เพรีนลูกรัก

**The Story of Perrine**  หรือในชื่อภาษาไทยว่า  **"เพลีนลูกรัก"** () เป็นซีรีส์อนิเมะโดย Nippon Animation เป็นการผลิตครั้งที่สี่ในซีรีส์ *[[World Masterpiece Theater]]* (ในเวลานั้นมีชื่อว่า *Calpis Family Theater*) อิงจากนวนิยายฝรั่งเศส *[[En Famille]]* โดย Hector Malot ซีรีส์เดิมออกอากาศในวันอาทิตย์ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคมถึง 31 ธันวาคม ค.ศ. 1978 ใน 53 ตอน

ภาพยนตร์ที่ตัดต่อใหม่พร้อมบทพูดที่บันทึกใหม่และคำบรรยายใหม่ได้รับการเผยแพร่ในญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1990

เรื่อง ปี 1978 : The Story of Perrine  กล่าวถึงการเดินทางอันยากลำบากในการกลับไปตั้งถิ่นฐานยังบ้านเกิดของสาวน้อยนาม เพอร์รินและแม่ของเธอ หลังจากที่พ่อของเธอได้ตายลง

การ์ตูนเรื่องนี้ สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. หรือ เรียกสั้น ๆ ว่า ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. หรือ สถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ ในชื่อปัจจุบัน เคยเอามาฉายในเมืองไทยเป็นครั้งแรกเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2522 โดยใช้ชื่อว่า "เพลีนลูกรัก" โดยทีมพากย์ของช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ในสมัยนั้น นำโดย "น้าต๋อยเซมเบ้" เจ้าเก่านั่นเอง โดยผู้ที่พากย์เสียงของเพลีนก็คือคุณ**[[ฉันทนา ธาราจันทร์]]** หรือ **น้าติ๋ม** คนเดียวกับคนที่พากย์เสียงโดเรม่อนยุคแรกๆ ของช่อง 9 นั่นเอง

## พล็อตเรื่อง

เพอร์รีน เพนดาโวน (Perrine Paindavoine) วัย 13 ปี เป็นลูกสาวของมารี แม่เชื้อสายแองโกล-อินเดียน และเอ็ดมอนด์ พ่อชาวฝรั่งเศส ซึ่งเสียชีวิตที่บอสเนียในตอนต้นเรื่อง ก่อนสิ้นใจ เอ็ดมอนด์ขอให้ภรรยาและเพอร์รีนกลับไปยังบ้านเกิดของเขาที่เมืองมารูกูร์ ซึ่งคุณปู่ของเพอร์รีน วัลฟราน เป็นเจ้าของโรงงานและคฤหาสน์ของครอบครัว เพอร์รีนและแม่ของเธอเปิดสตูดิโอถ่ายภาพท่องเที่ยวระหว่างการเดินทางไปฝรั่งเศส แต่เมื่อถึงปารีส มารีก็ล้มป่วย แม้ว่าพวกเขาจะขายยาจนหมดตัว แต่ในที่สุดมารีก็เสียชีวิต บนเตียงมรณะ เธอเปิดเผยว่าเพอร์รีนไม่ควรคาดหวังการต้อนรับจากคุณปู่ วัลฟรานคัดค้านการแต่งงานของเอ็ดมอนด์อย่างรุนแรง และด้วยเหตุนี้ เขาจึงเกลียดชังเพอร์รีน

หลังจากพิธีฝังศพ เพอร์รีนออกเดินทางอันแสนยากลำบากไปยังมารูกูร์ เดินทางไกลเกือบ 150 กิโลเมตร (93 ไมล์) และเกือบเอาชีวิตไม่รอดจากความอดอยาก เมื่อไปถึงที่นั่น เธอจึงสวมรอยเป็นออเรลีเพื่อประเมินสถานการณ์ล่วงหน้า มารูกูร์เป็นเมืองที่มีหน้าที่หลักในการเป็นที่อยู่อาศัยของคนงานในโรงสีฝ้ายซึ่งมิสเตอร์ไปน์ดาวัวนเป็นเจ้าของ ดังนั้น มิสเตอร์ไปน์ดาวัวนผู้ตาบอดและเคร่งขรึมจึงแทบจะเป็นผู้ปกครองเมือง และเป็นที่เกรงขามของทุกคน แม้แต่หลานชายผู้ไร้ความรับผิดชอบของเขาที่หวังจะสืบทอดโรงงาน

ออเรลีได้รับงานเข็นรถรางในโรงงาน แต่ไม่นานเธอก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นล่ามประจำโรงงาน เพราะเธอพูดได้ทั้งภาษาฝรั่งเศสและอังกฤษอย่างคล่องแคล่ว ในที่สุด ด้วยประสิทธิภาพ ความภักดี และความเห็นอกเห็นใจ (ซึ่งหลายคนอาจไม่รู้) เธอจึงกลายเป็นเลขานุการส่วนตัวของวัลฟราน และได้รับเชิญให้มาอยู่ในคฤหาสน์ของเขา วัลฟรานค่อยๆ หลงรักออเรลี ซึ่งกลายเป็นเพื่อนคู่ใจตลอดกาลของเขาโดยที่เขาไม่ต้องร้องขอ ด้วยความใกล้ชิดกับปู่ของเธอ ออเรลีจึงได้รู้เรื่องราวชีวิตส่วนตัวของเขา วัลฟรานซึ่งแทบจะไม่มีญาติที่รักใคร่เลย จึงเริ่มออกตามหาเอ็ดมอนด์ โดยตั้งใจจะพาเขากลับบ้าน ออเรลีแปลข้อความสื่อสารต่างประเทศของเขา แต่ไม่กล้าเอ่ยว่าการค้นหาของเขานั้นไร้ผล เพราะวัลฟรานไม่ได้ปิดบังความเกลียดชังที่มีต่อภรรยาและลูกสาวของเอ็ดมอนด์ โดยกล่าวหาว่าพวกเขาเป็นคนลักพาตัวลูกชายของเขาไป ซึ่งทำให้ออเรลีรู้สึกเจ็บปวด

ในที่สุด วัลฟรานก็ได้รับแจ้งข่าวการเสียชีวิตก่อนวัยอันควรของเอ็ดมอนด์ในบอสเนีย ข่าวร้ายนั้นแทบจะถึงแก่ชีวิต เพราะวัลฟรานโศกเศร้าเสียใจอย่างหนัก และรอดชีวิตจากเหตุการณ์นี้ได้ด้วยการดูแลเอาใจใส่อย่างสุดซึ้งของออเรลี ซึ่งช่วยให้เขาหายดี วัลฟรานรู้สึกขอบคุณออเรลี ระหว่างที่ฟรานซัวส์ "คุณยาย" ซึ่งเคยเป็นพี่เลี้ยง ของเอ็ดมอนด์ มาเยี่ยมเยียน เขาประกาศว่าออเรลีเป็นเทวดาที่พระเจ้าส่งมาช่วยเขา เพราะความรักที่ไม่มีเงื่อนไขเช่นนี้หาได้ยากยิ่งสำหรับคนแปลกหน้า ฟรานซัวส์ เพื่อนสนิทของออเรลีตั้งแต่มาถึงมารูกูร์ ตอบว่าเทวดาตนนี้มีหน้าตาคล้ายเอ็ดมอนด์อย่างน่าประหลาด วัลคานจึงส่งทนายไปสืบหาประวัติของออเรลีทันที และยอมรับว่าหากเธอเป็นหลานสาวของเขาจริง เขาก็ต้องชดใช้ความผิดที่พูดจาไม่ดีเกี่ยวกับครอบครัวของเอ็ดมอนด์ต่อหน้าเธอ

หลังจากได้รับการยืนยันว่าออเรลีคือเพอร์รีน วัลฟรานจึงเข้ารับการผ่าตัดดวงตาอันแสนอันตรายเพื่อดูใบหน้าของหลานสาว เขายังสั่งให้สร้างศูนย์รับเลี้ยงเด็กและหอพักเพื่อสุขภาพสำหรับคนงานในโรงงาน อีกด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ซีรีส์โทรทัศน์อนิเมะใน ค.ศ. 1978
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะใน ค.ศ. 1990
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะประเภทดราม่า
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะที่มีฉากในประเทศฝรั่งเศส