open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เคานต์แห่งตูลูซ

[thumb|right|260px|ภาพจินตนาการของ[แรมงที่ 4 เคานต์แห่งตูลูซ|แรมงที่ 4 ผู้ก่อตั้งเคาน์ตีตริโปลี]]
**เคานต์แห่งตูลูซ** () เป็นตำแหน่งผู้ปกครอง**เคาน์ตีตูลูซ** เคานต์แห่งตูลูซคนแรก ๆ เป็นผู้บริหารเมืองและอาณาเขตภายใต้ราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง เมื่อมาถึงสมัยของราชวงศ์กาโรแล็งเชียง การแต่งตั้ง “เคานต์” หรือ “ดยุก” ก็เป็นเรื่องทำกันเป็นปกติขึ้นและเป็นที่รู้จักกันดีมากขึ้น แต่ในที่สุดตำแหน่งก็กลายเป็นตำแหน่งสืบตระกูล

“เคานต์แห่งตูลูซ” ที่เป็นตำแหน่งสืบตระกูลครองเมืองตูลูซและอาณาบริเวณรอบ ๆ มาตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 มาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1270 เคานต์แห่งตูลูซในบางโอกาสก็มีตำแหน่งเป็นเคานต์ของแกร์ซี, รูแอร์ก, อาลบี และนีม และเป็นมากราฟแห่งกอเธียและพรอว็องส์ นอกจากนั้น แรมงที่ 4 ก็เป็นผู้ก่อตั้งเคาน์ตีตริโปลีซึ่งเป็นหนึ่งในอาณาจักรครูเสดและผู้สืบเชื้อสายจากแรมงก็ครองตริโปลีต่อมา

อาณาจักรเคานต์แห่งตูลูซเป็นอาณาจักรที่สืบต่อจากราชอาณาจักรวิซิกอท (ค.ศ. 418–ค.ศ. 721) ตูลูซ (รวมทั้งแอควิเทเนีย (อ็อกซิทาเนีย) และล็องเกอด็อก) ต่างก็รับกฎหมายของวิซิกอทและโรมันมารวมกันใช้ซึ่งเป็นกฎหมายที่ให้สิทธิแก่สตรีมากกว่ากฎหมายของอาณาจักรอื่นในสมัยเดียวกันมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่อนุญาตให้สตรีมีสิทธิในการรับที่ดินและตำแหน่งเป็นมรดกได้ และสามารถบริหารอิสระจากสามีหรือญาติที่เป็นชาย สตรีสามารถระบุผู้รับมรดกได้ในพินัยกรรมถ้าไม่มีทายาท และสามารถเป็นผู้แทนตนเองในศาลได้เมื่อมีอายุเกิน 14 ปีและเลือกคู่แต่งงานได้เองเมื่อมีอายุได้ 20 ปี

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ตูลูซ

หมวดหมู่:เคานท์แห่งตูลูซ
คีโทน

150px|right|thumb|หมู่คีโทน
ในสารประกอบอินทรีย์ **คีโทน** () เป็นสารประกอบชนิดหนึ่งที่ประกอบด้วย หมู่คาร์บอนิล (C=O) เชื่อมพันธะกับอะตอมคาร์บอนอื่นอีกสองอะตอมในรูปแบบ R1 (CO) R2 อะตอมที่มาแทนที่ R1 และ R2 ไม่อาจเป็นไฮโดรเจน (H)  เพราะเมื่อหมู่ R หมู่ใดหมู่หนึ่งเป็นไฮโดรเจน สารประกอบนี้จะเรียกว่าอัลดีไฮด์

คาร์บอนคาร์บอนิลเชื่อมพันธะกับอะตอมคาร์บอนสองอะตอมทำให้คีโทนแตกต่างจากกรดคาร์บอกซิลิก, อัลดีไฮด์, เอสเทอร์, เอไมด์, และ สารประกอบอื่น ๆ ที่ประกอบด้วยออกซิเจน พันธะคู่ของหมู่คาร์บอนิลทำให้คีโทนแตกต่างจากแอลกอฮอล์และอีเธอร์

คีโทนที่พื้นฐานที่สุดคือ แอซีโทน, CH3-CO-CH3 (ชื่อตามระบบ IUPAC คือโพรพาโนน)

อะตอมคาร์บอนที่อยู่ติดกับหมู่คาร์บอนิลเรียกว่า \alpha-คาร์บอน ไฮโดรเจนที่เชื่อมกับอะตอมคาร์บอนนี้เรียก \alpha-ไฮโดรเจน ในการมีอยู่ของตัวเร่งปฏิกิริยาชนิดกรด ทำให้คีโทนถูกเรียกเป็นคีโต-อีนอล ทอร์โมเมอริซึม คีโทนทำปฏิกิริยาเคมีกับเบสรุนแรงให้อีโนเลตเหมือนกัน ไดคีโทนเป็นสารประกอบที่ประกอบด้วยคีโทนสองหมู่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หมู่ฟังก์ชัน
เอเตียนที่ 2 เคานต์แห่งบลัว

**เอเตียนที่ 2 เคานต์แห่งบลัว** (; ราว ค.ศ. 1045 - 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1102) เป็นขุนนางชาวฝรั่งเศสผู้มีตำแหน่งเป็นเคานต์แห่งบลัวและเคานท์แห่งชาร์ตร์ เอเตียนเกิดเมื่อราวค.ศ. 1045 เป็นบุตรของตีโบที่ 3 เคานต์แห่งบลัว ต่อมาเอเตียนสมรสกับอาแดลแห่งนอร์ม็องดี ผู้เป็นพระราชธิดาของพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1080 ที่ชาร์ตร์

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* สงครามครูเสดครั้งที่ 1

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1040
หมวดหมู่:ขุนนางฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามครูเสดครั้งที่ 1
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 11
หมวดหมู่:ทหารชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:เคานต์แห่งบลัว
หมวดหมู่:เคานท์แห่งชาร์ตร์
ไดเออร์

**ไดเออร์**มีหน้าที่กรองสิ่งสกปรกและที่สำคัญคือดูดซับความชื้นในขณะที่น้ำยาแอร์มีการเปลี่ยนสถานะดังนั้นเมื่อคุณมีการถอดท่อแอร์เพื่อบริการหรือถอดตู้ออกมาล้างอากาศภายนอกก็จะวิ่งเข้าไปในระบบแอร์จนสารดูดความชื้นเกิดการอิ่มตัวดังนั้นในกรณีที่ยังใช้ไดเออร์ตัวเดิม ไดเออร์ดังกล่าวจะทำหน้าที่อย่างเดียวคือกรองสิ่งสกปรกเท่านั้นส่วนความชื้นไม่สามรถดูดซับได้เนื่องจากมันอิ่มตัวแล้ว
เดอะเฮอร์ริเคน~ไฟร์เวิกส์~

"**เดอะเฮอร์ริเคน~ไฟร์เวิกส์~**" () เป็นซิงเกิลที่ 31 ของเอ็กซ์ไซล์ ออกจำหน่ายวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 สามารถเปิดตัวอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ตในสัปดาห์แรกของการวางจำหน่าย  และได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวจาก RIAJ เนื่องจากมียอดขายและยอดส่งออกเกิน 250,000 แผ่น http://www.riaj.or.jp/data/others/gold/200907.html 

เพลง "FIREWORKS" เป็นเพลงประกอบรายการ "EXILE TV" ของเคเบิลทีวีสกาย เพอร์เฟค  ส่วนเพลง "ยาซาชิอิฮิคาริ" (優しい光) เป็นเพลงประกอบโฆษณาขนมยี่ห้อ "Fran Whipped" ของบริษัท Meiji  และเพลง "THE NEXT DOOR -INDESTRUCTIBLE- feat.FLO RIDA " มีศิลปินชื่อดังอย่าง "โฟล ไรเดอ" มาร่วมร้องด้วย

## รายชื่อเพลง
# FIREWORKS 
# 優しい光
# THE NEXT DOOR -INDESTRUCTIBLE- feat.FLO RIDA
# FIREWORKS (Instrumental)　 
# 優しい光 (Instrumental)　 
# THE NEXT DOOR -INDESTRUCTIBLE- (Instrumental) feat.FLO RIDA
# WON'T BE LONG -LIVE VERSION-

## มิวสิกวิดีโอ
# FIREWORKS (Video Clip)
# 優しい光 (Video Clip)

## ชาร์ต
;ชาร์ตออริกอน (ในญี่ปุ่น)

หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงของเอ็กซ์ไซล์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ต
ระวิ โหลทอง

**ระวิ โหลทอง** (เกิด 8 มีนาคม พ.ศ. 2485) เป็นนักธุรกิจสื่อมวลชนและกีฬา ผู้ก่อตั้งบริษัท สยามสปอร์ตซินดิเคท จำกัด (มหาชน) ซึ่งริเริ่มนำเสนอกีฬาฟุตบอลอังกฤษในประเทศไทย และขยายไปสู่ฟุตบอลลีกดังของโลก เช่น เซเรียอา ของอิตาลี, บุนเดิสลีกาของเยอรมนี และ ลาลิกาของสเปน ระวิเริ่มงานจากการเป็นผู้สื่อข่าวกีฬาของหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ตำแหน่งสุดท้ายเป็นหัวหน้าข่าวกีฬา ก่อนจะลาออกตั้งแต่ พ.ศ. 2516 เพื่อทำธุรกิจหนังสือพิมพ์กีฬาของตัวเอง ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 ระวิเป็นผู้เสนอให้ปรับปรุงระบบการแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย ให้เทียบเท่ามาตรฐานสากล โดยร่วมกับสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ก่อตั้งการแข่งขันระบบลีกสูงสุดในชื่อ ไทยลีก ปัจจุบันระวิดำรงตำแหน่งประธานที่ปรึกษาของสโมสรฟุตบอลเมืองทอง ยูไนเต็ด

## ชีวิตส่วนตัว
ระวิ สมรสกับสมลักษณ์ โหลทอง มีบุตร 2 คน คือ วิลักษณ์ โหลทอง และ วรรคสร โหลทอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
หมวดหมู่:ประธานสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:กรรมการและประธานสโมสรฟุตบอลเมืองทอง ยูไนเต็ด
เอื้อ อัญชลี

**เอื้อ อัญชลี** เป็นนามปากกาของ **อัญชลี เอื้อกิจประเสริฐ** (พ.ศ. 2517-) เป็นนักเขียนที่เป็นที่รู้จักจากคอลัมน์ สามก๊ก ฉบับคนกันเอง ในนิตยสาร มติชนสุดสัปดาห์ ผลงานการประพันธ์ของเธอเรื่อง *[[เงาฝันของผีเสื้อ]]* ได้รับการคัดเลือกเข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรต์ปี 2552

## การศึกษาและอาชีพการงานช่วงต้น
อัญชลี จบการศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตเพาะช่าง คณะวิจิตรศิลป์ แผนกถ่ายภาพ เธอได้รับรางวัลช่อการะเกดจากเรื่องสั้น ให้ฉันไปจากเธอ ในปี 2538 หนังสือรวมเรื่องสั้นเล่มแรกของเธอชื่อ *ความสุข* พิมพ์รวมเล่มโดยสำนักพิมพ์เมฆปีกนก ในเดือนมกราคม 2540 หลังจากนั้น ในเดือนกุมภาพันธ์ 2541 เธอได้ตีพิมพ์รวมบทกวีเล่มแรกของเธอออกมาในชื่อ *'งานศพดอกไม้* ซึ่งเป็นการรวบรวมบทกวีที่เธอเขียนขึ้นตั้งแต่ 2536-2540 ก่อนที่เรื่องสั้น *ลมผีเสื้อ* ของเธอได้รับการตีพิมพ์ลง ช่อการะเกด 30 (มกราคม-กุมภาพันธ์ 2540) ในเดือนธันวาคม 2542 รวมเรื่องสั้นเล่มที่สองของเธอจึงได้รับการรวมเล่มโดยสำนักพิมพ์เมฆปีกนกในชื่อ *ความทุกข์* เรื่องสั้นในเล่มนี้มีรูปแบบการเขียนที่หลากหลาย ทั้งแบบเป็นนิทาน หรือไดอารี่ หลังจากนั้น เธอยังได้รับรางวัลรางวัลสุภาว์ เทวกุล จากเรื่องสั้น *ตำรับเซลล์แมน* ในปี 2543 ด้วย

## สามก๊ก ฉบับคนกันเอง
เอื้อ อัญชลี เป็นที่รู้จักในวงกว้างจากคอลัมน์ของเธอ *สามก๊ก ฉบับคนกันเอง* ซึ่งตีพิมพ์ในมติชนสุดสัปดาห์ โดยเธอเริ่มเขียนคอลัมน์ตั้งแต่ฉบับที่ 1250 ประจำวันที่ 30 กรกฎาคม - 5 สิงหาคม 2547 จนถึงปัจจุบัน โดยเธอจะเขียนวิเคราะห์บุคลิกตัวละครในสามก๊กโดยเปรียบเทียบกับเรื่องราวต่าง ๆ ในชีวิตประจำวัน เช่น เปรียบเทียบบุคลิกของ ลิโป้ กับพระเอกการ์ตูนผู้หญิงเรื่อง Mars (สิงห์นักบิด สาวนักโบก) หรือเปรียบเทียบเตียวหุยกับบิดาของตนเอง เน้นอารมณ์ความรู้สึก และความสัมพันธ์ของตัวละครมากกว่าการวิเคราะห์กลยุทธ์การศึกในนิยาย ปัจจุบัน ได้มีการรวมบทความจากคอลัมน์ดังกล่าวออกตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์มติชน 2 เล่มด้วยกัน คือ *สามก๊กฉบับคนกันเอง ภาคหนึ่ง: ขุนเขาไม่เปลี่ยน สายน้ำไม่ขาด* (มีนาคม 2549) และ *สามก๊กฉบับคนกันเอง ภาคสอง: ความดีมีด่างพร้อย ความชั่วมีความเป็นมา* (สิงหาคม 2550)

นอกจากบทความแล้ว เธอยังมีรวมเรื่องสั้นซึ่งได้แรงบันดาลใจจากฉาก ตัวละคร และข้อคิดต่าง ๆ จากสามก๊ก คือ *ขงเบ้งเจอคนบ้า* และนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ซึ่งเล่าเรื่องชีวิตของผู้แต่งสามก๊ก หลอ กว้านจง *เงาฝันของผีเสื้อ* ซึ่งทำให้เธอได้เข้าชิงรางวัลซีไรต์ปี 2552

## งานเขียนอื่น ๆ
เธอมีเรื่องสั้นลงใน *สนามหญ้า 3: สถานที่หนึ่งในหัวใจ* ของสำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรม (มีนาคม 2545) ร่วมกับนักเขียนคนอื่น ๆ เช่น เสี้ยวจันทร์ แรมไพร, ฟ้า พูลวรลักษณ์, วาด รวี เป็นต้น และ*สนามหญ้า 4.1: เธอเต้นรำอย่างเดียวดาย* นอกจากนั้น เอื้อ อัญชลียังเป็นหนึ่งในนักเขียนที่เข้าร่วมโครงการคลังข้อมูลภาษาไทยแห่งชาติของภาควิชาภาษาศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และภาควิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยเพาะช่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
วัดขนแกะ

thumb|280px |วัดโฮลีทรินิตีที่ลองเมลฟอร์ดในซัฟโฟล์คเป็นตัวอย่างที่ดีของ “วัดขนแกะ”
**วัดขนแกะ** () คือวัดในอังกฤษที่สร้างจากทุนทรัพย์ที่ได้มาจากกิจการการค้าขายขนแกะอันรุ่งเรืองในยุคกลาง พ่อค้าที่ร่ำรวยจากกิจการที่ว่าก็แสดงออกโดยการสร้างคริสต์ศาสนสถานที่หรูหราที่แสดงถึงความมั่งคั่งที่ได้รับ วัดขนแกะส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในบริเวณค็อทสวอลด์ และ อีสต์แองเกลีย

วัดโฮลีทรินิตีที่ลองเมลฟอร์ดในซัฟโฟล์คถือกันว่าเป็นตัวอย่างของ “วัดขนแกะ” ที่สร้างอย่างงดงามที่สุดวัดหนึ่งในอังกฤษ ที่ส่วนใหญ่สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1467 ถึงปี ค.ศ. 1497 ภายในตกแต่งด้วยหน้าต่างประดับกระจกสีจากคริสต์ศตวรรษที่ 15, ชาเปลแชนทรีของตระกูลคล็อพตันและชาเปลพระแม่มารีที่ยื่นออกไปจากมุขตะวันออก วัดเป็นพยานให้เห็นถึงความรุ่งเรืองของเศรษฐกิจการค้าขนแกะในยุคกลางอย่างเด่นชัด 

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* คริสต์ศาสนสถาน

หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในอังกฤษ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเทศมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์
บีตอิต

**"บีตอิต"** () เป็นเพลงของนักร้องชาวอเมริกัน ไมเคิล แจ็กสันเขียนโดยแจ็กสันและผู้ร่วมโปรดิวซ์ ควินซี โจนส์ในผลงานสตูดิโออัลบั้มที่ 6 ชุด *[[ทริลเลอร์ (อัลบั้ม)|ทริลเลอร์]]* โจนส์มีความต้องการให้เพลงนี้เป็นเพลงร็อกแอนด์โรลของคนผิวดำ อย่างไรก็ตาม แจ็กสันก็ไม่เคยสนใจกับแนวเพลงนี้เลย โดยได้เอดดี้ วงแวนเฮเลน มาช่วยโซโลกีตาร์ให้ โดยเอดดี้ตอนรับสายโทรศัพท์จากโจนส์ นึกว่าเป็นเรื่องหลอกเล่นที่ชวนเขาให้มีส่วนร่วม เนื้อเพลง "บีตอิต" พูดถึงเกี่ยวกับ ความสิ้นหวังและการให้กำลังใจ 

หลังจากที่ประสบความสำเร็จบนชาร์ตเพลงในชุด *ทริลเลอร์* ต่อจากเพลง "The Girl Is Mine" และ "Billie Jean" "บีตอิต" ก็ออกขายเมื่อ 14 กมภาพันธ์ ค.ศ. 1983 เป็นซิงเกิลที่ 3 ของอัลบั้มชุดนี้ เพลงประสบความสำเร็จทั้งแง่ยอดขายและเสียงวิจารณ์ กลายเป็นหนึ่งในซิงเกิลขายดีที่สุดตลอดกาล ทั้ง "Billie Jean" และ "บีตอิต" ติดอันดับท็อป 5 ในเวลาเดียวกัน เพลงนี้มียอดขายยืนยันในระดับแผ่นเสียงทองคำขาวในปี 1989 รางวัลที่ได้รับ รวมถึง 2 รางวัลแกรมมี่ 2 รางวัลอเมริกันมิวสิกอวอร์ดส และยังมีชื่ออยู่ใน Music Video Producers Hall of Fame 

มิวสิกวิดีโอเพลงนี้เป็นเหมือนภาพยนตร์สั้นที่แจ็กสันได้นำ 2 แก๊งค์ปะทะกันผ่านการเต้นที่ทรงพลัง เพลงนี้ยังถูกนำมาใช้เป็นแซมเพิลของศิลปินอื่น อย่างเช่น เฟอร์กี้ และฟอลล์เอาต์บอย เพลงนี้ยังถูกใช้ในการประชาสัมพันธ์โครงการต่อต้านการดื่มและขับรถ "บีตอิต" ก็ถือเป็นเพลงประจำตัวของไมเคิล แจ็กสันอีกเพลงหนึ่ง ที่เขาแสดงในทุกเวิลด์ทัวร์

## รูปแบบและรายชื่อเพลง

## ชาร์ต

### ชาร์ตประจำสัปดาห์

	

### ชาร์ตสิ้นปี

### ชาร์ตตลอดกาล

## การรับรอง

## อ้างอิง

* Halstead, Craig (2007). *Michael Jackson: For the Record*. Authors OnLine. ISBN 978-0-7552-0267-6.

หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2525
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2526
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยไมเคิล แจ็กสัน
หมวดหมู่:เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยไมเคิล แจ็กสัน
หมวดหมู่:เพลงของไมเคิล แจ็กสัน
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
หมวดหมู่:ซิงเกิลสังกัดอีพิกเรเคิดส์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในยูโรเปียนฮอต 100
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในดัตช์ท็อปฮอต 40
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในประเทศนิวซีแลนด์
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอตเพลงอาร์แอนด์บี /ฮิป-ฮอป
หมวดหมู่:ซิงเกิลสังกัดอีพิกเรเคิดส์
หมวดหมู่:รางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปี
ซุ้มกาลิลี

**ซุ้มกาลิลี** ( (church architecture)) คือมุขทางเข้า หรือ ชาเปลด้านตะวันตกของบางคริสต์ศาสนสถานที่มีไว้สำหรับผู้สำนึกบาปมารอก่อนที่จะได้รับอนุญาตให้เข้าไปภายในตัววัดได้ หรือเป็นที่ใช้ในการพบปะเมื่อนักบวชมีธุรกิจกับสีกา

หลักฐานแรกที่กล่าวถึงปฏิมณฑลชนิดนี้อาจจะพบใน “Consuetudines cluniacensis” โดยอัลริค หรือใน “Consuetudines cenobii cluniacensis” โดยเบอร์นาร์ดแห่งคลูนี แต่คำนิยามของปฏิมณฑลชนิดนี้ค่อนข้างกำกวม ฉะนั้นลักษณะโครงสร้างจึงไม่อาจจะบอกได้ว่าเป็นการบรรยายของคลูนีได้อย่างแน่นอน

ตัวอย่างซุ้มกาลิลีที่ยังมีให้เห็นคือที่มหาวิหารเดอแรม มหาวิหารอีลี และ มหาวิหารลิงคอล์น

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* แผนผังคริสต์ศาสนสถาน 
* ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน

หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน
เต่ายักษ์เซเชลส์

**เต่ายักษ์เซเชลส์** (; ) เป็นเต่าบกที่เคยเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 19 เนื่องจากถิ่นที่อยู่บนหมู่เกาะเซเชลส์ถูกมนุษย์รุกรานอย่างหนัก ซึ่งเต่ายักษ์ชนิดอื่นๆที่ใกล้เคียงกันบนหมู่เกาะอื่นๆในมหาสมุทรอินเดีย อย่างเช่นมอริเชียส, เรอูนียง และ เกาะโรดริเกซ ได้สูญพันธุ์ไปแล้ว เต่ายักษ์ในมหาสมุทรอินเดียเพียงชนิดเดียวที่เหลือรอดมาได้คือ เต่ายักษ์อัลดาบร้า (*A. gigantea*) เนื่องจากมีถิ่นที่อยู่โดดเดี่ยวและมีกฎหมายคุ้มครองในศตวรรษที่ 19

เต่ายักษ์เซเชลส์อาศัยอยู่บนหมู่เกาะเซเชลส์ กินพืชพรรณตามริมหนองและลำธารเป็นอาหาร เมื่อ ค.ศ. 1840 ได้สูญหายไปจากธรรมชาติ สันนิษฐานว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว

จนกระทั่ง ค.ศ. 1999 มีรายงานว่ายังคงมีเต่ายักษ์เซเชลส์บางส่วนหลงเหลืออยู่ภายใต้สถานที่เลี้ยง จากรายงานเกี่ยวกับเต่ารูปร่างประหลาด ทำให้ หน่วยงานปกป้องธรรมชาติแห่งเซเชลส์ ดำเนินการตรวจสอบเต่าเหล่านั้น ดร. จัสติน เกอร์เลช และ ลอรา เคนนิ่ง ได้เปรียบเทียบเต่าเหล่านั้นกับตัวอย่างของเต่ายักษ์เซเชลส์ที่เชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว พบว่าเต่าบางตัวมีลักษณะตรงกับตัวอย่าง

อย่างไรก็ตาม เมื่อไม่นานมานี้มีบทความทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับพันธุ์ศาสตร์ของเต่าในเซเชลส์และมหาสมุทรอินเดีย ได้เสนอผลการค้นคว้าที่ขัดแย้งออกมา งานวิจัยบางส่วนบ่งชี้ว่าในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมามีเต่ายักษ์ในภูมิภาคนี้เพียงชนิดเดียว ขณะที่อีกบางส่วนเสนอว่ามีเต่ายักษ์สามชนิดที่ใกล้เคียงกัน

## อ้างอิง
*

*

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Further information on Seychelles giant tortoises

หมวดหมู่:เต่าบก
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
กวีโด ดา ซีเอนา

**กุยโด ดา เซียนา** หรือ **กุยโด ดิ กราเซียโน** () เป็นจิตรกรยุคศิลปะไบแซนไทน์ของอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 13 กุยโด ดา เซียนาอาจจะเป็นผู้ที่มีอิทธิพลในการเปลี่ยนแปลงลักษณะการเขียนจิตรกรรมเช่นเดียวกับชิมาบูเยที่สามารถทำสำเร็จต่อมา แต่ประเด็นนี้ยังไม่เป็นที่ตกลงกันได้

งานที่เป็นที่รู้จักกันของกุยโดเป็นงานจิตรกรรมแผงที่ปัจจุบันแบ่งออกเป็นหลายชิ้น วัดซานโดเมนนิโคในเซียนามีภาพเขียนชิ้นใหญ่ contains a large painting of the “พระแม่มารีและพระบุตรบนบัลลังก์” พร้อมกับเทวดาหกองค์ด้านบน คอนแวนต์เบ็นนาดิคตินในเซียนาเช่นกันมีส่วนที่เป็นสามเหลี่ยมเหนือภาพเขียนเป็นภาพพระมหาไถ่ในท่าประทานพร (in benediction) กับเทวดาสององค์ ภาพสองชิ้นนี้เดิมเป็นภาพเดียวกันที่เดิมเป็นบานพับภาพ แผงหลังของภาพมีคำจารึกภาษาละตินที่บ่งชื่อจิตรกรว่าคือ “Guido de Senis” และปี ค.ศ. 1221 แต่ก็อาจจะไม่ใช่ปีที่วาดจริง และปีที่วาดจริงอาจจะเป็นปี ค.ศ. 1281

โดยทั่วไปแล้วลักษณะการเขียนภาพนี้ก็มิได้แตกต่างไปจากภาพเขียนอื่นๆ ในสมัยเดียวกันนอกจากส่วนที่เป็นพระเศียรของพระแม่มารีและพระบุตรที่แสดงฝีมือการเขียนที่เหนือกว่า – เป็นธรรมชาติและสง่างามมากกว่า – งานเขียนชิ้นอื่นๆ ก่อนงานเขียนของชิมาบูเย ฉะนั้นจึงมีข้อโต้แย้งกันว่าพระเศียรในภาพนี้เป็นงานเขียนของจิตรกรที่เขียนในปี ค.ศ. 1221 จริงก่อนหน้างานเขียนของชิมาบูเยเป็นเวลานานนักวิพากษ์ศิลปกรรมโจเซฟ อาร์ชเชอร์ โครว์ และ จิโอวานนิ บัตติสตา คาวาลคาเซลเลเสนอว่าพระเศียรเป็นส่วนที่มาเขียนใหม่ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ที่อาจจะเขียนโดยอูโกลิโน ดา เซียนา ถ้าข้อเสนอของโครว์และคาวาลคาเซลเลถูกต้องชิมาบูเยก็ยังได้ชื่อว่าเป็นผู้นำในการสร้างความก้าวหน้าในการเปลี่ยนแปลงลักษณะการเขียนจิตรกรรม

นอกไปจากนี้แล้วก็ไม่มีรายละเอียดเกี่ยวกับกุยโด ดา เซียนาเท่าใดนัก ภาพที่สถาบันแห่งเซียนากล่าวว่าเป็นงานเขียนของกุยโด (ภาพครึ่งตัวของพระแม่มารีและพระบุตรกับเทวดาสององค์) ที่อาจจะเขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1250 ถึงปี ค.ศ. 1300 และภาพในวัดซานแบร์นาร์ดิโนที่เป็นภาพพระแม่มารีที่เขียนในปี ค.ศ. 1262 มิลาเนซิเสนอว่าเขียนโดยกุยโด กราเซียนิ (Guido Graziani) แต่ก็ไม่มีหลักฐานเกี่ยวกับกราเซียนิก่อนปี ค.ศ. 1278 เมื่อมีหลักฐานว่าเป็นผู้เขียนแถบ เท่าที่ทราบงานของกุยโด ดา เซียนาเป็นงานบนแผงไม้ ไม่ใช่จิตรกรรมฝาผนัง อาจเป็นได้ว่ากุยโดเป็นลูกศิษย์ของดิโอติซาลวิ (Diotisalvi), มิโน ดา เตอร์ริตา และ แบร์ลินเกียริ ดา ลูคคา

## อ้างอิง

* Artcyclopedia - Guido da Siena
* 

## ดูเพิ่ม
* จิตรกรรมแผง
* ศิลปะไบแซนไทน์

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยไบแซนไทน์
แกลมมอรัส

**"แกลมมอรัส"** () เป็นซิงเกิลที่ 3 จากผลงานอัลบั้มของนักร้องเพลงป็อป เฟอร์กี้ ชุดเดี่ยวชุดแรกที่ชื่อ *The Dutchess* ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2007 ถือเป็นซิงเกิลอันดับ 1 เพลงที่สองในสหรัฐอเมริกาของเฟอร์กี้ในฐานะศิลปินเดี่ยว ซิงเกิลออกขายเมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 2007 ในสหราชอาณาจักร และเป็นซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้ม ซิงเกิลไม่ประสบความสำเร็จเท่าไหร่ในประเทศละตินอเมริกา (ไม่ได้ออกเป็นทางการ) อย่างซิงเกิลก่อนอย่าง "London Bridge" และ "Fergalicious" จากข้อมูลเดือนมีนาคม 2008 ซิงเกิลนี้ขายได้ 2,300,000 ชุด เพลงนี้ยังใช้ประกอบซีรีส์ทางโทรทัศน์ช่อง The CW เรื่อง *[[แสบใสไฮโซ]]* และยังปรากฏในวิดีโอเกมคาราโอเกะ *Revolution Presents: American Idol Encore*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
หมวดหมู่:เพลงของเฟอร์กี้
หมวดหมู่:เพลงของลูดาคริส
โจวันนี บอกกัชโช

**โจวันนี บอกกัชโช** () (ค.ศ. 1313 – 21 ธันวาคม ค.ศ. 1375) เป็นนักเขียน กวี และนักมนุษยนิยมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวอิตาลี ผู้เป็นนักประพันธ์งานสำคัญหลายชิ้นที่รวมทั้ง “ตำนานสิบราตรี”  (Decameron) และ “On Famous Women” 

รายละเอียดเกี่ยวกับการกำเนิดของบอกกัชโชไม่เป็นที่ทราบกันเท่าใดนัก บางหลักฐานก็ว่าเกิดที่ปารีส จากแม่ที่เป็นชาวปารีส แต่บ้างก็ว่าเป็นเรื่องเล่าขานเพื่อสร้างความโรแมนติกโดยนักชีวประวัติสมัยโบราณ ฉะนั้นอาจจะเป็นได้ว่าบอกกัชโชอาจจะเกิดที่เชอร์ทาลโดในทัสเคนีซึ่งเป็นเมืองของบิดา บอกกัชโชเป็นบุตรของพ่อค้าชาวฟลอเรนซ์กับสตรีไม่ทราบนามซึ่งอาจจะเกือบเป็นที่แน่นอนว่าเป็นลูกนอกสมรส

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักเขียนชาวอิตาลี
หมวดหมู่:กวีชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากฟลอเรนซ์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะบวมน้ำ
ปาโดวา

**ปาโดวา** () เป็นเมืองในแคว้นเวเนโตที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี ปาโดวาเป็นเมืองหลวงของจังหวัดปาโดวา และเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและการโทรคมนาคมของบริเวณนี้ ปาโดวามีประชากรทั้งสิ้นประมาณ 212,500 คน () บางครั้งปาโดวาก็รวมเป็นส่วนหนึ่งของเวนิส ภายในปริมณฑลปาโดวา–เวนิส ปริมณฑลซึ่งทำให้มีประชากรรวมกันทั้งสิ้นประมาณ 1,600,000 คน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เมืองในแคว้นเวเนโต
อีราสโมแห่งนาร์นิ

**อีราสโมแห่งนาร์นิ** หรือที่รู้จักกันดีว่า **กัตตาเมลาตา** () (ค.ศ. 1370 – 16 มกราคม ค.ศ. 1443) เป็นทหารรับจ้างหรือคอนดตติเอเรผู้มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งของอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 15 อีราสโมแห่งนาร์นิมีชื่อเล่นว่า “The Honeyed Cat” อีราสมัสเกิดที่นาร์นิและเป็นทหารรับจ้างแก่นครรัฐต่างๆ หลายนครตั้งแต่พระสันตะปาปาและเมืองฟลอเรนซ์ และในปี ค.ศ. 1434 ที่เวนิสในการต่อสู้กับตระกูลวิสคอนติแห่งมิลาน

โดนาเทลโลสร้างอนุสาวรีย์บนหลังม้าของอีราสโมแห่งนาร์นิที่ตั้งอยู่ที่จตุรัสกลางเมืองที่ปาดัวที่อีราสมัสกลายมาเป็นผู้เผด็จการที่นั่นในปี ค.ศ. 1437 

ที่บ้านเกิดที่นาร์นิมีป้ายจารึกว่า “Narnia me genuit Gattamelata fui” (ข้าเกิดที่นาร์นิ ข้าชื่อกัตตาเมลาตา)

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ทหารรับจ้างอิตาลี 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1913
หมวดหมู่:ทหารรับจ้าง
หมวดหมู่:ทหารชาวอิตาลี
มหาวิหารปาโดวา

[thumb|มหาวิหารปาดัวและ[หอศีลจุ่มทางด้านขวา]]
**อาสนมหาวิหารแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์แห่งปาโดวา** ()  หรือ **มหาวิหารปาโดวา** () เป็นคริสต์ศาสนสถานของคริสตจักรโรมันคาทอลิก มีฐานะเป็นอาสนวิหาร ตั้งอยู่ที่เมืองปาโดวา ในประเทศอิตาลี สร้างขึ้นเพื่ออุทิสแก่แม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ อาคารปัจจุบันเป็นสิ่งก่อสร้างที่สาม สิ่งก่อสร้างแรกสร้างหลังจากพระราชกฤษฎีกาแห่งมิลานเมื่อปี ค.ศ. 313 แต่มาถูกทำลายในแผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 3 มกราคม  ค.ศ. 1117 โบสถ์ที่สองสร้างเป็นสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ และมารื้อทิ้งในปี ค.ศ. 1551 เพื่อสร้างใหม่ตามแบบที่ออกโดยมีเกลันเจโล ลักษณะที่ยังเป็นโบสถ์สมัยกลางยังคงเห็นได้จากจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยจุสโต เด เมนาบูโออีในหอล้างบาป

การสร้างเป็นแบบฟื้นฟูศิลปวิทยาสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1754 แต่ด้านหน้ายังคงเป็นอิฐเปลือยที่ยังไม่ได้รับการตกแต่ง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อาสนวิหารในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในปาโดวา
สะพานส่งน้ำ

[280px|thumb|[สะพานแห่งการ์ด|ปองต์ดูการ์ด (Pont du Gard) ในฝรั่งเศส เป็นสะพานส่งน้ำโรมันที่สร้างราว 19 ก่อนคริสต์ศักราช (มรดกโลก)]]
**สะพานส่งน้ำ** หรือ **ลำรางส่งน้ำ** () คือช่องทางที่สร้างขึ้นในการส่งน้ำ ในทางวิศวกรรมสมัยใหม่อาจจะหมายถึงท่อ, คู, คลองขุด, อุโมงค์ และสิ่งก่อสร้างอื่นที่ใช้สำหรับจุดประสงค์ที่ว่า แต่ในความหมายที่เฉพาะเจาะจง “สะพานส่งน้ำ” หรือ “สะพานน้ำ” (water bridge) หมายถึงสะพาน หรือ สะพานไวอะดัคท์ (viaduct) หรือสะพานที่ใช้ในการขนส่งน้ำ—แทนที่จะเป็น ทาง ถนน หรือ รถไฟ—ที่ข้ามช่อง ถ้าสะพานส่งน้ำมีขนาดใหญ่พอก็อาจจะใช้ในการล่องเรือเล็กและใหญ่ สะพานส่งน้ำต้องเชื่อมระหว่างช่วงสองช่วงที่มีระดับน้ำเดียวกัน คำว่า “Aqueduct” มาจากภาษาละตินว่า “aqua” ที่แปลว่า “น้ำ” บวกกับคำว่า “ducere” ที่แปลว่า “นำ” 

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ท่อน้ำ 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สะพานแบ่งตามประเภท
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมโรมัน
สุสานใต้ดิน

[thumb|250px|right|ขบวนภายในสุสานใต้ดิน[สมเด็จพระสันตะปาปาคาลิกซ์ตุสที่ 1|นักบุญคัลลิสตัสในกรุงโรม]]
**สุสานใต้ดิน** () เป็นสุสานที่สร้างขึ้นเพื่อเก็บศพใต้ดิน สุสานใต้ดินหลายแห่งที่ตั้งอยู่ใต้เมืองใช้เป็นที่หลบภัยระหว่างสงคราม หรือเป็นที่พบปะของกลุ่มลัทธิบูชา ระเบียงช่องเก็บศพที่เรียกกันว่า “สุสานใต้ดิน” ที่ได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกตั้งอยู่ภายใต้มหาวิหารนักบุญเซบัสเตียนนอกกำแพง (San Sebastiano fuori le mura) ในกรุงโรม ในปัจจุบันคำว่า “สุสานใต้ดิน” หมายถึงเครือถ้ำ หรือ ช่อง หรือระเบียงที่ใช้ในยุคกลางสำหรับหนีภัยระหว่างสงคราม หรือสำหรับบรรจุศพ 

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ที่เก็บศพ
* สุสานใต้ดินแห่งกรุงโรม
* สุสานใต้ดินกาปูชิน
* สุสานแห่งอเล็กซานเดรีย

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ที่เก็บศพ
หมวดหมู่:โบราณคดีเกี่ยวกับความตาย
หมวดหมู่:ประเพณีเกี่ยวกับความตาย
สุสานใต้ดินแห่งกรุงโรม

[thumb|250px|right|ขบวนภายในสุสานใต้ดินแห่งกรุงโรม[สมเด็จพระสันตะปาปาคาลิกซ์ตุสที่ 1|นักบุญคัลลิสตัสในกรุงโรม]]
**สุสานใต้ดินแห่งกรุงโรม** หรือ **สุสานรังผึ้งแห่งกรุงโรม** () เป็นสุสานโบราณที่สร้างขึ้นเพื่อเก็บศพใต้ดินในกรุงโรมหรือใกล้กรุงโรมในประเทศอิตาลี ซึ่งมีด้วยกันอย่างน้อยสี่สิบสุสาน บางสุสานก็เพิ่งพบเมื่อไม่นานมานี้ แม้ว่าจะมีชื่อเสียงว่าเป็นที่เก็บศพของผู้นับถือคริสต์ศาสนา แต่ก็เป็นที่เก็บศพของผู้นับถือศาสนาอื่นด้วยที่รวมทั้งเพกันและศาสนายูดาย บางครั้งก็ในบริเวณเดียวกันหรือบางครั้งก็แยกจากกัน การเก็บศพในสุสานใต้ดินแห่งกรุงโรมเริ่มทำกันมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 2 ดินภายใต้กรุงโรมเป็นหินทัฟฟ์เหมาะแก่การสร้างอุโมงค์และช่องที่ใช้ในการบรรจุศพ หินทัฟฟ์เป็นหินที่อ่อนที่ขุดง่ายและแข็งตัวเมื่อถูกอากาศ สุสานบางสุสานยาวหลายกิโลเมตรและอาจจะมีด้วยกันถึงสี่ชั้นหรือสี่ระดับ

สุสานใต้ดินของโรมันคาทอลิกมีความสำคัญเป็นอย่างมากต่อนักประวัติศาสตร์ศิลปะในการศึกษาศิลปะคริสต์ศาสนาของสมัยคริสเตียนยุคแรกเพราะในสุสานมีตัวอย่างงานจิตรกรรมฝาผนัง และ ประติมากรรมจากราวต้นคริสต์ศตวรรษที่ 5 สุสานใต้ดินของยูดายก็เช่นเดียวกันที่มีความสำคัญในการศึกษาวัฒนธรรมของศาสนายูดายในช่วงเวลาเดียวกัน

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ที่เก็บศพ 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ที่เก็บศพ
หมวดหมู่:จิตรกรรมคริสเตียนเริ่มแรก
หมวดหมู่:สุสานในประเทศอิตาลี
การอพยพฉุกเฉิน

**การอพยพฉุกเฉิน** () หมายถึง การเคลื่อนย้ายประชากรอย่างรวดเร็วและเร่งด่วน เนื่องจากเกิดภัยธรรมชาติหรือภัยอันตรายอย่างใดอย่างหนึ่งเกิดขึ้น โดยสามารถมีขอบเขตได้ตั้งแต่การอพยพขนาดเล็ก เช่น อพยพผู้คนในอาคารที่ถูกเพลิงไหม้ ไปจนถึงการอพยพขนาดใหญ่ เช่น การอพยพเนื่องจากอุทกภัย

## สาเหตุของการอพยพ

การอพยพฉุกเฉินอาจเกิดขึ้นก่อน ระหว่างหรือหลังเหตุการณ์ภัยพิบัติทางธรรมชาติก็ได้ อย่างเช่น:
* การปะทุของภูเขาไฟ
* วาตภัย
* อุทกภัย
* แผ่นดินไหว

และสาเหตุอื่น อย่างเช่น:
* การโจมตีทางทหาร
* อุบัติเหตุทางอุตสาหกรรม
* อุบัติเหตุทางนิวเคลียร์
* อุบัติเหตุทางการจราจร
* อัคคีภัย
* การวางระเบิด
* การก่อการร้าย
* ยุทธการทางทหาร
* โครงสร้างของอาคารชำรุด
* การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัส

หมวดหมู่:ความปลอดภัย
หลิว หง

**สมเด็จพระจักรพรรดิฮั่นเซ่าตี้ฮง** (?-180 ปีก่อนคริสตกาล) พระนามเดิม หลิว หง, จักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์ฮั่น เป็นพระราชโอรสอีกพระองค์ใน จักรพรรดิฮั่นฮุ่ยตี้เมื่อพระเชษฐาคือ จักรพรรดิฮั่นเซ่าตี้กง ถูกหลี่ไทเฮาจับสำเร็จโทษเมื่อ 184 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์จึงขึ้นครองราชย์แทนเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตกแต่ตลอด 4 ปีแห่งการครองราชย์ก็ทรงเป็นเช่นเดียวกับพระเชษฐาคือเป็นเพียงหุ่นเชิดของหลี่ไทเฮาและพรรคพวกของพระนาง พระองค์ก็ถูกกล่าวหาเช่นเดียวกับพระเชษฐาคือพระสติวิปลาสจึงถูกหลี่ไทเฮาจับสำเร็จโทษ

หมวดหมู่:จักรพรรดิราชวงศ์ฮั่นตะวันตก
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันตก
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นที่ถูกประหารชีวิต
หมวดหมู่:บุคคลที่ถูกประหารชีวิตโดยราชวงศ์ฮั่น
แคว้นคาลาเบรีย

**คาลาเบรีย** () เป็นแคว้นหนึ่งใน 20 แคว้นของประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ทางภาคใต้หรือส่วนล่างของคาบสมุทรอิตาลี ถ้าเปรียบอิตาลีเป็นรองเท้าบูต แคว้นคาลาเบรียจะเป็นส่วนปลายด้านหน้ารองเท้า แคว้นคาลาเบรียมีอาณาเขตทางทิศเหนือติดต่อกับแคว้นบาซีลีคาตา ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้อยู่ใกล้กับแคว้นปกครองตนเองซิซิลี ทางตะวันตกติดกับทะเลติร์เรเนียน และทางทิศตะวันออกติดต่อกับทะเลไอโอเนียน ครอบคลุมพื้นที่ 15,080 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 2 ล้านคน มีเมืองหลักชื่อเมืองคาตันซาโร และมีเมืองใหญ่อีกสองเมืองคือเมืองเรจโจคาลาเบรียและเมืองโคเซนซา

## การแบ่งเขตการปกครอง
340px|thumb|แผนที่แสดงจังหวัดในแคว้นคาลาเบรีย
แคว้นคาลาเบรียแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 จังหวัด ได้แก่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของแคว้นคาลาเบรีย  
* ข้อมูลการท่องเที่ยว  


คาลาเบรีย
สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ดในฤดูกาล 2009–10

ใน **ฤดูกาล 2009–10** เป็นปีที่นิวคาสเซิลยูไนเต็ดเล่นอยู่ในเดอะแชมเปียนชิพเป็นครั้งแรกในรอบ 16 ปี

## ชุดแข่งขัน
ชุดที่สวมในฤดูกาล 2009-10 เป็นชุดโดยอาดิดาส และผู้สนับสนุนหลักของทีมคือนอร์ทเทิร์นร็อค

## เหตุการณ์สำคัญ
* **17 มิถุนายน 2009**: มีการเปิดเผยตารางการแข่งขันของ เดอะแชมเปียนชิพ ฤดูกาล 2009-2010

* **22 มิถุนายน 2009**: นิวคาสเซิลเปิดเผยชุดเยือนของทีมเป็นสีเหลืองสลับขาว

* **27 มิถุนายน 2009**: มาร์ค ฮูส และ ร็อบบี เอลเลียตต์ ลาออกจากการเป็นโค้ชของทีม
* **31 กรกฎาคม 2009**: เซอร์ บ็อบบี ร็อบสัน อดีตผู้จัดการทีมเสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็ง

* **2 สิงหาคม 2009**: นิวคาสเซิลเปิดเผยชุดที่ 3 ของทีมเป็นสีน้ำเงินสลับขาว
*เควิน คีแกน อดีตผู้จัดการทีมเรียกค่าเสียหายที่ระบุในสัญญาคุมทีมของเขาหลังจากลาออกไปทั้งที่คุมทีมได้ 4 นัด เนื่องจากมีปัญหากับบอร์ดบริหาร

## การโยกย้ายผู้เล่น
### ย้ายเข้า

* รวม:  ~ £0

### ย้ายออก

* รวม:  ~ £23.5 ล้าน

### ยืมตัว

### ถูกยืมตัว

## การแข่งขัน

### นัดอุ่นเครื่อง

## การแข่งขัน
### นัดอุ่นเครื่อง

-----

-----

-----

-----

-----

### ลีก

-----

-----

-----

-----

-----

-----

-----

### ลีกคัพ

## อ้างอิง

2009-10
วีนัส วิลเลียมส์

**วีนัส อีโบนี สตารร์ วิลเลียมส์** () เกิดเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1980 เป็นนักเทนนิสอาชีพชาวอเมริกัน อดีตมือ 1 ของโลกทั้งในประเภทเดี่ยวและประเภทคู่ เธอได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในนักเทนนิสที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล  เธอขึ้นเป็นอันดับ 1 จากการจัดอันดับของสมาคมนักเทนนิสอาชีพหญิง (Women's Tennis Association) เป็นเวลา 19 สัปดาห์ (11 สัปดาห์ในประเภทเดี่ยวและ 8 สัปดาห์ในประเภทคู่) วิลเลียมส์ได้รับชัยชนะในการแข่งขันเทนนิสวิมเบิลดัน 5 ครั้ง ในปี ค.ศ. 2000, ค.ศ. 2001, ค.ศ. 2005, ค.ศ. 2007 และ ค.ศ. 2008 แต่มาแพ้ต่อเซเรนา วิลเลียมส์น้องสาวในการแข่งขันครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 
2009 เธอถือได้ว่ามีเกมส์การเล่นที่ดุดัน เกมเสิร์ฟที่หนักหน่วง การเล่นลูกหน้าเน็ตได้ดี และมีอาวุธเด็ดคือแบล็คแฮนด์สองมืออันทรงพลังนั่นเอง เธอประสบความสำเร็จในการแข่งขัน เทนนิสวิมเบิลดัน เป็นอย่างมาก นับตั้งแต่ ค.ศ.2000-2009 วีนัสผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศถึง 8 ครั้ง โดยความแชมป์ถึง 5 ครั้ง ส่วน 3 ครั้ง คนที่สามารถสยบเธอได้ในคอร์ตหญ้ามีเพียงคนเดียวเท่านั้นคือ เซเรน่า วิลเลี่ยมส์ น้องสาวของเธอนั่นเอง 

ตั้งแต่เข้าร่วมใน WTA Tour ในปี ค.ศ. 1994 วิลเลียมส์ก็ได้รับชัยชนะ 67 ตำแหน่งที่รวมทั้ง 17 แกรนด์สแลม-7 ครั้งประเภทหญิงเดี่ยว, 8 ครั้งประเภทหญิงคู่, 2 ครั้งประเภทคู่ผสม
 

## อ้างอิง

;บรรณานุกรม
*

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* Venus Williams, National Press CLub 2010 

หมวดหมู่:นักเทนนิสชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐฟลอริดา
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐมิชิแกน
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิก
หมวดหมู่:นักเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
หมวดหมู่:นักเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
หมวดหมู่:นักเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
หมวดหมู่:นักเทนนิสหญิง
คริสต์ทศวรรษ 1980

**คริสต์ทศวรรษ 1980** () เป็นทศวรรษที่เริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1980 ถึง 31 ธันวาคม ค.ศ. 1989

เป็นช่วงเวลาที่เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงด้านสังคม เศรษฐกิจ การเปลี่ยนแปลงทั่วไปอย่างความร่ำรวย การผลิตที่เปลี่ยนไปสู่ยุคเศรษฐกิจแบบอุตสาหกรรม เศรษฐกิจเสรีที่พัฒนาไปทั่วโลก บริษัทข้ามชาติทางด้านอุตสาหกรรมที่เข้าสู่ประเทศอย่าง ประเทศไทย มาเลเซีย เม็กซิโก เกาหลีใต้ ไต้หวัน ประเทศจีน และเศรษฐกิจตลาดใหม่ในยุโรปตะวันออก ตามมาด้วยการล่มสลายของคอมมิวนิสต์ในยุโรปตะวันออก ประเทศญี่ปุ่นและเยอรมนีถือเป็นประเทศที่เห็นเด่นชัดว่าพัฒนาทางด้านเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วตลอดทศวรรษนี้

ประเทศกำลังพัฒนาทั่วโลกมีประสบความยากลำบากด้านความเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจและสังคม ที่ประเทศเหล่านั้นพบกับปัญหาหนี้สินในคริสต์ทศวรรษ 1980 ประเทศเหล่านี้ต้องการความช่วยเหลือด้านการเงินจากกองทุนการเงินระหว่างประเทศและธนาคารโลก ประเทศเอธิโอเปียประสบปัญหาความยากจนในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ผลคือประเทศต้องการความช่วยเหลือจากต่างชาติในด้านอาหารกับประชากรและทั่วโลกต่างกันช่วยหาเงินช่วยเหลือต่อชาวเอธิโอเปีย อย่างเช่นคอนเสิร์ตไลฟ์เอด ในปี 1985 ที่จัดขึ้นเพื่อหาเงินดังกล่าว

ปัญหาด้านสงคราม เกิดความรุนแรงในตะวันออกกลาง อย่างสงครามอิรัก-อิหร่าน และความขัดแย้งในเลบานอนช่วงปี 1982 ถึง 1983 และกองทัพอเมริกันเข้าบุกลิเบียในปี 1985 และ Intifada ในฉนวนกาซาและเวสต์แบงก์

คริสต์ทศวรรษ 1980 ยังเป็นยุคที่มีอัตราการเติบโตของจำนวนประชากรอย่างมาก ไปทั่วโลก มากกว่าแม้ในคริสต์ทศวรรษ 1970 และคริสต์ทศวรรษ 1990 มีอัตราการเติบโตของจำนวนประชากรมากขึ้นอย่างมากโดยเฉพาะชาวแอฟริกา ตะวันออกกลาง และเอเชียใต้ ตลอดทศวรรษ ด้วยอัตราการเพิ่มใกล้หรือมากกว่า 4% ต่อปี

## วัฒนธรรม
### ดนตรี
thumb|การจัดคอนเสิร์ตไลฟ์เอดในปี 1985
* เริ่มต้นทศวรรษด้วยการต่อต้านดนตรีดิสโก้ในสหรัฐอเมริกา และดนตรีในยุคเอจตี้เกิดขึ้นที่มีเอกลักษณ์เด่น โดยการใช้เครื่องสังเคราะห์เสียงและคีย์บอร์ด
* ในสหรัฐอเมริกา เอ็มทีวี เปิดตัวเป็นครั้งแรก มิวสิกวิดีโอเริ่มเกิดขึ้น โดยถือว่ามีผลต่ออุตสาหกรรมเพลงอย่างมาก มีศิลปินป็อปเช่น ดูแรน ดูแรน มาดอนน่า และไมเคิล แจ็กสัน
* ดนตรีนิวเวฟและซินธ์ป็อป ถูกพัฒนาขึ้นโดยศิลปินอังกฤษและอเมริกัน จำนวนมาก ถือเป็นปรากฏการณ์ด้านดนตรีตลอดทศวรรษ โดยเฉพาะต้นและกลางคริสต์ทศวรรษ 1980
* ฮาร์ดร็อก เฮฟวีเมทัล บิ๊กแฮร์แบนด์ และแกลมเมทัล ได้รับความนิยมในยุคนี้ ถือเป็นแนวดนตรีที่โดดเด่นแนวหนึ่งในคริสต์ทศวรรษ 1980
* มีการจัดคอนเสิร์ตไลฟ์เอดในปี 1985 กับการวมตัวของศิลปินมากมาย เพื่อหารายได้และดำเนินการเพื่อส่งอาหารเพื่อบรรเทาทุกข์ให้กับชาวเอธิโอเปียที่ประสบทุกข์ยากกับปัญหาความขาดแคลนและยากจน
* ดนตรีฮิปฮอปยังคงพัฒนา เพิ่มความรู้จักมากขึ้นและเริ่มมีบทบาทในอุตสาหกรรมดนตรี
* พังก์ร็อก ยังคงมีการแข่งขันในวงการดนตรี และถือกำเนิดแนวเพลงย่อยอย่างฮาร์ดคอร์ และแนวย่อยอื่น
* ดนตรีเทคโน ซึ่งเป็นดนตรีอีเลกโทรนิกส์ประเภทหนึ่งเกิดขึ้นในดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ช่วงกลางถึงปลายทศวรรษ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คริสต์ทศวรรษ 1980
บลุป

250px|thumb|right|กราฟเสียงของบลุป

**บลุป** () เป็นชื่อเรียกของเสียงความถี่ต่ำมากใต้มหาสมุทรซึ่ง องค์การสมุทรและบรรยากาศแห่งชาติ ( หรือ NOAA) ของสหรัฐอเมริกาสามารถตรวจจับได้ในช่วงฤดูร้อนของ พ.ศ. 2540 ต้นกำเนิดของบลุปยังเป็นปริศนา

## ที่มา
ที่มาของบลุปนั้นสามารถระบุได้ว่าเป็นบริเวณ   (ชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของทวีปอเมริกาใต้) ในมหาสมุทรแปซิฟิก บริเวณเส้นศูนย์สูตร ซึ่งใช้ระบบฟังเสียงใต้น้ำของนาวิกโยธินอเมริกาที่เดิมใช้ตรวจหาเรือดำน้ำของสหภาพโซเวียต สามารถจับเสียงของบลุปได้หลายครั้ง NOAA ได้บรรยายว่าบลุปนั้นมีความถี่สูงขึ้นเรื่อยๆเป็นเวลากว่าหนึ่งนาที และเป็นเสียงดังในบริเวณกว้างพอที่เซนเซอร์จำนวนมากในรัศมี 5,000 กิโลเมตรสามารถตรวจจับได้

นักวิทยาศาสตร์ซึ่งได้ศึกษาบลุป และตั้งสมมติฐานระบุว่ารูปมีลักษณะเหมือนเสียงของสัตว์ แต่ไม่มีสัตว์น้ำชนิดใดที่เรารู้จักซึ่งสามารถสร้างเสียงเช่นนี้ได้ ถ้าเสียงนี้มาจากสัตว์ มันต้องเป็นมีขนาดใหญ่กว่าวาฬสีน้ำเงินหลายเท่าตัว

## วิเคราะห์
หลังจาก NOAA สำรวจและได้ทำการวิเคราะห์คลื่นเสียงผ่านสเปคโปรแกรม แล้วคาดกันว่า น่าจะเป็นเสียงก้อนภูเขาน้ำแข็งในมหาสมุทร ส่วนที่นักวิทยาศาสตร์ได้บอกว่า รูปมีลักษณะเหมือนเสียงของสัตว์ มันต้องเป็นมีขนาดใหญ่กว่าวาฬสีน้ำเงินหลายเท่าตัว ความจริงคือ คนที่ตั้งตั้งข้อสมมติฐานมาจากนักเขียนที่มีชื่อว่า"เดวิด โวลแมน (David Wolman)"เป็นนักข่าว และนักเขียนประเภทรหัสยศาสตร์ หรือ สิ่งลึกลับ โดยสมมติฐานของเดวิด โวลแมน มีข้อความดังนี้Fox's hunch is that the sound nicknamed Bloop is the most likely to come from some sort of animal, because its signature is a rapid variation in frequency similar to that of sounds known to be made by marine beasts. There's one crucial difference, however: in 1997 Bloop was detected by sensors up to 4,800 kilometres (3,000 mi) apart. That means it must be far louder than any whale noise, or any other animal noise for that matter. Is it even remotely possible that some creature bigger than any whale is lurking in the ocean depths? Or, perhaps more likely, something that is much more efficient at making sound?— David Wolman

## สถานที่เกิดเหตุ และข้อมูลเพิ่มเติม
NOAA ได้พบข้อมูลเพิ่มเติมคือ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ไม่ได้เกิดที่บริเวณ   (ชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของทวีปอเมริกาใต้) ในมหาสมุทรแปซิฟิก บริเวณเส้นศูนย์สูตร แต่เกิดที่บริเวณขั้วโลกใต้ ต้นกำเนิดเสียงมาจากก้อนภูเขาน้ำแข็งที่มีชื่อว่า A53a ค้นพบอยู่ที่เกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช และทาง NOAA ได้เปิดเผยชื่อนักวิทยาศาสตร์ที่บอกว่า มันน่าจะเป็นเสียงก้อนภูเขาน้ำแข็งในมหาสมุทร คือ  Dr.Yunbo Xie (ด็อกเตอร์เหยินโบว ฉี) เป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านคลื่นเสียง

## อ้างอิง

# 
# 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* "Bloop"  NOAA Vents Program for Acoustic Monitoring.  Has a link to a wav file of the (sped up) sound, as well as a spectrogram.

หมวดหมู่:เสียง
หมวดหมู่:สิ่งลึกลับ
ชาวสลาฟ

thumb|280px |ชาติที่มีประชากรเป็นชนสลาฟเป็นส่วนใหญ่และใช้ภาษาสลาฟเป็นภาษาประจำชาติ
**ชนสลาฟ** () เป็นกลุ่มชาติพันธ์และสาขาภาษาของตระกูลอินโด-ยูโรเปียนที่ตั้งถิ่นฐานส่วนใหญ่อยู่ในบริเวณทางตะวันออกและตอนกลางของยุโรป ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 ชนสลาฟก็แผ่ขยายไปจากที่ตั้งถิ่นฐานเดิม (ส่วนใหญ่เชื่อกันว่าอยู่ในยุโรปตะวันออก) ไปจนถึงทางตะวันออกสุดของยุโรปกลาง, ยุโรปตะวันออก และ คาบสมุทรบอลข่าน บางกลุ่มก็ไปถึงไซบีเรีย และเอเชียกลาง หรือไปยังส่วนอื่นๆ ของโลก กว่าครึ่งหนึ่งของอาณาบริเวณในยุโรปเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชนที่พูดภาษาสลาฟ

## อ้างอิง

สลาฟ
สลาฟ
ชนเบอร์เบอร์

**ชนเบอร์เบอร์** () เป็นกลุ่มชาติพันธ์ของแอฟริกาเหนือทางตะวันตกของลุ่มแม่น้ำไนล์ ผู้ที่ตั้งถิ่นฐานกระจัดกระจายอยู่ในบริเวณตั้งแต่มหาสมุทรแอตแลนติกไปจนถึงโอเอซิสซิวา (Siwa oasis) ในอียิปต์ และจากบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนไปจนถึงแม่น้ำไนเจอร์ ในประวัติศาสตร์ชนเบอร์เบอร์พูดภาษากลุ่มเบอร์เบอร์ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของตระกูลภาษาแอโฟรเอชีแอติก ในปัจจุบันชนเบอร์เบอร์บางกลุ่มพูดภาษาอาหรับ ชนเบอร์เบอร์ที่พูดภาษากลุ่มเบอร์เบอร์ในบริเวณที่ว่านี้มีด้วยกันราว 30 ถึง 40 ล้านคนที่ส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานหนาแน่นอยู่ในบริเวณแอลจีเรียและโมร็อกโก และเบาบางลงไปทางตะวันออกไปทางมาเกรบ (Maghreb) และเลยไปจากนั้น

thumb|280px|left |บริเวณของชนเบอร์เบอร์
ชนเบอร์เบอร์เรียกตนเองด้วยชื่อต่าง ๆ ที่รวมทั้ง “Imazighen” (เอกพจน์ “Amazigh”) ที่อาจจะแปลว่า “ชนอิสระ” ตามความเห็นของนักการทูตและนักประพันธ์ชาวอาหรับเลโอ อาฟริคานัส “Amazigh” แปลว่า “คนอิสระ” แต่ความเห็นนี้ก็ยังเป็นที่โต้แย้งกันเพราะไม่มีรากของความหมายของ “M-Z-Gh”  ที่แปลว่า “อิสระ” ในภาษากลุ่มเบอร์เบอร์สมัยใหม่ นอกจากนั้นก็ยังมีคำภาษา Tuareg “amajegh” ที่แปลว่า “ศักดิ์ศรี” (noble)  คำเรียกนี้ใช้กันทั่วไปในโมร็อกโก แต่ในบริเวณอื่นในท้องถิ่นก็มีคำอื่นที่เฉพาะเจาะจงลงไปอีกเช่น “Kabyle” หรือ “Chaoui” ที่มักจะใช้กันมากกว่า ในประวัติศาสตร์ชนเบอร์เบอร์ก็รู้จักกันในชื่อต่างๆ เช่นในลิเบียโบราณโดยชาวกรีกโบราณ ว่า “นูมิเดียน” และ “มอเนเทเนีย” โดยโรมัน และ “มัวร์” โดยชายยุโรปในยุคกลาง ภาษาอังกฤษสมัยปัจจุบันอาจจะแผลงมาจากภาษาอิตาลีหรืออาหรับแต่รากที่ลึกไปกว่านั้นไม่เป็นที่ทราบ

ชาวเบอร์เบอร์ที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันก็ได้แก่นักประพันธ์ชาวโรมันอพูเลียส (Apuleius), จักรพรรดิโรมันเซ็พติมิอัส เซเวอรัส และ นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป ชาวเบอร์เบอร์ที่มีชื่อเสียงในปัจจุบันคือดารานักฟุตบอลซีเนอดีน ซีดาน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:กลุ่มชนโบราณ

บ
หมวดหมู่:มาเกร็บ
อังเงิลน์

thumb|right|280px|แผนที่ที่แสดงทั้งคาบสมุทรอังเงิลน์ (ทางตะวันออกของเฟลนสบูร์กและชเลสวิช) และคาบสมุทรชวันเซิน (ทางใต้ของทางน้ำเข้าชไล)
**อังเงิลน์** () หรือ **แองเกลีย** () คือคาบสมุทรเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่ยื่นออกไปในอ่าวคีล ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของภูมิภาคชเลสวิช ทางตอนเหนือของรัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ในประเทศเยอรมนี คาบสมุทรอังเงิลน์แยกจากคาบสมุทรชวันเซินที่อยู่ใกล้เคียงกันโดยปากน้ำชไล และจากเกาะอัลส์ของเดนมาร์กโดยเฟลนบูร์เกอร์ฟยอร์ด (Flensburger Förde) ไม่เป็นที่ทราบว่าอาณาบริเวณในประวัติศาสตร์ของอังเงิลน์จะตรงตามอาณาเขตในปัจจุบันหรือไม่ อาจจะเป็นอาณาเขตที่กว้างใหญ่กว่า แต่ข้อมูลที่ตรงกันคือเนื้อที่อย่างน้อยครอบคลุมบริเวณอังเงิลน์ปัจจุบัน

## อ้างอิง
* *The Anglo-Saxon Chronicles: Translated and collated by Anne Savage*, Dorset Press, 1983, ISBN 0-88029-061-7
* Malcom Falkus and John Gillingham, *Historical Atlas of Britain*, Crescent Books, 1987, ISBN 0-517-63382-5

หมวดหมู่:คาบสมุทร
หมวดหมู่:คาบสมุทรจัตแลนด์
หมวดหมู่:อังกฤษสมัยแองโกล-แซกซัน
ชาวฮัน

[thumb|300px|[จักรวรรดิฮันทางตะวันตกที่ครอบคลุมตั้งแต่สเต็ปป์ของเอเชียกลางไปจนถึงเยอรมนีปัจจุบันและตั้งแต่ทะเลดำไปจนถึงทะเลบอลติก]]
**ชาวฮัน** () หรือ **ชาวซฺยง** ( *ซฺยงเหริน*) เป็นกลุ่มชาติพันธ์เร่ร่อนในทุ่งกว้างที่ปรากฏตั้งแต่เลยจากแม่น้ำวอลกาออกไปผู้โยกย้ายเข้ามาตั้งถิ่นฐานในยุโรปตั้งแต่ราว ค.ศ. 370 และมาก่อตั้งจักรวรรดิอันใหญ่โตขึ้นในยุโรป ชาวฮันอาจจะสืบเชื้อสายมาจากชาวซฺยงหนู (Xiongnu) ที่ในประวัติศาสตร์เป็นประเทศเพื่อนบ้านทางตอนเหนือของประเทศจีนสามร้อยปีก่อนหน้านั้น และอาจจะเป็นชนกลุ่มแรกของกลุ่มชนเตอร์กิกที่อพยพข้ามทวีปยูเรเชีย ที่มาของภาษาฮันนิกเป็นหัวข้อที่โต้แย้งกันมาเป็นเวลานานหลายร้อยปี ทฤษฎีล่าสุดกล่าวว่าอย่างน้อยก็ผู้นำของชาวฮันพูดภาษากลุ่มเตอร์กิก ความสามารถที่เด่นของฮั่นคือการยิงธนูจากหลังม้าที่กำลังวิ่งได้อย่างแม่นยำ

ชาวฮันอาจจะเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดการโยกย้ายถิ่นฐานครั้งใหญ่ในยุโรปที่เป็นสาเหตุที่นำมาซึ่งการล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน ชนฮั่นรวมตัวกันเป็นจักรวรรดิภายใต้การนำของอัตติลาผู้เสียชีวิตในปี ค.ศ. 453 ภายในปีเดียวจักรวรรดิฮันก็ล่มสลาย ผู้สืบเชื้อสายชาวฮันต่อมาหรือกลุ่มชนที่มีชื่อคล้ายคลึงกันได้รับการบันทึกไว้ในบันทึกของชนชาติเพื่อนบ้านทางใต้ ตะวันออก และตะวันตกว่าเป็นผู้ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในยุโรปตะวันออกและเอเชียกลางประมาณระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 4 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 6 ชื่อเรียกต่างๆ ปรากฏในคอเคซัสจนกระทั่งถึงคริสต์ศตวรรษที่ 8

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในยุโรป
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในเอเชีย
หมวดหมู่:ชนร่อนเร่
หมวดหมู่:กลุ่มชนเตอร์กิก
ร็อคเก็ตเมเนีย!

***ร็อคเก็ต มาเนีย!*** เป็นเกมส์แนว Puzzle เขียนโดย ป๊อปแค็ป เกม.

## ลักษณะในการเล่น

## ดูเพิ่ม
* Official Game Homepage 
* Nuclide Games
* เกมรถแข่ง
* Game 
* เกมออนไลน์
* เกมทำอาหาร 

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี ค.ศ. 2003
หมวดหมู่:เกมแฟลช
หมวดหมู่:ป๊อปแค็ป เกม
หมวดหมู่:เกมวินโดว์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศเบลเยียม
ชนบัลการ์

thumb|right|300px|ชัยชนะของทหารบัลการ์ในการต่อสู้กับทหารฝ่ายไบแซนไทน์ในคริสต์ศตวรรษที่ 10
**ชนบัลการ์** หรือ **ชนโบลการ์** (, ภาษาฮั่น-**Bulgars**) เป็นกลุ่มชาติพันธ์กึ่งเร่ร่อนที่อาจจะสืบเชื้อสายมาจากชนเตอร์กิกที่เดิมมาจากเอเชียกลาง  ที่มาเริ่มเข้ามาตั้งถิ่นฐานในบริเวณต่างๆ ในยุโรปตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 2 เป็นต้นมา ในคริสต์ศตวรรษที่ 7 ชนบัลการ์ก่อก่อตั้งรัฐเกรตบัลแกเรีย, วอลกาบัลแกเรีย และ จักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 ในบริเวณต่างๆ ในยุโรปสามบริเวณ ภาษาบัลการ์ที่ใช้ในพูดกันในบรรดาชนชั้นสูงเป็นภาษาหนึ่งในภาษากลุ่มเตอร์กิกซึ่งกับภาษาฮั่น คาซาร์ และ เตอร์กิกอวาร์เป็นหนึ่งในสาขาOghuricของภาษากลุ่มเตอร์กิก 

หลังจากการโยกย้าถิ่นฐานมาจากเอเชียกลางชนบัลการ์ก็มาตั้งถิ่นฐานในบริเวณเสต็ปป์ (steppe) ทางตอนเหนือของCaucasusและในบริเวณรอบฝั่งแม่น้ำวอลกา (ต่อมา คอเคซัส) ระหว่าง ค.ศ. 377 ถึว ค.ศ. 453 ชนบัลการ์ก็ร่วมในการปล้นของชนฮั่นในการปล้นทำลายยุโรปตะวันตกและยุโรปกลาง หลังจากการเสียชีวิตของอัตติลาในปี ค.ศ. 453 และการล่มสลายของจักรวรรดิฮั่น (Hunnic Empire) ต่อมา ชนบัลการ์ก็แตกแยกกันไปทางตะวันออกและทางตะวันออกเฉียงใต้ของยุโรป จากหลักฐานทางโบราณคดีที่พบจากบริเวณเสต็ปป์ในยูเครนชี้ให้เห็นว่าชนบัลการ์สมัยแรกมีลักษณะที่ตรงกับผู้คนในวัฒนธรรมที่ขี่ม้าเร่ร่อน (nomadic equestrians) ของเอเชียกลางผู้ที่ย้ายถิ่นฐานตามฤดูเพื่อหาแหล่งหญ้าใหม่สำหรับเลี้ยงสัตว์ แต่ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 ชนบัลการ์ก็เริ่มตั้งถิ่นฐานเป็นหลักแหล่ง ทำการเกษตรกรรม และมีอาชีพต่างๆ เช่นช่างตีเหล็ก ช่างสลักหิน และช่างไม้ หลักฐานการค้นคว้าเกือบทุกหลักฐานอ้างว่าชนซาร์มาเชียน (Sarmatians) ที่เป็นชนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ข้างเคียงเป็นผู้มีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตและวัฒนธรรมของชนบัลการ์ นักประวัติศาสตร์บางคนถึงกับกล่าวว่าชนบัลการ์มีส่วนผสมของชนซาร์มาเชียนดั้งเดิม แต่ที่มาและภาษาของชนบัลการ์เป็นหัวข้อที่โต้แย้งกันมาเป็นเวลากว่าร้อยปีแล้ว ทฤษฎีล่าสุดกล่าวว่าชนบัลการ์ชั้นสูงอาจจะพูดภาษากลุ่มเตอร์กิกและมีความเกี่ยวข้องกับชนฮั่น และเมื่อพิจารณาความเกี่ยวโยงทางประวัติศาสตร์ของยุโรปตะวันออกต่อมาทำให้เห็นได้ว่ามีความเกี่ยวข้องที่ใกล้ชิดกับชนอลันส์ (Alans) - อีกกลุ่มหนึ่งที่พูดภาษากลุ่มอิหร่าน แหล่งข้อมูลร่วมสมัยเช่นโพรโคพิอัส (Procopius), อากาไธอัส (Agathias) และเมนันเดอร์ โพรเท็คเตอร์ (Menander Protector) เรียกชนบัลการ์ว่า “ฮั่น” ขณะที่แหล่งข้อมูลอื่นเช่นพระสังฆราชไบแซนไทน์สังฆราชมิคาเอลที่ 2 แห่งอันติโอค (Patriarch Michael II of Antioch) เรียกว่า “ชนซิเธียน” หรือ “ชนซาร์มาเชียน” แต่การเรียกชื่อหลังอาจจะมาจากประเพณีการเรียกชื่อกลุ่มชนตามที่ตั้งหลักแหล่งทางภูมิศาสตร์ก็เป็นได้ เนื่องจากการขาดหลักฐานที่แน่นอนนักวิชาการสมัยปัจจุบันจึงกล่าวถึงชนบัลการ์พร้อมทั้งคำอธิบายถึงที่มา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศบัลแกเรีย
บัลการ์
บัลการ์
จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 5 ดูคาส

**จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 5 ดูคาส** (, ) ( เสียชีวิต ธันวาคม ค.ศ. 1205) อเล็กซิออสที่ 5 ดูคาสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ของราชวงศ์อันเจลิด ผู้ทรงครองราชย์ระหว่างวันที่ 5 กุมภาพันธ์ จนถึงวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1204 ในระหว่างครึ่งหลังของการล้อมเมืองคอนสแตนติโนเปิลโดยผู้เข้าร่วมสงครามครูเสดครั้งที่ 4 อเล็กซิออสทรงมีความเกี่ยวข้องกับตระกูลดูคาส ทรงได้รับการขนานพระนามเล่นว่า “Mourtzouphlos”  ที่อาจจะหมายถึงพระเกศาที่เป็นพุ่มและพระขนงหนา หรืออาจจะเป็นการบ่งพระลักษณะนิสัยที่เป็นผู้ซึมเศร้าที่อาจจะโปรดที่จะขมวดพระขนง

## อ้างอิง

## ข้อมูลเพิ่มเติม
* จักรวรรดิไบแซนไทน์

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 12
หมวดหมู่:จักรพรรดิไบแซนไทน์
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามครูเสดครั้งที่ 4
หมวดหมู่:ผู้นำที่ได้อำนาจจากรัฐประหาร
จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 7

**จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 7 โพรไฟโรกินนิโทส (เจ้าอาภรณ์ม่วง)** (, ) (2 กันยายน ค.ศ. 905 – 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 959) คอนสแตนตินเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิลีโอที่ 6 เดอะไวส์และพระอัครมเหสีองค์ที่สี่โซอี คาร์โบนอพซินา และเป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์แห่งไบแซนไทน์ คอนสแตนตินทรงมีชื่อเสียงในการทรงพระราชนิพนธ์หนังสือสองเล่ม “De Administrando Imperio” และ “De Ceremoniis” 

คอนสแตนตินที่ 7 ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ของราชวงศ์มาซิโดเนีย ผู้ทรงครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 908 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 959

## อ้างอิง

## ข้อมูลเพิ่มเติม
* จักรวรรดิไบแซนไทน์

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:จักรพรรดิไบแซนไทน์
หมวดหมู่:นักเขียนชาวกรีก
จักรพรรดิบอลด์วินที่ 1 แห่งคอนสแตนติโนเปิล

**จักรพรรดิบอลด์วินที่ 1 แห่งคอนสแตนติโนเปิล** หรือ **จักรพรรดิบอลด์วินที่ 9 เคานท์แห่งฟลานเดอร์ส** หรือ หรือ **จักรพรรดิบอลด์วินที่ 6 เคานท์แห่งเอโนต์** () (กรกฎาคม ค.ศ. 1172 – ราว ค.ศ. 1205) บอลด์วินทรงเป็นจักรพรรดิองค์แรกแห่งจักรวรรดิละตินแห่งคอนสแตนติโนเปิลระหว่างปี ค.ศ. 1204 จนถึงปี ค.ศ. 1205 นอกจากนั้นก็ยังเป็นเคานท์แห่งฟลานเดอร์สระหว่างปี ค.ศ. 1194 จนถึงปี ค.ศ. 1205 และ เคานท์แห่งเอโนต์ระหว่างปี ค.ศ. 1195 จนถึงปี ค.ศ. 1205  

บอลด์วินเป็นผู้มีบทบาทสำคัญที่สุดผู้หนึ่งในสงครามครูเสดครั้งที่ 4 ที่มีผลทำให้ยึดคอนสแตนติโนเปิล, การพิชิตส่วนใหญ่ของจักรวรรดิไบแซนไทน์
 และการก่อตั้งจักรวรรดิละตินแห่งคอนสแตนติโนเปิล หรือที่รู้จักกันว่า “โรมาเนีย” (ไม่ใช่ประเทศโรมาเนีย)  

## อ้างอิง

## ข้อมูลเพิ่มเติม
* จักรวรรดิละติน

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1715
หมวดหมู่:จักรพรรดิละติน
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามครูเสดครั้งที่ 4
หมวดหมู่:ตระกูลแอโน
หมวดหมู่:เคานต์แห่งแฟลนเดอส์
หมวดหมู่:เคานต์แห่งแอโน
ไซร์เออเรเคิดส์

**ไซร์เออเรเคิดส์** () เป็นเครื่องหมายการค้าในการับนทึกเสียงที่ยังเหลือในปัจจุบัน ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2509

ในปี 2009 ไซร์และ อิเล็กตรา ซึ่ง เป็นค่ายเพลงในเครือ วอร์เนอร์มิวสิกกรุปเข้ามาบล็อกหรือปิดกั้นวิดีโอบนยูทูบที่อยู่ภายใต้สังกัด หรือออกจำหน่ายภายใต้สัญญาของ วอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป โดยระบุเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ การบล็อกที่เกิดขึ้นมีผลต่อศิลปินภายใต้สังกดเพลงที่เป็นเจ้าของหรือจัดจำหน่ายโดยวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ป

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Sire Records.com

หมวดหมู่:ค่ายเพลงอเมริกัน
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2509
การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิล

[right|thumb|280px|[การเสียกรุงคอนสแตนติโนเปิล ในปี ค.ศ. 1453 (เขียนใน ค.ศ. 1499)]]
**การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิล** () กรุงคอนสแตนติโนเปิลถูกล้อมหลายครั้งในประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิไบแซนไทน์
 การล้อมสองครั้งมีผลทำให้ถูกยึดจากการปกครองของจักรวรรดิไบแซนไทน์ ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1204 โดยนักรบครูเสด และครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1453 โดยจักรวรรดิออตโตมันภายใต้การนำของสุลต่านเมเหม็ดที่ 2

## การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิลโดยเปอร์เชียและอาหรับ
* การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิล (ค.ศ. 626) เป็นการล้อมครั้งแรกโดยอวาร์ยูเรเชียน, สลาฟ และ ซาสซานิยะห์เปอร์เชีย (Sassanid Empire)
* การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิล (ค.ศ. 674–678) เป็นการล้อมครั้งแรกโดยอาหรับ
* การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิล (ค.ศ. 717–718) เป็นการล้อมครั้งที่สองโดยอาหรับ

## การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิลโดยบัลแกเรียและรุส
* การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิล (ค.ศ. 813) เป็นการล้อมโดยครุมแห่งบัลแกเรีย
* การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิล (ค.ศ. 821–823) เป็นการล้อมโดยทอมัสเดอะสลาฟ
* การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิล (ค.ศ. 860) เป็นการล้อมโดยรุส
* การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิล (ค.ศ. 941) เป็นการล้อมโดยรุส

## การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิลระหว่างสงครามครูเสด
* การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิล (ค.ศ. 1203) เป็นการล้อมครั้งแรกในสงครามครูเสดครั้งที่ 4 เมื่ออเล็กซิออสที่ 4 อันเจลอสไม่สามารถยึดราชบัลลังก์หลังจากอเล็กซิออสที่ 3 อันเจลอสหนีไปเธรซ
* การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิล (ค.ศ. 1204) เป็นการล้อมครั้งที่สองและเป็นครั้งที่คอนสแตนติโนเปิลเสียเมือง ตัวเมืองถูกทำลายอย่างย่อยยับ
* การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิล (ค.ศ. 1235) เป็นการล้อมโดยกองทัพของบัลแกเรียและไนเซียเพื่อยึดเมืองคืนแต่ไม่สำเร็จ
* การเข้ายึดกรุงคอนสแตนติโนเปิลโดยไนเซีย ในปี ค.ศ. 1261 กองทหารไนเซียภายใต้การนำของขุนพลอเล็กซิออส สตราทีโกโพลอส เข้าเมืองคอนสแตนติโนเปิลที่ไม่มีการป้องกันเท่าใดนักได้ซึ่งทำให้เป็นการสิ้นสุดของจักรวรรดิละตินและฟื้นฟูการปกครองโดยกรีก ทหารละตินที่ป้องกันเมืองอยู่ก็หายไป จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิละตินก็เสด็จหนีไปโดยไม่มีการต่อสู้

## การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิลโดยออตโตมัน
* จักรวรรดิออตโตมันปิดล้อมเมืองระหว่างปี ค.ศ. 1390 ถึง ปี ค.ศ. 1402 เริ่มด้วยการต่อต้านโดยสงครามครูเสดนิโคโปลิส และต่อมาก็พ่ายแพ้ในยุทธการอังการา
* การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิล (ค.ศ. 1422) เป็นการล้อมโดยจักรวรรดิออตโตมันครั้งแรกโดยฝ่ายไบแซนไทน์ได้รับชัยชนะ
* การล้อมกรุงคอนสแตนติโนเปิล (ค.ศ. 1453) เป็นการล้อมโดยจักรวรรดิออตโตมันครั้งที่สองที่นำโดยสุลต่านเมห์เมดที่ 2 ที่เป็นผลให้เสียเมืองในที่สุด

## อ้างอิง

## ข้อมูลเพิ่มเติม
* จักรวรรดิละติน
* จักรวรรดิไนเซีย
* จักรวรรดิออตโตมัน
* จักรวรรดิไบแซนไทน์

หมวดหมู่:สงครามสมัยกลาง
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับตุรกี
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับกรีซ
หมวดหมู่:จักรพรรดิละติน
หมวดหมู่:สงครามครูเสดครั้งที่ 4
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ตุรกี
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ยุโรป
หมวดหมู่:จักรวรรดิไบแซนไทน์
*
แคว้นฟรียูลี-เวเน็ตเซียจูเลีย

**ฟรียูลี-เวเน็ตเซียจูเลีย** (; ฟรียูลี: ; ; ) เป็นหนึ่งในยี่สิบแคว้นและหนึ่งในห้าแคว้นปกครองตนเองของประเทศอิตาลี มีอาณาเขตจรดแคว้นเวเนโตทางทิศตะวันตก จรดประเทศออสเตรียทางทิศเหนือ จรดประเทศสโลวีเนียทางทิศตะวันออก และจรดทะเลเอเดรียติกทางทิศใต้ มีเมืองหลักชื่อตรีเยสเต

ฟรียูลี-เวเน็ตเซียจูเลียมีพื้นที่ 7,856 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 1.2 ล้านคน แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดโกริตเซีย จังหวัดปอร์เดโนเน จังหวัดตรีเยสเต และจังหวัดอูดีเน มีภาษาท้องถิ่นคือภาษาฟรียูลี แคว้นนี้ครอบคลุมภูมิภาคทางประวัติศาสตร์ฟรียูลีและบางส่วนของภูมิภาคทางประวัติศาสตร์เวเน็ตเซียจูเลีย ปัจจุบันมีเส้นทางการคมนาคมหลักตัดผ่านจากด้านตะวันออกสู่ด้านตะวันตกของภูมิภาคยุโรปใต้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของแคว้นปกครองตนเองฟรียูลี-เวเน็ตเซียจูเลีย (อิตาลี, ฟริอูลา, สโลวีเนีย, เยอรมัน, อังกฤษ) 
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของแคว้นปกครองตนเองฟรียูลี-เวเน็ตเซียจูเลีย 
* fvg.INFO  (อิตาลี, อังกฤษ, เยอรมัน)
*  (อิตาลี, อังกฤษ, เยอรมัน)
* แผนที่แคว้นฟรียูลี-เวเน็ตเซียจูเลีย
*  (อิตาลี, อังกฤษ, เยอรมัน)

แคว้นฟรียูลี-เวเน็ตเซียจูเลีย
ฟรียูลี-เวเน็ตเซียจูเลีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2532
การถือผิว

thumb|250px|แผ่นป้ายการแยกผิวบนหาดเดอร์บัง ในภาษาอังกฤษ ภาษาแอฟริกัน และภาษาซูลู

**การถือผิวในประเทศแอฟริกาใต้** (; , โดยเฉพาะภาษาอังกฤษแบบแอฟริกาใต้:&nbsp;,  aˈpartɦɛit; , ) เป็นระบบการแบ่งแยกกลุ่มคนต่างเชื้อชาติในแอฟริกาใต้และแอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ ออกจากกัน บังคับใช้โดยรัฐบาลของพรรคชาตินิยม ระหว่างปี ค.ศ. 1948-1994

การแบ่งแยกคนต่างเชื้อชาติในประเทศแอฟริกาใต้เริ่มต้นตั้งแต่ยุคล่าอาณานิคม แต่การกำหนดเป็นนโยบายแยกคนต่างผิวออกจากกันนี้ได้เป็นนโยบายของรัฐหลังจากการเลือกตั้งในปี ค.ศ. 1948 โดยแบ่งแยกพลเมืองในประเทศออกเป็นกลุ่มต่าง ๆ ได้แก่ พวกผิวดำ ผิวขาว ผิวสี และพวกอินเดีย ที่อยู่อาศัยของประชาชนจะต้องจัดแบ่งแยกกันและถูกบังคับให้โยกย้าย ชนผิวดำถูกกีดกันออกจากสถานะความเป็นพลเมือง ราวหนึ่งในสิบแยกตัวออกไปปกครองตนเอง เรียกว่า บันตูสถาน (Bantustan) ในจำนวนนี้มีการแยกตัวเป็นรัฐอิสระ 4 แห่ง การแบ่งแยกของรัฐบาลรวมไปถึงการกำหนดการศึกษา การรักษาพยาบาล บริการสาธารณะต่าง ๆ โดยที่คนผิวดำจะได้รับบริการที่ด้อยกว่าคนผิวขาว

การแบ่งแยกผิวนี้ทำให้เกิดความขัดแย้งภายในประเทศอย่างรุนแรง กลายเป็นการลุกฮือ ประท้วง และต่อต้านติดต่อกันจำนวนมาก ซึ่งถูกรัฐบาลสั่งปราบปรามและจำคุกบรรดาผู้นำขบวนการต่อต้านการแบ่งแยกผิวนี้เป็นจำนวนมาก ยิ่งการต่อต้านแผ่กระจายวงกว้างออกไปและรุนแรงขึ้นเพียงใด ฝ่ายปกครองก็ยิ่งตอบโต้ด้วยการกดดันและใช้กำลังรุนแรงมากขึ้นปานกัน

การปราบปรามการต่อต้านการเหยียดผิวเริ่มอ่อนแรงลงในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 จนกระทั่งปี ค.ศ. 1990 ประธานาธิบดี เฟรเดอริก วิลเลิม เดอ แกลร์ก จึงได้เริ่มการเจรจาเพื่อยุติปัญหาการเหยียดผิว ต่อมาได้มีการเลือกตั้งแบบหลากชนชาติภายใต้ระบบประชาธิปไตยเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1994 ซึ่งผู้ชนะการเลือกตั้งคือพรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกา โดยการนำของ เนลสัน มันเดลา แต่ร่องรอยของการเหยียดผิวยังคงส่งผลต่อนโยบายทางการเมืองและสังคมของประเทศแอฟริกาใต้อยู่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Theology in Africa: Apartheid & Theology  บทความพิเศษว่าด้วยการแบ่งแยกสีผิว
* การปฏิวัติสิทธิของคนผิวขาว 
* ลำดับเวลากระบวนการการเจรจาเพื่อสันติภาพในแอฟริกาใต้ ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1980 และ 1990
* ประวัติองค์การเพื่อเสรีภาพ SAHO
* บทความว่าด้วยการแบ่งแยกสีผิว โดยสหประชาชาติ
* พิพิธภัณฑ์การเหยียดผิวในโจฮันเนสเบิร์ก

หมวดหมู่:การเมืองเรื่องชาติพันธุ์
หมวดหมู่:การเมืองแอฟริกาใต้
หมวดหมู่:การแบ่งแยกทางเชื้อชาติ
หมวดหมู่:การเลือกปฏิบัติแบ่งตามประเทศ