เลิฟเวอร์ (อัลบั้ม)

***เลิฟเวอร์*** () เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 7 ของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ภายใต้สังกัดรีพับลิกเรเคิดส์ อัลบั้มนี้เป็นผลงานแรกของเธอหลังจากแยกทางกับบิกมะชีนเรเคิดส์ ซึ่งการย้ายค่ายดังกล่าวก่อให้เกิดข้อพิพาทสาธารณะเกี่ยวกับกรรมสิทธิ์ในผลงานอัลบั้มก่อนหน้าของเธอ

สวิฟต์เริ่มบันทึกเสียงอัลบั้ม *เลิฟเวอร์* หลังจากเสร็จสิ้นการแสดงคอนเสิร์ตเรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์ ในปี 2018 โดยในช่วงนั้นเธอได้ปรับสมดุลชีวิตส่วนตัวและทิศทางทางศิลปะของตนใหม่ ภายหลังจากกระแสวิพากษ์วิจารณ์สาธารณะที่เกิดขึ้นก่อนหน้าอัลบั้ม*[[เรพิวเทชัน]]* ในปี 2017 เธอได้ร่วมผลิตอัลบั้มนี้กับแจ็ก แอนโตนอฟฟ์, โจเอล ลิตเทิล, หลุยส์ เบลล์ และแฟรงก์ ดุกส์ สวิฟต์ได้อธิบายว่า *เลิฟเวอร์* คือ "จดหมายรักถึงความรัก" โดยอัลบั้มนี้ถ่ายทอดอารมณ์หลากหลาย ตั้งแต่ความหลงใหล การผูกพัน ความปรารถนา ไปจนถึงความเศร้าเสียใจ บางบทเพลงยังสะท้อนประเด็นทางการเมือง เช่น สิทธิของผู้มีความหลากหลายทางเพศ และคตินิยมสิทธิสตรี ด้านดนตรีมีการผสมผสานแนวอิเล็กโทรป็อป ป็อปร็อก และซินท์ป็อป ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากยุคคริสต์ทศวรรษ 1980 โดดเด่นด้วยเสียงสังเคราะห์ที่ล่องลอย จังหวะระดับกลาง และเครื่องดนตรีอะคูสติก พร้อมองค์ประกอบหลากหลายจากแนวคันทรี โฟล์ก และฟังก์

สวิฟต์ประชาสัมพันธ์อัลบั้ม*เลิฟเวอร์* อย่างกว้างขวางผ่านรายการโทรทัศน์ ปกนิตยสาร และการให้สัมภาษณ์กับสื่อมวลชน โดยมีภาพลักษณ์ทางศิลป์ที่ใช้โทนสีพาสเทลสดใส อัลบั้มนี้มีการเปิดตัวซิงเกิลทั้งหมดสี่เพลงในช่วง ค.ศ. 2019–2020 ได้แก่ "มี!" "ยูนีดทูคาล์มดาวน์" "เลิฟเวอร์" และ "เดอะแมน" โดยสามเพลงแรกติด 10 อันดับสูงสุดของชาร์ต''บิลบอร์ด''ฮอต 100 ส่วนซิงเกิลลำดับที่ห้า "ครูเอลซัมเมอร์" ซึ่งออกในปี 2023 ขึ้นถึงอันดับหนึ่งของชาร์ตดังกล่าว ในสหรัฐ *เลิฟเวอร์* เป็นอัลบั้มลำดับที่หกติดต่อกันของสวิฟต์ที่ครองอันดับหนึ่งบนชาร์ต''บิลบอร์ด'' 200 และเป็นอัลบั้มที่มียอดจำหน่ายสูงสุดแห่งปี 2019 พร้อมได้รับการรับรองระดับ แพลตินัมเจ็ดครั้งจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ยังเป็นอัลบั้มเดี่ยวที่มียอดจำหน่ายทั่วโลกสูงสุดในปีเดียวกัน โดยครองอันดับหนึ่งและได้รับการรับรองระดับมัลติแพลตินัมในประเทศ ออสเตรเลีย แคนาดา นิวซีแลนด์ และสหราชอาณาจักร

เมื่ออัลบั้ม *เลิฟเวอร์* วางจำหน่ายเป็นครั้งแรก นักวิจารณ์ดนตรีต่างชื่นชมถึงความสุกงอมทางอารมณ์และเสียงเพลงที่เปี่ยมด้วยอิสระของการประพันธ์เพลงของสวิฟต์ อย่างไรก็ตามบางส่วนเห็นว่าความหลากหลายของแนวเพลงในอัลบั้มทำให้ขาดความเป็นเอกภาพ หลายสำนักได้จัดให้อัลบั้มนี้อยู่ในรายชื่ออัลบั้มยอดเยี่ยมแห่งปี 2019 และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม รวมถึงได้รับรางวัลอเมริกันมิวสิกอะวอดส์ สาขาอัลบั้มป็อปและร็อกยอดนิยม

## ภูมิหลัง
thumb|left|upright|อัลบั้ม''เลิฟเวอร์'' ถ่ายทอดชีวิตส่วนตัวที่สวิฟต์ได้ปรับเปลี่ยนใหม่ระหว่างการทัวร์คอนเสิร์ตเรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์ในปี 2018|alt=เทย์เลอร์ สวิฟต์ขณะกำลังแสดงในเรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์
สวิฟต์ได้ปรับทิศทางทางศิลปะและภาพลักษณ์ของตนเองจากแนวดนตรีคันทรีไปสู่แนวป็อปด้วยสตูดิโออัลบั้มที่ห้า *[[1989 (อัลบั้ม)|1989]]* ซึ่งออกจำหน่ายใน ค.ศ. 2014 อัลบั้มนี้ผสมผสานเสียงซินท์ป็อปในรูปแบบยุคคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยมีลักษณะเด่นคือเสียงสังเคราะห์ที่หนาแน่น การใช้กลองโปรแกรม เสียงร้องผ่านกระบวนการอิเล็กทรอนิกส์ และการเรียบเรียงเพลงที่เน้นจังหวะแดนซ์ โดยอัลบั้ม *1989* มียอดจำหน่ายมากกว่าห้าล้านชุดในสหรัฐภายในหนึ่งปี ส่งให้สวิฟต์ก้าวขึ้นสู่สถานะซูเปอร์สตาร์ป็อประดับโลก อย่างไรก็ตาม ชื่อเสียงของเธอถูกบดบังด้วยข่าวซุบซิบจากแท็บลอยด์ที่เผยแพร่ความสัมพันธ์รักระยะสั้นของเธอกับแคลวิน แฮร์ริส และทอม ฮิดเดิลสตัน นอกจากนี้ ในช่วงกลางปี 2016 ยังเกิดข้อขัดแย้งกับแร็ปเปอร์คานเย เวสต์ เกี่ยวกับซิงเกิล "เฟมัส" ซึ่งนำไปสู่กระแสแคนเซิลสวิฟต์บนโลกอินเทอร์เน็ต

กระแสวิพากษ์เหล่านั้นได้ส่งอิทธิพลต่อสตูดิโออัลบั้มที่หกของเธอ *[[เรพิวเทชัน]]* ในปี 2017 ซึ่งมีแนวดนตรีที่ได้รับอิทธิพลจากฮิปฮอปและนำเสนอประเด็นการล้างแค้นและดรามา อันเป็นภาพลักษณ์ที่ท้าทายและแตกต่างจาก "สาวน้อยอเมริกันแสนดี" (America’s Sweetheart) ที่เธอเคยมีมาก่อน *เรพิวเทชัน* เป็นอัลบั้มสุดท้ายของสวิฟต์ภายใต้สังกัดบิกมะชีนเรเคิดส์ ซึ่งเธอได้เซ็นสัญญาไว้ตั้งแต่ ค.ศ. 2006 สวิฟต์มองว่าอัลบั้มนี้เป็น "กลไกการป้องกันตัว" ที่ช่วยคุ้มครองสุขภาพจิตของเธอท่ามกลางกระแสข่าวอื้อฉาว พร้อมทั้งมองว่าการหลุดพ้นจากภาพลักษณ์ "สาวน้อยอเมริกันแสนดี" เป็นสิ่งที่ปลดปล่อย เพราะเธอไม่จำเป็นต้องคอยระมัดระวังให้ตนเอง "ยิ้มอยู่เสมอและมีความสุขอยู่เสมอ" อีกต่อไป

หลังจากเสร็จสิ้นการแสดงเรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2018 สวิฟต์ได้เซ็นสัญญากับสังกัดรีพับลิกเรเคิดส์ภายใต้กลุ่มยูนิเวอร์แซลมิวสิกกรุป ในปีเดียวกันนั้นเองเธอได้แสดงความคิดเห็นทางการเมืองต่อสาธารณะเป็นครั้งแรก โดยประกาศสนับสนุนผู้สมัครจากพรรคเดโมแครตสองรายในการเลือกตั้งในสหรัฐ ค.ศ. 2018 ที่รัฐเทนเนสซีบ้านเกิดของเธอ สวิฟต์รำลึกว่าระหว่างการทัวร์คอนเสิร์ตเรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์แฟนเพลงของเธอ "มองเห็นเธอในฐานะมนุษย์ที่มีเลือดเนื้อจริง ๆ" ไม่ใช่เพียงภาพลักษณ์ที่สื่อมวลชนสร้างขึ้น ซึ่งทำให้ "ความเป็นมนุษย์" กลับมาสู่ชีวิตของเธออีกครั้ง เธอได้นำแรงบันดาลใจจากประสบการณ์นั้นมาใช้ในการเขียนเพลงสำหรับสตูดิโออัลบั้มที่เจ็ดของตน โดยกล่าวว่า "ครั้งนี้ฉันรู้สึกสบายใจมากขึ้นที่จะกล้าเปิดเผยความเปราะบางของตัวเอง เพราะแฟน ๆ ของฉันก็กล้าที่จะเปิดเผยความเปราะบางร่วมกับฉันเช่นกัน"

## การประพันธ์และรูปแบบ
ในนิตยสาร*[[โว้ก (นิตยสาร)|โว้ก]]*ฉบับเดือนกันยายน ค.ศ. 2019 สวิฟต์บรรยายถึง*เลิฟเวอร์*ว่าเป็น "จดหมายรักถึงคนรัก ที่เต็มไปด้วยความน่าพิศวง เร่าร้อน น่าตื่นเต้น น่าหลงใหล น่าสยดสยอง น่าสลดใจ และรุ่งโรจน์อย่างน่าอัศจรรย์" ชื่อเพลงประกอบด้วย 18 เพลง ซึ่งมากกว่าอัลบั้มอื่น ๆ ของเธอ บรรยายถึงความรู้สึกต่าง ๆ ที่เกิดจากความรัก ในขณะที่ตัวเอกของเพลงใน*[[เรพิวเทชัน (อัลบั้มเทย์เลอร์ สวิฟต์)|เรพิวเทชัน]]*เป็นตัวละครที่พูดเกินจริงที่สวิฟต์สร้างขึ้นเพื่อตอบสนองต่อความขัดแย้ง เพลงใน*เลิฟเวอร์*ประพันธ์ขึ้นจากมุมมองที่จริงใจและเบิกบานใจ และได้รับแรงบันดาลใจจากการค้นพบ "รักที่เป็นจริงมาก" ครั้งแรกของเธอ รูปแบบหลักของอัลบั้มคือความรัก สวิฟต์กล่าวว่าเธอมองว่ามันเป็นการบันทึกที่โรแมนติก นอกจากเพลงที่มีความสุขแล้ว ยังมีเพลงเกี่ยวกับความเศร้าและความเหงา ซึ่งเธอบอกว่าใคร ๆ ก็สามารถรับรู้ได้ "ผ่านการจ้องมองที่โรแมนติก"

## การวางจำหน่ายและการประชาสัมพันธ์
### ชื่อและงานศิลปะ
thumb|ตัวอักษรสัญลักษณ์ของ ''เลิฟเวอร์''
ในตอนแรกสวิฟต์พิจารณาเลือกเพลง "เดย์ไลต์" เป็นเพลงชื่อของอัลบั้ม แต่ยกเลิกแนวคิดนี้เพราะเธอคิดว่ามันซาบซึ้งเกินไป เธอได้เลือกชื่อ*เลิฟเวอร์*เป็นชื่ออัลบั้มเพราะเธอรู้สึกว่ามันสื่อถึงรูปแบบโดยรวมได้ดีกว่าและ "เป็นแนวคิดที่ยืดหยุ่นมากกว่า"; อย่างเพลง "ยูนีดทูคาล์มดาวน์" ซึ่งเป็นเพลงเกี่ยวกับสิทธิของแอลจีบีที ก็อาจสอดคล้องกับแนวคิดนี้ได้ ช่างภาพและศิลปินภาพต่อกันชาวโคลอมเบีย วาเลเรีย โรชา ซึ่งทำงานร่วมกับสวิฟต์ในการกำกับศิลป์ของอัลบั้ม ถ่ายภาพและตัดต่อภาพหน้าปกของอัลบั้ม หน้าปกเป็นรูปสวิฟต์ที่มีปลายผมสีแซฟไฟร์และมีรูปหัวใจสีชมพูระยิบระยับบนตาขวาของเธอ พร้อมด้วยพื้นหลังเมฆสีชมพู สื่อบางแห่งวิจารณ์ว่าผลงานศิลปะชิ้นนี้ชวนให้นึกถึงบรรยากาศของฤดูร้อนและเทศกาลดนตรี

สวิฟต์เลือกใช้สีพาสเทลที่สดใสของหน้าปกในการโพสต์บนสื่อสังคมออนไลน์และเสื้อผ้าของเธอในระหว่างการประชาสัมพันธ์อัลบั้ม โดยแยกตัวออกจากงานศิลปะขาวดำที่มืดมนและสุนทรียภาพของอัลบั้ม*เรพิวเทชัน* ในบทความของ*[[เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี]]* เอ็มมา แมดเดนกล่าวว่าภาพหน้าปกของอัลบั้ม *เลิฟเวอร์* ดูเหมือน "โพสต์เกี่ยวกับสุนทรียศาสตร์ที่แฟนคลับสร้างขึ้นบนทัมเบลอร์" และเรียกมันว่าเป็นส่วนหนึ่งของกระแสที่เกิดขึ้นใหม่ของ "งานศิลปะอัลบั้มที่ไร้ค่า" ด้วยการใช้หน้าปกที่จงใจดูเหมือนผลิตภัณฑ์ที่สร้างขึ้นโดยแฟน ๆ แทนที่จะเป็นงานศิลปะที่ได้รับการออกแบบจากนักออกแบบกราฟิกมืออาชีพ *เลิฟเวอร์*ได้นำ "ระดับของความเป็นสัญลักษณ์และความสัมพันธ์" มาสู่ผู้ชมของสวิฟต์ ตามคำกล่าวของโรชา พวกเขาสามารถสร้างงานศิลปะหน้าปกในเวอร์ชันของตัวเองได้

## การตอบรับเชิงวิจารณ์

ในสื่อสิ่งพิมพ์ทั่วไปได้วิจารณ์อัลบั้ม*เลิฟเวอร์*ไปในทิศทางเชิงบวกจากนักวิจารณ์เพลง โดยเว็บไซต์รวบรวมบทวิจารณ์เมทาคริติกให้ คะแนนเฉลี่ยที่ 79 จาก 100 คะแนนเต็มซึ่งอิงจากบทวิจารณ์ 26 บท

ผู้วิจารณ์ส่วนใหญ่ยกย่องรูปแบบของอัลบั้มในแง่บวกและความใกล้ชิดทางอารมณ์ นักวิจารณ์หลายคนรวมทั้งจอน คารามานิกา จากสื่อ*[[เดอะนิวยอร์กไทมส์]]* นีล แมคคอร์มิค จาก*เดอะเดลีเทลิกราฟ* และโรเบิร์ต คริสเกาในคอลัมน์ซับสแตก - คู่มือผู้บริโภคที่ตีพิมพ์ของเขา ยินดีกับ*เลิฟเวอร์*กับการคืนฟอร์มของสวิฟต์, ยกย่องความสามารถในการประพันธ์เพลงที่เข้าถึงอารมณ์ และกล่าวเปรียบเทียบกับประเด็นที่เป็นปรปักษ์กันของ*[[เรพิวเทชัน (อัลบั้มเทย์เลอร์ สวิฟต์)|เรพิวเทชัน]]* ซึ่งมีรูปแบบเกี่ยวกับการมีชื่อเสียง *เลิฟเวอร์*เป็นสัญญาณของการยอมรับภาพที่มองไปข้างหน้าของสวิฟต์

นักวิจารณ์บางคนมองว่าอัลบั้มนี้เป็นสุดยอดจุดแข็งของสวิฟต์ ในฐานะนักร้องและนักแต่งเพลงในอัลบั้มที่ผ่านมาของเธอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเปรียบเทียบกับอัลบั้ม *[[เรด (อัลบั้มเทย์เลอร์ สวิฟต์)|เรด]]* (2012); สชวอร์ตซ์ และแอนนา กากา จากสื่อ*[[พิตช์ฟอร์ก]]*ยังเน้นถึงบทประพันธ์เพลงส่วนตัวที่ทำให้นึกถึงอัลบั้ม *[[สปีกนาว]]* (2010) ในบทความ *[[เดอะการ์เดียน]]* อเล็กซิส เปตริดิสมองว่า*เลิฟเวอร์*เป็นข้อพิสูจน์ถึงความสามารถในการประพันธ์เพลงของสวิฟต์ แต่แสดงความคิดเห็นว่ารูปแบบการเล่นเพลงที่ขยายออกไปนั้นให้ความรู้สึกเหมือน "การทำให้มั่นคงขึ้น ไม่ใช่ความก้าวหน้า" และเป็นความพยายามที่จะอนุรักษ์เพื่อรักษาความสำเร็จในด้านพาณิชย์ของเธอ คาร์ล วิลสัน จากสื่อ*สเลต* อธิบายไว้ว่า*เลิฟเวอร์*เป็นอัลบั้มที่มีความซับซ้อน

### รายการสิ้นปี
สื่อสิ่งพิมพ์จำนวนมากจัดอันดับให้อัลบั้ม*เลิฟเวอร์*อยู่ในรายชื่ออัลบั้มที่ดีที่สุดของปี 2019 ปรากฏในรายการ 10 อันดับแรกของ*[[บิลบอร์ด]]* *[[พีเพิล (นิตยสาร)|พีเพิล]]* และ*[[ยูเอสเอทูเดย์]]* รวมไปถึงสื่อสิ่งพิมพ์บางฉบับอย่าง*อเมริกันซองไรเตอร์ *และเอ็มทีวีก็รวมไว้ในรายการที่ไม่มีการจัดอันดับ ในรายชื่อนักวิจารณ์แต่ละคน อัลบั้มนี้อยู่ใน 10 อันดับแรกโดยซาเลสกี วูด เชฟฟิลด์ และวิลแมน โดยสองคนสุดท้ายระบุว่าเป็นอัลบั้มที่ดีที่สุดในปี 2019

## รายชื่อเพลง
เครดิตดัดแปลงมาจากบันทึกย่อของอัลบั้ม

**หมายเหตุ**
*  หมายถึงผู้ร่วมผลิต

## ชาร์ต

### ชาร์ตรายสัปดาห์

### ชาร์ตสิ้นปี

## การรับรอง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเทย์เลอร์ สวิฟต์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยแจ็ก แอนโตนอฟฟ์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายรีพับลิกเรเคิดส์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแนวอิเล็กโทรป็อป
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแนวซินท์ป็อปโดยศิลปินชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแนวป็อปร็อกโดยศิลปินชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงบันทึกที่อิเล็กทริกเลดีสตูดิโอส์