open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ศุภกร ศรีแตงอ่อน

**ศุภกร ศรีแตงอ่อน**  เกิดวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2527  เป็นนักฟันดาบสากลชาวไทย ผู้ซึ่งได้รับรางวัลเหรียญทองในประเภทฟอยล์ทีมชายจากการแข่งขันกีฬาฟันดาบในซีเกมส์ 2011  รวมถึงเป็นแชมป์ฟันดาบชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2554 ในประเภทบุคคล ตลอดจนได้รับการจัดให้เป็นนักฟันดาบฟอยล์อันดับ 1 จากสมาคมฟันดาบสมัครเล่นแห่งประเทศไทยฯ

ในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ศุภกร ศรีแตงอ่อน เข้าแข่งขันรายการฟันดาบชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2555 ในประเภทฟอยล์บุคคลชาย ที่ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะสถาพร นุชประไพ ด้วยคะแนน 15-9 และได้รับรางวัลเหรียญทอง

## ประวัติ
วันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2552 ศุภกร ศรีแตงอ่อน เข้าแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 38 ในกีฬาฟันดาบ ประเภทฟอยล์ทีมชาย โดยทีมลพบุรีของเขาเป็นฝ่ายแพ้ที่คะแนน 45-41 ในรอบชิงชนะเลิศ วันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2554 ศุภกรเข้าแข่งขันฟันดาบชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ประจำปี 2554 ซึ่งจัดขึ้นที่ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา ในรายการฟอยล์ชาย ที่ซึ่งเขาได้พบกับนนทพัฒน์ ปานจันทร์ ผู้เป็นนักกีฬาฟันดาบโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 โดยศุภกรเป็นฝ่ายชนะที่ 15-13 คะแนน และครองแชมป์การแข่งขันครั้งดังกล่าว

วันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ศุภกรเข้าแข่งขันกีฬาฟันดาบในซีเกมส์ 2011 ที่ประเทศอินโดนีเซีย ในประเภทฟอยล์บุคคลชาย โดยในรอบรองชนะเลิศ เขาเป็นฝ่ายชนะซินาทริโอ ราฮาร์โย จากอินโดนีเซีย ด้วยคะแนน 15-3  และในรอบชิงชนะเลิศ ศุภกรได้พบกับนนทพัฒน์ ปานจันทร์ โดยรายการดังกล่าว นนทพัฒน์เป็นฝ่ายชนะที่ 15-9 คะแนน และศุภกรได้รับรางวัลเหรียญเงิน

เดือนกันยายน พ.ศ. 2555 ศุภกร ศรีแตงอ่อน เข้าแข่งขันรายการฟันดาบไทยแลนด์โอเพ่น 2012 ที่แฟชั่นไอส์แลนด์ โดยได้พบกับทีมสิงคโปร์ ในประเภทฟอยล์ทีมชาย ซึ่งทีมไทยเป็นฝ่ายแพ้ที่คะแนน 38-45 โดยได้รับเหรียญเงินจากการแข่งขัน ในเดือนตุลาคมของปีเดียวกันนี้ เขายังได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนดาบฟอยล์ให้แก่นักฟันดาบเยาวชนไทยในการแข่งขันฟันดาบเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย "เอเชียนจูเนียร์แอนด์คาร์เดทเฟนซิงแชมเปี้ยนชิพ 2012" ที่เกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย จากนั้น ในเดือนพฤศจิกายน เขาได้เดินทางไปร่วมแข่งขันฟันดาบชิงแชมป์เอเชียตะวันนออกเฉียงใต้ "เซาท์อีสเอเชียเฟนซิงเฟเดอเรชันแชมเปี้ยนชิพ SEAFF 2012" ที่โฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ในประเภทฟอยล์ โดยศุภกรเป็นผู้นำของทีมฟันดาบชาย

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Suppakorn Sritang-orn 3.jpg|ศุภกร ศรีแตงอ่อน
ไฟล์:Suppakorn Sritang-orn 2.jpg|ขณะเตรียมความพร้อม
ไฟล์:Suppakorn Sritang-orn 4.jpg|ขณะฝึกซ้อมฟันดาบฟอยล์


## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ขอแสดงความยินดีกับนักศึกษาและศิษย์เก่า
* เอาใหม่ เทสๆๆ 1 2 3... ที่เฟซบุ๊ก
* 
* ฟันดี ฟันเก่ง 

หมวดหมู่:นักฟันดาบสากลชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองซีเกมส์
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญเงินซีเกมส์
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนฟันดาบสากลชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้จากจังหวัดลพบุรี
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
เอฟเอพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 1992–93

**เอฟเอพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 1992–93** () เป็นการแข่งขันฤดูกาลแรกของพรีเมียร์ลีก ลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ เริ่มแข่งขันเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1992 และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1993 ก่อตั้งโดย 22 สโมสรฟุตบอลที่แยกตัวออกมาจากฟุตบอลลีก เมื่อจบฤดูกาล 1991–92 ลีกใหม่ได้รับเงินสนับสนุนจาก สกาย จำนวน 305 ล้านปอนด์ จากข้อตกลงในการถ่ายทอดสดนัดแข่งขันพรีเมียร์ลีกทางโทรทัศน์

ในฤดูกาลนี้ได้มีการเปลี่ยนแปลงโดยให้เพิ่มปลอกแขนกัปตันทีมเข้ามาที่แขนเสื้อของผู้ที่เป็นกัปตันทีม เพื่อให้ระบุตัวได้ง่ายขึ้น เนื่องจากในสมัยเป็นดิวิชัน 1 ยังไม่ได้มีการกำหนดให้มีปลอกแขนกัปตันทีม จะมีการสวมเฉพาะตอนลงแข่งในบอลสโมสรยุโรปตามกฎของยูฟ่า ซึ่งปลอกแขนกัปตันทีมจะมาชัดเจนในฤดูกาลถัดมา 

มีการกำหนดอาร์มสัญลักษณ์ของ พรีเมียร์ลีก สำหรับทีมที่เป็นแชมป์เก่าให้เป็นสีทองแตกต่างจากอาร์มของทีมอื่น ๆ แต่ยังคงหมายเลขเสื้อตามตำแหน่งทำให้ไม่มีการปักชื่อของนักฟุตบอลลงไปบนเสื้อ ซึ่งกฎนี้จะถูกยกเลิกในฤดูกาลถัดมา

## ทีม
ทีมที่เข้าแข่งขันในลีกมีทั้งหมด 22 ทีม โดยแบ่งเป็น 19 ทีมแรกมาจาก เฟิสต์ดิวิชัน และอีก 3 ทีม เลื่อนชั้นมาจาก เซคันด์ดิวิชัน ทีมที่เลื่อนชั้นขึ้นมา ได้แก่ อิปสวิชทาวน์, มิดเดิลส์เบรอและแบล็กเบิร์นโรเวอส์ กลับมาแข่งขันในลีกสูงสุดอีกครั้ง หลังตกชั้นไปหกปี, สามปีและยี่สิบหกปี ตามลำดับ โดยทั้งสามทีมแทนที่ ลูตันทาวน์, นอตส์เคาน์ตีและเวสต์แฮมยูไนเต็ด เป็นการสิ้นสุดการแข่งขันในลีกสูงสุดสิบปีติดต่อกันของลูตันทาวน์ ในขณะที่นอตส์เคาน์ตีและเวสต์แฮมยูไนเต็ด ตกชั้นหลังแข่งขันในลีกสูงสุดแค่ฤดูกาลเดียว

### สนามและที่ตั้ง

### บุคลากรและชุดแข่ง

### การเปลี่ยนแปลงผู้จัดการทีม

## ตารางคะแนน


## ผลการแข่งขัน

## สถิติตลอดฤดูกาล
### การทำประตู
#### ผู้ทำประตูสูงสุด
 
ผู้ที่ทำประตูสูงสุดในพรีเมียร์ลีกฤดูกาลแรกคือ เทดดี เชริงงัม โดยทำประตูให้กับ นอตทิงแฮมฟอเรสต์ 1 ประตู ก่อนที่เขาจะย้ายไป ทอตนัมฮอตสเปอร์ ในช่วงต้นฤดูกาล โดยทำเพิ่มอีก 21 ประตู รวมทั้งหมด 22 ประตู แอลัน เชียเรอร์ ทำ 16 ประตูเมื่อถึงช่วงคริสต์มาส ก่อนที่เขาจะเจ็บยาวจนถึงจบฤดูกาล

## ดูเพิ่ม
* ฟุตบอลลีก
* ฟุตบอลลีก ดิวิชัน 1
* พรีเมียร์ลีก
* บีสกายบี

## อ้างอิง
วันไดรฟ์

thumb|"สกายไดรฟ์" (วันไดรฟ์ในอดีต)

**วันไดรฟ์** () หรือ **สกายไดรฟ์**, **วินโดวส์ ไลฟ์ สกายไดรฟ์** หรือ **วินโดวส์ ไลฟ์ โฟลเดอร์** เดิม เป็นบริการรับฝากไฟล์ที่อนุญาตให้ผู้ใช้อัปโหลดและซิงค์ไฟล์ผ่านระบบเก็บข้อมูลแบบคลาวด์และสามารถเข้าถึงข้อมูลนั้นๆ ผ่านทางเว็บเบราว์เซอร์หรืออุปกรณ์อื่นๆ เป็นส่วนหนึ่งของบริการชุดวินโดวส์ไลฟ์ของไมโครซอฟท์ 

**วันไดรฟ์** มีพื้นที่เก็บข้อมูล 5 GB ฟรี พร้อมตัวเลือกพื้นที่จัดเก็บ 100 GB, 1 TB และ 6 TB มีให้เลือกทั้งแยกต่างหากหรือสมัครใช้งานพร้อมกับ Microsoft 365

หลังแพ้คดีให้กับบริษัทบริติช สกาย บรอดคาสติ้ง ในกรณีการใช้ชื่อ "Sky"  ในปี 2014 ทางไมโครซอฟท์ก็เปลี่ยนชื่อสกายไดรฟ์ไปเป็น **"วันไดรฟ์"** แทน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โปรแกรมประยุกต์บนเว็บ
หมวดหมู่:วินโดวส์ไลฟ์
หมวดหมู่:ไมโครซอฟท์
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนแอนดรอยด์
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนไอโอเอส
ปลาแซลมอนแอตแลนติก

**ปลาแซลมอนแอตแลนติก** หรือ **ปลาแอตแลนติกแซลมอน** (; ) เป็นปลาน้ำกร่อยในวงศ์ปลาแซลมอน (Salmonidae) พบในมหาสมุทรแอตแลนติกและสาขาแม่น้ำที่เชื่อมต่อกับมหาสมุทรดังกล่าว พบในตอนเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือด้วยเนื่องจากมนุษย์นำเข้าไป

ปลาแซลมอนแอตแลนติกเป็นปลาขนาดใหญ่ ลำตัวรูปรูปกระสวย ยาว 71–76 เซนติเมตร หนัก 3.6–5.4 กิโลกรัม เมื่อยังเล็กขณะที่อาศัยในน้ำจืดลูกปลาจะมีจุดสีแดงและฟ้า มีโตเต็มที่จะมีสีเงินออกฟ้าเป็นประกาย มีจุดสีดำเหนือเส้นข้างลำตัว ครีบหางไม่มีจุด เมื่อสืบพันธุ์ตัวผู้มีสีออกเขียวหรือแดง

ปลาแซลมอนแอตแลนติก ในประเทศอังกฤษจะไม่กินอาหารเลยตั้งแต่ฤดูใบไม้ผลิ และจะว่ายทวนกระแสน้ำกลับมาผสมพันธุ์และวางไข่ในแหล่งน้ำจืดในช่วงฤดูใบไม้ร่วงของอังกฤษ (ราวเดือนพฤศจิกายน) ซึ่งเป็นฤดูที่มีน้ำหลากจากปริมาณน้ำฝนที่ตกลงมาก่อนหน้านั้น โดยตัวผู้จะเป็นฝ่ายขุดหลุมและปล่อยน้ำเชื้อ ขณะที่ตัวเมียวางไข่ ในปริมาณนับเป็นหมื่นฟอง เมื่อเสร็จสิ้นจากการวางไข่ ปลาตัวผู้จะผอมลงและตายลงไปในที่สุดและจะกลายเป็นอินทรีวัตถุในก้นแม่น้ำ

## อ้างอิง

* Atlantic salmon *NOAA FishWatch*. Retrieved 4 November 2012.

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Atlantic Salmon Conservation Foundation
*NOAA Fisheries Atlantic salmon page
*Atlantic Salmon Federation
*Issues salmon face – Smithsonian Ocean Portal
*State of Maine, Atlantic Salmon Commission 
*University of Massachusetts information regarding Atlantic salmon 
*Atlantic salmon's page on World Wide Fund for Nature's website
*Alaska Fish and Game Atlantic salmon page
*Atlantic Salmon Trust, an organization working to protect the Atlantic salmon
*Atlantic Salmon Fishing, Information about Atlantic Salmon Fishing
*Ontario Ministry of Natural Resources, Information About Atlantic Salmon Restoration Program
*Atlantic Salmon Fishing Reports & Images
*[ Salmon Ireland, information on the salmon rivers 


[หมวดหมู่:วงศ์ปลาแซลมอน]
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
เห็ดหลุบ

**เห็ดหลุบ** (; ) เป็นสัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลัง จำพวกดอกไม้ทะเลหรือซีแอนนีโมนชนิดหนึ่ง พบกระจายพันธุ์อยู่ตามแถบอินโด-แปซิฟิก 

เห็ดหลุบ เป็นดอกไม้ทะเลชนิดหนวดสั้น มีชื่อเรียกหนึ่งว่า "พังผืดทะเล" มีพฤติกรรมเหมือนดอกไม้ทะเลทั่วไป คือ จะบานเมื่อปราศจากสิ่งใดมารบกวน หากมีสิ่งรบกวนจะหุบตัวเข้ากับซอกหินที่ใช้เป็นที่เกาะ มีสีต่าง ๆ มากมายหลายสี เช่น สีเหลือง, เขียว, เทา หรือสีปริน ซึ่งเป็นสีที่หายาก ปลายหนวดลักษณะเป็นเม็ดกลม ๆ หากไปสัมผัสถูกเข้าจะเหนียวหนึบขาดติดกับมือมาได้เลย กินอาหารด้วยวิธีการสองวิธี คือ การสังเคราะห์แสงจากสาหร่ายซูแซนแทนลีที่อยู่ในเนื้อเยื่อ และจับเหยื่อเอาจากหนวดซึ่งได้แก่ สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กและปลาวัยอ่อน

อาศัยอยู่ตามพื้นทรายและกระจายพันธุ์ไปทั่วน่านน้ำเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนของพื้นที่อินโด-แปซิฟิกตั้งแต่มอริเชียส, ฟิจิ, หมู่เกาะริวกิวทางใต้ของญี่ปุ่นไปถึงออสเตรเลีย

ในทางชีววิทยาเห็ดหลุบเป็นดอกไม้ทะเลที่เป็นแหล่งที่พักพิงของสัตว์ทะเลหลายชนิด ทั้งปลาการ์ตูน เช่น ปลาการ์ตูนอานม้า (* Amphiprion polymnus*), ปลาการ์ตูนลายปล้องหางเหลือง (*A. sebae*), ปลาการ์ตูนลายปล้อง (*A. clarkii*), ปลาการ์ตูนครีบส้ม (*A. chrysopterus*), ปลาการ์ตูนแนวปะการัง (*A. akindynos*), ปลาการ์ตูนมอริเทียน (*A. chrysogaster*) รวมถึงปลาสลิดหินสามจุด (*Dascyllus trimaculatus*) ในวัยอ่อน และยังมีความสัมพันธ์กับสัตว์ทะเลไม่มีกระดูกสันหลังชนิดอื่น ๆ เช่น กุ้งในสกุล *[[Periclimenes]]*, กุ้งชนิด *[[Thor amboinensis]]* หรือกุ้งเซ็กซี่ และปูดอกไม้ทะเล (*Neopetrolisthes maculatus*) โดยให้เป็นสถานที่หลบภัย

ในประเทศไทย เห็ดหลุบยังเป็นอาหารพื้นบ้านของเกาะสมุยหรือเกาะพะงัน ในอ่าวไทย รวมถึงบริเวณอื่น ๆ ที่ใกล้เคียง โดยสามารถนำไปปรุงเป็นอาหารต่าง ๆ ได้โดยเฉพาะแกงคั่ว มีความกรุบกรอบ  นอกจากนี้แล้วเห็ดหลุบยังเป็นที่ต้องการในเชิงการค้าโดยมักมีการลักลอบจับจากทะเลเพื่อนำไปเลี้ยงในตู้ปลาทะเล จึงเป็นสัตว์สงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535

## รูปภาพ
*'ปลาการ์ตูนและสัตว์ทะเลต่าง ๆ กับเห็ดหลุบ
<gallery widths="180px" heights="180px" perrow="4">
ไฟล์:Amphiprion chrysogaster 07.jpg|[[ปลาการ์ตูนมอริเทียน]] (*Amphiprion chrysogaster*) กับ[[ปลาสลิดหินสามจุด]]วัยอ่อน (*Dascyllus trimaculatus*)
ไฟล์:Diving at Siaes Tunnel, Palau.jpg|[[ปลาการ์ตูนครีบส้ม]] (*A. chrysopterus*)
ไฟล์:Poisson clown de clark.JPG|[[ปลาการ์ตูนลายปล้อง]] (*A. clarkii*)
ไฟล์:Amphiprion polymnus, atacando.jpg|[[ปลาการ์ตูนอานม้า]] (*A. polymus*)
ไฟล์:Clown Fish Aquarium.JPG|[[ปลาการ์ตูนลายปล้องหางเหลือง]] (*A. sebae*)
ไฟล์:Anemone Crab.JPG|[[ปูดอกไม้ทะเล]] (*Neopetrolisthes maculatus*)
ไฟล์:Periclimenes brevicarpalis.jpg|[[กุ้งดอกไม้ทะเล]] (*Periiclmes brevicarpalisen'')


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:ดอกไม้ทะเล
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
พิพิธภัณฑ์มังงะอิชิโนโมริ

**พิพิธภัณฑ์มังงะอิชิโนโมริ** (, ) คือ พิพิธภัณฑ์ที่อุทิศให้งานเขียนมังงะของโชตาโร อิชิโนโมริ ตั้งอยู่หน้าอ่าวของมหาสมุทรแปซิฟิก บนเกาะนากาเซะ หรือเกาะมังงัตตัง เมืองอิชิโนมากิ จังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น เปิดทำการเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2544

## เหตุการณ์สึนามิ
thumb|left|พิพิธภัณฑ์อิชิโนโมริหลังเหตุการณ์สึนามิ
พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่บนสันทรายใกล้ปากแม่น้ำ ในวันที่เกิดเหตุการณ์สึนามิ ชั้นแรกของพิพิธภัณฑ์ถูกน้ำท่วมจนถึงใกล้เพดาน ผลิตภัณฑ์และร้านค้าของพิพิธภัณฑ์ได้ความเสียหาย ชั้นที่สอง เป็นชั้นต้นฉบับบนจอแสดงผลได้รับความเสียหาย ชั้นที่สามไม่ได้รับความเสียหายมากนัก พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ถูกปิดในระยะยาว ในถนน Ishinomaki Manga กลุ่มอนุสาวรีย์ของร่างกาย ซึ่งได้รับการจัดตั้งสองตัว "Kikaida" "ทะเล Jetter Kaito" ถูกคลื่นสินามิพัดหายไป งบประมาณการปรับปรุงได้รับการอนุมัติจากสภาเทศบาลเมืองในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 

## แหล่งข้อมูลอื่น
 
* 

หมวดหมู่:มังงะ
อิชิโนโมริ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดมิยางิ
อันดับนกหัวขวานและนกโพระดก

**อันดับนกหัวขวานและนกโพระดก** เป็นอันดับของนกขากรรไกรแบบใหม่อันดับหนึ่ง ใช้ชื่ออันดับว่า Piciformes 

โดยลักษณะทั่วไปของนกในอันดับนี้ คือ เป็นนกขนาดเล็กจนถึงขนาดกลาง (16-60 เซนติเมตร) มีลักษณะเด่น คือ รูจมูกทะลุไม่ถึงกันเพราะมีผนังกั้น ตัวเต็มวัยไม่มีขนอุย ขนแต่ละเส้นมีแกนขนรอง ขนปลายปีกมี 9-10 เส้น มีขนกลางปีกเส้นที่ 5 ขนหางมี 10-12 เส้น ขาสั้น การจัดเรียงนิ้วเป็นแบบนิ้วคู่สลับ ทำรังตามโพรงไม้หรือโพรงดิน ไข่มีรูปร่างกลม สีขาว ลูกนกแรกเกิดมีสภาพช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ โดยนกในอันดับนี้ที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ นกหัวขวาน (Picidae) และนกโพระดก (Megalaimidae) เป็นต้น

ในประเทศไทย พบนกในอันดับนี้ 3 วงศ์ ได้แก่ นกหัวขวาน (Picidae), นกโพระดก (Megalaimidae) และนกพรานผึ้ง (Indicatoridae) รวมกันแล้วประมาณ 52 ชนิด ขณะที่ทั่วโลกพบมากกว่า 400 ชนิด ใน 67 สกุล 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:นกแบ่งตามการจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:อันดับนกหัวขวานและนกโพระดก
วงศ์นกพรานผึ้ง

**วงศ์นกพรานผึ้ง** () เป็นวงศ์ของนกวงศ์หนึ่ง ในอันดับนกหัวขวานและนกโพระดก (Piciformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Indicatoridae

เป็นนกขนาดเล็ก ลักษณะคล้ายกับนกปรอด จะงอยปากสั้นและแบนข้างเล็กน้อยและค่อนข้างหนา ปีกยาวแหลม นิ้วตีนยื่นไปข้างหน้า 2 นิ้ว และข้างหลัง 2 นิ้ว เหมือนนกหัวขวาน เหตุที่ได้ชื่อว่า "พรานผึ้ง" เพราะเป็นนกที่ชอบกินผึ้งและขี้ผึ้งถึงขนาดบุกเข้าไปกินถึงในรวงผึ้ง และยังมีอีกชนิดหนึ่งที่พบในแอฟริกาที่มีพฤติกรรมนำพาสัตว์อื่นไปพบรวงผึ้ง

พบกระจายพันธุ์ในทวีปเอเชียและแอฟริกา 17 ชนิด ใน 4 สกุล สำหรับในประเทศไทยพบเพียงชนิดเดียวเท่านั้นทางภาคใต้ตอนล่าง 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:นกแบ่งตามวงศ์
หมวดหมู่:อันดับนกหัวขวานและนกโพระดก
หมวดหมู่:วงศ์นกพรานผึ้ง
นกพรานผึ้ง

**นกพรานผึ้ง** (; ) เป็นนกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกพรานผึ้ง (Indicatoridae)

เป็นนกขนาดเล็ก (จะงอยปากถึงปลายหาง 17 เซนติเมตร) ลักษณะคล้ายนกปรอดมาก แต่จะงอยปากหนาและอวบกว่า จะงอยปากสีคล้ำแต่ปากล่างสีจางกว่า ลำตัวด้านบนสีเทาแกมเขียว ลำตัวด้านล่างขาว อกสีเทาแกมขาว ข้างลำตัวมีลายขีดดำ ตาสีน้ำตาลแดงหรือสีน้ำตาลในนกวัยอ่อน ตัวผู้ที่หัวไหล่มีแถบเหลืองเล็ก ๆ ตัวเมียลักษณะคล้ายตัวผู้แต่ไม่มีแถบเหลือง มีเสียงร้องคล้ายแมว คือ "เมี้ยว"

นกพรานผึ้ง เป็นนกที่กินผึ้ง, ตัวอ่อนของผึ้ง และขี้ผึ้งเป็นอาหาร รวมถึงตัวต่อ ถึงขนาดบุกเข้าไปกินถึงในรวงผึ้ง โดยที่ไม่ได้รับอันตรายจากเหล็กไนของผึ้ง ทั้งนี้เป็นเพราะมีปีกที่หนาที่เหล็กไนผึ้งทำอันตรายไม่ได้ และมีผู้เชื่อว่ามีกลิ่นตัวแรงจนผึ้งไม่กล้าเข้าใกล้ แต่เรื่องนี้ยังไม่ได้รับการพิสูจน์

นกพรานผึ้ง เป็นนกที่มีพฤติกรรมอยู่ลำพังเพียงตัวเดียว นานครั้งจึงเห็นอยู่เป็นคู่ เป็นนกที่บินได้เก่งและเร็ว และเป็นนกประจำถิ่น จะอยู่ในถิ่นใดถิ่นหนึ่งไปตลอด ต่อเมื่อนกตัวเก่าตายไป นกตัวใหม่ถึงเข้ามาอยู่แทน ในประเทศไทยมีรายงานพบเห็นเพียงไม่กี่ครั้ง ในป่าในเขตชายแดนภาคใต้ที่ติดกับมาเลเซีย นอกจากนี้ยังมีรายงานพบในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง จังหวัดตาก ในป่าดิบชื้นและป่าดิบแล้ง ทั้งในพื้นที่ราบและที่สูงจากระดับน้ำทะเล 900 เมตร 

จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในประเทศไทย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์นกพรานผึ้ง
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
แบล็ก แอนนิส

**แบล็ก แอนนิส** () เป็นผีที่มีต้นกำเนิดจากประเทศอังกฤษ มีลักษณะดวงตากลมโตและขุ่นมัว เหยื่อของแบล็ก แอนนิส คือเด็ก มีความเชื่อว่าถ้ามันเห็นเด็กเมื่อไหร่ มันจะขึ้นไปอยู่บนหน้าอก พร้อมกับดูดเอาลมหายใจ ออกมาจากร่างของเด็กคนนั้น เมื่อลมหายใจหมดแล้ว มันก็จะถลกหนังแล้วกินเนื้อของเด็กผู้เคราะห์ร้ายนั้น

## อ้างอิง

* Briggs, Katharine Mary (1976) *An Encyclopedia of Fairies*, Pantheon Books, ISBN 978-0-394-73467-5, หน้า.24
* Spence, Lewis (1972) *The Minor Traditions of British Mythology*, Ayer, ISBN 978-0-405-08989-3, หน้า.29
* Turner, Patricia & Coulter, Charles Russell (2001) *Dictionary of Ancient Deities*, Oxford University Press, ISBN 978-0-19-514504-5, หน้า.102
* Black Annis – leicester legend or Widespread Myths

## บรรณานุกรม
* **เรื่องเล่าตำนานผี**. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์, หน้า 86.

หมวดหมู่:ผี
หมวดหมู่:ความเชื่อ
หมวดหมู่:ไสยศาสตร์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นแม่มด
จะกละ

**จะกละ** เป็นผีชนิดหนึ่งของประเทศไทย มีลักษณะคล้ายแมวป่า เป็นผีที่หมอผีเลี้ยงเอาไว้ เพื่อใช้ในการทำร้ายศัตรูหรือคู่อริ ทางภาคใต้เรียกกันว่า *ผีล้วง* ลักษณะโดยทั่วไปจะเหมือนกับแมวบ้านทุกประการ แต่ขนจะมีสีดำสนิทกระด้างไม่มีเงา ขนจะทวนไปด้านหน้าฟูฟ่อง ดวงตาสีแดงเลือด

## ที่มา
ผีชนิดนี้ได้รับการสันนิษฐานว่า มีที่มาด้วยกัน 2 อย่าง คือ

#เป็น โอปปาติกะ หรือเกิดขึ้นด้วยอาคมของคนเล่นของจากผู้มีคาถาอาคมปล่อย แล้วก็กลายเป็นผี  เหมือน *หินพับวัม* ("หินพับวัม" คือหินชนิดหนึ่งเชื่อว่าเกิดจากผู้มีอาคมแก่กล้า มักจะอยู่ในปล้องไม่ไผ่)
#เกิดจากแมวที่ชอบกินสัตว์อื่นเป็นอาหารและชอบกินเลือดสด ๆ จนเป็นสื่อนำของที่ผู้มีอาคมปล่อยมาแฝงร่างเพื่อกินของคาวสด หรือถูกภูตพรายเข้าสิงร่าง

### ลักษณะทั่วไป
"ผีล้วง" จะเหมือนแมวบ้านทุกประการ แต่จะมีขนสีดำสนิทกระด้างไม่มีเงา และขนจะทวนไปด้านหน้าฟูฟ่อง ดวงตาสีแดงเลือด มักจะออกหากินกลางคืน กลัวคน เมื่อเห็นคนหรือคนเห็นมัน มันจะวิ่งหนีลงรู ซึ่งมันจะขุดรูเป็นที่อยู่ มักจะออกหากินตอน กลางคืน มีฤทธิ์เดชเมื่อมนุษย์เพียงแค่เห็นหรือสัมผัสมัน ก็สามารถตายได้

มีเหตุการณ์หนึ่งเกิดได้ขึ้นที่ จังหวัดกระบี่ เป็นการตายพร้อมกันทั้ง ครอบครัว ทางแพทย์สรุปการตายว่า *"ภาวะหัวใจล้มเหลว"* แต่ญาติพี่น้องของผู้ตายเชื่อว่าเป็นฝีมือของผีจะกละ เพราะเมื่อเข้าไปตรวจสอบดูที่บ้าน พบรูลึกประหลาดอยู่หลังบ้าน รอบ ๆ ปากรูมีเส้นขนของแมวติดอยู่

## ดูเพิ่ม
*เนะโกะมะตะ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไสยศาสตร์
หมวดหมู่:ผีไทย
หมวดหมู่:ผี
หมวดหมู่:ความเชื่อ
โบเมียะ

**โบเมียะ** (, ) เป็นประธานของสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงหรือเคเอ็นยู ที่พยายามต่อสู้เพื่อเอกราชของรัฐกะเหรี่ยง โบเมียะเป็นชาวกะเหรี่ยงเผ่าสะกอ เกิดเมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2469 ที่เมืองผาปูน รัฐกะเหรี่ยง เดิมนับถือผี แต่หลังจากที่เขาแต่งงานกับหญิงกะเหรี่ยงที่นับถือศาสนาคริสต์ใน พ.ศ. 2506 เขาจึงหันมานับถือศาสนาคริสต์ด้วย เขาจบการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 4 เท่านั้น
 
ในสงครามโลกครั้งที่ 2 เขาเห็นชาวกะเหรี่ยงถูกทหารพม่าฆ่าอย่างทารุณ เขาจึงไปสมัครเป็นตำรวจภายใต้การดูแลของทหารญี่ปุ่น แต่เมื่ออังกฤษกลับเข้ามาในพม่าอีกครั้ง โบเมียะไปเข้ากับอังกฤษ ใน พ.ศ. 2490 โบเมียะไปเข้าร่วมกับสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงที่จัดตั้งขึ้นในปีนั้นโดย ซอว์บาอูจี เพื่อจัดตั้งรัฐของชาวกะเหรี่ยงที่เรียกว่า กอทูเล โดยมีเขตแดนตั้งแต่ตอนใต้ของรัฐกะยา ลงใต้มาทางตองอูจนถึงตะนาวศรี และเขตอิรวดีด้วย สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงได้เริ่มก่อกบฏต่อสู้กับรัฐบาลพม่าตั้งแต่ พ.ศ. 2491 โบเมียะได้เข้าร่วมในการต่อสู้ของสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงตั้งแต่ พ.ศ. 2492 เขาได้ชื่อว่าเป็นนักรบที่กล้าหาญและมุทะลุ ได้ติดยศเป็นพันเอก และได้ควบคุมหน่วยปฏิบัติการที่เมืองผาอันเมื่อ พ.ศ. 2506 เขาเริ่มมีความเห็นแตกต่างจากมานห์บะส่าน ผู้นำสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงในขณะนั้นที่เริ่มนำแนวคิดแบบคอมมิวนิสต์มาปรับใช้ ใน พ.ศ. 2509 ได้ติดยศเป็นพลตรีและเป็นรองผู้บัญชาการทหารบกของสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง ต่อมา ใน พ.ศ. 2510 เมื่อเกิดความแตกแยกในหมู่ผู้นำ โบเมียะได้พยายามประสานรอยร้าวระหว่างกลุ่มต่างๆ ทำให้เขามีอิทธิพลสูงขึ้น

ใน พ.ศ. 2517 รัฐบาลทหารของพม่าได้ส่งกองกำลังทั้งทางบกและทางอากาศแต่กองกำลังกะเหรี่ยงที่มีโบเมียะเป็นผู้บังคับบัญชาสามารถผลักดันทหารพม่าให้ถอยไปได้ ทำให้ใน พ.ศ. 2519 โบเมียะได้ขึ้นเป็นประธานสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง ในช่วง พ.ศ. 2531 -2532 สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงได้ร่วมมือกับกลุ่มของอองซาน ซูจี พระสงฆ์ และชนกลุ่มน้อยอื่นๆเพื่อเรียกร้องประชาธิปไตยและได้จัดตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นที่ค่ายมาเนอปลอว์ ใช้ชื่อว่า รัฐบาลผสมแห่งชาติแห่งสหภาพพม่า

สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงเกิดปัญหาความแตกแยกระหว่างชาวกะเหรี่ยงที่นับถือศาสนาพุทธและศาสนาคริสต์ ใน พ.ศ. 2537 ในขณะที่โบเมียะสงสัยว่าผู้นำของกะเหรี่ยงพุทธเป็นสายลับให้ทหารพม่า จึงเกิดการปะทะกันระหว่างกองกำลังของฝ่ายคริสต์และพุทธ ในที่สุด กะเหรี่ยงพุทธจึงประกาศแยกตัวออกไปเมื่อ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2537 และจัดตั้งกองกำลังกะเหรี่ยงประชาธิปไตยฝ่ายพุทธ หลังจากนั้น พม่าได้โจมตีค่ายมาเนอปลอว์อย่างรุนแรง จนค่ายแตกเมื่อ 26 มกราคม พ.ศ. 2538 ฝ่ายของโบเมียะไปตั้งมั่นที่ค่ายคอมูรา ส่วนพม่าได้เปลี่ยนชื่อรัฐกะเหรี่ยงเป็นรัฐกะยิน และให้กองกำลังกะเหรี่ยงประชาธิปไตยฝ่ายพุทธเป็นผู้ดูแล ต่อมา 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 ค่ายคอมูราก็ถูกตีแตกอีก
 
หลังจากค่ายแตก โบเมียะได้เรียกประชุมสภาแห่งชาติสหภาพพม่าเพื่อหารือถึงการต่อสู้ต่อไปในอนาคต ส่วนใหญ่สนับสนุนโบเมียะต่อไป แต่บางกลุ่มในสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงก็ต้องการเปลี่ยนผู้นำคนใหม่ ใน พ.ศ. 2547 โบเมียะเดินทางไปยังย่างกุ้งเพื่อเจรจาสันติภาพกับนายพลขิ่น ยุนต์ ผู้นำพม่าในเวลานั้น ต่อมาในวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2549 โบเมียะเสียชีวิตที่โรงพยาบาลในอำเภอแม่สอด จังหวัดตากด้วยโรคหัวใจและเบาหวาน

## อ้างอิง
* วิไลเลขา ถาวรธนสาร. *โบเมียะ* ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 484 - 489

หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐกะเหรี่ยง
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนชาวพม่า
หมวดหมู่:ทหารชาวพม่า
หมวดหมู่:นายพล
สงครามอาเจะฮ์

300px|thumb|ภาพวาดแสดงนายพล J.H.R. Köhler ถูกสังหาร
**สงครามอาเจะฮ์** (Aceh war) หรือ **สงครามบันดาอาเจะฮ์** เป็นสงครามระหว่างรัฐสุลต่านอาเจะฮ์ในสุมาตราเหนือกับเนเธอร์แลนด์ในสมัยที่อาเจะฮ์ยังเป็นรัฐอิสระ สงครามเริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2416 แม้สุลต่านแห่งอาเจะฮ์จะยอมจำนนต่อเนเธอร์แลนด์ใน พ.ศ. 2446 แต่ยังคงมีการสู้รบแบบกองโจรจนถึง พ.ศ. 2485
 
สงครามอาเจะฮ์เกิดขึ้นเนื่องจากเนเธอร์แลนด์ต้องการยึดอาเจะฮ์เป็นอาณานิคม เริ่มจากในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2405 เนเธอร์แลนด์ยื่นคำขาดต่ออาเจะฮ์ 5 ข้อ ซึ่งมีใจความโดยสรุปคือให้อาเจะฮ์เลิกยอมรับกาหลิบที่กรุงคอนแสตนติโนเปิล มาขึ้นกับกษัตริย์เนเธอร์แลนด์ และใช้ธงของเนเธอร์แลนด์ ให้เลิกทาส และยกดินแดนในสุมาตราให้เนเธอร์แลนด์ อาเจะฮ์ปฏิเสธข้อเรียกร้องเหล่านี้ทุกข้อ จึงเกิดสงครามอาเจะฮ์ขึ้น การสู้รบเริ่มขึ้นเมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2416 โดยเนเธอร์แลนด์ส่งทหาร 10,000 คนมาโจมตีอาเจะฮ์แต่เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ นายพล J.H.R. Köhler ผู้นำทัพถูกสังหารซึ่งสร้างความตื่นตระหนกให้กับชาวยุโรป เพราะเป็นครั้งแรกที่ชาติตะวันตกมาพ่ายแพ้แก่ชนพื้นเมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 

อาเจะฮ์ต้องสู้รบกับเนเธอร์แลนด์อย่างโดดเดี่ยวแม้จะทำสนธิสัญญาป้องกันประเทศกับอังกฤษไว้ แต่อังกฤษไม่ช่วยเพราะมีผลประโยชน์กับเนเธอร์แลนด์ สหรัฐอเมริกาประกาศวางตัวเป็นกลางในกรณีนี้ จักรวรรดิออตโตมันพยายามจะช่วยเหลืออาเจะฮ์ แต่ถูกชาติในยุโรปกดดันจนไม่อาจช่วยเหลือได้ เนเธอร์แลนด์พยายามโจมตีอาเจะฮ์อีกหลายครั้งแต่ไม่สามารถปราบอาเจะฮ์ให้ราบคาบได้ ใน พ.ศ. 2420 เนเธอร์แลนด์ยึดเมืองบันดาอาเจะฮ์ได้ แต่อาเจะฮ์ก็ยังไม่ยอมจำนน ใน พ.ศ. 2424 เนเธอร์แลนด์ประกาศชัยชนะเหนืออาเจะฮ์ แต่อาเจะฮ์ก็ยังคงสู้รบแบบกองโจรต่อไป ภายใต้การนำของอูลามา โดยผู้นำที่มีชื่อเสียงคือเต็งกู ดีติโร ซึ่งได้ประกาศให้สงครามครั้งนี้เป็นสงครามศักดิ์สิทธิ์เพื่อต่อต้านพวกนอกศาสนา แม้ใน พ.ศ. 2446 สุลต่านของอาเจะฮ์จะยอมจำนน แต่กองทัพกองโจรของอาเจะฮ์กลับย้ายฐานที่มั่นขึ้นไปบนเขาสูง และโจมตีเนเธอร์แลนด์ต่อไป จนเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 เนเธอร์แลนด์ถูกเยอรมันรุกราน จนต้องพักรบกับอาเจะฮ์ กองโจรของอาเจะฮ์จึงขับไล่ทหารเนเธอร์แลนด์ให้ถอนกำลังออกไปจากอาเจะฮ์ได้ในที่สุด 
## อ้างอิง
* สุพรรณี กาญจนัษฐิติ. สงครามอาเจะฮ์  ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 40 - 42
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับเนเธอร์แลนด์
นูราริเฮียว

**นูราริเฮียว** () หรือเทพอาคันตุกะ เป็นชายชราชาวญี่ปุ่น มีหัวโต หน้าตาอิ่มเอิบ มักจะเข้าไปอยู่ในบ้านของผู้อื่น เมื่อมีใครมาพบจะเข้าใจผิดว่าเป็นเจ้าของบ้าน หรือเจ้านายใหญ่

## ความเชื่อ
คนญี่ปุ่นเชื่อกันว่าเทพอาคันตุกะไม่ทำร้ายใคร ไม่มีอันตรายต่อมนุษย์ แค่จะแวะเข้าไปในบ้านและกินอาหารที่ตัวเองต้องการกินเท่านั้น มีพลังในการสะกดจิตผู้คน โดยมีเรื่องเล่าว่าเทพอาคันตุกะมักจะเข้าบ้านคนอื่น โดยไม่เกรงใจ ดื่มกินอาหารตามที่ตัวเองต้องการ บางครั้งผู้คนก็เข้าใจว่าเป็นปีศาจนักต้มตุ๋น แต่ทว่าตามบ้านเก่าๆ มีได้มีคนสร้างศาลเจ้าที่เตรียมเครื่องเซ่นไว้ เพื่อเป็นการต้อนรับเทพอาคันตุกะ ที่มาแวะเยี่ยมเยียน 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โยไก
เพ็ก พาวเลอร์

**เพ็ก พาวเลอร์** () เป็นผีหญิงชรา ที่อาศัยอยู่ในแม่น้ำทีส์ ประเทศอังกฤษ โดยมีลักษณะตามตัวเต็มไปด้วยคราบสีเขียว ผมสีเขียวที่ยาวหยิก และฟันสีเขียวที่แหลมคม เชื่อกันว่าหากใครลงไปเล่นในแม่น้ำที่เพ็ก พาวเลอร์ อาศัยอยู่ ก็จะถูกฉุดข้อเท้าลงไปใต้น้ำ เพ็ก พาวเลอร์ เป็นผีที่มีความร้ายกาจมาก มักจะปรากฏตัวให้เห็นด้วยเรือนร่างที่น่าสะพรึงกลัว เหยื่อที่จับได้นั้นหากเป็นเด็ก เสียงร้องไห้คร่ำครวญนั้นจะเร้าอารมณ์ผีตนนี้อย่างยิ่ง

## อ้างอิง
* *Ghosts, Helpful and Harmful* by Elliott O'Donnell
* *Introduction to Folklore* by Marian Roalfe Cox
* *The History and Antiquities of the Parish of Darlington, in the Bishoprick* by William Hylton Dyer Longstaffe, 1854

หมวดหมู่:ผี
หมวดหมู่:ความเชื่อ
หมวดหมู่:ไสยศาสตร์
นกโพระดกคอสีฟ้า

**นกโพระดกคอสีฟ้า** (; ) เป็นนกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์นกโพระดก (Megalaimidae)

มีความยาวจากจะงอยปากจรดหางประมาณ 22-23 เซนติเมตร ขนปกคลุมลำตัวส่วนใหญ่สีเขียว บริเวณคาง ใต้คอ คอด้านข้าง และบริเวณหน้ามีสีฟ้า หน้าผากและตอนท้ายกระหม่อมเป็นสีแดง กลางกระหม่อมมีสีแถบสีดำพาดกลางและยาวลงมาทางด้านหน้าของหน้า ใต้คอตอนล่างที่เป็นสีฟ้ามีแต้มสีแดง นกทั้งสองเพศมีลักษณะคล้ายคลึงกัน

พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในป่าตั้งแต่อนุทวีปอินเดียจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สามารถแบ่งออกได้เป็น 4 ชนิดย่อย โดยไม่พบในประเทศไทยเพียงแค่ชนิดเดียว ซึ่งแตกต่างกันไปตามแถบสีดำส่วนหัว (ดูในตาราง)

มีพฤติกรรมอาศัยอยู่ลำพังเพียงตัวเดียวหรือเป็นฝูงเล็ก ๆ แต่ในสถานที่ ๆ อาหารอุดมสมบูรณ์อาจอยู่เป็นฝูงใหญ่ เป็นนกที่กินผลไม้และลูกไม้ป่า เช่น ไทร, มะเดื่อฝรั่ง เป็นอาหารหลัก ในยามที่อาหารขาดแคลนก็อาจกินหนอนหรือแมลง เป็นอาหารได้ เป็นนกที่ร้องเก่ง เสียงดัง โดยเฉพาะในฤดูผสมพันธุ์จะร้องบ่อยทั้งในตอนเช้าและตอนเย็น เวลาร้องจะหมุนคอไปรอบทิศทาง ทำให้จับทิศทางของเสียงได้ยาก

ในประเทศไทยจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์นกโพระดก
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศอินเดีย
อุ๊บส์

**อุ๊บส์** () เป็นนิตยสารประเภทสังคมบันเทิงของประเทศไทยในเครือโพลีพลัส ซึ่งดำเนินงานโดย *[[อรพรรณ วัชรพล]]* ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2547 โดยโพลีพลัสได้จัดตั้ง บริษัท โพลีพลัส พีอาร์ จำกัด ให้บริการด้านที่ปรึกษาประชาสัมพันธ์ รับวางแผนและดำเนินการด้านประชาสัมพันธ์ พร้อมทั้งก่อตั้ง บริษัท โพลีพลัส พับลิชชิ่ง จำกัด สำหรับการผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ จำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 จนถึงปัจจุบัน

## อ้างอิง
* หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ฉบับวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2547

หมวดหมู่:นิตยสารในประเทศไทย
หยกเลือดมังกร

**หยกเลือดมังกร** เป็นละครโทรทัศน์ไทยจากบทประพันธ์ของ วาเจณ ถูกสร้างครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2555 เขียนบทโทรทัศน์โดย แพรพริมา ผลิตโดย พอดีคำ กำกับการแสดงโดย ธงชัย ประสงค์สันติ นำแสดงโดยศรัณย์  ศิริลักษณ์, พีชญา วัฒนามนตรี และอัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

## นักแสดง

## เพลงประกอบละคร
* เพลง คำมั่นสัญญา ขับร้องโดย ศรัณย์ ศิริลักษณ์

## แหล่งข้อมูล
* เรื่องย่อ หยกเลือดมังกร
* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย ธงชัย ประสงค์สันติ
นิโครธ

**นิโครธ** (; ) หรือ **ไทรใบขนุน** เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ในสกุลโพ

## ถิ่นกำเนิด
มีถิ่นกำเนิดอยู่ในประเทศอินเดีย, ศรีลังกา และปากีสถาน และแพร่กระจายทั่วไปในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูงประมาณ 10-30 เมตร ลำต้นตรงเป็นพูพอน แตกกิ่งก้านแน่นทึบ เรือนยอดแผ่กว้าง มีรากอากาศห้อยลงมาตามกิ่งก้านและลำต้น ซึ่งรากอากาศนี้สามารถเจริญเติบโต เป็นลำต้นต่อไปได้ด้วย 

## ลักษณะ
ผิวเปลือกเรียบสีขาวปนเทา ใบเป็นใบเดี่ยวรูปไข่ มีความเงามัน กว้าง 10-14 เซนติเมตร ยาว 15-20 เซนติเมตร ปลายใบมน โคนใบโค้งกว้าง ออกเป็นคู่สลับกัน แขนงใบมีระหว่าง 4-6 คู่ ก้านใบอวบ ยาว 2-5 เซนติเมตร ผลกลมโต วัดผ่าศูนย์กลางได้ประมาณ 1-1.5 เซนติเมตร ผลจะติดแนบอยู่กับกิ่ง แต่ละผลจะมีกาบ 2-4 กาบ เมื่อผลแก่จะมีสีแดงคล้ำหรือสีแดงเลือดหมู เป็นอาหารของพวกนกได้เป็นอย่างดี การขยายพันธุ์นั้นส่วนใหญ่จะเป็นไปเองตามธรรมชาติ โดยพวกนกมากินผลแล้วไปถ่ายมูลยังที่ต่าง ๆ 
thumb|200px|left|ใบและลูกไกร

## ในพุทธประวัติ
นิโครธเป็นต้นไม้มงคลประเภทหนึ่งในคติของศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู ในพระไตรปิฎกภาษาบาลีเล่มที่ 33 พระสุตตันตปิฎก เล่ม 25 ขุททกนิกาย พุทธวงศ์ กัสสปพุทธวงศ์ กล่าวไว้ว่าพระกัสสปพุทธเจ้าทรงบำเพ็ญเพียรอยู่ 7 วัน จึงได้ประทับตรัสรู้ ณ ควงไม้นิโครธ จึงมักปลูกไว้ตามศาสนสถานและสวนสาธารณะต่าง ๆ เพื่อเป็นร่มเงาและเป็นที่พักพิงแก่สัตว์ต่าง ๆ

## สรรพคุณทางยา
เปลือกต้น ใช้แก้ท้องเดินแก้บิด ยาชงใช้ลดน้ำตาลในเลือด, ยาง ใช้แก้บิด แก้ท้องเดิน, ผล ใช้รับประทานได้, เมล็ด เป็นยาเย็นและยาบำรุง 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สกุลโพ
หมวดหมู่:ต้นไม้ในพุทธประวัติ
หมวดหมู่:สมุนไพร
จุดขาย

**จุดขาย** อาจหมายถึง
* จุดขาย (ธุรกรรม) (point of sale: POS) หรือเช็กเอาต์ (checkout) คือตำแหน่งที่เกิดธุรกรรมการแลกเปลี่ยนเพื่อสินค้าหรือบริการ โดยปริยายหมายถึงจุดที่ชำระเงิน
** ระบบ ณ จุดขาย (POS system) คือระบบเทคโนโลยีที่นำมาใช้อำนวยความสะดวกที่จุดทำการขาย
* จุดขายที่เป็นเอกลักษณ์ (unique selling proposition, unique selling point: USP) คือลักษณะเฉพาะของสินค้าที่ชูขึ้นให้เด่นกว่าคู่แข่งขัน
เอาโทชตัท

thumb|อาคารหลักของพิพิธภัณฑ์รถฟ็อลคส์วาเกิน
thumb|อาคารจอดรถกระจก
thumb|ภายในอาคารจอดรถกระจก

**เอาโทชตัท** () หรือ **ยนตร์นคร** เป็นสถานที่ท่องเที่ยวติดกับโรงงานฟ็อลคส์วาเกินในเมืองว็อลฟส์บวร์ค ประเทศเยอรมนี มีลักษณะเป็นพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับรถยนต์ในเครือฟ็อลคส์วาเกิน และเป็นศูนย์กลางรถยนต์ที่ลูกค้าสามารถรับรถคันใหม่ ตลอดจนท่องเที่ยวโรงงานที่ใหญ่โต เพื่อศึกษาวิวัฒนาการของรถฟ็อลคส์วาเกิน มีผู้เยี่ยมชมกว่า 2 ล้านคนต่อปี

เอาโทชตัท เป็นที่นิยมมากในหมู่นักท่องเที่ยว เพราะสถาปัตยกรรมที่ทันสมัยในแต่ละอาคาร อาคารที่โดดเด่น คือ Glass car silos หรืออาคารจอดรถกระจก ซึ่งเป็นอาคารจอดรถที่สูง 200 เมตร ใช้เก็บรถฟ็อลคส์วาเกินใหม่ โดยเป็นอาคาร 2 อาคารเชื่อมต่อไปยังโรงงานฟ็อลคส์วาเกินด้วยอุโมงค์รถไฟใต้ดิน 700 เมตร  เมื่อรถยนต์มาถึงที่อาคาร รถยนต์จะถูกนำขึ้นที่ความเร็ว 1.5 เมตรต่อวินาที โดยลูกค้าสามารถเลือกรถยนต์ในที่เก็บรถกระจกได้

## ประวัติ
ความคิดก่อสร้างเอาโทชตัทเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1994 เมื่อแนวความคิดของรถฟ็อลคส์วาเกินเปิดตัวในงาน Expo 2000 ที่ฮันโนเฟอร์ ประเทศเยอรมนี ใน ค.ศ. 1998 เอาโทชตัทในภาษาเยอรมันแปลว่าเมืองแห่งรถยนต์ 

หมวดหมู่:เครือฟ็อลคส์วาเกิน‎
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน
บันยัน

**บันยัน** () เป็นสกุลย่อยของไม้ในสกุล *[[Ficus]]* โดยจัดอยู่ในสกุลย่อย *Urostigma* ในวงศ์ Moraceae (โดยปกติแล้วจะหมายถึง นิโครธ (*F. benghalensis*)) ซึ่งเป็นต้นไม้ประจำชาติอินเดีย

ลักษณะส่วนใหญ่ของไม้ในสกุลย่อยนี้ คือ ส่วนใหญ่เป็นแบบกึ่งอิงอาศัย มีรากอากาศ ไม่มีรากตามข้อ ดอกแยกเพศร่วมต้น แผ่นใบด้านล่างมีต่อมไขที่โคนเส้นกลางใบ 1 ต่อมฟิกส์เกลี้ยง ออกเป็นคู่หรือออกเดี่ยว ๆ ตามซอกใบหรือตามกิ่ง พบน้อยออกตามลำต้น ใบประดับที่โคน 2-3 ใบ ไม่มีใบประดับด้านข้าง ช่องเปิดมีใบประดับ 2-5 ใบ ปิดด้านบน ดอกเพศผู้เรียงกระจัดกระจายระหว่างดอกเพศเมีย หรืออยู่ใกล้ช่องเปิด กลีบรวม 3-5 กลีบ เกสรเพศผู้ 1 อัน ยอดเกสรเพศเมียส่วนมากมี 1 อัน มีหลากหลายชนิด พบในประเทศไทยประมาณ 45 ชนิด นอกจากนิโครธแล้ว เช่น ไทรย้อยใบแหลม (*Ficus benjamin*), โพ (*F. religiosa*), ไทรย้อยใบทู่ (*F. microcarpa*) เป็นต้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* รูปถ่าย 360° 
หมวดหมู่:สกุลโพ
ไทรย้อยใบทู่

**ไทรย้อยใบทู่**  หรือ **ไทรย้อย** () เป็นไม้ประเภทบันยัน ในสกุล *[[Ficus]]* ในวงศ์ Moraceae

เป็นไม้ต้นขนาดใหญ่ สูงได้ประมาณ 12–25 เมตร และสูงได้ถึง 30 เมตร บางครั้งอาจรอเลื้อยกับพื้นดินหรือกึ่งอาศัยกับไม้อื่น ๆ มีรากอากาศอยู่ตามกิ่งไม้เป็นเส้นเรียงยาวจำนวนมาก เปลือกมีสีเทา ใบเป็นใบเดี่ยว เรียงตัวแบบเวียน มีลักษณะรูปไข่หรือรูปวงรี ขนาดกว้าง 2.5 เซนติเมตร ยาว 4–10 เซนติเมตร ปลายใบแหลมถึงเป็นติ่งทู่เกือบแหลม หรือเป็นติ่งสั้น และเรียวแหลม ไม่ค่อยพบแบบเว้า ฐานใบสอบรูปลิ่ม ขอบใบเรียว ผิวใบมัน เนื้อใบบางเหนียวคล้ายผิวหนัง ออกดอกตามง่ามใบเป็นดอกเดี่ยว พบเป็นดอกคู่น้อยมาก ตาดอกสีแดงแกมชมพู ก้านดอกยาว 0.5–1.5 เซนติเมตร วงกลีบเลี้ยงรูประฆัง จำนวน 6 กลีบ ยาว 3–7 กลีบ กลีบดอกแบบอิสระ 6 กลีบ รูปไข่มน ยาว 3–8 มิลลิเมตร มีลักษณะย่น เกสรตัวผู้ 12 อัน ขดเป็นวง ผลเป็นรูปไข่กลับหรือกระสวยรี มีกลีบเลี้ยงเป็นท่อหุ้ม ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 2.5–10 มิลลิเมตร ผลเกลี้ยง ผลแก่แตกออก มีเมล็ดจำนวนมาก มีปีกยาว รูปลิ่มแกมไข่กลับ

มีการกระจายพันธุ์ที่กว้าง โดยพบได้ที่ปากีสถาน, อินเดีย, เนปาล, ศรีลังกา, จีนตอนใต้, ญี่ปุ่น, ไต้หวัน, พม่า, ภูมิภาคอินโดจีนและมาเลเซีย จนถึงฟิลิปปินส์และออสเตรเลีย ในประเทศไทยพบทั่วทุกภาค ขึ้นกระจายในป่าดิบแล้ง, ป่าดิบชื้น และป่าเบญจพรรณ บางครั้งพบตามป่าเสื่อมโทรม, ชายทะเล, ป่าชายเลน หรือเขาหินปูน จนถึงระดับความสูงประมาณ 1,100 เมตร จากระดับน้ำทะเล
thumb|150px|left|ใบของไทรย้อยใบทู่
เป็นไม้ที่นิยมปลูกเป็นไม้ประดับให้ร่มเงา ออกดอกและออกผลตลอดทั้งปี รากอากาศใช้ต้มดื่มขับปัสสาวะ แก้ขัดเบา แก้นิ่ว บำรุงน้ำนม รากสมานลำไส้ แก้ท้องเสียได้

## ดูเพิ่ม
* ไทรย้อยใบแหลม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:สกุลโพ
หมวดหมู่:ไม้ประดับ
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำบอนไซ
ดราเซ็น เซอร์เม็ค

**ดราเซ็น เซอร์เม็ค** (; 30 มกราคม ค.ศ. 1969 – ) เป็นนักหมากรุกสากลชาวสโลวีน และเป็นผู้ฝึกสอนให้แก่นักหมากรุกทีมชาติไทยในการแข่งขันหมากรุกสากลเอเชียนอินดอร์เกมส์

## ประวัติ
เซอร์เม็ค เป็นผู้ชนะการแข่งขันหมากรุกสากลชิงแชมป์สโลวีเนียใน ค.ศ. 1993 และ 1998 รวมถึงเป็นสมาชิกทีมชาติสโลวีเนียเข้าแข่งขันรายการโอลิมปิกหมากรุกสากลใน ค.ศ. 1994, 2000, 2002, 2004 และ 2006

เขาเคยทำคะแนนเท่ากันในอันดับที่ 1 ถึง 4 ร่วมกับอังเดร โซโคลอฟ, มีเกเล โกเดนา และเซี่ยะ จุน ในรายการคานส์โอเพ่น 1997 ใน ค.ศ. 2001 เขาได้เป็นที่หนึ่งของรายการพูลาโอเพ่น ใน ค.ศ. 2002 เขาชนะการแข่งขันนิวไวท์พลัสจีเอ็ม ที่ธากา และทำคะแนนเท่ากันในอันดับที่ 1 ถึง 5 ร่วมกับมลาเดน พาเล็ค, สเด็นโค โคซุล, วลาดิเมียร์ เบอร์มาคิน และออนเจน วีแทน ในรายการคาสิโนเอชไอทีเอ็นทีโอเพ่น ที่โนวาโกริก้า ใน ค.ศ. 2008 เขาทำคะแนนเท่ากันในอันดับที่ 3 ถึง 7 ร่วมกับมารัท ดซูเมฟ, ดาร์วิน เลย์โล, ซูซานโต เมการานโต และแอช็อต นาแดเนียน ในรายการดาโตอาเธอร์ทังมาเลเซียโอเพ่นแชมเปี้ยนชิพครั้งที่ 5 ที่กัวลาลัมเปอร์ และเป็นที่หนึ่งในรายการเอ็มซีเอฟจีเอ็มทัวร์นาเมนท์ ที่จัดขึ้น ณ กัวลาลัมเปอร์เช่นเดียวกัน

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010 สมาพันธ์หมากรุกโลกได้ทำการจัดระดับอีโลของเขาที่ระดับ 2,526

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Šahovska zveza Slovenije - Chess Federation of Slovenia  

หมวดหมู่:นักหมากรุกสากลชาวโครเอเชีย
หมวดหมู่:นักหมากรุกสากลชาวสโลวีเนีย
หมวดหมู่:นักหมากรุกสากลชาวยูโกสลาเวีย
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันหมากรุกสากลโอลิมเปียด
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนหมากรุกสากลชาวโครเอเชีย
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนทีมชาติ
หมวดหมู่:บุคคลจากออซิเยก
หมวดหมู่:ชาวสโลวีเนียเชื้อสายโครเอเชีย
ไทรย้อย

**ไทรย้อย** สามารถหมายถึง

; พืช
* ไทรย้อยใบทู่
* ไทรย้อยใบแหลม

; เขตปกครอง
* ตำบลไทรย้อย อำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่
* ตำบลไทรย้อย อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก

; ศาสนสถาน
* วัดไทรย้อย ตำบลชะอำ อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี
* วัดไทรย้อย ตำบลไทรย้อย อำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่
* วัดไทรย้อย ตำบลย่านยาว อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย
* วัดไทรย้อย ตำบลสากเหล็ก อำเภอสากเหล็ก จังหวัดพิจิตร
* วัดป่าไทรย้อย ตำบลวังท่าช้าง อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี
* วัดป่าไทรย้อย ตำบลหันสัง อำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 

; สถานที่ทางธรรมชาติ
* ถ้ำไทรย้อย ตำบลบ้านเก่า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี
* ถ้ำไทรย้อย ตำบลสะอาดไชยศรี กิ่งอำเภอดอนจาน จังหวัดกาฬสินธุ์

; อื่น ๆ
* ม่านไทรย้อย เพลงของเพ็ญศรี พุ่มชูศรี
อาลีมิน

**อาลีมิน บิน ปราวีโรดีร์โจ** () เป็นนักชาตินิยมชาวอินโดนีเซีย และเป็นสมาชิกระดับสูงของพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย และเป็นผู้ที่ร่วมวางแผนการก่อกบฏของพรรคคอมมิวนิสต์ระหว่าง พ.ศ. 2469–2470

อาลีมินเกิดที่เมืองซูราการ์ตา เกาะชวา เมื่อ พ.ศ. 2432 เขาได้เข้าเรียนในโรงเรียนตามแบบตะวันตกในจาการ์ตา และเป็นผู้ที่รอบรู้หลายภาษาทั้งภาษาดัตช์ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอังกฤษ ภาษาชวา และภาษาซุนดา เมื่อเรียนจบ เขาทำงานเป็นนักหนังสือพิมพ์ และเป็นสมาชิกองค์กรทางการเมืองหลายแห่ง ไดแก่ องค์การบูดีอูโตโม พรรคซาเรกัตอิซลัม และพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย จนกระทั่งทางซาเรกัตอิซลัมหันไปเน้นศาสนาอิสลามมากขึ้น และต้องการกำจัดผู้ที่นิยมคอมมิวนิสต์ออกไป อาลีมินจึงลาออกจากซาเรกัตอิซลัม ใน พ.ศ. 2467 ในปีเดียวกันนั้น พรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซียได้เริ่มวางแผนก่อการกบฏเพื่อโค่นล้มการปกครองของเนเธอร์แลนด์ ใน พ.ศ. 2468 พรรคคอมมิวนิสต์เริ่มการปฏิวัติโดยการนัดหยุดงาน แต่ฝ่ายเนเธอร์แลนด์ไหวตัวทัน สามารถจับกุมผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ที่สำคัญได้หลายคน ส่วนอาลีมินนั้นหนีไปฟิลิปปินส์ 

ในช่วง พ.ศ. 2469–2470 พรรคคอมมิวนิสต์พยายามก่อการกบฏอีก ทำให้คราวนี้ถูกกวาดล้างอย่างรุนแรง มีผู้ถูกจับถึง 13,000 คน ส่วนหนึ่งถูกจำคุก อีกส่วนหนึ่งถูกกักกันที่อีรียันจายา อาลีมินได้เดินทางจากสหภาพโซเวียตเพื่อเข้าร่วมในการก่อกบฏครั้งนี้ แต่ถูกกักตัวที่สิงคโปร์ ก่อนจะถูกเนรเทศ เขาจึงต้องไปลี้ภัยในสหภาพโซเวียต 22 ปี และกลับมาเมื่ออินโดนีเซียได้รับเอกราช การก่อกบฏของพรรคคอมมิวนิสต์ใน พ.ศ. 2491 อาลีมินไม่ได้เกี่ยวข้องด้วย และเขาไม่เห็นด้วยที่ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ในยุคหลังหันไปร่วมมือกับประชาธิปไตยแบบชี้นำของซูการ์โน แต่เขาก็ไม่มีบทบาททางการเมืองใด ๆ จนเสียชีวิตไปใน พ.ศ. 2507

## อ้างอิง
* สุกัญญา บำรุงสุข. "อาลีมิน ปราวีโรดีร์โย." ใน *สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน.* กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2539, หน้า 105–108.
หมวดหมู่:นักการเมืองชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากซูราการ์ตา
หมวดหมู่:ชาวชวา
หมวดหมู่:วีรบุรุษแห่งชาติอินโดนีเซีย
บูร์ฮันอุดดิน ฮาราฮัป

thumb|Burhanuddin Harahap
**บูร์ฮันอุดดิน ฮาราฮัป** (Burhanuddin Harahap) เป็นนายกรัฐมนตรีของสาธารณรัฐอินโดนีเซียระหว่าง พ.ศ. 2498 – 2499 และต่อมาเป็นผู้นำคนหนึ่งของฝ่ายกบฏเพื่อล้มล้างรัฐบาลของซูการ์โน ในพ.ศ. 2501 – 2505. 

บูร์ฮันอุดดินเกิดเมื่อ พ.ศ. 2460 ประกอบอาชีพเป็นทนายความมาก่อนที่จะเป็นนักการเมือง โดยเข้าสังกัดพรรคชาตินิยมใหม่ของโมฮัมมัด ฮัตตา ต่อจากนั้นย้ายมาอยู่พรรคมาชูมี และได้เป็นผู้แทนของพรรคนี้ในรัฐสภาเมื่อ พ.ศ. 2489 พรรคมาชูมีนี้ได้ตั้งรัฐบาลใน พ.ศ. 2498 หลังจากที่อาลี ซัซโตรอามีโจโยลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี บูร์ฮันอุดดินจากพรรคมาชูมีจึงได้ตั้งรัฐบาลผสมร่วมกับพรรคการเมืองอื่นๆตั้งรัฐบาลแทน ผลงานที่สำคัญของเขาคือยกเลิกสหภาพเนเธอร์แลนด์-อินโดนีเซียในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 และสามารถรณรงค์ให้ประชาชนออกมาเลือกตั้งในเดือนกันยายน พ.ศ. 2498 ได้เป็นจำนวนมาก แต่ผลการเลือกตั้งกลับปรากฏว่าพรรคมาชูมีไม่ได้คะแนนเสียงมากอย่างที่คาดการณ์ไว้ บูร์ฮันอุดดินพยายามประวิงเวลาไม่ยอมลาออกจากนายกรัฐมนตรีจนถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2499 จึงลาออก อาลี ซัซโตรอามีโจโยได้กลับมาจัดตั้งรัฐบาลอีกครั้ง

ต่อมาเมื่ออาลี ซัซโตรอามีโจโยล้มเหลวในการบริหารประเทศ ทำให้ซูการ์โนหันมาประกาศใช้ประชาธิปไตยแบบชี้นำมาใช้ใน พ.ศ. 2500 แต่พรรคมาชูมีไม่เห็นด้วย พรรคมาชูมีได้จัดประชุมบัณฑิตทางศาสนาอิสลาม และประกาศว่าลัทธิคอมมิวนิสต์เป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับศาสนาอิสลาม ทำให้สมาชิกพรรคมาชูมีถูกกลุ่มเยาวชนคอมมิวนิสต์ข่มขู่จนต้องออกจากกรุงจาการ์ตา ในที่สุดพรรคมาชูมีและพรรคสังคมนิยมอินโดนีเซียได้ก่อกบฏและจัดตั้งรัฐบาลปฏิวัติที่เกาะสุมาตราเรียกว่ารัฐบาลปฏิวัติแห่งสาธารณรัฐอินโดนีเซีย บูร์ฮันอุดดินได้เป็นรัฐมนตรีในรัฐบาลชุดนี้ด้วย

ฝ่ายกบฏและฝ่ายรัฐบาลได้สู้รบกันอย่างรุนแรง จน พ.ศ. 2501 กองทัพฝ่ายกบฏถูกปราบปรามจนเหลือสภาพเป็นกองโจร สหรัฐก็ถอนการสนับสนุน แต่ฝ่ายกบฏก็ยังไม่ยอมแพ้ จนถึง พ.ศ. 2504 จึงยอมวางอาวุธ บูร์ฮันอุดดินและผู้นำรัฐบาลฝ่ายกบฏคนอื่นถูกจับกุมเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2505 และถูกคุมขังจน พ.ศ. 2508 จึงได้รับการปล่อยตัว จากนั้น บูร์ฮันอุดดินไม่มีบทบาททางการเมืองอีกเลย จนเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2530
## อ้างอิง
* สุกัญญา บำรุงสุข. *บูร์ฮันอุดดิน ฮาราฮัป* ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 547 – 548

หมวดหมู่:นักการเมืองชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากเมดัน
หมวดหมู่:ชาวบาตัก
หมวดหมู่:มุสลิมชาวอินโดนีเซีย
จังหวัดเบิงกูลู

**เบิงกูลู** () หรือที่ในอดีตเรียกว่า **เบงคูเลน** () เป็นชื่อจังหวัดและเมืองท่าทางตอนใต้ของสุมาตราฝั่งตะวันตก เป็นที่ตั้งสถานีการค้าและป้อมปราการของบริษัทอินเดียตะวันออกแห่งอังกฤษ

## ประวัติศาสตร์
ก่อนที่อังกฤษจะเข้ามานั้น เบิงกูลูเป็นเมืองเล็ก ๆ อยู่บนเส้นทางเดินเรือผ่านช่องแคบซุนดา ชนส่วนใหญ่เป็นชาวมีนังกาเบา ชาวมลายู และชาวชวา เบิงกูลูเคบเป็นส่วนหนึ่งของศรีวิชัย เมื่อศรีวิชัยเสื่อมลงก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรมีนังกาเบาในสุมาตราตะวันตกต่อมาอยู่ภายใต้อิทธิพลของอาณาจักรมัชปาหิต และเมื่อศาสนาอิสลามแพร่มาถึงบริเวณนี้ ชาวเบิงกูลูส่วนใหญ่ก็หันมานับถือศาสนาอิสลาม

จนถึง พ.ศ. 2225 เมื่อเนเธอร์แลนด์ได้ครองอำนาจในบันเติน และขับไล่ชาวอังกฤษออกมา บริษัทอินเดียตะวันออกแห่งอังกฤษได้เสาะหาทำเลใหม่ ก่อนจะเลือกเบิงกูลูเป็นที่ตั้งสถานีการค้าแห่งใหม่ และได้แผ่ขยายอิทธิพลออกไปยังบริเวณใกล้เคียง เช่น นาตัล ตับปานูลี ปาดัง เนเธอร์แลนด์พยายามคัดค้านแต่ไม่มาสามารถต่อต้านอังกฤษได้ เบิงกูลูได้กลายเป็นคู่แข่งของเมืองจาการ์ตาที่อยู่ภายใต้การควบคุมของเนเธอร์แลนด์ในที่สุด หลังจากสงครามในยุโรปสิ้นสุดลงใน พ.ศ. 2358 อังกฤษได้ประนีประนอมกับเนเธอร์แลนด์ และนำไปสู่การทำสนธิสัญญาใน พ.ศ. 2367 อังกฤษยกเบิงกูลูให้เนเธอร์แลนด์ และเนเธอร์แลนด์จะยกดินแดนของเนเธอร์แลนด์ในคาบสมุทรมลายูให้อังกฤษ 

หลังจากเบิงกูลูมาอยู่ภายใต้การปกครองของเนเธอร์แลนด์แล้ว กลับหมดความสำคัญทางการค้า กลายเป็นสถานที่ใช้กักขังนักโทษ เมื่ออินโดนีเซียได้รับเอกราช เบิงกูลูได้เป็นจังหวัดหนึ่งของอินโดนีเซีย

## หน่วยการบริหาร
พื้นที่จังหวัดเบิงกูลูแบ่งออกเป็น 9 อำเภอหรือ*กาบูปาเต็น* 1 นครหรือ*โกตา* และ 129 ตำบลหรือ*เกอจามาตัน*

;อำเภอ

;นคร
* **[[เบิงกูลู]]** (; เมืองหลัก)

## อ้างอิง

* สุพรรณี กาญจนัษฐิติ. *เบงกูลู* ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 427 – 430

เบิงกูลู
แดง (พรรณไม้)

**แดง** () เป็นไม้ต้นขนาดใหญ่ สูงได้ถึง 30 เมตร (สูงสุด 37 เมตร) จัดอยู่ในวงศ์ถั่ว (Fabaceae) เป็นไม้ที่ชอบขึ้นในป่าเต็งรัง, ป่าเบญจพรรณ และป่าสัก กระจายพันธุ์ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศไทยขึ้นได้ทั่วทุกภาค 

ลำต้นค่อนข้างเปล่า ตรง หรือเป็นปุ่มปม เรือนยอดรูปทรงกลม หรือเก้งก้าง ไม่ค่อยแน่นอน สีเขียวอมแดง เปลือกเรียบสีเทาอมแดง ตกสะเก็ดออกเป็นแผ่นกลมบาง ๆ รอบลำต้น เมื่อสับเปลือกทิ้งไว้จะได้ชันสีแดง ยอดอ่อนมีขนสีเหลืองปกคลุม ใบเป็นช่อแบบขนนกสองชั้น ก้านใบยาว 2–7 เซนติเมตร ช่อใบยาว 10–22 เซนติเมตร แต่ละช่อมีใบย่อย 4–5 คู่ ใบย่อยรูปไข่หรือรูปไข่แกมรูปขอบขนาน แผ่นใบมักจะเบี้ยว มีขนาดไม่เท่ากัน กว้าง 3–7 เซนติเมตร ยาว 7–20 เซนติเมตร ปลายใบแหลมมน ฐานใบมักจะเบี้ยว ใบแก่ไม่มีขนปกคลุม หรืออาจจะมีขนประปรายด้านท้องใบเล็กน้อย ก้านใบย่อยยาว 2–4 มิลลิเมตร ดอกสีเหลือง ขนาดเล็ก ขึ้นอัดกันแน่นบนช่อกลมเดี่ยว ๆ หรือแตกกิ่งก้าน หรือขึ้นเป็นกลุ่ม ๆ ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง แต่ละช่อประมาณ 1.4 เซนติเมตร ก้านช่อดอกยาว 2–5 เซนติเมตร มีขนปกคลุมประปราย กลีบรองดอกเชื่อมติดกันคล้ายรูประฆัง ตรงปลายแยกออกเป็น 5 กลีบ มีขนสีเหลืองปกคลุม กลีบดอก 5 กลีบติดกันเล็กน้อยที่บริเวณฐาน เกสรตัวผู้มี 10 อัน แยกจากกันเป็นอิสระยื่นออกมานอกดอก ดอกจะออกมาพร้อมกับใบอ่อนระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม ฝักจะแก่ประมาณเดือนตุลาคมถึงธันวาคม ผลเป็นฝักแบน รูปขอบขนานเรียวและโค้งงอที่ส่วนปลาย ฝักแข็ง ยาวประมาณ 7–10 เซนติเมตร สีน้ำตาลอมเทา ผิวเรียบ ไม่มีขนปกคลุม ไม่มีก้าน เมื่อฝักแก่จะแตกออกเป็น 2 ซีก ผนังของฝักที่แตกมักจะม้วนบิดงอ เมล็ดแบนเรียวแหลม ยาวรีหรือเกือบกลม ยาว 0.4–0.7 นิ้ว กว้าง 0.35–0.5 นิ้ว สีน้ำตาลเป็นมัน เปลือกหุ้มเมล็ดแข็งพอประมาณ เมล็ดแม้จะผ่านไปเป็นระยะเวลานานกว่า 1 ปี ก็สามารถงอกได้หากอยู่ในสภาวะแวดล้อมที่เหมาะสม ฝักหนึ่งมีจำนวนหลายเมล็ด

thumb|150px|left|เปลือกต้นแดง
แดง เป็นไม้ที่ใช้ประโยชน์ ด้วยการใช้เนื้อไม้ในเชิงอุตสาหกรรมป่าไม้ ใช้ทำเฟอร์นิเจอร์ และเครื่องใช้ต่าง ๆ เนื้อไมีสีแดงเรื่อ ๆ หรือสีน้ำตาลอมแดง เสี้ยนเป็นลูกคลื่น หรือมักสน เนื้อละเอียดพอประมาณ มีความแข็งแรง มีความถ่วงจำเพาะประมาณ 1.18 ดอก เปลือกและแก่นใช้บำรุงหัวใจ แก้ไข้ แก้ช้ำใน

แดงเป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดตาก และมีชื่อเรียกต่างออกไปตามแต่ละท้องถิ่น อาทิ "คว้าย" (เชียงใหม่, กาญจนบุรี),  "ไคว" (แพร่ แม่ฮ่องสอน)  "จะลาน, จาลาน,  ตะกร้อม,  สะกรอม" (จันทบุรี),  ", ปราน" (สุรินทร์) เป็นต้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* พืชกินได้ในป่าสะแกราช
* Karnataka Forest Department 

หมวดหมู่:วงศ์ย่อยสีเสียด
หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำจังหวัดของไทย
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำของใช้
หมวดหมู่:สมุนไพร
เขาไกรลาส

thumb|250px|เขาไกรลาส
thumb|250px|แผนที่แสดงที่ตั้ง
**เขาไกรลาส** (;  ; , , *ไกลาส*)  เป็นยอดเขาแห่งหนึ่งของเทือกเขาหิมาลัย ตั้งอยู่ในทิศตะวันตกของเขตปกครองตนเองทิเบต ทางตอนเหนือของยอดเขานันทาเทวีราว 100 ไมล์ 

มีความสูง  จัดว่าเป็นยอดเขาสูงเป็นอันดับที่ 32 ของโลก และสูงเป็นที่ 19 ในบรรดายอดเขาของเทือกเขาหิมาลัย เป็นยอดเขาที่มีอายุกำเนิดมาจนถึงปัจจุบัน 50 ล้านปี

ในศาสนาฮินดูเชื่อว่าเขาไกรลาสเป็นที่ประทับของพระศิวะและพระแม่ปารวตี ในศาสนาพุทธมีคัมภีร์สารัตถปกาสินีระบุว่าเขาไกรลาสเป็นเขาที่ประเสริฐสุดในบรรดาภูเขาในป่าหิมพานต์ และยังปรากฏในศาสนาเชนและศาสนาบอน

ตามความเชื่อของศาสนาต่าง ๆ เหล่านี้ เขาไกรลาสเป็นศูนย์กลางของจักรวาล และเชื่อว่า คือแห่งเดียวกันกับเขาพระสุเมรุ

เชิงเขาไกรลาส เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำสำคัญหลายสายของภูมิภาคแห่งนี้ ได้แก่ แม่น้ำคงคา แม่น้ำสินธุ และยังมีทะเลสาบอีก 7 แห่งอยู่รายรอบ ซึ่งแห่งที่สำคัญ คือ "ทะเลสาบมานสโรวระ" หรือ "ทะเลสาบมานัสสะ" อยู่ทางเหนือของเขาไกรลาส ที่เชื่อกันว่า คือ "สระอโนดาต" ในป่าหิมพานต์ เชื่อกันว่าเป็นสถาน ๆ ที่เป็นต้นกำเนิดของหงส์ และหงส์จะบินกลับมาที่นี่ทุกปี ทะเลสาบมานัส ได้ถูกอ้างอิงถึงในรามายณะและมหาภารตะ ที่ระบุว่า "ทะเลสาบมานัสอันศักดิ์สิทธิ์นี้ แม้แต่ใครได้ถูกต้องสัมผัสหรือนำเอามาล้างร่างกายหรือได้อาบน้ำในทะเลสาบนี้ ผู้นั้นจะได้ไปสู่สรวงสวรรค์ และถ้าใครได้ดื่มน้ำในทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์นี้ ก็จะได้ขึ้นไปอยู่ในสวรรค์ใกล้ที่สถิตของพระศิวะ"

เขาไกรลาส ปกติจะปกคลุมด้วยหิมะและน้ำแข็งสีขาวโพลน จนได้อีกชื่อหนึ่งว่า "ภูเขาสีเงิน" ("ไกรลาส" หรือ "ไกลาส" เป็นคำวิเศษณ์ในภาษาสันสกฤต แปลว่า "สีเงินยวง") ทุกปีจะมีผู้จาริกแสวงบุญตามศาสนาต่าง ๆ เดินทางมาที่นี่ โดยเชื่อว่าเป็นการบูชาและได้อยู่ใกล้พระศิวะ โดยทำการประทักษิณให้ครบ 39 รอบ เป็นการเคารพบูชาอันสูงสุด

## ดูเพิ่ม
* ศัมภลา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เทือกเขาหิมาลัย
หมวดหมู่:ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ในประเทศจีน
หมากรุกสากลโอลิมเปียด

[thumb|right|350px|[หมากรุกสากลโอลิมเปียดครั้งที่ 35 ที่เบลด ค.ศ. 2002]]

**หมากรุกสากลโอลิมเปียด** () เป็นการแข่งขันหมากรุกสากลที่จัดขึ้นทุกสองปี ซึ่งมีทีมจากทั่วทุกมุมโลกเข้าแข่งขัน รายการดังกล่าวได้รับการจัดขึ้นโดยสมาพันธ์หมากรุกโลก ซึ่งมีการเลือกประเทศเจ้าภาพจัดการแข่ง

## เกิดจากโอลิมปิก
ก่อนมีโอลิมปิกขึ้นอย่างไม่เป็นทางการ ในช่วงโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ได้มีความพยายามที่จะรวมหมากรุกสากลเข้าไว้ในกีฬาโอลิมปิก แต่ก็ประสบความล้มเหลวเนื่องด้วยความแตกต่างระหว่างผู้เล่นระดับสมัครเล่นกับผู้เล่นระดับอาชีพ ในขณะที่โอลิมปิกฤดูร้อน 1924 กำลังจะจัดขึ้น ณ กรุงปารีส หมากรุกสากลโอลิมเปียดอย่างไม่เป็นทางการครั้งที่ 1 ก็ได้รับการจัดขึ้นที่กรุงปารีสเช่นเดียวกัน โดยทางสมาพันธ์หมากรุกโลกได้ให้วันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1924 เป็นวันสิ้นสุดการแข่งขันหมากรุกสากลโอลิมเปียดอย่างไม่เป็นทางการครั้งที่ 1 

สมาพันธ์หมากรุกโลกได้จัดรายการโอลิมเปียดขึ้นอย่างเป็นทางการครั้งแรกใน ค.ศ. 1927 โดยจัดขึ้น ณ กรุงลอนดอน การแข่งขันโอลิมเปียดได้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีจนชะงักงันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และนับตั้งแต่ ค.ศ. 1950 เป็นต้นมา รายการดังกล่าวก็ได้จัดขึ้นในทุกสองปี


## กีฬาที่ได้รับการยอมรับ
หมากรุกสากลได้รับการยอมรับให้เป็นฐานะของกีฬาโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 1999 สมาพันธ์หมากรุกโลกได้รับการยอมรับโดยสหพันธ์กีฬานานาชาติ ในฐานะสมาชิกของไอโอซี สมาพันธ์หมากรุกโลกได้ยึดมั่นในกฎระเบียบ รวมถึงข้อโต้แย้ง และข้อกำหนดสำหรับการตรวจสารต้องห้าม แต่โอกาสที่หมากรุกสากลจะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของกีฬาโอลิมปิกในอนาคตนั้นยังไม่ชัดเจน การใช้ชื่อ "หมากรุกสากลโอลิมเปียด" ของสมาพันธ์หมากรุกโลกถือเป็นจุดเริ่มต้นของประวัติศาสตร์ และเป็นการหมายถึงการมิได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับกีฬาโอลิมปิก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* FIDE Official website:
** FIDE Handbook: Chess Olympiads
** FIDE Handbook: Children`s Olympiads
* Complete data and results on OlimpBase:
** Men's results summary 
** Women's results summary 
** Children's Chess Olympiad and results 
* Olympiads Data and Trivia from Bill Wall 
* Chess Olympiad 2010 details 


หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2467
พิมพ์พิศา เขมจิรัฎฐ์

**พิมพ์พิศา เขมจิรัฎฐ์** (ชื่อเดิม: กุลธิดาฐ์ อักษรนันทน์ ชื่อเล่น จิ๊บ) ชื่อเล่น **พิพิม** (เกิด 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2530) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวไทย

## ประวัติ
**พิมพ์พิศา เขมจิรัฎฐ์** หรือในอดีตเคยให้ชื่อในการแสดงว่า **กุลธิดา อักษรนันทน์** และ **เบญจณัฏฐ์ อักษรนันทน์** ตามลำดับ (ชื่อเล่น: **นุ่น** และ **จิ๊บ** แต่ปัจจุบันใช้ชื่อเล่น **พิพิม**)เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 16 เดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2530 (ราศีกรกฎ) เข้าศึกษาระดับประถมที่โรงเรียนวัฒนพฤกษา, มัธยมศึกษาที่โรงเรียนปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีและปริญญาโท ในสาขาเดียวกันที่มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ คณะนิเทศศาสตร์ สาขากำกับการแสดง
 
### งานบันเทิง

จิ๊บ กุลธิดาฐ์ ก้าวเข้าวงการบันเทิงครั้งแรก ด้วยการเป็นนักร้องเพลง "หัวหมุน" ในชื่ออัลบั้ม มด-นุ่น-เนย (พ.ศ. 2542) ซึ่งประกอบไปด้วย มด (กัลยา จิรชัยศักดิ์เดชา), เนย (พิชชาภา พงษ์พยอม) และ จิ๊บ เบญจณัฏฐ์ ซึ่งตอนนั้นใช้ชื่อเดิม นุ่น (กุลธิดา อักษรนันทน์) จากนั้นก็มีผลงานโฆษณามาม่าหมูต้มยำ, มายมิ้นท์ จนทำให้เป็นจุดเริ่มต้นของผลงานด้านแสดง

ในบทบาทแรกของ จิ๊บ เบญจณัฎฐ์ รับบทเป็นท่านหญิงรัตนาวดี น้องสาวของท่านชายพจน์ หรือติ๊ก เจษฎาภรณ์ ในละครเรื่อง ปริศนา, กลิ้งไว้ก่อนพ่อสอนไว้ รับบทเป็น เดือนสิบ และจิ๊บ เบญจณัฎฐ์ ก็ได้มีละครตามมาอีกหลายเรื่อง คือ ต่างฟ้าตะวันเดียว รับบท คือพอ, ละครอภิมหึมามหาเศรษฐี รับบท ไฉไล บทบาทนางร้ายเป็นเรื่องแรก ในสังกัดของค่ายโพลัพลัส และได้รับบทเป็น มิ้งค์ (พยาบาลฝึกหัด) จากภาพยนตร์เรื่อง เพื่อนไม่เก่า (พ.ศ. 2554)

จิ๊บ เบญจณัฎฐ์ มีผลงานภาพยนตร์โฆษณาอีกครั้งกับโฆษณาของธนาคารกสิกรไทย รับบท สาวแบงค์ โดยในบทมีคำลงท้ายไว้ว่า *ฝากด้วยนะคะ* ทำให้เป็นที่จดจำ จนทำให้มีภาพยนตร์โฆษณาของธนาคารชิ้นที่สองตามมาภายใต้ชื่อว่า *ฝากให้เราช่วยดูแล*

จิ๊บ เบญจณัฎฐ์ ได้เข้าสู่การบทนางเอกอย่างเต็มตัวในบท ขวัญทิพย์ ภาพยนตร์เรื่อง บ้านผีปอบ Reformation (พ.ศ. 2554) และบท น้ำ นางเอกในภาพยนตร์เรื่อง "รัก" (พ.ศ. 2555) และบทบาท แม่พลอย ในละครเวทีเรื่องสี่แผ่นดิน เดอะมิวสิคัล เป็นละครเวทีแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ในชื่อ สี่แผ่นดิน เดอะมิวสิคัล

## ผลงาน
### งานเพลง สตูดิโออัลบั้ม

### งานเพลง
* อัลบั้มเพลงประกอบละคร "สุดหัวใจ" ขับข้องเพลง chirpy chirpy cheep cheep, รักกันเถอะ (พ.ศ. 2542)
* เพลง Low Sugar สังกัด โมโนมิวสิก (พ.ศ. 2557)
* เพลง หากเกิดมาเพื่อคู่กัน สังกัด โมโนมิวสิก (พ.ศ. 2557)

### ผลงาน ภาพยนตร์

### ผลงาน ละครโทรทัศน์

### ผลงานละครชุด

### ซิทคอม

### ผลงาน ละครเวที

### ผลงาน พิธีกร
* Honda Racing Fest 2007 (พิธีกรภาคสนาม)
* รายการ INTER CLUB ทางช่อง U Channal
* รายการ UNITED SUMMER SUMMER ทางช่อง U Channal
* พิธีกร รายการ ขนมไทยอะไรเอ่ย ทางช่อง ทีวีไทย
* รายการ ทางช่อง YouTube:Jaowjib

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
หมวดหมู่:ศิลปินชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องป็อปไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องหญิงจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:ยูทูบเบอร์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนปากเกร็ด