Eumillipes

thumb|มุมมองส่วนท้องของปล้องส่วนหน้าและส่วนหัวเพศผู้ของตัวอย่าง ''Eumillipes persephone'' 
***Eumillipes*** เป็นสกุลของกิ้งกือในวงศ์ Siphonotidae ประกอบด้วยสปีชีส์เดียวคือ ***E. persephone*** พบในพื้นที่อีสเทิร์นโกลด์ฟิลด์ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐออสเตรเลียตะวันตก สายพันธุ์นี้ถูกเก็บรวบรวมครั้งแรกในปี พ.ศ. 2563 โดยถูกค้นพบในหลุมเจาะสามหลุม โดยอาศัยอยู่ที่ความลึกระหว่าง 15 เมตร (49 ฟุต) ถึง 60 เมตร (200 ฟุต)

## ศัพท์มูลวิทยา
ชื่อสกุล *Eumillipes* หมายถึง "กิ้งกือแท้" (หรือ "หนึ่งพันเท้าแท้") บ่งถึงมีขามากกว่า 1,000 ขา, ชื่อสายพันธุ์ *persephone* หมายถึงเทพธิดากรีกเปอร์เซฟอนี () ซึ่งเป็นราชินีแห่ง เพื่ออ้างอิงถึงการใช้ชีวิตใต้ดิน

## คำอธิบาย
ได้รับการอธิบายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2564 กิ้งกือชนิดนี้มีความยาวสูงสุดได้ถึง 95 มิลลิเมตร (3.7 นิ้ว) และมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 เซนติเมตร (0.39 นิ้ว) โดยมีส่วนลำตัว 198 ถึง 330 ปล้อง และมีขามากถึง 1,306 ขา ทำให้เป็นสายพันธุ์ที่มีขามากที่สุดในโลก และเป็นกิ้งกือชนิดแรกที่พบว่ามีมากกว่า 1,000 ขาขึ้นไป

มีลำตัวที่ยาวมากและส่วนหัวรูปกรวย มีหนวดหนาและใหญ่ผิดปกติ มันยังไร้ดวงตาอีกด้วย เนื่องจากวิถีชีวิตใต้ดินทำให้ไม่ต้องการดวงตา เปลือกภายนอกมีสีครีมอ่อน ไม่มีจุดสีคล้ำ มีแถบตามยาวและตามขวาง เช่นเดียวกับในสายพันธุ์ที่อาศัยอยู่บนพื้นดิน ส่วนแคปซูลหัวมีขนาดเล็กรูปกรวยเรียวยาวไปยังส่วนจมูก โปรโซไนต์และเมตาโซไนต์ของวงปล้องมีความกว้างเท่ากัน โปรโซไนต์ไม่แคบเหมือนในอันดับ Siphonophorida วงปล้องเรียบไม่มีโครงสร้างบนชั้นผิวหรือขนยาวเหมือนในอันดับ Siphonophorida ส่วนกระหม่อมมีขนยาวสองชุด หนวดมีความหนาและมีขนาดที่เท่ากัน ระหว่างหนวดคู่ที่ 3, 4 ไม่โค้งงออย่างมากเหมือนในวงศ์ Siphonorhinidae (อันดับ Siphonophorida) แผ่นปาก (gnathochilarium) ลดลงเหลือสามแผ่นแข็ง (sclerites): คาง (mentum), ส่วนยื่นจากขากรรไกร (stipe) ซ้ายและขวา ช่องเปิดโอโซปอร์ (ozopore) ตั้งอยู่ห่างจากขอบด้านข้างของแผ่นแข็งด้านบน (tergite) อยู่สองในสามของระยะห่างจากเส้นกึ่งกลางจากด้านข้างถึงขอบของ tergite ปล้องหาง (telson) มีวงแหวนรอบลิ้นปิดเปิดทวาร เล็บจากฐานของปล้องทาร์ซัส (tarsus) มีลักษณะยาวโค้งรูปตัวเอสซึ่งทำให้ความยาวของเล็บนั้นเพิ่มขึ้น

รูปร่างที่ยาว, ขาจำนวนมาก และสภาพไม่มีตา มีลักษณะวิวัฒนาการเบนเข้าร่วมกับกิ้งกือ *Illacme plenipes* และสายพันธุ์ที่เกี่ยวข้องที่พบในสหรัฐ ซึ่งมีการบันทึกว่ามีขามากถึง 750 ขา เชื่อกันว่าขาจำนวนมากจะช่วยในการเคลื่อนตัวในที่อยู่อาศัยใต้ดิน ทำให้สามารถเคลื่อนตัวเข้าไปในรอยแยกเล็ก ๆ ได้

มีความแตกต่างจากสมาชิกส่วนใหญ่ของอันดับ Polyzoniida โดยมีรูปร่างที่ยาวและบาง เนื่องจากสมาชิกของอันดับนั้นมักจะมีขนาดที่สั้นกว่า มีขาน้อยกว่าและลำตัวรูปร่างโดมที่แบนกว่า การรวมไว้ในลำดับนี้เกิดจากการวิเคราะห์ลำดับจีโนมซึ่งระบุว่ามีบรรพบุรุษร่วมกัน

ไม่ทราบรายละเอียดของอาหารและการดำรงชีวิต แต่คาดว่าอาจกินเห็ดราที่เติบโตบนรากของต้นไม้

## อนุกรมวิธาน
สายพันธุ์นี้ได้รับการอธิบายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2564 โดยนักสัตววิทยาชาวอเมริกัน พอล มาเร็ก (Paul Marek) จากสถาบันโพลีเทคนิคและมหาวิทยาลัยแห่งรัฐเวอร์จิเนีย ที่เมืองแบล็กสเบิร์ก รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา) สายพันธุ์ *Eumillipes persephone* ถูกกำหนดไว้ในสกุล Eumillipes ที่ตั้งขึ้นใหม่ และรวมอยู่ในวงศ์ Siphonotidae (ในอันดับ Polyzoniida) สกุลนี้ที่แตกต่างจากสกุลอื่น ๆ ของวงศ์ Siphonotidae ในลักษณะดังต่อไปนี้: อวัยวะสืบพันธุ์เพศผู้บริเวณส่วนหน้าของลำตัว (anterior gonopods) มีการดัดแปรอย่างมากโดยมีการเชื่อมต่อโปโดเมีย (podomere) ข้อที่ 3–4 และไม่เหมือนขาในจำพวกของเผ่า Siphonotini ส่วนปลายของอวัยวะสืบพันธุ์เพศผู้ (บริเวณขาคู่ที่ 9) เป็นส่วนยื่นแยกสองทางอย่างชัดเจน ไม่ใช่ส่วนยื่นเดียวเหมือนกับในสกุล Rhinotus และ Siphonoconus

## อ้างอิง
 

### บรรณานุกรม
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

*   

หมวดหมู่:อันดับ Polyzoniida
หมวดหมู่:กิ้งกือโอเชียเนีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศออสเตรเลีย