open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ไทรเบกา

**ไทรเบกา** (, ; ย่อมาจาก "**Tri**angle **Be**low **Ca**nal Street") เป็นย่านหนึ่งบนเกาะแมนฮัตตันในมหานครนิวยอร์ก ตั้งอยู่ไม่ไกลจากไชน่าทาวน์ โซโห หรือลิตเติ้ลอิตาลี จากเหนือจรดใต้อยู่ระหว่างถนนแชมเบอรส์ จนถึงถนนคาแนล และด้านตะวันตกจรดตะวันออกอยู่ระหว่างแม่น้ำฮัดสันถึงถนนบรอดเวย์

ไทรเบกาเป็นย่านอุตสาหกรรมอาหารมาก่อน จนใน ค.ศ. 1995 สภาเมืองอนุมัติให้ดัดแปลงตึกบริเวณนี้เพื่อประโยชน์ด้านที่พักอาศัย ธุรกิจ และศิลปะได้ อาคารเก็บสินค้าจำนวนมากจึงถูกเปลี่ยนเป็นบ้านแบบลอฟต์ ซึ่งก็มีคนดังหลายคนอาศัยอย่างเช่น เมอรีล สตรีพ, กวินเน็ธ พัลโทรว์, มารายห์ แครี และ เอ็ม ไนต์ ชยามาลอน ผู้กำกับ ปัจจุบันไทรเบค่ามีทั้งร้านค้าและภัตตาคารหรู

## อ้างอิง

* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:แมนแฮตตัน
มาร์กาเรตแห่งแอนติออก

**นักบุญมาร์กาเรตแห่งแอนติออก** () หรือ**นักบุญมาร์กาเรตพรหมจารี** (Margaret the Virgina) เป็นนักบุญ พรหมจารี และมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เสียชีวิตเมื่อราว ค.ศ. 304  นักบุญมาร์กาเรตแห่งแอนติออกเป็นหนึ่งในนักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสี่องค์

ที่มาของนักบุญมาร์กาเรตไม่เป็นที่ทราบแน่นอนหรือเป็นที่สงสัยกันว่ามีตัวตนจริงหรือไม่  เมื่อปี ค.ศ. 494 สมเด็จพระสันตะปาปาเกลาซิอุสที่ 1 ทรงประกาศว่าเรื่องของนักบุญมาร์การเรตเป็นเรื่องจากคัมภีร์นอกสารบบ (Apocrypha) แต่ความนิยมของนักบุญมาร์กาเรตไม่ได้หายไปและมารุ่งเรืองขึ้นอีกทางตะวันตกในสมัยสงครามครูเสด กล่าวกันว่าถ้าใครเขียนหรืออ่านเรื่องราวชีวิตของท่าน ก็จะมอบพระคุณการุญ (indulgence) แก่ผู้นั้น หรืออาจจะมาช่วยขวางอันตรายที่เกิดขึ้น ความเชื่อเช่นนี้ทำให้ลัทธิบูชาของนักบุญมาร์การเรตเป็นที่แพร่หลายกันมาก

ตามตำนานทองนักบุญมาร์กาเร็ตเป็นชาวแอนติออก เป็นลูกสาวของนักบวชนอกศาสนาชื่อเอเดเซียส และอาศัยอยู่กับแม่เลึ้ยงโดยเลึ้ยงแกะ พ่อเยาะเย้ยในความเชื่อในคริสต์ศาสนาของนักบุญมาร์การเร็ต โอลิเบรียสขอแต่งงานกับมาร์กาเรตแต่มีข้อแม้ว่ามาร์กาเรตต้องเลิกนับถือคริสต์ศาสนาแต่มาร์กาเรตไม่ยอม จึงถูกทรมานระหว่างการทรมานก็เกิดปาฏิหาริย์ขึ้นหลายอย่างเช่นเรื่องหนึ่งกล่าวว่านักบุญมาร์กาเรตถูกซาตานในรูปของมังกรกลืนแต่ก็หนีมาได้ เพราะกางเขนที่ถือไว้ในมือระคายท้องมังกร ในที่สุดก็ถูกสังหารเมื่อราว ค.ศ. 304 แม้แต่ตำนานทองก็ยังแสดงความไม่น่าเชื่อถือในเรื่องที่กล่าวโดยบรรยายเหตุการณ์สุดท้ายว่าให้ผู้อ่านฟังหูไว้หู(trans. Ryan, 1.369)

ทางคริสตจักรออร์ทอดอกซ์รู้จักมาร์กาเรตในชื่อมารีนา และวันฉลองตรงกับวันที่ 17 กรกฎาคม และอาจจะเป็นคนคนเดียวกับนักบุญเพลาเกีย เพราะชื่อ “มารีนา” ในภาษากรีกเป็นชื่อเดียวกับ “เพลาเกีย” และเพลาเกียกล่าวตามตำนานว่าชื่อ มาร์การิโต แต่ไม่มีหลักฐานอะไรที่สามารถบอกความสัมพันธ์ของนักบุญสององค์นี้  มารินาของกรีกมาจากแอนติออก แต่เมื่อความตอนนี้หายไปจากทางตะวันตก   

[thumb|left|“นักบุญมาร์กาเรตและมังกร” หินอาลาบาสเตอร์มีรอยปิดทองจากทูลูส จากราว ค.ศ. 1475 ปัจจุบันอยู่ตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตัน, [นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา]]
ลัทธิบูชานักบุญมาร์การเร็ตมีความนิยมกันมากในอังกฤษโดยจะเห็นได้จากโบสถ์ถึง 250 โบสถ์ตั้งตามชื่อมาร์การเร็ต ผู้ที่เลื่อมใสเชื่อกันว่าเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์สตรีมีครรภ์  ในศิลปะภาพของนักบุญมาร์การเรตมักจะเป็นผู้หญิงหนีมังกร 

นักบุญมาร์กาเรตเป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิกและมีชื่อในรายการ “มรณสักขีของโรมัน” สำหรับวันที่ 20 กรกฎาคม และเป็นนักบุญองค์หนึ่งที่มาปรากฏตัวต่อนักบุญโยนออฟอาร์ค

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* นักบุญ 
* มรณสักขีในศาสนาคริสต์
* นักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสี่องค์
* โยนออฟอาร์ค

หมวดหมู่:นักบุญ
มาร์การเร็ตแห่งอันติออค
มาร์การเร็ตแห่งอันติออค
มาร์การเร็ตแห่งอันติออค
หมวดหมู่:คติชนในศาสนาคริสต์
วังสะพานขาว

**วังสะพานขาว** ตั้งอยู่ริมถนนหลานหลวงตัดกับถนนกรุงเกษม เคยเป็นที่ทำการกรมประชาสงเคราะห์ ปัจจุบันเป็นกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์

วังสะพานขาวเคยเป็นวังที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสิงหวิกรมเกรียงไกร พระราชโอรสองค์ที่ 42 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) โดยทรงสร้างพระราชทานให้แก่พระองค์เจ้าวุฒิไชยเฉลิมลาภ เมื่อทรงสำเร็จการศึกษาวิชาการทหารเรือจากประเทศอังกฤษแล้ว ซึ่งสร้างเสร็จทำพิธีขึ้นตำหนักเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2450 ทรงใช้เป็นที่ประทับและที่ทรงงานราชการ

ภายหลังที่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสิงหวิกรมเกรียงไกรสิ้นพระชนม์ ในปี พ.ศ. 2490 แล้ว ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 กระทรวงมหาดไทยได้ขอซื้อที่ดินพร้อมอาคารจากทายาท เพื่อเป็นที่ตั้งของกรมประชาสงเคราะห์ ซึ่งเดิมอาศัยพื้นที่พระราชวังสราญรมย์อยู่

ปัจจุบัน ตำหนักกรมหลวงสิงหวิกรมเกรียงไกร วังสะพานขาว ได้รับการอนุรักษ์เป็นโบราณสถาน

## สถาปัตยกรรม
ตำหนักที่ประทับ (ซึ่งปัจจุบันใช้เป็นอาคารที่ทำการของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์) มีลักษณะเป็นสถาปัตยกรรมตะวันตกเป็นอาคารสองชั้น ด้านหลังมีหอคอยเพิ่มขึ้นเป็นสามชั้น มีการใช้ศิลปะลายปูนปั้นประดับตามซุ้มหน้าต่าง ตามรอยต่อนอกอาคารระหว่างชั้นบน ชั้นล่าง มุมอาคาร เหนือคูหาโค้งที่มุขหน้า และคูหาโค้งตามช่องเฉลียงชั้นล่าง ชั้นบนด้านหลังมีระเบียงแล่นไปจดกับส่วนหอคอย

ภายในตัวตำหนักมีห้องต่าง ๆ 10 ห้อง ชั้นล่าง 4 ห้อง ชั้นบน 6 ห้อง (ไม่นับโถงบันได โถงกลางชั้นบน และห้องน้ำ ซึ่งอยู่ด้านหลัง) ห้องทุกห้องในแต่ละชั้น มีประตูเปิดทะลุถึงกันหมด ประตูและหน้าต่างแต่ละบานมีขนาดสูงใหญ่ ล้อมด้วยกรอบไม้สีเข้ม เหนือประตูและหน้าต่างมีทับหลังเป็นแผ่นไม้ฉลุลายละเอียด บนผนังห้องประดับด้วยศิลปะปูนปั้น แบบเดียวกับภายนอกตำหนัก สอดรับกับลายฉลุบนเพดานห้อง

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:วังสะพานขาว Saphan Khao Palace -- 05.jpg
ไฟล์:วังสะพานขาว Saphan Khao Palace -- 06.jpg
ไฟล์:วังสะพานขาว Saphan Khao Palace -- 07.jpg
ไฟล์:วังสะพานขาว Saphan Khao Palace -- 08.jpg
ไฟล์:วังสะพานขาว Saphan Khao Palace -- 10.jpg


## อ้างอิง

* วังสะพานขาว 

## แหล่งข้อมูลอื่น

สะพานขาว
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย
แดเนียล ดิโอลัน

**แดเนียล ดิโอลัน** ()หรือ **แดเนียล จูลัน** (Daniel Julan) เป็นนักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 50 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 6) เสมอ 2 แพ้ 29 
## ประวัติ
ดิโอลันขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 12 กันยายน พ.ศ. 2541 ชนะคะแนนโดยเทคนิค อีกิง ฟอร์เมนเตรา ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซุเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 ชนะคะแนน ลีโอ รามิเรซ จากนั้น ป้องกันตำแหน่งได้ 1  ครั้ง ก่อนจะเดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทในไทยเมื่อ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2544 แพ้คะแนน เมจิ ซีพียิม ไม่ได้แชมป์ จากนั้นก็เสียแชมป์ฟิลิปปินส์เมื่อ 26 มกราคม พ.ศ. 2545 แพ้คะแนน อีริค บาร์เซโลนา 

ดิโอลันยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง แต่ส่วนใหญ่จะแพ้มากกว่าชนะ มาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2547  แพ้คะแนน ธีรพงษ์ ไดสตาร์ยิม และมาชกแพ้คะแนน เดวิด ลูกมหานาคเมื่อ พ.ศ. 2550 ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทอีกครั้งเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค นีโน ซูอีโล ยก 6 จากนั้น ดิโอลันขึ้นชกแพ้รวด เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 แพ้คะแนน เอลมาร์ ฟรานซิสโก จากนั้นก็แขวนนวมไป

## เกียรติประวัติ

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 12 ตุลาคม 2544 แพ้คะแนน เมจิ ซีพียิม ที่กทม.
** ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2550 แพ้น็อค ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ยก 4 ที่ โรงแรมเจ้าพระยา 

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:บุคคลจากเมโทรมะนิลา
อาร์เนล ทิคัมเปย์

**อาร์เนล ทินัมเปย์** (Arniel Tinampay) หรือ อาร์เนล คานิโอล ทิคัมเปย์ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์เกิดเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 ที่โบฮอล ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 40 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 8)เสมอ 1 แพ้ 17 
## ประวัติ
ทิคัมปายขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 เสมอกับ แอนโทนี โรซัล ที่ ฟิลิปปินส์จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ ได้เดินทางมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน คมพยัคฆ์ เกียรติสิงห์น้อย และศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ ต่อมา ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ชนะคะแนน คูรี โนดา ป้องกันตำแน่งได้ 1 ครั้ง ก็เดินทางมาชกในไทย แพ้คะแนน ยอดสนั่น ส.นันทชัย และชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์เวท เมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน สมชาย นักบาลี จากนั้นชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นไลท์เวทเมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน ซัดดัม เกียรติยงยุทธ ไม่ได้แชมป์

เมื่อกลับไปฟิลิปปินส์ ทิคัมปายก็เสียแชมป์ฟิลิปปินส์ แพ้คะแนน เฟอร์นันโด มอลทิญญ่า เมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ทิคัมปายจึงเลื่อนขึ้นไปชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเวลเตอร์เวท เมื่อ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะคะแนน ดอนดอน สุลต่าน ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ทิคัมปายไปชิงแชมป์ WBC เอเชียและ PABA รุ่นเวลเตอร์เวทที่คาซักสถาน แพ้คะแนน วิตาลี เดมยาเนนโก ไม่ได้แชมป์ ทิคัมปายป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ไว้ได้อีก 3 ครั้ง ก็ได้ไปชิงแชมป์ PABA และแชมป์ IBF ออสเตรเลียรุ่นมิดเดิลเวทเมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2555 แพ้คะแนน รอบบี ไบรยาน ไม่ได้แชมป์ ทิคัมปายยังชกต่อเนื่องมาจนถึง พ.ศ. 2558 หลังจากที่ชกแพ้คะแนน อากิโนริ วาตานาเบะ ที่ ญี่ปุ่น เมื่อ 16 เมษายน ก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท (2548 - 2550)
* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเวลเตอร์เวท (2550 - )
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์เวท เมื่อ 27 กรกฎาคม 2549 แพ้คะแนน สมชาย นักบาลี ที่ ราชบุรี
** ชิงแชมป์ ABCO รุ่นไลท์เวทเมื่อ 25 กันยายน 2549 แพ้คะแนน ซัดดัม เกียรติยงยุทธ ที่ นครปฐม
** ชิงแชมป์ ABCO และ PABA รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 19 เมษายน 2551 แพ้คะแนน วิตาลี เดเมียเนนโก ที่ คาซัคสถาน
** ชิงแชมป์ PABA และแชมป์ IBF ออสเตรเลียรุ่นมิดเดิลเวทเมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2555 แพ้คะแนน รอบบี ไบรยาน ที่ ออสเตรเลีย

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นเวลเตอร์เวท
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดโบโฮล
ไฮเมย์ อาเซอร์ดา

**ไฮเม่ อาร์เซอร์ดา** (Jaime Acerda) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 21 มกราคม พ.ศ. 2524ที่ เมืองบูกิดนอน ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก  62 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 4) เสมอ 2 แพ้ 47 
## ประวัติ
อาเซดาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 ชนะน็อค จูน ราโซนาเบิล ที่ ฟิลิปปินส์ ต่อมาได้ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2543 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ลีโอ รามิเรซ ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ขึ้นชกแพ้บ้างชนะบ้าง โดยเคยชกชนะคะแนนเรย์ ลีกัสและดอนดอน ลาปุสเมื่อ พ.ศ. 2545 ต่อมาได้มาชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทในไทยเมื่อ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2545 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 5 ไม่ได้แชมป์ จากนั้น อาเซดายังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่องแต่ไม่ได้ชิงแชมป์ใดๆอีกเลย เคยมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน พยัคฆ์ทมิฬ ว.สกลฤทธิ์ แพ้น็อค พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ยก 9 ใน พ.ศ. 2547 มาชกแพ้คะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย และธีรพงษ์ ไดสตาร์ยิม อาเซดาขึ้นชกต่อเนื่องมาจนถึง พ.ศ. 2549 โดยชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ หลังจากที่ชกแพ้คะแนน เรย์ อันตอน โอลาร์เตเมื่อ 29 กันยายน พ.ศ. 2549 แล้ว เขาหยุดชกไป 2 ปี กลับมาชกอีก 2 ครั้งใน พ.ศ. 2551 และแพ้ทั้งสองครั้ง เขาหยุดชกไปอีก 3 ปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2554 แต่ขึ้นชกเพียง 3 ครั้งเท่านั้น หลังจากชกแพ้คะแนน เจอร์รี นาร์โด เมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2554 แล้วอาเซดาก็แขวนนวมไป

## เกียรติประวัติ

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 20 สิงหาคม 2545 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 5 ที่ กทม.

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดบูคิดโนน
โดเซร์ โตบิง

**โดเซอร์ โทปิง** (Dozer Tobing) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 2 (น็อค 1) เสมอ 1 แพ้ 13 

## ประวัติ
โทปิงขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 16 มีนาคม พ.ศ. 2544 โดยขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นแบนตัมเวท แพ้น็อค ราชแมน กีลี กีลี ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ โทปิงขึ้นชกอีก 5 ครั้ง แต่ก็แพ้คะแนนคู่ชกทุกครั้ง จนขึ้นชกครั้งที่ 7 จึงชกชนะเป็นครั้งแรก โดยชนะคะแนน โกศล ส.วรพิน เมื่อ พ.ศ. 2546 จากนั้น จึงเดินทางมาชิงแชมป์ PABA ที่ นครสวรรค์เมื่อ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 6 หลังจากนั้น โทปิงขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นแบนตัมเวทกับราชแมน กีลี กีลีอีกครั้ง ปรากฏว่าคราวนี้เป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 5 ได้ครองแชมป์

หลังจากได้ครองแชมป์อินโดนีเซียแล้ว การชกของโทปิงแย่ลง ชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งไปชกนอกรอบที่ออสเตรเลีย แพ้น็อค วิค ดาร์ชิเนียน ยก 1 ใน พ.ศ. 2546 และแพ้น็อค ฮุสเซน ฮุสเซน ยก 5 ใน พ.ศ. 2547 จน พ.ศ. 2548 เขาจึงเสียแชมป์อินโดนีเซีย แพ้น็อค ลา อาเมียร์ ไลลา ยก 7 หลังจากนั้น เขาเดินทางมาชกที่นครนายก แพ้น็อค รัตนชัย ส.วรพิน ยก 2 เมื่อ 8 มีนาคม พ.ศ. 2549 แล้วจึงแขวนนวมไป

## เกียรติประวัติ

* แชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2546 - 2548)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ 2546 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 6 ที่ นครสวรรค์

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศอินโดนีเซีย
โมฮัมเหม็ด คาอิล ปายัล

**โมฮัมเหม็ด คาอิล ปายัล** (Mohammed Khalil Payal) นักมวยสากลชาวฟิจิ เกิดเมื่อ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2506 สถิติกรชก 19 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 5) เสมอ 2 แพ้ 7 

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ฟิจิรุ่นแบนตัมเวท (2543)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 30 กรกฎาคม 2542 แพ้น็อค เสาหิน ศรีไทยคอนโด ยก 4 ที่ กทม.

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิจิ
วังมหานาค

**วังมหานาค** ตั้งอยู่ริมคลองมหานาค บริเวณสะพานกษัตริย์ศึก วังมหานาค รัชกาลที่ 5 โปรดฯ ให้สร้างพระราชทานแก่ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช (ต้นตระกูล จิรประวัติ) พระโอรสองค์ที่ 17 ในเจ้าจอมมารดาทับทิม เพื่อใช้เป็นที่ประทับ หลังจากที่เสด็จกลับจากการศึกษาวิชาการทหารที่ประเทศเดนมาร์ก ในปี พ.ศ. 2440 โดยทรงเรียกวังที่ประทับนี้อย่างง่าย ๆ ว่า วังมหานาค ตามชื่อคลองที่ไหลผ่านหน้าวังแห่งนี้ เมื่อพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดช สิ้นพระชนม์ เมื่อมีพระชนมายุเพียง 38 พรรษา วังมหานาคนี้จึงตกแก่ทายาท และเมื่อถึงช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพา วังนี้ก็ถูกตัดแบ่งขายจนเหลือเพียงตำหนักของ พระธิดาทางปีกซ้ายเท่านั้น 

วังมหานาค ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของตลาดมหานาค และ โรมแรมปริ๊นซ์พาเลช ริม คลองมหานาค โดยตัวโรงแรมในปัจจุบัน และอาคารโบ๊เบ้ทาวเวอร์คือ อดีตของตำหนักใหญ่ ในอดีตบริเวณวังประกอบไปด้วย ตำหนักใหญ่ ตำหนักพระโอรส ตำหนักพระธิดา โรงม้า ปัจจุบัน คงเหลือเพียงตำหนักพระธิดา ซึ่งอยู่ทางปีกซ้ายของวังซ่อนตัวอยู่ในบริเวณ ตลาดมหานาค โดยเป็นที่พำนักของทายาทในราชสกุลจิรประวัติ เช่น หม่อมหลวงจิราธร จิรประวัติ เป็นต้น

มหานาค
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตปทุมวัน
ไครซิส

**ไครซิส** () เป็นวิดีโอเกมไซไฟเดินหน้ายิงมุมมองบุคคลที่ 1 ที่พัฒนาโดย ไครเทก และจัดจำหน่ายโดย อิเล็กทรอนิกอาร์ต เป็นเกมแรกของเกมไตรภาคตามที่วางแผนไว้ จัดจำหน่ายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 โดย *ไครซิส* เป็นเรื่องสมมุติมีการค้นพบยานอวกาศของมนุษย์ต่างดาวที่เกาหลีเหนือ ผู้เล่นต้องรับบทเป็นทหารหน่วยปฏิบัติการพิเศษกองกำลังเดลตา ของกองทัพบกสหรัฐ ปฏิบัติการ เจก ดันน์ สวมบทเป็น โนแมด ใช้อาวุธที่ทันสมัย และมีชุดเกราะนาโน ได้ต่อสู้กับศัตรูที่เป็นทหารเกาหลีเหนือ และเอเลี่ยน ในภูมิประเทศป่าฝน อากาศแบบขั้วโลก ยานของมนุษย์ต่างดาว และ เรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือสหรัฐ ได้ขับยานพาหนะตั้งแต่รถถังไปจนถึงเฮลิคอปเตอร์ เกมไครซิสได้รับความนิยมอย่างสูงเพราะมีภาพที่สวยงามและสมจริงเป็นอย่างมาก 

*ไครซิส* ได้รับคะแนนจากนิตยสารพีซีเกมเมอร์ ถึง 98% นี่คือคะแนนที่สูงที่สุดเทียบเท่ากับเกม *[[Half-Life 2]]* และ *[[Sid Meier's Alpha Centauri]]* เกมสปอต เว็บไซต์เกมชื่อดัง ให้คะแนน 9.5 เต็ม 10 อธิบายว่า "*ง่ายๆ  เลยก็คือ เป็นหนึ่งในเกมเดินหน้ายิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เคยสร้างมา* " แต่ปัญหาที่สำคัญของเกมนี้คือใช้ทรัพยากรเครื่องสูงมาก เนื่องจากเป็นเกมที่ใช้พรีวิวเอนจิน "ไครเอนจิน 2" ซึ่งเป็นเกมเอนจินตัวใหม่ของไครเทก

เนื้อเรื่อง

ปี 2020 กองทัพเกาหลีเหนือนำกองทัพเข้ายึดเกาะ Lingshan ที่อยู่ในคาบสมุทรเกาหลี และเป็นหนึ่งในหมู่เกาะของประเทศฟิลิปปินส์ โดยในเกาะแห่งนั้นมีนักธรณีวิทยาจากสหรัฐอเมริกากำลังสำรวจอะไรบางอย่างในพื้นที่นั้นอยู่ Dr. David Rosenthai หัวหน้าทีมสำรวจได้เจออะไรบางอย่างที่ไม่เคยเจอมาก่อน และอาจทำให้โลกของเราเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล

ซึ่งนั่นทำให้เขาตัดสินใจส่งข้อความไปยัง Raptor Team กองกำลังรบพิเศษที่ตรึงกำลังรออยู่ภายนอกเกาะ หน้าที่ของพวกเขาคือช่วยสนับสนุนและปกป้องทีมสำรวจจากการขุดค้นสิ่งที่อยู่ในเกาะแห่งนี้ โดยมีสมาชิกในทีมคือ Nomad, Psycho, Aztec, Jester และ Prophet ที่เป็นหัวหน้าทีม

สมาชิกทั้งหมดได้รับชุด Nano Suit เทคโลยีใหม่ล่าสุดของกองทัพที่ช่วยเพิ่มความสามารถของร่างกายให้สูงขึ้นอย่างมหาศาล เช่นพละกำลัง ความแข็งแกร่ง ความเร็ว และยังสามารถล่องหนพรางตัวได้ด้วย และนี่เป็นงานแรกที่พวกเขาจะได้ใช้มัน

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* Crysis: เว็บไซต์ผู้พัฒนา
* Crysis: เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ EA
* โมด 
* เว็บไซต์ของเกมโปร  
* เว็บไซต์ของไอจีเอ็น  
* เว็บไซต์อย่างไม่เป็นทางการ  

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 3
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ 360
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:เกมจากค่ายอิเล็กทรอนิก อาตส์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเกี่ยวกับเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมลอบเร้น
หมวดหมู่:การบุกครองของเอเลียนในวิดีโอเกม
บัลลูน (แก้ความกำกวม)

**บัลลูน** หรือ **บอลลูน** () สามารถหมายถึง
* บัลลูน
** บัลลูนอากาศร้อน
** บัลลูนตรวจอากาศ
* ลูกโป่ง
* การขยายหลอดเลือดหัวใจด้วยบัลลูน (Rashkind balloon atrial septostomy)
* พินทุ์สุดา ตันไพเราะห์ นักแสดงชื่อเล่น บอลลูน
สนามกีฬาเม็สตัลยา

**สนามกีฬาเม็สตัลยา** ( ,  ) เป็นสนามฟุตบอลในประเทศสเปน ตั้งอยู่ในย่านเม็สตัลยา เมืองบาเลนเซีย เป็นสนามเหย้าของบาเลนเซีย สโมสรในลาลิกา โดยเป็นสนามที่เก่าแก่ที่สุดในลีก ปัจจุบันมีความจุ 49,430 ที่นั่ง

ชื่อของสนามมีที่มาจากคลองเมสตายา (acequia de Mestalla) ซึ่งผู้ชมที่มาจากใจกลางเมืองบาเลนเซียต้องข้ามผ่านด้านอัฒจันทร์ฝั่งใต้ของสนามเพื่อเข้าสู่สนาม สนามเปิดใช้งานครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1923 ระหว่างปี ค.ศ. 1969 ถึง 1994 สนามมีชื่อว่า ลุยส์ กาซาโนวา (Estadio Luis Casanova) เพื่อเป็นเกียรติแก่ ลุยส์ กาซาโนวา ฆิเนร์ อดีตประธานสโมสร และเป็นผู้สนับสนุนการปรับปรุงสนามครั้งใหญ่ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1950

สนามเคยใช้ในการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศโกปาเดลเรย์มาแล้ว 10 ครั้ง และยังใช้ในการแข่งขันของทีมชาติสเปน มาแล้วถึง 37 นัด รวมถึงในรอบสุดท้ายของฟุตบอลโลก 1982 ซึ่งสเปนเป็นเจ้าภาพ รอบก่อนรองชนะเลิศนัดที่สองของยูฟ่าเนชั่นส์ลีก ฤดูกาล 2024–25 และยังเคยใช้จัดการแข่งขันของทีมชาติสเปนชุดโอลิมปิก 5 นัดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1982

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* โครงการก่อสร้าง นอว์เม็สตายา
* ที่เว็บไซต์ Estadios de España 

หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลบาเลนเซีย
หมวดหมู่:สนามกีฬาที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2466
หมวดหมู่:สนามกีฬาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก 1982
นอว์เม็สตัลยา

**นอว์เม็สตัลยา** () เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในเมืองบาเลนเซีย แคว้นบาเลนเซีย ประเทศสเปน ซึ่งกำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง เริ่มดำเนินการก่อสร้างตั้งแต่เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2007 (แต่ยังไม่มีกำหนดแล้วเสร็จ) จะใช้เป็นสนามสำหรับการแข่งขันฟุตบอลเป็นส่วนใหญ่และจะเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลบาเลนเซีย นอกจากนั้น ยังจะสามารถทำการแข่งขันกรีฑาที่นี่ได้อีกด้วย สนามแห่งนี้จุผู้ชมได้ทั้งสิ้น 54,000 คน โดยจะใช้เป็นสนามเหย้าแทนสนามเม็สตัลยา มูลค่าการก่อสร้างอยู่ที่ 250–300 ล้านยูโร 

หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศสเปน
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลบาเลนเซีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในแคว้นบาเลนเซีย
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก 2030
สนามกีฬาซานเตียโก เบร์นาเบว

thumb|right|250px|ภายนอกสนามซานเตียโก เบร์นาเบว
**สนามกีฬาซานเตียโก เบร์นาเบว** () เป็นสนามฟุตบอลที่มีชื่อเสียงในกรุงมาดริด ประเทศสเปน เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด เริ่มเปิดใช้สนามเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1944 เดิมมีชื่อว่า **สนามกีฬาชามาร์ติน** () ตามชื่อของสนามเดิมของสโมสร เปิดใช้สนามอย่างเป็นทางการในเดือนธันวาคม 1947 เรอัลมาดริดได้ประกาศใช้ชื่อที่ใช้อยู่ในปัจจุบันคือสนามกีฬาซานเตียโก เบร์นาเบว เมื่อวันที่ 4 มกราคม 1955 เพื่อเป็นเกียรติแก่ประธานสโมสรคือ ซานเตียโก เบร์นาเบว เยสเต (Santiago Bernabéu Yeste)

สนามแห่งนี้สามารถจุผู้ชมได้มากที่สุดถึง 120,000 คนหลังจากที่มีการต่อขยายในปี ค.ศ. 1953 หลังจากนั้นก็มีการลดจำนวนความจุลงเนื่องจากต้องการเปลี่ยนแปลงสนามให้มีความทันสมัยมากขึ้น โดยบริเวณตั๋วยืนนั้นได้ยกเลิกไปในฤดูกาล 1998/99 ตามกฎของยูฟ่าที่ไม่ให้มีการยืนชมเกมในขณะที่มีการแข่งขันในรายการของยูฟ่า การเปลี่ยนแปลงสนามครั้งล่าสุดคือการเพิ่มความจุอีก 5,000 ที่นั่งรวมเป็น 80,400 ที่นั่งในปี ค.ศ. 2003 และกำลังมีแผนที่จะเพิ่มเติมหลังคาลงไปอีกด้วย

เบร์นาเบวเป็นสถานที่ทางฟุตบอลที่มีชื่อเสียงมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ได้รับเลือกให้เป็นสนามสำหรับเกมยูโรเปียนคัพรอบชิงชนะเลิศถึง 3 ครั้งในปี ค.ศ. 1957, ค.ศ. 1969 และ ค.ศ. 1980 ยูโรเปียนแชมเปียนชิพรองชิงชนะเลิศในปี ค.ศ. 1964 และฟุตบอลโลกรอบชิงชนะเลิศในปี ค.ศ. 1982

สนามแห่งนี้ยังมีสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินแห่งกรุงมาดริดเป็นของตัวเองอีกด้วย ด้วยรถไฟฟ้าใต้ดินเส้นทางหมายเลข 10 หรือรถโดยสารประจำทางหมายเลข 14, 27, 40, 43, 120, 147 และ 150 สนามแห่งนี้ตั้งอยู่ในใจกลางย่านธุรกิจของกรุงมาดริด ซึ่งสนามฟุตบอลอื่น ๆ มักจะไม่ตั้งอยู่บริเวณแบบนี้
ภายในมีบริการทัวร์ชมสนาม ห้องพักนักกีฬา และพิพิธภัณฑ์ที่เก็บข้อมูลประวัติและถ้วยรางวัลต่าง ๆ ของสโมสร (ทางสโมสรเรียกห้องนี้ว่า "สโมสรที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์")

## อ้างอิง

* ประวัติสนามฟุตบอล

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Google Maps แสดงที่ตั้งของสนามซานเตียโก เบร์นาเบว 
* ข้อมูลและรูปภาพของสนามซานเตียโก เบร์นาเบว  
* สนามซานเตียโก เบร์นาเบว 
* คำอธิบายและรูปภาพประกอบสนามซานเตียโก เบร์นาเบว  
* ข้อมูลเวลา ราคา เกี่ยวกับทัวร์ชมสนามของ สนามซานเตียโก เบร์นาเบว
* บทความ การเยี่ยมชมสนามซานเตียโก เบร์นาเบว 

ซานเตียโก เบร์นาเบว
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก 1982
หมวดหมู่:สนามกีฬาฟุตบอลโลก 2030
หมวดหมู่:สนามกีฬาที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2490
รายชื่อพืช/ก

## ก

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 	
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* กะหนาย -- (วิสัย:T; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Pterospermum littorale* Craib.; วงศ์: STERCULIACEAE)
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

ก
อาร์เซนอลสเตเดียม

**อาร์เซนอลสเตเดียม** เป็นสนามฟุตบอลแห่งหนึ่งในย่านไฮบรี ลอนดอนเหนือ เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลระหว่างวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1913 จนถึง 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 มักจะเป็นที่รู้จักกันในชื่อ **ไฮบรี** เนื่องจากตั้งอยู่ในย่านไฮบรี และสโมสรมักจะเรียกสนามแห่งนี้ด้วยชื่อเล่นว่า "บ้านของฟุตบอล"

อาร์เซนอลสเตเดียมเริ่มสร้างในปี 1913 บนสนามพักผ่อนของวิทยาลัยท้องถิ่นแห่งหนึ่งในย่านนี้และมีการปรับปรุงใหม่ครั้งสำคัญๆถึงสองครั้ง ครั้งแรกในราวทศวรรษที่ 1930 คือการปรับปรุงอัฒจันทร์ด้านตะวันออกและตะวันตก และครั้งที่สองตอนปลายทศวรรษที่ 1980 และต้นทศวรรษที่ 1990 ตามเอกสารของ Taylor Report  โดยมีการยกเลิกพื้นที่สำหรับการยืนชมเกมทั้งสองข้างสนามออกและทำเป็นที่นั่งทั้งหมดบนอัฒจันทร์ทั้งสี่ด้าน ทำให้สนามสามารถจุผู้ชมได้น้อยลงและเนื่องจากสโมสรต้องการรายได้จากค่าผ่านประตูในแต่ละเกมการแข่งขัน อาร์เซนอลจึงได้ตัดสินใจย้ายสนามเหย้าไปอยู่ที่เอมิเรตส์สเตเดียมในปี 2006 ในปัจจุบัน ไฮบรีได้ปรับปรุงให้เป็นศูนย์รวมอะพาร์ตเมนต์โดยมีการรื้อถอนโครงสร้างของสนามส่วนใหญ่

สนามแห่งนี้ยังเคยเป็นสนามที่ใช้แข่งขันเกมระดับทีมชาติอังกฤษและเอฟเอคัพรอบรองชนะเลิศ รวมไปถึงกีฬาชกมวย, เบสบอล และคริกเก็ตอีกด้วย นอกจากนั้นยังมีสถานรถไฟใต้ดินผ่านโดยในปี ค.ศ. 1932 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "สถานีรถไฟใต้ดินอาร์เซนอล" อันเป็นสถานีรถไฟใต้ดินเพียงแห่งเดียวของอังกฤษที่ตั้งชื่อตามสโมสรฟุตบอล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ลาก่อน ไฮบิวรี่  เว็บไซต์ของสนามอย่างเป็นทางการใน Arsenal.com
* Highbury Square  เว็บอย่างเป็นทางการของการก่อสร้างครั้งใหม่
* Arsenal Stadium  ประวัติศาสตร์และรูปภาพที่ Keke's Stadium Mania
* Highbury รูปภาพพาทัวร์สนาม

หมวดหมู่:สนามกีฬาในลอนดอน
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในลอนดอน
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในอังกฤษที่ปิดไปแล้ว
หมวดหมู่:สนามฟุตบอลพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:สนามกีฬาที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2456
หมวดหมู่:สนามกีฬาที่ถูกรื้อถอนในปี พ.ศ. 2549
กิลด์วอร์ส

**กิลด์วอร์ส** () เป็นเกมออนไลน์แนว MMORPG ผลิตโดยบริษัท อารีน่าเน็ต (อังกฤษ: ArenaNet) และจัดจำหน่ายในนามบริษัท NCSoft ประเทศเกาหลี มีลักษณะที่ผู้เล่นสามารถสำรวจไปบนโลกแฟนตาซี เพื่อค้นหาและเก็บทักษะ มีการสร้างตัวละครในแบบฉบับเฉพาะของตัวเอง และการร่วมประลองฝีมือต่อสู้กับผู้เล่นจากทั่วโลก

กิลด์วอร์ส เป็นเกมที่ถูกออกแบบมาให้ใช้เวลาในการเล่นเพียงสั้นๆ มีกราฟิกรายละเอียดสามมิติซึ่งกินทรัพยากรของเครื่องน้อยมาก จุดประสงค์ในการเล่นจะแตกต่างไปจากเกมแนว MMORPG ทั่วๆ ไป คือไม่ได้เน้นการเพิ่มระดับความสามารถของตัวละคร เนื่องจากตัวละครจะมีระดับความสามารถสูงสุดอยู่ที่เพียงเลเวล 20 เท่านั้น แต่จะเน้นการทำภารกิจในเกมเพื่อปลดล็อกสกิลหรือความสามารถทางด้านทักษะต่างๆ มาเพื่อเลือกใช้ให้เหมาะกับสถานการณ์ต่างๆ แทน ซึ่งเควสท์แต่ละเควสท์ทั้งที่เป็นภารกิจเดี่ยวและทั้งที่เป็นภารกิจที่ต้องช่วยกันทำร่วมกันเป็นทีมนั้นก็สามารถใช้เวลาในการผ่านเพียงระยะสั้นๆ เช่นเดียวกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:เกมออนไลน์
หมวดหมู่:เกมจากค่ายเอ็นซีซอฟต์
ผีเสื้อใบไม้ใหญ่อินเดีย

**ผีเสื้อใบไม้ใหญ่อินเดีย** (; ) เป็นผีเสื้อที่พบได้ในทวีปเอเชีย มีลักษณะเด่นคือปีกคล้ายใบไม้แห้ง จึงสามารถอำพรางตัวในธรรมชาติได้เป็นอย่างดี มีความยาวประมาณ 8.5-11 เซนติเมตร ปีกส่วนบนจะเป็นสีน้ำเงิน ปลายปีกมีสีดำพาดด้วยสีส้มเหลืองระหว่างกลาง ปีกล่างมีสีน้ำตาลลักษณะจะเหมือนใบไม้แห้ง มีหนวดสีน้ำตาลเข้ม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* http://www.nsm.or.th/modules.php?name=News&file=article&sid=1214 

หมวดหมู่:ผีเสื้อ
ศัลยศาสตร์ตกแต่งและเสริมสร้าง

**ศัลยศาสตร์ตกแต่งและเสริมสร้าง** หรือ **ศัลยกรรมตกแต่ง** () เป็นสาขาย่อยของศัลยกรรมพสาสติก ซึ่งเน้นไปทางด้านการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของร่างกายเพื่อความสวยงาม เช่นการศัลยกรรมใบหน้า การผ่าตัดขยายขนาดเต้านม เป็นต้น ทำโดยศัลยแพทย์พลาสติก

เมื่อพูดถึงการศัลยกรรมความงามบนใบหน้า การเสริมจมูกและการทำตาสองชั้นเป็นการทำศัลยกรรมที่ท๊อปฮิตที่สุด ที่สาวไทยนิยมทำกันมากที่สุด ปัจจุบันนิยมหันมาทำศัลยกรรมมากขึ้น มีข้อมูลข่าวสาร การรับรู้เกี่ยวกับการทำศัลยกรรมเผยแพร่ออกไปสู่ผู้หญิงมากขึ้น จึงทำให้ผู้หญิงส่วนใหญ่ที่รักสวยรักงาม อยากให้ตัวเองดูน่าสนใจ และหันมาทำศัลยกรรม รวมถึงได้รับอิทธิพลจากการเสริมความงามในต่างประเทศ เช่น ประเทศเกาหลีใต้ แต่แท้จริงแล้ว การทำศัลยกรรมตกแต่งในประเทศไทยกับประเทศเกาหลีนั้นก็ไม่แตกต่างกัน โดยเฉพาะวิธีการและขั้นตอนในการผ่าตัด แต่สิ่งที่ต่างกันจะเป็นเรื่องของโครงสร้าง รูปร่าง และใบหน้าของผู้ที่มาทำศัลยกรรมมากกว่า

การทำศัลยกรรม (Plastic surgery) แม้ว่าจะมีอยู่โดยทั่วไปทุกหนแห่งแล้ว แต่ผู้ที่ต้องการจะทำต้องรู้จักเลือกว่า โรงพยาบาลแห่งใดบ้างที่มีหมอมืออาชีพ (Professionnal doctor) ที่ทำให้มั่นใจได้ เพราะมีคนจำนวนไม่น้อยที่ได้รับผลกระทบต่อชีวิตและความเป็นอยู่ เมื่อการทำศัลยกรรมผิดพลาด ดังนั้น การชั่งใจและการเลือกสถานที่จึงมีความจำเป็นระดับต้นๆ สำหรับผู้ที่ต้องการเสริมความงามดังกล่าว 

หมวดหมู่:ศัลยกรรม
หมวดหมู่:การแพทย์เฉพาะทาง
วัดช้างล้อม (อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย)

270px|thumb|right|เจดีย์วัดช้างล้อมในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2566

**วัดช้างล้อม** เป็นโบราณสถานภายในกำแพงเมือง อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย วัดแห่งนี้ตั้งอยู่บริเวณที่ราบด้านเชิงเขาพนมเพลิงด้านทิศใต้ ในแนวแกนเดียวกับวัดเจดีย์เจ็ดแถว 

วัดช้างล้อม มีจุดเด่นที่สำคัญคือเจดีย์ทรงลังกาบนฐานประทักษิณรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 2 ชั้น ชั้นแรกประกอบด้วยงานปูนปั้นช้างยืนเต็มตัวล้อมรอบฐานทั้ง 4 ด้าน รวม 39 เชือก โดยช้างที่อยู่หัวมุมฐานทั้ง 4 มุมจะมีขนาดใหญ่กว่าตัวโดยรอบ ส่วนชั้นที่ 2 ประกอบด้วยซุ้มพระพุทธรูปประทับนั่งปางมารวิชัยโดยมีประติมากรรมรูปต้นโพธิ์อยู่เบื้องหลังจำนวน 17 องค์ 

## ประวัติ
นักวิชาการสันนิษฐานว่า วัดช้างล้อมนี้น่าจะเป็นวัดเดียวกันกับที่ปรากฏในศิลาจารึกหลักที่ 1 ที่ถอดความว่า "1208 ศกปีกุล ให้ขุดเอาพระธาตุออกทั้งหลายเห็นกระทำบูชาบำเรอแก่พระธาตุได้หกวัน จึงเอาฝังในกลางเมืองศรีสัชนาลัย ก่อพระเจดีย์เหนือหกเช้าจึงแล้ว ตั้งเวียงผาล้อมพระมหาธาตุสามเช้าาจึงแล้ว" จากข้อความดังกล่าวจึงถูกยึดถือและยอมรับโดยทั่วกันว่าน่าจะถูกสร้างขึ้นราวปี พ.ศ. 1828 - 1831

## สถาปัตยกรรม
โบราณสถานที่สำคัญ คือ เจดีย์ประธานทรงลังกาตั้งอยู่ภายในกำแพงแก้วสี่เหลี่ยมจัตุรัส โดยมีซุ้มประตูทั้ง 56 ทิศ ประตูด้านหน้าและประตูด้านหลังเป็นทางเข้าออกก่อเป็นกำแพงศิลาแลงหนามีการเล่นระดับที่ซุ้มประตูอย่างสวยงาม  สำหรับประตูด้านข้างก่อเรียงอิฐศิลาแลงปิดไว้เป็นประตูตัน 

เจดีย์ประธานทรงลังกาขนาดใหญ่ ตั้งอยู่บนฐานประทักษิณรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสซ้อนกันหลายชั้น มีทางเดินเป็นบันไดขึ้นไปยังชั้นบน  โดยรอบเจดีย์มีช้างปูนปั้นเต็มตัวประดับโดยรอบฐานทั้ง 4 ด้าน ด้านละ 9 เชือก (ยกเว้นด้านหนึ่งซึ่งเป็นบันไดทางขึ้นมีเพียง 8 เชือก) และที่มุมมีช้างขนาดใหญ่ประดับอีก 4 เชือก รวมเป็น 39 เชือก ช้างเชือกใหญ่ที่อยู่มุมเจดีย์เป็นช้างทรงเครื่องมีลวดลายปูนปั้นประดับที่คอ และข้อเท้าสวยงามกว่าช้างที่ฐานสี่เหลี่ยม ระหว่างช้างปูนปั้นที่ฐานนั้นจะมีเสาประทีปศิลาแลงสลับเป็นระยะ ด้านหน้าช้างแต่ละเชือกจะมีพุ่มดอกบัวตูมปูนปั้นวางตั้งอยู่  
 
ปัจจุบันช้างปูนปั้นได้ผุผังไปเป็นส่วนใหญ่ เหลือที่เห็นเป็นรูปหัวช้างอยู่จำนวนไม่กี่เชือก แต่ยังคงแสดงออกถึงความงดงามของประติมากรรมสมัยสุโขทัยอย่างเต็มที่   ช้างปูนปั้นที่วัดช้างล้อมในอุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัยมีลักษณะเด่นกว่าช้างปูนปั้นที่วัดอื่นๆ คือ ยืนเต็มตัวแยกออกจากผนัง มีขนาดสูงใหญ่เทียบเท่าหรือใหญ่กว่าช้างจริง 
 
เบื้องเจดีย์ประธานมีบันได2 ชั้นขึ้นสู่ลานหน้าเจดีย์ เหนือฐานประทักษิณมีซุ้มพระพุทธรูปประทับนั่งปางมารวิชัย 20 ซุ้ม โดยส่วนใหญ่ได้ผุผังไปเกือบหมด ยังเหลือที่สมบูรณ์เพียงไม่กี่องค์  เหนือบริเวณองค์ระฆังขึ้นไปเป็นบัลลังก์ก้านฉัตรประดับด้วยพระรูปพระสาวกปางลีลาปูนปั้นแบบนูนต่ำจำนวน 17 องค์  

นอกจากนั้นวัดช้างล้อมยังมีวิหารที่อยู่ด้านหน้าเจดีย์ประธาน นอกนั้นเป็นวิหารขนาดเล็ก 2 หลัง และเจดีย์รายอีก 2 องค์ 

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Wat Chang Lom, Si Satchanalai 20231226 (III).jpg
ไฟล์:Wat Cang Lom-Si Satchanalai historical park 7.jpg|ซุ้มพระพุทธรูปประทับนั่งปางมารวิชัยในปี พ.ศ. 2552
ไฟล์:13th Century Thai City of Si Satchanalai- Wat Chang Lom Buddhas.jpg|ซุ้มพระพุทธรูปประทับนั่งปางมารวิชัยในปี พ.ศ. 2562
ไฟล์:13th Century Thai City of Si Satchanalai- Wat Chang Lom Elephant Insides.jpg|งานปูนปั้นช้างยืนเต็มตัวล้อมรอบฐานทั้ง 4 ด้านในปี พ.ศ. 2562
ไฟล์:Wat Chang Lom Si Satchanalai.jpg|วัดช้างล้อมในปี พ.ศ. 2549


## อ้างอิง

หมวดหมู่:อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย
ช้างล้อม
ฮิญาบ

thumb|มุสลิมหญิงสวมฮิญาบ (ผ้าคลุมหัว)
**ฮิญาบ** () หรือภาษามลายูปัตตานีว่า **กาเฮงกลูบง** เป็นผ้าคลุมที่สวมโดยหญิงมุสลิมบางคนตอนไปในบริเวณของผู้ชายที่ไม่ใช่คนในครอบครัวของตน ซึ่งมักคลุมหัวและหน้าอก *ฮิญาบ* อาจอิงถึงการแยกตัวของผู้หญิงจากผู้ชายในปริมณฑลสาธารณะ หรืออาจแสดงถึงมิติทางอภิปรัชญา เช่น อิงถึง "ผ้าคลุมที่แยกผู้ชายหรือโลกจากพระเจ้า"

ในอัลกุรอาน, ฮะดีษ และข้อความภาษาอาหรับคลาสสิก คำว่า คิมาร () ถูกใช้กับผ้าคลุมศีรษะ และ ฮิญาบ ถูกใช้กับฉาก, ม่าน หรือถูกใช้เป็นกฎความความพอประมาณและการแต่งกายในศาสนาอิสลามสำหรับผู้หญิงโดยทั่วไป

ตามธรรมเนียม ผู้หญิงมักสวมเพื่อรักษาความถ่อมตัวและความเป็นส่วนตัวจากชายที่ไม่รู้จัก รายงานจาก *สารานุกรมอิสลามและโลกมุสลิม* ความถ่อมตัวในอัลกุรอานเกี่ยวกับ "สายตา, การเดิน, เสื้อผ้า และอวัยวะสืบพันธุ์" ทั้งชายและหญิง กุรอานได้ใช้ให้หญิงมุสลิมแต่งกายสุภาพเรียบร้อย บางระบบกฎหมายอิสลามกล่าวถึงประเภทของเสื้อสุภาพว่าต้องคลุมทุกอย่างยกเว้นใบหน้าและมือถึงข้อมือ ข้อชี้แนะสามารถพบได้ในฮะดีษกับฟิกฮ์ แต่บางส่วนมาจากโองการ (อายะฮ์) ในอัลกุรอาน บางคนเชื่อว่ากุรอานไม่ได้บังคับว่าผู้หญิงต้องสวมฮิญาบ

ในอัลกุรอาน คำว่า *ฮิญาบ* อิงถึงที่กั้นหรือม่านโดยตรงหรือเชิงเปรียบเทียบ โองการที่ถูกใช้มักเข้าใจโดยตรงว่า อิงถึงม่านกั้นระหว่างแขกในบ้านของมุฮัมมัดกับห้องที่พักภรรยาของท่าน นำมาซึ่งข้อโต้แย้งว่า โองการจากอัลกุรอานสั่งให้ภรรยาของมุฮัมมัดสวมฮิญาบ ไม่ใช่ผู้หญิงทั่วไปหรือไม่

ทุกวันนี้การสวมฮิญาบเป็นข้อกำหนดในอิหร่านและอัฟกานิสถาน บางประเทศในยุโรปกับโลกมุสลิม ได้ผ่านกฎหมายห้ามฮิญาบบางส่วนหรือทั้งหมดในที่สาธารณะ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องแต่งกาย
หมวดหมู่:ศาสนาอิสลาม
เทนเซนต์ QQ

**เทนเซนต์ QQ** (; ) หรือรู้จักในชื่อ **คิวคิว** (QQ) เป็นโปรแกรมเมสเซนเจอร์สำหรับวินโดวส์ ผลิตโดยบริษัทเทนเซนต์จาก ประเทศจีน โดยในประเทศไทยมีนำมาใช้ที่เว็บสนุก.คอม ในชื่อ สนุก! QQ

QQ ซึ่งเป็นโปรแกรมรับ-ส่งข้อความทางอินเทอร์เน็ต ที่สามารถใช้งานได้ Video chat, Group chat, SMS, Mobile QQ, การโอนถ่ายรับส่งไฟล์แบบเรียลไทม์, ค้นหาเพื่อนใหม่แบบเจาะจง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* สนุก! คิวคิว - โปรแกรมแชทคิวคิวของประเทศไทย  

หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์
ถนนสุรวงศ์

**ถนนสุรวงศ์** () เป็นถนนในพื้นที่เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร (เป็นเส้นแบ่งพื้นที่ระหว่างแขวงสุริยวงศ์กับแขวงสี่พระยา) เชื่อมระหว่างถนนเจริญกรุงกับถนนพระรามที่ 4 เป็นถนนคู่ขนานกับถนนสีลม และถนนสี่พระยา ซึ่งอยู่ใกล้เคียง ถนนสุรวงศ์นั้นเจ้าพระยาสุรวงศ์วัฒนศักดิ์ (โต บุนนาค) เป็นผู้จัดซื้อที่ดินและตัดถนนขึ้นสองสาย โดยถนนสายหนึ่งตัดแยกจากถนนเจริญกรุงไปยังสะพานข้ามคลองวัวลำพอง (บริเวณถนนพระรามที่ 4 และสถานีรถไฟหัวลำโพงในปัจจุบัน) และท่านผู้หญิงตลับสีหราชเดโช ผู้เป็นภรรยาได้ขอพระราชทานชื่อจากสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ขณะที่ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ พระองค์ได้พระราชทานชื่อว่า ถนนสุรวงศ์ และ ถนนเดโช

ถนนสุรวงศ์มีขนาด 4 ช่องจราจร จัดการจราจรแบบสองทิศทาง ทิศทางละ 2 ช่อง ตั้งแต่แยกอังรีดูนังต์ถึงถนนเรศ และทิศทางเดียว จำนวน 4 ช่อง ตั้งแต่ถนนนเรศถึงถนนเจริญกรุง (แยกสุรวงศ์) โดยมีทิศทางมุ่งหน้าถนนเจริญกรุง

## ประวัติ
เมื่อแรกตัดถนนเสร็จบริเวณรอบ ๆ ถนนสุรวงศ์ยังคงเป็นทุ่งนา, ไร่อ้อยและสวนผัก มีบ้านเรือนทรงยุโรปบ้างประปราย ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ในยุคก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครองเมื่อ พ.ศ. 2475 ถนนสุรวงศ์ได้เป็นที่ตั้งของภัตตาคารและร้านอาหารชั้นสูงสำหรับรับรองชาวต่างชาติและชนชั้นสูงโดยเฉพาะเช่นเดียวกับถนนราชวงศ์ ในย่านเยาวราช และถนนสี่พระยาที่อยู่ใกล้เคียง และยังปรากฏหลักฐานของกองช่างนคราทร (เทียบกับปัจจุบัน คือ กรมโยธาธิการและผังเมือง) ที่ได้ทำการประเมินพื้นที่ก่อสร้างที่แนวถนนสุรวงศ์ต่อไปยังอาคารศุลกสถาน ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในปัจจุบันนี้ ถนนสุรวงศ์ถือเป็นย่านธุรกิจที่สำคัญเช่นเดียวกับ ถนนสีลม หรือถนนสาทร ที่อยู่ใกล้เคียง และยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวยามราตรีที่ได้รับความนิยม เนื่องจากมีถนนพัฒน์พงษ์ และถนนธนิยะ ตัดผ่าน

## รายชื่อทางแยก

 

 
 
 
 
 
 
 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ถนนในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ถนนในเขตบางรัก
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามนามของบุคคลสำคัญของไทย
แฮฟยูเอเวอร์บีนอินเลิฟ

"**แฮพยูเอเวอร์บีนอินเลิฟ**" () คือซิงเกิลที่ 2 ของอัลบั้ม *[[วันฮาร์ต]]*โดยเซลีน ดิออน ซึ่งออกจำหน่ายในฐานะเป็นซิงเกิลวิทยุในวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2546  ในสหรัฐอเมริกา และแคนาดา และออกในฐานะทางการค้าเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546  ในบางประเทศในยุโรป
 
"แฮพยูเอเวอร์บีนอินเลิฟ" ปรากฏครั้งแรกปี พ.ศ. 2545  จากอัลบั้ม *[[อะนิวเดย์แฮสคัม]]* แม้ว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลงแต่ถูกบรรจุลงในอัลบั้ม *[[วันฮาร์ต]]* ในปี พ.ศ. 2546  อีก

"แฮพยูเอเวอร์บีนอินเลิฟ" ใช้เวลา 14 สัปดาห์ กับตำแหน่งที่ 2ของชาร์ตเพลงร่วมสมัยของผู้ใหญ่ที่ได้รับความนิยมในสหรัฐอเมริกา 

เซลีน ดิออน แสดงเพลงนี้ (ระหว่างมีนาคม - พฤศจิกายน พ.ศ. 2546) 5 คืนต่อสัปดาห์ในมหรสพ *[[อะนิวเดย์...]]* ที่โรงแรมซีร์พาเลส, ลาส เวกัส

ภาพปกของซิงเกิล "แฮพยูเอเวอร์บีนอินเลิฟ" ปรากฏอีกครั้งในซิงเกิลปี พ.ศ. 2549 เพลง "ตูเลเซอเกร"

## รายชื่อเพลง
** ซิงเกิลซีดี 2 เพลง (ยุโรป)**

#"แฮพยูเอเวอร์บีนอินเลิฟ" – 4:08 
#"ออลบายมาเซลฟ์" – 5:12 

** ซิงเกิลซีดี 4 เพลง (ยุโรป)** 

#"แฮพยูเอเวอร์บีนอินเลิฟ" (ฉบับอัลบั้ม) – 4:08 
#"แฮพยูเอเวอร์บีนอินเลิฟ" (ฉบับปรับใหม่) – 3:41 
#"ออลบายมายเซลฟ์" – 5:12 
#"แฮพยูเอเวอร์บีนอินเลิฟ" (วิดีโอ) – 4:08

## ฉบับเป็นทางการ
#"แฮพยูเอเวอร์บีนอินเลิฟ" (ฉบับปรับใหม่) – 3:41 
#"แฮพว์ยูเอเวอร์บีนอินเลิฟ" (ฉบับอัลบั้ม) – 4:08

## ชาร์ต

## อ้างอิง
*เซลีน ดิออน - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
*เซลีน ดิออน - ประวัติชาร์ต 

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
เมียวดี

**เมียวดี** (; ; กะเหรี่ยงโป: ) เป็นเมืองชายแดนด้านตะวันออกของประเทศพม่า ติดกับอำเภอแม่สอด จังหวัดตากของประเทศไทย โดยมีแม่น้ำเมยเป็นเขตกั้น เชื่อมด้วยสะพานมิตรภาพไทย-พม่า เป็นตลาดการค้าชายแดนที่สำคัญแห่งหนึ่งซึ่งพม่าจัดเป็นเขตเศรษฐกิจพิเศษชายแดน โดยเป็นด่านการค้าชายแดนที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 จากด่านการค้า 15 แห่งในประเทศพม่า เมียวดีอยู่ทางตะวันออกของเมาะลำเลิง เมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศพม่า 170 กิโลเมตร และอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงเทพ เมืองหลวงของประเทศไทย 426 กิโลเมตร

เมียวดีหรือที่ชาวพื้นเมืองเรียก บะล้ำบะตี๋ ตั้งอยู่ในรัฐกะเหรี่ยงของประเทศพม่า แต่เดิมประชากรส่วนใหญ่เป็นพม่าต่อมาเริ่มมีการค้าขาย มีชาวจีน แขก กะเหรี่ยง มุสลิม เข้ามาอยู่และค้าขายจนกลายเป็นเมืองเปิด ในตัวเมืองมีโรงพยาบาล โรงเรียน สถานีตำรวจ ตลาด วัด และสถานที่ท่องเที่ยวอีกมากมาย การปกครองเป็นแบบท้องถิ่นมีทหารพม่าและกองกำลังชนกลุ่มน้อยผสมร่วมด้วย ถือได้ว่าเมียวดีเป็นเส้นทางขนส่งสินค้านำเข้าและส่งออกทางหลักโดยรถยนต์จากประเทศไทยและภูมิภาคอินโดจีน

## เหตุการณ์สำคัญ
วันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2553 มีการระเบิดในที่จอดรถของตลาดที่มีคนพลุกพล่านในเมียวดี ทำให้มีผู้เสียชีวิต 2 คนและบาดเจ็บสาหัส 4 คน

วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2567 กองกำลังผสมของ PDF กับ KNLA เข้ายึดครองฐานทัพหลักหลายแห่งที่ชานเมืองเมียวดี ซึ่งทหารฝ่ายเผด็จการเกือบ 500 นายยอมจำนน ทำให้กองกำลังทหารฝ่ายเผด็จการในเมียวดีโดดเดี่ยวและอยู่ภายใต้แรงกดดัน ต่อมาวันที่ 10 เมษายน ปีเดียวกัน กองกำลังฝ่ายเผด็จการที่เหลือถอนทัพจากเมียวดีและถอยหนีไปยังชายแดนไทย กองกำลัง KNLA จึงเข้ายึดครองทั้งเมือง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* "Myawadi Map — Satellite Images of Myawadi" at Maplandia
* "Myawaddy Photos: Pictures of Myawaddy, Myanmar", TravelPod

หมวดหมู่:เมืองในรัฐกะเหรี่ยง
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–พม่า
ปีเอโตร เปรูจีโน

thumb|280px|“ภาพเหมือนตนเอง” (ค.ศ. 1497–1500)
**เปียโตร เปรูจิโน** (Pietro Perugino; ชื่อเมื่อแรกเกิด: Pietro Vannucci, ค.ศ. 1446 - ค.ศ. 1524) เป็นจิตรกรสมัยศิลปะเรอเนซองส์คนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน และการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง 

### ชีวิตเบื้องต้น
เปียโตร เปรูจิโนเกิดที่เมืองซิตาเดลลาพิเอเวในแคว้นอุมเบรีย เป็นลูกของคริสโตโฟโร วานนูชิ สร้อย “เปรูจิโน” แสดงว่าเปียโตรมาจากเมืองเพรูเจียซึ่งเป็นเมืองสำคัญของอุมเบรีย เปียโตรเริ่มเขียนภาพที่เมืองอเร็ซโซแล้วย้ายไปฟลอเรนซ์ ปึที่ย้ายไปฟลอเรนซ์ไม่เป็นที่ทราบแน่นอนแต่อาจจะเป็นราว ค.ศ. 1470 หรืออาจจะล่าจน ค.ศ. 1479 จอร์โจ วาซารีเปียโตร เปรูจิโนฝึกการเขียนภาพกับ อันเดรีย เดล เวอร์โรชชิโอรุ่นเดียวกับ เลโอนาร์โด ดา วินชี และอาจจะเรียนการเขียนแบบทัศนียภาพจากเปียโร เดลลา ฟรานเชสกา ในปี ค.ศ. 1472 เปียโตรคงสำเร็จการศึกษาเพราะปีเดียวกันนั้นเปียโตรก็สมัครเป็นจิตรกรที่ภราดรภาพเซนต์ลูค

เปียโตร เปรูจิโนเป็นหนึ่งในจิตรกรอิตาลีที่เขียนด้วยสีน้ำมัน  งานสมัยแรกๆ เป็นงานจิตรกรรมฝาผนังสำหรับคอนแวนต์แห่งพระลัทธิอินเจซาติ (Ingesati) แต่ถูกทำลายระหว่างที่เมืองฟลอเรนซ์ถูกยึดเมื่อปี ค.ศ. 1537 นอกจากจะสร้างจิตรกรรมฝาผนังให้แก่วัดแล้ว เปียโตรก็ยังร่างสำหรับหน้าต่างประดับกระจกสีซึ่งทำออกมาได้สวยงาม งานเขียนจิตรกรรมสีฝุ่นสมัยแรกเป็นจิตรกรรมภาพกลม (Tondo) “พระแม่มารีและพระบุตรบนบัลลังก์ระหว่างนักบุญ” (Virgin and Child Enthroned between Saints) ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่ พิพิธภัณฑ์ลูฟร์, ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* จิตรกรรมฝาผนัง
* บานพับภาพ
* จิตรกรรมแผง
* ศิลปะเรอเนซองส์

## สมุดภาพ


ไฟล์:Perugino - ssebastiao03.jpg|“นักบุญเซบาสเตียน” ราว ค.ศ. 1510,พิพิธภัณฑ์เซาเปาโล,ประเทศบราซิล
ไฟล์:Pietro Perugino 006.jpg|“การชื่นชมของแมไจ”ราว ค.ศ. 1496,พิพิธภัณฑ์ศิลปะรูออง,ประเทศฝรั่งเศส
ไฟล์:Pietro Perugino 034.jpg|“พระเยซูมอบกูญแจให้นักบุญปึเตอร์” ราว ค.ศ. 1480-1482,จิตรกรรมฝาผนังที่ชาเปลซิสทีน วาติกัน
ไฟล์:Perugino z002.JPG|“พระแม่มารีและพระบุตร”รายละเอียดจากจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลการชื่นชมของแมไจ ของวัดมาดอนนาเดลลาลาคริเม (Chiesa della Madonna delle Lacrime)  ที่เมืองเทรวี ในอุมเบรีย ในประเทศอิตาลี
ไฟล์:Perugino z005.JPG|“พระแม่มารีและพระบุตร” (ขยาย) รายละเอียดจากจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลการชื่นชมของแมไจ 
ไฟล์:Perugino z004.JPG|รายละเอียดจากจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลการชื่นชมของแมไจ
ไฟล์:Pietro Perugino 063.jpg|“ปิเอต้า”  ราว ค.ศ. 1494-1495, พิพิธภัณฑ์อุฟิซิ, ฟลอเรนซื, ประเทศอิตาลี
ไฟล์:Perugino Descent from the C.jpg|“ชะลอร่างจากกางเขน” สถาบันศิลปะ, ฟลอเรนซื, ประเทศอิตาลี
ไฟล์:Pietro Perugino 005.jpg|“การชื่นชมพระบุตร” ราว ค.ศ. 1491, โรม
ไฟล์:Pietro Perugino 022.jpg|รายละเอียดจากภาพเขียน  ราว ค.ศ. 1497-1500, เปรูเจีย



ปเรูจิโน
ปเรูจิโน
ปเรูจิโน
ปเรูจิโน
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นอุมเบรีย
นกกินปลีแดงหัวไพลิน

**นกกินปลีแดงหัวไพลิน** (; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Aethopyga ignicauda*) เป็นนกเกาะคอนขนาดเล็ก ยาว 11-19 เซนติเมตร มีลักษณะร่วมของนกกินปลีมีจะงอยปากยาวโค้ง ลำตัวเรียวยาว  ตัวผู้จะมีสีสันโดดเด่นกว่าตัวเมีย ตัวผู้หางสีแดงสดยาว 10-15 เซนติเมตร ตัวเมียไม่มีจุดเด่นใดๆ  อาศัยในป่าดิบบนภูเขาหรือป่าสนเขา ระดับสูงหลายพันเมตร แพร่กระจายพันธุ์ตามแนวเทือกเขาสูง แนวเทือกเขาหิมาลัย ตั้งแต่ประเทศอินเดีย บังกลาเทศ ทิเบต จีนตอนใต้ และพม่า ในประเทศไทยพบเฉพาะดอยผ้าห่มปก และดอยลาง มักจะทำรังห้อยแขวนไว้บนกิ่งไม้ขนาดเล็ก ด้วยใบไม้แห้ง ผสมพันธุ์ระหว่างเดือนมีนาคมและมิถุนายน จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองประเภทนก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

แดงหัวไพลิน
กินปลีแดงหัวไพลิน
กินปลีแดงหัวไพลิน
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศอินเดีย
หลุยส์ คอมฟอร์ท ทิฟฟานี

thumb|120px|หลุยส์ คอมฟอร์ท ทิฟฟานี (ราว ค.ศ. 1908) 
**หลุยส์ คอมฟอร์ท ทิฟฟานี** () (18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1848 - 17 มกราคม ค.ศ. 1933) เป็นศิลปินผู้ออกแบบและสร้างงานกระจกสีผู้มีความสำคัญของประเทศสหรัฐอเมริกาในคริสต์ศตวรรษที่ 20 และมีบทบาทในขบวนการอาร์ตนูโวและสุนทรียนิยม (Aestheticism) ทิฟฟานีมีส่วนเกี่ยวข้องกับกลุ่มผู้ออกแบบที่มีชื่อเสียงที่เรียกตนเองว่า “Associated Artists” ซึ่งในจำนวนสมาชิกก็มี ล็อกวูด เดอฟอเรสท์, แคนเดส วีลเลอร์ และแซมมูเอล โคลแมน ทิฟฟานีออกแบบหน้าต่างประดับกระจกสี, โคมตะเกียง, แก้วโมเสก, แก้วเป่า, เซรามิค, เครื่องเพชรพลอย, เครื่องเคลือบ และงานโลหะ

## ชีวิต
หลุยส์เป็นลูกของชาร์ล ลุยส์ ทิฟฟานีผู้ก่อตั้งบริษัททิฟฟานี และแฮเรียต โอลิเวียร์ เอเวรี ยัง  หลุยส์แต่งงานกับแมรี วูดบริดจ์ กอดดาร์ด (ราว ค.ศ. 1850-1884) เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1872 ที่รัฐคอนเนตทิคัตและมีลูกด้วยกันสี่คน หลังจากที่ภรรยาคนแรกเสียชีวิตหลุยส์ก็แต่งงานกับ ลุยส์ เวคแมน น็อกซ์ (ราว ค.ศ. 1851-1904) เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1886 และมีและมีลูกด้วยกันสี่คน หลุยส์ได้รับการศึกษาที่สถาบันโรงเรียนนายร้อยอีเกิลส์วูดที่รัฐนิวเจอร์ซีย์ ได้รับการฝึกทางศิลปะครั้งแรกในด้านจิตรกรรมกับ จอร์จ อินเนส (George Inness),  ซามูเอล โคลแมนที่นครนิวยอร์ก และ ลีออง เบลอีที่ปารีส

## ดูเพิ่ม
* งานกระจกสี
* หน้าต่างประดับกระจกสี

## ตัวอย่างงาน

ไฟล์:tifftree.JPG|“ต้นไม้แห่งชีวิต” (The Tree of Life)
ไฟล์:Tiffany_Window_of_St_Augustine_-_Lightner_Museum.jpg|หน้าต่างนักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป ที่พิพิธภัณฑ์ไลท์เนอร์ วัดเซ็นต์ออกัสติน รัฐฟลอริดา
ไฟล์:Dream_garden.jpg|“สวนในฝัน” (The Dream Garden) '' ร่วมกับแม็กฟิลด์ พาร์ริช
ไฟล์:Girl with Cherry Blossoms - Tiffany Glass & Decorating Company, c. 1890.JPG|“เด็กหญิงกับช่อเชอร์รี” (Girl with Cherry Blossoms) (ราว ค.ศ. 1890)
ไฟล์:Ecclesiastical Angels - Tiffany Glass & Decorating Company, c. 1890.JPG|“เทวดา” 
ไฟล์:Evening Landscape - Tiffany Studios, c. 1910.JPG|“ทิวทัศน์ยามค่ำ” 
ไฟล์:Field of Lilies - Tiffany Studios, c. 1910.JPG|“ทุ่งลิลี”
ไฟล์:Christ and the Apostles - Tiffany Glass & Decorating Company, c. 1890.JPG|พระเยซูและอัครสาวกสิบสององค์
ไฟล์:Tiffany Education (left).JPG|“การศึกษา” มหาวิทยาลัยเยล



ไฟล์:Tiffany_dragonfly_hg.jpg|“แมลงปอ”
ไฟล์:Tiffany_laburnum_hg.jpg|“ดอกลเบอร์นัม”
ไฟล์:Tiffany_lotus-leaf_hg.jpg|“ใบบัว”
ไฟล์:Louis Comfort Tiffany - Market day outside the walls of Tangiers, Morocco.jpg|ตลาดนัดนอกกำแพงเมืองแทนเจียร์
ไฟล์:L C Tiffany Cairo Mosque 1872.jpg|ระหว่างไคโรใหม่และเก่า


หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2391
ทิฟฟานี
ทิฟฟานี
มุจลินท์

thumb|609x609px|พระพุทธรูปนาคปรก ศิลปะลพบุรี
**มุจลินท์** (; *ต้น[[จิกน้ำ]]*) เป็นพญานาคซึ่งปรากฏในพุทธประวัติ ผู้แผ่พังพานปกป้องพระโคตมพุทธเจ้าเมื่อเกิดพายุฝนเป็นเวลาเจ็ดวันขณะเสวยวิมุตติสุขใต้ต้นจิกในสัปดาห์ที่ 6 หลังการตรัสรู้ เป็นที่มาของพระพุทธรูปปางนาคปรก

ในสัปดาห์ที่ 6 หลังการตรัสรู้ของพระพุทธเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จไปประทับนั่งขัดสมาธิต้ต้นจิก ที่อยู่ในทิศอาคเนย์แห่งต้นพระศรีมหาโพธิ์ เสวยวิมุตติสุขอยู่ ณ ที่นั้นอีก 7 วันในกาลนั้นฝนตกพรำตลอด 7 วัน พญานาคมุจลินท์ซึ่งมีอานุภาพมาก พำนักอยู่ที่สระน้ำใกล้ต้นจิกนั้น เลื่อมใสในพระศิริวิลาส พร้อมด้วยพระรัศมีโอภาสอันงามล่วงล้ำเทพยดาทั้งหลาย จึงเข้าไปใกล้แล้วขนดเข้าซึ่งขนดกาย แวดวงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ 7 รอบ และแผ่พังพานอันใหญ่ ป้องปรกเบื้องบนพระเศียร มิให้ลมและฝนถูกต้องพระวรกายของพระผู้มีพระภาคเจ้า

ครั้งล่วง 7 วัน ฝนหายขาดแล้ว พญานาคก็คลายขนดจำแลงกายเป็นมาณพ เข้าไปถวายอัญชลีเฉพาะพระพักตร์ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงเปล่งอุทานวาจาว่า"ความสงัดเป็นสุข สำหรับบุคคลผู้มีธรรมอันเห็นแล้ว ยินดีอยู่ในที่สงัด รู้เห็นตามความเป็นจริง ความไม่เบียดเบียน คือความสำรวมในสัตว์ทั้งหลาย และความปราศจากความกำหนัด คือความล่วงกามทั้งหลายเสียได้ด้วยประการทั้งปวง เป็นสุขในโลก ความนำอัสมิมานะ คือความถือตัวออกให้หมดไปเป็นสุขอย่างยิ่ง"

หมวดหมู่:พญานาค
นกหัวโตมลายู

**นกหัวโตมลายู** (; ) เป็นนกประจำถิ่น ที่มีสถานภาพใกล้สูญพันธุ์ จากการรุกทำลายป่าชายเลนอันเป็นที่อยู่อาศัยและหากิน  จัดในวงศ์นกหัวโต (Family Charadriidae) อาศัยอยู่ตามหาดทราย ในการสำรวจในปี พ.ศ. 2559 ในประเทศไทยไม่พบเลย จึงทำให้ไม่ทราบว่าสูญพันธุ์ไปแล้วหรือไม่จากประเทศไทย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หัวโตมลายู
หัวโตมลายู
อัครทูต

thumb|300px|พระเยซูและอัครทูต
**อัครทูต** (; Ἀπόστολος, apostolos แปลว่า "ผู้ถูกส่งออกไป" เช่น ข่าวสารหรือตัวแทน) หรือ **อัครสาวก** ตามพระวรสารสหทรรศน์และธรรมเนียมทางศาสนาคริสต์ใช้หมายถึงอัครสาวกสิบสองคน ที่พระเยซูทรงเลือก ตั้งชื่อ และฝึกเพื่อจะได้ส่งออกไปทำการประกาศข่าวดี หลังจากยูดาส อิสคาริโอท ทรยศต่อพระเยซู อัครสาวกที่เหลือภายใต้การนำของซีโมนเปโตรจึงจับฉลากเลือกมัทธีอัสซึ่งติดตามพระเยซูมาตั้งแต่ต้นขึ้นเป็นอัครทูตแทน ฉะนั้นเมื่อถึงเทศกาลเพนเทคอสต์ที่พระวิญญาณบริสุทธิ์เสด็จลงมาประทับกับสาวกของพระเยซู จำนวนอัครทูตจึงมีสิบสองคนเท่าเดิม

## อัครทูตสิบสองคน
ตามพระวรสารสหทรรศน์ (, , ) อัครทูตที่เลือกและแต่งตั้งโดยพระเยซูเมื่อเริ่มสั่งสอนเทศนาก็ได้แก่
# ซีโมนเปโตร 
# ยากอบ บุตรเศเบดี 
# ยอห์นอัครทูต น้องของยากอบ บุตรเศเบดี
# อันดรูว์ น้องของซีโมนเปโตร อดีตสาวกของยอห์นผู้ให้บัพติศมา
# ฟีลิปอัครทูต จากเบ็ธไซดา ที่กาลิลี
# บารโธโลมิวอัครทูต
# มัทธิวผู้นิพนธ์พระวรสาร 
# โธมัสอัครทูต
# ยากอบ บุตรอัลเฟอัส  
# ยูดาอัครทูต 
# ซีโมนเศโลเท 
# ยูดาส อิสคาริโอท (ไม่ได้รับการประกาศเป็นนักบุญ) 

อัครทูตสิบสองคนนี้พระเยซูเป็นผู้แต่งตั้งเอง เมื่อยูดาส อิสคาริโอททรยศพระเยซูแล้วฆ่าตัวตายไป อัครทูตที่เหลือสิบเอ็ดคนจึงจับสลากเลือกอัครทูตคนใหม่เพิ่ม คือ
* มัทธีอัส

นอกจากนี้ยังมีสาวกอื่น ๆ ที่ได้รับยกย่องหรือเรียกตนเองว่าอัครทูตด้วย และเป็นที่ยอมรับจนปรากฏในคัมภีร์ไบเบิล ได้แก่
* เปาโลอัครทูต
* บารนาบัส
* ยากอบผู้ชอบธรรม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ใครคืออัครสาวก/อัครทูตทั้ง  12 คนของพระเยซูคริสต์?, gotquestions.org
ปีเตอร์ ฮิล-วูด

**ปีเตอร์ ฮิล-วูด** เป็นนักธุรกิจและอดีตประธานสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล

## ประวัติ
**ปีเตอร์ ฮิล-วูด**เกิดเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1936 ในย่านเคนซิงตัน มหานครลอนดอน พ่อของเขาพร้อมกับลุงอีก 3 คน รวมไปถึงปู่ของเขาเล่นคริกเก็ตให้กับสโมสร Derbyshire County Cricket Club เขาเข้าศึกษาในวิทยาลัยอีตัน โดยเป็นเพื่อนร่วมชั้นกับอดีตผู้บริหารของอาร์เซนอล อย่าง เซอร์ โรเจอร์ กิบบ์ส จากนั้น ได้ศึกษาในระดับปริญญาตรีที่โคลด์สตรีม หลังจากจบการศึกษาแล้ว ได้เข้าทำงานด้านธุรกิจการธนาคาร โดยสามารถก้าวขึ้นมาเป็นรองประธานธนาคารแฮมบรอส โดยมีส่วนรับผิดชอบในการจัดการการลงทุน

ฮิล-วูด ได้ลาออกจากงานที่แฮมบรอส และต่อมาได้เป็นผู้บริหารของบริษัทคาเวนแฮม จำกัด และกลุ่มบริษัทเฮลเลนิกแอนด์เจเนรัล จนกระทั่งปัจจุบัน

ฮิล-วูด แต่งงานเมื่อปี 1971 มีบุตร 3 คนคือจูเลียน, ชาร์ลส์ และซาราห์ ซึ่งคนหลังสุดแต่งงานกับทิโมธี ดานา ชาวอเมริกัน

### ประธานสโมสรอาร์เซนอล
ปีเตอร์ ฮิล-วูด เป็นคนที่ 3 ในตระกูลที่รับตำแหน่งสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล ต่อจากพ่อของเขา คือ เดนิส ฮิล-วูด (1962-1982) และปู่ของเขา ซามูเอล ฮิล-วูด (1929-1936 และ 1946-1949) โดยรับตำแหน่งทันทีที่อดีตประธานสโมสรคนก่อนได้จากโลกนี้ไปเมื่อปี 1982  การเป็นประธานนั้น ไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบภาระในทุกๆด้าน แต่สโมสรนั้นดำเนินงานไปได้โดยการบริหารงานของผู้จัดการทั่วไปอย่าง ไคท์ อีเดลแมน (Keith Edelman) พร้อมกับผู้จัดการทีมอย่างอาร์แซน เวนเกอร์ ชาวฝรั่งเศส ที่รับผิดชอบในส่วนของทีมชุดหลักอยู่แล้ว

ฮิล-วูด ได้ให้ส่วนแบ่งการถือหุ้นในสโมสรกับอดีตรองประธานสโมสร เดวิด ดีน ในราวปี 1980-1990 และปัจจุบัน (27 มีนาคม 2007) เขามีหุ้นอยู่ 500 หุ้นในสโมสรนี้ คิดเป็นมูลค่ากว่า 238 ล้านบาท

นอกจากนั้น ฮิล-วูด เคยเป็นเพื่อนร่วมงานกับ ชิปส์ เคสวิก ที่ธนาคารแฮมบรอส อีกด้วย

ในวันที่ 14 มิถุนายน 2013 ฮิล-วูด ลงจากตำแหน่งเนื่องจากมีปัญหาด้านสุขภาพและถูกแทนที่โดย เซอร์ ชิปส์ เคสวิก อดีตผู้อำนวยการธนาคารแห่งประเทศอังกฤษ

### อื่น ๆ
* ฮิล-วูดเคยเล่นคริกเก็ตระดับเฟิร์สต์คลาสให้กับ Free Foresters ในปี 1960

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กรรมการและประธานสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล