open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
แพรีส โอไบรอัน

**แพรีส โอไบรอัน** () หรือรู้จักกันในชื่อ **โอวปัน หย่งลี่** (; 15 เมษายน ค.ศ. 2000 – ) เป็นนักฮอกกี้น้ำแข็งระดับอาชีพชาวแคนาดา-จีน ประจำมหาวิทยาลัยวิลฟรีด โลริเยร์ แห่งยูสปอตส์ของมหาวิทยาลัยแคนาดา

## ผลงานระดับอาชีพ
โอไบรอันเกิดวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 2000 ในเมืองโคควิตเลิม รัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมเซาธ์เดลตาขณะที่ได้รับการคัดเลือกจากไมก์ คีแนน ให้เข้าร่วมองค์กรคุนหลุนเรดสตาร์ โอไบรอันได้ย้ายไปประเทศรัสเซียและลงแข่งเก้าเกมในเอ็มเอชแอล หรือจูเนียร์ฮอกกีลีกของรัสเซียในฤดูกาล 2017–18 นอกจากนี้ เขายังได้รับเลือกจากบ็อบ ฮาร์ตลีย์ หัวหน้าผู้ฝึกสอนของทีมลัตเวียให้เป็นผู้รักษาประตูฉุกเฉินของทีมระหว่างการแข่งระดับนานาชาติ ส่วนในฤดูกาลถัดมา โอไบรอันกลับมาสู่เอ็มเอชแอล 45 เกม และยังได้รับการเรียกตัวกลับเข้าสู่ทีมเยาวชนอาชีพของคุนหลุนอย่างเคอาร์เอส-บีเอสยู ในซูพรีมฮอกกีลีกถึงสามครั้ง

โอไบรอันลงแข่งให้แก่ฮอกกี้น้ำแข็งชายทีมชาติจีนเป็นครั้งแรกในการแข่งโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 โดยทีมของเขาได้อันดับที่ 12

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:ผู้รักษาประตูฮอกกี้น้ำแข็งชาวจีน
หมวดหมู่:ผู้รักษาประตูฮอกกี้น้ำแข็งชาวแคนาดา
หมวดหมู่:นักฮอกกี้น้ำแข็งในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ชายแดนไทย–เวียดนาม

**ชายแดนไทย–เวียดนาม** เป็นเขตแดนทางทะเลทั้งหมดระหว่างประเทศไทยและประเทศเวียดนามซึ่งอยู่ในอ่าวไทย ข้อตกลงนี้ลงนามในปี พ.ศ. 2540 ถือเป็นข้อตกลงฉบับแรกนับตั้งแต่อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยกฎหมายทะเลในภูมิภาคที่เป็นข้อพิพาทระหว่างประเทศชายแดนอ่าวต่าง ๆ

## แนวพรมแดน
ประเทศเวียดนามใต้ได้ประกาศเขตพื้นที่ไหล่ทวีปครั้งแรกในปี พ.ศ. 2514 ขณะที่ประเทศไทยได้ประกาศเขตไหลทวีปเช่นกันในปี พ.ศ. 2516 กระทั่งเวียดนามใต้ล่มสลายและเกิดการรวมประเทศในปี พ.ศ. 2518 รัฐบาลเวียดนามหลังจากนั้นก็ยังคงยึดถือตามเส้นเดิม

หากนำพื้นที่อ้างสิทธิ์ทั้งสองส่วนมาคำนวณ พื้นที่ทับซ้อนทั้งหมดมีพื้นที่รวม 6,074 ตารางกิโลเมตร ทั้งสองประเทศเริ่มการเจรจาอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2517 และ พ.ศ. 2535 เพื่อกำหนดพื้นที่ดังกล่าว โดยบรรลุข้อตกลงหลังจากมีการประชุม 9 รอบในระยะเวลา 7 ปี และจัดสรรพื้นที่ร้อยละ 32.5 ให้แก่เวียดนาม มีความยาวประมาณ 

ข้อตกลงดังกล่าวชื่อว่า ความตกลงระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทย และรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม ว่าด้วยการแบ่งเขตทางทะเลระหว่างประเทศทั้งสองในอ่าวไทย () ได้รับการลงนามอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม 2540 และมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2541 โดยกำหนดส่วนตรงตามสองจุดดังนี้:

* **จุด C**: 
** เป็นจุดเหนือสุดของพื้นที่พัฒนาร่วมที่กำหนดไว้โดยบันทึกความเข้าใจปี พ.ศ. 2522 และตรงกับจุดที่ 43 ของการเรียกร้องไหล่ทวีปของมาเลเซียที่ยื่นในปี พ.ศ. 2522
* **จุด K**: 
** เป็นจุดที่ตั้งอยู่บนพรมแดนทางทะเลระหว่างสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามและกัมพูชา ซึ่งเป็นเส้นตรงที่มีระยะห่างเท่ากันจากเกาะปูลูไวและหมู่เกาะโถเจิว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ความตกลงระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทย และรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม ว่าด้วยการแบ่งเขตทางทะเลระหว่างประเทศทั้งสองในอ่าวไทย

เวียดนาม
ไทย
เดอะลาสต์ออฟอัส: อเมริกันดรีมส์

***เดอะลาสต์ออฟอัส: อเมริกันดรีมส์*** () คือการ์ตูนชุดจำนวน 4 เล่ม ที่สร้างจากวิดีโอเกม*[[เดอะลาสต์ออฟอัส]]* เขียนบทโดยนีล ดรักแมนน์ ผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์ของเกม และนักวาดการ์ตูน เฟธ เอริน ฮิกส์ โดยฮิกส์ยังรับหน้าที่วาดภาพประกอบ และได้ราเชล โรเซนเบิร์ก มารับหน้าที่ลงสี การ์ตูนชุดนี้จัดพิมพ์โดยดาร์กฮอร์สคอมิกส์ ระหว่างเดือนเมษายนถึงกรกฎาคม ปี 2013 และมีการรวมเล่มฉบับสมบูรณ์ตีพิมพ์ในเดือนตุลาคม ปีเดียวกัน

เช่นเดียวกับตัวเกม การ์ตูนชุดนี้ดำเนินเรื่องในสหรัฐอเมริกาหลังหายนะ ซึ่งเต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตคล้ายซอมบีที่ติดเชื้อจากเชื้อราสายพันธุ์กลายพันธุ์ชื่อ*[[คอร์ดีเซ็ปส์]]* โดยเนื้อหาในฉบับการ์ตูนเป็นเหตุการณ์ก่อนเนื้อเรื่องในเกม เล่าถึงการเดินทางของเอลลีในวัยเยาว์และการพบกันกับไรลีย์ อาเบล เด็กสาวผู้รอดชีวิตอีกคนหนึ่ง ดรักแมนน์เลือกโฟกัสไปที่ตัวละครเอลลี่เพราะเห็นว่าเบื้องหลังการเกิดและการเติบโตของเธอในโลกที่ล่มสลายนั้นมีความโดดเด่น ฮิกส์ตัดสินใจเข้าร่วมโครงการหลังจากทราบถึงบทบาทของเอลลีในเกม โดยมองว่าเธอเป็นตัวละครที่แปลกใหม่สำหรับแนวเกมสยองขวัญเอาชีวิตรอด สำหรับงานภาพ ฮิกส์ตั้งใจวาดในสไตล์ที่แตกต่างจากกราฟิกในเกม เพื่อให้การ์ตูนมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวและอารมณ์ที่ไม่ซ้ำกัน

นักวิจารณ์ต่างชื่นชมงานเขียนของดรักแมนน์และภาพประกอบของฮิกส์เป็นอย่างมาก การ์ตูนชุดนี้ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ โดยฉบับแรกต้องพิมพ์ซ้ำเนื่องจากมียอดความต้องการสูง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เดอะลาสต์ออฟอัส
หมวดหมู่:การ์ตูนสยองขวัญ
เดอะลาสต์ออฟอัส: เอสเกปเดอะดาร์ก

**เดอะลาสต์ออฟอัส: เอสเกปเดอะดาร์ก** () คือเกมกระดานแนวสวมบทบาทที่วางจำหน่ายในปี 2024 โดยค่ายธีมบอร์น ซึ่งสร้างขึ้นจากวิดีโอเกม*[[เดอะลาสต์ออฟอัส]]* ของค่ายนอตีด็อก โดยได้รับความร่วมมือจากนอตีด็อกในการพัฒนาเกมนี้ให้เป็นส่วนหนึ่งของซีรีส์ Escape the Dark ของธีมบอร์น เกมนี้ใช้เวลาเล่นประมาณ 1–2 ชั่วโมง รองรับผู้เล่นสูงสุด 5 คน โดยผู้เล่นจะได้ควบคุมตัวละครจาก''เดอะลาสต์ออฟอัส'' และต้องพยายามเอาตัวรอดจากศัตรู พร้อมสำรวจสถานที่ต่าง ๆ ที่แฟนเกมคุ้นเคย เช่น เขตกักกัน ท่อระบายน้ำ ชานเมือง และมหาวิทยาลัย เป้าหมายคือการพาตัวละครไปถึงที่ปลอดภัยให้ได้ก่อนที่จะถูกคุกคามจากภัยร้ายในโลกหลังหายนะนี้

ทีมพัฒนาต้องการรักษาบรรยากาศแบบเกม*เอสเกปเดอะดาร์ก* ภาคก่อน ๆ เอาไว้ และพบว่าธีมโลกหลังหายนะของ*เดอะลาสต์ออฟอัส*เหมาะสมอย่างยิ่งกับแนวทางนี้ การดัดแปลงเกมให้สอดคล้องกับจุดเด่นด้านการพัฒนาตัวละครของต้นฉบับ จึงนำไปสู่การเพิ่มระบบบุคลิกตัวละคร ระบบการต่อสู้ และการคราฟต์ไอเทม เกมยังคงไว้ซึ่งสไตล์ภาพขาว-ดำอันเป็นเอกลักษณ์ของ*เอสเกปเดอะดาร์ก* โดยธีมบอร์น ได้ประกาศโปรเจกต์นี้ครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน 2022 และระดมทุนผ่านแคมเปญคิกสตาร์ตเตอร์ ก่อนจะวางจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน 2024 พร้อมเสียงตอบรับเชิงบวกจากผู้เล่นและนักวิจารณ์

หมวดหมู่:เดอะลาสต์ออฟอัส
หมวดหมู่:เกมกระดานทอยลูกเต๋า
ดนตรีของเดอะลาสต์ออฟอัส

ดนตรีประกอบเกมแอ็กชันผจญภัยสยองขวัญเอาชีวิตรอด *[[เดอะลาสต์ออฟอัส]]* ซึ่งพัฒนาโดยนอตีด็อก และจัดจำหน่ายโดยโซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ในปี 2013 แต่งโดยนักดนตรีชาวอาร์เจนตินา กุสตาโว ซานตาโอลาญา ส่วนดนตรีเสริมในเนื้อหาเสริมดาวน์โหลดชื่อ *[[เดอะลาสต์ออฟอัส: เลฟต์บีไฮนด์]]* แต่งร่วมกันโดย ซานตาโอลาญา, แอนดรูว์ บูเรช, แอนโธนี คารูโซ และโจนาธาน เมเยอร์ ทั้งสองซาวด์แทร็กผลิตโดยซานตาโอลายา เมเยอร์ และอนีบัล เคอร์เพล โดยมีการบันทึกเสียงแยกกันระหว่างลอสแอนเจลิสและแนชวิลล์

ซานตาโอลาญา ซึ่งขึ้นชื่อในด้านการประพันธ์ดนตรีแบบมินิมอล รู้สึกตื่นเต้นที่ได้ทำซาวด์แทร็กให้กับเกมนี้ เนื่องจากเกมให้ความสำคัญกับตัวละครและเนื้อเรื่องเป็นหลัก ผู้กำกับเกมซึ่งประทับใจผลงานของเขา จึงติดต่อเขาตั้งแต่ช่วงต้นของการพัฒนาเกม จากนั้นซานตาโอลายาก็เริ่มแต่งเพลงโดยแทบไม่ได้รับคำแนะนำเกี่ยวกับโทนของดนตรีจากทีมพัฒนา ทั้งสองฝ่ายร่วมมือกันเพื่อสร้างดนตรีประกอบที่สื่ออารมณ์มากกว่าจะมุ่งเน้นความน่ากลัว โดยซานตาโอลายาใช้เครื่องดนตรีหลากหลายชนิด รวมถึงบางชิ้นที่เขาไม่คุ้นเคยในการประพันธ์เพลงครั้งนี้

อัลบั้มซาวด์แทร็กของ*เดอะลาสต์ออฟอัส* วางจำหน่ายบนไอทูนส์ ในเดือนมิถุนายน 2013 ส่วนผลงานเพิ่มเติม รวมถึงบางเพลงที่แต่งขึ้นสำหรับ*เลฟต์บีไฮนด์* ถูกปล่อยออกมาในอัลบั้มชุดที่สองเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2014 ซาวด์แทร็กได้รับเสียงตอบรับในแง่บวกจากนักวิจารณ์ ซึ่งมองว่าดนตรีสอดคล้องกับรูปแบบการเล่นของเกม โดยเฉพาะอย่างยิ่งแนวทางมินิมอลในการประพันธ์ที่เข้ากันดีกับบรรยากาศในเกม ดนตรีของเกมนี้ยังถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลหลายสาขา และมีบางเพลงที่ได้รับความนิยมจนมีการทำเวอร์ชันคัฟเวอร์และแสดงสดตามมาอีกด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เดอะลาสต์ออฟอัส
หมวดหมู่:เพลงประกอบวิดีโอเกม
พายุ ลิลลี่ หมีกินคน

***พายุ ลิลลี่ หมีกินคน*** ( เป็นซีรีส์โทรทัศน์อนิเมะแนว*[[ยูริ (แนว)|ยูริ]]*ของประเทศญี่ปุ่น ผลิตโดยสตูดิโอซิลเวอร์ลิงก์ และกำกับโดยคูนิฮิโกะ อิกูฮาระ ซีรีส์นี้ได้รับการประกาศครั้งแรกทางเว็บไซต์ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555 โดยมีชื่อเรียกว่า "คูนิฮิโกะ อิกูฮาระ/เพนกวินแบร์พรอเจกต์" (Kunihiko Ikuhara/Penguinbear Project) ซีรีส์ดังกล่าวฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นระหว่างวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2558 ถึง 30 มีนาคม พ.ศ. 2558 และได้รับสิทธิการดำเนินการในทวีปอเมริกาเหนือโดยฟันนิเมชัน ซึ่งผลงานดัดแปลงมังงะที่วาดภาพประกอบโดยอากิโกะ โมริชิมะ ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสาร*[[คอมิกเบิร์ซ]]*ของสำนักพิมพ์เก็นโตชะระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2559 และได้รับอนุญาตให้ตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษโดยสำนักพิมพ์โตเกียวป็อปภายใต้ชื่อ***ยูริแบร์สตอร์ม*** (*Yuri Bear Storm*) ชื่อดังกล่าวดูเหมือนจะเป็นการอ้างอิงถึงนวนิยายของอากิระ โยชิมูระ เกี่ยวกับเหตุการณ์หมีสีน้ำตาลบุกหมู่บ้านซันเคเบ็ตสึ เรื่อง*พายุหมี* (羆嵐, *[[คูมะอาราชิ]]*) แม้ว่าจะยังมีการคาดเดาเกี่ยวกับความเชื่อมโยงที่เป็นรูปธรรมอื่น ๆ นอกเหนือจากการมีหมีโจมตีมนุษย์อยู่ก็ตาม

## โครงเรื่อง
เวอร์ชันมังงะและอนิเมะมีเนื้อเรื่องที่แตกต่างกันอย่างมาก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:มังงะชุด
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันเกี่ยวกับหมี
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต
หมวดหมู่:ไลต์โนเวล
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นประเภทบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:ซิลเวอร์ลิงก์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวยูริ
เอดจ์ (นิตยสาร)

***เอดจ์*** () เป็นนิตยสารวิดีโอเกมแบบหลายรูปแบบที่จัดพิมพ์โดยบริษัทฟิวเชอร์ พีแอลซี จากสหราชอาณาจักร โดยออกปีละ 13 ฉบับ ก่อตั้งขึ้นในปี 1993 โดยสตีฟ จาร์แรตต์ และยังมีการจัดพิมพ์ฉบับต่างประเทศในออสเตรเลีย บราซิล ฝรั่งเศส เยอรมนี อิตาลี และสเปนอีกด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นิตยสารวิดีโอเกม
ยูโรเกมเมอร์

***ยูโรเกมเมอร์*** () เป็นเว็บไซต์ข่าวสารและบทวิจารณ์วิดีโอเกมจากสหราชอาณาจักร ก่อตั้งขึ้นในปี 1999 พร้อมกับบริษัทแม่ เกมเมอร์เน็ตเวิร์ก

ในปี 2008 ได้เริ่มจัดงานแสดงสินค้าวิดีโอเกมที่เคยใช้ชื่อเดียวกันว่า EGX (ชื่อเดิมคือ ยูโรเกมเมอร์เอกซ์โป จนถึงปี 2013) โดยอยู่ภายใต้การจัดของบริษัทแม่
ระหว่างปี 2013 ถึง 2020 เว็บไซต์ในเครือชื่อว่ายูเอสเกมเมอร์ ก็ได้ดำเนินงานอย่างเป็นอิสระภายใต้การดูแลของบริษัทแม่เช่นกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เว็บไซต์วิดีโอเกม
เรียวตะ คาตาโยเสะ

**เรียวตะ คาตาโยเสะ** () เป็นนักร้องและนักแสดงชาวญี่ปุ่น เขาเป็นนักร้องของวงเจเนอเรชันส์ เขาได้เปิดตัวฐานะนักแสดงในปี 2014 ละครโทรทัศน์เรื่อง GTO: Great Teacher Onizuka Season 2 และได้เปิดตัวฐานะนักร้องเดี่ยวเมื่อวันที่ 7 มกราคม 2020 ด้วยดิจิทัลซิงเกิล "Possible" และเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม 2024 ด้วยซิงเกิล "tenkiame / Tonight is Boogie Back"

## ผลงานเพลง
### ซิงเกิล

### ดิจิทัลซิงเกิล

### อัลบั้ม

### เพลงเดี่ยวอื่นๆ

### การทำงานร่วมกัน

### เนื้อเพลง

## ผลงานการแสดง
### ละครโทรทัศน์

### ละครออนไลน์

### ภาพยนตร์

### ภาพยนตร์สั้น

### ภาพยนตร์อนิเมะ

### เวที

### มิวสิกวิดีโอ

## หนังสือภาพ
### หนังสือภาพ

### หนังสือสไตล์
* C'est la vie (2020) 

### หนังสือเขียน
* Round Trip Correspondence (ラウンドトリップ 往復書簡) 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* GENERATIONS - แอลดีเอช เจแปน
* GENERATIONS - EXILE TRIBE mobile
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:แอลดีเอช
หมวดหมู่:เอ็กไซล์ไทรบ์
หมวดหมู่:นักร้องชายญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดโอซากะ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2537
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
อำเภอชูก

**ชูก** (, *ฌูก*) เป็นอำเภอในจังหวัดกำปอด ประเทศกัมพูชา

## อ้างอิง
ของเล่นยัดไส้

[thumb|upright=0.8|แบบจำลองชไตฟ์ รุ่น ''55PB'' จัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์ชไตฟ์ [กิงเงิน เยอรมนี]]

**ของเล่นยัดไส้** คือของเล่นที่ผิวรอบนอกเย็บด้วยผ้าและภายในบรรจุด้วยวัสดุที่มีความยืดหยุ่น เช่น นุ่น ใยสังเคราะห์ ฝ้าย หรือเม็ดโฟม เพื่อให้มีสัมผัสนุ่มนิ่ม โดยลักษณะภายนอกมักถูกออกแบบให้เลียนแบบสัตว์หรือตัวละครจากการ์ตูนยอดนิยมต่างๆ ของเล่นยัดไส้ได้รับความนิยมในหมู่เด็กเล็ก รวมถึงผู้ใหญ่บางส่วนที่ชื่นชอบการสะสมของเล่นหรือใช้เป็นของตกแต่ง

ของเล่นยัดไส้ไม่เพียงแต่เป็นของเล่นที่ให้ความเพลิดเพลินแก่เด็กเท่านั้น แต่ยังมีบทบาทสำคัญในด้านจิตวิทยาและการพัฒนาอารมณ์ของเด็กอีกด้วย การได้กอดหรือพูดคุยกับตุ๊กตายัดไส้สามารถช่วยให้เด็กรู้สึกผ่อนคลาย สร้างความรู้สึกปลอดภัย และส่งเสริมจินตนาการผ่านการเล่นบทบาทสมมติ นอกจากนี้ ในบางกรณี ของเล่นยัดไส้ยังถูกใช้ในด้านการบำบัดเด็กที่มีปัญหาด้านอารมณ์หรือพฤติกรรมด้วย

หมวดหมู่:ตุ๊กตา
เสียงพยัญชนะเดาะ

**เสียงพยัญชนะเดาะ** () เป็นเสียงพยัญชนะที่พบได้อย่างจำกัด โดยส่วนมากปรากฏในภาษาของกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ของภูมิภาคแอฟริกาใต้ เช่นตระกูลภาษาคอยซัน และตระกูลภาษาบันตู รวมถึงบางภาษาของภูมิภาคแอฟริกาตะวันออก

เสียงเดาะเป็นเสียงพยัญชนะที่เกิดจากกระบวนการทางกลไกของการปิดและเปิดช่องอากาศในปาก โดยเกิดจากการที่อากาศถูกดูดเข้าปากด้วยการเคลื่อนที่ของลิ้น ระหว่างที่เดาะลิ้นอากาศในช่องที่ถูกปิดทั้งสองทางจะยืดขยาย (rarefaction) และเกิดเสียง 'เดาะ' เสียงดังเมื่อที่ปิดด้านหน้า (anterior) ถูกเปิด ทำให้เกิดเสียงพยัญชนะที่นับว่ามีเสียงดังที่สุดในบรรดาภาษาต่าง ๆ

หมวดหมู่:เสียงพยัญชนะ
มหานวดาราประเภท 2

[right|thumb|320px|ภาพของ [SN 1987A ตัวอย่างของมหานวดาราประเภท 2 ใน เมฆมาเจลลันใหญ่ *ภาพจาก [[NASA]]*]]
**มหานวดาราประเภท 2** () เป็นมหานวดาราที่เกิดจากการยุบตัวอย่างรวดเร็วและการระเบิดอย่างรุนแรงของดาวฤกษ์ขนาดใหญ่ ดาวฤกษ์จะต้องมีมวลอย่างน้อย 8 เท่าของมวลดวงอาทิตย์แต่ไม่เกิน 40 ถึง 50 เท่าของมวลดวงอาทิตย์ () จึงจะเกิดการระเบิดประเภทนี้ได้ มหานวดาราประเภท 2 แตกต่างจากมหานวดาราประเภทอื่น ๆ ตรงที่มีไฮโดรเจนอยู่ในสเปกตรัมโดยปกติจะสังเกตเห็นได้ในแขนก้นหอยของดาราจักรและบริเวณเอช 2 แต่ไม่พบในดาราจักรชนิดรีซึ่งโดยทั่วไปจะประกอบด้วยดาวฤกษ์ที่มีอายุมากกว่าและมีมวลน้อย โดยมีดาวฤกษ์ที่มีมวลมากอายุน้อยเพียงไม่กี่ดวงที่จำเป็นในการก่อให้เกิดมหานวดารา

## ดูเพิ่ม
* ซากมหานวดารา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

หมวดหมู่:มหานวดารา
โลว์เอลล์ (รัฐแมสซาชูเซตส์)

**โลว์เอลล์** (; ) เป็นนครในรัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา เมืองมีประชากรประมาณ 115,554 คน ใน ค.ศ. 2020 ถือเป็น เมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 5 ของรัฐแมสซาชูเซตส์จากการสำรวจสำมะโนประชากรครั้งล่าสุด และเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 3 ในเขตสถิติมหานครบอสตัน 

โลว์เอลล์ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1826 เพื่อเป็นเมืองโรงงาน และได้รับการตั้งชื่อเมืองตามแฟรนซิส แคบอต โลว์เอลล์ ซึ่งเป็นคนในเมืองนี้ในช่วงการปฏิวัติอุตสาหกรรม เมืองนี้ได้รับการขนานนามว่าเป็นแหล่งกำเนิดของการปฏิวัติอุตสาหกรรมของอเมริกา เนื่องจากมีโรงงานและโรงงานทอผ้า แหล่งผลิตทางประวัติศาสตร์หลายแห่งของเมืองโลว์เอลล์ได้รับการอนุรักษ์ไว้โดยหน่วยงานอุทยานแห่งชาติ ในภายหลังเพื่อสร้างเป็นอุทยานประวัติศาสตร์แห่งชาติโลว์เอลล์  ระหว่างการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์กัมพูชา (1975–1979) เมืองนี้รับผู้ลี้ภัยจำนวนมาก ส่งผลให้เกิดเป็นเมืองกัมพูชา และมีประชากรชาวอเมริกันเชื้อสายกัมพูชามากเป็นอันดับสองของอเมริกา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลมิดเดิลเซกซ์ (รัฐแมสซาชูเซตส์)
หมวดหมู่:เมืองในรัฐแมสซาชูเซตส์
เสาเก็จ

[thumb|350x350px| [เสาแบบคอรินเทียน|เสาเก็จแบบคอรินเทียนประดับตกแต่งที่โบสถ์แซ็งซุลปิซ (ปารีส)]]
ในทางสถาปัตยกรรม **เสาเก็จ** () คือทั้งส่วนที่รับน้ำหนักของผนังที่พอกหนาหรือเสาที่รวมกับผนัง และยังเป็นองค์ประกอบ ตกแต่งในสถาปัตยกรรมคลาสสิก ซึ่งให้ภาพลักษณ์คล้ายเสารับน้ำหนัก และช่วยแบ่งพื้นที่ของผนังให้ดูมีมิติ ในฐานะองค์ประกอบประดับตกแต่ง เสาเก็จจะมีพื้นผิวเรียบที่ยกนูนขึ้นจากผนังหลัก โดยปกติจะตกแต่งให้ดูคล้ายเสาจริง ๆ ซึ่งประกอบด้วยส่วนหัวเสาอยู่ด้านบน มีแป้นรับเสาอยู่ที่ด้านล่าง และองค์ประกอบอื่น ๆ ที่พบในเสาสไตล์คลาสสิก เมื่อเทียบกับเสาเก็จแบบคลาสสิกแล้ว เสาติดผนังหรือครีบยัน สามารถรองรับโครงสร้างของผนังและหลังคาที่อยู่ด้านบนได้จริง
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง
หมวดหมู่:เสาและเอนทาเบลเชอร์
อ็องเดร มาลโร

**ฌอร์ฌ อ็องเดร มาลโร** (;  ( ); (3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1901 – 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1976) เป็นนักเขียนนวนิยาย นักทฤษฎีศิลปะ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ชาวฝรั่งเศส นวนิยายของมาลโรเรื่อง *Condition Humaine* (*Man's Fate*) (1933) ได้รับรางวัลพรีกงกูร์ (Prix Goncour) เขาได้รับการแต่งตั้งจากประธานาธิบดีชาร์ล เดอ โกล ให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงข้อมูลข่าวสาร (ค.ศ. 1945–46) และต่อมาได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมคนแรกของฝรั่งเศสในช่วงที่เดอ โกลดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี (1959–1969)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เชลยศึกสงครามโลกครั้งที่สองที่ถูกจับโดยเยอรมนี
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2519
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2444
หมวดหมู่:นักเขียนชาวฝรั่งเศส
กาวาเยอ

**กาวาเยอ** (, นามชี้เฉพาะ: Kavaja) เป็นนครและเทศบาลที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคที่ราบลุ่มตะวันตกของเทศมณฑลติรานา ประเทศแอลเบเนีย ติดกับดูร์เริสทางเหนือ  ติรานาทางตะวันออก  และโรโกฌิเนอทางใต้  ด้านตะวันตกติดกับทะเลเอเดรียติก ตามสำมะโน ค.ศ. 2023 เทศบาลนี้มีประชากร 30,012 คน และมีพื้นที่ผิวทั้งหมด 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
ชาวบูกิซ

**บูกิซ** เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ออสโตรนีเซียในเกาะซูลาเวซีทางใต้และตะวันตก ในประเทศอินโดนีเซีย ถือเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีจำนวนมากที่สุดในสามกลุ่มหลักของซูลาเวซีใต้ (อีกสองกลุ่มคือชาวมากัซซาร์ และชาวโตราจา) ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนับตั้งแต่ศาสนาอิสลามแผ่ขยายเช้าสู่ซูลาเวซีในปี ค.ศ. 1605 จากศาสนาผีเดิม ประชากรส่วนน้อยนับถือศาสนาอื่น เช่น ศาสนาคริสต์ และยังมีส่วนน้อยที่ยังนับถือศาสนาวิญญาณนิยมพื้นถิ่นที่เรียกว่า โตโลตัง (*Tolotang*)

ชาวบูกิซมีจำนวนประมาณหกล้านคน คิดเป็นน้อยกว่า 2.5% ของประชากรอินโดนีเซีย แต่มีอิทธิพลต่อการเมืองของอินโดนีเซีย ในอดีตเคยมีอิทธิพลขยายไปถึงคาบสมุทรมลายู, เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียว, หมู่เกาะซุนดาน้อย และหมู่เกาะอื่น ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่ชาวบูกิซอพยพไปเป็นจำนวนมากตั้งแต่ปลายศตวรรษที่สิบเจ็ด ประธานาธิบดีอินโดนีเซียคนที่สาม บาคารุดดิน ยูซุฟ ฮาบีบี, อดีตรองประธานาธิบดีอินโดนีเซีย ยูซุฟ กัลลา, ยังดีเปอร์ตัวอากงแห่งมาเลเซีย สุลต่านอีบราฮิมแห่งยะโฮร์ และนายกรัฐมนตรีมาเลเซียคนที่แปด มูฮ์ยิดดิน ยัซซิน ล้วนเป็นผู้มีเชื้อสายบูกิซ

ชาวบูกิซส่วนใหญ่ใช้ภาษาพื้นถิ่นของตนที่มีเอกลักษณะเฉพาะ คือ ภาษาบูกิซ () เพิ่มเติมจากภาษาอินโดนีเซีย ภาษาบูกิซจัดเป็นภาษากลุ่มซูลาเวซีใต้ เช่นเดียวกับมากัซซาร์, โตราจา, มันดาร์ และ มัซเซนเรมปูลู คำว่าบูกิซเป็นชื่อคนนอกเรียก ส่วนคำรูปเก่าแก่กว่าซึ่งคือ (โต) อูกี (*(To) Ugi*) เป็นคำเรียกตน

ชาวบูกิซส่วนใหญ่เป็นมุสลิม กระนั้น ธรรมเนียมดั้งเดิมที่มีมาก่อนอิสลามยังคงมีบทบาทในวัฒนธรรมบูกิซเรื่อยมา ซึ่งรวมถึงคติเรื่องเพศ ซึ่งชาวบูกิซรับรองเพศรวมห้าเพศ ได้แก่ มักกุนไร (), โอโรอาเน (), บิซซู (), จาลาไบ () และ จาลาไล () แนวคิดห้าเพศนี้เป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมบูกิซมามากกว่าหกศตวรรษ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:เกาะซูลาเวซี
ชาวบาตัก

**บาตัก** เป์นคำเรียกรวมกลุ่มชาติพันธุ์ออสโตรนีเซียจำนวนหนึ่งที่มีความใกล้ชิดกัน ส่วนใหญ่พบในสุมาตราเหนือในประเทศอินโดนีเซีย ใช้ภาษากลุ่มบาตัก คำว่าบาตักนี้รวมถึงกลุ่มชาติพันธุ์ย่อย เช่น กาโร, ปักปัก, ซีมาลูงุน, โตบา, อังโกลา, มันไดลิง เป็นต้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศมาเลเซีย
จีเรอบน

**จีเรอบน** (; , ในอดีตเขียนในรูปอักษรละตินว่า Cheribon, Chirebon) เป็นเมืองท่าบนชายฝั่งทางเหนือของเกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย เป็นครชายฝั่งแห่งเดียวของชวาตะวันตก ตั้งอยู่ห่างไป  ทางตะวันออกของจาการ์ตา มีประชากร 296,389 คน ตามสำมะโนปี 2010 และ 333,303 คน ตามสำมะโนปี 2020

จีเรอบนมีพื้นที่รวมนครจีเรอบนและอำเภอจีเรอบนซึ่งรวมเป็นเขตมหานครขนาด  มีประชากรปี 2010 อยู่ที่ 2,363,585 คน และปี 2020 อยู่ที่ 2,603,924 คน

ด้วยความที่ตำแหน่งของจีเรอบนอยู่บนรอยต่อของชวากลางและชวาตะวันตก ประวัติศาสตร์ของจีเรอบนได้รับอิทธิพลทั้งจากวัฒนธรรมซุนดาและชวา รวมถึงอาหรับ และ จีน ในอดีตเป็นราชธานีของรัฐสุลต่าน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครในจังหวัดชวาตะวันตก
อาร์ชิบัลด์ ลีช

**อาร์ชิบัลด์ เคียร์ ลีช** (27 เมษายน ค.ศ. 1865 – 25 เมษายน ค.ศ. 1939) เป็นสถาปนิกชาวสก็อตแลนด์ มีชื่อเสียงจากผลงานการออกแบบสนามฟุตบอลทั่วสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์

## งานในช่วงแรก
ลีชเกิดที่เมืองกลาสโกว์ ผลงานในช่วงแรกคือการออกแบบโรงงานชาในเดลโตต้า อดีตราชอาณาจักรแคนดีแห่งซีลอน รวมถึงโรงงานในบ้านเกิดของเขาและในลาเนิร์กเชอร์ ซึ่งตัวอย่างเดียวที่ยังคงอยู่คือ Sentinel Works ที่อยู่ในรายชื่อสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ประเภทเอ ที่ถนนเจสซี พอลเมดี ทางใต้ของใจกลางเมืองกลาสโกว์ ในปี ค.ศ. 1896 เขาได้เป็นสมาชิกของสถาบันวิศวกรและช่างต่อเรือแห่งสกอตแลนด์ และต่อมาเป็นสมาชิกของสถาบันวิศวกรเครื่องกล เขาเข้าสู่วงการการออกแบบสนามกีฬาเมื่อได้รับมอบหมายให้ออกแบบไอบร็อกซ์พาร์ก ซึ่งเป็นสนามเหย้าแห่งใหม่ของทีมเรนเจอส์ ทีมฮีโร่ในวัยเด็กของเขาในปี ค.ศ. 1899

## การออกแบบสนามกีฬา
ในช่วงแรก สนามกีฬาของลีชถือว่าเน้นการใช้งานมากกว่าความสวยงามหรูหรา และได้รับอิทธิพลอย่างชัดเจนจากผลงานในช่วงแรก ๆ ของเขาเกี่ยวกับอาคารอุตสาหกรรม โดยทั่วไปแล้ว อัฒจันทร์ของเขาจะมีสองชั้น และคลุมด้วยหลังคาทรงจั่ว โดยหลังคาตรงกลางจะมีขนาดใหญ่กว่าอย่างเห็นได้ชัด

โครงการแรกของเขาในอังกฤษคือการออกแบบ John Street Stand ที่บรามอลล์เลนซึ่งมีที่นั่ง 3,000 ที่นั่งและอัฒจันทร์ยืนสำหรับ 6,000 คน

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่มเติม
* 
* 
* Oxford University Press | Biography

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2408
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2482
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ฟุตบอลในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:บุคคลจากกลาสโกว์
มลายู (กลุ่มชาติพันธุ์)

**มลายู**, **เมอลายู** หรือ **มาเลย์** (, ยาวี: ) เป็นกลุ่มทางชาติพันธุ์และศาสนาชาวออสโตรนีเซีย มีถิ่นกำเนิดในแถบตะวันออกของเกาะสุมาตรา, คาบสมุทรมลายู และแถบชายฝั่งของเกาะบอร์เนียว ตลอดจนเกาะเล็ก ๆ ที่อยู่ระหว่างเขตดังกล่าว โดยปัจจุบันเป็นพื้นที่ของประเทศมาเลเซีย, ประเทศอินโดนีเซีย (สุมาตราตะวันออกและใต้, หมู่เกาะบังกาเบอลีตุง, กาลีมันตันตะวันตก และรีเยา), ภาคใต้ของประเทศไทย (ปัตตานี, สตูล, สงขลา, ยะลา และนราธิวาส), ประเทศสิงคโปร์ และประเทศบรูไน

ในกลุ่มย่อยต่าง ๆ ของชาติพันธุ์มลายู มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม ภาษา ศิลปกรรม และสังคมเป็นอย่างมาก โดยหลักเพราะมีการอพยพย้ายถิ่นฐานและการกลายกลืนเข้ากับกลุ่มชาติพันธุ์พื้นถิ่นมากมายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร ชาวมลายูในอดีตส่วนใหญ่สืบทอดเชื้อสายมาจากชาวออสโตนีเซียกลุ่มที่พูดภาษากลุ่มมลายูและจากชนเผ่าออสโตรเอเซียติก ผู้สถาปนารัฐการค้าและอาณาจักรโบราณมากมายในภาคพื้นสมุทรของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น บรูไน, เกอดะฮ์, ลังกาสุกะ, กังกาเนอการา, ชีตู, นครศรีธรรมราช, ปะหัง, เมอลายู และศรีวิชัย

การสถาปนารัฐสุลต่านมะละกาในศตวรรษที่ 15 เป็นจุดสำคัญของประวัติศาสตร์มลายู นำไปสู่การแพร่กระจายของอิทธิพลทางการเมืองและวัฒนธรรมมลายูไปทั่ว ลักษณะบ่งบอกร่วมของความเป็นมลายู เช่น ศาสนาอิสลาม, ภาษามลายู และธรรมเนียมต่าง ๆ เป็นที่เข้าใจว่าแพร่กระจายในสมัยนี้ ทั้งหมดได้นำไปสู่การเกิดขึ้นของชาติพันธุ์มลายูในฐานะกลุ่มทางชาติพันธุ์และศาสนาขนาดใหญ่ในภูมิภาค ในแง่ของวรรณกรรม สถาปัตยกรรม อาหาร การแต่งกาย นาฏกรรม ศิลปะการป้องกันตัว และธรรมเนียมหลวง รัฐสุลต่านมะละกาได้สร้างมาตรฐานที่รัฐสุลต่านมลายูต่าง ๆ ต่อมาได้นำไปใช้ตาม ในยุคทองของบรรดารัฐสุลต่านมลายูในคาบสมุทรมลายู คนสุมาตราและบอร์เนียวจำนวนมาก โดยเฉพาะชนเผ่าต่าง ๆ รวมทั้งชาวบาตัก,ดายัก, กลุ่มโอรังอัซลีกับโอรังลาอุต ได้กลายไปนับถือศาสนาอิสลามและรับเอาวัฒนธรรมมลายู ตลอดประวัติศาสตร์ คำว่า "มลายู" ยังขยายไปรวมกลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ ใน "โลกมลายู" ในขณะที่ปัจจุบันคำว่า "มลายู" มักจำกัดอยู่กับประเทศมาเลเซียและสิงคโปร์ ทั้งสองประเทศนี้มีผู้สืบสายพันธุ์และผู้อพยพชาวมลายูเรียกว่า *[[anak dagang|อานักดากัง]]* ("วาณิช")

ตลอดทั้งประวัติศาสตร์ ชาวมลายูเป็นที่รู้จักในฐานะชุมชนพ่อค้าชายฝั่งที่มีอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่ยืดหยุ่นปรับเปลี่ยนได้

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  (Abstracts of Dissertations Available on Microfilm or as Xerographic Reproductions February 1973)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* =
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Further reading

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:คาบสมุทรมลายู
หมวดหมู่:ชาวออสโตรนีเซีย
นับ 8

***นับ 8*** () เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวกีฬาและจินตนิยมชีวิตในปี พ.ศ. 2568 มีเนื้อหาหลักเกี่ยวกับกีฬามวยไทย นำแสดงโดยณวัสน์ ภู่พันธัชสีห์ และ พิจักขณา วงศารัตนศิลป์ ผลิตโดยทีวีซีน ออกอากาศทุกวันจันทร์และอังคารเวลา 20.30 น. (เวลามาตรฐานไทย) ทางช่อง 3 เอชดี เริ่มออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2568

## เนื้อเรื่อง
*นับ 8* เรื่องราวของ ธัญญ์ ปราบศัตรูพ่าย (ณวัสน์ ภู่พันธัชสีห์) ลูกชายของ ธงไท ปราบศัตรูพ่าย (วัชรชัย สุนทรศิริ) อดีตนักมวยชื่อดังที่ถูกกล่าวหาว่าล้มมวย ที่ได้กลายมาเป็นนักมวยชื่อดังเช่นเดียวกับพ่อและได้เข้ามาพัวพันกับความลับในอดีตเรื่องการล้มมวยของพ่อ

## นักแสดง

## การผลิต
### บวงสรวง
ได้มีการจัดพิธีบวงสรวงละครเรื่อง *นับ 8* เพื่อเอาฤกษ์เอาชัยที่สตูดิโอช่อง 3 หนองแขมเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2568 โดยในงานนี้ ภณ ณวัสน์ ได้โชว์ลีลารำไหว้ครูเพื่อถวายองค์พ่อปู่พระพิฆเนศ

## เพลงประกอบละคร

## รางวัลและการเสนอชื่อ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3 เอชดี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยทีวีซีน
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวชีวิตไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวรักชีวิตไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย บรรจง สินธนมงคลกุล
หมวดหมู่:เว็บซีรีส์ไทย
หมวดหมู่:เว็บซีรีส์ไทยในปี พ.ศ. 2568
อันชาร์ทิด 2: อะมังทีฟส์

***อันชาร์ทิด 2: อะมังทีฟส์*** () เป็นเกมแอ็กชันผจญภัย วางจำหน่ายในปี 2009 พัฒนาโดยนอตีด็อก และจัดจำหน่ายโดยโซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 3 โดยเป็นภาคที่สองในซีรีส์ *[[อันชาร์ทิด]]* เหตุการณ์ในเกมเกิดขึ้นสองปีหลังจากภาคแรก *[[อันชาร์ทิด: เดรกส์ฟอร์ชูน]]* (2007) เล่าเรื่องการผจญภัยของนาธาน เดรก โคลอี เฟรเซอร์ และเอเลนา ฟิชเชอร์ ที่ร่วมกันตามหาหินศักดิ์สิทธิ์ จินตามณี และเมืองในตำนาน ศัมภละ ท่ามกลางการขัดขวางของกองกำลังทหารเอกชน นำโดยอาชญากรสงครามนามว่าโซราน ลาซาเรวิช

การพัฒนา*อันชาร์ทิด 2: อะมังทีฟส์* เริ่มต้นขึ้นทันทีหลังจากความสำเร็จของภาคแรก *อันชาร์ทิด: เดรกส์ฟอร์ชูน* ทีมพัฒนาได้แรงบันดาลใจจากนักสำรวจชื่อดัง มาร์โค โปโล และการเดินทางของเขาผ่านหมู่เกาะและภูมิภาคเอเชียตะวันออก นอตีด็อกใช้เอนจินเวอร์ชันใหม่ที่พัฒนาขึ้นเองชื่อว่า Naughty Engine 2.0 สำหรับเกมภาคนี้โดยเฉพาะ ซึ่งช่วยให้สามารถทำโมชันแคปเชอร์ ได้อย่างละเอียด มีฉากภาพยนตร์ในเกมที่สมจริงยิ่งขึ้น และเพิ่มโหมด ออนไลน์มัลติเพลเยอร์ เป็นครั้งแรกของซีรีส์

*อันชาร์ทิด 2: อะมังทีฟส์* ได้รับเสียงชื่นชมอย่างล้นหลามในด้านเนื้อเรื่อง การพากย์เสียง กราฟิก ความก้าวหน้าทางเทคนิค และคุณภาพในแบบภาพยนตร์ โดยถูกยกให้เหนือกว่าภาคแรก *เดรกส์ฟอร์ชูน* อย่างชัดเจน เกมนี้คว้ารางวัลเกมแห่งปีจากหลากหลายสื่อและเวทีประกาศรางวัล และได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในเกมที่สำคัญที่สุดของยุคเครื่องเล่นเกมเจเนอเรชันที่เจ็ด รวมถึงเป็นหนึ่งในวิดีโอเกมที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล ยอดขายทั่วโลกทะลุกว่า 6 ล้านชุด และต่อมาได้ถูกนำมาวางจำหน่ายอีกครั้งบนเพลย์สเตชัน 4 ในชุด *[[อันชาร์ทิด: เดอะนาธานเดรกคอลเลกชัน]]* ภาคต่อของเกมคือ *[[อันชาร์ทิด 3: เดรกส์ดีเซปชัน]]* ซึ่งวางจำหน่ายในปี 2011

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแอ็กชันผจญภัย
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแบบผู้เล่นหลายคนและผู้เล่นคนเดียว
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแพลตฟอร์ม
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 3
หมวดหมู่:วิดีโอเกมภาคต่อ
หมวดหมู่:อันชาร์ทิด
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐ
อันชาร์ทิด 3: เดรกส์ดีเซปชัน

***อันชาร์ทิด 3: เดรกส์ดีเซปชัน*** () เป็นเกมแอ็กชันผจญภัยที่พัฒนาโดยนอตีด็อก และวางจำหน่ายในปี 2011 บนเครื่องเพลย์สเตชัน 3 โดยโซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ โดยเป็นภาคหลักลำดับที่สามในซีรีส์ *[[อันชาร์ทิด]]* เหตุการณ์ในเกมเกิดขึ้นหลังภาค*[[อะมังทีฟส์]]* (2009) เป็นเวลา 2 ปี โดยผู้เล่นจะได้ติดตามนาธาน เดรก และวิกเตอร์ ซัลลิแวน ผู้เป็นพี่เลี้ยงของเขา ขณะที่ทั้งสองออกตามหานครในตำนานอิร็อมแห่งเสาหิน ที่สาบสูญกลางทะเลทราย พร้อมต้องเผชิญหน้ากับสมาคมลับที่นำโดยแคตเทอรีน มาร์โลว์ อดีตนายจ้างของซัลลิแวนซึ่งมีเป้าหมายลึกลับเกี่ยวข้องกับอดีตของเดรกเอง

การพัฒนา*อันชาร์ทิด 3* เริ่มต้นในปี 2010 โดยทีมงานตั้งใจให้เกมนี้มีฉากที่แตกต่างจากภาคก่อน ๆ จึงเลือกใช้ทั้งภูมิประเทศแบบทะเลทรายและเขตเมืองเป็นหลัก พร้อมทั้งได้แรงบันดาลใจในการดำเนินเรื่องจากชีวิตของนักโบราณคดี ที.อี. ลอว์เรนซ์ นอตีด็อกต้องการยกระดับความสมจริงและความเปิดกว้างของเกม ด้วยการเพิ่มปริมาณการใช้เทคนิคโมชันแคปเชอร์ และการพากย์เสียง รวมถึงลงพื้นที่วิจัยจริงเพื่อให้ได้ภาพและเสียงที่สมจริงยิ่งขึ้น ในส่วนของโหมดผู้เล่นหลายคน ทีมพัฒนายังได้ปรับปรุงระบบโดยเพิ่มโหมดแข่งขันและโหมดร่วมมือแบบใหม่ นอกจากนี้ อันชาร์ทิด 3 ยังเป็นหนึ่งในเกมแรกที่รองรับระบบเพลย์สเตชันเน็ตเวิร์กพาส สำหรับการเล่นออนไลน์อีกด้วย

*อันชาร์ทิด 3: เดรกส์ดีเซปชัน* ได้รับเสียงชื่นชมอย่างมากในด้านการพากย์เสียง กราฟิก เนื้อเรื่อง และคุณภาพในเชิงภาพยนตร์ อย่างไรก็ตาม บางเสียงวิจารณ์ถึงความเป็นเส้นตรงของเกม และมองว่าด้อยกว่าภาคก่อนหน้า เกมประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ โดยมียอดขายทั่วโลกมากกว่า 9 ล้านชุด และได้รับรางวัลเกมแห่งปีจากสื่อและเวทีประกาศรางวัลหลายแห่ง ถือเป็นหนึ่งในเกมที่ขายดีที่สุดบนเครื่องเพลย์สเตชัน 3 ต่อมาเกมมีภาคต่อคือ *[[อันชาร์ทิด 4: อะทีฟส์เอนด์]]* ในปี 2016 และได้รับการนำกลับมาวางจำหน่ายอีกครั้งบนเพลย์สเตชัน 4 ในชุดรวม *[[อันชาร์ทิด: เดอะนาธานเดรกคอลเลกชัน]]*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแอ็กชันผจญภัย
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแบบผู้เล่นหลายคนและผู้เล่นคนเดียว
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 3
หมวดหมู่:เกมจากค่ายโซนี่คอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:อันชาร์ทิด
หมวดหมู่:วิดีโอเกมภาคต่อ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐ
เหอ จื๋อ

**เหอ จื๋อ** () เป็นขุนนางของรัฐง่อก๊กในช่วงปลายยุคสามก๊ก (ค.ศ. 220-280) ของจีน เป็นน้องชายของจักรพรรดินีเหอ พระพันปีหลวง (何太后 *เหอไท่โฮ่ว*) ผู้เป็นพระมารดาของซุนโฮ (孫皓 *ซุน เฮ่า*) จักรพรรดิลำดับที่ 4 และลำดับสุดท้ายของรัฐง่อก๊ก

## ประวัติ
เหอ จื๋อเป็นชาวอำเภอจฺวี้หรง (句容縣 *จฺวี้หรงเซี่ยน*) เมืองตันเอี๋ยง (丹陽郡 *ตานหยางจฺวิ้น*) ซึ่งปัจจุบันคือนครจฺวี้หรง (句容市 *จฺวี้หรงชื่อ*) มณฑลเจียงซู (江蘇) บิดาของเหอ จื๋อคือเหอ ซุ่ย (何遂) เป็นนายทหารม้าผู้รับราชการกับซุนกวน (孫權 *ซุน เฉฺวียน*) จักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊ก พี่สาวของเหอ จื๋อคือเหอจี (何姬) หรือพระสนมเหอ เป็นพระสนมของซุนโฮ (孫和 *ซุน เหอ*) ที่เป็นพระโอรสและอดีตรัชทายาทของซุนกวน และเป็นพระมารดาของซุนโฮ (孫皓 *ซุน เฮ่า*) ซึ่งภายหลังได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิลำดับที่ 4 และลำดับสุดท้ายของรัฐง่อก๊ก เหอ จื๋อยังมีพี่ชายอีก 2 คนคือเหอ หง (何洪) หรือเหอ เจี่ยง (何蔣)

เมื่อ ค.ศ. 264 ซุนโฮ (*ซุน เฮ่า*) ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิแห่งง่อก๊ก พระองค์ทรงแต่งตั้งพระมารดาเป็นไทเฮา (太后 *ไท่โฮ่ว*) หรือพระพันปีหลวง และพระราชทานบรรดาศักดิ์ให้พระมาตุลา (น้า) ที่เป็นน้องชายของพระมารดาทั้งสาม โดยเหอ หงได้รับการตั้งให้มีบรรดาศักดิ์เป็นเฮาแห่งหย่งผิง (永平侯 *หย่งผิงโหว*)  เหอ เจี่ยงได้รับการตั้งให้มีบรรดาศักดิ์เป็นเฮาแห่งลี่หยาง (溧陽侯 *ลี่หยางโหว*) และเหอ จื๋อได้รับการตั้งให้มีบรรดาศักดิ์เป็นเฮาแห่งฮวนเสีย (宣城侯 *เซฺวียนเฉิงโหว*)

เมื่อ ค.ศ. 274 ซี ซี (奚熙) เจ้าเมือง (太守 *ไท่โฉ่ว*) ของเมืองหลินไห่ (临海郡 *หลินไห่จฺวิ้น*) เขียนจดหมายถึงกัว ต้าน (郭诞) เจ้าเมืองของเมืองห้อยเข (會稽郡 *ไคว่จีจฺวิ้น*) เพื่อวิพากย์วิจารณ์การบริหารราชการแผ่นดิน ซุนโฮจึงทรงส่งเหอ จื๋อซึ่งเป็นแม่ทัพสามเมือง (三郡督 *ซานจฺวิ้นตู*) ไปจับกุมซี ซี  ซี ซีส่งกำลังทหารไปป้องกันและตัดเส้นทางเดินเรือ ท้ายที่สุดซี ซีถูกผู้ใต้บังคับบัญชาของตนเองสังหารและส่งศีรษะไปยังเกี๋ยนเงียบ (建業 *เจี้ยนเย่*) นครหลวงของง่อก๊ก ตระกูลของซี ซีถูกประหารชีวิตสามชั่วโคตร

เมื่อ ค.ศ. 279 กัว หม่า (郭馬) ก่อกบฏ  ราชสำนักง่อก๊กแต่งตั้งเตี๋ยวเค้า (張悌 *จาง ที่*) ผู้เป็นที่ปรึกษาการทหาร (軍師 *จฺวินชือ*) ให้เป็นอัครมหาเสนาบดี (丞相 *เฉิงเซี่ยง*) แต่งตั้งเหอ จื๋อผู้เป็นแม่ทัพอำเภองิวจู๋ (牛渚都督 *หนิวจู่ตูตู*) ให้เป็นเสนาบดีมหาดไทย (司徒 *ซือถู*) แต่งตั้งเถิง ซิว (滕修) ผู้เป็นเจ้ากรมนครบาล (執金吾 *จื๋อจินอู๋*) ให้เป็นข้าหลวงมณฑล (牧 *มู่*) ของมณฑลกว่างโจว (廣州) ให้นำพลหมื่นนายไปปราบกบฏกัว หม่า ในปีเดียวกันนั้น ราชวงศ์จิ้นยกทัพบุกง่อก๊ก 

เมื่อ ค.ศ. 280 อองหุย (王渾 *หวาง หุน*) ขุนพลราชวงศ์จิ้นตีทัพของเตี๋ยวเค้าแตกพ่ายในการรบที่สะพานป่าน (版橋 *ป่านเฉียว*; ทางเหนือของอำเภอหานชาน มณฑลอานฮุยในปัจจุบัน) ไม่นานหลังจากนั้น  เหอ จื๋อและซุน เยี่ยน (孫晏) ขุนพลง่อก๊กต่างยอมจำนนต่อทัพราชวงศ์จิ้น ทำให้ทัพราชวงศ์จิ้นรุดหน้าไปอย่างรวดเร็ว จักรพรรดิซุนโฮจึงตัดสินพระทัยยอมจำนนต่อทัพราชวงศ์จิ้นในที่สุด  หลักฐานทางประวัติศาสตร์ไม่มีบันทึกว่าเกิดอะไรขึ้นกับเหอ จื๋อหลังการล่มสลายของ่อก๊ก

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *[[สามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายสามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ฝาง เสฺวียนหลิง (บก.) (648). *[[จิ้นชู]]*.

หมวดหมู่:ขุนนางของง่อก๊ก
เปิลวา

**เปิลวา** (; ; ) เป็นเมืองทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเอสโตเนีย เป็นเมืองหลักของเทศมณฑลเปิลวา 

เปิลวาเป็นสถานที่จัดงานเทศกาลดนตรีอิตซิคูร์มู (Intsikurmu Music Festival) ซึ่งจัดคอนเสิร์ตและกิจกรรมฤดูร้อนเป็นประจำ โดยตั้งอยู่ในพื้นที่ป่าเล็ก ๆ ทางด้านตะวันตกของเมือง

ชื่อ "เปิลวา" ปรากฏในบันทึกทางประวัติศาสตร์เมื่อ ค.ศ. 1452 ชื่อนี้ดูเหมือนจะมาจากคำในภาษาเอสโทเนียที่แปลว่า "คุกเข่า" ( ) ตามตำนานเล่าขานว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งถูกขังไว้ในท่าคุกเข่าในโบสถ์เซนต์แมรีเพื่อป้องกันปีศาจ เป็นที่เลื่องลือว่าเมืองนี้ได้รับการตั้งชื่อตามนี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศเอสโตเนีย
หมาป่าฮกไกโด

**หมาป่าฮอกไกโด** (; ***Canis lupus hattai***) มีอีกชื่อว่า **หมาป่าเอโซะ** () และในรัสเซียภายใต้ชื่อ **หมาป่าซาฮาลิน** เป็นหมาป่าเทาชนิดย่อยที่สูญพันธุ์แล้ว ซึ่งเคยอาศัยอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือริมชายฝั่ง ญาติใหล้ชิดสุดคือหมาป่าในอเมริกาเหนือมากกว่าเอเชีย พวกมันถูกกำจัดในฮอกไกโดในช่วงสมัยการฟื้นฟูเมจิ เมื่อการปฏิรูปเกษตรกรรมแบบอเมริกันได้นำการใช้เหยื่อที่ผสมสตริกนินเพื่อฆ่าสัตว์นักล่าในปศุสัตว์มาใช้ นักอนุกรมวิธานวิทยาบางคนเชื่อว่าพวกมันยังคงอยู่รอดจนถึง ค.ศ. 1945 บนเกาะซาฮาลิน ถือเป็นหมาป่าหนึ่งในสองชนิดย่อยที่เคยพบในหมู่เกาะญี่ปุ่น ส่วนอีกชนิดคือหมาป่าญี่ปุ่น (*C. l. hodophilax*)

## ขอบเขต

เอโซะเป็นศัพท์ภาษาญี่ปุ่นที่หมายถึง "ชาวต่างชาติ" และสื่อถึงดินแดนในอดีตของชาวไอนุทางเหนือของฮนชูที่ชาวญี่ปุ่นเรียกว่า *เอโซะ-ชิ* ชาวไอนุพบได้ในฮอกไกโด ซาฮาลิน หมู่เกาะคูริล และไปทางเหนือถึงคาบสมุทรคัมชัตคา

ขอบเขตของหมาป่าเอโซะอยู่ที่ฮอกไกโดและหมู่เกาะซาฮาลิน, เกาะอีตูรุปและคูนาชีร์ทางตะวันออกของฮอกไกโดในหมู่เกาะคูริล และคาบสมุทรคัมชัตคา พวกมันสูญพันธุ์จากเกาะฮอกไกโดใน ค.ศ. 1889 มีรายงานถึงประชากรที่เหลือรอดในเกาะซาฮาลินและอาจถึงหมู่เกาะคูริลใน ค.ศ. 1945; อย่างไรก็ตาม ตามคำบอกเล่าของวลาดิมีร์ เฮปต์เนร์ นักสัตววิทยาชาวโซเวียต ระบุว่าไม่เคยพบเห็นพวกมันในซาฮาลินเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เนื่องจากมีตัวอย่างชนิดหมาป่าป่าไซบีเรียจรจัดข้ามเข้าสู่เกาะผ่านช่องแคบเนเวลสคอยเป็นบางครั้ง แม้ว่าจะไม่ได้ตั้งรกรากถาวรก็ตาม ข้อมูลเกี่ยวกับการปรากฏตัวของสัตว์ชนิดนี้บนหมู่เกาะคูริลมักขัดแย้งกันหรือผิดพลาด มีบันทึกไม่แน่นอนว่าสัตว์ชนิดนี้อาศัยอยู่ในเกาะคูนาชีร์ เกาะอีตูรุป และเกาะปารามูชีร์ ในขณะที่หมาป่าที่รายงานในเกาะชุมชูภายหลังถูกมองว่าเป็นสุนัขจรจัด การสำรวจที่ดำเนินการในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 ไม่พบหมาป่าบนหมู่เกาะคูริลเลยแม้แต่ตัวเดียว แต่พบสุนัขจรจัดจำนวนมาก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:หมาป่าชนิดย่อยที่สูญพันธุ์
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่สูญพันธุ์ในเอเชีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่สูญพันธุ์ในประเทศญี่ปุ่น
สูญพันธุ์
หมวดหมู่:สภาพแวดล้อมในฮอกไกโด
หมวดหมู่:สัตวชาติในซาฮาลิน
หมวดหมู่:สัตวชาติในตะวันออกไกลของรัสเซีย
หมวดหมู่:สัตวชาติในหมู่เกาะคูริล
จังหวัดโคฮ์กีลูเยและบูเยแรฮ์แมด

**จังหวัดโคฮ์กีลูเยและบูเยแรฮ์แมด** (, ) เป็นหนึ่งใน 31 จังหวัดของอิหร่าน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ ในภูมิภาค 2 ของอิหร่าน มีเมืองหลักคือเมืองยาสูจ จังหวัดนี้มีพื้นที่ประมาณ 15,563 ตารางกิโลเมตร

## อ้างอิง

โคฮ์กีลูเยและบูเยแรฮ์แมด
อาทิตยวรมัน

**อาทิตยวรมัน** หรือ **อาดิตยาวาร์มัน** (อักษรโรมัน: Adityawarman) หรือนามเต็ม **มหาราชาทิราช ศรีมัต ศรี อุทยาทิตยวรมัน ปรตาปปรากรม ราเชนทร เมาลิมาลี วรรมเทวะ** (อักษรโรมัน: Maharajadiraja Srīmat Srī Udayādityawarma Pratāpaparākrama Rājendra Maulimāli Warmadewa) เป็นกษัตริย์แห่งมลายาปุรสุวรรณภูมิ ผู้สืบทอดราชวงศ์มาวูลีในเกาะสมุาตราตอนกลาง ญาติของชยนคร กษัตริย์แห่งมชปาหิตที่ครองราชย์ปี 1309 ถึง 1328 และหลานของตริภูวนราช กษัตริย์แห่งอาณาจักรมลายู อาทิตยวรมันสถาปนาอาณาจักรของขาวมีนังกาเบาขึ้นในปาการูยุง

อาทิตยวรมันเกิดในปี 1294 ที่โตรวูลันในชวาตะวันออก ราชธานีของมชปาหิต ตามที่ปรากฏบนปาราราตน ส่วนบนจารึกกูบูราโจที่พบที่ลีโมกาอุม ระบุว่าบิดาเป็นขุนนางมชปาหิต ชื่อ อทวยวรมัน และในเอกสารสมัยศตวรรษที่ 15 จากชวาตะวันออก *[[Pararaton|ปาราราตน]]* มารดาคือดาราจิงงา เจ้าหญิงชาวมลายูแห่งธรรมสรยะ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาณาจักรมัชปาหิต
หมวดหมู่:กษัตริย์ชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:เกาะสุมาตรา
จังหวัดโซเรีย

**จังหวัดโซเรีย** () เป็นจังหวัดหนึ่งทางตอนกลางของประเทศสเปน ทางตะวันออกของแคว้นปกครองตนเองกัสติยาและเลออน พื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดอยู่ในเขตภูเขาซิสเตมาอีเบริโก 

จังหวัดโซเรียล้อมรอบด้วยลาริโอฆา ซาราโกซา กัวดาลาฆารา เซโกเบีย และบูร์โกส จังหวัดโซเรียเป็นจังหวัดที่มีประชากรน้อยที่สุดในบรรดาจังหวัดทั้งหมดของสเปน โดยมีความหนาแน่นประมาณ 9 คนต่อตารางกิโลเมตรซึ่งเป็นหนึ่งในจังหวัดที่มีประชากรน้อยที่สุดใน สหภาพยุโรป ความหนาแน่นประชากรโดยเฉลี่ยของจังหวัดต่าง ๆ ในประเทศสเปนและสหภาพยุโรปคือ 83.6 และ 116 คนต่อตารางกิโลเมตรตามลำดับ เมื่อเปรียบเทียบแล้ว จังหวัดโซเรียมีความหนาแน่นน้อยกว่าพื้นที่ทางตอนเหนือของกลุ่มประเทศนอร์ดิก

## อ้างอิง

โซเรีย
โบซาร์เดอปารี

**โบซาร์เดอปารี** ( -)  คือ *[[กร็องเดกอล]]* ของประเทศฝรั่งเศสที่มีภารกิจหลักในการให้การศึกษาและการฝึกอบรมด้านศิลปะขั้นสูง เป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยเปแอ็สแอล ตั้งอยู่บนพื้นที่สองแห่ง ได้แก่ แซ็ง-แฌร์แม็ง-เด-เพรในปารีสและแซ็งตแว็ง 

สถาบันแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1648 โดยชาร์ล เลอ เบริง ในชื่อราชสถาบันจิตรกรรมและประติมากรรม ในปี 1793 ซึ่งเป็นช่วงที่การปฏิวัติฝรั่งเศสรุนแรงที่สุด สถาบันต่าง ๆ ก็ถูกปราบปราม อย่างไรก็ตาม ในปี 1817 หลังการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บงก็ได้มีการฟื้นคืนสถาบันขึ้นมาอีกครั้งภายใต้ชื่อที่เปลี่ยนไป หลังจากรวมเข้ากับอากาเดมีรัวยาล์ดาร์ชีแต็กตูวร์ (Académie d'architecture) สถาบันนี้อยู่ภายใต้การปกครองของพระมหากษัตริย์จนถึงปี 1863 และมีพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน 1863 แต่งตั้งผู้อำนวยการ โดยดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 5 ปี 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศิลปะสถาบัน
หมวดหมู่:เอกอลเดโบซาร์
Estola obliquata

***Estola obliquata*** เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล

## อ้างอิง
Estola obscura

***Estola obscura*** เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Johan Christian Fabricius ใน ค.ศ. 1792 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิลและเฟรนช์เกียนา

## อ้างอิง
อิลิอุม

**อิลิอุม** () หรือ **อิลิออน** () มีอีกชื่อว่า **ตรอยอา** (Τροΐα) เป็นนครในอิไพรัสโบราณ บริเวณนี้ได้รับการกล่าวถึงใน *[[อีนีอิด]]* ของเวอร์จิลในฐานะต้นกำเนิดเฮเลนุส หลังสงครามโทรจันในดินแดน Chaonia

พื้นที่นี้ตั้งอยู่ใกล้หมู่บ้าน Despotiko สมัยใหม่ในประเทศกรีซ หมู่บ้านนี้เดิมมีชื่อว่า Kretsounista

## อ้างอิง
ลงเกย

**ลงเกย** (;  ) เป็นนครในรัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา ตั้งอยู่บนทางใต้ของแม่น้ำเซนต์ลอว์เรนซ์ ตรงข้ามกับเมืองมอนทรีออล จากการสำรวจสำมะโนประชากรของแคนาดาปี 2021 พบว่ามีประชากรทั้งหมด 254,483 คน ทำให้เป็นเขตชานเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองของมอนทรีออล เมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 5 ของรัฐเกแบ็ก และใหญ่เป็นอันดับ 20 ของแคนาดา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐเกแบ็ก
สุสานเศาะลาฮุดดีน

**สุสานเศาะลาฮุดดีน**บรรจุที่ฝังศพและหลุมฝังศพของเศาะลาฮุดดีน สุลต่านราชวงศ์อัยยูบิด ตั้งอยู่ติดกับมัสยิดอุมัยยะฮ์ในดามัสกัส ประเทศซีเรีย สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1196 สามปีหลังเศาะลาฮุดดีนเสียชีวิต นอกจากนี้ กลุ่มสุสานยังมีมัดเราะซะฮ์อัลอะซีซียะฮ์ที่เหลือซากเพียงเล็กน้อย นอกจากเสาไม่กี่ต้นและซุ้มประตูโค้งภายในที่อยู่ติดกับหลุมศพที่ได้รับการบูรณะ

ปัจจุบันสุสานแห่งนี้บรรจุที่เก็บโลงศพ 2 โลง โลงหนึ่งทำด้วยไม้ ซึ่งว่ากันว่าบรรจุร่างของเศาะลาฮุดดีน และอีกโลงหนึ่งทำด้วยหินอ่อน สร้างขึ้นเพื่อเป็นการแสดงความเคารพต่อเศาะลาฮุดดีนในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยสุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 แห่งออตโตมัน และต่อมาได้รับการบูรณะโดยจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 นอกจากโลงศพหินอ่อนแล้ว ยังมีพวงหรีดสำริดปิดทองประดับประดาอย่างวิจิตรบรรจงวางอยู่บนโลงศพหินอ่อนด้วย ซึ่งต่อมาถูกเคลื่อนย้ายโดยพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 หรือลอเรนซ์แห่งอาราเบีย ซึ่งต่อมาได้นำไปฝากไว้ที่ Imperial War Museum

## ภาพ

File:Damascus-53.jpg|โลงศพที่สร้างโดยสุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 แห่งออตโตมัน และต่อมาได้รับการบูรณะโดยจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2
File:Entrance to Saladin's Mausoleum .jpg|ทางเข้าสุสานเศาะลาฮุดดีน, ค.ศ. 2019
File:Saladin's Original Tomb 2019.jpg|โลงศพเดิมของเศาะลาฮุดดีน, ค.ศ. 2019
File:Courtyard of Saladin's Tomb.jpg|ลานในสุสานเศาะลาฮุดดีน, ค.ศ. 2019
File:Tomb of Saladin.JPG|กำแพงสุสานที่มีกระเบี้องที่เพิ่มในสมัยออตโตมัน


## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
*
*
**
ช่วงเวลาสันติภาพชั่วคราว

**ช่วงเวลาสันติภาพชั่วคราว** (, ) เป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ในประวัติศาสตร์ฟินแลนด์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง คำศัพท์นี้ใช้เรียกช่วงเวลาตั้งแต่สงครามฤดูหนาวจนถึงสงครามต่อเนื่อง ซึ่งกินเวลานานกว่า 15 เดือนเล็กน้อย ตั้งแต่ 13 มีนาคม ค.ศ. 1940 ถึง วันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1941 สนธิสัญญาสันติภาพมอสโกได้รับการลงนามโดยฟินแลนด์และสหภาพโซเวียต เมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1940 และยุติสงครามฤดูหนาวที่กินเวลานานถึง 105 วัน

ในภายหลังสงครามฤดูหนาวสิ้นสุดลง ทั้งสหภาพโซเวียตและฟินแลนด์ต่างก็เตรียมพร้อมสำหรับสงครามครั้งใหม่ ในขณะที่สหภาพโซเวียตได้กดดันทางการเมืองต่อฟินแลนด์ ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1940 ฟินแลนด์ได้ยื่นคำร้องขอเป็นพันธมิตรกับสวีเดน แต่ทั้งสหภาพโซเวียตและเยอรมนีต่างคัดค้าน ในเดือนเมษายน เยอรมนีได้เข้ายึดครองเดนมาร์กและนอร์เวย์ ในเดือนมิถุนายน สหภาพโซเวียตได้เข้ายึดครองกลุ่มรัฐบอลติก ในปีถัดมา ฟินแลนด์ได้ทำการเจรจาเรื่องการเข้าร่วมการรุกรานสหภาพโซเวียตของฝ่ายอักษะ

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ฟินแลนด์
หมวดหมู่:ฟินแลนด์ในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในปี พ.ศ. 2483
การออกแบบส่วนต่อประสานกับผู้ใช้

[thumb|350px|[ส่วนติดต่อผู้ใช้แบบกราฟิก จะแสดงผลบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ซึ่งเป็นผลลัพธ์จากการประมวลผลข้อมูลที่ผู้ใช้ป้อนเข้าไป และมักเป็นช่องทางหลักในการโต้ตอบระหว่างมนุษย์กับเครื่องจักร สำหรับส่วนต่อประสานแบบสัมผัสที่นิยมใช้ในอุปกรณ์พกพาขนาดเล็กนั้น เป็นการซ้อนของภาพแสดงผลกับการป้อนข้อมูลผ่านการสัมผัสหน้าจอ]]

**การออกแบบส่วนติดต่อกับผู้ใช้** (User Interface Design หรือ UI Design) หรือ **วิศวกรรมส่วนติดต่อผู้ใช้** คือกระบวนการออกแบบระหว่างผู้ใช้กับเครื่องจักรหรือซอฟต์แวร์ เช่น คอมพิวเตอร์ เครื่องใช้ไฟฟ้า โทรศัพท์มือถือ และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อื่น ๆ โดยมุ่งเน้นที่การเพิ่มประสิทธิภาพในการใช้งานและประสบการณ์ผู้ใช้ ในการออกแบบซอฟต์แวร์ การออกแบบจะเน้นที่โครงสร้างข้อมูล เพื่อสร้างอินเทอร์เฟซที่สื่อสารกับผู้ใช้ได้อย่างชัดเจนว่าจุดใดสำคัญ อินเทอร์เฟซที่ออกแบบจะครอบคลุมทั้งรูปแบบกราฟิก และรูปแบบอื่น ๆ เป้าหมายของการออกแบบคือทำให้ผู้ใช้งานสามารถโต้ตอบกับระบบได้อย่างง่ายดายและมีประสิทธิภาพมากที่สุด (ยึดผู้ใช้เป็นศูนย์กลาง) แนวทางการออกแบบส่วนติดต่อกับผู้ใช้ที่ยึดผู้ใช้เป็นศูนย์กลางนี้ มักดำเนินการผ่านกระบวนการคิดเชิงออกแบบ ซึ่งประกอบด้วยการทำความเข้าใจกลุ่มเป้าหมาย การกำหนดปัญหา การระดมไอเดีย การสร้างไวร์เฟรม (wireframe) ต้นแบบ และการทดสอบต้นแบบเพื่อปรับปรุงสู่แบบจำลองสุดท้าย

ส่วนติดต่อผู้ใช้จึงเป็นจุดเชื่อมโยงระหว่างผู้ใช้กับระบบที่ออกแบบไว้

หมวดหมู่:ส่วนต่อประสานกับผู้ใช้
หมวดหมู่:การออกแบบกราฟิก
หมวดหมู่:การออกแบบเชิงอุตสาหกรรม
คอมพิวเตอร์แอนด์วิดีโอเกมส์

***คอมพิวเตอร์แอนด์วิดีโอเกมส์*** ( หรือที่รู้จักในชื่อ CVG, Computer & Video Games, C&VG, Computer + Video Games หรือ C+VG) เป็นนิตยสารเกี่ยวกับวิดีโอเกมของสหราชอาณาจักร ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1981 และดำเนินต่อเนื่องจนถึงปี 2004 ส่วนเว็บไซต์ของนิตยสารเริ่มเปิดให้บริการในปี 1999 และปิดตัวลงในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2015 CVG ถือเป็นแบรนด์สื่อเกมที่ดำเนินกิจการมายาวนานที่สุดในโลก และหลังจากที่นิตยสารและเว็บไซต์ปิดตัวลง อดีตนักเขียนหลายคนของ CVG ก็ได้ร่วมกันก่อตั้งเว็บไซต์ *[[วิดีโอเกมส์โครนิเคิล]]* ในปี 2019

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นิตยสารวิดีโอเกม
หมวดหมู่:เว็บไซต์วิดีโอเกม
เพลย์สเตชันออฟฟิเชียลแมกกาซีน – ยูเค

***เพลย์สเตชันออฟฟิเชียลแมกกาซีน – ยูเค*** () หรือที่มักเรียกกันว่า ***OPM*** เป็นนิตยสารจากสหราชอาณาจักรที่นำเสนอข่าวสารเกี่ยวกับเพลย์สเตชัน โดยเริ่มตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 2006 ฉบับแรกออกวางจำหน่ายทุก 3 เดือน แต่ตั้งแต่ฉบับที่ 2 เป็นต้นไปได้เปลี่ยนเป็นนิตยสารรายเดือน ตั้งแต่ฉบับที่ 7 ถึงฉบับที่ 84 นิตยสารมาพร้อมแผ่นบลูเรย์ที่สามารถเล่นได้ โดยเนื้อหาหลักครอบคลุมเกมและข้อมูลของ เพลย์สเตชัน 4, เพลย์สเตชัน 4 โปร, เพลย์สเตชัน วีอาร์ และ เพลย์สเตชัน 5 รวมถึงมีการนำเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับเพลย์สเตชัน วีตา ด้วย นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงสื่อ HD อื่น ๆ แม้จะในรายละเอียดที่น้อยกว่า

เมื่อวันที่ 30 เมษายน 2021 เว็บไซต์ *[[เกมส์เรดาร์+]]* ได้ประกาศว่านิตยสาร*ออฟฟิเชียลเพลย์สเตชันแมกกาซีน* จะยุติการใช้ชื่อนี้ โดยระบุว่า "ร่วมกับโซนี่ เรารู้สึกว่า *ออฟฟิเชียลเพลย์สเตชันแมกกาซีน* สมควรได้รับการเกษียณอย่างสง่างามแล้ว" และนิตยสารจะเปิดตัวใหม่ภายใต้ชื่อ*[[เพลย์ (นิตยสารสหราชอาณาจักร)|เพลย์]]* ทีมงานเดิมยังคงทำงานเช่นเดิม และสมาชิกเดิมของ OPM จะยังคงได้รับนิตยสารต่อไป โดยเริ่มนับเลขฉบับใหม่ตั้งแต่ต้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นิตยสารวิดีโอเกม
การโฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในประเทศไทย

ประเทศไทยควบคุมการโฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ภายใต้พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ. 2551 ภายใต้มาตรา 32 ห้ามโฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในลักษณะที่อ้างถึงคุณประโยชน์หรือส่งเสริมการบริโภคโดยตรงหรือโดยอ้อม และจะต้องไม่แสดงผลิตภัณฑ์หรือบรรจุภัณฑ์ ภายใต้ประกาศที่ออกตามคำสั่งของพระราชบัญญัติฉบับนี้ โฆษณาต้องมีข้อความเตือนประกอบด้วย โดยข้อความต้องมีความยาวอย่างน้อย 2 วินาทีสำหรับโฆษณาประเภทวิดีโอ หรือครอบคลุมพื้นที่โฆษณาอย่างน้อย 25 เปอร์เซ็นต์ของสื่อสิ่งพิมพ์

ก่อนที่จะมีการบังคับใช้กฎหมาย ช่องโทรทัศน์ทุกช่องต้องปฏิบัติตามกฎห้ามโฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ระหว่างเวลา 05.00-22.00 น. ยกเว้นในระหว่างการถ่ายทอดสดกีฬา กรมประชาสัมพันธ์ได้ออกกฎนี้ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2546

## การคัดค้าน
ในระหว่างการร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ ต้องเผชิญการคัดค้านจากภาคธุรกิจ ในมุมมองของนักโฆษณา การสั่งห้ามดังกล่าวจะทำให้รายได้จากโฆษณาลดลงประมาณหนึ่งพันล้านบาท อย่างไรก็ตาม ศูนย์วิจัยกสิกรไทยมีความเห็นว่ากฎดังกล่าวจะส่งผลกระทบต่อรายได้ในระยะสั้นในปี พ.ศ. 2550 เท่านั้น เนื่องจากการโฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มีสัดส่วนเพียง 2-3 เปอร์เซ็นต์ของค่าใช้จ่ายโฆษณาทั้งหมดในสื่อทุกประเภท

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การโฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
หมวดหมู่:กฎหมายไทย
หมวดหมู่:แอลกอฮอล์ในประเทศไทย
นางเขียวค้อม

**นางเขียวค้อม** เป็นคำที่ใช้เรียกพระธิดากษัตริย์แห่งล้านช้าง หรือสตรีในอุดมคติล้านช้าง นางเขียวค้อมอาจหมายถึง
* **นางเขียวค้อม** ปรากฏในตำนานพญาโคตรตะบอง
* **นางเขียวค้อม** ปรากฏในตำนานเกี่ยวกับสถานที่บริเวณอำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น ซึ่งระบุว่าเป็นธิดาเจ้าเมืองภูเวียง
* **นางเขียวค้อม** ปรากฏในตำนานการสร้างพระธาตุเขียวค้อมที่แพร่หลายในบริเวณอำเภอศรีเชียงใหม่ อำเภอท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย ซึ่งระบุว่าเป็นพระราชธิดาพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชแห่งนครเวียงจันทน์
* **นางเขียวค้อม** ปรากฏในตำนานการสร้างพระธาตุเขียวค้อม ซึ่งระบุว่าเป็นพระสนมของพระยาสุริยวงศาธรรมิกราช
* **นางแก้วยอดฟ้ากัลยาณีศรีกษัตริย์** พระราชธิดาในพระเจ้าสิริบุญสาร
* **นางเขียวค้อม** ปรากฏในพงศาวดารเมืองยโสธร ซึ่งระบุว่าเป็นพระธิดาในเจ้าอุปราช (ดวงหน้า) พระราชอนุชาของพระเจ้าสิริบุญสาร เป็นพระสนมในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
* **[[เจ้าจอมมารดาทองสุก ในรัชกาลที่ 1|เจ้าจอมมารดาทองสุก]]** พระราชธิดาในพระเจ้าอินทวงศ์แห่งเวียงจันทน์ เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
* **[[เจ้าจอมแว่น ในรัชกาลที่ 1|เจ้าจอมแว่น]]** ธิดาพระนครศรีบริรักษ์ เจ้าเมืองขอนแก่น เป็นพระสนมเอกในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช

## อ้างอิง
ไมก์ บอยต์เลอร์

**ไมเคิล ไซมอน บรินด์ลีย์ บรีม บอยต์เลอร์** (; 13 เมษายน ค.ศ. 1940 – 29 ธันวาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักแข่งรถชาวบริติช เคยเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันกรังด์ปรีซ์ด้วยกันทั้งสิ้น 29 รายการ ในฐานะนักแข่งอิสระด้วยรถของมาร์ช เขาเกิดที่ไคโร ราชอาณาจักรอียิปต์ โดยเป็นบุตรของ พันเอก เลสลี บรินด์ลีย์ บรีม บอยต์เลอร์ นายทหารประจำกรมทหารดยุกแห่งเวลลิงตัน และสมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์จักรวรรดิบริติช ชั้นเบญจมาภรณ์ เขายังเป็นลูกหลานในสายตระกูลข้างมารดาของ วิลเลียม รอเบิร์ต โอกิลวี-กรานต์ นักปักษีวิทยาชาวสกอตแลนด์ ซึ่งเป็นหลานชายของเอิร์ลที่ 6 แห่งซีฟีลด์

บอยต์เลอร์มีผลงานที่ประสบความสำเร็จในการแข่งขันฟอร์มูลาเยาวชนในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 อย่างรายการฟอร์มูลาทรีและฟอร์มูลาทู ก่อนที่เขาจะเลื่อนขึ้นสู่การแข่งขันฟอร์มูลาวันในฤดูกาล  เขาแข่งขันในทีมอิสระที่ได้รับเงินทุนสนับสนุนจากเพื่อน ๆ ของเขาซึ่งเป็นนายหน้าค้าหุ้น ดังปรากฏในชื่อทีมคือ *คลาร์ก-มอร์ดอนต์-กัทรีเรซซิง* ในตอนแรก และกลายมาเป็น *คลาร์ก-มอร์ดอนต์-กัทรี-ดัวร์ลาเคอร์เรซซิง* ในฤดูกาล  รถแข่งของบอยต์เลอร์จึงได้รับชื่อเล่นว่า "สต็อกโบรกเกอร์สเปเชียล" เขาแข่งขันให้แก่ทีมโรงงานของมาร์ชด้วยกันหนึ่งครั้งในการแข่งขันคะเนเดียนกรังด์ปรีซ์ 1971 แม้ว่าบอยต์เลอร์จะไม่สามารถสะสมคะแนนได้เลยตลอดอาชีพการแข่งฟอร์มูลาวัน เขาก็จบการแข่งขันกรังด์ปรีซ์หกรายการในสิบอันดับแรก โดยผลงานที่ดีที่สุดเป็นอันดับที่เจ็ดในการแข่งขันสเปนิชกรังด์ปรีซ์ 1973

เมื่อเพื่อน ๆ ผู้สนับสนุนทีมประสบปัญหาทางการเงินจากวิกฤตการณ์น้ำมันใน ค.ศ. 1973 บอยต์เลอร์จึงยุติการแข่งขันความเร็วในปีถัดมาหลังจากแข่งขันในรายการ 1000 กิโลเมตร แบรนส์แฮตช์

## ชีวิตส่วนตัวและการเสียชีวิต
บอยต์เลอร์มักจะได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นนักแข่งรถฟอร์มูลาวันคนแรกที่เป็นเกย์อย่างเปิดเผย อย่างไรก็ตาม เอียน ฟิลลิปส์ อดีตบรรณาธิการนิตยสาร *[[ออโตสปอร์ต]]* และเพื่อนของบอยต์เลอร์ ได้กล่าวถึงบอยต์เลอร์ว่าเขา "กึ่งเปิดเผย" อัตลักษณ์ทางเพศของตนเอง โดยกล่าวเพิ่มว่า "ผมไม่แน่ใจว่าจะมีคนที่รู้เลยทีเดียว พวกเราทุกคนก็แค่มีข้อสงสัยอยู่บ้าง เพราะว่าผู้คนในขณะนั้นยังไม่เปิดใจรับกับการเป็นเกย์ และตัวเขาเองก็พาแฟนสาวที่น่ารักคนหนึ่งไปด้วยในทุกการแข่งขัน ซึ่งผมคิดว่าเขาทำไปเพียงเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ เพราะยังไม่มีใครออกมาเปิดเผยว่าตัวเองเป็นเกย์ในเวลานั้น" บอยต์เลอร์ยังคงเป็นนักขับชายเพียงคนเดียวที่ทราบแน่ชัดว่ามีความหลากหลายทางเพศและแข่งขันในรายการระดับเทียบเท่ากับเขา จนกระทั่งใน ค.ศ. 2009 เมื่อ มารียู ดี อาราอูฌู กาบรัล อดีตนักแข่งรถฟอร์มูลาวันชาวโปรตุเกส ออกมาเปิดเผยว่าเป็นไบเซ็กชวลตอนอายุ 75 ปี และ รัล์ฟ ชูมัคเคอร์ อดีตนักแข่งรถและผู้เชี่ยวชาญทางการแข่งความเร็วชาวเยอรมัน ประกาศว่าตนเองมีความสัมพันธ์เพศเดียวกันใน ค.ศ. 2024

ข้อมูลเกี่ยวกับชีวิตของบอยต์เลอร์ภายหลังจากอาชีพในกีฬาท้าความเร็วนั้นมีน้อยมาก เขาย้ายไปอาศัยอยู่ที่สหรัฐอเมริกา และเสียชีวิตในวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1988 ที่ลอสแอนเจลิส ด้วยภาวะแทรกซ้อนจากโรคเอดส์ สิริอายุรวม 48 ปี นอกจากนี้ บอยต์เลอร์ยังมีศักดิ์เป็นพี่ภรรยาของ แอลัน คลาร์ก นักการเมืองชาวบริติช ซึ่งสมรสกับน้องสาวของเขาชื่อเจน

## สถิติการแข่งรถ
### ผลการแข่งขันฟอร์มูลาวัน
(คำสำคัญ) (การแข่งขันที่กำหนดเป็น **ตัวหนา** หมายถึงนักขับได้ตำแหน่งโพล; การแข่งขันที่กำหนดเป็น *ตัวเอียง* หมายถึงนักขับทำรอบได้เร็วที่สุด)




## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 

หมวดหมู่:นักแข่งรถชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักแข่งรถสูตรหนึ่งชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักแข่งรถที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตด้วยโรคเอดส์
อาเซียน (ระบบเคเบิลใต้น้ำ)

**ระบบเคเบิลใต้น้ำอาเซียน** () เป็นระบบเคเบิลสื่อสารใต้น้ำที่เชื่อมโยงประเทศอินโดนีเซีย, มาเลเซีย, สิงคโปร์, ไทย และฟิลิปปินส์ สร้างเสร็จเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2526 เป็นระบบแบบอนาลอก แต่ปัจจุบันได้ปลดประจำการไปแล้ว

## การก่อสร้าง
การก่อสร้างแบ่งออกเป็นสี่ส่วน ส่วนแรกซึ่งเป็นสายเคเบิลความยาว  วางในปี พ.ศ. 2521 โดยมีจุดขึ้นบกเคเบิลใต้น้ำที่ คูร์ริเมา อิโลคอส นอร์เต ในฟิลิปปินส์ และ กาตง ในสิงคโปร์ ส่วนที่สองวางในปี พ.ศ. 2523 เป็นสายเคเบิลความยาว  จาก อันโคล ประเทศอินโดนีเซีย (ใกล้จาการ์ตา) ไปยัง ชางงี ประเทศสิงคโปร์ ส่วนที่สามวางในปี พ.ศ. 2526 เป็นสายเคเบิลความยาว  ระหว่างสิงคโปร์ มาเลเซีย และไทย ส่วนสุดท้ายวางจากไทยไปยังฟิลิปปินส์

## ความจุ
สายเคเบิลดังกล่าวบรรจุวงจรจำนวน 1,380 วงจร ซึ่งได้รับการจัดสรรตามหุ้นที่เป็นเจ้าของในโครงการทั้งหมด

## อ้างอิง

* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:เคเบิลสื่อสารใต้น้ำในมหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:เคเบิลสื่อสารใต้น้ำในมหาสมุทรอินเดีย
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศอินโดนีเซียในปี พ.ศ. 2526
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศมาเลเซียในปี พ.ศ. 2526
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศสิงคโปร์ในปี พ.ศ. 2526
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2526
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศฟิลิปปินส์ในปี พ.ศ. 2526