อองบีหยิน

**อองบีหยิน** (เสียชีวิต 9 เมษายน ค.ศ. 181) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **หวางเหม่ย์เหริน** () ชื่อตัว **หวาง หรง** () พระสมัญญานาม **จักรพรรดินีหลิงหฺวาย** ( *หลิงหฺวายหฺวางโฮ่ว*) เป็นพระสนมลำดับชั้นบีหยิน (美人 *เหม่ย์เหริน*) ในพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 *ฮั่นหลิงตี้*) จักรพรรดิลำดับที่ 12 แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 *ตงฮั่น*) และเป็นพระมารดาของพระเจ้าเหี้ยนเต้ (漢獻帝 *ฮั่นเซี่ยนตี้*) จักรพรรดิลำดับสุดท้ายแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก

## ภูมิหลังครอบครัว
อองบีหยินเป็นชาวอำเภอฮันตั้น (邯鄲縣 *หานตานเซี่ยน*) ราชรัฐเตียว (趙國 *เจ้ากั๋ว*) ซึ่งปัจจุบันคือนครหานตาน (邯鄲市 *หานตานชื่อ*) มณฑลเหอเป่ย์ (河北) ปู่ของอองบีหยินคือหวาง เปา (王苞) รับราชการในตำแหน่งขุนพลราชองครักษ์ห้าสำนัก (五官中郎将 *อู่กวานจงหลางเจี้ยง*) บิดาของอองบีหยินคือหวาง จาง (王章) มีฐานะยากจนและไม่ได้รับราชการ อองบีหยินมีพี่ชายชื่อหวาง ปิน (王斌) ซึ่งอาจเป็นพี่ชายร่วมมารดาหรือพี่ชายต่างมารดา

## ประวัติ
อองบีหยินเป็นผู้มีรูปโฉมงดงาม ทั้งยังมีสติปัญญาความสามารถ มีความสามารถในด้านการเขียนและการคำนวณ จึงได้รับเลือกเข้าพระราชวังในฐานะนางกำนัล (家人子 *เจียเหรินจื่อ*) ต่อมาอองบีหยินได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพระสนมลำดับชั้นบีหยิน (美人 *เหม่ย์เหริน*)  

ในช่วงเวลานั้น โฮเฮา (何后 *เหอโฮ่ว*) จักรพรรดินีผู้เป็นพระมเหสีของพระเจ้าเลนเต้ทรงเป็นที่รู้จักในเรื่องความหึงหวงและความโหดร้าย พระสนมคนอื่น ๆ ของพระเจ้าเลนเต้ต่างก็เกรงกลัวพระองค์ เมื่ออองบีหยินตั้งครรภ์พระกุมารของพระเจ้าเลนเต้ อองบีหยินก็หวาดกลัวโฮเฮามากจึงพยายามจะกินยาเพื่อจะแท้งพระกุมาร แต่พระกุมารยังคงปลอดภัย นอกจากนี้อองบีหยินยังฝันหลายครั้งว่าตนแบกดวงอาทิตย์เดินไป ซึ่งถือเป็นศุภนิมิต 

เมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 181 อองบีหยินประสูติพระโอรสหองจูเหียบ (皇子協 *หฺวางจื่อเสีย*)  หรือเล่าเหียบ (劉協 *หลิว เสีย*) ต่อมาเมื่อวันที่ 9 ในเดือนเดียวกันนั้น โฮเฮาซึ่งริษยาอองบีหยินทรงวางยาพิษสังหารอองบีหยิน เมื่อพระเจ้าเลนเต้ทรงทราบเรื่องก็กริ้วจัดและทรงพระดำริจะปลดโฮเฮาจากตำแหน่งจักรพรรดินี แต่เหล่าขุนนางขันทีทูลขอให้ละเว้นโทษโฮเฮา พระเจ้าเลนเต้จึงทรงล้มเลิกพระดำริที่จะปลดโฮเฮา หองจูเหียบที่กำพร้าพระมารดาได้รับการเลี้ยงดูจากตังไทฮอ (董太后 *ต่งไท่โฮ่ว*) ผู้เป็นพระอัยกี หองจูเหียบจึงทรงถูกกล่าวถึงในคำเรียกว่า "ต่งโหว" (董侯) มีความหมายว่า "เฮาผู้มีชื่อสกุลตัง (董 *ต่ง*)" 

ราว ค.ศ. 183 เมื่อหองจูเหียบมีพระชนมายุ 3 พรรษา (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก) พระเจ้าเลนเต้ทรงสงสารหองจูเหียบและทรงรำลึกถึงอองบีหยิน จึงทรงพระราชนิพนธ์บทกวี *จุยเต๋อฟู่* (追德赋) และ *ลิ่งอี๋ซ่ง* (令儀頌) เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่อองบีหยิน 

เมื่อ ค.ศ. 189 หองจูเหียบพระโอรสของอองบีหยินทรงได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดิโดยขุนศึกตั๋งโต๊ะ (董卓 *ต่ง จั๋ว*) เป็นที่รู้จักในประวัติศาสตร์ในพระสมัญญานามว่าพระเจ้าเหี้ยนเต้ (漢獻帝 *ฮั่นเซี่ยนตี้*) ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 194 เหล่าขุนนางถวายฎีกาทูลเสนอพระเจ้าเหี้ยนเต้ให้สถาปนาอองบีหยินเป็นจักรพรรดินีหลิงหฺวาย (靈懷皇后 *หลิงหฺวายหฺวางโฮ่ว*) และย้ายพระศพมาฝังที่สุสานเหวินเจาหลิง (文昭陵)

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[โฮ่วฮั่นชู]]*. เล่มที่ 10 (บรรพหลัง) บทพระประวัติโฮเฮา.
* ยฺเหวียน หง (คริสต์ศตวรรษที่ 4). *[[โฮ่วฮั่นจี้]]*. เล่มที่ 27.
* ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). *[[สามก๊ก]]* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*). ตอนที่ 2.
* หลี ฝ่าง (คริสต์ศตวรรษที่ 10). *[[ไท่ผิงยฺวี่หล่าน]]*. เล่มที่ 137 บทพระประวัติอองบีหยิน.

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2

หมวดหมู่:ผู้หญิงจีนในคริสต์ศตวรรษที่ 2
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากยาพิษ
หมวดหมู่:พระมารดาของจักรพรรดิจีน