โรคทางเดินหายใจตะวันออกกลาง

**โรคทางเดินหายใจตะวันออกกลาง** () หรือ **โรคเมอร์ส** () หรือ**โรคติดเชื้อไวรัสโคโรน่าสายพันธุ์ใหม่ 2012** เป็นการติดเชื้อไวรัสในทางเดินหายใจซึ่งเกิดจากเชื้อโคโรนาไวรัสที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มอาการทางเดินหายใจตะวันออกกลาง หรือ MERS-CoV ซึ่งเป็นเบตาโคโรนาไวรัสที่เคยติดต่อในค้างคาว และยังตรวจพบภูมิคุ้มกันต่อไวรัสนี้ในอูฐ อย่างไรก็ดีแหล่งที่มาของเชื้อนี้ยังไม่ชัดเจน อาการของโรคอาจไม่มีเลยหรือมีเพียงเล็กน้อย ไปจนถึงรุนแรง ขึ้นอยู่กับอายุและระดับความเสี่ยงของผู้ป่วย โดยทั่วไปอาการที่พบได้แก่ มีไข้ ไอ ท้องเสีย และหายใจลำบาก โรคนี้มักมีอาการรุนแรงในผู้ที่มีปัญหาสุขภาพอื่นร่วมด้วย

รายแรกของโรคนี้ได้รับการวินิจฉัยเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012 โดยนายแพทย์อาลี โมฮัมเหม็ด ซากี (Ali Mohamed Zaki) แพทย์ชาวอียิปต์ ที่โรงพยาบาล ดร.โซลิแมน ฟาคีห์ (Dr. Soliman Fakeeh Hospital) ในเมืองญิดดะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย โดยผู้ป่วยส่วนใหญ่พบในคาบสมุทรอาหรับ มีรายงานผู้ป่วยมากกว่า 2,600 รายจนถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 2021 รวมถึง 45 รายใน ค.ศ. 2020 โดยประมาณ 35% ของผู้ที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคนี้เสียชีวิต การระบาดใหญ่เกิดขึ้นในประเทศเกาหลีใต้ใน ค.ศ. 2015 และในประเทศซาอุดีอาระเบียใน ค.ศ. 2018

MERS-CoV เป็นไวรัสในกลุ่มโคโรนาไวรัส ซึ่งเชื่อว่ามีแหล่งกำเนิดจากค้างคาว อย่างไรก็ตาม มนุษย์มักได้รับเชื้อจากอูฐ โดยผ่านการสัมผัสโดยตรงหรือผ่านละอองทางเดินหายใจ การแพร่เชื้อจากคนสู่คนมักต้องอาศัยการสัมผัสใกล้ชิดกับผู้ป่วย การแพร่กระจายนอกโรงพยาบาลเกิดขึ้นได้น้อย ดังนั้นความเสี่ยงของโรคนี้ต่อประชากรโลกในภาพรวมจึงถือว่าต่ำอย่างมีนัยสำคัญ การวินิจฉัยทำได้โดยการตรวจ rRT-PCR จากตัวอย่างเลือดและทางเดินหายใจ

ปัจจุบันยังไม่มียาหรือวัคซีนเฉพาะสำหรับโรคนี้ แต่มีการวิจัยและพัฒนาอยู่หลายแนวทาง องค์การอนามัยโลก (WHO) แนะนำว่าผู้ที่สัมผัสกับอูฐควรล้างมือ และไม่สัมผัสอูฐที่ป่วย อีกทั้งยังแนะนำให้ปรุงอาหารจากผลิตภัณฑ์อูฐให้สุกก่อนบริโภค สำหรับการรักษาให้เน้นการบรรเทาอาการและการพยุงการทำงานของร่างกาย

การติดเชื้อ MERS ที่ผ่านมาอาจทำให้เกิดภูมิคุ้มกันแบบปฏิกิริยาข้ามกัน (cross-reactive immunity) ต่อเชื้อ SARS-CoV-2 และสามารถให้การป้องกันบางส่วนต่อโรคโควิด-19 อย่างไรก็ตาม มีรายงานว่าการติดเชื้อร่วมกันระหว่างเชื้อ SARS-CoV-2 และ MERS เป็นไปได้ และอาจนำไปสู่เหตุการณ์การผสมพันธุกรรมของไวรัส (recombination)

## อาการและอาการแสดง
thumb|upright=1.3|อาการของโรคเมอร์ส
รายงานในช่วงแรกของการระบาดระบุว่าโรคนี้มีความคล้ายคลึงกับกลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง หรือโรคซาร์ส (SARS) และสื่อมวลชนเคยเรียกเชื้อนี้ว่าไวรัสคล้ายซาร์สที่พบในซาอุดิอะราเบีย (Saudi Arabia's SARS-like virus) ผู้ป่วยรายแรกที่พบเมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012 มีอาการไข้ ไอมีเสมหะ และหายใจลำบาก

การทบทวนกรณีผู้ป่วย 47 รายที่ได้รับการยืนยันทางห้องปฏิบัติการในประเทศซาอุดีอาระเบียพบว่า อาการที่พบบ่อยที่สุด ได้แก่ ไข้ (98%) ไอ (83%) หายใจลำบาก (72%) และปวดกล้ามเนื้อ (32%) นอกจากนี้ยังมีอาการทางระบบทางเดินอาหารพบได้บ่อย ได้แก่ ท้องเสีย (26%) อาเจียน (21%) และปวดท้อง (17%) โดยมีผู้ป่วยถึง 72% ที่ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ ในกลุ่มผู้ป่วยนี้มีสัดส่วนชายต่อหญิงประมาณ 3.3 ต่อ 1

การศึกษาเกี่ยวกับการระบาดของโรคเมอร์สภายในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งประเมินว่าระยะฟักตัวเฉลี่ยของโรคคือ 5.5 วัน (ช่วงความเชื่อมั่น 95% อยู่ระหว่าง 1.9 ถึง 14.7 วัน) โรคนี้สามารถเป็นได้ตั้งแต่ไม่มีอาการเลย ไปจนถึงปอดอักเสบรุนแรงที่นำไปสู่กลุ่มอาการหายใจลำบากเฉียบพลัน (ARDS) นอกจากนี้ยังมีรายงานพบภาวะไตวาย, ภาวะเลือดแข็งตัวในหลอดเลือดแบบแพร่กระจาย (DIC), และเยื่อหุ้มหัวใจอักเสบอีกด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:โรคติดเชื้อไวรัสระบบหายใจ
หมวดหมู่:โรคติดเชื้อโคโรนาไวรัสสายพันธุ์ใหม่ 2012
หมวดหมู่:โรคปอดบวม
หมวดหมู่:อูฐ
หมวดหมู่:ค้างคาว
หมวดหมู่:โรครับจากสัตว์
หมวดหมู่:โรคไวรัสในสัตว์