open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
แก้วเก้า กรกต

**แก้วเก้า กรกต** เป็น พระเอกลิเกหน้าตาดี อายุยังน้อย ต่อมาได้หันมาสู่วงการลูกทุ่งตามแนวของพระเอกลิเกชื่อดังหลายคนอย่าง ไชยา มิตรชัย และ กุ้ง สุธิราช วงศ์เทวัญ จนได้มีผลงานเพลงลูกทุ่งออกมา 1 ชุด ซึ่งก็ได้รับความสำเร็จพอสมควร แต่มาประสบอุบัติเหตุบนท้องถนน และเสียชีวิตเสียก่อน

## ประวัติ

แก้วเก้า กรกต มีชื่อจริงว่า นักรบ เกาะแก้ว ชื่อเล่น "เดี่ยว" เดิมนามสกุล คำฉนวน แต่เปลี่ยนนามสกุลตามแม่บุญธรรมคือนางกาญจนา เกาะแก้ว เกิดเมื่อ 18 ต.ค. 2525 ก่อนเสียชีวิตมีถิ่นพำนัก อยู่บ้านเลขที่ 9/99 หมู่บ้านลภาวรรณ ต.ละหาร อ.บางบัวทอง จ.นนทบุรี  เดิมเป็นเด็กกำพร้าอยู่ที่ จ.นครราชสีมา อาศัยอยู่กับพี่ชายชื่อ "โดด" ซึ่งเป็นเด็กกำพร้าเช่นกัน และเล่นลิเกหาเลี้ยงตัวเอง ก่อนที่จะย้ายมาอยู่ที่วัดในแถบ จ.นนทบุรี และได้พบกับนางกาญจนา เป็นครูโรงเรียนซึ่งอยู่ใกล้กับวัด จึงรับแก้วเก้าเป็นบุตรบุญธรรมพร้อมทั้งส่งเสริมเล่นลิเก 

"สโนไวท์" หรือ สุมาพร หงส์สิริสกุล หรือ โปรดิวเซอร์ลูกทุ่งชื่อดังเล่าว่า นางกาญจนานำแก้วเก้ามาฝากเธอไว้ในช่วงที่เธอกำลังทำอัลบั้มให้กับ "ไชยา มิตรไชย" ตอนนั้นแก้วเก้าอายุประมาณ 16 ปี เธอจึงบอกว่าให้รอน้องโตก่อน จากนั้นช่วงปี 2543 ผู้จัดการของ "รุ่ง สุริยา" นักร้องลูกทุ่งคนดัง ขอให้เธอเป็นโปรดิวเซอร์สร้างนักร้องลูกทุ่งอีกสักคน เธอจึงเลือกนำแก้วเก้ามาทำ และออกอัลบั้มแรกเมื่อต้นปี 2544 ชื่อ "ลั่นกลองรัก" มีเพลงดังสองเพลงคือ "ลั่นกลองรัก" และ "ลองเป็นแฟน" ซึ่งถือว่าได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี และกำลังตั้งใจทำอัลบั้มชุดที่ 2 โดยระหว่างนั้นแก้วเก้า ได้ตระเวนเล่นลิเกร่วมกับหลายคณะ เพื่อรอออกเทป แต่ต้องมาเสียชีวิตเสียก่อนในวัยแค่ 22 ปีเท่านั้น 

## ผลงานเพลง
* ลั่นกลองรัก

**ผลงานเพลงดัง**

* ลั่นกลองรัก
* ลองเป็นแฟน

## เสียชีวิต

นิกร ช้างสุวรรณ หรือ "เอกชัย ราชันย์" พระเอกลิเกซึ่งเป็นเพื่อนของแก้วเก้า กรกต เล่าว่า ก่อนเกิดเหตุ แก้วเก้ามาหาเขาที่กำลังเล่นลิเกอยู่ที่วัดเทพลีลา ระหว่างที่นั่งรอ แก้วเก้าได้ดื่มเหล้าไปด้วย หลังลิเกเลิกได้คว้ากุญแจรถรถเก๋งฮอนด้าแจ๊ซสีน้ำเงิน ทะเบียน ษว 9163 กทม. ของเพื่อนหญิงคนหนึ่งไปขับ โดยมีนายสิทธิพร สังขบุตร อายุ 36 ปี นั่งไปด้วย เพื่อไปเที่ยวสถานบันเทิงแห่งหนึ่งย่านรัตนาธิเบศร์ แต่ช่วงเวลานั้นร้านได้ปิดไปแล้ว แก้วเก้าจึงขับไปส่งเพื่อน แต่ขณะนั้นเกิดเหตุฝนตก ถนนลื่น รถที่วิ่งมาด้วยความเร็วสูง ได้พยายามแซงรถคันหน้าแต่ไม่พ้น จึงเสียหลักไปชนราวเหล็กข้างทาง ก่อนอัดกับรถบรรทุกสิบล้อ บริเวณถนนพระราม 5 ใกล้วัดนครอินทร์ หมู่ 1 ต.บางขนุน อ.บางกรวย จ.นนทบุรี เป็นเหตุให้ลูกทุ่ง-ลิเกดาวรุ่ง "แก้วเก้า กรกต" ที่นั่งมาในรถเสียชีวิตคาที่ เมื่อเวลาประมาณ ตี 3 ของวันที่ 19 ก.ย.2547 ขณะที่นายสิทธิพร ได้รับบาดเจ็บ ส่วนรถสิบล้อได้หลบหนีไป แต่แม่บุญธรรมไม่เชื่อว่าลูกของเธอจะถือวิสาสะเอารถของคนอื่นมาขับ

ศพของ "แก้วเก้า กรกต" ได้รับการฌาปนกิจที่วัดบางหญ้าแพรกใต้ ซ.หลังวัดเรือนจำบางขวาง อ.เมือง จ.นนทบุรี 

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนครราชสีมา‎
หมวดหมู่:นักร้องลูกทุ่งชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงลิเก
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางถนนในประเทศไทย
พระแก้วดอนเต้า

**พระแก้วดอนเต้า** เป็นพระพุทธรูปสำคัญองค์หนึ่งของไทยเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ วัสดุหยกสีเขียวเข้มขนาดหน้าตัก 6.5 นิ้ว สูง 8 นิ้ว ฐานสูง 17.75 นิ้ว ฐานกว้างตอนบน 7.75 นิ้ว ฐานกว้างตอนล่าง 10.75 นิ้ว ศิลปะแบบเชียงแสนตอนปลาย นับเป็นพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองของจังหวัดลำปาง ประดิษฐานอยู่ในกุฏิพระแก้ว วัดพระธาตุลำปางหลวง 
 
พระแก้วดอนเต้า วัดพระธาตุลำปางหลวง เป็นพระแก้วที่สวยงามมากองค์หนึ่ง เป็นพระศิลปะเชียงแสนสิงห์สาม ปลายสังฆาฏิยาวลงมาจรดพระนาภี (สะดือ) พระพักตร์เป็นรูปทรงรีหรือรูปไข่ พระเกศเป็นต่อม พระกรรณยาวสยายปลายโค้งบานออก องค์พระประทับนั่งสมาธิราบมือประสานบนตัก

## ประวัติ
เล่าเป็นตำนานว่า สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสพยากรณ์ไว้ เมื่อทรงดับขันธปรินิพพานล่วงมาแล้ว 1,000 ปี จะมีผู้มีบุญจากดาวดึงส์ลงมาจุติและได้บวชเป็นพระเถระ การณ์เป็นดังคำพยากรณ์ พระมหาเถระนั้นดำริสร้างพระพุทธรูป แต่ยังไม่ปลงใจเลือกวัสดุใด พญานาคในลำน้ำวังจึงนำแก้วมรกต (หรือ "แก้วกายสิทธิ์") ใส่ในหมากเต้า คือ แตงโมในไร่ของนางสุชาดาผู้อุปัฏฐาก นางสุชาดาเก็บแตงโมไปถวายพระมหาเถระเมื่อผ่าออกพบก้อนมรกตจึงนำมาจะแกะสลักเป็นพระพุทธรูป ก็พยายามแกะพระพุทธรูปขึ้น แต่ก็แกะไม่สำเร็จเพราะเนื้อแข็งมาก จนกระทั่งมีตาปะขาวซึ่งเป็นพระอินทร์ปลอมตัวมาอาสาแกะพระให้ เมื่อแกะเสร็จตาปะขาวก็หายไป ครั้นเมื่อพระมหาเถรและนางสุชาดาทำการสมโภชแล้วก็ถวายพระนามพระพุทธรูปแก้วมรกตองค์นั้นว่า "พระแก้วดอนเต้า"
ต่อมาพระมหาเถระและนางสุชาดาถูกเจ้าผู้ครองนครลำปางสั่งประหาร โดยมีผู้ใส่ความว่าเป็นชู้กับพระมหาเถระ ก่อนตายนางได้ตั้งสัตยาธิษฐานว่า ถ้าตนไม่มีความผิดขอให้เลือดพุ่งขึ้นสู่อากาศ เป็นการประกาศความบริสุทธิ์เพื่อให้พระมหาเถระพ้นข้อครหา เหตุการณ์เป็นดังคำอธิษฐานของนาง เมื่อพระมหาเถระพ้นจากความผิดจึงอัญเชิญพระแก้วไปประดิษฐานยังวัดพระธาตุลำปางหลวงตราบถึงปัจจุบัน

## ปัจจุบัน
ปัจจุบันพระแก้วดอนเต้าประดิษฐานอยู่ ณ กุฏิพระแก้ว วัดพระธาตุลำปางหลวง อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง

## อ้างอิง

ดอนเต้า
ดอนเต้า
ดอนเต้า
หมวดหมู่:อำเภอเกาะคา
คณะรัฐมนตรีสยาม คณะที่ 3

**[[คณะรัฐมนตรีไทย|คณะรัฐมนตรี]] คณะที่ 3** (1 เมษายน พ.ศ. 2476 - 20 มิถุนายน พ.ศ. 2476)

**[[พระยามโนปกรณ์นิติธาดา]] (ก้อน หุตะสิงห์) ** เป็นนายกรัฐมนตรี จากการรัฐประหารเงียบ ยึดอำนาจรัฐบาลตนเองใน พ.ศ. 2476 ตามความในข้อ 2 แห่ง**[[พระราชกฤษฎีกา]]ให้ปิดประชุม[[สภาผู้แทนราษฎร]] และตั้ง[[คณะรัฐมนตรีไทย|คณะรัฐมนตรี]]ชุดใหม่ ๒๔๗๖** ซึ่งในประกาศนั้นบัญญัติให้รัฐมนตรีผู้ซึ่งว่าการกระทรวงต่าง ๆ อยู่ในเวลายุบสภาเป็นสมาชิกของคณะรัฐมนตรีใหม่โดยตำแหน่ง พร้อมงดใช้รัฐธรรมนูญ(บางมาตรา)  ตามความในข้อ 5 แห่งพระราชกฤษฎีกา
ส่วนรัฐมนตรีอื่น ๆ ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งขึ้นโดยคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี โดยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปกฯ พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงลงพระปรมาภิไธย ในประกาศตั้งคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2476

## รายชื่อคณะรัฐมนตรี

: 

## การเปลี่ยนแปลงคณะรัฐมนตรี
*  18 มิถุนายน 2476
** ลาออก - พันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน), พันเอก พระยาทรงสุรเดช (เทพ พันธุมเสน), พันเอก พระยาฤทธิ์อัคเนย์ (สละ เอมะศิริ) และพันโท พระประศาสน์พิทยายุทธ (วัน ชูถิ่น) ได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2476 โดยอ้างเหตุผลว่าได้รับราชการตรากตรำมาครบ 1 ปีแล้วและมีความเจ็บป่วยเนืองๆ
** แต่งตั้ง - นายพลตรี พระยาพิชัยสงคราม (แก๊บ สรโยธิน) และนายพันเอก พระยาศรีสิทธิสงคราม (ดิ่น ท่าราบ) เป็นรัฐมนตรี

## การแถลงนโยบายของรัฐบาล
คณะรัฐมนตรีคณะนี้ไม่มีการแถลงนโยบาย

## การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลงเพราะมีประกาศให้เปิดสภาผู้แทนราษฎรโดยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรยื่นคำร้องขอให้เรียกประชุมวิสามัญ

## อ้างอิง
* คณะรัฐมนตรีคณะที่ 3 จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 
* ลำดับความเป็นมาของคณะรัฐมนตรีไทย จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 

หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:พระยามโนปกรณ์นิติธาดา (ก้อน หุตะสิงห์)
หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2476
หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีที่สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2476
คณะรัฐมนตรีสยาม คณะที่ 4

**คณะรัฐมนตรีไทยสยาม คณะที่ 4** (21 มิถุนายน พ.ศ. 2476 – 16 ธันวาคม พ.ศ. 2476) หรือ **คณะรัฐมนตรีพหลพลพยุหเสนา** จัดตั้งขึ้นภายหลังพระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีไทย ตามพระบรมราชโองการ ลงวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2476 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงลงพระปรมาภิไธย โดยมีเจ้าพระยาพิชัยญาติ (ดั่น บุนนาค) ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานสภาผู้แทนราษฎรไทยในขณะนั้น เป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

## รายชื่อคณะรัฐมนตรี

: 

## การเปลี่ยนแปลงคณะรัฐมนตรี
### 8 สิงหาคม
* ลาออก - นายพลเรือตรี พระยาปรีชาชลยุทธ (วัน จารุภา) กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่ง 
* แต่งตั้ง - นายนาวาเอก พระยาวิชิตชลธี (ทองดี สุวรรณพฤกษ์) เป็นรัฐมนตรี
* แต่งตั้ง - นายเรือเอก หลวงธำรงนาวาสวัสดิ์ (ถวัลย์ ธารีสวัสดิ์) เป็นรัฐมนตรี
### 1 กันยายน
* แต่งตั้ง - พระยานิติศาสตร์ไพศาลย์ (วัน จามรมาน) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
* แต่งตั้ง - พระยาอภิบาลราชไมตรี (ต่อม บุนนาค) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
### 1 ตุลาคม
* แต่งตั้ง - หลวงประดิษฐ์มนูธรรม (ปรีดี พนมยงค์) เป็นรัฐมนตรี
### 9 ธันวาคม
* ลาออก - นายนาวาเอก พระยาวิชิตชลธี (ทองดี สุวรรณพฤกษ์) ได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่งเพราะป่วย 

## การแถลงนโยบายของรัฐบาล

คณะรัฐมนตรีได้แถลงนโยบายต่อสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2476

## เหตุการณ์สำคัญ
### กบฏบวรเดช

เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2476 พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบวรเดช อดีตเสนาบดีกระทรวงกลาโหมในสมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ได้นำกำลังทหารจากหัวเมืองภาคอีสานเข้ามาเพื่อล้มล้างการปกครองของรัฐบาล แต่ไม่ประสบความสำเร็จ
## หมายเหตุ
**นายกรัฐมนตรีได้กราบถวายบังคมลาออก**  5 กรกฎาคม พ.ศ. 2476 โดยอ้างเหตุผลว่า หย่อนความรู้ในทางกฎหมายและการเมือง แต่พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงขอร้องให้รับตำแหน่งต่อไปและทรงแจ้งไปยังสภาขอให้สนับสนุนคำขอร้องของพระองค์ท่านด้วย ที่ประชุมสภาได้ลงมติเป็นเอกฉันท์ให้พระยาพหลพลพยุหเสนา ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต่อไป

## การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เพราะได้มีการเลือกตั้งทั่วไป โดยเลือกสมาชิกประเภทที่ 1 ขึ้นและสมาชิกประเภทที่ 2 เดิมที่ให้ความไว้วางใจแก่คณะรัฐมนตรีก็สิ้นสุด

## อ้างอิง
* คณะรัฐมนตรีคณะที่ 4 จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 
* ลำดับความเป็นมาของคณะรัฐมนตรีไทย จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 

หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน)
หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2476
หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีที่สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2476
อานโตนอฟ อาน-10

200px|thumb|right|อานโตนอฟ อาน-10
**อานโตนอฟ อาน-10**  (Антонов Ан-10) อาน 10 เป็นเครื่องบินพลเรือน เริ่มบินเป็นครั้งแรกในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1957 และ เริ่มรับผู้โดยสารเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1960 แต่ต่อมาก็ได้รับการพัฒนา เป็น อานโตนอฟ อาน-12 เพื่อการทหาร

## รายละเอียด อาน-10
* **ผู้สร้าง:** โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต ปัจจุบันคือสำนักงานอานโตนอฟ
* **ประเภท:** โดยสารพิสัยบินปานกลาง เจ้าหน้าที่ 4 นาย อัตราผู้โดยสาร 100-130 ที่นั่ง
* **เครื่องยนต์:** เทอร์โบใบพัด ลีฟเชนโก เอแอล-20 เค ให้กำลังเครื่องละ 4,000 แรงม้า 4 เครื่อง
* **กางปีก:** 38 เมตร
* **สูง:** 9.83 เมตร
* **พื้นที่ปีก:** 120 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า:** 28,000 กิโลกรัม
* **น้ำหนักบรรทุก:** 20,000 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ:** 55,100 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด:** 61,000 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วขั้นสูง:** 777 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **อัตราเร็วเดินทางขั้นสูง:** 680 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 10,000 เมตร
* **อัตราเร็วเดินทางไกล:** 630 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **เพดานบินใช้งาน:** 10,200 เมตร
 

## อ้างอิง

อ
อ
หลัก 6 ประการของคณะราษฎร

[thumb|right|300px|ศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยา [สถาปัตยกรรมคณะราษฎร มีเสาใหญ่หกเสาด้านหน้า ซึ่งอ้างอิงถึงหลักหกประการของคณะราษฎร]]

**หลัก 6 ประการของ[[คณะราษฎร]]** หรือที่นิยมเรียกอย่างสั้นว่า **หลัก 6 ประการ** เป็นเนื้อหาส่วนหนึ่งในประกาศคณะราษฎร ฉบับที่ 1 และถือเป็นนโยบายของคณะกรรมการราษฎรชุดแรก ในระบอบประชาธิปไตยของประเทศสยาม ซึ่งนำโดยพระยามโนปกรณ์นิติธาดา คณะกรรมการราษฎรนี้ ไม่มีการแถลงนโยบาย การบริหารราชการแผ่นดินต่อสภาผู้แทนราษฎร แต่ถือเอาหลัก 6 ประการของคณะราษฎร ที่กำหนดให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ใช้ปฏิญาณตนต่อที่ประชุมก่อนเข้ารับหน้าที่นั้น เป็นนโยบายของรัฐบาล

หลัก 6 ประการของคณะราษฎรซึ่งสรุปคำใจความหลักได้ว่า *"เอกราช ปลอดภัย เศรษฐกิจ เสมอภาค เสรีภาพ การศึกษา"* นี้ ได้รับการอ้างอิงหลายครั้งในงานสถาปัตยกรรม ศิลปกรรม และรัฐพิธีในสมัยนั้น

โดยในทางสถาปัตยกรรมนั้น เช่นที่พบในรูปแบบของเสา 6 ต้นในอาคารหรือซุ้มต่าง ๆ บัวกลุ่ม 6 ชั้นที่เจดีย์วัดพระศรีมหาธาตุ บางเขน (ต่างจากการทำบัวกลุ่มของเจดีย์ตามประเพณี ที่ต้องเป็นเลขคี่เพื่อให้เป็นมงคล) หรือการออกแบบป้อมกลางของอนุสาวรีย์ประชาธิปไตยให้มีประตู 6 ช่องและพระขรรค์ 6 เล่ม

ในทางศิลปกรรมนั้น เช่นที่พบในงานประติมากรรมชื่อ *เลี้ยงช้างน้อยด้วยอ้อยหก* ของ ผิว ทิมสา ที่เป็นรูปแม่ช้างเอางวงรัดอ้อย 6 ท่อนอยู่ โดยมีลูกช้างหลายตัวอยู่รอบ ๆ สื่อถึงประเทศไทยที่จะเติบโตขึ้นด้วยหลัก 6 ประการหรือรูปปั้น *หลักหกยกสยาม* โดย อินตา ศิริงาม ซึ่งทั้งสองชิ้นนี้ ได้รับรางวัลใน "การประกวดประณีตศิลปกรรม" พ.ศ. 2480 ซึ่งจัดขึ้นในงานฉลองรัฐธรรมนูญ *ดูเพิ่มที่ [[ศิลปะคณะราษฎร]]*

ส่วนในรัฐพิธีสมัยนั้น ก็นิยมการประดับธง 6 ผืนพร้อมกับประดับพานรัฐธรรมนูญ หรือสิ่งอื่นใดที่จะสื่อถึงรัฐธรรมนูญและหลัก 6 ประการ

## เนื้อหา
thumb|หลัก 6 ประการของคณะราษฎร ในซุ้มงานฉลองรัฐธรรมนูญ
หลัก 6 ประการสามารถประมวลได้ดังนี้
# จะต้องรักษาความเป็นเอกราชทั้งหลาย เช่น เอกราชในบ้านเมือง ในทางศาล ในทางเศรษฐกิจ ฯลฯ ของประเทศไว้ให้มั่นคง
# จะรักษาความปลอดภัยในประเทศ ให้การประทุษร้ายต่อกันลดน้อยลงให้มาก
# จะต้องบำรุงความสมบูรณ์ของราษฎรในทางเศรษฐกิจ โดยรัฐบาลใหม่จะจัดหางานให้ราษฎรทำ จะวางโครงการเศรษฐกิจแห่งชาติ ไม่ปล่อยให้ราษฎรอดอยาก
# จะต้องให้ราษฎรมีสิทธิเสมอภาคกัน ไม่ใช่ให้พวกเจ้ามีสิทธิยิ่งกว่าราษฎรเช่นที่เป็นอยู่
# จะต้องให้ราษฎรได้มีเสรีภาพ มีความเป็นอิสระ เมื่อเสรีภาพนี้ไม่ขัดต่อหลัก 4 ประการดังกล่าวข้างต้น
# จะต้องให้การศึกษาอย่างเต็มที่แก่ราษฎร

## หลัก 6 ประการของคณะราษฎรในปัจจุบัน
สถาปัตยกรรมร่วมสมัยที่อ้างอิงหลัก 6 ประการของคณะราษฎร เช่น ศาลา 6 เหลี่ยมโปร่ง ที่สวนประติมากรรม กำแพงประวัติศาสตร์ ด้านหน้าหอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ และหอประชุมใหญ่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ หรือ อาคารจั่วสามมุข ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2500 มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นอาคารในงานพิธีพระราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัย อาคารจั่วสามมุขเป็นอาคารออกแบบด้วยศิลปะแบบไทยประยุกต์ตามลักษณะของสถาปัตยกรรมคณะราษฎร มีเอกลักษณ์เป็นหน้าจั่วที่แบ่งมุขออกเป็น 3 ยอดและกรอบหน้าต่างจำนวน 6 ช่อง อันสะท้อนถึงหลัก 6 ประการของคณะราษฎร

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ชาตรี ประกิตนนทการ, คณะราษฎรฉลองรัฐธรรมนูญ, สนพ.มติชน, มิถุนายน 2548
* ชาตรี ประกิตนนทการ, การเมืองและสังคมในศิลปสัตยกรรม สยามสมัยไทยประยุกต์ชาตินิยม, สนพ.มติชน, เมษายน 2550

## แหล่งข้อมูลอื่น
* บ้านเมืองไม่ใช่ของเรา: 2475 ทุกวันเลย (วิดีโอ) ชาตรี ประกิตนนทการ อธิบายสถาปัตยกรรมที่เกี่ยวข้องกับหลัก 6 ประการของคณะราษฎร

หมวดหมู่:คณะราษฎร
อานโตนอฟ อาน-12

อานโตนอฟ อาน-12|thumb|250px|right

**อานโตนอฟ อาน-12** ( อานโตนอฟ อาน-12 เป็นเครื่องบินแบบเดียวกับ อานโตนอฟ อาน-10 ซึ่ง อาน-12 นั้นได้นำมาใช้ในทางทหาร สิ่งที่ อาน-12 แตกต่างจาก อานโตนอฟ อาน-10 นั้นคือมีป้อมปืนบริเวณท้าย อาน-12 มีการสร้างทั้งสิ้น 1,248 เครื่อง

## รายละเอียด อาน-12
* **ผู้สร้าง:** โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต ปัจจุบันคือโรงงานอานโตนอฟ
* **ประเภท:** ลำเลียงพิสัยบินไกล เจ้าหน้าที่ 5 นาย บรรทุกพลร่มพร้อมอาวุธ 100 คน
* **เครื่องยนต์:** เทอร์โบใบพัด เอแอล-20 แอล หรือ เอแอล-20 เอ็ม ให้กำลังเครื่องละ 4,000 แรงม้า 4 
* **กางปีก:** 38 เมตร
* **สูง:** 9.83 เมตร
* **พื้นที่ปีก:** 120 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า:** 28,000 กิโลกรัม
* **น้ำหนักบรรทุก:** 20,000 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ:** 55,100 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด:** 61,000 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วขั้นสูง:** 777 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **อัตราเร็วเดินทางขั้นสูง:** 680 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 10,000 เมตร
* **อัตราเร็วเดินทางไกล:** 630 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **เพดานบินใช้งาน:** 10,200 เมตร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินอานโตนอฟ
หมวดหมู่:อากาศยานขนส่งทางการทหาร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยของไทย

**รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย** เป็นตำแหน่งหัวหน้าส่วนราชการของกระทรวงมหาดไทย โดยตำแหน่งนี้มีขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2435 ในสมัย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยในช่วงนั้น เรียกตำแหน่งนี้ว่า **เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย** จนกระทั่งหลังจากเหตุการณ์การปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 จึงได้เปลื่ยนชื่อตำแหน่งเป็น "รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย" จนถึงปัจจุบัน

ทั้งนี้ ตั้งแต่ พ.ศ. 2498 เป็นต้นมา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย จะดำรงตำแหน่งเป็น ผู้บัญชาการกองอาสารักษาดินแดน โดยตำแหน่ง และจะได้รับพระราชทานยศชั้น นายกองใหญ่ ซึ่งเป็นชั้นยศสูงสุดของกองอาสารักษาดินแดนอีกด้วย

## เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย

## รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

## รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยที่ยังมีชีวิตอยู่
ปัจจุบันมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยที่ยังมีชีวิตอยู่ 17 คน ได้แก่

## ดูเพิ่ม
* รายนามรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยของไทย

## อ้างอิง
* รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยของไทย

มหาดไทย
หมวดหมู่:กระทรวงมหาดไทย (ประเทศไทย)
*
คณะรัฐมนตรีสยาม คณะที่ 6

**[[คณะรัฐมนตรีไทย|คณะรัฐมนตรี]]คณะที่ 6** (22 กันยายน พ.ศ. 2477 - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2480)

นายพันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ ลงวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2477 กรมพระนริศรานุวัตติวงศ์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เป็นผู้ลงนาม และนายพลเรือตรี พระยาศรยุทธเสนี (กระแส ประวาหะนาวิน) ประธานสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ และในวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2477 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี

## รายชื่อคณะรัฐมนตรี

: 

## การแถลงนโยบายของรัฐบาล
คำแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรี คณะที่ 6 คณะรัฐมนตรีแถลงนโยบายต่อสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2477 และได้รับความไว้วางใจในวันเดียวกันเป็นเอกฉันท์

## การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี
คณะรัฐมนตรีชุดนี้สิ้นสุดลง เพราะเหตุที่นายเลียง ไชยกาล ผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี ตั้งกระทู้ถามเกี่ยวกับการขายที่ดินของพระคลังข้างที่ให้แก่บุคคลบางคน และต่อจากนั้นนายไต๋ ปาณิกบุตร ผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนคร ก็ได้เสนอญัตติเปิดอภิปรายทั่วไปในนโยบายว่าด้วยการจัดระเบียบทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ได้อภิปรายกันจนหมดเวลา และได้เลื่อนไปอภิปรายในวันต่อไป แต่นายกรัฐมนตรีได้กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 เพื่อให้โอกาสแก่ทุกฝ่ายได้สอบสวนตามความชอบธรรมและคณะรัฐมนตรีทั้งคณะก็ขอลาออกด้วย

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น
* คณะรัฐมนตรีคณะที่ 6 จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 
* ลำดับความเป็นมาของคณะรัฐมนตรีไทย จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 

หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน)
หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2477
หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีที่สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2480
ขวัญชัย เพชรร้อยเอ็ด

**ขวัญชัย เพชรร้อยเอ็ด** เป็นนักร้องลูกทุ่งชื่อดังในอดีต เจ้าของเพลงดังทั่วฟ้าเมืองไทยอย่าง "จดหมายเป็นหมัน"

## ประวัติ
ขวัญชัย เพชรร้อยเอ็ด (เกิด 4 สิงหาคม พ.ศ. 2495 - 28 มีนาคม พ.ศ. 2528) มีชื่อจริงว่า สุรชัย โสธรวงศ์ เป็นชาวตำบลดงแดง
อำเภอจตุรพักตรพิมาน จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นบุตรนายจันทร์ และนางจันทร์ (ชื่อเดียวกัน) โสธรวงศ์ มีพี่น้อง 8 คน เป็นคนที่ 2 จบการศึกษาชั้น ม.ศ.3 โรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย

## เส้นทางการเป็นนักร้อง
ด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะของขวัญชัยทำให้เขาได้เข้าไปอยู่กับ วงดนตรีหมอลำของ "ฉวีวรรณ ดำเนิน" จากการแนะนำโดย "เสน่ห์ มนต์อีสาน" ซึ่งมีศักดิ์เป็นน้า ในช่วงต่อมา รุ่ง โพธารามเจ้าของเพลง "ลาสาวโพธาราม" ก็มีโอกาสได้มาร่วมวงกับ ฉวีวรรณ ดำเนิน ด้วย คนทั้ง 2 เห็นแววของขวัญชัย จึงพาไปพบกับ ก้อง กาจกำแหง หัวหน้าวงดนตรี นักแต่งเพลงและนักจัดรายการวิทยุชื่อดัง ครูก้องก็รับขวัญชัยไว้ในวง เขาอยู่กับครูก้องกว่า 1 ปี โดยทำงานทุกอย่าง แต่ก็ยังไม่ได้บันทึกเสียง จนขวัญชัยเริ่มท้อ 

จนวันหนึ่งประมาณปี 2519 ครูก้อง กาจกำแหง จะบันทึกเสียงเพลง "จดหมายเป็นหมัน" ซึ่ง ในวงดนตรีมีกฎว่านักร้องจะต้องจับฉลาก ว่าใครจะได้บันทึกเสียง ปรากฏว่า "ดวงใจ สุริยา" เป็นผู้จับฉลากได้ แต่บันทึกเสียงออกมาแล้วร้องไม่ได้อย่างที่ครูก้องต้องการ ครูจึงลองให้ ขวัญชัยบันทึกแผ่นเสียง ผลคือเพลงจดหมายเป็นหมันดังมากภายในปีเดียว และเป็นการใช้ชื่อ "ขวัญชัย เพชรร้อยเอ็ด" เป็นครั้งแรก พอเพลงดังครูก้องก็ตั้งวงให้ ขวัญชัยร่วมงานอยู่กับครูก้องได้ 3 ปีก็แยกทางกัน เนื่องจากครูก้องต้องการแต่งเพลงให้สายัณห์​สัญญา​อย่างเดียว ขวัญชัยก็จึงเลิกวงดนตรีไป

ต่อมาปี 2524 ขวัญชัย ตั้งวงดนตรีอีกครั้ง และประสบความสำเร็จอีกครั้งจากเพลง "ยกเมียให้เพื่อน" , "ตะวันแดงแทงใจ" ต่อมาขวัญชัยประสบอุบัติเหตุจากการเดินสาย และเขาได้เริ่มดื่มหนักจนต้องเข้าบำบัดในโรงพยาบาล ทำให้ในที่สุดก็ต้องเลิกวงดนตรีไปโดยปริยาย และเมื่อรักษาตัวจนหายเขากลับมาร้องเพลงอีกครั้ง โดยเข้าร่วมกับวงดนตรีของ พุ่มพวง ดวงจันทร์ แต่จากสุขภาพที่ไม่แข็งแรงจากอุบัติเหตุ และดื่มเหล้าจัด ทำให้เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 มีนาคม 2528 จากโรคประจำตัวขณะมีอายุ 32 ปี 7 เดือน 24วัน 

## ผลงานเพลงดัง
* จดหมายเป็นหมัน
* รักอันตราย
* เกิดมาจน
* ไกลบ้าน
* คนร้อยเอ็ด
* ยกเมียให้เพื่อน
* มาลีขี้โกง
*ไม่จริงขอจาก
* ตะวันแดงแทงใจ

## ครอบครัว
ขวัญชัย เพชรร้อยเอ็ด มีภรรยาชื่อ กลอย พร้อมพ่วง หรือ ดวงใจ บรรพตพิสัย เจ้าของเพลง "รอพี่กลับใต้" ซึ่งร้องแก้กับเพลง "ลาก่อนเมืองใต้" ที่ขวัญชัยขับร้องไว้ ทั้งสองมีธิดาด้วยกัน 2 คน คือเบนจา โสธรวงค์ และนิตยา โสธรวงค์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอจตุรพักตรพิมาน
หมวดหมู่:นักร้องลูกทุ่งชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย
คณะรัฐมนตรีสยาม คณะที่ 5

**[[คณะรัฐมนตรีไทย|คณะรัฐมนตรี]]คณะที่ 5** (16 ธันวาคม พ.ศ. 2476 - 22 กันยายน พ.ศ. 2477) จัดตั้งขึ้นหลังการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2476

นายพันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ ลงวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2476 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงลงพระปรมาภิไธย และเจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน) ประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ และในวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2476 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี

## รายชื่อคณะรัฐมนตรี

: 

## การเปลี่ยนแปลงคณะรัฐมนตรี
### 29 มีนาคม พ.ศ. 2477
* ลาออก - นายพลตรี พระยาประเสริฐสงคราม (เทียบ คมกฤส) กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่ง โดยอ้างเหตุผลว่าป่วย ไม่สามารถรับราชการได้เต็มที่
* ลาออก - พระยาโกมารกุลมนตรี (ชื่น โกมารกุล ณ นคร) กราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่ง โดยอ้างเหตุผลว่าป่วย ไม่สามารถรับราชการได้เต็มที่
* แต่งตั้ง - นายพันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
* แต่งตั้ง - พระสารสาสน์ประพันธ์ (ชื้น จารุวัสตร์) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงธรรมการ
* แต่งตั้ง - หลวงประดิษฐ์มนูธรรม (ปรีดี พนมยงค์) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
* แต่งตั้ง - พระสารสาสน์พลขันธ์ (ลอง สุนทานนท์) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ

## การแถลงนโยบายของรัฐบาล
คำแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรี คณะที่ 5 คณะรัฐมนตรีแถลงนโยบายต่อสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 2476 และได้รับความไว้วางใจในวันเดียวกันเป็นเอกฉันท์

## การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เพราะเหตุที่รัฐบาลได้เสนอญัตติขอให้สภาผู้แทนราษฎรลงมติเห็นชอบด้วยความตกลงระหว่างประเทศ เรื่องควบคุมการจำกัดยางแต่สภาไม่เห็นชอบด้วย ความตกลงที่รัฐบาลได้ลงนามไปก่อน นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีทั้งคณะจึงกราบถวายบังคมลาออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2477

## อ้างอิง
* คณะรัฐมนตรีคณะที่ 5 จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 
* ลำดับความเป็นมาของคณะรัฐมนตรีไทย จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 

หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน)
หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2476
หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีที่สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2477
สเตท ทาวเวอร์

**ตึกสเตท ทาวเวอร์** เป็นตึกระฟ้า สูง 247.2 เมตร (811 ฟุต) จำนวน 68 ชั้น ตั้งอยู่ในเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2544 เป็นอาคารที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยรวมพื้นที่อาคารทั้งหมด 300,000 ตร.ม. ปัจจุบัน ตึกสเตท ทาวเวอร์ เป็นอาคารที่สูงเป็นอันดับที่ 12 ในประเทศไทย และเป็นอันดับที่ 146 ของโลก

ผศ. รังสรรค์ ต่อสุวรรณ สถาปนิกชาวไทยเป็นผู้คิดสร้างอาคารดังกล่าวในปี พ.ศ. 2534 ออกแบบโดยรังสรรค์อาร์คิเทคเชอร์ ลักษณะของอาคารที่สำคัญ คือ บริเวณส่วนบนสุดที่เป็นโดมสีทองสูง 30 เมตรและระเบียงโค้งครึ่งวงกลมแบบนีโอคลาสสิค เดิมชื่อ "สีลม พรีเชียส ทาวเวอร์" ต่อมาถูกเปลี่ยนเป็น "รอยัล เจริญกรุง ทาวเวอร์" ก่อนจะเปลี่ยนเป็น "สเตท ทาวเวอร์" ในที่สุด

สเตท ทาวเวอร์ประกอบด้วย ร้านค้า 90 ยูนิต คอนโดมิเนียม 650 ยูนิต เซอร์วิสอพาร์ตเมนต์ 500 ยูนิต และออฟฟิศทาวเวอร์ 460 ยูนิต มีโรงแรมระดับ 5 ดาว "เลอบัว แอท สเตท ทาวเวอร์" และ "ทาวเวอร์ คลับ แอท เลอบัว" ซึ่งมีห้องโถงสูง 40 ชั้น ภายในเป็นที่ตั้งของร้านอาหารที่ได้รับดาวมิชลินสองดวงจำนวนสองร้าน ได้แก่ เมซซาลูนา และ เชฟส์เทเบิล  นอกจากนี้ยังมี "ซีรอคโค" ภัตตาคารกลางแจ้งลอยฟ้าขนาดใหญ่ที่สุดในโลก สามารถมองเห็นทิวทัศน์ของกรุงเทพฯ ได้เกือบรอบตัว

ปัจจุบัน สเตท ทาวเวอร์เป็นของแชลเลนจ์ กรุ๊ป

## ดูเพิ่ม
* รายชื่ออาคารที่สูงที่สุดในประเทศไทย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* emporis.com เว็บรวมข้อมูลเกี่ยวกับอาคารต่างๆ ทั่วโลก

หมวดหมู่:ก่อตั้งในกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:โรงแรมในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:อาคารที่อยู่อาศัยในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:อาคารสำนักงานในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตบางรัก
หมวดหมู่:สีลม
ประเสริฐ บุญสัมพันธ์

**ประเสริฐ บุญสัมพันธ์** ประธานกรรมการบริษัท ไทยคม จำกัด (มหาชน) ประธานกรรมการและประธานกรรมการบริหาร บริษัท โทรีเซนไทย เอเยนต์ซีส์ จำกัด (มหาชน) 
ประธานคณะกรรมการ บริษัท เอสวีไอ จำกัด (มหาชน) กรรมการอิสระ บริษัท อินทัช โฮลดิ้งส์ จำกัด (มหาชน) ประธานกรรมการ บริษัท ไอร่า แคปปิตอล จำกัด (มหาชน) ประธานกรรมการบริษัท โคลเวอร์ เพาเวอร์ จำกัด (มหาชน) รองประธานกรรมการ บริษัท เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ จำกัด (มหาชน)

กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ (ด้านบริหารธุรกิจ) ในคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ (ก.พ.ร.) ในรัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา  กรรมการสภาสถาบันผู้ทรงคุณวุฒิของสถาบันพระปกเกล้า ประธานคณะกรรมการบริหาร ไทยคม (บริษัท) กรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ อดีตประธานกรรมการบริษัท พีทีที โกลบอล เคมิคอล อดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน)

หลัง รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 นายประเสริฐ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าทีมภาคเอกชน คณะทำงานคลัสเตอร์ ภาคอุตสาหกรรมแห่งอนาคต

## ประวัติ
ประเสริฐ บุญสัมพันธ์ จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร จบการศึกษาปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตร์ (วิศวกรรมโยธา) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโท บริหารธุรกิจจากมหาวิทยาลัยยูทาห์ สหรัฐอเมริกา, ปริญญาบัตรหลักสูตรป้องกันราชอาณาจักรภาค รัฐร่วมเอกชน รุ่นที่ 10 วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปรอ.4010) CERTIFICATE IN ADVANCED MANAGEMENT PROGRAM, HARVARD BUSINESS SCHOOL มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด สหรัฐอเมริกา และหลักสูตรการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตย สำหรับนักบริหารชั้นสูงรุ่นที่ 6 สถาบันพระปกเกล้า

เริ่มทำงานเป็นนักวิเคราะห์ที่ บริษัท เอสโซ่แสตนดาร์ด ประเทศไทย เมื่อปี 2520 เป็นเวลา 3 ปี ก่อนที่จะออกไปเป็นผู้อำนวยการตลาด บริษัท เบอร์ลี่ ยุคเกอร์ เมื่อปี 2524 ทำงานอยู่ได้เพียงปีเดียวก็เข้ามาทำงานในปตท. ตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายปฏิบัติการขนส่ง เมื่อปี 2525 หลังจากนั้นก็ได้ก้าวสู่ตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายจัดซื้อน้ำมันและสัญญา ปตท. ผู้ช่วยผู้ว่าการด้านการตลาด ปตท. ก่อนจะก้าวเข้าสู่ตำแหน่ง รองผู้จัดการใหญ่ การตลาด ธุรกิจน้ำมัน ในปี 2535 โดยอยู่ตำแหน่งนี้ 5 ปี 

หลังจากนั้นมีการปรับโครงสร้าง ปตท. จึงได้นั่งตำแหน่งเป็นผู้จัดการใหญ่ ปตท.น้ำมัน ก่อนจะถูกโยกย้ายให้ดูแล ธุรกิจก๊าซธรรมชาติ ในตำแหน่ง ผู้จัดการใหญ่ ปตท. ก๊าซธรรมชาติ ในปี 2543 รองกรรมการผู้จัดการใหญ่ กลุ่มธุรกิจก๊าซธรรมชาติ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) นอกจากนี้ ยังได้ดำรงตำแหน่ง กรรมการ บริษัท บางจากปิโตรเลียม จำกัด (มหาชน) บริษัท ปตท. จำหน่ายก๊าซธรรมชาติ จำกัด บริษัท ปตท. สำรวจและผลิตปิโตรเลียม จำกัด (มหาชน) และบริษัท ทรานส์ ไทย-มาเลเซีย (ประเทศไทย) จำกัด

ในปี พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ

## คดีความ
คณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน มีมติฟ้องร้องนาย ประเสริฐ บุญสัมพันธ์ ต่อ คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ กรณีไม่ปฏิบัติตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 18 ธ.ค. 2550 และไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษาศาลปกครองสูงสุด เมื่อวันที่ 14 ธ.ค. 2550 รวมถึงการจัดทำบันทึกการแบ่งแยกทรัพย์สินในส่วนที่เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินของการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอำนวยศิลป์
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
หมวดหมู่:พนักงานรัฐวิสาหกิจชาวไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
จังหวัดมีนบุรี

**จังหวัดมีนบุรี** ขึ้นกับมณฑลกรุงเทพ ตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2444 โดยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 อำเภอ ได้แก่ อำเภอคลองสามวา อำเภอแสนแสบ อำเภอหนองจอก และอำเภอเจียรดับหรืออำเภอในคลองเจียรดับ (ปัจจุบันอยู่ในเขตหนองจอก) 

ต่อมาในปี พ.ศ. 2474 จังหวัดมีนบุรีได้ถูกยุบรวมเข้ากับจังหวัดพระนคร เพื่อประหยัดงบประมาณราชการ เนื่องจากปัญหาเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 อำเภอที่เป็นที่ตั้งของจังหวัดมีนบุรีเดิมจึงมีชื่อเรียกว่า **อำเภอมีนบุรี** และได้รับเอาท้องที่ตำบลแสนแสบจากอำเภอลาดกระบังมาอยู่ในการปกครองในปี พ.ศ. 2500

จากนั้นอำเภอมีนบุรีได้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็น **[[เขตมีนบุรี]]** เมื่อมีการรวมจังหวัดพระนครกับจังหวัดธนบุรีเข้าด้วยกันเป็นกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2515 แบ่งเขตการปกครองย่อยเป็นแขวง รวม 7 แขวง จนในที่สุด ปี พ.ศ. 2540 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยเปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตมีนบุรี แยก 5 แขวงทางด้านเหนือของเขต ไปจัดตั้งเป็นเขตคลองสามวา ทำให้เขตมีนบุรีเหลือพื้นที่ปกครองอยู่ 60 ตารางกิโลเมตรเศษ ซึ่งใหญ่เป็นอันดับที่ 5 ของกรุงเทพมหานคร

หากจังหวัดมีนบุรียังคงอยู่ในปัจจุบัน จะประกอบด้วยอำเภอดังนี้

## อ้างอิง

มีนบุรี
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของกรุงเทพมหานคร
พลอย เลี้ยงประเสริฐ

**พลอย เลี้ยงประเสริฐ** เกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2450 ที่บ้านท่าเสา จ.อุตรดิตถ์ มีพี่น้อง 7 คน โดยเป็นชาย 6 คน หญิง 1 คน โดยพี่น้องที่เป็นชาย 5 คนคือ แก้ว เลี้ยงประเสริฐ โต๊ะ เลี้ยงประเสริฐ โพล้ง เลี้ยงประเสริฐ แพ เลี้ยงประเสริฐ และฤทธิ์ เลี้ยงประเสริฐ เป็นนักมวยมีชื่อเสียงทั้งหมด

พลอยเป็นนักมวยที่มีเชิงชกใกล้เคียงกับโพล้ง ผู้เป็นพี่ชาย เคยมาชกในกรุงเทพฯพร้อมกับพี่ ๆ แต่ไม่มีข้อมูลว่าเคยขึ้นชกกับใครบ้าง เมื่อกลับไปบ้านเกิด กลายเป็นนักมวยมีชื่อรุ่นเดียวกับ ศรี ชัยมงคล ศิษย์ของนายโพล้ง น่าเสียดายที่นายพลอยเสียชีวิตแต่ยังหนุ่ม ขณะอายุได้ 24 ปี เท่านั้น (ประมาณ พ.ศ. 2474)

## อ้างอิง
* สมพงษ์ แจ้งเร็ว. 5 ใบเถาแห่งอุตรดิตถ์ ศิษย์ร่วมสำนักพระยาพิชัยดาบหัก. ศิลปวัฒนธรรม. ปีที่ 5(11). กันยายน 2527. หน้า 44 - 53

หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทยยุคคาดเชือก
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองอุตรดิตถ์
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดอุตรดิตถ์
ฤทธิ์ เลี้ยงประเสริฐ

thumb|200px|พี่น้องเลี้ยงประเสริฐ นักมวยไทยชาวไทยยุคคาดเชือก แห่งบ้านคุ้งตะเภา คนนั่งหน้าคือนายสอน เลี้ยงประเสริฐ บิดา, แถวยืนจากซ้ายไปขวา - นายพลอย, นายแพ, นายฤทธิ์, นายโพล้ง, นายโต๊ะ และนายแก้ว
**ฤทธิ์ เลี้ยงประเสริฐ** เกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2445 – 2446 ที่บ้านท่าเสา จังหวัดอุตรดิตถ์ มีพี่น้อง 7 คน โดยเป็นชาย 6 คน หญิง 1 คน โดยพี่น้องที่เป็นชาย 5 คนคือ แก้ว เลี้ยงประเสริฐ โต๊ะ เลี้ยงประเสริฐ โพล้ง เลี้ยงประเสริฐ แพ เลี้ยงประเสริฐ และพลอย เลี้ยงประเสริฐ เป็นนักมวยมีชื่อเสียงทั้งหมด

นายฤทธิ์เข้ามาชกในกรุงเทพฯพร้อมกับนายโต๊ะและนายพลอย ผลงานที่ปรากฏ เคยเสมอกับบังสะเล็บ ศรไขว้ นักมวยไทยเชื้อสายแขกชวา กลับไปอุตรดิตถ์พร้อมกับพี่น้องคนอื่น เสียชีวิตปีใดไม่ปรากฏ

## อ้างอิง
* สมพงษ์ แจ้งเร็ว. 5 ใบเถาแห่งอุตรดิตถ์ ศิษย์ร่วมสำนักพระยาพิชัยดาบหัก. ศิลปวัฒนธรรม. ปีที่ 5 (11). กันยายน 2527. หน้า 44 – 53

หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทยยุคคาดเชือก
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองอุตรดิตถ์
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดอุตรดิตถ์
โต๊ะ เลี้ยงประเสริฐ

thumb|100px|right|เจดีย์โกศอัฐิบรรพบุรุษตระกูลเลี้ยงประเสริฐ บรรจุอัฐิของหลวงพ่อโต๊ะ เลี้ยงประเสริฐ ภายในวัดคุ้งตะเภา

**พระอธิการโต๊ะ เลี้ยงประเสริฐ** อดีตเจ้าอาวาสวัดคุ้งตะเภา เกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2440 ที่บ้านท่าเสา จังหวัดอุตรดิตถ์ มีพี่น้อง 7 คน โดยเป็นชาย 6 คน หญิง 1 คน โดยพี่น้องที่เป็นชาย 5 คนคือ แก้ว เลี้ยงประเสริฐ โพล้ง เลี้ยงประเสริฐ แพ เลี้ยงประเสริฐ ฤทธิ์ เลี้ยงประเสริฐ และพลอย เลี้ยงประเสริฐ เป็นนักมวยมีชื่อเสียงทั้งหมด

นายโต๊ะเข้ามาชกในกรุงเทพฯ พร้อมกับนายฤทธิ์และนายพลอย หลังจากที่นายแพและนายโพล้งเคยมาขึ้นชกก่อนหน้านั้น ผลงานการชกในกรุงเทพมหานคร ของนายโต๊ะเท่าที่มีบันทึกไว้ คือเคยชกกับสุวรรณ นิวาสะวัต และนายแอ ม่วงดี นายโต๊ะกลับอุตรดิตถ์พร้อมน้องชาย มาเป็นนักมวยดังแถวบ้านเกิด บั้นปลายชีวิตบวชเป็นพระภิกษุจนได้เป็นเจ้าอาวาสวัดคุ้งตะเภา มรณภาพปีใดไม่ปรากฏ ทราบแต่ว่าเสียชีวิตหลังนายพลอยและนายฤทธิ์ แต่ก่อนนายโพล้งและนายแพ

## อ้างอิง

* เขตร ศรียาภัย. ปริทัศน์มวยไทย. กทม. มติชน. 2550. น. 219
* สมพงษ์ แจ้งเร็ว. 5 ใบเถาแห่งอุตรดิตถ์ ศิษย์ร่วมสำนักพระยาพิชัยดาบหัก. ศิลปวัฒนธรรม. ปีที่ 5 (11). กันยายน 2527. หน้า 44 - 53

หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทยยุคคาดเชือก
หมวดหมู่:ภิกษุจากจังหวัดอุตรดิตถ์
หมวดหมู่:ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
หมวดหมู่:เจ้าอาวาส
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองอุตรดิตถ์
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดอุตรดิตถ์
แพ เลี้ยงประเสริฐ

**แพ เลี้ยงประเสริฐ** เกิดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2447 ที่บ้านท่าเสา จังหวัดอุตรดิตถ์ มีพี่น้อง 7 คน โดยเป็นชาย 6 คน หญิง 1 คน โดยพี่น้องที่เป็นชาย 5 คนคือ แก้ว เลี้ยงประเสริฐ, โต๊ะ เลี้ยงประเสริฐ, โพล้ง เลี้ยงประเสริฐ, ฤทธิ์ เลี้ยงประเสริฐ และพลอย เลี้ยงประเสริฐ เป็นนักมวยมีชื่อเสียงทั้งหมด

## เข้ากรุง
นายแพฝึกมวยกับครูเอม บ้านท่าเสาเช่นเดียวกับพี่ชาย เข้ามาชกในกรุงเทพฯ พร้อมกับนายโพล้ง ผลงานการชกที่มีชื่อเสียงคือชกชนะบังสะเล็บ ศรไขว้ ที่เคยเสมอกับนายฤทธิ์

## ชกกันถึงตาย
ครั้งนั้น นายเจียร์ นักมวยชาวเขมรจากพระตะบองซึ่งมีชื่อเสียงในด้านคงกระพันชาตรี เคยชกคนตายมาแล้ว เข้ามาเปรียบมวยในกรุงเทพฯ พระชลัมภ์พิสัยเสนีย์จึงเสนอนายแพ เลี้ยงประเสริฐขึ้นชกด้วย นายแพขึ้นชกกับนายเจียร์ที่สนามหลักเมืองเมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471  ผลการชกปรากฏว่า นายแพ ชนะน็อค นายเจียร์ในยกที่ 3 โดยขณะที่นายเจียร์ชกหมัดเหวี่ยงเข้าหา นายแพได้ปล่อยหมัดคู่แบบหมัดหงายที่เรียกหนุมานถวายแหวนถูกบริเวณลูกกระเดือกของนายเจียร์ นายเจียร์ชะงักอยู่กับที่ ทำท่าจะล้มเข้าหานายแพ นายแพไม่ทิ้งนาทีทองเข้าชกกระหน่ำใส่นายเจียร์จนทรุดลงนั่งบนเชือก นายแพถอยออกมาปรากฏว่านายเจียร์ทรุดลงกับพื้นหมดสติ พี่เลี้ยงพยายามประคองไปปฐมพยาบาลแต่ไม่ฟื้นขึ้นมาอีกเลยจนเสียชีวิตระหว่างนำส่งโรงพยาบาล

การตายของนายเจียร์ทำให้นายแพถูกจับด้วยข้อหาฆ่าคนตายและถูกขัง จนกระทั่งถูกปล่อยตัวใน 4 ทุ่มของวันเดียวกัน พระยาเทพหัสดินทร์ นายสนามในครั้งนั้นได้วิ่งเต้นช่วยเหลือ ในที่สุดนายแพถูกปล่อยตัวเพราะกฎหมายที่ใช้อยู่ในครั้งนั้นระบุว่า การตายที่เกิดขึ้นจากการชกมวยที่ต่างฝ่ายต่างสมัครใจมาชกกันเองนั้น ถือว่าไม่มีความผิด ดังที่เคยทีบัญญัติไว้ในกฎหมายตราสามดวงว่า

อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นเหตุให้กระทรวงมหาดไทยสั่งห้ามการชกมวยคาดเชือกทั่วราชอาณาจักร ให้สวมนวมแทน

## กลับบ้านเกิด
หลังจากทางตำรวจปล่อยตัวแล้ว นายแพและพี่ชายทั้ง 5 คนจึงกลับไปชกมวยที่อุตรดิตถ์บ้านเกิด ไม่กลับมาชกในกรุงเทพอีกเลย นายแพเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2520 รวมอายุได้ 73 ปี

## อ้างอิง

* เขตร ศรียาภัย. ปริทัศน์มวยไทย. กทม. มติชน. 2550. หน้า 219–224
* สมพงษ์ แจ้งเร็ว. 5 ใบเถาแห่งอุตรดิตถ์ ศิษย์ร่วมสำนักพระยาพิชัยดาบหัก. ศิลปวัฒนธรรม. ปีที่ 5 (11). กันยายน 2527. หน้า 44 - 53

หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทยยุคคาดเชือก
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองอุตรดิตถ์
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดอุตรดิตถ์
มหาวิทยาลัยราชธานี

**มหาวิทยาลัยราชธานี** เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ตั้งอยู่ในจังหวัดอุบลราชธานี โดยมีวิทยาเขต 1 แห่ง ที่จังหวัดอุดรธานี ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2536 โดยมีชื่อว่า **"วิทยาลัยเทคโนโลยีราชธานี"** และได้เปลี่ยนสถานะเป็น "มหาวิทยาลัยราชธานี" เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2546

## ประวัติ
มหาวิทยาลัยราชธานีเดิมชื่อ "วิทยาลัยเทคโนโลยีราชธานี" ได้รับการจัดตั้งเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2536 และได้รับการรับรองจากทบวงมหาวิทยาลัยตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 นอกจากนี้  ได้รับการรับรองจากทบวงมหาวิทยาลัย ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2541

สภาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชธานีอุดร และสภามหาวิทยาลัยราชธานี ในการประชุมครั้งที่ 1/2547 เมื่อวันที่ 30 เมษายน  พ.ศ. 2547 ได้พิจารณาและมีมติให้รวมกิจการของทั้งสองสถาบันเป็นสถาบันอุดมศึกษาเดียวกัน ทั้งนี้ เป็นไปโดยความยินยอมของผู้รับใบอนุญาตจัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาเอกชนดังกล่าว และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการโดยคำแนะนำของคณะกรรมการการอุดมศึกษา ในการประชุมครั้งที่ 6/2548 เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ได้อนุมัติให้รวมกิจการของวิทยาลัยเทคโนโลยีราชธานีอุดรเข้ากับมหาวิทยาลัยราชธานีแล้วตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง การรวมกิจการของวิทยาลัยเทคโนโลยีราชธานีอุดรเข้ากับมหาวิทยาลัยราชธานี ลงวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2549 เป็นผลทำให้กิจการของวิทยาลัยเทคโนโลยีราชธานีอุดรเป็นหน่วยงานเดียวกันกับมหาวิทยาลัยราชธานี ตั้งแต่วันที่ได้รับอนุมัติให้รวมกิจการทั้งสองสถาบันเป็นต้นไปแล้ว นั้น จึงไม่มีความจำเป็นในการให้คงไว้ซึ่งใบอนุญาตให้จัดตั้งวิทยาลัยเทคโนโลยีราชธานีอุดร และจัดตั้งมหาวิทยาลัยราชธานี วิทยาเขตอุดรธานี

## คณะ
มหาวิทยาลัยราชธานี เปิดดำเนินการ 5 คณะ  ในระดับปริญญาตรีและระดับบัณฑิตศึกษา  ดังนี้

### ระดับปริญญาตรี

* **[[คณะวิศวกรรมศาสตร์]]**
** สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า

* **[[ผู้บริหาร|คณะบริหารธุรกิจ]]**
** สาขาวิชาการบัญชี
** สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ

* **[[คณะครุศาสตร์|คณะศึกษาศาสตร์]]**
** สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย

* **[[คณะนิติศาสตร์]]**
** สาขาวิชานิติศาสตร์
** สาขาวิชาการปกครองท้องถิ่น

* **[[พยาบาล|คณะพยาบาลศาสตร์]]**
** สาขาวิชาพยาบาลศาสตร์
*หลักสูตรประกาศนียบัตรผู้ช่วยพยาบาล

### ระดับบัณฑิตศึกษา

* **หลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต** 
** สาขาวิชาการบริหารการศึกษา
** สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน 
** สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย

## วิทยาเขต
มหาวิทยาลัยราชธานี มีวิทยาเขต 1 วิทยาเขต ดังนี้
* '''อุดรธานี'''

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* มหาวิทยาลัยราชธานี

ราชธานี
ราชธานี
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอเมืองอุบลราชธานี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการของไทย

## รายนามผู้ดำรงตำแหน่ง
### เสนาบดีกระทรวงธรรมการ (พ.ศ. 2435 – พ.ศ. 2475)

### รัฐมนตรีว่าการกระทรวงธรรมการ (พ.ศ. 2475 – พ.ศ. 2484)

### รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (พ.ศ. 2484 – ปัจจุบัน)

## ดูเพิ่ม
* รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการของไทย

## อ้างอิง

* ประวัติกระทรวงศึกษาธิการ

ศึกษาธิการ
หมวดหมู่:กระทรวงศึกษาธิการ (ประเทศไทย)
แบนเนอร์

**แบนเนอร์** (banner) สามารถหมายถึง

* ป้ายโฆษณา แผ่นป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ โดยส่วนใหญ่จะเป็นแผ่นป้ายยาว
* เว็บแบนเนอร์ กรอบคำโฆษณาสำหรับติดไว้ในเว็บไซต์อื่น เพื่อชักจูงให้คนเข้ามาเยี่ยมชมเว็บไซต์ของตน
* แบนเนอร์ (รัฐอิลลินอย) ชื่อเมืองขนาดเล็กในรัฐอิลลินอย
อานโตนอฟ อาน-14

**อานโตนอฟ อาน-14** (Ан-14, Antonov An-14; รัสเซีย: Пчелка, "little bee") นาโตให้สมญานามว่า คล็อก(Clod) อาน-14 เริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1958 แต่มีการผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 1965 และใช้งานในสายการบินแอโรฟลอต ซึ่ง อาน-14 สร้างขึ้นมาใช้งานแทนเครื่องบินอานโตนอฟ อาน-2 ซึ่งเป็นเครื่องบินธุรกิจและขนส่ง ปีก 2 ชั้นแบบเก่า 

อาน-14 ได้รับการพัฒนาในปี ค.ศ. 1969 เป็นรุ่นใหม่ อาน-14 เอ็ม ใช้เครื่องยนต์เทอร์โบใบพัด ไอโซตอฟ ทีวีดี-850 ให้กำลัง 810 แรงม้า และบรรทุกผู้โดยสารได้ 15 คน การผลิต อาน-14 เอ็ม เริ่มในปี ค.ศ. 1973 

## รายละเอียด อาน-14
***ผู้สร้าง** โรงงานสร้างอาอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต ปัจจุบันคือสำนักงานอานโตนอฟ
***ประเภท** ขนส่งขนาดเบาใช้งานทั่วไป นักบิน 1-2 นาย และ ผู้โดยสาร 6-7 นาย
***เครื่องยนต์** สูบดาว 9 กระบอกสูบ แบบ ลีฟเชนโก เอแอล-14 อาร์เอฟ ให้กำลังเครื่องละ 300 แรงม้า 2 เครื่อง
***กางปีก** 21.99 เมตร
***ยาว** 11.44 เมตร
***สูง** 4.63 เมตร
***พื้นที่ปีก** 39.72 ตารางเมตร
***น้ำหนักเปล่า** 2,000 กิโลกรัม
***น้ำหนักบรรทุกปกติ** 720 กิโลกรัม
***น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด** 3,600 กิโลกรัม
***อัตราเร็วขั้นสูง** 222 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 1,000 เมตร
***อัตราเร็วเดินทางปกติ** 180 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 2,000 เมตร
***อัตราเร็วเมื่อใช้งานทางเกษตร** 140 กิโลเมตร/ชั่วโมง
***อัตราไต่ขั้นสูง** 306 เมตร/นาที ที่ระดับน้ำทะเล
***เพดานบินใช้งาน** 5,200 เมตร
***ระยะทางวิ่งขึ้น พ้น 15 เมตร** 200 เมตร
***พิสัยบิน** 650 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกเต็มที่
**800 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงเต็มที่
 

## อ้างอิง

อ
อ
ศาสนาพุทธในประเทศสิงคโปร์

**ศาสนาพุทธในประเทศสิงคโปร์** เป็นศาสนาที่มีผู้นับถือมากที่สุด โดยมีจำนวนผู้นับถือประมาณ 31.1% ของประชากรใน ค.ศ. 2020 ใน ค.ศ. 2015 จากผลโพลชาวสิงคโปร์ 3,276,190 คน มี 1,087,995 คน (33.21%) ที่ระบุตนเองว่านับถือศาสนาพุทธ  

พระพุทธศาสนาเริ่มต้นในประเทศสิงคโปร์ ตั้งแต่สมัยศรีวิชัย แต่ต่อมาชาวมลายูมุสลิมได้มาตั้งรกรากอยู่ และต่อมาก็มีชาวจีนโพ้นทะเลได้มาตั้งรกรากอยู่ที่สิงคโปร์ ได้นำพระพุทธศาสนาแบบมหายานมาเผยแผ่ด้วย และเป็นศาสนาที่แพร่หลายมากในประเทศนี้ 
thumb|left|250px|วัดศากยมุนีคยา

## ประวัติ
ในอดีตประเทศสิงคโปร์ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของประเทศมาเลเซีย การแผ่ขยายของพุทธศาสนาจึงจะมีลักษณะเช่นเดียวกันกับประเทศมาเลเซีย และส่วนใหญ่ชาวสิงคโปร์จะเป็นชาวจีนโพ้นทะเล พุทธศาสนาแบบมหายานจึงเจริญรุ่งเรืองและได้รับการประดิษฐานอย่างมั่นคง

## สถานภาพและการจัดตั้งองค์กรยุวพุทธ
สถานภาพของพุทธศาสนา แบบมหายานในสิงคโปร์ถือว่าดีมาก มีการปฏิบัติศาสนกิจ และการเผยแผ่อย่างจริงจัง โดยการแปลตำรา และคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาเป็นภาษาต่างๆ จัดตั้งโรงเรียนอบรมศาสนาจารย์ และมีโรงเรียนสอนพุทธศาสนาว่า "มหาโพธิ์" เพื่อจัดการเรียนการสอนพุทธศาสนาทุกระดับชั้น
 
มีการก่อตั้งองค์กรยุวพุทธแห่งสิงคโปร์ขึ้น เพื่อจัดกิจกรรมบรรยายธรรมภาษาต่างๆ จัดกิจกรรมการสวดมนต์ การสมาธิ การสนทนาธรรม และกิจกรรมอื่นๆ อันแสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองของพุทธศาสนา และความศรัทธาทางศาสนาของชาวสิงคโปร์

## พุทธศาสนาในปัจจุบัน
ชาวจีนที่มาตั้งรกรากอยู่ที่สิงคโปร์ ได้นำพระพุทธศาสนาแบบมหายานมาเผยแผ่ด้วย และเป็นศาสนาที่แพร่หลายมากในประเทศนี้ มีวัดมหายานอยู่หลายแห่ง รวมทั้งสมาคมทางศาสนา ซึ่งทำหน้าที่เผยแผ่ศาสนา ตั้งโรงเรียนสอนหนังสือ นอกจากวัดพระพุทธศาสนาแบบมหายานแล้ว ในสิงคโปร์มีวัดพระพุทธศาสนาแบบเถรวาท ซึ่งได้แก่ วัดไทย และวัดลังกา รวมอยู่ด้วย วัดไทยที่สำคัญมี ๒ วัดคือวัดอนันทเมตยาราม สร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 และทำการปฏิสังขรณ์ใหม่เมื่อ พ.ศ. 2502 อีกวัดหนึ่ง ชื่อ วัดป่าเลไลยก์ สิงคโปร์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2506  

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* Chia, Jack Meng Tat (2009). "Buddhism in Singapore: A State of the Field Review." *Asian Culture* 33, 81-93.
* Kuah, Khun Eng. *State, Society and Religious Engineering: Towards a Reformist Buddhism in Singapore*. Singapore: Eastern Universities Press, 2003.
* Ong, Y.D. *Buddhism in Singapore: A Short Narrative History*. Singapore: Skylark Publications, 2005.
* Shi Chuanfa 释传发. *Xinjiapo Fojiao Fazhan Shi* 新加坡佛教发展史 [A History of the Development of Buddhism in Singapore]. Singapore: Xinjiapo fojiao jushilin, 1997.
* Wee, Vivienne. “Buddhism in Singapore.” In *Understanding Singapore Society*, eds. Ong Jin Hui, Tong Chee Kiong and Tan Ern Ser, pp.&nbsp;130–162. Singapore: Times Academic Press, 1997.

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:ประเทศสิงคโปร์
ศาสนาพุทธในประเทศฟิลิปปินส์

[thumb|[รูปเคารพอากูซัน ซึ่งเชื่อว่าน่าจะเป็นนางตารา เทพีตามคติวัชรยาน สัญลักษณ์แห่งการรู้แจ้งและความกล้าหาญ พบที่ปากแม่น้ำวาวา จังหวัดตีโมกอากูซัน]]
[thumb|แท่นบูชาภายในวัดมานีลาบุดดา (Manila Buddha Temple) วัดแบบจีนในกรุง[มะนิลา]]
**ศาสนาพุทธในประเทศฟิลิปปินส์** เป็นศาสนากลุ่มเล็ก ๆ ในประเทศฟิลิปปินส์ ในอดีตเป็นศาสนาที่ส่งอิทธิพลต่อวัฒนธรรมในดินแดนของประเทศฟิลิปปินส์มาช้านาน ก่อนการมาถึงของศาสนาอิสลาม โดยส่งอิทธิพลด้านคำยืมของภาษาต่าง ๆ รวมทั้งการค้นพบหลักฐานทางโบราณคดีที่เกี่ยวเนื่องกับพุทธศาสนา ซึ่งโดยมากเป็นแบบวัชรยาน

ปัจจุบันพุทธศาสนิกชนส่วนใหญ่เป็นชาวฟิลิปปินส์เชื้อสายญี่ปุ่นและเชื้อสายจีน จากการสำรวจสำมะโนครัวประชากรเมื่อ พ.ศ. 2553 พบว่ามีพุทธศาสนิกชน 46,558 คน ส่วนหนึ่งก็เพราะบุคคลเชื้อสายจีนส่วนใหญ่ร้อยละ 83 เข้ารีตศาสนาคริสต์เช่นคนส่วนใหญ่ในฟิลิปปินส์

## ประวัติ
ประเทศฟิลิปปินส์มีการรับศาสนาพุทธเมื่อไรไม่เป็นที่ปรากฏ แต่คาดว่าคงรับอิทธิพลจากอาณาจักรศรีวิชัยบนเกาะสุมาตราและอาณาจักรมัชปาหิตบนเกาะชวา ต่อมาทั้งสองรัฐนั้นได้เปลี่ยนนิกายจากเถรวาทเป็นวัชรยานเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 7 จากการขุดค้นทางโบราณคดี พบประติมากรรมรูปครุฑ รูปภาพของพระปัทมปาณีหรือพระอวโลกิเตศวร รวมทั้งพบภาพที่เชื่อว่าเป็นพระมัญชุศรีในถ้ำตาบนบนเกาะปาลาวัน

เจ้า หรู่โก้ว () ผู้ควบคุมการพาณิชยนาวีในมณฑลฝูเจี้ยน ได้เขียนหนังสือ *"รายชื่อเผ่าอนารยชนต่าง ๆ"* () ได้บันทึกถึงดินแดนแห่งหนึ่งชื่อหมาอี่ () ปัจจุบันคือเกาะมินโดโร ซึ่งเป็นรัฐอิสระก่อนตกเป็นเมืองขึ้นของสเปน โดยมีเนื้อหาว่า "รัฐหมาอี่ อยู่ทางตอนเหนือของเกาะบอร์เนียว มีชนพื้นเมืองอาศัยอยู่ในหมู่บ้านขนาดใหญ่ซึ่งตั้งอยู่สองฝั่งปากแม่น้ำและปกปิดร่างกายด้วยผ้าเฉพาะบริเวณสะโพก มีพุทธปฏิมาโลหะไม่ทราบที่มากระจัดกระจายอยู่ในป่ารกชัฏ"

ส่วนงานเขียนของโฮเซ รีซัล (Jose Rizal) และเฟอร์ดินานด์ บลูเมนทริตต์ (Ferdinand Blumentritt) ต่างออกมายอมรับแนวคิดที่ว่า "มีความเชื่อมโยงกับศาสนาพุทธ" เช่นบลูเมนทริตต์เสนอว่าหมาอี่คงอยู่ที่ไหนสักแห่งบนเกาะลูซอน และรีซัลอ้างอิงถึง "พระพุทธรูป" ที่เจ้า หรู่โก้วระบุในเอกสาร โดยรีซัลเขียนไว้ว่า "ความอ่อนโยนและใจกว้างของธรรมเนียมตากาล็อกที่ชาวสเปนคนแรกพบนั้น ผิดไปจากคนเผ่าเดียวกันที่อยู่ต่างถิ่นออกไปทั้ง ๆ ที่อยู่บนเกาะลูซอนเหมือนกัน คงเป็นผลจากการนับถือศาสนาพุทธ (เพราะพบพระพุทธรูปทำจากทองแดง)"

ประเทศฟิลิปปินส์ในปัจจุบันมีโรงเรียนสอนศาสนาพุทธอยู่หลายแห่ง มีศาสนสถานทั้งของนิกายมหายาน วัชรยาน และเถรวาท มีองค์กรเผยแผ่ศาสนา และศูนย์วิปัสสนาต่าง ๆ เป็นต้นว่าของกลุ่มสุขาวดี และสมาคมสร้างคุณค่า ทั้งยังมีการก่อตั้งสมาคมมหาโพธิของนิกายเซนเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2541

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*Chinese Temple in Manila
*Chinese Buddhist temples of the Philippines
*Buddhism in Philippines 

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:ประเทศฟิลิปปินส์
ศาสนาพุทธในประเทศอัฟกานิสถาน

[thumb|หนึ่งใน[พระพุทธรูปแห่งบามียาน]]
**ศาสนาพุทธในประเทศอัฟกานิสถาน** เริ่มเข้ามาครั้งแรกผ่านการพิชิตของพระเจ้าอโศกมหาราชแห่งราชวงศ์โมริยะ (ครองราชย์ 268-232 ปีก่อนคริสต์ศักราช) โดยมีการพบส่วนเหลือของศิลาจารึกในกันดะฮาร์ที่สลักใน 260 ปีก่อนคริสต์ศักราช ที่หินโผล่ในชิลเซนา ศาสนานี้แพร่กระจายในทางใต้ของเทือกเขาฮินดูกูช 

โลกเกษม (ประมาณ ค.ศ. 178) ผู้เดินทางมาจากลั่วหยาง เป็นผู้แปลคัมภีร์ศาสนาพุทธนิกายมหายานเป็นภาษาจีนคนแรก และMahadharmaraksita ซึ่งมหาวงศ์ (ตอน 29) บันทึกว่า ได้นำพระสงฆ์ 30,000 รูปจาก "เมืองกรีกแห่งอาลาซันดรา" (อะเล็กซานเดรียแห่งคอเคซัส อยู่ทางเหนือของคาบูลประมาณ 150 กิโลเมตร) ไปที่ศรีลังกาเพื่ออุทิศแด่มหาสถูปที่อนุราธปุระ พระเจ้าเมนันเดอร์ที่ 1 (ภาษาบาลี: "พระเจ้ามิลินท์"; ครองราชย์ 165 - 135 ปีก่อนคริสต์ศักราช) กษัตริย์กรีก-บักเตรีย เป็นผู้อุทิศคนสำคัญในศาสนาพุทธ ซึ่งปรากฎในมิลินทปัญหา

ศาสนาพุทธในอัฟกานิสถานเริ่มเสื่อมถอยจากการพิชิตของมุสลิมในคริสต์ศตวรรษที่ 7 แต่สิ้นสุดลงในสมัยจักรวรรดิกาสนาวิยะห์ในคริสต์ศตวรรษที่ 11

## ประวัติ

ดินแดนในอัฟกานิสถานมีการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมและศาสนาตลอดทั้งศตวรรษ ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ระหว่างตะวันออกกลาง, เอเชียใต้ และเอเชียกลาง และตั้งอยู่ในเส้นทางสายไหม (เชื่อมเอเชียตะวันออกกับวัฒนธรรมเมดิเตอร์เรเนียน และอื่น ๆ ระหว่างนั้น) เป็นตัวขับเคลื่อนหลักทั้งในทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม หนึ่งในอิทธิพลหลักคือการพิชิตของอเล็กซานเดอร์มหาราช ทำให้เกิดอิทธิพลกรีกในศิลปะศาสนาพุทธในภูมิภาคนี้ ใน 305 ปีก่อนคริสต์ศักราช จักรวรรดิซิลูซิดเป็นพันธมิตรกับจักรวรรดิโมริยะ โดยโมริยะนำศาสนาพุทธมาและควบคุมพื้นที่ทางใต้ของฮินดูกูชจนกระทั้งถูกโค่นล้มประมาณ 185 ปีก่อนคริสต์ศักราช
[thumb|สถูป[เมส เอย์แนก]]
ในช่วงเวลานั้น พื้นที่ส่วนใหญ่ในแบกเตรียและซอกเดียนานับถือศาสนาพุทธ จนกระทั่งการมาของศาสนาอิสลาม

หลังจากจักรวรรดิโมริยะแล้ว ศาสนาพุทธเจริญรุ่งเรืองในสมัยจักรวรรดิกุษาณะ เมื่อเผ่าเยฺว่จีเดินทางเข้ามาในภูมิภาคที่ปัจจุบันคืออัฟกานิสถาน 

ศาสนาพุทธยังคงมีอยู่ในช่วงการพิชิตอัฟกานิสถานโดยมุสลิมของรัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์ถึงการปกครองของรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์ ศาสนาพุทธในอัฟกานิสถานถูกทำลายลงในสมัยซัฟฟาริด, แฆสนอวียอน และฆูริด

## ดูเพิ่ม
* มิลินทปัญหา
* พระพุทธรูปแห่งบามิยัน
* แคว้นคันธาระ

## อ้างอิง

* มิลินทปัญหาฉบับแปลในมหาวิทยาลัยมหามงกุฏราชวิทยาลัย, (กรุงเทพฯ:มหามงกุฏฯ,2515). ; Horner,I.B.,Milinda's Questions. 2 vols. (London:PTS.,1969).;Rhy Devids, T.W., The Qurstions of King Milinda, (Dehli:Motilal Banarsidass Publishers,1992).

## แหล่งข้อมูลอื่น

*web.singnet.com.sg
*StudyBuddhism.com
*folk.uio.no
*silkroadfoundation.org

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:ประเทศอัฟกานิสถาน
อานโตนอฟ อาน-22

**อานโตนอฟ อาน-22 อันเตย์** (, ; สัญลักษณ์เนโท: "**Cock**") เป็นอากาศยานขนส่งทางทหารขนาดใหญ่ ออกแบบและผลิตโดยอานโตนอฟในสหภาพโซเวียต ถือเป็นอากาศยานขนส่งลำตัวกว้างลำแรกและยังคงเป็นเครื่องบินที่ขับเคลื่อนด้วยเทอร์โบใบพัดขนาดใหญ่ที่สุดในโลกจนถึงปัจจุบัน โดยขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์เทอร์โบใบพัด 4 เครื่อง เครื่องต้นแบบบินเป็นครั้งแรกในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1965 และปรากฏตัวครั้งแรกในงานปารีสแอร์โชว์ (Paris Air Show) ที่กรุงปารีสในปีเดียวกัน เข้าประจำการเป็นครั้งแรกในกองทัพอากาศโซเวียตในปี ค.ศ. 1967 และในปัจจุบันยังคงประจำการอยู่ในกองทัพอากาศและอวกาศของรัสเซีย

## การพัฒนา

## รุ่น

;อาน-22 ต้นแบบ
:ถูกสร้างขึ้นที่โรงงานอานโตนอฟในเคียฟ จำนวน 3 ลำ
;อาน-22 สะเทินน้ำสะเทินบก
:มีการเสนอรุ่นสะเทินน้ำสะเทินบก แต่ถูกยกเลิก เนื่องจากไม่ผ่านขั้นตอนแบบจำลองขนาด
;อาน-22
:เป็นรุ่นการผลิตเริ่มต้น พร้อมระบบสตาร์ทภายนอก สร้างขึ้นที่ทาชเคนต์ จำนวน 37 ลำ
;อาน-22เอ
:เป็นรุ่นปรับปรุงที่มีการติดตั้งระบบสตาร์ทด้วยอากาศ ปรับปรุงระบบไฟฟ้า รวมถึงอุปกรณ์วิทยุและระบบนำทาง สร้างขึ้นที่ทาชเคนต์ จำนวน 28 ลำ
;อาน-22พีซี
:เป็นรุ่นดัดแปลงเพื่อบรรทุกส่วนตรงกลางปีกและปีกด้านนอกของอานโตนาฟ อาน-124 หรือ อาน-225 ไว้ด้านนอกเหนือลำตัว สร้างขึ้นจำนวน 2 ลำ
:

## ผู้ให้บริการ

## อุบัติเหตุ

## ข้อมูลจำเพาะ (อาน-22)
* **ผู้สร้าง** โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต
* **ประเภท** ลำเลียงทางยุทธศาสตร์พิสัยบินไกล เจ้าหน้าที่ 5-6 นาย
* **เครื่องยนต์** เทอร์โบใบพัด คุซเนทซอฟ เอ็นเค-12 เอ็มเอ ให้กำลังเครื่องละ 15,000 แรงม้า ใบพัด 2 ชุดหมุนสวนทางกัน จำนวน 4 เครื่องยนต์
* **กางปีก** 64.4 เมตร
* **ยาว** 57.8 เมตร
* **สูง** 12.53 เมตร
* **พื้นที่ปีก** 345 ตารางเมตร
* **[[น้ำหนักตัวเปล่า]]** 114,000 กิโลกรัม
* **น้ำหนักบรรทุกสูงสุด** 80,000 กิโลกรัม
* **น้ำหนักเชื้อเพลิงสูงสุด** 43,000 กิโลกรัม
* **[[น้ำหนักสูงสุดในการขึ้นบิน]]** 250,000 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วสูงสุด** 740 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **อัตราเร็วเดินทางขั้นสูง** 679 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **พิสัยบินไกลสุด** 10,950 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงเต็มที่
** 5,000 กิโลเมตร เมื่อมีภารกรรมบรรทุกสูงสุด
 

## เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน

## อ้างอิง

อ
อ
ศูนย์กีฬาและสนามกีฬามหาราช

**ศูนย์กีฬาและสนามกีฬามหาราช** เป็นสนามกีฬาตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองสุไหงโก-ลก ประกอบด้วยศูนย์กีฬา ก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2548 และสนามกีฬา ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2525

## ศูนย์กีฬามหาราช
จัดตั้งเมื่อ ปี พ.ศ. 2540 โดยมติคณะเทศมนตรีเทศบาลเมืองสุไหงโก-ลก โดยเริ่มดำเนินการก่อสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 และแล้วเสร็จปี พ.ศ. 2548 ปัจจุบันเปิดใช้แล้วอย่างเป็นทางการ เป็นศูนย์กลางทางด้านกีฬาของจังหวัดมีการจัดแข่งขันกีฬาใหญ่ๆเป็นประจำตลอดทั้งปี
 
## สนามกีฬามหาราช
ก่อตั้งเมื่อ ปี พ.ศ. 2525 ปัจจุบันเป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่มีอัฒจันท์ขนาดความจุ 5,000 ที่นั่ง ตั้งอยู่ในบริเวณศูนย์กีฬามหาราช

## สนามกีฬาและศูนย์กีฬาต่างๆ
* อาคารอเนกประสงค์ 1
* อาคารอเนกประสงค์ 2
* สนามบาสเก็ตบอล
* สนามคอร์ตเทนนิส 
* สนามแบทมินตัน
* สนามฟุตบอลและลานอเนกประสงค์กลางแจ้ง
* สระว่ายน้ำเฉลิมพระเกียรติ 2 คอร์ต
* สนามบอลเล่บอลกล่างแจ้ง
* สนามบอลเล่บอลในร่ม
* ลานจอดรถ 500 คัน

มหาราช
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอสุไหงโก-ลก