open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
พระเจ้าชัยวรมันที่ 4

**พระเจ้าชัยวรรมันที่ 4** (, ; สวรรคต ค.ศ. 941) หรือไทยเรียก **พระเจ้าชัยวรมันที่ 4** เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรพระนคร ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 928 – 941 นักประวัติศาสตร์หลายคนคิดว่าพระองค์เป็นผู้ชิงอำนาจ อย่างไรก็ตามหลักฐานล่าสุดแสดงให้เห็นว่าพระองค์มีสิทธิในราชบัลลังก์ถูกต้องตามกฎหมาย พระองค์เป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าอินทรวรมันที่ 1 ประสูติแต่พระนางมเหนทรเทวีพระขนิษฐาของพระเจ้ายโศวรมันที่ 1 พระองค์สถาปนาตนเองขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ที่ 2 ในพระราชอาณาจักรร่วมกันกับพระเจ้าอิศานวรมันที่ 2 โดยอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ทางพระราชมารดา ประวัติศาสตร์จารึกว่าพระองค์มีความชอบธรรมในราชสมบัติ 

ต่อมาภายหลังที่พระเจ้าหรรษวรมันที่ 1 สวรรคต พระเจ้าอิศานวรมันที่ 2 ทรงอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์แข่งกับพระมาตุลาของพระองค์คือพระเจ้าชัยวรมันที่ 4 ได้เกิดการแบ่งแยกขึ้นระหว่างกษัตริย์ 2 พระองค์โดยกษัตริย์ที่ทรงครองราชย์ตามนิตินัยคือ พระเจ้าอิศานวรมันที่ 2 ประทับที่เมืองพระนครยโศธรปุระ (Harshavarman) และกษัตริย์ที่สถาปนาขึ้นอีกพระองค์คือพระเจ้าชัยวรมันที่ 4 ที่ประทับที่เกาะแกร์ (Koh Ker) โดยพระองค์ทรงสถาปนาราชธานีขึ้นที่เกาะแกร์ ต่อมาพระเจ้าอิศานวรมันที่ 2 ทรงสิ้นพระชนม์ลงในปี ค.ศ. 928 พระเจ้าชัยวรมันที่ 4 จึงทรงประกาศความชอบธรรมในราชสมบัติเพียงพระองค์เดียว ทรงโปรดให้สร้างปราสาทถวายแด่เทพเจ้าในศาสนาฮินดูขึ้นที่เกาะแกร์ในปี ค.ศ. 928 เพื่ออุทิศให้กับเทพเจ้าทั้งสามพระองค์คือ พระวิษณุ พระพรหม และพระศิวะ ซึ่งสถาปัตยกรรมแบบเกาะแกร์มีความสวยงามโดดเด่นและมีเอกลักษณ์เฉพาะ พระเจ้าชัยวรมันที่ 4 ทรงเป็นพระราชบิดาของพระเจ้าหรรษวรมันที่ 2 ต่อมาพระเจ้าราเชนทรวรมันที่ 2 ได้ชิงราชสมบัติจากโอรสของพระองค์และย้ายราชธานีจากราชธานีเกาะแกร์กลับมาที่ยโศธรปุระ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์กัมพูชา
ทาม็อกซิเฟน

**ทาม็อกซิเฟน** (Tamoxifen) หรือชื่อทางการค้าอื่นคือ **โนลวาเด็ก** (Nolvadex) หรือ **ทามิเฟน** (Tamifen) เป็นยาใช้สำหรับป้องกันมะเร็งเต้านมในสตรี และใช้รักษามะเร็งทรวงอกในสตรีและบุรุษ และกำลังอยู่ระหว่างศึกษากับมะเร็งชนิดอื่น ผู้ป่วยมะเร็งทรวงอกโดยทั่วไปจะรับประทานวันละเม็ดติดต่อกันเป็นเวลาสองถึงสามปีขึ้นไป

ผลข้างเคียงทั่วไปจากการใช้ยาได้แก่ นอนหลับยาก, ประจำเดือนมาไม่ปกติ, น้ำหนักลด และอาการร้อนวูบวาบ  ผลข้างเคียงขั้นรุนแรงได้แก่ การเพิ่มความเสี่ยงเล็กน้อยในโรคมะเร็งมดลูก, โรคหลอดเลือดสมอง, ปัญหาการมองเห็น และสิ่งหลุดอุดหลอดเลือดของปอด การใช้ยาระหว่างตั้งครรภ์หรือให้นมบุตรอาจส่งผลร้ายต่อทารก

ทาม็อกซิเฟนถูกคิดค้นขึ้นในปีค.ศ. 1962 โดยนักเคมี ดอรา ริชาร์ดสัน (Dora Richardson) ปัจจุบันมีสถานะเป็นยาหลักขององค์การอนามัยโลก และมีวางจำหน่ายทั่วไปเป็นยาสามัญ
## อ้างอิง

หมวดหมู่:ยาหลักขององค์การอนามัยโลก
หมวดหมู่:ยาต้านมะเร็งชนิดฮอร์โมน
เทศบาลเมืองบ้านหมี่

**เทศบาลเมืองบ้านหมี่** เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านหมี่ทั้งหมด ห่างจากเทศบาลเมืองลพบุรีไปทางเหนือประมาณ 30 กิโลเมตร มีชื่อเดิมว่า **เทศบาลเมืองบ้านเซ่า** พ.ศ. 2562 มีประชากรทั้งหมด 3,287 คน กับพื้นที่ขนาดน้อยเพียง 0.6763 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 419 ไร่ นับว่าเป็นเทศบาลเมืองที่มีขนาดเล็กมากแห่งหนึ่งในประเทศไทย

## ประวัติ
เดิมเทศบาลเมืองบ้านหมี่ตั้งอยู่ในเขตตำบลบ้านเซ่าและตำบลโพนทองในขณะนั้น ด้วยเป็นที่ตั้งของตลาดบ้านหมี่ มีประชากรอาศัยอยู่มากแต่ขาดการดูแลรักษา สมุหเทศาภิบาลมณฑลอยุธยาจึงประชุมกับบรรดากำนัน ผู้ใหญ่บ้าน และคหบดีในท้องถิ่น ในที่ประชุมมีมติให้จัดตั้งเป็นสุขาภิบาล ต่อมากระทรวงมหาดไทยจึงประกาศจัดตั้ง**สุขาภิบาลท้องที่บ้านเซ่า** อำเภอบ้านเซ่า จังหวัดลพบุรี เมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2474 โดยคำว่า "เซ่า" หรือ "เซา" เป็นคำพวน แปลว่า "หยุดพัก" โดยตั้งตามชื่อชุมชนเดิมของชาวพวนที่อพยพมาจากเชียงขวาง ปัจจุบันอยู่ในเขตประเทศลาว

ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร สุขาภิบาลท้องที่บ้านเซ่ามีความเจริญขึ้นตามลำดับ ทั้งจำนวนประชากรและเศรษฐกิจ จึงมีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเป็น**เทศบาลเมืองบ้านเซ่า** เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 ภายหลังมีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนชื่อตำบลและอำเภอบ้านเซ่า เป็นตำบลและอำเภอบ้านหมี่ เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2482 หลังจากนั้นไม่นาน ก็มีพระราชกฤษฎีกาให้เปลี่ยนนามเทศบาลเป็น**เทศบาลเมืองบ้านหมี่** ตามชื่ออำเภอโดยอนุโลมเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482 โดยคำว่า "หมี่" เป็นคำพวนเช่นกัน แปลว่า "การมัดเส้นด้ายเป็นเปลาะ" ตั้งตามการประกอบอาชีพทอผ้าของชาวพวน

## ที่ตั้งและอาณาเขต
เทศบาลเมืองบ้านหมี่มีพื้นที่เพียง 0.6763 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 419 ไร่ ครอบคลุมพื้นที่ของตำบลบ้านหมี่ทั้งหมด มีอาณาเขตติดต่อดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลเชียงงา
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลโพนทอง
* **ทิศใต้** ติดต่อกับพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลสนามแจง
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลสนามแจง

## การแบ่งเขตปกครอง
เทศบาลเมืองบ้านหมี่แบ่งเขตปกครองออกเป็นจำนวน 7 ชุมชน ได้แก่

# ชุมชนบ้านต้นพัฒนา
# ชุมชนอนามัยพัฒนา
# ชุมชนตลาดสดเทศบาล
# ชุมชนหลักเมือง
# ชุมชนนิกรธานี
# ชุมชนพัฒนาตลาดใหม่
# ชุมชนวงเวียนตลาดใหม่พัฒนา

## ประชากร
พ.ศ. 2562 เทศบาลเมืองบ้านหมี่มีประชากรทั้งหมด 3,287 คน ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ มีศาสนสถานในเขตเทศบาลสองแห่ง คือ วัดปฐมพานิช และวัดเชียงงา

## อ้างอิง

บ้านหมี่
บ้านหมี่
The Mask Mirror

**The Mask Mirror** เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทเกมโชว์และมิวสิกโชว์ฤดูกาลพิเศษของ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง ของประเทศไทย ผลิตรายการโดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ดำเนินรายการโดย กันต์ กันตถาวร ออกอากาศ 2 ช่วง คือวันที่ 15 และ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ภายหลังฤดูกาลวรรณคดีไทย ออกอากาศเป็นตอนพิเศษ 2 ตอน และวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 - 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 ภายหลังฤดูกาลจักรราศี ออกอากาศเป็นฤดูกาลพิเศษ จำนวน 13 ตอน

โดยตอนพิเศษนี้จะไม่มีการแข่งขัน ซึ่งมีรูปแบบเดียวกันกับ The Mask Truce Day และ The Mask Line พราง แต่จะแตกต่างกันตรงที่จะเป็นการทายหน้ากากเก่าในรายการ โดยจะต้องทายให้ได้ว่าใครคือตัวจริงใครคือตัวปลอม

## คณะกรรมการ
รายนามของคณะกรรมการแต่ละคน มีดังนี้

### ภายหลังฤดูกาลวรรณคดีไทย

### ภายหลังฤดูกาลจักรราศี

## ผู้เข้าร่วมรายการ

### ภายหลังฤดูกาลวรรณคดีไทย

*

### ภายหลังฤดูกาลจักรราศี

## เรตติ้ง

### ภายหลังฤดูกาลวรรณคดีไทย

### ภายหลังฤดูกาลจักรราศี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:The Mask Singer หน้ากากนักร้อง
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องเวิร์คพอยท์ทีวี
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2563
โทมัส ทุคเคิล

**โทมัส ทุคเคิล** (, ;; เกิด 29 สิงหาคม ค.ศ. 1973) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลและอดีตผู้เล่นชาวเยอรมันปัจจุบันเป็นผู้จัดการทีมชาติอังกฤษ
## เกียรติประวัติ

### ผู้จัดการ
**โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์**
*เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 2016–17

**ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง**
*ลีกเอิง: 2018–19, 2019–20
*กุปเดอฟร็องส์: 2019–20 
*กุปเดอลาลีก: 2019–20	
*ทรอเฟเดช็องปียง: 2018, 2019

**เชลซี**
* ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2020–21
* ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2021
* ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2021

**ไบเอิร์นมิวนิก**
* บุนเดิสลีกา: 2022–23

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Profile at kickersarchiv.de 
*

หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐไบเอิร์น
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเอาคส์บวร์ค
หมวดหมู่:ผู้เล่นชตุทการ์เทอร์คิคเคิร์ส
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในลีกเอิง
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมแอร์สเทอ เอ็ฟเอ็สเฟา ไมนทซ์ 05
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเชลซี
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
พยัญชนะสุริยันและพยัญชนะจันทรา

thumb|upright=1.8|พยัญชนะสุริยัน (สีแดง) และพยัญชนะจันทรา (สีดำ) ในภาษาอาหรับ

ในภาษาอาหรับและภาษามอลตา พยัญชนะจะถูกแบ่งเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกเรียกว่า **พยัญชนะสุริยัน** หรือ **อักษรสุริยัน** ( **'<span style="margin-left:2px">)</span> และอีกกลุ่มหนึ่งเรียกว่า **พยัญชนะจันทรา** หรือ **อักษรจันทรา** ( **') โดยขึ้นอยู่กับว่าเสียงพยัญชนะนั้นกลืนเสียงของอักษร *ลาม* ( **'<span style="margin-left:3px">)</span> ใน[[คำกำกับนาม]] ''อัล'' ( **') ที่นำหน้าอยู่หรือไม่ ในทางสัทศาสตร์ พยัญชนะสุริยันส่วนใหญ่เป็นพยัญชนะที่มีลักษณ์โคโรนัล (เสียงพยัญชนะที่มีการยกสุดปลายลิ้นหรือปลายลิ้นขึ้นจากตำแหน่งปกติ) ส่วนพยัญชนะจันทราเป็นพยัญชนะประเภทอื่น ๆ

ที่มาของชื่อพยัญชนะทั้งสองมาจากการที่คำว่า  (**') ซึ่งแปลว่า "ดวงอาทิตย์" ออกเสียงว่า ''อัชชัมส์'' โดยมีการกลืนเสียงของอักษร **' ในขณะที่คำว่า  (**') ซึ่งแปลว่า "ดวงจันทร์" ออกเสียงว่า ''อัลเกาะมัร'' โดยไม่มีการกลืนเสียงของอักษร ''ลาม''

==กฎ==
ในภาษาอาหรับ เมื่อ[[คำกำกับนาม]] ''อัล'' นำหน้าคำนามที่ขึ้นต้นด้วยพยัญชนะสุริยัน เสียง [[เสียงเปิดข้างลิ้น ปุ่มเหงือก|]] ของคำกำกับนาม ''อัล'' จะกลมกลืนเสียงไปกับพยัญชนะตัวนั้น ก่อให้เกิด[[การซ้ำเสียง]] ตัวอย่างเช่น คำที่หมายถึง "แม่น้ำไนล์" จะไม่ออกเสียงว่า ''อั**ลนี**ล'' แต่จะออกเสียงว่า ''อั**นนี*'ล* และเมื่อคำกำกับนาม *อัล* นำหน้าคำนามที่ขึ้นต้นด้วยพยัญชนะจันทรา จะไม่เกิดการกลมกลืนเสียงแต่อย่างใด

พยัญชนะสุริยันและพยัญชนะจันทราเป็นไปตามตาราง ดังนี้:

### ''ญีม''
ในภาษาอาหรับ อักษร *ญีม* () ออกเสียงต่างกันไปตามภูมิภาค โดยในหลายภูมิภาค อักษรนี้แทนเสียง  หรือ  ซึ่งเป็นพยัญชนะโคโรนัล อย่างไรก็ตาม ในภาษาอาหรับคลาสสิก อักษรนี้แทนเสียงหยุด เพดานอ่อน ก้อง ลิ้นส่วนหน้าสู่เพดานแข็ง  หรือเสียงหยุด เพดานแข็ง ก้อง  (การออกเสียงเป็น  หรือ  ยังคงปรากฏอยู่ในอียิปต์ ซูดาน และเยเมน/โอมานตอนใต้) ซึ่งไม่ใช่พยัญชนะโคโรนัล จึงถือว่า *ญีม* เป็นพยัญชนะจันทราตัวหนึ่ง

ในภาษามอลตา อักษร  ซึ่งแทนเสียง  ถูกจัดเป็นพยัญชนะจันทราเช่นกัน ในขณะที่อักษร  ซึ่งแทนเสียง  (คู่ตรงข้ามเสียงไม่ก้องของ ) ถูกจัดเป็นพยัญชนะสุริยัน

## อักขรวิธี
ในภาษาเขียนจะยังคงรักษารูปสะกด  อยู่ไม่ว่าจะออกเสียงอย่างไร เมื่อมีการใช้เครื่องหมายเสริมสัทอักษรแบบเต็ม อาจแสดงการกลมกลืนเสียงด้วยการเติม *[[ชัดดะฮ์]]* เหนือพยัญชนะที่ตามหลังตัว *ลาม* และอาจแสดงการไม่กลมกลืนเสียงด้วยการเติม *[[ซุกูน]]* เหนือตัว *ลาม*

ชื่อภาษาอาหรับส่วนใหญ่ที่เขียนขึ้นในสมัยใหม่ (รวมถึงชื่อบุคคลและชื่อภูมิศาสตร์ภาษาอาหรับ) ไม่เป็นไปตามกฎการกลมกลืนเสียงพยัญชนะหรือเติมชัดดะฮ์เมื่อถอดเป็นอักษรโรมันในภาษาที่เขียนด้วยอักษรโรมัน บางครั้งกฎพยัญชนะสุริยันและพยัญชนะจันทราก็ไม่ใช้ในภาษาปาก

เช่น ชื่อบุคคล  ถอดเป็นอักษรโรมันว่า  แทนที่จะเป็น ;

ชื่อภูมิศาสตร์  ถอดเป็นอักษรโรมันว่า  แทนที่จะเป็น 

## ดูเพิ่ม
*สัทวิทยาภาษาอาหรับ
*ไวยากรณ์ภาษาอาหรับ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาษาอาหรับ
หมวดหมู่:เสียงพยัญชนะ
หมวดหมู่:สัทวิทยา
ดารายอดอัจฉริยะ

__NOTOC__

***ดารายอดอัจฉริยะ*** (; ) เป็นมังงะชุดสัญชาติญี่ปุ่นที่เขียนเรื่องโดยทัตสึยะ มัตสึกิ และวาดภาพประกอบโดยชิโระ อุซาซากิ เริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ตั้งแต่วันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2561 ตีพิมพ์และจัดจำหน่ายเป็นหนังสือรวมเล่มในวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 โดยปัจจุบันมีหนังสือรวมเล่มจำนวน 8 เล่ม ส่วนที่ประเทศไทยสยามอินเตอร์คอมิกส์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์อย่างเป็นทางการในวันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 เนื้อเรื่องจะติดตามหญิงสาวที่ชื่อโยนางิ เค  ผู้มีเป้าหมายที่จะเป็นนักแสดง

## เนื้อเรื่อง
เนื้อเรื่องจะมุงเน้นไปที่เด็กนักเรียนมัธยมปลายที่ชื่อโยนางิ เค ผู้มีเป้าหมายที่จะเป็นนักแสดง หลังจากเธอถูกพ่อทิ้งและแม่ได้ตายจากไป ทำให้เธอต้องเลี้ยงดูน้องสาวและน้องชายตามสัญญาที่ให้ไว้กับแม่ โดยเธอมีพรสวรรค์อย่างมากในการแสดงแบบเข้าถึงตัวละครจนถึงขั้นที่ทำให้เธอสูญเสียความเป็นตัวเองในขณะที่แสดง วันหนึ่งเธอสมัครเข้าทดสอบการเป็นนักแสดงใน "งานคัดตัวเพื่อค้นหานักแสดง" ของสำนักงานจัดหานักแสดงชื่อดังที่ชื่อบริษัท สตาร์ และได้ผ่านเข้ารอบ 12 คนสุดท้าย แต่เธอกลับสอบตก เพราะเหตุผลที่ว่าการแสดงแบบเข้าถึงตัวละครของเธอนั้นมันอัตราย แต่ผู้กำกับภาพยนตร์ที่ชื่อสุมิจิ คุโรยามะมีความสนใจในตัวเธอโดยตั้งใจที่จะดึงศักยภาพของเธอออกมาได้อย่างเต็มที่และผลักดันเธอเข้าสู่เส้นทางการเป็นนักแสดง

## ตัวละคร
;
:เธอเป็นเด็กนักเรียนมัธยมปลายที่เลี้ยงดูรุยและเร หลังจากที่พ่อทิ้งพวกเขาไปและแม่ของพวกเขาได้ตายจากไป

;
:เขาเป็นผู้กำกับภาพยนตร์และผู้ก่อตั้งสตูดิโอ ไดโคคุเท็น 

;
:เธอเป็นผู้ช่วยผู้กำกับภาพยนตร์และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ที่สตูดิโอ ไดโคคุเท็น 

;
:เธอเป็นนักแสดงดังในสังกัดของสตาร์

;
:เธอเป็นประธานบริษัท สตาร์

;
:เขาเป็นนักแสดงในสังกัดของสตาร์และเป็นลูกชายของโฮชิ อาริสะ

## สื่อ
### มังงะ
*ดารายอดอัจฉริยะ* เป็นเรื่องที่เขียนโดยทัตสึยะ มัตสึกิ และวาดภาพประกอบโดยชิโระ อุซาซากิ เริ่มตีพิมพ์ลงนิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ตั้งแต่วันที่ 22 มกราคม 2561 แต่ละบทจะทำการรวบรวมและเผยแพร่โดยชูเอชะ และได้รับการจัดพิมพ์เป็นหนังสือรวมเล่มในปัจจุบันจำนวน 8 เล่ม ส่วนที่ประเทศไทยมีการเผยแพร่เป็นหนังสือรวมเล่มโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์

## การตอบรับ
มังงะได้รับอันดับที่สามจากการจัดอันดับหนังสือน่าอ่านประจำปี พ.ศ. 2561 ของเว็บไซต์จำหน่ายหนังสือออนไลน์ที่ชื่อ *Honya Club* โดยรวบรวมผลสำรวจมาจากลูกจ้างของร้านหนังสือทั่วประเทศมากกว่า 1,100 คน ในเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2562 มังงะได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล *Kodansha Manga Awards* ครั้งที่ 43 สาขา *มังงะสำหรับเด็กผู้ชายยอดเยี่ยม*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ที่โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ที่ชูเอชะ
* ดารายอดอัจฉริยะ ที่สยามอินเตอร์คอมิกส์
* ดารายอดอัจฉริยะ ที่สตูดิโอ ไดโคคุเท็น
* ดารายอดอัจฉริยะ ที่เครือข่ายข่าวอนิเมะ
* ดารายอดอัจฉริยะ ที่วิเกีย

หมวดหมู่:โชเน็งมังงะ
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:มังงะ
สถานีรถไฟอาเรา

**สถานีรถไฟอาเรา** () เป็นสถานีรถไฟที่ตั้งอยู่ ณ อาเรา รัฐปะลิส ประเทศมาเลเซีย เป็นสถานีรถไฟชานเมือง

สถานีรถไฟอาเราเป็นสถานีที่ใกล้ที่สุดสำหรับการเชื่อมต่อไปยังท่าเรือกัวลาปะลิส (Kuala Peris) ที่มีเรือด่วนผ่านไปยังท่าเรือกูอะห์บนเกาะลังกาวี
หากคุณต้องการที่เดินทางจากประเทศไทยไปยังเกาะลังกาวีโดยรถไฟ สถานีอาเราเป็นสถานีรถไฟที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการเปลี่ยนใช้เส้นทางเรือด่วน โดยใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง 15 นาที

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

อาเรา
หมวดหมู่:เส้นทางรถไฟในประเทศมาเลเซีย
ผู้รักษาพระราชลัญจกรของญี่ปุ่น

**ผู้รักษาพระราชลัญจกรของญี่ปุ่น หรือ สมุหพระราชลัญจกร** () เป็นตำแหน่งทางการบริหารที่ไม่อยู่ในตำแหน่งคณะรัฐมนตรีในรัฐบาลของ จักรวรรดิญี่ปุ่น รับผิดชอบในการรักษาพระราชลัญจกรและตราประทับของญี่ปุ่น ตำแหน่งสมัยใหม่ของผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้นเหมือนกันกับ ไนไดจิง แค่ในนามเท่านั้นและไม่ควรสับสน ตำแหน่งถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1945 หลัง สงครามโลกครั้งที่สอง

## ประวัติ
### ยุคเมจิ
ตำแหน่งผู้รักษาพระราชลัญจกรในสมัยใหม่ ถูกสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1885 หลังจากที่รัฐบาลเมจิได้จัดตั้งคณะรัฐมนตรีญี่ปุ่น แต่อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น ได้ถูกแยกออกจากการบริหารของคณะรัฐมนตรี และให้ไปปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ให้คำปรึกษาส่วนพระองค์ของพระจักรพรรดิแทน นอกจากนี้ผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น ยังต้องรับผิดชอบในส่วนของเอกสารต่าง ๆ ของพระจักรพรรดิ เช่น พระราชหัตถเลขา พระบรมราชโองการ อีกทั้งฎีกาที่ส่งไปถวายพระจักรพรรดิและส่งไปยังศาล ก็ได้รับการรับผิดชอบจากผู้รักษาพระราชลัญจกร รวมทั้งการส่งพระราชหัตถเลขาและจดหมายตอบฎีกาที่ส่งไปถวายและไปยังศาลด้วยเช่นกัน

[thumb|right|320px|พระจักรพรรดิเรียกประชุมสภาองคมนตรี ซึ่งถูกสถาปนาขึ้นใน 3 ปีให้หลัง โดยแยกต่างหากจากสำนักงานสมุหพระราชลัญจกร ภาพดังกล่าวเป็น[ภาพอูกิโยะที่วาดลงบนแผ่นไม้โดย โยชู จิกะโนบุ ในปี ค.ศ. 1888]]

เมื่อสภาองคมนตรีถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1888 ผู้รักษาพระราชลัญจกรก็ยังคงมีบทบาทในการให้คำปรึกษาส่วนพระองค์ โดยระหว่างองคมนตรีกับผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น ผู้รักษาพระราชลัญจกรจะแตกต่างกันในด้านของความสัมพันธ์โดยตรงระหว่างพระจักรพรรดิ โดยจะได้รับความไว้วางใจเป็นพิเศษ

ในปี ค.ศ. 1907 ตำแหน่งผู้รักษาพระราชลัญจกรได้ถูกขยายขึ้นไปเป็น สำนักงานสมุหพระราชลัญจกร () โดยมีหัวหน้าเลขานุการ 1 คน เลขานุการ 3 คน และผู้ช่วยเลขานุการ 6 คน เพื่อช่วยเหลือปริมาณงานเอกสารที่เพิ่มมากขึ้นโดยส่งผ่านไปยังตำแหน่ง เก็นโร

### ยุคโชวะ
ภายหลังจากการเริ่มเข้าสู่รัชสมัยของ สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะในปี ค.ศ. 1925 สำนักงานและตำแหน่งของผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น เริ่มกลายมาเป็นตำแหน่งที่มีความสำคัญมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยมีค่าใช้จ่ายสำหรับการทำงานมาจากสำนักนายกรัฐมนตรี จากการแย่งชิงทางการเมืองภายในสภาไดเอ็ตของญี่ปุ่นนั้น ได้ช่วยส่งเสริมให้ตำแหน่งของผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น มีอำนาจที่มากขึ้น

สำนักงานสมุหพระราชลัญจกรได้ถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945 โดยตำแหน่งผู้รักษาพระราชลัญจกรได้ถูกยกเลิกไปโดยรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1946 ดังนั้น ฟุจิตะ ฮิซาโนริ จึงเป็นจางวางใหญ่คนสุดท้ายที่มีตำแหน่งเป็นผู้รักษาพระราชลัญจกร

ปัจจุบัน พระราชลัญจกรนั้นถูกเก็บรักษาไว้และอยู่ในการกำกับดูแลของ จางวางญี่ปุ่น

## รายพระนามและรายนามผู้รักษาพระราชลัญจกร

## ดูเพิ่ม
* พระราชลัญจกร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การเมืองจักรวรรดิญี่ปุ่น
The Mask Line พราง

**The Mask Line พราง** เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทเกมโชว์และมิวสิกโชว์ตอนพิเศษของ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง ของประเทศไทย ผลิตรายการโดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ดำเนินรายการโดย กันต์ กันตถาวร ออกอากาศ 2 ตอน คือวันที่ 14 และ 21 มีนาคม พ.ศ. 2562 ออกอากาศหลังฤดูกาล Line Thai

โดยตอนนี้จะไม่มีการแข่งขัน ซึ่งมีรูปแบบเดียวกันกับ The Mask Truce Day คือ ยังเป็นการทายว่าบุคคลภายใต้หน้ากากว่าเป็นใคร หลังจากถาม-ตอบและคณะกรรมการทายบุคคลภายใต้หน้ากากแล้วก็จะถอดหน้ากากทันที ครั้งละ 1 หน้ากาก

## คณะกรรมการ
รายนามของคณะกรรมการแต่ละคน มีดังนี้

## ผู้เข้าร่วมรายการ

## เรตติ้ง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:The Mask Singer หน้ากากนักร้อง
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องเวิร์คพอยท์ทีวี
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2562
ดิอินเตอร์เนชันแนล (โดตา 2)

**ดิอินเตอร์เนชันแนล** (; ตัวย่อ: **TI**) เป็นการแข่งขัน*[[โดตา 2]]* ประจำปี จัดโดยผู้พัฒนาเกม วาล์วคอร์ปอเรชัน การแข่งขันประกอบด้วยผู้เข้าแข่งขัน 18 ทีม และตามด้วยซีรีส์การแข่งขันระยะยาวที่รู้จักกันในชื่อ โดตาโปรเซอร์กิต เงินรางวัลรวมนั้นมาจากการระดมทุนโดยผู้เล่นเกมผ่านทาง "คอมเพนเดียม" ซึ่งเป็นระบบแบตเทิลพาสในเกมที่เปิดตัวเมื่อปี 2013 ผู้ชนะการแข่งขันจะได้รับเงินรางวัลมากที่สุดรวมถึงถ้วยรางวัล *เอจิสออฟแชมเปียนส์* ด้านหลังของถ้วยรางวัลจารึกด้วยชื่อของผู้ชนะ และรางวัลในเกมจะแสดงชื่อผู้เล่นทุกคนที่อยู่ที่น้ำพุของแต่ละฐาน

เพื่อให้แน่ใจว่าผู้เล่น *ดีเฟนส์ออฟดิแอนเชียนส์* (โดตา) เพียงพอที่จะเล่น *โดตา 2* และเพื่อโปรโมตเกมให้กับผู้เล่นใหม่ วาล์วได้เชิญทีมอีสปอร์ต*โดตา*ที่ประสบความสำเร็จจำนวน 16 ทีมเข้าร่วมการแข่งขัน*โดตา 2* ที่เกมส์คอมในเดือนสิงหาคม 2011 ซึ่งต่อมากลายเป็นดิอินเตอร์เนชันแนล

## ผู้ชนะเลิศ
thumb|200px|right|ถ้วยรางวัลเอจิสออฟแชมเปียนส์จะมอบให้กับผู้ชนะเลิศในแต่ละปี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:อีสปอร์ต
โรงเรียนหนองบัววิทยายน

**โรงเรียนหนองบัววิทยายน** (; อักษรย่อ: น.บ.ว.) เป็นโรงเรียนประถมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษประจำจังหวัดหนองบัวลำภูเปิดการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาล-ประถมศึกษา-ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น แบบสหศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภูเขต 1  สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ และเป็นโรงเรียนที่เก่าแก่ที่สุดในจังหวัดหนองบัวลำภู ปัจจุบันมีอายุกว่า  ปี

## ประวัติโรงเรียนหนองบัววิทยายน
โรงเรียนหนองบัววิทยายน เป็นโรงเรียนประถมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษประจำจังหวัดหนองบัวลำภู ตั้งอยู่ถนนวิไสยอุดรกิจ ตำบลหนองบัว อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู  ได้รับการอนุมัติให้ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2456 โดยอาศัยพื้นที่วัดมหาชัยเป็นสถานที่ตั้งโรงเรียน โดยใช้ศาลาการเปรียญของวัดเป็นอาคารเรียนชั่วคราว มีพระล้วน ฐิติปัญโญ เป็นครูใหญ่ นายเจียน โกมุทธพงษ์ ครูผู้สอน นักเรียน จำนวน 50 คน จนกระทั่งปี พ.ศ. 2468 ขุนวิไสยอุดรกิจ นายอำเภอหนองบัวลำภูได้ร่วมกับนายจันทร์ คำคลี่ ซึ่งดำรงตำแหน่งครูใหญ่ของโรงเรียน ได้ย้ายโรงเรียนจากวัดมหาชัยชึ่งเป็นสถานที่เดิม มาสร้างใหม่ในที่ดินแปลงปัจจุบันโดยได้ขอรับบริจาคไม้และแรงงานจากราษฎร มาปลูกสร้างอาคารเรียนจนแล้วเสร็จ  ตั้งชื่อโรงเรียนว่า “โรงเรียนประจำอำเภอหนองบัวลำภู”

กระทั่งวันที่วันที่  2 ตุลาคม พ.ศ. 2473  เสนาบดีพระองค์เจ้าธานีนิวัตร ได้ประทานนามโรงเรียนใหม่ ตามใบบอกที่ 97/2472  ว่า ** “ โรงเรียนหนองบัววิทยายน” **  และโรงเรียนได้พัฒนาเจริญรุ่งเรืองเรื่อยมา ก่อนการจัดตั้งจังหวัดหนองบัวลำภู โรงเรียนมีฐานะเป็นโรงเรียนประถมศึกษาประจำอำเภอหนองบัวลำภู จังหวัดอุดรธานี เมื่อมีพระราชบัญญัติประกาศจัดตั้งจังหวัดหนองบัวลำภู ณ วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2536 โรงเรียนหนองบัววิทยายนจึงมีฐานะเป็นโรงเรียนประถมศึกษาประจำจังหวัดหนองบัวลำภู

ในปัจจุบันโรงเรียนหนองบัววิทยายนเปิดสอน ตั้งแต่ระดับชั้นอนุบาล ประถมศึกษา และมัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 45 ห้องเรียน เป็นนักเรียนประมาณ 1,706 คน ข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา 90 คน ภายใต้การนำของท่านผู้อำนวยการ นายมงกุฎ  จำนงค์นิต

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์โรงเรียนหนองบัววิทยายน
*เว็บไซต์สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาหนองบัวลำภูเขต 1 สพฐ

หมวดหมู่:โรงเรียนประจำจังหวัด
หมวดหมู่:โรงเรียนในอำเภอเมืองหนองบัวลำภู
หมวดหมู่:โรงเรียนมาตรฐานสากล
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2456
หมวดหมู่:โรงเรียนที่มีอายุเกิน 100 ปีในประเทศไทย
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
โทโยโทมิ คูนิมัตสึ

**โทโยโทมิ คูนิมัตสึ** (豊臣 国松, 1608 - 19 มิถุนายน 1615) เป็นสมาชิกของ ตระกูลโทะโยะโทะมิ หลังจากยุคเอโดะใน ศตวรรษที่ 17 คูนิมัตสึมีชื่อเสียงจากการเป็นบุตรชายของ โทะโยะโทะมิ ฮิเดะโยะริ ซึ่งเป็นบุตรชายของ โทะโยะโทะมิ ฮิเดะโยะชิ แม่ของเขาคืออนุภรรยาของฮิเดโยริ อิชา (伊茶) ในปี ค.ศ. 1615 ในระหว่าง การล้อมโอซากะ ฮิเดโยริก็พ่ายแพ้และกระทำการฆ่าตัวตายโดย เซ็ปปุกุ ในขณะที่ปราสาทของเขาถูกยึดครองโดยกองกำลังของ โทะกุงะวะ ฮิเดะทะดะ และ โทกูงาวะ อิเอยาซุ ในเวลานั้น Kunimatsu ซึ่งอายุเจ็ดขวบถูกกองกำลังโทคุงาวะถูกจับและถูกประหารชีวิตในภายหลังโดย การตัดศีรษะ

## ทฤษฎีการดำรงอยู่
ทฤษฏีและข่าวลือในญี่ปุ่นบอกว่าเขาสามารถหลบหนีผ่านอุโมงค์ลับได้แล้วโทกูงาวะก็ทำการประหารชีวิตเหยื่อล่อหรือตัวแทน (รู้จักกันในชื่ออากาเงะมูฉะ) เพื่อให้สายเลือดโทโยโทมิหมดไปอย่างเป็นทางการ. เขายังมีชีวิตอยู่ในฐานะ  ผู้ก่อตั้งสาขาใหม่ของตระกูลคิโนชิตะ (ตระกูลเกิดของฮิเดโยชิ) ใน จังหวัดบุงโงะ หลังจาก ตระกูลชิมะสึ ย้ายไปอยู่ที่ แคว้นศักดินาซัตสึมะ.

## บันทึก

## อ้างอิง
**A History of Japan*
*Perkins, Dorothy (1998). *Samurai of Japan: A Chronology From Their Origin in the Heian Era (794-1185) to the Modern Era.* Upland, PA: DIANE Publishing Company.
โรงเรียนเมืองเลย

**โรงเรียนเมืองเลย** (; อักษรย่อ: ม.ล) เป็นโรงเรียนประถมศึกษาขนาดใหญ่ประเภทสหศึกษา เปิดสอนในระดับชั้นประถมถมศึกษาปีที่ 1-6 เป็นโรงเรียนประจำจังหวัดเลย ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลยเขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่ ถนน มลิวรรณ ตำบลกุดป่อง อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย

## ประวัติโรงเรียนเมืองเลย
**โรงเรียนเมืองเลย** เดิมคือโรงเรียนเทศบาล 2 "วัฒนาดรุณี" 1 ใน 4 ของโรงเรียนในเขตเทศบาลเมืองเลย ในช่วงปีพุทธศักราช 2487 อาคารของโรงเรียนถูกพายุพัด สร้างความเสียหายและพังทลายจนไม่สามารถใช้เป็นอาคารเรียนได้จึงต้องไปเรียนร่วมกับโรงเรียนเทศบาล 1 **ศรีสะอาด** จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ปีพุทธศักราช 2498 ได้รับงบประมาณสร้างอาคารเรียนใหม่ 5 ห้องเรียน จำนวน 1 หลัง บริเวณถนนพิพัฒน์มงคล อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลยและได้ทำการก่อสร้างใหม่จนแล้วเสร็จ ครูและนักเรียนจึงย้ายมาเรียนที่โรงเรียนใหม่โดยการนำของนายเลี้ยงอิ่ม เอิบครูใหญ่ และนางอุบลวรรณ ชัยยปะ พร้อมด้วยนักเรียนจำนวน 175 คนและได้ตั้งชื่อโรงเรียนใหม่แห่งนี้ว่า **โรงเรียนถนนพิพัฒน์มงคล**

ปีพุทธศักราช 2500 กรมสามัญศึกษาให้ขยายโรงเรียนมัธยมสามัญขึ้นทุกอำเภอ เปิดสอนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 3 ซึ่งในส่วนของอำเภอเมืองเลยนั้นได้มอบหมายให้โรงเรียนถนนพิพัฒน์มงคล เปิดรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และเปิดรับนักเรียนทั่วไปในอำเภอเมืองเลยพร้อมกับเปลี่ยนชื่อโรงเรียนใหม่เป็น **โรงเรียนเมืองเลย** ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

ปีพุทธศักราช 2503 มีการปรับเปลี่ยนระดับชั้นเรียนจากการสอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-4 และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 เป็นชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-7 ตามแผนการศึกษาแห่งชาติปีพุทธศักราช 2503

ปีพุทธศักราช 2515 มีการปรับเปลี่ยนที่ตั้งของโรงเรียนอีกครั้งเมื่อโรงเรียนสโมสรวิทยาลัยได้ยุบไปรวมกับโรงเรียนสตรีเลยและตั้งชื่อใหม่เป็นโรงเรียนเลยพิทยาคมโรงเรียนเมืองเลยจึงย้ายที่ตั้งมาอยู่แทนที่โรงเรียนสโมสรวิทยาลัย บนถนนมะลิวรรณ อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย ซึ่งเป็นที่ตั้งปัจจุบัน และมอบที่ตั้งเดิมบนถนนพิพัฒน์มงคลให้กับโรงเรียนอนุบาลเลย

ปีพุทธศักราช 2520 มีการปรับเปลี่ยนระดับชั้นเรียนอีกครั้งเมื่อกรมสามัญศึกษาให้งดรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 แล้วให้เปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 แทนจำนวน 2 ห้องเรียน

ปีพุทธศักราช 2523 ย้ายสังกัดจากกรมสามัญศึกษามาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ เปิดสอนชั้นอนุบาล 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ตามหลักสูตรประถมศึกษาพุทธศักราช 2521 แล้วโอนนักเรียนมัธยมศึกษาทั้งหมดให้ไปเรียนที่โรงเรียนเลยพิทยาคม

ปัจจุบันโรงเรียนเมืองเลยเป็นโรงเรียนประถมศึกษาขนาดใหญ่ประจำจังหวัดเลย เปิดสอนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ตั้งอยู่ที่ถนนมลิวรรณ อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลยเขต 1 ภายใต้การบริหารงานของผู้อำนวยการนายเดช ปาจรียานนท์ ตั้งแต่ปีพุทธศักราช2563 จนถึงปัจจุบัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์โรงเรียนเมืองเลย
* สพฐ. กระทรวงศึกษาธิการ 

หมวดหมู่:โรงเรียนมาตรฐานสากล
หมวดหมู่:โรงเรียนในอำเภอเมืองเลย
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2498
หญิงสาวแห่งอาวีญง

***หญิงสาวแห่งอาวีญง*** (, ) หรือชื่อเดิม **ซ่องโสเภณีแห่งอาวีญง** (The Brothel of Avignon) เป็นภาพวาดสีน้ำมันบนผ้าใบที่วาดโดยปาโบล ปิกาโซ ศิลปินชาวสเปนในปี ค.ศ. 1907 เป็นภาพหญิงโสเภณีเปลือยห้าคนในซ่องโสเภณีบนถนน Carrer d'Avinyó ในเมืองบาร์เซโลนา แต่ละคนอยู่ในท่าทางเก้อเขินและส่งสายตาท้าทาย ปิกัสโซไม่ได้วาดทั้งหมดตามลักษณะความเป็นหญิง แต่วาดเป็นเหลี่ยมมุม ใบหน้าหญิงสาวสามคนถูกวาดตามศิลปะแบบไอบีเรีย ในขณะที่ใบหน้าหญิงสาวสองคนด้านขวาถูกวาดให้คล้ายกับหน้ากากชาวแอฟริกา ซึ่งปิกัสโซได้รับอิทธิพลจากบรรพกาลนิยม และกล่าวว่าลักษณะดังกล่าว “ปลดปล่อยเขาจากกฎเกณฑ์ของศิลปะแบบเดิม” ภาพ *หญิงสาวแห่งอาวีญง* ได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในภาพแนวก่อนบาศกนิยม ซึ่งต่อมาปิกัสโซพัฒนาเป็นบาศกนิยม ขบวนการทางศิลปะที่ใช้รูปทรงเรขาคณิตในการสร้างสรรค์ผลงาน ปัจจุบันได้รับการจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ในนครนิวยอร์ก

ระหว่าง ค.ศ. 1901–1904 ปิกัสโซเริ่มมีชื่อเสียงจากผลงานยุคสีน้ำเงิน ซึ่งในขณะนั้นเขาประสบภาวะซึมเศร้า และเน้นใช้สีน้ำเงินเพื่อแสดงออกถึงความทุกข์ยากสิ้นหวัง ต่อมาในปี ค.ศ. 1904 ปิกัสโซซึ่งมีสภาพจิตใจที่ดีขึ้นเริ่มหันมาใช้โทนสีชมพูเพื่อแสดงความสดใสร่าเริง เกิดเป็นยุคสีชมพู (ค.ศ. 1904–1906) ในช่วงปลายยุคนี้ ปิกัสโซศึกษาและทดลองศิลปะแนวอื่น ๆ เช่น ประติมากรรมไอบีเรีย ศิลปะโอเชียเนียและแอฟริกา จนกระทั่งในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1907 หลังร่างภาพไว้หลายร้อยภาพ ปิกัสโซก็เริ่มวาด *หญิงสาวแห่งอาวีญง*  ในสตูดิโอที่ปารีส โดยได้รับแรงบันดาลใจจากงานของเอลเกรโก, ปอล เซซาน และปอล โกแก็ง 

ภาพ *หญิงสาวแห่งอาวีญง* ได้รับการจัดแสดงครั้งแรกที่ Salon d'Antin ในปี ค.ศ. 1916 ในชื่อ *ซ่องโสเภณีแห่งอาวีญง* แต่ภายหลังอ็องเดร แซลมอง เพื่อนของปิกัสโซเปลี่ยนชื่อเป็น *หญิงสาวแห่งอาวีญง* เพื่อลดความอื้อฉาว ช่วงแรกผู้ชมตอบรับภาพนี้ด้วยความไม่พอใจและมองว่าผิดศีลธรรม ในหมู่ศิลปินด้วยกันมีความเห็นที่หลากหลายต่อภาพนี้ เดิมฌอร์ฌ บรักไม่ชอบภาพนี้ก่อนจะเปลี่ยนมาศึกษาและร่วมกับปิกัสโซสร้างสรรค์ผลงานแนวบาศกนิยมในภายหลัง ในขณะที่แดเนียล-เฮนรี คาห์นไวเลอร์ชื่นชอบภาพนี้มากและกล่าวว่า *หญิงสาวแห่งอาวีญง* จะเป็นจุดเริ่มต้นของศิลปะบาศกนิยม อย่างไรก็ตาม *หญิงสาวแห่งอาวีญง* ไม่ได้รับความสำคัญจนกระทั่งคริสต์ทศวรรษที่ 1920 เมื่ออ็องเดร เบรตันเผยแพร่บทความ *The Wild Men of Paris: Matisse, Picasso and Les Fauves* ในปี ค.ศ. 2007 นิตยสารนิวส์วีกตีพิมพ์บทความเกี่ยวกับภาพนี้พร้อมกับกล่าวว่า *หญิงสาวแห่งอาวีญง* เป็นผลงานที่ “ทรงอิทธิพลที่สุดในรอบ 100 ปีที่ผ่านมา” ในขณะที่ฮอลแลนด์ คอตเตอร์ นักวิจารณ์ศิลปะกล่าวในปี ค.ศ. 2011 ว่า “ปิกัสโซเปลี่ยนประวัติศาสตร์ด้วยภาพนี้ เขาแทนที่ภาพเปลือยที่ดูอ่อนโยนด้วยสิ่งมีชีวิตที่เย้ายวนและอันตราย”

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2450
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:จิตรกรรมลัทธิบาศกนิยม
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1900
ระบบภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะ

[thumb|right|200px|A [scanning electron microscope image of a single human lymphocyte]]
**ระบบภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะ** () หรือ **ระบบภูมิคุ้มแบบปรับตัว** (adaptive), **ระบบภูมิคุ้มกันแบบรับมา** (acquired) เป็นระบบย่อยอย่างหนึ่งของระบบภูมิคุ้มกัน ประกอบด้วยเซลล์หลายชนิดที่ทำหน้าที่แตกต่างกัน และกระบวนการต่างๆ ที่ร่วมกันเพื่อกำจัดหรือยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อก่อโรค อีกระบบหนึ่งที่มีคู่กันคือระบบภูมิคุ้มกันโดยกำเนิด

ระบบภูมิคุ้มกันแบบจำเพาะมีความแตกต่างจากระบบภูมิคุ้มกันแบบดั้งเดิมหลายด้าน ด้านหนึ่งก็คือความจำเพาะ กล่าวคือระบบนี้จะสร้างภูมิคุ้มกันที่ทำงานอย่างจำเพาะเจาะจงกับเชื้อก่อโรคหรือแอนติเจนแต่ละชนิด นอกจากนี้ยังทำให้เกิดภูมิคุ้มกันที่ป้องกันได้เป็นเวลานานอีกด้วย เช่นคนที่เคยเป็นโรคติดเชื้อบางชนิด (เช่น โรคหัด) เมื่อหายแล้วจะมีภูมิคุ้มกันต่อโรคหัดไปเรื่อยๆ ภูมิคุ้มกันแบบนี้อาจคงอยู่ได้ตลอดชีวิตหรือไม่ก็ได้

แอนติบอดีซึ่งสร้างจากเซลล์บีจะล่องลอยอยู่ในกระแสเลือด และสามารถไปจับกับแอนติเจนแปลกปลอม ทำให้ยับยั้งการทำงานของแอนติเจนนั้นได้ เช่น ทำให้เชื้อก่อโรคซึ่งมีแอนติเจนนั้นๆ ไม่สามารถจับกับเซลล์ของร่างกายได้
## อ้างอิง

หมวดหมู่:ระบบภูมิคุ้มกัน
เลอัก

**เลอัก** ( ) เป็นอันเดดชนิดหนึ่งในคติชนบาหลี มีรูปลักษณ์คล้ายผีกระสือในคติชนไทยคือมีศีรษะลอยได้พร้อมกับอวัยวะภายในคือหัวใจ ปอด และตับ กล่าวกันว่าเลอักมีสามตัวเป็นชายหนึ่งและหญิงสอง พวกมันจะลอยไปหาหญิงตั้งครรภ์เพื่อดูดเลือดจากทารก

เดิมเลอักคือมนุษย์ที่ฝึกวิชาไสยเวทย์ดำและบริโภคเนื้อมนุษย์ พวกเขาเป็นบริวารของหญิงม่ายชื่อรังดา () ผู้ได้สมญาว่าราชินีแห่งเลอัก นางมีชื่อเสียงจากการประกอบพิธีกรรมไสยศาสตร์ หน้ากากของนางถูกเก็บไว้ในวิหารแห่งความตายของหมู่บ้าน เมื่อมีงานเทศกาล เธอก็จะออกมาร่วมขบวนด้วย กล่าวกันว่าเลอักคือลูกสมุนของนางรังดา

เลอักจะสิงสถิตอยู่ในป่าช้าเพื่อกินซากศพ พวกมันสามารถกลายร่างเป็นสิ่งมีชีวิตอื่นได้เช่นหมูป่าและสามารถบินไปมาได้ เลอักจะมีสภาพเป็นมนุษย์ในเวลากลางวัน หากเป็นกลางคืนพวกมันจะถอดศีรษะออกจากร่างกาย พวกมันมีเขี้ยวยาวแหลม และมีลิ้นที่ยาวกว่าปกติ ปัจจุบันชาวบาหลียังอ้างว่าการตายหรือการเจ็บป่วยบางประการเกิดขึ้นจากฝีมือของเลอัก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ปรัมปราวิทยาชาวบาหลี
หมวดหมู่:คติชนบาหลี
เมสัน เมานต์

**เมสัน โทนี เมานต์** (; เกิด 10 มกราคม ค.ศ. 1999) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันในตำแหน่งกองกลางตัวรุกและกองหน้าให้แก่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติอังกฤษ

เมานต์ เริ่มต้นอาชีพค้าแข้งกับเชลซี และเข้าร่วมทีมฟีแต็สเซอและดาร์บีเคาน์ตีด้วยสัญญายืมตัวติดต่อกันระหว่างปี ค.ศ. 2017 ถึง 2019 ในปีต่อมา เขาได้ลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ของเชลซี และคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก, ยูฟ่าซูเปอร์คัพ, และฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2021 เขาได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของสโมสรฟุตบอลเชลซีในฤดูกาล 2020–21 และ 2021–22 เมานต์เซ็นสัญญากับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023 ด้วยค่าตัวเริ่มต้น 55 ล้านปอนด์

เมานต์ ได้ชนะเลิศ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปีกับทีมชาติอังกฤษชุดอายุไม่เกิน 19 ปี ในปี ค.ศ. 2017 เขาลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2019 ด้วยวัย 20 ปี และเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติอังกฤษในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 และฟุตบอลโลก 2022 

## ชีวิตในช่วงแรก
เมสัน โทนี เมานต์ เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1999 ที่พอร์ตสมัท, อังกฤษ เป็นบุตรชายของนางเด็บบี้ เมานต์ และนายโทนี่ เมานต์ เมานต์สืบสายเลือดการเป็นนักเตะมาจากคุณพ่อของเขาที่เคยเล่นในระดับนอกลีกซึ่งต่อมาได้เป็นผู้ฝึกสอนของสโมสรท้องถิ่นรวมถึงฮาแวนต์ทาวน์ สมัยที่ยังเป็นเด็กเขาเคยเล่นให้ บอร์ฮันท์ โรเวอร์ส กับ ยูไนเต็ด เซอร์วิส พอร์ทสมัธ ใน ค.ศ. 2003 ในวัยเพียง 4 ขวบเขาได้โอกาสซ้อมกับสถาบันของทั้งพอร์ทสมัธและเชลซี ที่ละ 1 วัน ก่อนที่สุดท้ายเขาจะเลือกเข้าสถาบันของเชลซีใน ค.ศ. 2005

## เกียรติประวัติ
### สโมสร
;เชลซี (เยาวชน)
* พรีเมียร์ลีก อายุไม่เกิน 18 ปี: 2016–17
* เอฟเอยูธคัพ: 2015–16, 2016–17
* ยูฟ่ายูธลีก: 2015–16

;เชลซี
* เอฟเอคัพ รองชนะเลิศ: 2019–20, 2020–21, 2021–22
* อีเอฟแอลคัพ รองชนะเลิศ: 2021–22
* ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2020–21
* ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2021
* ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2021

### ทีมชาติ
;อังกฤษชุดอายุไม่เกิน 19 ปี
* ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี: 2017

;อังกฤษ
* ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รองชนะเลิศ: 2020

### ส่วนตัว
* นักเตะอคาเดมี่ยอดเยี่ยมประจำฤดูกาลของเชลซี: 2016–17
* ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ทีมยอดเยี่ยมประจำทัวร์นาเมนต์: 2017
* ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำทัวร์นาเมนต์: 2017
* ผู้เล่นแห่งเดือนของเอเรอดีวีซี: มกราคม 2018
* นักเตะยอดเยี่ยมแห่งปีของฟีเตสเซอ: 2017–18
* ทีมประจำปีของเอเรอดีวีซี: 2017–18
* นักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของเชลซี: 2020–21, 2021–22
* ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกทีมยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล: 2020–21
* พรีเมียร์ลีกนักเตะยอดเยี่ยมจากอคาเดมี่แห่งปี: 2020–21

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Profile at the Chelsea F.C. website
*Profile at the Football Association website*Profile at the Chelsea F.C. website
*Profile at the Football Association website

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชลซี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลดาร์บีเคาน์ตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเอเรอดีวีซี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2022
หมวดหมู่:บุคคลจากพอร์ตสมัท
บารง

**บาโรงัน** () หรือ **บารง** () เป็นเจตะชนิดหนึ่งในคติชนบาหลี มีรูปลักษณ์คล้ายเสือ เป็นราชันแห่งวิญญาณและเป็นตัวแทนแห่งความดี บารงเป็นศัตรูกับนางรังดา ราชินีแห่งความชั่วและเป็นมารดาแห่งวิญญาณทั้งมวลตามคติชนบาหลี ด้วยคติดังกล่าวได้กลายเป็นการแสดงระบำบารง การร่ายรำนี้แสดงถึงการต่อสู้กันระหว่างบารงกับรังดา เป็นสัญลักษณ์ของการต่อสู้ชั่วนิรันดร์ระหว่างกับความดีและความชั่ว

คำว่า "บาโรงัน" มาจากคำว่า "บะฮ์รวง" () ซึ่งตรงกับคำว่า "เบอรวง" ( ในภาษาอินโดนีเซียปัจจุบัน แปลว่า "หมี" อันเป็นตัวแทนของวิญญาณดีในฐานะสัตว์พิทักษ์ป่า

คติการนับถือบารงมีมาแต่เมื่อไรนั้นไม่เป็นที่ทราบ เบื้องต้นเชื่อว่ามาจากการนับถือผีเพราะเชื่อในพลังเหนือธรรมชาติของสัตว์ ก่อนที่ศาสนาฮินดูจะเข้ามาแทนที่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ปรัมปราวิทยาชาวบาหลี
หมวดหมู่:คติชนบาหลี
โชจิโร อีดะ

พลโท **โชจิโร อีดะ** (; ; 8 สิงหาคม ค.ศ. 1888 – 23 มกราคม ค.ศ. 1980) เป็นนายพลกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง

## ประวัติ
อีดะเป็นคนท้องถิ่นจังหวัดยามางูจิ และสำเร็จการศึกษารุ่นที่ 20 ของโรงเรียนกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1908 และรุ่นที่ 27 ของวิทยาลัยการทัพบกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1915 อีดะได้รับการเลื่อนยศเป็นร้อยเอกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1918 เขาเข้าร่วมในกองกำลังรบนอกประเทศญี่ปุ่นสำหรับการแทรกแซงไซบีเรียเพื่อต่อต้านกองกำลังบอลเชวิค โดยสนับสนุนกองกำลังรัสเซียขาวในประเทศรัสเซีย

หลังจากรับราชการในตำแหน่งผู้ปกครองที่หลากหลายภายในกองเสนาธิการกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น รวมถึงงานที่น่าเบื่อในฐานะอาจารย์ที่โรงเรียนทหารราบตั้งแต่ปี ค.ศ. 1932 ถึง 1934 อีดะได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกรมทหารองครักษ์ที่ 4 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1934 ถึง ค.ศ. 1935 และเขาได้เป็นเสนาธิการทหารบกคนต่อมาของกรมทหารองครักษ์ที่ 4 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1935 ถึง ค.ศ. 1937

ด้วยการเริ่มต้นของสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง อีดะกลายเป็นเสนาธิการทหารบกของกองทัพญี่ปุ่นที่ 1 ในประเทศจีนเมื่อปี ค.ศ. 1938 และเขาได้รับการเลื่อนยศเป็นพลโทในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1939 เขาได้รับมอบหมายให้เป็นผู้บังคับบัญชากองทัพไต้หวันแห่งประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1938 ถึง 1939 เขากลับไปยังกองทหารองครักษ์จักรพรรดิในฐานะผู้บัญชาการ และดำรงตำแหน่งจนถึง ค.ศ. 1941

ด้วยการเริ่มต้นของสงครามแปซิฟิก อีดะถูกย้ายไปยังทางใต้เพื่อบัญชาการกองทัพญี่ปุ่นที่ 25 ในการยึดครองอินโดจีนของฝรั่งเศสโดยญี่ปุ่นเมื่อปี ค.ศ. 1941 เขาได้ก่อตั้งสำนักงานใหญ่ในไซ่ง่อนและเตรียมพร้อมสำหรับการบุกครองประเทศไทย ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 อีดะได้เข้าบัญชาการกองทัพญี่ปุ่นที่ 15 ที่เพิ่งจัดตั้งใหม่ ประกอบด้วยกองพลกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นที่ 33 และกองพลกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นที่ 55 เริ่มตั้งแต่วันที่ 8 ธันวาคม กองกำลังของเขาเอาชนะการต่อต้านไทยได้อย่างง่ายดาย และบังคับให้ไทยเข้าสู่สนธิสัญญาป้องกันร่วมกับญี่ปุ่น ส่วนวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1942 กองพลของอีดะได้เข้าสู่ประเทศพม่า ในระหว่างการเริ่มต้นของการทัพพม่าที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง

พลทหาร 35,000 คนของอีดะเอาชนะกองกำลังของอังกฤษได้อย่างรวดเร็วแม้จะมีภูมิประเทศที่ไม่เอื้ออำนวยและเสบียงจำกัด ในวันที่ 8 มีนาคม อีดะได้ยึดร่างกุ้ง ทำการตัดถนนพม่าและแยกจีนออก ภายในเดือนพฤษภาคม กองกำลังอังกฤษและจีนในพม่าถูกส่งกลับไปยังอินเดียและจีนด้วยการบาดเจ็บล้มตายราว 30,000 คน เทียบกับความสูญเสียของญี่ปุ่นที่มีตัวเลขเพียง 7,000 คน

เมื่อครั้งเรียกกลับสู่ประเทศญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1943 อีดะได้รับมอบหมายสู่หน่วยบัญชาการรักษาทั่วไป ส่วนในปี ค.ศ. 1944 เขาได้เป็นผู้บัญชาการทหารแห่งกองทัพเขตภาคกลาง แล้วออกจากราชการทหารในปีเดียวกัน

อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1945 อีดะได้รับการเรียกคืนกลับมารับราชการเพื่อบัญชาการกองทัพญี่ปุ่นที่ 30 ในประเทศแมนจูก่อนการรุกรานของสหภาพโซเวียต จากนั้น เขาถูกจับโดยกองทัพแดงและถูกจับเป็นเชลยศึกในสหภาพโซเวียตตั้งแต่ปี ค.ศ. 1945 ถึง 1950 ทั้งนี้ อีดะเสียชีวิตในโตเกียวเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1980

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### หนังสือ
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* Myanmar - World Statesmen

หมวดหมู่:ทหารชาวญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:นายพลชาวญี่ปุ่น
เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์

เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ () ประสูติเมื่อวันที่ 20 กันยายน 2332 ณ รัฐบาเดิน เป็นพระโอรสใน เจ้าชายเกออร์คที่ 1 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ กับ เจ้าหญิงออกัสตา พระองค์ทรงกลายเป็น **เจ้าชายพระประมุขแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์** เมื่อวันที่ 9 กันยายน 2356 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์
## เสกสมรส
เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงเอ็มมาแห่งอันฮัลท์-เบิร์นบวร์ค-ชัมบวร์ค-ฮอร์ม เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2366 มีพระบุตรดังนี้
#เจ้าหญิงออกัสตาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
#เจ้าชายโจเซฟแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
#เจ้าหญิงเฮอร์มินน์แห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
#เจ้าชายเกออร์ค วิคทอร์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
#เจ้าชายวอราดแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์

## อ้างอิง
*Genealogics - Leo van de Pas - Georg, Fürst zu Waldeck und Pyrmont 1813-1845
*thePeerage.com - Georg II Prinz zu Waldeck und Pyrmont
*Georg Heinrich zu Waldeck und Pyrmont (German)
*Karl Theodor Menke: Pyrmont und seine Umgebung. Hameln, Pyrmont, 1840, S.65
*L. Curtze: Geschichte und Beschreibung des Fürstentums Waldeck. Arolsen, 1850, S.619f.

หมวดหมู่:ราชวงศ์วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
หมวดหมู่:เจ้าชายวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
หมวดหมู่:เจ้าชายเยอรมัน
เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์

เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ () ประสูติเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2367 เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายเกออร์คที่ 2 เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ กับ เจ้าหญิงเอ็มมาแห่งอันฮัลท์-เบิร์นบวร์ค-ชัมบวร์ค-ฮอร์ม เป็นพระเชษฐภคินีใน เจ้าชายเกออร์ค วิคทอร์ เจ้าชายแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ เป็นพระปิตุจฉา (ป้าฝ่ายพ่อ) ใน เอ็มมาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
## เสกสมรส
เจ้าหญิงเอากุสทาแห่งวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์ ทรงเสกสมรสกับ อัลเฟรด เจ้าชายแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2391 รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ **เจ้าหญิงพระชายาแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก** มีพระบุตรดังนี้
#วล์ฟกัง เจ้าชายที่ 2 แห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์
#เจ้าชายเอเวอร์ฮาร์ดแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก
#เจ้าชายอ็องรีแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก
#เจ้าหญิงเอริกาแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก
#เจ้าชายอัลเบร็ชท์แห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก
#เจ้าชายโวล์ฟวินแห่งสโตล์แบร์ก-สโตล์แบร์ก

หมวดหมู่:ราชวงศ์วัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
หมวดหมู่:เจ้าหญิงวัลเด็คและเพือร์ม็อนท์
หมวดหมู่:เจ้าหญิงเยอรมัน
ปาตริก ฟัน อานโฮลต์

**ปาตริก โยน มีเคล ฟัน อานโฮลต์** (; เกิดวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายให้กับคริสตัลพาเลซในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติเนเธอร์แลนด์

เขาเริ่มต้นอาชีพกับเชลซี ซึ่งเขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับห้าสโมสร ต่อมาใน ค.ศ. 2014 เขาย้ายไปร่วมทีมซันเดอร์แลนด์ ด้วยค่าตัว 1.5 ล้านปอนด์ และในเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 เขาย้ายไปคริสตัลพาเลซ ด้วยค่าตัว 14 ล้านปอนด์ ในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ฟัน อานโฮลต์ทำประตูชัยช่วยให้คริสตัลพาเลซบุกชนะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดที่โอลด์แทรฟฟอร์ด 2–1 เขากลายเป็นผู้เล่นคนแรกที่ทำประตูชัยในนาทีสุดท้ายที่โอลด์แทรฟฟอร์ด

ฟัน อานโฮลต์ ได้เล่นให้กับทีมชาติเนเธอร์แลนด์ชุดเยาวชนในหลายอายุ ก่อนที่จะได้ขึ้นมาเล่นให้กับชุดใหญ่ใน ค.ศ. 2013

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวดัตช์
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเอเรอดีวีซี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชลซี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลคอเวนทรีซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลวีแกนแอทเลติก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลคริสตัลพาเลซ
หมวดหมู่:บุคคลจากเซร์โทเคนบอส
สิระ เจนจาคะ

**สิระ เจนจาคะ** (เกิด 5 มกราคม พ.ศ. 2507) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคพลังประชารัฐ กรรมการบริษัท บ้านทรงไทยแจ้งวัฒนะ จำกัด และกรรมการบริษัท วิภาวดีพาเลซ จำกัด อดีตสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ อดีตผู้จัดการบริษัท บ้านทรงไทยแจ้งวัฒนะ จำกัด

## ประวัติ
สิระเกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2507 เป็นบุตรของสมโภชน์และจรี เจนจาคะ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี จากหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต (การจัดการ) มหาวิทยาลัยเกริก  ปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาผู้นำทางสังคม ธุรกิจ และการเมือง ม.รังสิต

ด้านชีวิตครอบครัว สมรส 2 ครั้ง ครั้งแรกกับวิภาวี คุปติมาลาธร มีบุตรด้วยกัน 2 คน และครั้งที่สองกับสรัลรัศมิ์ เตชะจิรสิน ไม่มีบุตรด้วยกัน

## การทำงาน
นายสิระเคยเป็นผู้จัดการบริษัท บ้านทรงไทยแจ้งวัฒนะ จำกัด เมื่อปี 2557–2562 และเคยเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ ด้านสังคม เมื่อปี 2557–2558 ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการบริษัท บ้านทรงไทยแจ้งวัฒนะ จำกัด และกรรมการบริษัท วิภาวดีพาเลซ จำกัด

## งานการเมือง
สิระเริ่มเข้าสู่เส้นทางการเมือง เมื่อปี 2554 โดยลงสมัคร ส.ส. กรุงเทพมหานครในนามพรรครักษ์สันติ เขต 11 เขตหลักสี่ แต่สอบตก แพ้ให้กับสุรชาติ เทียนทอง ผู้สมัครจากพรรคเพื่อไทย

สิระเข้าสมัครเป็นสมาชิกพรรคพลังประชารัฐ เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 โดยบอกเหตุผลว่า ได้รับอนุญาตจากอดีตพระพุทธะอิสระ ให้มาสนับสนุนประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีและหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติทำงานต่อ เนื่องจากมีอุดมการณ์เดียวกัน

และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ได้ลงสมัครเป็น ส.ส. กรุงเทพมหานครอีกครั้ง ในนามพรรคพลังประชารัฐ เขต 9 เขตหลักสี่ โดยสิระได้ 33,321 คะแนน กลับมาพลิกชนะสุรชาติ เทียนทอง ผู้สมัครจากพรรคเพื่อไทยที่ได้ 30,564 คะแนน

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
นายสิระ เจนจาคะ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ

# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคพลังประชารัฐ
ในวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2564 นายสิระถูกศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยให้พ้นจากตำแหน่งเนื่องจากเคยถูกศาลพิพากษาจำคุกในคดีทีเกี่ยวกับการทุจริต

## กรณีปะทะกับตำรวจภูเก็ต
คลิปเหตุการณ์ที่สิระต่อว่า พ.ต.ท. ประเทือง แพร่หลายในโลกออนไลน์ เหตุการณ์สรุปได้ว่า สิระเดินทางมาตรวจสอบคอนโดมีเนียมแห่งหนึ่ง โดย พ.ต.ท. ประเทืองได้ตามมาอำนวยความสะดวก สิระได้พูดเชิงออกคำสั่งให้ตำรวจสั่งระงับการก่อสร้างและการดำเนินการของอาคารชุดดังกล่าวเนื่องจากพบว่าสร้างบนที่ดินที่ออกเอกสารสิทธิโดยมิชอบ

พ.ต.ท. ประเทืองบอกว่าการดำเนินการต่าง ๆ ต้องเป็นไปตามขั้นตอน ไม่สามารถสั่งระงับหรือดำเนินคดีได้ทันที ทำให้นายสิระเริ่มแสดงอาการไม่พอใจ และหยิบยกเรื่องที่ตำรวจไม่ส่งคนมาดูแลตนและคณะ ส.ส. มาตำหนิ

"แจ้งมาแล้วว่ามี ส.ส. 8 คนจะมาเรื่องนี้ ไม่มีการดูแลของเจ้าหน้าที่ตำรวจเลย นี่พูดตรง ๆ นะ ยังสงสัยอยู่ พี่ลงพื้นที่อื่น เขา (ตำรวจ) ก็มาดูแล...ทุกที่ที่เราไป ที่นี่ไม่มีเลย"

## วงการมวย
สิระได้เข้าสู่วงการมวย ในฐานะหัวหน้าค่าย “ส.สิระดา” ซึ่งแฟนมวยรู้จักในนาม "เสี่ยวอลโว่" ซึ่งเขาคือผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของ วังจั่นน้อย ส.สิระดา นักมวยดังค่าตัวเงินแสน ที่ได้รับรางวัลยอดมวยไทยของสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทยปี 2536

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

ปัจจุบันนาย ได้ถูกเรียกคืนเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นต่าง ๆ ประกาศ ณ วันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2566
## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:พรรครักษ์สันติ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคพลังประชารัฐ
หมวดหมู่:บุคคลในวงการมวยไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก
มหาวิทยาลัยย็อนเซ

**มหาวิทยาลัยย็อนเซ** (;  () เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยเอกชนในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ เป็นหนึ่งในสามมหาวิทยาลัย SKY ของเกาหลีซึ่งเป็นกลุ่มมหาวิทยาลัยที่ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่ามีชื่อเสียงที่สุดในประเทศ มหาวิทยาลัยย็อนเซ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1885 และเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในเกาหลีใต้

นักศึกษาประกอบด้วยนักศึกษาระดับปริญญาตรี 26,731 คนนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา 11,994 คนอาจารย์ 4,518 คนพนักงาน 6,788 คนและศิษย์เก่า 257,931 คน Yonsei ดำเนินการวิทยาเขตหลักในกรุงโซลและเปิดสอนหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาสูงกว่าปริญญาตรีและปริญญาเอกเป็นภาษาเกาหลีและภาษาอังกฤษ

## ประวัติ
มหาวิทยาลัยก่อตั้งขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1957 ผ่านการรวมตัวกันของวิทยาลัยโยนิ (연희전문학교; 延禧專門學校) และวิทยาลัยการแพทย์พันธมิตรสหภาพ (세브란스의과대학; 세브란스醫科大學) นี่เป็นผลมาจากความร่วมมือทวิภาคีที่ยั่งยืนระหว่างวิทยาลัยที่เริ่มขึ้นในทศวรรษ ค.ศ. 1920 สถาบันเหล่านี้เป็นสถาบันใหม่ของเกาหลีในเวลาที่เริ่มก่อตั้ง Yonhi College เป็นหนึ่งในวิทยาลัยที่ทันสมัยแห่งแรกก่อตั้งขึ้นเมื่อ Chosun Christian College (in 기독교대학; 朝鮮基督教大學) ในเดือนมีนาคมปี ค.ศ. 1915 การแยกมีรากฐานในศูนย์การแพทย์สมัยใหม่แห่งแรกในเกาหลี Gwanghyewon (광혜원廣惠惠惠, House of Extended Grace) ก่อตั้งขึ้นในเดือนเมษายนปี ค.ศ. 1885 ในฐานะที่เป็นบรรณาการชื่อ 'Yonsei' นั้นได้มาจากพยางค์แรกของชื่อของสถาบันหลักสองแห่ง 'Yon; 연;延 'จาก Yonhi College และ' Sei; 세;世 'จาก Severance Union Medical College

ในสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยย็อนเซเป็นเกราะป้องกัน ในโล่ 'ㅇ' หมายถึงท้องฟ้า 'ㅡ' หมายถึงแผ่นดินและ 'ㅅ' หมายถึงมนุษย์ ที่ด้านซ้ายของ 'ㅇ' หนังสือเป็นความจริง ทางด้านขวาคบเพลิงเป็นอิสระ โล่ปกป้องความคิดทั้งสองนี้

สัตว์สัญลักษณ์คือนกอินทรี และสีของสัญลักษณ์คือ "สีน้ำเงิน"

## คณะ
* วิทยาลัยมหาวิทยาลัย
* วิทยาลัยศิลปศาสตร์
* วิทยาลัยพาณิชยศาสตร์และเศรษฐศาสตร์
* โรงเรียนธุรกิจ
* วิทยาลัยวิทยาศาสตร์
* วิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์
* วิทยาลัยวิทยาศาสตร์ชีวภาพและเทคโนโลยีชีวภาพ
* วิทยาลัยเทววิทยา
* วิทยาลัยสังคมศาสตร์
* วิทยาลัยกฎหมาย
* วิทยาลัยดุริยางคศิลป์
* วิทยาลัยนิเวศวิทยามนุษย์
* วิทยาลัยวิทยาศาสตร์ในการศึกษา
* วิทยาลัยนานาชาติอันเดอร์วู้ด
* วิทยาลัยผู้นำระดับโลก
* วิทยาลัยแพทยศาสตร์
* วิทยาลัยทันตกรรม
* วิทยาลัยพยาบาล
* วิทยาลัยเภสัชศาสตร์

## อันดับมหาวิทยาลัย
จากการจัดอันดับมหาวิทยาลัย QS ประจำปี 2024 มหาวิทยาลัยยอนเซอยู่ในอันดับที่ 76 ของโลกและอันดับที่ 6 ในเอเชีย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สมาคมมหาวิทยาลัยภาคพื้นแปซิฟิก
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในประเทศเกาหลีใต้
สตีเฟน ฮิลเลนเบิร์ก

**สตีเฟน แม็คแดนเนลล์ ฮิลเลนเบิร์ก** (; 21 สิงหาคม ค.ศ. 1961 – 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018) เป็นนักวาดภาพแอนิเมชัน, นักพากย์ และครูวิชาชีววิทยาทางทะเลสัญชาติอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากการ์ตูนเรื่อง *[[สพันจ์บ็อบ สแควร์แพนส์]]* ของนิคคาโลเดียน และเป็นผู้ก่อตั้งยูไนเต็ดแพลงตอนพิกเจอร์ส (United Plankton Pictures)

## ชีวิตช่วงต้น
สตีเฟน แม็คแดนเนลล์ ฮิลเลนเบิร์ก เกิดที่ฟอร์ทซิลล์ ซึ่งเป็นฐานกองทัพบกสหรัฐในลอว์ตัน, รัฐโอกลาโฮมา ที่ เคลลี นูเจนท์ ฮิลเลนเบิร์ก จูเนียร์ (Kelly Nugent Hillenburg, Jr.) พ่อของเขาทำงานรับใช้ชาติ ส่วนแนนซี (สกุลเดิม: Dufour) แม่ของเขา กำลังฝึกสอนกับนักเรียนที่มีความบกพร่องทางสายตาตอนอายุ 1 ขวบ ครอบครัวของเขาย้ายไปที่โอเรนจ์ เคาน์ตี, รัฐแคลิฟอร์เนีย ที่ซึ่งพ่อและไบรอัน น้องชาย ทำงานเป็นนักออกแบบในโรงงานการบินและอวกาศ

## ชีวิตส่วนตัว
ฮิลเลนเบิร์กแต่งงานกับแคเรน (Karen; สกุลเดิม: Umland) ผู้เป็นเชฟแถวแคลิฟอร์เนียตอนใต้ และเป็นครูสอนทำอาหารที่คูลเวอร์ซิตี (Culver City)ในปี ค.ศ. 1998 โดยมีลูกชายแค่คนเดียวชื่อเคลย์ เคยอยู่ที่ฮอลลีวูด และปาซาเดนา (Pasadena) และอาศัยอยู่กับครอบครัวที่ซานมาริโน รัฐแคลิฟอร์เนีย จนกระทั่งเสียชีวิต

### ป่วย และเสียชีวิต
ฮิลเลนเบิร์กสัมภาษณ์ในแม็กกาซีน *[[Variety (magazine)|วาไรตี]]* ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 ว่าติดเชื้ออะไมโอโทรฟิก แลเทอรัล สเกลอโรซิส (ALS) เขากล่าวอีกว่า จะทำงานให้กับเรื่อง *สพันจ์บ็อบ สแควร์แพนส์* "ตราบเท่าที่ [เขา] ทำได้"

ฮิลเลนเบิร์กเสียชีวิตที่บ้านของเขา ในวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 ตอนอายุ 57 ปี ส่วนสาเหตุการเสียชีวิตเพราะหัวใจล้มเหลวเนื่องจากอาการเรื้อรังของโรค ALS ในวันต่อมา ร่างของเขาถูกเผา และโปรยขี้เถ้าลงที่มหาสมุทรแปซิฟิก ห่างจากหาดแคลิฟอร์เนียไป 500 ยาร์ด (460 เมตร)

## รางวัลและเกียรติยศ
ในปี ค.ศ. 1992 หนังสั้นเรื่อง *วอร์มโฮลส์* ชนะหัวข้อแนวคิดที่ดีที่สุดที่งานแอนิเมชันนานาชาติที่ออตตาวา (Ottawa International Animation Festival) ส่วน *สพันจ์บ็อบ สแควร์แพ้นท์* ได้เข้าชิงรางวัลเอ็มมีไป 17 สาขา

ในปี ค.ศ. 2001 ทางHeal the Bay ได้รับการยกย่องในงานวอล์กเดอะวอล์กอวอร์ด ในปีต่อมาฮิลเลนเบิร์กได้รับรางวัลเทเลวิชันแอนิเมชันอวอร์ด (Television Animation Award) จาก National Cartoonists Society และรางวัลรูปปั้นเจ้าหญิงเกรซ จากองค์กรเจ้าหญิงเกรซ และในปี ค.ศ. 2018 ได้รับรางวัลวินเซอร์ แม็คเคย์อวอร์ด (Winsor McCay Award) ที่งานประกาศรางวัลแอนนีอวอร์ด ครั้งที่ 45

## ผลงาน
### ภาพยนตร์

### โทรทัศน์

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* Stephen Hillenburg at the Nickelodeon Animation Studio website

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2504
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:ถูกฝังในทะเล
หมวดหมู่:เสียชีวิตเพราะโรคเสื่อมของเซลล์ประสาทสั่งการ
หมวดหมู่:ศิษย์จากมหาวิทยาลัยรัฐฮุมโบลต์
หมวดหมู่:นักแสดงชายจากรัฐแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:นักแสดงชายจากรัฐโอคลาโฮมา
หมวดหมู่:บุคคลจากแอนะไฮม์
หมวดหมู่:บุคคลจากฮอลลีวุด
หมวดหมู่:บุคคลจากลอว์ตัน, รัฐโอกลาโฮมา
หมวดหมู่:บุคคลจากแพซาดีนา
หมวดหมู่:บุคคลจากซานมาริโน, รัฐแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:ผู้ชนะรางวัลเจ้าหญิงเกรซ
หมวดหมู่:ผู้ชนะรางวัลแอนนีอวอร์ด
โดราเอมอนสตอรีออฟซีชัน

***โดราเอมอนสตอรีออฟซีชัน*** () เป็นวิดีโอเกมแนวจำลองการบริหารฟาร์มปศุสัตว์และเล่นตามบทบาทสำหรับ นินเท็นโดสวิตช์ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ และ เพลย์สเตชัน 4 ซึ่งเป็นการครอสโอเวอร์ของระหว่างชุดวิดีโอเกม *[[ฮาร์เวสต์มูน (เกมชุด)|สตอรีออฟซีชัน]]* และแฟรนไชส์ *[[โดราเอมอน]]* ตัวเกมพัฒนาโดย Brownies และ Marvelous และจัดจำหน่ายโดยบันไดนัมโกะเอนเตอร์เทนเมนต์ การเปิดตัวของเกมนี้ถือเป็นการเปิดตัวเกม *โดราเอมอน* เกมแรกให้กับผู้เล่นฝั่งตะวันตก

ตัวเกมวางจำหน่ายในวันที่ 13 มิถุนายน 2019 ในญี่ปุ่น และวางจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 11 ตุลาคม 2019 ส่วนตัวเกมเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 4 วางจำหน่ายในวันที่ 30 กรกฎาคม 2020 ในญี่ปุ่น และทั่วโลกในวันที่ 4 กันยายน 2020

## เนื้อเรื่อง
โนบิตะได้พบเข้ากับเมล็ดพันธ์ประหลาดซึ่งไม่รู้ที่มาที่ไป หลังจากรดน้ำต้นไม้ครั้งแรกจนเป็นต้นอ่อนก็เริ่มเจริญเติบโตเร็วขึ้นกว่าเดิมอย่างผิดปกติจนแตกก้านสาขาออกกลายเป็นต้นไม้ที่สวยงามตระหง่าน ในขณะนั้นเองก็เกิดพายุฝนฟ้าคะนองขึ้น พายุนั้นได้พัดพาพวกเขาและต้นไม้เข้าไปในห้วงมิติ หลังจากพายุสงบลงทุกคนก็ได้ตื่นขึ้นมาในสถานที่แห่งหนึ่ง ซึ่งโดราเอมอนทำของวิเศษหายไปในพายุครั้งนั้นแล้วถูกพวกสัตว์ในป่าโขมยไป ทำให้โดราเอม่อนไม่เหลือของวิเศษที่จะพาพวกเขากลับบ้านได้ ในขณะที่เดินออกสำรวจกันก็ได้เดินไปจนพบกับเมืองที่มีชื่อว่า Natura พวกโนบิตะได้พบกับเด็กหนุ่มที่ชื่อว่าฮามอน ซึ่งในตอนแรกนั้นพวกเขาไม่สามารถสื่อสารกันได้เนื่องจากพูดคนละภาษา โดราเอมอนจึงได้ให้เขากินวุ้นแปลภาษาทำให้สื่อสารเข้าใจกัน หลังจากที่พวกโนบิตะจึงเล่าว่าพวกตนถูกพามาที่นี่ได้อย่างไรให้กับฮามอนและคุณยายของเขาที่ชื่อว่าราวี่ เธอจึงเล่าว่าที่นี่มักมีพายุที่พัดพาผู้คนออกไป และพัดเข้ามาอยู่บ่อยครั้ง เธอเสนอให้พวกโนบิตะพักกันที่บ้านของเธอก่อนในวันแรก ในวันถัดมานายกของเมืองที่ชื่อว่าไรอัม เข้ามาพบที่บ้านและประกาศขึ้นว่าทั้งเด็กและผู้ใหญ่ในเมืองนี้ต้องทำงานกันทุกคน หลังจากนั้นฮามอนจึงได้พาพวกโนบิตะเข้าไปในเมืองเพื่อทำความรู้จักกับชาวเมืองและหางานให้กับพวกโนบิตะ หลังจากที่เพื่อน ๆ ทั้ง 4 คนหางานกันได้แล้ว เหลือเพียงโนบิตะคนเดียวที่ยังไม่มีงานทำ โนบิตะจึงได้เสนอตัวขอช่วยเหลืองานฮามอนที่ฟาร์ม ฮามอนจึงได้แนะนำพื้นที่อีกไร่นึงของเขาให้กับโนบิตะและบอกว่าโนบิตะสามารถพักที่นี่ได้ ด้วยเหตุนี้โนบิตะจึงได้อาศัยอยู่ที่ฟาร์มแห่งนี้

## หมายเหตุ


## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
หมวดหมู่:วิดีโอเกมโดราเอมอน

หมวดหมู่:เกมของบันไดนัมโค