open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ชิวหา

**ชิวหา** เป็นตัวละครในวรรณกรรมเรื่องรามเกียรติ์ เป็นน้องเขยของทศกัณฐ์ สามีของนางสำมนักขา มีลักษณะกายสีหงเสน ยอดน้ำเต้ากลม ตาจระเข้ ปากแสยะ แลบลิ้น  เมื่อครั้งนั้น ทศกัณฐ์ไปประพาสป่า จึงให้น้องเขยเฝ้าเมืองไว้ ฝ่ายชิวหา เมื่อได้รับหน้าที่ก็ทำหน้าที่อย่างดี 

ชิวหา เป็นยักษ์ที่มีฤทธิ์เดช คือมีลิ้นที่ยาวและใหญ่ สามารถใช้ในการศึกได้ เมื่อชิวหาได้รับหน้าที่มา ก็จัดยามตามไฟรักษาเมืองไม่ได้หลับไม่ได้นอน จนวันที่ 7 ชิวหา ก็ทนความง่วงไม่ไหว จึงเนรมิตกายให้ใหญ่โต แล้วแลบลิ้นไปปิดเมืองลงกาไว้ แล้วหลับไป  ฝ่ายทศกัณฐ์ เมื่อกลับมาจากประพาสป่า มองไม่เห็นเมืองลงกา ก็เข้าใจว่าเป็นอุบายของศัตรูบดบังเมืองไว้ ด้วยความโกรธ จึงขว้างจักร อาวุธของตนไปตัดลิ้นชิวหาทันที

ชิวหาถูกตัดลิ้นขาดไปก็สิ้นใจลง นางสำมนักขาเสียใจมาก จึงไปเที่ยวป่าแล้วเจอกับพระราม จนเป็นปฐมเหตุของสงครามครั้งนี้ในที่สุด

หมวดหมู่:ตัวละครในรามเกียรติ์
เมอร์ไลออน

thumb|250px|right|รูปปั้นสิงโตทะเลซึ่งอยู่ห่างไปจากที่เดิมเป็นระยะทาง 120 เมตร ติดกับ One Fullerton

**เมอร์ไลออน** (;  *ซีงา-ลาอุต*;  *หยูเหว่ยซือ*) ถูกออกแบบขึ้นเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของคณะกรรมการการท่องเที่ยวของสิงคโปร์ (Singapore Tourism Board - STB) ในปี 1964 – รูปปั้นนี้มีหัวเป็นสิงโต ร่างเป็นปลา ยืนอยู่บนยอดคลื่น ต่อมาไม่นานทั่วโลกก็ถือกันว่าสิงโตทะเลตัวนี้คือเครื่องหมายประจำชาติสิงคโปร์

แต่เดิมรูปปั้นนี้ตั้งอยู่ที่สวนสิงโตทะเล (Merlion Park) ข้างสะพานเอสพลาเนด (Esplanade Bridge) แม่สิงโตและลูกสิงโตได้กลายเป็นจุดสนใจของนักท่องเที่ยว มีการจัดพิธีติดตั้งสิงโตทะเลในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1972 โดยมีประธานในพิธีคือนายกรัฐมนตรีของสิงคโปร์ ณ เวลาดังกล่าว ซึ่งก็คือ นายลี กวน ยู   

สิงโตตัวนี้สูง 8.6 เมตร มีน้ำหนัก 70 ตัน ทำจากวัสดุจำพวกซีเมนต์ โดยช่างฝีมือชาวสิงคโปร์ผู้เสียชีวิตไปแล้วที่ชื่อนายลิมนังเซ็ง ส่วนรูปปั้นสิงโตทะเลตัวที่สองจะมีขนาดเล็กกว่า ขนาดสูง 2 เมตรและหนัก 3 ตัน สิงโตตัวนี้ก็ถูกสร้างขึ้นโดยนายลิมเช่นกัน ตัวสิงโตทำจากวัสดุจำพวกซีเมนต์ ผิวหนังทำจากแผ่นกระเบื้อง และตาทำจากถ้วยชาสีแดงขนาดเล็ก

ผู้ออกแบบคือนายฟราเซอร์ บรูนเนอร์ (Mr Fraser Brunner) เป็นผู้ดูแลพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำแวนคลีฟ หัวรูปปั้นเป็นสิงโตหมายถึงสิงโตที่เจ้าชายซางนิลาอุตามะเคยเห็นตอนที่พระองค์พบเกาะสิงคโปร์ในปี ค.ศ. ที่ 11 ตามบันทึกของชาวมลายู ส่วนหางที่เป็นปลาคือสัญลักษณ์ของเมืองโบราณเทมาเซ็ก (หมายความว่า "ทะเล" ในภาษาชวา) ซึ่งสิงคโปร์ถูกค้นพบมาแล้ว ก่อนที่เจ้าชายนิลาจะตั้งชื่อเกาะนี้ว่า "ซีงาปูรา" (หมายความว่า "สิงโต" (สิงห์) และ "เมือง" (ปุระ) ในภาษาสันสกฤต) นอกจากนี้ยังหมายถึงจุดเริ่มต้นของสิงคโปร์ที่ในอดีตเคยเป็นหมู่บ้านชาวประมง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศสิงคโปร์
ม
จังหวัดปกครองตนเองชนชาติจ้วงและม้ง เหวินชาน

**จังหวัดปกครองตนเองชนชาติจ้วงและม้ง เหวินชาน** (; *เหวินชาน จ้วงจู๋ เหมียวจู๋ จื้อจื้อโจว*) เป็นจังหวัดปกครองตนเองแห่งหนึ่งทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นเขตการปกครองระดับจังหวัดที่อยู่ทางตะวันออกสุดของมณฑล มีอาณาเขตทางทิศตะวันออกติดกับไป่เซ่อ เขตปกครองตนเองกว่างซี ทิศใต้ติดกับจังหวัดห่าซางของประเทศเวียดนาม (ห่างไปประมาณ ) ทิศตะวันตกติดกับเขตปกครองตนเองชนชาติอาข่าและอี๋ หงเหอ และทิศเหนือติดกับฉวี่จิ้ง

## เขตการปกครอง

## ชนเผ่า
จำนวนประชากรแบ่งตามชนเผ่า เมื่อปี พ.ศ. 2543

## อ้างอิง

เหวินชาน
เหวินชาน
จริต

**จริต** (อ่านว่า จะหริด) จริต แปลว่า จิตท่องเที่ยว สถานที่จิตชอบท่องเที่ยว หรืออารมณ์ที่ชอบท่องเที่ยวของจิตนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสไว้ มี 6 ประการ หมายถึง *ความประพฤติ* คือกิริยาอาการที่แสดงออกมาให้เห็น มีความหมายเช่นเดียวกับคำว่า **จริย** **จริยา** หรือ **จรรยา** โดยทั่วไปจะใช้หมายถึงกิริยาอาการที่ไม่ดี เช่น เสียจริต วิกลจริต ดัดจริต จริตจะก้าน แต่ในทางพุทธศาสนา หมายถึง ความประพฤติ, พื้นเพ นิสัย มี 6 อย่างคือ
# **[[ราคจริต]]** หนักไปทางรักสวยรักงามคือ พอใจในรูปสวย เสียงเพราะ กลิ่นหอม รสอร่อย สัมผัสนิ่มนวล ชอบการมีระเบียบ สะอาด ประณีต พูดจาอ่อนหวาน เกลียดความเลอะเทอะ 
# **[[โทสจริต]]** หนักไปทางเจ้าอารมณ์มักโกรธ เป็นคนขี้โมโหโทโส  พูดเสียงดัง เดินแรง ทำงานหยาบ แต่งตัวไม่พิถีพิถัน เป็นคนใจเร็ว ชอบจับผิด จึงมองข้อตลกของคนได้ดี จึงมักเป็นคนที่พูดจาได้ตลกและสนุกสนาน 
# **[[โมหจริต]]** หนักไปทางเขลา ง่วงซึม  ไม่ค่อยชอบคิดมาก  และขี้เกียจ 
# **[[สัทธาจริต]]** หนักไปทางเชื่อถือจริงใจ น้อมไปในความเชื่อเป็นอารมณ์ประจำใจ เกิดปีติเลื่อมใสได้ง่ายเมื่อเจอบุคคลน่านับถือ  เชื่อตามที่บอกต่อกันมา  ขาดการพิจารณา 
# **[[พุทธิจริต]]หรือญาณจริต** หนักไปทางใช้ปัญญา เจ้าปัญญาเจ้าความคิด มีความฉลาด มีปฏิภาณไหวพริบ การคิดการอ่าน ความทรงจำดี ชอบสั่งสอนคนอื่น
# **[[วิตกจริต]]** หนักไปทางชอบคิดมาก ถ้าขี้ขลาดจะวิตก กังวล ฟุ้งซ่านชอบคิด ตัดสินใจไม่เด็ดขาด ไม่กล้าตัดสินใจ คิดอย่างไม่มีเหตุผล เกินจริง

โดยแยกเป็นสองกลุ่ม คือ ตัณหาจริต และ ทิฏฐิจริต
ราคจริต โทสจริต โมหจริต จัดเป็นตัณหาจริต
สัทธาจริต พุทธิจริต วิตกจริต จัดเป็นทิฏฐิจริต

## กรรมฐานที่เหมาะสมกับแต่ละจริต

#ราคจริต เหมาะกับ อสุภะ 10 นวสี 9 กายคตานุสสติ
#โทสจริต เหมาะกับ วัณณกสิน 4 พรหมวิหาร 4
#โมหจริต เหมาะกับ อานาปานสติ
#วิตกจริต เหมาะกับ อานาปานสติ กสินทั้ง 6 คือ ปฐวีกสิน อาโปกสิน เตโชกสิน วาโยกสิน อาโลกกสิน อากาสกสิน
#สัทธาจริต เหมาะกับ อนุสสติ 6 คือพุทธานุสสติ ธรรมานุสสติ สังฆานุสสติ จาคานุสสติ ศีลานุสสติ เทวตานุสสติ
#พุทธิจริต เหมาะแก่การบอกไตรลักษณ์ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา เพื่อให้เกิดความเลื่อมใส  พิจารณาธาตุ 4 อาหาเรปฏิกูลสัญญา มรณานุสสติ อุปสมานุสสติ

อานาปานสติเหมาะสมกับทุกจริต

อารมณ์ที่กล่าวมา 6 ประการนี้ บางคนมีอารมณ์ทั้ง 6 อย่างนี้ครบถ้วน บางรายก็มีไม่ครบ มีมากน้อยกว่ากันตามอำนาจวาสนาบารมีที่อบรมมาในชาติอดีต อารมณ์ที่มีอยู่คล้ายคลึงกัน แต่ความเข้มข้นรุนแรงไม่เสมอกันนั้น เพราะบารมีที่อบรมมาไม่เสมอกัน

## อ้างอิง
* พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต *พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด *'คำวัด,*' * วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548.
* โปรแกรมวิเคราะห์นิสัย จริตวินิจฉัยออนไลน์ http://www.thecapvision.com/habitscan/ 
* พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๙  พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๑ ขุททกนิกาย มหานิทเทส http://84000.org/tipitaka/read/?29/727/435
* พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม เรื่องจริต 6 http://84000.org/tipitaka/dic/d_item.php?i=262

จจริต
หมวดหมู่:ธรรมหมวด 6
ไซ (อาวุธ)

150px|thumb|ไซ

**ไซ** () เป็นอาวุธที่มีลักษณะคล้ายสามง่าม ตัวอย่าง ตัวละครในภาพยนตร์ที่ใช้อาวุธชนิดนี้ อย่างเช่น ราฟาเอล หนึ่งในสมาชิกกลุ่มเต่านินจา มีไซคู่เป็นอาวุธ หรืออีเล็กตร้า ในซีรีส์ของ แดร์เดเวิล เป็นต้น

หมวดหมู่:อาวุธมีคม
หมวดหมู่:อาวุธระยะประชิด
หมวดหมู่:อาวุธของประเทศไทย
เอไอเอ

**เอไอเอ** (AIA) อาจหมายถึง
* เอไอเอ (American International Assurance) บริษัทประกันภัยในเครือเอไอจี ทำตลาดในเอเชีย และมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ฮ่องกง
* สมาคมประกันภัยอเมริกัน (American Insurance Association)
* สถาบันสถาปนิกอเมริกัน (The American Institute of Architects)
เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่

ภายหลังการกอบกู้เอกราชของล้านนาโดยการนำของพระเจ้ากาวิละ แต่เดิมพระองค์เป็นพระยานครลำปาง สืบเชื้อสายมาแต่พระยาไชยสงคราม (ทิพย์ช้าง) องค์ปฐมตระกูลเจ้าเจ็ดตน และพระอนุชารวม 7 องค์ ภายใต้การสนับสนุนทัพหลวงในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีแล้ว ล้านนาจึงได้เข้ามาอยู่ในฐานะประเทศราชของอาณาจักรธนบุรีตั้งแต่นั้น

ในสมัยที่เป็นประเทศราชของอาณาจักรธนบุรี **เจ้าผู้ครอง[[นครเชียงใหม่]]** เป็นมีบรรดาศักดิ์เป็น "พระยาประเทศราช" โดยมีพระยาวิเชียรปราการ (บุญมา) เป็นพระยาเชียงใหม่องค์แรก ในสมัยอาณาจักรรัตนโกสินทร์มีพระยาเชียงใหม่บางองค์ได้รับสถาปนาเป็น "พระเจ้าประเทศราช" เป็นกรณีพิเศษ เช่น พระเจ้ากาวิละ พระเจ้ามโหตรประเทศ จนวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2399 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงสถาปนาพระยาประเทศราชในตระกูลเจ้าเจ็ดตนทั้งสามองค์ คือ พระยาเชียงใหม่ พระยาลำปาง และพระยาลำพูน ขึ้นเป็น "เจ้าประเทศราช" สืบมาจนถึงเจ้าแก้วนวรัฐ ผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 9 ซึ่งถึงแก่พิราลัยในปี พ.ศ. 2482 คณะรัฐมนตรีสมัยจอมพล ป. พิบูลสงครามมีมติให้ยุติการตั้งเจ้าประเทศราช ทำให้ตำแหน่งเจ้านครเชียงใหม่สิ้นสุดลงนับแต่นั้น

## รายพระนาม (ธนบุรี-รัตนโกสินทร์)

## ผู้สืบราชสกุล ณ เชียงใหม่ หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง
ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ทางประเทศสยาม ได้ยกเลิกระบบประเทศราช ทำให้ฐานะของเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ถูกยกเลิกไป เหลือเพียงการสืบเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า เป็นผู้สืบราชสกุล ณ เชียงใหม่ ซึ่งบทบาทที่เห็นได้ชัด คือ การแสดงความจงรักภักดีต่อพระบรมราชจักรีวงศ์ ในพระราชพิธีต่าง ๆ

นับแต่พลตรีเจ้าแก้วนวรัฐถึงแก่พิราลัยในปี พ.ศ. 2482 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า เพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งการสืบราชสกุล ณ เชียงใหม่ ให้แก่ผู้สืบราชสกุลเป็นลำดับ ดังนี้

## เครื่องหมายตราสกุลวงศ์เจ้าเชียงใหม่
thumb|ตราประจำเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่
เครื่องหมายตราสกุลเจ้าเชียงใหม่แห่งราชวงศ์ทิพย์จักร เป็นรูปพระอินทร์มีพระวรกายสีขาวประทับนั่งอยู่ในปราสาท มีทับทิมเม็ดใหญ่และมีเพชรล้อมรอบ 

## อ้างอิง

ช

## ดูเพิ่ม
* รายพระนามพระมหากษัตริย์ล้านนา
* เจ้าผู้ครองนครลำปาง
* เจ้าผู้ครองนครลำพูน

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ปราณี  ศิริธร ณ พัทลุง. **เพ็ชร์ล้านนา**. (ครั้งที่ 2) เชียงใหม่ :ผู้จัดการ ศูนย์ภาคเหนือ, 2538.
* เจ้าวงศ์สัก ณ เชียงใหม่, คณะทายาทสายสกุล ณ เชียงใหม่. **เจ้าหลวงเชียงใหม่**. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้ง แอนด์ พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน), 2539. 
* คัมภีร์ คัมภีรญาณนนท์ , นาวาอากาศเอก. '''เจ้านายฝ่ายเหนือ'''. 


เชียงใหม่
เทวโลก

**เทวโลก** คือโลกของเทวดา หมายถึงสวรรค์อันเป็นที่อยู่ของเทวดา จัดเป็นปรโลกคือโลกหน้าแห่งหนึ่งอันเป็นที่เกิดหลังการการตายไปของคนที่ทำบุญกุศลไว้ดีแล้ว เช่นที่กล่าวว่า "*เขาสั่งสมกุศลไว้ดีแล้ว ครั้นละจาก[[อัตภาพ]]นี้แล้วจักไปบังเกิดในเทวโลก เข้าถึงฐานะอันประเสริฐสุดที่ได้โดยยาก*"

ปปัญจสูทนี อรรถกถาสาเลยยกสูตรระบุว่า เทวโลกมี 26 ชั้น คือ กามาวจร 6 และ พรหมโลก 20

## อ้างอิง

* พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช), *พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด *'คำวัด,*' * วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548

หมวดหมู่:จักรวาลวิทยาในศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:จักรวาลวิทยาในศาสนาพุทธ
คีรีศักดิ์ บาร์โบส

**คีรีศักดิ์ บาร์โบส** หรือ **คีรี สุขสำราญ** เกิดเมื่อ พ.ศ. 2485 เป็นนักมวยชาวจังหวัดสุพรรณบุรี สถิติการชก 7 ครั้ง ชนะ 4 แพ้ 3

## ประวัติ
คีรีศักดิ์ บาร์โบส เริ่มชกมวยไทยในจังหวัดสุพรรณบุรีใช้ชื่อว่า คีรี ลูกเรไร ชกชนะจนมีชื่อเสียงในแถบภาคกลาง จนกระทั่ง ภักดี สวนรัตน์พามาฝากฝังกับเชาวน์ ฉวีวงษ์ จึงใช้ชื่อว่าคีรีศักดิ์ บาร์โบส ขึ้นชกมวยไทยในกรุงเทพฯ ได้ขึ้นชกในรายการมวยที่สำคัญหลายครั้ง เช่น ชกมวยรอบจ้าวแผ่นดิน ได้ชิงชนะเลิศกับอดุลย์ ศรีโสธร แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ชกมวยรอบจ้าวปฐพี แพ้ปราบธรณี เมืองสุรินทร์ ตกรอบแรก ชกมวยรอบครองแผ่นดิน แพ้ศักดา ยนตรกิจ ตกรอบ ชิงแชมป์มวยไทยรุ่นเฟเธอร์เวทของเวทีราชดำเนินก็แพ้ ชัยยงค์ ราชวัฏ ชิงไม่สำเร็จอีก

หลังจากนั้น คีรีศักดิ์ จึงหันมาชกมวยสากลอาชีพ ปรากฏว่าประสบความสำเร็จมากกว่า ชนะนักมวยชื่อดังหลายคน เช่นอดุลย์ ศรีโสธร วีระนิด เจริญเมือง จนกระทั่ง OPBF ได้จัดตั้งตำแหน่งแชมป์รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท 130 ปอนด์ขึ้นมาใหม่ คีรีศักดิ์ได้รับเชิญให้ไปชิงแชมป์ว่างกับฮิโรชิ โอกาว่า ที่ญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2504 ปรากฏว่าคีรีศักดิ์เป็นฝ่ายชนะคะแนนได้ครองแชมป์ OPBF อย่างเหนือความคาดหมาย แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เสียแชมป์ให้ยูกิโอะ คัตสึมาตะไปในปีเดียวกัน

หลังจากเสียแชมป์ OPBF ฟอร์มการชกของคีรีศักดิ์เริ่มตกต่ำลง ชกแพ้มากกว่าชนะ จนแพ้น็อค ศิริน้อย ลูกพระกฤษณ์ จนถูกหามลงเวที คีรีศักดิ์จึงแขวนนวมไป หลังแขวนนวม คีรีศักดิ์รับราชการเป็นทหารบก ติดยศ จ.ส.อ.

## เกียรติประวัติ

| style="text-align:center;" colspan="9"|**ชนะ 7 ครั้ง** (ชนะน็อค 4 ครั้ง, ชนะคะแนน 0 ครั้ง), **แพ้ 3 ครั้ง** (แพ้น็อค 1 ครั้ง, แพ้คะแนน 2 ครั้ง) เสมอ - ครั้ง
|- align=center
| style="text-align:center;" colspan="9"|เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
|- align=center
|ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท
|แพ้
|75-21-3
|align=left| ฮิโรชิ โอกาว่า 
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
|ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์เวลเตอร์เวท
|แพ้
|42-10-3
|align=left| ยูกิโอะ คัตสุมาตะ
|
|
|
|align=left|
|align=left|

## อ้างอิง

* ชายพจน์. คีรีศักดิ์ บาร์โบส แชมป์จูเนียร์ไลท์เวต OPBF. นิตยสารมวยโลก. ปีที่ 29 ฉบับที่ 1413. 5-11 ตุลาคม 2554 หน้า 48 – 49

หมวดหมู่:นักกีฬาจากจังหวัดสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:ทหารบกชาวไทย
โอโบ

**โอโบ** (;  ) ที่ใช้ในปัจจุบันนี้มีมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 ใช้ในการแสดงอุปรากรฝรั่งเศส เรียกว่า “Hautbois” หรือ “Hoboy” ในศตวรรษที่ 18 โอโบใช้เป็นเครื่องดนตรีหลักในวงออร์เคสตร้า เป็นเครื่องดนตรีเสียงสูงในกลุ่มเครื่องลมไม้ ซองในขณะนั้นมีรูปิดเปิดเพียง 2- 3 รูเท่านั้น ในศตวรรษที่ 19 โอโบได้พัฒนาในเรื่องระบบกลไก คีย์ กระเดื่อง สำหรับปิดเปิดรู เพื่อเปลี่ยนระดับเสียงให้เล่นสะดวกมากขึ้น จนในที่สุดโอโบคือเครื่องดนตรีหลักที่จะต้องมีในวงดุริยางค์

อ
สามารถ ศรแดง

**สามารถ ศรแดง** หรือ นายสามารถ กล้าเชิงรบ (ชื่อเดิม นายบุญแต่ง ทองกระโทก) ชาวจังหวัดนครราชสีมา เกิดเมื่อ พ.ศ. 2476 สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 4) เสมอ 1 แพ้ 8

## ประวัติ
สามารถเกิดที่จ.นครราชสีมา ต่อมาย้ายไปอยู่ที่ อำเภอกระสัง จังหวัดบุรีรัมย์ เมื่อโตขึ้นจึงหัดชกมวยไทยในชื่อ บุญแต่ง ศิษย์แขวง ตระเวนชกในแถบภาคอีสาน ต่อมาจึงเข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯโดยมาอยู่ที่ค่ายศิษย์สิงห์ ใช้ชื่อว่า สามารถ ศิษย์สิงห์ กลายเป็นนักมวยที่มีชื่อเสียด้วยการชกแบบบุกตะลุยและมีหมัดขวาที่หนักหน่วง ภายหลังจึงย้ายมาอยู่ค่ายศรแดง ใช้ชื่อว่า สามารถ ศรแดง

หลังจากได้ครองแชมป์มวยไทยรุ่นเวลเตอร์เวทแล้ว สามารถหาคู่ชกในแบบมวยไทยไม่ได้จึงหันมาชกมวยสากล และได้ครองแชมป์มวยสากลรุ่นเวลเตอร์เวทของเวทีลุมพินี โดยชนะคะแนน กิมเอี๋ยว ศิษย์ผล และได้ชกกับนักมวยชื่อดังหลายคน เช่น เสมอกับยอร์ช บาร์น รองแชมป์โลกชาวอิตาลี ชนะคะแนน ฮาชิโร ทัตสุมิ จนชกขนะคะแนน เดล ฟลาเนแกน จึงได้เป็นรองแชมป์โลก แต่พอแพ้คะแนน เฮกเตอร์ คอนสแตนท์ จึงถูกปลดจากอันดับโลก

ต่อมา เมื่อกลับมากู้ชื่อชนะนักมวยชื่อดังอีกหลายคน เช่น ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า สมเดช ยนตรกิจ ดาวทอง สิงหพัลลภ จึงมีโอกาสชิงแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท ชนะคะแนน ฟูมิโอะ ไกสุ ได้ครองแชมป์ แต่พอป้องกันครั้งแรกก็เสียแชมป์คืนให้ไกสุไป

สามารถได้เข้าอับดับโลกอีกครั้งเมื่อชนชนะน็อค มิเกมาซา คาวาคามิ แต่หลังจากนั้นทชกแพ้กราวรูดจนถูกปลดออกจากรองแชมป์โลก และเสียแชมป์มวยสากลของเวทีราชดำเนินไป เมื่อชกแพ้บ่อยๆ จึงถูกตั้งข้อหาล้มมวย จนหยุดชกไปหลายปี กลับมาชกอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2512 ก็แพ้น็อคนักมวยรุ่นหลังอย่างง่ายดายจึงแขวนนวมไปอย่างถาวร

## เกียรติประวัติ

| style="text-align:center;" colspan="9"|**ชนะ 10 ครั้ง** (ชนะน็อค 4 ครั้ง, ชนะคะแนน 0 ครั้ง), **แพ้ 8 ครั้ง** (แพ้น็อค 4 ครั้ง, แพ้คะแนน 4 ครั้ง) เสมอ 1 ครั้ง
|- align=center
| style="text-align:center;" colspan="9"|แชมป์ประเทศไทย รุ่นเวลเตอร์เวทชิง 2498
|- align=center
|ชิง
|ชนะ
|0-0-0
|align=left| กิมเอี๋ยว ศิษย์ผล 
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
| style="text-align:center;" colspan="9"|แชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท
|- align=center
|ชิง
|ชนะ
|21-6-1
|align=left| ฟูมิโอะ ไกสุ 
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- 
|เสียแชมป์
|แพ้
|22-7-1
|align=left| ฟูมิโอะ ไกสุ
|
|
|
|align=left|
|align=left|
|- align=center
| style="text-align:center;" colspan="9"|เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
|- align=center
|ชิงแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวท
|แพ้
|18-5-1
|align=left| ฟูมิโอะ ไกสุ
|
|
|
|align=left|
|align=left|

## อ้างอิง

* ชายพจน์. มวยดังไทยแลนด์ในอดีต:"เชน" สามารถ ศรแดง อดีตรองแชมป์โลกและแชมป์ OPBF มิดเดิลเวท. นิตยสารมวยโลก. ฉบับที่ 839. ตุลาคม 2543 หน้า 50 -51

หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอจักราช
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอกระสัง
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดบุรีรัมย์
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นมิดเดิลเวท
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
วีระนิด เจริญเมือง

**วีระนิด เจริญเมือง** ชาวกรุงเทพมหานคร เกิดเมื่อ 4 มกราคม พ.ศ. 2486 สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 6) เสมอ 1 แพ้ 5

## เกียรติประวัติ
* แชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวท 
** ชิง 12 ธันวาคม 2504 ชนะคะแนน อาร์มมี วันเดอร์ บอย () ที่ อาราเน็ตตาโคลอสเซียม มะนิลา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 31 มีนาคม 2505 ชนะน็อค ยก 3 อาร์มมี่ บอย (ฟิลิปปินส์) ที่ มะนิลา
** เสียแชมป์ 12 กันยายน 2505 แพ้คะแนน มิตสุโนริ เซกิ () ที่ โตเกียว
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ภาครุ่นเฟเธอร์เวท 2 มกราคม 2506 แพ้น็อค ยก 4 มิตสุโนริ เซกิ (ญี่ปุ่น) ที่ โตเกียว

## อ้างอิง
* สถิติ

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นเฟเธอร์เวท
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
พลายน้อย ร.ฟ.ท.

**พลายน้อย ร.ฟ.ท.** หรือนายพิณ เปลี่ยนเกิด ชาวจังหวัดพิษณุโลก เกิดเมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2480 สถิติการชก 6 ครั้ง ชนะ 3 (น็อค 1) แพ้ 3

## ประวัติ
พลายน้อยเกิดที่พิษณุโลกเมื่อ พ.ศ. 2483 แต่ต่อมาได้อพยพไปอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ เริ่มหัดมวยกับครูวัลลภ พระประแดง ขึ้นชกมวยในเขตภาคเหนือโดยใช้ชื่อ พลายน้อย ศิษย์วัลลภ ชกชนะรวด 20 ครั้ง ในที่สุด ครูจวน สุริยกุลจึงขอตัวพลายน้อยมาอยู่ค่าย ร.ฟ.ท.

พลายน้อยกลายเป็นยอดมวยรุ่นเล็กของเวทีมวยราชดำเนิน เคยครองแชมป์มวยไทยรุ่นฟลายเวท แต่ภายหลังทำน้ำหนักไม่ได้จึงสละตำแหน่ง เลื่อนรุ่นมาชกในรุ่นที่ใหญ่กว่าแต่หาคู่ชกยาก ครูจวนจึงให้พลายน้อยหันมาชกมวยสากล ซึ่งปรากฏว่าชกแค่ครั้งที่ 2 เท่านั้น  พลายน้อยชนะน็อค ลิตเติล ซีซาร์ คู่ปรับเก่าของสนอง ร.ส.พ. ซึ่งเป็นนักมวยระดับรองแชมป์โลกของฟิลิปปินส์ได้เมื่อ 7 เมษายน พ.ศ. 2506 ต่อมา เขาได้ไปชกที่ญี่ปุ่น ชนะคะแนน ทาเคโอะ ซูซูกิ เมื่อ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2506 แต่เมื่อขึ้นชิงแชมป์มวยสากลรุ่นเฟเธอร์เวท ของเวทีมวยราชดำเนิน กลับแพ้คะแนน อนันตเดช ศิษย์หิรัญแบบขาดลอย 

พลายน้อยกลับมาชกมวยไทยอีก 4-5 ครั้งก็ได้รับการติดต่อให้ไปชิงแชมป์ OPBF ที่ญี่ปุ่นกับ อากิโอะ มากิ ซึ่งพลายน้อยเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้ครองแชมป์ หลังจากได้แชมป์ จวน ผู้จัดการของเขาได้ตกลงจะให้พลาย้อยชกนอกรอบกับโรกูโร อิชิยามา นักมวยดาวรุ่งของญี่ปุ่นในขณะนั้น เดิมกำหนดชกในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2507 แต่ปรากฏว่าพลายน้อยป่วยเป็นหวัด จึงต้องเดินทางกลับไทยก่อน แล้วเดินทางไปชกอีกครั้งเมื่อ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2507 ซึ่งพลายน้อยเป็นฝ่ายแพ้คะแนน จากนั้นพลายน้อยได้ไปชกป้องกันตำแหน่งกับอิชิยามา โดยครั้งแรกกำหนดชกวันที่ 24 กันยายน แต่พลายน้อยมีปัญหาในการฝึกซ้อม และการทำน้ำหนัก ทำให้เลื่อนการชกออกไปเป็น 1 ตุลาคม เมื่อถึงวันชก ปรากฏว่าพลายน้อยสู้อิชิยามาไม่ได้ ถูกชกล้มถึงสองครั้งในยก 2 และถูกชกจนเลือดกำเดาไหลในยกที่ 6 ครบยกจึงเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปหลังจากเสียแชมป์ พลายน้อยมีปัญหาเรื่องค่าตัวกับครูจวน จนต้องแยกทางกันและพลายน้อยประกาศเลิกชกมวยสากล

พลายน้อยขึ้นชกมวยไทยอีกเพียงอย่างเดียว แต่แพ้มากกว่าชนะ เพราะสังขารเริ่มร่วงโรย จนแขวนนวมไปในที่สุด ปัจจุบันพลายน้อยเป็นเจ้าของร้านขายเสื้อผ้าที่แพร่

## เกียรติประวัติ
* แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวท 
** ชิง 6 พฤษภาคม 2507 ชนะคะแนน อากิโอะ มากิ (ญี่ปุ่น) ที่ โอซากา
** เสียแชมป์ 24 ตุลาคม 2507 แพ้คะแนน โรกูโร อิชิยามา (ญี่ปุ่น) ที่ โตเกียว

## อ้างอิง

* สถิติ
* ชายพจน์. มวยดังไทยแลนด์ในอดีต: "ไอ้พิณพิฆาต" พลายน้อยร.ฟ.ท. อดีตแชมป์ OPBF. นิตยสารมวยโลก. ฉบับที่ 844. พฤศจิกายน 2543 หน้า 42-43

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดพิษณุโลก
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดเชียงใหม่
ยาสีฟัน

300px|thumb|right|ยาสีฟันเนื้อเจล

**ยาสีฟัน** เป็นสิ่งที่ใช้คู่กับแปรงสีฟันในการแปรงฟัน มักอยู่ในรูปของเนื้อครีม เจล หรือเนื้อผง โดยมีส่วนผสมต่างกันไปในแต่ละผู้ผลิต เช่น เกลือ ฟลูออไรด์ สารขัดสี สารที่ทำให้เกิดฟอง เป็นต้น คุณสมบัติจะแตกต่างกันไปตามแต่ผู้ผลิต

ยาสีฟันสามารถแบ่งออกได้เป็นหลายรูปแบบตามเกณฑ์ที่ใช้ เช่น ตามลักษณะเนื้อยาสีฟัน (เจล,น้ำ,ผง,ครีม) ตามคุณสมบัติ(ลดการเสียวฟัน,สำหรับเด็ก,ขัดสีฟัน,รักษาสุขภาพเหงือก) เป็นต้น ทั้งนี้ยาสีฟันที่จะมีส่วนช่วยในการลดการเกิดฟันผุได้ควรจะมีส่วนผสมของฟลูออไรด์อย่างน้อย 1000 ppm

## ประวัติ
ยาสีฟันถือกำเนิดขึ้นครั้งแรกในสมัยอียิปต์โบราณ โดยยาสีฟันทำจากการผสมวัตถุดิบธรรมชาติได้แก่ เกลือป่น พริกไทยป่น ใบมินต์ และดอกไม้ต่างๆ ในสมัยโรมันมีการคิดค้นสูตรยาสีฟันของตัวเองขึ้นมาใหม่ ซึ่งออกแนวค่อนข้างแปลกประหลาดเพราะใช้ปัสสาวะของมนุษย์เป็นส่วนผสมหลัก โดยชาวโรมันเชื่อว่าแอมโมเนียที่อยู่ในปัสสาวะอาจจะช่วยให้ฟันขาวสะอาดขึ้น ต่อมาช่วงราวศตวรรษที่ 18 ยาสีฟันตำรับอเมริกันที่ใช้ขนมปังเผา  ศตวรรษที่ 19 นิยมของยาสีฟันประเภทผง จนถึงยุคสมัยปัจจุบัน บริษัทคอลเกตถือเป็นผู้ผลิตเจ้าแรกที่คิดค้นยาสีฟันแบบหลอดบีบขึ้นมาเมื่อปี ค.ศ. 1896

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องสำอาง
หมวดหมู่:ทันตแพทยศาสตร์
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาด
หมวดหมู่:ยาสีฟัน
ภาษามาดูรา

thumb|right|ภาษามาดูราที่เขียนด้วยอักษรชวา
**ภาษามาดูรา** (, เปโกน: ) เป็นภาษาที่ใช้พูดบนเกาะมาดูราและเกาะอื่น ๆ ในประเทศอินโดนีเซีย เช่นเกาะกาเงอัน เกาะซาปูดี และทางตะวันออกของชวาตะวันออก พบในสิงคโปร์ด้วย อยู่ในกลุ่มย่อยซุนดาของภาษากลุ่มมาลาโย-โพลีเนเซียตะวันตก ตระกูลออสโตรนีเซียน เคยเขียนด้วยอักษรชวา ปัจจุบันเขียนด้วยอักษรละติน มีผู้พูด 13,600,000 คนในอินโดนีเซีย (พ.ศ. 2543) ภาษานี้มีรากศัพท์เหมือนกับภาษากาเงอันร้อยละ 75 และเข้าใจกันได้ยาก ภาษานี้มีหลายสำเนียง สำเนียงซูเมอเนิปจัดเป็นสำเนียงมาตรฐาน สำเนียงบังกาลันที่พูดในซูราบายาเป็นสำเนียงที่ใช้ทางการค้ามากที่สุด เป็นสำเนียงที่ใช้ในเมืองและได้รับอิทธิพลจากภาษาอินโดนีเซียมาก และผู้พูดภาษานี้ใช้ภาษาอินโดนีเซียด้วย 

## สัทวิทยา
อักษรโรมันที่ปรากฏในตารางเป็นไปตามอักขรวิธี พ.ศ. 2551
### สระ




### พยัญชนะ




## คำทั่วไป

### ตัวเลข

## ตัวอย่างประโยค
จากข้อที่ 1 ของปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน

มาดูรา: 

;Aksara Pèghu: 

ไทย: "มนุษย์ทั้งปวงเกิดมามีอิสระและเสมอภาคกันในศักดิ์ศรี และสิทธิ ต่างในตนมีเหตุผลและมโนธรรม และควรปฏิบัติต่อกันด้วยจิตวิญญาณแห่งภราดรภาพ"

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* 
* 

* Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.

หมวดหมู่:กลุ่มภาษามาลาโย-โพลีเนเซีย
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศสิงคโปร์
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:เกาะมาดูรา
หมวดหมู่:ภาษามาดูรา
ภาษามากัซซาร์

**ภาษามากัซซาร์** หรือ **ภาษามากาซาร์** ( หรือ ) เป็นทั้งชื่อของภาษาและระบบการเขียนในเกาะซูลาเวซี ประเทศอินโดนีเซีย อยู่ในตระกูลออสโตรนีเซียน ใกล้เคียงกับภาษาบูกิส ในอดีตเขียนด้วยอักษรลนตารา/มากาซาร์ ซึ่งเคยใช้เขียนภาษาบูกิสและภาษามันดาร์ด้วย ปัจจุบันนิยมเขียนด้วยอักษรละตินมากกว่า

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

มากัซซาร์
สังขาร

**สังขาร** แปลว่า *การปรุงแต่ง สิ่งที่ถูกปรุงแต่ง* มีความหมาย 3 ประการ คือ 1. เป็นสิ่งที่ถูกเหตุปัจจัยปรุงแต่งมา 2. เป็นเหตุปัจจัยที่ไปปรุงแต่งสิ่งอื่น 3. เป็นเหตุปัจจัยที่ปรุงแต่งตนเอง

### สังขารในไตรลักษณ์
ในไตรลักษณ์ **สังขาร** คือ ธรรมที่ถูกปรุงแต่ง ได้แก่ ปรมัตถธรรม คือ จิต เจตสิก และรูป ทั้งหมด ยกเว้นนิพพาน ที่เป็นอสังขาร คือ ไม่ใช่สังขาร

### สังขารในขันธ์ 5
ในขันธ์ 5 สังขารขันธ์ คือ สภาพที่ปรุงแต่งจิต เป็นคุณสมบัติต่าง ๆ ของจิต ได้แก่ เจตสิก เว้นเวทนาและสัญญา

### สังขารในปฏิจจสมุปบาท
ในปฏิจจสมุปบาท **สังขาร 3** คือ
# **กายสังขาร** สภาพที่ปรุงแต่งทางกาย
# **วจีสังขาร** สภาพที่ปรุงแต่งทางวาจา
# **มโนสังขาร** สภาพที่ปรุงแต่งทางใจ

หมายถึง กระบวนการของทุกเหตุปัจจัยที่ทำให้เกิดการปรุงแต่งทางกาย( กายสังขาร ) วาจา( วจีสังขาร) และใจ( มโนสังขาร) 

หรือ **อภิสังขาร 3** ได้แก่
# **ปุญญาภิสังขาร** สภาพที่ปรุงแต่งกรรมฝ่ายดี
# **อปุญญาภิสังขาร** สภาพที่ปรุงแต่งกรรมฝ่ายชั่ว
# **อาเนญชาภิสังขาร** สภาพที่ปรุงแต่งภพอันมั่นคง ไม่หวั่นไหว

## อ้างอิง
* พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช), *พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด *'คำวัด,*' * วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548

หมวดหมู่:หลักธรรมของศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
สามัญลักษณะ

**สามัญลักษณะ** (อ่านว่า สามันยะ-) แปลว่า* ลักษณะที่มีเสมอกันในสังขารทั้งปวง*

**สามัญลักษณะ** หมายถึงภาวะที่เกิดขึ้น ภาวะที่มีที่เป็นแก่สังขารคือสรรพสิ่งทั้งปวงอย่างเสมอภาคกัน ไม่มียกเว้น ไม่ว่าสังขารนั้นจะมีชีวิตหรือไม่มีชีวิต เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ไตรลักษณ์ คือลักษณะประจำ 3 ประการของสังขาร และเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ธรรมนิยาม คือกฎธรรมดาหรือข้อกำหนดที่แน่นอนของสังขารทั้งปวง

สามัญลักษณะ มี 3 ประการคือ
# **อนิจจตา** ความเป็นของไม่เที่ยง ความเปลี่ยนแปลงไปตลอดเวลา
# **ทุกขตา** ความเป็นทุกข์ คือทนอยู่ในสภาพเดิมไม่ได้
# **อนัตตตา** ความเป็นของมิใช่ตัวตน ความมิใช่อัตตา

นิยมเรียกสั้น ๆ ว่า อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา

## อ้างอิง
* พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต *พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด *'คำวัด,*' * วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548

หมวดหมู่:หลักธรรมของศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:ธรรมหมวด 3
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
วัดพระธาตุจอมจ้อ

**วัดพระธาตุจอมจ้อ** เป็นหนึ่งในพระธาตุ 9 จอม และยังเป็นพระธาตุคู่บ้านคู่เมืองของอำเภอเทิง ตั้งอยู่ที่ ม.20 บ้านเวียงจอมจ้อ  ตำบลเวียง อำเภอเทิง ห่างจากที่ว่าการอำเภอเทิงไปทางทิศตะวันตกประมาณ 1 กิโลเมตร  ลักษณะเป็นเจดีย์ทรงลังกาแบบสถาปัตยกรรมล้านนา

## ประวัติพระธาตุจอมจ้อ

พระธาตุจอมจ้อเป็นพระธาตุศักดิ์สิทธิที่อยู่คู่เมืองเทิงมาตั้งแต่สมัยโบราณกาล ประวัติพระธาตุจอมจ้อจากคัมภีร์เก่าแก่ที่ตั้งโดยนักปราชญ์ผู้ชำนาญในด้านภาษาบาลีของอำเภอเมืองเทิง (เมืองเถิง) ในสมัยนั้นได้กล่าวว่า ในกาลสมัยเมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จมาสุวรรณภูมิ พระองค์ได้พักอยู่ใต้ต้นอโศกบนดอยใกล้น้ำแม่อิง มีพญานาคตนหนึ่ง รู้ว่าพระพุทธองค์เสด็จมาจึงเข้าไปเฝ้าพระพุทธเจ้า ทูลถามความต่างๆแล้วจึงนำจ้อคำ ๓ ผืนแล้วจ้อแก้วอีก ๓ ผืน มาถวายพระพุทธองค์ พระอานนท์จึงขอทูลพระธาตุให้พระยานาคตนนั้น พระพุทธองค์จึงนำพระหัตถ์ลูบพระเศียรได้พระเกศาธาตุเส้นหนึ่ง จึงโปรดให้พญานาคไว้พญานาคจึงนำความแจ้งให้เจ้าเมืองเทิงสร้างพระธาตุไว้ที่กลางดอยเพื่อบรรจุพระเกศาธาตุ ต่อมาจึงมีการขนานนามพระธาตุนั้นว่า พระธาตุจอมจ้อ

## ความเชื่อ
""ความเชื่อ""  ในการไหว้พระธาตุจอมจ้อ คำว่า "จ้อ" เป็นคำล้านนา หมายความเทียบได้กับ "ช่อ" ในภาษาไทยกลาง
"จอมจ้อ" จึงควรหมายความถึง ชูขึ้น หรือสูงเด่น เป็นสง่า สูงส่ง ถ้าได้กราบไหว้ก็จะประสบความสำเร็จทุกสิ่งเหมือนกับการเริ่มเจรจาก็นำมาซึ่งความสำเร็จและสมประสงค์ทุกประการ 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
http://www.tourismchiangrai.com/
http://www.watjomjor.com/ 

หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดเชียงราย‎
จอมจ้อ
พระธาตุจอมจ้อ
หมวดหมู่:พระธาตุ 9 จอม
อนิจจัง

**อนิจจัง** (บาลี: อนิจฺจํ) แปลว่า ไม่เที่ยง ไม่ยั่งยืน ไม่มั่นคง ไม่แน่นอน หรือ ตั้งอยู่ในสภาวะเดิมได้ยาก โดยทั่วไปหมายถึง สังขารธรรม อันได้แก่ ขันธ์ 5 คำนี้จัดเป็นหนึ่งในชื่อเรียกที่เป็นคำไวพจน์ของขันธ์ซึ่งถูกใช้เป็นอย่างมากในพระไตรปิฎก จะมาคู่กับคำไวพจน์ของขันธ์อีก 2 คำ คือ ทุกขัง กับ อนัตตา นั่นเอง

## อนิจจะ กับ อนิจจลักษณะ ไม่เหมือนกัน
อนิจจะ กับ อนิจจลักษณะ เป็นคนละอย่างกัน เพราะเป็น ลักขณวันตะ และ ลักขณะ ของกันและกัน ดังนี้
* **อนิจจัง** (อนิจฺจํ) - หมายถึง ขันธ์ 5 ทั้งหมด เป็นปรมัตถ์ เป็นสภาวะธรรม มีอยู่จริง, คำว่า "อนิจจัง" เป็นคำไวพจน์ชื่อหนึ่งของขันธ์ 5
* อนิจจลักษณะ (อนิจฺจตา, อนิจฺจลกฺขณํ) - หมายถึง เครื่องกำหนดขันธ์ 5 ทั้งหมดซึ่งเป็นตัวอนิจจัง
อนิจจลักษณะทำให้เราทราบได้ว่าขันธ์ 5 เป็นของไม่เที่ยง ไม่คงที่ ไม่ยั่งยืน ซึ่งได้แก่ อาการความเปลี่ยนแปลงไปของขันธ์ 5 เช่น อาการที่ขันธ์ 5 เคยเกิดขึ้นแล้วเสื่อมสิ้นไปเป็นขันธ์ 5 อันใหม่ อาการที่ขันธ์ 5 เคยมีขึ้นแล้วก็ไม่มีอีกครั้ง เป็นต้น

ในวิสุทธิมรรค ท่านได้ยกอนิจจลักษณะจากปฏิสัมภิทามรรคมาแสดงไว้ถึง 25 แบบ เรียกว่า โต 25 และในพระไตรปิฎกยังมีการแสดงอนิจจลักษณะไว้ในแบบอื่น ๆ อีกมากมาย แต่คัมภีร์ที่รวบรวมไว้เป็นเบื้องต้นเหมาะสำหรับเป็นคู่มือสำหรับปฏิบัติธรรมได้แก่ คัมภีร์ปฏิสัมภิทามรรค เพราะสามารถจะจำคำที่คนโบราณใช้กำหนดกันจากคัมภีร์นี้แล้วนำไปใช้ได้ทันที ดังที่ท่านแสดงไว้เป็นต้นว่า *"จกฺขุ อหุตฺวา สมฺภูตํ หุตฺวา น ภวิสฺสตีติ ววตฺเถติ - นักปฏิบัติธรรมย่อมกำหนดว่า "[[จักขุปสาท]]ที่ยังไม่เกิดก็เกิดมีขึ้น พอมีขึ้นแล้วต่อไปก็จะกลายเป็นไม่มีไปอีก"* เป็นต้น (ให้เพ่งเล็งถึงลักษณะอาการที่เปลี่ยนไป จะเป็นการกำหนดอนิจจลักษณะ)

## ดูเพิ่ม
* ไตรลักษณ์ 
* ทุกขัง
* อนัตตา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ธรรมหมวด 3
หมวดหมู่:หลักธรรมของศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
จังหวัดปกครองตนเองชนชาติไป๋ ต้าหลี่

**เขตปกครองตนเองชนชาติไป๋ ต้าหลี่** (; ต้าหลี่ไป๋จู๋จื้อจื้อโจว; ไป๋: ) เป็นจังหวัดปกครองตนเองทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีพื้นที่ประมาณ 29,460 ตารางกิโลเมตร และมีศาลากลางอยู่ในเมืองเซี่ยกวัน นครต้าหลี่

## เขตการปกครอง
จังหวัดต้าหลี่แบ่งการปกครองออกเป็น 12 หน่วยย่อย ประกอบด้วย นครระดับอำเภอ 1 แห่ง, อำเภอ 8 แห่ง และอำเภอปกครองตนเอง 3 แห่ง

## ประชากรศาสตร์
จำนวนประชากรแบ่งตามกลุ่มชาติพันธุ์ เมื่อปี พ.ศ. 2543

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์ทางการของจังหวัดต้าหลี่

ต้าหลี่
หมวดหมู่:มณฑลยูนนาน
กลุ่มเกาะมลายู

thumb|แผนที่โลกเน้นกลุ่มเกาะมลายู
**กลุ่มเกาะมลายู** (มลายูและ; ; เซบัวโน: Kapupud-ang Malay; ) เป็นกลุ่มเกาะระหว่างอินโดจีนกับทวีปออสเตรเลีย ซึ่งมีชื่อเรียกหลายชื่อ ได้แก่ "โลกมลายู", "นูซันตารา", อินเดียตะวันออก, **กลุ่มเกาะอินเดีย-ออสเตรเลีย** และ **กลุ่มเกาะเครื่องเทศ** เป็นต้น ชื่อกลุ่มเกาะนี้ได้มาจากแนวคิดว่าด้วยเชื้อชาติมลายูของชาวยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 19 หลังจากนั้นจึงอิงตามการแพร่กระจายของภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน

กลุ่มเกาะมลายูตั้งอยู่ระหว่างมหาสมุทรอินเดียกับมหาสมุทรแปซิฟิก มีเกาะและเกาะเล็กมากกว่า 25,000 แห่ง ถือเป็นกลุ่มเกาะที่ใหญ่ที่สุดในแง่พื้นที่ และมีจำนวนเกาะมากเป็นอันดับที่ 4 ของโลก ประกอบด้วยบรูไน, มาเลเซียตะวันออก, ติมอร์-เลสเต, อินโดนีเซีย, ปาปัวนิวกินี และฟิลิปปินส์ ศัพท์นี้ส่วนใหญ่ถือว่ามีความหมายเดียวกันกับศัพท์ "เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Wallace, Alfred Russel. *The Malay Archipelago*, Volume I, Volume II.
* Art of Island Southeast Asia, full-text of an exhibition catalog from the Metropolitan Museum of Art

หมวดหมู่:เกาะในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในมหาสมุทรอินเดีย
หมวดหมู่:เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร
ม
กัลฟ์แอร์

**กัลฟ์แอร์** (, ) เป็นสายการบินประจำชาติและสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของประเทศบาห์เรน โดยมีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติบาห์เรนในอัลมุฮัรร็อก สายการบินให้บริการในเส้นทางต่างประเทศทั้งหมด 40 เมืองทั่วโลก ใน แอฟริกา เอเชีย ยุโรป ตะวันออกกลาง ทางสายการบินใช้รูปเหยี่ยวสีทองในตราสายการบิน

## ประวัติ
ใน ค.ศ. 1940 นายแฟรดดี้ บอสเวิด (นักบินชาวอังกฤษ) ให้บริการแบบแท็กซี่ โดยให้บริการจาก บาห์เรนสู่ โดฮาและ อัซเซาะฮ์รอน หลังจากนั้น นายแฟรดดี้ บอสเวิด ได้พัฒนาด้านบริการใน วันที่24 มีนาคม 1950 และยังได้ลงทะเบียนกับ Gulf Aviation และก่อตั้งเป็นบริษัท share-holding โดยใช้เครื่อง Avro Ansons 3เครื่อง และ De Havilland DH.86B 4 เครื่องยนต์

## จุดหมายปลายทาง

### ข้อตกลงการบินร่วม
ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 กัลฟ์แอร์ได้มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:

* อีเจียนแอร์ไลน์
* อเมริกันแอร์ไลน์
* บังคลาเทศพิมาน
* คาเธ่ย์ แปซิฟิค
* อียิปต์แอร์
* เอ็ลอัล
* เอมิเรตส์
* เอธิโอเปียนแอร์ไลน์
* สายการบินเอทิฮัด
* เคแอลเอ็ม
* คูเวตแอร์เวย์
* มิดเดิลอีสต์แอร์ไลน์
* โอมานแอร์
* ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
* กาตาร์แอร์เวย์
* รอยัลจอร์แดเนียน
* รัวยาแลร์มาร็อก
* เซาเดีย
* สิงคโปร์แอร์ไลน์ 
* สไปซ์เจ็ต 
* ศรีลังกาแอร์ไลน์ 
* การบินไทย
* เตอร์กิชแอร์ไลน์

## ฝูงบิน
### ฝูงบินปัจจุบัน

ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2025 กัลฟ์แอร์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:

กัลฟ์แอร์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 7.5 ปี

### ฝูงบินในอดีต
กัลฟ์แอร์เคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:

## อ้างอิง
### การอ้างอิง

### บรรณานุกรม

* Gulf Daily News 
* Gulf Daily News 
* Gulf Daily News 
* Kaminski-Morrow, David. "Gulf Air must expand or risk being smothered: chief executive." *[[Flight International]]*. 13 June 2008.
* Kaminski-Morrow, David. "Gulf Air insists alliances will need Middle Eastern partners." *[[Flight International]]*. 10 June 2008.
* Trade Arabia
* Pilling, Mark. "Is Gulf Air relevant anymore?" *[[Flight International]]*. 12 August 2008.
* Wigglesworth, Robin. "Gulf Air faces stormy skies." *[[Financial Times]]*. 12 August 2008.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Official website

หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติบาห์เรน
หมวดหมู่:สายการบินประจำชาติ
หมวดหมู่:ประเทศบาห์เรน
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2493
หมวดหมู่:บริษัทของบาห์เรน
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2493
หมวดหมู่:สมาชิกองค์การสายการบินอาหรับ
กายทุจริต

**กายทุจริต** (อ่านว่า กายะ-) แปลว่า *การประพฤติชั่วทางกาย การประพฤติชั่วด้วยกาย*

**กายทุจริต** เป็นการทำความชั่วทำความผิดทางกาย คือด้วยการกระทำของกาย จัดเป็นบาปมิใช่บุญ ก่อทุกข์โทษให้ทั้งในปัจจุบันและภพชาติต่อไป

**กายทุจริต** มี 3 อย่าง คือ
# **ฆ่าสัตว์** คือการทำให้สัตว์สิ้นชีวิต รวมถึงการทรมาน จองจำ กักขังสัตว์ให้เดือดร้อน
# **ลักทรัพย์** คือการขโมยหยิบฉวย รวมถึงการเบียดบัง ฉ้อ โกงทรัพย์ของผู้อื่นมาเป็นของตน เป็นต้น
# **ประพฤติผิดในกาม** คือการล่วงละเมิดคู่ครองของผู้อื่น การมีเพศสัมพันธ์กับคนต้องห้าม

## อ้างอิง
* พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต *พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด *'คำวัด,*' * วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548

หมวดหมู่:หลักธรรมของศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
เกาสฺยง

**เกาสฺยง** () หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า **นครเกาสฺยง** (Kaohsiung City) เป็นหนึ่งในนครปกครองโดยตรงหกแห่งในการปกครองไต้หวัน ตั้งอยู่ภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศตรงข้ามกับช่องแคบไต้หวัน โดยอาณาเขต 2,947.62 ตารางกิโลเมตรแล้วจึงนับเป็นนครที่มีพื้นที่มากที่สุด และมีจำนวนประชากรราว 2.3 ล้านคน ณ ปี แล้วจึงถือเป็นเมืองซึ่งผู้คนหนาแน่นที่สุดเป็นอันดับสาม และใหญ่ที่สุดในภาคใต้ของไต้หวัน

เมืองนี้ตั้งขึ้นเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 17 และนับแต่นั้นก็เจริญเติบใหญ่จากหมู่บ้านย่านค้าขนาดเล็กขึ้นมาเป็นศูนย์กลางการปกครอง เศรษฐกิจ การขนส่ง การประดิดประดอย การก่อเรือ และอุตสาหกรรมทางภาคใต้ตามลำดับ ทางเครือข่ายวิจัยโลกาภิวัฒน์และเมืองโลก (Globalization and World Cities Research Network) จัดประเภทไว้ในระดับ *แกมมา*

ท่าเรือเกาสฺยงเป็นท่าเรือที่ใหญ่และคึกคักที่สุดในประเทศไต้หวัน ในขณะที่ท่าอากาศยานนานาชาติเกาสฺยง (Kaohsiung International Airport) รองรับเมืองเกาสฺยงและมีจำนวนผู้โดยสารมากเป็นอันดับสองของประเทศ ขณะที่ระบบรถไฟฟ้าใต้ดินของเมืองนั้นเรียก การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนเกาสฺยง (Kaohsiung Mass Rapid Transit) และเริ่มให้บริการเมื่อต้นปี 2008 เมืองเกาสฺยงยังเป็นที่ตั้งบัณฑิตยสถานและกองบัญชาการกองทัพเรือสาธารณรัฐจีน ทั้งเคยเป็นเจ้าภาพกีฬาโลก 2009 (2009 World Games) ซึ่งจัดการแข่งขันกีฬาระดับชนิดที่ไม่มีในโอลิมปิกส์ด้วย

## เขตการปกครอง
นครเกาสฺยงแบ่งออกเป็น 38 เขต ในจำนวนนี้มี 3 เขตที่เป็นเขตชนพื้นเมืองภูเขา แต่ละเขตแบ่งออกเป็นหมู่บ้าน รวมทุกเขต 651 หมู่บ้าน และแต่ละหมู่บ้านแบ่งออกเป็นละแวก รวมทั้งหมด 18,584 ละแวกในนครเกาสฺยง เขตหลิงหย่าและเขตฟ่งชานเป็นศูนย์กลางการปกครอง ในขณะที่ขตหลิงหย่าและเขตซินซิงเป็นสองเขตที่มีประชากรหนาแน่นที่สุด นครเกาสฺยงมีจำนวนเขตมากที่สุดในบรรดานครปกครองโดยตรงทั้ง 6 แห่งในประเทศไต้หวัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* 


หมวดหมู่:นครปกครองโดยตรงของไต้หวัน
รายชื่อตัวละครในเทพมารสะท้านภพ

รายชื่อตัวละครในนิยายกำลังภายในเรื่องเทพมารสะท้านภพ โดยหวง อี้

## ฟงหาน
บุคคลในทำเนียบยอดฝีมือฝ่ายอธรรม อาศัยเพลงดาบมือซ้ายสร้างชื่อลือลั่น พ่ายแพ้ให้แก่ล่างฟานหวินสองครั้ง ได้รับไหว้วานจากล่างฟานหวินให้ดูแลอดีตภรรยาประมุขพรรคมังกรพิโรธ คือเฉียนหงชิง
ทั้งยังมอบอาวุธประจำกาย ดาบศาสตราฟ้า และถ่ายทอดเพลงดาบมือซ้ายให้แก่ชิฉางเจิง

## ล่างฟานอวิ๋น
**ล่างฟานอวิ๋น** ยอดฝีมือฝ่ายอธรรม เป็นเสาหลักของพรรคมังกรพิโรธ ฝีมือจัดเป็นหนึ่งในสิบลำดับยอดฝีมือฝ่ายอธรรม มีอาวุธคู่กายคือกระบี่คลุมวรุณ สำเร็จวิชากระบี่คลุมวรุณจากการเฝ้าศึกษาธรรมชาติและสายน้ำในทะเลสาบ อุปนิสัยปล่อยตัวตามสบาย ชมชอบสุรา โดยเฉพาะสุราธารน้ำใสไหลรินยึดมั่นในความรักเมื่อภรรยาจากไปจึงเกิดความ เสียใจอย่างยิ่ง เก็บตัวทอดอาลัยตายอยาก แต่เพราะสถานการณ์และคุณธรรม จึงหวนคืนสู่ยุทธจักร ทั้งยังสามารถบังคับใช้ยอดกระบี่ได้อย่างสมบูรณ์แบบยากที่ใครจะประมือ เป็นคู่มือเพียงหนึ่งเดียวที่ปรมาจารย์ผังปานยอมรับ 
ภรรยาของล่างฟางอวิ๋นมีนามว่าจี้ซีซี (แปลว่าน่าทนุถนอม) เสียชีวิตในคืนวันเพ็ญ หลังจากนั้นล่างฟางอวิ๋นก็ดูเหมือนจะไม่นำพาต่อโลกภายนอกอีก จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ที่เช่อจุนซิ่นยกกำลังมารุกรานพรรคมังกรพิโรธ เหตุการณ์นั้นทำให้ล่างฟางอวิ๋นและหลิงจ้านเทียนปรับสัมพันธภาพกับซ่างกวนอิงให้ดีขึ้น

## หานป๋อ
หานป๋อเป็นเด็กกำพร้าที่ถูกหานเทียนเต๋อซึ่งเป็นหัวหน้าตึกตระกูลหานเก็บมาเลี้ยง ชื่อหานป๋อเป็นชื่อซึ่งมีที่มา หานเป็นแซ่ ส่วนชื่อป๋อนั้นได้มาจากการทีเก็บมาจากใต้ต้นป๋อ (ต้นสนจีน) ภายหลังถูกยัดเยียดความผิด โดนส่งเข้าคุกซึ่งที่นั่นหานป๋อได้พบกับเช่อจุนซิ่ง
และได้รับการถ่ายทอดฝีมือโดยที่เช่อจุนซิ่งหวังให้หานป๋อโค่นล้มปรมจารย์ผังปานลงให้ได้

หมวดหมู่:ตัวละครในนิยายกำลังภายใน
หมวดหมู่:เทพมารสะท้านภพ
หว่อง ก๊าไหว่

**หว่อง ก๊า ไหว่** (กวางตุ้ง) หรือ **หวาง เจียเว่ย์** (จีนกลาง) (จีน: 王家衛, พินอิน: Wáng Jiāwèi, )  หรือนิยมเรียกอิงการทับศัพท์ภาษาอังกฤษว่า **หว่อง กาไว** เกิดวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1958 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์, นักเขียนบทภาพยนตร์ และผู้สร้างภาพยนตร์ชาวฮ่องกง ที่มีชื่อเสียงในระดับโลก มีผลงานที่ได้รับการยอมรับว่ามีสไตล์เป็นตัวของตัวเอง ในแบบดาราม่าเซื่องซึม เหงา เปล่าเปลี่ยวอ้างว้าง แต่ทว่ามีสีสัน และงดงามราวบทกวี มีบุคลิกชอบสวมแว่นดำตลอดเวลาจนเป็นเอกลักษณ์

หว่อง ก๊าไหว่ เกิดที่เซี่ยงไฮ้ จีนแผ่นดินใหญ่ และย้ายมาอยู่ฮ่องกงพร้อมกับบิดามารดาตั้งแต่อายุ 5 ขวบ หลังจากเรียนจบสาขาการออกแบบกราฟิก เมื่อ ค.ศ.1980 เขาเริ่มงานในสถานีโทรทัศน์ทีวีบี ในตำแหน่งผู้เขียนบท

หว่อง ก๊าไหว่ เริ่มโด่งดังในวงการภาพยนตร์ ด้วยการสนับสนุนจากนักแสดงและผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชื่อดัง เติ้ง กวงหยง (Alan Tang Kwong-Wing) มาเขียนบทภาพยนตร์แนวแอ็คชั่น เรื่อง หลังกระแทกฝา (Flaming Brothers ,1987) ซึ่งเป็นงานสร้างของบริษัท In-Gear Film Production ของเติ้ง กวงหยง นำแสดงโดย โจว เหวินฟะ ได้รับความนิยมในวงกว้างทั่วเอเชีย  

ในปี 1988 หว่อง ก๊าไหว่ เริ่มกำกับภาพยนตร์เรื่องแรก คือเรื่อง ทะลุกลางอก (As Tears Go By ,1988) หนังแนวแอ็คชั่น แก็งสเตอร์จากการโปรดิวเซอร์และอำนวยการสร้างโดย เติ้ง กวงหยง นำแสดงโดย หลิว เต๋อหัว และผลิตโดย In-Gear Film Production  

ในปี 1990 หว่อง ก๊าไหว่ได้กำกับภาพยนตร์เป็นเรื่องที่สอง ซึ่งแป็นแนวดาราม่า แต่มีสไตล์เซื่องซึม เหงา เปล่าเปลี่ยว อ้างว้าง ในแบบของตัวเขาเอง ภายใต้อำนวยการสร้างและเงินทุนจากเติ้ง กวงหยง และผลิตโดย In-Gear Film Production ในเรื่อง วันที่หัวใจรัก..กล้าตัดขอบฟ้า หรือ "Days of Being Wild" ค.ศ.1990 ซึ่งได้สร้างปรากฏการณ์ใหม่ให้โลกภาพยนตร์ และถือเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่เป็นอัตลักษณ์ประจำตัวเขา ทำให้เขาเริ่มมีชื่อเสียงในวงกว้างระดับนานาชาติ 

หลังจากนั้นเขาได้ก่อตั้งบริษัทผลิตภาพยนตร์เป็นของตัวเองและสร้างภาพยนตร์เรื่องต่อมาไม่ว่าจะเป็น ผู้หญิงผมทอง ฟัดหัวใจให้โลกตะลึง หรือ "Chungking Express" ในปี ค.ศ.1994 , มังกรหยก ศึกอภิมหายุทธ หรือ "Ashes of Time" ในปี ค.ศ.1994 , นักฆ่าตาชั้นเดียว หรือ "Fallen Angels" ในปี ค.ศ.1995 ล้วนได้รับการกล่าวขานในระดับนานาชาติว่า เป็นสไตล์หนังที่แปลกใหม่ และมีเสน่ห์ จนเป็นที่ดึงดูดนักดูหนังจากทุกมุมโลกให้ความสนใจหนังสไตล์ของหว่อง ก๊าไหว่ 

ภาพยนตร์เรื่อง โลกนี้รักใครไม่ได้นอกจากเขา หรือ "Happy Together" (ค.ศ. 1997) เป็นผลงานสร้างชื่อให้กับหว่อง ก๊าไหว่ ในเวทีระดับโลก ในงานเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ เขาได้รับรางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และภาพยนตร์เรื่องถัดมา ห้วงรักเสน่หา หรือ "In the Mood for Love" (ค.ศ. 2000) ประสบความสำเร็จอย่างสูง ได้เข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยมหลายสถาบัน ทั้งจาก รางวัลบาฟตา รางวัลซีซาร์ และรางวัลของสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน

ภาพยนตร์เรื่องถัดมา "2046" (ค.ศ.2004) ใช้เวลาถ่ายทำถึง 4 ปี ในหลายประเทศ รวมทั้งในประเทศไทย มีนักร้อง-นักแสดงซูเปอร์สตาร์ ของไทยร่วมแสดงด้วย คือ ธงไชย แมคอินไตย์

ภาพยนตร์ทุกเรื่องที่หว่อง ก๊าไหว่ กำกับ ล้วนกำกับภาพโดย คริสโตเฟอร์ ดอยล์ แต่ยกเว้นเรื่องแรกคือ ทะลุกลางอก (As Tears Go By ,1988) 

หว่อง ก๊า ไหว่ ได้รับเลือกเป็นประธานกรรมการ สำหรับการมอบรางวัลในเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลินประจำปี ค.ศ. 2013  

## ผลงานด้านภาพยนตร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฮ่องกงหมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากเซี่ยงไฮ้

หมวดหมู่:นักเขียนบทภาพยนตร์ชาวฮ่องกง
หมวดหมู่:นักเขียนบทภาพยนตร์ชาวจีน
วจีทุจริต

**วจีทุจริต** แปลว่า *การประพฤติชั่วทางวาจา การประพฤติชั่วด้วยวาจา*

**วจีทุจริต** เป็นการทำความชั่วความผิดทางวาจา คือด้วยปากด้วยการพูด จัดเป็นบาปมิใช่บุญ ก่อทุกข์โทษให้ทั้งในปัจจุบันและภพชาติต่อไป ซึ่งมี 4 อย่าง ดังนี้
# **พูดเท็จ** คือพูดไม่จริง พูดโกหก พูดตรงกันข้ามกับความจริง เพื่อให้เข้าใจผิด
# **พูดคำหยาบ** คือพูดคำระคายหู คำหยาบโลน ไม่น่าฟัง ไม่เป็นคำผู้ดี
# **พูดส่อเสียด** คือพูดยุยงให้คนอื่นแตกกัน ทะเลาะกัน พูดให้เขาเจ็บใจ
# **พูดเพ้อเจ้อ** คือพูดพล่าม พูดเหลวไหล ไม่มีสาระ ไร้สาระ วกวนไม่รู้จบ ทำให้เสียเวลาและประโยชน์

## อ้างอิง
* พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต *พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด *'คำวัด, *' * วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548

หมวดหมู่:หลักธรรมของศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
ISO 9362

**ISO 9362** เป็นมาตรฐานขององค์การระหว่างประเทศว่าด้วยการมาตรฐาน (ISO) ว่าด้วยรหัสที่ใช้สำหรับระบุธนาคารและสาขาของธนาคารทั่วโลก (Bank Identifier Code) เพื่อใช้ในการโอนเงินระหว่างธนาคาร โดยเฉพาะระหว่างประเทศ เพื่อความสะดวกรวดเร็ว รหัสของมาตรฐานนี้มักเรียกกันว่า **BIC code** หรือ **SWIFT code** เนื่องจากองค์กร Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication (SWIFT) จะเป็นผู้รับผิดชอบในการลงทะเบียนรหัส ปัจจุบันมีสถาบันการเงินมากกว่า 8100 แห่งใน 208 ประเทศและดินแดนที่ลงทะเบียนกับ SWIFT

## ความหมาย
thumb|ตัวอย่าง Swift Code
รหัสธนาคารตามมาตรฐานประกอบด้วยอักขระ 8 ถึง 11 ตัว มีความหมายดังนี้
* 4 ตัวแรก เป็นรหัสสำหรับชื่อธนาคาร
* 2 ตัวถัดไป เป็นรหัสประเทศตาม ISO 3166-1 alpha-2
* 2 ตัวถัดไป เป็นรหัสบอกตำแหน่ง
* 3 ตัวสุดท้าย เป็นรหัสบอกสาขาและสาขาย่อย ซึ่ง "XXX" หมายถึงสำนักงานใหญ่
หากรหัสทั้งหมดมีแค่ 8 ตัว จะหมายถึงสำนักงานใหญ่โดยปกติวิสัย

ตัวอย่าง ธนาคารดอยซ์แบงก์เป็นธนาคารสากลแห่งหนึ่ง มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่แฟรงก์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนี ดังนั้นรหัสของสำนักงานใหญ่คือ DEUTDEFF
* DEUT คือธนาคารดอยซ์แบงก์
* DE คือประเทศเยอรมนี
* FF คือจังหวัดแฟรงก์เฟิร์ต
สำหรับการใช้รหัส 11 ตัว จะสามารถสั่งจ่ายไปยังสำนักงานหรือสาขาย่อยได้โดยตรง เช่น DEUTDEFF500 หมายถึงสำนักงานย่อยของธนาคารดอยซ์แบงก์ในเมืองบัดฮอมบูร์ก เป็นต้น

#### เกี่ยวกับ SWIFT CODE
SWIFT Code มีชื่อเต็มว่า **Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication** (**SWIFT**), หรือ  **S.W.I.F.T. SC**, เป็นองค์กรของประเทศเบลเยี่ยมที่ให้บริการเกี่ยวกับการดำเนินธุรกรรมการเงินและการจ่ายเงินระหว่างธนาคารทั่วโลก หน้าที่หลักของมันคือ ทำหน้าที่เป็นตัวกลางในการส่งข้อความระหว่างเครือข่ายการจ่ายเงิน นอกจากนี้ยังทำหน้าที่ขายผลิตภัณฑ์และบริการให้กับสถาบันการเงินอื่น ๆ ซึ่งเรียกว่า  "SWIFTNet", รวมทั้งมาตรฐาน ISO 9362 Business Identifier Codes (BICs), หรือที่นิยมเรียกว่า  "SWIFT codes"

SWIFT CODE เป็นรหัสระบุตัวตนของธนาคารเพื่อดำเนินการธุรกรรมระหว่างธนาคารทำให้การดำเนินการนั้นทำได้รวดเร็ว สำหรับประเทศไทยมีการใช้รหัสมาตรฐาน Swift Code ระหว่างธนาคาร โดยธนาคารจะมีรหัส Swift Code ของตัวเองดังต่อไปนี้

###### ตัวอย่าง Swift Code ธนาคารไทยทุกธนาคาร

หมายเหตุ: ธนาคารทหารไทย กับ ธนาคารธนชาติ ปัจจุบันได้ควบรวมเป็นธนาคารไทยธนชาติ แล้ว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Bank Identifier Code  SWIFT.com home page
* Official SWIFT search tool for bank names and Bank Identifier Codes 
* Bank Identifer Codes and IBANs  An IBAN calculator and validator that shows Bank Identifier Codes and Bankleitzahlen for British, German, Austrian, Estonian, Dutch, Hungarian, Swiss, Greek, and Belgian bank accounts
* ตรวจสอบความถูกต้องของ IBAN ได้มากกว่า 80 ประเทศ

9362
หมวดหมู่:ธนาคาร
อันดับปลาลิ้นกระดูก

**อันดับปลาลิ้นกระดูก** (อังกฤษ: Bony tongues fish) เป็นอันดับของปลากระดูกแข็งจำพวกหนึ่งที่มีวิวัฒนาการไม่ต่างจากปลาในยุคก่อนประวัติศาสตร์มากนัก  ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า  Osteoglossiformes (/ออส-ที-โอ-กลอส-สิ-ฟอร์-เมส/) จากฟอสซิลอายุกว่า 60 ล้านปี ที่ค้นพบในทวีปอเมริกาเหนือ บรรพบุรุษของปลาในอันดับนี้มีขนาดใหญ่ ยาวกว่า 14 ฟุต  มีลักษณะพิเศษคือ บริเวณส่วนหัวและลิ้นเป็นกระดูกแข็ง อันเป็นที่มาของชื่อ ทั้งหมดเป็นปลาน้ำจืด ไม่พบในทะเล เป็นปลากินเนื้อ  มีการกระจายพันธุ์ทั่วโลกในเขตร้อนและเขตอบอุ่น  พบทั้งภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, เอเชียใต้, ทวีปแอฟริกา, ทวีปอเมริกาใต้, ทวีปออสเตรเลีย

## โดยแบ่งออกเป็นวงศ์ต่าง ๆ ดังนี้
* วงศ์ปลาตะพัด (Osteoglossidae) พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ทวีปแอฟริกา, ทวีปอเมริกาใต้ และทวีปออสเตรเลีย มีทั้งหมด 7 ชนิด ได้แก่ ปลาตะพัด (*Scleropages* spp., *Osteoglossum* spp.) ชนิดต่าง ๆ  
*วงศ์ปลาอะราไพม่า (Arapaimidae) ได้แก่ ปลาตะพัดแอฟริกา (*Heterotis niloticus*) และ ปลาช่อนอเมซอน หรือ ปลาอะราไพม่า (*Arapaima gigas*) พบในทวีปอเมริกาใต้ ซึ่งเป็นปลาน้ำจืดที่มีความยาวที่สุดในโลกด้วย (วงศ์นี้โดยมากจะถูกจัดให้เป็นวงศ์ย่อยของวงศ์ปลาตะพัด)
* วงศ์ปลากราย (Notopteridae) พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ภูมิภาคเอเชียใต้, ทวีปแอฟริกา มีทั้งหมด 10 ชนิด ได้แก่ ปลากราย (*Chitala ornata*) ปลาตองลาย (*C. blanci*) เป็นต้น
* วงศ์ปลาไหลผี (Gymnarchidae) พบในทวีปแอฟริกามีเพียงชนิดเดียวเท่านั้น คือ ปลาไหลผีอะบาอะบา (*Gymnarchus niloticus*) ซึ่งสามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าอย่างอ่อน ๆ 
* วงศ์ปลางวงช้าง (Mormyridae) พบในทวีปแอฟริกา มีมากถึง 200 ชนิด สามารถปล่อยกระแสไฟฟ้าอย่างอ่อนได้ด้วยเช่นกัน
* วงศ์ปลาผีเสื้อ (Pantodontidae) พบในทวีปแอฟริกา เป็นปลาผิวน้ำ มีเพียงชนิดเดียว คือ ปลาผีเสื้อ (*Pantodon buchholzi*)

นอกจากนี้แล้วยังมีอีก 2 วงศ์ซึ่งสูญพันธุ์ไปแล้วจากโลก คือ Ostariostomidae และ Singidididae

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
แรด

**แรด** เป็นสัตว์อยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อันดับสัตว์กีบคี่ ในวงศ์ Rhinocerotidae แรดถือว่าเป็นสัตว์ขนาดใหญ่ อาจเรียกได้ว่าเป็นสัตว์บกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดรองจากช้างก็ว่าได้  เพราะแรดอาจมีขนาดยาวได้ถึง 3.6-5 เมตร ความสูงของไหล่ 1.6-2 เมตร น้ำหนัก 2.3-3.6 ตัน 

## ลักษณะ
แรดมีรูปร่างโดยทั่วไปคือ ตาเล็ก ปากงุ้มเป็นรูปสามเหลี่ยมหรือสี่เหลี่ยม มีหนังที่หนามาก ในบางชนิดอาจเห็นเป็นชั้นคล้ายเกราะ และมีลักษณะเด่นที่สุด คือ เขาบริเวณสันจมูกที่งอกแหลมยื่นยาวอกมา เรียกกันว่า "นอ" ซึ่งใช้เป็นอาวุธในการพุ่งชนป้องกันตัว ซึ่งแท้ที่จริงแล้ว นอของแรดนับว่าเป็นเขา (horn) อย่างหนึ่ง แต่เป็นเขาที่ไม่มีกระดูกเป็นแกนกลาง นอแรดทำมาจากเคราติน (keratin) ซึ่งเป็นโปรตีนที่เป็นส่วนประกอบหลักของขน ผม และเล็บ โดยนอแรดไม่ได้เกิดจากขนที่รวมตัวกันอย่างหนาแน่นตามที่เข้าใจผิดกัน นอแรดอาจยาวได้ถึง 1.5 เมตร แรดโดยทั่วไปจะมีนอ 2 นอ แต่บางชนิดจะมีเพียงนอเดียว

แรดเป็นสัตว์ที่ไม่มีต่อมเหงื่อ ดังนั้นจึงชอบนอนแช่โคลนหรือแช่ปลักเหมือนหมูหรือสัตว์ชนิดอื่น ๆ เพื่อดับความร้อนและไล่แมลงที่มารบกวน หากินในเวลากลางคืน กลางวันนอนพักผ่อนซึ่งอาจนอนหลับในท่ายืนก็ได้ 

แรดเป็นสัตว์ที่มีสายตาแย่มาก แต่มีประสาทรับกลิ่นและประสาทหูดีเยี่ยม จึงเป็นสัตว์ที่มีนิสัยฉุนเฉียวง่าย โกรธง่าย ประกอบกับขนาดลำตัวที่ใหญ่จึงมักไม่ค่อยมีศัตรูตามธรรมชาติ ในปัจจุบันมีแรดหลงเหลืออยู่เพียง 5 ชนิด เท่านั้น พบในทวีปแอฟริกา 2 ชนิด ในเอเชีย 3 ชนิด และทุกชนิดเป็นสัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์แล้วทั้งสิ้น  ศัตรูของแรดเพียงอย่างเดียว คือ มนุษย์ ที่ล่าแรดเพื่อเอานอเนื่องจากเชื่อว่ามีสรรพคุณทางยา โดยเฉพาะยาจีนเชื่อว่าเป็นยาเย็น สามารถดับพิษไข้ได้

## ศัพทมูลวิทยาและปกรณัม
ชื่อสามัญของแรดในภาษาอังกฤษ คือ Rhinoceros มาจากภาษากรีกคำว่า ῥινός rhinos หมายถึง จมูก และ κέρας keras หมายถึง เขา ดังนั้นคำว่า rhinoceros อาจแปลได้ว่า "จมูกเขา" 

นอกจากนี้แล้วในภาษาไทยยังมีศัพท์เรียก แรด อีกศัพท์หนึ่งว่า *ระมาด* โดยแผลงมาจากภาษาเขมร คือ คำว่า *รมาส* () เป็นภาษาที่ใช้กันในวรรณคดี โดยในพื้นที่เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร มีแขวงที่ชื่อ บางระมาด สันนิษฐานว่าเดิมเคยเป็นที่อยู่อาศัยของแรด
thumb|200px|ภาพแสดงเทียบขนาดของแรดในแต่ละชนิดที่พบในปัจจุบัน

ในเทพปกรณัมของฮินดู แรด เป็นสัตว์พาหนะของพระอัคคี เทพเจ้าแห่งไฟ และเป็นเทพประจำทิศตะวันออกเฉียงใต้ หรืออาคเนย์

## ชนิดของแรดในปัจจุบัน
* แรดขาว (*Ceratotherium simum*) เป็นแรดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก พบในทวีปแอฟริกา
* แรดดำ (*Diceros bicornis*) เป็นแรดที่มีความใหญ่รองมาจากแรดขาว พบในทวีปแอฟริกาเช่นกัน
* แรดอินเดีย (*Rhinoceros unicornis*) พบในภูมิภาคเอเชียใต้ จัดเป็นแรดทีมีเพียงนอเดียว มีลักษณะเด่นคือ ผิวหนังหนาและมีรอยย่นเห็นได้ชัดเจน
* แรดชวา หรือ แรดซุนดา (*Rhinoceros sondaicus*) พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีลักษณะคล้ายคลึงกับแรดอินเดีย เป็นแรดชนิดที่หายากที่สุดในโลก และได้รับการจัดอันดับว่าเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมชนิดที่หายากที่สุดในโลกอีกด้วย สำหรับในประเทศไทยเดิมเคยพบแรดชนิดนี้ด้วย แต่ปัจจุบันได้สูญพันธุ์ไปจนหมดแล้ว
* กระซู่ หรือ แรดสุมาตรา หรือ แรดขน (*Dicerorhinus sumatrensis*) เป็นแรดขนาดเล็กที่สุด พบในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เช่นกัน มีลักษณะเด่นคือ มีขนปกคลุมทั้งลำตัว เป็นแรดที่หายากมากอีกชนิดหนึ่ง สำหรับในประเทศไทยหลงเหลือเพียงแห่งเดียว คือ ป่าดิบบริเวณชายแดนติดกับมาเลเซีย

## อ้างอิง

 
 

หมวดหมู่:การแพทย์แผนโบราณ
หมวดหมู่:สัตว์กีบคี่
หมวดหมู่:สัตว์มีแกนสันหลัง
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
หมวดหมู่:แรด
เฉิน ข่ายเกอ

**เฉิน ข่ายเกอ** () (12 สิงหาคม พ.ศ. 2495 - ) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวจีน ที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ

เฉิน ข่ายเกอ เกิดที่ปักกิ่ง ในวัยรุ่น ขณะประเทศจีนกำลังอยู่ในช่วงการปฏิวัติทางวัฒนธรรม เขาร่วมเป็นหนึ่งในกองทัพพิทักษ์แดง (เรดการ์ด - Red Guard) หลังสิ้นสุดการปฏิวัติวัฒนธรรม เขาเข้าศึกษาต่อที่สถาบันภาพยนตร์แห่งปักกิ่ง ในปี พ.ศ. 2521 จบการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2525 เป็นหนึ่งในศิษย์เก่าจากสถาบันนี้ กลุ่มที่มีชื่อเรียกว่า "ผู้กำกับภาพยนตร์จีนรุ่นที่ 5" 

เฉิน ข่ายเกอ กำกับภาพยนตร์เรื่องแรก เรื่อง "Yellow Earth" (2527) กำกับภาพโดย จาง อี้โหมว เพื่อนจากสถาบันภาพยนตร์แห่งปักกิ่ง ได้รับการยกย่องว่าเป็นผลงานที่มีชื่อเสียง สร้างความเชื่อถือให้กับกลุ่มผู้กำกับภาพยนตร์จีนรุ่นที่ 5  ภาพยนตร์ที่เฉิน ข่ายเกอ กำกับมักจะนำเสนอวัฒนธรรมพื้นบ้านของจีน หรือภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์

ในปี พ.ศ. 2536 ภาพยนตร์เรื่อง "Farewell My Concubine" นำเสนอเรื่องราวของดารางิ้วในช่วงปฏิวัติวัฒนธรรม และสอดแทรกเนื้อหาเกี่ยวกับรักร่วมเพศ ประสบความสำเร็จอย่างสูงในระดับนานาชาติ ได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์ครั้งที่ 65 และได้รางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ รางวัลบาฟต้า รางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลซีซาร์

ในปี พ.ศ. 2545 เฉิน ข่ายเกอ หันไปกำกับภาพยนตร์ฮอลลีวูด เรื่อง "Killing Me Softly" ภาพยนตร์ระทึกขวัญภาษาอังกฤษ นำแสดงโดยฮีธเธอร์ เกรแฮม และโจเซฟ ฟีนส์ แต่ไม่ได้คำชื่นชมในทางบวกนัก

นอกจากงานกำกับแล้ว เขายังรับงานแสดงเป็นครั้งคราว เคยแสดงในเรื่อง "The Last Emperor" (พ.ศ. 2530 ชื่อไทย: จักรพรรดิโลกไม่ลืม) และแสดงในเรื่อง "Together" ภาพยนตร์ปี 2545 ที่เขาเป็นผู้กำกับเอง

## ผลงาน
* 1984 - Yellow Earth - 黃土地  
* 1986 - The Big Parade - 大阅兵  
* 1987 - King of Children - 孩子王  
* 1991 - Life on a String - 边走边唱  
* 1993 - หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจก็ไม่ลืม - Farewell My Concubine - 霸王别姬  
* 1996 - Temptress Moon - 风月  
* 1999 - The Emperor and the Assassin - 荊柯刺秦王  
* 2002 - Killing Me Softly   
* 2002 - Ten Minutes Older: The Trumpet  (ชื่อตอน: 100 Flowers Hidden Deep) 
* 2002 - Together - 和你在一起 
* 2005 - คนม้าบิน - The Promise - 无极 
* 2008 - เหมย หลันฟัง - Forever Enthralled - 梅兰芳

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากปักกิ่ง