสัมภาษณ์บทหนึ่งว่า "ผมถูกทุบตีอย่างกับตุ๊กตาผ้าขี้ริ้วที่โรงเรียน เพราะผมผอมและดูไม่เหมือนใคร" ใน ค.ศ. 1993 ตอนอายุ 17 ปี เบนนิงตันย้ายไปอยู่กับมารดาและถูกห้ามไม่ให้ออกจากบ้านช่วงหนึ่ง หลังมารดาพบว่าเขาเสพยา เขาเคยทำงานที่เบอร์เกอร์คิงก่อนเริ่มทำงานเป็นนักดนตรีมืออาชีพ

## อาชีพ
### ช่วงต้น

เบนนิงตันเริ่มต้นกับวงดนตรีที่ชื่อว่า ฌอน ดาวเดลล์แอนด์ฮิสเฟรนส์? () และออกจำหน่ายเทปคาสเซตสามแทร็กที่ใช้ชื่อเดียวกันใน ค.ศ. 1993 ต่อมาดาวเดลล์และเบนนิงตันย้ายไปก่อตั้งวงดนตรีใหม่แนวโพสต์กรันจ์ชื่อ เกรย์เดซ วงนี้บันทึกเดโมใน ค.ศ.  1993 และอัลบั้มอีกสองชุด ได้แก่ *เวกมี* ใน ค.ศ. 1994 และ *...โนซันทูเดย์* ใน ค.ศ. 1997 เบนนิงตันออกจากวงเกรย์เดซใน ค.ศ. 1998

### ลิงคินพาร์ก

เชสเตอร์รู้สึกผิดหวัง จนเกือบที่จะบอกเลิกการเป็นอาชีพนักดนตรีของเขาโดยสิ้นเชิง จนกระทั่ง เจฟฟ์ บลู รองประธานผู้ประสานงานฝ่ายคัดสรรและพัฒนาศิลปินแห่งซอมบามิวสิก ในลอสแอนเจลิส ได้เสนอให้เขาให้เป็นสมาชิกของวงซีโร (ซึ่งปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น ลิงคินพาร์ก) เขาลาออกจากงานที่บริษัทให้บริการด้านดิจิทัล และเดินทางที่แคลิฟอร์เนียเพื่อเข้าร่วมการออดิชัน ซึ่งเขาสามารถชนะการคัดเลือกให้เข้าร่วมวงได้สำเร็จ เขาถึงกับพลาดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดตนเอง เพื่อรีบไปบันทึกเสียงร้องของตนลงเทปตัวอย่างกลางดึก เบนนิงตันและไมก์ ชิโนดะ นักร้องอีกคนของวง ร่วมกันพัฒนาจนก้าวหน้าไปอย่างมาก แต่ไม่สามารถหาข้อตกลงบันทึกเสียงได้และเผชิญกับการปฏิเสธหลายครั้ง หลังจากนั้น เจฟฟ์ได้ย้ายไปทำงานเป็นรองประธานผู้ประสานงานฝ่ายคัดสรรและพัฒนาศิลปินที่วอร์เนอร์บราเธอร์ส เพื่อช่วยเหลือในการเซ็นสัญญาของวงกับค่ายเพลงวอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์

ในวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2000 ลิงคินพาร์กออกจำหน่ายอัลบั้มชุดแรก *[[ไฮบริดทีโอรี]]* โดยค่ายเพลงวอร์เนอร์บราเธอร์สเรเคิดส์ เชสเตอร์และนักร้องนำอีกคนของลิงคินพาร์ก ไมค์ ชิโนะดะ เป็นผู้ประพันธ์คำร้องในอัลบั้ม *ไฮบริดทีโอรี* และได้มาจากส่วนหนึ่งของเพลงในเทปตัวอย่างในช่วงแรกของวง ไมค์ได้แสดงลักษณะของเนื้อเพลงว่าเป็นการอธิบายความรู้สึกอันหลากหลาย รวมทั้งอารมณ์ และประสบการณ์ และเป็น “อารมณ์ในทุก ๆ วันที่คุณได้กล่าวถึงและได้นึกคิด”

เชสเตอร์ทำหน้าที่หลักเป็นนักร้องนำของลิงคินพาร์ก แต่บางครั้งก็แบ่งหน้าที่ให้กับไมค์ ชิโนะดะ *[[ออลมิวสิก|ออลมิวสิกไกด์]]* ได้อธิบายถึงเสียงร้องของเชสเตอร์ว่าเป็น "เสียงแหลมสูง" และ "เร้าอารมณ์" ซึ่งตรงกันข้ามกับแนวฮิปฮอปของไมค์ นอกจากนี้ ทั้งสองคนยังได้มีส่วนร่วมในการประพันธ์คำร้องในหลาย ๆ เพลงของวง

### เดดบายซันไรส์

ใน ค.ศ. 2005 เบนนิงตันร่วมก่อตั้งเดดบายซันไรส์ วงอิเล็กทรอนิกร็อกจากลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย กับOrgy และ Amir Derakh กับ Ryan Shuck สมาชิกวง Julien-K เดดบายซันไรส์เปิดตัวในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2008 ในงานครบรอบ 13 ปี Club Tattoo ที่ แทมพี รัฐแอริโซนา

วงนี้ปล่อยอัลบั้มเดียวชื่อ *[[Out of Ashes]]* ในวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2009

### สโตนเทมเพิลไพล็อตส์

## ชีวิตส่วนตัว
### ครอบครัวและมุมมอง
เบนนิงตันมีลูกชายที่เกิดจากความสัมพันธ์กับเอลกา แบรนด์ใน ค.ศ. 1996 ใน ค.ศ. 2006 เขารับเลี้ยงลูกชายแีกครของแบรนด์ที่เกิดใน ค.ศ. 1997 เขาสมรสกับซาแมนธา แมรี โอลิต () ภรรยาคนแรก ในวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1996 ทั้งคู่มีลูกคนเดียวชื่อ เดรเวน () ที่เกิดใน ค.ศ. 2002 ภายหลังกลายเป็นคนข้ามเพศใน ค.ศ. 2024 ความสัมพันธ์ของเบนนิงตันกะบภรรยาคนแรกเสื่อมถอยในช่วงต้นปีที่เขาอยู่กับลิงคินพาร์ก และทั้งคู่หย่ากันใน ค.ศ. 2005

ใน ค.ศ. 2006 เขาสมรสกับทาลินดา แอนน์ เบนต์ลีย์ (Talinda Ann Bentley) อดีตนางแบบ*[[เพลย์บอย]]* ซึ่งเขามีลูกกับเธอสามคน คนแรกเกิดใน ค.ศ. 2006 และฝาแฝดเกิดใน ค.ศ. 2011 เชสเตอร์และทาลินดาถูกคุกคามทางการสะกดรอยตามไซเบอร์ ซึ่งต่อมาถูกตัดสินว่ามีความผิดใน ค.ศ. 2008 ในข้อหาสอดเห็นอีเมลและข้อมูลส่วนตัวอื่น ๆ ของทั้งคู่ รวมถึงส่งข้อความข่มขู่ และถูกตัดสินจำคุก 2 ปี

เบนนิงตันเป็นผู้ชื่นชอบรอยสัก

เบนนิงตันเป็นผู้วิจารณ์ดอนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีสหรัฐ เมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2017 เขาทวีตว่ทรัมป์ "เป็นภัยที่ร้ายแรงต่อสหรัฐมากกว่าการก้อการร้าย"

### สุขภาพและการบาดเจ็บ
เบนนิงตันต่อสู้กับภาวะซึมเศร้าและการใช้ยาในทางที่ผิด เขาเลิกเสพยาได้ในที่สุด และต่อมาเขาให้สัมภาษณ์ประนามการใช้ยาเสพติด ระหว่างทัวร์กับลิงคินพาร์ก เขาเริ่มดื่มหนัก กระทั่งเลิกดื่มผ่านการแทรกแซงของเพื่อนร่วมวง เขากล่าวว่าเลิกดื่มในปี ค.ศ. 2011 โดยพูดว่า "ผมแค่ไม่อยากเป็นคนคนนั้นอีกต่อไป"

## เสียชีวิต
เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 เบนนิงตันตอานอายุ 41 ปี ถูกพบเสียชีวิตในบ้านของเขาที่แพลัสเวอร์ดีสอิสเตตส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ร่างของเขาถูกพบเมื่อเวลาประมาณ 9 นาฬิกาตามเวลาท้องถิ่น เจ้าหน้าที่ตัดสินว่าเขาเสียชีวิตจากการฆ่าตัวตายด้วยการแขวนคอ ไม่มีการทิ้งจดหมายฆ่าตัวตาย และรายงานผลการตรวจพิษวิทยาพบว่ามีแอลกอฮอล์ในร่างกายเพียงปริมาณเล็กน้อยเท่านั้น

หลังเบนนิงตันเสียชีวิต ลิงคินพาร์กยกเลิกวันมอร์ไลต์เวิลด์ทัวร์ที่เหลือทั้งหมด และคืนเงินค่าตั๋ว พิธีศพของเบนนิงตันจัดขึ้นเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคมในสวนพฤกษศาสตร์เซาต์โคสต์ที่แพลัสเวอร์ดีส นอกจากสมาชิกครอบครัวและเพื่อนใกล้ชิดแล้ว นักดนตรีหลายคนที่เข้าทัวร์หรือเล่นให้กับลิงคินพาร์กก็เข้าร่วมด้วย พิธีดังกล่าวยังรวมถึงเวทีแบบสำหรับการแสดงดนตรีเต็มรูปด้วย

### การรำลึกและไว้อาลัย

## ผลงานการแสดง
เบนนิงตันเป็นนักแสดงรับเชิญในภาพยนตร์*[[คนโคม่า วิ่ง/คลั่ง/ฆ่า]]* ค.ศ. 2006 ในฐานะลูกค้าเภสัชกรรม ภายหลังปรากฏเป็นคนดูสนามม้าในภาคต่อ *[[แครงก์ คนคลั่ง ไฟแรงสูง]]* ค.ศ. 2009 เบนนิงตันยังเล่นเป็นอีวานคนเหยียดผิวผู้โชคร้ายในภาพยนตร์*[[เกมตัดต่อตาย 7]]* ค.ศ. 2010 เขาเป็นหนึ่งในนักดนตรีร็อกหลายคนที่พูดเกี่ยวกับอุตสาหกรรมในสารคดีของจาเรด เลโท ค.ศ. 2012 เรื่อง *[[Artifact (film)|Artifact]]*

เบนนิงตันกำลังทำงานร่วมกับโบสถ์ในการพัฒนารายการโทรทัศน์ที่จะออกฉายเร็ว ๆ นี้ ซึ่งมีชื่อว่า "Mayor of the World" โดยมีทริป เทย์เลอร์เป็นผู้อำนวยการสร้าง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* เชสเตอร์ เบนนิงตัน ในรางวัลแกรมมี

หมวดหมู่:บุคคลจากฟีนิกซ์
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักดนตรีที่ฆ่าตัวตาย
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:สมาชิกของลิงคินพาร์ก
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายด้วยการแขวนคอ‎
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี