open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
วงศ์งูเหลือม

**วงศ์งูเหลือม** () เป็นวงศ์ของงูไม่มีพิษขนาดใหญ่  นับเป็นงูที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกที่ยังคงสืบเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบัน ใช้ชื่อวงศ์ว่า Pythonidae

มีลักษณะโดยรวม คือ มีกระดูกพรีแมคซิลลามีฟันยกเว้นในสกุล *[[Aspidites]]* ที่ไม่มี กระดูกแมคซิลลาเรียงตัวกันตามยาว ช่องเปิดตาอยู่ตรงรอยต่อระหว่างกระดูกฟรอนทัลกับกระดูกพาไรทัล ขากรรไกรมีกระดูกโคโรนอยด์ มีกระดูกของรยางค์ต่อระหว่างกระดูกฟรอนทัลกับกระดูกพาไรทัล ขากรรไกรล่างมีกระดูกโคโรนอยด์ มีกระดูกของรยางค์ขาคู่หลังที่ยังลดรูปไม่หมดและเป็นแท่งขนาดเล็กที่มองเห็นได้ทางช่องเปิดทวารร่วม มีกระดูกเชิงกรานขนาดเล็กที่ยังลดรูปไม่หมดฝังอยู่ในกล้ามเนื้อของลำตัว มีปอดข้างซ้ายใหญ่ มีท่อนำไข่มั้งสองข้างเจริญเท่ากัน

มีแอ่งรับคลื่นความร้อนกระจายอยู่บริเวณขอบปากบนและล่าง เป็นงูขนาดใหญ่และไม่มีพิษ จึงมีกล้ามเนื้อที่แข็งแรงและเรี่ยวแรงพละกำลังมาก จึงใช้วิธีการรัดเหยื่อจนกระดูกหักและขาดใจตายจึงกลืนกินเข้าไปทั้งตัว  ล่าเหยื่อด้วยการรอให้เข้ามาใกล้แล้วจึงเข้ารัด

มีการกระจายพันธุ์ในหลายภูมิประเทศทั้งป่าดิบชื้น, ทะเลทราย ไปจนเกาะแก่งต่าง ๆ กลางทะเล หรือในชุมชนเมือง ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำ พบตั้งแต่ทะเลทรายซาฮาราในทวีปแอฟริกา, เอเชียใต้, เอเชียตะวันออก และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จนถึงออสเตรเลีย มีขนาดตั้งแต่ 30 เซนติเมตร จนถึงกว่า 10 เมตร แต่มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 1 เมตร  หากินทั้งบนบก, ในน้ำ และบนต้นไม้ โดยกินสัตว์เลือดอุ่นจำพวกสัตว์ปีกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเป็นหลัก  

ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่ ตัวเมียจะเป็นผู้ดูแลไข่ด้วยการกกจนกระทั่งฟักเป็นตัว ปริมาณไข่ขึ้นอยู่กับอายุและความแข็งแรงของตัวเมีย 

มีทั้งหมด 10 สกุล 42 ชนิด เป็นงูที่มนุษย์รู้จักและคุ้นเคยเป็นอย่างดี คือ งูหลาม (*Python bivittatus*) และงูเหลือม (M*. reticulatus*)  ซึ่งเป็นงูที่มีขนาดใหญ่และยาวที่สุดในโลก  ในประเทศไทยพบ 3 ชนิด คือ งูหลาม, งูเหลือม และงูหลามปากเป็ด (*P. curtus*)  หลายชนิดนิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง และมีราคาแพงอย่างยิ่งในตัวที่มีสีสันหรือลวดลายแปลกไปจากธรรมชาติ ซึ่งสามารถเพาะขยายพันธุ์กันได้ในที่เลี้ยง เช่น งูหลามบอล (*P. regius*) หลายชนิดใช้เนื้อ, กระดูกและหนังเป็นประโยชน์ได้ เช่น ใช้ทำเครื่องดนตรีบางประเภท หรือทำเป็นอุปกรณ์ใช้งาน เช่น กระเป๋า, รองเท้า, เข็มขัด หรือทำเครื่องรางของขลัง

## ดูเพิ่ม
*Boidae

## อ้างอิง

หมวดหมู่:งู
หมวดหมู่:วงศ์งูเหลือม
มอริส ฟาร์ก

**มอริส ฟาร์ก** (; 23 เมษายน ค.ศ. 1913 — 17 กันยายน ค.ศ. 1947) เป็นนักดำน้ำในสังกัดกองทัพเรือฝรั่งเศส และเป็นเพื่อนสนิทของฌัก กุสโต ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1946 ฟาร์กได้ช่วยชีวิตกุสโต และเฟรเดริก ดูว์มา ในขณะที่พวกเขากำลังดำน้ำเข้าไปในฟงแตนเดอโวกลูซ เมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1947 ในความพยายามที่จะบันทึกสถิติความลึกใหม่ ฟาร์กเป็นนักดำน้ำคนแรกที่เสียชีวิตขณะใช้ถังออกซิเจน

## GERS กับฟงแตนเดอโวกลูซ
ใน ค.ศ. 1945  เจ้าหน้าที่ฟาร์กได้เข้าร่วมกลุ่มการศึกษาและการวิจัยใต้น้ำ (GERS) ที่จัดตั้งขึ้นใหม่ โดยได้รับคำสั่งจากฟีลิป ตาเย พร้อมด้วยกุสโต ในฐานะรองผู้บัญชาการ กับเฟรเดริก ดูว์มา ในฐานะที่ปรึกษาพลเรือนและหัวหน้านักดำน้ำ ดูว์มาได้ฝึกฟาร์กรวมถึงสองสมาชิกที่รับเข้ามาใหม่ของ GERS ซึ่งได้แก่เจ้าหน้าที่ ฌ็อง ปีนาร์ และกีย์ โมร็องดีแยร์ ในฐานะนักประดาน้ำ ฟาร์กกลายมาเป็นผู้บังคับบัญชาของหน่วยดำน้ำ *VP 8* 

ในวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1946 กุสโตและดูว์มาได้ดำน้ำเข้าไปในฟงแตนเดอโวกลูซ ซึ่งเป็นบ่อน้ำพุลึกลับในหมู่บ้านของจังหวัดโวกลูซ โดยหวังว่าจะค้นพบความลับของการที่เกิดน้ำพุพวยพุ่งขึ้นมาในแต่ละช่วงปี ฟาร์กเป็นผู้บัญชาการภาคพื้นดินของการดำเนินการในการหย่อนเชือกนำ โดยให้กุสโตและดูว์มาสามารถใช้ติดต่อภาคพื้นดินได้ เมื่อกุสโตและดูว์มาได้รับผลกระทบจากคาร์บอนมอนอกไซด์ในถังอากาศของพวกเขา ฟาร์กได้ช่วยชีวิตพวกเขาโดยการดึงพวกเขากลับขึ้นมาสู่ภาคพื้นดิน

## การเสียชีวิต
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1947 GERS ได้วางแผนที่จะใช้ชุดของการดำน้ำเพื่อตรวจสอบระดับความลึกสูงสุดที่นักดำน้ำลึกสามารถเข้าถึงได้ วันที่ 17 กันยายน ฟาร์กทำการดำน้ำครั้งแรกใกล้กับฐานทัพเรือฝรั่งเศสที่ตูลง เขาลงสายสมอโดยทำเครื่องหมายตามระยะห่าง โดยได้เซ็นชื่อของเขาเพื่อรับรองความลึกที่เขาสามารถไปถึงได้ และระยะลากจูงในระดับที่ปลอดภัยซึ่งแนบไปกับเข็มขัดของเขา เพื่อให้เพื่อนที่อยู่ภาคพื้นดินได้รู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่ หลังจากนั้นสามนาที ที่การบันทึกระดับความลึก 385 ฟุต ฟาร์กได้หยุดการส่งสัญญาณ ตาเยจึงได้สั่งให้ดึงเขาขึ้นมา ส่วนฌ็อง ปีนาร์ ได้ดำน้ำลงไปเพื่อหาเขา ซึ่งนั่นได้พบกับฟาร์กที่อยู่ในสภาพหมดสติ โดยหลอดปิดปากแขวนอยู่บนหน้าอกของเขา ความพยายามในการช่วยเหลือชีวิตเป็นไปอย่างต่อเนื่องถึงสิบสองชั่วโมง แต่ฟาร์กก็ได้เสียชีวิตลง อาการเมาไนโตรเจนเป็นสาเหตุการเสียชีวิตของเขาโดยหลอดปิดปากได้หลุดออกและจมน้ำตาย

ลายเซ็นลวก ๆ ของฟาร์กบนกระดานชนวนที่ระดับ 385 ฟุต ได้เป็นเครื่องยืนยันการบันทึกระดับความลึกของเขา กุสโตและกลุ่มของเขาได้สรุปว่าที่ระดับ 300 ฟุต คือความลึกสูงสุดของนักดำน้ำที่ใช้เครื่องอัดอากาศสามารถเข้าถึงได้ ฌัก กุสโต ยังกล่าวอีกด้วยว่า: "ดูว์มาและผมต่างเป็นหนี้ชีวิตของมอริส ฟาร์ก ผู้ซึ่งได้ช่วยชีวิตพวกเราให้พ้นความตายจากถ้ำที่โวกลูซ เราไม่สามารถเรียกขวัญกลับคืนมาได้ เนื่องด้วยเราไม่สามารถเป็นฝ่ายช่วยเหลือเขาไว้ได้เลย"

## สิ่งสืบเนื่อง
วันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2007 ซึ่งเป็นการครบรอบหกสิบปีการจากไปของฟาร์ก ได้มีการจัดห้องสำหรับการอุทิศเพื่อเป็นเกียรติแก่เขาในชื่อ "ห้องมอริส ฟาร์ก" ที่พิพิธภัณฑ์นานาชาติแห่งการดำน้ำเฟรเดริก ดูว์มา ในซานารี-ซูร์-แมร์ ประเทศฝรั่งเศส ลูก ๆ ของฟาร์ก ซึ่งได้แก่ ร็อซลีนและหลุยส์ ฟาร์ก ต่างได้รับการเสนอตัวในพิธี ที่ห้องนี้มีภาพถ่ายของฟาร์กก่อนการดำน้ำครั้งสุดท้าย และสำเนาลายเซ็นครั้งสุดท้าย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ตำนานแห่งน้ำพุโวกลูซ

หมวดหมู่:ทหารเรือชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการดำน้ำ
หมวดหมู่:บุคคลจากอาวีญง
วงศ์งูงวงช้าง

**วงศ์งูงวงช้าง** () เป็นวงศ์ของงูที่ไม่มีพิษวงศ์หนึ่ง ที่มีรูปร่างขนาดใหญ่ ใช้ชื่อวงศ์ว่า Acrochordidae

มีรูปร่างโดยรวม คือ มีหัวเล็กแต่มีลำตัวขนาดใหญ่ ผิวหนังไม่ยิดติดกับกล้ามเนื้อลำตัวและพับเป็นรอยย่นมาก เกล็ดตามลำตัวเป็นตุ่มนูนและเรียงตัวต่อเนื่องกัน โดยมีตุ่มหนามเจริญขึ้นมาจากผิวหนังลำตัวระหว่างเกล็ด เป็นงูที่อาศัยและหากินในน้ำเป็นหลัก จึงมีส่วนหางที่แบนเพื่อใช้ในการว่ายน้ำ ไม่มีแผ่นปิดช่องจมูกภายนอกแต่ในอุ้งปากมีแผ่นเนื้อเพื่อใช้ปิดโพรงจมูกด้านใน หากินปลาเป็นอาหารหลัก ด้วยการใช้ลำตัวส่วนท้ายที่เป็นตุ่มหนามยึดและรัดไว้ รอให้ปลาเข้ามาใกล้ เมื่อปลาสัมผัสกับผิวหนังลำตัวจะโบกรอยพับที่ย่นของลำตัวนั้นไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่องเพื่อผลักตัวปลาไปข้างหน้าแล้วใช้ปากงับไว้อย่างรวดเร็ว 

เป็นงูที่มีขนาดใหญ่ ตั้งแต่ 80–100 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่เอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงหมู่เกาะฟิลิปปินและออสเตรเลีย มีทั้งหมดเพียง 3 ชนิด และสกุลเดียวเท่านั้นคือ *Acrochordus* ทุกชนิดออกลูกเป็นตัว โดยในประเทศไทยพบ 2 ชนิด คือ งูงวงช้าง (*A. javanicus*)  และงูผ้าขี้ริ้ว (*A. granulatus*)  

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:งู
หมวดหมู่:วงศ์งูงวงช้าง
งูเขียวหางไหม้ลายเสือ

**งูเขียวหางไหม้ลายเสือ** หรือ **งูพังกา** () เป็นงูพิษชนิดหนึ่ง มีพิษรุนแรง เมื่อเข้าใกล้จะสั่นหางขู่และฉกกัดอย่างรวดเร็ว ออกหากินในเวลากลางคืน อาศัยบนต้นไม้เป็นพุ่มเตี้ยๆ ตามป่าชายเลน หรือตามริมฝั่งคลองที่ติดกับทะเล พบในประเทศอินเดีย (รัฐอัสสัม, หมู่เกาะอันดามัน), ประเทศบังกลาเทศ, ประเทศพม่า, ประเทศไทย, มาเลเซียตะวันตก, ประเทศสิงคโปร์ และ ประเทศอินโดนีเซีย (เกาะสุมาตรา)

## ลักษณะ
เป็นงูขนาดค่อนข้างใหญ่ หัวโตรูปสามเหลี่ยม คอเล็กกว่าหัวและลำตัว ลำตัวอ้วน หัวและลำตัวมีสีเหลืองค่อนข้างซีด บนหัวมีจุดสีดำกระจายทั่วไป ลำตัวมีลายสีดำเป็นแนวกว้างพาดขวาง ระยะไม่แน่นอนจากคอถึงหาง ข้างลำตัวมีลายสีดำเล็กๆ กระจายทั่วไป ท้องสีขาวขอบเกล็ดสีดำ จากลักษณะของลวดลายและสีบนลำตัว ตัวเมียมีขนาดใหญ่และยาวกว่าตัวผู้ ตัวผู้ยาวประมาณ 66.5 ซม. หางยาว 12.5 ซม. ตัวเมียยาวประมาณ 90 ซม. หางยาว 14 ซม. ออกลูกเป็นตัวครั้งละประมาณ 7 -14 ตัว 

## สปีชีส์ย่อย
**[[Trimeresurus purpureomaculatus andersoni|T. p. andersoni]]*
**T. p. purpureomaculatus*

## การเลี้ยง
งูเขียวหางไหม้ลายเสือ ยังเป็นที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงของผู้นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลาน แต่ว่าเมื่อเทียบกับงูเขียวหางไหม้ท้องเขียวแล้ว งูเขียวหางไหม้ลายเสือเลี้ยงได้ยากกว่าพอสมควรเนื่องจากกินหนูเป็นอาหารและยังมีนิสัยที่ดุไม่เชื่องเหมือนงูเขียวหางไหม้ท้องเขียว 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Gray, J. E. 1831 Illustrations of Indian Zoology: chiefly selected from the collection of Major General Hardwicke. Vol. 1, London (1830-1835)
* Gumprecht,A. 2001 Die Bambusottern der Gattung Trimeresurus Lacépède Teil IV: Checkliste der Trimeresurus-Arten Thailands. Sauria 23 (2): 25-32
* Gumprecht, A.; Tillack, F.; Orlov, N.L.; Captain, A. & Ryabow, S. 2004 Asian Pit Vipers. Geitje Books, Berlin, 368 pp.
* Pope,C.H. & Pope, S.H. 1933 A study of the green pit-vipers of southeastern Asia and Malaysia, commonly identified as Trimeresurus gramineus (Shaw), with description of a new species from Peninsular India. Amer. Mus. Nat. Hist. 620: 1-12
* Whitaker, R. 1978 Birth Record of the Andaman Pit Viper (Trimeresurus Purpureomaculatus ) J. Bombay Nat. Hist. Soc. 75 (1): 233

* ''Cryptelytrops purpureomaculatus'' at the Reptarium.cz Reptile Database. Accessed 6 December 2007.
* . Accessed 21 August 2007.

หมวดหมู่:งูเขียวหางไหม้
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศบังกลาเทศ
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศสิงคโปร์
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
วงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า

**วงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า** (ชื่อวิทยาศาสตร์: Elapidae; ) เป็นวงศ์ของงูวงศ์หนึ่ง  ที่มีพิษร้ายแรง สามารถทำให้มนุษย์หรือสัตว์ขนาดใหญ่ต่าง ๆ ตายได้เมื่อถูกพิษเข้าสู่กระแสเลือด

ซึ่งคำว่า Elapidae ที่ใช้เป็นชื่อทางวิทยาศาสตร์นั้นมาจากภาษากรีกคำว่า *"éllops"* หมายถึง งูทะเล

มีลักษณะโดยทั่วไป คือ กระดูกพรีแมคซิลลาไม่มีฟัน กระดูกแมคซิลลาเรียงตัวตามยาวและมีฟันเขี้ยวขนาดใหญ่เห็นได้ชัดเจนอยู่ทางด้านหน้า ช่องเปิดของตาอยู่ตรงรอยต่อระหว่างกระดูกฟรอนทัล-กระดูกพาไรทัล-กระดูกพาราสฟีนอยด์ ขากรรไกรล่างไม่มีกระดูกโคโรนอยด์และกระดูกเดนทารีมีฟัน ไม่มีกระดูกเชิงกราน ไม่มีปอดข้างซ้ายหรือมีแต่ก็เล็กมาก มีท่อนำไข่ทั้งสองข้างและเจริญเท่ากัน

เป็นวงศ์ที่มีจำนวนสมาชิกมาก พบกระจายอยู่ในเอเชีย ทวีปออสเตรเลีย แอฟริกาและอเมริกา ไม่เว้นแม้แต่ทะเลในมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย แบ่งออกเป็นวงศ์ย่อย ได้อีก 6 วงศ์  แบ่งเป็นสกุลทั้งหมด 55 สกุล แบ่งเป็น 360 ชนิดและ 170 ชนิดย่อย

เป็นวงศ์ของงูที่มีพิษร้ายแรง สมาชิกในวงศ์นี้ที่เป็นที่รู้จักกันดี คือ งูเห่า (*Naja kaouthia*), งูจงอาง (*Ophiophagus hannah*) ซึ่งเป็นงูที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้ โดยความยาวเต็มที่อาจยาวได้ถึง 5.5 เมตร รวมถึงงูทะเลด้วย ซึ่งถูกจัดให้อยู่ในวงศ์ย่อย Hydrophiinae ซึ่งเป็นหนึ่งในวงศ์ย่อยของวงศ์นี้เลยทีเดียว

สำหรับในประเทศไทยพบงูในวงศ์นี้ได้30ชนิด 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:งู
หมวดหมู่:วงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า
รายพระนามจักรพรรดิเวียดนาม

ด้านล่างนี้คือ **รายพระนามจักรพรรดิเวียดนาม**

### [[ราชวงศ์เจี่ยว]] (207 ปีก่อนคริสตกาล – 111 ปีก่อนคริสตกาล)
ยังคงเป็นที่ถกเถียงเกี่ยวกับที่มาของราชวงศ์เจี่ยว (ภาษาจีนออกเสียงว่าราชวงศ์เจ้า) นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่จัดให้ราชวงศ์เจี่ยวเป็นราชวงศ์ของชาวเวียดนาม แต่บ้างส่วนก็อ้างว่าราชวงศ์นี้เป็นราชวงศ์ของชาวจีน

## ภายใต้จักรวรรดิจีน
### [[พี่น้องเจือง]] (40 - 43)

### กบฏตระกูลไหม่ (713–723)

### กบฏตระกูลฝุ่ง (779–791)

## ราชวงศ์โง

## ราชวงศ์ดิญ

## ราชวงศ์เล

## ราชวงศ์ลี้




## ราชวงศ์เจิ่น




## ราชวงศ์โห่




## ราชวงศ์เจิ่น




## ภายใต้จีน




## ราชวงศ์เหิ่วเล




## ราชวงศ์หมัก (เหนือ)




## ราชวงศ์เล (ใต้)




## ยุคขุนศึก
### ตระกูนจิ่นห์




### ตระกูลเหงียน




## ราชวงศ์เต็ยเซิน




## ราชวงศ์เหวียน
ราชวงศ์เหงียน (Nhà Nguyễn: ค.ศ. 1802-1945) เป็นราชวงศ์สุดท้ายของจักรวรรดิราชวงศ์เหวียน ก่อนถูกผนวกเข้าอินโดจีนของฝรั่งเศส

## อ้างอิง

### ภาษาไทย
* นายหยองกองทหารปืนใหญ่. *พงศาวดารญวน.*' พิมพ์ครั้งที่ 1. นนทบุรี: ศรีปัญญา. 2560.

### ภาษาเวียดนาม
* Trần Trọng Kim (1971), Việt Nam sử lược (in Vietnamese), Saigon: Center for School Materials

## ดูเพิ่ม
* ราชวงศ์เหงียน
* จักรวรรดิเวียดนาม

ว
*
งูก้นขบ

**งูก้นขบ** เป็นงูไม่มีพิษชนิดหนึ่ง ยาวได้ถึง 1-2 เมตร พบได้ในประเทศพม่า และตอนใต้ของประเทศจีน (มณฑลฝูเจี้ยน, เขตบริหารพิเศษฮ่องกง และมณฑลไหหลำ) ไปทางใต้จากประเทศเวียดนาม,  ประเทศลาว, ประเทศกัมพูชา, ประเทศไทย, คาบสมุทรมลายู และอินเดียตะวันออก ถึงประเทศอินโดนีเซีย (หมู่เกาะรีเยา, เกาะสุมาตรา, เกาะบังกา, เกาะบอร์เนียว, เกาะชวา, เกาะซูลาเวซี, เกาะบูตน และหมู่เกาะซูลา)

มีลำตัวสีดำแกมม่วง มีลายสีขาวเป็นปล้อง ๆ ไม่มีพิษ แต่เข้าใจกันว่ามีพิษ เพราะมีพฤติกรรมชอบชูและแผ่หางซึ่งปลายที่มีสีแดงส้ม เพื่อขู่ศัตรูให้เข้าใจผิด แต่เมื่อถูกคุกคามหรือจับตัว มักจะแกล้งทำเป็นตาย เป็นงูที่หากินบนพื้นดินและตามเเหล่งน้ำ โดยเหยื่อหลักๆของงูชนิดนี้คือ ปลาไหล หนู กบ ปลา ลูกงู เเละ กิ้งก่า

งูก้นขบออกเป็นตัวโดยไข่จะฟักในท้องและแม่งูจะคลอดลูกอีกทีเป็นตัวการกำเนิดจะสามารถพบในตระกูลงูโบอาที่พบในทวิปอเมริกา จะออกลูก 8–13 ตัว หรืออาจจะมากกว่านั้นขึ้นอยู่กับความสมบูรณ์ของพื้นที่ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วงศ์งูก้นขบ
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบบนเกาะบอร์เนียว
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศลาว
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศมาเลเซีย
เขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดสระบุรี

**เขตปกครองคณะสงฆ์[[จังหวัดสระบุรี]]** เป็นเขตการปกครองคณะสงฆ์ไทยในระดับจังหวัด ที่เกิดขึ้นจากการจัดแบ่งตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พุทธศักราช 2505 ฉบับแก้ไข พุทธศักราช 2535 ที่จัดให้มีการปกครองในระดับต่าง ๆ ตั้งแต่มหาเถรสมาคมเป็นองค์กรปกครองสูงสุด มีเจ้าคณะใหญ่ เจ้าคณะภาค เจ้าคณะจังหวัด เจ้าคณะอำเภอ เจ้าคณะตำบล และเจ้าอาวาสเป็นลำดับสุดท้าย  ในปัจจุบันในฝ่ายคณะสงฆ์มหานิกายมี **[[พระธรรมปิฎก]] (ชวลิต ป.ธ.9)**  วัดพระพุทธบาท อำเภอพระพุทธบาท จังหวัดสระบุรี เป็น เจ้าคณะจังหวัดสระบุรี

## เจ้าคณะผู้ปกครองระดับจังหวัด
### ประวัติ
รูปแบบการปกครองคณะสงฆ์ของไทย มีมาแต่ครั้งกรุงสุโขทัยที่จัดรูปแบบการปกครองเป็นฝ่ายคามวาสี และอรัญวาสี ซึ่งในสมัยอยุธยาก็ยังคงรูปแบบการปกครองนั้นมา จนกระทั่ง ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ก็ได้มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงบ้างเล็กน้อยมาตามลำดับ จนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว  การปกครองคณะสงฆ์ก็ยังจัดโดยมีตำแหน่งเปรียบเทียบดังนี้
*สกลสังฆปริณายก ได้แก่ สมเด็จพระสังฆราช
*มหาสังฆนายกได้แก่ เจ้าคณะใหญ่
*สังฆนายก ได้แก่ เจ้าคณะรอง
*มหาสังฆปาโมกข์ ได้แก่ เจ้าคณะมณฑล
*สังฆปาโมกข์ได้แก่ เจ้าคณะจังหวัดที่เป็นพระราชาคณะ
*สังฆวาห ได้แก่ เจ้าคณะจังหวัดที่เป็นพระครู
ดังนั้นรูปแบบการปกครองคณะสงค์แต่เดิมในระดับจังหวัด จึงมีตำแหน่งเรียกว่า “สังฆปาโมกข์” มีหน้าที่ในการปกครองคณะสงค์ในระดับจังหวัด  จนกระทั่งเมื่อมีการตรากฎหมาย พระราชบัญญัติลักษณะปกครองคณะสงฆ์   ร.ศ. 121 พ.ศ. 2445อันกำหนดให้มีองค์กรมหาเถรสมาคมเป็นองค์กรปกครองสูงสุดของคณะสงฆ์ และพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2484 พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 (ฉบับแก้ไข พ.ศ. 2535) จึงมีองค์กรมหาเถรสมาคมอันมีอำนาจในการปกครองบริการกิจการคณะสงฆ์สุด ทั้งมีตำแหน่งเจ้าคณะจังหวัดในการบริหารปกครองคณะสงฆ์ระดับภูมิภาคด้วย

### อำนาจหน้าที่
เจ้าคณะจังหวัด (รวมถึงเจ้าคณะอำเภอ เจ้าคณะตำบล และเจ้าอาวาส) มีอำนาจหน้าที่การปกครองคณะสงฆ์ในจังหวัด  ในเขตการปกครองของตน  ให้เป็นไปตามพระธรรมวินัย และตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 ฉบับแก้ไข พ.ศ. 2535 และกฎมหาเถรสมาคม ดังนี้
*ดำเนินการปกครองคณะสงฆ์ให้เป็นไปตามพระธรรมวินัย กฎหมาย กฎมหาเถรสมาคม ข้อบังคับ ระเบียบ คำสั่ง มติ ประกาศ พระบัญชาสมเด็จพระสังฆราช
*ควบคุมและส่งเสริมการรักษาความเรียบร้อยดีงาม การศาสนศึกษา การศึกษาสงเคราะห์ การเผยแผ่พระพุทธศาสนา การสาธารณูปการ และการสาธารณสงเคราะห์ ให้ดำเนินไปด้วยดี
*วินิจฉัยการลงนิคหกรรม วินิจฉัยข้ออุทธรณ์คำสั่ง หรือคำวินิจฉัย ตามลำดับชั้นสายปกครอง (จังหวัด / อำเภอ / ตำบล / เจ้าอาวาส)
*แก้ไขข้อขัดข้องของเจ้าคณะอำเภอ(ตำบล เจ้าอาวาส) ในจังหวัดเขตปกครองให้เป็นไปโดยชอบ
*ตรวจการและประชุมพระสังฆาธิการในเขตปกครอง ตั้งแต่ระดับจังหวัดลงไป

(อำนาจหน้าที่ เป็นทั้งในส่วนของเจ้าคณะอำเภอ เจ้าคณะตำบล และเจ้าอาวาสผู้ปกครองสงฆ์ )

### [[เจ้าคณะจังหวัด]]
* พระราชวชิรมงคลวิสิฐ (อาทิตย์ สิริวฑฺฒโน น.ธ. เอก) วัดมงคลชัยพัฒนา ตำบลห้วยบง อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสระบุรี เจ้าคณะจังหวัดสระบุรี

## วัดในเขตปกครองจังหวัดสระบุรี
* รายชื่อวัดในจังหวัดสระบุรี

## แหล่งข้อมูลอื่น
*สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดสระบุรี 
*ปฏิทินศาสนา พ.ศ. 2554 (ข้อมูลประจำปี พ.ศ. 2554)
*สำนักงานเจ้าคณะจังหวัดสระบุรี    
 
สระบุรี
หมวดหมู่:องค์การในจังหวัดสระบุรี
วงศ์งูแมวเซา

**วงศ์งูแมวเซา** หรือ **วงศ์งูหางกระดิ่ง** หรือ **วงศ์งูพิษเขี้ยวพับ** (ชื่อวิทยาศาสตร์: Viperidae, ) เป็นวงศ์ของงูวงศ์หนึ่ง ที่มีพิษร้ายแรงมากวงศ์หนึ่ง ที่ทำอันตรายต่อมนุษย์และสัตว์ต่าง ๆ ให้ตายได้ด้วยน้ำพิษ 

มีรูปร่างโดยรวม คือ มีลำตัวป้อมและมีหัวค่อนข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมที่มีขนาดใหญ่กว่าส่วนคอมาก เกล็ดบนหัวมีขนาดเล็กยกเว้นสกุล *[[Causus]]* ที่เป็นแผ่นใหญ่ มีแอ่งรับรู้สึกคลื่นความร้อนอินฟราเรดอยู่ระหว่างช่องเปิดจมูกกับตาหรืออยู่ทางด้านล่างของเกล็ดที่ปกคลุมหัว กระดูกพรีแมคซิลลาไม่มีฟัน กระดูกแมคซิลลาหมุนได้ และมีเขี้ยวพิษขนาดใหญ่เพียงซี่เดียวที่เป็นท่อกลวง เขี้ยวเคลื่อนไหวได้จากการปรับปรุงให้รอยต่อระหว่างกระดูกแมคซิลลากับกระดูกพรีฟรอนทัลขยับได้ ฟันเขี้ยวจะยกตั้งขึ้นเมื่ออ้าปากและเอนราบไปกับพื้นล่างของปากเมื่อหุบปาก ช่องเปิดของตาอยู่ตรงรอยต่อระหว่างกระดูกฟรอนทัลกับกระดูกพาไรทัลหรือกระดูกฟรอนทัล-กระดูกพาไรทัล-กระดูกพาราสฟีนอยด์ ขากรรไกรล่างไม่มีกระดูกโคโรนอยด์ ไม่มีกระดูกเชิงกราน ไม่มีปอดข้างซ้ายหรือมีแต่เล็กมาก มีท่อนำไข่ทั้งสองข้างและเจริญเท่ากัน

เป็นวงศ์ที่มีขนาดใหญ่ มีจำนวนสมาชิกประมาณ 221 ชนิด ประมาณ 32 สกุล และแบ่งออกเป็นวงศ์ย่อยได้อีก 3 วงศ์  แพร่กระจายไปทุกมุมโลกเช่น ทวีปเอเชีย ทวีปอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง ยุโรป แอฟริกาและอเมริกาใต้ ยกเว้นแอนตาร์กติกากับโอเชียเนีย

สำหรับในทวีปเอเชีย ชนิด *[[Azemiops feae]]* พบได้ในพม่า, จีนตอนกลาง และเวียดนาม จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์ย่อย Azemiopinae 

สำหรับในประเทศไทยจัดว่าเป็นงูที่มีพิษร้ายแรง  ได้แก่ งูกะปะ หรือ งูปะบุก (*Calloselasma rhodostoma*) ที่จัดอยู่ในวงศ์ย่อย Crotalinae และงูแมวเซา (*Daboia russellii*) ที่อยู่ในวงศ์ย่อย Viperinae เป็นต้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:งู
หมวดหมู่:วงศ์งูแมวเซา
แหวกกะโหลกผี

**แหวกกะโหลกผี** (; ) เป็นภาพยนตร์สยองขวัญเกาหลี ค.ศ. 2004 กำกับโดย ยู ซังกอน ซึ่งได้ทำให้ภาพยนตร์ชุดนี้โดดเด่นแตกต่างจากภาพยนตร์สยองขวัญเรื่องอี่น โดยภาพยนตร์ชุดนี้มีจุดหักมุมที่ทำให้ผู้ชมช็อคได้เช่นเดียวกับภาพยนตร์ *[[ซิกซ์เซ้นส์...สัมผัสสยอง]]* รวมถึง *[[คฤหาสน์ สัมผัสผวา]]* ซึ่งจัดได้ว่า *แหวกกะโหลกผี* เป็นภาพยนตร์เกาหลีสยองขวัญเรื่องแรกที่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับกระบวนการชันสูตรทางนิติวิทยาศาสตร์

## เนื้อเรื่องย่อ
ฮยุนมินเป็นตำรวจจากสถาบันนิติวิทยาศาสตร์  ได้รับมอบหมายให้สืบหาเจ้าของหัวกะโหลกที่ยังไม่สามารถสรุปได้แน่ชัดว่าเป็น ใคร ซึ่งเดิมเขาต้องการที่จะเลิกทำคดีต่างๆเนื่องจากต้องการมีเวลาให้กับลูกสาว แต่แล้วก็มีหญิงสาวที่มีชื่อว่า ซุนยัง ได้เดินทางมาเพื่อขอร้องให้ฮยุนมินทำคดี เขาจึงทำการประกอบใบหน้าจากกะโหลกนี้เพื่อตรวจสอบว่าเป็นใคร แต่เมื่อยิ่งสืบสาวได้มากเท่าใด เขาก็ยิ่งค้นพบความจริงที่ไม่คาดคิดมาก่อนเท่านั้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกาหลีใต้ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกาหลีใต้
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สยองขวัญ
วงศ์ย่อยงูหางกระดิ่ง

**วงศ์ย่อยงูหางกระดิ่ง** (ชื่อวิทยาศาสตร์: Crotalinae, ) เป็นวงศ์ย่อยของวงศ์ Viperidae ที่มีจำนวนสมาชิกมากที่สุดและพบกระจายพันธุ์ได้กว้างขวางที่สุด

มีลักษณะโดยรวม คือ มีแอ่งรับรู้คลื่นอินฟราเรดระหว่างช่องเปิดจมูกกับตา กระดูกพาลาทีนมีก้านกระดูกโคเอนัลชิ้นเล็ก กระดูกพรีฟรอนทัลไม่มีก้านกระดูกออร์ไบทัล มีขนาดความยาวตั้งแต่ 30 เซนติเมตรจนถึงร่วม 3.7 เมตร กระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในหลายพื้นที่ของโลก ตั้งแต่ยุโรปจนถึงทวีปเอเชีย และทวีปอเมริกาเหนือจนถึงอเมริกากลางและอเมริกาใต้ ในหลากหลายภูมิประเทศ ตั้งแต่ทะเลทรายที่ร้อนและแห้งแล้ง ไปจนถึงที่ราบสูงหรือที่ราบต่ำในป่าดิบหรือบนภูเขาสูงที่ชุ่มชื้น โดยมากจะอาศัยและหากินบนพื้นดิน แต่บางชนิดก็ดำรงชีวิตอยู่บนต้นไม้หรือใช้ชีวิตแบบครึ่งบกครึ่งน้ำ 

หากินในเวลากลางคืน โดยใช้แอ่งรับรู้คลื่นอินฟราเรดตรงระหว่างตากับจมูกจับความร้อนที่ออกจากร่างกายของเหยื่อ ซึ่งได้แก่ นกหรือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก เช่น สัตว์ฟันแทะชนิดต่าง  ๆ  ในชนิดที่ดำรงชีวิตแบบครึ่งบกครึ่งน้ำก็จับปลาหรือกบกินเป็นอาหาร  แพร่พันธุ์ด้วยการออกลูกเป็นตัว ยกเว้นสกุล *[[งูกะปะ|Calloselasma]]* หรือ งูกะปะ, *[[Lachesis]]* และบางชนิดของสกุล *[[Trimeresurus]]* ที่วางไข่

มีทั้งหมด 18 สกุล ประมาณ 155 ชนิด โดยสกุลที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี คือ งูหางกระดิ่งที่อยู่ในสกุล *[[Crotalus]]* และ*[[Sistrurus]]* ที่มีจุดเด่น คือ ปลายหางเป็นปล้องของสารประกอบเคอราติน เรียงตัวต่อเนื่องกันซึ่งเป็นส่วนของผิวหนังลำตัวที่ยังหลงเหลืออยู่จากการลอกคราบแต่ละครั้ง เมื่อสั่นหางส่วนนี้แล้วจะทำให้เกิดเสียงจากการปล้องแต่ละปล้องนั้นเสียดสีกระทบกัน เพื่อใช้เป็นสัญญาณเตือนและข่มขู่สัตว์ที่ใหญ่กว่าที่คุกคาม 

สำหรับในประเทศไทย มีงูในวงศ์ย่อยนี้ 16 ชนิด ได้แก่ งูกะปะ (*Calloselasma rhodostoma*) ที่พบมากในสวนยางและสวนปาล์มน้ำมันทางภาคใต้, งูหางแฮ่มกาญจน์ (*Trimeresurus kanburiensis*), งูเขียวหางไหม้ท้องเหลือง (*T. trigonocephalus*), งูหางแฮ่มภูเขา (*Ovophis monticola*)  เป็นต้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์งูแมวเซา
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยงูหางกระดิ่ง
วงศ์ย่อยงูแมวเซา

**วงศ์ย่อยงูแมวเซา** (ชื่อวิทยาศาสตร์: Viperinae; ) เป็นวงศ์ย่อยของงูในวงศ์ Viperidae 

มีรูปร่างโดยรวม คือ ไม่มีแอ่งรับรู้ถึงคลื่นอินฟราเรดเหมือนงูในวงศ์ย่อย Crotalinae กระดูกพาลาทีนไม่มีก้านกระดูกโคเอนัล กระดูกพรีฟอนทัลไม่มีก้านกระดูกออร์ไบทัล  มีขนาดลำตัวปานกลาง โดยเฉลี่ยแล้วประมาณ 30 เซนติเมตร โดยในชนิด *[[Bitis gabonica]]* เป็นชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด คือ ยาวได้มากกว่า 2 เมตร

พบอาศัยในพื้นที่มีสภาพนิเวศกว้างขวางมากตั้งแต่ในป่าดิบชื้นจนถึงทะเลทราย แพร่กระจายพันธุ์ในพื้นที่ที่เป็นเส้นศูนย์สูตรจนถึงขั้วโลก ออกหากินทั้งในเวลากลางวันและกลางคืน โดยช่วงเวลาที่หากินสัมพันธ์กับสภาวะอากาศและระดับอุณหภูมิในแต่ละพื้นที่ เช่น สกุล *[[Vipera]]* ที่พบในทวีปยุโรปออกหากินในเวลากลางวัน แต่สกุล *[[Cerastes]]* ที่พบในทะเลทรายออกหากินในเวลากลางคืน โดยมีพฤติกรรมทั้งหากินในระดับพื้นดินและบนต้นไม้ในระดับต่ำ เช่น สกุล *[[Atheris]]* เป็นต้น

กินอาหารซึ่งได้แก่ สัตว์มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก ขยายพันธุ์ได้ทั้งแบบวางไข่และออกลูกเป็นตัว 

มีทั้งสิ้น 12 สกุล 65 ชนิด กระจายไปในทวีปยุโรป, แอฟริกา, เอเชีย สำหรับในประเทศไทยพบเพียงชนิดเดียว คือ งูแมวเซา (*Daboia siamensis*) ซึ่งเป็นงูที่มีพิษร้ายแรงมากในการทำลายระบบโลหิต

## อ้างอิง
 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์งูแมวเซา
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยงูแมวเซา
งูพิษเฟอา

**งูพิษเฟอา** (; ; ) เป็นงูเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์ย่อย Azemiopinae และสกุล *Azemiops* ในวงศ์ใหญ่ Viperidae

งูชนิดนี้ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่เลโอนาร์โด เฟอา นักธรรมชาติวิทยาชาวอิตาลี โดยฌอร์ฌ อาลแบร์ บูล็องเฌ นักมีนวิทยาและนักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวฝรั่งเศส-เบลเยียม

มีลักษณะโดยรวมคือ ระหว่างตาและช่องจมูกไม่มีแอ่งรับคลื่นอินฟราเรด กระดูกพาลาทีนมีก้านกระดูกโคเอนัลชิ้นใหญ่ ทางด้านท้ายของกระดูกฟรีฟอนทัลและค่อนไปทางด้านในมีก้านกระดูกออร์ไบทัล 

มีสีลำตัวที่โดดเด่นชัดเจนมาก โดยตามลำตัวเป็นสีฟ้าเทาอมดำและมีแต้มระหว่างเกล็ดเว้นระยะห่างกันประมาณ 1–2 ชิ้น มีลายแถบสีส้มขาว หัวมีขนาดเล็กเป็นสีส้มเหลืองตัดกับลำตัว ม่านตาเป็นสีส้มเหลืองในแนวตั้ง

มีขนาดความยาวประมาณ 60–70 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อยู่ตามกองใบไม้กิ่งไม้ตามพื้นดินของป่าที่มีความชื้นสูงและอุณหภูมิต่ำไม่เกิน 25 องศาเซลเซียส โดยเฉพาะในป่าไผ่และป่าเฟิร์นบนภูเขาสูงในระดับ 800–1,000 เมตร จากระดับน้ำทะเล ออกหากินในเวลากลางคืนและกินสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กเป็นอาหาร

พบกระจายพันธุ์ในแถบเทือกเขาตั้งแต่ตอนเหนือของเวียดนาม, ภาคใต้ของจีน (มณฑลฝูเจี้ยน, เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง, มณฑลเจียงซี, มณฑลกุ้ยโจว, มณฑลยูนนาน, มณฑลเสฉวน และมณฑลเจ้อเจียง), ตอนใต้ของทิเบต และในรัฐกะชีน ทางภาคเหนือของพม่า

งูชนิดนี้มีพิษที่คล้ายคลึงกับพิษของงูชนิด *[[Tropidolaemus wagleri]]* และไม่มีผลต่อการแข็งตัวของเลือด
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์งูแมวเซา
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศเวียดนาม
เขตปกครองคณะสงฆ์หนเหนือ

**เขตปกครองคณะสงฆ์หนเหนือ** เป็นหนึ่งในเขตการปกครองคณะสงฆ์ไทยฝ่ายมหานิกายที่แบ่งเป็น 4 หน คือ หนใต้ หนเหนือ หนตะวันออก และหนกลาง

เจ้าคณะใหญ่หนเหนือรูปปัจจุบัน คือ  สมเด็จพระมหาธีราจารย์ (ปสฤทธ์ เขมงฺกโร) วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร กรุงเทพมหานคร

## การปกครอง

เขตปกครองคณะสงฆ์มหานิกายหนเหนือมีผู้นำ คือ "เจ้าคณะใหญ่" และแบ่งส่วนเป็น 4 ภาค แต่ละภาคมีหัวหน้าเรียกว่า "เจ้าคณะภาค" ภาคทั้ง 4 ได้แก่

* ภาค 4 มี 4 จังหวัด คือ นครสวรรค์ พิจิตร กำแพงเพชร เพชรบูรณ์ ประกอบด้วย อำเภอ 47 อำเภอ และตำบล 362 ตำบล
* ภาค 5 มี 4 จังหวัด คือ สุโขทัย พิษณุโลก ตาก อุตรดิตถ์ ประกอบด้วย อำเภอ 33 อำเภอ และตำบล 426 ตำบล
* ภาค 6 มี 5 จังหวัด คือ ลำปาง เชียงราย พะเยา แพร่ น่าน ประกอบด้วย อำเภอ 61 อำเภอ และตำบล 469 ตำบล
* ภาค 7 มี 3 จังหวัด คือ เชียงใหม่ ลำพูน แม่ฮ่องสอน ประกอบด้วย อำเภอ 39 อำเภอ และตำบล 283 ตำบล

## ทำเนียบเจ้าคณะใหญ่หนเหนือ

## ทำเนียบเจ้าคณะภาค
### ภาค 4

* พระธรรมรัตนดิลก (เชิด จิตฺตคุตฺโต ป.ธ.9) วัดสุทัศนเทพวราราม แขวงราชบพิธ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร 10200 ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งเมื่อวันที่ 5 กันยายน 2552
* พระราชสุตาภรณ์ (ประชัน ฐิตปญฺโญ ป.ธ.5) วัดปากน้ำ แขวงปากคลองภาษีเจริญ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร 10160 รองเจ้าคณะภาค อันดับที่ 1 ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งเมื่อวันที่ 5 กันยายน 2552
* พระราชปัญญาเวที (ริด ริตเวที ป.ธ.9) วัดตากฟ้า อ.ตากฟ้า จ.นครสวรรค์ 60190 รองเจ้าคณะภาค อันดับที่ 2 ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2555

### ภาค 5

* พระพรหมโมลี (สุชาติ ธมฺมรตโน) วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ เป็น เจ้าคณะภาคตั้งแต่ พ.ศ. 2539-ปัจจุบัน
* พระธรรมเสนานุวัตร (บำรุง ฐานุตฺตโร) วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก เป็นรองเจ้าคณะภาค

### ภาค 6

* พระธรรมราชานุวัตร (สุทัศน์ สุทสฺสโน ป.ธ.6) วัดพระแก้ว ต.เวียง อ.เมือง จ.เชียงราย 57000
* พระราชปัญญาภรณ์ (สิงห์คำ ชยวํโส ป.ธ.9 Ph.D.) วัดนางชี แขวงปากคลองภาษีเจริญ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร 10160 รองเจ้าคณะภาค อันดับที่ 1
* พระราชวรมุนี (พล อาภากโร ป.ธ.9 PH.D) วัดสังเวชวิศยาราม แขวงวัดสามพระยา เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร 10200 รองเจ้าคณะภาค อันดับที่ 2

### ภาค 7

* พระพรหมเสนาบดี (พิมพ์ ญาณวีโร ป.ธ.7) วัดปทุมคงคา แขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร 10100 เจ้าคณะภาค 
* พระธรรมเสนาบดี (ธงชัย สุวณฺณสิริ ป.ธ.7) วัดพระธาตุดอยสุเทพราชวรวิหาร ต.สุเทพ อ.เมือง จ.เชียงใหม่ 50200 รองเจ้าคณะภาค อันดับที่ 1
* พระปิฏกโกศล (นิกร มโนกโร ป.ธ.9) วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ แขวงปากคลองภาษีเจริญ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร 10160 รองเจ้าคณะภาค อันดับที่ 2
คูโรอิชิ

**คูโรอิชิ** () เป็นนครในจังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น  นครนี้มีประชากรประมาณ 32,900 คนใน 13818 ครัวเรือน และมีความหนาแน่นประชากรที่ 150 คนต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่นครทั้งหมดคือ 

## ภูมิศาสตร์
คูโรอิชิตั้งอยู่กึ่งกลางค่อนไปกลางตะวันตกของจังหวัดอาโอโมริ ทางตะวันออกติดกับเทือกเขาฮักโกดะ ชายแดนบางส่วนของนครติดกับอุทยานธรรมชาติประจำจังหวัดคูโรอิชิ อนเซ็นเกียว

### ชุมชนใกล้เคียง
* อาโอโมริ
* ฮิรากาวะ
* ฟูจิซากิ
* อินากาดาเตะ

### ภูมิอากาศ
นครนี้มีสภาพอากาศชื้นโดยมีฤดูร้อนที่สั้นและมีฤดูหนาวที่ยาวนานและมีหิมะตกหนัก (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน *Cfa*) อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคูโรอิชิคือ 9.6 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ยรายปีคือ 1343 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกมากที่สุด อุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 23.3 องศาเซลเซียส และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ประมาณ -2.9 องศาเซลเซียส 

## ประชากร
จากข้อมูลสำมะโนญี่ปุ่น ประชากรในคูโรอิชิยังคงที่มาเป็นเวลา 40 ปี

## การเดินทาง
### รถไฟ
  บริษัทรถไฟโคนัน - สายโคนัน
*  - 

### ทางหลวง
*  
* 
* 

## เมืองพี่น้อง
* – เวแนตชี รัฐวอชิงตัน สหรัฐ – ตั้งแต่ ค.ศ. 1971
* – Yeongcheon จังหวัดคย็องซังเหนือ ประเทศเกาหลีใต้ – ตั้งแต่ ค.ศ. 1984

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*

หมวดหมู่:นครในจังหวัดอาโอโมริ
โตเกียวเมโทรสายกินซะ

**โตเกียวเมโทรสายกินซะ** () หรือ **สาย 3 กินซะ** () เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินสายหนึ่งของบริษัทโตเกียวเมโทร ในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีความยาวทั้งสิ้น 14.3 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่เขตชิบูยะ เขตมินาโตะ เขตชิโยดะ และเขตไทโต

สัญลักษณ์ของโตเกียวเมโทรสายกินซะที่ปรากฏบนแผนที่หรือป้ายบอกทางจะใช้สีส้ม และตัวอักษรภาษาอังกฤษ "G"

## ประวัติ
สายกินซะเริ่มต้นเมื่อนักธุรกิจนามว่าโนะริสึงุ ฮะยะกะวะ ได้เดินทางไปกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เมื่อปี ค.ศ. 1914 ได้เห็นกิจการรถไฟใต้ดินลอนดอน จึงเกิดความคิดว่าโตเกียวจะต้องมีรถไฟใต้ดินเป็นของตัวเอง เขาจึงก่อตั้งบริษัทรถไฟใต้ดินโตเกียว () ขึ้นในปี ค.ศ. 1920 และเริ่มก่อสร้างในอีก 5 ปีต่อมา

เส้นทางระหว่างอุเอะโนะและอะซะกุซะได้ก่อสร้างแล้วเสร็จในวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1927 ซึ่งถือเป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินสายแรกในซีกโลกตะวันออก ทันทีที่เปิดให้บริการได้รับความนิยมจากผู้โดยสารมาก เพราะสามารถลดระยะเวลาในการรอรถไฟจาก 2 ชั่วโมง เหลือเพียงแค่ 5 นาที

ต่อมาในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1930 ได้ขยายเส้นทางออกไปอีก 1.7 กิโลเมตร จนถึงสถานีมันเซบะชิ ซึ่งต่อมาสถานีนี้ถูกยกเลิกในอีก 1 ปีต่อมา เมื่อขยายเส้นทางออกไปอีก 500 เมตร จนถึงสถานีคันดะ การก่อสร้างชะงักลงช่วงหนึ่งในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจตกต่ำ แต่สุดท้ายสามารถขยายเส้นทางได้จนถึงสถานีชิมบะชิตามแผนการที่วางไว้

ในปี 1938 บริษัทรถเร็วโตเกียวซึ่งต่อมาคือบริษัทโตคิว ได้ก่อสร้างเส้นทางรถไฟใต้ดินจากสถานีชิบุยะถึงสถานีโทะระโนะมอน และขยายจนไปเชื่อมต่อกับสถานีชินบะชิในปี ค.ศ. 1939 ทำให้เส้นทางทั้งสองสายเชื่อมต่อกันสำเร็จ และสุดท้ายจึงมีการควบรวมบริษัททั้งสองเป็นองค์การรถไฟเทโต (TRTA) ในปี ค.ศ. 1941

ในปี ค.ศ. 1953 เส้นทางสายนี้จึงเปลี่ยนชื่อนี้เป็นสายกินซะ เพื่อแยกออกจากสายมะรุโนะอุชิซึ่งสร้างขึ้นภายหลังจากการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจภายหลังสงคราม ทำให้สายกินซะมีจำนวนผู้ใช้บริการมากขึ้น ในทศวรรษที่ 1980 จึงมีการก่อสร้างเส้นทางสายฮันโซมอนเพื่อแบ่งเบาผู้โดยสารจากสายกินซะ

ในปี ค.ศ. 2009 จากการสำรวจของเทศบาลนครโตเกียว พบว่าเส้นทางสายกินซะมีจำนวนผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 7 ของเส้นทางรถไฟใต้ดินในโตเกียว

## ขบวนรถ
สายกินซะใช้ขบวนรถ 01 ซีรีส์ 6 ตู้โดยสาร จำนวน 38 ขบวน มีความเร็วสูงสุด 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ตู้โดยสารมีความยาว 16 เมตร กว้าง 2.6 เมตร ประตูด้านละ 3 บาน ทั้งสายกินซะและสายมะรุโนะอุชิสายรางสแตนดาร์ดเกจ (1,435 มม.) จ่ายไฟขนาด 600 โวลต์ กระแสตรงโดยรางที่สาม ในขณะทีเส้นทางสายอื่นใช้รางขนาดแคบ (1,067 มม.) ใช้ไฟขนาด 1,500 โวลต์ จ่ายไฟด้านบนตัวรถ

ในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 2012 มีแผนจะเปลี่ยนไปใช้รถไฟ 1000 ซีรีส์ เป็นครั้งแรก

## รายชื่อสถานี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ภาพรวมเส้นทางสายกินซะ (โตเกียวเมโทร) 

กินซะ
หมวดหมู่:เส้นทางรถไฟที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2470
อุทกภัยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พ.ศ. 2554

**อุทกภัยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พ.ศ. 2554** เกิดขึ้นในฤดูมรสุม พ.ศ. 2554 โดยเกิดอุทกภัยครั้งใหญ่เป็นประวัติการณ์ในประเทศไทย กัมพูชา มาเลเซีย และน้ำท่วมใหญ่ในเวียดนาม เช่นเดียวกับลาว ส่วนประเทศฟิลิปปินส์ถูกไต้ฝุ่นเนสาดและไต้ฝุ่นนาลแกพัดถล่มในเดือนกันยายนในเวลาไล่เลี่ยกัน

## ความเสียหายและผู้เสียชีวิต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อุทกภัยในปี พ.ศ. 2554
เจ้าหญิงอาเล็กซานดราแห่งกรีซ

**เจ้าหญิงอาเล็กซานดราแห่งกรีซ** ( ประสูติ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2511) พระธิดาในเจ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก กับมารีนา กาเรลลา ด้วยเหตุที่พระบิดาและพระมารดาเป็นการสมรสแบบต่างฐานันดร ดังนั้นพระองค์จึงถูกตัดสิทธิในการสืบราชบัลลังก์กรีซซึ่งรวมไปถึงผู้สืบเชื้อสายด้วยและพระอิสริยยศเป็นเพียง **เจ้าหญิงแห่งกรีซ** ไม่ถูกยกเป็น *Royal Highness* ไม่มีสร้อยพระนาม เจ้าชาย/เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นเชื้อสายขั้นต้นพระราชวงศ์กรีซ

เจ้าหญิงอาเล็กซานดรา ได้เสกสมรสกับนายนิโคลัส มีร์ซายันตซ์ เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ที่เมืองเวนิส ประเทศอิตาลี ทั้งสองมีบุตรด้วยกัน 2 คน ได้แก่
# ทิกรัน มีร์ซายันตซ์  (เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2543)
# ดาริอุส มีร์ซายันตซ์  (เกิดในเดือนเมษายน พ.ศ. 2545)

## ลำดับพงศาวลี



## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากเอเธนส์
หมวดหมู่:ราชวงศ์กลึคส์บวร์ค
หมวดหมู่:เจ้าหญิงกรีก
วงศ์งูโบอา

**วงศ์งูโบอา** หรือ **วงศ์งูเหลือมโบอา** (; ) เป็นวงศ์ของงูที่ไม่มีพิษขนาดใหญ่วงศ์หนึ่ง มีรูปร่างคล้ายกับงูในวงศ์งูเหลือม (Pythonidae) จึงมักสร้างความสับสนให้อยู่เสมอ 

มีลักษณะโดยรวม คือ กระดูกพรีแมคซิลลาไม่มีฟัน กระดูกแมคซิลลาเรียงตัวตามยาวและมีฟัน ช่องเปิดตาอยู่ตรงรอยต่อระหว่างกระดูกฟรอนทัลกับกระดูกพาไรทัล กระดูกซูปราออคซิพิทัลมีสันใหญ่ ขากรรไกรล่างมีกระดูกโคโรนอยด์ มีกระดูกระยางค์ขาคู่หลังที่ยังลดรูปไม่หมดและเป็นแท่งขนาดเล็กที่มองเห็นได้ทางช่องเปิดทวารร่วม และมีกระดูกเชิงกรานขาคู่หลังที่ยังลดรูปไม่หมดฝังอยู่ในกล้ามเนื้อ ปอดข้างซ้ายค่อนข้างเจริญ มีท่อนำไข่ทั้งสองข้างเจริญเท่ากัน

งูในวงศ์นี้ มีทั้งหมด 15 สกุล มีทั้งสิ้น 54 ชนิด

กระจายพันธุ์ไปในหลายพื้นที่รอบโลก ทั้ง ทวีปเอเชีย, ทวีปอเมริกาเหนือ ทวีปแอฟริกา, ทวีปอเมริกาใต้ ยุโรปและทวีปโอเชียเนีย เป็นต้น ไม่พบในไทยแต่จะมีงูกลุ่มงูเหลือมกับงูหลามแต่พวกมันไม่ได้อยู่ใกล้ชิดทางพันธุกรรมกับงูโบอาเพราะงูโบอาออกลูกเป็นตัวแต่งูเหลือมงูหลามออกลูกเป็นไข่

โดยตัวอย่างงูในวงศ์นี้ที่เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี คือ งูอนาคอนดา คือ งูที่อยู่ในสกุล *Eunectes* ที่อยู่ในวงศ์ย่อย Boinae ซึ่งโตเต็มที่ยาวได้ถึง 11.5 เมตร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในชนิด *[[Eunectes murinus]]* หรือ งูอนาคอนดาเขียว ที่เป็นงูที่มีน้ำหนักตัวมากที่สุดในโลกอีกด้วย โดยอาจมีน้ำหนักได้ถึง 250 กิโลกรัม พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในป่าดิบชื้นของลุ่มแม่น้ำอเมซอน ทวีปอเมริกาใต้

## ดูเพิ่ม
*Pythonidae

## อ้างอิง

* Kluge, A.G. 1991. *Boine Snake Phylogeny and Research Cycles*. Misc. Pub. Museum of Zoology, Univ. of Michigan No. 178. PDF at University of Michigan Library. Accessed 8 July 2008.

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:งู
หมวดหมู่:วงศ์งูโบอา
วงศ์ย่อยงูโบอา

**วงศ์ย่อยงูโบอา** (ชื่อวิทยาศาสตร์: Boinae; ) เป็นวงศ์ย่อยของงูไม่มีพิษในวงศ์ Boidae 

มีลักษณะโดยรวม คือ กระดูกพรีฟรอนทัลชิ้นซ้ายและขวามีขอบด้านในอยู่ชิดกันหรือแตะกัน มีแอ่งรับคลื่นความร้อนอินฟราเรดกระจายอยู่รอบขอบปากบนและล่าง 

เป็นงูที่มีขนาดใหญ่ ขนาดเล็กที่สุด คือ ชนิด *[[Candoia aspera]]* ที่มีขนาดความยาว 60-90 เซนติเมตร และใหญ่ที่สุด คือ *[[Eunectes murinus]]* หรืองูอนาคอนดาเขียว ที่ยาวได้ถึง 11.5 เมตร น้ำหนักกว่า 250 กิโลกรัม 

แต่ว่าในยุคก่อนประวัติศาสตร์มีงูในวงศ์ย่อยนี้อยู่ชนิดหนึ่ง คือ ไททันโอโบอา แซร์อาโฮนเอนซิส (*Titanoboa cerrejonensis*) ซึ่งได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว มีความยาวได้ถึง 13 หรือ 15 เมตร และอาจมีน้ำหนักได้มากถึง 2 ตัน ซึ่งนับว่าใหญ่และหนักกว่างูอนาคอนดาที่พบได้ในยุคปัจจุบันนี้มาก ค้นพบครั้งแรกเป็นซากดึกดำบรรพ์ในประเทศโคลอมเบีย เมื่อปี ค.ศ. 2007

มีทั้งหมด 28 ชนิด 5 สกุล โดยแพร่ขยายพันธุ์ด้วยการออกลูกเป็นตัวทั้งสิ้น จำนวนลูกที่คลอดแต่ละครั้งจะแตกต่างออกไปตามแต่ละสกุลและชนิด โดยสกุล *[[Cadoia]]* ซึ่งเป็นสกุลที่มีขนาดเล็กจะตกลูกครั้งละ 5-6 ตัว แต่ในขณะที่สกุล *[[Eunectes]]* หรือที่รู้จักดีในชื่อ งูอนาคอนดา ซึ่งมีขนาดใหญ่จะตกลูกได้ถึงครั้งละ 40 ตัวหรือมากกว่านั้น หรือสกุล *[[Boa (genus)|Boa]]* ที่ตกลูกได้ถึงครั้งละ 60-70 ตัว

เป็นงูที่ล่าเหยื่อได้แก่ นกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมด้วยการใช้การรับรู้จากอินฟราเรดจากตัวเหยื่อด้วยการเข้ารัดเหมือนงูในวงศ์ Pythonidae

พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ทวีปอเมริกาใต้, เกาะมาดากัสการ์ และหมู่เกาะต่าง ๆ ในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์งูโบอา
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยงูโบอา
เตียวเมา

**เตียวเมา** (เสียชีวิต ค.ศ. 195) ชื่อรอง **เมิ่งจัว** เป็นขุนนางและขุนศึกชาวจีนที่มีชีวิตในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน

เขาเป็นเจ้าเมืองตันลิว ครั้งระดมพลกองกำลังพันธมิตรปราบตั๋งโต๊ะ เตียวเมาก็ได้ส่งกองกำลังไปร่วมรบด้วย แต่เดิมเตียวเมานั้นเป็นเพื่อนสนิทกับโจโฉ แต่เมื่อครั้งโจโฉยกทัพบุกตีแคว้นชีจิ๋วของโตเกี๋ยม ตันก๋งก็แอบติดต่อชักชวนเตียวเมาให้ร่วมมือกับลิโป้ช่วยกันบุกตียึดแคว้นกุนจิ๋วของโจโฉเสีย โจโฉทราบข่าวก็ยกทัพกลับมายึดแคว้นกุนจิ๋วคืน ทั้งยังตีเมืองตันลิวของเตียวเมาแตกด้วย ทัพเตียวเมาแตกพ่ายจะหนีไปพึ่งอ้วนสุด แต่สุดท้ายก็โดนลูกน้องสังหารตายระหว่างทาง

## ชีวิตช่วงต้นและอาชีพ

## อ้างอิง

* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *[[สามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[โฮ่วฮั่นชู|ตำราประวัติศาสตร์ราชวงศ์ฮั่นยุคหลัง]]* (*โฮ่วฮั่นชู*).
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายสามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ซือหม่า กวาง (1084). *[[จือจื้อทงเจี้ยน]]*.

หมวดหมู่:ข้าราชการของโจโฉ
งูเห่าหม้อ

**งูเห่าไทย** **งูเห่าหม้อ** () เป็นงูพิษร้ายแรงชนิดหนึ่ง จำพวกงูเห่า อยู่ในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (Elapidae)

หัวมีลักษณะกลมเรียว  หางเรียวยาว  มีสีสันลำตัวต่าง ๆ ทั้ง สีดำ, เขียว หรือน้ำตาลเหลืองหรือน้ำตาลเข้ม รวมทั้งเป็นสีขาวนวลปลอดตลอดทั้งตัวด้วย​ งูเห่า​ไทย​มีดอกจันเป็นรูปตัว​ O โดยที่มิใช่เป็นงูเผือกเรียกว่า "งูเห่าสีนวล" (*N.  k.* var. *suphanensis* Nutaphand, 1986) มีทั้งที่มีลายตามตัว และไม่มีลาย ไม่มีดอกจัน พบที่แถบจังหวัดสุพรรณบุรี มีนิสัยดุร้าย มีพิษมีฤทธิ์ทำลายระบบประสาทที่รุนแรง และเป็นสาเหตุที่ทำให้ผู้ที่ถูกกัดเสียชีวิต พิษของงูเห่านับว่ามีความร้ายแรงมาก 

ตัวผู้หัวจะทู่ใหญ่ พังพานจะแผ่กว้างเป็นวงกลม  ส่วนตัวเมียหัวจะหลิมปลายจมูกเรียว พังพานแคบกว่าตัวผู้ โดยงูเห่าชนิดนี้สามารถแผ่พังพานได้กว้างกว่างูเห่าชนิดอื่น ๆ และใกล้เคียงกับงูเห่าอินเดีย (*N. naja*) ที่พบได้ในประเทศอินเดีย และเมื่อยกตัวชูคอแผ่พังพานได้สูงที่สุดประมาณ 1 ใน 3 ของความยาวลำตัว  เกล็ดบนหัวมีขนาดใหญ่ 

งูเห่าไทย จัดเป็นงูเห่าที่มีขนาดใหญ่มากชนิดหนึ่ง โดยความยาวเฉลี่ยเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 100–180 เซนติเมตร  โดยขนาดยาวที่สุดที่วัดได้ของสถานเสาวภา โดยสภากาชาดไทย คือ 225 เซนติเมตร 

งูเห่าไทย พบกระจายพันธุ์อย่างชุกชุมในประเทศไทย โดยพบได้ทุกภาค พบชุกชุมโดยเฉพาะภาคกลาง ส่วนใหญ่ในภาคกลาง พบมากที่ กรุงเทพมหานคร สมุทรปราการ นนทบุรี ปทุมธานี นครปฐม อยุธยา นครนายก อ่างทอง สิงห์บุรี ลพบุรี สระบุรี  นอกจากนี้แล้วยังพบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่อินเดีย, เนปาล, พม่า, จีน, เวียดนาม, กัมพูชา, ลาว ไปจนถึงแหลมมลายู  ในประเทศไทยถือเป็นงูเห่าชนิดที่พบได้ชุกชุมมากที่สุด โดยมักในบริเวณที่ลุ่มค่อนข้างชื้น มักอาศัยอยู่ในจอมปลวก, ทุ่งนา หรือพบบนภูเขาที่ระดับความสูง 900 เมตรจากระดับน้ำทะเลและชุมชนป่าในเมือง ออกหากินในเวลาพลบค่ำโดยหากินตามพื้นดิน   
งูเห่าหม้อบางตัวมีความสามารถในการพ่นพิษ แต่เป็นเพียงประชากรบางส่วนเท่านั้น และไม่ได้มีความแม่นยำเท่ากับงูเห่าพ่นพิษแท้ (True spitting cobra) อย่าง งูเห่าพ่นพิษสยาม หรืองูเห่าพ่นพิษสุมาตรา ที่พบได้เช่นเดียวกันในประเทศไทย
ผสมพันธุ์ช่วงเดือนสิงหาคมถึงมกราคม วางไข่ครั้งละ 15–37 ฟอง ในช่วงเดือนตุลาคมถึงมีนาคม ระยะฟักไข่นาน 51–69 วัน (เฉลี่ย 60 วัน) เมื่อแรกเกิดมีน้ำหนัก 13.2–18.8 กรัม และความยาว 31.5–35.5 เซนติเมตร 

กินสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กเช่น หนู และ นก, กบ,  เขียด และบางครั้งก็กินงูชนิดอื่นเป็นอาหาร 

## อ้างอิง
2.Regional Variation of the Monocled Cobra, Naja kaouthia Lesson, 1831 (Squamata: Elapidae) in Thailand: Development, Temperature Effects, Environment, and Phylogeny

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สกุลงูเห่า
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศภูฏาน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศลาว
ตำบลท่างิ้ว (อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช)

**ท่างิ้ว** เป็นตำบลในท้องที่อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของตัวเมืองนครศรีธรรมราช ห่างจากที่ทำการอำเภอเมืองนครศรีธรรมราชประมาณ 13 กิโลเมตร

## ประวัติ
เนื่องจากมีคลองขุนน้ำท่างิ้วไหลผ่านมาตั้งแต่สมัยก่อน การที่เรียกว่าขุนน้ำท่างิ้วก็เพราะว่ามีต้นน้ำเกิดขึ้นจากภูเขาบ้านท่างิ้วแถบบริเวณที่ผู้คนไปตั้งบ้านเรือนมีต้นงิ้ว

## ภูมิศาสตร์
ลักษณะภูมิประเทศของตำบลท่างิ้ว มีพื้นที่ภูเขาทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ไปทางทิศตะวันออกของตำบลโดยสามารถแบ่งพื้นที่ได้ดังนี้
* พื้นที่ราบ จำนวน 26,326 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 62.29 ของตำบล
* พื้นที่ภูเขา จำนวน 15,937 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 37.70 ของตำบล

### อาณาเขต
ตำบลท่างิ้วตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวเมืองนครศรีธรรมราช มีอาณาเขตติดต่อดังนี้ (ติดต่อกับตำบลภายในจังหวัดนครศรีธรรมราชทุกทิศทาง)
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลพรหมโลก (ติดกับเขตเทศบาลตำบลพรหมคีรี) อำเภอพรหมคีรี
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลปากพูน (ติดกับเขตเทศบาลเมืองปากพูน) อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลนาทราย และตำบลกำแพงเซา อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลท่าดี อำเภอลานสกา

## หมู่บ้าน
ตำบลท่างิ้วแบ่งออกเป็น 8 หมู่บ้าน คือ 
* หมู่ที่ 1 บ้านป่าไหม้         
* หมู่ที่ 2 บ้านขวาง
* หมู่ที่ 3 บ้านโคกทึง         
* หมู่ที่ 4 บ้านป่ายาง 
* หมู่ที่ 5 บ้านท่างาม
* หมู่ที่ 6 บ้านสำนักหลุมพอ
* หมู่ที่ 7 บ้านห้วยหูแร้ง
* หมู่ที่ 8 บ้านคลองคอน

## สถานอนามัย
* สถานีอนามัยบ้านป่ายาง
* สถานีอนามัยท่างาม
* สถานีอนามัยโคกทึง

## สถานีตำรวจ
* สถานีตำรวจย่อย จำนวน 1 สถานี
* สถานีตำรวจภูธรเมืองนครศรีธรรมราช  สาขาเขามหาชัย
* อพปร.
* ชรบ.

## สถานศึกษา
* สถาบันอุดมศึกษา
** มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช

* โรงเรียนมัธยมศึกษา
** โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา ม. 1 - ม. 3 

* โรงเรียนประถมศึกษา
** โรงเรียนวัดมหาชัยวราราม 
** โรงเรียนเทพธิดาราม
** โรงเรียนวัดท่างาม 
** โรงเรียนวัดป่ายาง
** โรงเรียนวัดศาลาไพ 
** โรงเรียนวัดป่าไหม้ 

## ศาสนสถาน
* วัด ตำบลท่างิ้วมีทั้งหมด 7 วัดและสำนังสงฆ์ 1 แห่ง คือ 
** วัดมะม่วงปลายเขน 
** วัดโรงฆ้อง 
** วัดป่ายาง 
** วัดศาลาไพ 
** วัดท่างาม 
** วัดเทพธิดาราม
** วัดวิทยาลัยครูรังสรรค์ 
** สำนักสงฆ์วิมุติธรรม 

* มัสยิด
** มัสยิดดารุ้ลอามาน 
** มัสยิดนูรุดดีน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เทศบาลตำบลท่างิ้ว

ท่างิ้ว
ท่างิ้ว
ท่างิ้ว
บีชันฟรีส

**บีชันฟรีส** (, ) หรือ **บีชงฟรีเซ** () เป็นสุนัขที่นิยมเลี้ยงกันมากในประเทศฝรั่งเศส แต่มีต้นกำเนิดในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียน สืบเชื้อสายมาจากสุนัขพันธุ์วอเตอร์สแปเนียลในสมัยก่อน สุนัขพันธุ์นี้มีถึง 4 ชนิด คือ มอลทีส, บอละเนส, ฮาวานีส และเตเนรีเฟ มีนิสัยร่าเริงตลอดเวลา เป็นสุนัขที่ฉลาด สามารถฝึกได้ง่าย มีความเป็นมิตร และอดทนต่อสภาพแวดล้อม 

## ขนาดและรูปร่าง
บีชันฟรีสเป็นสุนัขขนาดเล็ก มีขนยาวปานกลาง ประมาณ 7-10 เซนติเมตร มีสีขาว ส่วนสูงประมาณ 25-30 เซนติเมตร น้ำหนัก 3-6 กิโลกรัม (7-13 ปอนด์) มีอายุระหว่าง 13-15 ปี

## ลักษณะนิสัย
บีชันฟรีสเป็นสุนัขที่มีความร่าเริง คล่องแคล่ว ว่องไว ต้องการความเอาใจใส่จากเจ้าของ ชอบที่จะอยู่กับคน เหมาะสำหรับเลี้ยงไว้เป็นเพื่อนเล่น เพราะสามารถนำไปด้วยได้ทุกที่ และเป็นสุนัขที่เหมาะที่จะเลี้ยงไว้เป็นเพื่อนกับเด็ก ๆ เพราะเป็นสุนัขที่ชอบเล่นและมีพลังอย่างเหลือเฟือ การเลี้ยงควรมีเวลาว่างพาไปวิ่งเล่นในสวนที่มีขนาดกว้าง ๆ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พันธุ์สุนัขที่มีต้นกำเนิดในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:พันธุ์สุนัขที่มีต้นกำเนิดในประเทศเบลเยียม
หมวดหมู่:พันธุ์สุนัขที่มีต้นกำเนิดในประเทศสเปน
หมวดหมู่:พันธุ์สุนัข
หมวดหมู่:พันธุ์สุนัขโลก
หมวดหมู่:สุนัขพันธุ์เล็ก
ยุทธการที่ไลพ์ซิช

**ยุทธการที่ไลพ์ซิช** () ระหว่างวันที่ 16 ถึง 19 ตุลาคม ค.ศ. 1813 เป็นหนึ่งในยุทธการที่สำคัญในสงครามนโปเลียนซึ่งได้รับขนานนามว่า **ยุทธการนานาชาติ** () เนื่องจากมีชาติเข้าร่วมรบจำนวนมาก สงครามครั้งนี้เป็นการสู้รบกันระหว่าง กองกำลังผสมของรัสเซีย ปรัสเซีย ออสเตรีย และสวีเดน กับ ฝ่ายกองทัพผสมระหว่างฝรั่งเศส โปแลนด์ อิตาลี และสมาพันธรัฐแห่งลุ่มแม่น้ำไรน์ (Confederation of the Rhine) ภายใต้การนำของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ในสงครามครั้งนี้มีทหารเข้าร่วมมากกว่า 600,000 นาย ซึ่งนับเป็นสงครามครั้งใหญ่ที่สุดก่อนยุคสงครามโลกครั้งที่ 1  โดยช่วงต้นของสงครามฝ่าย พันธมิตรนโปเลียนเป็นฝ่ายได้เปรียบแต่ถูกกองทัพปรัสเซียโจมตีจากด้านหลังทำให้พ่ายแพ้ ผลของสงครามทำให้นโปเลียนถูกบีบบังคับให้กลับสู่ฝรั่งเศสและในปีถัดมาฝ่ายพันธมิตรรัสเซีย ปรัสเซีย ออสเตรีย และสวีเดน ได้รุกคืบสู่ฝรั่งเศส ทำให้นโปเลียนต้องยอมสละราชสมบัติและถูกเนรเทศไปสู่เกาะเอลบาในฤดูใบไม้ผลิของปีเดียวกัน

## อ้างอิง

ลสงครามไลพ์ซิช
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ทศวรรษ 1810
หมวดหมู่:สงครามประสานมิตรครั้งที่หก
หมวดหมู่:การล่มสลายของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง
งูไทปัน

**งูไทปัน** () เป็นสกุลของงูในวงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า (Elapidae) ใช้ชื่อสกุลว่า *[[Oxyuranus]]* เป็นงูที่ได้รับการจัดอันดับให้เป็นงูกลุ่มที่มีพิษร้ายแรงที่สุดในโลก มีลำตัวยาวโดยประมาณ 2-3.6 เมตร ลักษณะลำตัวมีสีน้ำตาลปนดำ มักอาศัยอยู่ตามซอกหินในทะเลทรายของประเทศออสเตรเลีย

## การกำเนิดและการขยายพันธุ์
ต้นกำเนิดของงูสกุลนี้เดิมที มีต้นกำเนิดในหมู่เกาะไทปัน แถบเอเชีย-โอเชียเนีย มีการแพร่พันธุ์อย่างกว้างขวางในประเทศออสเตรเลียด้วยสภาพภูมิอากาศ และ แหล่งอาหารที่อุดมสมบูรณ์ เช่น จิงโจ้กระเป๋า, พอสสัม, วอลลาบี นกชนิดต่าง ๆ เป็นต้น สำหรับการขยายพันธุ์จะอยู่ในช่วงฤดูร้อน งูเพศเมียจะวางไข่ราว 10-15 ฟอง และใช้เวลาฟักเป็นตัวราว 6 สัปดาห์

## ความอันตราย
พิษของงูสกุลนี้เป็นที่เลื่องลือในประเทศออสเตรเลียเป็นอย่างมาก ด้วยความเร็วในการออกฤทธิ์ ของพิษที่ไปทำลายระบบประสาท ภายในเวลา 45 นาที และการกัดแต่ละครั้งสามารถฆ่ามนุษย์ได้มากถึง 100 คน นับว่ามีพิษมากกว่างูเห่าถึง 50 เท่า เชื่อว่าการที่งูไทปันต้องมีพิษร้ายแรงแบบนี้ เป็นผลมาจากการวิวัฒนาการเพื่อฆ่าได้โดยไม่ต้องเปลืองแรงมาก ซึ่งเหมาะสมเป็นอย่างมากสำหรับการใช้ชีวิตอยู่ในทะเลทราย ซึ่งเป็นสถานที่ ๆ แห้งแล้ง 

### ส่วนประกอบที่อยู่ในพิษ
ในน้ำพิษจะประกอบไปด้วย สารนิวโรท็อกซิน (neurotoxins) ซึ่งจะไปทำลายระบบประสาทและกล้ามเนื้อ โปรตีนโปรโคอะกูเลนท์ (procoagulants) ทำลายระบบเลือดโดยทำให้เลือดไม่แข็ง แผลที่กัดจะมีเลือดไหลตลอดเวลา สารไมโอท็อกซิน (myotoxins) ทำลายระบบกล้ามเนื้อ

## การจำแนก
มีทั้งสิ้น 3 ชนิด ได้แก่
*งูไทปันธรรมดา (*Oxyuranus scutellatus*) แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย
*งูไทปันโพ้นทะเล (*Oxyuranus microlepidotus*) เป็นชนิดที่มีพิษร้ายแรงที่สุดในโลก
*งูไทปันกลาง (*Oxyuranus temporalis*)

## อ้างอิง

* สมจิตร วรรณรัตนชัย. *สัตว์เลื้อยคลาน*. สมใจการพิมพ์, 2545, หน้า 20.
* Australian Taipan Snakes 
* เกี่ยวกับงูไทปัน  

หมวดหมู่:วงศ์งูพิษเขี้ยวหน้า
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศออสเตรเลีย
สเตซี คิบเลอร์

**สเตซี คิบเลอร์** เป็นนักแสดง และนางแบบชาวอเมริกันและเป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพของ เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ และ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง ปัจจุบันได้ออกจากวงการมวยปล้ำแล้ว และไปเอาดีทางด้านนางแบบและนักแสดง ในปี 2023 ได้รับการเสนอชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศ WWE Hall of Fame

## ผลงานอื่นๆ

### เกมส์

### การแข่งขัน ''แดนซิ่งวิทเดอะสตาส์'' ซีซั่น 2

## แชมป์และรางวัล
* **[[World Championship Wrestling]]**
** Nitro Girl Search (1999)
* **[[World Wrestling Entertainment]]**
** WWE Babe of the Year (2004)
** WWE Hall of Fame (2023)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Official Facebook
* Official Twitter
* 

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพหญิงชาวอเมริกัน‎
หมวดหมู่:รายชื่อสมาชิกของเดอะแอไลแอนซ์ (มวยปล้ำอาชีพ)
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากบอลทิมอร์
หมวดหมู่:ผู้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี
หมวดหมู่:หอเกียรติยศและพิพิธภัณฑ์มวยปล้ำอาชีพ
งูอนาคอนดาเขียว

**งูอนาคอนดาเขียว** หรือ **งูอนาคอนดาธรรมดา** () เป็นงูขนาดใหญ่มากที่สุดในโลกที่ยังคงสืบเผ่าพันธุ์มาจนถึงปัจจุบันชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Eunectes murinus* อยู่ในวงศ์ย่อย Boinae ในวงศ์ใหญ่ Boidae สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย (ดูในตาราง)

งูอนาคาคอนดาเขียวนับเป็นงูอนาคอนดา  ชนิดที่ใหญ่ที่สุดและรู้จักดีที่สุด เมื่อโตเต็มที่อาจยาวได้ถึง 30 ฟุต และหนักได้ถึง 550 ปอนด์ มีผิวลำตัวสีเขียว มีลายเป็นวงกลมสีดำ ใต้ท้องเป็นสีขาว ตาเป็นสีดำ ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้มาก อาศัยอยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ ในทวีปอเมริกาใต้ เช่น ป่าดิบชื้นแอมะซอนในประเทศบราซิล, ประเทศโบลิเวีย และประเทศกายอานา ในหนองน้ำ หรือบึง โดยมักจะอาศัยอยู่ในน้ำหรือหมกตัวในโคลนมากกว่าจะเลื้อยมาอยู่บนบก เนื่องจากน้ำหนักตัวที่มากทำให้งุ่มง่ามเชื่องช้ามากเมื่ออยู่บนบก แต่จะว่องไวกว่าเมื่ออยู่ในน้ำ ว่ายน้ำได้เก่ง บางครั้งอาจใช้วิธีการลอยน้ำอยู่บริเวณผิวน้ำแล้วปล่อยให้กระแสน้ำไหลพัดไป แต่มักจะขึ้นมาอาบแดดเป็นบางครั้งด้วยการเกาะเกี่ยวกับกิ่งไม้ริมน้ำ 

ล่าเหยื่อด้วยการใช้แอ่งรับความร้อนอินฟราเรดที่อยู่บริเวณหน้าผาก ในเวลากลางคืน โดยกินอาหารได้หลากหลายมาก ทั้งสัตว์เล็กและสัตว์ใหญ่ เช่น แคพิบารา, เคแมน, ปลา, กบ หรือแม้กระทั่งวัว, ควาย หรือปศุสัตว์ต่าง ๆ ของชาวบ้าน โดยใช้วิธีการรัดเหยื่อด้วยลำตัวอย่างแน่น และกดลงไปในน้ำให้จมน้ำตายก่อนจะเขมือบกลืนเข้าไปทั้งตัว โดยเริ่มจากส่วนหัวก่อน ซึ่งอาจใช้เวลานานหลายชั่วโมง แต่กระนั้นก็จะทำให้ไม่ต้องกินอะไรอีกไปนานนับเดือน 

ในยามที่อาหารขาดแคลนเช่นในช่วงฤดูร้อน อาจอดอาหารได้นานถึง 7 เดือน หลังจากนั้นแล้วจะเร่งรีบกินเพื่อชดเชยพลังงานที่สูญเสียไปและผสมพันธุ์ โดยถึงวัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 3-4 ปี  ฤดูผสมพันธุ์จะตกอยู่ในช่วงเดือนเมษายน-พฤษภาคม ตัวเมียจะปล่อยกลิ่นเพื่อดึงดูดตัวผู้ให้มาผสมพันธุ์ โดยอาจผสมพันธุ์กับตัวผู้ได้มากถึง 2-12 ตัว ใช้เวลาตั้งท้องนาน 6 เดือน ตกลูกเป็นตัว ซึ่งอาจออกได้ครั้งละ 40 ตัวหรือมากกว่านั้น ลูกงูที่ออกมาใหม่จะมีความยาวราว 2 ฟุต และจะไม่ถูกดูแลโดยแม่ ซึ่งอาจจะตกเป็นเหยื่อของสัตว์ที่ใหญ่กว่าหรือแม้กระทั่งงูอนาคอนดาด้วยกันเองกินก่อนที่จะโตต่อไปในอนาคต 

งูอนาคอนดาเขียวเป็นงูที่มนุษย์ให้ความสนใจมาก ด้วยขนาดที่ใหญ่โตและพละกำลังที่มากมายมหาศาล ดังนั้น เมื่อมีการจับงูชนิดนี้ได้ในแต่ละครั้งมักปรากฏเป็นข่าวโด่งดัง และถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ อาทิ *[[อนาคอนดา เลื้อยสยองโลก|Anaconda]]* เมื่อปี ค.ศ. 1997 ของฮอลลีวูด เป็นต้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ย่อยงูโบอา
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปอเมริกาใต้
บลัดฮาวด์

**บลัดฮาวด์** () เป็นสุนัขสายพันธุ์ขนาดใหญ่ มีสายพันธุ์มาจากสุนัขล่ากวาง มีจมูกที่สามารถดมกลิ่นได้ดีมาก นิยมใช้ในหน่วยตำรวจทั่วโลก ใช้ในการดมกลิ่นพิสูจน์หลักฐาน ตามสืบผู้ร้าย ตามหายาเสพติด และ วัตถุระเบิด
## ขนาดและรูปร่าง
สุนัขบลัดฮาวด์ มีส่วนสูงระหว่าง 58-69 เซนติเมตร ( 23-27 นิ้ว ) น้ำหนัก 80-110 ปอนด์ ( 33-50 กิโลกรัม ) มีใบหูขนาดใหญ่ห้อยลงมาปรกด้านข้างส่วนหัว
มีรอยย่นตามใบหน้า ส่วนขนตามลำตัว ลักษณะสั้นเรียบ มีสีแดงออกแทน ดำแทน มีอายุเฉลี่ยประมาณ 9 ปี
## ลักษณะนิสัย
บลัดฮาวด์ เป็นสุนัขที่มีความสุภาพ อ่อนโยน เหมาะที่จะเลี้ยงไว้เป็นสุนัขประจำบ้าน การเลี้ยงควรพาเดินออกกำลังกายเป็นประจำ และควรใช้สายรัดจูงตลอดเวลา เพราะสุนัขพันธ์นี้ชอบดมกลิ่นและมักเดินออกนอกเส้นทาง หากสุนัขพันธ์นี้อยู่กับเด็กเล็กควรมีผู้ใหญ่คอยดูแลอยู่ใกล้ๆ
## อ้างอิง

* 
* 
* 
*

หมวดหมู่:พันธุ์สุนัขที่มีต้นกำเนิดในประเทศอังกฤษ
หมวดหมู่:พันธุ์สุนัขที่มีต้นกำเนิดในประเทศสกอตแลนด์
หมวดหมู่:พันธุ์สุนัขที่มีต้นกำเนิดในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:พันธุ์สุนัขที่มีต้นกำเนิดในประเทศเบลเยียม
หมวดหมู่:พันธุ์สุนัข
หมวดหมู่:พันธุ์สุนัขโลก
หมวดหมู่:สุนัขตำรวจ
หมวดหมู่:สุนัขล่าเนื้อ
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศเบลเยียม
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศฝรั่งเศส