ฟีนิกซ์ ไรต์: เอซอะเทอร์นีย์

***ฟีนิกซ์ ไรต์: เอซอะเทอร์นีย์*** เป็นเกมผจญภัยในรูปแบบวิชวลโนเวล พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยแคปคอม วางจำหน่ายครั้งแรกในปี 2001 บนเครื่องเกมบอยอัดวานซ์ในประเทศญี่ปุ่น และต่อมาได้ถูกพอร์ตไปยังหลายแพลตฟอร์ม ในปี 2005 เกมเวอร์ชันนินเท็นโด ดีเอส ที่ใช้ชื่อว่า *เงียะคุเท็น ไซบัน โยะมิกาเอรุ เงียะคุเท็น* (*Gyakuten Saiban Yomigaeru Gyakuten)* ในญี่ปุ่น ได้เพิ่มตัวเลือกภาษาอังกฤษ และเป็นครั้งแรกที่เกมวางจำหน่ายในอเมริกาเหนือและยุโรป เกมนี้ถือเป็นภาคแรกของซีรีส์ *เอซอะเทอร์นีย์* ซึ่งต่อมาได้มีทั้งภาคต่อและภาคแยกออกมาหลายภาค พร้อมกับการพอร์ตและรีมาสเตอร์ลงในคอมพิวเตอร์ เครื่องเกมคอนโซล และอุปกรณ์พกพาอีกด้วย

เรื่องราวนี้เล่าถึง ฟีนิกซ์ "นิก" ไรต์ ทนายความมือใหม่ พยายามพิสูจน์ความ "บริสุทธิ์" ให้ลูกความของเขา ตัวละครสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ มีอา เฟย์ เจ้านายของฟีนิกซ์ มายา ผู้ช่วยของเขาและน้องสาวของมีอา และไมลส์ เอดจ์เวิร์ธ อัยการ ผู้เล่นจะได้ควบคุมฟีนิกซ์ในสองช่วงหลักของเกม ได้แก่ การสืบสวนและการพิจารณาคดีในชั้นศาล ระหว่างการสอบสวน ผู้เล่นจะต้องรวบรวมข้อมูลและหลักฐานต่างๆ ส่วนในช่วงการพิจารณาคดี พวกเขาจะต้องซักถามพยาน และตอบคำถามจากผู้พิพากษา อัยการ และตัวพยานเอง เนื้อเรื่องของเกมแบ่งออกเป็น 5 คดี โดยคดีที่ห้าได้เพิ่มเข้ามาในเวอร์ชันนินเท็นโด ดีเอส เพื่อใช้ประโยชน์จากระบบหน้าจอสัมผัสของเครื่อง ซึ่งไม่สามารถใช้งานได้ในเวอร์ชันดั้งเดิมบนเกมบอยอัดวานซ์

ทีมงานทั้งหมดเจ็ดคนใช้เวลาพัฒนาเกมนี้ภายในระยะเวลาสิบเดือน โดยมีชู ทาคุมิ รับหน้าที่เขียนบทและกำกับ เดิมทีเขาวางแผนให้เป็นเกมบนเกมบอยคัลเลอร์ เกี่ยวกับนักสืบเอกชน ตัวเกมถูกออกแบบมาให้เรียบง่าย โดยทาคุมิตั้งใจให้เล่นง่ายพอที่แม้แต่แม่ของเขาก็สามารถเล่นได้ แม้ว่าเวอร์ชันต้นฉบับจะมีฉากหลังอยูาในญี่ปุ่น แต่ในการแปลเวอร์ชันภาษาอังกฤษ ได้เปลี่ยนฉากให้เป็นสหรัฐอเมริกา ซึ่งกลายเป็นอุปสรรคในการแปลเกมภาคต่อ เนื่องจากฉากหลังแบบญี่ปุ่นเริ่มเห็นได้ชัดเจนมากขึ้น

โดยรวมแล้ว เกมนี้ได้รับคำชมเชยจากนักวิจารณ์ในด้านโครงเรื่อง การเขียนบท ตัวละคร และการนำเสนอ ถือเป็นความสำเร็จทางการค้าทั้งในญี่ปุ่นและต่างประเทศ โดยเฉพาะในอเมริกาเหนือที่ยอดขายเกินความคาดหมาย จนทำให้ตัวเกมกลายเป็นสินค้าที่หาได้ยากในร้านค้าไม่นานหลังจากวางจำหน่าย มีการผลิตสื่อต่าง ๆ ที่ดัดแปลงจากเกมนี้ออกมาหลายรูปแบบ เกมนี้ยังได้รับการยกย่องว่ามีส่วนช่วยให้แนวเกมวิชวลโนเวลได้รับความนิยมในโลกตะวันตก และมักถูกจัดให้เป็นหนึ่งในเกมที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่เคยมีมา ซีรีส์มังงะเปิดตัวครั้งแรกในปี 2006 ภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากเกมชื่อ *เอซอะเทอร์นีย์* เข้าฉายครั้งแรกในปี 2012 และซีรีส์อนิเมะที่ดัดแปลงจากเกมก็ออกอากาศในปี 2016

*ฟีนิกซ์ ไรต์: เอซอะเทอร์นีย์ ทริโลจี เอชดี* ซึ่งเป็นเวอร์ชันความละเอียดสูงของสามภาคแรกในซีรีส์ *เอซอะเทอร์นีย์*  วางจำหน่ายบนไอโอเอสและแอนดรอยด์ ในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2012 และบนไอโอเอส ในภูมิภาคตะวันตกเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2013 ต่อมาได้มีการออกคอลเลกชันอีกชุดในชื่อ *ฟีนิกซ์ ไรต์: เอซอะเทอร์นีย์ ทริโลจี* สำหรับเครื่องนินเท็นโด 3ดีเอส โดยวางจำหน่ายในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 17 เมษายน 2014 ในอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2014 และในยุโรปเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 2014 เกมชุดนี้ยังได้รับการพอร์ตลงบนนินเท็นโด สวิตช์, เพลย์สเตชัน 4 และเอกซ์บอกซ์วัน วางจำหน่ายในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2019 และวางจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 9 เมษายน 2019 พร้อมกับเวอร์ชันวินโดวส์ที่เปิดตัวในวันเดียวกันอีกด้วย

## การเล่นเกม

*ฟีนิกซ์ ไรต์: เอซอะเทอร์นีย์* เป็นเกมผจญภัยในรูปแบบวิชวลโนเวล ที่ผู้เล่นรับบทเป็นฟีนิกซ์ ไรต์ ทนายความมือใหม่ซึ่งต้องว่าความให้กับลูกความในคดีทั้งหมด 5 คดี โดยคดีจะต้องเล่นตามลำดับที่กำหนดไว้ และเมื่อเล่นจบแล้ว ผู้เล่นสามารถเลือกเล่นคดีใดก่อนก็ได้ในรอบถัดไป แต่ละคดีจะเริ่มต้นด้วยคัตซีนเปิดเรื่อง ซึ่งมักแสดงภาพเหตุการณ์ฆาตกรรม จากนั้นผู้เล่นจะได้รับหน้าที่ว่าความให้กับผู้ต้องสงสัยหลักในคดีนั้น รูปแบบการเล่นแบ่งออกเป็นสองช่วงหลัก ได้แก่ การสืบสวน และการพิจารณาคดีในชั้นศาล

ระหว่างการสืบสวน ซึ่งมักเกิดขึ้นก่อนหรือระหว่างการพิจารณาคดี ผู้เล่นจะต้องรวบรวมข้อมูลและหลักฐานผ่านการพูดคุยกับตัวละครต่างๆ เช่น ลูกความ พยาน และเจ้าหน้าที่ตำรวจ ผู้เล่นสามารถเลื่อนเคอร์เซอร์เพื่อตรวจสอบสิ่งของหรือจุดต่างๆ ในสภาพแวดล้อมได้ ผ่านเมนูภายในเกม ผู้เล่นสามารถเปลี่ยนสถานที่ ตรวจสอบหลักฐาน หรือยื่นหลักฐานให้ตัวละครอื่นดูได้ การแสดงหลักฐานบางชิ้นให้พยานบางคนดูอาจทำให้ได้รับข้อมูลใหม่เพิ่มเติม

ในคดีที่ห้าของเกม ซึ่งถูกสร้างขึ้นสำหรับเวอร์ชันดีเอส และถูกรวมไว้ในเวอร์ชันหลังทั้งหมด ผู้เล่นสามารถตรวจสอบหลักฐานได้อย่างละเอียดมากขึ้น โดยสามารถหมุนหลักฐานเพื่อดูจากทุกมุม รวมถึงซูมเข้า-ออกผ่านการควบคุมด้วยหน้าจอสัมผัส นอกจากนี้ยังสามารถเลื่อนเคอร์เซอร์เพื่อตรวจสอบจุดเฉพาะบนหลักฐานได้อีกด้วย คดีที่ห้ายังมีระบบการทดสอบนิติเวชที่ผู้เล่นสามารถใช้ตรวจหาหลักฐานเพิ่มเติมในที่เกิดเหตุเพื่อค้นหาเบาะแสใหม่ ๆ ผู้เล่นสามารถพ่นลูมินอลได้โดยแตะบริเวณที่ต้องการตรวจสอบบนหน้าจอสัมผัส เพื่อให้เห็นคราบเลือดที่ปกติไม่สามารถมองเห็นได้ นอกจากนี้ยังสามารถแตะหน้าจอเพื่อทาผงเกล็ดอะลูมิเนียมในการค้นหาลายนิ้วมือ และเมื่อทาเสร็จ ผู้เล่นสามารถเป่าเข้าไปที่ไมโครโฟนเพื่อเผยให้เห็นรอยนิ้วมือได้ เมื่อรวบรวมหลักฐานได้เพียงพอแล้ว ส่วนของการสืบสวนก็จะสิ้นสุดลง

ระหว่างการพิจารณาคดีในศาล ผู้เล่นมีเป้าหมายเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของลูกความ โดยการซักถามค้านพยาน ในขั้นตอนนี้ ผู้เล่นต้องพยายามเปิดโปงคำโกหกหรือความขัดแย้งในคำให้การของพยาน โดยสามารถเลื่อนกลับไปกลับมาระหว่างประโยคต่างๆ ในคำให้การ และกดดันพยานเพื่อให้เปิดเผยรายละเอียดเพิ่มเติมได้ เมื่อพบจุดที่ไม่สอดคล้องกัน ผู้เล่นสามารถนำเสนอหลักฐานที่ขัดแย้งกับคำให้การนั้นเพื่อหาช่องโหว่ของคดี ในเวอร์ชันนินเท็นโดดีเอส ผู้เล่นสามารถใช้คำสั่งเสียงเพื่อกดหรือยื่นหลักฐานได้ ส่วนในเวอร์ชันวี (Wii) ผู้เล่นสามารถยื่นหลักฐานได้โดยการแกว่งวีรีโมต (Wii Remote) ในบางช่วงของเกม ผู้เล่นจะต้องตอบคำถามจากผู้พิพากษา พยาน หรืออัยการ โดยการเลือกคำตอบแบบตัวเลือก หรือยื่นหลักฐานที่สนับสนุนคำกล่าวอ้างของไรต์ บนหน้าจอจะแสดงเครื่องหมายอัศเจรีย์หลายตัว หากผู้เล่นยื่นหลักฐานผิด เครื่องหมายหนึ่งจะหายไป และหากหายไปหมด ลูกความจะถูกตัดสินว่ามีความผิด และผู้เล่นต้องเริ่มต้นใหม่ เมื่อผู้เล่นไขคดีสำเร็จ จะสามารถปลดล็อกคดีใหม่เพื่อเล่นต่อได้

## พล็อตเรื่อง
ฟีนิกซ์ ไรต์ ทนายความฝ่ายจำเลยหน้าใหม่แห่งสำนักงานกฎหมาย เฟย์ แอนด์ โค. ตกลงว่าความให้ แลร์รี บัตซ์ เพื่อนสมัยเด็กของเขาที่ถูกตั้งข้อหาฆาตกรรมซินดี้ สโตน แฟนสาวของตน ด้วยความช่วยเหลือจากเจ้านายและที่ปรึกษา มีอา เฟย์ ฟีนิกซ์สามารถพิสูจน์ได้ว่าแฟรงก์ ซอวิต พยานฝ่ายอัยการ คือฆาตกรตัวจริง

ไม่นานหลังจากนั้น มีอาถูกฆาตกรรมในสำนักงานของเธอ และมายา น้องสาวของเธอซึ่งเป็นร่างทรง ฝึกหัด ถูกจับในข้อหาต้องสงสัยว่าเป็นผู้ลงมือ หลังจากนักสืบดิ๊ก กัมชู พบชื่อของมายาเขียนอยู่ในเลือดของมีอา ฟีนิกซ์จึงตัดสินใจรับว่าความให้เธอ โดยต้องเผชิญหน้ากับ ไมลส์ เอดจ์เวิร์ธ อัยการมากฝีมือที่เขารู้จักมาตั้งแต่เด็ก และไม่เคยแพ้คดีใดเลยในชีวิตการทำงาน ฟีนิกซ์สามารถเปิดโปงว่าเรดด์ ไวท์ นักแบล็กเมล์มืออาชีพคือฆาตกรตัวจริง แต่เขากลับถูกตั้งข้อหาฆาตกรรมเสียเอง หลังจากไวท์ใช้เส้นสายภายในสำนักงานอัยการเพื่อตอบโต้ ฟีนิกซ์ว่าความให้ตัวเองโดยได้รับความช่วยเหลือจากมายา ซึ่งใช้พลังสื่อวิญญาณติดต่อกับวิญญาณของมีอา และมีอาก็สามารถทำให้ไวท์ยอมรับสารภาพความผิดได้ ด้วยความซาบซึ้งใจ มายาจึงตัดสินใจเป็นผู้ช่วยของฟีนิกซ์ ขณะเดียวกันฟีนิกซ์ก็เข้ารับหน้าที่ดูแลสำนักงานกฎหมายของมีอาต่อ หลังจากชื่อเสียงของเขาเริ่มเป็นที่ยอมรับ ฟีนิกซ์ก็รับทำคดีใหม่ โดยคราวนี้เขาต้องว่าความให้วิลล์ พาวเวอส์ นักแสดงนำจากรายการโทรทัศน์สำหรับเด็กเรื่อง *สตีลซามูไร* ที่ถูกกล่าวหาว่าสังหารแจ็ค แฮมเมอร์ นักแสดงร่วมของเขา ต่อมาพบว่าแฮมเมอร์ถูกดี วาสเกซ โปรดิวเซอร์ของรายการแบล็กเมล์ และเมื่อเขาพยายามฆ่าเธอเพื่อใส่ร้ายพาวเวอร์ส เธอจึงสังหารเขาเพื่อป้องกันตัว

ในวันคริสต์มาส เอดจ์เวิร์ธถูกจับกุมในข้อหาฆาตกรรมทนายความโรเบิร์ต แฮมมอนด์ หลังจากปฏิเสธความช่วยเหลือในตอนแรก เขาก็เปลี่ยนใจและยอมให้ฟีนิกซ์เข้ามาว่าความให้ ในคดีนี้ฟีนิกซ์ต้องเผชิญหน้ากับ แมนเฟรด ฟอน คาร์มา ที่ปรึกษาของเอดจ์เวิร์ธ ผู้ไม่เคยแพ้คดีแม้แต่ครั้งเดียวตลอดระยะเวลาทำงานกว่า 40 ปี  ฟีนิกซ์ค้นพบว่า ยานนี โยคี อดีตเจ้าหน้าที่ประจำศาล เป็นผู้ลงมือยิงแฮมมอนด์ โดยใช้ปืนที่ได้รับมาจากฟอน คาร์มา สิบห้าปีก่อน พ่อของเอดจ์เวิร์ธคือเกร็กอรี ทนายฝ่ายจำเลย ได้ทำลายประวัติอันไร้ที่ติของแมนเฟรด ฟอน คาร์มา ด้วยการทำให้เขาถูกลงโทษฐานปลอมแปลงหลักฐาน ฟอน คาร์มาไม่สามารถยอมรับรอยด่างในอาชีพของตนได้ จึงสังหารเกร็กอรี และหลอกล่อให้เอดจ์เวิร์ธเชื่อว่าตัวเองคือผู้ที่ทำให้พ่อเสียชีวิต ในเวลาเดียวกัน ยานนี โยคีถูกกล่าวหาต่อหน้าสาธารณชน และถูกโรเบิร์ต แฮมมอนด์ ทนายของเขาโน้มน้าวให้รับสารภาพว่าเป็นบ้า ทำให้พ้นผิดจากทุกข้อกล่าวหา แต่ต้องแลกมาด้วยคู่หมั้นและชื่อเสียงในสังคม ความจริงจึงถูกปกปิดไว้เรื่อยมา ท้ายที่สุด ฟอน คาร์มาเกิดอาการทรุดในศาลและยอมรับสารภาพว่าเขาเป็นคนฆ่าเกร็กอรี เอดจ์เวิร์ธจึงได้รับการปล่อยตัว ฟีนิกซ์เผยว่าเอดจ์เวิร์ธคือแรงบันดาลใจให้เขาเลือกเส้นทางทนายความ เพราะในวัยเด็ก เอดจ์เวิร์ธเคยปกป้องเขาจากข้อกล่าวหาลักทรัพย์ที่ไม่เป็นความจริง ซึ่งแลร์รีก็ยอมรับในที่สุดว่าเขาเป็นคนทำจริง อย่างไรก็ตาม หลังการเสียชีวิตของพ่อ เอดจ์เวิร์ธเลือกที่จะเป็นลูกศิษย์ของฟอน คาร์มา เนื่องจากความเกลียดชังอาชญากร ทำให้เขาต้องกลับมาทบทวนว่าควรเดินหน้าในเส้นทางอัยการต่อไปหรือไม่ ในขณะเดียวกัน มายาเดินทางกลับหมู่บ้านเกิดเพื่อฝึกฝนวิชาเป็นร่างทรงให้สำเร็จสมบูรณ์

ในคดีที่ห้า ซึ่งถูกเพิ่มเข้ามาสำหรับเวอร์ชันนินเท็นโดดีเอส และรุ่นถัด ๆ มา ฟีนิกซ์ได้รับการว่าจ้างจาก เอ็มมา สกาย ให้ช่วยว่าความให้ลาน่า สกาย พี่สาวของเธอซึ่งเป็นหัวหน้าสำนักงานอัยการ และถูกกล่าวหาว่าสังหารนักสืบบรูซ กู๊ดแมน ฟีนิกซ์ร่วมมือกับเอ็มมาในการสืบหาต้นตอของคดี จนนำไปสู่เหตุการณ์เมื่อสองปีก่อน ซึ่งฆาตกรต่อเนื่องโจ ดาร์ก ถูกกล่าวหาว่าสังหารอัยการนีล มาร์แชลล์ขณะพยายามหลบหนีการควบคุมตัว อย่างไรก็ตาม ฟีนิกซ์พบหลักฐานบางอย่างที่โยงเอ็มมาเข้ากับการเสียชีวิตของมาร์แชลล์ หัวหน้าตำรวจเดมอน แกนต์พยายามกดดันให้ฟีนิกซ์เปิดเผยความผิดของเอ็มมา แต่ฟีนิกซ์กลับหักล้างได้ว่าแท้จริงแล้วแกนต์คือผู้ที่สังหารมาร์แชลล์ และปลอมแปลงหลักฐานเพื่อใส่ร้ายเอ็มมา จากนั้นจึงใช้ข้อมูลนี้แบล็กเมล์ลาน่าให้ทำตามคำสั่งตลอดสองปีที่ผ่านมา ในที่สุด แกนต์ยอมรับว่าเขาเป็นผู้ฆ่ากู๊ดแมน หลังจากกู๊ดแมนขอให้เปิดคดีของโจ ดาร์กขึ้นมาใหม่ และยังบีบบังคับให้ลาน่ารับผิดแทน แม้ว่าลาน่าจะพ้นจากข้อหาฆาตกรรม แต่เธอยังต้องเผชิญกับความผิดในฐานะผู้สมรู้ร่วมคิดกับแกนต์ หลังจบคดี เอ็มมาเดินทางไปยุโรปเพื่อฝึกฝนต่อในฐานะนักสืบนิติเวช ส่วนฟีนิกซ์ตั้งใจเดินหน้าทำหน้าที่ว่าความเพื่อผู้บริสุทธิ์ต่อไป และในตอนท้ายก็มีการเปิดเผยว่าไมลส์ เอดจ์เวิร์ธ ได้หายตัวไปอย่างลึกลับ

นอกจากนี้ยังมีตอนจบแบบแย่ ซึ่งเอ็มมาถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้สังหารมาร์แชลล์ และลาน่าก็ถูกตัดสินว่ามีความผิดเช่นกัน ทำให้ทั้งสองต้องรับโทษ โดยความจริงยังคงถูกปกปิดไว้

## การพัฒนา
thumb| เกมนี้เขียนบทและกำกับโดย ชู ทาคุมิ
ทีมงานทั้งหมดเจ็ดคนใช้เวลาพัฒนา *ฟีนิกซ์ ไรต์: เอซอะเทอร์นีย์* นานถึงสิบเดือน โดยมีชู ทาคุมิ เป็นผู้กำกับ และอัตสึชิ อินาบะ เป็นผู้อำนวยการสร้าง ดนตรีประกอบแต่งโดยมาซาคาซึ ซูกิโมริ คุตัวละครออกแบบโดยมิโกะ สุเอะคาเนะ และภาพประกอบโดยทัตสึโระ อิวาโมโตะ ในปี 2000 หลังจากทาคุมิทำงานให้กับเกม *ไดโนไครซิส 2* เสร็จ หัวหน้าของเขา ชินจิ มิคามิ มอบเวลาให้หกเดือนในการสร้างเกมประเภทใดก็ได้ที่เขาต้องการ โดยทาคุมิที่เข้าร่วมกับแคปคอมด้วยความตั้งใจจะสร้างเกมแนวลึกลับและผจญภัย จึงถือว่านี่เป็นโอกาสสำคัญในการสร้างชื่อในฐานะผู้พัฒนาเกม ทาคุมิกล่าวว่า ในช่วงแรกแนวคิดของ*เอซอะเทอร์นีย์* ถูกวิจารณ์ว่าเกี่ยวข้องกับกฎหมายมากเกินไป และอาจต้องอาศัยความรู้ด้านกฎหมาย แต่เขาย้ำว่าแก่นหลักของเกมคือ "ความสนุกจากการไขปริศนา และ...การจับโกหกพยานด้วยคำพูดและหลักฐานของพวกเขา"

เดิมที เกมนี้มีแผนจะวางจำหน่ายบนเครื่องเกมบอยคัลเลอร์  แต่หลังจากทีมพัฒนาได้เห็นหน้าจอของเกมบอยอัดวานซ์ และฟุตเทจจากเกม*[[แบทเทิลเน็ตเวิร์ค ร็อคแมนเอ็กเซ่]]* ทาคุมิก็รู้สึกว่าแพลตฟอร์มดังกล่าวเหมาะสมกับ *ฟีนิกซ์ ไรต์: เอซอะเทอร์นีย์* มากกว่า ตัวเกมถูกออกแบบมาให้เรียบง่าย เพราะทาคุมิต้องการให้เล่นได้ง่ายพอที่แม้แต่แม่ของเขาก็สามารถเล่นได้ เนื่องจากในขณะนั้นยังไม่เป็นที่นิยมในการใช้ผู้พากย์เสียงมืออาชีพ ทีมพัฒนาจึงเป็นผู้จัดทำคลิปเสียงในเกมกันเอง โดยให้ทีมงานแต่ละคนบันทึกเสียงตัวอย่างทั้งหมดที่จำเป็น แล้วคัดเลือกเสียงที่ดีที่สุดมาใช้ ทาคุมิใช้สิทธิในฐานะผู้กำกับเลือกให้ตัวเองพากย์บทฟีนิกซ์ ขณะที่มาซาคาซึ ซูกิโมริให้เสียงพากย์เป็นฟอน คาร์มา และทัตสึโระ อิวาโมโตะให้เสียงเป็นไมลส์ เอดจ์เวิร์ธ

เดิมที *ฟีนิกซ์ ไรต์: เอซอะเทอร์นีย์* ถูกวางแผนให้เป็นเกมแนวสืบสวน โดยฟีนิกซ์จะรับบทเป็นนักสืบเอกชน ที่พบศพในสำนักงานของลูกค้าและถูกจับกุม เนื่องจากทนายความที่ได้รับมอบหมายให้ดูแลคดีไม่มีความสามารถ ฟีนิกซ์จึงต้องลุกขึ้นมาแก้ต่างให้ตัวเอง หนึ่งในทีมงานเคยเสนอว่าฟีนิกซ์ควรเป็นหนูแฮมสเตอร์ แม้ไอเดียนี้จะไม่ได้ถูกนำมาใช้จริง แต่ในเวอร์ชันต้นแบบ ฟีนิกซ์เคยมีแฮมสเตอร์เป็นสัตว์เลี้ยง ในช่วงต้นของการพัฒนา มีการตั้งชื่อเกมว่า *Surviban: Attorney Detective Naruhodo-kun* โดยคำว่า "surviban" เป็นการผสมคำระหว่าง "survival" และคำในภาษาญี่ปุ่น "saiban" (裁判) ซึ่งเป็นภาษาญี่ปุ่นแปลว่า "การพิจารณาคดี" หรือ "ศาล"   ในบรรดาชื่อเกมอื่น ๆ ที่เคยถูกพิจารณา มีทั้ง *Boogie-Woogie Innocence* และ *Bingo Bengo* โดย "bingo" หมายถึงการตอบคำถามถูกต้อง ส่วน "bengo" (弁護) เป็นภาษาญี่ปุ่นที่หมายถึง "การว่าความ" หรือ "การเป็นตัวแทนทางกฎหมาย" ทาคุมิตระหนักได้ในเวลาต่อมาว่าการค้นหาและหักล้างความขัดแย้งไม่ได้เกี่ยวข้องกับงานนักสืบโดยตรง เขาจึงเชื่อว่าฉากหลักของเกมควรอยู่ในห้องพิจารณาคดีมากกว่า ในช่วงหนึ่ง ตัวเกมเคยเสี่ยงต่อการถูกยกเลิก หลังจากมีพนักงานสองคนลาออกจากบริษัท แต่หัวหน้าฝ่ายของทาคุมิและอินาบะก็ร่วมกันขอความช่วยเหลือจากทีมพัฒนา *[[เรซิเดนต์อีวิล]]* โดยให้หนึ่งในทีมงานมาช่วยงานแบบพาร์ตไทม์จนสามารถเดินหน้าพัฒนาเกมต่อได้

ทาคุมิอ้างถึงนักเขียนนิยายลึกลับชาวญี่ปุ่น เอโดงาวะ รัมโปะ ว่าเป็นแรงบันดาลใจสำคัญ โดยเฉพาะเรื่องสั้น *The Psychological Test* ซึ่งเล่าเรื่องอาชญากรรมที่ "ถูกคลี่คลายจากคำให้การที่ขัดแย้งกันของคนร้าย" เรื่องนี้ส่งผลกระทบอย่างมากต่อเขา และกลายเป็นอิทธิพลหลักของเกม เขายังได้รับแรงบันดาลใจจากผลงานของนักเขียนชาวญี่ปุ่นอีกคนคือ ชินอิจิ โฮชิ โดยทาคุมิกล่าวว่าเขาต้องการถ่ายทอด "ความประหลาดใจและสิ่งที่คาดไม่ถึง" แบบเดียวกับที่ปรากฏในผลงานของโฮชิ

### การเขียน
ทาคุมิเชื่อว่าวิธีที่ดีที่สุดในการเขียนนิยายลึกลับให้มีจุดไคลแมกซ์ที่น่าประทับใจ คือการค่อยๆ เปิดเผยเบาะแส แล้วนำทั้งหมดมาร้อยเรียงสู่บทสรุปเดียว โดยไม่จำเป็นต้องมีหลายตอนจบ เขากล่าวว่าความท้าทายที่ใหญ่ที่สุดคือการทำให้เกมเพลย์และเนื้อเรื่องสอดประสานกันอย่างลงตัว เป้าหมายของเขาคือทำให้ผู้เล่นรู้สึกว่าเรื่องราวดำเนินไปตามการตัดสินใจของตนเอง แม้ว่าโครงสร้างของเกมจะเป็นแบบเส้นตรงก็ตาม ระหว่างการเขียนแต่ละตอน ทาคุมิได้จัดลำดับความสำคัญของเนื้อหา โดยตอนแรกถือว่าสำคัญที่สุด เพราะต้องทำให้ผู้เล่นรู้สึกชอบและอยากเล่นเกมต่อ ตอนที่สองมีความสำคัญเป็นอันดับสอง เนื่องจากต้องช่วยยึดความสนใจของผู้เล่นให้มั่นคง และตอนสุดท้ายถูกจัดให้สำคัญเป็นอันดับสาม เพื่อสร้างบทสรุปที่น่าจดจำ โดยทั่วไปแล้ว แต่ละบทของเกมจะถูกเขียนให้เสร็จสมบูรณ์ก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นจึงออกแบบตัวละครให้สอดคล้องกับสถานการณ์ในบทนั้นๆ และทาคุมิก็จะปรับบทสนทนาเพิ่มเติมตามความจำเป็น เพื่อให้เข้ากับบุคลิกและรูปลักษณ์ของตัวละครที่ออกแบบไว้ ณ จุดนี้ ทีมงานได้กำหนดแล้วว่าฉากใดจะต้องมีภาพประกอบพิเศษแบบคัตอิน ทาคุมิเป็นผู้วาดภาพร่างคร่าวๆ ของฉากเหล่านั้นด้วยตัวเอง และยังรับหน้าที่วาดสตอรีบอร์ดสำหรับฉากเปิดของแต่ละตอนด้วย โดยสตอรี่บอร์ดเหล่านี้ประกอบด้วยภาพวาดอย่างละเอียดหลายภาพที่แสดงลำดับเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น

ในร่างแรกของเนื้อเรื่องที่ทาคุมิเขียนไว้ ตอนที่สอง "Turnabout Sisters" เดิมทีถูกวางให้เป็นตอนเปิดของเกม แต่ทีมพัฒนาตัดสินใจเปลี่ยนแปลง เพราะตอนดังกล่าวมีความยาวมากเกินไป และไม่เหมาะกับการช่วยให้ผู้เล่นค่อย ๆ ทำความคุ้นเคยกับระบบของเกม ด้วยเหตุนี้ ทาคุมิจึงเขียนตอนใหม่ที่สั้นกว่าในชื่อ "The First Turnabout" มาใช้เป็นตอนแรกแทน เขาต้องการให้ผู้เล่นโฟกัสไปที่ความตื่นเต้นของการ "จับคนร้ายให้ได้" ตั้งแต่เริ่มเกม และด้วยเหตุนี้เอง ตัวร้ายของตอนแรกจึงถูกเปิดเผยตั้งแต่ฉากเปิดเรื่อง ซึ่งถือเป็นวิธีที่ตรงที่สุดตามแนวคิดของทาคุมิ เขายังกล่าวว่าการเขียนตอนนี้ถือเป็นความท้าทาย เพราะนอกจากจะต้องทำให้กระชับและเข้าใจง่ายแล้ว ยังต้องวางรากฐานของโลกในเกม *เอซอะเทอร์นีย์* และแนะนำประเภทของตัวละครที่ผู้เล่นจะได้พบในเรื่องด้วย ตอนที่สามของเกมถูกเขียนขึ้นโดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อเสริมสร้างตัวละครไมล์ส เอดจ์เวิร์ธ ขณะที่ตอนที่สี่มีธีมหลักคือ "การจุดประกายความสัมพันธ์ขึ้นมาใหม่" ซึ่งทาคุมิตั้งใจถ่ายทอดมิตรภาพที่แน่นแฟ้นและเข้มข้นระหว่างฟีนิกซ์กับเอดจ์เวิร์ธ เขาตั้งข้อสงสัยว่า ผู้เล่นจะเข้าใจสิ่งนั้นตามที่เขาต้องการหรือไม่ โดยกล่าวว่าบางคนถึงกับตีความความสัมพันธ์ของทั้งคู่ว่าเป็น "ความหลงใหลอย่างเข้มข้น" ด้วยเนื้อหาจากสองตอนนี้ ทาคุมิจึงมองว่าเอดจ์เวิร์ธเป็นเหมือนตัวเอกอีกคนหนึ่งของเกมในบางแง่มุมสำหรับฉากการพิจารณาคดีในห้องเรียนในตอนที่สี่ ทาคุมิได้นำแรงบันดาลใจมาจากประสบการณ์จริงในวัยเด็ก เมื่อเขาอยู่ชั้นประถมปีที่ 2 เคยเก็บเหรียญ 5 เยนได้และใส่ไว้ในกระเป๋า ครูกลับกล่าวหาว่าเขาขโมยมาจากนักเรียนคนอื่น และบังคับให้เขาขอโทษครู

ทาคุมิใช้เวลาเพียงเล็กน้อยในการสร้างเรื่องราวเบื้องหลังให้กับฟีนิกซ์ก่อนเริ่มเขียนเนื้อเรื่องหลักของเกม เขาเลือกแต่งบทสนทนาและค่อยๆ พัฒนาบุคลิกของฟีนิกซ์ไปพร้อมกับการเขียนเรื่องราวแทน เขากล่าวว่าฟีนิกซ์คือภาพสะท้อนของตัวเขาเองในทุกด้าน ยกเว้นแค่ชื่อเท่านั้น โดยบทพูดของฟีนิกซ์ในเกมหลายส่วนก็คล้ายกับสิ่งที่ทาคุมิเองจะพูดในสถานการณ์นั้น ๆ ทาคุมิให้เหตุผลว่า สิ่งนี้เกิดจากการที่เขายังเป็นนักเขียนมือใหม่ในตอนนั้น และไม่ได้คิดเรื่องการสร้างตัวละครให้ลึกซึ้งก่อนลงมือเขียน ทาคุมิไม่ได้วางโครงเรื่องเบื้องหลังไว้ล่วงหน้าสำหรับตัวละครดิ๊ก กัมชู บุคลิกของเขากลับ "ลงตัว"โดยธรรมชาติทันทีที่ทาคุมิตัดสินใจให้ตัวละครนี้ลงท้ายประโยคด้วยคำว่า “เพื่อน” นับจากนั้นลักษณะอื่น ๆ ของกัมชูก็ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นเองระหว่างที่เขาเขียนเนื้อเรื่อง ตัวอย่างเช่น ฉากหนึ่งที่เอดจ์เวิร์ธพูดว่าจะลดเงินเดือนของกัมชู ทาคุมิก็หยิบยกสิ่งนี้มาใช้เป็นส่วนหนึ่งของพื้นหลังตัวละคร และกลายเป็นองค์ประกอบสำคัญของกัมชูไปโดยปริยาย ทาคุมิสร้างตัวละคร “มายะ” ขึ้นมาในฐานะคู่หูของผู้เล่น โดยมีแนวคิดว่าการมีตัวละครอีกคนอยู่เคียงข้างเพื่อคอยให้คำแนะนำจะทำให้เกมสนุกและมีชีวิตชีวามากกว่าการที่ผู้เล่นต้องสืบสวนเพียงลำพัง เดิมที มายะถูกวางบทบาทไว้ให้เป็นทนายฝึกหัดที่กำลังเตรียมตัวสอบเนติบัณฑิต

แลร์รี บัตซ์ ซึ่งเป็นจำเลยคนแรกของเกม เป็นหนึ่งในตัวละครที่ทาคุมิเขียนได้ยากที่สุด เขาต้องเขียนและปรับบทของแลร์รีใหม่หลายครั้ง เดิมทีแลร์รีถูกวางบทไว้ให้เป็น "คนธรรมดาทั่วไป" และจะปรากฏตัวเพียงในตอนที่สี่ของเกมเท่านั้น แต่เมื่อมีการเปลี่ยนให้แลร์รีปรากฏตัวตั้งแต่ตอนแรก คุมิโกะ สุเอะคาเนะ และทัตสึโระ อิวาโมโตะ ก็แนะนำทาคุมิให้ "เพิ่มความเร้าใจ" และความโดดเด่นให้กับตัวละครนี้ ทาคุมิจึงลองเขียนแลร์รีใหม่ให้เป็น “คนแข็งกร้าวจอมเจ้าเล่ห์” ที่มีนิสัยพูดขู่คนอื่นว่าเขาจะฆ่าพวกเขา อย่างไรก็ตาม ผู้บริหารระดับสูงบางคนของแคปคอมไม่ชื่นชอบแนวทางนี้ ทาคุมิจึงปรับบทอีกครั้ง โดยเปลี่ยนแลร์รีให้กลายเป็นตัวละครที่มักคร่ำครวญถึงโชคชะตาของตัวเอง พูดประโยคอย่าง "ฉันจะตายอยู่แล้ว!" หรือว่า "สถานการณ์นี้มันฆ่าฉันชัด ๆ" ผู้ร้ายในตอนที่ 3 เดิมทีถูกวางให้เป็นผู้ชาย จนกระทั่งคุมิโกะ สุเอะคาเนะชี้ให้เห็นว่า ผู้ร้ายในเกมทั้งหมดจนถึงตอนนั้นล้วนเป็นผู้ชาย ทีมพัฒนาจึงเริ่มถกเถียงกันว่าจะปรับบทบาทตัวละครหญิงใหม่นี้อย่างไรดี บางคนเห็นว่าการให้ตัวละครหญิงรับบทเป็นผู้กำกับรายการแอ็กชันอาจดูแปลกเกินไป ขณะที่บางคนกังวลว่าหากเธอไม่สามารถเป็นผู้กำกับได้ บทบาทนี้จะต้องตกไปอยู่กับใครแทน สุดท้าย ทาคุมิตัดสินใจเปลี่ยนบทบาทจากนักเขียนบทให้กลายเป็นผู้กำกับแทน และมอบตำแหน่งผู้กระทำผิดให้กับตัวละครหญิงในฐานะโปรดิวเซอร์ที่ "แข็งแกร่ง มีเสน่ห์ ทันสมัย และสุขุมเยือกเย็น"

### เวอร์ชันนินเท็นโด ดีเอส
ตอนที่ห้าของเกม "Rise from the Ashes" ไม่ได้รวมอยู่ในเกมเวอร์ชันดั้งเดิม แต่ถูกพัฒนาเพิ่มเติมในอีกสี่ปีต่อมา เพื่อใช้เป็นตอนพิเศษในเวอร์ชันนินเท็นโด ดีเอส ของเกม ตอนนี้ถูกสร้างขึ้นโดยมีมินาเอะ มัตสึคาวะเป็นโปรดิวเซอร์ ภายใต้การดูแลของอัตสึชิ อินาบะ และชินจิ มิคามิ ส่วนดนตรีประกอบใหม่สำหรับตอนนี้แต่งโดยนาโอโตะ ทานากะ แนวคิดในการนำฟีเจอร์ไมโครโฟนของนินเท็นโด ดีเอส มาใช้ในเกมนั้น มาจากทีมงานของแคปคอมอเมริกา ขณะที่ทีมพัฒนาชาวญี่ปุ่นไม่ค่อยเห็นด้วยนัก เพราะมองว่าเป็นการเพิ่มฟีเจอร์ที่ไม่จำเป็น อย่างไรก็ตาม ทาคุมิเห็นว่าเป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้ผู้เล่นชาวอเมริกันพึงพอใจ จึงตัดสินใจใส่ฟีเจอร์นี้ไว้ในเกมในฐานะตัวเลือกเสริม "Rise from the Ashes" ใช้ประโยชน์จากการปรับปรุงทางเทคนิคของเครื่องนินเท็นโด ดีเอส ซึ่งไม่สามารถทำได้ในเวอร์ชันต้นฉบับของเกม นอกจากนี้ เพลงประกอบส่วนใหญ่ของเกมยังได้รับการปรับคุณภาพในเวอร์ชันนี้ พร้อมเพิ่มแทร็กเสียงพิเศษที่ช่วยเสริมทำนองหลักของเกมให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น

## การวางจำหน่าย
เกม *ฟีนิกซ์ ไรต์: เอซอะเทอร์นีย์* เปิดตัวครั้งแรกบนเครื่อง Game Boy Advance เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ในประเทศญี่ปุ่น ต่อมาได้มีการพอร์ตลง Nintendo DS โดยใช้ชื่อว่า *เงียะคุเท็น ไซบัน โยะมิกาเอรุ เงียะคุเท็น* (*Gyakuten Saiban: Yomigaeru Gyakuten;* 逆転裁判 蘇る逆転, แปลว่า “การพิจารณาคดีพลิกผัน: พลิกคดีที่ฟื้นคืน”) ซึ่งวางจำหน่ายในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 15 กันยายน 2005 โดยเวอร์ชันนี้มีตอนพิเศษเพิ่มเข้ามา และมีตัวเลือกภาษาอังกฤษด้วย ทีมพัฒนาคาดหวังว่าตัวเลือกภาษาอังกฤษจะกลายเป็นจุดขายในญี่ปุ่น โดยเฉพาะในกลุ่มผู้ที่กำลังเรียนภาษาอังกฤษ การวางจำหน่ายในอเมริกาเหนือและยุโรปเกิดขึ้นในวันที่ 11 ตุลาคม 2005 และ 31 มีนาคม 2006 ตามลำดับ พอร์ตเวอร์ชันพีซีของเวอร์ชันเกมบอยอัดวานซ์ ซึ่งพัฒนาโดยดาเลตโต ได้รับการเปิดตัวในญี่ปุ่นในรูปแบบแบ่งตอน เริ่มตั้งแต่วันที่ 18 มีนาคม 2008 *โยะมิกาเอรุ เงียะคุเท็น* ถูกนำมาวางจำหน่ายอีกครั้งบนเครื่อง วี (Wii) ผ่าน วีแวร์ (Wii Ware) ในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2009 ตามด้วยการวางจำหน่ายในอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 11 มกราคม 2010 และในยุโรปเมื่อวันที่ 15 มกราคม 2010 ตอนที่ห้าของเกมถูกแยกจำหน่ายต่างหากบนวีแวร์ โดยวางจำหน่ายในญี่ปุ่นวันที่ 16 มีนาคม 2010 ในยุโรปช่วงเดือนพฤษภาคม 2010 และในอเมริกาเหนือวันที่ 24 พฤษภาคม 2010 นอกจากนี้ เวอร์ชันไอโอเอสของ*โยะมิกาเอรุ เงียะคุเท็น* ยังเปิดตัวในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2009 และวางจำหน่ายในตะวันตกในวันที่ 24 พฤษภาคม 2010

### การแปลภาษา
การแปลเกมดังกล่าวมีการว่าจ้างบริษัท บาวน์โกลบอล ให้เป็นผู้ดำเนินการ โดยมี อเล็กซานเดอร์ โอ. สมิธ นักเขียนที่ไม่เคยรู้จักซีรีส์*เอซอะเทอร์นีย์* มาก่อนเป็นผู้รับผิดชอบหลัก ร่วมกับสตีฟ แอนเดอร์สันในฐานะบรรณาธิการ แม้ว่าเวอร์ชันต้นฉบับภาษาญี่ปุ่นจะมีฉากหลังอยู่ในประเทศญี่ปุ่น แต่ในเวอร์ชันที่แปลเป็นภาษาอังกฤษได้มีการเปลี่ยนฉากให้เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกา โดยปกติแล้วการแปลเกมประเภทนี้จะทำให้ฉากหลังคลุมเครือ และปรับรายละเอียดทางวัฒนธรรมที่ผู้เล่นเป้าหมายอาจไม่เข้าใจให้เหมาะสมกับบริบทของพวกเขา เนื่องจากมีตอนหนึ่งของเกมที่เกี่ยวข้องกับโซนเวลา ทีมแปลจึงจำเป็นต้องระบุสถานที่ชัดเจนว่าตัวเกมเกิดขึ้นที่ใด และเลือกแคลิฟอร์เนียโดยไม่ได้คิดมากนักในตอนนั้น อย่างไรก็ตาม การตัดสินใจนี้กลับกลายเป็นปัญหาในภาคต่อๆ มา เพราะฉากหลังแบบญี่ปุ่นเริ่มชัดเจนมากขึ้นเรื่อย ๆ ทีมงานของบาวน์โกลบอล ยังเป็นผู้รับผิดชอบการพากย์เสียงทั้งหมดในเวอร์ชันภาษาอังกฤษ ทาคุมิเองเคยอยากให้เสียงพากย์ฟีนิกซ์ในเวอร์ชันภาษาอังกฤษด้วยตนเอง แต่สุดท้ายเป็นเบน จัดด์ ที่รับหน้าที่ดูแลด้านเสียงพากย์แทน 

สมิธต้องเผชิญกับความท้าทายหลายด้านในการแปลคำเล่นคำที่เป็นเอกลักษณ์ของเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่น ซึ่งตัวละครแต่ละตัวมักมีชื่อที่อิงจากการเล่นคำในภาษาญี่ปุ่น แม้ว่าสมิธและแอนเดอร์สันจะมีอิสระพอสมควรในการตั้งชื่อให้กับตัวละครรอง แต่สำหรับตัวละครหลัก พวกเขาต้องหารือกับทางแคปคอมอย่างใกล้ชิด สมิธได้เสนอชื่อและนามสกุลสำหรับตัวละครฟีนิกซ์หลายรายการ โดยชื่อแรกที่เสนอคือ “โรเจอร์ ไรต์” ส่วน "ฟีนิกซ์" ก็อยู่ในรายชื่อด้วย แต่ปรากฏอยู่ลำดับถัดไปในรายการชื่อที่เสนอไว้ สมิธมองว่า "ไรต์" ควรเป็นนามสกุลของตัวละครหลัก เพราะในเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่น ฟีนิกซ์มีนามสกุลว่า *— "นารุโฮโด"* ที่แปลว่า "เข้าใจแล้ว" หรือ "อ๋อ อย่างนี้นี่เอง" — และถูกใช้เป็นมุกตลกหลายครั้งภายในเกม สำหรับชื่อแรกอย่าง "โรเจอร์" นั้น ถูกเสนอเพราะฟังดูไพเราะและมีการผันเสียงอักษรซ้ำกับนามสกุล อีกทั้งคำว่า "โรเจอร์" ยังสามารถใช้เล่นมุกได้ง่าย อย่างไรก็ตาม มีทีมงานคนหนึ่งให้ความเห็นว่า "โรเจอร์ ไรต์" ฟังดูคล้าย "โรเจอร์แรบบิต" มากเกินไป ชื่ออื่นๆ ที่ถูกเสนอ ได้แก่ "เพียร์ซ" "เซเวียร์" "มาร์คัส" และ "เซน" แต่สุดท้ายชื่อ "ฟีนิกซ์" ก็ได้รับเลือก เนื่องจากมีน้ำเสียงที่ฟังดูเหมือนฮีโร่

เนื่องจากบทสนทนาในเกมเต็มไปด้วยการเล่นคำและความเข้าใจผิด สมิธจึงต้องวิเคราะห์ฉากต่างๆ อย่างละเอียดก่อนลงมือเขียน เขาจะพิจารณาว่าฉากนั้นต้องการสื่ออะไร และจังหวะสำคัญของฉากอยู่ตรงไหน เมื่อมีโครงสร้างของฉากอยู่ในหัวแล้ว เขาจึงค่อยเริ่มเขียน บางครั้งสมิธสามารถใช้บทสนทนาภาษาญี่ปุ่นต้นฉบับได้โดยตรง แต่ในหลายกรณีเขาต้องคิดบทใหม่ขึ้นมาเอง โดยเฉพาะการเล่นคำในภาษาอังกฤษซึ่งบางจุดได้รับแรงบันดาลใจจากต้นฉบับญี่ปุ่น แต่ในบางสถานการณ์ก็ไม่สามารถถ่ายทอดมุกในที่เดียวกันได้ สมิธจึงจำเป็นต้องปรับโครงสร้างของฉากเล็กน้อย บางครั้งสมิธอาจนึกมุกตลกขึ้นมาได้ก่อน แล้วจึงปรับฉากให้เข้ากับมุกนั้นแทน ซึ่งมุกตลกประมาณครึ่งหนึ่งในเวอร์ชันภาษาอังกฤษเป็นบทที่เขาเขียนขึ้นใหม่ โดยอิงจากลักษณะของตัวละครในฉากนั้น มากกว่าจะเป็นการแปลมุกจากภาษาญี่ปุ่นโดยตรง

## การตอบรับ

เกมเวอร์ชันส่วนใหญ่ได้รับ "บทวิจารณ์ในเชิงบวกโดยทั่วไป" จากเว็บไซต์รวบรวมบทวิจารณ์อย่างเมทาคริติก ดยมีคะแนนเฉลี่ยอยู่ระหว่างช่วง 70 ปลาย ๆ ถึง 80 ต้น ๆ จากคะแนนเต็ม 100 ยกเว้นเวอร์ชันบนเครื่องวี ซึ่งได้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 67/100 ซึ่งสะท้อนว่าได้รับบทวิจารณ์ที่ "หลากหลายหรืออยู่ในระดับปานกลาง"

*นิตยสาร[[แฟมิซือ]]*ชื่นชมแนวคิดในการสร้างเกมที่มีศูนย์กลางอยู่ที่การพิจารณาคดีในศาล โดยมองว่าเป็นแนวคิดที่แปลกใหม่และนวัตกรรมที่น่าสนใจ อีกทั้งยังพบว่าการเปิดโปงคำโกหกของพยานเป็นสิ่งที่ทั้งน่าตื่นเต้นและสนุกสนาน ไมเคิล โคล จาก *นินเท็นโดเวิลด์รีพอร์ต* กล่าวว่าการออกแบบและอินเทอร์เฟซของเกมนั้นใช้งานง่าย จึงเหมาะสำหรับผู้เล่นทั่วไปหรือผู้ที่ไม่ใช่เกมเมอร์ด้วย เครก แฮร์ริส จากไอจีเอ็นมองว่าปัญหาหลักของเกมคือความเป็นเส้นตรงสูง และปริศนาที่ไม่ซับซ้อนมากนัก เนื่องจากผู้เล่นสามารถหยุดคำให้การของพยานเมื่อใดก็ได้ โคลเองก็รู้สึกว่าเกมมีความเป็นเส้นตรงมากเกินไป และบางช่วงก็ไม่ชัดเจนว่าผู้เล่นควรทำอะไรต่อ เขายังระบุว่า ด้วยความที่เกมขับเคลื่อนด้วยเนื้อเรื่องเป็นหลัก จึงมีค่าการเล่นซ้ำค่อนข้างต่ำ อย่างไรก็ตาม เขาเชื่อว่าผู้เล่นบางคนอาจรู้สึกอยากกลับมาเล่นอีกครั้งหลังผ่านไปหลายปี

ทอมัส โบว์สกิล จาก *นินเท็นโดไลฟ์* กล่าวว่าเกมนี้ได้เปลี่ยนมุมมองของเขาเกี่ยวกับสิ่งที่สามารถทำให้เกมหนึ่งกลายเป็นเกมที่ยอดเยี่ยมได้ และถึงกับเรียกมันว่า "ผลงานชิ้นเอก" เขาชื่นชมการนำเสนอฉากการสืบสวนในรูปแบบกราฟิก 2 มิติ โดยมองว่าเหมาะสมกับรูปแบบการเล่น และเชื่อว่าหากใช้กราฟิกแบบ 3 มิติแทน แม้ว่าเขาจะมองว่าส่วนของการสืบสวนบางช่วงอาจรู้สึก “น่าเบื่อ” และ “น่าหงุดหงิด” แต่เขาก็เชื่อว่าจุดอ่อนเหล่านี้ถูกกลบด้วย “ความรู้สึกแห่งความสำเร็จ” ที่ได้รับเมื่อสามารถไขคดีได้สำเร็จ

แคร์รี กูสคอส จาก *[[เกมสปอต]]* กล่าวว่าเกมดังกล่าวทำให้แนวเกมผจญภัยกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง เธอชื่นชมการนำเสนอของเกม โดยระบุว่ามี "มีเอกลักษณ์และโดดเด่น"พร้อมทั้งยกย่องว่าดนตรีและเอฟเฟกต์เสียงสามารถเสริมบรรยากาศของเนื้อเรื่องแนวดราม่าได้เป็นอย่างดี นอกจากนี้ เธอยังกล่าวถึงฉากการซักค้าน ซึ่งแสดงภาพทนายสองฝ่ายยืนเผชิญหน้ากัน พร้อมเสียงเอฟเฟกต์ดาบถูกชักออกจากฝัก ว่าเป็นองค์ประกอบที่สร้างบรรยากาศคล้ายกับ เกมต่อสู้ แฮร์ริสยังได้เปรียบเทียบสไตล์ของเกมกับเกมต่อสู้อีกด้วย ขณะที่กูสคอสกล่าวว่ากราฟิกของเกม แม้จะเรียบง่าย แต่ก็สามารถถ่ายทอดอารมณ์และบุคลิกของตัวละครแต่ละคนได้อย่างชัดเจน แฮร์ริสเห็นด้วยว่าภาพวาดมีคุณภาพดี และชื่นชมเพลงประกอบว่า "ทำออกมาได้สวยงาม" แต่เขาก็ให้ความเห็นว่าการเคลื่อนไหวของตัวละครยังค่อนข้างจำกัด โคลให้ความเห็นว่า แม้กราฟิกของเกมจะดูเก่าไปบ้างตามยุคสมัย แต่ก็ยังคงมี "ความโดดเด่นทางสายตา" เขาชื่นชมฉากเปิดคดีต่างๆ ซึ่งเขามองว่าทั้งมีสไตล์และชวนให้ติดตาม นอกจากนี้ยังยกย่องแอนิเมชันของตัวละครว่า"ประเมินค่าไม่ได้"  นาเดีย ออกซ์ฟอร์ด จาก *ยูเอสเกมเมอร์* กล่าวว่าภาคแรก ๆ ของ*เอซอะเทอร์นีย์* แม้จะมีข้อจำกัดด้านเสียงในเวอร์ชันเกมบอยอัดวานซ์ ที่เธอระบุว่า "บาง" แต่ก็ยังสามารถสร้างเพลงประกอบที่กลายเป็นธีมอันเป็นเอกลักษณ์และจดจำได้ในวงการวิดีโอเกม โดยเฉพาะเพลง "The Detective That Came From the Wild West" ซึ่งเป็นธีมของเจก มาร์แชลล์ ที่เธอยกย่องว่าโดดเด่นเป็นพิเศษ

โบว์สกิลล์มองว่าอารมณ์ของเกมเต็มไปด้วยความสนุกสนาน และกล่าวว่าเกมนี้ไม่เคยรู้สึกน่าเบื่อหรือซ้ำซาก ซึ่งเขาเชื่อว่าเป็นผลมาจากความหลากหลายของตัวละครที่มีบุคลิกแตกต่างกันอย่างชัดเจน กูสคอสกล่าวว่าตัวละครในเกมมีความเชื่อมโยงกันอย่างเหนียวแน่น มีลักษณะโอเวอร์เกินจริง และแปลกประหลาดในแบบที่น่าจดจำ แฮร์ริสกล่าวว่าเนื้อเรื่องของเกมน่าสนใจและเขียนออกมาได้ดี โดยเฉพาะในแง่ของการนำเสนอตัวละคร สถานการณ์ และบทสนทนาที่มีชีวิตชีวา โคลรู้สึกประทับใจกับความลึกลับของแต่ละคดีและวิธีการคลี่คลาย โดยเขาอธิบายว่าแต่ละคดีนั้น "แปลกใหม่ คาดเดาไม่ได้ และน่าเชื่อถือ" เขายังชื่นชมการพัฒนาของตัวละครตลอดทั้งเกม ซึ่งช่วยให้เนื้อเรื่องมีจังหวะที่ดี และทำให้แต่ละคดีเชื่อมโยงกันอย่างเป็นธรรมชาติ เขายกย่องงานแปลภาษาอังกฤษว่า "ยอดเยี่ยม" โดยเฉพาะในแง่อารมณ์ขันที่ยังคงเสน่ห์ไว้ได้อย่างลงตัว ในขณะเดียวกัน ฟินตัน โมนาแฮน จาก *ดิเอสเกพิสต์* ให้ความเห็นว่าเกมนี้เป็นการสะท้อนและวิพากษ์ระบบกฎหมายของญี่ปุ่น ซึ่งมีอัตราการตัดสินลงโทษในคดีอาญาสูงถึง 99%

สเปนเซอร์ แม็กอิลเวน จาก*นินเท็นโดไลฟ์* แสดงความผิดหวังต่อเวอร์ชันวีของเกม โดยระบุว่าการใช้ตัวควบคุมการเคลื่อนไหว ถูกนำมาใช้เพียงเล็กน้อย และยังใช้กราฟิกความละเอียดต่ำเช่นเดียวกับเวอร์ชันเกมพกพา แดน ไวต์เฮด จาก *ยูโรเกมเมอร์* ก็มีความเห็นคล้ายกัน โดยมองว่าการควบคุมด้วยการเคลื่อนไหวเป็นเพียงการเสริมเล็กน้อย และรู้สึกผิดหวังที่แคปคอมลงแรงกับการพอร์ตเกมน้อยมากเมื่อเทียบกับการรีเมก *[[เดอะซีเคร็ทออฟมังกี้ไอแลนด์]]* ของ ลูคัสอาตส์ ขณะที่เครก แฮร์ริส จากไอจีเอ็น วิจารณ์อย่างหนัก โดยเรียกการพอร์ตครั้งนี้ว่า "ขี้เกียจอย่างเหลือเชื่อ" พร้อมแสดงความหวังว่าแคปคอมควรใส่ใจปรับปรุงงานภาพให้คมชัดและยกระดับคุณภาพของตัวเกมมากกว่านี้

### คำชื่นชม
*ฟีนิกซ์ ไรต์: เอซอะเทอร์นีย์* เวอร์ชันเกมบอยอัดวานซ์เป็นหนึ่งในสามเกมที่ได้รับรางวัลพิเศษจากงาน CESA เกมอะวอดส์ ครั้งที่ 6 ทาง*ยูโรเกมเมอร์ยัง*จัดอันดับเกมนี้ให้เป็นวิดีโอเกมที่ดีที่สุดอันดับที่ 18 ประจำปี 2005 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเกมผจญภัยยอดเยี่ยมจาก*เกมสปอต* แม้ว่ารางวัลจะตกเป็นของเกม *ฟาห์เรนไฮต์* เว็บไซต์*[[เดสทรักทอยด์]]* ยกย่องให้เกมนี้เป็นวิดีโอเกมที่ดีที่สุดอันดับที่ 48 แห่งยุค 2000 โดยกล่าวถึงรูปแบบการเล่นในศาลและตัวละครที่มีเสน่ห์ พร้อมยกให้เกมนี้เป็น "หนึ่งในเกมที่มีเอกลักษณ์และน่าประหลาดใจที่สุด" ของทศวรรษ พวกเขาระบุว่าเกมภาคที่สามในซีรีส์มีเนื้อเรื่องดีที่สุด แต่ก็พึ่งพาเหตุการณ์จากภาคก่อนหน้ามากเกินไป ในขณะที่ *ฟีนิกซ์ ไรต์: เอซอะเทอร์นีย์* นั้นให้ความรู้สึกสดใหม่และมีคดีที่ท้าทาย จึงถือเป็นเกมที่ดีที่สุดในซีรีส์ *เกมอินฟอร์เมอร์*จัดอันดับให้เป็นวิดีโอเกมที่ดีที่สุดอันดับที่ 178 ตลอดกาลในปี 2009 ส่วน แอดเวนเชอร์เกมเมอส์จัดอันดับให้เป็นเกมผจญภัยที่ดีที่สุดอันดับที่ 29 ตลอดกาลในปี 2011 โดยชื่นชมในด้านเนื้อเรื่อง ตัวละคร และรูปแบบการเล่นที่สร้างสรรค์ ในปี 2015 *เกมส์เรดาร์+* ยกให้เกมนี้เป็นวิดีโอเกมที่ดีที่สุดอันดับที่ 55 ตลอดกาล โดยกล่าวถึงจุดเด่นด้านดนตรี เรื่องราว และงานภาพ พร้อมกับเรียกเกมนี้ว่า "ผลงานชิ้นเอกของ ชู ทาคูมิ" สำหรับในญี่ปุ่น ผู้อ่าน*[[แฟมิซือ]]* โหวตให้ *Gyakuten Saiban* เป็นเกมที่ดีที่สุดอันดับสองบนเครื่องเกมบอยอัดวานซ์ เป็นรองเพียง ''โปเกมอน รูบี้'' และ ''แซฟไฟร์'' เท่านั้น และในปี 2017 ผู้อ่าน*แฟมิซือ* ยังโหวตให้เกมนี้เป็นเกมผจญภัยที่ดีที่สุดเป็นอันดับสามตลอดกาล รองจาก *[[สไตนส์;เกท]]* และ *428: ชิบูยะสแกรมเบิล*

## ยอดขาย
เวอร์ชันเกมบอยอัดวานซ์เป็นเกมขายดีอันดับที่ 163 ของปีในประเทศญี่ปุ่นในปี 2001 โดยมียอดขาย 62,169 ชุด ต่อมาในปี 2003 เวอร์ชันราคาประหยัดที่วางจำหน่ายใหม่สามารถขายได้อีก 37,143 ชุด ทำให้ติดอันดับที่ 277 ของเกมขายดีประจำปี เวอร์ชันนินเท็นโด ดีเอส ซึ่งออกในปี 2005 มียอดขาย 101,902 ชุด ติดอันดับที่ 127 ของเกมขายดีในญี่ปุ่นประจำปีนั้น ระหว่างปี 2006 ถึง 2011 เกมมียอดขายเพิ่มเติมอีก 419,954 ชุด แม้อันดับจะค่อยๆ ลดลงจากอันดับที่ 133 ไปอยู่ที่อันดับที่ 650 ตลอดช่วงเวลาดังกล่าว

ความต้องการเกมเวอร์ชันนินเท็นโด ดีเอส ในอเมริกาเหนือสูงเกินความคาดหมาย หลังจากวางจำหน่ายได้ไม่นาน เกมก็กลายเป็นสินค้าที่หายากตามร้านค้าปลีก โดยฉบับพิมพ์ครั้งที่ 3 สามารถขายหมดภายในเวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์ ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2007 มีการจัดส่งเกมไปยังอเมริกาเหนือแล้วถึง 100,000 ชุด ซึ่งรองประธานฝ่ายการตลาดของแคปคอมยอมรับว่าเป็นสิ่งที่เกินความคาดหมายและน่าประหลาดใจ

## สิ่งสืบเนื่อง
หลังจากเกมภาคแรกวางจำหน่าย ก็มีการสร้างภาคต่อ ภาคแยก และเกมครอสโอเวอร์ตามมา เกมภาคที่สอง *จัสติซฟอร์ออล* และ *ไทรออลส์แอนด์ทริบูเลชันส์* เปิดตัวในปี 2002 และ 2004 ตามลำดับ สำหรับภาคที่สี่ *อะพอลโล จัสติซ: เอซอะเทอร์นีย์* ซึ่งมีตัวละครเอกคนใหม่อย่าง อะพอลโล จัสติซ วางจำหน่ายในปี 2007 เกมภาคที่ห้า *ดูอัลเดสตินีส์* วางจำหน่ายในปี 2013 ตามด้วยภาคที่หก *สปิริตออฟจัสติซ* วางจำหน่ายในปี 2016 นอกจากนี้ยังมีเกมสปินออฟที่นำแสดงโดยไมลส์ เอดจ์เวิร์ธ ได้แก่ *เอซอะเทอร์นีย์อินเวสติเกชันส์* และ *อินเวสติเกชันส์ 2* ซึ่งวางจำหน่ายในปี 2009 และ 2011 ตามลำดับ อีกสองภาคเป็นเกมพรีเควลที่มีริวโนะสุเกะ นารุโฮโดะ บรรพบุรุษของฟีนิกซ์ เป็นตัวเอง ได้แก่ *[[เดอะเกรตเอซแอตเทอร์นีย์: แอดเวนเชอส์|เดอะเกรตเอซอะเทอร์นีย์: แอดเวนเชอส์]]* และ *เดอะเกรตเอซอะเทอร์นีย์ 2: รีซอลฟ์* ซึ่งเปิดตัวในปี 2015 และ 2017 ส่วนเกมครอสโอเวอร์กับซีรีส์ *โพรเฟสเซอร์เลย์ตัน* ที่ใช้ชื่อว่า *โพรเฟสเซอร์เลย์ตัน vs. ฟีนิกซ์ไรต์: เอซอะเทอร์นีย์* วางจำหน่ายในปี 2012

มังงะที่ดัดแปลงจากเกม*เอซอะเทอร์นีย์* เขียนโดย เคนจิ คุโรดะ และวาดภาพโดย คาซุโอะ มาเอกาวะ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 2006 ในนิตยสาร *เบสซัตสึยัง* ต่อมาสำนักพิมพ์โคดันชะ ได้จัดพิมพ์ฉบับภาษาอังกฤษในอเมริกาเหนือ รวมทั้งหมด 5 เล่ม ระหว่างเดือนมิถุนายน 2011 ถึงกรกฎาคม 2012 โดยเล่มที่ 3 และ 4 เคยติดอันดับที่ 2 ของรายชื่อมังงะขายดีของ ''เดอะนิวยอร์กกไทมส์'' เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ในปี 2011 และ 2012 ตามลำดับ ตัวเกมยังถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ไลฟ์แอ็กชันในชื่อ *เอซอะเทอร์นีย์* ผลิตโดยบริษัท โทเอคอมพานี และกำกับโดยทาคาชิ มิอิเกะ ออกฉายรอบปฐมทัศน์ในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2012 ต่อมา ในเดือนเมษายน 2016 ก็มีการเปิดตัวซีรีส์อะนิเมะที่ดัดแปลงจากไตรภาคต้นฉบับของเกม

*ฟีนิกซ์ ไรต์* ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผลงานที่ช่วยผลักดันให้วิชวลโนเวลกลายเป็นแนวเกมที่ได้รับความนิยมในโลกตะวันตก *[[ไวซ์ (นิตยสาร)|นิตยสารไวซ์]]* ยังให้เครดิตกับเกมนี้ว่าเป็นผู้บุกเบิกความนิยมของนิยายภาพแนวลึกลับโดยเฉพาะ พร้อมระบุว่า ความสำเร็จของ*ฟีนิกซ์ ไรต์* เป็นสัญญาณล่วงหน้าถึงการกลับมาของเกมผจญภัยแนวชี้แล้วคลิกและการเติบโตในระดับสากลของนิยายภาพสัญชาติญี่ปุ่น คาซึทากะ โคดากะ ผู้กำกับเกม*ดันกันรอนปะ*  ก็กล่าวถึงเรื่องนี้เช่นกัน โดยระบุว่าความสำเร็จของ*ฟีนิกซ์ ไรต์* ในอเมริกาเหนือนั้น มาจากการที่ตัวเกมมีระบบการเล่นที่แตกต่างจากนิยายภาพทั่วไป ซึ่งเป็นจุดที่ *ดันกันรอนปะ* นำไปต่อยอด จนสามารถสร้างความนิยมในตลาดตะวันตกได้เช่นกัน 

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:วิชวลโนเวล
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:วิดีโอเกมผู้เล่นเดี่ยว
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดดีเอส
หมวดหมู่:เกมสำหรับไอโอเอส
หมวดหมู่:เกมสำหรับเกมบอยแอ็ดวานซ์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:Webarchive template wayback links
หมวดหมู่:CS1 แหล่งที่มาภาษาญี่ปุ่น (ja)
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาญี่ปุ่น