open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
วัดทุ่งสนุ่นรัตนาราม

**วัดทุ่งสนุ่นรัตนาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีเนื้อที่ 27 ไร่ 2 งาน 36 ตารางวา ตั้งอยู่ที่บ้านทุ่งสนุ่น หมู่ที่ 4 ตำบลระหาน อำเภอบึงสามัคคี จังหวัดกำแพงเพชร เริ่มสร้างวัดเมื่อ พ.ศ. 2495 โดยชาวบ้านซึ่งมีเชื้อสายลาวเวียง ได้อพยพจากจังหวัดราชบุรี มาตั้งถิ่นฐานเป็นกลุ่มแรก ตามด้วยลาวครั่งจากจังหวัดนครปฐม และชาวอีสาน จากจังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดขอนแก่น เป็นต้น อพยพมาสมทบกันจับจองที่ดินเพื่อทำมาหากินที่บริเวณอำเภอขาณุวรลักษบุรี (บริเวณ อำเภอบึงสามัคคีในปัจจุบัน) ซึ่งในขณะนั้นบริเวณนี้ยังเป็นป่าดงดิบเต็มไปด้วยสัตว์ป่า อุดมสมบูรณ์ด้วยแหล่งน้ำ และมีต้นสนุ่น (ใคร้นุ่น) เกิดอยู่เต็มท้องทุ่งนา ชาวบ้านจึงเรียกขานบ้านตนเองว่า บ้านทุ่งสนุ่น

เมื่อมีประชาชนอพยพเข้ามากขึ้น จนกลายเป็นชุมชนใหญ่พอสมควรแล้ว ชาวบ้านจึงร่วมใจกันสร้างวัดขึ้นไว้ประจำหมู่บ้าน ได้รับอนุญาตให้สร้างวัด เมื่อวันที่ 12 เมษายน 2513 มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า **วัดทุ่งสนุ่นรัตนาราม** ซึ่งแปลว่า วัดที่เปรียบเหมือนแก้วอันล้ำค่าของชาวบ้านทุ่งสนุ่น เปิดทำการเรียนการสอนนักธรรม ตั้งแต่ พ.ศ. 2508 เป็นต้นมา ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2523 และได้ทำการผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2525

วัดเป็นที่ประดิษฐาน *พระพุทธมหาลาโภ* พระพุทธรูปศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น ขุดพบที่อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี และ *หลวงพ่อพระเจ้าบุญล้าน* พระพุทธปฏิมาศิลปะล้านนาและเวียงจันทน์ พระธาตุข้าวเปลือกที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ประดับด้วยรวงข้าวเปลือก นับหมื่นรวง และธัญญาหารต่าง ๆ รวมถึงรูปปั้นพญานาคราชแห่งลุ่มแม่น้ำปิง คือ *พญาวิรูปักโขนาคาธิราช* และ *พญานพเกตุนาคินีเทวี*

วัดทุ่งสนุ่นรัตนาราม มีงานประเพณีบุญตามจารีต ฮีตสิบสอง คลองสิบสี่ ครบทั้ง 12 เดือน เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดกำแพงเพชร มีจุดเด่นคือ สะพานบุญโญรส เป็นทางเดินจงกรมของผู้ปฏิบัติธรรม และเป็นที่จัดกิจกรรม เช่น ลงแขก เกี่ยวข้าว ดำนา ฯลฯ ถือเป็นทางเดินยาวที่สุดในภาคเหนือตอนล่าง มีความยาวรวม 356 เมตร

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์เบี้ยว ถาวริโก (หัวหน้าที่พักสงฆ์) พ.ศ. 2492
* พระอาจารย์พิมพ์ (หัวหน้าที่พักสงฆ์) พ.ศ. 2498
* เจ้าอธิการเหรียญ ปภสฺสโร พ.ศ. 2505
* พระครูแกะ สิริสาโร พ.ศ. 2512
* พระอธิการเบี้ยว ถาวริโก  พ.ศ. 2526
* พระครูสุนทรวชิโรภาส (เดือน สมิงฺคิโก น.ธ.โท)  พ.ศ. 2533
* พระมหาอภิชาติ กิตฺติวรญฺญู  พ.ศ. 2548-ปัจจุบัน

## อ้างอิง

ทุ่งสนุ่นรัตนาราม
วัดโมลี

**วัดโมลี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 1 บ้านคลองบางไผ่ ตำบลบางรักใหญ่ อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี มีเนื้อที่ประมาณ 12 ไร่ มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 6 แปลง รวมเนื้อที่ 118 ไร่ 2 งาน 35 ตารางวา

## ประวัติ
วัดโมลีสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2375 ในสมัยรัตนโกสินทร์ เดิมชื่อว่า **วัดใหม่สุวรรณโมลี** มีผู้ศรัทธาท่านหนึ่งได้สลักปิ่นปักมวยผมออกขาย นำเงินมาสร้างวัด และใช้ปิ่นปักมวยผมเป็นสัญลักษณ์ของวัดมาตลอดจนทุกวันนี้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งก่อนเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2461 (เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 60 เมตร) ได้ผูกพัทธสีมาประมาณ พ.ศ. 2467 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใหม่ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2544 (เขตวิสุงคามสีมากว้าง 23.50 เมตร ยาว 41.50 เมตร) เมื่อครั้งสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เสด็จตรวจการคณะสงฆ์ในถิ่นนี้ ทรงเห็นว่าชื่อวัดยาวเกินไปจึงประทานชื่อใหม่ว่า "วัดโมลี"

## อาคารเสนาสนะ
อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2542 ลักษณะทรงไทย หลังคาสามชั้นมุงกระเบื้องเคลือบ บานประตูหน้าต่างสลักลายไทย ทาทองล่องชาด ภายในประดิษฐานพระประธานนามว่า *หลวงพ่อพุทธวิหาร* บุทองทั้งองค์ ศาลาการเปรียญกว้าง 13.60 เมตร ยาว 32 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กสองชั้น ทรงไทย มีช่อฟ้า ใบระกา หน้าบันปิดทอง ประดับกระจกสี หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2460 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์เป็นอาคารไม้ อาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหารสร้างเมื่อ พ.ศ. 2493 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาอเนกประสงค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2532 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศลสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก

## อ้างอิง

โมลี
วัดไทรใหญ่

**วัดไทรใหญ่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านคลองพระพิมลราชา ตำบลไทรน้อย อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี บริเวณที่ตั้งอยู่ใกล้กับที่ว่าการอำเภอไทรน้อย และยังอยู่ริมคลองพระพิมลซึ่งเป็นที่ตั้งตลาดน้ำไทรน้อย ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ "ว่าง"

วัดไทรใหญ่สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2410 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยนางเง็ก แสงประภา เป็นผู้ถวายที่ดินเพื่อสร้างวัด เดิมชื่อ **วัดมหานิโครธาราม** มีความหมายว่า ไทรต้นใหญ่ ต่อมาได้เปลี่ยนมาเป็น "วัดไทรใหญ่" เพราะชาวบ้านเรียกได้ง่ายกว่า นอกจากนั้นนางเง็กยังได้ถวายที่ดินเป็นที่ธรณีสงฆ์อีกจำนวน 77 ไร่ 72 ตารางวา และนางผัน คำจงจิต ได้ถวายที่ดินเป็นที่ธรณีสงฆ์ 15 ไร่ 96 ตารางวา วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2491 ได้ทำพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ กว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2498 ลักษณะทรงไทยหลังคามุงกระเบื้อง มีช่อฟ้าใบระกา หน้าบันปิดทอง ที่ฝาผนังมีจิตรกรรมเรื่องพระเจ้าสิบชาติ ภายในประดิษฐาน *หลวงพ่อทองคำ* ซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยสมัยอู่ทอง ฝีมือช่างหลวง กุฏิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตและไม้ทรงไทย หอสวดมนต์ ศาลาการเปรียญ ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาท่าน้ำ ศาลาบำเพ็ญกุศล ฌาปนสถาน หอระฆัง หอปริยัติธรรม และโรงครัว

## อ้างอิง

ไทรใหญ่
วัดเจดีย์หอย

**วัดเจดีย์หอย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านคลองบางหลวง ตำบลบ่อเงิน อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี มีพื้นที่ทั้งหมด 113 ไร่ 3 งาน 8 ตารางวา

พระครูสุนทรคุณธาดา หรือหลวงพ่อทองกลึง สุนทโร ได้ออกธุดงค์ในประเทศพม่าและพบกับพระอาจารย์ศิลบันตะเป็นเวลาหนึ่งพรรษา ท่านได้ศึกษาวิชาอาคมจนแตกฉานจึงธุดงค์กลับมาที่ถ้ำโอ่งจุก อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี ที่นั่นท่านมีนิมิตเห็นว่าบริเวณที่ตั้งวัดเจดีย์หอยในปัจจุบัน เมื่อ 8 ล้านปีก่อนเป็นเมืองใหญ่ชื่อเมืองรัตนาวดี ท่านจึงเดินทางตามนิมิตจนพบ หลังจากนั้นโยมบิดาของท่านได้ซื้อที่ดินถวาย ท่านก็เริ่มสร้างเป็นสำนักสงฆ์ก่อน โดยสร้างเป็นกระต๊อบเล็ก ๆ เพื่อเอาไว้ต้อนรับญาติโยมที่มาทำบุญ วัดเจดีย์หอยตั้งวัดเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2531 ได้มีการขุดพบซากหอยนางรมยักษ์อายุนับล้านปีจำนวนมาก หลวงพ่อทองกลึงจึงนำซากหอยโบราณมาก่อเป็นเจดีย์ขึ้นที่ด้านหน้าทางเข้าและในวัด สร้างเป็นเจดีย์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2538 จึงเป็นที่มาของชื่อวัด

ในอุโบสถ ประดิษฐานพระประธาน *หลวงพ่อพระพุทธนิมิต รัตนชนะมาร* หรือ *หลวงพ่อชนะมาร* นอกจากนี้ภายในวัดยังมีพิพิธภัณฑ์ที่รวบรวมพระพุทธรูป ศิลปวัตถุ โบราณวัตถุ ข้าวของเครื่องใช้เก่า ๆ จำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็นหอยมือเสือยักษ์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกซึ่งหลวงพ่อทองกลึงได้นำมาจากจังหวัดระนอง ตุ่มสามโคก ถ้วยชามดินเผา ไม้แกะสลัก เครื่องคิดเลข เป็นต้น

## อ้างอิง

เจดีย์หอย
เจดีย์หอย
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดปทุมธานี
การล้างแค้นของผู้กล้าสายฮีล ~เริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยเวทฮีลสารพัดนึก~

***การล้างแค้นของผู้กล้าสายฮีล ~เริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยเวทฮีลสารพัดนึก~*** () หรือที่รู้จักในประเทศญี่ปุ่นในชื่อย่อว่า ***ไคยาริ*** เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่นแนวจินตนิมิตมืด เขียนเรื่องโดยรูอิ สึกิโยะ วาดภาพโดยชิโอคมบุ เริ่มเผยแพร่ออนไลน์ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 บนเว็บไซต์นิยายออนไลน์ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ภายหลังสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์เป็นหนังสือในเครือ Kadokawa Sneaker Bunko ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560 ปัจจุบันตีพิมพ์แล้ว 10 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ วาดภาพโดยโชเกง ฮางะ เผยแพร่ออนไลน์ผ่านเว็บไซต์ *Young Ace Up* ของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 ได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนรวมเล่มแล้ว 4 เล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดสตูดิโอ TNK ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2564

## ตัวละคร
; 
:

; 
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

; 
:

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* นิยายออนไลน์ ที่ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร 
* เว็บไซต์ทางการของไลต์โนเวล  
* เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ  
* ทวิตเตอร์ทางการของอนิเมะ 
* 

หมวดหมู่:ไลต์โนเวล
หมวดหมู่:นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะที่สร้างจากไลต์โนเวล
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวจินตนิมิตมืด
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวฮาเร็ม
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับการล้างแค้น
หมวดหมู่:ข้อโต้เถียงในการ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เฟิร์ส เพจ โปร
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง
ไอจู

***ไอจู*** () เป็นเกมมือถือญี่ปุ่น พัฒนาโดย Liber Entertainment เกมต้นฉบับเปิดตัวเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2558 บนระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ และวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 บทระบบปฏิบัติการไอโอเอส ตามด้วยเกมมือถืออัปเดตใหม่ *I-Chu Étoile Stage* เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2563 ในขณะที่เกมต้นฉบับเดิมปิดตัวลงในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563 

แฟรนไชส์ของ*ไอจู*ได้วางจำหน่ายซีดีเพลงหลายชุดของตัวละครในเกมควบคู่กับเกม และความสำเร็จของเกมทำให้มีการดัดแปลงหลายอย่างในแฟรนไชส์ รวมถึงละครเวทีและซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Lay-duce ออกอากาศระหว่างมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2564

## ตัวละคร
### Pop'N Star
;
:
;
:
;
:

### RE:BERSERK
;
:
;
:
;
:

### Lancelot
;
:
;
:
;
:

### Tenjō Tenge
;
:
;
:
;
:
;
:

### F∞F
;
:
;
:
;
:

### Twinkle Bell
;
:
;
:

### i♥B
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:

### ArS
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:

### Other characters
;
:
;
:

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ
* Official เว็บไซต์ของ ''I-Chu Étoile Stage''
* เว็บไซต์ทางการของละครเวที
* เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ
* 

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:เกมสำหรับแอนดรอยด์
หมวดหมู่:เกมสำหรับไอโอเอส
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่สร้างจากวิดีโอเกม
หมวดหมู่:เลย์-ดิวซ์
หมวดหมู่:ไอดอลญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของโตเกียวเอ็มเอ็กซ์
สหรัฐ (แก้ความกำกวม)

**<span lang="th" dir="ltr">ส</span>หรัฐ** (United States) อาจหมายถึง
* สหรัฐอเมริกา (United States of America), ประเทศในทวีปอเมริกาเหนือ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1776
* เม็กซิโก หรือชื่อเต็มว่า สหรัฐเม็กซิโก (United Mexican States), รัฐเอกราชในทวีปอเมริกาเหนือ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1821
* สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (United Arab Emirates), รัฐเอกราชในทวีปเอเชียดินแดนตะวันออกกลาง ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1971

### ประเทศในอดีต
* สหรัฐเบลเยียม (United States of Belgium), สมาพันธรัฐซึ่งมีอยู่ใน ค.ศ. 1790
* สาธารณรัฐสหรัฐบราซิล (Republic of the United States of Brazil), ชื่ออย่างเป็นทางการของประเทศบราซิลระหว่าง ค.ศ. 1889 และ 1937
* สหรัฐอเมริกากลาง (United States of Central America) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า สหจังหวัดอเมริกากลางและสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง มีอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1823 ถึง 1841
* สหรัฐโคลอมเบีย (United States of Colombia), ชื่อที่ประเทศโคลอมเบียใช้ระหว่าง ค.ศ. 1863 และ 1886
* สหรัฐอินโดนีเซีย (United States of Indonesia), ชื่อที่ประเทศอินโดนีเซียใช้ระหว่าง ค.ศ. 1949 และ 1950
* สหรัฐหมู่เกาะไอโอเนียน (United States of the Ionian Islands), อดีตรัฐในอารักขาบริเตนระหว่าง ค.ศ. 1815 และ 1864
* สหรัฐเสาราษฏระ (United State of Saurashtra), รัฐหนึ่งของอินเดียระหว่าง ค.ศ. 1948 และ 1956
* สหรัฐสเตลลาแลนด์ (United States of Stellaland), สหภาพช่วงสั้น ๆ ในแอฟริกาตอนใต้ระหว่าง ค.ศ. 1883 และ 1885
* สหรัฐตรวันโกเลและโกจีน (United State of Travancore and Cochin), อดีตรัฐของอินเดียระหว่าง ค.ศ. 1949 และ 1950
* สหรัฐเวเนซุเอลา (United States of Venezuela), ระหว่าง ค.ศ. 1864 ถึง 1953

## ดูเพิ่ม
* สหพันธรัฐ (federal state), รัฐเอกราชซึ่งประกอบด้วยหน่วยเป็นรัฐย่อยหลายรัฐ
3D (แก้ความกำกวม)

**3D** หรือ **3-D** อาจหมายถึง:
*ปริภูมิสามมิติ
* ระบบภาพสามมิติ
* การสร้างแบบจำลองสามมิติ
* คอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ
* ภาพยนตร์สามมิติ
* โทรทัศน์สามมิติ

## ดูเพิ่ม
* 3DS (แก้ความกำกวม)
* มิติ
วัดมณีวงศ์

**วัดมณีวงศ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านหนองกระพ้อ ตำบลดงละคร อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 7 ไร่ 2 งาน 1 ตารางวา ปัจจุบันมีพระอธิการทองใบเป็นเจ้าอาวาส

วัดมณีวงศ์ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2446 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2491 

อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ.2496 เป็นอุโบสถสีทองเหลืองอร่าม ด้านในโดดเด่นด้วยลวดลายงานแกะสลัก บริเวณกำแพงประดิษฐาน *หลวงพ่อสิวลี* ซึ่งเป็นพระประธาน ปูชนียวัตถุมีพระพุทธรูปปางปาลิไลยก์อยู่ในอิริยาบถประทับนั่งบนก้อนศิลา พระบาททั้งสองวางอยู่บนดอกบัว พระหัตถ์ซ้ายวางคว่ำ ส่วนพระหัตถ์ขวาวางหงาย มีช้างหมอบใช้งวงจับกระบอกน้ำ และอีกด้านหนึ่งมีลิงถือรวงผึ้งถวาย พระปางนี้เป็นพระบูชาสำหรับคนเกิดวันพุธกลางคืน วิหารที่มีพระพุทธรูปองค์ใหญ่สีทองมีชื่อว่า *หลวงพ่อพันล้าน* หรือ *พระพุทธรัตน์มณีศรีหทัยนเรศวร์* เสาของวิหารมีรูปปั้นมังกรอยู่บริเวณทุกเสา ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2518 

ภายในวัดยังมีสถานปฏิบัติธรรม *วังรัตนมณีมหานครบาดาลนาคราช* ประชาชนมักมาสักการะ *พระรัตนมณีมหาบาดาล* ที่อยู่ภายในถ้ำพญานาคเมืองบาดาลใหญ่ที่สุดในประเทศไทย นอกจากนั้นวัดยังมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2498

## ระเบียงภาพ

Nakhon Nayok - Wat Maniwong Temple วัดมณีวงศ์ จังหวัดนครนายก ภาพ 04.jpg|พระพุทธรูปปางลิไลยก์
อุทยานปฏิบัติธรรมหทัยนเรศวร์ วัดมณีวงศ์ จังหวัดนครนายก - ภาพ 05.jpg|พระพุทธรูปบามิยันจำลอง
อุทยานปฏิบัติธรรมหทัยนเรศวร์ วัดมณีวงศ์ จังหวัดนครนายก - ภาพ 10.jpg|อุทยานปฏิบัติธรรมหทัยนเรศวร์
วังรัตนมณีมหานครบาดาลนาคราช วัดมณีวงศ์ จังหวัดนครนายก - ภาพ 04.jpg|มหาสมบัติใน
วังรัตนมณีมหานครบาดาลนาคราช วัดมณีวงศ์ จังหวัดนครนายก - ภาพ 06.jpg |พระพุทธรูปในวังรัตนมณีมหานครบาดาลนาคราช
วังรัตนมณีมหานครบาดาลนาคราช วัดมณีวงศ์ จังหวัดนครนายก - ภาพ 03.jpg|วังรัตนมณีมหานครบาดาลนาคราช
วังรัตนมณีมหานครบาดาลนาคราช วัดมณีวงศ์ จังหวัดนครนายก - ภาพ 08.jpg|วังรัตนมณีมหานครบาดาลนาคราช


## อ้างอิง

มณีวงศ์
วัดศรีคงคาราม

**วัดศรีคงคาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 6 บ้านคลองทะเล ตำบลนาเกลือ อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระครูสังฆรักษ์ ยอดขวัญ วิชฺชาธโร

วัดศรีคงคารามได้รับอนุญาตให้สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2509 โดยมีนายกัน สุวรรณปาล ดำเนินการสร้างวัดขึ้นในที่ดินของนางจุ่น พุ่มสาลี และนายม้วน พุ่มสาลี บริจาคให้เป็นที่สร้างวัด ระยะแรกเรียกว่า **วัดคลองทะเล** เพราะวัดตั้งอยู่ติดต่อกับคลองทะเลและคลองศรีคง กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 โดยได้ขนานนามให้สอดคล้องกับที่ตั้งวัด วัดศรีคงคารามได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ทางด้านการศึกษา วัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2512 นอกจากนี้ยังได้ให้ทางราชการสร้างโรงเรียนประชาบาลและให้เอกชนสร้างสถานีอนามัยขึ้นในที่ดินวัดอีกด้วย บริเวณวัดมีตลาดน้ำวัดศรีคงคารามซึ่งเปิดเฉพาะวันอาทิตย์

## อ้างอิง

ศรีคงคาราม
วัดเวฬุวนาราม (กรุงเทพมหานคร)

**วัดเวฬุวนาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงดอนเมือง เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ประมาณ 9 ไร่ 3 งานเศษ ก่อนหน้ามีพระครูชัยสารสุนทร (สิงห์ ชยสาโร) เป็นเจ้าอาวาส  แต่ปัจจุบันมีพระครูวิวิธธรรมานุสิฐ (วชิระ อริยวาที) เป็นเจ้าอาวาส

วัดเวฬุวนารามสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2444 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เดิมบริเวณนี้เป็นหนองป่ากก ตั้งอยู่ที่บ้านสีกัน ตำบลบ้านสีกัน อำเภอตลาดขวัญ แขวงเมืองนนทบุรี ได้มีพระธุดงค์รูปหนึ่งจาริกมาจำพรรษาอยู่ในสถานที่แห่งนี้ ชาวบ้านได้ช่วยกันสร้างที่พักสงฆ์ให้จำพรรษา และเมื่อพระภิกษุรูปนั้นได้จากไปแล้ว ชาวบ้านจึงนิมนต์พระอาจารย์แปลกมาพักจำพรรษา จากนั้นจึงได้รับพระราชทานที่นาจากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวให้เป็นธรณีสงฆ์ ปรากฏในโฉนดที่ดินฉบับที่ 4150 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระเจ้าแผ่นดินสยามให้ไว้เป็นสำคัญแก่ *ที่นาธรณีสงฆ์วัดกก* วันที่ 30 กรกฎาคม ร.ศ. 120 ชาวบ้านจึงเรียกวัดนี้ว่า **วัดกก** ต่อมาในสมัยพระอาจารย์ทองซึ่งท่านเป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 4 ชาวบ้านได้ถวายบ้านแบบโบราณ สร้างกุฏิถวาย 2 หลัง พร้อมกับปลูกต้นไผ่รอบบริเวณวัด และได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น **วัดไผ่เขียว** ตามสภาพวัดที่มีไผ่โดยรอบ และชาวบ้านในละแวกนั้นได้ช่วยกันสร้างอุโบสถ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว

## ลำดับเจ้าอาวาส

## อ้างอิงมาจาก

เวฬุวนาราม
วัดตุ๊กตา

**วัดตุ๊กตา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านสวนน้อย ตำบลบางกระเบา อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม มีเนื้อที่ 21 ไร่ 1 งาน 64 ตารางวา

วัดตุ๊กตาเดิมชื่อ **วัดภิทัยธารามประสิทธิ์** จากการสำรวจของนักโบราณคดี กรมศิลปากร สันนิษฐานว่าสร้างเมื่อราว พ.ศ. 2120 ในสมัยอยุธยา อีกคำเล่าหนึ่งบอกว่าเดิมวัดนี้ชื่อว่า **วัดใน** เนื่องจากตั้งอยู่ถัดจากวัดกลางบางแก้วเข้ามาด้านใน (หากถือริมฝั่งแม่น้ำนครชัยศรีเป็นหลัก) จากคำบอกเล่าและสันนิษฐานของพระพุทธวิถินายก (หลวงปู่เพิ่ม) อดีตเจ้าอาวาสวัดกลางบางแก้ว ผู้ริเริ่มสร้างวัดน่าจะชื่อ "ทัย" เพราะปรากฏอยู่ในนามเก่าของวัด ได้มีการเปลี่ยนนามวัดไม่นานมานี้ สาเหตุที่ชื่อว่า "วัดตุ๊กตา" เพราะวัดนี้มีคนสร้างตุ๊กตาคู่หนึ่ง แกะด้วยไม้สักคล้ายพระลอชนไก่ ตัวที่ 1 มือขวาอุ้มไก่ มือซ้ายถือถุงเงิน ตัวที่ 2 มือซ้ายถือไก่ มือขวาถือกงจักร นุ่งโจงกระเบน ไว้ผมจุก จากข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2478

อาคารเสนาสนะได้แก่ อุโบสถ วิหาร หอพระ กุฏิสงฆ์ ทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของวัดเป็นที่ตั้งโรงเรียนตุ๊กตา วัดยังมีเสมาหินชนวน เป็นเสมาของอุโบสถเก่าซึ่งปัจจุบันเหลือเพียงภาพถ่ายที่วัดจัดแสดงไว้ จากลักษณะเสมา เชื่อว่าอุโบสถและเสมาสร้างขึ้นในสมัยอยุธยา วิหารหลวงพ่ออู่ทองเป็นวิหารที่ปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ ภายในประดิษฐาน *หลวงพ่ออู่ทอง* ซึ่งยังคงเหลือเค้าพระพักตร์ของพระพุทธรูปที่สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาอยู่บ้าง แต่ได้รับการปฏิสังขรณ์จนเปลี่ยนแปลงไปมาก ส่วนภายในหอพระประดิษฐานพระพุทธรูปทรงเครื่องประทับยืนปางห้ามสมุทรซึ่งน่าจะสร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์

## อ้างอิง

ตุ๊กตา
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดนครปฐม
กลีบดอก

[thumb|กลีบดอก (petal) และกลีบเลี้ยง (sepal) ของดอก[หญ้ารักนา (*Ludwigia octovalvis*)]]
thumb|แผนภาพแสดงดอกสมมาตรแบบรัศมี (actinomorphic) และดอกสมมาตรด้านข้าง (zygomorphic)

**กลีบดอก** () เป็นส่วนหนึ่งของดอก กลีบดอกเจริญมาจากใบที่เปลี่ยนรูป ล้อมรอบโครงสร้างสืบพันธุ์ของดอก กลีบดอกมักมีสีสันสดใส และรูปทรงสะดุดตาเพื่อดึงดูดพาหะถ่ายเรณู เมื่อกลีบดอกอยู่รวมกันจะเรียกว่า วงกลีบดอก (corolla) กลีบดอกมักอยู่ร่วมกับกลีบเลี้ยง ซึ่งเป็นใบเปลี่ยนรูปอีกชุดที่ทำหน้าที่ปกป้องดอก เมื่อวงกลีบดอกและวงกลีบเลี้ยงอยู่ด้วยกันจะเรียกว่า วงกลีบรวม (perianth) บางครั้งมีการใช้คำกลีบรวม (tepal) เมื่อการแยกกลีบดอกและกลีบเลี้ยงเป็นไปได้ยาก โดยทั่วไปกลีบดอกเป็นส่วนที่เด่นชัดที่สุดของพืชดอก แต่พืชบางชนิด เช่น หญ้ามีกลีบดอกที่ลดรูปเล็กมากหรือไม่มีเลย

พืชแต่ละชนิดมีจำนวนกลีบดอกต่างกัน พืชใบเลี้ยงคู่แท้มีกลีบดอก 4–5 กลีบ ส่วนพืชใบเลี้ยงเดี่ยวมีกลีบดอก 3–6 กลีบ วงกลีบดอกมีความสมมาตรได้ทั้งแบบด้านข้างและแบบรัศมี กล่าวคือดอกสมมาตรด้านข้างสามารถแบ่งเป็นสองด้านที่มีลักษณะเหมือนกันได้ครั้งเดียว ขณะที่ดอกสมมาตรแบบรัศมียังคงมีลักษณะเหมือนกันทั้งสองด้าน แม้จะแบ่งหลายครั้ง

พืชสร้างกลีบดอกที่มีสีสัน กลิ่น และน้ำหวานเพื่อดึงดูดพาหะถ่ายเรณู ทั้งยังพัฒนากลไก ขนาด และรูปทรงให้เหมาะสมกับการถ่ายเรณูแต่ละแบบ ดอกที่ใช้การถ่ายเรณูด้วยลมมีกลีบดอกเล็ก มีกลิ่นเล็กน้อยหรือไม่มีกลิ่น แต่มีละอองเรณูจำนวนมากเพื่อเพิ่มโอกาสในการถ่ายเรณู ดอกที่ใช้การถ่ายเรณูด้วยแมลงมีสี–กลิ่นเฉพาะ และกลไกการสร้างรังสีอัลตราไวโอเลตเพื่อนำทางแมลง ดอกที่ใช้การถ่ายเรณูด้วยนกจะมีขนาดใหญ่เพื่อช่วยให้นกมองเห็นในสภาพแวดล้อมธรรมชาติ และพัฒนาโครงสร้างให้ทนต่อนกจะงอยปากแข็ง ส่วนดอกที่ใช้การถ่ายเรณูด้วยค้างคาวจะมีขนาดใหญ่ มีสีอ่อนถึงสีขาว มีกลิ่นแรง และบานตอนกลางคืน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ดอกไม้
กินทามะ เดอะ เวรี่ ไฟนอล

***กินทามะ เดอะ เวรี่ ไฟนอล*** หรือในประเทศญี่ปุ่นใช้ชื่อว่า ***กินทามะ เดอะ ไฟนอล*** () เป็นภาพยนตร์อนิเมะญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2564 ผลิตโดยบันไดนัมโกะพิกเชอส์ อิงจากซีรีส์มังงะเรื่อง *[[กินทามะ]]* ภาพยนตร์เป็นเรื่องราวบทสรุปของเนื้อเรื่องซีรีส์อนิเมะ กำกับโดยจิซูรุ มิยาวากิ ผู้กำกับของซีรีส์อนิเมะ อิงจากเนื้อเรื่องของฮิเดอากิ โซราจิ นักเขียนเจ้าของผลงานต้นฉบับการ์ตูน*กินทามะ* พากย์เสียงตัวละครนำโดยโทโมกาซุ ซูงิตะ, ไดซูเกะ ซากางูจิ, ริเอะ คูงิมิยะ และคนอื่น ๆ ภาพยนตร์เข้าฉายเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2564 

อนิเมะตอนพิเศษ *กินทามะ เดอะ เซมิไฟนอล* ซึ่งมีเนื้อเรื่องผูกกันกับเนื้อเรื่องภาพยนตร์ เผยแพร่ในวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2564 ทางบริการออนไลน์ dTV ตอนที่สองเผยแพร่ในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2564 อนิเมะตอนพิเศษนี้ทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่างตอนจบของอนิเมะโทรทัศน์และภาพยนตร์

ในประเทศไทย ภาพยนตร์*กินทามะ เดอะ เวรี่ ไฟนอล* จัดจำหน่ายโดยบริษัท เอ็ม พิคเจอร์ส เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (มหาชน) และดูแลการตลาดโดยบริษัท ไฟว์สตาร์ เอเจนซี่ จำกัด มีกำหนดเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ในรูปแบบเสียงภาษาไทยพากย์เสียงตัวละครนำโดยสุภาพ ไชยวิสุทธิกุล, อภินันท์ ธีระนันทกุล, ศรีอาภา เรือนนาค และคนอื่น ๆ

## นักพากย์

## การผลิต

มีการประกาศสร้างภาพยนตร์ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561 ในหนังสือมังงะ*กินทามะ*เล่มที่ 77 ภาพยนตร์ที่มีชื่อเรื่องว่า *กินทามะ เดอะไฟนอล* กำหนดเข้าฉายในวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2564 เป็นภาพยนตร์ที่ดัดแปลงเนื้อเรื่องบทสุดท้ายของมังงะต้นฉบับ ประกอบกับเนื้อเรื่องที่เพิ่มเข้าไปใหม่ วง Spyair ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เพลงหลักชื่อเพลง "วาดาจิ" () ส่วนวง Does ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เพลงแทรก การ์ดภาพวาดของตัวละครจากเรื่อง *[[ดาบพิฆาตอสูร]]* วาดโดยโซราจิ ประกอบด้วยภาพของคามาโดะ ทันจิโร่และเสาหลัก เป็นของแจกให้ผู้เข้าชมในการฉายภาพยนตร์สัปดาห์แรก 

อนิเมะตอนพิเศษ *กินทามะ เดอะ เซมิ-ไฟนอล* ซึ่งมีเนื้อเรื่องผูกกับภาพยนตร์ เริ่มฉายในวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2564 ทางบริการออนไลน์ dTV อนิเมะตอนพิเศษตอนที่สองฉายในวันที่ 20 มกราคม ต่อมาในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 ได้มีประกาศว่าจะมีการวางจำหน่ายบลูเรย์ของภาพยนตร์ในวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2564 โดยรวมตอนพิเศษ*กินทามะ เดอะ เซมิ-ไฟนอล*ไว้ในบลูเรย์ด้วย 

บริษัทเอ็ม พิคเจอร์สเป็นผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์ในประเทศไทย ในชื่อเรื่องว่า *กินทามะ เดอะ เวรี่ ไฟนอล* ทั้งในแบบเสียงพากย์ภาษาญี่ปุ่นพร้อมซับไตเติลภาษาไทย และแบบเสียงพากย์ภาษาไทย โดยบริษัท ไฟว์สตาร์ เอเจนซี่ จำกัดเป็นผู้ดูแลการตลาดและลิขสิทธิ์ให้กับภาพยนตร์ ภาพยนตร์ออกฉายในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 โดยมีการฉายรอบพิเศษในวันที่ 29-30 มกราคม พ.ศ. 2565 ที่โรงภาพยนตร์พารากอน ซีนีเพล็กซ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ 
* ภาพยนตร์อนิเมะ ''กินทามะ เดอะ เวรี่ ไฟนอล'' ที่ปีลีปีลี
* ภาพยนตร์อนิเมะ ''กินทามะ เดอะ เวรี่ ไฟนอล'' ที่แอมะซอน ไพรม์วิดีโอ
* 
* 

หมวดหมู่:กินทามะ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่มีผลต่อเนื้อเรื่องหลัก
หมวดหมู่:บันไดนัมโกะพิกเชอส์
สนธิสัญญาโตเกียว (แก้ความกำกวม)

**สนธิสัญญาโตเกียว** หรือ **อนุสัญญาโตเกียว** อาจหมายถึง

* ความตกลงนิชิ–โรเซ็น (Nishi–Rosen Agreement) - ลงนามวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1898 (พ.ศ. 2441)
* สนธิสัญญาไทย–ญี่ปุ่น ค.ศ. 1940 (Treaty between Thailand and Japan (1940)) - ลงนามวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1940 (พ.ศ. 2483)
* อนุสัญญาโตเกียว ค.ศ. 1941 (Tokyo Convention of 1941) - ลงนามวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1941 (พ.ศ. 2484)
* พิธีสารไทย–ญี่ปุ่น (Thai–Japanese Protocol) - ลงนามวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1941 (พ.ศ. 2484)
* การประชุมโตเกียว (Tokyo Conference) - เป็นการประชุมที่จัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 28 ถึง 30 มีนาคม ค.ศ. 1942 (พ.ศ. 2485)
* การประชุมมหาเอเชียบูรพา (Greater East Asia Conference) - เป็นการประชุมที่จัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 5 ถึง 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943 (พ.ศ. 2486)
* ปฏิญญาร่วมโซเวียต–ญี่ปุ่น ค.ศ. 1956 (Soviet–Japanese Joint Declaration of 1956) - ลงนามวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499)
* อนุสัญญาโตเกียว (Tokyo Convention) - ลงนามวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1963 (พ.ศ. 2506)
* สนธิสัญญามิตรภาพและความร่วมมือขั้นพื้นฐาน (Basic Treaty of Friendship and Cooperation) - ลงนามวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1976 (พ.ศ. 2519)

โตเกียว
สนธิสัญญากรุงเทพฯ (แก้ความกำกวม)

**สนธิสัญญากรุงเทพฯ** อาจหมายถึง

* สนธิสัญญาเบอร์นี - ลงนามวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2369 (ค.ศ. 1826)
* สนธิสัญญาโรเบิร์ต พ.ศ. 2376 - ลงนามวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2379 (ค.ศ. 1836)
* สนธิสัญญาเบาว์ริง - ลงนามวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2398 (ค.ศ. 1855)
* สนธิสัญญาฝรั่งเศส–สยาม พ.ศ. 2399 - ลงนามวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2399 (ค.ศ. 1856)
* สนธิสัญญากรุงเทพฯ พ.ศ. 2436 - ลงนามวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2436 (ค.ศ. 1893) เพื่อยุติวิกฤตการณ์ ร.ศ. 112
* อนุสัญญาลับอังกฤษ–สยาม พ.ศ. 2440 - ลงนามวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2440 (ค.ศ. 1897)
* สนธิสัญญาญี่ปุ่น–สยาม พ.ศ. 2440 - ลงนามวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2440 (ค.ศ. 1898)
* ปฏิญญารัสเซีย–สยาม พ.ศ. 2442 - ลงนามวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2442 (ค.ศ. 1899)
* สนธิสัญญาสยาม–ฝรั่งเศส พ.ศ. 2449 - ลงนามวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2449 (ค.ศ. 1907)
* สัญญากรุงเทพฯ พ.ศ. 2452 - ลงนามวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2452 (ค.ศ. 1909)
* กติกาสัญญาไม่รุกรานกันระหว่างอังกฤษ–ไทย - ลงนามวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2483 (ค.ศ. 1940)
* กติกาสัญญาไม่รุกรานกันระหว่างฝรั่งเศส–ไทย - ลงนามวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2483 (ค.ศ. 1940)
* กติกาสัญญาพันธไมตรีไทย–ญี่ปุ่น - ลงนามวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2484 (ค.ศ. 1941)
*  - เป็นการประชุมที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2485 (ค.ศ. 1942)
* สนธิสัญญาสันติภาพออสเตรเลีย–ไทย - ลงนามวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2489 (ค.ศ. 1946)
*  - ลงนามวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2509 (ค.ศ. 1966)
* ปฏิญญากรุงเทพฯ - ลงนามวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2510 (ค.ศ. 1967)
*  - ลงนามวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 (ค.ศ. 1976)
* สนธิสัญญากรุงเทพฯ พ.ศ. 2538 - ลงนามวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995)

กรุงเทพฯ
ปัญญา สิงห์ศักดา

พลเอก **ปัญญา สิงห์ศักดา** (22 พฤษภาคม พ.ศ. 2473 - 4 มกราคม พ.ศ. 2553) อดีตเลขาธิการนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคความหวังใหม่ อดีตนายกสมาคมไทย – ลาวเพื่อมิตรภาพ และอดีตนายกสมาคมรัฐธรรมนูญเพื่อประชาธิปไตย

## ประวัติ
พลเอก ปัญญา สิงห์ศักดา เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2473 เป็นชาวกรุงเทพมหานคร จบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่นที่ 1 และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 26

## การทำงาน
เขารับราชการทหาร เคยดำรงตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการกองพลทหารราบที่ 5 และเป็นรองแม่ทัพภาคที่ 4 เป็นรองเสนาธิการทหารบก ฝ่ายยุทธการ จนกระทั่งในปีพ.ศ. 2531 ได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ จนถึงก่อนเกษียณอายุในปีพ.ศ. 2533

ต่อมาหลังเกษียณอายุในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งและเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคความหวังใหม่ และได้รับเลือกเป็นประธานคณะกรรมาธิการการเกษตรและสหกรณ์ สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 17

ในปีพ.ศ. 2539 สมัยรัฐบาลนาย บรรหาร ศิลปอาชา ขณะนั้นมีการเรียกร้องให้มีการปฏิรูปการเมือง ให้แก้ไขรัฐธรรมนูญให้มีความเป็นประชาธิปไตย สกัดกั้นนักการเมืองที่ซื้อเสียง และหวังเข้ามาคอร์รัปชัน เขาได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ ทำหน้าที่ร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540

ต่อมาพลเอก ปัญญา ได้รับเลือกเป็นนายกสมาคมรัฐธรรมนูญเพื่อประชาธิปไตย แต่ถูกดำเนินคดีฉ้อโกงและยักยอกเงินจำนวน 30 ล้านบาท ของสมาคมฯ โดยเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ศาลแขวงดุสิต พิพากษาจำคุกเป็นเวลา 3 ปี แต่ได้ยื่นหลักทรัพย์ขอประกันตัวสู้คดี

## การเสียชีวิต
เขาก่อเหตุใช้เชือกผูกคอตายภายในบ้านพักในกรุงเทพมหานคร แต่ญาตินำส่งโรงพยาบาลได้ทัน ก่อนจะถึงแก่อนิจกรรมในอีก 3 วันต่อมา เมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2553

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดพระนคร
หมวดหมู่:ทหารบกชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:เลขาธิการนายกรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:พรรคความหวังใหม่
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายด้วยการแขวนคอในประเทศไทย
หมวดหมู่:ทหารในสงครามเวียดนาม
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญราชรุจิ ร.จ.ท.9
สนธิสัญญาโรม (แก้ความกำกวม)

**[[สนธิสัญญาโรม]]** คือสนธิสัญญาในปี ค.ศ. 1957 ซึ่งเป็นความตกลงระหว่างประเทศซึ่งนำไปสู่การก่อตั้งประชาคมเศรษฐกิจยุโรป

**สนธิสัญญาโรม** อาจหมายถึง

* สนธิสัญญาโรม (ค.ศ. 1924)
* สนธิสัญญาโรม (ค.ศ. 1941)
* Euratom Treaty (ค.ศ. 1957)
* ธรรมนูญกรุงโรมว่าด้วยศาลอาญาระหว่างประเทศ (ค.ศ. 2002)

โรม
สนธิสัญญาเบอร์ลิน

**สนธิสัญญาเบอร์ลิน** อาจหมายถึง

* สนธิสัญญาเบอร์ลิน (ค.ศ. 1715)
* สนธิสัญญาเบอร์ลิน (ค.ศ. 1732)
* สนธิสัญญาเบอร์ลิน (ค.ศ. 1742)
* สนธิสัญญาเบอร์ลิน (ค.ศ. 1878)
* สนธิสัญญาเบอร์ลิน (ค.ศ. 1885)
* สนธิสัญญาเบอร์ลิน (ค.ศ. 1889)
* สนธิสัญญาเบอร์ลิน (ค.ศ. 1899)
* สนธิสัญญาเบอร์ลิน (ค.ศ. 1918)
* สนธิสัญญาเบอร์ลิน (ค.ศ. 1921)
* สนธิสัญญาเบอร์ลิน (ค.ศ. 1926)

เบอร์ลิน
สนธิสัญญาลอนดอน

**สนธิสัญญาลอนดอน** หรือ **อนุสัญญาลอนดอน** อาจหมายถึง

* สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1358)
* สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1359)
* สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1474)
* สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1518)
* สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1604)
* สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1641)
* สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1700)
* อนุสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1786)
* อนุสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1814)
* สนธิสัญญาในปี ค.ศ. 1818
* สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1824)
* สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1827)
* สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1832)
* สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1839)
* อนุสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1840)
* London Straits Convention (ค.ศ. 1841)
* อนุสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1861)
* สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1864)
* สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1867)
* สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1871)
* อนุสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1884)
* สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1890)
* Convention for the Preservation of Wild Animals, Birds and Fish in Africa (ค.ศ. 1900)
* สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1913)
* สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1915)
* สนธิสัญญารัฐนาวีกรุงลอนดอน (ค.ศ. 1930)
* Convention Relative to the Preservation of Fauna and Flora in their Natural State (ค.ศ. 1933)
* London Convention on the Definition of Aggression (ค.ศ. 1933)
* Second London Naval Treaty (ค.ศ. 1936)
* Anglo-Soviet Treaty ลงนามที่ลอนดอนในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1942
* พิธีสารลอนดอน (ค.ศ. 1944)
* สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1945)
* สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1946)
* สนธิสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1949)
* อนุสัญญาลอนดอน (ค.ศ. 1972)

ลอนดอน
อาหารซานมารีโน

[thumb|right|300px|''เปียดา'' หรือ ''[เปียดีนา* ใส่เนื้อ[[เบรซาโอลา]] อาหารชนิดนี้ไม่ได้เป็นอาหารของซานมารีโอเพียงชาติเดียว หากแต่เป็นอาหารที่สามารถพบได้ทั่วไปใน[[แคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา]]ของอิตาลี]]
*'อาหารซานมารีโน** เป็นอาหารที่ได้รับอิทธิพลจาก[[อาหารอิตาลี]]อย่างสูง เพราะเป็น[[นครรัฐ]]ขนาดน้อย [[ประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล|ไม่มีทางออกสู่ทะเล]] และมีพรมแดนติดกับ[[ประเทศอิตาลี]]ทุกด้าน อาหารซานมารีโนจะคล้ายคลึงกับอาหารอิตาลีใน[[แคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา]]และ[[แคว้นมาร์เค|มาร์เค]] ซานมารีโนมีผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการเกษตร ได้แก่ [[ชีส]] [[ไวน์]] และ[[ปศุสัตว์]] โดยเฉพาะ[[การทำชีส]] ถือเป็นกิจกรรมทางเศรษฐกิจหลักของประเทศ ซานมารีโนเคยเข้าร่วม[[Exposition Universelle (1889)|งานมหกรรมแสดงสินค้าระดับโลก ค.ศ. 1889]] ที่[[ปารีส]] [[ประเทศฝรั่งเศส]] โดยจัดซุ้มนิทรรศการสามแห่ง มีผลิตภัณฑ์คือน้ำมันและชีส

== อาหารคาว ==
อาหารคาวประจำถิ่น ได้แก่
* **ฟาโจลีกอนเลโกตีเก** () เป็น[[ซุป]][[ถั่ว]]และ[[เบคอน]]ใน[[วันคริสตสมภพ]]
* **ปัสตาเอเชชี** () เป็นซุปเส้น[[พาสตา]] ใส่[[ถั่วหัวช้าง]] [[กระเทียม]] และ[[โรสแมรี]]
* **นีดีดีรอนดีเน** () เป็นพาสตาอบกับ[[แฮม]]รมควัน ชีส เนื้อวัว [[ซอสมะเขือเทศ]] หรือเป็นเนื้อ[[กระต่าย]]ย่างกับ[[ยี่หร่าฝรั่ง]]
* **แอร์บัซโซเน** () ทำจาก[[ผักโขม]]ใส่ชีสและ[[หัวหอม]]

ส่วน **เปียดา** () เป็นอาหารที่พบได้ใน[[บอร์โกมัจโจเร]] เป็นขนมปังแบนใส่ไส้ ซึ่งคล้ายกับ[[เปียดีนา]] () ซึ่งเป็นขนมปังใส่ไส้ของแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาในประเทศอิตาลีซึ่งอยู่ติดกัน

== อาหารหวาน ==
[[ไฟล์:Bustrengo.jpg|thumb|[[บุสเตรงโก]]]]
อาหารหวานประจำถิ่นได้แก่
* **ตอร์ตาเตรมอนตี** ( "เค้กสามภูเขา") เป็นเค้ก[[เวเฟอร์]]เคลือบ[[ช็อกโกแลต]] ชื่อเค้กตั้งตาม[[สามหอคอยแห่งซานมารีโน]]
* **ตอร์ตาตีตาโน** () เป็นขนมเป็นชั้น ทำจาก[[บิสกิต]] [[เฮเซลนัต]] ช็อกโกแลต [[ครีม]] และ[[กาแฟ]] ชื่อขนมได้แรงบันดาลใจจาก[[เขาตีตาโน]]
* **บุสเตรงโก** () เป็นเค้กวันคริสต์มาส ทำจากน้ำผึ้ง ถั่ว และผลไม้แห้งต่าง ๆ
* **แวร์เรตตา** () เป็นขนมเป็นชั้น ทำจากเฮเซลนัต [[พราลีน]] และเวเฟอร์เคลือบช็อกโกแลต
* **กัชชาเตลโล** () เป็นขนมหวานทำจาก[[นม]] [[น้ำตาล]] และ[[ไข่ (อาหาร)|ไข่]] คล้ายกับ[[แครมการาแมล]]
* **ซุปปาดีชีลีเอเจ''' () เป็นเชอร์รีตุ๋นไวน์แดงหวาน เสิร์ฟบนขนมปังขาว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารซานมารีโน
หมวดหมู่:อาหารเมดิเตอร์เรเนียน
เช่าซิง

**เช่าซิง** (; ) เป็นนครระดับจังหวัดทางชายฝั่งทิศใต้ของอ่าวหางโจว ทางตะวันออกของมณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน เดิมชื่อ **ไคว่จี** และ **ชานยิน** และมีชื่อเรียกย่อ  (*Yuè* *เยฺว่*) มาจากชื่อของกลุ่มผู้อยู่อาศัยเดิมในพื้นที่ ซึ่งคือ ไป่เยฺว่ เช่าซิงตั้งอยู่ทางฝั่งใต้ของปากแม่น้ำเฉียนถัง โดยมีอาณาเขตทางทิศตะวันออกติดกับหนิงปั๋ว ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับไทโจว ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับจินฮฺหวา ทิศตะวันตกติดกับหางโจว ในปี 2010 มีประชากร 4,912,339 คน ในจำนวนนี้มี 1,914,683 คน (เขต Keqiao และ Yuecheng) อาศัยอยู่ในพื้นที่เขตมหานครหางโจว-เช่าซิง ซึ่งมีประชากรรวม 8,156,154 คน

ผู้ที่มีชื่อเสียงที่อาศัยอยู่ในเช่าซิง ได้แก่ หวาง ซีจือ, โจว เอินไหล, หลู่ ซฺวิ่น, และไช่ ยฺเหวียนเผย์ อีกทั้งยังมีชื่อเสียงในเรื่องเหล้าเส้าซิง หั่มช้อยกอน และเต้าหู้เหม็น ซึ่งได้ปรากฏในสารคดี *[[อาหารจีนโอชารส]]* (A Bite of China) งิ้วในท้องถิ่นของที่นี่เรียกว่า งิ้วเยว่ หรือ งิ้วเส้าซิง ซึ่งเป็นที่นิยมอันดับสองรองจากงิ้วปักกิ่ง ในปี 2010 เช่าซิงได้ทำการฉลองครบรอบ 2,500 ปีของการก่อตั้งเมือง

ในทางเศรษฐกิจ เมืองนี้ได้รับการขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจจากอุตสาหกรรมการผลิตสิ่งทอ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ และระบบแสงสว่างประหยัดพลังงาน มณฑลเจ้อเจียงมีจีดีพีต่อหัวสูงสุดเป็นอันดับ 5 ของประเทศ โดยที่เช่าซิงมีจีดีพีต่อหัวอยู่ที่อันดับ 32 ของประเทศ

## เขตการปกครอง
นครระดับจังหวัดเช่าซิงแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 3 เขต,  2 นครระดับอำเภอ และ 1 อำเภอ

## ดูเพิ่ม
* เจียงหนาน

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* รายงานดัชนีคุณภาพอากาศนครเช่าซิง

หมวดหมู่:นครในมณฑลเจ้อเจียง
ยูอิ นิชิกาวะ

**ยูอิ นิชิกาวะ** (; ; ชื่อเล่น: ยูอิเนียง; 10 ตุลาคม ค.ศ. 1994 – ) หรือที่เรียกว่า **มิไร วากาบายาชิ** (; ) เป็นอดีตนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่น

## ประวัติและชีวิตส่วนตัว
ยูอิ นิชิกาวะ เกิดที่จังหวัดฟูกูอิ เธอได้รับการเดบิวต์ในฐานะนักแสดงหญิงเฉพาะภาพยนตร์เอวีของค่ายมูดีซ์ซึ่งเป็นผู้ผลิตวิดีโอสำหรับผู้ใหญ่ โดยมีสำนักงานในเครือคือดีแคลร์โปรโมชัน (Declare Promotion)

เธอออกจากการผูกขาดในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015 และได้ปรากฏตัวในผลงานผู้สร้างจำนวนมากนับตั้งแต่นั้น

ส่วนงานอดิเรกและสิ่งที่ชอบของเธอคือโยคะร้อน, ชอปปิง และการเดินทาง

เธอประกาศว่าได้ออกจากการเขียนบล็อกอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2017

## การถูกจับกุม
วันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2017 บุคคลทั้ง 5 รวมทั้งนิชิกาวะได้ถูกสำนักงานตำรวจจับกุมในข้อหา "ช่วยเหลือการถ่ายทอดและเผยแพร่สื่อบันทึกข้อมูลลามกแบบแม่เหล็กไฟฟ้า ฯลฯ" ในการถ่ายทำและเผยแพร่วิดีโอสำหรับผู้ใหญ่ที่ไม่มีการเซ็นเซอร์ โดยในเวลานั้นชื่อจริงของนิชิกาวะมีการรายงานอายุที่แท้จริงของเธอ (อายุ 25 ปี ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2017)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงหนังโป๊หญิงชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงค่ายมูดีซ์
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดฟูกูอิ
วัดบางเพรียง

**วัดบางเพรียง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านบางเพรียง ตำบลบางเพรียง อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 26 ไร่ 3 งาน 7 ตารางวา มีสภาพเป็นที่ราบลุ่ม แวดล้อมไปด้วยที่สวนและบ่อเลี้ยงปลา ปัจจุบันพระครูสมุทรภัทรกิจ (ภทฺทาจาโร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดบางเพรียงตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2335 ไม่ปรากฏนามผู้สร้างและผู้บริจาคที่ดิน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2448 ทางด้านการศึกษา วัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมมาตั้งแต่ พ.ศ. 2485 นอกจากนี้ยังให้ทางราชการสร้างที่ทำการเกษตรตำบลและโรงเรียนประชาบาลสอนระดับประถมศึกษา

อาคารเสนาสนะในวัดได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างประมาณ พ.ศ. 2335 ภายในประดิษฐานพระประธาน นามว่า *หลวงพ่อสักยะมุนี* เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ นอกจากนี้มีหลวงพ่อเกสรทองสุกศรี เป็นพระพุทธรูปปางนาคปรก หลวงพ่อขาว เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย กุฏิสงฆ์ จำนวน 9 หลัง ส่วนมากเป็นอาคารไม้ทรงไทยโบราณ หอสวดมนต์ เป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 ศาลาการเปรียญ เป็นอาคารไม้แฝด สร้างเมื่อ พ.ศ. 2493

## อ้างอิง

บางเพรียง
สถานีโทรทัศน์แห่งประเทศโตโก

**สถานีโทรทัศน์แห่งประเทศโตโก** () เป็นผู้ประกาศข่าวประจำชาติของรัฐโตโกแอฟริกาตะวันตก มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองโลเม ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2516

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศโตโก
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2516
ซุนาร

**ซุนาร** () เป็นเข็มขัดหรือเครื่องคาดเอวที่กำหนดให้ผู้ที่ไม่ใช่มุสลิมใส่เพื่อแสดงว่าพวกเขาไม่ใช่มุสลิม แต่เป็น *[[ษิมมี]]* ข้อบังคับในการสวมซุนารมาจากข้อตกลงของอุมัร

## การใช้งานในปัจจุบัน
* ใน ค.ศ. 2001 กลุ่มตอลิบานในประเทศอัฟกานิสถานสั่งชาวอัฟกันที่นับถือศาสนาฮินดูให้ใช้ตราสัญลักษณ์สีเหลืองในเครื่องแต่งกาย แต่กลุ่มตอลิบานถูกขับออกจากอำนาจในปลายปีนั้นเอง

## ดูเพิ่ม
* กฎหมายเครื่องแต่งกายในแต่ละประเทศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เข็มขัด
หมวดหมู่:ศาสนาอิสลามกับศาสนาอื่น
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกายอิสลาม
หมวดหมู่:ข้อโต้แย้งที่เกี่ยวกับศาสนาอิสลาม
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกายออตโตมัน
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาอิสลาม
อำเภอดะฮร์ (ประเทศเยเมน)

**ดะฮร์** () เป็นอำเภอของเขตผู้ว่าการชับวะฮ์ ประเทศเยเมน ณ พ.ศ. 2546 อำเภอนี้มีประชากร 9,927 คน

## อ้างอิง

ดะฮร์
ซอบั้ง

**ซอบั้ง** หรือ **ซอผู้ไท** หรือ **ซอไม้ไผ่** เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสี ที่ทำจากปล้องไม่ไผ่ ทำหน้าที่เป็นทั้งกะโหลกซอและคันซอ ซึ่งแตกต่างจากซอในภูมิภาคอื่นของประเทศไทย ไม้ไผ่ที่ใช้ขึ้นอยู่บนเขา โดยตัดในช่วงที่กำลังผลิแขนงแตกใบอ่อน เรียกว่า “ไม้กุ” แล้วนำไปตากแดดจนแห้งอยู่ตัว ก่อนจะนำไปขูดเปลือก เจาะรู ร้อยสาย เข้ากับลูกบิด บั้งหรือกระบอกไม่ไผ่นั้นทำหน้าที่เป็นกล่องเสียงเช่นเดียวกับกะโหลกซอ ด้านหนึ่งของกระบอกวางชิ้นไม้เล็ก ๆ เรียกว่า หย่อง ทำหน้าที่ยกสายซอทั้งสองสาย ซึ่งทำจากสายห้ามล้อจักรยาน สายหนึ่งเรียกว่า “สายไล่เสียง” ทำหน้าที่ดำเนินทำนอง สายที่สองเรียกว่า “สายกล่อมเสียง” ทำหน้าที่เป็นเสียงประสาน ให้สูงขึ้น วางพาดขึงไปยังลูกบิดที่ทำจากลิ่มไม่สองชิ้นบริเวณปลายด้านตรงข้ามของกระบอก ถัดมาเล็กน้อยมีรัดอกที่ทำจากหวายรัดสายซอทั้งสองให้สัมผัสเข้ากับตัวกระบอก เครื่องดนตรีนี้ยังใช้โดย ไททัญ จังหวัดเหงะอาน จังหวัด เวียดนาม เรียกว่า "สีสาลอ (xi xa lo)"

ซอบั้งนิยมบรรเลงร่วมกับเครื่องดนตรีอื่น เช่น พิณ และแคน โดยใช้คันชักสีให้เกิดเสียง ร่วมกับแคน และปี่ผู้ไท มีเสียงที่อ่อนหวานเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว  

## การบรรเลง
ซอบั้งนิยมบรรเลงร่วมกับเครื่องดนตรีพื้นบ้านอื่น เช่น พิณ แคน และปี่ผู้ไท ใช้คันชักสีสายให้เกิดเสียง มีลักษณะเสียงอ่อนหวาน นุ่มลึก และเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของดนตรีผู้ไท

ในด้านระบบเสียง ซอบั้งที่ใช้ในชุมชนบ้านบ่อแก้วพบว่ามีเสียงหลักในการบรรเลงจำนวน 6 เสียง ได้แก่ F♯ A♯ B C♯ E และ F♯ ซึ่งอยู่ในโครงสร้างของบันไดเสียงแบบ **เพนทาโทนิก** (Pentatonic scale) ในรูปแบบ **F♯ minor pentatonic** การบรรเลงจะสีทั้งสองสายพร้อมกัน โดยใช้ลวดลายทำนองพื้นบ้าน เช่น ลายล่องขวง ลายลำภูไท ลายลำให้พร ลายเดินดง และลายสุดสะแนน

ซอบั้งมักใช้บรรเลงในบริบทของชุมชนผู้ไททั้งในงานประเพณี พิธีกรรม และกิจกรรมทางวัฒนธรรม โดยผู้บรรเลงมักเป็นบุคคลที่มีบทบาทเฉพาะในชุมชน

## วิธีการทำซอบั้ง
วัสดุและอุปกรณ์การประดิษฐ์ซอบั้งของชาวบ้านบ่อแก้วประกอบด้วยไม้ไผ่ มีดโต้ มีดไส มีดเจาะ เหล็กซี สายเบรกรถจักรยาน สายเอ็นไนลอน สายพลาสติก และยางไม้ต้นซาด โดยมีขั้นตอนและวิธีการประดิษฐ์ซอบั้งที่สำคัญ คือ 

* การเลือกไม้ไผ่ มีอายุประมาณ 2 ปี ขึ้นไป อายุของไผ่ส่งผลต่อเสียงและลักษณะของซอบั้ง
* การวัดระยะความยาวของซอบั้งไม้ไผ่ สัดส่วนความกว้างต่อความยาวของปล้องไม้ไผ่ในอัตรา 1 : 6
* การขึ้นรูปซอบั้งไม้ไผ่ จะใช้มีดโต้ และการไสเปลือกไม้ไผ่ให้มีความบางตามต้องการ
* การเจาะรูลูกบิดสายและรูร้อยสายใช้เหล็กซีที่เผาไฟ 
* การขึ้นสายซอบั้งไม้ไผ่ การเจาะช่องขยายเสียงและการประดิษฐ์คันชัก จากไม้ไผ่ยาวประมาณ 50 เซนติเมตร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องดนตรีไทยภาคอีสาน
อำเภอไอโก

[right|thumb|600px|แผนที่อำเภอไอโก พื้นที่ในยุคเมจิแสดงด้วยสีเหลือง พื้นที่ในปัจจุบันแสดงด้วยสีเขียว<br><br>1. - [ไอกาวะ, 2. - คิโยกาวะ]]

**อำเภอไอโก** () เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบัน ประกอบด้วย 1 เมือง คือ ไอกาวะ และ 1 หมู่บ้าน คือ คิโยกาวะ นครอัตสึงิเคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอไอโกมาก่อน

## เมืองและหมู่บ้าน
* เมืองไอกาวะ
* หมู่บ้านคิโยกาวะ

## ประวัติศาสตร์
upright=2.5|thumb|แผนที่อำเภอไอโกในอดีต
อำเภอไอโกเป็นหนึ่งในเขตการปกครองย่อยของแคว้นซางามิ อำเภอไอโกมีอาณาเขตจากตอนกลางของซางามิไปยังทิศเหนือจนถึงอาณาเขตของแคว้นมูซาชิ ระหว่างแม่น้ำซางามิกับเทือกเขาทันซาวะ ที่ว่าการอำเภอตั้งอยู่ในบริเวณที่ตอนนี้เป็นส่วนหนึ่งของอัตสึงิ พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ*[[โชเอ็ง]]*ต่าง ๆ ที่อยู่ภายใต้การควบคุมของตระกูลโอเอะ และทายาท ซึ่งก็คือตระกูลโมริแห่งแคว้นศักดินาโชชู ตั้งแต่ยุคเฮอังมาจนถึงยุคเซ็งโงกุ ต่อมาได้กลายเป็นพื้นที่ที่มีการแก่งแย่งกันระหว่างตระกูลโฮโจยุคหลังแห่งโอดาวาระ และตระกูลทาเกดะแห่งแคว้นคาอิ ต่อมาในยุคเอโดะ พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาโอดาวาระ แต่พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นดินแดน*เท็นเรียว*ที่ปกครองโดย*[[โชกุน]]*ในเอโดะ โดยผ่านทหาร*[[ฮาตาโมโตะ]]*ต่าง ๆ ต่อมานับตั้งแต่ปี 1706 ตระกูลย่อยของตระกูลโอกูโบะในโอดาวาระได้รับการอนุญาตให้ก่อตั้งแคว้นศักดินาโองิโนะ-ยามานากะ ในพื้นที่ส่วนหนึ่งของอำเภอ โดยที่ส่วนอื่น ๆ ของอำเภออยู่ภายใต้การควบคุมของแคว้นศักดินาคาราซูยามะในแคว้นชิโมซะ

จากการฟื้นฟูเมจิในปี 1868 แคว้นศักดินาโองิโนะ-ยามานากะได้อยู่ภายใต้การควบคุมของแคว้นศักดินาซัมปุ (หรือแคว้นศักดินาชิซูโอกะ) ในขณะที่ดินแดนที่เหลือได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดคานางาวะที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ จากการยกเลิกระบบศักดินาในปี 1871 แคว้นศักดินาโองิโนะ-ยามานากะในอดีตได้กลายเป็นจังหวัดโองิโนะ-ยามานากะ และต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดอาชิงารุซึ่งมีอยู่เป็นระยะเวลาสั้น ๆ และได้รวมเข้ากับจังหวัดคานางาวะในปี 1876

### ลำดับเวลา
* อำเภอไอโกและอำเภอสึกูอิก่อตั้งขึ้นในปี 1878
* ปี 1889 อำเภอไอโกได้แบ่งเขตการปกครองออกเป็นเทศบาลดังต่อไปนี้
** 1 เมือง (อัตสึงิ)
** 16 หมู่บ้าน (โคอายุ ทามางาวะ นัมโมริ มิตะ ทานาซาวะ ชิโมกาวาอิริ สึมาดะ โออิกาวะ ฮายาชิ เอจิ โองิโนะ ไอกาวะ ทากามิเนะ นากัตสึ ซูซูงายะ และมิยางาเซะ)
* ปี 1940 หมู่บ้านไอกาวะยกฐานะเป็นเมือง
* ปี 1946 หมู่บ้านมุตสึไอก่อตั้งขึ้นโดยการรวม 6 หมู่บ้าน (มิตะ ทานาซาวะ ชิโมกาวาอิริ สึมาดะ โออิกาวะ และฮายาชิ)
* ปี 1955
** วันที่ 15 มกราคม – หมู่บ้านทากามิเนะรวมเข้ากับเมืองไอกาวะ
** วันที่ 1 กุมภาพันธ์ – หมู่บ้านมุตสึไอรวมเข้ากับเมืองอัตสึงิ กับอีก 3 หมู่บ้าน (โคอายุ ทามางาวะ และนัมโมริ) เพื่อก่อตั้งนครอัตสึงิ
** วันที่ 8 กรกฏาคม – หมู่บ้านเอจิรวมเข้ากับนครอัตสึงิ
* ปี 1956
** วันที่ 30 กันยายน – หมู่บ้านคิโยกาวะก่อตั้งขึ้นโดยการรวม 2 หมู่บ้าน (ซูซูงายะ และมิยางาเซะ)
** วันที่ 30 กันยายน – หมู่บ้านนากัตสึรวมเข้ากับเมืองไอกาวะ
** วันที่ 30 กันยายน – หมู่บ้านโองิโนะรวมเข้ากับนครอัตสึงิ

### ตารางการควบรวมเทศบาล

หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดคานางาวะ
เหตุระเบิดในแบกแดด พ.ศ. 2564

**เหตุระเบิดในแบกแดด พ.ศ. 2564** เป็นการโจมตีก่อการร้ายโดยมือระเบิดฆ่าตัวตาย 2 คนที่ตลาดนัดกลางแจ้งแห่งหนึ่งกลางกรุงแบกแดด ประเทศอิรัก ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 32 คน และมีผู้บาดเจ็บอีก 110 คน เหตุระเบิดครั้งนี้เป็นการโจมตีที่เกิดขึ้นไม่บ่อยนักในเมืองหลวงของอิรัก เนื่องจากแบกแดดแทบไม่ได้เผชิญเหตุโจมตีเช่นนี้อีกเลยนับตั้งแต่เหตุระเบิดใน พ.ศ. 2561 หลังการสูญเสียดินแดนของรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ (ไอซิล) ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2560

## ภูมิหลัง
ระหว่างปี พ.ศ. 2546–2560 การโจมตีของผู้ก่อการร้ายเกิดขึ้นทั่วไปในอิรักโดยแบกแดดและเมืองใกล้เคียงตกเป็นเป้าหมายหลัก ตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2560 ซึ่งเป็นช่วงที่รัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์พ่ายแพ้ การโจมตีในลักษณะนี้กลายเป็นเรื่องที่พบไม่บ่อยในประเทศ เหตุโจมตีนองเลือดครั้งใหญ่ครั้งล่าสุดในสมัยหลังสงครามเกิดขึ้นในเดือนมกราคม พ.ศ. 2561 ในสถานที่เดียวกันกับที่เกิดเหตุระเบิดครั้งนี้ โดยส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 35 คน

## การโจมตี
ในเวลาเช้าตรู่ ตลาดเสื้อผ้าแห่งหนึ่งในจัตุรัสเฏาะยะรอน กรุงแบกแดด คลาคล่ำด้วยผู้คนที่กำลังจับจ่ายซื้อของหลังจากที่ตลาดกลับมาเปิดอีกครั้งเมื่อไม่นานมานี้ หลังจากปิดไปประมาณหนึ่งปีเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในอิรัก ทันใดนั้นชายคนหนึ่งในฝูงชนก็ตะโกนขึ้นมาว่า "ผมปวดท้อง" เมื่อผู้คนรอบข้างเดินเข้าไปใกล้ เขาก็กดชนวนระเบิด และในขณะที่ผู้คนเข้าไปช่วยเหลือเหยื่อระเบิดครั้งแรก มือระเบิดฆ่าตัวตายอีกคนก็ฉวยโอกาสกดระเบิดซ้ำ เหตุระเบิดทั้งสองครั้งส่งผลให้เหยื่อ 32 คนเสียชีวิต และอีกกว่า 110 คนบาดเจ็บ หลายคนในจำนวนนี้มีอาการสาหัส

## ความรับผิดชอบ
รัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ได้ออกมาอ้างความรับผิดชอบในการก่อเหตุระเบิดครั้งนี้ คำอ้างดังกล่าว (ซึ่งได้รับการเผยแพร่ออกมาหลังเกิดเหตุหลายชั่วโมง) ระบุว่าองค์กรได้พุ่งเป้าหมายไปยังมุสลิมชีอะฮ์

## ปฏิกิริยาจากนานาชาติ
กาตาร์, คูเวต, แคนาดา, จอร์แดน, ซาอุดีอาระเบีย, ตุรกี, ตูนิเซีย, บาห์เรน, ฝรั่งเศส, เยเมน, เลบานอน, สหรัฐ, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, อิหร่าน, อียิปต์ รวมทั้งรัฐปาเลสไตน์ซึ่งได้รับการรับรองบางส่วน ออกมาประณามเหตุโจมตีครั้งนี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การก่อการร้ายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:การก่อการร้ายในประเทศอิรัก
หมวดหมู่:ประเทศอิรักในปี พ.ศ. 2564
ชิบามฮัฎเราะเมาต์

**ชิบามฮัฎเราะเมาต์** () หรือนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า **ชิบาม** () เป็นเมืองในประเทศเยเมน มีผู้อยู่อาศัย 7,000 คน เป็นที่ตั้งศูนย์กลางของอำเภอชิบาม ในเขตผู้ว่าการฮัฎเราะเมาต์ เมืองนี้เป็นที่รู้จักจากอาคารสูงสร้างด้วยอิฐดิน เป็นที่รู้จักในชื่อ "ชิคาโกแห่งทะเลทราย" () หรือ "แมนแฮตตันแห่งทะเลทราย" ().

## ประวัติศาสตร์
จารึกที่เก่าแก่ที่สุดที่พบบันทึกเกี่ยวกับเมืองนี้มีอายุย้อนกลับไปราวคริสต์ศตวรรษที่ 3 ในอดีตเคยเป็นราชธานีของอาณาจักรฮัฎเราะเมาต์

ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมืองนี้เป็นหนึ่งในสามเมืองหลักของรัฐสุลต่านอัลกุอัยฏี โดยอีกสองเมืองคืออัลมุกัลลาและอัชเชียะหร์

เมืองนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1982 ในปี ค.ศ. 2008 ไซโคลนลูกหนึ่งก่อให้เกิดอุทกภัยครั้งใหญ่ในเมือง และเมืองนี้ได้รับความเสียหายบางส่วนระหว่างสงครามกลางเมืองเยเมน หลังจากที่กลุ่มผู้ก่อการกำเริบได้จุดชนวนระเบิดติดรถ รวมถึงเคยมีการวางระเบิดในเมืองเนื่องมาจากกองกำลังต่าง ๆ ในปี ค.ศ. 2015 ยูเนสโกประกาศให้เมืองชิบามฮัฎเราะเมาต์เป็น "แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมที่เสี่ยงอันตราย"

## ระเบียงภาพ

File:Shibam door.JPG|ประตูเมือง
File:Shibam2.JPG|อาคารสูงบางส่วน
File:Shibam Yemen Interior.jpg|อาคารและถนนในเมือง
File:15 Šibam (10).jpg|ถนนในเมือง
File:15 Šibam (14).jpg|ลวดลายทางสถาปัตยกรรม
File:Old Walled City of Shibam-109044.jpg|อาคารและระเบียง
File:Old Walled City of Shibam-109041.jpg|มุมมองของตัวเมือง


## ดูเพิ่ม
* มะอ์ริบ
* ชับวะฮ์
* อาระเบียใต้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Shibamonline.net 
* Shibam at *Archnet.org*
* World Heritage Site
* Official website of the Al-Quaiti Royal Family of Hadhramaut 
* Shibam  at TravelAdventures.org
* Shibam, Yemen – Ciudad de Tierra at YouTube
* Shibam at YouTube
* اليمن ـ شبام حضرموت (in Arabic)
* Shibam / Shabwa
วันเดอร์เอ็ก ไพรออริตี

***วันเดอร์เอ็ก ไพรออริตี*** () เป็นซีรีส์อนิเมะออริจินอลของญี่ปุ่น สร้างโดยสตูดิโอ โคลเวอร์เวิกส์ ซีรีส์เป็นการร่วมงานผลิตของ Aniplex, NTV และ D.N. Dream Partners เขียนบทโดยชินจิ โนจิมะ กำกับโดยชิน วากาบายาชิ ออกแบบตัวละครโดยซากิ นากาฮาชิ สร้างสรรค์ดนตรีประกอบซีรีส์โดย DE DE MOUSE และ Mito  ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ NTV และช่องอื่น ๆ ตังแต่วันที่ 13 มกราคมถึง 31 มีนาคม พ.ศ. 2564 และออกอากาศตอนพิเศษในวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2564 คานาตะ ไอกาวะ, โทโมริ คูซูโนโกิ, ชูกะ ไซโต และฮินากิ ยาโนะ ร้องเพลงปิดชื่อเพลง "Life is Cider" ()

Funimation ได้รับลิขสิทธิ์ซีรีส์และเผยแพร่ผ่านเว็บไซต์ในทวีปอเมริกาเหนือและบริติชไอลส์ ในทวีปยุโรปผ่าน Wakanim และในออสเตรเลียกับนิวซีแลนด์ผ่าน AnimeLab. ส่วนในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีการเผยแพร่ซีรีส์อนิเมะโดย ปีลีปีลี

## ตัวละคร
;
:
:เด็กสาวอายุ 14 ปีผู้มีภาวะตาสองสี (heterochromia) จึงตกเป็นเป้าของการถูกกลั่นแกล้ง เนื่องด้วยเหตุการณ์บางอย่างจึงไม่ได้ไปโรงเรียน 
;
:
:เด็กสาวอายุ 14 ปีผู้เงียบขรึมและสงวนท่าที ไม่มีความคิดจะทำความรู้จักกับผู้คน
;
:
:เด็กสาวอายุ 14 ปีผู้หุนหันพลันแล่นและตรงไปตรงมา ไม่มีความลังเลที่จะพูดสิ่งที่ใจคิด
;
:
:เด็กสาวอายุ 14 ปีผู้มักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นเด็กผู้ชายเพราะรูปลักษณ์ภายนอก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์ทางการ 
*

หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:โคลเวอร์เวิกส์
หมวดหมู่:อะนิเพล็กซ์
ตำนานฮอร์เท็นเซีย

***ตำนานฮอร์เท็นเซีย*** () เป็นวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทเล่นฟรี พัฒนาโดย f4Samurai และ เซกา เปิดตัวในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2558 สำหรับระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์และไอโอเอส ได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอ Liden Films ออกอากาศระหว่างเดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2564

## ตัวละคร
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
:A Knight Templar of Hortensia who wields a spear in combat.
;
:
;
:
:A Knight Templar of Hortensia who gave his life to drive out Duke Regis from the castle during the rebellion. His sword was passed down to his son, Alfred.
;
:
:The Duke of Camellia who makes a pact with dark powers to rebel against Hortensia and take control for himself. He can transform into a giant werewolf.
;
:
:A master archer who serves under Regis, he wields a custom-made bow that allows him to defend himself at close range as well as shoot down targets from afar.
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
:A young boy who was crowned King of Hortensia after his father died and his older sister, the Princess, went missing during the rebellion.
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการของเกม
* เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
*

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่สร้างจากวิดีโอเกม
หมวดหมู่:เกมกาชา
หมวดหมู่:เกมสำหรับแอนดรอยด์
หมวดหมู่:เกมสำหรับไอโอเอส
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ไลเดนฟิมส์

หมวดหมู่:มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
หมวดหมู่:อะนิเพล็กซ์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของโตเกียวเอ็มเอ็กซ์
วัดประโชติการาม

**วัดประโชติการาม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านวัดประโชติ ตำบลบางกระบือ อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันคือ พระครูเกษมธรรมโชติ (เกษม เขมรโต)

วัดประโชติการามตั้งเมื่อ พ.ศ. 2400 เดิมชื่อ **วัดประชด** หรือ **วัดประโชติ** ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2493 หลักฐานการสร้างไม่ปรากฏแน่ชัด มีเพียงตำนานที่เกี่ยวกับสิงหพาหุ ผู้มีพ่อเป็นสิงห์แล้วเกิดความอับอายที่มีพ่อเป็นสัตว์เดรัจฉาน จึงฆ่าพ่อตัวเองเสีย ภายหลังสำนึกในความผิดจึงไปสร้างพระนอนจักรสีห์และวัดสละบาปเพื่อเป็นการไถ่บาป แต่ก็ยังกลัวว่าบาปนั้นไม่ได้เบาบางลง จึงได้มาสร้างวัดประชดขึ้นอีกแห่ง โดยสร้างพระพุทธรูปยืนปางห้ามญาติศิลปะสมัยสุโขทัยขึ้น 2 องค์ ขนานนามว่า *หลวงพ่อทรัพย์* และ *หลวงพ่อสิน* หลวงพ่อทรัพย์ สูง 6 วา 7 นิ้ว และหลวงพ่อสิน สูง 3 วา 3 ศอก 5 นิ้ว ในอดีตหลวงพ่อสินอยู่ในสภาพทรุดโทรมมาก ครั้นเมื่อมีเณรรูปหนึ่งผ่านมาเห็น และได้ชักชวนชาวบ้านมาช่วยกันหาไม้ค้ำหลวงพ่อพร้อมอธิษฐานว่า หากภายภาคหน้าทำการค้าเจริญรุ่งเรืองจะนำเงินกลับมาบูรณะ ปรากฏว่าเป็นจริงดังคำขอ เณรรูปนั้นคือท่านมหาสม พ่วงภักดี หรือ ส.ธรรมภักดี ซึ่งเป็นเจ้าของโรงพิมพ์

## อ้างอิง

ประโชติการาม
ประโชติการาม
โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงแลมเบิร์ท-อีทัน

**โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรงแลมเบิร์ท-อีทัน** หรือบางครั้งเรียก **โรคเลมส์** (; **LEMS**) เป็นความผิดปกติที่เกิดจากภูมิต้านทางตนเองที่พบได้ยาก มีอาการคือกล้ามเนื้ออ่อนแรงที่แขนขา และในระยะที่รุนแรงของโรค ผู้ป่วยอาจเกิดอาการอ่นแรงที่กล้ามเนื้อที่ใช้หายใจ และบางส่วนมีปัญหากับการประสานการทำงานกล้ามเนื้อ (อะตักเซีย)

ราว 60% ของผู้ป่วย LEMS มีมะเร็งเป็นพื้นหลัง โดยชนิดที่พบมากสุดคือมะเร็งปอดเซลล์เล็ก จึงอาจเรียกโรคนี้ว่าเป็นพวกกลุ่มอาการพารานีโอพลาสติก (อาการที่เกิดขึ้นภายหลังมะเร็งที่ใด ๆ ในร่างกาย) เลมส์เกิดจากการทำงานของแอนทิบอดีต่อแคลเซียมชานเนลชนิดไม่พึ่งพาศักย์ไฟฟ้าที่เยื่อหุ้มฝั่งพรีซิแนปติกเมมเบรนในนิวโรมัสคูลาร์จังก์ชั่น (จุดเชื่อมต่อระหว่างเส้นประสาทและกล้ามเนื้อที่ไปเลี้ยง) การตรวจวินิจฉัยนั้นใช้การยืนยันโรคผ่านการทำอิเล็กโตรไมโยกราฟและการตรวจเลือด รวมถึงต้องแยกจากไมยัสเธเนียเกรวิส ซึ่งเป็นโรคภูมิต้านตนเองตนเองที่มีกลไกเกิดโรคเกี่ยวข้องกันกับเลมส์

พบผู้ป่วยอยู่ราว 3.4 คนต่อประชากรหนึ่งล้านคน พบมากในผู้ที่อายุมากกว่า 40 ปี แต่พบได้ทั่วไปในทุกช่วงอายุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น