ขนาดองคชาตมนุษย์

thumbnail|โดยทั่วไปการวัดขนาดองคชาตมนุษย์จะวัดความยาวและเส้นรอบวงในขณะองคชาตแข็งตัวเต็มที่

องคชาตของมนุษย์มีขนาดแตกต่างกันไปตามการวัดหลายประเภท ซึ่งรวมถึงความยาวและเส้นรอบวงทั้งในสภาวะอ่อนตัวและแข็งตัว นอกจากความแปรปรวนตามธรรมชาติของขนาดองคชาตในมนุษย์โดยทั่วไปแล้ว ยังมีปัจจัยต่าง ๆ ที่ทำให้เกิดความแตกต่างเล็กน้อยในบุคคลแต่ละคน เช่น ระดับการกระตุ้นทางเพศ เวลาของวัน อุณหภูมิแวดล้อม ระดับความวิตกกังวล กิจกรรมทางกาย และความถี่ของกิจกรรมทางเพศ เมื่อเปรียบเทียบกับสัตว์ในอันดับวานรอื่น ๆ เช่น กอริลลา องคชาตของมนุษย์มีความหนาที่สุดทั้งในเชิงสัมบูรณ์และเชิงสัมพัทธ์กับส่วนอื่น ๆ ของร่างกาย การเจริญเติบโตขององคชาตในมนุษย์ส่วนใหญ่เกิดขึ้นในสองระยะ ระยะแรกคือระหว่างวัยทารกจนถึงอายุห้าปี และระยะที่สองคือประมาณหนึ่งปีหลังจากเริ่มเข้าสู่วัยเริ่มเจริญพันธุ์จนถึงอายุประมาณ 17 ปี

การวัดขนาดอวัยวะเพศชายมีความแตกต่างกันไปตามวิธีการศึกษา โดยการศึกษาที่อาศัยการวัดขนาดด้วยตนเองมักรายงานค่าเฉลี่ยที่สูงกว่าการศึกษาที่วัดขนาดโดยผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพ ในปี 2558 การปริทัศน์เป็นระบบซึ่งรวมผลการศึกษาต่าง ๆ ซึ่งมีการศึกษาผู้ชายรวมจำนวน 15,521 คน ที่ได้รับการวัดขนาดโดยผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพ สรุปได้ว่าความยาวเฉลี่ยขององคชาตขณะแข็งตัวมีค่าเท่ากับ 13.12 เซนติเมตร (5.17 นิ้ว) ขณะที่เส้นรอบวงเฉลี่ยขององคชาตขณะแข็งตัวมีค่าเท่ากับ 11.66 เซนติเมตร (4.59 นิ้ว) การศึกษาปี 2539 วัดความยาวองคชาตขณะอ่อนตัวพบว่ามีค่าเฉลี่ยที่ 8.8 เซนติเมตร (3.5 นิ้ว) เมื่อวัดโดยเจ้าหน้าที่ ความยาวองคชาตขณะอ่อนตัวบางครั้งอาจไม่สามารถทำนายความยาวขณะแข็งตัวได้ดี ในทางการแพทย์ องคชาตของผู้ใหญ่ที่มีขนาดเล็กผิดปกติแต่มีการพัฒนารูปร่างอย่างปกติมักถูกเรียกว่าไมโครเพนนิส ซึ่งโดยทั่วไปมักกำหนดความยาวต่ำสุดอยู่ที่ประมาณ 3 นิ้ว (7.6 เซนติเมตร)
thumb|องคชาตมนุษย์ ขณะอ่อนตัวและแข็งตัว แสดงให้เห็นว่าความยาวขณะอ่อนตัวไม่สามารถทำนายตวามยาวขณะแข็งตัวได้ดีนัก

จากการวิเคราะห์อภิมานและการปริทัศน์เป็นระบบโดยเบลลาเดลลีและคณะ (2566) ในการศึกษางานวิจัยจำนวน 75 ฉบับ รวมกลุ่มตัวอย่างผู้ชายจำนวน 55,761 คน ที่ดำเนินการระหว่างปี 2485 ถึง 2564 โดยการประมาณค่าเฉลี่ยความยาวองคชาตขณะแข็งตัวพบว่า ความยาวองคชาตขณะแข็งตัวอยู่ที่ 13.93 เซนติเมตร (5.48 นิ้ว) ความยาวองคชาตเมื่อยืดอยู่ที่ 12.93 เซนติเมตร (5.09 นิ้ว) และความยาวองคชาตขณะอ่อนตัวอยู่ที่ 8.70 เซนติเมตร (3.43 นิ้ว) เบลลาเดลลี (2566) ระบุว่า "การวัดทั้งหมดแสดงให้เห็นถึงความแปรปรวนตามภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ ความยาวองคชาตขณะแข็งตัวเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญตามเวลาในหลายภูมิภาคของโลกและในกลุ่มอายุทั้งหมด ในขณะที่ไม่มีแนวโน้มถูกระบุในการวัดขนาดองคชาตอื่นๆ เมื่อปรับตามภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ อายุของผู้เข้าร่วม และกลุ่มประชากรแล้ว ความยาวองคชาตขณะแข็งตัวเพิ่มขึ้น 24% ในช่วง 29 ปีที่ผ่านมา" เบลลาเดลลี (2566) ยังระบุอีกว่า "สิ่งสำคัญคือ เมื่อมีการปรับผลการวิเคราะห์ปัจจุบันตามเทคนิคในการกระตุ้นให้เกิดการแข็งตัวแล้ว ค่าประมาณที่ได้ยังคงใกล้เคียงกัน"

แนวโน้มที่ไม่มีความสัมพันธ์ทางสถิติที่มีนัยสำคัญระหว่างขนาดองคชาตและขนาดของส่วนอื่น ๆ ของร่างกายได้รับการพบในงานวิจัย อย่างไรก็ตาม ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมนอกเหนือจากพันธุกรรม เช่น การปรากฏของสารรบกวนระบบต่อมไร้ท่อ สามารถมีผลกระทบต่อการเจริญเติบโตขององคชาตได้

## การศึกษา
thumb|การกระจายด้านความยาวของขนาดองคชาต ร้อยละ 45 ขององคชาตขณะแข็งตัวจะมีความยาวระหว่าง 12 ถึง 14 ซม.
thumb|การกระจายด้านความยาวเส้นรอบวงของขนาดองคชาต ร้อยละ 81 ขององคชาตขณะแข็งตัว (แท่งสีเขียว) จะมีความยาวเส้นรอบวงระหว่าง 10 ถึง 13 ซม.
thumb|เปอร์เซ็นไทล์ของความยาวองคชาต
thumb|เปอร์เซ็นไทล์ของเส้นรอบวงองคชาต
แม้ว่าผลการศึกษาที่มีชื่อเสียงอาจแตกต่างกันบ้าง แต่ผลสรุปที่เป็นที่ยอมรับคือ ค่าความยาวเฉลี่ยขององคชาตขณะแข็งตัวอยู่ในช่วง 12.9–15 เซนติเมตร (5.1–5.9 นิ้ว)

งานวิจัยทางการแพทย์เรื่องขนาดองคชาตที่มีการศึกษาเป็นเวลากว่า 30 ปี ซึ่งใช้กระบวนการปริทัศน์อย่างเป็นระบบ โดย Veale และคณะ ซึ่งตีพิมพ์ในวารสารทางการแพทย์ *[[บีเจยูอินเตอร์เนชันแนล]]* ในปี 2558 ได้แสดงผลลัพธ์ที่คล้ายคลึงกัน โดยมีความยาวเฉลี่ยขององคชาตขณะอ่อนตัว ขณะอ่อนตัวและจับยืดจนสุด และขณะแข็งตัวอยู่ที่ 9.16 เซนติเมตร 13.24 เซนติเมตร และ 13.12 เซนติเมตร ตามลำดับ และมีเส้นรอบวงเฉลี่ยขณะอ่อนตัวและขณะแข็งตัวอยู่ที่ 9.31 เซนติเมตร และ 11.66 เซนติเมตร ตามลำดับ ความยาวขณะแข็งตัวที่ปรากฏในงานวิจัยดังกล่าวใช้การวัดโดยการดันแผ่นไขมันเหนือกระดูกหัวหน่าวลงไปจนถึงกระดูก และเส้นรอบวงขององคชาตทั้งขณะอ่อนตัวและขณะแข็งตัวนั้นวัดที่ฐานหรือกลางลำขององคชาต

จากการวิเคราะห์อภิมานและการปริทัศน์เป็นระบบโดยเบลลาเดลลีและคณะ (2566) ในการศึกษางานวิจัยจำนวน 75 ฉบับ รวมกลุ่มตัวอย่างผู้ชายจำนวน 55,761 คน ที่ดำเนินการระหว่างปี 2485 ถึง 2564 โดยการประมาณค่าเฉลี่ยความยาวองคชาตขณะแข็งตัวพบว่า ความยาวองคชาตขณะแข็งตัวอยู่ที่ 13.93 เซนติเมตร (5.48 นิ้ว) ความยาวองคชาตเมื่อยืดอยู่ที่ 12.93 เซนติเมตร (5.09 นิ้ว) และความยาวองคชาตขณะอ่อนตัวอยู่ที่ 8.70 เซนติเมตร (3.43 นิ้ว) เบลลาเดลลี (2566) ระบุว่า "การวัดทั้งหมดแสดงให้เห็นถึงความแปรปรวนตามภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ ความยาวองคชาตขณะแข็งตัวเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญตามเวลาในหลายภูมิภาคของโลกและในกลุ่มอายุทั้งหมด ในขณะที่ไม่มีแนวโน้มถูกระบุในการวัดขนาดองคชาตอื่นๆ เมื่อปรับตามภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ อายุของผู้เข้าร่วม และกลุ่มประชากรแล้ว ความยาวองคชาตขณะแข็งตัวเพิ่มขึ้น 24% ในช่วง 29 ปีที่ผ่านมา" เบลลาเดลลี (2566) ยังระบุอีกว่า "สิ่งสำคัญคือ เมื่อมีการปรับผลการวิเคราะห์ปัจจุบันตามเทคนิคในการกระตุ้นให้เกิดการแข็งตัวแล้ว ค่าประมาณที่ได้ยังคงใกล้เคียงกัน"

### ความยาว
#### อ่อนตัว
การศึกษา (ตีพิมพ์ในปี 2539) พบว่าค่าเฉลี่ยความยาวขององคชาตขณะอ่อนตัวอยู่ที่ 3.5 นิ้ว (8.9 เซนติเมตร) ซึ่งวัดโดยเจ้าหน้าที่ผู้มีความเชี่ยวชาญ นอกจากนี้ยังมีการทบทวนวรรณกรรมจากการศึกษาหลายชิ้นพบว่าความยาวเฉลี่ยขององคชาตขณะอ่อนตัวอยู่ที่ 9–10 เซนติเมตร (3.5–3.9 นิ้ว) ทั้งนี้ ความยาวขององคชาตขณะอ่อนตัวไม่ได้มีความสัมพันธ์โดยตรงกับความยาวขององคชาตขณะแข็งตัว โดยบางครั้งองคชาตที่มีขนาดขณะอ่อนตัวเล็กกว่าอาจสามารถขยายตัวได้ยาวกว่า ขณะที่องคชาตที่มีขนาดขณะอ่อนตัวยาวกว่ากลับอาจขยายตัวได้น้อยกว่า

องคชาตและถุงอัณฑะสามารถหดตัวโดยอัตโนมัติเมื่อสัมผัสกับอุณหภูมิที่เย็นจัด ระดับความวิตกกังวลหรือความเครียด และการมีส่วนร่วมในกีฬา ปรากฏการณ์นี้เรียกว่า "การหดตัว" ซึ่งเป็นผลมาจากการทำงานของกล้ามเนื้อครีมาสเตอร์ ปรากฏการณ์เดียวกันนี้ยังส่งผลกระทบต่อนักปั่นจักรยานและผู้ที่ออกกำลังกายโดยใช้จักรยาน โดยแรงกดที่ฝีเย็บจากอานจักรยานเป็นเวลานานและการออกแรงจากการออกกำลังกายจะทำให้องคชาตและถุงอัณฑะหดตัวโดยอัตโนมัติ อานจักรยานที่ไม่เหมาะสมอาจส่งผลให้เกิดภาวะหย่อนสมรรถภาพทางเพศได้ บุคคลที่มีภาวะฮาร์ดแฟลคซิดหรือโรคเกี่ยวกับอุ้งเชิงกรานอื่น ๆ อาจทำให้องคชาตมีขนาดเล็กลงชั่วคราวได้

#### ยืด
ทั้งอายุและขนาดขององคชาตขณะอ่อนตัวไม่สามารถใช้เป็นตัวทำนายความยาวขององคชาตขณะแข็งตัวได้อย่างแม่นยำ ความยาวขององคชาตขณะอ่อนตัวที่ถูกยืดออกจนสุดอาจมีความสัมพันธ์กับความยาวขณะแข็งตัวในบางกรณี อย่างไรก็ตาม มีการศึกษาที่แสดงถึงความแตกต่างอย่างมากระหว่างความยาวขณะยืดและความยาวขณะแข็งตัว การศึกษาหนึ่งพบว่าจำเป็นต้องใช้แรงดึงขั้นต่ำประมาณ 450 กรัม ในการยืดองคชาตให้มีความยาวถึงระดับที่เป็นไปได้ขณะแข็งตัว การศึกษานี้ยังพบว่าแรงดึงที่ถูกกระทำโดยผู้เชี่ยวชาญด้านระบบทางเดินปัสสาวะในการศึกษานี้ มีค่าน้อยกว่า 450 กรัม อย่างมีนัยสำคัญ (P
18 เมื่อนางทำตัวแพศยาต่อไปอย่างโจ่งแจ้ง และเปิดเผยความเปลือยเปล่าของนาง เราก็เบือนหน้าหนีจากนางด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ เหมือนที่เราได้หันหน้าหนีจากพี่สาวของนาง  19 ถึงกระนั้นนางยิ่งสำส่อนเหลวแหลกมากขึ้น เมื่อ*ระลึกถึง*วัยสาวขณะเป็นโสเภณีอยู่ในอียิปต์  20 ที่นั่นนางกระสันหาชู้รักทั้งหลายของนาง*ผู้ซึ่ง*อวัยวะเพศเหมือนของลาและอสุจิ*เหมือนของ*ม้า เอเสเคียล 23:18-20 TNCV


ตำนานจีนโบราณระบุว่าชายที่ชื่อเล่า ไอ่ เป็นชายที่มีองคชาตใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ เขาลอบมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับพระพันปีจ้าว (ประมาณ 280–228 ปีก่อนคริสตกาล) พระราชมารดาของจิ๋นซีฮ่องเต้โดยแกล้มปลอมตนเป็นขันที เกาหลีโบราณมีความชื่นชมกับองคชาตขนาดใหญ่ และว่ากันว่าพระเจ้าจีจึงแห่งชิลลาทรงมีพระคุยหฐานยาวสี่สิบห้าเซนติเมตร ซึ่งใหญ่มากจนผู้สนองพระองค์ต้องทำการค้นหาสตรีที่สามารถเข้ากับพระองค์ได้ ด้านญี่ปุ่น ภาพวาดลามกดั้งเดิมมักแสดงอวัยวะสืบพันธ์ที่มีขนาดใหญ่เกินจริง ภาพวาดประเภทนี้ที่เก่าแก่ที่สุดพบที่วัดโฮรีวจิในเมืองอีคารูกะ จังหวัดนาระ มีอายุราวคริสต์ศตวรรษที่ 8 ซึ่งแสดงองคชาตที่มีขนาดค่อนข้างใหญ่

*[[กามสูตร]]* ตำราเรื่องเพศของอินเดียโบราณ ต้นฉบับเขียนด้วยภาษาสันสกฤต ซึ่งอาจมีอายุอยู่ระหว่างศตวรรษที่ 2 ถึง 4 ก่อนคริสต์ศักราช มีการแบ่งบุรุษออกเป็นสามประเภทตามขนาดองคชาต ได้แก่ ขนาด "กระต่ายป่า" (ประมาณ 5–7 ซม. หรือ 2–3 นิ้ว เมื่อแข็งตัว) ขนาด "วัวกระทิง" (ประมาณ 10–15 ซม. หรือ 4–6 นิ้ว) และขนาด "ม้า" (18–20 ซม. หรือ 7–8 นิ้ว) ตำราดังกล่าวยังแบ่งช่องคลอดของสตรีออกเป็นสามขนาดด้วยเช่นกัน ("กวาง", "ม้าตัวเมีย" และ "ช้าง") และมีการแนะนำให้บุรุษจับคู่ขนาดช่องคลอดของสตรีที่เขามีเพศสัมพันธ์ด้วยกับขนาดองคชาตของเขาเอง นอกจากนี้ยังมีการให้คำแนะนำที่มีความคลุมเครือด้านการแพทย์ เกี่ยวกับการขยายขนาดองคชาตโดยใช้เหล็กในต่อด้วย

### หลังยุคคลาสสิก
[thumb|upright|''รูปคนเหมือนของโลโดวิโค คาโปนี'' (วาดขึ้นประมาณ ค.ศ. 1550–1555) โดย[บรอนซีโน|แอกโนโล ดี โคสิโมแสดงค็อดพีซอยู่ใต้เสื้อแจ็คเก็ตของเด็กหนุ่ม ค็อดพีซขนาดยิ่งใหญ่ยิ่งเป็นที่นิยมในแฟชั่นเท่านั้น]]

ในวรรณกรรมอาหรับยุคกลาง องคชาตยิ่งยาวยิ่งเป็นที่ต้องการ ดังปรากฏในนิทานเรื่อง *[[อาหรับราตรี]]* ว่า "อาลีและน้องชายขนาดใหญ่" (*Ali with the Large Member*) อัลญาฮิบนักเขียนชาวแอฟริกาอาหรับในช่วงศตวรรษที่ 9 ได้เขียนเสียดสีจินตนาการนี้ไว้ว่า "หากความยาวขององคชาตเป็นเครื่องหมายแห่งเกียรติยศ เช่นนั้นล่อก็คงจะมาจากเผ่ากุเรช" (เผ่าซึ่งมุฮัมมัดสืบเชื้อสายลงมา)

ชาวนอร์สยุคกลางถือว่าขนาดองคชาตของผู้ชายเป็นตัววัดความเป็นลูกผู้ชายของผู้นั้น วัตถุมงคลเกี่ยวเนื่องกับเวทมนตร์ของชาวนอร์สในศตวรรษที่สิบสามจากบาร์เกิน ซึ่งเป็นอักษรรูนจารึกบนไม้สตาฟ ช่วงปลายศตวรรษที่สิบสี่มีการบันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับพระชนม์ชีพของพระเจ้าโอลาฟที่ 2 แห่งนอร์เวย์ในเอกสารตัวเขียน*[[แฟลเตยาค์โบก]]* โดยระบุถึงพิธีกรรมนอกรีตซึ่งยึดเอาองคชาตม้าที่ดองไว้เป็นศูนย์กลางและเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิ ซึ่งสมาชิกของลัทธิจะเวียนรอบเป็นวงกลม แต่กลอนบูชาสรรเสริญ และส่งเสริมให้สมาชิกอื่นในลัทธิประพฤติตนตามนัยทางเพศ

ในช่วงสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ผู้ชายชาวยุโรปบางคนจะสวมค็อดพีซ (codpiece) ซึ่งขับเน้นอวัยวะสืบพันธ์ของผู้สวมใส่ โดยไม่มีหลักฐานโดยตรงที่แสดงว่าการสวมใส่นั้นเพื่อขับเน้นขนาดปรากฏขององคชาตของผู้สวมใส่ แต่ค็อดพีซยิ่งมีขนาดใหญ่เท่าไรก็จะยิ่งถูกมองว่าเป็นแฟชั่นเท่านั้น

## แนวความคิดร่วมสมัย
[upright|thumb|ป้ายโฆษณา[การเพิ่มขนาดองคชาตในประเทศแอฟริกาใต้]]

### แนวความคิดของผู้ชายเอง
ผู้ชายอาจประเมินขนาดองคชาตของตนต่ำเกินไปเมื่อเทียบกับผู้อื่น การสำรวจโดยนักเพศวิทยาแสดงให้เห็นว่า มีผู้ชายจำนวนมากที่เชื่อว่าองคชาตขนาดเฉลี่ยของตนนั้นไม่เพียงพอ การศึกษาอื่นยังพบว่าเพศศึกษาด้านการวัดขนาดองคชาตมาตรฐานจะเป็นประโยชน์และช่วยบรรเทาความกังวลเรื่องขนาดองคชาตที่เล็กของผู้ป่วย ซึ่งส่วนใหญ่แล้วมีความเชื่อที่ไม่ถูกต้องเกี่ยวกับสิ่งที่ถือว่าเป็นเรื่องปกติในทางการแพทย์ ผลการศึกษาพบว่าผู้ป่วยเกือบทั้งหมดมีความกังวลเกี่ยวกับขนาดองคชาตของตน เนื่องจากประเมินขนาดองคชาตเฉลี่ยไว้สูงเกินไป ซึ่งแนวคิดเรื่องการมีองคชาตขนาดใหญ่มักเชื่อมโยงกับความภูมิใจแห่งตนที่สูงขึ้น ความกลัวการหดหายไปขององคชาตในนิทานพื้นบ้านทำให้เกิดอุปาทานหมู่ที่เรียกว่าโรคหำหดขึ้น แม้ว่าองคชาตอาจจะลดขนาดลงได้จากการสร้างเนื้อเยื่อแผลเป็นขึ้นจากภาวะทางการแพทย์ที่เรียกว่าโรคเพโรนีย์ นักการตลาดของผลิตภัณฑ์เสริมขนาดองคชาตจึงใช้ประโยชน์จากความกลัวในความไม่พอนี้ แต่ไม่มีความสอดคล้องกับความเห็นในแวดวงวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับเทคนิคการเสริมขนาดใดที่นอกเหนือจากการผ่าตัด ที่จะช่วยเพิ่มความหนาหรือความยาวขององคชาจขณะแข็งตัวที่อยู่ในช่วงขนาดที่ปกติอยู่แล้ว

### การหดและการใหญ่ขึ้น
ความกังวลส่วนบุคคลที่แพร่หลายเกี่ยวกับขนาดองคชาตได้นำไปสู่การสร้างคติชาวบ้านและสะท้อนออกมาในวัฒนธรรมประชานิยมจำนวนมากเกี่ยวกับขนาดองคชาต โรคหำหดเป็นรูปแบบหนึ่งของภาวะอุปาทานหมู่ที่เกี่ยวของกับการหายไปหรือการหดหายไปขององคชาต เรียกว่า กลุ่มอาการอวัยวะสืบพันธุ์หด อย่างไรก็ตาม องคชาตสามารถหดลงได้อย่างมีนัยสำคัญเนื่องจากการสร้างเนื้อเยื่อแผลเป็นจากภาวะของโรคเพโรนีย์ ซึ่งส่งผลกระทบกับผู้ชายมากถึงร้อยละ 10 ผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ เช่น กระบอกสุญญากาศ (penis pumps) ยาเพิ่มขนาด และวิธีการเพิ่มขนาดองคชาตอื่น ๆ ที่คลุมเครือมีความแผร่หลายมากผ่านทางอีเมลสแปม ในปัจจุบัน ยังไม่มีความเห็นใดจากแวดวงวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับเทคนิคการเพิ่มขนาดใดที่นอกเหนือจากการผ่าตัด ที่จะเพิ่มความหนาหรือความยาวขององคชาตขณะแข็งตัวที่อยู่ในช่วงปกติ (4.5 ถึง 7 นิ้ว)

### ท่ามกลางชายรักเพศเดียวกัน
การศึกษาที่ดำเนินการในมหาวิทยาลัยยูเทรกต์ พบว่า เกย์ส่วนมากในการศึกษานี้ถือว่าองคชาตขนาดใหญ่นั้นเป็นสิ่งในอุดมคติ และการมีองคชาตขนาดใหญ่นั้นเชื่อมโยงกับความภูมิใจแห่งตนที่สูงขึ้น การศึกษาหนึ่งที่ทำการวิเคราะห์ชุดข้อมูลรายงานคินซีย์ พบว่า โดยเฉลี่ยองคชาตของชายรักร่วมเพศนั้นใหญ่กว่าองคชาตของชายรักต่างเพศ (ยาว 6.32 นิ้ว [16.05 ซม.] ในเกย์เทียบกับยาว 5.99 นิ้ว [15.21 ซม.] ในชายรักต่างเพศ และเส้นรอบวง 4.95 นิ้ว [12.57 ซม.] ในเกย์เทียบกับเส้นรอบวง 4.80 นิ้ว [12.19 ซม.] ในชายรักต่างเพศ)

## วิวัฒนาการ

องคชาตของมนุษย์หนากว่าสัตว์ในอันดับวานรอื่นทั้งในแง่สัมบูรณ์และสัมพัทธ์กับส่วนอื่นของร่างกาย การวิจัยเบื้องต้นที่ใช้การวัดอย่างไม่ถูกต้องสรุปว่า องคชาจของมนุษย์ก็พัฒนาให้ยาวขึ้นเช่นกัน ที่จริงแล้วองคชาตของชิมแปนซีก็ไม่ได้สั้นไปกว่าของมนุษย์ ซึ่งชิมแปนซีมีขนาดองคชาตยาวเฉลี่ย 14.4 ซม. (5.7 นิ้ว) และอันดับวานรอื่น ๆ บางตัวมีขนาดองคชาตสัมพันธ์กับน้ำหนักตัว

เหตุผลด้านการวิวัฒนาการให้หนาขึ้นนั้นยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด คำอธิบายหนึ่งคือการที่องคชาตหนาขึ้นคือการปรับตัวที่สอดรับกับการเพิ่มขนาดขึ้นของช่องคลอง เชื่อกันว่าช่องของช่องคลอดในมนุษย์ขยายขนาดขึ้นเพื่อรองรับกะโหลกศีรษะของเด็กแรกเกิดที่ใหญ่ขึ้น จากนั้นในผู้หญิงอาจมีการคัดเลือกทางเพศโดยเลือกผู้ชายที่มีองคชาตที่ใหญ่พอดีกับช่องคลอด เพื่อให้มีการการกระตุ้นทางเพศและนำไปสู่การหลั่งน้ำอสุจิได้

สมมติฐานการวิวัฒนาการอื่นมีการอธิบายเรื่องความยาวและเส้นรอบวงขององคชาตที่ค่อนข้างใหญ่ของมนุษย์ รวมถึงสมมติฐานเรื่องการแข่งขันของตัวอสุจิและสมมติฐานการแข่งขันของคู่ผสม โดยสมมติฐานเรื่องการแข่งขันของตัวอสุจินั้นไม่ได้รับการสนับสนุนมากเท่ากับในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่นที่มีการแข่งขันของตัวอสุจิ ซึ่งจะมีวิวัฒนาการให้อัณฑะมีขนาดใหญ่ขึ้่นไม่ใช่ให้องคชาตใหญ่ขึ้น สมมติฐานการแข่งขันของคู่ผสมมีการคาดว่าองคชาตที่มีขนาดใหญ่กว่าจะสามารถแทนที่ตัวอสุจิของอีกฝ่ายได้ จากการศึกษาพบว่าองคชาตที่ใหญ่ขึ้นไม่สามารถแทนที่ตัวอสุจิของผู้อื่นได้อย่างมีประสิทธิภาพขึ้นเทียบกับองคชาตที่เล็กกว่า แต่องคชาตที่ยาวกว่านั้นจะสามารถหลั่งน้ำอสุจิภายในช่องคลอดในจุดที่องคชาตอื่นจะมากำจัดได้ยากขึ้น ความลึกของเชิงการก็มีความสัมพันธ์กับการแข่งขันของตัวอสุจิเช่นกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:องคชาต
หมวดหมู่:บุรุษเวชศาสตร์