open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
สนับแข้ง

**สนับแข้ง** (อังกฤษ: shin guard หรือ shin pad) คืออุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคลที่ใช้สวมใส่เพื่อป้องกันบริเวณแข้งของนักกีฬา ซึ่งเป็นส่วนหน้าของกระดูกหน้าแข้งที่อ่อนแอและเสี่ยงต่อการบาดเจ็บจากการกระแทกหรือถูกเตะ สนับแข้งมักทำจากวัสดุที่แข็งแรงแต่น้ำหนักเบา เช่น พลาสติก, ไฟเบอร์กลาส, คาร์บอนไฟเบอร์, หรือโฟมความหนาแน่นสูง

----

## การใช้งานในกีฬาต่างๆ
สนับแข้งเป็นอุปกรณ์มาตรฐานและมักเป็นข้อบังคับที่ต้องสวมใส่ในกติกาของกีฬาหลายชนิด เพื่อความปลอดภัยของนักกีฬา โดยเฉพาะกีฬาที่มีการปะทะหรือใช้เท้าเตะ ตัวอย่างกีฬาที่ใช้สนับแข้ง ได้แก่:
* ฟุตบอล (Soccer) – เป็นกีฬาที่สนับแข้งเป็นอุปกรณ์บังคับที่สำคัญที่สุดเพื่อป้องกันการเตะปะทะ
* ฮอกกีน้ำแข็ง (Ice Hockey) – ใช้สำหรับผู้เล่นในตำแหน่งต่างๆ เพื่อป้องกันการกระแทกจากไม้ฮอกกี้หรือลูกพัค
* ฮอกกีสนาม (Field Hockey) – ป้องกันการถูกไม้ตีหรือลูกบอลกระแทก
* ลาครอส (Lacrosse) – โดยเฉพาะผู้รักษาประตู
* รักบี้ (Rugby) – บางรูปแบบของรักบี้อาจมีการสวมใส่เพื่อเพิ่มการป้องกัน
* คริกเกต (Cricket) – ผู้ตีลูก (batsman) และผู้รักษาประตู (wicket-keeper) สวมใส่เพื่อป้องกันลูกบอลที่มาด้วยความเร็วสูง
* เบสบอล (Baseball) – โดยเฉพาะผู้รับลูก (catcher) จะสวมสนับแข้งขนาดใหญ่เพื่อป้องกันการกระแทกจากลูกเบสบอลที่ขว้างมาอย่างแรงและจากการปะทะในจังหวะการเล่น

ในบางกรณี นักกีฬาอาจเลือกสวมสนับแข้งโดยสมัครใจ เพื่อเพิ่มความมั่นใจและลดความเสี่ยงจากการบาดเจ็บที่อาจเกิดขึ้นได้

----

## ดูเพิ่ม
* อุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคล
* ฟุตบอล
* ฮอกกี้

----

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อุปกรณ์กีฬา
หมวดหมู่:อุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคล
ธงไชย เซอร์วิส

***ธงไชย เซอร์วิส*** เป็นอัลบั้มเพลงลำดับที่ 9 ของธงไชย แมคอินไตย์ โดยค่าย จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2541 โดยมี Exclutive Producer Supervisors คือ บุษบา ดาวเรือง, ดล ผดุงวิเชียร Excutive Producer นิติพงษ์ ห่อนาค  Producer คือ พงศ์เพชร กลิ่นหอม, สุวัชชัย สุทธิรัตน์ จัดทำขึ้นจำนวน 11 เพลง โดยมียอดจำหน่ายเกิน 1 ล้านตลับ ได้รับการจัดอันดับให้เป็น 1 ใน 33 อัลบั้มที่ขายดีที่สุดตลอดกาลของแกรมมี่ ลำดับที่ 18 และถูกจัดให้เป็นอัลบั้มที่เป็นที่สุดแห่งปี

จากความสำเร็จของอัลบั้ม ธงไชย เซอร์วิส เขามีอัลบั้มพิเศษอัลบั้ม **ธงไชย เซอร์วิส พิเศษ** ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ซึ่งมียอดจำหน่ายเกิน 9 แสนตลับ เป็นหนึ่งในอัลบั้มพิเศษที่ขายดีที่สุดตลอดกาลของแกรมมี่ ลำดับ 7 โดยมีเพลงเด่น เพลงซ่อมซะให้เข็ด, พูดเล่นเล่น, ก้อนหินกับนาฬิกา, ตัดไฟแต่ต้นลม และ ความทรงจำ

## รายชื่อเพลงในอัลบั้ม ธงไชย เซอร์วิส

## รายชื่อเพลงในอัลบั้ม ธงไชย เซอร์วิส พิเศษ เพิ่มเพลงใหม่ 5 เพลง

## ความสำเร็จอัลบั้ม

**ธงไชย เซอร์วิส**

*ปี 2559 จัดให้เป็น "อัลบั้มยอดนิยมที่มียอดขายเกินล้านตลับ" โดย GMM Superstar วันที่ 9 กันยายน 2559
*ปี 2560 ได้รับการจัดอันดับให้เป็น "อัลบั้มที่ดีที่สุดของแกรมมี่ ปี 1998" เป็น 1 ใน 6 อัลบั้มที่ดีที่สุดของแกรมมี่ ปี 1998 โดย GMM Superstar วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560
*ปี 2560 ได้รับการจัดอันดับให้เป็น "อัลบั้มขายดีที่สุดตลอดกาลของแกรมมี่" อันดับ 18 ยอดขายเกิน 1 ล้านตลับ โดย GMM Superstar สรุปการจัดอันดับ 33 BEST-Selling Albums of ALL TIME "33 อัลบั้มขายดีที่สุดตลอดกาลของแกรมมี่" วันที่ 26 เมษายน 2560
*ปี 2560 ได้รับการจัดให้เป็นอันดับ 8 อัลบั้มที่ขายดีที่สุดตลอดกาลของศิลปินแกรมมี่ : ศิลปินชาย โดย GMM Superstar, วันที่ 9 มิถุนายน 2560 สรุปการจัดอันดับ 33rd Year GMM GRAMMY : BEST Male Albums "33 อัลบั้มขายดีที่สุดตลอดกาลของศิลปินแกรมมี่ : ศิลปินชาย" ด้วยยอดจำหน่ายเกิน 1 ล้านตลับ 
*ปี 2561 ได้รับการจัดให้เป็น  "อัลบั้มของศิลปินชายที่เป็นที่สุดแห่งปี 1998" จากสรุปที่สุดในความทรงจำ ที่สุด..ของแกรมมี่ วันที่ 13 มกราคม 2561 โดย GMM Superstar

**ธงไชย เซอร์วิส พิเศษ**
*อันดับ 7 "อัลบั้มพิเศษที่ขายดีที่สุดตลอดกาลของแกรมมี่" ยอดจำหน่าย 9 แสนตลับ จัดอันดับโดย GMM Superstar วันที่ 23 กรกฎาคม 2560

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของธงไชย แมคอินไตย์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงไทยสากล
:หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงไทยในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
หน้าไม้

[thumb|220px|ภาพสเก็ตช์โดย [เลโอนาโด ดาวินชี ประมาณ ค.ศ. 1500]]
**หน้าไม้** เป็นอาวุธอันประกอบด้วยคันศรติดตั้งบนด้าม และยิงกระสุนวิถีโค้ง ที่มักเรียกว่า bolt หรือ quarrel หน้าไม้ในยุคกลางมีชื่อเรียกหลายชื่อ ซึ่งส่วนมากมีรากศัพท์มาจากคำว่า ballista ซึ่งเป็นเครื่องบิดที่มีรูปลักษณ์คล้ายกับหน้าไม้

ในประวัติศาสตร์ หน้าไม้มีบทบาทสำคัญในการสงครามเอเชียตะวันออก ยุโรป และเมดิเตอร์เรเนียน ปัจจุบัน หน้าไม้ใช้ในกีฬา การล่าสัตว์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* International Crossbow Shooting Union (IAU) 
* World Crossbow Shooting Association (WCSA)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบึงกาฬ

**จังหวัดบึงกาฬ** มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 3 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2569) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 3 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย

## ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยขณะนั้นบึงกาฬยังเป็นเพียงอำเภอหนึ่งของจังหวัดหนองคาย

ปี พ.ศ. 2554 บึงกาฬยกฐานะขึ้นเป็นจังหวัด และได้แยกเขตการเลือกตั้งที่ 2 ของจังหวัดหนองคาย (จากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550) มาเป็นเขตการเลือกตั้งของจังหวัดบึงกาฬ โดยมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดแรก คือ นายยุทธพงษ์ แสงศรี นายเชิดพงศ์ ราชป้องขันธ์ และนายไตรรงค์ ติธรรม

* นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากครั้งที่สุด คือ 3 สมัย ได้แก่ นายเชิดพงศ์ ราชป้องขันธ์ และนายไตรรงค์ ติธรรม
* สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสตรีคนแรกของจังหวัดบึงกาฬ คือ นางอรอุมา บุญศิริ (จากการเลือกตั้งซ่อม พ.ศ. 2568)

## เขตเลือกตั้ง

## รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต

### ชุดที่ 23; พ.ศ. 2550

:

* แยกมาจากเขตเลือกตั้งที่ 2 จังหวัดหนองคาย

### ชุดที่ 24–27; พ.ศ. 2554–2569

:
:

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* คณะกรรมการการเลือกตั้งจังหวัดบึงกาฬ 

บังกาฬ
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดบึงกาฬ
กากหมากตาฤๅษี

**กากหมากตาฤๅษี** () หรือ**ขนุนดิน** ชื่อสามัญเช่น ; ;  เป็นพืชประเภทพืชเบียนหรือกาฝาก อยู่ในวงศ์ขนุนดิน (Balanophoraceae) ในประเทศไทยพบพรรณไม้วงศ์ขนุนดิน 1 สกุล คือ สกุล *[[Balanophora]]* มีทั้งหมด 5 ชนิด โดยหนึ่งในนั้นได้แก่ กากหมากตาฤๅษี

## ลักษณะทั่วไป
เป็นพืชเบียน คือดำรงชีวิตโดยการเกาะอาศัยแย่งอาหารจากรากพืชชนิดอื่น ลำต้นอยู่รวมกันเป็นก้อนขนาดใหญ่ใต้ดิน โดยลำต้นจะมีหลายสี เช่น สีน้ำตาล สีแดง สีแดงปนน้ำตาล สีเหลือง หรือสีเหลืองปนส้ม ความสูงของต้นทั้งหมดประมาณ 10–30 เซนติเมตร ลักษณะใบมีขนาดเล็ก เรียงเวียนรอบลำต้น สีเหลืองอมแดงหรือน้ำตาล ปลายใบแหลม ออกดอกเป็นช่อ ดอกเพศผู้มีประมาณ 4–5 กลีบ กว้าง 2–6 เซนติเมตร ยาว 4–15 เซนติเมตร ช่อดอกเพศเมียรูปทรงกลม รูปทรงกลมหรือทรงรี ขนาด 3–8 เซนติเมตร ออกดอกระหว่างเดือนกันยายนถึงเดือนกุมภาพันธ์ หรือประปรายตลอดปี

ตามรายงาน กากหมากฤๅษีจะเบียนรากพืชของต้นไม้บางชนิดในสกุลหมีเหม็น (*Litsea*) บางชนิดในสกุลกระพี้จั่น (*Millettia*) บางชนิดในสกุลมะขามเทศ (*Pithecellobium*) และบางชนิดในสกุลแสลงใจ (*Strychnos*) นอกจากนี้ อาจเบียนรากพืชที่เป็นไม้เถาบางชนิดในสกุลกวาวเครือ (*Butea*) บางชนิดในสกุลเถาคัน (*Cissus*) และบางชนิดในสกุลเครือเขาน้ำ (*Tetrastigma*)

## แหล่งที่พบ
กากหมากตาฤๅษีพบการกระจายพันธุ์อยู่ในประเทศอินเดีย, จีนตอนใต้, พม่า, ภูมิภาคอินโดจีน และมาเลเซีย ส่วนในประเทศไทยพบได้ทุกภาค โดยจะพบตามป่าดิบชื้น, ป่าดิบเขา, ป่าเบญจพรรณ ที่มีความสูงตั้งแต่ 500–2,000 เมตรจากระดับน้ำทะเล

## ประโยชน์
สามารถนำมาทำยาแก้โรคหอบหืด โดยนำลำต้นหั่นเป็นแผ่น ๆ ตากแห้งแล้วนำไปผสมกับสมุนไพร ในเกาะชวาใช้สารคล้ายไขผึ้งปริมาณมากในส่วนดอกของกากหมากตาฤๅษีเป็นเชื้อเพลิงสำหรับคบเพลิง

## ชื่อท้องถิ่น
ชื่อของกากหมากตาฤๅษี จะเรียกแตกต่างกันในแต่ละท้องถิ่น ดังนี้

* ภาคเหนือ – กกหมากพาสี
* ภาคกลาง – ขนุนดิน
* ประจวบคีรีขันธ์ – ดอกกฤษณารากไม้
* ตราด – กากหมากตาฤๅษี
* ชุมพร – บัวผุด
* สระบุรี – ว่านดอกดิน
* เลย – เห็ดหิน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:กาฝาก
หมวดหมู่:สกุลขนุนดิน
จตุภูมิ ชินวงศ์

**จตุภูมิ ชินวงค์**  (เกิดวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 ที่เทศบาลนครนครราชสีมา ประเทศไทย) เป็นนักยกน้ำหนักชาวไทยที่แข่งในรุ่น 77 กก. เขาจบอันดับที่สี่ในกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 และกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ซึ่งอันดับโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ของเขาจะได้รับการเลื่อนขึ้นเป็นอันดับที่สาม โดยรอกระบวนการจัดสรรเหรียญรางวัลใหม่ของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล เนื่องจากผู้ได้รับเหรียญทองจะถูกตัดสิทธิ์จากความผิดเกี่ยวกับการใช้สารกระตุ้น

## ประวัติ
จตุภูมิ ชินวงศ์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากสถาบันการพลศึกษา จังหวัดมหาสารคาม เขาเข้าร่วมการแข่งในกีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในรุ่น 77 กก. โดยยกในท่าสแนตช์ได้ 157 กก. และท่าคลีนแอนด์เจิร์กได้ 191 กก. มีน้ำหนักรวมที่ 348 กก. ซึ่งจตุภูมิได้อันดับที่ 4 ของการแข่งครั้งนั้น โดยเป็นฝ่ายแพ้นักยกน้ำหนักชาวคิวบาที่ได้รับเหรียญทองแดงไปเพียง 1 กก. และเกือบเป็นการสร้างประวัติศาสตร์ในฐานะนักยกน้ำหนักชายชาวไทยคนแรกที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

## สถิติการแข่ง

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์
* 
* 

## รางวัลที่ได้รับ
* วันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2555 - รางวัลรองนักกีฬาเยาวชนสมัครเล่นดีเด่นชาย วันกีฬาแห่งชาติ 2555 ที่อินดอร์สเตเดี้ยม หัวหมาก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักยกน้ำหนักชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักยกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
หมวดหมู่:นักยกน้ำหนักโอลิมปิกทีมชาติไทย
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญเงินโอลิมปิกเยาวชน
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองแดงเอเชียนเกมส์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ
หมวดหมู่:นักกีฬาจากจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ บ.ภ.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
หมวดหมู่:นักยกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
หมวดหมู่:บุคคลจากศาสนาพุทธที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนชาวไทย
น้ำตกวังทอง

**น้ำตกวังทอง** เป็นน้ำตกหนึ่งในสองแห่งที่อยู่ในบริเวณแหล่งต้นน้ำของแม่น้ำวัง อันเกิดจากแนวเขาผีปันน้ำ (น้ำตกอีกแห่งคือ น้ำตกวังแก้ว) อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติดอยหลวง ตำบลวังแก้ว อำเภอวังเหนือ จังหวัดลำปาง ทางเข้าหมู่ที่ 3 บ้านป่าแหน่ง สภาพทางเป็นทางดินอัดลูกรังระยะทางจากปากทางเข้าหมู่บ้านถึงน้ำตกประมาณ 3.5 กิโลเมตร ทางเลียบไม่ขึ้นเขา สภาพเป็นที่นาในหุบเขาเล็กจนถึงชั้นน้ำตกชั้นที่ 1 น้ำตกแห่งนี้ไม่มีเจ้าหน้าที่อุทยานประจำ ไม่มีค่าธรรมเนียมเข้าชม มีที่จอดรถก่อนถึงน้ำตกประมาณ 300 เมตร เดินทางถึงชั้นสองของน้ำตกใช้เวลาประมาณ 5 นาที น้ำตกแห่งนี้มีจำนวนกว่า 10 ชั้น มีชั้นสูง ๆ กว่า 200 เมตร มีแอ่งน้ำใส ลึกบางแห่ง 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปภาพน้ำตกวังทองและน้ำตกวังแก้ว

วังทอง
หมวดหมู่:อำเภอวังเหนือ
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน

**[[เพลงชาติ]][[สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน]]** () เป็นเพลงชาติของประเทศยูเครนสมัยอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต (ในชื่อ "สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน").

## ประวัติ
เพลงชาติฉบับดังกล่าวเริ่มใช้เมื่อ ค.ศ. 1949 - ค.ศ. 1991. เรียบเรียงทำนองโดย อันตอน ดมือตรอวึช แลแบดือแนตส์ (ยูเครน: Антон Дмитрович Лебединець; Anton Dmytrovyč Lebedynets), และ ประพันธ์บทร้องโดย เปาลอ ตือชือนา (ยูเครน: Павло Тичина; Pavlo Tyčyna). ในปี ค.ศ. 1978 ได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อร้องในบทที่ 2 เพื่อลบล้างอิทธิพลโจเซฟ สตาลิน ที่ปรากฏอยู่ในเพลง (เป็นส่วนหนึ่งของนโยบายโต้อภิวัฒน์สตาลิน) เนื้อร้องฉบับภาษายูเครนที่ปรากฏในบทความนี้เป็นฉบับที่มีการแก้ไขในปีนั้น ส่วนฉบับภาษารัสเซียเป็นเนื้อร้องฉบับก่อนปี พ.ศ. 2520.

## บทร้อง

### บทร้อง พ.ศ. 2492 (สมัยสตาลิน)

### บทร้อง พ.ศ. 2521 (ฉบับแก้ไข)

### คำแปล

## สื่อ

## ดูเพิ่ม
* เชเนวเมร์ลาอูครายีนา
* เพลงชาติสหภาพโซเวียต

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* MIDI file 
* เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน (ขับร้อง)
* Lyrics เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน - nationalanthems.info 
* สกอร์เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน

ยยูเครน
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศยูเครน
หมวดหมู่:ดนตรียูเครน
ขวง

**ขวง**, **ผักขวง**, **สะเดาดิน** หรือ **ผักขี้ขวง** () เป็นชื่อไม้ล้มลุกชนิด *Glinus oppositifolius* A. DC. ในวงศ์ Molluginceae เป็นสกุลพืชเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ทั้งยังเป็นพืชคลุมดิน เจริญเติบโตดีในพื้นที่ชุ่มน้ำ มีลำต้นขนาดเล็ก ทอดเลื้อยไปตามพื้นดิน ดอกมีสีขาวอมเขียว บางชนิดใช้เป็นสมุนไพร และบางชนิดใช้ทำอาหาร

## ลักษณะทางกายภาพ
left|thumb|198x198px|''Glinus oppositifolius''
* **ลำต้น** พืชล้มลุก มีลำต้นเตี้ยหรือติดราบไปกับดินทอดเลื้อยและแตกแขนงออกคลุมดิน
* **ใบ** ใบมีสีเขียว ขนาดเล็กยาวเรียว ใบออกจากข้อของลำต้นแต่ละข้อมีใบประมาณ 4–5 ใบ ก้านใบสั้น โคนใบสอบ ขอบใบเรียบ ปลายใบแหลมหรือมน ขนาดใบกว้างประมาณ 0.3–0.5 เซนติเมตร ยาวประมาณ 1.0–2.5 เซนติเมตร
* **ดอก** ออกดอกเดี่ยวรอบ ๆ ข้อลำต้น ข้อละ 4–6 ดอก สีขาวอมเขียว มีกลีบดอก 5 กลีบแต่ละกลีบยาว 0.3 เซนติเมตร ก้านดอกยาวประมาณ 0.6–1.2 เซนติเมตร
* **ผล** มีผลรูปยาวรี ยาวประมาณ 0.2 เซนติเมตร เมื่อผลแก่จะแตกเป็น 3 แฉก ภายในมีเมล็ดสีน้ำตาลแดง ขนาดเท่าเม็ดทรายอยู่จำนวนมาก

## การขยายพันธุ์
ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด เป็นพรรณไม้กลางแจ้ง ชอบแดดจ้าสามารถขึ้นได้ในดินทุกชนิด โดยรดน้ำสัปดาห์ละ 2–3 ครั้ง

## ประโยชน์
ทั้งต้นปรุงเป็นยาแก้ไข้ แก้ร้อนในกระหายน้ำ ถ้านำต้นสดมาผสมกับน้ำมันละหุ่งแล้วนำไปอุ่นจะใช้เป็นยาหยอดหูหรือแก้ปวดหูได้ หรือถ้านำต้นสดมาตำผสมกับขิงจะได้เป็นยาสุมกระหม่อมเด็ก แก้อาการปวดศีรษะ แก้หวัด แก้ไอได้ หรือนำผักขวงมาทำแกงแบบคนเหนือซึ่งให้รสชาติขมอร่อย โดยใส่มะเขือและปลาแห้ง (กินตอนร้อน ๆ เพราะถ้าหากเย็นแกงจะมีรสขม)


ไฟล์:Glinus oppositifolius (Bitter cumin) W IMG 0463.jpg|ขวง พบที่อานธรประเทศ ประเทศอินเดีย 
ไฟล์:Glinus oppositifolius (Bitter cumin) W IMG 0461.jpg|ขวง พบที่อานธรประเทศ ประเทศอินเดีย 
ไฟล์:Glinus oppositifolius (Bitter cumin) W2 IMG 0462.jpg|ขวง พบที่อานธรประเทศ ประเทศอินเดีย
ไฟล์:Rau Dang stir fried with Sambal Belacan.jpg|ขวง (*Rau Dang*) ผัดกับซัมบัล เบอลาจัน 


## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
หมวดหมู่:วงศ์สะเดาดิน
หมวดหมู่:สมุนไพร
วอลุม วัน

***วอลุม วัน*** (Volume 1) เป็นอัลบั้มเพลงของธงไชย แมคอินไตย์ ลำดับที่ 13 โดยค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 โดยมี Exclutive Producer Supervisors คือ บุษบา ดาวเรือง, พนเทพ สุวรรณะบุณย์ อัลบั้มนี้มีจำนวน 11 เพลง ซึ่งมีเพลงดังอย่างเพลง *โอ้ละหนอ มาย เลิฟ* รวมถึงยังได้จัดคอนเสิร์ต วอลุม วัน โอ้ละหนอ มายเลิฟ ณ อิมแพคอารีน่าเมืองทองธานี ซึ่งเป็นคอนเสิร์ตที่ได้รับการตอบรับเป็นอย่างมาก โดยเป็นคอนเสิร์ตที่จัดมากรอบที่สุดถึง 4 รอบ และบัตรขายหมดเร็วที่สุดในปีนั้น

## รายชื่อเพลง

## รางวัล /ผลตอบรับ
* **ปี 2549** **รางวัลมิวสิกวีดีโอยอดเยี่ยมแห่งปี**กำกับมิวสิกโดย ประพัฒน์ คูศิริวาณิชกร จากงานประกาศผลรางวัล FAT award 2006 จัดโดยคลื่นวิทยุ FAT radio 104.5 จากมิวสิกเพลง "โอ้ละหนอ...My Love"
* **อัลบั้มศิลปินชายที่เป็นที่สุดแห่งปี 2005** จากสรุป "ที่สุดในความทรงจำ ที่สุด..ของแกรมมี่" วันที่ 21 มกราคม 2561 โดย GMM Superstar

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของธงไชย แมคอินไตย์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงไทยสากล
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2548
รำวงมาตรฐาน

thumb|นางรำไทย

**รำวงมาตรฐาน** เป็นการแสดงที่มีวิวัฒนาการมาจาก **รำโทน** เป็นการรำและร้องของชาวบ้าน ซึ่งจะมีผู้รำทั้งชายและหญิง รำกันเป็นคู่ ๆ รอบ ครกตำข้าวที่วางคว่ำไว้ หรือไม่ก็รำกันเป็นวงกลม โดยมีโทนเป็นเครื่องดนตรีประกอบจังหวะ ลักษณะการรำ และร้องเป็นไปตามความถนัด ไม่มีแบบแผนกำหนดไว้ คงเป็นการรำ และร้องง่าย ๆ มุ่งเน้นที่ความสนุกสนานรื่นเริงเป็นสำคัญ เช่น เพลงช่อมาลี เพลงยวนยาเหล เพลงหล่อจริงนะดารา เพลงตามองตา เพลงใกล้เข้าไปอีกนิด ฯลฯ ด้วยเหตุที่การรำชนิดนี้มีโทนเป็นเครื่องดนตรีประกอบจังหวะ จึงเรียกการแสดงชุดนี้ว่า **รำโทน** 

ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2487 ในสมัย จอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี รัฐบาลตระหนักถึงความสำคัญของการละเล่นรื่นเริงประจำชาติ และเห็นว่าคนไทยนิยมเล่นรำโทนกันอย่างแพร่หลาย ถ้าปรับปรุงการเล่นรำโทนให้เป็นระเบียบทั้งเพลงร้องลีลาท่ารำ และการแต่งกาย จะทำให้การเล่นรำโทนเป็นที่น่านิยมมากยิ่งขึ้น จึงได้มอบหมายให้กรมศิลปากรปรับปรุงรำโทนเสียใหม่ให้เป็นมาตรฐาน มีการแต่งเนื้อร้อง ทำนองเพลงและนำท่ารำจากแม่บทมากำหนดเป็นท่ารำเฉพาะแต่ละเพลงอย่างเป็นแบบแผน

## เพลง
รำวงมาตรฐาน ประกอบด้วยเพลงทั้งหมด 10 เพลง กรมศิลปากรแต่งเนื้อร้องจำนวน 4 เพลง คือ เพลงงามแสงเดือน เพลงชาวไทย เพลงรำซิมารำ เพลงคืนเดือนหงาย ท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลสงคราม แต่งเนื้อร้องเพิ่มอีก 6 เพลง คือ เพลงดวงจันทร์วันเพ็ญ เพลงดอกไม้ของชาติ เพลงดวงจันทร์ขวัญฟ้า เพลงหญิงไทยใจงาม เพลงบูชานักรบ เพลงยอดชายใจหาญ ส่วนทำนองเพลงทั้ง 10 เพลง กรมศิลปากร และกรมประชาสัมพันธ์เป็นผู้แต่ง

จากการสัมภาษณ์นางสุวรรณี ชลานุเคราะห์ ศิลปินแห่งชาติ สาชาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์ไทย) ปีพุทธศักราช 2533 อธิบายว่า ท่ารำเพลงรำวงมาตรฐานประดิษฐ์ท่ารำโดย นางลมุล ยมะคุปต์ นางมัลลี คงประภัศร์ และนางศุภลักษณ์ ภัทรนาวิก ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญการสอนนาฏศิลป์ไทย วิทยาลัยนาฏศิลป์ ส่วนผู้คิดประดิษฐ์จังหวะเท้าของเพลงดวงจันทร์วันเพ็ญ คือ นางจิตรา ทองแถม ณ อยุธยา อาจารย์ใหญ่โรงเรียนสังคีตศิลป (ปัจจุบันคือ วิทยาลัยนาฏศิลป) ปี พ.ศ. 2485-2486 

เมื่อปรับปรุงแบบแผนการเล่นรำโทนให้มีมาตรฐาน และมีความเหมาะสม จึงมีการเปลี่ยนแปลงชื่อจากรำโทนเป็น “รำวงมาตรฐาน” อันมีลักษณะการแสดงที่เป็นการรำร่วมกันระหว่างหญิง-ชายเป็นคู่ ๆ เคลื่อนย้ายเวียนไปเป็นวงกลม มีเพลงร้องที่แต่งทำนองขึ้นใหม่ มีการใช้ทั้งวงปี่พาทย์บรรเลงเพลงประกอบ และบางเพลงก็ใช้วงดนตรีสากลบรรเลงเพลงประกอบ ซึ่งเพลงร้องที่แต่งขึ้นใหม่ทั้ง 10 เพลง

## รายชื่อเพลงและท่ารำ

## การแต่งกาย
เครื่องแต่งกายของรำวงมาตรฐาน ประกอบด้วย 4 แบบ ดังนี้
*แบบที่ 1 แบบชาวบ้าน
****ชาย** นุ่งผ้าโจงกระเบน สวมเสื้อคอพวงมาลัย เอวคาดผ้าห้อยชายด้านหน้า
****หญิง** นุ่งโจงกระเบน ห่มผ้าสไบอัดจีบ ปล่อยผม ประดับดอกไม้ที่ผมด้านซ้าย คาดเข็มขัด ใส่เครื่องประดับ
*แบบที่ 2 แบบไทยพระราชนิยม
****ชาย** นุ่งโจงกระเบน สวมเสื้อราชปะแตน ใส่ถุงเท้า รองเท้า
****หญิง** นุ่งโจงกระเบน สวมเสื้อลูกไม้ สไบพาดบ่าผูกเป็นโบ ทิ้งชายไว้ข้างลำตัวด้านซ้าย ใส่เครื่องประดับมุก
*แบบที่ 3 แบบสากลนิยม
****ชาย** นุ่งกางเกง สวมสูท ผูกเน็กไท
****หญิง** นุ่งกระโปรงป้ายข้าง ยาวกรอมเท้า ใส่เสื้อคอกลม แขนกระบอก
*แบบที่ 4 แบบราตรีสโมสร
****ชาย** นุ่งกางเกง สวมเสื้อพระราชทาน ผ้าคาดเอวห้อยชายด้านหน้า
****หญิง** นุ่งกระโปรงยาวจีบหน้านาง ใส่เสื้อจับเดรป ชายผ้าห้อยจากบ่าลงไปทางด้านหลัง เปิดไหล่ขวา ศีรษะทำผมเกล้า

## ดูเพิ่ม
* รำวง

หมวดหมู่:วัฒนธรรมไทย
เชิดชัย อุดมไพจิตรกุล

**เชิดชัย อุดมไพจิตรกุล** หรือ **เชิดชัย อุดม** เกิดเมื่อ พ.ศ. 2484 ที่ อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นผู้ที่ชื่นชอบกีฬามวยแต่เด็ก โดยขึ้นชกทั้งมวยไทยและมวยสากล ได้แชมป์มวยนักเรียนของจังหวัดนครศรีธรรมราช เมื่อจบ ม.8 มาศึกษาต่อที่วิทยาลัยพลศึกษาที่กรุงเทพฯ จนจบ ปกศ.สูง ระหว่างนั้น ขึ้นชกมวยสากลสมัครเล่นในนามของวิทยาลัยพลศึกษา ได้แชมป์มวยสากลสมัครเล่นแห่งประเทศไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2506 – 2511 ในรุ่นแบนตัมเวท จนติดทีมชาติไทย และได้เป็นอาจารย์ที่วิทยาลัยพลศึกษาด้วย

ผลงานการแข่งขันในนามทีมชาติไทย ได้เหรียญทองแดงมวยสากลสมัครเล่นแห่งเอเชียครั้งที่ 2 พ.ศ. 2508 ที่ เกาหลีใต้ เหรียญทองกีฬาแหลมทองครั้งที่ 3 พ.ศ. 2508 ที่ประเทศมาเลเซีย เหรียญทองกีฬาเอเชียนเกมส์ครั้งที่ 5 พ.ศ. 2509 ที่ กรุงเทพฯ เหรียญทองกีฬาแหลมทองครั้งที่ 4 พ.ศ. 2510 ที่ กรุงเทพฯ เหรียญเงินมวยสากลสมัครเล่นแห่งเอเชีย ครั้งที่ 3 พ.ศ. 2510 ที่ ศรีลังกา

นอกจากนั้น เชิดชัยยังได้ไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในรุ่นแบนตัมเวทสองครั้ง ครั้งแรกคือ กีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 18 พ.ศ. 2507 ที่ ญี่ปุ่น รอบแรก แพ้ การีมู ยัง จากไนจีเรีย ตกรอบแรก เมื่อ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2507 และกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 19 ที่ เม็กซิโก พ.ศ. 2511  แพ้ เฟอร์มิน เอสปีโนซา จากคิวบา ตกรอบ เมื่อ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2511 หลังจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่เม็กซิโกแล้ว เชิดชัยไปทำงานและศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยโอเรกอน สหรัฐอเมริกาจนจบปริญญาตรี ทำงานที่บริษัทในเครือ John Deere ตั้งแต่ พ.ศ. 2515 จนเกษียณอายุ ปัจจุบันเป็นเลขาธิการวัดพุทธโอเรกอน และที่ปรึกษานักเรียนไทย มหาวิทยาลัยโอเรกอน มีฐานะที่มั่นคง

## อ้างอิง
* มณฑล สุริยะจันทร์. *เชิดชัย อุดม (อุดมไพจิตรกุล)*. **นิตยสารมวยโลก**. ปีที่ 30 เล่มที่ 1342. 15 – 21 กุมภาพันธ์ 2555. หน้า 19

หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติไทย
หมวดหมู่:นักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทยชุดโอลิมปิก 1964
หมวดหมู่:นักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทยชุดโอลิมปิก 1968
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองซีเกมส์
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองเอเชียนเกมส์
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอปากพนัง
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐออริกอน
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยออริกอน
หมวดหมู่:ชาวไทยในสหรัฐ
กะเม็ง

**กะเม็ง** (false daisy, white-head ) เป็นพืชสมุนไพรของไทย ถูกนำมาใช้ในด้านการรักษาโรค จะมีชื่อเรียกแตกต่างกันไปตามพื้นที่ปลูก กะเม็งตัวเมีย คัดเม็ง (ภาคกลาง) บังกีเช้า (จีน) หญ้าสับ ฮ่อมเกี่ยว (ภาคเหนือ)

## ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

กะเม็งไม้ล้มลุกลำต้นตั้งตรง สูงประมาณ 30-50 ซม. ลำต้นกลม มีขนแข็งสากมือปกคลุม แตกแขนงมาก ที่โคนต้นอาจมีสีแดงอมม่วงใบ เป็นใบเดี่ยวออกจากลำต้นในลักษณะตรงข้ามเป็นคู่ ใบค่อนข้างแคบเรียวยาว ปลายใบค่อนข้างแหลม ฐานใบมีรอยเว้าและบานออกทั้งสองด้านเล็กน้อย ขอบใบมีรอยหยักเล็กน้อย ไม่มีก้านใบ มีขนสั้นๆ สีขาวปกคลุมทั่วทั้งใบ ขนาดของใบกว้างประมาณ 0.5-2.5 ซม. ยาวประมาณ 3-10 ซม.ดอก ออกเป็นช่อกระจุก ตามซอกใบและตามปลายยอด กลีบดอกสีขาว ดอกย่อยรอบนอกเป็นดอกตัวเมีย ลักษณะเป็นแผ่นสีขาวปลายมน เป็นรูปรางน้ำ ยาวประมาณ 2.5 มม. ก้านดอกเรียวยาว ยาวประมาณ 2-4.5 ซม.ปลายดอกหยักเป็น 2 แฉก มีดอกย่อยที่อยู่ตรงกลางเป็นดอกสมบูรณ์เพศ มีลักษณะคล้ายรูปถ้วย กลีบดอกจะติดกัน โคนดอกเชื่อมติดกันเป็นรูปท่อยาวประมาณ 2 มม. ส่วนปลายจะหยักเป็น 4 แฉก มีส่วนที่คล้ายกลีบเลี้ยง 5-6 กลีบ สีเขียวรองรับช่อดอก ผล เป็นชนิดอะคีน มีสีเหลืองปนดำ ปลายมีระยางค์เป็นเกล็ดยาวประมาณ 2.5 มม. ขนาดของผลกว้างประมาณ 1.5 มม. ยาวประมาณ 3-3.5 มม.แก่แล้วแตก เมล็ดจะหลุดออก
## การขยายพันธุ์
ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด
## แหล่งที่พบ
พบทั่วไปในเขตร้อนและเขตศูนย์สูตร มีการกระจายอย่างกว้างขวางทั่วประเทศอินเดีย,จีน,ไทยและบราซิล ขึ้นตามที่โล่งแจ้งชุ่มชื้นหรือริมคูน้ำ นาข้าวใช้ลำต้น ใบ ดอก รากเป็นยาสมุนไพร
## สรรพคุณ
การเก็บกะเม็งมาใช้เป็นยานั้น จะเก็บมาใช้ทั้งต้นในขณะที่ต้นเจริญเต็มที่ กำลังออกดอก เมื่อเก็บมาแล้ว ควรล้างดินออกให้สะอาด หั่นเป็นท่อนหรือชิ้นเล็ก ๆ ตากหรือผึ่งให้แห้ง เก็บไว้ในที่แห้งและเย็น เพื่อใช้เป็นยา ลักษณะของยาแห้งที่ดี ควรมีสีเขียว ไม่มีเชื้อรา และสิ่งอื่นเจือปนสำหรับสรรพคุณทางยาของกะเม็งนั้น มีหลายประการด้วยกัน กะเม็งมีรสเปรี้ยว ชุ่มเย็น ใช้เป็นยาห้ามเลือด บำรุงไต แก้บิด ถ่ายเป็นมูกเลือด แก้ลำไส้อักเสบ ตับอักเสบเรื้อรัง โรคผิวหนังผื่นคันจากการทำนา และรักษาผมหงอกก่อนวัยสารสกัดจากต้นแห้งที่สกัดด้วยไดคลอโรมีเทน บิวทานอล หรือเอทิลอะซีเตตมีฤทธิ์กำจัดอนุมูลอิสระ DPPH

## วิธีการใช้
# เป็นยาห้ามเลือด ใช้ต้นสดตำพอกหรือต้นแห้งบดเป็นผงโรยที่แผล
# แก้บิดถ่ายเป็นมูกเลือด ใช้ต้นแห้ง 30 กรัม หรือต้นสด 120 กรัมต้มน้ำกินติดต่อกัน 3-4 วัน
# แก้โรคผิวหนังผื่นคันจากการทำนา ใช้น้ำคั่นใบสดทาบริเวณมือและเท้า
# แก้ผมหงอกก่อนวัย ใช้น้ำคั่นจากต้นเคี่ยวกับน้ำมันงาหรือน้ำมันมะพร้าวทาศีรษะจะทำให้ผมดกดำ และแก้ผมหงอกก่อนวัย
## อ้างอิง

* http://www.vcharkarn.com
* http://www.bedo.or.th 

หมวดหมู่:สมุนไพรไทย
หมวดหมู่:วงศ์ทานตะวัน
หมวดหมู่:ไม้ล้มลุก
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ในอายุรเวท
การเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร เขต 1 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2555

**การเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร เขต 1 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2555** เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร แทนที่สุริยา โหสกุล ซึ่งได้เสียชีวิตลง โดยจัดขึ้นในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2555

## ความเป็นมา
นายสุริยา โหสกุล สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) เขตดอนเมืองได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ทำให้ตำแหน่งสมาชิกสภากรุงเทพมหานครว่างลง คณะกรรมการการเลือกตั้งประจำกรุงเทพมหานคร (กกต.กทม.) ในฐานะผู้รับผิดชอบการจัดเลือกตั้ง จึงได้มอบหมายให้กรุงเทพมหานครเป็นผู้ช่วยเหลือการปฏิบัติงาน และดำเนินการรับสมัครผู้สมัครรับเลือกตั้งเป็น ส.ก.เขตดอนเมือง เขตเลือกตั้งที่ 1 ระหว่างวันที่ 23 - 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 เวลา 08.30 - 16.30 น. ณ ห้องเจ้าพระยา ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร และได้กำหนดให้มีการเลือกตั้งขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2555 เวลา 08.00 - 15.00 น. โดยให้ถือเขตดอนเมือง เขตเลือกตั้งที่ 1 เฉพาะแขวงดอนเมือง เป็นเขตเลือกตั้งมี ส.ก.ได้ 1 คน มีจำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้งจำนวน 61,356 คน มีหน่วยเลือกตั้ง 94 หน่วย

เมื่อวันที่ 27 ก.ค. 2555 ดร.เครือทิพย์ ธีรานุรักษ์ ประธานกรรมการการเลือกตั้งประจำกรุงเทพมหานคร แถลงสรุปการรับสมัครสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) เขตดอนเมือง
เขตเลือกตั้งที่ 1 แทนตำแหน่งที่ว่าง ปรากฏว่า มีผู้ให้ความสนใจมาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร เขตดอนเมือง เขตเลือกตั้งที่ 1 ทั้งสิ้น 4 คน ได้แก่ นายประเวศร์ วัลลภบรรหาร หมายเลข 1 สังกัดพรรคเพื่อไทย (พท.) นางกนกนุช นากสุวรรณภา หมายเลข 2 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ (ปชป.) นายพฤกพงษ์ เปรมศิริ กลุ่มคนดอนเมืองรุ่นใหม่ หมายเลข 3 และ นางปภาวรินท์ กลิ่นฟุ้ง สังกัดคนดอนเมืองรุ่นใหม่

### ระเบียบ
สำหรับการโฆษณาหาเสียงเลือกตั้งของผู้สมัครรับเลือกตั้งนั้น กกต.กทม.ได้ออกประกาศกำหนดจำนวนเงินค่าใช้จ่าย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานครไว้ไม่เกินคนละ 800,000 บาท โดยเป็นค่าใช้จ่ายต่างๆ อาทิ ค่าใช้จ่ายในการสมัครรับเลือกตั้ง ค่าจ้างแรงงานทุกประเภทเกี่ยวกับการเลือกตั้ง ค่าเช่า และตกแต่งสถานที่ ค่าเช่ายานพาหนะ ค่าน้ำมันเชื้อเพลง ค่าใช้จ่ายในการเดินทาง ค่าโฆษณาในสื่อต่างๆ ค่าจัดทำป้ายเอกสาร สิ่งพิมพ์ต่างๆ ที่ใช้ในการโฆษณาหาเสียง เป็นต้น

นอกจากนี้ คณะกรรมการการเลือกตั้งประจำกรุงเทพมหานคร มีมติให้ประกาศ เรื่อง แจ้งรายชื่อผู้ช่วยหาเสียงเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร เขตดอนเมือง เขตเลือกตั้งที่ 1 แทนตำแหน่งที่ว่าง โดยแจ้งรายชื่อพร้อมสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนที่รับรองความถูกต้องไม่เกิน 47 คนและแจ้งให้คณะกรรมการการเลือกตั้งประจำกรุงเทพมหานครทราบก่อนวันดำเนินการไม่น้อยกว่า 5 วัน และมติคณะกรรมการการเลือกตั้งประจำท้องถิ่นกรุงเทพมหานครประกาศกำหนดจำนวนของประกาศหรือป้ายโฆษณาหาเสียงเลือกตั้ง ประกาศโฆษณาหาเสียงเลือกตั้ง ได้จำนวนไม่เกิน 15 เท่าของหน่วยเลือกตั้ง และป้ายโฆษณาหาเสียงเลือกตั้ง ได้จำนวนไม่เกิน 5 เท่าของหน่วยเลือกตั้ง

## ผู้สมัคร

File:Sin foto.svg|**หมายเลข 1**ประเวศร์ วัลลภบรรหารพรรคเพื่อไทย
File:Sin foto.svg|**หมายเลข 2**กนกนุช นากสุวรรณภาพรรคประชาธิปัตย์
File:Sin foto.svg|**หมายเลข 3**พฤกพงษ์ เปรมศิริกลุ่มคนดอนเมืองรุ่นใหม่
File:Sin foto.svg|**หมายเลข 4**ปภาวรินท์ กลิ่นฟุ้งกลุ่มคนดอนเมืองรุ่นใหม่


## ผลการเลือกตั้ง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูล
* สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งประจำกรุงเทพมหานคร 

หมวดหมู่:การเลือกตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:สภากรุงเทพมหานคร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ** (; ) เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ญี่ปุ่น สถาปนาในปี พ.ศ. 2431 โดย จักรพรรดิเมจิ แห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น ผู้สมควรได้รับคือพระราชวงศ์ที่เป็นสตรี, สตรีผู้ทำคุณประโยชน์แก่ญี่ปุ่น

สมเด็จพระจักรพรรดิพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎสำหรับ สมาชิกพระราชวงศ์ญี่ปุ่นและต่างประเทศที่เป็นสตรี และชาวญี่ปุ่นและต่างชาติเป็นสตรีที่ทำคุณประโยชน์แก่ญี่ปุ่น อย่างไรก็ตาม มีบางกรณีเป็นพิเศษที่บุรุษได้รับเกียรตินี้

## ลำดับชั้น

*หมายเหตุ:* ชั้นที่ 7 และ 8 ได้ยกเลิกการพระราชทานในปี พ.ศ. 2546

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ญี่ปุ่น, สำนักงานคณะรัฐมนตรี: Order of the Precious Crown
* Japan Mint: Production Process 

หมวดหมู่:เครื่องราชอิสริยาภรณ์ญี่ปุ่น
รามาวตาร

**รามาวตาร** อาจหมายถึง

* รามาวตาร, การที่พระนารายณ์อวตารเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงเทพทวารวดีศรีอยุธยา เป็นนารายณ์อวตารลำดับที่เจ็ดตามคัมภีร์ครุฑปุราณะ หรือที่สิบแปดตามคัมภีร์ภาควตปุราณะ
* *[[รามาวตารัง|รามาวตาร]]*, กวีนิพนธ์สัญชาติทมิฬ ดัดแปลงจาก *[[รามายณะ]]* เมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 12
* *[[รามาวตาร (การ์ตูน)|รามาวตาร]]*, นิยายภาพซึ่งเฟน สตูดิโอ เขียน และบรรลือสาส์นพิมพ์จำหน่าย ต่อมาได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน
คาร์ส

**คาร์ส** (,  *Kars*, , ) เป็นเมืองทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศตุรกี เป็นเมืองหลักของจังหวัดคาร์ส มีประชากร 73,826 คน ในปี ค.ศ. 2010 มีอุตสาหกรรมสิ่งทอ ตั้งอยู่บนสันเขา เคยเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรอาร์เมเนียในคริสต์ศตวรรษที่ 9 และ 10

## เมืองพี่น้อง
เมืองคาร์สมีเมืองพี่น้องดังต่อไปนี้
*  บูร์ซา ประเทศตุรกี
*  เอดีร์แน ประเทศตุรกี
*  Ganja ประเทศอาเซอร์ไบจาน
*  Kutaisi ประเทศจอร์เจีย
*  Kirkenes ประเทศนอร์เวย์
*  Wesel ประเทศเยอรมนี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศตุรกี
ปลาทูน่าเขี้ยวหมา

**ปลาทูน่าเขี้ยวหมา** หรือ **ปลาโอฟันหมา** (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาอินทรี (Scombridae)

จัดเป็นปลาโอ หรือปลาทูน่าชนิดหนึ่ง ที่มีเพียงชนิดเดียวเท่านั้นในสกุล *Gymnosarda* มีรูปร่างเพรียวยาวเป็นทรงกระสวยหรือตอร์ปิโดป้อม ครีบหลังตอนท้ายคล้ายกับของปลาทู ครีบหางเว้าลึก โคนครีบมีสันเล็ก ๆ ผิวเรียบ บริเวณครีบอกมีแถบเกล็ดหนา ครีบอกมีขนาดเล็ก ลำตัวสีเงินอมฟ้า มีลายเส้นสีคล้ำที่ด้านท้าย ด้านท้องสีจาง ครีบสีคล้ำ

มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ย 100 เซนติเมตร หรือ 1 เมตร โตเต็มที่ได้ถึง 160 เซนติเมตร หรือ 1.6 เมตร

เป็นปลาที่อาศัยอยู่ลำพังเพียงตัวเดียวหรือเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ในระดับกลางน้ำในทะเลเปิดในแนวปะการังที่ค่อนข้างลึก หรือข้างเกาะ พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก ในน่านน้ำไทยพบได้เฉพาะฝั่งทะเลอันดามัน เป็นปลาที่พบได้น้อย

นิยมตกเป็นเกมกีฬา และบริโภคเป็นปลาเศรษฐกิจ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 

หมวดหมู่:วงศ์ปลาอินทรี
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:ปลาชนิดเดียว
ปลากะมงครีบฟ้า

**ปลากะมงครีบฟ้า** หรือ **ปลามงครีบฟ้า** (; ) ปลาทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)

มีลำตัวแบนข้างมาก ครีบหลังและครีบก้นยกสูง ครีบหางเล็ก ครีบอกยาวเป็นรูปเคียว ลำตัวสีเงินแวววาวอมฟ้า มีจุดประสีคล้ำหรือสีเหลือง ครีบมีสีฟ้าอ่อนถึงฟ้าสด

มีความยาวเต็มที่ 120 เซนติเมตร ขนาดโดยเฉลี่ย 60 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ในระดับกลางน้ำ ไล่ล่าปลาขนาดเล็ก เช่น ปลากะตัก รวมถึงสัตว์น้ำอย่างอื่น เช่น หมึก กินเป็นอาหาร พบกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ทะเลแดงจนถึงแอฟริกาตะวันออก, ตอนเหนือของหมู่เกาะริวกิว, ตอนใต้ของนิวแคลิโดเนีย แถบอเมริกากลาง เม็กซิโกจนถึงปานามา ในน่านน้ำไทย พบได้บ่อยทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน ในฮาวายมีรายงานว่าผสมข้ามพันธุ์กับปลาหางกิ่วหม้อ (*C. sexfasciatus*) ด้วย เป็นปลาที่นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา และใช้เนื้อในการบริโภค

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปถ่ายเพิ่มเติม 

ครีบฟ้า
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
อันดับย่อยปลากะพง

**อันดับย่อยปลากะพง** () เป็นอันดับย่อยของปลากระดูกแข็งในอันดับปลากะพง (Perciformes) จัดเป็น 1 ใน 18 อันดับย่อยของอันดับนี้  ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Percoidei 

เป็นปลาส่วนใหญ่ในอันดับนี้ พบได้ทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย, ทะเล

## การจำแนก
* **อันดับย่อยปลากะพง**
** วงศ์ใหญ่ Percoidea
*** Acropomatidae 
*** Ambassidae 
*** Apogonidae 
*** Arripidae 
*** Banjosidae
*** Bathyclupeidae
*** Bramidae 
*** Caesionidae 
*** Callanthiidae
*** Carangidae 
*** Caristiidae 
*** Centracanthidae
*** Centrarchidae 
*** Centropomidae 
*** Chaetodontidae 
*** Coryphaenidae 
*** Datnioididae
*** Dichistiidae 
*** Dinolestidae 
*** Dinopercidae
*** Drepaneidae
*** Echeneidae 
*** Emmelichthyidae 
*** Enoplosidae 
*** Epigonidae 
*** Gerreidae 
*** Glaucosomatidae 
*** Grammatidae 
*** Haemulidae 
*** Howellidae 
*** Inermiidae 
*** Kuhliidae 
*** Kyphosidae 
*** Lactariidae 
*** Lateolabracidae
*** Latidae
*** Leiognathidae 
*** Leptobramidae 
*** Lethrinidae
*** Lobotidae 
*** Lutjanidae 
*** Malacanthidae 
*** Menidae 
*** Monodactylidae 
*** Moronidae 
*** Mullidae 
*** Nandidae 
*** Nematistiidae 
*** Nemipteridae 
*** Notograptidae
*** Opistognathidae 
*** Oplegnathidae
*** Ostracoberycidae
*** Pempheridae 
*** Pentacerotidae 
*** Percichthyidae 
*** Percidae 
*** Plesiopidae
*** Polycentridae
*** Polynemidae 
*** Polyprionidae 
*** Pomacanthidae 
*** Pomatomidae 
*** Priacanthidae 
*** Pseudochromidae 
*** Rachycentridae 
*** Sciaenidae 
*** Scombropidae 
*** Serranidae 
*** Sillaginidae 
*** Sparidae 
*** Sphyraenidae
*** Symphysanodontidae
*** Terapontidae 
*** Toxotidae 
** วงศ์ใหญ่ Cirrhitoidea
*** Aplodactylidae 
*** Cheilodactylidae 
*** Chironemidae 
*** Cirrhitidae 
*** Latridae 
** วงศ์ใหญ่ Cepoloidea
*** Cepolidae
/* การจำแนก */

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อันดับปลากะพง
หมวดหมู่:อันดับย่อยปลากะพง
อันดับย่อยปลานกขุนทอง

**อันดับย่อยปลานกขุนทอง** () เป็นอันดับย่อยของปลาทะเลกระดูกแข็ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Labroidei

เป็นปลาที่มีลักษณะร่วมกัน คือ มีริมฝีปากหนา พบได้ทั้งน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเล ซึ่งปลาในอันดับย่อยนี้ ที่เป็นที่รู้จักดี คือ ปลานกขุนทอง, ปลานกแก้ว, ปลาสลิดหิน, ปลาการ์ตูน และปลาหมอสี

## การจำแนก
พบทั้งหมด 6 วงศ์

*Cichlidae  
*Embiotocidae
*Labridae 
*Odacidae 
*Pomacentridae 
*Scaridae 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อันดับปลากะพง
หมวดหมู่:อันดับย่อยปลานกขุนทอง
สลัดได

**สลัดได** ()  *เป็นพันธุ์ไม้ประดับอีกชนิดหนึ่ง ที่เป็นพืชสมุนไพรรักษาโรคได้ ต้นพืชชนิดนี้ถ้าจะนำมาใช้จะต้องมีความระมัดระวังให้มาก เพราะสลัดได ส่วนที่เป็นลำต้น กิ่งก้าน ดอก จะมียาง และ ยางนี้จะมีพิษค่อนข้างรุนแรง ถ้าใช้อย่างถูกวิธี ก็จะให้ประโยชน์*  *แก่นกลางต้นที่อายุมาก ๆ จะมีกลิ่นหอมเฉพาะตัว เรียก* ***"กะลำพัก"***

## ถิ่นกำเนิด
มีถิ่นกำเนิดใน เอเชีย เขตร้อน พบมากตามก้อนหินริมเขา และพื้นที่ร้อนชื้น

## ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
***ลำต้น** คล้าย  ตะบองเพชร แต่มีความอวบมากกว่า สูง 2-3 เมตร ผิวเรียบ ลักษณะเป็นเหลี่ยม ลำต้นกิ่งอวบน้ำมี 3-6 เหลี่ยม แตกใบเป็นกิ่งก้าน มีหนามทั่วทั้งลำต้น ปกคลุมตามข้อต่อใบ ภายในมียางสีขาว เป็นพิษ

***ใบ** ใบเดี่ยว ใบอ่อน มีสีเขียวอ่อน ใบแก่ มีสีเขียวแก่ เรียงสลับ ขนาดเล็ก รูปไข่กลับ ปลายใบกลม หลุดร่วงง่าย ลักษณะใบอวบเขียว มีหนามระหว่างข้อใบเป็นรูปไข่เหลียมจนมองได้เป็นสามเหลี่ยม เรียงสลับ อวบน้ำ ใบร่วงง่าย

***ดอก** ออกเป็นช่วงสั้นๆ ดอกย่อยขนาดเล็ก ลักษณะเป็นดอกเดียว แต่อยู่รวมกันบริเวณตาหนาม ช่อสั้น ใบประดับสีเหลือง ดอกตัวผู้และตัวเมียไม่มีกลีบดอก

***ผล** เป็นผลแห้ง แตกได้ ขนาดเล็ก ลักษณะรียาวเหมือนไข่ เมื่อแตกจะแยกเป็น 3 พู

## การปลูกและขยายพันธุ์
ปลูกได้โดยการปักชำ และเพาะเมล็ด  นิยมปลูกตามสวนสมุนไพร

## สรรพคุณ

***แก่น**  มีรสขม มีกลิ่นหอม  สามารถแก้ไข้  บำรุงหัวใจ

***ยาง** ยางจากต้น มีพิษ หากถูกผิวหนังจะระคายเคือง สามารถใช้กัดหูด ต้องลดความเป็นพิษด้วยการ **"ประสะ"** โดยนึ่งยางให้สุก แล้วตากให้แห้ง ใช้เป็นยาถ่ายอย่างแรงปรุงเป็นยาถ่าย ถ่ายพิษเสมหะและโลหิต ถ่ายหัวริดสีดวงลำไส้และริดสีดวงทวารหนัก ขับโลหิตเน่าร้าย สารที่พบในสลัดได มี 3-O-angeloylingenol  ซึ่งเป็นสารร่วมก่อมะเร็ง จึงต้องระวังในการใช้

## ชื่อท้องถิ่น
ใน ประเทศไทย มีชื่อเรียกตามท้องถิ่นต่างกันไป เช่น
* ภาคกลาง - สลัดไดป่า
* ภาคอีสาน - กะลำพัก
* ภาคเหนือ - เคียะผา
* จังหวัดแม่ฮ่องสอน - เคียะเลี่ยม, หงอนงู

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชทะเลทราย
หมวดหมู่:พืชอวบน้ำ
หมวดหมู่:สมุนไพรไทย
หมวดหมู่:วงศ์ยางพารา
อ็องรี มูโอ

**อาแล็กซ็องดร์ อ็องรี มูโอ** (; 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1826 - 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1861) เป็นนักธรรมชาติวิทยาและนักสำรวจชาวฝรั่งเศสในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 เขาเกิดที่เมืองมงเบลียาร์ จังหวัดดู ใกล้ชายแดนสวิส แต่ใช้ชีวิตในวัยเด็กในรัสเซียฝั่งเอเชีย เขาเสียชีวิตใกล้เมืองนาพัน ประเทศลาว เขาเป็นที่จดจำจากการค้นพบเมืองพระนคร สุสานของมูโอตั้งอยู่นอกบ้านพนม ทางตะวันออกของหลวงพระบาง

## ประวัติ
เขาเดินทางไปทั่วยุโรปกับชาลส์น้องชายของเขา ศึกษาเทคนิคการถ่ายภาพที่พัฒนาโดยหลุยส์ ดาแกร์ ในปี ค.ศ. 1856 เขาเริ่มอุทิศตนเพื่อการศึกษาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ เมื่อได้อ่านหนังสือชื่อ *The Kingdom and People of Siam* ของเซอร์จอห์น เบาริง ในปี ค.ศ. 1857 มูโอตัดสินใจเดินทางไปอินโดจีนเพื่อดำเนินการสำรวจทางพฤกษศาสตร์หลายครั้งเพื่อเก็บตัวอย่างสัตววิทยาชนิดใหม่ คำขอทุนครั้งแรกของเขาถูกปฏิเสธโดยรัฐบาลของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ราชสมาคมภูมิศาสตร์และสมาคมสัตววิทยาแห่งลอนดอนให้การสนับสนุนเขา และเขาออกเดินทางสู่กรุงเทพฯ ผ่านสิงคโปร์

มูโอเดินทางจากลอนดอนมายังกรุงเทพฯเมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2401 เมื่อมาถึงสยาม มูโอได้ออกสำรวจในเส้นทางต่างๆ 4 เส้นทางด้วยกันคือ 
# เส้นทางที่ 1 เดินทางจากกรุงเทพฯไปยังพระนครศรีอยุธยา สระบุรี และพื้นที่ใกล้เคียง
# เส้นทางที่ 2 เดินทางจากกรุงเทพฯ เลียบชายฝั่งไปยังจันทบุรี เกาะช้าง เกาะกูด ไปเมืองอุดงมีชัย พนมเปญของกัมพูชา ไปพักอยู่กับชนเผ่าเสตียงที่เมืองบุรีลม แล้วเดินทางกลับทางทะเลสาบเขมร ปราสาทนครวัด พระตะบอง กบินทร์บุรี แล้วจึงเข้ากรุงเทพฯ
# เส้นทางที่ 3 เดินทางจากกรุงเทพฯไปยังเพชรบุรี
# เส้นทางที่ 4 เดินทางไปลพบุรี ข้ามเทือกเขาดงพญาไฟ ไปชัยภูมิ เลย ปากลาย หลวงพระบาง มูโอเสียชีวิตด้วยไข้มาลาเรียกลางป่าดงดิบในลาวระหว่างการเดินทางสำรวจครั้งนี้ หลุมศพของมูโอตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำคาน ใกล้หลวงพระบาง

สัตว์เลื้อยคลานสองชนิดในเอเชียได้ตั้งชื่อตามชื่อของมูโอ : *[[Cuora mouhotii]]* (เต่าชนิดหนึ่ง) ; และ *[[Oligodon|Oligodon mouhoti]]* (งูชนิดหนึ่ง) 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* http://www.angkorwat.org/html/L2225.html  [broken link]
* Short biography (in French)
* http://www.kh.refer.org/cbodg_ct/decouvert_kh/culture_kh/livres/mouhot.htm  (in French) [broken link]
* http://www.insecula.com/contact/A010818.html  (in French)
* http://www.angkor.com/hd.shtml  [broken link]
หมวดหมู่:นักสำรวจชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลจากมงเบลียาร์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมาลาเรีย
กระพังโหม

**กระพังโหม**(กลาง) หรือ**จมูกปลาหลด**  อยู่ในวงศ์ Asclepiadaceae  เป็นไม้เถาขนาดเล็ก ไม่มีกลิ่น ยอดอ่อนมีขนเล็กน้อย ยางสีขาว ใบเดี่ยวทรงยาวแคบ เรียงตรงข้าม ดอกออกตามซอกใบ กลีบดอกสีขาวอมชมพู ริมขอบกลีบมีขน ผลรูปไข่ ปลายโค้งเรียว เปลือกนิ่ม แก่แล้วแตกด้านเดียว มีเมล็ดมาก ปลายเมล็ดมีขนติดอยู่เป็นกระจุก ช่วยให้กระจายพันธุ์ได้ไกล 

ใบและดอกรับประทานได้ รากและใบมีรสขม แก้ไข้จับสั่น ในอินเดีย จีน และอินโดนีเซียใช้ดอก ใบ และผล ต้มเอาน้ำกลั้วคอ ชะล้างแผลเพื่อฆ่าเชื้อ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:วงศ์นมตำเลีย
หมวดหมู่:ไม้ล้มลุก
อันดับย่อยปลากระโทง

**อันดับย่อยปลากระโทง** () เป็นอันดับย่อยของปลากระดูกแข็งทะเล ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Xiphioidei

เป็นปลาทะเลขนาดใหญ่ เมื่อโตเต็มที่แล้วมีขนาดลำตัวเกินกว่า 1 เมตร  มีจุดเด่น คือ มีจะงอยปากบนยาวแหลมใช้สำหรับไล่ต้อนปลาขนาดเล็กเป็นอาหาร และสำหรับป้องกันตัว เป็นปลาที่ว่ายน้ำได้รวดเร็วว่องไวมาก 

แบ่งออกเป็น 2 วงศ์ คือ

*Istiophoridae ปลากระโทง, ปลาอินทรียักษ์   
*Xiphiidae ปลาดาบ, ปลากระโทงแทงดาบ 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อันดับปลากะพง
หมวดหมู่:อันดับย่อยปลากระโทง
อันดับย่อยปลาทูน่า

**อันดับย่อยปลาทูน่า** () เป็นอันดับย่อยของปลาทะเลกระดูกแข็ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Scombroidei

แบ่งออกเป็นวงศ์ต่าง ๆ ได้ดังนี้

*Gempylidae   
*Scombridae   
*Scombrolabracidae     
*Trichiuridae 

โดยปลาที่เป็นที่รู้จักกันดีในอันดับย่อยนี้ คือ ปลาโอ, ปลาทูน่า, ปลาอินทรี, ปลาดาบ เป็นต้น   

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อันดับปลากะพง
หมวดหมู่:อันดับย่อยปลาทูน่า
กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ

**กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ** หรือ **กบข.** จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. 2539 กองทุนมีมูลค่า 1.28 ล้านล้านบาท ณ สิ้นปี 2566 

กบข.จัดตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นหลักประกันการจ่ายบำเหน็จบำนาญและให้ประโยชน์ตอบแทนการรับราชการแก่ข้าราชเมื่อออกจากราชการ เพื่อส่งเสริมการออมทรัพย์ของสมาชิก และเพื่อจัดสวัสดิการและสิทธิประโยชน์อื่นให้แก่สมาชิก โดยเป็นการหักเงินเดือนข้าราชการเพื่อออม กองทุนจะนำเงินออมส่วนนั้นไปลงทุนเพื่อให้มีดอกผลงอกเงย โดยบังคับหักเงินเดือนเริ่มต้น 3% และรัฐช่วยออกสมทบให้ 3% ซึ่งถือเป็นสวัสดิการข้าราชการอย่างหนึ่ง

กบข. สนับสนุนให้มีการบริหารจัดการด้านการเงินการคลังภาครัฐที่ดี จัดสรรงบประมาณรองรับภาระรายจ่ายด้านบำเหน็จบำนาญอย่างเหมาะสม นอกจากนี้ยังส่งเสริมให้ข้าราชการมีเงินออมเพียงพอสำหรับดำรงชีพหลังเกษียณ จนเป็นกองทุนขนาดใหญ่ที่มีสมาชิกมากกว่าหนึ่งล้านคน 

กบข. มีคณะกรรมการกองทุนทำหน้าที่กำหนดนโยบาย และออกระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ และคำสั่งในการบริหารกิจการของกองทุน ทั้งยังมีอำนาจหน้าที่กำกับดูแลการจัดการกองทุนตลอดจนกำหนดนโยบายการลงทุนตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดในกฎกระทรวงต่าง ๆ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กระทรวงการคลัง (ประเทศไทย)
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตบางรัก
อันดับย่อยปลาขี้ตังเบ็ด

**อันดับย่อยปลาขี้ตังเบ็ด** หรือ **อันดับย่อยปลาขี้ตัง** () อันดับย่อยของปลาทะเลกระดูกแข็งอันดับหนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Acanthuroidei

ปลาในอันดับย่อยนี้ ที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ ปลาขี้ตังเบ็ด, ปลาขี้ตัง, ปลาค้างคาว เป็นต้น บางชนิดสามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดสนิทได้

## การจำแนก
*Acanthuridae     
*Ephippidae   
*Luvaridae   
*Scatophagidae   
*Siganidae   
*Zanclidae 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อันดับปลากะพง
ชา ซึง-ว็อน

**ชา ซึง-ว็อน** (; ; 7 มิถุนายน ค.ศ. 1970 ) เป็นนักแสดงและนายแบบชาวเกาหลีใต้ 

## ประวัติ
ชา ซึง-ว็อน ได้ลาออกจากมหาวิทยาลัยซองคยูนกวาน และเริ่มต้นอาชีพนายแบบที่ประสบความสำเร็จในปี 2539 เขาได้แสดงละครเรื่อง New York Story ซึ่งก็จะปูทางไปสู่วงการภาพยนตร์ 

เขาได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง Holiday In Seoul (2540) เขาเริ่มเป็นที่ดึงดูดความสนใจจากภาพยนตร์เรื่อง Libera Me ในปี 2543 ช่วงฤดูร้อนถัดมาก็ประสบผลสำเร็จอย่างมากจากภาพยนตร์แนวตลก เรื่อง Kick the Moon

ในช่วงต้นปี 2546 ชา ซึง-ว็อน ได้รับบทเป็น คิม บง-ดู ในภาพยนตร์เรื่อง My Teacher, Mr.Kim และทำให้เขาได้รับการยกย่องจากความสามารถในการแสดงของเขา

ในการสำรวจผู้ผลิตภาพยนตร์ปี 2548 เขาได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในสิบอันดับ bankable stars. เขากลายเป็นที่รู้จักจากการปรากฏตัวในหนังสยองขวัญ เรื่อง Blood Rain (2548) เขายังได้โชว์ทักษะการแสดงในเรื่อง Jang Jin 's Murder นอกจากนี้แล้วยังได้แสดงแนวประโลมโลกเป็นครั้งแรก ในเรื่อง Over the Border (2549) จากนั้นก็ได้ร่วมแสดงภาพยนตร์กับจางจินในภาพยนตร์เรื่อง My Son (2550) ซึงว็อนได้กลับไปฉายแววบนจอโทรทัศน์อีกครั้งในปี 2552 กับซีรีส์เรื่อง City Hall 

ปี 2553 เขาได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง Blades of Blood และภาพยนตร์สงครามเกาหลี 71: Into the Fire ตามมาด้วยซีรีส์เรื่อง Athena: Goddess of War

ปี 2554 แสดงนำในละครคอมมิดี้โรแมนติกเรื่อง ยัยนี่โดนใจซุปตาร์  และปี 2555 ได้เล่นละครเวทีเรื่อง Bring Me My Chariot Fire 

ปี 2557 ซึงว็อนได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงค่าย วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ และในปีเดียวกันก็ได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง Man on High Heels

ปี 2558 ซึงว็อนได้ปรากฏตัวในรายการเรียลลิตี้ Three Meals a Day: Fishing Village และทำให้เขาได้รับฉายา "Chajumma" (ชาจุมม่า) ซึ่งมาจากคำว่า ajumma (อาจุมม่า) ในภาษาเกาหลี เนื่องจากทักษะการทำอาหารของเขา และต่อมาได้รับบทเจ้าชายควังแฮในละครเรื่อง Splendid Politics

### ชีวิตส่วนตัว
ชา ซึง-ว็อน สูง 188 เซนติเมตร หนัก 80 กิโลกรัม นับถือศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย Dan Kook เอกสาขาวิศวกรรม

## ผลงาน

### ภาพยนตร์

### ละครโทรทัศน์

### ละครทางเว็บ

### ละครเวที

### มิวสิกวิดีโอ

## รางวัล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2513
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นายแบบเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์
ซูโซ

**เฆซุส โฆอากิน เฟร์นันเดซ ซาเอนซ์ เด ลา ตอร์เร** (; }} เกิด 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993) หรือรู้จักกันในนาม **ซูโซ** (; ) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งปีกขวา ให้กับเซบิยา สโมสรในลาลิกา และทีมชาติสเปน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* โปรไฟล์ ที่เว็บไซต์สโมสรฟุตบอลเซบิยา
* 
* โปรไฟล์ที่เว็บไซต์ LFCHistory
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2536

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสเปน
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลเยาวชนทีมชาติสเปน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติสเปน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียอา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลกาดิซ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
หมวดหมู่:ผู้เล่นอูเด อัลเมริอา
หมวดหมู่:ผู้เล่นเอซี มิลาน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเจนัว
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรเซบิยา
หมวดหมู่:นักฟุตบอลต่างชาติในลีกอิตาลี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก
วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีคัพ 2012

**[[วอลเลย์บอลเอวีซีคัพ|วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีคัพ 2012]]** จัดขึ้นที่เมืองอัลมาเตอ ประเทศคาซัคสถาน ทีมที่ชนะเลิศในการแข่งขันคือ วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย

## การแบ่งกลุ่ม
การแบ่งกลุ่มขึ้นกับอันดับจากวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2011



ไฟล์:3 AVC Cup 04.JPG|
ไฟล์:3 AVC Cup 01.JPG|
ไฟล์:3 AVC Cup 02.JPG|
ไฟล์:3 AVC Cup 03.JPG|



## รอบคัดเลือก
### กลุ่ม A

|}

|}

### กลุ่ม B

|}

|}

## รอบชิงชนะเลิศ

### รอบ 8 ทีมสุดท้าย

|}

### รอบชิงอันดับ 5-8

|}

### รอบ 4 ทีมสุดท้าย

|}

### รอบชิงอันดับ 7

|}

### รอบชิงอันดับ 5

|}

### รอบชิงอันดับ 3

|}

### รอบชิงชนะเลิศ

|}

## อันดับการแข่งขัน


**รายชื่อนักกีฬา**
วรรณา บัวแก้ว, ปิยะนุช แป้นน้อย, ปลื้มจิตร์ ถินขาว, อรอุมา สิทธิรักษ์, วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์, อำพร หญ้าผา,ฐาปไพพรรณ ไชยศรี, นุศรา ต้อมคำ, มลิกา กันทอง, พรพรรณ เกิดปราชญ์, อัจฉราพร คงยศ, สนธยา แก้วบัณฑิต
**หัวหน้าผู้ฝึกสอน:** เกียรติพงษ์ รัชตเกรียงไกร

## รางวัล
* **ผู้เล่นทรงคุณค่า**:  อรอุมา สิทธิรักษ์
* **ทำคะแนนยอดเยี่ยม**:  อรอุมา สิทธิรักษ์
* **ตบยอดเยี่ยม**:  อรอุมา สิทธิรักษ์
* **บล็อกยอดเยี่ยม**:  สวี หยุน ลี่
* **เสิร์ฟยอดเยี่ยม**:  ฮุ่ย รั่วฉี
* **เซตยอดเยี่ยม**:  นุศรา ต้อมคำ
* **ลิเบอโรยอดเยี่ยม**:  Storozhenko Marina

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Asian Volleyball Confederation 

2012
จิตตะกอง

**จิตตะกอง** () หรือ **จัฏฏคราม** (; จิตตะกอง: ) เป็นเมืองศูนย์กลางการค้า อุตสาหกรรม และเมืองท่า ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศบังกลาเทศ เป็นเมืองหลวงของแคว้นชื่อเดียวกัน เป็นเมืองท่าทางทะเลที่คับคั่งที่สุดในบังกลาเทศ มีประชากรมากกว่า 5.5 ล้านคน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ

จิตตะกองเป็นเมืองที่มีมรดกที่หลากหลายทางวัฒนธรรม ทั้งอิสลาม ฮินดู และพุทธ เป็นที่รู้จักของนักเดินเรือชาวโปรตุเกสเข้าครอบครองโดยสุลต่านเบงกอลใน ค.ศ. 1666 บริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษเข้ายึดครองใน ค.ศ. 1760 ท่าเรือได้รับความเสียหายระหว่างสงครามอินเดียและปากีสถาน ค.ศ. 1971

ปัจจุบันเมืองจิตตะกองเป็นเมืองหนึ่งที่เติบโตเร็วที่สุดในโลก มีจีดีพี 25,000 ล้านดอลลาร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศบังกลาเทศ
หมวดหมู่:เมืองท่าในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:อ่าวเบงกอล
ฉัตรพระอินทร์

## ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
เป็นไม้ล้มลุก ลำต้นมีสีเขียวสูงประมาณ 1-2.5 เมตร กิ่งก้านเป็นเหลี่ยมร่องลึก มีขนละเอียดจำนวนมาก ใบมีสีเขียวเข้ม ก้านใบยาว ใบเดี่ยวออกจากลำต้นแบบตรงกันข้าม ขอบใบหยัก ปลายใบแหลม ดอกมีสีส้มสดมีดอกย่อยจำนวนมากติดกันอยู่รอบ ๆ ลำต้น เป็นช่อแบบผสม เรียงตัวกันแน่นและมีใบแซมอยู่รอบ ๆ คล้ายฉัตร ชอบขึ้นในบริเวณที่ชื้น 

thumb|left|ลักษณะต้นฉัตรพระอินทร์

## การขยายพันธุ์
ใช้เมล็ด ชอบดินร่วนซุย

## สรรพคุณ
ใช้เป็นยาสมุนไพร มีฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาในการต้านเชื้อแบคทีเรียและลดความดันโลหิตสูง

### เมล็ด
ใช้เป็นทั้งยาบำรุงและยาระบาย แก้ปวดตามกระดูกและข้อ แก้ปวดประจำเดือน อาจใช้เป็นสารเสพติดได้

### ใบ
ใช้เป็นยาระบาย แก้ซาง แก้ไข้จับสั่น

### ขี้เถ้าจากดอก
บรรเทาอาการเจ็บปวดจากแผลที่เกิดจากไฟไหม้น้ำร้อนลวก แก้คันจากกลากเกลื้อน

หมวดหมู่:สมุนไพรไทย
หมวดหมู่:วงศ์กะเพรา
เถาคันแดง

**เถาคันแดง** () เป็นไม้เถาเลื้อยเนื้อแข็ง เถามีสีเขียวขนาดเล็ก มีมือเกาะแตกจากข้อไม่มีขน มีถิ่นกำเนิดในทางตะวันออกและตอนกลางของทวีปอเมริกาเหนือ, ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศแคนาดา, ทางตะวันออกและตอนกลางของสหรัฐอเมริกา, ทางตะวันออกของประเทศเม็กซิโก, และประเทศกัวเตมาลา, ไปทางตะวันตกไกลถึงรัฐแมนิโทบา, รัฐเซาท์ดาโคตา, รัฐยูทาห์ และรัฐเท็กซัส ในประเทศไทยมีชื่อท้องถิ่นว่า เถาคัน, เถาคันแดง, เถาคันขาว, เครือหุนแป, เครือพัดสาม

## ลักษณะทั่วไป
เถาคันแดงเป็นพรรณไม้เลื้อย ชอบพาดพันตามต้นไม้ที่มีขนาดใหญ่ ใบเป็นใบย่อยประมาณ 3 ใบ แผ่นใบด้านล่ามีขนเล็กน้อย ลักษณะใบนั้นตรงริมขอบใบเป็นจักซี่ฟัน เมื่อสดอวบน้ำใบย่อยปลายสุดรูปไข่หรือรูปไข่กลับกว้าง 1–4 ซ.ม. ยาว 1.5–6 ซ.ม. ดอกมีลักษณะคล้ายดอกกะตังบายหรือดอกเถาวัลย์ปูนหรือฝิ่นต้นและดอกนั้นจะออกเป็นช่อใหญ่กระจุกแบนและแน่น ออกที่ซอกใบดอกย่อยขนาดเล็กสีเขียวอ่อน ผลมีขนาดกลมโตเท่าผลมะแว้ง ผลดิบนั้นจะเป็นสีเขียวใช้กินเป็นอาหารได้ ส่วนผล เมื่อสุกจะเป็นสีดำขนาด 0.5–1 ซ.ม. ถ้าบีบจะมีน้ำออกเป็นสีม่วงแดงทำให้คันมาก

## ถิ่นที่อยู่
พบในป่าเต็งรัง, ป่าผสมผลัดใบ, ที่ชื้นไม่มีน้ำท่วมขัง ส่วนเถาคันที่เกิดขึ้นตามป่านั้นมักจะอยู่ได้จนเถามีขนาดโตเท่าข้อมือของคนและถ้าตัดออกจะเห็นเนื้อภายในเป็นวง ๆ มีสีแดงสลับกัน ลักษณะคล้ายเถาวัลย์เปรียง

## การใช้ประโยชน์
ภาคใต้ นิยมนำใบรวมทั้งผลอ่อนมาแกงส้มปลา แกงพุงปลา แกงเหลือง ภาคอีสานนำส่วนใบปรุงรสในการต้มเป็ด ต้มปลา เครือข่ายหมอพื้นบ้านภาคอีสาน (มหาสารคาม) มีตำรับยารักษาอาการเหน็บชาในวัยชราด้วยสมุนไพร 3 ชนิด คือ ส้มขี้มอด, หูลิง, เครือทางควาย โดยนำเอาแก่นขอไม้ทั้งสามต้มรวมกันใช้ดื่ม ผลแก่สามารถนำไปหมักทำไวน์ (มีรสเปรี้ยวคล้ายองุ่น) ใบนำไปทำเป็นผงนัว (ปรุงรสอาหาร)

### สรรพคุณทางแพทย์แผนไทย
* **เถา** ใช้ปรุงเป็นยาต้มกิน เป็นยารักษาโรคกษัยทำให้เส้นหย่อน เป็นยาขับลมขับเสมหะ เป็นยาฟอกเลือด ดับพิษตานซาง
* **ราก** แก้อักเสบเนื่องจากเป็นแผลในกระเพาะอาหาร และต้มกินน้ำเป็นยาขับพยาธิไส้เดือน ขับปัสสาวะ แก้นิ่ว เป็นยาฟอกโลหิต แก้ฟกซ้ำภายใน ขับเลือดเน่า ขับน้ำคาวปลาและรักษาอาการฟกช้ำภายใน
* **ใบ** นำไปอังไฟให้พอเหี่ยว ใช้ปิดฝีบ่มหนอง ถ้าฝีนั้นแตกก็จะทำให้ดูดหนองคล้ายขี้ผึ้งอิดติโยนของฝรั่ง
* **อื่น ๆ** พรรณไม้ชนิดนี้จะมีอยู่ 2 ชนิด ชนิดที่มีต้นเขียวเรียกว่าเถาคันขาว ส่วนชนิดที่เป็นสีแดงนั้นเรียกว่าเถาคันแดง และนิยมใช้สีแดงปรุงเป็นยา

### คุณค่าทางโภชนาการ
* **เถาคัน, ผล** ประกอบด้วยสารอาหารดังต่อไปนี้คือ

 * หมายเหตุ -- คือ ไม่ได้ทำการวิเคราะห์ / mg คือ มิลลิกรัม / μg คือ ไมโครกรัม / g คือ กรัม / kcal คือ กิโลแคลอรี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
หมวดหมู่:วงศ์องุ่น
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:ไม้เลื้อยเนื้อแข็ง
วงศ์ปลาสาก

**วงศ์ปลาสาก** หรือ **วงศ์ปลาน้ำดอกไม้** () วงศ์ปลากระดูกแข็งน้ำเค็มวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Sphyraenidae

มีลักษณะโดยรวม คือ มีลำตัวค่อนข้างกลมยาว หัวแหลม ปากกว้าง กรามล่างยื่นยาวกว่ากรามบน มีฟันแหลมคมแข็งแรง ตาโต เกล็ดเล็กบางขอบเรียบ มีครีบหลัง 2 ตอน พื้นลำตัวมีสีแตกต่างกันแล้วแต่ชนิด ทั้งสีน้ำตาลอมเหลือง หรือลายบั้งขวางลำตัวเป็นท่อน ๆ หรือแต้มจุด แต่โดยมากมักเป็นสีฟ้าเทา ครีบหางเป็นแฉกรูปตัววี (V)

มีขนาดความยาวตั้งแต่ 30-180 เซนติเมตร 

อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่บางครั้งอาจถึง 1,000 ตัว เป็นปลาที่มีความว่องไวปราดเปรียว ไล่ล่าฝูงปลาชนิดต่าง ๆ กินเป็นอาหาร นับเป็นผู้ล่าอันดับต้น ๆ ของห่วงโซ่ชีวิตในทะเลจำพวกหนึ่ง เมื่อยังเป็นปลาขนาดเล็ก จะอาศัยอยู่รวมกับฝูงปลาอย่างอื่น อาทิ ปลากะตัก ตามกองหินหรือแนวปะการังใต้น้ำ หรือตามปากแม่น้่ำ ที่เป็นแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืด

ปลาสาก สามารถทำอันตรายต่อมนุษย์ได้ เช่นเดียวกับปลาฉลาม ด้วยการกัดจากกรามและฟันที่แข็งแรง สามารถงับปลาอื่นที่เป็นอาหารให้ขาดสองท่อนได้จากการงับเพียงครั้งเดียว  ที่สหรัฐอเมริกามีกรณีที่ปลากระโดดขึ้นมาจากน้ำงับแขนของเด็กผู้หญิงวัย 14 ปีที่นั่งอยู่บนเรือ เป็นแผลฉกรรจ์ต้องเย็บไปทั้งสิ้น 51 เข็ม แต่ไม่เคยมีรายงานว่าทำอันตรายได้ถึงแก่ชีวิต

ปลาสาก เป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญ ด้วยนิยมบริโภคและซื้อขายกันในตลาดสด และนิยมตกเป็นเกมกีฬา

สามารถแบ่งออกเป็นชนิดได้ทั้งหมด 26 ชนิด ในสกุลเดียว กระจายพันธุ์ในเขตร้อนของมหาสมุทรอินเดีย และแปซิฟิก ในทวีปอเมริกาพบได้ตั้งแต่บราซิลไปจนถึงฟลอริดา

## การจำแนก
* *[[Sphyraena]]*
** *[[Sphyraena acutipinnis]]* Day, 1876 
** *[[Sphyraena afra]]* Peters, 1844 
** *[[Sphyraena africana]]* Gilchrist & Thompson, 1909 
** *[[Sphyraena argentea]]* Girard, 1854 
** *[[Sphyraena barracuda]]*  (Edwards in Catesby, 1771) 
** *[[Sphyraena borealis]]* DeKay, 1842 
** *[[Sphyraena chrysotaenia]]* Klunzinger, 1884 
** *[[Sphyraena ensis]]* Jordan & Gilbert, 1882 
** *[[Sphyraena flavicauda]]* Rüppell, 1838 
** *[[Sphyraena forsteri]]* Cuvier, 1829 
** *[[Sphyraena guachancho]]* Cuvier, 1829
** *[[Sphyraena helleri]]* Jenkins, 1901 
** *[[Sphyraena idiastes]]* Heller & Snodgrass, 1903 
** *[[Sphyraena japonica]]* Bloch & Schneider, 1801 
** *[[Sphyraena jello]]* Cuvier, 1829 
** *[[Sphyraena lucasana]]* Gill, 1863
** *[[Sphyraena nigripinnis]]* Temminck & Schlegel, 1843 
** *[[Sphyraena novaehollandiae]]* Günther, 1860 
** *[[Sphyraena obtusata]]* Cuvier, 1829 
** *[[Sphyraena pinguis]]* Günther, 1874
** *[[Sphyraena putnamae]]* Jordan & Seale, 1905 
** *[[Sphyraena qenie]]* Klunzinger, 1870 
** *[[Sphyraena sphyraena]]*  (Linnaeus, 1758) 
** *[[Sphyraena tome]]* Fowler, 1903 
** *[[Sphyraena viridensis]]* Cuvier, 1829 
** *[[Sphyraena waitii]]*  Ogilby, 1908 
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ข้อมูลเพิ่มเติมจาก fishbase.us

หมวดหมู่:อันดับย่อยปลากะพง
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
หมวดหมู่:วงศ์ปลาสาก
ปลาสากหางเหลือง

*ระวังสับสนกับ [[ปลาน้ำดอกไม้เหลือง]]*

**ปลาสากหางเหลือง** (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสาก (Sphyraenidae)

## รูปร่าง
มีรูปร่างเรียวยาว ตาโต เกล็ดค่อนข้างใหญ่ ลำตัวสีเงิน ด้านข้างมีแถบสีเหลืองหรือสีน้ำตาลสองแถบ ครีบหางเป็นสีเหลือง มีความยาวประมาณ 60 เซนติเมตร  
## ถิ่นที่อยู่
พบกระจายพันธุ์ในทะเลเขตอินโด-แปซิฟิก จนถึงเกรตแบร์ริเออร์รีฟ โดยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ ในแนวปะการังจนถึงไหล่ทวีป ในความลึกตั้งแต่ 2-25 เมตร กินสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร เช่น หมึก, ปลา เป็นต้น

จัดเป็นปลาที่พบได้บ่อย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 

หางเหลือง
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย