open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ตริเปลอา เวิลด์ มิกซ์ แท็กทีม แชมเปียนชิป

ตริเปลอา เวิลด์ มิกซ์ แท็กทีม แชมเปียนชิป (อังกฤษ: AAA World Mixed Tag Team Championship; สเปน: Campeonato Mundial en Parejas Mixto de AAA) เป็นเข็มขัดแชมป์ของสมาคม Lucha Libre AAA Worldwide (AAA) ประเภทแชมป์แท็กทีมคู่ผสม (หนึ่งนักมวยชาย + หนึ่งนักมวยหญิง) ซึ่งถือเป็นหนึ่งในแชมป์คู่ผสมแบบ “ชาย+หญิง” ที่โดดเด่นในวงการลูชา ลิเบร

## กำเนิดและประวัติศาสตร์แรกเริ่ม
แชมป์ถูกตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2003 ที่งานของ AAA ณ "Toreo de Cuatro Caminos" รัฐเม็กซิโก

แมตช์แรกเป็นแมตช์แบบ “สี่มุม (four-corner elimination)” ประกอบด้วย:
El Brazo & Martha Villalobos
Chessman & Tiffany
Gran Apache & Faby Apache
Electroshock & Lady Apache
โดย Electroshock & Lady Apache เป็นผู้ชนะและกลายเป็นแชมป์รุ่นแรกของรุ่นนี้

## จุดเด่นและสถิติที่น่าสนใจ
จุดเด่นคือเข็มขัดของฝ่ายชายมักเป็นสีฟ้า ส่วนฝ่ายหญิงเป็นสีแดง ตามที่บางแหล่งกล่าวถึงว่า “ชายถือเข็มขัดสีน้ำเงิน / หญิงถือเข็มขัดสีแดง”

รุ่นนี้เป็น “แชมป์คู่ผสม” ที่เปิดโอกาสให้ชาย+หญิง ร่วมทีม ซึ่งในโลกของลูชาไม่ใช่เรื่องแพร่หลายนักในช่วงเริ่มต้น

มีทีมที่ถือแชมป์มากที่สุดแบบทีมเดียวกัน ไม่มากนัก — ตัวอย่างคือทีมพี่น้อง Cynthia Moreno & El Oriental เป็นทีมเดียวที่ถือแชมป์นี้ 2 ครั้งด้วยกัน

นักมวยหญิงคนหนึ่งที่ถือแชมป์หลายครั้งคือ Faby Apache — เธอถือแชมป์รุ่นนี้ 4 ครั้ง (กับพาร์ทเนอร์ต่างกัน)

ความยาวการครองแชมป์ที่สั้นที่สุด ไม่ใช่วินาทีนับ แต่เป็น 91 วัน โดยทีม La Legión Extranjera (Alex Koslov & Christina Von Eerie) ถือแชมป์ได้ 91 วันแล้วเสียแชมป์ไป

## ความสำคัญในวงการ
รุ่นนี้ช่วยส่งเสริมให้ “ทีมชาย+หญิง” ได้มีบทบาทในแมตช์ใหญ่ของ AAA โดยเฉพาะอย่างยิ่งในงาน PPV และงาน เมนอีเวนต์บางครั้ง

เป็นช่องทางที่นักมวยหญิงใน AAA ได้มีโอกาสจับคู่กับนักมวยชายเพื่อแข่งขันชิงเข็มขัดระดับโลก — ซึ่งเสริมภาพลักษณ์ “ร่วมมือกันชายหญิง” ในสังเวียน

ยังมีแง่มุมความบันเทิง (entertainment) ที่โดดเด่น เช่น พาร์ทเนอร์ที่มีบุคลิกต่างกัน การสร้างเรื่องราวร่วมกัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมลูชา ลิเบร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*AAA's official title history

หมวดหมู่:เข็มขัดของเอเอเอ
หมวดหมู่:แชมเปี้ยนชิพของมวยปล้ำประเภทแทกทีม
อาชิฮาระ โนะ นากัตสึกูนิ

ในเทพปกรณัมญี่ปุ่น **อาชิฮาระ โนะ นากัตสึกูนิ** (;  *ประเทศกลางแห่ง[[ทุ่งต้นกก]]*) คือโลกระหว่างทากามางาฮาระ (สวรรค์) กับโยมิ (นรก) สร้างขึ้นโดยเทพเจ้าซูซาโนโอะ-โนะ-มิโกโตะ หลังถูกเหล่าเทพเจ้าขับออกจากทากามางาฮาระฐานก่อความรุนแรง 

ในเวลานั้น คำนี้กลายเป็นอีกคำที่ใช้เรียกประเทศหรือที่ตั้งของประเทศญี่ปุ่น คำนี้ได้รับการกล่าวถึงใน*[[โคจิกิ]]*และ*[[นิฮงโชกิ]]*ในตำนานการยกดินแดนเกี่ยวกับโอนามูจิ คำนี้สามารถใช้แทนกันได้กับ**[[ชื่อของประเทศญี่ปุ่น#สมัยคลาสสิก|โทโยอาชิฮาระ โนะ นากัตสึกูนิ]]** (豊葦原中国) โดยเป็นข้อถกเถียงกันอย่างมากในหมู่นักประวัติศาสตร์ว่าคำนี้หมายถึงที่ใดในญี่ปุ่นกันแน่

บางทีคำนี้อาจเหมาะสมต่อการใช้บรรยายประเทศญี่ปุ่น เพราะในสมัยโบราณพื้นดินมีความชื้นและปกคลุมด้วยกก (葦) ความหมายของคำว่า 中 (กลาง) ในคำว่า 中つ国 มาจากมุมมองโลกของผู้คนในสมัยโบราณ โดยที่ 中つ国 หมายถึงโลกหรือดินแดนที่แท้จริงระหว่างทากามางาฮาระบนสวรรค์ และโยมิ โนะ คูนิในยมโลก

## ดูเพิ่ม
* มิดการ์ด

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

*
ตริเปลอา เวิลด์ แท็กทีม แชมเปียนชิป

ตริเปลอา เวิลด์ แท็กทีม แชมเปียนชิป (อังกฤษ: AAA World Tag Team Championship; สเปน: Campeonato en Parejas AAA) เป็นเข็มขัดแชมป์แท็กทีมสูงสุดของค่ายเม็กซิกัน Lucha Libre AAA Worldwide (AAA) ซึ่งเน้นการแข่งขันแบบทีมคู่ชาย–ชายเป็นหลัก

แชมป์นี้เริ่มมีเหตุการณ์หลักตั้งแต่ปี 2007 โดยเป็น “เวอร์ชันใหม่” แยกจากรุ่นก่อนของ AAA/IWC ที่เริ่มในปี 1993

## ประวัติ
ก่อนปี 2007 มีรุ่นแรกของเข็มขัดแท็กทีมของ AAA ที่เรียกว่า AAA/IWC World Tag Team Championship (AAA/IWC World Tag Team Championship) ซึ่งเปิดตัวในปี 1993

รุ่นนี้ถูกยกเลิกในช่วงหลังเหตุการณ์บางอย่าง (เช่นการเสียชีวิตของนักมวยปล้ำ Art Barr) ในปี 1994

ในปี 2007 AAA เปิดตัวรุ่น “AAA World Tag Team Championship” อย่างเป็นทางการ เพื่อทดแทนเข็มขัดที่ควบคุมโดยหน่วยงานที่ไม่ใช่ AAA โดยตรง (เช่น Mexican National Tag Team Championship

ตั้งแต่เปิดตัวมา มีหลายทีมที่ได้ถือครองเข็มขัดนี้ — การเปลี่ยนมือของเข็มขัดใช้ทั้งการแข่งในรายการหลักของ AAA และในงานใหญ่ เช่น TripleManía

ตัวอย่างที่โดดเด่นทีม Los Lucha Bros (Fénix & Pentagón Jr.) ถือครองระยะเวลานานที่สุด

## สถิติที่น่าสนใจ
ทีมที่ถือแชมป์ มากที่สุด (ในฐานะทีม) ได้แก่ Dark Family และ Los Güeros del Cielo ซึ่งต่างก็ถือเข็มขัดนี้ 3 ครั้ง

นักมวยปล้ำแบบเดี่ยว (แต่เป็นส่วนหนึ่งของทีม) ที่ครองแชมป์บ่อยที่สุด ได้แก่ Joe Líder ที่ถือ 5 ครั้ง

การครองแชมป์ที่ยาวนานที่สุดคือ Los Lucha Bros (Fénix & Pentagón Jr.)

## เหตุการณ์และความเปลี่ยนแปลงที่สำคัญ
วันที่ 15 มิถุนายน 2025 ทีม Los Garza (Angel Garza & Humberto Carrillo) จากค่าย WWE คว้าแชมป์นี้ที่งาน TripleManía Regia III โดยเป็นครั้งแรกที่นักมวยจาก WWE ถือแชมป์ AAA แท็กทีม

มีการว่างเข็มขัดช่วงหนึ่ง (vacant) เมื่อต้องมีการเปลี่ยนแปลงหรือมีเหตุการณ์ภายใน เช่น การไม่ป้องกันหรือการถอนตัวของทีม

## จุดเด่นและบทบาท
แชมป์นี้ถือเป็น เครื่องหมายความเหนือกว่าในแท็กทีม ของ AAA  — ทีมที่ได้ถือเข็มขัดนี้มักถูกมองว่าเป็น “ทีมอันดับหนึ่ง” ของค่ายในช่วงนั้น

การที่ WWE มีนักมวยคว้าแชมป์นี้ ยังสะท้อน ความร่วมมือระหว่างองค์กร และการขยายตลาดของ AAA สู่ตลาดนานาชาติ

สำหรับแฟน lucha libre การครองแชมป์แท็กทีมมีความหมายพิเศษ เพราะมีการใช้แท็กทีมแบบคู่ชาย-ชาย และมีสไตล์การต่อสู้แบบเม็กซิกันที่โดดเด่น (lucha)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*AAA's official title history
* AAA World Tag Team Title History in English at Cagematch.net

หมวดหมู่:เข็มขัดของเอเอเอ
หมวดหมู่:แชมเปี้ยนชิพของมวยปล้ำประเภทแทกทีม
โมเรยะ

**โมเรยะ** หรือ **โมริยะ** () เป็นคามิญี่ปุ่นที่ปรากฏในเรื่องปรัมปราและตำนานหลายแห่งของภูมิภาคซูวะในจังหวัดนางาโนะ (เดิมอยู่ในแคว้นชินาโนะ) เรื่องราวที่มีชื่อเสียงที่สุดคือเรื่องการต่อสู้ต่อทาเกมินากาตะ เทพเจ้าแห่งศาลเจ้าใหญ่แห่งซุวะ (*ซูวะไทชะ*) 

โมริยะถือเป็นบรรพบุรุษในตำนานของตระกูลโมริยะ (守矢氏) ตระกูลนักบวชที่เคยรับใช้ในศาลเจ้าซูวะตอนบน (上社, *Kamisha*) หนึ่งในสองศาลเจ้าย่อยที่ประกอบกันเป็นซูวะไทชะ นอกจากนี้ พระองค์ยังได้รับการเคารพนับถือในฐานะเทพผู้พิทักษ์ประจำท้องถิ่น (*[[อูจิงามิ|อูบูซูนางามิ]]*) ในศาลเจ้าที่นครโอกายะใกล้แม่น้ำเท็นรีว ซึ่งในเรื่องปรำปราที่กล่าวถึงข้างต้นฉบับต่อ ๆ มา ระบุว่าเป็นสถานที่ที่ทาเกมินากาตะและโมริยะต่อสู้กัน

นักประวัติศาสตร์ท้องถิ่นตีความเรื่องราวของความขัดแย้งระหว่างเทพเจ้าทั้งสององค์มานานแล้วว่าเป็นการสร้างตำนานเกี่ยวกับเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่ตระกูลท้องถิ่นที่ทรงอำนาจซึ่งปกครองภูมิภาคทะเลสาบซูวะและบริเวณใกล้เคียง (ซึ่งระบุเข้ากับตระกูลโมริยะ) พ่ายแพ้ต่อผู้รุกรานที่แย่งชิงการควบคุมพื้นที่ไป (ระบุว่าเป็นตระกูลซูวะ ซึ่งเป็นตระกูลนักบวชชั้นสูงของศาลเจ้าซูวะตอนบนที่อ้างว่าเป็นลูกหลานของทาเกมินากาตะ) แม้ว่านักวิชาการหลายคนโต้แย้งเมื่อไม่นานนี้ว่าเรื่องราวนี้อาจมีต้นกำเนิดในภายหลัง ได้รับอิทธิพลอย่างมากหรืออิงจากตำนานเกี่ยวกับความขัดแย้งในสมัยกลางระหว่างเจ้าชายโชโตกุและ*[[มูราจิ|โอมูราจิ]]* โมโนโนเบะ โนะ โมริยะ ผู้ต่อต้านศาสนาพุทธ ซึ่งอาจเป็นแรงบันดาลใจให้กับพระนามของเทพเจ้าองค์นี้

## ชื่อ
อักษรคันจิที่ใช้กันทั่วไปสำหรับชื่อโมริยะในปัจจุบันคือ 洩矢 ซึ่งปรากฏในแหล่งต่าง ๆ เช่น *[[ซูวะไดเมียวจิงเอโกโตบะ]]* (ค.ศ. 1356) และบันทึกลำดับวงศ์ตระกูลของตระกูลโมริยะที่รวบรวมในช่วงต้นยุคเมจิ (ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19) ที่รู้จักกันในชื่อ *จินโจโมริยะ-ชิเคฟุ* (神長守矢氏系譜, "ลำดับวงศ์ตระกูลของตระกูล*จินโจ*โมริยะ") นอกจากนี้ยังเป็นการเลียนแบบโดยศาลเจ้าโมริยะ  (洩矢神社) ในเมืองโอกายะ ในจังหวัดนางาโนะ ซึ่งเป็นที่ที่เทพประทับอยู่ ขณะเดียวกัน ตำราอื่น ๆ อีกจำนวนหนึ่ง (ดูด้านล่าง) อ้างถึงเทพเจ้าในพระนาม *โมริยะไดจิง* (守屋大臣) ซึ่งเป็นฉายาที่มักใช้กับโมโนโนเบะ โนะ โมริยะตามประวัติศาสตร์สมัยกลางและแหล่งข้อมูลสมัยต่อมา

## ดูเพิ่ม
*มิชางูจิ
*โมโนโนเบะ โนะ โมริยะ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* 
* 
*
* 
* 
*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Official website of Moriya Shrine (洩矢神社公式HP) 
*Jinchōkan Moriya Historical Museum on Chino City's official website 

หมวดหมู่:เทพเจ้านักล่า
หมวดหมู่:เทพเจ้าญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เทพปกรณัมญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เทพเจ้าธรรมชาติ
หมวดหมู่:ชินโต
หมวดหมู่:คามิชินโต
หมวดหมู่:ความเชื่อซูวะ
หมวดหมู่:คูนิตสึกามิ
ความสัมพันธ์อิสราเอล–คูเวต

ประเทศ**อิสราเอล**และ**คูเวต**ไม่มีความสัมพันธ์ทางการทูต คูเวตไม่อนุญาตให้ใครก็ตามที่มีหนังสือเดินทางอิสราเอลหรือบันทึกการเดินทางไปยังรัฐอิสราเอลเข้าประเทศตนเอง บุคคลใดก็ตามอาจถูกห้ามเข้าประเทศหากมีตราประทับวีซ่าอิสราเอลบนหนังสือเดินทาง หรือหากถือสองสัญชาติระหว่างประเทศใดก็ตามกับอิสราเอล พลเมืองคูเวตสามารถเดินทางเข้าประเทศอิสราเอลได้ตราบใดที่ยื่นขอวีซ่า แต่หากหนังสือเดินทางของพวกเขามีตราประทับวีซ่าอิสราเอลหรือตราประทับเข้าประเทศอิสราเอล พวกเขาจะไม่สามารถกลับเข้าประเทศคูเวตได้ ส่วนอิสราเอลไม่มีข้อจำกัดในการเข้าหรือการค้าอย่างเป็นทางการ ในช่วงสงครามระหว่างอิสราเอลกับประเทศอาหรับ กองทัพคูเวตมีส่วนร่วมในการต่อต้านอิสราเอล ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา สายตระกูลเอมีร์อันยาวนานของคูเวต (กษัตริย์) ยังคงปฏิเสธอย่างหนักแน่นว่าไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางการทูตใด ๆ กับอิสราเอล

## ประวัติ
คูเวตคว่ำบาตรและแบนผลิตภัณฑ์อิสราเอล และสื่อกับรัฐบาลยังอ้างถึงอิสราเอลว่าเป็น 'องค์กรไซออนิสต์'

หลังการบุกครองคูเวตและจุดเริ่มต้นสงครามอ่าวที่อิรักยิงขีปนาวุธใส่อิสราเอล ทางสหรัฐอเมริกายืนกรานต่ออิสราเอลว่าอย่าเข้าร่วมสงคราม เพราะเกรงว่าจะทำให้รัฐอาหรับละทิ้งพันธมิตรที่จัดตั้งขึ้นเพื่อสู้รบกับอิรัก

## อ้างอิง
เจดีย์กู่ช้าง

**เจดีย์กู่ช้าง** เป็นเจดีย์ที่ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน อยู่ห่างจากตัวเมืองลำพูนไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 3 กิโลเมตรบริเวณเดียวกับโบราณสถานกู่ม้าและซากโบราณสถานกู่แมว ไม่มีประวัติการก่อสร้างชัดเจนมีแต่ตำนานเล่าขาน

## ประวัติ
เจดีย์บรรจุซากช้างพลายคู่บารมีของพระนางจามเทวีที่มีฤทธิ์ในการทำศึก ที่เรียกกันว่า เจ้าพ่อกู่ช้าง, ภู่ก่ำงาเขียว (ผู้ก่ำงาเขียว) หรือ ปู้ก่ำงาเขียว ซึ่งเป็นช้างเผือกที่มีสีขาวสีขาวอมชมพู บ้างว่าเป็นช้างเผือกที่มีสีขาวดั่งเงินยวง มีงาสีเขียวขี้ม้า ตามตำนานเล่าว่าพระเจ้ามหันตยศผู้พี่ ทรงขี่ช้างปู้ก่ำงาเขียวออกรบชนกับช้างเผือกของขุนลัวะ (บางข้อมูลกล่าวว่าเจ้าชายมหันตยศทรงคอช้าง ส่วนพระเจ้าอนันตยศผู้น้องเป็นส่วนกลางช้าง) ซึ่งเจ้าชายมหันตยศสามารถทรงปู้ก่ำงาเขียวรบจนขุนลัวะปราชัย กองทัพลัวะแตกพ่าย เมื่อพระเจ้ามหันตยศเสด็จสวรรคตขณะมีพระชนมายุได้ 85 พรรษา ช้างปู้ก่ำงาเชียวล้มดับสิ้นชีวิตตามพระเจ้ามหันตยศไป โดยตามตำนานระบุว่าตรงกับวันขึ้น 9 ค่ำเดือน 9 เหนือ หลังจากนั้นพระเจ้าดูมัญราช พระราชโอรสของพระเจ้ามหันตยศผู้ปกครองนครหริภุญไชยองค์ต่อมา ได้โปรดฯ ให้ก่อสร้างเจดีย์ขึ้นเพื่อบรรจุงาและกระดูกของปู้ก่ำงาเขียว 

อีกแหล่งข้อมูลระบุว่าเจ้าอนันตยศและเจ้ามหันตยศได้นำสรีระของช้างใส่ลงในแพให้ไหลล่องไปตามลำน้ำกวง แต่ขณะที่แพช้างล่องไป ทั้งสองพระองค์ทรงเปลี่ยนพระทัย แล้วให้คนนำร่างช้างกลับขึ้นฝั่งมาไว้บริเวณท่าน้ำวัดไก่แก้ว เพื่อจะฝังไว้ที่บริเวณกู่ช้าง ใช้เวลาสร้างเจดีย์ทั้งสิ้น 8 เดือนจึงแล้วเสร็จ จากนั้นบรรจุซากช้างให้หันหน้าขึ้นฟ้า ส่วนงาทั้งสองข้างนำไปใส่ไว้ในสถูปที่ประดิษฐานบนพระบรมอัฐิของพระนางจามเทวี ภายในเจดีย์สุวรรณจังโกฏ หรือกู่กุด วัดจามเทวี

## สถาปัตยกรรม
เจดีย์กู่ช้าง คือเจดีย์ที่มีรูปทรงต่างไปจากเจดีย์ทั่ว ๆ ไปในภาคเหนือ ตั้งอยู่บนฐานเขียงในผังกลมซ้อนเหลื่อมกัน 5 ชั้น รองรับฐานบัวคว่ำและองค์ระฆังทรงกลมที่สูง ด้านล่างโป่งออก ด้านบนสอบเข้าเล็กน้อยจนมีลักษณะคล้ายทรงกรวยหรือลอมฟางซึ่งลักษณะเช่นนี้มีลักษณะคล้ายกับเจดีย์ในเมืองพุกามแสดงถึงพัฒนาการทางประวัติศาสตร์และความสัมพันธ์ระหว่างชุมชนโบราณ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจดีย์
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองลำพูน
หลิว เซี่ยวปัว

**หลิว เซี่ยวปัว** (; เกิด 16 มกราคม ค.ศ. 1984) เป็นนักเทควันโดชาวจีน เขาเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 และ 2012 และได้เหรียญทองแดงในการแข่งขันครั้งหลัก หลิวยังได้เหรียญในเอเชียนเกมส์ 2006 และเทควันโดชิงแชมป์เอเชีย 2008 และ 2012

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:นักศิลปะการต่อสู้จากปักกิ่ง
หมวดหมู่:นักเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
หมวดหมู่:นักเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
เดอะครีเอเตอร์

***เดอะครีเอเตอร์*** () เป็นภาพยนตร์โลดโผนนิยายวิทยาศาสตร์ สัญชาติอเมริกันในปี 2023 ผลิตและกำกับโดยแกเรท เอ็ดเวิดส์ ซึ่งร่วมเขียนบทภาพยนตร์กับคริส ไวตซ์ นำแสดงโดยจอห์น เดวิด วอชิงตัน, เจมมา ชาน, เคน วาตานาเบะ, สเตอร์กิลล์ ซิมป์สัน  และแอลลิสัน แจนนีย์ ภาพยนตร์มีเรื่องราวเกิดขึ้นในปี 2070 สิบห้าปีหลังจากที่ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ทำให้เกิดการระเบิดนิวเคลียร์ในลอสแอนเจลิส ซึ่งก่อให้เกิดสงครามระหว่างมนุษย์กับ AI อดีตเจ้าหน้าที่หน่วยรบพิเศษได้รับการคัดเลือกให้ตามล่าและสังหาร "ครีเอเตอร์" ผู้พัฒนาอาวุธลึกลับที่มีพลังในการยุติสงคราม

การพัฒนาภาพยนตร์เริ่มต้นขึ้นในเดือนพฤศจิกายน 2019 เมื่อเอ็ดเวิดส์ได้รับการเซ็นสัญญาเพื่อกำกับและเขียนบทให้กับนิวรีเจนซี และได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการในเดือนกุมภาพันธ์ 2020 วอชิงตันได้รับการว่าจ้างในเดือนพฤษภาคม 2021 และนักแสดงที่เหลือเข้าร่วมในปีถัดมา การถ่ายทำเริ่มต้นในเดือนมกราคม 2022 ในประเทศไทยด้วยงบประมาณการผลิต 80 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และเสร็จสิ้นในเดือนพฤษภาคมปีนั้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไซบอร์ก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในไพน์วูดสตูดิโอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในอนาคต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในโตเกียว
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในสหรัฐ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในรัฐแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในลอสแอนเจลิส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ประพันธ์ดนตรีโดยฮันส์ ซิมเมอร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ได้รับผลกระทบจากการระบาดทั่วของโควิด-19
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับกองทัพบกสหรัฐ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับปัญญาประดิษฐ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ระทึกขวัญบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผนบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์มหากาพย์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ 4 ดีเอ็กซ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยทเวนตีท์เซนจูรีสตูดิโอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกันในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาเนปาล (มหภาษา)
หมวดหมู่:แม่แบบวันที่ฉายภาพยนตร์ที่มีวันฉาย 1 วัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566
ประเทศบัลแกเรียในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2026

ประเทศบัลแกเรียจะเข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2026 ซึ่งจัดขึ้นในเวียนนา ด้วยเพลง 	"บังการังกา" โดยศิลปินดารีนา นีโกลาเอวา โยโตวา ภายใต้ชื่อในวงการ *ดารา* ซึ่งสถานีโทรทัศน์แห่งชาติบัลแกเรีย (บีเอ็นที) สถานีโทรทัศน์แห่งชาติที่เข้าร่วม จะคัดเลือกศิลปินตัวแทนประเทศผ่านการประกวดเพลงระดับชาติ

## ภูมิหลัง

ก่อนการประกวดปี 2026 ประเทศบัลแกเรียได้เข้าร่สมการประกวดยูโรวิชันทั้งหมด 14 ครั้ง โดยเข้าร่วมครั้งแรกใน และมีผลงานที่ทำอันดับดีที่สุด คือ "บิวติฟูลเมสส์" โดยคริสเตียน คอสตอฟ ซึ่งได้รับอันดับที่สอง บัลแกเรียยังสามารถทำผลงานในห้าอันดับแรกได้อีก 2 ครั้ง โดยได้อันดับที่ห้าด้วยเพลง "วอเตอร์" โดยเอลิตซา โตโดโรวา และสโตยาน ยานคูลอฟในปี  และอันดับที่สี่ด้วยเพลง "อิฟเลิฟวาสอะไครม์" โดยโปลี เกโนวาในปี  บัลแกเรียเข้าร่วมครั้งล่าสุดใน ด้วยเพลง "อินเทนชัน" โดยอินเทลลิเจนท์มิวสิกโปรเจกต์ ซึ่งตกรอบรองชนะเลิศ

ในฐานะสถานีโทรทัศน์แห่งชาติที่เข้าร่วม บีเอ็นทีมีหน้าที่จัดการคัดเลือกผู้เข้าประกวดในการประกวดเพลงยูโรวิชันและออกอากาศงานดังกล่าวในประเทศ ในอดีต บีเอ็นทีได้ใช้หลากหลายวิธีในการคัดเลือกผลงานเข้าประกวด เช่น *บูลการ์สเกตาเปเซนเวเอฟโรวีซียา* การประกวดเพลงระดับชาติที่จัดขึ้นระหว่างปี  และ  (ในปี  และ 2013 ใช้ในการคัดเลือกเพลงเพียงอย่างเดียว เพราะศิลปินได้รับเลือกภายในองค์กรเอง) หรือการคัดเลือกภายในองค์กรเต็มรูปแบบระหว่าง  และ  ในปี  และ  บัลแกเรียไม่ได้เข้าร่วมการประกวดในปี , , , และระหว่างปี  และ ; โดยครั้งล่าสุดไม่ได้เข้าร่วมเพราะประสบปัญหาทางการเงิน เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2025 บีเอ็นที่ประกาศ่าจะกลับมาเข้าร่วมการประกวดในปี 2026 ในวันต่อมา ได้รายงานว่าทางสถานีโทรทัศน์จะจัดให้มีการประกวดเพลงระดับชาติเพื่อคัดเลือกศิลปินตัวแทนประเทศ บีเอ็นทีได้ยืนยันการจัดการประกวดเพลงระดับชาติอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2025 แต่ไม่ได้ระบุว่าจะเกี่ยวข้องกับศิลปินเท่านั้นหรือทั้งศิลปินและเพลง

## ก่อนการประกวด
เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2025 บีเอ็นทีได้ลงนามข้อตกลงกับโปรฟอนเพื่อร่วมกันคัดเลือกศิลปินที่เข้าร่วมการประกวดเพลงระดับชาติ โดยศิลปินที่เชิญจะอิงจากข้อมูลของโปรฟอนเกี่ยวกับศิลปินบัลแกเรีย 40 อันดับแรกที่ออกอากาศทางวิทยุและโทรทัศน์มากที่สุดในช่วงแปดเดือนที่ผ่านมา การประกวดจะจัดขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 2026

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประเทศบัลแกเรียในการประกวดเพลงยูโรวิชัน
หมวดหมู่:ประเทศที่เข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2026
แอลลิสัน แจนนีย์

**แอลลิสัน บรูกส์ แจนนีย์** (; เกิด 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1959) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เธอเป็นที่รู้จักจากการแสดงทั้งบนหน้าจอและละครเวที เธอได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลออสการ์ รางวัลแบฟตา รางวัลลูกโลกทองคำ และเจ็ดรางวัลไพรม์ไทม์เอ็มมี นอกจากนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทนีสองรางวัลอีกด้วย

แจนนีย์เกิดที่บอสตัน และเติบโตที่เดย์ตัน รัฐโอไฮโอ ได้รับทุนการศึกษาเพื่อศึกษาที่ ราชสถานศิลปะการละครในลอนดอน หลังจากนั้นสำเร็จการศึกษาจากเคนยอนคอลเลจ เธอปรากฏตัวในภาพยนตร์และโทรทัศน์เล็ก ๆ น้อย ๆ โดยไม่มีเครดิตมาหลายปี ผลงานแจ้งเกิดของเธอมาจากบทบาทซี.เจ. เครก ในซีรีส์ดรามาการเมืองทางช่องเอ็นบีซี เรื่อง *[[เดอะเวสต์วิง]]* (1999–2006) ซึ่งเธอได้รับรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีสี่รางวัล ในปี 2014 เธอได้รับรางวัลเอมมีเป็นครั้งที่ห้าจากบทบาทรับเชิญ มาร์กาเรต สกัลลี แม่บ้านในยุค 1950 ที่ถูกกดขี่ทางเพศในซีรีส์ชีวิตย้อนยุคของโชว์ไทม์ เรื่อง *Masters of Sex* และจากบทบาทบอนนี พลักเคตต์ หญิงสาวผู้ติดยาที่กำลังฟื้นตัวในซิตคอมทางช่องซีบีเอส เรื่อง *Mom* (2013–2021) แจนนีย์ได้รับรางวัลเอมมี อีกสองรางวัล ในปี 2024 เธอได้แสดงรับเชิญในซีรีส์แนวชีวิตทางเน็ตฟลิกซ์เรื่อง *The Diplomat*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากราชสถานศิลปะการละคร
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2502
อำเภอสวายเตียบ

**สวายเตียบ** (, *สวายทาบ*, ) เป็นอำเภอในจังหวัดสวายเรียง ประเทศกัมพูชา อำเภอนี้แบ่งออกเป็น 11 ฆุม (ตำบล) และ 86 ภูมิ (หมู่บ้าน) ตามสำมะโนกัมพูชา ค.ศ. 1998 ำเภอนี้มีประชากร 59,650 คน คนส่วนใหญ่ทำอาชีพเกษตรกรรม ชาวบ้านหลายคนส่งลูกวัยรุ่นไปทำงานในโรงงานที่พนมเปญ

## อ้างอิง
เขตผิงกู่

**ผิงกู่** () เดิมคือ **อำเภอผิงกู่** () เป็นเขตหนึ่งที่ตั้งอยู่ทิศตะวันออกสุดของปักกิ่ง มีพื้นที่ประมาณ  และมีประชากร 457,313 คน (สำมะโน ค.ศ. 2020) แบ่งการปกครองออกเป็น 2 แขวง 14 เมือง และ 2 ตำบล มีอาณาเขตติดกับเขตมี่ยฺหวินและชุ่นอี้ของปักกิ่งทางทิศเหนือและตะวันตกตามลำดับ เขตจี้โจวของเทียนจินทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และอำเภอซิงหลงและซานเหอในมณฑลเหอเป่ย์ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและใต้ตามลำดับ

## การแบ่งเขตการปกครอง
ผิงกู่แบ่งออกเป็น 2 แขวง 14 เมือง และ 2 ตำบล:

## ภูมิอากาศ
ผิงกู่มีภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน *Dwa*) อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในชุ่นอี้อยู่ที่  ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่  โดยเดือนกรกฎาคมเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนกรกฎาคม ประมาณ  และต่ำสุดในเดือนมกราคม ประมาณ 

## ประวัติศาสตร์
เขตผิงกู่เดิมเป็นอำเภอมาก่อนจนกระทั่ง ค.ศ. 2001 สนามกีฬาผิงกู่ความจุ 10,000 ที่นั่งเปิดใช้งานใน ค.ศ. 1986

## เศรษฐกิจ

เขตผิงกู่มีความภาคภูมิใจในการเพาะปลูกท้อ

ใน ค.ศ. 2009 มีพื้นที่เพาะปลูกมากกว่า 6,000 เฮกตาร์และมีผลผลิตประจำปีสูงถึง 270 ล้านกิโลกรัมจากท้อกว่า 200 สายพันธุ์ในสี่กลุ่มหลัก การเพาะปลูกท้อนี้สร้างงานให้ผู้คนกว่า 150,000 คนและเป็นแหล่งสำคัญของการเติบโตทางเศรษฐกิจสำหรับประชาชนในภูมิภาคนี้ ท้อมีถิ่นกำเนิดในประเทศจีนและมีการเพาะปลูกมานานหลายพันปี ต้นท้อมีความสำคัญเป็นพิเศษในวัฒนธรรมจีน โดยถือว่าเป็น "ต้นไม้แห่งชีวิต" และท้อได้รับการยกย่องให้เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นอมตะและความสามัคคี สิ่งที่ทำให้ท้อผิงกู่ต่างจากท้อที่ปลูกในภูมิภาคอื่นคือสีสันที่สวยงาม ปริมาณน้ำตาลสูง รสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ และขนาดที่ใหญ่ ลักษณะเหล่านี้เป็นผลโดยตรงจากคุณสมบัติทางภูมิศาสตร์อันเป็นเอกลักษณ์ของผิงกู่ ด้วยภูเขาล้อมรอบสามด้านและมีที่ราบอยู่ตรงกลาง อากาศที่บริสุทธิ์ มลพิษต่ำ ดินที่เป็นทราย น้ำที่อุดมสมบูรณ์ และความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างกลางวันและกลางคืนที่ชัดเจนของผิงกู่ ทำให้เกิดสภาพที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการปลูกท้อ ภายใน ค.ศ. 2005 เจ้าของสวนได้ส่งออกท้อไปยังกว่ายี่สิบมณฑลในประเทศจีน รวมถึงตลาดต่างประเทศ เช่น บรูไน สหภาพยุโรป รัสเซีย สิงคโปร์ และประเทศไทย

เพื่อขึ้นทะเบียนสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ (Geographical Indication - GI) สำหรับท้อผิงกู่ เจ้าของสวนและรัฐบาลเขตผิงกู่ได้ร่วมกันก่อตั้ง ศูนย์บริการการผลิตและจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรอำเภอผิงกู่ (Pinggu County Production and Distribution Service Center of Agricultural Products - PDSCAP) ความร่วมมือนี้ส่งผลให้ท้อผิงกู่เป็นผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรแรกของจีนที่ได้รับการขึ้นทะเบียน GI ใน ค.ศ. 2002

## การคมนาคม
สายผิงกู่ที่กำลังวางแผนไว้จะเชื่อมต่อเขตเข้ากับระบบรถไฟใต้ดินปักกิ่ง

## การศึกษา

## เมืองพี่น้อง
* เขตทงจัก โซล ประเทศเกาหลีใต้ (1995) 
* ลิเรีย บาเลนเซีย ประเทศสเปน (2018)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการของรัฐบาลเขตผิงกู่


หมวดหมู่:เขตของปักกิ่ง
สัญชัย ทัตต์

**สัญชัย พลราช ทัตต์** (; เกิดวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1959) เป็นนักแสดงชาวอินเดีย นักร้องเบื้องหลัง และโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ที่ทำงานในวงการภาพยนตร์ฮินดี รวมถึงภาพยนตร์ภาษาเตลูกู กันนาดา ทมิฬ และปัญจาบบางส่วน  สัญชัยเป็นบุตรชายของ สุนีล ทัตต์ และ นรคีส ซึ่งเป็นนักแสดงในเรื่องธรณีกรรแสง โดยสัญชัยได้เริ่มแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกในภาพยนตร์ซึ่งกำกับโดยพ่อของเขาเอง  สัญชัยแสดงภาพยนตร์มากกว่า 160 เรื่อง และเป็นที่รู้จักจากการแสดงที่หลากหลายบนจอภาพยนตร์และการแสดงบทบาททั้งตัวเอกและตัวร้าย ทั้งยังได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัล Filmfare Awards สองรางวัล รางวัล Screen Awards สามรางวัล และรางวัล Global Indian Film Award หนึ่งรางวัล

สัญชัยเคยถูกจับกุมในเดือนเมษายน ค.ศ. 1993 จากการครอบครองอาวุธผิดกฎหมายในระหว่างการเกิดวินาศกรรมทั่วเมืองบอมเบย์ในปีนั้น เขาได้รับโทษจำคุก 5 ปีและได้รับการประกันตัวหลายครั้งจนกระทั่งเข้ารับโทษและพ้นโทษในปี ค.ศ. 2016  เรื่องราวชีวประวัติของสัญชัยถูกนำมาทำเป็นสื่อในหลายครั้ง รวมถึงภาพยนตร์ *[[ซันจู (ภาพยนตร์)|ซันจู]]* ซึ่งเป็นภาพยนตร์ชีวประวัติของเขา (และได้รับเชิญพิเศษ) ซึ่งนำแสดงโดยรัณพีร์ กปูร ได้ออกฉายในปี ค.ศ. 2018 และกลายเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ทำรายได้มากที่สุดในปีนั้นของอินเดีย 

## แหล่งอ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2502
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอินเดีย
หมวดหมู่:ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:ชาวปัญจาบ
ตำบลโคกหม้อ (อำเภอทัพทัน)

**โคกหม้อ** เป็นตำบลในอำเภอทัพทัน จังหวัดอุทัยธานี เดิมเป็นตำบลของอำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์  

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลโคกหม้อ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลหนองหลวง (อำเภอสว่างอารมณ์)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลนากลาง ตำบลศาลาแดง และตำบลเนินศาลา (อำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์) และตำบลทุ่งใหญ่ (อำเภอเมืองอุทัยธานี)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลเขาขี้ฝอย และตำบลหนองหญ้าปล้อง
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลหนองยายดา และตำบลสว่างอารมณ์ (อำเภอสว่างอารมณ์)

## ประวัติ
โคกหม้อ เดิมเป็นหมู่บ้านและตำบลในเขตอำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ พ.ศ. 2462 ประชาชนได้ยื่นเรื่องราวต่อพระยาพิไชยสุนทร (ทองสุข บุญศรีมานนท์) ผู้ว่าราชการจังหวัดอุทัยธานี เนื่องจากการเดินทางระหว่างพื้นที่กับที่ว่าการอำเภอโกรกพระ มีระยะทางกว่า 21 กิโลเมตร เป็นไปด้วยความยากลำบาก

จึงขอขึ้นตรงกับอำเภอทัพทัน ของจังหวัดอุทัยธานี ที่มีระยะทางเพียง 12 กิโลเมตร ปี พ.ศ. 2464 ทางราชการได้เปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดนครสวรรค์กับจังหวัดอุทัยธานี โดยโอนพื้นที่ตำบลโคกหม้อ อำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ มาขึ้นกับอำเภอทัพทัน จังหวัดอุทัยธานี จนถึงปัจจุบัน

ปี พ.ศ. 2549 แยกพื้นที่หมู่ 1 บ้านเขาน้อย ตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ หมู่ที่ 5 บ้านหินกอง

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลโคกหม้อแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านเขาน้อย
* **หมู่ที่ 2** บ้านโคกหม้อเดิม
* **หมู่ที่ 3** บ้านโคกหม้อ
* **หมู่ที่ 4** บ้านเขาลูกช้าง
* **หมู่ที่ 5** บ้านหินกอง

## อ้างอิง

โคกหม้อ
โคกหม้อ
พระคริสต์แห่งหวุงเต่า

__NOTOC__
***พระคริสตราชาแห่งหวุงเต่า*** () เป็นรูปปั้นพระเยซูที่ยืนอยู่บนเขาเหญาะในหวุงเต่า จังหวัดบ่าเสียะ-หวุงเต่า ภาคตะวันออกเฉียงใต้ ประเทศเวียดนาม ทางคริสต์จักรคาทอลิกเวียดนามสร้างรูปปั้นนี้ใน ค.ศ. 1974 และแล้วเสร็จในวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1994

รูปปั้นนี้สูง  ยืนบนแท่นสูง  รวมความสูงที่  โดยแขนยืดสองข้างกว้าง  ข้างในรูปปั้นมีบันได 133 ขั้น

รูปปั้นนี้ถือเป็นรูปปั้นศาสนาคริสต์ที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียนับตั้งแต่ ค.ศ. 2012 และนับตั้งแต่ได้รับการบูรณะใน ค.ศ. 1993 ก็กลายเป็นจุดหมายปลายทางการแสวงบุญที่สำคัญสำหรับชาวคริสต์ทั่วเวียดนาม รวมถึงนักท่องเที่ยวคริสเตียนด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*GIANT CHRIST STATUE
*Giant Jesus Christ Statue In Vung Tau City
*Jesus Christ Statue, Vung Tau, Vietnam

หมวดหมู่:อนุสรณ์สถานในประเทศเวียดนาม
ห
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดจังหวัดบ่าเสียะ-หวุงเต่า
หมวดหมู่:โรมันคาทอลิกในประเทศเวียดนาม
เขตมี่ยฺหวิน

**มี่ยฺหวิน** () เป็นเขตหนึ่งที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของปักกิ่ง มีพื้นที่  และมีประชากร 527,683 คน (สำมะโน ค.ศ. 2020) ที่ตั้งรัฐบาลตั้งอยู่ที่แขวงกู่โหลว

## ประวัติศาสตร์
มี่ยฺหวินเป็นหนึ่งในสถานที่ที่ขุนศึกเฝิง ยฺวี่เสียงใช้เป็นที่ตั้งกำลังทหารของเขาเพื่อเตรียมการรัฐประหารปักกิ่งใน ค.ศ. 1924 ในทศวรรษ 1930 มี่ยฺหวินถูกยึดโดยกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นและกลายเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ที่อยู่ภายใต้การควบคุมของสภาปกครองตนเองเหอเป่ย์ตะวันออก รัฐหุ่นเชิดของญี่ปุ่น อย่างไรก็ดี การยึดครองของญี่ปุ่นก็ถูกท้าทายเมื่อนักบวชลัทธิเต๋าในท้องถิ่นคนหนึ่งสามารถปลุกระดมชาวนาในมี่ยฺหวินได้ ในฐานะสมาชิกสมาคมทรายเหลือง เขาได้รวบรวมผู้ติดตามและโน้มน้าวพวกเขาว่าพวกเขาสามารถคงกระพันต่อกระสุนปืนได้ผ่านพิธีกรรมทางไสยศาสตร์ที่เขาประกอบขึ้น ด้วยแรงจูงใจที่สูงเช่นนี้ ชาวนาจึงก่อการกบฏในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1936 และเอาชนะหน่วยของกองทัพเหอเป่ย์ตะวันออกที่ถูกส่งมาปราบปรามพวกเขาได้ ดังนั้น กองกำลังกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นที่อยู่ใกล้เคียงจึงถูกระดมพลเพื่อต่อต้านผู้ก่อความไม่สงบ ภายในเดือนกันยายน การจลาจลก็ถูกปราบปรามลง และกบฏทรายเหลืองในมี่ยฺหวินประมาณ 300 คนถูกสังหารหรือบาดเจ็บในการต่อสู้

## การแบ่งเขตการปกครอง

มี่ยฺหวินแบ่งออกเป็น 2 แขวง 17 เมือง และ 1 ตำบลชาติพันธุ์ ที่ตั้งรัฐบาลเขตอยู่ในแขวงกู่โหลว

## ภูมิศาสตร์
มี่ยฺหวินเป็นที่ตั้งของจุดที่อยู่ตะวันออกสุดของเทศบาลกรุงปักกิ่ง มีอาณาเขตติดกับเขตต่าง ๆ ของปักกิ่ง ได้แก่ เขตผิงกู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ เขตชุ่นอี้ทางตะวันตกเฉียงใต้ และเขตหฺวายโหรวทางตะวันตก รวมถึงติดกับมณฑลเหอเป่ย์ทั้งทางทิศเหนือโดยตรงและทางทิศตะวันออก อ่างเก็บน้ำมี่ยฺหวิน แหล่งน้ำสำคัญสำหรับเทศบาลกรุงปักกิ่ง ก็ตั้งอยู่ในเขตมี่ยฺหวินด้วยเช่นกัน

### ภูมิอากาศ
เขตมี่ยฺหวินมีภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน *Dwa*) อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในมี่ยฺหวินอยู่ที่  ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่  โดยเดือนกรกฎาคมเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนกรกฎาคม ประมาณ  และต่ำสุดในเดือนมกราคม ประมาณ 

## การท่องเที่ยว
สถานที่ท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมในเขตมี่ยฺหวินคือซือหม่าไถ ส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองจีน อีกแห่งคือสกีรีสอร์ตหนานชาน หนึ่งในสกีรีสอร์ตที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ

## การคมนาคม

*รถไฟความเร็วสูงปักกิ่ง–เฉิ่นหยาง: สถานีรถไฟมี่ยฺหวิน
*ทางรถไฟสายปักกิ่ง–เฉิงเต๋อ: สถานีรถไฟมี่ยฺหวินเหนือ

## การศึกษา

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
*
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการของรัฐบาลมี่ยฺหวิน (ภาษาจีน)
* Illustrated Atlas of Shanhai, Yongping, Jizhou, Miyun, Gubeikou, Huanghua Zhen and Other Areas


หมวดหมู่:เขตของปักกิ่ง
หมวดหมู่:การท่องเที่ยวในประเทศจีน
ตำบลหนองหลวง (อำเภอสว่างอารมณ์)

**หนองหลวง** เป็นตำบลในอำเภอสว่างอารมณ์ จังหวัดอุทัยธานี เดิมเป็นตำบลของอำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์  

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลหนองหลวง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลวังม้า (อำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลหนองกรด (อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์) และตำบลบางประมุง ตำบลนากลาง ตำบลศาลาแดง (อำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลหนองยายดา และตำบลโคกหม้อ (อำเภอทัพทัน)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลสว่างอารมณ์ และตำบลวังเมือง (อำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์)

## ประวัติ
หนองหลวงในอดีตพื้นที่เดิมเป็นหมู่บ้านและตำบลในเขตอำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ เป็นป่ารกทึบมาก มีนายเสือ กางกรณ์ ชาวบ้านหนองโหง อำเภอทัพทัน จังหวัดอุทัยธานี ได้เข้ามาล่าสัตว์จนพบหนองน้ำขนาดใหญ่ และมีบัวหลวงเกิดขึ้นอาศัยในหนองน้ำจำนวนมาก ต่อมามีชาวบ้านได้ช่วยกันก่อสร้างวัดและศาลากลางน้ำสำหรับพระสงฆ์ ใช้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาและใช้ศาลากลางน้ำทำการสอนหนังสือแก่เด็กนักเรียน เมื่อชุมชนมีผู้คนอาศัยเพิ่มมากทางราชการจึงจัดตั้งเป็นตำบลเมื่อ พ.ศ. 2449 และใช้ชื่อว่า *หนองหลวง* โดยตั้งชื่อตามหนองน้ำซึ่งเป็นที่ก่อสร้างวัด และตามบัวหลวงที่เกิดขึ้นอาศัยในหนองน้ำจำนวนมาก

ต่อมาปี พ.ศ. 2465 ประชาชนได้ยื่นเรื่องราวต่อพระยาพิไชยสุนทร (ทองสุข บุญศรีมานนท์) ผู้ว่าราชการจังหวัดอุทัยธานี เนื่องจากการเดินทางระหว่างพื้นที่กับที่ว่าการอำเภอโกรกพระเป็นแนวเขากั้นทั้งหมด ต้องอ้อมแนวภูเขาผ่านตำบลโคกหม้อกว่า 32 กิโลเมตร จึงขอขึ้นตรงกับอำเภอทัพทัน ของจังหวัดอุทัยธานี ที่มีระยะทางเพียง 18 กิโลเมตร พ.ศ. 2466 ทางราชการได้เปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดนครสวรรค์กับจังหวัดอุทัยธานี โดยโอนพื้นที่ตำบลหนองหลวง อำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ มาขึ้นกับอำเภอทัพทัน จังหวัดอุทัยธานี

พ.ศ. 2503 ตำบลหนองหลวง อำเภอทัพทัน ได้แยกไปเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอสว่างอารมณ์จนถึงปัจจุบัน

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลหนองหลวงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านหนองขาลาย
* **หมู่ที่ 2** บ้านสว่างน้อย
* **หมู่ที่ 3** บ้านดงสำราญ
* **หมู่ที่ 4** บ้านหนองหลวง
* **หมู่ที่ 5** บ้านหนองตะคลอง
* **หมู่ที่ 6** บ้านไร่ใหญ่
* **หมู่ที่ 7** บ้านหนองแว่น
* **หมู่ที่ 8** บ้านเขาดาวเรือง
* **หมู่ที่ 9** บ้านสระนารายณ์
* **หมู่ที่ 10** บ้านเกาะแจง

## อ้างอิง

หนองหลวง
หนองหลวง
วิกกี เกาศัล

**วิกกี เกาศัล** (; ; เกิด 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักแสดงชาวอินเดียที่ทำงานอยู่ในภาพยนตร์ภาษาฮินดี เขาได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติและรางวัลฟิล์มแฟร์สามรางวัล และเคยติดอันดับ 100 ผู้ทรงอิทธิพลของนิตยสารฟอร์บส์อินเดียประจำปี ค.ศ. 2019 

หลังจากสำเร็จการศึกษาด้านวิศวกรรมศาสตร์จากสถาบันเทคโนโลยีราชีพ คานธี  วิกกีเริ่มต้นอาชีพด้วยการเป็นผู้ช่วยของอนุราค กัศยัป ในละครอาชญากรรมเรื่อง Gangs of Wasseypur (ค.ศ. 2012) และรับบทเล็ก ๆ น้อย ๆ ในภาพยนตร์  บทบาทนำครั้งแรกของเขาคือในภาพยนตร์อินดี้เรื่อง Masaan (ค.ศ. 2015) หลังจากนั้นเขาได้แสดงในภาพยนตร์ระทึกขวัญจิตวิทยาเรื่อง Raman Raghav 2.0 (ค.ศ. 2016) ของอนุราค  วิกกีเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางมากขึ้นในปี ค.ศ. 2018 จากบทบาทสมทบในละครที่ทำรายได้สูงสุดเรื่อง Raazi และ *[[ซันจู (ภาพยนตร์)|ซันจู]]* (Sanju) ซึ่งได้รับรางวัลฟิล์มแฟร์สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมจากเรื่องหลัง

บทบาทนายทหารในภาพยนตร์สงครามปี ค.ศ. 2019 เรื่อง Uri: The Surgical Strike ทำให้เขากลายเป็นนักแสดงนำและได้รับรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม เขายังได้รับคำชมจากการแสดงเป็นอุธม สิงห์ ในภาพยนตร์ชีวประวัติเรื่อง Sardar Udham (ค.ศ. 2021) คว้ารางวัลนักวิจารณ์ภาพยนตร์ฟิล์มแฟร์สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และประสบความสำเร็จอย่างงดงามในปี ค.ศ. 2023 ในภาพยนตร์โรแมนติกคอมเมดี้เรื่อง Zara Hatke Zara Bachke ภาพยนตร์ชีวประวัติเรื่อง Sam Bahadur และภาพยนตร์ตลกผสมดราม่าเรื่อง Dunki ผลงานเรื่องหลังสุดนี้ทำให้เขาได้รับรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมจากฟิล์มแฟร์อีกครั้ง ภาพยนตร์แอ็คชั่นอิงประวัติศาสตร์เรื่อง Chhaava ในปี ค.ศ. 2025 ซึ่งเขารับบทเป็น Sambhaji กลายเป็นผลงานที่ทำรายได้สูงสุดของเขา

นอกจากอาชีพนักแสดงแล้ว วิกกียังเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับแบรนด์และผลิตภัณฑ์มากมาย อีกทั้งยังเป็นพิธีกรและร่วมแสดงในงานประกาศรางวัลต่าง ๆ อีกด้วย เขาแต่งงานกับแคทรินา ไกฟ์ นักแสดงหญิง ซึ่งกำลังตั้งครรภ์ลูกของพวกเขาด้วยกันอยู่

## แหล่งอ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2531
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอินเดีย
หมวดหมู่:ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:ชาวปัญจาบ
เกลังอีสต์

**เกลังอีสต์** () เป็นเขตวางแผนย่อย กินพื้นที่ที่เป็นที่รู้จักมากกว่าในชื่อ **ยูโนส** หรือ **ยูนอส** (; ) ตั้งอยู่ในเขตวางแผนเกลังในภาคกลางของประเทศสิงคโปร์ ย่านนี้มีสถานีเอ็มอาร์ทีให้บริการสองสถานี คิอ ปายาเลบาร์ และ ยูโนส

"ยูโนส" ยังเป็นชื่อของถนนจาลันยูโนส () ซึ่งตัดผ่านกลางย่านนี้

ชื่อเดิมของนิคมนี้คือ **กัมปงเมอลายู** (; หมู่บ้านมลายู) เป็นหมู่บ้านขาวมลายูที่ในอดีตรวมถึงพื้นที่ของกัมปงอูบี และ กากีบูกิต ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นยูโนส ตามชื่อของผู้ก่อตั้งนิคมชาวมลายู โมฮาเมด ยูโนส บิน อับดุลละฮ์

ยูโนสเป็นประธานและผู้ร่สมก่อตั้งสหพันธ์สิงคโปร์มลายู (Singapore Malay Union) และเป็นผู้แทนชาวมลายูคนแรกในสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี 1927 เขายื่นอุทธรณ์ต่อรัฐบาลและได้รับเงินทุน $700,000 ซึ่งสหพันธ์ได้นำมาใช้ซื้อที่ดินขนาด 670 เฮกตาร์ ที่ต่อมากลายมาเป็นกัมปงเมลายู ที่ดินส่วนนี้นำมาใช้งานเพื้อเป็นที่อยู่อาศัยสำหรับชาวมลายูที่ได้รับผลกระทบจากการก่อสร้างท่าอากาศยานกัลลัง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์สิงคโปร์
ป้อมควาลิยัร

**ป้อมควาลิยัร** () เป็นป้อมปราการเนินที่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 6 ตั้งอยู่ในควาลิยัร ประเทศอินเดีย ปรากฏหลักฐานการกล่าวถึงป้อมในบริเวณนี้ย้อนไปถึงศตวรรษที่ 5 ในจารึกเป็นภาษาสันสกฤตในชื่อ โคปคีรี (Gopgiri) โครงสร้างที่พบในปัจจุบันก่อสร้างขึ้นเมื่ออย่างน้อยศตวรรษที่ 8 และจากจารึกที่พบบ่งบอกว่าบางส่วนอาจก่อสร้างมาแล้วตั้งต่ศตวรรษที่ 6 ป้อมควาลิยัรในปัจจุบันมีทั้งโครงสร้างป้อมปราการ และพระราชวังหกหลัง ในจำนวนนี้มีสองหลังที่สร้างโดยผู้นำโตมรราชปุต มัน สิงห์ โตมร (ครองราชย์ ค.ศ. 1486–1516) ป้อมปราการนี้ผ่านศึกสงครามและสมัยของจักรวรรดิต่าง ๆ ตั้งแต่กุษาณ, นาคะ, คุปตะ, หุนะ, ประติหาร, กัจฉปฆตะ, โตมร, ปาทาน, สูร, โมกุล, อังกฤษ, ชาต และมราฐา เป็นต้น

ป้อมควาลิยัรได้รับการกล่าวขานโดยจักรพรรดิแห่งโมกุล บาบูร ว่าเป็น "ไข่มุขของป้อมฮินด์ทั้งปวง" และได้ขนานนามว่าเป็นกิบรอลตาร์ของอินเดีย 

หลักฐานลายลักษณ์อักษรที่แสดงการใช้เลขศูนย์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลกเป็นอันดับสอง ปรากฏเป็นอักษรพัขศาลีที่พบในมนเทียรหลังหนึ่งในป้อมควาลิยัร อายุประมาณ 1500 ปี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ป้อมในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐมัธยประเทศ
เปรา

**เปดา**, **เปรา**, **เปฑา** หรือ **เปธา** (อักษรโรมัน: Peda, Pera, Pedha; ) เป็นขนมหวานอินเดียที่มีที่มาจากนครมถุราในรัฐอุตตรประเทศ โดยดั้งเดิมแล้วมีลักษณะเป็นขนมรูปทรงกลม หนา กึ่งนุ่ม มีส่วนประกอบหลักคือโขยาหรือนมแห้ง ผสมน้ำตาลและเครื่องปรุงรส เช่น เม็ดกระวาน

ชื่อขนมนี้มีที่มาจากภาษาสันสกฤตคำว่า *ปิณฑ* (Piṇḍa) หรือ *ปิณฑก* (Piṇḍaka) ซึ่งแปลว่าก้อนอาหาร หรือหมายถึงขนมจากนมและแป้งในรูปก้อน *ปิณฑก* ในฐานะขนม มีปรากฏกล่าวถึงในเอกสารด้านอายุรเวทและปากศาสตร์ (*Pākaśāstra*) เช่น จรกาสังหิตา (400 ปีก่อนคริสตกาล) ไปจนถึง *โภชนกุตูกล* (Bhojanakutūhala, ศตวรรษที่ 17) ในจรกาสังหิตาบรรยายถึงปิณฑกว่าเป็นหนึ่งในขนมหวาน มีลักษณะหนัก *โภชนกุตูหล* บรรยายวิธีการทำว่าทำมาจากนมและน้ำตาล ผสมเครื่องเคศเช่นลูกกระวานและพริกไทย

ขนมหวานในชื่อ *ฑูธเปฑา* (Doodh peda) ปรากฏกล่าวถึงในวรรณคดีสันสกฤตโดยใช้ชื่อต่าง ๆ เช่น ทูคธ (*Dugdha*), ปิณฑก (*Piṇḍaka*) และ กษีรวฏิกา (*Kśīravațikă*) มีกล่าวถึงเช่นในอายุรเวทมโหทธี (Ayurveda Mahodadhi) ของอาจรรยสุเศน (Acharya Sushena)

เปราในสมัยใหม่มีที่มาจากนครมถุรา รัฐอุตตรประเทศ โดยมถุราเปราเป็นเปราแบบเฉพาะของะมืองนี้ ฐากุร ราม รตัน สิงห์ (Ram Ratan Singh) แห่งลักเนา ที่ต่อมาอพยพไปธารวาฑ (รัฐกรณาฏกะ) ในทศวรรษ 1850s นำเปราไปเผยแพร่ที่นั่น ปัจจุบันเปราจากธารวาฑเป็นที่รู้จักเป็นแบบเฉพาะในชื่อธารวาฑเปธา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ขนมหวานอินเดีย
หมวดหมู่:อาหารจากนม
บัรฟี

**บัรฟี**, **บาร์ฟี**, **เบอร์ฟี** หรือ **บูร์ฟี** (IAST: *barfī* ; ,  หรือ burfi) เป็นขนมหวานจากอนุทวีปอินเดียกลุ่มหนึ่งที่มีความหนาประมาณฟัดจ์ มีบริโภคทั่วไปในประเทศอินเดียและปากีสถาน นิยมเป็นพิเศษในแถบบอินเดียเหนือ และนิยมเสิร์ฟในเทศกาลและการเฉลิมฉลอง เช่น ทีปาวลีและโหลี

## ประวัติศาสตร์และศัพทมูล
บัรฟีมีที่มาจากแถบเปอร์เซีย และมาถึงแถบอินเดียโดยจักรพรรดิโมกุลนำเข้ามาในศตวรรษที่ 16 คำนี้เป็นคำภาษาเปอร์เซียและภาษาอูรดู (*barf*) แปลว่า หิมะ

ตามตำนานเล่าว่า บัรฟีกจู (kaju barfi; บัรฟีเม็ดมะม่วงหิมพานต์) ทำขึ้นครั้งแรกของคนครัวของจักรพรรดิชหันคีรแห่งโมกุล เนื่องในโอกาสการปล่อยตัวคุรุซิกข์ คุรุหรโคพินท์ จากการคุมขัง

## การเตรียม
บัรฟีทำมาจากโขยา (นมก้อน) ผสมกับน้ำตาลเม็ด และนำไปตั้งไฟจนมีความเหนียวคล้ายฟัดจ์ จากนั้นนำมาเทลงบนถาดเป็นชั้นบาง ๆ และทิ้งไว้จนเย็น ตัดเป็นก้อนรูปต่าง ๆ เช่น สี่เหลี่ยม วงกลม อาจนำมาปั้นเป็นก้อนกลม วางซ้อนเป็นชั้น หรือม้วนเป็นหลายสี ในกรณีที่เสริ์ฟในโอกาสพิเศษยังนิยมประดับด้วยวาร์ก (เงินเปลวกินได้) นอกจากนี้ยังนิยมประดับด้วยมะพร้าว, ถั่วบด หรือนมผง

## นอกประเทศอินเดีย
บัรฟียังเป็นขนมยอดนิยมในประเทศตรีนีแดดและโตบาโก โดยแรงงานอพยพจากอินเดียในศตวรรษที่ 19 ตอนกลาง เป็นผู้นำไปเผยแพร่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารอินเดีย
หมวดหมู่:อาหารเนปาล
หมวดหมู่:อาหารบังกลาเทศ
หมวดหมู่:อาหารปากีสถาน
หมวดหมู่:อาหารจากนม
ราชกุมาร หิรานี

**ราชกุมาร "ราจู" หิรานี** (; ; เกิด 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1962) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอินเดียที่โด่งดังจากผลงานภาพยนตร์ภาษาฮินดี เขาได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ 4 รางวัล และรางวัลฟิล์มแฟร์ 11 รางวัล ราชกุมารได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผู้กำกับภาพยนตร์อินเดียที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด  ภาพยนตร์ของเขาส่วนใหญ่มีเนื้อหาที่เบาสมองแต่เน้นประเด็นทางสังคมที่สำคัญพร้อมกับอารมณ์ขันและความฉลาดทางอารมณ์

หลังจากสำเร็จการศึกษาจากสถาบัน FTII สาขาการตัดต่อภาพยนตร์ ราชกุมารเริ่มต้นอาชีพด้วยการเป็นนักตัดต่อภาพยนตร์ แต่ด้วยประสบการณ์อันเลวร้ายทำให้เขาต้องหันไปทำงานด้านภาพยนตร์โฆษณา ซึ่งทำให้เขาประสบความสำเร็จในการผลิตโฆษณาหลายเรื่อง ภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาในฐานะนักตัดต่อคือภาพยนตร์แอคชั่นดราม่าเรื่อง Mission Kashmir (ค.ศ. 2000) ของ วิธุ วิโนท โจปรา แม้ว่าราชกุมารจะอยากสร้างภาพยนตร์ แต่เขาก็หยุดพักไปหนึ่งปีและกลับมาเขียนบทภาพยนตร์ตลกดราม่าเรื่อง Munna Bhai M.B.B.S. ให้กับวิธุเพื่อช่วยสนับสนุนเงินทุน ซึ่งวิธุได้ตอบตกลง เมื่อออกฉาย ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จทั้งในด้านคำวิจารณ์และรายได้อย่างกว้างขวาง ได้รับรางวัล National Film Award สาขาภาพยนตร์ยอดนิยมยอดเยี่ยมด้านความบันเทิง และรางวัลฟิล์มแฟร์สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (นักวิจารณ์) และทำให้ Hirani ได้รับรางวัลฟิล์มแฟร์สาขาบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลฟิล์มแฟร์สาขาผู้กำกับยอดเยี่ยมเป็นครั้งแรก ราชกุมารและอภิชาต โชศี ผู้ร่วมงานกันมายาวนานต่างได้รับรางวัล IIFA Award สาขาบทพูดยอดเยี่ยมร่วมกันถึงสามครั้ง  ทำให้พวกเขากลายเป็นคู่ที่ได้รับรางวัลมากที่สุดในหมวดหมู่นี้

หลังจากความสำเร็จของ MBBS เขาได้กำกับภาพยนตร์ภาคต่อเรื่อง Lage Raho Munna Bhai (ค.ศ. 2006) ซึ่งทำรายได้สูงสุดเป็นอันดับสองของปี และภาพยนตร์ตลก-ดราม่า-ก้าวผ่านวัย เรื่อง 3 Idiots (ค.ศ. 2009) กลายเป็นภาพยนตร์อินเดียที่ทำรายได้สูงสุดในยุคนั้น ทั้งสองเรื่องได้รับรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติสาขาภาพยนตร์ยอดนิยมยอดเยี่ยมที่ให้ความบันเทิงอย่างครบถ้วน และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Filmfare Award สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ผู้กำกับยอดเยี่ยม และบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม โดย 3 Idiots คว้ารางวัลทั้งสามสาขา ภาพยนตร์เรื่องต่อไปของเขาคือภาพยนตร์แนวไซไฟเชิงเสียดสีศาสนาเรื่อง PK (ค.ศ. 2014) กลับมาเป็นภาพยนตร์อินเดียที่ทำรายได้สูงสุดในยุคนั้นอีกครั้ง และภาพยนตร์ตลก-ดราม่าชีวประวัติเรื่อง *[[ซันจู (ภาพยนตร์)|ซันจู]]* (ค.ศ. 2018) ที่สร้างจากชีวประวัติของสัญชัย ทัตต์ ซึ่งประสบความสำเร็จทั้งในด้านคำวิจารณ์และรายได้ ภาพยนตร์ทั้งสองเรื่องได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและผู้กำกับยอดเยี่ยมจากฟิล์มแฟร์อวอร์ดโดย PK คว้ารางวัลบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยมมาได้ ปัจจุบันภาพยนตร์ทั้งสองเรื่องอยู่ในอันดับที่ห้าและเจ็ดของภาพยนตร์บอลลีวูดที่ทำรายได้สูงสุดในประเทศ   เขาเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทผลิตภาพยนตร์ Rajkumar Hirani Films ในปี ค.ศ. 2019 Hirani ได้กำกับภาพยนตร์สั้นความยาว 2 นาทีเพื่อรำลึกถึงวาระครบรอบ 150 ปีชาตกาลของมหาตมา คานธี   วิดีโอนี้ซึ่งได้รับมอบหมายให้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการริเริ่มของรัฐบาล ได้นำเสนอดาราดังอย่าง อามีร์ ข่าน, ซัลมาน ข่าน, ชาห์รุข ข่าน, รัณพีร์ กปูร และคนอื่น ๆ และเน้นที่หลักการสำคัญของคานธี เช่น การไม่ใช้ความรุนแรงและความจริง

## แหล่งอ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2505
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอินเดีย
หมวดหมู่:ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:ชาวสินธ์
ลฺหวี่ เจี้ยนหลิน

**ลฺหวี่ เจี้ยนหลิน** (; 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1996 – ) เป็นนักกีฬายิงปืนชาวจีน ที่ได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน

## อาชีพ
ลฺหวี่ เจี้ยนหลิน เข้าร่วมการแข่งสกีตชายใน ค.ศ. 2024 และการแข่งสกีตทีมชายใน ค.ศ. 2022 ของยิงปืนเวิลด์คัพ ซึ่งเขาได้รับรางวัลเหรียญทองและรางวัลเหรียญเงินตามลำดับในประเภทเหล่านี้

นอกจากนั้น เขาเข้าร่วมการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 และได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในการแข่งสกีตทีมผสมร่วมกับเจียง อีถิง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักยิงปืนสกีต
หมวดหมู่:นักกีฬาจีนที่ได้เหรียญทองแดงโอลิมปิก
พิพิธภัณฑ์วัดพระรูป

**พิพิธภัณฑ์วัดพระรูป** เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในวัดพระรูป ถนนขุนช้าง ตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี

## ประวัติ
พิพิธภัณฑ์วัดพระรูปก่อตั้งขึ้นจากความคิดของพระครูสุนทรสุวรรณกิจ (ดี จตฺตมโล) หรือหลวงพ่อดี อดีตเจ้าอาวาสวัดพระรูป ร่วมกับชาวบ้านชุมชนย่อยวัดพระรูป อาคารของพิพิธภัณฑ์ก่อสร้างเป็นอาคารคอนกรีต 2 ชั้น สร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2533 หลังสร้างเสร็จได้มีการปรับพื้นที่ชั้นบนเป็นที่จัดแสดงพระพุทธบาทไม้และสิ่งของต่าง ๆ ไว้เป็นเบื้องต้น

เมื่อ พ.ศ. 2561 เริ่มมีการฟื้นฟูการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์วัดพระรูปขึ้นโดยกลุ่มประชาคมวัดพระรูปภายใต้การนำของพระครูสังฆรักษ์วุฒิพันธุ์ สิริธโร (เพ็งสุวรรณ) เจ้าอาวาสวัดพระรูป คณะกรรมการวัดพระรูป ชาวชุมชนวัดพระรูป และเครือข่ายชมรมนักโบราณคดี (สมัครเล่น) เมืองสุพรรณ ด้วยความประสงค์ที่จะต้องการฟื้นฟูและสืบสานการดำเนินงานพิพิธภัณฑ์ที่พระครูสุนทรสุวรรณกิจริเริ่มขึ้น 

เมื่อ ค.ศ. 2563 คณะนักวิจัยของสถาบันไทยคดีศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้รับทุนสนับสนุนจากหน่วยบริหารและจัดการทุนด้านการพัฒนากำลังคนและทุนด้านการพัฒนาสภาบันอุดมศึกษา การวิจัยและการสร้างนวัตกรรม (บพค.) สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ (สอวช.) ให้ดำเนินการสนับสนุนงานวิชาการในการฟื้นฟูการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์วัดพระรูปภายใต้โครงการวิจัยเรื่อง "การวิจัยและพัฒนาเพื่อยกระดับพิพิธภัณฑ์วัดพระรูป จังหวัดสุพรรณบุรี ให้เป็นแหล่งเรียนรู้ตลอดชีวิต ที่เหมาะสมกับสังคมไทยในศตวรรษที่ 21" (Research and Development of Temple Museum for Promoting a Lifelong Learning Center in the 21 Century: A Case Study of Wat Phrarub Museum, Suphan Buri Province) ประจำปีงบประมาณ 2563-2564 มีเป้าหมายเพื่อจัดทำพิพิธภัณฑ์วัดพระรูปเป็นต้นแบบพิพิธภัณฑ์วัดที่เป็นแหล่งเรียนรู้ตลอดชีวิต จากความร่วมมือของคณะวิจัย คณะสงฆ์ และคนในชุมชน

## ส่วนจัดแสดง
ภายในพิพิธภัณฑ์วัดพระรูปจัดแสดงเกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของวัดพระรูป วัตถุที่จัดแสดงภายในพิพิธภัณฑ์ ได้แก่ พระพุทธบาทไม้ พระพิมพ์ดินเผา พระพุทธรูปสมัยต่าง ๆ คัมภีร์ใบลาน เป็นต้น พิพิธภัณฑ์แบ่งส่วนจัดแสดงดังนี้

* ชั้นล่าง:
** นิทรรศการชุดพิมพ์กรุวัดพระรูป
** นิทรรศการชุดอดีตเจ้าอาวาสและพระเครื่อง
** นิทรรศการชีวประวัติหลวงพ่อดี
** นิทรรศการชุดใบเสมาวัดพระรูป
** นิทรรศการชุดจารึกลานทอง
** นิทรรศการชุดเจดีย์
** นิทรรศการชุดพัฒนาการวัดพระรูป
** นิทรรศการชุดภาพถ่ายเก่า

* ชั้นบน:
** นิทรรศการชุดพระพุทธบาทไม้
** นิทรรศการชุดพระพุทธรูปสมัยรัตนโกสินทร์
** นิทรรศการชุดระฆังสำริดและจารึก
** นิทรรศการชุดบุษบกธรรมาสน์
** นิทรรศการชุดพระพุทธรูปหินทราย
** นิทรรศการชุดตู้พระไตรปิฎกลายรดน้ำ
** นิทรรศการชุดคัมภีร์ใบลาน 
** นิทรรศการชุดหีบหนังสือเทศน์
** นิทรรศการชุดหีบหนังสือสวด
** นิทรรศการชุดสมุดภาพระมาลัย
** นิทรรศการชุดการทำบุญและสิ่งของเครื่องใช้
** นิทรรศการชุดกว่าจะเป็นพิพิธภัณฑ์วัดพระรูป
** นิทรรศการชุดเส้นทางแหล่งเรียนรู้
** นิทรรศการชุด 9 แหล่งเรียนรู้ในวัดพระรูป
** นิทรรศการชุดการบูรณะเจดีย์วัดพระรูป

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* พิพิธภัณฑ์วัดพระรูป ที่เว็บไซต์ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร 

วัดพระรูป

วัดพระรูป
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2533
วัดพระรูป
วัดพระรูป
อาณาจักรมานาโด

**อาณาจักรมานาโด** เป็นอาณาจักรที่เคยปกครองนครมานาโดและพื้นที่โดยรอบในจังหวัดซูลาเวซีเหนือ ประเทศอินโดนีเซีย อาณาจักรนี้สืบทอดต่อจากอาณาจักรโบวนเตอฮูที่ดำรงอยู่ในคริสต์ทศวรรษ 1500 ถึง ค.ศ. 1670 ในฐานะอาณาจักรมานาโด เพื่อรำลึกถึง Robertus Padtbruggeก ผู้ว่าราชการจังหวัด VOC แห่งหมู่เกาะโมลุกกะ ดินแดนของอาณาจักรมานาโดประกอบด้วยหมู่เกาะซีลาเดิน บูนาเกิน มันเตฮาเกอ ไนน์ ตาลีเซอ กังกา บังกา เลิมเบอ และพื้นที่ชายฝั่งทางตอนเหนือของซูลาเวซี

กษัตริย์แห่งมานาโด กีนาลัง ดาโมโปลีอี ทรงรับศีลล้างบาปเป็นคาทอลิกร่วมกับพระเจ้าโปซูมาแห่งอาณาจักรซีเยา พร้อมด้วยประชาชน 1,500 คน ในแม่น้ำสายใหญ่ในเมืองมานาโด

## รายพระนามผู้ปกครอง
กษัตริย์ที่ปกครองอาณาจักรมานาโด ได้แก่ ดอน เฟร์นันโด ใน ค.ศ. 1644 และ Loloda Mokoagouw (ค.ศ. 1644–1670) เป็นกษัตริย์พระองค์สุดท้าย อาณาจักรมานาโดเคยมีบทบาทสำคัญในการค้าขายบนคาบสมุทรมีนาฮาซา ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึง 16 จักรวรรดิโปรตุเกสและสเปนใช้อาณาจักรมานาโดเป็นโกดังเก็บสินค้าที่นำมาหรือซื้อมาจากชนพื้นเมือง

## ดูเพิ่ม
*มานาโด
*อาณาจักรซีเยา
*ประวัติศาสตร์อินโดนีเซียในสมัยอาณาจักรคริสเตียน

## อ้างอิง
ซิดนีย์ ลูเมต

**ซิดนีย์ อาร์เทอร์ ลูเมต** (;  ; 25 มิถุนายน ค.ศ. 1924&nbsp;– 9 เมษายน ค.ศ. 2011) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ลูเมตเริ่มต้นอาชีพในโรงละครก่อนที่จะย้ายไปกำกับภาพยนตร์โทรทัศน์ในปี 1950 และกำกับภาพยนตร์ตั้งแต่ปี 1957 ซึ่งเขาได้รับชื่อเสียงจากการสร้างภาพยนตร์ชีวิตสมจริงที่เข้มข้นในนิวยอร์กซึ่งมุ่งเน้นไปที่ชนชั้นแรงงาน ตั้งคำถามกับความอยุติธรรมทางสังคม และมักท้าทายผู้มีอำนาจ เขาได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลกิตติมศักดิ์จากออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ รวมถึงได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแบฟตา เก้าครั้งและรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี

เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 5 ครั้ง โดย 4 ครั้งในสาขาผู้กำกับยอดเยี่ยม จากเรื่อง *[[12 Angry Men (1957 film)|12 Angry Men]]* (1957), *[[Dog Day Afternoon]]* (1975), *[[Network (1976 film)|Network]]* (1976) และ *[[The Verdict]]* (1982) รวมถึงสาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม จากเรื่อง *[[Prince of the City (film)|Prince of the City]]* (1981)  ผลงานอื่นของเขาได้แก่ *[[A View from the Bridge (film)|A View from the Bridge]]* (1962), *[[Long Day's Journey into Night (1962 film)|Long Day's Journey into Night]]* (1962), *[[The Pawnbroker (film)|The Pawnbroker]]* (1964), *[[Fail Safe (1964 film)|Fail Safe]]* (1964), *[[The Hill (1965 film)|The Hill]]* (1965), *[[Serpico]]* (1973), *[[Murder on the Orient Express (1974 film)|Murder on the Orient Express]]* (1974), *[[Equus (film)|Equus]]* (1977), *[[The Wiz (film)|The Wiz]]* (1978), *[[The Morning After (1986 film)|The Morning After]]* (1986), *[[Running on Empty (1988 film)|Running on Empty]]* (1988) และ *[[Before the Devil Knows You're Dead]]* (2007) เขาได้รับรางวัลกิตตมศักดิ์จากออสการ์ในปี 2004

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2467
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
ซูซานน์ เวกา

**ซูซานน์ นาดีน เวกา** (; *นามสกุลเดิม* **เพก;** เกิดเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1959) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกันที่แต่งเพลงแนวโฟล์ก เวกามีอาชีพนักร้องมากว่า 40 ปี โดยในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ถึง 1990 เธอได้ออกซิงเกิล 4 เพลงที่ติดท็อป 40 บนชาร์ตซิงเกิลของสหราชอาณาจักร ได้แก่ "Marlene on the Wall", "Left of Center", "Luka" และ "No Cheap Thrill"

เพลง "Tom's Diner" ซึ่งเดิมทีออกขายในรูปแบบอะแคปเปลลา เพลงบรรจุอยู่ในสตูดิโออัลบัมชุดที่สองของเวกาที่ชื่อ *Solitude Standing* (1987) ต่อมามีการรีมิกซ์เพลงนี้ในปี 1990 กลายเป็นเพลงแนวแดนซ์ โดยโปรดิวเซอร์เพลงอิเล็กทรอนิกส์ชาวอังกฤษ ดีเอ็นเอ นำจังหวะมาใส่เสียงร้องของเธอ และกลายเป็นเพลงฮิตติดท็อป 10 ในห้าประเทศ เพลงในฉบับอะแคปเปลลาที่เป็นต้นฉบับถูกใช้เป็นการทดสอบในระหว่างการสร้างรูปแบบเอ็มพี3 จากการพัฒนารูปแบบการบีบอัดแบบเอ็มพี3 ทำให้เวกาได้รับฉายาว่า "มารดาแห่งเอ็มพี3 " (The Mother of the MP3)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแต่งเพลงร็อกชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลที่เป็นสมาชิกของสมาคมสร้างคุณค่า
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดบลูโน้ตเรเคิดส์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายสวีเดน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเอแอนด์เอ็มเรเคิดส์
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2502
หมวดหมู่:นักร้องร็อกอเมริกัน
หมวดหมู่:นักร้องโฟล์กอเมริกัน
ความสัมพันธ์อิสราเอล–โอมาน

ประเทศโอมานไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่เป็นปกติอย่างสมบูรณ์กับประเทศอิสราเอล และมีส่วนร่วมในการคว่ำบาตรอิสราเอลในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งสอดคล้องกับจุดยืนของสันนิบาตอาหรับต่ออิสราเอล

โอมานสถาปนาความสัมพันธ์ลับกับอิสราเอลในคริสต์ทศวรรษ 1970 ทางโอมานขอความช่วยเหลือทางทหารจากอิสราเอลในการต่อสู้กับการกบฏซุฟาร

ใน ค.ศ. 1994 ประเทศทั้งสองได้สถาปนาความสัมพันธ์ทางการค้าอย่างไม่เป็นทางการ ซึ่งยุติลงใน ค.ศ. 2000 ใน ค.ศ. 2018 เบนจามิน เนทันยาฮู นายกรัฐมนตรีอิสราเอล ได้นำคณะผู้แทนเยือนโอมานและได้เข้าพบสุลต่านกอบูสและเจ้าหน้าที่ระดับสูงของโอมานท่านอื่น ๆ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 ยูซุฟ บิน อะละวี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศโอมาน กล่าวว่าโอมานจะไม่ฟื้นฟูความสัมพันธ์กับอิสราเอลจนกว่าจะมีการสถาปนารัฐปาเลสไตน์ที่มีอำนาจอธิปไตยขึ้น ยิ่งไปกว่านั้น โอมานยังได้ทำให้ความสัมพันธ์บางอย่างกับอิสราเอลกลายเป็นอาชญากรรมเมื่อไม่นานมานี้

ใน ค.ศ. 2020 หลังสุลต่านกอบูสสวรรคต นายกรัฐมนตรีอิสราเอลได้กล่าวชื่นชมกอบูสและแสดงความเสียใจ ใน ค.ศ. 2023 โอมานประกาศว่าจะอนุญาตให้เครื่องบินของอิสราเอลบินผ่านน่านฟ้าของตน ซึ่งจะช่วยลดระยะเวลาการบินไปยังจุดหมายปลายทางในตะวันออกไกล แม้ว่าเอ็ลอัล สายการบินแห่งชาติอิสราเอล ระงับเที่ยวบินที่บินผ่านน่านฟ้าโอมานหลังสงครามกาซา

## อ่านเพิ่ม

* A Diplomatic History of Israel’s Relations with Oman: From Clandestine Ties to the Abraham Accords

## อ้างอิง


โอมาน
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทวิภาคีของประเทศโอมาน
พิษเบ๊บ

***พิษเบ๊บ*** เป็นละครโทรทัศน์ไทยปี พ.ศ. 2566 นำแสดงโดยนเรศ พร้อมเผ่าพันธ์และกฤติน กิจจารุวรรณกุล ละครเรื่องนี้อิงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของ _alittlebitch

กำกับโดยนพชัย ชัยนามและผลิตโดยเช้นจ์ 2561 ออกอากาศทางช่องวัน 31 ตั้งแต่วันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 ถึง 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 มีจำนวนทั้งสิ้น 13 ตอน ในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2567 ละครเรื่องนี้ได้รับการอนุมัติให้สร้างต่อสำหรับภาคที่สอง ภาคที่สองออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2568

## เรื่องย่อ
ชาลี (กฤติน กิจจารุวรรณกุล) เป็นนิสิตจบใหม่ มีความฝันที่อยากจะเป็นนักแข่งรถ แต่ยังไม่มีรถแข่งเป็นของตัวเอง ทางออกเดียวของเขาคือขอความช่วยเหลือจาก เบ๊บ (นเรศ พร้อมเผ่าพันธ์) นักแข่งรถชื่อดัง เบ๊บตกลงที่จะช่วยให้ชาลีไล่ตามความฝันของเขา—โดยมีเงื่อนไขว่าชาลีต้องทำตามคำสั่งของเขา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องวัน 31
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย นพชัย ชัยนาม
หมวดหมู่:ละครชายรักชายไทย