open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
จินตามณี

**จินตามณี** หรือ **จินดามณี** (สันสกฤต; เทวนาครี: चिंतामणि; จีน: 如意寶珠; พินอิน: *Rúyì bǎozhū*; โรมาจิ: *Nyoihōju*) หมายถึงรัตนชาติที่สามารถประทานพรให้สมหวังได้ ปรากฏในธรรมเนียมต่าง ๆ ของทั้งศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู บ้างเปรียบจินตามณีกับหินนักปราชญ์ในวิชาเล่นแร่แปรธาตุของตะวันตก

ในคติศาสนาพุทธเชื่อว่าผู้ครอบครองจินตามณีคือพระโพธิสัตว์สององค์ พระอวโลกิเตศวร และ พระกษิติครรภะ ในจารีตทิเบตปรากฏจินตามณีอยู่บนหลังของม้าวายุในธงสวดมนต์ของทิเบต และปรากฏอยู่ในครอบครองของพระพุทธเจ้าองค์ต่าง ๆ

ในศาสนาฮินดูมักปรากฏเชื่อมโยงกับพระวิษณุและพระคเณศ หากปรากฏในครอบครองของพระวิษณุจะเรียกว่ากาวสตูภมณี (Kaustubha Mani) หรือหากปรากฏบนหน้าผากของนาคจะเรียก นาคมณี (Naga Mani) ใน *[[Yoga Vasistha|โยควสิสถะ]]* ซึ่งเขียนขึ้นในราวคริสต์ศตวรรษที่ 10 มีบรรยายถึงเรื่องราวของจินตามณี ส่วน *[[Vishnu Purana|วิษณุปุราณะ]]* มีการเอ่ยถึง "สยมันตกามณี" ซึ่งเป็นมณีที่จะนำความรุ่งโรจน์มาแก่ผู้ถือครอง

คิชโชเต็งหรือพระลักษมีในคติญี่ปุ่นและชินโตมักปรากฏถือจินตามณีในมือเช่นกัน

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* Beer, Robert (1999). *The Encyclopedia of Tibetan Symbols and Motifs* (Hardcover).  Shambhala.  , 
*
เซบิลย์

**เซบิลย์** (Sebilj) เป็นน้ำพุแบบออตโตมัน ("เซบิล") ใจกลางจัตุรัสบาชชาร์ชิยาในซาราเยโว สร้างขึ้นโดยเมห์เม็ด ปาชา คูคาวีซา (Mehmed Pasha Kukavica) ในปี 1753 ต่อมาถูกย้ายที่ตั้งโดยสถาปนิก อาเล็กซานเดอร์ วิตเต็ก ในปี 1891

## ของจำลอง

ปรากฏเซบิลย์แห่งซาราเยโวจำลองในเบอร์มิงแฮม ซึ่งสร้างขึ้นโดยโครงการร่วมของศิลปินและผู้เขี่ยวชาญด้านงานช่างแบบบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาผสมผสานเทคโนโลยียุคใหม่ ที่เบลเกรด เมืองหลวงของประเทศเซอร์เบีย มีเซบิลย์จำลองซึ่งนครซาราเยโวเคยมอบให้ในปี 1989 และอีกชิ้นหนึ่งมอบให้เมืองโนวีปาซาร์ ส่วนเซบิลย์จำลองที่เซนท์ลูอิส รัฐมิสซูรี ในสหรัฐ มีเซบิลย์จำลองที่มอบให้โดยชมุชนชาวบอสเนียในเซนท์ลูอิส เนื่องโอกาสครบรอบ 250 ปีของการก่อตั้งเมืองเซนท์ลูอิส

## อ้างอิง
อับดุลบาซิฏ อับดุศเศาะมัด

**อับดุลบาซิฏ อับดุศเศาะมัด** (; ค.ศ. 1927 – 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988) เป็นนักอ่านอัลกุรอานชาวอียิปต์ และถือเป็นหนึ่งในนักอ่านอัลกุรอานที่ดีที่สุดที่เคยมีมา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Abdul Baset Biography  at *assajda.com*
* Abdul-Basit Abdus-Samad  at *quran-e-majeed.com*
*
กองพลน้อยออซ

**กองพลน้อย "ออซ" ที่ 89** (ออซมีความหมายว่า "กล้าหาญ" ในภาษาฮีบรู)  เป็นกองพลน้อยที่มีหน้าที่เฉพาะด้านการปฏิบัติการพิเศษ ของกองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) ถูกสถาปนาเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2015 มีสมญาว่า "กองพลน้อยคอมมานโด" โดยประกอบด้วยกำลังทหารราบปฏิบัติการพิเศษ ที่ถูกย้ายโครงสร้างสายการบังคับบัญชา เพื่อการสร้างรูปขบวนทางยุทธวิธีแบบใหม่ กองพลน้อยนี้ดำเนินปฏิบัติการภายใต้ส่วนหนึ่งกับกองพลพลร่มที่ 98.

## แนวคิดและการพัฒนา

## โครงสร้างกำลังรบ
กองพลน้อยออซที่ 89 ประกอบด้วยหน่วยปฏิบัติการพิเศษ 3 หน่วย (เดิมมี 4 หน่วย) ของกองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) โดยหน่วยที่ถูกยุบเลิกคือ หน่วย 845 หรือ"ริมอน" เป็น​หน่วยรบที่ชำนาญการสงครามทะเลทราย ถูกรวมเข้ากับหน่วยมักลันเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2018

* หน่วย 212 – มักลัน – หน่วยลาดตระเวนพิเศษ, เดิมอยู่ใต้การบังคับบัญชาจากกองพลพลร่มที่ 98
* หน่วย 217 – ดุฟเดวาน – หน่วยต่อต้านการ​ก่อการร้ายนอกเครื่องแบบ, เดิมอยู่ใต้การบังคับบัญชาจากกองบัญชาการกลาง
* หน่วย 621 – เอกอซ – หน่วยสงครามกองโจร, เดิมอยู่ใต้การบังคับบัญชาจากกองพลน้อยโกลัน

## ผู้บัญชาการ
*พลจัตวา เดวิด ซินี (ค.ศ. 2015–ค.ศ. 2017)
*พลจัตวา อาวี เบลุต (ค.ศ. 2017–ค.ศ. 2018)
*พันเอก โคบี เฮ็ลเลอร์ (ค.ศ. 2018–ค.ศ. 2021)
*พลจัตวา เมนี ลิเบอร์ตี (ค.ศ. 2021–ปัจจุบัน)

## ตราสัญลักษณ์
ตราสัญลักษณ์สำหรับกองพลน้อยใหม่ที่ได้รับเลือกมา เป็นภาพตัวอักษรในฮีบรูคือ "กุฟ" (ק) เป็นอักษรขึ้นต้นประโยคจากศัพท์คำว่า "คอมมานโด" (קומנדו) ในภาษาฮีบรู โดยประกอบด้วยมีดคอมมานโดที่ลอยขึ้นมาจากทะเล และหัวลูกธนูคู่ที่คล้ายตัวอักษรกุฟอยู่สูงขึ้นไป ตราสัญลักษณ์นี้ถูกใช้เป็นเครื่องแสดงความสามารถของกองพลน้อยที่พิเศษ และมีความคล่องแคล่วในการเคลื่อนที่ทางบก ทางทะเล และทางอากาศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กองพลน้อยอิสราเอล 
หมวดหมู่:หน่วยและรูปขบวนทหารอิสราเอล
หมวดหมู่:หน่วยรบพิเศษของอิสราเอล
หมวดหมู่:หน่วยและรูปขบวนหน่วยรบพิเศษ 
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2558
เก็นโตกุ

***เก็นโตกุ*** () เป็นศักราชของญี่ปุ่นที่อยู่ถัดจาก*[[คาเรียกุ]]*และก่อน*[[เก็นโก (ที่สอง)|เก็นโก]]* ซึ่งอยู่ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1329 ถึงเมษายน ค.ศ. 1331 ในราชสำนักใต้ แต่ราชสำนักเหนือยังคงใช้ต่อถึง ค.ศ. 1332 จักรพรรดิที่ครองราชย์ในศักราชนี้คือ จักรพรรดิโกไดโงะ ()

## จุดเปลี่ยนศักราช
* **ค.ศ. 1329** *เก็นโตกุกันเน็ง* (): มีการตั้งชื่อศักราชใหม่ ศักราชเก่าสิ้นสุดลงในปี *คาเรียกุ*ที่ 4

## เหตุการณ์ในศักราช ''เก็นโตกุ''
* **27 มีนาคม ค.ศ. 1330** (*ปีเก็นโตกุที่ 2 วันที่ 8 เดือน 3*): จักรพรรดิเสด็จไปที่โทไดจิกับโคฟูกูจิที่นาระ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005). ''Japan encyclopedia.'' Cambridge: Harvard University Press. ; OCLC 58053128
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Odai Ichiran]]*; ou, ''Annales des empereurs du Japon.'' Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
* Varley, H. Paul. (1980). *A Chronicle of Gods and Sovereigns: Jinnō Shōtōki of Kitabatake Chikafusa.* New York: Columbia University Press. ; OCLC 6042764

## แหล่งข้อมูลอื่น
* National Diet Library, "The Japanese Calendar" -- historical overview plus illustrative images from library's collection
มุศฮัฟอะลี

**มุศฮัฟอะลี** หรือ **กุรอานของอะลี** เป็นอัลกุรอานโบราณที่เขียนด้วยลายมือ ซึ่งรวบรวมโดยอะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบ โดยเขาเป็นหนึ่งในผู้รวบรวมอัลกุรอานยุคแรก และเรียงมันตามวันที่ประทานลงมา ข้อมูลชีอะฮ์กล่าวว่าหลังศาสดามุฮัมมัดเสียชีวิต อะลีเสนออัลกุรอานฉบับนี้ไปให้กลุ่มราชการที่ทำหน้าที่รวบรวมกุรอาน แต่ไม่เป็นที่ตอบรับ

ถึงแม้ว่ายังมีความมั่นใจกุรอานฉบับนี้มีอยู่จริง มันไม่ค่อยแพร่หลายเหมือนกับมุศฮัฟของเศาะฮาบะฮ์ ในขณะที่ชีอะฮ์บางกลุ่มเชื่อว่ากุรอานกับฉบับเขียนดั้งเดิมนั้นแตกต่างกัน อิหม่ามชีอะฮ์และนักวิชาการอัลกุรอานหลายคนปฏิเสธแนวคิดนี้

## อ้างอิง
วัดอมรญาติสมาคม

**วัดอมรญาติสมาคม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองมอญในตำบลท่านัด อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี

วัดอมรญาติสมาคมตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2437 เดิมชื่อว่า **วัดมอญ** เนื่องจากคนไทยเชื้อสายมอญเป็นผู้สร้าง โดยนายเกาะ เจริญทรัพย์ ที่เป็นเสมียนของบริษัทฝรั่ง ท่านได้ไม้สักจากกรุงเทพมหานครมาเป็นจำนวนมาก เพื่อปลูกบ้าน และยุ้งข้าว จึงได้นำไม้ที่เหลือจำนวนหนึ่งมาสร้างวัด ครั้งแรกได้สร้างกุฏิ 1 หลัง อุโบสถสร้างด้วยไม้สักทั้งหลังยกเว้นหลังคาซึ่งมุงด้วยสังกะสี อุโบสถหลังดังกล่าวยังปรากฏอยู่ทุกวันนี้ เมื่อสร้างวัดเสร็จจึงได้อาราธนาหลวงพ่อน้อย จากวัดคงคาราม ตำบลคลองตาคต อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี มาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก หลวงพ่อน้อยพัฒนาวัดนี้เรื่อยมา โดยสร้างเสาหงส์คู่ไว้หน้าวัด เจดีย์แบบชเวดากองแต่สร้างไม่เสร็จ ปัจจุบันยังปรากฏรากฐานเจดีย์

หลวงพ่อเฟื่อง ธมฺมปาโล เป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 2 มีการก่อสร้างกุฏิเพิ่มขึ้นอีก พร้อมทั้งศาลาการเปรียญขนาดใหญ่ และโรงเรียนประชาบาลอมรวิทยาคาร แบบเรือนไม้ 2 ชั้น 9 ห้องเรียน พร้อมทั้งได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "วัดอมรญาติสมาคม" เมื่อ พ.ศ. 2501 ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ปูด้วยหินอ่อน ประตูหน้าต่างฝังมุก ภายในประดิษฐาน *หลวงพ่อพระศรีโสพิศ* พระพุทธรูปสมัยอยุธยา เนื้อศิลาแลง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2505

## อ้างอิง

อมรญาติสมาคม
อมรญาติสมาคม
วัดถ้ำน้ำ

**วัดถ้ำน้ำ**  เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนางแก้ว อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี บริเวณวัดมีเนื้อที่ประมาณ 10 ไร่

วัดถ้ำน้ำตั้งวัดเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2532 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538

วัดถ้ำน้ำเป็นสถานที่ท่องเที่ยว มีถ้ำน้ำซึ่งมีน้ำอยู่ในถ้ำเกือบเต็มพื้นที่ทั้งหมด เป็นน้ำที่ไหลมาจาก ลำคลองที่ติดกับวัดและไหลออกไปอีกทางหนึ่ง ซึ่งเรียกว่า "ปล่องน้ำ" ในน้ำมีพันธุ์ปลาน้ำจืดจำนวนมากอาศัยอยู่ ส่วนใหญ่ในช่วงหน้าน้ำจะมีประมาณน้ำที่สูงมาก ในช่วงหน้าแล้งน้ำจะลดลงไม่มาก มีการทำทางเดินที่ทางวัดสร้างขึ้นมาเป็นทางปูน สำหรับเดินชมหินงอกหินย้อนภายในถ้ำน้ำ และเข้ามานมัสการพระพุทธรูปภายในถ้ำน้ำ ภายนอกถ้ำเป็นก้อนชิ้นเดียวตันทั้งก้อน หินภายในถ้ำเป็นหินแกรนิตซึ่งมีโพรงอากาศเป็นรอยหลุมอยู่ในเนื้อหิน และมีเสาสินที่เกิดนี้ขนาดใหญ่มาก

## อ้างอิง

ถ้ำน้ำ
วัดอ่างทองวรวิหาร

**วัดอ่างทองวรวิหาร** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางแก้ว อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง อยู่ข้างศาลากลางจังหวัดอ่างทอง หรือตรงข้ามโรงเรียนอนุบาลวัดอ่างทอง

กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 เดิมเป็นวัดราษฎร์ 2 วัด คือวัดโพธิ์ทองและวัดโพธิ์เงิน ต่อมา พ.ศ. 2443 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จทางชลมารคได้ทอดพระเนตรเห็นวัดทั้งสองนี้จึงมีพระราชดำริให้รวมเป็นวัดเดียวกัน พระราชทานนามว่า "วัดอ่างทอง"

อาคารและเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ พระอุโบสถซึ่งสร้างขึ้นใหม่ระหว่าง พ.ศ. 2499–2500 แทนอุโบสถหลังเดิมที่สร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2445 พระอุโบสถหลังใหม่เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน พระเจดีย์ทรงระฆังแปดเหลี่ยมประดับกระจกสี บรรจุพระบรมสารีริกธาตุประดิษฐานอยู่บริเวณพระอุโบสถ หมู่กุฏิทรงไทย หอระฆังคู่อยู่หน้ากุฏิไม้สักทรงไทย และอาคารโรงเรียนปริยัติธรรมสโมสร เป็นสถาปัตยกรรมประยุกต์แบบตะวันตกทรงปั้นหยา ก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น สร้างเมื่อ พ.ศ. 2461 โดยพระโพธิวงศาจารย์ (แผ้ว)

ปูชนียวัตถุ คือ พระประธานในพระอุโบสถสร้างด้วยก่ออิฐถือปูน เป็นพระปางมารวิชัย สร้างมาคู่กับวัดมาแต่แรก มีลักษณะที่ไม่ถูกสัดส่วน เอนไปทางตะวันตกเฉียงเหนือจนใกล้โค่น ภายหลังชาวบ้านได้ร่วมกันหล่อพระประธานขึ้นใหม่ด้วยโลหะเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 1.42 เมตร สูง 2.00 เมตร แต่ภายหลังที่หล่อพระประธานองค์ใหม่เสร็จ พระประธานองค์เก่ากลับตั้งตรงขึ้นได้อย่างน่าอัศจรรย์ ตั้งตรงได้ดิ่งกับฉัตรที่เหนือพระเศียรพอดี ประชาชนต่างพาเลื่อมใสมากยิ่งขึ้น จนทำการปฏิสังขรณ์ขึ้นอีก โดยทำแท่นให้แข็งแรงและลงรักปิดทองจนเป็นที่เรียบร้อย ส่วนพระประธานองค์ใหม่ ได้นำขึ้นประดิษฐานไว้ตอนหน้าพระองค์เดิม

## อ้างอิง

อ่างทองวรวิหาร
อ่างทองวรวิหาร
เพลงชาติสาธารณรัฐอัฟกานิสถาน

"***ตโซเชดา-ดซเมอกาฮ์ออสมานวี***" () เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐอัฟกานิสถานใน ค.ศ. 1973 ถึง 1978 โดยใน ค.ศ. 1973 ราชอาณาจักรอัฟกานิสถานถูกโค่นล้มในรัฐประหารและสถาปนาสาธารณรัฐโดยโมฮัมเหม็ด ดาวูด ข่าน ทำให้ต้องใช้เพลงชาติใหม่ เนื่องจากเพลงชาติที่สองมีการถวายพระพรแด่พระเจ้าโมฮัมเหม็ด ซาเฮียร์ ชาห์ ใน ค.ศ. 1978 กองทัพอัฟกันก่อการปฏิวัติเซาร์เพื่อโค่นล้มสาธารณรัฐ และเพลงชาตินี้เป็นอันยกเลิกไปหลังใช้เพียง 5 ปี

## เนื้อร้อง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
สาลี่พลิมัท

**แพร์พลิมัท** หรือ สาลี่พลิมัท (; ) เป็นสาลี่ป่าหายาก ในวงศ์กุหลาบ ได้ชื่อมาจากเมืองพลิมัทในเดวอน ที่ถูกพบในปี พ.ศ. 2413 สาลี่พลิมัทเป็นหนึ่งในต้นไม้พื้นถิ่นของอังกฤษที่ได้รับทุนในการฟื้นฟูพันธุ์ภายใต้ "โครงการฟื้นฟูพันธุ์ธรรมชาติของอังกฤษ" เป็นไม้ต้นขนาดเล็กที่ขึ้นตามพุ่มไม้หรือตามริมป่า สาลี่พลิมัทอาจจัดอยู่เป็นชนิดย่อยของ *Pyrus pyraster* (สาลี่ป่ายุโรป) หรือเป็นชนิดที่แยกต่างหาก ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในพันธุ์ไม้ที่หายากที่สุดในสหราชอาณาจักรและได้รับการคุ้มครองภายใต้ประเภทที่ 8 ตาม*พระราชบัญญัติสัตว์ป่าและชนบท* และเมล็ดพันธุ์ของสาลี่พลิมัทได้รับการฝากไว้ที่ธนาคารเมล็ดพันธุ์มิลเลนเนียมของคิว

## ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

เป็นไม้พุ่มหรือไม้ต้นผลัดใบขนาดเล็กสูงได้ถึง 10 เมตร มีความทนทานและไม่เปื่อยยุ่ยในสภาพอากาศหนาวเมื่อเกิดน้ำค้างแข็ง ต้นมีสีครีมอ่อนอมชมพูบางส่วน

ความสามารถในการให้ผลและเมล็ดขึ้นอยู่กับสภาพอากาศที่เอื้ออำนวย ออกดอกตั้งแต่เดือนเมษายนถึงพฤษภาคม ดอกกะเทยและผสมเกสรโดยแมลง กลิ่นของดอกบานจาง ๆ คล้ายกลิ่นกุ้งเน่า หรือ ผ้าที่ไม่แห้ง ซึ่งดึงดูดแมลงวันเป็นหลัก รวมถึงแมลงบางชนิดที่ถูกดึงดูดด้วยกลิ่นเน่า เช่น แมลงวันซานจา (*Bibio marci*) 

พบได้ทั่วไปในบริตตานี โปรตุเกสตอนเหนือ และกาลิเซีย ซึ่งเกิดขึ้นที่ชายขอบป่าบนดินที่เป็นกรด

## การกระจายพันธุ์

แพร์พลิมัธมีการกระจายพันธุ์ในภูมิชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกและพบได้ในยุโรปตะวันตกเช่นฝรั่งเศส (โดยเฉพาะในบริตตานี) สเปน (โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกาลิเซีย) โปรตุเกส และมีอยู่เล็กน้อยในสหราชอาณาจักร (ในเดวอนและคอร์นวอลล์) ซึ่งปัจจุบันเชื่อกันว่าเป็นพืชนำเข้าแต่โบราณ 

## นิเวศวิทยา

มักพบสาลี่พลิมัทเติบโตขึ้นในพุ่มไม้ทึบและป่าเปิด ที่มีสภาพอากาศหนาวเย็นในที่ราบลุ่มและเนินเขา 

### ประชากรในอังกฤษ

สาลี่พลิมัทได้รับชื่อภาษาอังกฤษจากพื้นที่ที่พบครั้งแรกในพลิมัทในปี พ.ศ. 2414 โดยนักธรรมชาติวิทยาในท้องถิ่น ที.อาร์.อาร์เชอร์ บริกส์ 

ในสหราชอาณาจักร พืชชนิดนี้หายากมากและพบเฉพาะในสองพื้นที่ – พลิมัทและทรูโร ความหลากหลายทางพันธุกรรมของสปีชีส์ในสหราชอาณาจักรนั้นต่ำมาก โดยที่ประชากรสองกลุ่มที่กระจัดกระจายอย่างกว้างขวางนั้นมีความเหมือนกันทางพันธุกรรม ซึ่งบ่งชี้ว่าประชากรกลุ่มหนึ่งถูกสร้างขึ้นจากการโคลนที่นำมาจากอีกกลุ่มหนึ่ง (ด้วยการปักชำหรือตอนกิ่ง)

อย่างไรก็ตามการขาดความหลากหลายทางพันธุกรรมนี้เป็นภัยคุกคามต่อประชากร เนื่องจากยากต่อการแพร่พันธุ์ด้วยเมล็ด (เมล็ดลีบ) ปัจจุบันมีความพยายามอนุรักษ์ประชากรโดยการจัดการพันธุ์ในสวนพฤกษศาสตร์ เพื่อทำให้เกิดการกลายพันธุ์และการแปรผันของตัวอย่างพันธุ์ที่ปลูก การอนุรักษ์สายพันธุ์สาลี่พลิมัทนี้เกี่ยวข้องกับการเพิ่มความหลากหลายทางพันธุกรรม โดยหลีกเลี่ยงการผสมกับวัสดุทางพันธุกรรมพืชจากส่วนอื่น ๆ ของยุโรปแผ่นดินใหญ่ และเพื่อต้องการให้เกิดการกลายพันธุ์เพียงเพื่อให้สายพันธุ์ในสหราชอาณาจักรเองมีึความสามารถในการผสมพันธุ์ได้เองมากขึ้น (ต้นสาลี่เป็นพืชที่เป็นหมัน (self-sterile) ในตัวเอง ต้นที่เกิดจากการโคลนไม่สามารถผสมพันธุ์ได้ง่าย กับต้นที่เกิดจากการโคลนต้นอื่น ๆ ) 

นักพฤกษศาสตร์ที่สวนคิว ในโครงการการอนุรักษ์ได้สรุปว่า สาลี่พลิมัทน่าจะถูกนำเข้ามาจากบริตตานีเพื่อเป็นพืชไม้พุ่มสำหรับปลูกเป็นแนวรั้วเมื่อหลายร้อยปีก่อน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผลไม้
หมวดหมู่:ไม้ยืนต้น
หมวดหมู่:ไม้ป่าหายาก
หมวดหมู่:สกุลสาลี่
อาเรปา

**อาเรปา** () เป็นของกินชนิดหนึ่งที่ทำจากแป้งโดข้าวโพดปิ้ง จี่ หรือทอด มีต้นกำเนิดมาจากตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ในสมัยก่อนโคลัมบัสและมีความโดดเด่นในตำรับอาหารของโคลอมเบียและเวเนซุเอลาเป็นหลัก แต่ยังปรากฏในตำรับอาหารของโบลิเวียและประเทศอื่น ๆ ด้วย

อาเรปาเป็นอาหารที่นิยมกินกันในชีวิตประจำวันในประเทศดังกล่าว โดยอาจกินเปล่า ๆ หรือผ่าครึ่ง (แบบไม่ตลอด) เพื่อใส่ไส้เข้าไปอย่างแซนด์วิช เช่น เนยแข็งขูด กัวฆาดา (ลิ่มน้ำนม) เนื้อวัว เนื้อไก่ อาโวคาโด หรือ *เดียบลิโต* (แฮมและเนื้อหมูบดสำหรับทาขนมปัง) ขนาดของอาเรปา พันธุ์ข้าวโพดที่ใช้ และส่วนผสมที่เพิ่มเข้ามานั้นแตกต่างกันไปตามสูตร อาเรปามีลักษณะคล้ายกับกอร์ดิตาของเม็กซิโก ปูปูซาของเอลซัลวาดอร์ ตอร์ติยาเดมาอิซของเอกวาดอร์ และตอร์ติยาหรือชังกาของปานามา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารข้างถนน
หมวดหมู่:อาหารโคลอมเบีย
หมวดหมู่:อาหารเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:อาหารปานามา
หมวดหมู่:อาหารโดมินิกัน
หมวดหมู่:อาหารปวยร์โตรีโก
หมวดหมู่:อาหารคะแนรี
เอมปานาดา

**เอมปานาดา** (กาลิเซียและ) คืออาหารชนิดหนึ่งที่ทำจากแป้งพายห่อไส้ที่ปรุงรสไว้ ปิดริมแป้ง แล้วนำไปอบหรือทอด ไส้ของเอมปานาดาอาจประกอบด้วยเนื้อสัตว์ ปลาทูน่า ไข่ต้ม เนยแข็ง มะเขือเทศ ข้าวโพด หรือส่วนผสมอื่น ๆ

ที่มาของเอมปานาดายังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่คาดกันว่าน่าจะมาจากแคว้นกาลิเซียซึ่งเป็นภูมิภาคทางตะวันตกเฉียงเหนือของสเปน โดยชื่ออาหารนี้มีที่มาจากกริยา  ในภาษากาลิเซีย ซึ่งแปลว่า "ห่อด้วยขนมปัง" หรือ "ชุบเกล็ดขนมปัง" ตำราอาหาร *ยิบราดัลก็อก* ซึ่งตีพิมพ์เป็นภาษากาตาลาใน ค.ศ. 1520 กล่าวถึงเอมปานาดาที่ใส่ไส้อาหารทะเลในตำรับอาหารกาตาลา อิตาลี ฝรั่งเศส และอาหรับ ในปัจจุบันสามารถพบเอมปานาดาได้ทั่วไปในวัฒนธรรมยุโรปใต้ ลาตินอเมริกา และฟิลิปปินส์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตาปา
หมวดหมู่:อาหารยัดไส้
หมวดหมู่:อาหารประจำชาติ
หมวดหมู่:อาหารกาลิเซีย
หมวดหมู่:อาหารชิลี
หมวดหมู่:อาหารเบลีซ
หมวดหมู่:อาหารโปรตุเกส
หมวดหมู่:อาหารฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:อาหารภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ
หมวดหมู่:อาหารเม็กซิโก
หมวดหมู่:อาหารเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:อาหารสเปน
หมวดหมู่:อาหารอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:อาหารอิตาลี
หมวดหมู่:อาหารอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:อาหารอุรุกวัย
หมวดหมู่:อาหารเอกวาดอร์
ตามัล

**ตามัล** () เป็นอาหารมีโซอเมริกาดั้งเดิมชนิดหนึ่ง ทำจากมาซา (แป้งโดที่ทำจากเมล็ดข้าวโพดแช่น้ำปูนใส) นึ่งในใบข้าวโพดหรือตองกล้วย โดยสามารถแกะเอาใบห่อทิ้งก่อนกินหรือใช้เป็นที่รองขณะกินก็ได้ อาจสอดไส้เนื้อสัตว์ เนยแข็ง ผลไม้ ผัก พริกที่ปรุงรสแล้ว หรืออื่น ๆ ตามต้องการ

ตามัลมีต้นกำเนิดในมีโซอเมริกาตั้งแต่ 8,000 ถึง 5,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช การทำตามัลน่าจะแพร่กระจายจากวัฒนธรรมพื้นเพดั้งเดิมในเม็กซิโกและกัวเตมาลาไปยังส่วนอื่นของลาตินอเมริกา นักโบราณคดีคาร์ล เทาเบอ, วิลเลียม แซเทิร์น และเดวิด สจวร์ต เห็นว่าตามัลอาจมีอายุย้อนไปถึง ค.ศ. 100 พวกเขาพบภาพอาหารชนิดนี้ในจิตรกรรมฝาผนังที่แหล่งโบราณคดีซานบาร์โตโลในจังหวัดเปเตนของกัวเตมาลา

เช่นเดียวกับในอารยธรรมโอลเมกและทอลเทกที่เจริญรุ่งเรืองมาก่อนหน้า ตามัลในอารยธรรมแอซเทกและมายาถือเป็นอาหารที่พกพาได้สะดวกทั้งในการออกล่าสัตว์ การเดินทางไกล หรือการส่งเสบียงเลี้ยงกองทัพของตน ในสมัยนั้นตามัลยังถือเป็นอาหารศักดิ์สิทธิ์ในฐานะอาหารของเหล่าเทพ ชาวแอซเทก, มายา, โอลเมก และทอลเทกต่างถือว่าตนเองเป็น "คนของข้าวโพด" ดังนั้นตามัลจึงมีบทบาทสำคัญในพิธีกรรมและเทศกาลต่าง ๆ ของพวกเขา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารยัดไส้
หมวดหมู่:อาหารนึ่ง
หมวดหมู่:อาหารโบราณ
หมวดหมู่:อาหารคริสต์มาส
หมวดหมู่:อาหารข้างถนน
หมวดหมู่:อาหารกัวเตมาลา
หมวดหมู่:อาหารคิวบา
หมวดหมู่:อาหารโคลอมเบีย
หมวดหมู่:อาหารภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ
หมวดหมู่:อาหารมีโซอเมริกา
หมวดหมู่:อาหารเม็กซิโก
หมวดหมู่:อาหารเอลซัลวาดอร์
หมวดหมู่:อาหารฮอนดูรัส
ชิลิกอนการ์เน

**ชิลิกอนการ์เน** (; ) เป็นสตูรสเผ็ดที่มีพริก (บางครั้งอยู่ในรูปของพริกป่น) เนื้อสัตว์ (มักใช้เนื้อวัว) มะเขือเทศ และถั่วแดงเป็นส่วนประกอบ เครื่องปรุงรสอื่น ๆ อาจรวมถึงกระเทียม หัวหอม และยี่หร่า อาหารชนิดนี้มีต้นกำเนิดในภาคเหนือของเม็กซิโกหรือภาคใต้ของรัฐเท็กซัสในสหรัฐ

รสนิยมตามท้องถิ่นและส่วนบุคคลทำให้มีการใช้เนื้อสัตว์ ส่วนผสม และอัตราส่วนที่แตกต่างกัน และสูตรที่หลากหลายส่งผลให้เกิดการโต้เถียงกันในหมู่ผู้ที่ชื่นชอบชิลิกอนการ์เน บางคนยืนกรานว่าคำ *ชิลิ* ("พริก") ใช้ได้กับสูตรพื้นฐานที่ไม่ใส่ถั่วและมะเขือเทศเท่านั้น ชิลิกอนการ์เนเป็นอาหารชนิดหนึ่งที่พบได้ในการแข่งขันทำอาหาร และอาจใช้เป็นเครื่องเคียง เครื่องตกแต่ง หรือส่วนผสมในอาหารอื่น ๆ อย่างซุปหรือซัลซาเป็นต้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารเท็กซ์-เม็กซ์
หมวดหมู่:อาหารเม็กซิโก
หมวดหมู่:อาหารภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ
ฟาฆิตา

**ฟาฆิตา** () ในตำรับอาหารเท็กซ์-เม็กซ์หมายถึง เนื้อสัตว์ที่นำไปย่างจากนั้นผัดกับพริกหวานและหัวหอม มักเสิร์ฟบนแผ่นตอร์ติยาแป้งข้าวโพดหรือแป้งสาลี ศัพท์นี้แต่เดิมใช้เรียกเนื้อชายพื้นท้อง (skirt steak) ซึ่งเป็นส่วนของเนื้อวัวที่ใช้ทำอาหารชนิดนี้ในช่วงแรก เนื้อสัตว์ที่นิยมใช้คือเนื้อไก่และเนื้อวัวส่วนอื่น ๆ หรืออาจใช้ผักแทนเนื้อสัตว์ ในร้านอาหารทั่วไปมักปรุงเนื้อสัตว์กับหัวหอมและพริกหวานโดยมีเครื่องปรุงรสยอดนิยมคือผักกาดหั่นฝอย, ครีมเปรี้ยว, กัวกาโมเล, ซัลซา, ปิโกเดกาโย, เนยแข็งขูด, ถั่วบด และมะเขือเทศหั่นสี่เหลี่ยมลูกเต๋า

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารเท็กซ์-เม็กซ์
หมวดหมู่:อาหารเม็กซิโก
หมวดหมู่:อาหารภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ
นาโช

**นาโช** () เป็นอาหารประจำภูมิภาค จากตอนเหนือของประเทศเม็กซิโก ประกอบด้วยทอร์ทียาชิปหรือโตโตโปราดด้วยเนยแข็งที่อุ่นให้ละลาย (หรือซอสที่มีเนยแข็งเป็นส่วนผสมหลัก) มักเสิร์ฟเป็นอาหารว่างหรืออาหารเรียกน้ำย่อย รูปแบบที่พิถีพิถันยิ่งขึ้นจะใส่ส่วนผสมอื่นเพิ่มเติมและอาจเพียงพอที่จะกินเป็นอาหารจานหลัก

อิกนาซิโอ "เอลนาโช" อานายา เป็นผู้คิดค้นอาหารชนิดนี้ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งในรัฐโกอาวีลาเมื่อ ค.ศ. 1940 สูตรในครั้งนั้นประกอบด้วยทอร์ทียาชิป ราดด้วยเนยแข็งโคลบีที่อุ่นให้ละลายและพริกฆาลาเปญโญซอย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารจากเนยแข็ง
หมวดหมู่:เครื่องจิ้ม
หมวดหมู่:อาหารเรียกน้ำย่อย
หมวดหมู่:อาหารเม็กซิโก
หมวดหมู่:อาหารเท็กซ์-เม็กซ์
หมวดหมู่:อาหารภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ
ตอร์ติยาชิป

**ตอร์ติยาชิป** () หรือ **ชิปเดตอร์ติยา** () เป็นของขบเคี้ยวชนิดหนึ่ง ทำจากแผ่นแป้งตอร์ติยาข้าวโพดที่ตัดเป็นสามเหลี่ยมแล้วนำไปทอดหรืออบ แป้งตอร์ติยาข้าวโพดได้จากการนำเมล็ดข้าวโพดบ่มในน้ำปูนใส แล้วผสมกับน้ำมันพืช เกลือ และน้ำ แม้จะมีการผลิตตอร์ติยาชิปในเชิงพาณิชย์เป็นครั้งแรกในลอสแอนเจลิสในปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 แต่ตอร์ติยาชิปก็เติบโตมาจากตำรับอาหารเม็กซิโกซึ่งยังมีอาหารในรูปแบบใกล้เคียงที่รู้จักกันดีอย่างโตโตโปและโตสตาดา

โดยทั่วไปตอร์ติยาชิปจะทำมาจากข้าวโพดสีเหลือง แต่อาจทำจากข้าวโพดสีขาว สีน้ำเงิน หรือสีแดงได้เช่นกัน ในการทำตอร์ติยาชิปสำหรับจิ้มซอสต่าง ๆ มักใส่เกลือเพียงเล็กน้อยเท่านั้น นอกเหนือจากนั้นอาจแต่งกลิ่นรสตอร์ติยาชิปด้วยรสชาติที่หลากหลาย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารว่าง
หมวดหมู่:อาหารเท็กซ์-เม็กซ์
หมวดหมู่:อาหารภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ
หมวดหมู่:อาหารเม็กซิโก
หมวดหมู่:อาหารสะดวกซื้อ
ตอร์ติยาข้าวโพด

ในอเมริกาเหนือ **ตอร์ติยาข้าวโพด** () หรือที่มักเรียกสั้น ๆ ว่า **[[ตอร์ติยา]]** () คือขนมปังแผ่นบางชนิดหนึ่งที่ไม่ใส่สารช่วยให้ขึ้นฟู โดยใช้แป้งที่ได้จากเมล็ดข้าวโพดแห้งบ่มในน้ำปูนใส ผสมกับเกลือ น้ำ และบางครั้งน้ำมันพืช ในเม็กซิโกมีแป้งข้าวโพดสามสีสำหรับทำตอร์ติยา ได้แก่ ข้าวโพดขาว ข้าวโพดเหลือง และข้าวโพดน้ำเงิน (หรือข้าวโพดดำ)

ขนมปังที่คล้ายคลึงกันจากอเมริกาใต้ที่เรียกว่าอาเรปา (ทำจากข้าวโพดบดโดยตรง ไม่ใช่จากข้าวโพดบ่มน้ำปูนใส และโดยทั่วไปมีความหนากว่าตอร์ติยามาก) มีอยู่ก่อนที่ชาวยุโรปจะเดินทางมาถึงทวีปอเมริกา และถูกชาวสเปนเรียกว่า *ตอร์ติยา* เนื่องจากมีหน้าตาคล้ายคลึงกับเค้กไร้สารช่วยให้ฟูและไข่เจียวสเปนดั้งเดิม (แต่เดิมไม่มีมันฝรั่งซึ่งมีถิ่นกำเนิดในอเมริกาใต้) ชาวแอซเทกและกลุ่มชนอื่น ๆ ที่พูดภาษานาวัตล์เรียกตอร์ติยาว่า **ตลัชกัลลี** () และอาหารเหล่านี้ได้กลายเป็นรูปลักษณ์ต้นแบบของตอร์ติยาในปัจจุบัน

เมล็ดข้าวโพดตามธรรมชาติมีหลายสีขึ้นอยู่กับพันธุ์ปลูก ตั้งแต่สีขาวซีด สีเหลือง ไปจนถึงสีแดงและสีม่วงอมน้ำเงิน ในทำนองเดียวกัน ข้าวโพดบดหยาบและตอร์ติยาที่ทำจากข้าวโพดบดหยาบอาจมีสีใกล้เคียงกัน อย่างไรก็ตาม แผ่นตอร์ติยาสีขาวและสีเหลืองนั้นพบได้บ่อยที่สุด

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ขนมปังแบน
หมวดหมู่:อาหารเรียกน้ำย่อย
หมวดหมู่:อาหารชาวไร่ชาวนา
หมวดหมู่:อาหารกัวเตมาลา
หมวดหมู่:อาหารเม็กซิโก
หมวดหมู่:อาหารเอลซัลวาดอร์
หมวดหมู่:อาหารฮอนดูรัส
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาสเปน
ตอร์ติยา (แก้ความกำกวม)

ในภาษาสเปนแบบลาตินอเมริกา คำ ***[[ตอร์ติยา]]*** () หมายถึงขนมปังแผ่นบางและนุ่มชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งข้าวโพดหรือแป้งสาลี 

ในภาษาสเปนแบบยุโรป คำ *ตอร์ติยา* หมายถึงไข่เจียว โดยเฉพาะไข่เจียวสเปน
 
*ตอร์ติยา* ยังอาจหมายถึง:
* **[[ไข่เจียวสเปน]]** อาหารเอกลักษณ์อย่างหนึ่งจากตำรับอาหารสเปน ในภาษาสเปนเรียกว่า *ตอร์ติยาเอสปัญโญลา* (), *ตอร์ติยาเดปาตาตัส* () หรือ *ตอร์ติยาเดปาปัส* ()
* **[[ทอร์ทียาชิป]]** () ของว่างชนิดหนึ่ง ทำจากแผ่นตอร์ติยาข้าวโพดอบหรือทอด
* **[[โซไปปิยา]]** () ขนมชนิดหนึ่งจากบางส่วนของลาตินอเมริกาและสหรัฐ
ชิงงง

**นิกายชิงงง** () เป็นนิกายหนึ่งของศาสนาพุทธในประเทศญี่ปุ่นสายวัชรยาน ที่มีต้นกำเนิดในประเทศอินเดีย ต่อมาพระภิกษุชาวอินเดีย เช่น พระวัชรโพธิ พระอโมฆวัชระ ได้นำจากมาเผยแผ่ในประเทศจีนตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถัง และพระคูไกชาวญี่ปุ่นนำมาเผยแผ่ในประเทศญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก 

คำว่า ชิงงง เขียนด้วยอักษรจีนเป็น 真言 (*zhēnyán*),ซึ่งเป็นการถอดเสียงคำว่า มันตระ ในภาษาสันสกฤต

## ความสัมพันธ์กับวัชรยาน
เมื่อพุทธศาสนาสายคุยหยานเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่น ในประเทศอินเดียคุยหยานก็ยังอยู่ในระยะเริ่มแรกเช่นกัน จึงยังไม่มีคำว่า วัชรยาน ใช้เป็นชื่อสายในขณะนั้น แต่เรียกว่า **มนตรยาน** เป็นหลัก ศาสตราจารย์พอล วิลเลียมส์ มีความเห็นว่าควรเรียกพุทธศาสนาสายคุยหยานระยะแรกว่า *มนตรยาน* จะถูกต้องเหมาะสมกว่า

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัชรยาน
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในประเทศญี่ปุ่น
มิเกล โอยาร์ซาบัล

**มิเกล โอยาร์ซาบัล อูการ์เต** (; เกิด 21 เมษายน ค.ศ. 1997) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปนที่เล่นในตำแหน่งปีกหรือกองหน้าให้แก่เรอัลโซซิเอดัดในลาลิกาและทีมชาติสเปน

เขาลงเล่นให้แก่เรอัลโซซิเอดัดมากกว่า 200 นัดและยิงได้มากกว่า 60 ประตู เขามีส่วนช่วยให้ทีมชนะเลิศโกปาเดลเรย์ 2020 ซึ่งเขาทำประตูในนัดชิงชนะเลิศ

โอยาร์ซาบัลลงเล่นให้แก่ทีมชาติสเปนชุดใหญ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 2016 เขาเป็นตัวแทนของประเทศในการแข่งขัน[ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป และกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ในปี ค.ศ. 2021 ซึ่งช่วยให้สเปนได้รับเหรียญเงินที่โตเกียว และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 เขาเป็นผูัทำประตูซึ่งทำให้สเปนเอาชนะอังกฤษในนัดชิงชนะเลิศ ทำให้ชาติของเขาคว้าแชมป์ยุโรปเป็นสมัยที่ 4

## ทีมชาติ
### สเปน
[thumb|โอยาร์ซาบัลกับ[ฟุตบอลทีมชาติสเปนรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี|สเปนรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี]]
โอยาร์ซาบัลเคยเล่นให้แก่ทีมชาติสเปนรุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี, 19 ปี และ 21 ปี วันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 เขาในวัย 19 ปีถูกเรียกติดทีมชาติชุดใหญ่ในเกมกระชับมิตรที่พบกับบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ซึ่งในนัดนั้น เขาได้ลงเล่นแทนที่โนลิโต (ซึ่งทำประตูได้) ประมาณนาทีที่ 60 ช่วยให้ทีมเอาชนะไปได้ 3–1

วันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2019 โอยาร์ซาบัลทำประตูแรกให้นามทีมชาติ ช่วยให้ทีมเอาชนะสวีเดน 3–0 ในรอบคัดเลือกของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2021 เขามีชื่อติดทีมชาติชุด 24 คนภายใต้การคุมทีมของลุยส์ เอนริเกในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปรอบสุดท้าย เขาได้ลงเล่นเป็นตัวสำรองและทำประตูสุดท้ายช่วยให้ทีมเอาชนะโครเอเชียในช่วงต่อเวลาพิเศษ 5–3 ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย และในรอบถัดมา เขายิงลูกโทษเป็นคนสุดท้าย ช่วยให้ทีมเอาชนะสวิตเซอร์แลนด์หลังจากที่เสมอกัน 1–1 ใน 120 นาที

โอยาร์ซาบัลมีชื่อติดทีมชาติสเปนชุดโอลิมปิกสำหรับการแข่งขันที่โตเกียวในปี 2021 เขาทำสามประตูในรายการ ช่วยให้ทีมจบอันดับรองชนะเลิศ ซึ่งหนึ่งในสามประตูที่เขาทำได้นั้นเกิดขึ้นในรอบชิงชนะเลิศที่แพ้บราซิล 2–1

## เกียรติประวัติ
### สโมสร
**เรอัลโซซิเอดัด**
* โกปาเดลเรย์: 2019–20

### ทีมชาติ
**สเปน อายุไม่เกิน 21 ปี**
* ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี: 2019; รองชนะเลิศ 2017

**สเปน อายุไม่เกิน 23 ปี**
* โอลิมปิกฤดูร้อน เหรียญเงิน: 2020
สเปน
ฟุตบอลยูโร 2024

### รางวัลส่วนตัว
* ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำเดือนของลาลิกา: ตุลาคม 2020

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* โปรไฟล์อย่างเป็นทางการที่เว็บไซต์เรอัลโซซิเอดัด
* 
* 

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสเปน
หมวดหมู่:บุคคลจากเอย์บาร์
หมวดหมู่:ปีกฟุตบอล
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซกุนดาดิบิซิออน
หมวดหมู่:ผู้เล่นเรอัลโซซิเอดัด
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติสเปน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลเยาวชนทีมชาติสเปน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
หมวดหมู่:นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
ดาเดอบาโตราโนโกร์

**ดาเดอบาโตราโนโกร์** แปลว่า **นี่คือบ้านของผู้กล้า** () เป็นอะนาชีดภาษาปาทาน เป็นเพลงอะแคปเปลลา ซึ่งหมายความว่าไม่มีเครื่องดนตรี เนื่องจากเครื่องดนตรีถือเป็นฮะรอม (ต้องห้ามทางศาสนาหรือผิดกฎหมาย) โดยตอลิบาน นะชีดนี้อิงจากเพลงสมัยคอมมิวนิสต์ชื่อ "Da De Azadi Khawra"

รัฐอิสลามแห่งอัฟกานิสถาน (อัฟกานิสถานภายใต้การปกครองของตอลิบาน) มีกฎหมายที่เป็นทางการได้ระบุธงและตราสัญลักษณ์ของตน แต่ไม่ได้ระบุเพลงสรรเสริญ อะนาชีดนี้มักใช้ในการเปิดหลักฐานการออกอากาศโดย Da Shariat Zhagh ("เสียงจากชะรีอะฮ์") สถานีวิทยุอย่างเป็นทางการของตอลิบานตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1990 เมื่อกลุ่มได้ควบคุมอาณาเขตส่วนใหญ่ของอัฟกานิสถาน วิดีโอที่เผยแพร่โดยคณะกรรมาธิการกิจการวัฒนธรรมของกลุ่มตอลิบาน นอกจากนี้ยังใช้ในพิธีการอย่างเป็นทางการ เช่น ในปี ค.ศ. 2013 เมื่อรัฐอิสลามเอมิเรตเปิดสำนักงานทางการเมืองในโดฮา ประเทศกาตาร์ เพลงนี้ถูกนำไปเล่นในระหว่างพิธีชักธง ด้วยเหตุนี้ จึงถือเป็นเพลงชาติโดยพฤตินัยของเอมิเรตอิสลามแห่งอัฟกานิสถานและตอลิบาน

การบันทึกเสียงที่ใช้บ่อยที่สุดสำหรับเพลงนี้ประกอบด้วยเป็นเสียงของ Mullah Faqir Muhammad Darwesh ซึ่งเป็นกลุ่ม Taliban 'munshid'' (นักร้องอะนาชีด) ที่ได้รับความนิยม

__TOC__

## เนื้อร้อง
}}}
|}

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงชาติอัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:เพลงอิสลาม
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศอัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:เพลงภาษาปาทาน
ประเทศลิเบียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

**ประเทศลิเบีย** จะได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2020 (พ.ศ. 2563) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 5 กันยายน พ.ศ. 2564  คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศลิเบียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านรอบคัดเลือกพาราลิมปิกแล้วทั้งหมด 1 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 1 ชนิดกีฬา

## จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

## เทควันโด

## ดูเพิ่ม
* ประเทศลิเบียในพาราลิมปิก
* รายชื่อผู้เชิญธงชาติลิเบียในพาราลิมปิก
* รายชื่อนักกีฬาลิเบียที่ได้รับเหรียญรางวัลพาราลิมปิก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* โตเกียว 2020 
* โตเกียว 2020 (IOC)
* คณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติญี่ปุ่น
* เว็บไซต์ทางการ


ลิเบีย
ซุรูเดมิลลี

**ซุรูเดมิลลี** หรือแปลได้ว่า **ป้อมปราการอิสลาม หัวใจแห่งเอเชีย** () ถูกใช้เป็นเพลงชาติของรัฐอิสลามอัฟกานิสถานระหว่าง ค.ศ. 1992 ถึง 1999 และใน ค.ศ. 2002 ถึง 2006
  
## ประวัติ
ในช่วงปลายทศวรรษ 1990 เอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถานภายใต้การปกครองของกลุ่มตาลีบันซึ่งยึดครองอาณาเขตส่วนใหญ่ของประเทศอัฟกานิสถานและปกครองจนถึงปลายปี ค.ศ.2001 ได้ออกกฎหมายห้ามมีการเล่นดนตรีทั่วดินแดนที่กลุ่มตาลิบันยึดครองไว้ได้ ทำให้ประเทศอัฟกานิสถานส่วนใหญ่ไม่มีเพลงชาติในช่วงเวลานั้น แต่ก็มีการถือเพลงดะเดอะบาโตะราโนะโกร์เป็นเพลงชาติเอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถานโดยพฤตินัย จนกระทั่งปลายปี ค.ศ.2001 เมื่อสหรัฐอเมริกาและชาติพันธมิตรบุกอัฟกานิสถาน เนื่องมาจากเหตุการณ์ 9/11 และทำการโค่นล้มอำนาจรัฐบาลของเอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถาน ทำให้เพลงนี้ถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งจนถึงปี ค.ศ.2006 จากนั้นจึงใช้เพลงมิลลีซุรูดเป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน

## เนื้อร้อง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
*1992 to 2006 Afghan national anthem
*1992 to 2006 Afghan national anthem

หมวดหมู่:เพลงชาติอัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:เพลงภาษาเปอร์เซีย
อาสนวิหารพระหฤทัย (ซาราเยโว)

**อาสนวิหารพระหฤทัย** (ภาษาเซอร์เบีย-โครเอเชีย: *Katedrala Srca Isusova/Катедрала Срца Исусова*) หรือ **อาสนวิหารซาราเยโว** (*Sarajevska katedrala/Сарајевска катедрала*) เป็นอาสนวิหารของโรมันคาทอลิกในซาราเยโว ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และเป็นอาสนวิหารที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ อาสนวิหารประจำอัครสังฆมณฑลเวอร์ฮบอสนา และศูนย์กลางของคาทอลิกในซาราเยโว อาสนวิฟารตั้งอยู่ในย่านเมืองเก่าซาราเยโว

## ร่างที่ฝังภายใน
*อีวาน ชาริช
*โยซิป สตัดเลอร์
*มาร์โก โจซีโนวิช

## ระเบียงภาพ

File:Sarajevo Cathedral interior.jpg|ภายใน
File:Sarajevo Cathedral Rose Window.jpg|หน้าต่างกุหลาบ
File:Sarajevo cathedral windows.jpg|กระจกสี
File:Sarajevo Cathedral 03.jpg|ธรรมาสน์
File:Sarajevo cathedral (4).JPG|ช่องทางเดิน
File:Sarajevo cathedral interior 1.jpg|อัลตาร์เคียงของนักบุณซีรีล และ เมโทเดียส


## อ้างอิง

* Msgr. Ante Meštrović: A short guide to the cathedral in Sarajevo (2011), booklet on sale in the cathedral.
บลูพีเรียด

***บลูพีเรียด*** () เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยสึบาซะ ยามางุจิ ซีรีส์ตีพิมพ์ในนิตยสาร*[[อาฟเตอร์นูนรายเดือน]]*ของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2560 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่ม (*[[ทังโกบง]]*) ถึงเล่มที่ 11 เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2564 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Seven Arcs ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2564 เมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2567 ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดยเคนทาโร ฮากิวาระ เขียนบทโดยเรอิโกะ โยชิดะ และดนตรีแต่งโดยYūki "Yaffle" Kojima มีกำหนดฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ.  2567

## ตัวละคร
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์ทางการของมังงะที่ ''Afternoon'' 
*เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
*

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:ศิลปะในการ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อนิเมะออริจินอลของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:รักพิมพ์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวก้าวผ่านวัย
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
หมวดหมู่:มังงะที่ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์
ดาบิด รายา

**ดาบิด รายา มาร์ติน** (; เกิด 15 กันยายน ค.ศ. 1995) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปนที่เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้แก่อาเซนอลในพรีเมียร์ลีก เขาเริ่มต้นอาชีพกับแบล็กเบิร์นโรเวอส์และย้ายมาเบรนต์ฟอร์ดใน ค.ศ. 2019

## สโมสรอาชีพ
### แบล็กเบิร์นโรเวอส์
รายาเริ่มเล่นให้แก่ทีมเยาวชนของกอร์เนลญาในสเปน ก่อนที่จะได้รับทุนการศึกษาและย้ายมาแบล็กเบิร์นโรเวอส์ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 เขาเล่นให้แก่ทีมเยาวชนของสโมสรและได้เซ็นสัญญาอาชีพฉบับแรกเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 เขาถูกปล่อยยืมตัวเป็นระยะเวลาสี่เดือนให้แก่เซาท์พอร์ตในคอนเฟอเรนซ์พรีเมียร์ในช่วงครึ่งแรกของฤดูกาล 2014–15 เขาได้ลงเล่นให้แก่เซาท์พอร์ตทั้งสิ้น 24 นัด ต่อมาเมื่อหมดสัญญายืมตัว เขาได้ลงเล่นให้แก่แบล็กเบิร์นทั้งสิ้นสองนัดในช่วงครึ่งฤดูกาลหลังของแชมเปียนชิป เดือนเมษายน ค.ศ. 2015 เขาตัดสินใจขยายสัญญากับสโมสรไปอีกสามปี

แม้ว่าจะได้ลงเล่นรวม 13 นัดจากในฤดูกาล 2015–16 และ 2016–17 แต่รายายังคงเป็นเพียงผู้รักษาประตูมือสองของทีมรองจากเจสัน สตีล รายาได้กลายเป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งหลังจากที่ทีมตกชั้นสู่ลีกวันหลังจบฤดูกาล 2016–17 ต่อมาในฤดูกาล 2017–18 เขาลงเล่นให้แก่สโมสร 47 นัดและช่วยให้ทีมเลื่อนชั้นกลับสู่แชมเปียนชิปได้สำเร็จ และในฤดูกาล 2018–19 เขาได้ลงเล่นในแชมเปียนชิปครบ 46 นัด รายาออกจากสโมสรในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2019 เขาลงเล่นให้แก่สโมสรทั้งสิ้น 108 นัด

### เบรนต์ฟอร์ด
วันที่ 6 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 รายาเซ็นสัญญาสี่ปีกับเบรนต์ฟอร์ดในแชมเปียนชิปแบบไม่เปิดเผยค่าตัว อย่างไรก็ตาม มีการรายงานค่าตัวอยู่ที่ 3 ล้านปอนด์ ผลงานของเขาในครึ่งแรกของฤดูกาล 2019–20 ทำให้เขาได้รับรางวัลผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมแห่งปีจากงานประกาศรางวัลฟุตบอลลอนดอน 2020 นอกจากนี้ เขาเก็บคลีนชีตส์ 16 นัดตลอดฤดูกาล ทำให้เขาได้รับรางวัลถุงมือทองคำจากอีเอฟแอลร่วมกับ Bartosz Białkowski จบฤดูกาล รายาลงเล่นให้แก่สโมสร 49 นัด ซึ่งนัดสุดท้ายคือการแพ้ฟูลัมในนัดชิงชนะเลิศเพลย์ออฟแชมเปียนชิป 2–1

รายาได้รับบาดเจ็บจนไม่ได้ลงเล่นในเกมกระชับมิตรก่อนเปิดฤดูกาลและช่วงต้นของฤดูกาล เขากลับมาลงเล่นในอีเอฟแอลคัพสองนัดและทำหน้าที่เป็นกัปตันในทั้งสองนัดนั้นด้วย เขาตัดสินใจขยายสัญญากับสโมสรอีกสี่ปีเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2020 จบฤดูกาล 2020–21 รายาลงเล่นให้แก่สโมสร 48 นัด เก็บได้ 17 คลีนชีตส์ และมีส่วนช่วยให้ทีมเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีก หลังจากที่เอาชนะสวอนซีซิตีในรอบเพลย์ออฟ 2–0

## ชีวิตส่วนตัว
รายาเป็นแฟนบอลเรอัลมาดริด

## เกียรติประวัติ
**เบรนต์ฟอร์ด**
* อีเอฟแอลแชมเปียนชิป เพลย์ออฟ: 2021

**รางวัลส่วนตัว**
* ถุงมือทองคำของอิงกลิชฟุตบอลลีก: 2019–20 (ชนะร่วม)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* David Raya  at brentfordfc.com

หมวดหมู่:บุคคลจากบาร์เซโลนา
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสเปน
หมวดหมู่:ผู้รักษาประตูฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเบรนต์ฟอร์ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลลีกอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่าเนชันส์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2022
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
กัวลาเปอญู

**กัวลาเปอญู** () เป็นเมืองหลักในอำเภอกัวลาเปอญู เขตภายใน รัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย ใน พ.ศ. 2553 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 659 คน

## ภูมิอากาศ
กัวลาเปอญูมีภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น (Af) โดยมีฝนตกหนักถึงหนักมากตลอดทั้งปี

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น
พระราชพิธีโสกันต์

[thumb|จิตรกรรมเรื่อง[โคลงภาพพระราชพงศาวดาร รูปที่ 87 แผ่นดินพระบาทสมเด็จฯ พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก "ภาพโสกันต์เจ้าฟ้ากุณฑลทิพยวดี" ผลงานของพระวรรณวาดวิจิตร (ทอง จารุวิจิตร)]]

**พระราชพิธีโสกันต์** เป็นพระราชพิธีสำคัญในประเทศสยาม (ปัจจุบันคือประเทศไทย) รวมถึงกัมพูชา เป็นพิธีหลวงของพิธีโกนจุก โดยมีไว้เฉพาะเชื้อพระวงศ์ชั้นพระองค์เจ้าขึ้นไป เจ้านายชั้นรอง ๆ ลงมา เรียกว่า *เกศากันต์* ซึ่งต่างกันที่การแต่งองค์ทรงเครื่อง ตลอดจนพิธีแห่บางอย่างอาจเพิ่มลดตามลำดับพระเกียรติยศของเจ้านายพระองค์นั้น ๆ

พิธีโสกันต์ในยุครัตนโกสินทร์ได้สืบทอดแบบแผนมาจากกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย โดยมีเจ้าฟ้าพินทวดี ซึ่งเป็นพระเจ้าลูกเธอชั้นเจ้าฟ้าในพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศเพียงพระองค์เดียวที่ยังทรงมีพระชนม์อยู่เมื่อแรกตั้งกรุงรัตนโกสินทร์และทรงทราบขนบธรรมเนียมในวัง พระองค์เกรงว่าพิธีโสกันต์ตามแบบโบราณราชประเพณีจะสูญหายไป จึงได้ทรงบันทึกและทรงแจกแจงรายละเอียดไว้เป็นตำรา โดยมีเจ้านายพระองค์แรกที่ทรงเข้าพิธีโสกันต์ตรงตามตำราที่เจ้าฟ้าพินทวดีทรงบันทึกไว้คือ เจ้าฟ้ากุณฑลทิพยวดี ส่วนพระราชพิธีโสกันต์พระองค์เจ้าอินทุรัตนาเมื่อ พ.ศ. 2474 นับเป็นองค์สุดท้ายของประเทศไทย

ฤกษ์ยามพระราชพิธีโสกันต์จะมีโหรหลวงกำหนดวันเวลาที่จะเริ่มพระราชพิธีโสกันต์ ซึ่งจะมีพิธีสงฆ์และพิธีพราหมณ์พร้อมกัน ส่วนใหญ่มักจะประกอบ ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้นมักจะประกอบพิธีนี้ร่วมกับพระราชพิธีสัมพัจฉรฉินท์ (พิธีตรุษไทย พระราชพิธีเดือน 4) ซึ่งต่อมาจะประกอบร่วมกับพระราชพิธีตรียัมปวาย (โล้ชิงช้า)

## อ้างอิง
ประเทศอัฟกานิสถานในพาราลิมปิก

**[[ประเทศอัฟกานิสถาน]]** ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกครั้งแรกในพาราลิมปิกฤดูร้อน 1996 ที่แอตแลนตา โดยนักปั่นจักรยาน Gul Afzal และ Zabet Khan เป็นตัวแทน

ประเทศอัฟกานิสถานไม่ได้เข้าร่วมในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ โดยถูกแบนจากการแข่งขันเนื่องจากการปฏิบัติต่อผู้หญิงภายใต้การปกครองของกลุ่มตอลิบาน

สองนักกีฬาตัวแทนของประเทศอัฟกานิสถานในการแข่งขันที่เอเธนส์ในปี ค.ศ. 2004 คือนักกรีฑาหญิง Mareena Karim และนักปั่นจักรยานชาย Qaher Hazrat แต่ไม่ได้เหรียญรางวัล

ประเทศอัฟกานิสถานเข้าแข่งขันในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง ซึ่งมีตัวแทนเพียงผู้เดียวคือนักกีฬายกน้ำหนัก โมฮัมหมัด ฟาฮิม ราฮิมี จากนั้นราฮิมีได้กลับมาแข่งอีกครั้งในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอน ราฮิมีจึงเป็นเป็นนักกีฬาเพียงคนเดียวอีกครั้งที่ส่งเข้าร่วม

อัฟกานิสถานมีกำหนดจะแข่งขันในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 โดยมีนักกีฬาเทควันโด ซาเกีย คุดาดาดี และผู้ติดตาม ฮอสเซน ราซูลี เป็นตัวแทน อย่างไรก็ตาม ประเทศอัฟกานิสถานถูกบังคับให้ถอนตัวหลังจากการยึดกรุงคาบูลของกลุ่มตอลิบาน คุดาดาดีจะกลายเป็นนักกีฬาหญิงคนแรกในพาราลิมปิกของอัฟกานิสถาน

ปัจจุบัน ประเทศอัฟกานิสถานยังไม่เคยได้รับเหรียญพาราลิมปิก และยังไม่เคยเข้าร่วมในพาราลิมปิกฤดูหนาว

## ตารางเหรียญรางวัล

### เหรียญรางวัลในการแข่งขันฤดูร้อน
อัฟกานิสถานเข้าร่วมพาราลิมปิกฤดูร้อนมาแล้ว 5 ครั้ง ซึ่งมีเพียงการแข่งขันการแข่งขันที่ซิดนีย์เท่านั้นที่ถูกแบนโดยไอโอซี

### เหรียญรางวัลในการแข่งขันฤดหนาว
อัฟกานิสถานยังไม่เคยเข้าร่วมพาราลิมปิกฤดูหนาว

## ดูเพิ่ม
* ประเทศอัฟกานิสถานในโอลิมปิก
* ประเทศอัฟกานิสถานในเอเชียนเกมส์

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ชาติในพาราลิมปิก
พาราลิมปิก
ศาสนาอิสลามในประเทศอิรัก

ศาสนาอิสลามในอิรักมีประวัติศาสตร์อันยาวนานและซับซ้อนมาเกือบ 1,400 ปี นับตั้งแต่ศาสดามุฮัมมัดมีชีวิตจนเสียชีวิตใน ค.ศ. 632 เนื่องจากเป็นหนึ่งในสถานที่แรกของโลกที่รับอิสลาม อิรักเป็นชาติที่มีมุสลิมเป็นส่วนใหญ่ที่ประชากรประมาณร้อยละ 98 ระบุตนเองเป็นมุสลิม อิสลามในอิรักแบ่งออกเป็นสองนิกาย: ชีอะฮ์ที่มีผู้นับถือประมาณร้อยละ 50-60 และซุนนีที่มีผู้นับถือประมาณร้อยละ 35-45

แบกแดด ซึ่งเคยเป็นเมืองหลวงของรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์และศูนย์กลางวิชาการอิสลาม เป็นหนึ่งในเมืองทางศาสนาที่สำคัญที่สุดในประเทศอิรัก ถือเป็นสถานที่สำคัญมากต่อชุมชนชีอะฮ์และซุนนี ย่านกาซิมียะฮ์ในแบกแดดมีชื่อเสียงจากการมีศาลเจ้าอิหม่ามชีอะฮ์ที่สำคัญสองคน ส่วนกัรบะลาอ์ได้รับเกียรติจากการเป็นที่ตั้งยุทธการที่กัรบะลาอ์ใน ค.ศ. 680 ที่มีผลกระทบต่อความเชื่อและการปฏิบัติของชีอะฮ์อย่างมีนัยยะสำคัญ สุสานของอะลี อิหม่ามชีอะฮ์คนแรกและเคาะลีฟะฮ์คนที่ 4 ตั้งอยู่ที่นาจาฟ ซึ่งเป็นอีกเมืองสำคัญ ทำให้เมืองนี้เป็นจุดแสวงบุญสำคัญ

อะบูฮะนีฟะฮ์ นักคิดซุนนีผู้มีชื่อเสียง ได้รับการสอนที่กูฟะฮ์ และอิบน์ ฮันบัลสอนในกรุงแบกแดด ตลอดทั้งประวัติศาสตร์ อิรักเป็นแหล่งที่ตั้งของฟิตนะฮ์ (การแตกแยกทางศาสนา) หลายครั้งที่ทำให้วิธีการติดต่อสื่อสารระหว่างนิกายต่าง ๆ เปลี่ยนแปลงไป ทำให้ที่นี่เป็นสถานที่สำคัญสำหรับการศึกษาประวัติศาสตร์อิสลามและความสัมพันธ์ระหว่างนิกายต่าง ๆ

## ประชากรศาสตร์
ข้อมูลผู้นับถือศาสนาในประชากรอิรักยังคงคลุมเครือ โดยร้อยละ 95–99 ของประชากรเป็นมุสลิม เดอะเวิลด์แฟกต์บุ๊กใน ค.ศ. 2015 ประมาณการว่าร้อยละ 29–34 นับถือนิกายซุนนี และร้อยละ 64–69 นับถือนิกายชีอะฮ์ รายงานจากผลสำรวจของสำนักวิจัยพิวใน ค.ศ. 2011 ร้อยละ 51 บอกว่าตนนับถือชีอะฮ์ และร้อยละ 42 นับถือซุนนี

## ภาพ


File:مسجد الخلفاء في بغداد.jpg|มัสยิดอัลคุละฟาอ์ แบกแดด
File:Imam Husayn Shrine by Tasnimnews 01.jpg|ศาลเจ้าอิหม่ามฮุซัยน์ กัรบะลาอ์
File:Imam Ali Holy Shrine (Bab Alqibla) main gate 10 Muharram 1435 H.jpg|ชีอะฮ์ฉลองในเดือนมุฮัรร็อมที่เมืองศักดิ์สิทธิ์กัรบะลาอ์
File:Meshed ali usnavy (PD).jpg|มัสยิดอิหม่ามอะลี นาจาฟ
File:سامراء Samarra-Wielki Meczet ze spiralnym minaretem - panoramio.jpg|หออะซานเกลียวที่มัสยิดใหญ่แห่งซามัรรออ์


## อ้างอิง
วัดกลางบางปะกง

**วัดกลางบางปะกง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางปะกง อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ตั้งวัด 39 ไร่ 3 งาน

วัดกลางบางปะกงตั้งวัด เมื่อ พ.ศ. 2436 โดยมีคหบดี 3 ท่าน ได้แก่ นายสมศักดิ์ นายหนู และนายตี๋ ได้ร่วมกันสร้งวัดบริเวณกลางหมู่บ้าน จึงเป็นเหตุให้ชื่อว่า "วัดกลางบางปะกง" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาและผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิตในปี พ.ศ. 2436 สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (แพ ติสฺสเทโว) วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร เป็นประธานในพิธี วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2528

วัดมีอุโบสถสร้างใหม่ และอุโบสถเก่าสร้างด้วยไม้ทั้งหลัง หน้าบันไม้แกะสลัก ลวดลายวิจิตร มีวิหารจัตุรมุข มีเจดีย์เก่าย่อมุมสององค์อยู่หน้าอุโบสถด้านทิศตะวันตก มีจารึกระบุว่า สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2442 ซุ้มกำแพงโบสถ์ด้านทิศตะวันออก มีข้อความระบุว่า สร้างมาเมื่อ พ.ศ. 2471 มีพระพุทธบาทจำลอง กว้าง 4 เมตร ประดิษฐานอยู่ที่มณฑปในวันเพ็ญกลางเดือนสี่ของทุกปีจะมีงานเทศกาลนมัสการพระพุทธบาทเป็นงานประจำปี  มีโรงเรียนพระปริยัติธรร แผนกธรรม เปิดสอน เมื่อ พ.ศ. 2449

## อ้างอิง

กลางบางปะกง
วัดเชิงเลน (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

**วัดเชิงเลน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลราชคราม อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา  มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 29 ไร่ 3 งาน 80 ตารางวา

ที่ตั้งเดิมของวัดตั้งอยู่ที่คลองโรงช้าง ชื่อว่า **วัดสะแก้วป่าใหญ่** หรือ **วัดสะแก้ว** ต่อมา พ.ศ. 2370 ได้ย้ายมายังที่ตั้งปัจจุบัน เป็นที่ดินชายเลนตื้นเขินห่างจากที่ตั้งเดิมประมาณ 2 กิโลเมตร ใช้ชื่อว่า **วัดชายเลน** หรือ **วัดตีนเลน** ตามสภาพที่ตั้งวัด และได้รับอนุญาตตั้งวัดในปีนั้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2375 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15.20 เมตร ยาว 24.50 เมตร ทางวัดได้จัดสอนพระปริยัติธรรมตลอดมา โดย วัฒนธรรมอำเภอบางไทร สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดพระนครศรีอยุธยา

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูน กว้าง 4.50 เมตร ยาว 13.75 เมตร วิหารก่ออิฐถือปูน กว้าง3.15 เมตร ยาว 6.20 เมตร ศาลาการเปรียญสร้างด้วยคอนกรีต กว้าง 0.50 เมตร ยาว 19.50 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 7 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง หอระฆัง ฌาปนสถานและสุสาน ปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ พร้อมกับพระพุทธรูปอื่น ๆ จำนวน 4 องค์ ที่วิหารมีพระพุทธรูปศิลาแลงจำนวน 4 องค์ และมีเจดีย์ใหญ่ 4 องค์ ตั้งอยู่ด้านหน้าอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2370

## อ้างอิง

เชิงเลน
วัดเชิงท่า (อำเภอบางปะอิน)

**วัดเชิงท่า** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะเกิด อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ตั้งวัด 42 ไร่ 57 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 16 ไร่ 32 ตารางวา ทางทิศตะวันออก ติดต่อกับแม่น้ำเจ้าพระยา ปัจจุบันมี พระอธิการวิเชียร อภิวณฺโท

วัดเชิงท่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2225 ในสมัยอยุธยา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2230 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตรยาว 80 เมตร วในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี มีพ่อค้าชาวจีนให้เรือสำเภาล่มกลางน้ำแม่น้ำตรงบริเวณหน้าวัดเชิงท่าปัจจุบัน

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7.50 เมตร ยาว 19.70 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2225 ศาลาการเปรียญ กว้าง 11.85 เมตร ยาว 20.45 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 หอสวดมนต์ กว้าง 3.55 เมตรยาว 12.90 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ 7 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 1 หลัง วิหาร กว้าง 4.50 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารไม้ ศาลาธรรมสังเวช 1 หลัง และหอระฆัง 1 หลัง ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางพุทธชินราชจำลอง ขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 79 นิ้ว พระประธานประจำศาลาการเปรียญปางมารวิชัย ขัดสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 37 นิ้ว สูง 49 นิ้ว สร้างเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2500 และระพุทธรูปเก่าแก่อายุกว่า 100 ปี เนื้อสัมฤทธิ์ ศิลปะขอม ปางห้ามสมุทร ทรงยืน สูง 18 นิ้ว กว้าง 5 นิ้ว ผิวพระเป็นสนิมเขียว พบพระพุทธรูปนี้ขึ้นจากน้ำหน้าวัดเชิงท่า

## อ้างอิง

เชิงท่า
ชานจาแผ่น

thumb|220px|บรรจุภัณฑ์แบบอื่น
thumb|ชานจาแบบแผ่นใหญ่
**ชานจาแผ่น** หรือ **เซียงจา** (; ) เป็นขนมจีนที่ทำจากผลชานจาของจีน เป็นแท่งและตัดเป็นแผ่น ๆ สีน้ำตาลอ่อนอมชมพูอ่อน หรือน้ำตาลแดง หนา 2 มิลลิเมตร และบรรจุในหลอดกระดาษทรงกระบอกในแบบดั้งเดิมสีแดง โดยปกติแล้วใช้กินเป็นของว่างรสหวานอมเปรี้ยวพร้อมกับชาหรือเป็นของว่างสำหรับเด็ก บางคนกินเพื่อลดรสขมของยาสมุนไพรจีน

## การจัดจำหน่าย
ชานจาแผ่น (เซียงจา) มีจำหน่ายทั่วไปในประเทศจีน ตลาดย่านคนเชื้อสายจีนทั้งในเอเชียและประเทศทางตะวันตก มีขนาดที่หลากหลายโดยทั่วไปที่ขายในประเทศไทยมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 25 มิลลิเมตร ในขณะที่บางยี่ห้อมีขนาด 35–40 มิลลิเมตร ความหนาโดยทั่วไป 2 มิลลิเมตร

ปัจจุบันชานจาแผ่นเพิ่มประเภทน้ำตาลต่ำและไร้สารเติมแต่งซึ่งมักมีสีที่ซีดอ่อนกว่าแบบธรรมดา เพื่อมุ่งเป้าไปที่ผู้ใส่ใจสุขภาพ สามารถซื้อได้ในประเทศจีน แต่มีปริมาณไม่มากในต่างประเทศ

รูปแบบอื่นที่พบได้แก่ แบบตัดเป็นแท่งหรือเป็นก้อนทรงลูกบาศก์ ซึ่งเป็นชั้นคล้ายขนมชั้น

## ในประเทศไทย
มักเรียก "ชานจาแผ่น" ในชื่อ "เซียงจา" บางครั้งยังเรียก "เซียงจาบ๊วยแผ่น" หรือ "บ๊วยแผ่นเซียงจา" ซึ่งเป็นเพียงการอ้างอิงขนมที่มีรสเปรี้ยวแบบบ๊วย ทั้งที่ไม่มีส่วนประกอบของบ๊วย ต่างจาก"บ๊วยแผ่น" ที่ทำจากบ๊วยโดยตรงและมักผลิตเป็นแผ่นยาวบาง

รวมทั้งบางครั้งมีการเข้าใจผิดว่าชานจาคือพุทราจีนชนิดหนึ่งด้วย

## ระเบียบข้อบังคับด้านสุขภาพ

### สีผสมอาหาร
องค์การอาหารและยาสหรัฐ (US FDA) ได้ตรวจยึดชานจาแผ่นหลายครั้ง เนื่องจากตรวจพบ Ponceau 4R (E124, Acid Red 18) ซึ่งเป็นสีผสมอาหารที่ไม่ผ่านการอนุมัติ Ponceau 4R ยังคงอนุญาตให้ใช้ในยุโรป เอเชีย และออสเตรเลีย แต่ไม่ผ่านการรับรองจาก US FDA ในปี พ.ศ. 2549 คณะกรรมการอาหารและยาแห่งประเทศจีนได้ประกาศอาหารที่ไม่ได้มาตรฐานซึ่งรวมชานจาแผ่นจาก 3 บริษัทมีการผสมสารเพิ่มสีแดงที่เป็นสารก่อมะเร็งผสมอยู่ เมื่อปี พ.ศ. 2557 ในประเทศไทยคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) ได้ระบุว่ามีการขึ้นทะเบียนการนำเข้าชานจาแผ่น จาก 8–9 บริษัทแต่ยังไม่พบว่าเป็น 3 บริษัทดังกล่าว

ปัจจุบัน ชานจาแผ่นบางยี่ห้อมีสีผสมอาหาร Allura Red AC (FD& C #40) (สีแดง) ซึ่งในยุโรปเป็นสีผสมอาหารที่ไม่แนะนำให้เด็กบริโภค และมีระเบียบข้อบังคับการห้ามใช้สีผสมอาหารในเดนมาร์ก เบลเยียม ฝรั่งเศส และสวิตเซอร์แลนด์

### น้ำตาล
โดยทั่วไปผลชานจาสด อาจช่วยในการควบคุมและรักษาสมดุลของกลุ่มอาการผิดปกติทางเมแทบอลิก (Metabolic Syndrome) ให้ดีขึ้นและการไหลเวียนของเลือด อย่างไรก็ตามชานจาแผ่นแบบทั่วไปทำขึ้นการเติมน้ำตาลจำนวนมาก ทำให้ไม่มีผลที่ดีในทางสุขภาพ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ขนมหวาน
หมวดหมู่:ขนมของชาวจีน
หมวดหมู่:อาหารชานตง
วัดสิงห์คูยาง

**วัดสิงห์คูยาง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโคกสำโรง อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 23 ไร่ 3 งาน 72 ตารางวา

วัดสงห์คูยาง สร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2365 ชาวบ้านเรียก **วัดบ้านโคกสำโรง** มีเรื่องเล่าว่า วัดสิงห์คูยางได้รกร้าง กลายเป็นป่ารกร้าง ด้านหลังของวัดมีสระน้ำ 4 สระ คือ สระบัว สระยาง มีต้นยางใหญ่อยู่ที่คันคูสระ 2 ต้น และสระหน้าโบสถ์ ต่อมามีภิกษุเดินธุดงค์มาปักกรดที่บริเวณนี้ ท่านมีอาคมทางไสยศาสตร์แก่กล้า เมื่อชาวบ้านเกิดเจ็บป่วย ท่านได้ทำน้ำมนต์แจกชาวบ้านให้นำไปอาบและดื่มกิน จนหาย อาการป่วยก็บรรเทา เมื่อเจ็บป่วยกันทั้งบ้านเพราะโรคลุกรามระบาด รักษาไม่ทัน ท่านจึงทำน้ำมนต์ลงในสระกลางวัด แล้วชาวบ้านตักน้ำนั้นไปอาบ ดื่มกินก็หายจากอาการป่วยไข้หมดสิ้น ทำให้ชาวบ้านเลื่อมใส ท่านก็ได้จำพรรษาอยู่ที่วัดร้างนี้ และได้ตั้งวัดขึ้นเรียกว่า **วัดบ้านสามโรง** ต่อมา พ.ศ. 2381 ผู้มีจิตศรัทธานามว่า "สิงห์" ได้บูรณะวัดครั้งใหญ่ และประกอบกับสระลูกหนึ่งในวัดที่มีต้นยางใหญ่อยู่ที่คันคู จึงเปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดสิงห์คูยาง" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในราว พ.ศ. 2400

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ วิหาร ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบำเพ็ญกุศล พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปหินสลัก ชาวบ้านเรียก *หลวงพ่อตากแดด* ประดิษฐานอยู่ในวิหารเก่า 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดลพบุรี
สิงห์คูยาง
กรู ฮาเล็ม บรึนต์ลันน์

**กรู ฮาเล็ม บรึนต์ลันน์** (, ; ชื่อเมื่อเกิด **กรู ฮาเล็ม**; Gro Harlem, 20 เมษายน 1939) เป็นนักการเมืองชาวนอร์เวย์ อดีตนายกรัฐมนตรีนอร์เวย์สามสมัย (1981, 1986–1989 และ 1990–1996) และอดีตผู้อำนวยการใหญ่องค์การอนามัยโลกจากปี 1998 ถึง 2003 ประธานคณะกรรมการบรึนต์ลันน์ผู้ทำรายงานบรึนต์ลันน์เกี่ยวกับการพัฒนาอย่างยั่งยืน

บรึนต์ลันน์ศึกษาในสาขาวิชาแพทยศาสตร์ เธอเป็นสมาชิกของพรรคแรงงาน และเข้าร่วมคณะรัฐบาลในปี 1974 ในฐานะรัฐมนตรีกระทรวงสิ่งแวดล้อม เธอเป็นนายกรัฐมนตรีหญิงคนแรกของนอร์เวย์ ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 1981 และออกจากตำแหน่งเมื่อ 14 ตุลาคม 1981 ก่อนจะกลับมาดำรงตำแหน่งเมื่อ 9 พฤษภาคม 1986 ถึง 16 ตุลาคม 1989 ก่อนจะกลับมาดำรงตำแหน่งในสมัยที่สามเมื่อ 3 พฤศจิกายน 1990 เธอเป็นหัวหน้าพรรคแรงงานนับตั้งแต่ปี 1981 ถึง 1992 หลังจากเธอลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโดยฉับพลันในปี 1996 ก่อนจะเข้าสู่ฐานะผู้นำระดับนานาชาติด้านการพัฒนาอย่างยั่งยืนและสาธารณสุข เธอขึ้นเป็นอธิบดีองค์การอนามัยโลก และเป็นทูตพิเศษเรื่องการเปลี่ยนแปลงของสภาพภูมิอากาศของสหประชาชาติในปี 2007 ถึง 2010 นอกจากนี้ยังเป็นรองประธานดิเอลเดอส์ และอดีตรองประธานของกลุ่มสังคมนิยมสากล

บรึนต์ลันน์มีมุมมองทางการเมืองอยู่ในปีกกลางของพรรค เธอสนับสนุนการเป็นสมาชิกของนอร์เวย์ในสหภาพยุโรปในประชามติปี 1994 ระหว่างดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เธอได้รับการเรียกขานเป็น "มารดาของชาติ" 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* บน C-SPAN

|-

|-

|-

|-

|-
เตสเลอวิม รอมือนีเย!

**เตสเลอวิม รอมือนีเย!** () เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐประชาชนโรมาเนียซึ่งภายหลังเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโรมาเนีย ใช้งานในช่วง ค.ศ. 1953–1975 ผู้แต่งเนื้อเพลง คือ เอวเจน ฟรุนเซอ (Eugen Frunză) และดัน เดชลิว (Dan Deșliu) ผู้แต่งทำนองเพลง คือ มาเตย์ ซอกอร์ (Matei Socor) เนื้อหาว่าด้วยความเป็นพี่เป็นน้องของโรมาเนียกับสหภาพโซเวียต และสรรเสริญอุดมการณ์ลัทธิเลนิน

ในคริสต์ทศวรรษ 1960 มีการตัดข้อความที่อ้างถึง "ผู้ปลดแอกโซเวียต" ออกไปตามนโยบาย กำจัดอิทธิพลคอมมิวนิสต์ ของโรมาเนีย

ใน ค.ศ. 1975 มีการนำเพลง "เอสกริสเปตรีกอลอร์อูนีเร" (E scris pe tricolor unire) มาใช้แทน โดยเพลงนี้ได้เป็นเพลงชาติของโรมาเนียจนถึงเพียง ค.ศ. 1977

## เนื้อร้อง

(*) หมายถึง ร้องซ้ำ 2 เที่ยว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
ผู้อำนวยการใหญ่องค์การอนามัยโลก

**ผู้อำนวยการใหญ่องค์การอนามัยโลก** () เป็นผู้นำองค์การอนามัยโลก แต่งตั้งและมีหน้าที่รับผิดชอบต่อสภาอนามัยโลก (WHA) ผู้อำนวยการใหญ่คนปัจจุบันคือ เตโวโดรส อัดฮาโนม แต่งตั้งเมื่อ 1 กรกฎาคม 2017

## รายชื่อผู้อำนวยการใหญ่องค์การอนามัยโลก
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของผู้อำนวยการใหญ่องค์การอนามัยโลก

## อัางอิง
วัดสารนาถธรรมาราม

**วัดสารนาถธรรมาราม** เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทางเกวียน อำเภอแกลง จังหวัดระยอง ปัจจุบันมีเนื้อที่ตั้งวัด 61 ไร่ 3 งาน 56 ตารางวา

วัดสารนาถธรรมารามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2487 โดยพระมหารัชชมังคลาจารย์ เจ้าอาวาสวัดสัมพันธวงศ์ กรุงเทพ เริ่มแรกมีเนื้อที่ 56 ไร่ 49 ตารางวา หลังได้วางศิลาฤกษ์รากฐานเสร็จ ก็เกิดสงครามเอเชียบูรพาขึ้น ทำให้การก่อสร้างต้องหยุดไป แต่ได้มีการสร้างต่อภายหลัง มีงานสมโภชอุโบสถ เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2506

อุโบสถ กว้าง 32 เมตร ยาว 46 เมตร ยอดโบสถ์เป็นบรมธาตุเจดีย์กว้าง 7 เมตร หลังคาลาดลด 4 ชั้น ประดับช่อฟ้าใบระกา พร้อมกระดิ่ง 16 ใบ ทำพิธีฉลองพระประธานเมื่อ พ.ศ. 2499 พระประธานนามว่า *พระพุทธโธ* ภายในอุโบสถเป็นสถานที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุและพระพุทธรูป องค์พระประธานจำลองมาจากพระพุทธชินราช จากนั้นได้สร้างกำแพงแก้วรอบอุโบสถ เจดีย์เล็ก ทรงระฆังแบบลังกา 38 องค์ เท่ากับมงคล 38 ประการ ที่ 4 มุมของกำแพงแก้ว มีการจำลองพระปฐมเจดีย์ พระธาตุพนม พุทธคยา ประเทศอินเดีย และพระบรมธาตุไชยา

## อ้างอิง

สารนาถธรรมาราม
สารนาถธรรมาราม
บัชชาร์ชิยา

**บัชชาร์ชิยา** (, ) เป็นตลาดเก่าแก่ในซาราเยโว และศูนย์กลางด้านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเมือง บัชชาร์ชิยาสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 15 เมื่ออีซาเบก อีซาโกวิช ตั้งเมืองซาราเยโว

บัชชาร์ชิยาตั้งอยู่บนฝั่งทางเหนือของแม่น้ำมิลยัตสกาในเทศบาลเมืองเก่าซาราเยโว อาคารสำคัญบริเวณรอบบัชชาร์ชิยา เช่น มัสยิดกาซี ฮุสเรฟเบก, มัสยิดจักรพรรดิ, โมรีชาฮาน, โบสถ์เก่าซาราเยโว, วิเยชนิตซา, หอนาฬิกา และเซบิลย์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซาราเยโว
หมวดหมู่:ปสาน