open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
กะโหลกบางตายช้า กะโหลกหนาตายก่อน

**กะโหลกบางตายช้า กะโหลกหนาตายก่อน** ภาพยนตร์ไทย กำกับโดย มานพ อุดมเดช ฉายในปี พ.ศ. 2534 โดย บริษัท ที เค อาร์ กรุ๊ป ความยาว 118 นาที นำแสดงโดย สุรศักดิ์ วงษ์ไทย, อังคณา ทิมดี, ขจรศักดิ์ รัตนนิสสัย, มานพ อัศวเทพ เป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรกที่เป็นภาพยนตร์ในแนวฟิล์มนัวร์ (Film Noir) โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากเรื่อง The Postman Always Rings Twice

## เนื้อเรื่องย่อ
เรื่องราวเกิดขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2526 โดย สลัก (สุรศักดิ์) กับ ตวง (ขจรศักดิ์) ซึ่งเป็นเพื่อนกันได้ทำงานที่บริษัทเซฟ และทั้งคู่ก็ได้ร่วมกันงัดตู้เซฟของบริษัท แต่ถูกจับได้และติดคุก ต่อมาสลักหลบหนีออกมาได้ และถูกตำรวจตามล่า จึงหนีไปกบดานอยู่ที่ อำเภอเบตง โดยทำงานอยู่ในปั๊มน้ำมันห่างไกลแห่งหนึ่งที่มีบุญเพ็ง (มานพ) เป็นเจ้าของปั๊ม บุญเพ็งเป็นคนจิตใจดีมีธรรมะธรรมโม แต่บุญเพ็งมีภรรยาแสนสวยอายุคราวลูกชื่อ ชนาง (อังคณา) สลักโกหกว่าตนชื่อ จรัล แต่จรัลทำงานได้เป็นอย่างดีจนเป็นที่วางใจของบุญเพ็ง ทุกวันบุญเพ็งจะเก็บเงินไว้ในเซฟประจำ โดยที่ชนางไม่สามารถเปิดได้และไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ข้างใน แต่เชื่อว่าต้องมีเงินจำนวนมากอยู่ในนั้น เมื่อชนางรู้ว่าแท้ที่จริงแล้วจรัลเป็นนักโทษที่หนีจากคดีงัดตู้เซฟชื่อ สลัก จึงเสนอให้สลักเปิดเซฟ และจะแบ่งเงินส่วนหนึ่งให้ แต่สลักปฏิเสธตลอดมา

ต่อมา ชนางได้ฆ่าบุญเพ็งตาย โดยที่สลักรู้เห็นด้วย ทั้งคู่ปิดปากเรื่องนี้เงียบและฝังศพของบุญเพ็งไว้ที่ปั๊ม จากนั้นก็พยายามจะเปิดเซฟ แต่ก็ไม่สามารถเปิดได้ วันหนึ่ง ตวงก็ได้ออกจากคุกมาและได้พบกับสลักและชนางที่ปั๊ม ตวงได้เข้าทำงานที่ปั๊มด้วย โดยที่ไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมด แต่ท้ายที่สุดความลับก็ไม่อาจจะปิดมิดได้ ก่อนที่ทั้งสามคนจะหักหลังและฆ่ากันเองในที่สุด

## ผลสำเร็จ
"กะโหลกบางตายช้า กะโหลกหนาตายก่อน" มีชื่อภาษาอังกฤษว่า "The Dumb Die Fast, The Smart Die Slow" เมื่อออกฉายทำรายได้ไม่มากนัก แม้จะมีเสียงวิจารณ์ในแง่ดี แต่ก็มีหลายเสียงที่วิจารณ์ในแง่ลบด้วยเช่นกัน อาจเป็นเพราะในยุคนั้นผู้คนยังไม่คุ้นชินกับภาพยนตร์ในแนวนี้ก็เป็นได้

ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ถูกผลิตออกจำหน่ายเป็นวีซีดี โดยบริษัท โรส วิดีโอ ในปี พ.ศ. 2544

## รางวัล
**[[รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 15 ประจำปี พ.ศ. 2534|รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ประจำปี พ.ศ. 2534]]**
* ถ่ายภาพยอดเยี่ยม - สุทัศน์ อินทรานุปกรณ์
**[[รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 2|รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ประจำปี พ.ศ. 2534]]**
* กำกับภาพยอดเยี่ยม - สุทัศน์ อินทรานุปกรณ์
* ลำดับภาพยอดเยี่ยม - สุรพงษ์ พินิจค้า
**[[รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ครั้งที่ 1|รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ ประจำปี พ.ศ. 2534]]**
* ผู้แสดงนำชายยอดเยี่ยม - สุรศักดิ์ วงษ์ไทย
* บันทึกเสียงยอดเยี่ยม - ชาย คงศีลวัต 

ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าประกวดในงานประกวดภาพยนตร์เอเชีย-แปซิฟิก ครั้งที่ 36 พ.ศ. 2534 ที่กรุงไทเป ไต้หวัน ได้รับรางวัลพิเศษ ภาพยนตร์ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะ (Special Award for Stylistic Integrity) 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* [ข้อมูลจาก[IMDb]]

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย มานพ อุดมเดช
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2534
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฟิล์มนัวร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในจังหวัดยะลา
กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ

ในกายวิภาคศาสตร์ของมนุษย์ **กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ** () เป็นกล้ามเนื้อที่สำคัญมัดหนึ่งที่อยู่ในพื้นที่ด้านหน้าของต้นแขน (Anterior compartment of arm) กล้ามเนื้อมัดนี้มีหน้าที่หลายประการ แต่ส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับการงอแขนและการหมุนของปลายแขนโดยมีข้อศอกเป็นจุดหมุน กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ ยังเป็นกล้ามเนื้อที่ผู้คนส่วนใหญ่รู้จักกันดี เนื่องจากเป็นกล้ามเนื้อที่เห็นได้ชัดจากภายนอก และสามารถบริหารกล้ามเนื้อนี้ให้มีรูปร่างที่ต้องการได้ง่ายโดยการยกน้ำหนัก

## กายวิภาคศาสตร์
### จุดเกาะ
กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ เป็นกล้ามเนื้อที่มีจุดเกาะต้น (origin) แยกเป็นสองจุดที่บริเวณไหล่ จึงเป็นที่มาของชื่อกล้ามเนื้อ *biceps* ในภาษาลาติน ซึ่งแปลว่า *สองหัว* โดยจุดเกาะต้นทั้งสองได้แก่
* **ปลายจุดเกาะต้นด้านสั้น (short head) ** จะยึดเกาะที่คอราคอยด์ โพรเซส (Coracoid process) ของกระดูกสะบัก
* **ปลายจุดเกาะต้นด้านยาว (long head) ** จะมีลักษณะเป็นเอ็นขนาดใหญ่ที่ผ่านโครงสร้างของปลอกหุ้มข้อต่อที่บริเวณหัวกระดูกต้นแขน และไปเกาะกับกระดูกสะบักที่ปุ่มเหนือแอ่งกลีนอยด์ (supraglenoid tubercle)

จุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อมัดนี้จะมีจุดเดียว คือที่ปุ่มนูนเรเดียส (Radial tuberosity) นอกจากนี้ยังมีบางส่วนขยายออกไปเป็นเอ็นแผ่ที่เกาะกับพังผืดของบริเวณส่วนต้นของปลายแขน ซึ่งเรียกว่า **เอ็นแผ่ไบซิพิตัล** (Bicipital aponeurosis)

### หลอดเลือดแดง
กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ จะได้รับเลือดจำนวนมากจากหลอดเลือดแดงแขน (Brachial artery) ซึ่งเป็นหลอดเลือดแดงใหญ่ที่ต่อลงมาจากหลอดเลือดแดงรักแร้ (Axillary artery) และยังเป็นหลอดเลือดแดงที่นิยมใช้ในการตรวจวัดความดันโลหิตอีกด้วย

### เส้นประสาท

เส้นประสาทที่มาสั่งการกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ คือเส้นประสาทมัสคิวโลคิวทาเนียส (Musculocutaneous nerve) ซึ่งเริ่มต้นจากการเชื่อมรวมกันของเส้นประสาทไขสันหลังบริเวณคอ คู่ที่ 5,6 และ 7 จากนั้นจึงรวมเป็นแขนงด้านข้าง (lateral cord) ในร่างแหประสาทแขน (Brachial plexus) ก่อนจะแทงทะลุเข้าสู่กล้ามเนื้อคอราโคเบรเคียลิส (Coracobrachialis muscle) ก่อนจะให้แขนงเข้าสู่กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ

## หน้าที่การทำงาน
กล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวของแขนที่ข้อต่อสามจุด ซึ่งได้แก่
* ข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัล (Glenohumeral joint) ที่บริเวณไหล่ ซึ่งจะทำหน้าที่งอต้นแขนขึ้น
* ข้อศอก (Elbow joint) ทำหน้าที่งอปลายแขนขึ้น เช่นในกรณีของการยกน้ำหนักเพื่อการบริหารกล้ามเนื้อมัดนี้
* ข้อต่อเรดิโออัลนาส่วนต้น (Proximal radioulnar joint) ทำหน้าที่ในการพลิกหงายของปลายแขนและมือ โดยทำงานร่วมกับกล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์ (Supinator muscle)

## รูปประกอบเพิ่มเติม

ไฟล์:Shoulder joint.svg|ภาพวาดแสดงโครงสร้างของข้อต่อไหล่ และแสดงจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรกิไอ
ไฟล์:Gray413.png|ภาคตัดขวางของต้นแขนที่บริเวณส่วนกลางของกระดูกต้นแขน
ไฟล์:Gray525.png|หลอดเลือดแดงแขน
ไฟล์:Gray809.png|ร่างแหประสาทแขน ของรักแร้ขวา
ไฟล์:Nerves_of_the_left_upper_extremity.gif|เส้นประสาทของแขนด้านซ้าย


## อ้างอิง
* Gray's anatomy for students. Drake, RL., Vogl, W. and Mitchell, AWM.
* Clinically Oriented Anatomy, 4th ed. Keith L. Moore and Arthur F. Dalley.

หมวดหมู่:กล้ามเนื้อของรยางค์บน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมของไทย

**รายนามรัฐมนตรีว่าการ[[กระทรวงอุตสาหกรรม (ประเทศไทย)|กระทรวงอุตสาหกรรม]]**

## รายนามผู้ดำรงตำแหน่ง

## รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมที่ยังมีชีวิตอยู่
ปัจจุบันมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมที่ยังมีชีวิตอยู่ 23 คน ได้แก่

## ดูเพิ่ม
* รายนามรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมของไทย

## อ้างอิง
* รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมของไทย

อุตสาหกรรม
*
หมวดหมู่:กระทรวงอุตสาหกรรม (ประเทศไทย)
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขของไทย

**รายนามรัฐมนตรีว่าการ[[กระทรวงสาธารณสุข (ประเทศไทย)|กระทรวงสาธารณสุข]] ของไทย**

## รายนามผู้ดำรงตำแหน่ง

## รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขที่ยังมีชีวิตอยู่
ปัจจุบันมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขที่ยังมีชีวิตอยู่ 21 คน ได้แก่

## ดูเพิ่ม
* รายนามรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุขของไทย

## อ้างอิง
* รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขของไทย

สาธารณสุข
*
หมวดหมู่:กระทรวงสาธารณสุข
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ของไทย

รายนามรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ของไทย

## รายนามผู้ดำรงตำแหน่ง

### เสนาบดีกระทรวงเกษตรพานิชการ (พ.ศ. 2431 - พ.ศ. 2439)

### เสนาบดีกระทรวงเกษตราธิการ (พ.ศ. 2442 - พ.ศ. 2475)

### เสนาบดีกระทรวงเกษตรพาณิชยการ (พ.ศ. 2475)

### รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรพาณิชยการ (พ.ศ. 2475 - พ.ศ. 2476)

### รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ (พ.ศ. 2478 - พ.ศ. 2495)

### รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร (พ.ศ. 2495 - พ.ศ. 2515)

### รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการสหกรณ์ (พ.ศ. 2495 - พ.ศ. 2497)

### รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสหกรณ์ (พ.ศ. 2497 - พ.ศ. 2506)

### รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (พ.ศ. 2515 - ปัจจุบัน)

## รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ที่ยังมีชีวิตอยู่
ปัจจุบันมีรัฐมนตรีว่าการเกษตรและสหกรณ์ที่ยังมีชีวิตอยู่ 20 คน ได้แก่

## ดูเพิ่ม
* รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ของไทย

## อ้างอิง

* รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ของไทย

กเษตรและสหกรณ์
*
หมวดหมู่:กระทรวงเกษตรและสหกรณ์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมของไทย

**รายพระนาม รายนาม เสนาบดีและรัฐมนตรีว่าการ[[กระทรวงคมนาคม (ประเทศไทย)|กระทรวงคมนาคม]]**

## ก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครอง

### เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ (พ.ศ. 2435 - 2455)

### เสนาบดีกระทรวงคมนาคม (พ.ศ. 2455 - 2475)

### เสนาบดีกระทรวงเกษตรพาณิชยการ (พ.ศ. 2475)

## หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง (พ.ศ. 2475 - ปัจจุบัน)
### รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรพาณิชยการ (พ.ศ. 2475 - 2476)

### รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ (พ.ศ. 2476 - 2484)

### รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจ (พ.ศ. 2484 - 2485)

### รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม (พ.ศ. 2484 - ปัจจุบัน)

## รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมที่ยังมีชีวิตอยู่
ปัจจุบันมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมที่ยังมีชีวิตอยู่ 18 คน ได้แก่

## ดูเพิ่ม
* รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมของไทย

## อ้างอิง
* รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมของไทย

คมนาคม
*
หมวดหมู่:กระทรวงคมนาคม (ประเทศไทย)
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ของไทย

รายนามเสนาบดีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์

## ก่อนเปลี่ยนแปลงการปกครอง

## หลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง
### กระทรวงเกษตรพาณิชยการ (2475 – 2476)

### กระทรวงเศรษฐการ (2476 – 2484)

### กระทรวงเศรษฐกิจ (2484 – 2485)

### กระทรวงพาณิชย์ (2485 – 2495)

### กระทรวงเศรษฐการ (2495–2514)

### กระทรวงพาณิชย์ (2515–ปัจจุบัน)

## อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ที่ยังมีชีวิตอยู่
ปัจจุบันมีอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ที่ยังมีชีวิตอยู่ 27 คน ได้แก่

## ดูเพิ่ม
* รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ของไทย

## อ้างอิง

* รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ของไทย

พาณิชย์
*
หมวดหมู่:กระทรวงพาณิชย์
สัปดาห์

**สัปดาห์** เป็นหน่วยวัดเวลาเท่ากับเจ็ดวัน เป็นหน่วยเล็กกว่าเดือน อย่างไรก็ดี บางครั้งคำว่า "สัปดาห์" นี้ยังหมายถึงหน่วยวัดเวลาอื่นซึ่งน้อยหรือมากกว่าเจ็ด โดยในประวัติศาสตร์ สัปดาห์หนึ่งยาวสี่ถึงสิบวันในที่ต่าง ๆ กัน

หลักฐานการนับว่าสัปดาห์หนึ่งมีเจ็ดวันอย่างต่อเนื่องมานั้นปรากฏในหมู่ชาวยิวระหว่างการเป็นเชลยของบาบิโลน (Babylonian Captivity) ในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล ทั้งศาสนายูดาห์ (ตามบรรยายการสรรค์สร้างในโทราห์/ไบเบิล) และบาบิโลนโบราณใช้สัปดาห์เจ็ดวัน วัฒนธรรมอื่นได้รับเอาสัปดาห์เจ็ดวันไปในเวลาแตกต่างกัน ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 1 ถึง 3 จักรวรรดิโรมันค่อย ๆ แทนที่ปฏิทินโรมันซึ่งสัปดาห์หนึ่งมีแปดวันด้วยสัปดาห์เจ็ดวัน ชาวฮินดูอาจรับสัปดาห์เจ็ดวันก่อนศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล นอกจากนี้ ยังมีหลักฐานว่าชาวจีนบางกลุ่มได้ใช้สัปดาห์เจ็ดวันตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4
[thumb|วันแรกของสัปดาห์ในแต่ละประเทศ อ้างอิงจาก [CLDR

]]

### วันในสัปดาห์

## การนับแบบ ISO
สัปดาห์แรก(W01)ตามระบบ ISO กำหนดว่า

* หากวันที่ 1 มกราคมเป็นวันจันทร์ อังคาร พุธ หรือพฤหัสบดี ให้สัปดาห์นั้นเป็นสัปดาห์แรกของปี
* หากวันที่ 1 มกราคมเป็นวันศุกร์ เสาร์ หรืออาทิตย์ ให้สัปดาห์นั้นเป็นสัปดาห์สุดท้ายของปีก่อนหน้า และสัปดาห์ถัดมาเป็นสัปดาห์แรกของปี

## เปรียบเทียบหน่วยเวลา
* 1 สัปดาห์ = 7 วัน = 168 ชั่วโมง = 10,080 นาที = 604,800 วินาที
* 1 ปี = 52 สัปดาห์ + 1 วัน (และ 2 วัน สำหรับ ปีอธิกสุรทิน)
* 1 สัปดาห์ = 23.01% ของหนึ่งเดือนโดยเฉลี่ย

## หนังสืออ่านเพิ่ม
*
*

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* วันในสัปดาห์

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 


หมวดหมู่:หน่วยเวลา
ฌอน คอนเนอรี

**เซอร์ ฌอน คอนเนอรี** () (ชื่อเกิด **โธมัส คอนเนอรี** (); 25 สิงหาคม ค.ศ. 1930 – 31 ตุลาคม ค.ศ. 2020) เป็นนักแสดงชาวสกอต เขาเป็นนักแสดงคนแรกที่ได้แสดงเป็นสายลับอังกฤษ เจมส์ บอนด์ ในภาพยนตร์ โดยเขาแสดงในภาพยนตร์บอนด์ทั้งหมดเจ็ดเรื่อง ระหว่างปี ค.ศ. 1962 ถึง 1983 บทบาทบอนด์ของเขาเริ่มต้นในภาพยนตร์ *[[พยัคฆ์ร้าย 007]]* และในภาพยนตร์บอนด์ของอีออนโปรดักชันส์อีกหกเรื่อง เขาแสดงเป็นบอนด์ครั้งสุดท้ายใน *[[พยัคฆ์เหนือพยัคฆ์]]* ที่อำนวยการสร้างโดย แจ็ก ชวร์ตซ์เมน

คอนเนอรีเริ่มต้นการแสดงในโรงละครขนาดเล็กและรายการโทรทัศน์ จนกระทั่งเขาได้รับบทบอนด์ ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้รับความสนใจจากนอกจอต่อบทบาทที่เขาแสดงก็ตาม แต่ความสำเร็จของภาพยนตร์บอนด์ทำให้คอนเนอรีได้รับข้อเสนอจากผู้กำกับที่มีชื่อเสียง เช่น อัลเฟรด ฮิตช์ค็อก, ซิดนีย์ ลูเมต และ จอห์น ฮิวส์ตัน โดยคอนเนอรีปรากฏตัวในภาพยนตร์ของพวกเขา ได้แก่ *[[มาร์นี่ พิศวาสโจรสาว]]* (1964), *[[เดอะฮิลล์]]* (1965), *[[รถด่วนอันตราย]]* (1974) และ *[[สมบัติมหาราช]]* (1975) เขายังปรากฏใน *[[สะพานนรก]]* (1977), *[[ล่าข้ามศตวรรษ (ภาพยนตร์)|ล่าข้ามศตวรรษ]]* (1986), *[[เดอะเนมออฟเดอะโรส]]* (1986), *[[เจ้าพ่ออัลคาโปน]]* (1987), *[[ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า 3 ตอน ศึกอภินิหารครูเสด]]* (1989), *[[ล่าตุลาแดง (ภาพยนตร์)|ล่าตุลาแดง]]* (1990), *[[ดราก้อน ฮาร์ท]]* (1996), *[[เดอะ ร็อก ยึดนรกป้อมมหากาฬ]]* (1996) และ *[[ไฟน์ดิ้ง ฟอร์เรสเตอร์ ทางชีวิต รอใจค้นพบ]]* (2000) คอนเนอรีเกษียณจากการแสดงอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 2006 ถึงแม้ว่าเขาจะกลับมารับบทบาทพากย์เสียงในปี ค.ศ. 2012

ความสำเร็จของเขาในภาพยนตร์ ทำให้เขาได้รับรางวัลออสการ์, รางวัลแบฟตา สองรางวัล (รวมถึงรางวัลแบฟตาเฟลโลว์ชิป) และรางวัลลูกโลกทองคำ สามรางวัล เช่น รางวัลซีซิล บี. เดอมิลล์และรางวัลเฮนรีอาตา ในปี ค.ศ. 1987 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการของ เครื่องอิสริยาภรณ์ของศิลปะและจดหมาย ในฝรั่งเศส และเขาได้รับรางวัลความสำเร็จตลอดชีวิตจาก เคนเนดีเซนเตอร์ออเนอส์ ของสหรัฐในปี ค.ศ. 1999 คอนเนอรีได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นอัศวินใน 2000 นิวเยียร์ออเนอส์ สำหรับการทำงานให้กับภาพยนตร์

จากผลสำรวจโดย *[[ซันเดย์เฮรัลด์]]* ของสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 2004 ยอมรับคอนเนอรีว่าเป็น "ชาวสกอตที่ยิ่งใหญ่ที่สุด" และจากผลสำรวจโดย ยูโรมิลเลียนส์ ตั้งชื่อเขา "สมบัติประจำชาติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสกอตแลนด์" เขาได้รับการโหวตจากนิตยสาร *[[พีเพิล (นิตยสาร)|พีเพิล]]* ให้เป็น "ผู้ชายที่เซ็กซีที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่" ในปี ค.ศ. 1989 และ "ชายที่เซ็กซีที่สุดแห่งศตวรรษ" ในปี ค.ศ. 1999

วันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2020 มีรายงานว่าฌอน คอนเนอรีเสียชีวิตอย่างสงบที่บ้านในกรุงแนสซอ ประเทศบาฮามาส ขณะอายุได้ 90 ปี

## ผลงาน

## ดูเพิ่ม
* เจมส์ บอนด์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ส่วนตัวของฌอน คอนเนอรี

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักแสดงสกอตแลนด์
หมวดหมู่:นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม
หมวดหมู่:บุคคลจากเอดินบะระ
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวสกอตแลนด์
หมวดหมู่:นักแสดงจากเอดินบะระ
หมวดหมู่:เซอร์
ดรากอน

**ดรากอน** () อาจหมายถึง

* มังกร - ศัพท์ภาษาอังกฤษ
* โคโมโดดรากอน
* มังกี้ ดี. ดราก้อน - ตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง วันพีซ
สมเด็จพระพุฒาจารย์

**สมเด็จพระพุฒาจารย์** เป็นราชทินนามของพระเถระรูปหนึ่งที่มีสมณศักดิ์เป็นสมเด็จพระราชาคณะ ในสมัยหลังได้พระราชทานเฉพาะแก่พระเถระฝ่ายมหานิกาย ปัจจุบันคือ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (สนิท ชวนปญฺโญ) วัดไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร

## ประวัติ
ในสมัยกรุงศรีอยุธยา **พระพุทธาจารย์** เป็นราชทินนามพระราชาคณะเจ้าคณะอรัญวาสี มีผู้ได้รับพระราชทานราชทินนามสมณศักดิ์นี้สืบมา จนถึง พ.ศ. 2394 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้เลื่อนสมณศักดิ์พระพุทธาจารย์ (สน) เป็นสมเด็จพระราชาคณะชั้นหิรัณยบัฏที่สมเด็จพระพุฒาจารย์เป็นรูปแรก

## ฐานานุกรม
สมเด็จพระพุฒาจารย์ มีฐานานุศักดิ์ตั้งฐานานุกรมได้ 10 รูป ดังนี้
* พระครูปลัดสัมพิพัฒนธุตาจารย์ ปรีชาญาณประยุทธ วิสุทธิจริยาธิการนายก
* พระครูศัพทสุนทร พระครูคู่สวด
* พระครูอมรโฆสิต พระครูคู่สวด
* พระครูวิจิตรสังฆการ พระครูรองคู่สวด
* พระครูวิจารณ์โกศล พระครูรองคู่สวด

* พระครูธรรมรักขิต
* พระครูวินัยธร
* พระครูธรรมธร
* พระครูสมุห์
* พระครูใบฎีกา

## รายนาม (สมเด็จ) พระพุฒาจารย์
ในสมัยรัตนโกสินทร์ มีพระราชาคณะได้พระราชทานสมณศักดิ์ที่ (สมเด็จ) พระพุฒาจารย์ ดังนี้

## อ้างอิง
ฟิล์มนัวร์

**ฟิล์มนัวร์** () ชื่อเรียกประเภทของภาพยนตร์ประเภทหนึ่ง โดยที่คำว่า "Noir" เป็นภาษาฝรั่งเศสแปลว่า "ดำ" หากจะแปลกันตรง ๆ ตัว ฟิล์มนัวร์ จึงแปลว่า "ฟิล์มดำ" หรือ "ภาพยนตร์ดำ" หรือ "ภาพยนตร์มืด"

ภาพยนตร์ที่จะจัดให้อยู่ในประเภทฟิล์มนัวร์ นั้น จะเป็นภาพยนตร์ที่ใช้แสงและสีมืดทึบ หรือขาวดำเป็นหลัก แสดงให้เห็นถึงด้านมืดในใจมนุษย์ แต่ที่สำคัญที่สุดคือ เรื่องราวที่เกิดในเรื่อง ก็ไม่ได้บ่งบอกว่าใครดี ใครเลวกว่ากัน ทุก ๆ คนมีปนกันไปทั้งดีและเลว เอกลักษณ์อีกประการของฟิล์มนัวร์ ก็คือ ผู้หญิงที่เป็นตัวเอกในเรื่อง จะเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์ทางเพศอย่างร้ายกาจ และจะหลอกล่อผู้ชายให้ตกเป็นเหยื่อของเธอได้ ตัวอย่างของภาพยนตร์ประเภทฟิล์มนัวร์ ได้แก่ Citizen Kane ของ ออร์สัน เวลส์ ในปี พ.ศ. 2484 (ค.ศ. 1941) , The Third Man ของ คาร์รอล รีด ในปี พ.ศ. 2484 (ค.ศ. 1941) , The Big Sleep ของ โฮเวิร์ด ฮอกส์ ในปี พ.ศ. 2489 (ค.ศ. 1946) เป็นต้น

สำหรับภาพยนตร์ฟิล์มนัวร์ ในยุคปัจจุบันนี้ ได้แก่ Chinatown ของ โรมัน โปลันสกี้ ในปี พ.ศ. 2517 (ค.ศ. 1974) , The Postman Always Rings Twice ของ บ๊อบ ราเฟลสัน ในปี พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) , Miller's Crossing ของ โจเอล โคแฮน ในปี พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990), Naked Lunch ของ เดวิด โครเนนเบิร์ก ในปี พ.ศ. 2534 (ค.ศ. 1991) , L.A. Confidential ของ เคอติส แฮนซัน ในปี พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1997) , Dark City ในปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) ของ อเล็ก โพรยาส, Midnight in the Garden of Good and Evil ของ คลินต์ อีสต์วูด ในปีเดียวกัน, Memento ของ คริสโตเฟอร์ โนแลน ในปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) , Femme Fatale ของ ไบรอัน เดอ พัลม่า ในปี พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002) , Sin City ของ แฟรงก์ มิลเลอร์ และ โรเบิร์ต โรดริเกวซ ในปี พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005), Planet Terror ของ โรเบิร์ต โรดริเกวซ ในปี พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) เป็นต้น

ในส่วนของภาพยนตร์ฮ่องกง เช่น The Longest Nite ของตู้ ฉีฟง ในปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) เป็นต้น

สำหรับภาพยนตร์ไทยนั้น ภาพยนตร์ที่สามารถจัดให้อยู่ในประเภทฟิล์มนัวร์ได้นั้น มี ภาพยนตร์ไทยเรื่อง **[http://www.lovedesigner.net/%E0%B9%80%E0%B8%A1%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B8%AD%E0%B8%81/ "เมืองในหมอก"] ** เป็นเรื่องแรก กำกับฯ โดย เพิ่มพล เชยอรุณ ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2521 ดัดแปลงมาจากบทละครที่เขียนขึ้นเมื่อ ค.ศ.1944 (พ.ศ. 2487) ของ อัลแบร์ กามู Albert Camus เรื่อง Le Malentendu หรือ The Misunder- standing ในภาคภาษาอังกฤษ กะโหลกบางตายช้า กะโหลกหนาตายก่อน ในปี พ.ศ. 2534 จากนั้นในอีกหลายปีต่อมาถึงมี ดอกไม้ในทางปืน ในปี พ.ศ. 2542 โดยผู้กำกับคนเดียวกัน คือ มานพ อุดมเดช ออกมา

และก็ยังมี ห้องน้ำ ภาพยนตร์แผ่นของอาร์.เอส.ฟิล์ม, เฉือน ของ ก้องเกียรติ โขมศิริ ในปี พ.ศ. 2552, นาคปรก ในปี พ.ศ. 2553 และ ฝนตกขึ้นฟ้า ของ เป็นเอก รัตนเรือง ในปี พ.ศ. 2554 เป็นต้น

## อ้างอิง
* ภาพยนตร์ : ความสัมพันธ์กับประวัติศาสตร์และบริบทศึกษากรณี ฟิล์ม นัวร์ (Film Noir) โดย กฤษดา เกิดดี : วารสารนิเทศศาสตร์ปริทัศน์ ปีที่ 3 ฉบับที่ 1 (มกราคม 2541) โดย คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฟิล์มนัวร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แบ่งตามเนื้อหา
หมวดหมู่:ประเภทของภาพยนตร์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ภาพยนตร์
เพียร์ซ บรอสแนน

**เพียร์ซ เบรนดัน บรอสแนน** โอบีอี (; ; เกิดวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1953) เป็นนักแสดง, ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์และนักเคลื่อนไหวด้านสิ่งแวดล้อมชาวไอร์แลนด์ เขาเป็นที่รู้จักจากการแสดงเป็นสายลับ เจมส์ บอนด์ คนที่ห้า ในภาพยนตร์ชุดบอนด์ของอีออนโปรดักชันส์ โดยเขาแสดงในภาพยนตร์บอนด์ทั้งหมดสี่เรื่องระหว่างปี ค.ศ. 1995 ถึง 2002 (*[[พยัคฆ์ร้าย 007 รหัสลับทลายโลก]]*, *[[007 พยัคฆ์ร้ายไม่มีวันตาย]]*, *[[007 พยัคฆ์ร้ายดับแผนครองโลก]]* และ *[[ดาย อนัทเธอร์ เดย์ 007 พยัคฆ์ร้ายท้ามรณะ]]*) และแสดงเป็นตัวละครในวิดีโอเกมหลายเกม

หลังจากบรอสแนนลาออกจากโรงเรียนเมื่อตอนอายุ 16 ปี เขาเริ่มฝึกวาดภาพประกอบเชิงพาณิชย์และเข้าเรียนที่ ดรามาเซนเตอร์ ใน ลอนดอน เป็นเวลาสามปี หลังเขาเริ่มต้นอาชีพด้วยการแสดงบนเวที เขาเริ่มได้รับความนิยมจากละครชุดทางโทรทัศน์เรื่อง *[[เรมิงตันสตีล]]* (1982–1987) หลังละครชุดจบลง บรอสแนนเริ่มแสดงในภาพยนตร์ เช่น ภาพยนตร์แนวสายลับสมัยสงครามเย็นเรื่อง *[[พยัคฆ์จารชนโค่นแผนพยัคฆ์ร้าย]]* (1987) และ ภาพยนตร์แนวตลกเรื่อง *[[คุณนายเด๊าท์ไฟร์ พี่เลี้ยงหัวใจหนุงหนิง]]* (1993) หลังจากประสบความสำเร็จในบทบาท เจมส์ บอนด์ ที่โด่งดังไปทั่วโลก บรอสแนนก็ได้แสดงนำในภาพยนตร์ใหญ่ ๆ เรื่องอื่น เช่น ภาพยนตร์แนวมหากาพย์ผจญภัยและหายนะเรื่อง *[[ธรณีไฟนรกถล่มโลก]]* (1997) และ ภาพยนตร์แนวโจรกรรมเรื่อง *[[เกมรักหักเหลี่ยมจารกรรม]]* (1999) หลังจากบรอสแนนเลิกรับบทบอนด์ เขาได้แสดงในภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ เช่น ภาพยนตร์แนวมิวสิกคัลและตลกเรื่อง *[[มัมมา มีอา! วิวาห์วุ่น ลุ้นหาพ่อ]]* (2008), ภาพยนตร์แนวระทึกขวัญการเมืองเรื่อง *[[พลิกปริศนา สภาซ่อนเงื่อน]]* (2010), ภาพยนตร์แนวแอกชันแฟนตาซีเรื่อง *[[เพอร์ซีย์ แจ็กสัน กับสายฟ้าที่หายไป (ภาพยนตร์)|เพอร์ซีย์ แจ็กสัน กับสายฟ้าที่หายไป]]* (2010), ภาพยนตร์แนวแอกชันสายลับระทึกขวัญเรื่อง *[[พลิกเกมส์ฆ่า ล่าพยัคฆ์ร้าย]]* (2014) และ *[[มามา มียา! 2]]* (2018)

บรอสแนนได้รับการเสนอชื่อในรางวัลลูกโลกทองคำสองครั้ง ครั้งแรกจากมินิซีรีส์เรื่อง *แนนซี แอสเตอร์* (1982) และครั้งที่สองจากภาพยนตร์แนวตลกร้ายเรื่อง *[[พยัคฆ์ร้ายกระสุนตัน]]* (2005) ในปี ค.ศ. 1996 เขากับ โบ เซนต์. แคลร์ ร่วมกันก่อตั้งบริษัทสร้างภาพยนตร์ที่ลอสแอนเจลิสชื่อว่า ไอริชดรีมไทม์ เขายังเป็นที่รู้จักจากงานด้านการกุศลและการเคลื่อนไหวเพื่อสิ่งแวดล้อม ในปี ค.ศ. 2020 เขาได้รับการจัดอันดับให้อยู่ในอันดับที่ 15 ในรายชื่อนักแสดงภาพยนตร์ชาวไอร์แลนด์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ *[[ดิไอริชไทม์]]* ในปี ค.ศ. 1997 บรอสแนนได้รับดาวบนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม สำหรับผลงานของเขาในอุตสาหกรรมภาพยนตร์

## ผลงาน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  เว็บไซต์ส่วนตัวของเพียร์ซ บรอสแนน 

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักแสดงไอริช‎
หมวดหมู่:บุคคลจากดรอกเฮดา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์โอบีอี
หมวดหมู่:บุคคลที่ได้รับสัญชาติอเมริกัน
มายาตวัน

**มายาตวัน** เป็นละครโทรทัศน์ไทยปี 2556 นำแสดงโดยอธิชาติ ชุมนานนท์,  อุรัสยา เสปอร์บันด์ และศรราม เทพพิทักษ์ ออกอากาศทางช่อง 3 ทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 20.30–22.45 น. (เวลามาตรฐานไทย) ระหว่างวันที่ 3 เมษายน ถึง 15 พฤษภาคม 2556 ละครเรื่องนี้ยังเป็นละครเรื่องแรกของอาเธอร์ เบญจกุล และอนุธิดา อิ่มทรัพย์

ซึ่งก่อนหน้านั้นมายาตวันได้เคยถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์แล้วครั้งหนึ่ง สร้างโดยบริษัทกันตนา นำแสดงโดยยุรนันท์ ภมรมนตรี, ชฎาพร รัตนากร และพิทยา ณ ระนอง ออกอากาศทางช่อง 7 ทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 20.30–22.15 น. (เวลามาตรฐานไทย) ระหว่างวันที่ 7 มิถุนายน ถึง 17 สิงหาคม 2538

## นักแสดง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยทีวีซีน
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยกันตนา
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย ผิน เกรียงไกรสกุล
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย นพดล มงคลพันธ์
โกมัตโต

**โกมัตโต** () เป็นอดีตวงไอดอลหญิงของค่ายเฮลโล! โปรเจกต์ ได้รับการก่อตั้งขึ้นมาครั้งแรกในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2545 มีแนวเพลงหลักเป็นแนวอาร์แอนด์บี ที่ผสมผสานไปกับลีลาการเต้นของสมาชิกในกลุ่มทั้ง 3 คน ได้แก่ มากิ โกโต (หัวหน้ากลุ่ม), อายะ มัตสึอุระ และมิกิ ฟูจิโมโตะ 

โกมัตโตได้ออกเพลงซิงเกิลเพียงเพลงเดียว คือ "**[[ชอลวีเลิฟ?]]**" ซึ่งเปิดตัวครั้งแรกในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ในเวลาต่อมา สมาชิกทั้งสามของโกมัตโตได้เริ่มถอนตัวเพื่อไปสร้างผลงานเพลงกับวงไอดอลวงอื่น

## อดีตสมาชิก
* มากิ โกะโต () – หัวหน้ากลุ่ม
* อายะ มัตสึอูระ () 
* มิกิ ฟูจิโมโตะ () 

## ผลงาน
### เพลงซิงเกิล

## ดูเพิ่ม
* เฮลโล! โปรเจกต์

## แหล่งข้อมูลอื่น
* วิกิเดอะพีพีเอ็น  ข้อมูลอื่นเกี่ยวกับกลุ่มโกะมัตโต (ภาษาอังกฤษ)
* เฮลโล! โปรเจกต์ ดอตคอม ข้อมูลส่วนบุคคลของสมาชิกในกลุ่มโกะมัตโต (ภาษาญี่ปุ่น)

กโโมตโต
หมวดหมู่:เกิร์ลกรุปญี่ปุ่น
สงครามเสน่หา

**[[สงครามเสน่หา]]** เป็นนวนิยายแปลของว.วินิจฉัยกุล ซึ่งแปลมาจากเรื่อง **The Bored Bridegroom** ของ บาร์บารา คาร์ทแลนด์

อเล็กซิส มาร์ควิสหนุ่มแห่งเมอร์ลินคอร์ทผู้เป็นที่หมายปองของสาว ๆ ในกรุงลอนดอนต้องการได้ทรัพย์สมบัติของตระกูลเมอร์ลีนที่บิดาของตนได้ขายไปให้กับเซอร์โจชัว เฮดลีย์กลับคืนมา  อเล็กซิสจึงยอมแต่งงานกับลูเครเชีย บุตรสาวของเซอร์โจชัว  ทั้ง ๆ ที่ตนมีคุณหญิงเฮสเตอร์แสตนดิช เป็นคู่รักอยู่แล้ว

ลูเครเชียได้ยินกิตติศัพท์ของว่าที่เจ้าบ่าวของเธอว่าไม่ชอบเด็กสาวซื่อๆ ไม่ประสีประสา เธอจึงไปเรียนการแสดงกับผู้กำกับคนหนึ่ง  เมื่อได้พบกันครั้งแรก อเล็กซิสจึงประหลาดใจเป็นอย่างยิ่งที่พบว่าว่าที่เจ้าสาวของเขาเป็นสาวสังคมทรงเสน่ห์   แทนที่จะเป็นสาวน้อย หัวอ่อน ว่านอนสอนง่ายดังที่คาดไว้ 

ภายหลังแต่งงาน อเล็กซิสได้รับมอบหมายให้ไปปฏิบัติภารกิจช่วยเหลือชาวอังกฤษที่ติดอยู่ในฝรั่งเศส  โดยชายหนุ่มตั้งใจที่จะปลอมตัวเข้าไปในระหว่างที่มาฮันนีมูนกับลูเครเชียในเรือ  เมื่อขึ้นฝั่งที่ประเทศฝรั่งเศส เขาก็ต้องประหลาดใจที่พบว่าลูเครเชียแอบตามเข้ามาในปฏิบัติการครั้งนี้ด้วย

ในระหว่างหลบหนีทหารฝรั่งเศสด้วยกัน อเล็กซิสพบว่าแท้จริงแล้ว บุคลิกสาวสังคมทรงเสน่ห์เป็นเพียงละครที่ลูเครเชียแสร้งทำเท่านั้น  แต่ชายหนุ่มกลับประทับใจความบริสุทธิ์ จริงใจต่างหากของหญิงสาว    

เมื่อการผจญภัยและการช่วยเหลือตัวประกันส่วนหนึ่งสำเร็จลง  ลูเครเชียได้เดินทางกลับประเทศอังกฤษพร้อมกับเจ้าบ่าวที่ไม่ขี้เบื่ออีกต่อไป 

หมวดหมู่:เรื่องรักใคร่
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:วรรณกรรมแปล
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2517
อาตัม

thumb|200px|Atum
**อาตัม** () เป็นสุริยเทพสมัยก่อนราชวงศ์ และเป็นเทพดั้งเดิมของเมืองเอธีโอโปลิส ลักษณะในตำนานใกล้เคียงกับสุริยเทพรา กำเนิดจากน้ำหรือจากเทพนุน ลักษณะเป็นชายชรามีหนวด

## อ้างอิง

* 

อาตุม
หมวดหมู่:สุริยเทพ
ไก่ชนเมืองใต้

**ไก่ใต้** หรือ **ไก่เดือย** ที่รู้จักกันในวงการกีฬาไก่ชน เมืองไทย เดิมทีหากย้อนอดีตไปเมื่อ 7-10 ปีที่แล้ว ไก่ภาคใต้จะเป็นที่รู้จักกันในวงแคบ ๆ หรือรู้จักกันเฉพาะทางภาคใต้ และจะไม่เป็นที่รู้จักหรือยอมรับในวงการไก่แข้ง หรือไก่ชนของทางภาคอื่น ๆ เพราะจะไม่มีสื่ออย่างเช่น “นิตยสารไก่ชนต่าง ๆ ” เป็นตัวเผยแพร่ให้รู้ถึงความจริง และความเป็นมาของไก่ใต้ ได้ชัดเจนได้อย่างทุกวันนี้

เพราะทุกวันนี้นิตยสารไก่ชนที่ออกวางแผงทั้งรายปักษ์ และรายเดือน ผู้เขียนกล้าการันตีว่ามีไม่ต่ำกว่า 10 นิตยสารอย่างแน่แท้ ? ซ้ำบ่อย ๆ ที่มีนิตยสารออกทำเล่ม “เฉพาะกิจ” ขึ้นมาตามกระแสของไก่สายพันธุ์ต่าง ๆ ในวงการไก่ชนเมืองไทย จุดนี้จึงเป็นสิ่งที่ยืนยันได้อย่างชัดเจนว่า “วงการไก่ชนเมืองไทย” เติบโตกว้างขวางได้อย่างรวดเร็ว แม้จะมีอุปสรรคใหญ่หลวงอย่าง “ไข้หวัดนก” มาทำให้กีฬาไก่ชนเมื่อไทยต้องสะดุดทุกปี แต่ก็ไม่สามารถต้านทานพลังความนิยมของกีฬาไก่ชนเมืองไทยได้เลย

ส่วนไก่ชนปักษ์ใต้ทุกวันนี้ก็จัดว่าได้รับความนิยมไม่น้อยเช่นกัน เพราะไก่ใต้เลือดร้อยรังแท้เป็นที่ต้องการของคนทุกภาค ทุกระดับชั้น เพื่ออยากได้จุดเด่นในตัวเหล่าพันธุ์ของไก่ชนปักษ์ใต้ ไปพัฒนาสายพันธุ์ของเหล่าไก่ตนเอง ส่วนจุดเด่นจุดดีของไก่ใต้คือสิ่งใดบ้างหรือ ? ท่านลงติดตามจุดเด่นหลัก ๆ สัก 4 ประการ ได้ดังนี้ครับ
# ใช้เดือยจัด และแม่นยำ
# แทงลงบนเป้าใหญ่ได้อย่างมืออาชีพ
# ปากจัด จิกตีไม่เลือกที่
# เชิงชนครบเครื่อง สมเป็นไก่ไอคิว
**สีของไก่ใต้**
ไก่ใต้มีสีสันที่แตกต่างไปจากไก่ทางภาคอื่นอยู่พอสมควร สีของไก่ใต้ส่วนใหญ่
# ไก่ชี สีขาวล้วนทั้งตัว
# ไก่สีเหลืองใหญ่ เหลืองอ่อน เหลืองเลา 
# ไก่เขียว เขียวเลา เขียวกา
# ไก่สีพิราบ สีขาวทั้งตัว หัวปีกทั้ง2ข้างเป็นสีแดง
# ไก่นกแดงหางแดง
.


## อ้างอิง
หมวดหมู่:ไก่ชน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
ชู

thumb
**ชู** (อียิปต์: *šw* แปลว่า "ความว่างเปล่า" หรือ "ผู้ที่ลุกขึ้น") เป็นเทพแห่งลม ถือว่าเป็นเทพที่เทพราสร้างขึ้นเป็นองค์แรก พระชายาคือเทพีเตฟนุต มีโอรสธิดาคือเทพเกบ (เทพแห่งดิน) กับเทพีนัต (เทพแห่งฟ้า) ทรงเป็นผู้แยกฟ้าและดินออกจากกัน บางตำนานกล่าวว่าเมื่อเทพรากลับสวรรค์ได้ตั้งให้เทพชูเป็นเทวกษัตริย์ครองโลกอยู่ระยะหนึ่งก่อนจะสละตำแหน่งให้เทพเกบพระโอรส

## อ้างอิง

* ชลิตดา. ตำนานอียิปต์โบราณ. กทม.พิมพ์คำ. 2548

ชู
นู (เทพ)

thumb
นุน () เป็นเทพแห่งน้ำ ได้รับการยกย่องให้เป็นเทพอาวุโส ถือกำเนิดในช่วงสร้างโลก พระชายาคือเทพีนันเน็ท เป็นเทพที่คอยให้คำแนะนำแก่เทพรา ลักษณะเป็นชาย เศียรเป็นกบ แมลงปีกแข็งหรืองูใหญ่ โผล่ขึ้นจากน้ำเพียงเอว ชูพระกรขึ้นเหนือเศียร เป็นเทพในลักธิอ๊อกโดดซึ่งเป็นลักธิที่ชาวอียิปต์นับถือในยุคแรก ทรงเป็นเทพแห่งน้ำในยุคแรกๆด้วย

## อ้างอิง

* 

หมวดหมู่:เทพเจ้าอียิปต์โบราณ
เทฟนุต

thumb
**เทฟนุต** () เป็นเทพีแห่งฝนและความชุ่มชื้น เป็นชายาของเทพชู มีโอรสธิดาคือเทพเกบและเทพีนัต ทรงเป็นดวงตาของสุริยเทพรา ลักษณะเป็นหญิงสาว พระเศียรสวมวงสุริยะหรือหน้ากากสิงโต
## อ้างอิง
* ชลิตดา.ตำนานอียิปต์โบราณ.กทม. พิมพ์คำ. 2548

หมวดหมู่:เทพเจ้าอียิปต์โบราณ
อัลกาฟี

**อัลกาฟี** () เป็นหนังสือรวบรวมฮะดีษของศาสนาอิสลามมัซฮับชีอะหฺรวบรวมโดย อัลกุลัยนีย์ เป็นหนึ่งในสี่หนังสือฮะดีษที่สำคัญ

อัลกาฟีมีฮะดีษครอบคลุมทุกหมวด ทุกวิทยาการอิสลาม ที่รายงานจากบรรดาอิมาม (อ) แบ่งออกเป็นสามส่วนหลัก ๆ คือ อุศูล อัลกาฟี, ฟุรูอฺ อัลกาฟี และเราฏอตุ อัลกาฟี ทั้งสามส่วนมีฮะดีษรวม 16,000 ฮะดีษ ในหมวดหมู่อะกีดะหฺและชะรีอะหฺ

## ผู้รวบรวมอัลกาฟี

ผู้รวบรวมอัลกาฟี มีนามและกิตินามว่า *อัลฮาฟิซ อัลกะบีร อัลมุฮัดดิษ อัลญะลีล อัชเชค อะบูญะอฺฟัร  มุฮัมมัด บิน ยะอฺกูบ บิน อิสฮาก [[อัลกุลัยนีย์]] อัลรอซีย์ อัลบัฆดาดีย์* เกิดฮ.ศ.260 มรณะ ฮ.ศ. 329 เป็นนักวิชาการด้านฟิกหฺ และเป็นมุฮัดดิษ(นักบันทึกและรายงานวจนะบรรดาอิมาม)
 
อัลกุลัยนีมีชีวิตอยู่ในสมัยที่บรรดาตัวแทน(สะฟีร)ของอิมามมะหฺดี (อ) ยังมีชีวิตอยู่ ท่านได้พบปะกับบรรดาสะฟีรที่อาศัยอยู่ในนครบัฆดาด อัลกุลัยนีย์เองก็เคยอาศัยอยู่ที่นั่นเช่นกัน อัลกุลัยนีย์สิ้นชีพในปีเดียวกันกับอะลีย์ บินมุฮัมมัด อัสสะมะรีย์ ตัวแทนคนสุดท้ายของอิมามมะหฺดี (อ)

## หนังสืออัลกาฟี

อัลกาฟีรวบรวมฮะดีษมาจาก บทบันทึกวจนะของบรรดาอิมาม หรือที่เรียกว่า ริซาละหฺ ฮะดีษ ที่รู้จักกันในนาม อัลอุศูล อัลอัรบะอะมิอะหฺ () เป็นบทบันทึกจากบรรดาสาวกและสานุศิษย์ของบรรดาอิมาม (อ) ที่บันทึกไว้ในสมัยของอิมามแต่ละท่าน ที่ตกทอดกันมา ริซาละหฺ เล็ก ๆ เหล่านี้มีค่ายิ่งและเรียกชื่อ ริซาละหฺ ฮะดีษ เหล่านั้นว่า อัศลุ เช่น อัศลุ ของอาดัม บินฮุเซน อันนุคอส อัลกูฟีย์ เป็นต้น

อัลกุลัยนีย์ได้ทุ่มเทความพยายามในการนำ ริซาละหฺ ฮะดีษ หรืออัศลุ ของบรรดาสาวกและสานุศิษย์ของบรรดาอิมามมารวบรวมไว้  ท่านได้เดินทางไปยังบ้านเมืองต่าง ๆ มากมายเพื่อสืบเสาะแสวงหาริซาละหฺเหล่านั้นเพื่อนำมารวมกัน จนเกิดเป็นหนังสืออัลกาฟีขึ้นมา

ฮะดีษต่าง ๆ ในอัลกาฟีมีสะนัด(สายรายงาน)อ้างอิงไปถึงบรรดาอิมาม (อ) และอัลกุลัยนีย์ก็พยายามบอกรายละเอียดของผู้รายงานของแต่ละฮะดีษ ซึ่งเป็นข้อมูลที่สำคัญสำหรับชนรุ่นหลังในการตัดสินความถูกต้องและความน่าเชื่อถือของสายรายงาน อัลกุลัยนีย์ใช้เวลา 20 ปีในการรวบรวมเรียบเรียงอัลกาฟี ซึ่งมี 34 กิตาบ(บท)และ 326 บาบ(หมวด) รวมฮะดีษทั้งสิ้น 16,121 ฮะดีษ

เชคญะอฺฟัร ซุบฮานีย์ ได้ตรวจสอบระดับฮะดีษในอัลกาฟีและแยกแยะไว้ดังนี้ :
:มีฮะดีษศอฮีฮฺ ( ถูกต้อง) 5,072 ฮะดีษ
:มีฮะดีษฮะซัน  ( ดี) 144 ฮะดีษ
:มีฮะดีษมุวัษษัก ( เชื่อได้) 1,118 ฮะดีษ
:มีฮะดีษกอวีย์  ( แข็ง) 302 ฮะดีษ
:มีฮะดีษฎออีฟ ( อ่อนแอ) 9,485 ฮะดีษ

หมวดหมู่:ศาสนาอิสลาม
วิทยาลัยการอาชีพเทิง

__NOTOC__

**วิทยาลัยเทคนิคเทิง** ตั้งอยู่เลขที่ 191 หมู่ 15 ถนนพิศาล ตำบลเวียง อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย (สถาบันการอาชีวศึกษาภาคเหนือ 3) สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ประกาศจัดตั้งเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 ตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 7 บนที่ดินสาธารณประโยชน์ของสภาตำบลเวียงและที่ดินราชพัสดุโรงเรียนเทิง สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ  มีพื้นที่รวม ประมาณ 50 ไร่  สถานศึกษาแห่งนี้จัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นสถานศึกษาอาชีวศึกษาเพื่อผลิตบุคลากรที่มีคุณภาพสู่สังคม  โดยได้รับความช่วยเหลือและสนับสนุนจาก สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในขณะนั้น  ข้าราชการครู  ข้าราชการบำนาญ  ผู้ประกอบการ  หัวหน้าส่วนราชการและประชาชนในพื้นที่ในการประสานงานในการจัดตั้งและสนับสนุนการจัดการเรียนการสอน โดยเปิดสอนในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ  ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง  และหลักสูตรระยะสั้นอื่น ๆ  

## สาขาวิชาที่เปิดสอน
### ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ
;สาขาบริหารธุรกิจ
* การบัญชี
* คอมพิวเตอร์ธุรกิจ

;สาขาช่างอุตสาหกรรม
* สาขาช่างยนต์
* สาขาช่างก่อสร้าง
* สาขาช่างไฟฟ้ากำลัง
* สาขาช่างอิเล็กทรอนิกส์
* สาขาช่างกลโรงงาน
* สาขาช่างเชื่อมโลหะ

### ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง
;สาขาบริหารธุรกิจ
* การบัญชี
* เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร

;สาขาช่างอุตสาหกรรม
* สาขาช่างยนต์
* สาขาช่างไฟฟ้ากำลัง
* สาขาช่างอิเล็กทรอนิกส์

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Tice 001.jpg|
ไฟล์:Tice 002.jpg|
ไฟล์:Tice 003.jpg|
ไฟล์:Tice 004.jpg|
ไฟล์:Tice 006.jpg|
ไฟล์:Tice 007.jpg|
ไฟล์:Tice 008.jpg|
ไฟล์:Tice 009.jpg|
ไฟล์:Tice 010.jpg|
ไฟล์:Tice 011.jpg|
ไฟล์:Tice 012.jpg|
ไฟล์:Tice 013.jpg|


## แหล่งข้อมูลอื่น
* วิทยาลัยเทคนิคเทิง 

เทิง
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอเทิง
ภูมิพล (แก้ความกำกวม)

**ภูมิพล** เป็นสร้อยพระนามของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร หรือในหลวงรัชกาลที่ 9 ซึ่งหน่วยงานต่าง ๆ ได้นำมาใช้ตั้งชื่อสถานที่ สิ่งก่อสร้าง และพรรณไม้ชนิดต่าง ๆ เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระองค์ดังนี้
* โรงพยาบาลภูมิพลอดุลยเดช
* มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช ชื่อเดิม *มหาวิทยาลัยภูมิพล*
* เขื่อนภูมิพล หรือเขื่อนยันฮี
* สะพานภูมิพล หรือสะพานวงแหวนอุตสาหกรรม
* ทุนภูมิพล
* ทิวลิปคิงภูมิพล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
บ้านทับหลี

400px|thumb|right|ชื่อป้ายแสดงเขตชุมชนหมู่บ้านทับหลี

**บ้านทับหลี** แต่เดิมเป็นที่รกร้างว่างเปล่าเป็นเส้นทางผ่านระหว่างบ้านปลายคลองวันกับบ้านสองพี่น้อง ลักษณะเป็นที่ลาดเชิงเขา โดยคำว่า" ทับหลี"   น่าจะมีที่มาจากการที่รัชกาลที่ 6 เสด็จโดยขบวนช้างจาก จ.ชุมพร มาประทับร้อนที่พลับพลาบกอินทนิน และประทับแรมที่พลับพลาทับหลีสุริยวงศ์  

ซึ่งคำว่า "ทับ" น่าจะมาจากคำว่า "ที่ประทับ" ตรงกับภาษาถิ่นใต้ที่ค้นหาของป่าทำเป็นที่พักชั่วคราวในป่า เพื่อรวบรวมของป่าที่หาได้หุงหาอาหารและพักแรมคืนเรียกว่า "สร้างทับ" ส่วนคำว่า "หลี" น่าจะมาจากชื่อของ  คุณหลี สุริยวงศ์ ที่เป็นผู้สร้างพลับพลาที่ประทับแรมในครั้งนั้น   โดยสะสมทรัพย์ให้พระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี สมุหเทศาบาล ผู้สำเร็จราชการ จังหวัดภูเก็ต สร้าง เพื่อรับเสด็จ รัชกาลที่ 6

ซึ่งในหมู่บ้านมีการทำ ซาลาเปาทับหลี  เป็นสินค้าโอทอปของหมู่บ้าน  มีอาณาเขตติดต่อกับชายแดนพม่า โดยมี แม่น้ำกระบุรี เป็นเส้นแบ่งดินแดน และมีส่วนมี่แคบที่สุดของแหลมมลายู ซึ่งเรียกกันว่า คอคอดกระ หรือ กิ่วกระ 

โดยในทุก ๆ ปี จะมีงานเสด็จพระแข่งเรือ และมีการ ร้องเพลงเรือ ซึ่งถือเป็นงานประจำปีของชาวบ้านในชุมชนทับหลี

## อ้างอิง

* รายงาน เรื่องชื่อบ้านนาเมือง โดย นิศากร คงรัตน์ โรงเรียนปากจั่นวิทยา อ.กระบุรี จ.ระนอง 

ทับหลี
ทับหลี
หมวดหมู่:อำเภอกระบุรี
ซาลาเปาทับหลี

250px|thumb|right|ซาลาเปาทับหลี

**ซาลาเปาทับหลี** เป็นชื่อแฟรนไชส์ซาลาเปา เป็นส่วนหนึ่งของโครงการสินค้าจากโครงการหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ ของ บ้านทับหลี ตำบลมะมุ อำเภอกระบุรี จังหวัดระนอง 

## ประวัติ
ในปี 2495 ได้เกิดไฟไหม้ครั้งใหญ่ในตลาดท่าข้าม ร้านค้าของนายยกกว้างถูกไฟไหม้หมดเนื้อหมดตัว จึงเดินทางกลับบ้านมาอาศัยอยู่กับครอบครัวดั้งเดิมและเริ่มทำซาลาเปาขายช่วยเหลือครอบครัว ได้ถ่ายทอดวิธีทำซาลาเปา ให้นายไฮ้กว้าง และ นาย ฮ่อกว้าง ฮั่นบุญศรี น้องชาย ได้ดำเนินกิจการสืบทอดกันมาจนถึงปัจจุบัน โดยคุณนิตยา งั่นบุญศรี ลูกสาวของนายอุ่ยกว้าง งั่นบุญศรี เป็นผู้ดำเนินกิจการต่อ นับว่าเป็นภูมิปัญญาของบ้านทับหลี ที่ได้สืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น เป็นระยะเวลากว่า 50 ปี และได้ถ่ายทอดไปยังคนในหมู่บ้าน ทำให้ปัจจุบันสองข้างทางถนนในหมู่บ้านจะมีร้านจำหน่ายซาลาเปาทับหลี สองข้างถนน กว่า 1 กม. จำนวน 48 ร้าน ซึ่งแต่ละร้านมีคุณภาพ รสชาติใกล้เคียงกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ธุรกิจอาหาร
หมวดหมู่:เศรษฐกิจของจังหวัดระนอง
หมวดหมู่:ตราสินค้าไทย
หมวดหมู่:อำเภอกระบุรี
อักษรม้ง

**อักษรม้ง** หรือ **พ่าเฮ่าม้อง** (RPA: *Phaj hauj Hmoob* , พ่าเฮ่า:  ) ประดิษฐ์เมื่อ พ.ศ. 2502 โดย ชอง ลือ ยัง นักวรรณคดีม้งที่อยู่ทางภาคเหนือของลาวใกล้กับเวียดนาม ชางเชื่อว่าอักษรถูกส่งผ่านมายังเขาจากพระเจ้า เขาพยายามฟื้นฟูวัฒนธรรมม้ง แต่ถูกฝ่ายรัฐบาลลอบฆ่าเพราะหวั่นเกรงอิทธิพลของเขาที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เขาออกแบบอักษรสำหรับภาษาขมุด้วยแต่สาบสูญไป อักษรนี้เขียนสระก่อนพยัญชนะแต่ออกเสียงพยัญชนะก่อน มีเสียงวรรณยุกต์ 8 เสียง ชาวม้งที่ใช้อักษรนี้มีน้อย โดยมากเป็นกลุ่มชาตินิยมเพราะอักษรนี้ประดิษฐ์โดยชาวม้งเอง

อักษรอื่นที่ใช้เขียนภาษาม้งได้แก่อักษรพอลลาร์ด แม้วในจีน ในประเทศไทยใช้อักษรไทย ในช่วง พ.ศ. 2523 – 2533 มีการประดิษฐ์อักษรอื่นๆอีก เช่น เตาว์ ปาย ตวบ ที่มีลักษณะผสมระหว่างอักษรไทยกับอักษรจีน และอักษรไอโอโล ปัจจุบันชาวม้งส่วนใหญ่เขียนภาษาของตนด้วยอักษรละตินดัดแปลงที่ประดิษฐ์โดย มิชชันนารี วิลเลียม สมอลเลย์ เมื่อ พ.ศ. 2493 ซึ่งการเขียนแบบนี้กำหนดเสียงวรรณยุกต์ด้วยพยัญชนะท้าย

## อักขรวิธี
วิธีเขียนภาษาม้งด้วยอักษรม้ง เขียนจากซ้ายไปขวา แต่อักขรวิธีต่างจากภาษาอื่น ๆ คือ เขียนสระขึ้นก่อน เขียนวรรณยุกต์ แล้วจึงเขียนพยัญชนะต้นตามหลัง ถ้าไม่ใส่พยัญชนะต้น จะถือว่าสะกดด้วย k (ก) และตามปกติจะเว้นวรรคทุกคำหรือพยางค์ นอกจากนี้ อักษรม้งมีตัวเลขและเครื่องหมายวรรคตอนเป็นของตัวเอง

สระหนึ่งเสียงมีได้สองรูป ซึ่งมีพื้นเสียงวรรณยุกต์ต่างกัน การเติมเครื่องหมายเสริมบนสระจะทำให้วรรณยุกต์เปลี่ยนไป ในขณะที่พยัญชนะหลายเสียงใช้รูปเดียวกัน การเติมเครื่องหมายเสริมบนพยัญชนะจะทำให้ออกเสียงต่างกัน แต่หากพิจารณาพยัญชนะและสระทั้งหมดที่เติมเครื่องหมายเสริม จะพบว่าไม่ได้เรียงลำดับตามฐานกรณ์แต่อย่างใด ผู้ที่ศึกษาหรือใช้ต้องอาศัยความจำเป็นหลัก

### สระ

ระบบ สระ ของ ภาษาม้งขาว และ ภาษาม้งเขียว มีสีในตาราง

### พยัญชนะ

### เครื่องหมายประกอบอักษร

## เครื่องหมายวรรคตอน

## ตัวเลข
จำนวนค่ามากเขียนได้สองแบบ, ใช้ 0–9  เช่น, 57023 เขียนได้ว่า  (ห้า-เจ็ด-ศูนย์-สอง-สาม), และสามารถเขียนได้ว่า  (ห้าสิบ-เจ็ด พัน-ยี่สิบ-สาม).

### ค่าประจำตำแหน่ง

### ตัวดำเนินการคำนวณ

## ยูนิโคด

อักษรม้งถูกเพิ่มเข้าไปในยูนิโคดเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2014 ในรุ่นที่ 7.0.

บล็อกยูนิโคดของพ่าเฮ่าม้องอยู่ที่ U+16B00-U+16B8F:

## ฟอนต์
ปัจจุบัน ยูนิโคดพ่าเฮ่าม้งสนับสนุนเฉพาะใน:
* Noto Sans Pahawh Hmong (direct download link), a font made by Google
* Pahawh Unicode (direct download link), Google Drive

## อ้างอิง

*Ratliff, Martha. 1996. "The Pahawh Hmong Script," in *[[The World's Writing Systems]]*, edited by Peter T. Daniels and Bright, William. University of Oxford Press: New York, NY, pp.&nbsp;619–624.
*Rogers, Henry. 2005. *Writing Systems: A Linguistic Approach*. Blackwell Publishing. pp.&nbsp;260–262.
*Smalley, William Allen, Chia Koua Vang (*Txiaj Kuam Vaj* 𖬔𖬲𖬯𖬵 𖬐𖬰 𖬖𖬲𖬜 35px), and Gnia Yee Yang (*Nyiaj Yig Yaj* 𖬔𖬲𖬮𖬵 𖬃𖬶𖬤 𖬖𖬲𖬤35px). 1990. *Mother of Writing: The Origin and Development of a Hmong Messianic Script*. University of Chicago Press: Chicago.

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Omniglot Pahawh Hmong Alphabet
*http://pahawh.org/ The Pahawh Hmong Platform
*https://wiki.liamscode.net/unicode/block.php?n=Pahawh%20Hmong  Pahawh Hmong Unicode Block
*https://symbl.cc/en/unicode/blocks/pahawh-hmong/ Pahawh Hmong
*http://pahawh.org/kbm/  Pahawh Hmong Semi-Keyboard
*https://drive.google.com/file/d/1rP6wfm7tHsoAkzFPUomTydFr9RXy5uzm/view Pahawh/Romanized PDF

ม้ง
กรวยบ้าน

**กรวยบ้าน** (หรือเรียกเพียง **กรวย**) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Horsfieldia irya* (Gaertn.) Warb. เป็นไม้ต้นชนิดหนึ่ง ใบ เรียงเวียนสลับ เป็นมัน ใบเดี่ยว คล้ายใบจำปีแต่เรียวและนิ่มกว่า ดอกช่อ ออกเป็นช่อแยกแขนงตามง่ามใบ ออกชิดกันแน่นเป็นกลุ่ม ๆตามแขนงช่อดอก แยกเพศ อยู่ร่วมต้น มีขน ช่อดอกเพศผู้แตกแขนงแผ่กว้างกว่าดอกเพศเมีย วงกลีบรวมส่วนบนแยกเป็น 2 กลีบ ดอกเพศผู้มีเกสรเพศผู้ 6 - 10 อัน ดอกเพศเมียใหญ่กว่าเพศผู้ ดอกมีจำนวนมากและขนาดเล็ก สีเหลือง กลิ่นหอม ผล รูปทรงกลม มีเนื้อเป็นพวงคล้ายมะไฟ พวงละ 2 - 5 ผล ผนังผลหนา สุกสีส้ม เมล็ดแข็ง ใหญ่ สีน้ำตาลเข้ม เนื้อหุ้มเมล็ด สีแดงอมส้ม ขยายพันธุ์โดยเพาะเมล็ด

ประโยชน์ของกรวยบ้านมีมากมาย เนื้อไม้ใช้ก่อสร้างภายใน ผล เป็นอาหารสัตว์ป่า น้ำจากยางเปลือกต้มกลั้วคอ แก้เจ็บคอ ถิ่นกำเนิด พบที่ศรีลังกา หมู่เกาะอันดามัน พม่า ภูมิภาคอินโดจีน และภูมิภาคมาเลเซีย มักขึ้นตามฝั่งน้ำลำคลอง

## ดูเพิ่ม
* กรวยป่า (*Casearia grewiifolia*)

## อ้างอิง
* ข้อมูลต้นกรวย"พรรณไม้งามวังตะไคร้" 
* บัวกันต์ วิลามาศ **สารานุกรมพืช.** สำนักพิมพ์ปิรามิด. กรุงเทพมหานคร

หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:วงศ์จันทน์เทศ
หมวดหมู่:สมุนไพร
อักษรทิฟินาค

**อักษรทิฟินาค** (64px|ⵜⵉⴼⵉⵏⴰⵖ, Tifinaɣ *Tifinagh*) พัฒนามาจากอักษรเบอร์เบอร์โบราณ คำว่า “ทิฟินาค” หมายถึงอักษรฟินิเชีย หรืออาจมาจากภาษากรีก “pínaks” หมายถึง การเขียนป้าย อักษรนี้ใช้ในการเขียนบันทึกส่วนตัว จดหมายและการประดับตกแต่ง ส่วนเอกสารในระดับสาธารณะใช้อักษรอาหรับ นักเรียนระดับประถมศึกษาในโมร็อกโกต้องเรียนภาษาทามาไซต์ด้วยอักษรชนิดนี้ตั้งแต่ เดือนกันยายน พ.ศ. 2546

## ใช้เขียน
* ภาษาตระกูลเบอร์เบอร์ เช่นภาษาทามาไซต์ ภาษาทามาเช็ก ภาษาอมาไซต์ ซึ่งมีผู้พูดในโมร็อกโก ไนเจอร์ มาลี บูร์กินาฟาโซ แอลจีเรีย และลิเบีย

## ยูนิโคด

## อ้างอิง
*  อักษรทิฟินาค

ทิฟินาค
ชุดตัวอักษรอิสมาน

thumb|เครื่องพิมพ์ดีดที่มีอักษรอิสมานจาก
**ชุดตัวอักษรอิสมาน** () มีอีกชื่อว่า **ฟาร์ซอมาลี** (, "ระบบการเขียนโซมาลี") และในภาษาอาหรับว่า **อัลกิตาบะฮ์ อัลอุษมานียะฮ์** (; "ระบบการเขียนอุษมาน") เป็นอักษรที่ประดิษฐ์ขึ้นในช่วง ค.ศ. 1920 ถึง 1922 โดยอิสมาน ยูซุฟ เคนาดีด () โอรสในสุลต่านยูซุฟ อาลี เคนาดีด และพระอนุชาในสุลต่านอาลี ยูซุฟ เคนาดีด แห่งรัฐสุลต่านฮอบยอ เพื่อใช้เขียนภาษาโซมาลี

## ประวัติ
[thumb|[อิสมาน ยูซุฟ เคนาดีด]]
ในขณะที่อักษรอิสมานได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางพอสมควรในประเทศโซมาเลีย และมีการผลิตวรรณกรรมจำนวนมากอย่างรวดเร็ว แต่เป็นเรื่องยากที่อักษรนี้จะแพร่หลายในหมู่ประชากร เนืองจากการแข่งขันที่รุนแรงกับอักษรอาหรับที่ดำรงมาอย่างยาวนาน กับชุดตัวอักษรละตินโซมาลีที่เกิดขึ้นใหม่ ได้รับการพัฒนาโดยนักวิชาการภาษาโซมาลีชั้นนำ เช่น Musa Haji Ismail Galal, B. W. Andrzejewski และ Shire Jama Ahmed 

เมื่อความรู้สึกชาตินิยมเพิ่มมากขึ้น และเนื่องจากภาษาโซมาเลียสูญเสียอักษรโบราณไปนานแล้ว การนำระบบการเขียนที่เป็นที่ยอมรับในระดับสากลมาปรับใช้สำหรับภาษาโซมาลีกลายเป็นประเด็นสำคัญของการสนทนา หลังเป็นเอกราช การพูดคุยในเรื่องนี้ไม่ค่อยมีความก้าวหน้า เนื่องมีความเห็นต่างกันว่าควรใช้อักษรอาหรับหรืออักษรละตินในการเขียนภาษานี้

เนื่องด้วยความเรียบง่ายของอักษรละติน การรองรับเสียงในภาษานี้ทั้งหมด และการมีอยู่ของเครื่องจักรและเครื่องพิมพ์ดีดที่ออกแบบมาเพื่อการใช้งานอย่างกว้างขวาง ทำให้ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1972 ประธานาธิบดีมาฮัมเหม็ด ซิยาด บาร์รี ต้องการให้ใช้อักษรละตินในการเขียนภาษาโซมาลีแทนอักษรอาหรับหรืออิสมาน
thumb|ระบบการเขียนอักษรอิสมานสำหรับภาษา

## รายละเอียด
อักษรอิสมานเขียนและอ่านจากซ้ายไปขวา ชื่อตัวอักษรอิงมาจากชื่ออักษรในอักษรอาหรับ และสระยาว *uu* และ *ii* แทนที่ด้วยอักษร *waaw* และ *yaa* ตามลำดับ

### อักษร

### ตัวเลข

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Osmanya, Borama, Wadaad's writing and the Somali language
* ''Afkeenna iyo fartiisa'' – หนังสือที่ใช้อักษรอิสมาน
* Somali Native Alphabet
* The report of the Somali Language Committee
* Unicode assignments for Osmanya characters
* Osmanya Unicode Fonts
* Osmanya online keyboard - Lexilogos
* Somali Osmaniya Transliterator

อิสมาน
อักษรเปอร์มิกโบราณ

**อักษรเปอร์มิกโบราณ** (Old Permic alphabet) ประดิษฐ์ขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 1900 โดยมิชชันนารีชาวรัสเซีย นักบุญสตีเฟนแห่งเปริ์ม (1916 – 1938) ได้รูปแบบจากอักษรกรีกและอักษรซีริลลิก แต่อักษรส่วนมากได้รูปแบบมาจากสัญลักษณ์ในศาสนาโกมี อักษรนี้ใช้นานราว 300 ปี จนถึงราว พ.ศ. 2200 
## ใช้เขียน
* ภาษาโกมี ซึ่งเป็นภาษาตระกูลอูราลลิก มีผู้พูดราว 360,000 คน ในสาธารณรัฐโกมี อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัสเซีย ปัจจุบันภาษาโกมีเขียนด้วยอักษรซีริลลิก
## อ้างอิง
*  อักษรเปอร์มิกโบราณ  

ปเอร์มิกโบราณ
คัมภีร์สาวหยก

**คัมภีร์สาวหยก** หรือ **วิชาดรุณีหยก** หรือ **วิชาสตรีหยก** หรือ **คัมภีร์สุรางคนางค์ใจพิสุทธิ์** (; ) เป็นสุดยอดวิชาของสำนักสุสานโบราณในนิยายกำลังภายในชุดมังกรหยกของกิมย้ง

ลิ้มเซียวเอ็งเป็นผู้คิดค้นวิทยายุทธนี้เพื่อใช้สยบวิชาของสำนักช่วนจินก่า แต่กระนั้นก็เป็นยอดวิชาที่หาได้ยาก วิชานี้ต้องฝึกสองคนเพื่อป้องกันธาตุไฟแทรก ลี้มกโช้วต้องการครอบครองวิชาชุดนี้มากจึงพยายามที่จะลอบเข้าสุสานโบราณหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ และต่อมาเอี้ยก่วยและเซียวเหล่งนึ่งก็ฝึกวิชานี้จนสำเร้จ

หมวดหมู่:วิทยายุทธในนิยายกำลังภายใน
หมวดหมู่:มังกรหยก
เทศบาลเมืองตะกั่วป่า

**เทศบาลเมืองตะกั่วป่า** เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นระดับเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะกั่วป่าทั้งตำบล

## ประวัติ
เทศบาลเมืองตะกั่วป่าจัดตั้งตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองตะกั่วป่าเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2480 โดยให้ยกฐานะบางส่วนของตำบลตลาดเหนือ ตำบลตลาดใต้ และตำบลย่านยาว อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา ให้มีฐานะเป็นเทศบาลเมือง

ในปี พ.ศ. 2535–2537 เทศบาลเมืองตะกั่วป่าได้ดำเนินงานด้านการพัฒนาชุมชนในเขตเทศบาล ตามนโยบายของกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ได้จัดแบ่งเขตชุมชนย่อยออกเป็นชุมชนเมืองจำนวน 6 ชุมชน คือ 

* ชุมชนเสนาราษฎร์
* ชุมชนบ้านย่านยาว
* ชุมชนศรีเมือง
* ชุมชนบางมรา-ตอตั้ง
* ชุมชนราษฎร์บำรุง
* ชุมชนตลาดใหญ่

ต่อมาได้จัดตั้งเพิ่มอีก 1 ชุมชนเมืองในปี พ.ศ. 2547 คือ ชุมชนเสนานุชรังสรรค์

## สัญลักษณ์
เทศบาลเมืองตะกั่วป่ามีดวงตราสัญลักษณ์เป็นรูป พระนารายณ์ เป็นเทพเจ้าสูงสุดในศาสนาพราหมณ์ สีผิวคล้ำ มีสี่กร ทรงถือสังข์ จักร คทา และดอกบัว

สันนิษฐานว่าชาวอินเดียเป็นผู้นำวัฒนธรรมและศิลปกรรมอินเดียมาเผยแพร่ทางตะวันออก เล่ากันว่า พม่าเคยลักพาเทวรูปพระนารายณ์ซึ่งแกะสลักด้วยหินซิสต์พิงอยู่ใต้ต้นตะแบกตรงปากเวียง แต่ไม่สำเร็จเพราะเกิดพายุและฝนตกหนัก เลยต้องนำมาคืนโดยทิ้งไว้ที่ริมฝั่ง และเมื่อมุงหลังคาก็เกืดมีพายุ ฝนตกน้ำท่วมจึงต้องวางเทวรูปไว้กลางแจ้ง ด้วยความศักดิ์สิทธิ์ดังกล่าว เทศบาลเมืองตะกั่วป่าจึงนำมาเป็นตราสัญลักษณ์ประจำเทศบาล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เทศบาลเมืองตะกั่วป่า
* http://www.kuapa.com

หมวดหมู่:เทศบาลเมือง
หมวดหมู่:เทศบาลในจังหวัดพังงา
หมวดหมู่:อำเภอตะกั่วป่า
คิงส์ตัน

**คิงส์ตัน** หรือ **คิงสตัน** (Kingston) อาจหมายถึง

; เมือง
* คิงส์ตัน เมืองหลวงของประเทศจาเมกา
* คิงส์ตัน เมืองหลวงของเกาะนอร์ฟอล์ก

; บุคคล
* ฌอน คิงสตัน - ศิลปินนักร้องนักแต่งเพลง
* แมกซีน ฮอง คิงส์ตัน - นักเขียนอเมริกันจีน
* โคฟี คิงส์ตัน - นักมวยปล้ำ

; อื่นๆ
* คิงส์ตันเทคโนโลยี - บริษัทผู้ผลิตหน่วยความจำคอมพิวเตอร์
* คิงส์ตันคอมมิวนิเคชัน
* เอชเอ็มเอสคิงส์ตัน
แบล็คเบิร์น บัคคาเนียร์

แบล็คเบิร์น บัคคาเนียร์|thumb|250px|right

**แบล็คเบิร์น บัคคาเนียร์** () เดิมคือฮ็อคเกอร์ซิดเดลีย์ บัคคาเนียร์ เป็นเครื่องบินเจ๊ตโจมตีและตรวจการณ์ เครื่องต้นแบบเริ่มบินเป็นเครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1958 เป็นเครื่องบินเจ๊ตโจมตีของอังกฤษที่ใช้ปฏิบัติการรบทางยุทธวิธีที่มีขีดความสามารถในการบินต่ำได้ดีเพื่อหลบหลีกเรดาร์ของศัตรู บัคคาเนียร์เริ่มประจำการในกองทัพอังกฤษในปี ค.ศ. 1963

## ข้อมูลจำเพาะ
* **ผู้สร้าง** บริษัท ฮ็อคเกอร์ ชิดเดลี่ย์ เอวิเอชั่น (อังกฤษ)
* **ประเภท** เจ๊ตโจมตีและตรวจการณ์ 2 ที่นั่ง ประจำเรือบรรทุกอากาศยาน
* **เครื่องยนต์** เทอร์โบแฟน รอลส์-รอยซ์ อาร์บี 168-1 เอ สเปย์ หมายเลข 101 ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 5,035 กิโลกรัม จำนวน 2 เครื่อง
* **กางปีก** 13.41 เมตร
* **ยาว** 19.33 เมตร
* **สูง** 4.95 เมตร
* **พื้นที่ปีก** 47.82 ตารางเมตร
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ** 20,865-25,400 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด** 28,123 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วสูงสุด** .85 มัค ที่ระยะสูง 61 เมตร
* **พิสัยบินโจมตี** 3,700 กิโลเมตร
* **เพดานบิน** 12,200 เมตร
* **บินทน** 9 ชั่วโมง เมื่อเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศ 2 ครั้ง
* **อาวุธ** ลูกระเบิดขนาด 1,000 ปอนด์ 4 ลูก ในห้องเก็บอาวุธภายในลำตัว
** อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้น เอชเอสดี/แมทรา มาร์เดล จำนวน 3 นัด 

## อ้างอิง

* 

หมวดหมู่:เครื่องบินโจมตี
หมวดหมู่:อากาศยานบนเรือบรรทุกเครื่องบิน
หมวดหมู่:อากาศยานไอพ่นสองเครื่องยนต์
เศรษฐีเงินล้าน

**เศรษฐีเงินล้าน** ()  เป็นบุคคลที่มีมูลค่าทรัพย์สินสุทธิหรือความมั่งคั่งเท่ากับหรือมากกว่าหนึ่งล้านหน่วยสกุลเงิน ซึ่งระดับของความมีหน้ามีตาที่เกี่ยวข้องกับการเป็นเศรษฐีเงินล้านนั้นจะขึ้นอยู่กับสกุลเงินนั้น ๆ

สกุลเงินประจำชาติหลายสกุลมีหรือเคยมีมูลค่าต่อหน่วยต่ำในหลายช่วงเวลา ซึ่งมักเป็นผลมาจากเงินเฟ้อในอดีต การเป็นเศรษฐีเงินล้านในสกุลเงินเหล่านั้นจึงทำได้ง่ายกว่าและมีความสำคัญน้อยกว่า ตัวอย่างเช่น เศรษฐีเงินล้านในสกุลเงินท้องถิ่นของฮ่องกงหรือไต้หวัน อาจเป็นเพียงผู้ที่มีฐานะปานกลางหรืออาจจะมั่งคั่งน้อยกว่าค่าเฉลี่ยด้วยซ้ำ ส่วนเศรษฐีเงินล้านในซิมบับเวใน ค.ศ. 2007 อาจจัดว่าเป็นผู้ที่ยากจนอย่างยิ่ง ด้วยเหตุนี้ คำว่า 'เศรษฐีเงินล้าน' โดยทั่วไปจึงหมายถึงผู้ที่มีสินทรัพย์รวมอย่างน้อยหนึ่งล้านหน่วยในสกุลเงินที่มีมูลค่าสูง เช่น ดอลลาร์สหรัฐ, ยูโร หรือปอนด์สเตอร์ลิง

ณ สิ้น ค.ศ. 2011 มีบุคคลที่มีสินทรัพย์ทางการเงินสูง (HNWIs) ประมาณ 5.1 ล้านคนในสหรัฐอเมริกา ในขณะเดียวกันก็มีเศรษฐีเงินล้าน 11 ล้านคน จากครัวเรือนระดับเศรษฐีเงินล้านทั้งหมด 3.5 ล้านครัวเรือน ซึ่งรวมถึงบุคคลที่มีสินทรัพย์ทางการเงินสูง 5.1 ล้านคนเหล่านั้นด้วย ในประเทศที่ใช้ระบบการนับเลขแบบมาตราส่วนระยะสั้น มหาเศรษฐีพันล้านคือผู้ที่มีทรัพย์สินอย่างน้อยหนึ่งพันเท่าของหนึ่งล้านดอลลาร์ ยูโร หรือปอนด์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การกระจายความมั่งคั่ง
พิณ (เครื่องดนตรีพื้นบ้านอีสาน)

thumb|250px|พิณ (ซุง, อีเต็ง) ชนิดสามสาย
**พิณ** เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องดีดแบบหนึ่ง มีหลายชนิดแตกต่างตามท้องที่ ในภาคอีสานของประเทศไทย พิณอาจมีชื่อเรียกแตกต่างกันไปตามท้องถิ่น เช่น "ซุง" หรือ "เต่ง" และมีลักษณะคล้าย "ซึง" ของภาคเหนือ หรือมีรูปร่างคล้ายกีตาร์แต่มีขนาดเล็กกว่า จัดเป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสาย โดยทั่วไปมี 3 สาย ในบางท้องถิ่นอาจมี 2 หรือ 4 สาย บรรเลงโดยการดีดด้วยวัสดุทีเป็นแผ่นบาง เช่นไม้ไผ่เหลา หรืออาจใช้ปิ้กกีตาร์ดีดก็ได้ สมัยก่อนจะเล่นเครื่องเดียวเพื่อเกี้ยวสาว ปัจจุบันมักใช้บรรเลงในวงดนตรีโปงลาง วงดนตรีลำซิ่ง หรือวงดนตรีลูกทุ่งลายเดี่ยวพิณได้แก่1.ลายปู่ป๋าหลาน (ทองใส ทับถนน) 2.ลายสุดสะแนน (ทางสร้อย)

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ฮาร์ป

หมวดหมู่:เครื่องดนตรีไทยภาคอีสาน
หมวดหมู่:กีตาร์
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของไทย
ทรงลูกบาศก์

thumb|ทรงลูกบาศก์
**ทรงลูกบาศก์** () เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่ประกอบด้วยหน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสทั้ง 6 หน้า โดยแต่ละจุดยอด (vertex) จะล้อมรอบด้วยหน้ารูปสี่เหลี่ยมเป็นจำนวน 3 หน้าทุกจุด ทรงนี้มี 8 จุดยอดมุม 12 ขอบ และเป็นหนึ่งในทรงตันเพลโต (Platonic solid) ทรงลูกบาศก์เป็นทรงหลายหน้าที่คู่กันกับทรงแปดหน้า มีสมมาตรแบบทรงลูกบาศก์ (หรือเรียกว่าสมมาตรแบบทรงแปดหน้า Oh) ทรงลูกบาศก์คือรูปทรงไฮเพอร์คิวบ์ (hypercube) ที่อยู่บนสามมิติ

ทรงลูกบาศก์สามารถเรียกได้ในชื่ออื่น ๆ เช่น *ทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส, [[ปริซึม]]สี่เหลี่ยมจัตุรัส, [[ทรงหกหน้า]]ปรกติ (regular hexahedron), [[เทรปโซฮีดรอน]]สามเหลี่ยม (trigonal trapezohedron)* เป็นต้น

## พิกัดคาร์ทีเซียน
สำหรับทรงลูกบาศก์ที่มีจุดศูนย์กลางอยู่ที่จุดกำเนิด โดยขอบทั้งหมดขนานกับแกนและมีความยาวด้านละ 2 หน่วย พิกัดคาร์ทีเซียนของจุดยอดทั้งหมดคือ
::(±1, ±1, ±1)
ซึ่งเนื้อในของทรงลูกบาศก์ประกอบด้วยจุดทุกจุด (*x*0, *x*1, *x*2) ที่ −1 i < 1

## สูตรคำนวณ
สำหรับทรงลูกบาศก์ที่มีด้านยาวด้านละ *a* หน่วย

และเนื่องจากปริมาตรของทรงลูกบาศก์มีค่าเท่ากับกำลังสามของด้านหนึ่งด้าน *a*×*a*×*a* ดังนั้นค่ากำลังสามของจำนวนใด ๆ จึงถูกเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า *cube* ในภาษาอังกฤษ ทำนองเดียวกับ *square* ที่ใช้เรียกแทนกำลังสอง

ทรงลูกบาศก์เป็นทรงสี่เหลี่ยมมุมฉากที่มีปริมาตรมากที่สุด เมื่อเทียบกับทรงสี่เหลี่ยมมุมฉากอื่น ๆ ที่มีพื้นที่ผิวเท่ากัน หรือเมื่อมีความยาวของด้านรวมทั้งหมดเท่ากัน (กว้าง+ยาว+สูง)

## ดูเพิ่ม
* ลูกเต๋า
* ทรงสี่เหลี่ยมมุมฉาก (cuboid)
* ทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน (rhombohedron)

หมวดหมู่:ทรงหลายหน้า
หมวดหมู่:ทรงหลายหน้าปรกติ
หมวดหมู่:พริสมาทอยด์
หมวดหมู่:ทรงตันเพลโต
นิวสวีเดน

**นิวสวีเดน** (, , ) เป็นสถานที่ตั้งรกรากของชาวสวีเดน ใกล้แม่น้ำเดลาแวร์ใน ชายฝั่งแอตแลนติกกลางของ อเมริกาเหนือ  มีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ฟอร์ตคริสเตียน ปัจจุบันนี้คือ วิลมิงตัน เดลาแวร์ และในปัจจุบันรวมส่วนของ รัฐนิวเจอร์ซีย์ และรัฐเพนซิลเวเนีย จัดตั้งเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2181

หมวดหมู่:สหรัฐอเมริกา
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของสวีเดน‎
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในทวีปอเมริกาเหนือ
อ่าวเดลาแวร์

300px|right|thumb|อ่าวเดลาแวร์
**อ่าวเดลาแวร์** คืออ่าวที่ใหญ่ของมหาสมุทรแอตแลนติก อยู่ที่ปากแม่น้ำเดลาแวร์ของสหรัฐอเมริกา ติดกับรัฐนิวเจอร์ซีย์ ทางเหนือ และรัฐเดลาแวร์ทางใต้

ด
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในรัฐเดลาแวร์
หมวดหมู่:อ่าวในมหาสมุทรแอตแลนติก
สุหนัต

**คีตาน** (; ) คนไทยมักเรียกว่า **สุหนัต** (สุ-หนัด) หมายถึง พิธีการขริบหนังหุ้มปลายตามข้อกำหนดในศาสนายูดาห์และศาสนาอิสลาม คำว่า สุหนัต มาจากคำว่า "ซูนัต" ในภาษามลายู ซึ่งมาจากคำว่า "ซุนนะฮ์" ในภาษาอาหรับ ซึ่งหมายถึงแบบแผนการปฏิบัติของนบีมุฮัมมัด พิธีสุหนัตเกิดขึ้นครั้งแรกในศาสนายูดาห์ ซึ่งเริ่มทำพิธีนี้ครั้งแรกในสมัยของอับราฮัม

การเรียกว่า "เข้าสุนัต" มาจากวลี "มาซุก ญาวี" หรือ "มะโซะยาวี" (แปลว่า เข้าญาวี) ในภาษามลายู หมายถึง เข้า (ศาสนาของ) คนญาวี (มลายูมุสลิม) ด้วยการขริบหนังที่ปลายอวัยวะเพศ

การขริบหนังองคชาตเป็นประเพณีของชาวยิว ชาวมุสลิม และคริสต์ศาสนิกชนบางนิกาย เช่นเดียวกับเผ่าหลายเผ่าในแอฟริกา ผู้ที่นับถือศาสนาอื่นนิยมขริบเนื่องจากเหตุผลทางสุขภาพ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การขริบหนังหุ้มปลายองคชาต
หมวดหมู่:พิธีกรรมในศาสนายูดาห์
หมวดหมู่:พิธีกรรมในศาสนาอิสลาม
เส้นผ่านศูนย์กลาง

thumb|right|เส้นผ่านศูนย์กลาง (Diameter)
**เส้นผ่านศูนย์กลาง** (อังกฤษ: diameter) คือเส้นตรงซึ่งลากผ่านจุดศูนย์กลางของรูปวงกลมไปบรรจบกับเส้นรอบวงทั้งสองข้าง ซึ่งรูปวงกลมนั้นอาจมาจากหน้าตัดของทรงกระบอก ทรงกรวย หรือทรงกลมก็ได้ เส้นผ่านศูนย์กลางมีความยาวเป็นสองเท่าของเส้นรัศมี เป็นคอร์ดที่ยาวที่สุดในรูปวงกลม และแบ่งรูปวงกลมออกเป็นรูปครึ่งวงกลมสองส่วนเท่า ๆ กัน และสามารถเปลี่ยนไปได้ทุกทิศทางไม่กำหนด 

เส้นผ่านศูนย์กลางสามารถคำนวณได้โดยหาค่ารัศมีแล้วคูณสอง เพราะว่าความยาวของรัศมีหนึ่งเส้นเท่ากับครึ่งหนึ่งของเส้นผ่านศูนย์กลาง

ในทางวิศวกรรมศาสตร์ เส้นผ่านศูนย์กลางสามารถเขียนแทนได้ด้วยสัญลักษณ์ ⌀ (ยูนิโคด: U+8960) ซึ่งมีลักษณะเป็นรูปวงกลมเล็ก ๆ ขีดทับด้วยเส้นตรงเอียงลงทางซ้าย มีประโยชน์ในการบ่งบอกขนาดของรูปวงกลม

หมวดหมู่:เรขาคณิตมูลฐาน
หมวดหมู่:ความยาว