open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เส้นขนานที่ 50 องศาเหนือ

**เส้นขนานที่ 50 องศาเหนือ** คือวงกลมละติจูดที่ 50 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปยุโรป ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ทวีปอเมริกาเหนือ และมหาสมุทรแอตแลนติก

ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 16 ชั่วโมง 22 นาที ในระหว่างครีษมายัน และ 8 ชั่วโมง 4 นาที ในระหว่างเหมายัน โดยดวงอาทิตย์จะมีมุมเงยสูงสุดในครีษมายันที่ 63.5 องศา และเหมายันที่ 16.5 องศา

ที่ละติจูดนี้ อุณหภูมิพื้นผิวน้ำทะเลโดยเฉลี่ยระหว่าง พ.ศ. 2525 ถึง 2554 อยู่ที่ 8.5°ซ (47.3°ฟ)

## รอบโลก
[right|150px|thumb|เครื่องหมายละติจูดที่ 50 องศาในตอนกลางของ[ไมนทซ์, ประเทศเยอรมนี]]
[150px|thumb|right|อนุสรณ์สถานเส้นขนานที่ 50 องศาเหนือ ที่[คาร์คิฟ, ยูเครน]]
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 50° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

:

## ดูเพิ่ม
*เส้นขนานที่ 49 องศาเหนือ
*เส้นขนานที่ 51 องศาเหนือ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เส้นละติจูด
เจิร์จ แกโด

**เจิร์จ แกโด** () นักมวยสากลสมัครเล่นชาวฮังการี เกิดเมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2492 ที่บูดาเปสต์ ประเทศฮังการี ติดทีมชาติฮังการีเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในรุ่นไลต์ฟลายเวตถึง 4 ครั้ง คือ พ.ศ. 2511 ที่เม็กซิโก พ.ศ. 2515 ที่เยอรมนีตะวันตก พ.ศ. 2519 ที่แคนาดา และ พ.ศ. 2523 ที่มอสโก

ในพ.ศ. 2511 แกโดตกรอบแรก แพ้โจเซฟ ดอโนวัน จากออสเตรเลียตกรอบแรก เมื่อ 13 ตุลาคม ส่วนใน พ.ศ. 2515 แกโดประสบความสำเร็จมากที่สุด รอบแรก ชนะอาร์เอสซี สุรพงษ์ ศรีภิรมย์ จากไทย เมื่อ 28 สิงหาคม รอบสอง ชนะเดนนิส ทอลบอต จากออสเตรเลีย เมื่อ 4 กันยายน รอบ 8 คนสุดท้าย ชนะวลาดีมีร์ อีวานอฟ จากสหภาพโซเวียต เมื่อ 7 กันยายน รอบรองชนะเลิศ ชนะแรล์ฟ เอฟวันส์ จากสหราชอาณาจักร เมื่อ 8 กันยายน และในรอบชิงชนะเลิศ ชนะคิม อู-กิล จากเกาหลีเหนือ เมื่อ 10 กันยายน ได้เหรียญทอง

ใน พ.ศ. 2519 แกโดขึ้นชกในรอบแรก ชนะอาร์เอสซี ซาเยด บาชีรี จากอิหร่าน ยก 2 เมื่อ 19 กรกฎาคม รอบสอง ชนะคะแนน เซอร์ดัมเบียน บัตซึก จากมองโกเลีย เมื่อ 23 กรกฎาคม รอบ 8 คนสุดท้าย แพ้พเยาว์ พูลธรัตน์ จากไทย เมื่อ 27 กรกฎาคม ตกรอบ ส่วนใน พ.ศ. 2523 แกโดได้บายในรอบแรก รอบสอง ชนะชาลส์ ลูบุลวา จากยูกันดา เมื่อ 25 กรกฎาคม รอบสาม แพ้อิโปลิโต ราโมส จากคิวบาเมื่อ 29 กรกฎาคม ไม่ได้เหรียญรางวัลอีกเช่นกัน

## อ้างอิง
* http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ge/gyorgy-gedo-1.html 
หมวดหมู่:นักมวยสากลสมัครเล่นชาวฮังการี
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิก
เส้นขนานที่ 40 องศาเหนือ

**เส้นขนานที่ 40 องศาเหนือ** คือวงกลมละติจูดที่ 40 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก เส้นนี้ลากผ่านทวีปยุโรป ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ทวีปอเมริกาเหนือ และมหาสมุทรแอตแลนติก

ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 15 ชั่วโมง 1 นาที ในระหว่างครีษมายัน และ 9 ชั่วโมง 20 นาที ในระหว่างเหมายัน

## รอบโลก
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 40° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

:

## ดูเพิ่ม
*เส้นขนานที่ 39 องศาเหนือ
*เส้นขนานที่ 41 องศาเหนือ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เส้นละติจูด
ถูเสิ่วหมต

**ถูเสิ่วหมต** () เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดบิ่ญเซือง ประเทศเวียดนาม มีเนื้อที่ทั้งหมด 118.66 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 321,607 คน เมื่อ พ.ศ. 2562 เมืองนี้ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำไซ่ง่อน ห่างจากย่านกลางนครโฮจิมินห์ไปทางทิศเหนือประมาณ 20 กิโลเมตร ถูเสิ่วหมตมีฐานะเป็นนครภายใต้การปกครองของจังหวัด แม้ว่าถูเสิ่วหมตจะเป็นนครที่มีการบริหารแยกเป็นเอกเทศ แต่ก็ถือว่าเป็นเมืองบริวารเมืองหนึ่งในเขตมหานครโฮจิมินห์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:จังหวัดบิ่ญเซือง
หมวดหมู่:นครโฮจิมินห์
เหวียตจี่

**เหวียตจี่** () เป็นนครประจำจังหวัดและเมืองหลักของจังหวัดฟู้เถาะ ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม มีเนื้อที่ประมาณ 110 ตารางกิโลเมตร (42 ตารางไมล์) และมีประชากร 260,288 คนในปี พ.ศ. 2553 เหวียตจี่เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจของจังหวัด มีโรงงานอุตสาหกรรมและอุตสาหกรรมการบริการอยู่เป็นจำนวนมาก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
ด่งสว่าย

**ด่งสว่าย**  (, ) เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดบิ่ญเฟื้อกในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเวียดนาม มีฐานะเป็นนครภายใต้จังหวัด ณ พ.ศ. 2561 นครด่งสว่ายมีจำนวนประชากร 150,052 คน และมีขนาดพื้นที่ 169.05 ตารางกิโลเมตร ด่งสว่ายตั้งอยู่บนระดับความสูง 88.63 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ห่างจากนครโฮจิมินห์ไปทางเหนือ 101 กิโลเมตร ห่างจากด่านพรมแดนฮวาลือ 90 กิโลเมตร และมีทางหลวงแผ่นดินเวียดนามหมายเลข 14 ผ่าน เมืองนี้เป็นพื้นที่สู้รบของยุทธการที่ด่งสว่ายเมื่อ พ.ศ. 2508 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสงครามเวียดนาม 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:จังหวัดด่งนาย
ฟานซาง-ท้าปจ่าม

**ฟานซาง-ท้าปจ่าม** หรือในภาษาย่อยเวียดนามใต้ว่า **ฟานราง-ท้าปจ่าม** () เป็นนครแห่งหนึ่งในประเทศเวียดนามและเป็นเมืองหลักของจังหวัดนิญถ่วน ณ ปี พ.ศ. 2566 เขตเมืองทั้งหมดมีประชากรประมาณ 207,998 คน โดย 196,459 คนในจำนวนนี้อาศัยอยู่ในตัวเมืองหลัก

## ศัพทมูลวิทยา
ชื่อ *ฟานซาง* หรือในภาษาจามสมัยใหม่ *Pan(da)rang* เป็นรูปแบบภาษาจามพื้นเมืองของคำสันสกฤต *Pāṇḍuraṅga* (อีกชื่อหนึ่งของเทพเจ้าฮินดู Vithoba) ปรากฏครั้งแรกในจารึกภาษาจามเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 10 ว่า *Paṅrauṅ* หรือ *Panrāṅ* และหลังจากนั้นได้มีการทับศัพท์เป็นภาษาเวียดนามเป็น *Phan Rang* ชื่อ *ท้าปจ่าม* (Tháp Chàm) แปลว่า "หอเทวาลัยของชาวจาม" และได้ตั้งชื่อตามวิหารโปกลองการายในตอนเหนือของเมือง

## ประวัติศาสตร์
บริเวณเมืองฟานซางเคยเป็นที่ตั้งของเมือง **ปัณฑุรังคะ** (Panduranga) ในสมัยอาณาจักรจามปา จากนั้นในช่วงสงครามเวียดนาม ฟานซางกลายเป็นที่ตั้งฐานทัพอากาศแห่งหนึ่งของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา โดยญี่ปุ่นเป็นผู้สร้างสนามบินไว้ก่อนแล้วในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และฝรั่งเศสได้เข้ามาใช้ต่อมา 

## ภูมิศาสตร์
เมืองฟานซาง-ท้าปจาม ตั้งอยู่ในใจกลางของจังหวัด จังหวัดนิญถ่วน ห่างจากฮานอยไปทางใต้ 1,380 กม ห่างจากนครโฮจิมินห์ปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 330 กม ห่างจากญาจางไปทางใต้ 95 กม

### ภูมิอากาศ
ฟานซาง ตั้งอยู่ในส่วนใต้สุดของภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางใต้ มีภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา (As) อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ระหว่าง 27 ถึง 28 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 700 ถึง 800 มม และความชื้นอยู่ที่ประมาณ 70-75%

## วัฒนธรรม

### จาม
เมืองฟานซาง-ท้าปจ่าม กลายเป็นศูนย์กลางในการดำรงรักษาวัฒนธรรมของชาวจาม ชาวจามอาศัยอยู่ในพื้นที่ส่วนใหญ่ของเมือง โดยปลูกนาข้าว สวนองุ่นและพีช ฝูงแพะและวัวพันธุ์บราห์มัน หอเทวาลัยของพวกเขาเป็นอนุสรณ์สถานที่สวยงามสำหรับกษัตริย์และราชินีของพวกเขา 
thumb|วิหารโปกลองการายตอนพระอาทิตย์ตก
## อ้างอิง
หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:จังหวัดคั้ญฮหว่า

## แหล่งข้อมูลอื่น
เจิวด๊ก

**เจิวด๊ก** () หรือที่เอกสารเก่าของไทยเรียกว่า **โชฎก** เป็นนครภายใต้จังหวัดแห่งหนึ่งในจังหวัดอานซาง ติดชายแดนประเทศกัมพูชา ในภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของประเทศเวียดนาม ณ พ.ศ. 2562 เมืองนี้มีประชากร 101,765 คน บนเนื้อที่ 

เจิวด๊กตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำเหิ่ว (ลำน้ำสาขาของแม่น้ำโขงซึ่งไหลเข้าสู่ดินแดนเวียดนาม) และคลองหวิญเต๊ () ห่างจากนครโฮจิมินห์ไปทางทิศตะวันตก  การเดินทางด้วยรถบัสจากนครโฮจิมินห์มายังเมืองนี้ใช้เวลาประมาณ 6 ชั่วโมง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
ตวีฮหว่า

**ตวีฮหว่า** () เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดฟู้เอียนซึ่งตั้งอยู่ในภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางใต้ของประเทศเวียดนาม มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 107 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 202,030 คน (ณ ปี พ.ศ. 2555) มีฐานะเป็นนครภายใต้การปกครองของจังหวัด

## ภูมิศาสตร์
### ภูมิประเทศและสถานที่ท่องเที่ยว
บริเวณที่ตั้งเมืองตวีฮหว่าก่อตัวขึ้นจากการทับถมของดินตะกอนที่แม่น้ำด่าสั่ง () พัดพามา มีภูเขาสองลูกใกล้กับใจกลางเมือง ได้แก่ เขาจ๊อปจ่าย () และเขาหญั่น () แม่น้ำด่าสั่งและเขาหญั่นก่อให้เกิดภูมิทัศน์ที่งดงาม บนยอดเขาหญั่นมีปราสาทจามหลังหนึ่งตั้งอยู่ เมื่อยืนตรงจุดนี้ นักท่องเที่ยวจะสามารถมองเห็นทิวทัศน์โดยรวมของเมืองได้อย่างง่ายดาย นอกจากนี้ ตวีฮหว่ายังมีหาดทรายขาวละเอียดซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมแห่งหนึ่งอีกด้วย

### ภูมิอากาศ
ตวีฮหว่ามีภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน: *As*)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
กาวหลัญ

**กาวหลัญ** () เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดด่งท้าป ในภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของประเทศเวียดนาม มีฐานะเป็นนครภายในจังหวัด

## ประวัติศาสตร์
ก่อน พ.ศ. 2518 เมืองกาวหลัญเป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดเกี๊ยนฟ็อง ในภูมิภาคสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของประเทศเวียดนามใต้ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 จังหวัดเกี๊ยนฟ็องถูกรวมเข้ากับจังหวัดซาแด๊ก กลายเป็นจังหวัดด่งท้าป เมืองซาแด๊กจึงกลายเป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดด่งท้าป แต่ได้เปลี่ยนศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดมาที่เมืองกาวหลัญเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2537 และได้รับการยกฐานะเป็นนครกาวหลัญในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550

## ภูมิอากาศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
ซาเหงีย

**ซาเหงีย** () เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดดั๊กนง ในภูมิภาคที่สูงตอนกลางของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่บนทางหลวงสายหลักที่จะมุ่งขึ้นเหนือไปยังนครบวนมาถ็วต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
เปล็ยกู

**เปล็ยกู** () เป็นเมืองใหญ่แห่งหนึ่งในภาคกลางของประเทศเวียดนาม โดยมีฐานะเป็นนครภายใต้การปกครองของจังหวัดและเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดซาลาย เมืองนี้ตั้งอยู่ในภูมิภาคที่สูงตอนกลาง บริเวณจุดตัดระหว่างทางหลวงแห่งชาติหลายสาย เช่น ทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 14 ซึ่งมุ่งไปยังเมืองกอนตูมทางทิศเหนือและเมืองบวนมาถ็วตทางทิศใต้, ทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 19 ซึ่งมุ่งไปยังเมืองสตึงแตรงในประเทศกัมพูชาทางทิศตะวันตก (ผ่านจังหวัดรัตนคีรี) และจังหวัดบิ่ญดิ่ญทางทิศตะวันออก เป็นต้น ตัวเมืองเปล็ยกูเป็นศูนย์กลางของเขตเมืองซึ่งมีเนื้อที่ทั้งหมด 261 ตารางกิโลเมตร

ณ พ.ศ. 2562 นครเปล็ยกูมีจำนวนประชากรประมาณ 254,802 คน เมื่อหลายปีมาแล้ว ประชากรที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์บัฮนัร (Bahnar) และจาไร (Jarai) ซึงบางครั้งถูกเรียกว่า "ชาวเขา" () หรือเดการ์ (Degar) แต่ทุกวันนี้ประชากรส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ญวน

เปล็ยกูเป็นที่ตั้งของสโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลาย และมีท่าอากาศยานเปล็ยกูซึ่งตั้งอยู่บริเวณชานเมืองรองรับการคมนาคมส่วนหนึ่ง

## อ้างอิง


หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
มิไรกัง

thumb|250px|มิไรกัง

**พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และนวัตกรรมสมัยใหม่แห่งชาติ** () หรือเรียกสั้นๆว่า **มิไรคัง** () เป็นพิพิธภัณฑ์ที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2544 โดยสำนักงานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศญี่ปุ่น (JST) 

เป็นสถานที่ๆท่านสามารถเรียนรู้สิ่งหลายๆอย่างที่เกิดขึ้นกับโลกจากมุมมองของทางวิทยาศาสตร์และท่านจะได้มีโอกาสที่จะพูดคุยถกปัญหา ครุ่นคิดถึงอนาคตที่รออยู่ภายหน้า โดยท่านจะได้สัมผัสกับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีล่าสุด ได้ประสบการณ์ต่างๆมากมาย 

มิไรคังมีการนำเสนอข้อมูลเชิงนิทรรศการ โดย**นิทรรศการประจำนั้นแบ่งเป็น 3 โซน** แต่ละโซนจะมีคอนเซ็ปต่างกัน
# โลกธรรมชาติและเรา    (ชั้น 1 ) ชีวิตบนโลกและสิ่งแวดล้อมเชื่อมต่อเกี่ยวข้องกับเราอย่างไร 
# สร้างอนาคต   (ชั้น 3 )  สังคมหรือการใช้ชีวิตที่เราอยากให้มีขึ้น ทำความคิดไอเดียต่างๆให้เป็นจริงได้หรือไม่
# สำรวจโลก   (ชั้น 5 )   สำรวจเกี่ยวกับจักรวาล โลก สิ่งแวดล้อม 
นอกจากนิทรรศการประจำแล้ว ยังมีนิทรรศการพิเศษจัดขึ้นแล้วแต่ช่วงเวลานั้นๆ ซึ่งติดตามรายละเอียดได้ที่เว็บไซต์

นิทรรศการพิเศษที่น่าสนใจ ที่จัดขึ้นในปี 2017   

- ข้าวและอนาคตอันยั่งยืน   "Beautiful Rice - For a Sustainable Future"

- ไม่มีปลาให้ทานอีกแล้ว    "No choice? The earth - sold out! ～SDGs×Backward from the future～"

ที่มิไรคังท่านสามารถเข้าร่วมกิจกรรมต่างๆได้ เช่น ทดลองนั่ง UNI-CUB   ชมหุ่นยนต์ ทำการทดลอง เป็นต้น 

ยังมีการเอื้ออำนวยการเรียนรู้สำหรับครอบครัว(สำหรับผู้ปกครองและเด็กเล็ก) เช่น ลานโอยักโกะฮิโรบะ  ที่ชั้น 3

นอกจากนี้ท่านสามารถสนุกกับการเรียนรู้เพิ่มขึ้นโดยดาวน์โหลดแอพลิเคชั่นที่ทางมิไรคังเตรียมไว้ 

**สถานที่ตั้ง** 

โอะไดบะ ในโตเกียว สามารถเดินทางไปโดยขึ้นรถไฟฟ้าจากสถานีชิมบาชิ  (Shimbashi ) ไปเส้นยุริกะโมะเมะราว 15 นาที  ลงที่สถานี Telecom center หรือ Funeno kagaku kan (ใช้เวลาเดินประมาณ 5 นาที ถึงมิไรคัง)

**สิ่งอำนวยความสะดวก**

ตู้ล็อกเกอร์  อำนวยความสะดวกด้านภาษาอังกฤษ (วิทยากรสามารถอธิบายภาษาอังกฤษได้)

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Miraikan website in Japanese
* Miraikan website in English

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในโตเกียว
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตมินาโตะ (โตเกียว)
สโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลพัทยา

**สโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลพัทยา** () หรือเรียกย่อว่า **อินเตอร์พัทยา** สโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยจากเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี ปัจจุบันลงเล่นในลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 โซนภาคกลางและตะวันออก

## ประวัติสโมสร
สโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลพัทยาก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2558 โดยนายพรรณธฤต เนื่องจำนงค์ อดีตประธานสโมสรพัทยา ยูไนเต็ด ภายหลังจากที่นพรรณธฤตได้คืนสิทธิ์ในการบริหารทีมพัทยา ยูไนเต็ดให้กับชลบุรี

ฤดูกาล 2559 ได้ซื้อสิทธิในการลงเล่นดิวิชัน 2 จากสโมสรฟุตบอลเจ ดับบลิว โปลิศ เอฟซี

## สถิติต่อฤดูกาล

## ผู้เล่น
### ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

## ผู้ฝึกสอน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

อินแตร์
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2558
อ
ริกุงิเอ็ง

**สวนริกุงิ** () เป็นสวนสาธารณะตั้งอยู่ในเขตบุงเกียว ของกรุงโตเกียว ชื่อริกุงิเอ็งมีความหมายว่า "สวนโคลงหกบท" สวนแห่งนี้เกิดขึ้นราวปี ค.ศ. 1695 ถึง 1702 โดยการกำกับของ ยะนะงิซะวะ โยะชิยะซุ เจ้าเมืองคะวะโงะเอะ โดยบัญชาของ โทะกุงะวะ สึนะโยะชิ โชกุนคนที่ห้าแห่งเอะโดะ แต่ภายหลังที่ยะนะงิซะวะเสียชีวิตไป สวนแห่งนี้ก็ไม่ได้รับการดูแลรักษา ต่อมาในปี 1878 นายอิวะซะกิ ยะตะโร ผู้ก่อตั้งมิตซูบิชิก็ได้ซื้อสวนแห่งนี้ไปและบูรณะฟื้นฟูเสียใหม่ ซึ่งภายหลังในปี 1938 สวนแห่งนี้ก็ได้ถูกบริจาคให้แก่เทศบาลนครโตเกียว ทั้งนี้ในปี 1953 สวนแห่งนี้ได้รับการรับรองจากรัฐบาลญี่ปุ่นว่าเป็น *โทะกุเบะสึ เมโช* (特別名勝 ''สถานที่วิเศษอันมีทัศนียภาพงดงาม")

เปิดทำการตั้งแต่ 9 โมงเช้าถึง 3 ทุ่ม สามารถเดินทางมายังสวนแห่งนี้ได้ โดยลงที่สถานีโคะมะโกะเมะของรถไฟสายยะมะโนะเตะและโตเกียวเมโทรสายนัมโบะกุ มีค่าเข้าสำหรับบุคคลธรรมดา 300 เยน และผู้สูงอายุ 150 เยน และนักเรียนต่ำกว่ามัธยมลงไปเข้าฟรี
## อ้างอิง

หมวดหมู่:สวนสาธารณะในประเทศญี่ปุ่น
ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรม

**ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรม** () เป็นแผนที่ตกลงกันระหว่างปัจเจกบุคคลตั้งแต่สองคนขึ้นไปว่าจะกระทำอัตวินิบาตกรรม แผนนั้นอาจให้เสียชีวิตพร้อมกัน หรือแยกกันและเวลาใกล้เคียงกัน ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมเป็นมโนทัศน์ที่สำคัญในการศึกษาอัตวินิบาตกรรม และเกิดขึ้นตลอดประวัติศาสตร์ เช่นเดียวกับในบันเทิงคดี 

โดยทั่วไปข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมต่างจากการฆ่าตัวตายหมู่ เพราะการฆ่าตัวตายหมู่หมายถึงเหตุการณ์ซึ่งคนจำนวนมากกว่าฆ่าตัวตายด้วยกันด้วยเหตุผลทางอุดมการณ์เดียวกัน มักในบริบททางศาสนา การเมือง การทหารหรือกึ่งทหารเดียวกัน ในทางกลับกัน ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมปกติเกี่ยวข้องกับคนกลุ่มเล็ก (เช่น คู่สมรสหรือคู่รัก สมาชิกครอบครัวหรือเพื่อน) ซึ่งแรงจูงใจตรงแบบมักไม่เกี่ยวข้องกับอุดมการณ์

ส่วนข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมที่มีการเจรจาบนอินเทอร์เน็ตระหว่างคนแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน เรียก ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมอินเทอร์เน็ต

## อ้างอิง
*"UK records first online suicide pact", *The Age*, September 30, 2005
*"Brad Delp: Details Emerge About His Tragic Suicide", *Guitar World*, April 27, 2007

หมวดหมู่:การฆ่าตัวตาย
หมวดหมู่:การร่วมมือ
เส้นขนานที่ 30 องศาเหนือ

**เส้นขนานที่ 30 องศาเหนือ** คือวงกลมละติจูดที่ 30 องศา ด้านเหนือของระนาบศูนย์สูตรโลก โดยมีระยะทางเป็นหนึ่งในสามระหว่างเส้นศูนย์สูตรและขั้วโลกเหนือ เส้นนี้ลากผ่านทวีปแอฟริกา ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ทวีปอเมริกาเหนือ และมหาสมุทรแอตแลนติก

โดยเส้นนี้เป็นเส้นแบ่งเขตโดยประมาณทางด้านใต้ของละติจูดม้าในซีกโลกเหนือ หมายถึง พื้นที่แผ่นดินส่วนมากที่เส้นขนานที่ 30 องศาเหนือสัมผัส เป็นพื้นที่แห้งแล้งหรือมีภูมิอากาศกึ่งแห้งแล้ง หากมีลมพัดจากแหล่งน้ำพื้นที่นั้นก็มีโอกาสเป็นพื้นที่กึ่งเขตร้อน

ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์จะมองเห็นได้เป็นเวลา 14 ชั่วโมง 5 นาที ในระหว่างครีษมายัน และ 10 ชั่วโมง 13 นาที ในระหว่างเหมายัน

ที่ละติจูดนี้:
*หนึ่งองศาของลองจิจูด มีค่าเท่ากับ 96.49 กม. หรือ 59.95 ไมล์
*หนึ่งลิปดาของละติจูด มีค่าเท่ากับ 1.61 กม. หรือ 1.00 ไมล์
*หนึ่งพิลิปดาของละติจูด มีค่าเท่ากับ 26.80 เมตร หรือ 87.93 ฟุต

## รอบโลก
เริ่มต้นที่เส้นเมริเดียนแรก และมุ่งหน้าไปทางตะวันออก โดยเส้นขนานที่ 30° เหนือลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

:

## ดูเพิ่ม
*เส้นขนานที่ 29 องศาเหนือ
*เส้นขนานที่ 31 องศาเหนือ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เส้นละติจูด
เบาะนั่งนิรภัยเด็ก

thumb|Child safety seats
thumb|400px|right|ภาพเบาะนั่งนิรภัยเด็กชี้แสดงส่วนต่าง ๆ
**เบาะนั่งนิรภัยเด็ก** () หรือ**ระบบยึดเหนี่ยวเด็กในรถ** () เป็นเบาะนั่งซึ่งออกแบบมาโดยเฉพาะเพื่อปกป้องเด็กจากการบาดเจ็บหรือเสียชีวิตระหว่างการชน ผู้ผลิตรถยนต์อาจรวมเบาะนั่งนิรภัยเด็กอยู่ในการออกแบบยานพาหนะของตนโดยตรง แต่ส่วนใหญ่ผู้บริโภคเป็นผู้ซื้อและติดตั้งเบาะนั่งเหล่านี้เอง หลายภูมิภาคกำหนดให้เด็กที่นิยามโดยอายุ น้ำหนัก และ/หรือส่วนสูงให้ใช้ที่นั่งนิรภัยเด็กที่รัฐบาลรับรองเมื่อโดยสารในยานพาหนะ ที่นั่งนิรภัยเด็กนี้เป็นการยึดเหนี่ยวแบบทำให้ (passive restraint) และต้องใช้อย่างเหมาะสมจึงจะมีประสิทธิภาพ ทว่า การยึดเหนี่ยวนิรภัยเด็กหลายอย่างในประเทศอย่างแคนาดาและสหรัฐใช้อย่างไม่เหมาะสม เพื่อรับมือกับแนวโน้มนี้ เจ้าหน้าที่สาธารณสุขและผู้เชี่ยวชาญความปลอดภัยเด็กจึงผลิตวิดีทัศน์ความปลอดภัยเด็กเพื่อสอนการติดตั้งเบาะนั่งนิรภัยเด็กอยางเหมาะสมแก่ผู้ปกครองและผู้ให้การดูแล (caregiver)

กฎหมายในหลายประเทศกำหนดให้มีเบาะนั่งรถยนต์ทารก รวมทั้งสหรัฐ เพื่อขนส่งเด็กอายุถึง 2 ปีหรือกว่านั้นในรถยนต์และยานพาหนะอื่นอย่างปลอดภัย ส่วนเบาะนั่งรถยนต์อื่น ที่เรียก "เบาะนั่งเสริม" (booster seat) นั้น กฎหมายกำหนดให้มีจนเด็กโตพอจะใช้เข็มขัดนิรภัยผู้ใหญ่ ซึ่งปกติคือเมื่อเด็กสูง 1.45 เมตรขึ้นไป เด็กต้องครบห้าเกณฑ์ก่อนจึงย้ายเบาะนั่งเสริมออก ได้แก่ ตำแหน่งเบาะนั่งของเด็ก ตำแหน่งเข็มขัดหัวไหล่ ตำแหน่งเข็มขัดเอว ตำแหน่งเข่าและความสามารถที่นั่งได้อย่างเหมาะสมตลอดการเดินทาง

โดยทั่วไป ประเทศซึ่งวางระบบความปลอดภัยของผู้โดยสารมีกฎหมายความปลอดภัยเด็กซึ่งกำหนดให้เด็กถูกยึดเหนี่ยวอย่างเหมาะสมขึ้นอยู่กับอายุและน้ำหนัก การวางระเบียบและมาตรฐานเหล่านี้มักเป็นขั้นต่ำ บางประเทศ เช่น ออสเตรเลียและสหรัฐ ห้ามเบาะนั่งเด็กหันหลังในเบาะนั่งหน้าซึ่งมีถุงลมนิรภัย การยึดเหนี่ยวทารกหันหลังที่วางในเบาะนั่งหน้าของยานพาหนะจะทำให้ศีรษะของทารกใกล้กับถุงลมนิรภัยซึ่งสามารถทำให้เกิดการบาดเจ็บศีรษะรุนแรงหรือเสียชีวิตได้หากถุงลมนิรภัยกาง รถยนต์สมัยใหม่บางส่วนมีสวิตช์ปิดใช้งานถุงลมนิรภัยผู้โดยสารด้านหน้าสำหรับการใช้เบาะนั่งเสริมสำหรับเด็ก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Safercar.gov For information on child restraint use in the U.S.

หมวดหมู่:ความปลอดภัยเด็ก
เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันออก

**เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันออกของ[[เส้นเมริเดียนแรก|กรีนิช]]**  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก นิวซีแลนด์ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 2 องศาตะวันตก

## จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

:

## ดูเพิ่ม
*เส้นเมริเดียนที่ 177 องศาตะวันออก
*เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันออก

หมวดหมู่:เส้นลองจิจูด
เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันออก

**เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันออกของ[[เส้นเมริเดียนแรก|กรีนิช]]**  คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 1 องศาตะวันตก

## จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 179 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

:

## ดูเพิ่ม
*เส้นเมริเดียนที่ 178 องศาตะวันออก
*เส้นเมริเดียนที่ 180 องศา

หมวดหมู่:เส้นลองจิจูด
การรุกตรุษญวน

**การรุกตรุษญวน** (; ) เป็นการทัพทางทหารครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งในสงครามเวียดนาม เปิดฉากเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2511 โดยกำลังเวียดกงและกองทัพเวียดนามเหนือต่อกำลังเวียดนามใต้ สหรัฐและพันธมิตร เป็นการทัพการโจมตีอย่างจู่โจมต่อกองบัญชาการทหารและพลเรือนและศูนย์ควบคุมทั่วประเทศเวียดนามใต้ การรุกนี้ได้ชื่อจากวันหยุดตรุษญวน (เต๊ต, ) เมื่อเกิดการโจมตีใหญ่ครั้งแรก

ฝ่ายคอมมิวนิสต์ดำเนินการโจมตีเป็นระลอกในกลางดึกของวันที่ 30 มกราคมในเขตยุทธวิธีเหล่าที่ 1 และที่ 2 ของเวียดนามใต้ การโจมตีช่วงแรกนี้ไม่นำไปสู่มาตรการป้องกันอย่างกว้างขวาง เมื่อปฏิบัติการหลักของคอมมิวนิสต์เริ่มในเช้าวันรุ่งขึ้น การรุกก็ลามไปทั่วประเทศและมีการประสานงานอย่างดี จนสุดท้ายมีกำลังคอมมิวนิสต์กว่า 80,000 นายโจมตีเมืองและนครกว่า 100 แห่ง ซึ่งรวมเมืองหลักของ 36 จาก 44 จังหวัด นครปกครองตนเอง 5 จาก 6 แห่ง เมืองเขต 72 จาก 245 แห่ง และกรุงไซ่ง่อน เมืองหลวงของเวียดนามใต้ การรุกนี้เป็นปฏิบัติการทางทหารใหญ่ที่สุดของทั้งสองฝ่ายจนถึงเวลานั้น

การโจมตีขั้นต้นทำให้กองทัพสหรัฐและเวียดนามใต้สับสนและทำให้เสียการควบคุมหลายนครเป็นการชั่วคราว แต่ก็สามารถจัดกลุ่มใหม่เพื่อขับการโจมตีกลับไป ทำให้กำลังคอมมิวนิสต์มีกำลังพลสูญเสียมหาศาล ระหว่างยุทธการที่เว้ การสู้รบอย่างดุเดือดกินเวลาหนึ่งเดือน ทำให้กำลังสหรัฐทำลายนคร ระหว่างการยึดครอง คอมมิวนิสต์ประหารชีวิตประชาชนหลายพันคนในเหตุการณ์การสังหารหมู่ที่เว้ การสู้รบดำเนินไปรอบ ๆ ฐานทัพสหรัฐที่เคซานเป็นเวลาอีกสองเดือน แม้การรุกจะเป็นความพ่ายแพ้ทางทหารสำหรับฝ่ายคอมมิวนิสต์ แต่มีผลลัพธ์ใหญ่หลวงต่อรัฐบาลสหรัฐและทำให้สาธารณชนสหรัฐตะลึง ซึ่งถูกผู้นำทางการเมืองและทหารเชื่อว่าฝ่ายคอมมิวนิสต์กำลังปราชัยและไม่สามารถดำเนินความพยายามมโหฬารเช่นนี้ได้ การสนับสนุนสงครามของสาธารณชนสหรัฐเสื่อมลงและสหรัฐแสวงการเจรจาเพื่อยุติสงคราม

คำว่า "การรุกตรุษญวน" ปกติหมายถึงการรุกในเดือนมกราคม – กุมภาพันธ์ 2511 แต่อาจรวมการรุกที่เรียก "ตรุษญวนเล็ก" ซึ่งเกิดในเดือนพฤษภาคมถึงสิงหาคมด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การรุก
หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามเวียดนาม
หมวดหมู่:ยุทธการในสงครามเวียดนามเกี่ยวข้องกับไทย
หมวดหมู่:ยุทธการเกี่ยวข้องกับไทย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เวียดนามใต้
หมวดหมู่:ตรุษญวน
หมวดหมู่:พ.ศ. 2511
ทรอปิกออฟแคนเซอร์

thumb|แผนที่โลกแสดงทรอปิกออฟแคนเซอร์
**ทรอปิกออฟแคนเซอร์** () หรือเรียก **ทรอปิกเหนือ** เป็นวงกลมละติจูดเหนือสุดบนโลกที่ดวงอาทิตย์ปรากฏหัวศีรษะโดยตรงเมื่อถึงจุดสูงสุด เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นปีละครั้ง คือ เวลาอายันเหนือ (Northern solstice) เมื่อซีกโลกเหนือเอียงเข้าหาดวงอาทิตย์ถึงขนาดมากที่สุด วันที่  เส้นนี้อยู่ที่  เหนือเส้นศูนย์สูตร

ส่วนในซีกโลกใต้ เส้นที่กำหนดตำแหน่งใต้สุดที่ดวงอาทิตย์อาจปรากฏเหนือศีรษะโดยตรง คือ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น สองทรอปิกนี้เป็นการวัดองศาใหญ่หรือวงกลมละติจูดใหญ่สองจากห้าอย่างซึ่งทำเครื่องหมายแผนที่โลก นอกเหนือจากวงกลมอาร์กติกและแอนตาร์กติกและเส้นศูนย์สูตร ตำแหน่งของวงกลมละติจูดเหล่านี้ (สัมพันธ์กับเส้นศูนย์สูตร) กำหนดโดยความเอียงของแกนหมุนโลกเทียบกับระนาบวงโคจรของโลก

## ชื่อ
เส้นสมมตินี้เรียก ทรอปิกออฟแคนเซอร์ เพราะเมื่อดวงอาทิตย์ถึงจุดยอด (zenith) ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์กำลังเข้าสู่ราศีกรกฎ หรือครีษมายันในซีกโลกเหนือ เมื่อมีการตั้งชื่อ ดวงอาทิตย์ยังอยู่ในทิศทางของกลุ่มดาวปู (cancer เป็นภาษาละตินหมายถึงปู) ในโหราศาสตร์เขตร้อน ซึ่งแบ่งสุริยวิถีเป็นสิบสองส่วน ส่วนละ 30° เริ่มจากวสันตวิษุวัต ดวงอาทิตย์จะเข้าราศีกรกฎในเวลานี้เสมอ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เส้นละติจูด
หมวดหมู่:เขตร้อน
เส้นเมริเดียนที่ 169 องศาตะวันออก

**เส้นเมริเดียน 169 องศาตะวันออกของ[[กรีนิช]]** คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก นิวซีแลนด์ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 169 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 11 องศาตะวันตก

## จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 169 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

:

## ดูเพิ่ม
*เส้นเมริเดียนที่ 168 องศาตะวันออก
*เส้นเมริเดียนที่ 170 องศาตะวันออก

หมวดหมู่:เส้นลองจิจูด
หมวดหมู่:มหาสมุทรแปซิฟิก
วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 1997

**วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 1997** () จัดขึ้นที่จังหวัดยะลา ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 14–20 เมษายน ค.ศ. 1997

## ผลการแข่งขัน

|}

|}

## อันดับการแข่งขัน

## รางวัล
***ผู้เล่นทรงคุณค่า:**  มิโดะริ ทะกะฮะชิ
***ทำคะแนนยอดเยี่ยม:**  มะริ โอะชิอะอิ
***ตบยอดเยี่ยม:**  ลี ยุน-ฮี
***บล็อกยอดเยี่ยม:**  รัตนาภรณ์ สนวนรัมย์
***เสิร์ฟยอดเยี่ยม:**  เถียน เจีย

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Results

1997
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2540
อัตราดอกเบี้ย

**อัตราดอกเบี้ย** คือ อัตราที่ผู้ยืมเงิน (ลูกหนี้) จ่ายดอกเบี้ยสำหรับการใช้เงินที่ตนยืมมาจากผู้ให้ยืม (เจ้าหนี้) โดยเจาะจง อัตราดอกเบี้ยคือร้อยละของเงินต้นที่จ่ายเป็นจำนวนงวดต่อเวลาสำหรับระยะเวลาทั้งหมดระหว่างกำหนดระยะเวลาเงินกู้หรือเครดิตทั้งหมด อัตราดอกเบี้ยปกติแสดงเป็นร้อยละของเงินต้นต่อระยะเวลาหนึ่งปี บางครั้งอาจแสดงสำหรับระยะเวลาอื่น เช่น เป็นเดือนหรือวัน มีอัตราดอกเบี้ยหลายอัตราสำหรับระยะเวลาเดียวกันหรือเทียบกันได้ ขึ้นอยู่กับความน่าจะผิดนัดชำระหนี้ของผู้ยืม ระยะเวลาตกค้าง เงินตราที่จ่ายคืน และตัวกำหนดอีกหลายตัวของเงินกู้หรือเครดิต ตัวอย่างเช่น บริษัทหนึ่งยืมเงินทุนจากธนาคารเพื่อซื้อสินทรัพย์ใหม่สำหรับธุรกิจของตน และเพื่อเป็นการตอบแทนผู้ให้ยืมได้สิทธิเหนือสินทรัพย์ใหม่เป็นหลักทรัพย์ประกัน และดอกเบี้ย ณ อัตราดอกเบี้ยที่กำหนดไว้ล่วงหน้าสำหรับการยืดเวลาการใช้เงินทุนแล้วให้ยืมแก่ผู้ยืมแทน

เป้าหมายอัตราดอกเบี้ยเป็นเครื่องมือสำคัญของนโยบายการเงิน และถูกนำมาพิจารณาเมื่อจัดการกับตัวแปรอย่างการลงทุน เงินเฟ้อและการว่างงาน ธนาคารกลางของประเทศต่าง ๆ มีแนวโน้มลดอัตราดอกเบี้ยเมื่อต้องการเพิ่มการลงทุนและการบริโภคในเศรษฐกิจของประเทศ อย่างไรก็ดี นโยบายเศรษฐกิจมหภาคอัตราดอกเบี้ยต่ำมีความเสี่ยงได้และอาจก่อให้เกิดฟองสบู่เศรษฐกิจ ซึ่งการลงทุนปริมาณมากเทเข้าสู่ตลาดอสังหาริมทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ในประเทศพัฒนาแล้ว การปรับอัตราดอกเบี้ยจึงมีเพื่อควบคุมเงินเฟ้อให้อยู่ในพิสัยเป้าหมายสำหรับกิจกรรมทางเศรษฐกิจหรือจำกัดอัตราดอกเบี้ยให้สอดคล้องกับความเติบโตทางเศรษฐกิจเพื่อป้องกันแรงขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจ

## อ้างอิง


หมวดหมู่:คณิตศาสตร์การเงิน
หมวดหมู่:นโยบายการเงิน
เส้นเมริเดียนที่ 112 องศาตะวันออก

**เส้นเมริเดียนที่ 112 องศาตะวันออก[[เส้นเมริเดียนแรก|ของกรีนิช]] **คือ เส้นลองจิจูด ที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก, ทวีปเอเชีย, มหาสมุทรอินเดีย,  มหาสมุทรใต้, และ ทวีปแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 112 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 68 องศาตะวันตก

## จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าลงไปทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 112 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:
:

## ดูเพิ่ม
* เส้นเมริเดียนที่ 111 องศาตะวันออก
* เส้นเมริเดียนที่ 113 องศาตะวันออก

หมวดหมู่:เส้นลองจิจูด
วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 1999

**วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 1999** () จัดขึ้นที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 4–9 มิถุนายน ค.ศ. 1999

## การแบ่งกลุ่ม
การแบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 1997

## รอบคัดเลือก
### กลุ่ม A

|}

|}

### กลุ่ม B

|}

|}

## รอบสุดท้าย
* *คะแนนจากการแข่งขันกับทีมที่ผ่านเข้ามารอบจัดอันดับด้วยในรอบแรกจะถูกนำมารวมในการแข่งขันรอบสุดท้าย*

### รอบจัดอันดับ 5–8

|}

|}

### รอบชิงชนะเลิศ

|}

|}

## อันดับการแข่งขัน

## อ้างอิง
* Results
* www.jva.or.jp

## แหล่งข้อมูลอื่น
*FIVB

1999
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2542
เส้นเมริเดียนที่ 163 องศาตะวันออก

**เส้นเมริเดียน 163 องศาตะวันออกของ[[เส้นเมริเดียนแรก|กรีนิช]]** คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก นิวซีแลนด์ มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 163 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 17 องศาตะวันตก

## จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 163 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

:

## ดูเพิ่ม
*เส้นเมริเดียนที่ 162 องศาตะวันออก
*เส้นเมริเดียนที่ 164 องศาตะวันออก

หมวดหมู่:เส้นลองจิจูด
หมวดหมู่:มหาสมุทรแปซิฟิก
เส้นเมริเดียนที่ 159 องศาตะวันออก

**เส้นเมริเดียน 159 องศาตะวันออกของ[[เส้นเมริเดียนแรก|กรีนิช]]** คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ออสตราเลเซีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 159 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 21 องศาตะวันตก

## จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 159 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

:

## ดูเพิ่ม
*เส้นเมริเดียนที่ 158 องศาตะวันออก
*เส้นเมริเดียนที่ 160 องศาตะวันออก

หมวดหมู่:เส้นลองจิจูด
หมวดหมู่:มหาสมุทรแปซิฟิก
ซัมซุง เอสจีเอช-ยู600

thumb|โทรศัพท์ซัมซุง รุ่น เอสจีเอช ยู 600
**ซัมซุง เอสจีเอช-ยู600** เป็นโทรศัพท์เคลื่อนที่ ผลิตในประเทศ ประเทศเกาหลีใต้ โดย ซัมซุง และเป็นส่วนหนึ่งของรุ่นอัลตร้า เอดิชั่น II หนึ่งในคุณสมบัติหลักคือสายและปุ่มเลือกที่ไวต่อการสัมผัส เริ่มออกวางจำหน่ายช่วงต้นปี 2007

## คุณสมบัติ
* อินเตอร์เน็ตรองรับภาษา XHTML, WAP 2.0 Browser 
* กล้องดิจิทัล 3.2 ล้านพิกเซล และ โฟกัสอัตโนมัติ
* หน่วยความจำ 60 MB (ตัวเครื่อง)
* จอแสดงผล CSTN-LCD 262,144 สี  
* กว้าง 2.2 นิ้ว (แนวทะแยง) ความละเอียด 240 x 320 พิกเซล
* โปรแกรมอ่านเอกสาร (Quick Office editors) 
* โปรแกรมอ่านไฟล์ PDF 
* สแกนนามบัตรเป็นรายชื่อผู้ติดต่อ (Bussiness Card Scanner) 
* รองรับจาวาแอพพลิเคชั่น - Java MIDP Version 2.0

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ของบริษัทซัมซุงทั่วโลก
* เว็บไซต์สินค้า 
หมวดหมู่:โทรศัพท์มือถือซัมซุง
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 14

**ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 14** () เป็นทางหลวงแนวตะวันออก&ndash;ตะวันตก หนึ่งในระบบทางหลวงสหรัฐเดิมในปี ค.ศ. 1926 ปัจจุบันมีระยะทาง 1,398 ไมล์ (2,250 กิโลเมตร) แต่เคยมีระยะทางยาวสุดถึง 1,429 ไมล์ (2,300 กิโลเมตร) ระยะทางโดยส่วนมาก จะมีเส้นทางที่คล้ายจะขนานไปกับอินเตอร์สเตต 90

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 ปลายทางทิศตะวันออกอยู่ในเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย ส่วนปลายทางทิศตะวันตกอยู่ที่ทางเข้าด้านทิศตะวันออกของอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน ในรัฐไวโอมิง ซึ่งซ้อนทับกับปลายทางทิศตะวันตกของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 16 และปลายทางทิศตะวันตกของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20 (ช่วงตะวันออก)

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Bridge on Mississippi River between Minnesota and Wisconsin.JPG|สะพานลาครอสส์เวสต์แชนแนล ข้ามแม่น้ำมิสซิสซิปปี อยู่ระหว่างเมืองลาเครสเซนต์ รัฐมินนิโซตา และเมืองลาครอสส์ รัฐวิสคอนซิน โดยมีทางหลวงสหรัฐหมายเลข 14, ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 61, ทางหลวงรัฐมินนิโซตาหมายเลข 16 และทางหลวงรัฐวิสคอนซินหมายเลข 16 ผ่าน 
ไฟล์:US-Route 14 Illinois - Wisconsin State Line.jpg|ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 14 ที่เขตแดนรัฐอิลลินอย-รัฐวิสคอนซิน


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Illinois Highway Ends: US 14 
* The Unofficial South Dakota Highways Page: US-14 

14
หมวดหมู่:ถนนในรัฐไวโอมิง
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเซาท์ดาโคตา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐมินนิโซตา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐวิสคอนซิน
หมวดหมู่:ถนนในรัฐอิลลินอย
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 16

**ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 16** () เป็นทางหลวงสหรัฐแนวตะวันออก–ตะวันตก ระหว่างแรพิดซิตี รัฐเซาท์ดาโคตา และอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตนในรัฐไวโอมิง

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 ทางหลวงเส้นนี้มีปลายทางทิศตะวันออกอยู่ที่จุดตัดกับอินเตอร์สเตต 90/ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 14 โดยทางหลวงหมายเลข 16 ช่วงนั้นใช้เส้นทางร่วมกันกับอินเตอร์สเตต 190 ในแรพิดซิตี รัฐเซาท์ดาโคตา ส่วนปลายทางทิศตะวันตกอยู่ที่ทางเข้าด้านทิศตะวันออกของอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน โดยทางหลวงหมายเลข 16 ช่วงนั้นใช้เส้นทางร่วมกันกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 14 และทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*US&nbsp;16 endpoint photos 
*Highways and Gas Stations- US Hwy 16 Page 
* 1937 South Dakota Transportation Map
* 1930 Minnesota Transportation Map 
*  1937 Wisconsin Transportation Map

16
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเซาท์ดาโคตา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐไวโอมิง
ซัมซุง กาแลคซี วาย ดูออส

**ซัมซุง กาแลคซี วาย ดูออส** (GT-S6102) เป็นโทรศัพท์มือถือประเภทสมาร์ตโฟน ที่ผลิตโดยซัมซุง มาพร้อมกับระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ ประกาศวางจำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ 2012 เป็นโทรศัพท์ประเภท 2 ซิม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
Android Indonesia yang membahas android dan di dalam nya ada tentang Samsung Galaxy Y Duos 

หมวดหมู่:อุปกรณ์แอนดรอยด์
หมวดหมู่:โทรศัพท์มือถือซัมซุง
หมวดหมู่:สมาร์ตโฟน
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 18

**ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 18** () เป็นทางหลวงสหรัฐแนวตะวันออก&ndash;ตะวันตก อยู่ในภาคกลาง-ตะวันตกของสหรัฐอเมริกา (Midwestern United States) ปลายทางทิศตะวันตกอยู่ในออริน รัฐไวโอมิง ที่ทางแยกต่างระดับกับอินเตอร์สเตต 25 ส่วนปลายทางทิศตะวันออกอยู่ในดาวน์ทาวน์เมืองมิลวอกี รัฐวิสคอนซิน อย่างไรก็ตาม ทางหลวงหมายเลข 18 ได้ใช้เส้นทางร่วมกันกับทางหลวงสหรัฐอื่น จากปลายทางทิศตะวันตกถึงมิวล์ครีกจังก์ชัน รัฐไวโอมิง

ทางหลวงหมายเลข 18 เป็นส่วนหนึ่งของระบบทางหลวงสหรัฐเดิมของปี ค.ศ. 1926 การกำหนดทางหลวงหมายเลข 18 เดิมได้รับการเสนอให้เป็นถนนในรัฐมิชิแกน จากเมืองแกรนเฮเวน รัฐมิชิแกน ไปยังทิศตะวันออกถึงเมืองดีทรอยต์ แต่ในที่สุดเส้นทางนี้ก็ได้รับการกำหนดเป็นทางหลวงสหรัฐหมายเลข 16

## ภาพ

ไฟล์:US 18, Garner, IA.jpg|ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 18 ใกล้กับเมืองการ์เนอร์ รัฐไอโอวา


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

18
หมวดหมู่:ถนนในรัฐไวโอมิง
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเซาท์ดาโคตา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐไอโอวา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐวิสคอนซิน
วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2001

**วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2001** () จัดขึ้นที่จังหวัดตรัง ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 16–23 เมษายน ค.ศ. 2001

## การแบ่งกลุ่ม
การแบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 1999

## รอบคัดเลือก
### กลุ่ม A

|}

|}

### กลุ่ม B

|}

|}

## รอบสุดท้าย

### รอบก่อนรองชนะเลิศ

|}

### รอบจัดอันดับ 5–8

|}

### รอบรองชนะเลิศ

|}

### รอบชิงอันดับที่ 7

|}

### รอบชิงอันดับที่ 5

|}

### รอบชิงอันดับที่ 3

|}

### รอบชิงชนะเลิศ

|}

## อันดับการแข่งขัน

## รางวัล
***ผู้เล่นทรงคุณค่า:**  หวง ฮุ่ยผิง
***ทำคะแนนยอดเยี่ยม:**  หวง ฮุ่ยผิง
***ตบยอดเยี่ยม:**  หวง ฮุ่ยผิง
***บล็อกยอดเยี่ยม:**  หวง ฮุ่ยผิง
***เสิร์ฟยอดเยี่ยม:**  ลู่ หยาน
***ตัวเซตยอดเยี่ยม:** จาง เชียน

## อ้างอิง
* Results
* www.jva.or.jp

## แหล่งข้อมูลอื่น
*FIVB

2001
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2544
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559

**กุมภาพันธ์  พ.ศ. 2559** เป็นเดือนที่ 2 ของปี พ.ศ. 2559 วันแรกของเดือนเป็นวันจันทร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์

หมวดหมู่:กุมภาพันธ์
*
วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2003

**วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2003** () จัดขึ้นที่อาคารพลศึกษาวีสมหมาย จังหวัดศรีสะเกษ ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 20–27 เมษายน ค.ศ. 2003

## ผลการแข่งขัน

|}

|}

## อันดับการแข่งขัน

## รางวัล
***ผู้เล่นทรงคุณค่า:**  หวัง อีเหมย์
***ทำคะแนนยอดเยี่ยม:**  สายไหม ปลัดศรีช่วย
***ตบยอดเยี่ยม:**  คิม ซ็อง-อก
***บล็อกยอดเยี่ยม:**  Betsy Thankachen
***เสิร์ฟยอดเยี่ยม:**  หม่า เซียวหยิง
***ตัวเซตยอดเยี่ยม:**  กมลพร สุขมาก
***รับตบยอดเยี่ยม:**  Suvipriew Bamrung
***รับเสิร์ฟยอดเยี่ยม:**  ชิน ย็อง-ซ็อน

## แหล่งข้อมูลอื่น
* www.asianvolleyball.org 
* FIVB
* Results

2003
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2546
เส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันออก

**เส้นเมริเดียน 151 องศาตะวันออกของ[[เส้นเมริเดียนแรก|กรีนิช]]** คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ออสตราเลเซีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 29 องศาตะวันตก

## จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 151 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

:

## ดูเพิ่ม
*เส้นเมริเดียนที่ 150 องศาตะวันออก
*เส้นเมริเดียนที่ 152 องศาตะวันออก

หมวดหมู่:เส้นลองจิจูด
หมวดหมู่:มหาสมุทรแปซิฟิก
ซัยโตเมกาโลไวรัส

**ซัยโตเมกาโลไวรัส** () เป็นจีนัสหนึ่งของไวรัสในออร์เดอร์ Herpesvirales ซึ่งอยู่ในแฟมิลี Herpesviridae ซับแฟมิลี Betaherpesvirinae มีโฮสท์ธรรมชาติคือมนุษย์และลิง ปัจจุบันประกอบด้วยไวรัส 8 สปีชีส์ หนึ่งในนั้นคือฮิวแมนเฮอร์ปีส์ไวรัส 5 หรือฮิวแมนซัยโตเมกาโลไวรัส โรคที่เกิดจาก HHV-5 เช่น โมโนนิวคลีโอซิส ปอดอักเสบ เป็นต้น ส่วนใหญ่เรียกด้วยชื่อย่อว่า CMV
## อ้างอิง

หมวดหมู่:โรคติดเชื้อไวรัส
ฮิวแมนซัยโตเมกาโลไวรัส

**ฮิวแมนซัยโตเมกาโลไวรัส** () เป็นไวรัสสปีชีส์หนึ่งในจีนัส Cytomegalovirus ซึ่งอยู่ในแฟมิลี *[[Herpesviridae]]* เป็นไวรัสเฮอร์ปีส์ชนิดหนึ่ง เรียกชื่อย่อว่า **HCMV** หรือส่วนใหญ่เรียกสั้นๆ ว่า **CMV** มีอีกชื่อว่า **ฮิวแมนเฮอร์ปีส์ไวรัส-5 (HHV-5)**

หมวดหมู่:เฮอร์ปีส์ไวรัส
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 56

**ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 56** () เป็นทางหลวงสหรัฐแนวตะวันออก&ndash;ตะวันตก ระยะทาง  ในภาคกลางตอนเหนือของสหรัฐอเมริกา ปลายทางทิศตะวันออกของทางหลวงเส้นนี้อยู่ที่ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 71 ในเมืองแคนซัสซิตี รัฐมิสซูรี ส่วนปลายทางทิศตะวันตกอยู่ที่อินเตอร์สเตต 25 บิสเนส ในเมืองสปริงเกอร์ รัฐนิวเม็กซิโก ส่วนใหญ่มีเส้นทางตามแซนตาเฟเทรล (Santa Fe Trail)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Kansas Highway Maps: Current , Historic , KDOT

56
หมวดหมู่:ถนนในรัฐนิวเม็กซิโก
หมวดหมู่:ถนนในรัฐโอคลาโฮมา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐแคนซัส
หมวดหมู่:ถนนในรัฐมิสซูรี
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 15

**ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 15** () เป็นทางหลวงสหรัฐที่มีระยะทาง  กำหนดให้เป็นเส้นทางผ่าน รัฐเซาท์แคโรไลนา รัฐนอร์ทแคโรไลนา รัฐเวอร์จิเนีย รัฐแมริแลนด์ รัฐเพนซิลเวเนีย และรัฐนิวยอร์ก เป็นทางหลวงที่อยู่ในแนวเหนือ&ndash;ใต้ ตั้งแต่ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17 ออลเทอร์เนต ในเมืองวอลเตอร์โบโร รัฐเซาท์แคโรไลนา ถึงอินเตอร์สเตต 86 และทางหลวงรัฐนิวยอร์กหมายเลข 17 ในหมู่บ้านเพนทิดโพสต์ รัฐนิวยอร์ก

ทางหลวงหมายเลข 15 เป็นหนึ่งในระบบทางหลวงสหรัฐเดิมของปี ค.ศ. 1926

## ภาพ

ไฟล์:James Taylor Bridge 041227.JPG|สะพานเจมส์ เทย์เลอร์ ในแชเปิลฮิลล์ รัฐนอร์ทแคโรไลนา ส่วนหนึ่งของ US-15/US-501
ไฟล์:US 15 in Rochester NY.jpg|ป้ายทางหลวงหมายเลข 15 ที่ปลายทางทิศเหนือเดิม ในรอเชสเตอร์ รัฐนิวยอร์ก
ไฟล์:Future I-99 Corridor.jpg|ป้าย "ฟิวเจอร์ ไอ-99 คอร์ริดอร์" บนทางหลวงหมายเลข 15 ฝั่งใต้ ตอนเหนือของเมืองวิลเลียมสปอร์ต รัฐเพนซิลเวเนีย
ไฟล์:I-95 US 15 sign.JPG|ป้ายบอกทางหลวงหมายเลข 15 ตามอินเตอร์สเตต 95 ในรัฐเซาท์แคโรไลนา


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Photographs of U.S. Route 15 in North Central Pennsylvania - ''John Walter''
*Journey Through Hallowed Ground, a National Park Service ''Discover Our Shared Heritage'' Travel Itinerary

15
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเซาท์แคโรไลนา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐนอร์ทแคโรไลนา
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเวอร์จิเนีย
หมวดหมู่:ถนนในรัฐแมริแลนด์
หมวดหมู่:ถนนในรัฐเพนซิลเวเนีย
หมวดหมู่:ถนนในรัฐนิวยอร์ก
เส้นเมริเดียนที่ 147 องศาตะวันออก

**เส้นเมริเดียน 147 องศาตะวันออกของ[[เส้นเมริเดียนแรก|กรีนิช]]** คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ออสตราเลเซีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 147 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 33 องศาตะวันตก

## จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 147 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

:

## ดูเพิ่ม
*เส้นเมริเดียนที่ 146 องศาตะวันออก
*เส้นเมริเดียนที่ 148 องศาตะวันออก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เส้นลองจิจูด
หมวดหมู่:มหาสมุทรแปซิฟิก
โยชิฮิโระ สึมูรายะ

**โยชิฮิโระ สึมูรายะ** () เป็นอดีตนักจักรยานชาวญี่ปุ่น เขาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 และโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 และเอเชียนเกมส์ 1986

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากโคริยามะ
หมวดหมู่:นักจักรยานชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
หมวดหมู่:นักจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติญี่ปุ่น
ชิน แท-ช็อล

**ชิน แท-ช็อล** (; ) เป็นอดีตนักจักรยานชาวเกาหลีใต้ เขาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 และโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 และเอเชียนเกมส์ 1986

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักจักรยานชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
หมวดหมู่:นักจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติเกาหลีใต้
เส้นเมริเดียนที่ 146 องศาตะวันออก

**เส้นเมริเดียน 146 องศาตะวันออกของ[[เส้นเมริเดียนแรก|กรีนิช]]** คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ออสตราเลเซีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 146 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 34 องศาตะวันตก

## จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 146 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

:

## ดูเพิ่ม
*เส้นเมริเดียนที่ 145 องศาตะวันออก
*เส้นเมริเดียนที่ 147 องศาตะวันออก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เส้นลองจิจูด
หมวดหมู่:มหาสมุทรแปซิฟิก
ฮีโมโกลบิน อี

right|thumb|First thirty amino acid of normal Hb (on top) and of HbE (down).
**[[ฮีโมโกลบิน]] อี** () เป็นฮีโมโกลบินผิดปกติชนิดหนึ่ง เกิดจากการมีการกลายพันธุ์ตำแหน่งเดียว (single point) ในโปรตีนสายเบตาของฮีโมโกลบิน กรดอะมิโนในตำแหน่งที่ 26 จากเดิมเป็นกลูตามิกกลายเป็นไลซีน พบได้บ่อยในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมไปถึงอินเดียตอนเหนือ และเอเชียตะวันออก แต่พบได้น้อยในพื้นที่อื่น สามารถตรวจพบได้ด้วยวิธีอิเลกโตรฟอเรซิส

การกลายพันธุ์แบบ βE นี้ ส่งผลต่อการแสดงออกของยีน β ทำให้เกิดจุดแบ่ง (splicing site) ขึ้นใหม่ใน mRNA ที่โคดอน 25-27 ของยีน β-globin กลไกนี้ทำให้ร่างกายมี β mRNA ที่ปกติน้อยลงเล็กน้อย และเกิดการสร้าง β mRNA ที่ผิดปกติขึ้น จำนวนเล็กน้อย อีกด้วย
## ฮีโมโกลบินอี/[[เบต้าทาลัสซีเมีย]]
ผู้ป่วยที่มีฮีโมโกลบินอี/เบต้าทาลัสซีเมีย จะได้รับยีนฮีโมโกลบินอีชุดหนึ่งจากพ่อหรือแม่คนหนึ่ง และยีนเบต้าทาลัสซีเมียจากอีกคนหนึ่ง ฮีโมโกลบินอี/เบต้าทาลัสซีเมียเป็นโรคที่มีอาการรุนแรง ซึ่งปัจจุบันยังไม่มีวิธีรักษาให้หายขาด มีผู้ป่วยกว่าหนึ่งล้านคนทั่วโลก หากไม่ได้รับการรักษาผู้ป่วยอาจมีหัวใจวาย ตับโต กระดูกผิดปกติ และอื่นๆ

## ระบาดวิทยา (โดยเฉพาะในไทย)
ฮีโมโกลบิน อี พบได้บ่อยที่สุดในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะในบริเวณที่เรียกว่า **"สามเหลี่ยมเหล็ก" (Iron Triangle)** ซึ่งครอบคลุมพื้นที่รอยต่อระหว่างประเทศไทย ลาว และกัมพูชา

* สำหรับในประเทศไทย พบผู้พาหะฮีโมโกลบิน อี (Hb E trait) ประมาณร้อยละ 13-50 ของประชากร โดยพบความถี่สูงสุดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฮีโมโกลบิน
เฮโมโกลบินผิดปกติ

**เฮโมโกลบินผิดปกติ** หรือ**โรคเกิดจากเฮโมโกลบินผิดปกติ** () เป็นความผิดปกติทางพันธุกรรมอย่างหนึ่งที่ทำให้โครงสร้างของสายโกลบินในโมเลกุลเฮโมโกลบินมีโครงสร้างผิดปกติไป ภาวะนี้ถ่ายทอดทางพันธุกรรมผ่านความผิดปกติของยีนเดี่ยว ส่วนใหญ่เป็นแบบออโตโซมลักษณะเด่นร่วม (co-dominant) ตัวอย่างของภาวะนี้ที่พบบ่อยทั่วโลกคือโรคเลือดจางแบบเม็ดเลือดแดงรูปเคียว ส่วนตัวอย่างที่พบบ่อยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และประเทศไทยคือทาลัสซีเมีย ประมาณการไว้ว่า 7% ของประชากรโลก (ประมาณ 420 ล้านคน) มียีนภาวะเฮโมโกลบินผิดปกติ ในจำนวนนี้ 60% ของทั้งหมด (และ 70% ของกลุ่มที่มีอาการ) อยู่ในทวีปแอฟริกา ภาวะนี้พบได้บ่อยกว่าในเชื้อชาติแอฟริกา เมดิเตอร์เรเนียน และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
## อ้างอิง

หมวดหมู่:โลหิตจางจากเม็ดเลือดแดงแตกที่เป็นกรรมพันธุ์
หมวดหมู่:เฮโมโกลบิน
หมวดหมู่:โรคของโกลบินและโกลบูลินโปรตีน
เด็กชายในชุดนอนลายทาง

**เด็กชายในชุดนอนลายทาง** () เป็นบทประพันธ์ในปี ค.ศ. 2006 ของนักเขียนชาวไอริช จอห์น บอยน์ ซึ่งบอยน์ทุ่มเทให้กับบทประพันธ์นี้มากและลงมือเขียนร่างแรกเสร็จภายใน 2 วันครึ่ง โดยเขาแทบไม่ได้หลับได้นอนจนกว่าบทประพันธ์จะสิ้นสุด ณ เดือนมีนาคม 2010 นวนิยายเรื่องนี้มียอดขายมากกว่า 5 ล้านเล่มทั่วโลก อีกทั้งในปี 2007 และ 2008 นวนิยายเรื่องนี้กลายเป็นนวนิยายที่ขายดีที่สุดของปีในสเปนและติดอันดับ 1 หนังสือขายดีของนิวยอร์กไทมส์ เช่นเดียวกับในไอร์แลนด์ที่ติดอันดับ 1 ในชาร์ตหนังสือไอร์แลนด์นานถึง 57 สัปดาห์ บทประพันธ์เรื่องนี้ยังได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ในชื่อเดียวกันในปี 2008

## เนื้อเรื่อง
บรูโน เด็กชายวัย 8 ขวบกับครอบครัวต้องย้ายจากบ้านหลังใหญ่โตในกรุงเบอร์ลิน มาอยู่บ้านหลังเล็ก ๆ นอกเมืองที่ถูกเรียกว่า "เอาท์วิธ" (Out-With, เสียงใกล้เคียงกับเอาชวิทซ์) ที่มีแต่ความเงียบเหงา เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมอยู่ดี ๆ ต้องย้ายมาที่นี่ แม่ให้เหตุผลแต่เพียงว่าต้องย้ายตามงานของพ่อซึ่งเป็นนายทหารใหญ่ของกองทัพ ที่บ้านหลังใหม่นี้บรูโนไม่มีเพื่อนเลยเพราะละแวกนั้นไม่มีครอบครัวใดอาศัยอยู่ มีก็แต่ทหารที่เดินเข้าออกในบ้านบ่อยๆ แต่เมื่อบรูโนมองออกไปนอกหน้าต่างห้องนอน ก็สังเกตเห็นคนกลุ่มหนึ่งซึ่งเป็นผู้ชายทั้งหมดตั้งแต่เด็กจนแก่อาศัยอยู่นอกรั้วบ้านไกลออกไป คนเหล่านั้นสวมชุดนอนลายทางเหมือนกันหมด และต้องอาศัยอยู่แต่ภายในรั้ว

วันหนึ่งบรูโนตัดสินใจเดินไปสังเกตการณ์แถว ๆ รั้ว และพบกับ ชมูเอล ซึ่งนั่งอยู่ในรั้วอีกด้าน ทั้งคู่แตกต่างกันมาก บรูโนเป็นเด็กที่มีร่างกายสมบูรณ์ ช่างพูด ร่าเริง ขณะที่ชมูเอลเป็นเด็กเงียบขรึม หน้าตาเศร้าสร้อยและผ่ายผอม จากวันนั้นเป็นต้นมา บรูโนมักจะแอบไปพูดคุยกับชมูเอลพร้อมกับเอาอาหารและขนมไปให้ มิตรภาพริมรั้วของเด็กทั้งสองเริ่มงอกงามขึ้นเรื่อย ๆ ในสถานที่เหนือความคาดหมาย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:นวนิยายอิงประวัติศาสตร์
การตรวจเชิงกราน

[thumb|right|230px|ภาพที่แสดง[ปากช่อง (อวัยวะ)|ปากช่อง (รูเปิดช่องคลอด) เทียบกับโครงสร้างแวดล้อม โดยผู้ตรวจใช้นิ้วแหวกแคมระหว่างการตรวจเชิงกราน]]
**การตรวจเชิงกราน**, **การตรวจช่องคลอด** หรือนิยมเรียกว่า**การตรวจภายใน** เป็นการตรวจอวัยวะเชิงกรานของหญิง แบ่งกว้าง ๆ เป็นการตรวจภายนอกและการตรวจภายใน 

ในเดือนกรกฎาคม 2557 วิทยาลัยแพทย์อเมริกา (ACP) ออกแนวทางไม่แนะนำการตรวจเชิงกรานเพื่อตรวจคัดโรคในหญิงผู้ใหญ่ไม่ตั้งครรภ์ไม่มีอาการ (แนวทางนี้ไม่พิจารณาการทดสอบแพป) ACP กล่าวว่าไม่มีหลักฐานประโยชน์สนับสนุนการตรวจ แต่มีหลักฐานอันตราย ซึ่งรวมความอึดอัดและการผ่าตัดที่ไม่จำเป็น อันนี้เป็นการแนะนำอย่างเข้ม (strong recommendation) โดยยึดหลักฐานคุณภาพปานกลาง แต่วิทยาลัยสูติแพทย์และนรีแพทย์อเมริกา (ACOG) ไม่เห็นด้วย แม้พวกเขาตอบรับว่าการตรวจเชิงกรานประจำปีเป็นประจำนั้นไม่มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์สนับสนุน แต่ได้รับการสนับสนุนจากประสบการณ์ทางคลินิกของนรีแพทย์ที่รักษาผู้ป่วย การตรวจเชิงกรานเป็นโอกาสให้นรีแพทย์ทราบปัญหาอย่างการกลั้นไม่อยู่และความผิดปกติทางเพศ และอภิปรายความกังวลของผู้ป่วยโดยทั่วไป

## การตรวจ

### การตรวจภายนอก
การตรวจภายนอกมีการดูกายวิภาค รอยโรคผิวหนัง และการคลำบริเวณท้อง

### การตรวจภายใน
* การตรวจโดยใช้เครื่องถ่างตรวจ เพื่อหารูเปิดปากมดลูกภายนอก การตรวจหาสิ่งแปลกปลอมและป้ายกวาดปากช่องคลอด ณ จุดนี้ในการตรวจ สิ่งป้ายกวาดชั้นเยื่อบุของปากมดลูกนี้เรียก การทดสอบแพป (แพปสเมียร์) อาจทำการป้ายตรวจช่องคลอดอื่นเพื่อทดสอบโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์
* ใช้สองนิ้วสอดเข้าไปในช่องคลอดจนแยกปากมดลูก แล้วเจ้าหน้าที่สาธารณสุขทดสอบหาอาการกดเจ็บเมื่อโยกปากมดลูก ซึ่งเป็นอาการคลาสสิกที่พบในโรคอักเสบของเชิงกราน ผู้ตรวจคลำมดลูก ซึ่งรวมตำแหน่งของก้นมดลูกและโครงสร้างปีกมดลูก

## ความไม่สบาย
การตรวจนี้ไม่ควรให้รู้สึกอึดอัดมากเกิน แต่หญิงที่มีการติดเชื้อของช่องคลอดหรืออาการช่องคลอดหดเกร็งอาจรู้สึกเจ็บเมื่อสอดเครื่องถ่างตรวจ การใช้เครื่องถ่างตรวจขนาดเล็กสุดอาจช่วย ระหว่างการตรวจสองมือ การคลำรังไข่อาจเจ็บได้ การทดสอบแพปอาจทำให้เกิดอาการเกร็งบ้างเช่นกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นรีเวชวิทยา
นอแว

thumb|right|โบสถ์โรมันคาทอลิก

**นอแว** () เป็นเมืองประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแม่น้ำวิสวา อยู่ในเขตจังหวัดกูยาวือ-ปอมอแช มีเนื้อที่ทั้งหมด 3.57 ตารางกิโลเมตร มีประชากรทั้งหมด 6,252 คน เมืองได้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1185 โดยซอเบียสวัฟที่ 1 ดยุคแห่งพอเมอเรเนีย

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดกูยาวือ-ปอมอแช
ชญิน

**ชญิน** () เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศโปแลนด์ อย่ในเขตจังหวัดกูยาวือ-ปอมอแช ถูกสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 11 มีเนื้อที่ทั้งหมด 8.35 ตารางกิโลเมตร ระดับความสูง 85 เมตร ในปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 14,052 คน การแบ่งแยกโปแลนด์ครั้งที่ 1 เมืองได้ถูกรวมเข้ากับราชอาณาจักรปรัสเซีย ในช่วง ค.ศ. 1772

## แหล่งข้อมูลอื่น
* www.um.znin.pl Town Hall 
* Starostwo Powiatowe - Żnin County Office
* The Archaeological Museum in Biskupin
* The Narrow Gauge Railway Company in Żnin  see also narrow gauge railways
* The Museum of the Pałuki Land in Żnin (Muzeum Ziemi Pałuckiej) 
* The Palace in Lubostroń 
* Football Club Pałuczanka Żnin 
* Żnin historic pictures gallery 
* Forum on Żnin
* Żnin Internet Radio

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดกูยาวือ-ปอมอแช
อาซาฮิบรอดแคสติงคอร์ปอเรชัน

thumb|220px|ที่ทำการปัจจุบันที่เขตฟูกูชิมะ
**อาซาฮิบรอดแคสติงกรุปโฮลดิงส์คอร์ปอเรชัน** (; ; ชื่อย่อ: ABC) เป็นกลุ่มบริษัทแพร่สัญญาณของประเทศญี่ปุ่น สำนักงานตั้งที่โอซากะ มีเขตพื้นที่ให้บริการในเขตพื้นที่คันไซ

## ประวัติ
ABC จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2494 มีที่ทำการแรกเริ่มที่เขตคิตะ โดยได้จัดตั้งสถานีวิทยุกระจายเสียงขึ้นมาก่อน ซึ่งได้เริ่มกระจายเสียงเป็นวันแรกเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ที่ความถี่ 1010 กิโลไซเคิล (ภายหลังในปี พ.ศ. 2521 ได้เปลี่ยนความถี่เป็น 1008 กิโลเฮิร์ตซ์ จนถึงปัจจุบัน) ต่อมาเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2499 ได้เริ่มออกอากาศสถานีโทรทัศน์ โดยแต่เดิมนั้นใช้ชื่อว่า **สถานีโทรทัศน์โอซากะ** (OTV) ใช้สัญญาณเรียกขาน JOBX-TV ออกอากาศทางช่องสัญญาณที่ 6 ซึ่งเป็นความร่วมมือกับ นิวเจแปนบรอดแคสติง (NJB ปัจจุบันคือ ไมนิจิบรอดแคสติงซิสเตม (MBS)) ต่อมาอีก 3 ปีให้หลัง (พ.ศ. 2502) ABC ก็ได้ซื้อกิจการ OTV และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น **สถานีโทรทัศน์อาซาฮิโอซากะ** (朝日放送大阪テレビ, ABC-OTV)

ในปี พ.ศ. 2552 ได้ย้ายสำนักงานไปยังเขตฟูกูชิมะ ที่สร้างขึ้นมาใหม่ หลังจากที่ที่ทำการเก่ามีอายุ 58 ปี

## การออกอากาศ
### วิทยุ
บริหารโดย เอบีซีเรดิโอ (朝日放送ラジオ株式会社)
* สัญญาณเรียกขาน: JONR
* โอซากะ: 1008 กิโลเฮิร์ตซ์ 50 กิโลวัตต์
* เกียวโต: 1008 กิโลเฮิร์ตซ์ 300 วัตต์
* ออกอากาศตลอด 24 ชั่วโมง (ปิดสถานีทุกวันจันทร์ เวลา 2.30 - 4.30 น. (JST))
* เครือข่าย: NRN และ JRN

### โทรทัศน์
บริหารโดย เอบีซีทีวี (朝日放送テレビ株式会社)

#### แอนะล็อก
* ยุติการออกอากาศเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2554
* สัญญาณเรียกขาน: JONR-TV (เดิม JOBX-TV)
* โอซากะ - ช่อง 6
* เครือข่าย: ANN (เครือข่ายทีวีอาซาฮิ)

#### ดิจิทัล
* สัญญาณเรียกขาน: JOAY-DTV (เดิม JONR-DTV)
* เลขช่องบนรีโมทคอนโทรล: 6
* โอซากะ - ช่อง 15

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* โทรทัศน์ในประเทศญี่ปุ่น
* โอซากะทาวเวอร์

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ABC website 
* ABC website  
* ABC radio 
* 
* 

หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สถานีวิทยุในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2494
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์โตเกียว
ลิปนอ

**ลิปนอ** (, ; ) เป็นเมืองทางตอนกลางของประเทศโปแลนด์ อยู่ในเขตจังหวัดกูยาวือ-ปอมอแช ห่างจากเมืองทอรูน ประมาณ 40 กิโลเมตร มีเนื้อที่ทั้งหมด 10.99 ตารางกิโลเมตร และในปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 14,834 คน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Official town website
*Festival'''"Pola and others"'''

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดกูยาวือ-ปอมอแช
เส้นเมริเดียนที่ 138 องศาตะวันออก

**เส้นเมริเดียน 138 องศาตะวันออกของ[[เส้นเมริเดียนแรก|กรีนิช]]** คือ เส้นลองจิจูดที่ลากจากขั้วโลกเหนือผ่านมหาสมุทรอาร์กติก ทวีปเอเชีย มหาสมุทรแปซิฟิก ออสตราเลเซีย มหาสมุทรอินเดีย มหาสมุทรใต้ และแอนตาร์กติกา เข้าสู่ขั้วโลกใต้

เส้นเมริเดียนที่ 138 องศาตะวันออก เป็นรูปแบบเส้นวงกลมใหญ่ของเส้นเมริเดียนที่ 42 องศาตะวันตก

## จากขั้วโลกสู่ขั้วโลก
เริ่มจากขั้วโลกเหนือ มุ่งหน้าทางใต้สู่ขั้วโลกใต้ โดยเส้นเมริเดียนที่ 138 องศาตะวันออกลากผ่านพื้นที่ดังนี้:

:

## ดูเพิ่ม
*เส้นเมริเดียนที่ 137 องศาตะวันออก
*เส้นเมริเดียนที่ 139 องศาตะวันออก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เส้นลองจิจูด
หมวดหมู่:มหาสมุทรแปซิฟิก
พิพิธภัณฑ์ผ้า ป้าดา

**บ้านไร่ไผ่งาม**ตั้งอยู่ที่ 105 หมู่ 8 เชียงใหม่-ฮอด ตำบลสบเตี๊ยะ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ บ้านหลังนี้เคยเป็นบ้านของแสงดา บัณสิทธิ์ (ป้าดา) ศิลปินแห่งชาติ ปัจจุบันสถานที่นี้ก็ได้มอบให้สถาบันการศึกษาในจังหวัดเชียงใหม่เป็นผู้ดูแลและรวบรวมผ้าฝ้ายที่ย้อมจากสีธรรมชาติเป็นจำนวนมาก แต่ในบริเวณบ้านก็ยังคงมีแม่บ้านที่ทำการทอผ้าตามปกติด้วยวิธีการเดียวกันกับตอนที่คุณป้าแสงดาทอผ้าขึ้นมาในตอนที่ท่านยังมีชีวิต ทำให้ผู้ไปเยือนสามารถศึกษาได้ทั้งเรื่องการทอผ้าฝ้ายสีธรรมชาติและความเป็นอยู่ของคนในอดีต

## ประวัติ
ก่อนที่จะมาเป็นบ้านไร่ไผ่งามนั้นที่นี้เคยเป็นคุ้มเก่าของเจ้าแก้วนวรัฐเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ในสมัยนั้น ก่อนที่จะถูกขายให้นายดาบมาลัย บัณสิทธิ์หรือสามีของคุณป้าแสงดา ด้วยเพราะลูกชายของผู้ครองนครเชียงใหม่รู้จักและสนิทสนมกับนายดาบมาลัยเป็นอย่างดี คุณป้าแสงดาอยู่บ้านหลังนี้ส่วนใหญ่ก็จะทำการทอผ้าและถึงแม้สามีจะไม่เห็นด้วยกับเรื่องการทอผ้าขาย แต่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองผ้าทอเป็นสิ่งที่ขาดแคลนมากจึงทำให้ป้าแสงดาสามารถขายผ้าทอได้มากขึ้น จนเมื่อ พ.ศ. 2503  นายดาบมาลัย บัณสิทธิ์ก็ถึงแก่กรรม คุณป้าแสงดาจึงนำเงินที่เก็บสะสมมาซื้อกี่ทอผ้าและเริ่มชักชวนแม่บ้านให้มาช่วยกันทอผ้า ด้วยฝีมือและความพยายามของคุณป้าแสงดาทำให้ผ้าทอของท่านมีชื่อเสียงและตัวคุณป้าแสงดาก็ยังได้รับการยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ ในปี พ.ศ.2529

## การเดินทาง
ใช้เส้นทางสายเชียงใหม่-ฮอด เมื่อถึง กม.68-69 ให้เลี้ยวซ้ายเข้าไป 500 ม.  สามารถเดินทางโดยรถประจำทาง คือนั่งรถโดยสารสายเชียงใหม่-จอมทอง-ฮอด โดยลงที่ปากทาง แล้วเดินเข้าไปอีก 1 กม. ก็ถึงบ้านไร่ไผ่งาม พิพิธภัณฑ์ผ้าป้าแสงดา

## อ้างอิง

*คณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติและ เสาวนีย์ บันสิทธิ์. **แสงดาบันสิทธิ์ ศิลปินแห่งชาติ** สาขาทัศนศิลป์การทอผ้า, สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ, 2536

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอจอมทอง
อูยัสต์

**อูยัสต์** () เป็นเมืองทางตอนใต้ของประเทศโปแลนด์ ในเขตจังหวัดออปอแล มีเนื้อที่ทั้งหมด 14.69 ตารางกิโลเมตร และในปี ค.ศ 2006 มีประชากร 1,652 คน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ประเทศเยอรมนีได้เข้ายึดครองเมืองในปี ค.ศ. 1936-1945

## แหล่งข้อมูลอื่น
* http://www.ujazd.pl/ 
* http://bip.ujazd.pl/
* Jewish Community in Ujazd on Virtual Shtetl

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดออปอแล