open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
โอโก-โอโก

**โอโก-โอโก** () เป็นอาหารฟิลิปปินส์ทำจากข้าวที่หุงในเปลือกเม่นทะเลทั้งตัว มีต้นกำเนิดมาจากชาวซามา-บาจาว เป็นอาหารที่พบได้ทั่วไปในจังหวัดตาวี-ตาวี, จังหวัดซูลู, จังหวัดบาซีลัน และคาบสมุทรซัมบวงกา นอกจากนี้ ชาวซามาอพยพยังได้นำเข้าไปยังรัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย ซึ่งรู้จักกันในชื่อเกอตูปัตเตเฮ-เตเฮ () หรือ นาซีเตเฮ-เตเฮ ()

โอโก-โอโกปรุงด้วยเม่นทะเลชนิดหนึ่งที่เรียกว่าเตเฮ-เตเฮ (สะกด *tehe'-tehe' *หรือ *tehe-tehe*) โดยขูดหนามออกก่อน แล้วจึงเอาไส้ออกผ่านรูเล็ก&thinsp;ๆ ที่ด้านล่าง ส่วนรังไข่หรืออัณฑะที่รับประทานได้จะถูกเก็บไว้ จากนั้นเทข้าวสารที่ผสมเครื่องเทศและส่วนผสมต่าง&thinsp;ๆ ลงในรู อุดรูด้วยใบเตยหรือทางมะพร้าว จากนั้นนำทั้งหมดไปต้มจนข้าวสุก โอโก-โอโกรับประทานโดยการปอกเปลือกคล้ายกับปอกไข่ต้ม แล้วรับประทานส่วนข้าวที่อัดแน่นอยู่ภายในพร้อมกับรังไข่หรืออัณฑะเม่นทะเลรสเค็มโดยตรงในขณะที่ถือไว้ คล้ายกับการรับประทานข้าวต้มมัดที่ห่อด้วยใบตอง

## ดูเพิ่ม
* ปีอูตู (Piutu)
* ปูสอ์ (Pusô)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารจากมะพร้าว
หมวดหมู่:อาหารจากข้าวของฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:อาหารจากเม่นทะเล
บรรจงสารวินิจ (แก้ความกำกวม)

**บรรจงสารวินิจ** เป็นราชทินนามของข้าราชการไทยในสังกัดกรมราชเลขาธิการ/กรมราชเลขานุการ อาจหมายถึง

* พระบรรจงสารวินิจ (เย็น ศีตะจิตต์) อดีตปลัดกรมกฤษฎีกา
* หลวงบรรจงสารวินิจ (เอิบ) กรมราชเลขานุการ
* ขุนบรรจงสารวินิจ (สวัสดิ์ แสงนาค)
* มหาเสวกตรี พระยาประพันธ์ดำรัสลักษณ์ (ถม ศุขะวณิช) ซึ่งมีราชทินนามเดิม *พระบรรจงสารวินิจ*

## อ้างอิง
;เชิงอรรถ

หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
จำปาทอง ณ นนทชัย

**สาโรช คุ้มจิต** (เกิด 3 มีนาคม พ.ศ. 2505) เป็นที่รู้จักในชื่อ  เป็นอดีตนักมวยไทยอาชีพชาวไทย เขาเป็นอดีตแชมป์รุ่นแบนตัมเวทของสนามมวยราชดำเนินที่มีชื่อเสียงในทศวรรษที่ 1970 และ 1980 เขาได้รับฉายา "จอมเตะก้านคอ" และเป็นที่รู้จักอย่างยิ่งจากลูกเตะก้านคอซึ่งเตะได้ทั้งสองข้าง

## ประวัติและอาชีพ
จำปาทองเกิดที่จังหวัดราชบุรี เขาเริ่มชกมวยตั้งแต่ยังเด็กเพื่อช่วยเหลือครอบครัว

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2522 เขาสามารถชนะคะแนนสามารถ พยัคฆ์อรุณ ถึงสองครั้ง ในการชกครั้งที่สาม เนื่องจากจำปาทองทำผลงานได้ต่ำกว่ามาตรฐาน กรรมการจึงไล่เขาลงจากเวที

ในปี พ.ศ. 2528 จำปาทองคว้าแชมป์ใหญ่ครั้งแรกและครั้งเดียวเมื่อเขาน็อกแสงเทียนน้อย ส.รุ่งโรจน์ ด้วยลูกเตะก้านคออันเป็นสัญลักษณ์ประจำตัวของเขา

ในปี พ.ศ. 2529 เขาเป็นตัวเต็งรางวัลนักมวยไทยยอดเยี่ยมประจำปีของสมาคมนักข่าวกีฬาแห่งประเทศไทย แต่พ่ายอย่างเฉียดฉิวต่อพนมทวนเล็ก ห้าพลัง ชายผู้ที่จะพรากแชมป์สนามมวยราชดำเนินของจำปาทองในปีเดียวกันนั้น ในปีนั้น เขาสร้างความตกใจด้วยการชนะอย่างพลิกล็อกเหนือฉมวกเพชร ห้าพลัง เมื่อจำปาทองน็อกเขาได้ในยกที่สองด้วยลูกเตะก้านคออันเป็นสัญลักษณ์ประจำตัวของเขา

จำปาทองเข้าสู่ช่วงฟอร์มตกในช่วงปลายปี พ.ศ. 2529 เมื่อเขาแพ้จอมโว เชิญยิ้ม และเสียแชมป์สนามมวยราชดำเนินให้กับพนมทวนเล็ก ห้าพลัง

ในปี พ.ศ. 2530 เขาได้รับความพ่ายแพ้ครั้งร้ายแรงที่สุดถึงสองครั้งในชีวิตนักมวยของเขา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2505
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดราชบุรี
หมวดหมู่:นักมวยไทยชายชาวไทย
กังวาลน้อย อ.ศรีบัวลอย

**อุทัย ไกรลาศ** หรือที่รู้จักในชื่อ **กังวาลน้อย อ.ศรีบัวลอย** เป็นอดีตนักมวยไทยอาชีพชาวไทย เขาเป็นอดีตแชมป์รุ่นแบนตัมเวทของสนามมวยเวทีลุมพินีที่โด่งดังในทศวรรษที่ 1980 และ 1990 เขายังเป็นพี่ชายต่างมารดาของแสนไกร ศิษย์ครูอ๊อด นักมวยชื่อดังอีกคนหนึ่ง

## ประวัติและอาชีพ
เขาฝึกซ้อมที่ค่ายมวยศิษย์ครูอ๊อดร่วมกับแสนไกร ศิษย์ครูอ๊อด น้องชายของเขา

ในยุคทองของมวยไทย เขาชกกับนักมวยที่มีชื่อเสียงหลายคน รวมถึงไอ้หนุ่มชีวาส วังจั่นน้อย ส.พลังชัย, บุญหลาย ส.ธนิกุล, ดอกไม้ป่า ป.พงษ์สว่าง, ราชศักดิ์ ส.วรพิน, ไอ้จอมซาดิสม์ ทวีศักดิ์เล็ก พลอยศักดา, แข้งซ้ายไฟพะเนียง เผด็จศึก เกียรติสำราญ, ยอดเพชร ส.จิตรพัฒนา, เอ็ม 16 บ.ข.ส. และหนึ่งธรณี เพชรยินดี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2512
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักมวยไทยชายชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนมวยไทย
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดนครราชสีมา
รสมาลาอิ

**รสมาลาอิ** (), **รสมลาอี** () หรือ **รสมเลอิ** () ในประเทศไทยบางแห่งเรียก **ราสมาลัย** เป็นอาหารหวานอย่างหนึ่ง มีแหล่งกำเนิดในภูมิภาคเบงกอลในอนุทวีปอินเดีย ประกอบไปด้วย นม น้ำตาล ถั่ว และเครื่องเทศ ปัจจุบันเป็นของหวานยอดนิยมในประเทศอินเดีย ประเทศบังกลาเทศ และประเทศปากีสถาน รสมาลาอิแช่ให้เย็นชื่นใจ ใช้รับประทานตบท้ายของมื้ออาหาร

## ส่วนประกอบ
รสมาลาอิ ประกอบด้วยเฉนา (, ) หรือ ฉานา () ซึ่งมีลักษณะคล้ายฟองน้ำแผ่นกลม ซึ่งทำจากนมไปต้มแล้วใส่น้ำมะนาวให้โปรตีนตกตะกอน จากนั้นนำแป้งดังกล่าวมาสะเด็ดน้ำ ด้วยการนวดและคั้นของเหลวออกมาให้มาก แบ่งแป้งเป็นก้อนกลมขนาดน้อยนำไปต้มกับน้ำที่ผสมน้ำตาลเป็นน้ำเชื่อม จากนั้นนำเฉนาที่แช่น้ำเชื่อมดังกล่าวมาแช่ในน้ำนมเคี่ยวรสเข้มข้น แต่งรสด้วยกระวาน หญ้าฝรั่น หรือน้ำดอกไม้เทศ ใส่ถั่วพิสตาชีโอบดหยาบ และอัลมอนด์หั่นแท่ง ให้รสสัมผัสกรุบกรอบ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารอินเดีย
หมวดหมู่:อาหารปากีสถาน
หมวดหมู่:อาหารบังกลาเทศ
กรกฎาคมทมิฬ

**กรกฎาคมทมิฬ** (; ; ) เป็นโพกรมต่อต้านชาวทมิฬในประเทศศรีลังการะหว่างเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1983 เหตุการณ์นี้ถูกกระตุ้นหลังการซุ่มโจมตีกองทัพศรีลังกาที่ออกลาดตระเวน โดยกองทัพพยัคฆ์ปลดปล่อยทมิฬอีฬัม (LTTE) เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 1983 ซึ่งมีทหารศรีลังกาเสียชีวิต 13 ราย เริ่มแรก ความรุนแรงนี้ดำเนินโดยสมาชิกของพรรค UNP ผู้นำรัฐบาล แต่ต่อมาการโพกรมเลวร้ายลงกลายเป็นความรุนแรงไปทั่วประเทศโดยมีสาธารณชนมีส่วนร่วมอย่างมาก

ในคืนวันที่ 24 กรกฎาคม 1983 เกิดการจลาจลต้านชาวทมิฬในกรุงโคลอมโบ เมืองหลวง ก่อนจะแพร่กระจายไปส่วนอื่น ๆ ของประเทศ ตลอดระยะเวลาเจ็ดวัน ม็อบชาวสิงหลโจมตี ปล้น เผา และฆาตกรรมพลเมืองชาวทมิฬ ซึ่งต่อมาลุกลามไปถึงชาวอินเดียในศรีลังกา โดยทั้งกงสุลใหญ่อินเดียและธนาคารโพ้นทะเลอินเดียถูกทำลายเสียหาย ยอดผู้เสียชีวิตตามรายงานของศูนย์กลางสิทธิมนุษยชนทมิฬ (Tamil Centre for Human Rights; TCHR) อยู่ที่ 5,638 ราย 

บ้านเรือนประมาณ 18,000 หลัง และร้านค้าประมาณ 5,000 แห่งถูกทำลาย มูลค่าความเสียหายคาดการณ์อยู่ที่ 300 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โพกรมนี้ถูกจัดขึ้นโดยมีเป้าหมายทำลายล้างรากฐานทางเศรษฐกิจของชาวทมิฬ โดยทุกร้านค้าและสิ่งปลูกสร้างของชาวทมิฬถูกปล้นและจุดไฟเผา หน่วยงาน NGO คณะกรรมการนักกฎหมายนานาชาติบรรยายความรุนแรงนี้ว่า "เทียบเท่ากับการสังหารหมู่" ในรายงานที่ตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม 1983

โพกรมนี้นำไปสู่การเติบโตขึ้นอย่างมากของกลุ่มกองกำลังติดอาวุธชาวทมิฬต่าง ๆ ซึ่งเติบโตขึ้นจากสมาชิก 20-30 ในแต่ละกลุ่ม เพิ่มเป็นหลักพันต่อกลุ่ม จากมีเยาวชนหลายพันคนมาเข้าร่วม กรกฎาคมทมิฬจึงมักถือเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามกลางเมืองศรีลังการะหว่างกองกำลังติดอาวุธชาวทมิฬกับรัฐบาลศรีลังกา ชาวทมิฬจากศรีลังกาจำนวนมากหนีออกจากประเทศในช่วงปีต่อ ๆ มา โดยเดือนกรกฎาคมถือเป็นเดือนแห่งการระลึกในหมู่ชาวโพ้นทะเลทั่วโลก จนถึงปัจจุบัน ยังคงไม่มีผู้ใดต้องรับผิดชอบกับอาชญากรรมที่เกิดขึ้นระหว่างโพกรมนี้

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Black July: Uncover the truth (1983 anti-Tamil pogrom)
*Black July '83 – Extensive survivor stories and documented history about Black July
* Remember, Groundviews Articles from Government Ministers and civil society on the 25th commemoration of Black July and the 50th commemoration of the anti-Tamil riots of 1958
* July still black after twenty years, The official website of the Sri Lankan government
* Horror of a pogrom: Remembering "Black July" 1983 by D. B. S. Jeyaraj 

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ศรีลังกา
หมวดหมู่:สงครามกลางเมืองศรีลังกา
หมวดหมู่:การสังหารหมู่
ตำบลเนินศาลา

**เนินศาลา** เป็นตำบลในอำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ เป็นที่ตั้งเดิมของอำเภอโกรกพระ  

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลเนินศาลา มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลศาลาแดง
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลเนินกว้าว
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลหาดสูง
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลทุ่งใหญ่ (อำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี) และตำบลโคกหม้อ (อำเภอทัพทัน จังหวัดอุทัยธานี)

## ประวัติ
เนินศาลา เดิมพื้นที่มีเนินปลวกใหญ่เป็นเนินสูง และมีศาลาพักอาศัยปลูกสร้างอยู่บนเนินดังกล่าว การคมนาคมในสมัยก่อนยังไม่สะดวก ประชาชนผู้เดินทางจึงมักอาศัยศาลาหลังนี้เป็นที่พักอาศัย และค้างแรมในระหว่างการเดินทางผ่าน จึงเรียกชื่อว่า *เนินศาลา* ต่อมาได้มีฐานะเป็นอำเภอชื่อ **อำเภอเนินศาลา** เมื่อปี พ.ศ. 2438 ในสมัยรัชกาลที่ 5 มีตำบลกว่า 12 ตำบลในการปกครอง คือ ตำบลเนินศาลา ตำบลเนินกว้าว ตำบลหาดสูง ตำบลหนองกรด ตำบลหนองหลวง ตำบลโคกหม้อ ตำบลวังม้า ตำบลลาดยาว ตำบลโกรกพระ ตำบลบางประมุง ตำบลบางมะฝ่อ ตำบลยางตาล 

แต่เนื่องจากการติดต่อคมนาคมของประชาชนในสมัยนั้นอาศัยการเดินทางโดยทางเรือเป็นส่วนใหญ่ สถานที่ตั้งอำเภอไม่สะดวกในการติดต่อ จึงได้ย้ายไปตั้งที่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาด้านฝั่งตะวันตกที่บ้านโกรกพระ และเปลี่ยนชื่อเป็น **อำเภอโกรกพระ**และตั้งนายอำเภอคนใหม่พร้อมกันเมื่อ พ.ศ. 2442  และปี พ.ศ. 2491 หมู่ 4 บ้านหนองโสน ของตำบลเนินศาลา ได้นำไปแยกตั้งขึ้นเป็นตำบลใหม่ คือ ตำบลศาลาแดง

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลเนินศาลาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านเนินกระพี้
* **หมู่ที่ 2** บ้านเนินกลาง
* **หมู่ที่ 3** บ้านเนินศาลา
* **หมู่ที่ 4** บ้านเนินศาลา
* **หมู่ที่ 5** บ้านท่ารวก
* **หมู่ที่ 6** บ้านเนินไร่
* **หมู่ที่ 7** บ้านหนองเขาวัว
* **หมู่ที่ 8** บ้านเขาถ้ำพระ

## อ้างอิง

เนินศาลา
รายชื่อตอนในโลกสุดอัศจรรย์ของกัมบอล

*[[โลกสุดอัศจรรย์ของกัมบอล]]* เป็นการ์ตูนซิทคอมแอนิเมชั่นที่สร้างโดย เบน บ็อคคเล็ต สำหรับการ์ตูนเน็ตเวิร์ค ซีรีส์นี้ติดตามชีวิตของ กัมบอล วัตเตอร์สัน แมวสีฟ้าที่มีวัย 12 ปีที่มีลักษณะคล้ายมนุษย์ และดาร์วินน้องชายบุญธรรมที่เป็นปลาทอง ซึ่งเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นในเมือง Elmore รัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งเป็นเมืองสมมติ พวกเขามักพบว่าตัวเองอยู่ในเหตุการณ์วุ่นวายต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นรอบเมือง ซึ่งระหว่างนั้นพวกเขาจะต้องพบปะกับสมาชิกในครอบครัวคนอื่น ๆ เช่น น้องสาวเอนเนอีส แม่นิโคล และพ่อริชาร์ด พร้อมด้วยตัวละครสมทบอีกมากมาย

*โลกสุดอัศจรรย์ของกัมบอล* มีทั้งหมด 240 ตอน ตอนละ 11 นาที (120 ตอนครึ่งชั่วโมง) ในระหว่างการออกอากาศครั้งแรก มิก เกรฟส์ กำกับทุกตอนของสี่ซีซั่นแรก *[[โลกสุดพิลึกพิลั่นของกัมบอล]]* ออกฉายครั้งแรกบนฮูลู และ Disney+ ผ่านการสมัครสมาชิกฮูลูเพิ่มเติมในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2568

## ภาพรวม
### ''โลกสุดอัศจรรย์ของกัมบอล''



### ''โลกสุดพิลึกพิลั่นของกัมบอล''



## ''โลกสุดอัศจรรย์ของกัมบอล''
### บทนำ (2008)

### ฤดูกาลที่ 1 (2011–12)

### ฤดูกาลที่ 2 (2012–13)

### ฤดูกาลที่ 3 (2014–15)

### ฤดูกาลที่ 4 (2015–16)

### ฤดูกาลที่ 5 (2016–17)

### ฤดูกาลที่ 6 (2018–19)

### มินิซีรีส์
#### ''Darwin's Yearbook'' (2019)
รายการพิเศษ 6 ตอนชื่อ *Darwin's Yearbook* ออกอากาศทางช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์คในเดือนธันวาคม 2019 มินิซีรีส์เรื่องนี้นำเสนอเรื่องราวของดาร์วินที่พยายามทำหนังสือรุ่นของโรงเรียน Elmore Junior High ให้เสร็จสมบูรณ์ โดยพิจารณาว่าใครควรอยู่ในตำแหน่งที่ดีที่สุด มินิซีรีส์นี้โดยพื้นฐานแล้วเป็นการรวบรวมตอนต่าง ๆ ของรายการแบบคลิปโชว์

#### ''The Gumball Chronicles'' (2020–21)
มินิซีรีส์ 8 ตอนที่ชื่อว่า *The Gumball Chronicles* ออกฉายครั้งแรกทางช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์คเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 2020 แม้ว่าจะเป็นรายการแบบคลิปที่มีฉากจากตอนก่อน ๆ เป็นหลัก แต่มินิซีรีส์นี้ก็มีเนื้อหาใหม่ ๆ บ้าง ภายในมินิซีรีส์นี้จะมีตอนพิเศษ 4 ตอนที่ชื่อว่า *Vote Gumball* ซึ่งมีธีมเกี่ยวกับการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ค.ศ. 2020
}
| AltDate         = 
| ProdCode        = 803
| Viewers         = 0.33
| ShortSummary    = 
| LineColor       = F28500
}}

|}

## ''โลกสุดพิลึกพิลั่นของกัมบอล''

### ฤดูกาลที่ 1 (2025)

### ฤดูกาลที่ 2 (2025)

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* หน้าเพจทางการสำหรับ''โลกสุดอัศจรรย์ของกัมบอล'' ที่ การ์ตูนเน็ตเวิร์ค
* ''โลกสุดอัศจรรย์ของกัมบอล'' ที่เอปไกดส์
* ''โลกสุดอัศจรรย์ของกัมบอล'' ที่*[[สารานุกรมนิยายวิทยาศาสตร์]]*

ล
หมวดหมู่:โลกสุดอัศจรรย์ของกัมบอล
ศูนย์การเรียนรู้วัฒนธรรมอันดามัน

**ศูนย์การเรียนรู้วัฒนธรรมอันดามัน** เป็นพิพิธภัณฑ์และแหล่งเรียนรู้ด้านศิลปะ วัฒนธรรม และประวัติศาสตร์ของจังหวัดกระบี่และกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งทะเลอันดามัน โดยเน้นการนำเสนอเกี่ยวกับลูกปัดโบราณ ตั้งอยู่ในตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่

## ประวัติ
ศูนย์การเรียนรู้วัฒนธรรมอันดามันก่อตั้งขึ้นโดยเทศบาลเมืองกระบี่เมื่อ พ.ศ. 2557 โดยได้รับการสนับสนุนงบประมาณจากกลุ่มจังหวัดภาคใต้ฝั่งทะเลอันดามัน 5 จังหวัด ได้แก่ กระบี่ พังงา ภูเก็ต ระนอง และสตูลในการก่อสร้างศูนย์การเรียนรู้

## ส่วนจัดแสดง
ศูนย์การเรียนรู้วัฒนธรรมอันดามันประกอบด้วยอาคาร 5 หลัง:

* อาคารพิพิธภัณฑ์ลูกปัดอันดามัน หรืออาคาร A: นำเสนอเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของลูกปัดโบราณ แบ่งส่วนแสดงเป็น 7 ส่วน
# ห้องประวัติความเป็นมาของลูกปัด
# ห้องประวัติลูกปัดในประเทศไทย
# ห้องแฟชั่นลูกปัด
# ห้องลูกปัดล้ำค่า
# ห้องลูกปัดและความเชื่อลูกปัด
# ห้องลูกปัดในอนาคต
# ห้อง Thank You Zone

* อาคาร B: ประกอบด้วยห้องบรรยาย ฉายวีดิทัศน์เกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของลูกปัด ประติมากรรมเมืองกระบี่ และสถานที่ท่องในเมืองกระบี่ ในอาคารเดียวกันนี้มีห้องจำหน่ายสินค้าที่ระลึก จำหน่ายผลิตภัณฑ์โอทอปจากชุมชนในจังหวัดกระบี่

* อาคาร C: เป็นอาคารแสดงงานศิลปะหมุนเวียน

* หอศิลป์อันดามัน: เป็นอาคารจัดแสดงงานศิลปะ แบ่งส่วนจัดแสดงเป็น 3 ชั้น
# ชั้น 1: ประกอบด้วยลานกิจกรรม และห้องระนอง จัดแสดงผลงานของศิลปินรุ่นเยาว์
# ชั้น 2: ประกอบด้วยห้องตรัง และห้องพังงา จัดแสดงผลงานของศิลปินร่วมสมัยในประเทศไทย ทั้งศิลปินรุ่นใหม่รางวัลเหรียญทอง และศิลปินรุ่นใหญ่มีชื่อเสียง และยังมีห้องสีน้ำ จัดแสดงผลงานศิลปะสีน้ำของศิลปินในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
# ชั้น 3: ประกอบด้วยห้องภูเก็ต จัดแสดงผลงานของศิลปินแห่งชาติ เช่น ถวัลย์ ดัชนี, กมล ทัศนาญชลี เป็นต้น และยังมีห้องกระบี่ จัดแสดงผลงานของศิลปินนานาชาติ

* โรงเรียนต้นกล้าอันดามัน: เป็นโรงเรียนฝึกอบรมด้านศิลปะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* ศูนย์การเรียนรู้วัฒนธรรมอันดามัน ที่เว็บไซต์มิวเซียมไทยแลนด์
* ศูนย์การเรียนรู้วัฒนธรรมอันดามัน พิพิธภัณฑ์ลูกปัดอันดามัน ที่เว็บไซต์ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร
* ศูนย์การเรียนรู้วัฒนธรรมอันดามัน ที่เว็บไซต์การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดกระบี่

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองกระบี่
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2557
ACI

**ACI** อาจหมายถึง
* สถาบันคอนกรีตอเมริกัน (American Concrete Institute)
* Air Cargo Inc.
มรึญกุงเวียล

**มรึญกุงเวียล** (,  ) เป็นสิ่งมีชีวิตในคติชนพื้นเมืองกัมพูชาที่มักเกี่ยวข้องกับการเฝ้าสัตว์โดยเฉพาะ จากบันทึกที่เล่าต่อกันมา รากเหง้าของมรึญกุงเวียลดูเหมือนจะเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของชาวเขมร มรึญกุงเวียลมีรูปร่างเล็ก ร่างกายมีขนาดใกล้เคียงกับเด็ก และชอบก่อความเดือดร้อน เมื่อมาขอความช่วยเหลือ มักมีเครื่องเซ่นไหว้ให้

รากศัพท์ของชื่อที่เรียกวิญญาณเหล่านี้ไม่ปรากฏชัดเจนนักในความหมายประกอบ คำว่า *มรึญ* ในภาษาเขมรเป็นคำแสลงของชาวประมงที่หมายถึง "ผู้จับปลา" หรือมาจากภาษาสันสกฤตว่า "มะเร็ง" คำว่า *กุงเวียล* หมายถึง "คนเลี้ยงสัตว์" "ผู้พิทักษ์" หรือ "ผู้รักษา"

แต่เดิมมรึญกุงเวียลถูกมองว่าเป็นสิ่งเร่ร่อนในป่าที่ทำหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์สัตว์ป่า โดยเฉพาะสัตว์สังคมที่เดินทางเป็นฝูง เช่น ช้าง นักล่า ชาวนา และควาญช้าง (พรานป่า) มักทำตะกร้าเพื่อวางเครื่องเซ่นไหว้ให้มรึญกุงเวียล เพื่อนำโชคในการล่าสัตว์ เพื่อช่วยจับช้างและควายหนุ่ม หรือเพื่อขับไล่สัตว์ป่าให้ออกไปจากไร่นา ปัจจุบัน มรึญกุงเวียลถูกมองว่าเป็นเสมือนผู้พิทักษ์เหนือธรรมชาติที่เชื่อมโยงกับบุคคล สถานที่ หรือสถาบัน พวกนั้นปกป้องหรือให้คำแนะนำแก่ผู้มีพระคุณ ซึ่งมักจะผ่านการสื่อสารทางจิต (ได้ยินเป็นเสียงกระซิบ) หรือการชักจูงความฝัน ผู้ใหญ่ไม่สามารถมองเห็นพวกมันได้ แต่เชื่อกันว่าพวกมันสามารถทำให้ตนเองปรากฏกายให้เด็กอายุระหว่าง 6 ถึง 14 ปีที่มี "จิตใจบริสุทธิ์" เห็นได้ และชาวกัมพูชาหลายคนอ้างว่าเคยเห็นมรึญกุงเวียลในวัยเด็ก

## อ้างอิง

## ข้อมูล
*Buddhasāsanapandity (1967), *Dictionnaire cambodgien*, Tome 1, K.M. (Cinquieme), Dictionnaire cambodgien, Buddhasāsanapandity (Institute: Phnom Penh, Cambodia), Edition 4, Éditions de l’Institut bouddhique
*Thompson, Ashley (2005), *Calling the souls: a Cambodian ritual text* (illustrated), Reyum, University of Michigan, Digitized 23 Jun 2009, , 
*Jacq-Hergoualc’h, Michel (1982), *Le roman source d’inspiration de la peinture khmère à la fin du XIXe et au début du XXe siècle: l’Histoire de Preah Chinavong et son illustration dans la (sālā) de Vat Kieng Svay Krau*, Volume 1, École française d’Extrême-Orient, University of Michigan, Digitized 25 Jan 2008, , 
*Jūlān, Qāmn (1986) *Les êtres surnaturels dans la religion populaire khmère*, Volume 1 of Bibliothèque khmère: Série B, Volume 1 of Bibliothèque khmère: Travaux et recherches, Cedorek, , 
*Piper, Jacqueline M. (1992), *Bamboo and rattan: traditional uses and beliefs Images of Asia* (illustrated), Oxford University Press, Indiana University, Digitized 19 Aug 2009, , 

หมวดหมู่:คติชนเขมร
หมวดหมู่:คติชนกัมพูชา
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตในตำนานกัมพูชา
หมวดหมู่:เทพเจ้ากัมพูชา
อิซาเบลลา เซอร์มอน

**อิซาเบลลา เซอร์มอน** (เกิด 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2006) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เธอเริ่มต้นเส้นทางอาชีพด้วยการเป็นนักแสดงเด็กในภาพยนตร์เรื่องจูราสสิค เวิลด์ อาณาจักรล่มสลาย (2018) และจูราสสิค เวิลด์ ทวงคืนอาณาจักร (2022)

## ชีวิตวัยเด็ก
เซอร์มอนเกิดในย่านเคนซิงตันและเชลซี กรุงลอนดอน เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2006 เมื่ออายุเก้าขวบ เธอเริ่มสนใจการแสดงจากการร่วมแสดงละครเวทีของโรงเรียนในเรื่องเจมส์กับลูกพีชยักษ์

เธอกำลังเข้าสอบ GCSE ในช่วงที่กำลังโปรโมตภาพยนตร์เรื่องจูราสสิค เวิลด์ ทวงคืนอาณาจักร ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2022 เธอเรียนการแสดงกับ DMA London

## อาชีพ
เซอร์มอนแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกในบทเมซี่ ล็อกวู้ด ในภาพยนตร์เรื่องจูราสสิค เวิลด์ อาณาจักรล่มสลาย (2018) เธอทราบว่าตัวเองได้รับคัดเลือกเข้าร่วมแสดงภาพยนตร์ในวันคริสต์มาส เมื่อแม่ของเธอเซอร์ไพรส์ด้วยอีเมลยืนยันการเข้าร่วมของเธอในภาพยนตร์ เธอกลับมารับบทเมซี่อีกครั้งในจูราสสิค เวิลด์ ทวงคืนอาณาจักร ซึ่งเข้าฉายในปี ค.ศ. 2022

ในปี ค.ศ. 2023 เซอร์มอนพากย์เสียงตัวละครหนึ่งในละครเสียงของ BBC Radio 4 เรื่อง People Who Knew Me เธอเตรียมแสดงละครโทรทัศน์ครั้งแรกในบท จอร์เจียนา ดาร์ซีย์ จากผลงานดัดแปลงเรื่อง Pride and Prejudice ทางเน็ตฟลิกซ์

## ชีวิตส่วนตัว
เซอร์มอนมีความสนใจด้านการถ่ายภาพ สร้างสรรค์งานศิลปะ และอ่านหนังสือในเวลาว่าง

## ผลงาน
### ภาพยนตร์

### พอดแคสต์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Isabella Sermon ที่ Curtis Brown
* อิซาเบลลา เซอร์มอน บน YouTube
* อิซาเบลลา เซอร์มอน บน อินสตาแกรม

หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2549
รินะ คาโต

**รินะ คาโต** (; ; 4 มิถุนายน ค.ศ. 1990 – ) เป็นอดีตนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่น เธอเป็นสมาชิกของแคลป และงานอดิเรกของเธอคือเกมปาเป้า

## ประวัติ
ก่อนที่จะมาเป็นนักแสดงเอวี เธอเคยเป็นพนักงานโปรโมตมาก่อน

เธอเข้าสู่วงการเอวีครั้งแรกในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 ในเรื่อง*ดามาชิ สึมามิริจิ เอ็นเอเร ชน เซโร อิจิ* () ร่วมกับเพรสทีจ

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2012 เธอได้จัดตั้ง*[[ไอดอลไฟฟ์]]* ซึ่งเป็นทีมสนับสนุนสำหรับผู้ใหญ่ของสกายเพอร์เฟกทีวี! พรีเมียมเซอร์วิส ร่วมกับฮารูกิ ซาโต, สึโบมิ, นานะ โองูระ และโคโกมิ นารูเซะ เป็นระยะเวลาจำกัดเพียงหกเดือน โดยในจำนวนนี้ นานะ โองูระ ยังเป็นเพื่อนที่ดีกับเธอเป็นการส่วนตัว

เมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 2013 เธอประกาศในบล็อกของเธอว่าเธอจะอำลาจากวงการเอวีอย่างสมบูรณ์หลังจากอีเวนต์ในวันที่ 6 เมษายนของปีดังกล่าว

ตั้งแต่ ค.ศ. 2014 เธอถูกระบุให้เป็นผู้ถือสิทธิ์ที่ไม่สามารถติดต่อได้โดยสมาคมการจัดการสิทธิ์ด้านโสตทัศน์

## ผลงาน

### วิดีโอสำหรับผู้ใหญ่
; ค.ศ. 2011
* *คาโต รินะ งะ ￮￮ ชินางาระ เอโร-มามิเระ* () (21 มิถุนายน โดยเพรสทีจ)
* *อูมิ เดะ ชิโย โยะ ♪* () (23 สิงหาคม โดยเพรสทีจ)

; ค.ศ. 2012
* *คันเซ็ง ชูกัง - อิกินาริ ชินกง เซกัตสึ* () (12 กรกฎาคม โดยเพรสทีจ)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงหนังโป๊หญิงชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากมหานครโตเกียว
หมวดหมู่:บุคคลที่หายสาบสูญ
ตำบลหาดสูง

**หาดสูง** เป็นตำบลในอำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ อยู่ในการดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลเนินศาลา  

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลหาดสูง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลเนินศาลา
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลเนินกว้าว
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลเนินแจง (อำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลทุ่งใหญ่ (อำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี)

## ประวัติ
หาดสูง เดิมเป็นตำบลในเขต**อำเภอเนินศาลา** และย้ายมาขึ้นอำเภอโกรกพระเมื่อปี พ.ศ. 2442  เป็นหมู่บ้านที่มีที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำตากแดด ระหว่างรอยต่อจังหวัดนครสวรรค์และจังหวัดอุทัยธานี มีลักษณะเป็นสันทรายสูง จึงนิยมเรียกพื้นที่นี้เป็น "หาดทรายสูง" ก่อนจะเป็น *หาดสูง* ในปัจจุบัน

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลหาดสูงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านโปร่งสังข์
* **หมู่ที่ 2** บ้านหาดสูง
* **หมู่ที่ 3** บ้านหนองตอ
* **หมู่ที่ 4** บ้านหนองหญ้า
* **หมู่ที่ 5** บ้านตากแดด
* **หมู่ที่ 6** บ้านเนินหญ้าคา

## อ้างอิง

หาดสูง
แคว้นอักโมลา

**แคว้นอักโมลา** (; ) เป็นแคว้นหนึ่งที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศคาซัคสถาน เดิมมีชื่อว่า **แคว้นเซลินโนกราด** () ในสมัยที่อยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต มีเมืองหลักคือ เกิกเชียเตา ส่วนเมืองหลวงของประเทศคือ อัสตานา ตั้งอยู่ภายในเขตจังหวัดนี้เช่นกัน แต่มีสถานะเป็นเขตปกครองแยกต่างหากจากแคว้นอักโมลา แคว้นนี้มีประชากรรวมทั้งหมด 715,000 คนและเขตเมืองเกิกเชียเตามีประชากรประมาณ 157,000 คน

คำว่า อักโมลา แปลว่า "สุสานสีขาว" ในภาษาคาซัค

## ภูมิศาสตร์
แคว้นมีพื้นที่รวมทั้งหมด 146,219 ตารางกิโลเมตร แคว้นอักโมลาเป็นหนึ่งในสามแคว้น (อูเลอเตา และคาราฆันเดอ) ของประเทศคาซัคสถานที่ไม่มีติดพรมแดนระหว่างประเทศ 

แคว้นนี้มีอาณาเขตติดต่อกับแคว้นคาซัคสถานเหนือทางทิศเหนือ แคว้นปัฟโลดาร์ทางทิศตะวันออก แคว้นคาราฆันเดอทางทิศใต้ และแคว้นโคสตานัยทางทิศตะวันตก นอกจากนี้ยังมีแม่น้ำซีย์เลียตีย์ไหลผ่านพื้นที่ของแคว้นนี้ด้วย

## ประชากรศาสตร์
### กลุ่มชาติพันธุ์

### ศาสนา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Official website 

อักโมลา
องค์การบริหารส่วนตำบลเนินศาลา

**เนินศาลา** เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทองค์การบริหารส่วนตำบล ที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลเนินศาลา และตำบลหาดสูง ในอำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ ตั้งเป็นสภาตำบลเนินศาลาปี พ.ศ. 2516 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเนินศาลาในปี พ.ศ. 2539 

ปี พ.ศ. 2567 กระทรวงมหาดไทยสำรวจพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลหาดสูง มีประชากรเพียง 1,819 คน และ 701 หลังคาเรือน ซึ่งไม่ผ่านเงื่อนไขในการจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล (ประชากรสองพันคนขึ้นไป) ควรควบรวมกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นใกล้เคียง ปี พ.ศ. 2568 จึงรวมองค์การบริหารส่วนตำบลหาดสูงเข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลเนินศาลา  

ปัจจุบันองค์การบริหารส่วนตำบลเนินศาลา จึงมีพื้นที่ทั้งหมด 2 ตำบล ได้แก่ ตำบลเนินศาลา และตำบลหาดสูง มีพื้นที่รวม 38.96 ตารางกิโลเมตร (24,350.1 ไร่) ประชากร 4,646 คน และ 1,804 หลังคาเรือน 

## อ้างอิง

เนินศาลา
หมวดหมู่:อำเภอโกรกพระ
หมู่บ้านโค-กะโหลก

**หมู่บ้านโค-กะโหลก** เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสุขนาฏกรรม สยองขวัญ รหัสคดี ที่กำกับโดยพชร์ อานนท์ นำแสดงโดยแจ๊ส ชวนชื่น, ยศวรรธน์ ทะวาปี ณฉัตร จันทพันธ์, กรรชัย กำเนิดพลอย และกพล ทองพลับ เข้าฉายวันแรกเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2568

## ที่มาของชื่อภาพยนตร์
ชื่อภาพยนตร์เรื่องนี้มีที่มาจากประโยคหนึ่งที่โด่งดังในคลิปรายการเดอะช็อค ช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2564 เมื่อช่างแต่งหน้าชาว LGBTQ คนหนึ่งได้โทรมาเล่าเรื่องผีให้กพล ทองพลับซึ่งจัดรายการในวันนั้นฟัง และเขาได้พูดประโยคดังกล่าวซึ่งเป็นคำศัพท์ในชุมชน LGBTQ ออกมา ทำให้เกิดเป็นกระแสไวรัลในโลกโซเชียล ต่อมาในปี พ.ศ. 2566 พชร์ อานนท์ ผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดัง ได้นำคำนี้มาต่อยอดเป็นบทภาพยนตร์ พร้อมเชิญกพลมารับบทนักแสดงนำ โดยเริ่มเปิดกล้องถ่ายทำเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2566

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* แจ๊ส ชวนชื่น รับบท ยันต์
* ยศวรรธน์ ทะวาปี รับบท เก็ต
* ณฉัตร จันทพันธ์ รับบท ฉัตร
* กพล ทองพลับ รับบท ยามป๋อง
* องอาจ เจียมเจริญพรกุล รับบท ฮุนเซียน

### นักแสดงรับเชิญ
* กรรชัย กำเนิดพลอย รับบท ครูกะปิ
* มนต์ชัย จงไกรรัตนกุล รับบท ครูแก้ว
* ไพศาล เรืองฤทธิ์ รับบท ไพศาล

## กระแสตอบรับ
### บ็อกซ์ออฟฟิศ
ภาพยนตร์เรื่องหมู่บ้านโค-กะโหลก เปิดตัวในสัปดาห์แรกทำรายได้ 9.26 ล้านบาท

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยโมโนฟิล์ม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย พจน์ อานนท์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รหัสคดีไทย
ม่ายหลายตี๋

**พระนางม่ายหลายตี๋** (จีน: 邁來迪; ไม่ปรากฏ — 3 มิถุนายน ค.ศ. 1320) แห่งตระกูลฮั่นลูลู (หรือเผ่าคาร์ลุก) เป็นจักรพรรดินีองค์นึงในราชวงศ์หยวน และเป็นพระราชมารดาจักรพรรดิหยวนฮุ่ยจง ทอกอนโทโมร์ ข่าน

## พระราชประวัติ
ไม่มีบันทึกที่ระบุแน่ชัดว่าพระนางประสูติปีใด โดยพระนางทรงสืบเชื้อสายมาจากเจ้าชายอาร์ซิลานโดยมีพระอัยกาคืออาลิชูวู ส่วนพระราชบิดาคือชื่อติมูเดียร์ 

ปีที่สามของรัชสมัยจักรพรรดิหยวนเหรินจง (อาโยร์บาร์บัด ข่าน) ในปีค.ศ. 1316 โจวหวางเหอซื่อ หรือจักรพรรดิหยวนหมิงจง (โคทักท์ ข่าน) ได้ก่อสงครามการรบขึ้นในบริเวณฟากตะวันตก ซึ่งอยู่บริเวณที่พระนางอยู่ ส่งผลทำให้พระนางจึงได้เป็นโจวหวางเฟย(พระชายาในโจวหวาง)

วันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1320 พระนางจึงได้ให้การประสูติทอร์กอนโทโมร์ ข่าน แต่ไม่นานพระนางก็สิ้นพระชนม์

จนปี ค.ศ. 1336 พระราชโอรสของพระนางได้สถาปนา พระสมัญญานามว่า **จักรพรรดินีเจินอวี๋ฮุยเซิ่ง** เพื่อถวายพระเกียรติพระนาง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรพรรดินีราชวงศ์หยวน
อนุสรณ์สถานเจียง ไคเชก

**อนุสรณ์สถานเจียง ไคเชก** (; Chiang Kai-shek Memorial Hall) เป็นอนุสรณ์สถานแห่งชาติและสถานที่ท่องเที่ยว สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงเจียง ไคเชก อดีตประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน ตั้งอยู่ในใจกลางกรุงไทเป ประเทศไต้หวัน

ตัวอาคารหออนุสรณ์ตั้งอยู่รายล้อมด้วยสวน และตั้งอยู่ตรงปลายฝั่งตะวันออกของจัตุรัสอนุสรณ์สถาน ทางเหนือและใต้เป็นโรงละครแห่งชาติและโถงจัดแสดงดนตรีแห่งชาติ

สถานที่นี้ยังมีความสำคัญในประวัติศาสตร์พัฒนาการของประเทศไต้หวันสู่ประชาธิปไตย ทำให้ส่วนพื้นที่จัตุรัสด้านหน้าได้รับการเปลี่ยนชื่อมาเป็นจัตุรัสเสรีภาพโดยประธานาธิบดี เฉิน ฉุย-เปี่ยน ในปี 2007 ในโอกาสเดียวกันนี้ยังมีการประกาศเปลี่ยนชื่ออนุสรณ์สถานเช่นกัน ซึ่งถูกต่อต้านอย่างหนักจากสมาชิกพรรคก๊กมินตั๋ง ท้ายที่สุดชื่อของอนุสรณ์สถานจึงเปลี่ยนกลับมาระลึกถึงเจียง โดยประธานาธิบดี หม่า อิงจิ่ว ส่วนชื่อจัตถรัสเสรีภาพยังคงไว้ตามเดิม

ในปี 2017 เนื่องในโอกาสครบรอบ 70 ปีเหตุการณ์ 28 กุมภาพันธ์ และ 30 ปี การประกาศยกเลิกกฎอัยการศึกในไต้หวัน กระทรวงวัฒนธรรมประกาศแผนแปรสภาพอนุสรณ์สถานเป็นศูนย์กลสงแห่งชาติเพื่อ “เผชิญหน้ากับประวัติศาสตร์, ยอมรับความทรมาณ และเคารพซึ่งสิทธิมนุษยชน” โดยมีการตั้งคณกรรมการที่ปรึกษาที่มีนักวิชาการต่าง ๆ และมีการจัดการประชุมรับฟังเสียงจากสาธารณะขึ้นทั่วประเทศในปีนั้น

ในปี 2018 นักศึกษาขบวนการเรียกร้องเอกราชไต้หวันบุกเข้าไปในโถงและสาดสีใส่รูปปั้นของเจียง ไคเชก ก่อนถูกจับกุมและปรับ 2,000 ดอลลาร์ไต้หวันใหม่ ในปี 2019 มีการจัดนิทรรศการโดยศิลปิน หลิง เฟิง (靈峰) ที่ซึ่งชิ้นงานทั้ง 88 ชิ้น มีเนื้อหาวิพากษ์วิจารณ์พรรคคอมมิวนิสต์จีนและลัทธิเผด็จการเบ็ดเสร็จอย่างหนัก

ในปี 2024 กระทรวงวัฒนธรรมประกาศว่าจะยกเลิกการเดินขบวนของทหารจากกองทัพจากอนุสรณ์สถานนี้เพื่อเป็นการหยุด "ลัทธิบูชาตัวบุคคล" ของเจียง ไคเชก และเพื่อหยุดการสนับสนุน "ลัทธิเผด็จการ"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*National Chiang Kai-shek Memorial Hall official website
*National Theater and Concert Hall official website
*Taiwan Ministry of Culture official website 
*Australian information page: Chiang Kai-shek Memorial

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในไทเป
หมวดหมู่:เจียง ไคเชก
แอร์มานัส

**แอร์มานัส** (, ) หรือชื่อเดิม **เพกาซัสเอเชีย** () เป็นอดีตสายการบินราคาประหยัดสัญชาติคีร์กีซสถาน ที่มีฐานการบินที่ท่าอากาศยานนานาชาติมานัสในบิชเคก เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2022 มีรายงานว่าสายการบินถูกสั่งระงับการบินเนื่องจากสภาวะการคว่ำบาตรต่อบริษัทผู้ให้เช่าอากาศยานในรัสเซียที่สายการบินเช่าเครื่องบินด้วยอยู่

## ประวัติ
แอร์มานัสก่อตั้งขึ้นในปี 2006 ที่บิชเคก สายการบินดำเนินเที่ยวบินแรกเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009 ต่อมาเพกาซัสแอร์ไลน์ สายการบินราคาประหยัดสัญชาติตุรกี ได้เข้าถือหุ้นในแอร์มานัสร้อยละ 49 เมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012 และเปลี่ยนชื่อสายการบินนี้ใหม่เป็น *เพกาซัสเอเชีย* โดยเที่ยวบินแรกภายใต้ชื่อใหม่นี้ให้บริการจากบิชเคกไปยังอิสตันบูลเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 2013 ปัจจุบันสายการบินให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศระหว่างบิชเคกและออช รวมถึงเที่ยวบินระหว่างประเทศจากคีร์กีซสถานไปยังอินเดีย รัสเซีย ตุรกี และจีน

ความพยายามของรัฐบาลคีร์กีซในการดึงดูดการลงทุนจากต่างประเทศได้ประสบผลสำเร็จ การเยือนของคณะผู้แทนระดับสูงของรัฐบาลทั้งสองฝ่ายได้ผลักดันความสัมพันธ์ทางการค้าทวิภาคีระหว่างตุรกีและคีร์กีซสถานให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น ด้วยเหตุนี้จึงได้มีการก่อตั้งสายการบินสัญชาติคีร์กีซสถานแห่งใหม่ขึ้นในช่วงปลายปี 2011 โดยใช้ชื่อเดิมว่า *แอร์มานัส* โดยฝ่ายคีร์กีซถือหุ้นร้อยละ 51 และเพกาซัสแอร์ไลน์ที่เป็นพันธมิตรเชิงกุลใหม่ถือหุ้นที่เหลืออีกร้อยละ 49

แอร์มานัสมีศูนย์บริการทางเทคนิคการบินที่ได้รับการจดทะเบียนเป็นของตัวเองสำหรับการบำรุงรักษาเครื่องบิน แอร์มานัส รวมถึงสายการบินทั้งหมดที่มีฐานอยู่ในคีร์กีซสถานถูกบันทึกชื่ออยู่ในรายชื่อสายการบินที่ถูกห้ามในสหภาพยุโรป

## จุดหมายปลายทาง

## ฝูงบิน
[thumb|[แอร์บัส เอ220-300 ของแอร์มานัส]]
[thumb|[โบอิง 737-800 ของแอร์มานัสในอดีต]]

### ฝูงบินสุดท้าย
ก่อนการเลิกดำเนินงาน แอร์มานัสมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:

แอร์มานัสมีอายุฝูงบิน 5.9 ปี

### ฝูงบินในอดีต
แอร์มานัสเคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เว็บไซต์ทางการ
หมวดหมู่:สายการบินต้นทุนต่ำ
หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติคีร์กีซสถาน
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2549
ชาวทมิฬศรีลังกา

**ชาวทมิฬศรีลังกา** (; *อิลงฺไก ตมิฬรฺ*, หรือ ; *อีฬตฺ ตมิฬรฺ*) หรือ **ชาวทมิฬซีลอน** หรือ **ชาวอีฬัมทมิฬ** เป็นชาวทมิฬที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ในประเทศศรีลังกา ปัจจุบันเป็นประชากรส่วนใหญ่ของจังหวัดเหนือ มีปริมาณประมาณครึ่งหนึ่งของจังหวัดตะวันออก และเป็นประชากรส่วนน้อยในส่วนที่เหลือของประเทศ ประชากรชาวทมิฬศรีลังกาในประเทศศรีลังกาประมาณ 70% อาศัยอยู่ในสองจังหวัดข้างต้น

ชาวทมิฬศรีลังกาสมัยใหม่สืบเชื้อสายมาจากราชอาณาจักรแจฟฟ์นา อดีตอาณาจักรทางตอนเหนือ และบรรดาแคว้นวัณณิในทางตะวันออก จากหลักฐานทางโบราณคดีบ่งบอกว่าชาวทมิฬมีประวัติศาสตร์อยู่ในศรีลังกามาอย่างยาวนาน และมีหลักฐานการตั้งรกรากบนเกาะลังกาตั้งแต่อย่างน้อย 200 ปีก่อนคริสต์กาล

ชาวทมิฬศรีลังกาส่วนใหญ่นับถือศาสนาฮินดู รองลงมาส่วนใหญ่เป็นศาสนาคริสต์ วรรณกรรมภาษาทมิฬศรีลังกามีความรุ่งเรืองมากในประเด็นทางศาสนาและวิทยาการต่าง ๆ ในยุคกลางและในราชสำนักของแจฟฟ์นา นับตั้งแต่เกิดสงครามกลางเมืองศรีลังกาในทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา วรรณกรรมทมิฬศรีลังกาเริ่มเปลี่ยนมาเป็นประเด็นที่เกี่ยวกับสงครามนี้มากขึ้น สำเนียงทมิฬศรีลังกามีความโดดเด่นที่ลักษณะความโบราณ และยังคงใช้คำศัพท์ที่ไม่ปรากฏใช้อีกแล้วในอินเดียใต้ ชาวทมิฬศรีลังกาถือเป็นประชากรผู้พูดภาษาทมิฬที่มรอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมและธรรมเนียมของตน ไปจนถึงสำเนียงและการจัดลำดับทางสังคม ซึ่งมีความต่างกับชาวทมิฬในประเทศอินเดียปัจจุบัน

นับตั้งแต่ศรีลังกาได้รับเอกราชในปี 1948 ความสัมพันธ์ระหว่างชาวสิงหลซึ่งเป็นชนกลุ่มใหญ่ กับชาวทมิฬ เกิดปัญหาขึ้นอย่างมาก ความตึงเครียดทางชาติพันธุ์และการเมืองย่ำแย่ลงหลังการประกาศใช้กฎหมายสิงหลเท่านั้นและการมุ่งเป้าโจมตีชาติพันธุ์ทั้งในปี 1956, 1958, 1977, 1981 และ 1983 นำไปสู่การจัดตั้งและเสริมกำลังให้กับบรรดากลุ่มติดอาวุธชาวทมิฬที่เรียกร้องเอกราชแก่ชาวทมิฬ สงครามกลางเมืองศรีลังกาที่เกิดขึ้นนับจากนั้นเป็นผลให้มีชาวทมิฬมากกว่า 100,000&nbsp;คนเสียชีวิตหรือถูกบังคับสูญหาย หลายพันคนถูกข่มขืนกระทำชำเรา สงครามกลางเมืองสิ้นสุดลงในปี 2009 แต่การมุ่งเป้าโจมตีชาวทมิฬโดยกองทัพศรีลังกายังคงเกิดขึ้นต่อนับจากนั้น สหประชาชาติตีพิมพ์รายงานระบุยอดผู้เสียชีวิตที่เป็นพลเมืองทมิฬประมาณ 40,000 คน ในช่วงเดือนท้าย ๆ ของสงครามกลางเมือง ในเดือนมกราคม 2020 ประธานาธิบดีศรีลังกา โคฐาภยะ ราชปักษะ เป็นผู้กล่าวว่าชาวทมิฬศรีลังกาประมาณมากกว่า 20,000 คนที่สูญหาย เสียชีวิต แม้สงครามกลางเมืองจะสิ้นสุดแต่สภาพโดยรวมยังคงไม่ได้ดีขึ้นนัก ปัญหาเสรีภาพสื่อถูกริดรอนและตุลาการอยู่ภายใต้อำนาจทางการเมืองยังคงอยู่ในประเทศศรีลังกา

หนึ่งในสามของชาวทมิฬศรีลังกาในปัจจุบันอาศัยอยู่นอกประเทศศรีลังกา แม้ว่าจะมีระลอกการอพยพใหญ่ในช่วงอาณานิคมอังกฤษไปยังสิงคโปร์และมาเลเซีย แต่ในช่วงสงครามกลางเมือง ชาวทมิฬศรีลังกามากกว่า 800,000&nbsp;คนลี้ภัยออกนอกประเทศ ส่วนมากไปยังแคนาดา, สหราชอาณาจักร, เยอรมนี และอินเดีย จากข้อมูลโดย ทมิฬเน็ต ซึ่งเป็นสื่อสนับสนุนกองกำลังทมิฬ การโจมตีและเลือกปฏิบัติต่อชาวทมิฬศรีลังกาส่งผลให้แม้แต่ในปัจจุบัน ชาวทมิฬบางส่วนไม่เลือกจะระบุตนเป็นชาวทมิฬศรีลังกา แต่เป็นชาวทมิฬอีฬัม, ทมิฬซีลอน หรือแค่ ชาวทมิฬเฉย ๆ แทน หลายคนยังคงสนับสนุนแนวคิดทมิฬอีฬัมซึ่งผลักดันรัฐเอกราชที่มีความพยายามจะจัดตั้งให้ตะวันออกเฉียงเหนือของศรีลังกาเป็นรัฐเอกราชของชาวทมิฬ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศศรีลังกา
หมวดหมู่:ชาวทมิฬ
รัฐบัญญัติสิงหลเท่านั้น

**รัฐบัญญัติภาษาราชการ (ที่ 33 ปี 1956)** () หรือรู้จักทั่วไปในชื่อ **รัฐบัญญัติสิงหลเท่านั้น** () เป็นรัฐบัญญัติที่ผ่านโดยรัฐสภาซีลอนในปี ค.ศ. 1956 กฎหมายนี้แทนที่ภาษาราชการของซีลอน (ต่อมาคือประเทศศรีลังกา) จากเดิมคือภาษาอังกฤษเป็นภาษาสิงหลภาษาเดียว โดยไม่รวมภาษาทมิฬ

ในเวลานั้น ภาษาสิงหลเป็นภาษาของชาวสิงหล ประชากรส่วนใหญ่ของประเทศ คิดเป็น 70% ของประชากรทั้งหมด ในขณะที่ภาษาทมิฬเป็นภาษาแม่ของกลุ่มชาติพันธุ์ชนกลุ่มน้อยที่ใหญ่ที่สุดสามกลุ่มของซีลอน คือ ชาวทมิฬอินเดีย, ชาวทมิฬศรีลังกา และ ชาวมัวร์ ทั้งหมดคิดเป็นประมาณ 29% ของประชากร

กฎหมายนี้เป็นที่ถกเถียง ผู้สนับสนุนมองว่าเป็นความพยายามโดยชุมชนที่พึ่งได้รับเอกราชเพื่อที่จะถอยห่างจากเจ้าอาณานิคมในอดีต ในขณะที่ผู้คัดค้านมองว่าเป็นความพยายามในการกดขี่ชนกลุ่มน้อยที่พูดภาษาทมิฬ กฎหมายนี้เป็นตัวอย่างสำคัญของความพยายามของชาวสิงหลซึ่งเป็นชนกลุ่มใหญ่ที่จะปกครองอัตลักษณ์ของซีลอนหลังเอกราชให้เป็นรัฐชาติพุทธสิงหล ส่วนสำหรับชาวทมิฬ กฎหมายนี้เป็นสัญลักษณ์ของการกดขี่ชนกลุ่มน้อย และเป็นเหตุผลให้พวกตนผลักดันแนวคิดแบ่งแยกดินแดนทมิฬอีฬัม อันเป็นปัจจัยที่นำไปสู่สงครามกลางเมืองศรีลังกาในที่สุด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กฎหมายศรีลังกา
อินทรปุระ (จามปา)

**อินทรปุระ** หรือ **ด่งเดื่อง** () เป็นอดีตราชธานีของอาณาจักรจามปาระหว่างปี 875 ถึง 982 หรือศตวรรษที่ 12 สร้างขึ้นและอยู่ภายใต้ปกครองของกษัตริย์ชาวพุทธ อินทรวรรมันที่สอง (ครองราชย์ ค.ศ. 875-890) และผู้สืบทอดบางส่วนของราชวงศ์ภฤคุ (Bhrgu) ชื่อเมือง อินทรปุระ แปลว่าเมือง (ปุระ) ของพระอินทร์ ชื่อเมืองนี้แปลเป็นภาษาจีนและเวียดนามในอดีตว่า *ฝัวชื่อ* (佛逝) หรือ *เฝตเถ่* (Phật Thệ) หรือ *ฝัวชื่อเฉิง* (佛逝城) ซึ่งแปลว่า นครพระอินทร์ หรือ นครพระพุทธเจ้า

กษัตริย์อินทรวรรมันที่สองมีดำริให้สร้างวัดพุทธมหายานขึ้นในอินทรปุระ ชื่อว่า ลัสมินทรโลเกศวร (Lasmindra Lokesvara) ในซากโบราณคดีของอินทรปุระปัจจุบันมีการค้นพบซากวัดพุทธมากมาย มีหลักฐานบ่งบอกว่าเจ้าหน้าที่ระดับสูงในราชสำนักของจามเคยเดินทางไปจาริกแสวงบุญจากอินทรปุระถึงเกาะชวาเมื่อประมาณ ค.ศ. 911–912

การเติบโตขึ้นของอำนาจใหม่ในภูมิภาค ทั้งไดเวียตทางเหนือ และจักรวรรดิเขมรทางตะวันตก เป็นภัยต่อจามปา มีสงครามระหว่างจามปากับเขมรใน ค.ศ. 945 และกับไดเวียดในปี 979 ทำให้จามปาเสื่อมอำนาจลง และในปี 982 จักรพรรดิแห่งไดเวียต เล หว่าน ยกทัพทำลายเมืองในจามปาตอนเหนือ (กว๋างบิ่ญ) ในสงครามปี 982 สังหารกษัตริย์ปรเมศวรวรรมันที่หนึ่งแห่งจาม และผู้สืบทอดต้องถอยทัพไป 700 *ลี้* (300 กิโลเมตร) มายังนครอินทรปุระ 

ทั้งเมืองอินทรปุระ (ด่งเดื่อง) และหมีเซินถูกกองทัพอากาศสหรัฐทิ้งระเบิดปูพรมระหว่างสงครามเวียดนามในเดือนสิงหาคม 1969 เป็นผลให้แหล่งโบราณคดีทั้งสองที่เสียหายเหลือเป็นซากอิฐ ในช่วงสงครามเวียดนาม บรรดาแหล่งโบราณคดีและซากวิหารของด่งเดื่องและหมีเซินถูกใช้งานเป็นที่หลบภัยและสำหรับกิจกรรมทางการทหารโดยกองทัพของเวียดกง หลังสงครามเวียดนามสิ้นสุด การศึกษาค้นคว้าทางโบราณคดีกลับมาอีกครั้งในทศวรรษ 1980 และ 1990 รวมถึงมีการขุดค้นทางโบราณคดีใหมที่ด่งเดื่องในช่วงศตวรรษที่ 21 เป็นต้นมา

## อ้างอิง


### บรรณานุกรม
*

*

*

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ภาพถ่ายในอดีต โดย EFEO
ตำบลบางมะฝ่อ

**บางมะฝ่อ** เป็นตำบลในอำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ อยู่ในความดูแลของเทศบาลตำบลบางมะฝ่อ ซึ่งยกฐานะขึ้นในวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2552

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลบางมะฝ่อ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลตะเคียนเลื่อน และตำบลกลางแดด (อำเภอเมืองนครสวรรค์)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลยางตาล
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลโกรกพระ
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลศาลาแดง และตำบลบางประมุง

## ประวัติ
พื้นที่บริเวณนี้เดิมชาวบ้านปลูกสร้างบ้านเรือนอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา มีวัดเป็นศูนย์กลาง คือ วัดจันทป่าฝ้าย โดยมีชื่อมาจากนายจันท์และนางฝ้าย ซึ่งเป็นสองสามีภรรยาที่บริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัด ต่อมาสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรสประทานพระวินิจฉัยว่าวัดควรมีชื่อตามสถานที่ตั้ง เนื่องจากพื้นที่มีต้นมะฝ่อขึ้นมากมายบริเวณริมน้ำ จึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นวัดบางมะฝ่อ และเมื่อมีการจัดตั้งตำบลขึ้นจึงเรียกกันว่า *บางมะฝ่อ*

ปี พ.ศ. 2549 ทางราชการได้แยกพื้นที่หมู่ 5 บ้านดงชะพลู ตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ เป็นหมู่ 6 บ้านเนินเวียง ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2552 พื้นที่หมู่ 5 บ้านดงชะพลูและหมู่ 6 บ้านเนินเวียง มีชื่อหมู่บ้านสลับกัน 

* พื้นที่หมู่ 5 บ้านดงชะพลู เป็นที่ตั้งของวัดเนินเวียง, โรงเรียนบ้านเนินเวียง 
* พื้นที่หมู่ 6 บ้านเนินเวียง เป็นที่ตั้งของวัดดงชะพลู 

ลักษณะดังกล่าวไม่สอดคล้องกับความเป็นจริงของพื้นที่ จึงเปลี่ยนแปลงชื่อโดยกำหนดให้หมู่ 5 บ้านดงชะพลู เปลี่ยนเป็น "หมู่ 5 บ้านเนินเวียง" และหมู่ 6 บ้านเนินเวียง เปลี่ยนเป็น "หมู่ 6 บ้านดงชะพลู"

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลบางมะฝ่อแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านบางมะฝ่อ
* **หมู่ที่ 2** บ้านบางมะฝ่อ
* **หมู่ที่ 3** บ้านบางมะฝ่อ
* **หมู่ที่ 4** บ้านดงชะพลู
* **หมู่ที่ 5** บ้านเนินเวียง
* **หมู่ที่ 6** บ้านดงชะพลู

## อ้างอิง

บางมะฝ่อ
บางมะฝ่อ
ไก่กะปิ

**ไก่กะปิ** () เป็นไก่ทอดแบบสิงคโปร์ซึ่งทำจากไก่ชุบแป้งที่ผสมกะปิแล้วนำไปทอด ไก่กะปิเป็นไก่ทอดสูตรที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประเทศสิงคโปร์ ซึ่งมีส่วนผสมของกะปิและเครื่องเทศชนิดต่าง ๆ ไก่กะปิจะแตกต่างจากไก่ทอดสูตรอื่นเนื่องจากการปรุงไก่กะปิจะหมักและชุบไก่ไปพร้อมกันในขั้นตอนเดียว โดยจะเติมแป้งสาลี แป้งมันฝรั่ง หรือแป้งข้าวโพดลงไปในส่วนผสมสำหรับหมักไก่ด้วย ซึ่งบางสูตรจะให้เติมแป้งลงไปตั้งแต่แรก ในขณะที่บางสูตรจะให้หมักไก่ข้ามคืนก่อนแล้วจึงเติมแป้งลงไปเมื่อจะทอด ซึ่งทั้งสองลักษณะจะให้หมักเนื้อไก่ในส่วนผสมสำหรับหมักทิ้งไว้ข้ามคืนก่อน

นอกจากจะเสิร์ฟในรูปแบบไก่ทอดปกติแล้ว ในประเทศสิงคโปร์ยังมีเบอร์เกอร์ไก่กะปิวางจำหน่ายโดยใช้ขนมปัง ผัก และมายองเนสเหมือนกับเบอร์เกอร์อื่น ๆ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารสิงคโปร์
หมวดหมู่:ไก่ทอด
สัญญารักแห่งแวมไพร์ ผนึกหัวใจชั่วนิรันดร์

***สัญญารักแห่งแวมไพร์ ผนึกหัวใจ... ชั่วนิรันดร์*** เป็นซีรีส์ละครโทรทัศน์ไทยแนวบอยส์เลิฟ นำแสดงโดยนพณัฐ กันทะชัย, วรุศ ชวลิตรุจิวงษ์ ดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของ Wednesdaytus และผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวี ของ Wednesdaytus ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 20.30 น. (เวลามาตรฐานไทย) ทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 และออกอากาศย้อนหลังบนแพลตฟอร์มออนไลน์ทางอ้ายฉีอี้ เริ่มตอนแรกวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2568

สัญญารักแห่งแวมไพร์ ผนึกหัวใจ... ชั่วนิรันดร์ ได้เปลี่ยนมาจาก ‘The Vampire Project’ ซีรีส์ของทางสตูดิโอวาบิซาบิและได้ย้ายไปผลิตภายใต้สังกัด GMMTV แต่ทีมผลิตหลักยังคงเป็นทีมเดิมจากสตูดิโอวาบิซาบิ

## เรื่องย่อ
**ปัณณ์** (วรุศ ชวลิตรุจิวงษ์) ชายหนุ่มเจ้าของร้านขายวัตถุโบราณได้รับการว่าจ้างจากเพื่อนสนิทให้ไปซ่อมภาพวาด แต่ปัณณ์กลับถูกเศษกระจกบาดจนเลือดไปเปื้อนกับภาพเขียนเข้าโดยไม่ตั้งใจ ทำให้ รามิล (นพณัฐ กันทะชัย) ทายาทคนสุดท้ายของตระกูลแวมไพร์ที่ถูกผนึกไว้ในภาพวาดมากกว่าร้อยปีฟื้นขึ้นมา ทว่ารามิลกลับไร้พลังและกำลังถูกกลุ่ม “ฮันเตอร์” นักล่าแวมไพร์ตามล่า ปัณณ์จึงจำเป็นต้องช่วยเหลือรามิลให้พลังของเขาฟื้นคืน ด้วยการออกตามหาบริวารตนอื่นๆ จนทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ค่อยๆ พัฒนาขึ้น 

## นักแสดง

## การประชาสัมพันธ์
ละครชุดนี้เปิดตัวในงาน "GMMTV 2024 UP & ABOVE PART2" เมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2567 โดยมีการปล่อยวิดีโอตัวอย่างของละครชุดนี้ออกไปในช่องทางสังคมออนไลน์ มียอดเข้าชมตัวอย่างในเว็บไซต์ของยูทูบมากกว่า 1 ล้านครั้ง

วันที่ 11 มีนาคม ได้มีการเริ่มเปิดกล้องดำเนินการถ่ายทำละครชุดนี้เป็นวันแรก โดยมีการเผยแพร่ภาพเบื้องหลังการถ่ายทำของนักแสดงนำได้แก่ นพณัฐ,วรุศ,จิรันธนิน,เค และพนัชษ์กรณ์ ที่มาเข้าร่วมการถ่ายทำในวันแรกนี้ผ่านบัญชีอย่างเป็นทางการของละครชุดนี้บนเอกซ์

ในวันที่ 5 สิงหาคม ได้มีการปล่อยวิดีโอตัวอย่างของละครชุดนี้อย่างเป็นทางการพร้อมแจ้งข้อมูลกำหนดการและช่องทางการออกอากาศเป็นครั้งแรก

ได้มีการออกอากาศรายการพิเศษ “Revamp the Undead Story SPECIAL” ที่เป็นเบื้องหลังการถ่ายทำของละครชุดนี้ในวันที่ 16 สิงหาคม โดยออกอากาศในเวลาและช่องทางเดียวกันกับที่ละครชุดออกอากาศ

มีการประกาศจัดงาน “REVAMP : The Undead Story First Premiere” ในวันที่ 23 สิงหาคม วันเดียวกับที่ละครชุดออกอากาศตอนแรก เพื่อเปิดให้แฟนคลับมาร่วมชมละครชุดตอนแรกพร้อมกับนักแสดงนำและผู้กำกับ

มีการจัดงาน "REVAMP Final EP. FANMEETING" ในวันที่ 25 ตุลาคม วันเดียวกับที่ละครชุดออกอากาศตอนจบ เพื่อเปิดให้แฟนคลับมาร่วมชมละครชุดตอนจบปิดเรื่องพร้อมกับนักแสดงนำและผู้กำกับ

## เพลงประกอบ

## อ้างอิง
รูปปั้นช้างสำริด

**รูปปั้นช้างสำริด** หรือที่รู้จักในชื่อ ช้างไทย เป็นประติมากรรมสำริดที่ตั้งอยู่ด้านหน้าศูนย์ศิลปะ The Arts House บนถนนไฮสตรีท ในเขตดาวน์ทาวน์คอร์ ของประเทศสิงคโปร์

## ประวัติ
รูปปั้นดังกล่าวตั้งอยู่หน้า Victoria Memorial Hall เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2414 ในฐานะของขวัญจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อระลึกถึงการเสด็จประพาสสิงคโปร์ในสเตรตส์เซตเทิลเมนต์เมื่อปี พ.ศ. 2413 รูปปั้นนี้ถูกหล่อด้วยสำริดในกรุงเทพฯ และติดตั้งบนแท่นขนาดใหญ่ จารึกบนฐานรูปปั้น ซึ่งเขียนเป็นภาษาอังกฤษ จีน สยาม และยาวี มีใจความว่า "พระบาทสมเดจพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้ากรุงสยาม ได้เสดจพระราชดำเนินขึ้นเมืองสิงคโปร์ เปนแผ่นดินต่างประเทศครั้งแรกที่พระเจ้าแผ่นดินสยามได้เสดจพระราชดำเนินเมื่อวันพฤหัสบดี แรม 11 ค่ำ เดือน 4 ปีมเมีย โทศก 1232"


File:At Singapore 2023 084.jpg|อังกฤษ
File:At Singapore 2023 085.jpg|จีน
File:At Singapore 2023 086.jpg|ไทย
File:At Singapore 2023 087.jpg|ยาวี


## ดูเพิ่มเติม
* พิพิธภัณฑ์แห่งชาติอินโดนีเซีย มีรูปปั้นช้างอีกชิ้นหนึ่งตั้งอยู่ที่อินโดนีเซีย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศสิงคโปร์
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ไทย–สิงคโปร์
รัก สาป สูญ

**รัก สาป สูญ** เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวจินตนิมิต BL ปี พ.ศ. 2568 ผลิตโดย Ayu Entertainment กำกับโดยภวัต พนังคศิริ เขียนบทโดยเบญจธารา และศุภชัย สิทธิอำพรพรรณ ออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2568 โดยออกอากาศทุกสัปดาห์ทางช่อง 3 เอชดี และสตรีมสดให้ชมทั่วโลกผ่านช่องยูทูบของ Ayu Entertainment

## โครงเรื่อง
ศิวัช (ธีธัช คุ้มเมือง) ชายหนุ่มที่มีพลังลึกลับซึ่งทำให้เกิดเปลวไฟ ออกเดินทางสู่เส้นทางอันตรายเพื่อหาวิธีรักษา การค้นหาของเขาพาเขาไปสู่ "หัวใจพระเวทย์" ซึ่งเชื่อว่าถูกซ่อนอยู่ในซากปรักหักพังของเมืองโบราณ ระหว่างทาง เขาได้พบกับขุนเขา (กิตติภณ ทิพยทยารัตน์) หน่วยกู้ภัยบนภูเขาที่มีพลังควบคุมลม และมีภารกิจในการเก็บความลับของเมืองที่ถูกฝังไว้ การพบกันของทั้งสองจุดประกายความขัดแย้งที่สานสัมพันธ์ระหว่างเวทมนตร์ ชะตากรรม และสายใยที่ไม่คาดคิด

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* ธีธัช คุ้มเมือง รับบท ศิวัช/สูรยะ
* กิตติภณ ทิพยทยารัตน์ รับบท ขุนเขา/อสุนี

### นักแสดงสมทบ
* ชญานิศ จ่ายเจริญ รับบท มาย
* ศรุต วิจิตรานนท์ รับบท ศาสตราจารย์ฐากูล
* โอลิเวอร์ พูพาร์ต รับบท ไมเคิล
* มาริสา อานิต้า รับบท มาเรีย
* พศิน เรืองวุฒิ รับบท ไอศูรย์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวอาชญากรรมไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยแนวแฟนตาซี
หมวดหมู่:ละครชายรักชายไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวรักชีวิตไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย ภวัต พนังคศิริ
ดิบ บางกอก

**ดิบ บางกอก** (Dib Bangkok) เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยนานาชาติในแขวงพระโขนง เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร เปิดทำการในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2568 พิพิธภัณฑ์ก่อตั้งโดยเพชร โอสถานุเคราะห์ นักธุรกิจและนักร้อง-นักดนตรี ก่อนที่เพชรจะเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2566 และปัจจุบันดำเนินโครงการโดยภูรัตน์ โอสถานุเคราะห์ผู้เป็นบุตรชาย

พิพิธภัณฑ์จะตั้งอยู่ในโกดังเก่าในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 และจะจัดแสดงผลงานศิลปะร่วมสมัยทั้งของศิลปินชาวไทยและศิลปินต่างประเทศ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในเขตคลองเตย
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ศิลปะและหอศิลป์ในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ศิลปะร่วมสมัยไทย
ฮังเท็นเร็ง

แปลคราว ๆ ว่า *เครือข่ายกิจกรรมต่อต้านจักรพรรดิ*, *สมาคมต่อต้านจักรพรรดิ* หรือ *กลุ่มประสานงานเคลื่อนไหวต่อต้านระบบจักรวรรดิ* ย่อเป็น  เป็นกลุ่มในประเทศญี่ปุ่นที่ต่อต้านจักรพรรดิญี่ปุ่น ธงชาติญี่ปุ่น *[[คิมิงาโยะ]]* และศาลเจ้ายาซูกูนิ

## ประวัติ
หลังการประสูติของเจ้าหญิงไอโกะ พระบุตรองค์แรกของมกุฎราชกุมารกับเจ้าหญิงในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2001 สมาชิกฮังเท็นเร็ง 60 คนจัดการประท้วงต่อการประสูติทั่วประเทศ โฮมาเระ คิตาโนะ สมาชิกคนหนึ่งอายุ 42 ปี กล่าวว่า “ทุกวันนี้มีเด็กเกิดอีกมากมาย แต่เด็กคนนี้จะได้รับการยกย่องเหมือนว่าเป็นเด็กที่โชคดีที่สุด” ผู้ประท้วงรายอื่น ๆ ตะโกนสโลแกน เช่น "เราจะไม่เฉลิมฉลอง" และ "ไม่จำเป็นต้องมีผู้สืบทอดราชวงศ์" พร้อมทั้งสวมสายคาดเอวที่มีตัว "X" เขียนทับตัวคันจิที่แปลว่าการเฉลิมฉลอง

ในระหว่างการเปลี่ยนรัชกาลในประเทศญี่ปุ่น ค.ศ. 2019 ผู้สนับสนุนฮังเท็นเร็งประท้วงต่อการขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดินารูฮิโตะ

## ดูเพิ่ม
* อากิ โนะ อาราชิ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ต่อต้านจักรวรรดินิยมในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:องค์กรต่อต้านจักรวรรดินิยม
หมวดหมู่:ต่อต้านชาตินิยม
หมวดหมู่:สาธารณรัฐนิยมในประเทศญี่ปุ่น
ตำบลโกว์แฮรอน (เทศมณฑลแบชอแกร์ด)

**โกว์แฮรอน** () ตั้งอยู่ในอำเภอโกว์แฮรอน เทศมณฑลแบชอแกร์ด จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน มีเมืองศูนย์กลางที่โกว์แฮรอน
 
## ประชากร
จากสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 ตำบลนี้มีประชากร (ในฐานะส่วนหนึ่งของอดีตอำเภอแบชอแกร์ด เทศมณฑลจอสก์) ที่ 13,017 คนใน 2,906 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน ค.ศ. 2011 ประชากรลดลงเหลือ 9,426 คนใน 2,302 ครัวเรือน ในช่วงนี้ตัวอำเภอแยกออกจากเทศมณฑล เพื่อสถาปนาเทศมณฑลแบชอแกร์ด ตำบลนี้ถูกส่งผ่านในอำเภอโกว์แฮรอนใหม่ สำมะโน ค.ศ. 2016 ระบุประชากรในตำบลที่ 7,968 คนใน 2,255 ครัวเรือน หมู่บ้านที่มีประชากรมากที่สุดในบรรดา 48 หมู่บ้านคือ พอเฮเทก ที่มีประชากร 503 คน
 
## หมายเหตุ

 
## อ้างอิง
พอเฮเทก

**พอเฮเทก** () เป็นหมู่บ้านในตำบลโกว์แฮรอน อำเภอโกว์แฮรอน เทศมณฑลแบชอแกร์ด จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน

## ประชากร
จากสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 หมู่บ้านนี้มีประชากร 584 คนใน 150 ครัวเรือน ขณะนั้นอยู่เป็นส่วนหนึ่งของอดีตอำเภอแบชอแกร์ด เทศมณฑลจอสก์ ต่อมาสำมะโน ค.ศ. 2011 ระบุประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 626 คนใน 176 ครัวเรือน ในช่วงนี้ตัวอำเภอถูกแยกจากเทศมณฑลเพื่อสถาปนาเทศมณฑลแบชอแกร์ด ตำบลนี้นี้จึงถูกส่งไปยังอำเภอโกว์แฮรอนใหม่ สำมะโน ค.ศ. 2016 ระบุประชากรหมู่บ้านที่ 503 คนใน 172 ครัวเรือน ถือเป็นหมู่บ้านที่มีประชากรมากที่สุดในตำบล

## หมายเหตุ

## อ้างอิง
จาง ซื่อจือ

**จาง ซื่อจือ** ชื่อรอง ***จี้*** เป็นชาวเมืองหนานหยาง (ปัจจุบันคือทางตะวันออกของเมืองฟางเฉิง มณฑลเหอหนาน) เป็นขุนนางในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ในรัชสมัยของจักรพรรดิฮั่นเหวินและจักรพรรดิฮั่นจิง เขาดำรงตำแหน่งขุนนางผู้ดูแลกฎหมาย มีชื่อเสียงในด้านการบังคับใช้กฎหมายอย่างยุติธรรมและไม่ลำเอียงในสมัยจักรพรรดิฮั่นเหวิน เขาได้กล่าวท้วงติงเจ้าชายรัชทายาทหลิวฉี่ว่า ผ่านประตูโดยไม่เสด็จลงจากรถม้าเมื่อผ่านประตูซือหม่า เมื่อหลิวฉี่ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิฮั่นจิง พระองค์พระราชทานอภัยโทษให้ แต่ก็ให้เขาไปดำรงตำแหน่งสมุหนายกของไห่หนานหวัง ไม่นานเขาก็ถึงแก่อสัญกรรม

เขามีพี่ชายชื่อจาง จง และมีบุตรชายชื่อจาง จื่อซือหม่า เชียน ผู้เรียบเรียงฉื่อจี้ได้บันทึกเรื่องของเขาร่วมกับเฟิงถังไว้ในบท ‘ชีวประวัติของจาง ซื่อจือและเฟิงถัง’ ส่วนปันกู่ ผู้เรียบเรียงฮั่นชู บันทึกเรื่องของเขาไว้ในบท ‘ชีวประวัติของจาง ซื่อจือ เฟิงถัง จี และเจิ้ง

## ประวัติ
### กรณีขัดขวางขบวนเสด็จ
จาง ซื่อจือดำรงตำแหน่งขุนนางผู้ดูแลกฎหมาย (ติงอวี๋) เมื่อจักรพรรดิฮั่นเหวินเสด็จตรวจราชการผ่านสะพานจงเว่ย มีชายคนหนึ่งวิ่งออกมาจากใต้สะพาน ทำให้ม้าของจักรพรรดิฮั่นเหวินตกใจ พระองค์จึงส่งทหารม้าไปจับชายคนนั้น และส่งตัวให้ขุนนางผู้ดูแลกฎหมาย จาง ซื่อจือทำการสอบสวนผู้ต้องหา ผู้ต้องหากล่าวว่า ข้าพเจ้ามาจากตำบลหนึ่ง ได้ยินว่าจักรพรรดิออกตรวจราชการ จึงหลบอยู่ใต้สะพาน ผ่านไปนาน ข้าพเจ้าคิดว่าขบวนได้ผ่านไปแล้ว จึงออกมา จาง ซื่อจือกราบทูลจักรพรรดิฮั่นเหวินถึงคำตัดสินว่า เขาเป็นเพียงคนเดียวที่ฝ่าฝืนคำสั่ง จึงตัดสินปรับเป็นค่าปรับ จักรพรรดิฮั่นเหวินทรงพระพิโรธว่า ชายคนนี้ทำให้ม้าของข้าตกใจ โชคดีที่ม้าของข้ามีอารมณ์สงบ หากเป็นม้าอื่น อาจทำให้รถเสียหายหรือคว่ำจนข้าบาดเจ็บ แต่ขุนนางผู้ดูแลกฎหมายกลับตัดสินปรับเป็นค่าปรับเพียงเท่านั้น จาง ซื่อจือทูลตอบว่า กฎหมายเป็นสิ่งที่จักรพรรดิและประชาชนทุกคนต้องปฏิบัติร่วมกัน กฎหมายปัจจุบันกำหนดไว้เช่นนี้ หากพระองค์จะลงโทษเขาหนักขึ้นอีก กฎหมายก็จะไม่เป็นที่เชื่อถือของประชาชน ตอนนี้เรื่องถูกส่งให้ขุนนางผู้ดูแลกฎหมายพิจารณาแล้ว ขุนนางผู้นั้นคือมาตรฐานในการบังคับใช้กฎหมายทั่วแผ่นดิน หากคำตัดสินมีความเบี่ยงเบน ก็อาจหนักหรือเบาไปตามนั้น ซึ่งจะทำให้ประชาชนงงงวย ไม่รู้จะปฏิบัติอย่างไร ข้าหวังว่าพระองค์จะพิจารณาอย่างรอบคอบ ผ่านไปนาน จักรพรรดิฮั่นเหวินจึงตรัสว่า ‘คำตัดสินของขุนนางผู้ดูแลกฎหมายถูกต้องแล้ว

### คดีขโมยกำไลหยกที่สุสานจักรพรรดิฮั่นเกา
มีคนขโมยกำไลหยกในสุสานจักรพรรดิฮั่นเกา หลังจากถูกจับได้ จักรพรรดิฮั่นเหวินทรงพระพิโรธ จึงมอบคดีให้จาง ซื่อจือพิจารณาตัดสิน จาง ซื่อจือตัดสินคดีขโมยของในสุสานจักรพรรดิผู้ล่วงลับตามกฎหมายโดยตัดสินประหารชีวิตผู้ต้องหา จักรพรรดิฮั่นเหวินทรงพระพิโรธและกล่าวว่าเจตนาของพระองค์คือหวังลงโทษทั้งตระกูล แต่จาง ซื่อจือถอดหมวกและทูลขออภัย พร้อมอธิบายว่าการตัดสินตามกฎหมายก็เพียงพอแล้ว และความผิดเดียวกันต้องพิจารณาตามความร้ายแรง หากการขโมยของในสุสานถูกลงโทษด้วยการทำลายตระกูลทั้งหมด แล้วถ้าในอนาคตมีประชาชนโง่เขลาไปขุดสุสานอีกจะทำอย่างไร สุดท้ายพระองค์ปรึกษากับพระมารดา จึงยอมรับคำตัดสินของจาง ซื่อจือ และเพราะคดีนี้หวัง เถียนฉีกับโจว ย่าฟู ชื่นชมในความยุติธรรมของเขา จึงกลายเป็นเพื่อนสนิทกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังไม่ทราบปีที่เกิด
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังไม่ทราบปีที่เสียชีวิต
หมวดหมู่:ขุนนางจีน
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันตก
มัสยิดมะห์มูด (ซือริช)

**มัสยิดมะห์มูด** () ตั้งอยู่ที่ Forchstrasse ซือริช เป็นมัสยิดแห่งแรกที่สร้างขึ้นเพื่อจุดประสงค์ในสวิตเซอร์แลนด์ มัสยิดแห่งนี้มีเจ้าของและดำเนินการโดยชุมชนมุสลิมอะห์มะดียะฮ์ มัสยิดแห่งนี้มีหออะซาน ซึ่งการก่อสร้างใหม่นี้ถูกห้ามตามมติของประชาชนในสวิตเซอร์แลนด์
 
ศิลาฤกษ์นี้วางด้วยหินจากกำแพงมัสยิดมุบาร็อก ประเทศอินเดียโดย Amatul Hafeez Begum บุตรสาวของมีร์ซา ฆุลาม อะห์มัด ผู้ก่อตั้งชุมชนมุสลิมอะห์มะดียะฮ์ เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1962 นับเป็นสัญลักษณ์แห่งการปลดปล่อยสตรีมุสลิมทั้งในอดีตและปัจจุบัน มัสยิดแห่งนี้เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1963 โดย เซอร์ มุฮัมมัด ซาฟารุลละฮ์ ข่าน ประธานสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติสมัยที่ 17 ในขณะนั้น โดยมี ดร. Emil Landolt นายกเทศมนตรีซือริชเป็นสักขีพยาน ภารกิจในสวิตเซอร์แลนด์นี้นำโดย Mushtaq Ahmad Bajwa ตั้งแต่เดือนมิถุนายน 1962 จนถึงเดือนมกราคม 1975
 
## อ้างอิง

 
## แหล่งข้อมูลอื่น

* Ahmadiyya Muslim Jamaat in Switzerland
ตำบลโกว์แฮรอน (เทศมณฑลโฆย)

**โกว์แฮรอน** () เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลโฆย จังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันตก ประเทศอิหร่าน โดยมีหมู่บ้านโกว์แฮรอนเป็นเมืองหลัก
 
## ประชากร
ตามสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 ตำบลนี้มีประชากร 9,821 คนใน 2,373 ครัวเรือน ต่อมามีประชากรเพิ่มเป็น 10,799 คนใน 2,939 ครัวเรือนตามสำมะโน ค.ศ. 2011 และสำมะโน ค.ศ. 2016 ระบุประชากรที่ 11,161 คนใน 3,375 ครัวเรือน หมู่บ้านที่มีประชากรมากที่สุดในบรรดา 10 หมู่บ้านคือ แซอีดอบอด ที่มีประชากร 3,255 คน
 
## อ้างอิง