open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ภาษามารี

**ภาษามารี ** (, ; ) เป็นภาษากลุ่มฟินโน-อูกริก สาขาวอลกานิก มีผู้พูดราว 600,000 คนในประเทศรัสเซีย ส่วนใหญ่อยู่ในสาธารณรัฐมารีเอล และบริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำโวลกาซึ่งอยู่ทางตะวันออกของเทือกเขายูรัลและในตาตาร์สถาน อุดมูร์ต และเปียร์ม มีสำเนียงหลักสองสำเนียงคือ สำเนียงมารีตะวันตกหรือฮิลกับสำเนียงตะวันออกหรือเมียดาว มีความแตกต่างกันมากและสำเนียงตะวันออกใช้แพร่หลายกว่า เป็นภาษาราชการคู่กับภาษารัสเซียในสาธารณรัฐมารีเอล

## ที่มาของชื่อ
ภาษามารีและกลุ่มชนที่พูดภาษานี้มีชื่อเรียกว่าเชเรมิส (ภาษารัสเซีย: черемисы, черемисский язык) ส่วนเอกสารในสมัยกลางมีชื่อเรียกที่ต่างกันออกไปคือ เชเรมิส ซัรเมียส ทซัรเมียส (ภาษารัสเซีย: черемись, сармыс, цармис) คำว่ามารีนั้นเป็นชื่อที่ชาวมารีใช้เรียกตนเองมาจากกลุ่มภาษาอินโด-อารยัน หมายถึงคน
## สถานการณ์
ชาวมารีส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในเขตชนบท มีเพียงส่วนหนึ่งที่อาศัยในเขตเมือง เมื่อ พ.ศ. 2532 ชาวมารี 80% ยังใช้ภาษามารีเป็นภาษาแรกและ 18.8% ไม่พูดภาษามารี โดยในสาธารณรัฐมารีนั้นมี 11.6% กล่าวว่าไม่ได้ใช้ภาษามารีเป็นภาษาแรก การลดลงของการใช้ภาษามารี เกิดขึ้นในช่วงที่มีการปกครองแบบคอมมิวนิสต์

ในสมัยจักรวรรดิรัสเซีย ไม่มีการสนับสนุนการใช้ภาษามารีจากรัฐ ในคริสตจักรรัสเซียนออร์ธอดอกซ์ใช้ภาษารัสเซีย ไม่มีการใช้ภาษามารีในการศึกษา หลังการปฏิวัติรัสเซีย มีการสนับสนุนภาษาของชนเผ่าต่างๆเล็กน้อย แต่ไม่นานก็มีการทำให้เป็นรัสเซียอีก ในสมัยสหภาพโซเวียต มีการสอนภาษามารีในโรงเรียนประถม การใช้ภาษามารีเปิดกว้างมากยิ่งขึ้นหลังนโยบายเปเรสตรอยกา ต่อมาได้เป็นภาษาราชการคู่กับภาษารัสเซีย ในปัจจุบัน ภาควิชาประวัติศาสตร์และปรัชญา มหาวิทยาลัยรัฐมารีและวิทยาลัยฝึกหัดครูกรุปสกายา สอนรายวิชาเกือบครึ่งหนึ่งเป็นภาษามารี
## สำเนียง
แต่เดิม สำเนียงในภาษามารีได้แก่ สำเนียงมารีเขา ใช้พูดทางฝั่งเหนือของแม่น้ำโวลกา และสำเนียงเมียดาวมารีใช้พูดทางฝั่งล่างของแม่น้ำและในเมืองหลวงของสาธารณรัฐ ในปัจจุบัน แยกภาษามารีเป็น 4 สำเนียงคือ สำเนียงเขา สำเนียงเมียดาว สำเนียงตะวันออก สำเนียงตะวันตกเฉียงเหนือ ชาวมารีบางคนพูดภาษาตาตาร์ได้
## ไวยากรณ์
ภาษามารีเป็นภาษารูปคำติดต่อ ไม่มีเพศทางไวยากรณ์ ไม่มีคำนำหน้านาม การเน้นเสียงไม่มีความสำคัญในภาษามารีแต่มีการเปลี่ยนเสียงสระ การเรียงประโยคเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Electronic Resources on the Mari Language
* English-Language Mari Textbook
* Kimberli Mäkäräinen's Meadow Mari Grammar
* Meadow Mari morphology generator
* Online dictionaries on Mari language

หมวดหมู่:ตระกูลภาษายูรัล
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศรัสเซีย
ภาษาอารากอน

**ภาษาอารากอน** () เป็นภาษาโรมานซ์ที่พูดกันเป็นหลักในหมู่ผู้คนประมาณ 10,000–12,000 คน (พ.ศ. 2560) ในหุบเขาหลายแห่งของเทือกเขาพิรินีในแคว้นอารากอน ประเทศสเปน ส่วนใหญ่อยู่ในเทศมณฑลโซมอนตาโนเดบาร์บัสโตร, ลาฆาเซตาเนีย, อัลโตกาเยโก, โซบราร์เบ และริบากอร์ซา ภาษานี้เป็นภาษาสมัยใหม่เพียงภาษาเดียวจากภาษานาวาร์-อารากอนสมัยกลางที่ยังอยู่รอดในรูปแบบที่ต่างจากภาษาสเปนอย่างชัดเจน

แต่เดิมผู้คนเรียกภาษานี้ว่า *ฟาบลา* (แปลว่า "คำพูด" หรือ "การพูด") ผู้พูดภาษาอารากอนเป็นภาษาแม่มักเรียกชื่อภาษานี้ตามชื่อภาษาอารากอนถิ่นของตน เช่น *เชโซ* (จากบาเยเดเอโช) หรือ *ปาตูเอส* (จากหุบเขาเบนัสเก)

## อ้างอิง


อารากอน
อารากอน
ภาษาอาโรมาเนียน

**ภาษาอาโรมาเนียน** () เป็นภาษากลุ่มโรมานซ์ตะวันออกที่มีความคล้ายกับภาษาเม็กเลโน-โรมาเนีย, อิสโตร-โรมาเนีย และโรมาเนีย มีผู้พูดในแถบยุโรปตะวันออกเฉียงใต้

## สถานะทางการ
ในประเทศมาซิโดเนียเหนือ ภาษาอาโรมาเนียนได้รับสถานะยอมรับอย่างเป็นทางการ โดยมีการสอนภาษานี้ในโรงเรียนประถมศึกษาบางส่วน ผู้พูดภาษาอาโรมาเนียนมีสิทธิใช้ภาษานี้ในการดำเนินการผ่านศาล และยังมีสถานะเป็นภาษาทางการที่สองในนครครูแชวอมาตั้งแต่ ค.ศ. 2006

นอกจากมาซิโดเนียแล้ว ภาษาอาโรมาเนียนยังได้รับการยอมรับในแอลเบเนียด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*เว็บไซต์ภาษาอาโรมาเนียน


อาโรมาเนียน
อาโรมาเนียน
อาโรมาเนียน
อาโรมาเนียน
อาโรมาเนียน
ธงชาติเกาหลีเหนือ

**ธงชาติเกาหลีเหนือ** มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นนอกสีน้ำเงิน พื้นในเป็นแถบสีแดงมีขอบสีขาว สัดส่วนแถบธงตามแนวตั้งมีความกว้างเป็น 6:2:17:2:6 ในพื้นสีแดงนั้นมีดาวแดงบนวงกลมพื้นขาว ธงนี้ได้ประกาศใช้เป็นธงชาติเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2491

ธงนี้มีชื่อเรียกว่า "อินกงกี"  แปลว่า "ธงสาธารณชน" ชื่อนี้ย่อมาจากคำเต็มว่า "โชซ็อน มินจูจูอึย **<u>อิน</u>**มิน **<u>กง</u>**ฮวากุก กุก**<u>กี</u>**"  ซึ่งแปลว่า "ธงชาติสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี"

หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 เกาหลีเหนือคงยังรวมกับเกาหลีใต้เป็นประเทศเกาหลี เกาหลีเหนือจึงใช้ธงแทกึกกีเป็นธงชาติเช่นเดียวกับเกาหลีใต้ ต่อมาเมื่อเกาหลีทางตอนเหนือประกาศแยกตัวเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี ภายใต้การปกครองระบอบคอมมิวนิสต์ ในปี พ.ศ. 2491 จึงได้เปลี่ยนธงชาติใหม่ให้ใกล้เคียงกับธงชาติสหภาพโซเวียต ซึ่งเป็นรัฐคอมมิวนิสต์ที่ให้การสนับสนุน โดยเอาสีหลักในธงชาติเกาหลีเดิม คือ สีแดง สีขาว และสีน้ำเงิน มาออกแบบเป็นธงชาติใหม่ เน้นให้สีแดงโดดเด่นกว่าสีอื่น และเพิ่มรูปดาวแดง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของลัทธิคอมมิวนิสต์ ลงบนวงกลมพื้นสีขาว ซึ่งก็คือธงชาติของเกาหลีเหนือที่ปรากฏในปัจจุบัน

สีแต่ละสีในธงชาติล้วนมีนัยความหมายต่าง ๆ แฝงอยู่ โดยสีแดงหมายถึงจิตวิญญาณการต่อสู้เพื่อลัทธิสังคมนิยม แถบสีน้ำเงินหมายถึงอำนาจอธิปไตย สันติภาพ และมิตรภาพของประชาชน สีขาวหมายถึงความบริสุทธิ์แห่งอุดมคติของชาติ ดาวแดงหมายถึงความมุ่งหวังถึงความสุขของประชาชน ภายใต้การชี้นำของพรรคแรงงานเกาหลี วงกลมสีขาว (แทกึก) คือสัญลักษณ์ของจักรวาล ตามที่ปรากฏในธงชาติเกาหลีเดิม ซึ่งปัจจุบันคือเกาหลีใต้

## ออกแบบ
### โทนสี

ค่าสีโดยประมาณของวิดีโอ มีดังนี้

## ดูเพิ่ม
* ธงชาติเกาหลีใต้
* ธงรวมเกาหลี

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศเกาหลีเหนือ
กเกาหลีเหนือ
โจสิด

**โจสิด** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **เฉา จื๋อ** (; ค.ศ. 192 – 27 ธันวาคม ค.ศ. 232) ชื่อรอง **จื่อเจี้ยน** () รู้จักกันหลังเสียชีวิตว่า **เฉินซีหวัง** (陈思王) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก  เป็นบุตรชายคนที่ 3 ของโจโฉและนางเปียนซี ชื่อรอง จื่อเจี้ยน เป็นบุตรคนรองมาจากโจเจียง เป็นบุคคลที่ได้ชื่อว่าเฉลียวฉลาดมาก อายุเพียง 10 ขวบ สามารถท่องจำโคลงกลอนได้ถึง 1 แสนบท จนกล่าวกันว่า ถ้าปัญญาของคนทั่วไปมี 1 ส่วน แต่ของโจสิดมีถึง 10 ส่วน  

โจสิด เป็นบุตรชายที่โจโฉรักมากเพราะความปราดเปรื่องทางสติปัญญา และมักแต่งโคลงสดุดีโจโฉเสมอ ๆ แต่ติดอยู่ว่า โจสิดยังมีแต่ผลงานทางด้านโคลงกลอน ไม่เคยแสดงบทบาทอย่างอื่น ซ้ำยังเป็นคนมีอารมณ์กวีตลอดเวลา คือ ติดเหล้าและเที่ยวเสเพล ชอบที่จะคบหากับเอียวสิ้ว ที่ปรึกษาของโจโฉ ที่โจโฉไม่ค่อยไว้วางใจ 

เมื่อถึงครั้งที่โจโฉคิดจะแต่งตั้งรัชทายาท โจโฉคิดไม่ตกว่าจะเลือกใครระหว่าง โจผี กับ โจสิด  แต่มีแนวโน้มว่าจะเลือกโจสิดมากกว่า โจผีร้อนใจจึงรุดไปปรึกษากาเซี่ยง และด้วยอุบายของกาเซี่ยง ตำแหน่งนี้จึงตกเป็นของโจผีในที่สุด ท้ายสุดเมื่อ โจผีขึ้นครองราชย์ ทรงคิดที่จะกำจัดโจสิด พระอนุชาแท้ ๆ เพราะถือว่าเป็นศัตรูคนหนึ่งของพระองค์ จึงบีบบังคับให้โจสิดเดินได้ 7 ก้าว และแต่งกลอนที่ร้องขอชีวิตมาให้ได้ ไม่เช่นนั้นจะสั่งประหารชีวิต โจสิดคิดกลอนได้สด ๆ มีเนื้อหาว่า *ต้นถั่วเผาต้นถั่ว ในกระทะถั่วร้องไห้ กำเนิดจากรากเดียวกัน เหตุไฉนคิดทำลาย* มีเนื้อหาถึง พี่น้องกำเนิดจากจุดเดียวกัน เหตุไฉนจึงคิดฆ่าล้างกัน พระเจ้าโจผีจึงสำนึกได้และไม่สั่งประหารชีวิต  แต่เนรเทศโจสิดออกไปนอกเมืองแทน และไม่นาน โจสิดก็ถึงแก่ความตายด้วยความตรอมใจ ในปี พ.ศ. 775

บางเรื่องเล่า กล่าวว่า เหตุที่พระเจ้าโจผีต้องประหารโจสิด ก็ด้วย โจสิดมีจิตพิศวาทต่อพระนางเอียนสี มเหสีเอกของพระองค์ ด้วยการลักลอบแต่งกลอนที่มีเนื้อหารักใคร่ถึงนาง

## ใน''วรรณกรรมสามก๊ก''

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* *[[บทกวีเจ็ดก้าว]]*

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *[[จดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซันกั๋วจื้อ*).
* 
* ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). *[[สามก๊ก]]* (*ซันกั๋วเหยียนอี้*).
* 
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซันกั๋วจื้อจู้*).
* 
* ซือหม่า กวาง (1084). *[[จือจื้อทงเจี้ยน]]*.

## ปหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

หมวดหมู่:เจ้าชายของวุยก๊ก
หมวดหมู่:ครอบครัวของโจโฉ
หมวดหมู่:กวีของวุยก๊ก
เอนีไทม์

**เอนีไทม์** () เป็นซิงเกิลที่ 39 ของคุมิ โคดะ วางจำหน่ายในวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2551 โดยวางแผงก่อนอัลบั้มที่ 6 "Kingdom" เพียง 1 สัปดาห์เท่านั้น โดยตอนแรกเพลง anytime ได้ถูกบรรจุอยู่ในซิงเกิล FREAKY แต่ตอนหลังล้มเลิกไปก่อนที่จะนำเพลง anytime ตัดเป็นซิงเกิลในที่สุด โดยมิวสิกวีดีโอเพลง anytime เวอร์ชันซิงเกิลและเวอร์ชันอัลบั้มจะแตกต่างกัน และในดีวีดีจะมีรีมิกซ์มิวสิกวีดีโอจากอัลบั้ม Kingdom อีกด้วย

ซิงเกิล anytime เปิดตัวในอันดับที่ 4 ออริกอนชาร์ตด้วยยอดขาย 43,051 แผ่น และจำกัดจำนวนเพียงแค่ 50,000 เท่านั้น

เพลง anytime เป็นเพลงประกอบโฆษณาเครื่องดื่มของบริษัทคิริน และนอกจากนี้ยังเป็นเพลงประกอบโฆษณาของ music.jp อีกด้วย

## รายชื่อเพลง

# anytime
# Bounce
# anytime -FreeTEMPO remix-
# anytime -Instrumental-
# Bounce Inst -Instrumental-

## มิวสิกวีดีโอ

# anytime （MUSIC VIDEO～Single version～）
# anytime MAKING VIDEO
# Kingdom VJ MIX

## การแสดงสด
* 12 มกราคม พ.ศ. 2551 - Music Fair21 - "anytime"
* 18 มกราคม พ.ศ. 2551 - Music Station - "anytime"
* 20 มกราคม พ.ศ. 2551 - CDTV - "anytime"
* 21 มกราคม พ.ศ. 2551 - HEY!x3 - "anytime"
* 26 มกราคม พ.ศ. 2551 - Music Japan - "anytime"
* 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 - Music Fighter - "anytime"
* 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 - SDK - Koda Kumi with Domoto Brothers Band

## ชาร์ต
; ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงของคูมิ โคดะ
หม่อมเจ้าชัชวลิต เกษมสันต์

มหาเสวกตรี **หม่อมเจ้าชัชวลิต เกษมสันต์** (12 มิถุนายน พ.ศ. 2437 – 6 มิถุนายน พ.ศ. 2517) เป็นพระโอรสองค์ที่ 31 ใน พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ และที่ 2 ในหม่อมทองสุก

มีพระเชษฐา พระเชษฐภคินี พระอนุชาและพระขนิษฐาร่วมพระมารดา 6 พระองค์ คือ
#หม่อมเจ้าหญิงจันทรจำรัส เกษมสันต์ (พ.ศ. 2434 - 2525)
#หม่อมเจ้าชัชวลิต เกษมสันต์ (พ.ศ. 2437 - 2517)
#หม่อมเจ้าบุญฤทธิ์ เกษมสันต์ (พ.ศ. 2440 - 2514)
#หม่อมเจ้าดำ เกษมสันต์ (สิ้นชีพิตักษัยแต่ทรงพระเยาว์)
#หม่อมเจ้ากิติเกริกไกร เกษมสันต์ (พ.ศ. 2449 - 2464)
#หม่อมเจ้าหญิงอรอำไพ เกษมสันต์ (พ.ศ. 2453 - 2553)

## พระประวัติ
หม่อมเจ้าชัชวลิต เกษมสันต์เข้าถวายตัวเป็นมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวตั้งแต่วัยเด็ก สนองรับใช้ใต้เบื้องพระยุลบาทในตำแหน่ง เลขาธิการกรมบัญชาการมหาดเล็ก (ในช่วงปี พ.ศ. 2462 ถึง 2468) ซึ่งหม่อมเจ้าชัชวลิตได้ทรงพระผนวชเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2462 และในระหว่างปี พ.ศ. 2463 - 2465 ทรงรับตำแหน่งเป็นสภานายกคณะฟุตบอลแห่งสยาม

ในปี พ.ศ. 2465 หม่อมเจ้าชัชวลิต เกษมสันต์ ได้รับพระมหากรุณาธิคุณ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งองคมนตรี 

นอกจากนี้หม่อมเจ้าชัชวลิต เกษมสันต์ ทรงได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 2 (18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 - 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494) ซึ่งสมาชิกชุดนี้สิ้นสุดสมาชิกภาพเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2494 เนื่องจากมีการประกาศยึดอำนาจการปกครอง และนำรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2475 กลับมาใช้

## ครอบครัว
หม่อมเจ้าชัชวลิต ทรงสมรสกับ **หม่อมคล้อง (ณ ระนอง) เกษมสันต์ ณ อยุธยา ท.จ.ว.** มีธิดา 2 ท่าน คือ 
# หม่อมราชวงศ์สุประภาดา เกษมสันต์ **ท.จ.ว., ม.ป.ช., ม.ว.ม., ป.ภ.**  อดีตราชเลขานุการในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2540 เนื่องจากเฮลิคอปเตอร์ในขบวนเสด็จฯ ของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เครื่องที่ 2 ได้ประสบอุบัติเหตุตกที่จังหวัดนราธิวาส
# หม่อมราชวงศ์ทิพพาวดี เกษมสันต์ หรือ  หม่อมราชวงศ์**ทิพพาวดี  ดุละลัมพะ จ.จ.**

## พระยศ
* 25 สิงหาคม พ.ศ. 2454 - นายหมู่ตรี
* – นายหมู่โท
* 1 ตุลาคม 2455 – นายหมู่เอก
* 1 มกราคม พ.ศ. 2455 - หุ้มแพร
* 31 พฤษภาคม 2456 – นายกองตรี
* 30 ธันวาคม 2456 – จ่า
* 22 ตุลาคม 2458 – นายกองโท
* นายกองเอก
* 19 ตุลาคม 2459 – รองหัวหมื่น
* 2 มกราคม พ.ศ. 2459 หัวหมื่น
* 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2461 นายกองใหญ่
* มกราคม 2462 – จางวางตรี
* 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 - นายพลเสือป่า
* 1 มกราคม พ.ศ. 2464 จางวางโท

## ตำแหน่ง
* 5 พฤศจิกายน 2458 – ราชองครักษ์เวรเสือป่า
* 25 เมษายน พ.ศ. 2459 - ผู้ช่วยเจ้ากรมเรือยนต์หลวงอีกตำแหน่งหนึ่ง
* – นายเวรห้องที่พระบรรทม
* 15 พฤษภาคม 2462 – ผู้ช่วยเลขาธิการกรมบัญชาการกลางมหาดเล็ก
* 27 มิถุนายน พ.ศ. 2462 เลขาธิการกรมบัญชาการกลางมหาดเล็ก

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

 (ฝ่ายหน้า)

* พ.ศ. 2454 – เข็มข้าหลวงเดิม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูล
* จาก  ม.จ.ชัชวลิต  เกษมสันต์,  ตอบปัญหาบาทหลวง  :  พิมอุทิศถวายพระกุศลแต่หม่อมเจ้าชัชวลิต  เกษมสันต์ ในงานออกเมรุ, กรุงเทพหานคร โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย, 2517  
* ทำเนียบนายกสมาคมฟุตบอล 

หมวดหมู่:หม่อมเจ้าชาย
หมวดหมู่:ราชสกุลเกษมสันต์
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ร.ว.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ว.ภ.
หมวดหมู่:สมาชิกกองเสือป่า
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตพระนคร
อะพาไทต์

**อะพาไทต์** () (Ca5 (PO4) 3 (F,Cl,OH)) เป็นแร่ที่อยู่ในกลุ่มฟอสเฟต มีค่าความแข็งที่ 5 ตามสเกลของโมส์ (Moh's scale)

## ลักษณะ
** มีลักษณะเป็นรูปผลึกหกเหลี่ยม
** ส่วนมากที่พบจะมีสีเขียว แต่ก็สามารถพบได้ในสีเหลือง น้ำเงิน ม่วง ชมพู และน้ำตาล
## ประวัติ
Apatite มาจากภาษากรีก Apate ซึ่งหมายถึง “Deceit” คือ ลวงตา ทั้งนี้ เพราะแร่นี้มีลักษณะเหมือนแร่รัตนชาติหลายชนิด จึงทำให้เกิดความเข้าใจผิดบ่อยๆ ซึ่งดูเหมือนหลอกลวงนั่นเอง

## ประโยชน์
** โดยทั่วไปถูกนำไปใช้ในการทำปุ๋ย
** ในสหรัฐอเมริกา ได้ใช้ในใส่ปุ๋ยยาสูบ ซึ่งทำให้รสชาติของบุหรี่อเมริกันมีความแตกต่างไปจากบุหรี่ของประเทศอื่นๆ
** ใช้ในการทำเครื่องประดับ

## แหล่งที่พบ
### ในประเทศไทย
* พบได้ทั่วไปในแหล่งแร่ดีบุก
### ในต่างประเทศ
* สามารถพบในประเทศแคนาดา สาธารณรัฐเช็ก นอร์เวย์ บราซิล เบลเยี่ยม ฝรั่งเศส พม่า เยอรมนี มาดากัสการ์ เม็กซิโก เยอรมนี ศรีลังกา สหรัฐอเมริกา สเปน อินเดีย และแอฟริกาใต้

## อ้างอิง

* / สารานุกรมแร่และอัญมณีไทย กรมทรัพยากรธรณี

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อัญมณี
หมวดหมู่:แร่แคลเซียม
หมวดหมู่:แร่ฟอสเฟต
ภาษาลิเชีย

**ภาษาลิเชีย** ( ออกเสียง Lycian) เป็นภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียน กลุ่มอนาโตเลีย ใช้พูดในยุคเหล็กในบริเวณลิเชียในอนาโตเลีย (ตุรกีปัจจุบัน) คาดว่าสืบทอดมาจากภาษาฮิตไตน์หรือภาษาลูเวียหรือทั้งสองภาษา 
## ผู้พูด
ลิเซียครอบคลุมพื้นที่ระหว่างเมืองอันตัลยาและเฟติเยในปัจจุบันทางภาคใต้ของตุรกี โดยเฉพาะบริเวณจากอ่าวเฟติเยไปจนถึงอ่าวอันตัลยา เอกสารในสมัยอียิปต์โบราณได้กล่าวว่าในหมู่ของคนทะเลมีบริเวณที่เรียกว่าลิคาโอเนีย อยู่ในเขตภูเขาทางตะวันอออกระหว่างเมืองอันตัลยาและเมอร์ซินในปัจจุบัน
## ลักษณะของภาษา
ภาษาลิเซียจัดเป็นภาษากลุ่มอินโด-ยุโรเปียนในกลึ่มย่อยลูเวียของกลุ่มภาษาอนาโตเลีย ในกลุ่มนี้มีอักษรรูปลิ่ม และอักษรเฮียโรกลิฟของภาษาลูเวีย ภาษาคาเรีย ภาษาซิเดติก และภาษาปิซิดิก ภาษาในกลุ่มย่อยนี้ใช้พูดในยุคเหล็กหรือเมื่อประมาณ 457 ปีก่อนพุทธศักราช ไม่มีหลักฐานกล่าวว่าในสมัยสงครามโทรจันมีผู้พูดภาษาลิเซีย ส่วนภาษาลูเวียนั้นมีประวัติย้อนกลับไปถึงตอนปลายของยุคทองแดง และมาตลอดจนถึงการล่มสลายของจักวรรดิฮิตไตต์ สมาชิกอื่นๆในกลุ่มนี้จัดเป็นภาษาลูกหลานของภาษาลิเซีย คาดว่าภาษาลิเซียเป็นภาษาตายในราวพุทธศตวรรษที่ 6 และถูกแทนที่ด้วยภาษากรีกโบราณ ภาษานี้เป็นที่รู้จักจากจารึก ซึ่งนักวิชาการแบ่งเป็น 2 สำเนียง คือภาษาลิเซียสำเนียงมาตรฐานหรือลิเซียเอ อีกสำเนียงเรียกว่าลิเซียบีหรือมิเลียนซึ่งแตกต่างกันทางด้านไวยากรณ์ ภาษาลิเซียมีอักษรเป็นของตนเองคืออักษรลิเชียซึ่งคล้ายกับอักษรกรีก โดยมีบางตัวยืมมาจากอักษรคาเรีย

## อ้างอิง
* Trevor R. Bryce, *The Lycians,* Vol. I, Copenhagen : Museum Tusculanum Press, 1986, pp. 68-71 (ISBN 87-7289-023-1)

## แหล่งข้อมูลอื่น
*ภาษาลิเชีย 
*Lycian Turkey 
*ไวยากรณ์ภาษาลิเชีย 
*Working group document on Lycian Language 
*Lycian text

ลไเซีย
ภาษาลูเวีย

**ภาษาลูเวีย** เป็นภาษาที่ตายแล้วในกลุ่มภาษาอินโด-ยูโรเปียน สาขาอนาโตเลีย ใกล้เคียงกับภาษาฮิตไตน์ ใช้พูดในฮาซาร์วาที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของบริเวณที่เป็นศูนย์กลางของชาวฮิตไตน์ ภาษาลูเวียอาจจะเป็นลูกหลานโดยตรงหรือเป็นภาษาใกล้เคียงของภาษาไลเซีย ภาษาลูเวียมีการใช้อย่างแพร่หลายในช่วง 637 ปีก่อนพุทธศักราช ซึ่งเป็นช่วงที่จักรวรรดิฮิตไตน์เริ่มเสื่อมลง ภาษาลูเวียเป็นภาษาราชการในรัฐฮิตไตน์ใหม่ในซีเรียและอาณาจักรตาบัลในอนาโตเลียกลาง ภาษานี้มีระบบการเขียนสองระบบคือเขียนด้วยอักษรภาพแบบไฮโรกลิฟและ อักษรรูปลิ่ม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

ลูเวีย
(ภาษาลูเวีย)
ภาษาลิเดีย

**ภาษาลิเดีย** เป็นภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียนเคยใช้พูดในรัฐลิเดียทางอานาโตเลียตะวันตก (ตุรกีปัจจุบัน) หลักฐานเกี่ยวกับภาษาลิเดียที่พบได้แก่ จารึกบนเหรียญทองแดงอายุราว 157 ปีก่อนพุทธศักราช และจารึกอายุราว พ.ศ. 43 – 143 ภาษาลิเดียเป็นภาษาตายเมื่อราว พ.ศ. 643 และถูกแทนที่ด้วยภาษากรีก

คำนามและคำคุณศัพท์แบ่งเป็นรูปเอกพจน์และรูปพหูพจน์ และมีสองเพศคือ มีชีวิตกับไม่มีชีวิต มีสามการกคือ ประธาน กรรม และกรรมรอง-สถานที่ การเรียงคำโดยทั่วไปเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา มีปรบทอยางน้อยหนึ่งคำ คำคุณศัพท์นำหน้านาม

ลิดเดีย
ภาษากาลาเทีย

**ภาษากาลาเทีย** เป็นภาษากลุ่มเคลต์ที่สูญแล้ว เคยใช้พูดในกาลาเทียที่อยู่ในอานาโตเลียตอนกลาง (ประเทศตุรกีฝั่งเอเชียในปัจจุบัน) เมื่อราวศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราชถึงอย่างน้อยในคริสต์ศตวรรษที่ 4 ข้อมูลบางส่วนกล่าวแนะว่าในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ยังคงมีผู้พูดภาษานี้อยู่ ภาษากาลาเทียมีความใกล้ชิดกับภาษากอล

หลักฐานที่เหลืออยู่ของภาษานี้เป็นคำสั้น ๆ ราว 120 คำ ส่วนมากที่เป็นชื่อเฉพาะลงท้ายด้วย-riks "กษัตริย์", บางส่วนลงท้ายด้วย -marus, กรรม -mari  "มหาราช", และชื่อเผ่าเช่น Ambitouti 

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 
* Weisgerber, L. (1931). Galatische Sprachreste. In *Natalicium Johannes Geffcken zum 70. Geburtstag 2. Mai 1931 gewidmet von Freunden, Kollegen und Schülern*, 151–75. Heidelberg: Carl Winter.

กาลาเทีย
ภาษาอลานิก

**ภาษาอลานิก** เป็นภาษาที่พูดโดยชาวอลันในช่วง พ.ศ. 1043 – 1643 เป็นสำเนียงของภาษาไซเทียและเป็นบรรพบุรุษของภาษาออสเซติก มีเพียงข้อความสั้นๆของภาษานี้จารึกโดยนักเขียนชาวกรีกในยุคไบแซนต์ไทน์

อลานิก
ภาษาแคเรีย

**ภาษาแคเรีย** เป็นภาษาของชาวแคเรีย จัดอยู่ในภาษากลุ่มอานาโตเลีย ใกล้เคียงกับภาษาไลเดียมากกว่าภาษาไลเซีย หลักฐานที่เหลืออยู่ส่วนมากเป็นชื่อเฉพาะ เช่น Sangodos, Kaphenos, Truoles, Nastes, Nomion, Mausolos และจารึกขนาดสั้นๆ เขียนด้วยอักษรแคเรีย ภาษานี้ถอดความได้โดย John D. Ray การรับวัฒนธรรมกรีกของชาวแคเรียทำให้ภาษานี้กลายเป็นภาษาตายเมื่อ ประมาณ พ.ศ. 643

## การถอดความหมาย

อักษรแคเรียประกอบด้วยอักษร 45 ตัว มีผู้พยายามถอดความหมายอักษรนี้มาก ใน พ.ศ. 2503 นักวิจัยชาวรัสเซีย Vitaly V. Shevoroshkin เป็นผู้สันนิษฐานเป็นคนแรกว่า การเขียนนี้เป็นการเขียนแบบอักษรแทนพยางค์หรือกึ่งพยางค์ แต่ความพยายามถอดความหมายด้วยระบบนี้ล้มเหลว เพราะเขาพยายามแทนคำแต่ละพยางค์โดยอิงอักษรกรีก นักวิจัยชาวรัสเซียอีกคนหนึ่งคือ Yurity Otkupschikou ใน พ.ศ. 2531 ชี้ให้เห็นว่า มีความแตกต่างในการถอดความระหว่างอักษรแคเรียกับภาษาโบราณในแหลมบอลข่าน

อักษรนี้ถูกถอดความได้อย่างแท้จริงโดยนักอียิปต์วิทยา John D. Ray โดยใช้จารึก 2 ภาษา แคเรีย-อียิปต์

## ส่วนของข้อความที่เหลืออยู่

## ประวัติ
ชาวกรีกฮาเดียนจำนวนเล็กน้อยเข้ามาถึงชายฝั่งของคาบสมุทรอานาโตเลียในช่วงปลายยุคสำริด และอยู่ภายใต้ชนพื้นเมืองที่ไม่ได้พูดภาษากรีก ซึ่งมีความสัมพันธ์กับจักรวรรดิฮิตไตต์ จนกระทั่งถึงยุคที่ชาวกรีกเผ่าไอโอเนียนและดอเรียน เข้ามาตั้งหลักแหล่งและสร้างเมืองใหญ่ๆ ขึ้น นักเขียนที่เกิดในเมืองนี้ได้เขียนไว้ว่า กลุ่มคนในเมืองใหม่มีการแต่งงานระหว่างเผ่า ซึ่งเรียกคนกลุ่มนี้ว่าแคเรีย และพูดภาษาที่ต่างออกไปการเขียนหายไปในช่วงยุคมืดของกรีก แต่การเขียนภาษาแคเรียก่อนหน้านั้นก็ไม่เหลืออยู่ จารึก 2 ภาษาเริ่มปรากฏใน 257 ปีก่อนพุทธศักราช 

ถ้าภาษาแคเรียและภาษาไลเซียเป็นภาษาที่ใกล้ชิดกัน ภาษาที่น่าจะเป็นบรรพบุรุษของทั้งสองภาษานี้คือ ภาษาลูเวีย ซึ่งเป็นภาษาที่ใช้พูดในช่วงปลายยุคสำริด ในอานาโตเลียตะวันออก แล้วจึงแผ่ขยายไปทางตะวันตกและทางใต้ การสูญหายไปของภาษาลูเวีย อยู่ในช่วงไล่เลี่ยกับการเกิดขึ้นของภาษาที่คาดว่าเป็นภาษาลูกหลาน

ภาษาแคเรียกลายเป็นภาษาตาย ในช่วงที่อารยธรรมกรีกกำลังรุ่งเรือง และเกิดการทำให้เป็นกรีกในอานาโตเลีย แม้ว่าการได้รับอิทธิพลจากจักรวรรดิเปอร์เซียจะทำให้กระบวนการนี้ช้าลงบ้าง แต่ภาษาแคเรียก็กลายเป็นภาษาตายในที่สุด ในช่วงพ.ศ. 443 -453 หรือในช่วงคริสตกาล
## อ้างอิง
* Adiego, I.J. *The Carian Language*. Leiden: Brill, 2006.
* Melchert, H. Craig. 2004. *Carian* in Roger D. Woodard, *ed.*, *The Cambridge Encyclopedia of the World's Ancient Languages*. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 609–613.
* Blümel, W., Frei, P., *et al.*, *ed.*, *Colloquium Caricum* = *Kadmos 38* (1998).
* Giannotta, M.E., Gusmani, R., *et al.*, *ed.*, *La decifrazione del Cario*. Rome. 1994.
* Adiego, Ignacio-Javier, *Studia Carica*. Barcelona, 1993.
* Ray, John D., *An outline of Carian grammar*, *Kadmos 29*:54-73 (1990).
* Откупщиков, Ю. В. "Догреческий субстрат. У истоков европейской цивилизации" [Otkupschikov, Yu. V. "Pre-Greek substrate. At the beginnings of the European civilization"]. Leningrad, 263 pp. (1988).
* Ray, John D., *An approach to the Carian script*, *Kadmos 20*:150-162 (1981).

แคเรีย
สะเทิม

**สะเทิม** (;  ) เป็นเมืองหนึ่งในรัฐมอญ ตั้งอยู่บนที่ราบตะนาวศรีทางตอนใต้ของประเทศพม่า ห่างจากย่างกุ้งไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 230 กิโลเมตร และห่างจากเมาะลำเลิงไปทางทิศเหนือ 70 กิโลเมตร ตัวเมืองตั้งอยู่ตามแนวทางหลวงหมายเลข 8 และทางหลวงหมายเลข 85 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 1

สะเทิมเคยเป็นศูนย์กลางของอาณาจักรสุธรรมวดีอย่างน้อยตั้งแต่ศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์ศักราช จนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 11

## ศัพทมูลวิทยา
Thaton เป็นชื่อในภาษาพม่าจาก **สะเทิม** (သဓီု) ในภาษามอญ ซึ่งมาจากคำว่า **สุธัมมปุระ** () ในภาษาบาลี จาก *สุธัมมะ* (คือ สุธัมมศาลา หรือ สุธัมมเทวสภา) อันเป็นชื่อสถานที่สำหรับประชุมของเหล่าเทวดา

## ภูมิอากาศ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:เมืองในรัฐมอญ
ภูทับเบิก

thumb|250px|ป้ายชื่อหน่วยทับเบิก จุดชมวิวก่อนขึ้นภู

**ภูทับเบิก** เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในจังหวัดเพชรบูรณ์ มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 1,768 เมตร อยู่ตำบลวังบาล ห่างจากอำเภอหล่มสักและอำเภอหล่มเก่าประมาณ 40 กิโลเมตร มีอากาศหนาวเย็นตลอดทั้งปี เป็นที่ตั้งของหมู่บ้านชาวไทยภูเขาเผ่าม้ง ซึ่งได้อพยพมาอาศัยอยู่ที่บ้านทับเบิก  โดยอยู่ในความดูแลของศูนย์พัฒนาสงเคราะห์ชาวเขาจังหวัดเพชรบูรณ์ ประกอบด้วยอาชีพทำการเกษตรแบบขั้นบันไดตามเชิงเขา ในช่วงฤดูฝนยังมีไร่กะหล่ำปลีที่สวยงาม ส่วนฤดูหนาวมีดอกนางพญาเสือโคร่งบานเต็มภูทับเบิก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ภูเขาในประเทศไทย
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดเพชรบูรณ์
ท
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดเพชรบูรณ์
หมวดหมู่:อำเภอหล่มเก่า
วิบูลย์ ลี้สุวรรณ

**วิบูลย์ ลี้สุวรรณ** (19 ตุลาคม พ.ศ. 2490 -) ศิลปินสาขาจิตรกรรม ศาสตราจารย์สาขาทัศนศิลป์ ภาควิชาทัศนศิลป์ คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ นครปฐม ราชบัณฑิต ประจำสำนักศิลปรรม ราชบัณฑิตยสภา สาขาวิจิตรศิลป์

## ชีวิตวัยเยาว์และการศึกษา
**วิบูลย์ ลี้สุวรรณ** เกิดที่อำเภอไชโย จังหวัดอ่างทอง มีพี่น้อง 3 คน จบการศึกษามัธยมศึกษาที่โรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร

## ผลงาน
**วิบูลย์ ลี้สุวรรณ** มีบทบาทในด้านการค้นคว้าและทำการศึกษาวิจัยงานด้านศิลปะและวัฒนธรรมรวมทั้งเครื่องจักสานติดต่อกันมาอย่างต่อเนื่องมากกว่า 30 ปี และยังได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับ ศิลปะไทย ศิลปะพื้นบ้าน และศิลปะสมัยใหม่เป็นจำนวนมาก รวมทั้งการรวบรวมผลงานของ "ขรัวอินโข่ง" จิตรกรภาพเขียนฝาผนังผู้บุกเบิกงานจิตรกรรมแบบตะวันตกของประเทศไทย เคยได้รับรางวัลจากการเขียนหนังสือต่างๆ หลายครั้ง เช่น ได้รับรางวัลดีเด่นประเภทสารคดีประจำปี พ.ศ. 2519 จากหนังสือ ศิลปะชาวบ้าน พ.ศ. 2520 ได้รับรางวัลจาก สมาคมผู้ผลิตและจัดจำหน่ายหนังสือแห่งประเทศไทยและ คณะกรรมการจัดงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ  ได้รางวัลชมเชยประเภทสารคดีจาก หนังสือ *5 นาทีกับศิลปะไทย* จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ พ.ศ. 2522 ได้รางวัลหนังสือดีเด่นประเภทหนังสือสารคดีจากหนังสือ *ศิลปะน่ารู้ในสองศตวรรษ* จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ พ.ศ. 2523 รางวัลชมเชยประเภทสารคดีจากหนังสือ *นำชมศิลปกรรมตามวัด* จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ พ.ศ. 2541 และได้รางวัลประเภทการสร้างสรรค์ศิลปวัฒนธรรมประจำปี พ.ศ. 2530 - 2532 จากกระทรวงศึกษาธิการ 

นอกจากการเขียนหนังสือสำหรับคนทั่วไปแล้ว วิบูลย์ ลี้สุวรรณยังสนใจด้านการพัฒนาเยาวชนด้านศิลปะอีกด้วย โดยเมื่อ พ.ศ. 2525 เขาได้รับรางวัลชมเชยประเภทสารคดีจากหนังสือ สำหรับเด็กก่อนวัยรุ่นจากหนังสือ *จิตรกรรมไทย* จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือของคณะกรรมการแห่งชาติว่าด้วยการศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูเนสโก

วิบูลย์ ลี้สุวรรณมีผลงานสร้างสรรค์ด้านศิลปะจำนวนมากเช่นกันและยังเคยได้รับเชิญให้ไปดูงานและไปแสดงผลงานศิลปกรรมของเขาทั้งในและต่างประเทศอยู่เสมอ

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอไชโย
หมวดหมู่:ราชบัณฑิต
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ศาสตราจารย์
อาณาจักรสุธรรมวดี

**อาณาจักรสะเทิม**, สุวรรณภูมิ หรือ **สุธรรมวดี** (  หรือ  ) เป็นอาณาจักรมอญที่เชื่อว่าก่อตั้งในพม่าตอนล่างราวศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาลจนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 11 มีศูนย์กลางที่เมืองสะเทิม มีการติดต่อค้าขายใกล้ชิดกับอินเดียใต้และศรีลังกา และกลายเป็นศูนย์กลางหลักของพระพุทธศาสนาเถรวาทในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เหมือนกับอาณาจักรมอญอื่น ๆ อาณาจักรสะเทิมเผชิญกับการบุกรุกทีละน้อยจากจักรวรรดิเขมร แต่ถูกพิชิตโดยอาณาจักรพุกามจากทางเหนือใน ค.ศ. 1057

## ชื่ออาณาจักร
ตามความเชื่อของชาวมอญ อาณาจักรนี้มีชื่อว่าสุวรรณภูมิ () ซึ่งเป็นชื่อที่ประเทศไทยตอนล่างอ้างสิทธิและก่อตั้งเมื่อสมัยพุทธกาล ช่วงศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสต์ศักราช สะเทิมเป็นชื่อในภาษาพม่าของ **สะเทิม** (သဓီု) ในภาษามอญ ซึ่งมาจากคำว่า **สุธัมมปุระ** () ในภาษาบาลี จากสุธรรม (ศาสาสุธรรมา) สถานที่สำหรับประชุมของเหล่าเทวดา

## ประวัติ
ตามความเชื่อของชาวมอญ อาณาจักรสุธรรมวดีก่อตั้งในสมัยพุทธกาล มีกษัตริย์ปกครองทั้งหมด 59 พระองค์ โดยเชื่อว่ากลุ่มผู้ลี้ภัยทางการเมืองได้ก่อตั้งเมืองหงสาวดี ขึ้นในปี ค.ศ. 573 มีการติดต่อค้าขายใกล้ชิดกับอินเดียใต้และลังกา และกลายเป็นศูนย์กลางหลักของพระพุทธศาสนาเถรวาทในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

อาณาจักรสุธรรมวดีสลายลงเนื่องจากพระเจ้าอนิรุทธ์ กษัตริย์แห่งพุกามได้ยกทัพมาตีและกวาดต้อนผู้คน ทรัพย์สมบัติ พระสงฆ์ พระไตรปิฎก รวมทั้งพระเจ้ามนูหะ กษัตริย์แห่งสุธรรมวดี กลับไปพุกาม ซึ่งพระองค์ได้ทรงสร้างวัดมนูหะ หรือวิหารพระอึดอัดไว้ ณ ที่นั่น

## ดูเพิ่ม
* อาณาจักรมอญ
* อาณาจักรหงสาวดี
* อาณาจักรหงสาวดีใหม่

## อ้างอิง
; เชิงอรรถ

; บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* มอญ : ชนชาติเจ้าของอารยธรรมอันเก่าแก่ในแผ่นดินพม่า
* มอญ : ชนชาติบนแผ่นดินสุวรรณภูมิ 
* มอญ : ต้นตออารยธรรมอุษาคเนย์ เรียบเรียงจากข้อเขียนของนายปันหละ พิมพ์ในสารานุกรมพม่า ฉบับที่ 10 

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์พม่า
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์มอญ
หมวดหมู่:อาณาจักรมอญ
หมวดหมู่:อาณาจักรโบราณ
ส
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศพม่า
หมวดหมู่:ประเทศราชของอาณาจักรสยาม
ไฮดี คลุม

**ไฮดี คลุม** () นางแบบชาวเยอรมัน เป็นทั้งนักแสดง ผู้นำเสนอสินค้า และพิธีกรรายการ *[[โปรเจกต์รันเวย์]]* และ *[[เจอร์มานีส์เน็กซต์ท็อปโมเดล]]*  ฟอบส์ได้จัดอันดับให้เป็นนางแบบรายได้สูงที่สุดเป็นอันดับ 3

## ผลงาน

## รางวัลและการเสนอชื่อ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:นางแบบเยอรมัน
หมวดหมู่:นักแสดงเยอรมัน
หมวดหมู่:บุคคลจากแบร์กิชกลัทบัค
หมวดหมู่:วิกตอเรียส์ซีเคร็ต
หมวดหมู่:นางแบบจากแคลิฟอร์เนีย
ผลคูณ

**ผลคูณ** ในทางคณิตศาสตร์ คือ ผลลัพธ์ที่ได้จากการคูณของพจน์ต่าง ๆ ซึ่งแตกต่างกันไปตามแต่ละชนิด ผลคูณที่พบบ่อยในทางคณิตศาสตร์ เช่น

* ผลคูณของจำนวน
* ผลคูณจุด และผลคูณไขว้ ของเวกเตอร์
* ผลคูณของเมทริกซ์
* ผลคูณคาร์ทีเซียน ของเซต

หมวดหมู่:การคูณ
ธงชาติบริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี

[thumb|250px|ธงชาติ[บริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี]]
**ธงชาติบริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี** เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีขาว กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมธงบนด้านคันธงมีภาพธงชาติสหราชอาณาจักร  ในพื้นธงสีขาวนั้นประดับด้วยภาพตราราชการของบริติชแอนตาร์กติกเทอร์ริทอรี 

ธงนี้เป็นธงใช้สำหรับดินแดน สถานีวิจัย และธงสำหรับสำนักงานและศูนย์บัญชาการการสำรวจเขตบริติชแอนตาร์กติกเป็นหลัก สำหรับเรือของคณะสำรวจจะใช้ธงลักษณะคล้ายกันแต่มีพื้นสีน้ำเงินตามอย่างธงเรือราชการของสหราชอาณาจักร  ส่วนผู้ตรวจการประจำดินแดนแห่งนี้ใช้ธงชาติสหราชอาณาจักรประดับด้วยภาพตราราชการประจำดินแดนที่กลางธงเป็นเครื่องหมายสำคัญ

รัฐบาลสหราชอาณาจักรกำหนดให้มีธงนี้ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2506 หลังมีการจัดตั้งเขตการปกครองแห่งนี้ขึ้นเพียง 1 ปี โดยก่อนหน้านี้เขตการปกครองดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ จึงใช้ธงชาติหมู่เกาะฟอล์กแลนด์เป็นสัญลักษณ์



ไฟล์:Government Ensign of the British Antarctic Territory.svg|ธงเรือราชการสำหรับบริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี
ไฟล์:Flag of the Commissioner of the British Antarctic Territory.svg|ธงผู้ตรวจการแห่งบริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี (Commissioner of the British Antarctic Territory)



## ดูเพิ่ม
* ธงในสหราชอาณาจักร
* ตราแผ่นดินของบริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

บริติชแอนตาร์กติกเทอร์ริทอรี
หมวดหมู่:บริติชแอนตาร์กติกเทอร์ริทอรี
ตราแผ่นดินของบริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี

**[[ตราแผ่นดิน]]ของ[[บริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี]]** มีลักษณะเป็นตราอาร์ม รูปโล่พื้นสีขาว มีแถบขวางรูปคลื่นสีฟ้า 3 แถบที่ตอนบนของโล่ บนพื้นโล่นั้นแบ่งเป็นช่องสามเหลี่ยมหัวกลับพื้นสีแดง ภายในมีรูปคบเพลิง ถัดจากโล่ขึ้นไปเป็นหมวกเกราะอัศวินโบราณ ประดับด้วยพู่ประดับสีขาว-น้ำเงิน คาดด้วยผ้าโพกสีเดียวกัน ตอนบนสุดนั้นเป็นเครื่องยอดรูปเรือสำรวจชื่อ อาร์เอสเอส ดิสคัฟเวอรี (RRS Discovery) ซึ่งเป็นเรือที่ โรเบิร์ต ฟอลคอน สก็อตต์ และเออร์เนสต์ แชคเคิลตัน นักสำรวจชาวอังกฤษ ใช้เดินทางมาสำรวจขั้วโลกใต้ในปี ค.ศ. 1901 (พ.ศ. 2444)

ตราดังกล่าวนี้ตั้งอยู่บนพื้นรองรูปพื้นหญ้าสีเขียว (ครึ่งซ้าย) และพื้นน้ำแข็งสีขาว (ครึ่งขวา) มีราชสีห์สีทองยืนผงาดประคองข้างตราด้านซ้าย หมายถึงสหราชอาณาจักร ส่วนด้านขวาประคองด้วยนกเพนกวินจักรพรรดิ อันเป็นสัตว์ที่สามารถพบได้ทั่วไปในขั้วโลกใต้ เบื้องล่างสุดมีแพรแถบสีเหลือง จารึกคำขวัญเป็นอักษรสีแดงใจความ "Research and Discovery" แปลความได้ว่า "สำรวจและค้นพบ" ซึ่งเป็นจุดมุ่งหมายสำคัญของดินแดนส่วนนี้

ตราดังกล่าวนี้ ทางการสหราชอาณาจักรเริ่มกำหนดให้ใช้ได้เมื่อปี ค.ศ. 1952 (พ.ศ. 2495) ขณะที่ดินแดนส่วนนี้ยังจัดให้อยู่ในความดูแลของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ (พร้อมกันกับตราแผ่นดินของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช)

## ดูเพิ่ม
* ธงชาติบริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:บริติชแอนตาร์กติกเทอร์ริทอรี
บริติชแอนตาร์กติกเทอร์ริทอรี
บริติชแอนตาร์กติกเทอร์ริทอรี
ไวต์แฮต

**ไวท์แฮต** () คือคนที่มีความสามารถในด้านคอมพิวเตอร์สูง คล้ายกับพวกแฮกเกอร์หรือแบล็กแฮต แต่ไวท์แฮตจะเน้นไปที่การป้องกันระบบคอมพิวเตอร์ ในขณะที่พวกแฮ็กเกอร์จะเน้นไปที่การเจาะระบบหรือการแฮกเพื่อประโยชน์ส่วนตัว

ไวท์แฮตเหมือนกับแบล็กแฮตตรงที่ พวกเขามีความรู้เกี่ยวกับการป้องกันภัยระบบเป็นอย่างดี แต่เมื่อไวท์แฮตสามารถเจาะเข้าไปในระบบได้แล้ว พวกเขาจะทำการแจ้งเตือนผู้ดูแลระบบนั้น ๆ คนบางคนก็ถูกเรียกว่า เกรย์แฮต (Grey Hat) และ/หรือ บราวน์แฮต () เนื่องจากพวกเขาอยู่ระหว่างพวกไวท์แฮตกับแบล็กแฮต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การแฮ็ก
หมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด

**หมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด** () เป็นดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักรในทะเลแคริบเบียนระหว่าง พ.ศ. 2376 ถึง พ.ศ. 2503 ซึ่งประกอบด้วยดินแดนต่าง ๆ ได้แก่ แอนทีกาและบาร์บิวดา, บาร์บูดา, หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน, มอนเซอร์รัต, เซนต์คิตส์, นีวิส, แองกวิลลา และดอมินีกา เฉพาะดอมินีกานั้นเป็นดินแดนของหมู่เกาะแห่งนี้จนถึง พ.ศ. 2483

## ภูมิศาสตร์

### สภาพอากาศ

## ประวัติศาสตร์

## การเมือง

## การทหาร

## ดูเพิ่ม
* รายนามผู้ว่าราชการแห่งหมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด
* ประวัติศาสตร์อินดีสตะวันตก
* หมู่เกาะบริติชวินด์เวิร์ด
* หมู่เกาะลีเวิร์ด
* หมู่เกาะวินด์เวิร์ด

## เชิงอรรถและอ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สหพันธรัฐสิ้นสภาพ
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปอเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของอังกฤษ
หมวดหมู่:ดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2376
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2501
หมู่เกาะบริติชวินด์เวิร์ด

**หมู่เกาะบริติชวินด์เวิร์ด** () เป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักรในภูมิภาคแคริบเบียนระหว่าง ค.ศ. 1833 - ค.ศ. 1960 ประกอบด้วยเกาะเกรเนดา เซนต์ลูเชีย เซนต์วินเซนต์ เกรนาดีนส์ บาร์เบโดส (ต่อมาเป็นที่ตั้งที่ว่าการอาณานิคมในปี ค.ศ. 1885 เมื่อแยกการปกครองออกมาเป็นอาณานิคมเอกเทศ) โตเบโก (ภายหลังรวมเข้ากับตรินิแดดในปี ค.ศ. 1889) และดอมินีกา (โอนการปกครองมาจากหมู่เกาะบริติชลีเวิร์ดในปี ค.ศ. 1940) 

ชื่ออย่างเป็นทางการของอาณานิคมตั้งแต่ ค.ศ. 1871 คือ "สหพันธ์อาณานิคมหมู่เกาะวินด์เวิร์ด" (Federal Colony of the Windward Islands) ต่อมาจึงเปลี่ยนเป็น "ดินแดนหมู่เกาะวินด์เวิร์ด" (Territory of the Windward Islands) เมื่อปี ค.ศ. 1956 และใช้มาตราบจนถึงการยุบอาณานิคมแห่งนี้ในปี ค.ศ. 1960

เมืองหลวงของอาณานิคมแห่งนี้ตั้งอยู่ที่เมืองเซนต์จอร์เจสบนเกาะเกรเนดา (เดิมตั้งอยู่ที่เมืองบริดจ์ทาวน์บนเกาะบาร์เบโดสระหว่าง ค.ศ. 1871 - 1885) การจัดการปกครองมิได้จัดเป็นลักษณะการปกครองอาณานิคมแห่งเดียวทั้งหมด แต่เป็นลักษณะของการวมเป็นสหพันธ์ของอาณานิคมต่าง ๆ โดยมีผู้ว่าการอาณานิคมร่วมกัน  แต่ละอาณานิคมนั้นมีสถาบันต่างๆ ของตนเอง มีการจัดการด้านนิติบัญญัติ กฎหมาย และการเก็บภาษีเป็นเอกเทศ

## ดูเพิ่ม
* รายนามผู้ว่าราชการแห่งหมู่เกาะบริติชวินด์เวิร์ด
* ประวัติศาสตร์อินดีสตะวันตก
* หมู่เกาะลีเวิร์ด
* หมู่เกาะวินด์เวิร์ด
* ทีมคริกเก็ตหมู่เกาะวินด์เวิร์ด

## เชิงอรรถและอ้างอิง

*
*WorldStatesmen- Grenada, also shows flags

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Queen Elizabeth's website concerning Realm histories 
*U.S Library of Congress - Barbados and the Windward Islands colony

หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปอเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:สหพันธรัฐสิ้นสภาพ
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของอังกฤษ
หมวดหมู่:ดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2376
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2501
บาร์ต ซิมป์สัน

**บาร์ทโทโลมิว โจโจ้ ซิมป์สัน** () ให้เสียงพากย์โดย แนนซี คาร์ทไรท์ เขาคือลูกชายคนโตของ โฮเมอร์ ซิมป์สัน และ มาร์จ ซิมป์สัน และเป็นพี่ชายของ ลิซ่า และ แมกกี้ ซิมป์สัน บาร์ท เป็นตัวละครที่สะดุดตาผู้ชมเพราะว่านิสัยที่แปลกไม่เหมือนใครและลักษณะยียวนกวนประสาท ทำให้บาร์ทเป็นขวัญใจคนดูในเรื่อง The Simpsons เลยก็ว่าได้ บาร์ทได้ถูกโหวตเป็นตัวละครไอคอนของวงการแอนิเมชั่นแห่งสหรัฐอเมริกาคนนึงอีกด้วย และในปี 1998 บาร์ทได้รับเลือกจากนิตยสาร Time เป็นบุคคลที่มีอิทธิพลในยุคศตวรรษที่ 20 โดยติดอันดับที่ 46 จาก 100 คน และเป็นตัวการ์ตูนตัวเดียวที่ติดอันดับด้วย คำพูดติดปากของบาร์ทคือการเรียกชื่อคนต่อท้ายด้วยคำว่า Dude หรือเพื่อน และเรียกพ่อว่าโฮเมอร์ แทนที่จะเรียกว่า Daddy หรือ Dad และเวลาตกใจเขาจะอุทานคำติดปากว่า Aye Caramba ผู้เขียน แมท เกรนนิ่ง ได้บอกไว้ว่าบาร์ทคือชื่อแทนตัวเขาในการ์ตูนเรื่องนี้ด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตัวละครในเดอะซิมป์สันส์
หมวดหมู่:ตัวละครมนุษย์เคลื่อนไหว
หมวดหมู่:ตัวละครชายในการ์ตูนทีวีแอนิเมชัน
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กที่เป็นเหยื่อการกระทำทารุณ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเล่นแผลง ๆ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเล่นกลลวง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักสเกตบอร์ด
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความถนัดมือซ้าย
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่เป็นโรคซนสมาธิสั้น
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษา
จามเทวี

**จามเทวี**  อาจหมายถึง
* วัดจามเทวี
* พระนางจามเทวี
* จามเทวีวงศ์ ราชวงศ์พระนางจามเทวี
* ตำนานจามเทวีวงศ์ ตำนาน
ภาษาเมโมนี

**ภาษาเมโมนี** (, ) เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยัน ใช้พูดโดยชาวเมโมนี พัฒนามาจากภาษาสันสกฤต ใกล้เคียงกับภาษากัจฉิและภาษาคุชราต มีผู้พูดทั้งในอินเดียและปากีสถาน

ชาวเมโมน กาถิวาทีพูดภาษาที่ไม่มีระบบการเขียนซึ่งเรียกว่าภาษาเมโมนีซึ่งเป็นภาษาผสมระหว่างภาษาสินธีและภาษากัจฉิ จัดอยู่ในกลุ่มภาษาอินโด-อารยันในเขตเหนือ-ตะวันตก ภาษาสินธีและภาษากัจฉินั้นใช้พูดทั้งผู้ที่เป็นและไม่เป็นมุสลิม แต่ภาษาเมโมนีใช้พูดเฉพาะชาวเมโมน กาถิวาทีที่นับถือศาสนาอิสลามนิกายสุหนี่ที่อพยพจากสินธ์มาสู่พื้นที่ใกล้เคียง คือที่กุตส์และกาเกียวาร์ในคุชราต เมื่อหลายร้อยปีที่ผ่านมา ภาษาที่ใช้ในปัจจุบันมีความใกล้เคียงกับภาษาสินธี แต่มีคำยืมจากภาษาคุชราต ภาษาฮินดูสตานและภาษาอังกฤษ เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา ในปากีสถาน ภาษาเมโมนีมีการใช้คำและวลีจากภาษาอูรดูมาก
## ไวยากรณ์
คำนามส่วนใหญ่มีเพศทางไวยากรณ์ แบ่งเป็นชาย หญิง และมีรูปเอกพจน์และพหูพจน์ ชาวเมโมนนำลักษระของคำนามส่วนใหญ่มาจากภาษาฮินดูสตานี ซึ่งเป็นภาษาผสมระหว่างภาษาฮินดีกับภาษาอูรดู คำศัพท์ใหม่ๆที่เพิ่มขึ้นทีหลังมาจากภาษาอังกฤษ ไม่มีคำนำหน้าชี้เฉพาะที่ตรงกับ the ในภาษาอังกฤษ ส่วนคำนำหน้าที่ไม่ชี้เฉพาะจะผันไปตามเพศของกรรม การใช้สรรพนามบุรุษที่ 2 มีสองแบบคือรูปที่สุภาพ ‘aaen’ ใช้กับผู้ที่เคารพหรือมีอายุมากกว่า และ ‘tu’ เป็นรูปไม่เป็นทางการใช้กับเพื่อนสนิท สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของ สรรพนามแสดงผู้กระทำ และกรรมผันไปตามเพศของกรรม

กริยาจะผันไปตามกาล จุดประสงค์ มาลา และน้ำเสียง ขึ้นกับบุคคล เพศ กริยาจะอยู่ท้ายสุดของประโยค คุณศัพท์นำหน้าคำนามที่ขยาย ผันไปตามเพศของนามที่มาขยาย ใช้ปรบทตามหลังคำนามและกริยา

## อักษร
ในอดีต มีความพยายามเขียนภาษาเมโมนีด้วยอักษรคุชราตและอักษรอูรดู แต่ประสบความสำเร็จน้อย ปัจจุบัน มีความพยายามนำอักษรละตินมาใช้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  Origin of Memoni Language a Memoni Language Project by Siddique Katiya 

เมโมนี
เมโมนี
เมโมนี
ภาษามัล ปาฮาเรีย

**ภาษามัล ปาฮาเรีย** เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยัน พูดโดยชาวมัล ปาฮาเรียราว 60,000 – 110,000 คน ในรัฐฌารขัณฑ์และรัฐเบงกอลตะวันตกในอินเดียและอาจจะมีในบังกลาเทศด้วย ผู้พูดภาษานี้บางส่วนเริ่มหันไปพูดภาษาเบงกอล

หมวดหมู่:ภาษาในประเทศอินเดีย
ภาษานาฮารี

**ภาษานาฮารี** เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยัน มีผู้พูดราว 100 คน ใน พ.ศ. 2504 ในรัฐฉัตตีสครห์และรัฐโอริศาในประเทศอินเดีย มีรายงานใน พ.ศ. 2537 ว่าผู้พูดภาษานาฮารีทั้งหมดกลายเป็นผู้พูดภาษานิมาทีเป็นภาษาแม่ 

## อ้างอิง

นาฮารี
คิเซคิ / นัมเบอร์วัน

**คิเซคิ / นัมเบอร์ วัน** () เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 7 ของโบอาในรูปแบบของดับเบิ้ล เอ ไซด์ ซิงเกิล วางขายเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2545 โดยเพลง JEWEL SONG เป็นเพลงในอัลบั้ม VALENTI กับ BEST OF SOUL ส่วนเพลง NO.1 เวอร์ชันเกาหลีจะอยู่ในอัลบั้ม NO.1 ซิงเกิลนี้เปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับ 3 ของออริกอนชาร์ต และมียอดขายรวมมากกว่า 129,000 แผ่น โดยเป็นซิงเกิลที่มียอดขายสูงที่สุดเป็นอันดับ 7 ของโบอา

เพลง 奇蹟(คิเซคิ) เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์โฆษณาเครื่องสำอางโคเซ่ ลูมินัส ส่วนเพลง NO.1 เป็นเพลงประกอบการถ่ายทอดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 2002ที่เมืองปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ของสถานีโทรทัศน์ทีบีเอส ส่วนเพลงหน้าบีอย่าง flower เป็นเพลงประกอบโฆษณาแม็คดาดิเมียช็อคโกแล็ตของลอตเต้

## รายชื่อเพลง
# 奇蹟
# NO.1
# flower
# 奇蹟(Instrumental)
# NO.1(Instrumental)
# flower(Instrumental)

## ชาร์ต
;ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงของโบอา
วาเลนติ

**วาเลนติ** () เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 6 ของโบอาในรูปแบบของแม็กซี่ซิงเกิล  วางขายเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม  พ.ศ. 2545  โดยเพลง VALENTI เป็นเพลงในอัลบั้ม VALENTI ซึ่งเป็นชื่อเดียวกันกับซิงเกิลนี้  และอัลบั้ม BEST OF SOUL  ส่วนเพลง VALENTI -English Version- จะอยู่ในอัลบั้ม Next World  ซิงเกิลนี้เปิดตัวสัปดาห์แรกที่อันดับ 2 ของออริกอนชาร์ต  และมียอดขายรวมมากกว่า 200,000 แผ่น  โดยเป็นซิงเกิลที่มียอดขายสูงที่สุดเป็นอันดับ 1 ของโบอา  และด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้ซิงเกิลต่อๆมาอย่าง "คิเซคิ / NO.1" และ "JEWEL SONG / BESIDE YOU -โบคุโอะโยบุโคเอะ-" เป็นที่ได้รับความนิยม  และมียอดขายสูงขึ้น

เพลง VALENTI เป็นเพลงประกอบโฆษณาเกมโปรเจกต์ มิเนอร์วา  ส่วนเพลง VALENTI -English Version- เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์โฆษณารองเท้าของสเก็ตเชอร์  
## รายชื่อเพลง
# VALENTI 
# Realize (stay with me)   
# VALENTI -English Version-
# VALENTI -Instrumental- 
## ชาร์ต
;ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)

หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงของโบอา
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 1848

**การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2391** เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2391 เป็นการเลือกตั้งประธานาธิบดีคนแรกและคนเดียวในสมัยสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2

## การเลือกตั้ง

รัฐธรรมนูญกำหนดให้มีการเลือกตั้งรอบเดียว และถ้าไม่มีผู้สมัครคนใดได้เสียงส่วนมาก สภาผู้แทนราษฎรจะตัดสินเองว่าใครเป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง หลุยส์-เออแชน กาเวญัคเป็นที่หมายมั่นว่าจะได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งครั้งนี้ และรัฐสภาเองก็คงจะลงคะแนนเสียงให้เขาเมื่อไม่มีใครได้เสียงส่วนมาก แต่ทว่าผู้ชนะการเลือกตั้งกลับกลายเป็น หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต (หลานชายของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1) ทั้งนี้เป็นผลมาจากพวกหัวเอียงซ้ายและพวกด้อยการศึกษา (เป็นที่เชื่อกันว่า ชาวไร่ชาวนาต่างลงคะแนนเพื่อจักรพรรดินโปเลียนที่ 1)

หมวดหมู่:การเมืองฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2391
หมวดหมู่:สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 1969

**การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส พ.ศ. 2512** เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2512 และ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2512 เนื่องจากการลาออกของประธานาธิบดีชาร์ลส์ เดอ โกลล์ หลังจากการลงประชามติปฏิรูปวุฒิสภาและการกระจายอำนาจในปีเดียวกัน

[thumb|center|ผลการเลือกตั้งในรอบสอง:<br>ผู้ลงรับสมัครเลือกตั้งโดยมีเสียงข้างมากในเขตการปกครอง<br>[จอร์จ ปอมปิดู: ฟ้าอแลง โปเอร์: ฟ้าอ่อน]]

หมวดหมู่:การเมืองฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2512
สามัญสำนึก

[thumb|right|[แอริสตอเติลเป็นบุคคลแรกที่ทราบว่าอภิปรายเรื่อง "สามัญสำนึก" เขาอธิบายว่าสามัญสำนึกเป็นความสามารถของสัตว์ที่ประมวลประสาทสัมผัส-สัญชาน, ความทรงจำ และจิตนาการ (, ) เพื่อบรรลุการตัดสินใจพื้นฐานหลายประเภท แต่มีมนุษย์เพียงชนิดเดียวที่มีการคิดอย่างเป็นเหตุเป็นผลอย่างแท้จริง (, ), ซึ่งทำให้มนุษย์อยู่เหนือสามัญสำนึก]]

**สามัญสำนึก** () คือความสำนึกหรือความเฉลียวใจที่คนปกติธรรมดาทั่วไปควรจะต้องรู้ โดยไม่จำเป็นต้องได้รับคำแนะนำสั่งสอน  สามัญสำนึกพัฒนาจากความรู้ที่ได้จากการผ่านประสบการณ์ การลองผิดลองถูก หรือบรรดาความรู้ที่ได้รับจากจารีตประเพณี หลายคนใช้วลีนี้เพื่ออธิบายสิ่งที่อ้างถึงความเชื่อและญัตติที่คนส่วนใหญ่วินิจฉัยและประเมินอย่างรอบคอบ โดยไม่จำเป็นต้องใช้ความรู้ที่ซับซ้อน การเรียน หรือการวิจัยเพิ่มเติม แต่มีพื้นฐานอยู่บนความรู้ที่คนธรรมดาทั่วไปเข้าใจ สามัญสำนึกไม่เหมือนกับความรู้หรือประสบการณ์

## อ้างอิง
ต้นกล้า กอบโคกกรวด บทความและข้อมูลจากhttps://medium.com/2bearstalk/

หมวดหมู่:ทักษะมนุษย์
หมวดหมู่:ตรรกศาสตร์
หมวดหมู่:ญาณวิทยา
อาชว์ เตาลานนท์

{{กล่องข้อมูล ผู้นำประเทศ
| name          = อาชว์ เตาลานนท์
| image         = 
| honorific-suffix = ม.ป.ช., ม.ว.ม.
| order         = รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
| primeminister  = อานันท์ ปันยารชุน 
| term_start    = 10 มิถุนายน พ.ศ. 2534
| term_end      = 23 กันยายน พ.ศ. 2535
| predecessor   =  
| successor     = 
| birth_date    = 
**อาชว์ เตาลานนท์** (เกิด 15 สิงหาคม 2580) เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ รองประธานกรรมการเครือเจริญโภคภัณฑ์ และทรูคอร์ปอเรชั่น อดีตประธานกรรมการหอการค้าไทย และสภาหอการค้าแห่งประเทศไทย เป็นนักนิยมธรรมชาติ และนักดูนก ระดับแถวหน้าของไทย

## ประวัติ
จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ปริญญาตรีจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยไอโอวาสเตต และปริญญาเอกจากสถาบันเทคโนโลยีอิลลินอยส์ นอกจากนั้นยังเคยดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี และนายกสภามหาวิทยาลัยหอการค้าไทย กรรมการสภาวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร ประธานกรรมการหอการค้าไทย และสภาหอการค้าแห่งประเทศไทย ประธานกรรมการ สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย กรรมการสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ อดีตอุปนายกคนที่ 2 สภาวิศวกร

## งานการเมือง
ดร.อาชว์ เตาลานนท์ เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลของพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลของนายอานันท์ ปันยารชุน

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัดราชาธิวาส
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยไอโอวาสเตต
หมวดหมู่:นายกสภามหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ธงชาติมอนต์เซอร์รัต

**ธงชาติ[[มอนต์เซอร์รัต]]** ใช้ธงเรือรัฐบาลสหราชอาณาจักร (Blue Ensign) มีตราแผ่นดินอยู่ที่ด้านชายธง เช่นเดียวกับประเทศอื่นๆ ที่เป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักร ตราแผ่นดินนั้นเป็นรูปหญิงสาวพรหมจารีย์ดีดพิณยืนเกาะไม้กางเขน บนพื้นโล่รูปทะเล โดยมือขวาเกาะไม้กางเขน และมือซ้ายดีดพิณ ตรามีความหมายถึง หญิงพรหมจารีย์ที่ถูกส่งมาจากไอร์แลนด์โดย โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ มีหมู่บ้านที่ตั้งบนเกาะอยู่ 2 แห่ง คือ คินเซลล์และแฮริส

## ดูเพิ่ม
* ตราแผ่นดินของมอนต์เซอร์รัต

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:มอนต์เซอร์รัต
มอนต์เซอร์รัต
ตราแผ่นดินของมอนต์เซอร์รัต

**ตราแผ่นดินของ[[มอนต์เซอร์รัต]]** มีลักษณะเป็นตราโล่อาร์ม พื้นโล่แบ่งเป็นสองส่วนตามแนวนอน โดยส่วนบนเป็นพื้นสีฟ้าน้ำทะเล ส่วนล่างพื้นสีน้ำตาล กลางโล่เป็นรูปหญิงพรหมจารีย์จับพิณยืนเกาะไม้กางเขนบน โดยมือขวาของรูปหญิงพรหมจารีย์นั้นเกาะไม้กางเขน ส่วนมือข้างซ้ายจับส่วนหัวของพิณ ดวงตราดังกล่าวนี้ มีความหมายถึงหญิงพรหมจารีที่ถูกส่งมาจากไอร์แลนด์โดย โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ซึ่งตั้งถิ่นฐานบนเกาะอยู่ 2 แห่ง คือ หมู่บ้านคินเซลล์ และหมู่บ้านแฮริส

ตรานี้มีการประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2452 ในสมัยของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ธงชาติมอนต์เซอร์รัต

## แหล่งข้อมูลอื่น

มอนต์เซอร์รัต
หมวดหมู่:มอนต์เซอร์รัต
หมวดหมู่:ตราแผ่นดินประจำดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักร
รายชื่อนายกรัฐมนตรีออสเตรเลีย

ในประเทศออสเตรเลีย ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีทำหน้าที่เป็นหัวหน้ารัฐบาลของประเทศ โดยมีสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักรเป็นประมุขแห่งรัฐ ทั้งนี้เครือรัฐออสเตรเลียมีนายกรัฐมนตรีคนแรกชื่อเอ็ดมันด์ บาร์ตัน เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2444 ปัจจุบันมีผู้ดำรงตำแหน่งนี้ทั้งหมด 31 คน

## รายชื่อนายกรัฐมนตรี

; พรรคการเมือง



## หมายเหตุ

## อ้างอิง

ออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ประเทศออสเตรเลีย
อำเภอโคกเจริญ

**โคกเจริญ** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดลพบุรี ยกฐานะจากกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2536

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอโคกเจริญตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอไพศาลี (จังหวัดนครสวรรค์) และอำเภอวิเชียรบุรี (จังหวัดเพชรบูรณ์)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอศรีเทพ (จังหวัดเพชรบูรณ์)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอชัยบาดาล อำเภอสระโบสถ์ และอำเภอหนองม่วง
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอหนองม่วง และอำเภอไพศาลี (จังหวัดนครสวรรค์)

## ประวัติศาสตร์
* วันที่ 12 มีนาคม 2530 แยกพื้นที่ตำบลโคกเจริญ ตำบลยางราก ตำบลหนองมะค่า และตำบลวังทอง อำเภอโคกสำโรง มาตั้งเป็น **กิ่งอำเภอโคกเจริญ** ขึ้นกับอำเภอโคกสำโรง
* วันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 โอนพื้นที่หมู่ 4,7 บ้านโคกแสมสาร และหมู่ 13 บ้านใหม่ศรีอุบล (ในขณะนั้น) ของตำบลมหาโพธิ อำเภอสระโบสถ์ ไปขึ้นกับตำบลโคกเจริญ กิ่งอำเภอโคกเจริญ อำเภอโคกสำโรง
* วันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2533 กำหนดเขตตำบลโคกเจริญ กิ่งอำเภอโคกเจริญ อำเภอโคกสำโรง ให้มีเขตการปกครองรวม 15 หมู่บ้าน
* วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 ตั้งตำบลโคกแสมสาร แยกออกจากตำบลโคกเจริญ และตำบลวังทอง
* วันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ยกฐานะกิ่งอำเภอโคกเจริญ อำเภอโคกสำโรง เป็น **อำเภอโคกเจริญ**
* วันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 นายเชษฐพงษ์ ศรีแสงไทยสุข นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโคกแสมสาร อ.โคกเจริญ จ.ลพบุรี เสียชีวิตขณะเล่นฟุตบอล 

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอโคกเจริญแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 53 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอโคกเจริญประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
* **องค์การบริหารส่วนตำบลโคกเจริญ ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกเจริญทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลยางราก** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางรากทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลหนองมะค่า ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองมะค่าทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลวังทอง ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังทองทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลโคกแสมสาร ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกแสมสารทั้งตำบล

## อ้างอิง

โคกเจริญ
อำเภอสระโบสถ์

**สระโบสถ์** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดลพบุรี เคยเป็นชื่อเดิมของอำเภอโคกสำโรง ก่อนที่จะเปลี่ยนในปี 2460

## ประวัติ
ท้องที่อำเภอสระโบสถ์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอโคกสำโรง ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองอำเภอโคกสำโรง ออกมาตั้งเป็น **กิ่งอำเภอสระโบสถ์** ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2524 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 9 มิถุนายน ปีเดียวกัน

และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอสระโบสถ์ อำเภอโคกสำโรง ขึ้นเป็น **อำเภอสระโบสถ์** ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2530 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม ปีเดียวกัน

* วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2516 จัดตั้งสุขาภิบาลสระโบสถ์ ในท้องที่บางส่วนของตำบลสระโบสถ์ (ขณะนั้นอยู่ในท้องที่อำเภอโคกสำโรง)
* วันที่ 9 มิถุนายน 2524 แยกพื้นที่ตำบลสระโบสถ์ ตำบลมหาโพธิ และตำบลทุ่งท่าช้าง อำเภอโคกสำโรง มาตั้งเป็น **กิ่งอำเภอสระโบสถ์** ขึ้นการปกครองกับอำเภอโคกสำโรง และโอนสุขาภิบาลสระโบสถ์ มาขึ้นกับกิ่งอำเภอสระโบสถ์ อำเภอโคกสำโรง
* วันที่ 30 สิงหาคม 2526 ตั้งตำบลห้วยใหญ่ แยกออกจากตำบลทุ่งท่าช้าง และตำบลสระโบสถ์
* วันที่ 21 ตุลาคม 2528 ตั้งตำบลนิยมชัย แยกออกจากตำบลสระโบสถ์
* วันที่ 31 ธันวาคม 2530 ยกฐานะกิ่งอำเภอสระโบสถ์ อำเภอโคกสำโรง เป็น **อำเภอสระโบสถ์**
* วันที่ 10 พฤศจิกายน 2532 โอนพื้นที่หมู่ 4,7 บ้านโคกแสมสาร และหมู่ 13 บ้านใหม่ศรีอุบล (ในขณะนั้น) ของตำบลมหาโพธิ อำเภอสระโบสถ์ ไปขึ้นกับตำบลโคกเจริญ กิ่งอำเภอโคกเจริญ อำเภอโคกสำโรง
* วันที่ 4 ตุลาคม 2533 กำหนดเขตตำบลมหาโพธิ อำเภอสระโบสถ์ ให้เหลือการปกครอง 10 หมู่บ้าน โดยตัดหมู่ที่ 4,7 บ้านโคกแสมสาร และหมู่ 13 บ้านใหม่ศรีอุบล เดิมที่โอนไปขึ้นกับกิ่งอำเภอโคกเจริญ อำเภอโคกสำโรง 
* วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะสุขาภิบาลสระโบสถ์ เป็นเทศบาลตำบลสระโบสถ์ ด้วยผลของกฎหมาย
* วันที่ 9 กรกฎาคม 2547 ยุบองค์การบริหารส่วนตำบลสระโบสถ์ รวมกับเทศบาลตำบลสระโบสถ์ อำเภอสระโบสถ์ จังหวัดลพบุรี
* วันที่ 15 กันยายน 2547 ยุบสภาตำบลห้วยใหญ่ รวมกับองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งท่าช้าง อำเภอสระโบสถ์ จังหวัดลพบุรี

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอสระโบสถ์ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอโคกเจริญ 
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอชัยบาดาล
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอโคกสำโรง 
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอหนองม่วง

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอสระโบสถ์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 46 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอสระโบสถ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลสระโบสถ์ ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสระโบสถ์ทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลมหาโพธิ ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมหาโพธิทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งท่าช้าง ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งท่าช้างและตำบลห้วยใหญ่ทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลนิยมชัย ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนิยมชัยทั้งตำบล

## อ้างอิง

สระโบสถ์
แนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติ (พม่า)

**แนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติ** () ก่อตั้งเมื่อ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 เป็นการรวมตัวกันของชนกลุ่มน้อยกลุ่มต่าง ๆ ราวสิบกลุ่มเพื่อต่อสู้กับรัฐบาลทหารพม่า มีนายสเว จิน เป็นประธาน 

## การปฏิบัติ
แบ่งเป็นรายภาคดังนี้

* ภาคเหนือ ประกอบด้วย องค์กรกะฉิ่นอิสระ พรรครัฐฉานก้าวหน้า และแนวร่วมปลดปล่อยปะหล่อง
* ภาคกลาง ประกอบด้วย พรรคก้าวหน้าแห่งชาติกะยา องค์กรแห่งชาติว้า องค์กรแห่งชาติมูเซอ กลุ่มกะยันใหม่ องค์การปลดปล่อยประชาชนปะโอ
* กองกำลังผสม ประกอบด้วย สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง พรรคปลดปล่อยอาระกัน พรรคมอญใหม่ และองค์กรเชื้อชาติฉิ่น

## อ้างอิง
 

* 

หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า
ปราง เส็ง

**มารัน ปราง เส็ง** (Maran Brang Seng) เป็นอดีตผู้นำขององค์การเอกราชกะชีน ต่อสู้กับรัฐบาลทหารของพม่ามาอย่างยาวนานจนมีการตกลงหยุดยิงเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537 หลังจากนั้น 6 เดือน เขาก็เสียชีวิต

## ประวัติ
ปราง เส็ง เกิดเมื่อ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2474 ที่รัฐกะชีน เขาสนใจการเมืองมาตั้งแต่เป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง และเข้าร่วมกับองค์การเอกราชกะชีน ตั้งแต่ พ.ศ. 2505 จนได้เป็นผู้นำเมื่อ พ.ศ. 2519 ภายใต้การนำของปรางเส็ง เขาทำให้องค์การเอกราชกะชีนเป็นองค์กรที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นจนกองทัพพม่าไม่สามารถเข้าไปมีอิทธิพลในรัฐกะชีนได้ เขาตัดสินใจเข้าร่วมกับแนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2526 และเข้าร่วมกับพันธมิตรเพื่อประชาธิปไตยของพม่า เมื่อ พ.ศ. 2531 อย่างไรก็ตาม ปราง เส็งตัดสินใจรับข้อสนอหยุดยิงของฝ่ายรัฐบาลทหารพม่าเพื่อยุติภาวะสงครามในรัฐกะชีนเมื่อ พ.ศ. 2437

## อ้างอิง

* 

หมวดหมู่:ชาวพม่าเชื้อสายกะชีน
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง
องค์กรแห่งชาติมูเซอ

**องค์กรแห่งชาติมูเซอ** (Lahu national United Party) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2515 เป็นสมาชิกของแนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติ มีฐานที่มั่นอยู่ตรงข้ามกับอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ บางส่วนอยู่ตรงข้ามกับจังหวัดแม่ฮ่องสอน หัวหน้ากลุ่มคือนายพญาจะอือ

## อ้างอิง
 
* สมโชค สวัสดิรักษ์. ความสัมพันธ์ระหว่างไทย-พม่า-กะเหรี่ยง. กทม. สำนักงานกองทุนสนับสนุนงานวิจัย. 2540. หน้า 96
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า