open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
การตั้งนิคมในอวกาศ

300px|thumb|upright=1.5|ภาพจำลองการขุดทรัพยากรบนดวงจันทร์

**การตั้งนิคมในอวกาศ** (หรือ **นิคมอวกาศ** หรือ**การตั้งนิคมนอกโลก**) คือ การที่นำมนุษย์ไปอยู่อาศัยนอกชั้นบรรยากาศของโลกโดยถาวร

เหตุผลของแนวคิดการตั้งนิคมในอวกาศ คือ การขยายตัวขึ้นของจำนวนประชากรในอารยธรรมมนุษย์ และการเอาชีวิตรอดหลังจากที่เกิดภัยพิบัติบนพื้นพิภพหรือในชั้นบรรยากาศโลก นอกจากนี้ยังรวมถึงการแสวงหาทรัพยากรที่เริ่มหมดและไม่เพียงพอต่อประชากรโลกในอนาคต

การตั้งนิคมในอวกาศเป็นงานที่ยากลำบากมากเพราะมีค่าใช้จ่ายที่สูง และยังต้องคำนึงถึงการสร้างสภาวะแวดล้อม (สิ่งแวดล้อม) ที่เหมาะสมสำหรับประชากรมนุษย์จำนวนมากที่ต้องเข้าไปอาศัยอยู่ภายในสภาวะแวดล้อมที่สร้างขึ้น อาทิ สภาวะจิตใจของประชากร การผลิตออกซิเจนของพืช การรีไซเคิลน้ำเสียให้กลายเป็นน้ำดื่มบริสุทธิ์จนมนุษย์สามารถดื่มได้ สภาวะที่สร้างขึ้นนี้เมื่อนำหลายๆ ระบบมารวมกันจนกลายเป็นที่อยู่อาศัยนี้เรียกว่า สเปซโคโลนี (Space Colony) หรือเรียกอย่างสั้นๆว่า โคโลนี (Colony) ณ ปัจจุบันหลายประเทศได้ผลักดันแนวคิดนี้ทั้งทางด้านแนวคิด และการวิจัย ทั้งในหน่วยงานของรัฐและภาคเอกชน

## ผู้สนับสนุนแนวคิด
แนวคิดในเรื่องนี้ คือ การที่มีหลักประกันว่ามนุษย์จะอยู่รอดในอวกาศได้ โดยปลอดภัยทั้งในด้านภัยพิบัติและสิ่งแวดล้อม

ในอดีตได้มีนักฟิสิกส์เชิงทฤษฎีทางด้านจักรวาลชื่อ สตีเฟ่น ฮอว์คิง ได้กล่าวสนับสนุนเอาไว้ โดยกล่าวไว้ในปี ค.ศ. 2001 ค.ศ. 2006 และในปี ค.ศ. 2011 ไว้ว่าวิธีที่จะรักษาเผ่าพันธุ์มนุษย์ไว้ได้คือการสร้างโคโลนี โดยมนุษย์อาจสูญพันธุ์ได้ในอีก 1,000 ปี ข้างหน้า ดังนั้นจึงต้องเร่งสร้างโคโลนีโดยเร็วเพื่อรักษาเผ่าพันธุ์มนุษย์เอาไว้ และมีเนื้อหาสำคัญที่กล่าวไว้ใน ค.ศ. 2006 ด้วยว่าเราอาจต้องสูญเสียเผ่าพันธุ์มนุษย์ไปในอีก 200 ปีข้างหน้านี้หากไม่สร้างโคโลนี

Louis J. Halle ได้กล่าวไว้ในนิตยสาร Foreign Affairs ในฤดูร้อน ค.ศ. 1980 ว่าอาจเกิดสงครามนิวเคลียร์ขึ้น ดังนั้นการสร้างโคโลนีจึงนับเป็นความคิดที่ดีในการรักษาเผ่าพันธุ์มนุษย์เอาไว้ Paul Davies นักฟิสิกส์ท่านหนึ่งได้เสนอมุมมองที่น่าสนใจเกี่ยวกับการตั้งนิคมในอวกาศไว้ว่า หากโลกเผชิญกับภัยพิบัติครั้งใหญ่จริง โคโลนีจะเป็นทางเลือกที่ดีในการรักษาเผ่าพันธุ์ของมนุษย์เอาไว้ เพราะเมื่อเวลานั้นมาถึงมนุษย์จะได้มีโอกาสกลับไปโลกเพื่อฟื้นฟูอารยธรรมมนุษย์และสิ่งแวดล้อมบนโลกหลังจากภัยพิบัติผ่านพ้นไป นอกจากนี้นักประพันธุ์และนักเขียนชื่อ William E. Burrows รวมถึงนักชีววิทยาชื่อ Robert Shapiro ได้กล่าวสนับสนุนให้ภาคเอกชนร่วมโครงการรักษาเผ่าพันธุ์มนุษย์โดยการตั้งนิคมในอวกาศอีกด้วย

J. Richard Gott ผู้มีพื้นฐานความคิดในแนวทางของนิโคเลาส์ โคเปอร์นิคัส (Copernican principle) โดย J. Richard Gott ได้คาดการณ์ว่าอารยธรรมมนุษย์น่าจะอยู่ได้อีก 7.8 ล้านปี แต่เขาก็คิดว่าน่าจะมีอารยธรรมของสิ่งมีชีวิตอื่นอยู่ในอวกาศด้วย เพราะหากพวกเขามาเยือนอาจมีสิ่งไม่คาดคิดเกิดขึ้น ดังนั้นการสร้างโคโลนีจะเป็นช่วยรักษาเผ่าพันธุ์มนุษย์เอาไว้ได้

## ดูเพิ่ม
* สเปซโคโลนี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*


ก
ก
แอกทิเนียม(III) ออกไซด์

**แอกทิเนียม(III) ออกไซด์** () เป็นสารประกอบที่มีธาตุกัมมันตรังสีที่หายาก คือ แอกทิเนียม มีสูตรเคมีว่า Ac2O3 ลักษณะล้ายกับแลนทานัม(III) ออกไซด์ สารประกอบของแลนทานัม และแอกทิเนียมมีเลขออกซิเดชัน +3 ระวังสับสนกับ Ac2O (แอซีติกแอนไฮไดรด์) ซึ่ง Ac ย่อมาจากแอซีทิล ไม่ใช่สัญลักษณ์ธาตุแอกทิเนียม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สารประกอบแอกทิเนียม
หมวดหมู่:ออกไซด์
แมงกานีส(II,III) ออกไซด์

**แมงกานีส(II,III) ออกไซด์** () เป็นสารประกอบเคมีที่มีสูตรว่า Mn3O4 แมงกานีส มีออกซิเดชัน 2 ตัว คือ +2 และ +3 และบางครั้งสูตรเขียนเป็น MnO.Mn2O3 Mn3O4 พบในธรรมชาติ เช่นเดียวกับแร่ฮอสแมนไนต์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สารมลพิษอันตราย
หมวดหมู่:สารมลพิษ
หมวดหมู่:สารประกอบแมงกานีส
หมวดหมู่:ออกไซด์
ภัยพิบัติ

thumb|right|แผ่นดินไหวในซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2449 (ความแรงประมาณ 7.8-7.9 ริกเตอร์)
**ภัยพิบัติ** คือ ภัยที่ก่อให้เกิดความเสียหายต่อชีวิต และทรัพย์สิน โดยส่งผลกระทบต่อภาวะเศรษฐกิจ และวิถีชีวิตของผู้คนในสังคมทั้งในระยะสั้น และระยะยาว ภัยพิบัติแบ่งเป็น 2 ประเภท คือ ภัยพิบัติทางธรรมชาติ และภัยพิบัติที่มนุษย์สร้างขึ้น 

**ภัยพิบัติทางธรรมชาติ** คือ ภัยที่มีสาเหตุมาจากธรรมชาติ อาทิ แผ่นดินไหว อุทกภัย อัคคีภัย พายุ สึนามิ​ โคลนถล่ม การระเบิดที่กล่าวถึงนี้คือการระเบิดของแก๊สที่ธรรมชาติปล่อยออกมาสู่ภายนอก นอกจากนี้ภัยพิบัติทางธรรมชาติยังรวมถึงภัยจากนอกโลกด้วย เช่น อุกกาบาต

**ภัยพิบัติที่มนุษย์สร้างขึ้น** คือ ภัยพิบัติที่มีสาเหตุมาจากมนุษย์ เช่น การสูบน้ำใต้ดินปริมาณมากจนส่งผลให้เกิดการทรุดตัวของพื้นดิน การปล่อยแก๊สเรือนกระจกปริมาณมากจากโรงงานอุตสาหกรรมจนส่งผลให้ระดับน้ำทะเลเพิ่มสูงขึ้นและท่วมพื้นที่ในระดับต่ำ การเปลี่ยนทางน้ำจนทำให้เกิดภัยแล้งในบางพื้นที่ เป็นต้น รวมถึงการทดลองทางวิทยาศาสตร์ เช่น การทดลองระเบิดนิวเคลียร์ใต้ดิน ซึ่งส่งผลต่อชั้นหินใต้เปลือกโลก โดยอาจมีผลกระทบต่อโลกในระยะยาว เป็นต้น
รายชื่อธงในกองทัพไทย

ตารางเบื้องล่างต่อไปนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับธงต่างๆ ที่ใช้อยู่ใน**[[กองทัพไทย]]**อย่างสังเขป

## ธงที่มีความหมายถึงชาติ

### ธงชัยเฉลิมพล
### ธงชัยเฉลิมพล

### ธงในราชการทหารอากาศ

## กระทรวงกลาโหม

## กองบัญชาการทหารสูงสุด

## ธงกองทัพ

## ธงผู้บังคับบัญชาทหารสูงสุด
### ผู้บังคับบัญชาทหารบก

### ผู้บังคับบัญชาทหารเรือ

### ผู้บังคับบัญชาทหารอากาศ

## ธงหมายยศนายพล
### ทหารบก

### ทหารเรือ

### ทหารอากาศ

### ตำรวจ

## ธงประจำหน่วยทหารบก

## ธงในอดีต

### ธงกองทัพบก

### ธงทหารเรือ

### ธงทหารอากาศ

### '''ธงอื่นๆ'''

## ดูเพิ่ม

*รายการธงในประเทศไทย
*ธงชัยประจำหน่วยตำรวจ
*ธงพระอิสริยยศในประเทศไทย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
* พิพิธภัณฑ์ธงสยาม 
* พิพิธภัณฑ์ธงชาติไทย (ธงไตรรงค์)  
* ธงราชนาวีและธงที่ใช้ในกองทัพเรือ (from Thai Naval Museum)  (Thai only)

หมวดหมู่:ธงทหาร
หมวดหมู่:ธงในประเทศไทย
หมวดหมู่:ธงในกองทัพไทย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การทหารของไทย
ปลายาด

**ปลายาด** หรือ **ปลาเวียน** () เป็นสกุลของปลาน้ำจืดที่มีขนาดกลางจนถึงขนาดใหญ่ ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Tor* (/ทอร์/)

มีลำตัวยาวและแบนข้างไม่มากนัก หัวค่อนข้างเล็ก มีหนวดที่ยาว 2 คู่ คู่แรกอยู่ที่ริมปากบน และคู่ที่สองอยู่ที่มุมปาก ปากโค้งเป็นรูปเกือกม้า ริมปากบนและล่างหนาเชื่อมติดต่อกัน ริมปากล่างมีร่องคั่นระหว่างริมปากกับกระดูกขากรรไกรล่าง บางชนิดอาจมีกล้ามเนื้อแบ่งเป็นพู ๆ บนริมปากล่าง และบางชนิดไม่มีพูของกล้ามเนื้อดังกล่าว เกล็ดมีขนาดใหญ่ เส้นข้างลำตัวสมบูรณ์ เยื่อขอบกระดูกแก้มเชื่อมติดกับเอ็นคาง ฟันที่ลำคอรูปร่างเหมือนช้อน มี 3แถว โคนครีบหลังหุ้มด้วยเนื้อที่เป็นเกล็ด มีก้านครีบแขนง 8 หรือ 9 ก้าน ก้านครีบเดี่ยวก้านสุดท้ายเป็นหนามแข็งและขอบเรียบ

ต้นแบบของสกุลนี้มาจาก *[[Cyprinus tor]]* ซึ่ง จอห์น เอ็ดเวิร์ด เกรย์ ได้ยกขึ้นเป็นชื่อสกุล โดยตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Tor hamiltonii* ก่อนหน้าสกุล *[[Labeobarbus]]* ของเอ็ดดวร์ด รุพเพิล ซึ่งนักมีนวิทยาหลายท่านได้นำเอาสกุล *Labeobarbus* ไปตั้งชื่อปลาที่พบในแถบคาบสมุทรอินโดออสเตรเลีย แต่ก็มีบางส่วนที่ใช้สกุลอื่น ปลาในกลุ่มนี้จึงมีชื่อพ้องด้วยกันหลากหลาย

พบทั้งหมดประมาณ 20 ชนิด ในทวีปเอเชีย ตามแม่น้ำสายใหญ่ ๆ

## ชนิด
[thumb|200px|[ปลาเวียนทอง (*T. putitora*) วัยอ่อน]]
* *[[Tor ater]]* T. R. Roberts, 1999
* *[[Tor dongnaiensis]]* H. Đ. Hoàng, H. M. Phạm, J.-D. Durand, N. T. Trần & P. D. Phan, 2015 (Dongnai mahseer) 
* *[[Tor douronensis]]* (Valenciennes, 1842) (semah)
* *[[Tor hemispinus]]* Y. R. Chen & X. L. Chu, 1985
* *[[Tor khudree]]* (Sykes, 1839) (black mahseer)
* *[[Tor kulkarnii]]* Menon, 1992 (dwarf mahseer)
* *[[Tor laterivittatus]]* W. Zhou & G. H. Cui, 1996
**[[Tor malabaricus]]* Jerdon, 1849 (Malabar mahseer)
* *[[Tor mosal]]* (F. Hamilton, 1822) 
* *[[Tor tambra|Tor mekongensis]]* H. Đ. Hoàng, H. M. Phạm, J.-D. Durand, N. T. Trần & P. D. Phan, 2015 (Mekong mahseer) 
* *[[Tor polylepis]]* W. Zhou & G. H. Cui, 1996
* *[[Tor putitora]]* (F. Hamilton, 1822) (Himalayan mahseer)
**Tor cf. putitora* largest known species of cavefish (now *[[Neolissochilus pnar]]*)
* *[[Tor remadevii]]* Kurup & Radhakrishnan, 2007  (orange-finned mahseer)
* *[[Tor sinensis]]* H. W. Wu, 1977 (Chinese mahseer)
* *[[Tor tambra]]* (Valenciennes, 1842)
* *[[Tor tambroides]]* (Bleeker, 1854) (Malayan mahseer, empurau)
* *[[Tor tor]]* (F. Hamilton, 1822) (red-finned mahseer)
* *[[Tor yingjiangensis]]* Z. M. Chen & J. X. Yang, 2004

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วงศ์ปลาตะเพียน
หมวดหมู่:สกุลปลาเวียน
ชเว ย็อง

** ชเว ย็อง ** (; ค.ศ. 1316–1388) เป็นขุนศึกคนสำคัญในช่วงปลายสมัยราชวงศ์โครยอ ชเว ย็อง ถือได้ว่าเป็นศัตรูทางการเมืองคนสำคัญของอี ซ็องกเย หรือพระเจ้าแทโจ ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โชซ็อน เนื่องจากชอยยังผู้นี้เป็นขุนนางที่สนับสนุนราชวงศ์หยวน ขณะที่อี ซ็องกเย เป็นขุนนางที่สนับสนุนราชวงศ์หมิง 

ชเว ย็อง เกิดเมื่อ ค.ศ. 1316 เริ่มมีบทบาทสำคัญในราชสำนักหลังจากพระภิกษุชินดน ซึ่งมีอำนาจในราชสำนักขณะนั้นได้มรณภาพลงใน ค.ศ. 1374

โดยในปีสุดท้ายของชีวิต ชเว ย็อง ยังได้ร่วมมือกับอี ซ็องกเย กำจัดอำนาจและอิทธิพลของอี อินอิม หรือคยองเพียงกุน มหาเสนาบดีและพระบิดาบุญธรรมของพระเจ้าอู 

ชเว ย็อง ถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1388 ในวัย 72 ปีหลังจากอี ซ็องกเย ทำรัฐประหาร

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1859
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์โครยอ
โพรแทกทิเนียม(V) ออกไซด์

**โพรแทกทิเนียม(V) ออกไซด์** () เป็นสารประกอบเคมีที่มีสูตรว่า Pa2O5 เมื่อถูกรีดิวซ์โดยไฮโดรเจน จึงอยู่ในรูปแบบ PaO<sub>2</sub>.

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ออกไซด์
หมวดหมู่:สารประกอบโพรแทกทิเนียม
โพรแทกทิเนียม(IV) ออกไซด์

**โพรแทกทิเนียม(IV) ออกไซด์** () เป็นสารประกอบเคมีที่มีสูตรว่า PaO2 ออกไซด์สีดำจะเกิดขึ้นจากการรีดิวซ์ Pa<sub>2</sub>O<sub>5</sub> ด้วยไฮโดรเจน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ออกไซด์
หมวดหมู่:สารประกอบโพรแทกทิเนียม
แมงกานีส(II) ออกไซด์

**แมงกานีส(II) ออกไซด์** () เป็นสารประกอบอนินทรีย์ที่มีสูตรว่า MnO มีรูปแบบเป็นผลึกสีเขียวและไม่มีกลิ่น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สารมลพิษอันตราย
หมวดหมู่:สารมลพิษ
หมวดหมู่:สารประกอบแมงกานีส
หมวดหมู่:ออกไซด์
เมอร์คิวรี(II) ออกไซด์

**เมอร์คิวรี(II) ออกไซด์** () เป็นสารประกอบเคมีที่มีสูตรว่า HgO มีสีแดงหรือสีส้ม เมอร์คิวรี(II) ออกไซด์ เป็นของแข็งที่อุณหภูมิและความดันห้อง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* National Pollutant Inventory – Mercury and compounds fact sheet 
* Information at Webelements.

หมวดหมู่:สารมลพิษอันตราย
หมวดหมู่:สารมลพิษ
หมวดหมู่:ออกไซด์
หมวดหมู่:สารประกอบปรอท
หมวดหมู่:สารประกอบอนินทรีย์
คลอโร(พิริดีน)โคบาลอกซีม

**คลอโร(พิริดีน)โคบาลอกซีม** () เป็นสารประกอบโคออร์ดิเนชันที่มีส่วนผสมของ CoIII กึ่งกลางด้วยโคออร์ดิเนชันแปดด้าน ได้รับการพิจารณาเป็นสารประกอบรูปแบบของ vitamin B<sub>12</sub> ในการศึกษาคุณสมบัติ และกลไกการออกฤทธิ์ของวิตามิน เป็นระดับเชิงซ้อนของ bis(dimethylglyoximato)cobalt(III) ที่มีลิแกนด์แตกต่างตามแนวแกน ที่เรียกว่า โคบาลอกซีม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สารประกอบโคออร์ดิเนชันของโคบอลต์
หมวดหมู่:สารประกอบโลหอินทรีย์ของโคบอลต์
หมวดหมู่:สารเชิงซ้อนคลอโร
ปลาบ้า (สกุล)

**ปลาบ้า** (*Leptobarbus*) เป็นสกุลปลาน้ำจืดจำพวกหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีลักษณะที่สำคัญทางอนุกรมวิธาน คือ มีหัวกว้าง มีหนวดยาว 2 คู่ ปากค่อนข้างกว้าง มุมปากอยู่หน้านัยน์ตา เกล็ดมีขนาดปานกลาง เส้นข้างลำตัวอยู่ต่ำกว่าแนวกลางลำตัว ไปสิ้นสุดลงที่ส่วนล่างของโคนหาง ครีบหลังมีก้านครีบแขนง 7 ก้าน และที่ครีบก้นมีก้านครีบแขนง 5 ก้าน เป็นปลาที่กินพืช โดยเฉพาะเมล็ดพืชเป็นอาหาร

สกุลปลาบ้ามีทั้งหมด 4 ชนิด พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ประเทศไทย ไปจนถึงเกาะบอร์เนียว และเกาะสุมาตรา นับเป็นปลาจำพวกปลาซิวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่พบได้ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้นี้  สำหรับในประเทศไทยพบเพียงแค่ชนิดเดียว 

## ชนิด
* *[[Leptobarbus hoevenii]]* (Bleeker, 1851) ถือเป็นต้นแบบของสกุลนี้
* *[[Leptobarbus hosii]]* (Regan, 1906)
* *[[Leptobarbus melanopterus]]* Weber & de Beaufort, 1916
* *[[Leptobarbus melanotaenia]]* Boulenger, 1894

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วงศ์ปลาตะเพียน
หมวดหมู่:ปลาซิว
หมวดหมู่:สกุลปลาบ้า
ด้วยรักและผูกพัน (เพลง)

**ด้วยรักและผูกพัน** เป็นซิงเกิลแรกและเพลงแรกในชีวิตของนักร้อง ธงไชย แมคอินไตย์ ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2528 จากสตูดิโออัลบั้มของหาดทราย สายลม สองเรา (2529) ประพันธ์คำร้องโดย เรวัต พุทธินันทน์ ทำนองและเรียบเรียงโดย จาตุรนต์ เอมซ์บุตร 

เพลง "ด้วยรักและผูกพัน" ได้ถูกนำมาเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ของ "ด้วยรักและผูกพัน" ในปี พ.ศ. 2529 และปี พ.ศ. 2557 เพลง "ด้วยรักและผูกพัน" ได้เป็นเพลงประกอบซีรีส์เรื่อง "ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น ซีซั่นที่ 2" ในตอนที่ 8 ตอน *หมอก* 	เป็นเรื่องราวภายในครอบครัวของหมอก ที่สูญเสียคุณพ่อไป

## ชาร์ต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงไทยสากล
หมวดหมู่:เพลงป็อปไทย
หมวดหมู่:เพลงของธงไชย แมคอินไตย์
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยเรวัต พุทธินันทน์
หมวดหมู่:เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยเรวัต พุทธินันทน์
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2528
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2528
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์ทำนองโดยจาตุรนต์ เอมซ์บุตร
ปลาขี้ยอก

**ปลาขี้ยอก** หรือ **ปลาหนามไผ่** เป็นสกุลของปลาน้ำจืดจำพวกหนึ่ง ที่ใช้ชื่อสกุลว่า *Mystacoleucus* (/มีส-ทา-โค-ลิว-คัส/) เป็นปลาในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) 

มีรูปร่างโดยรวมเหมือนปลาในวงศ์นี้ส่วนใหญ่ โดยมีรูปร่าวยาวปานกลาง ลำตัวค่อนข้างแบนมาก ท้องกลม หัวมีขนาดเล็ก นัยน์ตามีขนาดโต บนจะงอยปากมีรูพรุนเล็ก ๆ เรียงเป็นแถว ๆ ปากอยู่เกือบปลายสุด ริมฝีปากบาง บางชนิดมีหนวด 2 คู่ (จะงอยปาก 1 คู่ และมุมปาก 1 คู่) บางชนิดมีหนวด 1 คู่ (มุมปาก) บางชนิดไม่มีหนวด มีฟันที่ลำคอ 3 แถว เกล็ดมีขนาดปานกลาง เส้นข้างลำตัวสมบูรณ์และส่วนปลายไปสิ้นสุดที่กึ่งกลางของฐานครีบหาง หน้าครีบหลังมีก้านกระดูกเป็นหนามแหลม 1 ก้าน  ครีบหลังอยู่ตรงข้ามฐานครีบท้อง ก้านครีบเดี่ยวก้านก้านสุดท้ายของครีบหลังเป็นหนามแข็ง และมีขอบจักเป็นฟันเลื่อย ซึ่งเป็นลักษณะสำคัญของสกุล อันเป็นที่มาของชื่อเรียก หรือในบางชนิดก็มีก้านครีบเดี่ยวนี้ไม่เป็นหนามแข็งและขอบเรียบ ก้านครีบแขนงของครีบหลังมี 8 หรือ 9 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบแขนง 6-10 ก้าน 

## การจำแนก
**[[Mystacoleucus argenteus]]* (Day, 1888)  
**[[Mystacoleucus atridorsalis]]* Fowler, 1937  
**[[Mystacoleucus chilopterus]]* Fowler, 1935  
**[[Mystacoleucus ectypus]]* Kottelat, 2000 
**[[Mystacoleucus greenwayi]]* Pellegrin & Fang, 1940 
**[[Mystacoleucus lepturus]]* Huang, 1979 
**[[ปลาหนามหลัง|Mystacoleucus marginatus]]* (Valenciennes, 1842) 
**[[Mystacoleucus padangensis]]* (Bleeker, 1852)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ปลาตะเพียน
หมวดหมู่:สกุลปลาหนามหลัง
เวิง ถงเหอ

**เวิง ถงเหอ** (; 1830–1904) สมัญญาว่า **ชู ผิง** (叔平) เป็นบัณฑิตขงจื้อและยังเป็นราชครูในสมัยราชวงศ์ชิง เขาได้เป็นจอหงวนในการสอบขุนนางเมื่อปี ค.ศ. 1856 และภายหลังได้เป็นสมาชิกคนหนึ่งของฮั่นหลินย่วน (翰林院) สถาบันการศึกษาอันทรงเกียรติ

บิดาของเวิง ถงเหอ เป็นข้าราชการที่ถูกกลั่นแกล้งโดยกลุ่มผู้มีอิทธิพลในราชสำนักซึ่งนำโดยซู่ ชุ่น (肃顺) (1816– 1861) อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1861 เกิดกบฏขึ้นและนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงสถานะของซู่ ชุ่นและฝ่ายของเขา รัฐบาลใหม่ซี่งนำโดยเจ้าชายกง หรือกงชินหวังยี่ซิน (奕訢, 恭親王) พระนางซูอันไทเฮา (慈安皇太后) และพระนางซูสีไทเฮา (慈禧太后) ได้แต่งตั้งให้บิดาของเวิง ถงเหอ กลับมารับตำแหน่งสูงในราชการต่อไป และเสียชีวิตลงในปีต่อมา (ค.ศ. 1862)

ปี ค.ศ. 1865 เวิง ถงเหอ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นราชครูของสมเด็จพระจักรพรรดิถงจื้อ (同治) ร่วมกับราชครูอีกคน คือ หวัว เหริน (Wo Ren) ในปี ค.ศ. 1873 จักรพรรดิถงจื้อได้ขึ้นครองราชย์แต่กลับสิ้นพระชนม์ในสองปีต่อมา มีบันทึกของราชครูเวิง ถงเหอ ไว้ว่า สมเด็จพระจักรพรรดิไม่ทรงสามารถอ่านหนังสือได้จบประโยคแม้จะมีพระชนมพรรษาสิบหกพรรษาแล้วก็ตาม ทำให้พระนางซูสีไทเฮาทรงพระปริวิตกเกี่ยวกับความหย่อนพระปรีชาสามารถของสมเด็จพระจักรพรรดิอย่างยิ่ง

เห็นได้ชัดว่าเวิง ถงเหอ ได้รับการปกป้องจากการถูกโจมตีในเรื่องความล้มเหลวของการถวายการศึกษาแก่จักรพรรดิถงจื้อ เพราะเขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นราชครูของสมเด็จพระจักรพรรดิกวังซวี่ (光绪) ผู้สืบทอดต่แหน่งต่อจากสมเด็จพระจักรพรรดิถงจื้อ ในเวลาต่อมาขณะมีพระชนม์ได้ห้าพรรษา ในฐานะราชครูของจักรพรรดิกวังซวี่ เขาได้เน้นการสอนให้องค์จักรพรรดิน้อยมีความเคารพและกตัญญูต่อพระนางซูสีไทเฮาอย่างมาก ทำให้องค์จักรพรรดิน้อยทั้งเคารพและหวาดกลัวพระนางไปพร้อมกัน

พร้อม ๆ กับการเป็นราชครูของสมเด็จพระจักรพรรดิ เวิง ถงเหอ ได้สั่งสมอำนาจทางการเมืองด้วยโดยการรับตำแหน่งสำคัญ ๆ หลายตำแหน่งในการบริหารงานของราชวงศ์ชิง อาทิ ตำแหน่งรองประธานกรรมการสรรพากร และต่อมาได้เป็นประธานด้วย (President of the Board of Revenue) หัวหน้าฝ่ายตรวจการ (Director of the Censorate) และเป็นประธานกรรมการการลงโทษ (President of the Board of Punishment) นอกจากนั้น ในระหว่างปี ค.ศ. 1882–84 เขายังได้ทำหน้าที่ในกรมความลับทหาร (Grand Council) และยังมีส่วนตัดสินใจเข้าร่วมสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง (First Sino-Japanese War)

เวิง ถงเหอ ยังเป็นที่รู้จักในฐานะผู้อุปการะคัง โหย่วเหวย์ (康有為) นักคิด นักเขียน และนักปฏิรูปคนสำคัญชาวจีนในช่วงปลายราชวงศ์ชิง ผู้เผยแพร่แนวความคิดเรื่องการปฏิรูปการปกครองในสมัยนั้น แต่มาในช่วงฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 1898 เวิง ถงเหอ ก็เริ่มปลีกตัวออกห่าง และเนื่องจากความสัมพันธ์นี้ ได้มีการกล่าวว่าพระนางซูสีไทเฮาจึงปลดเวิง ถงเหอ ออกจากราชสำนัก แต่ในความจริงแล้วเป็นองค์สมเด็จพระจักรพรรดิเองที่สั่งปลดเขาออกจากตำแหน่งในเดือนมิถุนายนปี ค.ศ. 1898 เนื่องจากการที่เขาได้โต้เถียงกับพระองค์อย่างรุนแรง

## อ้างอิง

* Weng Tonghe (1830-1904) Calligraphy Gallery 
* Hummel, Arthur William, ed. *Eminent Chinese of the Ch'ing Period (1644-1912).* 2 vols. Washington: United States Government Printing Office, 1943.

หมวดหมู่:นักการเมืองราชวงศ์ชิง
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 1997

**วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 1997** () จัดขึ้นที่เมืองบาเกียว, ประเทศฟิลิปปินส์ ระหว่างวันที่ 5–10 เมษายน ค.ศ. 1997

## รอบคัดเลือก
### กลุ่ม A

|}

### กลุ่ม B

|}

|}

## รอบสุดท้าย
* คะแนนจากการแข่งขันกับทีมที่ผ่านเข้ามารอบจัดอันดับด้วยในรอบแรกจะถูกนำมารวมในการแข่งขันรอบสุดท้าย

### รอบจัดอันดับ 5–8

|}

|}

### รอบชิงชนะเลิศ

|}

## อันดับการแข่งขัน

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Results

หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2540
1997
ปลาทรงเครื่อง (สกุล)

**ปลาทรงเครื่อง** (*Epalzeorhynchos*) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีลักษณะสำคัญทางอนุกรมวิธาน คือ เป็นปลาขนาดเล็ก รูปร่างเพรียวทรงกระบอก แบนข้างเล็กน้อย หัวเป็นทรงกรวย จะงอยปากมีติ่งเนื้อยื่นออกมาสองข้าง ปลายติ่งเนื้อนี้สามารถกระดิกได้ หนังที่จะงอยปากติดเป็นแผ่นเดียวกับริมฝีปากบน มีขอบหยักเป็นชายครุย และคลุมช่องปากในขณะที่หุบปาก มีหนวด 1-2 คู่ ช่องเหงือกแคบอยู่ค่อนไปทางท้อง เยื่อขอบกระดูกแก้มติดต่อกับกล้ามเนื้อคาง มีฟันที่คอ 3 แถว ครีบหลังสั้นไม่มีก้านครีบแข็ง จุดเริ่มของครีบหลังอยู่ล้ำหน้ากึ่งกลางลำตัว และมีก้านครีบแขงประมาณ 10-13 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบแขนง 5 ก้าน 

เป็นปลาที่มักหากินอยู่ตามพื้นท้องน้ำ โดยแทะเล็มกินตะไคร่น้ำ, สาหร่าย หรืออินทรียสารต่าง ๆ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามและบริโภคกันเป็นปลาเศรษฐกิจ

ปลาในสกุลนี้มีความคล้ายคลึงกับปลาในสกุล *[[Crossocheilus]]*, *[[ปลาเลียหิน|Garra]]* และ *[[Labeo]]*  มาก โดยถือว่าอยู่วงศ์ย่อยหรือเผ่าเดียวกัน

## ชนิด
ปัจจุบันพบทั้งหมด 5 ชนิด ได้แก่
* *[[Epalzeorhynchos bicolor]]* (ปลาทรงเครื่อง)
* *[[Epalzeorhynchos bicornis]]*
* *[[Epalzeorhynchos frenatum]]* (ปลากาแดง)
* *[[Epalzeorhynchos kalopterus]]* 
* *[[Epalzeorhynchos munensis]]*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ปลาตะเพียน
หมวดหมู่:สกุลปลาทรงเครื่อง
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2001

**วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2001** จัดขึ้นที่ เมืองอิสฟาฮาน, ประเทศอิหร่าน 1–8 เมษายน 2001

## การแบ่งกลุ่ม
แบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2001

## รอบคัดเลือก
### กลุ่ม A

|}

|}

### กลุ่ม B

|}

|}

## รอบชิงอันดับ 9

|}

## รอบสุดท้าย

### รอบ 8 ทีมสุดท้าย

|}

### รอบชิงอันดับ 5-8

|}

### รอบรองชนะเลิศ

|}

### รอบชิงอันดับ 7

|}

### รอบชิงอันดับ 5

|}

### รอบชิงอันดับ 3

|}

### รอบชิงชนะเลิศ

|}

## อันดับการแข่งขัน

## รางวัล
***ผู้เล่นทรงคุณค่า:**  **Mohammad Soleimani**
***ทำคะแนนยอดเยี่ยม:**  **Kang Dong-Jin**
***ตบยอดเยี่ยม:**  **Mohammad Soleimani **
***บล็อกยอดเยี่ยม:**  **Davoud Moghbeli**
***เสิร์ฟยอดเยี่ยม:**  **Kang Dong-Jin**
***เซ็ตยอดเยี่ยม:**  **Song Byung-Il**
***ขุดยอดเยี่ยม:**  **Farhad Zarif**
***รับยอดเยี่ยม:**  **Liu Hsiung**

## อ้างอิง
* www.jva.or.jp

## แหล่งข้อมูลอื่น
*FIVB

หมวดหมู่:วอลเลย์บอลยุวชนชิงแชมป์เอเชีย
บอนเต่า

**บอนเต่า**  อยู่ในวงศ์ Araceae เป็นไม้ล้มลุก ใบเดี่ยว รูปรี ปลายใบแหลม ดอกออกเป็นช่อสีขาว ช่อดอกและยอดอ่อนใช้ทำอาหาร
## อ้างอิง
* ป่าแม่คำมี: ความหลากหลายทางชีวภาพจากอดีตถึงปัจจุบัน. กทม. สำนักวิจัยและพัฒนาป่าไม้. 2556
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
หมวดหมู่:วงศ์บอน
ปลาส่อ

**ปลาส่อ** เป็นสกุลของปลาน้ำจืดสกุลหนึ่ง มีชื่อสกุลว่า *Crossocheilus* (/ครอส-โซ-ไคล-อัส/) ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ในวงศ์ย่อย Garrinae

มีรูปร่างโดยทั่วไป คือ เป็นปลาขนาดเล็ก ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวประมาณ 10 เซนติเมตร มีลำตัวเรียวยาวทรงกลม หัวสั้นเป็นรูปกระสวย ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย ท้องกลม มีหนวดอยู่ 1 คู่ ลักษณะสำคัญ คือ มีหนังที่จะงอยปากเชื่อมติดกับริมฝีปากบน ริมฝีปากบนและล่างไม่ติดกัน บนจะงอยปากมีรูเล็ก ๆ และตุ่มเล็ก ๆ เรียงกันเป็นแถว ครีบหลังมีก้านครีบแขนง 8 ก้าน และก้านครีบเดี่ยวก้านสุดท้ายไม่แข็ง ขอบเรียบ ครีบหลังยกสูง

อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง มักอาศัยอยู่ในลำธารและแหล่งน้ำเชี่ยว รวมถึงแม่น้ำสายใหญ่ ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ กินอาหารจำพวก ตะไคร่น้ำหรือสาหร่ายบนโขดหิน หรือแมลงน้ำและแพลงก์ตอนขนาดเล็กต่าง ๆ  หลายชนิดจะมีแถบสีดำพาดลำตัวในแนวนอน

โดยปลาในสกุลนี้ มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาเล็บมือนาง" หรือ "ปลาสร้อยดอกยาง" เป็นต้น เป็นปลาที่ใช้บริโภคกันในท้องถิ่นและเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม มีประโยชน์ในการเก็บกินเศษอาหารหรือตะไคร่น้ำภายในตู้เลี้ยง และยังนำไปในกิจการฟิชสปาหรือสปาปลาแทนที่ปลาเลียหินที่มีลักษณะและพฤติกรรมคล้ายคลึงกันได้อีกด้วย
## การจำแนก
* *[[Crossocheilus atrilimes]]* Kottelat, 2000
* *[[Crossocheilus burmanicus]]* Hora, 1936
* *[[Crossocheilus caudomaculatus]]* (Battalgil, 1942)
* *[[Crossocheilus cobitis]]* (Bleeker, 1853)
* *[[Crossocheilus diplochilus]]* (Heckel, 1838)
* *[[Crossocheilus elegans]]* Kottelat & Tan, 2011
* *[[Crossocheilus gnathopogon]]* Weber & de Beaufort, 1916
* *[[Crossocheilus klatti]]* (Kosswig, 1950) 
* *[[Crossocheilus langei]]* Bleeker, 1860
* *[[Crossocheilus latius]]* (Hamilton, 1822)
* *[[Crossocheilus nigriloba]]* Popta, 1904
* *[[Crossocheilus oblongus]]* Kuhl & van Hasselt, 1823 
* *[[Crossocheilus obscurus]]* Tan & Kottelat, 2009
* *[[Crossocheilus periyarensis]]* Menon & Jacob, 1996
* *[[Crossocheilus pseudobagroides]]* Duncker, 1904
* *[[Crossocheilus reticulatus]]* (Fowler, 1934)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ปลาตะเพียน
เห็ดขิง

**เห็ดขิง** () อยู่ในวงศ์ Russulaceae เป็นเห็ดดอกเดี่ยว ทรงกระทะคว่ำ โตเต็มที่ด้านบนของหมวกเห็ดจะแผ่แบน บุ๋มตรงกลาง ริมขอบโค้งเล็กน้อย หมวกเห็ดสีขาวเรียบมันเป็นเงา ถ้าตัดจะมีน้ำยางสีขาวไหลออกมา แผลจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลเล็กน้อย ก้านทรงกระบอกสีขาวนวล กลวงตรงกลาง สปอร์ทรงรียาว เป็นเห็ดที่รับประทานได้

## อ้างอิง
* ป่าแม่คำมี: ความหลากหลายทางชีวภาพจากอดีตถึงปัจจุบัน. กทม. สำนักวิจัยและพัฒนาป่าไม้. 2556

หมวดหมู่:เห็ดที่รับประทานได้
การศึกษาเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน

**การศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน** () เป็นคำที่ใช้ในการอธิบายการจัดการเรียนการสอนที่เกี่ยวข้องกับความยั่งยืน การศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนเป็นคำที่ใช้กันโดยทั่วไปในระดับนานาชาติและสหประชาชาติ Agenda 21 เป็นเอกสารในระดับนานาชาติเอกสารแรกที่เน้นให้เห็นว่าการศึกษาเป็นเครื่องมือที่สำคัญเพื่อบรรลุการพัฒนาที่ยั่งยิน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ความยั่งยืน
หมวดหมู่:สิ่งแวดล้อมศึกษา
หมวดหมู่:การพัฒนาที่ยั่งยืน
หมวดหมู่:ยูเนสโก
หมวดหมู่:การศึกษาสิ่งแวดล้อม
ขนนกกับดอกไม้

***ขนนกกับดอกไม้*** เป็นอัลบั้มพิเศษของธงไชย แมคอินไตย์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 เป็นอัลบั้มที่มีการเอานำเพลงไทยที่โด่งดัง 5 เพลง มาขับร้องโดยมี ใหม่ เจริญปุระ, คริสติน่า อากีล่าร์, มาช่า วัฒนพานิช, ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์ และเสาวลักษณ์ ลีละบุตร มาร่วมขับร้องด้วย จัดทำขึ้นจำนวน 12 เพลง ต่อมาอัลบั้มนี้ประสบความสำเร็จ มียอดจำหน่าย 1 ล้านตลับ จึงทำให้มีการจัดคอนเสิร์ตขนนกกับดอกไม้ครั้งแรก ในชื่อตอน ปาร์ตี้ ขนนกกับดอกไม้ ในปี พ.ศ. 2538 ที่ อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก ศูนย์กีฬาหัวหมาก การกีฬาแห่งประเทศไทย ถนนรามคำแหง แขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร

## รายชื่อเพลง

## ความสำเร็จ
*ปี 2559 จัดให้เป็น "อัลบั้มยอดนิยมที่มียอดขายเกินล้านตลับ" โดย GMM Superstar- Label Under GMM Trading วันที่ 9 กันยายน 2559
*ปี 2559 ได้รับการจัดอันดับให้เป็น "อัลบั้มที่ดีที่สุดของแกรมมี่ ปี 1995" เป็น 1 ใน 6 อัลบั้มที่ดีที่สุดของแกรมมี่ ปี 1995 โดย GMM Superstar-  Label Under GMM Trading
*ปี 2560 "อัลบั้มหลักล้าน" สรุปโดย GMM Superstar บริษัทจีเอ็มเอ็มแกรมมี่,33rd Year GMM GRAMMY : MILLION ALBUMS "อัลบั้มหลักล้านทั้งหมดของแกรมมี่ ตลอด 33 ปี" วันที่ 9 เมษายน 2560
*ปี 2560 "ที่สุดของโปรเจพิเศษของแกรมมี่" อันดับ 4 จากการจัดอันดับ The BEST of SPECIAL PROJECTS ของแกรมมี่ จัดอันดับโดย GMM Superstar- Label Under GMM Trading วันที่ 14 เมษายน 2560

## ดูเพิ่ม
*ขนนกกับดอกไม้ (คอนเสิร์ต)
**คอนเสิร์ต ปาร์ตี้ ขนนกกับดอกไม้
** คอนเสิร์ต ขนนกกับดอกไม้ The Original Returns
*ขนนกกับดอกไม้ ตอน SECRET GARDEN

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของธงไชย แมคอินไตย์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงไทยสากล
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2538
อยากบอกรัก (เพลงธงไชย แมคอินไตย์)

**อยากบอกรัก** เป็นเพลงซิงเกิลของ เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย์ ในปี พ.ศ. 2554 จากอัลบั้ม *[[อาสาสนุก]]* ผลิตออกจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2553 ประพันธ์คำร้องโดย กสิ นิพัฒน์ศิริผล แต่งทำนองและเรียบเรียงโดย จักรกฤษณ์ มัชนาโส 

## การตอบรับ
เพลง อยากบอกรัก ได้อันดับสูงสุด 9 จากการจัดอันดับของซี้ดเอฟเอ็ม ในชาร์ตของ ซี้ดเอฟเอ็ม ชาร์ตท็อป 20 ประจำวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2554 โดยวัดจากการออกอากาศของคลื่นวิทยุในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนาน 40 สถานี
### ชาร์ต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงไทยสากล
หมวดหมู่:เพลงป็อปไทย
หมวดหมู่:เพลงของธงไชย แมคอินไตย์
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ลิงซ์ยูเรเชีย

**ลิงซ์ยูเรเชีย** (; ) แมวป่าชนิดหนึ่ง จำพวกลิงซ์ จัดอยู่ในวงศ์เสือและสิงโต (Felidae) พบได้แพร่หลายจากยุโรปเหนือ กลาง และตะวันออกถึงเอเชียกลางและไซบีเรีย ที่ราบสูงทิเบต และหิมาลัย อาศัยอยู่ในบริเวณป่าเขตอบอุ่นและไทกาสูงถึง  แม้ว่าจะพบได้แพร่หลาย ลิงซ์ยูเรเชียตกอยู่ในความเสี่ยงต่อการทำลายถิ่นฐานธรรมชาติและการแตกเป็นหย่อม การบุกรุกเข้าไปล่าสัตว์ และการลดลงของเหยื่อ

## การจำแนก
*Felis lynx* เป็นชื่อวิทยาศาสตร์ที่ใช้งานใน ค.ศ. 1758 โดยคาร์ล ลินเนียสในผลงาน *[[Systema Naturae]]* ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึง 20 มีการเสนอชนิดย่อยของลิงซ์ยูเรเชียไว้ ดังนี้:

รายการข้างล่างนี้ก็มีการเสนอ แต่ไม่ถือเป็นการจำแนกที่ได้รับการรับรอง:
*ลิงซ์อัลไต (*L. l. wardi*) 
*ลิงซ์ไบคาล (*L. l. kozlovi*) 
*ลิงซ์อามูร์ (*L. l. stroganovi*) 
*ลิงซ์ซาร์ดีเนีย (*L. l. sardiniae*) 

## ลักษณะ
ลิงซ์ยูเรเชีย นับเป็นลิงซ์ชนิดที่ใหญ่ที่สุด และพบได้กว้างขวาง แพร่กระจายพันธุ์ที่สุด ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย ขนาดเมื่อโตเต็มที่ตัวผู้อาจมีความสูงจากปลายเท้าจรดหัวไหล่ 50 เซนติเมตร และมีน้ำหนักได้ถึง 17 กิโลกรัม มีรายงานว่าตัวที่มีนำหนักมากที่สุดอยู่ที่ไซบีเรีย ซึ่งหนักถึง 38 กิโลกรัม หรือบางรายงานกล่าวว่าหนักถึง 45 กิโลกรัม

ลิงซ์ยูเรเชีย มีจุดเด่น คือ ขนปลายหูสีดำที่เป็นติ่งแหลมชี้ขึ้นด้านบน ใช้สำหรับประสิทธิภาพในการรับฟังเสียง ทำให้ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวของเหยื่อที่อยู่ใต้ดินไกลถึง 50 เมตร หางสั้น และมีข้อเท้าและอุ้งเท้าที่แข็งแกร่ง ทรงพลัง และจะประกาศอาณาเขตของตนด้วยการสร้างรอยข่วนด้วยเล็บทิ้งไว้ตามต้นไม้หรือซากไม้ล้มในป่า ซึ่งเห็นได้ชัดเจน

## ที่อยู่อาศัย
ลิงซ์ยูเรเชียมีถิ่นกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวาง ตั้งแต่สแกนดิเนเวีย, ยุโรปกลางจรดจนถึงเอเชียเหนือ, เอเชียตะวันออก, เอเชียกลาง และบางส่วนในจีน เช่น ทะเลสาบคานาส ในแถบเทือกเขาอัลไต เชื่อว่าลิงซ์ยูเรเชียตัวผู้มีถิ่นหากินกว้างไกลได้ถึง 100 ตารางกิโลเมตร และบางครั้งจะล่วงล้ำเข้าไปในถิ่นหากินของตัวเมียอยู่บ่อย ๆ ออกหาอาหารในเวลากลางคืน อาหารได้แก่ สัตว์ขนาดเล็กหลายอย่าง รวมถึง เป็ด, ไก่ หรือนกกระทา อันเป็นสัตว์เลี้ยงหรือปศุสัตว์ของมนุษย์อีกด้วย รวมถึงสามารถล่าสัตว์ขนาดใหญ่ เช่น กวางเรนเดียร์ ได้อีกด้วย และยังกินซากสัตว์ที่ตายแล้ว บ่อยครั้งที่ลิงซ์ยูเรเชียจะออกหาอาหารในแหล่งที่ใกล้กับบ้านเรือนของชุมชนของมนุษย์ตามชายป่า นอกจากนี้แล้วลิงซ์ยูเรเชียยังเป็นแมวป่าที่ไม่กลัวน้ำ ตรงกันข้ามกลับชอบที่จะเล่นน้ำ และว่ายน้ำได้อย่างคล่องแคล่ว
thumb|left|รอยเท้าของลิงซ์ยูเรเชียในหิมะ
thumb|left|ลิงซ์สแกนดิเนเวีย (''Lynx lynx lynx'')
ลิงซ์ยูเรเชีย เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ราว 2–2.5 ปี ลูกลิงซ์ยูเรเชียจะอาศัยอยู่กับแม่จนถึงอายุวัยช่วงนั้น ก่อนที่จะแยกตัวออกไปหากินตามลำพัง ลิงซ์ยูเรเชียเป็นสัตว์สันโดษ ตามปกติแล้วจะอาศัยอยู่ตามลำพัง มีบางครั้งที่ลูกลิงซ์ยูเรเชียที่เกิดมาเป็นพี่น้องในครอกเดียวกัน จะอาศัยอยู่ด้วยกันเป็นคู่ และมีความผูกพันกันมาก จนถึงช่วงวัยที่เติบโตพอที่จะแยกไปอาศัยอยู่ตามลำพัง

## อ้างอิง

### อ่านเพิ่ม
*
*
*
*

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
*
*
*
*
*
*

หมวดหมู่:สกุลลิงซ์
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สัตว์กินซาก
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2003

**วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย** 2003 จัดขึ้นที่ประเทศ6–13 เมษายน 2003

## การแบ่งกลุ่ม
แบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2001

** ถอนตัว*

## รอบคัดเลือก

### กลุ่ม A

|}

|}

### กลุ่ม B

|}

|}

## รอบสุดท้าย

### รอบ 8 ทีมสุดท้าย

|}

### รอบชิงอันดับ 5-8

|}

### รอบรองชนะเลิศ

|}

### รอบชิงอันดับ 7

|}

### รอบชิงอันดับ 5

|}

### รอบชิงอันดับ 3

|}

### รอบชิงชนะเลิศ

|}

## อันดับการแข่งขัน

## รางวัล
***ผู้เล่นทรงคุณค่า:**  **Sanjay Kumar**
***ทำคะแนนยอดเยี่ยม:**  **Mohammad Soleimani**
***ตบยอดเยี่ยม:**  **Pak Yong-Nam**
***บล็อกยอดเยี่ยม:**  **Sanjay Kumar**
***เสิร์ฟยอดเยี่ยม:**  **'Arash Sadeghiani**
***เซ็ตยอดเยี่ยม:**  **Ramaswami Kamra**
***ขุดยอดเยี่ยม:**  **Moslem Mohammadizadeh**
***รับยอดเยี่ยม:**  **P. S. Srikanth**
***รางวัลพิเศษ:**  **Zane Christensen**

## อ้างอิง
* www.jva.or.jp

## แหล่งข้อมูลอื่น
*FIVB

เอเชีย
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลยุวชนชิงแชมป์เอเชีย
ขนนกกับดอกไม้ ตอน SECRET GARDEN

***ขนนกกับดอกไม้ ตอน SECRET GARDEN*** เป็นอัลบั้มเพลงของธงไชย แมคอินไตย์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2556 ในรูปแบบซีดี และดิจิตอลดาวน์โหลด เพื่อเป็นการฉลองครบรอบ 30 ปี ของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ อัลบั้มนี้มีลูกเล่นหลากหลาย โดยนำเอาเพลงฮิต เพลงดัง ที่โดนใจในอดีต มาทำการมิกซ์เข้าด้วยกัน แล้วนำมาร้องในสไตล์ใหม่ และมีผู้ร่วมขับร้องเพลงในอัลบั้มได้แก่ ดา เอ็นโดฟิน, ลุลา กันยารัตน์, นิว-จิ๋ว, และชมพู่ อารยา โดยอัลบั้มนี้มีเพลงใหม่หนึ่งเดียวในอัลบั้ม ชื่อเพลง "รักนี้มีค่าเพราะเธอ" ซึ่งประพันธ์คำร้องโดย ฟองเบียร์ (ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม)

และยังได้จัดคอนเสิร์ตขนนกกับดอกไม้ครั้งที่ 2 ในชื่อตอน Secret Garden ในวันที่ 18 - 20 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ที่ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี 

## รายชื่อเพลง

## สรุปผล
* **ปี 2556 "เพลงที่มีคนฟังมากที่สุด"** เพลง "มีฟ้า มีดาว มีเธอ เป็นหนึ่งในเพลงที่มีคนฟังมากที่สุด อันดับที่ 2 ในปี 2556 จากการสรุปผลโดย becteroradio.com
* **ปี 2556 "100 อันดับ เพลงไทยที่เพราะและฮิตที่สุด"** เพลง "มีฟ้า มีดาว มีเธอ เป็นหนึ่งใน 100 อันดับ เพลงไทยที่เพราะและฮิตที่สุด อันดับที่ 53 จากสรุป Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 14 ตุลาคม 2556 ของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยเว็บไซต์ Gmember
* **ปี 2556 "100 อันดับ เพลงไทยที่เพราะและฮิตที่สุด"** เพลง "MEDLEY ขนนกกับดอกไม้ เป็นหนึ่งใน 100 อันดับ เพลงไทยที่เพราะและฮิตที่สุด อันดับที่ 39 จากสรุป Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 14 ตุลาคม 2556 ของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยเว็บไซต์ Gmember
* **ปี 2557 "100 อันดับ เพลงไทยที่เพราะและฮิตที่สุด"** เพลง "รักนี้มีค่าเพราะเธอ เป็นหนึ่งใน 100 อันดับ เพลงไทยที่เพราะและฮิตที่สุด อันดับที่ 71 จากสรุป Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2557 ของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยเว็บไซต์ Gmember
* **ปี 2557 "มิวสิกวิดีโอยอดฮิต"** มิวสิกเพลง "รักนี้มีค่าเพราะเธอ เป็นหนึ่งใน 100 อันดับ มิวสิกวิดีโอฮิตที่สุด อันดับที่ 2 จากสรุป MV Gmember Chart Top 100 ประจำวันที่ 7 เมษายน 2557 ของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยเว็บไซต์ Gmember
* **ปี 2557 "มิวสิกวิดีโอฮิตที่สุด"** มิวสิกเพลง "รักนี้มีค่าเพราะเธอ เป็นหนึ่งในมิวสิกวิดีโอฮิตที่สุด อันดับที่ 1 จากสรุป Seed Chart Top 20 ประจำวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2557 จากการสรุปผลโดยคลื่น 97.5 Seed FM

## ดูเพิ่ม
*ขนนกกับดอกไม้
*คอนเสิร์ต ขนนกกับดอกไม้ Secret Garden

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของธงไชย แมคอินไตย์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2556
ดูคาติ ไฮเปอร์โมทาร์ด

thumb|ดูคาติ ไฮเปอร์โมทาร์ด

**ดูคาติ ไฮเปอร์โมทาร์ด** () เป็นจักรยานยนต์แบบซูเปอร์โมโต ของดูคาติออกแบบโดยปีแอร์ เทอร์บลังเช (Pierre Terblanche) เปิดเผยตัวครั้งแรกเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2005 ที่งานโชว์จักรยานยนต์มิลาน(EICMA) ไฮเปอร์โมทาร์ดมีเครื่องยนต์ 1,078 cc (65.8 cu in) ระบบวาล์ว Desmodromic ลดความร้อนด้วยลมเย็น 2 วาล์ว 90° เครื่องยนต์  V-twin แบบฉีดเชื้อเพลิง มีน้ำหนักน้อยกว่า 180 kg (396 lb) สามารถวิ่งได้เร็วถึง 125 mph (201 km/h) แต่คนทั่วไปมักขับด้วยความเร็วมากกว่า 100 mph (160 km/h) และมีการยอมรับว่ามีข้อจำกัดการป้องกันแรงลมน้อยกว่า เมื่อเทียบกับจักรยานยนต์อื่น เนื่องจากตำแหน่งที่นั่งขับและโครงสร้างรถ

หมวดหมู่:ดูคาติ
ข้าวต้มใบกะพ้อ

**ข้าวต้มใบกะพ้อ** บ้างเรียก **ข้าวต้มพวง** ภาษาไทยถิ่นใต้เรียก **ขนมต้ม** หรือ **ต้ม** ภาษาอินโดนีเซียและมลายูเรียก **เกอตูปัต** () ภาษามลายูปัตตานีเรียก **ตูป๊ะ** หรือ **ตูปัต** ส่วนสำเนียงสะกอมเรียก **กะต้ม** เป็นอาหารว่างอย่างหนึ่งทางตอนใต้ของประเทศไทย และยังพบในบรูไน อินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ (ซึ่งเรียกว่าปูโซในภาษาเซบัวโน บุกโนยในภาษาฮิลิไกนอน ปาตูปัตในภาษากาปัมปางัน และภาษาปางาซีนัน หรือตะอ์มูในภาษาเตาซุก) และสิงคโปร์

## ประวัติ
เกอตูปัตทำจากข้าวห่อด้วยใบปาล์มแล้วนำไปต้ม นิยมกินกับเรินดัง, สะเต๊ะ หรือกาโดกาโด แต่เดิมเป็นอาหารที่เตรียมให้ชาวประมงที่ต้องออกทะเลเป็นเวลานาน

## ความหลากหลาย
เกอตูปัตมีหลายประเภท  โดยที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดคือเกอตูปัตนาซีกับเกอตูปัตปูลุต เกอตูปัตนาซีทำจากข้าวขาวห่อด้วยใบมะพร้าว ส่วนเกอตูปัตปูลุตทำจากข้าวหนียวห่อเป็นรูปสามเหลี่ยมด้วยใบกะพ้อ ชาวมลายูนิยมรับประทานในเทศกาลฮารีรายอ ในอินโดนีเซียจะรับประทานกับโอปอร์อายัม, เรินดัง, ซัมบัลโกเร็งอาตี (ตับวัวรสเผ็ด), เกรอเจะก์ (อาหารทำจากหนังควาย) หรือซายูร์ลาบูเซียม มุสลิมโมโรในฟิลิปปินส์จะรับประทานเกอตูปัตกับตียูละห์อีตุม, เรินดัง, กีนาตาอังมานอก, กุรุหม่า และสะเต๊ะ โดยรับประทานในเทศกาลสำคัญและงานแต่งงาน

ในกลุ่มชาวฟิลิปปินส์ที่นับถือศาสนาคริสต์ ปูโซหรือเกอตูปัตเป็นอาหารกลางวันที่นิยมกันทั่วไป  โดยเฉพาะในกลุ่มคนงาน กินกับสตูต่าง ๆ ปูโซจัดเป็นอาหารที่ขายริมถนนที่ได้รับความนิยมในเกาะเซบู โดยกินกับสตูหรือเนื้อสัตว์ย่าง
## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารจากข้าว
หมวดหมู่:อาหารว่าง
หมวดหมู่:อาหารโคโคส
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคใต้
หมวดหมู่:อาหารบรูไน
หมวดหมู่:อาหารฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:อาหารมลายู
หมวดหมู่:อาหารมาเลเซีย
หมวดหมู่:อาหารสิงคโปร์
หมวดหมู่:อาหารอินโดนีเซีย
ดินแดนในอาณัติของสันนิบาตชาติ

**ดินแดนในอาณัติของ[[สันนิบาตชาติ]]** () เป็นสถานะทางกฎหมายของดินแดนที่ถ่ายโอนจากการควบคุมของประเทศหนึ่งสู่อีกประเทศหนึ่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 หรือเป็นข้อตกลงระหว่างประเทศในการบริหารดินแดนหนึ่งในฐานะตัวแทนของสันนิบาตชาติ

## รายชื่อดินแดนในอาณัติ
*ปาเลสไตน์ (สหราชอาณาจักร), จาก 29 กันยายน 1923 &ndash; 15 พฤษภาคม 1948. 
*ซีเรีย (ฝรั่งเศส)
*เมโสโปเตเมีย (สหราชอาณาจักร)
*รวันดา-บุรุนดี (เบลเยียม)
*แทนกันยีกา (สหราชอาณาจักร)
*แคเมอรูน
*โตโกแลนด์
*อดีตนิวกินีของเยอรมัน กลายเป็น เขตการปกครองนิวกินี (ออสเตรเลีย/สหราชอาณาจักร)
*นาอูรู ในอดีตเป็นส่วนหนึ่งของนิวกินีของเยอรมัน (ออสเตรเลีย in effective control, formally together with สหราชอาณาจักร และ นิวซีแลนด์)
*อดีตเยอรมันซามัว (นิวซีแลนด์/สหราชอาณาจักร)
*แปซิฟิกใต้ในอาณัติ (ญี่ปุ่น)
*เซาท์เวสต์แอฟริกา (แอฟริกาใต้/สหราชอาณาจักร)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2463
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2489
หมวดหมู่:การให้เอกราช
หมวดหมู่:ลัทธิล่าอาณานิคม
*
หมวดหมู่:การปกครองของจักรวรรดิอังกฤษ
หมวดหมู่:จักรวรรดิฝรั่งเศส
เกาะบานาบา

**เกาะบานาบา** (, ) หรือ **เกาะโอเชียน** () เป็นเกาะตั้งอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิก ตั้งอยู่ทางตะวันตกของหมู่เกาะกิลเบิร์ตและตั้งอยู่ห่างจากนาอูรูไปทางตะวันออก  ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศคิริบาส มีพื้นที่ทั้งสิ้น 6 ตารางกิโลเมตร จุดสูงสุดของเกาะแห่งนี้เป็นจุดสูงสุดของประเทศคิริบาสโดยมีความสูง 81 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง เกาะบานาบาเป็นเกาะที่มีทรัพยากรฟอสเฟตเป็นจำนวนมาก ซึ่งเป็น 1 ใน 3 แห่งในมหาสมุทรแปซิฟิก โดยอีก 2 แห่งคือนาอูรูและมาเกเตอาในเฟรนช์โปลินีเซีย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:หมู่เกาะกิลเบิร์ต
หมวดหมู่:เหมืองแร่ฟอสเฟต
รอย มาตา

thumb|right|แผนที่ของอาณาจักรของรอย มาตา
**รอย มาตา** เป็นหัวหน้าชนเผ่าชาวเมลานีเซียในวานูอาตูที่มีอำนาจมากในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 หลุมฝังศพที่มีความสลับซับซ้อนของเขา ซึ่งมีร่างของข้าราชบริพารของเขา 25 คนอยู่ด้วยนั้นได้รับการค้นพบโดยโฌเซ การ็องเฌ (José Garranger) นักโบราณคดีชาวฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 1967

การ็องเฌสามารถระบุตำแหน่งของสุสานได้ซึ่งตั้งอยู่บนเกาะเอเรโตกาจากการวิเคราะห์ตำนานท้องถิ่น ตำนานนี้ได้กล่าวถึงเมื่อรอย มาตา สามารถพิชิตดินแดนได้ สิ่งแรกที่เขาจะทำคือการรวมเผ่า รัชสมัยของเขาเป็นสมัยที่มีความสงบสุข แต่เป็นที่น่าเสียดาย รอย มาตา ถูกวางยาพิษโดยน้องชายของเขา ร่างของเขาไม่ได้ถูกส่งไปฝังยังบ้านเกิดของเขา เพราะชาวบ้านกลัววิญญาณของเขา จนถึงปัจจุบันชื่อรอย มาตา เป็นชื่อที่ไม่มีการใช้

ใน ค.ศ. 2008 แหล่ง 3 แหล่งที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับรอย มาตา บนเกาะเอฟาเต เลเลปา และเอเรโตกาได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์วานูอาตู
หมวดหมู่:หัวหน้าเผ่าวานูอาตู
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากยาพิษ
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศวานูวาตู
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
กัญชา (ยา)

thumb|กัญชา

**กัญชา** หรือ ต้นกัญชา เป็นพืชที่ให้สารที่ออกฤทธิ์ต่อจิตประสาท ในทางเภสัชวิทยา องค์ประกอบที่ออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทหลักของกัญชา คือ เตตระไฮโดรแคนนาบินอล (THC) ซึ่งเป็นสารประกอบหนึ่งจาก 483 ชนิดที่ทราบว่าพบในต้นกัญชา ซึ่งสารอื่นที่พบมีแคนนาบินอยด์อีกอย่างน้อย 84 ชนิด เช่น แคนนาบิไดออล (CBD) แคนนาบินอล (CBN) เตตระไฮโดรแคนนาบิวาริน (THCV) และ แคนนาบิเจอรอล (CBG)

มนุษย์มักบริโภคกัญชาเพื่อผลที่ออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทและสรีรวิทยาของมัน ซึ่งรวมถึงภาวะเคลิ้มสุข ความผ่อนคลาย และความอยากอาหารเพิ่มขึ้น ผลข้างเคียงไม่พึงปรารถนาบางครั้งรวมถึงความจำระยะสั้นลดลง ปากแห้ง ทักษะการเคลื่อนไหวบกพร่อง ตาแดง และรู้สึกหวาดระแวงหรือวิตกกังวล

ปัจจุบันกัญชาใช้เป็นยานันทนาการหรือยารักษาโรค และเป็นส่วนหนึ่งของพิธีกรรมทางศาสนาหรือวิญญาณ มีบันทึกการใช้กัญชาครั้งแรกตั้งแต่สหัสวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล นับแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 กัญชาถูกจำกัดตามกฎหมาย โดยปัจจุบันการครอบครอง การใช้หรือการขายการเตรียมกัญชาปรุงสำเร็จซึ่งมีแคนนาบินอยด์ออกฤทธิ์ต่อจิตประสาทผิดกฎหมายในประเทศส่วนใหญ่ทั่วโลก สหประชาชาติแถลงว่า กัญชาเป็นยาผิดกฎหมายที่ใช้มากที่สุดในโลก

ในปี 2547 สหประชาชาติประมาณการบริโภคกัญชาทั่วโลกชี้ว่าประมาณ 4% ของประชากรผู้ใหญ่ทั่วโลก (162 ล้านคน) ใช้กัญชาทุกปี และประมาณ 0.6% (22.5) ใช้ทุกวัน

## ดูเพิ่ม
*กัญชา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กัญชา
เหมืองผิวดิน

เหมืองถ่านหินแบบเปิด|thumbnail
**เหมืองผิวดิน** () หรือ **เหมืองเปิด** เป็นเหมืองที่นำดินหรือหินที่อยู่เหนือแหล่งแร่ที่ต้องการออก ซึ่งแตกต่างจากเหมืองใต้ดินที่ต้องนำแร่ออกจากแหล่งผ่านอุโมงค์ โดยเริ่มมีการทำเหมืองใต้ดินครั้งแรกในตอนกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 เหมืองผิวดินนี้นิยมทำกันในทั่วโลก แต่พบมากที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ
## อ้างอิง

หมวดหมู่:เหมืองผิวดิน
เห็ดระโงกหิน

**เห็ดระโงกหิน** (; ) เป็นเห็ดราที่มีพิษถึงตาย อยู่ในไฟลัมเบสิดิโอไมโคตา เห็ดระโงกหินกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในทวีปยุโรป มีความสัมพันธ์แบบสมชีพกับพืชใบกว้างหลายชนิด ในบางกรณี เห็ดระโงกหินถูกนำไปยังบริเวณใหม่โดยการปลูกต้นโอ๊ก เกาลัดและสนเขาที่ไม่ใช่ชนิดในท้องถิ่น ดอกเห็ดขนาดใหญ่ปรากฏในฤดูร้อนและฤดูใบไม้ร่วง หมวกมักมีสีออกเขียว โดยมีลายและครีบเห็ดสีขาว

เห็ดระโงกหินเป็นเห็ดพิษที่คล้ายเห็ดชนิดที่กินได้หลายชนิด (ที่โดดเด่นที่สุดคือ เห็ดซีซาร์และเห็ดฟาง) ที่มนุษย์บริโภคทั่วไป จึงเพิ่มความเสี่ยงการได้รับสารพิษโดยบังเอิญ เห็ดระโงกหินเป็นหนึ่งในเห็ดที่มีพิษร้ายแรงที่สุดเท่าที่ทราบ และเป็นสาเหตุการเสียชีวิตส่วนใหญ่จากการได้รับพิษเห็ด เห็ดระโงกหินเป็นหัวข้อการวิจัยอย่างมาก และมีการแยกสารที่ออกฤทธิ์ทางชีววิทยาหลายชนิด สารพิษหลัก คือ แอลฟาอะแมนิติน (α-amanitin) ซึ่งไปทำลายตับและไต โดยมักถึงตาย

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 

หมวดหมู่:เห็ดรามีพิษ
หมวดหมู่:เห็ด
ฟอสฟอไรต์

thumb|289x289px|ฟอสโฟไรต์ชนิดเพลลอยด์ แหล่งชั้นหินฟอสโฟเรีย (Phosphoria Formation) เหมืองซิมพลอต รัฐไอดาโฮ ความกว้าง 4.6 เซนติเมตร
[thumb|289x289px|ฟอสโฟไรต์ชนิดเพลลอยด์ที่มีซากดึกดำบรรพ์ (กว้าง 4.7 เซนติเมตร) [มณฑลยูนนาน ประเทศจีน]]
thumb|right|เหมืองหินฟอสเฟต
**ฟอสฟอไรต์** หรือ **หินฟอสเฟต** () เป็นหินตะกอนชนิดไม่ใช่เศษหิน (non-detrital sedimentary rock) ที่มีแร่ฟอสเฟตในปริมาณสูง ปริมาณฟอสเฟตในฟอสโฟไรต์ (หรือเกรดของหินฟอสเฟต) มีความแปรผันอย่างมาก ตั้งแต่ร้อยละ 4 ถึงร้อยละ 20 ของฟอสฟอรัสเพนตะออกไซด์ (P₂O₅) หินฟอสเฟตที่นำออกจำหน่ายจะต้องผ่านกระบวนการเพิ่มความเข้มข้นหรือการแต่งแร่ (beneficiation) ให้มีปริมาณ P₂O₅ อย่างน้อยร้อยละ 28 และมักมากกว่าร้อยละ 30 กระบวนการดังกล่าวรวมถึงการล้าง การคัดขนาด การกำจัดปูน (deliming) การแยกด้วยแม่เหล็ก หรือการลอยแร่ (flotation) โดยเปรียบเทียบแล้ว ปริมาณฟอสฟอรัสเฉลี่ยในหินตะกอนทั่วไปมีค่าน้อยกว่าร้อยละ 0.2

ฟอสเฟตพบอยู่ในรูปของฟลูออราแพไทต์ (fluorapatite) สูตรเคมี Ca₅(PO₄)₃F โดยทั่วไปอยู่ในมวลเนื้อละเอียดแบบคริปโตคริสตัลไลน์ (cryptocrystalline) ซึ่งมีขนาดเม็ดเล็กกว่า 1 ไมโครเมตร (< 1 μm) เรียกว่า คอลโลเฟน (collophane) ซึ่งเป็นแหล่งสะสมของอะพาไทต์ในหินตะกอนที่ยังไม่ทราบแหล่งกำเนิดแน่ชัด นอกจากนี้ ฟอสเฟตยังพบในรูปของไฮดรอกซีอะพาไทต์ (hydroxyapatite) สูตรเคมี Ca₅(PO₄)₃OH หรือ Ca₁₀(PO₄)₆(OH)₂ ซึ่งมักเกิดจากการละลายของกระดูกและฟันของสัตว์มีกระดูกสันหลัง ในทางตรงกันข้าม ฟลูออราแพไทต์สามารถกำเนิดจากสายแร่ไฮโดรเทอร์มอลได้ แหล่งกำเนิดอื่น ๆ ยังรวมถึงแร่ฟอสเฟตที่ถูกละลายทางเคมีจากหินอัคนีและหินแปร แหล่งสะสมฟอสโฟไรต์มักปรากฏเป็นชั้นหินขนาดกว้างขวาง ซึ่งเมื่อรวมกันแล้วสามารถปกคลุมพื้นที่หลายหมื่นตารางกิโลเมตรของเปลือกโลก

หินปูนและหินโคลนเป็นหินที่พบแร่ฟอสเฟตได้บ่อย หินตะกอนที่อุดมด้วยฟอสเฟตสามารถพบเป็นชั้นสี น้ำตาลเข้มถึงสีดำ โดยมีความหนาตั้งแต่ชั้นบางระดับเซนติเมตรไปจนถึงชั้นที่หนาหลายเมตร แม้ว่าชั้นหินที่หนาเช่นนี้จะสามารถพบได้ แต่โดยทั่วไปแล้วมักไม่ได้ประกอบด้วยหินตะกอนฟอสเฟตเพียงอย่างเดียว หินตะกอนฟอสเฟตมักพบร่วมกับ หรือสลับชั้นกับหินดินดาน หินเชิร์ต หินปูน โดโลไมต์ และบางครั้งพบร่วมกับหินทราย

ชั้นหินเหล่านี้มีเนื้อสัมผัสและโครงสร้างเช่นเดียวกับหินปูนเนื้อละเอียด และอาจแสดงถึงการแทนที่ของแร่คาร์บอเนตด้วยแร่ฟอสเฟตในกระบวนการไดอะแอเจเนซิส (diagenetic replacement) นอกจากนี้ หินตะกอนฟอสเฟตอาจประกอบด้วยเพลลอยด์ (peloids) ออยด์ (ooids) ซากดึกดำบรรพ์ และเศษหิน (clasts) ที่ประกอบด้วยอะพาไทต์

ฟอสโฟไรต์บางชนิดมีขนาดเล็กมากและไม่มีเนื้อสัมผัสแบบเม็ดที่เด่นชัด ทำให้มีลักษณะเนื้อคล้ายคอลโลเฟน หรือมีเนื้อละเอียดคล้ายไมไครต์ (micrite) เม็ดฟอสเฟตอาจพบร่วมกับสารอินทรีย์ แร่ดิน เม็ดตะกอนเศษหินขนาดทรายแป้ง (silt-sized detrital grains) และแร่ไพไรต์ ฟอสโฟไรต์ชนิดเพลลอยด์หรือเพลเลตพบได้ค่อนข้างทั่วไป ในขณะที่ฟอสโฟไรต์ชนิดออยด์พบได้น้อย

พบฟอสโฟไรต์ในชั้นหินเหล็กแถบ (banded iron formations) อายุโพรเทอโรโซอิกในประเทศออสเตรเลีย แต่พบได้บ่อยกว่ามากในตะกอนยุคพาลีโอโซอิกและซีโนโซอิก ชั้นหินฟอสโฟเรีย (Phosphoria Formation) อายุเพอร์เมียน ทางตะวันตกของสหรัฐอเมริกา แสดงถึงการสะสมตัวของตะกอนเป็นเวลาประมาณ 15 ล้านปี โดยมีความหนาสูงสุดถึง 420 เมตร และครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 350,000 ตารางกิโลเมตร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หินตะกอน
หมวดหมู่:ฟอสฟอรัส
เศรษฐกิจของประเทศไนจีเรีย

ประเทศไนจีเรียเป็นประเทศรายได้ปานกลาง มีเศรษฐกิจแบบผสม และเป็นตลาดเกิดใหม่ โดยภาคการเงิน บริการ สื่อสาร เทคโนโลยีและบันเทิงกำลังขยายตัว เศรษฐกิจไนจีเรียมีผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) มากเป็นอันดับที่ 22 ของโลก (จีดีพีราคาตลาด: อันดับที่ 30 ในปี 2556) และในเดือนเมษายน 2557 เป็นเศรษฐกิจใหญ่ที่สุดในทวีปแอฟริกา ไนจีเรียมีศักยภาพเป็นหนึ่งในยี่สิบเศรษฐกิจใหญ่ที่สุดของโลกภายในปี 2563 ภาคการผลิตที่กำลังเกิดใหม่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของทวีปแอฟริกา และผลิตสินค้าและบริการเป็นสัดส่วนมากในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตก แม้ว่าปัจจุบันจะมีการปฏิบัติการต่ำกว่าที่คาดการณ์ไว้

เดิมเศรษฐกิจไนจีเรียมีอุปสรรคจากช่วงที่มีการจัดการผิดพลาด แต่การปฏิรูปเศรษฐกิจในทศวรรษที่ผ่านมาดึงไนจีเรียกลับมาสู่การบรรลุศักยภาพทางเศรษฐกิจอย่างเต็มที่ จีดีพีที่ความเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อ (PPP) ของไนจีเรียเพิ่มขึ้นเป็นเกือบสามเท่าจาก 170,000 ล้านดอลล่าร์สหรัฐในปี 2543 เป็น 451,000 ล้านดอลล่าร์สหรัฐในปี 2555 แต่การประมาณขนาดเศรษฐกิจนอกระบบ (ซึ่งไม่นับรวมในตัวเลขทางการ) ทำให้ตัวเลขแท้จริงใกล้เคียง 630,000 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ เช่นเดียวกัน จีดีพีต่อหัวเพิ่มขึ้นจาก 1,400 ดอลล่าร์สหรัฐในปี 2543 เป็น 2,800 ดอลล่าร์สหรัฐในปี 2555 (เมื่อนับรวมเศรษฐกิจนอกระบบแล้ว มีการประมาณว่าจีดีพีต่อหัวอยู่ที่ราว 3,900 ดอลล่าร์สหรัฐ) โดยที่ประชากรเพิ่มขึ้นจาก 120 ล้านคนในปี 2543 เป็น 160 ล้านคนในปี 2553 จะมีการทบทวนตัวเลขเหล่านี้โดยอาจปรับเพิ่มขึ้นมากที่สุด 80% เมื่อมีการคำนวณเมตริกใหม่หลังการเปลี่ยนฐานเศรษฐกิจในเดือนเมษายน 2557

แม้ว่าไนจีเรียจะมีสถานภาพเป็นผู้ส่งออกน้ำมันรายใหญ่ แต่ไนจีเรียผลิตน้ำมันได้เพียง 2.7% ของอุปสงค์ทั่วโลก (ซาอุดิอาระเบีย: 12.9%, รัสเซีย: 12.7%, สหรัฐอเมริกา: 8.6%) เพื่อให้เห็นภาพรายได้จากน้ำมัน ที่อัตราการส่งออกที่ประมาณ 1.9 ล้านบาร์เรลต่อวัน (300,000 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน) และราคาขายประมาณการ 65 ดอลล่าร์สหรัฐต่อบาร์เรลในปี 2554 รายได้ที่คาดไว้จากปิโตรเลียมของไนจีเรียอยู่ที่ประมาณ 52,200 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ (จีดีพีปี 2555 อยู่ที่ 451,000 ดอลล่าร์สหรัฐ) ซึ่งคิดเป็นราว 11% ของตัวเลขจีดีพีอย่างเป็นทางการ (และลดเหลือ 8% หากนับรวมเศรษฐกิจนอกระบบ) ฉะนั้น แม้ว่าภาคปิโตรเลียมจะสำคัญ แต่ยังเป็นส่วนเล็กของเศรษฐกิจไนจีเรียในภาพรวม

ภาคเกษตรกรรมที่เน้นการยังชีพเป็นส่วนใหญ่ตามไม่ทันการเติบโตของประชากรที่รวดเร็ว และปัจจุบันไนจีเรียนำเข้าผลิตภัณฑ์อาหารปริมาณมาก จากเดิมที่เคยเป็นผู้ส่งออกอาหารรายใหญ่ แม้จะมีการผลิตและส่งออกผลิตภัณฑ์อาหารกลับมาใหม่ก็ตาม ตามรายงานของซิตีกรุปซึ่งจัดพิมพ์เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2554 ไนจีเรียจะมีการเติบโตของจีดีพีโดยเฉลี่ยสูงที่สุดในโลกระหว่างปี 2553–2603

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เศรษฐกิจของประเทศไนจีเรีย
หมวดหมู่:โอเปก
หมวดหมู่:เศรษฐกิจรัฐสมาชิกองค์การการค้าโลก
หมวดหมู่:เศรษฐกิจรัฐสมาชิกสหภาพแอฟริกา
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เศรษฐกิจของไนจีเรีย
ปลาสะกาง

**ปลาสะกาง** หรือ **ปลากระมัง** เป็นชื่อสกุลของปลาน้ำจืดและปลาน้ำกร่อย ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) 4 ชนิด ใช้ชื่อสกุลว่า *Puntioplites* (/พุน-ทิ-อ็อพ-ลิ-ทีส/)

มีรูปร่างโดยรวมคือ ลำตัวแบนข้างมากกว่าปลาสกุลอื่นในวงศ์เดียวกัน โดยมีรูปร่างเป็นสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน  หัวมีขนาดเล็ก ไม่มีหนวด ตาโต มีจุดเด่นคือ สันหลังยกสูงและครีบหลังก้านสุดท้ายแข็งและมีขนาดใหญ่ ยกสูง  ด้านหลังของก้านครีบนี้มีทั้งรอยยักและไม่มีรอยยัก ซึ่งแตกต่างกันไปตามแต่ชนิด มีก้านครีบแขนง 8 ก้าน

พบกระจายพันธุ์อยู่ในที่ราบลุ่มภาคกลางของประเทศไทย, แม่น้ำโขง และคาบสมุทรมลายูไปจนถึงเกาะบอร์เนียว, เกาะชวา และเกาะซูลาเวซี 

มีชนิดด้วยกันทั้งหมด คือ 

**[[ปลาตุ่ม|Puntioplites bulu]]* (Bleeker, 1851)
**[[ปลากระมังครีบสูง|Puntioplites falcifer]]* Smith, 1929 
**[[ปลากระมัง|Puntioplites proctozystron]]* (Bleeker, 1851) 
**[[Puntioplites waandersi]]* (Bleeker, 1858-59)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วงศ์ปลาตะเพียน
หมวดหมู่:สกุลปลากระมัง
ปลาหว้า

**ปลาหว้า** เป็นสกุลของปลาน้ำจืดจำพวกหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า *Bangana* (/แบน-กา-นา/) เป็นปลาในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

เดิมถูกจัดเป็นสกุลย่อยของสกุล *[[Cyprinus]]* แต่ฟรานซิส บะแคนัน-แฮมิลตัน นักอนุกรมวิธานชาวสกอตได้แยกออกเป็นสกุลใหม่ในปี ค.ศ. 1822 โดยมีลักษณะสำคัญดังนี้ คือ ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยวที่ไม่เป็นหนามแข็ง และมีก้านครีบแขนง 10-13 ก้าน มีหนวด 2 คู่ ขนาดใกล้เคียงกัน ริมฝีปากบนเรียบและมีร่องลึกระหว่างริมฝีปากบนกับขากรรไกรบน ปากล่างเล็ก ที่มุมปากเป็นร่องกว้าง บางชนิดในเพศผู้เมื่อโตเต็มที่ จะมีส่วนหัวโหนกนูนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด และมีตุ่มคล้ายเม็ดสิวขึ้นบริเวณริมฝีปากบนด้วย  

และสมาชิกหลายตัวในสกุลนี้ เคยถูกจัดให้อยู่ในสกุล *[[Sinilabeo]]* มาก่อน

จัดเป็นปลาขนาดใหญ่สกุลหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน เพราะมีขนาดโตเต็มอาจยาวได้ถึง 80 เซนติเมตร

## การจำแนก
จำแนกออกได้เป็น 24 ชนิด

* *[[Bangana almorae]]* (Chaudhuri, 1912)
* *[[Bangana ariza]]* (Hamilton, 1807) 
* *[[Bangana behri]]* (Fowler, 1937)
* *[[Bangana brevirostris]]* Liu & Zhou, 2009
* *[[Bangana decora]]* (Peters, 1881)
* *[[Bangana dero]]* (Hamilton, 1822) 
* *[[Bangana devdevi]]* (Hora, 1936)
* *[[Bangana diplostoma]]* (Heckel, 1838)
* *[[Bangana discognathoides]]* (Nichols & Pope, 1927)
* *[[Bangana elegans]]* Kottelat, 1998
* *[[Bangana gedrosicus]]* (Zugmayer, 1912)
* *[[Bangana horai]]* (Bănărescu, 1986)
* *[[Bangana lemassoni]]* (Pellegrin & Chevey, 1936)
* *[[Bangana lippus]]* (Fowler, 1936)
* *[[Bangana musaei]]* Kottelat & Steiner, 2011
* *[[Bangana pierrei]]* (Sauvage, 1880)
* *[[Bangana rendahli]]* (Sh. Kimura, 1934)
* *[[Bangana sinkleri]]* (Fowler, 1934)
* *[[Bangana tonkinensis]]* (Pellegrin & Chevey, 1934)
* *[[Bangana tungting]]* (Nichols, 1925)
* *[[Bangana wui]]* (Zheng & Chen, 1983)
* *[[Bangana xanthogenys]]* (Pellegrin & Chevey, 1936)
* *[[Bangana yunnanensis]]* (Wu, et al., 1977)
* *[[Bangana zhui]]* (Zheng & Chen, 1989)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ปลาตะเพียน
Bangana sinkleri

***Bangana sinkleri*** เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีชื่อสามัญว่า "ปลาเพ้า" ซึ่งเป็นชื่อเรียกรวมกับปลาบางชนิดในสกุลเดียวกัน เช่น *[[Bangana lippus|B. lippus]]* เป็นต้น

ปลาชนิด *B. sinkleri* มีลักษณะลำตัวทรงกระบอก ขนาดประมาณ 19-30 เซนติเมตร หัวโต จะงอยปากสั้นและมีตุ่มเล็ก ๆ ในตัวผู้ ปากกว้างอยู่ด้านล่าง เกล็ดค่อนข้างใหญ่ ครีบหลังสูง ลำตัวสีเทาหรือเขียวมะกอก ในฤดูผสมพันธุ์จะเปลี่ยนเป็นสีม่วง มีลายจุดสีน้ำตาลแดง ท้องสีขาว อาหารได้แก่ ตะไคร่น้ำหรือสาหร่ายตามพื้นน้ำหรือแก่งหิน มักอาศัยอยู่เป็นกลุ่มเล็ก ๆ 3-9 ตัว ตามซอกหินหรือแก่งน้ำไหลเชี่ยว เป็นปลาที่พบน้อย โดยจะพบเฉพาะบริเวณแม่น้ำโขงที่เดียวเท่านั้น 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปและข้อมูลปลา ''Bangana sinkleri''

หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สกุลปลาหว้า
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำโขง
ปลาปล้องอ้อยคูลี่

**ปลาปล้องอ้อยคูลี่** หรือ **ปลางูคูลี่** (; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมูแท้ (Cobitidae) มีลำตัวเรียวยาวคล้ายงู หัวเล็ก ตาเล็ก รูจมูกมีติ่งสั้น หัวและลำตัวมีลายปล้องสีดำบนพื้นเหลืองส้ม 11–12 บั้ง ลงมาถึงด้านท้องหรือรอบตัว ครีบใส โคนครีบหลังและครีบก้นมีสีดำ

มีขนาดความยาวเต็มที่ไม่เกิน 12 เซนติเมตร

มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ชอบมุดใต้กองใบไม้หรือกรวดหิน พบอาศัยอยู่ในลำธารที่มีกรวดและใบไม้ร่วงหนาแน่น เคลื่อนไหวได้คล่องแคล่วว่องไวมาก  ตั้งแต่บริเวณน้ำตกจนถึงที่ราบต่ำและป่าพรุ กินสัตว์หน้าดินขนาดเล็กกว่าเป็นอาหาร พบชุกชุมในบางแหล่งน้ำ เช่น น้ำตกภาคตะวันออกของไทยแถบจังหวัดจันทบุรี  และพบไปจนถึงมาเลเซียและอินโดนีเซีย

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามและจับส่งออกไปขายยังต่างประเทศ 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปและข้อมูลปลาปล้องอ้อยคูลี่

หมวดหมู่:วงศ์ปลาหมูแท้
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาน้ำตกและลำธาร
หมวดหมู่:ปลาป่าพรุ
วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2005

**วอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2005** จัดขึ้นที่ เมืองเตหะราน, ประเทศอิหร่าน 13–19 พฤษภาคม 2005

## การแบ่งกลุ่ม
แบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลยุวชนชายชิงแชมป์เอเชีย 2003

## รอบคัดเลือก
### กลุ่ม A

|}

|}

### กลุ่ม B

|}

|}

## รอบสุดท้าย

### รอบ 8 ทีมสุดท้าย

|}

### รอบชิงอันดับ 5-8

|}

### รอบรองชนะเลิศ

|}

### รอบชิงอันดับ 7

|}

### รอบชิงอันดับ 5

|}

### รอบชิงอันดับ 3

|}

### รอบชิงชนะเลิศ

|}

## อันดับการแข่งขัน

## รางวัล
***ผู้เล่นทรงคุณค่า:**  **Saber Narimannejad**
***ทำคะแนนยอดเยี่ยม:**  **Mansour Zadvan**
***ตบยอดเยี่ยม:**  **Kang Young-Jun**
***บล็อกยอดเยี่ยม:**  **Guttikonda Pradeep**
***เสิร์ฟยอดเยี่ยม:**  **Arash Keshavarzi**
***เซ็ตยอดเยี่ยม:**  **Kim Gwang-Guk**
***ลิเบอโรยอดเยี่ยม:**  **Abdolreza Alizadeh**

## อ้างอิง
* www.asianvolleyball.org

## แหล่งข้อมูลอื่น
*FIVB