บากูมัตสึ

**บากูมัตสึ** (, "ปลายยุคบากูฟุ") หมายถึง ช่วงปีสุดท้ายของสมัยเอโดะ เมื่อรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะจบสิ้นลง ระหว่างปี ค.ศ. 1853 และ ค.ศ. 1867 ญี่ปุ่นได้ยุตินโยบายต่างประเทศในการแยกอยู่โดดเดี่ยวซึ่งเป็นที่รู้จักกันคือ ซาโกกุ และเปลี่ยนจากระบบศักดินาของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะมาเป็นรัฐบาลเมจิแห่งจักรวรรดิสมัยใหม่ การแบ่งแยกทางอุดมการณ์และการเมืองที่สำคัญในช่วงเวลาสมัยนั้น ระหว่างกลุ่มชาตินิยมที่ให้การสนับสนุนจักรพรรดิที่เรียกกันว่า "อิชินชิชิ" และกองกำลังโชกุน ซึ่งรวมถึงกลุ่มนักดาบชั้นยอดอย่างชินเซ็งงูมิ

แม้ว่าทั้งสองกลุ่มจะเป็นขุมกำลังอำนาจที่มองเห็นได้อย่างชัดมากที่สุด หลายฝ่ายได้พยายามใช้ความโกลาหลของบากูมัตสึเพื่อยึดอำนาจมาไว้กับตนเอง นอกจากนี้ยังมีแรงผลักดันหลักอีกสองประการสำหรับความขัดแย้ง: ประการแรก ความขุ่นเคืองใจที่เพิ่มมากขึ้นในส่วนของโทซามะไดเมียว (หรือขุนนางนอก) และประการที่สอง ความรู้สึกต่อต้านชาติตะวันตกที่เพิ่มขึ้นหลังจากการมาถึงของแมทธิว ซี. เพร์รี ข้อแรกซึ่งเกี่ยวข้องกับขุนนางเหล่านั้นซึ่งได้เคยดำรงตำแหน่งใหญ่โตมาแต่ก่อนได้เข้าต่อสู้รบกับกองกำลังของโทกูงาวะที่ยุทธการที่เซกิงาฮาระในปี ค.ศ. 1600 ภายหลังจากนั้นพวกเขาก็ถูกกีดกันอย่างถาวรจากตำแหน่งที่มีอำนาจทั้งหมดภายในรัฐบาลโชกุน ข้อสองเพื่อเป็นการแสดงให้เห็นถึงคำขวัญซนโนโจอิ หรือ "เทิดทูนจักรพรรดิ ขับคนป่าเถื่อน" จุดเปลี่ยนของบากูมัตสึคือในช่วงสงครามโบชิงและยุทธการที่โทบะ-ฟูชิมิ เมื่อกองกำลังที่สนับสนุนโชกุนได้พ่ายแพ้

## ความไม่ลงรอยเรื่องการต่างประเทศ

## พลเรือจัตวาเพอร์รี (1853–54)

### ปัญหาทางการเมืองและการก้าวไปสู่ความทันสมัย

### แผ่นดินไหว

## สนธิสัญญาไมตรีและพาณิชย์ (1858)

## วิกฤตการณ์และความขัดแย้ง
### วิกฤตทางการเมือง

### การโจมตีชาวต่างชาติและกลุ่มผู้สนับสนุน
thumb|การโจมตีบุคคลสัญชาติอังกฤษในเอโดะ ค.ศ. 1861

### วิกฤตทางเศรษฐกิจและการเงิน

### โองการ "ขับไล่คนเถื่อน" (ค.ศ. 1863)
[thumb|ภาพวาดแสดงความคิด ''[ซนโนโจอิ|โจอิ* (攘夷, "ขับคนป่าเถื่อน") ในปี ค.ศ. 1861]]


== การแทรกแซงทางทหารต่อกลุ่มซนโนโจอิ (ค.ศ. 1863–1865) ==


=== การแทรกแทรกของสหรัฐอเมริกา (ก.ค. 1863) ===


=== การแทรกแซงของฝรั่งเศส (ส.ค. 1863) ===



=== การโจมตีเมืองคะโงะชิมะ (ส.ค. 1863) ===
[[ไฟล์:KagoshimaBirdView.jpg|thumb|ภาพมุมสูงของการยิงถล่ม[[เมืองคะโงะชิมะ]]โดยราชนาวีอังกฤษ, 15 สิงหาคม ค.ศ. 1863 ภาพจากหนังสือพิมพ์ *Le Monde Illustré*]]

จากความไม่พอใจชาวตะวันตกที่ลุกลามไปทั้งประเทศ ทำให้มีการตรา "โองการขับไล่คนเถื่อน" ขึ้น และญี่ปุ่นเริ่มการขับไล่โดยการเข้าโจมตีกองเรือสินค้าของชาติตะวันตกที่ผ่านช่องแคบชิโมะโนะเซะกิ ทำให้บรรดาชาติตะวันตกนำโดยราชนาวีอังกฤษทำการตอบโต้ญี่ปุ่น

=== การยับยั้งกบฏแคว้นมิโตะ (พ.ย. 1864) ===

[[ไฟล์:Bakumatsu Hoheitai 1864.jpg|thumb|กองทัพรัฐบาลโชกุนเคลื่อนพลไปปราบ[[กบฏแคว้นมิโตะ]]ในปี ค.ศ. 1864]]


=== กบฏแคว้นโชชู ===



=== การโจมตีเมืองท่าชิโมะโนะเซะกิ (ก.ย. 1864) ===
[[ไฟล์:Choshu-Battery-Capture-Shimonoseki-1864.jpg|thumb|[[การยิงถล่มชิโมะโนะเซะกิ]], ค.ศ. 1863–1864]]



== สนธยาแห่งรัฐบาลโชกุน ==
=== การปราบโชชูครั้งที่ 2 (มิ.ย. 1866) ===



=== การปรับปรุงและก้าวไปสู่ความทันสมัย ===


=== สงครามโบะชิง ===

จากการที่กลุ่มขุนนางและซะมุไรในราชสำนักซึ่งเดิมไม่พอใจนโยบายต่างประเทศของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ สามารถขึ้นมามีอิทธิพลจนสามารถควบคุมราชสำนักไว้ได้อย่างมั่นคง ภายใต้รัชสมัยใหม่ของ[[จักรพรรดิเมจิ]] ทำให้ [[โทกูงาวะ โยะชิโนะบุ]] ผู้ดำรงตำแหน่งโชกุนในเวลานั้น ได้ตระหนักถึงสถานการณ์ของตน จึงได้สละตำแหน่งและถวายพระราชอำนาจการปกครองคืนแก่องค์จักรพรรดิ โดยหวังไว้ว่าการกระทำดังกล่าวของตนจะช่วยรักษาตระกูลโทกูงาวะ และเปิดทางให้คนในตระกูลเข้าไปมีส่วนร่วมในรัฐบาลชุดใหม่

อย่างไรก็ตาม กลุ่มขุนนางก็ไม่เปิดทางให้โทกุงะวะขึ้นมามีอำนาจอีก ทำให้การเมืองในยุคนั้นถูกแบ่งเป็นสองฝ่าย คือฝ่ายตระกูลโทกูงาวะ และฝ่ายราชสำนัก และในไม่ช้าก็มีพระบรมราชโองการให้[[แคว้นซะสึมะ]]และ[[แคว้นโชชู]]ล้มล้างตระกูลโทกูงาวะ ได้ทำให้โยะชิโนะบุต้องเปิดฉากการรบเพื่อยึดราชสำนักของจักรพรรดิที่นครหลวงเคียวโตะ แต่ด้วยกองทัพที่ทันสมัยของราชสำนักทำให้ฝ่ายโทกูงาวะต้องล่าถอยขึ้นไปทางเหนือที่เกาะฮกไกโด ณ ที่นั่นฝ่ายโทกูงาวะได้สถาปนา[[สาธารณรัฐเอะโสะ]] ในที่สุด กองทัพของราชสำนักก็สามารถพิชิตฮกไกโดได้ และทำให้อำนาจการปกครองในญี่ปุ่นรวมศูนย์อยู่ที่ราชสำนักอย่างแท้จริง

== ดูเพิ่ม ==
=== บุคคลสำคัญ ===
* [[โอมุระ มะซุจิโร]]
* [[ซะกะโมะโตะ เรียวมะ]]
* [[คนโด อิซะมิ]]
* [[ฮิจิกะตะ โทะชิโซ]]
* [[ทะกะซุงิ ชินซะกุ]]
* [[มะสึไดระ กะตะโมะริ]]
* [[ไซโง ทะกะโมะริ]]
* [[โทกูงาวะ โยะชิโนะบุ]]
* [[โยะชิดะ โชอิน]]
* [[คิโดะ ทะกะโยะชิ|คะสึระ โคะโงะโร]]
* [[Nomura Motoni]]
* [[Matthew C. Perry]]
บุคคลสำคัญในระดับรองของยุค:
* [[Hayashi Daigaku no kami]] ([[Lord Rector]], [[Confucianist]])
* [[Ido Tsushima no kami]] (Governor of Yedo, former Gov. of Nagasaki)
* [[Izawa Mimasaka no kami]] (Gov. of Uraga, former Gov of Nagasaki)
* [[Kawakami Gensai]] (Greatest of 4 [[hitokiri]], active in assassinations during this time period)
* [[Takano Chōei]] – [[Rangaku]] scholar

[[Matsudaira Yoshinaga]], [[Date Munenari]], [[Yamanouchi Toyoshige]] and [[Shimazu Nariaki]] are collectively referred to as *Bakumatsu no Shikenkō* .

ผู้สังเกตการณ์ชาวต่างชาติ:
* [[Ernest Mason Satow|Ernest Satow]] in Japan 1862–69
* [[Edward and Henry Schnell]]
* [[Robert Bruce Van Valkenburgh]], American [[Minister-Resident]]

=== ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ===
* [[Gaikoku bugyō]]
* [[Franco-Japanese relations]]
* [[Anglo-Japanese relations]]
* [[German-Japanese relations]]

== หมายเหตุ ==


== อ้างอิง ==


* [[John W. Dower|Dower, John W.]] [http://www.blackshipsandsamurai.com/yokohama/yb_core_intro.html "Yokohama Boomtown: Foreigners in Treaty-Port Japan (1859–1872)"].
* Hillsborough, Romulus. *Shinsengumi: The Shōgun's Last Samurai Corps*. North Clarendon, Vermont: Tuttle Publishing, 2005.  ISBN 0-8048-3627-2.
* [[Mark Ravina|Ravina, Mark]]. *Last Samurai: The Life and Battles of Saigo Takamori. Hoboken, N.J.: John Wiley & Sons, 2004. ISBN 0-471-08970-2.*
* 
* [[Ernest Satow|Satow, Ernest]]. 2006 *A Diplomat in Japan* Stone Bridge Classics, ISBN 978-1-933330-16-7
* <cite id=refCullen2003> – Total pages: 357 </cite>
* <cite id=refJansen1995> – Total pages: 351 </cite>
* <cite id=refJansen2002> – Total pages: 871 </cite>
* Denney, John. *Respect and Consideration: Britain in Japan 1853 - 1868 and beyond''. Radiance Press (2011). ISBN 978-0-9568798-0-6

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  Languages and the Diplomatic Contacts in the Late Tokugawa Shogunate 
* http://www.webkohbo.com/info3/bakumatu_menu/bakutop.html 

หมวดหมู่:ยุคเอโดะ
หมวดหมู่:บากูมัตสึ