open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
วันวัฒนธรรม

**วันวัฒนธรรม** () เป็นวันนักขัตฤกษ์ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในญี่ปุ่นในวันที่ 3 พฤศจิกายน มีวัตถุประสงค์ในการส่งเสริมวัฒนธรรม ศิลปะ และความพยายามทางวิชาการ โดยทั่วไปแล้วงานเทศกาลจะรวมถึงนิทรรศการศิลปะ ขบวนพาเหรด และพิธีมอบรางวัลสำหรับศิลปินและนักวิชาการที่มีชื่อเสียง

## ประวัติศาสตร์
วันวัฒนธรรมจัดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2491 เพื่อรำลึกถึงการประกาศรัฐธรรมนูญของญี่ปุ่นหลังสงครามเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489

วันที่ 3 พฤศจิกายน ถือเป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2411 โดยเรียกว่า เทนโช-เซตสุ ()  ซึ่งเป็นวันหยุดที่จัดขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่วันประสูติของจักรพรรดิผู้ครองราชย์ในเวลานั้นหรือจักรพรรดิเมจิ หลังจากการเสียชีวิตของจักรพรรดิเมจิในปี พ.ศ. 2455 วันที่ 3 พฤศจิกายนจะหยุดเป็นวันหยุดจนถึงปี พ.ศ. 2470 เมื่อวันเกิดของเขาเป็นวันหยุดเฉพาะของตัวเองหรือที่เรียกว่า เมจิ-เซ็ตซุ () ต่อมาได้ถูกยกเลิกหลังจากการประกาศวันวัฒนธรรมในปี พ.ศ. 2491

## การปฏิบัติในปัจจุบัน
เนื่องจากวันวัฒนธรรมมีขึ้นเพื่อส่งเสริมศิลปะและความพยายามทางวิชาการด้านต่างๆ รัฐบาลท้องถิ่นและจังหวัดมักเลือกวันนี้เพื่อจัดแสดงงานศิลปะเทศกาลวัฒนธรรมและขบวนพาเหรด ยกตัวอย่างเช่นในฮาโกเนะในจังหวัดคานางาวะจะมีการจัดขบวนฮาโกเนะไดเมียว ( ) ในทุก ๆ ปีเพื่อแสดง เสื้อผ้าและเครื่องแต่งกายสมัยเอโดะ โรงเรียนประถมและมัธยมมักจะจัดเทศกาลวัฒนธรรม

ตั้งแต่ปี 1936 เป็นต้นมามีการจัดพิธีมอบรางวัลเครื่องราชอิสริยาภรณ์วัฒนธรรมอันทรงเกียรติ โดยจักรพรรดิมอบให้แก่ผู้ที่มีความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ ศิลปะ หรือวัฒนธรรมอย่างมีนัยสำคัญ นับเป็นหนึ่งในเกียรติประวัติสูงสุดที่ราชวงศ์จักรพรรดิมอบให้ รางวัลนี้ไม่จำกัดเฉพาะชาวญี่ปุ่น ตัวอย่างเช่นมอบให้กับนักบินอวกาศอพอลโล 11 เมื่อเดินทางกลับจากดวงจันทร์ได้สำเร็จเช่นเดียวกับ โดนัลด์ คีน นักวิชาการด้านวรรณกรรม

วันวัฒนธรรมตามสถิติเป็นหนึ่งในวันที่อากาศดีสุดในปี ระหว่างปี พ.ศ. 2508-2539 มีเพียงสามปีที่มีฝนตกในโตเกียวในวันวัฒนธรรม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรพรรดิเมจิ
หมวดหมู่:เทศกาลญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วันหยุดในญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนพฤศจิกายน
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาญี่ปุ่น
คูยะ

[thumb|250px|รูปปั้นคูยะโดย[Kōshō (sculptor)|โคโช บุตรของอุงเก ที่วัดโรกุฮารามิตสึ (六波羅蜜寺) เมืองเกียวโต อายุราวทศวรรษแรกของศตวรรษที่สิบสาม และมรดกวัฒนธรรมสำคัญของญี่ปุ่น หกพยางค์ในเน็มบุตสึ “na-mu-a-mi-da-butsu” (นามูอามิดาบุตสึ) แสดงออกมาในรูปของพระอมิตาภพุทธเจ้าน้อย หกองค์ที่ออกมาจากปากของพระคูยะ รูปปั้นแสดงขณะคูยะกำลังเดินจาริกไปทั่ว ถือฆ้องและไม่เท้าที่หัวเป็นเขากวาง รูปปั้นลักษณะคล้ายกันจากสมัยคามากูระ ปัจจุบันอยู่ที่ศาลเจ้าสึกิโนวาเดระ (月輪寺) ในเคียวโตะ, วัดโจโดะ (浄土寺) ในจังหวัดเอฮิเมะ และวัดโชกง (荘厳寺) ในจังหวัดชิงะ]]

**คูยะ** (空也; Kūya; 903-972) เป็นพระสงฆ์พนเจรชาวญี่ปุ่น หรือที่เรียกว่า *ฮิจิริ* (聖; hijiri) ต่อมาได้เข้าบวชในนิกายเท็นได ที่ซึ่งสร้างความนิยมในกับการปฏิบัติเน็มบุตสึ ความพยายามของคูยะช่วยให้แนวคิดของพุทธวิสุทธิภูมิในศาสนาพุทธเผยแพร่ไปถึงเมืองหลวงในขณะนั้นของญี่ปุ่น และได้รับความนิยม ด้วยความทุ่มเทต่าง ๆ นี้ คูยะได้รับการขนานนามให้เป็น *อิจิ[[Hijiri (holy man)|ฮิจิริ]]* (พระของตลาด) และ *อามิดาฮิจิริ*  คูยะเป็นที่รู้จักในฐานะพระผู้นำเอาการร่ายรำ ละเล่น และดนตรี เข้ามาประกอบกับบทสวดมนต์ เรียกว่าโอโดริเน็มบุตสึ เช่นเดียวกับ เกียวกิ ทั้งคู่เชื่อว่าได้ทำประโยชน์ให้กับสาธารณะผ่านการสร้างถนน สะพาน ขุดบ่อน้ำ และช่วยฝังศพไร้ญาติ

## ดูเพิ่ม
* นิกายสุขาวดี
* โจโดชู
* โจโดชินชู
* เน็มบุตสึ
* คันจิง

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Chilson, Clark (2007). Eulogizing Kūya as More than a Nenbutsu Practitioner: A Study and Translation of the Kūyarui, Journal of the International Buddhist Association 34 (2), 305-327

หมวดหมู่:ภิกษุชาวญี่ปุ่น
โกเรียวกากุ

**โกเรียวกากุ** () เป็นป้อมดาวในเมืองฮาโกดาเตะบนเกาะฮกไกโดของญี่ปุ่น และเป็นป้อมหลักของสาธารณรัฐเอโซะ

## ประวัติศาสตร์
ทาเกดะ อายาซาบูโร เป็นผู้ออกแบบโกเรียวกากุใน ค.ศ. 1855 โดยยึดตามแผนจากผลงานของโวบ็อง สถาปนิกชาวฝรั่งเศส ป้อมปราการนี้มีรูปร่างคล้ายดาวห้าแฉก ทำให้มีตำแหน่งปืนบนกำแพงมากกว่าป้อมปราการดั้งเดิมของญี่ปุ่นและลดจำนวนจุดบอดที่ปืนใหญ่ไม่สามารถยิงได้

ป้อมปราการแห่งนี้สร้างขึ้นโดยผู้สำเร็จราชการแทนโทกูงาวะ เพื่อปกป้องช่องแคบสึงารุจากการรุกรานของกองเรือรัสเซีย

โกเรียวกากุมีชื่อเสียงในฐานะที่ตั้งของการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของสงครามโบชิงโดยการต่อสู้ใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ (20–27 มิถุนายน ค.ศ. 1869) 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:Coordinates on Wikidata
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในฮาโกดาเตะ
หมวดหมู่:ป้อมปราการ
ป้อมปราการสกอเปีย

**ป้อมปราการสกอเปีย** (; ; ) หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า **กาแล** (มาจากคำ ** ซึ่งแปลว่า "ป้อมปราการ" ในภาษาตุรกี) เป็นป้อมปราการเก่าแก่ที่ตั้งอยู่ในเมืองเก่าของสกอเปีย เมืองหลวงของมาซิโดเนียเหนือ ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลแซนตาร์ และตั้งอยู่บนจุดที่สูงที่สุดในเมืองที่มองเห็นแม่น้ำวาร์ดาร์ ป้อมปราการนี้ปรากฏในตราอาร์มของสกอเปียซึ่งรวมอยู่ในธงประจำเมืองด้วย

## ประวัติศาสตร์
ป้อมปราการรุ่นแรกสร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 6 บนพื้นที่ที่มีผู้คนอาศัยอยู่ในช่วงยุคหินใหม่และยุคสำริด (ประมาณ 4,000 ปีก่อนคริสต์ศักราชเป็นต้นมา) โดยสร้างด้วยหินปูนสีเหลืองและแทรเวอร์ทีน พร้อมกับชิ้นส่วนของจารึกภาษาละติน วัสดุสำหรับสร้างป้อมปราการมีต้นกำเนิดมาจากเมืองสกูปีของโรมันซึ่งถูกทำลายจากแผ่นดินไหวใน ค.ศ. 518

เชื่อกันว่าป้อมปราการแห่งนี้สร้างขึ้นในสมัยการปกครองของจักรพรรดิยุสตินิอานุสที่ 1 และสร้างเพิ่มเติมในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 10 และ 11 ทับซากเดิมจากสมัยจักรพรรดิยุสตินิอานุส ซึ่งอาจถูกทำลายเนื่องจากสงครามและการสู้รบในภูมิภาค เมืองนี้เป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 ระหว่าง ค.ศ. 992–1015 และเป็นศูนย์กลางของการลุกฮือของจักรวรรดิบัลแกเรียเพื่อต่อต้านจักรวรรดิไบแซนไทน์ภายใต้การปกครองของแปเตอร์ แดลยัน ไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับป้อมปราการในสมัยกลางนอกเหนือจากเอกสารบางส่วนที่อธิบายลักษณะของป้อมปราการไว้เพียงเล็กน้อย

ใน ค.ศ. 1346 ที่ป้อมปราการสกอเปีย สแตฟันได้รับตำแหน่งจักรพรรดิในพิธีราชาภิเษกและได้ย้ายเมืองหลวงของจักรวรรดิเซอร์เบียมายังสกอเปีย

ใน ค.ศ. 1660 เอฟลียา เชเลบี ผู้บันทึกเหตุการณ์ของจักรวรรดิออตโตมันได้เขียนเรื่องราวเชิงลึกเกี่ยวกับลักษณะของป้อมปราการขณะเดินทางผ่านดินแดนของจักรวรรดิ

ป้อมปราการถูกทำลายบางส่วนอีกครั้งจากแผ่นดินไหวใน ค.ศ. 1963 แต่ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นใหม่จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในสกอเปีย
หมวดหมู่:ป้อมปราการ
เอมีล ฟิชเชอร์

**แฮร์มัน เอมีล ลูอี ฟิชเชอร์** ( FRS FRSE FCS; 9 ตุลาคม ค.ศ. 1852 – 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1919) เป็นนักเคมีชาวเยอรมันและผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีใน ค.ศ. 1902 เขาค้นพบเอสเทอริฟิเคชันของฟิชเชอร์ นอกจากนี้เขายังพัฒนาฟิชเชอร์โพรเจกชันซึ่งเป็นสัญลักษณ์สำหรับการวาดอะตอมของคาร์บอนที่ไม่สมมาตร เขาไม่เคยใช้ชื่อตัวชื่อแรก (แฮร์มัน) และเป็นที่รู้จักมาตลอดชีวิตในชื่อเอมีล ฟิชเชอร์

## ช่วงต้น
ฟิชเชอร์เกิดที่เมืองอ็อยส์เคียร์เชิน ใกล้กับโคโลญ เป็นลูกของเลาเร็นทซ์ ฟิชเชอร์ นักธุรกิจ และยูเลีย เพินส์เกิน ภรรยาของเขา หลังจากสำเร็จการศึกษา เขาต้องการศึกษาต่อด้านวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ แต่พ่อของเขาบังคับให้เขาทำงานในธุรกิจของครอบครัวจนกระทั่งเห็นว่าลูกชายของเขาไม่เหมาะ ต่อมาฟิชเชอร์เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยบ็อนใน ค.ศ. 1871 แต่ย้ายไปที่มหาวิทยาลัยสทราซบูร์ใน ค.ศ. 1872 เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกใน ค.ศ. 1874 จากการศึกษาเกี่ยวกับเทลิอีน (phthalein) ภายใต้การดูแลของอาด็อล์ฟ ฟ็อน ไบเออร์ และได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งในมหาวิทยาลัย

## การวิจัย
ฟิชเชอร์เป็นที่รู้จักเป็นพิเศษจากผลงานที่เกี่ยวกับน้ำตาล: ในบรรดาผลงานอื่น ๆ การสังเคราะห์ D-(+)-กลูโคส และพิวรีน (รวมถึงการสังเคราะห์กาเฟอีนครั้งแรก)

ฟิชเชอร์ยังมีบทบาทในการค้นพบบาร์บิเชอริต ซึ่งเป็นยาระงับประสาทที่ใช้สำหรับการนอนไม่หลับ โรคลมชัก ความวิตกกังวล และการระงับความรู้สึก เขามีส่วนช่วยในการเปิดตัวยากล่อมประสาทบาร์บิเชอริตเป็นครั้งแรกร่วมกับโยเซ็ฟ ฟ็อน เมริง แพทย์ชาวเยอรมัน ใน ค.ศ. 1904

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน
หมวดหมู่:นักเคมีชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ภาคีสมาชิกราชสมาคมแห่งลอนดอน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี
หมวดหมู่:ชาวเยอรมันผู้ได้รับรางวัลโนเบล
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยสทราซบูร์
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยบ็อน
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยลูทวิช-มัคซีมีลีอานแห่งมิวนิก
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยแอร์ลังเงิน-เนือร์นแบร์ค
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเวือทซ์บวร์ค
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน
โบสถ์สตาฟอือเนส

**โบสถ์สตาฟอือเนส** () เป็นโบสถ์สตาฟสร้างขึ้นในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12 ตั้งอยู่ที่ อือเนส ริมฟยอร์ดลุสทราฟียอร์เดิน ในเขตเทศบาลลุสเทร์ ในเทศมณฑลเว็สต์ลัน ประเทศนอร์เวย์ ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของฟยอร์ด ตรงข้ามฟยอร์ดไปเป็นหมู่บ้านซอลวอร์น และห่างจากหมู่บ้านฮัฟสโล ไปทางตะวันออกประมาณ  โบสถืนี้เป็นหนึ่งในโบสถ์สตาฟที่เก่าแก่ที่สุดในนอร์เวย์ โดยมีโครงสร้างไม้บางส่วนที่มีอายุตั้งแต่ครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 11 โบสถ์แห่งนี้สร้างขึ้นตามแผนผังแบบมหาวิหารซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากโบสถ์คริสต์ในสมัยกลาง โดยมีเสาทรงกระบอกและซุ้มโค้งครึ่งวงกลมอยู่ภายใน การตกแต่งหัวเสาและด้านนอกของโบสถ์เป็นหลักฐานที่แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลง การซึมซับ และการยอมรับศาสนาคริสต์ของวัฒนธรรมไวกิง ประตูทางทิศเหนือของโบสถ์ได้รับการนิยามว่าเป็นแบบอย่างอือเนส มีรูปแบบการตกแต่งที่มาจากประมวลเรื่องปรัมปรานอร์เวย์ซึ่งมีอายุย้อนไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12

สมาคมเพื่อการอนุรักษ์โบราณสถานนอร์เวย์ () ได้เป็นเจ้าของโบสถ์อือเนสตั้งแต่ ค.ศ. 1881 ใน ค.ศ. 1979 โบสถ์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศนอร์เวย์
สิทธิผู้ค้าประเวณี

**สิทธิผู้ค้าประเวณี** () ประกอบด้วยเป้าหมายหลายประการที่ผลักดันเพื่อเรียกร้องเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชน, สิทธิสุขภาพ และ สิทธิแรงงานของผู้ค้าประเวณีและลูกค้า เป้าหมายของการเคลื่อนไหวในกลุ่มนี้หลากหลายมาก แต่โดยทั่วไปแล้วมีเป้าหมายเพื่อเลิกการทำให้ผิดกฎหมาย (decriminalize) และเลิกสร้างตราบาป (destigmatize) ให้กับการค้าประเวณี และเพื่อมห้เกิดการปฏิบัติโดยเท่าเทียมต่อผู้คนในอุตสาหกรรมเพศ คำว่า *sex work* หมายถึงการค้าประเวณี และยังรวมถึงผู้แสดงวิดีโอผู้ใหญ่, ผู้ให้บริการโฟนเซ็กซ์, เว็บแคมโมเดล, นักเต้นในสตริปคลับ และผู้ให้บริการทางเพศอื่น ๆ

นับตั้งแต่การใช้ร่มสีแดงเป็นสัญลักษณ์ในผู้ค้าประเวณีในเวนิส ประเทศอิตาลี ในปี 2001 เป็นส่วนหนึ่งของเวนิสอาร์ตเบียนนาเล่ครั้งที่ 49 ร่มสีแดงได้กลายเป็นสัญลักษณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การค้าประเวณี
หมวดหมู่:สิทธิและเสรีภาพพลเมือง
หมวดหมู่:สิทธิแรงงาน
เลเซอร์ดิสก์

**เลเซอร์ดิสก์** () หรือ **LD** เป็นรูปแบบสื่อวิดีโอและสื่อเก็บข้อมูลออปติคัลดิสก์แผ่นแรกแรกที่ได้รับอนุญาต วางจำหน่ายและวางตลาดในชื่อ MCA DiscoVision (หรือที่เรียกกันสั้นๆ ว่า “DiscoVision”) ในสหรัฐใน ค.ศ. 1978 แม้ว่าเลเซอร์ดิสก์จะให้คุณภาพของภาพและเสียงที่สูงกว่ารูปแบบอื่น เช่น วีเอชเอส และ Betamax แต่เลเซอร์ดิสก์กลับไม่มีการใช้ในวงกว้างในอเมริกาเหนือ เนื่องจากราคาของเครื่องเล่นที่สูง รวมไปถึงไม่สามารถบันทึกรายการโทรทัศน์ได้ อย่างไรก็ตามรูปแบบนี้ได้รับความนิยมมากขึ้นในภูมิภาคช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 แต่ก็ยังคงเป็นรูปแบบที่ไม่นิยมในยุโรปและออสเตรเลีย ตรงกันข้ามกับในประเทศญี่ปุ่น ที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก รวมถึงในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เช่นกัน  เทคโนโลยีและแนวคิด เลเซอร์ดิสก์ เป็นรากฐานสำหรับรูปแบบออปติคัลดิสก์ในภายหลังซึ่งรวมถึง คอมแพ็กดิสก์, ดีวีดี และ บลูเรย์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* The UK LaserDisc Player Archive : includes North American players
* The LaserDisc Database: titles database, profiling, marketplace
* The 'Total Rewind' VCR museum, covering LaserDisc and other vintage formats
* Available spectrum organisation
*The addition of digital sound, by Kees Schouhamer Immink
* "World On A Silver Platter: A Brief History of Optical Disc"
* BLAM entry page for discovision
* The LaserDisc FAQ , (original source)
* MCA DiscoVision History via the Wayback Machine
* BLAM Entertainment Group: includes Star Wars and Star Trek LaserDisc catalogs and lists of Dolby Digital and DTS equipped titles
* Blog and Database : articles, title information, marketplace
* RCA SelectaVision VideoDisc FAQ: also contains some DiscoVision history
* eBay UK guide - Laserdisc Players and Laserdiscs - Formats and Features 
* Guide to and software for the Matrox 286/LaserDisc player


หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ที่ออกในปี พ.ศ. 2521
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2544
การลอบสังหารอะลี

อะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบ เคาะลีฟะฮ์องค์ที่ 4 แห่งรัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดีน และอิมามชีอะฮ์คนแรก ถูกลอบสังหารโดย *[[เคาะวาริจญ์]]* ที่มีชื่อว่าอับดุรเราะฮ์มาน อิบน์ มุลญัม ในวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 661 ที่มัสยิดใหญ่แห่งกูฟะฮ์ ปัจจุบันอยู่ในประเทศอิรัก ทำให้อะลีเสียชีวิตตอนอายุ 62 หรือ 63 ปี ภายในสองวันที่อับดุรเราะฮ์มาน อิบน์ มุลญัม แทงที่หัวด้วยดาบอาบยาพิษ ในวันที่ 21 (หรือ 19) เราะมะฎอน ฮ.ศ. 40 (28 มกราคม ค.ศ. 661) และเป็นเคาะลีฟะฮ์องค์ที่สามที่ถูกลอบสังหาร หลังจากอุมัรและอุษมาน

อะลีกลายเป็นเคาะลีฟะฮ์ หลังการลอบสังหารอุษมานใน ค.ศ. 656 อย่างไรก็ตาม เขาพบปัญหาบางส่วน ซึ่งรวมไปถึงผู้ว่าการลิแวนต์ มุอาวิยะฮ์ที่ 1 กับสงครามกลางเมืองที่มีชื่อว่าฟิตนะฮ์ครั้งแรก ทำให้เกิดการโค่นล้มเคาะลีฟะฮ์แห่งรัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดีน และก่อตั้งราชวงศ์อุมัยยะฮ์ขึ้น โดยเกิดขึ้นในช่วงที่เคาะลีฟะฮ์อุษมาน อิบน์ อัฟฟานถูกลอบสังหารใน ค.ศ. 656 แล้วดำเนินต่อในช่วงการครองราชย์ของอะลีอีก 4 ปี
หลังจากอะลียอมรับอนุญาโตตุลาการกับมุอาวิยะฮ์ที่ 1 ในยุทธการที่ศิฟฟีน (ค.ศ. 657) ทหารบางคนของอะลีได้ก่อกบฎ ทำให้มีการเรียกพวกนี้ว่า เคาะวาริจญ์ ("ผู้ที่ออกไป") พวกเขาฆ่าผู้สนับสนุนอะลีบางส่วน แต่ถูกกองทัพอะลีทำลายในยุทธการที่นะฮ์เราะวานในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 658

อิบน์ มุลญัม พบกับเคาะวาริจญ์อีกสองคนในมักกะฮ์ที่มีชื่อว่า อัลบุร็อก อิบน์ อับดุลลอฮ์ กับ อัมร์ อิบน์ บักร์ อัตตะมีมี และได้ข้อสรุปว่า สถานะการณ์ที่มุสลิมพบเจอในตอนนี้เป็นความผิดพลาดของอะลี, มุอาวิยะฮ์ และอัมร์ อิบน์ อัลอาส ผู้ว่าการอียิปต์ พวกเขาตัดสินใจว่าจะฆ่าทั้งสามคนเพื่อแก้ "สถานการณ์ที่น่าเวทนา" ในเวลานั้น และแก้แค้นจากการสู้รบที่นะฮ์เราะวาน โดยอิบน์ มุลญัม ไปฆ่าอะลีที่กูฟะฮ์ ซึ่งเขาตกหลุมรักกับหญิงที่พี่/น้องชายและพ่อของเธอเสียชีวิตที่นะฮ์เราะวาน เธอจะยอมแต่งงานถ้าเขาฆ่าอะลีได้ ด้วยเหตุนี้ ทำให้อิบน์ มุลญัม แทงอะลีที่มัสยิดใหญ่แห่งกูฟะฮ์ หลังจากอะลีเสียชีวิต ฮะซัน อิบน์ อะลี ได้สั่งประหารชีวิตอิบน์ มุลญัม เป็นการตอบแทน

## ดูเพิ่ม
* ลัยละตุลมะบีต
* ลัยละตุลก็อดร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การเสียชีวิตใน ค.ศ. 661
หมวดหมู่:อะลี
หมวดหมู่:ค.ศ. 661
หมวดหมู่:การลอบสังหาร
หมวดหมู่:การลอบสังหารในประเทศอิรัก
หมวดหมู่:ชีอะฮ์และการเมือง
หมวดหมู่:การเสียชีวิตรายบุคคลในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:อาชญากรรมในศตวรรษที่ 7
บาบาวังกา

**วังแกลียา ปันแดวา กุชแตรอวา** (นามสกุลเดิม **ดีมีตรอวา**; ; 3 ตุลาคม 1911 – 11 สิงหาคม 1996) หรือที่รู้จักกันในชื่อ **บาบาวังกา** (; ) เป็นรหัสยิก ผู้มีตาทิพย์ และผู้เชี่ยวชาญด้านสมุนไพรชาวบัลแกเรีย กุชแตรอวาเป็นผู้บกพร่องทางการเห็นตั้งแต่ยังเด็ก เธออาศัยอยู่ในพื้นที่รูปีแต ซึ่งเป็นเขตเทือกเขาทางตอนใต้ของประเทศบัลแกเรีย Zheni Kostadinova อ้างใน ค.ศ. 1997 ว่า ผู้คนนับล้านเชื่อว่าเธอมีพลังเหนือธรรมชาติ

## ดูเพิ่ม
* นอสตราดามุส

## อ้างอิง

## แหล่งที่มา
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Stephen Kinzer: *[https://www.nytimes.com/1995/04/05/world/rupite-journal-for-a-revered-mystic-a-shrine-now-of-her-own.html Rupite Journal; For a Revered Mystic, a Shrine Now of Her Own]* in *[[The New York Times]]*, April 5, 1995
*An article by Natalia Baltzun, translated by Kristina Hristova (Bulgaria) 
*Vanga's Prophecies: Product of the Bulgarian Secret Services 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2454
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:รหัสยิก
หมวดหมู่:ชาวบัลแกเรีย
หมวดหมู่:คนตาบอด
การประเมินความก้าวหน้า

**การประเมินความก้าวหน้า** หรือ **การประเมินย่อย** หรือ **การประเมินระหว่างเรียน** () เป็นการประเมินที่กระทำโดยผู้สอนระหว่างกระบวนการเรียนรู้ เพื่อปรับปรุงการสอนและกิจกรรมการเรียนรู้ให้ผู้เรียนเกิดความสำเร็จให้ได้ เป้าหมายของการประเมินความก้าวหน้าคือการเฝ้าสังเกตการเรียนรู้ของผู้เรียนเพื่อให้ผลตอบกลับที่ช่วยให้ผู้เรียนสามารถระบุจุดแข็งและจุดอ่อน และสิ่งที่ต้องปรับปรุงพัฒนา นอกจากนี้ยังช่วยให้ผู้สอนสามารถรับรู้เมื่อผู้เรียนเผชิญกับอุปสรรคและจัดการกับปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างทันท่วงที การให้ผลตอบกลับของผู้สอนโดยทั่วไปของการประเมินความก้าวหน้าจะเน้นไปทางเชิงคุณภาพมากกว่าที่จะเป็นคะแนน  โดยการประเมินความก้าวหน้ามีความแตกต่างกับการประเมินรวบยอด ที่แสวงหาผลของการศึกษา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ระเบียบวิธีการประเมิน
หมวดหมู่:จิตวิทยาการศึกษา
ปิตาธิปไตย

**ปิตาธิปไตย** () เป็นระบบสังคมแบบหนึ่งที่ซึ่งเพศชายเป็นผู้กุมอำนาจหลักและครอบงำบทบาทในด้านผู้นำการเมือง อำนาจหน้าที่ทางศีลธรรม เอกสิทธิ์ทางสังคม และการควบคุมทรัพย์สิน สังคมปิตาธิปไตยบางแห่งยังเป็นสังคมแบบสืบทอดทางพ่อ (patrilineal) ด้วย หมายความว่า ทรัพย์สินและยศฐาบรรดาศักดิ์นั้นสืบทอดโดยสายสกุลเพศชาย 

ปิตาธิปไตยนั้นมีความเกี่ยวข้องกับชุดความคิดหนึ่ง อุดมการณ์ปิตาธิปไตยนั้นใช้เพื่ออธิบายและให้เหตุผลกับสภาพครอบงำของเพศชาย และถือว่าเป็นผลมาจากความแตกต่างตามธรรมชาติระหว่างชายและหญิง นักสังคมวิทยามักมองว่าปิตาธิปไตยเป็นผลผลิตทางสังคมและไม่ได้เป็นผลจากความแตกต่างระหว่างเพศทั้งสองในตัวเอง และมุ่งให้ความสนใจกับทางที่บทบาทจากเพศในสังคมหนึ่งนั้นส่งผลต่อความแตกต่างเชิงอำนาจระหว่างชายกับหญิงอย่างไร

ในประวัติศาสตร์ ปิตาธิปไตยปรากฏอยู่ในองค์กรทางสังคม กฎหมาย การเมือง ศาสนา และเศรษฐกิจ แตกต่างกันไปตามวัฒนธรรม ในสังคมร่วมสมัย ถึงแม้จะไม่มีการระบุว่าเป็นปิตาธิปไตยอย่างเปิดเผย แต่ในทางปฏิบัติพบว่าเป็นปิตาธิปไตยยังคงมีอยู่

นักสังคมวิทยามักปฏิเสธคำอธิบายเชิงชีววิทยาเกี่ยวกับปิตาธิปไตยซึ่งถูกนำมาใช้อธิบายกำเนิดของปิตาธิปไตยอย่างแพร่หลาย และยึดมั่นว่าเป็นที่กระบวนการทางสังคมที่นำไปสู่บทบาทตามเพศที่ทำให้เกิดปิตาธิปไตยขึ้น ทฤษฎีทางสังคมวิทยามาตรฐานเชื่อว่าปิตาธิปไตยเป็นผลมาจากการก่อร่างทางสังคมและส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น
## ดูเพิ่ม
* บทบาททางเพศ

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 


หมวดหมู่:ผู้ชาย
หมวดหมู่:มานุษยวิทยาวัฒนธรรม
หมวดหมู่:ระบอบการปกครอง
หมวดหมู่:ครอบครัว
หมวดหมู่:ความเป็นพ่อ
หมวดหมู่:เพศวิถีกับสังคม
หมวดหมู่:เพศชาย
หมวดหมู่:ชีววิทยาสังคม
หมวดหมู่:ทฤษฎีสตรีสิทธินิยม
หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์ครอบครัว
การโทษผู้เสียหาย

**การโทษผู้เสียหาย** () เกิดขึ้นเมื่อผู้เสียหายของอาชญากรรมหรือการกระทำผิดใด ๆ นั้นถูกกล่าวโทษว่าเป็นต้นเหตุทั้งหมดหรือบางส่วนของภัยที่เกิดแก่ผู้นั้น วิชาเหยื่อวิทยา (victimology) มุ่งบรรเทาอคติต่อผู้เสียหาย และมโนทัศน์ว่าผู้เสียหายต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของผู้ก่อเหตุ มีอคติทั้งในอดีตและปัจจุบันต่อผู้เสียหายความรุนแรงในครอบครัวและอาชญากรรมทางเพศ เช่น มีแนวโน้มโทษผู้เสียหายถูกข่มขืนกระทำชำเรามากกว่าการปล้นทรัพย์หากผู้เสียหายและผู้ก่อเหตุรู้จักกันก่อนเกิดเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พฤติกรรมมนุษย์
หมวดหมู่:การทำร้ายจิตใจ
หมวดหมู่:การล่วงละเมิดทางเพศ
หมวดหมู่:การข่มขืนกระทำชำเรา
หมวดหมู่:เหตุผลวิบัติโดยประเด็น
หมวดหมู่:จิตวิทยาศีลธรรม
อนุชา บูรพชัยศรี

**อนุชา บูรพชัยศรี**  (เกิด 23 มกราคม พ.ศ. 2510)  เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง อดีตโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลประยุทธ์ จันทร์โอชา อดีตรองหัวหน้าพรรครวมไทยสร้างชาติ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรครวมไทยสร้างชาติ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร 2 สมัย และอดีตเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (ณัฏฐพล ทีปสุวรรณ) ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา เขาเป็นนักธุรกิจที่ก้าวสู่วงการการเมืองในปี พ.ศ. 2550

## ประวัติ
อนุชาจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนอัสสัมชัญ (รุ่นเดียวกับอนุทิน ชาญวีรกูล) มัธยมศึกษาตอนปลายจาก วิทยาลัยเซเครทฮาร์ท (Sacred Heart College) ประเทศออสเตรเลีย จากนั้นเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาบัณฑิตที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมเครื่องกล จากมหาวิทยาลัยอเดเลด ต่อจากนั้นเลือกศึกษาต่อระดับปริญญาโทที่คณะวิทยาศาสตร์ สาขาการพลังงานและการเผาไหม้ มหาวิทยาลัยลีดส์ ประเทศอังกฤษ และปริญญาโทอีกใบจากคณะบริหารธุรกิจ สาขาการเงินและการตลาด สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จบการศึกษาหลักสูตรการป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 63 วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ กองบัญชาการกองทัพไทย

## งานการเมือง
อนุชา ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เมื่อครั้งเขตเลือกตั้งยังเป็นแบบเขตใหญ่ (แบบทีม 3 คน) ร่วมกับนายกรณ์ จาติกวณิช และนายสมเกียรติ ฉันทวานิช และได้รับการเลือกตั้งเข้าสภาฯ ทั้งสามคน
thumb|อนุชา ขณะเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ใน พ.ศ. 2555
อนุชาลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งที่สองในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 และได้รับการเลือกตั้งเข้าสภาฯเป็นสมัยที่สอง

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 อนุชาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นครั้งที่สาม แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (ณัฎฐพล ทีปสุวรรณ) และโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีตามลำดับ อีกทั้งได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 เขาได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติหน้าที่โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีอีกหน้าที่หนึ่ง ภายหลังจาก ธนกร วังบุญคงชนะ ลาออกหลังได้รับการเลื่อนบัญชีรายชื่อเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566 เขาได้สมัครสมาชิกพรรครวมไทยสร้างชาติ และลงสมัครระบบบัญชีรายชื่อในการเลือกตั้งเดือนพฤษภาคม แม้เขาจะไม่ได้รับเลือกตั้งในการประกาศผลคราวแรก แต่เมื่อ พีระพันธุ์ สาลีรัฐวิภาค ลาออกจาการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร อนุชาจึงได้รับการเลื่อนลำดับบัญชีรายชื่อเป็น ส.ส. สมัยที่สาม

## งานภาคเอกชน
*กรรมการผู้จัดการ บริษัท เมโทรเอ็นจิเนียริ่งแอนด์แมชชีนเนอรี่ จำกัด
*กรรมการบริหาร บริษัทในกลุ่มเอ็มอีซี

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รัฐสภาไทย

หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สมาชิกสภากรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรครวมไทยสร้างชาติ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยแอดิเลด
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยลีดส์
หมวดหมู่:บุคคลจากสถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2563

[thumb|300x300px|หน่วยเลือกตั้งที่[เกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี]]
**การเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดและนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. 2563** เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นและผู้บริหารท้องถิ่นขององค์การบริหารส่วนจังหวัด กำหนดให้มีขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2563 เพื่อเลือกตั้งสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) และนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด จำนวน 76 จังหวัด ถือเป็นการเลือกตั้งท้องถิ่นครั้งแรกหลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 ภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 และ พระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2562

Link ผลเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด ประจำปี2563 แบบรวบยอดทุกจังหวัดในหน้าเดียว โดยWebsite สื่อ'ผู้นำท้องถิ่น'

Link รวมผลเลือกตั้ง

## ที่มานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดและสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด

นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดและสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด มาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน โดยมีที่มา ดังนี้
* นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด ใช้เขตจังหวัดเป็นเขตเลือกตั้ง
* สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด ใช้เขตอำเภอเป็นเขตเลือกตั้ง ในกรณีที่อำเภอใดมีสมาชิกเกิน 1 คน ให้แบ่งเขตอำเภอเป็นเขตเลือกตั้ง เท่ากับจำนวนสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดที่จะพึงมีในอำเภอนั้น และมีสมาชิกเขตเลือกตั้งละ 1 คน
 
## องค์ประกอบของสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด
สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด มาจากการเลือกตั้งโดยตรงของประชาชน ซึ่งจำนวนสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแต่ละจังหวัด ขึ้นอยู่กับจำนวนราษฎรของจังหวัดนั้น โดยกำหนดไว้ดังนี้

## วาระการดำรงตำแหน่ง
; นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด 
มีวาระอยู่ในตำแหน่งคราวละ 4 ปี นับแต่วันเลือกตั้ง แต่จะดำรงตำแหน่งติดต่อกันเกิน 2 วาระไม่ได้ ในกรณีดำรงตำแหน่งไม่ครบ 4 ปีก็ให้ถือว่าเป็น 1 วาระ และเมื่อได้ดำรงตำแหน่ง 2 วาระติดต่อกันแล้วจะดำรงตำแหน่งได้อีกเมื่อพ้นระยะเวลา 4 ปีนับแต่วันพ้นตำแหน่ง

; สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด 
อายุของสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด มีกำหนดคราวละ 4 ปีนับแต่วันเลือกตั้ง

## รายนามนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด

แยกตามรายภาคตามการแบ่งของราชบัณฑิตยสถาน

### ภาคกลาง
มีรายนามดังนี้

### ภาคเหนือ
มีรายนามดังนี้

### ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
มีรายนามดังนี้

### ภาคใต้
มีรายนามดังนี้

### ภาคตะวันออก
มีรายนามดังนี้

### ภาคตะวันตก
มีรายนามดังนี้

## หลังการเลือกตั้ง
14 เมษายน พ.ศ. 2565 คณะกรรมการการเลือกตั้ง ได้ตรวจสอบเรื่องร้องเรียนทุจริตการเลือกตั้ง และได้มีมติทั้งสั่งเพิกถอนสิทธิสมัคร-ดำเนินคดีอาญา, เพิกถอนสิทธิเลือกตั้ง-ดำเนินคดีอาญา, และสั่งให้มีการเลือกตั้งใหม่แล้ว จำนวน 5 ราย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2563
อีวัน คเวสิช

**อีวัน คเวสิช** (; 13 ตุลาคม ค.ศ. 1996 – ) เป็นนักกีฬาคาราเต้ชาวโครเอเชียซึ่งได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์โลก 2018 ที่มาดริด ประเทศสเปน

## ความสำเร็จ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักคาราเต้ชายชาวโครเอเชีย
ธีรวัฒน์ คลังทอง

**ธีรวัฒน์ คลังทอง** (10 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 – ) เป็นนักคาราเต้ชาวไทย เขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งคูมิเตะรุ่นน้ำหนัก 75 กก. ขึ้นไป ในการแข่งซีเกมส์ 2019 ซึ่งจัดขึ้นที่กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์

ส่วนปี พ.ศ. 2558 เขาได้รับหนึ่งในเหรียญทองแดงจากการแข่งคูมิเตะชายรุ่นน้ำหนัก 84 กก. ขึ้นไป ในการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์เอเชีย 2015 ซึ่งจัดขึ้นที่โยโกฮามะ ประเทศญี่ปุ่น

ในการแข่งคาราเต้ชิงแชมป์เอเชีย 2018 ซึ่งจัดขึ้นที่อัมมาน ประเทศจอร์แดน เขาได้รับหนึ่งในเหรียญทองแดงจากการแข่งขันคูมิเตะชายรุ่นน้ำหนัก 84 กก. ขึ้นไป ในปีต่อมา ที่การแข่งคาราเต้ชิงแชมป์เอเชีย 2019 ซึ่งจัดขึ้นที่ทาชเคนต์ ประเทศอุซเบกิสถาน เขายังได้รับหนึ่งในเหรียญทองแดงในการแข่งนี้

## ความสำเร็จ

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักคาราเต้ชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองซีเกมส์
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองแดงเอเชียนเกมส์
สเปซเอกซ์ ครูว์-1

**สเปซเอกซ์ ครูว์-1** (   หรือที่เรียกว่า USCV-1 หรือ Crew-1)  จะเป็นเที่ยวบินปฏิบัติการครั้งแรกของยานอวกาศ Crew Dragon ยานอวกาศ Crew Dragon รีซิลเลียน คาดว่าจะปล่อยตัวในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563  บนฟัลคอน 9 จากศูนย์อวกาศเคนเนดี, LC-39A โดยจะบรรทุกนักบินอวกาศของนาซ่า Michael Hopkins, Victor Glover และ Shannon Walker พร้อมกับ Soichi Noguchi นักบินอวกาศ JAXA ทั้งหมดเป็นสมาชิกของลูกเรือ Expedition 64  ภารกิจนี้จะเป็นการบินโคจรของลูกเรือครั้งที่สองของCrew Dragon  ที่รอการรับรองของยานยานอวกาศ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สเปซเอกซ์
สเปซเอกซ์ ครูว์-2

**สเปซเอกซ์ ครูว์-2** () จะเป็นเที่ยวบินปฏิบัติการลำที่สองของยานอวกาศครูว์ดรากอน และนับเป็นครั้งที่สามที่เป็นเที่ยวบินโคจรที่มีลูกเรือ ปัจจุบันภารกิจนี้มีแผนจะปล่อยตัวในวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2564  รอวันที่ปล่อยตัวจริงของภารกิจ SpaceX Crew-1 และการปรับปรุงแคปซูล Endeavour หลังจากการกู้คืน Demo-2  ภารกิจ Crew-2 จะส่งลูกเรือสี่คนไปยังสถานีอวกาศนานาชาติ

## ลูกเรือ

เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 JAXA, ESA และ NASA ยืนยันการมอบหมายงานแก่นักบินอวกาศในภารกิจนี้ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สเปซเอกซ์
มาร์ดุก

**มาร์ดุก** (อักษรรูปลิ่ม: 𒀭𒀫𒌓 dAMAR.UTU; ภาษาซูเมอร์: *amar utu.k* "บุตรแห่งพระอาทิตย์"; ภาษากรีก , *Mardochaios*; ภาษาฮีบรู: מְרֹדַךְ, marōḏaḵ) เป็นเทพเมโสโปเตเมียในยุคหลัง มาร์ดุกเป็นเทพประจำเมืองบาบิโลน และเป็นเทพแห่งน้ำ พืชพันธุ์ การพิพากษา และเวทมนตร์ พระองค์เป็นโอรสของเทพอีอา (เองกีในซูเมอร์) กับดัมกัลนูนา มีพระชายาคือซาปาร์นิต และมีโอรสคือเนโบ เทพแห่งปัญญาและการรู้หนังสือ มีอาวุธประจำกายคืออาวุธแห่งสายลมอิมฮุลลู และพาหนะเป็นมังกรมุชคุชชู ในช่วงที่บาบิโลนปกครองโดยพระเจ้าฮัมมูราบี มาร์ดุกมีความเกี่ยวข้องในทางโหราศาสตร์กับดาวพฤหัสบดี

ที่มาของพระนามมาร์ดุกมาจาก *amar-Utu* ("บุตรผู้เป็นอมตะของอูตู" หรือ "บุตรเยาว์วัยของสุริยเทพอูตู") สะท้อนถึงที่มาหรือความเกี่ยวข้องกับเมืองซิปปาร์ซึ่งมีอูตูเป็นเทพประจำเมือง สถานภาพเดิมของมาร์ดุกยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่ภายหลังพระองค์ถูกเชื่อมโยงเข้ากับน้ำ พืชพันธุ์ การพิพากษา และเวทมนตร์ ตามเอนูมาเอลิช ตำนานการถือกำเนิดของบาบิโลเนียกล่าวว่า มาร์ดุกซึ่งเป็นเทพที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่เทพรุ่นหลังได้ทำสงครามกับเทพยุคแรกเริ่มติอามัตเป็นเวลา 12 วันจึงปราบติอามัตลงได้ จากนั้นมาร์ดุกทรงสร้างสวรรค์และโลกจากร่างติอามัต และปรึกษากับเทพอีอาก่อนจะสร้างมนุษย์คนแรกชื่อลัลลูจากชิ้นส่วนเทพที่สนับสนุนติอามัตเพื่อให้เป็นบริวาร ชาวบาบิโลเนียมีการเฉลิมฉลองชัยชนะของมาร์ดุกเหนือติอามัตในเทศกาลแซกมัก หรือวันขึ้นปีใหม่ช่วงเดือนธันวาคมเป็นเวลา 12 วัน โดยกษัตริย์บาบิโลนจะเป็นตัวแทนมาร์ดุก ประกอบพิธีเฮียรอสกามอสและต่อสู้ในการรบแบบจำลอง

มาร์ดุกเป็นเทพประจำเมืองบาบิโลน เมื่อบาบิโลนกลายเป็นศูนย์กลางอำนาจในหุบเขายูเฟรตีสในรัชสมัยพระเจ้าฮัมมูราบีราวศตวรรษที่ 18 ก่อนคริสตกาล มาร์ดุกค่อย ๆ ก้าวขึ้นมาเป็นเทพสูงสุดของปวงเทพบาบิโลเนีย และแทนที่เทพเอนลิลในฐานะเทพสูงสุดอย่างสมบูรณ์หลังรัชสมัยพระเจ้าเนบูคัดเนสซาร์ที่ 1 ช่วงศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสตกาล ต่อมาในสหัสวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล มาร์ดุกได้รับการบูชาในพระนามเบล อันเป็นการผสานเทพมาร์ดุก เทพเอนลิล และเทพดูมูซิด มีการประดิษฐานรูปเคารพมาร์ดุกไว้ที่วิหารอีซากิลาและซิกกุรัตอีเทเมนันกี ซึ่งภายหลังเฮโรโดตัสบันทึกว่าถูกเซิร์กซีสที่ 1 แห่งจักรวรรดิอะคีเมนิดขนย้ายออกไปตอนพระองค์ปราบกบฏในบาบิโลนเมื่อ 482 ปีก่อนคริสตกาล หลังจากนั้นวิหารก็ถูกทิ้งร้างจนกลายเป็นซากปรักหักพังช่วงบาบิโลนตกอยู่ใต้อำนาจจักรวรรดิพาร์เธียราวศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทพเจ้าเมโสโปเตเมีย
หมวดหมู่:พระผู้สร้าง
หมวดหมู่:เทพแห่งความยุติธรรม
หมวดหมู่:เทพแห่งเวทมนตร์
หมวดหมู่:เทพแห่งธรรมชาติ
หมวดหมู่:เทพแห่งน้ำ
จอห์น ซี. บัวโล กรานท์

**จอห์น ขาลส์ บัวโล กรานท์** (John Charles Boileau Grant; 1886&ndash;1973) เป็นนักกายวิภาคศาสตร์ชาวบริเตน-แคนาดา ประธานภาควิชากายวิภาคศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยโทรอนโต ตั้งแต่ปี 1930 ถึง 1956 กรานท์เป็นที่รู้จักดีจากหนังสือเรียนของเขา *Grant's Atlas of Anatomy* (แผนที่ภายวิภาคศาสตร์มนุษย์โดยกรานท์) และ *Grant's Dissector* (การผ่าศพโดยกรานท์) ที่ซึ่งปัจจุบันตีพิมพ์เป็นรุ่นที่ 16 และใช้ศึกษาในหมู่นักเรียนแพทย์ทั่วโลก

กรานท์เสียชีวิตในวันที่ 14 สิงหาคม 1973 ด้วยวัย 87 ปี

## การศึกษา
กรานท์เกิดในเมืองโลนเฮด ทางใต้ของเอดินบะระในปี 1886 และเขาศึกษาวิชาแพทยศาสตร์ที่วิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอดินบะระ และจบการศึกษาด้วยวุฒิ M.B., Ch.B. ในปี 1908 ขณะอยู่ที่เอดินบะระ กรานท์ได้ทำงานร่วมกับเดเนียล จอห์น คันนิงแฮม และได้เหรียญรางวัลรุ่นเล็กและรุ่นโตในภายวิภาคเชิงปฏิบัติ (Practical Anatomy) และ Mackenzie Bursary สำหรับการผ่าศพ ในปี 1909 จนถึงปี 1911 เขาเข้าทำงานเป็นผู้ช่วยผ่าอาจารย์ใหญ่ของศาสตราจารย์ฮาวเดินที่มหาวิทยาลัยเดอร์แฮม และได้รับเชือกตั้งเป็นเฟลโลว์ (fellow) ประจำราชวิทยาลัยศัลยศาสตร์เอกินบะระ (Royal College of Surgeons of Edinburgh) ในปี 1913

## การทำงาน
ในปี 1919 เขาทำงานด้านกายวิภาคศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยนิวคัสเซิล ก่อนจะย้ายมาประเทศแคนาดา ภายหลังไดรับแต่บตั้งเป็นประธานภาควิชากายวิภาคศาสตร์ มหาวิทยาลัยมานิทอบา ด้วยวัย 33 ปี ในปี 1930 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานภาควิชากายวิภาคศาสตร์ มหาวิทยาลัยโทรอนโต ที่ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 26 ปี จนเกษียณอายุในปี 1956 ที่โทรอนโตนี้เป็นที่ซึ่งเขาได้เขียนหนังสือที่มีชื่อเสียงของเขา เขาตีพิมพ์ *Method of Anatomy, Descriptive and Deductive* (วิธีวิทยาของภายวิภาคศาสตร์, คำอธิบายและความคิดเห็น) ในปี 1937 ต่อมาเขาได้ตีพิมพ์ *Handbook of Dissectors* (คู่มือสำหรับนักผ่าศพ) ในปี 1940 ร่วมกับคาเทส์ (Cates) ในปัจจุบันหนังสือเล่มนี้คือ *Grant's Dissector* (การผ่าศพโดยกรานท์) และตีพิมพ์เป็นรุ่นที่ 16 ในปัจจุบัน ในปี 1943 เขาได้ตีพิมพ์ *Grant's Atlas of Anatomy* (กายวิภาคศาสตร์ร่างกายมนุษย์โดยกรานท์) ที่ซึ่งปัจจุบันตีพิมพ์เป็นรุ่นที่ 13 Grant was a very popular teacher, year on year his students voted his class in anatomy as the most popular in the faculty. ภายหลังเกษียณอายุแล้ว เขาได้ประกอบหน้าที่เป็นผู้ดูแลและภัณฑารักษ์ประจำพิพิธภัณฑ์กายวิภาคศาสตร์ มหาวิทยาลัยโทรอนโต (Anatomy Museum at the University of Toronto)

## เกียรติประวัติ
พิพิธภัณฑ์กายวิภาคศาสตร์ มหาวิทยาลัยโทรอนโตตั้งชื่อตามเขา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* John Charles Boileau Grant archival papers held at the University of Toronto Archives and Records Management Services
มัสยิดซันจักลาร์

**มัสยิดซันจักลาร์** () ตั้งอยู่ในเขตบือยึกเชกเมแจ ชานเมืองอิสตันบูล ประเทศตุรกี ได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกแอมเร อาโรลัท สร้างเสร็จใน พ.ศ. 2555 และได้รับรางวัลสิ่งก่อสร้างทางศาสนาประจำปี พ.ศ. 2558 จากอาร์กเดลี

ใน พ.ศ. 2561 แมรี เบียร์ด นักศิลปะคลาสสิก กล่าวในรายการสารคดีชุด *[[ซิวิไลเซชันส์ (รายการโทรทัศน์)|ซิวิไลเซชันส์]]* ของบีบีซีว่า มัสยิดซันจักลาร์เป็น "หนึ่งในการสร้างสรรค์ทางศาสนาที่โดดเด่นที่สุดในสมัยใหม่" และเป็น "หนึ่งในมัสยิดที่น่าทึ่งที่สุดในโลก"

## อ้างอิง

ซันจักลาร์
หมวดหมู่:บือยึกเชกเมแจ
ตำบลปิงโค้ง

**ปิงโค้ง** เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ปัจจุบันมีประชากร 14,282 คน

พื้นที่ตำบลปิงโค้งเป็นที่ตั้งของศูนย์พัฒนาโครงการหลวงห้วยลึก โครงการนี้ดำเนินการจัดพื้นที่ทำกินให้แก่ชาวเขาเผ่าแม้ว กะเหรี่ยง และคนเมืองในพื้นที่โดยส่งเสริม วิจัย และเพาะพันธุ์พืชต่าง ๆ เช่น ผักจำพวกผักสลัด เบญจมาศ พีค็อก แคนตาลูป เสาวรส ทับทิม ฝรั่งคั้นน้ำ เป็นต้น ฤดูท่องเที่ยวของที่นี่จะอยู่ระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงมีนาคม เนื่องจากมีผลิตผลให้ชมและซื้อหาได้ สภาพสังคมมีโรงเรียนทั้งหมดเจ็ดแห่งและมีโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลสามแห่ง

ตำบลปิงโค้งทั้งตำบลอยู่ในเขตเทศบาลตำบลปิงโค้งซึ่งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลปิงโค้ง จัดตั้งเป็นสภาตำบลหลังจากที่ตำบลปิงโค้งแยกตัวออกจากตำบลเมืองงาย ก่อนที่จะได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลปิงโค้งใน พ.ศ. 2539 แล้วจึงได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2551 นับเป็นเทศบาลตำบลแห่งที่ 5 ของอำเภอเชียงดาว พร้อมกับเทศบาลตำบลพระธาตุปู่ก่ำและเทศบาลตำบลทุ่งข้าวพวง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เทศบาลตำบลปิงโค้ง 

ปิงโค้ง
ปิงโค้ง
การประเมินรวบยอด

**การประเมินรวบยอด** หรือ **การประเมินผลสรุป** () เป็นการใช้ดุลยพินิจในการพิจารณาคุณค่าของผลสรุปที่เกิดขึ้นเปรียบเทียบกับผลตามเป้าประสงค์ เพื่อช่วยในการตัดสินใจเกี่ยวกับความเป็นไปของกิจกรรมนั้น ๆ โดยส่วนใหญ่แล้วผู้สอนมักมีการประเมินรวบยอดเมื่อจบบทเรียน โดยอาจเปรียบเทียบผลการประเมินกับมาตรฐานที่ได้ตั้งไว้ อนึ่งการประเมินรวบยอดไม่ได้จำกัดเพียงแค่การประเมินผลเมื่อจบรายวิชาเพียงเท่านั้น ผู้สอนอาจใช้การประเมินรวบยอดเป็นรายหน่วยการเรียนรู้หรือรายหัวข้อก็ได้ การประเมินรวบยอดมักมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตัดสินผลการเรียนของผู้เรียน ซึ่งอาจเป็นร้อยละ ผ่าน/ไม่ผ่าน เกรดหรือรูปแบบอื่น ส่วนมากแล้วการประเมินรวบยอดมักมีน้ำหนักคะแนนสูงกว่าการประเมินความก้าวหน้า เช่น คะแนนจากการทดสอบรายหน่วยการเรียนรู้ คะแนนสอบปลายภาคเรียน เป็นต้น ทั้งนี้การประเมินรวบยอดต่างจากการประเมินความก้าวหน้า โดยการประเมินความก้าวหน้าจะเน้นที่พัฒนาการของผู้เรียนระหว่างเรียน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ระเบียบวิธีการประเมิน
หมวดหมู่:จิตวิทยาการศึกษา
ภาวะความเป็นชายเป็นพิษ

[thumb|right|[social learning theory|ทฤษฎีการเรียนรู้ทางสังคมระบุว่า การสอนเด็กผู้ชายให้รู้จักเก็บอารมณ์อ่อนไหว เช่นในคำกล่าวว่า "big boys don't cry" (เด็กผู้ชายโต ๆ ไม่ร้องไห้หรอก) มีส่วนสำคัญในกระบวนการทางสังคมเกี่ยวกับเพศในโลกตะวันตก]]

แนวคิดเกี่ยวกับ**ภาวะความเป็นชายเป็นพิษ** () นั้นมีปรากฏใช้ในทางวิชาการและการพูดคุยในสื่อเกี่ยวกับความเป็นชายเพื่อสื่อถึงบรรทัดฐานทางวัฒนธรรมบางประการที่เกี่ยวข้องกับการส่งผลร้ายต่อสังคมและต่อผู้ชายเอง รูปเหมารวมดั้งเดิม (Traditional stereotypes) ของผู้ชายในฐานะผู้เป็นใหญ่ทางสังคม ควบคู่ไปกับลักษณะอื่น ๆ อย่าง ความรังเกียจสตรี และ ความรังเกียจคนรักร่วมเพศ สามารถถือได้ว่า "เป็นพิษ" (toxic) บางส่วนมาจากการสนับสนุนความรุนแรง เช่น การทำร้ายทางเพศ และ ความรุนแรงในครัวเรือน การเข้าสังคมของเด็กผู้ชายในสังคมชายเป็นใหญ่มักพบว่าทำให้ความรุนแรงเป็นเรื่องปกติ เช่นในกรณีของการกลั่นแกล้ง

ลักษณะความเป็นชายแบบดั้งเดิมอื่น ๆ เช่น ความทุ่มเทให้กับงาน, ความภูมิใจที่เก่งในกีฬาทุกแขนง และการเป็นเสาหลักครอบครัว ไม่ถือว่า "เป็นพิษ" แนวคิดความเป็นพิษนี้ดั้งเดิมเกี่ยวโยงกับการเคลื่อนไหวของผู้ชายกลุ่มตำนานและกวี เช่นเชเปิร์ด บลิสส์ (Shepherd Bliss) เพื่อให้แย้งกับลักษณะภาพเหมารวมของชายว่าต้องเป็นความเป็นชายที่ "จริง" (real) หรือ "ลุ่มลึก" (deep) อย่างไรก็ตามได้มีคำวิจารณ์ว่าแนวคิดนี้เป็นการสื่อโดยผิด ๆ ถึงปัญหาอันเกี่ยวโยงจากเพศนั้นเป็นสิ่งที่มีมาแต่กำเนิด

## ศัพทมูลและการใช้คำ
คำว่า *toxic masculinity* มีพื้นเพมาจากการเคลื่อนไหวผู้ชายกลุ่มตำนานและกวี ในทศวรรษ 1980s และ 1990s ก่อนที่จะมีการใช้อย่างกว้างขวางในงานเขียน การพูดคุยเกี่ยวกับแนวคิดนี้ในสื่อเป็นที่นิยมขึ้นมาในทศวรรษ 2010s นั้นใช้สื่อถึงบรรทัดฐานทางสังคมต่อความเป็นชายเหมารวมแบบดั้งเดิม นักสังคมวิทยา ไมเคิล ฟลัด ระบุว่านี่รวมถึง "ความคาดหวังต่อเด็กผู้ชายว่าต้องกระตือรือร้น, โกรธเกรี้ยว, ทนทาน, กล้าหาญ และเป็นใหญ่"

## บรรทัดฐานของเพศ

## ผลกระทบต่อสุขภาพ
สมาคมจิตแพทย์อเมริกันได้เตือนว่า "แนวคิดความเป็นชายเป็นพิษแบบดั้งเดิม" นั้นเกี่ยวข้องกับผลทางลบต่อสุขภาพจิต ผู้ชายที่ปฏิบัติตามบรรทัดฐานทางวัฒนธรรมของความเป็นชาย เช่น ความกล้าได้กล้าเสีย, ความรุนแรง, ความเป็นใหญ่, การทำงานหนัก, ต้องรู้จักควบคุมอารมณ์อ่อนไหว, ความปรารถนาที่จะต้องชนะ และการทำตามสถานะทางสังคม มีแนวโน้มสูงที่จะมีปัญทางจิตเวช เช่น ความซึมเศร้า, ความเครียด, ปัญหาเกี่ยวกับรูปร่างภายนอก, การใช้สารต่าง ๆ และความสามารถทางสังคมที่ลดต่ำลง

## ดูเพิ่ม
* มาคิสโม
* เอกสิทธิ์จากความเป็นชาย
* แนวคิดชายเป็นใหญ่
* การเหยียดเพศ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

### แหล่งข้อมูลเชิงวิชาการ
* 
* 
* 
* 
* 

### งานเขียนในสื่อ
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:คำศัพท์สตรีนิยม
หมวดหมู่:ความเป็นชาย
หมวดหมู่:ผู้ชาย
หมวดหมู่:จิตวิทยา
หมวดหมู่:แนวคิดทางสังคม
ตำบลทุ่งข้าวพวง

**ทุ่งข้าวพวง** เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ปัจจุบันมีประชากร 11,040 คน

พื้นที่ตำบลทุ่งข้าวพวงเป็นที่ตั้งของศูนย์พัฒนาโครงการหลวงห้วยเป้า ดำเนินการพัฒนาการเกษตรควบคู่กับการปลูกแฝกเพื่อสนับสนุนให้ราษฎรมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นในพื้นที่ลุ่มน้ำแม่ปิงตอนบนครอบคลุมหมู่บ้านในอำเภอเชียงดาวต่อจากโครงการปลูกหญ้าแฝกเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเนื่องในวโรกาสทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ซึ่งดำเนินงานโดย ปตท. ทั้งนี้สถาบันได้คัดเลือกหมู่บ้านห้วยเป้าเป็นหมู่บ้านนำร่องในการพัฒนาการเกษตรที่เหมาะสม เนื่องจากเป็นหมู่บ้านต้นน้ำที่มีพื้นที่เพาะปลูกรับน้ำเหมืองฝาย ในขณะที่มีการใช้สารเคมีในปริมาณที่สูง ดังนั้นโครงการพัฒนาพื้นที่สูงแบบโครงการหลวงห้วยเป้า จึงได้ดำเนินการพัฒนาการเกษตรที่เหมาะสมกับบริบทของพื้นที่ควบคู่กับระบบมาตรฐานอาหารปลอดภัย (GAP) เพื่อลดการใช้สารเคมีตามธงการพัฒนา ตั้งแต่ พ.ศ. 2551 สภาพสังคมมีโรงเรียนทั้งหมดหกแห่งและมีโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหนึ่งแห่ง

ตำบลทุ่งข้าวพวงทั้งตำบลอยู่ในเขตเทศบาลตำบลทุ่งข้าวพวงซึ่งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลทุ่งข้าวพวง จัดตั้งเป็นสภาตำบลหลังจากที่ตำบลทุ่งข้าวพวงแยกตัวออกจากตำบลเมืองงาย ก่อนที่จะได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งข้าวพวงใน พ.ศ. 2539 แล้วจึงได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2551 นับเป็นเทศบาลตำบลแห่งที่ 6 ของอำเภอเชียงดาว พร้อมกับเทศบาลตำบลพระธาตุปู่ก่ำและเทศบาลตำบลปิงโค้ง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์เทศบาลตำบลทุ่งข้าวพวง

ทุ่งข้าวพวง
ทุ่งข้าวพวง
ขบวนการเอกราชอินเดีย

**ขบวนการเอกราชอินเดีย** () เป็นระลอกของเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่มีเป้าหมายสูงสุดเพื่อให้การปกครองอินเดียของอังกฤษสิ้นสุดลง ขบวนการนี้เริ่มมีตั้งแต่ปี 1857 ถึง 1947

ขบวนการปฏิวัติเพื่อเอกราชอินเดียระดับชาติครั้งแรกเริ่มมีขึ้นในเบงกอล ละต่อมาได้ฝังรากลึกในพรรคคองเกรสอินเดียที่พึ่งตั้งใหม่ และประกอบด้วยผู้นำคนสำคัญที่ต้องการเพียงสิทธิพื้นฐานเพื่อมีส่วนร่วมในบริการพลเมืองอินเดียในยุคอังกฤษปกครองเช่นเดียวกับสิทธิอื่น ๆ (ส่วนมากเกี่ยวกับเศรษฐกิจ) ให้กับชาวอินเดีย ช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ได้เริ่มมีความพยายามสุดโต่งในการปกครองตนเองของอินเดีย เช่น ระบอบปกครองโดยคนสามคน (triumvirate) ลาล พาล ปาล, เอาโรพินโท โฆษ แลพ วี.โอ. จินทพรัม ปิลไล 

ช่วงท้าย ๆ ของขบวนการในช่วงทศวรรษ 1920 เป็นต้นมามีลักษณะสำคัญตามรูปแบบที่พรรคคองเกรสได้ประยุกต์ใช้นโยบายของมหาตมะ คานธีในการไม่ใช้ความรุนแรง และ การดื้อแพ่ง ไปจนถึงแคมเปญอื่น ๆ นักชาตินิยมเช่นสุภาษ จันทร โพส, ภคัต สิงห์, พฆา ชติน, สูรยะ เสนเลือกใช้แนวคิดการปฏิวัติแบบมีกองกำลัง (armed revolution) เพื่อให้ได้มาซึ่งการปกครองตนเอง กวีและนักเขียนเช่นรพินทรนาถ ฐากุร, สุพรมันยา ภารตี, บันกิม จันทระ จัตโตปัธยาย และ กาซี นาซรูล อิสลาส ได้ใช้วรรณกรรม บทกวี และการพูด เพื่อสร้างความรับรู้ในหมู่ประชาชน นักสตรีนิยมเช่นสโรชินี ไนฑู, ปริติลตา วัทเททาร์, เบกุม โรเกยา สนับสนุนการปลดแอกสตรีอินเดียและส่งเสริมการมีส่วนร่วมของสตรีในขบวนการและการเมือง และบี.อาร์. อามเพฑกร ถือเป็นผู้นำสำคัญในการนำอินเดียผ่านพ้นการแบ่งชนชั้นซึ่งช่วยรวมพลังในการเรียกร้องเอกราช ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองถือเป็นจุดสูงสุดหนึ่งจากทั้งขบวนการควิตอินเดียนำโดยพรรคคองเกรสและขบวนการกองทัพแห่งชาติอินเดียนำโดยสุภาษ จันทระ โพส และโดยความช่วยเหลือของญี่ปุ่น

ท้ายที่สุด ความพยายามและขบวนการย่อยมากมายได้นำไปสู่รัฐบัญญัติเอกราชอินเดีย ค.ศ. 1947 และการเป็นขาติอินเดียโดยชอบด้วยกฎหมายในวันที่ 26 มกราคม 1950 ที่ประกาศใช้รัฐธรรมนูญอินเดียซึ่งได้จัดตั้งสาธารณรัฐอินเดีย ตามด้วยในปี 1956 ที่ซึ่งปากีสถานได้ประกาศใช้รัฐธรรมนูญของตนเอง และในปี 1971 ที่ซึ่งปากีสถานตะวันออกประกาศเอกราชเป็นประเทศบังกลาเทศ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*  รายชื่อผู้ต่อสู้เพื่อเอกราชของอินเดีย]


หมวดหมู่:ขบวนการเอกราช
หมวดหมู่:ขบวนการทางสังคม
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อินเดีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ปากีสถาน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์บังกลาเทศ
หมวดหมู่:ลัทธิล่าอาณานิคม
หมวดหมู่:การให้เอกราช
ตำบลแม่นะ

**แม่นะ** เป็นตำบลหนึ่งของอำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ใน พ.ศ. 2564 ตำบลนี้มีประชากร 10,041 คน

พื้นที่ตำบลแม่นะเป็นพื้นที่ราบลุ่มหุบเขาเป็นส่วนใหญ่ โดยมีจำนวนหมู่บ้าน 9 หมู่บ้านที่อยู่บริเวณหุบเขา ล้อมรอบด้วยภูเขาและป่าไม้ตามธรรมชาติ ระยะทางห่างจากที่ว่าการอำเภอเชียงดาวประมาณ 3–12 กิโลเมตร ส่วนอีก 4 หมู่บ้าน อยู่ห่างจากสำนักงานเทศบาลตำบลแม่นะไปอีก 11–25 กิโลเมตร การเดินทางโดยรถยนต์ส่วนบุคคลหรือรถจักรยานยนต์ ตั้งอยู่บริเวณบนภูเขาที่มีแหล่งน้ำธรรมชาติไหลผ่าน ปัจจุบันประชากรในตำบลแม่นะประกอบด้วยกลุ่มชาติพันธุ์หลายกลุ่มซึ่งมาจากหลายแห่ง เช่น ไทยใหญ่ ลีซอ มูเซอ กะเหรี่ยง และคนพื้นเมือง เพราะตำบลแม่นะเป็นตำบลที่มีเขตติดต่อกับพื้นที่อื่น ๆ หลายแห่ง เช่น อำเภอแม่แตง ตำบลต่าง ๆ ในอำเภอเชียงดาว เป็นต้น สภาพสังคมมีโรงเรียนทั้งหมดหกแห่งและมีโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลสองแห่ง

ตำบลแม่นะทั้งตำบลอยู่ในเขตเทศบาลตำบลแม่นะซึ่งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลแม่นะ ก่อนที่จะได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลแม่นะใน พ.ศ. 2539 แล้วจึงได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2555 นับเป็นเทศบาลตำบลแห่งล่าสุดของอำเภอเชียงดาว

## การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลแม่นะแบ่งออกเป็น 13 หมู่บ้าน ได้แก่

### เขตการปกครองท้องถิ่น
พื้นที่ทั้งตำบลบริหารโดยเทศบาลตำบลแม่นะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เทศบาลตำบลแม่นะ

แม่นะ
แม่นะ
วังอากา ข่าน

**วังอากา ข่าน** () เป็นโบราณสถานในเมืองปูเณ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นโดยสุลต่านมูฮัมเหม็ด ชาห์ อากา ข่านที่สาม วังนี้สร้างขึ้นในเชิงการบริจาคโดยผู้นำทางจิตวิญญาณของมุสลิมนิซารี อิสไมลี ผู้ต้องการช่วยเหลือคนยากจนในปูเณซึ่งในขณะนั้นอยู่ในภาวะทุพภิกขภัยอย่างหนัก

วังอากาข่านมีขนาดใหญ่ และมีความเกี่ยวพันอย่างมากกับขบวนการเอกราชอินเดียเนื่องจากวังนี้เคยถูกใช้จำคุกมหาตมา คานธี, กัสตุรพะ คานธี ภรรยา, มหาเทว เทไส และ สาโรชินี ไนฑู เลขาธิการส่วนตัว และเป็นที่ซึ่งกัสตุรพะ คานธี ภรรยาของมหาตมา คานธี และ มหาเทว เทไส เลขาธิการส่วนตัวของเขาเสียชีวิต ในปี 2003 กรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย (ASI) ได้ประกาศให้อาคารนี้เป็นสมบัติซึ่งมีความสำคัญยิ่งของชาติ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วังในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ขบวนการเอกราชอินเดีย
หมวดหมู่:มหาตมา คานธี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในปูเณ
เกทารนาถมนเทียร

**เกทารนาถมนเทียร** () เป็นมนเทียรบูชาพระศิวะแห่งหนึ่งบนเทือกเขาหิมาลัย ใกล้กับแม่น้ำมันทกินี ในเมืองเกทารนาถ รัฐอุตตราขัณฑ์ ประเทศอินเดีย โดยทั่วไปแล้วมนเทียรจะเปิดในระหว่างเดือนเมษายน (อักษัยตรีติยะ) และพฤษภาคม (กรฏิกปุรนิมา) เนื่องด้วยเหตุผลด้านสภาพอากาศอันรุนแรงของภูมิภาคหิมาลัย ในช่วงฤดูหนาว วิครห์ (เทวรูป) ของเกทารนาถมนเทียรจะถูกอัญเชิญไปประดิษฐานที่อูขิมัฐที่ซึ่งจะเปิดให้บูชาเป็นเวลาอีกหกเดือนที่เหลือ เกทารนาถเชื่อว่าทรงเป็นเทพองค์เดียวกับพระศิวะ

มนเทียรนี้ไม่สามารถเข้าถึงได้ด้วยทางถนน โดยต้องอาศัยการเดินเท้าเป็นระยะทาง  ขึ้นเขาจากคาวรีกุนท์ ม้าแคระและบริการ *มันจัน* นั้นมีให้บริการเพื่อช่วยไปถึงมนเทียร ตำนานฮินดูเชื่อว่ามนเทียรนี้สร้างขึ้นโดยปาณฑพ และเป็นหนึ่งในสิบสองชโยติรลึงค์แห่งพระศิวะ และเป็นหนึ่งใน 275 ปาทัลเปตนสถลัม ซึ่งมีเขียนไว้ใน *[[Tevaram|เตวารัม]]* เชื่อกันว่าตระกูลปาณฑพได้รับพรจากพระศิวะจากการสร้างมนเทียรที่เกรทารนาถนี้ นอกจากนี้มนเทียรยังเป็นหนึ่งในสี่โจตจารธามสี่แห่งของหิมาลัยเหนือ และเป็นมนเทียรที่ตั้งอยู่สูงที่สุดในบรรดาสิบสองชโยติรลึงค์ เกทารนาถเคยถูกน้ำท่วมหนักมากระหว่างอุทกภัยใหญ่อินเดียเหนือปี 2013 ถึงแม้เมืองเกทารนาถและพื้นที่โดยรอบของมนเทียรจะเสียหายอย่างหนัก ตลาดด้านข้างราบเป็นหน้ากลอง แต่มนเทียรเองนั้นมีเพียงรอยแตกเล็ก ๆ ในผนังหนึ่งเท่านั้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบสถ์พราหมณ์ในรัฐอุตตราขัณฑ์
หมวดหมู่:ชโยติรลึงค์
พทรินาถมนเทียร

**พทรินาถมนเทียร** หรือ **พทรินารายัณมนเทียร** เป็นมนเทียรบูชาพระวิษณุที่ตั้งอยู่ในเมืองพทรินาถในรัฐอุตตราขัณฑ์ ประเทศอินเดีย มนเทียรและเมืองนี้เป็นหนึ่งในแหล่งจาริกแสวงบุญของชาวฮินดู ทั้งจารธาม และ โจตจารธาม และเป็นหนึ่งใน 108 ทิพยเทสามแห่งพระวิษณุซึ่งเคารพบูชาในหมู่ชาวไวษณพ ในแต่ละปีนั้นมนเทียรจะเปิดเพียงหกเดือน (ปลายเมษายนถึงต้นพฤศจิกายน) เนื่องด้วยสภาพภูมิอากาศที่ร้ายแรงของภูมิภาคหิมาลัย มนเทียรนั้นตั้งอยู่บนเขาครหวัลในอำเภอจาโมลี ริมแม่น้ำอลกานันท์ ที่ความสูง  จากระดับน้ำทะเล และเป็นมนเทียรที่มีผู้เดินทางมามากที่สุดแห่งหนึ่งในอินเดีย ด้วยยอดผู้เดินทางมาอยู่ที่ 1,060,000 คนต่อปี

เทวรูปพระวิษณุองค์ประธานของมนเทียรนั้นสร้างขึ้นจากหินแกรนิตสีดำขนาด  ในปางพทริรารายัณ (Badrinarayan) ชาวฮินดูจำนวนมากเชื่อว่าเป็นปางหนึ่งของ *สวยัมวยกตาเกษตร* (swayam vyakta kshetras)

มนเทียรนี้มีปรากฏในเอกสารโบราณต่าง ๆ เช่น *[[Vishnu Purana|วิษณุปุราณะ]]* และ *[[Skanda Purana|สกันทปุราณะ]]* รวมถึงงานเขียนทมิฬ *[[Divya Prabandha|ทิพยประพันธ์]]* จากศตวรรษที่ 6-9

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* 
* 
* 
*
*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:โบสถ์พราหมณ์ในรัฐอุตตราขัณฑ์
หมวดหมู่:โบสถ์พระวิษณุ
ฟัลคอน 9 บล็อก 5

**ฟัลคอน 9 บล็อค 5** () เป็นจรวดขนาดกลางแบบสองขั้นสู่วงโคจรที่ออกแบบและผลิตในประเทศสหรัฐโดย SpaceX เป็นรุ่นที่ห้าของ Falcon 9 Full Thrust ซึ่งขับเคลื่อนโดยเครื่องยนต์ SpaceX Merlin ซึ่งเผาไหม้ออกซิเจนเหลว (LOX) และน้ำมันก๊าดเกรดจรวด (RP-1)

ในปี พ.ศ. 2560 Falcon 9 Block 5 ประสบความสำเร็จจากการเปลี่ยนแปลงในรุ่น Block 4 การเปลี่ยนแปลงหลักจากบล็อก 3 เป็นบล็อก 5 คือเครื่องยนต์แรงขับที่สูงขึ้นและการปรับปรุงขาลงจอด การเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ อื่น ๆ อีกมากมายช่วยปรับปรุงการกู้คืนและการนำกลับมาใช้งานใหม่ของบูสเตอร์ขั้นแรก เพิ่มอัตราการผลิตและเพิ่มประสิทธิภาพการใช้งานซ้ำ บูสเตอร์ Block 5 แต่ละตัวได้รับการออกแบบให้บินได้ 10 ครั้งโดยให้ความสนใจเพียงเล็กน้อยและมากถึง 100 ครั้งเมื่อได้รับการปรับปรุงใหม่ 

เที่ยวบินแรกปล่อยตัวดาวเทียม Bangabandhu-1 เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ภารกิจ CRS-15 ในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2561 เป็นครั้งสุดท้ายที่รุ่น Block 4 ของ Falcon 9 ถูกปล่อยตัว นี่คือการเปลี่ยนไปใช้รุ่น Block 5 ทั้งหมด 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สเปซเอกซ์
โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน โคโค่

**โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน โคโค่** หรือ **โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน ความลับของป่าลึก** (; ) เป็นภาพยนตร์โปเกมอนเดอะมูฟวี่ที่ 23 เดอะมูฟวี่นี้กลับมาใช้ในรูปแบบ 2D ดั้งเดิมตลอดทั้งเรื่อง แตกต่างการใช้ในรูปแบบ 3D โดยใช้ CGI animation เรื่อง ความแค้นของมิวทู อีโวลูชัน กำกับโดย เท็ตสึโอะ ยาจิมะ สำหรับโปเกมอนเดอะมูฟวี่ที่ 23 นี้มีการเปลี่ยนผู้กำกับครั้งที่ 2 ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2563 เดิมกำหนดฉาย วันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 แต่ถูกเลื่อนฉายออกไปเนื่องจาก การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศญี่ปุ่น อย่างไรก็ตามได้ฉายนอกประเทศญี่ปุ่นครั้งแรกที่ในประเทศจีนเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2564 และออกฉายในประเทศเกาหลีใต้เมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2564 ออกฉายในเน็ตฟลิกซ์ทั่วโลกและส่วนในประเทศไทยมีการเปลี่ยนชื่อภาพยนตร์ฉบับของเน็ตฟลิกซ์ตอนว่า **ความลับของป่าลึก** เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2564 โปเกมอน เดอะมูฟวี่ เป็นครั้งแรกในรอบ 22 ปี เลื่อนวันฉายเดือนกรกฎาคมของทุกปีและไม่มีภาคใหม่ในปี พ.ศ. 2564-2567

## เรื่องย่อ
โคโค่เติบโตมาในพงไพรกับโปเกมอนรักสันโดษอย่างซารู้ด และได้สัมผัสโลกของมนุษย์หลังได้พบกับซาโตชิและพิคาชู ก่อนที่จะค้นพบแผนการร้ายซึ่งอาจนำภัยมาสู่บ้านของเขา!

## ตัวละคร

## นักแสดง

## ตัวละคร

## เพลงประกอบ
**เพลงญี่ปุ่น**
*เพลงเปิด
: "Koko" () ร้องโดย Taiiku Okazaki
*เพลงปิด
: "I'm Home and Welcome Back" () ร้องโดย Taiiku Okazaki
**เพลงอังกฤษ**
*เพลงเปิด
: "Always Safe" ร้องโดย Cynthia Nabozny
*เพลงปิด
: "No Matter What" ร้องโดย Cynthia Nabozny
**เพลงไทย**
ไม่มีการใช้เพลงไทย (ใช้เพลงอังกฤษฉบับของเน็ตฟลิกซ์)

## การตอบรับ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* โปเกมอน เดอะมูฟวี่ ตอน โคโค่ ที่บัลบาพีเดีย

หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันโตโฮ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันของโอแอลเอ็ม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โปเกมอน
หมวดหมู่:อนิเมะที่เลื่อนการฉายเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่เลื่อนการฉายเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
รายชื่อประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลสตรีจากการเลือกตั้งหรือแต่งตั้ง

รายนามสตรีซึ่งได้รับการการเลือกตั้งหรือแต่งตั้งเป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้าคณะรัฐบาลในแต่ละประเทศ

## แผนที่
thumb|left|750px|แผนที่แสดงประเทศซึ่งเป็นประเทศเอกราช

## รายนามนายกรัฐมนตรีหญิง
 
ไฟล์:Sheikh_Hasina,_Honourable_Prime_Minister_of_Bangladesh_(cropped).jpg| **[[บังกลาเทศ]]**นายกรัฐมนตรี **[[ซีค ฮาซินา]]**
ไฟล์:Shigeru Ishiba and Sanae Takaichi 20241211 (cropped).jpg| **[[ญี่ปุ่น]]**นายกรัฐมนตรี **[[ซานาเอะ ทากาอิจิ]]**
ไฟล์:Saara_Kuugongelwa-Amadhila.jpg| **[[นามิเบีย]]**นายกรัฐมนตรี **[[ซารา คูกอนเกลวา]]**
ไฟล์:Ana_Brnabi%C4%87.jpg| **[[เซอร์เบีย]]**นายกรัฐมนตรี **[[อันนา เบรนาบิช]]**
ไฟล์:Mercedes_Araoz.jpg| **[[เปรู]]**นายกรัฐมนตรี **[[มูเซ อิซารา]]**
ไฟล์:Katr%C3%ADn_Jakobsd%C3%B3ttir_at_G%C3%B6teborg_Book_Fair_2012_03.jpg| **[[ไอซ์แลนด์]]**นายกรัฐมนตรี **[[คาติน จาโกบอสโดเตียน]]**
ไฟล์:Viorica Dăncilă June 2019.jpg| **[[โรมาเนีย]]**นายกรัฐมนตรี **[[วิกตอเรีย แดนซิลา]]**
ไฟล์:Mia mottley.jpg| **[[บาร์เบโดส]]**นายกรัฐมนตรี **[[เมีย มอตต์เลย์]]**
ไฟล์:Brigitte Bierlein (cropped).jpg| **[[ออสเตรีย]]**นายกรัฐมนตรี **[[บริกิตเทอ เบียร์เลน]]**
ไฟล์:Mette Frederiksen 20120501.jpg| **[[เดนมาร์ก]]**นายกรัฐมนตรี **[[เมตเต เฟรเดอริกเซน]]**




*ตัวเอียง* แทน หัวหน้ารัฐบาลที่รักษาราชการแทน, อดีตประเทศ หรือประเทศที่ไม่ได้รับการยอมรับ



## รายนามประธานาธิบดีหญิง


*ตัวเอียง* แทน ประมุขแห่งรัฐที่รักษาราชการแทน



## ดูเพิ่ม
* รายพระนามและชื่อประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลปัจจุบัน
* รายชื่อรองประมุขแห่งรัฐที่เป็นสตรีจากการเลือกตั้งหรือแต่งตั้ง
* รายชื่อรองหัวหน้ารัฐบาลสตรีจากการเลือกตั้งหรือแต่งตั้ง

## อ้างอิง



## แหล่งข้อมูลอื่น
*List of Current Women Heads of State
*Women Prime Ministers  (Zárate's Political Collections)
*Council of Women World Leaders

หมวดหมู่:ประมุขแห่งรัฐที่เป็นสตรี
หมวดหมู่:หัวหน้ารัฐบาลสตรี
หมวดหมู่:นักการเมืองสตรี
หมวดหมู่:รายชื่อสตรี
หมวดหมู่:รายชื่อผู้ปกครอง
เวอร์จิน ไฮเปอร์ลูป

**เวอร์จิน ไฮเปอร์ลูป** () (เดิมชื่อ Hyperloop Technologies, Hyperloop One และ Virgin Hyperloop One) เป็นบริษัทเทคโนโลยีการขนส่งสัญชาติอเมริกันที่ทำงานเพื่อจำหน่ายแนวคิดเทคโนโลยีความเร็วสูงที่เรียกว่า ไฮเปอร์ลูป (Hyperloop) บริษัทก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2557 และได้รับการปรับโครงสร้างและเปลี่ยนชื่อเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2560  ระบบ Hyperloop มีวัตถุประสงค์เพื่อเคลื่อนย้ายผู้โดยสารและ/หรือสินค้าด้วยความเร็วของเครื่องบินโดยมีค่าใช้จ่ายเพียงเศษเสี้ยวของการเดินทางทางอากาศ แนวคิดของการขนส่งแบบ Hyperloop นำเสนอครั้งแรกโดย Robert Goddard ในปี พ.ศ. 2453  รถไฟได้รับการออกแบบให้วิ่งโดยระบบแม่เหล็กในท่อสุญญากาศ   เส้นทางที่วางแผนไว้เริ่มจากลอสแองเจลิส แคลิฟอร์เนียไปยังลาสเวกัส เนวาดา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บริษัทอเมริกันที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:บริษัทอเมริกันที่ปิดกิจการในปี พ.ศ. 2566