ฆราวาสธรรม 4

**ฆราวาสธรรม** แปลว่า คุณสมบัติของผู้ประสบความสำเร็จในการดำเนินชีวิตทางโลก ประกอบด้วยธรรมะ 4 ประการ คือ
#สัจจะ แปลว่า จริง ตรง แท้ มีความซื่อสัตย์เป็นพื้นฐาน เป็นคนจริงต่อความเป็นมนุษย์ของตน
#ทมะ แปลว่า ฝึกตน ข่มจิต และรักษาใจ บังคับตัวเองเพื่อลดและละกิเลส และรักษาสัจจะ
#ขันติ แปลว่า อดทน ไม่ใช่เราเพียงแต่อดทนกับคำพูดหรือการกระทำของผู้อื่นที่เราไม่พอใจ แต่หมายถึงการอดทนอดกลั้นต่อการบีบบังคับของกิเลส
#จาคะ แปลว่า เสียสละ บริจาคสิ่งที่ไม่ควรมีอยู่ในตน โดยเฉพาะกิเลสเพราะนั้นคือสิ่งที่ไม่ควรมีอยู่กับตน ละนิสัยไม่ดีต่าง ๆ

ความสำคัญของหลักธรรม 4 ประการ ที่มีต่อการสร้างตัวนี้ พระพุทธองค์ถึงกับท้าให้ไปถามผู้รู้ท่านอื่น ๆ ว่า
*มีสิ่งใดในโลกนี้ที่สร้างเกียรติยศ และความเคารพจากผู้อื่น ให้คนเราได้เท่ากับการมี "สัจจะ" หรือไม่
*มีสิ่งใดในโลกนี้ที่สร้างปัญญาให้คนเราได้เท่ากับการมี "ทมะ" หรือไม่
*มีสิ่งใดในโลกนี้ที่สร้างทรัพย์สมบัติให้คนเราได้เท่ากับการมี "ขันติ" หรือไม่
*มีสิ่งใดในโลกนี้ที่สร้างหมู่มิตรให้คนเราได้เท่ากับการมี "จาคะ" หรือไม่

การที่พระพุทธองค์ทรงท้าให้ไปถามผู้รู้อื่น ๆ อย่างนี้ก็หมายความว่า ไม่มีธรรมะใด ๆ ที่จะใช้สร้างตัวให้ประสบความสำเร็จได้ยิ่งกว่าการสร้างสัจจะ ทมะ ขันติ จาคะให้เกิดขึ้นในตนอีกแล้ว หรืออีกนัยหนึ่งก็คือ คนที่จะยืนหยัดผ่านอุปสรรคต่าง ๆ ในโลกนี้ไปจนกระทั่งพบความสำเร็จได้นั้น เขาต้องสร้าง "ฆราวาสธรรม" ให้เป็นคุณสมบัติขั้นพื้นฐานประจำตนก่อนนั่นเอง
เพราะฉะนั้น ความหมายที่แท้จริงของ ฆราวาสธรรม คือ คุณสมบัติของผู้ที่สามารถสร้างเกียรติยศ สร้างปัญญา สร้างทรัพย์สมบัติ และสร้างหมู่ญาติมิตรให้เกิดขึ้นได้สำเร็จด้วยกำลังความเพียรของตน

## อานิสงส์ของการสร้างตัวให้มีฆราวาสธรรม
**อานิสงส์ของการมีสัจจะ**
*ปลูกนิสัยความรับผิดชอบให้เกิดขึ้นในตัว
*เป็นคนหนักแน่นมั่นคง
*มีความเจริญก้าวหน้าในการประกอบหน้าที่การงาน
*ได้รับการเคารพยกย่อง
*มีคนเชื่อถือ และยำเกรง
*ครอบครัวมีความมั่นคง
*ได้รับเกียรติยศชื่อเสียง

**อานิสงส์ของการมีทมะ**
*ปลูกฝังนิสัยรักการฝึกฝนตนให้เกิดขึ้นในตัว
*ทำให้เป็นคนมีความสามารถในการทำงาน
*ไม่มีเวรกับใคร
*ยับยั้งตนเองไม่ให้หลงไปทำผิดได้
*สามารถตั้งตัวได้
*มีปัญญาเป็นเลิศ

**อานิสงส์ของการมีขันติ**
*ปลูกฝังนิสัยการอดทนต่ออุปสรรคและปัญหาต่าง ๆ
*ทำงานได้ผลดี
*สามารถเป็นหลักในครอบครัวได้
*สามารถเป็นหลักให้กับบริวารได้
*ไม่มีเรื่องวิวาทกับคนอื่น
*ไม่หลงผิดไปทำความชั่วได้
*ทำให้ได้ทรัพย์มา

**อานิสงส์ของการมีจาคะ**
*ปลูกฝังการมีอารมณ์ผ่องใสและนิสัยเสียสละให้เกิดขึ้นในตัว
*เป็นการสร้างความปลอดภัยแก่ตนเอง
*เป็นที่นับหน้าถือตาของคนทั่วไป
*ครอบครัวและสังคมเป็นสุข
*มีกัลยาณมิตรรอบตัว

สรุปแล้วคุณของการมีฆราวาสธรรมโดยรวม ก็คือ เมื่อมีสัจจะย่อมมีเกียรติยศชื่อเสียง เมื่อมีทมะย่อมได้รับปัญญา เมื่อมีขันติย่อมเกิดทรัพย์ในบ้าน และเมื่อมีจาคะย่อมเกิดมิตรที่ดีไว้เป็นสมัครพรรคพวกในสังคม

## โทษของการไม่สร้างตัวให้มีฆราวาสธรรม

**โทษของการขาดสัจจะ**
*ปลูกนิสัยขาดความรับผิดชอบให้เกิดขึ้นในตัว
*เป็นคนเหลาะแหละ
*พบแต่ความตกต่ำ
*มีแต่คนดูถูก
*ไม่มีคนเชื่อถือ
*ไม่สามารถรองรับความเจริญต่าง ๆ ได้
*ไร้เกียรติยศชื่อเสียง

**โทษของการขาดทมะ**
*ขาดนิสัยรักการฝึกฝนตนเอง
*ทำให้ขาดความสามารถในการทำงาน
*สามารถหลงผิดไปทำความชั่วได้ง่าย
*จะเกิดการทะเลาะวิวาทได้ง่าย
*จะจมอยู่กับอบายมุข
*ครอบครัวเดือดร้อน
*ไม่สามารถตั้งตัวได้
*เป็นคนโง่เขลา

**โทษของการขาดขันติ**
*ไม่สามารถอดทนต่อปัญหาและอุปสรรคต่าง ๆ ได้
*เป็นคนจับจด ทำงานคั่งค้าง
*ไม่สามารถเป็นหลักให้ครอบครัวได้
*หลงผิดไปทำความชั่วได้ง่าย
*ไม่ได้รับความไว้วางใจจากผู้อื่น
*เต็มไปด้วยศัตรู
*ขาดความเจริญก้าวหน้า
*ทำให้เสื่อมจากทรัพย์

**โทษของการขาดจาคะ**
*ปลูกฝังความตระหนี่ให้เกิดขึ้นในใจ
*ได้รับคำครหาติเตียน
*เป็นทุกข์ใจ
*ไม่มีใครอยากเข้าใกล้

สรุปแล้วโทษของการขาดฆราวาสธรรมโดยรวมก็คือ เมื่อขาดสัจจะย่อมเกิดปัญหา ถูกหวาดระแวง เมื่อขาดทมะย่อมเกิดปัญหาความโง่เขลา เมื่อขาดขันติย่อมเกิดปัญหาความยากจน และเมื่อขาดจาคะย่อมเกิดปัญหาความเห็นแก่ตัวเกิดขึ้นในสังคม

หมวดหมู่:ธรรมหมวด 4
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ