กองทัพซีเรีย

**กองทัพซีเรีย** () เป็นกองกำลังทหารของประเทศซีเรีย

ตั้งแต่การก่อตั้งจนถึงการล่มสลายของระบอบการปกครองพรรคบะอษ์ของบัชชาร อัลอะซาดในเดือนธันวาคม 2024 กองทัพอาหรับซีเรียเป็นกองกำลังติดอาวุธของรัฐ ประกอบด้วยกองทัพบกอาหรับซีเรีย กองทัพเรืออาหรับซีเรีย กองทัพอากาศอาหรับซีเรีย กองกำลังป้องกันภัยทางอากาศอาหรับซีเรียและกำลังกึ่งทหารต่าง ๆ ตามรัฐธรรมนูญซีเรีย ประธานาธิบดีซีเรียเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมซีเรียเป็นรองผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพ

หลังจากปี 1943 กองทัพซีเรียมีบทบาทสำคัญในการปกครองซีเรีย โดยก่อการรัฐประหาร 6 ครั้ง ได้แก่ ในปี 1949 2 ครั้ง ได้แก่ การก่อรัฐประหารในซีเรียในเดือนมีนาคม 1949 และการก่อรัฐประหารในเดือนสิงหาคม 1949 โดยพันเอกซามี อัล-ฮินนาวี และอีก 1 ครั้งในปี 1951, 1954, 1963, 1966 และ 1970 กองทัพซีเรียทำสงครามกับอิสราเอล 4 ครั้ง (ในปี 1948 สงครามหกวันในปี 1967 สงครามยมคิปปูร์ในปี 1973 และสงครามเลบานอนในปี 1982) และครั้งหนึ่งกับจอร์แดน ("กันยายนทมิฬ" ในจอร์แดน ปี 1970) กองทัพอากาศและกองทัพเรือทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยของกองทัพมากกว่าจะเป็นหน่วยงานอิสระ นอกเหนือจากปฏิกิริยาของกองทัพอากาศ/ADF ต่อปฏิบัติการโมลคริกเก็ต 19 ของอิสราเอล ก่อนที่จะเกิดสงครามเลบานอนในปี 1982 เครื่องบินรบและระบบป้องกันภัยทางอากาศของซีเรียได้รับความสูญเสียอย่างหนัก กองยานเกราะยังถูกส่งไปที่ซาอุดีอาระเบียในช่วงปี 1990–91 ระหว่างสงครามอ่าวเปอร์เซีย แต่แทบไม่มีการสู้รบเลย ตั้งแต่ปี 1976 ถึง 2005 กองทัพบกเป็นเสาหลักในการยึดครองเลบานอนของซีเรีย ในประเทศ กองทัพบกมีบทบาทสำคัญในการปราบปรามการลุกฮือของกลุ่มอิสลามในซีเรียในช่วงปี 1979–82 และตั้งแต่ปี 2011 ถึง 2024 มีส่วนร่วมอย่างหนักในการสู้รบในสงครามกลางเมืองซีเรีย ซึ่งเป็นสงครามที่รุนแรงและยืดเยื้อที่สุดที่กองทัพซีเรียเข้าร่วมตั้งแต่ก่อตั้งกองทัพในช่วงทศวรรษ 1940

กองทัพใช้การเกณฑ์ทหาร ผู้ชายรับราชการทหารตั้งแต่อายุ 18 ปี แต่จะได้รับการยกเว้นจากการเกณฑ์ทหารหากไม่มีพี่น้องชายที่สามารถดูแลพ่อแม่ได้ ส่วนผู้หญิงจะได้รับการยกเว้นจากการเกณฑ์ทหาร

กองทัพอาหรับซีเรียล่มสลายในปี 2024 ด้วยการล่มสลายของระบอบการปกครองของอัสซาดและการหลบหนีของบัชชาร อัลอะซาด ผู้ปกครองซีเรียคนใหม่ภายใต้รัฐบาลเปลี่ยนผ่านของซีเรียกำลังเตรียมการที่จะจัดระเบียบกองกำลังทหารและความทะเยอทะยานของซีเรียใหม่โดยสิ้นเชิง

เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2024 มีรายงานว่ามูร์ฮาฟ อบูกัสราได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมคนใหม่สำหรับรัฐบาลเปลี่ยนผ่านในขณะที่อาลี นูเร็ดดีน อัลนาซานดำรงตำแหน่งเสนาธิการทหารสูงสุด

## ประวัติศาสตร์
### อาณัตของฝรั่งเศส
กองกำลังอาสาสมัครในอาณัติของฝรั่งเศส ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นกองทัพซีเรีย ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2466 โดยคำนึงถึงภัยคุกคามลัทธิชาตินิยมอาหรับซีเรีย แม้ว่าเจ้าหน้าที่ของหน่วยเดิมจะเป็นชาวฝรั่งเศสทั้งหมด แต่ก็ถือเป็นกองทัพซีเรียสมัยใหม่ของชนพื้นเมืองกลุ่มแรก ในปี พ.ศ. 2468 กองกำลังนี้ได้ขยายออกไปและกำหนดให้กองกำลังพิเศษแห่งลิแวนต์ (Troupes Spéciales du Levant) ในปี พ.ศ. 2484 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 กองทัพลิแวนต์เข้าร่วมในการต่อต้านการรุกรานของอังกฤษและฝรั่งเศส ซึ่งขับไล่กองกำลังฝรั่งเศสวิชีออกจากซีเรียระหว่างปฏิบัติการเอ็กซ์พอร์เตอร์ (Operation Exporter)

ภายหลังการยึดครองของฝ่ายสัมพันธมิตร กองทัพก็เข้ามาอยู่ภายใต้การควบคุมของฝรั่งเศสเสรีและถูกกำหนดให้เป็นกองกำลังลิแวนต์ (Troupes du Levant) หน่วยงานในอาณัติของฝรั่งเศสรักษากองกำลังทหารเพื่อตำรวจพื้นที่ชนบทอันกว้างใหญ่ของซีเรีย กองกำลังกึ่งทหารนี้ใช้เพื่อต่อสู้กับอาชญากรและศัตรูทางการเมืองของรัฐบาลที่ได้รับมอบอำนาจ เช่นเดียวกับกองกำลังพิเศษลิแวนต์ เจ้าหน้าที่ฝรั่งเศสดำรงตำแหน่งสูงสุด แต่เมื่อซีเรียได้รับเอกราช ตำแหน่งที่ต่ำกว่าพันตรีก็ค่อยๆ เต็มไปโดยเจ้าหน้าที่ซีเรียที่สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยฮอมส์ ซึ่งได้รับการสถาปนาโดยฝรั่งเศสในช่วงทศวรรษที่ 1930 ในปี พ.ศ. 2481 กองกำลังพิเศษลิแวนต์มีจำนวนทหารประมาณ 10,000 นาย และเจ้าหน้าที่ 306 นาย (ในจำนวนนี้ 88 คนเป็นชาวฝรั่งเศส โดยส่วนใหญ่อยู่ในตำแหน่งที่สูงกว่า) กองทหารซีเรียส่วนใหญ่มีพื้นเพในชนบทและมีชาติพันธุ์เป็นชนกลุ่มน้อย ส่วนใหญ่เป็นชาวอะละวี ดรูซ ชาวเคิร์ด และเซอร์แคสเซียน พอถึงปลายปี 1945 กองทัพมีประมาณ 5,000 นาย และทหารรักษาการณ์ประมาณ 3,500 นาย ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2489 เจ้าหน้าที่ฝรั่งเศสกลุ่มสุดท้ายถูกบังคับให้ออกจากซีเรีย เนื่องจากการรุกต่อต้านอย่างต่อเนื่อง กองทัพลิแวนไทน์จึงกลายเป็นกองทัพประจำของรัฐเอกราชใหม่ และขยายตัวอย่างรวดเร็วเป็นประมาณ 12,000 นายเมื่อถึงช่วงสงครามอาหรับ-อิสราเอล พ.ศ. 2491 ซึ่งถือเป็นสงครามอาหรับ-อิสราเอลครั้งแรกจากทั้งหมดสี่ครั้งที่เกี่ยวข้องกับซีเรียระหว่าง พ.ศ. 2491 ถึง พ.ศ. 2529

### สาธารณรัฐที่หนึ่งและที่สอง (พ.ศ. 2490-2506)

กองทัพซีเรียต่อสู้ในสงครามอาหรับ-อิสราเอลในปี พ.ศ. 2491 (ต่อต้านอิสราเอล) และมีส่วนร่วมในการก่อรัฐประหารหลายครั้ง ระหว่างปี พ.ศ. 2491 ถึง พ.ศ. 2510 การก่อรัฐประหารหลายครั้งได้ทำลายเสถียรภาพของรัฐบาลและความเป็นมืออาชีพที่เหลืออยู่ภายในกองทัพ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2490 พลเอกฮุสนี อัล-ซาอิม ซึ่งเป็นเสนาธิการทหาร ได้สถาปนาตัวเองเป็นประธานาธิบดี ตามมาด้วยเผด็จการทหารอีกสองคนในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2490 พลเอกอาดีบ ชิชาคลี ยึดอำนาจจนกระทั่งถูกปลดออกจากอำนาจในการก่อรัฐประหารซีเรียในปีพ.ศ. 2497 เกิดการรัฐประหารตามมาอีก โดยแต่ละครั้งมีการกวาดล้างนายทหารเพื่อขับไล่ผู้สนับสนุนผู้แพ้จากกองทัพ  กองกำลังติดอาวุธซีเรียเป็นส่วนหนึ่งของกองกำลังติดอาวุธสหสาธารณรัฐอาหรับ ระหว่างปี พ.ศ. 2501 ถึง พ.ศ. 2504 กองกำลังภาคพื้นดินของซีเรียบางส่วนถูกก่อตั้งเป็นกองทัพที่หนึ่งในขณะที่กองทัพที่สองและสามก่อตั้งขึ้นโดยอียิปต์

### ยึดครองเลบานอน

### กรณีพิพาทอื่นๆ

### การทัพสมัยใหม่

### สงครามกลางเมืองซีเรีย

## โครงสร้าง

## การเกณฑ์ทหาร
กองทัพเป็นกำลังเกณฑ์ ชายรับราชการในกองทัพเมื่ออายุ 18 ปีบริบูรณ์ แต่มีหญิงจำนวนมากในกองทัพซีเรีย ตั้งแต่สงครามกลางเมืองซีเรีย สมาชิกที่สมัครเข้าเป็นทหารกองทัพซีเรียลดลงกว่าครึ่งจากตัวเลขก่อนสงครามที่ 325,000 คนเหลือ 150,000 คนในกองทัพบกในเดือนธันวาคม 2557 เนื่องจากกำลังพลสูญเสีย การแปรพักตร์และการหนีทหาร มีทหารระหว่าง 178,000 ถึง 220,000 นายในกองทัพบก นอกเหนือจาก 80,000 ถึง 100,000 นายในกำลังนอกแบบ

ก่อนเริ่มสงครามกลางเมืองซีเรีย มีการลดระยะรับราชการทหารบังคับอย่างต่อเนื่อง ในปี 2548 มีการลดจาก 2 ปีครึ่งเหลือ 2 ปี ในปี 2551 เหลือ 21 เดือน และในปี 2554 เหลือ 18 เดือน แต่ตั้งแต่สงครามกลางเมืองซีเรีย รัฐบาลซีเรียมีรายงานว่ามีการรณรงค์จับและบังคับใช้การกำกับใหม่ โดยแม้พลเมืองที่สำเร็จการเกณฑ์ทหารบังคับแล้วถูกเรียกตัวมาเป็นกำลังพลสำรอง

## เชิงอรรถ

## รายการอ้างอิง
* 
* 
* 
* 
* 

## หนังสืออ่านเพิ่ม
*''Armed Forces in the Middle East: Politics and Strategy'' edited by Barry Rubin and Thomas A. Kearney. London and Portland, OR: Frank Cass, 2002. BESA studies in international security, . ISBN 0714652555; ISBN 0714682454. Syria chapter by Eyal Zisser.

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Center for Strategic and International Studies, Middle East Military Balance 
*
*Analysis of the syrian army air force and air defence threats in case of no-fly zone