การสังหารหมู่ที่ดัยร์ยาซีน

-->
}}

**การสังหารหมู่ที่ดัยร์ยาซีน** () เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 9 เมษายน 1948 เมื่อกลุ่มนักสู้ชาวยิวราว 130 คนจากกองกำลังกึ่งกองทัพยิว อีร์กูน และ เลฮี ฆาตกรรมชาวบ้านอย่างน้อย 107 ราย เหยื่อทั้งหมดเป็นชาวอาหรับปาเลสไตน์ รวมถึงเด็กและสตรี ในหมู่บ้านดัยร์ยาซีน ซึ่งมีขนาดประชากรราว 600 ใกล้กับนครเยรูซาเลม แม้ว่าหมู่บ้านจะบรรลุข้อตกลงในการอยู่โดยสันติก็ตาม การโจมตีนี้เกิดขึ้นขณะกองกำลังชาวยิวพยายามจะหาทางผ่อนปรนการล้อมนครเยรูซาเลมในระหว่างสงครามกลางเมืองปาเลสไตน์ในอาณัติที่เกิดขึ้นก่อนสิ้นสุดการปกครองในภูมิภาคปาเลสไตน์ของเจ้าอาณานิคมอังกฤษ 

ชาวบ้านในดัยร์ยาซีนมีความพยายามต้านทานกองกำลังยิวมากกว่าที่คาดการณ์ไว้และกองกำลังยิวเองก็มีรายงานผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บเช่นกัน ท้ายที่สุด ดัยร์ยาซีนก็ถูกยึดได้หลังการต่อสู้รายบ้านสิ้นสุด ชาวอาหรับปาเลสไตน์บางส่วนเสียชีวิตระหว่างการโจมตี ในขณะที่บางส่วนถูกสังหารชณะพยายามหลบหนีหรือแสดงการยอมจำนนแล้วก็ตาม มีนักโทษจำนวนหนึ่งถูกสังหาร บางส่วนหลังถูกนำไปขึ้นขบวนแห่ในเยรูซาเลมตะวันตกเพื่อถูกประชาชนถ่มถุย ขว้างปาหินใส่ ก่อนที่จะถูกสังหาร นอกจากการฆาตกรรมแล้ว อาชญากรรมอื่น ๆ ที่ก่อในระหว่างการสังหารหมู่ยังมีการปล้นสะดมของมีค่า และมีความเป็นไปได้ว่าเกิดการข่มขืนและทำร้ายร่างกายจนถึงแก่ความพิการ แม้ตอนแรก กองกำลังยิวจะประกาศชัยชนะและรุบว่าได้สังหารเหยื่อไปรวม 254 ราย แต่นักวิชาการในปัจจุบันระบุยอดเสียชีวิตอยู่ที่ต่ำกว่านั้น นักประวัติศาสตร์ชาวปาเลสไตน์ อาเรฟ อัลอาเรฟ นับเหยื่อได้รวม 117 ราย, เจ็ดรายในระหว่างการต่อสู้ และที่เหลือในบ้าน จำนวนผู้ได้รับบาดเจ็บมีประมาณอยู่ระหว่าง 12 ถึง 50 นอกจากนี้ ฝั่งผู้โจมตีมีรายงานเสียชีวิตห้าราย บาดเจ็บอีกนับสิบคน

การสังหารหมู่นี้ถูกประณามโดยผู้นำของฮากานะฮ์ซึ่งเป็นกองกำลังกึ่งกองทัพหลักของชุมชนชาวยิว และชาวยิวซึ่งรวมถึงหัวหน้าแรบไบประจำพื้นที่สองคน ไปจนถึงอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์, เยสซูรูน การ์โดโซ, ฮันนะฮ์ อาเรนดต์, ซิดนีย์ ฮุก เป็นต้น องค์การชาวยิวเพื่อปาเลสไตน์ยังได้ส่งจดหมายขอโทษอย่างเป็นทางการแด่กษัตริย์อับดุลละฮ์แห่งจอร์แดนแต่ถูกปัดตกไป และถือว่าคนยิวมีส่วนรับผิดชอบต่อเหตุการณ์นี้ รวมถึงยังเตือนถึง "ผลสืบเนื่องอย่างร้ายแรง" หากเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ที่ใดอีก

เหตุสังหารหมู่นี้กลายมาเป็นเหตุการณ์จุดเปลี่ยนในความขัดแย้งระหว่างอิสราเอลกับโลกอาหรับ มีวาทกรรมเกิดขึ้นจากหลายฝ่ายเพื่อใช้โจมตีกันและกัน เช่น วาทกรรมจากชาวปาเลสไตน์พุ่งเป้าโจมตีอิสราเอล, โดยกลุ่มฮากานะฮ์เพื่อลดทอนบทบาทตัวเองในเหตุการณ์นี้ลง และโดยชาวอิสราเอลเพื่อกล่าวโทษกลุ่มอีร์กูนกับเลฮีว่าทำให้ชื่อของอิสราเอลต้องหม่นหมองผ่านการละเมิดซึ่งหลักการยิวว่าด้วยความเป็นบริสุทธิ์จากอาวุธ 

สี่วันถัดมา ในวันที่ 13 เมษายน มีการโจมตีเพื่อล้างแค้นในเยรูซาเลม โดยการโจมตีขบวนความช่วยเหลือทางการแพทย์ฮาดัสซะฮ์นี้เป็นผลให้มีชาวยิวถูกสังหาร 78 ราย ส่วนใหญ่เป็นบุคลากรทางการแพทย์ ส่วนแหล่งข้อมูลในหอจดหมายเหตุของกองทัพอิสราเอลที่บันทึกข้อมูลเกี่ยวกับการสังหารหมู่ที่ดัยร์ยาซีนยังคงมีสถานะเป็นความลับ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

*
*BBC and PBS (1998). "The Arab Israeli Conflict – part 2 : Israeli massacres 1948", *The Fifty Years War*, accessed August 12, 2010.
* Begin, Menachem (1977): *[[The Revolt]]*. Dell Publishing.
* Collins, Larry and Lapierre, Dominique (1972): *[[O Jerusalem!]]*, Simon and Schuster.
* 
*Ellis, Marc H. (1999). *O, Jerusalem!: the contested future of the Jewish covenant*. Fortress Press. , 978-0-8006-3159-8
*Gelber, Yoav (2006). *Palestine 1948*. "Propaganda as History: What Happened at Deir Yassin?" . Sussex Academic Press.
*Hirst, David (2003). *The Gun and the Olive Branch*. Faber and Faber (first published 1977).
*Holmes, Paul (1998) for Reuters, published in the *Middle East Times*, April 20, 1998, cited in Comay, Naomi. ''Arabs speak frankly on the Arab-Israeli conflict''. Printing Miracles Limited, 2005, p.&nbsp;16.
*
*Kananah, Sharif and Zaytuni, Nihad (1988). *Deir Yassin*  (Destroyed Palestinian Villages), Birzeit University Press.
*
*
*Lapidot, Yehuda (1992). *[https://www.daat.ac.il/daat/english/history/lapidot/shaar.htm#1 Besieged, Jerusalem 1948: Memories of an Irgun Fighter]*. See part II, *Jerusalem*, for the section on Deir Yassin.
* 
*
*
*
*
*Meltzer, Julian Louis (1948). "Jerusalem truce halts Israeli push to retake old city", *The New York Times*, July 18, 1948.
*McGowan, Daniel and Ellis, Marc. (eds.) (1998). *Remembering Deir Yassin: The Future of Israel and Palestine*. Interlink Publishing Group.
* 
* 
* 
* 
* 
*
*
*
*Pa'il, Meir and Isseroff, Ami (1998). "Meir Pail's Eyewitness Account", October 1, 1998, accessed November 18, 2010.
*
*
*Rodinson, Maxime (1968). *Israel and the Arabs*, Penguin Books
*Schmidt, Dana Adams (1948). 200 Arabs killed, stronghold taken, *The New York Times*, April 9, 1948.
*
*
*
*Silver, Eric (1998). Arab witnesses admit exaggerating Deir Yassin massacre , *The Jerusalem Report*, April 2, 1998, accessed June 11, 2009.

หมวดหมู่:การสังหารหมู่
หมวดหมู่:เยรูซาเลม
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ปาเลสไตน์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อิสราเอล
หมวดหมู่:พ.ศ. 2491