open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
วิรัตน์ วชิรรัตนวงศ์

**วิรัตน์ วชิรรัตนวงศ์** เกิดวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 ในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีนที่กรุงเทพมหานคร โดยมีกิจการในครอบครัวคือการจำหน่ายอัญมณีจำพวกทองและเพชร ฐานะของครอบครัวจัดว่าอยู่ในขั้นดี

นายวิรัตน์เข้าสู่วงการมวยด้วยอายุ 20 กว่า ๆ ในวัยเรียน ด้วยการเข้าไปเล่นพนันมวยในเวทีมวยราชดำเนินและเวทีมวยลุมพินี ทำให้รู้จักบุคคลในวงการมากมาย จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2520 ได้ตั้งค่ายมวยของตนเองขึ้นมาเป็นครั้งแรก ในชื่อ "ค่ายเพชรยินดี" มีนักมวยไทยในสังกัดที่มีชื่อเสียง เช่น สกัด เพชรยินดี ทอง เพชรยินดี และวิชาญน้อย เพชรยินดี ในยุคแรก ๆ

ในปี พ.ศ. 2520 เวทีมวยลุมพินีได้แต่งตั้งให้เป็นโปรโมเตอร์ประจำสนาม โดยใช้ชื่อรายการของตนเองว่า "ศึกเพชรยินดี" มาจนปัจจุบัน และในปี พ.ศ. 2537 ได้ก่อตั้งบริษัทธุรกิจมวยของตนเองขึ้นมา ในชื่อ "เพชรยินดี บ๊อกซิ่ง โปรโมชั่น" (Phetyindee Boxing Promotion) และเป็นผู้จัดการแข่งขันมวยไทยรายการใหญ่ รวมทั้งเป็นผู้จัดมวยคู่เอก ดังเช่น การแข่งขันของ แซมซั่น แสนเมืองน้อย ลูกเจ้าพ่อมเหศักดิ์ (แซมซั่น กระทิงแดงยิม) ทวีศักดิ์เล็ก พลอยศักดา 

สามเอ ไก่ย่างห้าดาวยิม

ในทางมวยสากล นายวิรัตน์ก็มีนักมวยที่ประสบความสำเร็จได้แชมป์โลกและมีชื่อเสียงมากมายในสังกัด เช่น ฉัตรชัย อีลิทยิม, แซมซั่น กระทิงแดงยิม, เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม, พงษ์ศักดิ์เล็ก กระทิงแดงยิม, โอเล่ห์ดง กระทิงแดงยิม, วันเฮง ซีพีเอฟ และ น็อคเอาท์ ซีพีเฟรชมาร์ท 

นอกจากธุรกิจมวยแล้ว นายวิรัตน์ยังมีธุรกิจประเภทอื่นอีก เช่น ค้าทองคำซึ่งเป็นธุรกิจของครอบครัวแต่ดั้งเดิมอยู่แล้ว ธุรกิจสปอร์ตคอมเพล็กซ์ในชื่อ "อีลิท สปอร์ตคอมเพล็กซ์" เป็นต้น

ชีวิตส่วนตัว นายวิรัตน์มีชื่อเล่นที่นิยมเรียกกันในหมู่สื่อมวลชนและบุคคลในวงการมวยว่า "เสี่ยเน้า" หรืออีกมุมหนึ่งว่า "โปรโมเตอร์ไม่กะล่อน" ชีวิตครอบครัว สมรสกับนางภาวิณี วชิรรัตนวงศ์ มีบุตร 2 คน คือ นายณัฐเดช วชิรรัตนวงศ์ กับ นางสาวฐานิต วชิรรัตนวงศ์

ในปัจจุบัน มี "เสี่ยโบ๊ท" นายณัฐเดช ลูกชายคนโต และ "เสี่ยตัง" นายปิยะรัตน์ วชิรรัตนวงศ์ หลานชาย เป็นผู้สืบทอดกิจการมวย เสี่ยเน้า นายวิรัตน์ โปรโมเตอร์ไม่กะล่อน ได้เตรียมจะวางมือจากวงการมวยเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2558 โดยถ่ายโอนงานบางส่วนให้นายณัฐเดช และนายสุเมธ ซื่อสัตตบงกช เป็นผู้ดูแล  และได้วางมือเป็นการถาวรในวันที่ 8 ธันวาคม ปีเดียวกันเนื่องจากมีความขัดแย้งส่วนตัวอย่างรุนแรงกับอดีตนายสนามมวยเวทีลุมพินี โดยการจัดรายการมวยใหญ่นัดสุดท้ายเป็นการอำลา ผ่านรายการถ่ายทอดสดทาง ททบ. 5 ซึ่งตรงกับวันสถาปนาเวทีมวยลุมพินี นับเป็นเวลากว่า 38 ปี ที่ได้มีบทบาทในวงการมวย ทั้งมวยไทยและมวยสากล

## อ้างอิง

* ประวัติส่วนตัวจากเว็บไซต์ เพชรยินดี บ๊อกซิ่ง โปรโมชั่น 

หมวดหมู่:โปรโมเตอร์มวยไทย
หมวดหมู่:โปรโมเตอร์มวยชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลในวงการมวยไทย
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
กลอสเตอร์

**กลอสเตอร์** () เป็นนครและเมืองหลวงของเทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศอังกฤษ กลอสเตอร์ตั้งอยู่ทางติดกับชายแดนเวลส์และตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำเซเวิร์น ราว 51 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงเหนือของบริสตอลและ 72 กิโลเมตรทางใต้ของตะวันตกเฉียงใต้ของเบอร์มิงแฮม

กลอสเตอร์ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 48 โดยจักรวรรดิโรมัน ในชื่อ “Glevum” และได้รับพระบรมราชานุญาต (charter) ให้เป็นเมืองครั้งแรกในปี ค.ศ. 1155 โดยสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ทางด้านเศรษฐกิจกลอสเตอร์เป็นเมืองอุตสาหกรรมการบริการ (service industries) และมีความสำคัญทางด้านการเงินและทางด้านธุรกิจ โดยเป็นที่ตั้งของธนาคารเชลท์แนมและกลอสเตอร์ และมีบทบาทสำคัญที่เกี่ยวข้องกับอุตสกรรมการบิน

กลอสเตอร์มีประชากรทั้งหมดประมาณ 123,205 คนและเป็นที่ตั้งของมหาวิหารกลอสเตอร์

## เมืองพี่น้อง
กลอสเตอร์เป็นเมืองพี่น้องกับ
* เทรียร์ เยอรมนี (1957)
* แม็ส ฝรั่งเศส (1967)
*🇮🇳 สาวะตี อินเดีย (1989)

กลอสเตอร์ยังเคยเป็นเมืองพี่น้องกับเคาดาในเนเธอร์แลนด์ แต่ความสัมพันธ์นี้ได้ยุติลงใน ค.ศ. 2015

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* Gloucester City Council Local government web site
* 
* BBC archive film of Gloucester from 1980
* BBC archive film of Gloucester from 1987
* Gloucester City Council YouTube channel

หมวดหมู่:นครในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์
หมวดหมู่:เมืองเทศมณฑลในอังกฤษ
เขตการปกครองของประเทศสกอตแลนด์

**เขตการปกครองของประเทศสกอตแลนด์** เพื่อประโยชน์ในด้านการบริหารราชการส่วนท้องถิ่น สกอตแลนด์ได้แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 32 ท้องที่ เรียกว่า "พื้นที่สภา" (council areas) ซึ่งปกครองโดยองค์กรปกครองระดับเดียว คือ "สภา" (council) สภาเหล่านี้มีสิทธิ์ที่จะเลือกใช้ชื่อทางการเป็นภาษาเกลิกแบบสกอตว่า "โกร์ลเยอ" () ตามพระราชบัญญัติรัฐบาลท้องถิ่น (ชื่อเกลิก) ค.ศ. 1997 แต่ก็มีเพียง "โกร์ลเยอนันเอลันเชียร์" () หรือสภาพื้นที่หมู่เกาะเอาเตอร์เฮบริดีสเท่านั้นที่เลือกใช้สิทธิ์ที่ว่านี้ ในขณะที่สภาพื้นที่ไฮแลนด์เลือกใช้ชื่อภาษาเกลิกแบบสกอตคือ "โกร์ลเยอนาแกอัลตัคก์" () ควบคู่ไปกับชื่อภาษาอังกฤษในบริบทที่ไม่เป็นทางการ

การแบ่งเขตการปกครองเป็นพื้นที่สภาเริ่มใช้มาตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1996 ภายใต้บทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติรัฐบาลส่วนท้องถิ่น (สกอตแลนด์) ค.ศ. 1994 (Local Government etc. (Scotland) Act 1994)

ในอดีต สกอตแลนด์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 34 เทศมณฑล (counties, shires) ซึ่งในปัจจุบันยังมีที่ใช้อยู่บ้างในบริบททางภูมิศาสตร์และวัฒนธรรม แม้ว่าจะไม่ได้ใช้ในการปกครองแล้วก็ตาม

## แผนที่และชื่อพื้นที่สภา
left




อินเวอร์ไคลด์
เรนฟรูว์เชอร์
เวสต์ดันบาร์ตันเชอร์
อีสต์ดันบาร์ตันเชอร์
นครกลาสโกว์
อีสต์เรนฟรูว์เชอร์
นอร์ทแลนาร์กเชอร์
ฟอลเคิร์ก
เวสต์โลเทียน
นครเอดินบะระ
มิดโลเทียน
อีสต์โลเทียน
แคล็กแมนนันเชอร์
ไฟฟ์
นครดันดี
แองกัส




แอเบอร์ดีนเชอร์
นครแอเบอร์ดีน
มะรีย์
ไฮแลนด์
เอาเตอร์เฮบริดีส (นาเฮลานันเชียร์)
อาร์ไกล์และบิวต์
เพิร์ทและคินรอสส์
สเตอร์ลิง
นอร์ทแอร์เชอร์
อีสต์แอร์เชอร์
เซาท์แอร์เชอร์
ดัมฟรีสและแกลโลเวย์
เซาท์แลนาร์กเชอร์
สกอตติชบอร์เดอส์
ออร์กนีย์
เชตแลนด์







## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* สกอตแลนด์ 
* รายชื่อเมืองในสกอตแลนด์ 

หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของสกอตแลนด์
กฎว่าด้วยความชั่วสิบประการ

**กฎว่าด้วยความชั่วสิบประการ** (; ) เป็นกฎหมายจีนดั้งเดิมประเภทหนึ่งที่กำหนดความผิดซึ่งทั่วไปมองว่าเป็นความชั่วช้าอย่างถึงที่สุด สังคมจะมีความไพบูลย์หากไม่มีผู้ฝ่าฝืนกฎนี้ สิบประการที่ว่ามีดังนี้
# มั่วสุมก่อความไม่สงบ ()
# มั่วสุมปลุกปั่นให้ขัดขืนอำนาจปกครอง ()
# มั่วสุมก่อกบฏ ()
# จงใจขัดคำสั่งศาล ()
# ทำให้เสื่อมเสียทางศีลธรรม ()
# เหยียดหยามศาสนา ()
# อกตัญญู ()
# กระทำสามัคคีเภท ()
# ฉ้อราษฎร์บังหลวง ()
# ร่วมประเวณีกับญาติสนิท ()

ผู้ฝ่าฝืนกระทำความผิดอย่างหนึ่งอย่างใดในสามประการแรกต้องระวางโทษประหารชีวิตตามกฎหมายจีนดั้งเดิม

กฎว่าด้วยความชั่วสิบประการนี้เป็นกฎที่ถือกันเคร่งครัดมาก ถึงแม้จะเป็นใครใหญ่โตมาจากไหน หรือมีเอกสิทธิ์ใด ๆ ทางกฎหมาย เช่นตามกฎว่าด้วยเอกสิทธิ์แปดประการ หากฝ่าฝืนกฎสิบประการนี้ก็ต้องระวางโทษอย่างเดียวกันหมด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กฎหมายจีน
เซาท์อีสต์อิงแลนด์

**ภาคตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ** () เป็นหนึ่งในเก้าภูมิภาคของประเทศอังกฤษที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1994 และรับเป็นส่วนหนึ่งของสถิติใน ปี ค.ศ. 1999 ภาคตะวันออกเฉียงใต้รวมมลฑลบาร์กเชอร์, บักกิงแฮมเชอร์, อีสต์ซัสเซกซ์, แฮมป์เชอร์, ไอล์ออฟไวต์, เคนต์, ออกซฟอร์ดเชอร์, เซอร์รีย์ และเวสต์ซัสเซกซ์ คำที่ใช้กันโดยทั่วไปในการเรียกบริเวณนี้คือ “ตะวันออกเฉียงใต้” แต่ความหมายต่างกันออกไปมาก ภาคตะวันออกเฉียงใต้มีเนื้อที่ 19,096 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2001 มีประชากรทั้งหมดประมาณ 8,000,550  คนโดยมีความหนาแน่นของประชากรเป็นจำนวน 419 ต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร

ภาคตะวันออกเฉียงใต้ก็เช่นเดียวกับภาคอื่นยกเว้นนครลอนดอนและปริมณฑลที่ไม่มีผู้แทนที่ได้รับเลือกจากประชาชนและอำนาจส่วนกลาง ความพยายามในอันที่จะก่อตั้งรัฐบาลระดับภาคจากการเลือกตั้งที่เสนอโดยพรรคกรรมกรหลังจากการเลือกตั้งในปี ค.ศ. 1997 ไม่ประสบความสำเร็จ ศูนย์กลางของรัฐบาลอยู่ที่กิลด์ฟอร์ดเมืองที่ใหญ่ที่สุดในภาคโดยจำนวนประชากรคือเมืองไบรตันและโฮฟ แต่เมืองที่มีอิทธิพลต่อเศรษฐกิจของบริเวณนี้คือลอนดอน จุดที่สูงที่สุดอยู่ที่เนินวอลบรีในบาร์กเชอร์ที่สูง  297 เมตรจากระดับน้ำทะเล

## ดูเพิ่ม
* ภาคการปกครองของอังกฤษ 

หมวดหมู่:ภาคการปกครองของอังกฤษ
อีสต์ออฟอิงแลนด์

**ภาคตะวันออกของอังกฤษ** () เป็นหนึ่งในเก้าภูมิภาคของประเทศอังกฤษที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1994 และรับเป็นส่วนหนึ่งของสถิติใน ปี ค.ศ. 1999 ภาคตะวันออกของอังกฤษรวมมลฑลเอสเซกซ์, ฮาร์ตฟอร์ดเชอร์, เบดฟอร์ดเชอร์, เคมบริดจ์เชอร์, นอร์ฟอล์ก และซัฟฟอล์ก  
ในปี ค.ศ. 2011 ภาคตะวันออกมีประชากรทั้งหมดประมาณ 5,847,000 คน ภูมิภาคทั่วไปเป็นที่ต่ำและที่สูงที่สุดอยู่ในบริเวณคลิปเปอร์ดาวน์ในบักกิงแฮมเชอร์ในภาคตะวันออกเฉียงใต้ที่มีความสูง 249 เมตร

อิปสวิช, ลูตัน, โคลเชสเตอร์ และเคมบริดจ์เป็นเมืองที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดของภาค ทางด้านใต้เป็นแนวที่อยู่อาศัยของผู้เดินทางไปทำงานในลอนดอน (London commuter belt)

## ประวัติ
ก่อนที่จะก่อตั้งขึ้นเป็นภาคตะวันออกของอังกฤษเดิมเคยเป็นเขตปกครองที่แคบกว่าของอีสต์แองเกลีย ที่ไม่รวมเอสเซกซ์, ฮาร์ตฟอร์ดเชอร์ และเบดฟอร์ดเชอร์ และเดิมเป็นส่วนหนึ่งของภาคตะวันออกเฉียงใต้ การเรียกบริเวณโดยทั่วไปแล้วมักจะรู้จักกันในชื่ออีสต์แองเกลีย บริเวณที่ใกล้กับลอนดอนมักจะเรียกรวมกับภาคตะวันออกเฉียงใต้โดยมีเอสเซกซ์และฮาร์ตฟอร์ดเชอร์เป็นส่วนหนึ่งของ “มลฑลรอบนครหลวง” (Home Counties) 

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ภาคการปกครองของอังกฤษ 

หมวดหมู่:ภาคการปกครองของอังกฤษ
นิธิพัฒน์ ชาลีจันทร์

**นิธิพัฒน์ ชาลีจันทร์** (26 กรกฎาคม พ.ศ. 2463 - 7 สิงหาคม พ.ศ. 2536) อดีตเสรีไทยสายสหรัฐอเมริกา อดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรี รัฐมนตรีช่วย ในรัฐบาลพรรคประชาธิปัตย์ ช่วง พ.ศ. 2518 และ พ.ศ. 2519 อีกทั้งยังเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมคนแรกและคนเดียวตราบถึงปัจจุบันที่ไม่ได้เป็นทหาร

## ประวัติ
นายนิธิพัฒน์ ชาลีจันทร์ เป็นบุตรของ พันเอกหลวงชาญสงคราม (กฤษณ์ ชาลีจันทร์) กับ นางแฉล้ม ชาญสงคราม เกิดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2463 ณ ตำบลโคกกะเทียม อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี ศึกษาจบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ จบปีที่ 2 คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับทุนกรมโลหกิจด้านธรณีวิทยา ณ Massachusetts Institute of Technology ที่สหรัฐอเมริกา ในขณะที่กำลังศึกษาอยู่ที่สหรัฐฯ นายนิธิพัฒน์เป็นนักเรียนไทยรุ่นแรกที่สมัครเข้าเป็น "เสรีไทย"ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง และได้เข้าเรียนในหลักสูตรของ โรงเรียนสื่อสารและการรบพิเศษ (Office of Strategic Services) โดยในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ทาง O.S.S ส่งให้เดินทางมาปฏิบัติ "การรบพิเศษ" ในประเทศจีน อินเดีย ลังกา และไทย ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลงแล้ว นายนิธิพัฒน์ก็ได้เข้ารับราชการจนตำแหน่งสุดท้ายเป็นเลขาธิการสำนักงานพลังงานแห่งชาติ เคยเป็นหนึ่งในคณะกรรมการควบคุมการประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม (ก.ว.) ชุดแรก เมื่อ พ.ศ. 2505

นายนิธิพัฒน์สมรสกับ นางอินทิรา อินทรทูต บุตรสาวของพระพินิจชนคดี อดีตผู้บัญชาการตำรวจนครบาล กับหม่อมหลวงอรุณ สนิทวงศ์ มีบุตรชายคือ นายเกริกเกียรติ ชาลีจันทร์

### งานการเมือง
นายนิธิพัฒน์ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และลาออกจากราชการเมื่อ พ.ศ. 2517 และเข้าทำงานการเมืองกับพรรคประชาธิปัตย์ พร้อมทั้งลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขตบางกอกใหญ่ เขาได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 35 แต่ต้องพ้นจากหน้าที่ตั้งแต่ยังมิได้เริ่มปฏิบัติงาน เนื่องจากคณะรัฐมนตรีไม่ได้รับความไว้วางใจจากสภาในการแถลงนโยบาย ด้วยคะแนนไว้วางใจ 111 เสียง ไม่ไว้วางใจ 152 เสียง 

ต่อมาเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ควบตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช นับเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมคนแรกของประเทศไทย ที่ไม่ได้เป็นทหาร แต่ดำรงตำแหน่งเพียง 12 วัน และได้เข้าเฝ้าถวายสัตย์ปฏิญาณเพียงวันเดียวก็ต้องพ้นจากตำแหน่ง เนื่องจากการรัฐประหารของพลเรือเอก สงัด ชลออยู่

### บั้นปลายของชีวิต
หลังจากพ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีภายหลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2519 นายนิธิพัฒน์หันไปทำธุรกิจส่วนตัว และดูแลกิจการธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการ ซึ่งเป็นธุรกิจของตระกูลภรรยา และนายนิธิพัฒน์ ได้ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2536 รวมอายุ 73 ปี

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:วิศวกรชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:เลขาธิการนายกรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:สมาชิกขบวนการเสรีไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัดสุทธิวราราม
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
หมวดหมู่:นักการธนาคารชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองลพบุรี
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ชาวไทยในสงครามโลกครั้งที่สอง
เซาท์เวสต์อิงแลนด์

**ภาคตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษ** () เป็นหนึ่งในเก้าภูมิภาคของประเทศอังกฤษและโดยเนื้อที่แล้วเป็นภาคที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาเก้าภาคที่มีบริเวณตั้งแต่กลอสเตอร์เชอร์และวิลต์เชอร์ไปจนถึงคอร์นวอลล์และหมู่เกาะซิลลี ภาคตะวันตกเฉียงใต้ครอบคลุมบริเวณที่เรียกว่าเวสต์คันทรี (West Country) และเวสเซกซ์ 

ภาคตะวันตกเฉียงใต้มีเนื้อที่ 23,829 ตารางกิโลเมตร โดยมีประชากรทั้งหมดประมาณ 5,289,000 คนและมีความหนาแน่นของประชากรเป็นจำนวน 220 ต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร

บริเวณนี้มีชื่อเสียงในการผลิตเนยแข็งชนิดที่เรียกกันว่าเชดดาร์ชีส ที่เริ่มทำกันที่หมู่บ้านเชดดาร์, เดวอนมีชื่อเสียงในเรื่อง “cream tea” ซึ่งเป็นการดื่มชานมกับการกิน “สกอน” (คล้ายมัฟฟินแต่ไม่มีความหวาน) กับครีมข้น (clotted cream) และแยมผลไม้ และในเรื่องไซเดอร์ (cider) ซึ่งเป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ทำจาการหมักน้ำแอปเปิล (ต่างจากไซเดอร์บางชนิดในสหรัฐที่ไม่มีแอลกอฮอล์) นอกจากนั้นยังเป็นที่ตั้งของโครงการอีเด็น, อาร์ดแมนแอนิเมชันส (Aardman Animations), งานเทศกาลกลาสตันบรี และงานแสดงบอลลูนนานาชาติประจำปีที่บริสตอล และสถานที่ท่องเที่ยวและชายหาดในคอร์นวอลล์ อุทยานแห่งชาติสองแห่งและมรดกโลกสี่แห่งก็ตั้งอยู่ในภาคนี้

## ดูเพิ่ม
* ภาคการปกครองของอังกฤษ 

หมวดหมู่:ภาคการปกครองของอังกฤษ
เคิร์ต รัสเซลล์

**เคิร์ต โวเจล รัสเซลล์** () เกิดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1951 เป็นนักแสดงและผู้กำกับชาวอเมริกัน เขาเริ่มแสดงในภาพยนตร์ฮอลลีวูดตั้งแต่ยังเด็ก ในยุคทศวรรษ 1960 และเริ่มมีผลงานภาพยนตร์ที่หลากหลายขึ้นเป็นต้นมา รวมถึงแสดงใน *[[The Thing (film)|The Thing]]*, *[[Big Trouble in Little China]]*, *[[Escape from New York]]*, *[[Silkwood]]*, *[[Stargate (film)|Stargate]]*, *[[Backdraft (film)|Backdraft]]*, *[[Tombstone (film)|Tombstone]]*, *[[Vanilla Sky]]*, และ *[[Grindhouse (film)|Grindhouse]]*

หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากสปริงฟีลด์ (รัฐแมสซาชูเซตส์)
ที่ใดมีสังคม ที่นั่นมีกฎหมาย

**"ที่ใดมีสังคม ที่นั่นมีกฎหมาย"** () เป็นภาษิตภาษาละตินทางกฎหมายที่ย่อมาจากความเต็มว่า "ที่ใดมีมนุษย์ ที่นั้นมีสังคม ที่ใดมีสังคม ที่นั้นมีกฎหมาย ด้วยเหตุนั้น ที่ใดมีมนุษย์ ที่นั้นจึงมีกฎหมาย" () เป็นภาษิตที่กล่าวถึงความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นระหว่างกฎหมายกับสังคม เพราะกฎหมายนั้นเกิดขึ้นจากสังคมและเพื่อสังคม ไม่อาจมีสังคมไหนจะธำรงอยู่ได้โดยไม่รู้สึกต้องการกฎเกณฑ์สำหรับจัดระเบียบพฤติการณ์ในสังคม

ความจับใจของภาษิตอยู่ตรงที่การบ่งบอกว่า มนุษยจำต้องมีกฎเกณฑ์เพื่อการใช้ชีวิต เพราะมนุษย์คือสัตว์สังคม ดังที่อริสโตเติลกล่าวว่าเพราะมนุษย์จำต้องใช้ชีวิตร่วมและมีปฏิกิริยาตอบโต้กับมนุษย์ผู้อื่น สังคมในยุคโรมันนับเป็นตัวอย่างที่ดีและเป็นรูปธรรมของภาษิตนี้ เพราะอย่างน้อยก็เป็นสังคมที่เจริญ มีการประมวลกฎหมายและจัดทำเป็นลายลักษณ์อักษร ซึ่งต่อมาก็ได้รับการปรับปรุงโดยพระเจ้าจัสติเนียนจนกลายเป็นรากฐานของระบบกฎหมายส่วนใหญ่ในโลกนี้

## อ้างอิง

*สมยศ เชื้อไทย. (2551). *ความรู้กฎหมายทั่วไป.* (พิมพ์ครั้งที่ 15, แก้ไขเพิ่มเติม). กรุงเทพฯ : วิญญูชน. หน้า 41. ISBN 978-974-288-659-2.

หมวดหมู่:ภาษิตภาษาละตินทางกฎหมาย
แหนม

**แหนม** เป็นชื่ออาหารอย่างหนึ่ง ทำด้วยเนื้อสัตว์ เช่น หมู หมักให้เปรี้ยวด้วยข้าว น้ำตาล เกลือ และดินประสิว รสชาติเปรี้ยวนั้นเกิดจากเชื้อจุลินทรีย์กลุ่มแล็กโตบาซิลลัสที่ก่อตัวจากการหมัก

แหนมมีหลายชนิด เช่น แหนมเนื้อหมู หูหมู แหนมซี่โครง แหนมที่ทำไว้นานเกินไปจะมีกลิ่นเปรี้ยวมากและมีเมือกไม่น่ารับประทาน นอกจากนี้ แหนมเป็นอาหารดิบ อาจมีพยาธิและแบคทีเรียควรปรุงให้สุกก่อนบริโภค ถ้าไว้ในอุณหภูมิห้อง จะเก็บได้ประมาณ 1 สัปดาห์ แต่ถ้าไว้ในตู้เย็น จะเก็บได้ราว 1 เดือน

ภาคเหนือเรียกแหนมว่า จิ้นส้ม (จิ้น แปลว่าเนื้อ และส้ม แปลว่าเปรี้ยว) 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารหมักดอง
หมวดหมู่:อาหารไทย
สุรชาติ พิสิฐวุฒินันท์

**สุรชาติ พิสิฐวุฒินันท์** (ชื่อเดิม **สุชาติ พิสิฐวุฒินันท์** โดยเปลี่ยนเมื่อต้นปี พ.ศ. 2554) โปรโมเตอร์และเจ้าของค่ายมวย "นครหลวงโปรโมชั่น" (Nakornluang Promotion) เกิดในครอบครัวคนไทยเชื้อสายจีนที่จังหวัดนนทบุรี มีชื่อเล่นว่า "ฮุย" มีชื่อที่บุคคลในวงการมวยและสื่อมวลชนเรียกว่า "เสี่ยฮุย"

ด้วยความที่ชื่นชอบมวยเป็นพิเศษ ในวัยเรียนเคยหนีเรียนไปซ้อมมวย และขึ้นชกมวยสากลสมัครเล่นรวมถึงมวยสากลอาชีพ ทำสถิติชนะรวด 5 ครั้ง รวมถึงเคยเป็นคู่ซ้อมของ เวนิส บ.ข.ส. แชมป์โลกชาวไทยคนที่ 4 มาแล้ว 

นอกจากธุรกิจมวยแล้ว นายสุรชาติยังร่วมเป็นเจ้าของ บริษัท นนทนันท์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด  ซึ่งดำเนินธุรกิจภาพยนตร์และโรงภาพยนตร์หลายแห่งร่วมกับพี่น้อง เช่น นายสุพจน์ พิสิฐวุฒินันท์ อดีตนายกสมาพันธ์ภาพยนตร์แห่งชาติ  มีโรงภาพยนตร์ในเครือมากมายกว่า 30 โรง เช่น นครหลวงราม่า ที่ศูนย์การค้านครหลวง เขตบางกอกน้อย, ผึ้งหลวงราม่า, NK THX เป็นต้น (ปัจจุบันได้เลิกกิจการไปหมดแล้ว)

ในทางด้านวงการมวยไทย มีค่ายมวยของตนเอง คือ "ค่ายเฉลิมศรี" ที่ตั้งในเขตจังหวัดนนทบุรี ซึ่งนักมวยหลายคนต่อมาได้กลายเป็นแชมป์โลกมวยสากลในสถาบันเล็กหลายคน เช่น จ้าวสิงห์ทอง เฉลิมศรี, สุวัจชัย นครหลวงโปรโมชั่น และมวยสากลนักมวยที่ประสบความสำเร็จที่สุด คือ วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น อดีตแชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวทของสภามวยโลก (WBC) และนักมวยในปัจจุบันในสังกัด ได้แก่ สุริยัน ศ.รุ่งวิสัย และศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย เป็นต้น

นายสุรชาติเป็นผู้จัดการที่ได้ชื่อว่าลงทุนลงแรงมากสำหรับนักมวย บางครั้งจะสวมนวมและเฮดการ์ดลงนวมซ้อมกับนักมวยด้วยตัวเอง ปัจจุบัน มี นายโชคชัย พิสิฐวุฒินันท์ บุตรชายคนโต และนายเธียรชัย พิสิฐวุฒินันท์ บุตรชายคนรอง เข้ามาช่วยดูแลกิจการด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:โปรโมเตอร์มวยชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนนทบุรี‎‎
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลในวงการภาพยนตร์ไทย
วุร์สเตอร์เชอร์

**วุร์สเตอร์เชอร์** ( เขียนย่อ **Worcs**) เป็นเทศมณฑลในอังกฤษในสหราชอาณาจักรที่ตั้งอยู่ทางมิดแลนด์สตะวันตกของอังกฤษ ระหว่าง ค.ศ. 1974 ถึง ค.ศ. 1998 วุร์สเตอร์เป็นเมืองในแฮรฟอร์ดและวูลสเตอร์

วุร์สเตอร์เชอร์มีเขตแดนติดกับมณฑลแฮรฟอร์ดเชอร์, มณฑลชร็อพเชอร์, มณฑลสตาฟฟอร์ดเชอร์, มณฑลเวสต์มิดแลนด์, มณฑลวอริคเชอร์ และมณฑลกลอสเตอร์เชอร์ ทางด้านตะวันตกติดกับมาลเวิร์น ฮิลล์ส (Malvern Hills) ที่เป็นที่ตั้งของเมืองมาลเวิร์น ฮิลล์สที่เป็นเมืองบ่อน้ำแร่ ทางด้านด้านตะวันตกของเนินเป็นมณฑลแฮรฟอร์ดเชอร์และทางเหนือของค็อตสวอลด์ส (Cotswolds) ด้านตะวันตกติดกับมณฑลวอริคเชอร์ แม่น้ำสำคัญสองสายที่ไหลผ่านคือแม่น้ำเซเวิร์น และแม่น้ำเอวอน วุร์สเตอร์เชอร์มีประชาชนรวมทั้งสิ้นประมาณ 555,600 คน ในเนื้อที่ 1,741 ตารางกิโลเมตร 

วุร์สเตอร์เชอร์แบ่งการปกครองเป็นหกอำเภอ: วุร์สเตอร์, มาลเวิร์น ฮิลล์ส, ไวร์ฟอเรสต์, บรอมสโกรฟ, เรดดิทช และวิชเอวอน โดยมีวุร์สเตอร์เป็นศูนย์กลางการปกครอง 

เมืองสำคัญๆ อื่นๆ นอกไปจากวุร์สเตอร์ก็ได้แก่คิดเดอร์มินสเตอร์, บรอมโกรฟ, เมืองมาลเวิร์น ฮิลล์ส, เพอร์ชอร์, อีฟแชม และเรดดิทช ทางด้านใต้ของมณฑลยังเป็นบริเวณที่เป็นชนบทเป็นส่วนใหญ่

ภาษาที่พูดในวุร์สเตอร์เชอร์มีสำเนียงท้องถิ่น (dialect) หลายสำเนียง ทางด้านเหนือของมณฑลเช่นเรดดิทชและคิดเดอร์มินสเตอร์มีสำเนียงที่มาจากเบอร์มิงแฮมที่เรียกว่า “Brummie accent” ส่วนบริเวณอื่นของมณฑลยังคงใช้สำเนียงเวสต์คันทรี บรอมโกรฟและบางส่วนของเรดดิทชนำสำเนียงเบอร์มิงแฮมมาแปลงกลายเป็นสำเนียงท้องถิ่นที่เป็นเอกลักษณ์แก่บริเวณนั้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

## สมุดภาพ


ไฟล์:Malvern Hills in June 2005.JPG|มาลเวิร์น ฮิลล์ส
ไฟล์:Croome Court03.jpg|คฤหาสน์ครูม (Croome Court)
ไฟล์:Hanbury Hall 03.jpg|คฤหาสน์เฮนบรี (Hanbury Hall)
ไฟล์:Worcester cathedral 001.jpg|มหาวิหารวุร์สเตอร์
ไฟล์:Broadway-tower-cotswolds-modf.jpg|หอบรอดเวย์
ไฟล์:Holt castle 850843 62546082.jpg|คฤหาสน์โฮลท์ (Holt Castle)
ไฟล์:Evesham Abbey Bell Tower.jpg|แอบบีอีฟแชม
ไฟล์:Abberley, St Mary's & Village Green.jpg|หมู่บ้านแอ็บเบอร์ลีย์
ไฟล์:Great Malvern Priory - Cemetery View.JPG|วัดเกรตมาลเวิร์น
ไฟล์:Pershore Abbey 1.jpg|แอบบีเพอร์ชอร์



*
หมวดหมู่:เทศมณฑลทางพิธีการของอังกฤษ
หมวดหมู่:เทศมณฑลในประวัติศาสตร์อังกฤษ
เมืองเทศมณฑล

[thumb|280px|วัดเซนต์แมรีในเมือง[วอริกเมืองหลวงของเทศมณฑลวอร์ริกเชอร์]]

**เมืองเทศมณฑล** หรือ **เมืองหลวงของเทศมณฑล** () คือ “เมืองหลวง” ของเทศมณฑลในสหราชอาณาจักรหรือในสาธารณรัฐไอร์แลนด์ “เมืองเทศมณฑล” มักจะเป็นที่ตั้งขององค์การบริหารและองค์การยุติธรรมหรือเป็นเมืองที่ก่อตั้งมานานจนกลายเป็นเมืองหลักของเทศมณฑลโดยปริยาย แต่ความหมายของ “เมืองเทศมณฑล” เปลี่ยนไปจากความหมายเดิมที่เป็นเมืองศูนย์กลางการบริหารของเทศมณฑล และอันที่จริงแล้ว “เมืองเทศมณฑล” หลายเมืองในปัจจุบันมิได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการบริหารเช่นเมืองเทศมณฑลดาร์บีที่บริหารโดยรัฐบาลท้องถิ่นระดับเดียวที่แยกจากเทศมณฑลดาร์บิเชอร์ นอกจากนั้นเมืองเทศมณฑลหลายเมืองก็ยังมีฐานะเป็น “นคร” แต่เมืองเหล่านี้ก็ยังเรียกว่า “เมืองเทศมณฑล” ไม่ว่าจะมีฐานะเป็นนครหรือไม่

ข้อที่น่าสังเกตคือ แคนาดาตะวันออกและสหรัฐอเมริกาใช้คำว่า “County seat” แทนความหมายนี้ แต่ในรัฐลุยเซียนาใช้คำว่า “Parish seat” แทน

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* เทศมณฑลของอังกฤษ 

หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศอังกฤษ
หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เทศมณฑลของอังกฤษ
อีเห็นหน้าขาว

**อีเห็นหน้าขาว** หรือ **อีเห็นหูด่าง** () เป็นสัตว์จำพวกชะมดและอีเห็น มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Arctogalidia trivirgata* มีรูปร่างหน้าตาคล้ายอีเห็นเครือ (*Paguma larvata*) แต่มีขนาดเล็กกว่า มีสีขนที่แตกต่างหลากหลายออกไป ในบางตัวอาจมีสีน้ำตาลแดง บางตัวเป็นสีน้ำตาลดำ มีลักษณะเด่นคือ ขอบใบหูจะมีสีขาว บริเวณหลังมีแถบสีดำ 3 เส้นพาดเป็นทางยาวจนถึงโคนหาง บางตัวอาจมีลายเส้นสีขาวพาดยาวมาจรดปลายจมูก หางมีความยาวมากใช้สำหรับทรงตัวบนต้นไม้ ตัวเมียจะมีเต้านม 2 คู่ และมีต่อมกลิ่นด้วย

มีความยาวลำตัวและหัว 43-53 เซนติเมตร ความยาวหาง 51-56 เซนติเมตร น้ำหนัก 2-2.5 กิโลกรัม

มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่รัฐอัสสัม, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย, เกาะสุมาตรา, เกาะชวาและเกาะบอร์เนียว มีชนิดย่อยทั้งหมด 14 ชนิด (ดูในตาราง)

มีพฤติกรรมอาศัยอยู่ในป่าที่อุดมสมบูรณ์ เช่น ป่าดิบชื้น, ป่าเบญจพรรณ ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ตามลำพังและหากินบนต้นไม้เป็นส่วนใหญ่ ยกเว้นในช่วงผสมพันธุ์หรือมีลูกอ่อนที่จะอยู่ด้วยกันเป็นคู่  ออกหากินในเวลากลางคืน มีความปราดเปรียวว่องไวกว่าอีเห็นธรรมดา (*Paradoxurus hermaphroditus*) มาก โดยมักล่าสัตว์ที่อยู่บนต้นไม้เป็นอาหาร เช่น หนู, กระรอก, นก และช่วยควบคุมปริมาณกระรอกที่ทำลายสวนมะพร้าวไม่ให้มีมากไป สามารถผสมพันธุ์ได้ทั้งปี ใช้เวลาตั้งท้องนาน 45 วัน ออกลูกครั้งละ 2-3 ตัว

ไม่จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

## อ้างอิง
* อีเห็นหูด่าง(อีเห็นหน้าขาว) Three-striped Palm Civet  

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ชะมดและอีเห็น
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบบนเกาะบอร์เนียว
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
พระเจ้าโจวโยว

**พระเจ้าโจวโยว** เป็นกษัตริย์องค์ที่ 12 แห่งราชวงศ์โจว และองค์สุดท้ายของราชวงศ์โจวตะวันตก พระองค์ครองราชย์ใน 781 ถึง 771 ปีก่อนคริสตกาล

## ประวัติ
เมื่อ 780 ปีก่อนคริสต์ศักราช เกิดแผ่นดินไหวครั้งรุนแรงที่กวานจง ทำให้ผู้พยากรณ์ชื่อ ปั๋ว หยางฝู่ () ถือเป็นลางบอกเหตุถึงการล่มสลายของราชวงศ์โจว

จากนั้นเมื่อ 779 ปีก่อนคริสต์ศักราช นางสนมชื่อเปา ซื่อเข้ามายังพระราชวังและกลายเป็นที่โปรดปรานของพระเจ้าโจวโยว ทั้งคู่มีพระราชโอรสนามปั๋วฝู พระเจ้าโจวโยวถอดถอน กับมกุฎราชกุมาร อี้จิ้ว และแต่งตั้งเปา ซื่อ และปั๋วฝู เป็นพระมเหสีและองค์รัชทายาทองค์ใหม่

เชินโหว พระบิดาของเชินโฮ่ว ทรงพิโรธต่อการถอดถอนพระธิดากับพระนัดดา และขี่ม้าไปโจมตีพระราชวังพระเจ้าโจวโยวกับชนร่อนเร่เฉวี่ยนหรง พระเจ้าโจวโยวจึงขอความช่วยเหลือด้วยการใช้หอส่งสัญญาณที่มีการใช้งานอย่างผิด ๆ แต่ไม่มีใครปรากฏตัว ท้ายที่สุดพระองค์กับปั๋วฝูจึงถูกปลงพระชนม์ และเปาซื่อจึงถูกคุมตัวไว้

หลังพระเจ้าโจวโยวสวรรคต บรรดาขุนนาง ซึ่งรวมถึงเชินโหว เจิงโหว () และ สนับสนุนให้เจ้าชายอี้จิ้วที่ถูกถอดถอน ขึ้นคอรงราชย์เป็นพระเจ้าโจวผิง เพื่อสืบราชวงศ์โจวต่อ เนื่องจากฮ่าวจิง เมืองหลวงประสบความเสียหายอย่างหนัก และตั้งอยู่ใกล้กับชนร่อนเร่เฉวี่ยนหรงที่เป็นภัย ทำให้ใน 771 ปีก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าโจวผิงจึงย้ายเมืองหลางไปทางตะวันออกที่ลั่วหยาง จึงถือเป็นจุดเริ่มต้นของราชวงศ์โจวตะวันออกและนำไปสู่ยุควสันตสารทที่กินระยะเวลามากกว่า 300 ปี

## ในวรรณกรรม
ใน*[[ฉื่อจี้]]*บันทึกว่า พระนางเปาซื่อไม่สามารถยิ้มได้ง่าย ทำให้หลังพระเจ้าโจวโยวพยายามไปหลายวิธีและล้มเหลว พระองค์จึงพยายามทำให้พระมเหสีองค์โปรดพอใจด้วยการจุดไฟสัญญาณและหลอกให้บรรดาเจ้าแคว้นคิดว่าชนเร่ร่อนเฉวี่ยนหรงจะเข้ามาโจมตี บรรดาเจ้าแคว้นที่เดินทางเข้ามาในพระราชวังกลับพบแค่เปาซื่อหัวเราะใส่ แม้ว่าหลังจากพระเจ้าโจวโยวทำให้เปาซื่อพอพระทัยแล้ว พระองค์ยังคงใช้หอจุดไฟสัญญาณอย่างผิด ๆ และทำให้บรรดาเจ้าแคว้นไม่เชื่อมั่นพระองค์อีกต่อไป

## อ้างอิง

โยว
หมวดหมู่:บุคคลในศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล
พระเจ้าโจวผิง

**พระเจ้าโจวผิง** () พระนามเดิม **จี้ อี้จิ้ว** เป็นกษัตริย์องค์ที่ 13 แห่งราชวงศ์โจว และปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โจวตะวันออก เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าโจวโยว และ พระมเหสีเฉิน (申后)

เมื่อพระราชบิดาสวรรคตและราชวงศ์โจวตะวันตกล่มสลายลง เหล่าเชื้อพระวงศ์และขุนนางข้าราชการ ได้พร้อมใจกันเชิญพระองค์ขึ้นครองราชย์สืบต่อ ทรงพระนามว่า **พระเจ้าโจวผิง**และโปรดให้ย้ายราชธานีมาอยู่ที่ลั่วหยาง ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของเมืองหลวงเดิม ทรงครองราชย์ยาวนานถึง 51 ปีจึงสวรรคต เมื่อ 720 ปีก่อนคริสตกาล จากนั้นพระราชนัดดาของพระองค์จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา เป็น พระเจ้าโจวฮวน

## อ้างอิง

ผิง
หมวดหมู่:บุคคลในศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงก่อตั้ง
อีเห็นเครือ

**อีเห็นเครือ** () สัตว์จำพวกชะมดและอีเห็นชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Paguma larvata* จัดเป็นสัตว์ขนาดใหญ่ในสัตว์จำพวกนี้ ขนตามลำตัวสีน้ำตาลเข้ม ไม่มีจุดหรือลวดลายใด ๆ บริเวณท้องมีสีอ่อนกว่าส่วนหลัง หลังหูและหลังคอมีสีเข้ม ม่านตามีสีน้ำตาลแดง มีหนวดเป็นเส้นยาวบริเวณจมูกและแก้ม ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย ตัวเมียมีเต้านม 2 คู่

ขนาดลำตัวและหัวยาว 50.8-76.2 เซนติเมตร ความยาวหาง 50.8-63.6 เซนติเมตร น้ำหนัก 3-5 กิโลกรัม

มีการกระจายพันธุ์ที่กว้างขวาง พบตั้งแต่ภาคเหนือของอินเดีย, ปากีสถาน, ตะวันออกของอัฟกานิสถาน, ตะวันออกของจีนรวมทั้งเกาะไต้หวัน, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย, เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียว, ตะวันตกของพม่า, สิกขิม, ภูฐาน, เนปาล มีชนิดย่อยทั้งหมด 4 ชนิด (ดูในตาราง)

สามารถปรับตัวให้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่หลากหลายได้ ตั้งแต่ป่าเบญจพรรณ, ป่าดิบแล้ง ไปจนถึงชายป่าที่ติดกับพื้นที่ทำการเกษตรกรรม สามารถปีนต้นไม้ได้คล่องแคล่ว และจะใช้เวลาส่วนใหญ่บนต้นไม้ โดยจะกินทั้งพืชและสัตว์ แต่ในบางครั้งอาจมาหากินบนพื้นดินด้วย จากการศึกษาในเนปาลพบว่า มีการผสมพันธุ์กันในฤดูร้อน โดยในช่วงปลายฤดูฝนอีเห็นเครือตัวเมียจะสร้างรังในโพรงไม้ เพื่อใช้เลี้ยงดูลูกอ่อน ใช้เวลาตั้งท้องนาน 2 เดือน ออกลูกครั้งละ 2-4 ตัว

อีเห็นเครือถูกสันนิษฐานว่าเป็นสัตว์ที่เป็นต้นตอแพร่เชื้อของโรคซาร์สที่ระบาดในฮ่องกงและจีนแผ่นดินใหญ่ ในช่วงปี พ.ศ. 2546 เพราะชาวจีนนิยมกินเนื้ออีเห็นเครือและสัตว์ในตระกูลนี้

ถูกจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ชะมดและอีเห็น
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบบนเกาะบอร์เนียว
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
ขอมสบาดโขลญลำพง

**ขอมสบาดโขลญลำพง** ตามเรื่องราวในศิลาจารึกสุโขทัยหลักที่ 2 กล่าวว่า เป็นนายทหารที่ได้นำกำลังเข้ายึดเมืองสุโขทัย ภายหลังพ่อขุนศรีนาวนำถุมสวรรคต โดยระยะเวลาในการมีอำนาจการปกครองอาณาจักรสุโขทัยของขอมสบาดโขลญลำพงยังไม่เป็นที่ชัดเจนในปัจจุบัน อาจเป็นไปได้ว่าขอมสบาดโขลญลำพงมีความสัมพันธ์เป็นเครือญาติของตระกูลพ่อขุนศรีนาวนำถุม แต่ยอมรับอำนาจอิทธิพลของขอม-ละโว้

## ศัพทมูลวิทยา
ตาม *ภาษาเขมรเมืองสุรินทร์* นิยามคำว่า *ขอมสบาดโขลญลำพง* หมายถึง "ชาวขอมที่เป็นโรคเท้าแสนปม" เมื่อพิจารณาจากความหมายแต่ละคำพบว่าน่าจะเป็นคำเรียกบุคคลตามลักษณะที่ปรากฏ (คล้ายกับฉายา) มากกว่าชื่อยศหรือตำแหน่ง โดยแยกออกเป็น *ขอม* + *สบาดโขลญ* + *ลำพง* มีความหมายดังนี้

* *ขอม* แปลว่า เป็นชาวขอม

* *สบาดโขลญ* แยกเป็น *สบาด* + *โขลญ* โดยคำว่า *สบาด* เมื่อปริวรรตกลับไปเป็นเสียงในภาษาสยาม-ขอมจะเขียนว่า *ซแบ๊ย์ก* แปลว่า "หนัง ผิว" และคำว่า *โขลญ* ปริวรรตกลับไปจะเขียนว่า *คลวน* หรือ *คลูน* แปลว่า "ตัว กาย" เมื่อนำสองคำรวมกัน *สบาดโขลญ* จึงหมายถึง "ผิวตัว" หรือ "ผิวกาย"

* *ลำพง* ปริวรรตกลับไปเป็นเสียงในภาษาสยาม-ขอมจะเขียนว่า *ลำป็วง* มี 2 ความหมาย คือ "*อาการหรือสิ่งของที่ผุดหรือโผล่ออกมาเป็นปุ่มหรือปมเล็ก ๆ*" และ "*พืชประเภทเถาชนิดหนึ่ง มีผลกลมเกลี้ยงขนาดโตประมาณปลายนิ้วก้อย เมื่อยังดิบอยู่จะมีสีเขียวเข้ม เมื่อสุกแล้วจะมีสีดำ รับประทานได้*"

เมื่อเปรียบเทียบข้อสันนิษฐานโดยอาศัยภาษาเขมรเมืองสุรินทร์ คำว่า *ขอมสบาดโขลญลำพง* กับตำนานเรื่อง *[[ท้าวแสนปม]]* พบว่ายังสอดคล้องกันซึ่งท้าวแสนปมเป็นบุคคลที่ถูกกล่าวถึงในตำนานดังกล่าวคือขอมสบาดโขลญลำพงนั่นเอง

## ยุทธการยึดสุโขทัย

จนกระทั่งในปี พ.ศ. 1781 ขอมสบาดโขลญลำพง ถูกพ่อขุนบางกลางหาว เจ้าเมืองบางยาง และพ่อขุนผาเมือง เจ้าเมืองราด ซึ่งเป็นสหายสนิทกันและมีสายสัมพันธ์ทางเครือญาติได้ร่วมกันยึดอำนาจการปกครองดินแดนสุโขทัยได้ในที่สุด ต่อมาพ่อขุนผาเมืองได้นำกองทัพออกจากสุโขทัย เพื่อให้พ่อขุนบางกลางหาวได้ขึ้นครองราชเป็นกษัตริย์สุโขทัย พร้อมทั้งมอบพระแสงขรรค์ชัยศรี และเฉลิมพระนามให้เป็นเกียรติแก่พ่อขุนบางกลางหาวว่า "**ศรีอินทรบดินทราทิตย์**" แต่สุดท้ายพ่อขุนบางกลางหาวทรงใช้พระนามว่า "พ่อขุนศรีอินทราทิตย์" ซึ่งเป็นต้นราชวงศ์พระร่วงแห่งกรุงสุโขทัย

## งานวิจัย
ศาสตราจารย์ ยอร์ช เซเดส์ ได้ให้ความหมายของคำว่า "ขอมสบาด" แปลว่าเขมรดง ส่วน "โขลญลำพง" คือคำสำหรับเรียกคนทำงานประจำเทวสถานหรือวัดวาอาราม

นอกจากนี้เรื่องราวเกี่ยวกับขอมสบาดโขลญลำพงยังคงเป็นที่คลุมเครือเนื่องจากมีการกล่าวถึงชื่อนี้เฉพาะในศิลาจารึกสุโขทัยหลักที่ 2 เท่านั้น เป็นหลักฐานอ้างอิงเพียงชิ้นเดียว (รวมทั้งชื่อของพ่อขุนศรีนาวนำถมและพ่อขุนผาเมืองด้วย)

## ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
มีนักแสดงผู้รับบท ขอมสบาดโขลญลำพง ได้แก่

* ธานินทร์ ทัพมงคล จากละครเรื่อง นางเสือง (2535)
* รังสรรค์ ปัญญาเรือน จากภาพยนตร์เรื่อง พระร่วง มหาศึกสุโขทัย (2568)

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* 

หมวดหมู่:อาณาจักรพระนคร
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงสุโขทัย
หมวดหมู่:ชาวกัมพูชาในประเทศไทย
ชัง นก-ซู

**พระสนมชัง นก-ซู** (; ? - ค.ศ. 1506) เป็นพระสนมของ ย็อนซันกุน เธอมักถูกเปรียบเทียบกับพระสนม ชัง ฮี-บิน ของ พระเจ้าซุกจง และ ชองนานจอง ภรรยาของ ยุน ว็อน-ฮย็อง สตรีอีกสองคนในราชวงศ์โชซ็อน หลังจากการโค่นล้ม ย็อนซันกุน เธอถูกประหารโดยกษัตริย์องค์ใหม่ พระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของ ย็อนซันกุน, พระเจ้าชุงจง

## พระราชวงศ์
*พระราชบิดา: ชัง ฮัน-พิล (장한필)
**พระเชษฐภคินี: ชัง บก-ซู (장복수)
***พระเทวัน: คิม ฮโย-ซน (김효손)
*พระสวามี: ย็อนซันกุน (23 พฤศจิกายน 1476 - 20 พฤศจิกายน 1506) (조선 연산군)
**พระธิดา: เจ้าหญิงอี ย็อง-ซู (이영수)
***พระชามาดา: คว็อน ฮัน (권한)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  

หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
หมวดหมู่:ตัวละครในบันทึกรักคิมชูซ็อน สุภาพบุรุษมหาขันที
ไอ้ก้านยาว

**ไอ้ก้านยาว** อาจหมายถึง

## บุคคล
* ประพัฒน์ ปัญญาชาติรักษ์ นักต่อสู้เพื่อเรียกร้องประชาธิปไตยในเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516
* ฮิโรกิ อิโอกะ แชมป์โลกมวยสากลชาวญี่ปุ่น

## ภาพยนตร์
* *[[ไอ้ก้านยาว (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2547)|ไอ้ก้านยาว]]* ภาพยนตร์ฮอลลีวูดซึ่งนำแสดงโดยนักมวยปล้ำ ดเวย์น จอห์นสัน เนื้อเรื่องกล่าวถึงผู้ใช้ท่อนไม้เป็นอาวุธในการปราบเหล่าร้ายจนได้รับชัยชนะ

## ดูเพิ่ม
* ก้านยาว อรุณเหลือง
เซนติเมตร

**เซนติเมตร** (centimetre) เป็นหน่วยความยาวที่มีค่าเท่ากับ 1/100 เมตรในระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศ (SI) มีที่มาจากคำว่า "เมตร" ซึ่งเป็นหน่วยหน่วยฐานเอสไอ และหน่วยคำอุปสรรคเอสไอ "เซนติ" ซึ่งหมายถึง 1/100 มักใช้ตัวย่อเป็น **cm** ส่วนในภาษาไทยจะย่อเป็น **ซม.**

* 1 cm = 0.01 m = 10 mm
* 1 cm<sup>3</sup> = 1 mL

มิลลิเมตร ≪ **เซนติเมตร** ≪ เดซิเมตร ≪ เมตร

## ภาพรวม
เซนติเมตรเป็นหน่วยพื้นฐานในระบบเซนติเมตร–กรัม–วินาที

ในสัญกรณ์ของปริมาณทางกายภาพนั้น วิศวกรและนักวิทยาศาสตร์จะนิยมใช้คำอุปสรรคเอสไอที่เป็นทวีคูณของ 103 เช่น นาโน (n), ไมโคร (µ), มิลลิ (m), กิโล (k), เมกะ (M) และ กิกะ (G) ในขณะที่เซนตินั้นมีค่าเป็น 10-2 ถึงอย่างนั้นหน่วยเซนติเมตรก็ได้รับความนิยมในฐานะหน่วยวัดความยาวที่ถูกใช้ทั่วไปในชีวิตประจำวัน

ในระบบหน่วยวัดระหว่างประเทศ หน่วยที่หมายถึง "10-2 (1/100)" จะขึ้นต้นด้วย "เซนติ" ซึ่งอาจหมายถึงหน่วยอื่น ๆ นอกจากเมตร แต่ว่าหน่วยเซนติอื่นๆถูกใช้น้อยมาก สำหรับในไทยแล้วเมื่อพูดว่า "เซน" ปกติมักจะหมายถึงเซนติของเมตร นั่นคือ เซนติเมตร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หน่วยซีจีเอส
หมวดหมู่:หน่วยความยาว
แจ็ก แบล็ก

**โธมัส จอห์น แบล็ก** () เกิดวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1969 ที่ แซนตามอนิกา​ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ เป็นนักแสดงชาวอเมริกันเชื้อสายยิว​ ดาราตลก และนักดนตรี เขามีวงดนตรีกึ่งตลกกึ่งเฮฟวี่เมทัล คู่ดูโอกับไคล์ แกส ที่ชื่อ เทเนเชียส ดี. มีผลงานอัลบั้ม 2 อัลบั้ม และยังมีผลงานภาพยนตร์ด้วย เขายังเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำด้วย

## ผลงานการแสดง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
หมวดหมู่:นักแสดงตลกอเมริกัน
หมวดหมู่:นักเขียนบทโทรทัศน์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากแซนตามอนิกา
บริตนีย์ (อัลบั้ม)

***บริตนีย์*** () คือ สตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 3 ของบริตนีย์ สเปียส์ศิลปินเพลงป๊อปชาวอเมริกัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544

## รายชื่อเพลง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของบริตนีย์ สเปียรส์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยแมกซ์ มาร์ติน
แผ่นเสียงอัลบัมสั้น

[250px|thumbnail|right|เอกซ์เทนเดดเพลย์[แผ่นเสียงรูปแบบไวนีล]]
**แผ่นเสียงอัลบัมสั้น** () ย่อว่า **อีพี** (EP) เป็นแผ่นเสียงรูปแบบไวนีลหรือซีดี หรือสื่อดิจิทัลสำหรับดาวน์โหลด ที่มีเพลงมากกว่าซิงเกิล แต่น้อยกว่าลองเพลย์ (แอลพี) หรือสตูดิโออัลบั้ม อีพีมักจะมีความยาวรวมของเพลงอยู่ราว 10-28 นาที ขณะที่ซิงเกิลมีความยาว 10 นาที และอัลบั้มทั่วไปมีความยาวเพลงรวม 30-80 นาที และมินิแอลพี อยู่ราว 20-30 นาที ในสหราชอาณาจักร Official Chart Company ได้แบ่งแยกระหว่างอีพีกับอัลบั้ม ที่ความยาว 25 นาที หรือ 4 แทร็ก (รวมถึงเวอร์ชันต่าง ๆ ของเพลง)

## ประวัติ
อีพีได้ออกมา หลายขนาดในหลายทศวรรษ ในทศวรรษ 1950 และ 1960 อีพีเป็นที่รู้จักในรูปแบบของเพลงรวมหรืออัลบั้มตัวอย่าง และเล่นที่ 45 และต่อมาที่ 33⅓ rpm บันทึกเสียงบนแผ่น 7 นิ้ว (18 ซม.) มี 2 เพลงในแต่ละด้าน

อย่างไรก็ตาม อัลบั้มเพลงคลาสสิกหลายอัลบั้มได้เริ่มออกมาในยุคแห่งแอลพี ก็ออกมาในรูปแบบของอัลบั้มอีพี เช่นผลงานของ Arturo Toscanini ที่บันทึกเสียงทางวิทยุระหว่างปี 1944 และ 1954 ผลงานโอเปร่าชุดนี้ออกอากาศทางวิทยุเอ็นบีซี และมีออกวางขายในรูปแบบทั้ง 45 RPM และ 33⅓ RPM ต่อมาในยุค 1990 ออกมาในรูปแบบแผ่นดิสก์

ในระหว่างทศวรรษ 1950 ค่ายอาร์ซีเอวิกเตอร์ ออกอัลบั้มอีพีหลายอัลบั้ม สำหรับภาพยนตร์ของวอลต์ดิสนีย์ ที่มีทั้งเรื่องราวในภาพยนตร์และเพลง ในแต่อัลบั้มมี 2 แผ่น และมีสมุดภาพ บรรจุชื่อเพลงต่าง ๆ มีเพลงอย่าง  Snow White and the Seven Dwarfs, Pinocchio และในเวอร์ชันปี 1954 ออกมาในชื่อ *20,000 Leagues Under the Sea*

ในปี 1967 เดอะบีทเทิลส์ ออกอัลบั้มอีพีคู่ ซึ่งมีเพลงในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง *Magical Mystery Tour* สตีวี วันเดอร์ ออกอีพี ที่มีเพลง 4 เพลงพิเศษ ในปี 1976 ในอีพีคู่ที่ชื่อ *[[Songs in the Key of Life]]* ในยุคทศวรรษ 1980 และ 1980 อีพีออกมาในรูปแบบขนาด 7 นิ้ว (18 ซม.) ,10 นิ้ว หรือ 12 นิ้ว (30 ซม.) ความเร็วทั้ง 33⅓ หรือ 45 rpm

ในปี 1994 อลิซอินเชนส์ ถือเป็นวงแรกที่มี อีพี ขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตอัลบั้ม บิลบอร์ด มีอีพีที่ชื่อ *Jar of Flies* วางขายเมื่อ 25 มกราคม ค.ศ. 1994 และต่อมา ลิงคินพาร์ก และ เจย์-ซี มีอีพีผลงานร่วมกัน ในชื่อชุด *[[คอลลิชันคอร์ส]]* ก็ขึ้นอันดับ 1 ถัดมาจากอลิซอินเชนส์ โดยในปี 2011 วงบอยแบนด์อังกฤษเทกแดท มีอีพีในชื่อ *[[Progress|Progressed]]* สามารถขึ้นไปถึงอันดับ 1 ในชาร์ตของอังกฤษ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชนิดอัลบั้มเพลง
หมวดหมู่:อีพี
ยุครณรัฐ

**จั้นกั๋ว** () ซึ่งมีการแปลว่า **รณรัฐ** นั้น เป็นยุคหนึ่งในประวัติศาสตร์จีนซึ่งมีการรบรากันระหว่างรัฐต่าง ๆ รวมถึงการปฏิรูประบบราชการและทหาร ยุคนี้เกิดขึ้นหลังจากยุคชุนชิว (春秋) และสิ้นสุดลงเมื่อฉินฉื่อหฺวังตี้ (秦始皇帝) รวมรัฐต่าง ๆ เข้าเป็นจักรวรรดิจีนอันหนึ่งอันเดียวภายใต้การปกครองของราชวงศ์ฉิน (秦朝)

ถึงแม้นักวิชาการจะกำหนดการเริ่มยุคนี้ไว้ในช่วงเวลาต่าง ๆ กันในระหว่าง 481–403 ปีก่อนคริสตกาล แต่ซือหม่า เชียน (司馬遷) นักวิชาการสมัยราชวงศ์ฮั่น กำหนดว่า ยุคนี้เริ่มเมื่อ 475 ปีก่อนคริสตกาล และความเห็นของซือหม่า เชียน นั้นได้รับการอ้างอิงมากที่สุด ส่วนการผนวกจักรวรรดิจีนที่ทำให้ยุคนี้สิ้นสุดลงนั้น เกิดเมื่อ 221 ปีก่อนคริสตกาล

ชื่อยุคว่า "จั้นกั๋ว" นั้น มีที่มาจากชื่อเอกสารสมัยราชวงศ์ฮั่นฉบับหนึ่ง คือ *[[จั้นกั๋วเช่อ]]* (戰國策)

## ภูมิศาสตร์

ในยุคนั้น มีรัฐ 7 รัฐซึ่งรบรากันเพื่อชิงความเป็นใหญ่ เรียกกันว่า "จั้นกั๋วชี-สฺยง" (戰國七雄; "เจ็ดผู้ทรงอำนาจ[ยุค]จั้นกั๋ว") ประกอบด้วย
* รัฐฉิน (秦) อยู่สุดฟากตะวันตก มีศูนย์กลางอยู่ ณ หุบผาแม่น้ำเว่ย์ (渭河) ภูมิภาคกวันจง (關中) ซึ่งเป็นจุดภูมิศาสตร์ที่กันรัฐอื่นเข้ามาย่ำยี แต่ก็มีผลให้รัฐฉินเองขยายอิทธิพลของตัวได้อย่างจำกัดในช่วงแรก
* รัฐจิ้นทั้งสาม เป็นรัฐที่สืบทอดมาจากรัฐจิ้น (晉) ในสมัยโบราณ ได้แก่
** รัฐหาน (韓) อยู่ทางใต้ทอดไปตามแม่น้ำหวง (黃河) ควบคุมเส้นทางเข้าถึงรัฐฉิน
** รัฐเว่ย์ (魏) อยู่ใจกลาง ราว ๆ พื้นที่ซึ่งปัจจุบันเป็นภาคตะวันออกของมณฑลเหอหนาน (河南)
** รัฐจ้าว (趙) อยู่เหนือสุด ราว ๆ พื้นที่ซึ่งปัจจุบันเป็นภาคใต้ของมณฑลเหอเป่ย์ (河北) และภาคเหนือของมณฑลชานซี (山西)
* รัฐฉี (齊) อยู่ภาคตะวันออก ใจกลางคาบสมุทรชานตง (山東半島)
* รัฐฉู่ (楚) อยู่ภาคใต้ ดินแดนหลักอยู่รอบหุบผาแม่น้ำฮั่น (漢江) ภายหลังเลื่อนไปแม่น้ำฉาง (長江)
* รัฐเยียน (燕) อยู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ใจกลางพื้นที่ซึ่งปัจจุบันคือเป่ย์จิง (北京) ในปลายยุคจั้นกั๋ว รัฐเยียนได้รุกขึ้นภาคตะวันออกเฉียงใต้เพื่อเริ่มยึดครองคาบสมุทรเหลียวตง (遼東半島)

## ดูเพิ่ม
* ยุคเซ็งโงกุ – ยุคในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นที่ตั้งชื่อตามยุคนี้
* ยุคสามก๊ก
* สมัยขุนศึก
* สามราชอาณาจักรเกาหลี - ยุคในประวัติศาสตร์เกาหลี

## อ้างอิง

### ข้อมูล

* 
* 
* 
* 
* 

## อ่านเพิ่ม
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์จีน
ราชวงศ์โจว
พระมหากษัตริย์กัมพูชา

**พระมหากษัตริย์กัมพูชา** () เป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศกัมพูชา มีพระราชอำนาจจำกัดในฐานะผู้นำเชิงสัญลักษณ์ของสันติภาพ เสถียรภาพ และสวัสดิภาพของชาวเขมร 

ตั้งแต่ปี 1993 พระมหากษัตริย์กัมพูชาต้องสืบสายโลหิตจาก ราชสกุลนโรดม หรือราชสกุลสีสุวัตถิ์ และมีพระชนมายุอย่างน้อย 30 พรรษา ซึ่งกรมปรึกษาราชบัลลังก์เลือกตั้งให้ขึ้นครองราชย์ จึงเป็นหนึ่งในไม่กี่ระบอบกษัตริย์ที่มาจากการเลือกตั้ง

## บทบาท

รัฐธรรมนูญกัมพูชา ค.ศ. 1993 กำหนดให้บทบาทส่วนใหญ่ของพระมหากษัตริย์เป็นไปในทางพิธีการ โดยมาตรา 7 ระบุไว้ชัดเจนว่า "ให้ทรงปกเกล้า แต่ไม่ทรงปกครอง" (shall reign, but not govern) และมาตรา 8 ว่า ให้ทรงเป็น "สัญลักษณ์แห่งความสามัคคีและความสืบเนื่องของชาติ" (symbol of national unity and continuity) 
 
รัฐธรรมนูญให้พระมหากษัตริย์ทรงปฏิบัติพระราชกิจบางประการที่เกี่ยวเนื่องกับแผ่นดิน เช่น
* มาตรา 119 ให้ทรงแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีและคณะรัฐมนตรี
* มาตรา 82 ให้ทรงเปิดประชุมรัฐสภา (រដ្ឋសភា *รฎฺฐสภา*; National Assembly) ซึ่งเป็นสภาล่าง และพฤฒสภา (ព្រឹទ្ធសភា *พฺรึทฺธสภา*; Senate) ซึ่งเป็นสภาสูง
* มาตรา 23 ให้ทรงเป็นจอมทัพกัมพูชา
* มาตรา 20 ให้นายกรัฐมนตรีเข้าเฝ้าอย่างน้อยเดือนละหนึ่งครั้ง เพื่อกราบทูลเกี่ยวกับราชการบ้านเมือง
* มาตรา 26 และ 28 ให้ทรงลงพระนามาภิไธยในพระราชบัญญัติที่ฝ่ายนิติบัญญัติตราขึ้นและพระราชกฤษฎีกาที่ฝ่ายบริหารเสนอมา
* มาตรา 9 ให้มีพระราชอำนาจวินิจฉัยในขั้นสุดท้ายเพื่อให้สถาบันต่าง ๆ ของรัฐดำเนินต่อไปได้
* มาตรา 25 ให้ทรงรับตราตั้งทูต
* มาตรา 27 ให้มีพระราชอำนาจอภัยโทษและลดโทษ
* มาตรา 134 ให้ทรงเป็นประธานกรมปรึกษาสูงสุดในองค์เจ้ากรม (ឧត្តមក្រុមប្រឹក្សានៃអង្គចៅក្រម *อุตฺตมกฺรุมบฺรึกฺสาไนองฺคเจากฺรม*; Supreme Council of Magistracy) ซึ่งเป็นศาลยุติธรรมชั้นสูงสุดของประเทศ
* มาตรา 100 และ 137 ให้ทรงแต่งตั้งสมาชิกสถาบันต่าง ๆ ของรัฐ เช่น สมาชิกพฤฒสภา และสมาชิกกรมปรึกษาธรรมนูญ (ក្រុមប្រឹក្សាធម្មនុញ្ញ *กฺรุมบฺรึกฺสาธมฺมนุญฺญ*; Constitutional Council)
* มาตรา 29 ให้มีพระราชอำนาจพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์

นอกจากนี้ ยังทรงปฏิบัติพระราชกิจอย่างอื่นในฐานะประมุขแห่งรัฐ เช่น เป็นประธานงานที่สำคัญระดับชาติ เป็นประธานพิธีกรรมทางศาสนาและประเพณีที่สำคัญ สนับสนุนกิจกรรมทางมนุษยธรรมและการกุศล ตลอดจนเป็นตัวแทนประเทศเมื่อเสด็จเยือนต่างประเทศ

## กระทรวงพระบรมราชวัง
กระทรวงพระบรมราชวังมีหน้าที่ดูแลกิจการเกี่ยวกับพระราชสำนักและพระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล, ปัจจุบันได้อยู่ภายใต้การบริหารของสมเด็จกรมวัง กง ซัม ออล รัฐมนตรีประจำสำนักพระราชวัง มีหน้าที่หลักคือช่วยเหลือและถวายคำแนะนำแก่พระมหากษัตริย์ในการปฏิบัติหน้าที่ในฐานะพระมหากษัตริย์

## ดูเพิ่ม
* รายพระนามพระมหากษัตริย์กัมพูชา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์กัมพูชา
เซี่ยตะวันตก

**เซี่ยตะวันตก** หรือ **ซีเซี่ย** () มีชื่อทางการว่า **ต้าเซี่ย** () ซึ่งมีอีกชื่อว่า **จักรวรรดิตังกุต** และในภาษาตังกุตและทิเบตว่า *Mi-nyak* เป็นชื่ออาณาจักรแห่งหนึ่งซึ่งดำรงอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 1038 ถึง 1227 ณ บริเวณที่ปัจจุบันเป็นเขตกานซู ชิงไห่ ซินเจียง มองโกเลียนอก มองโกเลียใน ส่านซี และหนิงเซี่ย ของสาธารณรัฐประชาชนจีน กินพื้นที่ราว 

อาณาจักรเซี่ยตะวันตกถูกพวกมองโกลจากจักรวรรดิมองโกลทำลายโดยสิ้นเชิง เป็นเหตุให้บันทึกและสถาปัตยกรรมล้วนดับสูญ ฉะนั้น ประวัติศาสตร์ของอาณาจักรนี้จึงเป็นที่โต้เถียงเรื่อยมา จนกระทั่งมีการสำรวจขนานใหญ่จากฝรั่งและคนจีนเอง จึงพบว่า อาณาจักรเซี่ยตะวันตกประสบความสำเร็จอย่างใหญ่หลวงในด้านนาฏกรรม วรรณกรรม ศิลปกรรม และสถาปัตยกรรม ชนิดที่นักประวัติศาสตร์ถือกันว่า เป็นผลงานที่ "รุ่งโรจน์เรืองรอง" (shining and sparkling) อนึ่ง ยังพบว่า อาณาจักรเซี่ยตะวันตกสามารถจัดระเบียบกองทัพอย่างเป็นระบบ กองทัพเซี่ยมีทั้งพลธนู พลปืน (ติดตั้งปืนใหญ่ไว้บนหลังอูฐ) พลม้า พลรถ พลโล่ และทแกล้ว (ทหารที่เก่งทั้งน้ำและบก) อาณาจักรเซี่ยตะวันตกจึงรุกรานอาณาจักรรอบข้าง เช่น จิน ซ่ง และเหลียวได้อย่างมีประสิทธิภาพ

## อ้างอิง

### ข้อมูล

* .
* 
* 
*  (alk. paper)
* 
* 
* 
* 
*  (paperback).
* 
* 
* 
* 
* 
* .
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  
* 
* 
*  
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 宁夏新闻网 (Ningxia News Web): 西夏研究 (Xixia Research).
* 宁夏新闻网 (Ningxia News Web): 文化频道 (Cultural Channel).

หมวดหมู่:ราชวงศ์เซี่ยตะวันตก
พระเจ้ามู

**พระเจ้ามู** (; 600 - 641, ? - 641) เป็น กษัตริย์องค์ที่ 30 แห่ง แพ็กเจ หนึ่งใน สามราชอาณาจักรเกาหลี พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ของ พระเจ้าวีด็อก

## พระราชประวัติ
ในช่วงรัชสมัยของพระองค์ สามราชอาณาจักรเกาหลี (โคกูรยอ แพ็กเจ และ ชิลลา) ทำสงครามกันเอง พันธมิตรเปลี่ยนและจีนเพื่อนบ้านก็ประสบกับการเปลี่ยนแปลงราชวงศ์

## การปกครอง
ในสมัยพระเจ้ามูอาณาจักรแพ็กเจถูกโจมตีโดยอาณาจักรชิลลาหลายครั้งแต่ก็สามารถต้านไว้ได้ทุกครั้ง และอาณาจักรแพกเจก็ได้รับการช่วยเหลือจากราชวงศ์สุยของประเทศจีนโดยในสมัยนี้ได้เกิดสงคราม สุย-โกคูรยอ แต่ภายหลังราชวงศ์สุยถูกโค่นอำนาจโดยหลี่หยวนที่ตั้งตนเป็นจักรพรรดิถังเกาจู่ ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ถังในปี ค.ศ. 618

ในปี ค.ศ. 627 พระองค์ทรงนำทัพแพกเจบุกซิลลาเพื่อกอบกู้แผ่นดินแพกเจคืนจากซิลลา แต่ภายหลังถูกแทรกแซงโดยเมืองถังพระองค์จึงยุติการนำทัพบุกชิลลา ในปีเดียวกันนั้นพระองค์ได้ส่งพระสงฆ์ชื่อว่า ควอลลอก ไปยังญี่ปุ่นเพื่อเผยแพร่ศาสนาพุทธ ดาราศาสตร์ ประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ของแพกเจ

พระองค์ทรงสร้างวัด มิรอกซา  ในปี ค.ศ. 602 และพระองค์ทรงสร้างและต่อเติมพระราชวังหลวงในกรุงซาบีของแพกเจให้ยิ่งใหญ่ขึ้นใน ค.ศ. 630 และได้สร้างพระราชวังขึ้นในทะเลสาบซึ่งปัจจุบันเป็นที่รู้จักอย่างมาก การปกครองในสมัยพระองค์เน้นไปในการก่อสร้าง ส่วนการทหารนั้นเริ่มเสื่อมอำนาจลงซึ่งเป็นส่วนทำให้อาณาจักรแพกเจเริ่มเสื่อมอำนาจและล่มสลายหลังจากพระองค์สิ้นพระชนม์ 20 ปีให้หลัง

พระองค์ทรงให้ย้ายเมืองหลวงจากกรุงซาบีที่อยู่ในมณฑลพูยอ ไปยังเมืองอิกซาน และพระองค์ได้ทรงอภิเษกสมรสกับองค์หญิงซอนฮวาพระราชธิดาในพระเจ้าจินพยองกับพระมเหสีมายาแห่งอาณาจักรซิลลา และเป็นพระกนิษฐาขององค์หญิงชอนมยองฝาแฝดกับราชินีซอนต๊อกแห่งอาณาจักรชิลลา และแต่งตั้งองค์หญิงซอนฮวาเป็นพระมเหสีแห่งอาณาจักรแพกเจ ใน ค.ศ. 632 พระมเหสีซอนฮวาประสูติพระราชโอรสซึ่งก็คือองค์ชายอึยจา และใน ค.ศ. 640 พระนางก็ได้ประชวรหนักและสวรรคต ซึ่งทำให้พระเจ้ามูเสียพระทัยเป็นอย่างมาก และในปีถัดมาพระองค์ก็สวรรคต และองค์ชายอึยจาได้ขึ้นครองสิริราชสมบัติเป็นพระเจ้าอึยจาแห่งอาณาจักรแพ็กเจ

## ซอดองโย
ในบันทึกซัมกุ ยูซา ได้กล่าวถึงการแต่งงานของพระเจ้ามูกับเจ้าหญิงแห่งชิลลา ในบันทึกกล่าวว่า ซอดอง (พระนามก่อนขึ้นครองราชของพระเจ้ามู) ทรงหลงรักเจ้าหญิงซอนฮวา ได้ทรงแต่งเพลงนั้นก็คือเพลง ซอดองโย ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการที่พระองค์ทรงหลงรักองค์หญิงแห่งชิลลา และภายหลังพระเจ้าจินพย็องพระราชบิดาของเจ้าหญิงซอนฮวากษัตริย์แห่งชิลลา ก็ได้ทรงอนุญาตให้เจ้าหญิงซอนฮวาอภิเสกกับพระเจ้ามู

ตำนานเรื่องนี้ได้มีการนำไปทำเป็นละครโทรทัศน์ในประเทศเกาหลีใต้ ที่บอกเล่าเกี่ยวกับเจ้าชายแห่งแพ็กเจที่ต้องออกจากวังตั้งแต่ทรงพระเยาว์กับพระมารดาซึ่งเป็นนางรำของราชสำนัก และได้พบกับเจ้าหญิงซอนฮวาจนเกิดเป็นความรักระหว่างกัน แม้ต่างคนอยู่ในเมืองที่เป็นศัตรูกัน นั้นก็คือสายใยรักสองแผ่นดิน   

## พระราชวงศ์
* **พระราชบิดา**
พระเจ้าวีด็อก (威德王 위덕왕)
* **พระราชมารดา**
พระนางกาโม จากตระกูล ยอน
* **พระมเหสี**
พระนางซอนฮวา (善花公主 선화공주) เจ้าหญิงแห่งซิลลาพระราชธิดาของพระเจ้าจินพย็องกับพระนางมายา 
* **พระราชโอรส** 
เจ้าชายอึยจา (義慈王 의자왕) ภายหลังขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าอึยจาแห่งอาณาจักรแพกเจ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์แพ็กเจ
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศเติร์กเมนิสถาน

thumb|right|400px|ประเทศที่มีคณะผู้แทนทางการทูตเติร์กเมนิสถาน
รายชื่อสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่ของประเทศเติร์กเมนิสถานในประเทศต่าง ๆ (ไม่รวมสถานกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์)

## [[ยุโรป]]
* 
** เยเรวาน (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** เวียนนา (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** บากู (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** มินสค์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** บรัสเซลส์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ปารีส (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** เบอร์ลิน (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** โรม (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** คีชีเนา (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** มอสโก (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** เคียฟ (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ลอนดอน (สถานเอกอัครราชทูต)

## [[อเมริกาเหนือ]]
* 
** วอชิงตัน ดี.ซี. (สถานเอกอัครราชทูต)

## [[ตะวันออกกลาง]]
* 
** เตหะราน (สถานเอกอัครราชทูต)
** มัชฮัด (สถานกงสุลใหญ่)
* 
** ดามัสกัส (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** อังการา (สถานเอกอัครราชทูต)
** อิสตันบูล (สถานกงสุลใหญ่)

## [[เอเชีย]]
* 
** คาบูล (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ปักกิ่ง (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** นิวเดลี (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** อัสตานา (สถานเอกอัครราชทูต)
** อัลมาเตอ (สถานกงสุล)
* 
** อิสลามาบาด (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ดูชานเบ (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ทาชเคนต์ (สถานเอกอัครราชทูต)

## องค์กรพหุภาคี
** บรัสเซลส์ (คณะผู้แทนประจำสหภาพยุโรป)
** เจนีวา (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติและองค์กรระหว่างประเทศอื่น ๆ)
** มินสค์ (คณะผู้แทนถาวรประจำเครือรัฐเอกราช)
** นครนิวยอร์ก (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติ)
** ปารีส (คณะผู้แทนประจำองค์การยูเนสโก)
** เวียนนา (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติและองค์กรระหว่างประเทศอื่น ๆ)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* กระทรวงการต่างประเทศเติร์กเมนิสถาน 

หมวดหมู่:ประเทศเติร์กเมนิสถาน
เมกยูแฮปปี

"**เมกยูแฮปปี**" () คือซิงเกิลเพื่อการประชาสัมพันธ์ของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม *[[ฟอลลิงอินทูยู]]* ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 ในประเทศบราซิลเท่านั้น

เพลงนี้เป็นผลงานการประพันธ์ของแอนดี มาร์เวล และอำนวยการสร้างโดยริก เวก โดยไม่มีมิวสิกวิดีโอสนับสนุนเพลงนี้

## รูปแบบและรายชื่อเพลง
**ซิงเกิลแม็กซี 4 เพลง** (บราซิล)
# เมกยูแฮปปี 4:31
# บิวตีแอนด์เดอะบีสต์ – 4:04
# เดอะพาวเวอร์ออฟเลิฟ – 5:43
# ธิงค์ทไวซ์ – 4:47
# เว็นไอฟอลอินเลิฟ – 4:20

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2540
เนื้อหมู

thumb|เนื้อหมู
**เนื้อหมู** เป็นเนื้อที่มาจากหมู สามารถนำมาทำอาหาร อย่างเช่น รมควัน นำมาทำอย่าง แฮม เบคอน Prosciutto เนื้อหมูถือเป็นเนื้อที่นิยมบริโภคมากที่สุด นอกจากนี้ยังนำมาทำอาหารอย่างเช่น ไส้กรอก เนื้อหมูเป็นสิ่งต้องห้ามในศาสนาอิสลาม และยิว

## อ้างอิง

หมู
หมวดหมู่:เนื้อหมู
ดรีมมินออฟยู

"**ดรีมมินออฟยู**" () คือซิงเกิลสุดท้ายของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม *[[ฟอลลิงอินทูยู]]* โดยเผยแพร่ในรูปแบบซิงเกิลประชาสัมพันธ์เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 เฉพาะในประเทศเม็กซิโก

เพลงนี้เป็นผลงานการประพันธ์ของ Aldo Nova และ Peter Barberau และอำนวยการผลิตโดย Nova

ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้

## รูปแบบและรายชื่อเพลง
**ซิงเกิลซีดี 1 เพลง** (เม็กซิโก)
# "ดรีมมินออฟยู" – 5:07

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2540
ทีน พลัส โชว์

**ทีน พลัส โชว์** () เป็นรายการวาไรตี้สำหรับวัยรุ่น ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 23.40-00.20 น. (ตั้งแต่ 7 มกราคม พ.ศ. 2554 เป็นต้นไป)  เคยออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 22.25 - 23.05 น. ตั้งแต่ 9 มกราคม พ.ศ. 2552 - 31 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก โดยรูปแบบรายการโดยรวมจะเป็นแบบวาไรตี้โชว์ มุ่งเน้นการนำเสนอความบันเทิงแบบเบาสมอง พร้อมเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับศิลปิน ดารา กระแสวัยรุ่น และกิจกรรมในแวดวงบันเทิงไทย มีเอกลักษณ์คือ มีแถบวัดระดับเสียงที่ใช้สำหรับวัดเสียงเชียร์ของผู้ชมในห้องส่ง รายการได้ยุติการออกอากาศเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2554

## รูปแบบรายการ
ทีน พลัส โชว์ จะแบ่งออกเป็นช่วงต่าง ๆ ในแต่ละสัปดาห์ ดังนี้
### แนะนำแขกรับเชิญ
เป็นการแสดงสดของแขกรับเชิญที่มาร่วมรายการ

### มิวสิกไฟติ้ง
เป็นช่วงของสัปดาห์ที่ 2 ของแขกรับเชิญเกมให้กลุ่มศิลปินร้องเพลงโดยจะมี 12 แผ่นป้ายโดยผู้สนับสนุนในเกมคือ เครื่องดื่มยี่ห้อ บีอิ้ง ซึ่งมีทั้งหมด 4 รส (ที่ผลิตในขณะนั้น) รสละ 3 ป้าย (ผู้สนับสนุนช่วงมิวสิคไฟติ้งในอดีตคือเครื่องดื่มยี่ห้อกรีนสปอต) ซึ่งมี 2 รสด้วยกัน (ที่ผลิตในขณะนั้น) รสละ 6 แผ่นป้ายซึ่งในแต่ละป้ายจะมีเพลงคาราโอเกะจากค่าย RS ซึ่งมีทั้งเพลงเก่า, เพลงใหม่, เพลงลูกทุ่งด้วยกันโดยโอกาสในการเลือกเพลงจะมีอยู่ 3 ครั้งด้วยกันซึ่งจะให้สมาชิกในทีมให้ร้องเพลงตามที่เลือกแผ่นป้าย

### แอ็กชั่นไฟติ้ง
เป็นช่วงการเล่นเกมรูปแบบต่าง ๆ ซึ่งการเล่นเกมทั่วไปในแต่ละสัปดาห์รูปแบบเกมจะปรับเปลี่ยนหลายครั้งด้วยกัน

### ซูเปอร์โชว์
เป็นช่วงของสัปดาห์ที่ 3 หรือ 4 โดยแขกรับเชิญที่เหล่าศิลปินที่ร่วมรายการ จะมาแสดงโชว์ที่แตกต่างจากความเป็นตัวของตัวเองมากที่สุดโดยการแสดงของแขกรับเชิญนั้นจะเป็นการล้อเลียนแขกรับเชิญฝ่ายตรงข้ามหรือจะเป็นโชว์เพลงรูปแบบใหม่จากรูปแบบเดิม หรือในบางสัปดาห์จะมีโชว์จากทางบ้านมาแทน

## แขกรับเชิญ

แขกรับเชิญในรายการ ทีน พลัส โชว์ ส่วนใหญ่จะเป็นกลุ่มศิลปินของค่ายอาร์เอส ซึ่งในรายการจะให้แบ่งเป็น 2 ทีม

## เกร็ดความรู้
* ในเทปแรกของทีน พลัส โชว์ (2 มกราคม 2552) เป็นเทปเบื้องหลังภาพยนตร์ Super แหบ-แสบ-สะบัด โดยพิธีกรคือ อิม อชิตะ สิกขมานา
* โดยปกติแล้วแขกรับเชิญของรายการทีน พลัส โชว์มักจะเป็นศิลปินและนักแสดงจากค่ายอาร์เอสแต่ในเทปเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 2552 นั้นเป็นเทปแรกที่นำดาราและนักแสดงที่มีชื่อเสียง
* เทปของวันที่ 11, 18, 25 กันยายน, 2 ตุลาคม 2552 เป็นครั้งแรกที่มีศิลปินจากประเทศเกาหลีมาร่วมรายการ คือ วงซิง (Xing)
* ในตอนของ เค-โอติก และ สตรอเบอรี่ชีสเค้ก เป็นตอนที่มีการออกอากาศข้ามปี โดยออกอากาศวันที่ 27 พฤศจิกายน, 18, 25 ธันวาคม  2552 และวันที่ 1 มกราคม ของอีกปีหนึ่ง (พ.ศ. 2553) เนื่องจากมีการงดออกอากาศในวันที่ 4 และ 11 ธันวาคม 2552

## การยุติการออกอากาศ
เนื่องจากเกิดมหาอุทกภัยในกรุงเทพมหานคร ทำให้รายการไม่สามารถบันทึกเทปรายการได้ ทางรายการจึงเลยนำเทปมารวมประมวลภาพความสนุกสนานในรายการ ตลอด 2 ปี  และได้ออกอากาศเทปสุดท้ายเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม โดยในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2555 ได้มีรายการ **ปาปาย๊าคซี่ พลัส** แทนที่รายการทีน พลัส โชว์

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รายการ "Teen Plus Show (ทีนพลัสโชว์)" ย้ายเวลาจากเดิม เวลา 22.25 น. มาเป็น 23.40-00.20 น.
## อ้างอิง

หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่อง 5
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2554