open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
กลูตาไธโอน

**กลูตาไธโอน** () เป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่สำคัญในพืช สัตว์ เห็ดราและแบคทีเรียและอาร์เคียบางชนิด ทำหน้าที่ป้องกันองค์ประกอบสำคัญของเซลล์ที่เกิดจากออกซิเจนที่ไวต่อปฏิกิริยา (reactive oxygen species) เช่น อนุมูลอิสระหรือเปอร์ออกไซด์ กลูตาไธโอนประกอบด้วยเพปไทด์สามโมเลกุล (tripeptide) คือ ซีสเตอีน กรดกลูตามิก และไกลซีน  มีพันธะเพปไทด์แกมมาระหว่างหมู่คาร์บอกซิลของหมู่ข้างกลูตาเมตและหมู่เอมีนของซิสทีน และพันธะเพปไทด์ธรรมดาระหว่างซีสทีนกับไกลซีน

หมู่ไธออลเป็นตัวรีดิวซ์ ซึ่งมีอยู่ที่ความเข้มข้นประมาณ 5 มิลลิโมลาร์ในเซลล์สัตว์ กลูตาไธโอนรีดิวซ์พันธะไดซัลไฟด์ที่เกิดขึ้นในโปรตีนไซโทพลาสซึมไปยังซีลเตอีนโดยทำหน้าที่เป็นตัวให้อิเล็กตรอน ในกระบวนการนี้ กลูตาไธโอนจะถูกเปลี่ยนเป็นรูปออกซิไดซ์ กลูตาไธโอนไดซัลไฟด์ (GSSG) หรืออีกชื่อหนึ่งว่า แอล-(–)-กลูตาไธโอน

เมื่อถูกออกซิไดซ์แล้ว กลูตาไธโอนสามารถถูกรีดิวซ์กลับได้โดยกลูตาไธออนรีดักเทส (glutathione reductase) โดยอาศัย NADPH เป็นตัวให้อิเล็กตรอน อัตรากลูตาไธโอนรูปรีดิวซ์ต่อกลูตาไธโอนรูปออกซิไดซ์มักใช้เป็นการวัดความเป็นพิษของเซลล์

นอกจากนี้ กลูตาไธโอนช่วยให้ตับขจัดสารพิษออกจากร่างกาย และยังนำมารักษาโรคมะเร็ง โรคหัวใจ ข้ออักเสบ โรคพาร์กินสัน โรคตับ โรคไต โรคเอดส์ ภาวะเป็นหมันในเพศชาย และภาวะหูตึงจากเสียงดัง ผลข้างเคียงยับยั้งการสังเคราะห์เมลานิน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เกลือแร่
หมวดหมู่:สารต้านอนุมูลอิสระ
หมวดหมู่:เพปไทด์
หมวดหมู่:ไธออล
ธงชาติเกาะแมน

**ธงชาติ[[เกาะแมน]]** () เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีแดง กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน กลางธงเป็นรูปสัญลักษณ์เกราะขาของมนุษย์ 3 ขา ต่อกันในลักษณะเป็นกงจักรที่บริเวณส่วนโคนขา ส่วนเท้าของขาทั้งสามนั้นหมุนไปตามเข็มนาฬิกา สัญลักษณ์ดังกล่าวมานี้มีชื่อเรียกว่า "ไทรสเกเลียน" () ถือเป็นภาพตราสัญลักษณ์ประจำเกาะแมน ซึ่งมาจากภาพตราประจำพระองค์ของพระเจ้าแมกนัสที่ 3 (King Magnus III) กษัตริย์ชาวนอร์สเมนองค์สุดท้าย (ปัจจุบันยังปรากฏว่าใช้เป็นตราประจำตระกูล Skanke ในประเทศนอร์เวย์ ซึ่งเป็นเชื้อสายที่สืบทอดต่อมาจนถึงปัจจุบัน) รูปดังกล่าวนี้ปรากฏอยู่บนธงทั้งสองด้าน  

สำหรับเรือพลเรือนในบังคับของเกาะแมนนั้น จะใช้ธงเรือพลเรือนสหราชอาณาจักร (ธงพื้นแดงมีภาพธงชาติสหราชอาณาจักรที่มุมธงบนด้านคันธง) ประดับภาพตราประจำเกาะแมนที่พื้นสีแดงเป็นเครื่องหมายสำคัญ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ธงชาติเกาะแมน (Flags of the Worlds)

เกาะแมน
หมวดหมู่:เกาะแมน
กเกาะแมน
การลงประชามติสนธิสัญญามาสทริชต์ในฝรั่งเศส พ.ศ. 2535

**การลงประชามติสนธิสัญญามาสทริชต์** *(Référendum sur le traité de Maastrich)* จัดขึ้นเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นการลงประชามติเห็นชอบหรือไม่เห็นชอบในการอนุมัติสนธิสัญญามาสทริชต์

ฝ่ายตรงข้ามประกอบไปด้วยพรรคคอมมิวนิสต์ฝรั่งเศส (PCF) และพรรคการเมืองซ้ายจัด เช่น พรรค Ligue communiste révolutionnaire (LCR) หรือจะเป็น Lutte Ouvrière (LO) ซึ่งได้ขัดขวางและต่อต้านสิ่งที่พวกเขาคิดว่าเป็นการขยายของเศรษฐกิจลัทธิเสรีนิยมแบบใหม่ รวมทั้งพวกยูโร-สเก็ปติกส์ เช่น พวกขวาจัด เช่น พรรค Front national (FN) หรือ ฟิลิป เดอ วิลลีเยร์ และอีกส่วนหนึ่งที่ต่อต้านก็เช่น ผู้เชี่ยวชาญด้านประชากรศาสตร์ อองมานูเอล ทอดด์ ฯลฯ



## อ้างอิง

* Référendums, Traité de Maastricht (1992)

หมวดหมู่:การเมืองฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การลงประชามติในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2535
นูเมนอร์

**นูเมนอร์** (Númenor) เป็นชื่อเกาะแห่งหนึ่งในโลกจินตนาการของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ เป็นแผ่นดินที่แยกต่างหากออกมาจาก มิดเดิลเอิร์ธ มีแนวคิดในการประพันธ์มาจากแผ่นดินจมสมุทรแอตแลนติส  ชื่อนูเมนอร์มาจากภาษาเควนยา ว่า *Númenórë* ซึ่งมีความหมายว่า *แผ่นดินตะวันตก* โทลคีนเขียนไว้ว่า เมื่อแปลงจากคำภาษาเควนยาเป็นภาษานูเมนอเรียน ชื่อนี้ออกเสียงเป็น *อนาดูเน (Anadûnê)*

## ประวัติ
นูเมนอร์เป็นอาณาจักรของมนุษย์ชาวเอไดน์ หลังสิ้นสุดสงครามในยุคที่หนึ่ง ทำให้แผ่นดินเบเลริอันด์จมลงสู่ใต้ทะเล ปวงเทพจึงสร้างเกาะแห่งนี้ให้เป็นรางวัลแก่มนุษย์ที่ช่วยเหลือการศึกกับฝ่ายเทพ โดยยกแผ่นดินขึ้นเป็นเกาะกลางมหาสมุทรใหญ่ ระหว่างทวีปอามันกับมิดเดิลเอิร์ธ  เรียกชื่อดินแดนนี้ว่า **อันดอร์** (Andor) หมายถึง 'แผ่นดินอันเป็นกำนัล'  มนุษย์ชาวเอไดน์ออกเดินทางมาสู่ดินแดนนี้โดยแล่นเรือติดตามดวงดาวของเออาเรนดิล ดังนั้นดินแดนนี้จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า **เอเลนนา** (Elenna) ซึ่งแปลว่า 'มุ่งสู่ดวงดาว'

เอลรอส บุตรแห่งเออาเรนดิล ผู้เลือกชะตาชีวิตเยี่ยงมนุษย์ ได้เป็นกษัตริย์องค์แรกของชาวนูเมนอร์ ทรงพระนามว่า 'ทาร์-มินยาทัวร์' ทรงครองราชย์ตั้งแต่ปีที่ 32 ถึง 442 ของยุคที่สอง ทายาทในสายวงศ์ของพระองค์ล้วนมีอายุยืนยาวมากกว่ามนุษย์โดยปกติทั่วไปมาก  

ปวงเทพสั่งห้ามชาวนูเมนอร์มิให้ล่องเรือไกลไปทางตะวันตกจนกระทั่งมองไม่เห็นแผ่นดินของตน เพื่อป้องกันมิให้พวกเขาคิดเดินทางมาสู่แผ่นดินอมตะ แต่ด้วยใจรักการเดินทางทำให้ชาวนูเมนอร์ออกสำรวจโลกไปกว้างไกลทั้งทางตะวันออก ทางเหนือ และทางใต้ กษัตริย์นักเดินเรือคนสำคัญของนูเมนอร์คือ ทาร์-อัลดาริออน ทรงบุกเบิกดินแดนบนมิดเดิลเอิร์ธกว้างและไกล และทรงเจริญสัมพันธไมตรีกับกิล-กาลัด ที่สร้างอาณาจักรอยู่ที่ชายฝั่งทางเหนือ คือที่ลินดอน

รัชสมัยของ อาร์-ฟาราโซน (หรือ ทาร์-คาลิออน) ทรงยกทัพไปครองมิดเดิลเอิร์ธ เซารอนไม่กล้าสู้ด้วย จึงแสร้งเป็นยอมจำนน และมาอยู่นูเมนอร์ในฐานะเชลย แต่แล้วก็สร้างความเชื่อถือของตัวขึ้นจนได้เป็นที่ปรึกษาสำคัญขององค์กษัตริย์ เซารอนในร่างแปลงของ 'อันนาทาร์' ยุยงให้อาร์-ฟาราโซน คิดเหิมเกริมจะไปช่วงชิงความเป็นอมตะจากปวงเทพ จนเป็นเหตุแห่งความพินาศของอาณาจักรในที่สุด

## ภูมิประเทศ

บทบรรยายเรื่องลักษณะภูมิประเทศของนูเมนอร์ แสดงไว้ในหนังสือ Unfinished Tales ตอน "บทพรรณนาว่าด้วยลักษณะของเกาะนูเมนอร์" กล่าวว่า ตัวเกาะตั้งอยู่กลางมหาสาคร (The Great Sea) ค่อนไปทางทวีปอามันมากกว่ามิดเดิลเอิร์ธ ลักษณะของเกาะรูปร่างคล้ายดาวห้าแฉก แบ่งเป็นแคว้นต่างๆ ดังนี้

* โฟโรสตาร์ ฆรือ "แคว้นอุดร"  
* อันดูสตาร์ หรือ "แคว้นปัจจิม"  
* ฮยาร์นูสตาร์ หรือ "แคว้นหรดี"  
* ฮยาร์โรสตาร์ หรือ "แคว้นอาคเนย์" 
* ออร์โรสตาร์ หรือ "แคว้นบูรพา" 
* มิททัลมาร์ หรือ "แผ่นดินใน"  

### เมืองและสถานที่สำคัญ
* อาร์เมเนลอส เมืองหลวงของอาณาจักร ตั้งอยู่ที่แคว้นมิททัลมาร์
* อันดูนิเอ
* โรเมนนา
* เอลดาลอนเด
* ฮยาร์รัสโตนิ
* อีลิกราบส์

## ดูเพิ่ม
* อคัลลาเบธ
* ราชวงศ์นูเมนอร์

## อ้างอิง
* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน. *[[ลอร์ดออฟเดอะริงส์]]* ภาคผนวก, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.
* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน. *[[Unfinished Tales]]* ว่าด้วยนูเมนอร์และยุคที่สอง, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.

หมวดหมู่:ดินแดนในตำนานของโทลคีน
หมวดหมู่:เกาะสมมติ
ภาษาซินดาริน

**ภาษาซินดาริน** () เป็นภาษาที่ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ประดิษฐ์ขึ้นใช้ในนวนิยายของเขาในชุดมิดเดิลเอิร์ธ แรงบันดาลใจของการสร้างภาษานี้มาจากพื้นฐานของภาษาเวลช์ (Welsh) ซึ่งโทลคีนพบในการศึกษาโคลงโบราณ เขาได้ใช้เวลาประดิษฐ์ภาษานี้จนสมบูรณ์ใช้งานได้จริง เทียบเคียงกับภาษาเควนยา เดิมทีโทลคีนตั้งใจประดิษฐ์ภาษานี้ขึ้นเป็นภาษาของชาวโนลดอร์ แต่เปลี่ยนใจภายหลัง

**ภาษาซินดาริน** ตามฉบับนิยาย เป็นภาษาของพวกเอลฟ์ ชาวเทเลริ ที่มิได้เข้าร่วมการเดินทางครั้งใหญ่ไปได้ตลอดรอดฝั่ง แต่ยังคงตกค้างอยู่บนมิดเดิลเอิร์ธ และตั้งถิ่นฐานขึ้นในแผ่นดินเบเลริอันด์ ภายใต้การปกครองของกษัตริย์ธิงโกล และ เมลิอัน ไมอาเทวี  ในอาณาจักรโดริอัธ  เอลฟ์กลุ่มนี้เรียกตัวเองว่า ชาวซินดาร์ หรือเอลฟ์แห่งสนธยา ภาษาของพวกเขาจึงเรียกว่า ภาษาซินดาริน

ภาษาซินดารินมีกำเนิดมาจากคอมมอนเอลดาริน หรือภาษาดั้งเดิมของพวกเควนดิ จึงมีรากเดียวกันกับภาษาเควนยา 

ในยุคที่สาม ของโลกอาร์ดา คือเหตุการณ์ในเรื่องเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์นั้น ภาษาซินดารินเป็นภาษาที่พวกเอลฟ์ใช้กันแพร่หลายทั่วไป ดังนั้นภาษาเอลฟ์ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นชื่อคน ชื่อสถานที่ต่างๆ รวมทั้งอักขระที่จารึกบนประตูทางเข้าเหมืองมอเรีย ก็ล้วนเป็นภาษาซินดารินทั้งสิ้น

## ตัวอย่างคำศัพท์
* เการ์ (gaur) - หมาป่า
* โทล (tol) - เกาะ
* อารา หรือ อาร์ (ara-หรือar) - ผู้สูงศักดิ์
* เวน (wen-) - ผู้หญิง
* เนน (nen) - น้ำ
* เอเดล (Edhel) - ผู้รักแสงดาว หมายถึง เอลฟ์ *(ภาษาเควนยาเรียก เอลดาร์)*

## ดูเพิ่ม
* ภาษาเควนยา
* อักษรเทงกวาร์

## อ้างอิง
* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ เล่ม 5 และ 12, ว่าด้วย *Etymology of Middle-earth Languages*

## แหล่งข้อมูลอื่น
*The Elvish Linguistic Fellowship]  เว็บชุมชนที่รวบรวมข้อมูลความรู้เกี่ยวกับภาษาเอลฟ์ไว้มากที่สุด
*SpringOfArda  เป็นเว็บไทย ที่มีเรื่องเกี่ยวกับ ซิลมาริลลิออน ลอร์ดออฟเดอะริงส์ และเรื่องอื่นๆ ของคุณโทลคีน

หมวดหมู่:ภาษาประดิษฐ์ของโทลคีน
กอลลัม

**กอลลัม** (Gollum) เป็นตัวละครเอกในจินตนิยายเรื่อง เดอะฮอบบิท และ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เป็นชนเผ่าฮอบบิท มีชื่อเดิมว่า **สมีโกล** ปรากฏตัวครั้งแรกในเดอะฮอบบิท และปรากฏตัวในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอนหอคอยคู่พิฆาต

## ข้อมูลทั่วไปของตัวละคร

กอลลัมเดิมชื่อสมีโกล เป็นฮอบบิทธรรมดาคนหนึ่ง วันหนึ่งไปตกปลากับเพื่อนชื่อ ดีเอโกล แล้วดีเอโกลบังเอิญเก็บแหวนเอกได้จากในน้ำ ทั้งสองแย่งชิงแหวนเอกกันด้วยความลุ่มหลง ในที่สุดสมีโกลฆ่าดีเอโกลตาย เขาได้ครองแหวนเอก แต่ถูกอัปเปหิออกจากชุมชน

สมีโกลหนีไปอยู่ในภูเขา ร่อนเร่ไปเรื่อยจนในที่สุดก็จมอยู่กับความลุ่มหลงแหวน ซ่อนตัวอยู่ในทะเลสาบใต้เทือกเขามิสตี้ อำนาจแหวนทำให้สมีโกลมีอายุยืนยาวกว่าฮอบบิททั่วไป สมีโกลแก่มาก แต่เขาไม่ตาย เขาแก่มากจนกระทั่งลืมชื่อของตัวเองไป เหลือแต่เสียงไอโขลก ๆ ดัง *กอลลัม! กอลลัม!* อันเป็นที่มาของชื่อใหม่ของเขา

ในเรื่อง เดอะฮอบบิท บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ หลงทางไปใต้เทือกเขามิสตี้จนได้พบกับกอลลัม กอลลัมคิดจะฆ่าบิลโบ แต่มีข้อตกลงในการเล่นเกมทายปริศนากัน หากบิลโบทายผิด บิลโบต้องตาย แต่หากกอลลัมทายไม่ได้ ต้องยอมปล่อยบิลโบเป็นอิสระ (แต่ก่อนหน้านี้บิลโบบังเอิญเก็บแหวนเอกได้ในการพบกันครั้งนั้น) ในระหว่างที่กำลังทายปริศนาไปมานั้น บิลโบได้ทายกอลลัมว่า อะไรอยู่ในกระเป๋า จนทำให้กอลลัมตอบไม่ได้จึงกลับไปยังรังเพื่อจะเอาแหวนเอกมาใช้แต่กลับพบว่าแหวนหายไปทำให้เขาร้องอย่างโหยหวนแต่ก็นึกถึงคำปริศนาของบิลโบว่า อะไรอยู่ในกระเป๋า ทำให้กอลลัมคิดว่าในกระเป๋าของบิลต้องมีแหวนเอกอันที่เขารักเป็นแน่ จึงรีบพุ่งเข้าหาบิลโบเพื่อฆ่าและแย่งชิงแหวนคืน แต่บิลโบรู้ทันก่อนจึงรีบวิ่งหนี ในระหว่างหนี บิลโบได้หกล้มลงและบังเอิญแหวนเอกได้ถูกสวมบนนิ้วของบิลโบทำให้การหายตัวได้ กอลลัมได้ตามบิลโบทันแต่มองไม่เห็น ในระหว่างกอลลัมค้นหาบิลโบ บิลโบคิดจะฆ่ากอลลัมแต่ก็ทำไม่ได้เพราะมองเห็นกอลลัมมีแววตาที่รู้สึกน่าสงสารในตัวมัน บิลโบได้ตัดสินใจกระโดดเตะหน้ากอลลัมและหนีออกถ้ำในเทือกเขามิสตี้ไปได้ในที่สุด ทำให้กอลลัมโกรธและเคียดแค้นชิงชังบิลโบและตระกูลแบ๊กกิ้นส์มาก

การประพันธ์เรื่อง เดอะฮอบบิท ของโทลคีนในครั้งแรก มีเรื่องการเผชิญเหน้าของบิลโบกับกอลลัม และแหวนเอกเพียงเท่านี้ ซึ่งแต่เดิมแหวนนั้นไม่มีชื่อ เป็นเพียงแหวนวิเศษธรรมดา ๆ เท่านั้น จนเมื่อโทลคีนคิดจะประพันธ์ภาคต่อของ เดอะฮอบบิท จึงได้คิดเอาแหวนวิเศษวงนี้มาขยายความต่อ

กอลลัมจึงกลับมามีบทบาทในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ เขาถูกพวกภูตแหวนจับตัวไปทรมานเพื่อให้บอกที่ซ่อนของแหวน ด้วยความเจ็บปวดที่ไม่อาจทนรับไว้จึงได้ตะโกนว่า "ไชร์ แบ๊กกิ้นส์" ทำให้เหล่าภูตแหวนเดินทางไปยังไชร์เพื่อตามล่าบิลโบ แบ๊กกิ้นส์และชิงแหวนเอกมาคืน เมื่อถูกปล่อยตัวออกมาก็ถูกอารากอร์นจับตัวไว้ได้ และนำไปขังไว้ในป่าเมิร์ควูด กอลลัมหนีออกมาได้อีกครั้งและพยายามติดตามแหวนอันเป็นที่รักของตัว จนพบโฟรโดกับแซมไวส์ แกมจีจึงเข้าใกล้เพื่อชิงแหวนแต่โดนจับได้ และต่อมาก็กลายไปเป็นผู้นำทางของโฟรโดเพื่อเข้าสู่มอร์ดอร์

กอลลัมพยายามชิงแหวนคืนจากโฟรโด ในที่สุดเขาก็แย่งคืนมาได้ในเมาท์ดูม แต่ตัวเองก็ตกลงไปในอัคคีแห่งภูมรณะพร้อมกับแหวน ทำให้แหวนสูญสิ้นไป

หมวดหมู่:ตัวละครในเดอะฮอบบิท
หมวดหมู่:ตัวละครในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
ธงชาติเจอร์ซีย์

**ธงชาติเจอร์ซีย์** ได้มีการรับรองโดยรัฐเจอร์ซีย์เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2522 ได้รับพระบรมราชานุญาตจากสมเด็จพระบรมราชินีนาถแห่งสหราชอาณาจักรให้ใช้ได้เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2523 และมีการใช้อย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2524 

ธงนี้เป็นธงสีเหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีขาว กลางมีรูปกากบาทแนวทแยงมุมสีแดง ปลายของกากบาทนั้นจดกับขอบธงทุกด้าน เหนือกากบาทนั้นมีตรามงกุฎแห่งแพลนตาเจอเนตสีเหลือง กับตราอาร์มรูปสิงโตสามตัวแห่งนอร์ม็องดี ซึ่งเป็นตราแผ่นดินของประเทศนี้

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ธงชาติเจอร์ซีย์ (Flags of the Worlds)

จเอร์ซีย์
หมวดหมู่:เจอร์ซีย์
จเอร์ซีย์
สงครามแห่งเบเลริอันด์

ในปกรณัมชุด ซิลมาริลลิออน ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน มีสงครามเกิดขึ้นหลายครั้งระหว่างพวกเอลฟ์ในแผ่นดินเบเลริอันด์ กับกองกำลังฝ่ายมารของมอร์กอธ ในระหว่างยุคที่หนึ่งของโลก  สงครามเหล่านี้เรียกชื่อว่า **สงครามแห่งเบเลริอันด์** หรือบางครั้งก็เรียกว่า **สงครามแห่งอัญมณี** เนื่องจากในการสงครามทั้งหมด เกิดขึ้นเนื่องจากการช่วงชิงอัญมณี ซิลมาริล

สงครามแห่งเบเลริอันด์เกิดขึ้นทั้งสิ้น 6 ครั้ง คือ

# สงครามครั้งแรกแห่งเบเลริอันด์  เกิดขึ้นก่อนที่พวกโนลดอร์จะหวนคืนสู่มิดเดิลเอิร์ธ เป็นการต่อสู้ระหว่างทัพมอร์กอธกับเอลฟ์ชาวซินดาร์และลายเควนดิ
# สงครามครั้งที่สอง มีชื่อเรียกว่า ดากอร์-นูอิน-กิลิอัธ หรือ การสัประยุทธ์ใต้หมู่ดาว เป็นการศึกของชาวโนลดอร์ภายใต้การนำของเฟอานอร์และโอรสทั้งเจ็ด ฝ่ายโนลดอร์ได้รับชัยชนะ แต่เฟอานอร์สิ้นพระชนม์
# สงครามครั้งที่สาม มีชื่อเรียกว่า ดากอร์อะกลาเร็บ หรือ การสัประยุทธ์อันรุ่งโรจน์ ฝ่ายโนลดอร์ได้ชัยชนะ และเริ่มการปิดล้อมอังก์บันด์
#* ระหว่างนี้มีการรบย่อยๆ หลายครั้ง ซึ่งไม่นับเป็นการสัประยุทธ์ใหญ่
# สงครามครั้งที่สี่ มีชื่อเรียกว่า ดากอร์บราโกลลัค หรือ การสัประยุทธ์แห่งเพลิงฉับพลัน เนื่องจากการปล่อยลาวาออกจากภูธังโกโรดริม ทำให้ฝ่ายโนลดอร์เสียหายยับเยิน เป็นอันสิ้นสุดการปิดล้อมอังก์บันด์ ฟิงโกลฟินท้าดวลกับมอร์กอธหลังสงครามคราวนี้ และถูกสังหาร
# สงครามครั้งที่ห้า มีชื่อเรียกว่า เนียร์นายธ์อาร์นอยดิอัด หรือ สงครามมหาวิปโยค ทัพผสมระหว่างเอลฟ์และมนุษย์แตกพ่ายอย่างราบคาบ  
#* มีการรบย่อยที่ทุ่งทุมฮาลัด ระหว่างทัพนาร์โกธรอนด์ภายใต้การนำของโอโรเดร็ธและทูริน แต่ก็ถูกทัพอังก์บันด์นำโดยเกลารุงตีแตกยับเยิน นำไปสู่การล่มสลายของนาร์โกธรอนด์
#* การรบย่อยอีกครั้งในคราวการล่มสลายของกอนโดลิน 
# สงครามครั้งที่หก เป็นสงครามของปวงเทพ มีชื่อว่า มหาสงคราม หรือ สงครามแห่งความโกรธา เป็นการสิ้นสุดยุคที่หนึ่งของอาร์ดา แผ่นดินเบเลริอันด์จมลงสู่ใต้มหาสมุทร 

## อ้างอิง
* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, *ซิลมาริลลิออน*, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.

หมวดหมู่:เหตุการณ์สำคัญในมิดเดิลเอิร์ธ
แคท ชูบ

**แคท ชูบ** หรือ **แคทเธอรีน อลิซาเบธ ชูบ** () เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1983 เป็นพิธีกรชาวอังกฤษ

หมวดหมู่:พิธีกรชาวอังกฤษ
ภูเขาไฟชิมโบราโซ

thumb|300px|ภูเขาไฟชิมโบราโซ
thumb|300px|บรรยากาศยามพระอาทิตย์ขึ้นที่ภูเขาไฟชิมโบราโซ
**ภูเขาไฟชิมโบราโซ** () เป็นภูเขาไฟที่เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาแอนดีส ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศเอกวาดอร์ อเมริกาใต้ ห่างจากกรุงกีโตไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 150 กิโลเมตร เป็นภูเขาไฟที่สงบแล้ว การระเบิดครั้งสุดท้ายเกิดเมื่อประมาณ ค.ศ. 640 ± 500 ปี 

ภูเขาไฟชิมโบราโซมีความสูง 6,268.2 เมตร จากระดับน้ำทะเล ชิมโบราโซนี้ได้รับการบันทึกว่าเป็นจุดที่สูงที่สุดในโลก เมื่อวัดจากจุดศูนย์กลางโลก เป็นระยะทาง 6,384,412 เมตร (6,384 กิโลเมตร) จากแกนโลกถึงยอดเขา แต่เมื่อวัดจากระดับน้ำทะเลจะเตี้ยกว่ายอดเขาเอเวอเรสต์ 2,150 เมตร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 

ชิมโบราโซ
ชิมโบราโซ
หมวดหมู่:จุดที่สุดในโลก
หมวดหมู่:เทือกเขาแอนดีส
ชิมโบราโซ
ตัวอักษรพิมพ์ใหญ่

thumb|300px|การเก็บตัวพิมพ์แยกระหว่างตัวอักษรพิมพ์ใหญ่กับพิมพ์เล็ก
[thumb|[อักษรกรีก "บีตา" โดยตัวอักษรพิมพ์ใหญ่อยู่ทางซ้าย]]
**ตัวอักษรพิมพ์ใหญ่** และ **ตัวพิมพ์ใหญ่** () คือกลุ่มของอักษรประเภทหนึ่งในระบบการเขียน เช่นในอักษรละติน: A, B, C, D, ... ตัวอักษรพิมพ์ใหญ่เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "upper case" เนื่องจากการจัดเก็บตัวพิมพ์ของอักษรชนิดนี้ไว้ชั้นบนของลิ้นชักโดยโยฮันน์ กูเทนแบร์ก (Johannes Gutenberg) ผู้ประดิษฐ์ตัวพิมพ์แบบถอดได้สำหรับงานพิมพ์ ซึ่งอักษรตัวเล็กที่ใช้บ่อยกว่าจะเก็บอยู่ในลิ้นชักชั้นล่าง

ระบบการเขียนหลายระบบไม่มีความแตกต่างระหว่างตัวอักษรพิมพ์ใหญ่กับพิมพ์เล็ก เช่น อักษรอาหรับ อักษรจีน อักษรเทวนาครี รวมทั้งอักษรไทย แม้แต่ภาษาในแถบยุโรปเมื่อก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 13 ก็ยังไม่มีความแตกต่าง กล่าวคือแม้จะมีรูปตัวอักษรพิมพ์ใหญ่และพิมพ์เล็กอยู่แล้ว แต่ข้อความที่เขียนขึ้นจะใช้เพียงประเภทใดประเภทหนึ่งเท่านั้น ไม่ใช้รวมกัน

## การใช้งาน
ในภาษาที่มีการใช้ความแตกต่างของอักษร ตัวอักษรพิมพ์ใหญ่ใช้ในกรณีต่อไปนี้
# การเน้นหัวเรื่อง (capitalization)
# การเน้นคำ (emphasis) ในบางภาษา
# อักษรย่อและคำย่อ
# การเขียนหรือการพิมพ์เพื่อความอ่านง่าย เช่นป้ายจราจรหรือฉลาก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อักษร
หมวดหมู่:อักขรวิธี
สภาแห่งชาติโซมี

**สภาแห่งชาติโซมี** (Zomi National Congress) เป็นพรรคการเมืองในพม่า ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2531 และดำเนินกิจกรรมทางการเมืองจนถึง พ.ศ. 2535 จึงถูกสั่งห้ามโดยรัฐบาลทหารพม่าเช่นเดียวกับพรรคการเมืองอื่น ๆ ในยุคเดียวกัน ปัจจุบันพรรคนี้ยังคงอยู่ในพม่า 
ชิน เซียนทังเป็นผู้นำของพรรค เขาสนใจการเมืองตั้งแต่ยังเป็นนักศึกษา ได้เป็นผู้นำสหภาพนักศึกษาชาวชีนตั้งแต่ พ.ศ. 2503 ขณะที่ยังเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยย่างกุ้ง เคยถูกจำคุกอย่างน้อยหกครั้งในการเคลื่อนไหวต่อต้านรัฐบาลทหารระหว่าง พ.ศ. 2535–2542 เขาได้เขียนบทความเรื่อง "In Burma, a Cry for U.N. Help" ลงในหนังสือพิมพ์วอชิงตันโพสต์ ฉบับวันที่ 26  ตุลาคม พ.ศ. 2549 หน้า A25

หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า
สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย

**สันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย** (, )  หรือ **พรรคเอ็นแอลดี** เป็นพรรคการเมืองในประเทศพม่า ก่อตั้งเมื่อ 24 กันยายน พ.ศ. 2531 เพื่อต่อต้านสภาฟื้นฟูระเบียบและกฎหมายแห่งรัฐ ซึ่งเข้ายึดอำนาจการปกครองในนามของคณะทหาร ทำให้เกิดการจลาจลนองเลือดในเมืองใหญ่ของพม่าหลายเมือง ผู้ก่อตั้งพรรคได้แก่ อองซาน ซูจี อ่องจี และติ่นจู

อองซาน ซูจี ถูกจับกุมตัวในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2532 ส่วนอ่องจีแยกตัวออกไปเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2531 ทางพรรคส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2533 และเป็นฝ่ายชนะ ได้ 392 จาก 485 ที่นั่ง ทำให้คณะทหารไม่ยอมรับผลการเลือกตั้งสมาชิกพรรคถูกคณะทหารปราบปรามจนแทบไม่เหลือสมาชิกพรรค ทางพรรคได้รับการผ่อนผันให้มีการประชุมพรรคได้ใน พ.ศ. 2541 แต่ต่อมาใน พ.ศ. 2543 ที่ทำการพรรคถูกสั่งปิด

ในการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศพม่า พ.ศ. 2553 พรรคเอ็นแอลดีได้ประกาศคว่ำบาตรการเลือกตั้ง โดยไม่ส่งผู้สมัครเข้าร่วม ส่งผลให้พรรคถูกยุบตามเงื่อนไขในรัฐธรรมนูญฉบับล่าสุด ทำให้สมาชิกพรรคส่วนหนึ่งที่ไม่เห็นด้วย แยกตัวออกไปก่อตั้งพรรคใหม่ ใช้ชื่อว่า **National Democratic Force** หรือ พรรคเอ็นดีเอฟ และได้รับการเลือกตั้งจำนวน 16 ที่นั่ง

## อ้างอิง
* ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กทม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2548.

หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า
หมวดหมู่:พรรคการเมืองพม่า
หมวดหมู่:พรรคการเมืองที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2531
แมค

**แมค** อาจหมายถึง
* แมคอินทอช คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลผลิตโดยบริษัทแอปเปิล
* แมคโดนัลด์ แฟรนไชส์แฮมเบอร์เกอร์
* คำภาษาแกลิกหมายถึง "ลูกชาย" มักจะปรากฏในนามสกุลของชาวไอร์แลนด์และสกอตแลนด์

หรืออาจสะกดผิดจาก "แม็ก" 
* ล้อแม็ก ล้อรถผลิตจากแม็กนีเซียมที่ใช้เป็นโลหะผสม

## บุคคล
* แม็ก มิลเลอร์ - แร็ปเปอร์อเมริกัน

## ตัวละคร
* แม็ก - ตัวละครจากเรื่องล่าขุมทรัพย์ศัพท์อังกฤษ

หมวดหมู่:ชื่อตัว
หมวดหมู่:ชื่อภาษาตะวันตก
หมวดหมู่:ชื่อเล่น
สตีฟ ครอเนิน

**สตีเวน ไมเคิล ครอเนิน** (Steven Michael Cronin) เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1983 เป็นนักฟุตบอลชาวอเมริกาของทีม ลอสแอนเจลิส แกแลกซี

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอเมริกัน
ขบวนการเกิ่นเวือง

**ขบวนการเกิ่นเวือง** () เป็นขบวนการต่อต้านลัทธิจักรวรรดินิยมของฝรั่งเศสในเวียดนามโดยมีขุนนางที่สูญเสียอำนาจเป็นผู้มีบทบาทสำคัญ การต่อต้านเริ่มตั้งแต่ฝรั่งเศสยึดครองแคว้นโคชินจีนเมื่อ พ.ศ. 2405 จนกระทั่งอันนัมและตังเกี๋ยตกเป็นรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส การต่อต้านสิ้นสุดลงเมื่อ พ.ศ. 2431 แม้ว่าการดำเนินการของขบวนการนี้จะไม่สำเร็จแต่ก็เป็นแรงบันดาลใจของขบวนการเรียกร้องเอกราชของเวียดนามในยุคต่อมา

เมื่อฝรั่งเศสยึดครองโคชินจีนก่อให้เกิดผลกระทบต่อการปกครองของราชวงศ์เหงียนมาก ปฏิกิริยาของราชสำนักเป็นไปในการปราบปรามชาวเวียดนามที่นับถือศาสนาคริสต์ ส่วนการเจรจากับฝรั่งเศสเป็นไปในรูปแบบที่เวียดนามอยู่ในสภาพด้อยกว่า ประชาชนที่สิ้นหวังในราชสำนักได้มารวมกลุ่มกันเป็นจำนวนมากเพื่อต่อต้านฝรั่งเศสและโจมตีชาวเวียดนามที่นับถือคริสต์ การต่อต้านรุนแรงมากขึ้นใน พ.ศ. 2427 เมื่อมีการโจมตีกองกำลังฝรั่งเศสโดยไม่ได้รับการอนุมัติจากราชสำนัก เมื่อจีนและฝรั่งเศสตกลงสงบศึกกันโดยจีนที่เคยช่วยเหลือเวียดนามรบกับฝรั่งเศสเมื่อสองปีก่อนถอนกำลังออกไป สำนัก ฝรั่งเศสจึงเริ่มปราบปรามชาวเวียดนามอย่างรุนแรง

ตน ทัต เทวี้ยต แกนนำคนสำคัญได้นำชาวเวียดนามโจมตีฝรั่งเศสภายใต้การสนับสนุนของจักรพรรดิห่าม หงี แต่ไม่สำเร็จจึงพาองค์จักรพรรดิหนีเข้าป่าเมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2428 องค์จักรพรรดิมีพระบรมราชโองการที่เรียกว่า “เกิ่นเวือง” เรียกร้องให้ชาวเวียดนามสู้กับฝรั่งเศส การต่อต้านดำเนินไปได้ไม่นานนัก ตน ทัต เทวี้ยต หนีไปจีน ส่วนองค์จักรพรรดิถูกจับกุมได้เมื่อ พ.ศ. 2431 และถูกเนรเทศไปแอลจีเรีย ขบวนการต่อต้านฝรั่งเศสจึงสิ้นสุดลง

## อ้างอิง

* สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 2 อักษร C-D. กทม. ราชบัณฑิตยสถาน. 2547 หน้า 61- 64

หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:ขบวนการต่อต้านฝรั่งเศส
หอยชักตีน

**หอยชักตีน** () เป็นชื่อของหอยทะเลชนิดฝาเดียวเปลือกบางชนิดหนึ่ง โดยมีรูปร่างคล้ายหอยสังข์ขนาดเล็ก บางทีจึงเรียกว่า **หอยสังข์ตีนเดียว** หรือ **หอยสังข์กระโดด**

## ลักษณะและการกระจายพันธุ์

เป็นหอยฝาเดียวที่จัดอยู่ในวงศ์หอยชักตีน (:En:Strombidae) พบแพร่กระจายทั่วไปในทะเลเขตอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ประเทศอินเดีย ศรีลังกา ไปทางตะวันตกสุดถึงเมลานีเซีย เหนือสุดถึงประเทศญี่ปุ่น และใต้สุดถึงควีนส์แลนด์และนิวแคลิโดเนีย พบอาศัยอยู่ในบริเวณพื้นทรายปนโคลน และบริเวณหญ้าทะเลและสาหร่าย ตั้งแต่เขตน้ำขึ้นน้ำลงไปจนถึงในระดับความลึกถึงประมาณ 55 เมตร มีการเก็บมาใช้บริโภคเป็นอาหารในหลายประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมทั้งมีการนำเปลือกมาใช้ประโยชน์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในงานหัตถกรรมเครื่องใช้และของประดับตกแต่งต่าง ๆ ขนาดใหญ่สุดมีความยาวเปลือก 10 เซนติเมตร แต่โดยทั่วไปมักพบขนาดประมาณ 6–7 เซนติเมตร ในประเทศไทยพบหอยชักตีนได้ทั่วไปทั้งในฝั่งอ่าวไทยและฝั่งทะเลอันดามัน ถือเป็นหอยฝาเดียวชนิดที่พบมาก  สามารถพบเปลือกตามชายฝั่งทะเลทั่วไป แต่มีเพียงบางแหล่งที่มีการเก็บหอยชักตีนขึ้นมาใช้ประโยชน์เพื่อการบริโภคอย่างแพร่หลาย ส่วนใหญ่เป็นแหล่งท่องเที่ยว เช่นแถบจังหวัดกระบี่ พังงา ภูเก็ต ระยอง ชุมพร เป็นต้น ซึ่งโดยทั่วไปการเก็บหอยชักตีนจะใช้วิธีงม หรือเดินเก็บในเวลาน้ำลงในเขตจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สามารถพบหอยชักตีนในพื้นที่ชายฝั่งทะเลของทุกอำเภอ และปัจจุบันยังคงมีอยู่ สังเกตได้จากที่สามารถพบเปลือกหอยใหม่ ๆ ตามชายหาดทั่วไป แต่ไม่มีแหล่งที่ทำการประมงเก็บหอยชักตีนจากธรรมชาติมาบริโภคแพร่หลายเช่นในพื้นที่ฝั่งทะเลอันดามัน และไม่มีการศึกษาสำรวจอย่างจริงจัง จึงไม่ทราบสภาวะทรัพยากรหอยชักตีนในเขตจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ในปัจจุบัน

## ชีววิทยาทั่วไป

หอยชักตีนเป็นหอยที่ขูดกินสาหร่ายและซากอินทรียสารต่าง ๆ เป็นอาหาร การสืบพันธุ์เป็นแบบผสมภายใน โดยมีเพศผู้ เพศเมียแยกกัน จับคู่ผสมพันธุ์กัน หลังจากนั้นจะวางไข่มีวุ้นหุ้มลักษณะเป็นสายยาวสีขาว ขดเป็นกระจุกคล้ายเส้นหมี่ ไข่จะพัฒนาใช้ระยะเวลาประมาณ 4–5 วัน จึงฟักออกเป็นตัวลูกหอย ซึ่งจะดำรงชีวิตว่ายน้ำ กรองกินแพลงก์ตอนพืชเล็ก ๆ เป็นอาหารอยู่ประมาณ 11–14 วัน จึงพัฒนาเข้าสู่ระยะลงพื้น เปลี่ยนการดำรงชีวิตเป็นขูดกินตะไคร่สาหร่ายหรืออินทรียสารต่าง ๆ ลูกหอยที่ได้จากการเพาะพันธุ์จะเติบโตได้ขนาดความยาวเปลือก 0.5–1 เซนติเมตร ภายในระยะเวลาประมาณ 1–2 เดือน 

หอยชักตีนมักจะชอบอาศัยอยู่ตรงบริเวณชายหาดโคลนผสมกับทราย สามารถนำมารับประทานได้ เป็นหอยขึ้นชื่อของจังหวัดกระบี่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*

หมวดหมู่:วงศ์หอยชักตีน
ชักตีน
หมวดหมู่:สัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย
ภาวะถ่ายโอนแบบไม่ประสานเวลา

thumb|การ์ดอินเทอร์เฟซเครือข่าย IBM
**ภาวะถ่ายโอนแบบไม่ประสานเวลา** หรือ **เอทีเอ็ม** () เป็นเครือข่ายสื่อสาร ที่ใช้โพรโทคอลชื่อเดียวกันคือ ATM เป็นมาตรฐานการส่งข้อมูลความเร็วสูง โดย ATM ถูกพัฒนามาเพื่อให้ใช้กับงานที่มีลักษณะ ข้อมูลหลายรูปแบบและต้องการความเร็วในการส่งข้อมูลสูงมากๆ มีความเร็วในการส่งข้อมูลได้ตั้งแต่ 2 Mbps ไปจนถึงระดับ Gbps สื่อที่ใช้ในเครือข่ายมีได้ตั้งแต่สายโคแอกเชียล สายไฟเบอร์ออปติค หรือสายไขว้คู่ (Twisted pair) โดย ATM นั้นถูกพัฒนามาจากเครือข่ายแพ็กเก็ตสวิตซ์ (packet switched) ซึ่งจะแบ่งข้อมูลที่จะส่งออกเป็นหน่วยย่อย ๆ เรียกว่าแพ็กเก็ต (packet) ที่มีขนาดเล็กและคงที่แล้วจึงส่งแต่ละแพ็กเก็ตออกไป แล้วนำมาประกอบรวมกันเป็นข้อมูลเดิมอีกครั้งที่ปลายทาง ข้อดีของ ATM คือสามารถใช้กับข้อมูลได้หลากหลายรูปแบบ เช่น ภาพเคลื่อนไหว, ข้อมูลคอมพิวเตอร์ หรือเสียง ได้อย่างมีประสิทธิภาพ มีความเร็วของข้อมูลสูง และยังมีการรับประกันคุณภาพของการส่ง เนื่องจากมี Quality of Service (QoS)

จุดเด่นของเครือข่าย ATM ที่เหนือกว่าเครือข่ายประเภทอื่น คือ อัตราการส่งผ่านข้อมูลสูง และเวลาในการเดินทางของข้อมูลน้อย จึงทำให้มีบางกลุ่มเชื่อว่า ATM จะเป็นเทคโนโลยีหลักของเครือข่าย LAN ในอนาคต เนื่องจากสามารถรองรับ Application ที่ต้องการอัตราส่งผ่านข้อมูลสูง เช่น การประชุมทางไกล (Videoconferencing) หรือแม้กระทั่ง Application แบบตอบโต้กับระหว่าง Client กับ Sever

ATM เป็นระบบเครือข่ายแบบแพ็กเก็ตสวิตซ์ชนิดพิเศษ เนื่องด้วยกลุ่มข้อมูลที่ส่งแบบแพ็กเก็ตสวิตซ์โดยทั่วไปจะเรียกว่า "แพ็กเก็ต" แต่ ATM จะใช้ "เซลล์" แทน ที่ใช้คำว่าเซลล์เนื่องจาก เซลล์นั้นจะมีขนาดที่เล็กและคงที่ ในขณะที่แพ็กเก็ตมีขนาดไม่คงที่ และใหญ่กว่าเซลล์มาก โดยมาตรฐานแล้วเซลล์จะมีขนาด 53 ไบต์ โดยมีข้อมูล 48 ไบต์ และอีก 5 ไบต์ จะเป็นส่วนหัว (Header) ทำให้สวิตซ์ของ ATM ทำงานได้เร็วกว่าสวิตซ์ของเครือข่ายอื่น ๆ

เพื่อหลีกเลี่ยงการสูญเสียข้อมูล ATM สวิตซ์จะใช้เทคนิคการปรับจราจร (Traffic Shapping) เพื่อกำหนดให้แพ็กเก็ตข้อมูลเป็นไปตามข้อกำหนดที่วางไว้ เช่น ในกรณีที่สถานีส่งข้อมูลในอัตราที่สูงเกินกว่าลิงก์จะรองรับได้ ATM สวิตซ์ก็จะทำหน้าที่เป็นบัฟเฟอร์แพ็กเก็ตมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และส่งต่อในปริมาณที่ลิงก์จะรองรับได้ หรือที่กำหนดไว้เท่านั้น และอีกเทคนิคหนึ่งที่ใช้คือ การกำหนดนโยบายจราจร (Traffic Policing) คือ ถ้ามีเซลล์ข้อมูลที่ส่งเกินกว่าอัตราข้อมูลที่กำหนดไว้ก็จะถูกทำสัญลักษณ์ไว้เพื่อแสดงว่าเซลล์นี้มีลำดับความสำคัญต่ำ (Priority) เมื่อส่งผ่านเซลล์นี้ต่อไปก็อาจจะถูกละทิ้งหรือไม่ก็ได้นั้นขึ้นอยู่กับความคับคั่งของเครือข่าย
นมควาย

**นมควาย ** () เป็นไม้วงศ์กระดังงา (Annonaceae) พบทั่วไปตามป่าเบญจพรรณ มีลักษณะเป็นไม้พุ่มรอเลื้อย ลำต้นสูงได้ถึง 5 เมตร กิ่งอ่อนมีขนละเอียดสีน้ำตาลแดง ใบเดี่ยวเยงสลับรูปวงรีหรือรูปไข่ ผิวใบมีขนสีน้ำตาลแดงทั้งสองด้าน กว้าง 2.5-3.5 เซนติเมตร ยาว 4.5-10 เซนติเมตร ดอก ออกเป็นกระจุก 2-3 ดอกที่กิ่งก้าน กลีบดอกสีแดงเข้ม กลิ่นหอม ผลป็นผลกลุ่ม รูปไข่หรือไข่กลับเมื่อสุกสีแดงสด ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด 

## สรรพคุณ
* แก่นและราก ต้มน้ำดื่ม แก้ไข้ สลับไข้ซ้ำเนื่องจากกินของแสลง 
* ราก แก้ผอมแห้งสำหรับสตรีที่อยู่ไฟไม่ได้ หลังการคลอดบุตรและช่วยบำรุงน้ำนม 
* ผล ตำผสมน้ำทาแก้เม็ดผดผื่นคัน ผลสุกรับประทานได้ 

## ชื่ออื่น
* บุหงาใหญ่ (เหนือ) 
* นมควาย (ใต้) 
* นมแมวป่า (เชียงใหม่) 
* หำลิง (ตะวันออกเฉียงเหนือ) 
* ติงตัง (นครราชสีมา) 
* หมากผีผ่วน (ศรีสะเกษ อุบล)
* พีพวน (อุดรธานี)
* สีม่วน (ชัยภูมิ)

## อ้างอิง

* [://www.esanclick.com/news.php?No=02893 อิสานคลิก]หมากผีผ่วน แดงสุกใส

หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:ไม้พุ่มรอเลื้อย
หมวดหมู่:วงศ์กระดังงา
พญาสัตบรรณ

**พญาสัตบรรณ** หรือ  **สัตบรรณ** หรือ **ตีนเป็ด** () เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่มีความสูงประมาณ 12–20 เมตร อยู่ในวงศ์ Apocynaceae มีถิ่นดั้งเดิมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และพบได้ทุกภาคในประเทศไทย  และเป็นต้นไม้ประจำจังหวัดสมุทรสาคร

## ลักษณะ
เปลือกหนาแต่เปราะ ผิวต้นมีสะเก็ดเล็ก ๆ สีขาวปนน้ำตาลกรีดดูจะมียางสีขาวลำต้นตรง แตกกิ่งก้านสาขามากลักษณะเป็นชั้น ๆ เปลือกชั้นในสีน้ำตาล มีน้ำยางสีขาว ใบเป็นกลุ่มบริเวณปลายกิ่งช่อหนึ่งมีใบประมาณ 5–7 ใบ ก้านใบสั้น แผ่นใบรูปรีแกมรูปขอบขนานถึงรูปหอกแกมรูปขอบขนาน หรือรูปมนแกมรูปบรรทัด ปลายใบเป็นติ่งเล็กน้อย ใบด้านบนมีสีเขียวเข้ม ด้านล่างมีสีขาวนวล ถ้าเด็ดก้านใบจะมียางสีขาว ลักษณะใบยาวรีปลายใบมนโคนใบแหลม ขนาดใบยาวประมาณ 10–12 เซนติเมตร ออกดอกสีเขียวอ่อนเป็นช่อตามปลายกิ่ง ปากท่อของกลีบดอกมีขนยาวปุกปุย ดอกมีกลิ่นฉุนรุนแรง สูดดมเพียงเล็กน้อยจะรู้สึกกลิ่นหอม หากสูดดมมากจะรู้สึกวิงเวียนศีรษะ ช่วงค่ำจะส่งกลิ่นแรงกว่าเวลาอื่น ๆ ดอกเป็นกลุ่มคล้ายดอกเข็มช่อหนึ่งจะมีกลุ่มดอกประมาณ 7 กลุ่ม ดอกมีสีขาวอมเหลือง ปกติจะออกดอกในช่วงเดือนตุลาคมถึงเดือนธันวาคม ผลเป็นฝักยาว ฝักคู่หรือเดี่ยว ลักษณะเป็นเส้น ๆ กลมเรียวยาวประมาณ 20–30 เซนติเมตร เมื่อแก่จะแตก มีขุยสีขาวคล้ายฝ้ายปลิวไปตามลมได้ในฝักมีเมล็ดเล็ก ๆ ติดอยู่กับขุยนั้น

## การกระจายตัว
พญาสัตบรรณเป้นพืชที่พบในภูมิภาค ดังนี้:

* จีน: เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง, มณฑลยูนนาน
* อนุทวีปอินเดีย: บังกลาเทศ, อินเดีย, เนปาล, ปากีสถาน, ศรีลังกา
* เอเชียตะวันออกเฉียงใต้: กัมพูชา, ลาว, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, พม่า, ปาปัวนิวกินี, ฟิลิปปินส์, ไทย, เวียดนาม 
* ออสเตรเลีย: รัฐควีนส์แลนด์

### ต้นไม้ประจำจังหวัด
สัตบรรณ  ถือเป็นไม้มงคลของจังหวัดสมุทรสาคร เนื่องจากเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พุทธศักราช 2537 ผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาคร  ได้รับพระราชทานพันธุ์ไม้ดังกล่าวจากสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ  ในวโรกาสที่เสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานเปิดวันรณรงค์โครงการปลูกป่าเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงครองราชย์  ปีที่  50 ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์  และเพื่อความเป็นศิริมงคลของประชาชนชาวจังหวัดสมุทรสาครผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาครจึงได้นำพันธุ์ไม้สัตบรรณพระราชทานมาปลูกเป็นปฐมฤกษ์  ในกิจกรรมวันปลูกต้นไม้ตาม  โครงการปลูกป่าถาวรเฉลิมพระเกียรติ  เมื่อวันที่  9 มิถุนายน  พุทธศักราช 2537  ที่บริเวณสนามหน้าศาลากลางจังหวัดสมุทรสาคร  จึงถือได้ว่าต้นสัตบรรณเป็นต้นไม้มงคลของจังหวัดสมุทรสาคร  นอกจากนี้ต้นพญาสัตบรรณยังเป็นต้นไม้ประจำเขตพญาไท ในกรุงเทพมหานครอีกด้วย

## การใช้ประโยชน์
ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ใช้เปลือกต้นพญาสัตบรรณรักษาโรคบิด ลำไส้ติดเชื้อ และมาลาเรีย ใบใช้ในการรักษาโรคระบบทางเดินหายใจเรื้อรัง   ในประเทศอินเดียมีการนำส่วนต่าง ๆ ของต้น พญาสัตบรรณมาใช้เป็นพืชสมุนไพรเช่น ใช้เป็นยาสมุนไพรรักษาโรคมาลาเรียในชื่อ Ayush-64 ซึ่งมีขายทั่วไป นำยางสีขาวและใบรักษาแผล แผลเปื่อย และอาการปวดข้อ นอกจากนี้ ต้นพญาสัตบรรณยังเป็นแหล่งของสารอัลคาลอยด์ที่สาคัญ ในบอร์เนียว นำเนื้อไม้ไปทำทุ่นของแหและอวน

พญาสัตบรรณเป็นพืชที่มีฤทธิ์ทางอัลลีโลพาที สารสกัดจากใบสามารถยับยั้งการเจริญของคะน้าได้ สารสกัดจากเปลือกลำต้นสามารถยับยั้งการเจริญของข้าว ข้าวโพด คะน้า ถั่วเขียวผิวดำ ถั่วเขียวผิวมันได้

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ไม้ยืนต้น
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำจังหวัดของไทย
หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:วงศ์ตีนเป็ด
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำของใช้
ถั่วไมยรา

**ถั่วไมยรา** หรือ **ถั่วเดสแมนธัส** หรือ **เฮดจ์ ลูเซอร์น** () เป็นพืชตระกูลถั่วค้างปีจำพวกกระถิน กระถินณรงค์ นิยมปลูกเพื่อเป็นอาหารสัตว์

หมวดหมู่:วงศ์ย่อยสีเสียด
เมซานี

**เมซานี** เป็นสายพันธุ์กระบือ ในกลุ่มกระบือแม่น้ำ ซึ่งสามารถผลิตน้ำนมได้  เลี้ยงกันมากในอินเดียและปากีสถาน เมดิเตอร์เรเนียน รวมทั้งในยุโรปและแถบละตินอเมริกา ประเทศจีน 

## ลักษณะ
รูปร่างแข็งแรง หัวสั้น หน้าผากนูน เขาสั้น และบิดม้วนงอ ส่วนลำตัวจะลึกมาก ผิวหนังค่อนข้างดำ ขนยาว โครงสร้างใหญ่ เต้านมใหญ่กว่ากระบือปลักเหนียงที่หน้าอกยาน ปลอกหุ้มลิงก์หย่อนยานเหมือนโคซีบู ถุงอัณฑะก็หย่อนยานมากกว่ากระบือปลัก ให้นมมากและมีลักษณะเป็นกระบือนมเลี้ยงไว้เพื่อรีดนม ไม่ชอบลงแช่โคลน แต่จะชอบน้ำสะอาดมีขนาดใหญ่ 

ตัวผู้จะเป็นหนุ่มพร้อมขยายสายพันธุ์เมื่ออายุ 3 ปีครึ่งถึง 10 ปี ส่วนตัวเมียอายุระหว่าง 2-10 ปี ใช้เวลาอุ้มท้องประมาณ 310-315 วัน หลังจากเลี้ยงลูก 60-70 วัน ตัวเมียจะเป็นสัดพร้อมที่จะขยายเผ่า พันธุ์ได้อีกครั้ง 

## น้ำนมกระบือ

“น้ำนมกระบือ” มีโปรตีนสูงกว่านมโค 4.5 น้ำตาลแลคโตส 8 พลังงาน 110 แคลเซียมสูงกว่านมโค 58 เปอร์เซ็นต์ คอเรสเทอรอลน้อยกว่านมโค 34 เปอร์เซ็นต์ และสามารถผลิตชีสได้ปริมาณมากกว่าเมื่อเทียบกับนมโคในปริมาณที่เท่ากัน ทั้งนี้ การผลิตชีส 1 กก. จากนมโคต้องใช้นมจำนวน 8 กก. แต่ใช้นมกระบือเพียง 5 กก. เท่านั้น ส่วนการผลิตเนย 1 กก.จะใช้นมโค 14 กก. แต่ใช้นมกระบือเพียง 10 กก. 

## อ้างอิง
* ควายเมซานีจากอินเดีย เลี้ยงใช้งานก็ได้ขายนมก็ดี

หมวดหมู่:พันธุ์ควาย
อำเภอบุ่งคล้า

**บุ่งคล้า ** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบึงกาฬ

## ประวัติ
อำเภอบุ่งคล้า เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบึงกาฬ จังหวัดหนองคาย ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองของตำบลบุ่งคล้า ตำบลหนองเดิ่น และตำบลโคกกว้าง อำเภอบึงกาฬ มาจัดตั้งเป็น **กิ่งอำเภอบุ่งคล้า** ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2533 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2534 และต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอบุ่งคล้า อำเภอบึงกาฬ ขึ้นเป็น **อำเภอบุ่งคล้า** ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 20 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน**** 

ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้มีการจัดตั้งจังหวัดบึงกาฬขึ้น อำเภอบุ่งคล้า จึงเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดบึงกาฬตามพระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554 อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2554 เป็นต้นมา

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอบุ่งคล้ามีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับแขวงบอลิคำไซ (ประเทศลาว)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับแขวงบอลิคำไซ (ประเทศลาว) 
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอบึงโขงหลง 
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอเซกาและอำเภอเมืองบึงกาฬ

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอบุ่งคล้าแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 25 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอบุ่งคล้าประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจำนวน 3 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลบุ่งคล้า** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบุ่งคล้าทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลหนองเดิ่น** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองเดิ่นทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลโคกกว้าง** ครอบคลุมพื้นทีตำบลโคกกว้างทั้งตำบล

## อ้างอิง

บุ่งคล้า

หมวดหมู่:เขตแดนไทย–ลาว
กะบามะเจ

**กะบามะเจ** (, ; ) มีชื่อทางการว่า **เพลงชาติ** () เป็นเพลงชาติของประเทศพม่า

## ประวัติ
พม่าสมัยก่อนอาณานิคมไม่มีเพลงชาติอย่างเป็นทางการ แต่มีเพลงสรรเสริญพระบารมี หลังการผนวกพม่าเข้ากับบริติชราชใน ค.ศ. 1886 "ก็อดเซฟเดอะคิง" จึงกลายเป็นเพลงชาติของบริติชพม่า

เพลงนี้ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดยสะหย่าติ่น (Saya Tin - สะหย่าเป็นคำเรียกนำหน้านาม หมายถึง อาจารย์ ติ่นเป็นชื่อตัว) เพื่อใช้เป็นเพลงประจำสมาคมเราชาวพม่าเมื่อ ค.ศ. 1930 โดยใช้ชื่อเพลงว่า “Dohbama” แปลว่า “พม่าของเรา”

รัฐพม่า รัฐหุ่นเชิดของญี่ปุ่น ใช้เพลงโดบะหม่าเป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1943

ในช่วงประกาศเอกราชพม่า อู้นุถาม U Sein Mya Maung ให้แต่งเพลงชาติสำหรับประเทศที่จะเป็นเอกราช U Sein Mya Maung ใช้เพลงโดบะหม่าเป็นแม่แบบ โดยยังคงทำนองเพลง แต่ดัดแปลงเนื้อร้องบางส่วน เพลงชาตินี้จึงนำมาใช้เป็นเพลงชาติพม่าในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1947

ในวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1989 สภาฟื้นฟูกฎหมายและระเบียบแห่งรัฐ (รัฐบาลทหารในเวลานั้น) สั่งให้เปลี่ยนคำว่า  (ALA-LC: ) ไปเป็น  (ALA-LC: ) ในเนื้อร้องเพลงชาติ โดยยืนยันว่าคำก่อนหน้าเรียกเฉพาะชาวพม่าเท่านั้น ส่วนคำหลังใช้เรียกตัวแทนทุกชาติพันธุ์

รายงานจากรัฐธรรมนูญพม่า ฉบับ ค.ศ. 2008 เพลงชาติฉบับเต็มต้องประกอบด้วยส่วนเพลงแบบพม่าดั้งเดิมกับเพลงแบบตะวันตก

## เนื้อร้อง

### คำแปล
คำแปลต่อไปนี้ถอดความจากคำแปลภาษาอังกฤษในบทความของจอ ซีน ญุน (Kyaw Zin Nyunt) ซึ่งเผยแพร่ในหนังสือพิมพ์ The New Light of Myanmar ฉบับวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2008

: แห่งหนที่ปรากฏทั่วซึ่งความเป็นธรรมและเอกราช
: ประเทศของเรา...แผ่นดินของเรา
: แห่งหนที่ปรากฏทั่วซึ่งสิทธิอันเท่าเทียมและแนวทางที่ถูกต้อง
: นำพาประชาชนไปสู่ชีวิตที่สงบสุข
: ประเทศของเรา...แผ่นดินของเรา
: ความเป็นสหภาพ อันเป็นมรดกตกทอดสืบมา
: เราขอปฏิญาณเพื่อพิทักษ์สิ่งนี้ไว้มั่น ตราบชั่วกัลปาวสาน

: ตราบโลกแหลกสลาย แผ่นดินพม่าจงคงอยู่ต่อไป
: เรารักและเทิดทูนบ้านเมือง เพราะนี่คือมรดกที่แท้จริงจากบรรพชน
: เราจักสละชีพ เพื่อปกป้องสหภาพของเราไว้
: นี่คือชาติของเรา แผ่นดินของเรา ซึ่งพวกเราเป็นเจ้าของ
: เราจะแบกรับภาระเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของชาติและแผ่นดิน
: นี่คือหน้าที่ที่เราพึงทำเพื่อแผ่นดินอันทรงคุณค่าแห่งนี้

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
* Burma/Myanmar: ''Kaba Ma Kyei'' - Audio of the national anthem of Burma/Myanmar, with information and lyrics (archive link)
* ''Ga Ba Majay Ba Ma Pyay'' (MIDI file)
* Sheet music (ข้อมูลจากสถานทูตพม่าประจำกรุงวอชิงตัน ดี.ซี)

หมวดหมู่:เพลงชาติ
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศพม่า
อำเภอศรีเชียงใหม่

**ศรีเชียงใหม่ ** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดหนองคาย

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอศรีเชียงใหม่มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับนครหลวงเวียงจันทน์ (ประเทศลาว)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับนครหลวงเวียงจันทน์ (ประเทศลาว)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอท่าบ่อและอำเภอโพธิ์ตาก
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอสังคม

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอศรีเชียงใหม่แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 43 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอศรีเชียงใหม่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
* **[[เทศบาลตำบลศรีเชียงใหม่]]** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลพานพร้าว 
* **เทศบาลตำบลหนองปลาปาก** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปลาปากทั้งตำบล
* **เทศบาลตำบลพระพุทธบาท** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพระพุทธบาททั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลพานพร้าว** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพานพร้าว (นอกเขตเทศบาลตำบลศรีเชียงใหม่)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหม้อ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านหม้อทั้งตำบล

ศรีเชียงใหม่

หมวดหมู่:เขตแดนไทย–ลาว
จัตุรัสบาร์เบรินี

thumb|250px|ภาพวาดจัตุรัสบาร์เบรินี ประมาณ พ.ศ. 2423-2432 โดย Ettore Roesler Franz มีจุดเด่นที่น้ำพุไตรตัน

**จัตุรัสบาร์เบรินี** (Piazza Barberini)  เป็นจัตุรัสใหญ่บนเนิน Quirinal ในกรุงโรม สร้างเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 16

จัตุรัสได้ชื่อปัจจุบันนี้เมื่อปี พ.ศ. 2168 ตามชื่อของพระราชวังบาร์เบรินีที่ตั้งอยู่ใกล้เคียง จุดเด่นหนึ่งของจัตุรัสนี้คือ น้ำพุไตรตัน และยังมีน้ำพุอีกแห่งหนึ่งคือ Fontana delle Api (ผลงานของจานลอเรนโซ เบร์นินี ดำเนินการสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2170-2172) ตั้งอยู่ใกล้กันที่ *Via Vittorio Veneto*

ในระหว่างปี พ.ศ. 2175-2365 เคยมีเสาโอเบลิสค์ตั้งอยู่ที่จัตุรัสนี้ แต่ปัจจุบันถูกย้ายไปที่ Villa Medici

ปัจจุบันนี้ จัตุรัสแห่งนี้เป็นทางแยกสัญจรรถยนต์ที่สำคัญ และมีสถานีรถไฟ (*Barberini - Fontana di Trevi*) บนทางรถไฟสาย A ของ Rome Metro มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Piazza Barberini with a lot of pictures
* Roma Segreta: "Piazza Barberini" (italian) 

หมวดหมู่:จัตุรัสในประเทศอิตาลี
อำเภอพรเจริญ

**พรเจริญ ** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบึงกาฬซึ่งแยกออกมาจากจังหวัดหนองคายตามพระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554 อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม 2554 เป็นต้นไป

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอพรเจริญมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอเมืองบึงกาฬ 
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอศรีวิไลและอำเภอเซกา
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอคำตากล้าและอำเภอบ้านม่วง (จังหวัดสกลนคร)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอบ้านม่วง (จังหวัดสกลนคร) และอำเภอโซ่พิสัย 

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอพรเจริญแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 58 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอพรเจริญประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
***เทศบาลตำบลพรเจริญ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพรเจริญทั้งตำบล
***เทศบาลตำบลดอนหญ้านาง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดอนหญ้านางทั้งตำบล
* **เทศบาลตำบลศรีสำราญ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีสำราญทั้งตำบล
* **เทศบาลตำบลศรีชมภู** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีชมภูทั้งตำบล
* **เทศบาลตำบลหนองหัวช้าง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหัวช้างทั้งตำบล
* **เทศบาลตำบลวังชมภู** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังชมภูทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลป่าแฝก** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าแฝกทั้งตำบล

## การศึกษา
### โรงเรียนมัธยมศึกษา
ท้องที่อำเภอพรเจริญประกอบด้วยโรงเรียนมัธยมศึกษา 3 แห่ง ได้แก่
* **[[โรงเรียนพรเจริญวิทยา]]** ต.พรเจริญ
* **โรงเรียนหนองหัวช้างวิทยา** ต.หนองหัวช้าง
* **โรงเรียนศรีสำราญวิทยาคม** ต.ศรีสำราญ

## อ้างอิง

พรเจริญ
อำเภอสังคม

**สังคม** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดหนองคาย แต่เดิมเป็นชุมชนเดิมอพยพมาจากบ้านปอแตน บ้านแก่นท้าวและบ้านสารคามจากประเทศลาว โดยมาตั้งเป็น 3 ชุมชนได้แก่ บ้านม่วง บ้านสังคม บ้านแก้งไก่ และเดิมขึ้นกับอำเภอท่าบ่อ ต่อมาปี พ.ศ. 2510 ได้รับการจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอสังคมและปี พ.ศ. 2514 ได้รับการจัดตั้งเป็นอำเภอสังคมและวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516 ได้ประกาศจัดตั้งสุขาภิบาลสังคมขึ้นและได้รับการยกฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลสังคม เมื่อวันที่  25 พฤษภาคม 2542 อำเภอสังคมมีชื่อเสียงด้านการท่องเที่ยวทางธรรมชาติและวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนในแถบนี้ และอำเภอสังคมยังเป็นอำเภอที่มีสถานที่ท่องเที่ยวมากที่สุดของจังหวัดหนองคายอีกด้วย

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอสังคมตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับ นครหลวงเวียงจันทน์ (ประเทศลาว)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอศรีเชียงใหม่และอำเภอโพธิ์ตาก
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอบ้านผือและอำเภอนายูง (จังหวัดอุดรธานี)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอปากชม (จังหวัดเลย)

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอสังคมแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 36 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอสังคมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลสังคม** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแก้งไก่และตำบลสังคม
* **องค์การบริหารส่วนตำบลแก้งไก่** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแก้งไก่ (นอกเขตเทศบาลตำบลสังคม)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลผาตั้ง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลผาตั้งทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านม่วง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านม่วงทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลนางิ้ว** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนางิ้วทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลสังคม** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสังคม (นอกเขตเทศบาลตำบลสังคม)

## สถานที่ท่องเที่ยว
* วัดถ้ำศรีมงคล (วัดถ้ำดินเพียง)
* วัดผาตากเสื้อ
* ทะเลหมอกภูอีห้วยสัน
* ภูผาดัก
* หนองปลาบึก
* คกอาน(แก่งคกอาน)
* ภูโล้น
* ภูห้วยเซียงดา
* ภูป่าซาง
* น้ำตกธารทิพย์
* น้ำตกธารทอง
* เหมืองทองโบราณ
* วัดหายโศก-อำเภอสังคม
* แก่งก้อนแดง-หาดแห่
* ไร่ข้าวโพดบ้านวังมน
* แก่งพาล (แกรนด์แคนยอนหนองคาย)
* แก่งก้อนค้าง
* น้ำตกท่าลี่
* น้ำตกตาดเซา
* ก้อนแท่นบรรทม
* จุดชมวิวบ้านหนอง
* จุดชมวิวบ้านม่วง
* ก้อนแข่ (ก้อนจระเข้)
* หาดแสน
* หาดทรายขาว
* หาดคกอาน

## แหล่งข้อมูลอื่น
* องค์การบริหารส่วนตำบลผาตั้ง  

สังคม

หมวดหมู่:เขตแดนไทย–ลาว
อำเภอโซ่พิสัย

**โซ่พิสัย ** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบึงกาฬซึ่งแยกออกมาจากจังหวัดหนองคายตามพระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554 อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม 2554 เป็นต้นไป และในอดีตเคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอโพนพิสัย จังหวัดหนองคาย

## ประวัติ
  คำว่า “โซ่” หมายถึง ชนเผ่าหนึ่ง ที่ได้อพยพจากทางภาคเหนือของประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ได้เข้ามาอาศัยอยู่ในพื้นที่ปัจจุบัน ประมาณ 250 ปี โดยชนกลุ่มดังกล่าวเรียกตนเองว่าชาวโซ่หรือไทโซ่ เดิมบ้านโซ่ ขึ้นตรงต่อเมืองโพนพิสัย จนกระทั่งสมัยรัชกาลที่ 5 บ้านโซ่ได้รับยกระดับฐานะเป็นตำบล และเป็นตั้งเป็นกิ่งอำเภอโซ่พิสัยในปี พ.ศ. 2515  จนกระทั่งเป็นอำเภอโซ่พิสัย ตามลำดับ

* วันที่ 7 มีนาคม 2510 ตั้งตำบลศรีชมภู แยกออกจากตำบลโซ่ ตั้งตำบลหนองพันทา แยกออกจากตำบลโซ่
* วันที่ 1 มีนาคม 2515 แยกพื้นที่ตำบลโซ่ ตำบลศรีชมภู และตำบลหนองพันทา จากอำเภอโพนพิสัย มาตั้งเป็น **กิ่งอำเภอโซ่พิสัย** และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอโพนพิสัย
* วันที่ 13 เมษายน 2520 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอโซ่พิสัย อำเภอโพนพิสัย เป็น **อำเภอโซ่พิสัย**
* วันที่ 1 สิงหาคม 2521 ตั้งตำบลคำแก้ว แยกออกจากตำบลโซ่
* วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2523 จัดตั้งสุขาภิบาลโซ่พิสัย ในท้องที่บางส่วนของหมู่ที่ 1,2,3,4,13,16 ตำบลโซ่
* วันที่ 11 พฤษภาคม 2525 ตั้งตำบลบัวตูม แยกออกจากตำบลหนองพันทา
* วันที่ 23 มิถุนายน 2530 ตั้งตำบลถ้ำเจริญ แยกออกจากตำบลศรีชมภู
* วันที่ 29 กรกฎาคม 2534 ตั้งตำบลเหล่าทอง แยกออกจากตำบลหนองพันทา
* วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลโซ่พิสัย เป็นเทศบาลตำบลโซ่พิสัย ด้วยผลของกฎหมาย
*วันที่ 22 มีนาคม 2554 แยกพื้นที่อำเภอบึงกาฬ อำเภอโซ่พิสัย อำเภอบุ่งคล้า อำเภอบึงโขงหลง อำเภอปากคาด อำเภอพรเจริญ และอำเภอศรีวิไล จังหวัดหนองคาย มาตั้งเป็น **จังหวัดบึงกาฬ** และเปลี่ยนชื่ออำเภอบึงกาฬ เป็น**อำเภอเมืองบึงกาฬ**

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอโซ่พิสัยมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอปากคาดและอำเภอเมืองบึงกาฬ
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอเมืองบึงกาฬและอำเภอพรเจริญ
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอบ้านม่วง (จังหวัดสกลนคร) และอำเภอเฝ้าไร่ (จังหวัดหนองคาย)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอเฝ้าไร่และอำเภอรัตนวาปี (จังหวัดหนองคาย)

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอโซ่พิสัยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 95 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอโซ่พิสัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจำนวน 8 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลโซ่พิสัย ** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโซ่
* **องค์การบริหารส่วนตำบลโซ่ ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโซ่ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลโซ่พิสัย)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลหนองพันทา ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองพันทาทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลศรีชมภู ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลศรีชมภูทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลคำแก้ว ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคำแก้วทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลบัวตูม ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบัวตูมทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลถ้ำเจริญ ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลถ้ำเจริญทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลเหล่าทอง ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเหล่าทองทั้งตำบล

## สถานศึกษา
* โรงเรียนโซ่พิสัยพิทยาคม
* โรงเรียนโนนคำพิทยาคม
* วิทยาลัยเทคโนโลยีโซ่พิสัย
* โรงเรียนอนุบาลรัชดา
* โรงเรียนอนุบาลโซ่พิสัย
* โรงเรียนศรีชมภูวิทยา
* โรงเรียนบ้านไทรงามโนนภูดิน
* โรงเรียนบ้านเหล่าทองหลาง
* โรงเรียนบ้านซำบอน
* โรงเรียนบ้านคำไผ่
*โรงเรียนโพนทองประชาสรรค์

## อ้างอิง


ซโพิสัย
ฮง ซู-ฮวัน

**ฮง ซู-ฮวัน** (; เกิด 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2493) เป็นนักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 50 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 14) เสมอ 4 แพ้ 5

## ประวัติ
ซูเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2512 ได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ พ.ศ. 2515 ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 4 ครั้ง รวมทั้งชนะน็อค ถนอมจิต สุโขทัย ยก 8 จากนั้นได้ครองแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA ด้วยการชนะคะแนน อาร์โนลด์ เทเลอร์ (แอฟริกาใต้) เมื่อ พ.ศ. 2517 ป้องกันตำแหน่งได้ครั้งเดียวก็เสียแชมป์ให้อัลฟองโซ่ ซาโมร่า เมื่อ พ.ศ. 2518

หลังจากเสียแชมป์โลก ซูกลับมาครองแชมป์ OPBF อีกครั้งด้วยการชนะคะแนน เวนิส บ.ข.ส. เมื่อ พ.ศ. 2519 ต่อมาขึ้นชิงแชมป์โลกกับซาโมร่าเป็นการแก้มือแต่ก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้อีกครั้ง จากนั้นซูจึงเลื่อนรุ่นขึ้นไปชกในรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทและประสบความสำเร็จได้ครองแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท WBA เมื่อชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะน็อค เฮกเตอร์ คาราสควิล (ปานามา) ยก 3 เมื่อ พ.ศ. 2520 ป้องกันตำแหน่งได้ครั้งเดียวก็เสียแชมป์ให้ริคาร์โด คาร์โดน่า เมื่อ พ.ศ. 2521 หลังจากเสียแชมป์ ซูหยุดชกไปหนึ่งปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2523 เสมอกับ ดอง ยุนยัม จากนั้นก็ประกาศแขวนนวมอย่างเป็นทางการ

## เกียรติประวัติ
[thumb|250px|ฮง ซู-ฮวัน ชกหมัดขวาตรงเข้าใบหน้า [อัลฟองโซ่ ซาโมร่า ในการชกชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA เมื่อปี 2519 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค]]
* แชมป์เกาหลีใต้รุ่นแบนตัมเวท (2514 – 2515)
* แชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวท 
** ชิง 4 มิถุนายน 2515 ชนะคะแนน อัล ดิแอซ ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 1 ตุลาคม 2515 ชนะคะแนน ชิเกโยชิ โอห์กิ ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 9 กุมภาพันธ์ 2516 ชนะน็อค ถนอมจิต สุโขทัย ยก 8 ที่ กทม.
* แชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวท
** ชิง 24 พฤศจิกายน 2516 ชนะคะแนน เอ็ดดี้ ซาโลมา ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 3 กุมภาพันธ์ 2517 ชนะคะแนน เซอิชิ วาตานูกิ ที่ เกาหลีใต้
* แชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA
** ชิง 3 กรกฎาคม 2517 ชนะคะแนน อาร์โนลด์ เทย์เลอร์ ที่ แอฟริกาใต้
** เสียแชมป์ 14 มีนาคม 2518 แพ้น็อค อัลฟองโซ ซาโมรา ยก 4 ที่ สหรัฐ
* แชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวท
** ชิง 30 พฤษภาคม 2519 ชนะคะแนน เวนิส บ.ข.ส. ที่ เกาหลีใต้
* แชมป์โลกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท WBA
** ชิง 26 พฤศจิกายน 2520 ชนะน็อค เฮกเตอร์ คาร์ราสควิลา ยก 3 ที่ ปานามา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1,1 กุมภาพันธ์ 2521 ชนะคะแนน ยู คาซาฮารา ที่ ญี่ปุ่น
** เสียแชมป์ 7 พฤษภาคม 2521 แพ้น็อค ริคาร์โด คาร์โดนา ยก 12 ที่ เกาหลีใต้
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ 
** ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA เมื่อ 16 ตุลาคม 2519 แพ้น็อค อัลฟองโซ ซาโมรา ยก 12 ที่ เกาหลีใต้

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 
* คนเหล็ก. *ย้อนอดีตมวยดัง:"ไอ้รถถัง" ซู ฮวาน ฮอง แชมป์โลกจอมตะลุยแดนโสม*. นิตยสารมวยโลก. เล่มที่ 1125 เมษายน 2549 หน้า 42-43

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBA
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:นักกีฬาจากโซล
หมวดหมู่:นักมวยสากลรุ่นแบนตัมเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
คณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

**คณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์**  เป็นหน่วยงานระดับคณะตามประกาศสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยไม่แบ่งส่วนราชการ ทำการสอนด้านทรัพยากรธรรมชาติ และด้านอุตสาหกรรมเกษตร คณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร รับผิดชอบรายวิชาศึกษาทั่วไปหนึ่งวิชา ได้แก่ 04101302  จิตอาสาเพื่อพัฒนาชุมชน

## ประวัติ
เนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ทรงครองสิริราชสมบัติ เป็นปีที่ 50 กอปรกับเพื่อเป็นการสนองนโยบายของรัฐบาลในการขยายโอกาสทางการศึกษาไปสู่ภูมิภาคของประเทศในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 7 ( 2535-3539 ) และฉบับที่ 8 ( 2540-2544 ) มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ร่วมกับทบวงมหาวิทยาลัยและหน่วยงานภาครัฐบาลและเอกชน ภายในจังหวัดสกลนคร จัดทำโครงการจัดตั้ง “ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติจังหวัดสกลนคร ” ขึ้นเป็นวิทยาเขตสารสนเทศ 

ตามที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้ทำโครงการจัดตั้งวิทยาเขตเพื่อจัดการเรียนการสอนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยตั้งอยู่ที่สนามบินเก่า บ้านเชียงเครือ อยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 19 กิโลเมตร ตามเส้นทางหมายเลข 22 (สกลนคร-นครพนม) บนเนื้อที่วิทยาเขต 4,000 ไร่ หนองหารน้อย 700 ไร่ เพื่อสนองนโยบายของรัฐบาล ในการกระจายโอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษาสู่ภูมิภาคของ ประเทศไทย และพัฒนาให้จังหวัดสกลนครเป็นศูนย์กลางด้าน การศึกษาของภูมิภาคตะวันออก เฉียงเหนือตอนบน โดยจัดให้มีคณะวิชาจัดการเรียนการสอนด้านอุตสาหกรรมการเกษตร และธรรมชาติสิ่งแวดล้อม อีกทั้งให้เป็นแหล่งศึกษา ค้นคว้าวิจัย การรวบรวมข้อมูลในการบริการวิชาการด้านเกษตร การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ และการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในภูมิภาคอีสานตอนบน เพื่อพัฒนาให้ภูมิภาคแห่งนี้เป็นศูนย์กลางการพัฒนาการเกษตรครบวงจรที่ก้าวหน้า อุตสาหกรรมเกษตร และการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของภูมิภาคอินโดจีน

คณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตรรับนิสิตและเปิดเรียน ณ วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสกลนคร เป็นครั้งแรก ในภาคต้น ของปีการศึกษา 2543-44 (KU60)

การจัดตั้งคณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร เป็น 1 ใน 3 คณะที่ได้จัดตั้งตามประกาศสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน2543 (ตามประกาศสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เรื่องการจัดตั้งคณะ สำนัก และ สำนักงานวิทยาเขต ที่จังหวัดสกลนคร ลงวันที่ 23 พฤษภาคม 2543)

## หน่วยงาน
ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร
* สำนักงานเลขานุการ
* ภาควิชาเกษตรและทรัพยากร
* ภาควิชาเทคโนโลยีการอาหารและโภชนาการ

## หลักสูตร

## กิจกรรมนิสิต
* กีฬาประเพณี 4 จอบแห่งชาติ
** คณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร ได้เข้าร่วมงานกีฬาประเพณี ๔ จอบแห่งชาติ ตั้งแต่ครั้งที่ 22 เป็นต้นมา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* คณะทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 
* Homepage กีฬาประเพณี ๔ จอบแห่งชาติ 

ทรัพยากรธรรมชาติและอุตสาหกรรมเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์,คณะ
หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2551

**[[ไทยแลนด์พรีเมียร์ลีก]] 2551** เป็นการแข่งขัน ไทยพรีเมียร์ลีก จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 12 ในปี พ.ศ. 2551 โดยในฤดูกาลนี้มี 5 สโมสรที่สนามแข่งขันอยู่นอก กรุงเทพมหานคร เริ่มทำการแข่งขันตั้งแต่วันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 สิ้นสุด ณ วันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2551 โดยจัดการแข่งขันเป็นครั้งแรกหลังจากการปรับโครงสร้างลีกอย่างเป็นทางการเสร็จสิ้น

## สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน



## การเปลี่ยนแปลงผู้ฝึกสอน

## ตารางคะแนนเมื่อสี้นสุดฤดูกาล
*สิ้นสุด ณ วันที่ [[11 ตุลาคม]] [[พ.ศ. 2551]]*

## รางวัลยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล
### ผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยม
*  ประพล พงษ์พานิช - (การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค)
### ผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม
* โกสินทร์ หทัยรัตนกุล - (ชลบุรี เอฟซี)
### กองหลังยอดเยี่ยม
* ณัฐพร พันธุ์ฤทธิ์ - (ชลบุรี เอฟซี)
### กองกลางยอดเยี่ยม
* ณรงค์ชัย วชิรบาล - (การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค)
### กองหน้ายอดเยี่ยม
* ธีรเทพ วิโนทัย - (บีอีซี เทโรศาสน)
### ดาวรุ่งยอดเยี่ยม
* รณชัย รังสิโย - (การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค)
### นักฟุตบอลต่างชาติยอดเยี่ยม
*  เฮนรี้ โจแอล - (การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค)
### ทีมพัฒนาสู่อาชีพ
* ชลบุรี เอฟซี
* สมุทรสงคราม เอฟซี
* การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค

## อันดับผู้ทำประตูสูงสุด
{| width=""
| valign = "top" |
**20 ประตู**
* อานนท์ สังสระน้อย (บีอีซี เทโรศาสน)
**16 ประตู**
* รณชัย รังสิโย (การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค)
**12 ประตู**
* วุฒิชัย ทาทอง (จุฬาฯ-สินธนา)
* ธีรเทพ วิโนทัย (บีอีซี เทโรศาสน)
* ศรายุทธ ชัยคำดี (โอสถสภา เอ็ม-150)
**10 ประตู**
*  Kone Kassim (ธนาคารกรุงไทย)
**9 ประตู**
* พิพัฒน์ ต้นกันยา (การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค)
* สมปอง สอเหลบ (จุฬาฯ-สินธนา)
*  Ajayi Gdenga Samuel (ธนาคารกรุงไทย)
**8 ประตู**
* ภูวดล แสนกล้า (ทีโอที)
* สุริยา ดอมไธสง (มหาวิทยาลัยกรุงเทพ)
**7 ประตู**
*  Victor Mansah (การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค)
* กิตติพล ปาภูงา (จุฬาฯ-สินธนา)
* พีรพงศ์ พิชิตโชติรัตน์ (ธนาคารกรุงไทย)
* นพพล ผลอุดม (มหาวิทยาลัยกรุงเทพ)
* ทรงวุฒิ บัวเพ็ชร (สมุทรสงคราม)
**6 ประตู**
* ธีระวุฒิ สันพันธ์ (การท่าเรือฯ)
* ปิยะชาติ ถามะพันธ์ (จุฬาฯ-สินธนา)
* ธนา ชะนะบุตร (ชลบุรี 2, โค้ก-บางพระ ชลบุรี 4)
* นันทวัฒน์ แทนโสภา (ธนาคารกรุงไทย)
* นะเรศ กาพย์ไกรแก้ว (ศุลกากร)
* คนึง บุราณสุข (สมุทรสงคราม)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไทยลีกแบ่งตามฤดูกาล
หมวดหมู่:ฟุตบอลไทยในปี พ.ศ. 2551