นีโคไล ออร์ตรอฟสกี

**นีโคไล อะเลคเซเยวิช ออร์ตรอฟสกี** (; ) เป็นนักเขียนแนวสัจนิยมสังคมนิยมชาวโซเวียตเชื้อสายยูเครนโดยกำเนิด เขาเป็นที่รู้จักจากนวนิยาย *[[วีรชนบนเส้นทางปฏิวัติ]]*

ออร์ตรอฟสกีเกิดในหมู่บ้าน Viliya (ปัจจุบันคือหมู่บ้านใน Ostroh Raion แคว้นริฟเน) ใน Volhynian Governorate (Volhynia) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซีย เข้าสู่ครอบครัวชนชั้นแรงงานยูเครน เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนจนกระทั่งเขาอายุเก้าขวบและเป็นนักเรียนเกียรติยศ ในปี 1914 ครอบครัวของเขาย้ายไปอยู่ที่เมืองรถไฟ Shepetivka (ปัจจุบันอยู่ที่แคว้นคเมลนิตสกี) ที่ออร์ตรอฟสกีเริ่มทำงานในห้องครัวที่สถานีรถไฟแล้วกลายเป็นเพื่อนร่วมงานของผู้คุมเตาและช่างไฟฟ้าที่สถานีไฟฟ้า ในปี 1917 ตอนอายุ 13 เขาได้เข้าร่วมกับพรรคบอลเชวิค ในช่วงเวลาเดียวกันเขาเริ่มเป็นโรคข้อกระดูกสันหลังอักเสบชนิดติดยึด ซึ่งต่อมาเขาจะตาบอดและเป็นอัมพาต

ตามประวัติอย่างเป็นทางการเมื่อเยอรมันยึดครองเมืองในฤดูใบไม้ผลิของปี 1918 ออร์ตรอฟสกีทำธุระกับกลุ่มบอลเชวิคท้องถิ่นใต้ดิน ในเดือนกรกฎาคม 1918 เขาได้เข้าร่วม Komsomol และกองทัพแดงในเดือนสิงหาคม เขาทำหน้าที่ในกองทหารม้า Kotovsky ในปี 1920 มีรายงานว่าเขาได้รับบาดเจ็บใกล้นครลวีฟ และเป็นผู้ติดเชื้อไทฟอยด์ เขากลับมายังกองทัพเพียงเพื่อจะได้รับบาดเจ็บอีกครั้งและถูกปลดประจำการในพื้นที่การแพทย์ อย่างไรก็ตามในอัตชีวประวัติที่เขียนโดย ออร์ตรอฟสกีตัวเขาไม่ได้กล่าวถึงว่าเขาได้ทำหน้าที่ในกองทัพแดง

ในปี 1921 เขาเริ่มทำงานในโรงงานรถไฟแห่งเคียฟในฐานะช่างไฟฟ้าและเป็นเลขานุการ Komsomol ท้องถิ่น

ความทุกข์ทรมานจากโรคไขข้อและไข้รากสาดใหญ่ ในเดือนสิงหาคม 1922 เขาถูกส่งตัวไป Berdyansk รีสอร์ทบนทะเลอะซอฟเพื่อรักษาตัว ในเดือนตุลาคม 1922 เขาประกาศอย่างเป็นทางการว่าไม่ถูกต้อง อย่างไรก็ตามเขายังคงทำงานอยู่ ในปี 1923 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการกองกำลังฝึกกองพันที่ 2 ของกองทัพแดงและเลขาธิการ Komsomol ที่ Berezdov ในยูเครนตะวันตก และเขาเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์ในเดือนสิงหาคม 1924 ในปี 1925 สุขภาพของเขาแย่ลงอย่างรวดเร็ว เขาเดินไปที่นครคาร์คอฟเพื่อรับการรักษาพยาบาล และในเดือนพฤษภาคม 1926 เขาไปที่ Sanatorium ในไครเมีย โดยในเดือนธันวาคม 1926 ปัญหาปวดข้อของเขาได้เกือบหายลง  ในเดือนธันวาคม 1927 ออร์ตรอฟสกีเริ่มเรียนทางจดหมายที่วิทยาลัยคอมมิวนิสต์สเวียร์ดลอฟในกรุงมอสโกจนเขาสำเร็จการศึกษา และในเดือนมิถุนายน 2472 ออร์ตรอฟสกีได้สูญเสียการมองเห็น

ในปี 1930 ถึงแม้ว่าตาเขาจะบอดและไม่สามารถเคลื่อนตัวได้ ออร์ตรอฟสกีก็เริ่มเขียนนวนิยายเรื่องแรกเรื่อง *[[วีรชนบนเส้นทางปฏิวัติ]]* ซึ่งกลายเป็นที่รู้จักและมีอิทธิพลในโลกคอมมิวนิสต์ นอกจากนี้เขายังเขียนบทความเกี่ยวกับหนังสือพิมพ์และวารสาร และพูดบ่อย ๆ ทางวิทยุ ในเดือนเมษายน 2475 เขาก็กลายเป็นสมาชิกของสโมสรนักเขียนชนกรรมาชีพสาขามอสโก และในเดือนมิถุนายน 1934 เขาเข้าร่วม Union of Soviet Writers และในวันที่ 1 ตุลาคม 1935 ออร์ตรอฟสกีได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลนิน

หลังจากความทุกข์ทรมานเป็นเวลาหลายปีเนื่องจากเป็นอัมพาตความเจ็บป่วยและตาบอดเนื่องจากโรคกระดูกสันหลังร้าวที่ทำให้เกิดกระดูกต้นขาพิการและภาวะแทรกซ้อนหลังเกิดอาการไทฟอยต์ ออร์ตรอฟสกีก็เสียชีวิตลงในวันที่ 22 ธันวาคม 1936 สิธิอายุ 32 ปี การตายของเขาทำให้เขาไม่สามารถประพันธ์นวนิยายเล่มที่สอง *[[Born of the Storm]]* ซึ่งเกี่ยวกับสงครามกลางเมืองรัสเซียในยูเครนให้เสร็จลงได้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Елена Толстая-Сегал, К литературному фону книги : 'Как закалялась сталь', Cahiers du Monde Russe  Année 1981  22-4  pp. 375-399, https://www.persee.fr/doc/cmr_0008-0160_1981_num_22_4_1923
* Лев Аннинский, Обрученные с идеей (О повести 'Как закалялась сталь' Николая Островского), http://www.rulit.me/books/obruchennye-s-ideej-o-povesti-kak-zakalyalas-stal-nikolaya-ostrovskogo-read-122693-1.html
* Раиса Островская, Николай Островский, серия ЖЗЛ, Молодая гвардия, 1984
* Евгений Бузни, Литературное досье Николая Островского
* Тамара Андронова, Слишком мало осталось жить... Николай Островский. Биография. – М.: Государственный музей – Гуманитарный центр «Преодоление» имени Н.А. Островского, 2014. http://www.rgbs.ru/tiflology/tiflonews/vechera/2015-v/prezentatsiya-monografii-t-i-andronovoy-slishkom-malo-ostalos-zhit-nikolay-ostrovskiy-/ 
* Entry in the Encyclopedia of Soviet Writers
* Jurij Mycyk. Did the Author of Pavka Korchagin Take Part in the Civil War? 
* Bohdan Dem′janchuk. How Ostrovsky Was Tempered 
*  Petro Kraljuk. The “Steel” Man from Shepetivka 
* Svitlana Kabachynsjka. Life Free from Shame 
* The Nikolay Ostrovsky state museum - humanitarian center  “Overcoming” at Google Cultural Institute

หมวดหมู่:ชาวยูเครน