open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ฟาโรห์พซัมติกที่ 2

**ซามาเจิกที่ 2** (อียิปต์โบราณ: , ออกเสียงว่า ) หรือที่ในภาษากรีกโรมันเป็นรู้จักในพระนามว่า **ซัมแมตีโคส** เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่ยี่สิบหก ซึ่งมีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองซาอิส โดยพระองค์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลาประมาณ 6 ปี ระหว่าง 595 - 589 ปีก่อนคริสตกาล ทรงมีพระนามประสูติว่า *เนเฟอร์ - อิบ - เร* ซึ่งแปลว่า *" ความงาม[คือ]พระหทัย[แห่ง][[รา (เทพ)|เร]]"* และพระองค์เป็นพระราชโอรสในฟาโรห์นาโคที่ 2

เมื่อฟาโรห์ซามาเจิกที่ 2 เสด็จสวรรคตในช่วง 589 ปีก่อนคริสตกาล ฟาโรห์อพริส ผู้เป็นพระโอรสของพระองค์กับพระราชินีทาคุต ซึ่งเป็นเจ้าหญิงจากเมืองอธริบิส ทรงได้ขึ้นครองพระราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์ นอกจากพระองค์กับพระนางทาคุตยังทรงเป็นพระราชบิดาและพระราชมารดาของเจ้าหญิงมาเนคูบาสเต ซึ่งเป็นนักบวชสตรีแห่งเทพอาตุมประจำเมืองเฮลิโอโพลิส และเจ้าหญิงอังค์เนสเนเฟอร์อิบเร ผู้เป็นพระมเหสีแห่งเทพอามุน ซึ่งทำหน้าที่ในตำแหน่งอันทรงอำนาจในบริเวณอียิปต์บนจนถึงช่วงปลายสมัยราชวงศ์ที่ยี่สิบหกในช่วง 525 ปีก่อนคริสตกาล เมื่ออียิปต์ถูกพิชิตโดยจักรวรรดิเปอร์เซีย ช่วงเวลาการเสด็จสวรรคตของฟาโรห์ซามาเจิกที่ 2 ได้ถูกกล่าวถึงในจารึกการรับบุตรบุญธรรมของเจ้าหญิงอังค์เนสเนเฟอร์อิบเร คือ ปีที่ 7 แห่งการครองราชย์ เดือนแรกในฤดูน้ำท่วม (อาเคต) วันที่ 23

## ระเบียงภาพ

Image:Statue Psamtik II Louvre.jpg|รูปสลักฟาโรห์ซามาเจิกที่ 2 จากพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์
Image:Victory stela of Psamtik II at Kalabsha by John Campana.jpg|จารึกชัยชนะของฟาโรห์ซามาเจิกที่ 2 ที่มีชัยเหนืออาณาจักรคุชจากอัล-กาลับชา
Image:The Temple of Hibis by Hanne Siegmeier.jpg|วิหารแห่งฮิบิส ซึ่งโปรดให้สร้างโดยฟาโรห์ซามาเจิกที่ 2 ที่โอเอซิสคาร์กา.
Image:Obelisk of Psamtek II, Horologium Augusti, Rome.jpg|เสาโอเบลิสก์แห่งซามาเจิกที่ 2 ปัจจุบันอยู่ที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี


## อ้างอิง


หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่ยี่สิบหก
ฟาโรห์พซัมติกที่ 1

**วาอิบเร ซามาเจิกที่ 1** (อียิปต์โบราณ: , ออกเสียงว่า ), ในภาษาอัสซีเรียนรู้จักกันในพระนาม **พิชามิลกิ** (อัคคาเดียน:  ) และ **นาบู-เชซิบันนิ** (อัคคาเดียน:  และ   แปลว่า "โอ่ นาบู, ช่วยข้า!"), หรือที่ในภาษากรีกโรมันรู้จักในพระนามว่า **ซัมแมตีโคส** (กรีกโบราณ: Ψαμμήτιχος ; ละติน: ) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระองค์แรกจากราชวงศ์ที่ยี่สิบหก ซึ่งมีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองซาอิสที่ตั้งอยู่บริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ พระองค์ทรงปกครองระหว่าง 664–610 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ได้รับการแต่งตั้งขึ้นเป็นฟาโรห์โดยกษัตริย์อาชูร์บานิปัลแห่งจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ แทนที่ผู้ปกครองชาวคุชจากราชวงศ์ที่ยี่สิบห้าแห่งอียิปต์ แต่ต่อมาได้ปฏิเสธอำนาจของจักรวรรดิอัสซีเรีย เมื่อได้รับเอกราชมากขึ้น

ฟาโรห์พซัมเตกที่ 1 เสด็จสวรรคตในช่วง 610 ปีก่อนคริสตกาล และพระราชโอรสของพระองค์ทรงขึ้นมาครองพระราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์ในพระนามฟาโรห์เนโคที่ 2

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
*

หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่ยี่สิบหก
ฟาโรห์เนโชที่ 2

**เนโคที่ 2** (บางครั้งอาจจะขานพระนามได้ว่า **เนคาอู**,  **เนคู**,  **เนโคห์**,  หรือ **นิคูอู** ในภาษากรีกโบราณ: Νεκώς Β' ภาษาฮีบรู: נְוֹ‎, ฮีบรูสมัยใหม่: Nəkō, ฮีบรูไทเบเรียน: Nekō) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่ยี่สิบหก ทรงปกครองอยู่ระหว่าง 610–595 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งมีศูนย์การปกครองอยู่ที่เมืองซาอิส พระองค์ทรงโปรดให้ดำเนินแผนการก่อสร้างหลายแผนทั่วราชอาณาจักรของพระองค์ ในรัชสมัยของพระองค์ ตามคำบอกเล่าของนักประวัติศาสตร์ชาวกรีก เฮโรโดตัส ฟาโรห์เนโคที่ 2 ทรงได้ส่งคณะสำรวจชาวฟินีเซียนออกไป ซึ่งภายในสามปีได้แล่นเรือจากทะเลแดงไปทั่วแอฟริกาไปยังช่องแคบยิบรอลตาร์และกลับไปยังอียิปต์ ภายหลังจากการขึ้นครองพระราชบัลลังก์ของฟาโรห์ซามาเจิกที่ 2 ผู้เป็นพระราชโอรสของพระองค์ อาจจะทรงโปรดให้ลบพระนามของพระองค์ออกจากอนุสาวรีย์จำนวนหนึ่ง

ฟาโรห์เนโคทรงมีบทบาทเกี่ยวข้องสำคัญในประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิแอสซีเรียใหม่ จักรวรรดิบาบิโลเนียใหม่ และอาณาจักรยูดาห์ โดยพระองค์น่าจะเป็นฟาโรห์ที่กล่าวถึงในหนังสือพระคัมภีร์หลายเล่ม ซึ่งจุดมุ่งหมายของดำเนินการทางทหารครั้งที่สองของฟาโรห์คือการพิชิตดินแดนเอเชีย เพื่อยับยั้งการรุกไปทางทิศตะวันตกของจักรวรรดิบาบิโลเนียใหม่และตัดเส้นทางการค้าบริเวณแม่น้ำยูเฟรติส อย่างไรก็ตาม กองทัพอียิปต์กลับพ่ายแพ้ต่อการโจมตีของชาวบาบิโลนอย่างไม่คาดฝัน และในที่สุดก็ถูกขับไล่ออกจากดินแดนซีเรีย

โดนัลด์ บี. เรดฟอร์ด ซึ่งเป็นนักไอยคุปต์วิทยาได้ตั้งข้อสังเกตว่า ฟาโรห์เนโคที่ 2 ทรงเป็น "ผู้ที่กระทำการตั้งแต่เริ่มต้น และเต็มไปด้วยจินตนาการที่บางทีอาจเหนือกว่าคนในสมัยของพระองค์ [ผู้] ที่มีเคราะห์ร้ายที่ส่งเสริมความรู้สึกว่าเป็นความล้มเหลว"

ฟาโรห์เนโคที่ 2 เสด็จสวรรคตในช่วง 595 ปีก่อนคริสตกาล และพระราชโอรสของพระองค์ได้ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ในพระนามฟาโรห์ซามาเจิกที่ 2 อย่างไรก็ตาม ฟาโรห์ซามาเจิกที่ 2 ทรงได้ลบพระนามออกจากอนุสรณ์สถานเกือบทั้งหมดของพระราชบิดาของพระองค์โดยไม่ทราบสาเหตุ อย่างไรก็ตาม นักวิชาการบางคน เช่น โรแบร์โต กอซโซลี แสดงความเห็นที่ว่าสิ่งนี้เกิดขึ้นจริงหรือ โดยโต้แย้งว่าหลักฐานของเรื่องนี้คลุมเครือและค่อนข้างขัดแย้งกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่ยี่สิบหก
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือเยเรมีย์
กูปิยันสก์

**กูปิยันสก์** (, ) เป็นเมืองหลักของเขตกูปิยันสก์ในแคว้นคาร์กิวทางภาคตะวันออกของประเทศยูเครน กูปิยันสก์เป็นเมืองชุมทางรถไฟที่สำคัญเมืองหนึ่งของแคว้น นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งหน่วยงานบริหารของเทศบาลนครกูปิยันสก์ซึ่งเป็นเทศบาลแห่งหนึ่งของยูเครน ประมาณกันว่าใน ค.ศ. 2025 กูปิยันสก์มีประชากร 900 คน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครในประเทศยูเครน
หมวดหมู่:แคว้นคาร์กิว
ลูทวิชแห่งบาวาเรีย

**ลูทวิชแห่งบาวาเรีย** () อาจหมายถึง

* พระเจ้าลูทวิชที่ 1 แห่งบาวาเรีย
* พระเจ้าลูทวิชที่ 2 แห่งบาวาเรีย
* พระเจ้าลูทวิชที่ 3 แห่งบาวาเรีย

หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อบุคคล
คลองไผ่สิงโต

thumb|คลองไผ่สิงโต
**คลองไผ่สิงโต** เป็นคลองขุด เป็นทางน้ำเล็ก ๆ คู่ขนานกับซอยไผ่สิงโตในช่วงต้นซอย คลองนี้จะเชื่อมจากคลองจากถนนอโศกมนตรีลงมาหน้าตลาดคลองเตยผ่านลงเชื่อมต่อคลองหัวลำโพง

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดฯ ให้ขุดตามพระราโชบายพัฒนาพื้นที่ลุ่มทางด้านตะวันออกของพระนคร ให้เป็นพื้นที่เกษตรกรรม ตามแนวคิดแบบตะวันตกของกระทรวงเกษตราธิการ ขุดขึ้นเพื่อทดน้ำเข้าพื้นที่ของกรมพระคลังข้างที่ นอกจากนี้ยังช่วยทำให้สวนหม่อนของกองช่างไหมและโรงเรียนราชวิทยาลัยมีน้ำจืดใช้ โดยขุดตั้งแต่คลองพระราชดำริ (ถนนราชดำริ) ทะลุคลองเตยยาว 100 เส้น ปากกว้าง 4 วา พื้นคลองกว้าง 10 ศอก ลึก 3 คืบ ขุดเมื่อ พ.ศ. 2446 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2447 ใช้แรงงานชาวจีนขุด

ส่วนสุดท้ายที่จะไปเชื่อมกับคลองเตยนั้น คงหายไปเมื่อมีการก่อสร้างถนนรัชดาภิเษก เช่นเดียวกับคลองเตยที่ติดแม่น้ำเจ้าพระยา น่าจะถูกถมเมื่อตอนก่อสร้างท่าเรือ จนเหลือเพียงส่วนปลายคลองทางทิศเหนือ ที่ไปเชื่อมกับคลองไผ่สิงโต

สภาพคลองไผ่สิงโต ในปัจจุบันมีสภาพเน่าและเหม็นมาก มีบ้านเรือนรุกล้ำบางจุด มีชุมชนริมคลองไผ่สิงห์โต มีประวัติการตั้งชุมชนมาตั้งแต่ปี 2500 หรือก่อนนั้น ที่ตั้งของชุมชนอยู่บนคันเขื่อนกั้นขอบแนวคลองไผ่สิงโต เริ่มแรกมีผู้เข้ามาอยู่อาศัยบริเวณนี้ประมาณ พ.ศ. 2529 ระยะแรกมีบ้านเพียง 5 หลัง ต่อมาในช่วงปี 2536 เริ่มมีการปรับปรุงสภาพบ้านในชุมชนให้ดูดีขึ้น แต่ยังไม่จดทะเบียนเป็นชุมชนกับเขตคลองเตย  ซึ่งต่อมาประชาชนได้รวมตัวกันเองและได้รับการประกาศเป็นชุมชนตามระเบียบของกรุงเทพมหานคร เมื่อ พ.ศ. 2540

## อ้างอิง

ไผ่สิงโต
ไผ่สิงโต
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตคลองเตย
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตปทุมวัน
โบสถ์อุร์สุลินตรีเอกภาพ

**โบสถ์อุร์สุลินตรีเอกภาพ** () ซึ่งมีชื่อทางการว่า **โบสถ์แพริชตรีเอกภาพ** () และมีชื่อเรียกอีกชื่อว่า **โบสถ์ชี** () เป็นโบสถ์แพริชในกรุงลูบลิยานา ประเทศสโลวีเนีย ตั้งอยู่ริมถนนสโลวีน () ทางด้านตะวันตกของจัตุรัสสภา โบสถ์สร้างขึ้นระหว่างปี 1718 ถึงปี 1726 ตามสถาปัตยกรรมบารอก

โบสถ์อุร์สุลินตรีเอกภาพเป็นผลงานออกแบบของการ์โล มาร์ตีนุซซี สถาปนิกชาวฟรียูลี แท่นบูชาทำมาจากหินอ่อนจากแอฟริกา โดยเป็นผลงานออกแบบของฟรันเชสโก รอบบา ผู้สร้างน้ำพุรอบบาตรงจัตุรัสเมืองลูบลิยานา ระฆังใบเดิมของโบสถ์เสียหายจากแผ่นดินไหวในลูบลิยานาปี 1895 ระฆังใบปัจจุบันหล่อขึ้นในทศวรรษ 1900 บันไดบางส่วนตรงทางเข้าได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกโยแฌ เปลชนิก ในปี 1930

## อ้างอิง

อุร์สุลินตรีเอกภาพ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในลูบลิยานา
ชักแบบหัวเราะ

**ชักแบบหัวเราะ** () หรือ **โรคลมชักแบบหัวเราะ** () เป็นอาการชักชนิดหนึ่งที่ทำให้ผู้ป่วยมีพลังพลุ่งพล่านอย่างทันทีทันใด โดยมักแสดงออกเป็นอาการหัวเราะ มักไม่มีสิ่งกระตุ้นชัดเจน พบได้ในเพศชายบ่อยกว่าเล็กน้อย
## สาเหตุ

โดยดั้งเดิมแล้วมักถือกันว่าอาการชักแบบหัวเราะเป็นอาการที่สัมพันธ์กับเนื้องอกในสมองชนิดฮาร์มาโตมาที่ไฮโปทาลามัส (hypothalamic harmatoma)
## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชนิดของอาการชัก
โบสถ์ฟรังซิสกันแม่พระรับสาร

**โบสถ์ฟรังซิสกันแม่พระรับสาร** () หรือเรียกสั้น ๆ ว่า **โบสถ์ฟรังซิสกัน** () เป็นโบสถ์ของคณะฟรังซิสกัน ตั้งอยู่ที่จัตุรัสแปรเชเรินในกรุงลูบลิยานา ประเทศสโลวีเนีย เป็นโบสถ์ประจำเขตแพริชลูบลิยานา–แม่พระรับสาร ภายนอกทาสีตกแต่งด้วยสีแดงซึ่งเป็นสีประจำคณะฟรังซิสกัน ในปี 2008 โบสถ์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสถานที่ทางวัฒนธรรมที่มีสำคัญระดับชาติ

โบสถ์ฟรังซิสกันแม่พระรับสารสร้างขึ้นระหว่างปี 1646 ถึงปี 1660 (ส่วนหอระฆังสร้างในภายหลัง) โดยสร้างขึ้นแทนที่โบสถ์หลังเดิมในสถานที่เดียวกัน โบสถ์สร้างขึ้นตามแบบสถาปัตยกรรมบารอก มีผังและมหาวิหาร มีช่องทางเดินกลางโบสถ์ช่องเดียว และมีโบสถ์น้อยเรียงรายอยู่สองข้าง แท่นบูชาหลักเป็นผลงานของประติมากรฟรันเชสโก รอบบา ภายในโบสถ์ประดับด้วยจิตรกรรมปูนเปียกซึ่งส่วนใหญ่แตกเป็นรอยหลังแผ่นดินไหวในปี 1895 จิตรกรรมปูนเปียกชุดใหม่ได้รับการสร้างสรรค์ขึ้นในปี 1936 โดย Matej Sternen จิตรกรลัทธิประทับใจชาวสโลวีน

## อ้างอิง

ฟรังซิสกันแม่พระรับสาร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในลูบลิยานา
ปราสาทลูบลิยานา

**ปราสาทลูบลิยานา** (; ) เป็นหมู่อาคารปราสาทบนเขาปราสาทในย่านกลางกรุงลูบลิยานา ประเทศสโลวีเนีย เป็นหมุดหมายสำคัญของเมือง สร้างขึ้นในสมัยกลางเพื่อใช้เป็นป้อมปราการ เข้าใจว่าสร้างขึ้นครั้งแรกในศตวรรษที่ 11 และมีการสร้างใหม่อีกในศตวรรษที่ 12 ขอบเขตปัจจุบันของปราการมาจากการรื้อสร้างใหม่แทบทั้งหมดในศตวรรษที่ 15 ส่วนสิ่งปลูกสร้างส่วนใหญ่ที่พบในปัจจุบันสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 16 และ 17 ในปัจจุบันพื้นที่ใช้งานเป็นแหล่งพบปะและจัดกิจกรรมทางวัฒนธรรม ปราสาทนี้ปรากฏอยู่ในตราประจำกรุงลูบลิยานา

## อ้างอิง

ลูบลิยานา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในลูบลิยานา
สะพานช่างซ่อมรองเท้า

**สะพานช่างซ่อมรองเท้า** () หรือ **สะพานช่างทำรองเท้า** () เป็นสะพานคนเดิน ข้ามแม่น้ำลิยูบลิยานิตซาในย่านเมืองเก่าสมัยกลางของกรุงลูบลิยานา ประเทศสโลวีเนีย ประดับประดาด้วยเสาสองแบบ คือ เสาแบบคอรินเทียน ส่วนเสาตะเกียงเป็นเสาแบบไอออนิก

สะพานช่างซ่อมรองเท้าเป็นหนึ่งในสะพานที่เก่าแก่ที่สุดในลูบลิยานา อายุเก่าแก่ถึงอย่างน้อยศตวรรษที่ 13 ในสมัยกลางสะพานนี้ชื่อว่า "สะพานบน" () โดยแรกเริ่มเป็นสะพานไม้ที่มีร้านขายเนื้ออยู่ข้างบน แต่ด้วยกลิ่นเนื้อที่แรงทำให้จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในขณะนั้นจ่ายเงินให้พ่อค้าเนื้อย้ายออก ร้านค้าที่ว่างลงกลายมาเป็นของช่างทำรองเท้าแทน ซึ่งเป็นที่มาของชื่อสะพานในปัจจุบัน ในปี 1867 สะพานเหล็กหล่อในชื่อสะพานคราแด็ตสกีมาสร้างอยู่แทนที่สะพานเดิมที่ทลายไป และต่อมาสะพานนี้ก็ย้ายไปไว้จุดอื่น

สะพานปัจจุบันเป็นสะพานหินสร้างขึ้นในปี 1931 เป็นผลงานการออกแบบของโยแฌ เปลชนิก

## อ้างอิง
รัฐบาลทหารโกลอมเรซอ แอซฮอรี

พระเจ้าชาห์ทรงออกคำสั่งให้พลเอกโกลอมเรซอ แอซฮอรีเป็นนายกรัฐมนตรีในวันที่ 5 พฤศจิกายน 2521 นำไปสู่การจัดตั้งรัฐบาลทหารในขณะที่การประท้วงในประเทศอิหร่านในขณะนั้นกำลังไปจนสู่ความแตกแยก ซึ่งการเลือกโกลอมเรซอ แอซฮอรีเป็นสัญญาณทางอ้อมถึงพวกผู้ประท้วงว่ากำลังจะสูญเสียอำนาจของตนและพยายามจะแก้ตัวให้ถึงทึ่สุด

ต่อมาเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2521 พระเจ้าชาห์ทรงประกาศทางโทรทัศน์แห่งชาติโดยมีบทความหนึ่งว่าพระองค์ได้ยินเสียงการปฏิวัติของคุณ

ซึ่งคณะรัฐมนตรีของเขามีจำนวน 11 ท่านที่แต่งตั้งโดยพลเอกแอซฮอรี, มีหกท่านเป็นนายทหารและแม้แต่จำนวนคณะรัฐมนตรีนี้ก็ถูกลดลงในสัปดาห์ถัดมาสมาชิกคณะรัฐมนตรีส่วนใหญ่ไม่มีประสบการณ์ในด้านความรับผิดชอบของตนการเปลี่ยนแปลงที่ถกเถียงกันอย่างถึงพริกถึงขิงในรัฐบาลทหารนั้น ในทางปฏิบัติแล้ว เป็นการประจบสอพลอมากกว่าของจริง

พลเอกโกลอมเรซอ แอซฮอรีได้สั่งจับกุมเจ้าหน้าที่รัฐอย่างแอมีร์แอบบอส โฮเวย์ดา นายกรัฐมนตรี, เนอ์แมโทลลอฮ์ แนซีรี, ผู้อำนวยการองค์การข่าวและความมั่นคงแห่งรัฐ โกลอมเรซอ นีกเพย์, นายกเทศมนตรีเตหะรานและพลโท แจอ์แฟร์โฆลี แซดรี, ผู้บัญชาการตำรวจเพื่อพยายามสร้างภาพลักษณ์ว่ารัฐบาลของตนสามารถปราบทุจริตได้เพื่อหวังว่าจะไม่มีการประท้วงอีกครั้งแต่ในความจริงแล้วประเทศอิหร่านมีการประท้วงแบบไม่หยุดไม่หย่อนสักครั้งหนึ่งเลยในประวัติศาสตร์การเมืองของอิหร่าน

วันที่ 20 ธันวาคม 2521 พลเอกโกลอมเรซอ แอซฮอรีลาออกต่อหน้าพระเจ้าชาห์และนำไปสู่การลาออกในวันที่ 31 ธันวาคม 2521

## คณะรัฐมนตรี
สมาชิกคณะรัฐมนตรีของเขาอยู่ในรายชื่อดังต่อไปนี้:

|-
!colspan=6|
|-

## แหล่งอ้างอิง

หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีอิหร่าน
หมวดหมู่:การปฏิวัติอิหร่าน
หมวดหมู่:การเมืองอิหร่าน
หมวดหมู่:ประเทศอิหร่าน
หมวดหมู่:ประเทศอิหร่านในค.ศ. 1978
หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2521
โบสถ์นักบุญนิโคลัส (ทาลลินน์)

**โบสถ์นักบุญนิโคลัส** (, ) เป็นโบสถ์ยุคกลางในทาลลินน์ ประเทศเอสโตเนีย อุทิศแด่นักบุญนิโคลัส โบสถ์สร้างขึ้นครั้งแรกในศตวรรษที่ 13 และถูกทำลายไปบางส่วนเมื่อครั้นโซเวียตทิ้งระเบิดในทาลลินน์สมัยสงครามโลกครั้งที่สอง อาคารได้รับการทำนุบำรุงขึ้นมาใหม่ แต่ไม่มีการจัดพิธีในโบสถ์นับจากนั้น ปัจจุบันโบสถ์เป็นพิพิธภัณฑ์ในชื่อ Niguliste Museum เป็นสาขาของพิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งเอสโตเนีย จัดแสดงงานศิลปะจากศตวรรษที่ 13 เรื่อยมา นอกจากนี้อาคารยังถูกใช้เป็นพื้นที่จัดคอนเสิร์ตแ้วยเช่นกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศเอสโตเนีย
หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในประเทศเอสโตเนีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในทาลลินน์
อาสนวิหารเฮลซิงกิ

**อาสนวิหารเฮลซิงกิ** (, ; , ) เป็นอาสนวิหารนิกายอีวันเจลิคัลลูเทอรันฟินแลนด์ประจำอัครสังฆมณฑลเฮลซิงกิ ตั้งอยู่ในย่าน Kruununhaka ใจกลางเมืองเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ ที่จัตุรัสวุฒิสภา โบสถ์สร้างขึ้นในปี 1830–1852 เพื่อเป็นการแสดงคารวะแด่แกรนด์ดยุกแห่งฟินแลนด์ ชื่อเดิมของอาสนวิหารคือ **โบสถ์นักบุญนิโคลัส** (, ) แต่เปลี่ยนนับตั้งแต่ฟินแลนด์ได้เอกราชในปี 1917 อาสนวิหารเป็นจุดหมายตาสำคัญของเมือง และเป็นหนึ่งในสิ่งก่อสร้างที่เป็นเอกลักษณะที่สุดของประเทศฟินแลนด์

## อ้างอิง

ฮลซงก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเฮลซิงกิ
หอประชุมฟินแลนเดีย

**หอประชุมฟินแลนเดีย** (, ) เป็นศูนย์ประชุมและจัดแสดงในเฮลซิงกิ บนชายฝั่งของทืออือลึนลัวติ เป็นของนครเฮลซิงกิ อาคารเป็นผลงานออกแบบโดยอัลวาร์ อาลโต ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 1971 หลังจากการออกแบบเสร็จสิ้นในปี 1962 และเริ่มก่อสร้างในปี 1967 ปีกสภา (Congress Wing) ออกแบบในปี 1970 และวร้างต่อเติมเข้าไปในปี 1973–1975 ต่อมาในปี 2011 ได้มีการขยายศูนย์ออกไปอีก โดยได้เพิ่มเติมสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ หอประชุมนี้เป็นที่รู้จักในฐานสถานที่จัด การประชุมสุดยอด OSCE เมื่อสิงหาคม 1975 และมีผู้นำนานาชาติ 35 คนเข้าร่วม ในจำนวนนี้รวมถึงเลโอนิด เบรจเนฟ ผู้นำสหภาพโซเวียต และ เจอรัลด์ ฟอร์ด ผู้นำสหรัฐ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศูนย์ประชุมในประเทศฟินแลนด์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเฮลซิงกิ
แบด แบด บอย (ประติมากรรม)

***แบด แบด บอย*** () เป็นประติมากรรมคอนกรีตในย่าน Jätkäsaari เฮลซิงกิ ประเทศฟินแลดน์ ผลงานโดยประติมากร Tommi Toija แสดงรูปของเด็กชายเปลือยกำลังยืนปัสสาวะ ประติมากรรมมีความสูง  และหนักครึ่งตัน น้ำที่ไหลผ่านภายในประติมากรรมจะได้รับการอุ่นให้ร้อน ทำให้เด็กชายยังสามารถปัสสาวะออกมาแม้ในฤดูหนาว ประติมากรรมสร้างขึ้นจากการพ่นสีใส่โครงเหล็กกล้า และทำขึ้นที่สตูดิโอในประเทศสวีเดน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเฮลซิงกิ
หมวดหมู่:ประติมากรรมในประเทศฟินแลนด์
วิหารแห่งศาสนาทั้งปวง

**วิหารแห่งศาสนาทั้งปวง** (, , ) หรือ **วิหารสากล** (, ) เป็นหมู่สิ่งปลูกสร้างในคาซัน ประเทศรัสเซีย ประกอบไปด้วยสถาปัตยกรรมทางศาสนาหลายอย่างร่วมกัน ทั้งโบสถ์ออร์ทอดอกซ์, มัสยิด และโบสถ์ยิว เป็นต้น ปัจจุบันวิหารยังคงก่อสร้างและต่อต่อเติมอยู่ นับตั้งแต่ปี 1992 เริ่มต้นขึ้นโดยศิลปินและผู้ใจบุญท้องถิ่น อิลดาร์ ฮานอฟ (Ildar Khanov, 1940 - 2013) สิ่งปลูกสร้างปัจจุบันนี้ใช้เป็นศูนย์เรียนรู้ด้านวัฒนธรรม และเป็นที่พำนักของพี่น้องของฮานอฟ ผู้ที่ยังคงทำหน้าที่ดูแลและนำชมอยู่ในปัจจุบัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคาซัน
มาสค์ไรเดอร์รีไวซ์ เดอะมูวี่ แบทเทิลแฟมิเรีย ระเบิดศึกครอบครัว

**มาสค์ไรเดอร์รีไวซ์ เดอะมูวี่ แบทเทิลแฟมิเรีย ระเบิดศึกครอบครัว**() เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 โดยฉายควบกับ ขบวนการอวาทาโร่ ดงบราเธอร์ส THE MOVIE รักแรกนั้นคือฮีโร่

## ภาพรวม
เป็นภาพยนตร์ที่มาจากละครโทรทัศน์ชุดมาสค์ไรเดอร์ มาสค์ไรเดอร์รีไวซ์ โดยเป็นภาพยนตร์ที่กลับมาออกฉายในช่วงฤดูร้อนหลังจากเว้นจาก มาสค์ไรเดอร์จีโอ เดอะมูวี่ Over Quartzer ที่ฉายโปรแกรมหนังช่วงฤดูร้อนที่ควบกับซูเปอร์เซ็นไต เป็นเวลา 2 ปี

ในส่วนภาพยนตร์อยู่ในช่วงเนื้อหาทีวีซีรีส์ระหว่างตอนที่ 46 และตอนที่ 47

## เรื่องย่อ

## ตัวละคร
;โอทานิ โนโซมุ (大谷 希望) / มาสค์ไรเดอร์คิไมรา (仮面ライダーキマイラ)
:รับบทโดย มาเมฮาระ อิสเซย์ (豆原 一成)
:ชายหนุ่มผู้เปี่ยมด้วยจิตใจแห่งความถูกต้อง แปลงร่างเป็นมาสค์ไรเดอร์คิเมร่า เพื่อแก้แค้นให้กับ มุคาอิ ริว รุ่นพี่ของเขา รวมถึงพ่อแม่ของเขาที่สละชีวิตเพื่อปกป้องเขาจนถูกชายปริศนาที่ชื่อ อาสึมะ สังหารทั้งหมด ในภาพยนตร์ Battle Familia เขาได้ถ่ายรูปครอบครัวอิการาชิที่สนามบิน ช่วยเหลือทุกคนบนเครื่องบินที่ถูกไฮแจ็ค และช่วยทำคลอดให้สตรีมีครรภ์คนหนึ่ง ซึ่งต่อมาก็ให้กำเนิดลูก และตั้งชื่อลูกว่า โนโซมุ
;ทาเคดะ ยูเมะ (竹田 由芽)
;โซโตมิ มาซาโตะ (外海 雅人)
;มุคาอิ ริว (向井 リュウ)
:รับบทโดย ฮาชิโมโตะ โชเฮย์ (橋本 祥平)
:รุ่นพี่ของโนโซมุ ผู้แปลงร่างเป็น มาสค์ไรเดอร์คิเมร่า คนแรก ได้รับเข็มขัดมาจากจอร์จเสียชีวิตเนื่องจากใช้พลังไรเดอร์มากไปจนกลายเป็นปีศาจ และถูกอาสึมะฆ่าตายพร้อมกับพ่อแม่ของโนโซมุ
;อาสึมะ (アヅマ) / มาสค์ไรเดอร์ไดมอน (仮面ライダーダイモン)
:รับบทโดย เคน โคสึกิ (ケイン コスギ)
:ชายอีกหนึ่งคนผู้ทำสัญญากับกิฟเมื่อ 3000 ปีก่อน มีร่างกายเป็นอมตะ เขาเป็นผู้สังหารมุคาอิ ริว และพ่อแม่ของโนโซมุ ในภาพยนตร์ Battle Familia เขาและลูกน้องได้จี้เครื่องบิน และพาทุกคนไปที่ Area 666 โดยมีจุดประสงค์คือ ต้องการยีนของกิฟจากครอบครัวอิการาชิ เพื่อคงสภาพร่างกายของตัวเอง ภายหลังถูกมาสค์ไรเดอร์รีไว (อิกกิ) เอาชนะลงได้  อิกกิสัญญากับอาสึมะว่า เขาจะปกป้องมนุษยชาติเอาไว้ อาสึมะที่ได้ฟังดังนั้นก็ยินดีก่อนที่ร่างกายจะสลายหายไป
;โทนี่ (トニー)
;ฮาคิม (ハキム)
;มินามิ (ミナミ)

## มาสค์ไรเดอร์ที่ปรากฏตัวเฉพาะในภาพยนตร์
### มาสค์ไรเดอร์อิการาชิ

### มาสค์ไรเดอร์คิไมรา

### มาสค์ไรเดอร์ไดมอน

## สัตว์ประหลาดที่ปรากฏตัวเฉพาะในภาพยนตร์
;ซิก (シック)
:ให้เสียงโดย ฟูจิโมริ ชินโก (藤森 慎吾)
:ปีศาจของมาสึมิ พ่อของจอร์จ ที่ถูกเอามาฝังไว้ในร่างจอร์จ ชื่นชอบการทดลอง แต่ต่อมาออกจากร่างจอร์จ และไปสวามิภักดิ์กับอาสึมะแทน
;แมนดริล เดดแมน (เฟส 2) (マンドリル・デッドマン（フェーズ2）)
;อสรพิษหญิง เลิฟคอบ (蛇女ラブコフ)

## ไอเท็มและสถานที่ที่ปรากฏตัวเฉพาะในภาพยนตร์
;คิเมราไดรเวอร์ (キメラドライバー)
;ทวินคิเมราไวสแตมป์ (ツインキメラバイスタンプ)
;ไทรคิเมราไวสแตมป์ (トライキメラバイスタンプ)
;ฟืฟตี้เกลไวสแตมป์ (フィフティゲイルバイスタンプ)
;ดวงตาของกิฟ (ギフの瞳)
;แอเรีย 666 (エリア666, แอเรียทริปเปิลซิกซ์)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์มาสค์ไรเดอร์
ประกาศการขึ้นครองราชย์ของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3

**[[สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร|สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3]]** ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรและประเทศเครือจักรภพจากการสิ้นพระชนม์ของ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ในช่วงบ่ายของวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2565 (เวลาฤดูร้อนของอังกฤษ) การสืบราชสันตติวงศ์เกิดขึ้นทันที อดีตเจ้าฟ้าชายชาร์ลส์เป็นสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2565 เวลา 10.00 น. (เวลาฤดูร้อนของอังกฤษ) ในวันนั้นสภาการขึ้นครองราชย์ได้รวมตัวกันที่พระราชวังเซนต์เจมส์ในลอนดอน

## สหราชอาณาจักร
การประกาศเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2565 เวลา 10.00 น. (เวลาฤดูร้อนของอังกฤษ) หรือ 16.00 น. ตามเวลาในประเทศไทยที่พระราชวังเซนต์เจมส์ในลอนดอน แม้ว่าสมาชิกของคณะองคมนตรีทั้งหมด 700 คนจะมีสิทธิ์เข้าร่วม แต่ก็มีสมาชิกเพียง 200 คนเท่านั้นที่ได้รับเชิญ

ก่อนที่องค์กษัตริย์จะเสด็จมา เจ้าพนักงานได้อ่านคำประกาศการขึ้นครองราชย์ ซึ่งรวมถึงพระนามของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 คำประกาศดังกล่าวลงนามโดยสมเด็จพระราชินีคามิลลา เจ้าชายวิลเลียม เจ้าชายแห่งเวลส์ อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี ประธานสภาขุนนาง อาร์ชบิชอปแห่งยอร์ก และนายกรัฐมนตรี จากนั้นประธานองคมนตรีก็ประกาศต่อสาธารณะและมีการยิงสลุตที่ไฮด์พาร์คและหอคอยแห่งลอนดอน สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ได้เข้าร่วมในส่วนที่สอง โดยมีคณะองคมนตรีเข้าร่วมเท่านั้น และได้พระราชทานพระราชดำรัสเกี่ยวกับการสวรรคตของพระราชมารดา พระองค์สาบานที่จะรักษาความเป็นอิสระของคริสตจักรแห่งสกอตแลนด์ซึ่งได้รับการยืนยันโดยการลงพระนามในเอกสาร 2 ฉบับขณะที่สมเด็จพระราชินีและเจ้าชายแห่งเวลส์เป็นพยานในการลงพระนามของพระองค์ เมื่อสิ้นสุดพิธี องคมนตรีได้ลงนามในประกาศดังกล่าว

สภาการขึ้นครองราชย์ของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 เป็นครั้งแรกที่มีการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์และสตรีมออนไลน์ เวลา 11.00 น. (เวลาฤดูร้อนของอังกฤษ) หรือ 17.00 น. ตามเวลาในไทย มีการยิงสลุตจำนวน 21 นัดที่หอคอยแห่งลอนดอน ปราสาทคาร์ดิฟฟ์ ปราสาทเอดินบะระ ปราสาทคอร์เนต ยิบรอลตาร์ และฐานทัพเรือ เพื่อแสดงถึงการขึ้นครองราชย์ของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 หลังพิธีประกาศ สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ทรงออกต้อนรับฝูงชนนอกพระราชวังบักกิงแฮม

รัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักรประชุมกันเป็นสมัยพิเศษ โดยสมาชิกรัฐสภาสาบานตนว่าจะจงรักภักดีต่อกษัตริย์องค์ใหม่ และแสดงความเสียใจต่อการสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 กิจกรรมของรัฐสภาส่วนใหญ่ถูกระงับเป็นเวลา 10 วัน เวลา 15.30 น. หรือ 21.30 น. ตามเวลาในไทย สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 มีพระบรมราชานุญาตให้ ลิซ ทรัสส์ นายกรัฐมนตรี และคณะรัฐมนตรีเข้าเฝ้า ฯ ในวันเดียวกันนั้น รัฐบาลสกอตแลนด์ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือออกประกาศการขึ้นครองราชย์ของสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ราชวงศ์วินด์เซอร์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:การสวรรคตและพิธีฝังพระบรมศพสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
คลองท่าลาด

**คลองท่าลาด** เป็นคลองธรรมชาติในจังหวัดฉะเชิงเทรา เกิดจากคลองสาขาคือคลองสียัดและคลองระบม ไหลมารวมกันที่ตำบลเกาะขนุน อำเภอพนมสารคาม ไหลผ่านอำเภอราชสาส์น ไปลงแม่น้ำบางปะกงในบริเวณที่เรียกว่า "ปากน้ำโจ้โล้" หรือ "ปากน้ำเจ้าโล้" ในตำบลปากน้ำ อำเภอบางคล้า มีความยาว 47 กิโลเมตร

## ประวัติ
บริเวณปากน้ำโจ้โล้เป็นชุมชนโบราณเป็นที่ตั้งชุมชนเมือง ในอดีตมีอำนาจควบคุมทรัพยากรตลอดลำน้ำท่าลาดเชื่อมโยงถึงบริเวณคลองระบมและคลองสียัด เป็นชุมชนเมืองการค้าของป่า มีเรือพ่อค้าจีนและพ่อค้าอื่น ๆ จอดเรียงรายอย่างคับคั่ง มีประวัติศาสตร์ระบุว่าพระยาตากตีฝ่าวงล้อมของพม่าออกจากกรุงศรีอยุธยา ได้เดินทัพผ่านแขวงเมืองนครนายก แขวงเมืองปราจีนบุรี และมาปะทะกับพม่าบริเวณปากน้ำโจ้โล้ กองกำลังพระยาตากรบชนะพม่าซึ่งมีกำลังเหนือกว่าและได้หยุดพักรี้พลบริเวณนี้

ตลอดแนวคลองท่าลาดปรากฏหลักฐานทางโบราณคดีมากมายที่เป็นการยืนยันได้ถึงความเป็นชุมชนขนาดใหญ่มาตั้งแต่ก่อนสมัยอยุธยา ได้แก่ หลัง พ.ศ. 1000 มีชุมชนบ้านเมืองโบราณหลายแห่งตั้งแต่บ้านเกาะขนุนถึงบ้านท่าเกวียน เป็นต้น เป็นเมืองโบราณที่มีอายุร่วมสมัยทวารวดี นอกจากนั้นบริเวณปากน้ำโจ้โล้ยังเคยเป็นที่ตั้งของเมืองฉะเชิงเทราก่อนที่จะมีการสร้างเมืองใหม่เมื่อ พ.ศ. 2377

ในปัจจุบันพื้นที่บริเวณลุ่มคลองท่าลาดประกอบอาชีพทำการเกษตร มีการกระจุกตัวของโรงงานอุตสาหกรรมในตำบลพนมสารคาม ตำบลเขาหินซ้อน และตำบลเกาะขนุน อำเภอพนมสารคาม

## ฝายท่าลาด
คลองท่าลาด มีการผันน้ำเข้าสู่ระบบชลประทานผ่านฝายท่าลาด ดูแลโดย ฝ่ายส่งน้ำและบำรุงรักษาที่ 3 โครงการชลประทานฉะเชิงเทรา สำนักงานชลประทานที่ 9 กรมชลประทาน ผันน้ำด้วยการก่อสร้างอาคารฝายปิดกั้นลำน้ำเพื่อเบี่ยงทิศทางการไหลของน้ำไปยังคลองชลประทานส่งน้ำสายหลัก ซึ่งมีความยาวรวม 44.9 กิโลเมตร ทำหน้าที่ส่งน้ำไปยังพื้นที่ชลประทานพื้นที่ 160,125 ไร่ ซึ่งอยู่ในจังหวัดฉะเชิงเทรา 5 อำเภอ และจังหวัดชลบุรี 1 อำเภอ ประกอบไปด้วยกลุ่มผู้ใช้น้ำชลประทานพื้นฐาน 139 กลุ่ม กลุ่มบริหารการใช้น้ำชลประทาน 33 กลุ่ม อาศัยน้ำต้นทุนมาจากอ่างเก็บน้ำคลองระบบ และอ่างเก็บน้ำคลองสียัด ใช้เวลาในการส่งน้ำจากต้นคลองส่งน้ำหลักไปยังปลายคลองระยะเวลา 4 ชั่วโมง

## อ้างอิง

ท่าลาด
หมวดหมู่:อำเภอราชสาส์น
หมวดหมู่:อำเภอบางคล้า
แอซาโดลลอฮ์ แอแลม

**แอซาโดลลอฮ์ แอแลม** (; 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1919 – 14 เมษายน ค.ศ. 1978) เป็นนักการเมืองชาวอิหร่านและนายกรัฐมนตรีอิหร่านระหว่างปี 1962 ถึง 1964 และเป็นรัฐมนตรีกระทรวงราชสำนักในปี 1967 ถึง 1977 และประธานมหาวิทยาลัยปาห์ลาวีอีกด้วย

หมวดหมู่:นักการเมืองอิหร่าน
หมวดหมู่:การปฏิวัติอิหร่าน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ปาห์ลาวี
หมวดหมู่:พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
คลองระบม

**คลองระบม** หรือ **แควระบม** เป็นลำน้ำธรรมชาติในจังหวัดฉะเชิงเทรา ในปัจจุบันมีต้นน้ำอยู่ที่อ่างเก็บน้ำคลองระบมในท้องที่ตำบลท่ากระดาน (อำเภอสนามชัยเขต) อำเภอสนามชัยเขต ลำคลองไหลไปทางทิศตะวันตกก่อนจะไปรวมกับคลองสียัดกลายเป็นคลองท่าลาดที่ตำบลเกาะขนุน อำเภอพนมสารคาม คลองระบมมีความกว้างเฉลี่ย 10 เมตร มีความยาว 33 กิโลเมตร

ด้วยสภาพสองฝั่งคลองที่มีกอไผ่และหวายอันเต็มไปด้วยหนามคม ผู้ล่องเรือล่องแพในคลองสายนี้จะถูกหนามไผ่หนามหวายเกี่ยวจนเกิดบาดแผล ผู้คนจีงเรียกคลองสายนี้ว่า "คลองระบม"

## อ่างเก็บน้ำคลองระบม
กรมชลประทานได้ดำเนินการก่อสร้างอ่างเก็บน้ำคลองระบมเป็นอ่างเก็บน้ำขนาดกลาง ความจุ 40 ล้านลูกบาศก์เมตร ตั้งอยู่ที่ตำบลท่ากระดาน อำเภอสนามชัยเขต แล้วเสร็จตั้งแต่ พ.ศ. 2533

## อ้างอิง

ระบม
หมวดหมู่:อำเภอสนามชัยเขต
คลองสียัด

**คลองสียัด** หรือ **แควสียัด** เป็นลำน้ำธรรมชาติในจังหวัดฉะเชิงเทรา ต้นน้ำเกิดจากการรวมตัวของลำห้วยหลายสายที่เกิดจากเขาฤๅไน เขาสวรรค์ และเขาละลากซึ่งอยู่ในท้องที่อำเภอท่าตะเกียบทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด ไหลไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ผ่านท้องที่อำเภอสนามชัยเขต ก่อนไหลไปรวมกับคลองระบมกลายเป็นคลองท่าลาดในท้องที่ตำบลเกาะขนุน อำเภอพนมสารคาม คลองสียัดมีความกว้างเฉลี่ย 15 เมตร ยาวประมาณ 105 กิโลเมตร

ชื่อคลองสียัดมาจากสภาพคลองที่มีความคดเคี้ยวมากและมีกระแสน้ำที่ไหลแรงและเชี่ยวกราก หากชาวบ้านนำเรือไปพาย กระแสน้ำจะพาเรือพุ่งเข้าหาริมฝั่งคลองอยู่ตลอดเวลา ยัดเข้าตลิ่ง ยัดเข้าคลองท่าเดียว จึงเป็นที่มาของชื่อ "คลองสียัด"

## อ่างเก็บน้ำคลองสียัด
กรมชลประทานได้ก่อสร้างอ่างเก็บน้ำคลองสียัดซึ่งเป็นอ่างขนาดใหญ่ ความจุ 420 ล้านลูกบาศก์เมตร ตั้งอยู่ที่ตำบลท่าตะเกียบ อำเภอท่าตะเกียบ โดยก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2543 ส่งน้ำให้พื้นที่เพาะปลูกในเขตชลประทานได้ 138,000 ไร่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อำเภอท่าตะเกียบ
หมวดหมู่:อำเภอสนามชัยเขต
สียัด
วัดชายเคืองวนาราม

**วัดชายเคืองวนาราม**  เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะขนุน อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 35 ไร่ 3 งาน 37 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูสีลธรรมสุนทร เป็นเจ้าอาวาส
 
วัดชายเคืองวนารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2457 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2523 มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเปิดการสอนเมื่อ พ.ศ. 2530 วัดมีกำหนดการจัดงานปริวาสกรรม แรม 7 ค่ำ เดือน 12 ของทุกปี 

หอกลองวัดชายเคืองวนาราม เป็นอาคารทรงรูปสถาปัตยกรรมแบบไทย ชั้นบนเป็นหอระฆัง ชั้นล่างเป็นหอกลอง ในที่ธรณีสงฆ์ที่มีเนื้อที่ทั้งหมด 22 ไร่ 2 งาน 86 ตารางวา ให้ทางราชการตั้งโรงเรียนชื่อ *โรงเรียนวัดชายเคืองวนาราม* ได้ทำพิธีเปิดขึ้นเรียนเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2482 เริ่มแรกใช้ศาลาวัดเป็นสถานที่เล่าเรียน

## อ้างอิง

ชายเคืองวนาราม
วัดป่าทุ่งวัว

**วัดป่าทุ่งวัว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่ากระดาน อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา มีพื้นที่ประมาณ 15 ไร่ เป็นสาขา 111 ของวัดหนองป่าพง ปัจจุบันมีพระอธิการมี เตรชธัมโม เป็นเจ้าอาวาส

วัดป่าทุ่งวัว หรือ **วัดเขามันเทศ** ได้รับการจัดตั้งเป็นวัดที่ถูกต้องจากกรมการศาสนา เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ผู้ขออนุญาตสร้างวัดคือ นายเพ็ง อินแจ้

วัดเป็นสถานที่ท่องเที่ยว ด้านบนเขาเป็นที่ประดิษฐานพระสีวลีองค์ใหญ่ สามารถมองเห็นทิวทัศน์จากด้านบนเขาและมีรอยพระพุทธบาทจำลอง 1 คู่ ซึ่งจะต้องเดินต่อไปทางบันไดที่มีจำนวน 682 ขั้น นอกจากนั้นยังมีองค์พระสัมมาสัมโพธิญาณจำลอง และศาลเจ้าแม่ตะเคียน

## อ้างอิง

ป่าทุ่งวัว
พระสุริยประภาโพธิสัตว์

**สุริยประภา** (แปลว่า 'แสงสว่างแห่งพระอาทิตย์', Chinese: 日光菩薩; pinyin: *Rìguāng Púsà*; โรมาจิ: *Nikkō Bosatsu*) คือพระโพธิสัตว์ในคติพระพุทธศาสนาแบบมหายานและมหายาน เป็นพระโพธิสัตว์อันทรงทรงคุณดังผู้รักษาพระอาทิตย์ โดยทั่วไปพระองค์ได้รับการนับถือว่าเป็นพระอัครสาวกของพระไภษัชยคุรุพุทธเจ้าคู่กับพระจันทรประภาโพธิสัตว์ พระองค์มักปรากฏพร้อมด้วยพระไภษัชยคุรุพุทธเจ้าและพระจันทรประภาโพธิสัตว์ตามคติการบูชาแบบตรีเทพตามคติตรีเอกานุภาพ และพระองค์ได้รับการนับถือว่าเป็นหนึ่งในเทพยดาผู้รักษาพระอาทิตย์และเป็นประธานในพิธีไหว้พระอาทิตย์ของเทศกาลไหว้พระอาทิตย์ของชาวพุทธในเอเชียตะวันออกและทรงได้รับการบูชาเป็นหนึ่งในเทพธรรมบาล 24 พระองค์ด้วย

[thumb|350px|right|[กิมซิ้น|เทวรูปพระสุริยประภาโพธิสัตว์ ศิลปะยุคนาระ วัดยาคุชิจิ เมืองนาระ ประเทศญี่ปุ่น ภาพถ่ายในปีในปีพ.ศ. 2485]]

## ดูเพิ่ม
* วิหารแห่งพระอาทิตย์
* เทศกาลไหว้พระอาทิตย์
* เทพแห่งพระอาทิตย์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระโพธิสัตว์
หมวดหมู่:มหายาน
หมวดหมู่:วัชรยาน
หมวดหมู่:เทพเจ้าจีน
วัดชำป่างาม

**วัดชำป่างาม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่ากระดาน อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา ปัจจุบันมีพระหลาว อุชุโก เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส

วัดชำป่างามสร้างขึ้นตั้งแต่เมื่อ พ.ศ. 2396 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 มีหลวงพ่อคง สุวัณณ ซึ่งเป็นชาวเขมร แขวงเมืองพระตะบอง เป็นอดีตเจ้าอาวาสรูปแรก ซึ่งท่านเป็นคณาจารย์ดังรอบรู้ในพระธรรมวินัยพุทธคมแก่กล้า หลวงพ่อคงเป็นพระเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังและเป็นที่เคารพศรัทธาของพุทธศาสนิกชนอย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะชาวเมืองฉะเชิงเทราและใกล้เคียง แม้จะเป็นวัดเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่เข้าไปในป่าลึก เดินทางไปวัดได้ด้วยความยากลำบาก เจ้าพระยาอภัยภูเบศร์ (ชุ่ม อภัยวงศ์) มีความเคารพเลื่อมใสในหลวงพ่อคงเป็นอย่างสูง เมื่อจะเดินทางกลับเมืองไทยเนื่องจากต้องยกเมืองพระตะบองให้ฝรั่งเศส ได้สร้างกุฏิและเสนาสนะถวาย หลวงพ่อคงสร้างวัตถุมงคลเพื่อแจกจ่ายหลายชนิด ทั้งสมเด็จชานหมาก เหรียญ แหวน ตะกรุด ผ้ายันต์ เสื้อยันต์  ผ้าประเจียด และพระเครื่องต่าง ๆ

วัดยังมีเกจิอาจารย์อีกรูป คือ หลวงพ่อสาย ยสชาโต ท่านเป็นพระนักพัฒนา สนับสนุนทางด้านการศึกษาให้แก่ชุมชนหมู่บ้าน ด้วยการสร้างโรงเรียนวัดชำป่างาม "สายรัฐประชาสรรค์"

## อ้างอิง

ชำป่างาม
แองเจิลส์ อิน อเมริกา

***แองเจิลส์ อิน อเมริกา*** เป็นละครชุดของสหรัฐที่ออกอากาศในปี 2003 ทางช่องเอชบีโอ (ในประเทศไทยเคยออกอากาศผ่านทางยูบีซีเคเบิลทีวี ช่อง เอชบีโอ เอเชีย ในเดือนธันวาคม 2005 ช่วงเวลา 21.00 น.) กำกับการแสดงโดย ไมค์ นิโคลส์ สร้างโดยใช้เค้าโครงเรื่องจากบทละครที่ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์และรางวัลโทนี ในปี ค.ศ. 1991 เรื่อง *Angels in America: A Gay Fantasia on National Themesand* โดย โทนี คุชเนอร์ การดำเนินเรื่องเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1985 เกี่ยวกับชาวเมืองนิวยอร์กทั้ง 6 คน โดยเน้นไปที่เรื่องราวอันแปลกประหลาดของตัวละครชื่อ "ไพรออร์ วอลเตอร์" เกย์ที่ป่วยเป็นเอดส์ โดยเขามักจะได้รับการเยี่ยมเยียนจากทูตสวรรค์อยู่บ่อยๆ นอกจากนี้ยังมุ่งนำเสนอและสะท้อนถึงเรื่องราวอื่นๆเช่น นโยบายทางการเมืองของรัฐบาลสหรัฐในยุคของประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน , การแพร่ระบาดของโรคเอดส์ และการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและการเมืองอย่างรวดเร็ว

ละครชุดเรื่องนี้มีเนื้อหาแบ่งออกเป็น 2 องก์ เช่นเดียวกับบทละครต้นฉบับ โดยแต่ละองก์จะประกอบด้วยเนื้อหา 3 ตอน องก์แรกชื่อว่า *เข้าสู่สหัสวรรษ* มี 3 ตอนคือ "ข่าวร้าย", "ในหลอดทดลอง" ส่วนองก์ที่ 2 ชื่อว่า *ยุคปรับโครงสร้างเศรษฐกิจ* มี 3 บทคือ "หยุดเคลื่อนไหว" 

แองเจิลส์ อิน อเมริกา เป็นละครชุดที่มีผู้รับชมทางเคเบิลทีวีมากที่สุดในปี ค.ศ. 2003 ได้รับกระแสชื่นชมจากนักวิจารณ์และได้รับรางวัลมากมาย โดยเป็นละครชุดเรื่องแรก (จากทั้งหมด 3 เรื่องจนถึงปัจจุบัน นอกเหนือจาก *[[ชิตต์สครีก]]* ทางช่องซีบีซี ในปี ค.ศ. 2020 และ *[[เดอะคราวน์ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์)|เดอะ คราวน์]]* ทางเน็ตฟลิกซ์ ในปี ค.ศ. 2021) ที่สามารถเข้าชิงรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี ในสาขารางวัลใหญ่ได้ในทุกสาขา และชนะรางวัลในสาขานักแสดงทั้ง 4 สาขา นอกจากนี้ยังเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ 5 สาขาในรางวัลใหญ่ และชนะทั้ง 5 สาขา รวมถึงได้รับการจัดอันดับโดยสถาบันภาพยนตร์อเมริกันให้เป็น 1 ใน 10 รายการโทรทัศน์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดของปี 2003

## อ้างอิง
วัดพนมหยาด

**วัดพนมหยาด** เป็นวัดในเมืองไพลิน จังหวัดไพลิน ประเทศกัมพูชา ตั้งอยู่บนเขาพนมหยาด

ตามตำนานเล่าว่าวัดสร้างโดยยายหยาดซึ่งเป็นชาวบ้านที่ปลูกบ้านอยู่บริเวณนี้ มีเทวดา (บารมี) เข้าฝันยายหยาดห้ามไม่ให้มาล่าสัตว์ที่เขาลูกนี้ รวมถึงบอกให้สร้างวัด รักษาศีล เมื่อตื่นมายายหยาดจึงชักชวนชาวบ้านร่วมสร้างวัด

วัดมีรูปแบบศิลปะพม่า มีพระพุทธรูปหินอ่อนสีขาวมีอักษรพม่า เจดีย์องค์สีทองสร้างโดยชาวกุลา ลักษณะศิลปะมอญ-พม่า มีจารึกเขียนไว้ที่ 4 มุมของเจดีย์องค์ใหญ่ และที่ทางเข้าออกเจดีย์องค์เล็ก เจดีย์องค์ใหญ่ได้ชำรุด ยอดเจดีย์หักจากการที่ทหารเวียดนามหักเอาเจดีย์ที่บรรจุเพชรพลอยข้างใน นำเอาออกไป เจดีย์ได้รับการบูรณะและทาสีทองใหม่หมดทั้งองค์

อุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีจิตรกรรมฝาผนังรูปพระเวสสันดร เพดานมีรูปสัตว์ต่าง ๆ เช่น งู เต่า ไก่ และวัว รอบอุโบสถมีศาลเสาเดียว (ศาลพระภูมิ) ปักอยู่ทั้ง 8 ทิศ รอบอุโบสถ และมีรูปเทพบุตร เทพธิดา อยู่ด้านหน้าอุโบสถ ที่กำแพงแก้วมีรูปปั้นเทพธิดาตั้งอยู่เหนือกำแพงแก้ว รอบอุโบสถมีเสาหงส์ 2 ต้น เสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ หอไตร และกุฏิ และยังมีรูปปั้นเปรต แสดงดินแดนนรกภูมิ

## อ้างอิง

พนมหยาด
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดไพลิน
จุดจบของมักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์

**รัฐประหาร 9 แตร์มีดอร์** หรือ **จุดจบของมักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์** เป็นการกล่าวถึงหนึ่งในเหตุการณ์ที่เริ่มต้นด้วยการกล่าวอภิปรายของมักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์ต่อที่ประชุมใหญ่แห่งชาติ เมื่อวันที่ 8 แตร์มีดอร์ ปี 2 (26 กรกฏาคม ค.ศ. 1794) เขาถูกจับกุมในวันถัดไป และถูกประหารชีวิต เมื่อวันที่ 10 แตร์มีดอร์ ปี 2 (27 กรกฏาคม ค.ศ. 1794) ในคำกล่าวสุนทรพจน์ของวันที่ 8 แตร์มีดอร์ รอแบ็สปีแยร์ได้พูดถึงการมีอยู่ของศัตรูภายใน ผู้สมรู้ร่วมคิด และผู้ฟ้องร้องเท็จ(calumniators) ภายในสภาและคณะกรรมการปกครอง เขาได้ปฏิเสธที่จะให้มีการเอ่ยชื่อแก่พวกเขา ซึ่งสร้างความตื่นตระหนกแก่เหล่าผู้แทนที่หวาดกลัวต่อรอแบ็สปีแยร์ที่กำลังเตรียมพร้อมจะกวาดล้างในสภาอีกครั้ง

ในวันถัดมา ด้วยภาวะความตึงเครียดกลางสภาทำให้ฌ็อง-ล็องแบร์-ตาลเลียง หนึ่งในผู้สมรู้ร่วมคิดที่รอแบ็สปีแยร์ได้มีความคิดที่จะกล่าวประณามโทษเขา ได้โน้มน้าวฝูงชนกลางสภาหันมาต่อต้านรอแบ็สปีแยร์และออกประกาศสั่งจับกุมเขา ในช่วงสิ้นสุดของวันถัดไป รอแบ็สปีแยร์ถูกประหารชีวิตในปลัสเดอลาเรวอลูว์ซียง ที่ซึ่งพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ทรงถูกสำเร็จโทษเมื่อปีก่อน เขาถูกประหารชีวิตด้วยกิโยติน เช่นเดียวกับคนอื่น ๆ

หมวดหมู่:รัฐประหาร
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
พิธีปลุกเสก

**พิธีปลุกเสก** () คือพิธีกรรมในศาสนาต่าง ๆ ในการปลุกเสกหรืออัญเชิญพลัง หรือ ประจุคุณของสิ่งที่เคารพบูชาในศาสนานั้น ๆ เช่นพระเป็นเจ้า (สำหรับศาสนาเอกเทวนิยม) เทวดา (สำหรับศาสนาพหุเทวนิยม) และ บุคคลที่ทรงคุณงามความดีต่าง ๆ (สำหรับศาสนาอเทวนิยม)  โดยอาศัยคุณซึ่งมีอยู่ในบทสวด หรือ บทสวดมนต์ หรือโดยใช้สมาธิจิตที่เกิดจากปฏิบัติกรรมฐาน ของสิ่งที่เคารพบูชาในศาสนานั้น ๆ หรือการชำระให้บริสุทธิ์ในศาสนาต่าง ๆ 

สันนิษฐานว่าคำว่าปลุกเสก น่าจะเพี้ยนมาจากคำว่าปรกเสก

## ศาสนาพุทธ

พิธีกรรมสำหรับพระพุทธรูปและรูปปฏิมาพระโพธิสัตว์ต่าง ๆ หรือ รูปจำลองพระเกจิอาจารย์ ในพระพุทธศาสนานั้น ขนานนามตามภาษาบาลี และ ภาษาสันสกฤตว่า **พิธีพุทธาภิเษก** () ซึ่งการปลุกเสกในศาสนาพุทธนั้นขึ้นอยู่กับนิกายต่าง ๆ อันมีรายละเอียดแตกต่างกันโดยรวมคือ การที่พระเถระผู้เชี่ยวชาญในการทำสมาธิจำนวนหนึ่ง ซึ่งเรียกว่า คณะปรก นั่งภาวนาส่งกระแสจิตเพ่งคุณพระรัตนตรัยเข้าไปสู่พระพุทธรูปและรูปปฏิมาพระโพธิสัตว์หรือวัตถุมงคลนั้น ๆ  โดยจุดประสงค์คือ เพื่อใช้สำหรับเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ หรือ เตือนสติให้ระลึกของคุณพระรัตนตรัยหรือพระโพธิสัตว์นั้น ๆ 
## ศาสนาผี|ศาสนาพื้นเมืองเดิมของไทย
สำหรับพิธีกรรมเกี่ยวกับเทวรูปปฏิมาในศาสนาพื้นเมืองเดิมของไทยซึ่งไม่ได้มาจากศาสนาพุทธและศาสนาฮินดูจากอินเดียนั้นได้แก่ ประเภทเทพารักษ์ เจ้าพ่อ เจ้าแม่ นางไม้ และ รุกขเทวดา หรือเทพพื้นเมือง เทพท้องถิ่นนั้น ๆ (ประเภทเดียวกับครามเทวตาในศาสนาฮินดู) ใช้คำศัทพ์ว่า  **พิธีปลุกเสก** แต่สำหรับพระบรมรูปจำลองพระมหากษัตริย์ พระราชวงศ์ รูปวีรบุรุษ วีรสตรี ผู้ทรงคุณงามความดีที่สาธารณชนยกย่องสรรเสริญบูชา รูปผู้ที่ควรสักการบูชา ปูชนียวัตถุต่าง ๆ หรือ ฤๅษีต่าง ๆ ฯลฯ ใช้คำศัทพ์ว่า  **พิธีมังคลาภิเษก**

## ศาสนาคริสต์

## ศาสนาฮินดู

สำหรับเทวรูปในศาสนาฮินดูมีธรรมเนียมปฏิบัติของศาสนาฮินดูอันเป็นข้อกำหนดสำคัญ คือ **การเทวาภิเษก** คือ การเชิญสิริมงคล คุณสมบัติ เทวานุภาพ และบารมีของเทพเจ้าฮินดูโดยอาศัยคุณซึ่งมีอยู่ในบทสวด หรือ บทสวดมนต์ หรือโดยใช้สมาธิจิตของเทวดาในศาสนาฮินดูมาสู่เทวรูปโดยข้อกำหนดจะปฏิบัติโดยพราหมณ์หรือฤๅษีอันทรงคุณแห่งศีลจริยวัตรสมควรมาประกอบพิธีกรรมตามข้อกำหนดในพระเวทตามสายนิกายนั้น ๆ 
สำหรับโบสถ์พราหมณ์ธรรมเนียมปฏิบัติของศาสนาฮินดูโดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาคใต้ของประเทศอินเดีย โบสถ์พราหมณ์ทั่วโลก พิธีกุมภาภิเษกหรือบวงสรวงครั้งใหญ่ของโบสถ์พราหมณ์จะต้องปฏิบัติทุก ๆ สิบสองปี โดยปกติแล้วจะทำเพื่อชำระล้างโบสถ์พราหมณ์หลักของเทพประธานหลังการบูรณะหรือทำเพียงเพื่อฟื้นฟูความบริสุทธิ์ของโบสถ์พราหมณ์ ชาวฮินดูเฉลิมฉลองเหตุการณ์นี้ในวันสถาปนาครั้งใหญ่นี้เนื่องจากการเป็นหนึ่งในกุศลผลบุญให้แก่ตน คือ "ปุณยะ" หรือกรรมดี

## ศาสนาเชน

## ศาสนาอิสลาม

## ดูเพิ่ม
* พิธีอภิเษก 
* กวคาถา 
* พิธีพุทธาภิเษก
* บูชา (ศาสนาฮินดู)
* บูชา (ศาสนาพุทธ)
* บูชา (ศาสนาเชน)
* พระราชพิธีราชยาภิเษก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พิธีกรรม
วัดหลวงบดินทร์เดชา

**วัดหลวงบดินทร์เดชา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองเก่า อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี

วัดหลวงบดินทร์เดชาตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2351 เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) แม่ทัพสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว สร้างวัดนี้ไว้สมัยออกรบ ทั้งไปปราบกบฏเจ้าอนุวงศ์ (ลาว) ปราบเขมร และญวน ตามคำบอกเล่าเจ้าพระยาบดินทรเดชาพร้อมทั้งชาวบ้านได้ตั้งชุมพลอยู่ทิศปัจจิมและหรดีของวัดหลวงบดินทร์เดชา มีการผูกพัทธสีมา อาราธนาพระหลักคำสิงห์ วัดกลางเมืองเก่า มาเป็นเจ้าอาวาส ทั้งนี้เจ้าพระยาบดินทรเดชายังใช้วัดหลวงบดินทร์เดชาเป็นสถานที่ทำพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยาก่อนเคลื่อนทัพไปยังเมืองเขมร เมื่อจะยกทัพกลับกรุงเทพฯ ก็ได้มาพักแรมและบำเพ็ญกุศลที่วัดนี้ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 ปัจจุบันมีพระครูบดินทร์เดชาภิวัฒน์เป็นเจ้าอาวาส

ภายในวัดมีรูปปั้นเจ้าพระยาบดินทรเดชาอยู่หน้าพระวิหารน้อย ภายในมีพระพุทธรูปปิดทอง มีพระธาตุขนาดเล็ก เล่าลือกันว่า ยามค่ำมืดมักมีแสงเปล่งประกายออกมา เชื่อกันว่าในพระธาตุมีวัตถุมงคล มีผอบและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประดิษฐานอยู่ แต่จะเป็นอะไรบ้างนั้น ไม่อาจทราบได้

## อ้างอิง

หลวงบดินทร์เดชา
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามนามของบุคคลสำคัญของไทย
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดปราจีนบุรี
พิธีตัดไม้ข่มนาม

**พิธีตัดไม้ข่มนาม** เป็นพิธีโบราณทางไสยศาสตร์ก่อนออกสงคราม โดยหาไม้ที่มีชื่อเหมือนหรือสําเนียงคล้ายชื่อข้าศึกมาตัดให้ขาดเพื่อเอาชัย พิธีนี้ปรากฏอยู่ในตำราพิชัยสงคราม เป็นพิธีที่ประกอบร่วมกับพิธีตั้งโขลนทวาร

ผู้ทำพิธีจะตั้งโรงพิธีขึ้น เอาดินจากใต้สะพาน ดินท่าน้ำ ดินในป่าช้า อย่างละ 3 แห่ง มาผสมปั้นเป็นรูปข้าศึก แล้วเขียนชื่อแม่ทัพข้าศึก ลงยันต์พุทธจักร บรรลัยจักร ทับลงบนชื่อนั้น แต่งตัวหุ่นเป็นตามเพศภาษาข้าศึก เอาต้นกล้วยและไม้มีชื่อร่วมตัวอักษรเดียวกับชื่อของข้าศึกหรือผู้เป็นแม่ทัพ มาปลุกเสกในโรงพิธีแล้วเอาหุ่นผูกติดกับต้นกล้วย เอาไม้นั้นประกบกันเข้า หลังจากนั้นพราหมณ์อ่านพระเวท เมื่อได้ฤกษ์แล้วพระมหากษัตริย์จะมีพระบรมราชโองการให้ขุนพลทหารคนใดคนหนึ่งทำพิธีแทน โดยพระราชทานพระธำมรงค์เนาวรัตน์และพระแสงดาบอาญาสิทธิ์แล้วให้ขุนพลใช้ดาบอาญาสิทธิ์ฟันไม้นั้นให้ขาดใน 3 ที แล้วกลับเข้าไปบังคมทูลว่าได้ปราบข้าศึกมีชัยชนะตามพระราชโองการ พร้อมทั้งถวายพระแสงดาบอาญาสิทธิ์และพระธำมรงค์คืน ส่วนวิธีอื่นเช่น เขียนชื่อของข้าศึกลงในกาบหยวกจากนั้นทำเช่นเดียวข้างต้น เหยียบใบไม้ที่มีพยัญชนะต้นเป็นกาลกิณีของศัตรู เป็นต้น

ในปัจจุบันพิธีตัดไม้ข่มนามหาชมยาก จะเป็นเพียงการแสดงรำดาบครู โดยจะใช้ดาบครูแทนดาบอาญาศึก ไม่มีการปั้นหุ่นข้าศึก ผู้รำจะเริ่มด้วยการเข้าทรง ท่าการร่ายรำทั้งหลายมาจากจิตสำนึกในขณะช่วงที่รำโดยไม่มีการฝึกซ้อมมาก่อน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พิธีในประเทศไทย
หมวดหมู่:ตำราพิชัยสงคราม
อาสนวิหารชั่วคราวนักบุญเปาโล (วัลเลตตา)

**อาสนวิหารชั่วคราวนักบุญเปาโล** (มอลตี: *Il-Pro-Katridral ta' San Pawl*, ) หรือชื่อทางการ **อาสนวิหารชั่วครวและโบสถ์คอลเลกิเอตนักบุญเปาโล** () เป็นอาสนวิหารชั่วคราว (pro-cathedral) ในนิกายอังกลิคันภายใต้อัครสังฆมณฑลในยุโรป ตั้งอยู่ที่จัตุรัสเอกราช วัลเตตา ประเทศมอลตา โบสถ์นี้เป็นหนึ่งในสามอาสนวิหารของอัครสังฆมณฑลยิบรอลตาร์ประจำยุโรป

อาสนวิหารสร้างขึ้นโดยสตรีสูงศักดิ์ ราชินีอะเดเลด ขณะเยือนมอลตาในศตวรรษที่ 19 เมื่อนางพบว่าบนเกาะมอลตาไม่มีศาสนสถานสำหรับศาสนิกชนของนิกายอังกลิคัน ก่อนหน้าที่จะมีการสร้างโบสถ์หลังนี้ ศาสนิกชนนิกายอังกลิคันต้องประกอบพิธีกรรมในพระราชวังแกรนด์มาสเตอร์ โบสถ์สร้างขึ้นตรงจุดที่เป็น Auberge d'Allemagne (ที่พำนักคอนเวนต์ของอัศวินผู้บริบาลชาวเยอรมัน) และเป็นผลงานออกแบบโดย William Scamp เริ่มก่อสร้างในปี 1839 แล้วเสร็จในปี 1844 ราชินีอะเดเลดเป็นผู้เดินทางมาวางศิลาฤกษ์ในวันที่ 20 มีนาคม แปลนก่อสร้างเดิมออกแบบโดย Richard Lankasheer แต่ว่าต่อมาได้รับการพิสูจน์ว่าแปลนก่อสร้างนั้นไม่มั่นคง จึงเปลี่ยนมาใช้แปลนของ Scamp ในปี 1841 แปลนแรกของ Scamp ตั้งให้พระแท่นบูชาอยูทางตะวันตกของโบสถ์ แต่บิชอปแห่งยิบรอลตาร์มีมุมมองที่เป็นอนุรักษนิยมกว่า จึงได้แก้ไขแปลนใหม่โดย Scamp ออกแบบให้มีส่วนโค้งครึ่งวงกลม (apse) ภายในประตูใหญ่ (great doors) สำหรับเป็นสักการสถาน (sanctuary) ทางตะวันออก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาสนวิหารในประเทศมอลตา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในวัลเลตตา
อาสนวิหารชั่วคราว

**อาสนวิหารชั่วคราว** () เป็นโบสถ์ประจำเขตปาริช ที่ใช้งานเป็นอาสนวิหาร หรือ อาสนวิหารร่วมประจำสังฆมณฑลใด ๆ เป็นเวลาชั่วคราว หรือหมายถึงโบสถ์ที่มีการใช้งานแบบเดียวกันในเขตปกครองมิสซังคาทอลิก (เช่น แคว้นอัครทูต หรือ เขตปกครองอัครทูต) ที่ยังไม่ได้รับการตั้งให้เป็นอาสนวิหาร อาสนวิหารชั่วคราวต่างจากอดีตอาสนวิหาร (proto-cathedral) ที่ในโรมันคาทอลิกใช้เรียกอดีตอาสนวิหาร

ตัวอย่างเช่น โบสถ์นักบุญอันโตนีโอที่มอตีลเป็นอาสนวิหารชั่วคราวประจำดิลี ประเทศติมอร์ตะวันออก ก่อนที่จะก่อสร้างอาสนวิหารแม่พระปฏิสนธินิรมลในปี 1989

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาสนวิหาร
เยอตาพลัตเซิน

**เยอตาพลัตเซิน** () เป็นจัตุรัสสาธารณะในเยอเตอบอร์ย ประเทศสวีเดน ตั้งอยู่ที่ปลายทางทิศใต้ของถนนอะเวอนึน ซึ่งเป็นถนนสายหลักของเมือง จัตุรัสตั้งขึ้นในปี 1923 เพื่อใช้จัดงานจัดแสดงอุตสาหกรรม และฉลองการตั้งเมืองเยอเตอบอร์ยครบ 300 ปี

เยอตาพลัตเซินเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมของเยอเตอบอร์ย จัตุรัสรายล้อมด้วยโถงแสดงดนตรีเยอเตอบอร์ย, พิพิธภัณฑ์ศิลปะเยอเตอบอร์ย, โรงละครนครเยอเตอบอร์ย และหอสมุดประจำนคร ใจกลางของจัตุรัสเป็นรูปปั้นโพไซดอน ผลงานของ คาร์ล มิลเลส และเป็นสัญลักษณ์หนึ่งของนครเยอเตอบอร์ย 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จัตุรัสในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในกอเทนเบิร์ก
โกเตียทาวเวอส์

**โกเตียทาวเวอส์** (อักษรโรมัน: Gothia Towers) เป็นหมู่ตึกระฟ้าสามตึกในเยอเตอบอร์ย ประเทศสวีเดน, และเป็นโรงแรมที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มประเทศนอร์ดิก โกเตียเป็นส่วนหนึ่งของศูนย์จัดแสดงและประชุมสวีเดน ประกอบด้วยห้องพัก 1,200 ห้อง, ห้องสวีท 11 ห้อง และภัตตรคารกับบาร์จำนวนหนึ่ง

หมู่อาคารประกอบด้วยสามอาคาร อาคารแรกสร้างในปี 1984, อาคารที่สองในปี 2001 ส่วนอาคารที่สามสร้างในปี 2011 และเสร็จในปี 2014 โดยอาคารที่สามเป็นอาคารที่สูงสุดด้วยความสูง () ถือเป็นอาคารสูงสุดในเยอเตอบอร์ยและที่หกในสวีเดน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในกอเทนเบิร์ก
หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:โรงแรมในประเทศสวีเดน
นียาเอ็ลฟส์บอร์ย

**นียาเอ็ลฟส์บอร์ย** (; ) เป็นป้อมปราการในทะเลบนเกาะชีร์กูกวดส์ฮ็อลเมิน () ในพื้นที่เขตนครกอเทนเบิร์ก (เยอเตอบอร์ย) ประเทศสวีเดน ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำเยอตา สร้างขึ้นเพื่อคุ้มกันจุดที่เป็นทางเข้าออกเดียวของสวีเดนในเวลานั้นสู่ทะเลเหนือและมหาสมุทรแอตแลนติก ป้อมปราการเริ่มก่อสร้างในปี 1653 และใช้งานในทางทหารเรื่อยมาจนถึงปี 1869

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ป้อมปราการในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในกอเทนเบิร์ก
สะพานเออเรซุนด์

**สะพานเออเรซุนด์** ( ;  ; ชื่อผสมผสาน: ) เป็นสะพานทางยกระดับและสะพานรถไฟข้ามช่องแคบเออเรซุนด์ ระหว่างเดนมาร์กกับสวีเดน ถือเป็นสะพานทางเดินรถและรางรวมกันที่ยาวที่สุดในทวีปยุโรป ด้วยความนาวเกือบ  จากชายฝั่งของเมืองมัลเมอ ประเทศสวีเดน ไปยังเกาะเพอเบอร์ฮ็อล์มที่มนุษย์สร้างขึ้น ตั้งอยู่ใจกลางช่องแคบ การข้ามช่องแคบยังต้องใช้ระยะทางอีก  ผ่านไปทางอุโมงค์ดรอยเดินต่อเข้าไปยังเกาะอามาเยอร์ในประเทศเดนมาร์ก

สะพานเชื่อมต่อระบบถนนและระบบรางของคาบสมุทรสแกนดิเนเวียเข้ากับยุโรปกลางและยุโรปตะวันตก นอกจากนี้สะพานยังมีการติดตั้งสายส่งสัญญาณข้อมูลที่เป็นกระดูกสันหลังของการเชื่อมต่อข้อมูลอินเทอร์เน็ตระหว่างสวีเดนกับยุโรปกลาง ถนนของสะพานเป็นส่วนหนึ่งของทางด่วนยุโรปสายอี 20 ส่วนรางเป็นส่วนหนึ่งของสายเออเรซุนด์

สะพานเป็นผลงานออกแบบโดย Jorgen Nissen และ Klaus Falbe Hansen จาก Ove Arup and Partners และ Niels Gimsing กับ Georg Rotne

## อ้างอิง


หมวดหมู่:สะพานนานาชาติ
หมวดหมู่:สะพานในประเทศเดนมาร์ก
หมวดหมู่:สะพานในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมัลเมอ
หมวดหมู่:สะพาน–อุโมงค์
หมวดหมู่:สะพานขึง
หมวดหมู่:สะพานถนน
หมวดหมู่:สะพานรถไฟ
หมวดหมู่:สะพานถนน-รถไฟ
หมวดหมู่:อุโมงค์รถไฟ
เออเรซุนด์
เอ็มโพเรีย (ห้างสรรพสินค้า)

**เอ็มโพเรีย** (อักษรโรมัน: Emporia) เป็นห้างสรรพสินค้าในมัลเมอ ประเทศสวีเดน ใกล้กับสนามกีฬามัลเมอ และ สถานีฮึลเลีย เอ็มโพเรีนเปิดให้บริการในวันที่ 25 ตุลาคม 2012 ภายใต้การลงทุนก่อสร้างกว่า 2 พันล้าน โครเนอร์ สถาปนิกผู้ออกแบบคือแยร์ต วินกอร์ด จาก วินกอร์ด อาร์คิเต็กโกนเตอร์ อาคารยังประดับด้วยงานออกแบบเสียงโดย Radja Sound Design Agency

ห้างประกอบด้วยร้านค้าประมาณ 200 ร้าน ภายใต้พื้นที่ 93,000 ม² ความสูงสามชั้น และมีระเบียงบนดาดฟ้าที่มีพื้นที่ 27,000 ม² ห้าลมีพนักงานประจำอยู่ที่ประมาณ 3,000 คน และมีผู้เดินทางมายังห้างนี้ราว 25,000 คนต่อวัน

เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2022 เกิดเหตุยิงในห้าง เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิตหนึ่งรายและบาดเจ็บหนึ่งคน ผู้ก่อเหตุเป็นชายวัย 15 ปี ถูกจับกุมได้ไม่นานหลังก่อเหตุ ตำรวจระบุว่าแรงจูงใจก่อเหตุของคนร้ายเกิดขากปัญหาระหว่างกลุ่มอาชญากรรม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ห้างสรรพสินค้าในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมัลเมอ
โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยอุปซอลา

**โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยอุปซอลา** ( หรือนิยมเรียกย่อ ๆ ว่า "Akademiska"; อะกาเดียมิสกา  หรือ "Ackis"; อักคิส) เป็นโรงพยาบาลสอนประจำคณะแพทยศาสตร์กับวิทยาลัยพยาบาลศาสตร์ของมหาวิทยาลัยอุปซอลา ตั้งอยู่ในอุปซอลา ประเทศสวีเดน โรงพยาบาลบริหารงานโดยสภามณฑลอุปซอลาร่วมกับมหาวิทยาลัย เป็นโรงพยาบาลระดับปฐมภูมิประจำมณฑลอุปซอลาร่วมกับโรงพยาบาลเอียนเชอปิงในเอียนเชอปิง นอกจากนี้ยังเป็นโรงพยาบาลส่งต่อระดับตติยภูมิสำหรับการบริการสาธารณสุขของเขตบริการสุขภาพอุปซอลา/เออเรโบร (Uppsala/Örebro) และเป็นโรงพยาบาลส่งต่อระดับตติยภูมิจากทั้งประเทศสวีเดนในบางสาขาเฉพาะทาง

 โรงพยาบาลประกอบด้วยลูกจ้าง 8,300 คน และมีขนาด 940 เตียง โรงพยาบาลยังให้บริการสุขภาพแก่ผู้ป่วยที่ไม่ได้ถือสัญชาติสวีเดน ภายใต้โครงการ "*อุปซอลาแคร์*" (Uppsala Care)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
อปปซล
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอุปซอลา
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยอุปซอลา
จังหวัดของประเทศสวีเดน

**จังหวัด** () เป็นภูมิภาคทางประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ และทางวัฒนธรรมของประเทศสวีเดน สวีเดนประกอบด้วย 25 จังหวัด ถึงแม้จะไม่มีหน้าที่ในการบริหาร (เว้นแต่ในบางกรณีเช่นในการแบ่งเขตกีฬา) แต่จังหวัดของสวีเดนก็เป็นมรดกทางประวัติศาสตร์และเป็นหนึ่งในเครื่องมือที่ใช้ระบุเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของสิ่งที่เกี่ยวข้อง เช่น ภาษาถิ่น คติชาวบ้าน เป็นต้น

ในบางกรณี เขตการปกครอง (เทศมณฑล) มีอาณาเขตแทบจะสอดคล้องกับอาณาเขตของจังหวัด เช่น จังหวัดเบลียกิงเงอและเทศมณฑลเบลียกิงเงอ หรือจังหวัดก็อตลันด์ เทศมณฑลก็อตลันด์ และเทศบาลก็อตลันด์ เป็นต้น

เมืองใหญ่อย่างสต็อกโฮล์ม กอเทนเบิร์ก และมัลเมอ ล้วนมีเส้นอาณาเขตของจังหวัดผ่ากลางเมือง ผลสำรวจชิ้นหนึ่งพบว่าประชากรของเมืองเหล่านี้เลือกที่จะระบุตัวตนด้วยเมือง มากกว่าที่จะระบุตัวตนจากจังหวัด

## รายชื่อจังหวัด

ในบางครั้งภาษาอังกฤษและบางภาษาใช้ชื่อในภาษาละตินแทนชื่อภาษาสวีเดน เช่น  (ภาษาสวีเดนคือ ) เป็นที่นิยมมากกว่าในภาษาอังกฤษ ส่วนบางคำที่เป็นเอ็กโซนิมในภาษาอังกฤษ เช่น  แทน ,  แทน ,  แทน  และ  แทน  ปรากฏใช้มากกว่าในวรรณกรรมภาษาอังกฤษ ในขณะที่งานเขียนของชาวสวีเดนเป็นภาษาอังกฤษเลือกใช้แต่ชื่อภาษาสวีเดนมาอย่างยาวนาน

## อ้างอิง


หมวดหมู่:เขตการปกครองของประเทศสวีเดน
สวีเดน
เซอเดอร์มันลันด์

**เซอเดอร์มันด์ลันด์** (,  หรือ ) หรือชื่อท้องถิ่นว่า **เซิร์มลันด์** () เป็นจังหวัดในอดีตริมชายฝั่งตะวันออกของประเทศสวีเดน มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเอิสเตอร์เยิตลันด์, แนร์เกอ, เว็สต์มันด์ลันด์ และอุปลันด์ นอกจากนี้ยังจรดทะเลสาบแมลาเรินและทะเลบอลติก

ชื่อ *เซอเดอร์มันด์ลันด์* แปลว่า "ดินแดนคนใต้" โดยศัพท์ *คนใต้* () หมายถึงคนที่อาศัยอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัดอุปลันด์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศสวีเดน
อุปลันด์

**อุปลันด์** (, ) เป็นจังหวัดทางชายฝั่งตะวันออกของประเทศสวีเดน ทางเหนือของสต็อกโฮล์ม มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเซอเดอร์มันลันด์, เว็สต์มันลันด์ และเย็สตริกลันด์ นอกจากนี้ยังจรดทะเลสาบแมลาเรินและทะเลบอลติก

ชื่อ *อุปลันด์* แปลตรงตัวว่า "ดินแดนตอนบน" และมักสะกดว่า  โดยเฉพาะในวรรณกรรมภาษาอังกฤษเก่า ๆ ในขณะที่รูปภาษาละตินคือ 

## การปกครอง
จังหวัดของประเทศสวีเดนไม่มีบทบาทในทางการบริหารและปกครอง เขตการปกครองปัจจุบันของสวีเดนคือเทศมณฑล () จังหวัดอุปลันด์ประกอบด้วยเทศมณฑลอุปซอลากับเทศมณฑลสต็อกโฮล์ม และยังครอบคลุมพื้นที่เล็ก ๆ บางส่วนของเทศมณฑลเว็สต์มันลันด์ เทศมณฑลแยฟเลอบอร์ย และเทศมณฑลเซอเดอร์มันลันด์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศสวีเดน
อีซุม

**อีซุม** (, ; ) เป็นนครในแคว้นคาร์กิว ทางภาคตะวันออกของประเทศยูเครน ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำซีแวร์สกึยดอแนตส์ ห่างจากคาร์กิว (เมืองหลักของแคว้น) ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 120 กิโลเมตร ประมาณกันว่าใน ค.ศ. 2021 นครนี้มีประชากร 45,884 คน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครในประเทศยูเครน
หมวดหมู่:แคว้นคาร์กิว
สกัวเนอ

**สกัวเนอ** (, ), **สกอเนอ** (, ) หรือ **สกานิอา** () เป็นจังหวัดในอดีตที่ตั้งอยู่ทางใต้สุดของประเทศสวีเดน ตั้งอยู่ตรงปลายทางใต้ของภูมิภาคเยอตาลันด์ มีอาณาเขตใกล้เคียงกับอาณาเขตของเทศมณฑลสกัวเนอซึ่งตั้งขึ้นในปี 1997 สกัวเนอประกอบด้วยเทศบาล 33 เทศบาล และมีเมืองใหญ่สุดคือมัลเมอ ซึ่งใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่สามของประเทศสวีเดน

สกัวเนอมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดฮัลลันด์ จังหวัดสมัวลันด์ จังหวัดเบลียกิงเงอ ทะเลบอลติก และช่องแคบเออเรซุนด์ซึ่งมีสะพานเออเรซุนด์ทอดข้ามและเชื่อมต่อกับประเทศเดนมาร์ก สกัวเนอเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคเออเรซุนด์ที่มีพื้นที่ครอบคลุมข้ามประเทศ

พื้นที่ของสกัวเนอคิดเป็นร้อยละ 3 ของพื้นที่ประเทศ มีประชากรราว 1,320,000 คน หรือร้อยละ 13 ของจำนวนประชากรของประเทศ และมีความหนาแน่นประชากร 121 คนต่อตารางกิโลเมตร ซึ่งสูงเป็นอันดับที่สองของประเทศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศสวีเดน
วอว์ชันสก์

**วอว์ชันสก์** (, ) เป็นนครขนาดเล็กในเขตชูฮูยิวของแคว้นคาร์กิว ทางภาคตะวันออกของประเทศยูเครน เป็นที่ตั้งของเทศบาลนครวอว์ชันสก์ซึ่งเป็นเทศบาลแห่งหนึ่งของยูเครน ประมาณกันว่าใน พ.ศ. ในปี 2024 ประชากรของเมืองนี้มีจำนวน 0 คน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครในประเทศยูเครน
หมวดหมู่:แคว้นคาร์กิว
วัดพังตรุ

**วัดพังตรุ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพังตรุ อำเภอพนมทวน จังหวัดกาญจนบุรี

ไม่มีเอกสารที่กล่าวถึงประวัติผู้สร้างวัด แต่มีประวัติว่าเป็นสถานที่ตั้งทัพของพระมหาอุปราชแม่ทัพ คราวสงครามยุทธหัตถีกับสมเด็จพระนเรศวรมหาราช และเส้นทางการเดินทัพระหว่างไทยกับพม่า วัดพังตรุมีนามเดิมว่า **วัดตระพังตรุ** บ้านพังตรุยังมีเจดีย์รากฐานวิหารอยู่ 2 วัด คือวัดเหนือและวัดใต้ ปัจจุบันชื่อวัดพังตรุ (เหนือ) และวัดพังตรุ (ใต้) สาเหตุที่กลายเป็นวัดร้าง คงจะเมื่อ พ.ศ. 2310 พม่ายกกองทัพผ่านไปตีกรุงศรีอยุธยา ชาวบ้านหนีข้าศึกไปหมด วัดจึงร้างสืบหาประวัติไม่ได้ 

สมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์เสด็จไปสักการะเจดีย์ยุทธหัตถีที่สุพรรณบุรี ออกจากพระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม และเสด็จประทับที่บ้านพังตรุ เมื่อวันศุกร์ที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2456 ทางราชการได้สร้างพลับพลารับเสด็จที่วัดร้างทางทิศใต้ (วัดพังตรุใต้ ในปัจจุบัน) หลังจากนั้นก็ต่อเติมและสร้างวัดพังตรุ (ใต้) ให้เป็นวัดมีพระสงฆ์จำพรรษา ปัจจุบันใช้นามวัดว่า "'วัดพังตรุ" สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2456 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2499

โบราณสถานที่สำคัญประกอบด้วย วิหารเป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดกว้าง 4.8 เมตร ยาว 16.5 เมตร พบเฉพาะฐานรากของอาคารเท่านั้น เจดีย์ 18 องค์ สภาพส่วนใหญ่พังทลายลง เหลือเพียงส่วนของฐาน มีเพียงเจดีย์หมายเลข 1 และ 3 เป็นเจดีย์ทรงเครื่อง มีสระน้ำขนาดใหญ่ (พังตรุ) ขนาดกว้างประมาณ 42 เมตร ยาวประมาณ 145 เมตร อยู่ห่างออกไปทางทิศเหนือวิหาร สันนิษฐานว่าเป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าก่อด้วยอิฐสอปูน ตั้งอยู่บนพื้นดินถมอัดสูงกว่าพื้นที่โดยรอบประมาณ 80 เซนติเมตร เจดีย์ราย อยู่ทางด้านหน้า 2 องค์ และด้านทิศเหนือ 1 องค์ เป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง ส่วนบนเป็นทรงระฆังกลม เจดีย์บางองค์มีซุ้มจรนำทั้ง 4 ด้าน ประดับด้วยลายปูนปั้นเป็นรูปครุฑยุดนาคและลายอื่น ๆ

## อ้างอิง

พังตรุ
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดกาญจนบุรี
ศูนย์วัฒนธรรมดุนแกร์

**ศูนย์วัฒนธรรมดุนแกร์** () เป็นพิพิธภัณฑ์และศูนย์ศิลปะตั้งอยู่ในเฮลซิงบอร์ย ประเทศสวีเดน เป็นพิพิธภัณฑ์ที่บันทึกประวัติศาสตร์ของเฮลซิงบอร์ยตั้งแต่ยุคน้ำแข็ง

อาคารเป็นผลงานออกแบบโดย Kim Utzon และชื่อตั้งตามนักธุรกิจ Henry Dunker (1870-1962) ทุนการสร้างพิพิธภัณฑ์ได้รับบริจาคมาโดยทุนบริจาค Henry และ Gerda Dunker (*Henry och Gerda Dunkers donationsfond*) Henry Dunker เป็นนักธุรกิจท้องถิ่นที่เป็นเจ้าของกิจการที่เป็นผู้ว่าจ้างงานรายใหญ่ที่สุดของเฮลซิงบอร์ย บริษัทผู้ผลิตยาง พอลิเมอร์ และพลาสติก แตรลเลอบอร์ย

ค่าใช้จ่ายก่อสร้างศูนย์อยู่ที่ 300 ล้านโครเนอร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Dunkers kulturhus official website
*Trelleborg official website