โตโมฮน

**โตโมฮน** () เป็นนครไม่ติดทะเลในจังหวัดซูลาเวซีเหนือ ประเทศอินโดนีเซีย กินพื้นที่ 147.21 ตร.กม. และมีประชากร 91,553 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2010 เพิ่มขึ้นเป็น 100,587 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2020 จำนวนประมาณการทางการช่วงกลาง ค.ศ. 2023 อยู่ที่ 103,072 คน (แบ่งเป็นชาย 52,006 คนและหญิง 51,066 คน) โตโมฮนเคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอมีนาฮาซาในจังหวัดซูลาเวซีเหนือ จากนั้นจึงแยกออกจากอำเภอนี้ แล้วเปิดพิธีในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2003

โตโมฮนมีชื่อเสียงในเรื่องการปลูกดอกไม้ตามบ้านเรือน บริเวณใกล้เคียงมีภูเขาไฟ*กูนุงโลกน*หรือเขาโลกน และเขาเอิมปุง โตโมฮนยังมีชื่อเสียงในด้านการผลิตบ้านไม้ การผลิตน้ำตาลปาล์ม (*aren*&nbsp;) การเกษตรผัก ในฐานะศูนย์กลางพันธกิจคริสเตียน และในฐานะเมืองนักศึกษา

## ประวัติศาสตร์
thumb|220px|left|ทิวทัศน์โตโมฮนใน ค.ศ. 1924
thumb|250px|right|ทางหลวงโตโมฮนใน ค.ศ. 1900-1920
มีบันทึกทางประวัติศาสตร์หลายฉบับกล่าวถึงโตโมฮน หนึ่งในนั้นพบในงานเขียนเชิงชาติพันธุ์วิทยาของสาธุคุณ Nicolaas Graafland ซึ่งเขียนขึ้นเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1864 ท่านบรรยายถึงดินแดนอันน่าประทับใจบนที่ราบสูงมีนาฮาซาในหมู่เกาะเซเลเบสเหนือ (*ซูลาเวซี*) ชื่อโตโมฮน ซึ่งท่านได้ไปเยือนใน ค.ศ. 1850. การพัฒนาของอารยธรรมและพลวัตของการพัฒนาและการดำเนินการทางสังคมจากปีต่อปีทำให้โตโมฮนกลายเป็นหนึ่งในเขตเมืองหลวงในอำเภอมีนาฮาซา ตอนแรก โตโมฮนเป็นตำบลของชาวโตโมฮนที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมีนาฮาซา ประกอบด้วย ตาเลอเตอ กามาซี ปัซลาเติน โกโลงัน และมาตานี ใน ค.ศ. 1880 ตำบลซารงซงรวมเข้ากับโตโมฮน และกากัซกาเซินถูกรวมใน ค.ศ. 1908 ใน ค.ศ. 1927 โตโมฮนถูกรวมเข้ากับมานาโดเพื่อสร้างตำบล และใน ค.ศ. 1935 ตมบารีรีจึงรวมเข้ากับตำบลโตโมฮนภายใต้มานาโด ใน ค.ศ. 1945 โตโมฮนแยกออกจากมานาโดและกลายเป็นตำบลโตโมฮนที่มีสองตำบลย่อย คือ โตโมฮนและตมบารีรี ในสมัย*[[เปอร์เมซตา]]*ระหว่างมีนาคม ค.ศ. 1956 ถึงตุลาคม ค.ศ. 1961 ตมบารีรีบางส่วนถูกรวมเข้ากับโตโมฮน ใน ค.ศ. 1974–2003 โตโมฮนเป็นตำบลในอำเภอมีนาฮาซา

ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 ผู้คนในอำเภอมีนาฮาซาบางส่วนได้รับแรงบันดาลใจและความปรารถนาต่อแนวโน้มด้านสิ่งแวดล้อมเชิงยุทธศาสตร์ทั้งภายในและภายนอกเพื่อการขยายตัวในระดับภูมิภาค ความพยายามในการปฏิรูปและการดำเนินการตามอำนาจปกครองตนเองในภูมิภาคได้เร่งกระบวนการรองรับความปรารถนาของประชาชนในการขยายตัวของภูมิภาค เมืองโตโมฮนก่อตั้งขึ้นพร้อมกับอำเภอมีนาฮาซาใต้และโตโมฮน ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลจังหวัดซูลาเวซีเหนือตามพระราชกฤษฎีกาของรัฐบาลกลางด้วยการออกกฎหมายฉบับที่ 10 ค.ศ. 2003 และการก่อตั้งอำเภอมีนาฮาซาเหนือตามกฎหมายฉบับที่ 33 ใน ค.ศ. 2003

## ภูมิศาสตร์
thumb|220px|right|ทิวทัศน์ธรรมชาติในโตโมฮน
thumb|220px|right|เขาโลกน
โตโมฮนตั้งอยู่ที่ละติจูด 1°15' เหนือ และลองจิจูด 124°50' ตะวันออก (ก่อตั้งตามกฎหมายหมายเลข 10 ใน ค.ศ. 2003) มีพื้นที่  กับประชากร 100,587 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2020 โดยทั่วไป โตโมฮนตั้งอยู่บนเส้นทางคมนาคมหลักที่เชื่อมต่อมานาโด ซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัด และเมืองอื่น ๆ ในจังหวัดซูลาเวซีเหนือ โตโมฮนล้อมรอบด้วยอำเภอมีนาฮาซา โดยขอบเขตติดกับพื้นที่ดังนี้:
* เหนือ: ตำบลปีเนอเลิงและตมบูลู
* ใต้: ตำบลเริมโบเกินและซนเดอร์
* ตะวันตก: ตำบลตมบารีรี
* ตะวันออก: ตำบลตมบูลูและตนดาโนตะวันตก

โตโมฮนตั้งอยู่ในวงแหวนไฟฝั่งเอเชีย ซึ่งมีภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่นสองแห่ง คือ เขาโลกน () และเขามาฮาวู () พื้นที่นี้ส่วนใหญ่เป็นหินภูเขาไฟอายุน้อยที่มีองค์ประกอบของหินเถ้าภูเขาไฟแอนดีไซต์และบะซอลต์ มีลักษณะเปราะและถูกกัดเซาะได้ง่าย 

### ภูมิอากาศ
โตโมฮนมีอุณหภูมิที่เย็นกว่ามานาโด (เมืองติดกันของโตโมฮน) ซึ่งอยู่ที่พื้นที่ต่ำใกล้ทะเล โตโมฮนตั้งอยู่ที่ระดับความสูงประมาณ  เหนือระดับน้ำทะเล อุณหภูมิที่โตโมฮนในช่วงกลางวันอยู่ที่  และกลางคืนอยู่ที่  โตโมฮนมีสภาพภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน *Af*) โดยมีปริมาณน้ำฝนมากตลอดทั้งปีแม้ในเดือนที่แห้งแล้งที่สุด

## เขตบริหาร
### ตำบล
นครนี้แบ่งออกเป็น 5 ตำบล (*kecamatan*) ในตารางข้างล่างระบุพร้อมกับพื้นที่และประชากรตามสำมะโน ค.ศ. 2010 และสำมะโน ค.ศ. 2020 กับจำนวนประมาณการทางการในช่วงกลาง ค.ศ. 2023

## เมืองพี่น้อง
*  เบธเลเฮม รัฐปาเลสไตน์
*  โอเกงาวะ ประเทศญี่ปุ่น

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* เว็บไซต์ทางการ

โตโมฮน
หมวดหมู่:นครในจังหวัดซูลาเวซีเหนือ
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546