open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
จอห์นนี่ เลียร์

**จอห์นนี่ เลียร์** () หรือ จอห์นนี โอลันเดรีย เลียร์ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 4 มีนาคม พ.ศ. 2523 สถิติการชก 34 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 7) เสมอ 2 แพ้ 15 
## ประวัติ
เลียร์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2543 ชนะน็อค จุน อัลโกโซ ยก 3 ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 2 ไม่ได้แชมป์ ต่อมาได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 28 กันยายน พ.ศ. 2545 ชนะคะแนน เรย์ ลีกัส จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่น แบนตัมเวท WBC ที่ว่าง แพ้คะแนนโดยเทคนิค โรเจอร์ กาลิเซีย เมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2546 จากนั้นก็เสียแชมป์ฟิลิปปินส์ แพ้น็อค อัลวิน เฟลิซิดา ยก 8 เมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2546 ต่อมา ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทอีกแต่ไม่สำเร็จ ทำได้เพียงเสมอกับ โจเอล บัวยา เมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2547 แล้วมาชกในไทย แพ้น็อค นภาพล เกียรติศักดิ์โชคชัย ยก 3 เลียร์ยังชกชนะต่อเนื่องอีกหลายครั้ง จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทอีกครั้งเมื่อ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน ไมเคิล โดมิงโก ไม่ได้แชมป์ แล้วมาชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นแบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2549 แพ้น็อค รัตนชัย ส.วรพิน ยก 4 และมาชกแพ้คะแนน ฟ้าใส ศักดิ์กรีรินทร์ เลียร์ขึ้นชกมวยครั้งสุดท้ายเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2550 เสมอกับ เดียน เบอร์มูเดซ จากนั้นก็แขวนนวมไป

## เกียรติประวัติ
* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท (2545 – 2549)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 24 พฤษภาคม 2545 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 2 ที่ นครปฐม
** ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBC เมื่อ15 มีนาคม 2546 แพ้คะแนนโดยเทคนิค โรเจอร์ กาลิเซีย ที่ ฟิลิปปินส์
** ชิงแชมป์ WBO เอเชียแปซิฟิกรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 16 สิงหาคม 2549 แพ้น็อค รัตนชัย ส.วรพิน ยก 4 ที่ ประจวบคีรีขันธ์

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:บุคคลจากเซบู (เมือง)
นาร์ธาน บาร์เซโลนา

**นาร์ธาน บาร์เซโลนา** () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2509 ที่เมืองวาเลนเซีย ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 73 ครั้ง ชนะ 25 (น็อค 10) เสมอ 2 แพ้ 46 

## เกียรติประวัติ

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ ABCO รุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 24 ธันวาคม 2547 แพ้น็อค ชลธาร อ.อุกฤษณ์ ยก 5 ที่ นครปฐม
** ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 20 พฤษภาคม 2548 แพ้คะแนน ธีรพงษ์ ไดสตาร์ยิม ที่ กทม.

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวท
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดบูคิดโนน
ฟิลิป พาร์คอน

**ฟิลิป พาร์คอน** (Philip Parcon) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2526 สถิติการชก 30 ครั้ง ชนะ 14 (น็อค 4) เสมอ 2 แพ้ 14 
## ประวัติ
พาร์คอนขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ชนะคะแนน รัมรัม นาตูญา ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ในฟิลิปปินส์ จน พ.ศ. 2546 ได้เข้าแข่งขันในรายการ 2003 PPBL ฟลายเวททัวร์นาเมนต์ โดยชกชนะคะแนน ลาร์รี่ เมเด และชนะน็อค เกราลด์ อูบาตาย ยก 4 ก่อนจะตกรอบ แพ้คะแนน ยูยีน กอนซาเลซ ต่อมา ใน พ.ศ. 2547 พาร์คอนเดินทางมาชิงแชมป์ ABCO รุ่นมินิมัมเวทในไทยเมื่อ 11 กันยายน  ปรากฏว่าแพ้คะแนนโอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค ร็อคกี้ ฟูเอนเตส ยก 3 ไม่ได้แชมป์ พาร์คอนมาชกในไทย แพ้คะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์ แล้วกลับไปชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่างปรากฏว่า ชนะน็อค อัลดอง ปาฮาโร ยกแรก ได้แชมป์มาครอง แต่แล้วก็สละตำแหน่งไป ใน พ.ศ. 2548 พาร์คอน มาชกในไทย แพ้คะแนน วันดี สิงห์วังชา เสมอโดยเทคนิคกับปิ๊กมี่ เมืองชัยภูมิ ในปีนี้ พาร์คอนขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทที่ว่างเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ชนะคะแนน เดนนิส จูนตีญาโน แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็แพ้น็อค ฟลอเรนเต คอนเดส ยก 6 เสียแชมป์ไปเมื่อ 10 ธันวาคม ปีเดียวกัน จากนั้น พาร์คอนมาชิงแชมป์ ABCO ในไทยเมื่อ 18 มีนาคม พงศ. 2549 แพ้คะแนน ลูกรัก ศ.กัตติกา ไม่ได้แชมป์ ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทที่ว่างเมื่อ 25 กรกฎาคม ก็แพ้คะแนน เวียนเดล ฮานิโอลาไปอีก 

พาร์คอนได้ครองแชมป์ฟิลิปปปินส์อีกครั้งเมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 เมื่อชิงแชมป์ที่ว่างรุ่นฟลายเวท ชนะคะแนนโดยเทคนิค ลิโต ซิสนอริโต แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกใน พ.ศ. 2550 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ริชชี เมปรานุม เมื่อแก้มืออีกครั้ง พาร์คอนก็แพ้คะแนนอีก ชิงแชมป์คืนไม่สำเร็จ พาร์คอนยังชกมวยต่อเนื่องมาจนถึง พ.ศ. 2556 โดยที่ไม่ได้ชิงแชมป์ใดๆอีก และเคยมาชกแพ้คะแนน วันดี สิงห์วังชาเมื่อ พ.ศ. 2550 พาร์คอนขึ้นชกครั้งล่าสุดเมื่อ 6 มกราคม พ.ศ. 2556 ชนะคะแนน โจแอส อาเปอริซิโอ ที่ฟิลิปปินส์ แล้วยังไม่ได้ขึ้นชกอีก

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท ไลท์ฟลายเวท และฟลายเวท (2548, 2549 - 2550)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ ABCO รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัยที่ กทม.
** ชิงแชมป์ ABCO รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 18 มีนาคม 2549 แพ้คะแนน ลูกรัก ศ.กัตติกา ที่ สมุทรสาคร

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดดาเวาเดลซูร์
เค็ง นากาจิมะ

**เค็ง นากาจิมะ** () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 ที่จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 10) แพ้ 5 

## เกียรติประวัติ

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBC มกราคม 2549 แพ้น็อกอีเกิล อากากูระ ยก 7 ที่โยโกฮามะ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 7 พฤศจิกายน 2549 แพ้คะแนน ทากาชิ คูนิชิเงะ ที่โอซากะ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 24 มิถุนายน 2550 แพ้น็อกฮวนนิโต รูบิลลาร์ ยก 5 ที่โอซากะ

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดฮกไกโด
คาร์โล บีซาเรส

**คาร์โล บีซาเรส** () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522 สถิติการชก 32 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 8) เสมอ 1 แพ้ 14
## ประวัติ
พีซาเรสเริ่มชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน แมกซ์ ดูมาดันกอน จากนั้นขึ้นชกชนะรวดตลอด จน พ.ศ. 2546 เดินทางมาชกนอกรอบในไทย แพ้คะแนน นำชัย รัตนชัยยิม จากนั้น มาชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC และแชมป์ WBC เอเชียรุ่นมินิมัมเวท เมื่อ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนโอเล่ห์ดง ศิษย์เสมอชัย จากนั้นมาชกแพ้คะแนน วิษณุ ก่อเกียรติยิม สองครั้งใน พ.ศ. 2546 – 2547 แพ้คะแนนโดยเทคนิค ไก่ชน ส.วรพินและเคยขึ้นชกกับดอนนี่ เนียเตส ซึ่งปรากฏว่าเสมอกัน 

จากนั้น พีซาเรสขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2548 ปรากฏว่าแพ้คะแนน เอลเมอร์ เกยอนไม่ได้แชมป์ และมาชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน พรสวรรค์ ป.ประมุขไปอีก หลังจากนั้น การชกของพีซาเรสเริ่มแย่ลง ชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ พีซาเรสขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 แพ้น็อค นกน้อย ส. ธนิกุล ยก 2 จากนั้นก็แขวนนวมไป
## เกียรติประวัติ
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ ABCO รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 25 กรกฎาคม 2546 แพ้คะแนน โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย ที่ ชัยภูมิ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 13 ตุลาคม 2548 แพ้คะแนน พรสวรรค์ ป. ประมุข ที่ กทม.

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดโคตาบาโต
โนเอล ซุงกาอิด

**โนเอล ซุงกาอิด** () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 47 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 17) เสมอ 5 แพ้ 22 

## เกียรติประวัติ

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ ABCO รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 22 มีนาคม 2547 แพ้น็อค แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ ยก 2 ที่ นนทบุรี
** ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 21 ตุลาคม 2548 แพ้น็อค ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ยก 2 ที่ กทม.

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเซบู
โรแลนโด กีรองโก

**โรแลนโด กีรองโก** (Rolando Gerongco) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 8 มีนาคม พ.ศ. 2527 ที่เมืองเซบู ประเทศฟิลิปปินส์  สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 7) แพ้ 25 
## ประวัติ
กีรองโกขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 ชนะน็อค เรนันโต โนเบิลฟรานซา ยก 2 จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยชกชนะคะแนน แดเนียล ดิโอลัน และเสมอกับอีริค บาร์เซโลนา กีรองโกได้ชิงแชมป์ ABCO รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ ยก 3 และได้ขึ้นชิงแชมป์ ABCO รุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่างอีกเมื่อ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน ชลธาร อ.อุกฤษณ์ ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น กีรองโกขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์อีกแค่ครั้งเดียวก็เดินทางไปชกมวยที่ออสเตรเลียระหว่าง พ.ศ. 2547 – 2550 ซึ่งกีรองโกชกแพ้รวด มีชนะครั้งเดียวใน พ.ศ. 2549 ชนะน็อค แมทธิว พอลเลย์ ยก 5  และได้ชิงแชมป์สหพันธ์มวยโลก เอเชียรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 แพ้น็อค ดาเนียล ฮอสกินส์ ยก 10 หลังจากที่ชกแพ้น็อค ลานซ์ คอสเทโล ยก 1 เมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2550 กีรองโกก็แขวนนวมไป

## เกียรติประวัติ

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ ABCO รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 8 กรกฎาคม 2546 แพ้น็อค แสงหิรัญ ลูกบ้านใหญ่ ยก 3 ที่ กทม.
** ชิงแชมป์ ABCO รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 9 กรกฎาคม 2547 แพ้คะแนน ชลธาร อ.อุกฤษณ์ ที่สงขลา
** ชิงแชมป์ WBF เอเชียแปซิฟิกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ 2548 แพ้น็อค ดาเนียล ฮอสกิ้น ยก 10 ที่ ออสเตรเลีย

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
หมวดหมู่:บุคคลจากเซบู (เมือง)
ฮิลดอล์ฟ

**YMT-05 ฮิลดอล์ฟ** (ญี่ปุ่น:*ヒルドルブ*  ;อังกฤษ:Hildolfr) เป็นหุ่นยนต์ของอาณาจักรซีอ้อนซึ่งมีบทบาทสำคัญในภาพยนตร์คอมพิวเตอร์กราฟิกส์ โมบิลสูทกันดั้มเอ็มเอสอิกลู : บันทึกลับสงครามหนึ่งปี โดยเป็นหุ่นตัวเอกในตอนที่สอง *遠吠えは落日に染まった* และได้รับการออกแบบโดยฮาจิเมะ คาโทกิ

## เนื้อเรื่อง
ฮิลดอล์ฟเป็นหุ่นยนต์ที่เรียกว่า *โมบิลแทงก์* ซึ่งเป็นอาวุธรูปแบบรถถังซึ่งพัฒนาด้วยเทคโนโลยีแบบเดียวกับโมบิลสูทและโมบิลอาเมอร์ที่ออกแบบมาเพื่อใช้ต่อสู้บนโลกโดยเฉพาะ เดิมทีนั้นโครงการฮิลดอล์ฟถูกซีอ้อนระงับไปในปี UC 0077 แต่ในช่วงสงครามหนึ่งปี เนื่องจากสถานการณ์ของการสู้รบบนโลกนั้นคืบหน้าน้อยมาก ฮิลดอล์ฟจึงถูกนำมาทดสอบอีกครั้งเพื่อผลทางจิตวิทยาให้แนวหน้าที่รบบนโลกมีกำลังใจมากขึ้น

ฮิลดอล์ฟนับเป็นรถถังที่มีความคล่องตัวสูงมากทั้งที่มีความยาวกว่า35เมตร ปืนใหญ่30ซม.ที่เป็นอาวุธหลักนั้นสามารถเลือกบรรจุกระสุนได้หลายแบบ ทั้งหัวระเบิดแบบต่างๆ, กระสุนลูกปรายต่อต้านอากาศยานและกระสุนเจาะเกราะแบบสลัดฝาครอบ ฮิลดอล์ฟติดตั้งเซนเซอร์แบบโมโนอายไว้เหมือนโมบิลสูทและมีเครื่องปล่อยควันสำหรับอำพรางตัว ลักษณะเด่นอีกประการของฮิลดอล์ฟก็คือสามารถยกส่วนป้อมปืนขึ้นได้ โดยจะมีลำตัวคล้ายกับโมบิลสูทและมีแขนซึ่งสามารถใช้อาวุธมือถืออย่างปืนกล105มม.ได้ ส่วนการต่อสู้ในระยะประชิดตัวจะมีมือตักขนาดใหญ่สำหรับใช้ฟาดศัตรู แม้ว่าพลังในการต่อสู้ในสภาพนี้จะสูงขึ้น แต่ห้องควบคุมที่ยกสูงขึ้นมานี้อาจถูกโจมตีได้

นักบินทดสอบของฮิลดอล์ฟก็คือร้อยตรี เดเมเซล ซอนเนน อดีตทหารปืนใหญ่ของซีอ้อน แต่เมื่อลงไปบนโลกเพื่อทดสอบนั้น ฐานสเบียงที่67ในทะเลทรายอริโซนาซึ่งเป็นจุดทดสอบฮิลดอล์ฟก็ถูกทำลายโดยหน่วยรบของเฟเดริโก ซวาเรียโน ซึ่งสามารถยึดซาคุทูว์มาได้ถึงหกเครื่อง ในที่สุด แม้ซอนเนนจะสามารถทำลายซาคุทูว์ทั้งหกเครื่องได้ แต่ตัวเองก็เสียชีวิตพร้อมกับฮิลดอล์ฟที่พังไปด้วย

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อหุ่นยนต์ใน Universal Century

หมวดหมู่:หุ่นยนต์ใน Universal Century
แคเทอริน พาร์

**แคเทอริน พาร์** (ค.ศ. 1512 - 5 กันยายน ค.ศ. 1548) เป็นพระมเหสีองค์สุดท้ายของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 และได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษตั้งแต่ ค.ศ. 1543 ถึง 1547 หลังจากสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 สวรรคตก็กลายเป็นสมเด็จพระราชินีวิธวา (Queen dowager) ในฐานะพระวิมาดาของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่6 นอกจากนี้ยังทรงเป็นพระวิมาดาในเจ้าหญิงแมรี่และเจ้าหญิงเอลิซาเบธ ซึ่งภายหลังได้ขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแมรี่ที่1และสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่1 พระนางเป็นราชินีอังกฤษที่สมรสมากที่สุด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ''Luminarium Encyclopedia: Katherine Parr''
* ''Letter to Queen Catherine from the Lady Elizabeth: 1544''
* ''Letter to the Queen Dowager from King Edward VI''
* ''Letter to the Queen Dowager from Lady Elizabeth: 31 July 1548''
* ''Newly Identified Historical Portrait: Katherine Parr''
* ''Sudeley Castle'' - One time home, and burial place of Catherine Parr.
* ''Snape Castle History''  - One time home of Catherine Parr and her second husband, Lord Latimer.

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1510
หมวดหมู่:คู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์อังกฤษ
หมวดหมู่:พระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการคลอดบุตร
หมวดหมู่:ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ที่เป็นสตรี
หมวดหมู่:บารอนเนสแห่งอังกฤษ
วันเลิฟ

**"วันเลิฟ"** คืออัลบั้มของทาทา ยัง ออกจำหน่ายในช่วงวันที่ 5 - 6 มีนาคม พ.ศ. 2551 เป็นอัลบั้มภาษาไทยชุดที่ 10 และเป็นอัลบั้มที่ 15 เมื่อนับรวมอัลบั้มภาษาอังกฤษด้วย พร้อมกันนี้ยังได้ออกวีซีดี *[[วันเลิฟ (วีดิทัศน์ของทาทา ยัง)|วันเลิฟ]]* เป็นอัลบั้มคาราโอเกะคู่กันอีกด้วย ซึ่งออกจำหน่ายเมื่อวันที่4 เมษายน พ.ศ. 2551

## ข้อมูลอัลบั้ม
หลังจากห่างหายการทำอัลบั้มภาษาไทยไปกว่า 4 ปี ทาทา ยัง ได้กลับมาร่วมงานกับนักประพันธ์เพลง และผู้อำนวยการสร้างชื่อดัง ในอัลบั้มนี้ทาทา ได้เปลี่ยนภาพลักษณ์ความเป็นสาวเซ็กซี่ของเธอ ออกมาในรูปแบบความเป็นกันเอง สบาย ๆ อัลบั้มนี้เริ่มบันทึกเสียงตั้งแต่ช่วงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2550  

"วันเลิฟ" เป็นผลงานการประพันธ์ของ เล็ก ปุ้ยสงคราม, มานพ สุขพาสน์เจริญ และ Bobby Sukishiwara อำนวยการสร้างโดย Bobby Sukishiwara และ Rock-A-Holix Production ซึ่งออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มนี้ นอกจากนี้ เล็ก ปุ้ยสงครามยังประพันธ์เพลงอีก 3 เพลงในอัลบั้มนี้ และมานพ สุขพาสน์เจริญยังประพันธ์เพลง "บ้านเดียวกัน" ในอัลบั้มนี้อีกด้วย "วันเลิฟ" ได้รับความนิยมขึ้นชาร์ตอันดับ 7 ในชาร์ตซี๊ด และอันดับ 10 ชาร์ตฮอตเวฟ 

"ต้นเหตุแห่งความเศร้า" เพลงบัลลาร์ดฟังสบาย ๆ เป็นผลงานการประพันธ์ของ เล็ก ปุ้ยสงคราม (ผู้ประพันธ์เพลง "วันเลิฟ) และจรส ฟูพร้อมวงศ์ อำนวยการสร้างโดย Bobby Sukishiwara และ Rock-A-Holix Production เผยแพร่เป็นซิงเกิลที่ 2 ต่อจากเพลง "วันเลิฟ" เริ่มเผยแพร่ในวันเดียวกันกับที่วันจำหน่ายอัลบั้ม 

"ไอล์บียัวร์เฟิร์ส, ยัวร์ลาสแอนด์ยัวร์เอฟรีธิง" เพลงป๊อปจังหวะสนุกสนาน ผลงานการประพันธ์ของ ชาญชัย แซ่ก้วย และ S-TER อำนวยการสร้างโดย Bobby Sukishiwara และ Rock-A-Holix Production เป็นซิงเกิลที่ 3 ของอัลบั้มนี้ 

"อำ" เป็นซิงเกิลที่ 4 ของอัลบั้มนี้ อันเป็นผลงานการประพันธ์ของ เล็ก ปุ้ยสงคราม, Bobby Sukishiwara เป็นอีกหนึ่งเพลงป๊อปจังหวะสนุกสนาน มีชื่อในภาษาอังกฤษว่า "Kidding"

## การสนับสนุนยอดขายของอัลบั้ม
### โครงการทาทายัง วันเลิฟ
โครงการทาทา ยัง วันเลิฟ เป็นหนึ่งในโครงการสนับสนุนยอดขายของอัลบั้มนี้ โดยมีการจัดโครงการนี้ออกเป็นโครงการย่อย ๆ ซึ่งมีกิจกรรมดังต่อไปนี้
*วันเลิฟ วันลีฟ : กิจกรรมที่จะสื่อสารความรักต่อสิ่งแวดล้อม ด้วยการใช้ใบไม้เป็นสัญลักษณ์แทนความรักของทุกคนต่อสิ่งแวดล้อม เพียงคนละ 1 บาท รับใบไม้ 1 ใบ รวมพลังกันที่ต้นไม้วันเลิฟ วันลีฟโดยรายได้ทั้งหมดสมทบทุนมูลนิธิชัยพัฒนา
*วันเลิฟ วันบุก: กิจกรรมบริจาคหนังสือ
*วันเลิฟ วันเมมโมรี: กิจกรรมส่งภาพ
*วันเลิฟวันวอยซ์
*วันเลิฟ วันบาท: สมทบทุนมูลนิธิชัยพัฒนาฯ เพื่อช่วยสนับสนุน และส่งเสริมในเรื่องของสิ่งแวดล้อมในประเทศ

### คอนเสิร์ตทัวร์ ทาทายัง วันเลิฟ รักเดียวเพื่อเมืองไทย

## รายชื่อเพลง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของทาทา ยัง
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2551
ไสล ไกรเลิศ

**ไสล ไกรเลิศ** (12 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 - 19 มีนาคม พ.ศ. 2529) เป็นนักไวโอลิน และนักแต่งเพลง

ครูไสล ไกรเลิศ เป็นชาวมหาชัย บ้านเดียวกับชาลี อินทรวิจิตร เป็นบุตรของนายบุญฤทธิ์ และนางทองย้อย ไกรเลิศ เริ่มเรียนหนังสือที่โรงเรียนกล่อมพิทยาคาร และโรงเรียนวัดพระเชตุพน เริ่มเรียนดนตรีกับพระเจนดุริยางค์ ที่โรงเรียนพรานหลวง กรมมหรสพ และได้บรรจุเป็นนักไวโอลินประจำวงเครื่องสายฝรั่งหลวง ร่วมวงเดียวกับเอื้อ สุนทรสนาน

ไสล ไกรเลิศ ลาออกจากวงเครื่องสายฝรั่งหลวงในปี พ.ศ. 2475 ไปเล่นดนตรีในไนท์คลับกับนารถ ถาวรบุตร และไปเล่นดนตรีสลับฉากละคร ที่โรงละครปราโมทัย โรงละครเวิ้งนาครเขษม และโรงละครวิมานนฤมิตร จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2483 ได้กลับมาร่วมงานกับพระเจนดุริยางค์ ในวงดุริยางค์กองทัพอากาศ ตำแหน่งนักไวโอลิน และมีโอกาสได้ร่วมงานในภาพยนตร์ไทยเรื่อง *[[บ้านไร่นาเรา]]* ของกองทัพอากาศไทย

ช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ครูไสลได้ไปร่วมวงดนตรีของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ร่วมกับครูนารถ ถาวรบุตร ต่อมาหลังสงคราม ได้ร่วมงานกับสุทิน เทศารักษ์ ช่วยกันแต่งเพลง และปลุกปั้น ชรินทร์ นันทนาคร และสุเทพ วงศ์กำแหง จนมีชื่อเสียง  เพลงที่มีชื่อเสียงคือเพลง  "ดวงใจในฝัน" ขับร้องโดย ชรินทร์ นันทนาคร บันทึกเสียงครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2494

ผลงานเพลงของครูไสล ไกรเลิศ ที่มีชื่อเสียงที่สุด คือเพลง "บุเรงนองรำลึก" (หรือ "ผู้ชนะสิบทิศ") และเพลงในชุดเดียวกัน เช่นเพลง "บุเรงนองลั่นกลองรบ" "กล่อมอิระวดี" "กุสุมายอดรัก" "จอมใจจะเด็ด" "ยอดพธูเมืองแปร"  โดยได้รับอนุญาตจาก ยาขอบ 

ผลงานเพลงอื่น ๆ ที่มีชื่อเสียง ได้แก่ เพลง "ดวงใจในฝัน" "เสียงสะอื้นจากสายลม" "สายลมเหนือ" "ม่านไทรย้อย" "กากีเหมือนดอกไม้" "อิเหนารำพัน" "หัวหินสิ้นมนต์รัก" "ม่านประเพณี"

ครูไสล ไกรเลิศ ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน ในปี พ.ศ. 2527 จากเพลง "ม่านประเพณี" ขับร้องโดย สถาพร มุกดาประกร บันทึกเสียงครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2493

ครูไสล ไกรเลิศ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2529 สิริอายุ 71 ปี 8 เดือน

## อ้างอิง
* 

หมวดหมู่:นักดนตรีจากจังหวัดสมุทรสาคร
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงลูกกรุง
หมวดหมู่:นักไวโอลินชาวไทย
ยานไมเอน

**ยานไมเอน** () เป็นเกาะในมหาสมุทรอาร์กติก ระหว่างกรีนแลนด์กับนอร์เวย์ มีความยาว 55 กิโลเมตร เนื้อที่ 373 ตารางกิโลเมตร อยู่ภายใต้การปกครองของประเทศนอร์เวย์

จุดที่สูงที่สุดของยานไมเอนคือภูเขาไฟเบเรินบาร์ก 2,277 เมตร ยานไมเอนไม่มีประชากรอยู่อาศัยยกเว้นเจ้าหน้าที่ในศูนย์อุตุนิยมวิทยา 

มีการอ้างถึงการค้นพบยานไมเอนในประวัติศาสตร์อยู่หลายครั้ง เช่นการค้นพบโดยเฮนรี ฮัดสัน ชาวอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1607 และหลายครั้งมีการตั้งชื่อให้กับเกาะนี้ แต่ทั้งหมดล้วนไม่มีหลักฐานยืนยันเพียงพอ จนถึงปี ค.ศ. 1614 จึงมีการตั้งชื่อเกาะนี้ตามนักสำรวจทางทะเลชาวดัตช์ ชื่อว่า ยัน ยาโกบส์โซน ไม (Jan Jacobszoon May) 

หมวดหมู่:เกาะในประเทศนอร์เวย์
หมวดหมู่:เกาะในมหาสมุทรอาร์กติก
สฟาลบาร์

**สฟาลบาร์** หรือ **สฟาลบาร์ด** (, ) เป็นหมู่เกาะในมหาสมุทรอาร์กติก ตั้งอยู่ทางเหนือของยุโรปภาคพื้นทวีป ระหว่างนอร์เวย์กับขั้วโลกเหนือ ตั้งแต่ละติจูด 74 ถึง 81 องศาเหนือ สฟาลบาร์เป็นส่วนหนึ่งของประเทศนอร์เวย์ โดยเป็นส่วนที่อยู่เหนือที่สุดของประเทศ มีประชากรอาศัยอยู่บนสามเกาะคือ สปิตส์บาร์เกิน บีเยอเนอยา และฮูเปิน

แรกเริ่ม สฟาลบาร์ได้ถูกใช้เป็นฐานล่าวาฬในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 และ 18 หลังจากนั้นหมู่เกาะดังกล่าวได้ถูกปล่อยร้าง การทำเหมืองถ่านหินเริ่มต้นขึ้นเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 และชุมชนถาวรหลายแห่งได้รับการจัดตั้งขึ้น สนธิสัญญาสฟาลบาร์ ใน ค.ศ. 1920 เป็นการรับรองอธิปไตยของนอร์เวย์เหนือหมู่เกาะดังกล่าว และพระราชบัญญัติสฟาลบาร์ ใน ค.ศ. 1925 กำหนดให้สฟาลบาร์เป็นส่วนหนึ่งของนอร์เวย์ นอกจากนี้ สฟาลบาร์ยังได้รับจัดตั้งเป็นเขตเศรษฐกิจเสรีและเขตปลอดทหาร การวิจัยและการท่องเที่ยวได้กลายมาเป็นอุตสาหกรรมรองที่สำคัญ

## รูปภาพ

ไฟล์:Topographic map of Svalbard.svg|แผนที่สฟาลบาร์
ไฟล์:Adventtoppen Hiorthfjellet from SE side of Adventfjorden Longyearbyen Svalbard on May 23 2025.jpg|สฟาลบาร์


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ผู้ว่าราชการสฟาลบาร์  

* สฟาลบาร์ในเดอะเวิลด์แฟกต์บุกของซีไอเอ  

หมวดหมู่:ประเทศนอร์เวย์
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษาทางการ
หมวดหมู่:เกาะในมหาสมุทรอาร์กติก
หมวดหมู่:เกาะในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:ภูมิภาคในอาร์กติก
หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในประเทศนอร์เวย์
หมวดหมู่:เขตปลอดทหาร
Fouad Mourtada

**Fouad Mourtada** เป็นวิศวกรอายุ 26 ปี ชาวโมร็อกโกซึ่งถูกตัดสินโดยศาลกาซาบล็องกาให้ต้องโทษจำคุกสามปี และปรับอีก 1,350 ดอลลาร์สหรัฐ เพื่อชดใช้ความผิดที่ทำการสร้างโพรไฟล์ปลอมของเจ้าชาย Moulay Rachid พระอนุชาของกษัตริย์ใน Facebook

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Help Free Fouad 
* Soutien à Fouad Mourtada
* Free Fouad Mourtada on arabist.net 
* Facebook Group - Help Fouad Mourtada

หมวดหมู่:ชาวโมร็อกโก
แพทริก สเวซี

**แพทริก สเวซี** *(Patrick Wayne Swayze)* (18 สิงหาคม ค.ศ. 1952 - 14 กันยายน ค.ศ. 2009) นักเต้น นักแสดง ชาวอเมริกัน อีกทั้งยังเป็นนักร้องและนักแต่งเพลง   มีชื่อเสียงจากบทครูสอนนักเต้นในภาพยนตร์เรื่อง *[[Dirty Dancing]]* ที่ฉายในปี พ.ศ. 2530 และมีชื่อเสียงสูงสุดจากภาพยนตร์เรื่อง *[[วิญญาณ ความรัก ความรู้สึก|Ghost]]* คู่กับ เดมี มัวร์ ที่ฉายในปี พ.ศ. 2533

แพทริก สเวซี เคยได้รับเลือกเป็นผู้ชายที่เซ็กซี่ที่สุดแห่งปี ค.ศ. 1991 จัดอันดับโดยนิตยสารพีเพิล หลังจากภาพยนตร์เรื่อง Ghost ออกฉาย

สเวซีป่วยเป็นโรคมะเร็งที่ตับ และเข้ารับการรักษาที่ศูนย์การแพทย์มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2551 รายงานข่าวบางแห่งระบุว่าเขาจะมีชีวิตได้อีกไม่นาน แต่รายงานนี้ได้รับการปฏิเสธจากแพทย์ 

สเวซีเสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2009 อายุ 57 ปี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
*

หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลที่เคยนับถือลัทธิไซแอนโทโลจี
หมวดหมู่:บุคคลจากฮิวสตัน
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งตับอ่อน
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
ดาบิด ปิซาร์โร

**ดาบิด มาร์เซโล ปิซาร์โร กอร์เตส** () นักฟุตบอลอาชีพสังกัดฟิออเรนตินา เกิดเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1979 ที่ประเทศชิลี ปิซาร์โรเริ่มเล่นให้กับทีมชาติชิลีเป็นครั้งแรก เมื่อหน้าร้อน ปี ค.ศ. 2000 ในทัวร์นาเม้นต์โอลิมปิกที่ซิดนีย์ โดยปกติแล้วเขาจะเล่นในตำแหน่งกองกลาง เขามีส่วนร่วมในการช่วยผ่านบอลให้กับผู้เล่นส่วนใหญ่ในสนามจนสามารถพังประตูมาแล้วหลายครั้ง สิ่งที่โดดเด่นของเขา คือ การยิงฟรีคิกได้แม่นยำและหนักหน่วง

เมื่อปี ค.ศ. 1997-1998 เขาเริ่มต้นค้าแข้งในตำแหน่งกองกลางตัวรุกกับสโมสรซานติอาโก วันเดอร์เรอส์ ประเทศชิลี จากนั้น อูดิเนเซ่ หนึ่งในสโมสรกัลโช่ เซเรียอา ได้ดึงตัวเขาเข้ามาร่วมทีม แต่เขาค้าแข้งให้กับอูดิเนเซ่เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ถูกทีม Universidad de Chile หนึ่งในสโมสรในลีคอเมริกาใต้ ยืมตัวไปร่วมทีม ในขณะที่ปิซาร์โรอยู่ที่อูดิเนเซ่นั้น เป็นการร่วมทำงานกันครั้งแรกระหว่างเขาและลูชาโน่ สปัลเล็ตเติ ซึ่งเป็นเทรนเนอร์ของอูดิเนเซ่ในขณะนั้น

ปิซาร์โร เซ็นสัญญามาสวมยูนิฟอร์มของงูใหญ่อินเตอร์มิลานเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2005 มีสัญญาร่วมกันทั้งหมด 4 ปี ด้วยค่าตัวจำนวน 12 ล้านยูโร เขาค่อนข้างจะมีปัญหากับทีม จนถึงขั้นเรียกร้องขอออกจากสโมสรอินเตอร์เลยทีเดียว เพียงแค่ฤดูกาลเดียวระหว่างปิซาร์กับอินเตอร์มิลาน เขาได้สคูเด็ตโต้ (ผลพวงจากคดีกัลโช่โปลี) ซุปเปอร์โคปปา และ โคปปาอิตาเลีย

สิงหาคม ค.ศ. 2006 ปิซาร์โรยอมรับข้อเสนอจากทีมโรมาด้วยค่าตัว 6.5 ล้านยูโร โดยโรมาเป็นเจ้าของร่วมกันกับอินเตอร์มิลาน และเป็นการกลับมาร่วมงานกันอีกครั้ง ระหว่างเขาและลูชาโน่ สปัลเล็ตติ ภายใต้ร่มรังหมาป่า เหลืองแดง หลังจากจบฤดูกาล 2006-2007 โรมาค่อนข้างที่จะประสบความสำเร็จไม่น้อย โดยการสามารถเข้าสู่รอบ 8 ทีมสุดท้ายในเกมใหญ่อย่าง ชปล , จบคัมปิโอนาโต้ ในตำแหน่งรองแชมป์และยัดเยียดความพ่ายแพ้ให้กับอินเตอร์มิลานในถ้วยโคปปาอิตาเลีย ด้วยประตูรวม 7-4 ซึ่งหมายถึงตำแหน่งแชมป์โคปปาฤดูกาล 2006-2007 มิถุนายน 2007 สโมสรโรมาประกาศอย่างเป็นทางการว่า ทางสโมสรได้ซื้อตัวปิซาร์โรมาเป็นกรรมสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว โดยโรมาต้องจ่ายเงินอีกจำนวน 5.75 ล้านยูโรแก่อินเตอร์ 

## เกียรติประวัติ

* สกูเดตโต 1 ฤดูกาล 2005-2006 กับอินเตอร์มิลาน
* โคปปาอีตาเลีย 2 ฤดูกาล 2005-2006 กับอินเตอร์มิลาน และ ฤดูกาล 2006-2007 กับ โรมา
* ซุเปอร์โคปปาอีตาเลีย 2 ฤดูกาล 2005-2006 และ ฤดูกาล 2006-2007 กับ โรมา
* เหรียญทองแดง โอลิมปิก ปี2000

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวชิลี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสมาคมกีฬาโรมา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฟีออเรนตีนา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียอา
หมวดหมู่:นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:บุคคลจากบัลปาราอิโซ
มีร์กอ วูชินิช

**มีร์กอ วูชินิช** (; เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1983) เป็นนักฟุตบอลชาวมอนเตเนโกร ของสโมสรอัลญะซีเราะฮ์ ทีมระดับโปรลีกของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ สูง 186 เซนติเมตร ตำแหน่งกองหน้า เขาเริ่มต้นกับทีมฟุตบอลเยาวชนในบ้านเกิด สโมสร Sutjeska Niksic ในปี 1998-1999 และก้าวขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ในปี 1999-2000 เพียงวัยเพียงน้อยนิด เขาฉายแววความเก่งกาจอย่างเหลือเชื่อ เมื่อเขาย้ายมาสู่อิตาลีในปี 2001 กับสโมสร เลชเช่ (เซเรีย บี) ฤดูกาล 2004-2005 กับ เลชเช่ เขาโชว์ฝีเท้าด้วยการ ลงเล่นทั้งหมด 29 เกม ยิงไปทั้งหมด 19 ประตู หลังจากความสำเร็จที่กล่าวมา เขาต้องชะงักเนื่องจากอาการบาดเจ็บ ในซีซั่นต่อมา เขาลงเล่น 31  เกม ยิงไปเพียง 9 ประตู

30 สิงหาคม 2006 เขาเซ็นสัญญายืมตัวเป็นเวลา 1 ปีกับสโมสรโรม่า ด้วยค่าตัว 3.5 ล้านยูโร ฤดูกาลแรกกับโรม่า เขายังไม่โดดเด่นเท่าไรนักเนื่องจากอาการบาดเจ็บหัวเข่า และยังต้องแย่งตำแหน่งตัวจริง
จากฟรานเชสโก้ ต๊อตติอีกด้วย ประตูแรกของเขากับโรม่าเกิดขึ้นในเกมที่โรม่าเก็บชัยชนะเหนือเซียน่าเมื่อวันที่ 28 มกราคม 2007 1-0 เริ่มต้นฤดูกาล 2007-2008 โรม่าซื้อขาดกรรมสิทธิ์ของมิกกี้จากเลชเช่เป็นการถาวรด้วยจำนวนเงิน 7.5 ล้านยูโร และเขาสวมเสื้อหมายเลข 9 ซึ่งเป็นหมายเลขตำนานกองหน้าของหมาป่าหลายต่อหลายคน ซึ่งก่อนหน้านี้ เป็นของเจ้าเครื่องบินน้อย วินเชนโซ่ มอนเตลล่า และเขาเองก็หวังว่า เขาจะทำได้ดีอย่างเช่นที่มอนเตลล่าเคยทำกับโรม่า

หลังจากโชว์ฟอร์มสุดยอดระว่างที่ต๊อตติมีอาการบาดเจ็บนั้น สปัลเล็ตติ ตัดสินใจให้เขาลงเล่นร่วมกับต๊อตติด้วยตำแหน่งปีกซ้าย ในระบบ 4-2-3-1 เนื่องจากฤดูกาลนี้ ต๊อตติต้องพักไปหลายสัปดาห์ และเป็นเขาที่ต้องลงยืนแทนตำแหน่งของต๊อตติ และเขาก็ทำมันได้เป็นอย่างดี ยิงประตูได้เกือบทุกนัด จนได้รับฉายาว่า Mir-Goal

## เกียรติประวัติ
* โกปปาอีตาเลีย: 1 (โรมา): 2006/2007
* ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา: 1  (โรมา): 2007

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวมอนเตเนโกร
หมวดหมู่:ผู้เล่นสมาคมกีฬาโรมา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียอา
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:บุคคลจากนิกชิช
โรดริโก ตาดเด

**โรดริโก้ ตาดเด** หรือ **โรดริโก้ แฟร์รานเต้ ตาดเด** เกิดเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1980 ที่ซานเปาโล ประเทศบราซิล ถือสัญญาอิตาลีและบราซิล เขาเริ่มต้นค้าแข้งที่สโมสร Palmeiras สโมสรบ้านเกิดเมื่อปี 2000-2002 ก่อนจะย้ายมาเล่นที่อิตาลีในเดือนกันยายน 2002 กับสโมสรเซียน่าซึ่งอยู่ในเซเรียบีขณะนั้น และเขากลายเป็นดาวเด่นของเซียน่าทันที เขาเป็นผู้ช่วยให้ทีมจากตอสคานี สามารถขึ้นมาเล่นได้ในเซเรียอาอีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม ปลายปี 2003 ตาดเดต้องต่อสู้กับปัญหาชีวิตในหลาย ๆ หลังจากที่เขาเศร้าใจจากการเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ของเลโอนาร์โด้ น้องชายของเขา ซึ่งได้รับอุบัติเหตุพร้อมกันกับเพื่อนร่วมทีมของเขา คือ Andre Luciano da Silva หลังจากอุบัติเหตุครั้งนั้น ตาดเดกลับมาช่วยทีมของเขาให้พ้นวิกฤตตกชั้นได้สำเร็จ

หลังจากหลาย ๆ ฤดูกาลกับเซียน่า เขาก็ได้รับข้อเสนอจากหลาย ๆ สโมสรกอรปกับปัญหาเกี่ยวกับการต่อสัญญากับสโมสรเซียน่าเกิดติดขัดขึ้นมา ตาดเดจึงย้ายสู่ทีมโรม่าฟรี ๆ ด้วยกฎ Bosman ในปี 2005 ในขณะเดียวกัน เขาก็ได้รับความสนใจจากทั้งยูเวนตุส, ลาซิโอ และ อินเตอร์ และสโมสรจากพรีเมียร์ อังกฤษอีกด้วย

กับทีมชาติ ตาดเดมีสองสัญชาตินั่นคือ อิตาลีและบราซิล แต่เขาไม่เคยได้รับการเรียกจากทีมแซมบ้าเลยแม้แต่ครั้งเดียวและถึงแม้ว่า โรแบร์โต้ โดนาโดนี่ อิล ชีที อิตาลีคนปัจจุบัน จะให้ความสนใจในตัวเขาอยากดึงมาสวมยูนิฟอร์มอัซซูรี่ แต่เขากลับบอกว่า เขายังรอบราซิลอยู่

## เกียรติประวัติ ตาดเด
* Torneo Rio-San Paolo: 1 ปี 2000
* Coppa Italia: 1 Roma: 2006/2007
* Supercoppa italiana: 1 Roma: 2007

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวบราซิล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสมาคมกีฬาโรมา
หมวดหมู่:บุคคลจากเซาเปาลู
ลิเดีย

**ลิเดีย** (ลิเดีย: 𐤮𐤱𐤠𐤭𐤣𐤠, *Śfarda*; แอราเมอิก: *Lydia*; , *Lȳdíā*; ) เป็นอาณาจักรโบราณ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอานาโตเลีย (หรือ เอเชียไมเนอร์) มีเมืองหลวงชื่อซาร์ดิส ตั้งอยู่ระหว่างจังหวัดอิชมีร์และจังหวัดมานิซา ในประเทศตุรกีในปัจจุบัน

อาณาจักรลิเดีย เกิดขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสตกาล ภายหลังการล่มสลายของจักรวรรดิฮิตไตต์

เหรียญลิเดียที่ทำมาจากเงิน เป็นหนึ่งในเหรียญที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่มีการค้นพบ โดยมีอายุประมาณศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

*
* 
*
* 
*
*
* 
*

## หนังสืออ่านเพิ่ม
* Reid Goldsborough. "World's First Coin". 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Livius.org: Lydia


หมวดหมู่:อาณาจักรโบราณ
หมวดหมู่:ตะวันออกกลาง
หมวดหมู่:กลุ่มชนโบราณ
มังซีนี

**อาเลซังดรู ไฟยอลยี อามังชีนู** () หรือที่รู้จักกันในนาม **มังซีนี** () เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล

## เกียรติประวัติ
* โกปปาอีตาเลีย 1 ฤดูกาล 2006-2007 กับโรมา
* ซูแปร์โกปาอีตาเลีย 1 ฤดูกาล 2006-2007 กับโรมา
* โกปาอาเมริกา 1 ปี ค.ศ. 2004 กับทีมชาติบราซิล
* รางวัลส่วนบุคคล Bola de Prata ปี ค.ศ. 2002

## แหล่งข้อมูลอื่น
* อาเลซังดรู ไฟยอลยี อามังชีนู  

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวบราซิล
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2523
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐมีนัชเจไรช์
หมวดหมู่:ปีกฟุตบอล
ลิเดีย (แก้ความกำกวม)

**ลิเดีย** อาจหมายถึง
* ลิเดีย (Lydia) อาณาจักรโบราณ ทางตะวันตกของอานาโตเลีย
* ภาษาลิเดีย
* อักษรลิเดีย
* เสินเตี้ยนเสีย (พ.ศ. 2490 - 2551) หรือ ลิเดีย เสิน (Lydia Shum) นักแสดงหญิงชาวฮ่องกง ภรรยาของเจิ้งเส้าชิว
* ศรัณย์รัชต์ ดีน หรือเป็นที่รู้จักกันในนาม **ลิเดีย** นักร้องหญิงชาวไทย 
* 110 ลิเดีย ดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อย
วันเลิฟ (เพลงทาทา ยัง)

"**วันเลิฟ**" คือซิงเกิลแรกจากอัลบั้ม *[[วันเลิฟ (อัลบั้มทาทา ยัง)|วันเลิฟ]]* ของทาทา ยัง เผยแพร่เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในรูปแบบซิงเกิลวิทยุ ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลภาษาไทยซิงเกิลแรกหลังจากที่ทาทาออกผลงานเพลงสากลกว่า 4 ปี และไม่มีการออกจำหน่ายซิงเกิลนี้ในรูปธรรมแต่อย่างใด ซิงเกิลนี้ถือเป็นหนึ่งในซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก สามารถเข้าชาร์ตในสัปดาห์แรก ใน SEED 97.5 FM ขึ้นอันดับ 7, Hot Wave อันดับ 10

มิวสิกวิดีโอเพลง "วันเลิฟ" อำนวยการผลิตโดยราจิต แสงชูโต (เคยร่วมงานกับทาทามาแล้ว ในเพลง เพลง "ซูม" และ "คัมเรนคัมไชน์" จากอัลบั้ม *[[เทมเพอเรเจอไรซิง]]*) ถ่ายทำที่อ่างเก็บน้ำบางพระ จังหวัดชลบุรี มีแนวความคิดหลักคือเน้นความสดใส และเป็นธรรมชาติ

## รูปแบบและรายชื่อเพลง
**ซิงเกิลวิทยุหนึ่งเพลง** (ไทย)
# วันเลิฟ - 4:20

## ชาร์ต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทาทา ยัง
วันเลิฟ
ทับ จำเกาะ

**ทับ จำเกาะ** เป็นนักมวยไทยฝีมือดีจากจังหวัดนครราชสีมา ถูกส่งตัวเข้ามาชกในกรุงเทพฯในยุคสนามมวยสวนกุหลาบเมื่อ พ.ศ. 2464 เพื่อเก็บเงินซื้อปืนให้กองเสือป่า การเดินทางเข้ามาชกมวยของนายทับครั้งนั้นได้สร้างชื่อเสียงเป็นที่กล่าวขวัญในวงการมวยยุคนั้นว่า "หมัดนายจีน ตีนนายทับ"

เมื่อเข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯ กรมหลวงชุมพรฯรับอุปการะให้เข้าพักในวังเปรมประชากร นายทับขึ้นชกครั้งแรกกับนักมวยจากจังหวัดมหาสารคาม ซึ่งปรากฏว่านายทับเตะเป็นชุด จนนักมวยจากมหาสารคามลุกไม่ขึ้น ยอมแพ้แค่ยกแรก

จากชัยชนะในครั้งแรก ฝ่ายผู้จัดการแข่งขันได้คัดเลือกนักมวยขึ้นสู้กับนายทับ ครั้งแรก ม.ร.ว. มานพฯ เสนอบังสะเล็บ ศรไขว้ แต่นายทับไม่สู้ ดังนั้นจึงประกบคู่ให้นายทับพบกับประสิทธิ์ บุณยารมณ์ ครูพลศึกษาซึ่งนายทับตอบตกลง

ต่อมาเมื่อนายทับรู้ภายหลังว่าได้คู่กับนายประสิทธิ์ซึ่งเป็นมวยนักเรียนพลศึกษา และมีชื่อในทางชนะนักมวยหัวเมืองด้วยอิทธิพล นายทับถอดใจไม่ยอมซ้อมจนกรมหลวงชุมพรรับสั่งให้หา เมื่อทราบว่านายทับกลัวอิทธิพลจึงปลอบใจให้สู้และเชิญหลวงพ่อศุข วัดมะขามเฒ่ามาประกอบพิธีแต่งตัวให้นายทับเพื่อให้เกิดขวัญกำลังใจ หลังจากนั้นขวัญกำลังใจของนายทับจึงดีขึ้น ซ้อมมวยได้ตามปกติ เมื่อถึงวันชกที่สนามมวยสวนกุหลาบ โดยมีพระยานนทิเสนสุรภักดี แม่กองเสือป่า เป็นคนนำเป่าปี่บรรเลง การแข่งขันปรากฏว่านายทับใช้ชั้นเชิงในจังหวะที่ประสิทธิ์ต่อยพลาด เข้าเตะประสิทธิ์เป็นชุดแบบเดียวกับที่ใช้ในการชกครั้งแรก จนนายประสิทธิ์หมดสติ ถูกจับแพ้ไป

หลังจากการชกในครั้งนั้น มีผู้เสนอนักมวยที่จะเป็นคู่ชกรายต่อไปของนายทับหลายคน เช่น สุวรรณ นิวาสะวัต อินทร์ ศักดิ์เดช แต่ในระหว่างที่รอคู่ชกอยู่ นายทับมีความจำเป็นต้องกลับภูมิลำเนา กรมหลวงชุมพรทรงอนุญาตให้กลับได้ นายทับยังคงชกมวยตามหัวเมืองต่อมา แต่ไม่ได้เข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯอีกเลย อย่างไรก็ตาม ชื่อเสียงของนายทับ ยังเป็นที่จดจำของชาวกรุงเทพฯ เมื่อครั้งที่ อภิเดช ศิษย์หิรัญโด่งดัง ยังมีผู้ตั้งฉายาให้เขาว่า "ทับ จำเกาะคนใหม่" แม้ว่าเวลาจะห่างกันถึง 40 ปีก็ตาม

## อ้างอิง

* เขตร ศรียาภัย. ปริทัศน์มวยไทย. กทม. มติชน. 2550. หน้า 119-142

หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทยยุคคาดเชือก
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดนครราชสีมา
ริการ์โด บาราฆัส

**ริการ์โด บาราฆัส** (Ricardo Barajas) หรือ ริการ์โด มาริโอ บาราฆัส นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2522 ที่เมืองโอโกตลัน ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 30 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 23) เสมอ 1 แพ้ 5

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นแบนตัมเวท (2542)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBC เมื่อ 14 พฤษภาคม 2544 แพ้น็อค วีรพล นครหลวงโปรโมชั่น ยก 3 ที่ ฝรั่งเศส

## อ้างอิง

* 20763&cat=boxer สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
โรเบิร์ต โอยัน

**โรเบิร์ต โอยัน** (Robert Oyan) หรือ โรเบอร์โต โอยัน โอลิเวรอส นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2525 สถิติการชก 54 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 6) เสมอ 4 แพ้ 32 

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ WBF เอเชียแปซิฟิกรุ่นไลท์เวท 
** ชิง 25 สิงหาคม 2549 ชนะน็อค มิค ชอว์ ยก 7 ที่ ออสเตรเลีย
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 19 มีนาคม 2547 แพ้น็อค ฟ้าประกอบ รักเกียรติยิม ยก 6 ที่ นนทบุรี

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท
เฟคด้า ธอร์

**เฟคด้า ธอร์ แห่งดาวแกมม่า** () ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นหนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7

## ประวัติตามท้องเรื่อง
มีรูปร่างใหญ่โตที่สุดในบรรดาเหล่าก็อดวอริเออร์ สวมก็อดโร้บรูปงูยักษ์ ยอร์มุนกันด์ มีท่าไม้ตายคือ  *มยอลเนียร์แฮมเมอร์*(มิทริวแฮมเมอร์) และ *ไททานิคเฮอร์คิวลิส*(ไททานิควัลคีรี่ย์) ในอดีต ธอร์เคยเป็นนายพรานที่มีจิตใจดี โดยมักจะนำสัตว์ที่ล่าได้มาแบ่งปันให้พวกชาวบ้าน จนวันหนึ่งเขาได้เข้าไปล่าสัตว์ในเขตหวงห้าม ทำให้ถูกพวกทหารในแอสการ์ดควบคุมตัว แต่ฮิลด้าก็ได้เข้ามาช่วยเขาไว้ ทำให้เขารู้สึกได้ถึงความอ่อนโยนของฮิลด้า ภายหลังจึงได้เข้ารับใช้และสาบานตนว่าจะจงรักภักดีต่อฮิลด้าตลอดไป หลังจากที่แอสการ์ดเปิดศึกกับแซงก์ทัวรี่ แม้ว่าธอร์จะรู้สึกได้ว่ามีอะไรบางอย่างในตัวฮิลด้าได้เปลี่ยนแปลงไป แต่เขาก็ยังคงทำตามคำสั่งของเธอด้วยความภักดี และสุดท้ายก็ต้องจบชีวิตลงด้วยน้ำมือของเซย่า (พากย์เสียงโดย ยูซากุ ยาระ)

## บทบาท
ธอร์ จัดได้ว่าเป็นนักรบร่างยักษ์ ที่มีความคล่องตัวสูงมากเลยทีเดียว ซึ่งดูแล้วแตกต่างกับนักรบร่างใหญ่คนอื่นๆ ในเรื่องที่เคลื่อนไหวช้า เรียกว่าปิดจุดอ่อนของตนเองได้เป็นอย่างดีทีเดียว เดิมที ธอร์ เป็นนายพรานใหญ่ใจดีคนนึง ซึ่งเขามักนำสัตว์ที่ล่าได้ แจกจ่ายให้กับชาวบ้านอยู่เสมอ ครั้งหนึ่ง เคยถูกทหารของฮิลด้าจับได้ และฮิลด้าเป็นคนที่ช่วยชีวิตไว้ ทำให้ ธอร์ รัก และนับถือฮิลด้าเป็นอย่างมาก จึงสาบานตนว่าจะรับใช้ฮิลด้า ตราบจนชีวิตจะสูญสิ้นไป

### ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด
ธอร์ ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเซย่า ในการต่อสู้เซย่าเกือบจะพ่ายแพ้ ต้องระเบิดคอสโม่ขั้นสูงและได้คอสโม่อาเทน่าช่วยเสริม เซย่าจึงใช้หมัดดาวหางเพียงหมัดเดียวก็สามารถเอาชนะธอร์ได้

หมวดหมู่:ก็อดวอริเออร์แห่งแอสการ์ด
เซเลสติโน กาบาเยโร

**เซเลสติโน กาบาเยโร** () เป็นนักมวยสากลชาวปานามา

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ปานามารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2543 – 2545)
* แชมป์ WBA Fedecentro รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
** ชิง 18 สิงหาคม 2544 ชนะทีเคโอ​ อาร์มันโด โรฮัส () ยก 7 ที่ ปานามา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 พฤศจิกายน 2544 ชนะน็อก มาร์โกส เบร์เบล () ยก 3 ที่ ปานามา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 21 กันยายน 2545 ชนะน็อก อังเฆล บาเลนซิอา () ยก 3 ที่ ปานามา
* แชมป์ WBO Latino รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท
** ชิง 31 ตุลาคม 2545 ชนะทีเคโอ​ ฆอร์เฆ เอลิเอเซร์ มอนซัลโบ ปาโบน () ยก 4 ที่ ปานามา
* แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
** ชิง 15 กุมภาพันธ์ 2546 ชนะทีเคโอ เลโอนาร์โด กอนซาเลซ ()  ยก 2 ที่ ปานามา (เป็นการป้องกันแชมป์ WBO Latino ครั้งที่ 1 ด้วย)
** เสียแชมป์ 16 พฤษภาคม 2546 แพ้น็อก โฆเซ โรฮัส () ยก 3 ที่ ปานามา
* แชมป์ NABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
** ชิง 5 ธันวาคม 2546 ชนะคะแนน ฌีอูวังนี อังดราเด () ที่ สหรัฐ
** เสียแชมป์ 25 พฤษภาคม 2547 แพ้คะแนน ริการ์โด กอร์โดบา () ที่ สหรัฐ
* แชมป์เฉพาะกาล WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
** ชิง (ที่ว่าง) 15 ตุลาคม 2548 ชนะคะแนน โยเบร์ โอร์เตกา () ที่ ปานามา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 4 กุมภาพันธ์ 2549 ชนะน็อก โรเบร์โต โบนิญา () ยก 7 ที่ ปานามา
* แชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
** ชิง 4 ตุลาคม 2549 ชนะทีเคโอ​ สมศักดิ์ ศิษย์ชัชวาลย์ () ยก 3 ที่ นครราชสีมา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 16 มีนาคม 2550 ชนะคะแนน ริการ์โด กัสติโย () ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 4 สิงหาคม 2550 ชนะคะแนน ฆอร์เฆ ลาซิเอร์บา () ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 1 ธันวาคม 2550 ชนะทีเคโอ เมาริซิโอ ปัสตรานา () ยก 8 ที่ ปานามา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 7 มิถุนายน 2551 ชนะอาร์ทีดี โลเรนโซ ปาร์รา​ () ยก 11 ที่ เวเนซุเอลา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 18 กันยายน 2551 ชนะทีเคโอ เอลบิส เมฆิอา () ยก 1 ที่ ปานามา (หลังจากไฟท์นี้กาบาเยโรถูกยกตำแหน่งเป็นซูเปอร์แชมป์)​
*แชมป์โลก WBA (ซูเปอร์แชมป์) รุ่น​ซูเปอร์​แบนตัมเวท​
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 และชิงแชมป์โลกสหพันธ์​มวยนานาชาติ​รุ่นเดียวกัน, 21 พฤศจิกายน 2551 ชนะทีเคโอ สตีฟ โมลิเตอร์ ()​ ยก 4  ที่ แคนาดา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2 , 30 เมษายน 2552 ชนะคะแนน เจฟฟรี มาเทบูลา () ที่ ปานามา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3 , 29 สิงหาคม 2552 ชนะอาร์ทีดี ฟรันซิสโก เลอัล () ยก 7 ที่ เม็กซิโก
** สละตำแหน่ง
* แชมป์โลก WBA รุ่นเฟเธอร์​เวท
** ชิง 14 ตุลาคม 2554 ชนะคะแนน โจนาตัน บิกตอร์ บาร์โรส () ที่ อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 31 ธันวาคม​ 2554 ชนะคะแนน ซาโตชิ โฮโซโนะ () ที่ ญี่ปุ่น
* แชมป์ WBC Latino รุ่นเฟเธอร์​เวท
** ชิง 14 ตุลาคม 2556 ชนะคะแนน ฮิมนิ อาบูร์โต () ที่ ปานามา
* เคย​ชิงแชมป์​ต่อไปนี้​แต่​ไม่​ส​ำ​เร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นเฟเธอร์​เวท 18 มิถุนายน​ 2554  แพ้คะแนน โจนาตัน บิกตอร์ บาร์โรส () ที่ สหรัฐ
** ชิงแชมป์ WBC Silver รุ่นเฟเธอร์​เวท 20 เมษายน​ 2556  แพ้คะแนน โรบินซัน กัสเตยาโนส () ที่ ปานามา
** ชิงแชมป์ WBC FECARBOX รุ่นเฟเธอร์​เวท 20 เมษายน​ 2557  แพ้คะแนน อาเดรียน เอสเตรยา () ที่ เม็กซิโก

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวปานามา
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBA

หมวดหมู่:แชมป์โลก IBF
โดบรัก อาร์เตร์

**โดบรัก อาร์เตร์** (Dobrak Arter) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 7 (น็อค 6) เสมอ 1 แพ้ 8

## ประวัติ
อาร์เตร์เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2539 แพ้คะแนน จเร อ.สุวรรณศิลป์ ที่ มหาสารคาม จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBF แพ้น็อค มงคล จ. เจริญ ยก 10 ที่ปทุมธานี เมื่อ พ.ศ. 2539 เมื่ออาร์เตร์กลับไปอินโดนีเซีย ก็ชกชนะเป็นครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2540 ชนะน็อค ลิงลม พ.ธวัชชัย ยก 8 และต่อมาได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ที่กรุงเทพฯ เมื่อ พ.ศ. 2541 แต่ไม่สำเร็จ แพ้น็อค ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 9 อาร์เตร์ขึ้นชกชนะรวดที่อินโดนีเซียอีกสามครั้ง ก็มาชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท IBF เมื่อ พ.ศ. 2543 แพ้คะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย
 
อาร์เตร์ขึ้นชกชนะอีก สองครั้ง ก่อนจะชกแพ้นักมวยจากฟิลิปปินส์ถึงสามครั้งติดๆกันคือ ลี เอสโคปิโด อเล็กซ์ เอสคาสเนอร์ และโนเอล ซุงกาอิด ในช่วง พ.ศ. 2545 – 2546 หลังจากที่ชกแพ้คะแนน วินวิน รูฟีโน เมื่อ พ.ศ. 2547 แล้ว เขาหยุดชกไปถึง 6 ปี ก่อนจะกลับมาชกอีกครั้ง เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2553 ชนะน็อค ฟรานส์ ยารังกา ยก 4 แล้วไม่ได้ขึ้นชกอีก

## เกียรติประวัติ

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBF เมื่อ 16 พฤศจิกายน 2539 แพ้น็อค มงคล จ.เจริญ ยก 10 ที่ ปทุมธานี
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 25 ธันวาคม 2541 แพ้น็อค ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 9 ที่ กทม.
** ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท IBF เมื่อ 5 ตุลาคม 2543 แพ้คะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ที่ ลำพูน

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากซูราบายา
แอริออธ เฟนริล

**แอลิออธ เฟนริล แห่งดาวเอ็ปซิลอน ** () ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นหนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7

## ประวัติตามท้องเรื่อง
ก็อดวอริเออร์ที่สามารถโจมตีได้อย่างรวดเร็วดุจหมาป่า สวมก็อดโร้บรูปหมาป่ายักษ์ เฟนเรียร์ มีท่าไม้ตายคือ *วูล์ฟ ครูเอลตี้ คลอว์* และ *หมัดหมาป่านอร์เธิร์น* ในอดีตเฟนริลเคยถูกเลี้ยงดูมาอย่างสุขสบายในตระกูลที่สูงส่ง แต่วันหนึ่ง พ่อแม่ของเขาได้ถูกหมีเข้าทำร้าย แม้เฟนริลจะร้องอ้อนวอนขอความช่วยเหลืออย่างไรก็ไม่มีใครยอมเข้าไปช่วย นอกจากเหล่าหมาป่า แต่ในที่สุดพ่อแม่ของเขาก็ถึงแก่ความตาย หลังจากนั้นเฟนริลที่เหลือเพียงตัวคนเดียวในซากคฤหาสน์เดิมซึ่งเคยอาศัยอยู่ ก็ได้รับการเลี้ยงดูจากเหล่าหมาป่าเสมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน ทำให้เขากลายเป็นคนที่รักและเชื่อใจหมาป่าอย่างที่สุด ในขณะเดียวกันก็หมดความเชื่อถือในตัวมนุษย์ลงอย่างสิ้นเชิง และจากการที่ถูกเลี้ยงดูมาโดยหมาป่า ทำให้เฟนริลสามารถควบคุมและออกคำสั่งแก่ฝูงหมาป่าได้ เขาจะเข้าโจมตีศัตรูด้วยกรงเล็บที่แหลมคม พร้อมๆ กับฝูงหมาป่า แต่ก็ได้เสียชีวิตไปในการต่อกรกับชิริว (พากย์เสียงโดย โทชิฮิโกะ เซกิ)

## บทบาท
เฟนริล หมาป่าแห่งขั้วโลกเหนือ เขาเป็นผู้ที่สามารถบังคับควบคุมหมาป่าได้ดังใจนึก สามารถโจมตีได้รวดเร็ว และใช้กงเล็บที่แหลมคมฟาดฟันศัตรู เฟนริล ได้รับการเลี้ยงดู จากเหล่าหมาป่า เสมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน โดยอาศัยอยู่ที่ซากคฤหาสน์เดิมของเขา ทั้งนี้เนื่องจาก พ่อแม่ของเขาถูกหมีฆ่าตาย แต่กลับไม่มีมนุษย์คนไหนช่วยเหลือเลยแม้แต่คนเดียว ทำให้เฟนริล หมดความเชื่อมั่นในตัวมนุษย์ และใช้ชีวิต เยี่ยงหมาป่ามาโดยตลอด 

"คิง" หมาป่าเพื่อนรักของเฟนริล ซึ่งได้รับบาดแผลที่หน้าผากจากการต่อสู้กับหมี เพื่อช่วยเฟนริลในครั้งนั้น

### ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด
เฟนริลได้เข้าต่อสู่กับชิริว และพ่ายแพ้ให้กับชิริว

หมวดหมู่:ก็อดวอริเออร์แห่งแอสการ์ด
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กกำพร้าในอนิเมะและมังงะ
อุยกาย

**อุยกาย** (ตามสำเนียงฮกเกี้ยน) หรือ **หวงก้าย** (ตามสำเนียงจีนกลาง) (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก ขุนพลแห่งง่อก๊ก ชื่อรอง **กงฟู่** () รับใช้ตระกูลซุนถึง 3 สมัย ตั้งแต่สมัยของซุนเกี๋ยนแต่ครั้งศึกโจรโพกผ้าเหลือง ซุนเซ็กในสมัยศึกปราบตั๋งโต๊ะและศึกปราบลิโป้ และซุนกวนในศึกเซ็กเพ็ก จนได้ชื่อว่า *"แม่ทัพสามแผ่นดิน"*

## ประวัติ
อุยกาย เป็นชาวเมืองอิเหลง มณฑลเกงจิ๋ว (ปัจจุบัน คือ เขตเสี่ยวติง เมืองยี่ชาง มณฑลหูเป่ย์).  เขาเป็นลูกหลานของ Huang Zilian (黃子廉) อดีตผู้ตรวจการของ Nanyang Commandery  ปู่ของ Huang Gai ย้ายจาก Nanyang ไปยัง Lingling และยังคงอยู่ที่นั่นตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา. พื้นเพเป็นคนยากจนเพราะ กำพร้าพ่อแม่มาแต่ยังเด็ก แต่เป็นคนที่มีความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวกล้าหาญ ตั้งปณิธานไว้ว่าจะเอาดีให้ได้ เมื่อเสร็จจากงานผ่าฟืนก็ขยันหมั่นเพียรศึกษาหาความรู้ จนกระทั่งได้บรรจุเป็นเข้ารับราชการเป็นเสมียนระดับล่างจนได้รับการคัดเลือกจากบ้านเกิดเป็นบัณฑิตผู้มีความกตัญญูและมีประวัติดีงาม(เสี้ยวเหลียน)ไปอยู่ในสำนักงานของหนึ่งในสามองคมนตรี(ซานกง) ต่อมาซุนเกี๋ยน ได้รวบรวมทหารเข้าปราบปรามโจรกบฎโพกผ้าเหลือง ตามคำสั่งของราชสำนักในปี 184 อุยกายก็เข้าร่วมด้วย อุยกายติดตามซุนเกี๋ยนปราบโจรป่าและปราบตั๋งโต๊ะ 
เมื่อซุนเกี๋ยนเสียชีวิตในปี 191/634 ก็รับใช้ซุนเซ็กต่อมาในการยึดครองกังตั๋ง จนถึงยุคของซุนกวน

ตามวรรณกรรม ในศึกเซ็กเพ็ก โจโฉยกทัพกว่าร้อยหมื่นมาบุกกังตั๋ง เมื่อขงเบ้งเดินทางมาถึงกังตั๋ง ขณะถูกที่ปรึกษาที่นำโดยเตียวเจียวรุมถามด้วยคำถามที่ต้องการเยาะเย้ยมากมาย อุยกายปรากฏตัวขึ้นมาขวางพร้อมกล่าวว่า ขงเบ้งเป็นยอดอัจฉริยะแห่งยุค ไม่ต้องตอบคำถามคนโง่งมเหล่านี้ จะพาขงเบ้งไปหาซุนกวนโดยตรง อุยกายเห็นจิวยี่มีความหนักใจในการศึกครั้งนี้ จึงอาสาตนให้จิวยี่โบยตีกลางที่ประชุมทัพจนสาหัสหนัก ขงเบ้งเป็นผู้เดียวที่ล่วงรู้ทันแผนการนี้ ถึงกับเอ่ยปากว่า *"กังตั๋งมียอดขุนพลเช่นนี้ มีหรือทัพโจโฉจะไม่แตก"* ซึ่งก็เป็นดังคำของขงเบ้งในศึกเซ็กเพ็กโจโฉพ่ายแพ้อย่างย่อยยับ

ส่วนในประวัติศาสตร์จริง อุยกายเป็นผู้วางแผนให้จิวยี่ใช้อุบายยอมสวามิภักดิ์ และเมื่อแล่นเรือของตนเข้าหากองเรือของโจโฉแล้ว กว่าฝ่ายโจโฉจะรู้ว่าแท้จริงแล้วเป็นเรือที่บรรทุกไปด้วยน้ำมันและวัตถุระเบิดก็สายไปแล้ว นำมาสู่ความพ่ายแพ้อย่างยับเยินของโจโฉในครั้งนี้ การบันทึกในประวัติศาสตร์ได้ยกความกล้าหาญและวีรกรรมครั้งนี้ของอุยกายไว้มาก

## ดูเพิ่ม
*ศึกผาแดง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2
หมวดหมู่:ขุนพลของซุนกวน
เจ้าหญิงมารีอา อันนาแห่งซาวอย

**มารีอา อันนาแห่งซาวอย** (; 19 กันยายน ค.ศ. 1803 – 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1883) ทรงเป็นจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย และสมเด็จพระราชินีแห่งฮังการี (ดูพระอิสริยยศของจักรพรรดินีแห่งออสเตรีย) โดยอภิเษกสมรสกับจักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย

## พระราชประวัติ
เจ้าหญิงมารีอา อันนา ทรงพระราชสมภพเมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 1803 ณ พระราชวังโคลอนนา กรุงโรม ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอิตาลี) พระองค์เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 1 แห่งซาร์ดิเนีย และมารีอา เทเรซีอาแห่งออสเตรีย-เอสเต พระองค์มีพระขนิษฐาฝาแฝด 1 พระองค์คือ มารีอา เทเรซา โดยเจ้าหญิงทั้ง 2 พระองค์ได้ทรงเข้าพิธีรับศีลล้างบาปโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 พระบิดาทูนหัว และพระมารดาทูนหัวของทั้ง 2 พระองค์คือ แฟร์ดีนันท์ คาร์ล อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอ็สเทอ และมารีอา เบียทริซ เดเอสเท ดัชเชสแห่งมาสซา

## อภิเษกสมรสและจักรพรรดินี
เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1831 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับ จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย ณ วิหารคาร์ดินัล อาร์ชบิชอปแห่งโอลมืตซ์ กรุงเวียนนา โดยทั้ง 2 พระองค์ทรงไม่มีพระราชโอรส หรือพระราชธิดาเลย

หลังจากอภิเษกสมรสแล้ว พระองค์ก็ทรงได้รับการสถาปนาเป็น *จักรพรรดินีแห่งออสเตรีย* และ *สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโบฮีเมีย*

จนเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1848 จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์แล้ว พระราชสวามีทรงสละราชสมบัติให้กับพระภาติยะของพระองค์ อาร์ชดยุกฟรันทซ์ โยเซ็ๆ พระโอรสในอาร์ชดยุกฟรันทซ์ คาร์ล พระอนุชาของพระองค์ โดยหลังจากสละราชสมบัติแล้ว ทั้ง 2 พระองค์ก็ทรงประทับที่พระราชฐานส่วนพระองค์ในปราสาทปราก กรุงปราก ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา จนกระทั่งสวรรคต

## สวรรคต
จักรพรรดินีมารีอา อันนา สวรรคตเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1884 สิริพระชนมพรรษาได้ 81 พรรษา พระศพของพระองค์นำมาฝังไว้ที่ อิมพิเรียล คริปต์ กรุงเวียนนา โดยฝังเคียงข้างพระสวามี

## พระราชอิสริยยศ
* 19 กันยายน ค.ศ. 1803 – 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1831: เจ้าหญิงมารีอา อันนาแห่งซาวอย **(''Her Royal Highness'' Princess Maria Anna of Savoy)**
* 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1831 – 2 ธันวาคม ค.ศ. 1848: จักรพรรดินีแห่งออสเตรีย และสมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโบฮีเมีย **(''Her Imperial and Royal Majesty'' The Empress of Austria, and the Queen of Hungary and Bohemia)**
* 2 ธันวาคม ค.ศ. 1848 – 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1884: จักรพรรดินีมารีอา อันนา **(''Her Imperial and Royal Majesty'' Empress Maria Anna of Austria)**

## ราชตระกูล

## อ้างอิง

* Noel S. McFerran, "Museo di Roma (A Jacobite Gazetteer, Rome)"

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ''Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich''

หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค-ลอแรน
หมวดหมู่:ไคเซอริน
หมวดหมู่:จักรพรรดินีออสเตรีย
หมวดหมู่:ราชินีแห่งฮังการี
หมวดหมู่:ราชวงศ์ซาวอย
หมวดหมู่:ราชินีแห่งโบฮีเมีย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรม
หมวดหมู่:ราชินีแห่งชนลอมบาร์ด
หมวดหมู่:มกุฎราชกุมารีแห่งออสเตรีย
หมวดหมู่:จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย
เตียวคับ

**เตียวคับ** (, จีนกลาง: Zhange He : จาง เหอ, ประมาณ กรกฎาคม หรือ สิงหาคม 231) เป็นขุนพลที่รับราชการภายใต้โจโฉในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เขายังคงรับราชการในรัฐวุยก๊ก ภายใต้จักรพรรดิ 2 พระองค์แรก คือโจผี และโจยอย ในสมัยสามก๊กจนกระทั่งถึงแก่กรรม

ในข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ บุคคลที่ยึดด่านเกเต๋งที่ม้าเจ็กคุมอยู่นั้น จนทำให้ขงเบ้งต้องแก้สถานการณ์ด้วยการขึ้นไปดีดพิณบนกำแพงเมือง มิใช่สุมาอี้ หากแต่เป็นเตียวคับ

## ฮันฮกและอ้วนเสี้ยว
เตียวคับ เดิมเป็นชาวเหอเจี้ยน (มณฑลเหอเป่ย์ในปัจจุบัน) ในช่วงอวสานราชวงศ์ฮั่น เขาอาสาสมัครเข้าร่วมประจำการในกองทัพเพื่อปราบกบฏโพกผ้าเหลือง โดยได้รับแต่งตั้งเป็นพันตรีภายใต้สังกัด ฮันฮก เจ้าเมืองกิจิ๋ว (ปัจจุบันอยู่ทางใต้มณฑลเหอเป่ย์)    

กระทั่งในปี ค.ศ.191 (พ.ศ. 734) ฮันฮกได้พ่ายแพ้ให้กับอ้วนเสี้ยว เตียวคับจึงย้ายมาร่วมสังกัดอ้วนเสี้ยวแทน โดยได้รับการเลื่อนชั้นให้เป็นพันเอก ในระหว่าง ค.ศ.191 - 199 (พ.ส.734 - 742) เตียวคับได้ต่อสู้เคียงข้างอ้วนเสี้ยวในยุทธการระหว่างอ้วนเสี้ยวและกองซุนจ้าน จนท้ายสุดในยุทธการที่อี้จิง อ้วนเสี้ยวสามารถบดขยี้กองทัพกองซุนจ้านได้สำเร็จ เตียวคับจึงได้รับอวยยศให้เป็นนายพล

## ยุทธการที่กัวต๋อ
ค.ศ. 200 (พ.ศ. 743) อ้วนเสี้ยวประกาศสงครามกับโจโฉ ซึ่งอ้วนสี้ยวมีกำลังพลมากกว่ากว่าโจโฉอยู่หลายเท่าตัว จากการรวมภาคเหนือให้เป็นหนึ่ง เตียวคับได้เสนอแผนโดยการให้ส่งกองทัพม้าเร็วไปโจมตีที่ด้านหลังค่ายของโจโฉ แต่อ้วนเสี้ยวปฏิเสธ และยกทัพไปตีที่ทัพใหญ่ของโจโฉแทน ซึ่งชัยชนะตกเป็นของโจโฉอยู่หลายครั้ง 

## รายชื่อบุคคลที่ถูกสังหารโดยเตียวคับ
* **เอียวหง** ขุนพลเตียวล่อ
* **ลุยต๋อง** ขุนพลจ๊กก๊ก

## ความนิยมในรูปแบบอื่น ๆ

### วิดีโอเกม
* เตียวคับเป็นตัวละครในเกมซีรีส์ *[[Dynasty Warriors]]*
* เตียวคับเป็นนายทหารในเกมซีรีส์ *Romance of the Three Kingdoms*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เสียชีวิตจากลูกธนู
หมวดหมู่:บุคคลในยุคสามก๊กที่ถูกสังหารในยุทธการ
หมวดหมู่:ขุนพลของวุยก๊ก
หมวดหมู่:ขุนพลของโจโฉ
เมรัค ฮาเก้น

**เมรัค ฮาเก้น แห่งดาวเบต้า** () ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นหนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7

## บทบาท
ก็อดวอริเออร์ผู้สามารถควบคุมไฟและน้ำแข็งได้ดังใจนึก สวมก็อดโร้บรูปม้า 8 ขา สไลปนีร์ มีท่าไม้ตายคือ *เกรท อาร์เดนท์ เพรชเชอร์* และ *ยูนิเวิร์ส ฟรีซซิ่ง* ฮาเก้นทำหน้าที่เป็นองครักษ์คอยคุ้มครองฮิลด้าและเฟลียร์มาตั้งแต่สมัยเด็กๆ เช่นเดียวกับซิกฟรีด และแอบหลงรักเฟลียร์มาตลอด เขาจึงพยายามฝึกฝนวิชาอย่างหนักเพื่อที่จะได้สามารถปกป้องเฟลียร์ได้ แต่เมื่อเฟลียร์เข้ามาปกป้องเฮียวกะจากการต่อสู้ในถ้ำ ฮาเก้นจึงรู้สึกริษยาและเคียดแค้นมาก จนถึงขั้นปล่อยหมัดใส่เฮียวกะ ทั้งๆ ที่มีเฟลียร์ยืนขวางอยู่ เขาจึงโดนท่าออโรร่าเอ็กซ์คิวชันที่เต็มไปด้วยความโกรธของเฮียวกะจนถึงแก่ความตายในที่สุด (พากย์เสียงโดย บิน ชิมาดะ)

### ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด
ฮาเก้นเข้าต่อสู่กับเฮียวกะ ในสภาพที่เฮียวกะเสียเปรียบเพราะเฮียวกะไม่ค่อยถูกกับลาวา แต่เขาก็จบชีวิตลงด้วยท่าออโรร่าเอ็กซ์คิวชันของเฮียวกะ

หมวดหมู่:ก็อดวอริเออร์แห่งแอสการ์ด
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นองครักษ์
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับไฟหรือความร้อน
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับน้ำแข็งหรือความเย็น
บุญส่ง เทพพิมล

**นายบุญส่ง เทพพิมล** เป็นหัวหน้าคณะมวย ณ ศรีวิชัย ซึ่งสืบสายเลือดมาจากเต็ง  เทพพิมล และเป็นหลานของนุช  เทพพิมล นักมวยชื่อดังของค่ายมวยไชยา รวมทั้งเป็นหลานของตาเริก อดีตนายกองมวยบ้านวียง นักชกผู้นี้เคยต่อกรกับไอ้ยางตัน ทองใบ ยนตรกิจ มาแล้ว 

บุญส่งเป็นบุตรแม่เอียด เทพพิมล ที่บ้านเวียง ตำบลตลาด เคยฝึกมวยตั้งแต่อายุประมาณ 16-17 ปี เคยชกมาไม่น้อยกว่า 90 ครั้ง โดยตระเวนชกตั้งแต่ชุมพรตลอดภาคใต้เขาเคยพิชิตไอ้ลิงดำ นบ ชมศรีเมฆเป็นประวัติการณ์เพียงในยกแรก และหมัดแรก ท่ามกลางความตกตลึงพรึงเพริดของบรรดาผู้ไม่เคยคาดคิด นายนบ หรือลิงดำโซเซลุกขึ้นได้ ขณะที่ผู้ตัดสินนับยังไม่ถึงแปด นบลุกขึ้นมามิใช่เพื่อต่อสู้กับนายบุญส่ง เขาลุกขึ้นมายืนด้วยขาสั่นเทา หมัดห้อยข้างลำตัว ตาลอย แสยะปากเห็นฟันขาว เพื่อรับหมัดเหวี่ยงควายเข้าปุ่มแอก แล้วล้มตึงคว่ำหน้าไม่ไหวติงอีกเลย นายนบ ชมศรีเมฆ อ้ายลิงดำจอมทรหด ซึ่งมวยไทย และมวยเทศสมัยเป็นสวนสนุก ไม่เคยมีใครทำให้เขาหมอบได้เลย ต้องหมอบด้วยฝีมือนายแผลด หรือบุญส่ง  เทพพิมล เมื่อกลับเข้ากรุงเทพฯ นายนบ ชมศรีเมฆ ต้องผละจากอาชีพการชกมวย เพราะเสียคนด้วยโรคเมาหมัดและอายุสั้น  

นอกจากนั้น นายบุญส่ง เทพพิมล ยังเคยชนะแก้ว เลือดเมืองกาญจน์, ปฐม  บุญยเกียรติ เคยเสมอกับ อุดม  สุขเลิศ และผลัดแพ้ผลัดชนะกับ อารีย์  แม่นดี แห่งเมืองสงขลา ถึง 6 ครั้ง ปัจจุบันอายุ 66 ปี ตั้งบ้านเรือนอยู่บ้านเลขที่ 43 หมู่ที่ 4 ต.ตลาด มีชีวิตอยู่อย่างสงบและสุขสบาย

หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทยยุคคาดเชือก
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอไชยา
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดสุราษฎร์ธานี