จักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะ

เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นลำดับที่ 77 ตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์แบบดั้งเดิม การครองราชย์โดยนิตินัยของพระองค์ครอบคลุมช่วงปี ค.ศ. 1155 ถึง ค.ศ. 1158 อย่างไรก็ตาม มีข้อโต้แย้งว่าพระองค์ยังคงใช้พระราชอำนาจผ่านระบบอินเซเกือบสามสิบเจ็ดปี นักวิชาการมีความเห็นแตกต่างกันว่าการปกครองของพระองค์จะถือเป็นส่วนหนึ่งของระบบอินเซอย่างแท้จริงหรือไม่ เนื่องจากกบฏปีโฮเง็งได้บั่นทอนพระราชสถานะของจักรพรรดิ อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปยอมรับกันว่าพระองค์มีอิทธิพลและพระราชอำนาจมากกว่าที่พระราชสถานะของจักรพรรดิซึ่งเสื่อมถอยลงในช่วงเวลานั้นจะเอื้ออำนวยได้ จากการดำเนินกลยุทธ์ทางการเมืองเหนือคู่แข่งของพระองค์

หลังสิ้นพระชนม์ พระองค์ได้รับการตั้งพระนามเพื่อเชื่อมโยงกับจักรพรรดิชิรากาวะในศตวรรษที่ 11 โดยคำว่า 'โกะ' (後) มีความหมายว่า 'จักรพรรดิองค์หลัง' บางครั้งพระองค์จึงถูกเรียกว่า 'จักรพรรดิชิรากาวะองค์หลัง' หรือในเอกสารเก่าบางฉบับ อาจปรากฏพระนามว่า 'ชิรากาวะองค์ที่สอง' หรือ 'ชิรากาวะองค์ที่ 2

พระองค์เป็นจักรพรรดิโดยพฤตินัยพระองค์สุดท้าย ก่อนที่ตำแหน่งโชกุนจะกลายเป็นประมุขของประเทศ ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของจักรพรรดิโกะ-ชิรากาวะในปี ค.ศ. 1192 จนกระทั่งเกิดการปฏิรูปเมจิในปี ค.ศ. 1868

## บทบาททางการเมือง
### การขึ้นสู่ราชบัลลังก์
เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1155 (วันที่ 23 เดือน 7 ปีคีวจุที่ 2) จักรพรรดิโคโนเอะสิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุเพียง 17 พรรษา โดยไม่มีรัชทายาท เกิดข้อพิพาทเรื่องการสืบทอดราชบัลลังก์ โดยมีผู้มีสิทธิ์ในราชบัลลังก์ถึงสองพระองค์ ได้แก่เจ้าชายชิเงฮิโตะ พระราชโอรสของอดีตจักรพรรดิซูโตกุ และเจ้าชายโมริฮิโตะ พระโอรสของเจ้าชายมาซาฮิโตะ แม้ว่าในกุคันโชจะระบุว่าบิฟุกุมอนอิงจะเคยเสนอพระนามพระธิดาของพระนาง คือเจ้าหญิงอากิโกะ ให้ขึ้นครองราชย์ แต่สังคมในยุคเฮอังยังคงต่อต้านแนวคิดเรื่องผู้ปกครองที่เป็นผู้หญิง คาดว่าเจ้าชายชิเงฮิโตะจะได้สืบราชบัลลังก์ และได้รับการสนับสนุนจากฟูจิวาระ โนะ โยรินางะ แต่ขุนนางในราชสำนักซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่บิฟูกุมอนอิงและฟูจิวาระ โนะ ทาดามิจิได้คัดค้านเรื่องนี้ เนื่องจากเกรงว่าอดีตจักรพรรดิซูโตกุจะมีพระราชอำนาจในฐานะอดีตจักรพรรดิที่ว่าราชการในวัด ด้วยการสนับสนุนจากอดีตจักรพรรดิโทบะผู้เป็นพระราชบิดา เจ้าชายมาซาฮิโตะ พระชนมายุ 29 พรรษา ซึ่งเป็นพระราชบิดาของเจ้าชายโมริฮิโตะ จึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิ เพื่อรักษาตำแหน่งไว้ให้พระราชโอรสจนกว่าจะบรรลุนิติภาวะ โดยไม่ผ่านตำแหน่งรัชทายาท จักรพรรดิองค์ใหม่ ซึ่งภายหลังสิ้นพระชนม์จะได้รับการสถาปนาพระนามเป็น โกะ-ชิรากาวะ ได้ขึ้นครองราชย์ในช่วงปลายปีนั้น

หลังจากที่จักรพรรดิซูโตกุสละราชบัลลังก์ เพื่อให้จักรพรรดิโคโนเอะขึ้นครองราชย์แทน พระองค์และราชสกุลของพระองค์กลับถูกกีดกันจากสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ ซึ่งสร้างความพิโรธอย่างยิ่งแก่จักรพรรดิซูโตกุ และกลายเป็นชนวนให้เกิดความขัดแย้งในภายหลัง

## พระราชวงศ์
ก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ โกะ-ชิรากาวะมีพระนามส่วนพระองค์ (*อิมินะ*) ว่า เจ้าชายมาซาฮิโตะ (雅仁親王)

พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ในจักรพรรดิโทบะ กับพระนางฟูจิวาระ โนะ ทามาโกะ ธิดาในฟูจิวาระ โนะ คินซาเนะ

พระมเหสีหลักกับพระราชโอรสธิดา:
* พระมเหสี (*ชินโนฮิ*) : มินาโมโตะ โยชิโกะ  (源懿子; 1116-1143) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ สึเนซาเนะกับบุตรีบุญธรรมในมินาโมโตะ อาริฮิโตะ
** พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายโมริฮิโตะ (守仁親王) ภายหลังเป็น จักรพรรดินิโจ
* จักรพรรดินี (*ชูงู*) : ฟูจิวาระ คินชิ (藤原忻子) โทกูไดจิ คินโยชิ
* โคไตโง: ไทระ โนะ ชิเงโกะ (平滋子; 1142-1176) ภายหลังเป็น เค็นชุมมนอิง (建春門院) ธิดาในไทระ โทกิโนบุ
** พระราชโอรสองค์ที่ 7: เจ้าชายโนริฮิโตะ (憲仁親王) ภายหลังเป็น จักรพรรดิทากากูระ
* นางกำนัล: ซันโจ (ฟูจิวาระ) โซโกะ (三条（藤原）琮子; 1145-1231) ธิดาในซันโจ คินโนริ
* นางสนองพระโอษฐ์: ฟูจิวาระ ชิเงโกะ (藤原成子; เสียชีวิต ค.ศ. 1177) ธิดาในฟูจิวาระ ซูเอนาริ
** พระราชธิดาองค์แรก: เจ้าหญิงซูเกโกะ (亮子内親王) ภายหลังเป็น อิมปูมนอิง (殷富門院)
** พระราชธิดาองค์ที่ 2: เจ้าหญิงโยชิโกะ (好子内親王; 1148-1192)
** พระราชธิดาองค์ที่ 3: เจ้าหญิงชิกิชิ (式子内親王) ภายหลังเป็น โออิโนมิกาโดะ-ไซอิง (大炊御門斎院)
** พระราชโอรสองค์ที่ 2: เจ้าชายนักบวชชูกากุ (守覚法親王; 1150-1202)
** พระราชโอรสองค์ที่ 3: เจ้าชายโมจิฮิโตะ (以仁王)
** พระราชธิดาองค์ที่ 4: เจ้าหญิงคีวชิ (休子内親王; 1157-1171)
* โบมง-โนะ-สึโบเนะ (坊門局) ธิดาในไทระ โนบูชิเงะ
** พระราชโอรสองค์ที่ 4: เจ้าชายนักบวชเอ็นเอะ (円恵法親王; 1152-1183)
** พระราชโอรสองค์ที่ 5: เจ้าชายนักบวชโจเก (定恵法親王; 1156-1196)
** พระราชโอรสองค์ที่ 6: โกเอะ (恒恵; 1159-1206)
* โบมง-โดโนะ (坊門殿) ธิดาในโทกูไดจิ คินโยชิ
** พระราชธิดาองค์ที่ 5: เจ้าหญิงอัตสึโกะ (惇子内親王; 1158-1172)
* ซันโจะ-โนะ-สึโบเนะ (三条局) ธิดาในนักบวช
** พระราชโอรสองค์ที่ 10: เจ้าชายนักบวชโดโฮ (道法法親王; 1166-1214)
** พระราชโอรสองค์ที่ 12: ชินเตะ (真禎; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1169)
* ทัมบะ-โนะ-สึโบเนะ (丹波局) ธิดาในนักบวช
** พระราชโอรสองค์ที่ 8: เจ้าชายนักบวชโจเอะ (静恵法親王; 1164-1203)
** พระราชโอรสองค์ที่ 11: เจ้าชายนักบวชโชนิง (承仁法親王; 1169-1197)
* อูเอมนโนซูเกะ (右衛門佐) ธิดาในฟูจิวาระ ซูเกตากะ
** พระราชโอรสองค์ที่ 9: อิง โนะ มิโกะ (院の御子; B.1165)
* โอมิยะ-โนะ-สึโบเนะ (大宮局) ธิดาในฟูจิวาระ โคเรซาเนะ
* โคโนเอะ-โนะ-สึโบเนะ (近衛局) ธิดาในฟูจิวาระ คินยาซุ
* มิโกะ โนะ ฮิเมะ-กิมิ (御子姫君; 1164-1181) ธิดาในไทระ โนะ คิโยโมริ
* ทากาชินะ เอชิ (高階 栄子; 1151-1216) ธิดาของนักบวช
** พระราชธิดาองค์ที่ 6: เจ้าหญิงคินชิ (覲子内親王; 1181-1252) ภายหลังเป็น เซ็นโยมนอิง (宣陽門院)

## พระราชพงศาวลี

## แผนผังจักรพรรดิญี่ปุ่น

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).  ''Gukanshō: The Future and the Past.'' Berkeley: University of California Press. ; OCLC 251325323
* Helmolt, Hans Ferdinand and James Bryce Bryce. (1907). ''The World's History: A Survey of Man's Progress.'' Vol. 2.  London: William Heinemann.OCLC 20279012
* Kitagawa, Hiroshi and Bruce T. Tsuchida, ed. (1975). The Tale of the Heike. Tokyo: University of Tokyo Press.  OCLC 164803926
* Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  ''The Imperial House of Japan.'' Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Odai Ichiran]]*; ou,  ''Annales des empereurs du Japon.''  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691
* Varley, H. Paul. (1980). ''Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns.'' New York: Columbia University Press. ; OCLC 59145842
* Saeki, Tomohiro. (2015). *Political Structure and the Royal Family in the Early Middle Ages* (University of Tokyo Press, 2015) 

โกะ-ชิรากาวะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเฮอัง
หมวดหมู่:ภิกษุชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภิกษุที่เป็นพระราชวงศ์
โกะ-ชิรากาวะ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1670
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 1735
หมวดหมู่:พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิ