ปฏิบัติการพกพุง

**ปฏิบัติการพกพุง** (; ) คือการบุกครองเกาหลีใต้ (*สาธารณรัฐเกาหลี*; ROK) โดยเกาหลีเหนือ (*สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี*; DPRK) ที่จุดชนวนให้เกิดสงครามเกาหลี เกาหลีเหนือเปิดฉากสงครามสายฟ้าแลบด้วยการเคลื่อนกำลังพลข้ามเส้นขนานที่ 38 องศาเหนือและดาหน้าเข้าสู่เกาหลีใต้เมื่อเวลา 04:00 น. ตามเวลาเปียงยาง/เวลามาตรฐานเกาหลี ในวันอาทิตย์ที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1950 สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีไม่ได้ประกาศสงครามก่อนการบุกครองและเร่งรุดเข้าโอบล้อมจนกระทั่งสามารถยึดโซล เมืองหลวงของเกาหลีใต้ จากสาธารณรัฐเกาหลีได้สำเร็จภายในหนึ่งสัปดาห์

เกาหลีเหนือได้เรียกระดมสรรพกำลังเพื่อรุกรานเกาหลีใต้มานานกว่าหนึ่งปีก่อนหน้า โดยได้รับความช่วยเหลือจากสหภาพโซเวียต ซึ่งทำหน้าที่ฝึกฝนและจัดหาอาวุธ ยุทธภัณฑ์ ยานรบหุ้มเกราะ รถถัง และอากาศยานให้แก่กองทัพประชาชนเกาหลี (KPA) กองทัพประชาชนเกาหลีซึ่งมีอาวุธและการฝึกฝนที่เหนือกว่าอย่างมากได้เข้าบดขยี้และมีชัยเหนือกองทัพบกสาธารณรัฐเกาหลี (ROKA) ที่ขาดการเตรียมพร้อมและมีอาวุธด้อยกว่า ส่งผลให้สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีสามารถยึดโซลได้ภายในสามวัน เมื่อ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1950

เป้าหมายของปฏิบัติการพกพุงคือการเข้าควบคุมคาบสมุทรเกาหลีทั้งหมดภายใน 15 สิงหาคม ค.ศ. 1950 ซึ่งเป็นระยะเวลา 50 วัน โดยมีอัตราการรุกคืบเฉลี่ยวันละ  เพื่อรำลึกวาระครบรอบ 5 ปีของ*[[วันประกาศอิสรภาพแห่งชาติเกาหลี|ควังบกจ็อล]]* (วันประกาศอิสรภาพแห่งชาติเกาหลี) อย่างไรก็ตาม กองทัพน้อยที่ 2 ของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีต้องประสบกับความสูญเสียอย่างหนักจากฝีมือของกองพลทหารราบที่ 6 ของสาธารณรัฐเกาหลี ทำให้การรุกคืบของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีทางทิศตะวันออกต้องหยุดชะงักลง และยุติการทำสงครามสายฟ้าแลบไว้ที่วงรอบปูซาน ความล่าช้านี้ทำให้สหรัฐมีเวลาเพียงพอในการเคลื่อนกำลังพลจากญี่ปุ่นเข้าสู่เกาหลีใต้เมื่อ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1950 เพื่อยับยั้งการยอมจำนนของสาธารณรัฐเกาหลีที่กำลังจะเกิดขึ้น

สหประชาชาติตำหนิเกาหลีเหนือในทันทีต่อการบุกครองดังกล่าวเพื่อเป็นแนวทางแก้ไขความขัดแย้งในเกาหลี เพื่อเป็นการตอบโต้ เมื่อ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1950 จึงมีการตั้งกองบัญชาการสหประชาชาติขึ้นเพื่ออำนวยการตอบโต้ทางทหารจากนานาชาติต่อการบุกครองเกาหลีใต้ของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี

## ภูมิหลัง
อิทธิพลของโจเซฟ สตาลิน ผู้นำสหภาพโซเวียต ที่มีต่อคิม อิล-ซ็อง ผู้นำสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี คือตัวกำหนดจังหวะเวลาของการบุกครอง ทั้งคิม อิล-ซ็องและอี ซึง-มัน ผู้นำสาธารณรัฐเกาหลี ต่างต้องการรวมเกาหลีให้เป็นหนึ่งเดียว โดยเป้าหมายของคิมคือการบรรลุการรวมชาติด้วยกำลัง แต่คิมไม่สามารถบรรลุเป้าหมายได้ถ้าไม่มีความช่วยเหลือจากสตาลิน เมื่อ 30 มกราคม ค.ศ. 1950 สตาลินติดต่อกับเอกอัครราชทูตเตเรนที ชตืยคอฟและอธิบายว่าเขาพร้อมที่จะช่วยจัดทำแผนการบุกครอง โดยสตาลินตั้งข้อสังเกตว่าในการยึดครองเกาหลีใต้นั้น คิมต้องเตรียมพร้อมเพื่อลดความเสี่ยงที่จะเกิดการสู้รบที่ยืดเยื้อ ในช่วงก่อนเดือนเมษายน ค.ศ. 1950 คิมร้องขอเพื่อเปิดฉากการบุกครองหลายครั้ง แต่สตาลินไม่อนุญาตให้คิมดำเนินการจนกว่าจะเกิดเงื่อนไขทางยุทธวิธีที่เหมาะสมในตะวันออกไกล

ตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 1950 กองทัพประชาชนเกาหลี (KPA) เริ่มสะสมอาวุธยุทโธปกรณ์และวางกำลังพลใหม่เพื่อเตรียมพร้อมโจมตีเกาหลีใต้ ต่อมาในวันที่ 16 พฤษภาคม นายทหารของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีและสหภาพโซเวียตเริ่มการตรวจสอบขั้นสุดท้ายสำหรับสงคราม

คิมพบกับสตาลินที่มอสโกในเดือนเมษายน ค.ศ. 1950 เพื่อจัดทำแผนการบุกครอง สตาลินอนุญาตให้ดำเนินแผนการภายใต้เงื่อนไขที่ว่าพันธมิตรจีนจะต้องเห็นชอบด้วย วันที่ 13 พฤษภาคม คิมเดินทางไปปักกิ่งเพื่อพบเหมา เจ๋อตง เมื่อ 14 พฤษภาคม เหมาพิจารณาโทรเลขของสตาลินและอนุมัติการบุกครองของเกาหลีเหนือ สตาลินส่งพลโทวาซิลีเยฟมาเพื่อเตรียมแผนการบุกครองก่อนที่การพบปะระหว่างสตาลินและคิมจะเกิดขึ้นที่มอสโกในเดือนเมษายน จนกระทั่งเมื่อ 29 พฤษภาคม วาซิลีเยฟและนายพลคัง ก็อน เสนาธิการกองทัพประชาชนเกาหลี จึงสรุปแผนการบุกครองขั้นสุดท้าย

วันที่ 10 มิถุนายน กระทรวงกลาโหมของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีเรียกตัวผู้บัญชาการกองพลและกองพลน้อยทั้งหมดไปยังเปียงยางเพื่อประชุมลับ คัง ก็อนสั่งให้หน่วยทหารเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่สำหรับปฏิบัติการรุกโดยพรางว่าเป็นปฏิบัติการรับภายในวันที่ 23 มิถุนายน วันที่ 11 มิถุนายน กองทัพประชาชนเกาหลีได้รับการจัดหน่วยใหม่เป็นสองกองทัพน้อย และกองพลที่เคยวางกำลังอยู่ส่วนหลังเริ่มเคลื่อนพลเข้าใกล้เส้นขนานที่ 38 ในระยะ 10 ถึง 15 กิโลเมตร กองกำลังส่วนหน้าจากกองพลที่ 2 ของกองทัพประชาชนเกาหลีได้เคลื่อนพลไปยังคึมฮวาในวันเดียวกัน กองพลทั้งหมดถูกวางกำลังในคึมฮวาภายในวันที่ 14 มิถุนายน ภายในวันที่ 23 มิถุนายน กองกำลังกองทัพประชาชนเกาหลีทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับการบุกครองได้เข้าประจำตำแหน่งรอบเส้นขนานที่ 38 เป็นที่เรียบร้อย

วันที่ 18 มิถุนายน กระทรวงกลาโหมส่งคำสั่งลาดตระเวนหมายเลข 1 (정찰명령 제1호) ถึงผู้บัญชาการกองพลเพื่อรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับตำแหน่งของกองทัพบกสาธารณรัฐเกาหลีและสภาพภูมิประเทศ ต่อมาในวันที่ 22 มิถุนายน หลังเสร็จสิ้นการลาดตระเวน การจัดหน่วยใหม่ และได้รับการอนุมัติจากสตาลิน ที่ปรึกษาทหารโซเวียตจึงสั่งให้กระทรวงกลาโหมส่งคำสั่งยุทธการหมายเลข 1 (전투명령 제1호) ไปยังกองพลต่าง ๆ

ระหว่างนั้น คิมแจ้งสตาลินว่าสงครามจะเริ่มขึ้นในวันที่ 25 มิถุนายน และสตาลินให้ความเห็นชอบต่อแผนการดังกล่าว กองทัพประชาชนเกาหลีเริ่มดำเนินปฏิบัติการและเคลื่อนกำลังข้ามเส้นขนานที่ 38 เมื่อเวลา 04:00 น. ตามเวลามาตรฐานเกาหลี ของวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1950 ตามกำหนดการ

## บันทึกที่ขัดแย้งกันเกี่ยวกับการยั่วยุ
มีบันทึกที่ขัดแย้งกันเกี่ยวกับระยะเริ่มต้นของการสู้รบจากแหล่งข้อมูลของทั้งสองฝ่าย ส่งผลให้เกิดความไม่ลงรอยกันว่ากองทัพใดเป็นผู้เริ่มปฏิบัติการทางทหารก่อนเมื่อ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1950 เมื่อสงครามเริ่มขึ้น คิมจัดการประชุมฉุกเฉินทางรัฐบาลและแถลงต่อสมาชิกพรรคแรงงานเกาหลีที่ไม่ทราบถึงสถานการณ์ดังนี้::

รายงานในนามของคณะกรรมาธิการสหประชาชาติว่าด้วยเกาหลี (UNCOK) ถูกส่งมาเมื่อ 24 มิถุนายน โดยผู้สังเกตการณ์ทางทหารชาวออสเตรเลียสองนาย คือพันตรี เอฟ. เอส. บี. พีช และนาวาอากาศโท อาร์. เจ. แรนคิน รายงานดังกล่าวระบุข้ออ้างว่ากองกำลังสาธารณรัฐเกาหลีนั้นถูกจัดตั้งขึ้นเพื่อการป้องกันโดยสิ้นเชิงและไม่อยู่ในสภาพที่จะดำเนินการโจมตีขนาดใหญ่ต่อกองกำลังทางเหนือได้ ด้วยทรัพยากรที่ไม่เพียงพอของกองทัพบกสาธารณรัฐเกาหลี โดยเฉพาะการขาดแคลนยานเกราะ การสนับสนุนทางอากาศ และปืนใหญ่หนัก ทำให้การบุกครองเกาหลีเหนือโดยเกาหลีใต้นั้นเป็นไปไม่ได้ในทางทหาร เมื่อเวลา 17:00 น. ของวันที่ 25 มิถุนายน ผู้สังเกตการณ์ภาคสนามรายงานว่ากองกำลังเกาหลีเหนือได้เปิดฉากโจมตีอย่างฉับพลันตลอดแนวเส้นขนานที่ 38 ในเช้าวันนั้น อย่างไรก็ตาม คิมได้อ้างผ่านการกระจายเสียงเมื่อ 26 มิถุนายน เวลา 09:20 น. ว่าเกาหลีใต้ได้โจมตีเกาหลีเหนือในพื้นที่แฮจู ซึ่งเป็นการยั่วยุให้เกิดการตีโต้กลับ เมื่อพิจารณาจากรายงานของพีชและแรนคิน คณะกรรมาธิการฯ จึงมีมติเป็นเอกฉันท์ปฏิเสธข้อกล่าวอ้างของเกาหลีเหนือ ทั้งนี้ยังคงมีข้อมูลจากฝั่งโซเวียตและเกาหลีเหนือที่ไม่ถูกเปิดเผยอีกจำนวนหนึ่ง

## การจัดกำลัง
กำลังพลเกือบทั้งหมดของทั้งสองฝ่ายมีส่วนเกี่ยวข้องกับปฏิบัติการนี้ไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อม การจัดกำลังนี้เป็นข้อมูลในช่วงเริ่มต้นของปฏิบัติการ โดยระบุเฉพาะหน่วยรบหลักดังนี้:

### เกาหลีเหนือ (DPRK)

#### กองทัพบก
* กองทัพน้อยที่ 1
** กองพลทหารราบที่ 1
*** กรมทหารราบที่ 1
*** กรมทหารราบที่ 2
*** กรมทหารราบที่ 3
** กองพลทหารราบที่ 3
*** กรมทหารราบที่ 7
*** กรมทหารราบที่ 8
*** กรมทหารราบที่ 9
** กองพลทหารราบที่ 4
*** กรมทหารราบที่ 5
*** กรมทหารราบที่ 16
*** กรมทหารราบที่ 18
** กองพลทหารราบที่ 6
*** กรมทหารราบที่ 13
*** กรมทหารราบที่ 14
*** กรมทหารราบที่ 15
* กองทัพน้อยที่ 2
** กองพลทหารราบที่ 2
** กองพลทหารราบที่ 5
*** กรมทหารราบที่ 10
*** กรมทหารราบที่ 11
*** กรมทหารราบที่ 12
** กองพลทหารราบที่ 7
** กองพลทหารราบที่ 8
*** กรมทหารราบที่ 81
*** กรมทหารราบที่ 82
*** กรมทหารราบที่ 83
** กองพลทหารราบที่ 15
*** กรมทหารราบที่ 48
*** กรมทหารราบที่ 49
*** กรมทหารราบที่ 50
* กองพลทหารราบที่ 9
* กองพลทหารราบที่ 10
* กองพลทหารราบที่ 13
* กองพลน้อยยานเกราะที่ 105
** กรมทหารยานเกราะที่ 107
** กรมทหารยานเกราะที่ 109
** กรมทหารยานเกราะที่ 203
** กรมทหารยานยนต์ที่ 206
* กรมทหารราบที่ 549
* กรมทหารราบที่ 766

#### กองรักษาการณ์เส้นขนานที่ 38
* กองพลน้อยรักษาการณ์ที่ 1
* กองพลน้อยรักษาการณ์ที่ 3

### เกาหลีใต้ (ROK)

#### กองทัพบก
* **[[กองพลทหารราบยานยนต์เมืองหลวง|กองพลเมืองหลวง]]**
** กรมทหารราบที่ 3
** กรมทหารราบที่ 18
* **[[กองพลทหารราบที่ 1 (เกาหลีใต้)|กองพลทหารราบที่ 1]]**
** กรมทหารราบที่ 11
** กรมทหารราบที่ 12
** กรมทหารราบที่ 13
* **[[กองพลทหารราบที่ 2 (เกาหลีใต้)|กองพลทหารราบที่ 2]]**
** กรมทหารราบที่ 5
** กรมทหารราบที่ 16
** กรมทหารราบที่ 25
* **[[กองพลทหารราบที่ 3 (เกาหลีใต้)|กองพลทหารราบที่ 3]]**
** กรมทหารราบที่ 18
** กรมทหารราบที่ 22
** กรมทหารราบที่ 23
* **[[กองพลทหารราบที่ 5 (เกาหลีใต้)|กองพลทหารราบที่ 5]]**
** กรมทหารราบที่ 15
** กรมทหารราบที่ 20
* **[[กองพลทหารราบที่ 6 (เกาหลีใต้)|กองพลทหารราบที่ 6]]**
** กรมทหารราบที่ 2
** กรมทหารราบที่ 7
** กรมทหารราบที่ 19
* **[[กองพลทหารราบที่ 7 (เกาหลีใต้)|กองพลทหารราบที่ 7]]**
** กรมทหารราบที่ 1
** กรมทหารราบที่ 9
* **[[กองพลทหารราบที่ 8 (เกาหลีใต้)|กองพลทหารราบที่ 8]]**
** กรมทหารราบที่ 10
** กรมทหารราบที่ 21
* กรมทหารราบที่ 17

## การบุกครอง
เมื่อ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1950 กองกำลังเกาหลีเหนือได้รับคำสั่งให้เข้าประจำตำแหน่งเตรียมพร้อมก่อนเวลา 24:00 น. ต่อมาในวันที่ 25 มิถุนายน เวลา 10:00 น. เพนตากอนได้รับรายงานรายละเอียดว่ากองกำลังเกาหลีเหนือได้บุกครองเกาหลีใต้ในหลายพื้นที่ รายงานระบุว่าการสู้รบเริ่มขึ้นเมื่อเวลา 04:40 น. เมื่อองจินถูกระดมยิงด้วยปืนใหญ่จากเกาหลีเหนือ หน่วยต่าง ๆ ของกองทัพประชาชนเกาหลีรุกคืบเข้าไปในดินแดนเกาหลีใต้ได้ 3 ถึง 5 กิโลเมตรภายในสามชั่วโมงแรก กองทัพบกสาธารณรัฐเกาหลีต้านทานอย่างหนักในทิศทางขององจิน แคซ็องและโซล อย่างไรก็ตาม องจิน แคซ็องและชินยูรีถูกยึดได้ตั้งแต่วันแรก KPA รุกคืบได้ 12 กิโลเมตรในทิศทางของชุนช็อน (ซุนเซ็น) และ 8 กิโลเมตรตามแนวชายฝั่งตะวันออก

มีการยกพลขึ้นบกสองแห่งที่บริเวณชายฝั่งทางตอนใต้ของคังนึงเมื่อเวลา 05:25 น. จุดแรกอยู่ที่ภูมิภาคคังนึง (โครีโอ) ประกอบด้วยทหารราบนาวิกโยธินสองกองพันและพลพรรค 1,000 นาย จุดที่สองอยู่ที่พื้นที่อุลจิน (อูรุตซิน) ประกอบด้วยพลพรรค 600 นาย นครอุลจินถูกยึดครอง กองทัพเกาหลีใต้เข้าสกัดกั้นเรือรบของเกาหลีเหนือ แต่การยกพลขึ้นบกก็ประสบความสำเร็จ

การบุกครองของ KPA นำโดยรถถังกลาง T-34 ที่ผลิตโดยโซเวียต ติดตั้งปืนขนาด 85 มม. ความเร็วสูง ยานเกราะนี้พิสูจน์แล้วว่าเกือบจะไม่สามารถเจาะทะลุได้สำหรับ ROKA ที่ขาดแคลนยุทโธปกรณ์ ซึ่งไม่มีทั้งรถถังและปืนต่อสู้รถถังที่มีอานุภาพเพียงพอจะเจาะเกราะของ T-34 รถถัง T-34 มีน้ำหนัก 29 ตัน ซึ่งเบาพอที่จะทนต่อขีดจำกัดของสะพานรถไฟในเกาหลีได้ สำหรับการสนับสนุนทางอากาศดำเนินการโดยเครื่องบินขับไล่ยาโกเลฟ ยัค-9 (Yakovlev Yak-9) เครื่องบินทิ้งระเบิดจู่โจมอิลลูชิน อิล-10 (Ilyushin Il-10) และเครื่องบินฝึกยาโกเลฟ ยัค-11 (Yakovlev Yak-11) ที่ผลิตโดยโซเวียตรวม 150 เครื่อง อากาศยานเหล่านี้ได้ให้การสนับสนุนทางอากาศอย่างใกล้ชิด รวมถึงทิ้งระเบิดในโซลและจุดยุทธศาสตร์สำคัญต่าง ๆ

การสู้รบดำเนินต่อไปในวันที่ 26 มิถุนายน โดย KPA รุกคืบเข้าไปในเกาหลีใต้มากขึ้น พื้นที่แคซ็องและคาบสมุทรองจินถูกกวาดล้าง กองพลที่ 1 และ 4 ยึดทงดูช็อน (ทงดูเช็บ) และมุนซัน (บุนซาน) กองพลที่ 2 ยึดชุนช็อน (ชีอุนชิน) กองพลที่ 6 เคลื่อนกำลังข้ามอ่าวและยึดจุดยุทธศาสตร์ในทิศทางของสนามบินคิมโพ กองกำลังจากการยกพลขึ้นบกรุกคืบและยึดท่าเรือทูบูอีรีได้สำเร็จ กำลังพลหลักรุกคืบผ่านระเบียงอึยจ็องบูมุ่งหน้าสู่โซล

กองกำลังเกาหลีใต้ไม่มีอากาศยานหรือรถถังเพียงพอที่จะต้านทานการบุกครอง กองกำลังเกาหลีใต้จำนวนมาก ประกอบด้วยทหารรบ 65,000 นายและหน่วยสนับสนุน 33,000 นาย เริ่มละทิ้งหน้าที่ เมื่อ 28 มิถุนายน กองกำลัง ROK ระเบิดสะพานฮันกังเพื่อพยายามชะลอการบุกครองของ KPA การระเบิดส่งผลให้ผู้อพยพชาวเกาหลีใต้เสียชีวิตและทำให้กองพลที่ 5 ของ ROKA ติดค้าง กองกำลัง KPA สามารถข้ามแม่น้ำได้ในเวลาต่อมาของวันนั้นและเข้ายึดครองโซล รายงานของโซเวียตเกี่ยวกับการบุกครองเน้นย้ำถึงความบกพร่องในการปฏิบัติการของ KPA การสื่อสารภายใน KPA ไร้ประสิทธิภาพ ฝ่ายเสนาธิการไม่ได้สั่งการการรบ เนื่องจากตั้งแต่เริ่มการรุกคืบไปข้างหน้า การสื่อสารของเจ้าหน้าที่นั้นอ่อนแอ ผู้บัญชาการหน่วยไม่ได้รับคำสั่งจากผู้บังคับบัญชาระดับสูง รายงานระบุว่ากองบัญชาการ KPA ขาดประสบการณ์ในการรบ เมื่อที่ปรึกษาทหารโซเวียตถอนตัวออกไป การสั่งการรบจึงทำได้ไม่ดีนัก การใช้รถถังและปืนใหญ่ในการรบไม่ถูกต้องตามหลักยุทธวิธี อย่างไรก็ตาม เหล่าทหารของ KPA มีความกระตือรือร้นและอุทิศตนเพื่อทำหน้าที่ของตนให้สำเร็จ

ประชาชนเกาหลีเหนือตอบรับข่าวการบุกครองในเชิงบวก พวกเขามีความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าต่อรัฐบาลเกาหลีเหนือและกองทัพประชาชนเกาหลี

## การโฆษณาชวนเชื่อในสงครามเย็น
ในสหรัฐ สื่อกระแสหลักรายงานการบุกครองครั้งนี้ว่าเป็นการกระทำอันก้าวร้าวโดยเกาหลีเหนือ เหตุการณ์นี้ยังกลายเป็นชนวนเหตุเพิ่มเติมของการแบ่งฝ่ายทางการเมืองในช่วงสงครามเย็น บทความใน*[[เดอะนิวยอร์กไทมส์|นิวยอร์กไทมส์]]* เมื่อ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1950 ภายใต้พาดหัวข่าวว่า "สหรัฐโทษรัสเซีย" (U.S. Blames Russia) อธิบายเหตุการณ์นี้ว่าเป็น "การกระทำอันก้าวร้าว" "ไร้กฎหมาย" และ "การบุกครองสาธารณรัฐที่สหรัฐให้การสนับสนุน ถือเป็นอีกหนึ่งการคุกคามโดยรัสเซียเข้าสู่จุดที่อ่อนแอของประเทศในโลกเสรี" นอกจากนี้ยังอ้างว่า "รัฐบาล [สหรัฐ] ถือว่าสหภาพโซเวียตต้องเป็นผู้รับผิดชอบในฐานะอำนาจที่อยู่เบื้องหลังรัฐบาลเกาหลีเหนือ"

ในบันทึกอย่างเป็นทางการของเกาหลีเหนือเกี่ยวกับสงครามเกาหลีอธิบายการสู้รบครั้งนี้ภายใต้ชื่อหัวข้อ "ชัยชนะอันโดดเด่นและรุ่งโรจน์" (Outstanding and Brilliant Victory) และกล่าวอ้างว่าการสู้รบนี้เป็นมาตรการป้องกันการต่อต้านจักรวรรดินิยมเพื่อรับมือกับ "ศัตรูของประชาชน" บันทึกเกาหลีเหนือยังอ้างต่อไปว่าพวกจักรวรรดินิยมสหรัฐได้กระตุ้นให้กองกำลังเกาหลีเหนือเปิดฉากการบุกครองด้วยอาวุธอย่างฉับพลันต่อสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีในช่วงรุ่งสางของวันที่ 25 มิถุนายน โดยมีทหารเกาหลีใต้กว่า 100,000 นาย รุกรานเข้ามาในดินแดนเกาหลีเหนือเป็นระยะทาง 2 กิโลเมตร โดยมีเป้าหมายเพื่อพิชิตประชาชนชาวเกาหลี [เหนือ] รายงานดังกล่าวเรียกทหารเกาหลีใต้ว่าเป็น "หุ่นเชิด" ของสหรัฐที่ "ก้าวร้าวและเป็นพวกจักรวรรดินิยม" และระบุว่า "ประเทศและประชาชนกำลังเผชิญอันตรายร้ายแรง"

## ผลพวง
เมื่อ 30 มิถุนายน ประธานาธิบดีสหรัฐ แฮร์รี เอส. ทรูแมน ออกแถลงการณ์โดยเน้นย้ำว่าการบุกครองเกาหลีใต้ได้ทำให้ภัยคุกคามจากคอมมิวนิสต์ต่อพื้นที่แถบแปซิฟิกและสหรัฐนั้นเพิ่มสูงขึ้น เพื่อเป็นการตอบโต้ต่อการบุกครอง ทรูแมนจึงสั่งให้กองทัพสหรัฐให้ความช่วยเหลือแก่กองกำลังทางอากาศและทางบกในเกาหลี นอกจากนี้ ทรูแมนยังสั่งการให้ทัพเรือที่ 7 ของสหรัฐป้องกันการโจมตีทางทหารจากจีนต่อไต้หวันและเสริมกำลังทัพของสหรัฐในฟิลิปปินส์ให้แข็งแกร่งขึ้น

ผลจากการบุกครองของเกาหลีเหนือทำให้คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ (UNSC) ผ่านข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 84 ข้อมติดังกล่าวอนุญาตให้ใช้ธงสหประชาชาติในปฏิบัติการต่อต้านกองกำลังเกาหลีเหนือและบรรดาประเทศที่เข้าร่วม คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติให้คำแนะนำแก่สมาชิกให้ความช่วยเหลือแก่สาธารณรัฐเกาหลีในการขับไล่การโจมตีของเกาหลีเหนือและฟื้นฟูสันติภาพและความมั่นคงไปทั่วโลก

## อ้างอิง

พกพุง
หมวดหมู่:มิถุนายน พ.ศ. 2493 ในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:กรกฎาคม พ.ศ. 2493 ในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:พ.ศ. 2493 ในประวัติศาสตร์การทหาร
หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการในสงครามเกาหลีในปี พ.ศ. 2493
หมวดหมู่:ยุทธการในสงครามเกาหลีที่เกี่ยวข้องกับเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ยุทธการในสงครามเกาหลีที่เกี่ยวข้องกับเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:ยุทธการในสงครามเกาหลีที่เกี่ยวข้องกับสหรัฐ
หมวดหมู่:ยุทธการในสงครามเกาหลีที่เกี่ยวข้องกับสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:การบุกครองโดยประเทศเกาหลี
หมวดหมู่:การบุกครองเกาหลี
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์เกาหลีเหนือ–สหภาพโซเวียต