open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ภาษาถิ่นเตี่ยเอี๊ย

**ภาษาถิ่นเตี่ยเอี๊ย** (; เพ็งอิม: dio5 ion5 uê7) เป็นภาษาย่อยหนึ่งของภาษาแต้จิ๋ว (ภาษาหมิ่นใต้) ซึ่งพูดในเขตเตี่ยเอี๊ยของเมืองซัวเถา มณฑลกวางตุ้ง

นอกจากนี้ ชาวจีนแต้จิ๋วโพ้นทะเลจำนวนมากที่อพยพจากอำเภอเตี่ยเอี๊ยก็ยังคงใช้ภาษาถิ่นเตี่ยเอี๊ย รวมถีงในประเทศไทยด้วย

ภาษาถิ่นเตี่ยเอี๊ยมีความคล้ายคลึงกับภาษาถิ่นโผวเล้งและภาษาถิ่นหุ่ยไล้ มากกว่าภาษาถิ่นซัวเถา โดยเห็นได้จากหลักการเปลี่ยนเสียงวรรณยุกต์ตามพยางค์ข้างเคียง แต่ทั้งหมดสามารถสื่อสารกันได้โดยไม่มีอุปสรรคใด ๆ

## หลักการเปลี่ยนเสียงวรรณยุกต์
ลักษณะเด่นที่สุดของภาษาถิ่นเตี่ยเอี๊ยคือมีการเปลี่ยนแปลงเสียงวรรณยุกต์เมื่ออยู่พยางค์หลังต่างไปจากเมื่ออยู่ในพยางค์เดี่ยว (ในขณะที่ภาษาถิ่นซัวเถานั้นพยางค์หลังสุดจะออกเสียงเหมือนเมื่ออยู่ในพยางค์เดี่ยวเสมอ) โดยนอกจากเสียงวรรณยุกต์ 4 และ 7 ที่เดิมเป็นเสียงต่ำอยู่แล้ว เสียงอื่นจะมีการเปลี่ยนแปลงเป็นเสียงที่ต่ำลงหมด

ตารางต่อไปนี้แสดงการออกเสียงวรรณยุกต์ในตำแหน่งต่าง ๆ ของภาษาถิ่นเตี่ยเอี๊ย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาษาแต้จิ๋ว
รัฐบาลประชาชนกลางสาธารณรัฐประชาชนจีน (ค.ศ. 1949–1954)

ในช่วงห้าปีแรกของสาธารณรัฐประชาชนจีน (ค.ศ. 1949 ถึง 1954) **รัฐบาลประชาชนกลางสาธารณรัฐประชาชนจีน** ได้ทำหน้าที่เป็นองค์กรสูงสุดในการใช้อำนาจรัฐ ในช่วงระยะเวลาที่สภาประชาชนแห่งชาติไม่ได้อยู่ในสมัยประชุม ตามมติที่กำหนดโดยสภาที่ปรึกษาทางการเมืองประชาชนจีน

ตั้งแต่ ค.ศ. 1954 เป็นต้นมา รัฐบาลประชาชนกลางมีความหมายตรงกันกับคณะมนตรีรัฐกิจสาธารณรัฐประชาชนจีน คำว่ารัฐบาลประชาชนกลางยังคงถูกใช้ในหน่วยงานของแผ่นดินใหญ่ในเขตปกครองพิเศษฮ่องกงและมาเก๊า&#x5B; *[[วิกิพีเดีย:ต้องการอ้างอิง|<span title="This claim needs references to reliable sources. (July 2023)">จำเป็นต้องมีการอ้างอิง</span>]]* &#x5D;

## ประวัติศาสตร์

วันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1949 การประชุมเต็มคณะครั้งแรกของสภาที่ปรึกษาทางการเมืองประชาชนจีน ได้ผ่านกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญจัดตั้งรัฐบาลประชาชนกลาง และได้เลือกคณะกรรมธิการรัฐบาลประชาชนกลางในวันที่ 30 กันยายน

## โครงสร้างองค์กร
รัฐบาลประชาชนกลางในขณะนั้นประกอบด้วย:

* ()
** ()
*** กระทรวงต่าง ๆ
** คณะกรรมาธิการทหารปฏิวัติประชาชน()
** ศาลประชาชนสูงสุด()
** สำนักงานอัยการสูงสุด()
** คณะกรรมการวางแผนแห่งชาติ (1952–1954)()
** คณะกรรมการบริหารระดับภูมิภาค (1952–1954)()
*** คณะกรรมการบริหารภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ()
*** คณะกรรมการบริหารภาคเหนือ ()
*** คณะกรรมการบริหารภาคตะวันตกเฉียงเหนือ ()
*** คณะกรรมการบริหารภาคตะวันออกเฉียงใต้ ()
*** คณะกรรมการบริหารภาคตะวันออก ()
*** คณะกรรรมการบริหารภาคกลางและภาคใต้ ()

## ดูเพิ่ม
* คณะมนตรีรัฐกิจสาธารณรัฐประชาชนจีน
* ตราสัญลักษณ์รัฐบาลประชาชนสาธารณรัฐประชาชนจีน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:รัฐบาลจีน
ยูนิเวอร์ซิตีคอลเลจคอร์ก

thumb| วิทยาเขตยูซีซี
**ยูนิเวอร์ซิตีคอลเลจคอร์ก มหาวิทยาลัยแห่งชาติไอร์แลนด์** ( – UCC; ) เป็นมหาวิทยาลัยในสังกัดมหาวิทยาลัยแห่งชาติไอร์แลนด์ ตั้งอยู่ในคอร์ก

มหาวิทยาลัยก่อตั้งในปี 1845 โดยเป็นหนึ่งในสามของวิทยาลัยควีนส์ที่ตั้งอยู่ในเบลฟาสต์ คอร์ก และกัลเวย์ และกลายเป็น "University College, Cork" ภายใต้รัฐบัญญัติมหาวิทยาลัยไอริช 1908 ต่อมาด้วยรัฐบัญญัติมหาวิทยาลัย 1997 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "National University of Ireland, Cork" และด้วยคำสั่งรัฐมนตรีปี 1998 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "University College Cork – National University of Ireland, Cork" แม้ว่ามหาวิทยาลัยแห่งนี้จะยังคงเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปในชื่อ "University College Cork" ก็ตาม

ณ ปี 2022 University College Cork มีนักศึกษา 24,195 คน ซึ่งรวมถึงนักศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษา 16,849 คน นักศึกษาระดับหลังบัณฑิตศึกษาและนักศึกษาวิจัย 7,346 และนักศึกษาหลักสูตรต่อเนื่องสำหรับผู้ใหญ่ในทุกหลักสูตร 2,800 คน นักศึกษาได้รับการสนับสนุนจากบุคลากรสายวิชาการ วิจัย และการธุรการ จำนวน 3,429 คน ณ ปี 2022 มีรายงานว่า UCC มีศิษย์เก่าประมาณ 200,000 คนทั่วโลก

## นักวิชาการที่มีชื่อเสียง
[right|thumb| [จอร์จ บูล นักคณิตศาสตร์และนักปรัชญา]]

* จอร์จ บูล เป็นศาสตราจารย์ด้านคณิตศาสตร์คนแรกที่ UCC เขาพัฒนาพีชคณิตแบบบูลีน ซึ่งต่อมาจะทำให้การเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์เป็นไปได้
* Aloys Fleischmann นักแต่งเพลงและนักดนตรีวิทยา ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านดนตรีในช่วงปี 1934-1980
* Michael Grimes ศาสตราจารย์ด้านจุลชีววิทยาคนแรกของ UCC
* Máire Herbert นักประวัติศาสตร์ไอร์แลนด์ยุคกลางตอนต้น
* Kathleen O'Flaherty ศาสตราจารย์ด้านวรรณคดีฝรั่งเศสและผู้ได้รับรางวัล Chevalier ใน Ordre national du mérite จากรัฐบาลฝรั่งเศส
* แมรี่ ไรอัน ผู้หญิงคนแรกในไอร์แลนด์หรือบริเตนใหญ่ที่เป็นศาสตราจารย์มหาวิทยาลัย เคยเป็นอาจารย์สอนภาษาโรแมนซ์ที่ UCC
* Eoin O'Reilly นักวิจัยด้านออปโตอิเล็กทรอนิกส์ และโครงสร้างเลเซอร์แบบชั้นเครียด 
* JC Séamus Davis ศาสตราจารย์วิชาฟิสิกส์ควอนตัม ได้รับรางวัล Buckley Prize (2023) สำหรับการสร้างภาพเชิงนวัตกรรมของสถานะควอนตัมที่ซับซ้อนของสสาร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* สหภาพนักศึกษา 
* สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยคอร์ก
* รายงานประจำปีของประธานวิทยาลัยควีนส์ คอร์ก: 1849–51; 1851–1900; 1901–1909
คอร์ก
หมวดหมู่:Coordinates on Wikidata
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาไอริช
คอร์ก
วิดบีร์

**นาซีออนาลนียวิดบีร์** (; ) รู้จักกันในชื่อ **วิดบีร์** เป็นการแข่งขันดนตรีที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีโดยซุสปีลแนและแอสแตแบ ซึ่งเป็นการคัดเลือกตัวแทนสำหรับการเข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันของยูเครน ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2021 มีการประกาศว่าสถานีโทรทัศน์ทั้งสองรายได้ยุติความร่วมมือกัน และซุสปีลแนกำลังมองหารูปแบบการคัดเลือกใหม่สำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2022 เป็นการสิ้นสุด *วิดบีร์* ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2021 ซุสปีลแนได้ประกาศว่าทางสถานีโทรทัศน์จะจัดวิดบีร์ปี 2022 ในรูปแบบใหม่ด้วยตนเอง

ในปีแรก เกิดสถิติการโหวตทางเอสเอ็มเอส โดยได้รับคะแนนโหวตเฉพาะ 344,268 คะแนน โดย 37.77% สนับสนุนจามาลา ซึ่งต่อมาจะชนะการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2016

## ผู้ชนะ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:เทศกาลดนตรี
หมวดหมู่:การคัดเลือกตัวแทนประเทศสำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชัน
กว่างตงพินอินฟางอ้าน

**กว่างตงพินอินฟางอ้าน** () เป็นชื่อเรียกรวมของแผนการถอดเสียงภาษาจีนถิ่นต่าง ๆ ภายในมณฑลกวางตุ้งเป็นอักษรโรมันซึ่งจัดทำโดยกรมการศึกษาของรัฐบาลประชาชนมณฑลกวางตุ้งในปี 1960 โดยได้ทำทั้งหมด 4 ภาษา ได้แก่ ภาษากวางตุ้ง ภาษาแต้จิ๋ว ภาษาฮากกา และ ภาษาไหหลำ โดยระบบที่ใช้กับทั้ง 4 ภาษานี้ใช้วิธีการสะกดคำที่คล้ายกัน แต่มีความแตกต่างบางประการขึ้นอยู่กับรูปแบบเสียงของแต่ละภาษา

โดยรวมแล้วรูปแบบการเขียนมีความคล้ายคลึงกับพินอินของภาษาจีนกลางมาตรฐาน มีการใช้เครื่องหมายเสริมสัทอักษรเพื่อแสดงสระบางตัว แต่วรรณยุกต์จะแสดงด้วยตัวเลขตัวยก แทนที่จะใช้เครื่องหมายเสริมสัทอักษรวางบนพยัญชนะเหมือนอย่างพินอินของภาษาจีนกลาง

## ภาษากวางตุ้ง
เป็นระบบถอดเสียงภาษากวางตุ้งมาตรฐาน แต่ไม่ได้รับความนิยมเท่าระบบอื่นเช่น ยฺหวิดเพ็งที่ถูกเสนอโดยทางฮ่องกง ปัจจุบันยังเหลือการใช้แค่ในวงจำกัดสำหรับงานวิจัยเกี่ยวกับภาษากวางตุ้งในจีนแผ่นดินใหญ่

## ภาษาฮากกา
เป็นระบบการถอดเสียงของภาษาฮากกาโดยยึดตามสำเนียงเหมย์เซี่ยนเป็นมาตรฐาน

## ภาษาแต้จิ๋ว

เป็นระบบการถอดเสียงภาษาแต้จิ๋วซึ่งได้รับความนิยมมากที่สุด ปัจจุบันนิยมใช้ในการสอนภาษาแต้จิ๋วโดยทั่วไป

## ภาษาไหหลำ
เป็นระบบถอดเสียงภาษาไหหลำโดยยึดสำเนียงเหวินชางเป็นมาตรฐาน

## อ้างอิง

*劉新中。海南閩語的語音研究。北京：中國社會科學出版社，2006年4月。ISBN 7500455615。
* 

หมวดหมู่:การถอดอักษรจีนเป็นอักษรโรมัน
มหาวิทยาลัยดับลินซิตี

**มหาวิทยาลัยนครดับลิน** ( ย่อว่า *DCU*; ) เป็นมหาวิทยาลัยที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของนครดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นในชื่อ *สถาบันแห่งชาติเพื่อการอุดมศึกษา ดับลิน* ในปี 1975 โดยรับนักศึกษารุ่นแรกในปี 1980 และได้รับการยกสถานะเป็นมหาวิทยาลัย (คู่ไปกับ *สถาบันแห่งชาติเพื่อการอุดมศึกษา ลิเมอริก* ซึ่งปัจจุบัน คือมหาวิทยาลัยลิเมอริก) ในเดือนกันยายน 1989

ณ ปี 2020 มหาวิทยาลัยมีนักศึกษา 17,400 คน และศิษย์เก่ามากกว่า 80,000 คน นอกจากนี้มหาวิทยาลัยยังมีนักศึกษาแบบออนไลน์ประมาณ 1,200 คน ที่เรียนผ่านทาง DCU Connected ในปี 2019 มีพนักงาน 1,690 คน สมาชิกคณะคณาจารย์ที่มีชื่อเสียง ได้แก่ อดีตนายกรัฐมนตรี จอห์น บรูตัน และ เอ็ดเวิร์ด เดอ โบโน โดยบรูตันรับตำแหน่งอาจารย์พิเศษในคณะกฎหมายและการปกครองในช่วงต้นปี 2004 และเดอ โบโน รับตำแหน่งศาสตราจารย์พิเศษในช่วงกลางปี 2005

right|thumb|250x250px| โรงละครเฮลิกซ์

### วิทยาเขต
มหาวิทยาลัยมี 5 วิทยาเขต

* วิทยาเขตหลัก มักระบุว่าอยู่ในกลาสเนวิน แต่อยู่ติดกับไวท์ฮอลล์และบัลลีมุนด้วย
* วิทยาเขตกีฬา (เซนต์แคลร์)
* วิทยาเขต DCU Alpha Innovation กลาสเนวิน
* วิทยาเขตเซนต์แพทริก ในดรัมคอนดรา
* วิทยาเขตออลฮาลโลวส์ ดรัมคอนดรา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ - มหาวิทยาลัยดับลินซิตี
* รายงานประจำปี สำนักงานอธิการบดี

หมวดหมู่:Coordinates on Wikidata
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาละติน
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาไอริช
ดับลินซิตี
หมวดหมู่:ดับลิน
อุทยานแห่งชาติเนียะฮ์

**มรดกโบราณคดีแห่งกลุ่มถ้ำของอุทยานแห่งชาติเนียะฮ์** () ตั้งอยู่ในเขตมิริ รัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย ใกล้ชายฝั่งตะวันตกของเกาะบอร์เนียว ณ ใจกลางอุทยานแห่งชาติเนียะฮ์ เป็นที่ตั้งของแหล่งโบราณคดีถ้ำเนียะฮ์ ซึ่งมีการปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์ที่ยาวนานที่สุดในเขตป่าฝน ครอบคลุมอย่างน้อย 50,000 ปี จากสมัยไพลสโตซีน ถึงกลางสมัยโฮโลซีน 

ถ้ำเนียะฮ์ เป็นที่ตั้งสำคัญแห่งหนึ่งในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ซึ่งค้นพบซากมนุษย์โบราณเมื่อ 40,000 ปีมาแล้ว อันเป็นการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ที่เก่าแก่ที่สุดของมาเลเซียตะวันออก การศึกษาเพิ่มเติมเมื่อไม่นานมานี้ถูกตีพิมพ์ใน ค.ศ. 2006 แสดงหลักฐานของกิจกรรมของมนุษย์ครั้งแรกที่ถ้ำเนียะฮ์ เมื่อประมาณ 46,000 - 34,000 ปีมาแล้ว นอกจากนี้ยังพบสิ่งของต่างๆ ได้แก่ อุปกรณ์สับและเกล็ดสมัยไพลสโตซีน ขวานยุคหินใหม่ ขวานหินคมลาดด้านเดียว (adze) เครื่องปั้นดินเผา อัญมณีเปลือกหอย เรือ เสื่อ รวมถึงเครื่องมือเหล็ก เซรามิก และลูกปัดแก้วที่มีอายุย้อนไปถึงยุคเหล็ก การค้นพบที่มีชื่อเสียงที่สุดคือกะโหลกศีรษะมนุษย์ที่มีอายุประมาณ 38,000 ปีก่อนคริสตศักราช ภายในถ้ำมีภาพเขียนสีและหินเขียนสี อายุราว 1,200 ปี รวมถึงภาพโลงศพไม้หรือเรือมรณะ ในระหว่าง ค.ศ. 1954 ถึง ค.ศ. 1966 มีการขุดพบชิ้นส่วนกระดูกสัตว์ประมาณ 750,000 ชิ้น หนึ่งในนั้นถูกระบุว่าเป็นกระดูกฝ่ามือของเสือหนุ่ม

## แหล่งมรดกโลก
มรดกโบราณคดีแห่งกลุ่มถ้ำของอุทยานแห่งชาติเนียะฮ์ได้รับลงทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 46 เมื่อ พ.ศ. 2567 ที่กรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณามรดกโลกทางวัฒนธรรม จำนวน 2 ข้อ ดังนี้
*(iii)  เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
*(v)  เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนาทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:รัฐซาราวัก
โยชิกาวะ

**โยชิกาวะ** () เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด  มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2024 ประมาณ 71,202 คน มีความหนาแน่นของประชากร 2,249 คนต่อตารางกิโลเมตร โยชิกาวะได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลนครเมื่อ ค.ศ. 1996

## ภูมิศาสตร์
โยชิกาวะตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดไซตามะ ในบริเวณกลางน้ำของแม่น้ำเอโดะและแม่น้ำนากะ และห่างจากใจกลางโตเกียวประมาณ 20 กิโลเมตร

### เทศบาลข้างเคียง
* จังหวัดไซตามะ
** นครโคชิงายะ
** นครมิซาโตะ
** นครโซกะ
** เมืองมัตสึบูชิ
* จังหวัดชิบะ
** นครนางาเรยามะ
** นครโนดะ

### ภูมิอากาศ
โยชิกาวะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (เคิพเพิน *Cfa*) มีลักษณะเด่นคือ ฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่เย็นสบาย มีหิมะตกเล็กน้อยถึงไม่มีเลย อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในโยชิกาวะอยู่ที่ 14.8&nbsp;°C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1,408 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 26.8&nbsp;°C และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ประมาณ 4.1&nbsp;°C

## สถิติประชากร
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของโยชิกาวะเพิ่มขึ้นเกือบ 4 เท่าในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา

## ประวัติศาสตร์
พื้นที่โยชิกาวะในยุคเอโดะเป็นดินแดน*เท็นเรียว* (ดินแดนที่อยู่ภายใต้การปกครองโดยตรงของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ) อยู่ภายในแคว้นชิโมซะ ต่อมาใน ค.ศ. 1871 พื้นที่ดังกล่าวจึงถูกโอนมาขึ้นกับจังหวัดไซตามะ

เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งหมู่บ้านโยชิกาวะขึ้นภายในอำเภอคิตากัตสึชิกะ จังหวัดไซตามะ ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1915 ต่อมาวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1955 เมืองโยชิกาวะได้ผนวกหมู่บ้านใกล้เคียงอย่างอาซาฮิและมิวาโนเอะเข้าเป็นส่วนหนึ่ง จำนวนประชากรของเมืองเริ่มเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970, 1980 และ 1990 และเมืองโยชิกาวะได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1996

## การเมืองการปกครอง
thumb|ศาลาว่าการนครโยชิกาวะ

นครโยชิกาวะมีการบริหารในรูปแบบนายกเทศมนตรี-สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภานครที่เป็นฝ่ายนิติบัญญัติระบบสภาเดียวซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 20 คน ในแง่ของการเมืองระดับจังหวัด นครโยชิกาวะเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดไซตามะจำนวน 1 คน และในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครโยชิกาวะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 14 จังหวัดไซตามะ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเป็นสภาล่างของรัฐสภาญี่ปุ่น

## เศรษฐกิจ
เนื่องด้วยที่ตั้ง โยชิกาวะจึงเป็นชุมชนที่อยู่อาศัยของผู้ที่เดินทางไปกลับที่ทำงาน โดยมีประชากรกว่า 19% ที่เดินทางไปทำงานในมหานครโตเกียว และพื้นที่แห่งนี้มีชื่อเสียงในด้านปลาดุกนามาซุมาตั้งแต่ในอดีต

ไซเซริยะ ซึ่งเป็นเครือร้านอาหารโยโชกุ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่โยชิกาวะ

## การศึกษา
โรงเรียนรัฐบาลประกอบด้วยโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลนครโยชิกาวะ ได้แก่ โรงเรียนประถมศึกษา 8 แห่ง และโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 4 แห่ง และโรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดไซตามะ ได้แก่ โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย 1 แห่ง คือ โรงเรียนมัธยมปลายโยชิกาวะมินามิ ()

## การขนส่ง
### รถไฟ
* 20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR East): สายมูซาชิโนะ
** สถานี:  – 

### ทางหลวง
* 
* 

## เมืองแฝด
โยชิกาวะเป็นเมืองแฝดกับ
*   รัฐออริกอน สหรัฐ ตั้งแต่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1996
*  อิจิโนเซกิ จังหวัดอิวาเตะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งแต่ 15 เมษายน ค.ศ. 1997

## บุคคลที่มีชื่อเสียง
*  - นักมวยปล้ำอาชีพ
*  - นักฟุตบอลอาชีพ
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  


หมวดหมู่:นครในจังหวัดไซตามะ
Estola acricula

***Estola acricula*** เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Henry Walter Bates ใน ค.ศ. 1866 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล

## อ้างอิง
เกาะฮ์เปียกย์

**เกาะฮ์เปียกย์** (, *เกาะพากย์*) เป็นตำบล (ฆุม) ในอำเภอเวินไซทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา โดยแบ่งออกเป็น 3 หมู่บ้านและมีประชากร 2,087 คน ในการเลือกตั้งกรมปรึกษาฆุมสังกัด ค.ศ. 2007 ที่นั่งทั้งหมด 5 ที่ตกเป็นของสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา การถ่ายโอนที่ดินเป็นปัญหาที่มีความรุนแรงระดับปานกลางในเกาะฮ์เปียกย์

## หมู่บ้าน

## อ้างอิง
ภนุมกก

**ภนุมกก** () เป็นตำบล (ฆุม) ในอำเภอเวินไซทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา โดยแบ่งออกเป็น 5 หมู่บ้านและมีประชากร 889 คน ในการเลือกตั้งกรมปรึกษาฆุมสังกัด ค.ศ. 2007 ที่นั่งทั้งหมด 5 ที่ตกเป็นของสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา

## หมู่บ้าน

## อ้างอิง
บวย

**บวย** () เป็นตำบล (ฆุม) ในอำเภอโอจุมทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา โดยแบ่งออกเป็น 8 หมู่บ้านและมีประชากร 1,696 คน ในการเลือกตั้งกรมปรึกษาฆุมสังกัด ค.ศ. 2007 ที่นั่งทั้งหมด 5 ที่ตกเป็นของสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2006 การถ่ายโอนที่ดินเป็นปัญหาที่มีความรุนแรงระดับต่ำในบูย

## หมู่บ้าน

## อ้างอิง
วิฏฐัล นาเคศ ศิโรฑกร

**วี. เอ็น. ศิโรฑกร** (อักษรโรมัน: V. N. Shirodkar) หรือ **วิฏฐัล นาเคศ ศิโรฑกร** (อักษรโรมัน: Vithal Nagesh Shirodkar, 27 เมษายน 1899 – 7 มีนาคม 1971) เป็นสูติ-นรีแพทย์ชาวอินเดีย ซึ่งเป็นที่รู้จักในแวดวงสูติศาสตร์จากการเย็บผูกปากมดลูกแบบศิโรฑกร (Shirodkar cerclage)

ศิโรฑกรเกิดที่ศิโรฑ กัว และเป็นสมาชิกของชุมชน *กาลวันติน* (ปัจจุบันเรียกว่าโคมานตกมราฐาสมาชในกัว) หลังจบการศึกษาแพทยศาสตร์จากวิทยาลัยแพทยศาสตร์กรานต์ เขาศึกษาต่อที่สหราชอาณาจักรและได้รับวุฒิแพทย์ประจำบ้านต่อยอดราชวิทยาลัยศัลยศาสตร์ในปี 1931

เขาเดินทางกลับอินเดียในปี 1935 และประกอบอสชีพเป็นสูติ-นรีแพทย์กิตติมศักดิ์ โดยมีบทบาทในฐานะอาจารย์แพทย์และพัฒนาการแพทย์ หนึ่งในผลงานสำคัญที่สุดของเขาคือการพัฒนาการเย็บผูกปากมดลูกวิธีใหม่ที่เรียกว่า "การเย็บผูกปากมดลูกแบบศิโรฑกร" (Shirodkar cerclage) นอกจากนี้เขายังมีส่วนร่วมในการพัฒนาและศึกษาหัตถการการเย็บแก้ภาวะอวัยวะปลิ้น, การเย็บต่อท่อและการสร้างมดลูกเทียม รวมถึงยังมีความสนใจไปถึงแขนงของเวชศาสตร์สังคม

รัฐบาลอินเดียมอบเครื่องราชฯ ปัทมภูษาณในปี 1960 และ ปัทมภูษาณในปี 1971 แก่เขา

## อ้างอิง

* Shirodkar V.N. Contributions to Obstetrics and Gynaecology. London: E & S Livingstone Ltd., 1960.
*
มหาวิทยาลัยกัลเวย์

**มหาวิทยาลัยกัลเวย์** (; ) เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยของรัฐ ตั้งอยู่ในกัลเวย์ ประเทศไอร์แลนด์

มหาวิทยาลัยก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1845 ในชื่อ "Queen's College, Galway" เป็นที่รู้จักในชื่อ "University College, Galway" (UCG) () ตั้งแต่ปี 1908 ถึง 1997 และในชื่อ "National University of Ireland Galway" (NUI Galway) () ตั้งแต่ปี 1997 ถึงปี 2022. ในเดือนกันยายน 2022 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "University of Galway"

มหาวิทยาลัยกัลเวย์เป็นสมาชิกกลุ่มกูอิงบรา ซึ่งเป็นเครือข่ายมหาวิทยาลัยยุโรปที่ก่อตั้งมายาวนาน 40 แห่ง

## ประวัติ
มหาวิทยาลัยก่อตั้งขึ้นในปี 1845 ในชื่อ Queen's College, Galway ร่วมกับ Queen's College, Cork และ Queen's College, Belfast ในตอนเปิดสอนเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 1849 มีนักเรียนจำนวน 68 คน ในปี 1850 ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยควีนส์แห่งไอร์แลนด์ และมอบปริญญาในชื่อของมหาวิทยาลัยดังกล่าว

right|thumb| อาคารสี่เหลี่ยมล้อมรอบลานกว้าง (quadrangle)
มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ใกล้ใจกลางเมืองและทอดยาวไปตามแม่น้ำคอร์ริบ ส่วนที่เก่าแก่ที่สุดของมหาวิทยาลัยคืออาคารสี่เหลี่ยมล้อมรอบลานกว้าง (quadrangle) ซึ่งเป็นที่ตั้งของหอประชุมใหญ่ (Aula Maxima) ออกแบบโดย John Benjamin Keane ในรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบโกธิกทิวดอร์และสร้างขึ้นจากหินปูนในท้องถิ่น โดยจำลองจาก Christ Church หนึ่งในวิทยาลัยของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

กัลเวย์
หมวดหมู่:Coordinates on Wikidata
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาละติน
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาไอริช
กัลเวย์
มหาวิทยาลัยลิเมอริก

**มหาวิทยาลัยลิเมอริก** ( - UL; ) เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยของรัฐในเมืองลิเมอริก ประเทศไอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นในปี 1972 ในชื่อ *สถาบันแห่งชาติเพื่อการอุดมศึกษา ลิเมอริก* และเปลี่ยนเป็นมหาวิทยาลัยในเดือนกันยายน 1989 ตามรัฐบัญญัติมหาวิทยาลัยลิเมอริก 1989 โดยเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกที่ก่อตั้งขึ้นไอร์แลนด์เป็นเอกสารในปี 1922 และตามมาด้วยการก่อตั้งมหาวิทยาลัยดับลินซิตี

alt=Two-story white building|thumb|200x200px| Plassey House สร้างขึ้นในคริสตศตวรรษที่ 18 ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของสำนักงานอธิการบดีและจัดแสดงกระบองพิธีการของมหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยมีส่วนร่วมอย่างแข็งขันในโครงการ Erasmus ของสหภาพยุโรปตั้งแต่ปี 1988 และมีสถาบันพันธมิตร 207 แห่งใน 24 ประเทศในยุโรป นอกจากนี้นักศึกษา UL ยังสามารถศึกษาในมหาวิทยาลัยพันธมิตรในสหรัฐอเมริกา แคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ บราซิล จีน และสิงคโปร์ได้อีกด้วย

ในปี 2010 UL ร่วมเป็นพันธมิตรกับ NUI Galway เพื่อแบ่งปันทรัพยากรกัน

## เชิงอรรถ

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* มุมมองไฮบริดของ Google Maps (ความละเอียดต่ำ)
* Lero

หมวดหมู่:Webarchive template wayback links
หมวดหมู่:Coordinates on Wikidata
ลิเมอริก
พระยาวิเทศธรรมมนตรี (เรอเน เชอริแดน)

มหาอำมาตย์ตรี **พระยาวิเทศธรรมมนตรี (เรอเน เชอริแดน)** (René Sheridan, 22 กุมภาพันธ์ 2416–10 กันยายน 2471) เป็นทนายความและผู้พิพากษาชาวเบลเยียมที่เข้ามามีบทบาทสำคัญในกระทรวงยุติธรรมของสยาม ตั้งแต่ปี 2445 ถึง 2471

## ชีวิตวัยเด็ก
เชอริแดนเกิดในปี 2416 ที่เมืองบรูช และเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยบรัสเซลส์ จนได้รับปริญญานิติศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตในปี 2442 จากนั้น เขาได้กลับไปยังเมืองบรูชบ้านเกิด ในฐานะทนายความ

## อาชีพ
หลังจากสำเร็จการศึกษาไม่นาน เชอริแดนได้เดินทางไปยังแอฟริกาตะวันตกในตำแหน่งผู้ช่วยอัยการรัฐ (Substitut du Procureur d'Etàt) ต่อมาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้พิพากษาประจำคองโก

ผ่านไปหนึ่งปี เขาก็กลับไปยุโรปและเข้ารับราชการในสยาม เขาเดินทางมาถึงสยามเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2445 และเข้ารับราชการในตำแหน่งที่ปรึกษากฎหมายในกระทรวงยุติธรรม ในปี พ.ศ. 2448 เขาได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ กรุงเทพฯ และดำรงตำแหน่งนี้จนถึงปี พ.ศ. 2471 เรอเน เชอริแดน ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "พระยาวิเทศธรรมมนตรี" ถือศักดินา 1000 จากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษา เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2467 (ตรงกับปี 2468 ในปัจจุบัน) และได้รับพระราชทานยศเป็นมหาอำมาตย์ตรีเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม 2468 (ตรงกับปี 2469 ในปัจจุบัน) พระยาวิเทศธรรมมนตรี (เรอเน เชอริแดน) ถึงแก่อนิจกรรมที่กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2471

## เกียรติยศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2416
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2471
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์ชั้นพระยา
หมวดหมู่:ชาวเบลเยียมในประเทศไทย
หมวดหมู่:ชาวต่างชาติในอาณาจักรรัตนโกสินทร์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
เหตุโจมตีสำนักงานใหญ่เตอร์กิชแอโรสเปซอินดัสทรีส์ พ.ศ. 2567

ในวันที่ 23 ตุลาคม 2024 มีผู้เสียชีวิตห้ารายและบาดเจ็บ 22 คนในเหตุก่อการร้ายที่สำนักงานใหญ่เตอร์กิชแอโรสเปซอินดัสทรีส์ (TAI; Turkish Aerospace Industries) ในเขตกะฮ์รามันกาซัน ในนครอังการา ประเทศตุรกี โดยผู้ก่อเหตุมีสองคนซึ่งถูกสังหารในภายหลัง

ผู้ก่อเหตุทั้งสองเดินทางมาถึงทางรถแท็กซี่ก่อนจะจุดระเบิดด้านหลังรถ จากนั้นกราดยิงปืนไรเฟิลอัตโนมัติขณะเดินเข้าภายในอาคาร ทั้งหมดพบเห็นบนกล้องวงจรปิด พนักงานของบริษัทได้รับการอพยพไปยังที่หลบภัย และมีการส่งนักดับเพลิงและทีมแพทย์ไปยังจุดเกิดเหตุ นอกจากนี้มีรายงานการปะทะกันในบริเวณลานจอดรถ 

เหตุการณ์นี้ยังไม่มีผู้ใดออกมาอ้างความรับผิดชอบ กระนั้นรัฐบาลตุรกีระบุว่าผู้ก่อเหตุเป็นสมาชิกของพรรคแรงงานเคอร์ดิสถาน (PKK) กลุ่มซึ่งตุรกี สหภาพยุโรป และสหรัฐ ถือว่าเป็นกลุ่มก่อการร้าย ผู้ก่อเหตุชายได้รับการระบุตัวว่าคือ อาลี อือเร็ค (Ali Örek) ปฏิบัติการณ์ภายใต้ชื่อรหัส "รอยเกอร์" (Rojger) เกิดเมื่อปี 1992 ใน เบย์ตึชเชบัป จังหวัดชีร์นัค ส่วนผู้ก่อเหตุหญิงได้รับการระบุตัวว่าคือ มีเน เววยิน อัลชีเชค (Mine Sevjin Alçiçek) อดีตคณะประธาน HDP เขตฮักการี-กลาง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การก่อการร้ายในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:อังการา
หมวดหมู่:ประเทศตุรกีในปี พ.ศ. 2567
ขนมปังปิ้งฝรั่งเศส

**ขนมปังปิ้งฝรั่งเศส** หรือเป็นที่นิยมเรียกกันว่า **เฟรนโทสต์** (อังกฤษ: French toast)เป็นอาหารจานหนึ่งที่ทำจากขนมปังหั่นบาง ๆ ชุบในไข่ที่ตีแล้วและมักจะใส่นมหรือครีมลงไปจากนั้นนำไปทอดในกระทะ มีทั้งชื่ออื่นๆ และรูปแบบชื่ออื่นๆ ได้แก่ **ขนมปังไข่****ขนมปังปิ้งบอมเบย์** **ขนมปังปิ้งยิปซี**และ **อัศวินผู้น่าสงสาร (แห่งวินด์เซอร์)** 

เมื่อเสิร์ฟขนมปังปิ้งฝรั่งเศสหรือเฟรนโทสต์เป็นอาหารของหวาน มักจะเติม น้ำตาล วานิลลา หรือ อบเชย ก่อนทอดลงไปในกระทะ จากนั้นอาจโรยน้ำตาล (มักจะเป็น น้ำตาลไอซิ่ง ) เนย ผลไม้ หรือน้ำเชื่อมลงไปด้านบนตบท้าย เมื่อเป็นอาหารของคาว มักจะทอดด้วยเกลือหรือพริกไทยเล็กน้อย จากนั้นจึงเสิร์ฟพร้อมซอส เช่น ซอสมะเขือเทศ หรือ มายองเนส

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่มเติม
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อาหารจากไข่
หมวดหมู่:อาหารจากขนมปัง
หมวดหมู่:อาหารฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ของหวาน
หมวดหมู่:อาหารคริสต์มาส
หมวดหมู่:อาหารเม็กซิโก
ขนมหวาน

**ขนมหวาน** หรือ **ลูกอม** หรือ **ลูกกวาด** (, sweet หรือ lolly) คือ ขนมที่มีน้ำตาลเป็นส่วนผสมหลัก อย่างเช่น ช็อกโกแลต หมากฝรั่ง  ผัก ผลไม้ หรือถั่วที่เคลือบด้วยน้ำตาล เรียกว่า *ผักผลไม้เชื่อม*

ขนมหวานมีลักษณะเด่นคือมีการใช้น้ำตาลหรือสารทดแทนน้ำตาลในปริมาณมาก ในด้านขนาด เค้กหรือขนมปังมักจะต้องแบ่งกันกินกันหลายคน ขณะที่ขนมหวานหรือลูกอมมักจะทำเป็นชิ้นเล็ก ๆ อย่างไรก็ตาม นิยามของขนมหวานยังขึ้นอยู่กับว่าผู้คนกินอาหารชนิดนี้อย่างไรด้วย อย่าง ขนมอบที่เสิร์ฟเป็นของหวานหลังมื้ออาหาร โดยทั่วไปแล้ว ขนมหวานจะกินแบบเป็นบางครั้งบางคราวโดยมักจะหยิบกินด้วยมือ เป็นของว่างระหว่างมื้ออาหาร แต่ละวัฒนธรรมมีแนวคิดของตนเองว่าอะไรคือขนมหวานมากกว่าของหวาน อาหารชนิดเดียวกันอาจเป็นขนมหวานในวัฒนธรรมหนึ่งและเป็นของหวานในอีกวัฒนธรรมหนึ่งก็ได้

## ประวัติ

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น

* Candy Wrapper Museum – Extensive photo archive
* National Confectioners Association – Information on a variety of candies
* Science of Candy – Descriptions and videos of hardness stages
* 33 Unique Treats From All Around the World in *[[The New York Times]]*

หมวดหมู่:ประเภทของอาหาร
หมวดหมู่:อาหารสะดวกซื้อ
หมวดหมู่:ขนมหวาน
นัม ยุน-ซู

**นัม ยุน-ซู** (; เกิด 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวเกาหลีใต้ เขาแสดงในซีรีส์ดราม่าต้นฉบับของเน็ตฟลิกซ์เรื่อง *[[Extracurricular (TV series)|Extracurricular]]* (2020), ของ tvN เรื่อง *[[Birthcare Center]]* (2020), ของเจทีบีซีเรื่อง *[[Beyond Evil (TV series)|Beyond Evil]]* (2021), ของเคบีเอส เรื่อง *[[ราชันผู้งดงาม]]* (2021) และ Love In The Big City (2024) ในฐานะนักแสดงนำของซีรีส์

## ผลงานการแสดง
### ภาพยนตร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2540
กองทัพลู่ที่แปด

**กองทัพลู่ที่แปด** () หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า **[[รายชื่อหมู่กองทัพของกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีน|หมู่กองทัพที่ 18]]** แห่งกองทัพปฏิวัติแห่งชาติสาธารณรัฐจีน เป็นหมู่กองทัพที่อยู่ภายใต้การบัญชาการพรรคคอมมิวนิสต์จีน โดยอยู่ในโครงสร้างของกองทัพจีนภายใต้การนำของพรรคชาตินิยมจีนในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง

กองทัพลู่ที่แปดก่อตั้งขึ้นจากกองทัพแดงจีนเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1938 ในช่วงที่ฝ่ายคอมมิวนิสต์และชาตินิยมจีนร่วมกันก่อตั้งแนวร่วมที่สองเพื่อต่อต้านการรุกรานของญี่ปุ่น อันเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง หรือที่รู้จักกันในนาม สงครามโลกครั้งที่สองในสมรภูมิจีน กองทัพลู่ที่แปดร่วมกับกองทัพใหม่ที่สี่ได้ก่อตั้งเป็นกำลังรบหลักของฝ่ายคอมมิวนิสต์ในช่วงสงคราม และอยู่ภายใต้การบัญชาการของเหมา เจ๋อตง ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ และนายพลจู เต๋อ แม้ว่าฝ่ายชาตินิยมจะกำหนดหน่วยนี้อย่างเป็นทางการว่าเป็นหมู่กองทัพที่ 18 แต่ฝ่ายคอมมิวนิสต์จีนและกองทัพญี่ปุ่นกลับเรียกหน่วยนี้ว่าเป็นกองทัพลู่ที่แปด กองทัพลู่ที่แปดสวมเครื่องแบบชาตินิยม ใช้ธงชาติสาธารณรัฐจีน ส่วนใหญ่ทำสงครามกองโจรกับกองทัพญี่ปุ่น กองทัพพันธมิตรญี่ปุ่น และในช่วงหลังของสงครามได้ต่อสู้กับกองกำลังชาตินิยมฝ่ายอื่นด้วย หน่วยทหารนี้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นกองทัพปลดปล่อยประชาชนใน ค.ศ. 1947 หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง เนื่องจากฝ่ายคอมมิวนิสต์และชาตินิยมได้กลับมาทำสงครามกลางเมืองกันอีกครั้ง

## ประวัติ

## โครงสร้างกองทัพ

## ดูเพิ่ม

* การสงครามกองโจร
* กองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีน
* กองทัพปลดปล่อยประชาชน

## อ้างอิง
ฮันส์ นีลส์ แอนเดอร์เซน

**ฮันส์ นีลส์ แอนเดอร์เซน** (, 10 กันยายน 1852 – 30 ธันวาคม 1937) เป็นนักธุรกิจ นักการทูตชาวเดนมาร์ก และผู้ก่อตั้งบริษัทอีสต์เอเชียติก

## ชีวิต
เขาเกิดในครอบครัวชนชั้นแรงงานในเมืองนาคสคอฟ และได้รับการฝึกเป็นช่างต่อเรือ ก่อนที่จะได้รับการว่าจ้างเป็นช่างไม้ประจำเรือในปี 1872 เขาเดินทางมายังกรุงเทพฯ ครั้งแรกในปี 1873 และได้เลื่อนตำแหน่งเป็นนายท้ายเรือ และต่อมาเป็นกัปตันเรือทูลกระหม่อม ซึ่งเป็นเรือของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมา เขาได้เข้าสู่ธุรกิจการขนส่งสินค้าในเอเชียตะวันออกและต่อมาในยุโรป

## ธุรกิจ
ในปี 1884 เขาก่อตั้งบริษัทของตัวเองขึ้นในกรุงเทพฯ ชื่อว่า "แอนเดอร์เซน แอนด์ โค" โดยดำเนินธุรกิจนำเข้า ส่งออก ขนส่ง รวมถึงการทำไม้ และโรงเลื่อย

หลังจากกลับไปโคเปนเฮเกน ฮันส์ นีลส์ แอนเดอร์เซนได้เปิดสำนักงานสาขาของบริษัท และในปี 1897 เขาได้ร่วมกับอิซัค กลึคสตัดท์ ผู้อำนวยการธนาคารเกษตรกรเดนมาร์ก ก่อตั้งบริษัทอีสต์เอเชียติกขึ้น โดยมีทุนเริ่มต้น 3.5 ล้านโครเนอเดนมาร์ก จุดประสงค์ดั้งเดิมคือเพื่อทำการค้าขายระหว่างเดนมาร์กกับตะวันออกไกล โดยเริ่มจากการส่งออกและนำเข้าสินค้าต่าง ๆ แต่ด้วยความเติบโตอย่างต่อเนื่อง บริษัทของเขาได้ขยายกิจการไปสู่ธุรกิจอื่น ๆ อีกมากมาย เช่น การต่อเรือ เครื่องยนต์เรือ และการประกันภัย จนในที่สุดก็กลายเป็นบริษัทที่ใหญ่ที่สุดในเดนมาร์ก

ในปี 1912 แอนเดอร์เซนได้มอบหมายให้บูร์เมสเตอร์ แอนด์ ไวน์ บริษัทต่อเรือชื่อดังของเดนมาร์กในช่วงเวลานั้นต่อเรือเอ็มเอส เซแลนเดียขึ้น ซึ่งถือเป็นเรือเดินทะเลลำแรกของโลกที่ใช้เครื่องยนต์ดีเซลเป็นหลัก บริษัทอีสต์เอเชียติกได้ขยายธุรกิจอย่างรวดเร็วไปทั่วโลก โดยเปิดสาขาและเข้าไปมีส่วนร่วมในกิจการต่าง ๆ กว่า 250 แห่ง ในมากกว่า 50 ประเทศ

แอนเดอร์เซนดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการต่อเนื่องนานถึง 4 ทศวรรษ ณ ปี 1937 ปีที่เขาเสียชีวิต บริษัทมีรายได้รวมเกินกว่า 233 ล้านโครเนอ

## การทูต
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เดนมาร์กยังคงรักษาความเป็นกลางอยู่ ฮันส์ นีลส์ แอนเดอร์เซนได้รับมอบหมายจากเอริก สคาเวเนียส รัฐมนตรีต่างประเทศเดนมาร์ก (ซึ่งได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง) ให้เดินทางไปยังหลายประเทศ เพื่อทำภารกิจในการเจรจาหาทางยุติสงคราม แอนเดอร์เซนมีความสนิทสนมเป็นพิเศษกับราชวงศ์เดนมาร์ก ทำให้มีความเชี่ยวชาญในการติดต่อสื่อสารและปฏิสัมพันธ์กับเชื้อพระวงศ์ เขามุ่งหวังที่จะขอร้องให้สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร พระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย และพระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก (ซึ่งทั้งสามพระองค์ทรงเป็นพระญาติกัน) ช่วยยุติสงคราม เขาพยายามเจรจาเพื่อยุติสงคราม แต่ไม่ประสบความสำเร็จนัก อย่างไรก็ตามเขาสามารถรักษาผลประโยชน์ของเดนมาร์กได้เป็นอย่างดี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2395
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2480
หมวดหมู่:ชาวเดนมาร์กในประเทศไทย
หมวดหมู่:ชาวต่างชาติในอาณาจักรรัตนโกสินทร์
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวต่างชาติในประเทศไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไอยรา
พักฟ้าซื้อ

**พักฟ้าซื้อ** (pha̍k-fa-sṳ; IPA: /pʰak̚⁵ fa⁵⁵ sɨ⁵⁵/; ) เป็นระบบถอดเสียงอ่านภาษาฮากกาด้วยอักษรละติน มีจุดเริ่มต้นจากศาสนจักรเพรสไบทีเรียนที่เข้ามาเผยแพร่ศาสนาในจีนตั้งแต่ช่วงศตวรรษที่ 19 ต่อมาทางไต้หวันได้นำมาใช้เพื่อแสดงเสียงอ่านของภาษาฮากกาไต้หวันด้วย ในปี 2012 มีการตีพิมพ์คัมภีร์ไบเบิลฉบับภาษาฮากกาโดยยึดเอาสำเนียงเหมียวลี่เป็นหลัก และสำเนียงซินจู๋บางส่วน

## ระบบการเขียน

### อักษรที่ใช้
ตัวอักษรในระบบพักฟ้าซื้อใช้อักษรละตินพื้นฐาน 17 ตัว ได้แก่ A, C, E, F, H, I, K, L, M, N, O, P, S, T, U, V, Y และยังเพิ่ม Ṳ เข้ามาด้วย และมีการใช้อักษรพยัญชนะ 2 ตัวเพื่อแทนเสียงพยัญชนะเดียวได้แก่ Ch, Kh, Ng, Ph, Th และอักษร 3 ตัว คือ Chh

สำหรับอักษรละตินพื้นฐานที่เหลืออีก 10 ตัวได้แก่ B, D, G, J, Q, R, W, X, Z จะไม่มีการใช้เพื่อแทนเสียงในภาษาฮากกา แต่จะใช้เมื่อเขียนพวกคำยืมภาษาต่างประเทศเท่านั้น

### พยัญชนะต้น
เสียงพยัญชนะต้นของภาษาฮากกาแสดงดังตารางนี้

### สระ
เสียงสระในภาษาฮากกาแสดงด้วยอักษรดังต่อไปนี้

### ตัวสะกด
ภาษาฮากกามีเสียงตัวสะกดทั้งหมด 6 เสียง แสดงดังในตารางต่อไปนี้

### วรรณยุกต์
เสียงวรรณยุกต์แสดงโดยเครื่องหมายเสริมสัทอักษร โดยระดับเสียงของวรรณยุกต์ในภาษาฮากกาไต้หวันแสดงดังในตารางนี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การถอดอักษรจีนเป็นอักษรโรมัน
Estola albicans

***Estola albicans*** เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล

## อ้างอิง
วัดหมื่นเงินกอง

**วัดหมื่นเงินกอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

วัดหมื่นกองสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์มังราย ในรัชกาลของพญากือนา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2070 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2071 โดยชื่อ "หมื่นเงินกอง" คือชื่อของมหาอำมาตย์ตำแหน่งขุนคลังท่านหนึ่งในรัชกาลพระเจ้ากือนา

อาคารเสนาสนะทีสำคัญ ได้แก วิหารทรงพื้นเมืองมีการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2534 เป็นวิหารที่มีลวดลายแกะสลัก อุโบสถทรงพื้นเมือง ศิลปะล้านนาลวดลายแกะสลักปิดทอง เจดีย์ทรงปราสาทฐานสี่เหลี่ยมย่อมุมสูง มีเรือนธาตุย่อมุม มีซุ้มจรนำประดิษฐานพระพุทธรูปทั้งสี่ด้านองค์ระฆังกลม บัลลังค์ย่อมุม ถัดขึ้นไปเป็นปล้องไฉน ปลียอดและฉัตร

## อ้างอิง

หมื่นเงินกอง
วัดเมธัง

**วัดเมธัง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 2 ไร่ 98 ตารางวา

วัดเมธัง เดิมชื่อ **วัดช่างลาน** สร้างเมื่อ พ.ศ. 2095 โดยเริ่มสร้างสถูปก่อน ต่อมาสามีภรรยาชื่อหนานเมธังกับนางแก้ว ได้บริจาคที่และเงินเพื่อสร้างวัดใหม่ ถัดจากที่เดิมไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ เมื่อสร้างเสร็จจึงได้ชื่อว่า "วัดเมธัง" ส่วนวัดช่างลานเดิมได้ร้างไป คงเหลือร่องรอยเล็กน้อย วัดเมธังได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2514

อาคารและเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถทรงล้านนา กุฏิสงฆ์ วิหารทรงล้านนา หอไตรได้รับการบูรณะใหม่ เจดีย์ขนาดเล็ก เป็นเจดีย์แบบย่อมุม ลักษณะคล้าย กับเจดีย์วัดพระธาตุดอยสุเทพ

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระปัญญา
* พระสุริยะ
* พระเตชะ
* พระโพธิ
* พระญาณะวิชัย
* พระสิทธิ
* พระคำปัน
* พระอินต๊ะ
* พระบุญเป็ง จนฺทรํสี
* พระสุข ชยวุฑฺฒิ
* พระแก้ว
* พระบุญปั๋น
* พระครูสิทธิวรคุณ (แก้ว ปญฺญาสาโร)
* พระครูสิทธิวรคุณ (ดวงทิพย์ สิริภทฺโท)

## อ้างอิง

เมธัง
วัดลำผักชี

**วัดลำผักชี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในแขวงลำผักชี เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันพระศรีปริยัติมงคล (นิยม กิตฺติเมธี ป.ธ.9) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดลำผักชีตั้งวัดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 โดยหลวงพ่อเฉย ปัญญาวุฒโท หรือคุณพ่อเฉย เล็กใจซื่อ และคุณแม่จ้อย เล็กใจซื่อ (ภรรยา) เป็นผู้มีจิตศรัทธาเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา บริจาคที่ดิน เนื้อที่ 10 ไร่ ให้แก่คุณน่วม นันทวิชัย เพื่อสร้างวัด จึงหารือกับท่านเจ้าคุณ วินัยสารสุธี วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร และท่านพระครูนิบัญธรรมวินิจ เจ้าคณะอำเภอฝ่ายธรรมยุติ เจ้าอาวาสวัดประสิทธิไพศาล อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น เริ่มแรกสร้างเป็นสำนักสงฆ์โดยให้พระครูสมุห์ ยุทธสาร ญาณิสสโร (ศิษย์ของท่านพระครูนิบุญธรรมวินิจ เข้ามาดูแลรักษาและดำเนินการก่อสร้าง เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2519 ต่อมาคุณน่วม นันทวิชัย พร้อมคณะ กราบทูลสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามเพื่อขอประทานตั้งชื่อวัด จึงได้ประทานชื่อให้ว่า "วัดลำผักชี"

## อ้างอิง

ลำผักชี
เรเชล คุปตะ

**เรเชล คุปตะ** () เป็นนางแบบและนางงามชาวอินเดีย โดยเธอได้รับตำแหน่งทั้งมิสซูเปอร์ทาเลนจ์ออฟเดอะเวิลด์ 2022 และมิสแกรนด์อินเดีย 2024 ก่อนจะได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2024 ในวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2024 ต่อมาภายหลังได้ถูกปลดออกจากตำแหน่ง ในวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 เนื่องจากไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้

## ชีวิตช่วงต้น
คุปตะเกิดเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2004 ณ ชลันธร รัฐปัญจาบ โดยเธอเป็นบุตรของของราเชศ อัคคราวาลและเจนนิเฟอร์ คุปตะ

## การประกวด
คุปตะได้เริ่มเข้าสู่การประกวดตั้งแต่อายุ 18 ปีจากการเป็นตัวแทนประเทศอินเดียในการประกวดมิสซูเปอร์ทาเลนจ์ออฟเดอะเวิลด์ 2022 ณ ปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยในวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 2022 คุปตะสามารถชนะการประกวดมาได้

ในเวลาต่อมาคุปตะได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเดีย 2024 โดยในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2024 คุปตะชนะการประกวดแล้วได้เป็นตัวแทนประเทศอินเดียในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล

โดยในขณะที่เธอยังดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์อินเดีย 2024 คุปตะได้มาปฏิบัติภารกิจในประเทศไทย ทั้งการเข้าร่วมงานมิสแกรนด์สระบุรี 2025 และได้ทำกิจกรรมการกุศลโดยการบริจาคสิ่งของให้กับมูลนิธิเด็กอ่อนในสลัม ณ กรุงเทพมหานคร

และเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2024 ในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2024 ณ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย จากผู้เข้าแข่งขัน 68 ตัวแทนประเทศ ในรอบตอบคำถาม 5 คนสุดท้ายเกี่ยวกับประเด็นปัญหาสำคัญที่มนุษย์ทุกคนจะต้องเผชิญและแนวทางการแก้ไขที่ต้องการนำเสนอ คุปตะได้ให้คำตอบเกี่ยวกับประเด็นดังกล่าวว่า

จากคำตอบคุปตะสามารถชนะการประกวดและเป็นตัวแทนจากประเทศอินเดียคนแรกที่ชนะ และได้รับตำแหน่งดังกล่าวต่อจากลูเซียนา ฟุสเตร์ มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2023 จากประเทศเปรู 

ต่อมาเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 เรเชล คุปตะ ได้ประกาศบนโซเชียลมีเดียว่าสละตำแหน่ง จึงทำให้องค์กรมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลจำกัดมหาชนได้ปลดออกจากตำแหน่ง เนื่องจากไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ตามที่กองประกวดมอบหมายได้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐปัญจาบ
หมวดหมู่:นางแบบอินเดีย
หมวดหมู่:ผู้ชนะการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
เสียงนาสิก ลิ้นไก่ ไม่ก้อง

**นาสิก ลิ้นไก่ ไม่ก้อง** (voiceless uvular nasal) เป็นเสียงพยัญชนะเสียงหนึ่งที่หาได้ยาก พบได้แค่ในไม่กี่ภาษา เช่น ภาษาในตระกูลภาษาจีน-ทิเบตของชนกลุ่มน้อยในทิเบต สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ  ส่วนสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาใช้เป็น `N\_0`

นาสิก ลิ้นไก่ ไม่ก้อง
เสียงนาสิก เพดานแข็ง ไม่ก้อง

**เสียงนาสิก เพดานแข็ง ไม่ก้อง** (voiceless palatal nasal) เป็นเสียงพยัญชนะที่พบได้ในบางภาษา เช่นในภาษาพม่า, ภาษาม้ง, ภาษาไอซ์แลนด์ เป็นต้น สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ  และ  ส่วนสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาใช้เป็น `J_0`

## อ้างอิง

นาสิก เพดานแข็ง ไม่ก้อง
เสียงนาสิก เพดานอ่อน ไม่ก้อง

**เสียงนาสิก เพดานอ่อน ไม่ก้อง** (voiceless velar nasal) เป็นเสียงพยัญชนะที่พบได้ในบางภาษา เช่นในภาษาพม่า สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ  ส่วนสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาใช้เป็น `N_0`

## อ้างอิง

นาสิก เพดานอ่อน ไม่ก้อง
เสียงนาสิก ลิ้นม้วน ไม่ก้อง

**เสียงนาสิก ลิ้นม้วน ไม่ก้อง** (voiceless retroflex nasal) เป็นเสียงพยัญชนะที่พบได้น้อยมากในภาษาทั่วไป พบได้ใน ภาษายาย ในนิวแคลิโดเนีย สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ  และ  ส่วนสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาใช้เป็น `n`_0`

## อ้างอิง

นาสิก ลิ้นม้วน ไม่ก้อง
เสียงนาสิก ปุ่มเหงือก ไม่ก้อง

**เสียงนาสิก ปุ่มเหงือก ไม่ก้อง** (voiceless retroflex nasal) เป็นเสียงพยัญชนะที่พบได้ในบางภาษา เช่นในภาษาพม่า, ภาษาม้ง, ภาษาไอซ์แลนด์ เป็นต้น

สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ  สร้างขึ้นจากการผสม  (เสียงนาสิก ปุ่มเหงือก) เข้ากับเครื่องหมายเสริมสัทอักษรที่แสดงว่าเสียงไม่ก้อง ส่วนสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ใช้คือ `n_0`

## อ้างอิง

นาสิก ปุ่มเหงือก ไม่ก้อง
เสียงเสียดแทรก เพดานแข็งปุ่มเหงือก ไม่ก้อง

**เสียงเสียดแทรก เพดานแข็งปุ่มเหงือก ไม่ก้อง** (voiceless alveolo-palatal fricative) เป็น เสียงพยัญชนะเสียงหนึ่ง เป็นเสียงเสียดแทรกที่เกิดขึ้นเมื่อปลายลิ้นยังคงติดอยู่กับเหงือกส่วนล่างทำให้เกิดช่องว่างระหว่างปลายลิ้นที่ยกขึ้นกับเหงือกไปจนถึงเพดานแข็ง

ใน สัทอักษรสากล จะเขียนแทนด้วย []

## ตัวอย่างภาษาที่พบ

เสียดแทรก เพดานแข็งปุ่มเหงือก ไม่ก้อง
เสียงเสียดแทรก เพดานแข็งปุ่มเหงือก ก้อง

**เสียงเสียดแทรก เพดานแข็งปุ่มเหงือก ก้อง** (voiced alveolo-palatal fricative) เป็นเสียงพยัญชนะเสียงหนึ่ง เป็นเสียงเสียดแทรกที่เกิดขึ้นเมื่อปลายลิ้นยังคงติดอยู่กับเหงือกส่วนล่างทำให้เกิดช่องว่างระหว่างปลายลิ้นที่ยกขึ้นกับเหงือกส่วนบนไปจนถึงเพดานแข็ง

ในสัทอักษรสากลเขียนแทนด้วย [] ส่วนสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ใช้คือ `z\`

## ภาษาที่พบ

## อ้างอิง

เสียดแทรก เพดานแข็งปุ่มเหงือก ก้อง
ปาปาส ปอร์ กอนเบนิเอนซิอา

***ปาปาส ปอร์ กอนเบนิเอนซิอา*** () เเป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเม็กซิโกซึ่งออกอากาศครั้งแรกทางช่องลัสเอสเตรยัส เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2024 ซีรีส์นำแสดงโดยโฮเซ่ รอน และอาริอัดเน่ ดิอาซ

## นักแสดง
* โฮเซ่ รอน รับบท ติโน่ เกบารา
* อาริอัดเน่ ดิอาซ รับบท ไอเด้ มอสเคดา
* เฟอร์ดินานโด บาเลนเซีย รับบท กุซมัน มูเรียล
* อาฟริกา ซาบาลา รับบท เฟเดอริกา
* ดาเนียลา ลูฮาน รับบท คลาร่า ลุซ มอนรอย
* มาร์ติน ริกก้า รับบท รูดอล์ฟ
* มาเรีย ชากอน รับบท อลิเซีย "ลิชิต้า" ชาโกยาน
* มิเกล มาร์ติเนซ รับบท ชาโน ชามอร์โร
* โอราซิโอ ปานเชรี รับบท ดามาโซ ริเบรา
* แลมบ์ดา การ์เซีย รับบท ฟากุนโด โตเปเต้
* เชอร์ลิน กอนซาเลซ รับบท ซิลวานา เดล บาเย
* อิมานอล ลันเดต้า รับบท เฟลิเป้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เม็กซิโก
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาสเปน
หมวดหมู่:เตเลโนเบลาของเตเลบิซา
จังหวัดอำนาจเจริญในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอำนาจเจริญ]] พ.ศ. 2548** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง เท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2544 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน

## ภาพรวม
### ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รวมทั้งจังหวัดอำนาจเจริญ)

### ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รายเขตเลือกตั้ง)

### ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต (รวมทั้งจังหวัดอำนาจเจริญ)

### ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต (รายเขตเลือกตั้ง)

## ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ
**ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ จังหวัดอำนาจเจริญ**
! colspan=2 | พรรค
! คะแนนเสียง
! ร้อยละ
|-
| bgcolor="" |
| align="left" | ชาติไทย (1)
| 9,893
| 5.77
|-
| bgcolor="" |
| align="left" |กิจสังคม (2)
| 287
| 0.17
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |พัฒนาชาติไทย (3)
| 579
| 0.34
|-
| bgcolor="" |
| align="left" |ประชาธิปัตย์ (4)
| 42,795
| 24.94
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |ประชาชนไทย (5)
| 430
| 0.25
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |คนขอปลดหนี้ (6)
| 1,157
| 0.67
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |ธรรมชาติไทย (7)
| 220
| 0.13
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |แผ่นดินไทย (8)
| 451
| 0.26
|-
| bgcolor="" |
| align="left" |ไทยรักไทย (9)
| **105,053**
| **61.22**
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |ความหวังใหม่ (10)
| 307
| 0.18
|-
| bgcolor="" |
| align="left" |มหาชน (11)
| 5,096
| 2.97
|-
| bgcolor="" |
| align="left" |ประชากรไทย (12)
| 273
| 0.16
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |ไทยช่วยไทย (13)
| 450
| 0.26
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |แรงงาน (14)
| 1,461
| 0.85
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |ชาติประชาธิปไตย (15)
| 978
| 0.57
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |กสิกรไทย (16)
| 134
| 0.08
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |ทางเลือกที่สาม (17)
| 57
| 0.03
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |รักษ์ถิ่นไทย (18)
| 150
| 0.19
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |พลังเกษตรกร (19)
| 1,702
| 0.99
|-
| bgcolor="E9E9E9" |
| align="left" |พลังประชาชน (20)
| 118
| 0.07
|-
| colspan="4" bgcolor="#E9E9E9"|
|-
|align=left colspan=2|บัตรดี
| 171,591
| 96.93
|-
|align=left colspan=2|บัตรเสีย
| 4,453
| 2.52
|-
|align=left colspan=2|ไม่ประสงค์ลงคะแนน
| 985
| 0.56
|-
|align=left colspan=2|**ผู้มาใช้สิทธิ์เลือกตั้ง**
| **177,029**
| **68.02**
|-
|align=left colspan=2|**ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง**
| **260,248**
| **100.00**
|}

## ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

### เขต 1
เขตเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองอำนาจเจริญและอำเภอหัวตะพาน

### เขต 2
เขตเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอลืออำนาจ อำเภอพนา อำเภอปทุมราชวงศา อำเภอชานุมาน และอำเภอเสนางคนิคม

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดอำนาจเจริญในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544
* จังหวัดอำนาจเจริญในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฏรเป็นการทั่วไป เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2548

อำนาจเจริญ
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดอำนาจเจริญ
ไป๋ฮว่าจื้อ

**ไป๋ฮว่าจื้อ** () เป็นชื่อเรียกระบบถอดเสียงด้วยอักษรละตินของภาษาจีนถิ่นต่าง ๆ อาจหมายถึง

* เป่อ่วยยี - สำหรับภาษาฮกเกี้ยน
* เตี่ยจิวแปะอ่วยหยี่ - สำหรับภาษาแต้จิ๋ว
* พักฟ้าซื้อ - สำหรับภาษาฮากกา

## เกี่ยวข้อง

**ผิงฮว่าจื้อ** ()

* ปั่งงั่วเจ๋ย์ - สำหรับภาษาฮกจิว

หมวดหมู่:การถอดอักษรจีนเป็นอักษรโรมัน
จังหวัดสุพรรณบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี]] มีนาคม พ.ศ. 2535** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2531 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

### เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองสุพรรณบุรี, อำเภอบางปลาม้า, อำเภอสองพี่น้อง และอำเภออู่ทอง

### เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบไปด้วยอำเภอดอนเจดีย์, อำเภอศรีประจันต์, อำเภอสามชุก, อำเภอเดิมบางนางบวช, อำเภอด่านช้าง และอำเภอหนองหญ้าไซ

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดสุพรรณบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531
* จังหวัดสุพรรณบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535

## อ้างอิง

สุพรรณบุรี
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดสุพรรณบุรี
เบลด & บัสตาร์ด

เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นที่เขียนโดยคุโม คากิว และวาดภาพประกอบโดย so-bin ซึ่งอิงจากซีรีส์วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท *[[Wizardry]]* เดรคอมได้ตีพิมพ์เป็นเล่มจำนวน 4 เล่มตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2565 ภายใต้สำนักพิมพ์เดร โนเวล การดัดแปลงเป็นมังงะซึ่งมีภาพประกอบโดยมาโคโตะ ฟูเก็ตสึ ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนออนไลน์บนเว็บไซต์*เดร โนเวล*ของเดรคอม ตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566 และได้รวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(*[[ทังโกบง]]*)เป็นจำนวน 4 เล่ม ได้มีการประกาศสร้างเป็นอนิเมะแล้ว

## สื่อ
### ไลต์โนเวล
*เบลด & บัสตาร์ด*เขียนโดยคุโมะ คากิว และวาดภาพประกอบโดย so-bin ได้เริ่มตีพิมพ์ภายใต้สำนักพิมพ์เดร โนเวลของเดรคอม เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2565 มีการตีพิมพ์เป็นเล่มทั้งหมด 4 เล่มได้วางจำหน่าย ณ วันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 สำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ไลต์โนเวลในฉบับภาษาไทยเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567

### มังงะ
มังงะที่วาดภาพประกอบโดยมาโคโตะ ฟูเก็ตสึ ได้เผยแพร่ตอน "ที่ 0" บนเว็บไซต์*เดร คอมมิค* ของเดรคอม เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2566 ต่อมาเริ่มลงพิมพ์เป็นตอน ๆ ในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2566 ตอนต่าง ๆ ของมังงะได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(*[[ทังโกบง]]*)จำนวน 7 เล่ม ณ เดือนตุลาคม พ.ศ. 2568 สำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ไลต์โนเวลในฉบับภาษาไทยเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567

### อนิเมะ
มีการประกาศดัดแปลงเป็นอนิเมะเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2567

## ดูเพิ่ม
**[[ก็อบลิน สเลเยอร์]]* ไลต์โนเวลอีกเรื่องหนึ่งที่มีผู้เขียนคนเดียวกัน
**[[โอเวอร์ลอร์ด]]* ไลต์โนเวลอีกเรื่องที่มีนักวาดคนเดียวกัน
**[[Wizardry]]* ซีรีส์วิดีโอเกมเล่นตามบทบาทที่*เบลด & บัสตาร์ด*ได้อ้างอิง
**[[ยากิโทริ: หน่วยทหารกล้าตาย]]* นิยายที่มีนักวาดคนเดียวกัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
*

หมวดหมู่:นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะที่สร้างจากไลต์โนเวล
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะดาร์กแฟนตาชี
หมวดหมู่:เว็บคอมิกญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ไลต์โนเวล
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:เว็บคอมิกที่ได้รับการตีพิมพ์
หมวดหมู่:ฟีนิกซ์ (สำนักพิมพ์)
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี พ.ศ. 2567

**การเลือกตั้ง[[นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด]]อุบลราชธานี พ.ศ. 2567** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2567 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2567

สืบเนื่องจากกานต์ กัลป์ตินันท์ ได้ลาออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2567

## ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด

### หมายเลข 1: [[กานต์ กัลป์ตินันท์]]
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี สังกัด พรรคเพื่อไทย

### หมายเลข 2: [[สิทธิพล เลาหะวนิช]]
อดีตรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี สังกัด พรรคประชาชน

### หมายเลข 3: [[จิตรวรรณ หวังศุภกิจโกศล]]
ที่ปรึกษาพรรคไทรวมพลัง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน (พ.ศ. 2550)

### หมายเลข 4: [[อธิปไตย ศุ้ย ศรีมงคล]]
ปัจจุบันเป็นสมาชิกพรรคไทรวมพลัง

## ผลการเลือกตั้ง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

อุบลราชธานี
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดอุบลราชธานี
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมุนสเตอร์

**มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมุนสเตอร์** ( - MTU; ) เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีของรัฐ ประกอบด้วย 6 วิทยาเขต ตั้งอยู่ในเคาน์ตีคอร์กและเคาน์ตีเคอร์รี ก่อตั้งในเดือนมกราคม 2021 จากการควบรวมสถาบันเทคโนโลยีคอร์กและสถาบันเทคโนโลยีทราลีเข้าด้วยกัน การก่อตั้งถูกประกาศในเดือนพฤษภาคม 2020 มหาวิทยาลัยมีนักศึกษากว่า 18,000 คน และมีเจ้าหน้าที่กว่า 2,000 คน

MTU เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งที่สองของไอร์แลนด์ ต่อจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีดับลิน

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมุนสเตอร์ประกอบด้วยวิทยาเขต 6 แห่ง ได้แก่ วิทยาเขตในเมืองทราลี เคาน์ตีเคอร์รี ที่ดรอมแทกเกอร์และที่แคลช และวิทยาเขตในเมืองคอร์ก ที่บิชอปสทาวน์ ที่โรงเรียนดนตรีคอร์ก (ใจกลางเมืองคอร์ก) ที่วิทยาลัยศิลปะและการออกแบบครอว์ฟอร์ด และที่วิทยาลัยการเดินเรือแห่งชาติไอร์แลนด์ในริงกาสคิดดี (ด้านตะวันตกของคอร์ก) กิจกรรมการวิจัยดำเนินการในศูนย์ต่างๆ ทั่วสถานที่ของมหาวิทยาลัย 
center|thumb|700x700px| ภาพพาโนรามาของลานวงกลมกลางวิทยาเขตบิชอปส์ทาวน์
thumb| อาคารโรงเรียนดนตรีคอร์ก ยูเนียนคีย์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

มุนสเตอร์
เทคโนโลยีมุนสเตอร์
ยูฟ่าคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2024–25 รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ (ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก)

หน้านี้สรุป **ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก** แต่ละนัดของ **ยูฟ่าคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2024–25 รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ**.

แต่ละเวลาคือ CEST (UTC+2), ตามที่ระบุไว้โดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, คืออยู่ในวงเล็บ).

## รอบคัดเลือกรอบสอง
การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกรอบสองได้ภจภัดขึ้นในวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2567.

### สรุปผลการแข่งขัน



### แมตข์

*รวมผลสองนัด เสมอ 4–4. ออร์ดาบาซี ชนะลูกโทษ 4–3.*
----

*รวมผลสองนัด วิคินกูร์ เรย์คยาวิก ชนะ 2–1.*
----

*รวมผลสองนัด ฟลอรา ชนะ 5–2.*
----

*รวมผลสองนัด พียูนิก ชนะ 4–3.*
----

*รวมผลสองนัด เดชิช ชนะ 2–0.*
----

*รวมผลสองนัด บอลล์กานี ชนะ 2–0.*

## รอบคัดเลือกรอบสาม
การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกรอบสามได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2567.

### สรุปผลการแข่งขัน



### แมตช์

*รวมผลสองนัด วิคินกูร์ เรย์คยาวิก ชนะ 3–2.*
----

*รวมผลสองนัด พียูนิก ชนะ 2–0.*
----

*รวมผลสองนัด เสมอ 1–1. ลาร์เน ชนะลูกโทษ 4–1.*
----

*รวมผลสองนัด เสมอ 2–2. เอชเจเค ชนะลูกโทษ 4–3.*

## รอบเพลย์ออฟ
การจับสลากสำหรับรอบเพลย์ออฟได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2567.

### สรุปผลการแข่งขัน



## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

*1C
2024-25
โด๋ หุ่ง สุง

**โด๋ หุ่ง สุง** (; เกิดเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2536) เป็นนักฟุตบอล อาชีพชาวเวียดนามที่เล่นในตำแหน่ง กองกลาง ให้กับสโมสรฮานอย ในวี.ลีก ดิวิชัน 1 และเป็นกัปตันทีมชาติเวียดนาม

## อาชีพสโมสร

### ฮานอย เอฟซี
โด๋ หุ่ง สุง ร่วมงานกับ สโมสรฟุตบอลฮานอย ตั้งแต่อายุ 17 ปี หลังจากเข้าร่วมศูนย์พัฒนาของสโมสรใน ยาลัม ในปี 2558 เขาย้ายไปร่วมทีม สโมสรฟุตบอลไซ่ง่อน ในลีกวีลีก 2 ด้วย สัญญายืม ตัวหนึ่งฤดูกาล

เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 2566 โด๋ หุ่ง สุง ได้เซ็นสัญญาขยายเวลาออกไป ทำให้เขาอยู่กับฮานอยจนถึงปี 2569.

## อาชีพระดับนานาชาติ
ในปี 2555 โด๋ หุ่ง สุง ถูกโค้ช ฮหว่าน วัน ฟุก (Hoàng Văn Phúc) เรียกตัวให้เข้าร่วมทีมชาติเวียดนาม 19 ปี ที่เข้าร่วมในการแข่งขัน ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี 2012.

ในปี 2557 โด๋ หุ่ง สุง ถูกเพิ่มเข้าในรายชื่อทีมชาติเวียดนาม U-23 โดยหัวหน้าผู้ฝึกสอน มิอุระ โทชิยะ เพื่อเข้าร่วมการ เอเชียนเกมส์ และรอบคัดเลือกชิงแชมป์เอเชีย 23 ปี ในปี 2565 โด๋ หุ่ง สุง กลับมาอย่างเป็นทางการและสวมปลอกแขนกัปตันทีมชาติเวียดนาม 23 ปี ที่จะแข่งขันใน ซีเกมส์ ครั้งที่ 31

## เกียรติประวัติ
**ไซง่อน**

* วี.ลีก ดิวิชัน 2 : 2015

**ฮานอย**

* วี.ลีก ดิวิชัน 1 : 2016, 2018, 2019, 2022 ;  รองชนะเลิศ : 2020
* เวียดนาม เนชั่นแนล คัพ : 2019, 2020, 2022 ; รองแชมป์ : 2016
* เวียดนามซูเปอร์คัพ : 2019, 2020, 2021; รองชนะเลิศ : 2016, 2017

**เวียดนาม อายุไม่เกิน 23 ปี** / **โอลิมปิก**

* กีฬาซีเกมส์ 2019, 2021
* เอเชียนเกมส์ อันดับที่ 4 : 2018
* วีเอฟเอฟ คัพ : 2018

**เวียดนาม**

* ชิงแชมป์อาเซียน : 2018 ; รองแชมป์ : 2022
* วีเอฟเอฟ คัพ : 2022
* รองแชมป์ คิงส์คัพ : 2019

**รายบุคคล**

* บอลทองคำเวียดนาม : 2019

## อ้างอิง

*
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเอเชียนคัพ 2023
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเอเชียนคัพ 2019
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฮานอย
หมวดหมู่:ผู้เล่นในวี.ลีก 1
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอลชาย
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:Articles using Template:Medal with Runner-up
หมวดหมู่:Articles using Template:Medal with Winner