ทานากะ กิอิจิ

พลเอก บารอน **ทานากะ กิอิจิ** (; ; 22 มิถุนายน ค.ศ. 1864 – 29 กันยายน ค.ศ. 1929) เป็นนายพลและนักการเมืองชาวญี่ปุ่น ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของญี่ปุ่นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1927 ถึง ค.ศ. 1929

ทานากะ เกิดใน ครอบครัวซามูไรในแคว้นโชชูเขาได้เข้ารับราชการในกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นและเลื่อนตำแหน่งขึ้นเรื่อยๆ เขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมภายใต้การนำของนายกรัฐมนตรี ฮาระ ทาคาชิ และ ยามาโมโตะ กอนโนฮโยเอะ หลังจากเกษียณอายุราชการ เขาได้เข้ารับตำแหน่งประธานพรรคริกเก้น เซยูไคซึ่งเป็นพรรคอนุรักษ์นิยมที่สำคัญ หลังจากการลาออกของคณะรัฐมนตรีวากัตสึกิในปี ค.ศ. 1927 ทานากะได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรี ในด้านการต่างประเทศ เขาดำเนินนโยบายที่แข็งกร้าว ส่วนในด้านกิจการภายในประเทศ เขาพยายามปราบปรามขบวนการคอมมิวนิสต์และสังคมนิยม เขาถูกวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับการจัดการกรณีการลอบสังหาร จาง จั่วหลิน โดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทหารกองทัพกวางตุ้ง เขาจึงลาออกในปี ค.ศ. 1929 และเสียชีวิตในเวลาต่อมาไม่นาน

## ประวัติ
ทานากะเกิดเป็นบุตรชายคนที่สามของ ตระกูลซามูไรชั้นต่ำ ที่รับใช้แคว้นโชชูในเมืองฮากิจังหวัดนากาโตะ (ปัจจุบันคือจังหวัดยามากุจิ) ประเทศญี่ปุ่น เมื่ออายุ 13 ปี เขาเข้าร่วมในการกบฏฮากิเขามีความสนใจทางการเมืองตั้งแต่อายุยังน้อย โดยเคยดำรงตำแหน่งในสภาหมู่บ้านและเป็นครูโรงเรียนประถมศึกษา เขาเข้าร่วมกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นเมื่ออายุ 20 ปี

เขาสำเร็จการศึกษาจาก โรงเรียนนายทหารกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น (รุ่นที่ 8) และ วิทยาลัยการสงครามกองทัพบก (รุ่นที่ 8) ในปี ค.ศ. 1892 และรับราชการเป็นนายทหารชั้นผู้น้อยในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่น ครั้งที่ 1 หลังสงครามสิ้นสุดลง เขาถูกส่งไปเป็นทูตทหารประจำมอสโกและเปโตรกราดและอยู่ในรัสเซียในช่วงเวลาเดียวกับทาเคโอะ ฮิโรเสะแห่งกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นซึ่งเขากลายเป็นเพื่อนสนิทกัน ทานากะพูดภาษารัสเซีย ได้อย่างคล่องแคล่ว ซึ่งเขาเรียนรู้จากการเข้าร่วมพิธีมิสซาทุกวันอาทิตย์ที่โบสถ์ออร์โธดอกซ์รัสเซีย ทำให้เขาสามารถฝึกฝนภาษารัสเซียในงานสังคมของโบสถ์ได้ แม้ว่าจะไม่แน่ใจว่าเขาเคยเปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์หรือไม่ก็ตาม ในฐานะหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญด้านรัสเซียไม่กี่คนในกองทัพ เขาเป็นแหล่งข้อมูลอันล้ำค่าสำหรับผู้วางแผนกองทัพในช่วงสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น และทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยของพลเอก โคดามะ เก็นทาโร่ ในแมนจูเรีย

thumb|left|ทานากะ (ซ้าย) เดินกับนายพลโอชิมะ เคนอิจิ (กลาง) และอุเอฮาระ (ขวา) ในปี ค.ศ. 1918

ในปี ค.ศ. 1906 ทานากะได้ช่วยร่างแผนป้องกันประเทศซึ่งได้รับการยกย่องอย่างสูงจากกองบัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นและพลเอกยามากาตะ อาริโตโมะ จนถูกนำมาใช้เป็นนโยบายพื้นฐานจนถึงสงครามโลกครั้งที่ 1 นอกจากนี้เขายังได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ว่าวทองคำ (ชั้นที่ 3) ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1906 อีกด้วย

ในปี 1910 เขาได้ก่อตั้งสมาคมทหารผ่านศึกขึ้น ทานากะได้รับการเลื่อนยศเป็นพลตรีในปี 1911 และได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการสำนักกิจการทหาร กระทรวงกลาโหมซึ่งเขาได้แนะนำให้เพิ่มกำลังพลของกองทัพประจำการโดยเพิ่ม กองพล ทหารราบ อีกสอง กองพล เขาได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ขุมทรัพย์ศักดิ์สิทธิ์ (ชั้นที่ 1) ในเดือนกันยายน ปี 1918 เขาร่วมคณะรัฐมนตรีของนายกรัฐมนตรี ฮาระ ทาคาชิในตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ตั้งแต่เดือนกันยายน ปี 1918 ถึงเดือนมิถุนายน ปี 1921 เขาได้รับการเลื่อนยศเป็นพลเอกในปี 1920 และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ดวงอาทิตย์ขึ้น (ชั้นที่ 1) เขายังได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นบารอน (danshaku) ตามระบบบรรดาศักดิ์คาโซกุอย่างไรก็ตาม คณะรัฐมนตรีของฮาระถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างไม่หยุดหย่อนเนื่องจากกรณีเงินกู้นิชิฮาระ เหตุการณ์หายนะที่นิโคลาเยฟสค์ และข้อกล่าวหาเรื่องการยักยอกเงินลับของกองทัพ และการสนับสนุนบุคคลที่ไม่น่าไว้วางใจ เช่นนายพล โรมัน ฟอน อุงเกิร์น - สเติร์นเบิร์ก แห่งขบวนการขาวหลังจากป่วยด้วยโรคหลอดเลือดหัวใจตีบ ทานากะจึงลาออกจากทุกตำแหน่งและไปพักผ่อนที่บ้านพักตากอากาศในโออิ

## การเมือง
ทานากะกลับมารับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมอีกครั้งใน รัฐบาล ยามาโมโตะ ชุดที่ 2 ตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1923 ถึงมกราคม ค.ศ. 1924 หลังจากเกษียณจากกองทัพ ทานากะได้รับเชิญให้รับตำแหน่งประธานพรรคริกเคนเซยูไค ใน ปี ค.ศ. 1925 และได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาขุนนางในเดือนมกราคม ค.ศ. 1926 เขามีกำหนดจะได้รับการเลื่อนยศเป็นจอมพลเมื่อเกษียณอายุราชการ อย่างไรก็ตาม เมื่อข่าวเรื่องเงินโบนัส 3 ล้านเยนที่ทานากะได้รับจากการตกลงเข้าร่วมพรรค ริกเคนเซยูไคไปถึงหูของกระทรวงกลาโหมการเลื่อนยศจึงถูกปฏิเสธ

### นายกรัฐมนตรีของประเทศญี่ปุ่น
ทานากะดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1927 ในช่วงวิกฤตการณ์ทางการเงินสมัยโชวะ โดยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศควบคู่ไปด้วย ต่อมาเขายังดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (4 พฤษภาคม ค.ศ. 1928 ถึง 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1928) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอาณานิคม (10 มิถุนายน ค.ศ. 1929 ถึง 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1929) เพิ่มอีกด้วย

ในด้านนโยบายภายในประเทศ ทานากะพยายามปราบปรามคอมมิวนิสต์และสังคมนิยม รวมถึงผู้ที่เห็นอกเห็นใจพวกเขา ผ่านการจับกุมอย่างกว้างขวาง (เหตุการณ์ 15 มีนาคม ค.ศ. 1928 และเหตุการณ์ 19 เมษายน ค.ศ. 1929)

ในด้านนโยบายต่างประเทศ ทานากะแตกต่างจากชิเดฮาระผู้มาก่อนทั้งในด้านยุทธวิธีและยุทธศาสตร์ ในขณะที่ชิเดฮาระเลือกที่จะอพยพชาวญี่ปุ่นที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่มีความขัดแย้งกับคนท้องถิ่น ทานากะกลับเลือกใช้กำลังทหาร ในขณะที่ชิเดฮาระเคารพในอธิปไตยของจีนในทางทฤษฎี ทานากะกลับดำเนินนโยบาย "การแยกแมนจูเรียและมองโกเลียใน" (満蒙分離政策, Man-Mō bunri seisaku) อย่างเปิดเผย เพื่อสร้างความแตกต่างระหว่างพื้นที่เหล่านั้นกับส่วนอื่นๆ ของจีน ในปี ค.ศ. 1927 และ 1928 เขาได้ส่งกองกำลังเข้าแทรกแซงทางทหารในมณฑลซานตง ถึงสามครั้งเพื่อสกัดกั้น การรุกคืบของเจียงไคเช็ก เพื่อรวมจีนภายใต้ การปกครองของพรรคก๊กมินตั๋ง ซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักกันในชื่อเหตุการณ์จี่หนาน

ทานากะเข้ารับตำแหน่งในขณะที่กองกำลังต่างๆ เริ่มรวมตัวกันซึ่งจะดึงญี่ปุ่นเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่สองแล้วอย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1928 แผนการของกลุ่มลับชาตินิยมสุดโต่งและกองทัพควันตงได้นำไปสู่วิกฤตการณ์ นั่นคือ การลอบสังหาร จางจั่วหลิน ขุนศึกชาวแมนจูเรียและความพยายามยึดครองแมนจูเรีย ที่ล้มเหลว ทานากะเองก็ตกใจกับแผนการลอบสังหารและโต้แย้งว่านายทหารที่รับผิดชอบควรถูกขึ้นศาลทหารในข้อหาฆาตกรรม แต่ฝ่ายทหารซึ่งทานากะเริ่มเหินห่างไปแล้วนั้น ยืนกรานที่จะปกปิดข้อเท็จจริงของเหตุการณ์ ซึ่งยังคงเป็นความลับอย่างเป็นทางการ เมื่อขาดการสนับสนุนและอยู่ภายใต้เสียงวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักในรัฐสภาและแม้กระทั่งจากจักรพรรดิฮิโรฮิโตะเอง ทานากะและคณะรัฐมนตรีจึงลาออกพร้อมกันในวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1929

## การเสียชีวิต
ทานากะได้รับการสืบทอดตำแหน่งโดยฮามากุจิ โอซาจิ และเสียชีวิตไม่กี่เดือนหลังจากลาออกจากตำแหน่ง เขาได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ดอกพอลโลเนียเมื่อเสียชีวิต สุสานของเขาอยู่ที่สุสานทามะในฟุจูโตเกียว

## อนุสรณ์สถาน
ในปี 1929 จีนกล่าวหาว่าทานากะเป็นผู้ร่าง "แผนการพิชิตจักรวรรดินิยม อนุสรณ์ทานากะ" ซึ่งสนับสนุนการพิชิตแมนจูเรีย มองโกเลีย และในที่สุดก็จีนทั้งหมด มีการกล่าวหาว่าเขานำเสนอแผนดังกล่าวต่อจักรพรรดิในปี ค.ศ. 1927 แผนดังกล่าวถูกนำเสนอเป็นข้อเท็จจริงในภาพยนตร์โฆษณาชวนเชื่อในช่วงสงครามชุด Why We Fight ซึ่งอ้างว่าแผนดังกล่าวมีเป้าหมายในการพิชิตอเมริกาหลังจากเอเชียตะวันออก ในบันทึกความทรงจำที่ตีพิมพ์ในช่วงกลางทศวรรษ 1950 นักธุรกิจชาวไต้หวันเชื้อสายญี่ปุ่น ไช่ จื้อคาน อ้างว่าเขาได้คัดลอกแผนจากหอสมุดหลวงในคืนวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1928 ในปฏิบัติการลับที่ได้รับความช่วยเหลือจากนักการเมืองและเจ้าหน้าที่ชั้นนำของญี่ปุ่นก่อนสงครามหลายคนซึ่งต่อต้านทานากะ ปัจจุบันนักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ถือว่าเอกสารดังกล่าวเป็นของปลอม

## รางวัลและเครื่องราชอิสริยาภรณ์
### ภายในประเทศ
**ตำแหน่งและยศศักดิ์**
* บารอน (7 กันยายน ค.ศ. 1920)
**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
* 1889 – 50px เหรียญประกาศใช้รัฐธรรมนูญจักรวรรดิ
* 1895 – 50px|link=Order of the Sacred Treasure เครื่องราชอิสริยาภรณ์สมบัติศักดิ์สิทธิ์ชั้นที่ 6
* 1895 – 50px|link=Order of the Golden Kite เครื่องราชอิสริยาภรณ์ว่าวทองคำชั้นที่ 5
* 1895 – 50px|link=Military Medal of Honor เหรียญสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งแรก
* 1901 – 50px|link=Order of the Sacred Treasure เครื่องราชอิสริยาภรณ์สมบัติศักดิ์สิทธิ์ ชั้นที่ 5
* 1905 – 50px|link=Order of the Sacred Treasure เครื่องราชอิสริยาภรณ์สมบัติศักดิ์สิทธิ์ ชั้นที่ 4
* 1906 – 50px|link=Order of the Golden Kite เครื่องราชอิสริยาภรณ์ว่าวทองคำ ชั้นที่ 3
* 1912 – 50px เหรียญที่ระลึกการผนวกเกาหลี
* 1915 – 50px|link=Order of the Sacred Treasure เครื่องราชอิสริยาภรณ์สมบัติศักดิ์สิทธิ์ ชั้นที่ 2
* 1915 – 50px เหรียญที่ระลึกการขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดิไทโช
* 1918 – 50px|link=Order of the Sacred Treasure เครื่องราชอิสริยาภรณ์สมบัติศักดิ์สิทธิ์ ชั้นที่ 1
* 1920 – 50px|link=Order of the Rising Sun เครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดแห่งดวงอาทิตย์ขึ้น
* 1920 – 50px|link=Victory Medal (Japan) เหรียญชัยชนะสงครามโลกครั้งที่ 1
* 1921 – 50px เหรียญที่ระลึกการสำรวจสำมะโนประชากรแห่งชาติครั้งแรก
* 1929 – 50px|link=Order of the Paulownia Flowers|Order of the Rising Sun with Paulownia Flowers เครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดแห่งดวงอาทิตย์ขึ้นพร้อมดอกพอลโลเนีย
* 1929 – 50px เหรียญที่ระลึกการฟื้นฟูเมืองหลวงจักรวรรดิ

### ต่างประเทศ
* 1903 – 50px|link=Order of Saint Anna รัสเซีย : เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญแอนนาชั้นที่ 2
* 1909 – 50px|link=Order of Saint Stanislaus (House of Romanov) รัสเซีย : เครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์สตานิสลาอุสชั้นที่ 2
* 1909 – 50px|link=Order of the Double Dragon ราชวงศ์ชิง : เครื่องราชอิสริยาภรณ์มังกรคู่ชั้นที่ 2 ระดับที่ 2
* 1913 – 50px|link=Order of Saint Stanislaus (House of Romanov) รัสเซีย : เครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์สตานิสลาอุส ชั้นที่ 1
* 1914 – 50px|link=Order of Saint Alexander (Bulgaria)|Order of Saint Alexander บัลแกเรีย : เครื่องราชอิสริยาภรณ์เซนต์อเล็กซานเดอร์ชั้นที่ 2
* 1916 – 50px|link=Order of Saint Anna รัสเซีย : เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญแอนนา ชั้นที่ 1
* 1918 – 50px|link=Order of the Striped Tiger จีน : เครื่องราชอิสริยาภรณ์เสือลายชั้นที่ 2
* 1918 – 50px|link=Order of the Striped Tiger จีน : เครื่องราชอิสริยาภรณ์เสือลายชั้นที่ 1
* 1920 – 50px|link=Legion of Honour ฝรั่งเศส : เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
* 1920 – 50px|link=Order of George I กรีซ : เครื่องราชอิสริยาภรณ์จอร์จที่ 1 ชั้นที่ 1
* 1920 – 50px|link=Order of the Star of Romania โรมาเนีย : เครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดแห่งดวงดาวแห่งโรมาเนียพร้อมดาบ
* 1921 – 50px|Cross of Military Merit สเปน : กางเขนแห่งความดีความชอบทางทหารพร้อมเครื่องประดับสีขาว
* 1922 – 50px|link=Distinguished Service Medal (U.S. Army) สหรัฐอเมริกา : เหรียญเกียรติคุณ (DSM)
* 1922 – 50px|link=Czechoslovak War Cross 1918 เชโกสโลวาเกีย : เหรียญ กริชสงคราม 1918 รางวัลที่ 3
* 1927 – 50px|link=Order of Polonia Restituta โปแลนด์ : ชั้นสูงสุดของโพลอเนีย เรสติตูตา (เครื่องราชอิสริยาภรณ์เรสติตูตา)
* 1929 – 50px|link=Order of the Dannebrog เดนมาร์ก : เครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดแห่งแดนเนโบรก
* 1929 – 50px|link=Order of Saint Michael and Saint George สหราชอาณาจักร : อัศวินชั้นสูงสุดแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันทรงเกียรติสูงสุดแห่งนักบุญไมเคิลและนักบุญจอร์จ (GCMG)
* 1929 – 50px|link=Order of the British Empire สหราชอาณาจักร : ด้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์อัศวินชั้นสูงสุดแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิอังกฤษ (GBE)

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* 
* Gluck, Carol. *Japan's Modern Myths*. Princeton University Press (1987). 
* Hane, Mikiso. *Modern Japan: A Historical Survey*. Westview Press (2001). 
* Harries, Meirion. *Soldiers of the Sun: The Rise and Fall of the Imperial Japanese Army*. Random House; Reprint edition (1994). 
* Morton, William Finch. *Tanaka Giichi and Japan's China Policy.* New York: St. Martin's Press, 1980.
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Biography at infoplease.com
*