ประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน

**ประธานาธิบดีจีน** มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า **ประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน** คือผู้แทนรัฐ ของสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยลำพังแล้ว ตำแหน่งนี้เป็นเพียงตำแหน่งทางพิธีการและไม่มีอำนาจแท้จริงในระบบการเมืองของจีน แม้ตำแหน่งนี้จะมีลักษณะหลายประการเหมือนประมุขแห่งรัฐ แต่รัฐธรรมนูญของจีนไม่ได้นิยามว่าเป็นเช่นนั้น เมื่อตำแหน่งประธานาธิบดีจีนถูกฟื้นฟูขึ้นใน ค.ศ. 1982 ตำแหน่งนี้อยู่ในอันดับที่สามถึงห้าของตำแหน่งที่มีอำนาจสูงสุด อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ ค.ศ. 1993 ตำแหน่งนี้ถูกดำรงโดยเลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีนและประธานคณะกรรมาธิการการทหารกลาง ซึ่งเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดของจีน

ตำแหน่งประธานาธิบดีเป็นส่วนหนึ่งของระบบสภาประชาชน ตั้งอยู่บนหลักการของอำนาจรวมศูนย์โดยที่สภาประชาชนแห่งชาติทำหน้าที่เป็นเพียงสาขาเดียวของรัฐบาลและเป็นองค์กรสูงสุดแห่งอำนาจรัฐ ตำแหน่งประธานาธิบดีเป็นองค์กรของรัฐภายใต้สภาประชาชนแห่งชาติและเทียบเท่ากับ ยกตัวอย่างเช่น คณะมนตรีรัฐกิจและคณะกรรมการกำกับดูแลแห่งชาติ มากกว่าจะเป็นตำแหน่งทางการเมือง ต่างจากนายกรัฐมนตรี เมื่อรวมกับคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติแล้ว ตำแหน่งประธานาธิบดีจะทำหน้าที่บางอย่างที่ประมุขแห่งรัฐในประเทศส่วนใหญ่ปฏิบัติ ประธานาธิบดีสามารถดำเนินกิจการของรัฐได้โดยความยินยอมของคณะกรรมาธิการสามัญสภาประชาชนแห่งชาติ แม้ตำแหน่งประธานาธิบดีจะไม่ได้เป็นองค์กรที่มีอำนาจในตัวเองมากนัก แต่ตั้งแต่วันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1993 ประธานาธิบดีได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการใหญ่คณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) และประธานคณะกรรมาธิการการทหารกลาง (CMC) ควบคู่กันไป ทำให้ผู้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้นำสูงสุดและผู้บัญชาการทหารสูงสุดของจีน

ผู้แทนรัฐคนแรกของจีนย้อนกลับไปในสมัยสาธารณรัฐ เมื่อตำแหน่งนี้ถูกดำรงโดยซุน ยัตเซ็นหลังการก่อตั้งสาธารณรัฐเมื่อ 1 มกราคม ค.ศ. 1912 ตำแหน่งประธานาธิบดีในรูปแบบปัจจุบันคือประธานรัฐบาลประชาชนกลางสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งสถาปนาขึ้นเมื่อ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1949 โดยมติของสภาที่ปรึกษาการเมืองของประชาชนจีน ตำแหน่งนี้ถูกแทนที่ในรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1954 ด้วยตำแหน่งประธานรัฐ ซึ่งสืบทอดโดยเหมา เจ๋อตงและหลิว เช่าฉี หลิวตกต่ำทางการเมืองในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม หลังจากนั้นตำแหน่งประธานาธิบดีก็ว่างลง ตำแหน่งประธานถูกยกเลิกภายใต้รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1975 และหน้าที่ของผู้แทนรัฐถูกมอบให้แก่ประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ ตำแหน่งนี้ได้รับการฟื้นฟูในรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1982 แต่มีอำนาจลดลงและมีข้อกำหนดว่าประธานาธิบดีไม่สามารถดำรงตำแหน่งเกินสองวาระติดต่อกัน ข้อจำกัดวาระถูกยกเลิกใน ค.ศ. ค.ศ. 2018 ตั้งแต่ ค.ศ. 1982 การแปลชื่อตำแหน่งอย่างเป็นทางการเป็นภาษาอังกฤษคือ "president" แม้ชื่อภาษาจีนจะยังคงไม่เปลี่ยนแปลง

## ประวัติศาสตร์
### การสถาปนาใน ค.ศ. 1954
ตำแหน่งประธานรัฐ (หรือที่ในภาษาอังกฤษเคยแปลว่า "state chairman") สถาปนาขึ้นเป็นครั้งแรกภายใต้รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1954 แม้อำนาจเชิงพิธีการของตำแหน่งนี้จะใกล้เคียงกับที่ระบุไว้ในรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน แต่อำนาจของตำแหน่งใน ค.ศ. 1954 ต่างจากตำแหน่งในปัจจุบันอยู่สองด้าน ได้แก่ ด้านการทหารและด้านการปกครอง อำนาจทางทหารของประธานรัฐถูกกำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1954 ดังนี้: "ประธานสาธารณรัฐประชาชนจีนบัญชาการกองทัพของรัฐ และเป็นประธานสภากลาโหม ()" สภากลาโหมเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเฉพาะในรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1954 และได้รับมอบหมายให้เป็นหน่วยงานบัญชาการพลเรือนสำหรับกองทัพปลดปล่อยประชาชน สภานี้ถูกยุบเลิกภายใต้รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1975

อำนาจทางการปกครองของประธานรัฐในรัฐธรรมนูญปี 1954 ระบุไว้ดังนี้: "ประธานสาธารณรัฐประชาชนจีน เมื่อจำเป็น ให้เรียกประชุมสภาสูงสุดแห่งรัฐ () และทำหน้าที่เป็นประธาน" สมาชิกของสภาสูงสุดแห่งรัฐประกอบด้วยเจ้าหน้าที่หลักของรัฐ และความเห็นของสภาจะต้องนำเสนอต่อองค์กรหลักของรัฐและรัฐบาล รวมถึงสภาประชาชนแห่งชาติ สภาแห่งรัฐ (คณะมนตรีรัฐกิจ) และสภากลาโหม สภาสูงสุดแห่งรัฐยังเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1954 โดยถูกยุบเลิกภายใต้รัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1975 และรัฐธรรมนูญฉบับต่อ ๆ มาก็ไม่มีองค์กรที่คล้ายกันนี้รวมอยู่ด้วย

### ความเป็นมาถึง ค.ศ. 1974
เหมา เจ๋อตง ประธานพรรคคอมมิวนิสต์จีน เป็นคนแรกที่ดำรงตำแหน่งประธานรัฐ เขาได้รับเลือกในการประชุมสภาประชาชนแห่งชาติชุดแรกใน ค.ศ. 1954 ในการประชุมสภาประชาชนแห่งชาติชุดที่ 2 ใน ค.ศ. 1959 เหมาได้รับการสืบทอดตำแหน่งโดยหลิว เช่าฉี รองประธานพรรคคอมมิวนิสต์จีนอันดับหนึ่ง หลิวได้รับเลือกให้เป็นประธานรัฐอีกครั้งในการประชุมสภาประชาชนแห่งชาติชุดที่ 3 ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1965 อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ. 1966 เหมาริเริ่มการปฏิวัติวัฒนธรรมและภายในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1966 เหมาและผู้สนับสนุนก็ประสบความสำเร็จในการปลดหลิวออกจากตำแหน่งรองประธานพรรค ไม่กี่เดือนต่อมา หลิวถูกกักบริเวณในบ้าน และหลังการต่อสู้แย่งชิงอำนาจที่ยืดเยื้อ การประชุมเต็มคณะครั้งที่ 12 ของสภาพรรคคอมมิวนิสต์ชุดที่ 8 ได้ปลดหลิวจากตำแหน่งทั้งในและนอกพรรคทั้งหมดในวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1968 รวมถึงตำแหน่งประธานรัฐด้วย นี่เป็นการละเมิดรัฐธรรมนูญ ซึ่งกำหนดให้ต้องมีการลงคะแนนเสียงโดยสภาประชาชนแห่งชาติเพื่อถอดถอนประธานรัฐ หลังการปลดหลิวใน ค.ศ. 1968 ตำแหน่งประธานรัฐก็ว่างลง อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ ค.ศ. 1972 ถึง 1975 สื่อของรัฐอ้างถึงรองประธานตง ปี้อู่ ว่าเป็น "รักษาการประธานารัฐ"

### การยกเลิกตำแหน่งใน ค.ศ. 1975

เมื่อการประชุมสภาประชาชนแห่งชาติชุดที่ 4 จัดขึ้นใน ค.ศ. 1975 การกระทำหลักคือการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ซึ่ง ยกเลิกตำแหน่งประธานรัฐและเน้นย้ำถึงความเป็นผู้นำของพรรคคอมมิวนิสต์เหนือรัฐ รวมถึงบทบัญญัติที่ทำให้ประธานพรรคคอมมิวนิสต์จีนเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพปลดปล่อยประชาชน (PLA) ควบคู่ไปกับการดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมาธิการการทหารกลางของพรรค ขณะที่หน้าที่ของผู้แทนรัฐถูกโอนไปยังประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ การประชุมสภาประชาชนแห่งชาติชุดที่ 5 ถูกจัดขึ้นก่อนกำหนดสองปี คือใน ค.ศ. 1978 และมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับที่สาม ซึ่งยังคงไม่มีตำแหน่งประธานรัฐ แต่ให้ความสำคัญมากขึ้นกับบทบาททางพิธีการที่ประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติทำหน้าที่เป็นผู้แทนรัฐ

### การฟื้นฟูใน ค.ศ. 1982
เมื่อมีการตกลงแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญอีกครั้งใน ค.ศ. 1980 คำถามที่ว่าจะฟื้นฟูตำแหน่งประธานาธิบดีหรือไม่ก็เกิดขึ้นมา การวิจัยแสดงให้เห็นว่าการมีประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ (NPCSC) เป็นผู้แทนของประเทศนั้นทำให้เกิดปัญหา เนื่องจากตำแหน่งนี้เทียบเท่ากับประธานรัฐสภาในประเทศอื่น เติ้ง เสี่ยวผิงเห็นด้วยกับการฟื้นตำแหน่งประธานาธิบดี แต่ไม่มีอำนาจในกิจการของรัฐบาลที่เฉพาะเจาะจง โดยกล่าวว่า "ยังคงจำเป็นต้องมีประธานาธิบดี การมีประธานาธิบดีเพื่อเป็นตัวแทนของประเทศนั้นดีกว่า แต่อำนาจของประธานาธิบดีสามารถกำหนดในลักษณะที่เป็นนามธรรมมากขึ้นได้ เขาไม่ควรรับผิดชอบงานที่เฉพาะเจาะจงหรือแทรกแซงในกิจการของรัฐบาลที่เฉพาะเจาะจง

ตำแหน่งนี้ได้รับการสถาปนาขึ้นใหม่ในรัฐธรรมนูญฉบับที่สี่ ซึ่งได้รับการรับรองโดยการประชุมสภาประชาชนแห่งชาติชุดที่ 5 สมัยที่ 5 ใน ค.ศ. 1982 ในรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1982 พรรคเป็นผู้พัฒนานโยบายขณะที่รัฐเป็นผู้ดำเนินการ และประธานาธิบดีถูกมองว่าเป็นบุคคลในเชิงพิธีการและเป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่แทนที่มีบทบาทคล้ายกับประธานาธิบดีที่เป็นประมุขแห่งรัฐในสาธารณรัฐระบบรัฐสภา อำนาจรัฐแท้จริงอยู่ที่เลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์ นายกรัฐมนตรี และประธานคณะกรรมาธิการการทหารกลาง ในความพยายามป้องกันไม่ให้ผู้นำคนใดขึ้นมามีอำนาจเหนือพรรคดังเช่นที่เหมาเคยทำ ตำแหน่งทั้งสี่นี้จึงถูกกำหนดให้ดำรงโดยบุคคลที่แยกกัน ประธานาธิบดีจึงมีหน้าที่ในเชิงพิธีการ เช่น การต้อนรับอาคันตุกะจากต่างประเทศและการลงนามแต่งตั้งเจ้าหน้าที่สถานทูตและไม่ได้เข้าแทรกแซงกิจการของคณะมนตรีรัฐกิจหรือพรรค รัฐธรรมนูญยังกำหนดวาระการดำรงตำแหน่ง โดยระบุว่าประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีไม่สามารถดำรงตำแหน่งได้เกินสองวาระติดต่อกัน

ในทศวรรษ 1980 ตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ประธานาธิบดี และเลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีนนั้นถูกถือครองโดยบุคคลที่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริงแล้ว อำนาจทางการเมืองนั้นรวมศูนย์อยู่ที่เติ้ง เสี่ยวผิง ผู้นำสูงสุดโดยพฤตินัย ผู้ซึ่งควบคุมพรรค รัฐบาล และกองทัพจาก "เบื้องหลัง" โดยที่ไม่ได้ดำรงตำแหน่งใด ๆ ในสามตำแหน่งนั้นเลย ถึงกระนั้น ประธานาธิบดีหลี่ เซียนเนี่ยน (ดำรงตำแหน่ง 1983–1988) และหยาง ช่างคุน (ดำรงตำแหน่ง 1988–1993) ก็ไม่ได้เป็นเพียงหุ่นเชิด แต่กลับเป็นผู้เล่นที่มีบทบาทสำคัญในหมู่ผู้นำระดับสูงสุด พวกเขาได้รับอำนาจส่วนใหญ่มาจากการเป็นหนึ่งในแปดผู้อาวุโส มากกว่าจะมาจากตำแหน่งประธานาธิบดีเอง

ในทศวรรษ 1990 การทดลองแยกตำแหน่งพรรคกับตำแหน่งรัฐ ซึ่งนำไปสู่ความขัดแย้งระหว่างเติ้ง เสี่ยวผิงและจ้าว จื่อหยางในช่วงการประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน ค.ศ. 1989 ได้สิ้นสุดลง ใน ค.ศ. 1993 เจียง เจ๋อหมิน ผู้ซึ่งดำรงตำแหน่งเลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีนและประธานคณะกรรมาธิการการทหารกลางมาตั้งแต่ ค.ศ. 1989 เข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีด้วยเช่นกัน กลายเป็นผู้นำสูงสุดของทั้งพรรคและรัฐที่ไม่มีข้อโต้แย้ง เจียงลงจากตำแหน่งประธานาธิบดีใน ค.ศ. 2003 โดยส่งมอบตำแหน่งให้กับหู จิ่นเทา รองประธานาธิบดี ณ ขณะนั้น ถือเป็นรองประธานาธิบดีคนแรกที่เข้ารับตำแหน่งนี้ หูได้เป็นเลขาธิการใหญ่พรรคไปแล้วใน ค.ศ. 2002 ในทางกลับกัน หูสละตำแหน่งทั้งสองให้กับสี จิ้นผิงใน ค.ศ. 2012 และ 2013 ซึ่งก็เคยดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีภายใต้หูมาก่อน

วันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2018 ในการประชุมสภาประชาชนแห่งชาติชุดที่ 13 สมัยที่ 1 มีมติ 2,958 เสียงเห็นชอบ 2 เสียงคัดค้าน และ 3 เสียงงดออกเสียง ผ่านการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญที่ยกเลิกข้อจำกัดวาระการดำรงตำแหน่งสำหรับประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีที่เคยมีมาก่อน สีอธิบายการตัดสินใจนี้ว่าเป็นความจำเป็นในการปรับตำแหน่งประธานาธิบดีให้สอดคล้องกับตำแหน่งที่มีอำนาจมากกว่าของเขาคือเลขาธิการใหญ่พรรคและประธานคณะกรรมาธิการการทหารกลาง ซึ่งไม่มีการจำกัดวาระ

## การเลือก
### คุณสมบัติ
มาตรา 79 ของรัฐธรรมนูญกำหนดคุณสมบัติสามประการสำหรับการได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี ในการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี บุคคลนั้นจะต้อง:

* เป็นพลเมืองจีน;
* มีสิทธิ์เลือกตั้งและมีสิทธิ์ลงสมัครรับเลือกตั้ง;
* มีอายุอย่างน้อย 45 ปี

### การเลือกตั้ง
ตามกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยสภาประชาชนแห่งชาติ (NPC) องค์กรสูงสุดแห่งอำนาจรัฐตามรัฐธรรมนูญของจีน ประธานาธิบดีได้รับการเสนอชื่อโดยคณะผู้บริหารสูงสุดประจำสภาประชาชนแห่งชาติ (NPC Presidium) องค์กรบริหารของสภาฯ อย่างไรก็ตาม การเสนอชื่อนี้เป็นการดำเนินการโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีนอย่างมีประสิทธิภาพ โดยการตัดสินใจจะเกิดขึ้นในหมู่ผู้นำพรรค แม้ในทางทฤษฎีคณะผู้บริหารสูงสุดสามารถเสนอชื่อผู้สมัครประธานาธิบดีได้หลายคน ทำให้การเลือกตั้งมีการแข่งขัน แต่ก็มีการเสนอชื่อผู้สมัครเพียงคนเดียวสำหรับตำแหน่งนี้มาโดยตลอด

หลังการเสนอชื่อ ประธานาธิบดีจะได้รับเลือกโดยสภาประชาชนแห่งชาติ ซึ่งยังมีอำนาจถอดถอนประธานาธิบดีและเจ้าหน้าที่รัฐอื่น ๆ ออกจากตำแหน่งได้ การเลือกตั้งและการถอดถอนจะตัดสินด้วยคะแนนเสียงข้างมาก ระยะเวลาการดำรงตำแหน่งของประธานาธิบดีเท่ากับวาระของสภาประชาชนแห่งชาติ ซึ่งก็คือ 5 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 2018 ประธานาธิบดีต้องกล่าวคำสัตย์ปฏิญาณตามรัฐธรรมนูญก่อนเข้ารับตำแหน่ง

## อำนาจและหน้าที่
ประธานาธิบดีทำหน้าที่เป็นผู้แทนรัฐจีนทั้งภายในและนอกประเทศ ตามรัฐธรรมนูญแล้ว ตำแหน่งประธานาธิบดีไม่ใช่ตำแหน่งส่วนบุคคลแต่เป็นองค์กรของรัฐที่ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของสาธารณรัฐประชาชนจีนในกิจกรรมของรัฐ แต่มีเพียงบุคคลเดียวเท่านั้นที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี

ภายใต้รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน ซึ่งประกาศใช้ใน ค.ศ. 1982 และมีการแก้ไขเพิ่มเติมเล็กน้อยในเวลาต่อมา ประธานาธิบดีมีอำนาจประกาศใช้กฎหมาย, คัดเลือกและถอดถอนนายกรัฐมนตรี (หัวหน้ารัฐบาล), รองนายกรัฐมนตรี, มนตรีแห่งรัฐ ตลอดจนรัฐมนตรีประจำคณะมนตรีรัฐกิจ, ให้อภัยโทษของประธานาธิบดี, ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน, ออกคำสั่งระดมพลครั้งใหญ่, และให้เครื่องอิสริยาภรณ์ของรัฐ นอกจากนี้ ประธานาธิบดียังแต่งตั้งและถอดถอนเอกอัครราชทูตประจำต่างประเทศและลงนามและยกเลิกสนธิสัญญากับหน่วยงานต่างประเทศ ตามรัฐธรรมนูญ อำนาจทั้งหมดเหล่านี้ต้องได้รับอนุมัติหรือการยืนยันจากสภาประชาชนแห่งชาติ (NPC) ซึ่งเป็นองค์กรที่ตำแหน่งประธานาธิบดีอยู่ภายใต้กำกับดูแล

ประธานาธิบดียังเป็นผู้แทนสาธารณรัฐประชาชนในการเยือนต่างประเทศอย่างเป็นทางการ ภายใต้รัฐธรรมนูญ วลี "การเยือนต่างประเทศอย่างเป็นทางการ" เป็นอำนาจเดียวของประธานาธิบดีที่ไม่ได้กำหนดให้มีการตรวจสอบจากสภาประชาชนแห่งชาติในรูปแบบใด ๆ เนื่องจากอำนาจส่วนใหญ่ของประธานาธิบดีขึ้นอยู่กับการให้สัตยาบันของสภาประชาชนแห่งชาติ ประธานาธิบดีจึงเป็นเพียงตำแหน่งเชิงสัญลักษณ์ที่ไม่มีอำนาจโดยตรงในการบริหารรัฐการแผ่นดิน ด้วยเหตุนี้ จึงถูกมองว่าเป็นสถาบันเชิงสัญลักษณ์ของรัฐเป็นหลักมากกว่าจะเป็นตำแหน่งที่มีอำนาจบริหารแท้จริง

ตามทฤษฎีแล้ว ประธานาธิบดีมีดุลยพินิจในการเลือกนายกรัฐมนตรีได้ แม้ในทางปฏิบัติ นายกรัฐมนตรีมักถูกคัดเลือกผ่านการหารือระดับสูงของพรรคคอมมิวนิสต์จีนในอดีต เมื่อมีการเสนอชื่อนายกรัฐมนตรีแล้ว สภาประชาชนแห่งชาติจะจัดประชุมเพื่อยืนยันการเสนอชื่อ แต่เนื่องจากมีชื่อเดียวในบัตรลงคะแนน จึงสามารถอนุมัติหรือปฏิเสธได้เท่านั้น จนถึงปัจจุบัน สภาประชาชนแห่งชาติไม่เคยปฏิเสธการเสนอชื่อบุคคลเลย เนื่องจากนายกรัฐมนตรีซึ่งเป็นหัวหน้ารัฐบาลในจีน เป็นตำแหน่งทางการเมืองที่สำคัญที่สุดในรัฐบาลจีน อำนาจเสนอชื่อ ภายใต้สถานการณ์บางอย่าง อาจทำให้ประธานาธิบดีมีอิทธิพลทางการเมืองอย่างแท้จริง

ผู้อำนวยการสำนักประธานาธิบดีจีนคนปัจจุบันคือหาน ฉือมิ่ง

## อันดับทางการเมือง

ตำแหน่งประธานาธิบดีเป็นเจ้าหน้าที่อันดับสองของระบบการเมืองจีนรองจากเลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีนตั้งแต่ ค.ศ. 1989 การจัดอันดับทางการเมืองของตำแหน่งประธานาธิบดีมีการเปลี่ยนแปลงตลอดหลายทศวรรษ โดยได้รับอิทธิพลจากผู้ดำรงตำแหน่งในขณะนั้น ประธานาธิบดีคนที่ 2 หลิว เช่าฉี ยังเป็นรองประธานอันดับหนึ่งของพรรคคอมมิวนิสต์จีน และอยู่ในอันดับสองของพรรคคอมมิวนิสต์จีน รองจากประธาน เหมา เจ๋อตง ประธานาธิบดีหลี่ เซียนเนี่ยนยังเป็นสมาชิกอันดับที่ 5 ของคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีน รองจากเลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีนและนายกรัฐมนตรีจีน ประธานาธิบดีหยาง ช่างคุนไม่ได้เป็นสมาชิกของคณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีน แต่เขาอยู่ในอันดับสามรองจากเลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีน จ้าว จื่อหยาง/เจียง เจ๋อหมิน และประธานคณะกรรมาธิการการทหารกลาง เติ้ง เสี่ยวผิง นับตั้งแตาเจียง เจ๋อหมินเข้ารับตำแหน่งใน ค.ศ. 1993 ประธานาธิบดีก็ดำรงตำแหน่งเลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีนด้วย ซึ่งอยู่ในอันดับหนึ่งของพรรคและรัฐ

## ชื่อตำแหน่ง
ชื่อตำแหน่ง () ซึ่งแปลตรงตัวว่า "ประธานรัฐ" ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงในข้อความภาษาจีน แต่มีการนำการแปลภาษาอังกฤษใหม่ที่ว่า "ประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน" (President of the People's Republic of China) มาใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 1982 แทนที่คำว่า "ประธานสาธารณรัฐประชาชนจีน" (Chairman of the People's Republic of China)

## การสืบทอดตำแหน่ง
มาตรา 84 ของรัฐธรรมนูญจีนระบุไว้ว่าหากตำแหน่งประธานาธิบดีว่างลง รองประธานาธิบดีจะเข้ารับตำแหน่งต่อทันที แต่หากทั้งสองตำแหน่งว่างลง ประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติจะทำหน้าที่รักษาการประธานาธิบดีจนกว่าสภาประชาชนแห่งชาติจะสามารถเลือกประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีคนใหม่ได้

### ลำดับการสืบทอดตำแหน่งปัจจุบัน

## รายชื่อผู้แทนรัฐ

### ประธาน


File:DONGBIWU.JPG|**[[ต่ง ปี้อู่]]**(*รองประธานผู้ปฏิบัติหน้าที่ประธาน*31 ตุลาคม ค.ศ. 1968 –24 กุมภาพันธ์ 1972;*รักษาการประธาน*24 กุมภาพันธ์ 1972 –17 มกราคม ค.ศ. 1975)
File:Soong Ching-ling 1937.jpg|**[[ซ่ง ชิ่งหลิง]]**(*รองประธานผู้ปฏิบัติหน้าที่ประธาน*31 ตุลาคม ค.ศ. 1968 –24 กุมภาพันธ์ 1972;*ประธานกิตติมศักดิ์*16 – 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1981)


### ประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ


File:Zhu De.jpg|**[[จู เต๋อ]]**(17 มกราคม ค.ศ. 1975 –6 กรกฎาคม ค.ศ. 1976)
File:Soong Ching-ling 1937.jpg|**[[ซ่ง ชิ่งหลิง]]**(*รักษาการประธาน*6 กรกฎาคม ค.ศ. 1976 –5 มีนาคม ค.ศ. 1978)
File:Ye Jianying.jpg|**[[เย่ เจี้ยนอิง]]**(5 มีนาคม ค.ศ. 1978 –18 มิถุนายน ค.ศ. 1983)


### ประธานาธิบดี


File:Li Xiannian.png|**[[หลี่ เซียนเนี่ยน]]**(18 มิถุนายน ค.ศ. 1983 –8 เมษายน ค.ศ. 1988)
File:Yang Shangkun 2.jpg|**[[หยาง ช่างคุน]]**(8 เมษายน ค.ศ. 1988 –27 มีนาคม ค.ศ. 1993)
File:Jiang Zemin 2002.jpg|**[[เจียง เจ๋อหมิน]]**(27 มีนาคม ค.ศ. 1993 –15 มีนาคม ค.ศ. 2003)
File:Hu Jintao 2012.jpg|**[[หู จิ่นเทา]]**(15 มีนาคม ค.ศ. 2003 –14 มีนาคม ค.ศ. 2013)
File:Xi Jinping at the APEC summit (2022).jpg|**[[สี จิ้นผิง]]**(14 มีนาคม ค.ศ. 2013 –ปัจจุบัน)


### สถิติ

## คู่สมรสประธานาธิบดี
ตั้งแต่ประธานาธิบดีคนแรก มีประธานาธิบดีหกคนที่มีคู่สมรสระหว่างดำรงตำแหน่ง คู่สมรสคนปัจจุบันคือเผิง ลี่-ยฺเหวียน ภริยาประธานาธิบดีสี จิ้นผิง

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อประธานาธิบดีสาธารณรัฐประชาชนจีน
## หมายเหตุ

## อ้างอิง