open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เรือประจัญบานชั้นมอนแทนา

**เรือประจัญบานชั้นมอนแทนา** () แห่งกองทัพเรือสหรัฐเป็นชั้นเรือประจัญบานต่อจากเรือประจัญบานชั้นไอโอวา แม้จะไม่รวดเร็วเท่าแต่ประกอบไปด้วยระวางขับน้ำที่ใหญ่กว่า อาวุธที่หนักกว่า เกราะที่หนากว่า และความสามารถต่อสู้อากาศยานที่เหนือกว่าชั้นไอโอวา ซึ่งแน่นอนว่านี่จะเป็นเรือประจัญบานที่ใหญ่และแข็งแกร่งที่สุดเท่าที่สหรัฐอเมริกาเคยออกแบบและวางแผนที่จะสร้าง และจะเป็นเรือรุ่นเดียวที่สามารถเทียบชั้นได้กับเรือประจัญบานชั้นยามาโตะของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นในแง่ของเกราะและขนาดของระวางขับน้ำ  

สหรัฐได้วางแผนที่จะสร้างเรือชั้นมอนแทนาไว้ถึง 5 ลำด้วยกันคือ มอนแทนา, โอไฮโอ, เมน, นิวแฮมป์เชอร์ และลุยเซียนา ทั้ง 5 ลำได้รับอนุมัติให้สร้างเรียบร้อยแล้วระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง แต่การต่อเรือถูกยกเลิกไปเสียก่อนเนื่องจากมีความต้องการเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นเอสเซ็กซ์ และเรือประจัญบานอื่น ๆ ในชั้นไอโอวามากกว่า จึงทำให้เรือชั้นมอนแทนาทั้ง 5 ลำไม่ได้ถูกวางกระดูกงูเพื่อก่อสร้างจนถึงปัจจุบัน

การวางแผนการต่อเรือชั้นมอนแทนาถูกวางไว้ตั้งแต่ก่อนที่สหรัฐจะเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง และเรือในชั้นนี้สองลำแรกได้รับการอนุมัติให้สร้างจากสภาคองเกรสในปี 1939 ภายหลังจากการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์โดยจักรวรรดิญี่ปุ่น ทำให้สหรัฐเลื่อนแผนการต่อเรือชั้นนี้ออกไป หลังจากนั้น ความสำเร็จจากการต่อสู้ทางอากาศในการรบที่ทะเลคอรัล (Coral Sea) และต่อด้วยยุทธนาวีเกาะมิดเวย์ ก็แสดงให้เห็นถึงแสนยานุภาพของเรือบรรทุกเครื่องบินที่มีความสำคัญในการรบเหนือกว่าเรือประจัญบาน ประกอบกับความต้องการเรือบรรทุกเครื่องบิน เรือสะเทินน้ำสะเทินบก เรือต่อต้านเรือดำน้ำ และยังมีความต้องการเรือประจัญบานชั้นไอโอวาเพิ่มเติมเนื่องจากสามารถเคลื่อนที่ได้เร็วพอที่จะใช้คุ้มกันเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นเอสเซ็กซ์ ด้วยเหตุผลทั้งหมดนี้ทำให้เรือประจัญบานชั้นมอนแทนาทั่ง 5 ลำถูกยกเลิกการสร้างถาวร และสหรัฐก็ไม่มีแผนในการสร้างเรือประจัญบานใด ๆ อีกเลยในเวลาต่อมา ทำให้เรือประจัญบานชั้นไอโอวาดำรงความเป็นเรือประจัญบานที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่สหรัฐเคยมีต่อมาจนถึงปัจจุบัน

## เรือในชั้น

## อ้างอิง


ม
ม
หมวดหมู่:เรือในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เรือในสังกัดกองทัพเรือสหรัฐ
ม
*http://www.navweaps.com/Weapons/WNUS_18-48_mk1.php
*http://www.navweaps.com/Weapons/WNUS_Main.php
*http://wikimapia.org/31434613/18-48-Mark-1-Mark-A-16-56-Mark-4-Naval-Rifle
*http://www.zhanliejian.com/navweaps/WNUS_Main.htm
เต่าบกอินโดจีน

**เต่าบกอินโดจีน** () เป็นสกุลของเต่าบก (Testudinidae) สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า *Manouria*

มีลักษณะเด่นคือ มีแผ่นกระดองเห็นชัดเจน มีเดือย 1 อันหรือ 1 คู่บริเวณขาหลังด้านบน ดูเผิน ๆ เหมือนเป็นเต่ามี 5 ขา หรือ 6 ขา ใช้สำหรับในการป่ายปีนบนที่สูง เป็นเต่าที่พบกระจายพันธุ์ในป่าดิบชื้นในภูมิภาคเอเชียตั้งแต่เอเชียใต้ จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบได้ในพื้นที่ที่สูงจากระดับน้ำทะเลเป็นพันเมตร

เป็นเต่าที่กินพืชต่าง ๆ บนพื้นดินเป็นอาหารหลัก เช่น หน่อไม้, เห็ดรา, ผลไม้ต่าง ๆ และก็สามารถกินเนื้อสัตว์เช่น สัตว์น้ำขนาดเล็ก รวมถึงซากสัตว์ได้ด้วย

จัดเป็นเต่าบกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย 

## การจำแนก
**[[Manouria emys]]* (Schlegel & Müller, 1844) เต่าหก (แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย)
**[[Manouria impressa]]* (Günther, 1882) เต่าควะ
* † *[[Manouria sondaari]]* สูญพันธุ์ไปแล้วพบที่เกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เต่าบก
เต่าหับเอเชีย

**เต่าหับเอเชีย** (; ; พินอิน: *Bì ké guī shǔ*) เป็นสกุลของเต่าสกุลหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์เต่านา (Geoemydidae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Cuora*

มีรูปร่างคล้ายโดยรวมคล้ายกับเต่าในวงศ์นี้ส่วนใหญ่ คือ กระดองโค้งกลมเห็นได้ชัด มีลักษณะสำคัญ คือ กระดองส่วนท้องแบ่งออกเป็น 2 ตอน สามารถทำให้พับหับได้เหมือนกล่อง ซึ่งเต่าจะสามารถเก็บส่วนหัว ขาทั้ง 4 ข้าง และหางได้ปิดสนิท

เต่าหับเอเชียนั้นมีอยู่ด้วยกันทั้งหมดประมาณ 9 ชนิด กระจายพันธุ์ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์และตอนใต้ของจีน เช่น มณฑลยูนนาน เป็นเต่าที่สามารถว่ายน้ำได้ดี แต่มักที่จะอยู่บนพื้นดินที่มีความชุ่มชื้นมากกว่า กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์

เต่าหับเอเชียนอกจากได้รับความนิยมในแง่ของการเป็นสัตว์เลี้ยงแล้ว ยังถือว่าเป็นสัตว์นำโชคอีกด้วย เชื่อว่าจะนำโชคลาภมาสู่ผู้เป็นเจ้าของ โดยเฉพาะหากเต่าหับตัวใดมีหับที่ใต้ท้องมากกว่า 2 ตอน หรือ 3 ตอน และยังนำกระดองไปทำเป็นเครื่องรางของขลังได้อีกด้วย โดยเฉพาะอย่างในเต่าหับเหรียญทอง (*C. aurocapitata*) โดยที่มาของความเชื่อมาจากชาวจีน

## การจำแนก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์เต่านา
หมวดหมู่:สกุลเต่าหับ
การสงครามจิตวิทยา

**การสงครามจิตวิทยา** () คือ การสงครามที่ใช้ทฤษฎีทางด้านจิตวิทยาที่มุ่งเน้นต่อความคิดและความเชื่อของบุคคลและกลุ่มบุคคล โดยอาศัยการโฆษณาชวนเชื่อร่วมกับกิจกรรมทางจิตวิทยา สงครามจิตวิทยานั้นกระทำทั้งในยามสงบและยามสงครามทั้งฝ่ายข้าศึกและฝ่ายเดียวกัน รวมถึงฝ่ายเป็นกลางอีกด้วย ทั้งในด้านการเมืองและการทหาร ในระดับยุทธศาสตร์ ยุทธการ และระดับยุทธวิธี

## ตัวอย่างสงครามจิตวิทยาตามตำนานและเรื่องเล่าขาน
**สงครามกรุงทรอย** ฝ่ายกรีกใช้กลศึกม้าไม้โทรจันในการเอาชนะกรุงทรอย โดยใช้วิธีการถอยทัพออกจากฝั่งของกรุงทรอยแล้วเอาทหารทุกนายขึ้นกองเรือไปแอบไว้ในเกาะใกล้ๆ และสร้างม้าไม้ขนาดยักษ์ไว้หนึ่งตัว และปล่อยทหารไว้หนึ่งคน เมื่อทหารทรอยเห็นว่าฝ่ายกรีกถอยทัพกลับไปหมดทั้งกองทัพแล้วจึงกราบทูลต่อกษัตริย์ในสมัยนั้น กษัตริย์พร้อมกับแม่ทัพ นายกองทั้งหลายจึงออกมาตรวจสอบ จึงได้พบม้าไม้ขนาดยักษ์กับทหารหนึ่งคน เมื่อทหารฝ่ายกรีกคนนี้ได้พบกับกษัตริย์จึงได้กราบทูลว่า "การที่ฝ่ายกรีกต้องถอยทัพนั้นทำให้เทพเจ้าพิโรธและฝ่ายกรีกเสียนายทหารไปมากมาย จึงได้สร้างม้าไม้ขนาดยักษ์นี้ไว้เพื่อเป็นการขอขมาต่อเทพเจ้าทั้งปวง" เมื่อฝ่ายกษัตริย์ได้ฟังก็เกิดการหลงเชื่อและให้นำมาไม้ขนาดยักษ์นี้เข้าเมือง แต่หารู้ไม่ว่าภายในม้าไม้ขนาดยักษ์นี้มีทหารของกรีกจำนวนหนึ่งแอบซ่อนอยู่ภายในท้องขนาดใหญ่ ตกดึกทหารที่อยู่ในท้องของม้าได้ออกมาเปิดประตูและส่งสัญญาณให้ทหารฝ่ายกรีกเข้าเมือง ทหารกรีกจึงได้สังหารทหารของฝ่ายทรอยและเผาเมืองจนสิ้น

**สงครามเยรูซาเล็ม** ถูกบันทึกไว้ในคัมภีร์ไบเบิ้ล โดยบันทึกถึงวิธีการปกป้องเมืองเยรูซาเล็มของไกดอน (Gideon) จากพวกมิเดียไนท์ (Midianites) โดยไกดอนได้จัดทหารจำนวน 300 นายถือแตรเดี่ยวและคบไฟไปโอบล้อมค่ายของฝ่ายข้าศึกในเวลากลางคืน เมื่อถึงที่หมายไกดอนจึงให้ทหารทุกนายจุดคบไฟและเป่าแตรพร้อมกัน ทหารฝ่ายมิเดียไนท์จึงสะดุ้งตื่นและรบฆ่าฟันกันเองเพราะความตื่นตระหนก และไกดอนจึงถือโอกาสนี้สั่งให้ทหารทุกนายเข้าโจมตีซ้ำจึงได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด

## ตัวอย่างสงครามจิตวิทยาในประวัติศาสตร์
**การปฏิวัติอเมริกา** สหรัฐอเมริกาในสมัยก่อนถูกปกครองโดยประเทศอังกฤษในฐานะเมืองอาณานิคม เมื่อเกิดการปฏิวัติขึ้นฝ่ายอเมริกาได้ใช้สงครามจิตวิทยาโดยใช้ลักษณะคำชวนเชื่อในหมู่ชาวอเมริกาด้วยกันเอง โดยใช้คำกล่าวที่ว่า "จงอย่ากดขี่ข้าพเจ้า" และ "จงให้อิสรภาพแก่ข้าพเจ้าหรือไม่ก็ฆ่าข้าพเจ้าเสีย" ส่งผลให้ชาวอเมริกามีจิตสำนึก เกิดความรักชาติ และพร้อมสู้กับทหารอังกฤษจนตัวตาย ต่อมาคำกล่าวนี้ได้ขยายวงกว้างไปถึงหมู่ทหารอังกฤษด้วย ทหารอังกฤษจำนวนมากเสียขวัญและแปรพรรคมาร่วมต่อสู้กับฝ่ายอเมริกา สุดท้ายกองทัพอังกฤษจึงอ่อนกำลังลงและพ่ายแพ้ไปในที่สุด

**สงครามโลกครั้งที่ 1 และ 2** ทุกรัฐบาลของประเทศมหาอำนาจต่างๆ มีความพยามยามในการโน้มน้าวให้ประชาชนสนับสนุนสงคราม โดยใช้การโฆษณาและปลูกฝังแนวคิดในสื่อต่างๆ ได้แก่ ภาพยนตร์ แผ่นป้ายโฆษณา แผ่นพับ หนังสือ หนังสือพิมพ์ รายการวิทยุ ฯลฯ โดยแผ่นป้ายโฆษณานิยมนำมาใช้มากที่สุดเพราะผลิตได้ง่าย ราคาถูก และมีสีสันสะดุดตา

## ดูเพิ่ม
*แบ่งแยกแล้วปกครอง
*ประทุษวาจา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*


ส
หมวดหมู่:การควบคุมจิตใจ
หมวดหมู่:โฆษณาชวนเชื่อ
หมวดหมู่:การสงครามแบ่งตามประเภท
ปลากดหมูสาละวิน

**ปลากดหมูสาละวิน** (; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง  จัดเป็นปลาหนังในวงศ์ปลากด (Bagaridae)  มีรูปร่างอ้วนป้อมคล้ายหมู  จึงเป็นที่มาของชื่อสามัญ มีหนวดสั้น ๆ 4 คู่ และลักษณะที่สะดุดตา คือ แผ่นกระดูกบริเวณท้ายทอยและบริเวณเหนือครีบอก เป็นแผ่นหนาและแข็งมาก สีพื้นของลำตัวมีสีเทาคล้ำส่วนท้องจะมีสีอ่อนกว่าส่วนหลังเล็กน้อย มักอาศัยอยู่ตามพื้นน้ำ กินสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร

พบเฉพาะแม่น้ำสาละวินบริเวณพรมแดนไทย–พม่า เท่านั้น เช่น ประจวบคีรีขันธ์, กาญจนบุรี, อุทัยธานี, กำแพงเพชร, ตาก เป็นต้น โดยเฉพาะในแม่น้ำเมยที่เขตอำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก นับเป็นปลาที่หาได้ยากมาก โดยเป็นปลาที่พบได้เฉพาะบางฤดูกาลเท่านั้น มีสถานภาพใกล้สูญพันธุ์ในธรรมชาติ มีขนาดความยาวได้ถึง 2 เมตร น้ำหนักกว่า 150 กิโลกรัม (แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 1.50–1.80 เมตร) นับเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้ และใหญ่ที่สุดในบรรดาปลากดหมูทั้งหมด และด้วยความใหญ่ในรูปร่าง  ทำให้ได้ชื่อเรียกของคนท้องถิ่นว่า "ปลาบึกสาละวิน"

เป็นปลาน้ำจืดอีกชนิดหนึ่ง ที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงปลาสวยงาม โดยเฉพาะปลาแปลก หายาก หรือปลาแม่น้ำขนาดใหญ่ ซึ่งทว่าหาได้ยากยิ่ง ทั้งการค้นหาในพื้นที่ธรรมชาติที่อยู่อาศัย กอรปกับเป็นปลาที่ขนส่งเคลื่อนย้ายลำบาก เนื่องจากส่วนใหญ่ ชาวพื้นเมืองที่เป็นผู้หาปลา ซึ่งได้แก่ชาวกะเหรี่ยงในพื้นที่ จะไม่มีอุปกรณ์ในการดูแลปลาให้มีชีวิตรอดเมื่อถูกจับ ดังนั้นปลาขนาดใหญ่ที่ถูกจับมักจะตาย อีกทั้งยังมักมีพฤติกรรมดุร้าย ชอบกัดหัวทรายซึ่งพ่นออกซิเจนให้แตกขณะทำการเคลื่อนย้ายอีกด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปและข้อมูลปลากดหมูสาละวิน  

หมวดหมู่:วงศ์ปลากด
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำสาละวิน
ปลาเพียว

**ปลาเพียว** () สกุลของปลากระดูกแข็งในอันดับปลาหนังจำพวกหนึ่งในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) 

โดยที่ชื่อสกุล *Kryptopterus* นั้นมาจากภาษากรีกโบราณคำว่า *kryptós* (κρυπτός, "ซ่อน") กับ *ptéryx* (πτέρυξ, "ครีบ") อันเนื่องจากปลาในสกุลนี้มีครีบหลังที่เล็กมาก ซึ่งแตกต่างจากปลาสกุลอื่นในวงศ์เดียวกัน

จัดเป็นปลาขนาดเล็ก มีลำตัวยาวแบนข้าง ลำตัวบางใสมีสีเดียวจนในบางชนิดสามารถมองทะลุเห็นกระดูกภายในได้เหมือนเอกซเรย์ มีหนวด 2 คู่ หนวดคู่แรกบนขากรรไกรบน ส่วนคู่ที่ 2 อยู่บนขากรรไกรล่าง สั้นหรือยาวแล้วแต่ละชนิด โดยหนวดที่มุมปากยาวเลยช่องเหงือก หนวดที่คางเล็กและสั้น ปากแคบ มุมปากยื่นไม่ถึงนัยน์ตา มีก้านครีบ 1-2 ก้าน ครีบหลังเล็ก หรือบางชนิดก็ไม่มี ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 4-8 ก้าน

นิยมอยู่กันเป็นฝูง โดยมีพฤติกรรมรวมกัน คือ  มักอยู่รวมกันเป็นฝูงโดยหันหน้าไปทางเดียวกันในระดับกลางน้ำ เมื่อแตกตื่นตกใจมักจะแตกหนีไปคนละทิศละทาง จนหายตกใจแล้วค่อยกลับมารวมตัวกันอีก

## การจำแนก
ปัจจุบันจำแนกออกได้เป็น 19 ชนิด แต่ก็มีบางชนิดที่เป็นชนิดทับซ้อนกัน และมีแนวโน้มว่าจะเป็นชนิดเดียวกัน

ในประเทศไทยพบปลาในสกุลนี้อย่างน้อย 4 ชนิด 

* *[[Kryptopterus baramensis]]* Ng, 2002
* *[[Kryptopterus bicirrhis]]* (Valenciennes, 1840) (ปลาก้างพระร่วง, ปลาก้าง, ปลาผี, ปลากระจก)
* *[[Kryptopterus cheveyi]]* Durand, 1940 (ปลาขาไก่, ปลาแข้งไก่)
* *[[Kryptopterus cryptopterus]]* (Bleeker, 1851) (ปลาขาไก่, ปลาแข้งไก่)
* *[[Kryptopterus dissitus]]* Ng, 2001 
* *[[Kryptopterus geminus]]* Ng, 2003 (ปลาขาไก่, ปลาแข้งไก่)
* *[[Kryptopterus hesperius]]* Ng, 2002
* *[[Kryptopterus lais]]* (Bleeker, 1851)
* *[[Kryptopterus limpok]]* (Bleeker, 1852)
* *[[Kryptopterus lumholtzi]]* Rendahl, 1922
* *[[Kryptopterus macrocephalus]]* (Bleeker, 1858) (ปลาเพียวขุ่น, ปลาก้างพระร่วงป่าพรุ)
* *[[Kryptopterus minor]]* Roberts, 1989
* *[[Kryptopterus mononema]]* (Bleeker, 1846)
* *[[Kryptopterus palembangensis]]* (Bleeker, 1852)
* *[[Kryptopterus paraschilbeides]]* Ng, 2003
* *[[Kryptopterus piperatus]]* Ng, Wirjoatmodjo & Hadiaty, 2004
* *[[Kryptopterus sabanus]]* (Inger & Chin, 1959)
* *[[Kryptopterus schilbeides]]* (Bleeker, 1858)
* *[[Kryptopterus vitreolus]]* Ng & Kottelat, 2013 (ปลาก้างพระร่วง, ปลาก้าง, ปลาผี, ปลากระจก)

และบางชนิดในวงศ์เดียวกันนี้ที่เคยถูกจัดให้อยู่ในสกุลนี้ ปัจจุบันได้แยกออกไปเป็นสกุลต่างหาก ได้แก่ *[[Phalacronotus]]*, *[[Micronema]]* และ *[[Pterocryptis]]*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ปลาเนื้ออ่อน
หมวดหมู่:สกุลปลาก้างพระร่วง
เงาใจ

**เงาใจ** เป็นบทประพันธ์ของ ชูวงศ์ ฉายะจินดา ถูกนำมาสร้างแง่คิดเป็นละครโทรทัศน์มาแล้ว 2 ครั้ง โดยนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 ผลิตโดย บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด นำแสดงโดย ดนุพร ปุณณกันต์ และ สุวนันท์ คงยิ่ง ออกอากาศทุกวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.20–22.20 น. ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2544 – 16 กันยายน พ.ศ. 2544 

และครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2558 ผลิตโดย เอ็กแซ็กท์-ซีเนริโอ และเมจิก อิฟ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ โดย พิยดา จุฑารัตนกุล เป็นผู้จัด กำกับการแสดงโดย พิศาล อัครเศรณี นำแสดงโดย ยุทธนา เปื้องกลาง และ วรรณรท สนธิไชย ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20–22.20 น. ทางช่องวัน  โดยออกอากาศตั้งแต่วันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2558 - 16 มีนาคม พ.ศ. 2558

## รายชื่อนักแสดง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เรื่องย่อละคร เงาใจ (พ.ศ. 2558) : กระปุก
* เรื่องย่อละคร เงาใจ (พ.ศ. 2558) : Manager Online
* เรื่องย่อละคร เงาใจ (พ.ศ. 2558) : Truelife 

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยดาราวิดีโอ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องวัน 31
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยเอ็กแซ็กท์และซีเนริโอ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย พิศาล อัครเศรณี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย จรูญ ธรรมศิลป์
เพียงพอนโคลัมเบีย

**เพียงพอนโคลัมเบีย** () เป็นสัตว์ที่อยู่ในวงศ์เพียงพอน (Mustelidae) ที่หายากมาก พบได้เฉพาะบริเวณ Hulia และ Cauca ในประเทศโคลัมเบีย (Columbia) และทางตอนเหนือของประเทศเอกวาดอร์ 

## ขนาด
เพียงเพียนโคลัมเบียมีขนาดลำตัวอยู่ที่ประมาณ 22 เซนติเมตร หากไม่นับรวมหางจะมีขนาดประมาณ 11.5 เซนติเมตร และมีน้ำหนัก 120-125 กรัม

## ถิ่นที่อยู่และการถูกคุกคาม
แต่พบว่าใกล้แม่น้ำบริเวณเทือกเขาของประเทศโคลัมเบียและประเทศเอกวาดอร์ที่ระดับความสูง 1,700 - 2,000 เมตร (5,600 - 8,900 ฟุต) ซึ่งเป็นที่อยู่ของเพียงพอนโคลัมเบียมีการตัดไม้ทำลายป่าอย่างกว้างขวาง ส่งผลให้มีสปีชีส์ที่เหลือของสัตว์ในบริเวณนั้นเหลือรอดน้อยกว่า 10 สปีชีส์ และเพื่อเป็นการอนุรักษ์จึงทำการใส่สายรัดข้อเท้าเพื่อเก็บข้อมูลการใช้ชีวิตของเพียงพอนโคลัมเบียอีกด้วย

## การอ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Izor, R. J. and N. E. Peterson. 1985. Notes on South American weasels. *Journal of Mammalogy* 66: 788–790.

*

หมวดหมู่:วงศ์ย่อยเพียงพอน
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในเทือกเขาแอนดีส
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในประเทศโคลัมเบีย
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในประเทศเอกวาดอร์
กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 28

**กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 28** หรือ **ภูเก็ตเกมส์** เป็นการจัดการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติครั้งที่ 28 โดยจังหวัดภูเก็ตเป็นเจ้าภาพในการจัดแข่งขัน มีจังหวัดเข้าร่วมการแข่งขัน 77 จังหวัด เดิมทีจะจัดทุกเดือนมีนาคมของทุกปี แต่เนื่องด้วยปี พ.ศ. 2554 เกิดเหตุการณ์มหาอุทกภัยครั้งใหญ่ขึ้น จึงทำให้เลื่อนการแข่งมาในช่วงระยะเวลาดังกล่าว

## สัญลักษณ์การแข่งขัน
### ตราสัญลักษณ์
ตราสัญลักษณ์การแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 28 เป็นรูปมุกมังกร มีลักษณะเป็นเกลียวคลื่น รูปมังกรทะเล ประกอบด้วยลายเส้นทั้ง 4 สี ได้แก่ สีเหลือง คือภาคกลาง สีส้ม คือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สีเขียว คือ ภาคเหนือ และสีฟ้า คือ ภาคใต้ ล้อมรอบด้วยไข่มุกอันดามัน อันหมายถึงความสามัคคีและความกลมเกลียวกันที่จะเกิดขึ้นที่จังหวัดภูเก็ต
### ตุ๊กตาสัญลักษณ์
ตุ๊กตาสัญลักษณ์ประจำการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 28 คือ มังกรฮ่ายเหล็ง ได้แนวคิดมาจาก ท่านพระรัษฎานุประดิษฐ์ ได้กล่าวว่า เกาะภูเก็ตนั้นมีรูปร่างเหมือนมังกรโผล่ขึ้นมาจากมหาสมุทรอินเดีย ซึ่งมีลักษณะเป็นฮ่ายเหล็ง คือมังกรทะเลแห่งมหาสมุทรอินเดีย มีความเชื่อตามตำนานจากเทพทั้งสี่ว่า คอยปกปักรักษามหาสมุทรอินเดียตามคำบัญชาสวรรค์ อันหมายถึงนักกีฬาที่แข็งแกร่ง พร้อมเป็นกำลังปกป้องประเทศชาติในอนาคต 

## พิธีเปิด
สำหรับการแสดงในพิธีเปิดทั้งหมด 6 ชุดอยู่ภายใต้แนวคิด “มหัศจรรย์ จินตนาการแห่งไฟฝัน” ประกอบด้วย 1. “ภูเก็ต เมืองสวรรค์ สันติสุข” 2. “มหัศจรรย์ภูเก็ต จินตนาการแห่งไฟฝัน” 3. “ใจมังกร ศักดิ์สิทธิ์ สถิตไฟ” 4. “ไข่มุก ทะเลใต้ อันดามัน” 5. “สมานฉันท์ กึกก้อง ฉลองชัย” 6. “โรจน์ไสว ไฟกีฬา สู่สากล” ซึ่งการแสดงทุกชุดสวยงามและตระการตาด้วยเทคนิค แสงสีเสียง เอฟเฟกต์ และพลุดอกไม้ไฟอย่างยิ่งใหญ่ พร้อมพรั่งด้วยเหล่าทัพนักแสดงเยาวชนชาวภูเก็ตจากสถาบันการศึกษาทั่วทั้งจังหวัด และที่สำคัญกับการแสดงเพลงประจำการแข่งขัน “สู่ฝันมหัศจรรย์ภูเก็ตเกมส์” ขับร้องโดย ศิลปินเยาวชนชาวภูเก็ต จากเวทีเดอะสตาร์ “ซิลวี่ หรือภาวิดา มอริจจิ” และ “โดม จารุวัฒน์ เชี่ยวอร่าม” แชมป์เดอะสตาร์คนล่าสุด บรรยากาศการแสดงในพิธีเปิดได้จุดประกายแห่งความหวัง ในความสนุกตื่นเต้นเร้าใจกับการแข่งขันมหกรรมกีฬาเยาวชนไทยที่ยิ่งใหญ่ครั้งล่าสุดที่เริ่มแล้ว ณ จังหวัดภูเก็ต ดินแดนแห่งมังกร “ฮ่ายเหล็ง”สัตว์นำโชคสัญลักษณ์ของการแข่งขันในครั้งนี้ เหล่าทัพนักกีฬาเยาวชนทั่วประเทศที่มารวมกันในสนามกีฬาสุระกุลแห่งนี้ ต่างพร้อมมุ่งมั่นในการร่วมกิจกรรมแข่งขันกีฬาฯ ด้วยจิตวิญญาณแห่งการกีฬา รู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย ช่วยส่งเสริมสนับสนุนการกีฬาของเยาวชน ร่วมกันพัฒนานักกีฬาไทย สมกับคำขวัญในการแข่งขันที่ว่า “กีฬาแห่งไมตรีจิตและมิตรภาพ” (The Hospitallity & Friendship Games) 

## อ้างอิง


หมวดหมู่:กีฬาเยาวชนแห่งชาติ
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดภูเก็ต
โตโยต้า ลีกคัพ 2557

ฟุตบอลไทยลีกคัพ **"โตโยต้า ลีกคัพ 2557"** เป็นการแข่งขันฟุตบอลถ้วยอาชีพของประเทศไทย ลำดับรองลงมาจากฟุตบอลไทยคม เอฟเอคัพ ภายใต้การจัดการของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ร่วมมือกับ บริษัทไทยพรีเมียร์ลีก และ การกีฬาแห่งประเทศไทย โดยมี บริษัทโตโยต้า มอเตอร์ ประเทศไทย (จำกัด) เป็นผู้ให้การสนับสนุนหลัก

เริ่มการแข่งขันรอบคัดเลือกตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ไปจนถึงรอบชิงชนะเลิศ ที่ สนามศุภชลาศัย

## รางวัล
* **ทีมชนะเลิศ** - บีอีซี เทโรศาสน พร้อมกับเป็นตัวแทนทีมจากประเทศไทยไปแข่งขันรายการโตโยต้า พรีเมียร์คัพ กับสโมสรจากประเทศญี่ปุ่น
* **ทีมรองชนะเลิศ** - บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
* **ทีมอันดับที่ 3** - ราชบุรี มิตรผล เอฟซี และ นครราชสีมา มาสด้า เอฟซี
* **ทีมแฟร์เพลย์ (ทีมมารยาทยอดเยี่ยม) ** - เอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด
* **นักเตะยอดเยี่ยม** - ชนาธิป สรงกระสินธ์ (บีอีซี เทโรศาสน) รับรางวัล รถยนต์ โตโยต้า คัมรี ไฮบริด 2.5 HV DVD+navigator มูลค่า 1,889,000 บาท

## ระบบการแข่งขัน
* **รอบคัดเลือก** - เปิดรับสมัครสโมสร จาก ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 (แข่งขันนัดเดียว)
ทำการจับสลากวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2557
* **รอบ 64 ทีม** - 18 สโมสร ไทยพรีเมียร์ลีก, 18 สโมสร ลีก ดิวิชั่น 1 + 28 สโมสรจากรอบคัดเลือก (แข่งขันนัดเดียว)
* **รอบ 32 ทีม** - 32 สโมสร ผู้ชนะรอบ 64 ทีม (แข่งขันนัดเดียว)
* **รอบ 16 ทีม** - 16 สโมสร ผู้ชนะรอบ 32 ทีม (แข่งขันนัดเดียว)
* **รอบ 8 ทีม** - 8 สโมสร ผู้ชนะรอบ 16 ทีม (แข่งขัน 2 นัด เหย้า-เยือน)
* **รอบรองชนะเลิศ** - 4 สโมสร ผู้ชนะรอบ 8 ทีม (แข่งขัน 2 นัด เหย้า-เยือน)
* **รอบชิงชนะเลิศ** - 2 สโมสร ผู้ชนะรอบรองชนะเลิศ
ทำการแข่งขันที่ สนามศุภชลาศัย

## รอบคัดเลือก
การแข่งขันรอบคัดเลือกจะเล่นในภูมิภาคของสโมสรจากลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 โดยแบ่งออกเป็น 6 โซนภูมิภาค

* หมายเหตุ: AET คือ หลังต่อเวลาพิเศษ  PEN คือ จุดโทษตัดสินหาผู้ชนะ

## รอบ 64 ทีมสุดท้าย
จับสลากประกบคู่การแข่งขัน (19 กุมภาพันธ์ 2557) โตโยต้า ลีกคัพ ประจำฤดูกาล 2014 รอบ 64 ทีม (แข่งขันระบบน็อคเอาท์)

* หมายเหตุ: AET คือ หลังต่อเวลาพิเศษ  PEN คือ จุดโทษตัดสินหาผู้ชนะ

## รอบ 32 ทีมสุดท้าย
จับสลากประกบคู่การแข่งขัน (27 มีนาคม 2557) โตโยต้า ลีก คัพ ประจำฤดูกาลปี 2014 รอบ 32 ทีม (แข่งขันระบบน็อคเอาท์)

* หมายเหตุ: AET คือ หลังต่อเวลาพิเศษ  PEN คือ จุดโทษตัดสินหาผู้ชนะ

## รอบ 16 ทีมสุดท้าย
จับสลากประกบคู่การแข่งขัน โตโยต้า ลีก คัพ ประจำฤดูกาลปี 2014 รอบ 16 ทีม (แข่งขันระบบน็อคเอาท์) วันศุกร์ที่ 16 พฤษภาคม 2557 เวลา 13:30 น. ณ ห้องรอดโพธิ์ทอง สนามศุภชลาศัย สนามกีฬาแห่งชาติ

* หมายเหตุ: AET คือ หลังต่อเวลาพิเศษ  PEN คือ จุดโทษตัดสินหาผู้ชนะ

## รอบ 8 ทีมสุดท้าย
จับสลากประกบคู่การแข่งขัน โตโยต้า ลีก คัพ ประจำฤดูกาลปี 2014 รอบ 8 ทีม (แข่งขันระบบรวมผล 2 นัด) วันศุกร์ที่ 13 มิถุนายน 2557 เวลา 13:30 น. ณ ห้องรอดโพธิ์ทอง สนามศุภชลาศัย สนามกีฬาแห่งชาติ

## รอบรองชนะเลิศ
จับสลากประกบคู่การแข่งขัน โตโยต้า ลีก คัพ ประจำฤดูกาลปี 2014 รอบรองชนะเลิศ (แข่งขันระบบรวมผล 2 นัด) วันศุกร์ที่ 4 กรกฎาคม 2557 เวลา 13:30 น. ณ ห้องรอดโพธิ์ทอง สนามศุภชลาศัย สนามกีฬาแห่งชาติ

## รอบชิงชนะเลิศ
โตโยต้า ลีกคัพ ประจำฤดูกาลปี 2014 รอบชิงชนะเลิศ (สนามศุภชลาศัย)

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* Official Fanpage Toyota League Cup

ลีกคัพ
ไทย
หมวดหมู่:ฟุตบอลไทยในปี พ.ศ. 2557
ว่านหัวสืบ

**ว่านหัวสืบ**  D. Don เป็นไม้ล้มลุกในวงศ์ Colchicaceae มีเหง้าใต้ดิน รากสด ลำต้นแตกกิ่ง ใบเรียงเวียน  ปลายใบแหลมยาว ช่อดอกแบบช่อซี่ร่มออกตามกิ่งด้านข้างตรงข้ามใบ ก้านช่อสั้น ก้านดอกมีริ้วและปุ่มกระจาย ดอกรูปคล้ายระฆัง สีชมพูอมแดงหรือม่วง กลีบรวม 6 กลีบ แยกกัน โคนมีเดือยทรงกระบอก เกสรเพศผู้ 6 อัน ติดที่โคนกลีบรวมก้านชูอับเรณูแบน  ก้านแกสรเพศเมียเรียวยาวแยกเป็น 3 แฉก บานออก ผลสด ทรงกลม สุกสีดำ ส่วนมากมี 2 เมล็ด

พบที่อินเดีย ภูฏาน เนปาล จีนตอนใต้ พม่า เวียดนาม ไทย ขึ้นใต้ร่มเงาในป่าดิบแล้งและป่าดิบเขา หัวใต้ดินนำไปตากแห้ง แช่น้ำดื่ม แก้ปวดเมื่อย
## อ้างอิง

* ว่านหัวสืบ 
หมวดหมู่:วงศ์ดองดึง
หมวดหมู่:สมุนไพร
ยาแก้

**ยาแก้**  อยู่ในวงศ์ Asteracae เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก ลำต้นเกลี้ยง ใบเดี่ยว ขอบใบจักเป็นหนามห่างๆ แผ่นใบมีขนประปรายทั้งสองด้าน กิ่งฝนผสมน้ำอุ่น แก้อาการเมาหัว ปวดท้อง
## อ้างอิง
* ป่าแม่คำมี: ความหลากหลายทางชีวภาพจากอดีตถึงปัจจุบัน. กทม. สำนักวิจัยและพัฒนาป่าไม้. 2556
หมวดหมู่:วงศ์ทานตะวัน
หมวดหมู่:สมุนไพร
เรืออู

thumb|right|upright=1.5|เรืออู 995

**เรืออู** (; , *อูโบท*, คำเต็ม: Unterseeboot, *อุนเทอร์เซโบท* หมายถึง "เรือใต้ทะเล") คำนี้ในภาษาเยอรมันหมายถึงเรือดำน้ำใด ๆ แต่ในภาษาอังกฤษ (ร่วมกับอีกหลายภาษา) หมายความเฉพาะถึงเรือดำน้ำเยอรมัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง เรืออูนั้นมีเป็นอาวุธกองเรือที่มีประสิทธิภาพต่อเรือรบข้าศึก ทว่าถูกใช้มีประสิทธิภาพสูงสุดในบทบาทการสงครามเศรษฐกิจ (การตีโฉบฉวยเรือพาณิชย์) การปิดล้อมทางทะเลต่อการขนส่งสินค้าทางเรือข้าศึก เป้าหมายหลักของการทัพเรืออูในสงครามโลกทั้งสองครั้งคือกองเรือพาณิชย์ที่นำเสบียงจากประเทศแคนาดา จักรวรรดิอังกฤษและสหรัฐอเมริกา ไปส่งยังหมู่เกาะสหราชอาณาจักร และรวมถึงสหภาพโซเวียตและประเทศฝ่ายสัมพันธมิตรในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในสงครามโลกครั้งที่สอง เรือดำน้ำจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง (และก่อนหน้านั้น) ก็เรียกว่าเรืออูเช่นกัน


หมวดหมู่:เรือดำน้ำ
*
*
อ
อ
อ
อ
หมวดหมู่:เรือรบออสเตรีย-ฮังการีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:เรือรบเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:เรือรบเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เรือดำน้ำของกองทัพเรือออสเตรีย-ฮังการี
หมวดหมู่:เรือดำน้ำของกองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมัน
หมวดหมู่:เรือดำน้ำของครีคส์มารีเนอ
หมวดหมู่:เรือดำน้ำของกองทัพเรือเยอรมัน
หมวดหมู่:จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:จักรวรรดิเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:เยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่สอง
อ
อ
Xenotilapia papilio

***Xenotilapia papilio*** เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)

*X. papilio* ถูกค้นพบเมื่อปี ค.ศ. 1990 โดย ไฮน์ เฮินริช บุชเชอร์ ชาวเยอรมันขณะดำน้ำทางตอนใต้ของโมบา ในบริเวณที่เรียกว่า "เทมเว โด'" (Tembwe Deux) ในเขตแดนประเทศคองโก 

*X. papilio* มีความแตกต่างจากปลาชนิดอื่นในสกุลเดียวกันตรงที่ มักจะพบตามบริเวณที่เป็นโชดหินน้ำลึก ไม่ได้อยู่ตามพื้นทรายเหมือนชนิดอื่น ๆ โดยจะพบอาศัยในเขตน้ำลึกราว 40 เมตร มีแหล่งหากินตามโขดหินหรือกองหินใต้น้ำ ปลาที่เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์จะจับคู่ไปไหนมาไหนด้วยกัน ไม่นิยมอยู่เป็นฝูงเหมือนตอนยังเป็นปลาวัยอ่อน มีพฤติกรรมก้าวร้าวกับปล่ชนิดเดียวกันที่บุกรุกเข้ามายังเขตของตัวเอง ปลาทั้งตัวผู้และตัวเมียแยกแยะออกลำบาก เนื่องจากมีลักษณะคล้ายกันมาก เมื่อโตเต็มที่ตัวผู้จะมีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย ครีบก้นจะแหลมกว่า ขณะที่ตัวเมียจะทู่กว่า และมีช่องเพศที่ต่างกัน

*X. papilio* นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามเหมือนปลาหมอสีชนิดอื่น ๆ โดยสามารถเลี้ยงได้ตั้งแต่ตู้ขนาด 36 นิ้วขึ้นไป และสามารถขยายพันธุ์ได้ในที่เลี้ยง โดยปลาที่พร้อมจะผสมพันธุ์ ต้องมีความสมบูรณ์พร้อมและมีสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม ปลาตัวผู้จะก่อนรังขนาดตื้น ๆ เป็นแอ่ง เรียกร้องความสนใจจากปลาตัวเมียให้เข้ามาวางไข่ เมื่อปลาปล่อยไข่ จะฟักไข่ด้วยการอมไว้ในปากของปลาตัวเมีย ใช้เวลาฟักเป็นตัวประมาณ 15-20 วัน เมื่อลูกปลามีความสมบูรณ์จะว่ายออกจากปากแม่ปลา โดยในช่วงแรก ๆ แม่ปลาจะคอยดูแลลูกไปสักระยะ ถ้ามีอันตราย ลูกปลาจะว่ายเข้าไปหลบภัยในปากของแม่ แม่ปลาจะเลี้ยงลูกไประยะหนึ่ง และจะปล่อยให้ลูกปลาหากินเองต่อไป

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ปลาตู้

หมวดหมู่:วงศ์ย่อยปลาหมอสีแอฟริกา
หม่อมหลวงอรรถดิศ ดิศกุล

**หม่อมหลวงอรรถดิศ ดิศกุล** (ชื่อเล่น: หมูตั้ง) เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นบุตรชายของหม่อมราชวงศ์พันธุ์ดิศ ดิศกุล กับกุณฑิกา ไกรฤกษ์ เป็นนัดดา(หลานปู่) ใน หม่อมเจ้านิพัทธ์พันธุ์ดิศ ดิศกุล มีพี่สาวหนึ่งคนคือ หม่อมหลวงศิศิรา ดิศกุล (ชื่อเล่น: หวานเย็น)

หม่อมหลวงอรรถดิศมีผลงานทางการแสดงเป็นที่รู้จักจากการเป็นนักแสดงละครชุด เรื่อง *[[เซน สื่อรักสื่อวิญญาณ]]* ออกอากาศทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 

## ผลงาน
### ละครโทรทัศน์
* ปี พ.ศ. 2551 - 2558 เซน สื่อรักสื่อวิญญาณ ซีรีส์ (เอ็กแซ็กท์ / ช่อง 5) รับบท อัครเดช พิทักษ์วรงค์ / เคี้ยง
* ปี พ.ศ. 2556 จ้าวพายุ (รับเชิญ) (เอ็กแซ็กท์ / ช่อง 5)
* ปี พ.ศ. 2557 เล่ห์นางฟ้า (รับเชิญ) (เอ็กแซ็กท์ / ช่อง 5)
* ปี พ.ศ. 2559 เทพธิดาป่าคอนกรีต (59 ออนแอร์ / ช่อง 7) รับบท เจนจบ
* ปี พ.ศ. 2560 ภูมิแพ้กรุงเทพไตรภาค ตอน Lost in คีรีวง (จีเอ็มเอ็ม บราโว่ / ช่อง GMM 25) รับบท ไอ้และ
* ปี พ.ศ. 2561 เขยผู้ใหญ่ สะใภ้กำนัน (59 ออนแอร์ / ช่อง 7) รับบท แหลม
* ปี พ.ศ. 2561 ลูกไม้ลายสนธยา (เมจิค อีฟ 2 / ช่อง 7) รับบท อรุณ
* ปี พ.ศ. 2561 OMG ผีป่วนชวนมารัก (สตูดิโอ ดราก้อน / ช่อง True4U) รับบท ภู (เพื่อนอาทิตย์ (เชฟซัน)) (รับเชิญ)

## พงศาวลี




## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:หม่อมหลวง
หมวดหมู่:ราชสกุลดิศกุล
หมวดหมู่:สกุลไกรฤกษ์
หมวดหมู่:สกุลสุจริตกุล
ครามเถา

**ครามเถา**  ชื่ออื่นๆ "เบือก" อยู่ในวงศ์ Asclepiadaceae ไม้เถาเนื้อแข็ง ยางขาว ดอกช่อ สีขาวอมเหลืองอ่อน แก่แล้วเป็นสีน้ำเงินเข้ม เปลือกและใบใช้ทำสีย้อมเส้นใยและผ้า ให้สีคราม ใช้ย้อมผมให้สีดำ ใบมีฤทธิ์เป็นยาแก้อาการผิดปกติในลำไส้ กระตุ้นการงอกของผม ในบังกลาเทศใช้สารสกัดจากครามเถาทำให้แท้งลูก เปลือกลำต้นมีเส้นใย
## อ้างอิง
* ป่าแม่คำมี: ความหลากหลายทางชีวภาพจากอดีตถึงปัจจุบัน. กทม. สำนักวิจัยและพัฒนาป่าไม้. 2556
* พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 3: พืชให้สีย้อมและแทนนิน. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544.
หมวดหมู่:วงศ์นมตำเลีย
หมวดหมู่:พืชให้สีย้อม
หมวดหมู่:สมุนไพร
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเล

**สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเล** () หรือ **สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในทะเล**  คือ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่อาศัยอยู่ในทะเลหรืออาศัยอยู่ใกล้ทะเล โดยสัตว์ในกลุ่มนี้มีจำนวนทั้งสิ้น 129 ชนิด (Species) ตัวอย่างของสัตว์ในกลุ่มนี้ ได้แก่ แมวน้ำ วาฬ โลมา วอลรัส หมีขั้วโลก ฯลฯ โดยสัตว์เหล่านี้จำเป็นต้องอาศัยอยู่ใกล้ทะเลหรืออาศัยอยู่ในทะเล เพราะจำเป็นต้องพึ่งพาสิ่งแวดล้อมทางทะเลในการดำรงชีวิต เช่น การหาอาหาร การขยายพันธุ์ ถิ่นที่อยู่ เป็นต้น 

นักวิทยาศาสตร์แบ่งสัตว์เหล่านี้ออกเป็น 4 กลุ่ม ได้แก่ Cetaceans (วาฬ โลมา และพอร์พอยส์) Pinnipeds (แมวน้ำ สิงโตทะเล และ วอลรัส) Sirenians (แมนนาที และ พะยูน) และ Fissipeds ซึ่งเป็นกลุ่มของสัตว์กินเนื้อด้วยที่แยกต่างหาก (หมีขั้วโลก และนากทั้ง 2 พันธุ์) Cetaceans and Sirenians นั้นเหมาะที่จะอาศัยอยู่ในมหาสมุทรเพราะเหมาะสมในทางสรีรศาสตร์ ส่วน Pinnipeds และ Semiaquatic ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในน้ำแต่จำเป็นต้องขึ้นบกเพื่อขยายพันธุ์และลอกคราบ ส่วนหมีขั้วโลกในกลุ่ม Fissipeds เหมาะที่จะอาศัยอยู่บนบกมากว่า

ในขณะนี้สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเลร้อยละ 23 มีจำนวนประชากรลดลง เนื่องจากการคุกคามโดยมนุษย์ เช่น การล่าวาฬมาทำเป็นอาหาร การล่าวอลรัสเพื่อเอาหนังมาทำเป็นเครื่องนุ่งห่มโดยคนในพื้นที่ เป็นต้น และสภาวะโลกร้อนก็มีผลเช่นกัน เช่น แผ่นน้ำแข็งละลาย ทำให้หมีขั้วโลกไร้ที่อยู่อาศัยและจมน้ำตายทุกปี เป็นต้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
รายการพิเศษเฉลิมฉลองครบรอบ 30 ปีของไมเคิล แจ็กสัน

**รายการพิเศษเฉลิมฉลองครบรอบ 30 ปีของไมเคิล แจ็กสัน** () เป็นรายการชุดในปี 2001 ที่นครนิวยอร์ก โดย ไมเคิล แจ็กสัน ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2001 และ10 กันยายน ค.ศ. 2001 ในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2001 โทรทัศน์เครือข่าย CBS ได้ออกอากาศการแสดงคอนเสิร์ตเป็นพิเศษสองชั่วโมงเพื่อเป็นเกียรติแก่ 30 ปีในฐานะนักร้องเดี่ยวของ ไมเคิล แจ็กสัน รายการที่ได้รับการแก้ไขจากภาพของสองคอนเสิร์ตของไมเคิลที่แยกจากกันได้เตรียมอยู่ในเมดิสันสแควร์การ์เดน ,นครนิวยอร์ก ในวันที่ 7 กันยายน และ 10 กันยายน ค.ศ. 2001 คอนเสิร์ตนี้ทำรายได้ไปกว่า 10,072,105 ดอลล่าร์สหรัฐ 

## วันที่แสดง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทัวร์คอนเสิร์ตของไมเคิล แจ็กสัน
หมวดหมู่:คอนเสิร์ตทัวร์ในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:การฉลองครบรอบ
ไทรอัมพ์ทัวร์

**ไทรอัมพ์ทัวร์** () เป็นคอนเสิร์ตทัวร์ของเดอะแจ็กสันไฟฟ์ ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1981 ถึง 26 กันยายน ค.ศ. 1981 รายได้ทั้งหมดจากการทัวร์ 5.5 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ

## ชุดแสดง

## วันที่ทัวร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทัวร์คอนเสิร์ตของไมเคิล แจ็กสัน
หมวดหมู่:คอนเสิร์ตทัวร์ในปีพ.ศ. 2524
นากทะเล

**นากทะเล** (; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทางทะเล ประเภทหนึ่งโดยอาศัยอยู่บริเวณชายฝั่งตอนเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก ในวัยเจริญพันธุ์จะมีน้ำหนักประมาณ 14–45 กิโลกรัม (31–99 ปอนด์)  นากทะเลเป็นสัตว์ในวงศ์เพียงพอน (Mustelidae) ชนิดหนึ่ง และเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเลที่มีขนาดเล็กที่สุดอีกด้วย นากทะเลนั้นไม่เหมือนสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทางทะเลทั่วไปเพราะมีฉนวนกันความร้อนด้วยขนที่หนาแน่น จึงทำให้นากทะเลสามารถหาอาหารในทะเลเป็นเวลานาน ๆ ได้

นากทะเลจะอาศัยอยู่บริเวณชายฝั่ง โดยจะดำดิ่งสู่พื้นทะเลเพื่อหาอาหาร อาหารที่ชอบคือ สาหร่ายทะเล (ถ้าเป็นสาหร่ายเคลท์จะชอบมาก) เม่นทะเล หอยต่าง ๆ กุ้งบางชนิด และปลาบางชนิด นอกจากนี้นากทะเลยังเป็นสัตว์ที่สามารถวัดความอุดมสมบูรณ์ของพื้นที่ได้อีกด้วย  ปัจจุบันนักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าพฤติกรรมการกินอาหารของนากทะเลที่ใช้หินทุบเปลือกหอยบนหน้าอกตัวเองนั้นเป็นพฤติกรรมที่มีมานานเป็นระยะเวลานับหลายล้านปี ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยถือว่าเป็นพฤติกรรมการกินอาหารที่พัฒนาขึ้นมาจากการกินหรือหาอาหารทั่วไปของสัตว์โลก และเป็นสัตว์ทะเลชนิดแรกที่มีพัฒนาการเช่นนี้ โดยการสังเกตพฤติกรรมแม้แต่ลูกนากทะเลกำพร้าในสถานที่เลี้ยงก็ยังพบว่ามีพฤติกรรมเช่นนี้

ในอดีตจำนวนนากทะเลอยูที่ประมาณ 150,000–300,000 ตัว แต่ในช่วงปี ค.ศ. 1741–1911 ได้ถูกล่าเพื่อเอาขน จนทำให้เหลือเพียง 1,000–2,000 ตัว ต่อมามีสนธิสัญญาระหว่างประเทศในการห้ามล่า และให้อนุรักษ์นากทะเล จึงส่งผลให้จำนวนนากทะเลเพิ่มขึ้น ซึ่งถือเป็นความสำเร็จในการอนุรักษ์นากทะเล อย่างไรก็ตามในปัจจุบันจำนวนนากทะเลได้ลดลงอีกครั้ง นากทะเลจึงถือเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเลที่ใกล้สูญพันธุ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
* ''Enhydra lutris'' (Linnaeus, 1758) ที่ the Integrated Taxonomic Information System
* ''Enhydra lutris'' (Linnaeus, 1758) ที่ the World Register of Marine Species
* De Bestiis Marinis, or, The Beasts of the Sea (1751) (PDF), pp.&nbsp;68–82, transcribed field notes from 18th-century German zoologist Georg Wilhelm Steller
* Precipice of Survival: The Southern Sea Otter  (Adobe Flash), a 48-minute program on the southern sea otter's history โดย the United States Geological Survey

ท
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมทางทะเล
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:สัตว์กินเนื้อไพลสโตซีน
เรียกผมว่าไอ้สัตว์

***เรียกผมว่าไอ้สัตว์*** () เป็นนวนิยายซึ่งอินทรา สิงห์ (Indra Sinha) ประพันธ์ขึ้น เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อปี 2007 และได้รางวัลนักเขียนแห่งเครือจักรภพ (Commonwealth Writers' Prize) ในปี 2008 นอกเหนือไปจากรางวัลอื่น ๆ

นวนิยายกล่าวถึงเด็กกำพร้าวัยสิบเก้าปีคนหนึ่งซึ่งลืมตาขึ้นดูโลกก่อนเกิดพิบัติภัยโภปาล (Bhopal disaster) ไม่กี่วัน เป็นเหตุให้กระดูกสันหลังพิกลจนต้องเคลื่อนไหวร่างกายด้วยการคลานไปเหมือนเดรัจฉานมานับแต่จำความได้ ทุกคนเรียกเขาว่า "ไอ้สัตว์" (Animal) ทั้งเขาเองก็แสดงกริยาเยี่ยงสัตว์ ไม่มีน้ำใจต่อผู้ใด ไม่นับถือศีลธรรมหรือมรรยาท และหมกมุ่นแต่เรื่องราคะ ทว่า ภายหลังเขาตกหลุมรักนิศา (Nisha) บุตรสาวของนักดนตรีในเมือง เขาจึงประสงค์จะเป็นมนุษย์ขึ้นมาบ้าง ครั้นนายแพทย์ชาวอเมริกันคนหนึ่งเข้ามาประจำการที่เมือง เขาจึงขอความช่วยเหลือให้เขาได้ยืนด้วยขาทั้งสองราวกับคนอื่น แต่เมื่อพยายามไปเขาก็เห็นว่า สี่ขาเหมาะแก่เขาที่สุดแล้ว ที่สุด เขาจึงเลือกเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงหนึ่งเดียวในโลกนี้ที่ได้ชื่อว่า "ไอ้สัตว์" แทนที่จะเลือกเป็นเหมือนมนุษย์อีกนับล้านที่ยืนตัวตรง

นวนิยายนี้แต่งเป็นทำนองว่า ไอ้สัตว์ประพันธ์ขึ้นเป็นภาษาฮินดีก่อนได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษ ทั้งยังมีถ้อยคำที่ไอ้สัตว์ใช้โดยผูกขึ้นจากภาษาฮินดี ฝรั่งเศส และอังกฤษ เช่น "กัมปานี" (kampani จาก company) "ชาร์นาลิส" (jarnalis จาก journalist) และ "ชามิสปนดิง" (jamisponding จาก James Bond)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2550
ปลาสังกะวาด

**ปลาสังกะวาด** หรือ **ปลายอน** เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งในอันดับปลาหนังจำพวกหนึ่ง  ในวงศ์ปลาสวาย (Pangasiidae)  ที่มีจำนวนสมาชิกมากที่สุด โดยพบแล้วประมาณ 26 ชนิด ใช้ชื่อสกุลว่า *Pangasius*

มีรูปร่างโดยรวม คือ ลำตัวลื่นไม่มีเกล็ด หัวโต ตามีขนาดเล็ก ปากกว้าง รูจมูกคู่หลังอยู่ใกล้รูจมูกคู่หน้ามากกว่านัยน์ตา และอยู่เหนือระดับขอบบนของลูกนัยน์ตา   มีหนวด 2 คู่สั้นหรือยาวแล้วแต่ชนิด (ริมปากบน 1 คู่ และคาง 1 คู่) มีฟันที่กระดูกเพดานปากชิ้นกลางและชิ้นข้าง แต่ในบางชนิดอาจหดหายไปเมื่อปลามีอายุมากขึ้น  รูปร่างอ้วนป้อม ครีบทั้งหมดโดยเฉพาะครีบหลังและครีบอกตั้งชี้ตรง และมีก้านแข็ง นัยน์ตาอยู่เหนือระดับมุมปากเล็กน้อย ท้องไม่เป็นสันคม ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 6 ก้าน มีขนาดรูปร่างที่แตกต่างออกไปตั้งแต่ 1 ฟุต ไปจนถึงเกือบ 3 เมตร แต่โดยทั่วไปจะมีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 1-1.5 เมตร

เป็นปลาที่กินได้ทั้งเนื้อและพืชเป็นอาหาร รวมถึงซากสัตว์ที่เน่าเปื่อยด้วย  มีพฤติกรรมชอบอยู่เป็นฝูง ในแม่น้ำและลำคลองสายใหญ่ พบตั้งแต่อนุทวีปอินเดียจนถึงภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในส่วนที่เป็นแผ่นดินใหญ่และหมู่เกาะ

เป็นปลาที่มีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการเป็นปลาเศรษฐกิจ ใช้บริโภค ซึ่งมีการวิจัยพบว่าเนื้อปลาในสกุลนี้ มีสารโอเมกา 3 สูงกว่าปลาทะเลเสียอีก  นอกจากนี้ยังใช้ตกเป็นเกมกีฬา และเลี้ยงเป็นปลาสวยงามในบางชนิด

ในภาษาไทยจะเรียกปลาในสกุลนี้โดยรวมว่า "สวาย" ในปลาที่มีขนาดใหญ่  และในปลาที่มีขนาดเล็กมักจะเรียกรวม ๆ กันว่า "สังกะวาด" หรือ "สังกะวัง" ซึ่งซ้ำซ้อนกับปลาในวงศ์ปลาหวีเกศ (Schilbeidae)  สำหรับในภาษาอีสานจะเรียกว่า "ยอน" หรือ "ซวย"

ในปัจจุบัน มีการผสมพันธุ์ข้ามชนิดและข้ามสกุลกัน จนได้เป็นลูกปลาพันธุ์ผสมชนิดใหม่ที่ให้ผลผลิตดี โดยใช้ชื่อในทางการค้าว่า "ปลามรกต" หรือ "เขียวมรกต" นิยมเลี้ยงกันมากโดยเฉพาะในภาคอีสานของไทย และในปัจจุบันนิยมทำเป็นผลิตภัณฑ์เนื้อปลาสำเร็จรูป ในชื่อ "แพนกาเชียส ดอรี่"
[thumb|250px|[ปลาสวาย (*P. hypophthalmus*) เป็นชนิดที่นิยมเลี้ยงเพื่อการบริโภค และเป็นปลาสวยงาม]]
## ชนิด
* *[[Pangasius bedado]]* Roberts, 1999
*  *[[Pangasius bocourti]]* Sauvage, 1880
*  *[[Pangasius conchophilus]]* Roberts & Vidthayanon, 1991
* *[[Pangasius djambal]]* Bleeker, 1846
* *[[Pangasius elongatus]]* Pouyaud, Gustiano & Teugels, 2002
* *[[Pangasius humeralis]]* Roberts, 1989
* *[[Pangasius hypophthalmus]]*  Sauvage, 1878 
* *[[Pangasius kinabatanganensis]]* Roberts & Vidthayanon, 1991
* * [[Pangasius krempfi]]* Fang & Chaux, 1949
* *[[Pangasius kunyit]]* Pouyaud, Teugels & Legendre, 1999
*  *[[Pangasius larnaudii]]* Bocourt, 1866
* *[[Pangasius lithostoma]]* Roberts, 1989
*  *[[ปลาสังกะวาดเหลือง|Pangasius macronema]]* Bleeker, 1851
* *[[Pangasius mahakamensis]]* Pouyaud, Gustiano & Teugels, 2002
* *[[Pangasius mekongensis]]* Gustiano, Teugels & Pouyaud, 2003
*  *[[ปลาสังกะวาดท้องโต|Pangasius micronemus]]* Bleeker, 1847
* *[[Pangasius myanmar]]* Roberts & Vidthayanon, 1991
* *[[Pangasius nasutus]]*  (Bleeker, 1863) 
* *[[Pangasius nieuwenhuisii]]*  (Popta, 1904) 
*  *[[Pangasius pangasius]]*  (Hamilton, 1822) 
*  *[[Pangasius pleurotaenia]]* Sauvage, 1878
* *[[Pangasius polyuranodon]]* Bleeker, 1852
* *[[Pangasius rheophilus]]* Pouyaud & Teugels, 2000
* *[[Pangasius sabahensis]]* Gustiano, Teugels & Pouyaud, 2003
*  *[[Pangasius sanitwongsei]]* Smith, 1931
* *[[Pangasius tubbi]]* Inger & Chin, 1959

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วงศ์ปลาสวายหมวดหมู่:สัตว์กินซาก
ปลายอนหอย

**ปลายอนหอย** หรือ **ปลาสวายหนู** เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งน้ำจืดในอันดับปลาหนังในวงศ์ปลาสวาย (Pangasiidae) จำพวกหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า *Helicophagus* (/เฮ-ลิ-โช-ฟา-กัส/)

มีรูปร่างโดยรวม คือ เหมือนปลาในสกุล *[[Pangasius]]* แต่ว่ามีรูปร่างที่เล็กและเพรียวบางกว่าอย่างเห็นได้ชัด ปากมีความกว้างน้อยกว่า หัวเล็ก ตามีขนาดเล็ก  หนวดทั้ง 2 คู่ยาวถึงช่องเปิดเหงือก  มีความยาวลำตัวโดยเฉลี่ยประมาณ 1 ฟุต 

มีพฤติกรรมจะกินอหารแต่เฉพาะสัตว์จำพวกหอย ทั้งหอยฝาเดียวและหอยสองฝา โดยจะกินเข้าไปทั้งตัว และถ่ายออกมาเป็นเศษซากของเปลือกหอย 

พบเพียง 3 ชนิดเท่านั้น โดยพบกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะในเขตซุนดา มีเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่พบได้ในประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน ได้แก่

* *[[Helicophagus leptorhynchus]]* Ng & Kottelat, 2000
* *[[Helicophagus typus]]* Bleeker, 1858 
* *[[ปลาสวายหนู|Helicophagus waandersii]]* Bleeker, 1858 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ปลาสวาย
ผักบุ้ง

**ผักบุ้ง** เป็นพืชที่อยู่ในวงศ์ผักบุ้ง (Convolvulaceae) พบทั่วไปในเขตร้อน และเป็นผักที่คนท้องถิ่น เช่น ไทย เวียดนาม กัมพูชา มาเลเซีย และกานา นิยมรับประทานเป็นอาหาร ผักบุ้งที่คนไทยนิยมนำมาประกอบอาหารมี 3 สายพันธุ์ คือ ผักบุ้งไทย ผักบุ้งนาและผักบุ้งจีน โดยผักบุ้งไทยมักปลูกในน้ำเพราะเจริญเติบโตได้ดีกว่าบนบก ส่วนผักบุ้งจีนจะปลูกในดินเพราะต้องการธาตุอาหารจากในดินมากกว่า

## สายพันธุ์
* ผักบุ้งจีนที่ขึ้นอยู่บนบก ลำต้นและใบสีเขียวอ่อน ยางน้อยกว่าผักบุ้งไทย เป็นผักบุ้งที่นิยมปลูกเป็นการค้า ในอินโดนีเซียใช้ทำผักบุ้งลวกราดน้ำยำ ในมาเลเซียมีผักบุ้งผัดกะปิ ซึ่งพบทางภาคใต้ของไทยด้วย นิยมใช้ทำผัดผักบุ้งไฟแดง ใส่ในแจ่วฮ้อน สุกี้ยากี้ กินกับหมูกระทะ ลวกใส่ในพระรามลงสรง
* ผักบุ้งไทยหรือผักบุ้งน้ำ เป็นผักบุ้งที่ขึ้นอยู่ในน้ำ ทนน้ำท่วม ในไทยใช้ทำแกงส้ม แกงเทโพ ผัดกะปิ ลวกจิ้ม ผักพริกแกง ยำผักบุ้ง ใส่ในเย็นตาโฟ การปลูกผักบุ้งไทยจะเตรียมดินโดยปล่อยให้น้ำแห้ง ไถดินแบบไถนาปลูกข้าว แล้วนำต้นผักบุ้งไปปักไว้เป็นแถว ๆ พอเริ่มแตกจะค่อย ๆ ปล่อยน้ำเข้า ผักบุ้งจะโตหนีน้ำขึ้นมา
* ผักบุ้งนา ลำต้นมีสีแดง ยอดเรียวเล็ก รสฝาด กินกับลาบ น้ำตกและอาหารอีสานอื่น ๆ ทำแกงส้มได้เช่นกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วงศ์ผักบุ้ง
หมวดหมู่:ผัก
มิสเตอร์อเมริกา (เจฟฟ์เรย์ เกรฟส์)

**มิสเตอร์อเมริกา (เจฟฟ์เรย์ เกรฟส์)** () เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนชุดของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ สร้างสรรค์โดย Geoff Johns และDale Eaglesham ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนเรื่อง *[[Justice Society of America]]* (vol. 3) ฉบับที่ 4 (พฤษภาคม 2007) เป็นสมาชิกของทีม Justice Society of America 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Mr. America at Comic Vine
*[Mr. America at DC Wikia](http://dc.wikia.com/wiki/Jeffrey_Graves_(New_Earth))

หมวดหมู่:ตัวละครดีซีคอมิกส์
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโร่ในดีซีคอมิกส์
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2014

**วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2014** () เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 10 ทีม เพื่อคัดเลือกหาสโมสรวอลเลย์บอลหญิงตัวแทนของทวีปเอเชีย เข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2014 ที่เมืองซูริก, สวิตเซอร์แลนด์ โดยการแข่งขันครั้งนี้จัดขึ้นที่ โรงยิมเนเซียม ศูนย์กีฬาเทศบาลเมืองนครปฐม ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 17-25 เมษายน พ.ศ. 2557

## การแบ่งกลุ่ม
การแบ่งกลุ่มในการแข่งขันครั้งนี้ อาศัยจากอันดับการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2013

 สโมสรจากเติร์กเมนิสถาน ขอถอนตัวออกจากการแข่งขันครั้งนี้ เนื่องจากสถานการณ์ด้านการเมือง

## รอบแบ่งกลุ่ม
### กลุ่ม A

|}

|}

### กลุ่ม B

|}

|}

## รอบชิงอันดับที่ 9-10

|}

## รอบ 8 ทีมสุดท้าย

### รอบก่อนรองชนะเลิศ

|}

### รอบจัดอันดับที่ 5-8

|}

### รอบรองชนะเลิศ

|}

### รอบชิงอันดับที่ 7

|}

### รอบชิงอันดับที่ 5

|}

### รอบชิงอันดับที่ 3

|}

### รอบชิงชนะเลิศ

|}

## อันดับการแข่งขัน

## รางวัล

***ผู้เล่นทรงคุณค่า:** 
:  มิยุ นะงะโอะกะ (ฮิซะมิสึสปริงส์)
***เซ็ตยอดเยี่ยม:** 
:  ชิซึรุ โคะโต (ฮิซะมิสึสปริงส์)
***ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม:**
:  ยุกิ อิชิอิ (ฮิซะมิสึสปริงส์) 
:  เฉิน ลี่ยี่ (โปไฮ แบงก์ เทียนจิน)

***ตัวตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม:**
:  หลี่ หยิง (โปไฮ แบงก์ เทียนจิน)
***ตัวบล็อกยอดเยี่ยม:**
:  คะนะโกะ ฮิระอิ (ฮิซะมิสึสปริงส์) 
:  ลียูมิล่า อนาร์บาเยว่า (เซทิสซู อัลมาตี)
***ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม:** 
:  มารีน่า สโตโรเชนโก (เซทิสซู อัลมาตี)

## การถ่ายทอดสด
* สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบก ช่อง 7 ได้ลิขสิทธิ์ถ่ายทอดสดการแข่งขันระหว่าง นครราชสีมา วีซี กับ มาติน วาลามิน วันที่ 17 เมษายน และรอบชิงชนะเลิศ ในวันที่ 25 เมษายน
* สยามสปอร์ตซินดิแคท (SMMTV) ทำการถ่ายทอดสดทุกวัน วันละ 3 แมตช์ เริ่มถ่ายทอดตั้งแต่เวลา 14.00 น. เป็นต้นไป

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Asian Volleyball Confederation 

หมวดหมู่:วอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรเอเชีย
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:เทศกาลกีฬาในประเทศไทย
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดนครปฐม
เดอะเบสต์ออฟไมเคิล แจ็กสัน

**เดอะเบสต์ออฟไมเคิล แจ็กสัน** () เป็นอัลบั้มรวบรวมเพลงฮิต ของไมเคิล แจ็กสัน และจัดจำหน่ายในปี ค.ศ. 1975 โดย โมทาวน์ ยอดขาย 2.4 ล้านชุดทั่วโลก และติดอันดับที่ 44 ของ U.S. R&B albums chart 

## รายการเพลง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มรวบรวมของไมเคิล แจ็กสัน
การศึกษาตามอัธยาศัย

thumbnail|200px|พิพิธภัณฑ์เป็นหนึ่งในสถานที่สำหรับการเรียนรู้ตามแบบการศึกษาตามอัธยาศัย
**การศึกษาตามอัธยาศัย** () เป็นการศึกษาที่ไม่มีรูปแบบตายตัว ไม่มีหลักสูตรและระยะเวลาในการเรียนที่แน่นอน โดยการจัดการศึกษาในรูปแบบนี้เป็นการศึกษาองค์ความรู้ต่าง ๆ ผ่านประสบการณ์ตรงที่ได้ประสบในชีวิตประจำวัน โดยการศึกษาตามอัธยาศัยจะกลายเป็นรากฐานสำคัญของการศึกษาตลอดชีวิต 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การเรียนรู้
หมวดหมู่:การศึกษาทางเลือก
วิชั่นนารี: เดอะวิดีโอซิงเกิลส์

**วิชั่นนารี: เดอะวิดีโอซิงเกิลส์** () เป็นอั้ลบั้มบ็อกเซตเพลงฮิตโดย ไมเคิล แจ็กสัน จัดจำหน่ายในยุโรประหว่างวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 ถึง 26 มิถุนายน ค.ศ. 2006 และจัดจำหน่ายในอเมริกาเหนือระหว่างวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 Epic Records และ Legacy Recordings

## รายการเพลง

### Remix EP
จัดจำหน่ายในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2006 ***Visionary Remixes – EP*** จำหน่ายผ่าน iTunes เท่านั้น

### CD promo
# "Thriller" (remixed short version) – 4:09
# "Don't Stop 'til You Get Enough" (7" edit) – 3:59
# "Rock with You" (7" edit) – 3:23
# "Billie Jean" – 4:54
# "Beat It" – 4:18

## ดูเพิ่ม
* *[[Michael Jackson's Vision]]*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Michael Jackson News International

หมวดหมู่:อัลบั้มรวบรวมของไมเคิล แจ็กสัน
หมวดหมู่:อัลบั้มวิดีโอเพลงของไมเคิล แจ็กสัน
หมวดหมู่:อัลบั้มรวบรวมภาษาอังกฤษ
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2013

**วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2013** () เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 8 ทีม เพื่อคัดเลือกหาสโมสรวอลเลย์บอลตัวแทนทวีปเอเชีย เข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2013 ที่เมืองซูริก, สวิตเซอร์แลนด์ โดยการแข่งขันครั้งนี้จัดที่บวนมาถ็วต, ประเทศเวียดนาม ระหว่างวันที่ 25 เมษายน - 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2556

## การแบ่งกลุ่ม
การแบ่งกลุ่มในการแข่งขันครั้งนี้ อาศัยจากอันดับการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2012

## รอบแบ่งกลุ่ม
### กลุ่ม A

|}

|}

### กลุ่ม B

|}

|}

## รอบสุดท้าย

### รอบก่อนรองชนะเลิศ

|}

### รอบจัดอันดับที่ 5-8

|}

### รอบรองชนะเลิศ

|}

### รอบชิงอันดับที่ 7

|}

### รอบชิงอันดับที่ 5

|}

### รอบชิงอันดับที่ 3

|}

### รอบชิงชนะเลิศ

|}

## อันดับการแข่งขัน

## รางวัล
***ผู้เล่นทรงคุณค่า:**  สวี หยุน ลี่ (กวางตุ้ง เอเวอร์เกวส)
***ทำคะแนนสูงสุด:**  จง จิน-ซิม (โบ ตง กัง)
***ตบยอดเยี่ยม:**  ซู หยวน (กวางตุ้ง เอเวอร์เกวส)
***บล็อกยอดเยี่ยม:**  สวี หยุน ลี่ (กวางตุ้ง เอเวอร์เกวส) 
***เสิร์ฟยอดเยี่ยม:**  ซู หยวน (กวางตุ้ง เอเวอร์เกวส)
***เซ็ตยอดเยี่ยม:**  โครีนา อิสมิตเซวา (ซัสสุ อัลมาตี)
***ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม:**  จาง เซียน (กวางตุ้ง เอเวอร์เกวส)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Asian Volleyball Confederation 

หมวดหมู่:วอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรเอเชีย
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2556
อำเภออู๋

**อำเภออู๋** หรือ **อู๋เซี่ยน** (; 221 ปีก่อน ค.ศ. – ธันวาคม 2000) เป็นอดีตเขตปกครองที่ตั้งอยู่ทางตอนล่างของแม่น้ำแยงซีเกียง เดิมเป็นอำเภอในนครซูโจว มณฑลเจียงซู ก่อนจัดตั้งขึ้นเป็นนครต่างหาก และภายหลังก็ยุบเลิกแล้วแยกออกเป็น 2 เขต

## ประวัติ
เมื่อ 221 ปีก่อนคริสตกาล จักรพรรดิฉินที่ 1 หรือจักรพรรดิฉินฉื่อหวง ก่อตั้งอำเภออู๋ขึ้นเป็นเมืองเอกของเขตบัญชาการไคว่จี (會稽郡; Kuaiji Commandery) ครั้นปี 1928 รัฐบาลของสาธารณรัฐจีนซึ่งประธานาธิบดีซุนยัดเซ็นก่อตั้งขึ้น ได้แบ่งพื้นที่ของอำเภออู๋ออก และก่อตั้งเป็นนครซูโจว แต่ยกเลิกคำสั่งนั้นใน 2 ปีต่อมา

ในปี 1949 หลังสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีนแล้ว ก็มีการแยกนครซูโจวจากเขตอำเภออู๋อีกครั้ง

ในเดือนมีนาคม 1983 อำเภออู๋กลายเป็นส่วนหนึ่งของซูโจวซึ่งเป็นนครระดับจังหวัด และในเดือนมิถุนายน ปี ค.ศ. 1995 อำเภออู๋ก็เปลี่ยนชื่อเป็นนครอู๋เซี่ยน มีฐานะเป็นนครระดับอำเภอ

ในเดือนธันวาคม 2000 มีการยุบเลิกนครอู๋เซี่ยน เพื่อแบ่งออกเป็น 2 เขต คือ เขตเซี่ยงเฉิง (相城区) ซึ่งเป็นพื้นที่ทางตอนเหนือ และเขตอู๋จง (吴中区) ซึ่งเป็นพื้นที่ทางตอนใต้

## บุคคลที่มีชื่อเสียง
* ไช่ หัน ศิลปินในสมัยราชวงศ์ชิง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซูโจว
เขตเซียงเฉิง (ซูโจว)

**เขตเซียงเฉิง** () เป็นหนึ่งในเขตเมืองทั้ง 5 ของนครระดับจังหวัดซูโจว มณฑลเจียงซู ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของประเทศจีน เขตนี้มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 478&nbsp;ตารางกิโลเมตร และมีประชากรในปี 2001 จำนวน 380,000 คน

เขตเซียงเฉิงอยู่ทางตอนเหนือของเมืองเก่าซูโจว ทิศตะวันออกอยู่ติดกับสวนอุตสาหกรรมซูโจว (Suzhou Industrial Park, SIP ชื่อเดิม สวนอุตสาหกรรมสิงคโปร์ หรือ Sino-Singapore Suzhou Industrial Park) และทิศตะวันตกอยู่ติดกับเขตพัฒนาอุตสาหกรรมไฮเทคซูโจว (Suzhou Hi-tech Industry Development Zone, SND) มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 478 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร (residential population) ประมาณ 380,000 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2001) ในขณะที่มีผู้อยู่อาศัยมากถึง 740,000 คน เซียงเฉิงเป็นเขตใหม่ที่จัดตั้งขึ้นเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 2001 

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 ที่ก่อตั้งเขตเซียงเฉิงขึ้นนั้น เศรษฐกิจของเซียงเฉิงก็เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ในปี ค.ศ. 2007 ผลิตภัณฑ์มวลรวม (GDP) ได้เพิ่มขึ้นถึง 23.22 พันล้านหยวน (RMB) โดยคิดเป็นอัตราการเจริญเติบโตเพิ่มขึ้น 22.8% เมืองซูโจวได้ประกาศให้เขตเซียงเฉิงเป็น "พื้นที่พัฒนาอย่างรวดเร็ว (typical case of rapid development)" เพื่อเป็นเกียรติของเมืองซูโจวอีกด้วย 

สถานที่สำคัญที่อยู่ในเซียงเฉิง อาทิ ทะเลสาบหยางเฉิง (อังกฤษ: Yangcheng Lake; จีน: 阳澄湖; พินอิน: Yángchéng Hú) ต้นกำเนิดตำรับอาหารชื่อดัง ปูยักษ์ทะเลสาบหยางเฉิง (Yangcheng Lake large crab) 

## เขตการปกครอง
เขตเซียงเฉิงแบ่งออกเป็น 4 แขวง และ 4 เมือง คือ

;4 แขวง
* แขวงหยวนเหอ (Yuanhe Sub-district, 元和街道)
* แขวงเป่ยเฉียว (Beiqiao Sub-district, 北桥街道)
* แขวงหวงเฉียว (Huangqiao Sub-district, 黄桥街道)
* แขวงไท่ผิง (Taiping Sub-district, 太平街道)
;4 เมือง
* เมืองเว่ยถัง (Weitang Town, 渭塘镇)
* เมืองหวงไต้ (Huangdai Town, 黄埭镇)
* เมืองว่างถิง (Wangting Town, 望亭镇)
* เมืองหยางเฉิงหู (阳澄湖镇)
;อื่น ๆ
* เขตพัฒนาเศรษฐกิจเซียงเฉิง (Xiangcheng Economic Development Zone, 相城经济开发区)

## ดูเพิ่ม
* อำเภออู๋

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  เว็บไซต์ทางการของเขตเซียงเฉิง

หมวดหมู่:ซูโจว
ทะเลสาบหยางเฉิง

**ทะเลสาบหยางเฉิง** (; ) เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดเล็ก ตั้งทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือห่างจากเมืองซูโจว ในมณฑลเจียงซู ประเทศจีน ประมาณ  เป็นแหล่งที่มีชื่อเสียงที่เป็นต้นกำเนิดของปูขน (ก้ามขน)

ทะเลสาบหยางเฉิงตั้งอยู่ระหว่างทะเลสาบไท่ หรือไท่หู (; ) และแม่น้ำแยงซี โดยรอบทะเลสาบมีอาณาเขตติดกับเมืองซูโจว เมืองฉางสู (Changshu) () และเมืองคุณซาน (Kunshan) () ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 
 
ปูขนจะมีการย้ายถิ่นฐานจากทะเลสาบหยางเฉิงไปยังปากแม่น้ำแยงซี (Yangtze delta) เพื่อหาคู่และผสมพันธุ์ในเดือนช่วงกันยายนและเดือนตุลาคม ซึ่งชาวประมงท้องถิ่นจะจับปูขนในช่วงการย้ายถิ่นนี้

ในปี ค.ศ. 2002 ปริมาณผลผลิตปูขนหรือปูก้ามขน ในบริเวณทะเลสาบหยางเฉิงนี้ รวมประมาณ 1,500 ตัน (1,700 ตันในสเกลสั้น)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* China Daily article on faked origins of Hairy Crabs 
* Article on the lake and the crab by the Suzhou government 

หมวดหมู่:ประเทศจีน
ริชชาร์ท นิคโคเลาส์ ฟ็อน คูเดินโฮเวอ-คาแลร์กี

**ริชชาร์ท นิคโคเลาส์ ฟ็อน คูเดินโฮเวอ-คาแลร์กี** (; 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437 — 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2515) เป็นนักการเมืองออสเตรีย

## ดูเพิ่ม
* มิตสึโกะ อาโอยามะ

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Paneuropaean Union 

หมวดหมู่:นักการเมืองออสเตรีย
หมวดหมู่:ชาวออสเตรียเชื้อสายญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากโตเกียว
เขตอู๋จง

**เขตอู๋จง** (อังกฤษ: Wuzhong District; ) เป็นเขตปกครองระดับอำเภอ ในเมืองซูโจว (Suzhou) ซึ่งอยู่ทางตะวันออกของประเทศจีน และตั้งอยู่ทางใต้ของเมืองซูโจว ติดกับเมืองเก่าซูโจว สวนอุตสาหกรรมซูโจว (Suzhou Industrial Park หรือ SIP) และเขตอุตสาหกรรมไฮเทค (Hi-Tech Industrial Development Zone หรือ SND) ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือ ส่วนทางทิศตะวันตกติดกับทะเลสาบไท่ (Taihu)

มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 770&nbsp;ตารางกิโลเมตร และมีประชากรประมาณ 590,000 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2001) พิกัดทางภูมิศาสตร์ของเขตอู๋จง คือ 30°56´-31°21´N, 119°55´-120°54´E

## เขตการปกครอง
อู๋จงมีเขตปกครองย่อย 8 แขวง 7 เมือง คือ

;8 แขวง
* แขวงฉางเฉียว (Changqiao Sub-district, 长桥街道)
* แขวงเฉิงหนาน (Chengnan Sub-district, 城南街道)
* แขวงหลงซี (Longxi Sub-district, 龙西街道)
* แขวงซูย่วน (Suyuan Sub-district, 苏苑街道)
* แขวงเซียงซาน (Xiangshan Sub-district, 香山街道)
* แขวงเหิงจิง (Hengjing Sub-district, 横泾街道)
* แขวงเกาเซี่ยง (Guoxiang Sub-district, 郭巷街道)
* แขวงเยว่ซี (Yuexi Sub-district, 越溪街道)

;7 เมือง
* เมืองซูโขว่ (Xukou Town, 胥口镇)
* เมืองมู่ตู๋ (Mudu Town, 木渎镇)
* 
สถานที่สำคัญในอู๋จง อาทิ เขตท่องเที่ยวและพักผ่อนแห่งชาติทะเลสาบไท่ (Suzhou Taihu National Tourism and Vacation Zone) เขตสาธิตเกษตรกรรมสมัยใหม่แห่งชาติซีซาน (XishanNational Modern Agriculture Demonstration Zone) เขตพัฒนาเศรษฐกิจอู๋จง (Wuzhong Economic Development Zone) และเขตทัศนียภาพภูเขาเฉวียงหลง (Qionglong Mountain Scenic Zone) เป็นต้น 
## ดูเพิ่ม
*อำเภออู๋

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการของเขตอู๋จง 

หมวดหมู่:ซูโจว
ดาวบันดาล

***ดาวบันดาล*** () คือนวนิยายเล่มที่ 4 ผลงานของจอห์น กรีน ตีพิมพ์เมื่อเดือนมกราคม 2012  ผู้เล่าเรื่องคือผู้ป่วยโรคมะเร็งอายุ 16 ปี ชื่อเฮเซล ซึ่งถูกพ่อแม่คะยั้นคะยอให้เข้าร่วมกลุ่มสนับสนุนที่ให้กำลังใจแก่ผู้ป่วยมะเร็ง หลังจากเฮเซลเข้าร่วมกลุ่มอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก ต่อมาก็ได้พบกับออกัสตัส วอเทอร์ส อายุ 17 ปี และรักกัน ออกัสตัสเป็นอดีตนักบาสเกตบอล และเคยเป็นมะเร็งถึงขั้นต้องตัดขาข้างหนึ่ง

ชื่อเรื่อง The Fault in Our Stars ได้รับแรงบันดาลใจจากคำพูดขึ้นชื่อในบทละครของเชกสเปียร์เรื่องจูเลียส ซีซาร์ (องค์ 1, ฉาก 2) เมื่อคาซิอุส (แคชเซียส) กล่าวกับบรูตัสว่า 'The fault, dear Brutus, is not in our stars, / But in ourselves, that we are underlings.' ข้อความส่วนนี้ได้รับการถอดเป็นภาษาไทยโดยศิลปินแห่งชาติ ทวีปวร (ทวีป วรดิลก) ว่า "อันความผิดมิตรเอยเฉลยเอา ใช่ดวงดาวพราวเพราเจ้าบันดาล" บทประพันธ์เรื่องนี้ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยโดยเขมรินทร์ พงษ์สุวรรณ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์คลาสแอคท์ เมื่อเดือนมีนาคม 2014

ในเดือนมกราคม 2012 บริษัท Fox 2000  ซื้อสิทธิ์ในการนำบทประพันธ์ไปสร้างภาพยนตร์ และเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2013 จึงประกาศว่าจอช บูน จะเป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่องนี้

## กระแสตอบรับ
*ดาวบันดาล* ได้รับคำชื่นชมอย่างสูงจากนักวิจารณ์ คำวิจารณ์ของ*[[The New York Times]]* ระบุว่าหนังสือเล่มนี้คือ "การผสานระหว่างอารมณ์เศร้าสร้อย หวาน ปรัชญา และความขบขัน" อีกทั้งกล่าวด้วยว่า "เนื้อเรื่องดำเนินอยู่บนครรลองของความสมจริงอันโศกเศร้า" ขณะเดียวกันก็ชี้ว่ารายละเอียดตามโครงเรื่องที่ชวนให้ใจหายนั้น "มิได้ลดทอนความหวานซึ้ง และเมื่ออยู่ในมือของกรีน รายละเอียดเหล่านั้นมีแต่สร้างความประทับใจยิ่งขึ้น"  

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นวนิยาย
การพักรบคริสต์มาส

thumb|ทหารอังกฤษและเยอรมันพบกันในแผ่นดินไม่มีเจ้าของระหว่างการพักรบคริสต์มาส
**[[การพักรบ|การยิงถล่ม]]คริสต์มาส** (; ; ) เป็นกลุ่มการหยุดยิงอย่างไม่เป็นทางการในวงกว้างซึ่งเกิดขึ้นตามแนวรบด้านตะวันตกประมาณคริสต์มาส ค.ศ. 1914 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สัปดาห์ก่อนคริสต์มาส กลุ่มทหารเยอรมันและอังกฤษเริ่มแลกเปลี่ยนคำอวยพรเทศกาลและเพลงระหว่างสนามเพลาะสองฝ่าย บางโอกาส ความตึงเครียดลดลงถึงขั้นที่ทหารสามารถถือของขวัญเดินข้ามไปยังสนามเพลาะฝ่ายตรงข้าม ในวันคริสต์มาสอีฟและวันคริสต์มาส ทหารทั้งสองฝ่ายจำนวนมาก ตลอดจนทหารฝรั่งเศสเล็กน้อย เสี่ยงออกไปใน "no man's land" ("แผ่นดินไม่มีเจ้าของ") โดยอิสระ ที่ซึ่งมีการรวมกลุ่ม แลกเปลี่ยนอาหารและของที่ระลึกกัน เช่นเดียวกับพิธีกรรมฝังศพร่วมกัน การนัดพบหลายที่จบลงด้วยการร้องเพลงเทศกาล ทหารจากทั้งสองฝ่ายยังเป็นมิตรพอที่จะเล่นเกมฟุตบอลกับอีกฝ่ายหนึ่งด้วย โดยตามที่มีการบันทึกไว้เป็นฝ่ายทหารเยอรมันเอาชนะไป 3-2 ประตู

หมวดหมู่:การพักรบ
หมวดหมู่:กีฬาทหาร
หมวดหมู่:สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง)‎