open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
รายชื่อโปเกมอน

thumb|โปเกมอน 150 สายพันธุ์แรกในเกมโปเกมอนสเตเดียม เริ่มจากฟุชิกิดาเนะที่มุมซ้ายบน และจบลงที่มิวทูที่มุมล่างขวา

**[[โปเกมอน]]** เป็นสิ่งมีชีวิตสมมุติซึ่งมนุษย์จับมาและฝึกฝนให้ต่อสู้กันเป็นกีฬาชนิดหนึ่ง แฟรนไชส์โปเกมอนมีโปเกมอนที่เปิดเผยแล้วจำนวน 1025 สายพันธุ์ สามารถจำแนกโปเกมอนตามคุณสมบัติต่าง ๆ ได้มากมาย รายการต่อไปนี้จะแสดงชื่อภาษาอังกฤษ และชื่อภาษาญี่ปุ่นในรูปแบบต่าง ๆ 

โปเกมอนถูกแบ่งเป็น "เจนเนอเรชัน" ตามเกมที่โปเกมอนเปิดตัวและจัดจำแนกด้วยลำดับเลข โปเกมอน 151 สายพันธุ์แรก ปรากฏครั้งแรกในเกม''โปเกมอนภาคเรด''และ''บลู'' มีลำดับเลขตามสมุดภาพโปเกมอนเขตคันโต เป็นเลขเดียวกับสมุดภาพโปเกมอนเนชันแนล 151 สายพันธุ์แรก 

ต่อมาโปเกมอนถูกเพิ่มเข้ามาอีก 100 สายพันธุ์ซึ่งปรากฏในเกม''โปเกมอนภาคโกลด์''และ''ซิลเวอร์'' ที่วางจำหน่ายในอีก 3ปีถัดมาและขยายรายชื่อโปเกมอนจาก 151สายพันธุ์ เป็น 251 สายพันธุ์ กลายเป็นสมุดภาพโปเกมอนเขตโจโต 

สมุดภาพโปเกมอนเขตโฮเอ็นมีโปเกมอนจากสมุดภาพโปเกมอนเขตโจโตเพียง 67 สายพันธุ์ และมีโปเกมอนสายพันธุ์ใหม่อีก 135 สายพันธุ์ ปรากฏตัวในเกม''โปเกมอนภาครูบี''และ''แซฟไฟร์'' ทำให้มีโปเกมอนรวมเป็น 386 สายพันธุ์ 

ต่อมา เจนเนอเรชันที่สี่ รวมโปเกมอน 81 สายพันธุ์ (''ภาคไดมอนด์''และ''เพิร์ล'') หรือ 100 สายพันธุ์ (''ภาคแพลตินัม'') จากโปเกมอน 107 สายพันธุ์ใหม่ เข้ากับโปเกมอนจากเจนเนอเรชันก่อนหน้า 70 หรือ 110 สายพันธุ์ตามลำดับ กลายเป็นสมุดภาพโปเกมอนเขตซินโน เป็นครั้งแรกที่โปเกมอนที่อยู่ในสมุดภาพโปเกมอนท้องถิ่นไม่ได้บรรจุแค่โปเกมอนสายพันธุ์ใหม่เท่านั้น

''โปเกมอนภาคแบล็ก''และ''ไวต์'' เปิดตัวโปเกมอนสายพันธุ์ใหม่ 156 สายพันธุ์ รวมกันเป็นสมุดภาพโปเกมอนเขตอิชซู ทำให้มีจำนวนโปเกมอนสุทธิ 649 สายพันธุ์  

ไม่นานภาคต่อของ ''โปเกมอนภาคแบล็ก''และ''ไวต์'' ถูกเข็นออกมาในชื่อ ''โปเกมอนภาคแบล็ก 2'' และ''ไวต์ 2'' สมุดภาพโปเกมอนเขตอิชซูถูกปรับเปลี่ยนครั้งใหญ่ เพิ่มโปเกมอน 145 สายพันธุ์จากเจนเนอเรชันเก่า และนำไปจัดเรียงในสมุดภาพโปเกมอนเขตอิชซูฉบับดั้งเดิม ทำให้มีโปเกมอนรวม 301 สาย พันธุ์ แม้ว่ายอดโปเกมอนสุทธิไม่เปลี่ยนแปลง 

หลังจาก''โปเกมอนภาคเอกซ์''และ''วาย'' ออกจำหน่าย และโครงการสร้างภาพยนตร์ที่ตามมา มีโปเกมอนสายพันธุ์ใหม่อีก 71 สายพันธุ์ เป็นเจนเนอเรชันที่มีโปเกมอนสายพันธุ์ใหม่น้อยที่สุด แต่มีคุณสมบัติร่างวิวัฒนาการเมก้า (Mega Evolution) เพิ่มเข้ามาในเกม เพื่อให้สมดุลกับตัวละครใหม่ 

ส่วนในภาค "โปเกมอนภาคซัน"และ"มูน" มีโปเกม่อนสายพันธุ์ใหม่อีก 81 สายพันธุ์ และมีคุณสมบัติ "อโลล่าฟอร์ม" (Alolan From) ซึ่งเป็นโปเกม่อนใน เขตคันโต ที่สามารถพบได้ในเขตอาโลล่าเท่านั้น (โปเกม่อนอโลล่าฟอร์มไม่ได้นับเป็นโปเกม่อนสายพันธุ์ใหม่แต่อย่างใด) และล่าสุดใน

''โปเกมอนอัลตร้าซัน''และ''อัลตร้ามูน'' เป็นครั้งแรกของเกมโปเกมอนที่มีการเพิ่มโปเกมอนสายพันธุ์ใหม่ระหว่างเจนเนอเรชั่น โดยเพิ่มมาอีก 5 สายพันธุ์

โปเกมอนยังอาจแบ่งเป็น "ตระกูล" (ตัวอย่าง กลุ่มไข่/ฟอสซิล) ตามร่างวิวัฒนาการของโปเกมอน (จากการฟักจากไข่หรือคืนชีพ) ได้ด้วย

## รายชื่อโปเกมอน

### สายพันธุ์โปเกมอน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* สมุดภาพอย่างเป็นทางการ ภาษาอังกฤษ
* สมุดภาพอย่างเป็นทางการ ภาษาไทย
* สมุดภาพแห่งชาติ บนบุลบาพีเดีย

*

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์สมมติ
ลุมพินี

**ลุมพินี** อาจหมายถึง
* ลุมพินีวัน สถานที่ประสูติของพระพุทธเจ้า

; การปกครอง
* รัฐลุมพินี ประเทศเนปาล
* แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร

; สถานที่
* สวนลุมพินี สวนสาธารณะในประเทศไทย
* สวนลุมพินี (ไฮเดอราบาด) สวนสาธารณะในประเทศอินเดีย
* สถานีลุมพินี สถานีรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล
* สนามมวยเวทีลุมพินี
* อมันตา ลุมพินี คอนโดมิเนียม

; อื่น ๆ
* ลุมพินีกันดั้ม หุ่นยนต์กันดั้มดัดแปลงในรูปของนักมวยไทย
.tk

**.tk** เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ โตเกเลา 

## ดูเพิ่ม
* Domain Name System
* โดเมนระดับบนสุดตามรหัสประเทศ

tk
เทศบาลนครมาบตาพุด

**เทศบาลนครมาบตาพุด** เป็นเทศบาลนครที่ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองระยองและบางส่วนของอำเภอนิคมพัฒนา จังหวัดระยอง โดยห่างจากตัวเมืองระยองประมาณ 8 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานครตามถนนสุขุมวิทเป็นระยะทาง 204 กิโลเมตร เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่เป็นที่ตั้งศาลากลางจังหวัดระยอง เขตเทศบาลมีพื้นที่ 165.565 ตารางกิโลเมตร มีประชากรในปี พ.ศ. 2561 จำนวน 68,410 คน เขตเทศบาลนครมาบตาพุดมีสถานะที่คล้ายกับเขตเทศบาลนครแหลมฉบัง เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่ตั้งขึ้นเพื่อรองรับโครงการพัฒนาชายฝั่งภาคตะวันออกและยังเป็นเขตอุตสาหกรรมหนักที่สำคัญของประเทศอีกด้วย ปัจจุบันมีโรงงานอุตสาหกรรม 257 แห่ง

เทศบาลนครมาบตาพุด เดิมคือสุขาภิบาลมาบตาพุดซึ่งยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลมาบตาพุด ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมาบตาพุด อำเภอเมืองระยอง และอำเภอนิคมพัฒนา จัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลเมื่อ พ.ศ. 2534 ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลเมืองใน พ.ศ. 2544 และได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลนครใน พ.ศ. 2568

สถาบันทรัพยากรโลก (World Resources Institute) ระบุว่ามาบตาพุดเป็น "...หนึ่งในจุดร้อนอันเป็นมลพิษมากที่สุดในประเทศไทย มีประวัติด้านมลพิษทางอากาศและน้ำ มีอุบัติเหตุด้านอุตสาหกรรม การทิ้งขยะอันตรายอย่างผิดกฎหมาย และมีมลภาวะที่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพ เช่น มะเร็งและความผิดปกติตั้งแต่แรกเกิด"

## ชุมชน
ในเขตเทศบาลนครมาบตาพุดมีประชากรทั้งหมด 68,410 คน (สำรวจเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561) แบ่งเป็นอำเภอเมืองระยอง 66,068 คน และอำเภอนิคมพัฒนา 2,342 คน เขตเทศบาลแบ่งออกเป็นชุมชนจำนวน 38 ชุมชน ได้แก่

# ชุมชนวัดมาบตาพุด
# ชุมชนบ้านบน
# ชุมชนมาบยา
# ชุมชนบ้านพลง
# ชุมชนบ้านล่าง
# ชุมชนมาบข่า-สำนักอ้ายงอน
# ชุมชนมาบข่า-มาบใน
# ชุมชนตลาดมาบตาพุด
# ชุมชนเนินพยอม
# ชุมชนอิสลาม
# ชุมชนกรอกยายชา
# ชุมชนหนองแตงเม
# ชุมชนเกาะกก
# ชุมชนตากวน-อ่าวประดู่
# ชุมชนโขดหิน
# ชุมชนเขาไผ่
# ชุมชนคลองน้ำหู
# ชุมชนซอยร่วมพัฒนา
# ชุมชนซอยประปา
# ชุมชนหนองบัวแดง
# ชุมชนหนองน้ำเย็น
# ชุมชนวัดโสภณ
# ชุมชนหนองแฟบ
# ชุมชนสำนักกะบาก
# ชุมชนห้วยโป่งใน 1
# ชุมชนห้วยโป่งใน 2
# ชุมชนห้วยโป่งใน-สะพานน้ำท่วม
# ชุมชนชากลูกหญ้า
# ชุมชนตลาดห้วยโป่ง
# ชุมชนมาบชลูด
# ชุมชนซอยคีรี
# ชุมชนหนองหวายโสม
# ชุมชนเจริญพัฒนา
# ชุมชนโขดหิน 2
# ชุมชนชากลูกหญ้าฝั่งตะวันออก
# ชุมชนหัวน้ำตกพัฒนา
# ชุมชนมาบชลูด-ชากกลาง
# ชุมชนวัดห้วยโป่ง

ปัจจุบันมีโรงเรียนในสังกัดเทศบาล ได้แก่ โรงเรียนเทศบาลเมืองมาบตาพุด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์เทศบาลนครมาบตาพุด 

มาบตาพุด
มาบตาพุด
หมวดหมู่:อำเภอนิคมพัฒนา
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีบรันเดินบวร์ค

thumb|200px|ตรามหาวิทยาลัย
**มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีบรันเดินบวร์ค** (; ) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2534 โดยเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งเดียวในรัฐบรันเดินบวร์ค ประเทศเยอรมนี มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ในเมืองค็อทบุส จึงได้ชื่อว่า มหาวิทยาลัยเทคนิคค็อทบุส (Technical University of Cottbus)

มหาวิทยาลัยมีศาสตราจารย์ 122 คน นักวิทยาศาสตร์ประมาณ 300 คน และนักศึกษาเกือบ 5,000 คน โดยมากกว่าร้อยละ 20 เป็นนักศึกษาจากต่างชาติ (เมื่อธันวาคม พ.ศ. 2549/มกราคม พ.ศ. 2550)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัย  
* กระดานสนทนานักศึกษา  
* CampusTV   โทรทัศน์นักศึกษา
* Bühne 8  โรงละครนักศึกษา
* Kultur Cottbus   นิตยสารวัฒนธรรมนักศึกษา

เทคโนโลยีบรันเดินบวร์ค
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐบรันเดินบวร์ค
มารายห์ แครี (อัลบั้ม)

**มารายห์แครี** () คืออัลบั้มแรกของศิลปินหญิงชาวอเมริกัน มารายห์ แครี ออกวางขายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2533 โดยโคลัมเบียเรคอร์ด
อัลบั้มนี้มีเพลงฮิตอันดับ 1 ถึง 4 เพลงในบิลบอร์ด ส่วนด้านชาร์ทอัลบั้มขึ้นอันดับนาน 11 สัปดาห์ แนวเพลงในอัลบั้มนี้จะมีเพลงบัลลาดป็อปผสมกับแนวอาร์แอนด์บี ในที่นี้รวมถึงเพลง  ("Vision of Love", "Love Takes Time" และ "I Don't Wanna Cry") ส่วนเพลงเร็ว เช่น ("Someday", "There's Got to Be a Way") 

ยอดขายอัลบั้มนี้ขายได้มากกว่า 9 ล้านเฉพาะในอเมริกา และ มากกว่า 13 ล้านชุดทั่วโลก ถือว่าเป็นอัลบั้มที่มียอดขายเป็นอันดับ 3 ของมารายห์ แครี ในอเมริกา

## รายชื่อเพลง
* "Vision of Love" (Carey, Ben Margulies) – 3:30 
* "There's Got to Be a Way" (Carey, Ric Wake) – 4:53 
* "I Don't Wanna Cry" (Carey, Narada Michael Walden) – 4:48 
* "Someday" (Carey, Margulies) – 4:08 
* "Vanishing" (Carey, Margulies) – 4:12 
* "All in Your Mind" (Carey, Margulies) – 4:45 
* "Alone in Love" (Carey, Margulies) – 4:12 
* "You Need Me" (Carey, Lawrence) – 3:51 
* "Sent from up Above" (Carey, Lawrence) – 4:04 
* "Prisoner" (Carey, Margulies) – 4:24 
* "Love Takes Time" (Carey, Margulies) – 3:49

## ชาร์ต

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2533
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของมารายห์ แครี
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายโคลัมเบียเรเคิดส์
ริตา (เก็นโซซุยโคเด็น)

**ริตา** () เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวในภาค IV และแรพโซเดีย

## ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อ: ริตา 
ดวงดาวประจำตัว: จินเค  (Chinkei) 
บ้านเกิด: ไม่ปรากฏ 
อายุ: 17 ปี 
เผ่าพันธุ์: มนุษย์ 
รูนที่ถือครอง: ไม่ปรากฏ 
ครอบครัว: ไม่ปรากฏ 
สถานะ: นักเสี่ยงโชค (Gambler) 
สถานที่อยู่ปัจจุบัน: ไม่ปรากฏ 
สงครามที่เข้าร่วม: สงครามการขยายพรมแดนทางใต้ของคูลุก 

## ประวัติ
ริตาเป็นคนที่ชอบเล่นเกมส์มากโดยเฉพาะเกมส์ที่เธอคิดค้นขึ้นมา นอกจากนั้นเธอเป็นคนที่เล่นเกมส์เก่งมากคนหนึ่งแต่เธอก็ไม่สามารถเอาชนะลาสโลได้​ด้วยเหตุนี้เธอจึงตัดสินใจเข้าร่วมกับกองทัพ​

บนเรือริตาเล่นเกมส์กับผู้คนบนนั้นและเธอได้สารภาพในห้องสารภาพบาปว่าเธอเคยโกงไปครั้งหนึ่งเพราะเธอไม่อยากแพ้ราคุจิและเธอก็รู้สึกไม่ดีกับมันจึงตัดสินใจที่จะไม่ทำอีก ริตากับโนอาห์เป็นเพื่อนสนิทกันซึ่งทั้งสองก็ทำเครื่องรางให้ลาสโลตอนช่วงท้ายสงคราม

หลังจบสงครามเธอได้คิดค้นเกมส์ใหม่ๆ​ที่จะทำเงินให้ตัวเอง ซึ่งคิริลก็มาชนะเธอได้ในเกมส์นี้อีก​ริต้าที่ประทับใจในตัวเขาจึงตัดสินใจออกเดินทางไปคูลุกร่วมกับกลุ่มของเขาด้วย​

## วิธีการนำเป็นพวก
;ซุยโคเด็นภาค IV: แข่งมินิเกมส์กับเธอให้ชนะ

หมวดหมู่:เก็นโซซุยโคเด็น
รายชื่อตัวละครในเก็นโซซุยโคเด็น IV

## จีเวล
**จีเวล** () เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวในภาค IVและแรพโซเดีย

### ประวัติ
จี​เวล​เป็น​หน่วยทหารบของไกเอ็นเช่นเดียว​กับ​ลาสโล​ ​หลัง​จาก​ที่ลาสโลถูกเนรเทศเธอ​ได้​ตัดสินใจที่​จะ​ลงเรือ​ด้วย​กัน​กับ​เขา​จนถึงอาณาจักรโอเบล​ 

​หลัง​จาก​จบสงคราม​ เธอ​ได้​อยู่​ที่ราซซิลชั่วระยะหนึ่งก่อนที่​จะ​ย้ายไป​อยู่​ที่​เกาะนานัลบ้านเกิดของเธอ​ ​หลัง​จาก​นั้น​เธอ​ได้​ถูก[ลิ​โน​ ​เอ็น​ ​คุลเดส]เรียกตัวมา​เพื่อ​ช่วย​เหลือคิริลเช่นเดียว​กับ​[เซลมา​และ​พอลลา​ หลัง​จาก​ที่รูนแคนนอนถูกทำ​ลาย​ ​ไม่​มี​ใครรู้ว่า​เธอไปทำ​อะ​ไร​หรืออยู่​ที่​ไหนหลัง​จาก​นั้น​ 
​
## ลาซโล
**ลาซโล** () เป็นตัวละครจากเกมเก็นโซซุยโคเด็น ปรากฏตัวออกมาในภาค IV

### ประวัติ
ลาซโลเป็นเด็กที่บังเอิญถูกพบอยู่ที่กลางมหาสมุทร จากนั้นได้ถูกนำไปเลี้ยงดูและเติบโตขึ้นมาพร้อมกับสโนว์ (Snowe) เมื่อเติบโตขึ้นเขาและสโนว์ได้เข้าเป็นอัศวินแห่งไกแอน (Knight of Gaien) แต่หลังจากนั้นไม่นานกองทัพได้ถูกโจมตีโดยโจรสลัด จากเหตุการณ์นั้นเองเขาได้รับสืบทอดรูนแห่งการลงทัณฑ์มาจากแกรน หัวหน้าอัศวิน และถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ จากเหตุการณ์นั้นเองเขาได้ถูกไล่ออกจากกองทัพ เขาออกเรือไปยังมหาสมุทรและติดอยู่ที่เกาะทะเลทราย (deserted island) แต่เรือของอาณาจักรโอเบลก็ได้เข้ามาช่วยเหลือพวกเขา หลังจากนั้นเขาจึงทำงานอยู่ภายใต้คำสั่งของลิโน เอ็น คุลเดส และพยายามค้นหาอดีตเกี่ยวกับรูนที่เขาถือครองอยู่

หมวดหมู่:เก็นโซซุยโคเด็น
เทศบาลเมืองเบตง

**เบตง** (มลายูปัตตานี: بيتوڠ / บือตง; ) เป็นเทศบาลเมืองในอำเภอเบตง จังหวัดยะลา ภาคใต้ของประเทศไทย ติดกับเขตแดนประเทศมาเลเซีย มีพื้นที่ทั้งหมด 78 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมตำบลเบตงทั้งตำบล และมีประชากรในปี พ.ศ. 2548 จำนวน 24,688 คน เบตงเป็นเทศบาลเมืองที่ตั้งอยู่ทางใต้สุดของประเทศไทย

เมืองเบตงมีระยะทางห่างจากนครยะลา 140 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานคร ระยะทางประมาณ 1,590 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศมาเลเซียทางด้านรัฐเประและรัฐเกอดะฮ์ และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ชาวมาเลเซียนิยมแห่งหนึ่ง

## ประวัติ
แต่เดิมเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2482 ตำบลเบตงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลเบตง โดยมีสงวน จิรจินดาเป็นนายกเทศมนตรีคนแรก และต่อมาเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 เทศบาลตำบลเบตงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลเมืองเบตง

ส่วนชื่อ **เบตง** ในปัจจุบันนั้น เป็นคำมลายู หมายถึง "ไม้ไผ่ขนาดใหญ่" คือไม้ไผ่ตง

## ภูมิศาสตร์
เมืองเบตงตั้งอยู่ในหุบเขา มีลักษณะเหมือนแอ่งกระทะที่ล้อมรอบด้วยภูเขา โดยมีลำคลองสำคัญไหลผ่านใจกลางเมืองเบตง คือ คลองเบตง ไหลมาจากทางทิศตะวันตกไปทางทิศตะวันออกแล้วไปบรรจบกับแม่น้ำปัตตานี ด้วยลักษณะภูมิประเทศที่เป็นหุบเขาจึงเทำให้พื้นที่รอบ ๆ เมืองเบตงเป็นจุดกำเนิดของแม่น้ำสายสำคัญของจังหวัดยะลาและภาคใต้ คือ แม่น้ำปัตตานี อันเป็นที่ตั้งของเขื่อนบางลาง ซึ่งมีความสำคัญต่อการผลิตกระแสไฟฟ้าให้พื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้และยังแก้ปัญหาน้ำท่วมตัวเมืองยะลา สภาพทางธรรมชาติทำให้เมืองเบตงมีหมอกตลอดปี จึงได้รับสมญานามว่า "เมืองในหมอกและดอกไม้งาม"

## ประชากร

ประชากรส่วนใหญ่ในเทศบาลเมืองเบตงมีหลายเชื้อชาติ ใน พ.ศ. 2551 มีประชากรทั้งหมด 25,534 คน เป็นเพศชาย 12,412 คน และเพศหญิง 13,113 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวไทยเชื้อสายมลายู, ชาวไทยเชื้อสายจีน และชาวไทยพุทธ 

สถิติการนับถือศาสนาของประชากรในเทศบาลเมืองเบตงเมื่อ พ.ศ. 2550 พบว่าส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ ร้อยละ 50.8 รองลงมาคือศาสนาอิสลาม ร้อยละ 47.8, ศาสนาคริสต์ ร้อยละ 0.9 และอื่น ๆ อีก 0.5 มีศาสนสถานทั้งหมด 10 แห่ง แบ่งเป็นมัสยิดทั้งหมด 8 แห่ง วัด 1 แห่ง และโบสถ์คริสต์ 1 แห่ง และการสำรวจใน พ.ศ. 2562 พบว่าประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ ร้อยละ 51.92 รองลงมาคือศาสนาอิสลาม ร้อยละ 47.75, ศาสนาคริสต์ ร้อยละ 0.32 และศาสนาซิกข์ ร้อยละ 0.02

## ชุมชน
เทศบาลเมืองเบตง มีอาณาเขตปกครองครอบคลุมชุมชน 27 ชุมชน

# ชุมชนกาแป๊ะกอตอใน
# ชุมชนกาแป๊ะกอตอนอก
# ชุมชนจาเราะกางา
# ชุมชนกาแป๊ะ กม. 2
# ชุมชนกาแป๊ะฮูลู
# ชุมชนบูเก็ตตักกรู
# ชุมชนกุนุงจนอง
# ชุมชนเบตงฮูลู
# ชุมชนฮางุส
# ชุมชนกือติง
# ชุมชนรัตนกิจ
# ชุมชนตัณฑ์วีระ
# ชุมชนวีระพันธ์
# ชุมชนศาลาประชาคมเทศบาล
# ชุมชนกองร้อย ตชด. 445
# ชุมชนคงคาสามัคคี
# ชุมชนมัสยิดกลาง
# ชุมชนสโมสร
# ชุมชนหลังศาลจังหวัดเบตง
# ชุมชนตลาดสดเทศบาล
# ชุมชนคชฤทธิ์
# ชุมชนแกรนด์วิลล่า
# ชุมชนสวนผัก (ปิยานนท์พงศ์)
# ชุมชนพัฒนะ
# ชุมชนกาแป๊ะ กม. 3
# ชุมชนกาแป๊ะ กม. 5
# ชุมชนร่วมใจพัฒนา

## การศึกษา
เทศบาลเมืองเบตงมีศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก 1 แห่ง และมีโรงเรียนในสังกัดเทศบาล 5 แห่ง ได้แก่
# โรงเรียนเทศบาล 1 (บ้านกาแป๊ะ)
# โรงเรียนเทศบาล 2 (บ้านกอตอกาแป๊ะ)
# โรงเรียนเทศบาล 3 (บ้านกุนุงจนอง)
# โรงเรียนเทศบาล 4 (บ้านกาแป๊ะฮูลู)
# โรงเรียนเทศบาล 6 (ประชาสันต์)

## รางวัล
* รางวัลพระปกเกล้า ประจำปี 2551

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

เบตง
เบตง
หมวดหมู่:อำเภอเบตง
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–มาเลเซีย
เทศบาลเมืองโพธาราม

**เทศบาลเมืองโพธาราม** เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแม่กลองฝั่งตะวันออก เขตเทศบาลมีเนื้อที่ทั้งหมด 2.60 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมตำบลโพธารามทั้งตำบล

## ประวัติ
เทศบาลเมืองโพธาราม แรกเริ่มก่อตั้งตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2458 โดยจัดตั้งท้องถิ่นตำบลบางส่วนของตำบลโพธาราม อำเภอโพธาราม ขึ้นเป็น **สุขาภิบาลตำบลโพธาราม** หรือ "สุขาภิบาลท้องที่โพธาราม" อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี  โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 19 กันยายน ปีเดียวกัน โดยครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโพธาราม เป็นสุขาภิบาลแห่งที่ 2 ของจังหวัดที่จัดตั้งขึ้นต่อจาก สุขาภิบาลเมืองราชบุรี โดยจัดตั้งหลังจากสุขาภิบาลเมืองราชบุรีเพียง 7 วัน

ต่อมาท้องถิ่นของสุขาภิบาลท้องที่โพธารามได้จัดตั้งเป็น **เทศบาลเมืองโพธาราม** ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2478 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 10 ธันวาคม ปีเดียวกัน

ในปี พ.ศ. 2481 กระทรวงมหาดไทยได้ยุบรวมพื้นที่ตำบล เนื่องจากตำบลที่มีมากเกินไป ได้ยุบรวมพื้นที่ตำบลบ้านใหม่ และตำบลบ้านไร่ รวมกับตำบลโพธาราม แล้วจัดตั้งเป็น "ตำบลโพธาราม" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2522 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 16 ตุลาคม ปีเดียวกัน

ต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองโพธาราม ตามความจำเป็นแห่งการบริหารงานของเทศบาล โดยกำหนดเขตเทศบาลเมืองโพธารามให้ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพธารามทั้งตำบล ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2486 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 9 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน

กฎกระทรวง ฉบับที่ 437 (พ.ศ. 2542) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. 2518 ให้ใช้บังคับผังเมืองรวม ในท้องที่ตำบลสร้อยฟ้า ตำบลคลองตาคต ตำบลบ้านเลือก ตำบลโพธาราม ตำบลท่าชุมพล ตำบลบ้านฆ้อง ตำบลคลองข่อย และตำบลบ้านสิงห์ อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี เพื่อใช้เป็นแนวทางการพัฒนา และการดำรงรักษาเมือง และบริเวณที่เกี่ยวข้องหรือชนบท ในด้านการใช้ประโยชน์ในทรัพย์สิน การคมนาคมและการขนส่ง การสาธารณูปโภคบริการสาธารณะและสิ่งแวดล้อม

## ภูมิศาสตร์
เทศบาลเมืองโพธารามอยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครโดยทางรถยนต์ประมาณ 84 กิโลเมตร โดยทางรถไฟ 83 กิโลเมตร
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลคลองตาคต อำเภอโพธาราม
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลคลองตาคต อำเภอโพธาราม
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลคลองตาคต อำเภอโพธาราม
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับแม่น้ำแม่กลอง

## ประชากร
เทศบาลเมืองโพธารามมีประชากรทั้งสิ้น 9,037 คน เป็นชาย 4,295 คน เป็นหญิง 4,742 คน จำนวนบ้าน 3,679 หลัง ประชากรส่วนใหญ่เป็นคนไทยเชื้อสายจีน มีอาชีพค้าขายและฐานะทางเศรษฐกิจโดยทั่วไปอยู่ในระดับที่ดี

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Photharam Hospital.jpg|โรงพยาบาลโพธาราม เป็นโรงพยาบาลอำเภอแห่งแรกของประเทศไทย
ไฟล์:Photharam-Station1.JPG|สถานีรถไฟโพธาราม เป็นสถานีรถไฟที่สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 และเป็นสถานีรถไฟประจำอำเภอ โดยอาคารในภาพเปิดใช้เมื่อ 14 กันยายน พ.ศ. 2511 แต่ได้ถูกรื้อถอนไปแล้วจากการก่อสร้างรถไฟทางคู่
ไฟล์:Photharam Railway Station 20240113 04.jpg|อาคารและชานชาลาสถานีรถไฟโพธารามในปัจจุบัน ที่สร้างขึ้นใหม่เพื่อรองรับรถไฟทางคู่


## อ้างอิง

โพธาราม
โพธาราม
เทศบาลเมืองสุพรรณบุรี

**สุพรรณบุรี** เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ประเทศไทย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน จัดตั้งขึ้นเป็นเทศบาลเมืองเมื่อ พ.ศ. 2478 มีพื้นที่ประมาณ 9 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าพี่เลี้ยงทั้งหมด รวมถึงบางส่วนของตำบลรั้วใหญ่ และตำบลท่าระหัด ตามสถิติประชากร พ.ศ. 2561 เทศบาลเมืองสุพรรณบุรีมีประชากรกว่า 25,000 คน

## ประวัติ
เทศบาลเมืองสุพรรณบุรี เป็นองค์กรปกครองท้องถิ่นรูปแบบเทศบาลเมือง จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 โดยพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี พุทธศักราช 2478 ซึ่งออกตามความในมาตรา 42 แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบ พ.ศ. 2476 ตั้งแต่จัดตั้งมาจนถึงปัจจุบันได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลจำนวน 2 ครั้ง คือ ครั้งที่ 1 ได้มีการขยายเขตเทศบาลเมื่อ พ.ศ. 2498 และครั้งที่ 2 ได้มีการขยายเขตเทศบาลเมื่อ พ.ศ. 2509

ปัจจุบันเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี มีพื้นที่ประมาณ 9.013 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งสิ้น 25,651 คน (ข้อมูล ณ เดือนธันวาคม 2561) สำนักงานเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี ตั้งอยู่บริเวณถนนหมื่นหาญ ตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี

## การศึกษา
โรงเรียนในสังกัดเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี มีจำนวน 4 แห่งดังนี้
* โรงเรียนเทศบาล 1 วัดประตูสาร 
* โรงเรียนเทศบาล 2 วัดปราสาททอง 
* โรงเรียนเทศบาล 3 วัดไชนาวาส 
* โรงเรียนเทศบาล 4 วัดศรีบัวบาน

## ภาพ

ไฟล์:Banharn-Jamsai Tower.jpg|หอคอยบรรหาร-แจ่มใส
ไฟล์:Lakmueangsuphanburi06.jpg|ศาลหลักเมืองสุพรรณบุรี
ไฟล์:Gate City Pillar Shrine Suphanburi.jpg|พิพิธภัณฑ์ลูกหลานพันธุ์มังกร
ไฟล์:Suphanburi stn.jpg|สถานีรถไฟสุพรรณบุรี
ไฟล์:Suphanburiwatpalelai0609c.jpg|วัดป่าเลไลยก์วรวิหาร


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เว็บไซต์เทศบาลเมืองสุพรรณบุรี 

สุพรรณบุรี
หมวดหมู่:เทศบาลในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี
อุทยานแห่งชาติผาแต้ม

[thumb|right|แผ่นศิลาจารึกพระนาม [สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เมื่อครั้งเสด็จเยี่ยมชมอุทยานแห่งชาติผาแต้ม เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2531]]

**อุทยานแห่งชาติผาแต้ม** เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของประเทศไทยมีพื้นที่ราว 340 ตารางกิโลเมตร (212,501 ไร่) ตั้งอยู่ในตำบลห้วยไผ่ อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี มีจุดท่องเที่ยวที่สำคัญ ได้แก่ ภาพเขียนสีก่อนประวัติศาสตร์ผาแต้มซึ่งมีอายุขัยมากกว่า 3,000-4,000 ปี จำนวน 4 กลุ่ม โดยกรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ในปี พ.ศ.2525 ครอบคลุมมีพื้นที่โดยรอบประมาณ 575 ไร่ ผาหมอน ผาลาย ประติมากรรมธรรมชาติเสาเฉลียง และจุดชมพระอาทิตย์แสงแรกแห่งสยาม 

## เสาเฉลียง
เสาเฉลียงเป็นประติมากรรมหินทรายชิ้นเอกจากธรรมชาติ  โดยประกอบจากหินทรายสองชุดคือหินทรายยุคครีเตเชียส ชั้นบน (ซึ่งแข็งกว่า) และหินทรายยุคจูแรสซิก ชั้นล่าง (ซึ่งอ่อนกว่า) ถูกกระทำโดยน้ำและลมเป็นเวลายาวนานกว่าร้อยล้านปี จนเกิด "กระบวนการต้านทานทางธรรมชาติ" ซึ่งเป็นแรงกดทับ และแรงธรรมชาติอื่น ๆ ทำให้เม็ดทรายในเนื้อหินเชื่อมประสานกันแน่นขึ้น ส่งผลให้สามารถรักษารูปร่างได้ถึงปัจจุบันนี้ ส่วนชื่อ เสาเฉลียง แผลงมาจากคำว่า "สะเลียง" ซึ่งแปลว่าเสาหิน

## ผาชะนะได
thumb|จุดชมวิวริมโขง

**ผาชะนะได**  เป็นสถานที่ที่อยู่ทางทิศตะวันออกสุดของประเทศไทย ที่ใช้เป็นจุดเริ่มต้นคำนวณเวลาพระอาทิตย์ขึ้น ตั้งอยู่ในป่าดงนาทาม ตำบลนาโพธิ์กลาง อำเภอโขงเจียม จังหวัดอุบลราชธานี มีพิกัดภูมิศาสตร์ที่ ละติจูด 15 องศา 37 ลิปดา 3.5 พิลิปดา เหนือ  ลองจิจูด 120 องศา 38 ลิปดา 16 พิลิปดา ตะวันออก

ผาชะนะได เป็นหน้าผาที่มีความสูงชัน ซึ่งเป็นจุดที่เห็นตะวันขึ้นเป็นจุดแรกของประเทศไทย ทิวทัศน์เบื้องล่างจะเป็นแม่น้ำโขงกั้นแบ่งเขต ไทย - ลาว เบื้องหน้าเป็นภูเขาแดนลาว ที่สลับซับซ้อนมองดูสวยงาม ฤดูหนาวนักท่องเที่ยวจะได้สัมผัสกับความสวยงามของทะเลหมอก เหนือลำน้ำโขง และด้วยเหตุที่เป็นจุดที่เห็นตะวันขึ้นเป็นจุดแรก การรายงานข่าวของสำนักข่าวแห่งประเทศไทยได้เอาเป็นจุดรายงานดวงอาทิตย์ขึ้นเป็นแห่งแรกของประเทศ
ผาชะนะได จะมีความหมายว่า การลงชื่อด้วยฝ่ามือ (ชะนะ เป็นคำเพี้ยนมาจากภาษาถิ่นโบราณว่า ซะนาม แปลว่าการลงชื่อ ส่วน คำว่าได แปลว่า มือ หรือ ฝ่ามือ ซึ่งจะปรากฏหลักฐานจากสถานที่ใกล้เคียง เช่น ถ้ำฝ่ามือแดง โหง่นแต้ม)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* อุทยานแห่งชาติผาแต้ม – กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช 

ผาแต้ม
แต้ม
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–ลาว
หมวดหมู่:มหัศจรรย์เมืองไทย
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดอุบลราชธานี
หมวดหมู่:อำเภอโขงเจียม
ทิวเขาอินทนนท์

**ทิวเขาอินทนนท์** หรือ **ทิวเขาถนนธงชัยตะวันออก** เป็นชื่อของทิวเขาที่อยู่ทางภาคเหนือของประเทศไทย เป็นทิวเขาที่มีระบบภูเขาเชื่อมต่อกับทิวเขาแดนลาว และเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาฉานโยมา แต่วางตัวตามแนวเหนือ-ใต้ ขนานกับทิวเขาถนนธงชัย บางครั้งเราจึงเรียกว่า**ทิวเขาถนนธงชัยตะวันออก** 

ทิวเขาอินทนนท์ เป็นชื่อที่ตั้งตามชื่อดอยสูงสุดของทิวนี้ คือยอดดอยอินทนนท์ ปัจจุบันอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ ซึ่งอัญเชิญมาจากพระนามของพระเจ้าอินทวิชยานนท์อีกทอดหนึ่ง

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์

อินทนนท์
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของเจ้านายฝ่ายเหนือ
ทิวเขาขุนตาน

**ทิวเขาขุนตาน** เป็นเป็นชื่อของทิวเขาที่อยู่ทางภาคเหนือของประเทศไทย เป็นทิวเขาที่มีระบบภูเขาเชื่อมต่อกับทิวเขาแดนลาว และเป็นส่วนหนึ่งของทิวเขาชาน แต่วางตัวตามแนวเหนือ-ใต้ ขนานกับทิวเขาถนนธงชัยและทิวเขาอินทนนท์ 

"ขุนตาน" เป็นชื่อที่ตั้งตามชื่อดอยสูงสุดของทิวนี้ คือยอดดอยขุนตาล (สะกดด้วย ล) ปัจจุบันอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติดอยขุนตาล 

## ตัวสะกดชื่อ
สำหรับการสะกดชื่อนั้น เดิมชื่อสถานที่ในบริเวณนี้ทั้งหมดสะกดว่า *ขุนตาน* (ใช้ น สะกด) โดย *ตาน* ในภาษาล้านนาแปลว่าการให้ทาน *ขุนตาน* จึงแปลว่า "ขุนผู้โอยทาน" หรือ "เจ้าเมืองผู้ใจบุญสุนทาน" นอกจากนี้ ขุนตานยังเป็นพระนามเดิมของพระยาเบิก อดีตเจ้าผู้ครองนครลำปางอีกด้วย  แต่ต่อมาปรากฏว่าในแผนที่ของกรมแผนที่ทหารเขียนเป็น *ขุนตาล* (ใช้ ล สะกด) (*ตาล* เป็นคำภาษาไทย แปลว่า "ต้นตาล") ซึ่งทางราชการก็ได้ยึดถือกันให้ใช้ตามนั้นในชื่อสถานที่ที่ตั้งขึ้นในภายหลังว่า *ขุนตาล* เช่น อุทยานแห่งชาติดอยขุนตาล (ซึ่งจัดตั้งเป็นอุทยานหลังการใช้ ล สะกด) ส่งผลให้ชื่อยอดดอยซึ่งอยู่ในเขตอุทยานฯ เปลี่ยนเป็น "ดอยขุนตาล" เพราะเดิมทียังสับสนระหว่าง *ขุนตาน* (ดั้งเดิม) กับ *ขุนตาล* (แผนที่ทหาร) ต่อมาเมื่อมีประกาศตั้งอุทยานฯ ลงในราชกิจจานุเบกษา ได้บัญญัติให้ใช้ชื่อว่า "ขุนตาล" ชื่อดอยจึงเป็น "ขุนตาล" อย่างถาวร

แต่กระนั้น สถานที่ที่สร้างก่อนหน้า เช่น ศูนย์บริการทางหลวงขุนตาน อุโมงค์ขุนตาน สถานีรถไฟขุนตาน ศาลเจ้าพ่อขุนตาน และในชื่อหมู่บ้านขุนตาน ก็ยังคงใช้ น สะกด รวมถึงชื่อทิวเขาขุนตาน ซึ่งกินพื้นที่กว้างกว่าเขตอุทยานและจัดตั้งมาก่อน แต่ก็อนุโลมให้ใช้ ล สะกดแทนได้ 

"ขุนตาล" จึงเป็นชื่อของอุทยานแห่งชาติและยอดดอย (ตามแผนที่ทหารและราชกิจจานุเบกษา) และ "ขุนตาน" คือชื่อสถานที่ในบริเวณทิวเขาขุนตานที่เหลือทั้งหมด

## รูปภาพ

ไฟล์:ThaiChiangMaiDoiSuthep.jpg|ตัวเมืองเชียงใหม่และทิวเขาขุนตาน มองจากดอยสุเทพ
ไฟล์:Doi Khun Tan peak, Thailand - panoramio.jpg|อุทยานแห่งชาติดอยขุนตาล
ไฟล์:Place ChangCenterShanty.jpg|โรงช้าง ศูนย์อนุรักษ์ช้างไทย อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง


## ดูเพิ่ม
* อุทยานแห่งชาติดอยขุนตาล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*

หมวดหมู่:เทือกเขาในประเทศไทย
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดลำปาง
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดลำพูน
เทศบาลเมืองพังงา

**เทศบาลเมืองพังงา** เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองพังงา จังหวัดพังงา เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอ่าวพังงา มีสภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม มีภูเขาล้อมรอบ จึงได้ฉายานามว่า "เมืองสวยในหุบเขา" เทศบาลเมืองพังงาจัดตั้งเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 มีพื้นที่ทั้งหมด 6.75 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมตำบลท้ายช้างทั้งตำบล แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 ชุมชน ดังนี้
# ตลาดใหญ่
# บริรักษ์บำรุง
# สามัคคี)
# ทุ่งเจดีย์
# ร่วมใจพัฒนา
# นากรอกคอกหญ้า
# ถนนใหม่
# เขาช้าง
# วังหม้อแกง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เว็บไซต์เทศบาลเมืองพังงา

พังงา
พังงา
เทศบาลเมืองพังงา
อันปังแมน

**อันปังแมน** หรือ**อังปังแมน** () เป็นการ์ตูนหนังสือภาพญี่ปุ่น ตัวเอกมีใบหน้ากลมๆ คล้ายกับขนมปังถั่วแดง ซึ่งเป็นขนมหวานของญี่ปุ่น สวมชุดสีแดง และผ้าคลุมสีน้ำตาล ออกแบบโดย ทาเกชิ ยานาเซะ มีเนื้อหาเพื่อให้เด็ก ๆ เรียนรู้หลักโภชนาการผ่านตัวละคร เช่น อันปังแมน, กะหรี่ปังแมน (ยอดมนุษย์ขนมปังแกงกะหรี่), ขนมปังแมน (ยอดมนุษย์ขนมปังแผ่น) และ แบคทีเรียแมน เป็นต้น ต่อมาในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2531 ได้ถูกสร้างเป็นอนิเมะ ออกฉายทางสถานีนิปปงทีวี โดยใช้ชื่อว่า "โซเระอิเคะ! อันปังแมน" (それいけ!アンパンマン) หรือ "ยอดมนุษย์อันปังแมน" ในชื่อภาษาไทย

ในประเทศไทย อนิเมะเรื่องอันปังแมน เคยฉายทางช่อง 5 ตอนเย็นวันพฤหัสบดี   เมื่อปี พ.ศ. 2533 ก่อนจะย้ายไปฉายวันอาทิตย์ช่องเดียวกัน และฉายทางช่อง 3 ช่วงเย็นวันอาทิตย์ ปี พ.ศ. 2534 ปัจจุบันได้ออกวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดีลิขสิทธิ์โดย บริษัท การ์ตูนอินเตอร์ จำกัด และฉายทางช่องทรูสปาร์ก ของสถานีโทรทัศน์เคเบิลทรูวิชั่นส์ โดยมีชื่อเรื่องภาษาไทยว่า "อันปังแมน ยอดมนุษย์ขนมปัง"

## เนื้อเรื่อง
เรื่องราวของยอดมนุษย์แสนสดใสนี้เริ่มต้นที่คืนวันหนึ่ง บนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยความเงียบสงบ ได้บังเอิญมีดวงดาวลึกลับดวงหนึ่งตกลงมายังบ้านหลังหนึ่ง ซึ่งเป็นร้านขนมปังของคุณลุงนักทำขนมปังใจดี ที่มีชื่อว่า "คุณลุงแยม" และผู้ช่วยสาวน้อยสุดน่ารัก "บาตาโกะซัง" เจ้าดาววิเศษดวงนั้น ไม่ได้ตกลงมาเฉย ๆ แต่มันนำความมหัศจรรย์มาพร้อมกันด้วย เพราะว่าทันทีที่มันตกลงไปในเตาอบขนมปัง ทำให้โดนขนมปังที่ลุงแยมเตรียมไว้เพื่อทำ "อันปัง" หรือ "ขนมปังถั่วแดง" เกิดมีชีวิตขึ้นมา!!! และลุงแยมก็ได้ให้ชื่อว่า "อันปังแมน" และให้อาศัยอยู่ร่วมกันในร้านขนมปังแห่งนี้นี่เอง คือจุดกำเนิดของซุปเปอร์ฮีโร่ใบหน้าทรงกลมที่เป็นที่รักของทุกคน

## ตัวละคร

### ฮีโร่
* อันปังแมน
* คุณลุงแยม
* บาตาโกะซัง
* ชีส
* คาเรปังแมน
* โชคุปังแมน
* เมล่อนปังน่า
* โรลปังน่า
* ครีมแพนดา

### ตัวร้าย
* แบคทีเรียแมน (ไบคินแมน)
* คาบิรุนรุน
* โดคินจัง
* โฮร่าแมน

## รายชื่อตอน

## พิพิธภัณฑ์อังปังแมน

"พิพิธภัณฑ์อังปังแมน" เปิดที่เมืองโยโกฮามะ เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2550

## วีดีโอเกมส์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อันปังแมน
หมวดหมู่:ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของนิปปงทีวี
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2531
หมวดหมู่:ตัวละครอนิเมะและมังงะที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2516
หมวดหมู่:มาสคอตอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโรในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:อนิเมะที่เลื่อนการฉายเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่เลื่อนการฉายเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
หมวดหมู่:มังงะที่ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์
สูตร

ในทางคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ **สูตร** หมายถึง แนวทางสั้น ๆ ที่ใช้อธิบายความรู้ด้วยสัญลักษณ์ (เช่นสูตรคณิตศาสตร์หรือสูตรเคมี) หรือความสัมพันธ์ทั่วไปในเรื่องปริมาณ หนึ่งในสูตรต่าง ๆ ที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ สูตรของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ที่ว่า <math>E = mc^2</math> เป็นต้น

## สูตรในทางด้านสาขาต่าง ๆ
ในทางคณิตศาสตร์นั้นมีหลายระดับ เช่น ระดับประถมศึกษา ระดับมัธยมศึกษา เป็นต้น ยกตัวอย่างเช่น
ระดับประถมศึกษา ได้แก่ พื้นที่และปริมาตร สมบัติต่าง ๆ เช่น สมบัติในการเปลี่ยนที่ของการบวก เป็นต้น เช่น ฐานxสูง, กว้างxยาว, ด้านxด้าน เป็นต้น

ในทางคอมพิวเตอร์ สูตรจะเป็นจำพวกชุดคำสั่งสำเร็จต่าง ๆ หรืออาจเป็นสูตรสำหรับบางโปรแกรมเจาะจงไปเลย

ในทางวิทยาศาสตร์ สูตรโดยส่วนมากเกี่ยวข้องกับฟิสิกส์ โดยเฉพาะกลศาสตร์ และมีสูตรทางเคมีที่เขียนแสดงธาตุต่าง ๆ ในสารใด ๆ

## การได้มาซึ่งสูตร
โดยส่วนใหญ่แล้วสูตรต่าง ๆ นั้นแบ่งตามที่มาได้ดังนี้

* สูตรที่ได้จากหลักการ ซึ่งเกี่ยวข้องกับเรื่องของกฎและทฤษฎี เช่น อัตราเร็ว คือ ระยะทางที่ได้ในหนึ่งหน่วยเวลา จึงได้เป็น อัตราเร็ว = ระยะทาง/เวลา
* สูตรที่ได้จากการสังเกต ซึ่งมักได้จากการเฝ้าสังเกตและการทดลอง เช่น แรงลอยตัว คือ แรงกระทำในทิศทางพุ่งขึ้นที่ของไหลต่อต้านต่อน้ำหนักของวัตถุ จึงได้เป็น แรงลอยตัวของน้ำ = น้ำหนักของน้ำที่ถูกวัตถุหนึ่งแทนที่

## ดูเพิ่ม
* สัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์
* สูตร (ตรรกคณิตศาสตร์)
* แผ่นตารางทำการ
* วิธีใช้สูตรคณิตศาสตร์ในวิกิพีเดีย

หมวดหมู่:คณิตศาสตร์
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:สัญกรณ์คณิตศาสตร์
ถนนพิษณุโลก

thumb|ถนนพิษณุโลก
**ถนนพิษณุโลก** () เป็นถนนสายหนึ่งในเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร มีระยะทางตั้งแต่ถนนสามเสน ใต้ถนนศรีอยุธยา แขวงดุสิต ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตัดกับถนนนครราชสีมา (ทางแยกวังแดง) วังปารุสกวัน และสวนมิสกวัน ตัดกับถนนราชดำเนินนอก (ทางแยกสวนมิสกวัน) และถนนพระรามที่ 5 (ทางแยกพาณิชยการ) เข้าสู่แขวงสวนจิตรลดา จากนั้นตัดกับถนนนครสวรรค์ที่ทางแยกนางเลิ้ง (ทางแยกสนามม้า) และเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงสวนจิตรลดากับแขวงสี่แยกมหานาคไปจนสุดถนนที่ทางรถไฟสายนครราชสีมา (ทางรถไฟสายเหนือก็เรียก) ณ แยกยมราชซึ่งเป็นหัวถนนเพชรบุรี โดยมีถนนหลานหลวงและถนนสวรรคโลกมาบรรจบกัน

ถนนพิษณุโลกนี้มีนามเดิมว่า "ถนนคอเสื้อ" เป็นถนนที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้น เป็นถนนในโครงการถนนอำเภอดุสิต ซึ่งทรงริเริ่มขึ้นพร้อมกับการสร้างพระราชวังดุสิตใน พ.ศ. 2441 ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นถนนพิษณุโลกเนื่องจากวังปารุสกวัน ซึ่งเป็นที่ประทับในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ 

ชื่อถนนคอเสื้อได้มาจากการเขียนลายรูปค้างคาวต่อ ๆ กันในที่แคบ จึงกลายเป็นลายกระจังหรือที่เรียกว่า "คอเสื้อ" หมายถึง ฮก (ความสุข) ซึ่งเป็นหนึ่งลักษณะมงคลของจีนสามประการ ("ฮก ลก ซิ่ว" - ความสุข ลาภยศ อายุยืนนาน)

## รายชื่อทางแยก

## ดูเพิ่ม
* เหตุขบวนเสด็จฯ ผ่านที่ชุมนุมบริเวณถนนพิษณุโลก 14 ตุลาคม พ.ศ. 2563

## อ้างอิง

* 

หมวดหมู่:ถนนในเขตดุสิต
หมวดหมู่:ถนนในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพระบรมวงศานุวงศ์ไทย
หมวดหมู่:เทเวศร์
ฟาร์มโชคชัย

**ฟาร์มโชคชัย** เป็นฟาร์มเอกชนขนาดใหญ่ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2500 โดยโชคชัย บูลกุล ตั้งอยู่ที่ริมถนนมิตรภาพ อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ห่างจากกรุงเทพมหานคร ประมาณ 159 กิโลเมตร ดำเนินการเปิดเป็นสถานที่ท่องเที่ยวแบบฟาร์มลานกว้าง นักท่องเที่ยวสามารถชมการแสดงความสามารถของคาวบอย อาทิ คาวบอยขี่ม้า การต้อนสัตว์ ด้านหน้าทางเข้าเป็นร้านอาหารเสต็กโชคชัย มีพิพิธภัณฑ์ซึ่งจัดให้นักท่องเที่ยวชมประวัติของผู้ก่อตั้ง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการของฟาร์มโชคชัย
* เฟสบุ้คทางการของฟาร์มโชคชัย

หมวดหมู่:ฟาร์ม
หมวดหมู่:บริษัทในจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:สวนสนุกในประเทศไทย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอปากช่อง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2500
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2500
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2500
สัตว์บก

thumb|โอคาพีเป็นสัตว์มีกระดูกสันหลังบนบก.
**สัตว์บก** () เป็นสัตว์ที่อาศัยอยู่บนพื้นดินเป็นส่วนมากหรือทั้งหมด มีทั้ง 2 ขา 4 ขา หรือมากกว่านั้น ทั้งนี้ไม่นับรวมมนุษย์ สัตว์บกส่วนมากเป็นสัตว์ที่เลี้ยงลูกด้วยนม ที่ใหญ่ ๆ คือ พวกที่ออกลูกเป็นไข่ เช่น ไก่ พวกออกลูกเป็นตัวเช่น แมว สุนัข ช้าง ควาย พวกที่มีกระเป๋าหน้าท้องเช่น จิงโจ้ และพวกที่มีรก โดยส่วนใหญ่สัตว์ตัวเมียมีนมให้ลูกกิน
การโฆษณาชวนเชื่อ

**โฆษณาชวนเชื่อ** () เป็นรูปแบบการสื่อสารแบบหนึ่งซึ่งมีเป้าหมายหลักเพื่อโน้มน้าวจูงใจผู้รับฟังเพื่อให้คนปฏิบัติตามที่ผู้ผลิตสื่อต้องการเพื่อผลักดันเป้าหมายทางการเมืองซึ่งอาจไม่เป็นภววิสัย และอาจใช้การเสนอความจริงเฉพาะบางส่วนเพื่อสร้างผลตอบรับที่คาดหวัง หรือใช้ภาษาที่มีน้ำหนักเพื่อให้เกิดผลตอบรับทางอารมณ์มากกว่าทางเหตุผลต่อข้อมูลที่นำเสนอ

[thumb|ภาพ​โฆษณา​ชวน​เชื่อ​ใน​[ประเทศเกาหลีเหนือ]]​
[thumb|"[Pyramid of Capitalist System|พีระมิดระบบทุนนิยม" โปสเตอร์ในปี 1911 โดยประชาคมแรงงานอุตสาหกรรมสากล]]

ในศตวรรษที่ 20 *โฆษณาชวนเชื่อ* มักเกี่ยวข้องกับการจูงใจทางจิตวิทยามากกว่า

## อ้างอิง


หมวดหมู่:มติมหาชน
หมวดหมู่:การควบคุมจิตใจ
โหวด

**โหวด** หรือ "โบด" เป็นเครื่องดนตรีไทยภาคอีสานประเภทเครื่องเป่าหรือแกว่ง มีรูปร่างเป็นทรงกระบอกคล้ายกับบั้งไฟ ทำจากไม้กู่แคนซึ่งเป็นไม้ซางชนิดเดียวกับที่ใช้ทำแคนด้านบนมีชันโรง (ขี้สูด) มีลักษณะคล้ายกับเครื่องดนตรีกรีกโบราณ ที่เรียกว่า "Pan Pipe" ในสมัยโบราณมักจะใช้ผูกกับเชือกแล้วแกว่งให้เกิดเสียง โหวดเป็นเครื่องดนตรีประจำจังหวัดร้อยเอ็ด ผู้คิดค้นพัฒนาให้โหวดมีลักษณะแบบที่เห็นในปัจจุบันคือ นายทรงศักดิ์ ประทุมสินธุ์ ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีพื้นบ้านอีสาน) ประจำปีพุทธศักราช 2562 ชาวจังหวัดร้อยเอ็ด อาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยมหาสารคาม เครื่องดนตรีชนิดนี้ได้รับความนิยมในเพลงลูกทุ่งในช่วงหลัง นับตั้งแต่ช่วงปี 2540 เป็นต้นมา

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Isanchula.com ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับโหวด
* MU103 ดนตรีวิจักษณ์ (Music Appreciation) บทที่ 2 เครื่องดนตรีไทย มหาวิทยาลัยรามคำแหง
* โมเดล 3 มิติ ด้วย blender ดาวน์โหลด (.blend) 

หมวดหมู่:เครื่องดนตรีไทยภาคอีสาน
หมวดหมู่:เครื่องลม
ช่องเขาเสือกระโจน

**ช่องเขาเสือกระโจน** (; ) เป็นช่องหุบเขาเหนือแม่น้ำแยงซี ในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน ตั้งอยู่ห่างจากเมืองลี่เจียงไปทางเหนือ 60 กิโลเมตร

ช่องหุบเขานี้ความยาว 15 กิโลเมตร ตำแหน่งที่ตั้งอยู่ในบริเวณที่แม่น้ำไหลผ่านระหว่างภูเขาหิมะมังกรหยกที่สูง 5,596 เมตร และภูเขาหิมะฮาป๋าที่สูง 5,396 เมตร ซึ่งเป็นบริเวณที่น้ำไหลเชี่ยวและอยู่ใต้หน้าผาสูง 2,000 เมตร ตามตำนานกล่าวว่า มีเสือตัวหนึ่งได้หนีการตามล่าจากนายพราน โดยกระโดดข้ามแม่น้ำที่จุดที่แคบที่สุด (กว้าง 25 เมตร) จึงเป็นที่มาของชื่อของช่องเขาแห่งนี้

ช่องเขาเสือกระโจนเป็นหนึ่งในหุบเขาเหนือแม่น้ำที่ลึกที่สุดในโลก โดยมีจุดที่ลึกที่สุดระหว่างแม่น้ำถึงยอดเขาประมาณ 3,790 เมตร (12,434 ฟุต) ผู้อยู่อาศัยในบริเวณนี้มีจำนวนเพียงเล็กน้อย ส่วนใหญ่เป็นชนพื้นเมืองชาวหน่าซี โดยจะอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็ก ๆ บริเวณใกล้เคียง และหาเลี้ยงชีพโดยการเพาะปลูกและรับจ้างนำทางคนต่างถิ่น

## ภูมิอากาศ
thumb|right|250px|นาขั้นบันไดบนเชิงผาด้านข้างช่องเขาเสือกระโจน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Three Parallel Rivers Protected Area
* Historic photo  (1937) at the end of the gorge looking down from Daju to the north, by Charles Patrick Fitzgerald
* ''Waking the Green Tiger'' documentary 

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จีน
หมวดหมู่:มณฑลยูนนาน
หมวดหมู่:แม่น้ำจินชา
ปลาฉลามปากเป็ด

**ปลาฉลามปากเป็ด**  (; ) เป็นปลากระดูกแข็งในอันดับปลาสเตอร์เจียน (Acipenseriformes)   

## ลักษณะ
ถึงแม้มีรูปร่างโดยผิวเผินคล้ายปลาฉลามและมีคำว่าปลาฉลามอยู่ในชื่อ แต่ทางอนุกรมวิธานไม่จัดเป็นปลาฉลามซึ่งเป็นปลากระดูกอ่อนแต่อย่างใด  ถือกำเนิดมาตั้งแต่ยุคครีเตเชียสกว่า 100 ล้านปีมาแล้ว พบในหลายพื้นที่ของสหรัฐอเมริกา ในลุ่มแม่น้ำมิสซิสซิปปีและแม่น้ำมิสซูรี รวมถึงแม่น้ำโอไฮโอ  ปลาฉลามปากเป็ดมีความยาวได้ถึง 6 ฟุต และมีน้ำหนักเกือบถึง 100 กิโลกรัม โดยสถิติตัวที่ใหญ่ที่สุดบันทึกได้ในปี ค.ศ. 1916 มีความยาว 1.96 เมตร น้ำหนัก 90 กิโลกรัม ลักษณะเด่นของปลาชนิดนี้คือจะงอยจมูกที่ยาวและแบนคล้ายปากของเป็ด ซึ่งเต็มไปด้วยรูสีดำเล็ก ๆ ซึ่งสามารถตรวจจับกระแสไฟฟ้าได้ ซึ่งใช้หาอาหารและนำร่องในการว่ายน้ำไปยังแหล่งผสมพันธุ์  เมื่อจะงอยจมูกนั้นสัมผัสกับกระแสไฟฟ้าที่แพลงตอนสัตว์ซึ่งเป็นอาหารปล่อยออกมา และส่งผ่านประสาทสัมผัสไปยังสมอง  โดยจะอ้าปากกรองกินแพลงตอนสัตว์เวลาว่ายน้ำ เหมือนปลาฉลามวาฬ หรือปลาฉลามบาสกิน ปลาฉลามปากเป็ดเป็นปลามีอายุยืนได้ถึง 30 ปี และอาจได้ถึง 60 ปี ปลาตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ แพร่พันธุ์โดยการวางไข่ครั้งละหลายหมื่นฟอง ไข่ปลาสามารถเอามาใช้เป็นไข่ปลาคาเวียร์ได้ เช่นเดียว กับไข่ของปลาสเตอร์เจียน โดยมีราคาซื้อขายที่น้ำหนัก 400 ออนซ์ ราว 200 ดอลลาร์สหรัฐ
thumb|left|ลูกปลาฉลามปากเป็ดตามช่วงอายุวัย จนถึงอายุ 30 วันในตัวที่ใหญ่สุด
แต่ปลาฉลามปากเป็ดเป็นปลาที่เจริญวัยช้ามากประมาณ 7-9 ปีในตัวผู้และ 10-12 ปีในตัวเมีย มีการวางไข่เพียงครั้งเดียวเท่านั้นในรอบ 2-5 ปี ในช่วงฤดูใบไม้ผลิปลาจะว่ายทวนน้ำไปยังแม่น้ำโอเซส ในรัฐมิสซูรีเพื่อวางไข่ ปลาตัวเมียที่มีไข่สมบูรณ์จะมีน้ำหนักของไข่มากถึงร้อยละ 25 ของน้ำหนักตัว ไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัว 7 วันหรือ 1 สัปดาห์ และใช้เวลากว่า 6 เดือนในการเติบโตจนได้ความยาวประมาณ 1 ฟุต โดยปลาจะวางไข่ในเวลากลางคืนเพื่อหลีกเลี่ยงสัตว์นักล่า

## ความคุ้มครองทางกฎหมายและการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ในปัจจุบันมีการคุ้มครองโดยกฎหมายในระดับนานาชาติ โดยเป็นสัตว์ในบัญชีหมายเลข 2 (Appendix II) ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ (CITES) โดยห้ามส่งออกหรือนำเข้าโดยปราศจากใบอนุญาต ซึ่งรวมถึงประเทศไทย ตามประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม แม้ปลาฉลามปากเป็ดเป็นปลาที่ใกล้สูญพันธุ์ชนิดหนึ่ง โดยสูญพันธุ์ไปแล้วในพื้นที่ 4 รัฐของสหรัฐอเมริกา เนื่องจากสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป และการสร้างเขื่อนขวางกั้นแหล่งน้ำที่ปลาจะว่ายทวนน้ำขึ้นไปวางไข่ ซึ่งการทำบันไดปลาโจนไม่สามารถใช้ได้กับปลาฉลามปากเป็ด อีกทั้งการลักลอบจับด้วยเนื่องจากมูลค่าทางเศรษฐกิจที่สูง ซึ่งเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย หากปลาไม่สามารถวางไข่ได้ก็จะแก่ตัวลงและตายไปตามอายุขัย แม้ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วด้วยวิธีการผสมเทียม และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย แต่เลี้ยงให้รอดได้ยากมาก เนื่องจากเป็นปลาที่ชอบกระโดด อ่อนไหวง่ายกับการเปลี่ยนแปลงของสภาพน้ำ อีกทั้งระบบเผาผลาญอาหารในร่างกายก็เป็นไปอย่างรวดเร็วด้วย จึงเป็นปลาที่ต้องกินอาหารอยู่แทบตลอดเวลา

## ดูเพิ่ม
* ปลาสเตอร์เจียน
* ไข่ปลาคาเวียร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 

ฉลามปากเป็ด
ฉลามปากเป็ด
ปลาฉลามปากเป็ด
หมวดหมู่:วงศ์ปลาฉลามปากเป็ด
รายชื่อสัตว์

**รายชื่อสัตว์** เป็นการรวบรวมรายชื่อของสัตว์ทุกไฟลัมและสปีชีส์ไว้ เพื่อเป็นการสะดวกต่อค้นหา การศึกษา ค้นคว้าเกี่ยวกับสัตว์ ได้แก่ สัตว์บก • สัตว์น้ำ • สัตว์ปีก • สัตว์เลื้อยคลาน • สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก เรียงตามลำดับตัวอักษร

สำหรับผู้ที่จะเพิ่มเติมรายชื่อสัตว์ ขอให้เรียงลำดับตามตัวอักษร เพื่อให้ง่ายต่อการเพิ่มเติมรายชื่อ ในส่วนของรายชื่อสัตว์ที่มีคนเริ่มเขียนบทความแล้วดูได้ที่ หมวดหมู่ รายชื่อสัตว์ และ สัตว์ที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์
สมาคมเฟราน์โฮเฟอร์

**สมาคมเฟราน์โฮเฟอร์** () เป็นองค์กรวิจัยของประเทศเยอรมนี มีสถาบัน 76 แห่งกระจายทั่วประเทศ แต่ละแห่งเน้นในสาขาวิทยาศาสตร์ "ประยุกต์" ต่าง ๆ กัน (ตรงข้ามกับ สมาคมมัคส์พลังค์ ซึ่งโดยมากจะทำด้านวิทยาศาสตร์พื้นฐาน)
สมาคมจ้างงานประมาณ 30,800 ตำแหน่ง โดยส่วนใหญ่เป็นนักวิทยาศาสตร์และวิศวกร และมีงบวิจัยปีละประมาณ 3.0 พันล้านยูโร งบประมาณพื้นฐานบางส่วนของสมาคมมาจากทางรัฐ แต่ประมาณสองในสามของงบประมาณนั้นได้มาจากสัญญาจ้างงาน ทั้งที่เป็นโครงการที่สนับสนุนโดยรัฐบาล หรือโดยอุตสาหกรรม

สมาคมตั้งชื่อตาม โยเซ็ฟ ฟ็อน เฟราน์โฮเฟอร์ ซึ่งเป็นทั้งนักวิทยาศาสตร์ วิศวกร และนักธุรกิจ เป็นตัวอย่างชั้นเยี่ยมของเป้าหมายของสมาคม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Fraunhofer-Gesellschaft  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสมาคม (ภาษาเยอรมัน)
* Fraunhofer-Gesellschaft  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสมาคม (ภาษาอังกฤษ)
* Fraunhofer Japan สมาคมเฟราน์โฮเฟอร์ ประเทศญี่ปุ่น
* Fraunhofer USA สมาคมเฟราน์โฮเฟอร์ สหรัฐอเมริกา

หมวดหมู่:สถาบันวิจัยในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2492
มหายมยักษ์

**มหายมยักษ์** หรือ **ศากยวงษา มหายมยักษ์** พญายักษ์ (อสูรพงศ์แห่งเมืองบาดาล) กษัตริย์เมืองบาดาลองค์ที่ 2 เป็นโอรสของท้าวสหมลิวัน ต้นวงศ์ผู้ครองเมืองบาดาล ได้รับราชสมบัติต่อจากพระราชบิดา เกลียดชังทศกัณฐ์นัก ก่อนตายห้ามไม่ให้ลูกหลานข้องเกี่ยวกับทศกัณฐ์

## ลักษณะและสี
สีแดงชาด 1 หน้า 2 มือ มงกุฎหางไก่

## มเหสีและโอรสธิดา
**มหายมยักษ์**มีมเหสีชื่อนางจันทรประภาศรี นางจันทรประภา มีธิดาชื่อนางพิรากวน และมีโอรสชื่อ ไมยราพณ์ กษัตริย์เมืองบาดาลองค์ที่ 3 ต่อมา ไมยราพณ์ ตาย บุตรของนางพิรากวน ชื่อ ไวยวิก หรือ วันยุวิก ได้เป็นกษัตริย์ครองเมืองบาดาลองค์ที่ 4

หมวดหมู่:ตัวละครในรามเกียรติ์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นพระมหากษัตริย์
กระจงเล็ก

**กระจงเล็ก** หรือ **กระจงหนู** (; มลายู: Kanchil; ) เป็นสัตว์จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อันดับสัตว์กีบคู่  จัดเป็นสัตว์กีบคู่ที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก รูปร่างหน้าตาคล้ายเก้งหรือกวาง 

เป็นกระจงอีกชนิดหนึ่งที่พบได้ในประเทศไทย มีขนาดเล็กกว่ากระจงควาย (*T. napu*) มีความสูงจากกีบเท้าถึงหัวไหล่ 20-23 เซนติเมตร มีลักษณะเด่น คือ ลายแถบสีขาวที่หน้าอกมีแถบเดียว ในขณะที่กระจงควายมี 2 แถบ ในประเทศไทยพบได้ตามแนวป่าตะวันตก, แนวเขาหินปูนภาคกลาง, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคใต้ ในต่างประเทศพบได้ในลาว, พม่า, ตอนใต้ของจีน, เวียดนาม, บรูไน, สิงคโปร์, อินโดนีเซีย

หมายเหตุ: เดิมทีกระจงเล็กเคยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Tragulus javanicus* แต่ปัจจุบันชื่อนี้ได้ถูกจำแนกออกไปเป็น กระจงชวา พบในเกาะชวา และบาหลีแทน 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์กระจง
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
กระจ้อน

**กระจ้อน** หรือ **กระรอกดินข้างลาย** (, Berdmore's ground squirrel; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Menetes berdmorei*) จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อันดับสัตว์ฟันแทะ เป็นกระรอกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง พบเห็นได้ทั่วไปในทุกภาคของประเทศไทย และทุกสภาพภูมิอากาศ แม้แต่ในสวนใจกลางเมือง ไม่ชอบอยู่อาศัยในป่าดิบทึบ ชอบหากินอยู่ตามพื้นดิน มีลำตัวสีน้ำตาลมีแถบสีดำสลับสีอ่อนอยู่ด้านข้างลำตัว จัดเป็นกระรอกดินชนิดหนึ่ง

เป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล *Menetes* พบได้ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีความยาวเต็มที่รวมหาง ประมาณ 15-20 เซนติเมตร นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง

## อ้างอิง
* กระแตกับกระจ้อนต่างกันยังไงครับ

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:กระรอกดิน
กระแตใต้

**กระแตใต้** หรือ **กระแตธรรมดา** (; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในอันดับกระแต (Scandentia)

## รายละเอียด
มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับกระรอก มีขนสีน้ำตาลแกมเขียว ส่วนใบหน้าแหลมยาว มีนิ้วที่เท้าหน้า 5 นิ้ว หางเรียวยาวเป็นพู่ มีเส้นขีดที่ไหล่ หัวถึงลำตัวยาวประมาณ 13-21 เซนติเมตร หางยาว 12–20 เซนติเมตร ตัวเมียมีเต้านม 4 เต้า

## ที่อยู่อาศัย
กระแตใต้พบในบริเวณทางใต้ประมาณละติจูด 10°N ในภาคใต้ของไทยถึงมาเลเซีนตะวันตกและหมู่เกาะชายฝั่งทะเลที่อยู่ติดกับประเทศสิงคโปร์ โดยอาศัยอยู่ในพื้นที่คุ้มครอง เช่น เขตป่าสงวนปาโซะฮ์ในคาบสมุทรมลายู และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเกรา ในประเทศอินโดนีเซีย พบในเกาะซีเบอรุต หมู่เกาะบาตู เกาะสุมาตรา เกาะชวา เกาะบังกา จังหวัดรีเยา เกาะลิงกา และหมู่เกาะอานัมบัซ โดยหลักมักพบในป่าสกุลยางนา แต่สามารถทนต่อการเปลี่ยนแปลงถิ่นที่อยู่ได้ในระดับหนึ่ง และมีการบันทึกสัตว์ชนิดนี้จากป่าทุติยภูมิ พื้นที่เพาะปลูก สวนผลไม้ และต้นไม้ใกล้บริเวณที่อยู่อาศัยของมนุษย์ด้วย

กระแตใต้น่าจะพบได้ทั่วที่ราบลุ่มและเนินที่สูงสุดถึง  ในที่ราบสูงเกอลาบิตบนเกาะบอร์เนียว ชนิดย่อย *T. g. longipes* พบในบริเวณตอนเหนือของเกาะบอร์เนียว ในรัฐซาราวัก รัฐซาบะฮ์ และจังหวัดกาลีมันตันตะวันออก ส่วนชนิดย่อย *T. g. salatana* พบในบริเวณตอนใต้ของแม่น้ำราจังและแม่น้ำกายันในเกาะบอร์เนียว

## สถานะทางอนุกรมวิธาน
สัตว์ชนิดนีเได้รับการระบุครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1820 โดย Pierre-Médard Diard และ Alfred Duvaucel นักสำรวจชาวฝรั่งเศสที่ร่วมกันเขียนบทความ "*Sur une nouvelle espèce de Sorex — Sorex Glis*" ซึ่งมีภาพประกอบอยู่ข้างหน้า ทั้งสองคนสังเกตตัวอย่างชนิดที่รัฐปีนังและประเทศสิงคโปร์และพิจารณาให้เป็นชนิดของ *[[Sorex]]* ไม่ถือเป็นสกุลใหม่
ในช่วง ค.ศ. 1821 ถึง 1940 นักสัตววิทยาบางคนระบุสัตว์ชนิดนี้จากพื้นที่อื่น โดยมีหลายชนิดที่ยังคงมีอันดับและความถูกต้องที่ไม่แน่นอนหลายรูปแบบ และอยู่ในระหว่างการศึกษาอย่างละเอียด บางชนิดเคยถือเป็นชื่อพ้องของ *Tupaia glis* ส่วนบางตัวยกสถานะให้อยู่ในระดับชนิด ชื่อพ้องของกระแตใต้มีดังนี้:

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Wildlife Singapore:  ''Common Tree Shrew'' Tupaia glis
* A catalogue of the mammalia in the Museum of the Hon. East-India Company 

หมวดหมู่:อันดับกระแต
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศสิงคโปร์
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ค้างคาวท้องสีน้ำตาล

**ค้างคาวท้องสีน้ำตาล** จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม

หมวดหมู่:ค้างคาว
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
ควายป่า

**ควายป่า** เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Bubalus arnee* มีลักษณะคล้ายควายบ้าน (*B. bubalis*) ที่อยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ควายป่ามีลำตัวขนาดลำตัวใหญ่กว่า มีนิสัยว่องไวและดุร้ายกว่าควายบ้านมาก สีลำตัวโดยทั่วไปเป็นสีเทาหรือสีน้ำตาลดำ ขาทั้ง 4 สีขาวแก่หรือสีเทาคล้ายใส่ถุงเท้าสีขาว ด้านล่างของลำตัวเป็นลายสีขาวรูปตัววี (V) ควายป่ามีเขาทั้ง 2 เพศ เขามีขนาดใหญ่กว่าควายบ้านมาก วงเขากางออกกว้างโค้งไปทางด้านหลัง ด้านตัดขวางเป็นรูปสามเหลี่ยม ปลายเขาเรียวแหลม ตัวโตเต็มวัยมีความสูงที่ไหล่เกือบ 2 เมตร ความยาวหัวและลำตัว 2.40–2.80 เมตร ความยาวหาง 60–85 เซนติเมตร น้ำหนักมากกว่า 1,000 กิโลกรัม

มีการกระจายพันธุ์จากประเทศเนปาลและอินเดีย ไปสิ้นสุดทางด้านทิศตะวันออกที่ประเทศเวียดนาม ในประเทศไทยในอดีตเคยมีอยู่มากและกระจัดกระจายออกไป โดยพบมากที่บ้านลานควาย หรือบ้านลานกระบือ (ปัจจุบัน คือ อำเภอลานกระบือ จังหวัดกำแพงเพชร) แต่สถานะในปัจจุบันเหลืออยู่แค่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง จังหวัดอุทัยธานี เท่านั้น ประชากรในปัจจุบันมีประมาณ 3,400 ตัว ในจำนวนนี้มี 3,100 ตัว (91%) อาศัยอยู่ในประเทศอินเดีย โดยเฉพาะในรัฐอัสสัม และมีความเป็นไปได้มากที่สุดว่าควายป่าเป็นบรรพบุรุษของควายบ้าน

หากินในเวลาเช้าและเวลาเย็น อาหารได้แก่ พวกใบไม้ หญ้า และหน่อไม้ หลังจากกินอาหารอิ่มแล้ว ควายป่าจะนอนเคี้ยวเอื้องตามพุ่มไม้ หรือนอนแช่ปลักโคลนตอนช่วงกลางวัน ควายป่าจะอยู่ร่วมกันเป็นฝูง ฤดูผสมพันธุ์อยู่ราว ๆ เดือนตุลาคมและพฤศจิกายน ตกลูกครั้งละ 1 ตัว ตั้งท้องนาน 10 เดือน ควายป่ามีนิสัยดุร้ายโดยเฉพาะตัวผู้และตัวเมียที่มีลูกอ่อน เมื่อพบศัตรูจะตีวงเข้าป้องกันลูกอ่อนเอาไว้ มีอายุยืนประมาณ 20–25 ปี โดยควายป่ามักตกเป็นอาหารของสัตว์กินเนื้อ โดยเฉพาะเสือโคร่ง ในอินเดีย ควายป่ามักอาศัยอยู่ร่วมในพื้นที่เดียวกับแรดอินเดีย ซึ่งเป็นสัตว์ดุร้าย แม้จะเป็นสัตว์กินพืชเหมือนกัน แต่ก็มักถูกแรดอินเดียทำร้ายอยู่เสมอ ๆ จนเป็นบาดแผลปรากฏตามร่างกาย

สถานภาพในประเทศไทย ปัจจุบันเป็นสัตว์ป่าสงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าแห่งชาติ พุทธศักราช 2535

## การอนุรักษ์
ควายป่าได้รับการบรรจุลงใน CITES Appendix III และได้รับความคุ้มครองทางกฎหมายในประเทศภูฏาน อินเดีย เนปาล และไทย

ใน ค.ศ. 2017 มีการนำควายป่า 15 ตัวไปที่อุทยานแห่งชาติจิตวันในประเทศเนปาล เพื่อสร้างประชากรย่อยที่มีศักยภาพเป็นอันดับสองในประเทศ

## ดูเพิ่ม
* ควายบ้าน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ย่อยวัวและควาย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าสงวน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศเนปาล
ชะนีมือขาว

thumb|แม่และลูกชะนีมือขาวในสวนสัตว์
**ชะนีมือขาว** หรือ **ชะนีธรรมดา** (; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมอันดับวานร (Primates) ชนิดหนึ่ง  จัดเป็นลิงไม่มีหางชนิดหนึ่ง จำพวกชะนี (Hylobatidae)

## ลักษณะ
มีแขนยาว ขาหลังสั้น นิ้วหัวแม่มือแยกออกจากนิ้วชี้เป็นล่ามลึกลงในฝ่ามือ ทำให้มือมีรูปร่างยาวและแคบใช้ในการกำหรือจับต้นไม้ได้แน่นเหมือนตะขอ ฝ่ามือ ใบหน้าและใบหูมีสีดำ มีขน 2 สี คือ สีน้ำตาลอ่อน และสีดำ โดยสีของขนไม่เกี่ยวกับอายุหรือเพศ ขนบริเวณหลังมือ เท้าและรอบใบหน้ามีสีขาวอันเป็นที่มาของชื่อ

มีความยาวลำตัวและหัว 45-60 เซนติเมตร น้ำหนัก 3.9-7 กิโลกรัม

## ถิ่นที่อยู่
มีการกระจายพันธุ์อยู่ทางภาคใต้ของจีน, พม่า, ภาคตะวันตกของไทย, ภาคเหนือของลาว, มาเลเซียและเกาะสุมาตรา

ชะนีมือขาวสามารถอาศัยได้ในป่าหลายประเภท เช่น ป่าเบญจพรรณ, ป่าดิบทั้งชื้นและแล้ง มักเลือกอาศัยบนต้นไม้ที่มีใบรกชัฏ ออกหากินในเวลาเช้าถึงเย็น อาศัยหลับนอนบนต้นไม้  โดยจะใช้ต้นไม้ที่เป็นรังนอนหลายตัวภายในอาณาเขตครอบครองของแต่ละครอบครัว ต้นไม้ที่ใช้หลับนอนมักอยู่ใกล้แหล่งอาหาร อาหารหลักได้แก่ ยอดไม้อ่อน, ใบไม้, ผลไม้ รวมทั้งแมลงบางชนิด แต่จะกินผลไม้มากกว่าอาหรชนิดอื่น ๆ ดื่มน้ำด้วยการเลียตามใบไม้หรือล้วงเข้าไปวักในโพรงไม้  ครอบครัวของชะนีมือขาวครอบครัวหนึ่งจะประกอบไปด้วย พ่อ แม่ และลูก ปกติออกลูกครั้งละ 1 ตัว มีเวลาตั้งท้องนาน 210 วัน และให้ลูกกินนมเป็นเวลา 18 เดือน ลูกชะนีจะเกาะอยู่ที่หน้าอกแม่นานถึง 2 ปี เมื่ออายุได้ 8-9 ปี ก็จะแยกออกไปตั้งครอบครัวใหม่

ชะนีมือขาวในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ มีการผสมข้ามพันธุ์กับชะนีมงกุฎ (*H. pileatus*) จนเกิดเป็นชะนีลูกผสมซึ่งมีลักษณะรูปร่างที่แตกต่างออกไป รวมถึงเสียงร้องด้วย อันเนื่องจากอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่นับเป็นสถานที่แห่งเดียวในโลก ที่มีชะนีทั้ง 2 ชนิดนี้อาศัยอยู่ในพื้นที่เดียวกัน 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

ธรรมดา
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศลาว
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
ชะมดเช็ด

**ชะมดเช็ด** หรือ** ชะมดเชียง** หรือ **มูสัง** () สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมชนิดหนึ่ง จัดเป็นชะมดขนาดเล็ก ขาสั้น หูทั้งสองข้างอยู่ใกล้กัน เมื่อมองไกล ๆ อาจคล้ายแมว จนตามลำตัวมีสีน้ำตาลเหลือง และมีจุดสีดำขนาดเล็กแทรกอยู่ทั่วไปตามลำตัว มีแถบสีดำและขาวบริเวณลำคอ หางมีวงสีดำ 6-9 ปล้องพาดขวางอยู่ ทำให้มีดูมีลักษณะเป็นปล้องสีดำ ไม่มีขนแผงสันหลัง ปลายหางมีสีขาว ขาหลังมีต่อมกลิ่นที่ใช้สื่อสารระหว่างพวกเดียวกัน และจัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล *Viverricula*

## ลักษณะ
มีขนาดความยาวลำตัวและหัว 54-63 เซนติเมตร ความยาวหาง 30-43 เซนติเมตร น้ำหนัก 2-4 กิโลกรัม

## ถิ่นที่อยู่
มีการกระจายพันธุ์ที่กว้างขวางตั้งแต่ตะวันออกของปากีสถาน, อินเดีย, จีนตอนใต้, ไต้หวัน, เนปาล, บังกลาเทศ, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย, เกาะสุมาตราและเกาะบาหลี

ชะมดเช็ดมักอาศัยในป่าที่ไม่รกชัฏ หากินบริเวณชายป่าที่ติดต่อกับพื้นที่ที่มนุษย์อยู่อาศัยและทำการเกษตรกรรม กินอาหารได้หลากหลาย ทั้งพืชและสัตว์ และอาจล่าสัตว์เลี้ยงจำพวก เป็ด, ไก่ กินเป็นอาหารได้ด้วย ออกมากินในเวลากลางคืน นอนหลับพักผ่อนในเวลากลางวัน โดยปกติแล้วจะอาศัยอยู่ตามลำพัง แต่ในฤดูผสมพันธุ์จะอาศัยอยู่เป็นคู่ แม่ชะมดเช็ดจะออกลูกครั้งละ 3-5 ตัว โดยขุดโพรงดินตื้น ๆ หรือหาโพรงตามโขดหินสำหรับเป็นที่ออกลูกและเลี้ยงดูลูกอ่อน เมื่อผ่านช่วงผสมพันธุ์ไปแล้ว แม่ชะมดเช็ดจะเลี้ยงลูกตามลำพัง

## ในประเทศไทย
ชะมดเช็ดในประเทศไทยสามารถพบได้ทุกพื้นที่และทุกภาค  ในจังหวัดเพชรบุรี มีการเลี้ยงชะมดเช็ดโดยเก็บเอาสารเคมีจากต่อมกลิ่นที่ขาหลังทำเป็นเครื่องหอม โดยเลี้ยงในกรงไม้กรงละตัว ให้อาหารสลับประเภทกันไป  แต่ว่ายังไม่สามารถที่จะเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้ เนื่องจากยังเลี้ยงด้วยวิธีการที่ไม่ถูกต้องตามสุขลักษณะ โดยผู้เลี้ยงจะต้องหาชะมดเช็ดด้วยการจับจากในป่าเท่านั้น จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2014 สวนสัตว์เชียงใหม่ได้ริเริ่มโครงการศึกษาและเพาะเลี้ยงชะมดเช็ดขึ้น จนสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้สำเร็จ โดยเป็นโครงการที่มาจากพระราชดำริของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ที่ทรงอนุรักษ์สายพันธุ์ชะมดเช็ดและพัฒนาให้เป็นสัตว์เลี้ยงในเชิงเศรษฐกิจ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
หมวดหมู่:วงศ์ชะมดและอีเห็น
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
ชะมดแปลงลายแถบ

**ชะมดแปลงลายแถบ** หรือ **อีเห็นลายเมฆ** () เป็นชะมดแปลงชนิดหนึ่งที่มีการกระจายพันธุ์ในแถบมาเลเซียตะวันตก, เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียว และชวาตะวันตก รวมทั้งในประเทศไทยตั้งแต่บริเวณคอคอดกระลงไป   

ชะมดแปลงลายแถบ จัดเป็นชะมดที่ไม่มีต่อมกลิ่น มีลายเป็นแถบคดเคี้ยวขวางบริเวณหลังทั้งหมด 5 แถบ และตามด้านข้างของคอและลำตัว จุดจะติดกัน กลายเป็นแถบคดเคี้ยวมีอยู่ด้านละ 2 แถบ สีพื้นของตัวเป็นสีน้ำตาลแกมเหลืองซีด ๆ หางมีปล้องสีขาวสลับดำอยู่ 7 ปล้อง ไม่มีขนแผงคอหรือแผงหลัง มีขนาดตัวยาวจากหัวถึงหาง 74 เซนติเมตร อาศัยและหากินบนต้นไม้มากกว่าจะลงมาพื้นดิน กินอาหาร ได้แก่ กระรอก, หนู, นก และจิ้งจก

มีฤดูผสมพันธุ์อยู่ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์-สิงหาคม สร้างรังออกด้วยเรียวไม้และใบไม้อยู่ในโพรงดินโคนต้นไม้ใหญ่ ออกลูกครั้งละ 2–3 ตัว มีอายุยืนเกือบ 10 ปี

เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 

## อ้างอิง

## แห่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบบนเกาะบอร์เนียว
หมวดหมู่:วงศ์ชะมดและอีเห็น