แอลทีวี A-7 คอร์แซร์ทู

**แอลทีวี A-7 คอร์แซร์ทู** (LTV A-7 Corsair II) เป็นเครื่องบินโจมตีเบาความเร็วต่ำกว่าเสียง สร้างโดยบริษัทลิง-เต็มโค-วอท (Ling-Temco-Vought) หรือที่เรียกว่า LTV สร้างขึ้นในช่วงทศวรรษที่ 1960 สำหรับกองทัพเรือสหรัฐเพื่อทดแทน A-4 สกายฮอว์ก

## ความเป็นมา
จุดกำเนิดของ A-7 คอร์แซร์ทู มาจากความต้องการของกองทัพเรือสหรัฐที่ต้องการเครื่องบินโจมตีภาคพื้นดินรุ่นใหม่เพื่อทดแทนเครื่องบินโจมตีเบา A-4 สกายฮอว์ก ซึ่งมีข้อจำกัดด้านพิสัยและน้ำหนักบรรทุกอาวุธ สหรัฐขณะนั้นกำลังเผชิญกับสงครามเวียดนาม กองทัพเรือต้องการเครื่องบินโจมตีที่บินได้ไกลขึ้น บรรทุกอาวุธได้มากขึ้น และยังคงมีขนาดกะทัดรัดพอที่จะใช้งานบนเรือบรรทุกเครื่องบิน บริษัทแอลทีวีจึงออกแบบ A-7 โดยดัดแปลงพื้นฐานจาก F-8 ครูเซเดอร์ ซึ่งเป็นเครื่องบินขับไล่ประจำเรือบรรทุกอากาศยานที่ประสบความสำเร็จสูง แต่ลดความเร็วสูงสุดลงเพื่อแลกกับการบรรทุกได้มากกว่าและพิสัยปฏิบัติการที่ไกลกว่า

A-7 เริ่มเข้าประจำการในปี 1967 และพิสูจน์ตัวเองว่าเป็นเครื่องบินโจมตีที่ใช้งานดีในสงครามเวียดนาม ด้วยระบบนำร่องและเล็งเป้าทันสมัยกว่ารุ่นก่อน สามารถปฏิบัติภารกิจโจมตีได้อย่างแม่นยำในทุกสภาพอากาศ นอกจากกองทัพเรือแล้ว กองทัพอากาศสหรัฐและกองกำลังพิทักษ์ชาติยังนำไปใช้งานด้วย รวมถึงพันธมิตรอย่างกรีซ โปรตุเกส และไทย

## ขีดความสามารถ
A-7 คอร์แซร์ทู ใช้เครื่องยนต์เทอร์โบแฟน Allison TF41-A-1 ให้กำลัง 14,250 ปอนด์ แม้มีความเร็วต่ำกว่าเสียง แต่ก็ประหยัดเชื้อเพลิง ทำให้มีพิสัยบินไกลถึงกว่า 1,000 ไมล์ทะเล เอื้อให้โจมตีลึกเข้าในดินแดนข้าศึกโดยไม่ต้องเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศบ่อยครั้ง

A-7 มีระบบอิเล็กทรอนิกส์ที่ล้ำสมัยสำหรับยุค 1960 โดยเป็นเครื่องบินรบลำแรก ๆ ของสหรัฐที่ติดตั้งจอแสดงผล HUD, ระบบคำนวณการทิ้งระเบิดอัตโนมัติ, และระบบนำทางด้วย INS ทำให้การโจมตีแม่นยำขึ้นมากเมื่อเทียบกับ A-4 สกายฮอว์ก  คอร์แซร์ทูติดตั้งปืนกล M61 Vulcan ขนาด 20 มม. สำหรับการโจมตีระยะใกล้ และมีตำบลติดอาวุธใต้ปีกหลายจุดที่สามารถบรรทุกระเบิดธรรมดา, ระเบิดนำวิถีเลเซอร์, มิสไซล์ AIM-9 ไซด์ไวน์เดอร์ และมิสไซล์ AGM-65 มาเวอร์ริก น้ำหนักบรรทุกรวมกว่า 15,000 ปอนด์ ซึ่งถือว่าสูงมากสำหรับเครื่องบินโจมตีขนาดกลาง

## รุ่นย่อย
* **A-7A** : รุ่นแรก เครื่องยนต์ Allison TF30-P-6 กำลังไม่สูงนัก ติดตั้ง HUD และ INS แต่ขีดความสามารถจำกัด
* **A-7B** : ปรับปรุงเครื่องยนต์แรงขึ้น (TF30-P-8) เพิ่มพลังขับและสมรรถนะ
* **A-7C** : โครงสร้างเหมือน A-7E แต่ใช้เครื่องยนต์ TF30 ผลิตจำนวนน้อยเพื่อทดแทนชั่วคราว
* **A-7D** : รุ่นสำหรับทอ.สหรัฐ ใช้เครื่องยนต์ TF41-A-1 ระบบเอวิโอนิกส์ทันสมัย ติดปืนกล M61 Vulcan 20 มม.
* **A-7E** : รุ่นหลักของทร.สหรัฐ และทร.ไทย ใช้เครื่องยนต์ TF41-A-2 ระบบเอวิโอนิกส์ทันสมัยขึ้น รองรับมิสไซล์ AGM-65
* **YA-7F** : รุ่นต้นแบบความเร็วเหนือเสียง สร้างเพียงสองลำ
* **A-7H** : รุ่นส่งออกไปกรีซ คล้าย A-7D แต่ไม่มีระบบเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศ
* **A-7P** : รุ่นส่งออกไปโปรตุเกส ใช้อุปกรณ์ใกล้เคียง A-7A/E
* **EA-7L** : รุ่นดัดแปลงเพื่อจำลองเป็นเครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์ฝ่ายข้าศึก

## ผู้ใช้งาน
[250px|thumb|A-7E กองทัพเรือไทย ปัจจุบันเก็บไว้ที่[พิพิธภัณฑ์กองทัพอากาศและการบินแห่งชาติ|พิพิธภัณฑ์กองทัพอากาศ]]
*  
** กองทัพอากาศกรีซ
* 
** กองทัพอากาศโปรตุเกส
*  
** กองทัพเรือไทย
*  
** กองทัพอากาศสหรัฐ

## ข้อมูลจำเพาะ (A-7E)
* **ลูกเรือ:** 1 นาย
* **ความยาว:** 14.06 เมตร
* **ช่วงปีก:** 11.81 เมตร 
* **ความสูง:** 4.90 เมตร
* **พื้นที่ปีก:** 34.8 ตร.ม.
* **[[น้ำหนักตัวเปล่า]]:** 19,500 ปอนด์ (8,845 กก.)
* **น้ำหนักบรรทุกสูงสุด:** 35,000 ปอนด์ (15,876 กก.)
* **[[น้ำหนักสูงสุดในการขึ้นบิน]]:** 42,000 ปอนด์ (19,050 กก.)
* **เครื่องยนต์:** เทอร์โบแฟน Allison TF41-A-2 จำนวนหนึ่งหน่วย ให้แรงขับ 14,500 ปอนด์
* **ความเร็วสูงสุด:** มัค 0.94 (1,100 กม./ชม.)
* **เพดานบิน:** 11,300 เมตร (37,000 ฟุต)
* **พิสัยบินปกติ:** 2,500 กม.
* **รัศมีการรบ:** 1,150 กม. พร้อมอาวุธเต็มอัตรา
* **ระบบอาวุธ**
** ปืนกล M61A1 Vulcan ขนาด 20 มม. หนึ่งกระบอก (กระสุน 1,030 นัด)
** ตำบลติดอาวุธ 8 จุดใต้ปีก + 1 จุดกลางลำตัว สูงสุด 15,000 ปอนด์ 
** อาวุธที่ใช้ได้ ระเบิดธรรมดา/นำวิถีด้วยเลเซอร์, AGM-65, AIM-9, จรวด Hydra 70, และระเบิดนิวเคลียร์ B43, B57, B61

## อ้างอิง

A-7
A-7