open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ไข้เหลือง

**ไข้เหลือง**เป็นโรคชนิดหนึ่งในกลุ่มโรคไข้เลือดออกจากไวรัส

ไวรัสไข้เหลืองมีขนาด 40-50 นาโนเมตร เป็นไวรัสชนิดอาร์เอ็นเอไวรัสเซนส์บวก มีปลอกหุ้ม อยู่ในแฟมิลีฟลาวิไวริดี ติดต่อผ่านทางการถูกยุงตัวเมียที่มีเชื้อกัด อาจเป็นยุงไข้เหลือง ยุงลาย หรือยุงอื่น ๆ บางชนิด พบในพื้นที่เขตร้อนของทวีปอเมริกาใต้และทวีปแอฟริกาและพื้นที่ข้างเคียง แต่ไม่พบในทวีปเอเชีย โฮสต์ของไวรัสไข้เหลืองคือลิงไพรเมทรวมถึงมนุษย์และยุงบางชนิด เชื่อว่าโรคนี้มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่แอฟริกา ระบาดมายังอเมริกาใต้พร้อมกับการค้าทาสในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ต่อมาในศตวรรษที่ 17 เริ่มมีบันทึกการระบาดครั้งใหญ่หลายครั้งในอเมริกา แอฟริกา และยุโรป จนในศตวรรษที่ 19 ไข้เหลืองก็ถูกยกระดับเป็นโรคติดต่อที่อันตรายที่สุดโรคหนึ่ง

ผู้ป่วยไข้เหลืองส่วนใหญ่มีอาการไข้ หนาวสั่น คลื่นไส้ เบื่ออาหาร ปวดกล้ามเนื้อ (โดยเฉพาะหลัง) และปวดศีรษะ ส่วนใหญ่หายได้เองในเวลาหลายวัน ผู้ป่วยบางคนจะมีระยะพิษตามหลังจากระยะไข้ เซลล์ตับเสียหายจนมีดีซ่าน (เป็นที่มาของชื่อโรค) และอาจเป็นมากจนเสียชีวิตได้ ไข้เหลืองอาจทำให้ผู้ป่วยมีเลือดออกง่าย จึงจัดอยูในกลุ่มโรคไข้เลือดออก องค์การอนามัยโลกประมาณไว้ว่ามีคนที่ไม่ได้รับวัคซีนไข้เหลืองป่วยเป็นไข้เหลือง 200,000 รายต่อปี และเสียชีวิต 30,000 รายต่อปี ปัจจุบันผู้ป่วยโรคไข้เหลืองกว่า 90% อยู่ในแอฟริกา

วัคซีนไข้เหลืองที่ปลอดภัยและใช้ได้ผลนั้นผลิตสำเร็จตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 20 บางประเทศยังกำหนดให้นักท่องเที่ยวต้องได้รับวัคซีนนี้ก่อนเข้าประเทศ เนื่องจากเป็นโรคที่ยังไม่มีวิธีการรักษาจำเพาะจึงมีความจำเป็นต้องจัดให้ผู้ที่อยู่ในพื้นที่เสี่ยงได้มีโอกาสเข้าถึงวัคซีนอย่างทั่วถึง พร้อม ๆ กับลดจำนวนยุงและลดโอกาสถูกยุงกัด ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา จำนวนผู้ป่วยไข้เหลืองเริ่มเพิ่มสูงขึ้นอีกครั้ง จึงจัดอยู่ในกลุ่ม*โรคอุบัติซ้ำ* (re-emerging disease) เชื่อว่าเป็นผลจากสภาพสังคมและสงครามในหลาย ๆ ประเทศในแอฟริกา
หมวดหมู่:ไข้จากไวรัสที่มีแมลงเป็นพาหะและไข้เลือดออกที่เกิดจากไวรัส

หมวดหมู่:ฟลาวิไวรัส
หมวดหมู่:โรคเขตร้อน
หมวดหมู่:วิทยาตับ
หมวดหมู่:โรคติดเชื้อจากแมลง
หมวดหมู่:โรคที่ไม่ได้รับการรักษา
หมวดหมู่:อาวุธชีวภาพ
มาสโลว์

**มาสโลว์** ( เขียนในภาษาอังกฤษว่า Maslov, Maslow หรือ Maslova) เป็นชื่อสกุลของชาวรัสเซียและชาวรัสเซียเชื้อสายยิวที่นิยมกันมาก อาจหมายถึง

## บุคคล
* อับราฮัม มาสโลว์ นักจิตวิทยาชาวอเมริกัน

## ดูเพิ่ม
* ลำดับขั้นความต้องการของมาสโลว์ 

หมวดหมู่:ชื่อ
หมวดหมู่:ชื่อตัว
หมวดหมู่:นามสกุล
หมวดหมู่:นามสกุลรัสเซีย
โคแฟกเตอร์

**โคแฟกเตอร์** เป็นสารประกอบเคมีมิใช่โปรตีนที่ยึดเกาะกับโปรตีนและจำเป็นต่อกิจกรรมทางชีววิทยาโปรตีน โปรตีนเหล่านี้โดยทั่วไปคือเอนไซม์ และโคแฟเตอร์สามารถถูกมองว่าเป็น "โมเลกุลตัวช่วย" ที่ช่วยในการเปลี่ยนรูปทางชีวเคมี

โคแฟกเตอร์สามารถแบ่งกลุ่มได้ขึ้นอยู่กับว่ามันยึดเกาะกับเอนไซม์แน่นเพียงใด โคแฟกเตอร์ที่ยึดเกาะหลวม ๆ เรียกว่า **โคเอนไซม์** และโคแฟกเตอร์ที่ยึดเกาะแน่นเรียกว่า **กลุ่มพรอสธีติก** เอนไซม์ไม่ทำงาน โดยไม่มีโคแฟกเตอร์ เรียกว่า อะโพเอนไซม์ ขณะที่เอนไซม์สมบูรณ์ที่มีโคแฟกเตอร์ เรียกว่า โฮโลเอนไซม์

## อ้างอิง

 
หมวดหมู่:เอนไซม์
หงส์ โอบี2-12

**ดาวหงส์ โอบี2-12** เป็นดาวยักษ์ใหญ่ยิ่งสีฟ้าสดใสอย่างมาก ที่มีความสว่างที่สุดเท่าที่ทราบที่รู้จักกันในดาราจักร ซึ่งทำให้ดาวเกือบสองล้านครั้งสว่างกว่าดวงอาทิตย์ แม้น้อยกว่าครึ่งประมาณการเมื่อดาวค้นพบครั้งแรก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Online Astronomy: The Brightest Stars 
* Tim Thompson: OB2-12
* http://jumk.de/astronomie/big-stars/cygnus-ob2-12.shtml

หมวดหมู่:กลุ่มดาวหงส์
หมวดหมู่:ดาวยักษ์ใหญ่ยิ่ง
กาโด-กาโด

250px|thumb|left|กาโด-กาโดในจาการ์ตา โรยด้วยเอิมปิง
thumb|right|การปรุงกาโด-กาโดในอินโดนีเซีย
**กาโด-กาโด** () หรือ **โลเต็ก** () เป็นอาหารยอดนิยมของประเทศอินโดนีเซีย ประกอบไปด้วยผัก ทั้งผักสด ผักต้ม และผักลวก และธัญพืชหลายชนิด ราดด้วยซอสที่ทำจากถั่ว ทั้งแคร์รอต มันฝรั่ง กะหล่ำปลี ถั่วงอก ถั่วเขียว ถั่วฝักยาว ขนุนอ่อน ผักกาดหอม นอกจากนี้ยังมีเต้าหู้ และไข่ต้มสุก และกินกับข้าวเกรียบทอดหลายชนิด เช่น กรูปุก ซึ่งเป็นข้าวเกรียบกุ้งหรือปลา เอิมปิง เป็นข้าวเกรียบใส่เมล็ดของผักเหมียง หรือจะกินกับเต็มเปทอด หรือข้าวต้มแบบลนตงก็ได้ รับประทานกับซอสถั่วที่คล้ายกับซอสสะเต๊ะ ซึ่งประกอบด้วย กะปิ ถั่วลิสงบด กะทิ น้ำตาลโตนด พริกแดง กระเทียม กะทิ มะขามเปียก คำว่ากาโดในภาษาอินโดนีเซียแปลว่ายำ

กาโด-กาโดมีความหลากหลายในแต่ละท้องที่ ในซูราบายาเรียกว่า "กาโด-กาโดซีรัม" ซึ่งจะราดน้ำซอสลงไปบนเครื่องปรุงอื่น ในบันดุงและโบโกร์จะเคล้าน้ำซอสให้เข้ากับเครื่องปรุงก่อนเสิร์ฟ ในจาการ์ตาเรียกว่า "กาโด-กาโดโบโปล" ใช้เมล็ดมะม่วงหิมพานต์แทนถั่วลิสง โดยมากน้ำราดจะเป็นน้ำกะทิใส่พริกสดโขลกละเอียดและถั่วลิสงบด ราดลงบนผักต้ม มีรสชาติหวานเปรี้ยวและเผ็ดเล็กน้อย

ในประเทศไทยมีอาหารที่ใกล้เคียงกับกาโด-กาโดคือขนมจีนน้ำพริก อาจเป็นไปได้ว่าอาจได้รับอิทธิพลจากกาโด-กาโดมา โดยช่างแกงชาววังได้ปรุงแต่งให้กลิ่นรสตามอย่างอาหารไทยคือเติมกลิ่นมะกรูด ใช้การใส่ถั่วทองคั่วบดหยาบเพื่อเพิ่มเนื้อสัมผัส และพริกป่นเพื่อเพิ่มสีสันของอาหารให้น่ารับประทาน

## อ้างอิง
* นันทนา ปรมานุศิษฏ์. โอชาอาเซียน. กทม. มติชน. 2556 หน้า 269 - 271

หมวดหมู่:อาหารอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:อาหารประจำชาติ
หมวดหมู่:อาหารประเภทยำ
วัดประชานิยม (จังหวัดกาฬสินธุ์)

**วัดประชานิยม** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่เลขที่ 84 ถนนถีนานนท์ อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ เป็นสถานที่ตั้งของ โรงเรียนพระปริยัติสามัญวัดประชานิยม และมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาลัยศาสนศาสตร์เฉลิมพระเกียรติกาฬสินธุ์ ที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 33 ไร่ 2 งาน 55 ตารางวา ตาม โฉนดที่ดิน เลขที่ 2027

## ประวัติ
พื้นที่แต่ก่อนเป็นป่าช้าโคกกลาง ยังไม่มีผู้ใดถือครองเป็นกรรมสิทธิ์ อยู่ห่างจากชุมชน (เทศบาลเมืองกาฬสินธุ์)ประมาณ 5 ก.ม. ต่อมาในปี 2480 พระสุธรรมคณาจารย์ (หลวงปู่แดง ธมฺมรกฺขิโต) ซึ่งเป็นพระกัมมัฏฐาน ศิษย์หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ได้ธุดงค์มาจากจังหวัดสกลนคร ถึงป่าช้าโคกกลาง เห็นว่าเป็นสถานที่อันสัปปายะ เหมาะแก่การปฏิบัติธรรม จึงหยุดพักปักกลดบำเพ็ญกรรมฐาน ณ ป่าช้าโคกกลาง ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
ในสมัยนั้น อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ โดยเฉพาะบริเวณรอบชานเมืองกาฬสินธุ์ ยังไม่มีวัดสาย พระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต อยู่เลยแม้แต่วัดเดียว การเข้ามาหยุดพักปักกลดปฏิบัติกรรมฐาน ณ ป่าช้าโคกกลาง ของหลวงปู่แดง จึงเป็นเรื่องแปลกหูแปลกตา ของชาวพุทธบริเวณใกล้เคียง ข่าวการมาของหลวงปู่แดง จึงแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว ประชาชนพากันหลั่งไหลไปฟังธรรมและปฏิบัติธรรมกับท่านเป็นจำนวนมาก ในลักษณะ “ ตื่น ” พระกรรมฐาน อย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน จึงทำให้ป่าช้าโคกกลาง อันปกคลุมไปด้วยต้นไม้นานาชนิด ต้องกลายสภาพเป็นสถานที่อันโล่งเตียนภายใต้ร่มไม้ที่ร่มรื่น เป็นที่สัปปายะเหมาะแก่การปฏิบัติธรรมอย่างที่หลวงปู่แดงคิดในครั้งแรกที่ เดินธุดงค์มาถึงภายในเวลาไม่ถึงครึ่งเดือนการพัฒนาป่าช้าโคกกลางให้เป็นวัด เริ่มต้นขึ้นเมื่อประชาชนผู้มีจิตศรัทธาเลื่อมใสในหลวงปู่แดง ประกอบด้วย นายเปรื่อง ยลถวิล,นายภา ยลพันธ์, นายภู ฆารกุล, นายอื๊ด ฆารกุล, นางทองดำ ทองทวี, ได้ร่วมกันจับจองที่ดินแห่งนี้ (ป่าช้าโคกกลาง) แล้วถวายเป็นศาสนสมบัติเพื่อสร้างเป็นวัด โดย เจ้าประคุณสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (พิมพ์ ธมฺมธโร) วัดพระศรีมหาธาตุ กรุงเทพมหานคร ให้นามว่า **วัดประชานิยม**  ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2498

## การยกฐานะเป็นพระอารามหลวง
วัดประชานิยมเคยได้รับการเสนอชื่อเพื่อยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวงเมื่อ พ.ศ. 2549 แต่ก็มิได้มีการยกฐานะจนสิ้นรัชสมัยรัชกาลที่ 9 ต่อมาในวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2568 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ยกฐานะวัดประชานิยมขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ เพื่อเฉลิมพระเกียรติและเป็นพระราชกุศลเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 28 กรกฎาคม 2567

## อาณาเขตที่ตั้งวัด
* ทิศเหนือ จดทางสาธารณประโยชน์
* ทิศใต้ จดทางสาธารณประโยชน์
* ทิศตะวันออก ติดลำธารสาธารณประโยชน์
* ทิศตะวันตก จดทางสาธารณประโยชน์

## ลำดับเจ้าอาวาส

## สถานที่ภายในวัด
* โรงเรียนพระปริยัติสามัญวัดประชานิยม
* มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาลัยศาสนศาสตร์เฉลิมพระเกียรติกาฬสินธุ์

## อ้างอิง

ประชานิยม
ประชานิยม
หมวดหมู่:พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
ดาราจักรกงเกวียน

**ดาราจักรกงเกวียน** (รู้จักกันในชื่อ *ESO 350-40*) เป็นดาราจักรชนิดวงแหวน อยู่ห่างจากโลกประมาณ 500 ล้านปีแสง ในกลุ่มดาวช่างแกะสลัก มีขนาดประมาณ 150,000 ปีแสง มวลประมาณ  มวลดวงอาทิตย์ และหมุนด้วยอัตราเร็ว 217 กิโลเมตรต่อวินาที เดิมทีเป็นดาราจักรชนิดก้นหอยธรรมดา แต่เนื่องจากการชนครั้งใหญ่กับอีกดาราจักรหนึ่งเมื่อประมาณ 400 ล้านปีก่อนจึงทำให้กลายเป็นดาราจักรชนิดวงแหวนอย่างที่เป็นในปัจจุบัน

ข้าง ๆ มีดาราจักรขนาดอีกสองแห่งอยู่ใกล้ คือ PGC 2249 และ PGC 2252 เป็นดาราจักรบริวาร แต่โดยทั่วไปเชื่อกันว่าไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับการพุ่งชน ส่วนดาราจักรที่ชนกับดาราจักรกงเกวียนนั้นได้เคลื่อนห่างออกไปนานแล้ว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Webb Captures Stellar Gymnastics in The Cartwheel Galaxy | NASA

หมวดหมู่:ดาราจักรชนิดนูน
หมวดหมู่:ดาราจักรแปลก
หมวดหมู่:ดาราจักรชนิดวงแหวน
หมวดหมู่:กลุ่มดาวช่างแกะสลัก
หมวดหมู่:วัตถุท้องฟ้าของพีจีซี
โรงเรียนพระแสงวิทยา

**โรงเรียนพระแสงวิทยา** ()   เป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาประเภทสหศึกษา ในสังกัดกรมสามัญศึกษา จัดการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ถึงมัธยมศึกษาตอนปลาย เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกใน พ.ศ. 2515 เป็นหนึ่งในโรงเรียนที่อัตราการแข่งขันสูงของจังหวัดสุราษฎร์ธานี

## ประวัติ
ใน พ.ศ. 2515 โรงเรียนพระแสงวิทยาได้รับการอนุมัติจากกรมสามัญศึกษาให้เปิดทำการเรียนการสอนเป็นครั้งแรกในนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ในการเปิดเรียนในปีนั้นทางโรงเรียนยังไม่มีสถานที่สำหรับทำการเรียนการสอน จึงได้ใช้ศาลาการเปรียญของวัดย่านดินแดง เป็นสถานที่สำหรับทำการเรียนการสอนชั่วคราว หลังจากนั้นใน พ.ศ. 2516 ทางโรงเรียนได้รับงบประมาณเพื่อจัดซื้อที่ดินและงบประมาณสำหรับก่อสร้างอาคารเรียนจำนวน 500,000 บาท โดยสร้างอาคารเรียนแบบ 216 ในครั้งนั้นได้สร้างห้องเรียนจำนวน 4 ห้องเรียน บนที่ดินปัจจุบัน

ต่อมา พ.ศ. 2519 กระทรวงศึกษาธิการได้ยุบโรงเรียนประถมศึกษาตอนปลาย เข้ากับโรงเรียนพระแสงวิทยา ตามโครงการยุบและรวมโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบล จากนั้น พ.ศ. 2524 กรมสามัญศึกษาอนุมัติให้โรงเรียนเปิดทำการเรียนการสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย เบื้องต้นเปิดทำการเรียนการสอนเพียง 2 ห้องเรียน

ใน พ.ศ. 2529 สภาตำบลสินปุน ได้อนุมัติยกที่ดินสาธารณประโยชน์บริเวณหมู่ที่ 4 ตำบลสินปุน อำเภอพระแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี เนื้อที่ทั้งสิ้น 30 ไร่ ให้กับโรงเรียนเพื่อใช้ทำแปลงเกษตร

## เกียรติประวัติ
* เป็นโรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูงของจังหวัดสุราษฎร์ธานี
* ชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอล นันยางโกลหนูไทยแลนด์เลเจนด์คัพ" ภาคใต้ รุ่น 18 ปี ชิงถ้วยพระราชทานจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บทางการโรงเรียนพระแสงวิทยา 

หมวดหมู่:โรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูง
หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2515
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร
หมวดหมู่:อำเภอพระแสง
เครือข่ายสังคม

**เครือข่ายสังคม** หมายถึงโครงสร้างทางสังคมที่สร้างขึ้นจากกลุ่มของผู้กระทำ (เช่น ปัจเจกบุคคลหรือองค์การ) และความสัมพันธ์ทวิภาคระหว่างผู้กระทำเหล่านี้ ทัศนมิติเครือข่ายสังคมช่วยให้สามารถวิเคราะห์โครงสร้างของหน่วยสังคมทั้งมวลได้อย่างกระจ่างแจ้ง การศึกษาโครงสร้างเหล่านี้ใช้การวิเคราะห์เครือข่ายสังคมเพื่อระบุแบบอย่างท้องถิ่นหรือทั่วโลก ค้นหาหน่วยสังคมที่มีอิทธิพล และตรวจวัดพลวัตของเครือข่าย

**เครือข่ายทางสังคม** หมายถึงการใช้อินเทอร์เน็ตในการสร้างกลุ่ม เพื่อเป็นแหล่งพบปะสังสรรค์ หรือเพื่อสร้างองค์กรไร้สาย ซึ่งปัจจุบันเว็บไซต์ที่เกี่ยวข้องและได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย เช่น เฟซบุ๊ก ทวิตเตอร์ ไฮไฟฟ์ ไลน์ (โปรแกรมประยุกต์) ผ่านสมาร์ตโฟนมากขึ้น เนื่องจากเทคโนโลยีปัจจุบันสนับสนุนให้การเข้าถึงเครือข่ายผ่านสมาร์ตโฟนทำได้ง่ายขึ้นมาก

เครือข่ายสังคมและการวิเคราะห์เป็นสาขาวิชาสหวิทยาการโดยแท้ อันปรากฏขึ้นจากจิตวิทยาสังคม สังคมวิทยา สถิติศาสตร์ และทฤษฎีกราฟ จอร์จ ซิมเมิล (Georg Simmel) ได้แต่งตำราเกี่ยวกับทฤษฎีเชิงโครงสร้างในสังคมวิทยา เพื่อเน้นให้เห็นถึงพลวัตของความสัมพันธ์ไตรภาค และ "ข่ายโยงใยของการเข้าร่วมกลุ่ม" จาค็อบ โมเรโน (Jacob Moreno) ก็มีชื่อเสียงในเรื่องการพัฒนาผังสังคมมิติ (sociogram) ขึ้นเป็นคนแรกในคริสต์ทศวรรษ 1930 เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล แนวการศึกษาเหล่านี้ถูกทำให้เป็นระเบียบแบบแผนเชิงคณิตศาสตร์ในคริสต์ทศวรรษ 1950 จากนั้นทฤษฎีและวิธีการต่าง ๆ ของเครือข่ายสังคมก็เป็นที่แพร่หลายในสังคมศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์ในคริสต์ทศวรรษ 1980 ปัจจุบันนี้การวิเคราะห์เครือข่ายสังคมเป็นหนึ่งในกระบวนทัศน์หลักของสังคมวิทยาร่วมสมัย และถูกนำไปใช้ในศาสตร์เชิงสังคมและรูปนัยอื่น ๆ อีกจำนวนหนึ่ง นอกจากนี้เครือข่ายสังคมก่อร่างขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของสาขาวิชาวิทยาการเครือข่ายที่เพิ่งเริ่มต้น ควบคู่ไปกับเครือข่ายซับซ้อนอื่น ๆ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทฤษฎีการสื่อสาร
หมวดหมู่:Community building
หมวดหมู่:ทฤษฎีระบบซับซ้อน
หมวดหมู่:ทฤษฎีเครือข่าย
หมวดหมู่:ทฤษฎีองค์การ
หมวดหมู่:Self-organization
หมวดหมู่:Social information processing
เครือข่ายสังคม
หมวดหมู่:ระบบสังคม
หมวดหมู่:คำศัพท์สังคมวิทยา
หมวดหมู่:ทฤษฎีสังคมวิทยา
หมวดหมู่:ทฤษฎีระบบ
เซเบอร์แดนซ์

**เซเบอร์แดนซ์** (; ) เป็นดนตรีจากองก์ที่ 4 องก์สุดท้ายของบัลเลต์เรื่อง *[[กายาแน]]* (Gayane) ผลงานประพันธ์ของอารัม คาชาตูเรียน ออกแสดงครั้งแรกที่เมืองเปียร์ม ประเทศรัสเซีย เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 1942 โดยคณะคิรอฟบัลเล่ต์ 

ดนตรีท่อนนี้เป็นการบรรเลงประกอบการร่ายรำดาบ มีจังหวะที่เร้าใจ โดยดัดแปลงทำนองมาจากดนตรีพื้นเมืองของเมืองกยูมรี (Gyumri)  เมืองหลวงของจังหวัดชีรัคในอาร์มีเนีย  ผลงานชิ้นนี้เป็นหนึ่งในผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของคาชาเทรียน  มีปรากฏในวัฒนธรรมสมัยนิยมเป็นจำนวนยมาก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2485
หมวดหมู่:ผลงานของ อารัม คาชาตูเรียน
หมวดหมู่:บัลเลต์
หมวดหมู่:เพลงอาร์มีเนีย
วัดป่าเขาน้อย (จังหวัดพิจิตร)

**วัดป่าเขาน้อย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดธรรมยุติกนิกาย ก่อตั้งขึ้นตามแบบแผนแห่งวัดที่มุ่งลักษณะวิปัสสนาธุระทั่วไป  วัดตั้งอยู่ที่ หมู่บ้านเนินหัวโล้ หมู่ที่ 5 ตําบลวังทรายพูน อำเภอวังทรายพูน จังหวัดพิจิตร ปัจจุบันมี พระเสถียร กันตฺสีโล อยู่ในตำแหน่งเจ้าอาวาส  วัดป่าเขาน้อยมีคณะนักบวชประพฤติจริยาเป็นประจำอยู่ประมาณ 15-25 รูป

## ประวัติ
วัดป่าเขาน้อยเริ่มก่อตั้งเป็นวัดสมบูรณ์ตามกฎหมาย เมื่อปี พ.ศ. 2536 ทางราชการได้ออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3ก) ในที่ดินพื้นที่บริเวณ “ หนองแฟบ ” ซึ่งมีขอบเขตที่เนื้อที่ประมาณ 14 ไร่ 1 งาน 51 ตารางวา ให้กับ นายวงเดือน อัสโย ซึ่งเป็นอุบาสกผู้ริเริ่มก่อสร้างวัดในครั้งแรก และนายวงเดือน ได้มีศรัทธาถวายที่ดินแปลงดังกล่าวให้เป็นที่สร้างวัด

ปี พ.ศ. 2537 นายวงเดือน อัสโย ได้ดำเนินการขออนุญาตสร้างวัดต่อทางราชการในที่ดินแปลงที่ได้รับเอกสารสิทธิ์แล้วนั้น และได้รับอนุญาตจากกรมการศาสนา ด้วยความเห็นชอบของกระทรวงศึกษาธิการ และมหาเถรสมาคม อนุญาตให้สร้างวัดได้ เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2537

ปี พ.ศ. 2538 นายวงเดือน อัสโย ได้จัดทำรายงานขอตั้งวัด โดยขอตั้งชื่อวัดว่า “ วัดป่าเขาน้อย ” โดยมี หลวงปู่อ่ำ ธัมมกาโม (หมายถึงพระครูสันติวรญาณ ซี่งต่อมาได้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดสันติวรญาณ ตำบลวังศาล อำเภอวังโป่ง จังหวัดเพชรบูรณ์ด้วย) เป็นเจ้าอาวาส  เมื่อมีรายงานเสนอต่อทางราชการ จากนั้นกระทรวงศึกษาธิการ โดยความเห็นชอบของมหาเถรสมาคมได้ออกประกาศตั้งวัดป่าเขาน้อยให้เป็นวัดในพระพุทธศาสนาถูกต้องตามกฎหมาย เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2538 และโดยมีพระอ่ำ ธัมมกาโม เป็นเจ้าอาวาส ตั้งแต่นั้น

ปี พ.ศ. 2539 ได้มีประกาศพระราชทานวิสุงคามสีมาให้แก่วัดป่าเขาน้อยลงพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษา ฉบับประกาศทั่วไป เล่ม 113 ตอนที่ 18 ง เมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2539 มีนายอำเภอวังทรายพูนเป็นผู้ปักหมายเขตวิสุงคามสีมา ณ บริเวณพระอุโบสถที่อยู่กลางหนองน้ำ ชื่อ ‘ หนองแฟบ ’ ในพื้นที่เป็นบริเวณ กว้าง 30 เมตร ยาว 40 เมตร โดยประมาณ

โดยทั่วไปแล้ว ทราบกันดีว่าหลวงปู่จันทา ถาวโร เป็นพระอาจารย์ใหญ่แห่งสำนักวิปัสนาแห่งนี้ แต่หลวงปู่จันทาไม่ยอมรับในการแต่งตั้งให้ตนเองเป็นเจ้าอาวาส ต่อมาได้ยอมรับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสวัดป่าเขาน้อย เมื่ออยู่ในวัยชราภาพแล้ว โดยรับการเป็นเจ้าอาวาสตั้งแต่ วันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2549 จวบกระทั่งวันมรณภาพ อนึ่งวัดป่าเขาน้อยในอดีตกาลนั้น เมื่อสมัยตั้งแต่ก่อตั้งวัดเป็นต้นมาคราคร่ำไปด้วยผู้คน และบรรดานักปฏิบัติธรรม พบว่าในอดีต มีภิกษุมาพำนักจำพรรษาอยู่อาศัยประกอบสมณะกิจ ที่ประมาณ 50-70 เป็นประจำ แตกต่างจากปัจจุบันซึ่งมีพระสงฆ์และนักปฏิบัตธรรมจำนวนน้อย ซึ่งอยู่ช่วยกันดูแลศาสนวัตถุ และศาสนสถานไม่ให้รกร้างและชำรุดทรุดโทรมมากเกินไป

## สถานที่ภายในวัด
thumb|160px|งานปูนปั้นเรื่องราวพุทธประวัติภายในบริเวณวัด
พระอุโบสถกลางน้ำ, หอพระไตรปิฎก, ศาลาโรงฉัน, กุฏิถาวรประมาณ 60 หลัง, ศาลาโรงฉันน้ำร้อน, อาคารผู้มาพักปฏิบัติธรรม 6 อาคาร, อาคารเก็บรักษาของบริจาค, พระเมรุ, ถังคอนกรีตเก็บกักน้ำ 3 ถัง ถนนและกำแพงคอนกรีตในพื้นที่ประมาณ 280 ไร่, อาคารที่ล้างบาตร, สระน้ำ, บ่อน้ำบาดาล, ถ้ำประดิษฐานรูปเหมือนหลวงพ่อเพชร, วิหารรายรอบพื้นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปและสิ่งศักดิ์สิทธิ์, พระพุทธรูปพระพุทธมณฑลมงคลบพิตร, เจดีย์ศรีโอภาสพระบรมธาตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัดป่า
หมวดหมู่:วัดไทยในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
หมวดหมู่:วัดในจังหวัดพิจิตร
หมวดหมู่:อำเภอวังทรายพูน
โฟโต 51

right|thumb|300px|โฟโต 51
**โฟโต 51** () เป็นชื่อที่ตั้งให้แก่ภาพถ่ายการเลี้ยวเบนรังสีเอกซ์ของดีเอ็นเอ ถ่ายโดยเรย์มอนด์ กอสลิง นักศึกษาปริญญาเอกภายใต้การดูแลของโรซาลินด์ แฟรงคลิน  เมื่อปี พ.ศ. 2495  ภาพนี้ถือได้ว่าเป็นภาพถ่ายที่มีส่วนสำคัญที่สามารถทำให้ระบุถึงโครงสร้างที่แท้จริงของดีเอ็นเอได้
## ที่มา
ในสมัยนั้น  เจมส์ วัตสัน และฟรานซิส คริก ได้รับโฟโต 51 จากเมาริส วิลคินส์ ซึ่งเป็นผู้ร่วมงานของกอสลิง ซึ่งทำให้วัตสันสามารถสร้างแบบจำลองโครงสร้างทางเคมีของดีเอ็นเอชนิดที่ประกอบด้วยน้ำผลึก (ดีเอ็นเอชนิดบี) อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้าที่วัตสันจะสร้างแบบจำลองเสร็จ แฟรงคลินได้บรรยายถึงลักษณะซึ่งเธอได้ศึกษามาก่อนหน้า โดยกล่าวว่า ดีเอ็นเอมีโครงสร้างเป็นเกลียว มีสายคู่แบบขนานสวนทิศ (antiparallel) และมีหมู่ฟอสเฟตเป็นโครงค้ำจุนด้านนอก ส่วนเบสที่อยู่ด้านในทำหน้าที่แสดงลักษณะทางพันธุกรรม จนนำไปสู่การได้รับรางวัลโนเบลสาขาแพทยศาสตร์และสรีรวิทยาเมื่อ พ.ศ. 2505 ถึงกระนั้นแฟรงคลินผู้ดูแลงานนี้ก็สิ้นชีวิตไปเสียก่อนที่จะได้รับรางวัลร่วมกัน จึงถือได้ว่า ภาพโฟโต 51 นี้ เป็นภาพที่นำไปสู่การค้นพบที่สำคัญครั้งหนึ่งในมนุษยชาติ
## ความสำคัญ
เนื่องจากภาพนี้ยืนยันถึงโครงสร้างรูปเกลียวคู่ของดีเอ็นเอ เจมส์ วัตสัน ถึงกับกล่าวไว้ในหนังสือ *The Double Helix* ว่า "ครั้งแรกที่ผมเห็นภาพนี้ ผมอ้าปากค้างด้วยความตะลึง หัวอกหัวใจก็สั่นระรัวไปหมด"   งานทั้งหมดถูกตีพิมพ์ในช่วงปี พ.ศ.2496 ในนิตยสาร *Nature* ถึงห้าบทความด้วยกัน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผลิกศาสตร์
ฟ
ซึกมุนต์ กาลีนอฟสกี

**ซึกมุนต์ กาลีนอฟสกี** () เกิดวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1949 ที่ลัสกี เป็นอดีตผู้รักษาประตูฟุตบอลอาชีพชาวโปแลนด์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติโปแลนด์ชุดคว้าอันดับสามในการแข่งขัน **ฟุตบอลโลก 1974**

สโมสรที่เขาร่วมเล่น ได้แก่ แลเกียวาร์ชาวา, ชล็องสก์วรอตสวัฟ และมอตอร์ลูบลิน เขาได้ร่วมลงเล่นให้แก่ฟุตบอลทีมชาติโปแลนด์ 4 ครั้ง และเป็นผู้รักษาประตูตัวสำรองในฟุตบอลโลก 1974 ที่ซึ่งทีมชาติโปแลนด์ได้อันดับสาม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ผู้รักษาประตูฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวโปแลนด์
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1974
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูฟุตบอล
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดมาซอฟแช
อารัม คาชาตูเรียน

thumb
**อารัม อีลิช คาชาตูเรียน** (; ; ; 6 มิถุนายน ค.ศ. 1903 - 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1978)  เป็นคีตกวีชาวโซเวียตเชื้อสายอาร์มีเนีย  ได้รับการยกย่องเป็น "1 ใน 3 ยักษ์ใหญ่"  ของดนตรีโซเวียต ควบคู่ไปกับดมีตรี ชอสตโกวิช และเซียร์เกย์ โปรโคเฟียฟ

คาชาตูเรียนเกิดที่ทบิลิซี เป็นลูกคนสุดท้องในจำนวน 5 คน  จากครอบครัวชาวอาร์มีเนียพลัดถิ่นที่อพยพมาจากนาคีชีวัน อาเซอร์ไบจาน  เมื่ออายุได้ 19 ปี เขาย้ายมาอาศัยในมอสโก และเข้าศึกษาที่วิทยาลัยดนตรีมอสโก เมื่อปี ค.ศ. 1929

ผลงานของคาชาตูเรียนที่มีชื่อเสียง ได้แก่ บทเพลง Adagio of Spartacus and Phrygia จากองก์ที่สองของบัลเลต์เรื่อง *[[สปาร์ตาคุส]]* (1956), บทเพลง Sabre Dance จากองก์ที่ 4 และอะดาจิโอ จากบัลเลต์เรื่อง *[[กายาเน]]* (1942)   งานดนตรีของคาชาตูเรียนได้รับอิทธิพลจากดนตรีคลาสสิกและดนตรีพื้นบ้านอาร์มีเนีย 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Virtual Museum of Aram Khachaturian
*NPR report including many audio examples of his Sabre Dance
*Music composed by Khachaturian 
*Aram Khachaturian's Gravesite
*Aram Khachaturian International Competition
*

หมวดหมู่:คีตกวีชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากทบิลิซี
หมวดหมู่:บุคคลเชื้อสายอาร์มีเนีย
หมวดหมู่:สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
ศิวลึงค์

**ศิวลึงค์** **ลึงค์** หรือ **ลิงค์** (  หมายถึง เครื่องหมาย สัญลักษณ์ เพศ องคชาต การอนุมาน คัพภะที่ก่อเกิดลูกหลานชั่วนิรันดร์) เป็นสัญลักษณ์ของพระศิวะเทพเจ้าในศาสนาฮินดู ใช้ในการบูชาสักการะในโบสถ์วิหารฮินดู ในศาสนาฮินดูยังเป็นที่ถกเถียงกันว่าศิวลึงค์เป็นตัวแทนทางกายภาพของเทพเจ้าหรือเป็นเครื่องหมายทางจิตวิญญาณ

ศิวลึงค์ ถูกแปลความว่าเป็นเครื่องหมายแห่งพลังสร้างสรรค์ในบุรุษเพศที่มาจากองคชาต แม้ว่าในปัจจุบันชาวฮินดูส่วนใหญ่จะมองศิวลึงค์เป็นเครื่องหมายแห่งพลังศักดิ์สิทธิ์มากกว่าเครื่องหมายทางเพศ ศิวลึงค์มักปรากฏอยู่พร้อมกับโยนี สัญลักษณ์ของพระแม่ปารวตีอันบ่งบอกถึงพลังสร้างสรรค์ของสตรีเพศ การที่ศิวลึงค์และและโยนีอยู่ร่วมกันแสดงถึง "ความเป็นสองในหนึ่งเดียวที่แยกออกจากกันไม่ได้ของบุรุษและสตรี อวกาศที่หยุดนิ่งและเวลาซึ่งเคลื่อนที่อันเป็นต้นกำเนิดของสรรพชีวิต" ตั้งแต่สิ้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 นักวิชาการตีความว่าศิวลึงค์และโยนีเป็นอวัยวะเพศชายและหญิง ขณะที่ชาวฮินดูเห็นว่าทั้งสองสิ่งเป็นเครื่องแสดงถึงหลักการที่ว่าหญิงและชายไม่อาจแยกออกจากกันได้และเป็นเครื่องหมายแห่งการก่อกำเนิด

## ดูเพิ่ม
* โยนี (ภาษาสันสกฤต)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คำและวลีภาษาสันสกฤต
หมวดหมู่:เครื่องใช้ในพิธีกรรมฮินดู
หมวดหมู่:ประติมานวิทยาฮินดู
หมวดหมู่:ลัทธิไศวะ
หมวดหมู่:องคชาต
ดาวหางเฮียกูตาเกะ

**ซี/1996 บี2**หรือ **ดาวหางเฮียกูตาเกะ** (; ; ชื่ออย่างเป็นทางการว่า C/1996 B2) เป็นดาวหาง ค้นพบเมื่อวันที่ 31 มกราคม 2539 ซึ่งผ่านใกล้โลกในเดือนมีนาคมปีนั้น ได้รับการขนานนามว่าเป็น **[[ดาวหางใหญ่]]ปี 2539** ซึ่งเป็นหนึ่งในดาวหางที่เข้าใกล้โลกที่สุดในรอบ 200 ปีที่ผ่านมา เฮียกูตาเกะสว่างมากในท้องฟ้าราตรี และสามารถมองเห็นได้อย่างกว้างขวางทั่วโลก 

การสังเกตดาวหางทางวิทยาศาสตร์นำไปสู่การค้นพบจำนวนมาก ที่น่าประหลาดใจที่สุดสำหรับนักวิทยาศาสตร์ดาวหาง คือ การค้นพบการปล่อยรังสีเอกซ์จากดาวหางเป็นครั้งแรก ซึ่งเชื่อกันว่าเกิดจากอนุภาคลมสุริยะที่แตกตัวเป็นไอออนทำปฏิกิริยากับอะตอมที่เป็นกลางในโคมาของดาวหาง ยานอวกาศยูลิสซิสข้ามหางของดาวหางที่ระยะทางกว่า 500 ล้านกิโลเมตรจากนิวเคลียสอย่างไม่คาดฝัน แสดงให้เห็นว่าเฮียกูตาเกะเป็นดาวหางที่มีหางยาวที่สุด
 
เฮียกูตาเกะเป็นดาวหางคาบยาว ก่อนการผ่านเข้าใกล้ระบบสุริยะที่สุดครั้งล่าสุด คาบวงโคจรอยู่ที่ราว 17,000 ปี แต่การรบกวนทางแรงโน้มถ่วงจากดาวเคราะห์ยักษ์เพิ่มคาบวงโคจรเป็น 70,000 ปี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ดาวหาง
เพศกับกฎหมาย

บทความ**เพศกับกฎหมาย**นี้ ว่าด้วยเพศสภาพและกิจกรรมทางเพศของมนุษย์มีผลต่อหรือถูกควบคุมโดยกฎหมายของมนุษย์อย่างไร

โดยทั่วไป กฎหมายห้ามการกระทำที่ถูกมองว่าเป็นการกระทำทารุณทางเพศ (sexual abuse) หรือพฤติกรรมที่สังคมมองว่าไม่เหมาะสมและขัดต่อจารีต นอกเหนือจากนี้ กิจกรรมบางหมวดหมู่อาจถูกมองว่าเป็นอาชญากรรมแม้จะได้รับความยินยอมเสรี กฎหมายทางเพศแตกต่างกันตามกาลเทศะ การกระทำทางเพศที่ถูกกฎหมายห้ามในเขตอำนาจหนึ่ง ๆ เรียกว่า อาชญากรรมทางเพศ

## การขริบหนังหุ้มอวัยวะเพศหญิง

การขริบหนังหุ้มอวัยวะเพศหญิงส่วนใหญ่กระทำโดยอ้างเหตุผลด้านประเพณีและวัฒนธรรม โดยเป็นการปฏิบัติเพื่อพยายามควบคุมพฤติกรรมทางเพศของเด็กหญิงและสตรี หรือเข้าใจว่าเป็นการพัฒนาสุนทรีย์ลักษณะของอวัยวะเพศหญิง องค์การอนามัยโลกเป็นหนึ่งในหลายองค์การสาธารณสุขที่รณรงค์ต่อต้านการขริบหนังหุ้มอวัยวะเพศหญิงในส่วนของสิทธิมนุษยชน โดยแถลงว่า "การขริบหนังหุ้มอวัยวะเพศหญิงไม่มีประโยชน์ต่อสุขภาพ" และเป็น "การละเมิดสิทธิมนุษยชนของเด็กหญิงและสตรี" ตลอดจน "สะท้อนความไม่เสมอภาคระหว่างเพศที่ฝังรากลึก"

## การร่วมประเวณีกับญาติสนิท
การร่วมประเวณีกับญาติสนิทผิดกฎหมายในหลายเขตอำนาจ คำจำกัดความทางกฎหมายที่แน่ชัดของ "การร่วมประเวณีกับญาติสนิท" รวมถึงสภาพความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล และประเภทของกิจกรรมทางเพศ แตกต่างกันตามประเทศ และแม้แต่ในประเทศเดียวกัน กฎหมายเหล่านี้ยังสามารถขยายรวมถึงการสมรสระหว่างปัจเจกบุคคลด้วย

## อาชญากรรมทางเพศ
อาชญากรรมทางเพศเป็นกิจกรรมทางเพศของมนุษย์ที่เป็นอาชญากรรม ผู้ที่ก่ออาชญากรรมดังกล่าว เรียกว่า ผู้กระทำความผิดทางเพศ อาชญากรรมทางเพศบางอย่างเป็นอาชญากรรมความรุนแรงที่เกี่ยวข้องกับเพศ ส่วนอาชญากรรมทางเพศที่เหลือเป็นการฝ่าฝืนข้อห้ามทางสังคม เช่น การร่วมประเวณีกับญาติสนิท การชำเราแบบวิตถาร การแสดงลามกอนาจาร หรือการแสดงอนาจาร แต่ละวัฒนธรรมมีความหลากหลายในสิ่งที่พิจารณาว่าเป็นอาชญากรรมหรือไม่ และวิธีการลงโทษในขอบเขตอาชญากรรมหนึ่ง ๆ

โดยทั่วไป กฎหมายหลายประเทศมักขัดขวางกิจกรรมทางเพศที่เกี่ยวข้องกับเยาวชนหรือเด็กวัยรุ่นที่อายุต่ำกว่าอายุที่ยอมให้ร่วมประเวณีได้ การชมกิจกรรมทางเพศโดยมิชอบด้วยกฎหมาย เพศสัมพันธ์กับญาติสนิท การทำร้ายสัตว์ การสมสู่กับศพ และเมื่อมีการรังควาน เหตุรำคาญ ความกลัว การบาดเจ็บหรือการทำร้าย หรือความเสี่ยงการละเมิดของความสัมพันธ์บางวิชาชีพ กฎหมายมักกำกับหรือควบคุมการเซ็นเซอร์วัตถุลามก ข้อกล่าวหาการข่มขืนสามารถแจ้งได้เฉพาะเมื่อบุคคลอายุใด ๆ ไม่ให้ความยินยอมร่วมกิจกรรมทางเพศ


หมวดหมู่:อาชญากรรมทางเพศ
หมวดหมู่:กฎหมายทางเพศ
กลาราแห่งอัสซีซี

**นักบุญกลาราแห่งอัสซีซี** () เป็นนักพรตหญิงในศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกชาวอิตาลี ผู้ร่วมก่อตั้งคณะกลาริส ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1255

## ประวัติ
**นักบุญกลารา**มีนามเดิมในภาษาอิตาลีว่า **กีอารา ออฟเฟรดุชโช** (Chiara Offreduccio) เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1194 ที่เมืองอัสซีซี ท่านเป็นบุตรสาวคนโตของฟาโวรีโน ชีฟี เคานต์แห่งซัสโซ-รอสโซ กับนางออร์โตลานา (ภายหลังมารดาท่านได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกคณะกลาริสด้วย)

ครอบครัวของท่านได้พยายามหาคู่ครองให้ตั้งแต่ท่านอายุได้ 12 ปี แต่ท่านขอผัดผ่อนไปจนกว่าจะอายุ 18 ปี แต่เมื่ออายุ 18 ปี กีอาราได้ฟังเทศน์ของภราดาฟรันเชสโกแล้วเกิดประทับใจอยากถือพรตเป็นนักบวชตาม ในปี ค.ศ. 1212 ท่านจึงหนีออกจากคฤหาสน์ แล้วไปที่โบสถ์แม่พระแห่งปวงทูตสวรรค์ (Church of Our Lady of Angels) ภราดาฟรันเชสโกและภราดาอื่น ๆ ในคณะภราดาน้อยได้รออยู่ที่นั้นแล้ว ท่านได้ปฏิญาณตนเป็นนักพรตหญิง เปลี่ยนมาสวมผ้าเนื้อหยาบ โกนผมทั้งหมดแล้วคลุมด้วยผ้าสีดำ ใช้เชือกคาดเอวแทนเข็มขัด หลังจากนั้น 15 วัน อักเนสน้องสาวของเธอก็ตามมาบวชด้วย ทั้งสองย้ายมาอยู่ที่โบสถ์นักบุญดาเมียน (Church of San Damiano) สตรีชาวเมืองอัสซีซีได้มาตามบวชด้วยอีกหลายคน จึงเกิดคณะนักบวชหญิงซึ่งได้ชื่อว่า**คณะสตรียากจน** (Order of Poor Ladies) ถือเป็นคณะชั้นสองของนักบุญฟรังซิส (Second Order of St. Francis) โดยมี**คณะภราดาน้อย**เป็นคณะชั้นหนึ่ง (First order)

ภคินีกลาราป่วยมาหลายปี แต่ยังคงใส่ใจทำวัตรร่วมกับภคินีท่านอื่น ๆ ในอาราม จนกระทั่งท่านถึงแก่กรรมในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1253

## หลังมรณกรรม
ภคินีกลาราได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อวันที่  26 กันยายน ค.ศ. 1255 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 4 มหาวิหารนักบุญกลาราซึ่งเป็นสักการสถานประจำตัวท่านก็สร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1260 ศพท่านจึงถูกย้ายจากอารามซันดามีอาโนมาฝัง ณ มหาวิหารแห่งนี้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1872 จวบจนปัจจุบัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักบุญชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:นักบุญคณะฟรันซิสกัน
หมวดหมู่:นักบวชคาทอลิกหญิงชาวอิตาลี
หมวดหมู่:ผู้ก่อตั้งคณะนักบวชคาทอลิก
หมวดหมู่:บุคคลจากอัสซีซี
ลองเยียร์เบียน

**ลองเยียร์เบียน** () เป็นชุมชนที่ใหญ่ที่สุดและศูนย์กลางการบริหารของสฟาลบาร์ ซึ่งเป็นดินแดนของประเทศนอร์เวย์ มีประชากร 2,040 คนในปี ค.ศ. 2008 เมืองนี้ตั้งอยู่ในหุบเขาล็องยีร์ดาเลิน และเป็นที่ตั้งของสภาชุมชนลองเยียร์เบียน สำนักงานเทศบาล ท่าเรือ มหาวิทยาลัย ท่าอากาศยาน โรงเรียน และคริสตจักร

## ประชากร
ใน พ.ศ. 2557 ลองเยียร์เบียนมีประชากร 2,144 คน กลุ่มที่ใหญ่ที่สุดคือชาวนอร์เวย์จากทางภาคเหนือ โดยเฉพาะจากเทศมณฑลนูลันและเทศมณฑลทรุมส์ ซึ่งมากกว่าร้อยละ 40 ของประชากร ประมาณ 300 คน(ร้อยละ 16) ไม่มีสัญชาตินอร์เวย์ โดยมีกลุ่มที่ใหญ่ที่สุดจากประเทศต่าง ๆ ดังนี้ ไทย สวีเดน รัสเซีย และยูเครน

ใน พ.ศ. 2557 กลุ่มคนไทยจำนวน 120 คนเป็นกลุ่มสัญชาติที่ใหญ่ที่สุดรองจากนอร์เวย์ ใน พ.ศ. 2549 มีคนไทยเพียง 60 คน คนไทยมาที่นี่ครั้งแรกโดยติดตามสามีมาในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970

## สภาพอากาศ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
*
*
*
*
*
*

## แหล่งข้อมูลอื่น

* สภาชุมชนลองเยียร์เบียน 

หมวดหมู่:เมืองในประเทศนอร์เวย์
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปยุโรป
ปลาปักเป้ากล่องเหลืองลายจุดดำ

**ปลาปักเป้ากล่องเหลืองลายจุดดำ** หรือ **ปลาปักเป้ากล่องจุดเหลือง** (; ) เป็นปลาปักเป้าชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาปักเป้ากล่อง (Ostraciidae)

ลำตัวมีเกราะหุ้มเป็นรูปสี่เหลี่ยมคางหมูในแนวตัดขวาง ปากมีขนาดใหญ่และมีฟันซี่เล็ก ๆ ครีบหางใหญ่ แต่ครีบอื่น ๆ เล็ก เหมือนปลาปักเป้าชนิดอื่นทั่วไป ลำตัวเป็นสีเทาและมีลายสีเหลืองตามแนวเกล็ด มีจุดกลม ๆ เล็ก ๆ สีดำประค่อนข้างมากโดยเฉพาะที่ส่วนหัว ปลาที่ยังเป็นปลาขนาดเล็กจะมีลำตัวสีเหลืองสดและมีจุดสีดำเข้มกว่าปลาที่โตแล้ว

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 35 เซนติเมตร เป็นปลาที่หากินอยู่ตามลำพัง โดยว่ายน้ำช้า ๆ ในแนวปะการังใกล้ชายฝั่ง กินอาหารซึ่งเป็นสัตว์น้ำขนาดเล็ก ๆ ตามโพรงหินของปะการัง 
thumb|left|150px|ปลาขนาดใหญ่
พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้ง 2 ฝั่ง จัดเป็นปลาที่พบบ่อย เป็นปลาทะเลอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*http://fishbase.sinica.edu.tw/summary/speciessummary.php?id=6555 

หมวดหมู่:วงศ์ปลาปักเป้ากล่อง
หมวดหมู่:ปลาตู้
วุฒิชัย สุขเสน

**วุฒิชัย สุขเสน** (อังกฤษ : Wuttichai Sooksen; ชื่อเล่น : เบล) (เกิด : 16 กันยายน พ.ศ. 2538) เป็นนักฟุตบอล สัญชาติไทย เขาเคยลงเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลจังหวัดภูเก็ต ภูมิลำเนาเป็นชาวจังหวัดพังงา ที่เติบโตในจังหวัดภูเก็ต โดยอยู่ในโครงการบ้านฟุตบอล YFH Phuket ซึ่งเป็นสถานที่ฝึกนักฟุตบอลก้าวขึ้นสู่อาชีพจากระดับเยาวชน เข้าสู่สโมสรภูเก็ต เอฟซี โดยลงเล่นนัดแรกในเกมอุ่นเครื่อง ระหว่าง ภูเก็ต เอฟซี และ สุราษฏร์ เอฟซี และได้ทำการเปิดตัวเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556 โดยเป็นนักฟุตบอลที่อายุน้อยที่สุดในทีมเพียงอายุ 16 ปีในขณะนั้น 

นอกจากนั้นเขายังเคยเป็นนักฟุตบอลหลายทีม เช่น สโมสรฟุตบอลลำปาง  สโมสรฟุตบอลกระบี่ ป่าตอง ซิตี้ (สโมสรฟุตบอลภูเก็ต อันดามัน) เป็นต้น  

ในขณะที่อยู่ในมูลนิธิบ้านฟุตบอลเยาวชน เขายังได้มีโอกาสพาทีมไปแข่งขันต่างประเทศต่อเนื่องเป็นประจำนั่นยิ่งทำให้เขาแกร่งกว่าเด็กทั่ว ๆ ไปมาก โดยครั้งหนึ่งเขาเคยได้มีโอกาสไปฝึกซ้อมกับทีมเยาวชนชาลเก้ 04 ราว 1 เดือน โดยทีมชุดนั้นมีแข้งที่มีชื่อเสียงระดับโลกอย่าง เลรอย ซาเน่ รวมอยู่ด้วย

นอกจากประสบการณ์ในระดับเยาวชนและการฝึกซ้อมกับสโมสร **ชัลเคอ 04** ในเยอรมนีแล้ว วุฒิชัยยังเป็นนักเตะสารพัดประโยชน์ที่สามารถเล่นได้ทั้งตำแหน่ง **กองกลาง** และ **กองหลัง** โดยเขามีจุดเด่นที่ความแข็งแกร่งและการอ่านเกม ซึ่งได้รับประสบการณ์สะสมจากการลงเล่นให้กับหลายสโมสรในลีกอาชีพของไทย ดังนี้:

* **ประสบการณ์ค้าแข้ง:** หลังจากสร้างชื่อในฐานะนักเตะอายุน้อยที่สุดของ **ภูเก็ต เอฟซี** เขายังได้ย้ายไปร่วมทีมในระดับไทยลีก 2 และไทยลีก 3 อย่างต่อเนื่อง เช่น **ลำปาง เอฟซี**, **กระบี่ เอฟซี** และกลับมาช่วยทีมในบ้านเกิดอย่าง **ป่าตอง ซิตี้** (หรือ ภูเก็ต อันดามัน เอฟซี ในปัจจุบัน)
* **เกียรติประวัติและการยอมรับ:** เขาถือเป็นหนึ่งในผลิตผลที่ประสบความสำเร็จของมูลนิธิบ้านฟุตบอลเยาวชน (YFH Phuket) และเป็นแรงบันดาลใจให้กับนักเตะเยาวชนในพื้นที่ภาคใต้ในการก้าวขึ้นสู่การเป็นนักฟุตบอลอาชีพ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดภูเก็ต
ลิงค์

**ลิงค์** หรือ **ลึงค์** (  แปลว่า เครื่องหมาย สัญลักษณ์ เพศ องคชาติ การอนุมาน คัพภะที่ก่อเกิดลูกหลานชั่วนิรันดร์) อาจหมายถึง
* ลิงค์ในทางภาษาศาสตร์
* ศิวลึงค์ในศาสนาฮินดู
* อวัยวะเพศชาย

## ดูเพิ่ม
* ลิงก์

## อ้างอิง
ปลากล่อง

**ปลากล่อง** หรือ **ปลาปักเป้ากล่อง** หรือ **ปลาปักเป้าเหลี่ยม** () เป็นสกุลของปลาปักเป้า ในวงศ์ปลาปักเป้ากล่อง (Ostraciidae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Ostracion*

มีลำตัวเป็นทรงสี่เหลี่ยมเหมือนกล่อง แตกต่างจากปลาปักเป้าทั่วไปอย่างเห็นได้ชัด ลำตัวมีเกราะแข็งหุ้มเป็นรูปสี่เหลี่ยมคางหมูในแนวตัดขวาง ปากมีขนาดใหญ่และมีฟันซี่เล็ก ๆ ครีบหางใหญ่ ส่วนครีบอื่น ๆ เล็กเหมือนปลาปักเป้าทั่วไป สีและลวดลายตามลำตัวสดใสแตกต่างกันไปตามแต่ละชนิด 

เป็นปลาที่อาศัยหากินอยู่ตามลำพัง พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแปซิฟิก และอินเดีย ในแนวปะการัง กินอาหารที่อยู่ตามซอกหลีบหินปะการัง เช่น ฟองน้ำ, ครัสเตเชียน และหอย เป็นอาหาร ขนาดโดยเฉลี่ยเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 30–45 เซนติเมตร

## การจำแนก
จำแนกได้เป็น 8 ชนิด (บางข้อมูลแบ่งเป็น 10 ชนิด)
* *[[Ostracion cubicus]]* Linnaeus, 1758 (ปลาปักเป้ากล่องจุดเหลือง)
* *[[Ostracion cyanurus]]* Rüppell, 1828 (ปลาปักเป้ากล่องหางฟ้า)
* *[[Ostracion immaculatus]]* Temminck & Schlegel, 1850
* *[[Ostracion meleagris]]* Shaw, 1796 (ปลาปักเป้ากล่องจุดขาว)
* *[[Ostracion rhinorhynchos]]* Bleeker, 1851 (ปลาปักเป้าสี่เหลี่ยมหัวโหนก)
* *[[Ostracion solorensis]]* Bleeker, 1853 (ปลาปักเป้ากล่องลายร่างแห)
* *[[Ostracion trachys]]* Randall, 1975 (ปลาปักเป้ากล่องหนังหยาบ)
* *[[Ostracion whitleyi]]* Fowler, 1931 (ปลาปักเป้ากล่องไวท์ลีย์)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ปลาปักเป้ากล่อง
ปลาปักเป้ากล่องดำลายจุด

**ปลาปักเป้ากล่องดำลายจุด** หรือ **ปลาปักเป้ากล่องจุดขาว** (; ) ปลาปักเป้ากล่องชนิดหนึ่ง

ลำตัวมีเกราะหุ้มเป็นรูปสี่เหลี่ยมคางหมูในแนวตัดขวาง ปากมีขนาดใหญ่และมีฟันซี่เล็ก ๆ ครีบหางใหญ่ ส่วนครีบอื่น ๆ เล็กเหมือนปลาปักเป้าทั่วไป มีลำตัวสีดำ ด้านหลังมีจุดกลมสีขาว ด้านข้างสีคล้ำ มีลายเป็นตาข่ายสีฟ้าหรือสีน้ำเงิน และสีเหลือง ครีบหางมีจุดดำ

ปลาปักเป้ากล่องดำลายจุด ใน 2 เพศสามารถแยกแยะได้ด้วยตาเปล่าได้ง่าย เริ่มต้นวงจรชีวิตโดยการเป็นปลาเพศเมียที่มีลวดลายดังกล่าว ก่อนจะค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นเพศผู้ หรือเมื่อโตขึ้น โดยเริ่มจากบริเวณส่วนหน้า ก่อนจะมีพื้นข้างลำตัวเป็นสีน้ำเงินประเหลืองทั้งตัว คงสีพื้นดำจุดขาวไว้เฉพาะบริเวณส่วนหลังเท่านั้น มีขนาดโตเต็มที่ยาวประมาณ 40 เซนติเมตร

กระจายพันธุ์ในแนวปะการังตอนลึกของมหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย จัดเป็นปลาที่พบได้น้อย กินสาหร่ายและสัตว์น้ำขนาดเล็กชนิดต่าง ๆ ที่ไม่มีกระดูกสันหลังที่หลบซ่อนหรือเกาะติดกับหลืบหินปะการังเป็นอาหาร รวมทั้งฟองน้ำด้วย ปกติจะอาศัยอยู่ตามลำพัง ในน่านน้ำไทยพบเฉพาะจุดในฝั่งทะเลอันดามันเท่านั้น

เป็นปลาปักเป้ากล่องอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยมีชื่อเรียกเฉพาะว่า "ปลาปักเป้ากล่องเจ็ดสี" หรือ "ปลาปักเป้ากล่องดำ" 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*รูปและข้อมูลเพิ่มเติม

หมวดหมู่:วงศ์ปลาปักเป้ากล่อง
หมวดหมู่:ปลาตู้
โรงเรียนทหารอากาศอนุสรณ์

**โรงเรียนทหารอากาศอนุสรณ์** ก่อตั้งโดยกองบิน 4 เดิมชื่อ "โรงเรียนทหารอากาศบำรุง" และได้โอนจากกองทัพอากาศให้กับกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2520 และเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนทหารอากาศอนุสรณ์" ในเนื้อที่ 70 ไร่ โดยได้รับการอุปถัมภ์จากกองบิน 4

## สถานที่ภายในโรงเรียน
# อาคารเรียน 3 หลัง
# อาคารอุตสาหกรรม (โรงฝึกงาน)
# หอประชุมใหญ่
# ห้องประชุม 2 ห้อง
# สนามบาสเกตบอล 2 สนาม
# สนามฟุตบอล
# สนามวอลเลย์บอล
# สนามตะกร้อ 
# อาคารประชาสัมพันธ์
# อาคารพยาบาล
# อาคารสหกรณ์ร้านค้า 2 หลัง
# โรงอาหาร
# อาคารเรือนไทยและพิพิธภัณฑ์อาเซียน
# ห้องสมุด 
# อาคารเรียนศิลปะ 2 หลัง
# อาคารคหกรรม
# อาคารเรียนเกษตร
# อาคารเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา (อาคารสภานักเรียน)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ของโรงเรียนอย่างเป็นทางการ 

หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครสวรรค์
หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดนครสวรรค์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอตาคลี
โอเรนบุร์ก

**โอเรนบุร์ก** (, ) เดิมชื่อชคาลอฟ (Chkalov) ระหว่างปี ค.ศ. 1938–1957 เป็นเมืองในประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทั้งในทวีปยุโรปและเอเชีย เป็นศูนย์กลางการบริหารของแคว้นโอเรนบุร์ก บนฝั่งแม่น้ำยูรัล อยู่ห่างจากกรุงมอสโก 1,478 กม. (918 ไมล์) อยู่ใกล้กับชายแดนประเทศคาซัคสถาน เมืองมีประชากร 548,331 คน (ค.ศ. 2010)

เมืองนี้เมื่อแรกตั้งขึ้นเป็นป้อมปราการ ซึ่งย้ายมาจากเมืองออสค์ใน ค.ศ. 1743 เป็นจุดที่มีการสู้รบอย่างหนักหลังจากปฏิวัติบอลเชวิคใน ค.ศ. 1917 เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตปกครองตนเองคีร์กีซ (ปัจจุบันคือ คาซัคสถาน) ระหว่าง ค.ศ. 1920-1924 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น ชคาลอฟ ในปี ค.ศ. 1938 และเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นโอเรนบุร์กเมื่อ ค.ศ. 1957

## ภูมิอากาศ

## เมืองพี่น้อง
โอเรนบุร์กเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
* อักเตอเบ ประเทศคาซัคสถาน
* ฆูจันด์ ประเมซทาจิกิสถาน
* โวรัล ประเทศคาซัคสถาน
* ออร์แลนโด สหรัฐ

## อ้างอิง

### ข้อมูล
*
*

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Official website of Orenburg 
*Orenburg State Institute of Management
*Photos of Orenburg  

หมวดหมู่:เมืองในประเทศรัสเซีย
อือมิยอ

**อือมิยอ** (, ; ซามีอือเมอ: ; ; ซามีเหนือ: ) เป็นเมืองมหาวิทยาลัย ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศสวีเดน ริมฝั่งแม่น้ำอือเมอ เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 12 ของสวีเดน มีประชากร 79,594 คน  (ค.ศ. 2010) ส่วนเทศบาลเมืองมีประชากร 115,229 คน (ค.ศ. 2010) หลังจากที่ก่อตั้งมหาวิทยาลัยในปี ค.ศ. 1965 ประชากรเติบโตอย่างรวดเร็ว มีอัตราเป็น 2 เท่าของเมื่อ 30 ปีก่อน จากข้อมูลปี ค.ศ. 2011 มีการสร้างอะพาร์ตเมนต์ใหม่ 700 ถึง 800 แห่งในปีเดียว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศสวีเดน
หมวดหมู่:เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
ปิวรา

**ปิวรา** () เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเปรู เป็นเมืองหลวงของแคว้นปิวรา และจังหวัดปิวรา มีประชากร 377,496 คน เมืองตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำปิวรา

เมืองก่อตั้งขึ้นโดยฟรันซิสโก ปีซาร์โร เป็นอาณานิคมสเปนแห่งที่ 3 ในอเมริกาใต้และเป็นเมืองขึ้นแห่งแรกในเปรู ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1532 ในชื่อ *ซานมีเกลเดปิวรา* (*San Miguel de Piura*)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศเปรู
มยิจีนา

**มยิจีนา** หรือ **มิตจีนา** (, ; กะชีน: , ) เป็นเมืองหลักของรัฐกะชีน ประเทศพม่า ห่างจากย่างกุ้ง 1,480 กิโลเมตร (920 ไมล์) และห่างจากมัณฑะเลย์ 785 กิโลเมตร (488 ไมล์) มยิจีนาในภาษาพม่ามีความหมายว่า "ใกล้แม่น้ำใหญ่" ซึ่งก็คืออยู่ริมฝั่งแม่น้ำอิรวดี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐกะชีน
กัวนาฮัวโต

**กัวนาฮัวโต** () เป็นเมืองและเทศบาลทางตอนกลางของประเทศเม็กซิโก เป็นเมืองหลวงของรัฐกัวนาฮัวโต ตั้งอยู่ในหุบเขาแคบ ๆ ทำให้ถนนของเมืองแคบและมีลมแรง ซอยส่วนใหญ่ในเมือง รถไม่สามารถวิ่งได้ และมีชุดบันไดตามไหล่เขามากมาย เมืองเก่ามีจัตุรัสเล็ก ๆ จำนวนมากและมีแมนชันในยุคอาณานิคม โบสถ์และอาคารราชการสร้างจากหินทรายสีชมพูและเขียว

เมืองเจริญเติบโตจากการค้นพบเหมืองแร่ใกล้กับภูเขา เมืองมีพิพิธภัณฑ์มัมมี่ เคยเป็นยุทธภูมิครั้งแรกของสงครามประกาศเอกราชเม็กซิโก ได้รับขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกใน ค.ศ. 1988

หมวดหมู่:เมืองในประเทศเม็กซิโก
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศเม็กซิโก
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
ฟูจิเอดะ

**ฟูจิเอดะ** () เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ยกฐานะเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1954 มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 ประมาณ 139,036 คน

ฟูจิเอดะเป็นเมืองที่พักอาศัยใกล้กับนครชิซูโอกะ เศรษฐกิจในท้องถิ่นนิยมทำการเกษตร เช่น ชา สตรอว์เบอร์รี ข้าว และเห็ดหอม อุตสาหกรรมขนาดเล็ก เช่น ผลิตยา เครื่องดื่ม และแปรรูปอาหาร

## ภูมิศาสตร์
ฟูจิเอดะตั้งอยู่ในบริเวณที่ราบสูงชิดะทางตอนกลางของจังหวัดชิซูโอกะ ระหว่างแม่น้ำอาเบะ และแม่น้ำโออิ มีลักษณะภูมิอากาศแบบภาคพื้นสมุทร โดยมีฤดูร้อนที่ร้อนและชื้น และฤดูหนาวที่ไม่รุนแรงและเย็นสบาย

### เทศบาลข้างเคียง
* จังหวัดชิซูโอกะ
** นครชิซูโอกะ
** นครไยซุ
** นครชิมาดะ

## ประชากร
ตามข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของฟูจิเอดะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*  

หมวดหมู่:นครในจังหวัดชิซูโอกะ
อารากาจู

**อารากาจู** () เป็นเมืองหลวงของรัฐแซร์จีปี ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ห่างจากเมืองซัลวาดอร์ทางทิศเหนือราว 350 กม. (217 ไมล์) เมืองมีประชากร 570,937 คน หรือราว 33% ของประชากรของรัฐ เป็นเมืองติดทะเล มีมากไปด้วยจัตุรัส สนามเด็กเล่น สนามฟุตบอล สนามวอลเลย์บอล คอร์ตบาสเกตบอล อาคารที่พักอาศัย บาร์ ไนต์คลับ ร้านอาหาร ธนาคารและโรงแรม เมืองอารากาจูเป็นหนึ่งในเมืองแรก ๆ ของบราซิลที่มีการออกแบบผังเมือง เป็นเมืองหลวงของรัฐแซร์จีปีในปี ค.ศ. 1855

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Pictures of the city

หมวดหมู่:เมืองหลวงของรัฐในประเทศบราซิล
แดนซ์ยัวร์แฟตออฟ เต้น..เปลี่ยนชีวิต

**แดนซ์ยัวร์แฟตออฟ เต้น..เปลี่ยนชีวิต** () เป็นรายการประกวดความสามารถในเรื่องการเต้นของคนที่มีน้ำหนักมาก ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท ครีเอทิส มีเดีย จำกัด มีคณะกรรมการ 3 คน คือ รฐา โพธิ์งาม, เอกชัย เอื้อสังคมเศรษฐ และเกียรติกมล ล่าทา

## รูปแบบและกติกาการแข่งขัน
รายการเริ่มต้นโดยการรับสมัครผู้เข้าร่วมการแข่งขันทั่วประเทศ 1,000 คน และคัดเลือกเหลือ 12 คนสุดท้ายมาแข่งขันกัน ส่วนคณะกรรมการมีทั้งหมด 3 ท่าน คือ รฐา โพธิ์งาม เอกชัย เอื้อสังคมเศรษฐและ เกียรติกมล ล่าทา

ผลการแข่งขันจะแบ่งออกเป็นสองส่วน (คะแนนทั้งหมดคิดเป็นเปอร์เซ็นต์) คือ ส่วนแรกจะได้คะแนนจากคณะกรรมการ ในดูเรื่องการเต้นของผู้เข้าแข่งขัน และส่วนที่สองมาจากน้ำหนักตัวของผู้เข้าแข่งขันที่สามารถลดลงไปได้ในแต่ละสัปดาห์ เมื่อนำคะแนนนำคะแนนทั้งสองส่วนมาร่วมกัน ผู้เข้าแข่งขันคนไหนมีคะแนนน้อยที่สุดจะถูกคัดออกจากสัปดาห์นั้น จนเหลือผู้เข้าแข่งขันเพียงหนึ่งเดียวที่จะได้รับรางวัลชนะเลิศ พร้อมของรางวัลมูลค่ากว่า 2 ล้านบาท

## พิธีกรและกรรมการ

: ปัจจุบันยังรับหน้าที่พิธีกรอยู่
: ปัจจุบันยุติบทบาทหน้าที่พิธีกรแล้ว

: ปัจจุบันยังรับหน้าที่กรรมการอยู่
: ปัจจุบันยุติบทบาทหน้าที่กรรมการอยู่
: กรรมการรับเชิญ

+ สุภัชญา ลัทธิโสภณกุล ได้รับเชิญมาแทนกรรมการที่ขาดไปในสัปดาห์ที่ 3

## ฤดูกาล
 ลำดับ 1
 ลำดับ 2
 ลำดับ 3

## แหล่งข้อมูลอื่น

## อ้างอิง

* แดนซ์ ยัวร์ แฟต อ็อฟ (Dance Your Fat Off) ในเว็บไซต์ของสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
* รายชื่อผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด ในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
* Update FAT Loss ในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทย
ไป๋กวง

**ไป๋กวง** () เป็นนักร้อง นักแสดงหญิงชาวจีนที่มีชื่อเสียงในเซี่ยงไฮ้ในช่วงทศวรรษ 1940 จนได้รับยกย่องเป็นหนึ่งใน "เจ็ดดาวจรัสแสงเซี่ยงไฮ้"  (Seven great singing stars )

ไป๋กวงเกิดที่ปักกิ่ง มีชื่อจริงว่า สื่อ หย่งเฟิน () เข้าเรียกดนตรีที่มหาวิทยาลัยโตเกียวตั้งแต่อายุ 15 ปีจนกระทั่งเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง จากนั้นจึงเข้าสู่วงการแสดงภาพยนตร์ และร้องเพลง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1943 ใช้ชื่อในการแสดงว่า ไป๋กวง (白光) ซึ่งมีความหมายว่า แสงขาว   ผลงานสร้างชื่อของเธอ ได้แก่การแสดงภาพยนตร์เรื่อง  *หลิวลั่งเหวินอิง* (柳浪闻莺  ปี 1948) ซึ่งเพลงประกอบภาพยนตร์ชื่อ *หรูกั่วเหมยโหย่วหนี่* (如果没有你, Without You  หากไม่มีเธอ) ประสบความสำเร็จ กลายเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวเธอ 

หลังจากพรรคคอมมิวนิสต์จีนเข้ายึดครอง เธอย้ายไปอาศัยอยู่ที่ฮ่องกง จากนั้นย้ายไปญี่ปุ่น ก่อนจะประกาศอำลาวงการและย้ายไปใช้ชีวิตในประเทศมาเลเซีย  เธอเสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1999 ด้วยวัย 78 ปี เนื่องจากมะเร็งลำไส้ 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Bai Guang songs online 

หมวดหมู่:นักแสดงจีน
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากปักกิ่ง
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งลำไส้
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวจีน
หมวดหมู่:นักร้องจากปักกิ่ง
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวจีนในศตวรรษที่ 20
ปลาปักเป้ายักษ์

*สำหรับปลาปักเป้ายักษ์ที่พบในน้ำจืด ดูที่: [[ปลาปักเป้าเอ็มบู]]*

**ปลาปักเป้ายักษ์** หรือ **ปลาปักเป้าลายเสือ** หรือ **ปลาปักเป้าก้นดำ** (; ) เป็นปลาปักเป้าชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae)

มีรูปร่างยาว หัวโต ลำตัวค่อนข้างกลม ส่วนท้ายแบนข้างเล็กน้อย ลำตัวสีขาว มีลายเลอะสีเทาและจุดสีดำเล็ก ๆ กระจายทั่วตัว

มีความยาวเต็มที่ได้ถึง 120 เซนติเมตร นับเป็นปลาปักเป้าชนิดที่ใหญ่ที่สุดที่พบได้ในประเทศไทย เป็นปลาที่หากินในระดับใกล้กับหน้าดิน อาศัยอยู่ตามแนวปะการัง กินสัตว์น้ำเล็ก ๆ ตามหน้าดินเป็นอาหาร

พบกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน แต่เป็นปลาที่ไม่พบบ่อยมากนัก

## ชื่อพ้อง
* *Arothron aerostaticus* (Jenyns, 1842)
**Arothron alboreticulatus* (Tanaka, 1908)
**Arothron stellatus* (Bloch & Schneider, 1801)
**Chelonodon stellaris* (Bloch & Schneider, 1801) (สะกดผิด)
**Diodon asper* Cuvier, 1818
**Kanduka michiei* Hora, 1925
**Takifugu stellatus* (Bloch & Schneider, 1801)
**Tetraodon aerostaticus* Jenyns, 1842
**Tetraodon aerostatious* Jenyns, 1842 (สะกดผิด)
**Tetraodon alboreticulatus* Tanaka, 1908
**Tetraodon calamara* Rüppell, 1829
**Tetraodon lagocephalus* var. "stellatus" Bloch & Schneider, 1801
**Tetraodon punctatus* Bloch & Schneider, 1801
**Tetraodon stellatus* Bloch & Schneider, 1801
**Tetraodon stellatus* Anonymous, 1798
**Tetraodon stellatus* Shaw, 1804
**Tetrodon aerostaticus* Jenyns, 1842 (สะกดผิด)
**Tetrodon lagocephalus stellatus* Bloch & Schneider, 1801 (สะกดผิด)
**Tetrodon lagocephalus* var. "stellatus" Bloch & Schneider, 1801 (สะกดผิด)
**Tetrodon punctatus* Bloch & Schneider, 1801 (สะกดผิด)
**Tetrodon stellatus* Bloch & Schneider, 1801 (สะกดผิด)
**Tetrodon stellatus* Shaw, 1804 (สะกดผิด)
**Tetrodon stellatus* Anonymous, 1798 (สะกิดผิด)
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 

หมวดหมู่:วงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่
นิกกี โรเมโร

**นิก โรเตเฟล** () เป็นที่รู้จักกันดีในวงการของเขา **นิกกี โรเมโร** ()  เป็นดีเจและโปรดิวเซอร์เพลงเฮาส์ชาวดัตช์ เขาได้ทำงานร่วมและได้รับการสนับสนุนจากดีเจชื่อดัง เช่น เชสโต Fedde Le Grand Sander Van Doorn เดวิด เกตตา Toshaan Saini, แคลวิน แฮร์ริส และ Avicii

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official site
* Label site

หมวดหมู่:นักดนตรีชาวดัตช์
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดยูเทรกต์
เขมรภูมินทร์

**เขมรภูมินทร์** [เข-มะ-ระ-พู-มิน] (; ) เดิมคือ **เมืองเกาะกง** () และภาษาไทยเกาะกงเรียก **เสาธง** เป็นเมืองหลักของจังหวัดเกาะกง ประเทศกัมพูชา ตั้งอยู่ใกล้ปากแม่น้ำเกาะปอที่ไหลลงสู่อ่าวไทยในเขตอำเภอสมัคเมียนเจย เมืองเขมรภูมินทร์อยู่ห่างจากชายแดนไทยเพียง 10 กิโลเมตร ห่างจากเมืองแซรแอมเปิล (นาเกลือ) 138 กิโลเมตร และเดินทางอีก 133 กิโลเมตร ก็จะถึงพนมเปญ

หลังจากการก่อสร้างสะพาน และปรับปรุงทางหลวงหมายเลข 48 ซึ่งก่อสร้างในช่วงปี พ.ศ. 2550-2553 เพื่อเชื่อมเกาะกงไปกรุงพนมเปญและเมืองพระสีหนุ ทำให้เมืองแห่งนี้มีความสำคัญมากขึ้น

## ประวัติ
ชาวเกาะกงทั้งที่มีเชื้อสายเขมรและไทย เรียกเมืองหลักนี้ว่า *เกาะกง* ซึ่งทั้งคำว่าเกาะและกงมีความหมายตรงตัวว่า "เกาะ" ต่อมาเมื่อช่วงที่เกาะกงอยู่ภายใต้อิทธิพลของกรุงสยาม รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้พระราชทานนามเมืองแห่งนี้ว่า *ปัจจันตคิรีเขตร* ซึ่งมีความหมายว่า "ปลายเขตแดนที่ภูเขา" และตั้งนามเมืองให้คล้องกับเมืองประจวบคีรีขันธ์ (เดิมชื่อ *บางนางรม*) ซึ่งเมืองทั้งสองตั้งอยู่ในแนวรุ้งเดียวกัน ดังปรากฏไว้ความว่า

"...ขุนสารประเสริฐรับพระบรมราชโองการใส่เกล้าฯ ทรงพระกรุณา โปรดเกล้าฯ สั่งว่า เมืองบางนางรมนั้นโปรดเกล้าฯ ให้เรียกเมืองประจวบคีรีขันธ์ กับที่เกาะกงนั้น โปรดเกล้าฯ ให้เรียกว่า เมืองปัจจันตคิรีเขตร ให้กรมวัง หมายไปยังกรมพระกลาโหม กรมท่า กรมพระศุภรัต สัสดีซ้ายขวา ให้เรียกชื่อเมืองทั้ง ๒ ให้ถูกตามแบบรับสั่ง"   

ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ทรงพระราชทานนามให้เมืองนี้ใหม่ว่า *เขมรภูมินทร์*  มีความหมายว่า "เขตแดนของกษัตริย์กัมพูชา" ซึ่งปัจจุบันยังคงใช้ชื่อนี้อยู่ แต่กลับไม่เป็นที่นิยมเรียกนัก ประชาชนส่วนใหญ่ยังนิยมเรียกเมืองนี้ว่า *กรุงเกาะกง* ()

แต่เดิมที่ทำการเมืองเกาะกงตั้งอยู่ที่เกาะเสก็ดและขึ้นต่อจังหวัดกำปอต ต่อมาในปี พ.ศ. 2502 ได้มีการสร้างที่ทำการเมืองใหม่ที่เสาธงแล้วเสร็จ จึงได้แยกเกาะกงออกมาตั้งเป็นจังหวัดใหม่

## ที่ตั้ง
กรุงเกาะกงตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำ สามารถเข้าถึงได้ทั้งทางบก ทางทะเล และทางอากาศ ที่นี่ห่างจากกรุงเทพฯ ประมาณ 450 กิโลเมตรตามถนนที่เชื่อมระหว่างชายแดนต่อกับบ้านหาดเล็กในฝั่งประเทศไทย ซึ่งห่างจากตัวเมืองเกาะกงเพียง 10 กิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2545 ได้มีการสร้างสะพานข้ามแดนจากเกาะกงมายังฝั่งชายแดนไทยด้วยวงเงิน 7.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และมีความยาว 1,900 เมตร ซึ่งถือเป็นสะพานที่ยาวที่สุดในกัมพูชา

ส่วนการเดินทางจากพนมเปญมายังเกาะกงต้องเดินทางตามทางหลวงหมายเลข 4 เข้ามาถึงเมืองแซรแอมเปิล 133 กิโลเมตร และเดินทางออกจากเมืองแซรแอมเปิลด้วยถนนที่คดเคี้ยวตามเชิงเขากระวานอีก 138 กิโลเมตรก็จะมาถึงตัวเมืองเกาะกง

## ภูมิอากาศ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Kong International Resort website
* Koh Kong Tourist Site 
* Koh Kong island Tourist Site
* Very informative Adventure Tours Site in Tatai 

หมวดหมู่:เมืองในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:จังหวัดปัจจันตคิรีเขตร
หมวดหมู่:จังหวัดเกาะกง
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์กัมพูชา–ไทย
หมวดหมู่:มณฑลบูรพาของอาณาจักรสยาม
หมวดหมู่:สนธิสัญญาสยาม–ฝรั่งเศส ร.ศ. 122 
หมวดหมู่:สนธิสัญญาสยาม–ฝรั่งเศส ร.ศ. 125
หมวดหมู่:ประเทศราชของอาณาจักรสยาม
เกาะกง (แก้ความกำกวม)

เกาะกง อาจหมายถึง
* เกาะกง (เกาะ) - เกาะแห่งหนึ่งในกัมพูชา
* เขาเกาะกง - ยอดเขาบนเกาะกง
* อ่าวเกาะกง - อ่าวแห่งหนึ่งในจังหวัดเกาะกง
* บ้านเกาะกง - หมู่บ้านบนเกาะกง
* เมืองเกาะกง - เมืองหลักของจังหวัดเกาะกง มีอีกชื่อหนึ่งว่า *เขมรภูมินทร์*
* อำเภอเกาะกง - อำเภอหนึ่งในจังหวัดเกาะกง
* จังหวัดเกาะกง - จังหวัดหนึ่งในกัมพูชา

หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
หม่อมราชวงศ์กัลยา ติงศภัทิย์

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ **หม่อมราชวงศ์กัลยา ติงศภัทิย์** รองอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, อดีตคณบดีคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

## ประวัติ

หม่อมราชวงศ์กัลยา เป็นธิดาของหม่อมเจ้าเพลารถ จิตรพงศ์ (พระโอรสลำดับที่ 8 ใน สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์) กับหม่อมเจ้ากุมารีเฉลิมลักษณ์ ดิศกุล ด้านครอบครัวสมรสกับจาริต ติงศภัทิย์ (บุตรศาสตราจารย์จิตติ ติงศภัทิย์) อดีตองคมนตรี มีบุตร 1 คน คือ รมณียา ติงศภัทย์

## ประวัติการศึกษา
*B.A.Hons. 2514 York University, England 
*M.A. 2515 London University, England
*Ph.D. 2523 London University, England

## ทุนการศึกษาที่ได้รับ
*พ.ศ. [tel:2519-2523 2519-2523] ทุนมูลนิธิฟอร์ด 
*พ.ศ. [tel:2518-2515 2518-2515] ทุนรัฐบาลไทย 
*พ.ศ. [tel:2509-2513 2509-2513] ทุนเล่าเรียนหลวง

## ประวัติการรับราชการ

*พ.ศ. 2516 อาจารย์ ภาควิชาภาษาอังกฤษ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
*พ.ศ. 2518 อาจารย์ สถาบันศูนย์ภาษาอังกฤษ ทบวงมหาวิทยาลัย 
*พ.ศ. 2522 อาจารย์ ภาควิชาภาษาศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 
*พ.ศ. 2526 ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ภาควิชาภาษาศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย

## ด้านบริหาร

*รองคณบดีฝ่ายวางแผนและพัฒนา คณะอักษรศาสตร์ [tel:2528-2531 2528-2531]
*ประธานกรรมการบริหารศูนย์การแปลคณะอักษรศาสตร์ [tel:2531-2532 2531-2532]
*ประธานกรรมการคอมพิวเตอร์คณะอักษรศาสตร์ [tel:2533-2535 2533-2535]
*ผู้อำนวยการฝ่ายวิเคราะห์นโยบายวิชาการ ฝ่ายวิชาการมหาวิทยาลัย [tel:2536-2538 2536-2538]
*กรรมการและเลขานุการคณะกรรมการวิชาการมหาวิทยาลัย [tel:2536-2538 2536-2538]
*กรรมการในคณะกรรมการประจำบัณฑิตวิทยาลัย 2537-ปัจจุบัน 
*กรรมการในคณะกรรมการบริหารบัณฑิตวิทยาลัย 2538 
*คณบดีคณะอักษรศาสตร์ พ.ศ. [tel:2539–2547 2539–2547]
*รองอธิการบดีจุฬาฯ

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์
 

## ลำดับสาแหรก



## อ้างอิง

*M.R. Kalaya Tingsabadh หม่อมราชวงศ์ กัลยา ติงศภัทิย์
*ประวัตินายจิตติ ติงศภัทิย์
*ทำเนียบคณบดี

หมวดหมู่:อาจารย์คณะอักษรศาสตร์ - ศิลปศาสตร์ - มนุษยศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ราชสกุลจิตรพงศ์
หมวดหมู่:หม่อมราชวงศ์
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ช่วยศาสตราจารย์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
เลมีเซราบล์

**เลมีเซราบล์** (; "เหล่าผู้น่าสังเวช") เป็นนวนิยายภาษาฝรั่งเศสแนวประวัติศาสตร์ ผู้ประพันธ์ คือ วิกตอร์ อูว์โก เผยแพร่ครั้งแรกใน ค.ศ. 1862 และถือเป็นหนึ่งในนวนิยายอันยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งคริสต์ศตวรรษที่ 19

เนื้อหาเริ่มใน ค.ศ. 1815 และถึงจุดสุกงอมในเหตุการณ์กบฏมิถุนายนเมื่อ ค.ศ. 1832 ที่ปารีส โดยว่าด้วยชีวิตและปฏิสัมพันธ์ของตัวละครหลายตัว โดยเฉพาะความดิ้นรนเอาชีวิตรอดของฌ็อง วัลฌ็อง กับการที่คนผู้นี้ได้รับการไถ่บาป

เนื้อหาของนวนิยายเป็นการตั้งคำถามต่อสภาพของกฎหมายและความผ่อนปรน โดยพรรณนาถึงประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส สถาปัตยกรรมและการออกแบบชุมชนเมืองในปารีส จริยปรัชญา การต่อต้านระบอบกษัตริย์ ความยุติธรรม ศาสนา รวมถึงชนิดและสภาพของความรักแบบชู้สาวกับแบบครอบครัว นวนิยายเรื่องนี้ยังมีชื่อเสียงผ่านการดัดแปลงหลายต่อหลายครั้งเป็นภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ ละครเวที อันรวมถึงละครเพลง

จูเลียต (นามปากกาของชนิด สายประดิษฐ์) แปลเพียง 2 ภาคแรกเป็นภาษาไทย ใช้ชื่อว่า *เหยื่ออธรรม* พิมพ์ครั้งแรกเมื่อใดไม่ปรากฏ ต่อมา วิภาดา กิตติโกวิท แปลทุกภาคเป็นภาษาไทย ใช้ชื่อว่า *เหยื่ออธรรม* เช่นกัน พิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2553

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 

หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2405
หมวดหมู่:งานเขียนของวิกตอร์ อูว์โก
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาฝรั่งเศส