open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์

[210px|thumb|[EF-111A เรเวน]]

**เครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์** () คืออากาศยานที่ถูกออกแบบหรือติดตั้งระบบเฉพาะทางสงครามอิเล็กทรอนิกส์ เป้าประสงค์เพื่อควบคุมและใช้ประโยชน์จากสภาพแวดล้อมทางอิเล็กทรอนิกส์ของสนามรบ ทั้งในมิติการป้องกันและการโจมตี เครื่องบินประเภทนี้สามารถข่มหรือตัดรอนขีดความสามารถของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ของฝ่ายตรงข้าม เช่น ระบบเรดาร์ ระบบสื่อสาร และระบบควบคุมบังคับบัญชา ขณะเดียวกันก็ช่วยป้องกันการถูกตรวจจับและการโจมตีจากข้าศึก 

คุณสมบัติหลักของเครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์ ได้แก่ การติดตั้งอุปกรณ์รับส่งสัญญาณความถี่กว้าง ระบบก่อกวนสัญญาณ (jamming) การแพร่สัญญาณลวง (decoy) และระบบรวมรวบข่าวกรองอิเล็กทรอนิกส์ (ELINT/SIGINT) เพื่อค้นหา วิเคราะห์ และติดตามสัญญาณของฝ่ายตรงข้าม เครื่องบินบางรุ่นสามารถปฏิบัติการก่อกวนสัญญาณจากระยะห่างที่ปลอดภัย (stand-off jamming) หรือบินร่วมกับฝูงบินโจมตีเพื่ออำนวยความปลอดภัยทางอิเล็กทรอนิกส์ (escort jamming)

เครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์สมัยใหม่มีขีดความสามารถที่ก้าวหน้า เช่น การก่อกวนด้วยการจำความถี่วิทยุดิจิทัล (DRFM jamming) ซึ่งจำลักษณะสัญญาณเรดาร์ข้าศึกแล้วส่งกลับในรูปแบบที่บิดเบือน ทำให้ระบบเรดาร์ข้าศึกสับสนและประเมินวินิจฉัยเป้าหมายผิดพลาด นอกจากนี้ยังสามารถดำเนินการโจมตีเครือข่าย (network attack) เพื่อเจาะหรือรบกวนระบบสื่อสารดิจิทัลและระบบควบคุมของข้าศึก เป็นการผสมผสานมิติไซเบอร์เข้ากับอิเล็กทรอนิกส์เพื่อสร้างความได้เปรียบเชิงยุทธศาสตร์

## รายชื่อเครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์
210px|thumb|Saab Globaleye
ตัวอย่างเครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การสงครามอิเล็กทรอนิกส์
หน่วยรักษาชาติทางอากาศ

**หน่วยรักษาชาติทางอากาศ** () เป็นกองกำลังสำรองทางทหารในสังกัดกองทัพอากาศสหรัฐ รวมทั้งเป็นกองทหารอากาศของแต่ละมลรัฐ เขตโคลัมเบีย เครือจักรภพเปอร์โตริโก และดินแดนต่าง ๆ ได้แก่ กวม และหมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ โดยหน่วยนี้ร่วมกับหน่วยรักษาชาติทางบกของแต่ละมลรัฐหรือดินแดน ประกอบขึ้นเป็นหน่วยรักษาชาติของแต่ละภูมิภาคตามที่กำหนด

เมื่อหน่วยรักษาชาติทางอากาศปฏิบัติภายใต้อำนาจของผู้ว่าการรัฐ หน่วยเหล่านั้นจะปฏิบัติหน้าที่ในฐานะกองทหารอาสา (militia) อย่างไรก็ตาม หากประธานาธิบดีสหรัฐมีคำสั่งให้เข้าสู่การบังคับบัญชาของส่วนกลาง หน่วยรักษาชาติทางอากาศจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพอากาศสหรัฐในฐานะกองประจำการ

หน่วยนี้อยู่ภายใต้การบริหารร่วมกันของมลรัฐและกรมรักษาชาติซึ่งเป็นหน่วยงานร่วมระหว่างกองทัพบกและกองทัพอากาศที่ทำหน้าที่กำกับดูแลหน่วยรักษาชาติของสหรัฐ 

## ยุทโธปกรณ์
หน่วยรักษาชาติทางอากาศใช้ยุทโธปกรณ์หลักเดียวกันกับกองทัพอากาศสหรัฐ โดยมีทั้งเครื่องบินขับไล่ เครื่องบินโจมตี เครื่องบินลำเลียง เครื่องบินเติมเชื้อเพลิง และอากาศยานเฉพาะภารกิจ การจัดหาและปรับปรุงยุทโธปกรณ์ของหน่วยรักษาชาติมักสอดคล้องกับนโยบายของกองทัพอากาศ แต่บางส่วนจะถูกส่งต่อจากกองทัพอากาศมาให้หน่วยรักษาชาติทางอากาศเพื่อคงความพร้อมรบและลดค่าใช้จ่าย อากาศยานรบในสังกัดหน่วยรักษาชาติทางอากาศ ตัวอย่างเช่น
* **[[F-16 ไฟทิงฟอลคอน]]** เป็นกำลังหลักของหลายกองบินรักษาชาติ
* **[[แมคดอนเนลล์ดักลาส F-15 อีเกิล|F-15C/D อีเกิล]]** ประจำการในบางหน่วย
* **[[แฟร์ไชลด์รีพับลิก A-10 ธันเดอร์โบลท์ทู|A-10 ธันเดอร์โบลท์ทู]]** ใช้ในการสนับสนุนทางอากาศโดยใกล้ชิด
* **[[ล็อกฮีดมาร์ติน F-35 ไลท์นิงทู|F-35 ไลท์นิงทู]]** ทยอยเข้าประจำการในบางหน่วย
## ผู้บังคับบัญชา
* ผู้บัญชาการหน่วยรักษาชาติทางอากาศ (Director of the Air National Guard) อัตราพลโท
* รองผู้บัญชาการหน่วยรักษาชาติทางอากาศ (Deputy Director of the Air National Guard) อัตราพลตรี
## อ้างอิง

หมวดหมู่:หน่วยรักษาชาติทางอากาศสหรัฐ
L3แฮร์ริส EA-37B คอมพาสคอล

**L3แฮร์ริส EA-37B คอมพาสคอล** (L3Harris EA-37B Compass Call) เป็นเครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์ที่พัฒนาโดยใช้เครื่องบินพลเรือน Gulfstream G550 เป็นเพื้นฐาน และเริ่มเข้าประจำการในกองทัพอากาศสหรัฐ โดยลำแรกส่งมอบเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม 2024 เพื่อใช้ในการฝึกกำลังพล เครื่องบินรุ่นนี้จะเข้ามาทดแทน EC-130H คอมพาสคอล

ภารกิจหลักของ EA-37B คือการก่อกวนการสื่อสาร การควบคุมและบังคับบัญชา เรดาร์ และระบบนำร่องของฝ่ายตรงข้าม เพื่อสร้างผลกระทบอย่างรุนแรงต่อความสามารถในการประสานงานของศัตรู ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของภารกิจ Counter-C5ISRT ซึ่งได้แก่ การต่อต้านระบบบังคับบัญชา การสื่อสาร คอมพิวเตอร์ ไซเบอร์ ข่าวกรอง การเฝ้าตรวจ และการลาดตระเวนของฝ่ายตรงข้าม อีกทั้งยังสามารถเข้าร่วมในการปฏิบัติการ การข่มการป้องกันภัยทางอากาศของข้าศึก (SEAD) โดยการทำลายความสามารถของข้าศึกในการประสานงานระบบเซ็นเซอร์และใช้แบตเตอรี่อาวุธที่คุกคามต่ออากาศยานฝ่ายมิตร

## ข้อมูลจำเพาะ
***ลูกเรือ:** สูงสุด 9 นาย (2 นักบิน + 7 เจ้าหน้าที่ภารกิจ)
***ความยาว:** 29.39 เมตร
***ความกว้างช่วงปีก:** 28.50 เมตร
***ความสูง:** 7.87 เมตร
***[[น้ำหนักตัวเปล่า]]:** 21,909 กก.
***[[น้ำหนักสูงสุดในการขึ้นบิน]]:** 44,452 กก.
***ความจุเชื้อเพลิง:** 41,300 ปอนด์
***เครื่องยนต์:** เทอร์โบแฟน  Rolls Royce BR700-710 C4-11 จำนวนสองหน่วย ให้กำลังหน่วยละ 68.44 กิโลนิวตัน
***ความเร็วสูงสุด:** 1,234 กม/ชม.
***พิสัยบิน:** 7,100 กม.
***เพดานบิน:** 45,000 ฟุต (14,000 เมตร)
## อ้างอิง

EA-37B
สองทระนง

**สองทระนง** (, ) เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก ย้อนยุค กำกับโดยจารึก สงวนพงษ์และกษมา นิสสัยพันธุ์ นำแสดงโดยจุติ จำเริญเกตุประทีปและพรชดา วราพชระ ออกอากาศทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ เวลา 19.00 น. (เวลามาตรฐานไทย) ทางช่อง 7 HD ตั้งแต่วันที่ 11 มีนาคม ถึง 19 เมษายน พ.ศ. 2567

## เรื่องย่อ
ละครเรื่องนี้บอกเล่าเรื่องราวการสู้ชีวิตของ เล้ง (จุติ จำเริญเกตุประทีป) และ ไซ (กิจจำนง จำนงกิจ) สองพี่น้องชาวไทยเชื้อสายจีน

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* จุติ จำเริญเกตุประทีป รับบท เล้ง
* พรชดา วราพชระ รับบท เพชร
* กิจจำนง จำนงกิจ รับบท ไซ
* ดิสรยา เตชะไพบูลย์ รับบท พลอย

### นักแสดงสมทบ
* อินทัช เหลียวรักวงศ์ รับบท โฮ่ว
* ณวีณัฐ นรทรัพย์ปรีชา รับบท หงส์
* อิงฟ้า เกตุคำ รับบท หลา
* รอง เค้ามูลคดี รับบท อากง
* อัจฉราพรรณ ไพบูลย์สุวรรณ รับบท อาม่า
* โชคชัย เจริญสุข รับบท ซ้ง
* ศิรประภา สุขดำรงค์ รับบท นวล
* ชณภัส รุ่งหิรัญประภากร รับบท ตี๋
* ปภัสรา เตชะไพบูลย์ รับบท อิ่ม
* ปริญญ์ วิกรานต์ รับบท เซ้ง
* ปราบ ยุทธพิชัย รับบท โกมิน
* น้ำทิพย์ เสียมทอง รับบท ทับทิม
* นาตยา จันทร์รุ่ง รับบท จู
* ราตรี วิทวัส รับบท มณี
* ศุภสิทธิ์ ชินวินิจกุล รับบท สมบูรณ์
* วรรณษา ทองวิเศษ รับบท พุดกรอง
* ธิตินันท์ สุวรรณศักดิ์ รับบท แผน
* นวบดินทร์ สัณหวัณภัคดี รับบท กล้า

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7 เอชดี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวรักชีวิตไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวย้อนยุคไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยปภัสรา โปรดักชั่น
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย จารึก สงวนพงษ์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย กษมา นิสสัยพันธุ์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวครอบครัวไทย
ดักลาส A-26 อินเวเดอร์

**ดักลาส A-26 อินเวเดอร์** (Douglas A-26 Invader) (เดิมถูกกำหนดรหัสแบบ **B-26** จนถึงปี 1965) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดเบาและโจมตีภาคพื้นดินแบบสองเครื่องยนต์ของสหรัฐ ผลิตโดยบริษัท Douglas Aircraft ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และยังคงถูกนำไปใช้งานในหลายความขัดแย้งสำคัญช่วงสงครามเย็น เครื่องบินจำนวนหนึ่งที่กองทัพอากาศสหรัฐปรับปรุงอย่างมากยังคงปฏิบัติการในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงปี 1969 จุดเด่นของเครื่องรุ่นนี้คือมีความเร็วสูง สามารถบรรทุกระเบิดได้มาก และสามารถติดตั้งปืนกลหลากหลายแบบเพื่อทำให้มันกลายเป็นเครื่องบินโจมตีภาคพื้นดินที่ทรงอานุภาพ

## การใช้งาน
B-26 อินเวเดอร์เข้าสู่การรบครั้งแรกในปี 1944 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองโดยกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ (USAAF) นำไปใช้ในยุทธบริเวณยุโรปและแปซิฟิก เครื่องรุ่นนี้ทำหน้าที่ทิ้งระเบิดทางยุทธวิธี สนับสนุนกองกำลังภาคพื้นดิน และโจมตีขบวนลำเลียงของข้าศึกด้วยความเร็วสูงและบรรทุกอาวุธได้มาก ทำให้ B-26 เป็นที่ยอมรับในความอเนกประสงค์ กองทัพสหรัฐจึงใช้ทั้งในภารกิจกลางวันและกลางคืนควบคู่กับเครื่องทิ้งระเบิดรุ่นอื่น

หลังสงครามโลกครั้งที่สอง B-26 ซึ่งต่อมาถูกเปลี่ยนรหัสแบบเป็น A-26 ถูกนำไปใช้ในสงครามเกาหลีในภารกิจโจมตีภาคพื้นดินกลางคืน การก่อกวนเส้นทางลำเลียง และการโจมตีเป้าหมายเชิงยุทธวิธี เครื่องรุ่นนี้พิสูจน์แล้วว่ามีความทนทานและสามารถปฏิบัติการได้อย่างมีประสิทธิภาพในสภาพแวดล้อมที่รุนแรง ต่อมาในทศวรรษ 1960 มีการปรับปรุง A-26 ให้เป็นรุ่น **B-26K เคานเตอร์-อินเวเดอร์** (B-26K Counter-Invader) สามารถติดตั้งปืนกลจำนวนมากและบรรทุกระเบิดหรือจรวดได้ ทำให้มีอำนาจการยิงสูงในการสนับสนุนภาคพื้น เพื่อนำมันมาใช้ในสงครามเวียดนาม กองทัพอากาศสหรัฐใช้ในการปราบปรามการก่อความไม่สงบ และโจมตีเป้าหมายตามเส้นทางโฮจิมินห์ รวมถึงการสนับสนุนกองกำลังฝ่ายเวียดนามใต้

## ข้อมูลจำเพาะ (A-26B อินเวเดอร์)
***ลูกเรือ:** 3 นาย (1 นักบิน, 1 พลปืน, 1 พลช่าง/ทิ้งระเบิด)
***ความยาว:** 15.24 เมตร
***ความกว้างช่วงปีก:** 21.64 เมตร
***ความสูง:** 5.64 เมตร 
***พื้นที่ปีก:** 50.17 ตร.ม.
***น้ำหนักปกติในการขึ้นบิน:** 10,430 กก. 
***น้ำหนักสูงสุดในการขึ้นบิน:** 17,010 กก.
***เครื่องยนต์:** ลูกสูบเรเดียล Pratt & Whitney R-2800-27/-71 จำนวน 2 หน่วย ให้กำลังหน่วยละ 2,000 แรงม้า
***ความเร็วสูงสุด:** 571 กม./ชม. ที่ความสูง 4,500 ม.
***ความเร็วเดินทาง:** 443 กม./ชม.
***พิสัยบิน:** 2,253 กม. (1,400 ไมล์)
***เพดานบิน:** 6,600 ม. (21,700 ฟุต)
***อัตราไต่:** 360 เมตร/นาที (1,200 ฟุต/นาที)

## อ้างอิง

A-26
A-26
ห้องสุดท้ายหมายเลข 6

**ห้องสุดท้ายหมายเลข 6** () เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวสยองขวัญ ดรามา ผลิตโดยบริษัทเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์และพอดีคำ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ นำแสดงโดยนพจิรา ฤกษ์ขจรนามกุล, นัตยา ทองเสนและเพชร โบราณินทร์ ออกอากาศทางช่องวัน 31 ทุกวันจันทร์และอังคาร ตั้งแต่วันที่ 20 กรกฎาคม ถึง 6 กันยายน พ.ศ. 2564

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* นพจิรา ฤกษ์ขจรนามกุล รับบท เพียงรัก
* นัตยา ทองเสน รับบท เบล
* เพชร โบราณินทร์ รับบท กาย

### นักแสดงสมทบ
* นรภัทร วิไลพันธุ์ รับบท ดาวเหนือ
: ยมทูตที่จะมารับดวงวิญญาณของเบล
* ติณณภพ ผดุงธรรม รับบท กอล์ฟ
: เพื่อนกาย
* ปาณิสรา ปริญญารักษ์ รับบท เป้
: เพื่อนเพียงรัก
* ติ๊ก กลิ่นสี รับบท พอลล่า
: ผู้เช่าอาศัยในแมนชั่น
* โก๊ะตี๋ อารามบอย รับบท มีมี่
: ผู้เช่าอาศัยในแมนชั่น

### นักแสดงรับเชิญ
* นันทศัย พิศลยบุตร รับบท วินธวัช อนันต์ธีรา (วิน) 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องวัน 31
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยพอดีคำ
เมนาเฮม

**เมนาเฮม** (; , "ผู้ปลอบโยน";  *Meniḫîmme* [*me-ni-ḫi-im-me*]; กรีก: Μεναέμ *Manaem* ในเซปตัวจินต์, Μεναέν *Manaen* ใน Aquila; ; พระนามเต็ม: , *เมนาเฮมบุตรกาดี*) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 16 ของราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ พระองค์เป็นบุตรชายของกาดีและเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์กาดีหรือราชวงศ์เมนาเฮม

## ในคัมภีร์ไบเบิล
รัชสมัยของเมนาเฮมระยะเวลา 10 ปีถูกกล่าวถึงใน 2 พงศ์กษัตริย์ 15:14-22 เมื่อชัลลูมก่อกบฏและปลงพระชนม์เศคาริยาห์ในสะมาเรียและตั้งตนขึ้นครองราชย์ในอาณาจักรเหนือ เมนาเฮมผู้เป็นแม่ทัพในทัพของเศคาริยาห์เช่นเดียวกับชัลลูมปฏิเสธที่จะยอมรับชัลลูมผู้ชิงราชบัลลังก์ เมนาเฮมยกทัพจากเมืองทีรซาห์มายังสะมาเรียซึ่งอยู่ห่างออกไปทางตะวันตกประมาณ 6 ไมล์ แล้วปิดล้อมสะมาเรียไว้ เมนาเฮมยึดสะมาเรียได้และปลงพระชนม์ชัลลูมที่ครองราชย์ได้เพียง 1 เดือน (2 พงศ์กษัตริย์ 15:13) แล้วจึงตั้งตนเองขึ้นครองราชบัลลังก์ (2 พงศ์กษัตริย์ 15:14) โยเซพุสระบุว่าเมนาเฮมเป็นแม่ทัพของทัพอิสราเอล

เมนาเฮมทรงปราบปรามกบฏที่ทิฟสาห์อย่างโหดเหี้ยม พระองค์ทรงทำลายเมืองนั้นและสังหารชาวเมืองทั้งหมด ถึงขั้นผ่าท้องหญิงมีครรภ์ (2 พงศ์กษัตริย์ 15:16)

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

*

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อิสราเอล
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือพงศ์กษัตริย์
หมวดหมู่:ราชวงศ์กาดี
หมวดหมู่:ผู้นำที่ได้อำนาจจากรัฐประหาร
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าคนในคัมภีร์ไบเบิล
เปคาหิยาห์

**เปคาหิยาห์** (, ;  *Pəqaḥyā*; "พระยาห์เวห์ทรงเปิดดวงตา"; ) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 17 ของราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ และเป็นพระราชโอรสของเมนาเฮม เปคาหิยาห์เป็นกษัตริย์แห่งอิสราเอลลำดับที่ 2 และลำดับสุดท้ายจากราชวงศ์กาดี พระองค์ปกครองจากเมืองหลวงสะมาเรีย

เปคาหิยาห์ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ในปี​ที่​ 50 แห่งรัชสมัยของอุสซียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ วิลเลียม เอฟ. ออลไบรท์ (William F. Albright) ระบุรัชสมัยของเปคาหิยาห์ไว้ที่ 738–736 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนเอ็ดวิน อาร์. ทีเลอ (Edwin R. Thiele) ระบุเป็น 742–740 ปีก่อนคริสตกาล

หนังสือพงศ์กษัตริย์ระบุว่าเปคาหิยาห์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ พระองค์ยังคงดำเนินวิถีตามแบบอย่างของเยโรโบอัมบุตรเนบัทซึ่งเรียกว่าเป็นบาปของเยโรโบอัม กล่าวคือพระองค์ทรงนับถือรูปวัวทองคำซึ่งเยโรโบอัมทรงสร้างที่เบธเอลและที่ดาน และยังคงส่งเสริมตำแหน่งปุโรหิตทุจริตซึ่งเยโรโบอัมก่อตั้งขึ้น

หลังเปคาหิยาห์ครองราชย์ได้ 2 ปี เปคาหิยาห์ถูกปลงพระชนม์ในป้อมของพระราชวังในสะมาเรียโดยเปคาห์บุตรเรมาลิยาห์ซึ่งเป็นแม่ทัพคนหนึ่งของพระองค์โดยความช่วยเหลือของคนกิเลอาด 50 คน เปคาห์ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แทนที่เปคาหิยาห์

## อ้างอิง
 

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อิสราเอล
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือพงศ์กษัตริย์
หมวดหมู่:ราชวงศ์กาดี
หมวดหมู่:เหยื่อฆาตกรรมในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:เจ้าแผ่นดินที่ถูกปลดจากราชบัลลังก์
หมวดหมู่:กิเลอาด
รายชื่อแป็นเช็นลามะ

นี่คือรายชื่อแป็นเช็นลามะแห่งทิเบต ปัจจุบันมี 10 คนที่ได้รับการรับรองว่าเป็นแป็นเช็นลามะกลับชาติมาเกิด แต่แป็นเช็นลามะคนที่ 11 กลับเป็นที่พิพาท

## รายชื่อ

## สังฆเภทในแป็นเช็นลามะที่ 11

หลังแป็นเช็นลามะที่ 10 เสียชีวิต เรื่องผู้สืบทอดจึงกลายเป็นประเด็นพิพาทระหว่างทะไลลามะที่ 14 ผู้ลี้ภัย กับรัฐบาลจีน เหตุนี้ทำให้เกิดสังฆเภทระหว่างผู้ได้รับเลือก 2 รายที่แข่งขันกัน โดยทั้งคู่อ้างเป็นแป็นเช็นลามะที่ 11

## ดูเพิ่ม
* รายพระนามองค์ทะไลลามะ
* รายพระนามพระประมุขทิเบต

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* List of Panchen Lamas with links to select peer-review biographies on The Treasury of Lives
รถพ่วง

**รถพ่วง** () คือยานพาหนะที่ไม่มีเครื่องยนต์แต่ถูกลากจูงโดยยานพาหนะที่มีเครื่องยนต์ โดยทั่วไปนิยมใช้สำหรับขนส่งสินค้าและวัสดุต่าง ๆ รถพ่วงมีสองประเภทหลัก ๆ คือ รถเต็มพ่วง (full trailer) และรถกึ่งพ่วง (semitrailer) **รถเต็มพ่วง** คือรถพ่วงที่น้ำหนักทั้งหมดถูกรองรับด้วยล้อของตัวพ่วงเอง โดยไม่มีการถ่ายเทน้ำหนักไปที่รถลาก ในทางตรงกันข้าม **รถกึ่งพ่วง** ถูกออกแบบมาให้น้ำหนักส่วนหนึ่งถูกรองรับด้วยล้อของตัวพ่วงเอง ขณะที่น้ำหนักส่วนที่เหลือจะถูกรับโดยรถลาก

บางครั้งรถเพื่อนันทนาการ รถบ้าน หรือบ้านเคลื่อนที่ที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกในการอยู่อาศัยอย่างจำกัดซึ่งผู้คนสามารถใช้พักแรมหรือพักอาศัยได้นั้นก็ถูกเรียกว่ารถพ่วง ในอดีต ยานพาหนะหลายชนิดที่เป็นเช่นนี้ก็คือรถพ่วงที่ใช้ลากจูงได้

รถพ่วงถูกนำมาใช้เป็นเวลาหลายพันปี ก่อนจะมีการประดิษฐ์ยานยนต์ ก่อนจะมีการคิดค้นล้อ มนุษย์ยุคแรกได้นำแนวคิดของรถพ่วงมาใช้โดยใช้เลื่อนลากเพื่อขนส่งสิ่งของต่าง ๆ ขณะที่รถศึกสองล้อถือเป็นหนึ่งในรูปแบบรถกึ่งพ่วงที่เก่าแก่และเรียบง่ายที่สุด อเล็กซานเดอร์ วินสตัน ได้รับการยกย่องว่าประดิษฐ์รถกึ่งพ่วงสมัยใหม่ขึ้นในเมืองคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น


หมวดหมู่:การขนส่งสินค้า
เปคาห์

**เปคาห์** (, ,  *Peqaḥ*;  *Paqaḫa* [*pa-qa-ḫa*]; ) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 18 และลำดับรองสุดท้ายของราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ เปคาห์เป็นแม่ทัพในทัพของกษัตริน์เปคาหิยาห์แห่งอิสราเอล เปคาห์ปลงพระชนม์เปคาหิยาห์เพื่อขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ เปคาห์เป็นบุตรชายของเรมาลิยาห์

เปคาห์ขึ้นขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ในปีที่ 52 และปีสุดท้ายในรัชสมัยของอุสซียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์

วิลเลียม เอฟ. ออลไบรท์ (William F. Albright) ระบุรัชสมัยของเปคาหิยาห์ไว้ที่ 737–732 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนเอ็ดวิน อาร์. ทีเลอ (Edwin R. Thiele) รวมถึงเอช. เจ. คุก (H. J. Cook) และคาร์ล เลเดอเรอร์ (Carl Lederer) เชื่อว่าเรคาห์สถาปนาตนเป็นกษัตริย์ในกิเลอาด ตั้งตนเป็นศัตรูของราชอาณาจักรอิสราเอลที่มีสะมาเรียเป็นเมืองหลวงในรัชสมัยของเมนาเฮมในเดือนนิสานของ 752 ปีก่อนคริสตกาล และขึ้นเป็นผู้ปกครองแต่เพียงพระองค์เดียวหลังการปลงพระชนม์เปคาหิยาห์พระราชโอรสของเมนาเฮมเมื่อ 740/739 ปีก่อนคริตกาล หลังจากนั้นเปคาห์สวรรคตเมื่อ 732/731 ปีก่อนคริสตกาล คำอธิบายนี้สอดคล้องกับหลักฐานจากบันทึกเหตุการณ์ของอัสซีเรียซึ่งเห็นพ้องว่าเมนาเฮมขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์เมื่อ 743 หรือ 742 ปีก่อนคริสตกาล และโฮเชยาเป็นกษัตริย์ตั้งแต่ 732 ปีก่อนคริสตกาล

เมื่อเปคาห์ทรงเป็นพันธมิตรกับเรซีนกษัตริย์ชาวอารัมเพื่อโจมตีอาหัสกษัตริย์แห่งยูดาห์ อาหัสทรงขอความช่วยเหลือจากทิกลัทปิเลเสอร์ที่ 3 กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย ทิกลัทปิเลเสอร์ที่ 3 ทรงตกลง ยูดาห์จึงกลายมาเป็นรัฐบรรณาการของซีเรีย

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
 
* 
* Pritchard, James B., ed., *Ancient Near Eastern Texts Relating to the Old Testament* (3rd ed.; Princeton NJ: Princeton University Press, 1969)

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อิสราเอล
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือพงศ์กษัตริย์
หมวดหมู่:ราชวงศ์กาดี
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในทศวรรษ 730 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าคนในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:เหยื่อฆาตกรรมในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:เจ้าแผ่นดินที่ถูกปลดจากราชบัลลังก์
หมวดหมู่:ราชวงศ์เปคาห์
หมวดหมู่:กิเลอาด
โฮเชยา (กษัตริย์)

**โฮเชยา** (; , *Hōšēaʿ*, "ความรอด";  *A'úsiʾ* [*a-ú-si-ʾ*]; ) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 19 และลำดับสุดท้ายของราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ และเป็นบุตรชายของเอลาห์ (คนละคนกับกษัตริย์เอลาห์แห่งอิสราเอล) วิลเลียม เอฟ. ออลไบรท์ (William F. Albright) ระบุรัชสมัยของโฮเชยาไว้ที่ 732–721 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนเอ็ดวิน อาร์. ทีเลอ (Edwin R. Thiele) ระบุเป็น 732–723 ปีก่อนคริสตกาล 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อิสราเอล
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือพงศ์กษัตริย์
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในทศวรรษ 720 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าคนในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:เจ้าแผ่นดินที่ถูกปลดจากราชบัลลังก์
อีเรเน กัมแบร์

**อีเรเน กัมแบร์-กอร์โน** (; 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1926 – 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024) เป็นนักฟันดาบสากลชาวอิตาลีและแชมป์โอลิมปิกการแข่งประเภทฟอยล์

## ประวัติ
อีเรเน กัมแบร์ เกิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1926 ที่เมืองตรีเยสเต ประเทศอิตาลี เธอเริ่มสนใจการฟันดาบตั้งแต่อายุแปดขวบในเมืองตรีเยสเต ซึ่งการที่เธอเข้าไปเกี่ยวข้องกับการฟันดาบนั้นเป็นเรื่องบังเอิญ โดยแทนที่จะเข้าไปในห้องโถงที่เธอเคยฝึกยิมนาสติก เธอกลับเข้าไปในห้องโถงฟันดาบโดยไม่ได้ตั้งใจ เธอเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 4 ครั้ง ได้แก่ ลอนดอน (ค.ศ. 1948), เฮลซิงกิ (ค.ศ. 1952), โรม (ค.ศ. 1960) และโตเกียว (ค.ศ. 1964) 

หลังจากสำเร็จการศึกษาวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเคมีอุตสาหกรรม เธอได้เปิดตัวในการแข่งกีฬาโอลิมปิกที่ลอนดอนเมื่อ ค.ศ. 1948 ทว่าเธอเป็นฝ่ายแพ้ในรอบรองชนะเลิศ กระทั่งสี่ปีต่อมาที่การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่เฮลซิงกิ เธอต้องเผชิญหน้ากับอีโลนา เอเลค นักฟันดาบสากลชาวฮังการี วัย 45 ปี ซึ่งเคยเป็นแชมป์โอลิมปิกสองสมัย (ที่เบอร์ลินและลอนดอน) โดยเธอชนะการแข่งดังกล่าวด้วยคะแนน 4–3 จากนั้น เธอไม่ได้เข้าร่วมการแข่งกีฬาโอลิมปิกที่เมลเบิร์น เนื่องจากเธอกำลังตั้งครรภ์ ส่วนในการแข่งกีฬาโอลิมปิกที่กรุงโรม ค.ศ. 1960 เธอได้รับรางวัลเหรียญทองแดงประเภททีม ท้ายที่สุดเธอก็ได้เข้าร่วมทีมฟันดาบของอิตาลีในโอลิมปิกที่โตเกียว รวมถึงเธอได้รับหลายเหรียญรางวัลจากการแข่งฟันดาบชิงแชมป์โลก จากนั้นเธอเริ่มทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนทีมชาติในโอลิมปิกที่มิวนิก และอันโตเนลลา ราโญ ลูกศิษย์ของเธอคว้าเหรียญทองมาได้ นอกจากนี้ กัมแบร์ยังทำงานที่บริษัทเคมีภัณฑ์มอนเตดีซันในช่วงที่เธอเป็นนักฟันดาบ

## การเสียชีวิต
กัมแบร์เสียชีวิตที่เมืองลิสโซเนเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 สิริอายุได้ 98 ปี

## ความสำเร็จ
กัมแบร์ได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งฟอยล์ประเภทบุคคลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 ที่เมืองเฮลซิงกิ ส่วนในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 1960 ที่กรุงโรม เธอได้รับรางวัลเหรียญทองแดงจากการแข่ง*ฟอยล์ทีม* นอกจากนี้ เธอยังได้รับตำแหน่งชนะเลิศสองรายการ ได้แก่ รายการหนึ่งในประเภทบุคคล (ค.ศ. 1953) และอีกหนึ่งรายการกับทีมอิตาลี (ค.ศ. 1957) รวมถึงเหรียญรางวัลอีกหกเหรียญจากการแข่งฟันดาบชิงแชมป์โลก

## ดูเพิ่ม
* นักกีฬาหญิงชาวอิตาลีที่ได้เหรียญรางวัลหลายเหรียญจากการแข่งกีฬาโอลิมปิกและการแข่งชิงแชมป์โลก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:นักฟันดาบสากลหญิงชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักฟันดาบสากลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1948
หมวดหมู่:นักฟันดาบสากลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952
หมวดหมู่:นักฟันดาบสากลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1960
หมวดหมู่:นักฟันดาบสากลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
หมวดหมู่:นักกีฬาอิตาลีที่ได้เหรียญทองโอลิมปิก
หมวดหมู่:นักกีฬาอิตาลีที่ได้เหรียญทองแดงโอลิมปิก
การควบคุมอากาศยานหน้า

**การควบคุมอากาศยานหน้า** () คือการอำนวยเส้นทางและการชี้เป้าให้แก่อากาศยานโจมตีสนับสนุนทางอากาศโดยใกล้ชิด (CAS)  เพื่อให้มั่นใจว่าการโจมตีจะทำลายเป้าหมายที่กำหนดไว้โดยไม่ก่อให้เกิดอันตรายต่อกองกำลังฝ่ายเดียวกันหรือต่อพลเรือน ภารกิจนี้ดำเนินการโดย **ผู้ควบคุมอากาศยานหน้า** (Forward Air Controller, FAC)  ซึ่งอาจเป็นชุดเฉพาะกิจภาคพื้นดินหรือเป็นอากาศยานลำอื่นก็ได้

หน้าที่หลักของผู้ควบคุมอากาศยานหน้าคือการรับประกันความปลอดภัยของกองกำลังฝ่ายเดียวกันในขณะทำปฏิบัติการสนับสนุนทางอากาศโดยใกล้ชิด เนื่องจากเป้าหมายฝ่ายข้าศึกที่แนวรบมักตั้งอยู่ใกล้กับกองกำลังฝ่ายเดียวกัน จึงมีความเสี่ยงที่จะเกิดการหลงโจมตีฝ่ายเดียวกันระหว่างการโจมตีทางอากาศ อันตรายดังกล่าวเกิดขึ้นได้จากสองสาเหตุหลัก ได้แก่ อากาศยานผู้ทิ้งระเบิดไม่สามารถระบุเป้าหมายได้อย่างชัดเจน และไม่ทราบที่ตั้งจริงของกองกำลังฝ่ายเดียวกัน ปัจจัยอื่น เช่น การพรางตัว สถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง และความคลุมเครือในการข่าว ล้วนเพิ่มความเสี่ยงมากขึ้น ด้วยเหตุนี้ การมีผู้ควบคุมอากาศยานหน้าคอยนำทางและชี้เป้าจะช่วยลดความเสี่ยงดังกล่าว และเลี่ยงไม่ให้เกิดลูกหลงต่อผู้มิใช่พลรบที่อยู่ในบริเวณพื้นที่เป้าหมายการโจมตี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การสงครามทางอากาศ
วอลเลย์บอลหญิงโกปาอาเมริกา

**วอลเลย์บอลหญิงโกปาอาเมริกา** () หรือ **วอลเลย์บอลหญิงกอปาอาแมรีกา** () เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลนานาชาติประจำปี ซึ่งจัดโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้ (CSV) สำหรับทีมวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติชุดใหญ่ของทวีปอเมริกาใต้ ถือเป็นการแข่งขันระดับที่สอง รองจากการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์อเมริกาใต้

โกปาอาเมริกาได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 โดย มาร์โก ตูลิโอ ไทเชย์รา () ประธานสมาพันธ์ ในการประชุมสมัยสามัญครั้งที่ 76 ของสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้ ที่เมืองเบลูโอรีซองชี ประเทศบราซิล  การแข่งขันนี้จะมีบางทีมจากสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน (NORCECA) ได้รับเชิญเข้าร่วม และจะจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในช่วงเวลาเดียวกับการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก เพื่อเปิดโอกาสให้ทีมที่ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันระดับโลก

การแข่งขันที่สอดคล้องกันสำหรับประเภททีมชายคือ วอลเลย์บอลชายโกปาอาเมริกา

## สรุปผลการแข่งขัน
}''' -->
|
|
|
|
|
|
|}

## สรุปเหรียญรางวัล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Official website

หมวดหมู่:การแข่งขันวอลเลย์บอลในทวีปอเมริกาใต้
หมวดหมู่:การแข่งขันวอลเลย์บอลระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:การแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงระหว่างประเทศ
สมัยใหม่ตอนต้น

thumb|upright=1.3|แผนที่โลกปี ค.ศ. 1700 โดยเปาโล เปตรินี (Paolo Petrini)

**สมัยใหม่ตอนต้น** () คือยุคสมัยในประวัติศาสตร์ที่ถูกนิยามว่าเป็นส่วนหนึ่งของสมัยใหม่หรือก่อนหน้าสมัยใหม่ทันที โดยแบ่งตามประวัติศาสตร์ยุโรปและแนวคิดกว้าง ๆ เกี่ยวกับความทันสมัยเป็นหลัก ไม่มีวันที่แน่นอนที่บ่งบอกถึงจุดเริ่มต้นหรือจุดสิ้นสุดของสมัยใหม่ตอนต้น และขอบเขตของสมัยใหม่ตอนต้นอาจแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับสาขาประวัติศาสตร์ที่กำลังศึกษา โดยทั่วไป สมัยใหม่ตอนต้นถือว่ามีระยะเวลาตั้งแต่ประมาณต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 (ประมาณ ค.ศ. 1500–1800) ในบริบทของยุโรป สมัยใหม่ถูกนิยามว่าเป็นยุคสมัยหลังสมัยกลางและก่อนการมาถึงของความทันสมัย แต่ช่วงเวลาของขอบเขตเหล่านี้ยังไม่เป็นที่แน่ชัด ในบริบทของประวัติศาสตร์โลก คำว่าสมัยใหม่ตอนต้นมักถูกนำมาใช้แม้ในบริบทที่ไม่มี "สมัยกลาง" ที่เทียบเท่ากัน

เหตุการณ์และการเปลี่ยนแปลงทางประวัติศาสตร์ต่าง ๆ ถูกเสนอให้เป็นจุดเริ่มต้นของสมัยใหม่ตอนต้น รวมถึงการเสียกรุงคอนสแตนติโนเปิลในปี ค.ศ. 1453 การเริ่มต้นของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา การสิ้นสุดของสงครามครูเสด การปฏิรูปศาสนาในเยอรมนีซึ่งนำไปสู่การกำเนิดของนิกายโปรเตสแตนต์ และจุดเริ่มต้นของยุคแห่งการสำรวจ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการล่าอาณานิคมครั้งแรกของยุโรป จุดสิ้นสุดของสมัยนี้อยู่ที่เหตุการณ์การปฏิวัติฝรั่งเศส และบางครั้งก็รวมถึงการปฏิวัติอเมริกาหรือการขึ้นสู่อำนาจของนโปเลียน พร้อมกับการมาถึงของการล่าอาณานิคมครั้งที่สองของลัทธิจักรวรรดินิยมใหม่

ในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา นักประวัติศาสตร์ได้โต้แย้งว่า จากมุมมองทั่วโลก ลักษณะสำคัญที่สุดของสมัยใหม่ตอนต้นคือลักษณะโลกาภิวัตน์แบบดั้งเดิมซึ่งแผ่ขยายออกไปมากขึ้น พร้อมกันนี้เศรษฐกิจและสถาบันใหม่ ๆ ได้เกิดขึ้น โดยมีความซับซ้อนและแสดงออกในระดับโลกมากขึ้นตลอดสมัย และยังรวมถึงการเพิ่มขึ้นของอิทธิพลของลัทธิพาณิชยนิยมในฐานะทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ โดยแนวโน้มสำคัญอื่น ๆ ของสมัยนี้ ได้แก่ การพัฒนาวิทยาศาสตร์เชิงทดลอง ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีที่รวดเร็วขึ้น การเมืองภาคประชาชนที่เน้นเรื่องความเป็นฆราวาส การเดินทางที่เร่งตัวขึ้นอันเนื่องมาจากการพัฒนาแผนที่และการออกแบบเรือ และการเกิดขึ้นของรัฐชาติ

## บทนิยาม
สมัยใหม่ตอนต้นแบ่งย่อยออกเป็นสามสมัยหลัก ๆ ของประวัติศาสตร์ยุโรป ได้แก่ สมัยคลาสสิก สมัยกลาง และสมัยใหม่ คำว่า "สมัยใหม่ตอนต้น" ถูกเสนอขึ้นครั้งแรกโดยลินน์ ธอร์นไดค์ (Lynn Thorndike) นักประวัติศาสตร์สมัยกลาง ในผลงานของเขาในปี ค.ศ. 1926 ชื่อ *A Short History of Civilization* เพื่อเป็นทางเลือกที่กว้างกว่าคำว่ายุคฟื้นฟูศิลปวิทยา คำว่า "สมัยใหม่ตอนต้น" ถูกนำมาใช้ครั้งแรกในสาขาประวัติศาสตร์เศรษฐกิจในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1940 และ 1950 และค่อย ๆ แพร่หลายไปยังนักประวัติศาสตร์คนอื่น ๆ ในทศวรรษต่อมา และเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในหมู่นักวิชาการในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ยุคสมัยในประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สมัยใหม่
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์โลก
ประวัติศาสตร์เศรษฐกิจ

thumb|right|400px|จีดีพีต่อหัวประชากรของโลก ค.ศ. 1400–2003

**ประวัติศาสตร์เศรษฐกิจ** () คือการศึกษาประวัติศาสตร์โดยใช้เครื่องมือเชิงระเบียบวิธีทางเศรษฐศาสตร์ หรือให้ความสนใจเป็นพิเศษกับปรากฏการณ์ทางเศรษฐกิจ การวิจัยดำเนินการโดยใช้วิธีการทางประวัติศาสตร์ วิธีการทางสถิติ และการประยุกต์ใช้ทฤษฎีเศรษฐศาสตร์กับสถานการณ์และสถาบันทางประวัติศาสตร์ สาขาวิชานี้สามารถครอบคลุมหัวข้อที่หลากหลาย เช่น ความเท่าเทียม การเงิน เทคโนโลยี แรงงาน และธุรกิจ โดยเน้นที่การทำให้เศรษฐกิจกลายเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ การวิเคราะห์เศรษฐกิจในฐานะหน่วยพลวัต และการพยายามให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับวิธีการจัดโครงสร้างและแนวคิด

นักประวัติศาสตร์เศรษฐกิจใช้ทั้งข้อมูลเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพในการทำความเข้าใจบริบททางประวัติศาสตร์ที่เหตุการณ์ทางเศรษฐกิจสำคัญ ๆ เกิดขึ้น โดยมักมุ่งเน้นไปที่พลวัตเชิงสถาบันของระบบการผลิต แรงงาน และทุน รวมถึงผลกระทบของเศรษฐกิจต่อสังคม วัฒนธรรม และภาษา นักวิชาการในสาขานี้อาจวิเคราะห์จากมุมมองของสำนักความคิดเศรษฐกิจต่าง ๆ เช่น เศรษฐศาสตร์กระแสหลัก เศรษฐศาสตร์สำนักออสเตรีย เศรษฐศาสตร์สำนักมาคส์ เศรษฐศาสตร์สำนักชิคาโก และเศรษฐศาสตร์สำนักเคนส์

ประวัติศาสตร์เศรษฐกิจมีหลายสาขาวิชาย่อย วิธีการทางประวัติศาสตร์มักถูกนำมาใช้ในประวัติศาสตร์การเงินและธุรกิจ ซึ่งมีความทับซ้อนกับประวัติศาสตร์สังคม เช่น ประวัติศาสตร์ประชากรศาสตร์และประวัติศาสตร์แรงงาน ในสาขาวิชาย่อยไคลโอเมตริกส์ นักเศรษฐศาสตร์จะใช้วิธีการเชิงปริมาณ (เศรษฐมิติ) ส่วนในประวัติศาสตร์ทุนนิยม นักประวัติศาสตร์อธิบายจะประเด็นและกระบวนการทางประวัติศาสตร์เศรษฐกิจจากมุมมองทางประวัติศาสตร์

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เศรษฐกิจ
หมวดหมู่:สาขาวิชา
หมวดหมู่:สาขาของประวัติศาสตร์

## อ้างอิง
ชุลมุนกางเกงน้ำเงิน

**ชุลมุนกางเกงน้ำเงิน** () เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนว BL ที่อำนวยการสร้างโดย เทีย ไฟว์-วัน และอำนวยการผลิตโดย อ้ายฉีอี้ นำแสดงโดยภูมิสุวรรณ สุวรรณสถิตย์และภาสวิชญ์ ธรรมสังคีติ สร้างจากนวนิยาย LOVE SICK ชุลมุนกางเกงนํ้าเงิน นามปากกา INDRYTIMES 

ออกอากาศทางช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี ทุกวันอาทิตย์ เวลาเที่ยงคืน (เวลามาตรฐานไทย) ตั้งแต่วันที่ 14 กันยายน ถึง 22 ธันวาคม พ.ศ. 2567

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* ภูมิสุวรรณ สุวรรณสถิตย์ รับบท ปุณณ์
* ภาสวิชญ์ ธรรมสังคีติ รับบท โน่

### นักแสดงสมทบ
*กฤษฎิ์ งามธนกิจจา รับบท เอิ้น
*ปองภพ สำราญชัยกร รับบท พีท
*ธณัชพงศ์ ทวีทรัพย์มณี รับบท เป้อ
*พสิษฐ์ อรุณรัตนากุล รับบท มาวิน
*ดีพร้อม สุนทรสิทธิโสภา รับบท โอม
*วชิรวิทย์ อุ้ยตยะกุล รับบท ฟี่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ละครชายรักชายไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* ภูมิสุวรรณ สุวรรณสถิตย์ รับบท ปุณณ์
* ภาสวิชญ์ ธรรมสังคีติ รับบท โน่

### นักแสดงสมทบ
*กฤษฎิ์ งามธนกิจจา รับบท เอิ้น
*ปองภพ สำราญชัยกร รับบท พีท
*ธณัชพงศ์ ทวีทรัพย์มณี รับบท เป้อ
*พสิษฐ์ อรุณรัตนากุล รับบท มาวิน
*ดีพร้อม สุนทรสิทธิโสภา รับบท โอม
*วชิรวิทย์ อุ้ยตยะกุล รับบท ฟี่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ละครชายรักชายไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
เกดาลิยาห์

**เกดาลิยาห์** (;  หรือ ;  *Gəḏalyyā*)  เป็นบุคคลจากคัมภีร์ไบเบิลผู้เป็นผู้ว่าราชการของมณฑลเยฮูด เป็นบุตรชายของอาหิคัมผู้ช่วยชีวิตผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์ 

## ชื่อ
"เกดาลิยาห์" (;   หรือ , เขียนแบบอื่น ๆ ได้เป็น Gedalia, Gedallah, Gedalya, หรือ Gedalyah;  *Gəḏalyyā* หรือ  *Gəḏalyyāhū*) มีความหมายว่า "ยาห์ (เวห์) ทรงยิ่งใหญ่"

## ภูมิหลัง
เกดาลิยาห์เป็นบุตรชายของอาหิคัม (ผู้ช่วยชีวิตผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์) และเป็นหลานปู่ของชาฟาน (ผู้ถูกกล่าวถึงว่ามีความสัมพันธ์กับการค้นพบม้วนคำสอนซึ่งนักวิชาการบางคนระบุว่าเป็นแก่นของหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ

## การดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการ
ตามเรื่องเล่าในหนังสือเยเรมีย์และหนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 2 ในคัมภีร์ฮีบรู เกเดลิยาห์ได้รับการแต่งตั้งจากเนบูคัดเนสซาร์ที่ 2 กษัตริย์แห่งบาบิโลนให้เป็นผู้ว่าราชการของมณฑลเยฮูด ที่ก่อตั้งขึ้นหลังความพ่ายแพ้ของราชอาณาจักรยูดาห์และการถูกทำลายของเยรูซาเล็ม โดยก่อตั้งจากพื้นที่ซึ่งเคยเป็นราชอาณาจักรยูดาห์ เกดาลิยาห์ได้รับการสนับสนุนจากทหารรักษาการณชาวเคลเดียที่ประจำการอยู่ที่มิสปาห์ ชาวยิวที่ลี้ภัยไปในดินแดนโดยรอบเมื่อยินข่าวการแต่งตั้งเกดาลิยาห์ก็เดินทางกลับมายูดาห์

เกดาลิยาห์เริ่มส่งเสริมให้ประชาชนทำนาและปลูกองุ่นอย่างกระตือรือร้น จึงเป็นการวางรากฐานความมั่นคง หลายคนที่หลบหนีไปยังดินแดนใกล้เคียงระหว่างสงครามรู้สึกสนใจข่าวการพื้นตัวของชุมชน จึงเดินทางมาเข้าด้วยเกดาลิยาห์ที่มิสปาห์และได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีจากเกดาลิยาห์

## การถูกสังหาร
อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์พร้อมด้วยชาย 10 คนได้สังหารเกดาลิยาห์รวมถึงชาวยิวส่วนใหญ่ที่ร่วมด้วยกับเกดาลิยาห์ และชาวบาบิโลนหลายคนที่เนบูคัดเนสซาร์ทรงให้อยู่กับเกดาลิยาห์ () ชาวยูดาห์ที่เหลืออยู่หวาดกลัวการแก้แค้นของเนบูคัดเนสซาร์จึงหนีไปอียิปต์ แม้ว่าวันเวลาที่เกิดเหตุการณ์นี้จะไม่แน่ชัดในคัมภีร์ไบเบิล แต่อาจเกิดขึ้นเมื่อประมาณ 582 หรือ 581 ปีก่อนคริสตกาล () ประมาณ 4 หรือ 5 ปีกับ 3 เดือนหลังการทำลายเยรูซาเล็มและพระวิหารแรกเมื่อ 586 ปีก่อนคริสตกาล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในทศวรรษ 580 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:ชาวยิวที่ถูกลอบสังหาร
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือพงศ์กษัตริย์
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือเยเรมีย์
หมวดหมู่:เหยื่อฆาตกรรมในคัมภีร์ไบเบิล
เกมรักสลับมิติ

**เกมรักสลับมิติ** เป็นละครโทรทัศน์ไทยที่ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี ดัดแปลงมาจากละครโทรทัศน์เกาหลีใต้เรื่อง *[[W รักข้ามมิติ]]* นำแสดงโดยสุชาร์  มานะยิ่งและสุทธิรักษ์ ทรัพย์วิจิตร ร่วมด้วยชินวุฒ อินทรคูสิน, ชนนิกานต์ เนตรจุ้ยและวรพรต ฝั้นธรรมครั้ง

## ออกอากาศ

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* สุชาร์ มานะยิ่ง รับบท นิสา
: ศัลยแพทย์ ลูกสาวของธเนศผู้สร้างเกม Better World 
* สุทธิรักษ์ ทรัพย์วิจิตร รับบท อคิณ
: พระเอกในเกม Better World

### นักแสดงสมทบ
* ชินวุฒ อินทรคูสิน รับบท ปกรณ์
: แพทย์รุ่นพี่ที่แอบชอบนิสา
* ชนนิกานต์ เนตรจุ้ย รับบท เอมิลี่
: ผู้ช่วยคนสนิทของอคิณ ที่แอบชอบอคิณ
* พีท ทองเจือ รับบท คริส ทวีกิจเกียรติ
: พ่อของอคิณ และเป็นเจ้าของบริษัท Better World
* วรพรต ฝั้นธรรมครั้ง รับบท ลีโอ
: บอดี้การ์ดส่วนตัวของอคิณ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3 เอชดี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยแนวแฟนตาซี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวผจญภัยไทย
หารักด้วยใจเธอ

**หารักด้วยใจเธอ** () เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม ออกอากาศทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25นำแสดงโดยชานน สันตินธรกุลและทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ เป็นการสร้างใหม่จากละครโทรทัศน์จีนเรื่อง *[[รักแรกของสาวใหญ่]]* ซึ่งออกอากาศครั้งแรกในปี ค.ศ. 2020

ละครเรื่องนี้ร่วมผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวีและ อินไซต์ เอนเตอร์เทนเมนท์ และตัวอย่างละครได้รับการเผยแพร่ในงาน "GMMTV23 Diversely Yours" ซึ่งเป็นงานแถลงข่าวเปิดตัวละครเรื่องใหม่ของจีเอ็มเอ็มทีวี ที่จัดขึ้นที่ยูเนียนฮอลล์เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ รับบท หยิน
* ชานน สันตินธรกุล รับบท เชน
* สหรัถ สังคปรีชา รับบท เรย์
* พิรพัฒน์ วัฒนเศรษสิริ รับบท หยาง
* ปาณิสรา หยาง รับบท มิ้นท์

### นักแสดงสมทบ
* ศุภกร ศรีโพธิ์ทอง รับบท แชมป์
* นีร สุวรรณมาศ รับบท แซนดี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องจีเอ็มเอ็ม 25
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยจีเอ็มเอ็มทีวี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย เขตต์ ฐานทัพ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่ถ่ายทำในประเทศไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
ข้อตกลงเฮลซิงกิ

**ข้อตกลงเฮลซิงกิขั้นสุดท้าย** () หรือที่เรียกอีกอย่างว่า **ข้อตกลงเฮลซิงกิ** หรือ **ปฏิญญาเฮลซิงกิ** เป็นเอกสารที่ลงนามในการประชุมปิดการประชุมว่าด้วยความมั่นคงและความร่วมมือในยุโรป (CSCE) ระยะที่สาม ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ ระหว่างวันที่ 30 กรกฎาคม ถึง 1 สิงหาคม พ.ศ. 2518 หลังจากการเจรจาสองปีที่รู้จักกันในชื่อกระบวนการเฮลซิงกิ ประเทศยุโรปทั้งหมดในขณะนั้น ยกเว้นอันดอร์ราและสาธารณรัฐประชาชนแอลเบเนีย รวมถึงสหรัฐอเมริกาและแคนาดา (รวม 35 รัฐที่เข้าร่วม) ได้ลงนามในข้อตกลงขั้นสุดท้าย เพื่อพยายามปรับปรุงความผ่อนคลายระหว่างกลุ่มตะวันออกและกลุ่มตะวันตก อย่างไรก็ตาม ข้อตกลงเฮลซิงกิไม่มีผลผูกพัน เนื่องจากไม่มีสถานะเป็นสนธิสัญญาที่ต้องให้รัฐสภาให้สัตยาบัน บางครั้งคำว่า "กติกาสัญญาเฮลซิงกิ" ก็ถูกใช้อย่างไม่เป็นทางการเช่นกัน
## มาตรา
ในคำจำกัดความของการประชุมว่าด้วยความมั่นคงและความร่วมมือในยุโรป มีการจัดกลุ่มหรือตะกร้าสี่แบบ ในตะกร้าแรก “ปฏิญญาว่าด้วยหลักการที่ชี้นำความสัมพันธ์ระหว่างประเทศที่เข้าร่วม” (หรือที่เรียกว่า “สิบประการ”) ได้ระบุประเด็นสำคัญ 10 ประการดังต่อไปนี้:

ตะกร้าที่สองให้คำมั่นสัญญาถึงความร่วมมือทางเศรษฐกิจ วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี อำนวยความสะดวกในการติดต่อทางธุรกิจและความร่วมมือทางอุตสาหกรรม เชื่อมโยงเครือข่ายการขนส่งเข้าด้วยกัน และเพิ่มการไหลเวียนของข้อมูล ตะกร้าที่สามเกี่ยวข้องกับพันธสัญญาที่จะปรับปรุงบริบทของมนุษย์ เช่น การรวมตัวของครอบครัว การแต่งงาน และการเดินทาง นอกจากนี้ยังมุ่งพัฒนาสภาพความเป็นอยู่ของนักข่าวและขยายการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม ตะกร้าที่สี่เกี่ยวข้องกับขั้นตอนการติดตามการดำเนินงานและการวางแผนการประชุมในอนาคต

### เสรีภาพทางด้านข่าวสาร
สหรัฐอเมริกาได้พยายามหาบทบัญญัติที่จะห้ามการรบกวนสัญญาณวิทยุ แต่ไม่สามารถบรรลุฉันทามติได้เนื่องจากถูกคัดค้านจากสหภาพโซเวียต ถึงกระนั้น ฝ่ายตะวันตกยังเชื่อว่าการรบกวนสัญญาณเป็นสิ่งผิดกฎหมายภายใต้ถ้อยคำที่ตกลงกันไว้สำหรับ "การขยายการเผยแพร่ข้อมูลที่ออกอากาศทางวิทยุ" สหภาพโซเวียตเชื่อว่าการรบกวนสัญญาณเป็นการตอบสนองทางกฎหมายที่ชอบธรรมต่อการออกอากาศ ซึ่งพวกเขาโต้แย้งว่าเป็นการละเมิดวัตถุประสงค์กว้าง ๆ ของข้อตกลงเฮลซิงกิในการ "บรรลุผลประโยชน์ของความเข้าใจร่วมกันระหว่างประชาชนและเป้าหมายที่กำหนดไว้ในการประชุม"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Full text of the Final Act, 1975 Conference on Security and Co-operation in Europe
* United States Helsinki Commission
* Scan of the original copy with signatures  (PDF)
* Signing of the Final Act on August 1st 1975
* OSCE Magazine October 2005: ''Special anniversary issue: 30 years of the Helsinki Final Act, 1975-2005''
* The Helsinki process and the death of communism
* Interview with Henry Kissinger discusses Helsinki Accords during Soviet Repression in Poland from the Dean Peter Krogh Foreign Affairs Digital Archives
* The Helsinki Final Act: Resources for Understanding its Creation, Implementation and Legacy (see the nameplates at the photo)

หมวดหมู่:สนธิสัญญาสงครามเย็น
หมวดหมู่:กิจกรรมที่จัดขึ้นในเฮลซิงกิ
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์เยอรมนีตะวันออก–เยอรมนีตะวันตก
เมเรกิ

** เมเรกิ** () เป็นศักราชของญี่ปุ่น () ในยุคเอโดะ เกิดขึ้นหลังศักราช*[[โจโอ (ยุคเอโดะ)|โจโอ]]* และก่อนศักราช*[[มันจิ (ศักราช)|มันจิ]]* ศักราชนี้กินระยะเวลาจากเมษายน ค.ศ. 1655 ถึงกรกฎาคม ค.ศ. 1658 

จักรพรรดิที่ครองราชย์ในศักราชนี้คือจักรพรรดิโกะ-ไซ 

## การเปลี่ยนศักราช
* **ค.ศ. 1655** *เมเรกิกันเน็ง* : มีการเปลี่ยนชื่อศักราชเพื่อระบุปีขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดิโกะ-ไซ ศักราชก่อนหน้าสิ้นสุดในปี*โจโอ* ที่ 4, วันที่ 13 เดือน 4

## เหตุการณ์ในปี''เมเรกิ''
* **ค.ศ. 1655** (*เมเรกิที่ 1*): เอกอัครราชทูตคนใหม่จากเกาหลีเดินทางถึงญี่ปุ่น
* **ค.ศ. 1655** (*เมเรกิที่ 1*): อดีตจักรพรรดิเสด็จไปชูงากูอิงริกีวเป็นครั้งแรก
* **2–3 มีนาคม ค.ศ. 1657** (*เมเรกิที่ 3, วันที่ 18-19 เดือน 1*): นครเอโดะถูกเผาไหม้อย่างหนักจากเพลิงไหม้ครั้งใหญ่แห่งปีเมเรกิ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* Nussbaum, Louis Frédéric and Käthe Roth. (2005). *Japan Encyclopedia*. Cambridge: Harvard University Press. ; OCLC 48943301
* Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1956). *Kyoto: The Old Capital of Japan, 794–1869*. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 
* Screech, Timon. (2006). ''Secret Memoirs of the Shoguns: Isaac Titsingh and Japan, 1779-1822.'' London: RoutledgeCurzon. ; OCLC 65177072
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Ōdai Ichiran]]*; ou,  ''Annales des empereurs du Japon''.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691

## แหล่งข้อมูลอื่น
* National Diet Library, "The Japanese Calendar" -- historical overview plus illustrative images from library's collection
* National Archives of Japan map of Edo before disastrous fire in 3rd year of ''Meiwa'' (1657)
* National Archives of Japan photograph of Ryogoku bridge (1875), first built over Sumida River after Meireki fire

หมวดหมู่:ศักราชญี่ปุ่น
อาถรรพเวท

**อาถรรพเวท** (  ,    มาจากคำว่า **' แปลว่า "นักบวช" และ **' แปลว่า "ความรู้") หรือคือ "คลังความรู้ของอาถรรพวัน (*)* ซึ่งเป็นขั้นตอนสำหรับชีวิตประจำวัน" คัมภีร์นี้อยู่ในคัมภีร์พระเวทเล่มที่ 4 และเป็นส่วนเพิ่มเติมล่าสุด

ภาษาของอาถรรพเวทแตกต่างจากภาษาสันสกฤตฤคเวทโดยยังคงรักษาร่องรอยโบราณของภาษาอินโด–ยุโรปที่เก่ากว่าพระเวท คัมภีร์ประกอบด้วยเพลงสวด 730 บทพร้อมมนต์ประมาณ 6,000 บท แบ่งออกเป็น 20 เล่ม ประมาณหนึ่งในหกของอาถรรพเวทดัดแปลงบทกวีจากฤคเวท  และยกเว้นเพียงเล่มที่ 15 และ 16 ส่วนใหญ่จะเป็นร้อยกรองที่แต่งด้วยฉันทลักษณะเวทหลากหลายรูปแบบ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คัมภีร์ของศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:พระเวท
วอลเลย์บอลหญิงนอร์เซกาแชมเปียนส์คัพ

**วอลเลย์บอลหญิงนอร์เซกาแชมเปียนส์คัพ** () เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงสำหรับทีมชาติชุดใหญ่ของอเมริกาเหนือ ซึ่งจัดโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน (นอร์เซกา) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2015 และจัดขึ้นทุกสี่ปี

ในปี ค.ศ. 2015 การแข่งขันใช้เป็นรอบคัดเลือกสำหรับวอลเลย์บอลหญิงเวิลด์คัพ 2015 และปี ค.ศ. 2019 เป็นรอบคัดเลือกเพื่อหาทีมที่ชนะเลิศเข้าแข่งขันโอลิมปิกรอบคัดเลือกโซนอเมริกาเหนือ

## สรุปผลการแข่งขัน

## สรุปเหรียญรางวัล

## ดูเพิ่ม
* วอลเลย์บอลชายนอร์เซกาแชมเปียนส์คัพ
* นอร์เซกาวิมินส์ไฟนอลโฟร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Official website

หมวดหมู่:การแข่งขันวอลเลย์บอลในทวีปอเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:การแข่งขันวอลเลย์บอลระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:การแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงระหว่างประเทศ
นอร์เซกาวิมินส์ไฟนอลโฟร์

**นอร์เซกาวิมินส์ไฟนอลโฟร์** () เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลนานาชาติประจำปี ซึ่งจัดโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน (นอร์เซกา) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2020 สำหรับทีมชาติชุดใหญ่ของอเมริกาเหนือ 4 อันดับแรกที่ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก การแข่งขันครั้งแรกเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 2022 โดยให้สิทธิ์ทีมที่ชนะเลิศเข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงแชลเลนเจอร์คัพ และตั้งแต่ ปี ค.ศ. 2023 เป็นต้นมา การแข่งขันนี้จะให้คะแนนสะสมอันดับโลกเพื่อใช้เป็นการคัดเลือกโดยตรงเข้าสู่วอลเลย์บอลเนชันส์ลีก

## สรุปผลการแข่งขัน

## สรุปเหรียญรางวัล

## ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน

## ดูเพิ่ม
* นอร์เซกาเมนส์ไฟนอลโฟร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Official website

หมวดหมู่:การแข่งขันวอลเลย์บอลในทวีปอเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในแคริบเบียน
หมวดหมู่:การแข่งขันวอลเลย์บอลระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:การแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงระหว่างประเทศ
ช้าง เอฟเอคัพ 2568–69

**ไทยเอฟเอคัพ 2568–69** (หรือ **ช้าง เอฟเอคัพ 2568–69** ตามชื่อผู้สนับสนุนหลัก) เป็นการแข่งขันไทยเอฟเอคัพ ฤดูกาลที่ 32 โดยจัดการแข่งขันแบบแพ้คัดออก จัดขึ้นโดยสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ซึ่งทีมที่ชนะเลิศจะได้สิทธิ์เป็นตัวแทนจากไทยในการแข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกอีลิท รอบคัดเลือกเพลย์ออฟ

## ปฏิทินการแข่งขัน

## รอบการแข่งขัน
### รอบคัดเลือก
การจับสลากรอบคัดเลือกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม 2568 โดยมีทั้งหมด 64 สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน ประกอบด้วยทีมจากไทยลีก 2 จำนวน 11 สโมสร, ไทยลีก 3 จำนวน 33 สโมสร, ไทยแลนด์ เซมิโปรลีก จำนวน 8 สโมสร และไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก จำนวน 12 สโมสร โดยแบ่งเป็นการแข่งขันทั้งหมด 32 คู่ และอีก 16 สโมสรจะได้สิทธิ์ผ่านเข้าสู่รอบ 64 ทีมสุดท้ายโดยอัตโนมัติ การแข่งขันจะมีขึ้นในวันที่ 24 กันยายน 2568

### รอบ 64 ทีมสุดท้าย
สโมสรที่ผ่านเข้ารอบจากรอบแรก 16 สโมสร รวมกับสโมสรที่ชนะผ่านอีก 32 สโมสร และสโมสรในไทยลีกอีก 16 สโมสร เข้าแข่งขันในรอบ 64 ทีมสุดท้าย โดยการจับสลากประกบคู่มีขึ้นเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม 2568 เวลา 13:30 น.การแข่งขันมีขึ้นในวันที่ 29 และ 30 ตุลาคม 2568

### รอบ 32 ทีมสุดท้าย
สโมสรที่ผ่านเข้ารอบจากรอบ 64 ทีมสุดท้าย 32 สโมสร (ประกอบด้วยทีมจากไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก 1 สโมสร,ไทยแลนด์ เซมิโปรลีก 1 สโมสร, ไทยลีก 3 จำนวน 9 สโมสร, ไทยลีก 2 จำนวน 6 สโมสร และไทยลีก 15 สโมสร) เข้าแข่งขันในรอบ 32 ทีมสุดท้าย โดยการจับสลากประกบคู่มีขึ้นเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน 2568 เวลา 14:00 น. ณ ห้องบอลรูม สโมสรราชพฤกษ์ การแข่งขันมีขึ้นในวันที่ 20 และ 21 ธันวาคม 2568

## สถิติ
## ดูเพิ่ม
## อ้างอิง

68–69
หมวดหมู่:ฟุตบอลไทยในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ฟุตบอลไทยในปี พ.ศ. 2569
การจัดการจดหมายเหตุ

**การจัดการจดหมายเหตุ** () คือสาขาการจัดการที่เกี่ยวข้องกับการดูแลรักษาและใช้จดหมายเหตุ โดยทั้งการได้มา, การดูแล, การจัดระเบียบ, การบรรยาย และการเรียกคืนเอกสารจากองค์การไปยังคลังจดหมายเหตุ เมื่อเอกสารได้ถูกคัดเลือกและถูกย้ายไปคลังจดหมายเหตุ เอกสารดังกล่าวจะกลายเป็นจดหมายเหตุ

## ขั้นตอน
ขั้นตอนการจัดการจดหมายเหตุประกอบไปด้วยการได้มาและรับเอกสารจากสำนักงานของเอกสารต้นทาง ก่อนที่จะมาจัดระเบียบและบรรยายเอกสารดังกล่าวตามหลักฐานและข้อปฏิบัติทางด้านจดหมายเหตุ และจัดทำด้านการสืบค้นให้สามารถเข้าถึงจดหมายเหตุดังกล่าวได้อย่างสะดวก

## การเข้าถึง
อีกหนึ่งประเด็นที่มีความสำคัญในการจัดการจดหมายเหตุคือการที่ผู้เข้ามาใช้ทุกคนงานสามารถเข้าถึงจดหมายเหตุและวัตถุของจดหมายเหตุได้โดยไม่ว่าบุคคลนั้นจะมีความสามารถทางด้านร่างกายแบบใด โดยส่วนใหญ่ในปัจจุบันองค์การของนักจดหมายเหตุและบรรณารักษ์มักจะมีทรัพยากรความรู้ให้กับนักจดหมายเหตุเกี่ยวกับวิธีการจัดการจดหมายเหตุเพื่อให้สามารถเข้าโดยง่ายดาย ทั้งนี้นักจดหมายเหตุและบรรณารักษ์ที่ดูแลเกี่ยวกับเอกสารพิเศษต่างมีประเด็นปัญหาเกี่ยวกับการที่สาธารณชนสามารถเข้าถึงทรัพยากรได้ง่ายยิ่งขึ้น โดยเฉพาะจดหมายเหตุบางส่วนที่ได้ถูกจัดเก็บขึ้นมาก่อนหน้าที่จะมีการพิจารณาถึงเรื่องการเข้าถึง

## ดูเพิ่ม
* การจัดการสะสม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การจัดการความรู้
หมวดหมู่:ระบบสารสนเทศ
หมวดหมู่:กรุ๊ปแวร์
หมวดหมู่:คำศัพท์ธุรกิจ
หมวดหมู่:ไฮเปอร์เท็กซ์
หมวดหมู่:บรรณารักษศาสตร์และสารนิเทศศาสตร์
ปากกัด ตีนถีบ

***ปากกัด ตีนถีบ*** เป็นภาพยนตร์แอคชั่นสยองขวัญ ไทยปี พ.ศ. 2568 กำกับโดย กัลป์ กัลย์จาฤก นำแสดงโดย ปริญ สุภารัตน์, ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์ และ วันเวลา บุญนิธิไพสิฐ ออกฉายทั่วโลกทาง เน็ตฟลิกซ์ เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2568 ผสมผสานองค์ประกอบของศิลปะการต่อสู้และซอมบี้สยองขวัญ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับความสนใจจากฉากแอ็กชั่นที่รวดเร็ว ท่าเต้นมวยไทย และฉากดิสโทเปีย 

ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายทั่วโลกบน เน็ตฟลิกซ์ และได้รับคำวิจารณ์เชิงบวกจากนักวิจารณ์ นอกจากนี้ยังติดอันดับ 1 ใน 10 ภาพยนตร์ยอดนิยมของ เน็ตฟลิกซ์ ทั่วโลกอีกด้วย  

## โครงเรื่อง
ในอนาคตที่เลวร้าย โลกต้องเผชิญกับปัญหาขาดแคลนอาหารและภัยพิบัติที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ โดยน้ำแข็งที่ละลายทำให้แบคทีเรียอายุนับล้านปีหลุดออกมา 

สิงห์ อดีตนักมวยไทยต้องการกลับบ้านเกิดที่เชียงดาว เพื่อเริ่มต้นชีวิตอันเงียบสงบกับ ริน แฟนสาวซึ่งมีอาชีพเป็นหมอ ในงานสุดท้ายของเขา สิงห์เดินทางไปกรุงเทพฯ ในฐานะคนขับรถพร้อมกับเกรียง ลูกพี่ของเขา เพื่อส่งมอบตู้คอนเทนเนอร์ที่บรรทุกปลาจากเรือบรรทุกสินค้าที่จมลงของ VS Corporation โดยที่พวกเขาไม่รู้ตัวเลยว่าปลาพวกนี้ปนเปื้อนด้วยเชื้อโรคที่ไม่รู้จัก ซึ่งทำให้เจ้าหน้าที่ระดับสูงของ VS ป่วย เขาถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลที่รินทำงานอยู่ และเสียชีวิตก่อนที่จะฟื้นคืนชีพและกัดคนไข้และเจ้าหน้าที่ ทำให้เกิดการติดเชื้อซอมบี้ซึ่งนำไปสู่การปิดโรงพยาบาล

## นักแสดงและตัวละคร
[thumb|[ปริญ สุภารัตน์]]
[thumb|[ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์]]
### นักแสดงหลัก
* ปริญ สุภารัตน์ รับบทเป็น สิงห์
: อดีตนักมวยไทย
* ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์ รับบทเป็น ริน
: แพทย์ประจำโรงพยาบาลและแฟนสาวของสิงห์
* วันเวลา บุญนิธิไพสิฐ รับบท เพื่อน
* จอนนี่ แอนโฟเน รับบทเป็น วสุ
### นักแสดงสมทบ
* พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร รับบทเป็น มิงค์
* เจสัน ยัง รับบทเป็น คิม
* กีรติ ศิวะเกื้อ รับบทเป็น ภูริช
* เท่าฟ้า มณีประสพโชค รับบทเป็น บอย
* ภูมิพัฒน์ ชาติสุริยเกียรติ รับบทเป็น พิทักษ์
### นักแสดงรับเชิญ
* นะโม ทองกำเหนิด รับบทเป็น ภูมิ
* ศรชัย ฉัตรวิริยะชัย รับบทเป็น กฤษ
: ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ
* กิตติพล เกศมณี รับบทเป็น เสกสรร
: ผู้บัญชาการกองกำลังป้องกันประเทศ
* ปานใจ ศิริสุวรรณ รับบทเป็น ตัวละครซอมบี้พิเศษ

### ผู้ให้เสียงพากย์
* เปรมสุดา สันติวัฒนา รับบทเป็น ผู้สื่อข่าว
* จิระ ยั่งยืน รับบทเป็น นักข่าว, ผู้ข่าวประกาศหน่วยปฏิบัติการพิเศษ T04, ผู้ข่าวประกาศรัฐบาล
กัลป์ กัลย์จาฤก กำกับภาพยนตร์โดยบทภาพยนตร์ของ ณัฐ นวลแพง วีรสุ วรรพจน์ วทัญญู อิงควิวัฒน์ และชลนที อักษรสิงห์ชัย 

ผู้กำกับกัลป์ กัลย์จาฤก อธิบายกับ เน็ตฟลิกซ์ ว่าพวกเขาต้องการสำรวจว่าการต่อสู้กับซอมบี้ด้วย มวยไทย นั้นเป็นอย่างไร และเขายังเสริมด้วยว่าไม่ได้ใช้ CGI เพื่อสร้างภาพดิบและเลือดสาด เขากล่าวว่าซอมบี้แต่ละตัวถูกสร้างขึ้นด้วยการแต่งหน้าเพียงอย่างเดียว พวกเขายังใช้เอฟเฟกต์จริงในภาพยนตร์และเน้นเสียงแอ็คชั่นให้โดดเด่น และชื่อของภาพยนตร์มาจากชื่อทางประวัติศาสตร์ของประเทศไทยคือ สยาม แต่ใช้ตัว "Z" ซึ่งหมายถึงซอมบี้ 

## การเผยแพร่
ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายทาง เน็ตฟลิกซ์ เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2025 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์มวยไทยไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ต้นฉบับของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:แม่แบบวันที่ฉายภาพยนตร์ที่มีวันฉาย 1 วัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
ตำบลเหล่ากลาง

**เหล่ากลาง** หรือชื่อเดิมคือ "**ตำบลกุดฆ้องชัย**" เป็นตำบลในอำเภอฆ้องชัย จังหวัดกาฬสินธุ์ เดิมเป็นพื้นที่ของตำบลหนองแปน อำเภอกมลาไสย 

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลเหล่ากลาง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลหนองแปน (อำเภอกมลาไสย)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลธัญญา (อำเภอกมลาไสย)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลลำชี
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลฆ้องชัยพัฒนา

## ประวัติ
เหล่ากลาง หรือชื่อเดิม "กุดฆ้องชัย" เดิมเป็นหมู่บ้านในตำบลหนองแปน อำเภอกมลาไสย ปี พ.ศ. 2493 ได้แยก 20 หมู่บ้านจัดตั้งขึ้นเป็น ตำบลกุดฆ้องชัย ต่อมาแยก 11 หมู่บ้านของตำบลกุดฆ้องชัย จัดตั้งเป็นตำบลลำชี ซึ่งทำให้หมู่ 7 บ้านกุดฆ้องชัย นำไปตั้งเป็นหมู่ที่ 3 บ้านกุดฆ้องชัย ของตำบลลำชี และปี พ.ศ. 2538 มีการแบ่งพื้นที่บางส่วนของ 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลหนองแปน ตำบลลำชี และตำบลกุดฆ้องชัย ตั้งขึ้นเป็นตำบลฆ้องชัยพัฒนา ซึ่งหมู่ 3 บ้านกุดฆ้องชัย ของตำบลลำชี นำไปตั้งเป็นหมู่ที่ 8 บ้านกุดฆ้องชัย ของตำบลฆ้องชัยพัฒนา

นายชัยรัตน์ มาประณีต ผู้ว่าราชการจังหวัดกาฬสินธุ์ ได้พิจารณาชื่อตำบลกุดฆ้องชัย กิ่งอำเภอฆ้องชัย อำเภอกมลาไสย ไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง เนื่องจากพื้นที่บ้านกุดฆ้องชัย อยู่ในเขตตำบลฆ้องชัยพัฒนา เพื่อป้องกันความสับสนของประชาชน จึงได้เปลี่ยนชื่อตำบลเป็น *เหล่ากลาง* โดยมีชื่อมาจากป่าไม้นานาชนิดอยู่บริเวณศูนย์กลางของทุกหมู่บ้านในตำบล

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลเหล่ากลางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านตูม
* **หมู่ที่ 2** บ้านตูม
* **หมู่ที่ 3** บ้านคุยโพธิ์
* **หมู่ที่ 4** บ้านหัวนาคำ
* **หมู่ที่ 5** บ้านหัวโนนเปลือย
* **หมู่ที่ 6** บ้านกระเดา
* **หมู่ที่ 7** บ้านหัวหนอง
* **หมู่ที่ 8** บ้านโนนทัน

## อ้างอิง

เหล่ากลาง
เหล่ากลาง
มารีอา เคอนิกกินเด็สฟรีเดินส์

**มารีอา, คือนีกิน เด็ส ฟรีเดินส์** (; มารีย์, ราชินีแห่งสันติภาพ) เป็นโบสถ์คาทอลิกในเนฟีเก็ส (Neviges) ในเฟ็ลแบร์ท รัฐนอร์ทไรน์-เว็สฟาเลิน ประเทศเยอรมนี โดยมีสถานะเป็นจุดหมายปลายทางการจาริกแสวงบุญที่สำคัญของคริสต์ศาสนิกชนย้อนไปได้ถึงปี 1676 เนฟีเก็สในอดีตเป็นที่ตั้งของอารามคณะฟรังซิสกัน จากปี 1675 ถึงปลายปี 2019 

โบสถ์หลังหนึ่งซึ่งอุทิศแพ่การปฏิสนธินิรมลในปี 1728 มีขนาดเล็กเกินไปกว่าจำนวนของศรัทธาชนในศตวรรษที่ 20 ด้วยแรงบันดาลใจจากคณะวาติกันที่สอง พระคาร์ดินัล โยเซ็ฟ ฟริงส์ แห่งสังฆมณฑลคืล์น มีแนวคิดเปิดกว้างต่อการออกแบบโบสถ์หลังใหม่นี้ ก็อทฟรีด บืฮ์ม ออกแบบอาคารหลังนี้ด้วยสถาปัตยกรรมบรูทัลลิสต์และได้รับการอนุมัติโดยพระคาร์ดินัลเอง โบสถ์ประกอบพิธีอุทิศในปี 1968 ถือเป็นโบสถ์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองของสังฆมณฑลคืล์น รองจากอาสนวิหารคืล์นเท่านั้น 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
อินโทร (เอนด์ออฟเดอะเวิลด์)

----
"**อินโทร (เอนด์ออฟเดอะเวิลด์) **" () เป็นเพลงของอารีอานา กรานเด นักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน และเป็นเพลงเปิดของ*[[อีเทอร์นอลซันไชน์ (อัลบั้ม)|อีเทอร์นอลซันไชน์]]* (2024) อัลบั้มสตูดิโอลำดับที่ 7 เธอเป็นคนเขียนเนื้อเพลงและผลิตร่วมกับชินตาโร ยาซูดะ, นิก ลี และแอรอน ปารีส เพลงนี้มีการเน้นเสียงร้องของกรานเดให้ดังกว่าเสียงดีดกีตาร์ เครื่องสายอ่อน และเสียงประสาน เนื้อหาของเพลงสะท้อนถึงความสงสัยและความวิตกกังวลของกรานเดต่อความสัมพันธ์ที่ไม่แน่นอน เพลงอินโทรฉบับขยายและฉบับร้องสดถูกนำไปเผยแพร่เป็นชุดอัลบั้มแบบดีลักซ์

นักวิจารณ์ส่วนใหญ่ให้เสียงวิจารณ์"อินโทร (เอนด์ออฟเดอะเวิลด์)"ในเชิงบวก โดยให้ความเห็นถึงความสำคัญในฐานะเพลงเปิดอัลบั้ม และชื่นชมงานโปรดักชัน เพลงนี้พุ่งขึ้นถึงอันดับที่ 19 ในชาร์ต''บิลบอร์ด''โกลบอล 200 และติดสิบอันดับแรกในชาร์ตของประเทศมาเลเซีย ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ และเวียดนาม เพลงนี้ติดชาร์ตในหลายประเทศ และได้รับการรับรองในบราซิล แคนาดา นิวซีแลนด์ และสหราชอาณาจักร

## ภูมิหลังและเผยแพร่
อารีอานา กรานเดเริ่มทำผลงานสำหรับ*[[อีเทอร์นอลซันไชน์ (อัลบั้ม)|อีเทอร์นอลซันไชน์]]* อัลบั้มสตูดิโอที่ 7 หลังการนัดหยุดงานของ SAG-AFTRA ค.ศ. 2023 ที่ทำให้การถ่ายทำภาพยนตร์*[[วิคเค็ด (มิวสิคัล)#ดัดแปลงเป็นภาพยนตร์|วิคเค็ด]]* ซึ่งเธอแสดงเป็นกลินดา ต้องหยุดชะงัก กรานเดวางแนวคิดให้อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มคอนเซ็ปต์ที่ประกอบด้วย "การประพันธ์เพลงที่มีความเข้มข้นของเรื่องราว ประสบการณ์เดียวกัน ในระดับที่ต่างกัน" เธอเขียนเพลง "อินโทร (เอนด์ออฟเดอะเวิลด์)" ร่วมกับชินตาโร ยาซูดะ, นิก ลี และแอรอน ปารีส โดยลีรายงานว่า เพลงนี้ถูกออกแบบให้เป็นบทคู่ขนานกับเพลงปิดอัลบั้ม "Ordinary Things"

"อินโทร (เอนด์ออฟเดอะเวิลด์)" เป็นหนึ่งในสามเพลงแรกที่ประกาศไว้ในอัลบั้ม*อีเทอร์นอลซันไชน์*เมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2024 และเผยแพร่พร้อมกับอัลบั้มในฐานะเพลงเปิดโดยรีพับลิกเรเคิดส์เมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 2024 เพลงฉบับร้องสดได้รับการเผยแพร่แบบเซอร์ไพรส์เป็นส่วนหนึ่งของชุด *Eternal Sunshine* *Slightly Deluxe and Also Live* เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม เพลงนี้มาพร้อมกับวิดีโอการแสดงสด ซึ่งเป็นตอนแรกจากทั้งหมดเจ็ดตอนในซีรีส์แสดงสดของอัลบั้ม กรานเดและวงดนตรีที่มี 10 คนได้แสดงเพลงนี้ในรูปแบบออร์เคสตรา โดยมีท่อนร้องใหม่จากกรานเด—Hannah Dailey จาก *[[Billboard (magazine)|Billboard]]* กล่าวว่าเธอได้เพิ่ม "อารมณ์สดใหม่" เพลงฉบับขยายนำไปเผยแพร่ในอัลบั้ม *[[อีเทอร์นอลซันไชน์ดีลักซ์: ไบร์ตเตอร์เดส์อะเฮด|ไบร์ตเตอร์เดส์อะเฮด]]* ฉบับดีลักซ์เมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2025 และยังปรากฏอยู่ในภาพยนตร์สั้นชื่อเดียวกันประกอบอัลบั้มอีกด้วย

## ชาร์ต

### ชาร์ตรายสัปดาห์

### ชาร์ตสิ้นปี

## การรับรอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อารีอานา กรานเด
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:คอนเซปต์