open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เซาแทมป์ตัน

**เซาแทมป์ตัน** () เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลแฮมป์เชียร์ ชายฝั่งตอนใต้ของอังกฤษ อยู่ห่างจากกรุงลอนดอนทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ราว 120 กิโลเมตร และห่างจากเมืองพอร์ตสมัททางทิศตะวันตกเฉียงเหนือราว 30 กิโลเมตร มีประชากร 239,700 คน (ค.ศ. 2010) เป็นเมืองท่าสำคัญ เมืองที่ใกล้ที่สุดคือ นิวฟอร์เรสต์ เซาแทมป์ตันอยู่ทางทิศเหนือสุดของอ่าวเซาแทมป์ตันวอเตอร์ มีแม่น้ำเทสต์และแม่น้ำอิตเชน ไหลมาบรรจบกัน มีแม่น้ำแฮมเบิลไหลมารวมทางตอนใต้บริเวณเขตเมือง

ชาวโรมันและแซกซันเข้ามาตั้งถิ่นฐานที่เมืองนี้ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองได้รับความเสียหายจากการทิ้งระเบิดของเยอรมัน เนื่องจากเป็นที่ตั้งฐานทัพเรือที่สำคัญของสหรัฐอเมริกา

## อ้างอิง


หมวดหมู่:นครในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลแฮมป์เชอร์
หมวดหมู่:เมืองมหาวิทยาลัย
ไบรตัน

thumb|ไบรตัน

**ไบรตัน** () เป็นแหล่งสถานที่พักตากอากาศทางริมชายฝั่งทะเลตอนใต้ ที่มีชื่อเสียงของประเทศอังกฤษ ตั้งอยู่ที่นครไบรตันและโฮฟ ในเทศมณฑลอีสต์ซัสเซกซ์ 

จากหลักฐานทางโบราณคดี ปรากฏร่องรอยการตั้งถิ่นฐานของประชากรในไบรตันตั้งแต่บริเตนยุคสัมริด, บริเตนสมัยโรมัน และในยุคอังกฤษสมัยแองโกล-แซกซัน โดยในบันทึกดูมสเดย์ของพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ (ค.ศ. 1086) ได้มีการบันทึกเกี่ยวกับข้อมูลสำมะโนประชากรในเมืองเก่าแก่ที่ชื่อ **ไบรเทล์มสโตน (Brighthelmstone)** ซึ่งก็คือไบรตัน ในปัจจุบัน

ไบรตันเป็นเมืองที่มีความสำคัญในแง่ของความเจริญมาตั้งแต่สมัยกลาง โดยเป็นเมืองเก่าแก่ที่มีการพัฒนามาแล้ว แต่ภายหลังได้เข้าสู่สภาวะซบเซาและหยุดการพัฒนาไปในช่วงแรกที่เข้าสู่ยุคสมัยใหม่ อันเป็นผลมาจากการรุกรานของต่างชาติ , ภัยธรรมชาติ เช่น พายุ , การตกต่ำของเศรษฐกิจ และการลดลงของจำนวนประชากร ต่อมาไบรตัน ได้มีการฟื้นฟูเศรษฐกิจและมีการสร้างสิ่งดึงดูดใจให้แก่ผู้มาเยือน เช่นการสร้างถนนเพื่อใช้ในการเดินทางไปกรุงลอนดอน และยังเป็นจุดพักสำหรับเรือท่องเที่ยวที่จะเดินทางไปยังประเทศฝรั่งเศส

ไบรตันได้กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวตากอากาศชายทะเลที่มีชื่อเสียงมากที่สุดแห่งหนึ่งของอังกฤษเมื่อพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร ในขณะที่ยังดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์ ได้เสด็จมาประทับที่ไบรตันอยู่บ่อยครั้ง และทรงมีรับสั่งให้สร้างพระราชวังพาวิลเลียน (Royal Pavilion) ขึ้นที่ไบรตัน ในปี ค.ศ. 1787 จากนั้นไบรตันได้พัฒนาเรื่องแหล่งท่องเที่ยวอย่างต่อเนื่อง มีสิ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวมากมายเช่นโรงแรมแกรนด์ ไบรตัน ซึ่งเป็นโรงแรมเก่าแก่อยู่ติดชายฝั่งทะเลที่สร้างขึ้นในสมัยวิกตอเรีย , ไบรตันพาเลซเพียร์ สิ่งปลูกสร้างยื่นออกไปในทะเลที่มีความสวยงามและถูกจัดเป็นสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ของสหราชอาณาจักร

ไบรตันได้ขยายเมืองโดยการรวมกับโฮฟ และได้รับสถานะจากการรวมกันให้เป็นเขตปกครองเอกเทศมีองค์การบริหารส่วนท้องถิ่นระดับเดียวบริหารครอบคลุมทั้งระดับเขตและระดับแขวง ก่อนจะได้ยกระดับขึ้นเป็นเมืองที่มีฐานะเป็นนครในสหราชอาณาจักร ชื่อว่านคร **ไบรตันและโฮฟ** 

ปัจจุบันไบรตันมีอัตราการเจริญเติบโตของประชากรสูง โดยมีประชากรมากกว่า 160,000 คน ในปี ค.ศ. 1961 เมื่องรวมเป็นไบรตัน/เวิร์ททิง/ลิตเทิลแฮมป์ตัน ขยายเมืองไปตามชายหาดแล้ว รวมมีประชากรราว 480,000 คน

ไบรตันมีมหาวิทยาลัย 2 แห่ง และมีโรงเรียนแพทย์ อยู่ในทั้ง 2 มหาวิทยาลัยนี้ และมีสโมสรฟุตบอลที่มีชื่อเสียง คือ
สโมสรฟุตบอลไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลอีสต์ซัสเซกซ์
หมวดหมู่:เมืองชายฝั่ง
หมวดหมู่:เมืองมหาวิทยาลัย
วัดประดู่บางจาก

**วัดประดู่บางจาก** เป็นวัดในพระพุทธศาสนา สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 30  ซอยราชพฤกษ์ 1 ถนนเพชรเกษม แขวงปากคลองภาษีเจริญ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร 

## ประวัติ
วัดประดู่บางจากสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2320 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2322

## อาคารเสนาสนะ
*ศาลาการเปรียญ
*อุโบสถ
*กุฏิที่พักสงฆ์
*ฌาปนสถาน / ศาลาคู่เมรุ
*หอระฆัง 
*หอสวดมนต์ 
*หอฉัน

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธการบุญ ธม.มสโร พ.ศ. 2410 
* พระอธิการนาค พ.ศ. 2411
* พระอธิการคล้าย พ.ศ. 2413–2434 
* พระอธิการคุ้ม พ.ศ. 2413–2438
* พระอธิการบุญ ธม.มสโร พ.ศ. 2434–2441 
* พระอธิการอ้อม พ.ศ. 2442–2451
* พระอธิการอ้อม พ.ศ. 2452–2464
* พระพระธิการบุญ ธม.มสโร พ.ศ. 2465–2467
* พระอธิการน้อย จน.ทสโร พ.ศ. 2468–2471 
* พระอธิการเกลี้ยงปุง.คโว พ.ศ. 2471–2478
* พระอธิการคำ ยส.สสิโน พ.ศ. 2480–2488 
* พระครูสมบุญ จน.ทาโร พ.ศ. 2490–22502
* พระครวิเชียรธรมโกวิทย พ.ศ. 2502–2509 
* พระครูโสภณนันทคุณ พ.ศ. 2510–2525
* พระครูวิเชียรธรรมโกวิท พ.ศ. 2525–2526 
* พระครูเมธีวรานุวัตร (สาย) พ.ศ. 2526 -2566
* พระครูปลัดประสาน ฉนฺทโก พ.ศ. 2566-ปัจจุบัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

ประดู่บางจาก
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตภาษีเจริญ
เจ้าหญิงมารีแห่งเดนมาร์ก

**เจ้าหญิงมารีแห่งเดนมาร์ก เคาน์เตสแห่งมงเปอซา** (พระนามเดิม **มารี อากัต ออดีล กาวาลีเย**; ประสูติ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519) เป็นพระชายาในเจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก พระราชโอรสองค์เล็กในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก

## พระประวัติ
เจ้าหญิงมารีแห่งเดนมาร์กประสูติเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 ณ กรุงปารีส  ประเทศฝรั่งเศส เป็นธิดาคนเดียวของนายอาแล็ง กาวาลีเย กับนางฟร็องซวซ กราซีโย (สกุลเดิม มอโร) ซึ่งหลังการการหย่าร้างของบิดาและมารดา มารีจึงย้ายมาพำนักที่เมืองเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ พระองค์มีพระพี่น้องต่างบิดา 2 คน และต่างมารดาอีก 2 คน

## เสกสมรส
เจ้าชายโจอาคิมได้หมั้นกับพระองค์เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ก่อนที่จะทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 โดยในความสัมพันธ์ระหว่างพระองค์กับพระบุตรของสวามีที่ประสูติแต่พระชายาเก่า ซึ่งพระองค์ได้กลายเป็นพระมารดาเลี้ยงของเจ้าชายนิโคไลและเจ้าชายเฟลิกซ์ และทั้งคู่เข้ากันได้ดีกับพระองค์

ต่อมาพระองค์ได้ประสูติกาลพระโอรสพระองค์แรก เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ต่อมาในพิธีบัพติศมาทรงพระนามว่า เจ้าชายเฮนริก คาร์ล โจอาคิม อลัน  

ใน พ.ศ. 2555 พระองค์ทรงประสูติกาลพระธิดาเมื่อวันที่ 24 มกราคม ซึ่งได้รับพระนามเป็นเจ้าหญิงอะธีนา มาเกอรีต ฟร็องซัว มารี

## พระเกียรติยศ

### พระอิสริยยศ
* นางสาวมารี กาวาลีเย (6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 – 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2551)
* เจ้าหญิงมารีแห่งเดนมาร์ก เคาน์เตสแห่งมงเปอซา (24 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 – ปัจจุบัน)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Official page of Princess Marie of Denmark 
*  http://www.billed-bladet.dk/default.asp?Action=Details&Item=3961  - 19.04.06 ... Billed-Bladet: Danmarks Royale Ugeblad,  19 April 2006 - Joachim og Marie på hemmelig ferie
* The Copenhagen Post, March 23, 2006: The Royal Family has given its seal of approval to the relationship between Prince Joachim and his new French girlfriend
* Engagement Prince Joachim and Marie Cavallier - official announcement from Amalienborg Palace 
* Wedding date Prince Joachim and Marie Cavallier - official announcement from Amalienborg Palace 

หมวดหมู่:ชาวเดนมาร์กเชื้อสายฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
หมวดหมู่:ราชวงศ์กลึคส์บวร์ค
หมวดหมู่:เจ้าหญิงเดนมาร์ก
โรเล็กซ์

**โรเล็กซ์** () เป็นเครื่องหมายการค้าของนาฬิการะดับสูงจากประเทศ สวิสเซอร์แลนด์ ก่อตั้งโดยฮันส์ วิลส์ดอฟและอัลเฟรด เดวิสที่ได้รับการยกย่องจากหลายสื่อ รวมถึง นิตยสารบิสซีเนสวีค (Businessweek) จัดอันดับให้นาฬิกาโรเล็กซ์ ติดอันดับ 71 เมื่อปี 2007 จาก 100 แบรนด์ระดับโลก นอกจากนี้โรเล็กซ์ยังเป็นแบรนด์หรูหราที่ใหญ่ที่สุดแบรนด์เดียวที่มีการผลิตประมาณ 2,000 เรือนต่อวัน รายได้ทั่วสหรัฐอยู่ที่ประมาณ 3 พันล้านดอลลาร์ และโรเล็กซ์ยังคงรักษาสถิตินาฬิกาข้อมือที่ได้รับการรับรองด้านความเที่ยงตรงมากที่สุด

## จุดกำเนิดของ Rolex
**โรเล็กซ์** () ก่อตั้งขึ้นใน **ค.ศ. 1905** โดย **ฮันส์ วิลสดอร์ฟ (Hans Wilsdorf)** และ **อัลเฟรด เดวิส (Alfred Davis)** ในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ

เดิมใช้ชื่อบริษัทว่า **Wilsdorf & Davis** ทำหน้าที่นำเข้ากลไกนาฬิกาคุณภาพสูงจากสวิตเซอร์แลนด์ และนำมาประกอบกับตัวเรือนในอังกฤษ

ในปี **1908** ฮันส์ วิลสดอร์ฟ ได้จดทะเบียนชื่อแบรนด์ **“Rolex”** ซึ่งเป็นชื่อสั้น จำง่าย อ่านออกเสียงได้เหมือนกันในหลายภาษา

## ประวัติ
Rolex เริ่มต้นขึ้นเมื่อผู้ก่อตั้ง Hans Wilsdorf ได้สร้างสรรค์นาฬิกา **Oyster** ที่มีคุณสมบัติกันน้ำขึ้นเป็นเรือนแรกในปี 1926 รวมถึงการเปิดตัวนาฬิกาที่มีกลไกไขลานอัตโนมัติด้วยโรเตอร์แบบ Perpetual ในปี 1931 เทคโนโลยีเหล่านี้กลายเป็นมาตรฐานของอุตสาหกรรมการผลิตนาฬิกาเรือนเวลาจนถึงปัจจุบัน และพัฒนาเรือนเวลาอีกหลายประเภทที่ได้กลายเป็นเอกลักษณ์ของวงการผลิตนาฬิกา

## รุ่น
thumb|150px|left|
*โรเล็กซ์รุ่น ซับมารีนเนอร์ Submariner
*โรเล็กซ์รุ่น เอกซ์พอเรอร์(1-2)  Rolex Exproler(I-II) 
*โรเล็กซ์รุ่น จี เอ็ม ที มาสเตอร์(1-2) Rolex GMT Master(I-II) 
*โรเล็กซ์รุ่น ออยสเตอร์ควอร์ซ Rolex Oysterquartz
*โรเล็กซ์รุ่น เดทจัตส์ Rolex Datejust
*โรเล็กซ์รุ่น ยอร์ช มาสเตอร์(1-2) Rolex Yacht-Master(I-II)
*โรเล็กซ์รุ่น เดโทน่า Rolex Daytona
*โรเล็กซ์รุ่น เดท Rolex Date
*โรเล็กซ์รุ่น มิลกัส Rolex Milgauss
*โรเล็กซ์รุ่น เดทจัตส์ เทริน-โอ-กราฟ  Rolex Datejust Turn-O-Graph
*โรเล็กซ์รุ่น เลดี้ เดทจัตส์ เพิร์ลมาสเตอร์ Rolex Lady Datejust Pearlmaster
*โรเล็กซ์รุ่น ซี ดเวเลอร์ Rolex Sea Dweller
*โรเล็กซ์รุ่น เดย์-เดท Rolex Day-Date
*โรเล็กซ์รุ่น มาสเตอร์ไพส์ Rolex Masterpiece

## รุ่นสำคัญในประวัติศาสตร์

* **Submariner (1953)** – นาฬิกาดำน้ำในตำนาน
* **Explorer (1953)** – สำหรับนักผจญภัยและนักปีนเขา
* **GMT-Master (1955)** – สำหรับนักบินและการเดินทางข้ามโซนเวลา
* **Daytona (1963)** – นาฬิกาสำหรับการแข่งขันรถยนต์

* **Day-Date (1956)** – แสดงวันและวันที่ นิยมในกลุ่มผู้นำโลก

## อ้างอิง

รเล็กซ์
รเล็กซ์
รเล็กซ์
อัลเฟรท แวร์เนอร์

**อัลเฟรท แวร์เนอร์** (; 12 ธันวาคม ค.ศ. 1866 – 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 1919) เป็นนักเคมีชาวสวิส ดำรงตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ประจำมหาวิทยาลัยซือริช ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี ค.ศ. 1913 จากการเสนอโครงสร้างสารประกอบเชิงซ้อนของโลหะทรานซิชัน แวร์เนอร์วางรากฐานของเคมีโคออร์ดิเนชัน (coordination chemistry) สมัยใหม่ เขาเป็นนักเคมีอนินทรีย์คนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบลและเป็นนักเคมีอนินทรีย์เพียงผู้เดียวที่ได้รับรางวัลดังกล่าวก่อน ค.ศ. 1973

## อ้างอิง

*
*

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Biography at Nobelprize.org
* The Nobel Prize in Chemistry 1913 - short article about his work on the linkage of atoms in molecules by which he has thrown new light on earlier investigations and opened up new fields of research especially in inorganic chemistry.

หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี
หมวดหมู่:ชาวสวิสผู้ได้รับรางวัลโนเบล
หมวดหมู่:นักเคมีชาวสวิส
หมวดหมู่:บุคคลจากมูว์ลูซ
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยซือริช
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากสถาบันเทคโนโลยีแห่งสหพันธ์สวิส ซือริช
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยซือริช
การทิ้งระเบิดดาร์วิน

**การทิ้งระเบิดดาร์วิน** เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 เป็นการโจมตีเที่ยวเดียวครั้งแรกและครั้งใหญ่ที่สุดโดยต่างชาติต่อออสเตรเลีย ในวันนั้น อากาศยานญี่ปุ่น 242 ลำโจมตีเรือในท่าเรือของดาร์วินและสนามบินสองแห่งของเมือง ในความพยายามที่จะกันมิให้ฝ่ายสัมพันธมิตรใช้เป็นฐานขัดขวางการรุกรานติมอร์และชวา เมืองดาร์วินมีการป้องกันอย่างเบาบาง และฝ่ายญี่ปุ่นได้ก่อความเสียหายอย่างหนักต่อกำลังฝ่ายสัมพันธมิตร ขณะที่ญี่ปุ่นเสียหายเพียงเล็กน้อย พื้นที่เมืองดาร์วินยังเผชิญกับความเสียหายจากการตีโฉบฉวยบ้าง และมีพลเรือนเสียชีวิตจำนวนหนึ่ง

เหตุการณ์นี้มักถูกเรียกว่า "เพิร์ลฮาร์เบอร์แห่งออสเตรเลีย" แม้ดาร์วินเป็นเป้าหมายทางทหารที่สำคัญน้อยกว่ามาก แต่มีการใช้ระเบิดถล่มดาร์วินจำนวนมากกว่าที่ใช้เมื่อครั้งโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์เสียอีก รัฐบาลออสเตรเลียปกปิดข่าวการตีโฉบฉวยทิ้งระเบิดถล่มดาร์วิน โดยเชื่อว่าสื่อออสเตรเลียจะนำเสนอข่าวที่มีผลด้านจิตวิทยาต่อประชากรออสเตรเลีย การตีโฉบฉวยนี้เป็นครั้งแรกและครั้งใหญ่ที่สุดในบรรดาการตีโฉบฉวยทางอากาศเกือบ 100 ครั้งต่อออสเตรเลียระหว่าง ค.ศ. 1942–43

## อ้างอิง


หมวดหมู่:การทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ในสงครามโลกครั้งที่สอง
ด
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ออสเตรเลีย
หมวดหมู่:พ.ศ. 2485
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485
หมวดหมู่:สงครามแปซิฟิก
หมวดหมู่:การโจมตีทางอากาศ
หมวดหมู่:ปฏิบัติการและยุทธการทางอากาศในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ปฏิบัติการและยุทธการทางอากาศในสงครามโลกครั้งที่สองเกี่ยวข้องกับออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ปฏิบัติการและยุทธการทางอากาศในสงครามโลกครั้งที่สองเกี่ยวข้องกับญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ออสเตรเลียในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:กองการบินทหารเรือมหาจักรวรรดิญี่ปุ่น
*
เหตุเพลิงไหม้เรือนจำโกมายากวา

**เหตุเพลิงไหม้เรือนจำโกมายากวา** เป็นเหตุเพลิงไหม้ที่เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 14 ถึง 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ที่ทัณฑสถานแห่งชาติในโกมายากวา ประเทศฮอนดูรัส ซึ่งส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 358 ศพ ในบรรดาผู้เสียชีวิตนี้มีคู่สมรสของนักโทษที่ในการเยี่ยมเพื่อใช้ชีวิตคู่ (conjugal visit) รวมอยู่ด้วย นักโทษถูกกักไว้ในห้องขังเสียชีวิตจากการถูกเผาหรือขาดอากาศหายใจ เหตุเพลิงไหม้ในเรือนจำนี้เกิดขึ้นในช่วงเย็นของวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ตามข้อมูลของนักโทษคนหนึ่ง เขาได้ร้องขอความช่วยเหลือออกไปแทบจะในทันที และ "ชั่วครู่หนึ่ง ไม่มีใครได้ยิน แต่อีกไม่กี่นาทีให้หลัง ซึ่งนานเหมือนนิรันดร ยามก็ได้ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกุญแจและปล่อยพวกเราไป" กำลังกู้ภัยมาถึงในอีกราว 40 นาทีให้หลัง

ด้วยยอดผู้เสียชีวิตกว่า 350 ศพ จึงทำให้เหตุคราวนี้เป็นเพลิงไหม้เรือนจำครั้งที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในประวัติศาสตร์เท่าที่มีการบันทึก เป็นเพลิงไหม้ทุกประเภทครั้งที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในอเมริกากลาง และหนึ่งในเพลิงไหม้โครงสร้างครั้งที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดทั่วโลก

## การสูญเสีย
มีนักโทษ 857 คนลงรายการอยู่ในทะเบียนชื่อของเรือนจำอย่างเป็นทางการ เรือนจำโกมายากวาถูกมองว่าเป็นเรือนจำที่มีการรักษาความปลอดภัยปานกลาง แต่นักโทษจำนวนมากถูกนำตัวมาขังไว้ด้วยอาชญากรรมร้ายแรง เช่น ฆาตกรรมและการปล้นโดยมีอาวุธ นักโทษราว 475 คนสามารถหนีจากเพลิงไหม้ได้ หลายคนผ่านหลังคาของเรือนจำ ขณะที่ 358 คนสูญหายและถูกสันนิษฐานว่าเสียชีวิต นักโทษหลายคนจำต้องกระโทษข้ามกำแพงเรือนจำเพื่อหนีเพลิงไหม้ ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่มีรายงานว่า ยามเรือนจำได้ยิงปืนใส่พวกเขา ตามข้อมูลของนักผจญเพลิง มีนักโทษราว 100 คนถูกเผาจนเสียชีวิตหรือขาดอากาศหายใจในห้องขัง เพราะกุญแจที่จะปล่อยตัวพวกเขาออกมานั้นหาไม่พบ นักโทษราว 30 คนถูกส่งตัวไปยังเมืองหลวงเพื่อรับการรักษาพิเศษจากการถูกไฟไหม้รุนแรง เปาลา กัสโตร ผู้ว่าการท้องถิ่นและอดีตลูกจ้างเรือนจำ อ้างว่าเธอเรียกกาชาดและนักผจญเพลิง แต่พวกเขาต้องใช้เวลาประมาณ 20 ถึง 30 นาทีในการไปถึงเรือนจำ ซึ่งเป็นเวลาที่เพลิงส่วนใหญ่เกือบดับแล้ว

หัวหน้านิติเวชศาสตรของสำนักอัยการ แถลงว่า จะต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามเดือนในการระบุเหยื่อทั้งหมด ส่วนใหญ่จากตัวอย่างดีเอ็นเอ

## สาเหตุ
จนถึงปัจจุบัน ยังไม่ทราบสาเหตุที่แน่ชัดของเหตุเพลิงไหม้ดังกล่าว เดิมเชื่อว่าเกิดจากการจลาจล ซึ่งฟูกของนักโทษถูกจุดไฟเผาระหว่างนั้น แต่ทางการเรือนจำปฏิเสธ และอ้างว่าเกิดจากไฟฟ้าขัดข้อง ผู้รอดชีวิตรายงานว่านักโทษเป็นผู้รับผิดชอบต่อเหตุเพลิงไหม้ มีการบอกเล่าว่าชายไม่ระบุตัวตนคนหนึ่งตะโกนว่า "เราจะตายทั้งหมดที่นี่!" ก่อนจุดไฟ เหตุจูงใจของเขาไม่เป็นที่ทราบ

เหตุเพลิงไหม้เรือนจำโกมายากวาเป็นเหตุเพลิงไหม้เรือนจำครั้งที่สี่ในฮอนดูรัสนับแต่ พ.ศ. 2537 ที่มีผู้เสียชีวิต 70 ศพหรือมากกว่า นอกเหนือจากนี้ มีรายงานว่า นักผจญเพลิงไม่สามารถช่วยเหลือเหยื่อในทันทีเพราะพวกเขาได้ยิน "เสียงปืนในเรือจำ" และยังเป็นเพราะพวกเขาไม่มีกุญแจเข้าไปในห้องขัง ฐานทัพอากาศโซโตกาโน ซึ่งอยู่ห่างจากเรือนจำเพียง 15 นาที ให้การช่วยเหลือสหรัฐและฮอนดูรัสเมื่อเวลาประมาณ 10.20 น.

## อ้างอิง

ฟ
หเ
หมวดหมู่:พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:เหตุเพลิงไหม้สิ่งก่อสร้าง
มะกอก (แก้ความกำกวม)

พืชที่มีชื่อสามัญว่า **มะกอก** อาจหมายถึง
* มะกอกป่า เป็นมะกอกชนิดที่นำมาใส่ในส้มตำ
* มะกอกออลิฟ () เป็นมะกอกที่ใช้ทำน้ำมันมะกอก วงศ์ Oleaceae
* มะกอกน้ำ, สารภีน้ำ หรือสมอพิพ่าย เป็นมะกอกที่นิยมเอามาดองและแช่อิ่ม
* มะกอกฝรั่งหรือมะกอกหวาน () เป็นมะกอกที่นิยมกินผลสดและทำน้ำผลไม้
มะกอกฝรั่ง

200px|thumb|left|ผลมะกอกฝรั่งทั้งลูก หั่นตามขวางและเมล็ด
**มะกอกฝรั่ง**, **มะกอกหวาน** หรือ **มะกอกดง** () เป็นไม้ยืนต้นเขตร้อนขนาดกลาง ใบประกอบ ดอกช่อ ดอกย่อยสีเหลืองอ่อน มีขนาดเล็ก ผลกลมรี สีเขียวเข้ม พอแก่สีจะอ่อนลง เนื้อมีรสมัน เปรียวอมหวาน ติดผลตลอดปี มีชื่อเรียกแตกต่างกันมากมาย เช่น **พอมซิเทย์** (pomsitay) ในตรินิแดดและโตเบโก, **ปอมซีแตร์** () ในดอมินีกา, กัวเดอลุป และมาร์ตีนิก, **มันซานาเดโอโร** () ในสาธารณรัฐโดมินิกัน, **จูนพลัม** (June plum) ในเบอร์มิวดาและจาเมกา, **ยูปลอน** () ในคอสตาริกา, **โฮโบอินดิโอ** () ในเวเนซุเอลา, **โกลเดนแอปเปิล** (golden apple) ในบาร์เบโดสและกายอานา, **กาฌา-มังกา** ( ในบราซิล, **กว๋าก๊อก** () ในเวียดนาม และ **เกอดนดง** () ในอินโดนีเซีย

## การใช้ประโยชน์
มะกอกฝรั่งนิยมกินเป็นผลไม้สดและใช้ทำน้ำมะกอกฝรั่ง ในมาเลเซียและอินโดนีเซียนิยมกินกับกะปิ เป็นส่วนผสมในโรจะก์ (อาหารพื้นเมืองของมาเลเซียและสิงคโปร์ คล้ายยำผลไม้หรือส้มตำผลไม้) ในฟิจิใช้ทำแยม ในซามัวและตองงาใช้ทำ otai ในชวาตะวันตกนำใบอ่อนไปทำ pepes ในเวียดนามนิยมรับประทานผลดิบ โดยหั่นเป็นชิ้นบาง กินกับเกลือ น้ำตาล พริกสดหรือกะปิ ในจาเมกา กินผลสดโดยนำไปคลุกเกลือ หรือทำเป็นน้ำผลไม้โดยเติมน้ำตาลและขิง

## อ้างอิง
* นิดดา หงส์วิวัฒน์ และทวีทอง หงส์วิวัฒน์. "มะกอกฝรั่ง" ใน **ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน.** กรุงเทพมหานคร : แสงแดด, 2550, หน้า 135.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Morton, J. Ambarella. 1987. Center for New Crops & Plant Products. Purdue University
*Thai Fruit Guide 
หมวดหมู่:ผลไม้
หมวดหมู่:สกุลมะกอก
ฟุตบอลลีกดิวิชัน 1

**ฟุตบอลลีกดิวิชัน 1** () เป็นอดีตดิวิชันสูงสุดของฟุตบอลลีกในอังกฤษตั้งแต่ ค.ศ. 1888 จนถึงสิ้นสุดฤดูกาล 1991–92 เมื่อสโมสรต่าง ๆ ในดิวิชันแยกตัวออกไปก่อตั้งพรีเมียร์ลีก ชื่อดิวิชัน 1 ได้มอบให้กับดิวิชัน 2 ตั้งแต่ ค.ศ. 1992 ถึง 2004 หลังจากนั้น ดิวิชัน 1 ก็เปลี่ยนชื่อเป็นฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป (ปัจจุบันชื่อ อีเอฟแอลแชมเปียนชิป)

ดิวิชัน 1 มีทีมที่แข่งขันระหว่าง 12 ถึง 24 ทีม แข่งขันแบบพบกันหมดเหย้าและเยือน การแข่งขันใช้กติกาชนะได้สองคะแนนตั้งแต่ ค.ศ. 1888 จนกระทั่งเพิ่มเป็นสามคะแนนใน ค.ศ. 1981

## ประวัติ

ฟุตบอลลีกก่อตั้งใน ค.ศ. 1888 โดย วิลเลียม แม็คเกรเกอร์ ผู้อำนวยการของแอสตันวิลลา แต่เดิม ประกอบด้วยดิวิชันเดียวที่มี 12 สโมสร ได้แก่ แอ็กคริงตัน, แอสตันวิลลา, แบล็กเบิร์นโรเวอส์, โบลตันวอนเดอเรอส์, เบิร์นลีย์, ดาร์บีเคาน์ตี, เอฟเวอร์ตัน, นอตส์เคาน์ตี, เพรสตันนอร์ทเอนด์, สโตก (ปัจจุบันคือสโตกซิตี), เวสต์บรอมมิชอัลเบียน และวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์) รู้จักกันในชื่อฟุตบอลลีก เมื่อลีกยอมรับสมาชิกสโมสรเพิ่มเติมจากลีกคู่แข่งอย่างฟุตบอลอัลไลแอนซ์ ที่ยุบไปใน ค.ศ. 1892 ทำให้ฟุตบอลลีกแบ่งออกเป็น 2 ดิวิชัน คือ ดิวิชัน 1 และ ดิวิชัน 2

ดิวิชัน 1 เป็นลีกอาชีพสูงสุดในฟุตบอลอังกฤษในอีก 100 ปีต่อมา 22 สโมสรในดิวิชัน 1 ตัดสินใจแยกตัวออกจากฟุตบอลลีกและก่อตั้งพรีเมียร์ลีก ใน ค.ศ. 1992 จึงมีการจัดระเบียบฟุตบอลลีกขึ้นใหม่ โดยดิวิชัน 2, 3 และ 4 เปลี่ยนชื่อเป็นดิวิชัน 1, 2 และ 3 ตามลำดับ ด้วยเหตุนี้ ดิวิชัน 1 แม้ยังคงเป็นระดับสูงสุดของฟุตบอลลีก แต่ก็ได้กลายมาเป็นระดับสองของระบบลีกฟุตบอลอังกฤษทั้งหมด

ดิวิชัน 1 ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น **ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป** ก่อนเริ่มฤดูกาล 2004–05 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการรีแบรนด์ทั่วทั้งลีก ฟุตบอลลีกรีแบรนด์ตัวเองเป็นอิงกลิชฟุตบอลลีกก่อนฤดูกาล 2016–17 โดยลีกสูงสุดกลายเป็น **อีเอฟแอลแชมเปียนชิป**

ลิเวอร์พูลเป็นผู้ชนะเลิศดิวิชัน 1 มากที่สุดในขณะที่เป็นลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ โดยชนะเลิศทั้งหมด 18 สมัย

## ถ้วยและเหรียญรางวัล
ถ้วยรางวัลแชมป์ฟุตบอลลีกดิวิชัน 1 มอบให้ครั้งแรกในปี 1891 และมอบให้กับทีมแชมป์จนถึงปี 1992

ในช่วงฤดูกาล 1947–48 การลงเล่นให้สโมสร 7 นัดในระหว่างฤดูกาลนั้นไม่เพียงพอสำหรับผู้เล่นที่จะได้รับเหรียญแชมป์

ในฤดูกาล 1975–76 ผู้เล่นจะต้องลงเล่นให้สโมสร 14 นัดในระหว่างฤดูกาลเพื่อที่จะมีสิทธิ์ได้รับเหรียญแชมป์

## ผู้ชนะเลิศดิวิชัน 1

ฟุตบอลลีกดิวิชั่นหนึ่งระหว่างปี 1888 ถึง 1991 เป็นการแข่งขันลีกสูงสุดของฟุตบอลประเทศอังกฤษ

ตั้งแต่ฤดูกาล 1992-93 ดิวิชั่นหนึ่งกลายเป็นฟุตบอลลีกระดับสองของฟุตบอลอังกฤษ สโมสรที่ชนะเลิศจะได้เลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2003-04 จะเป็นฤดูกาลสุดท้ายก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อเป็นแชมเปียนชิป

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อดีตลีกฟุตบอล
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศอังกฤษ
หมวดหมู่:ฟุตบอลลีกสูงสุด
หมวดหมู่:ฟุตบอลลีกระดับสอง
หมวดหมู่:ลีกกีฬาที่สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2547
วิลเลียม เว็บบ์ เอลลิส

thumb|right|portrait of '''William Webb Elllis'''
**วิลเลียม เว็บบ์ เอลลิส** (1806-1872) เป็นผู้ให้กำเนิดกีฬารักบี้ด้วยความตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ

**วิลเลียม** เกิดเมื่อปี 1806 ที่ แมนเชสเตอร์ แต่ก็เกิดสงครามขึ้นทำให้คุณนายเอลลิสต้องพาเขาและพี่ชายคือโธมัสมาอยู่ที่รักบี้โดยในปี 1811 วิลเลียมได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนรักบี้

แต่ในปี 1823 วิลเลียมก็ให้กำเนิดกีฬารักบี้ขึ้นเมื่อเขาและเพื่อนๆกำลังเล่นกีฬา ฟุตบอล จู่ๆวิลเลียมก็อุ้มลูกฟุตบอลไปวางที่ประตูจากเหตุการณ์นี้ทำให้เกิดกีฬารักบี้โดยชื่อกีฬาชนิดนี้ได้ตั้งตามชื่อเมือง

**วิลเลียม** ถึงแก่กรรมเมื่อปี ค.ศ. 1872 ที่ ฝรั่งเศส โดยไม่เคยแต่งงานละมีทายาทสืบสกุล

หมวดหมู่:นักกีฬาจากแมนเชสเตอร์
หมวดหมู่:นักรักบี้ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:รักบี้
โรงพยาบาลคลินิกซานการ์โลส

thumb|อาคารหลังใหม่ของโรงพยาบาลในซิวดัดอูนิเบร์ซิตาเรีย

**โรงพยาบาลคลินิกซานการ์โลส** () เป็นสถานพยาบาลของรัฐที่เป็นของมหาวิทยาลัยกอมปลูเตนเซแห่งมาดริด และบริหารงานโดยสำนักงานสุขภาพมาดริด ในอดีต โรงพยาบาลแห่งนี้มีชื่อว่า โรงพยาบาลกลางมาดริด (จนถึง ค.ศ. 1849) และโรงพยาบาลจังหวัดมาดริด นับจากวันนั้น การดำเนินการของโรงพยาบาลได้เริ่มขึ้นในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในพื้นที่ของถนนอาโตชา และปัจจุบันได้ย้ายสำนักงานใหญ่ไปอยู่บริเวณซิวดัดอูนิเบร์ซิตาเรีย โดยมีพื้นที่อาคารรวมทั้งสิ้น 175,000 ตารางเมตร

## อ้างอิง

## หนังสืออ่านเพิ่ม
* Pérez Peña, Fernando (2005). *[http://books.google.es/books?id=84AJqAr5HsYC Exilio y depuración política en la Facultad de Medicina de San Carlos]*. Editorial Visión Libros. ISBN 9788498210040.
* Pérez Peña, Fernando (2005). *[http://books.google.es/books?id=988bnZz_LpIC Los últimos clínicos de San Carlos.Estampas y vivencias de la facultad de Medicina de San Carlos]*. Madrid Vision Net. ISBN 9788498212099.

## แหล่งข้อมูลอื่น
* "Nuevos Proyectos para el Hospital General de Madrid" - Ana Azpiri Albistegui - Universidad Complutense de Madrid 
* "Historia del Hospital General o Provincial de Madrid" - Ataulfo Sáiz Carrero - Historia detallada
* "Francisco Sabatini, arquitecto madrileño. El Hospital General de Atocha" - Carlos Sambricio
* "El Hospital General de Atocha en Madrid" - Carlos Sambricio
* "Hospital General de Madrid" - Resumen Historia y Planos

หมวดหมู่:โรงพยาบาลในประเทศสเปน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมาดริด
โคะ

**โคะ** เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า こ มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 己 และคะตะกะนะเขียนว่า コ มีที่มาจากส่วนบนของมันโยงะนะ 己 ออกเสียงว่า  เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า  ในพยางค์แรก และแปรเสียงอยู่ระหว่าง  กับ  ในพยางค์อื่น

こ เป็นอักษรลำดับที่ 10 อยู่ระหว่าง け (เคะ) กับ さ (ซะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ こ เป็นอักษรลำดับที่ 33 อยู่ระหว่าง ふ (ฟุ) กับ え (เอะ)

## อักษรแบบอื่น
อักษรแบบอื่นของโคะคือคะนะขนาดเล็ก ใช้กำกับตัวเลขหรือคันจิตัวเลขเพื่อแสดงหน่วยนับ (สามารถใช้แทน ゖ, ヶ ที่ออกเสียงเป็น こ) พบการใช้งานในสมัยเอะโดะ ปัจจุบันไม่มีที่ใช้และไม่มีรหัสในคอมพิวเตอร์

ข้อความภาษาญี่ปุ่นทั่วไปไม่เติมฮันดะกุเต็งบนโคะ แต่อาจนักภาษาศาสตร์อาจเติมฮันดะกุเต็งบนโคะ こ゚, コ゚ เพื่อแสดงเสียง 

## ลำดับขีด

ฮิระงะนะ こ มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
# ขีดเส้นนอนในตำแหน่งบน อาจตวัดลงที่ปลายหรือไม่ก็ได้
# ขีดเส้นโค้งในตำแหน่งกึ่งล่าง มาทางซ้ายเล็กน้อยแล้วลากเส้นนอนไปทางขวา

คะตะกะนะ コ มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
# ขีดเส้นนอนในตำแหน่งบน แล้วหักลงล่าง
# ขีดเส้นนอนในตำแหน่งล่างไปบรรจบกับปลายเส้นแรก

## คันจิ
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าโคะ และขึ้นต้นด้วยโคะ มีดังนี้

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* โคะโตะ

หมวดหมู่:คะนะ
โจนาธาน แซมซัน

**โจนาธาน แซมซัน** () นักแสดงตลกของไทยชาวอเมริกัน มีชื่อจริงว่า **จอห์น โจนาธาน แซมซัน** (John Jonathan Samson) เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1980 ที่บอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ มีอาชีพเป็นครูสอนการแสดง, นักแสดง, ผู้กำกับภาพยนตร์และนักเขียนบทภาพยนตร์

เดินทางเข้าสู่ประเทศไทย ในปี ค.ศ. 2005 ด้วยการไปเยี่ยมเพื่อนที่จังหวัดกาญจนบุรี ปัจจุบันเป็นนักแสดงตลกในสังกัดเอ็กแซ็กท์ และสังกัดเหลือเฟือ มกจ๊ก มีผลงานการแสดงในละครโทรทัศน์และภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ เช่น *[[นัดกับนัด]]* (รับบท คุณจอห์น รองผู้จัดการธนาคารของนัดหล่อ), *[[บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม 2]]*, *[[ผู้กองเจ้าเสน่ห์]]*, *[[อีนางเอ๊ย...เขยฝรั่ง]]*, *[[407 เที่ยวบินผี]]*, *[[เลิฟซัมเมอร์ รักตะลอนออนเดอะบีช]]*  เป็นต้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักแสดงตลกอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันในประเทศไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากบอสตัน
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักเขียนบทชาวอเมริกัน
กลุ่มดาวจระเข้

**กลุ่มดาวจระเข้** เป็นกลุ่มของดาวฤกษ์สว่าง 7 ดวงที่ก่อตัวเป็นส่วนเอวไปจนถึงส่วนหางของกลุ่มดาวหมีใหญ่ มีชื่อเรียกในภาษาจีนว่า **เป๋ย์โต่วชีซิง** (北斗七星) แปลว่า "ดาวเจ็ดดวงกระบวยเหนือ" เนื่องจากมีรูปร่างเหมือนกระบวย และสว่างเด่นใกล้ขั้วท้องฟ้าเหนือ ในญี่ปุ่นเองก็ใช้ชื่อเรียกนี้เช่นกัน นอกจากนี้ยังมีอีกชื่อว่า **ชิจิเค็มโบชิ** (七剣星) หรือ **ชิโซโนะโฮชิ** (四三の星) ดาวทั้ง 6 ดวงเป็นดาวฤกษ์อันดับ 2 ยกเว้นดาวเดลตาซึ่งเป็นดาวฤกษ์อันดับ 3 ด้วยเหตุนี้จึงโดดเด่นมองเห็นได้อย่างง่ายดายบนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวในฤดูใบไม้ผลิ และมีการสร้างเรื่องปรัมปราต่าง ๆ ขึ้นทั่วโลก

## ดาวที่ประกอบกันเป็นกลุ่มดาวจระเข้

## ความสัมพันธ์กับดาวอื่น

* หากขยายเส้นที่เชื่อมต่อดาว &#x3B1; และ &#x3B2; ไปยังด้าน &#x3B1; 5 เท่าจะเจอกับดาวเหนือ ด้วยเหตุนี้จึงมักถูกใช้เพื่อค้นหาทิศเหนือ
* หากขยายต่อเส้นโค้งจาก &#x3B4; ไปยัง &#x3B7; จะนำไปสู่ดาวดวงแก้ว ซึ่งเป็นดาวอันดับ 1 ในกลุ่มดาวคนเลี้ยงสัตว์ และหากขยายต่อไปอีกจะเจอกลุ่มดาวหญิงสาว

Ursa Major, Ursa Minor and Polaris.png|กลุ่มดาวจระเข้กับดาวเหนือ
Spring triangle asterism.png|เส้นโค้งที่ลากไปถึงดาวดวงแก้วและต่อไปยังกลุ่มดาวหญิงสาว


## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดาวหมีใหญ่
อินทรีหัวขาว

thumb| ''Haliaeetus leucocephalus''
**อินทรีหัวขาว** หรือ **อินทรีหัวโล้น** () เป็นนกอินทรีชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในจำพวกอินทรีทะเล มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Haliaeetus leucocephalus*

เป็นนกขนาดใหญ่ มีจุดเด่น คือ ขนส่วนหัวจนถึงลำคอเป็นสีขาว ตัดกับสีขนลำตัวและปีกซึ่งเป็นสีดำ และปลายหางสีขาว ขณะที่กรงเล็บ รวมทั้งจะงอยปากเป็นสีเหลือง 

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 70-102 เซนติเมตร (28-40 นิ้ว) ความยาวปีกเมื่อกางปีก 1.8-2.3 เมตร (5.9-7.5 ฟุต) และมีน้ำหนักประมาณ 2.5 ถึง 7 กิโลกรัม (9-12 ปอนด์) ขณะที่ตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ประมาณร้อยละ 25 สามารถบินได้เร็วประมาณ 48 กิโลเมตร/ชั่วโมง และมีสายตาที่สามารถมองได้ไกลประมาณ 1 ไมล์ (1.6 กิโลเมตร)

จัดเป็นนกที่มีความสวยงามและสง่างามมากชนิดหนึ่ง มีถิ่นกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาเหนือตลอดไปจนถึงเม็กซิโกตอนเหนือ และทะเลแคริบเบียน มักอาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำหรือชายทะเล เพราะกินปลาเป็นอาหารหลัก

มีอายุขัยโดยเฉลี่ยประมาณ 25-30 ปี ในขณะที่ยังเป็นนกวัยอ่อนจนถึง 5 ขวบ ขนบริเวณหัวและปลายหางจะยังเป็นสีน้ำตาล ไม่เปลี่ยนไปเป็นสีขาว  อินทรีหัวขาวมีพฤติกรรมการเกี้ยวพาราสีกันค่อนข้างโลดโผน โดยนกทั้งคู่จะใช้กรงเล็บเกาะเกี่ยวกันกลางอากาศ แล้วทิ้งตัวดิ่งลงสู่พื้นดิน แต่เมื่อใกล้จะถึงพื้น ก็จะผละแยกออกจากกัน ซึ่งพฤติกรรมเช่นนี้เป็นไปเพื่อต้องการทดสอบความแข็งแกร่งของคู่ของตน ซึ่งจะทำให้ได้ลูกนกที่เกิดมาใหม่นั้นเป็นนกที่แข็งแรง อีกทั้งยังเป็นคู่ที่จับคู่กันตลอดชีวิตอีกด้วย เว้นแต่ตัวใดตัวหนึ่งตายไปเสียก่อน จึงจะหาคู่ใหม่

อินทรีหัวขาวถือเป็นสัญลักษณ์ของประเทศสหรัฐอเมริกา โดยปรากฏในตราประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา และอีกหลายหน่วยงานราชการในประเทศ

อินทรีหัวขาว เป็นนกที่ได้รับการคุ้มครองในสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 หลังจากอินทรีหัวขาวใน 48 รัฐ เหลือเพียง 417 รังเท่านั้น ต่อมาสถานการณ์เริ่มดีขึ้นในปี ค.ศ. 1963 เมื่อจำนวนรังเพิ่มขึ้นเป็น 7,066 รัง สาเหตุที่จำนวนอินทรีหัวขาวลดลง เนื่องจากการใช้ดีดีที และการทำลายแหล่งเพาะพันธุ์ จนกระทั่งในต้นปี ค.ศ. 2006 มีแนวคิดจะถอดถอนชื่อออกจากบัญชีสัตว์สงวนแห่งชาติ และต่อมาในปี ค.ศ. 2012 ก็ได้มีการอนุญาตให้ล่าได้เพื่อการประกอบพิธีทางศาสนาของอินเดียนแดง เพราะถึงแม้ว่าจะมีการถอนชื่อแล้วในปี ค.ศ. 2007 แต่ทว่าก็ยังมีกฎหมายฉบับอื่นให้การคุ้มครองอยู่ 

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### เอกลักษณ์
* Grant, Peter J. (1988) "The Co. Kerry Bald Eagle" *[[Twitching (magazine)|Twitching]]* 1(12): 379–80 – describes plumage differences between bald eagle and white-tailed eagle in juveniles

## แหล่งข้อมูลอื่น

* The National Eagle Center
* American Bald Eagle Foundation
* American Bald Eagle Information 
* Bald eagle bird sound – Florida Museum of Natural History

### ลิงก์วิดีโอ
* 
* 
* Photo field guide on Flickr
* 100+ Bald Eagles 

หมวดหมู่:อินทรีทะเล
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในสหรัฐอเมริกา‎
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศแคนาดา‎
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศเม็กซิโก‎
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ประจำชาติสหรัฐ
เมอร์คิวรี-แอตลาส 6

**เมอร์คิวรี-แอตลาส 6** (MA-6) เป็นภารกิจเที่ยวบินอวกาศที่มีมนุษย์บังคับดำเนินการโดย นาซา องค์การอวกาศของสหรัฐอเมริกา ภารกิจนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการเมอร์คิวรี และเป็นความพยายามที่ประสบความสำเร็จครั้งแรกของนาซาในการนำนักบินอวกาศขึ้นสู่วงโคจร ภารกิจ MA-6 มีขึ้นเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1962 ภารกิจนี้ได้โคจรรอบโลกสามรอบ โดยมีจอห์น เกล็นน์เป็นคนขับ ผู้ซึ่งกลายมาเป็นชาวอเมริกันคนแรกที่โคจรรอบโลก เหตุการณ์นี้ได้ชื่อว่าเป็นหลักไมล์สถาบันวิชาชีพวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ (IEEE Milestone) ใน ค.ศ. 2011

ยานอวกาศเมอร์คิวรี ชื่อ **เฟรนชิป 7** ถูกส่งขึ้นสู่วงโคจรโดยยานปล่อยแอตลาส แอลวี-3บี จากฐานปล่อยที่ 14 ที่แหลมคานาเวรัล รัฐฟลอริดา หลังเที่ยวบินนาน 4 ชั่วโมง 56 นาที ยานอวกาศดังกล่าวได้กลับเข้าสู่บรรยากาศของโลก ลงในมหาสมุทรแปซิฟิก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การบินอวกาศมนุษย์
หมวดหมู่:โครงการเมอร์คิวรี
หมวดหมู่:พ.ศ. 2505
ทารา ลิพินสกี

thumb|ทารา ลิพินสกี
**ทารา คริสเตน ลิพินสกี** (; เกิด 10 มิถุนายน ค.ศ. 1982) เป็นนักสเกตลีลาชาวอเมริกัน ด้วยวัย 15 ปี เธอได้เหรียญทองในการแข่งขันสเกตลีลาหญิงเดี่ยวในโอลิมปิกฤดูหนาว 1998 ลิพินสกียังเป็นผู้ได้เหรียญทองเดี่ยวที่อายุน้อยที่สุดในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว เธอยังเป็นแชมป์โลก 1997, แชมป์กรังปรีซ์สเกตลีลารอบชิงชนะเลิศ (Grand Prix of Figure Skating Final) สองสมัย (ค.ศ. 1997-1998) และแชมป์สหรัฐ 1997

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักสเกตลีลา
หมวดหมู่:นักกีฬาชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายโปแลนด์
หมวดหมู่:บุคคลจากฟิลาเดลเฟีย
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิก
คลิกเรดิโอ

**บริษัท Click Radio จำกัด** เป็นบริษัทคลื่นวิทยุ หรือ คลิกวีอาร์วัน ก่อตั้งโดยโดยกลุ่มบุคคลที่เคยร่วมงานที่กับ บริษัท BNT [Broadcasting Network Thailand Click Radio ก่อตั้งเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2542 ปัจจุบัน บริษัท Click Radio จำกัด 103.5 เอฟเอ็ม วัน 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผู้ผลิตรายการวิทยุ
หมวดหมู่:บริษัทของไทย
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2542
ปลาปักเป้าหนามทุเรียน

**ปลาปักเป้าหนามทุเรียน** () เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งในอันดับปลาปักเป้า (Tetraodontiformes) ในวงศ์ปลาปักเป้าฟัน 2 ซี่ (Diodontidae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Diodon* (/ได-โอ-ดอน/)

ปลาปักเป้าหนามทุเรียนนั้น มีรูปร่างคล้ายปลาปักเป้าทั่วไป แต่มีรูปร่างเพรียวยาว หนังหยาบหนา และมีหนามแข็งชี้ไปข้างท้ายลำตัวตลอดทั้งตัว ซึ่งหนามนี้จะตั้งแข็งตรงเมื่อพองตัวกลมคล้ายลูกบอล เพื่อใช้ในการป้องตัวตัวเองจากนักล่าขนาดใหญ่กว่าในธรรมชาติ เช่น ปลาฉลาม ครีบหางเป็นทรงกลม มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 60 เซนติเมตร

มีลักษณะเด่น คือ มีฟันที่แหลมคมจำนวน 2 ซี่ภายในช่องปากใช้สำหรับขบกัดสัตว์มีเปลือกต่าง ๆ เป็นอาหาร เช่น กุ้ง, ปู, หอยฝาเดี่ยว หรือหอยสองฝา เป็นต้น

ปลาปักเป้าหนามทุเรียนมีลักษณะแตกต่างไปจากปลาปักเป้าสกุลอื่นในวงศ์เดียวกัน คือ ลักษณะของหนามบนลำตัว

มีทั้งหมด 5 ชนิด (ดูในเนื้อหา) กระจายพันธุ์ไปในทะเลและมหาสมุทรต่าง ๆ ทั่วโลก เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามตามบ้านหรือในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และนิยมนำมาสตัฟฟ์เป็นเครื่องประดับโดยเฉพาะเมื่อยามพองตัว แต่ถือเป็นปลาที่มีอันตราย หากได้รับประทานเข้าไป เนื่องจากมีสารพิษชนิด เตโตรโดท็อกซิน และซิกัวเตราอย่างรุนแรง 

## การจำแนก
* *[[Diodon eydouxii]]* Brisout de Barneville, 1846 
* *[[Diodon holocanthus]]* Linnaeus, 1758 (ปลาปักเป้าหนามทุเรียนหนามยาว)
* *[[Diodon hystrix]]* Linnaeus, 1758 (ปลาปักเป้าหนามทุเรียนครีบจุด)
* *[[Diodon liturosus]]* Shaw, 1804 (ปลาปักเป้าหนามทุเรียนด่างดำ)
* *[[Diodon nicthemerus]]* Cuvier, 1818 (ปลาปักเป้าหนามทุเรียนหนามเรียว)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ปลาปักเป้าฟัน 2 ซี่
ภาพยนตร์สั้น

**ภาพยนตร์สั้น** (, หรือเรียกสั้น ๆ ว่า Short) เป็นประเภทของภาพยนตร์อย่างหนึ่งที่เหมือนกับภาพยนตร์ทั่วไป ที่เล่าเรื่องด้วยภาพและเสียงเฉกเช่นภาพยนตร์ความยาวปกติ เพียงแต่ว่าเป็นการเล่าเรื่องประเด็นสั้น ๆ หรือประเด็นเดียวให้ได้ใจความ  มาตรฐานของภาพยนตร์สั้น คือ มีความยาวเต็มที่ไม่เกิน 40 นาที

สำหรับในประเทศไทย ภาพยนตร์สั้นเรื่องแรกเกิดขึ้นในสมัยของรัชกาลที่ 5 เมื่อครั้งเสด็จประพาสยุโรป ความยาว 1 นาทีโดยช่างภาพของบริษัทลูมิแอร์ (Lumiere) ของฝรั่งเศส ผู้ผลิตและพัฒนากล้องถ่ายภาพยนตร์สำคัญรายหนึ่งของโลก 

ปัจจุบัน ภาพยนตร์สั้นได้รับความสนใจและตื่นตัวอย่างมาก มีผู้สร้าง ผู้ผลิตหลายรายมากขึ้น และในการแจกรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 80 ในปี ค.ศ. 2012 ที่เป็นการแจกรางวัลให้แก่ภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2011 ก็เป็นครั้งแรกด้วยที่มีการแจกรางวัลให้แก่ภาพยนตร์ประเภทนี้ด้วย โดยแบ่งออกเป็น 2 รางวัล คือ ภาพยนตร์สั้น (Live Action) และแอนิเมชั่นสั้น (Animated)

## ผลงานภาพยนตร์สั้น
*แหวนวิเศษ (2472)
*กระเทยเป็นเหตุ (2498)
*นิ้วเพชร (2501)
*แอก (251..)
*! (อัศเจรีย์) (2520)
*ภาณายักษา (2535)
*ศีล ๔ (2540)
*คงกระพันชาติไทย (2541)
*น้ำใต้ท้องเรือ (2542)
*BUNZAI CHAIYO, EPISODE II : THE ADVENTURE OF IRON PUSSY (2542)
*บ้านสีชมพู (2543)
*กาล (2543)
*แหวน (2544)
*THE TREE (2545)
*A SHORT JOURNEY (2546)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*ชมรมภาพยนตร์สั้นประเทศไทย
*เว็บไซต์ภาพยนตร์สั้น 

หมวดหมู่:ประเภทของภาพยนตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สั้น
ภูเก็ต (ภาพยนตร์)

**ภูเก็ต** () เป็นภาพยนตร์สั้นจากการกำกับและเขียนบทโดย อาทิตย์ อัสสรัตน์ นำแสดงโดย สรพงษ์ ชาตรี, อิม ซู-จ็อง

## เนื้อเรื่อง
จิน (อิม ซูจอง) เป็นดาราสาวชื่อดังของเกาหลี เธอเบื่อหน่ายกับชื่อเสียงและมายาภาพในวงการบันเทิง จึงเดินทางมาพักผ่อนยังจังหวัดภูเก็ต ประเทศไทย ที่นั่น เธอได้พบกับ พงษ์ (สรพงษ์ ชาตรี) คนขับรถลีมูซีนของโรงแรม วัยกลางคน ซึ่งได้พาเธอไปรู้จักกับภูเก็ตในแง่มุมที่ต่างออกไป พร้อมกับมิตรภาพอันงดงามของคนต่างเพศ ต่างวัย และต่างวัฒนธรรม ของทั้งคู่ก็บังเกิดและพัฒนาขึ้น

## เบื้องหลังและการออกฉาย
*ภูเก็ต* เป็นภาพยนตร์สั้นจากการกำกับและเขียนบทของอาทิตย์ อัสสรัตน์ ซึ่งประสบความสำเร็จก่อนหน้านั้นจาก *[[Wonderful Town]]* ภาพยนตร์อิสระ ในปี พ.ศ. 2551 โดยได้ผลิตขึ้นมาจากโครงการ Director’s screen project ซึ่งเป็นโครงการที่นำเอาภาพยนตร์สั้นหรือภาพยนตร์อิสระจากหลายผู้กำกับได้ฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วไปเหมือนเช่นภาพยนตร์ในเชิงพาณิชย์ทั่วไป

อาทิตย์ อัสสรัตน์ ผู้กำกับได้เปิดเผยว่า เหตุที่เลือกสรพงษ์ ชาตรี มารับบทแสดงนำในเรื่องนี้คู่กับนักแสดงสาวชาวเกาหลี เพราะ สรพงษ์ถือเป็นไอค่อนของวงการภาพยนตร์ไทยในยุคที่ได้รับความนิยม เช่น ทศวรรษที่ 70 ซึ่งในเรื่องนี้ได้รับบทเป็นคนสามัญธรรมดา ๆ  อีกครั้ง เหมือนเช่นบทบาทที่สร้างชื่อเสียงขึ้นมา อย่าง ชาวนา หรือคนขับรถแท็กซี่ ขณะที่ อิม ซูจอง นักแสดงสาวชาวเกาหลี ในตอนแรกยังมิได้กำหนดว่า นางเอกจะต้องเป็นคนชาติใด แต่ที่เลือกเป็นเกาหลี เพราะกระแสของวัฒนธรรมร่วมสมัยเกาหลีกำลังได้รับความนิยมในไทย 

ภาพยนตร์ได้ออกฉายที่โรงภาพยนตร์ เอส เอฟ เวิลด์ ซีเนม่า ชั้น 7 ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ โดยฉายในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2553 เป็นวันแรก โดยหลังภาพยนตร์จบ ตัวผู้กำกับจะร่วมพูดคุยและตอบคำถามจากผู้ชมด้วยตนเอง และแพร่ภาพออกอากาศทางช่องบลูสกาย ซึ่งเป็นโทรทัศน์ดาวเทียม ในคืนวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 เวลา 20.30 น. ซึ่งตรงกับวันวาเลนไทน์ของปีนั้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์สั้นไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย อาทิตย์ อัสสรัตน์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในจังหวัดภูเก็ต‎
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในจังหวัดภูเก็ต
มหาวิทยาลัยคย็องอุน

**มหาวิทยาลัยคย็องอุน** (; ) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชน ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองคูมี จังหวัดคย็องซังเหนือ ประเทศเกาหลีใต้

## ประวัติ
เดือนมีนาคม ค.ศ. 1997 ได้ทำพิธีการเปิดมหาวิทยาลัยในชื่อ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีฮันกุก จากนั้น ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1998 นักเรียนทุนของกองทัพพร้อมด้วยคณะกรรมการนักเรียนนายร้อยทหารบกได้ร่วมลงนามเปลี่ยนชื่อมหาวิทยาลัยใหม่เป็นมหาวิทยาลัยคย็องอุน และในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1999 ได้เปิดภาควิชาทัศนะจักษุ และภาควิชาสวัสดิการสำหรับเด็ก ก่อนที่จะเปิดภาควิชาอุตสาหกรรมและสารสนเทศขึ้นใน ค.ศ. 2000 รวมถึงคณะศิลปศาสตร์ได้รับประเมินผลในระดับเป็นเลิศ ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2001 

เดือนมีนาคม ค.ศ. 2002 ได้มีการจัดตั้งศูนย์ฝึกธุรกิจจากฝ่ายบริหารธุรกิจขนาดเล็กและขนาดกลาง และใน ค.ศ. 2006 ได้เปิดบัณฑิตวิทยาลัยแผนกสวัสดิการสังคม

## ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง
* อี อึนยอล นักมายากลชาวเกาหลีใต้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Kyungwoon University  
* 경운대학교 홈페이지
* 산학협력단

หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2540
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาเอกชน
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในประเทศเกาหลีใต้
วงศ์ปลาลิ้นหมาตาข้างซ้าย

**วงศ์ปลาลิ้นหมาตาข้างซ้าย** () เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งในอันดับปลาซีกเดียว (Pleuronectiformes) วงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Bothidae (/โบ-ทิ-ดี/)

ปลาลิ้นหมาในวงศ์นี้ มีรูปร่างคล้ายปลาลิ้นหมาในวงศ์ปลาลิ้นหมา (Soleidae) และวงศ์ปลาลิ้นหมาตาข้างขวา (Pleuronectidae) แต่ว่าปลาในวงศ์นี้ เมื่อโตขึ้นมา ตาทั้งคู่จะอยู่ทางซีกซ้ายของหัว เหมือนปลาในวงศ์ปลาลิ้นเสือ (Paralichthyidae) และวงศ์ปลายอดม่วง (Cynoglossidae) มีแกนครีบ ครีบหลังเริ่มที่เหนือบริเวณตา ครีบหลังและครีบทวาร แยกจากครีบหาง ขณะที่พื้นลำตัวส่วนมากเป็นสีน้ำตาลและส่วนมากมีจุดประสีเข้ม เป็นวงกลมคล้ายวงแหวนดูเด่น 

ปัจจุบันมีการอนุกรมวิธานแบ่งไว้ทั้งหมด 20 สกุล (ดูในตาราง) พบประมาณ 158 ชนิด

และพบได้เฉพาะในทะเลและมหาสมุทรเท่านั้น พบได้ทั้งในเขตร้อน, เขตอบอุ่น และเขตหนาว จัดเป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อันดับปลาซีกเดียว
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
วงศ์ปลาลิ้นหมาตาข้างขวา

**วงศ์ปลาลิ้นหมาตาข้างขวา** หรือ **วงศ์ปลาแฮลิบัต** () เป็นปลากระดูกแข็งในอันดับปลาซีกเดียว (Pleuronectiformes) ใช้ชื่อวงศ์ว่า Pleuronectidae

ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในทะเล มีบางชนิดเท่านั้นที่อาศัยอยู่ในน้ำกร่อย และชนิดที่อาศัยอยู่ในน้ำจืดจะหาได้ยากมาก แพร่กระจายในมหาสมุทรอาร์กติก, แอตแลนติก, อินเดีย และแปซิฟิก ตาทั้งสองข้างโดยปกติอยู่ด้านขวา ครีบไม่มีก้านครีบ ครีบหลังและครีบทวารยาวและต่อเนื่องกัน โดยที่ครีบหลังจะยาวเลยส่วนหัวไป ถุงลมที่ช่วยในการว่ายน้ำจะหายไปเมื่อปลาโตขึ้น เม็ดสีด้านที่หงายขึ้นจะสามารถปรับเปลี่ยนผิวหนังให้เข้ากับสภาพพื้นใต้น้ำได้ดี 

ปลาในวงศ์นี้จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในอันดับนี้ เป็นปลาที่มักพบอาศัยในน้ำลึก อาจจะพบได้ลึกถึง 2,000 เมตร (6,600 ฟุต) พบทั้งหมดประมาณ 101 ชนิด ใน 41 สกุล 8 วงศ์ย่อย (ดูในตาราง-ขณะที่บางข้อมูลจะแบ่งเพียงแค่ 5) โดยชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด คือ ปลาแอตแลนติกแฮลิบัต (*Hippoglossus hippoglossus*) ที่ใหญ่ได้กว่าถึง 2-4.7  เมตร 

โดยคำว่า Pleuronectidae ที่ใช้เป็นชื่อวงศ์นั้น มาจากภาษากรีก คำว่า πλευρά (pleura) หมายถึง "ด้านข้าง" และ νηκτόν (nekton) หมายถึง "ว่ายน้ำ"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อันดับปลาซีกเดียว
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
วงศ์ปลาลิ้นเสือ

**วงศ์ปลาลิ้นเสือ** หรือ **วงศ์ปลาลิ้นหมาฟันใหญ่** (ชื่อวิทยาศาสตร์: Paralichthyidae)

เป็นปลากระดูกแข็งในอันดับปลาซีกเดียว (Pleuronectiformes) พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรแอตแลนติก, อินเดีย และแปซิฟิก ส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่ในทะเล ชนิดที่อาศัยอยู่ในน้ำจืดหาได้ยากมาก ลำตัวด้านขวาจะราบไปกับพื้นน้ำ ตาทั้งสองข้างอยู่ด้านซ้ายของลำตัวบริเวณส่วนหัวเหมือนกับวงศ์ปลาลิ้นหมาตาข้างซ้าย (Bothidae) ลักษณะเด่น คือ ไม่มีก้านครีบบริเวณครีบอกและครีบเชิงกราน ฐานครีบเชิงกรานจะสั้นและเกือบจะสมมาตร โดยมากจะพบได้ในเขตอบอุ่นหรือเขตร้อน มีความสำคัญทางเศรษฐกิจและตกปลาในเชิงการกีฬา อาทิ ปลาแฮลิบัตญี่ปุ่น (*Paralichthys olivaceus*) ขณะที่ในน่านน้ำไทย มีหลายชนิด ชนิดที่พบได้บ่อยที่สุด คือ ปลาลิ้นเสือ (*Pseudorhombus arsius*) 

ปัจจุบัน มีการจำแนกไว้ทั้งหมด 14 สกุล (ดูในตาราง) 115 ชนิด โดยที่คำว่า Paralichthyidae ที่ใช้เป็นชื่อวงศ์นั้น มาจากภาษากรีก *paralia* หมายถึง "ด้านข้างทะเล", *coast* บวกกับภาษากรีกคำว่า *ichthys* หมายถึง "ปลา" 

## การจำแนก
14 สกุล
* *[[Ancylopsetta]]*
* *[[Cephalopsetta]]*
* *[[Citharichthys]]*
* *[[Cyclopsetta]]*
* *[[Etropus]]*
* *[[Gastropsetta]]*
* *[[Hippoglossina]]*
* *[[Paralichthys]]*
* *[[Pseudorhombus]]*
* *[[Syacium]]*
* *[[Tarphops]]*
* *[[Tephrinectes]]*
* *[[Thysanopsetta]]*
* *[[Xystreurys]]*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อันดับปลาซีกเดียว
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
สแตมฟอร์ดบริดจ์ (สนามกีฬา)

**สแตมฟอร์ดบริดจ์** () เป็นสนามฟุตบอลในเขตฟูลัม ติดกับเขตเชลซีในลอนดอนตะวันตก เป็นสนามเหย้าของเชลซี ด้วยความจุ 40,341 ที่นั่ง เป็นสนามฟุตบอลที่ใหญ่เป็นอันดับ 9 ของพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2022–23 และเป็นสนามฟุตบอลที่ใหญ่เป็นอันดับ 11 ในอังกฤษ

เปิดใช้ในปี ค.ศ. 1877 สนามถูกใช้โดยสโมสรกีฬาลอนดอนจนถึงปี ค.ศ. 1905 เมื่อเจ้าของคนใหม่คือ กัส เมียร์ส ก่อตั้งสโมสรฟุตบอลเชลซีเพื่อครอบครองสนาม เชลซีเล่นเกมเหย้าที่นั่นตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา สนามมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา โดยล่าสุดในช่วงทศวรรษที่ 1990 ได้มีการปรับปรุงให้เป็นสนามฟุตบอลที่ทันสมัยแบบมีที่นั่งทั้งหมด

สแตมฟอร์ด บริดจ์เคยเป็นสนามฟุตบอลสำหรับแมตช์ทีมชาติของทีมชาติอังกฤษ, เอฟเอ คัพ รอบชิงชนะเลิศ, เอฟเอ คัพ รอบรองชนะเลิศ และเกมแชริตี้ ชิลด์ จำนวนผู้ชมสูงสุดอย่างเป็นทางการของสนามคือ 82,905 คน เป็นการแข่งขันฟุตบอลลีกดิวิชั่น 1 ระหว่างเชลซีและอาร์เซนอลเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1935

## โครงการสนามใหม่
อนาคตสโมสรได้เสนอยื่นเรื่องขอซื้อที่ดินบริเวณโรงไฟฟ้าเก่าแบทเทอร์ซี ที่มีพื้นที่ขนาด 39 เอเคอร์ ย่านชานกรุงลอนดอน เพื่อเดินหน้าโครงการก่อสร้างสนามเหย่าแห่งใหม่ โดยจะมาปรับแต่งให้กลายเป็นสังเวียนแข้งขนาดใหญ่รองรับแฟนบอลได้กว่า 60,000 ที่นั่ง

## อ้างอิง

สแตมฟอร์ดบริดจ์
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในลอนดอน
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศอังกฤษ
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลวีเมนส์ซูเปอร์ลีก
หมวดหมู่:สนามกีฬาที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2420
วงแหวนของดาวยูเรนัส

**วงแหวนของดาวยูเรนัส** ประกอบด้วยวงแหวนดาวเคราะห์ 13 วงมีความซับซ้อนปานกลางระหว่างวงแหวนที่กว้างขวางกว่ารอบดาวเสาร์และระบบที่เรียบง่ายกว่ารอบดาวพฤหัสบดีและดาวเนปจูน วงแหวนของยูเรนัสถูกค้นพบเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1977 โดย James L. Elliot, Edward W. Dunham และ Jessica Mink William Herschel ก็เคยรายงานการสังเกตเห็นวงแหวนในปี ค.ศ. 1789 เช่นกัน นักดาราศาสตร์สมัยใหม่มีความเห็นแตกต่างกันว่าเขาจะเห็นวงแหวนเหล่านั้นได้หรือไม่ เนื่องจากวงแหวนเหล่านั้นมืดและจางมาก

ในปี 1977 มีการระบุวงแหวนที่แตกต่างกัน 9 วง ต่อมาในปี 1986 พบวงแหวนเพิ่มเติมอีก 2 วงจากภาพถ่ายของยานอวกาศ *[[วอยเอจเจอร์ 2]]* และในปี 2003-2005 พบวงแหวนรอบนอกอีก 2 วงจาก ภาพถ่ายของกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล วงแหวนทั้ง 13 วงที่รู้จักเรียงลำดับตามระยะทางจากดาวเคราะห์ที่เพิ่มขึ้น ได้แก่ 1986U2R/ζ, 6, 5, 4, α, β, η, γ, δ, λ, ε, ν และ μ รัศมีของวงแหวนมีตั้งแต่ประมาณ 38,000&nbsp;km บนวงแหวน 1986U2R/ζ ไปจนถึงประมาณ 98,000&nbsp;km บนวงแหวน μ อาจมีแถบฝุ่นจาง ๆ และส่วนโค้งที่ไม่สมบูรณ์อยู่ระหว่างวงแหวนหลัก วงแหวนเหล่านี้มืดมาก โดยค่าอัลเบโดของบอนด์ของอนุภาคในวงแหวนไม่เกิน 2% คาดว่าวงแหวนเหล่านี้ประกอบด้วยน้ำแข็งผสมกับสารอินทรีย์สีเข้มที่ผ่านกระบวนการทางรังสีบางส่วน

## รายชื่อวงแหวน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Uranus' Rings by NASA's Solar System Exploration
* Uranus Rings Fact Sheet
*  Hubble Discovers Giant Rings and New Moons Encircling Uranus – Hubble Space Telescope news release (22 December 2005)
* Gazetteer of Planetary Nomenclature – Ring and Ring Gap Nomenclature (Uranus), USGS
* 

หมวดหมู่:ดาวยูเรนัส
หมวดหมู่:วงแหวนดาวเคราะห์
หมวดหมู่:หมวดหมู่:วัตถุทางดาราศาสตร์ที่ค้นพบในปี พ.ศ. 2520
วัดราษฎร์บูรณะ (จังหวัดสมุทรปราการ)

**วัดราษฎร์บูรณะ** ตั้งอยู่เลขที่ 43 บ้านบางปลา หมู่ที่ 2 ตำบลบางปลา อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย 

## ประวัติ
วัดราษฎร์บูรณะ สร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2425 โดยมีนายจันทร์ จันทร เป็นผู้ดำเนินการสร้างวัด วัดนี้เดิมชื่อ **วัดบางลาว** ตามชื่อของตำบล โดยมีพระภิกษุรูปแรกซึ่งเป็นเจ้าอาวาสชื่อหลวงพ่อลาวซึ่งธุดงด์มาจากทางภาคภาคใต้ของประเทศไทย ต่อมาประชาชนได้ร่วมกันบูรณะ จึงเปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดราษฎร์บูรณะ" ในปี พ.ศ. 2483 วัดราษฎร์บูรณะ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ครั้งแรกเมื่อวันแรม 3 ค่ำ เดือนอ้าย ปีชวด พ.ศ. 2431 ได้รับพระราชทานครั้งหลังเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ในด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2499 และได้ให้ความอนุเคราะห์โรงเรียนประชาบาลที่อยู่ในวัดอีกด้วย นอกจากนี้ยังได้ให้ทางราชการสร้างสถานีอนามัย และโรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์ เปิดสอนตั้งแต่ พ.ศ. 2521

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัดในอำเภอบางพลี
สเวน ออสการ์ คูลเลนเดอร์

**สเวน ออสการ์ คูลเลนเดอร์** หรือ **สเวน โอ. คูลเลนเดอร์** () เป็นนักมีนวิทยาและสัตววิทยาชาวสวีเดน เกิดเมื่อวันที่  ที่เมืองสโคเลฟเท ประเทศสวีเดน จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยอูเมียวและมหาวิทยาลัยสต็อกโฮล์ม สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกในปี ค.ศ. 1984

ดร.คูลเลนเดอร์ เป็นนักสัตววิทยาที่ศึกษาค้นคว้าโดยเฉพาะและเชี่ยวชาญโดยเฉพาะเกี่ยวกับปลาในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) อาทิ สกุล *[[Apistogramma]]* และ*[[Cichlasoma]]* ปัจจุบันเป็นภัณฑารักษ์ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติวิทยาสวีเดน รับผิดชอบงานทางด้านมีนวิทยาและวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก

นอกจากนี้แล้วยังมีงานเขียนมากมายทั้งหนังสือ, บทความ และนิตยสาร อาทิ  *A Revision of the South American Cichlid Genus Cichlasoma* ในปี ค.ศ. 1983, *Cichlid fishes of the Amazon River drainage of Peru* ในปี ค.ศ. 1986, *The Cichlids of Surinam* ในปี ค.ศ. 1989, *Tidskriften Akvariet* (Aquarium Times-ในภาษาอังกฤษ) เป็นต้น นอกจากนี้แล้วชื่อสามัญของปลาออสการ์ (*Astronotus ocellatus*) ซึ่งนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ก็ตั้งตามชื่อกลางของเจ้าตัวด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักมีนวิทยาชาวสวีเดน

หมวดหมู่:นักสัตววิทยา
ซิมจอง

**ซิมจอง** (심정;1471-1531) มีฉายาว่า **ฮาชอง** เป็นขุนนาง, กวีและนักคิดในสมัย ราชวงศ์โชซอน

## การทำงาน
ซิมจองเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1471 เริ่มรับราชการในรัชสมัย พระเจ้ายอนซัน และเริ่มมีบทบาทในคราวโค่นราชบัลลังก์ พระเจ้ายอนซัน โดยเป็นขุนนางในสายของ ปาร์ควอนจง ผู้นำรัฐประหารเช่นเดียวกับ นัมคุน ต่อมาได้เป็นเจ้ากรมราชฑัณฑ์หลังจากนัมคุน เพื่อนสนิทซึ่งเป็นมหาเสนาบดี ถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1527 ซิมจองจึงได้รักษาการในตำแหน่งมหาเสนาบดี

ซิมจองถูกประหารชีวิตเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1531 ขณะอายุได้ 60 ปีจากการที่ถูก คิมอันโล กราบทูลว่าซิมจองได้รับสินบนจากพ่อค้าและขุนนาง

หมวดหมู่:ขุนนางเกาหลี
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
หมวดหมู่:ตัวละครในบัลลังก์จอมนาง
นกฟินฟุต

**นกฟินฟุต** (, ) เป็นนกชนิดหนึ่ง จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Heliopais*

นกฟินฟุตจัดเป็นนกที่หากินในน้ำและอาศัยอยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำ เช่น ป่าชายเลน, ป่าพรุ ด้วยเป็นนกที่จับสัตว์น้ำ, สัตว์เลื้อยคลาน, สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ กินเป็นอาหาร

มีขนหนาแน่นสีน้ำตาล แลดูคล้ายเป็ด ปากแหลมสีเหลือง ส่วนหน้าสีดำคล้ายสวมหน้ากาก คอยาวเรียวเล็ก ขาสีเขียว นิ้วเท้ามีทั้งหมด 4 นิ้ว มีพังผืดเชื่อมติดกัน  ปกติมักอาศัยเพียงตัวเดียว หรือเป็นคู่ นกตัวผู้กับตัวเมียคล้ายคลึงกัน แต่มีส่วนต่างกันที่สี โดยที่ตัวผู้จะมีสีที่เข้มกว่า ขณะที่ตัวเมียจะมีเส้นสีขาวผ่านจากใต้คอลงมาถึงหน้าด้านของลำคอ มีเส้นสีดำจากหลังตามาล้อมกรอบแถบสีขาว ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 52–54.5 เซนติเมตร ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย

นกฟินฟุตเป็นนกที่มีถิ่นอาศัยในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ แต่โดยปกติแล้วไม่ใช่นกประจำถิ่นของไทย แต่จะอพยพผ่านเพื่อหากินและแพร่ขยายพันธุ์วางไข่เท่านั้น โดยจะพบในพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ ของภาคใต้ อาทิ เกาะตะรุเตา, ป่าพรุโต๊ะแดง, ทะเลบัน, ป่าชายเลนที่จังหวัดกระบี่ เป็นต้น และพบได้น้อยในพื้นที่ภาคกลาง

จัดเป็นนกที่หายากมากชนิดหนึ่ง โดยมีสถานะใน IUCN อยู่ในสถานะสิ่งมีชีวิตที่ใกล้การสูญพันธุ์  คาดว่าทั่วทั้งโลกมีจำนวนประชากรราว 2,500–9,900 ตัว

ขยายพันธุ์ในช่วงฤดูฝน วางไข่ในรังครั้งละ 5–7 ฟอง ไข่มีสีขาวเจือด้วยสีเขียวจาง ๆ มีจุดกลมเล็ก ๆ สีน้ำตาลกระจายไปทั่ว รังทำมาจากกิ่งไม้หรือเศษไม้ขัดกันในพื้นที่สูงจากพื้นราว 3 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 37 เซนติเมตร ลึกประมาณ 20 เซนติเมตร

จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
## อ้างอิง

ฟินฟุต
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศอินเดีย
นกเปล้าใหญ่

**นกเปล้าใหญ่** หรือ **นกพิราบเขียวใหญ่** (; ) เป็นนกชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกพิราบและนกเขา (Columbidae)

มีรูปร่างลักษณะคล้ายนกในวงศ์นี้ส่วนใหญ่ จัดเป็นนกที่มีขนาดใหญ่ ปากหนาใหญ่สีขาวแกมเขียว หน้าสีเทา หนังรอบตาสีเหลือง ขนลำตัวเขียวแกมเทา มีแถบสีเหลืองที่ปีก ขนปีกสีดำ แข้งและตีนสีเหลือง นกเพศผู้ที่อกมีแถบสีส้มแกมน้ำตาลอ่อน ก้นและขนคลุมใต้โคนหางสีน้ำตาลเข้ม ในขณะที่นกเพศเมีย ที่อกมีแถบเหลือง ก้นและขนคลุมใต้โคนหางสีน้ำตาลอ่อน มีน้ำหนักเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 400 กรัม

จัดเป็นนกที่กระจายพันธุ์ในหลายประเทศในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ปัจจุบันเป็นนกที่อยู่ในสภาวะเปราะบางต่อการสูญพันธุ์ เนื่องจากสูญเสียถิ่นที่อยู่อาศัย ในประเทศไทยจะพบได้ในป่าดิบและป่าพรุ อาทิ ป่าพรุโต๊ะแดง และจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535  

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์นกพิราบและนกเขา
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
ไฮน์ริช แฮทซ์

**ไฮน์ริช รูด็อล์ฟ แฮทซ์** (; 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2400 – 1 มกราคม พ.ศ. 2437) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน และเป็นคนแรกที่พิสูจน์ถึงการมีอยู่ของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า จากทฤษฎีของแมกซ์เวลล์ ทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้าของแสง

แฮทซ์พิสูจน์ทฤษฎีโดยการพัฒนาเครื่องมือที่ใช้ส่งและรับคลื่นวิทยุโดยใช้การทดลอง นั่นให้เหตุผลถึงปรากฏการณ์แบบไร้สายอื่น ๆ ที่รู้จัก หน่วยวิทยาศาสตร์ของความถี่รอบต่อวินาทีได้รับการตั้งชื่อเป็น "เฮิรตซ์" เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา

## ประวัติ
ไฮน์ริช รูด็อล์ฟ แฮทซ์ เกิดที่เมืองฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี บิดาชื่อ กุสทัฟ แฟร์ดีนันท์ แฮทซ์ (ชื่อเดิม ดาวิท กุสทัฟ แฮทซ์; พ.ศ. 2370–2457) เป็นนักเขียนและสมาชิกวุฒิสภา มารดาคือ อันนา เอลีซาเบ็ท เพ็ฟเฟอร์คอร์น
ระหว่างที่เรียนอยู่ที่โยฮันน็อยม์ในฮัมบวร์ค แฮทซ์ได้แสดงความสามารถด้านการเรียนวิทยาศาสตร์ได้ดีเทียบเท่ากับการเรียนภาษาอาหรับและภาษาสันสกฤต ได้เรียนวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมในเดรสเดิน มิวนิก และเบอร์ลิน ที่ที่ได้เรียนกับกุสทัฟ เคียร์ชฮ็อฟ และแฮร์มัน ฟ็อน เฮ็ล์มฮ็อลทซ์

ในปี พ.ศ. 2423 แฮทซ์ได้รับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์แห่งเบอร์ลิน และยังคงศึกษาต่อหลังจากสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกกับเฮล์มโฮลทซ์อยู่อีก 3 ปี ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยของเขา

ในปี พ.ศ. 2426 แฮทซ์ก็เข้ามาอยู่ในตำแหน่งวิทยากรวิชาฟิสิกส์ทฤษฎีที่มหาวิทยาลัยแห่งคีล

ในปี พ.ศ. 2428 แฮทซ์กลายเป็นอาจารย์เต็มตัวที่มหาวิทยาลัยแห่งคาลส์รูเออ

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* เฮิรตซ์

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Hertzian radiation - better known as radio waves: what it is and how it happens 
* *Encyclopædia Britannica* (1911): Hertz biography

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2400
หมวดหมู่:วิศวกรชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ชาวเยอรมันเชื้อสายยิว
หมวดหมู่:บุคคลจากฮัมบวร์ค
ซะ

**ซะ** เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า さ มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 左 และคะตะกะนะเขียนว่า サ มีที่มาจากส่วนซ้ายบนของมันโยงะนะ 散 ออกเสียงว่า  เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า 

さ เป็นอักษรลำดับที่ 11 อยู่ระหว่าง こ (โคะ) กับ し (ชิ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ さ เป็นอักษรลำดับที่ 37 อยู่ระหว่าง あ (อะ) กับ き (คิ)

## อักษรแบบอื่น

## ลำดับขีด

ฮิระงะนะ さ มีลำดับขีด 2 หรือ 3 ขีดดังนี้
# ขีดเส้นนอนเฉียงขึ้นเล็กน้อยจากซ้ายไปขวา ในตำแหน่งกึ่งบน
# ขีดเส้นเฉียงลงด้านขวาตัดกับเส้นแรก แล้วตวัดไปทางซ้าย
# ขีดเส้นโค้งหงายด้านล่างจากซ้ายไปขวา (เป็นการเขียนด้วยลายมือ ส่วนในงานพิมพ์ มักจะเชื่อมกับเส้นที่สอง)

คะตะกะนะ サ มีลำดับขีด 3 ขีดดังนี้
# ขีดเส้นนอนจากซ้ายไปขวา ในตำแหน่งกึ่งบน
# ขีดเส้นตั้งจากบนถึงกึ่งกลางตัดกับเส้นแรก ในตำแหน่งค่อนไปทางซ้าย
# ขีดเส้นตั้งจากบนลงล่างตัดกับเส้นแรก ในตำแหน่งค่อนไปทางขวา ปลายเส้นโค้งงอไปทางซ้าย

## คันจิ
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าซะ และขึ้นต้นด้วยซะ มีดังนี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คะนะ
ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ภาคกลางและภาคตะวันออก 2555

**ลีกภูมิภาค ภาคกลางและภาคตะวันออก** ฤดูกาล 2555 เป็นการแข่งขันของฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ในส่วนของสโมสรที่อยู่ในภาคกลางและภาคตะวันออก ประจำปี 2555 ฤดูกาลนี้มีสโมสรเข้าร่วมทั้งหมด 18 สโมสร จาก 15 จังหวัด โดยที่ทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าไปแข่งในระบบลีกกับทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจากอีก 4 ภูมิภาค เพื่อหาทีมที่ดีที่สุด 4 ทีมเลื่อนชั้นขึ้นไปดิวิชัน 1 ในฤดูกาลต่อไป

### สโมสร

## ตารางคะแนน
*แก้ไขล่าสุด วันอาทิตย์ที่ [[27 พฤษภาคม]] [[พ.ศ. 2555]]*

## ผลการแข่งขัน

 
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2555