open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เหริน หาว

**เหริน หาว** (; เกิด 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1995) เกิดที่เฉิงตู เป็นนักร้อง นักแสดง และนักเต้นชาวจีน บริษัทต้นสังกัดคือ White Media China（白色系文化传媒（上海）有限公司）เป็นอดีตสมาชิกวงบอยแบนด์วงอาร์วันเอสอี ตั้งแต่ปี ค.ศ.2019-2021 และสมาชิกวง ZERO-G ในปี ค.ศ. 2014 เข้าเป็นเด็กฝึกภายใต้สังกัด White Media China  ในปี ค.ศ. 2015 ได้เดบิวต์ในฐานะสมาชิกในช่วงแรกของวง ZERO-G เมื่อวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2016 ออกอัลบั้มแรกร่วมกับวง Zero-G คือ Zero Gravity

## ประวัติ
**เหริน หาว**&nbsp;เริ่มต้นเส้นทางของเขาในปี 2014 ด้วยการเข้าร่วมเป็นเด็กฝึกในสังกัดค่าย&nbsp;White Media&nbsp;ต่อมาในปี 2016 เขาเดบิวต์ภายใต้วง&nbsp;**ZERO-G**&nbsp;และมีโอกาสได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการ&nbsp;The Next Top Bang&nbsp;ในปี 2018 แต่ยังไม่เป็นที่รู้จักนัก จนมาถึงปี 2019 เขาเป็นเด็กฝึกตัวแทนของค่ายมุ่งหน้าไปเข้าร่วมแข่งขันใน&nbsp;Chuang 2019&nbsp;หรือ *[[พรอดิวซ์แคมป์ 2019]]*&nbsp;รายการเฟ้นหาไอดอลที่สร้างศิลปินงานคุณภาพให้กับวงการบันเทิงจีนมามากถึง 4 ซีซั่นตั้งแต่ปี 2018-2019&nbsp;ในที่สุด&nbsp;เหรินหาว&nbsp;ก็ประสบความสำเร็จในการแข่งขันและกลายเป็นหนึ่งในสมาชิกวง&nbsp;อาร์วันเอสอี อันดับที่ 9 ด้วยคะแนนถึง 7,511,752 โหวต 

## ผลงานการแสดง
### ซีรีส์

### ภาพยนตร์

### ไมโครฟิล์ม

### อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงจีน
เตอูเบ อัซเตกา

**เตเลบิซิออนอัซเตกา** () หรือชื่อทางการค้า **เตอูเบ อัซเตกา** () เป็นกลุ่มสื่อในเม็กซิโกที่กลุ่มซาลินัสเป็นเจ้าของ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2536 โดยริการ์โด ซาลินัส ปลิเอโก เป็นบริษัทสื่อที่ใหญ่เป็นอันดับสองในเม็กซิโกรองจากเตเลบิซา

## ช่องโทรทัศน์
### ช่องโทรทัศน์ภาคพื้นดิน
;เม็กซิโก
* อัซเตกาอูโน
* อัซเตกาซิเอเต
* อาเดเอเนกัวเรนตา
* อามัส

;นอกเม็กซิโก
* เตอูเบ อัซเตกากัวเต
* เตอูเบ อัซเตกาออนดูรัส
* อัซเตกาอาเมริกา (ปิด)

### ช่องโทรทัศน์ตามสาย
* อัซโนติเซียส
* อัซกลิก! 
* อัซมุนโด
* อัซโกราซอน
* อัซซิเนมา
* โรมันซาปลุสอาฟริกา (สถานีโทรทัศน์แอฟริกา)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  


หมวดหมู่:บริษัทด้านสื่อ
หมวดหมู่:บริษัทเม็กซิโกที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:บริษัทของเม็กซิโก
หมวดหมู่:บริษัทการบันเทิง
กล้องโทรทรรศน์แบบนิวตัน

right|thumb|480x480px| แผนภาพเส้นทางแสง ในรูปนี้ แสงของวัตถุมาจากด้านซ้าย
**กล้องโทรทรรศน์แบบนิวตัน** (Newtonian telescope หรือ Newtonian reflector) เป็น กล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสง ประเภทหนึ่งที่คิดค้นโดย ไอแซก นิวตัน โดยที่ด้านหนึ่ง (ปลายสุด) ของลำกล้องเปิดโล่ง และฝั่งตรงข้าม (ก้นลำกล้อง) เป็นกระจกเงาปฐมภูมิซึ่งเป็นกระจกเงาเว้า แล้วมีการวางกระจกเงาทุติยภูมิซึ่งเป็นกระจกเงาราบไว้ที่กลางลำกล้องเพื่อสะท้อนแสงเป็นมุมตั้งฉากไปยังส่วนหูกล้องแล้วผ่านเลนส์ใกล้ตาที่วางไว้นอกลำกล้องเพื่อทำการส่องมองจากตรงนั้น

## ภาพรวม
กล้องโทรทรรศน์ชนิดนี้ตัวแรกซึ่งประดิษฐ์โดยไอแซก นิวตัน สร้างขึ้นใน ปี 1668 ในเวลานั้นกล้องโทรทรรศน์ชนิดนี้ได้รับความนิยมเนื่องจากประสิทธิภาพดีกว่ากล้องโทรทรรศน์แบบเค็พเพลอร์

กระจกเงาเว้า (ในอุดมคติ) คือทรงพาราโบลา แต่เนื่องจากถ้ารูรับแสงไม่ใหญ่และความยาวโฟกัสยาว ความแตกต่างจากทรงกลมจะน้อยมาก และการทำกระจกเงาให้เป็นทรงพาราโบลานั้นมีค่าใช้จ่ายสูงมาก ดังนั้นจึงมักใช้กระจกเงาทรงกลมแทน

"กระจกเงาทุติยภูมิ" เอียง 45 องศากับแกนเชิงแสง ดังนั้น จึงเรียกอีกอย่างว่า "กระจกเงาเอียง" ซึ่งทำเป็นรูปวงรีที่จะมองเห็นเสมือนเป็นรูปวงกลมเมื่อมองจากภายในลำกล้อง

ทั้งกระจกเงาปฐมภูมิและกระจกเงาทุติยภูมิเฉียงอาจทำโดยชุบด้วยโลหะ เช่น อะลูมิเนียม หรือสำหรับผลิตภัณฑ์ระดับสูงอาจใช้ แก้วทนความร้อน เช่น ไพเรกซ์ ซึ่งมีการขยายตัวทางความร้อนต่ำ

เพื่อใช้ประโยชน์จากข้อได้เปรียบที่ว่าไม่มี ความคลาดสี โดยทั่วไปเลนส์ใกล้ตาก็จะใช้แบบคุณภาพสูงที่มีความคลาดสีน้อย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชนิดของกล้องโทรทรรศน์
หมวดหมู่:ไอแซก นิวตัน
กล้องโทรทรรศน์แบบเค็พเพลอร์

right|thumb|480x480px| แผนภาพเส้นทางแสง
**กล้องโทรทรรศน์แบบเค็พเพลอร์** () เป็นกล้องโทรทรรศน์หักเหแสงประเภทหนึ่ง

## ประวัติการคิดค้น
ใน ปี ค.ศ. 1611 โยฮันเนิส เค็พเพลอร์ ได้เสนอวิธีการประดิษฐ์กล้องโทรทรรศน์โดยใช้เลนส์นูนเป็นเลนส์ใกล้ตา แต่เขาไม่ได้สร้างมันขึ้นมาด้วยตัวเอง จากนั้นใน ปี ค.ศ. 1615 คริสท็อฟ ไชเนอร์ จึงได้สร้างกล้องโทรทรรศน์ตามที่เค็พเพลอร์ออกแบบไว้ขึ้นมาจริง และใช้ในการสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์

## โครงสร้าง
ทั้งเลนส์ใกล้วัตถุและเลนส์ใกล้ตาต่างใช้เป็นเลนส์นูนทั้งคู่

แม้ว่าภาพที่ได้จะกลับด้าน แต่ขอบเขตการมองเห็นจะไม่แคบเมื่อเทียบกับในกล้องโทรทรรศน์แบบกาลิเลโอ แม้ว่าจะเพิ่มกำลังขยายขึ้นก็ตาม เมื่อใช้เป็นกล้องโทรทรรศน์ในทางดาราศาสตร์ การที่ภาพกลับหัวไม่ใช่ข้อเสีย เนื่องจากสามารถปรับภาพให้ตั้งตรงได้โดยการใส่ปริซึม จึงใช้กันอย่างแพร่หลายในกล้องโทรทรรศน์ภาคพื้นดิน

## เทียบกับกล้องโทรทรรศน์แบบอื่น
เมื่อขนาดของกล้องโทรทรรศน์เพิ่มขึ้น เลนส์ใกล้วัตถุก็หนาขึ้นและอัตราการส่องผ่านก็ยิ่งลดลง ดังนั้น ในกล้องโทรทรรศน์ขนาดใหญ่นิยมใช้กล้องโทรทรรศน์แบบนิวตันซึ่งเป็นกล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสงมากกว่า

## อ้างอิง

* โชตาโร โยชิดะ "เลนส์กล้องโทรทรรศน์และการหักเหของแสงสำหรับดาราศาสตร์สมัครเล่น" เซบุนโด ชิงโกชะ ISBN 4-416-28908-1

หมวดหมู่:ชนิดของกล้องโทรทรรศน์
หมวดหมู่:โยฮันเนิส เค็พเพลอร์
กล้องโทรทรรศน์แบบเกรกอรี

right|thumb|480x480px|ทางเดินแสงในกล้องโทรทรรศน์แบบเกรกอรี
**กล้องโทรทรรศน์แบบเกรกอรี** (Gregorian telescope) เป็นกล้องโทรทรรศน์สะท้อนแสงชนิดหนึ่งที่คิดค้นโดยเจมส์ เกรกอรี นักคณิตศาสตร์ ชาวสกอตแลนด์

## ประวัติการคิดค้น
เจมส์ เกรกอรีได้เผยแพร่หลักการสร้างกล้องโทรทรรศน์ที่สามารถรับภาพตั้งตรงโดยใช้กระจกเงาปฐมภูมิเว้าทรงพาราโบลาและกระจกเงาทุติยภูมิเว้าทรงรีนี้ในปี 1663 อย่างไรก็ตาม เนื่องจากระดับเทคโนโลยีในขณะนั้น การขัดเงาที่แม่นยำหรือการปรับแกนเชิงแสงที่ยังไม่ดีพอ จึงเป็นการยากที่จะทำเป็นผลิตผลิตภัณฑ์ใช้จริงได้

## การผลิตจำนวนมาก
แม้ว่าการผลิตกล้องโทรทรรศน์ชนิดนี้เพื่อใช้งานจริงจะตามหลังกล้องโทรทรรศน์แบบนิวตันซึ่งทำง่ายและถูกใช้อย่างกว้างขวางกว่า แต่ในยุคที่กระจกเงาโลหะถูกนำมาใช้ กล้องชนิดนี้ก็เริ่มนิยมนำมาใช้เป็นกล้องโทรทรรศน์ภาคพื้นดินในสหราชอาณาจักร เพราะเป็นไปได้ที่จะได้ภาพที่ตั้งตรงโดยตรง ตัวอย่างเช่นในช่วง 36 ปีตั้งแต่ปี 1732 ถึง 1768 กล้องชนิดนี้ได้ถูกสร้างขึ้นโดย เจ. ชอร์ต ถึงกว่า 1,400 เครื่อง เท่ากับว่ามากกว่า 3 เครื่องต่อเดือน ซึ่งบางส่วนยังคงอยู่ถึงปัจจุบัน ผลิตภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดที่ผลิตโดย เจ. ชอร์ต มีเส้นผ่านศูนย์กลางกระจกเงาปฐมภูมิ 55 ซม. และความยาวโฟกัส 3.65 ม.  ตัวอย่างที่ผลิตขึ้นในปี 1742 มีเส้นผ่านศูนย์กลางกระจกเงาปฐมภูมิเท่ากับ φ58 มม. ทางยาวโฟกัส 244 มม. เส้นผ่านศูนย์กลางกระจกเงาทุติยภูมิเท่ากับ φ38 มม. ระยะห่างระหว่างกระจกเงาสองบานเป็น 286 มม. และความยาวโฟกัสรวมเป็น 2,400 มม. เมื่อนำมาใช้ร่วมกับเลนส์ใกล้ตาแบบเฮยเคินส์ ซึ่งมีความยาวโฟกัส 42 มม. ก็จะขยายได้ 57 เท่า มุมมองคือ φ18 องศา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชนิดของกล้องโทรทรรศน์
มาร์ติน บอลซัม

**มาร์ติน เฮนรี บอลซัม** (; 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1919 – 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้ได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลออสการ์, รางวัลแบฟตา, รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลโทนี อาชีพการแสดงของเขามีช่วงยาวนานตั้งแต่ปี 1947 ถึง 1995 โดยเป็นที่จดจำในภาพยนตร์หลายเรื่องอย่างเช่น *[[12 คนพิพากษา]]* (1957), *[[ไซโค]]* (1960), *[[นงเยาว์นิวยอร์ค]]* (1961), *[[เทพบุตรอหังการ]]* (1964), *[[อะเทาซันด์คลาวน์]]* (1965) และ *[[2 ผู้เกรียงไกร]]* (1976) นอกจากนี้ เขายังปรากฏเป็นประจำในละครชุดเรื่อง *[[ดร. คิลแดร์]]* (1963–66) และซิตคอมเรื่อง *[[อาร์ชีบังเกอส์เพช]]* (1979–83)

บอลซัมเสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996 ด้วยโรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2462
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:บุคคลจากเดอะบร็องซ์
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลโทนี
เค็พเพลอร์ (แก้ความกำกวม)

**เค็พเพลอร์** หรือ **เคปเลอร์** (, IPA: ) เป็นนามสกุลภาษาเยอรมัน อาจหมายถึง

## บุคคล
* โยฮันเนิส เค็พเพลอร์ - นักดาราศาสตร์ชาวเยอรมัน
* วิลเฮ็ล์ม เค็พเพลอร์ - นักการเมืองชาวเยอรมัน
* มัคส์ เค็พเพลอร์ - นักเบสบอลชาวเยอรมัน

## ดาราศาสตร์
ชื่อต่าง ๆ ที่ตั้งตามโยฮันเนิส เค็พเพลอร์

* กล้องโทรทรรศน์อวกาศเคปเลอร์
** ชื่อดาวฤกษ์และดาวเคราะห์ต่าง ๆ ที่สำรวจโดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศเคปเลอร์ เช่น เคปเลอร์-22บี
* กล้องโทรทรรศน์แบบเค็พเพลอร์
* กฎของเค็พเพลอร์
* เค็พเพลอร์ (ดาวเคราะห์น้อย)
* เค็พเพลอร์ (แอ่งดวงจันทร์)

## ดนตรี
* เคปเลอร์ (วงดนตรี) (เกิร์ลกรุปเคป็อป) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2021 จากรายการเซอร์ไววัล*เกิลส์แพลนเน็ต 999*

## อื่น ๆ
* โยฮันเนิส เค็พเพลอร์ (ภาพยนตร์) ภาพยนตร์เยอรมันตะวันออกปี ค.ศ. 1974
มาริโอ เกมเปส

**มาริโอ อัลเบร์โต เกมเปส ชิโอดิ** (; เกิด 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1954) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอาร์เจนตินาที่เล่นเป็นกองหน้าหรือกองกลางตัวรุก เขาทำประตูได้มากมาย เขาจบด้วยการเป็นดาวซัลโวสูงสุดของลาลิกา 2 สมัยกับบาเลนเซีย โดยเขายิงไป 116 ประตูจาก 184 นัดในลีก

ในระดับนานาชาติ เกมเปสคือจุดสำคัญของการคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 1978 ของอาร์เจนตินา โดยเขายิงได้ 2 ประตูในนัดชิงชนะเลิศ และคว้ารางวัลรองเท้าทองคำในฐานะผู้ทำประตูสูงสุด เขายังคว้ารางวัลลูกบอลทองคำ สำหรับผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำทัวร์นาเมนต์ ทำให้เขาเป็น 1 ในผู้เล่นเพียง 3 คนที่ได้รับรางวัลทั้ง 3 รางวัลในฟุตบอลโลกครั้งเดียว ร่วมกับการิงชา ใน ค.ศ. 1962 และปาโอโล รอสซี ใน ค.ศ. 1982

เกมเปสคว้ารางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของอเมริกาใต้ นักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของออนเซดอร์ และลูกบอลทองคำของฟุตบอลโลก ใน ค.ศ. 1978 ใน ค.ศ. 2004 เขาได้รับการเสนอชื่อให้เป็น 1 ใน 125 นักฟุตบอลที่มีชีวิตที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการฉลองครบรอบ 100 ปีของฟีฟ่า เกมเปสได้รับฉายาว่า *เอลโตโร* และ *เอลมาตาดอร์*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐกอร์โดบา
หมวดหมู่:ชาวอาร์เจนตินาเชื้อสายเยอรมัน
หมวดหมู่:ชาวอาร์เจนตินาเชื้อสายอิตาลี
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ฟีฟ่า 100
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1974
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1978
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1982
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาเลนเซีย
หมวดหมู่:ผู้เล่นในปริเมราดิบิซิออนเดอาร์เฆนตินา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในออสเตรียนฟุตบอลบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา
วัดเกาะ (จังหวัดนครราชสีมา)

**วัดเกาะ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสีคิ้ว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา

วัดเกาะก่อสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2442 โดยพระมหาหล้า เป็นเจ้าอาวาสวัดเกาะรูปแรก สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2470	ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2518 วัดมีรอยพระพุทธบาทจำลองประดิษฐานอยู่ภายในมณฑปทรงจัตุรมุข  ก่อสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2508

จากบันทึกตามคำบอกเล่าของพระมหาหล้า (เจ้าอาวาสวัดเกาะรูปแรก) เมื่อ พ.ศ. 2443 กล่าวว่า นายฉิม (ไม่ทราบนามสกุล) มีนิมิตขึ้นว่าตนได้มาพบพระพุทธเจ้ามาประทับแสดงธรรมโปรดญาติโยมที่ต้นพลูนี้ และนายฉิมเองก็ได้ฟังพระธรรมเทศนานั้นด้วย เมื่อมาวัดนี้จึงไปกราบต้นไม้ต้นนี้ก่อนทุกครั้ง พระมหาหล้าเกิดความสงสัยจึงให้พระและญาติโยมทำการขุด เมื่อขุดไปได้สักครู่จึงพบรูปปั้นพระนเรศวรทรงช้างสามเศียร เมื่อขุดต่อพบรอยพระพุทธบาทจำลองซึ่งทำด้วยศิลาแลงและที่มุมข้างหนึ่งหักไปเนื่องจากการขุดนั้นเอง ปัจจุบันรูปปั้นพระนเรศวรทรงช้างสามเศียรได้ถูกขโมยไปในปี พ.ศ. 2519 ส่วนรอยพระพุทธบาทจำลองประดิษฐานอยู่ภายในมณฑปทรงจัตุรมุข นอกจากนั้นวัดยังมีต้นตะเคียนทองขนาดใหญ่ จมอยู่ในน้ำหน้าวัดเกาะสีคิ้วมานานกว่า 200 ปีแล้ว

## อ้างอิง

เกาะ
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดนครราชสีมา
ฮัซซับบาร์

**ฮัซซับบาร์** (, ) เป็นนครในประเทศมอลตา ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ จัดเป็นเมืองใหญ่สุดอันดับเจ็ด ด้วยประชากรราว 15,648 คน ตามสำมะโนปี 2021

ในระหว่างการลุกฮือต้านฝรั่งเศสในปี 1798 ถึง 1800 เมืองฮัซซับบาร์เป็นฐานของกองพลต้านฝรั่งเศส และการรบครั้งสำคัญเมื่อ 5 ตุลาคม 1798 ก็เกิดขึ้นที่ด้านหน้าของบริเวณศักดิ์สิทธิ์ฮัซฮัซซับบาร์ (Ħaż-Żabbar Sanctuary) ในปัจจุบัน ลูกกระสุนปืนใหญ่ของฝรั่งเศสยังสามารถพบเห็นได้ตามผนังบ้านเรือนในย่านเมืองเก่า ไปจนถึงที่นำมาจัดแสดงในโบสถ์และในพิพิธภัณฑ์

เมื่อ 14 ตุลาคม 1975 เครื่องบิน Vulcan B. 2 รุ่น XM645 ของฝูงบินรบกองทัพอากาศอังกฤษ กองพล 9 เกิด ระเบิดขณะบินอยู่เหนือฮัซซับบาร์ ชิ้นส่วนร่วงอยู่ตามถนนสายหลัก ถนนบริเวณศักดิ์สิทธิ์ (Sanctuary Street) และในโรงเรียน เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิตหกราย โดยห้ารายเป็นเจ้าหน้าที่บนเครื่องบิน และมีพลเมืองอีกราว 20 คนในฮัซซับบาร์ได้รับบาดเจ็บ ปัจจุบันชิ้นส่วนและซากนำไปจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์บริเวณศักดิ์สิทธิ์ฮัซซับบาร์ 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Parroċċa Ħaż-Żabbar 
* Kor Notre Dame; Facebook Page
* Żabbar Sanctuary Museum; Facebook Page
* Società Filarmonica Maria Mater Gratiæ; Official Website
* Għaqda Madonna Tal-Grazzja Banda San Mikiel; Official Website
* Radju Hompesch; Facebook Page
* Ħaż-Żabbar ŻAK
สโมสรฟุตบอลเชลซีในฤดูกาล 2003–04

ฤดูกาล **2003–04** เป็นฤดูกาลที่ 12 ติดต่อกันของสโมสรฟุตบอลเชลซีในพรีเมียร์ลีก และเป็นปีที่ 98 ของสโมสร ผู้จัดการทีม เกลาดีโอ รานีเอรี ถูกปลดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 และถูกแทนที่โดย โชเซ่ มูรินโญ่ ซึ่งพาเอฟซี ปอร์โต คว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก สมัยที่ 2 ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2003 เคน เบทส์ซึ่งเป็นประธานสโมสรมายาวนานได้ขายสโมสรให้กับมหาเศรษฐีชาวรัสเซีย โรมัน อับราโมวิช

เชลซีจบฤดูกาลด้วยการเป็นรองแชมป์พรีเมียร์ลีกตามหลังอาร์เซนอลที่จบฤดูกาลด้วยการเป็นแชมป์ไร้พ่าย ในแชมเปียนส์ลีก เชลซีเข้าถึงรอบรองชนะเลิศเจอกับอาแอ็ส มอนาโก แต่ไม่สามารถผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศได้ โดยรวมผลสองนัดแพ้ 3–5 พวกเขาตกรอบเอฟเอคัพในรอบที่ 5 ให้กับอาร์เซนอลและลีกคัพในรอบก่อนรองชนะเลิศให้กับแอสตันวิลลา

## ชุดแข่ง
ชุดแข่งผลิตโดยอัมโบร สปอนเซอร์เสื้อคือเอมิเรตส์แอร์ไลน์; ชุดดังกล่าวมีโลโก้ "Fly Emirates" ชุดเหย้าของเชลซีเป็นสีน้ำเงินทั้งหมดและมีปกสีขาว ชุดเยือนใหม่ของพวกเขาเป็นสีขาวล้วนมีแถบสีดำและสีน้ำเงินตรงกลาง ชุดเยือนของฤดูกาลที่แล้ว (สีดำล้วน คาดด้วยสีน้ำเงิน) ยังคงเป็นชุดที่ 3 ของสโมสร

## ทีม
### ผู้รักษาประตู

### กองหลัง

### กองกลาง

## ซื้อขาย
### เข้า

### ออก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฤดูกาลของสโมสรฟุตบอลเชลซี
ซันจักแห่งสเมเดเรโว

**ซันจักแห่งสเมเดเรโว** (; ) หรือที่รู้จักกันในประวัติศาสตร์ว่า **ปาชาลิกแห่งเบลเกรด** (; ) เป็นหน่วยการปกครองของออตโตมัน (sanjak) ที่มีอยู่ระหว่างศตวรรษที่ 15 ถึงต้นศตวรรษที่ 19 ตั้งอยู่ในดินแดนเซอร์เบียตอนกลางของประเทศเซอร์เบียในปัจจุบัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เซอร์เบีย
หมวดหมู่:ประเทศเซอร์เบีย
จังหวัดแชฮอร์แมฮอลและแบฆทียอรี

**แชฮอร์แมฮอลและแบฆทียอรี** () เป็นจังหวัดทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศอิหร่าน มีพื้นที่ 16,332 ตารางกิโลเมตร โดยมีแชฮ์เรโคร์ดเป็นเมืองหลัก จากสำมะโน ค.ศ. 2006 จังหวัดนี้มีประชากร 843,784 คนใน 194,171 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน ค.ศ. 2011 มีประชากรในจังหวัดที่ 895,263 คนใน 234,416 ครัวเรือน และในสำมะโน ค.ศ. 2016 จังหวัดนี้มีประชากร 947,763 คนใน 270,434 ครัวเรือน

## เขตบริหาร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น


แชฮอร์แมฮอลและแบฆทียอรี
หมวดหมู่:ชาวโลร์
รางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ครั้งที่ 13

**[[รางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์]] ครั้งที่ 13 ประจำปี พ.ศ. 2566** จัดโดย กองบรรณาธิการข่าวศิลปวัฒนธรรมและบันเทิง สำนักข่าวไทย โดยตัดสินเพื่อมอบรางวัลจากการลงคะแนนของคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ คำวิจารณ์จะถูกนำส่งคณะกรรมการตัดสินเพื่อร่วมพิจารณารางวัล ภายใต้แนวคิด "หน้าม่านคุณภาพ หลังม่านคุณธรรม" จัดขึ้นในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย กรุงเทพมหานคร
พิธีกรดำเนินงาน : ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง และ สุริวิภา กุลตังวัฒนา

## รางวัลเกียรติยศ บันเทิงเทิดธรรม
* **[[ธงไชย แมคอินไตย์]]**

## รางวัลยอดเยี่ยมแห่งปี
รายชื่อที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย **ตัวหนา**

### ครอบครัวแห่งปี
* **ครอบครัว[[นาคร ศิลาชัย|ศิลาชัย]]**

### บุคคลเบื้องหลังแห่งปี
* **[[นพพล โกมารชุน]]**

### ทีมสร้างสรรค์แห่งปี
* **ทีมข้อมูลละคร [[จากเจ้าพระยาสู่อิรวดี]]**
* ทีมกำกับศิลป์ภาพยนตร์ Six Characters มายาพิศวง
* ทีมกำกับศิลป์ ไททศมิตร
* ทีมสร้างสรรค์รายการ ร้องข้ามกำแพง

### เพลงแห่งปี
* นะหน้าทอง - โจอี้ ภูวศิษฐ์
* วาดไว้ (Call) - โบกี้ไลอ้อน
* Fire Boy - พีพี กฤษฏ์
* **ทรงอย่างแบด (Bad Boy) - [[เปเปอร์ เพลนส์]]**
* Stand By หล่อ - นิวคันทรี

### ศิลปินเดี่ยวแห่งปี
* **[[โบกี้ไลอ้อน]]**
* ยัวร์บอยทีเจ
* อิ้งค์ วรันธร
* โจอี้ ภูวศิษฐ์
* นนท์ ธนนท์

### ศิลปินกลุ่มแห่งปี
* นิวคันทรี
* เปเปอร์ เพลนส์
* โน วัน เอลส์
* **[[ไททศมิตร]]**
* แทททูคัลเลอร์

### พิธีกรแห่งปี
* **[[กรรชัย กำเนิดพลอย]]**
* แม้ทธิว พอล ดีน
* ไดอาน่า จงจินตนาการ
* คะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์
* ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์

### นักแสดงชายแห่งปี
* **[[มาริโอ้ เมาเร่อ]]**
* ชัยพล จูเลียน พูพาร์ต
* ชาตโยดม หิรัณยัษฐิติ
* ธนภัทร กาวิละ
* หัสวีร์ ภัคพงษ์ไพศาล

### นักแสดงหญิงแห่งปี
* **[[ใหม่ เจริญปุระ]]**
* อาภาศิริ นิติพน
* สรวงสุดา ลาวัณย์ประเสริฐ
* อุรัสยา เสปอร์บันด์
* พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์

## รางวัลขวัญใจมหาชน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไนน์เอ็นเตอร์เทนอวอร์ดส
น
อ็องล็องเดอมีล

***อ็องล็องเดอมีล*** (; "ในปี 2000") หรือ ***ฝรั่งเศสในศตวรรษที่ 21*** เป็นชุดภาพวาดภาษาฝรั่งเศสที่แสดงความเจริญก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ที่จะเป็นไปได้ในปี 2000 มีภาพอย่างน้อย 87 ภาพที่ผลิตออกมา โดยเป็นผลงานของกลุ่มศิลปินที่รวมถึงฌ็อง-มาร์ก โกเต ภาพชุดนี้ได้รับการพิมพ์ออกมาในปี 1899, 1900, 1901 และ 1910 โดยแรกเริ่มพิมพ์เพื่อใส่ในกล่องและในภายหลังเป็นภาพโปสต์การ์ด อย่างไรก็ตาม ไม่มีการนำไปใช้ต่อ ชุดภาพโปสต์การ์ดเดียวที่เป็นที่ทราบว่ามีอยู่ เป็นของอีซาก อาซีมอฟ ผู้ซึ่งในภาพเหล่านี้มาประกอบในงานเขียนสารคดีของเขา *Futuredays: A Nineteenth Century Vision of the Year 2000* (เฮนรี โฮลต์ แอนด์คัมปะนี, 1986)

## ระเบียงภาพ

File:France in XXI Century. Air cup.jpg|"แก้วอากาศ"
File:France in XXI Century. Air hunters.jpg|"นักล่าทางอากาศ"
File:France in XXI Century. Air police.jpg|"ตำรวจทางอากาศ"
File:France in XXI Century. Microbes.jpg|"ไมโครบ"
File:France in XXI Century. Race in Pacific.jpg|"การแข่งขันในมหาสมุทรแปซิฟิก"
File:France in XXI Century. School.jpg|"โรงเรียนในอนาคต"
File:France in XXI Century. Whale bus.jpg|"รถบัสวาฬ"
File:France in XXI Century. Air cab.jpg|"แท็กซี่ทางอากาศ"


## ดูเพิ่ม

* เรโทรฟิวเชอริสม์

## อ้างอิง
โรเบิร์ต เรนาน

**โรเบิร์ต เรนาน อัลเวส บาร์โบซา** (; เกิด 11 ตุลาคม ค.ศ. 2003) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวบราซิลที่เล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็คให้กับเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์กในรัสเซียนพรีเมียร์ลีก

## ระดับสโมสร
โรเบิร์ต เรนาน ประเดิมสนามในนามทีมชุดใหญ่เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 2022 ในการเสมอกับ Portuguesa da IIha 1–1 ใน Copa do Brasil เขาเปิดตัวในเซเรียอาเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2022 ในนัดที่เปิดบ้านเสมอกับซานโตส 0–0

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2023 โรเบิร์ต เรนานเซ็นสัญญาย้ายไปเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์กในรัสเซียนพรีเมียร์ลีกด้วยสัญญา 5 ปี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวบราซิล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก
กัปเปลลาปาลาตีนา

[thumb|เพดาน[มุก็อรนัศที่มีชื่อเสียงของโบสถ์]]

**โบสถ์น้อยปาลาตีนา** () เป็นโบสถ์น้อยหลวงประจำพระราชวังนอร์มันในเมืองปาเลร์โม ซิซิลี อาคารสร้างขึ้นโดยผสมผสานสถาปัตยกรรมบีแซนทีน, นอร์มัน และ ฟาตีมิด ซึ่งเป็นการแสดงถึงสภาวะที่มีการอยูร่วมกันของสามวัฒนธรรมในซิซิลีในสมัยศตวรรษที่ 12 หลังโรเจร์ที่หนึ่ง และ โรเบิร์ต กุยสการ์ เข้ายึดครองเกาะซิซิลี

บางทีเรียกโบสถ์น้อยนี้ว่า *โบสถ์วัง* หรือ *โบสถ์น้อยวัง* สร้างขึ้นโดยโรเจร์ที่สองแห่งซิซิลีในปี 1132 โดยสร้างครอบโบสถ์น้อยหลังเก่า ที่ซึ่งปัจจุบันคือห้องใต้ดินของโบสถ์ โบสถ์หลังเก่านี้สร้างขึ้นในราวปี 1080 โบสถ์หลังใหม่ใช้เวลาสร้างราวแปดปี และได้รับตราตั้งในปีเดียวกันกับที่สร้างเสร็จ ส่วนงานโมเสกนั้นสร้างเสร็จเพียงบางส่วนเท่านั้นในปี 1143 โบสถ์น้อยหลังนี้สร้างอุทิศแด่นักบุญปีเตอร์ สร้างในลักษณะอย่างบาซิลิกามีโดม แปลนของโสถ์ประกอบด้วยมุกครึ่งวงกลมสามมุกตามแบบที่พบทั่วไปในสถาปัตยกรรมบีแซนทีน มีโค้งมุม (pointed arches) หกอันสร้างขึ้นบนเสาคลาสสิกเดิม เพดานของส่วนเนฟเป็นแบบมุก็อรนัส ซึ่งแสดงถึงอิทธิพลของสถาปัตยกรรมฟาติมิดในโบสถ์ ส่วนเนฟนี้มีลักษณะคล้ายกับโถงต้อนรับในสถาปัตยกรรมอิสลาม นอกจากนี้ยังเป็นไปได้ว่าเคยมีอักษรกูฟีย์ภายในโบสถ์ แต่ต่อมาก็ได้ถูกนำออกไป ประเด็นนี้ยังคงเป็นที่ถกเถียงในนักวิชาการถึงการมีอยู่ของอักษรวิจิตรนี้ นอกจากนี้ในโบสถ์ยังมีการใช้แม่ลายเส้นตรง (rectilinear) ซึ่งเป็นอิทธิพลจากอิสลาม แม่ลายเช่นนี้ไม่พบแพร่หลายในสถาปัตยกรรมของยุโรปในเวลานั้น

## อ้างอิง

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* Agnello, Fabrizio. “The Painted Ceiling Of The Nave Of The Cappella Palatina In Palermo: An Essay On Its Geometric And Constructive Features.” *Muqarnas Online*, vol. 27, no. 1, 2011, pp.&nbsp;407–447., doi:10.1163/22118993-90000170.
* Booms, Dirk. “The Normans: The Conquest.” Sicily: Culture and Conquest: by Dirk Booms and Peter Higgs, New York, 2016, pp.&nbsp;178–220.
* Britt, Karen C. “Roger II of Sicily: Rex, Basileus, and Khalif? Identity, Politics and Propaganda in the Cappella Palatina.” *Mediterranean Studies*, vol. 16, 2007, pp.&nbsp;21 – 45. *JSTOR*, 
* 
* Grube, Ernst J., and Jeremy Johns. *The Painted Ceilings of the Cappella Palatina*. Bruschettini Foundation for Islamic and Asian Art, 2005.
* Johns, Jeremy. “Diversity by Design: The art of Norman Sicily is celebrated for its juxtaposition of Islamic, Byzantine, and Romanesque elements – a remarkable feat of cultural engineering that was a deliberate display of power by the island’s ruler.” *Apollo Magazine Ltd.*, 2016, pp.&nbsp;80 – 85.
* Kitzinger, Ernst. “The Mosaics of the Cappella Palatina in Palermo: An Essay on the Choice and Arrangement of Subjects.” *The Art Bulletin*, vol. 31, no. 4, 1949, pp.&nbsp;269–292. *JSTOR*, www.jstor.org/stable/3047256.
* 
* 

## ดูเพิ่ม

* หมู่พระราชวังอาหรับ-นอร์มัน และโบสถ์ของอาสนวิหารแห่งเชฟาลูและมอรเรอาเล
* ประวัติศาสตร์ของโดมยุโรปตะวันตกและอาหรับยุคกลาง

หมวดหมู่:โบสถ์น้อยในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:แคว้นซิซิลี
ค่าเอฟ

thumb|300x300px| พื้นที่รับแสงลดลงทีละครึ่งในขณะที่ค่าเอฟเพิ่มขึ้น 1.4 เท่า
**ค่าเอฟ** (f-number หรือ f-stop) คือค่าที่คำนวณจากการหารความยาวโฟกัสของเลนส์ด้วยขนาดรูรับแสงยังผล ใช้เป็นดัชนีเพื่อระบุความสว่างของเลนส์ โดยทั่วไปแล้วสามารถถือได้ว่ายิ่งค่าเอฟน้อย เลนส์ก็จะยิ่งสว่าง (= แสงผ่านเลนส์ได้มากขึ้น) และความเร็วชัตเตอร์ก็จะยิ่งเร็วขึ้น

f ของค่าเอฟมาจากคำว่า focus โดยทั่วไปอาจเขียนแสดงเป็น f/N (มักใช้เอฟเล็กหางงอ) โดยที่ N ในที่นี้คือค่าเอฟ เช่น f/1.4, f/2, f/2.8 เป็นต้น

## รูรับแสงยังผลและความสว่าง
ขนาดรูรับแสงยังผลคือเส้นผ่านศูนย์กลางที่กลุ่มรังสีคู่ขนานฉายจากแหล่งกำเนิดแสงแบบจุดเข้าสู่เลนส์ โดยถือว่าแหล่งกำเนิดแสงแบบจุดนั้นอยู่ที่ระยะอนันต์บนแกนเชิงแสงของเลนส์ ความสัมพันธ์ระหว่างขนาดรูรับแสงยังผลกับค่าเอฟคือ

N=\frac{f}{\Phi}

โดย
* N: ค่าเอฟ
* {f}: ความยาวโฟกัส
* {\Phi}: ขนาดรูรับแสงยังผล

รูรับแสงใหญ่ขึ้นหมายถึงสามารถรวบรวมแสงได้มากขึ้น รูรับแสงยังผลจะเป็น 1/\sqrt{2} เมื่อพื้นที่สำหรับรวบรวมแสงลดลงครึ่งหนึ่ง ดังนั้น ถ้าค่าเอฟเป็น \sqrt{2} เท่า ความสว่างจะลงครึ่งหนึ่ง

## ความหมายในการหารความยาวโฟกัส
* ความสว่างของภาพจริงถูกกำหนดตาม ค่าเอฟ
* เมื่อนำค่านี้ไปคูณด้วยเวลาเปิดรับแสงจะได้ค่าปริมาณแสง
* ขนาดของภาพจริงจะแปรผันตามความยาวโฟกัส
พื้นที่ภาพที่เกิดจากเลนส์จะขยายตามสัดส่วนกำลังสองของความยาวโฟกัส ในทางกลับกัน ปริมาณแสงที่ตกกระทบบนเลนส์จะเป็นสัดส่วนกับพื้นที่ยังผลของเลนส์ พื้นที่ยังผลของเลนส์แปรตามกำลังสองของเส้นผ่านศูนย์กลางยังผล ดังนั้น ปริมาณแสง (ความสว่าง) ต่อพื้นที่ภาพจึงแปรผกผันกับกำลังสองของความยาวโฟกัส และแปรผันกับกำลังสองของเส้นผ่านศูนย์กลางยังผล นั่นคือ แปรตามกำลังสองของ (เส้นผ่านศูนย์กลางยังผล/ความยาวโฟกัส) ≡ 1/กำลังสองของเลขเอฟ

## ค่าที
แม้ว่าค่าเอฟจะใช้กันอย่างแพร่หลายเป็นตัวบ่งชี้ความสว่างของเลนส์ แต่ก็ไม่สามารถพูดถึงการประมาณการเปิดรับแสงอย่างถูกต้องโดยใช้เพียงค่าเอฟเนื่องจากปัจจัยต่าง ๆ เช่น ความส่งผ่านของเลนส์

เมื่อความส่งผ่านของเลนส์กลายเป็นปัญหา ในกรณีของการสะท้อนแสงของพื้นผิวในสมัยที่ยังไม่มีเทคโนโลยีการเคลือบผิว เช่น หากการส่งผ่านของพื้นผิวหนึ่งเท่ากับ 95% เลนส์ที่ประกอบด้วย 6 ชิ้นใน 4 กลุ่มจะมี 4 กลุ่ม = 8 พื้นผิวถึงประมาณ 66% (0.95 ยกกำลัง 8 คือ 0.6634...) ของปริมาณแสงเท่านั้นที่ส่งผ่าน นี่เป็นปัญหาสำหรับระบบเชิงแสงที่พบได้ เช่นในระบบที่มีแผ่นกรองแสง เช่น เลนส์ STF ดัชนีที่ระบุความสว่างจริงที่คำนึงถึงการส่งผ่านของระบบเชิงแสงเรียกว่า **ค่าที** (t-stop) โดยความสัมพันธ์ระหว่างค่า t กับค่า f คือ

t = \frac{f}{\sqrt{\mathcal{T}}}

โดยในที่นี้ \mathcal{T} คือค่าความส่งผ่าน

เลนส์ถ่ายภาพยนตร์ระดับสูงบางรุ่นจะแสดงค่าทีบนแผ่นช่องรับแสง

อย่างไรก็ดี ด้วยความก้าวหน้าในเทคโนโลยีการเคลือบผิว การสะท้อนที่ผิวจึงลดลง และมาตรวัดค่าแสง TTL ซึ่งวัดปริมาณแสงหลังจากที่ผ่านเลนส์ไปแล้วก็กลายเป็นเรื่องธรรมดา ดังนั้นโดยทั่วไปแล้วความแตกต่างระหว่างค่าเอฟและค่าทีจึงอาจถือว่าไม่ใช่ปัญหา

## ตารางค่าเอฟมาตรฐาน
ค่าเอฟที่พบได้บ่อยมักแสดงเป็นขั้น ๆ ดังที่จะแสดงในตารางต่อไปนี้ โดยเทียบกับค่า A_v (aperture value) ของ APEX โดยที่ 
: A_v = 2\log_2 N (หรือ N = \sqrt{2^{A_v}})

### ขั้นละ 1

### ขั้นละ 1/2

### ขั้นละ 1/3

### ขั้นละ 1/4

#### 0≤A<sub>v</sub>≤5

#### 5≤A<sub>v</sub>≤10

หมวดหมู่:จำนวนไร้มิติ
หมวดหมู่:ทัศนศาสตร์เชิงเรขาคณิต
หมวดหมู่:หน่วยมาตราส่วนเชิงลอการิทึม
อิบน์ ค็อลลิกาน

**อะห์มัด อิบน์ มุฮัมมัด อิบน์ อิบรอฮีม อิบน์ อะบูบักร์ อิบน์ ค็อลลิกาน** (; 22 กันยายน ค.ศ. 1211 – 30 ตุลาคม ค.ศ. 1282) รู้จักกันในชื่อ **อิบน์ ค็อลลิกาน** เป็นนักประวัติศาสตร์อิสลามที่มีชื่อเสียง ซึ่งเป็นผู้รวบรวมสารานุกรมชีวประวัติของนักวิชาการมุสลิม และบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์มุสลิมไว้ใน *[[วะฟะยาตุลอะอ์ยานวะอันบาอ์อับนาอัซซะมาน]]* จากความสำเร็จนี้ ทำให้เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นนักเขียนชีวประวัติที่มีชื่อเสียงที่สุดในประวัติศาสตร์อิสลาม     

## ประวัติ
อิบน์ ค็อลลิกานเกิดที่อัรบีลในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1211 (11 เราะบีอุษษานี ฮ.ศ. 608) จากครอบครัวที่น่านับถือ ซึ่งอ้างว่าสืบเชื้อสายจากแบร์แมคียอน ตระกูลในกลุ่มชนอิหร่านที่มีต้นกำเนิดในภูมิภาคแบลค์ ส่วนข้อมูลอื่นระบุเขาเป็นชาวเคิร์ด 

การศึกษาขั้นต้นนำพาเขามาจากอัรบีล ไปยังอะเลปโป และไปยังดามัสกัส ก่อนที่เขาให้ความสนใจต่อนิติศาสตร์ที่โมซุล และค่อยตั้งถิ่นฐานที่ไคโร เขามีชื่อเสียงในฐานะนักกฎหมาย นักเทววิทยา และนักไวยากรณ์ นักเขียนชีวประวัติในยุคแรก ๆ อธิบายว่า เขาเป็น "ชายผู้เคร่งศาสนา มีคุณธรรม และเรียนรู้ มีอัธยาศัยดี พูดจาจริงจังและให้คำแนะนำ ภายนอกของเขาเป็นที่น่าพอใจ หน้าตาหล่อเหลา และกิริยามารยาทน่าชวนมอง"

เขาแต่งงานใน ค.ศ. 1252 และเป็นผู้ช่วยหัวหน้าผู้พิพากษาในอียิปต์จนกระทั่งเขารับตำแหน่งหัวหน้าผู้พิพากษาที่ดามัสกัสใน ค.ศ. 1261 เขาสูญเสียตำแหน่งใน ค.ศ. 1271 และกลับไปที่อียิปต์ จนกระทั่งได้รับแต่งตั้งเป็นผู้พิพากษาที่ดามัสกัสใน ค.ศ. 1278 เขาเกษียณใน ค.ศ. 1281 และเสียชีวิตที่ดามัสกัสในวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1282 (26 เราะญับ ฮ.ศ. 681)

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 

หมวดหมู่:นักไวยากรณ์ภาษาอาหรับ
หมวดหมู่:นักวิชาการฮะดีษ
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ในยุคทองของอิสลาม
หมวดหมู่:บุคคลจากดามัสกัส
หมวดหมู่:บุคคลจากอัรบีล
หมวดหมู่:ชาฟิอี
แมดเม็กซ์ 3 โดมบันลือโลก

***แมดเม็กซ์ 3 โดมบันลือโลก*** () เป็นภาพยนตร์ออสเตรเลียประเภทหลังพยากรณ์ ดิสโทเปีย และโลดโผน กำกับโดยจอร์จ มิลเนอร์และจอร์จ โอกิลวี เขียนบทโดยมิลเลอร์และเทอร์รี เฮย์ส นำแสดงโดยเมล กิบสัน และทีนา เทอร์เนอร์ มีเรื่องราวเกี่ยวกับนักรบพเนจรผู้มีความสันโดดที่ถูกเนรเทศมายังทะเลทรายแห่งหนึ่ง โดยเขาได้เผชิญหน้ากับเด็กลัทธิคาร์โกคนหนึ่ง มีเนื่อเรื่องสำคัญเกี่ยวกับการตกของโบอิง 747 และการเสียชีวิตของกัปตันเครื่องบิน

ภาคนี้เป็นภาคต่อของ *[[แมดแม็กซ์]]* ในปี ค.ศ. 1979 และ *[[Mad Max 2|แมดเม็กซ์ 2]]* ในปี 1981 ถือเป็นภาคที่สามของภาพยนตร์ชุด *แมดเม็กซ์* และเป็นภาคสุดท้ายที่แสดงโดยเมล กิบสันซึ่งรับบทเป็นแมกซ์ ร็อกอะแทนสกี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2528
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอร์เนอร์บราเธอร์ส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แนวดิสโทเปีย
โคซากะ

**โคซากะ** () เป็นเมืองในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 ประมาณ 4,501 คน มีความหนาแน่นของประชากร 22.3 คนต่อตารางกิโลเมตร โคซากะได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในหมู่บ้านที่สวยที่สุดในญี่ปุ่น

## ภูมิศาสตร์
โคซากะตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแอ่งคาซูโนะในเทือกเขาโออุ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดอากิตะ ทิศเหนือติดกับจังหวัดอาโอโมริ และทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับทะเลสาบโทวาดะ พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติโทวาดะ-ฮาจิมันไต พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองปกคลุมด้วยป่า ด้วยความที่ตั้งอยู่ห่างจากทะเล ลึกเข้าไปทางตอนในของแผ่นดิน ทำให้เมืองนี้ขึ้นชื่อว่ามีหิมะตกหนักในฤดูหนาว

### เทศบาลข้างเคียง
* จังหวัดอากิตะ
** นครคาซูโนะ
** นครโอดาเตะ
* จังหวัดอาโอโมริ
** นครฮิรากาวะ
** นครโทวาดะ

### ภูมิอากาศ
โคซากะมีภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป โดยมีฤดูร้อนที่มีระยะเวลาสั้นและเย็นสบาย และฤดูหนาวที่หนาวเย็นยาวนานร่วมกับมีหิมะตกหนัก (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน *Dfa*) อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในโคซากะอยู่ที่ 8.4&nbsp;°C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1,466&nbsp;มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยจะอยู่ในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 22.2&nbsp;°C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ -4.3&nbsp;°C

## ประชากร
ตามข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของโคซากะลดลงมากกว่าสองในสามตั้งแต่ ค.ศ. 1960

## ประวัติ
thumb|ศาลาว่าการเมืองโคซากะ
หลังจากเริ่มต้นยุคเมจิ พื้นที่ที่เป็นโคซากะในปัจจุบัน เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นริกูจูเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ก่อนที่จะโอนไปขึ้นกับจังหวัดอากิตะใน ค.ศ. 1871 ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 1878 พื้นที่แห่งนี้ถูกจัดให้อยู่ภายใต้การปกครองของอำเภอคาซูโนะ จังหวัดอากิตะ เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ก็ได้มีการจัดตั้งหมู่บ้านโคซากะขึ้น และได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1914

## เศรษฐกิจ
thumb|สำนักงานเหมืองแร่โคซากะ
เมืองนี้เจริญรุ่งเรืองอย่างมากในฐานะศูนย์กลางการทำเหมืองทอง เงิน ทองแดง และสังกะสีในยุคเมจิ และมีการสร้างอาคารสมัยใหม่หลายแห่ง เช่น สำนักงานเหมืองแร่โคซากะ เมื่อหมดยุคสงครามโลกครั้งที่สอง ทรัพยากรแร่หมดลง ทำให้เศรษฐกิจเมืองถดถอยลง ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ทางเมืองได้หาวิธีฟื้นฟูเศรษฐกิจของเมืองโดยใช้สถาปัตยกรรมในยุคเมจิและทรัพยากรของทะเลสาบโทวาดะเป็นจุดดึงดูดในการท่องเที่ยว นอกจากนี้ ทางบริษัทโดวะโฮลดิงส์ ซึ่งเป็นเจ้าของเหมืองโคซากะ ยังคงดำเนินกิจการต่อในอุตสาหกรรมรีไซเคิลโลหะ นอกจากนี้ยังมีในด้านของอุตสาหกรรมเบา โดยเมืองโคซากะเป็นที่ตั้งของบริษัทโทวาดะออดิโอ ซึ่งเป็นผู้ผลิตชุดวิทยุคลื่นสั้น เครื่องรับสัญญาณโทรทัศน์ และอะแดปเตอร์ AC ในกลุ่มบริษัทโซนี่

## การขนส่ง
### รถไฟ
ในอดีตมีทางรถไฟสายโรงถลุงแร่โคซากะให้บริการขนส่งผู้โดยสารจนถึง ค.ศ. 1994 แต่ในปัจจุบันไม่มีเส้นทางรถไฟโดยสารใด ๆ ให้บริการ

### ทางหลวง
* 
* 
* 
* 
* 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*  
* โรงเรียนสอนภาษาอากิตะอินากะ 

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดอากิตะ
ไอน์โบ จิตวิญญาณแห่งอเมซอน

***ไอน์โบ จิตวิญญาณแห่งอเมซอน*** () เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันผจญภัยที่ออกฉายใน ค.ศ. 2564 กำกับโดย โฮเซ เซลาดา และริชาร์ด เคลาส์ ผลิตโดย ทันช์ ฟิลมส์ และคูล บีนส์ และจัดจำหน่ายโดย ซินีมา แมเนจเมนต์ กรุป

## ตัวละครและเสียงพากย์

* โลลา เรย์ รับบท ไอน์โบ (Ainbo)
* เบร์นาโด เด พอลลา รับบท ฮูอารินกา (Huarinka)
* เนโอมี เซร์ราโน รับบท ซูมิ (Zumi)
* อเลฮานดรา กอลลาส รับบท (Chuni)
* โจ เฮอร์นานเดซ รับบท วากา (Vaca)
* ดิโน อันดราเด รับบท ดิลโล (Dillo)
* ซูซานา บาเลสเตรอส รับบท โมเทโล มามา (Motelo Mama)
* เรเน มูจิกา รับบท อาต๊อก (Atok)
* เยนี อัลบาเรซ รับบท ลิเซนี่ (Lizeni)
* รีโก โซล่า รับบท เปเลโจ (Pelejo)
* เฆราร์โด ปรัต รับบท โคนิโบ (Conibo)
* ทอม ฮอฟฟ์แมน รับบท คอร์เนล เดวิท (Cornell DeWitt)

## การตอบรับ
รอตเทนโทเมโทส์รายงานว่าร้อยละ 56 ของผู้วิจารณ์ 9 คนได้ให้ความเห็นในเชิงบวก ขณะที่คะแนนเฉลี่ยของภาพยนตร์อยู่ที่ 5.30 เต็ม 10 คะแนน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่เลื่อนการฉายเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับสัตว์
เมหรานครห์

**ป้อมเมหรานครห์** () เป็นป้อมขนาด 1,200 เอเคอร์ ตั้งอยู่ในโชธปุระ รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่บนยอดเขา สูงราว 122 เมตรเหนือพื้น ป้อมสร้างขึ้นใน  โดยผู้นำราชปุต ราว โชธ ส่วนสิ่งปลูกสร้างส่วนใหญ่ที่พบในปัจจุบัน มาจากศตวรรษที่ 17 ภายในขอบเขตของป้อมยังปรเกอบด้วยพระราชวังจำนวนมากที่เป็นที่รู้จักจากงานแกะสลักและลานกว้างภายใน บนผนังของประตูที่สองของป้อมยังสามารถพบร่องรอยลูกปืนใหญ่จากกองทัพของรัฐชัยปุระที่มาตีป้อมในอดีต ทางตะวันออกเฉียงเหนือของป้อมยังมี *[[chhatri|ฉัตรี]]* ระลึกถึงกีรัต สิงห์ โสทะ (Kirat Singh Soda) ซึ่งเป็นทหารที่เสียชีวิตขณะพยายามป้องกันป้อมอยู่ตรงจุดนั้น

ป้อมประกอบด้วยเจ็ดประตู ซ่งรวมถึง ชัยโปล (ประตูชัยชนะ) สร้างขึ้นโดยมหาราชา มาน สิงห์ เพื่อฉลองชัยชนะเหนือกองทัพชัยปุระ และกองทัพพิกาเนร์ เมื่อปี 1806 ส่วนฟัตเตหโปล (Fattehpol; ประตูชัยชนะ เช่นกัน) สร้างขึ้นเพื่อฉลองชัยชนะของมหาราชาอาชีต สิงห์ เหนือจักรวรรดิโมกุล คำว่าเมหรานครห์ มาจากคำภาษสันสกฤต 'มิหิร' (Mihir) พระอาทิตย์ หรือเทพพระอาทิตย์ กับ 'ครห์' แปลว่าป้อม แปลรวมกันว่า "ป้อมพระอาทิตย์" ตามระบบการรวมคำและออกเสียงภาษาราชสถาน ซึ่งเป็นภาษาท้องถิ่น 'มิหิรครห์' กลายเป็น 'เมหรานครห์' เทพพระอาทิตย์นี้เป็นเทพประจำตระกูลของราฐูร ถึงแม้จะเริ่มสร้างป้อมในปี 1459 โดย ราว โชธ ปฐมราชาแห่งโชธปุระ แต่ส่วนใหญ่ของป้อมในปัจจุบันสร้างขึ้นในสมัยของมหาราชาชัสวันต์ สิงห์ (1638–78)

## ประวัติศาสตร์
ราว โชธ ผู้นำแห่งราชวงศ์ราฐูร (Rathore clan) เป็นผู้ที่ถือกันว่าเป็นผู้ริเริ่มการตั้งนครโชธปุระ เขาสร้างเมืองโชธปุระขึ้นในปี 1459 เพื่อเป็นราชธานีของมาร์วาร์ (Marwar) ที่ซึ่งมานเทาร์เป็นราชธานีแห่งเดิม ราว โชธ เป็นหนึ่งในบุตร 24 คนของรันมัล ผู้นำคนที่สิบห้าของราฐูร หนึ่งปีหลังขึ้นปกครอง โชธตัดสินใจย้ายราชธานีไปยังโชธปุระที่ปลอดภัยขึ้น เนื่องจากป้อมของมานเทาร์อันเดิมนั้นอายุราวพันปี ไม่เพียงพอต่อการให้ความปลอดภัย

ป้อมโชธปุระเริ่มตั้งขึ้นโดยราว นารา (Rao Nara) บุตรของ ราว สามรา (Rao Samra) รากฐานของป้อมตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 1459 ในการก่อสร้างป้อม ยังได้ฝังมนุษย์ทั้งเป็นตรงจุดที่สร้างป้อมเนื่องจากเชื่อว่าเป็นมงคลแก่ป้อม ผู้ที่ถูกฝังคือชายวรรณะเมฆวาลนามว่า "ราช ราม เมฆวาล" (Raja Ram Meghwal) ซึ่งยินดีที่จะถูกฝังด้วยตนเอง และราชวงศ์ราฐูรก็ให้คำสัญญาว่าจะดูแลครอบครัวของเมฆวาลต่อ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ป้อมในรัฐราชสถาน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในโชธปุระ
สราหัน

**สราหัน** (อักษรโรมัน: Sarahan) เป็นเมืองเล็ก ๆ ในรัฐหิมาจัลประเทศ ประเทศอินเดีย เป็นที่รู้จักจากภีมากาลีมนเทียร ซึ่งบูชาภีมากาลี เทวีองค์อุปถัมภ์แห่งอดีตรัฐพุศหัร มนเทียรนี้ตั้งอยู่ห่างไปราว 170 กิโลเมตรจากศิมลา และถือเป็นหนึ่งใน 51 ศากติปีฐ เมืองสราหันยังได้รับชื่อว่าเป็น "ประตูสู่กินเนาร์" เนื่องจากเมืองตั้งอยู่ใกล้กับถนนสายอินเดีย-ทิเบตเส้นเก่า ห่างไปเจ็ดกิโลเมตร (17&nbsp;กิโลเมตรทางถนน) ด้านใต้ของเมืองคือสาตลุช สราหันปรากฏในชื่อ โศนิตปุระ (Shonitpur) ในปุราณะ

ภีมากาลีถือเป็นกุลเทวี (เทพเจ้าประจำราชวงศ์) ของรัฐพุศหัร ภายในมนเทียรมีทั้งเทวรูปและการตกแต่งแบบฮินดูและแบบพุทธสายวัชรยาน ซึ่งสะท้อนถึงที่ตั้งของมนเทียรนี้ซึ่งอยู่บนเส้นทางโบราณเชื่อมต่อระหว่างอินเดียกับทิเบต วิหารไม้ของมนเทียรนี้สร้างขึ้นด้วยรูปแบบ *กัถ-กุนี* (Kath-Kuni) งานศิลปะบนหินจำนวนหนึ่งมีอายุสมัยกุษาณ (ราวศตวรรษที่ 1-3)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐหิมาจัลประเทศ
ซูซอนี (สิ่งทอ)

**ซูซอนี** (อักษรโรมัน: Suzani) เป็นรูปแบบหนึ่งของสิ่งทอชนเผ่าที่เป็นงานเย็บปักถักร้อยและตกแต่ง พบได้ในทาจิกิสถาน, อุซเบกิสถาน, คาซักสถาน และประเทศอื่นในเอเชียกลาง ซูซอนีมาจากภาษาเปอร์เซีย سوزن (ซูซอน; *Suzan*) แปลว่าเส้นด้าย งานสิ่งทอแบบนี้ในอิหร่านเรียกว่า *ซูซอนโดซี* (Suzandozi; سوزن‌دوزی) ซึ่งแปลตรงตัวว่างานจากเข็มเย็บผ้า  ซูซอนีมีลักษณะวิจิตรและทำขึ้นอย่างละเอียด มีตัวอย่างหลงเหลือเพียงไม่กี่ชิ้นจากก่อนศตวรรษที่ 18 ถึง 19 ในต้นศตวรรษที่ 15 รูย กอนซาเลซ เด กลาวีโฌ ทูตแห่งกัสตีญาไปยังราชสำนักของจักรพรรดิตีมูร์ (ทาเมอร์เลน) ได้บรรยายอย่าละเอียดถึบงานเย็บปักถักร้อยที่ต่อมาน่าจะพัฒนามาเป็นซูซอนี

ตามธรรมเนียม เจ้าสาวในเชียกลางจะทำซูซอนีขึ้นเพื่อใช้เป็นสินสอดมอบแก่เจ้าบ่าวในวันแต่งงาน ลวดลายบนซูซอนีแต่ละชิ้นมักบอกเรื่องราวต่าง ๆ

ซูซอนีชนิดที่เป็นที่รู้จัก เช่น แบบบูฆอรอ, โฆดเจนด์, ลากาอี, นูราตา, ปิสเกนต์, ซามาร์กันด์, ชาฆรีซับซ์, ตอชกานต์ และ อูราตูเบ จาก อีสตารัฟชาน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:งานเย็บปักถักร้อย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมอุซเบกิสถาน
หมวดหมู่:วัฒนธรรมทาจิกิสถาน
หมวดหมู่:วัฒนธรรมคาซักสถาน
หมวดหมู่:วัฒนธรรมอิหร่าน
แบนแดร์เดย์แลม

**แบนแดร์เดย์แลม** () เป็นนครท่าในอำเภอกลาง เทศมณฑลเดย์แลม จังหวัดบูเชฮร์ ประเทศอิหร่าน และเป็นเมืองหลักของเทศมณฑล

จากสำมะโน พ.ศ. 2549 นครนี้มีประชากร 19,829 คนใน 4,426 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน พ.ศ. 2554 นครนี้จึงมีจำนวน 22,393 คนใน 5,603 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน พ.ศ. 2559 นครนี้มีประชากร 25,730 คนใน 7,359 ครัวเรือน

## ภูมิอากาศ

## อ้างอิง
ตำบลแอร์ซูอีเย

**แอร์ซูอีเย** () เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลแอร์ซูอีเย จังหวัดเคร์มอน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 103 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 13,656 คนใน 3,153 ครัวเรือน

## อ้างอิง
Flatida

***Flatida*** เป็นสกุลของเพลี้ยกระโดดในวงศ์ Flatidae และเผ่า Promniini คำอธิบายส่วนใหญ่ของสกุลนี้ระบุชื่อ *Promnia* ซึ่งเพิ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นชื่อพ้องรองของ *Flatida* ชนิดพันธุ์ในสกุลนี้พบได้ในเขตร้อนของทวีปแอฟริกาและเอเชีย

## ชนิดพันธุ์
บางส่วนของชนิดพันธุ์ในสกุลนี้

* *[[Flatida aeruginosa]]* (Schmidt, 1904)
* *[[Flatida angolensis]]* (Distant, 1910)
* *[[Flatida bimaculata]]* (Schmidt, 1912)
* *[[Flatida bombycoides]]* (Guérin-Méneville, 1844)
* *[[Flatida cingulata]]* Melichar, 1901
* *[[Flatida coccinea]]* (Auber, 1955)
* *[[Flatida deltotensis]]* (Kirby, 1891)
* *[[Flatida flammicoma]]* (Auber, 1954)
* *[[Flatida floccosa]]* (Guérin-Méneville, 1829)
* *[[Flatida flosculina]]* (Auber, 1955)
* *[[Flatida hilaris]]* (Gerstaecker, 1895)
* *[[Flatida inornata]]* (Walker, 1851)
* *[[Flatida intacta]]* (Walker, 1851)
* *[[Flatida intermedia]]* (Melichar, 1901)
* *[[Flatida limbata]]* (Fabricius, 1781)
* *[[Flatida malgacha]]* (Guérin-Méneville, 1844)
* *[[Flatida marginata]]* (Lallemand, 1942)
* *[[Flatida marginella]]* (Olivier, 1791)
* *[[Flatida melichari]]* (China, 1925)
* *[[Flatida montivaga]]* (Distant, 1892)
* *[[Flatida neavei]]* (Distant, 1910)
* *[[Flatida ochreata]]* (Melichar, 1901)
* *[[Flatida pallida]]* (Olivier, 1791)
* *[[Flatida rosea]]* (Melichar, 1901)
* *[[Flatida rubescens]]* (Stål, 1870)
* *[[Flatida rubicunda]]* (Distant, 1883)
* *[[Flatida seriosa]]* (Melichar, 1901)
* *[[Flatida subguttata]]* (Stål, 1870)
* *[[Flatida superba]]* (Melichar, 1901)
* *[[Flatida tricolor]]* (White, 1846)
* *[[Flatida viridula]]* (Atkinson, 1889)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:Flatidae
หมวดหมู่:อันดับย่อย Auchenorrhyncha
หมวดหมู่:มวนที่พบในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:มวนที่พบในทวีปเอเชีย
อำเภอกลาง (เทศมณฑลแอร์ซูอีเย)

**อำเภอกลางของเทศมณฑลแอร์ซูอีเย** () เป็นอำเภอ (แบฆช์) ในเทศมณฑลแอร์ซูอีเย จังหวัดเคร์มอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 30,637 คนใน 7,028 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือแอร์ซูอีเย และตำบลเพียง 3 ตำบล ได้แก่: ตำบลแอร์ซูอีเย, ตำบลเดฮ์แซร์ด และตำบลแวคีลอบอด

## อ้างอิง

กลาง
กลาง (เทศมณฑลแอร์ซูอีเย)
แบนแดร์แกนอเว

**แบนแดร์แกนอเว** () เป็นนครและเมืองหลักในอำเภอกลาง เทศมณฑลแกนอเว จังหวัดบูเชฮร์ ประเทศอิหร่าน และยังเป็นเมืองหลักของเทศมณฑลด้วย

จากสำมะโน พ.ศ. 2549 นครนี้มีประชากร 59,291 คนใน 12,548 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน พ.ศ. 2554 นครนี้มีจำนวนประชากร 64,110 คนใน 15,752 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน พ.ศ. 2559 นครนี้มีประชากร 73,472 คนใน 19,977 ครัวเรือน

## อ้างอิง
มีไฮผู้กล้าหาญ

**มีไฮผู้กล้าหาญ** (), **มีไฮ วีเตอาซุล** (, ; 1558 – 9 สิงหาคม 1601) หรือชื่อเมื่อเกิดว่า **มีไฮ เปอตรัชกู** () เป็นเจ้าชายแห่งวอลเลเกีย (ในนาม **มีไฮที่ 2**; 1593–1601), เจ้าชายแห่งมอลเดเวีย (1600) และผู้ปกครองโดยพฤตินัยของราชรัฐทรานซิลเวเนีย (1599–1600) ถือกันว่าเขาเป็นวีรบุรุษแห่งชาติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโรมาเนีย นับตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 มา มีไฮผู้กล้าหาญได้รับการยกย่องโดยบรรดาผู้สนับสนุนชาตินิยมโรมาเนียให้เป็นสัญลักษณ์ของความสามัคคีเป็นหนึ่งเดียวกันของโรมาเนีย การขึ้นครองตำแหน่งของมีไฮถือเป็นครั้งแรกที่บรรดาแคว้นที่มีชาวโรมาเนียอาศัยอยู่มีผู้ปกครองคนเดียวกัน

การนำของมีไฮต่อต้านการปกครองของจักรวรรดิออตโตมัน การสร้างความตึงเครียดในสายสัมพันธ์กับอำนาจอื่นในยุโรป และสถานะการเป็นผู้นำของสามรัฐ ทำให้มีไฮได้ถูกมองในยุคหลังว่าเป็นผู้ริเริ่มโรมาเนียยุคใหม่ แนวคิดนี้ถูกเสนอขึ้นอย่างเด่นชัดโดยนีกอลาเอ เบิลเชสกู แนวคิดนี้กลายมาเป็นจุดอ้างอิงให้กับผู้สนับสนุนชาตินิยมโรมาเนีย และเป็นตัวเร่งให้กองกำลังต่าง ๆ ของชาวโรมาเนียต้องการที่จะรวมรัฐโรมาเนียเป็นรัฐเดี่ยว สำหรับผู้นิยมชาตินิยมโรมาเนียแบบจินตนิยม มีไฮถือเป็นวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งของโรมาเนีย มีไฮเริ่มเป็นที่รับรู้ในฐานะ "ผู้รวบรวม" ในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 เรื่อยมา การตีความมีไฮเช่นนี้ไม่ปรากฏมาก่อนในวาทกรรมประวัติศาสตร์จากพงศาวดารสมัยศตวรรษที่ 17 หรือแม้แต่ในสำนักทรานซิลเวเนียจากราวปี 1800

เครื่องราชมีไฮผู้กล้าหาญ ซึ่งปัจจุบันเป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ทางการทหารลำดับที่สูงสุดของโรมาเนีย ได้รับการตั้งชื่อตามมีไฮ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* 
*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*Szádeczky Kardoss, Lajos: Erdély és Mihály vajda története. [History of Transylvania in the time of vovoide Mihail with added documents] Temesvár 1893. Második, bővitett kiadás. Erdély és Mihály vajda története, 1595-1601. oklevéltárral

## แหล่งข้อมูลอื่น

 

หมวดหมู่:ชาวโรมาเนีย
หมวดหมู่:วอลเลเกีย
หมวดหมู่:ทรานซิลเวเนีย
หมวดหมู่:มอลเดเวีย
เจดีย์เจาะกาละ

**เจดีย์เจาะกาละ** (; Kyauk Ka Lat Pagoda) เป็นวัดพุทธตั้งอยู่ในรัฐกะเหรี่ยง ประเทศพม่า สร้างขึ้นบนยอดของธรณีสัณฐานหินปูน โดยรอบล้อมรอบด้วยทะเลสาบที่มนุษย์สร้างขึ้น ปัจจุบันวัดยังเป็นที่จำพรรษาของพระสงฆ์จำนวนหนึ่ง และมีสถานะเป็นศาสนสถาน

เจาะกาละตั้งอยู่ห่างจากเมืองใกล้สุดอย่างพะอันไปหลายไมล์ และยังมีวัดอยู่อีกจำนวนมากในบริเวณแวดล้อม นอกจากวัดจะเปิดเป็นศาสนสถานแล้ว ยังเปิดรับนักท่องเที่ยวด้วย  

ในศตวรรษที่ 19 โปนจี (Pongyi; พระสงฆ์) จากวัดเจาะกาละได้มีส่วนร่วมในการปฏิวัติต่อต้านเจ้าอาณานิคมอังกฤษ ภายหลังสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สาม ตามะญะซะยาดอซึ่งภายหลังเป็นรู้จักในผู้สนับสนุนหลักธรรมเมตตา เคยเทศนาอยู่ที่เจาะกาละในทศวรรษ 1920

## อ้างอิง

เจาะกาละ
หมวดหมู่:รัฐกะเหรี่ยง
ทางด่วนอากิตะ

**ทางด่วนอากิตะ** () เป็นทางด่วนแห่งชาติในภูมิภาคโทโฮกุของประเทศญี่ปุ่น มีระยะทางทั้งสิ้น  เริ่มต้นบนทางด่วนโทโฮกุที่ชุมทางต่างระดับคิตากามิ ในนครคิตากามิ จังหวัดอิวาเตะ มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ผ่านนครอากิตะ เมืองหลวงของจังหวัดอากิตะ จากนั้นจึงวิ่งไปทางตะวันออกเฉียงเหนือไปบรรจบกับทางด่วนโทโฮกุที่ชุมทางต่างระดับโคซากะในเมืองโคซากะ จังหวัดอากิตะ

ทางด่วนสายนี้เป็นเจ้าของและดำเนินการร่วมกันระหว่างบริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออก และกระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน การขนส่ง และการท่องเที่ยว (MLIT) ทางด่วนอากิตะได้รับการกำหนดหมายเลขเป็น **E7** ในช่วงระหว่างชุมทางต่างระดับโคซากะกับชุมทางต่างระดับคิตากามิ และ **E46** ในช่วงระหว่างชุมทางต่างระดับคิตากามิกับชุมทางต่างระดับคาวาเบะ ภายใต้ "ข้อเสนอการกำหนดหมายเลขทางด่วน ค.ศ. 2016" ของ MLIT

## ภาพ

ไฟล์:Noshiro-Higashi IC 1.jpg|ทางด่วนอากิตะที่ทางแยกต่างระดับโนชิโระฮิงาชิ ในโนชิโระ จังหวัดอากิตะ


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* บริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออก 

อากิตะ
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดอากิตะ
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดอิวาเตะ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2534
โทมิโอกะ

**โทมิโอกะ** () สามารถหมายถึง
* โทมิโอกะ (จังหวัดฟูกูชิมะ) เมืองในจังหวัดฟูกูชิมะ
** สถานีรถไฟโทมิโอกะ สถานีรถไฟ
* โทมิโอกะ (จังหวัดกุมมะ) นครในจังหวัดกุมมะ
** โรงงานทอผ้าโทมิโอกะและสถานที่ที่เกี่ยวข้อง
* ปราสาทโทมิโอกะ
* เอซากุ โทมิโอกะ () (born 1964) นักหมากรุกญี่ปุ่นอาชีพ
* คิเฮ โทมิโอกะ () (1932–2007) นักปั่นจักรยาน
* กิยู โทมิโอกะ () ตัวละครจากมังงะเรื่อง *[[ดาบพิฆาตอสูร]]*

หมวดหมู่:นามสกุลญี่ปุ่น
กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซเคิลเรซซิง ฤดูกาล 1949

**กรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิ่ง ปี ค.ศ.1949 / พ.ศ.2492** เป็นการแข่งขันฤดูกาลแรก ในหมวด F.I.M. Road Racing World Championship Grand Prix โดยประกอบไปด้วย 6 สนาม

ประเภทรถแข่ง มีทั้งหมด 5 รุ่น ได้แก่ 500 ซีซี, 350 ซีซี, 250 ซีซี, 125 ซีซี และ Sidecars 600 ซีซี

เริ่มการแข่งขันเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ที่สนาม **Isle of Man TT** และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 4 กันยายน ที่สนาม **National Automobile Racetrack of Monza**

## รายชื่อสนามและผู้ชนะการแข่งขัน

## คะแนนสะสม

#### ตารางคะแนนสะสมประเภทนักแข่ง

### รุ่น 500 ซีซี (นักแข่ง)

### รุ่น 500 ซีซี (ผู้ผลิต)

### รุ่น 350 ซีซี (นักแข่ง)

### รุ่น 250 ซีซี (นักแข่ง)

### รุ่น 125 ซีซี (นักแข่ง)

### รุ่น Sidecars 600 ซีซี (นักแข่ง)

## อ้างอิง

* Büla, Maurice & Schertenleib, Jean-Claude (2001). *Continental Circus 1949–2000*. Chronosports S.A. 
* 

หมวดหมู่:ฤดูกาลของกรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซเคิลเรซซิง
เตีย วิญ

พลเรือเอก **เตีย วิญ** (; เกิด 7 มกราคม พ.ศ. 2495) เป็นผู้บัญชาการกองทัพเรือกัมพูชา รองผู้บัญชาการทหารสูงสุดประจำกองทัพกัมพูชา และเลขาธิการคณะกรรมเพื่อความมั่นคงแห่งชาติทางทะเล และเป็นน้องชายของเตีย บัญ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมกัมพูชา

รัฐบาลสหรัฐลงโทษเตีย วิญ เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ในข้อหาทุจริต เพราะสมรู้ร่วมคิดกับเจ้าหน้าที่กัมพูชาหลายคนในการแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตัวจากเงินในโครงการก่อสร้างฐานทัพเรือเรียม

## ประวัติ
เตีย วิญ เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2495 ที่เกาะกง ในครอบครัวชาวนาผู้มีรายได้น้อย เป็นบุตรคนสุดท้องจากทั้งหมดห้าคนของเตีย ตึก (มีชื่อไทยว่า เต็ก) เป็นชาวไทยเชื้อสายจีน กับนู เปงจันดา (ชื่อไทยว่า หนู เพ่งจินดา) หญิงชาวไทยเกาะกง เขามีพี่สี่คน ได้แก่ เตีย สวัสดิ์, เตีย สังเวียน, เตีย บัญ (สังวาลย์) และเตีย วน ครอบครัวของเขาสื่อสารกันด้วยภาษาไทยถิ่นตราด อันเป็นภาษาพื้นเมืองของจังหวัดเกาะกง และมีสำเนียงแปร่งเป็นเอกลักษณ์ ในวัยเยาว์ ครอบครัวของเขาดำรงชีพด้วยความยากลำบาก เพราะบิดาตายตั้งแต่เขายังเด็ก มารดาจึงกลายเป็นเสาหลักเดียวของบ้าน ที่ต้องทำนาเลี้ยงครอบครัวเพียงคนเดียว เดิมครอบครัวของเขาไม่มีนามสกุลใช้ กระทั่งมีการบัญญัติการใช้นามสกุล จึงนำชื่อของก๋ง (ปู่) คือเตีย มาตั้งเป็นนามสกุล บางแห่งว่าใช้แซ่ของก๋งมาตั้งเป็นนามสกุล

เตีย วิญ สมรสกับกัน จันเตรียะ มีบุตรสองคน คือ เตีย เลียะคะนา (ลักขณา) และพลเรือโท เตีย โซะคา (สุขา) ภายหลัง เตีย โซะคา ดำรงตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการกองทัพเรือสืบอำนาจบิดาเมื่อปลาย พ.ศ. 2567

## อ้างอิง
; เชิงอรรถ

; บรรณานุกรม
*  .

หมวดหมู่:ชาวกัมพูชาเชื้อสายไทย
หมวดหมู่:ชาวกัมพูชาเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:นักการเมืองกัมพูชา
หมวดหมู่:นายพลชาวกัมพูชา
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเกาะกง
คือเบรอเนอเกิซท์

thumb|ภาพประกอบตำนาน ''คือเบรอเนอเกิซท์'' คริสต์ทศวรรษ 1920
**คือเบรอเนอเกิซท์** () หรือ **พระสิริรุ่งโรจน์แห่งบรรดากษัตริย์** () เป็นมหากาพย์ประจำชาติของประเทศเอธิโอเปีย เขียนขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ด้วยภาษากืออึซ โดย Nebure Id Ishaq แห่งอักซุม ถึงแม้ว่าเรื่องราวในมหากาพย์จะถือกันทั่วไปว่าเป็นตำนานปรัมปรา แต่ในคริสตจักรเอธิโอเปีย มีศาสนิกชนจำนวนมากที่เชื่อว่ามหากาพย์นี้เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงในประวัติศาสตร์และน่าเชื่อถือ รวมถึงเชื่อว่ามีบันทึกที่ยืนยันวงศ์วานของจักรวรรดิโซโลมอน

เนื้อหาของมหากาพย์เล่าเรื่องที่มาว่าพระราชินีแห่งเชบา (ราชินีมาเคดา) พบกับกษัตริย์โซโลมอนได้เช่นไร การเดินทางของหีบพันธสัญญามายังเอธิโอเปียพร้อมกับเมนเยเลกที่หนึ่ง โอรสของโซโลมอนกับราชินีเชบา และยังเล่าถึงการเปลี่ยนให้ชาวเอธิโอเปียจากที่บูชาดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดวงดารา มาสู่การเข้ารีตเพื่อบูชา "พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่แห่งอิสราเอล" ("Lord God of Israel") นักวิทยาเอธิโอเปีย เอดเวิร์ด อูลเลินดอร์ฟ บรรยายไว้ในปาฐกถาชเวย์ ปี 1967 ว่า "*คือเบรอเนอเกิซท์* ไม่ได้เป็นเพียงแค่งานวรรณกรรม แตยังเป็นที่ฝากฝังความรู้สึกทางศาสนาและความเป็นชาติของชาวเอธิโอเปีย"

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:วรรณกรรมเอธิโอเปีย
หมวดหมู่:มหากาพย์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เอธิโอเปีย
มาราปู

[thumb|right|280px|[Sumbanese traditional house|บ้านพื้นเมืองแบบซุมบา ยอดสูงอันโดดเด่นของหลังคาเชื่อว่าเป็นที่ประทับอยู่ของมาราปู]]

**มาราปู** (อักษรโรมัน: Marapu) หรือ **มาราฟู** (อักษรโรมน: Marafu) เป็นรูปแบบหนึ่งของศาสนาบรรพชน ผู้นับถือส่วนใหญ่อยู่ในเกาะซุมบา ประเทศอินโดนีเซีย ไปจนถึงในพื้นที่ที่ห่างไกลของโฟลเรซ ทั้งศาสนิกชนของศาสนาคริสต์และอิสลามบนเกาะซุมบาและโฟลเรซ ล้วนนำเอามาราปูมาผสมผสานกับความเชื่อในศาสนาของตน  มาราปู และศาสนาพื้นถิ่นอื่น ๆ เช่นกาฮารีญันของชาวดายัก ไม่ได้รับการรับรองเป็นศาสนาอย่างเป็นทางการในประเทศอินโดนีเซีย และเนื่องด้วยกฎหมายของอินโดนีเซียจะต้องระบุตนว่าเป็นศาสนิกชนของหนึ่งในศาสนาที่รัฐรับรอง ผู้นับถือมาราปูจึงต้องเลือกว่านับถือศาสคริสต์หรืออิสลามในเอกสารยืนยันตัวบุคคลของตน

ผู้แทนของชุมชนศาสนามาราปูร่วมกับชุมชนศาสนาพื้นเมืองอื่นอีกสามศาสนา ได้ยื่นคำร้องตีอศาลรัฐธรรมนูญอินโดนีเซีย โดยอ้างว่าสิทธิพลเมืองของผู้นับถือมาราปูถูกริดรอนเนื่องจากมาราปูไม่ได้รับการรับรองเป็นหนึ่งในหกศาสนาทางการของรัฐ (อิสลาม โปรเตสแตนต์ คาทอลิก ฮินดู พุทธ ขงจื๊อ) ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน 2017 ศาลมีมติเห็นด้วยกับคำร้องและประกาศให้การกระทำก่อนหน้านี้เป็นการกระทำเลือกปฏิบัติและฝ่าฝืนหลักการว่าด้วยความเท่าเทียม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศาสนาในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:เกาะซุมบา
หมวดหมู่:ศาสนาพื้นถิ่น
ผจญภัยในโลกจินตนาการของมิกา

***ผจญภัยในโลกจินตนาการของมิกา*** () เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศบราซิล ผลิตโดย ซูเปอร์ตูนส์ สร้างโดย เอลิซาเบธ เมงจิส และโจเซฟ วิชีนา

## ตัวละคร

* **มิกา "มิกาเอลา"** (, ) ตัวเอกในเรื่อง เป็นเด็กหญิงผมแดงอายุ 4 ปี เธอเป็นสร้างสรรค์และชอบวาด
* **ลิลา** (, ) เป็นหมูหมอน เธอเป็นฉลาด, เจ้ากี้เจ้าการ, อารมณ์ฉุนเฉียวและบางครั้งก็จินตนิมิต
* **บรู** (, ) เป็นตุ๊กตาเฮดจ์ฮอกสีม่วง เขาเป็นขี้ขลาดมากและไม่ปลอดภัย
* **บลาบลา** (, ) เป็นนกแก้วหุ่นมือสีเขียว เขาเป็นเสียงดังและมีจมูกยาว
* **โปเก้** (, ) เป็นตุ๊กตาแมวสีน้ำเงินขี้สงสัยมาก
* **จาโว** (, ) เป็นสลอธอาบแดดสีเทอร์ควอยส์ เขาเป็นขี้เกียจมากและไร้เดียงสามาก
* **อาเบลฮูดา** (, ) เป็นผึ้งแสง

## การออกอากาศ
ในประเทศบราซิล ออกอากาศในช่องดิสนีย์แชนแนล, ดิสนีย์จูเนียร์, ซูมูคิดส์, ทีวี รา ทิม บูม, ทีวี เอสโคลา, ทีวี คัลทูร่า, บันด, ทีวี ฟูทูรา, ทีวี อะพาเรซิดา, ทีวี บราซิล, เรจีฟามิลิอา, เรจีมาอิสฟามิลิอา และเรจีบราซิลจีเตเลวิเซา และในแพลตฟอร์มสตรีมมิ่ง แอมะซอนไพรม์วิดีโอ, เพลย์คิดส์, ลูเก, แอซีเบเตวิดีโอส และฟันคิดส์

ในประเทศไทย ออกอากาศในช่องทรูสปาร์กเพลย์เมื่อปี พ.ศ. 2566

## รางวัล
ในปี 2560, การ์ตูนได้รับการเสนอชื่อรางวัลเอมมี สาขา "Kids preschool"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  
* 
* 

หมวดหมู่:การ์ตูนบราซิล
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาโปรตุเกส
ชาวซุมบา

**ซุมบา** (อักษรโรมัน: Sumba หรือ Sumbese) เป็นชนพื้นเมืองในเกาะซุมบา ประเทศอินโดนีเซีย ชาวซุมบาเรียกตนเองว่า **ตาอูฮุมบา**

ชาวซุมบากับชนพื้นเมืองของเกาะซาวูมีความสัมพันธ์ทางวงศ์วานกัน ตามตำนานว่าด้วยการกำเนิด ชนทั้งสองกลุ่มมีบรรพชนร่วมสองคนคือ ฮาวูเมฮา (*Hawu Meha*) กับ ฮุมวาเมฮา (*Humba Meha*) ฮาวูเมฮาให้กำเนิดชาวซาวู ซึ่งแรกเริ่มอาศัยบนเกาะซุมบา และต่อมาได้อพยพไปเกาะซาวู ลูกหลานของฮุมบาเมฮายังคงอยู่ในเกาะซุมบา

ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าเกาะซุมบามีคนมาตั้งรกรากตั้งแต่เมื่อไร มีการตั้งทฤษฎีที่เสนอว่าผู้ตั้งรกรากกลุ่มแรกบนเกาะซุมบาเป็นชาวออสตราลอยด์ ที่ซึ่งต่อมารวมกับชาวออสโตรนีเซีย ทฤษฎีนี้อ้างข้อเท็จจริงว่าลักษณะปรากฏของชาวซุมบามีลักษณะแบบชาวออสตราลอยด์ อย่างไรก็ตาม ผลการศึกษาทางพันธุกรรมพบว่าชาวซุมบามีลักษณะบางประการที่แตกต่างจากชาวออสโตรนีเซีย และออสตราลอยด์อาจผสมผสานเข้ามาในบรรพชนขณะกำลังออกเดินทางมายังเกาะซุมบา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินโดนีเซีย