open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
สมาคมผู้วิจัยและผลิตเภสัชภัณฑ์

**สมาคมผู้วิจัยและผลิตเภสัชภัณฑ์ หรือ พรีม่า** () เป็นองค์กรเอกชนที่ไม่แสวงหาผลกำไร มีสมาชิกสมาคมเป็นบริษัทที่มีหรือเกี่ยวข้องกับการวิจัยและพัฒนายาใหม่หรือยานวัตกรรม และเป็นหนึ่งในสมาชิกของสมาพันธ์ผู้ผลิตเภสัชภัณฑ์นานาชาติ (IFPMA) ซึ่งมีสมาคมด้านเภสัชภัณฑ์ต่าง ๆ ทั่วโลกร่วมเป็นสมาชิก

## ประวัติความเป็นมาของสมาคมผู้วิจัยและผลิตเภสัชภัณฑ์
ในสมัยรัชกาลที่ 5 ในขณะนั้นโรงพยาบาลศิริราชได้ริเริ่มใช้ยาแผนปัจจุบันในประเทศไทยเป็นครั้งแรก บริษัทสมาชิกของ PReMA จึงได้เริ่มมีส่วนร่วมในงานด้านสาธารณสุขของประเทศนับแต่นั้น โดยการแพทย์สมัยใหม่ การใช้ยาสมัยใหม่ เครื่องมือทางการแพทย์และวิทยาการอันทันสมัยมีเพิ่มมากขึ้น บริษัทต่าง ๆ ในธุรกิจอุตสาหกรรมยาจึงได้ปรึกษากันถึงความเป็นไปได้ในการที่จะก่อตั้งสมาคมขึ้นเพื่อเป็นตัวกลางในการประสานงานกับภาครัฐในหลากหลายประเด็นที่เกิดขึ้นภายในวงการเภสัชอุตสาหกรรม 

ในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 เฮนรี่ อาร์ โคเซ็ค (Henry R.Koczyk) จากบริษัท อินเตอร์เนชั่นแนล ฟาร์มาซูติคอล และ เลียวนาร์ด ชาน (Leonard Chan) จากบริษัท ไฟเซอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล จึงได้ขอยื่นก่อตั้ง **สมาคมผลิตเภสัชภัณฑ์** หรือ **Pharmaceutical Products Association**, **PPA** ขึ้น  และก็ได้มีการเปลี่ยนชื่อจาก สมาคมผลิตเภสัชภัณฑ์ มาเป็น **สมาคมผู้ผลิตเภสัชภัณฑ์**  **Pharmaceutical Producers Association**, **PPA** ในอีก 15 ปีต่อมา

สมาคมผู้ผลิตเภสัชภัณฑ์ หรือ PPA ก็ได้เปลี่ยนชื่อและตราสัญลักษณ์ใหม่เป็น Pharmaceutical Research and Manufacturers Association, PReMA หรือ สมาคมผู้วิจัยและผลิตเภสัชภัณฑ์ เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2547 และใช้ชื่อนี้จนถึงปัจจุบัน 

## บริษัทสมาชิกของสมาคม
ปัจจุบันพรีม่ามีสมาชิกทั้งหมด 36 บริษัท แบ่งเป็นสมาชิกสามัญ 32 บริษัท และสมาชิกสมทบ 4 บริษัท ซึ่งบริษัทที่จะมาเป็นสมาชิกได้ต้องเป็นบริษัทที่มุ่งเน้นด้านการวิจัยและพัฒนายาเท่านั้น

### สมาชิกสามัญ

* A. Mernarini (Thailand) Limited
* Abbott Laboratories Ltd.
* Amgen (Thailand) Limited
* Astellas Pharma (Thailand) Co.,Ltd.
* AstraZeneca (Thailand) Ltd.
* Baxter Healthcare (Thailand) Co.,Ltd.
* Bayer Thai Co.,Ltd.
* Berli Jucker Public Co.,Ltd.
* Boehringer Ingelheim (Thai) Ltd.
* Bristol-Myers Squibb Pharma (Thailand) Ltd.
* Daiichi Sankyo (Thailand) Co.,Ltd.
* DCH Auriga (Thailand) Limited
* DKSH (Thailand) Ltd.
* Eisai (Thailand) Marketing Co.,Ltd.
* GlaxoSmithKline (Thailand) Ltd.
* Janssen-Cilag Ltd.
* Kyowa Kirin (Thailand) Co., Ltd.
* Merck Ltd. Thailand
* Mitsubishi Tanabe Pharma (Thailand) Co., Ltd.
* MSD (Thailand) Ltd.
* Novartis (Thailand) Ltd.
* Novo Nordisk Pharma (Thailand)
* OLIC (Thailand) Ltd.
* Pfizer (Thailand) Ltd.
* Pacific Healthcare (Thailand) Co.,Ltd.
* Pfizer (Thailand) Ltd.
* Roche Thailand Ltd.
* Sanofi-aventis (Thailand) Ltd.
* Servier (Thailand) Ltd.
* Sumitomo Pharmaceuticals (Thailand) Co., Ltd.
* Takeda (Thailand) Ltd.
* Thai Otsuka Pharmaceutical Co., Ltd.
* Zuellig Pharma Ltd.

### สมาชิกสมทบ

* Aclires Bangkok Ltd.
* Axios International Consultants Limited
* Baker & McKenzie Ltd.
* IQVIA Thailand

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของสมาคมผู้วิจัยและผลิตเภสัชภัณฑ์

หมวดหมู่:สมาคม
หมวดหมู่:เภสัชกรรม
หมวดหมู่:สาธารณสุข
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2513
พายุดาบดวลสะท้านฟ้า

**พายุดาบดวลสะท้านฟ้า** ชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์จีนกำลังภายในเรื่อง ***The Duel*** หรือ 决战紫禁城之巅 (เจวี๋ยจั้นจื่อจินจือเตียน) นำแสดงโดย หลิว เต๋อหัว, เจิ้ง อี้เจี้ยน, หยาง กง หยู, เจ้าเหว่ย, จาง เจียฮุย, ถัน เหย้าเหวิน ร่วมด้วย ฉี เส้าเฉียน (นักแสดงรับเชิญ) กำกับการแสดงโดย แอนดริว เลา

## เนื้อเรื่อง
ในยุคราชวงศ์หมิง เมื่อข่าวการประลองยุทธระหว่าง 2 สุดยอดฝีมือ ไซมึ้งซวยเสาะ (เจิ้ง อี้เจี้ยน) กับ เฮี๊ยบโกวเซี๊ยะ (หลิว เต๋อหัว) แพร่กระจายไปทั่วยุทธภพ ส่งผลให้มีการพูดถึงการเดิมพันผลแพ้ชนะกันอย่างกว้างขวาง เมื่อข่าวดังกล่าวล่วงรู้ถึงหูของทางการ ทางการจึงได้ส่งองครักษ์เสื้อทอง เล็กเซียวหงส์ หรือ หลงหลิงจิ่ว (แปลว่า 009) (จาง เจียฮุย) และองครักษ์หญิง จินเยี่ยนจื่อ (เจ้าเหว่ย) ไปยับยั้งการประลองยุทธ แต่ในระหว่างที่กำลังเดินทางกลับมายังปักกิ่ง หลงหลงจิ่ว ได้พบเฮี๊ยบโกวเซี๊ยะถูกทำร้ายบาดเจ็บ หลงหลงจิ่ว ได้พาเขามารักษาในที่ซ่อนลับ  และทำให้ จินเยี่ยนจื่อ มีใจให้กับเฮี๊ยบโกวเซี๊ยะ
       
ในช่วงเวลาเดียวกัน หลงหลงจิ่ว สืบพบว่าในวันที่ 15 กันยายน ซึ่งเป็นวันประลองยุทธซึ่งตรงกับวันไหว้พระจันทร์ จะมีมือที่สามฉวยโอกาสดังกล่าวก่อแผนการร้าย เมื่อเป็นดังนี้เขาจึงพยายามทุกวิธีที่จะล้มการประลองยุทธ แต่ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้เสียแล้ว ทางออกเดียวที่พวกเขาสามารถทำได้ คือ กำหนดเงื่อนไขสำหรับผู้ที่จะเข้าชมการประลองยุทธ ด้วยการออกเหรียญของทางการให้สำหรับผู้มีสิทธิ์เข้าชมเพียง 4 คน แต่ก็ยังเป็นเรื่องยากที่จะควบคุม เนื่องจากมีผู้นำเหรียญปลอมเข้ามาสวมรอยเป็นจำนวนมาก 
        
และแล้ววันประลองยุทธก็มาถึง ในขณะที่ ไซมึ้งซวยเสาะและเฮี๊ยบโกวเซี๊ยะ กำลังปะทะฝีมืออยู่นั้น ในอีกด้านหนึ่งของพระราชวังต้องห้าม แผนการชั่วร้ายก็เริ่มต้นขึ้นอย่างที่ใครคาดไม่ถึง เมื่อเฮี๊ยบโกวเซี๊ยะที่ใครต่อใครคิดว่ากำลังต่อสู้กับไซมึ้งซวยเสาะอยู่ นั้น แท้จริงแล้วคือตัวปลอม ส่วนตัวจริงกำลังลอบเข้าไปในพระราชวังต้องห้าม จัดการปลิดชีพฮ่องเต้ (ถัน เหย้าเหวิน) เพื่อตนเองจะได้ขึ้นครองราชย์แทน แต่แผนการของเขาถูกสกัดกั้นจาก หลงหลงจิ่ว อย่างหวุดหวิด ท่ามกลางวงล้อมของทหารนับพัน เฮี๊ยบโกวเซี๊ยะได้รับการช่วยเหลือจากไซมึ้งซวยเสาะ ด้วยเหตุผลที่ว่าต้องการหาผู้ชนะจากการประลองยุทธอย่างเด็ดขาด การปะทะฝีมืออย่างเป็นทางการจึงเริ่มขึ้น 

## เบื้องหลัง
*The Duel* นั้น สร้างมาจาก ตอน สองนักสู้ผู้ยิ่งใหญ่ (決戰前後, Before and After the Duel) ในนิยายกำลังภายใน เรื่อง *[[หงส์ผงาดฟ้า|เล็กเซียวหงส์]]* ของ โกวเล้ง นักเขียนนามอุโฆษ  โดยดัดแปลงให้ตัวละครเล็กเซียวหงส์ซึ่งเป็นสายลับของวังหลวง กลายเป็น หลงหลงจิ่ว หรือแปลได้ว่า 009 ซึ่งเป็นการล้อเลียนจารชนระดับโลกคือ เจมส์ บอนด์ 007 อีกทั้งยังมีมุขตลกบางส่วนในเรื่องที่มีดนตรีประกอบสั้น ๆ เป็น เพลง *james bonds theme* อีกด้วย

แม้จะเป็นภาพยนตร์แนวกำลังภายใน แต่ก็สอดแทรกมุขตลกแบบล้อเลียนบทประพันธ์หรือภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ ดังที่ได้กล่าวมา

กำกับการแสดงโดย แอนดริว เลา หรือ หลิว เหว่ยเฉียง ที่ประสบความสำเร็จมาก่อนหน้านั้นจากภาพยนตร์แนวเดียวกัน *[[ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า|The Storm Riders]]* ในปี ค.ศ. 1998 ก่อนจะมาล้มเหลวกับรายได้และคำวิจารณ์จาก *[[ขี่พายุดาบเทวดา|A Man Called Hero]]* ในปี ค.ศ. 1999 แต่ว่าในเรื่องนี้ได้เปลี่ยนบริษัทผู้สร้างมาเป็น Win's Entertainment ซึ่ง 2 เรื่องก่อนหน้านั้นเป็นบริษัท Golden Harvest

## อ้างอิง
* ข้อมูลจากใบปิดภาพยนตร์

## แหล่งข้อมูลอื่น
* [ข้อมูลจากเว็บไซต์[IMDb]]

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฮ่องกง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์กำลังภายใน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฮ่องกงที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย แอนดริว เลา
วิลเลียม คาเว็นดิช-เบ็นทิงค์ ดยุกที่ 3 แห่งพอร์ตแลนด์

**วิลเลียม เฮนรี คาเว็นดิช-เบ็นทิงค์ ดยุกที่ 3 แห่งพอร์ตแลนด์** () เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรและบริเตนใหญ่ สังกัดพรรค British Wrig Party และ Tory ก่อนเป็นนายกรัฐมนตรีเคยดำรงตำแหน่งรัฐบุรุษ อาจารย์มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด เมื่อพ.ศ. 2305 เมื่ออายุได้ 24 ปี ดำรงตำแหน่งเป็น **มาควิสแห่งทิตช์ฟิลด์**

## ชีวประวัติเบื้องต้น
ลอร์ดทิตช์ฟิลด์ เป็นลูกคนโตของวิลเลียม เบ็นทิงค์ ดยุคแห่งพอร์ตแลนด์ที่ 2 และดัชเชสแห่งพอร์ตแลนด์ (มาร์กาเร็ต คาเว็นดิช-ฮาร์ลีย์) และเขามีมรดกที่ได้รับจากมารดาและย่าของเขา เขาศึกษาอยู่ที่เมืองเวสต์มินสเตอร์และโบสถ์คริสต์ เมืองออกซฟอร์ด เขาถูกเลือกเพื่อเลือกที่นั่งฝ่ายค้านในสภาในปีพ.ศ. 2304 ก่อนจะเริ่มประชุม ผู้เป็นบิดา ดยุคแห่งพอร์ตแลนด์ ก็เกี่ยวข้องกับพรรค Whig โดยลอร์ดรอคกิงแฮม เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2305 ดยุคแห่งพอร์ตแลนด์ที่ 2 ผู้เป็นบิดา เสียชีวิตลง รวมอายุได้ 53 ปี ต่อมาผู้เป็นมารดาก็เสียชีวิตในวันที่ 17 กรกฎาคมพ.ศ. 2328 รวมอายุได้ 70 ปี

## บุตรชาย-หญิง
วันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2309 ดยุคแห่งพอร์ตแลนด์ที่ 3 ได้สมรสกับโดโรเธีย คาเว็นดิช ธิดาของวิลเลียม คาเว็นดิช ดยุคแห่งเดวอนไชร์ที่ 4 และดัชเชสแห่งเดวอนไชร์ (ชาร์ลอต บอยส์) มีบุตรและธิดารวม 6 คน ดังนี้

* วิลเลียม เบ็นทิงค์ ดยุคแห่งพอร์ตแลนด์ที่ 4 (24 มิถุนายน พ.ศ. 2311 - 27 มีนาคม พ.ศ. 2397)
* ลอร์ด วิลเลียม เฮนรี คาเว็นดิช-เบ็นทิงค์ (14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2317 - 17 มิถุนายน พ.ศ. 2382)

หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีบริเตนใหญ่
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ผู้นำในสงครามนโปเลียน
เจ็ดศาสตรา

**เจ็ดศาสตรา** อาจหมายถึง

* เจ็ดศาสตรา (นิยาย) - นวนิยายขนาดสั้นของโกวเล้ง
* เจ็ดศาสตรา (การ์ตูน) - หนังสือการ์ตูนต้นฉบับมาจากฮ่องกง
เครื่องราชกกุธภัณฑ์สหราชอาณาจักร

[thumb|280px|[บัลลังก์พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดและเครื่องราชกกุธภัณฑ์ต่าง ๆ]]
**เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักร** () หมายถึงกกุธภัณฑ์ต่าง ๆ ที่ใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรและพิธีที่เป็นทางการใหญ่ ๆ อื่น เครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งสหราชอาณาจักรหมายถึงสิ่งต่อไปนี้: มงกุฎ, คทาที่มีกางเขนหรือนกพิราบ, ลูกโลกประดับกางเขน (Orb หรือ globus cruciger), ดาบ, แหวน, เดือย, ฉลองพระองค์โคโลเบียมซินโดนิสทูนิค (Colobium sindonis), ฉลองพระองค์ดาลเมติคทูนิค (dalmatic), กำไลอาร์มิลล์ (armill) และเสื้อคลุม และกกุธภัณฑ์อื่น ๆ ที่ใช้ในพิธี

## ประวัติ
กกุธภัณฑ์หลายชิ้นมีที่มาจากสมัยก่อนการปฏิรูปศาสนา และมีความหมายทั้งทางศาสนาและทางการราชาภิเษก เช่น ฉลองพระองค์ต่าง ๆ ที่มีลักษณะคล้ายกับเสื้ออาล์บ (alb) ของนักบวชหรือเสื้อดาลเมติค http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Dalmatic.jpg (dalmatic) ที่สวมโดยบาทหลวง แต่การตีความหมายว่าการทรงฉลองพระองค์เช่นนี้ว่าเป็นการบ่งถึงพระมหากษัตริย์ทรงเป็นบุคคลในศาสนาก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ในบรรดานักวิชาการทางคริสต์ศาสนวิทยา

เครื่องราชกกุธภัณฑ์ชุดที่เก่าที่สุดที่มีมาตั้งแต่สมัยแองโกล-แซ็กซอนสูญหายไปในหนองไม่ไกลจากเดอะวอช (The Wash) ในอีสต์แองเกลียในปี ค.ศ. 1216 ในรัชสมัยของ สมเด็จพระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ แต่ไม่ทั้งหมดและเหลือแต่เพียงมงกุฎที่กล่าวกันว่าเป็นของสมเด็จพระเจ้าอัลเฟรดมหาราชและของพระราชินีอิดิธแห่งเวสเซ็กซ์ที่มีอยู่ต่อมาจนปี ค.ศ. 1649 เครื่องราชกกุธภัณฑ์ชุดใหม่ที่แทนสิ่งที่หายไปทำขึ้นไม่นานนักหลังจากนั้น รวมทั้งจุลมงกุฎของลูเอลเล็น (Llywelyn) เจ้าชายแห่งเวลส์ (ไม่ใช่ตำแหน่งเจ้าชายแห่งเวลส์) ในปี ค.ศ. 1284 กกุธภัณฑ์ชุดใหม่ถูกโจรกรรมจากแอบบีเวสต์มินสเตอร์ในปี ค.ศ. 1303 แต่ก็ได้คืนมาเพียงไม่กี่วันหลังจากนั้นเมื่อพบว่าถูกนำมาตั้งแสดงอยู่หน้าร้านขายเครื่องเพชรพลอย ตั้งแต่ปี  ค.ศ. 1303 เครื่องราชกกุธภัณฑ์จึงถูกนำไปเก็บไว้ในหอคอยแห่งลอนดอน

หลังจากการก่อตั้งเครือจักรภพในปี ค.ศ. 1649 โอลิเวอร์ ครอมเวลล์หลอมเครื่องราชกกุธภัณฑ์ที่หลอมได้แทบทั้งหมด เมื่อมาถึงสมัยการฟื้นฟูราชวงศ์ของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ และสกอตแลนด์ในปี ค.ศ. 1660 เครื่องราชกกุธภัณฑ์เกือบทั้งหมดก็ต้องสร้างใหม่สำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระองค์ แม้ว่าจะมีการพยายามหาคืนนอกไปจากทองบางส่วนที่ถูกหลอมและพลอยบางชิ้นที่พบแล้วสิ่งที่เหลืออยู่ทั้งชิ้นจากก่อนสมัยสงครามกลางเมืองก็มีแต่เพียงดาบสามเล่มและช้อนคันหนึ่ง รายละเอียดของสิ่งที่สูญหายไปได้รับการบันทึกในรายการที่อนุมัติให้ทำโดยรัฐสภาในปี ค.ศ. 1649

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* พระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร 

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
บัลลังก์เซนต์เอ็ดเวิร์ด

[thumb|220px|[หินแห่งสโคนภายไต้บัลลังก์เซนต์เอ็ดเวิร์ดที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ ค.ศ. 1855]]
220px|thumb|บัลลังก์เซนต์เอ็ดเวิร์ดที่ไม่มีหินแห่งสโคนในปัจจุบัน
**บัลลังก์เซนต์เอ็ดเวิร์ด** หรือ **บัลลังก์พระเจ้าเอ็ดเวิร์ด** หรือ **บัลลังก์ราชาภิเษก** () บัลลังก์เซนต์เอ็ดเวิร์ดเป็นพระราชบัลลังก์ที่ใช้ประทับโดยพระมหากษัตริย์อังกฤษในพระราชพิธีบรมราชาภิเษก ที่สร้างตามพระราชโองการของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 โดยให้มีที่ใส่หินแห่งสโคน (Stone of Scone) ซึ่งเป็นหินสำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ที่เดิมเก็บไว้แอบบีสโคน (Scone Abbey) ที่พระองค์ทรงยึดมา พระราชบัลลังก์มาได้รับชื่อภายหลังตามพระนามของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพผู้เป็นพระมหากษัตริย์อังกฤษพระองค์เดียวที่ได้รับการสถาปนาให้เป็นนักบุญ ตัวบัลลังก์เก็บไว้ที่ชาเปลเซนต์เอ็ดเวิร์ดในแอบบีเวสต์มินสเตอร์
พระมหากษัตริย์อังกฤษและพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรทุกพระองค์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1308 ต่างก็ประทับบนบัลลังก์นี้เมื่อได้รับการสวมมงกุฎอย่างเป็นทางการยกเว้นพระราชินีนาถแมรีที่ 1 ผู้ทรงเลือกประทับบนบังลังก์ที่ได้รับการประทานจากพระสันตะปาปา และพระราชินีนาถแมรีที่ 2 ผู้ประทับบนบังลังก์ที่สร้างเลียนแบบบัลลังก์เซนต์เอ็ดเวิร์ด วาระสุดท้ายที่บัลลังก์นี้ใช้ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์คือในพระราชวโรกาสที่สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ทรงทำพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในปี ค.ศ. 2023

บัลลังก์เป็นเก้าอี้หลังตรงแบบกอธิคทำจากไม้โอ้คโดยช่างไม้ชื่อมาสเตอร์วอลเตอร์ผู้ได้รับค่าจ้างเป็นจำนวน 100 ชิลลิง ตัวบัลลังก์ตั้งอยู่บนสิงห์ปิดทองสี่ตัวซึ่งเป็นส่วนที่ได้รับการซ่อมแซมในปี ค.ศ. 1727 แทนสิงห์ที่มาเพิ่มในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ภายไต้ที่นั่งเป็นช่องสำหรับวางหินแห่งสโคนจนกระทั่งปี ค.ศ. 1996 เมื่อถูกส่งคืนไปยังสกอตแลนด์โดยมีข้อแม้ว่าต้องถูกส่งกลับในโอกาสที่จะมีพระราชพิธีบรมราชาภิเษกครั้งต่อไป

ครั้งหนึ่งบัลลังก์อาจจะทาสีสดใสและปิดทอง และเชื่อกันว่ามีพระบรมฉายาลักษณ์ของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพอยู่บนด้านหลังของบัลลังก์ แต่ในปัจจุบันเป็นแต่เพียงไม้เปล่า ๆ ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 ที่ผ่านมาก็มีนักท่องเที่ยว, นักแสวงบุญ และเด็กร้องเพลงสวดในแอบบีช่วยกันสลักกราฟฟิตีบนบัลลังก์ และบางส่วนของลวดลายแกะสลักด้านหลังบัลลังก์ก็ถูกเฉือนออกไป

ในระหว่างแปดร้อยปีที่ผ่านมาบัลลังก์ถูกนำออกจากแอบบีเวสต์มินสเตอร์เพียงสองครั้ง ครั้งแรกในการนำไปทำพิธีในท้องพระโรงของพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ในโอกาสที่โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าผู้พิทักษ์แห่งอังกฤษ และครั้งที่สองระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อถูกย้ายหนีภัยจากสงครามไปไว้ที่มหาวิหารกลอสเตอร์ 

ในปัจจุบันพระราชบัลลังก์ตั้งอยู่ในที่ที่ปลอดภัยไม่ไกลจากที่บรรจุพระบรมศพของพระเจ้าเฮนรีที่ 5 และนำออกมาตั้งในบริเวณแท่นบูชาเอกเมื่อมีพระราชพิธีบรมราชาภิเษก

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
*แอบบีเวสต์มินสเตอร์

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เครื่องราชกกุธภัณฑ์สหราชอาณาจักร‎
หมวดหมู่:บัลลังก์
แอ็กเซล

**แอ็กเซล** (; ) เป็นตัวละครในเกมชุดร็อคแมน X เป็นตัวละครความลับอีกคนหนึ่งซึ่งไม่ทราบว่าใครสร้าง แต่ความสามารถเป็นเลิศคือการหลบ, การยิงอย่างแม่นยำ, การกอบปี้ DNA ของศัตรูได้ ความลับสุดยอดที่ยังสรุปไม่ได้ คงต้องรอข้อมูลจากแคปคอมเท่านั้น

## ประวัติตามท้องเรื่อง
เรื่องราวของแอ็กเซลผู้นี้เริ่มจากร็อคแมน X7ชึ่งเมื่อก่อนอยู่ในกลุ่ม Red Alert หัวหน้ากลุ่มชื่อ เรด เป็นคนที่แอ็กเซลนับถือมากที่สุดจนมีการก่อจลาจลทำให้แอ็กเซลถูกทิ้งและหนีออกมาจนเจอกับซีโร่ ซึ่งก็ตามไปที่อีเร็กกูล่าฮันเตอร์เจอกับ X ซึ่งเจอกับแล้วก็ถูกจับกุมแต่ได้ซีโร่อธิบายให้ X ฟังจนช่วยไว้และก็ได้เข้ารวมกับซีโร่เพื่อช่วยโลก แต่ทว่าเรดถูก**ซิกม่า**จับตามองอยู่ จนในที่สุดแอ็กเซลต้องสู้กับเรดจนเรดหายไปจากกองซากฐานซิกม่าที่ทับถมอยู่ และเมื่อสู้กับซิกม่าก็ได้แอบใช้ DNA ของเรดหลอกให้ซิกม่าเข้ามาใกล้จนยิงใส่หน้าผากจนตกลงเหวไป แล้ว X ยังไม่ค่อยไว้ใจแต่บอกว่า"**ฝีมือใช้ได้**"เท่านั้น

และในภาคร็อคแมน X8เหตุการณ์ไม่คาดฝันเมื่อได้ข่าวว่ามีคนสร้างเรพลิบรอยที่สามารถใช้ DNA ได้นั้นคือ ลูมินี่ ทำให้เขาสงสัยว่าใช่เขาที่สร้างเราหรื่อเปล่า และเมื่อรู้ไม่นานในฐานบนดวงจันทร์ได้เขาสู้กับลูมินี่จนได้รู้ว่าเขาคือต้นแบบซึ่งอธิบายได้ว่าเขาลูมินี่เลียนแบบในตัวเขาโดยลอกต้นแบบมาทำหุ่นยนต์สงครามแทน รู้เช่นนี้ แอ็กเซลถึงกับแค้นใจที่ลูมินี่ทำแบบนี้ จนสุดท้ายแอ็กเซลโดยอะไรบางอย่างที่ลูมินี่ทิ้งเอาไว้และอื่นๆ ยังไม่ทราบแน่ชัดว่าจะมี **ร็อคแมน X9** หรือไม่ ในร็อคแมน ZX Adventเซเบอร์เอลฟ์ในไลย์ฟเมตัล A คือแอ็กเซลความสามารถสูงกว่าตัวเก่าเมื่อ 300 ปีก่อนผู้สร้างคือ มาสเตอร์ อัลเบอร์

อ่านแล้ว งง ใครรู้รายละเอียดมาเรียบเรียงใหม่ที ขอร้อง

## จากซีรีส์อื่นๆ
### ร็อคแมน X7

### ร็อคแมน X8

### สงครามเอลฟ์

## ร็อคแมน ZXA

## อาเมอร์แอ็กเซล
ชื่อเกราะ:White Axl

AT:A บัสเตอร์

Ultimate AT:-

ความสามารถอื่นๆ:ขณะใช้ DNA ไม่ลด,ยิงเหาะได้นาน

Helmet Part:-

Body Part:-

Arm Part:-

Leg Part:-

อื่นๆ :-

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ร็อคแมน X
หมวดหมู่:ตัวละครจากเกมชุดร็อคแมน
รางวัลออสการ์ สาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม

**รางวัลออสการ์ สาขาบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม** เป็นหนึ่งในรางวัลออสการ์โดยสถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์ที่มอบให้กับบทภาพยนตร์ที่ไม่ได้ดัดแปลงมาจากแหล่งอื่น ซึ่งก่อนปีค.ศ. 1940 เป็นการมอบรางวัลเนื้อเรื่องยอดเยี่ยม

*หมายเหตุ: แถบสีคือผู้ที่ได้รับรางวัล

## อ้างอิง




หมวดหมู่:รางวัลออสการ์
ISO 2

thumb|ทิศทางบิดเกลียวสองทางในเส้นด้าย

**ISO 2** คือมาตรฐานสากลของ ISO เพื่อกำหนดทิศทางการบิดเกลียวของเส้นด้าย เส้นไหมพรม และผลิตภัณฑ์อื่นที่เกี่ยวข้อง ในการปั่น ฟั่น และทอเส้นด้าย มาตรฐานนี้ใช้อักษร S และ Z  เพื่อแสดงทิศทางของการบิดเกลียว (จึงเรียกกันว่าเกลียว S หรือเกลียว Z)

## อ้างอิง

2
หมวดหมู่:สิ่งทอ
มงกุฎนักบุญวาตส์ลัฟ

thumb|right|300px|มงกุฎนักบุญวาสลัฟ
**มงกุฎนักบุญวาตส์ลัฟ** (; ) คือมงกุฎที่เป็นส่วนหนึ่งของเครื่องราชกกุธภัณฑ์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมีย จัดทำขึ้นในปี ค.ศ. 1347 ตามพระราชโองการของพระเจ้าคาเรลที่ 4 พระมหากษัตริย์โบฮีเมียแห่งราชวงศ์ลักเซมเบิร์กและจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ สำหรับพิธีราชาภิเษกของพระองค์เองและอุทิศให้แก่ดยุกวาตส์ลัฟที่ 1 นักบุญองค์แรกของโบฮีเมีย รวมถึงใช้เป็นเครื่องราชกกุธภัณฑ์สำหรับพิธีราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์โบฮีเมียองค์ถัด ๆ มา นอกจากนี้ยังมีพระราชโองการให้เก็บรักษาไว้ที่อาสนวิหารนักบุญวีตในปราสาทปราก ก่อนจะถูกย้ายไปยังปราสาทคาร์ลุชเตนในเวลาถัดมา ซึ่งมงกุฎนักบุญวาตส์ลัฟถูกใช้งานเป็นครั้งสุดท้ายในพิธีราชาภิเษกของจักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งออสเตรีย ในปี ค.ศ. 1836

## รูปพรรณ
มงกุฎนักบุญวาตส์ลัฟทำจากทองที่เกือบบริสุทธิ์ราว 21 ถึง 22 กะรัต (88 ถึง 92 %) และประดับด้วยอัญมณีและไข่มุกที่ประกอบด้วยแซฟไฟร์ 19 เม็ด สปิเนล (spinel) 44 เม็ด ทับทิม 1 เม็ด มรกต 30 เม็ด และไข่มุก 20 เม็ด

## ตำนาน
กล่าวกันว่าถ้าผู้ใดที่ไม่มีสิทธิในการครองราชบัลลังก์ที่ถูกต้องสวมมงกุฎนี้แล้วก็จะเสียชีวิตภายในหนึ่งปีหลังจากนั้น ผู้ที่เชื่อตำนานนี้มีข้อพิสูจน์ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อไรน์ฮาร์ด เฮย์ดริ ผู้พิทักษ์ของรัฐในอารักขาแห่งโบฮีเมียและมอนโรเวียแอบสวมมงกุฎเพราะเชื่อว่าตนเองเป็นผู้นำผู้ยิ่งใหญ่ และถูกลอบสังหารเพียงไม่ถึงปีหลังจากนั้นโดยผู้ต่อต้านนาซีชาวเช็ก

## ดูเพิ่ม
* มงกุฎ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ปราสาทปราก 
เครื่องราชกกุธภัณฑ์

หมวดหมู่:มงกุฎ
หมวดหมู่:เครื่องราชกกุธภัณฑ์
หมวดหมู่:งานศิลปกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1340
หมวดหมู่:งานศิลปกรรมทอง
หมวดหมู่:งานศิลปกรรมอัญมณี
หมวดหมู่:ราชอาณาจักรโบฮีเมีย
โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร

**โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร** เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ประเภทสหศึกษา ตั้งอยู่เลขที่ 115 หมู่ 11 ซอยนวมินทร์ 163 (อมรวิวัฒน์) ถนนนวมินทร์ แขวงนวลจันทร์ เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร เป็นโรงเรียนสหศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา กรุงเทพมหานคร เขต 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ก่อตั้งวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2528 โดยกระทรวงศึกษาธิการ มี นายกนก จันทร์ขจร เป็นผู้อำนวยการท่านแรก

## ประวัติ
**โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร** ได้จัดตั้งขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในวโรกาสที่ทรงเจริญ พระชนมพรรษา ครบ 5 รอบ ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2530 โดยมีนายประสงค์ อ้นสุวรรณ ผู้สนใจในการศึกษาได้ติดต่อและประสานงาน เรื่องการบริจาคที่ดินจากคหบดีและคหปตานี ซึ่งเป็นเครือญาติจำนวน 6 ราย ดังนี้ คือ

# นางเสริม น้อยสิริ
# นายมุข ทับเจริญ
# นายริด สุวรรณน้อย
# นางสาวศรีอำพร อ้นสุวรรณ
# นางสาวสายสุดา อ้นสุวรรณ
# นายสุนันท์ อ้นสุวรรณ

ร่วมกันบริจาคที่ดินจำนวน 17 ไร่ 24 ตารางวา 

ประกาศตั้งโรงเรียนเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2528 ใช้ชื่อว่าโรงเรียนนวมราชูทิศ กรุงเทพมหานคร มีนายกนก จันทร์ขจร ผู้อำนวยการโรงเรียนมักกะสันพิทยา รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่ เปิดทำการสอนนักเรียนรุ่นแรกจำนวน 307 คน ในปีการศึกษา 2528 โดยอาศัยอาคารเรียนของโรงเรียนแย้มจาดวิชชานุสรณ์และมีอาจารย์จากโรงเรียนมักกะสันพิทยา จำนวน 6 ท่านดำเนินการจัดการเรียนการสอน

ต่อมากระทรวงศึกษาธิการเห็นสมควรเปลี่ยนชื่อโรงเรียน เพื่อความสมบูรณ์และความไพเราะในเชิงอักษรศาสตร์ จึงได้ประกาศ ให้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2528

วันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2528 โรงเรียนได้ประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์อาคารเรียนทรงไทย 3 ชั้น หลังแรก โดย นายกรัฐมนตรี พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ เป็นประธานในพิธี อาคารหลังนี้ไดรับความอนุเคราะห์จากพระราชปัญญาโกศล เป็นประธาน อุปถัมภ์มูลนิธินวมราชานุสรณ์ และองค์อุปถัมภ์ โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร (ในขณะนั้น) เป็นจำนวนเงิน 12 ล้านบาท โรงเรียนจึงได้ ตั้งชื่ออาคารหลังนี้ว่า อาคารพระราชปัญญาโกศล
ต่อมาในปีการศึกษา 2529 จึงได้ย้ายมาเรียนในอาคารชั่วคราวที่ชุมชนได้ร่วมใจกันสร้าง เป็นสถานที่เรียนบนที่ดินของโรงเรียน โดยสามารถใช้ประโยชน์จากอาคารพระราชปัญญาโกศลบางส่วนเป็นห้องเรียน และสำนักงาน

โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานครและโรงเรียนอีก 4 โรงเรียนในกลุ่มโรงเรียนเฉลิมพระเกียรตินวมินทราชูทิศ 5 ภูมิภาค ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้อัญเชิญพระมหาพิชัยมงกุฎครอบอุณาโลม รองรับด้วยโมลี 2 ชั้น มีชื่อแต่ละโรงเรียนอยู่ภายใน เป็นตราสัญลักษณ์ประจำโรงเรียน และเข็มตราสัญลักษณ์ประดับอกเสื้อนักเรียน เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2535

ปัจจุบัน มีอาคารเรียนแบบพิเศษ 4 ชั้น รูปตัว E จำนวน 67 ห้องเรียน และอาคารพระราชปัญญาโกศล จำนวน 12 ห้อง อาคารหอประชุมแบบพิเศษ 2 ชั้น 1 หลัง อาคารพยาบาล 1 หลัง อาคารประชาสัมพันธ์ 1 หลัง และอาคารโรงฝึกงาน 2 ชั้น  1 หลัง

## ผู้บริหาร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร

หมวดหมู่:โรงเรียนในกรุงเทพมหานคร
กรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:โรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูง
คริส มาร์ติน

**คริสโตเฟอร์ แอนโทนี จอห์น มาร์ติน** () หรือ คริส มาร์ติน เกิดวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1911 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ และมีฐานะเป็นนักร้องนำแห่งวงโคลด์เพลย์ วงออลเทอร์นาทิฟร็อกจากประเทศอังกฤษ

คริส มาร์ติน เกิดที่ เอ็กซิเตอร์ เดวอน ประเทศอังกฤษ บิดาเป็นนักบัญชี ส่วนมารดาเป็นครูสอนดนตรี มาร์ตินเข้าร่วมวงดนตรีครั้งแรกตั้งแต่ยังเรียนอยู่มัธยม เขาและเพื่อนร่วมกันตั้งวงดนตรีในชื่อ *The Rockin' Honkies*

ในปี ค.ศ. 1997 ระหว่างที่มาร์ตินกำลังศึกษาอยู่ที่ยูนิเวอร์ซิตี้คอลเลจลอนดอน เขาและเพื่อนร่วมวงโคลด์เพลย์ในปัจจุบันได้แก่ จอนนี บั๊คแลนด์, วิล แชมป์เปียน และกาย เบอร์รีแมนได้เริ่มฟอร์มวงกัน จนกระทั่ง โคลด์เพลย์ได้ออกอัลบั้มแรกชื่อ *Parachutes* ในปี ค.ศ. 2000 ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีด้วยยอดจำหน่ายกว่า 5 ล้านชุด และรางวัลต่างๆ รวมไปถึง รางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มอัลเทอร์เนทีฟยอดเยี่ยม อัลบั้มต่อๆมาของโคลด์เพลย์ อย่าง *[[อะรัชออฟบลัดทูเดอะเฮด|A Rush of Blood to the Head]]*, *[[เอกซ์แอนด์วาย|X&Y]]*, และ *[[วิวาลาวิดาออร์เดธแอนด์ออลฮิสเฟรนส์|Viva la Vida or Death and All His Friends]]* ก็ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดีเช่นกัน

ด้านชีวิตส่วนตัว มาร์ตินเคยสมรสกับ กวินเน็ธ พัลโทรว์ นักแสดงสาวชาวอเมริกันในปี ค.ศ. 2003 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน บุตรสาวคนโต ชื่อว่า แอปเปิ้ล บลายธ์ อลิสัน มาร์ติน (เกิด 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2004) และบุตรชายคนเล็กชื่อ โมเสส บรูซ แอนโทนี มาร์ติน (เกิด 8 เมษายน ค.ศ. 2006) ในช่วงที่มาร์ตินใช้ชีวิตคู่พัลโทรว์นั้น ได้ประพฤติตนเป็นมังสวิรัติ และเล่นโยคะเป็นประจำ นอกจากนี้ เขายังไม่ดื่มแอลกอฮอล์ และไม่สูบบุหรี่อีกด้วย ด้านกีฬา คริส มาร์ตินเป็นแฟนบอลผู้สนับสนุนของสโมสรฟุตบอลเอ็กซิเตอร์ซิตี ซึ่งเป็นสโมสรฟุตบอลประจำบ้านเกิดที่เมืองเอ็กซิเตอร์ 

ในปี ค.ศ. 2014 คริส มาร์ตินและกวินเน็ธ พัลโทรว์ได้ประกาศว่าแยกกันอยู่ ต่อมาในปี ค.ศ. 2016 ทั้งคู่ได้หย่าขาดจากกัน หลังจากนั้นมาร์ตินคบหากับดาโกตา จอห์นสัน นักแสดงชาวอเมริกันตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 2017

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Coldplay.com
* 

หมวดหมู่:นักร้องอังกฤษ
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2520
หมวดหมู่:บุคคลจากเอ็กซิเตอร์
ดิลี

**ดิลี** (; ) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศติมอร์-เลสเต ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ และยังเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งที่มีประชากรอาศัยประมาณ 150,000 คน (สถิติปี 2021)

## การคมนาคม
ดิลีเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติประธานาธิบดีนีกูเลา ลูบาตู (Presidente Nicolau Lobato International Airport) เป็นสนามบินนานาชาติเพียงแห่งเดียวในติมอร์-เลสเต และท่าเรือดิลี ท่าเรือสำคัญของประเทศ

## เมืองพี่น้อง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปเอเชีย
ชนเดนส์

**ชนเดนส์** () เป็นชนเจอร์มานิคที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ทางใต้ของสวีเดนในปัจจุบันและเกาะของเดนมาร์กและต่อมาในคาบสมุทรจัตแลนด์ และกล่าวถึงโดยจอร์แดนนักประวัติศาสตร์ชาวโรมันในหนังสือ “Getica”, โดยนักปราชญ์โพรโคเพียส (Procopius) และโดยนักบุญเกรกอรีแห่งทัวร์ส

ในการบรรยายถึงกลุ่มชนสแกนด์ซา (Scandza) ในสแกนดิเนเวียจอร์แดนกล่าวถึงชน “Dani” ว่าเป็นกลุ่มเดียวกับ “Suetidi” (ชนสวีด (สวีเดน) หรือ “Svitjod”?) และเป็นกลุ่มชนที่ขับไล่และยึดที่ดินของชน “Heruli”

เสวน แอกเกเสน (Svend Aggesen) นักประพันธ์จากคริสต์ศตวรรษที่ 12 กล่าวถึงกษัตริย์แดนผู้ที่เป็นที่มาของชื่อชนกลุ่มนี้ “เดนส์”

## ชนเดนส์ในบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์

ชนเดนส์เริ่มเข้ามารุกรานบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ ราว ค.ศ. 800 และตามมาด้วยผู้มาตั้งถิ่นฐานเป็นระลอก ๆ ที่เริ่มราว ค.ศ. 865 โดยพี่น้องฮาล์ฟดัน รากนาร์สสัน (Halfdan Ragnarsson) และไอวาร์เดอะโบนเลสส์ (Ivar the Boneless) ที่มาพำนักในช่วงฤดูหนาวที่ในบริเวณอีสต์แองเกลีย จากนั้นฮาล์ฟดันและไอวาร์ก็เดินทางขึ้นไปทางเหนือและยึดนอร์ทธัมเบรียได้ในปี ค.ศ. 867 และต่อมายอร์ค ชนเดนส์รุกรานไอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 853 ตามด้วยผู้ไปตั้งถิ่นฐานผู้กลืนไปกับผู้ตั้งถิ่นฐานอยู่แต่เดิมและกลายเป็นคริสต์ศาสนิกชน
 
กลุ่มไวกิงที่มีชื่อเสียงที่สุดก็ได้แก่กลุ่มทิลสเต็ด (Tilsted Clan) ผู้นำของกลุ่มนี้คือ “The Grey” เป็นหัวหน้าเผ่าคนโปรดคนหนึ่งของสเวน ฟอร์คเบียร์ด กลุ่มทิลสเต็ดเป็นกลุ่มที่ในปี ค.ศ. 991 เป็นผู้นำในการการโจมตีของเดนส์ในเอสเซ็กซ์ในยุทธการมาลดอน (Battle of Maldon) ผู้หว่านล้อมให้อัครบาทหลวงซิเจอริคแห่งแคนเตอร์บรีให้ถวายคำแนะนำให้พระเจ้าเอเธลเรดจ่ายเงินให้เดนส์เป็นจำนวนหมื่นปอนด์เพื่อให้หยุดยั้งการรุกราน.

สามปีต่อมาในปี ค.ศ. 994 สเวน ฟอร์คเบียร์ดและโอลาฟ ทริกวาสัน (Trygvason) กลับไปล้อมลอนดอนและพยายามเข้าปล้นแต่ไม่สำเร็จ ตำนานกล่าวว่าเพียงแต่เห็นเงาของทิลสเต็ดท่ามกลางกองทัพไวกิงเท่านั้นฝ่ายแองโกล-แซ็กซอนก็จ่ายค่าป้องกันไม่ให้รุกรานแก่เดนส์อีก จำนวนเงินที่ได้รับทำให้ฝ่ายเดนส์เห็นว่าการหาเงินวิธีนี้สะดวกกว่าการรุกรานให้เสียเลือดเสียเนื้อ

ทิลสเต็ดยังคงจงรักภักดีต่อสเวน ฟอร์คเบียร์ด ทิลสเต็ดเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1013 หลังจากที่ล่องเรือขึ้นไปบนลำน้ำฮัมเบอร์และเทร้นท์กับสเวน ฟอร์คเบียร์ดและพระราชโอรสคนูทเพื่อเป็นการยอมรับสเวนเป็นประมุขของบริเวณเดนลอว์

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* นอร์มัน 
* ชาวนอร์ส 
* ชาวไวกิง 

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มชนเจอร์แมนิก‎‎โบราณ
อนุสาวรีย์สามบูรพาจารย์

**อนุสาวรีย์สามบูรพาจารย์** หรือ **อนุสาวรีย์สามเสือแห่งเกษตร** เป็นอนุสาวรีย์รูปเหมือนของสามบูรพาจารย์ผู้ริเริ่มสถาปนาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คือพระช่วงเกษตรศิลปการ (ช่วง โลจายะ) หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ (ทองดี เรศานนท์) และหลวงอิงคศรีกสิการ (อินทรี จันทรสถิตย์) ประดิษฐาน ณ ลานอนุสาวรีย์สามบูรพาจารย์ หน้าสถาบันเกษตราธิการ สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์  ภายในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน

## ประวัติ
**“สามเสือเกษตร”** เป็นฉายาที่เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา) ใช้เรียกแทนบุคคลสามคน ได้แก่ พระช่วงเกษตรศิลปการ (ช่วง โลจายะ) หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ (ทองดี เรศานนท์) และหลวงอิงคศรีกสิการ (อินทรี จันทรสถิตย์) ผู้มีคุณูปการในการพัฒนาวงการเกษตรไทยและเผยแพร่คุณประโยชน์ทางเกษตรกรรมไปสู่สาธารณชนซึ่งถือเป็นอาชีพหลักและอาชีพเดียวของราษฎรไทยในสมัยนั้นที่สร้างการเศรษฐกิจขึ้นอย่างเป็นระบบในประเทศไทย นอกจากนี้บุคคลทั้งสามยังเป็นผู้วางรากฐานการเกษตรและการศึกษาด้านเกษตรศาสตร์ของประเทศไทย อันนำไปสู่การสถาปนาสถาบันทางเกษตรศาสตร์เป็นการเฉพาะ และมีวิวัฒนาการมาเป็นมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ในปัจจุบัน 

จำเดิมในทศวรรษที่สามของการครบรอบการสถาปนามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ณ พื้นที่ลานด้านหน้าสถาบันเกษตราธิการ สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้มีการสถาปนาอนุสาวรีย์หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ (ทองดี เรศานนท์) ขึ้น โดยมีหม่อมเจ้าสิทธิพร กฤดากร ประกอบพิธีเปิดอนุสาวรีย์ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511 ซึ่งเป็นวันครบรอบปีที่ 25 แห่งการสถาปนามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ต่อมาในวาระการครบรอบปีที่ 50 แห่งการสถาปนามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้มีการสร้างอนุสาวรีย์พระช่วงเกษตรศิลปการ (ช่วง โลจายะ) และหลวงอิงคศรีกสิการ (อินทรี จันทรสถิตย์) เพิ่มเติมให้เป็นอนุสาวรีย์ "สามเสือแห่งเกษตร" และมีพิธีเปิดในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538

## ลักษณะทางสถาปัตยกรรม

thumb|220px|บริเวณโดยรอบอนุสาวรีย์สามบูรพาจารย์ (พ.ศ. 2552)|left

อนุเสาวรีย์สามบูรพาจารย์มีลักษณะเป็นอนุสาวรีย์ประเภทบุคคล ประกอบด้วยรูปเหมือนบุคคลในท่ายืนสามคนตั้งเรียงลำดับ ดังนี้

#ตรงกลาง คือ หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ (ทองดี เรศานนท์) ในท่ายืน มือซ้ายถือหมวก มองตรงมาเบื้องหน้า
#ด้านซ้าย คือ พระช่วงเกษตรศิลปการ (ช่วง โลจายะ) ในท่ายืน มือซ้ายถือหนังสือชื่อ "เกษตรกรรมแผนใหม่"
#ด้านขวา คือ หลวงอิงคศรีกสิการ (อินทรี จันทรสถิตย์)  ในท่ายืน มือซ้ายถือหมวก ใบหน้ามองเยื้องทางด้านซ้าย

ณ ฐานอนุสาวรีย์มีป้ายโลหะสำริด ปรากฏข้อความจารึกว่า

## อ้างอิง
* วิญญาณสามบูรพาจารย์เกษตร  โดย ศ.ระพี สาคริก
* อนุสาวรีย์สามบูรพาจารย์ 

สามบูรพาจารย์
หมวดหมู่:ก่อตั้งในกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2538
สามบูรพาจารย์
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
รางวัลออสการ์ สาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยม

**รางวัลออสการ์ สาขาลำดับเสียงยอดเยี่ยม** เป็นหนึ่งในรางวัลออสการ์โดยสถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์ที่มอบให้กับภาพยนตร์ที่มีการออกแบบเสียงหรือตัดต่อเสียงได้ดีเยี่ยม รางวัลนี้มักจะมอบให้กับ Supervising Sound Editor หรือ Sound Designer ของภาพยนตร์เรื่องนั้น ในปีหนึ่งๆ หากไม่มีภาพยนตร์ที่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง การมอบรางวัลจะมอบเป็น Special Achievement Award

นับตั้งแต่อดีต รางวัลนี้ได้มีการเปลี่ยนชื่อดังนี้ 
* *Best Sound Effects* (ปีค.ศ. 1963–1967, 1975)
* *Sound Effects Editing* (ปีค.ศ. 1977, 1981–1999)
* *Sound Editing* (ปีค.ศ. 1979, 2000–ปัจจุบัน)

## ผู้ได้รับรางวัลและผู้มีชื่อเข้าชิง

### 1960s

### 1970s

### 1980s

### 1990s

### 2000s

### 2010s

### 2020s

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รางวัลออสการ์
ลีแอน ไรมส์

**มาร์กาเร็ต ลีแอน ไรม์ส** () เกิดวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1982 เป็นนักร้องเพลงคันทรี - ป็อป , นักแต่งเพลง และนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน

ไรม์สเกิดที่เมืองเพิร์ล รัฐมิสซิสซิปปี ก่อนจะย้ายตามครอบครัวไปยังเมืองการ์แลนด์ รัฐเท็กซัส ไรม์เริ่มร้องเพลงเมื่อมีอายุเพียง 2 ปี และเริ่มเข้าประกวดในงานประกวดท้องถิ่นเมื่ออายุ 5 ปี และมีอายุ 11 ปี ไรม์สได้เซ็นสัญญาเป็นครั้งแรกกับค่ายเพลงอิสระชื่อ *Nor Ja Vak* และได้ออกอัลบั้ม 3 อัลบั้มภายใต้ต้นสังกัดดังกล่าว ก่อนจะได้พบกับ บิล แม็ค ดีเจและโปรโมเตอร์ ซึ่งเป็นผู้แต่งเพลง "Blue" ซิงเกิลเปิดตัวอย่างเป็นทางการของเธออีกด้วย 

ไรม์สเซ็นสัญญาอีกครั้งกับต้นสังกัด เคิร์บเรคคอร์ดส ในปี ค.ศ. 1995 ด้วยการสนับสนุนจาก บิล แม็ค "Blue" ซิงเกิลเปิดตัวของไรม์สจากอัลบั้มในชื่อเดียวกัน *Blue* ออกวางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1996 อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับ 3 ในชาร์ตบิลบอร์ด และอันดับ 1 ในชาร์ตอัลบั้มเพลงคันทรี ด้วยยอดจำหน่ายกว่า 123,000 ชุด และในปีต่อมา ไรม์สได้รับรางวัลรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม และสาขาอัลบั้มเพลงคันทรียอดเยี่ยม นับเป็นศิลปินอายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัลแกรมมี คืออายุแค่ 14 ปีในขณะนั้น และยังเป็นศิลปินเพลงคันทรีคนแรกที่ได้รับรางวัลในสาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมอีกด้วย

ไรม์สยังโด่งดังจากซิงเกิล "How Do I Live" ในปี 1997 และซิงเกิล "Can't Fight The Moonlight" จากเรื่อง *Coyote Ugly* ซึ่งเธอได้ร่วมแสดงเป็นตัวประกอบเป็นตัวเองในตอนท้ายเรื่องด้วย

ด้านชีวิตส่วนตัว ไรม์สแต่งงานกับ ดีน เชียร์เมต หนึ่งในทีมแดนเซอร์ของเธอ ในดัลลัส เมื่อปี ค.ศ. 2002

## ผลงานเพลง

### สตูดิโออัลบั้ม

* 1991: *Everybody's Sweetheart*
* 1992: *From My Heart to Yours*
* 1994: *All That*
* 1996: *Blue*
* 1997: *You Light up My Life: Inspirational Songs*
* 1998: *Sittin' on Top of the World*
* 1999: *LeAnn Rimes*
* 2001: *I Need You*
* 2002: *Twisted Ange*
* 2005: *This Woman*
* 2006: *Whatever We Wanna*
* 2007: *Family*

## ผลงานการแสดง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2525
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดอะไซลัมเรเคิดส์
หมวดหมู่:นักร้องเด็กชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐมิสซิสซิปปี
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
เชสเตอร์ เอ. อาเทอร์

**เชสเตอร์ อลัน อาเทอร์** () (5 ตุลาคม ค.ศ. 1829-18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1886) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา เป็นคนที่ 21

หมวดหมู่:ประธานาธิบดีสหรัฐ
หมวดหมู่:รองประธานาธิบดีสหรัฐ
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเวอร์มอนต์
อาดอลฟ์ ตีแยร์

**มารี โฌแซ็ฟ หลุยส์ อาดอลฟ์ ตีแยร์** ( , ; 15 เมษายน ค.ศ. 17973 กันยายน ค.ศ. 1877) เป็นรัฐบุรุษและนักประวัติศาสตร์ชาวฝรั่งเศส เขาเป็นประธานาธิบดีที่มาจากการเลือกตั้งคนที่สองของฝรั่งเศส และเป็นประธานาธิบดีคนแรกแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่สาม

ตีแยร์เป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญในการปฏิวัติเดือนกรกฎาคม เมื่อปี ค.ศ. 1830 ซึ่งเป็นการล้มล้างระบอบการปกครองภายใต้กษัตริย์ชาร์ลที่ 10 และเป็นการขึ้นเสวยราชสมบัติของกษัตริย์หลุยส์-ฟีลิปที่ 1 ที่มีแนวคิดเสรีนิยมมากกว่า และการปฏิวัติฝรั่งเศส ค.ศ. 1848 ซึ่งเป็นการล้มล้างการปกครองราชาธิปไตยของราชวงศ์บูร์บง และการจัดตั้งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่สอง เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1836 และ ค.ศ. 1840 ผลงานที่สำคัญของเขาคือการก่อสร้างอาร์กเดอทรียงฟ์เดอเลตวลให้แล้วเสร็จ และการนำพระศพของจักรพรรดินโปเลียนจากเกาะเซนต์เฮเลนากลับคืนสู่ฝรั่งเศส เขาเป็นแกนนำฝ่ายตรงข้ามของหลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต (ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐที่สองในช่วงปี ค.ศ. 1848 จนถึง ค.ศ. 1852 และเป็นผู้ปกครองฝรั่งเศสในฐานะจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1852 จนถึง ค.ศ. 1871) ในช่วงที่นโปเลียนที่ 3 ยึดอำนาจรัฐบาลตนเองนั้น ตีแยร์ถูกจับกุมและถูกเนรเทศออกจากฝรั่งเศสในระยะเวลาหนึ่ง จากนั้นเขาก็กลับมาและกลายเป็นฝ่ายตรงข้ามของรัฐบาล

ภายหลังจากความปราชัยของฝรั่งเศสในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย เขาได้รับเลือกให้เป็นผู้บริหารระดับสูงของรัฐบาลฝรั่งเศสชุดใหม่ และเป็นตัวแทนเจรจากับปรัสเซียเพื่อยุติสงคราม เมื่อกลุ่มกบฏคอมมูนปารีสยึดอำนาจในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1871 ตีแยร์ได้ออกคำสั่งให้กองทัพปราบปราม เมื่อเขามีอายุได้เจ็ดสิบสี่ปี เขาได้รับการเสนอชื่อให้เป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐโดยสมัชชาแห่งชาติฝรั่งเศสในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1871 ผลงานที่สำคัญที่สุดของเขาในฐานะประธานาธิบดีคือการทำให้ทหารเยอรมันออกจากดินแดนส่วนใหญ่ของฝรั่งเศสได้เร็วกว่ากำหนดสองปี จากความขัดแย้งของฝ่ายค้านนิยมราชาธิปไตยในสมัชชาฝรั่งเศสและฝ่ายซ้ายนิยมสาธารณรัฐ ทำให้เขาประกาศลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1873 และถูกสืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดีโดยปาทริส เดอ มัก-มาอง และเขาถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1877

ตัวเขายังเคยเป็นนักประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียงอีกด้วย เขาได้เขียนหนังสือประวัติศาสตร์เล่มแรกเกี่ยวกับการปฏิวัติฝรั่งเศสประมาณ 10 เล่ม ซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1823–1827 นักประวัติศาสตร์ โรเบิร์ต ทอมส์ กล่าวว่า "เป็นการกระทำทางการเมืองที่กล้าหาญในระหว่างการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง...และมันเป็นส่วนหนึ่งของการยกระดับทางปัญญาของพวกเสรีนิยมเพื่อต่อต้านการปฏิวัติของพวกคลั่งเจ้า" เขายังเขียนหนังสืออีกยี่สิบเล่ม โดยเกี่ยวกับประวัติของคณะกงสุลและจักรวรรดิของนโปเลียน โบนาปาร์ต () ในปี ค.ศ. 1834 เขาได้รับการคัดเลือกให้เข้าสู่อากาเดมีฟร็องแซซอีกด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประธานาธิบดีฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลจากมาร์แซย์
หมวดหมู่:สนธิสัญญาแวร์ซาย (ค.ศ. 1871)
มาร์กาเรตาแห่งโรมาเนีย

**สมเด็จพระนางมาร์กาเรตาแห่งโรมาเนีย** () หรือ **มาร์กาเรตา ผู้พิทักษ์พระราชบัลลังก์โรมาเนีย** () อดีต**เจ้าหญิงแห่งโฮเฮนโซลเลิร์น** (26 มีนาคม ค.ศ. 1949) เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ใน สมเด็จพระเจ้ามีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนีย กับ สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย แห่งโรมาเนีย พระองค์ทรงอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ พระราชบิดาของพระองค์ทรงแต่งตั้งให้พระองค์เป็นรัชทายาทอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 2007

พระนางมาร์กาเรตาไม่มีพระราชโอรสธิดา ดังนั้นรัชทายาทลำดับต่อไปคือพระน้องนางเธอเอเลนา พระขนิษฐาพระองค์รองของพระองค์ รวมทั้งในรัฐธรรมนูญฉบับล่าสุดในปี พ.ศ. 2466 ได้มีการจัดตั้งลำดับการสืบราชบัลลังก์โรมาเนียโดยใช้กฎหมายแซลิก ที่กล่าวว่าเจ้าหญิงมาร์กาเรตาและพระขนิษฐาทั้งหมดจะไม่สามารถสืบราชสมบัติต่อ

ในวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 2007 สมเด็จพระราชาธิบดีมีไฮที่ 1 ทรงแต่งตั้งเจ้าหญิงมาร์กาเรตาเป็นรัชทายาท สมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 ทรงเสนอให้รัฐบาลโรมาเนียให้พิจารณาฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ และควรล้มเลิกกฎหมายแซลิกแห่งการสืบราชบัลลังก์ และ เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2017 หลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระราชาธิบดีมีไฮที่ 1 พระองค์ได้รับการสืบต่อเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์แห่งโรมาเนีย

## พระเกียรติยศ
### พระราชอิสริยยศ


ไฟล์:Royal Monogram of Princess Margarita Of Romania.svg|อักษรย่อพระปรมาภิไธย
ไฟล์:Royal Standard of the Crown Princess of Romania.svg|ธงพระราชอิสริยยศ
ไฟล์:Royal standard of Romania (King, 1922 model).svg|ธงพระราชอิสริยยศ (อย่างไม่เป็นทางการ ใช้ในเขตพระราชฐานที่ประทับ)


## แหล่งข้อมูลอื่น
* Royal House of Romania
* The Princess Margarita of Romania Foundation website
* The official website of The Romanian Royal Family

หมวดหมู่:ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน
หมวดหมู่:เจ้าหญิงโรมาเนีย
หมวดหมู่:มกุฎราชกุมารี
หมวดหมู่:ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์
หมวดหมู่:พระเจ้ามีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนีย
ภาษาไทขาว

**ภาษาไทขาว**, **ภาษาไตขาว** หรือ **ภาษาไทด่อน** (, ; ) มีผู้พูดทั้งหมด 490,000 คน พบในประเทศเวียดนาม 280,000 คน (พ.ศ. 2545) ทางตอนเหนือตามแนวแม่น้ำแดงและแม่น้ำดำ พบในประเทศลาว 200,000 คน (พ.ศ. 2538) ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษาไทดำ ได้รับอิทธิพลจากภาษาลาว จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มภาษากัม-ไท สาขาเบ-ไท สาขาย่อยไท-แสก

## อ้างอิง

* Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Preliminary proposal to encode the Tai Khao script in UCS
* A response to Kushim Jiang, “Preliminary proposal to encode the Tai Khao script in UCS”
* https://www.unicode.org/L2/L2022/22098-tai-don.pdf
* https://www.unicode.org/L2/L2022/22099-tai-don-comment.pdf

ไทขาว
ไทขาว
หมวดหมู่:กลุ่มภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้
ประเสริฐ ชัยกิจเด่นนภาลัย

**ประเสริฐ ชัยกิจเด่นนภาลัย** (เกิด 31 สิงหาคม พ.ศ. 2500)  เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ สังกัดพรรคเพื่อไทย

## ประวัติ
ประเสริฐ เกิดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ที่จังหวัดสมุทรปราการ สำเร็จการศึกษาระดับอนุปริญญา อุตสาหกรรมเคมีสิ่งทอ จากเทคนิคกรุงเทพ ระดับปริญญาตรี สาขาวิศวกรรมเคมีสิ่งทอ จากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล

ประเสริฐ ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหลายสมัยนับตั้งแต่ลงสมัครในนามพรรคไทยรักไทยใน พ.ศ. 2544, พ.ศ. 2548 และในนามพรรคพลังประชาชนใน พ.ศ. 2550 ก่อนที่พรรคจะถูกยุบและย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย ต่อมาในปี 2568 ประเสริฐ ได้ขอลาออกจากพรรคเพื่อไทย เพื่อมาลงสมัครในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการ ในนามสังกัด อิสระ แต่เขาพ่ายแพ้ให้กับสุนทร ปานแสงทองกลุ่มสมุทรปราการก้าวหน้า และอีกไม่นาน เขาได้ย้ายมาสังกัดพรรคกล้าธรรม

ประเสริฐ เป็นอีกคนหนึ่งที่ได้ร่วมการอภิปรายไม่ไว้วางใจ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี โดยประเสริฐเป็นผู้ตั้งฉายาให้แก่รัฐบาลของอภิสิทธิ์ว่า "*รัฐบาลห้าสี*" ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ในสภาผู้แทนราษฎร

## ประวัติการทำงาน
* สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสมุทรปราการ พ.ศ. 2544, 2548, 2550 และ 2554
* ผู้สมัครสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดสมุทรปราการ

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดสมุทรปราการ
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
เจ้าหญิงเอเลนาแห่งโรมาเนีย

**เจ้าหญิงเอเลนาแห่งโรมาเนีย** (; ประสูติ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493)อายุ18 เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชาธิบดีมีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนีย อดีตพระมหากษัตริย์แห่งโรมาเนีย 

พระองค์ประสูติที่เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และในวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 พระองค์อภิเษกสมรสกับโรบิน เมดฟอร์ธ-มิลส์ พิธีได้จัดขึ้นที่เมืองเดอแรม ทั้งคู่มีบุตร 2 พระองค์ ได้แก่
# นีโคลัส เมดฟอร์ธ-มิลส์ (เกิด 1 เมษายน พ.ศ. 2528 ณ เจนีวา)  
# คารีนา เม็ดฟอร์ธ-มิลส์ (เกิด 4 มกราคม พ.ศ. 2532 ณ นิวคาสเซิลอะพอนไทน์) 

ทั้งคู่ทรงหย่ากันในวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534

เจ้าหญิงเอเลนาอภิเษกสมรสใหม่กับอเล็กซานเดอร์ ฟิลิป นิกสัน แม็คอาเธอร์ ในวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2541 เจ้าหญิงเอเลนาทรงอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ ทางสายสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร และภายหลังการสวรรคตลงของพระบิดา พระเชษฐภคินีนาถของพระองค์คือมาร์กาเรตาแห่งโรมาเนียได้ขึ้นเป็นพระประมุขราชวงศ์โรมาเนีย โดยไม่มีพระราชบุตรแม้จะทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายราดูแห่งโรมาเนีย การสืบตำแหน่งประมุขราชวงศ์จึงตกเป็นของพระองค์ 

## อ้างอิง
* http://en.wikipedia.org/wiki/Princess_Elena_of_Romania|Princess_Elena_of_Romania
* Royal House of Romania 
* The official website of The Romanian Royal Family

เอเลนา
หมวดหมู่:พระเจ้ามีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนีย
ภาษาราตักนอน

**ภาษาราตักนอน** (Ratagnon) หรือ**ภาษาลาตักนอน** **ภาษาดาตักนอน** เป็นภาษาที่พูดโดยชาวราตักนอนที่เป็นชนพื้นเมืองในมินโดโร ผู้พูดภาษานี้เปลี่ยนมาพูดภาษาตากาล็อกเป็นส่วนใหญ่และเป็นภาษาที่ใกล้ตาย
ราตักนอน
เจฟฟรีย์แห่งมอนมัท

**เจฟฟรีย์แห่งมอนมัท** (; ; ค.ศ.1100 - 1155) เป็นนักบันทึกประวัติศาสตร์และนักเขียน หนึ่งในผู้สร้างสรรค์ประวัติศาสตร์อังกฤษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตำนานกษัตริย์อาร์เทอร์

## ประวัติ
ไม่ทราบแน่ชัดถึงบ้านเกิดของเจฟฟรีย์ แต่เขาอาจจะเกิดในมอนมัทในเวลส์ ก็ได้ และน่าจะมีบรรพบุรุษเป็นชาวไบรตัน ทั้งนี้สันนิษฐานจากชื่อเรียกขานของเขา รวมถึงรายละเอียดใน *Historia Regum Britanniae* ของ Caerleon ซึ่งบรรยายตระกูลต่าง ๆ ที่อยู่ในย่านนี้ เชื่อว่าเขาอาจจะทำงานรับใช้อยู่ในโบสถ์เบนเนดิกตินในมอนมัท

เขาเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ที่ซึ่งเขาได้พบกับวอลเตอร์ อาร์คดีคอนแห่งออกซฟอร์ด เขาได้ทำงานรับใช้นักบวชนิกายออกัสตินในวิทยาลัยเซนต์จอร์จในออกซฟอร์ด ระหว่าง ค.ศ. 1129-1150 และบางทีอาจจะทำงานเป็นครูที่นี่ด้วย

วันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1152 อาร์ชบิชอป เธโอโบลด์ ตั้งให้เจฟฟรีย์เป็น บิชอปแห่งเซนต์อาซัฟ หลังจากบวชให้เขา 10 วันก่อนหน้านั้น มีชื่อของเจฟฟรีย์ปรากฏในหนังสือสัญญา 6 ครั้งระหว่าง ค.ศ. 1129-1151 ส่วนวันเสียชีวิตของเขามีระบุเอาไว้ในพงศาวดารเวลส์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1100
หมวดหมู่:นักเขียนชาวเวลส์
หมวดหมู่:กวีชาวเวลส์
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 12
หมวดหมู่:ตำนานกษัตริย์อาเธอร์
ข้าวจี่

**ข้าวจี่** เป็นอาหารพื้นบ้านของภาคอีสานและภาคเหนือ ทำจากข้าวเหนียวนึ่งทาเกลือ ปั้นเป็นรูปกลมหรือรีเสียบไม้นำไปย่างบนเตาถ่าน ไฟอ่อนพอเกรียมนำมาชุบไข่ แล้วนำไปย่างใหม่จนเหลือง ดึงไม้ที่เสียบไว้ออก ยัดน้ำตาลอ้อยเข้าไปแทน น้ำตาลจะละลายเป็นไส้ และนิยมทำกันมากในช่วงเดือนสามของทุกปี ซึ่งจะมีการทำข้าวจี่ไปทำบุญในงานประเพณีบุญข้าวจี่ อาจเป็นเพราะข้าวเหนียวจะเสียเร็วในตอนกลางวัน สมัยก่อนข้าวเหนียวจึงถูกทำเป็นข้าวจี่แล้วห่อใบตองไปกินเป็นอาหารตอนทำนาหรือเดินทางไกล เพราะสามารถเก็บได้นานขึ้น

ทางภาคเหนือ มีข้าวจี่เช่นเดียวกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แต่ไม่นิยมทำเป็นก้อนกลมหรือชุบไข่ แต่จะนำข้าวเหนียวทาน้ำมันหมู เกลือ และอาจสอดใส้น้ำพริกตาแดงหรือใช้ทาภายนอกก็ได้ เดือนสี่ทางภาคเหนือซึ่งตรงกับราว ๆ เดือนมกราคมของภาคกลาง (การนับเดือนของทางภาคเหนือจะเร็วกว่าภาคกลาง 2 เดือน) จะนำข้าวจี่กับข้าวหลามไปทำบุญตักบาตร เรียกว่า บุญข้าวจี่ข้าวหลาม ข้าวจี่อีกชนิดหนึ่งของทางภาคเหนือ เป็นการอุ่นข้าวเหนียวเปล่า มักจะทำกินกันตอนน้ำท่วม โดยการนำข้าวเหนียวสุกที่เหลือจากมื้อก่อนหน้า (เรียกว่า ข้าวเย็น) มาเสียบไม้ ปั้นแผ่ให้บาง ปิ้งไฟพอเกรียมนิดหน่อยให้อุ่นหอม นิยมกินกับปลากระดี่ที่ควักไส้แล้วเสียบไม้ตากแห้ง (เรียกว่า ฮ้าแห้ง หรือ ปลาร้าแห้ง) ปิ้งไฟให้กรอบเกรียม นำมาโขลกป่นให้ละเอียด ผสมเกลือป่นเล็กน้อย หากเป็นเกลือเม็ดก็โขลกให้ป่นพร้อมปลาไปเลย เก็บใส่กระปุกไว้เป็นกับข้าวได้นาน การจี่ในภาษาเหนือจะไม่เหมือนกับภาษากลาง ซึ่งแบบภาคกลางจะหมายถึงการนาบอาหารกับกระทะ ในภาษาเหนือจะเรียก นาบ 

ประเทศลาวก็มีอาหารที่เรียกว่าข้าวจี่เช่นกัน ที่หลวงพระบางข้าวจี่คือขนมปังแท่งยาว ๆ แบบฝรั่งเศส นำมาผ่าซีก เสร็จแล้วนำไปใส่เครื่องเคียงต่าง ๆ เช่น แตงกวา ไข่เจียวตัดเป็นเส้น ๆ หมูยอ หมูหย็อง (คนลาวเรียกหมูฝอย) และปรุงรสด้วยซอสมะเขือเทศ ข้าวจี่ของลาวจะต่างจากข้าวจี่ทางภาคเหนือและอีสานของไทย

## อ้างอิง
* ยูร กมลเสรีรัตน์. รสลายคราม: ข้าวจี่. ครัว. 1(8):108, กุมภาพันธ์ 2538

หมวดหมู่:อาหารไทยภาคเหนือ
หมวดหมู่:อาหารอีสาน
หมวดหมู่:ของหวานที่มีไส้
ภาษาไทปาว

**ภาษาไทปาว** ในเอกสารเวียดนามใช้เรียกแบบรวม ๆ กับไทกลุ่มอื่นว่า **ท้ายห่างต่ง** () เป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาไท พบในประเทศเวียดนาม และประเทศลาว ในเวียดนามระบุว่า ท้ายห่างต่ง แบ่งออกเป็นสองสำเนียง คือ ไทปาว และไทญ้อ ส่วนประเทศลาวพบผู้ใช้ภาษาดังกล่าวที่เมืองคำเกิด เมืองปากกระดิง และเมืองเวียงทอง แขวงบอลิคำไซ ประเทศลาว

## อักษรลายปาว
กลุ่มท้ายห่างต่งในเหมื่องเคือง จังหวัดเหงะอาน มีอักขรวิธีของตนเองเรียกว่าลายปาว โดยมีแชล แฟร์ลุส () คอยให้การสนับสนุนการอนุรักษ์อักษรนี้ตั้งแต่ ค.ศ. 2006 เป็นต้นมา

## อ้างอิง

ไทปาว
ไทปาว
ข้าวเม่า

**ข้าวเม่า** ได้มาจากรวงข้าวสีเขียวไล่มาจนถึงสีเขียวตกน้ำตาล การบริโภคข้าวเม่าพบในทุกประเทศที่ปลูกข้าว ตั้งแต่ไทย ลาว กัมพูชา เวียดนาม พม่า ภูฏาน อินเดีย ทิเบต ในภูฏานใช้เป็นอาหารว่างกินกับน้ำชา ในไทยเป็นขนมที่นิยมกินมาตั้งแต่สมัยโบราณ ในอดีตตอนหน้าน้ำจะมีแม่ค้านำขนมใส่เรือมาขาย และขนมกลุ่มนั้นมีข้าวเม่าทอดอยู่ด้วย มีกล่าวถึงข้าวเม่าในนิราศน้ำท่วมใหญ่ พ.ศ. 2460 ว่า

มีเพลงกล่อมเด็กกล่าวถึงข้าวเม่าว่า

ข้าวเม่ามีทั้งข้าวเม่าข้าวเหนียว ข้าวเจ้าและข้าวเหนียวดำ โดยที่นิยมมากที่สุดคือข้าวเม่าข้าวเหนียว แบ่งได้เป็น 3 แบบ คือ ข้าวฮ่างหรือข้าวเม่าอ่อนทำจากเมล็ดข้าวสีเขียวจัด ข้าวเม่าแบบเขียวอ่อน ทำจากข้าวห่ามที่เปลือกเป็นสีเขียวเข้ม ข้าวเม่าขาวนวล ทำจากข้าวเกือบแก่ เปลือกเขียวอมน้ำตาล

ข้าวเม่าทำเป็นขนมได้หลายแบบ เช่น
* ใส่เป็นส่วนผสมในกระยาสารท
* ข้าวเม่าคลุก (เอาน้ำสุกอุ่น ๆ ใส่เกลือพรมข้าวเม่าให้นุ่ม)
* ข้าวเม่าบด ใช้ข้าวเม่าใหม่คั่วให้หอมแล้วกรองด้วยผ้าขาวบาง หยดหัวกะทิลงบนข้าวเม่าที่กรองไว้ กะทิจะผสมข้าวเม่าเป็นก้อน แล้วนำมากลิ้งไปมาบนฝ่ามือให้เป็นก้อนเหมือนไข่จะละเม็ด - ส่วนผสมแค่ 3 อย่าง คือ ข้าวเม่า น้ำตาล มะพร้าวห้าวคั้นกะทิ และ มะพร้าวทึนทึกขูด
* ข้าวเม่าราง คือ ข้าวเม่าที่นำมาคั่วจนพองแล้วกินกับน้ำกะทิ
* ข้าวเม่าหมี่ (ข้าวเม่าทรงเครื่อง หรือ ขนมข้าวเม่าราง) เป็นข้าวเม่ารางแบบแห้ง คือ ใส่กุ้งแห้ง เต้าหู้ทอด ถั่วลิสง หรือใส่น้ำตาลทรายถ้าเป็นแบบหวาน
* ข้าวเม่าทอด เป็นข้าวเม่ากวนกับน้ำตาลผสมกับแป้งพอกกล้วยไข่ทั้งลูกแล้วทอด บางท้องถิ่นเรียกกล้วยข้าวเม่า เป็นเครื่องว่างหวาน และ เป็นเครื่องเคียงสำหรับขนมจีนน้ำพริก
* ข้าวเม่าเบื้อง เป็นตำรับอาหารโบราณที่ดัดแปลงมาจาก ขนมเบื้อง โดยท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์ ในยุคนั้นรัชกาลที่ 5

## อ้างอิง
* ส.พลายน้อย. เกร็ดย่อยร้อยเรื่อง. กทม. ดอกหญ้า. 2537

หมวดหมู่:อาหารว่าง
หมวดหมู่:อาหารไทย
จอกศักดิ์สิทธิ์

thumb|''How at the Castle of Corbin a Maiden Bare in the Sangreal and Foretold the Achievements of Galahad'': ภาพวาดโดย Arthur Rackham ค.ศ. 1917

**จอกศักดิ์สิทธิ์** () เป็นภาชนะซึ่งเป็นแกนเรื่องสำคัญในวรรณกรรมอาเธอร์ ตำนานหลายเรื่องพรรณนาว่า เป็นถ้วย ชาม หรือศิลา ซึ่งมีอำนาจเหนือธรรมชาติบันดาลให้เกิดความสุข ความเยาว์วัยชั่วนิรันดร์ หรือชีวิตอมตะ คำว่า "จอกศักดิ์สิทธิ์" ยังมักใช้เรียกสิ่งของหรือเป้าหมายที่ไขว่คว้าหากันเพราะเชื่อว่า มีความสำคัญยิ่งยวด

การกล่าวถึง "จอก" วิเศษ แม้ไม่ปรากฏชัดว่า ศักดิ์สิทธิ์ด้วยหรือไม่นั้น ปรากฏครั้งแรกในนิยายวีรคติอัศวินเรื่อง *[[แปร์เซอวาลเลอกงต์ดูกราล]]* (Perceval, le Conte du Graal; "แปร์เซอวาลตำนานจอก") ผลงานซึ่งเขียนไม่เสร็จของเครเตียง เดอ ทรัว (Chrétien de Troyes) ในราว ค.ศ. 1190 ในเอกสารนี้ ภาชนะดังกล่าวเป็น "ถาด" (salver) สำหรับเชิญอาหารในงานเลี้ยง เอกสารของเครเตียงนำไปสู่การเล่าต่อ แปลความ และตีความ อีกมากมายในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 จนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ในจำนวนนี้รวมถึงผลงานของวอลฟรัม ฟอน เอสเชนบัค (Wolfram von Eschenbach) ซึ่งเข้าใจไปว่า "จอก" เป็น "ศิลา" ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 นั้นเอง โรแบร์ เดอ โบรง (Robert de Boron) เขียนผลงานชื่อ *โฌเซฟดารีมาตี* (Joseph d'Arimathie) ว่า จอกนี้เป็นภาชนะที่พระเยซูทรงใช้เสวยพระกระยาหารมื้อสุดท้าย แล้วโยเซฟชาวอาริมาเธียใช้รองพระโลหิตของพระองค์ขณะทรงถูกตรึงกางเขน หลังจากนั้น เรื่องราวของจอกศักดิ์สิทธิ์ก็ผสมปนเปไปกับตำนานเรื่องถ้วยศักดิ์สิทธิ์ (Holy Chalice) อันเป็นภาชนะในพระกระยาหารมื้อสุดท้าย

นักวิชาการสันนิษฐานกันมานานแล้วว่า เครเตียงไม่ใช่คนแรกที่คิดค้นเรื่องจอกศักดิ์สิทธิ์เป็นแน่ เพราะเนื้อเรื่องดูจะมีองค์ประกอบจากตำนานเรื่องหม้อกายสิทธิ์ในเทพปกรณัมเคลต์ประสมกับตำนานในศาสนาคริสต์ซึ่งเกี่ยวข้องกับพิธีมหาสนิท โดยเฉพาะตำนานเรื่องหลังนี้พบมากในแหล่งข้อมูลจากคริสตจักรตะวันออก และแม้กระทั่งในแหล่งข้อมูลจากเปอร์เซีย

## ศัพทมูล

ในภาษาอังกฤษ คำว่า "grail" ที่แปลว่า จอก นั้น เดิมสะกด "graal" มาจากคำว่า "graal" หรือ "greal" ในภาษาฝรั่งเศสเก่า ซึ่งร่วมที่มากับคำว่า "grazal" ในภาษาอุตซิตาเก่า และ "gresal" ในภาษากาตาลาเก่า มีความหมายว่า "ถ้วยหรือชามทำจากดิน ไม้ หรือโลหะ" ในภาษาถิ่นอุตซิตายังสามารถหมายถึงภาชนะอย่างอื่นอีกหลายประเภท

อย่างไรก็ดี รากเหง้าซึ่งเป็นที่ยอมรับกันมากที่สุดสำหรับคำนี้ ได้แก่ คำนี้มาจากภาษาละตินว่า "gradalis" หรือ "gradale" โดยรับมาผ่านการสะกดแบบเดิม คือ "cratalis" ซึ่งแผลงมาจาก "crater" หรือ "cratus" ที่ยืมมาจากภาษากรีกว่า "krater" (κρατήρ) แปลว่า ภาชนะขนาดใหญ่ใช้ผสมเหล้า

ข้อสันนิษฐานอื่นระบุว่า คำนี้แผลงมาจาก "cratis" ซึ่งเดิมแปลว่า ตระกร้าสาน และภายหลังใช้เรียก จานชาม หรืออาจแผลงมาจาก "gradus" ในภาษาละติน ที่แปลว่า ทีละน้อย ทีละขั้น หรือเป็นช่วง ๆ โดยนำมาเรียกจานที่ค่อย ๆ นำมาวางบนโต๊ะเป็นช่วง ๆ ไปในระหว่างการรับประทานอาหาร

นักประพันธ์ในปลายมัชฌิมยุคอย่างทอมัส แมเลอรี (Thomas Malory) เสนอแนวคิดอันน่าตื่นตาตื่นใจเกี่ยวกับที่มาของคำ "san-graal" หรือ "san-gréal" ในภาษาฝรั่งเศสเก่า ซึ่งแปลว่า จอกศักดิ์สิทธิ์นั้น ว่า มาจาก "sang real" ที่แปลว่า พระโลหิต

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ทวนศักดิ์สิทธิ์
* ตะปูศักดิ์สิทธิ์
* หีบแห่งพันธสัญญา

## แหล่งข้อมูลอื่น

* จอกศักดิ์สิทธิ์ จากโครงการคาเมล็อต 
* The Holy Grail จาก Catholic Encyclopedia 

หมวดหมู่:ตำนานคริสเตียน
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกลาง
หมวดหมู่:ตำนานกษัตริย์อาเธอร์
เอกซ์แคลิเบอร์

thumb|250px|เซอร์เบดิเวียร์ขว้างดาบเอกซ์แคลิเบอร์ลงไปในน้ำ ภาพวาดประกอบเรื่อง ''Le Morte d'Arthur'' ของทอมัส แมโลรี ค.ศ. 1894

**เอกซ์แคลิเบอร์** () คือดาบในตำนานของกษัตริย์อาร์เทอร์ ที่เล่าลือว่ามีอำนาจวิเศษ หรือมีความเกี่ยวข้องกับสิทธิ์อันชอบธรรมในการปกครองแผ่นดินอังกฤษ ในบางครั้งก็เรียกดาบเอกซ์แคลิเบอร์ว่า "ดาบในศิลา" (Sword in the Stone) ซึ่งใช้ในการพิสูจน์สิทธิ์ครองแผ่นดินของอาร์เทอร์ แต่ในงานเขียนหลายเวอร์ชันอาจแยกดาบทั้งสองนี้เป็นคนละเล่มกัน ดาบเอกซ์แคลิเบอร์นี้ปรากฏอยู่ในตำนานกษัตริย์อาร์เทอร์มานานแล้ว ในภาษาเวลส์สมัยใหม่เรียกดาบนี้ว่า **คาเลดฟุลค์** ()

ในตำนานอาร์เทอร์ฉบับวีรคติ มีหลายเรื่องที่บอกว่าอาร์เทอร์เป็นเจ้าของดาบเอกซ์แคลิเบอร์ ในเรื่อง *เมอร์ลิน* ของรอแบร์ เดอ บอรง อาร์เทอร์ได้ครองบัลลังก์เนื่องจากสามารถดึงดาบออกจากศิลาได้ ตามท้องเรื่องนั้นกล่าวว่า ไม่มีผู้ใดจะดึงดาบออกจากศิลาได้หากมิใช่ "กษัตริย์ที่แท้จริง" ซึ่งใช้ในการค้นหากษัตริย์หรือทายาทที่แท้จริงของยูเทอร์ เพนแดรกอน โดยมากเชื่อกันทั่วไปว่าดาบในศิลานี้ก็คือเอกซ์แคลิเบอร์ ในภายหลังได้มีการระบุอย่างชัดแจ้งในงานเขียนที่เรียกชื่อว่า *Vulgate Merlin Continuation* ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งอยู่ในตำนานลานเซลอตกับจอกศักดิ์สิทธิ์ แต่ในตำนานยุคหลังจาก *Vulgate Merlin* เรื่องกลับกลายเป็นว่า ท่านหญิงแห่งทะเลสาบเป็นผู้มอบดาบเอกซ์แคลิเบอร์ให้แก่อาร์เทอร์หลังจากที่เขาได้ขึ้นครองบัลลังก์แล้ว นางเรียกดาบนี้ว่า "เอกซ์แคลิเบอร์ ดาบอันสามารถตัดเหล็กกล้า" ในเรื่อง *Vulgate Mort Artu* อาร์เทอร์สั่งให้กริฟลิตขว้างดาบลงไปในทะเลสาบแห่งมนตรา หลังจากล้มเหลวถึง 2 ครั้งเขาจึงสามารถทำตามคำสั่งพระราชาผู้บาดเจ็บหนักได้ โดยมีมือหนึ่งยื่นขึ้นจากทะเลสาบมารับดาบไว้ ในฉบับแปลภาษาอังกฤษของแมโลรีภายหลังได้เปลี่ยนตัวผู้ขว้างดาบเป็นเบดิเวียร์

แมโลรีเก็บเอาตำนานเกี่ยวกับดาบทั้งสองเรื่องมาใส่ใน *Le Morte d'Arthur* ของเขา แล้วสร้างความสับสนโดยเรียกดาบทั้งสองว่า เอกซ์แคลิเบอร์ ทั้งคู่ ในฉบับภาพยนตร์ เรื่อง *[[Excalibur]]* ได้พยายามแก้ไขความสับสนนี้ โดยสรุปรวมเป็นดาบเล่มเดียวกัน ในตอนแรกอาร์เทอร์ดึงขึ้นมาจากศิลาก่อน หลังจากนั้นดาบแตกเป็นเสี่ยง ๆ แล้วท่านหญิงแห่งทะเลสาบจึงซ่อมดาบเล่มเดิมนั้นขึ้นใหม่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* The Camelot Project at the University of Rochester: Excalibur and The Sword In The Stone 

หมวดหมู่:ตำนานกษัตริย์อาเธอร์
หมวดหมู่:ดาบสมมติ
หมวดหมู่:อาวุธปรัมปรา