open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ฮิโรยูกิ ซากาโมโตะ

**ฮิโรยูกิ ซากาโมโตะ** () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น อดีตแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท เป็นนักมวยที่มีโอกาสชิงแชมป์โลกร​ุ่นไลท์เวทถึง 4 ครั้ง แต่ไม่เคยประสบความสำเร็จแม้แต่ครั้งเดียว

## เกียรติประวัติ
*แชมป์ประเทศญี่ปุ่นรุ่นไลท์เวท
**ชิง, 13 ธันวาคม 2536 ชนะทีเคโอ ริก โยชิมูระ () ยก 9 ที่ โครากูเอ็งฮอล, มหานครโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
**ป้องกันครั้งที่ 1, 5 กันยายน 2537 ชนะทีเคโอ ยูกิ อันโดะ () ยก 3 ที่ โครากูเอ็งฮอล, มหานครโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
*แชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท
**ชิง, 3 มีนาคม 2539 ชนะทีเคโอ โรเจอร์ โบเรโรส () ยก 11 ที่ โยโกฮามะอารีนา, โยโกฮามะ, ประเทศญี่ปุ่น
**ป้องกันครั้งที่ 1, 1 มิถุนายน 2539 ชนะคะแนน ดิโน กานอย () ที่ โครากูเอ็งฮอล, มหานครโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
**ป้องกันครั้งที่ 2, 4 มกราคม 2540 ชนะน็อก ชู-ช็องมัน () ยก 3 ที่ โครากูเอ็งฮอล, มหานครโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
*เ​คยชิงแชมป์​ต่อไปนี้แต​่ไม่สำเร็จ​
**ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นไลท์เวท, 26 กรกฎาคม​ 2540 แพ้คะแนน สตีวี จอห์นส์ตัน () ที่ โยโกฮามะอารีนา, โยโกฮามะ, ประเทศญี่ปุ่น
**ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นไลท์เวท, 23 สิงหาคม 2541 แพ้คะแนน เซซาร์ บาซัน () ที่ โยโกฮามะอารีนา, โยโกฮามะ, ประเทศญี่ปุ่น
**ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นไลท์เวท, 12 มีนาคม 2542 แพ้ทีเคโอ ฮิลเบร์โต เซร์ราโน () ยก 5 ที่ สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุ, มหานครโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น
**ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นไลท์เวท, 11 ตุลาคม 2543 แพ้ทีเคโอ ทากาโนริ ฮาตาเกยามะ () ยก 10 ที่ โยโกฮามะอารีนา, โยโกฮามะ, ประเทศญี่ปุ่น
**ชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท, 5 ตุลาคม 2545 แพ้ทีเคโอ มาซาคาซู ซาตาเกะ () ยก 12 ที่ โครากูเอ็งฮอล, มหานครโตเกียว, ประเทศญี่ปุ่น

## อ้างอิง
 
 
 
## แหล่งข้อมูลอื่น
* วิดีโอการชกของ ฮิโรยูกิ ซากาโมโตะ 

 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น 
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดฟูกูโอกะ
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
Plutomurus

***Plutomurus*** เป็นสกุลของแมลงหางดีดที่อยู่ในวงศ์ Tomoceridae

สปีชีส์:
* *[[Plutomurus abchasicus]]*
* *[[Plutomurus baschkiricus]]*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Collembola
วันนักบุญแพทริก

**วันนักบุญแพทริก** () เป็นการเฉลิมฉลองทางศาสนาที่จัดขึ้นในวันที่ 17 มีนาคม ซึ่งเป็นวันถึงแก่กรรมของนักบุญแพทริก () นักบุญองค์อุปถัมภ์ที่สำคัญที่สุดของไอร์แลนด์

วันนักบุญแพทริกถูกกำหนดให้เป็นวันเฉลิมฉลองของศาสนาคริสต์อย่างเป็นทางการในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 และมีการเฉลิมฉลองโดยโรมันคาทอลิก แองกลิคันคอมมิวเนียน (โดยเฉพาะเชิร์ชออฟไอร์แลนด์) อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และลูเทอแรน วันนี้เป็นการระลึกถึงนักบุญแพทริกและการเข้ามาของศาสนาคริสต์ในประเทศไอร์แลนด์ และเป็นเฉลิมฉลองทางมรดกและวัฒนธรรมของชาวไอริชกันโดยทั่วไป การฉลองจัดขึ้นในรูปแบบของขบวนแห่ งานเทศกาล การชุมนุมแบบ céilí และการสวมชุดสีเขียวหรือชุดที่ตกแต่งด้วยดอกแชมร็อก ชาวคริสต์บางส่วนก็จะเข้าโบสถ์ ข้อจำกัดสำหรับมหาพรตอย่างการอดอาหารและการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์ถูกงดสำหรับวันนี้ ทำให้เกิดธรรมเนียมที่จะบริโภคแอลกอฮอลล์ในวันหยุด

วันนักบุญแพทริกเป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์ในไอร์แลนด์ นอร์เทิร์นไอร์แลนด์ รัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์ของแคนาดา (สำหรับข้าราชการ) และดินแดนโพ้นทะเลของบริติชอย่างมอนต์เซอร์รัต วันนี้ยังมีการฉลองอย่างกว้างขวางในสหราชอาณาจักร แคนาดา สหรัฐ บราซิล อาร์เจนตินา ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกลุ่มชาวไอริชพลัดถิ่น ซึ่งวันนักบุญแพทริกมีการเฉลิมฉลองในหลายประเทศมากกว่าวันชาติเสียอีก การเฉลิมฉลองแบบยุคใหม่ซึ่งได้รับอิทธิพลจากชาวไอริชพลัดถิ่นพัฒนาขึ้นในทวีปอเมริกาเหนือ อย่างไรก็ตาม การเฉลิมฉลองนักบุญแพทริกในปัจจุบันถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นเชิงพาณิชย์มากเกินไปและทำลายแบบแผนเดิมของชาวไอริช

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Saint Patrick's Day History – slideshow by *[[The Huffington Post]]*
* Saint Patrick's Day on The History Channel


หมวดหมู่:นักบุญแพทริก
หมวดหมู่:วันนักบุญ
หมวดหมู่:วันชาติ
หมวดหมู่:เทศกาลในประเทศไอร์แลนด์
หมวดหมู่:วัฒนธรรมไอริช
หมวดหมู่:วันหยุดในแคนาดา
หมวดหมู่:วันหยุดในเม็กซิโก
หมวดหมู่:วันหยุดในสหรัฐ
หมวดหมู่:วันหยุดในไอร์แลนด์
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนมีนาคม
Sphaerozetes

***Sphaerozetes*** เป็นสกุลของแมงที่อยู่ในวงศ์ Ceratozetidae

สปีชีส์ของสกุลนี้พบในยุโรปและอเมริกาเหนือ

สปีชีส์:
* *[[Oribates convexulus]]* (Koch & Berendt, 1854) 
* *[[Sphaerozetes affinis]]* (Trägårdh, 1907) 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Arachnids
หมวดหมู่:แมง
Agrostopoa

***Agrostopoa*** เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์หญ้า

ถิ่นกำเนิดของมันคือโคลอมเบีย

สปีชีส์:

**[[Agrostopoa barclayae]]* 
**[[Agrostopoa wallisii]]* 
**[[Agrostopoa woodii]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Poaceae
หมวดหมู่:หญ้า
หมวดหมู่:พืชดอก
Metaphorura

***Metaphorura*** เป็นสกุลของสัตว์ขาปล้องที่อยู่ในวงศ์ Tullbergiidae

สปีชีส์ของสกุลนี้พบในยุโรป

สปีชีส์:
* *[[Metaphorura bipartita]]* (Handschin, 1920) 
* *[[Metaphorura denisi]]* Simon, 1985 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Collembola
หมวดหมู่:สัตว์ขาปล้อง
Ailuroglossum

***Ailuroglossum*** เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์หญ้างวงช้าง

ถิ่นกำเนิดของมันคือจีนตอนกลางตอนใต้

สปีชีส์:

**[[Ailuroglossum breviglochidiatum]]* 
**[[Ailuroglossum triste]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Boraginaceae
หมวดหมู่:วงศ์หญ้างวงช้าง
หมวดหมู่:พืชดอก
Afrotrilepis

***Afrotrilepis*** เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์กก

ถิ่นกำเนิดของมันคือทางตะวันตกและทางตะวันตกของแอฟริกากลางเขตร้อน

สปีชีส์:

**[[Afrotrilepis jaegeri]]* 
**[[Afrotrilepis pilosa]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Cyperaceae
หมวดหมู่:วงศ์กก
หมวดหมู่:พืชดอก
Aguiaria

***Aguiaria*** เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ชบา

ถิ่นกำเนิดของมันอยู่ทางตอนเหนือของบราซิล

สปีชีส์:

**[[Aguiaria excelsa]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Malvaceae
หมวดหมู่:วงศ์ชบา
หมวดหมู่:พืชดอก
Afrotrewia

***Afrotrewia*** เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ยางพารา

ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเขตร้อนกลางตะวันตก

สปีชีส์:

**[[Afrotrewia kamerunica]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Euphorbiaceae
หมวดหมู่:วงศ์ยางพารา
หมวดหมู่:พืชดอก
Afrosolen

***Afrosolen*** เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ว่านแม่ยับ

ถิ่นกำเนิดของมันคือไนจีเรียถึงเอริเทรียและแอฟริกาตอนใต้

สปีชีส์:

**[[Afrosolen abyssinicus]]* 
**[[Afrosolen avasmontanus]]* 
**[[Afrosolen bainesii]]* 
**[[Afrosolen coeruleus]]* 
**[[Afrosolen erongoensis]]* 
**[[Afrosolen erythranthus]]* 
**[[Afrosolen gracilis]]* 
**[[Afrosolen masukuensis]]* 
**[[Afrosolen otaviensis]]* 
**[[Afrosolen rivularis]]* 
**[[Afrosolen sandersonii]]* 
**[[Afrosolen schimperi]]* 
**[[Afrosolen setifolius]]* 
**[[Afrosolen teretifolius]]* 
**[[Afrosolen zambesiacus]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Iridaceae
หมวดหมู่:วงศ์ว่านแม่ยับ
หมวดหมู่:พืชดอก
Afroscirpoides

***Afroscirpoides*** เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์กก

ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาตอนใต้

สปีชีส์:

**[[Afroscirpoides dioeca]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Cyperaceae
หมวดหมู่:วงศ์กก
หมวดหมู่:พืชดอก
สถานีรถไฟพระตะบอง

**สถานีรถไฟพระตะบอง** () เป็นสถานีรถไฟหลักของเมืองพระตะบอง จังหวัดพระตะบอง ประเทศกัมพูชา อยู่ในเส้นทางรถไฟสายตะวันตกของประเทศ เปิดให้บริการตั้งแต่ พ.ศ. 2476 ดำเนินกิจการโดยรถไฟหลวงกัมพูชา () ปัจจุบันดำเนินกิจการโดยรอยัลเรลเวย์ () สถานีรถไฟนี้เป็นจุดเชื่อมระหว่างสถานีรถไฟพนมเปญกับสถานีรถไฟกรุงเทพของประเทศไทย

## ประวัติ
thumb|left|ชานชาลาสถานีรถไฟพระตะบองก่อนการบูรณะ พ.ศ. 2553
thumb|left|ซากอาคารในเขตสถานีรถไฟ พ.ศ. 2557
เส้นทางรถไฟของสถานีรถไฟพระตะบองสร้างโดยรัฐบาลไทยในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นส่วนต่อขยายของทางรถไฟสายอรัญญประเทศ–มงคลบุรี ที่ขยายเข้าเมืองพระตะบอง รัฐบาลไทยได้ทำการเวนคืนที่ดินในจังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดพิบูลสงคราม และจังหวัดพระตะบองเพื่อก่อสร้างเส้นทางใน พ.ศ. 2485–2487 โดยมีทหารญี่ปุ่นทำหน้าที่บุกเบิกเส้นทางให้ แต่ครั้นสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อ พ.ศ. 2489 รัฐบาลไทยต้องคืนดินแดนและเส้นทางที่เคยสร้างไว้คืนแก่ฝรั่งเศส ในช่วงสงครามกลางเมืองกัมพูชา ทางรถไฟเส้นนี้ได้รับความเสียหายหนักจากปืนใหญ่ และถูกทำลายอีกครั้งในยุคเขมรแดง

ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 การเดินทางระหว่างพนมเปญ–พระตะบองมีระยะทางราว 300 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทาง 14 ชั่วโมง แต่การเดินทางโดยรถไฟนี้จะใช้เวลาเดินทาง 2-3 วัน และอันตรายมากกว่า การเดินรถหยุดลงใน พ.ศ. 2552 เพราะสภาพรางรถไฟทรุดโทรมเกินไป และเปิดให้บริการอีกครั้งในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 ปัจจุบันมีการเดินรถไปชายแดนไทยที่สถานีรถไฟปอยเปต และมีแผนที่จะเชื่อมโยงการเดินรถระหว่างกรุงเทพฯ–พนมเปญ

## สิ่งก่อสร้าง
ตัวอาคารสถานีได้รับการบูรณะและทาสีใหม่ ส่วนนาฬิกาเหนือประตูทางเข้าตายตั้งแต่เมื่อไรไม่ปรากฏ และเข็มนาฬิกาหยุดไว้ในเวลา 08.02 น. ส่วนรางรถไฟในเขตสถานีถูกซ่อมแซมใหม่เมื่อ พ.ศ. 2561 นอกจากนี้ยังมีซากโกดัง และกระท่อมสัญญาณรถไฟที่พังเสียหายตามกาลเวลา ซึ่งบางส่วนมีคนบุกรุกเข้าไปอาศัย เก็บของ หรือทำพาณิชยกรรมในนั้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

พระตะบอง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในพระตะบอง
Aetanthus

***Aetanthus*** เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์กาฝาก

ถิ่นกำเนิดของมันคือเวเนซุเอลาไปจนถึงเปรู

สปีชีส์:

**[[Aetanthus andreanus]]* 
**[[Aetanthus colombianus]]* 
**[[Aetanthus coriaceus]]* 
**[[Aetanthus engelsii]]* 
**[[Aetanthus macranthus]]* 
**[[Aetanthus megaphyllus]]* 
**[[Aetanthus mutisii]]* 
**[[Aetanthus nodosus]]* 
**[[Aetanthus ornatus]]* 
**[[Aetanthus ovalis]]* 
**[[Aetanthus pascoensis]]* 
**[[Aetanthus prolongatus]]* 
**[[Aetanthus sessilifolius]]* 
**[[Aetanthus tachirensis]]* 
**[[Aetanthus trifolius]]* 
**[[Aetanthus validus]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Loranthaceae
หมวดหมู่:วงศ์กาฝาก
หมวดหมู่:พืชดอก
Afropectinariella

***Afropectinariella*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กล้วยไม้

มีถิ่นกำเนิดอยู๋ทางตะวันตกและทางตะวันตกตอนกลางในเขตร้อนของทวีปแอฟริกา

สปีชีส์:

**[[Afropectinariella doratophylla]]* 
**[[Afropectinariella gabonensis]]* 
**[[Afropectinariella pungens]]* 
**[[Afropectinariella subulata]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กล้วยไม้
หมวดหมู่:พืชดอก
Afrohybanthus

***Afrohybanthus*** เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ใบพาย

ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาในบริเวณเขตร้อนและตอนใต้ มาดากัสการ์ เอเชียเขตร้อน จนถึงออสเตรเลีย

สปีชีส์:

**[[Afrohybanthus aurantiacus]]* 
**[[Afrohybanthus buxifolius]]* 
**[[Afrohybanthus caffer]]* 
**[[Afrohybanthus densifolius]]* 
**[[Afrohybanthus enneaspermus]]* 
**[[Afrohybanthus fasciculatus]]* 
**[[Afrohybanthus indicus]]* 
**[[Afrohybanthus latifolius]]* 
**[[Afrohybanthus nyassensis]]* 
**[[Afrohybanthus pseudodanguyanus]]* 
**[[Afrohybanthus ramosissimus]]* 
**[[Afrohybanthus serratus]]* 
**[[Afrohybanthus stellarioides]]* 
**[[Afrohybanthus travancoricus]]* 
**[[Afrohybanthus tsavoensis]]* 
**[[Afrohybanthus verbi-divini]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Violaceae
หมวดหมู่:วงศ์ใบพาย
หมวดหมู่:พืชดอก
Afroamphica

***Afroamphica*** เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ถั่ว

ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเขตร้อน

สปีชีส์:

**[[Afroamphica africana]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Legumes
หมวดหมู่:วงศ์ถั่ว
หมวดหมู่:พืชดอก
Afraurantium

***Afraurantium*** เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ส้ม

ถิ่นกำเนิดของมันคือแอฟริกาเขตร้อนทางตะวันตก

สปีชีส์:

**[[Afraurantium senegalense]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Rutaceae
หมวดหมู่:วงศ์ส้ม
หมวดหมู่:พืชดอก
Aenigmatanthera

***Aenigmatanthera*** เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์โนรา

ถิ่นกำเนิดของมันคือบราซิล

สปีชีส์:

**[[Aenigmatanthera doniana]]* 
**[[Aenigmatanthera lasiandra]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Malpighiaceae
หมวดหมู่:วงศ์โนรา
หมวดหมู่:พืชดอก
Aegonychon

**Aegonychon** เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์หญ้างวงช้าง

ถิ่นกำเนิดของมันคือยุโรปไปจนถึงอิหร่าน, จีนตอนกลางไปจนถึงเอเชียตะวันออกที่มีอุณหภูมิปานกลาง

สปีชีส์:

**[[Aegonychon calabrum]]* 
**[[Aegonychon purpurocaeruleum]]* 
**[[Aegonychon zollingeri]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Boraginaceae
หมวดหมู่:วงศ์หญ้างวงช้าง
หมวดหมู่:พืชดอก
Adolphoduckea

***Adolphoduckea*** เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เข็ม

ถิ่นกำเนิดของมันคือทางตะวันตกเฉียงใต้ของอเมริกาไปจนถึงบราซิลตอนเหนือ

สปีชีส์:

**[[Adolphoduckea maynensis]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Rubiaceae
หมวดหมู่:วงศ์เข็ม
หมวดหมู่:พืชดอก
ประเทศโมนาโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020

**ประเทศโมนาโก** เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ซึ่งเดิมกำหนดให้จัดขึ้นระหว่างวันที่ 24 กรกฎาคม ถึง 9 สิงหาคม 2020 แต่ได้เลื่อนการแข่งขันออกไปเป็นวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 นับตั้งแต่มีการเปิดตัวอย่างเป็นทางการของประเทศในปี 1920 นักกีฬาโมนาโกได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตลอดยุคปัจจุบัน ยกเว้นสามครั้ง โมนาโกไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนปี 1932 ที่ลอสแอนเจลิสในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ทั่วโลก ไม่ได้ลงทะเบียนนักกีฬาคนใดเลยในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 ที่เมลเบิร์น และยังเข้าร่วมการคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐอเมริกาเมื่อกรุงมอสโกเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1980

## จำนวนนักกีฬา
จำนวนนักกีฬาในแต่ละชนิดกีฬามีดังต่อไปนี้

## กรีฑา

โมนาโกได้รับสิทธิ์สากลจากสหพันธ์กรีฑาโลก เพื่อส่งนักกรีฑาหญิงไปแข่งขันโอลิมปิก

;ประเภทลู่และถนน

## ยูโด

โมนาโกส่งนักยูโดชายหนึ่งคนเข้าสู่การแข่งขันโอลิมปิก หลังจากที่สหพันธ์ยูโดนานาชาติ ได้มอบโควตาคำเชิญสามฝ่ายให้แก่พวกเขา

## เรือพาย

โมนาโกได้รับคำเชิญจากคณะกรรมาธิการไตรภาคีให้ส่งนักพายเรือในประเภทเรือกรรเชียงเดี่ยวชายไปแข่งขันที่โตเกียว ซึ่งถือเป็นการกลับมาสู่กีฬาชนิดนี้ของชาติเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ลอนดอน 2012

Qualification Legend: **FA**=Final A (medal); **FB**=Final B (non-medal); **FC**=Final C (non-medal); **FD**=Final D (non-medal); **FE**=Final E (non-medal); **FF**=Final F (non-medal); **SA/B**=Semifinals A/B; **SC/D**=Semifinals C/D; **SE/F**=Semifinals E/F; **QF**=Quarterfinals; **R**=Repechage

## ว่ายน้ำ

โมนาโกได้รับคำเชิญจาก FINA ให้ส่งนักว่ายน้ำอันดับต้นๆ สองคน (เพศละคน) ในรายการประเภทบุคคลของตนไปแข่งขันโอลิมปิก โดยยึดตามระบบคะแนนของ FINA เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2021

## เทเบิลเทนนิส

โมนาโกส่งนักกีฬาหนึ่งคนลงแข่งขันปิงปองเป็นครั้งแรกในโอลิมปิก เชียวซิน หยาง นักกีฬาที่เกิดในจีนคว้าชัยชนะในแมตช์ที่สี่ในรอบชิงชนะเลิศ และคว้าหนึ่งในห้าตำแหน่งที่ว่างในการแข่งขันเทเบิลเทนนิสหญิงเดี่ยวของการแข่งขันรอบคัดเลือกชิงแชมป์โลก 2021 ที่โดฮา ประเทศกาตาร์

## อ้างอิง

2020
โมนาโก
เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2021 รอบแบ่งกลุ่ม

**รอบแบ่งกลุ่ม** ของการแข่งขัน**[[เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2021]]** จะลงเล่นตั้งแต่วันที่ 14 เมษายน ถึง 7 พฤษภาคม 2564. มีทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 32 ทีมในรอบแบ่งกลุ่มเพื่อที่จะค้นหา 16 ทีมในการแข่งขัน รอบแพ้คัดออก ของ เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2021.

## การจับสลาก

การจับสลากสำหรับรอบแบ่งกลุ่มจะจัดขึ้นในวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2564, 16:30 MYT (UTC+8),ที่ เอเอฟซี เฮาส์ ใน กัวลาลัมเปอร์, ประเทศมาเลเซีย. 40 ทีมได้ถูกจับสลากอยู่ในสิบกลุ่มจากสี่ทีม: แต่ละห้ากลุ่มในโซนตะวันตก (กลุ่ม เอ–อี) และโซนตะวันออก (กลุ่ม เอฟ–เจ). สำหรับแต่ละโซน, ทีมที่เป็นทีมวางที่อยู่ในสี่โถและถูกจับสลากอยู่ในตำแหน่งที่สัมพันธ์กันภายในแต่ละกลุ่ม, ขึ้นอยู่กับพวกเขา การจัดอันดับสมาคม และทีมวางของพวกเขานอกเหนือจากสมาคมของพวกเขา, โดยคำนึงถึงความสมดุลทางเทคนิคระหว่างกลุ่มต่างๆ. ทีมที่มาจากสมาคมเดียวกันจะไม่สามารถจับสลากอยู่ในกลุ่มเดียวกันได้.

## ตารางการแข่งขัน
ตารางการแข่งขันของแต่ละแมตช์เดย์ .

### สถานที่จัดแข่งขันสนามกลาง
เมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2564, เอเอฟซี ยืนยันเจ้าภาพสำหรับรอบแบ่งกลุ่ม, ยกเว้นสำหรับกลุ่ม เอช และ ไอ ซึ่งเจ้าภาพจะถูกตัดสินในภายหลัง.
*กลุ่ม A และ D: รียาด, ประเทศซาอุดิอาระเบีย
*กลุ่ม B: ชัรญะฮ์, ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
*กลุ่ม C: ญิดดะฮ์, ประเทศซาอุดีอาระเบีย
*กลุ่ม E: Margao, ประเทศอินเดีย
*กลุ่ม F : ปทุมธานี, ประเทศไทย
*กลุ่ม G : กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย
*กลุ่ม H และ I: ทาชเคนต์, ประเทศอุซเบกิสถาน
*กลุ่ม J: บุรีรัมย์, ประเทศไทย

## กลุ่ม
### กลุ่ม A

----

----

}}

----

----

----

### กลุ่ม B

----

----

----

----

----

### กลุ่ม C

----

----

----

----

----

### กลุ่ม D

----

----

----

----

----

### กลุ่ม E

----

----

----

----

----

### กลุ่ม F

----

----

----

----

----

### กลุ่ม G

----

----

----

----

----

### กลุ่ม H

----

----

----

----

----

### กลุ่ม I

----

----

----

----

----

### กลุ่ม J

----

----

----

----

----

## ตารางคะแนนของทีมรองชนะเลิศ
### โซนตะวันตก

### โซนตะวันออก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*AFC Champions League 2021, stats.the-AFC.com

*2
หมวดหมู่:เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกอีลิท
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดปทุมธานี
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดบุรีรัมย์
รางวัลสตาร์พิคส์ ครั้งที่ 18 ประจำปี พ.ศ. 2563

## รายชื่อบุคคลและภาพยนตร์ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล
สำหรับผู้ได้รับรางวัลแสดงเป็น **ตัวหนา**

ภาพยนตร์ยอดนิยม

อีเรียมซิ่ง

หมวดหมู่:รางวัลสตาร์พิคส์
อัสตีเย นีกอลา

**อัสตีเย นีกอลา** (; 19 มกราคม ค.ศ. 1989 – ) เป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวฝรั่งเศส เขาเป็นตัวแทนประเทศของเขาในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ซึ่งเขาได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งอีเวนติงประเภททีม และเหรียญเงินในการแข่งประเภทบุคคล

## ประวัติ
อัสตีเย นีกอลา ฝึกขี่ม้าตั้งแต่อายุ 7 ขวบภายใต้การแนะนำของแม่ สามปีต่อมา เขาเริ่มการแข่งโพนี และเข้าร่วมการแข่งโพนีของทีมฝรั่งเศสเมื่ออายุ 15 ปี ซึ่งเขาได้รับรางวัลจำนวนมากด้วยม้าที่ชื่อฌาวาเบลอลาเบร โดยได้รับรางวัลต่อไปในรุ่นเยาวชน และหลังจากนั้นก็เป็นยังไรเดอร์ ในปี ค.ศ. 2009 เขาได้เป็นรองแชมป์ในการแข่งอีเวนติงยังไรเดอร์ของยุโรป

การแข่งขันชิงแชมป์อาวุโสครั้งแรกของอัสตีเยคืออีเวนติงชิงแชมป์ยุโรป 2013 ในการแข่งขันที่จัดขึ้น ณ มัลเมอ ประเทศสวีเดน อัสตีเยได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในประเภททีม และได้อันดับที่ 24 ในประเภทบุคคล ส่วนในปี ค.ศ. 2015 อัสตีเยได้รับชัยชนะในการแข่งเลเซตวลเดอโป 4* อันทรงเกียรติ

## ผลการแข่งซีซีไอ 5*

## ผลการแข่งชิงแชมป์นานาชาติ

## ม้าที่มีชื่อเสียง
* **ฌาวาเบลอลาเบร** - ค.ศ. 1997 เชสต์นัตโพนีแมร์ (ลาเบรเอโรส x เตรเฟสแบช)
** โพนีชิงแชมป์ยุโรป 2005 - อันดับที่เจ็ดประเภททีม, อันดับที่หกประเภทบุคคล
* **ฌักตีดูว์ฌ็องลี** - ค.ศ. 1997 เบย์แซลฟร็องแซเก็ลดิง (บักตีเดอโบเพร x เควสชันมาร์ก)
** เยาวชนชิงแชมป์ยุโรป 2006 - เหรียญทองแดงประเภททีม, อันดับที่แปดประเภทบุคคล
** เยาวชนชิงแชมป์ยุโรป 2007 - เหรียญทองแดงประเภททีม, อันดับที่ห้าประเภทบุคคล
** ยังไรเดอร์ชิงแชมป์ยุโรป 2008 - อันดับที่หกประเภททีม, อันดับที่สิบประเภทบุคคล
** ยังไรเดอร์ชิงแชมป์ยุโรป 2009 - อันดับที่ห้าประเภททีม, เหรียญเงินประเภทบุคคล
* **ปียัฟเดอบีเนวิลล์** - ค.ศ. 2003 เบย์แซลฟร็องแซเก็ลดิง (คาพริสแดลที่สอง x แรฟว์แดล)
** ชิงแชมป์โลก 2013 - เหรียญทองแดงประเภททีม, อันดับที่ 24 ประเภทบุคคล
** โป ซีซีไอ**** 2015 - ชนะเลิศ
** โอลิมปิก รีโอเดจาเนโร 2016 - เหรียญทองประเภททีม, เหรียญเงินประเภทบุคคล
* **แว็งซีเดอลาวีญ** - ค.ศ. 2009 เบย์แซลฟร็องแซเก็ลดิง (แอ็สเตแรลเดบัว แอ็สแอ็ฟ x ดุกดูว์อูแทรล)
** อีเวนติงยังฮอร์สชิงแชมป์โลก 2016 - อันดับที่ห้า
** เวิลด์อีเควสเทรียนเกมส์ 2018 - อันดับที่เจ็ดประเภทบุคคล
* **อาเลร์ตามาลีบอร์** - ค.ศ. 2010 เบย์แองโกล-อาระเบียนเก็ลดิง (ยาร์แลนส์ซัมเมอร์ซอง x พรินซ์อีกอร์)
** อีเวนติงยังฮอร์สชิงแชมป์โลก 2017 - เหรียญทอง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:นักกีฬาจากตูลูซ
หมวดหมู่:นักกีฬาขี่ม้าชายชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักกีฬาที่ได้เหรียญทองโอลิมปิกชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักกีฬาที่ได้เหรียญเงินโอลิมปิกชาวฝรั่งเศส
เมจีดีแยมาร์ชือ

**เมจีดีแยมาร์ชือ** () เป็นเพลงชาติของจักรวรรดิออตโตมันในรัชสมัยสุลต่านอับดุล เมจิดที่ 1 (ค.ศ. 1839–1861) จักรวรรดิออตโตมันมีเพลงชาติแตกต่างกันไปตามแต่ละสมัยของสุลต่าน

## ดูเพิ่ม
* เพลงชาติจักรวรรดิออตโตมัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Music Sheet

หมวดหมู่:วัฒนธรรมแบบออตโตมัน
หมวดหมู่:เพลงชาติ
เหตุกราดยิงสปาในแอตแลนตา พ.ศ. 2564

เมื่อวันที่ 16 มีนาคม 2021 ได้เกิดชุดการกราดยิงหมู่ขึ้นที่ร้านนวดรวมสามแห่งในพื้นที่เขตมหานครแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตแปดราย ในจำนวนนี้ หกรายเป็นสตรีชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชีย และมีหนึ่งรายได้รับบาดเจ็บ ผู้ต้องสงสัยคือชายวัย 21 ปี ชื่อ รอเบิร์ท แอรอน ลอง (Robert Aaron Long) ถูกจับกุมและดำเนินคดีในวันเดียวกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาชญากรรมในสหรัฐ
หมวดหมู่:แอตแลนตา
มหิดล จันทรางกูร

**มหิดล จันทรางกูร** (เกิด 16 สิงหาคม พ.ศ. 2483) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกวุฒิสภา อดีตปลัดกระทรวงคมนาคม อดีตประธานกรรมการบริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน) อดีตอธิบดีกรมไปรษณีย์โทรเลข และอดีตกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงคมนาคมและกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ปัจจุบันคือ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม)

## ประวัติ
มหิดล จันทรางกูร เกิดวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2483 จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา รุ่น 18 ต่อมาได้เข้าศึกษาจนจบปริญญาตรีรัฐศาสตร์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากนั้นได้รับทุนการศึกษาจากรัฐบาลในสังกัด กรมไปรษณีย์โทรเลข เพื่อเข้าศึกษาจนจบปริญญาโท จาก สถาบัน École nationale supérieure des télécommunications (ENST ในปัจจุบัน) รวมทั้งจบการศึกษาจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (รุ่นที่ 28)  มหิดล สมรสกับ นางราศรี จันทรางกูร (ถึงแก่กรรม) มีบุตร 4 คน คือ นางธันยพร โชติชนาภิบาล นางจันทรจรัส บุญคุณ  นายภูเดศ จันทรางกูร (ถึงแก่กรรม) และ นายธราดล จันทรางกูร

## การทำงาน
มหิดล จันทรางกูร รับราชการในสังกัดกระทรวงคมนาคม มีความรู้และประสบการณ์ในการทำงานและบริหารด้านการสื่อสารโทรคมนาคมและด้านกิจการคมนาคมขนส่งโดยเฉพาะอุตสาหกรรมการบินเป็นอย่างดี ด้วยเป็นหนึ่งในกลุ่มข้าราชการทุนรัฐบาล ผู้บุกเบิกวงการโทรคมนาคมไทยในยุคแรกๆ ของการเริ่มเปิดเสรีของโลก (Global Liberalization) และภายหลังเป็นตัวแทนรัฐบาลไทยในฐานะหัวหน้าคณะเจรจาด้านสิทธิการบินของประเทศไทยมาโดยตลอดระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงคมนาคม  

มหิดลเคยดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมไปรษณีย์โทรเลข กระทรวงคมนาคม เป็นรองประธานกรรมการการสื่อสารแห่งประเทศไทย (กสท.) กรรมการองค์กรโทรศัพท์แห่งประเทศไทย (ทศท.) และได้รับแต่งตั้งเป็นปลัดกระทรวงคมนาคม ในปี 2534 ถึงปี 2543  ได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาแบบแต่งตั้ง ในปี 2535  และในปี 2539 รวม 2 สมัย

มหิดล ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานกรรมการบริษัท การบินไทย จำกัด ในปี 2539 ถึงปี 2543 และเคยเป็นกรรมการธนาคารเอเชีย

มหิดล ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 14 และได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.สมัยแรก ต่อมาได้ลาออกจากสมาชิกสภาพ ส.ส. ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 และต่อมา ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงคมนาคม และกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ควบ 2 กระทรวง ในปี 2548 ในสมัยพรรคไทยรักไทยเป็นรัฐบาล

ปี 2555 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ทรงคุณวุฒิด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ ในคณะกรรมการคดีพิเศษ (กคพ.)

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:ปลัดกระทรวงคมนาคมไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วัดเกตุมดีศรีวราราม

**วัดเกตุมดีศรีวราราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางโทรัด อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร

## ประวัติ
วัดเกตุมดีศรีวรารามตั้งเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2506 โดยท่านพ่อบัณฑูรสิงห์ (เจิม คุณาบุตร) มาพบสถานที่นี้ซึ่งมีเจดีย์เล็ก ๆ ปรักหักพังอยู่ ท่านก่อเจดีย์สวมทับองค์เก่ากำหนดเป็นศูนย์กลางของวัดและขอที่ดินญาติโยมเป็นผืนสี่เหลี่ยมด้านละ 4 เส้น สมัยนั้นเรียกว่า *พุทธเจดีย์กลางทุ่ง* เพราะรายรอบวัดมีสภาพเป็นป่าเป็นทุ่ง ปัจจุบันเจดีย์นี้มีขนาดใหญ่สูง 80 เมตร วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2543 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ชื่อของวัดนั้นมีความหมายว่า "เป็นที่อยู่ของผู้มีความปรารถนาอันสูงสุด" ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2507

## อาคารเสนาสนะ
อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 เป็นอาคารไม้ทรงไทย ศาลาการเปรียญกว้าง 52 เมตร ยาว 53 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก หอสวดมนต์กว้าง 24 เมตร ยาว 41.40 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2514 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 15 หลัง เป็นอาคารไม้ วิหารกว้าง 3.70 เมตร ยาว 4 เมตร เป็นอาคารไม้ทรงไทย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 ศาลาอเนกประสงค์กว้าง 20 เมตร ยาว 45 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลจำนวน 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุมี พระประธานประจำอุโบสถ แบบพระพุทธชินราช (จำลอง) ซึ่งได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พระพุทธสิหิงค์สัมฤทธิ์ พระพุทธสิหิงค์หยก พระสีวลี พระพุทธรูปสมัยอู่ทอง พระพุทธรูปมหาแสน และพระพุทธรูปทองคำ 

จุดเด่นของวัด คือ องค์พระบรมธาตุเกตุมวดีย์แก้วมรกต ยอดองค์ประดิษฐานมหาสุวรรณฉัตร 9 ชั้น ที่มีความสูงประมาณ 9 เมตร เป็นเนื้อโลหะทำมาจากไททาเนียม ลงสีน้ำทองเหลืองอร่าม มีการแกะสลักลวดลายเป็นองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าและลายไทย ขณะที่ความสูงตลอดช่วงตั้งแต่ฐานองค์พระบรมธาตุเกตุมวดีย์แก้วมรกตที่มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 52 เมตรครึ่ง จนถึงปลายยอดมหาสุวรรณฉัตรนั้น มีความสูงโดยรวมประมาณ 109.09 เมตร ใช้งบประมาณในการจัดสร้างทั้งสิ้น 589 ล้านบาท

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูภาวนาวรคุณ พ.ศ. 2507–2529
* พระครูไพศาลสาครกิจ พ.ศ. 2530–
* พระภาวนาวิสุทธิคุณ

## อ้างอิง

เกตุมดีศรีวราราม
วัดอู่ข้าว

**วัดอู่ข้าว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 ตำบลคลองเจ็ด อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี

วัดอู่ข้าวสร้างเมื่อ พ.ศ. 2453 โดยนายจั่นและนางอิ่มเป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้าง เรียกกันว่า **วัดอู่เข้า** ต่อมาได้เรียกเพี้ยนมาเป็น "วัดอู่ข้าว" และใช้มาจนถึงปัจจุบัน วัดอู่ข้าวได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2465 กว้าง 80 เมตร ยาว 120 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2470 ภายหลังได้สร้างอุโบสถและขอวิสุงคามสีมาใหม่เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2551 กว้าง 22 เมตร ยาว 40 เมตร และได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2546 และได้ใช้มาจนถึงปัจจุบัน ทางวัดแบ่งที่ดินเนื้อที่ 5 ไร่ ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนระดับประถมศึกษาพร้อมด้วยบ้านพักครู โรงอาหาร และสนามกีฬา คือโรงเรียนวัดอู่ข้าว

อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 มีพระประธานหน้าตักกว้าง 49 นิ้ว และหลวงพ่อโต๊ะ หน้าตักกว้าง 26 นิ้ว ซึ่งร้อยตรี โต๊ะ รัตนเดชา ได้สร้างเมื่อ พ.ศ. 2473 และมอบให้แก่วัด กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ และฌาปนสถาน

## อ้างอิง

อู่ข้าว
วัดโคกเขมา

**วัดโคกเขมา** [โคก-ขะ-เหฺมา] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านโคกเขมา ตำบลแหลมบัว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม

วัดโคกเขมาเดิมมีชื่อว่า **วัดสร้อยนกเขา** กรมการศาสนาระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2439 เดิมเป็นที่รกร้างว่างเปล่า จนกระทั่งมีพระภิกษุชื่อพระพัดเข้ามาบุกเบิกโดยได้รับมอบที่ดินจำนวน 15 ไร่ 1 งาน 86 ตารางวา จากปู่นุ้ยและย่าเชื่อม สนสาขา ตลอดจนชาวบ้านได้ร่วมกันบริจาคทรัพย์ จึงได้สร้างโบสถ์ด้วยจากขึ้นมาเป็นหลังแรก แต่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493 และยังได้สร้างกุฏิสงฆ์จำนวนหนึ่ง ต่อมาพระพัดได้ย้ายไปอยู่ที่วัดท้องไทร ทางวัดได้ให้พระเปลื้องรักษาการอยู่พักหนึ่งจึงได้แต่งตั้งให้หลวงพ่อเผือกมาดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสเรื่อยมาจนถึงพระอธิการสุนทร (ฮะ) สุนฺทโร เป็นเจ้าอาวาสเมื่อประมาณ พ.ศ. 2476 ท่านเห็นว่าโบสถ์หลังเก่าทรุดโทรมจึงได้สร้างโบสถ์หลังใหม่เมื่อ พ.ศ. 2486 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2493

หอสวดมนต์ที่จัดว่าอยู่คู่กับวัดมาแต่โบราณสร้างขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2476 ในปัจจุบันหากหอสวดมนต์แห่งนี้ไม่ได้รับการบูรณะก็คงชำรุด วัดมีพระสังกระจายสร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 ในสมัยพระอุดมประชานาถ (เปิ่น ฐิตคุโณ) เป็นเจ้าอาวาส เป็นรูปปั้นปูนและหินทรายหล่อรวมกัน

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระพัด 
* หลวงพ่อเผือก 
* พระอธิการสุนทร (ฮะ) สุนฺทโร 
* พระอธิการสาย ปิยวนฺโน 
* พระอุดมประชานาถ (เปิ่น ฐิตคุโณ)
* พระอธิการหวั่น ปญฺญาวุโธ 
* พระอธิการไพรวัน คุณวนฺโต 
* พระอุดมประชานาถ (เปิ่น ฐิตคุโณ) รักษาการเจ้าอาวาส 
* พระครูโกวิทสุตการ (ระพิน อภิชาโน)

## อ้างอิง

โคกเขมา
วัดคลองขุดเล็ก

**วัดคลองขุดเล็ก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแพรกหนามแดง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม พื้นที่หลังวัดติดคลองขุดซึ่งมีตำนานเรื่องพญานาค ปัจจุบันมีพระครูปลัดมงคลวรวัฒน์ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดคลองขุดเล็ก แต่เดิมตั้งเป็น สำนักสงฆ์ชื่อว่า **สำนักสงฆ์ศรีทองใบ** ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2526 ผู้ริเริ่มก่อตั้งวัด คือ พระปลัด บุญเลิศ จนฺทโสภโณ และนายช้วน ขุนนุช โดยมีประชาชนบริจาคที่ดินให้ จำนวน 10 ไร่ 16 ตารางวา และได้รับอนุญาตให้ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2537 กรรมการมหาเถรสมาคมพิจารณาให้ชื่อวัดว่า "วัดคลองขุดเล็ก" ตามชื่อของหมู่บ้าน และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542

สภาพเดิมของวัดคลองขุดเล็ก เป็นสวนมะพร้าว หน้าวัด คือ คลองขุดสมบูรณ์ ติดต่อกับคลองแขก สถานที่ตั้งวัดค่อนข้างกันดาร หมู่บ้านน้อย และอยู่ใกล้กับสุเหร่าของศาสนาอิสลาม ประชาชนนับถือพุทธมีจำนวนน้อย ต้องอาศัยพุทธศาสนิกชนต่างถิ่นมาช่วยเหลือบูรณปฏิสังขรณ์ วัดมีเจ้าอาวาสรูปแรก คือ พระปลัดบุญเลิศ จนฺทโสภโณ ท่านเป็นเจ้าของน้ำมันนวดสมุนไพร *น้ำมันทิพย์มนต์* แก้ปวด แก้เมื่อย

## อ้างอิง

คลองขุดเล็ก
วัดสิงห์ทอง (จังหวัดนนทบุรี)

**วัดสิงห์ทอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านวัดสิงห์ทอง ตำบลอ้อมเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 2 แปลง เนื้อที่ 3 ไร่ 3 งาน 86 ตารางวา

วัดสิงห์ทองสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2400 ชาวบ้านเรียกว่า **วัดมอญ** ไม่ทราบนามผู้สร้าง สันนิษฐานว่าชาวมอญเป็นผู้สร้างขึ้นจึงได้ชื่อเช่นนั้น การบูรณะพัฒนาวัดได้เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2463 เป็นต้นมา และทำให้วัดเจริญขึ้นมากในระยะหลัง วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2504 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 51 เมตร ยาว 54 เมตร ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2522

อาคารเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น หอสวดมนต์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2544 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย 2 ชั้น และกุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้และอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ส่วนปูชนียวัตถุสำคัญได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 และพระประธานประจำศาลาการเปรียญปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2529

## อ้างอิง

สิงห์ทอง
สิงห์ทอง
วัดสำโรง (จังหวัดนนทบุรี)

**วัดสำโรง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 8 บ้านบางกรวย ตำบลบางกรวย อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 8 ไร่ 2 งาน 96 ตารางวา

วัดสำโรงสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2395 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้างวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2501 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร และประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ด้านการศึกษา วัดได้แบ่งที่ดินเนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน 60 วา ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาล ปัจจุบันคือโรงเรียนวัดสำโรง (หิรัญราษฎร์ภักดีวิทยา)

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 ลักษณะทรงไทย มีช่อฟ้าใบระกา หางหงส์ หลังคาลดหลั่น 3 ชั้น เป็นอุโบสถหลังใหม่ที่สร้างแทนหลังเก่า กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น ศาลาการเปรียญ และวิหาร ส่วนปูชนียวัตถุสำคัญมีพระประธานประจำอุโบสถปางสมาธิ สมัยสุโขทัย หน้าตักกว้าง 3 ศอก 1 คืบ นอกจากนี้ในวิหารยังมีพระพุทธรูปปางมารวิชัย สมัยสุโขทัย หน้าตักกว้าง 2 ศอก 1 คืบ

## อ้างอิง

สำโรง
แย้สงขลา

**แย้สงขลา** (; ) เป็นสัตว์เลี้อยคลานเฉพาะถิ่นของประเทศไทย จัดอยู่ในวงศ์กิ้งก่า มีถิ่นอาศัยอยู่ตามชายฝั่งทะเลของจังหวัดนครศรีธรรมราช สงขลา และไปทางใต้สุดถึงจังหวัดปัตตานี มีลักษณะเฉพาะคือ มีเพียงเพศเมียล้วน ซึ่งสันนิษฐานว่าเกิดจากการผสมข้ามสายพันธุ์ของแย้สองชนิด และแย้สงขลาเป็นแย้ชนิดเดียวในประเทศไทยที่สืบพันธุ์โดยไม่ผสมพันธุ์ ลักษณะโดยทั่วไปของแย้สงขลาคือ ผิวสีน้ำตาลอ่อน ลายจุด กลางหลังมีแถบสีเหลืองอ่อน 2 แถบ และที่สีข้างอีกข้างละ 1-2 แถบ สีข้างที่แบนออกและมีสีิค่อนข้างสด 

## อนุกรมวิธาน
แย้สงขลา (*Leiolepis* *boehmei*) ได้รับการขึ้นทะเบียนในปี พ.ศ. 2536 โดยนักสัตววิทยาชาวรัสเซียอิลยา เซอกีวิช ดาเรฟสกี (Ilya Sergeevich Darevsky) และละริสา อันดรีฟนา คูปริยาโนวา (Larisa Andreevna Kupriyanova) จากมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก  เพื่อเป็นเกียรติแก่ Wolfgang Böhme นักสัตววิทยาชาวเยอรมัน สกุลแย้ (*Leiolepis*) 4 ชนิดที่พบในประเทศไทย คือ แย้ใต้ (*L. belliana*), แย้มลายู (*L. triploida*), แย้อีสาน (*L. rubritaeniata*) และ *แย้สงขลา* (*L.* *boehmei*) จากทั้งหมดอย่างน้อย 9 ชนิดทั่วโลก จากข้อมูลในปัจจุบันแย้สงขลาเป็นแย้ชนิดเดียวในประเทศไทยที่เป็นสัตว์เฉพาะถิ่นและมีการสืบพันธุ์โดยไม่ผสมพันธุ์ (asexual spicies - การสืบพันธุ์ภายในตัวเอง) 

จากการวิเคราะห์ mtDNA พบว่าแย้สงขลา น่าจะเป็นแย้ที่เกิดจากการผสมข้ามสายพันธุ์ (Hybridization) ของ 2 สายพันธุ์ที่เป็นญาติใกล้ชิดกัน คือ *Leiolepis* *guttata* (ต้วเมีย) กับ *Leiolepis* *reevesii* (ต้วผู้) และมีไมโครโครโมโซมเพียง 11 คู่ (แย้ทั่วไปมี 12 คู่) แย้สงขลาอาจสนับสนุนสมมติฐานของการเปลี่ยนแปลงลักษณะทางภูมิศาสตร์ของภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง เมื่อ 10,500 ปีก่อน ที่สันนิษฐานว่าอ่าวไทยเคยมีขนาดแคบกว่าในปัจจุบัน และสันนิษฐานว่าเกาะไหหลำมีแผ่นดินเชื่อมต่อกับตอนกลางของเวียดนามเมื่อ 18,000 ปีก่อน การเชื่อมต่อของแผ่นดินเหล่านี้อาจทำให้เกิดการเคลื่อนย้ายถิ่นที่อยู่ของแย้ 2 สายพันธุ์ข้างต้นและเกิดการผสมข้ามสายพันธุ์เป็น *Leiolepis* *boehmei* ซึ่งอพยพข้ามฝั่งอ่าวไทยไปถึงบริเวณที่เป็นสงขลาในปัจจุบัน และเป็น *Leiolepis guentherpetersi* ที่พบในชายฝั่งทะเลของเวียดนามตอนกลาง ผลของการผสมข้ามสายพันธุ์เกิดเป็น 2 สายพันธุ์หลังซึ่งมีลักษณะใกล้เคียงกับโดยเฉพาะการเป็นสัตว์ที่สืบพันธุ์โดยไม่ผสมพันธุ์

## การแพร่กระจายพันธุ์และถิ่นที่อยู่
พบได้ในประเทศไทยเท่านั้น แพร่กระจายพันธุ์ในช่วงบริเวณภาคใต้ตั้งแต่ นครศรีธรรมราช สงขลา และเขตรอยต่อกับปัตตานี อาศัยตามพื้นที่ชายฝั่งทะเล หรือพื้นที่ราบที่มีดินปนทราย โดยเฉพาะตามพื้นทรายที่ดอนในป่าเสม็ดใกล้ทะเล

## ลักษณะทางชีววิทยาและพฤติกรรม
แย้สงขลา มีลำตัวแบน หางราบ สีข้างที่แบนออกและมีสีิค่อนข้างสด แต่เนื่องจากเป็นเพศเมียล้วน ทำให้ดูทึม ๆ เมื่อเทียบกับแย้ชนิดอื่น ผิวสีน้ำตาลอ่อน ลายจุดสีเหลืองขอบดำ กลางหลังมีแถบสีเหลืองอ่อน 2 แถบ และที่สีข้างอีกข้างละ 1-2 แถบ ความยาวลำตัวประมาณ หางยาวกว่าลำตัวเกินกว่า 2 เท่า โคนหางแบนและแผ่บานออก สีข้างแผ่ขยาย ไม่มีแผงหนามที่สันหลัง

แย้สงขลา เป็นแย้ที่มีเพศเดียว คือ ตัวเมีย เท่านั้น (unisexual) ทำให้ไม่มีพังผืดด้านข้างที่กางออกได้ แบบในแย้ตัวผู้ชนิดอื่น

## นิเวศวิทยาและการอนุรักษ์
มีช่วงการแพร่กระจายพันธุ์ที่แคบ (ประมาณ 17447 ตร.กม.) และเฉพาะถิ่น อีกทั้งจำนวนที่ลดลงจากการสูญเสียถิ่นอาศัยโดยการพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว และการถูกนำไปบริโภคในท้องถิ่น ทำให้ถูกจัดสถานะสิ่งมีชีวิตที่เกือบอยู่ในข่ายใกล้การสูญพันธุ์ (VU)

## อ้างอิง
Tamayorkis

***Tamayorkis*** เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์กล้วยไม้

ถิ่นกำเนิดของมันคือรัฐแอริโซนาถึงรัฐเท็กซัสและกัวเตมาลา

สปีชีส์:

**[[Tamayorkis ehrenbergii]]* 
**[[Tamayorkis hintonii]]* 
**[[Tamayorkis porphyrea]]* 
**[[Tamayorkis wendtii]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Orchidaceae
หมวดหมู่:กล้วยไม้
หมวดหมู่:พืชดอก
ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ

**ศูนย์กีฬาในร่มอเนกประสงค์เขตโอตะ** (, ) เป็นสนามกีฬาในร่ม ตั้งอยู่ที่เขตโอตะ มหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ใช้เป็นที่จัดการแข่งขันนัดเหย้า ของทีมบาสเกตบอลของสโมสร เอิร์ธ เฟรนด์ โตเกียว ซี (Earth Friends Tokyo Z) ของการแข่งขันบาสเกตบอลบีลีก (B. League)

## ระเบียงภาพ

Image:Ota city general gymnasium arena.JPG|ภายในศูนย์กีฬาในร่มหลัก
Image:Ota City General Gymnasium.png|มุมมองภาพที่สูงจากดาวเทียม
Image:Ota City Gymnasium 1.jpg|
Image:Ota City Gymnasium 3.jpg|
Image:Ota City Gymnasium 2.jpg|
Image:Ota City Gymnasium 4.jpg|



## อ้างอิง

หมวดหมู่:สนามกีฬาในโตเกียว
หมวดหมู่:สนามวอลเลย์บอลในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สนามมวยในประเทศญี่ปุ่น
อเนกประสงค์เขตโอตะ
หมวดหมู่:สนามบาสเกตบอลในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตโอตะ
วัดป่าขาม (จังหวัดแม่ฮ่องสอน)

**วัดป่าขาม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียงใต้ อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 3 ไร่ 1 งาน

วัดป่าขามเริ่มสร้างราว พ.ศ. 2412 มีพระแคะ ไม่ทราบฉายา นำคณะศรัทธาสร้างขึ้น โดยมีพ่อเฒ่าบุก อุดทาเรือน พ่อเฒ่าติ๊บ มาตา พ่อเฒ่าจองแสน ศรีปาวิน พ่อเฒ่าจองซอย พ่อลุงสิงห์แก้ว พ่อเฒ่าน้อยทุน อุดทาเรือน พ่อเฒ่าดวงแก้ว มานันตา พ่อเฒ่าแสน มะริด มีนายเรือง อุดทาเรือน ร่วมกับชาวบ้านร่วมกันปลูกสร้างวัด เมื่อพระแคะมรณะภาพไป พระปัญญา ไม่ทราบฉายา เป็นเจ้าอาวาสสืบต่อมา พระปัญญามรณะภาพไป พระพรหม พรหมสาร เป็นเจ้าอาวาสแทนสืบต่อมา อยู่ได้ 3 พรรษาสมัยนั้น พระพรหม พรหมสาร ได้ชักชวนคณะศรัทธาสร้างกุฏิถาวรขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2462 สร้างแบบทรงไทใหญ่ รวมกุฏิที่สร้างใหม่นี้ จำนวน 6 หลัง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2480

อาคารเสนาสนะ ประกอบด้วย อุโบสถ ศาลาการเปรียญ ศาลาบำเพ็ญกุศล และโรงครัว มีปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระพุทธรูปต่าง ๆ ระฆังและกลอง 1 ชุด

## อ้างอิง

ป่าขาม
วัดพุทธาธิวาส

**วัดพุทธาธิวาส** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ คณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเบตง อำเภอเบตง จังหวัดยะลา

วัดพุทธาธิวาสได้รับอนุญาตให้ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2460 โดยมีคณะผู้เริ่มดำเนินการ คือ พระพิทักษ์ธานี (เล็ก) นายอำเภอเบตงในสมัยนั้น นายพุ่ม คชฤทธิ์ นายกิมซุ้ย ฟุ้งเสถียรและนายผล สุภาพ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2510 วัดพุทธาธิวาสเป็นอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญตั้งแต่วันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2546

พื้นที่ตั้งวัดเป็นเนินเขาสูงเอียงลาดลงไปทางทิศเหนือ จัดแบ่งพื้นที่วัดออกเป็นชั้นรวม 5 ชั้น มีพระธาตุเจดีย์พระพุทธธรรมประกาศตั้งเด่นอยู่บนเนินเขา ศิลปกรรมแบบศรีวิชัยประยุกต์ โดยในองค์มหาธาตุเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ สร้างขึ้นจากความคิดและการดำเนินการของอดีตประธานศาลฎีกา นายสวัสดิ์ โชติพานิช เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองถวายแด่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ในวโรกาสพระชนมายุครบ 60 พรรษา ออกแบบโดยหม่อมราชวงศ์มิตรารุณ เกษมศรี เจดีย์มีสีทองอร่าม สูง 39.9 เมตร มีเจดีย์องค์ประธาน 4 องค์อยู่ตรงกลางรายรอบด้วยเจดีย์บริวาร และมีเจดีย์องค์เล็กขนาดเท่ากับเจดีย์องค์บริวาร ซึ่งเป็นเรือนธาตุซ้อนกันอยู่ภายในเจดีย์องค์ประธาน วัดยังมีพระพุทธธรรมกายมงคลประยุรเกศานนท์สุพพิธาน พระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์องค์ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย วิหารหลวงปู่ทวดเหยียบน้ำทะเลจืด และวิหารพระครูพิศิษฐ์อรรถการ

## อ้างอิง

พุทธาธิวาส
พุทธาธิวาส
ไข้ลาสซา

**ไข้ลาสซา** () หรือ **ไข้เลือดออกลาสซา** (Lassa hemorrhagic fever, LHF) เป็นชนิดของไข้เลือดออกจากไวรัสที่เกิดจากไวรัสลาสซา ไวรัสในวงศ์ Arenaviridae ผู้ติดเชื้อไวรัสจำนวนมากไม่แสดงอาการ เมื่อแสดงอาการ ผู้ป่วยมักมีไข้ อ่อนเพลีย ปวดศีรษะ อาเจียน และปวดกล้ามเนื้อ อาการที่พบได้น้อยกว่าปกติรวมถึงมีเลือดออกในปากและทางเดินอาหาร ความเสี่ยงในการเสียชีวิตหลังติดเชื้ออยู่ที่ประมาณ 1 เปอร์เซ็นต์ และมักเกิดขึ้นภายในสองสัปดาห์เมื่อเริ่มมีอาการ ผู้ป่วยที่หายดีประมาณ 1 ใน 4 มีภาวะสูญเสียการได้ยิน ซึ่งประมาณครึ่งหนึ่งของผู้ป่วยกลุ่มนี้มีอาการดีขึ้นภายในสามเดือน

ผู้ป่วยไข้ลาสซาจะแสดงอาการในช่วง 7 ถึง 21 วันหลังติดเชื้อ โดยร้อยละ 80 ของผู้ติดเชื้อจะไม่แสดงอาการหรือแสดงอาการน้อย อาการที่ไม่รุนแรงประกอบด้วยไข้, เหนื่อยหอบ, อ่อนแรง และปวดศีรษะ

โดยปกติไข้ลาสซาเริ่มติดต่อสู่คนผ่านทางการสัมผัสปัสสาวะหรืออุจจาระของ Natal multimammate mouse (*Mastomys natalensis*) สัตว์ฟันแทะจำพวกหนูที่ติดเชื้อ หลังจากนั้นเชื้อสามารถติดต่อจากคนสู่คนได้โดยตรง การวินิจฉัยจากการสอบถามอาการทำได้ยาก การยืนยันโรคใช้วิธีตรวจทางห้องปฏิบัติการเพื่อหาอาร์เอ็นเอของไวรัส แอนติบอดีสำหรับไวรัส หรือตัวไวรัสเองในการเพาะเลี้ยงเซลล์ สาเหตุที่การวินิจฉัยเป็นไปได้ยากเนื่องจากอาการของไข้ลาสซาคล้ายกับโรคอื่น เช่น โรคไวรัสอีโบลา มาลาเรีย ไข้รากสาดน้อย และไข้เหลือง

ยังไม่มีวัคซีนสำหรับรักษาไข้ลาสซา การป้องกันโรคใช้การแยกผู้ติดเชื้อและลดการสัมผัสกับหนู ความพยายามอื่น ๆ ในการควบคุมการแพร่กระจายของโรครวมถึงการใช้แมวจับหนู และการเก็บอาหารในภาชนะปิดสนิท การรักษามุ่งไปที่ภาวะขาดน้ำและการรักษาตามอาการ มีการแนะนำยาต้านไวรัสไรบาวิรินในการรักษา แต่หลักฐานที่สนับสนุนการใช้ยานี้ยังไม่ชัดเจน

มีการบรรยายถึงไข้ลาสซาเป็นครั้งแรกช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 และมีการระบุไวรัสที่ก่อโรคในปี ค.ศ. 1969 จากรายงานผู้ป่วยในเมืองลาสซา รัฐบอร์โน ประเทศไนจีเรีย ไข้ลาสซาเป็นโรคที่พบได้ทั่วไปในประเทศแถบแอฟริกาตะวันตก เช่น ไนจีเรีย ไลบีเรีย เซียร์ราลีโอน กินี และกานา มีรายงานผู้ป่วย 300,000–500,000 ราย และเสียชีวิต 5,000 รายต่อปี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไข้จากไวรัสที่มีแมลงเป็นพาหะและไข้เลือดออกที่เกิดจากไวรัส
หมวดหมู่:อาวุธชีวภาพ
หมวดหมู่:ไข้เลือดออกจากไวรัส
หมวดหมู่:โรคที่มีสัตว์ฟันแทะเป็นพาหะนำโรค
หมวดหมู่:โรคเขตร้อน
หมวดหมู่:ภาวะเกี่ยวกับผิวหนังซึ่งสัมพันธ์กับไวรัส
หมวดหมู่:โรครับจากสัตว์
Tamonea

***Tamonea*** เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ผกากรอง

ถิ่นกำเนิดอยู่ในบริเวณประเทศเม็กซิโกรวมถึงเขตร้อนของทวีปอเมริกา

สปีชีส์:

**[[Tamonea boxiana]]* 
**[[Tamonea curassavica]]* 
**[[Tamonea euphrasiifolia]]* 
**[[Tamonea juncea]]* 
**[[Tamonea spicata]]* 
**[[Tamonea subbiflora]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วงศ์ผกากรอง
หมวดหมู่:พืชดอก
Tanacetopsis

***Tanacetopsis*** เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ทานตะวัน

ถิ่นกำเนิดของมันคืออัฟกานิสถานไปจนถึงเอเชียกลางและเทือกเขาหิมาลัยตะวันตก

สปีชีส์:

**[[Tanacetopsis afghanica]]* 
**[[Tanacetopsis botschantzevii]]* 
**[[Tanacetopsis doabensis]]* 
**[[Tanacetopsis eriobasis]]* 
**[[Tanacetopsis ferganensis]]* 
**[[Tanacetopsis freitagii]]* 
**[[Tanacetopsis goloskokovii]]* 
**[[Tanacetopsis handeliiformis]]* 
**[[Tanacetopsis hedgei]]* 
**[[Tanacetopsis kamelinii]]* 
**[[Tanacetopsis karataviensis]]* 
**[[Tanacetopsis korovinii]]* 
**[[Tanacetopsis krascheninnikovii]]* 
**[[Tanacetopsis mucronata]]* 
**[[Tanacetopsis pamiralaica]]* 
**[[Tanacetopsis pjataevae]]* 
**[[Tanacetopsis popovii]]* 
**[[Tanacetopsis santoana]]* 
**[[Tanacetopsis setacea]]* 
**[[Tanacetopsis submarginata]]* 
**[[Tanacetopsis subsimilis]]* 
**[[Tanacetopsis tripinnatifida]]* 
**[[Tanacetopsis urgutensis]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Asteraceae
หมวดหมู่:วงศ์ทานตะวัน
หมวดหมู่:พืชดอก
Tamilnadia

***Tamilnadia*** เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์เข็ม

ถิ่นกำเนิดของมันคืออนุทวีปอินเดียไปจนถึงอินโดจีน

สปีชีส์:

**[[Tamilnadia uliginosa]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Rubiaceae
หมวดหมู่:วงศ์เข็ม
หมวดหมู่:พืชดอก
Tammsia

***Tammsia*** เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เข็ม

ถิ่นกำเนิดของมันคืออเมริกาใต้ตะวันตกไปจนถึงเวเนซุเอลา

สปีชีส์:

**[[Tammsia anomala]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Rubiaceae
หมวดหมู่:วงศ์เข็ม
หมวดหมู่:พืชดอก
Tarasa (พืช)

***Tarasa*** เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ชบา

ถิ่นกำเนิดของมันคือเม็กซิโก เปรู จนถึงชิลี

สปีชีส์:
**[[Tarasa alberti]]* 
**[[Tarasa antofagastana]]* 
**[[Tarasa capitata]]* 
**[[Tarasa cardenasii]]* 
**[[Tarasa cerrateae]]* 
**[[Tarasa congestiflora]]* 
**[[Tarasa corrugata]]* 
**[[Tarasa geranioides]]* 
**[[Tarasa heterophylla]]* 
**[[Tarasa hornschuchiana]]* 
**[[Tarasa humilis]]* 
**[[Tarasa latearistata]]* 
**[[Tarasa marinii]]* 
**[[Tarasa martiniana]]* 
**[[Tarasa meyeri]]* 
**[[Tarasa nototrichoides]]* 
**[[Tarasa odonellii]]* 
**[[Tarasa operculata]]* 
**[[Tarasa pediculata]]* 
**[[Tarasa reichei]]* 
**[[Tarasa rhombifolia]]* 
**[[Tarasa tarapacana]]* 
**[[Tarasa tenella]]* 
**[[Tarasa tenuis]]* 
**[[Tarasa thyrsoidea]]* 
**[[Tarasa trisecta]]* 
**[[Tarasa umbellata]]* 
**[[Tarasa urbaniana]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Malvaceae
หมวดหมู่:วงศ์ชบา
หมวดหมู่:พืชดอก
Tapirocarpus

***Tapirocarpus*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์มะแฟน

ถิ่นกำเนิดของมันคือกายอานา 

สปีชีส์:

**[[Tapirocarpus talisia]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Burseraceae
หมวดหมู่:วงศ์มะแฟน
หมวดหมู่:พืชดอก
Taraxis

***Taraxis*** เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Restionaceae

ถิ่นกำเนิดอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของออสเตรเลีย

สปีชีส์:
**[[Taraxis grossa]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Restionaceae
หมวดหมู่:กล้วยไม้
หมวดหมู่:พืชดอก
Tecunumania

***Tecunumania*** เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์แตง

ถิ่นกำเนิดของมันคือเม็กซิโกตอนใต้ถึงอเมริกากลาง [1]

สปีชีส์:
**[[Tecunumania quetzalteca]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Cucurbitaceae
หมวดหมู่:วงศ์แตง
หมวดหมู่:พืชดอก
Telectadium

***Telectadium*** เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ตีนเป็ด

ถิ่นกำเนิดของมันคืออินโดจีน

สปีชีส์:
**[[Telectadium dongnaiense]]* 
**[[Telectadium edule]]* 
**[[Telectadium linearicarpum]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Apocynaceae
หมวดหมู่:วงศ์ตีนเป็ด
หมวดหมู่:พืชดอก
Tateanthus

***Tateanthus*** เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์โคลงเคลง

ถิ่นกำเนิดของมันคือบราซิลตอนเหนือและเวเนซุเอลา

สปีชีส์:
**[[Tateanthus duidae]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Melastomataceae
หมวดหมู่:วงศ์โคลงเคลง
หมวดหมู่:พืชดอก
Tawaia

***Tawaia*** เป็นพืชดอกสกุลหนึ่งที่อยู่ในวงศ์บอน

ถิ่นกำเนิดของมันคือเกาะบอร์เนียว

สปีชีส์:
**[[Tawaia sabahensis]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Araceae
หมวดหมู่:วงศ์บอน
หมวดหมู่:พืชดอก
Telesonix

***Telesonix*** เป็นพืชดอกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์ Saxifragaceae

ถิ่นกำเนิดของมันคืออเมริกาเหนือ

สปีชีส์:

**[[Telesonix heucheriformis]]* 
**[[Telesonix jamesii]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Saxifragaceae
หมวดหมู่:พืชดอก
Telitoxicum

***Telitoxicum*** เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์บอระเพ็ด

ถิ่นกำเนิดของมันคืออเมริกาใต้

สปีชีส์:
**[[Telitoxicum duckei]]* 
**[[Telitoxicum glaziovii]]* 
**[[Telitoxicum inopinatum]]* 
**[[Telitoxicum krukovii]]* 
**[[Telitoxicum minutiflorum]]* 
**[[Telitoxicum negroense]]* 
**[[Telitoxicum peruvianum]]* 
**[[Telitoxicum rodriguesii]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วงศ์บอระเพ็ด
หมวดหมู่:พืชดอก
Temochloa

***Temochloa*** เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์หญ้า

ถิ่นกำเนิดคือประเทศไทย

สปีชีส์:
**[[Temochloa liliana]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Poaceae
หมวดหมู่:หญ้า
หมวดหมู่:พืชดอก
Tennantia

***Tennantia*** เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เข็ม

ถิ่นกำเนิดของมันคือโซมาเลียไปจนถึงแอฟริกาเขตร้อนทางตะวันออก

สปีชีส์:
**[[Tennantia sennii]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Rubiaceae
หมวดหมู่:วงศ์เข็ม
หมวดหมู่:พืชดอก
Tessmanniacanthus

***Tessmanniacanthus*** เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์เหงือกปลาหมอ

ถิ่นกำเนิดของมันคือเปรู

สปีชีส์:
**[[Tessmanniacanthus chlamydocardioides]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Acanthaceae
หมวดหมู่:วงศ์เหงือกปลาหมอ
หมวดหมู่:พืชดอก
การเป็นพิษจากออร์กาโนฟอสเฟต

**การเป็นพิษจากออร์กาโนฟอสเฟต**หมายถึงภาวะเป็นพิษที่เกิดจากการได้รับสารในกลุ่มออร์กาโนฟอสเฟต (OP) สารในกลุ่มนี้ถูกนำมาใช้เป็นยาฆ่าแมลง ยารักษาโรค และอาวุธเคมีชนิดสารประสาท ผู้ถูกพิษมักมีอาการน้ำลายมาก น้ำตามาก ท้องร่วง อาเจียน รูม่านตาหดเล็ก เหงื่อออกมาก กล้ามเนื้อสั่น และสับสนได้ มักเริ่มมีอาการในเวลาไม่กี่นาทีถึงไม่กี่ชั่วโมงหลังได้รับสารพิษ แต่ก็อาจมีอาการหลังได้รับสารพิษเป็นเวลาหลายสัปดาห์ได้ ผู้ป่วยสามารถมีอาการอยู่เป็นเวลาหลายวันหรือหลายสัปดาห์ได้

การเป็นพิษจากออร์กาโนฟอสเฟตส่วนใหญ่เกิดจากการพยายามฆ่าตัวตายในผู้ที่อาศัยหรือทำงานในพื้นที่การเกษตรในประเทศที่กำลังพัฒนา นอกจากนี้ยังพบเป็นอุบัติเหตุได้ด้วยแต่พบได้น้อยกว่า ผู้ป่วยสามารถรับสารพิษได้ทางการกิน หายใจเอาละอองเข้าไป หรือรับผ่านการสัมผัสผิวหนัง กลไกที่ทำให้เกิดการเป็นพิษคือการยับยั้งเอนไซม์อะซีติลโคลีนเอสเตอเรส (AChE) ซึ่งมีหน้าที่เปลี่ยนสารอะซีติลโคลีน (ACh) เป็นสารผลิตภัณฑ์ เมื่อเอนไซม์ดังกล่าวถูกยับยั้งการทำงานจะทำให้มีอะซีติลโคลีนสะสมในร่างกายมากกว่าปกติ และทำให้เกิดอาการต่างๆ การวินิจฉัยทำได้โดยดูจากอาการและสามารถตรวจยืนยันได้จากการตรวจการทำงานของบิวทีริลโคลีนเอสเตอเรสในเลือด ภาวะอื่นที่ทำให้มีอาการคล้ายคลึงกันได้แก่การเป็นพิษจากคาร์บาเมต

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:การเป็นพิษจากสารที่ไม่ใช้เป็นยา
หมวดหมู่:ออร์กาโนฟอสเฟต
ศรีสมร รัศมีฤกษ์เศรษฐ์

**ศรีสมร รัศมีฤกษ์เศรษฐ์** (เกิด 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511) ชื่อเล่น **เจน** เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตรองเลขาธิการและเหรัญญิกพรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี

## ประวัติ
ศรีสมร เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 ที่ตำบลวังกะ อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ด้านครอบครัวสมรสกับรังสรรค์ รัศมีฤกษ์เศรษฐ์ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาญจนบุรี

สำเร็จการศึกษา นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และ รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการจัดการภาครัฐ จากมหาวิทยาลัยสยาม

## งานการเมือง
ศรีสมร เข้าสู่งานการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาญจนบุรี ในช่วงปี พ.ศ. 2542 ถึง พ.ศ. 2547 ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งเป็นเลขานุการรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาญจนบุรี ในช่วงปี พ.ศ. 2547 ถึง พ.ศ. 2548 และได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีตำบลวังกะ อำเภอสังขละบุรี ในช่วงปี พ.ศ. 2550 ถึง พ.ศ. 2554

ศรีสมร ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ใน พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกติดต่อกันจนถึง พ.ศ. 2562 รวม 2 สมัย ต่อมาในปี 2566 เธอได้ยื่นหนังสือลาออกและเข้าร่วมงานกับพรรคพลังประชารัฐ

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ศรีสมร รัศมีฤกษ์เศรษฐ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดกาญจนบุรี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคประชาธิปัตย์

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักการเมืองสตรีชาวไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:นายกเทศมนตรีในจังหวัดกาญจนบุรี
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:พรรคพลังประชารัฐ
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:บุคคลจากบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสยาม
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
ดวลเดือด ชมรมกาบัดดี้

***ดวลเดือด ชมรมกาบัดดี้*** () เป็นซีรีส์มังงะ ญี่ปุ่นเกี่ยวกับกีฬากาบัดดี้ เขียนเรื่องและวาดภาพโดยฮาจิเมะ มูซาชิโนะ เผยแพร่ในเว็บไซต์ Ura Sunday ของสำนักพิมพ์โชงากูกัง และแอปพลิเคชัน MangaONE ตั้งแต่เดือนกรฎาคม พ.ศ. 2558 ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูน (*[[ทังโกบง]]*) ถึงเล่มที่ 22 ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอ TMS Entertainment ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 3 เมษายน ถึงวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2564

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ''ชากูเนตสึ กาบัดดี้'' ที่ *Ura Sunday* 
* เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
* 

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:เว็บคอมิกญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เมเดียลิงก์
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โชงากูกัง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับกีฬา
หมวดหมู่:ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของทีวีโตเกียว
หมวดหมู่:เว็บคอมิกที่ได้รับการตีพิมพ์
หมวดหมู่:โรงเรียนในวรรณกรรม
หมวดหมู่:สยามอินเตอร์คอมิกส์
Tetrapora (พืช)

***Tetrapora*** เป็นสกุลพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ชมพู่

ถิ่นกำเนิดอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของออสเตรเลีย

สปีชีส์:
**[[Tetrapora floribunda]]* 
**[[Tetrapora glomerata]]* 
**[[Tetrapora preissiana]]* 
**[[Tetrapora tenuiramea]]* 
**[[Tetrapora verrucosa]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Myrtaceae
หมวดหมู่:วงศ์ชมพู่
หมวดหมู่:พืชดอก
กามุซเบอซาร์บาฮาซาอินโดเนซียา

***กามุซเบอซาร์บาฮาซาอินโดเนซียา*** (, ) หรือย่อว่า ***กาเบเบอี*** () เป็นพจนานุกรมทางการของภาษาอินโดนีเซีย จัดทำโดยศูนย์ภาษาแห่งกระทรวงศึกษาธิการและวัฒนธรรมของประเทศอินโดนีเซีย พจนานุกรมนี้ถือเป็นแบบบัญญัติในฐานะมาตรวัดว่าคำใดได้รับการบรรจุเข้าไปในภาษาอินโดนีเซียอย่างเป็นทางการ

พจนานุกรมนี้ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกใน พ.ศ. 2531 โดยบรรจุคำ 62,000 คำ ฉบับพิมพ์ครั้งที่สองใน พ.ศ. 2534 บรรจุคำ 72,000 คำ ฉบับพิมพ์ครั้งที่สามใน พ.ศ. 2543 บรรจุคำ 78,000 คำ ฉบับพิมพ์ครั้งที่สี่ใน พ.ศ. 2551 บรรจุคำ 90,000 คำ และฉบับพิมพ์ครั้งที่ที่ห้าซึ่งเป็นฉบับปัจจุบันได้รับการเผยแพร่ใน พ.ศ. 2559 และบรรจุคำ 127,036 คำซึ่งสามารถสืบค้นออนไลน์ได้ รูปแบบภาษาที่พจนานุกรมนี้บันทึกคือภาษาทางการ ไม่เก็บคำที่ถือว่าเป็นสแลงหรือคำภาษาอื่น และมุ่งสร้างหลักเกณฑ์การใช้ภาษา คณะผู้จัดทำกล่าวว่า "การเรียบเรียงพจนานุกรมฉบับหนึ่ง ๆ เป็นผลจากความเพียรพยายามจัดประมวลภาษาซึ่งกลายเป็นส่วนหนึ่งของการกำหนดมาตรฐานภาษา พจนานุกรมนี้ได้รับคำวิจารณ์ว่าเลือกคำอย่างเคร่งครัดเกินไปและไม่เก็บคำที่ใช้กันทั่วไป คณะผู้จัดทำเปิดรับคำวิจารณ์และคำแนะนำในการที่จะทำให้พจนานุกรมฉบับนี้สะท้อนการใช้ภาษาอินโดนีเซียได้ดีขึ้นกว่าเดิม เซอตีโยโน ซูกีฮาร์โต เขียนใน *[[เดอะจาการ์ตาโพสต์]]* ว่า "*กาเบเบอี* ควรเป็นที่ยอมรับในฐานะผลพลอยได้จากผลงานของบรรดานักวิชาการอินโดนีเซียที่แสดงความมุ่งมั่นอย่างต่อเนื่องในการพัฒนาคลังศัพท์ภาษาอินโดนีเซีย"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์ทางการ 
*เกี่ยวกับ ''กาเบเบอี'' 

หมวดหมู่:พจนานุกรมภาษาอินโดนีเซีย