open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เจ้าหญิงมารีแห่งเนเธอร์แลนด์

**เจ้าหญิงมารีแห่งเนเธอร์แลนด์** (; 5 มิถุนายน ค.ศ. 1841 – 22 มิถุนายน ค.ศ. 1910) เป็นพระธิดาในเจ้าชายเฟรเดอริกแห่งเนเธอร์แลนด์ กับเจ้าหญิงลูอีเซอแห่งปรัสเซีย และเป็นพระชายาในเจ้าชายวิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งวีท

## พระประวัติ
เจ้าหญิงมารีแห่งเนเธอร์แลนด์ ประสูติเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1841 ณ ประเทศเนเธอร์แลนด์ เป็นพระธิดาพระองค์สุดท้องใน เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งเนเธอร์แลนด์ กับ เจ้าหญิงลูอีเซอแห่งปรัสเซีย ขณะมีพระขันษาราว 5 ปี แพทย์ได้วินิจฉัยว่าพระองค์มีปัญหาด้านการได้ยิน แต่พระอาการไม่น่าเป็นห่วง เมื่อเจริญพระชันษาขึ้น พระองค์คาดหวังว่าจะเสกสมรสกับเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ แต่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ไม่ทรงยอมรับและทรงต่อต้านเป็นอย่างมาก ในที่สุดทั้งสองไม่ได้เสกสมรสกัน

## เสกสมรส
หลังจากไม่ได้เป็นพระวรชายาในเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ เจ้าหญิงมารีทรงพบกับเจ้าชายวิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งวีท ก่อนเสกสมรสกันในวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1871 โดยได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น **เจ้าหญิงมารี เจ้าหญิงแห่งวีท พระชายา** มีพระบุตร ดังนี้
#เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช เจ้าชายแห่งวีท
#เจ้าชายอเล็กซานเดอร์
#เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งแอลเบเนีย
#เจ้าชายวิกเตอร์
#เจ้าหญิงลูอีส
#เจ้าหญิงเอลิซาเบธ

ภายหลังเสกสมรส 36 ปี เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งวีทได้สิ้นพระชนม์ ตำแหน่ง **เจ้าชายพระประมุขแห่งวีท** จึงตกเป็นของพระโอรสพระองค์ใหญ่ คือ เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช เจ้าชายแห่งวีท พระองค์จึงได้รับการสถาปนาที่ **เจ้าหญิงมารี เจ้าหญิงหม้ายแห่งวีท**

พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1910 สิริพระชันษา 69 ปี

หมวดหมู่:เจ้าหญิงเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:ราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา
หมวดหมู่:เจ้าหญิงวีท
ยาฝังคุมกำเนิด

right|thumb|370x370px|ชุดติดตั้งสำหรับ ''Implanon'' ตัวอย่างของยาฝังคุมกำเนิดแบบฝังใต้ผิวหนัง
**ยาฝังคุมกำเนิด** () เป็นอุปกรณ์ปลูกฝังทางการแพทย์ใช้เพื่อคุมกำเนิด อาจทำโดยการปล่อยฮอร์โมนเพื่อยับยั้งการตกไข่หรือการพัฒนาของตัวอสุจิ, การใช้ทองแดงเป็นสารฆ่าเชื้ออสุจิในมดลูก, หรืออาจใช้วิธีกีดขวางโดยไม่ใช้ฮอร์โมน ยาฝังคุมกำเนิดถูกออกแบบเพื่อป้องกันการตั้งครรภ์โดยไม่สามารถป้องกันโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์

ในประเทศไทย พระราชบัญญัติการป้องกันและแก้ไขปัญหาการตั้งครรภ์ในวัยรุ่น พ.ศ. 2559 ให้ผู้มีอายุระหว่าง 10 ถึง 20 ปี เข้ารับการฝังยาคุมกำเนิดชนิดฝังใต้ผิวหนังได้ฟรีในโรงพยาบาลรัฐทั่วประเทศ

## สำหรับผู้หญิง

### ชนิดฝังใต้ผิวหนัง
ยาคุมกำเนิดชนิดฝังใต้ผิวหนังทำงานโดยใช้ฮอร์โมน มีประสิทธิผลสูง และได้รับการรับรองในกว่า 60 ประเทศ ผู้หญิงนับล้านคนทั่วโลกใช้วิธีคุมกำเนิดนี้ ส่วนใหญ่อยู่ในรูปแบบของท่ออ่อนขนาดเล็ก ความยาวประมาณ 40 มม. และใช้โดยการให้แพทย์ฝังใต้ผิวหนัง (มักฝังบนส่วนต้นแขน) หลังติดตั้งจะช่วยป้องกันการตั้งครรภ์โดยการปล่อยฮอร์โมนที่หยุดไม่ให้รังไข่ปล่อยเซลล์ไข่และยังทำให้มูกช่องคลอดข้นขึ้น รูปแบบที่ได้รับความนิยมสูงสุด ได้แก่ แบบหลอดเดียว (single-rod etonogestrel implant) และแบบสองหลอด (two-rod levonorgestrel implant)

ยี่ห้อต่าง ๆ ได้แก่:
* Norplant และ Jadelle (Norplant II)
* Implanon/Nexplanon
* Sino-implant (II) ภายใต้ชื่อ Zarin, Femplant และ Trust

ประโยชน์ของยาฝังคุมกำเนิดแบบนี้ได้แก่ ประจำเดือนน้อยลง, ลดอาการก่อนมีประจำเดือน, ให้ผลเป็นเวลานาน (สูงสุดสามปี), ปลอดภัยสำหรับผู้ให้นมบุตรและผู้สูบบุหรี่, และ สะดวกเนื่องจากไม่ต้องดูแลหรือใช้ทุกวัน ในบางกรณีอาจส่งผลเสีย เช่น มีอาการประจำเดือนมาไม่ปกติใน 6 ถึง 12 เดือนแรก ไม่บ่อยนักอาจมีผลกระทบ เช่น ทำให้ไม่อยากอาหาร, ซึมเศร้า, อารมณ์แปลปรวน, ระดับฮอร์โมนไม่ปกติ, เจ็บหน้าอก, น้ำหนักขึ้น, มึนหัว, มีอาการคล้ายคนท้อง, หรือ มีภาวะง่วงงุน

### ห่วงอนามัยคุมกำเนิด
ห่วงอนามัยคุมกำเนิด (IUD) เป็นอุปกรณ์คุมกำเนิดขนาดเล็ก มักมีรูปร่างคล้ายตัว T ใช้โดยการใส่เข้าไปในมดลูกเพื่อป้องกันการตั้งครรภ์ มีหลายชนิดทั้งที่เคลือบทองแดง, เคลือบฮอร์โมน, และแบบไม่เคลือบสาร โดยเป็นวิธีคุมกำเนิดระยะยาวที่ย้อนกลับได้ซึ่งให้ประสิทธิผลสูงสุด
อัตราการล้มเหลวของห่วงอนามัยเคลือบทองแดงอยู่ที่ราว 0.8% ส่วนแบบเคลือบฮอร์โมนมีอัตราการล้มเหลวเพียง 0.2% ในการใช้ปีแรก นอกจากนี้ยังเป็นวิธีคุมกำเนิดที่ให้ความพอใจสูงสุดกับผู้ใช้ ใน พ.ศ. 2554 ห่วงอนามัยคุมกำเนิดเป็นวิธีคุมกำเนิดแบบย้อนกลับได้ที่ถูกใช้มากที่สุดทั่วโลก นอกจากนี้ห่วงอนามัยคุมกำเนิดยังมักเป็นวิธีคุมกำเนิดที่ถูกที่สุดสำหรับผู้หญิง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การคุมกำเนิด
รายชื่อสมาชิกเอเคบีโฟร์ตีเอต

สมาชิกวงเอเคบีโฟร์ตีเอต (AKB48) อาจการเปลี่ยนแปลงบ่อยครั้งเนื่องจากการทดสอบความสามารถ การจบการศึกษา การย้ายทีม และการย้ายวงระหว่างวง AKB48 กับวงน้องสาว ปัจจุบันวงเอเคบีโฟร์ตีเอตมีสมาชิกทั้งหมด 55 คน แบ่งออกเป็นสมาชิกหลัก 47 คน นอกจากนี้ยังมีสมาชิกเค็งคิวเซย์ 8 คน แบ่งออกเป็นเค็งคิวเซย์ที่เป็นตัวสำรองให้กับทีมหลัก 5 คน และที่เป็นตัวสำรองให้กับวงโดยรวม 3 คน โดยมีนารุมิ คุราโน่เป็นหัวหน้าวงโดยรวมหรือที่เรียกว่า "โซคันโตกุ"

## สมาชิกปัจจุบัน

### สมาชิกหลัก
ตั้งแต่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 2023 เป็นต้นไป วงได้ยกเลิกระบบทีม A ทีม K ทีม B และทีม 4 เปลี่ยนมาเป็นระบบรุ่นและระบบเด็กฝึก โดยมีสมาชิกหลัก 51 คน



:

### เค็งกีวเซ
เค็งกีวเซ () เป็นสมาชิกที่ทำหน้าที่เป็นตัวสำรองให้กับทีมหลัก โดยส่วนมากแล้วจะประกอบด้วยสมาชิกที่ยังไม่ได้รับการเลื่อนขั้นให้อยู่ทีมใดทีมหนึ่ง ทั้งนี้ยกเว้นสมาชิกที่คัดเลือกจากการดราฟต์ 

## การเปลี่ยนแปลงสมาชิก
นับตั้งแต่งานเปิดตัวครั้งแรกของ AKB48 ทางวงได้มีการคัดเลือกสมาชิกเข้ามาแล้วทั้งสิ้น 20 รุ่น โดยไม่นับสมาชิกที่ย้ายมาจากวงพี่น้อง

## อดีตสมาชิก

### สมาชิกที่จบการศึกษา
รายชื่อที่มี * คือสมาชิกที่ถูกคัดออกใน Kenkyuusei Selection (การทดสอบสมาชิกที่เป็นเค็งกีวเซเป็นระยะ ๆ เพื่อดูพัฒนาการและคัดคนที่ไม่สามารถเข้ากับระบบของ 48Group ได้ออกไป)

### สมาชิกวงน้องสาวที่ยกเลิกการควบทีม
สมาชิกที่ไม่ระบุวันที่ยกเลิกควบทีม คือการยกเลิกเนื่องจากการซัฟเฟิลทีมของ AKB48

สมาชิกที่ระบุวันที่คือสมาชิกที่จบการศึกษาขณะควบทีมหรือขอยกเลิกควบทีมด้วยตัวเอง

### สมาชิกที่ย้ายไปยังวงน้องสาว

### Baito AKB
AKB48 ได้เปิดรับสมัครสมาชิกใหม่ในรูปแบบพนักงาน Part-time ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโปรเจกต์ "Baito AKB48" ระหว่างสังกัดของเอเคบีและเว็บไซต์จัดหางานไบโทรุ (Baitoru) โดยปิดตัวและมีการแสดงสเตจ Baito AKB Special Stage เมื่อ 28  กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015

## อ้างอิง




## แหล่งข้อมูลอื่น
*  

หมวดหมู่:เอเคบีโฟร์ตีเอต
หมวดหมู่:เกิร์ลกรุปญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น
แคว้นศักดินาโอวาริ

thumb|ปราสาทนาโงยะที่พำนักของเจ้าแคว้นโอวาริ

**แคว้นศักดินาโอวาริ** () แคว้นศักดินาโบราณของประเทศญี่ปุ่นซึ่งมีที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของจังหวัดไอจิ ในปัจจุบันประกอบไปด้วยจังหวัดโอวาริ จังหวัดมิโนะ และ จังหวัดชินาโนะ มีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ปราสาทนาโงยะ ทำให้ในบางครั้งแคว้นโอวาริมักจะถูกเรียกว่า **แคว้นนาโงยะ**

หลังจากจบยุทธการที่เซกิงาฮาระเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1600 ฟูกูชิมะ มาซานาริซึ่งปกครองแคว้นโอวาริตั้งแต่ ค.ศ. 1595 จากปราสาทที่อยู่ใกล้เคียงคือปราสาทคิโยซุได้ถูกย้ายให้ไปปกครองแคว้นฮิโรชิมะ โดยมีโทกูงาวะ โยชินาโอะ บุตรชายคนที่ 9 ของโทกูงาวะ อิเอยาซุ โชกุนคนแรกแห่งรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะเข้ามาปกครองแทน

อ
ภัทรวดี เหลาสา

**ภัทรวดี เหลาสา** (ชื่อเล่น: ถุงแป้ง) เธอเป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เป็นที่รู้จักจากซีรีส์เรื่อง "ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เดอะซีรีส์" รับบทเป็น **วิไลกัลยา**

## ประวัติ
**ภัทรวดี เหลาสา** เกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2541 เป็นนักแสดงชาวไทย เธอเริ่มเข้าวงการตั้งแต่อยู่ ป.3 โดยการตระเวนประกวดตามงานต่างๆ จากนั้นก็ได้ไปประกวดโครงการตามล่าหาแก๊งค์น้องใหม่ จนได้เล่นซีรีส์เรื่อง บีทอล์ค (BeeTalk) รวมถึงซิทคอมเรื่อง น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ แล้วก็มีงานถ่ายแฟชั่น แสดงหนังสั้นเข้ามาเรื่อยๆ จนกระทั่งเธอได้เข้ามาอยู่ในสังกัด โมโนทาเลนท์ได้ก็เพราะประกวดกอสซิปเกิร์ลปี 2014 ปรากฏว่าได้ตำแหน่งชนะเลิศ จึงเข้ามาเซ็นสัญญากับทางโมโน 2 ปี จนได้มีโอกาสมาร่วมคัดเลือกนักแสดงและทำให้ได้เล่นละครซีรีส์อิงประวัติศาสตร์เรื่อง ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เดอะซีรีส์ และในขณะนี้เธอก็เริ่มหันมาร้องเพลงแบบจริงจัง และก็มีการพูดคุยกับทางโปรดักชั่นเพื่อทำเพลงกับทางค่ายโมโน 29

## ผลงาน
### ภาพยนตร์
* Sweet Secret สืบสวน ป่วนรัก (2021) รับบท โยเกิร์ต  
* ขุนแหย (2022) รับบท ลินดา

### ละครโทรทัศน์

### ละครซีรีส์

### รายการทีวี
* รายการ เวคคลับ
* รายการ Teen club

### เพลง
* "หัวใจไม่ปิดหน้าต่าง" ในนาม ถุงแป้ง GELATO (พ.ศ. 2561 / ค่าย MONO MUSIC)
* "ความรักดีๆ อยู่ที่ไหน" ร่วมกับ ณัฐศิญา พรหมมาตร เดิมมีชื่อว่า นิชนารถ พรหมมาตร และ นริลญา กุลมงคลเพชร เดิมมีชื่อว่า ณัฐธิดา ตรีชัยยะ (พ.ศ. 2561 / ค่าย MONO MUSIC)
* "ไม่จำเป็นต้องรู้" ร่วมกับวง Gelato (พ.ศ. 2562/ ค่าย MONO MUSIC)
* "O-Hanami" ร่วมกับวง Gelato (พ.ศ. 2562/ ค่าย MONO MUSIC)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*
แอ็นสท์ที่ 1 ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา

**แอ็นสท์ อันโทน คาร์ล ลูทวิช** () เป็นดยุกผู้ปกครองแห่งรัฐซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟ็ลท์พระองค์สุดท้าย จนกระทั่งมีการเปลี่ยนเป็นรัฐซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาในปี 1826 เป็นพระบิดาของเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร ทรงเป็นหนึ่งในเจ้าผู้ครองรัฐที่นำทัพเข้าต่อต้านนโปเลียน โบนาปาร์ตในช่วงต้นศตวรรษที่ 19

แอ็นสท์ที่ 1 เป็นโอรสของฟรันทซ์ ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์ กับเคาน์เตสเอากุสทาแห่งรอยส์-แอร์เบอร์สดอร์ฟ พระอนุชาองค์เล็กของพระองค์ เลโอพ็อลท์ เกออร์ก คริสทีอัน ฟรีดริช ได้ขึ้นเป็นพระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม

## อ้างอิง
* August Beck: *[[s:de:ADB:Ernst I. (Herzog von Sachsen-Coburg-Saalfeld)|Ernst I.: Herzog Ernst Anton Karl Ludwig von Sachsen-Koburg-Gotha]]. In: *Allgemeine Deutsche Biographie* (ADB). Band 6, Duncker & Humblot, Leipzig 1877, p. 313–317.
* Carl-Christian Dressel: *Die Entwicklung von Verfassung und Verwaltung in Sachsen-Coburg 1800–1826 im Vergleich.* Duncker & Humblot Berlin 2007, .
* Friedrich Knorr: [http://www.deutsche-biographie.de/pnd118983334.html Ernst I., Herzog von Sachsen-Coburg-Saalfeld]. In: *Neue Deutsche Biographie* (NDB). Band 4, Duncker & Humblot, Berlin 1959, , pp. 620.
* Heide Schulz: *Freue Dich, Coburg. Die Ode H. C. A. Eichstädts zum Royal Wedding 1840*, in: *Coburger Geschichtsblätter'' 20, 2012, p. 25–54, ISSN 0947-0336.

หมวดหมู่:ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
หมวดหมู่:เจ้าชายแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
หมวดหมู่:ราชวงศ์ซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟ็ลท์
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
บีนีบีนิงปีลีปีนัส

**บีนีบีนิงปีลีปีนัส** หรือ **มิสฟิลิปปินส์** () เป็นการประกวดความงามในฟิลิปปินส์ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 เพื่อคัดเลือกตัวแทนของฟิลิปปินส์เข้าประกวด นางงามนานาชาติ, และ เดอะมิสโกลบ

## ประวัติ
เอสเตยา อาราเนตา อดีตมิสโคลอมเบีย เคยเข้าร่วมประกวดนางงามจักรวาล 1960 และได้เข้ารอบ 15 คนสุดท้ายและเป็นผู้ชนะการประกวดนางงามนานาชาติครั้งแรกในปี ค.ศ. 1960 เป็นประธานองค์กร Binibining Pilipinas Charities Incorporated (BPCI) ซึ่งเป็นผู้ได้รับสิทธิพิเศษอย่างเป็นทางการแห่งชาติขององค์กรนางงามจักรวาล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 หลังจากที่มิสฟิลิปปินส์ได้รับมอบอำนาจจากปี ค.ศ. 1964 ซึ่งเป็นเจ้าของแฟรนไชส์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1952 ถึงปี ค.ศ. 1963 โดยใช้ชื่อการประกวดว่า "บีนีบีนิงปีลีปีนัส" ตลอดหลายปีที่ผ่านมารวมทั้งไฮไลต์ของการแสดงในงานประกวดระหว่างประเทศ

## ตำแหน่งในการประกวด

## รายนามผู้ดำรงตำแหน่งสูงสุด

## การส่งตัวแทนเข้าประกวดในระดับนานาชาติ
**สัญลักษณ์สี**
### นางงามนานาชาติ

### เดอะมิสโกลบ

## ผลงานการประกวดระดับนานาชาติในอดีต

### นางงามจักรวาล

### มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล

### มิสซูปราเนชันแนล

### มิสอินเตอร์คอนติเนนตัล

## ดูเพิ่ม

* มิสเวิลด์ฟิลิปปินส์
*มิสยูนิเวิร์สฟิลิปปินส์
* มิสฟิลิปปินส์เอิร์ธ
* มุดยาเอ็นจีฟิลิปินัส
* มิสรีพับลิกออฟเดอะฟิลิปปินส์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Binibining Pilipinas Official website

หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2507
หมวดหมู่:การประกวดนางงามในประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:นางงามนานาชาติ
หมวดหมู่:มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลแบ่งตามประเทศ
สนามกีฬากลางจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

**สนามกีฬาจังหวัดประจวบคีรีขันธ์** (สามอ่าว สเตเดียม) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์.  ปัจจุบันใช้เป็นสนามทีมเหย้าในการแข่งขันฟุตบอลของพีที ประจวบ เอฟซี. มีความจุประมาณ 2,700 คน อยู่ในความดูแลของ องค์การบริหารส่วนจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

## ชื่อสนาม
สนามกีฬาตั้งชื่อตามทะเลที่มีชื่อเสียงของจังหวัดได้แก่ อ่าวประจวบ, อ่าวมะนาว, และอ่าวน้อย

## บรรยากาศสนาม

ไฟล์:Sam-Ao Field.jpg|
ไฟล์:Sam-Ao Away Stand.jpg|
ไฟล์:Sam-Ao Mainstand.jpg|
ไฟล์:Sam-Ao-scoreboard.jpg|


หมวดหมู่:สนามกีฬาในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลไทยลีก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์
หมวดหมู่:สนามกีฬาอเนกประสงค์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลประจวบ
549 ปีก่อนคริสตกาล

**5 ปี ก่อนพุทธศักราช** ใกล้เคียงกับ ก่อน ค.ศ. 549

## เหตุการณ์
#### เอเชีย
* จักรพรรดิซูอิเซ เสด็จสวรรคต หลังจากครองราชย์ 32 ปี และจักรพรรดิอันเน ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา

## วันเกิด
*พระเจ้าดาไรอัสที่ 1 - กษัตริย์เปอร์เซียองค์ที่ 2
## วันถึงแก่กรรม
*จักรพรรดิซูอิเซ - จักรพรรดิญี่ปุ่น พระองค์ที่ 2 (พระราชสมภพ 632 ปีก่อนคริสตกาล)
รายชื่อตอนในทีนไททันส์

รายชื่อตอนของการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศสหรัฐอเมริกาเรื่อง **[[ทีนไททันส์ (ภาพยนตร์การ์ตูน)|ทีนไททันส์]]**

## รายชื่อตอน

### อินเทอร์เน็ต

### ฤดูกาลที่ 1

### ฤดูกาลที่ 2

### ฤดูกาลที่ 3

### ฤดูกาลที่ 4

### ฤดูกาลที่ 5

### ภาพยนตร์

ท
หมวดหมู่:ทีนไททันส์ (ภาพยนตร์การ์ตูน)
เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์: ฟิลาเดลเฟีย

**เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์: ฟิลาเดลเฟีย** () เป็นรายการมวยปล้ำอาชีพหลักที่ผลิตโดยดับเบิลยูดับเบิลยูอี ภายใต้ค่ายพัฒนาทักษะเอ็นเอ๊กซ์ที และได้รับการถ่ายทอดสดทางดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์ค โดยให้บริการแก่สมาชิก เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ครั้งนี้ ได้จัดขึ้นในวันที่ 27 มกราคม 2018 ณ สนามWells Fargo Center ในเมืองฟิลาเดลเฟีย, สหรัฐอเมริกา

## ผล

## ดูเพิ่ม
*รายชื่อรายการของช่องโทรทัศน์ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์ค

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:เอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์ (ซีรีส์)
หมวดหมู่:รายการของช่องโทรทัศน์ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์คในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:มวยปล้ำอาชีพในรัฐเพนซิลเวเนีย
เขตกิตนางคาบีซายาอัน

**เขตกิตนางคาบีซายาอัน** (เซบัวโน: Tunga-tungang Kabisay-an; ) หรือ **เขตที่ 7** เป็นเขตหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วย 4 จังหวัด (จังหวัดโบโฮล, จังหวัดเซบู, จังหวัดเนโกรสโอเรียนตัล และจังหวัดซีกีฮอร์) และ 3 นครที่มีประชากรสูง (นครเซบู, ลาปู-ลาปู และมันดาเว) เกาะที่สำคัญได้แก่ เซบู, โบโฮล, ซีกีฮอร์ และเนโกรส ศูนย์กลางของเขตนี้คือ นครเซบู เขตนี้มีเนื้อที่ประมาณ 15,895.66 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 7,396,898 คน ถือว่าเป็นเขตที่มีประชากรมากสุดอันดับที่ 2 ของหมู่เกาะวิซายัส

ในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 เขตนี้เสียจังหวัดเนโกรสโอเรียนตัลให้แก่เขตหมู่เกาะเนกรอส อย่างไรก็ดี จังหวัดนี้ได้กลับสู่เขตกิตนางคาบีซายาอัน เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2017

## ภูมิศาสตร์
เขตกิตนางคาบีซายาอัน ประกอบด้วยเกาะจังหวัดใหญ่ 2 เกาะ คือ เซบู และโบโฮล นอกจากนี้ยังมีเกาะเล็กอย่างซีกีฮอร์ และซีกตะวันออกของเกาะเนโกรส เขตนี้ยังรวมไปถึงช่องแคบเซบูและช่องแคบตานอนอีกด้วย เขตนี้ติดต่อกับทะเลวิซายันทางทิศเหนือ, ติดกับเขตคันลูรังคาบีซายาอันทางทิศตะวันตก, ติดกับทะเลโบโฮลทางทิศใต้ และติดกับทะเลคาโมเตสกับเกาะเลเตทางทิศตะวันออก

## เขตการปกครอง
ประกอบด้วย 4 จังหวัด และ 3 นครอิสระ

## การขนส่ง
ท่าเรือที่สำคัญได้แก่ เซบู, ตักบีลารัน, ลาเรนา, ซิบูลัน และดูมาเกเต

ส่วนทางอากาศยาน มีท่าอากาศยานนานาชาติมักตันเซบู ตั้งอยู่ที่เมืองลาปูลาปู เป็นท่าอากาศยานที่มีผู้โดยสารหนาแน่นอันดับที่ 2 ของประเทศ (รองจากท่าอากาศยานนานาชาตินินอย อากีโน) และเป็นเพียง 1 ใน 3 แห่งบนหมู่เกาะวิซายัส ที่ให้บริการเที่ยวบินระหว่างประเทศ (อีกสองแห่ง ได้แก่ ท่าอากาศยานนานาชาติคาลีโบ และท่าอากาศยานนานาชาติอีโลอีโล) ท่าอากาศยานมักตันเซบูยังเป็นฐานการบินหลักของเซบูแปซิฟิกและฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ ที่มีจุดหมายปลายทางทั้งในและนอกประเทศ

ท่าอากาศยานอื่น ๆ ได้แก่ ท่าอากาศยานตักบีลารัน และท่าอากาศยานซีบูลัน

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Ph central visayas.png|แผนที่แบบรัฐกิจ
ไฟล์:Cebu City Skyline.jpeg|นครเซบู
ไฟล์:Mactan-from-above.jpg|นคร
ไฟล์:Santander port.jpg|ท่าเรือข้ามฟาก เซบู-หมู่เกาะเนโกรส
ไฟล์:Mactan Cebu International Airport.jpg|ท่าอากาศยานนานาชาติมักตันเซบู


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*

เขตกิตนางคาบีซายาอัน
เครื่องวัดความเฉื่อย

**เครื่องวัดความเฉื่อย** () เป็นเครื่องมือที่ใช้วัดมวลเฉื่อย (ต่างจากเครื่องมือวัดปกติที่ใช้วัดมวลโน้มถ่วง) ที่ใช้งานได้ในสภาวะไร้แรงโน้มถ่วงในอวกาศ อาทิเช่น ในสถานีอวกาศนานาชาติ เป็นต้น หลักการใช้งานนั้นมีพื้นฐานมาจากการสั่นสะเทือนของระบบมวล-สปริง ซึ่งความถี่ของการสั่นสะเทือนนั้นจะขึ้นอยู่กับมวล โดยมวลน้อยจะมีความถี่มาก และมวลมากจะมีความถี่น้อย การใช้งานจะเริ่มจากการวางมวลที่ต้องการวัดลงบนเครื่อง ซึ่งจะทำให้กลไกสปริงเริิ่มสั่น จากนั้นให้วัดระยะเวลาของการสั่นสะเทือนนี้ โดยผู้วัดจะต้องรู้ค่าคงตัวของสปริงและค่าสัมประสิทธิ์การหน่วง จึงจะรู้ค่าของมวลได้

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Inertial mass measurement in the International Space Station
*NASA's instructions for constructing an inertial balance 
*Inertial balance demonstration for the physics classroom

หมวดหมู่:เครื่องมือวัด
สโมสรฟุตบอลชรูส์บรีทาวน์

**สโมสรฟุตบอลชรูส์บรีทาวน์** () เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพ ตั้งอยู่ที่ชรูส์บรีในชรอปเชอร์ ประเทศอังกฤษ ปัจจุบันลงเล่นในลีกวัน ซึ่งเป็นลีกระดับที่ 3 ของลีกฟุตบอลอังกฤษ

สโมสรก่อตั้งในปี ค.ศ. 1886 และได้คัดเลือกเข้าสู่ระบบฟุตบอลลีกในปี ค.ศ. 1950 สโมสรเคยแข่งขันครบทั้ง 3 ลีกของระบบฟุตบอลลีก และยังเคยแข่งขันคอนเฟอเรนซ์พรีเมียร์ ในฤดูกาล 2003–04 นอกจากนี้ยังเคยเข้าร่วมแข่งขันเวลช์คัพ โดยชนะเลิศ 6 สมัย มากกว่าทีมอื่น ๆ

ระหว่างปี ค.ศ. 1910-2007 สโมสรเล่นที่เกย์เมโดว์ ริมฝั่งแม่น้ำเซเวิร์น แต่หลังจากนั้น ได้ย้ายไปเล่นที่สนามนิวเมโดว์ ซึ่งเป็นสนามฟุตบอลประเภทที่สี่ของยูฟ่า ความจุ 9,875 ที่นั่ง

## เจ้าหน้าที่

### เจ้าหน้าที่สโมสร
*อัปเดตในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016*

### เจ้าหน้าที่โค้ช
*ในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2020*

## ผู้เล่น
### ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

 

### ยืมตัว

## เกียรติประวัติ
* **[[เวลช์คัพ]]** ชนะเลิศ 1891, 1938, 1977, 1979, 1984, 1985; รองชนะเลิศ 1931, 1948, 1980
* **[[เอฟเอคัพ]]** รอบก่อนรองชนะเลิศ 1979, 1982
* **[[ฟุตบอลลีกคัพ]]** รองรองชนะเลิศ 1961
* **[[ฟุตบอลลีกโทรฟี]]** รองชนะเลิศ 1996, area finalists 2003
* **[[ฟุตบอลลีกเทิร์ดดิวิชัน]]** *(ลีกระดับสาม)* ชนะเลิศ 1979
* **[[ฟุตบอลลีกดิวิชัน 3]]** *(ลีกระดับสี่)* ชนะเลิศ 1994
* **[[ฟุตบอลลีกโฟร์ทดิวิชัน]]** *(ลีกระดับสี่)* รองชนะเลิศ 1975, อันดับที่สี่ (เลื่อนชั้น) 1958–59
* **[[ฟุตบอลลีกทู]]** *(ลีกระดับสี่)* รองชนะเลิศ 2012, 2015; รองชนะเลิศเพลย์ออฟ 2007, 2009; รอบรองชนะเลิศเพลย์ออฟ 2011
* **[[ฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์]]** *(ลีกระดับห้า)* ผู้ชนะเพลย์ออฟ 2004

### นอกลีก
* **[[มิดแลนด์ลีก]]** *(ระดับที่ห้า)* ชนะเลิศ 1938, 1946, 1948
* **[[เวสต์มิดแลนด์ลีก|Birmingham & District League]]** *(ระดับที่หก)* ชนะเลิศ 1923; รองชนะเลิศ 1914, 1924, 1937
* **[[ชรอปเชอร์เคาตีพรีเมียร์ฟุตบอลลีก|Shropshire and District League]]** *(ระดับที่ห้า)*  รองชนะเลิศ 1890–91
* **[[ชรอปเชอร์ซีเนียร์คัพ]]** ชนะเลิศ 66 ครั้ง – (สถิติสูงสุด)
* **[[เฮเรฟอร์ดเชอร์ซีเนียร์คัพ]]** ชนะเลิศ 1951, 1986, 1998
* **[[วาลซัลซีเนียร์คัพ]]** ชนะเลิศ 1924. 1925, 1926
* **[[ชรอปเชอร์เมเยอร์แชริตีคัพ]]** ชนะเลิศ 1890, 1893, 1902, 1903, 1908, 1909, 1925
* **[[คีย์คัพ]]** ชนะเลิศ 1924, 1937

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

* The Official Supporters Club
* Shrewsbury Town Supporters Trust
* Shrewsbury Town play-off record 
* Shrewsbury Town Res. win Mid Wales League 
* Shrewsbury Town Supporters Club Scandinavian Branch 
*

ช
ช
สโมสรฟุตบอลเอิสเตอร์ซุนด์ส

**เอิสเตอร์ซุนด์ส ฟุตโบลคลับบ์** หรือ **เอิสเตอร์ซุนด์ส เอฟเค** หรือ **เอิสเตอร์ซุนด์** หรือ **ÖFK** เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในเมืองเอิสเตอร์ซุนด์ ประเทศสวีเดน ปัจจุบันแข่งขันในซูเปอเรตตัน ซึ่งเป็นลีกฟุตบอลระดับที่สองของประเทศ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1996 โดยเกิดจากการยุบรวมกันของหลาย ๆ สโมสรในเอิสเตอร์ซุนด์ สโมสรได้เข้าร่วมแยมต์แลนด์-ฮาร์เยดาเลนส์ ฟุตโบลฟอร์บุนด์ และลงเล่นที่สนามแยมต์ครัฟต์ อารีนา สีประจำสโมสรคือสีแดงและสีดำ นับตั้งแต่ก่อตั้งสโมสร พวกเขาใช้เวลาหลายฤดูกาลในลีกระดับสามของฟุตบอลสวีเดน แต่ในปี ค.ศ. 2013 เอิสเตอร์ซุนด์ได้เลื่อนชั้นสู่ลีกระดับสอง ซูเปอเรตตัน เป็นครั้งแรก ต่อมาในปี ค.ศ. 2016 พวกเขาเลื่อนชั้นมาสู่ออลสเวนส์คาน ซึ่งเป็นลีกระดับสูงสุด ปีถัดมา สโมสรชนะเลิศ Svenska Cupen ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยแห่งชาติ จนได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีก แต่ใน ค.ศ. 2021 พวกเขาก็ตกชั้นกลับสู่ซูเปอเรตตัน

## ผลงานแบ่งตามฤดูกาล

## การแข่งขันระดับทวีป
### สถิติทั้งหมด
:*ข้อมูลล่าสุด เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 2017*

### นัด

## เกียรติประวัติ
* **[[สวีดิชฟุตบอลดิวิชัน 1 นอร์รา|ดิวิชัน 1 นอร์รา]]**: 2012
* **[[สเวนสกาคัพ]]**: 2016–17

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2539
เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งวีท

**เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งวีท** (; 22 สิงหาคม ค.ศ. 1845 - 22 ตุลาคม ค.ศ. 1907) เป็นเจ้าหน้าที่และนักการเมืองชาวเยอรมัน เป็นพระโอรสของเจ้าชายแฮร์มัน เจ้าชายแห่งวีทกับเจ้าหญิงมารีแห่งนัสเซา พระบิดาในเจ้าชายวิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งแอลเบเนีย และเป็นพระราชอนุชา (น้องชาย) ในสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย

## พระประวัติ
เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งวีท ประสูติเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1845 ณ ดัชชีแห่งนัสเซา เป็นพระบุตรพระองค์ที่ 2 และพระโอรสพระองค์แรกในเจ้าชายแฮร์มัน เจ้าชายแห่งวีท และเจ้าหญิงมารีแห่งนัสเซา ทั้งนี้เป็นพระราชอนุชาในเอลีซาเบ็ทแห่งวีท

## ราชการทหาร
ระหว่างสงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1866 ทรงดำรงตำแหน่งทางทหารเป็นพลโทของกองทัพที่ 2 ในช่วง ค.ศ. 1870 - ค.ศ. 1871 ทรงได้ได้สงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย

ระหว่างปี ค.ศ. 1893 และ ค.ศ. 1897 ทรงเป็นผู้บัญชาการกองกำลังทหารและนายทหารอาสาสมัครในกองทัพ ในปี ค.ศ. 1893 ทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายพลทหารราบ

## การเมือง
พระองค์ทรงปราดเปรื่องเรื่องนโยบายล่าอาณานิคม ระหว่างปี ค.ศ. 1891 และ ค.ศ. 1892 ทรงเป็นประธานคณะกรรมการป้องกันการเป็นทาสของเยอรมนี ทรงจัดตั้งกองทุนรวมถึงทรงการเดินทางไปยังพื้นที่สำรวจในแอฟริกา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1897 ทรงเป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งของอาณานิคมสภา ทรงเป็นผู้ร่วมก่อตั้งและตั้งแต่ปี ค.ศ. 1898 - ค.ศ. 1901 และทรงเป็นประธานสมาคมกองทัพเรือ

ระหว่างปี ค.ศ. 1875 - ค.ศ. 1886 ทรงเป็นพลเมืองสำคัญของจังหวัดไรน์สตรีท ทรงดำรงตำแหน่งประธานสภาจังหวัดไรน์สตรีทตั้งแต่ปี ค.ศ. 1888 - ค.ศ. 1894 และ ค.ศ. 1899 - ค.ศ. 1901 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1878 ทรงเป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งของสภาขุนนางแห่งปรัสเซีย ซึ่งทรงดำรงตำแหน่งประธานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1897 - ค.ศ. 1904

## เสกสมรส
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงมารีแห่งเนเธอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1871 โดยเจ้าหญิงมารีรับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น **เจ้าหญิงมารี เจ้าหญิงแห่งวีท พระชายา** มีพระบุตรดังนี้
#เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช เจ้าชายแห่งวีท
#เจ้าชายอเล็คซันเดอร์
#เจ้าชายวิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งแอลเบเนีย
#เจ้าชายวิคทอร์
#เจ้าหญิงลูอีเซอ

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2388
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2450
หมวดหมู่:เจ้าชายวีท
หมวดหมู่:ราชวงศ์วีท-น็อยวีท
รัสเซียนรูเล็ตต์ (เพลงเรดเวลเวต)

**รัสเซียนรูเล็ตต์** ( ) เป็นเพลงของวงเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ เรดเวลเวต ออกจำหน่ายแบบซิงเกิล สำหรับอีพีชื่อเดียวกัน เมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2016 โดยผ่านสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ และจัดจำหน่ายโดยเคทีมิวสิก

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:เพลงภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2559
ไดบีกาซิน

**ไดบีกาซิน** () เป็นยาปฏิชีวนะชนิดหนึ่งในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ซึ่งถูกนำมาใช้ร่วมกับซัลเบนิซิลลิน ในรูปแบบยาสูตรผสมเพื่อใช้ในการรักษาโรคที่เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย ไดบีกาซินจัดเป็นอีกอนุพันธ์หนึ่งของกานามัยซิน จัดเป็นยาปฏิชีวนะชนิดออกฤทธิ์กว้าง ซึ่งครอบคลุมเชื้อสกุลไมโคแบคทีเรียม ที่เป็นสาเหตุของวัณโรคได้อีกด้วย ทั้งนี้ ไดบีกาซิน สามารถใช้เป็นยาทางเลือกในโรคติดเชื้อแบคทีเรียที่ดื้อต่อกานามัยซินได้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อะมิโนไกลโคไซด์
หมวดหมู่:ยาปฏิชีวนะ
หมวดหมู่:ยาปฏิชีวนะที่ออกฤทธิ์ยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีน
การพิจารณาคดีเอาชวิทซ์

**การพิจารณาคดีเอาชวิทซ์** ได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1947 ในกรากุฟ เมื่อผู้ปกครองโปแลนด์(ศาลฎีกาสูงสุดแห่งโปแลนด์)ได้ทำการพิจารณาคดี 40 คนของอดีตเจ้าหน้าที่ในค่ายกักกันเอาชวิทซ์ การพิจารณาคดีได้สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1947

ฝ่ายจำเลยที่ได้เป็นที่รู้จักกันดีคือ อาเธอร์ ลีเบเฮนชเลบ (Arthur Liebehenschel) อดีตผู้บัญชาการค่าย, มาเรีย มันเดอ (Maria Mandel) หัวหน้าของผู้คุมนักโทษฝ่ายหญิงของค่ายเอาชวิทซ์; และนายแพทย์-เอ็สเอ็ส โยฮันน์ เคร์เมอร์ (Johann Kremer) เจ้าหน้าที่เอ็สเอ็สคนอื่นๆ 38 คน - ผู้ชาย 34 คนและผู้หญิง 4 คน - ผู้ที่ได้ปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้คุมหรือแพทย์ในค่ายได้ถูกนำตัวพิจารณาคดี

## คำพิพากษา

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์โปแลนด์
เครื่องวัดความเร่งเพียโซอิเล็กทริก

thumb|การใช้งานเครื่องวัดความเร่งเพียโซอิเล็กทริกในทางทฤษฎี
**เครื่องวัดความเร่งเพียโซอิเล็กทริก** () เป็นเครื่องวัดความเร่งที่ใช้วัดการเปลี่ยนแปลงของแรงกลต่าง ๆ อาทิเช่น ความเร่ง การสั่นสะเทือน หรือแรงกระตุก เป็นต้น โดยขึ้นอยู่กับความเป็นเพียโซอิเล็กทริกของวัสดุนั้น ๆ และเช่นเดียวกับตัวแปรสัญญาณต่าง ๆ **เ**ครื่องวัดความเร่งเพียโซอิเล็กทริกมีหน้าที่เปลี่ยนพลังงานชนิดหนึ่งไปเป็นอีกชนิดหนึ่งที่ให้กำเนิดสัญญาณไฟฟ้าตามปริมาณ คุณสมบัติ หรือสถานะของสิ่งที่กำลังวัดอยู่ มวลที่จะใช้วัดจะติดอยู่กับสปริงหรือห้อยอยู่บนคานรองรับ ซึ่งจะเปลี่ยนจากแรงกลไปเป็นสัญญาณไฟฟ้าโดยอาศัยแรงภายนอกหรือการกระจัดตามรูปด้านขวามือ

## อ้างอิง
* Norton, Harry N.(1989). *Handbook of Transducers*. ''Prentice Hall PTR''.  'PDF Link'
*Patrick, Walter L. *The History of the Accelerometer 1920's-1996 Prologue and Epilogue*. 2006.

หมวดหมู่:เครื่องมือวัด
มารีอา มันเดิล

**<span lang="th">ม</span>****ารีอา มันเดิล** (Maria Mandl หรือ Mandel; 10 มกราคม ค.ศ. 1912 – 24 มกราคม ค.ศ. 1948) เป็นเจ้าหน้าที่เอ็สเอ็ส-เฮลเฟอริน (SS-Helferin) หรือผู้ช่วยหญิงเอ็สเอ็ส ชาวออสเตรียที่มีชื่อเสียงที่เลวร้ายที่สุดสำหรับบทบาทสำคัญของเธอในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของนาซีหรือฮอโลคอสต์ในฐานะเจ้าหน้าที่ระดับสูงที่ค่ายมรณะเอาชวิทซ์-เบียร์เคเนา ที่เชื่อว่าเธอมีส่วนร่วมอย่างโดยตรงในการเสียชีวิตของนักโทษหญิงทั้งหมด 500,000 คน

ภายหลังสงคราม เธอได้พยายามหลบหนีไปบ้านเกิดแต่กลับถูกจับกุมได้และถูกคุมขังเอาไว้ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1947 เธอได้ถูกส่งตัวไปยังประเทศโปแลนด์และถูกนำตัวขึ้นศาลในการพิจารณาคดีเอาชวิทซ์ในหลายข้อหา ศาลฎีกาสูงสุดแห่งโปแลนด์ได้ตัดสินว่ามีความผิดจริงจึงได้ตัดสินลงโทษประหารชีวิตด้วยการแขวนคอ

## แหล่งอ้างอิง

หมวดหมู่:นาซี
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตโดยการแขวนคอ
หมวดหมู่:อาชญากรสงครามชาวออสเตรีย
ไฮโกรมัยซิน บี

**ไฮโกรมัยซิน บี** () เป็นยาปฏิชีวนะที่ถูกสร้างมาจากเชื้อแบคทีเรียสายพันธุ์ *[[Streptomyces hygroscopicus]]* ถูกจัดให้อยู่ในยากลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ซึ่งออกฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย, เชื้อรา, และเซลล์ยูแคริโอตชั้นสูง โดยการยับยั้งกระบวนการสังเคราะห์โปรตีนของเซลล์ 

## ประวัติและการค้นพบ
โดยแรกเริ่มนั้น ไฮโกรมัยซิน บี ถูกพัฒนาขึ้นมาเพื่อใช้กับสัตว์ในช่วงทศวรรตที่ 1950 โดยมีการเติมยาดังกล่าวลงไปในอาหารที่ใช้เลี้ยงหมูและไก่ เพื่อเป็นยาถ่ายพยาธิและฆ่าปรสิตจำพวกหนอนตัวกลม (ชื่อผลิตภัณฑ์: Hygromix) โดยไฮโกรมัยซิน บี นั้นสามารถผลิตได้จากเชื้อแบคทีเรียสายพันธุ์ *Streptomyces hygroscopicus* ซึ่งเป็นแบคทีเรียที่แยกได้จากตัวอย่างดินเมื่อปี ค.ศ. 1953 ส่วนรายงานการดื้อต่อยาไฮโกรมัยซิน บี นั้น พบการรายงานการค้นพบยีนดื้อยาดังกล่าวเป็นครั้งแรกในช่วงต้นทศวรรตที่ 1980

## กลไกการออกฤทธิ์
ไฮโกรมัยซินเป็นยาปฏิชีวนะที่ออกฤทธิ์ต้านได้ทั้งเซลล์โปรคาริโอตและยูคาริโอต ผ่านการยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีนของเซลล์นั้นๆ โดยเข้าจับกับตำแหน่ง A site บนหน่วยย่อย 30 เอสของไรโบโซม ทำให้ทีอาร์เอ็นเอไม่สามารถเข้าจับกับตำแหน่งดังกล่าวได้ ทำให้การแปรรหัสสารพันธุกรรมไม่สามารถเกิดขึ้นได้

## การใช้ประโยชน์ในการศึกษาวิจัย

ในห้องปฏิบัติการ ไฮโกรมัยซิน บีจะถูกใช้ในการคัดเลือกและคงสภาพเซลล์โปรคาริโอตและยูคาริโอตที่มีส่วนประกอบของยีนดื้อยาในพลาสมิด ซึ่งยีนดื้อยานี้จะผลิตเอนไซม์ไคเนสออกมาทำปฏิกิริยาฟอสโฟรีเลชันกับไฮโกรมัยซิน บี จนหมดฤทธิ์ นับตั้งแต่มีการค้นพบยีนที่ดื้อต่อยาไฮโกรมัยซิน บี เป็นต้นมา ทำให้ไฮโกรมัยซิน บี กลายเป็นยาปฏิชีวนะมาตรฐานที่ใช้ในการคัดเลือกยาปฏิชีวนะอื่นผ่านการทดลองด้วยการถ่ายทอดยีนไปดังกล่าวเข้าสู่เซลล์โปรคาริโอตและยูคาริโอต เพื่อดูผลความไวของเซลล์ที่มียีนดื้อยาต่อยาปฏิชีวนะชนิดนั้นๆ

### การวิจัยพันธุ์พืช
ยีนที่ดื้อต่อไฮโกรมัยซินมักอยู่นำมาใช้เป็นยีนบ่งชี้ (selectable marker) ในการทำการศึกษาวิจัยเกี่ยวกับพืช การศึกษาในข้าวที่มีเชื้อแบคทีเรียสกุลอโกรแบคทีเรียมที่ได้รับการตกแต่งสารพันธุกรรมเพาะเลี้ยงอยู่ เมื่อมีการใส่ไฮโกรมัยซินลงไปในระบบที่ความเข้มข้นประมาณ 30–75&nbsp;mg L−1, ค่าเฉลี่ย 50&nbsp;mg L−1 ซึ่งการใช้ไฮโกรมัยซินที่ความเข้มข้น 50&nbsp;mg L−1 นี้จะมีความเป็นพิษสูงต่อแคลลัสที่ไม่ได้รับการตกแต่งสารพันธุกรรม ซึ่งจะทำให้สามารถแยกแคลลัสที่ได้รับการตกแต่งสารพันธุกรรมออกมาได้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:อะมิโนไกลโคไซด์
หมวดหมู่:ยาปฏิชีวนะ
หมวดหมู่:ยาปฏิชีวนะที่ออกฤทธิ์ยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีน
วังเฮลล์บรุนน์

300px|thumb|ทัศนียภาพของวังเฮลล์บรุนน์

**วังเฮลล์บรุนน์** () เป็นวังตากอากาศบริเวณชานเมืองทางทิศใต้ของนครซัลทซ์บวร์ค ประเทศออสเตรีย สร้างขึ้นระหว่างค.ศ. 1613–19 โดยมาร์คุส ซิททิคุส ฟอน โฮเอินเอิมส์ เจ้าชายอัครมุขนายกแห่งซัลทซ์บวร์ค ซึ่งซึ่งสร้างวังแห่งนี้ไว้สำหรับเสด็จมาพักผ่อนอริยาบถช่วงฤดูร้อน แต่เป็นการเสด็จแบบมาเช้าเย็นกลับจากเมืองซัลทซ์บวร์ค ดังนั้นวังแห่งนี้จึงไม่มีห้องบรรทม

## แหล่งข้อมูลอื่น
*www.hellbrunn.at – Schloss, Park und Wasserspiele Hellbrunn
*www.salzburg-zoo.at – Tiergarten Hellbrunn 

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในซัลทซ์บวร์ค
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 17
น้ำตกไรน์

320px|thumb|น้ำตกไรน์

**น้ำตกไรน์** (Rheinfall) เป็นน้ำตกขนาดใหญ่ที่สุดของทวีปยุโรป ตั้งอยู่บนแม่น้ำไรน์บริเวณทางเหนือของนครซือริช บริเวณพรมแดนระหว่างรัฐชัฟเฮาเซินกับรัฐซือริชในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ น้ำตกแห่งนี้มีความกว้าง 150 เมตรและสูง 23 เมตร ในช่วงฤดูหนาว จะมีปริมาณน้ำเฉลี่ยราว 250 ลูกบาศ์กเมตรต่อวินาที และในฤดูร้อนจะมีน้ำเฉลี่ยมากถึง 600 ลูกบาศ์กเมตรต่อวินาที ปลาทั่วไปไม่สามารถว่ายขึ้นน้ำตกแห่งนี้ได้ มีเพียงปลาไหลเท่านั้นที่มีเทคนิคเฉพาะตัวในการไต่ขึ้นน้ำตก น้ำตกแห่งนี้ถือกำเนิดขึ้นในยุคน้ำแข็งครั้งสุดท้ายเมื่อราว 14,000 ถึง 17,000 ปีที่แล้ว ปัจจุบันถือเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่มีผู้เยี่ยมชมมากที่สุดในสวิตเซอร์แลนด์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ไรน์
อาสนวิหารโลซาน

200px|thumb|อาสนวิหารโลซาน

**อาสนวิหารโลซาน** (Cathédrale de Lausanne) หรือชื่อเต็มคือ **อาสนวิหารน็อทร์-ดามแห่งโลซาน** () เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ระดับอาสนวิหารประจำเมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ อาสนวิหารแห่งนี้เริ่มขึ้นในปีค.ศ. 1170 และแล้วเสร็จในปี 1235 ต่อมาอาสนวิหารแห่งนี้ถูกประกาศอุทิศให้แก่พระแม่มารีย์โดยคำประกาศของสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 10ในปี 1275

หมวดหมู่:อาสนวิหารในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
บีกานามัยซิน

**บีกานามัยซิน** หรือ **กานามัยซิน บี** (INN, ) เป็นยาปฏิชีวนะชนิดหนึ่งในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ ที่ได้จากธรรมชาติ ผลิตได้จากสายพันธุ์ที่กลายพันธุ์ของเชื้อแบคทีเรีย *[[Streptomyces kanamyceticus]]* โดยบีกานามัยซินจะออกฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรียในวงศ์เอนเทอร์โรแบคทีเรียซีอี ได้แก่ สกุลเอสเชอริเชีย, สกุลเคลบซิลลา, สกุลซัลโมเนลลา, สกุลชิเกลลา และสกุลโปรตีอัส ยานี้มีคุณสมบัติทางกายภาพและชีวภาพที่เหมือนกันกับกานามัยซิน ทั้งโครงสร้างโมเลกุล, ขอบเขตการออกฤทธิ์, และเภสัชจลนศาสตร์
## เภสัชพลนศาสตร์
บีกานามัยซินถูกดูดซึมได้น้อยมากในทางเดินอาหาร ความเข้มข้นของยาสูงสุดในลำไส้หลังการได้รับยาในรูปแบบรับประทานอยู่ที่ประมาณ170–350mg/g
## ความปลอดภัย
### การเกิดพิษ
ผลการทดลองพบว่าความเข้มข้นของบีกานามัยซินรูปแบบฉีดเข้ากล้ามเนื้อที่มีผลฆ่าหนูทดลองร้อยละ50ของหนูทดลองทั้งหมด (Lethal dose 50%; LD50) คือ110.5และ192mg/kg ในหนูทดลองขนาดเล็ก (mice) และหนูทดลองขนาดใหญ่ (rat) ตามลำดับ ส่วน LD50 ของบีกานามัยซินรูปแบบรับประทานต่อหนูทดลองทั้งสองกลุ่มมีค่ามากกว่า6000mg/kg
### ข้อห้ามใช้
บีกานามัยซิน ซัลเฟต มีข้อห้ามใช้ในผู้ป่วยที่มีภาวะความผิดปกติต่อไปนี้; ระบบทางเดินอาหารอุดตัน, ภาวะที่ทางเดินอาหารมีการบีบตัวน้อยกว่าปกติ, ผู้ที่มีการดูดซึมสารอาหารผิดปกติ, ภาวะไตวาย หากผู้ป่วยที่ได้รับยาบีกานามัยซินมีอาการและ/หรืออาการแสดงที่บ่งบอกได้ถึงการเกิดพิษต่อระบบการได้ยินและ/หรือต่อไตควรพิจารณาหยุดการใช้ยานี้ในผู้ป่วยดังกล่าวทันที

ควรหลีกเลี่ยงการใช้ยานี้ร่วมกับยาอื่นที่ก่อให้เกิดพิษต่อการได้ยินและไตเหมือนกัน เช่น ยาปฏิชีวนะอื่นในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์, กรดอีทาไครนิก เป็นต้น หากมีความจำเป็นต้องใช้ยาดังกล่าวร่วมกัน ต้องเฝ้าระวังและติดตามการเกิดอาการไม่พึงประสงค์ดังกล่าวอย่างใกล้ชิด

### อาการไม่พึงประสงค์
อาการไม่พึงประสงค์จากการได้รับบีกานามัยซินที่เกิดขึ้นได้บ่อน ได้แก่ คลื่นไส้, อาเจียน, ท้องเสีย และผื่น ส่วนการเกิดพิษต่อการได้ยินและไตนั้นจะพบการเกิดได้ง่ายในผู้ป่วยที่มีการทำงานของตับผิดปกติในระดับรุนแรง
## การใช้ประโยชน์ทางการแพทย์
บีกานามัยซินมีข้อบ่งใช้ในการรักษาการติดเชื้อในระบบทางเดินอาหารที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรียที่ไวต่อยานี้ ทั้งแบบเฉียบพลันและเรื้อรัง โดยขนาดยาบีกานามัยซินในผู้ใหญ่ คือ 1 – 1.5 กรัมต่อวัน โดยสามารถเพิ่มขนาดยาต่อวันได้สูงสุดถึง 4 กรัม (60 มิลลิกรัม/น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วัน) และควรแบ่งยาให้วันละ 3 – 4 ครั้ง ในเด็กอายุ 2 – 12 ปี ขนาดยาที่แนะนำ คือ 40 มิลลิกรัม/น้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม/วัน ส่วนการใช้ยานี้ในเด็กอ่อนและทารกนั้นควรพิจารณาใช้เมื่อมีความจำเป็นเร่งด่วนและไม่มียาปฏิชีวนะอื่นได้ผลในการรักษา แต่การใช้ยาในกลุ่มผู้ป่วยกลุ่มนี้ควรได้รับการติดตามแลดูจากแพทย์อย่างใกล้ชิด

## บรรณานุกรม
* Murase et al., *J. Antibiot.* 14A, 156, 1961
* Cron et al., *J. Am. Chem. Soc.* 80, 4741, 1958
* Murase, ibid. 14A, 367, 1961
* Hichens, Rinehart, *J. Am. Chem. Soc.* 85, 1547, 1963
* Umezawa et al., *Bull. Chem. Soc.* Japan 39, 1244, 1966
* Suzuki et al., *J. Antibiot.* 23, 99, 1970
* Zeltser et al., *Antibiotiki* 19, 552, 1974
* F. Di Nola et al., *Minerva Med.* 70, 1803, 1979
* A. Guerrieri et al., *Clin. Med.* 82, 25, 1975
* P.J. Claes et al. in *Analytical Profiles of Drug Substances*, vol. 6, K. Florey, ed., Academic Press, New York, pag. 259, 1977

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อะมิโนไกลโคไซด์
หมวดหมู่:ยาปฏิชีวนะ
หมวดหมู่:ยาปฏิชีวนะที่ออกฤทธิ์ยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีน
ลาโช-เดอ-ฟง

**ลาโช-เดอ-ฟง** () เป็นเมืองมรดกโลก ตั้งอยู่ในรัฐเนอชาแตล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เมืองนี้เป็นเมืองใหญ่อันดับสาม (รองจากเจนีวาและโลซาน) ในภูมิภาครอม็องดีซึ่งเป็นภูมิภาคที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ลาโช-เดอ-ฟงมีประชากร 38,965 คน ณ สิ้นปี ค.ศ. 2016

ในปี ค.ศ. 2009 เมืองลาโช-เดอ-ฟงและเมืองเลอล็อกล์ซึ่งเป็นเมืองพี่น้อง ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก ถือเป็นแหล่งมรดกโลกแห่งที่สิบในสวิตเซอร์แลนด์ เมืองทั้งสองมีการวางผังเมืองและอาคารบ้านเรือนสะท้อนถึงการทำนาฬิกาซึ่งเป็นอุตสาหกรรมของเมืองทั้งสอง เมืองลาโช-เดอ-ฟงเป็นที่ตั้งของผู้ผลิตนาฬิกาชื่อดังระดับโลกอย่างโรเล็กซ์, โอเมกา, โมวาโด เป็นต้น
## ภูมิอากาศ


## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
หมวดหมู่:เทศบาลในรัฐเนอชาแตล
ล็อยเคอร์บาท

**ล็อยเคอร์บาท** () หรือ **ลอแอ็ช-เล-แบ็ง** () เป็นหมู่บ้านและเทศบาลในรัฐวาเล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาเยอรมันเป็นหลัก หมู่บ้านแห่งนี้ตั้งอยู่ในหุบเขากลางเทือกเขาแอลป์ จากหมู่บ้านมีกระเช้าลอยฟ้าข้ามเขาเชื่อมไปยังทะเลสาบเดาเบินทางเหนือ และยังมีกระเช้าลอยฟ้าขึ้นสู่รินเดอร์ฮึทเทอร์ทางตะวันออกเฉียงใต้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
หมวดหมู่:แหล่งเล่นสกีในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
เจ้าหญิงมาเรียแห่งโรมาเนีย (1870-1874)

เจ้าหญิงมาเรียแห่งโรมาเนีย (1870-1874) ()
## พระประวัติ
เจ้าหญิงมาเรียแห่งโรมาเนีย (1870-1874) ประสูติเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2413 ณ ประเทศโรมาเนีย ทรงเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวใน สมเด็จพระเจ้าคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย และ เอลิซาเบธแห่งวีด สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย โดยขณะเจริญพระชันษา 2 พรรษา พระองค์สามารถระบุแผนที่และบอกชื่อประเทศได้โดยเพียงทอดพระเนตรเพียงครั้งเดียว โดยก่อนที่พระองค์จะสิ้นพระชนม์ พระองค์ทรงตรัสกับพระราชมารดาว่า

เจ้าหญิงมาเรีย ทรงไม่มีสิทธิในการขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโรมาเนีย เนื่องจากต้องเป็นบุรุษเท่านั้นที่ทรงราชย์ได้

## สิ้นพระชนม์
ในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2474 เจ้าหญิงมาเรียทรงประชวรด้วยไข้หวัดอีดำอีแดง ซึ่งระบาดมากในเมือง บูคาเรสต์ ทำให้มีประชากรล้มตายเป็นจำนวนมาก โดยพระองค์ถูกนำส่งไปที่ประสาทเพลส โดยได้รับการถวายพระโอสถจากนายแพทย์ทีโอดอร์และคณะแพทย์คนอื่นๆอีกมากมาย แต่พระอาการก็ไม่ดีขึ้นและสิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2417 สร้างความเสียพระราชหฤทัยอันใหญ่หลวงสู่พระราชบิดาและพระราชมารดารวมทั้งประชาชนโรมาเนียเป็นอย่างมาก โดยพระศพของเจ้าหญิงมาเรียถูกฝังไว้ ณ วิหารคอร์เนีย ตามพระราชประสงค์ของพระราชมารดา โดย เอลิซาเบธแห่งวีด สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย มีพระราชดำรัสถึงพระราชธิดาเป็นครั้งสุดท้ายว่า

## พระรูปของเจ้าหญิงมาเรีย

ไฟล์:E-m-1870-e1261767859941.jpg|Princess Maria and her mother shortly after her birth, in 1870.
ไฟล์:R1 - Copy.jpeg|Maria and her mother in 1871.
ไฟล์:Queen Elisabeth and Princess Marie of Romania.jpeg|Princess Maria with her mother in 1872.
ไฟล์:Carol I, Elisabeta and Maria.jpg|Maria with her parents in 1873.
ไฟล์:Marie-nanny web.jpg|Princess Maria with her nanny, .
ไฟล์:Princess Marie's Grave, 1874.jpeg|Prince Carol I and Princess Elisabeth at Maria's grave shortly after her death.
ไฟล์:The-casquet-of-Marie.jpg|Marie's remains being taken to the Cathedral of Curtea de Argeș, in 1916.


หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2413
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2417
หมวดหมู่:ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน
หมวดหมู่:เจ้าหญิงโรมาเนีย
คาเพ็ลล์บรึคเคอ

300px|thumb|คาเพ็ลล์บรึคเคอ

**คาเพ็ลล์บรึคเคอ** () เป็นสะพานคนเดินข้ามแม่น้ำร็อยส์ในนครลูเซิร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1365 เมื่อแรกสร้างมีความยาว 270 เมตร แต่เนื่องจากตลิ่งแม้น้ำที่งอกเพิ่มขึ้นตลอดหลายร้อยปี ทำให้ในปัจจุบันตัวสะพานเหลือความยาว 204.7 เมตร สะพานนี้ถือเป็นสะพานไม้ที่เก่าแก่ที่สุดในยุโรป และถือเป็นหนึ่งในสะพานแบบโครงที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่ในโลก ตลอดลำสะพานมีจิตรกรรมจำนวนมากที่วาดขึ้นในศตวรรษที่ 17 อย่างไรก็ตาม จิตรกรรมกว่า 2 ใน 3 ได้ถูกทำลายจากเหตุเพลิงไหม้ในปี ค.ศ. 1993

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
หมวดหมู่:สะพานไม้
หมวดหมู่:สะพานเดินเท้า
หมวดหมู่:สะพานข้ามแม่น้ำในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 14
นาคาเดีย

**สีไพร มุ่งพันธ์กลาง** หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ **นาคาเดีย** เป็นดีเจ และโปรดิวเซอร์ ชาวไทย ที่อาศัยอยู่ในเบอร์ลิน ,ประเทศเยอรมนี

## ชีวิตเริ่มต้น และอาชีพ
นาคาเดีย เกิดในครอบครัวเกษตรกรและเป็นน้องคนสุดท้องของพี่น้องห้าคน ที่อำเภอครบุรี ,จังหวัดนครราชสีมา , ประเทศไทย เธอถูกทิ้งให้อยู่บ้านตามลำพังในช่วงเรียนมัธยมต้น ในขณะที่พ่อแม่และพี่ๆ ของเธอออกไปทำงานที่กรุงเทพฯ หาเงินเพื่อเลี้ยงชีพและส่งเงินเดือนให้เธอจำนวน 300 บาทต่อเดือนเพื่อเป็นการศึกษา ในวัยอายุ 15 ขวบหลังจากเรียนจบมัธยมต้น Nakadia เธอได้ย้ายไปอยู่ในเมืองโคราช ซึ่งเธออาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์กับเพื่อนหญิงอีกห้าคน เธอทำงานในโรงงานผลิตทำสายคอมพิวเตอร์, ผลิตจานพลาสติก และฮาร์ดดิสก์ไดรฟ์ สองปีต่อมาเธอทำงานในห้างสรรพสินค้าท้องถิ่น เธอมักจะไปไนต์คลับหลังเลิกงานอยู่เสมอ ซึ่งเธอได้เรียนรู้เกี่ยวกับแนวเพลงประเภท เทคโน (Techno) ในปี พ.ศ. 2545 เพื่อนของเธอชื่อเซบาสเตียน (ซึ่งท้ายที่สุด กลายเป็นผู้จัดการของเธอ) แนะนำให้เธอกลายเป็นดีเจ ซึ่งเธอได้มีโอกาสไปประเทศเยอรมนี และเป็นการเดินทางบินออกนอกประเทศไทยเป็นครั้งแรกในชีวิต เธอได้ไปไนท์ไลฟ์แห่งหนึ่ง เธอร่วมสนุกสังสรรค์กับดีเจดัง ดีเจหญิงยุคบุกเบิกสมัยปี 90's อย่างดีเจมารูช่า (Marusha) คืนนั้นจุดประกายทำให้เธอตัดสินใจเป็นดีเจทันที 

เธอเริ่มต้นอาชีพ ดีเจ อย่างเต็มตัวปลายปี พ.ศ. 2545 ด้วยการเล่นแสดงรอบเกาะสมุย เกาะพะงัน เกาะเต่า จังหวัดสุราษฏ์ธานี และในปี พ.ศ. 2546 นาคาเดียเธอได้กลับไปยุโรปอีกครั้งเธอทัวร์ดีเจครั้งแรกที่ประเทศเยอรมนี, ประเทศเนเธอร์แลน, ประเทศโปแลน, ประเทศอิตาลี, ประเทศฝรั่งเศส ฯลฯ ถึงทุกวันนี้เธอไปแสดงโชว์มาแล้วกว่า 70 ประเทศทั่วโลก เธอมุ่งหน้าทำงานอย่างหนัก และมุ่งมั่นตั้งใจเดินตามความฝันของเธอไปเรื่อยๆ

ในปี 2548 เธอทัวร์ทวีปอเมริกาใต้เป็นครั้งแรกเธอแสดงในคลับดังอย่าง D'Edge เมือง เซาเปาลู ,ประเทศบราซิล คลับอันเดอร์ (Under Club) ประเทศอาร์เจนติน่า, และคลับอ๊อกทาว่า (Octava Club) ประเทศโคคอมเบีย, ประเทศเอกวาดอร์, ประเทศชิลี ครั้งต่อมา และในขณะเดียวกันเธอทัวร์ทวีปแอฟริกา เช่น ประเทศแอฟริกาใต้, ประเทศตูนิเซีย (Tunisia), ประเทศโมร็อคโค (Morocco), ประเทศอียีปต์ (Egpyt) เกาะรียูเนียน (Le Reunion) ของประเทศฝรั่งเศส, เกาะมอริเชียส (Mauritus) ฯลฯ  

ในปี 2561 เธอทัวร์ทวีปออสเตรเลีย และเธอยังได้ไปแสดงในเทศกาลสำคัญๆ ในทวีปยุโรปเช่น เลิฟพาเหรด Loveparade เมืองเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี สตีสท์ พาเลท ซือริช Street Parade Zurich, Queensday, Sugar Factory เมืองแอมส์เธอร์ดาม ประเทศเนเธอร์แลนด์  Cafe D'Antwerp ประเทศเบลเยียม และในปี 2561 เธอเป็นศิลปินดีเจไทยคนแรกได้ไปแสดงที่เฟสติวัลเบอร์หนึ่งระดับโลกอย่างทูมอร์โรว์แลน (Tomorrowland) 

เธอได้โปรดิวเพลง และมีผลงานออกมาแล้วมากมาย ลงค่ายเพลงดังอย่าง ค่ายเพลง JETT Records ของฝรั่งเศส,  NB Records ของออสเตรีย ค่ายเพลง Get Physical ของเยอรมัน ค่ายเพลง Bedrock Records ของอังกฤษ ฯลฯ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2523
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ดีเจชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากเบอร์ลิน
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอครบุรี
หมวดหมู่:ศิลปินจากจังหวัดนครราชสีมา
ปราสาทชียง

300px|thumb|ปราสาทชียง

**ปราสาทชียง** () เป็นปราสาทที่ตั้งอยู่บนเกาะขนาดเล็กในทะเลสาบเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองมงเทรอในรัฐโว ไม่ปรากฏว่าปราสาทหลังนี้สร้างขึ้นเมื่อปีใด แต่เอกสารเก่าแก่ที่สุดที่ระบุถึงปราสาทหลังนี้อยู่ในปี ค.ศ. 1005 สร้างขึ้นเพื่อใช้ควบคุมเส้นทางการสัญจรระหว่างบูร์กอญกับช่องเขากร็อง-แซ็ง-แบร์นาร์ ในช่วงศตวรรษที่ 12 เป็นต้นมา ปราสาทถูกใช้เป็นที่พักผ่อนในฤดูร้อนของเคานต์แห่งซาวอย ต่อมาในศตวรรษที่ 16 ปราสาทถูกดยุกแห่งซาวอยใช้เป็นที่คุมขังพระและนักโทษทางการเมือง ในปัจจุบัน ปราสาทหลังนี้เปิดให้บุคคลทั่วไปเข้าเยี่ยมชม

หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ไอเซอนัค

**ไอเซอนัค** () เป็นเมืองชนบทในรัฐทือริงเงิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ห่างจากแฟรงก์เฟิร์ตไปทางตะวันออกเฉียงเหนือราว 200 กิโลเมตร ในอดีตเคยเป็นเมืองหลวงของทือริงเงินระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถึง 13 ปราสาทวาร์ทบวร์คในเมืองนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก อุตสาหกรรมหลักของเมืองคืออุตสาหกรรมยานยนต์ เมืองไอเซอนัคเป็นบ้านเกิดของโยฮัน เซบัสทีอัน บัค คีตกวีในยุคบาโรก และ แอนสท์ อับเบอ นักฟิสิกส์

หมวดหมู่:เมืองในรัฐทือริงเงิน
หมวดหมู่:รัฐทือริงเงิน
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:มาร์ติน ลูเทอร์
สารวดี

**สารวดี** () เป็นเมืองหนึ่งในภาคพะโค (หงสาวดี) แถบพม่าตอนล่าง เป็นเมืองหลักของจังหวัดและอำเภอสารวดี ตั้งอยู่ห่างจากนครย่างกุ้งไปทางทิศเหนือประมาณ 76 ไมล์ ตัวเมืองปัจจุบันสร้างขึ้นในสมัยที่พม่าตกอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษเมื่อ ค.ศ. 1878

## ภูมิอากาศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในภาคพะโค
คาร์ล อ็อทโท ค็อค

**คาร์ล อ็อทโท ค็อค** (2 มกราคม ค.ศ. 1897 – 5 เมษายน ค.ศ. 1945)เป็นผู้บัญชาการระดับกลางในหน่วยเอ็สเอ็สของนาซีเยอรมนี ผู้ซึ่งได้เป็นผู้บัญชาการคนแรกของค่ายกักกันนาซีที่บูเคินวัลท์และซัคเซินเฮาเซิน (Sachsenhausen) ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1941 จนกระทั่งเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1942 เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการคนแรกของค่ายกักกันไมดาแนกในเขตยึดครองโปแลนด์ ได้ทำการฉกชิงทรัพย์สินของมีค่าและเงินจำนวนมหาศาลจากการสังหารหมู่ชาวยิว ภรรยาของเขา อิลเซอ ค็อค ยังได้เข้าไปมีส่วนร่วมในคดีที่ฉาวโฉ่ที่ค่ายบูเคินวัลท์และไมดาแนก

ในช่วงปลายสงคราม คาร์ล อ็อทโท ค็อค ได้ถูกเจ้าหน้าที่เอ็สเอ็สจับกุมในข้อหาฉ้อโกงและถูกนำตัวขึ้นศาลและถูกตัดสินลงโทษประหารชีวิตสำหรับความเสื่อมเสียทั้งตัวเขาและหน่วยเอ็สเอ็ส คาร์ล อ็อทโท ค็อคได้ถูกประหารชีวิตด้วยการยิงปืนแบบชุดทีม เมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1945

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2440
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2488
หมวดหมู่:นาซี
หมวดหมู่:เชลยศึกสงครามโลกครั้งที่หนึ่งชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:บุคคลจากดาร์มชตัท
หมวดหมู่:ชาวเยอรมันที่ถูกประหารชีวิต
เอวีเอ็ส-36

thumb|right|300px|AVS-36 with box magazine **เอวีเอ็ส-36** (จาก **''A**vtomaticheskaya **V**intovka **S**imonova 1936 model''; ) เป็นปืนเล็กยาวประจัญบานอัตโนมัติของโซเวียตซึ่งได้แสดงให้เห็นในการใช้งานในช่วงต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นหนึ่งจำนวนแต่ต้นโดยคัดเลือกเป็นปืนไรเฟิลประจัญบาล (มีความสามารถในการยิงทั้งแบบยิงนัดเดียวและแบบเต็มอัตโนมัติ)ซึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นปืนที่มีประสิทธิภาพสูง แต่ด้วยระบบที่ซับซ้อนและยากต่อการผลิต จึงทำให้ปืนกระบอกนี้ไม่ค่อยได้เห็นในสงครามนัก

## การอ้างอิง

หมวดหมู่:ปืนเล็กยาว
เขตซีลางังคาบีซายาอัน

**เขตซีลางังคาบีซายาอัน** (วาไร: Sinirangan Kabisay-an; เซบัวโน: Sidlakang Kabisay-an; ) หรือ **เขตที่ 8** เป็นเขตหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วย 3 หมู่เกาะหลัก ได้แก่ เกาะซามาร์, เกาะเลเต และเกาะบีลีรัน เขตนี้มี 6 จังหวัด, 1 นครอิสระ และ 1 นครที่มีประชากรอย่างสูง (ตักโลบัน) เขตนี้ครอบคลุมพื้นที่ซีกตะวันออกของหมู่เกาะวิซายัส

เขตซีลางังคาบีซายาอันติดกับทะเลฟิลิปปินทางทิศตะวันออก และมีสถานที่สำคัญอย่างสะพานซันฮวนนิโค ซึ่งเป็นสะพานที่ยาวที่สุดในประเทศ สำหรับในปี ค.ศ. 2015 เขตมีประชากร 4,440,150 คน เป็นเขตที่มีประชากรมากที่สุดอันดับที่ 3 ของวิซายัส

## ภูมิศาสตร์
เขตซีลางังคาบีซายาอัน ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกของประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วย 3 หมู่เกาะหลัก ได้แก่ เลเต, บีลีรัน, ซามาร์ ติดกับทะเลฟิลิปปินทางทิศตะวันออกและทิศเหนือ โดยมีช่องแคบซันเบอร์นาร์ดิโนคั่นกลางระหว่างเขตนี้กับเกาะลูซอน, ติดต่อกับทะเลคาโมเตสและทะเลวิซายันทางทิศตะวันตก และติดกับทะเลโบโฮลทางทิศใต้ โดยช่องแคบซูรีเกาคั่นกลางระหว่างเขตนี้กับเกาะมินดาเนา โดยเขตนี้มีเนื้อที่  หรือร้อยละ 7.2 ของประเทศ

## การแบ่งเขตการปกครอง
thumb|right|แผนที่แบบรัฐกิจของเขต
ประกอบด้วย 6 จังหวัด, 1 นครที่มีประชากรอย่างสูง, 1 นครอิสระ, 5 นครทั่วไป, 136 เทศบาล และ 4,390 บารังไกย์

## การขนส่ง
สามารถเชื่อมต่อกับเกาะลูซอนและเกาะมินดาเนาได้ทางสะพานถนน และมีท่าอากาศยาน 9 แห่ง กระจายตามจังหวัดต่าง ๆ โดยที่ใหญ่ที่สุดคือท่าอากาศยานแดเนียล แซด โรมูอัลเดซ ที่ตักโลบัน ส่วนท่าเรือทะเลก็มีกระจัดกระจายตามเมืองตักโลบัน, คัตบาโลกัน, คัลบาโยก, โบโรงกัน, อัลเลน, โอร์โมก, บาโต, ฮีโลงโกส, มาอาซีน, โซโกด และนาบาล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* Eastern Visayas Festivals & Fiestas 

เขตซีลางังคาบีซายาอัน
รายพระนามสมเด็จพระราชินีแห่งปรัสเซีย

**สมเด็จพระราชินีแห่งปรัสเซีย**(อังกฤษ: Queen of Prussia)เป็นพระอิสริยยศของพระอัครมเหสีในพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรปรัสเซียตั้งแต่เริ่มก่อตั้งในปี ค.ศ. 1701 จนถึงคราวล่มสลายในปีค.ศ. 1918 จนถึงเมื่อปีค.ศ. 1806 สมเด็จพระราชินีแห่งปรัสเซียยังดำรงพระอิสริยยศเป็นพระชายาในเจ้าชายผู้คัดเลือกแห่งบรันเดนบวร์กอีกด้วย และภายหลังจากปีค.ศ. 1871 สมเด็จพระราชินีก็ยังดำรงตำแหน่งเป็นจักรพรรดินีแห่งเยอรมนี อีกด้วย
## รายพระนามพระราชินีในปรัสเซีย([[:en:Queen in Prussia]])

## รายพระนามพระราชินีแห่งปรัสเซีย

## รายพระนามพระราชินีแห่งปรัสเซียและจักรพรรดินีเยอรมัน([[:en:German Empress]])

## ดูเพิ่มเติม
* รายพระนามพระมหากษัตริย์ปรัสเซีย
* รายพระนามกษัตริย์และจักรพรรดิเยอรมัน
* ราชอาณาจักรปรัสเซีย

ปรัสเซีย
ปรัสเซีย
หมวดหมู่:ดัชเชสแห่งปรัสเซีย
หมวดหมู่:ราชินีแห่งปรัสเซีย
หมวดหมู่:ราชินีแห่งเยอรมนี
หมวดหมู่:จักรพรรดินีเยอรมัน
หมวดหมู่:สมเด็จพระราชินี
หมวดหมู่:สมเด็จพระจักรพรรดินี
เดอเลมง

**เดอเลมง** () เป็นเมืองหลวงของรัฐฌูราในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ใกล้พรมแดนประเทศฝรั่งเศส ประชากรราว 70% นับถือนิกายโรมันคาทอลิก และอีก 12% รับถือนิกายโปรเตสแตนต์

## ภูมิอากาศ


## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
หมวดหมู่:เทศบาลในรัฐฌูรา
รัฐฌูรา

**สาธารณรัฐและรัฐฌูรา** (; ) เป็นรัฐในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นรัฐที่ใหม่ที่สุดใน 26 รัฐของสวิตเซอร์แลนด์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1979 ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ มีเมืองหลวงคือเมืองเดอเลมง มีชายแดนติดกับรัฐบาเซิล-ลันท์ชัฟท์ รัฐแบร์น และจังหวัดดูของฝรั่งเศส

## อ้างอิง

ฌูรา
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2522
ชเต็ฟฟานีแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน

**ชเต็ฟฟานี โยเซฟา ฟรีเดอรีเคอ วิลเฮ็ลมีเนอ อันโทนีอา แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน** () เป็นเจ้าหญิงเยอรมันซึ่งอภิเษกสมรสเข้าสู่พระราชวงศ์โปรตุเกส และได้ขึ้นเป็นพระราชีนีในพระเจ้าเปดรูที่ 5 แห่งโปรตุเกส

## พระราชประวัติ
เจ้าหญิงชเต็ฟฟานีแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน ประสูติเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1837 ณ โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน เป็นพระบุตรพระองค์ที่ 2 และพระธิดาพระองค์แรกใน คาร์ล อันโทน เจ้าผู้ครองโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น และ เจ้าหญิงโยเซฟีเนอแห่งบาเดิน โดยพระองค์ทรงเป็นพระภคินีใน สมเด็จพระเจ้าการอลที่ 1 แห่งโรมาเนีย 

## อภิเษกสมรสและสวรรคต
เจ้าหญิงชเต็ฟฟานีทรงเษกสมรสกับ พระเจ้าเปดรูที่ 5 แห่งโปรตุเกส เมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1858 โดยทรงรับพระราชทานพระราชอิสริยยศเป็น **สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกสและอัลการ์วึช** พระองค์ทรงประชวรด้วยโรคคอตีบและเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1859 หลังจากวันครบรอบพระชนมายุปีที่ 22 พรรษาได้เพียง 2 วัน โดยไม่ทรงมีพระราชบุตร ในขณะที่ พระเจ้าเปดรูที่ 5 แห่งโปรตุเกส ก็ไม่ทรงอภิเษกสมรสกับผู้ใดอีกและเสด็จสวรรคตด้วยโรคอหิวาตกโรค เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1861

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2380
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2402
หมวดหมู่:ราชินีแห่งโปรตุเกส
หมวดหมู่:ราชวงศ์โฮเอินโซลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน
จังหวัดอีโลโคสนอร์เต

**จังหวัดอีโลโคสนอร์เต** (อีโลกาโน: Makin-amianan nga Ilocos) เป็นจังหวัดในเขตอีโลโคสของประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือลาวัก อยู่ทางมุมตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะลูซอน และเป็นจังหวัดบ้านเกิดของอดีตประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ผู้ใช้กฎหมายเบ็ดเสร็จในช่วงครึ่งหลังของการดำรงตำแหน่ง แต่ได้รับความนิยมน้อยในจังหวัดของเขา นอกจากนี้ อีโลโคสนอร์เตยังเป็นจุดหมายการท่องเที่ยวภาคเหนือ โดยเป็นที่ตั้งของโรงแรมฟอร์ตอิโลคอนเดียและเมืองปากุดพุด

## ภูมิศาสตร์
thumb|left|แผนที่แบบรัฐกิจของจังหวัดอีโลโคสนอร์เต
จังหวัดมีเนื้อที่ 3,467.89 ตารางกิโลเมตร (1,338.96 ตารางไมล์) ครอบคลุมทางตอนเหนือของเขตอีโลโคส เกาะลูซอน ติดต่อกับจังหวัดคากายันและจังหวัดอาปาเยา‎ทางทิศตะวันออก, ติดกับจังหวัดอาบราทางทิศตะวันออกเฉียงใต้, ติดกับจังหวัดอีโลโคสซูร์ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ส่วนอาณาเขตทางภูมิศาสตร์ ติดกับทะเลจีนใต้ทางทิศตะวันตก และช่องแคบลูซอนทางทิศเหนือ

### การแบ่งเขตการปกครอง
ประกอบด้วย 21 เทศบาล, 2 นคร และ 557 บารังไกย์

;นครหรือเทศบาลที่มีประชากรมากที่สุด 5 อันดับแรก (ค.ศ. 2015)
# นครลาวัก (111,125 คน)
# นครบาตัก (55,201 คน)
# เทศบาลดินกราซ (38,562 คน)
# เทศบาลซันนิโคลัส (36,736 คน)
# เทศบาลวินตาร์ (32,220 คน)


ไฟล์:Aurora Park, Laoag City, Ilocos Norte, Philippines.jpg|น้ำพุในนครลาวัก
ไฟล์:Immaculate Conception Parish Church at Night, Batac, Ilocos Norte, Philippines - panoramio.jpg|โบสถ์ในนครบาตัก
ไฟล์:Facade of Dingras Church.jpg|โบสถ์เทศบาลดินกราซ
ไฟล์:Vintar Panorama with Rainbow.jpg|ทิวทัศน์ในเทศบาลวินตาร์


## ประชากร
ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 593,081 คน ความหนาแน่น 170 คนต่อตารางกิโลเมตร หรือ 440 คนต่อตารางไมล์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ


อีโลโคสนอร์เต
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2361
แก่งสะพือ

thumb|แก่งสะพือ
thumb|หินพระปรมาภิไธย
** แก่งสะพือ** เป็นแก่งหินแห่งหนึ่งในแม่น้ำมูล ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองพิบูลมังสาหาร อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี ห่างจากตัวอำเภอเมืองอุบลราชธานี ประมาณ 45 กิโลเมตร เมื่อเดินทางไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 217 

คำว่า “สะพือ” สันนิษฐานว่าเป็นภาษากูย มาจากคำว่า “กะไซพรืด” โดยกะไซแปลว่างู และ พรืดแปลว่าใหญ่ ต่อมาเพี้ยนเป็น “ซำพรืด” จนในที่สุดเพี้ยนมาเป็น “สะพือ” ดังนั้น “แก่งสะพือ” จึงมีความหมายในภาษาไทยว่า “แก่งงูใหญ่” ซึ่งสอดคล้องกับตำนานความเชื่อของคนในท้องถิ่นที่เชื่อกันว่า มีพญานาคหรืองูใหญ่อาศัยอยู่เพื่อปกปักรักษาภูมิสถานแห่งนี้ 

แก่งสะพือ เป็นแก่งที่มีหินขนาดน้อยใหญ่สลับกัน มีลักษณะเป็นเขื่อนขนาดย่อมขวางกันลำแม่น้ำมูล เมื่อกระแสน้ำไหลผ่านกระทบหินเกิดเป็นฟองขาวมีเสียงน้ำตกดังตลอดเวลา ซึ่งแก่งสะพือจะปรากฏในช่วงเดือน มกราคม - พฤษภาคม น้ำในแม่น้ำมูลจะลดลงจนสามารถมองเห็นแก่งหินชัดเจน และบริเวณแก่งสะพือยังมีร้านค้าชุมชนสำหรับขายของที่ระลึกและอาหาร

## อ้างอิง
*ปราชญ์ท้องถิ่น อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี.
*สำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี. : http://district.cdd.go.th/phibunmangsahan/gallery/ 

หมวดหมู่:แหล่งน้ำในจังหวัดอุบลราชธานี
หมวดหมู่:แม่น้ำมูล
หมวดหมู่:อำเภอพิบูลมังสาหาร