open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ใบไม้ร่วง (มิเล)

**ใบไม้ร่วง** () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเลจิตรกรสมัยพรีราฟาเอลไลท์ชาวอังกฤษ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์นครหลวงแมนเชสเตอร์, แมนเชสเตอร์ในอังกฤษ 

มิเลเขียนภาพ “ใบไม้ร่วง” เสร็จในปี ค.ศ. 1856 และตั้งแสดงครั้งแรกที่ราชสถาบันศิลปะ ในปีเดียวกัน นักวิจารณ์ศิลป์จอห์น รัสคินบรรยายว่า “เป็นการวาดภาพยามพลบค่ำที่สมบูรณ์ที่สุดเป็นครั้งแรก” เอฟฟี เกรย์ (Effie Gray) ภรรยาของมิเลกล่าวว่ามิเลตั้งใจจะสร้างภาพเขียนที่ “เต็มไปด้วยความงามโดยไม่มีหัวเรื่อง”

“ใบไม้ร่วง” เป็นภาพของเด็กผู้หญิงสี่คนกวาดใบไม้มากองรวมกันในยามใกล้ค่ำเพื่อจะทำกองเพลิงแต่เราไม่เห็นเปลวไฟนอกจากควันที่โชยออกมาจากกองใบไม้ เด็กผู้หญิงสองคนทางขวาดูท่าทางขะมุกขะมอมกว่าซึ่งน่าจะเป็นเด็กชั้นแรงงาน

ภาพเขียนเห็นกันว่าเป็นภาพแรกๆ ที่มีอิทธิพลต่อการวิวัฒนาการของลัทธิสุนทรียนิยม

## ความหมาย
ความหมายของภาพเขียนเห็นกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของความเปลี่ยนแปลงของของความเป็นเด็กและความงามซึ่งเป็นหัวใจของหัวเรื่องของการเขียนภาพของมิเล มาลคอล์ม วอร์เนอร์ (Malcolm Warner) กล่าวว่ามิเลได้รับอิทธิพลจากโคลงของอัลเฟรด ลอร์ดเทนนิสสัน ที่มิเลเคยไปเยี่ยมและกวาดใบไม้ด้วยกัน  

วอร์เนอร์ตั้งข้อสังเกตว่าบรรทัดจากเพลงของเทนนิสสัน “Tears, Idle Tears” ในหนังสือ “เจ้าหญิง” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1847 อาจจะมีอิทธิพลต่อภาพเขียน:

::Tears, idle tears, I know not what they mean.
::Tears from the depth of some divine despair
::Rise in the heart, and gather to the eyes,
::In looking on the happy Autumn-fields,
::And thinking on the days that are no more.

แอปเปิลในมือขวาเด็กผู้หญิงคนเล็กอาจจะเป็นสัญลักษณ์ของความสูญเสียความเป็นเด็กซึ่งเป็นนัยถึงปฐมบาปและการถูกขับของอีฟจากสวนอีเด็น

หลังจากที่ได้รับการวิจารณ์ที่ดีจากเฟรดเดอริค จอร์จ สตีเฟ็น (Frederic George Stephens) มิเลก็เขียนจดหมายถึงสตีเฟ็นโดยกล่าวว่าตั้งใจจะเขียนภาพที่ทำให้ปลุกความรู้สึกศรัทธาในศาสนาจากส่วนลึกที่สุด และที่เลือกฉากการเผาใบไม้ก็เพื่อเป็นการเร้าความรู้สึกนี้

## อ้างอิง
 

## ดูเพิ่ม
*จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
*ภาพชีวิตประจำวัน

หมวดหมู่:จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1850
หมวดหมู่:จิตรกรรมแบบก่อนราฟาเอล
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ภาพชีวิตประจำวัน
อูกโน (มิเล)

**อูกโนในวันเซนต์บาร์โทโลมิว ไม่ยอมป้องกันตัวเองโดยการติดตราโรมันคาทอลิก** หรือ **อูกโนในวันเซนต์บาร์โทโลมิว** () หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า **อูกโน** () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล จิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษคนสำคัญที่เขียนเสร็จในปี ค.ศ. 1852  ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมส่วนบุคคล 

"อูกโน" เป็นภาพของคู่หนุ่มสามที่กำลังจะลาจากกันขณะที่ฝ่ายหญิงดูเหมือนจะพยายามอ้อนวอนให้ฝ่ายชายผูกผ้าขาวที่แขนเพื่อแสดงว่าเป็นโรมันคาทอลิกเพื่อเลี่ยงการถูกทำร้าย แต่ฝ่ายชายพยายามดึงผ้าขาวออกด้วยมือและแขนข้างเดียวกับที่กอดหญิงสาว เหตุการณ์ในภาพนี้มีอิทธิพลมาจากเหตุการณ์การสังหารหมู่วันเซนต์บาร์โทโลมิวที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1572 เมื่อชาวฝรั่งเศสที่นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ที่เรียกตนเองว่าอูกโนถูกสังหารไปเป็นจำนวนมากในปารีส ซึ่งนำไปสู่การกระทำเช่นเดียวกันทั่วไปในบริเวณอื่น ๆ ของฝรั่งเศส อูกโนบางคนหลบหนีจากการถูกทำร้ายโดยการผูกผ้าขาวที่แขนว่าเป็นโรมันคาทอลิก

เมื่อเริ่มวาดมิเลก็เพียงแต่จะวาดภาพคู่รัก แต่วิลเลียม โฮลแมน ฮันท์ ศิลปินร่วมกลุ่มติว่าออกจะเป็นหัวเรื่องที่ดาด หลังจากที่ได้ชมอุปรากร "เลอูกโน" (Les Huguenots) โดยจาโกโม ไมเออร์เบร์ (Giacomo Meyerbeer) ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับการสังหารหมู่แล้ว มิเลก็เปลี่ยนหัวข้อภาพให้เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ที่ว่า ในอุปรากรตัวละครวาเลนไทน์พยายามอ้อนวอนให้ราฟาเอลผูกผ้าขาวแต่ไม่สำเร็จ การเลือกหัวข้อที่สนับสนุนฝ่ายโปรเตสแตนต์ก็มีความสำคัญต่อทัศนคติต่อกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอล ผู้ก่อนหน้านั้นถูกโจมตีว่ามีความเห็นอกเห็นใจในขบวนการออกซฟอร์ด (Oxford Movement) และโรมันคาทอลิก

ดอกไม้ที่เลือกใช้ในภาพอาจจะเป็นเพราะความสนใจในภาษาดอกไม้คือการใช้ดอกไม้ในการสื่อความหมายในสมัยวิกตอเรีย เช่นดอกแคนเตอร์บรีเบลล์สีน้ำเงินทางซ้ายซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความศรัทธาและความแน่วแน่

"อูกโน" ตั้งแสดงพร้อมกับภาพ "โอฟีเลีย" ที่ราชสถาบันศิลปะ ในปี ค.ศ. 1852 ช่วยเปลี่ยนทัศนคติที่มีต่อกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์ ทอม เทย์เลอร์ (Tom Taylor) เขียนสรรเสริญเป็นอย่างดีในบทวิจารณ์ในนิตยสาร "พันช์" (Punch) ภาพได้รับการแกะเป็นภาพพิมพ์ซึ่งกลายเป็นงานชิ้นแรกที่มิเลประสบความสำเร็จและได้รับความนิยม ซึ่งทำให้มิเลไปสร้างงานเขียนในหัวข้อที่คล้ายคลึงกันต่อมาอีกหลายภาพ

## อ้างอิง
 

## ดูเพิ่ม
*จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
*อูกโน

หมวดหมู่:จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1850
หมวดหมู่:จิตรกรรมแบบก่อนราฟาเอล
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:จิตรกรรมประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:งานสะสมส่วนบุคคล
วัยเด็กของรอลี (มิเล)

**วัยเด็กของรอลี** () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล จิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่ในอังกฤษ  

“วัยเด็กของรอลี” ตั้งแสดงเป็นครั้งแรกที่ราชสถาบันศิลปะ ในปี ค.ศ. 1871 เป็นภาพที่เป็นตัวแทนของสัญลักษณ์ของวัฒนธรรมของความนิยมความเป็นวีรบุรุษที่เกิดขึ้นในตอนปลายของสมัยวิกตอเรีย และดำรงอยู่ในสังคมอังกฤษมาจนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 

ในภาพวอลเตอร์ รอลี (Walter Raleigh) และน้องชายเมื่อยังเด็กนั่งอยู่ริมทะเลที่ชายฝั่งเดวอน ฟังเรื่องราวชีวิตทะเลที่เล่าโดยกะลาสีผู้มีประสบการณ์ที่ชี้ไปทางทะเลด้วยความตั้งอกตั้งใจและตื่นตาตื่นใจ

ภาพเขียนได้รับอิทธิพลจากบทความที่เขียนโดยนักเขียนและนักประวัติศาสตร์เจมส์ แอนโทนี เฟราด์ (James Anthony Froude) ในบทความ “England's Forgotten Worthies” ที่บรรยายถึงชีวิตทางทะเลนักเดินเรือในสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 และอาจจะได้รับอิทธิพลจากชีวประวัติของวอลเตอร์ รอลีที่เพิ่งได้รับการพิมพ์ขึ้นในขณะนั้น

ภาพปรากฏในการศึกษาระบบหลังการอาณานิคมโดยเฉพาะในงานของซัลมัน รัชดี ในนวนิยาย *[[Midnight's Children]]* (เด็กเที่ยงคืน) 

## อ้างอิง
 

## ดูเพิ่ม
* จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล

หมวดหมู่:จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1870
หมวดหมู่:จิตรกรรมแบบก่อนราฟาเอล
หมวดหมู่:ภาพชีวิตประจำวัน
บุปผาราตรี เฟส 2

**บุปผาราตรี เฟส 2** เป็นภาพยนตร์ไทย แนวสยองขวัญ ตลก ความรัก ภาคต่อของ บุปผาราตรี ออกฉายเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2548 กำกับโดย ยุทธเลิศ สิปปภาค  นำแสดงโดย เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ และ  กฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์

## นักแสดง
* เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ - บุปผา
* กฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์ - เอกพล
* พิชญ์นาฏ สาขากร - ทิพย์
* สมเล็ก ศักดิกุล - หมอคง
* เด่น ดอกประดู่ - เด่น
* เด๋อ ดอกสะเดา - เด๋อ
* ดู๋ ดอกกระโดน - ดู๋
* ดี๋ ดอกมะดัน - ดี๋
* ศิริสิน ศิริพรสมาธิกุล - เจ๊สี่
* อดิเรก วัฏลีลา - หมวดอังเคิล
* บุญถิ่น ทวยแก้ว - จ่าบุญถิ่น
* อ่าง เถิดเทิง - อ่าง
* ชมพูนุช ปิยะภาณี - หมวย
* สมบัติ เมทะนี - ผู้กำกับ
* สมประสงค์ เจียมบุญสม - หมอแพท
* โกวิท บุตรชาติ - ก้วยด่าย
* สายัณห์ ดอกสะเดา - เดฟ
* จักรพรรดิ ศรีพรหม - หัวหน้าโจ
* คำใส เชิญยิ้ม - จอนนี่
* โต หาญอุดมลาภ - เฮียเม้ง (พ่อของหมวย)
* ธรธร สิริพันธ์วราภรณ์ - เฮียโก๋ (เมียของเจ๊สี่)
* พีรชัย โปษยานนท์ - ตำรวจในห้องสืบสวน
* กานต์ธร บุตรคัม - ตำรวจนอกเครื่องแบบ
* พงศ์เทพ อนุรัตน์ - ตำรวจนอกเครื่องแบบ
* คชา เรืองทอง - พระ
* ยุทธเลิศ สิปปภาค - เด็กวัด

### ดารารับเชิญ
* ฉัตรชัย เปล่งพานิช
* สันติสุข พรหมศิริ
* สมชาย เข็มกลัด
* โสภิตนภา ชุ่มภาณี
* กฤตธีรา อินพรวิจิตร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ บุปผาราตรี เฟส 2 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผีไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สยองขวัญไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ยุทธเลิศ สิปปภาค
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม
ศึกสงบ (มิเล)

[thumb|300px|“ความตายของเมเจอร์เพียร์สัน” โดย [จอห์น ซิงเกิลตัน โคพลีย์]]
**ศึกสงบ, 1856** ()  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล จิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่สถาบันศิลปะมินนีแอโพลิสในสหรัฐอเมริกา  

“ศึกสงบ” เขียนเสร็จในปี ค.ศ. 1856 เป็นภาพของทหารอังกฤษที่บาดเจ็บกำลังอ่านหนังสือพิมพ์ “The Times” ที่รายงานการยุติของสงครามไครเมีย (Crimean war) “ศึกสงบ” ตั้งแสดงครั้งแรกที่ราชสถาบันศิลปะในกรุงลอนดอนในปี ค.ศ. 1856 ที่ไดัรับการต้อนรับจากนักวิจารณ์ทั้งดีและไม่ดี จอห์น รัสคินสนับสนุนอย่างเต็มที่โดยถึงกับประกาศว่าในอนาคตจะเป็นงาน “หนึ่งในงานชิ้นเอกของโลก” สตรีในภาพที่นั่งข้างสามีคือเอฟฟี (Effie Gray) ภรรยาของมิเล ผู้ก่อนหน้านั้นเป็นภรรยาของรัสคินแต่ทิ้งรัสคินมาแต่งงานกับมิเล

## หัวเรื่อง
มีหลักฐานว่าเดิมมิเลตั้งใจจะเขียนภาพเสียดสีที่โจมตีนายทหารสัญบัตรที่ได้รับการอนุญาตให้กลับบ้านเพราะมี “ปัญหาด่วนส่วนตัว” ทางบ้าน ขณะที่ทหารธรรมดาคนอื่น ๆ ต้องทนกับความลำบากลำบนในไครเมีย เมื่อสงครามสงบการเสียดสีก็หมดความหมาย มิเลจึงเปลี่ยนหัวเรื่องเป็นทหารบาดเจ็บที่กำลังรักษาตัวที่บ้านขณะที่สงครามยุติลง 

นายทหารนั่งอยู่บนโซฟาโดยมีภรรยานั่งบนตัก ด้านหลังของภรรยาเป็นพุ่มต้นเมอร์เติล ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความรักอันยาวนาน นายทหารวางหนังสือ “ผู้มาใหม่” (The Newcomes) โดยวิลเลียม เมกพีซ แทกเคอรีย์ (William Makepeace Thackeray) เล่มสีเหลืองไว้ข้างหลังศีรษะเพื่อจะอ่านหนังสือพิมพ์

ลูกสองคนเล่นกล่องไม้ที่เป็นเรือโนอาห์ซึ่งเป็นเกมที่เป็นที่นิยมกันในสมัยนั้น เกมมีสัตว์หลายอย่างที่ลูกวางไว้บนตักแม่ สัตว์แต่ละอย่างเป็นสัญลักษณ์ของคู่ต่อสู้ในสงครามไครเมีย ไก่เป็นสัญลักษณ์ของฝรั่งเศส สิงโตเป็นสัญลักษณ์ของอังกฤษ หมีเป็นสัญลักษณ์ของรัสเซีย และไก่งวง (turkey=Turkey) เป็นสัญลักษณ์ของจักรวรรดิออตโตมัน เด็กผู้หญิงทางซ้ายเพิ่งหยิบนกพิลาปที่เป็นสัญลักษณ์ความสงบออกจากกล่องมายื่นไปทางพ่อแม่ เสื้อสีแดงก่ำที่ห้อยแผ่ลงมาบนพื้นเป็นนัยถึงเลือด เด็กหญิงทางขวาถือเหรียญกล้าหาญของพ่อและมองไปทางพ่อด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม

ในฉากหลังเป็นภาพพิมพ์ของภาพเขียน “ความตายของเมเจอร์เพียร์สัน” โดย จอห์น ซิงเกิลตัน โคพลีย์ ที่เป็นภาพของความตายของนายทหารอังกฤษระหว่างการป้องกันเจอร์ซีย์ (บ้านของครอบครัวของมิเล) ระหว่างยุทธการเจอร์ซีย์ (Battle of Jersey) ในปี ค.ศ. 1781

## ปฏิกิริยาต่อภาพเขียน
การสรรเสริญอย่างใหญ่หลวงของรัสคินเน้นความสามารถในการใช้สีที่เพิ่มมากขึ้นของมิเลที่รัสคินเปรียบเทียบกับการใช้สีของทิเชียน แต่นักวิจารณ์ผู้อื่นไม่ประทับใจเท่ารัสคิน ผู้ที่ต่อต้านศิลปะกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลกล่าวว่า “เสื้อโค้ต, หมวก, กางเกง” ดูจะมีชีวิตจิตใจกว่าคนในภาพ เพื่อนร่วมกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลบางคนของมิเลก็ไม่ชอบภาพเขียนนี้  

## อ้างอิง
 

## ดูเพิ่ม
*จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล

หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1850
หมวดหมู่:จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
หมวดหมู่:จิตรกรรมแบบก่อนราฟาเอล
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:จิตรกรรมประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:ภาพชีวิตประจำวัน
เอสเธอร์ (มิเล)

**เอสเธอร์** () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเล จิตรกรกลุ่มนิยมแบบก่อนราฟาเอลชาวอังกฤษ มิเลเขียนภาพ "เอสเธอร์" ในปี ค.ศ. 1865 เป็นภาพเขียนในช่วงสุนทรียนิยมของมิเลเมื่อได้รับอิทธิพลจากเฟรเดอริก เลตัน (Frederic Leighton) และเจมส์ แม็คนีลล์ วิสต์เลอร์

"เอสเธอร์" เป็นภาพของเอสเธอร์บุคคลจากพระธรรมเอสเธอร์จากพันธสัญญาเดิม ในตำนานเอสเธอร์เป็นภรรยาชาวยิวของกษัตริย์เปอร์เซียอาหสุเอรัส (Ahasuerus) ขณะที่กำลังเตรียมตัวจะเข้าเฝ้าพระสวามี เอสเธอร์เสี่ยงกับการลงโทษถึงตายเพราะมิได้ถูกเรียกให้เข้าเฝ้า แต่เอสเธอร์ก็ตัดสินใจเข้าเฝ้าเพื่อทูลถึงแผนการสังหารชาวยิว

มิเลขอยืมเสื้อคลุมสีเหลืองที่นายพลชาลส์ จอร์จ กอร์ดอน (Charles George Gordon) ที่ได้รับจากพระจักรพรรดิจีนหลังจากที่ทรงพ่ายแพ้ในกบฏไทปิง (Taiping Rebellion) ในการพยายามสร้างบรรยากาศมิเลกลับข้างในออกข้างนอกที่ทำให้เกิดลวดลายแอ็บแสตร็คที่เห็นในภาพเขียน

การใช้สีตัดกันของเสื้อคลุมสีเหลืองบนม่านสีน้ำเงินและคอลัมน์สีขาวเป็นการสร้าง visual effect และการลดการใช้รายละเอียดอื่นในการสื่อเนื้อหาของภาพก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่กลุ่มสุนทรีย์นิยมปฏิบัติซึ่งมิเลพยายามเลียนแบบ

"เอสเธอร์" ในภาพยืนจัดสายมุกบนผมเพื่อเตรียมสวมมงกุฏ การวางท่านี้มาจากภาพเขียนทิเชียน ที่มิเลพยายามเลียนแบบรวมทั้งการใช้สีและการวางหน้าในลักษณะที่เรียกว่า "ทิเชียนบลอนด์" เมื่อเทียบกับสีแดงของภาพเขียนก่อน ๆ ของมิเล เช่น "เพื่อนเจ้าสาว" (The Bridesmaid) และงานเขียนของจิตรกรร่วมสมัย ดานเต เกเบรียล รอสเซ็ตติ นักเขียนชีวประวัติของมิเลมาเรียน สปีลแมนกล่าวถึงภาพเขียนว่าเป็น "เป็นการเขียนที่มีลักษณะสมัยใหม่ที่สุดเมื่อเทียบกับงานเขียนสมัยแรกๆ...ภาพมีความกลมกลืนด้วยการใช้สีที่สดใสของ ค.ศ. 1898 กว่าภาพที่เขียนเมื่อสี่สิบปีก่อนหน้านั้น"

## อ้างอิง
 

## ดูเพิ่ม
*จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
*พระธรรมเอสเธอร์

หมวดหมู่:จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1860
หมวดหมู่:จิตรกรรมแบบก่อนราฟาเอล
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพันธสัญญาเดิม
หมวดหมู่:งานสะสมส่วนบุคคล
หมวดหมู่:เอสเธอร์
คำสั่งปล่อย (มิเล)

**คำสั่งปล่อย, 1746** () เป็นจิตรกรรมที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเลจิตรกรสมัยพรีราฟาเอลไลท์ชาวอังกฤษ

“คำสั่งปล่อย” ตั้งแสดงครั้งแรกในปี ค.ศ. 1853 เป็นภาพแรกที่มิเลเริ่มทิ้งการเขียนที่เต็มไปด้วยรายละเอียดแบบพรีราฟาเอลไลท์เช่นงานสมัยแรกๆ อีกสิ่งหนึ่งที่น่าสังเกตคือเป็นภาพที่เอฟฟี เกรย์ (Effie Gray) ยืนเป็นแบบให้

ภาพเขียนเป็นภาพของภรรยาของนายทหารผู้ก่อการชาวสกอตผู้ถูกจำขังหลังจากการก่อความไม่สงบของจาโคไบท์ ใน ค.ศ. 1745 ที่กลับมาพร้อมกับใบสั่งปล่อย ภรรยาในภาพอุ้มลูกแสดงใบสั่งปล่อยให้ทหารอีกผู้หนึ่งดูให้ขณะที่สามีกอดเธออยู่

หนังสือพิมพ์ “Illustrated London News” สรรเสริญภาพนี้และบรรยายว่า:

:“หัวเรื่องของภาพเป็นเพียงภาพของภรรยาที่อุ้มลูกอยู่ในอ้อมกอดผู้เดินทางพร้อมกับใบสั่งปล่อยเพื่อมารับสามี ผู้ที่ถูกจับตัวไป[โดยฝ่ายอังกฤษ]ระหว่างสงครามกลางเมือง สามีผู้ที่มีท่าทางอ่อนแอจากการบาดเจ็บที่เพิ่งได้รับ เต็มตื้นไปด้วยความรู้สึกที่ทำได้อยู่อย่างเดียวคือซบลงที่ซอกคอของภรรยาและสะอื้น; ครางว่า, “firm of purpose”, อย่าเสียน้ำตา; ภรรยาไม่มีน้ำตาแต่ตายังคงแดงก่ำจากการร้องไห้ก่อนหน้านั้น; และมองหน้าทหารยามผู้ไม่ยินดียินร้ายด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความภูมิใจ, แสดงว่าเธอได้รับชัยชนะต่ออดีตที่เต็มไปด้วยความลำบาก การใช้สีและความเขียนที่สวยงามเป็นความสามารถที่เป็นเลิศ (สำหรับสมัยอันเสื่อมโทรม)“

ฉากหลังที่มืดและไม่มีรายละเอียดแตกต่างไปจากงานเขียนที่เต็มไปด้วยรายละเอียดในยุคแรกของการเขียนของมิเลเช่นงาน “โอฟิเลีย” แต่การแสดงความสัมพันธ์ที่ตึงเครียดในฉากประวัติศาสตร์ยังคงเป็นแนวหัวเรื่องเดียวกับภาพ “อูเกอโนท์” และ “ซ่อนศัตรู, 1651”

ขณะที่เขียนภาพนี้มิเลก็ตกหลุมรักเอฟฟีภรรยาของผู้สนับสนุนคนสำคัญและนักวิจารณ์ศิลปะจอห์น รัสคิน การศึกษาภาพเขียนพบภาพวาดหัวของเอฟฟีด้านหนึ่งและภาพผู้ชายคุกเข่าอย่างยอมอีกด้านหนึ่งและคำเขียนว่า “ยอมรับ” ชื่อภาพเขียนนำไปเป็นชื่อหนังสือ “คำสั่งปล่อย” โดยวิลเลียม มิลเบิร์น เจมส์ (William Milbourne James) เกี่ยวกับรักสามเส้าและรายการวิทยุในปี ค.ศ. 1998 นอกจากนั้นก็ยังทำเป็นละครเวทีในเรื่อง “มิสเตอร์รัสคิน” โดยคิม มอร์ริสเซย์ (Kim Morrissey) ในปี ค.ศ. 2003

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
*จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล

## แหล่งข้อมูลอื่น
*คำสั่งปล่อยที่ The Victorian Web

หมวดหมู่:จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1850
หมวดหมู่:จิตรกรรมแบบก่อนราฟาเอล
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับประวัติศาสตร์
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นฟอร์เรสตัล

thumb|ยูเอสเอส ฟอร์เรสตัล (CV-59)
**เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นฟอร์เรสตัล** () เป็นชั้นของเรือบรรทุกเครื่องบินขับเคลื่อนด้วยกังหันไอน้ำของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ออกแบบและสร้างขึ้นในช่วงทศวรรษ 1950  เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินรุ่นแรกที่สร้างขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่สอง มีระวางขับน้ำ 75,000 ตัน มากกว่ารุ่นก่อนหน้า (เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นมิดเวย์) ประมาณ 25% และเป็นต้นแบบของเรือบรรทุกเครื่องบินในยุคปัจจุบัน  ตั้งชื่อตามชื่อของเจมส์ ฟอร์เรสตัล อดีตรัฐมนตรีกระทรวงทหารเรือสหรัฐอเมริกา และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐอเมริกาคนแรก ในสมัยประธานาธิบดีแฮร์รี เอส. ทรูแมน

เรือบรรทุกเครื่องบินในชั้นนี้ มีด้วยกันทั้งสิ้น 4 ลำ ปัจจุบันปลดประจำการแล้วทั้งหมด ในจำนวนนี้ 2 ลำจะถูกจมลง เพื่อใช้เป็นปะการังเทียม อีกลำหนึ่งจะอนุรักษ์ไว้เป็นพิพิธภัณฑ์

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
ฟ
หมวดหมู่:เรือในสังกัดกองทัพเรือสหรัฐ
ฟ
หมวดหมู่:เรือในสงครามเย็น
ลาพิสลาซูลี

**ลาพิสลาซูลี** หรือ **แลพิสแลซูลี** () คือรัตนชาติกึ่งสูงค่า (semi-precious stone) ถือว่าเป็นอัญมณีที่ค่อนข้างหายาก เป็นของมีค่ามาตั้งแต่โบราณเพราะมีสีน้ำเงินสด

ลาพิสลาซูลีขุดกันที่จังหวัดบาดัคห์ชานในประเทศอัฟกานิสถานมากว่า 6,000 ปี และค้ามาตั้งแต่โบราณจนปรากฏในเครื่องประดับที่พบในอียิปต์โบราณก่อนยุคราชวงศ์ นอกจากนี้ ยังพบลูกปัดลาพิสลาซูลีในที่ฝังศพที่ Mehrgarh คอเคซัส หรือแม้แต่ที่ไกลไปจากอัฟกานิสถานในมอริเตเนีย 

ลาพิสลาซูลีเป็นหินที่ขัดแล้วจะเป็นเงาขึ้น นำไปใช้เป็นเครื่องประดับ งานแกะสลัก กล่อง งานโมเสก เครื่องตกแต่ง และ แจกัน ในด้านสถาปัตยกรรมก็ใช้ตกแต่งประดับเสาของวังหรือศาสนสถาน

นอกจากใช้เป็นเครื่องประดับตกแต่งแล้ว ลาพิสลาซูลียังใช้ในการทำอัลตรามารีน (ultramarine) รงควัตถุสีน้ำเงินเข้มสำหรับสีฝุ่น และบางครั้งก็ใช้สำหรับสีน้ำมันแต่น้อย การใช้ทำเป็นส่วนผสมสำหรับสีน้ำมันหมดความนิยมลงไปเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 เมื่อมีสารเคมีที่สามารถทำสีที่ต้องการได้

## เชิงอรรถ

 อ่านได้หลายอย่าง คือ "แลพิสแลซูลี", "แลพิสแลซูไล", "แลพิสแลซิวลี", "แลพิสแลซิวไล", "ลาพิสลาซิวลี", และ "ลาพิสลาซิวไล"

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* รงควัตถุ

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:อัญมณี
หมวดหมู่:หิน
หมวดหมู่:วัสดุสำหรับงานศิลปะ
โยนาห์

**โยนาห์** (;  , ) เป็นผู้เผยพระวจนะชาวยิวในคัมภีร์ฮีบรู เป็นชาวเมืองกัธเฮเฟอร์ในราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือเมื่อราวศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล โยนาห์เป็นบุคคลหลักในหนังสือโยนาห์ซึ่งเล่าเรื่องที่โยนาห์ไม่เต็มใจจะเดินทางไปประกาศคำพิพากษาของพระเจ้าไปยังเมืองนีนะเวห์ (อยู่ใกล้กับนครโมซูลในปัจจุบัน) ในจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ หลังโยนาห์ถูกกลืนเข้าท้องสัตว์ทะเลขนาดใหญ่ () แล้วถูกคายออกไป โยนาห์ก็กลับไปกระทำพันธกิจของพระเจ้า 

## ดูเพิ่ม
* นบี

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 
* 
*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## อ่านเพิ่มเติม
*
*
*Lasine, Stuart. 2020. Jonah and the Human Condition: Life and Death in Yahweh’s World.New York: Bloomsbury/T & T Clark.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Jonah leaving whale
* The Book of Jonah (Hebrew and English)
* The Book of Jonah (NIV)
* 
* Prophet Jonah Orthodox icon and synaxarion
* The Prophet Jonah at the Christian Iconography website


หมวดหมู่:นักบุญจากพันธสัญญาเดิม
หมวดหมู่:การเสียดสี
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือพงศ์กษัตริย์
โค้งพระจันทร์ครึ่งซีก

[thumb|250px|[หน้าบันโค้งพระจันทร์ครึ่งซีกของแอบบีเวเซอเลในประเทศฝรั่งเศส]]

**โค้งพระจันทร์ครึ่งซีก** (, ) “Lunette” ที่มาจากภาษาฝรั่งเศสที่แปลว่า “พระจันทร์น้อย” หรือ “แก้ว” คือสิ่งตกแต่งทางสถาปัตยกรรมที่เป็นทรงครึ่งวงกลมเหนือประตู, เหนือหน้าต่าง หรือช่องระหว่างซุ้มโค้ง หรือช่องอื่น ๆ ที่มีรูปทรงดังว่า ถ้าในกรณีที่โค้งพระจันทร์ครึ่งซีกตั้งลึกลงไปบนพื้นผิวของประตูขนาดใหญ่ก็อาจจะเรียกว่า “หน้าบัน” (Tympanum)

คำว่า “โค้งพระจันทร์ครึ่งซีก” มักจะใช้ในการบรรยายส่วนหนึ่งของผนังภายในระหว่างส่วนโค้งของเพดานที่เส้นตีโค้งขึ้นไป เครือเส้นไขว้กันไปมาของเพดานโค้งจะสร้างโค้งพระจันทร์ครึ่งซีกเหนือบัว โค้งพระจันทร์ครึ่งซีกที่เกิดจากโครงสร้างของสิ่งก่อสร้างที่เกิดขึ้นบนชาเปลซิสตินสร้างแรงบันดาลใจให้แก่ไมเคิล แอนเจโลในการพยายามหาวิธีที่จะวางองค์ประกอบของการเขียนจิตรกรรมฝาผนังบนเพดานให้ได้อย่างเหมาะเจาะสวยงาม

ในสถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิกโดยโรเบิร์ต อาดัมและสถาปนิกฝรั่งเศสร่วมสมัย เช่น Ange-Jacques Gabriel จะนิยมรายหน้าต่างภายในซุ้มโค้งบอด (blind arch) ที่ลึกลงไปจากผนังเล็กน้อย โค้งพระจันทร์ครึ่งซีกที่เกิดขึ้นเหนือหน้าต่างในบริเวณที่ลึกลงไปเหมาะกับการตกแต่งเป็นแบบรัศมีที่กระจายออกไปจากฐาน หรือ แจกันเตี้ยที่มีช่อดอกไม้บานออกไปเป็นทรงพัด และอื่น ๆ

“โค้งพระจันทร์ครึ่งซีก” อาจจะเรียกว่า “หน้าต่างพระจันทร์ครึ่งซีก” ถ้าเป็นโค้งที่ใช้ทำเป็นหน้าต่าง

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ศาลา, ซุ้ม, ปะรำ หรือ พิดาน 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง
หมวดหมู่:หน้าต่าง
หมวดหมู่:ประตู
พื้นที่ช่วงโค้ง

thumb|260px |"พื้นที่ช่วงโค้ง" ในกรอบสี่เหลี่ยม
[thumb|260px|[ศิลปะทรงกลมภาพนูนโดยอันเดรอา เดลลา รอบเบีย ระหว่างพื้นที่ช่วงโค้งที่หน้าโรงพยาบาลที่ปิสโตยาในอิตาลี]]
**พื้นที่ช่วงโค้ง** () คือพื้นที่ระหว่างโค้งสองโค้งหรือระหว่างโค้งที่อยู่ในกรอบสี่เหลี่ยม

ความหมายของพื้นที่ช่วงโค้งมีด้วยกันสี่หรือห้าความหมายที่เป็นที่ยอมรับกันในด้านสถาปัตยกรรมและประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา ส่วนใหญ่แล้วจะหมายถึงพื้นที่ระหว่างทรงโค้งที่อยู่ภายในกรอบสี่เหลี่ยม  -  เช่นพื้นที่ระหว่างโค้งของซุ้มและกรอบบัวสี่เหลี่ยมรอบนอก หรือช่องผนังที่ล้อมเป็นกรอบโดยซุ้มโค้งในอาร์เคด หรือช่องว่างรอบแป้นกลมหรือรีที่อยู่ในกรอบสี่เหลี่ยม นอกจากนั้นก็ยังหมายถึงช่องใต้บันไดตลอดตัวบันไดภายในที่อยู่อาศัยที่มักจะใช้เป็นที่เก็บของ

## ดูเพิ่ม
* โค้งพระจันทร์ครึ่งซีก 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง
หมวดหมู่:สิ่งตกแต่ง
งูเก็งกอง

**งูเก็งกอง** () เป็นภาพยนตร์เขมรมหากาพย์แห่งความรัก เกี่ยวกับธิดางู ออกฉายในปี พ.ศ. 2513 นำแสดงโดยดี เศวตและเจีย ยุทธร กำกับโดยเตีย ลิมกุน ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างมากในกัมพูชา รวมถึงในประเทศเพื่อนบ้านอย่างประเทศไทย ยังมีภาคต่อ ภาค 2 ที่ได้อรัญญา นามวงศ์นำแสดงคู่กับ เจียร ยุทธร ดาราเขมร หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2544 ยังมีการนำมาทำใหม่กำกับโดย ไฟท์ สำอาง นำแสดงโดยวินัย ไกรบุตรและปิค จัน บรมัย

## เนื้อเรื่อง
งูเก็งกอง สร้างมาจากนิทานพื้นบ้านของเขมร เป็นเรื่องของหญิงสาวที่ชื่อ โสรยา ที่เกิดมาผิดปกติที่ผมบนศีรษะเป็นงูเลื้อยไปมาดูน่ากลัวเหมือนกอร์กอนหรือเมดูซ่า ในเทพปกรณัมกรีก เมื่อเติบโตขึ้นมาเธอได้พบกับชีปะขาว ซึ่งได้มอบแหวนวิเศษให้แก่เธอ เมื่อเธอสวมใส่แหวนนี้แล้วเส้นผมงูทั้งหมดจะกลายเป็นผมธรรมดาเหมือนคนทั่วไป แต่พรวิเศษนี้จะหายไปเมื่อเธอได้สูญเสียพรหมจรรย์ และเมื่อนั้นเธอจะกลายเป็นงูตลอดไป

วันหนึ่ง โสรยาได้ช่วยชีวิตเวหา ชายหนุ่มคนหนึ่งที่พลัดตกน้ำตก ทั้งคู่ผูกใจรักกัน แต่โสรยาก็ถูกตามรังควาญจากราณี หญิงคู่หมั้นของเวหา ท้ายที่สุดเธอก็เป็นต้นเหตุให้ชีปะขาวต้องตาย

## ความสำเร็จ
งูเก็งกองได้ออกฉายด้วยความสำเร็จอย่างมากอันเป็นยุคที่ภาพยนตร์กัมพูชากำลังรุ่งเรือง โดยเฉพาะในประเทศไทยได้ถูกนำเข้ามาฉายจากนายหน้าภาพยนตร์ภูธร จนมีการสร้างต่อในภาค 2 ที่มีอรัญญา นามวงศ์ นักแสดงชาวไทยร่วมแสดงด้วย โดยนักแสดงและผู้สร้างชุดเดิม และในปี พ.ศ. 2544 ก็ได้มีการสร้างใหม่ นำแสดงโดย วินัย ไกรบุตร และปิค จัน บรมัย และถูกสร้างอีกครั้งในปี พ.ศ. 2560 เป็นละครโทรทัศน์ของกัมพูชา จากการได้รับแรงบันดาลใจจากละครโทรทัศน์ของไทยเรื่องนาคี ที่กำลังได้รับความนิยมอยู่ในกัมพูชาขณะนั้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์กัมพูชา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2513
ไดเมทิลฟอร์มาไมด์

**ไดเมทิลฟอร์มาไมด์** () เป็นสารประกอบอินทรีย์ที่มีสูตรเคมี (CH<sub>3</sub>)2NC(O)H ที่ใช้อักษรย่อ “DMF” (แต่บางครั้งอักษรย่อนี้ใช้กับ ไดเมทิลฟิวแรน) ของเหลวที่ปราศจากสีนี้ละลายได้ในน้ำและของเหลวอินทรีย์ส่วนใหญ่ ไดเมทิลฟอร์มาไมด์บริสุทธิ์จะไม่มีกลิ่น แต่ถ้าเป็นระดับที่ต่ำกว่าก็มักจะมีกลิ่นเหมือนปลาซึ่งมาจากไดเมทิลเอมีนที่ปนเปื้อนอยู่ ชื่อของสารมาจากฟอร์มาไมด์ชนิดหนึ่ง--เอไมด์ของกรดฟอร์มิก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*
*Concise International Chemical Assessment Document 31: N,N-Dimethylformamide

หมวดหมู่:เอไมด์
แม่นาคอเมริกา

***แม่นาคอเมริกา*** เป็นภาพยนตร์ไทย ที่ออกฉายเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2518 กำกับโดยเล็ก กิติพราภรณ์ นำแสดงโดย กรุง ศรีวิไล, ลิซ่า ฟาริงเจอร์, เปียทิพย์ คุ้มวงศ์, มาลี เวชประเสริฐ และสีเทา ลงทุนกว่า 2 ล้านบาทในสมัยนั้น เป็นภาพยนตร์ที่ดัดแปลงเนื้อเรื่องจาก แม่นาค โดยมีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับ โจนส์ แหม่มสาว (ลิซ่า ฟาริงเจอร์) ผู้ตกลงปลงใจกับทหารหนุ่มชาวไทย (กรุง ศรีวิไล) 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2518
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:แม่นากพระโขนง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1970
วูกี

[thumbnail|225px|ภาพตัวละคร[เมรูเมรู ลาชิคกุก และ กวนตา]]
**วูกี** () เป็นชื่อเผ่าพันธุ์หนึ่งในเรื่องแต่งชุด*[[สตาร์ วอร์ส]]* ตัวละครชิวแบคคา เพื่อนสนิทของฮัน โซโล ซึ่งมีบทบาทสำคัญในภาพยนตร์ไตรภาคเดิม เป็นสมาชิกหนึ่งของเผ่าพันธุ์นี้

ชื่อวูกีแปลตามภาษาท้องถิ่นได้ว่า**ชาวต้นไม้** ลักษณะเฉพาะของเผ่าพันธุ์คือเป็นสิ่งมีชีวิตคล้ายมนุษย์ ยืนสองขา มีขนปกคลุมร่างกาย มีถิ่นอาศัยบนดาวเคราะห์คาชี้ก
## แหล่งข้อมูลอื่น
* Wookiee ใน Wookieepedia: The Star Wars Wiki

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์สมมติ
หมวดหมู่:เผ่าพันธุ์นักรบสมมติ
หมวดหมู่:สายพันธุ์สิ่งมีชีวิตนอกโลกสมมติ
หมวดหมู่:เผ่าพันธุ์ในสตาร์ วอร์ส
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นทาส
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีพลังเหนือมนุษย์
ศานติเทวะ

thumb|พระศานติเทวะ
**ศานติเทวะ** (สันสกฤต: Śāntideva; ; ; ; ) เป็นปราชญ์ชาวอินเดีย กวีและผู้แต่ง *โพธิจรรยาอวตาร* ว่าด้วยการปฏิบัติของพระโพธิสัตว์สิบบท ศานติเทวะมีวรรณะพราหมณ์

ท่านยังถือเป็นหนึ่งใน 84 มหาสิทธิ์ และเป็นที่รู้จักในนาม ภุสุก (Bhusuku) 

## ประวัติ
อดีตเจ้าชายผู้เสด็จหนีจากพิธีราชาภิเษก กลายมาเป็นพระภิกษุในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงของอินเดียโบราณที่ชื่อว่า นาลันทา แต่ในระหว่างที่พำนักอยู่ที่นาลันทา ท่านได้ชื่อว่าเป็นพระที่เกียจคร้านที่สุด ได้แต่กิน นอน และขับถ่ายเท่านั้น จนพระภิกษุในมหาวิทยาลัยต้องการขับไล่ท่าน จึงได้คิดอุบายให้ท่านแสดงธรรมต่อหน้าสาธารณชนจำนวนมาก ด้วยคิดว่าเมื่อแสดงไม่ได้ ท่านจะได้จากไป แต่ตรงกันข้าม ศานติเทวะแสดงธรรมลึกซึ้งจากใจในหัวข้อ "โพธิจรรยาวตาร" โดยที่ไม่มีใครเคยได้สดับฟังมาก่อน ขณะแสดงธรรม หลายคนเห็นว่าเบื้องหน้าของท่านมีพระมัญชุศรี พระโพธิสัตว์แห่งปัญญาประทับอยู่ และเมื่อแสดงจนถึงบทที่ 9 ว่าด้วยปัญญา ท่านศานติเทวะกับพระมัญชุศรีในเบื้องหน้าของท่านก็ลอยขึ้นไปจากธรรมมาศน์ ลอยขึ้นจนหายไปจากโลกนี้

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

*
*
*
*
*
*
*
*
*
* Śāntideva, Cecil Bendall and W. H. D. Rouse (trans)(1922). Śikshā-samuccaya: a compendium of Buddhist doctrine, compiled by Śāntideva chiefly from earlier Mahāyāna Sūtras. London: Murray
* Of the progresse of the Bodhisattva: the bodhisattvamārga in the Śikṣāsamuccaya / Richard Mahoney (Oxford: Indica et Buddhica, 2016)  , 978-0-473-40931-9 &c.
* L. D. Barnett (trans) (1909 ). "The Path of light rendered for the first time into Engl. from the Bodhicharyāvatāra of Śānti-Deva: a manual of Mahā-yāna Buddhism, New York, Dutton

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Śāntideva's Bodhisattva-caryāvatāra  English translation; Readable HTML.
* Internet Encyclopedia of Philosophy entry on Shantideva by Amod Lele
* Talk about Shantideva by Stephen Batchelor
* Engaging in Bodhisattva Behavior, full unpublished translation of the Bodhicaryavatara by Alexander Berzin
* Commentary to Bodhicaryavatara by Patrul Rinpoche (in English )
* Śikṣāsamuccaya of Śāntideva: Sanskrit Buddhist text
* 
* 

หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวอินเดีย
หมวดหมู่:พระโพธิสัตว์
หมวดหมู่:ภิกษุที่เป็นพระราชวงศ์
รหัสวินาศโลก

**รหัสวินาศโลก** (Knowing) เป็นภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์-หายนะ ออกฉายในวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2552 นำแสดงโดยนิโคลัส เคจ เนื้อเรื่องเกี่ยวกับจอห์น(นิโคลัส เคจ)ที่ค้นพบรหัสลับตัวเลขซึ่งเขียนทำนายวันที่ ปี และตำแหน่งที่จะเกิดหายนะครั้งใหญ่ขึ้นในรอบ50ปี อาทิ เหตุการณ์แผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 เหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 ซึ่งคำนายทั้งหมดถูกต้องและไม่มีข้อผิดพลาด จอห์นพบว่าเหลือเหตุการณ์หายนะอีกสามเหตุการณ์ ซึ่งเขาต้องหยุดยั้งไม่ให้มันเกิดขึ้น ในขณะเดียวกันโลกก็กำลังเผชิญกับความร้อนจากดวงอาทิตย์จอห์นพบว่าดวงอาทิตย์จะปล่อยพลังงานมหาศาลซึ่งจะเกิดเปลวไฟเผาโลกทั้งใบและจะไม่มีสิ่งมีชีวิตรอดพ้นจากเหตุการณ์นี้ไปได้ แต่ในคำนายซึ่งยังเขียนไม่จบกลับมีตัวเลขที่บ่งบอกสถานที่ที่จะทำให้เขารอดพ้นจากเหตุการณ์นี้ไปได้เขาจึงต้องพยายามค้นหาตัวเลขที่ยังเขียนไม่จบและหยุดยั้งไม่ให้หายนะทั้งสามเกิดขึ้นให้จงได้

ภาพยนตร์ใช้ทุนสร้างไป 50ล้านดอลลาร์สหรัฐและทำรายได้ทั่วโลกไปกว่า 183ล้านดอลลาร์สหรัฐ และมีฉากหายนะที่น่าจดจำทั้งสามฉาก คือ ฉากเครื่องบินตก ฉากรถไฟใต้ดินตกราง และฉากเปลวไฟจากดวงอาทิตย์เผาโลก ภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์ทั้งในแง่บวกและลบ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยซัมมิตเอนเตอร์เทนเมนต์
เจนสัน บัตทัน

**เจนสัน อเล็กซานเดอร์ ไลออนส์ บัตทัน** (; เกิด 19 มกราคม ค.ศ. 1980) เป็นนักแข่งรถสูตรหนึ่งชาวอังกฤษ ปัจจุบันเซ็นสัญญากับ โวดาโฟน แม็กลาเรน เมอร์เซเดส และได้ตำแหน่งแชมป์โลกรถสูตรหนึ่งในปี 2009 ประเภทคนขับ เขาเริ่มเข้าแข่งขันรถสูตรหนึ่งในฤดูกาลปี 2000 บัตตันชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ครั้งในแรกในฮังการี เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 2006 หลังการแข่งขัน 113 ครั้ง 

เดือนธันวาคม 2008 ทีมฮอนด้าที่เขาอยู่ได้ถอนตัวออกจากกีฬา เขาจึงไม่ได้แข่งขันในฤดูกาลปี 2009 จนกระทั่งโรส บราวน์ ซื้อขายหุ้นของบริษัทของทีมไปเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 เขาชนะการแข่งขัน 6 ใน 7 ของการแข่งขันฤดูกาลปี 2009 เทียบเท่าสถิติของสองนักแข่งอย่างมิชชาเอล ชูมัคเกอร์และจิม คลาร์ก และในการแข่งขันบราซิลกรังด์ปรีซ์ เขามีคะแนนสะสมพอที่จะทำให้เป็นแชมเปียนโลก และยังทำให้ทีมบราวน์ จีพี  ได้ตำแหน่งแชมเปียนโลกประเภทผู้สร้าง ในการร่วมแข่งครั้งแรกนี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแข่งรถสูตรหนึ่งชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักแข่งรถชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลซัมเมอร์เซต
หมวดหมู่:แชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับ
ลำดับพงศ์ของพระเยซู

[thumb|260px |ภาพปั้นนูนของ “[ต้นไม้ของเจสสี” (Tree of Jesse) แสดงภาพผู้สืบเชื้อสายมาจากเจสสีจนมาถึงพระเยซูที่บาซิลิกาแซงต์เควนแตงในฝรั่งเศส]]
**ลำดับพงศ์ของพระเยซู** () เป็นพงศาวลีวิทยาของพระเยซูซึ่งบันทึกไว้สองบทในพระวรสารสองฉบับคือ พระวรสารนักบุญมัทธิว 1:1–17 และ พระวรสารนักบุญลูกา 3:23–28 ที่ลำดับย้อนจากพระเยซูไปถึงกษัตริย์ดาวิด

การลำดับพงศ์ในพระวรสารทั้งสองฉบับมีเนื้อหาแตกต่างกันโดยเฉพาะในเรื่องการสืบทางสายนักบุญโยเซฟซึ่งถือว่าเป็นบิดาของพระเยซูไปยังกษัตริย์เดวิด นักบุญมัทธิวเริ่มด้วยอับราฮัมและลำดับการสืบเชื้อสายทางกษัตริย์โซโลมอนพระราชโอรสของกษัตริย์เดวิด และข้ามไปหลายชั่วคน จนกระทั่งย้อนไปถึงอาดัมมนุษย์คนแรก

พระวรสารทั้งสองฉบับเห็นพ้องกันว่าพระเยซูมิได้เป็นบุตรของนักบุญโยเซฟแต่เป็นพระบุตรของพระเจ้าผู้ทรงถือกำเนิดจากพระแม่มารีย์ นอกไปจากการกล่าวเป็นนัยยะว่าพระแม่มารีย์สืบเชื้อสายมาทางกษัตริย์เดวิดแล้วก็ไม่มีหลักฐานในพระคัมภีร์เกี่ยวกับเชื้อสายของพระองค์นอกไปจากนั้น และหลักฐานอื่น ๆ ที่บางชิ้นก็เป็นหลักฐานเก่ากล่าวถึงญาติสนิท และให้คำอธิบายถึงความแตกต่างระหว่างพระวรสารทั้งสองฉบับ

ความขัดแย้งของข้อมูลของพระวรสารทั้งสองฉบับสร้างความขัดแย้งให้แก่ผู้อ่านมาตั้งแต่สมัยโบราณมาแล้ว แต่นักวิชาการสมัยปัจจุบันมีความเห็นว่าการลำดับพงศ์ในพระวรสารดังกล่าวเป็นเพียงการจัดระบบทางเทววิทยามากกว่าที่จะเป็นความเป็นจริงทางประวัติศาสตร์ และมีการเสนอว่าโยเซฟมีบิดาสองคน คนหนึ่งเป็นบิดาตามกฎหมาย ส่วนนักวิชาการผู้อื่นมีความเห็นว่าพระวรสารฉบับหนึ่งบันทึกลำดับบรรพบุรุษของพระแม่มารีย์ไว้จริง

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* พระเยซู 

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Information on the Michaelangelo frescoes
*Multiple translations
*Anne Catherine Emmerich, ''Life of the Blessed Virgin Mary''
*Bible Study Manual on Genealogy of Jesus
*Genealogy of Jesus at Complete-Bible-Genealogy.com
*Dueling Genealogies Why there are two different genealogies for Jesus.
*New Light on the Genealogies of Jesus


หมวดหมู่:พระเยซู
หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญมัทธิว
หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญลูกา
หมวดหมู่:เชื้อสายของดาวิด
หมวดหมู่:ลำดับพงศ์พันธุ์ในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:ครอบครัวของพระเยซู
ไม่มีสวรรค์สำหรับคุณ

***ไม่มีสวรรค์สำหรับคุณ*** เป็นภาพยนตร์ไทย ระบบ 35 มม.สโคป สีอีสต์แมน ออกฉายเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516 ที่ศาลาเฉลิมกรุง กำกับการแสดงโดย  ปริญญา ลีละศร นำแสดงโดย นาท ภูวนัย, ภัทราวดี ศรีไตรรัตน์ (เรื่องแรก), ภาวนา ชนะจิต, กำธร สุวรรณปิยะศิริ และ สุพรรณ บูรณะพิมพ์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง ปี พ.ศ. 2517 สาขาผู้แสดงนำชายยอดเยี่ยม  **นาท ภูวนัย** ผู้แสดงนำหญิงยอดเยี่ยม **ภัทราวดี ศรีไตรรัตน์** และออกแบบเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยม 

ฉบับละครโทรทัศน์ ทางช่อง 7 สร้างโดย กันตนา กำกับการแสดงโดย เริงศิริ ลิมอักษร นำแสดงโดย วิศรุต เกษประสิทธิ์, พนารัตน์ พิสุทธิศักดิ์ บุนนาค และ เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ หลังจากนั้นไม่นานช่อง 3 สร้างใหม่ โดย ทีวีซีน นำแสดงโดย มยุรา ธนะบุตรและ พีท ทองเจือกำกับการแสดงโดย สุประวัติ ปัทมสูท และกำกับรายการโทรทัศน์โดย พงศ์ศักดิ์ (ราเชน ) นาคพงศ์ 

## นักแสดงนำ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2516
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยกันตนา
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยทีวีซีน
แฟร์รารี

**แฟร์รารี** () เป็นบริษัทผลิตรถสปอร์ตจากเมืองมาราเนลโล ประเทศอิตาลี ก่อตั้งในปี 1939 โดยเอ็นโซ แฟร์รารี โดยมีจุดเริ่มต้นจากการเป็นทีมแข่งรถของอัลฟาโรเมโอ โดยใช้ชื่อว่า *Scuderia Ferrari* ซึ่งในตอนที่ทำงานอยู่กับอัลฟาโรเมโอนั้น เอ็นโซเองก็เป็นทั้งวิศวกรและนักแข่งรถด้วย จนมาในปี 1947 รถยนต์ในนามของเฟอร์รารี่รุ่นแรกจึงถือกำเนิดขึ้น คือรุ่น 125S แฟร์รารีได้เป็นหนึ่งในบริษัทผู้ผลิตรถสปอร์ตชื่อดังที่ประสบความสำเร็จ และมีการจำหน่ายไปทั่วโลก มีสีที่เป็นเอกลักษณ์ คือสีแดง (Rosso Corsa) ซึ่งเป็นของรถแข่งอิตาลี แฟร์รารีถือเป็นค่ายรถที่ประสบความสำเร็จในกีฬาฟอร์มูล่าวันมากที่สุด

ในปัจจุบัน แฟร์รารีเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของความเร็ว ความหรูหราและความรวย รถเฟอร์รารี่มีฉายาที่คนไทยรู้จักกันดีอีกชื่อหนึ่งว่า "ม้าลำพอง"

## รุ่นแบ่งตามรูปแบบรถ
### รถสปอร์ต (V6)
thumb|200px|เฟอร์รารี่ 296 GTB PHEV V6 คันแรกของค่าย 
* เฟอร์รารี่ 296 GTB/296 GTS : 2022 - ปัจจุบัน ประเภทสปอร์ตไฮบริด

### รถสปอร์ต (V8)
[thumb|200px|[เฟอร์รารี่ เอ็นโซ ตั้งชื่อตามผู้ก่อตั้ง]] 
*แฟร์รารี F430/F430 สไปเดอร์ : 2004 - 2009 ประเภท คูเป้/โรสเตอร์
*เฟอร์รารี่ 458 อิตาเลีย/458 สไปเดอร์ : 2009 - 2015 ประเภทสปอร์ต
**2009–2015 458 Italia
**2011–2015 458 Spider
**2014–2015 458 Speciale
**2015 458 Speciale A
*แฟร์รารี 488 GTB/488 สไปเดอร์ : 2015 - 2019 ประเภทสปอร์ต
**2015–2019 488 GTB
**2016–2019 488 Spider
**2016 J50
**2018–2020 488 Pista
*แฟร์รารี F8 ไตรบูโต/F8 สไปเดอร์ : 2019 - 2023 ประเภทสปอร์ต
*แฟร์รารี SF90 สตราดาเล/SF90 สไปเดอร์ : 2019 - ปัจจุบัน ประเภทสปอร์ตไฮบริด

### แกรนด์ทัวเรอร์ (V8)
thumb|200px|เฟอร์รารี่ พอร์โตฟีโน่
*แฟร์รารี แคลิฟอร์เนีย/แคลิฟอร์เนีย T : 2008 - 2017 ประเภทสปอร์ตเปิดประทุน
*แฟร์รารี ปอร์โตฟีโน/ปอร์โตฟีโน M : 2018 - 2023 ประเภทสปอร์ตเปิดประทุน
*แฟร์รารี GTC4 ลุซโซ T : 2017 – 2020 ประเภทสปอร์ตชู้ตติ้งเบรก
*เฟอร์รารี่ โรมา/โรมา สไปเดอร์ : 2020 - ปัจจุบัน ประเภทสปอร์ต/สปอร์ตเปิดประทุน

### แกรนด์ทัวเรอร์ (V12)
*แฟร์รารี 599 GTB ฟีโอราโน : 2006 - 2012 ประเภทคูเป้
*แฟร์รารี F12 แบร์ลีเน็ตตา : 2012 - 2017 ประเภทคูเป้
*แฟร์รารี GTC4 ลุซโซ : 2016 – 2020 ประเภทสปอร์ตชู้ตติ้งเบรก
*แฟร์รารี 812 ซูเปอร์ฟาสต์/812 GTS : 2017 - 2024 ประเภทคูเป้/เปิดประทุน
*แฟร์รารี BR20 : 2021 ประเภทคูเป้
*เฟอร์รารี่ 12ซิลินดรี/12ซิลินดรี สไปเดอร์ : 2024 - ปัจจุบัน ประเภทคูเป้/เปิดประทุน

### ซูเปอร์คาร์ (V8-V12)
thumb|200px|เดย์โทนา SP3 รุ่นผลิตจำกัดในซีรี่ส์ Icona รุ่นที่ 3
*แฟร์รารี 250 GTO : 1962 - 1964 ประเภทสปอร์ต
*แฟร์รารี 288 GTO : 1984 - 1985 ประเภทสปอร์ต
*แฟร์รารี F40 : 1987-1992 ประเภทสปอร์ต
*แฟร์รารี F50 : 1995-1997 ประเภทสปอร์ต
*แฟร์รารี เอ็นโซ : 2002 - 2004 ประเภทสปอร์ต
*แฟร์รารี FXX : 2005 - 2007 ประเภทรถแข่งแทร็คคาร์ (Track car)
*ลาแฟร์รารี/ลาแฟร์รารี อาเพอร์ต้า : 2013–2018 ประเภทสปอร์ตไฮบริด / สปอร์ตเปิดประทุนไฮบริด
*แฟร์รารี FXX K/FXX K Evo : 2015-2018 ประเภทรถแข่งแทร็คคาร์ (Track car)
*แฟร์รารี เดย์โทน่า SP3 : 2022-ปัจจุบัน ประเภท รถสปอร์ทเปิดประทุนแบบ “ทาร์กา”
*แฟร์รารี F80 : 2025-ปัจจุบัน ประเภทสปอร์ตไฮบริด

### เอสยูวี (V8-V12)
*เฟอร์รารี่ ปูโรซานเกว - ค.ศ. 2024 หรือ 2025 ประเภทเอสยูวี/เอสยูวีไฮบริด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รถเฟอร์รารี่
หมวดหมู่:ตราสินค้ารถยนต์
หมวดหมู่:เฟียต
หมวดหมู่:เฟอร์รารี่
หมวดหมู่:การเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชนในปี พ.ศ. 2558
เขม่าดำ

**เขม่าดำ** () เป็นสสารเกิดจากการเผาไหม้อย่างไม่สมบูรณ์ซึ่งผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม เป็นต้นว่า น้ำมันดินที่เกิดจากการแตกโมเลกุลด้วยสารเร่งปฏิกิริยา น้ำมันถ่านหิน น้ำมันดินจากการแตกโมเลกุลของเอทิลีน และน้ำมันพืช โดยจัดเป็นเขม่าไร้รูปร่างรูปแบบหนึ่ง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คาร์บอน
หมวดหมู่:รงควัตถุ
แบบจำลองเอกภพสถิต

แนวคิดเกี่ยวกับ **เอกภพสถิต** หรือ **เอกภพของไอน์สไตน์** เป็นหนึ่งในแนวคิดที่สนับสนุนว่า อวกาศไม่มีการขยายตัวหรือหดตัว แต่มีลักษณะที่คงที่อยู่เสมอ ครั้งหนึ่ง อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ เคยเสนอให้เพิ่มค่าคงที่จักรวาลเข้าไปในสมการในทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปของเขาเพื่อให้ได้แบบจำลองในลักษณะนี้ เป็นการชดเชยกับผลกระทบเชิงพลศาสตร์ที่เกิดจากแรงโน้มถ่วง อันจะทำให้เอกภพของสสารสามารถแตกสลายได้ แนวคิดนี้ถูกล้มล้างไปหลังจากที่ เอ็ดวิน ฮับเบิล ค้นพบว่าเอกภพมิได้มีลักษณะคงที่ แต่กำลังขยายตัว เนื่องจากฮับเบิลได้ค้นพบความสัมพันธ์ระหว่างการเคลื่อนไปทางแดงกับระยะห่างระหว่างดาว ซึ่งเป็นรากฐานในการพิจารณาการขยายตัวของอวกาศในวิทยาศาสตร์ยุคใหม่ 

หมวดหมู่:อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์
หมวดหมู่:จักรวาลวิทยาเชิงกายภาพ
กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 32

thumb|250px|ตราสัญลักษณ์สุรนารีเกมส์

**[[กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย]] ครั้งที่ 32** หรือ **สุรนารีเกมส์** จัดการแข่งขันวันที่ 8- 15 มกราคม พ.ศ. 2548 ณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี จังหวัดนครราชสีมา โดยมีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารีเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน

## สัญลักษณ์ประจำการแข่งขัน

### ตราสัญลักษณ์
ตราสัญลักษณ์สุรนารีเกมส์ออกแบบโดยคุณสุคนรัตน์ ศรีมงคล อาจารย์ประจำคณะวิชาออกแบบอุตสาหกรรม สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ โดยใช้สัญลักษณ์วงกลม 5 วง ซ้อนกันและช่อดอกปีบทองซึ่งเป็นต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี

ช่อดอกปีบทอง สื่อถึงความยินดีและความสำเร็จในการเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน ลักษณะรูปทรงและน้ำหนักสีของดอกปีบทองยังสื่อถึงเปลวไฟ อันหมายถึงพลังแห่งการกีฬา ส่วนวงกลม 5 วงซ้อนกัน สื่อถึงความสามัคคีของสถาบันอุดมศึกษาทั่วประเทศ ประกอบด้วย สถาบันอุดมศึกษาจากภาคเหนือ ภาคกลาง ภาคตะวันออก ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคใต้

สำหรับสีที่ใช้ คือ สีแสด-ทองและสีเขียว สีแสด-ทอง เป็นสีประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี และยังหมายถึงความรุ่งโรจน์ พลังความแข็งแกร่ง ส่วนสีเขียว หมายถึง ความสดชื่น ความเบิกบาน มีชีวิตชีวา

### สัตว์นำโชค
thumb|สัตว์นำโชคสุรนารีเกมส์
สัตว์นำโชค คือ แมวโคราช อยู่ในท่าวิ่งชูคบเพลิงแสดงถึงการเตรียมพร้อมของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารีและชาวจังหวัดนครราชสีมา ในการเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาครั้งนี้ ตัวแมวสวมเสื้อกีฬาสีแสด ซึ่งเป็นสีประจำจังหวัดนครราชสีมาและสีประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี มีตัวอักษร “SUT” ซึ่งเป็นอักษรย่อของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ขนแมวสีเทาเงินและดวงตาเป็นประกายสีเขียวสุกใส สื่อถึงความมีเชาวน์ปัญญาและสุขภาพที่ดี อันแทนความหมายได้กับการแข่งขันกีฬาของปัญญาชน

รูปลักษณ์ของแมวโคราชมีความสง่างาม แข็งแรง ท่วงท่าว่องไวปราดเปรียว หมายถึงการมีบุคลิกภาพที่ดี นอกจากนี้ ยังมีอุปนิสัยน่ารัก สดใสร่าเริง ปรับตัวเก่ง มีความเป็นมิตรและอ่อนน้อมถ่อมตน ซึ่งเป็นคุณลักษณะที่นักกีฬาพึงมี เพื่อเสริมสร้างความสมัครสมานสามัคคีในหมู่สถาบันอุดมศึกษาทั้งมวล

## สถาบันที่เข้าร่วม
สถาบันการศึกษาที่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 32 มีจำนวนทั้งสิ้น 102 สถาบัน ได้แก่

## ชนิดกีฬา

## สรุปเหรียญการแข่งขัน
สรุปเหรียญการแข่งขัน 30 อันดับแรก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการของสุรนารีเกมส์

หมวดหมู่:กีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดนครราชสีมา
เจ้าหญิงเฟาซียะห์ ฟารุก แห่งอียิปต์

**เจ้าหญิงเฟาซียะห์ ฟารุก แห่งอียิปต์** (อาหรับ: فوزية  *Fawziya*, ประสูติ 7 เมษายน ค.ศ. 1940 - สิ้นพระชนม์ 27 มกราคม ค.ศ. 2005) พระราชธิดาพระองค์กลางของพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ และสมเด็จพระราชินีฟารีดาแห่งอียิปต์

## พระประวัติ
**เจ้าหญิงเฟาซียะห์ ฟารุก แห่งอียิปต์** ประสูติเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1940 เป็นพระราชธิดาพระองค์กลางของพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ และสมเด็จพระราชินีฟารีดาแห่งอียิปต์ โดยพระองค์มีพระเชษฐภคนี 1 พระองค์ และพระขนิษฐา 1 พระองค์ คือ เจ้าหญิงเฟริยาลแห่งอียิปต์ และเจ้าหญิงฟาดียะห์แห่งอียิปต์ โดยพระนามของพระองค์ **เฟาซียะห์** มาจากพระนามของพระน้องนางในพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ คือเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ ซึ่งพระราชบิดามีความสนิทเสน่หา และพระน้องนางพระองค์นี้ทรงพระสิริโฉมจนถือว่าเป็นหนึ่งในสตรีที่สวยที่สุดในโลกในขณะนั้น และต่อมาได้เป็นพระมเหสีในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี โดยพระเจ้าฟารุกจึงได้นำพระนามของพระขนิษฐามาตั้งเป็นพระนามของพระราชธิดาพระองค์เอง)

## ชีวิตนอกอียิปต์
เมื่อเจ้าหญิงเฟาซียะห์มีพระชนมายุได้ 12 พรรษา พระราชบิดาของพระองค์ คือ พระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ ถูกล้มล้างระบอบกษัตริย์ จากการปฏิวัติอียิปต์ ค.ศ. 1952 และถูกเนรเทศออกจากประเทศอียิปต์ โดยวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 โดยพระเจ้าฟารุกพร้อมด้วยพระเจ้าลูกเธอทั้ง 3 พระองค์ไปยังเมืองอเล็กซานเดรีย เพื่อที่จะอพยพไปยังกรุงโรม ประเทศอิตาลี และไม่ได้เสด็จนิวัตกลับมายังดินแดนมาตุภูมิอีกเลย

สองปีต่อมาหลังจากออกมาจากดินแดนอียิปต์ พระราชบิดาได้ส่งพระราชธิดาทั้ง 3 พระองค์ ไปศึกษายังโรงเรียนประจำที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ส่วนพระราชมารดาของเจ้าหญิงเฟาซียะห์คือ สมเด็จพระราชินีฟารีดา ได้เสด็จนิวัตยังอียิปต์ หลังจากการปฏิวัติในอีก 10 ปีต่อมา โดยก่อนหน้านั้นได้ลี้ภัยไปยังประเทศเลบานอน และประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เพื่อมาอยู่ร่วมกันกับพระราชธิดาทั้ง 3 พระองค์

เมื่อเจ้าหญิงเฟาซียะห์ยังทรงพระเยาว์ พระองค์มีเป็นบุคคลที่มีความสนุกสนาน พระองค์เป็นคนที่มีพรสวรรค์ และมีความเป็นนักกีฬาอย่างสมบูรณ์ ใฝ่หาการเรียนรู้จากประสบการณ์ พระองค์จึงได้รับใบอนุญาตเป็นนักบินบนเครื่องบิน ด้วยพระองค์มีวัยวุฒิ และมีความเชี่ยวชาญ พระองค์จึงได้ตำแหน่งกัปตัน พระองค์สามารถตรัสเป็นภาษาต่างๆได้หลายภาษา เช่น ภาษาฝรั่งเศส, ภาษาอังกฤษ, ภาษาอิตาเลียน, ภาษาสเปน และพระองค์ยังมีความเชี่ยวชาญในภาษาอาหรับ พระองค์เป็นสตรีที่มีพระปรีชาสามารถสูง และเป็นสตรีที่มีความขยันขันแข็ง พระองค์มีความสามารถในการเป็นล่ามอยู่ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์

## สิ้นพระชนม์
ในช่วงสุดท้ายของพระชนม์ชีพ เจ้าหญิงเฟาซียะห์ใช้เวลาอย่างจริงจังกับการยิงปืนอย่างมาก ท้ายที่สุดพระองค์มีอาการของโรคมัลติเพิลสเคลอโรซีส (multiple sclerosis) หรือ โรคเอ็มเอส (MS) ในปี ค.ศ. 1995 พระองค์ก็เป็นอัมพาตและล้มหมอนนอนเสื่อ เจ้าหญิงเฟริยาล พระภคินีจึงเข้ามาดูแลพระองค์จนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต เจ้าหญิงเฟาซียะห์ ฟารุก แห่งอียิปต์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2005

## พระราชตระกูล



## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจ้าหญิงอียิปต์
หมวดหมู่:ชาวอียิปต์เชื้อสายกรีก
หมวดหมู่:ชาวอียิปต์เชื้อสายฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ชาวอียิปต์เชื้อสายแอลเบเนีย
หมวดหมู่:ชาวอียิปต์เชื้อสายตุรกี
หมวดหมู่:ชาวอียิปต์เชื้อสายเซอร์แคเซีย
หมวดหมู่:มุสลิมชาวอียิปต์
หมวดหมู่:ราชวงศ์มูฮัมหมัดอาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากไคโร
หมวดหมู่:พระเจ้าฟารูกแห่งอียิปต์
วัดพุทธบูชา

**วัดพุทธบูชา** เป็นวัดราษฎร์ สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2497 โดยมี นายเล็ก และ นางทองคำ เหมือนโค้ว เป็นผู้ยกที่ดินถวายและดำเนินการสร้างวัด นายซุ่นลี้ ได้มาสร้างกุฏิและศาลาบำเพ็ญกุศลไว้ในระยะแรก พื้นที่ตั้งของวัดเป็นที่ราบลุ่ม แวดล้อมไปด้วยสวนและบ้านเรือนประชาชน มีคูคลองและถนนเข้าถึงวัด ภายในวัดแห่งนี้ มีปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ พระพุทธชินราชจำลอง หน้าตักกว้าง 2.90 เมตร สร้างด้วยสำริด เป็นพระประธานในอุโบสถ ระหว่างวันขึ้น 1-3 ค่ำ เดือน 3 ของทุกปี จะจัดให้มีงานนมัสการประจำปี

พุทธบูชา
พลาสเตอร์อินโทนาโค

[thumb|280px |“เทพอพอลโลกับพิณ” จิตรกรรมฝาผนังตั้งแต่สมัยโรมันที่เขียนบน “พลาสเตอร์อินโทนาโค” ราว [ค.ศ. 50 ที่ยังเห็นรอยฉาบเป็นชั้นๆ]]
**พลาสเตอร์อินโทนาโค** () “อินโทนาโค” เป็นศัพท์ภาษาอิตาลีที่ใช้เรียกปูนปลาสเตอร์ที่ฉาบชั้นบางชั้นสุดท้ายก่อนที่จะลงมือเขียนจิตรกรรมฝาผนัง การเขียนภาพจะทำขณะที่ปูนยังอมความชื้นอยู่เพื่อที่จะให้สีซึมลงไปในตัวปูน ชั้นที่ฉาบก่อนหน้าเรียกว่า “arriccio” จะหยาบกว่าอินโทนาโคเล็กน้อยเพื่อให้อินโทนาโคเกาะตัวเมื่อฉาบทับ และชั้นนี้จะต้องแห้งก่อนที่จะฉาบอินโทนาโคได้ ซึ่งมักจะใช้เวลาสองสามวันก่อนที่จะฉาบอินโทนาโคทับได้ คำว่าอินโทนาโคนอกจากจะใช้ดังว่าแล้วก็ยังมีความหมายกว้างๆ ถึงปูนฉาบปกติ หรือ การฉาบกำแพงหรือผนังโดยทั่วไปด้วย

ส่วนผสมของอินโทนาโคตามปกติแล้วจะประกอบด้วยทราย (ที่มีความละเอียดของเม็ดทรายน้อยกว่าสองมิลลิเมตร) และสารที่เป็นตัวเชื่อม

## ประเภทของอินโทนาโค
อินโทนาโคแบ่งตามลักษณะของสารที่ใช้เป็นตัวเชื่อม:
* อินโทนาโคปูนขาว (Lime) คือส่วนผสมที่ใช้แต่ hydrated lime หรือ แคลเซียมไฮดร็อกไซด์เป็นส่วนผสมเท่านั้น
* อินโทนาโคปูนขาว/ซีเมนต์  คือส่วนผสมที่ตัวเชื่อมเป็นส่วนผสมระหว่าง  hydrated lime กับ ซีเมนต์พอร์ตแลนด์ที่ส่วนใหญ่จะเป็นปูนขาว
* อินโทนาโคซีเมนต์/ปูนขาว คือส่วนผสมที่ตัวเชื่อมเป็นส่วนผสมระหว่าง  hydrated lime กับ ซีเมนต์พอร์ตแลนด์ที่ส่วนใหญ่จะเป็นซีเมนต์พอร์ตแลนด์
* อินโทนาโคปูนปลาสเตอร์ คือส่วนผสมที่ตัวเชื่อมเป็นปูนปลาสเตอร์เท่านั้น

ทรายที่ใช้ทำอินโทนาโคอาจจะเป็นหินปูน หรือ ซิลิเคทที่มาจากธรรมชาติเช่นจากแม่น้ำหรือจากทรายที่นำมาปั่นให้เม็ดเล็กลง

## ประเภทของสารที่ทำให้คงตัว
อินโทนาโคทำให้คงตัวได้โดยการใช้: 
* ปูนขาว
* ปูนปลาสเตอร์
* ปูนปลาสเตอร์ที่มีแคลเซียมซัลเฟต
* ซีเมนต์ที่มี Terracotta

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิธีการเขียนงานจิตรกรรม
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาอิตาลี
ท็อปอวอร์ด 2000

**TOP AWARDS  2000** ครั้งที่ 1 ประจำปี 2543

## สาขาโทรทัศน์
### พิธีกรชายยอดเยี่ยม
* **[[ไตรภพ ลิมปพัทธ์]]** จากรายการ ทไวไลท์โชว์ สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

### เกมโชว์ยอดเยี่ยม
* **[[เกมเศรษฐี]]** สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

## สาขาละครโทรทัศน์
### ผู้เขียนบทโทรทัศน์ยอดเยี่ยม
* **ยิ่งยศ ปัญญา (อาญารัก,สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3)**

### ดาวรุ่งหญิงยอดเยี่ยม
* **[[อารยา เอ ฮาร์เก็ต]] (ลูกไม้ไกลต้น,สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7)**
* พิมมาดา บริรักษ์ศุภกร (เมืองมายา,สถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5)
*

### ดาราสมทบชายยอดเยี่ยม
* **[[ปัญญา นิรันดร์กุล]] (เจ้าสัวน้อย,สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7)**

### ดาราสมทบหญิงยอดเยี่ยม
* จินตหรา สุขพัฒน์ (บ้านทรายทอง,สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3)
* จริยา สรณะคม (อาญารัก,สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3)
* นุสบา วานิชอังกูร (เมืองมายา,สถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5)
* **[[สุวัจนี ไชยมุสิก]] (บุญรอด,สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3)**
* วรนุช วงษ์สวรรค์ (รากนครา,สถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7)

### ผู้กำกับละครยอดเยี่ยม
* **[[ฉลอง ภักดีวิจิตร]] (อังกอร์,สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7)**

### ละครยอดเยี่ยม
* **อาญารัก สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3**
  	 
### ดารานำชายยอดเยี่ยม
* **[[ธีรภัทร์ สัจจกุล]] (พันท้ายนรสิงห์,สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7)**

### ดารานำหญิงยอดเยี่ยม
* **[[บุษกร พรวรรณะศิริเวช]] (คนของแผ่นดิน ,สถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 3)**
* สุวนันท์ คงยิ่ง (ลูกไม้ไกลต้น,สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง7)
* กมลชนก โกมลฐิติ (อาญารัก,สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 5)
* มาช่า วัฒนพานิช (หงส์เหนือมังกร,สถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5)
* พัชราภา ไชยเชื้อ (รากนครา,สถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7)

## สาขาศิลปิน
### นักร้องเดี่ยวยอดเยี่ยม
* **[[นิโคล เทริโอ]] (บุษบาหน้าเป็น), [[จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่|แกรมมี่]]**
* ธงไชย แมคอินไตย์ (ตู้เพลงสามัญประจำบ้าน) , แกรมมี่
* มีเรีย เบนเนเดดตี้ (Colorful), แกรมมี่
* ธนพร แวกประยูร (ปาน ธนพร), RS
* อัมรินทร์ นิติพน (นิราศร็อค), แกรมมี่

## อ้างอิง

* About us Awards : www.thaitv3.com

หมวดหมู่:ท็อปอวอร์ด
ระบบระบายอากาศ

[thumb|300px|ในการพยายามอนุรักษ์[จิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลซิสตินให้คงอยู่ได้อีกเป็นระยะเวลานานทางวาติกันก็ได้ติดตั้งระบบการระบายอากาศใหม่เพื่อแก้ปัญหาที่เกิดโดยเฉพาะสำหรับปัญหาที่เกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิอย่างรวดเร็ว หรือความชื้นที่เกิดขึ้นทันที่เปิดให้นักท่องเที่ยวกลุ่มแรกที่เข้ามาในห้องทุกเช้าและเมื่อกลุ่มสุดท้ายออกจากห้องในตอนบ่าย และอื่นๆ]]

**ระบบระบายอากาศ** () คือการจัดระบบการถ่ายเทอากาศจากภายนอกอาคารเข้ามาภายในอาคาร ซึ่งไม่ควรจะสับสนกับคำว่า “ทางระบายอากาศ” () ที่ใช้ในอุปกรณ์เช่นเครื่องปั่นผ้าให้แห้ง หรือ เครื่องทำน้ำร้อน “ทางระบายอากาศ” นำอากาศที่เกิดจากการทำความร้อนที่จำเป็นต้องกำจัดที่อาจจะเป็นอันตรายต่อสุขภาพออกนอกอาคาร ส่วนการเคลื่อนย้ายของอากาศระหว่างอากาศภายในอาคารและไม่ใช่ภายนอกอาคารเรียกว่า “การขนถ่ายอากาศ” ()

“การระบายอากาศ” () นิยามโดยสมาคมวิศวกรการทำความร้อน, การทำความเย็น และ การปรับอากาศแห่งสหรัฐอเมริกา หรือมาตรฐานASHRAE 62.1 และ “คู่มือ ASHRAE” ว่าคือระบบการระบายอากาศที่ใช้สำหรับให้อากาศในระดับที่เป็นที่ยอมรับตามคุณภาพอากาศภายใน (Indoor air quality หรือ IAQ) 

เมื่อมีมนุษย์หรือสัตว์อยู่ภายในตัวอาคาร การระบายอากาศเป็นสิ่งที่จำเป็นที่จะต้องทำเพื่อกำจัดกลิ่นและลดปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์ และ มลสารพิษที่มากับอากาศเช่นฝุ่น ควัน และ สารอินทรีย์ไอระเหย (Volatile organic compound หรือ VOC) การระบายอากาศมักจะหมุนเวียนโดยการใช้อุปกรณ์ที่อาจะทำความร้อน, ความเย็น, ทำความชื้น หรือ ดูดความชื้นไปด้วยในขณะเดียวกัน นอกจากนั้นการเคลื่อนไหวของอากาศเข้ามาภายในตัวอาคารอาจจะเกิดจาก “การรุกเข้ามา” จากอากาศภายนอกที่ไม่อยู่ในการควบคุม หรือการใช้ “ระบบการระบายอากาศตามธรรมชาติ” ระบบการกรองอากาศที่ก้าวหน้าเช่น “การฟอก” () ก็เป็นอีกวิธีหนึ่งที่ใช้ในการระบายอากาศโดยการทำความสะอาดอากาศที่เสียและส่งบางส่วนกลับไปหมุนเวียนภายในตัวอาคาร

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* อากาศ 
* อุปกรณ์กรองอากาศ 

หมวดหมู่:พลศาสตร์ของไหล
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรม
หมวดหมู่:เครื่องมือทางวิศวกรรมศาสตร์
น้ำมันวอลนัต

thumb|160px |ขวดน้ำมันวอลนัต
**น้ำมันวอลนัต** () คือน้ำมันที่กลั่นจากวอลนัตเปอร์เซีย (*Juglans regia*) ซึ่งประกอบด้วยทั้งกรดไขมันไม่อิ่มตัวและกรดไขมันอิ่มตัว

## ส่วนประกอบ
น้ำมันวอลนัตประกอบด้วยกรดไขมันไม่อิ่มตัวเป็นส่วนใหญ่ (72% ของไขมันทั้งหมด) โดยเฉพาะกรดอัลฟาลิโนเลนิก (14%) และกรดลิโนเลอิก (58%) นอกจากนั้นยังมีกรดโอเลอิก (13 %) และไขมันอิ่มตัว (9%)

## การใช้ทำอาหาร
น้ำมันวอลนัตเป็นน้ำมันที่กินได้แต่มักจะไม่ค่อยใช้ในการทำอาหารเช่นน้ำมันพืชชนิดอื่นเพราะมีราคาสูง น้ำมันมีสีจางและรสนุ่มนวลและมีกลิ่นหอมของถั่ว บางครั้งก็จะใช้ทอด แต่มักจะไม่ใช้ในการทำอาหารที่ใช้อุณหภูมิสูง เพราะความร้อนจะทำลายรสและคุณค่าทางอาหารของน้ำมัน และทำให้รสออกขม ฉะนั้นการใช้จึงมักจะใช้กับอาหารที่เย็นเช่น ในการเป็นส่วนผสมสำหรับทำน้ำมันสลัดที่ทำให้ได้รสที่ต้องการ  นอกจากนั้นคุณค่าในการต้านอนุมูลอิสระ (antioxidant) ในน้ำมันวอลนัตก็ยังอาจถูกกำจัดไปในระหว่างการปรุงอาหาร 

น้ำมันวอลนัตมี กรดไขมันโอเมกา-3 ซึ่งเป็นสารอาหารที่จำเป็นต่อร่างกาย

## การใช้ทางด้านศิลปะ
น้ำมันวอลนัตเป็นหนึ่งในน้ำมันที่มีความสำคัญต่อจิตรกรในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา คุณสมบัติที่ทำให้สีแห้งเร็วและไม่ออกสีเหลืองทำให้เหมาะแก่การใช้ในการทำให้สีใส (paint thinner) ขึ้น หรือในการทำความสะอาดแปรงสี แต่ฟิล์มที่เกิดจากการใช้ถือว่ามีคุณภาพด้อยกว่าการใช้น้ำมันเมล็ดฝ้าย

น้ำมันวอลนัตเป็นสินค้าที่หาซื้อยาก และมีผู้ต้องการซื้อน้อย และน้ำมันที่เก็บไว้จะหืนถ้าเก็บรักษาไว้อย่างไม่ถูกต้อง ฉะนั้นแทนที่จะเป็นน้ำมันวอลนัตร้านขายอุปกรณ์การเขียนภาพมักจะขายน้ำมันเมล็ดฝ้าย, น้ำมันเมล็ดฝิ่น หรือ น้ำมันดอกคำฝอยแทนที่

น้ำมันวอลนัตเป็นที่นิยมกันในการเคลือบงานไม้สำหรับอุปกรณ์ที่ใช้ในการทำอาหารเช่น เขียง หรือชามสลัดไม้ ถ้าทำน้ำมันหรือขี้ผึ้งเองก็มักจะใช้วอลนัตเพราะความปลอดภัยและมีความหืนต่ำ แต่ควรจะผสมกับขี้ผึ้งในอัตราส่วนน้ำมัน  ส่วนต่อขี้ผึ้ง  ส่วน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:น้ำมันพืช
หมวดหมู่:อุปกรณ์และวัสดุสำหรับเขียนงานจิตรกรรม
หมวดหมู่:น้ำมันเคลือบไม้
ศูนย์กีฬาทางน้ำแห่งลอนดอน

**ศูนย์กีฬาทางน้ำ** () เป็นสถานที่ใช้แข่งขันกีฬาว่ายน้ำ กีฬากระโดดน้ำ ระบำใต้น้ำ โปโลน้ำ ในมหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เป็นสนามที่สร้างขึ้นใหม่ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอุทยานโอลิมปิกลอนดอน ตั้งอยู่ข้างกับสนามกีฬาโอลิมปิก (ลอนดอน) มีความจุของผู้ชมสำหรับว่ายน้ำและกระโดดน้ำ 17,500 ที่นั่ง และสำหรับโปโลน้ำ 5,000 ที่นั่ง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* London 2012 Olympics profile 

หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูร้อน 2012
หมวดหมู่:พาราลิมปิกฤดูร้อน 2012
หมวดหมู่:สนามกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ลอนดอน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในลอนดอน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างโดยซาฮา ฮาดิด
ทากาชิ โอกามูระ

**ทากาชิ โอกามูระ** () (13 ธันวาคม ค.ศ. 1927 - ปัจจุบัน) ทากาชิ โอกามูระเป็นช่างภาพชาวญึ่ปุ่นที่มีความเชี่ยวชาญในการถ่ายภาพศิลปะ ผลงานสำคัญของทากาชิ โอกามูระคือการบันทึกภาพการบูรณะจิตรกรรมฝาผนังในชาเปลซิสติน 

ในปี ค.ศ. 1965 โอกามูระย้ายไปอยู่ที่กรุงโรมไปสร้างความเชี่ยวชาญในการถ่ายภาพสิ่งก่อสร้าง, จิตรกรรมฝาผนัง และ งานศิลปะ และมักจะมีงานที่ได้รับการตีพิมพ์ที่เป็นหนังสือประเภทหรู

## อ้างอิง

* *Mikeranjero no Vatikan hekiga: Okamura Takashi Shashinten* () / *The Vatican Frescoes of Michelangelo.* Short biography on non-numbered page.

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 世界の至宝を写し撮る 

หมวดหมู่:นักถ่ายภาพชาวญี่ปุ่น