open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เทคเคน (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2552)

**เทคเคน** หรือชื่ออย่างเป็นทางการ **เทคเค่น** (; ) เป็นภาพยนตร์จากเกมส์เทคเคน ซึ่งจัดฉายครั้งแรกฉายใน ค.ศ. 2009 โดยในวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 ภาพยนตร์ชุดดังกล่าวได้จัดแสดงที่ตลาดจัดแสดงภาพยนตร์อเมริกัน และวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2010 เทรลเลอร์ของภาพยนตร์ดังกล่าวได้รับการเปิดตัว และจัดฉายภาพยนตร์รอบปฐมทัศน์ในญี่ปุ่นวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2010

## โครงเรื่อง

## นักแสดง
* จอน ฟู รับบทเป็น จิน คาซามะ 
* เอียน แอนโธนี่ เดล รับบทเป็น คาซึยะ มิชิมะ
* Cary-Hiroyuki Tagawa รับบทเป็น เฮย์ฮาจิ มิชิมะ
* Cung Le รับบทเป็น มาร์แชล ลอว์
* Candice Hillebrand รับบทเป็น นีน่า วิลเลี่ยมส์
* Marian Zapico รับบทเป็น แอนนา วิลเลี่ยมส์
* Luke Goss รับบทเป็น สตีฟ ฟอกซ์
* Chiaki Kuriyama รับบทเป็น หลิง เสี่ยวหยู
* Holly Marie Combs รับบทเป็น คริสตี้ มอนเตโร่
* ลาธีฟ คราวเดอร์ รับบทเป็น เอ็ดดี้ กอร์โด้
* Darrin Henson รับบทเป็น ราเวน
* Gary Daniels รับบทเป็น ไบรอัน ฟิวรี่
* Gary Ray Stearns รับบทเป็น โยชิมิตสึ
* นาธาน โจนส์ รับบทเป็น แคร็ก มาร์ดัค
* Randal Reeder รับบทเป็น นักสู้ลับ
* David Pitt รับบทเป็น แจ็ค (Tekken Police) 
* Mircea Monroe รับบทเป็น คาร่า
* Charisma Carpenter รับบทเป็น แมด. เทค
* Louis Herthum รับบทเป็น หัวหน้าการ์ด Tekken
* Michael Showers รับบทเป็น ผู้ช่วยหัวหน้าการ์ด
* Jevon Miller รับบทเป็น นักสู้ที่ถูกปฏิเสธ
* Roger "El Matador" Huerta รับบทเป็น มิเกล คาบัลเลโร่ โรโจ
* นักแสดงไม่ระบุนาม รับบทเป็น แชง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* TekkenThailand 
*  IMDb
* เทคเคนพีเดีย 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่สร้างจากเกม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐลุยเซียนา
เซอร์ไวเวอร์ จีน

**เซอร์ไวเวอร์ จีน** () เป็นฤดูกาลครั้งที่ 15 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ ถ่ายทำที่ เซี่ยงไฮ้ การแข่งขันจะมีลักษณะของวัฒนธรรมจีนอยู่ เป็นฤดูกาลที่มีผู้เข้าแข่งขัน 16 คน ซึ่งเดินทางมานครเซี่ยงไฮ้ ต่อรถไฟเข้ามา ที่เมืองวูลิ่ง ทุกคนเดินทางโดยการขึ้นรถบรรทุก ชมทิวทัศน์ชนบทที่สวยงาม เริ่มแรกพิธีกรผู้ดำเนินรายการ ได้กล่าวต้อนรับ ผู้เข้าแข่งขันทุกคนได้ทำพิธีสักการะพระพุทธรูป ก่อนการแข่งขัน สัมภาระทั้งหมดต้องแบกขึ้นภูเขาไป

สิ่งที่ทำให้ฤดูกาลนี้แตกแต่งออกไปเล็กน้อยคือ ในฤดูกาลนี้จะไม่มีการส่งคนไปเกาะอัปยศแต่จะเปลี่ยนเป็นให้เผ่าที่ชนะรางวัลสามารถเลือกลักพาตัวได้ 1 คนจากเผ่าที่แพ้การแข่งขันชิงรางวัลและคนๆ นั้นจะได้เบาะแสในการหาเครื่องรางภูมิคุ้มกันที่ถูกซ่อนไว้อีกด้วย

การออกอากาศตอนแรกสำหรับในประเทศไทยสามารถรับชมได้ทาง True Visions ซึ่งจะฉายหลังจากที่ทางซีบีเอสฉายจบแต่ละตอนไปแล้วเป็นเวลา 7 ชั่วโมงซึ่งตรงกับวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2550 เวลา 13:00 น. ตามเวลาประเทศไทย

## รายละเอียดของฤดูกาล
* **เผ่า** :
: เฟย์ ลอง สีประจำเผ่า สีแดง
: ฉานฮู สีประจำเผ่า สีทอง
: เห่ย ต้า เฟิง สีประจำเผ่า สีดำ
* **สิทธิคุ้มกัน** : ตุ๊กตาทหารจีนยุคโบราณ
* **สร้อยสิทธิคุ้มกัน** : เงินสมัยโบราณของจีนที่มีลักษณะเป็นวงกลมมีรู ถูกนำมาร้อยเป็นสร้อย
* **คบเพลิง** : เป็นไม้ ทรงกระบอก มีอักษรจีน
* **สภาเผ่า** : ออกแบบเป็นวัดจีน อยู่ท่ามกลางป่า

## ผู้เข้าแข่งขัน

## การแข่งขัน

## การโหวต

## ดูเพิ่ม

ซเซอร์ไวเวอร์
เซอร์ไวเวอร์
เซอร์ไวเวอร์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่มีฉากในประเทศจีน
กิ้งกือมังกรสีชมพู

**กิ้งกือมังกรสีชมพู** (; )  เป็นกิ้งกือมังกรที่พบในประเทศไทยเพียงแห่งเดียวในโลก  ค้นพบโดยนักสำรวจสมัครเล่น กลุ่ม siamensis.org ซึ่งต่อมาได้แจ้งให้ ศ.ดร.สมศักดิ์ ปัญหา และคณะทราบ  เมื่อเดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2550 บริเวณป่าเขาหินปูนแถบภาคกลางตอนบนต่อกับภาคเหนือตอนล่าง

กิ้งกือมังกรสีชมพูจัดในวงศ์กิ้งกือมังกร มีสีชมพูสดใสแบบช็อกกิงพิงก์ (shocking pink) มีปุ่มหนามคล้ายมังกร เมื่อโตเต็มวัยจะมีลำตัวยาวประมาณ 7 ซม. มีจำนวนปล้องราว 20-40 ปล้อง และสามารถขับสารพิษประเภทไซยาไนด์ออกมาจากต่อมขับสารพิษข้างลำตัวเพื่อป้องกันตนเองจากศัตรูธรรมชาติ

กิ้งกือมังกรสีชมพู พบเป็นแห่งแรกในโลกที่ประเทศไทย ในอำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี

และยังพบได้ที่วนอุทยานถ้ำเพชร-ถ้ำทอง อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรค์อีกด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สัตว์ขาปล้อง
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
หมวดหมู่:การค้นพบในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:กิ้งกือเอเชีย
อะดีโนซีนไตรฟอสเฟต

**อะดีโนซีนไตรฟอสเฟต** () เป็นสารให้พลังงานสูงแก่เซลล์ ผลิตจากกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง หรือการหายใจระดับเซลล์และถูกใช้โดยกระบวนการต่าง ๆ ของร่างกาย เช่น สลายอาหาร, active transport, move

ในสิ่งมีชีวิต ATP ถูกสร้างขึ้นด้วยวิถีทางต่าง ๆ ดังนี้
* Substrate-level phosphorylation ATP สร้างขึ้นได้ โดยอาศัยพลังงานจากการย่อยสลายสารประกอบที่มีพลังงานสูงกว่า เช่น ใน ไกลโคไลซิส มีการย่อยฟอสโฟอีนอลไพรูเวต (Phosphoenolpyruvate) แล้วย้ายหมู่ฟอสเฟต ที่มีพลังงานสูงมาต่อกับ ADP ทำให้กลายเป็น ATP
* ปฏิกิริยาออกซิเดทีพฟอสโฟรีเลชัน และปฏิกิริยาโฟโตฟอสโฟรีเลชัน ในกระบวนการเมแทบอลิซึมแบบออกซิเดทีพและกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง จะทำให้เกิดความต่างของความเข้มข้นโปรตอน (H+) ระหว่างสองด้านของเยื่อหุ้มขึ้น (ในไมโทคอนเดรียและคลอโรพลาสต์) เมื่อมีการไหลกลับของโปรตอน จะมีพลังงานขับดันให้เกิดการสังเคราะห์ ATP จาก ADP และ Pi ขึ้นได้  
* ปฏิกิริยาของเอนไซม์ adenylate kinase AMP ที่เกิดขึ้นเนื่องจากการย่อยสลายตัดเอาฟอสเฟตออกไป (เกิดขึ้นในบางกระบวนการ เช่น การ ออกซิเดชันของกรดไขมัน) จะสามารถกลับไปเป็น ATP ได้โดยผ่านขั้นตอนที่เร่งปฏิกิริยาโดยเอนไซม์ adenylate kinase

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นิวคลีโอไทด์
หมวดหมู่:การหายใจระดับเซลล์
หมวดหมู่:โคเอนไซม์
เรียวเฮ ไซงัง

**เรียวเฮ ไซงัง** หรือ **เรียวเฮ ไซกัง** (; เกิด 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 โตเกียว ญี่ปุ่น) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ผลงานเด่นของเขาคือมังงะเรื่อง *[[ซังโจเมะโนะยูฮิ]]* (*San-chōme no Yūhi*) ที่ได้รับการดัดแปลงให้เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ประสบความสำเร็จ ชื่อ *[[ถนนสายนี้ หัวใจไม่เคยลืม]]* (*Always: Sunset on Third Street*, พ.ศ. 2548) และภาพยนตร์ภาคต่อที่ชื่อ *[[ถนนสายนี้ หัวใจไม่เคยลืม 2]]* (*Always: Sunset on Third Street 2*, พ.ศ. 2550) ทั้ง 2 ภาค กำกับโดยผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น ทากาชิ ยามาซากิ  

## ผลงาน
ผลงานการ์ตูนที่เรียวเฮ ไซงัง สร้างสรรค์เอาไว้ มีดังต่อไปนี้

### มังงะ
thumb|230px|ปกมังงะเรื่อง ''ซังโจเมะโนะยูฮิ'' เล่มที่ 1
* *[[ยูยะเกะโนะอุตะซังโจเมะโนะยูฮิ]]* (*Yūyake no uta Sanchōme no yūhi*)
* *[[ทัมโปะโปะซังโนะอุตะ]]* (*Tanpopo-san No Uta*)
* *[[ไทม์สกูตเตอร์]]* (*TIME SCOOTER*)
* *[[ชิงกิโร]]* (*SHINKIRŌ*)
* *[[เรดคราวด์]]* (*RED CLOUD*)
* *[[โพลาร์เลดี]]* (*POLAR LADY*)
* *[[Mysteryan]]*
* *[[คะมะกุระโมะโนะงะตะริ]]* (*Kamakura Monogatari*)
* *[[ฟันนีเดวิล]]* (*FUNNY DEVIL*)

### อนิเมะ
* *[[ซันเซ็ตอินซังโจเมะ]]* (*Sunset in San-chōme*)
 
### ผลงานที่ได้รับการดัดแปลง
*[[ซังโจเมะโนะยูฮิ]]* (*Sanchōme no yūhi*) ถือเป็นผลงานมังงะของเรียวเฮ ไซงัง ที่ได้รับการดัดแปลงให้เป็นสื่อบันเทิงประเภทอื่นมากที่สุด โดยได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ชื่อ *[[ถนนสายนี้ หัวใจไม่เคยลืม]]* (*Always: Sunset on Third Street*) ถึง 2 ภาคด้วยกัน โดยภาคแรกออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2548 และภาคที่ 2 ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2550 ทั้ง 2 ภาคกำกับและประพันธ์บทภาพยนตร์โดยผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น ทะกะชิ ยะมะซะกิ ในส่วนของภาพยนตร์ภาคแรกนั้น ถือว่าประสบความสำเร็จทั้งด้านรายได้และรางวัลที่ได้รับ โดยสามารถสร้างรายได้เป็นอันดับที่ 1 ของญี่ปุ่น 2 สัปดาห์ด้วยกัน และชนะรางวัลภาพยนตร์ *แจแปนิสอคาเดมี* ประจำปี พ.ศ. 2549 ถึง 12 สาขาจากที่ได้รับการเสนอชื่อ 13 สาขาด้วยกัน 

นอกจากนั้น มังงะเรื่องนี้ยังได้รับการดัดแปลงให้เป็นละครเวทีของญี่ปุ่นจำนวน 3 องก์ ความยาวทั้งหมด 3 ชั่วโมง โดยมีกำหนดเปิดการแสดงในช่วงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ที่เมจิสะ ในกรุงโตเกียว

## ดูเพิ่ม
* ถนนสายนี้ หัวใจไม่เคยลืม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
### ข้อมูลส่วนบุคคล
* Ryohei SAIGAN เว็บไซต์ *www.animenewsnetwork.com* 
* Ryôhei Saigan เว็บไซต์ *www.imdb.com* 

### ผลงาน
* Ryohei Saigan  เว็บไซต์ *en.accessup.org* 

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2490
หมวดหมู่:นักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น
อังก์มาร์

thumb|250px|คาร์นดูม เมืองหลวงของอังก์มาร์

**อังก์มาร์** (Angmar) คือชื่อดินแดนแห่งหนึ่งบนทวีปมิดเดิลเอิร์ธ ในจินตนิยายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของทวีปในอาณาจักรอาร์นอร์ของชาวมนุษย์ดูเนไดน์ ภายหลังตกไปอยู่ใต้อำนาจของเหล่านาซกูล

อังก์มาร์ตั้งอยู่ในแคว้นรูห์เดาร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในสามแคว้นใหญ่ของอาณาจักรอาร์นอร์ ช่วงกลางยุคที่สาม ประมาณปีที่ 1300 อาณาจักรอาร์นอร์อ่อนแอ นาซกูลจึงมาตียึดเอาดินแดนบางส่วนในรูห์เดาร์ไปได้ และก่อตั้งอาณาจักรอังก์มาร์ขึ้น มีเมืองหลวงชื่อ "คาร์นดูม" (Carn Dûm) จากนั้นใช้ที่แห่งนี้เป็นที่มั่นในการบุกโจมตีดินแดนส่วนอื่นๆ ของอาร์นอร์ต่อไปอีกจนกระทั่งอาณาจักรล่มสลายลงในที่สุด

ต่อมาเมื่อเหล่านาซกูลยกลงมาโจมตีอาณาจักรกอนดอร์ และยึดเอามินัสอิธิลไปได้ จึงทิ้งให้อังก์มาร์กลายเป็นเมืองร้าง แล้วย้ายมายังมินัสอิธิลซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็น มินัสมอร์กูล แทน

## อ้างอิง
* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, *Unfinished Tales*, ลอนดอน:สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์คอลลินส์

หมวดหมู่:ดินแดนในตำนานของโทลคีน
วาร์ดา

**วาร์ดา** () เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในงานเขียนเรื่อง ซิลมาริลลิออน โดยเป็นหนึ่งในเทพีวาลิแอร์ ทรงเป็นเทพีแห่งดวงดาว และเป็นผู้ครองแสงสว่าง เป็นคู่ครองของเทพมานเว ซึ่งเป็นเทพบดีผู้เป็นใหญ่ในบรรรดาวาลาร์ทั้งปวง

วาร์ดาเป็นผู้สร้างดวงดาวประดับบนฟากฟ้าหลังจากโลกอาร์ดาตกอยู่ในความมืดมิด เพื่อให้แสงจากดวงดาวช่วยส่องสว่างแก่โลก เมื่อครั้งที่พวกเอลฟ์ตื่นขึ้นเป็นครั้งแรก จึงได้เห็นแสงดาวก่อนสิ่งอื่น และหลงรักแสงดาวนั้น พวกเอลฟ์รักใคร่เทพีวาร์ดามากกว่าวาลาร์องค์ใดๆ เรียกขานนามของนางด้วยภาษาเควนยาว่า **เอเลนทาริ** (Elentári) ซึ่งหมายถึง ราชินีแห่งดวงดาว บ้างก็เรียกว่า **ทินทัลเล** (Tintallë) ซึ่งหมายถึง ผู้จุดแสงดาว  ในภาษาซินดาริน คำทั้งสองคำนี้เรียกว่า **เอลเบเร็ธ** (Elbereth) และ **กิลโธนิเอล** (Gilthoniel) ตามลำดับ

หมวดหมู่:ตัวละครในซิลมาริลลิออน
หมวดหมู่:ไอนัวร์
วิชคิง

**วิชคิงแห่งอังก์มาร์** (Witch King of Angmar) หรือ **ราชาภูติ** หรือ **พญาโหงแห่งอังก์มาร์** เป็นตัวละครตัวหนึ่งในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ เป็นหัวหน้าของเหล่านาซกูล หรือภูตแหวน ที่ทำหน้าที่รับใช้จอมมารเซารอน เนื่องจากตกอยู่ใต้อำนาจของเซารอนหลังจากยอมรับแหวนแห่งอำนาจของมนุษย์ทั้งเก้าวงมาไว้ในครอบครองด้วยความโลภ
ในปกรณัมของโทลคีนไม่ได้เอ่ยถึงชื่อจริงของเขา รวมถึงเหล่านาซกูลอื่น ๆ ด้วย แต่จากข้อมูลบางส่วนในงานเขียนที่ยังไม่เสร็จของเขา บ่งชี้ว่ามีแม่ทัพนูเมนอร์อย่างน้อย 3 คนที่ได้รับแหวนแห่งอำนาจ และหนึ่งในสามคนนี้น่าจะได้เป็นวิชคิงในเวลาต่อมา 

เขาได้ชื่อว่าเป็น วิชคิง "แห่งอังก์มาร์" เนื่องจากสามารถโจมตีอาณาจักรอาร์นอร์ ยึดดินแดนมาส่วนหนึ่งก่อตั้งเป็นอาณาจักรอังก์มาร์ได้ จากนั้นก็โจมตีดินแดนส่วนอื่นของอาร์นอร์จนอาณาจักรล่มสลายลงในที่สุด แม้ภายหลังเหล่านาซกูลจะย้ายมายังมินัสมอร์กูลแล้ว ก็ยังคงเรียกชื่อราชันขมังเวทว่า "วิชคิงแห่งอังก์มาร์" อยู่

ในช่วงศึกที่ฟอร์นอสต์ครั้งอังมาร์แตก กลอร์ฟินเดลได้ทำนายชะตาของวิชคิงไว้ว่า "อวสานของเขาจะไม่เกิดขึ้นด้วยน้ำมือของบุรุษใด" ซึ่งผลลัพธ์ก็เป็นดังที่ว่า เมื่อเอโอวีน (นางเป็นสตรี)  พร้อมด้วยฮอบบิท เมอเรียด็อค แบรนดี้บั๊ก ได้สังหารเขาในศึกที่ทุ่งเพลานอร์ หน้ามินาสทิริธ ครั้งสงครามแหวน

เขาเป็นคนแทงโฟรโดรบนหอคอยแห่งอะมอนซูล (เวเตอร์ท็อป) ด้วยกริชมอร์กูล และทำลายประตูใหญ่ของมินาสทิริธด้วยมนต์ของเขา และหักไม้เท้าของแกนดาร์ฟในศึกเพลานอร์

## ดูเพิ่ม
* นาซกูล

หมวดหมู่:ตัวละครในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
เจ้าจอมมารดาแพ

**เจ้าจอมมารดาแพ** สามารถหมายถึง
* เจ้าจอมมารดาแพ ธรรมสโรช ในรัชกาลที่ 4 ธิดาพระสำราญหฤทัย (อ้าว ธรรมสโรช)
* เจ้าคุณจอมมารดาแพ บุนนาค (เจ้าคุณพระประยูรวงศ์) ในรัชกาลที่ 5 ธิดาเจ้าพระยาสุรวงศ์ไวยวัฒน์ (วร บุนนาค)
หลวงพ่อติ้ว

**พระพุทธรูปปางมารวิชัย หลวงพ่อติ้ว** พระติ้ว เมืองพนัสนิคม เป็นพระพุทธรูป ปางมารวิชัย แกะสลักด้วยไม้แต้ว  ลักษณะเป็นศิลปะของชาวลาว ประดิษฐาน ณ พระอุโบสถ วัดหัวถนน ตำบลหัวถนน  อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณวัตถุเมื่อ พ.ศ. 2537

## ประวัติ
หลวงพ่อติ้ว หรือ พระติ้ว เมืองพนัสนิคม ท้าวศรีวิชัย (บางเอกสารเขียน “ศรีวิไชย”) อุปฮาดเมืองนครพนม เป็นโอรสในพระบรมราชา(ท้าวกู่แก้ว) เจ้าเมืองนครพนม อัญเชิญมาจากเมืองนครพนมในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ต่อมาบุตรผู้ใหญ่ชื่อ ท้าวอินทิสาร ปลัดลาวเมืองสมุทรปราการ ได้บรรดาศักดิ์ที่พระอินทอาษา เจ้าเมืองพนัสนิคมคนแรก (ต้นตระกูลทุมมานนท์) จึงอัญเชิญพระติ้วมาประดิษฐานไว้ที่วัดหัวถนน เมืองพนัสนิคมจนถึงปัจจุบัน

อนึ่ง จุลศักราช ๑๑๗๑ ฝ่ายที่เมืองนครพนมเมื่อ ณ เดือนอ้าย พระบรมราชา (มัง) ขึ้นเป็นเจ้าเมืองนครพนมองค์ใหม่ อุปฮาดชื่อท้าวศรีวิไชยวิวาทกันขึ้น ด้วยบ่าวไพร่อุปฮาดไม่ยอมเป็นผู้น้อย จึงพาสมัครพักพวกบุตรหลานท้าวเพี้ยอพยพลงมาสวามิภักดิ์ ประมาณสองพันเศษ มาถึงกรุงเทพฯ เมื่อ ณ เดือนยี่ โปรดให้ตั้งบ้านอยู่คลองมหาหงษ์ เมืองสมุทรปราการ ครั้นทำบัญชีตรวจดูได้ชายฉกรรจ์แปดร้อยหกสิบคน จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตั้งท้าวอินทิสาร บุตรผู้ใหญ่ของอุปฮาด เป็นปลัดลาวเมืองสมุทรปราการ จะได้ดูแลไม่ให้กรมการไทยข่มเหงลาว

หัวเมืองกรมท่านั้น พวกลาวอาสาปากน้ำตั้งขึ้นในแผ่นดินสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ภายหลังเมื่อปีชวด สัมฤทธิศก จ.ศ. ๑๑๙๐ พวกลาวไม่สบายขอไปตั้งอยู่เมืองพระรถ จึงโปรดเกล้าฯให้ตัดเอาแขวงเมืองชลบุรี เมืองฉะเชิงเทรามาตั้งเป็นเมืองพนัสนิคม ตั้งเจ้าเมืองเป็นพระอินทอาษา (บางเอกสารเขียน “อินทอาสา”)

พระพุทธรูป หลวงพ่อติ้ว เป็นพระพุทธรูป ปางมารวิชัย แกะจากไม้แต้ว (ชาวลาวเรียกไม้ติ้ว) โดยประดิษฐานห่างจากตัวอำเภอพนัสนิคมประมาณ 10 กิโลเมตรตามเส้นทางพนัสนิคม-สระสี่เหลี่ยม ณ วัดหัวถนน ตำบลหัวถนน อำเภอพนัสนิคม
พอถึงช่วงเทศกาลสงกรานต์ วันที่ 19 เมษายน ของทุกปีจะมีการแห่องค์หลวงพ่อติ้ว ไปรอบหมู่บ้าน โดยเชื่อว่าจะช่วยดลบันดาลให้ประสบกับสิ่งที่หวังทุกๆประการ

## ประกาศกรมศิลปากร
พระพุทธรูปปางมารวิชัย หลวงพ่อติ้ว กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณวัตถุเมื่อ พ.ศ. 2537

## อ้างอิง
*เมืองพระรถ 
*สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดชลบุรี 
*พระติ้ว เมืองพนัสนิคม โครงการจัดตั้งสถาบันศรีโคตรบูรณ์ศึกษา มหาวิทยาลัยนครพนม ๑๐ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๕๖๑

ติ้ว
ติ้ว
ติ้ว
หมวดหมู่:โบราณวัตถุในจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:อำเภอพนัสนิคม
แหล่งโบราณคดีหนองโน

**แหล่งโบราณคดีหนองโน** เป็นแหล่งโบราณคดียุคก่อนประวัติศาสตร์ สมัยสำริด ที่ตั้งอยู่ในตำบลไร่หลักทอง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี

## ประวัติ
แหล่งโบราณคดีหนองโน ตำบลไร่หลักทอง อำเภอพนัสนิคม เป็นแหล่งโบราณคดีสมัยก่อนประวัติศาสตร์ สมัยสำริด ซึ่งมีการขุดพบโบราณวัตถุได้ เช่น กำไลทำจากเปลือกหอย  ตุ้มหูทำจากหินอ่อน ภาชนะดินเผา และสิ่วทำจากสำริด และปัจจุบันได้เก็บรักษาโบราณวัตถุที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปราจีนบุรี อีกด้วย

## ที่ตั้ง
แหล่งโบราณคดีหนองโน ตั้งอยู่ ตำบลไร่หลักทอง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี

## อ้างอิง

* ประกาศกรมศิลปากร ขึ้นทะเบียนโบราณสถานเนินดินโคกพนมดี อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี
* โคกพนมดี 
* ห้องจัดแสดงโบราณวัตุจากโคกพนมดี พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปราจีนบุรี

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ห้องจัดแสดงโบราณวัตุจากโคกพนมดี พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปราจีนบุรี

หมวดหมู่:อำเภอพนัสนิคม
หมวดหมู่:แหล่งโบราณคดีในประเทศไทย
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดชลบุรี
แหล่งโบราณคดีที่ฝังศพโบราณบ้านเหนือ

**แหล่งโบราณคดีที่ฝังศพโบราณบ้านเหนือ** เป็นแหล่งโบราณคดียุคก่อนประวัติศาสตร์ ที่ตั้งอยู่ในตำบลไร่หลักทอง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี 

## ประวัติ
แหล่งโบราณคดีที่ฝังศพโบราณบ้านเหนือ บริเวณดังกล่าวน่าจะเป็นแหล่งที่ฝังศพสมัยก่อนประวัติศาสตร์ แต่เป็นแหล่งที่ไม่ใหญ่นัก ไม่พบร่องรอยของการอยู่อาศัย อาจจะเป็นเพราะเป็นแหล่งที่ฝังศพเท่านั้นหรือเป็นที่ฝังศพและที่อยู่อาศัยแต่ชั้นหลักฐานของการอยู่อาศัยถูกทำลายไปหมดแล้ว 
หลักฐานที่พบ 
* 1. ชิ้นส่วนกระดูกมนุษย์ 
* 2. กำไลหิน 1 วง 
* 3. เปลือกหอยประเภทหอยตลับและหอยแครง 
* 4. เศษภาชนะดินเผา 
หมายเหตุ - สำรวจ 2531

## ที่ตั้ง
ตำบลไร่หลักทอง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี 
แผนที่ทหาร พิมพ์ครั้งที่1 -RTSD ลำดับชุดL7017 ระวาง 5235 IV รุ้ง 13ฐ 28' 45" เหนือ แวง 101 ฐ 11'36 " ตะวันออก พิกัดกริด 47 PQQ 374912 

## อ้างอิง

* ประกาศกรมศิลปากร ขึ้นทะเบียนโบราณสถานเนินดินโคกพนมดี อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี
* โคกพนมดี 
* ห้องจัดแสดงโบราณวัตถุจากโคกพนมดี พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปราจีนบุรี

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ห้องจัดแสดงโบราณวัตุจากโคกพนมดี พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปราจีนบุรี

หมวดหมู่:อำเภอพนัสนิคม
แหล่งโบราณคดีบ้านบนเนิน

**แหล่งโบราณคดีบ้านบนเนิน** เป็นแหล่งโบราณคดียุคก่อนประวัติศาสตร์ ที่ตั้งอยู่ในตำบลวัดหลวง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี 

## ประวัติ
แหล่งโบราณคดีบ้านบนเนิน มีอายุเมื่อประมาณ 2,000-3,000 ปี มาแล้วมีกลุ่มชนมาตั้งหลักแหล่งที่บริเวณบ้านบนเนิน หลักฐานที่พบคล้ายคลึงกับโคกพนมดีตอนปลาย หลังจากนั้นบ้านบนเนินถูกทิ้งไปในช่วงเวลาหนึ่ง ต่อมากลับมีกลุ่มชนเข้ามาอาศัยใหม่ ในช่วงระยะเวลาดังกล่าวนี้อาจจะร่วมสมัยกับสมัยแรกที่เมืองพระรถ ซึ่งชุมชนที่บ้านบนเนินเป็นหนึ่งในหลายชุมชนที่กระจายอยู่ทั่วไปในบริเวณลุ่มน้ำบางปะกง โดยมีเมืองพระรถเป็นศูนย์กลาง
หลักฐานที่พบ 
* 1. เศษภาชนะดินเผา จากหลุมขุดค้นน้ำหนักรวมโดยประมาณ 1,633 กิโลกรัม 
* 2. หินดุดินเผา 12 อัน 
* 3. กระสุนดินเผา 103 ลูก 
* 4. ตุ้มถ่วงแห 8 ลูก 
* 5. ขวานหินขัด 34 ชิ้น 
* 6. กำไลหิน 5 ชิ้น 
* 7. กำไลและแหวนสำริด 11 วง 
* 8. ลูกกระพรวนสำริด 4 ชิ้น 
* 9. ลูกปัด -ลูกปัดแก้วสีต่างๆ เช่น สีแดง สีส้ม เหลือง เขียว ฟ้า น้ำเงิน -ลูกปัดอาเกต -ลูกปัดหินคาร์เนเลียน 
หมายเหตุ - สำรวจ 2527 - ขุดค้น 2533 

## ที่ตั้ง
แหล่งโบราณคดีบ้านบนเนิน ที่ตั้ง ตำบลวัดหลวง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี ปรากฏอยู่ในแผนที่ภูมิประเทศ ของกรมแผนที่ทหาร พิมพ์ครั้งที่ 1-RTSD ลำดับชุด L7017 ระวาง 5235 IV รุ้ง 13° 29' 30" เหนือ แวง 101° 10' 43 " ตะวันออก พิกัดกริด 47 PQQ 357926 

## อ้างอิง

* ประกาศกรมศิลปากร ขึ้นทะเบียนโบราณสถานเนินดินโคกพนมดี อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี
* โคกพนมดี 
* ห้องจัดแสดงโบราณวัตุจากโคกพนมดี พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปราจีนบุรี

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ห้องจัดแสดงโบราณวัตุจากโคกพนมดี พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปราจีนบุรี

หมวดหมู่:อำเภอพนัสนิคม
ตัวสงกรานต์

**ตัวสงกรานต์** เป็นชื่อสามัญที่ใช้เรียกสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกหนึ่ง เป็นสัตว์จำพวกหนอนปล้อง เช่น ปลิง จัดอยู่ในไฟลัม Annelida ชั้น Polychaeta มีหลายชนิด 

ตัวสงกรานต์เท่าที่พบในประเทศไทย แบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ คือ Sylidae พบในกรุงเทพมหานคร และ Nereidae พบในจังหวัดฉะเชิงเทรา มีขนาดและสีสันแตกต่างกันออกไป ตั้งแต่สีแดงสด, สีเขียว หรือสีฟ้าอมม่วง ตัวแก่จะมีขาตามปล้องสำหรับเคลื่อนไหวในน้ำและคทบคลานได้ในที่ชื้นแฉะ หรือซอกมุมที่อับชื้น ลำตัวมีความยาวประมาณ 6-10 เซนติเมตร

ส่วนใหญ่จะพบในทะเลเขตน้ำกร่อย หรือปากแม่น้ำลำคลองที่เชื่อมติดกับทะเล ตัวแก่บางชนิดสามารถใช้ชีวิตอาศัยอยู่ในน้ำจืดได้ โดยจะอยู่ตามก้นแม่น้ำ แต่โดยปกติแล้วจะไม่พบมากนักในน้ำจืด การที่อยู่ในน้ำจืดเกิดจากการพลัดหลงเข้าไป แต่ไม่สามารถที่จะแพร่ขยายพันธุ์ในน้ำจืดได้ เนื่องจากสภาพตามธรรมชาติไม่อำนวย

ทั้งนี้ตัวสงกรานต์ไม่มีอันตรายใด ๆ ต่อมนุษย์

เหตุที่ได้ชื่อว่า "ตัวสงกรานต์" เนื่องจากในอดีตมักพบในช่วงฤดูร้อนตรงกับช่วงเทศกาลสงกรานต์ โดย นายแพทย์บุญส่ง  เลขะกุล นักสัตววิทยาที่มีชื่อเสียงในอดีตของไทย ได้บันทึกว่าเคยจับตัวสงกรานต์ได้ที่บ้านเชิงสะพานอุรุพงษ์  ถนนเพชรบุรี  ในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2488 เวลา 08.00 น. ตอนน้ำขึ้น ลักษณะที่พบคือ เมื่ออยู่ในน้ำจะมีสีรุ้งต่าง ๆ ลำตัวยาวประมาณ 4.2 เซนติเมตร  มีขาจำนวนมากอยู่ข้างท้องคล้ายตะขาบ ขณะที่ว่ายน้ำดูเหมือนตัวจะบิดเป็นเกลียว และทันทีที่จับต้อง ตัวจะขาดออกจากกันเป็นท่อน ๆ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แอนเนลิดา
Nepenthes tomoriana

***Nepenthes tomoriana*** ( ได้ชื่อตาม Tomori Bay, จากตัวอย่างแรกเริ่ม ) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะซูลาเวซี ในประเทศอินโดนีเซีย 

## ลูกผสมตามธรรมชาติ

* ? *[[Nepenthes mirabilis|N. mirabilis]]* × *N. tomoriana*
thumb|left|? ''N. mirabilis'' × ''N. tomoriana''

## อ้างอิง
*  Listed as Vulnerable (VU D2 v2.3)

หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
Nepenthes tenax

***Nepenthes tenax*** ( ภาษาละติน: *tenax* = เกาะแน่น,หวงแหน ) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงพื้นราบพบที่ทางตอนเหนือของรัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดที่สามและหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวชนิดที่สองที่พบจากทวีปนี้ *N. tenax* เป็นญาติใกล้ชนิดกับ 2 ชนิดที่เหลือในออสเตรเลียคือ: *[[Nepenthes mirabilis|N. mirabilis]]* และ *[[Nepenthes rowanae|N. rowanae]]*.

*N. tenax* สูงประมาณ 100 เซนติเมตร หม้อสูงไม่เกิน 15 เซนติเมตร ลำต้นเกาะเกี่ยวกันเองเป็นพุ่ม ในถิ่นอาศัยตามธรรมชาติพบขึ้นปะปนกับ *N. mirabilis* และ *N. rowanae* และพบลูกผสมตามธรรมชาติผสมข้ามชนิดกับทั้ง 2 ชนิดที่ขึ้นปะปนอยู่ด้วย

## อ้างอิง
* Clarke, C.M & R. Kruger 2006. *Nepenthes tenax* C.Clarke and R.Kruger (Nepenthaceae) , a new species from Cape York Peninsula, Queensland. *Austrobaileya* **7** (2) : 319–324.
* Michael, P. 2008. Rare carnivorous plant in danger . *The Courier Mail*, January 22, 2008.
* [Anonymous] 2008. Rat-eating plant discovered in Cape York. ABC News, January 22, 2008.

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ภาพของ ''Nepenthes tenax'' ในแหล่งที่อยู่ตามธรรมชาติ 

หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
แหล่งโบราณคดีโคกพุทรา

**แหล่งโบราณคดีโคกพุทรา** เป็นแหล่งโบราณคดียุคก่อนประวัติศาสตร์ ที่ตั้งอยู่ในตำบลวัดโบสถ์ อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี 

## ประวัติ
แหล่งโบราณคดีโคกพุทรา จากหลักฐานที่ขุดพบและชั้นดินทางโบราณคดี สันนิษฐานว่าโคกพุทรามีการอยู่อาศัยมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์อาจจะอยู่ในช่วงสมัยหินใหม่ ซึ่งใช้เครื่องมือหินขัด และภาชนะดินเผาแบบเนื้อหยาบ และรู้จักจับสัตว์บกและสัตว์น้ำมาเป็นอาหาร อายุประมาณ 2,000- 4,000ปีมาแล้ว
หลักฐานที่พบ
* 1. โครงกระดูกมนุษย์ 3 โครง ฝังนอนหงายเหยียดยาว มีการโรยดินเทศ และมัดมือก่อนฝังศพ 
* 2. ขวานหินขัด 2 ชิ้น 
* 3. หินดุ 
* 4. กระสุนดินเผา 
* 5. เครื่องประดับ มีเปลือกหอยเจาะรูลูกปัดดินเผา 
* 6. เครื่องมือทำด้วยกระดูกตัดฝนปลายจนมีคม 
* 7. เศษภาชนะเนื้อหยาบตกแต่งด้วยลายเชือกทาบ ลายขูดขีด และลายเขียนสีที่คอ 
* 8. เปลือกหอยพบเป็นจำนวนมากถึง 3,194 กิโลกรัม ส่วนใหญ่เป็นหอยตลับ รองลงมาเป็นหอยแครง หอยนางรม 
* 9. กองเถ้าถ่าน 
* 10. กระดูกสัตว์ ส่วนใหญ่เป็นกระดูกสัตว์ทะเล เช่น ปลา 
หมายเหตุ - สำรวจขุดค้น 2524 

## ที่ตั้ง
แหล่งโบราณคดีโคกพุทรา ตำบลวัดโบสถ์ อำเภอ พนัสนิคม จังหวัดชลบุรี แผนที่ทหาร พิมพ์ครั้งที่1 -RTSD ลำดับชุดL7017 ระวาง 5235 IV รุ้ง 13ฐ 28' 00" เหนือ แวง 101 ฐ 09'00 " ตะวันออก พิกัดกริด 47 PQQ 329925

## อ้างอิง

* ประกาศกรมศิลปากร ขึ้นทะเบียนโบราณสถานเนินดินโคกพนมดี อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี
* โคกพนมดี 
* ห้องจัดแสดงโบราณวัตุจากโคกพนมดี พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปราจีนบุรี

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ห้องจัดแสดงโบราณวัตุจากโคกพนมดี พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปราจีนบุรี

หมวดหมู่:อำเภอพนัสนิคม
Nepenthes treubiana

***Nepenthes treubiana*** ( ได้ชื่อตาม Melchior Treub) พบในป่าริมเกาะ Sorong และเกาะ Misool ทางชายฝั่งตะวันตกของ เกาะนิวกินีเป็นญาติใกล้ชิดกับ *[[Nepenthes rafflesiana|N. rafflesiana]]*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ''Nepenthes treubiana'' ในถิ่นที่อยู่ตามธรรมชาติ
* B. H. Danser's Monograph: ''Nepenthes treubiana''

หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
Nepenthes glabrata

***Nepenthes glabrata*** (ภาษาละติน: *glaber* = ล้าน, โกร๋น, โล่ง) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่พบในใจกลางเกาะซูลาเวซี ขึ้นในที่เปิดโล่งในป่าสูงจากระดับน้ำทะเล 1,600 - 2,000 เมตร

*N. glabrata* มีขนาดต้นที่เล็ก หม้อมีสีสัน หม้อสูงไม่กี่เซนติเมตร เพอริสโตมสีเหลืองรูปไข่ บาง ใบแคบรูปหอก

*N. glabrata* จัดอยู่ใน "กลุ่มฮามาตา (Hamata) " ร่วมกับหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่เป็นญาติใกล้ชิดอีก 4 ชนิดจากเกาะบอร์เนียวและเกาะซูลาเวซี ดังนี้: *[[Nepenthes hamata|N. hamata]]*, *[[Nepenthes muluensis|N. muluensis]]*, *[[Nepenthes murudensis|N. murudensis]]*, และ *[[Nepenthes tentaculata|N. tentaculata]]*.

## ลูกผสมตามธรรมชาติ

ลูกผสมตามธรรมชาติของ *N. glabrata* เท่าที่มีการบันทึกไว้มีดังนี้

* *N. glabrata* × *[[Nepenthes hamata|N. hamata]]*
* ? *N. glabrata* × *[[Nepenthes maxima|N. maxima]]*


ไฟล์:SulawesiNepenthes.jpg|? *N. glabrata* × *N. maxima*


## อ้างอิง

หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
พระพุทธรูปมิ่งเมือง

**พระพุทธรูปมิ่งเมือง** พนัสนิคม เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย แกะสลักด้วยไม้ประดู่ ลักษณะเป็นศิลปะแบบล้านช้าง ประดิษฐาน ณ พระวิหารพระพุทธรูปมิ่งเมือง เทศบาลเมืองพนัสนิคม อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี และกรมศิลปากรขึ้นทะเบียนเป็นโบราณวัตถุเมื่อ พ.ศ. 2537

## ประวัติ
พ.ศ. 2371 พระพุทธมิ่งเมืองสร้างขึ้นโดยชาวลาวอาสาปากน้ำ (ชาวลาวเมืองนครพนม อดีตเป็นหัวเมืองในราชอาณาจักรล้านช้างเวียงจันทน์ ประเทศราชของสยาม) อพยพและสร้างเมืองพนัสนิคมในช่วงแรก ประดิษฐานอยู่ในวัดร้าง "วัดผ้าขาวใหญ่" สันนิษฐานว่าเป็นวัดเก่าแก่ที่สร้างขึ้น โดยสร้างจากไม้ประดู่ ศิลปะล้านช้าง

1 ธันวาคม พ.ศ. 2530 เทศบาลเมืองพนัสนิคมได้ปรับปรุงสถานที่และบริเวณวัดร้าง พร้อมทั้งดำเนินการก่อสร้างพระวิหาร ณ ที่ตั้งพระอุโบสถเดิม ถนนเมืองเก่า ซอยที่ 3 ใกล้กับศาลาประชาคม

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เมืองพระรถ 
* หอพระพนัสบดี 
* สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดชลบุรี 

มิ่งเมือง
หมวดหมู่:พระพุทธรูปศิลปะล้านช้าง
หมวดหมู่:อำเภอพนัสนิคม
หมวดหมู่:โบราณวัตถุในจังหวัดชลบุรี
มิ่งเมือง
วัดใต้ต้นลาน

**วัดใต้ต้นลาน**   ตั้งอยู่ที่บ้านคลองหลวง ตำบลบ้านไร่หลักทอง อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี 

## ประวัติ
วัดใต้ต้นลาน ภายในจะพบ หอพระไตรปิฎกกลางสระน้ำ เป็นหอพระไตรปิฎกที่ใช้เสาไม้ 12 ต้น สร้างอยู่ในสระน้ำ หลังคามุงกระเบื้องมีช่อฟ้างดงาม มีรูปแบบเป็นเอกลักษณ์งดงาม นับเป็นสถาปัตยกรรมอันทรงคุณค่าที่แสดงให้เห็นถึงภูมิปัญญาในด้านสถาปัตยกรรม และภูมิปัญญาในการเก็บรักษาพระไตรปิฎกให้พ้นจากการทำลายของมดปลวก

## ประกาศกรมศิลปากร
โบราณสถาน วัดใต้ต้นลาน โดยกรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 106 ตอนที่ 26 เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532

## แหล่งข้อมูลอื่น
* มรดกทางพุทธศาสนา 

ใต้ต้นลาน
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดชลบุรี
วัดโบสถ์ (จังหวัดชลบุรี)

**วัดโบสถ์** เป็นโบราณสถานทางพระพุทธศาสนา สร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ตั้งอยู่ที่ ตำบลวัดโบสถ์ อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี 

วัดโบสถ์ ไม่ทราบว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยใด ตามทางสันนิษฐานเล่าสืบต่อกันมาว่าสร้างเมื่อประมาณสมัยราชอาณาจักรกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย มีหลายท่านให้ความเห็นว่าทีน่าเชื่อถือได้ว่าสร้างเมื่อประมาณกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี มีชื่อวัดโบสถ์ในสมัยนั้น ต่อมาเมื่อพม่าเข้าศึกยกทัพตีกรุงศรีอยุธยาแตก ครั้งที่ 2 พ.ศ. 2310 ผู้คนจำนวนมากได้อพยพหนีภัยสงคราม เพราะถูกพม่าฆ่า คนสยามตายเป็นจำนวนมาก ประชาชนระส่ำระส่ายต้องระเหเร่ร่อนหาที่ปลอดภัยกว่า ในที่สุดได้มาตั้งถิ่นฐานหากินที่ใหม่ ณ หมู่บ้านตำบลแห่งนี้และเรียกชื่อว่า หมู่บ้านวัดโบสถ์ เพื่อเป็นอนุสรณ์ที่ระลึกถึงถิ่นที่เคยอยู่ที่เดิมที่กรุงศรีอยุธยา และสิ่งที่แปลกกว่าโบราณสถานอื่นคือ วัดโบสถ์มีจั่วซ้อนทับ 

วัดโบสถ์เป็นวัดเก่าแก่ ภายในมีสระน้ำโบราณ ปัจจุบันกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแล้ว วัดนี้เคยใช้เป็นสถานที่ทำพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาของ ข้าราชการในสมัยที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ได้ทรงมารวบรวมรี้พลที่วัดนี้ภายหลังที่กรุงศรีอยุธยาได้เสียแก่พม่า สิ่งที่น่าสนใจ คือ ภาพจิตรกรรมภายในพระอุโบสถหลังเก่า 

## ที่ตั้ง
ตั้งอยู่ที่ริมถนนสายพนัสนิคม-ฉะเชิงเทรา เส้นทางหมายเลข 315 ตำบลวัดโบสถ์ อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี

## ประกาศกรมศิลปากร
โบราณสถาน วัดโบสถ์ โดยกรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ในราชกิจจานุเบกษา

## แหล่งข้อมูลอื่น
* มรดกทางพุทธศาสนา 
* ส่งเสริมการท่องเที่ยวจังหวัดชลบุรี
* วัดโบสถ์ พนัสนิคม

โบสถ์
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดชลบุรี
วัดหลวงพรหมวาส

**วัดหลวงพรหมาวาส** ตั้งอยู่หมู่ที่ 7 บ้านวัดหลวง ตำบลวัดหลวง ริมถนนสายพนัสนิคม-ฉะเชิงเทรา ตามเส้นทางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 315 อยู่ด้านขวา จากปากทางเข้าไปประมาณ 700 เมตร ในอดีตวัดนี้เคยเป็นสถานที่ทำพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยา เป็นแหล่งอาศัยของค้างคาวแม่ไก่จำนวนมากซึ่งมาอาศัยตามต้นไม้ในวัดเป็นเวลานับร้อยปีแล้ว

## อ้างอิง

หลวงพรหมาวาส
ดิเอโก อันดราเด

**ดิเอโก อันดราเด** (Diego Andrade) หรือ ดิเอโก อันดราเด เรนเตเรีย นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 14 มกราคม พ.ศ. 2515 ที่ เมืองดูรันโก ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 61 ครั้ง ชนะ 13 (น็อค 9) เสมอ 2 แพ้ 46 

## เกียรติประวัติ

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 1 มิถุนายน 2539 แพ้คะแนน หยกไท ศิษย์ อ. ที่ กทม.
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBF เมื่อ 23 สิงหาคม 2539 แพ้น็อค แซมซั่น กระทิงแดงยิม ยก 6 ที่ สุราษฎร์ธานี
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 30 มีนาคม 2540 แพ้คะแนน หนึ่งอุบล ศิษย์เลิศชัย ที่ อุบลราชธานี
** ชิงแชมป์ WBC Continental Americas รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 14 ตุลาคม 2541 แพ้น็อค ฮอร์เก ลาเซียร์วา ยก 4 ที่ เม็กซิโก
** ชิงแชมป์ WBA FEDEBOL รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 5 มีนาคม 2542 แพ้คะแนน อีดี้ โมย่า ที่ เวเนซุเอลา
** ชิงแชมป์ WBC FECARBOX รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 15 สิงหาคม 2542 แพ้น็อค เอเดล รูซ ยก 9 ที่ เม็กซิโก
** ชิงแชมป์ WBO NABO รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2542 แพ้น็อค เซอร์จิโอ เปเรซ ยก 4 ที่ เม็กซิโก
** ชิงแชมป์ WBC FECARBOX รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 12 มิถุนายน 2545 แพ้น็อค วิคเตอร์ ราบานาเลส ยก 5 ที่ เม็กซิโก

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐดูรังโก
อนันต์ จินตกานนท์

**อนันต์ จินตกานนท์** หนึ่งในสมาชิกขบวนการเสรีไทยสายสหรัฐอเมริกา โดยในช่วงของสงครามโลกครั้งที่ 2 นายอนันต์รับราชการในตำแหน่งเลขานุการตรีประจำสถานเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. 

นายอนันต์ จินตกานนท์ เป็นบุตรของพระยาอรรถวิรัชวาทเศรณี (ปลั่ง จินตกานนท์) ยกกระบัติมณฑลอุบลราชธานี และคุณหญิงพิกุล และเป็นน้องชายต่างมารดาของ พลโทอัมพร จินตกานนท์ อดีตรัฐมนตรีและนักการเมืองผู้มีบทบาทสำคัญในสมัยจอมพลสฤษฎ์ ธนรัชต์ 
นายอนันต์ เข้ารับราชการ ณ กระทรวงการต่างประเทศ และถูกส่งไปประจำการ ณ  กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.ในช่วงของสงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งมี ม.ร.ว. เสนีย์ ปราโมช เป็นเอกอัครราชทูต และหลวงดิษฐการภักดี เป็นเลขานุการเอก

หลังจากนั้นนายอนันต์กลับมารับราชการ ณ กรุงเทพ ต่ออีกระยะหนึงจนถึงตำแหน่งเลขานุการเอก ก่อนที่จะถูกยืมตัวจาก ECAFE (ESCAP ในปัจจุบัน) นายอนันต์ ดำรงตำแหน่งระดับสูงใน ECAFE ก่อนที่จะโอนกลับกระทรวงการต่างประเทศในปีสุดท้ายก่อนเกษียณอายุราชการ เพื่อรับตำแหน่งเอกอัครราชทูตประจำกระทรวง

นายอนันต์ สมรสกับนางทองชุบ (หลีละเมียร) น้องสาวหลวงอรรถสารประสิทธิ์ หนึ่งในคณะราษฎร์ 
นายอนันต์และนางชุบมีบุตร ธิดา 4 คน

1. นางสาวอังสนา จินตกานนท์

2. นางอนุรี หวั่งหลี อดีตรองเลขาธิการสำนักงานสถิติแห่งชาติ สมรสกับ นายสุจินต์ หวั่งหลี

3. นายอนุชา จินตกานนท์ สมรสกับนางนรีวรรณ จินตกานนท์ อดีตสมาชิกวุฒิสภา (สว สรรหา) อดีตสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ (สปช) และอดีตรองประธานคณะกรรมการยกร่างรัฐธรรมนูญ

4. นายอัศวิน จินตกานนท์ อดีตรองผู้จัดการตลาดหลักทรัพย์

หมวดหมู่:ชาวไทยในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:สมาชิกขบวนการเสรีไทย
แอสตัน โซโลปอฟ

**แอนตัน โซโลปอฟ** (Anton Solopov) นักมวยสากลชาวรัสเซีย เกิดเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2424 ที่ รัสเซีย สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 12) เสมอ 1 แพ้ 2 

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ PABA รุ่นเวลเตอร์เวท
** ชิง 27 มกราคม 2549 ชนะคะแนน ภาคภูมิ แจ้งโพธิ์นาค ที่ ออสเตรเลีย
** เสียแชมป์ 20 พฤษภาคม 2549 แพ้น็อค ดอนดอน สุลต่าน ยก 1 ที่ รัสเซีย
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์มิดเดิลเวทเมื่อ 31 สิงหาคม 2550 แพ้น็อค ดาเนียล ดอว์สัน ยก 1 ที่ ออสเตรเลีย

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  

อแสตัน โซโลปอฟ
อแสตัน โซโลปอฟ
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นออมสค์
แซมมี่ สจ๊วต

**แซมมี่ สจ๊วต** (Sammy Stewart) นักมวยสากลชาวไลบีเรีย เกิดเมื่อ 9 มีนาคม พ.ศ. 2512 ที่มอนโรเวีย ประเทศไลบีเรีย สถิติการชก 31 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 9) เสมอ 3 แพ้ 12 

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ WBO NABO รุ่นฟลายเวท
** ชิง 1 ธันวาคม 2540 ชนะน็อค อิสิโดร การ์เซีย ยก 8 ที่ สหรัฐ
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท IBF เมื่อ 4 กรกฎาคม 2538 แพ้คะแนน มบูเลโล โบทิเล ที่ แอฟริกาใต้
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBO เมื่อ 11 ตุลาคม 2539 แพ้น็อค จอห์นนี่ ทาเปีย ยก 7 ที่ สหรัฐ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBU เมื่อ 5 ธันวาคม 2539 แพ้คะแนน สุวัจชัย  นครหลวงโปรโมชั่น ที่ นนทบุรี
** ชิงแชมป์ NABF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2540 แพ้คะแนน อาเธอร์ จอห์นสัน ที่ สหรัฐ

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไลบีเรีย
รีวเฮ ซูงิตะ

**รีวเฮ ซูงิตะ** () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 6 กันยายน พ.ศ. 2519 ที่เมืองฮิดะ จังหวัดกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 35 ครั้ง ชนะ 30 (น็อค 22) เสมอ 2 แพ้ 3

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ประเทศญี่ปุ่นรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท (2541, 2545)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท, 25 กุมภาพันธ์ 2544 แพ้คะแนน ไทเกอร์ อาริ ที่ ญี่ปุ่น
** ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท, 8 กุมภาพันธ์ 2547 แพ้ทีเคโอ ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่ ยก 7 ที่ ญี่ปุ่น
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2549 แพ้น็อค แรนดี้ ซุยโก้ ยก 4 ที่ ญี่ปุ่น

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 
* การชกชิงแชมป์โลกของรีวเฮ ซูงิตะ

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดกิฟุ

หมวดหมู่:นักมวยสากลรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท 
หมวดหมู่:นักมวยสากลรุ่นไลท์เวท
มาร์เซลิโน โบลิบาร์

**โฮเซ มาร์เซลิโน โบลิบาร์** () เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2507 ที่ซิวดัดโบลิบาร์ สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 17 (น็อก 16) แพ้ 4 

## เกียรติประวัติ
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นไลต์ฟลายเวตเมื่อ 4 พฤษภาคม 2534 แพ้น็อกฮวน อันโตนิโอ ตอร์เรส ยก 11 ที่เวเนซุเอลา
** ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นมินิมัมเวตเมื่อ 1 สิงหาคม 2535 แพ้น็อกการ์โลส มูริโย ยก 5 ที่ปานามา
** ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวต IBF เมื่อ 20 สิงหาคม 2537 แพ้น็อกรัตนพล ส.วรพิน ยก 4 ที่บุรีรัมย์

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐโบลิบาร์
ปลาเข็ม

**ปลาเข็ม** () เป็นชื่อสกุลของปลาน้ำจืดและปลาน้ำกร่อยขนาดเล็กจำพวกหนึ่ง ใช้ชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า *Dermogenys* อยู่ในวงศ์ปลาเข็ม (Hemiramphidae)

มีลักษณะสำคัญทางอนุกรมวิธานคือ ครีบหางตัดตรงหรือเป็นทรงกลม จุดเริ่มต้นของครีบหลังอยู่หลังจุดเริ่มต้นของครีบก้น จำนวนก้านครีบแขนงของครีบหลังน้อยกว่าก้านครีบแขนงของครีบก้น ในปลาตัวผู้ครีบก้นส่วนหน้าจะเปลี่ยนเป็นอวัยวะสืบพันธุ์

เป็นปลาที่อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง หากินแมลงเป็นอาหารหลัก ตัวเมียจะมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้ แต่ตัวผู้จะทำหน้าที่เป็นจ่าฝูง ออกลูกเป็นตัว ในตัวผู้มีพฤติกรรมก้าวร้าวมักใช้ปลายปากที่แหลมคมนี้ทิ่มแทงใส่กันอยู่บ่อย ๆ ซึ่งจากพฤติกรรมนี้ได้มีผู้นำเอามาเพาะเลี้ยงเพื่อใช้ต่อสู้กันเป็นการพนันและการละเล่นพื้นบ้านอย่างหนึ่ง ซึ่งเรียกกันว่า "ปลาเข็มหม้อ" เช่นเดียวกับปลากัด

พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในแหล่งน้ำต่าง ๆ ของทวีปเอเชีย ทั้ง เอเชียอาคเนย์ไปจนถึงแหลมมลายู และเกาะสุมาตรา

พบทั้งหมด 12 ชนิด

**[[Dermogenys bispina|D. bispina]]* 
**[[Dermogenys brachynotopterus|D. brachynotopterus]]*  
**[[Dermogenys bruneiensis|D. bruneiensis]]*
**[[Dermogenys burmanica|D. burmanica]]* 
**[[Dermogenys collettei|D. collettei]]*  
**[[Dermogenys orientalis|D. oreientalis]]* 
**[[Dermogenys palawanensis|D. palawanensis]]*  
**[[Dermogenys pusilla|D. pusilla]]* 
**[[Dermogenys robertsi|D. robertsi]]* 
**[[Dermogenys siamensis|D. siamensis]]*  
**[[Dermogenys sumatrana|D. sumatrana]]*  
**[[Dermogenys vogti|D. vogti]]*

## อ้างอิง
   
หมวดหมู่:การเลี้ยงปลา
หมวดหมู่:วงศ์ปลาเข็ม
เซี่ยงไฮ้อินเตอร์เนชันแนลเซอร์กิต

**เซี่ยงไฮ้อินเตอร์เนชั่นแนลเซอร์กิต** () เป็นสนามแข่งรถ ตั้งอยู่ที่เขตเจียติ้ง นครเซี่ยงไฮ้ สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นสนามแข่งรถฟอร์มูลาวันกรังด์ปรีซ์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547

สนามแห่งนี้ออกแบบโดยแฮร์มัน ทิลเคอ ชาวเยอรมัน ก่อสร้างด้วยงบประมาณของรัฐบาลจีนกับบริษัทเอกชน มูลค่าประมาณ 450 ล้านดอลลาร์สหรัฐ มีรูปร่างคล้ายตัวอักษร 上 (อ่านว่า ช่าง) ซึ่งเป็นอักษรจีนตัวแรกของคำว่า เซี่ยงไฮ้ (上海)

เซี่ยงไฮ้เซอร์กิต สามารถจุผุ้ชมในสนามได้ 250,000 คน เป็นสนามกีฬาที่มีที่นั่งในสนามมากที่สุดเป็นอันดับที่สาม ของโลก 

พื้นที่เดิมเป็นหนองน้ำโดยใช้คอนกรีตตอกเสาเข็มในการสร้างเป็นพื้นสนามใช้เวลาทั้งสื้นเพียง 1ปี 6 เดือน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สนามแข่งรถในประเทศจีน
หมวดหมู่:สนามกีฬาในประเทศจีน
หมวดหมู่:สนามแข่งรถที่ออกแบบโดยแฮร์มัน ทิลเคอ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเซี่ยงไฮ้
เซปังอินเตอร์เนชั่นแนลเซอร์กิต

**เซปังอินเตอร์เนชั่นแนลเซอร์กิต** ( - SIC) เป็นสนามแข่งรถ ตั้งอยู่ที่เมืองเซปัง รัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย ใกล้กัวลาลัมเปอร์ เป็นสนามแข่งรถฟอร์มูลาวันกรังด์ปรีซ์ และจักรยานยนต์ชิงแชมป์โลก ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542

สนามแห่งนี้ออกแบบโดย Hermann Tilke ชาวเยอรมัน สร้างบนพื้นที่ที่เดิมเป็นหนองน้ำ ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ มีที่นั่งสำหรับผู้ชมในสนาม 80,000 คน 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Sepang F1 International Circuit
* Sepang F1 International Circuit Statistics 
* Trackpedia guide to driving Sepang 
* 

หมวดหมู่:สนามแข่งรถในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐเซอลาโงร์
หมวดหมู่:สนามแข่งรถที่ออกแบบโดยแฮร์มัน ทิลเคอ
เดอะฟราเทลลิส

**เดอะ ฟราเทลลิส** () เป็นวงอัลเทอร์เนทีฟร็อกจากเมืองกลาสโกว สก็อตแลนด์ประกอบด้วยสมาชิก จอน ฟราเทลลิ (Jon Fratelli) (ร้องนำ กีต้าร์) แบร์รี่ ฟราเทลลิ (Barry Fratelli) (เบส) และผู้ก่อตั้งวง มินซ์ ฟราเทลลิ (Mince Fratelli) (กลอง ร้องประสาน กีต้าร์ แบนโจ) คำว่า fratelli ในภาษาอิตาเลียน แต่ทั้ง 3 คนไม่ได้เป็นพี่น้องกัน โดยมีชื่อจริงว่า จอห์น ลอว์เลอร์ (John Lawler) แบร์รี่ มีชื่อจริงๆ ว่า แบร์รี่ วอลเลซ (Barry Wallace) ส่วน มินซ์ มีชื่อว่า กอร์ดอน แมกรอรี่ (Gordon McRory) ส่วน Fratelli เป็นนามสกุลเดิมของแม่ของ  แบร์รี่ ก่อนแต่งงาน
 
พวกเขาออกอัลบั้มชุดแรก *Costello Music* ในปี 2006 มีเพลง Chelsea Dagger ซึ่งเคยถูกนำไปร้องระหว่างการแข่งขันของทีมฟุตบอล เชลซี ซึ่งทั้งสามคนเป็นแฟนตัวยง รวมถึงถูกนำไปใช้เป็นเพลงประกอบตัวอย่างของภาพยนตร์เรื่อง *Run, Fat Boy, Run* และ *Shrek 3* อีกด้วย พวกเขาได้รับรางวัลบริทอวอร์ดสสาขา Best British Breakthrough 

ต่อมาในปี 2008 ออกอัลบั้มที่ 2 ชุด *Here We Stand*

## อ้างอิง

* อัลบั้ม Costello Music siamzone.com

 
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีอินดี้ร็อกสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติสกอตแลนด์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากกลาสโกว์
ทริเทียม

**ทริเทียม** (tritium) เป็นไอโซโทปหนึ่งในสามชนิดของอะตอมไฮโดรเจนซึ่งได้แก่ ไฮโดรเจนธรรมดาหรือโปรเทียม ดิวเทอเรียม และทริเทียม (มีสัญลักษณ์ T หรือ 3H) องค์ประกอบของทริเทียมมีนิวเคลียสเกาะกันอยู่ด้วยอนุภาคมูลฐาน 2 ชนิดคือ โปรตอน 1 อนุภาคกับนิวตรอน 2 อนุภาค และมีอนุภาคมูลฐานอีกชนิดหนึ่งคืออิเล็กตรอนอีก 1 อนุภาคโคจรอยู่รอบนิวเคลียส ทริเทียมเป็นไอโซโทปกัมมันตรังสีโดยเกิดการสลายกัมมันตรังสีแบบการสลายให้รังสีบีตา (b-) หรือก็คืออนุภาคอิเล็กตรอน ด้วยครึ่งชีวิต 12.32 ปี โดยแปรเป็นธาตุฮีเลียม-3

หมวดหมู่:วัสดุนิวเคลียร์
หมวดหมู่:ไอโซโทป
อินเดียแนโพลิสมอเตอร์สปีดเวย์

**อินเดียแนโพลิสมอเตอร์สปีดเวย์** () ตั้งอยู่ที่เขตสปีดเวย์ เมืองอินเดียแนโพลิส รัฐอินดีแอนา สหรัฐอเมริกา เป็นสนามแข่งรถที่จัดการแข่งขันอินเดียแนโพลิส 500 ที่มีชื่อเสียงมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2454 (ค.ศ. 1911) มีที่นั่งถาวรรองรับผู้ชมได้มากกว่า 257,000 คน  และติดตั้งที่นั่งชมภายนอกเพิ่มเติม สามารถรองรับผู้ชมได้ 400,000 คน นับเป็นสนามแข่งขันที่จุผู้ชมได้มากที่สุดในโลก 

สนามแข่งขันดั้งเดิม เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า สร้างเพื่อจัดแข่งขันในเดือนสิงหาคม 1909 โดยใช้หินบดราดยางมะตอย แต่เกิดอุบัติเหตุจนต้องยกเลิกการแข่งขัน ได้มีการสร้างสนามขึ้นใหม่ในปี 1911 โดยใช้อิฐปูถนนจำนวน 3.2 ล้านก้อน เรียงหนา 3 ฟุต ราดทับผิวหน้าด้วยยางมะตอย ทำให้สนามแห่งนี้มีชื่อเรียกว่า "บริกยาร์ด" (brickyard)

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 สนามแห่งนี้ได้มีการปรับปรุง สร้างเส้นทางเพิ่มเพื่อรองรับการแข่งขันรถฟอร์มูลาวัน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Indianapolis Motor Speedway - Official website
* Unofficial Site - Amateur site with lots of history stats and photographs
* Indianapolis Motor Speedway Forum  - Site for fans to post views, opinions, and comments.
* Indianapolis History and Statistics 


ภาพ:1916Indianapolis500Field.jpg|การแข่งขัน อินเดียแนโพลิส 500 ระยะทาง 500 ไมล์ ในปี 1916
ภาพ:Indy 500 1994 Unser and Boesel.jpg|การแข่งขัน อินเดียแนโพลิส 500 ในปัจจุบัน
ภาพ:Formula one.jpg|การแข่งขัน ยูเอสกรังด์ปรีซ์ 2003
ภาพ:Indy500pylon.jpg|เสาไพลอนของอินเดียแนโพลิสมอเตอร์สปีดเวย์
ภาพ:Indy Pagoda.JPG|หอควบคุม


หมวดหมู่:สนามแข่งรถในสหรัฐ
หมวดหมู่:สนามกีฬาในอินเดียแนโพลิส
หมวดหมู่:สนามกีฬาที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2452
ฟูมะ โคะตะโร

**ฟูมะ โคะตะโร** () เป็นนินจา ที่เลื่องชื่อในยุคเซงโงกุ และคอยรับใช้ตระกูลโฮโจ

## ประวัติ
โคะตะโรนั้นถูกรับเลี้ยงมาโดยหัวหน้าของตระกูลฟูมะ ตระกูลนี้ถือว่าเป็นตระกูลนินจาระดับชั้นเลิศของยุค และยังเลื่องชื่ออยู่จนทุกวันนี้ เมื่อก่อนนั้นนามสกุลของตระกูลเขียนว่า "風間" แต่ภายหลังได้เปลี่ยนเป็น "風魔" โคะตะโรนั้นเป็นรุ่นที่ 5 ของตระกูล และรับใช้ โฮโจ อุจิมะซะ และ โฮโจ อุจินะโอะ

ศึกที่กระฉ่อนไปทั่วสำหรับตระกูลฟูมะนั้นก็คือ ศึกใน พ.ศ. 2124 เมื่อทัพของทะเคะดะตั้งค่ายอยู่ฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำโอะเสะงะวะ กับพื้นที่ของโฮโจ ตระกูลฟูมะได้ข้ามแม่น้ำกับหลายครั้งหลายครา และสร้างความปั่นป่วนไปทั่วค่าย

## เรื่องที่เป็นตำนาน
ตำนานของโคะตะโรได้เกิดขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2139 นินจาชื่อกระฉ่อน ฮัตโตริ ฮันโซ ภายใต้สังกัดของ โทะกุงะวะ อิเอะยะซุ ได้ไล่ตามโคะตะโร แต่โคะตะโรได้ล่อฮันโซเข้าไปติดกับดักจนถึงแก่ความตาย

## สิ้นสุดของตระกูล
ใน พ.ศ. 2146 หลังจากตระกูลโฮโจได้แตกสลายมาได้ 13 ปี ในช่วง 13 ปีนั้นตระกูลฟูมะได้ไปเป็นโจรป่า และถูกอิเอะยะซุจับในปีนี้ และถูกประหารทั้งตระกูล

ขอแก้ไขบางส่วน
เรื่องถูกประหารทั้งตระกูลนั้น มีผู้รอดและหลบหนีก่อนที่จะถูกจับและประหารทั้งคนตระกูลมาได้2คน ได้อยู่แบบหลบๆซ่อนๆโดยไดเมียวบางคนให้ความช่วยเหลือและสร้างตระกูลขึ้นมาใหม่ แม้ไม่ได้ยิ่งใหญ่เหมือนเมื่อครั้งอดีตและไม่ได้มีการสืบทอดวิชาของตระกูลดั้งเดิมแต่อย่างใด

## ความนิยมในปัจจุบัน
โคะตะโรนั้นได้ถูกนำเอาไปใช้ในหลายแบบ เช่น ฟูมะ โคะตะโร จากเกม *เวิร์ลด์ ฮีโร่* รวมไปจนถึงเกม *Sengoku Basara 2* หรือ *Samurai Warrior 2* ด้วยเช่นกัน นอกจากนั้น โคะตะโรยังได้ถูกเอาไปใช้เป็นตัวละครการ์ตูนบางเรื่องเช่น เคียวตายักษ์ ที่โคะตะโรเป็นเพื่อนสนิทกับ ซะรุโทะบิ ซะซึเกะ อีกต่างหากด้วย

หมวดหมู่:นินจา
หมวดหมู่:บุคคลในยุคอาซูจิ–โมโมยามะ
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตโดยการตัดศีรษะ
ซูซูกะเซอร์กิต

**สนามแข่งรถนานาชาติซูซูกะ** หรือ **ซูซูกะเซอร์กิต** เป็นสนามแข่งรถที่เก่าแก่ และมีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่เมืองซูซูกะ จังหวัดมิเอะ

ซูซูกะเซอร์กิต ออกแบบโดย John Hugenholtz ชาวเนเธอร์แลนด์ สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2505 เพื่อเป็นสนามทดสอบของบริษัท ฮอนด้ามอเตอร์ มีเอกลักษณ์คือ เส้นทางไขว้ตัดกันเป็นรูปเลข 8 และเป็นสนามแข่งขันแห่งหนึ่งที่ขับยาก และท้าทายที่สุดในโลก

ซูซูกะเซอร์กิต มีที่นั่งจุผู้ชมในสนามได้ 155,000 คน เป็นสนามกีฬาที่จุผู้ชมได้มากที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ของญี่ปุ่น และอันดับที่ 8 ของโลก 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Suzuka Circuit
* Suzuka Circuit History and Statistics 
* Ciro Pabón's Racetracks 3D views and virtual laps of all F1 circuits, including this one, via Google Earth

หมวดหมู่:สนามแข่งรถในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดมิเอะ
หมวดหมู่:สนามกีฬาที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2505
หมวดหมู่:ซูซูกะ
เซอร์กิตเดอโมนาโก

thumb|250px|ทัศนียภาพของท่าเรือโมนาโก 
**เซอร์กิตเดอโมนาโก** (Circuit de Monaco) เป็นชื่อเรียกการแข่งรถที่จัดบนถนนในเมืองมอนเตการ์โล และลา กอนดาไมน์ บริเวณท่าเรือของประเทศโมนาโก เป็นที่รู้จักในชื่อ "มอนเตการ์โล" เพราะพื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในเขตเมืองนี้

การแข่งขันรถ รายการเซอร์กิตเดอโมนาโก ฟอร์มูลาวัน จัดขึ้นในช่วงสุดสัปดาห์ของเดือนพฤษภาคมของทุกปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2472 (ค.ศ. 1929) โดยใช้เวลาก่อสร้าง 6 สัปดาห์ และรื้อถอนอุปกรณ์อีก 3 สัปดาห์หลังการแข่งขัน

เซอร์กิตเดอโมนาโก ได้ชื่อว่าเป็นสนามที่ขับยาก และอันตรายที่สุดแห่งหนึ่งในโลก

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Monaco Grand Prix 
* Automobile Club de Monaco
* Circuit de Monaco History and Statistics 
* Ciro Pabón's Racetracks 3D views and virtual laps of all F1 circuits, including this one, via Google Earth

หมวดหมู่:สนามแข่งรถในประเทศโมนาโก
นีซ (แก้ความกำกวม)

**นีซ** อาจหมายถึง
*นิส (Nice) เมืองในแคว้นพรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ ทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส
*นีซ (วงดนตรี) (Niece) ศิลปินคู่หญิงจากโดโจซิตี้
Nepenthes peltata

***Nepenthes peltata*** (ภาษาละติน: *peltatus* = โล่ขนาดเล็ก หมายถึงสายดิ่งที่ต่อออกมาจากใต้ใบแบบก้นปิด) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวจากเทือกเขาสูงของภูเขาฮามีกีวีตัน (Hamiguitan) เกาะมินดาเนาในประเทศฟิลิปปินส์ มีลักษณะพิเศษคือสายดิ่งต่อจากใบแบบก้นปิดและสิ่งปกคลุมเห็นได้ชัด มีหม้อทรงรูปไข่ สันและต่อมน้ำต้อยใต้ฝา

## ประวัติทางพฤกษศาสตร์
*Nepenthes peltata* ถูกจัดจำแนกอย่างเป็นทางการโดยไซเกะโอะ คุระตะ (:En:Shigeo Kurata) ในปี ค.ศ. 2008 รายละเอียดอยู่ใน *Journal of the Insectivorous Plant Society (Japan)* ตัวอย่าง *Koshikawa 44* ถูกกำหนดให้เป็นตัวอย่างต้นแบบแรก และถูกเก็บรักษาอยู่ที่หอพรรณไม้ของภาควิชาพฤกษศาสตร์ของมหาวิทยาลัยเกียวโต (KYO) ในเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น ตัวอย่างถูกเก็บมาจากเทือกเขาฮามีกีวีตัน (Hamiguitan) และภายหลังถูกนำมาปลูกเลี้ยงไว้ที่สวนพฤกษศาสตร์นันโซะ (Nanso)

## ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

*Nepenthes peltata* เป็นไม้เลื้อยไต่ ทั่วไปสูงประมาณ 1 ม.ถึงแม้ว่าลำต้นจะยาวถึง 3 ม.ก็ตาม หม้อข้าวหม้อแกงลิงไม่สร้างลำต้นแบบเลื้อยไต่

thumb|left|หม้อใบกระจุก แสดงถึงสายดิ่งแทรกบนใบแบบก้นปิด

แผ่นใบรูปขอบขนาน ยาว 50&nbsp;ซม.กว้าง 9&nbsp;ซม. ปลายมล ขณะที่ฐานหดแหลมสู่ก้านใบ มีร่องเล็กตามยาว ยาว 7 ซม.ในพืชที่โตเต็มที่ ต้นไม้เมื่อยังเล็กอาจจะมีใบแบบไร้ก้าน ใต้ใบมีสีแดงเข้มซึ่งตัดกันกับผิวบนที่มีสีเขียวเข้ม ขอบใบอาจโค้งขึ้น สายดิ่งแบบก้นปิด แทรงห่างจากปลายใบประมาณ 27 มม.

หม้อใบกระจุกและหม้อล่างมีหลายรูปแบบ ตั้งแต่ทรงรีถึงรูปโถหรือรูปไข่ มีขนาดใหญ่ สูง 28 ซม.กว้าง 16 ซม. มีปีกคู่ (กว้าง ≤10&nbsp;มม.) กับตะเข็บยาว 9&nbsp;มม.ตลอดผิวด้านบนของหม้อ เพอริสโตมเป็นทรงกระบอกกว้าง 2 ซม.มีสัน สูง 1.5 มม.ห่างกัน 2 มม.ต่อสัน หรือเป็นฟันหยักแหลมสูง 1 มม. ฝาเป็นรูปไข่ถึงรูปรี ยาว 8 ซม.กว้าง 6 ซม. บางครั้งมีสันสามเหลี่ยมใต้ฝา มีต่อมน้ำต้อยขนาดใหญ่ กว้าง 3 มม.กระจายอยู่ด้วย มีเดือยเดี่ยว (ยาว ≤12&nbsp;มม.) ใกล้กับฐานฝา.

หม้อบนของ *N.&nbsp;peltata* ไม่เคยมีใครสังเกตเห็น อาจเป็นเพราะหาดูได้ยากหรือไม่มีเลยก็ได้ คาดว่าหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้จะผลิตหม้อบนเมื่ออยู่ในที่ร่มมากหรือใช้เพื่อเลื้อยไต่ เหมือนกับ *[[Nepenthes deaniana|N.&nbsp;deaniana]]* และ *[[Nepenthes mira|N.&nbsp;mira]]*

*Nepenthes peltata* มีช่อดอกแบบกระจะ ยาว 75 ซม.ในช่อดอดเพศผู้หนา 3.5 ซม.ในเพศเมียหนา 6.5 ซม. ก้านช่อดอกยาว 46 ซม.กว้าง 9 มม. ขณะที่แกนกลางยาว 20 ซม. ก้านดอกย่อยส่วนมากมีสองดอก มีใบประดับ (ยาว ≤7&nbsp;มม.) ส่วนฐานไม่แตกกิ่งยาว 3 มม. ขณะที่ส่วนแตกกิ่งยาว 14 มม. กลีบรวมรูปไข่ยาว 4 มม.ปลายแหลม ผลยาวประมาณ 20 มม. เมล็ดยาวประมาณ 4 มม.

สิ่งปกคลุมเป็นขนสีน้ำตาลยาว ปรากฏในลำต้น สายดิ่ง ก้านใบ ใต้แผ่นใบ ส่วนบนหม้อและผิวบนของใบอาจมีหร็อมแหร็มหรือไม่มี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ''Nepenthes peltata'' ในถิ่นที่อยู่ตามธรรมชาติ

หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง

หมวดหมู่:พืชที่พบในทวีปเอเชีย
พีระเซอร์กิต

**พีระอินเตอร์เนชั่นแนลเซอร์กิต (พัทยา)** หรือ **พีระเซอร์กิต** (Bira International Circuit) เป็นสนามแข่งรถมาตรฐานแห่งแรกในประเทศไทย ที่ได้รับการรับรองจากสมาพันธ์กีฬาแข่งรถนานาชาติ (F.I.A.)  ตั้งอยู่บนพื้นที่ 164 ไร่ ในเขตตำบลโป่ง อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี  ห่างจากเมืองพัทยา 20 กิโลเมตร

สนามพีระเซอร์กิต เดิมชื่อ **พัทยาเซอร์กิต** สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2528 ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น **พีระเซอร์กิต** ตามพระนามของ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช อดีตนักแข่งรถสูตรหนึ่งที่มีชื่อเสียงของไทย ตั้งแต่วันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2531 เวลา 9.00 น. ก่อนหน้าการแข่งขันรถประวัติศาสตร์ "กรุงเทพกรังด์ปรีซ์ 2531"  

สนามพีระเซอร์กิต บริหารงานโดย บริษัท พีระเซอร์กิต จำกัด ประกอบด้วยสนามแข่งรถ ความยาว 2,410 เมตร และสนามแข่งโกคาร์ท และมีโครงการปรับปรุงสนามหลักให้มีความยาวไม่ต่ำกว่า 3,600 เมตร 
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ของสนามพีระเซอร์กิต
* แผนผังสนามแข่ง 
*เครือข่ายสังคมออนไลน​์ พีระเซอร์กิต

หมวดหมู่:สนามแข่งรถในประเทศไทย
หมวดหมู่:สนามกีฬาในจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอบางละมุง
Nepenthes xiphioides

***Nepenthes xiphioides*** (จากภาษา = ดาบ,  = คล้าย, เหมือน; หมายถึงฟันที่ผอมยาวในส่วนในขอบปาก (peristome)&hairsp;) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของประเทศอินโดนีเซีย เกาะสุมาตรา มีความสับสนอย่างมากในการระบุชนิดของมันกับ *[[Nepenthes gymnamphora|N. gymnamphora]]* และ *[[Nepenthes pectinata|N. pectinata]]*

## ลูกผสมทางธรรมชาติ
* *[[Nepenthes mikei|N. mikei]]* × *N. xiphioides*
* *[[Nepenthes ovata|N. ovata]]* × *N. xiphioides*

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* Clarke, Charles M. (2001). *Nepenthes of Sumatra and Peninsular Malaysia*. Natural History Publications (Borneo), Kota Kinabalu. .

หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
Nepenthes × kuchingensis

***Nepenthes × kuchingensis*** (ได้ชื่อตามเมืองกูชิง รัฐซาราวัก) เป็นลูกผสมทางธรรมชาติระหว่าง *[[Nepenthes ampullaria|N. ampullaria]]* และ *[[Nepenthes mirabilis|N. mirabilis]]* ถึงแม้ว่าจะได้ชื่อตามชื่อเมืองกูชิง แต่หม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้กลับกระจายตัวเป็นวงกว้าง พบได้ในเกาะบอร์เนียว, เกาะนิวกินี, มาเลเซียตะวันตก, เกาะสุมาตรา, และประเทศไทย.

## อ้างอิง
* Clarke, C.M. & C.C. Lee 2004. *Pitcher Plants of Sarawak*. Natural History Publications, Kota Kinabalu, p. 46.

หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
Nepenthes × merrilliata

***Nepenthes × merrilliata*** ( เป็นการผสมคำกันระหว่าง *[[Nepenthes merrilliana|merrilliana]]* และ *[[Nepenthes alata|alata]]*) เป็นลูกผสมทางธรรมชาติของ *[[Nepenthes alata|N. alata]]* และ *[[Nepenthes merrilliana|N. merrilliana]]* มันก็เหมือนกับพ่อและแม่ที่เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของประเทศฟิลิปปินส์ แต่จำกัดการแพร่กระจายตัวในธรรมชาติตามการกระจายตัวของ *[[Nepenthes merrilliana|N. merrilliana]]* ในมินดาเนาและส่วนชายฝั่งของเกาะ

## อ้างอิง
* Fleming, R. 1979.  *[[Carnivorous Plant Newsletter]]* **8** (1) : 10–12.
* Mann, P. 1998. A trip to the Philippines. *[[Carnivorous Plant Newsletter]]* **27** (1) : 6–11.
* CP Database: ''Nepenthes × merrilliata'' 

หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
งานบุญกลางบ้าน

[thumb|right|200px|กบาลสะเดาะเคราะห์ของชาว[บ้านคุ้งตะเภาในประเพณีทำบุญกลางบ้าน]]

**ประเพณีงานบุญกลางบ้าน** เป็นประเพณีงานบุญของชาวไทยกลุ่มวัฒนธรรมที่ราบลุ่มภาคกลาง มักจัดขึ้นในราวกลางเดือน 3 ถึงเดือน 6 ตามปฏิทินจันทรคติไทย  มักจะตกอยู่ในราวเดือนกุมภาพันธ์ ตามปฏิทินสุริยคติ 

ประเพณีงานบุญกลางบ้านในปัจจุบัน จะจัดขึ้นหลังเสร็จสิ้นจากการเก็บเกี่ยวข้าวของเกษตรกรชาวนา โดยในแต่ละท้องถิ่นมีรายละเอียดการจัดประเพณีแตกต่างกันไป แต่ยังคงสาระหลักในการทำบุญกลางบ้าน เพื่อสร้างเสริมกำลังใจ และสร้างความสามัคคีของคนในชุมชนชนบทเอาไว้สืบมาจนปัจจุบัน

## ประวัติ
**ประเพณีงานบุญกลางบ้าน** เป็นประเพณีงานบุญของชาวไทยกลุ่มวัฒนธรรมที่ราบลุ่มภาคกลาง มีมาแต่เมื่อใดไม่ปรากฏ แต่สันนิษฐานว่าอาจจะมีมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย ดังการพบหลักฐานตุ๊กตาดินเผาสะเดาะเคราะห์รูปคน หรือที่เรียกว่า "ตุ๊กตาเสียกบาล" ซึ่งเป็นสิ่งประกอบในการกระทำประเพณีงานบุญกลางบ้านมาจนถึงปัจจุบัน 

โดยประเพณีงานบุญกลางบ้าน เป็นประเพณีไทยที่จัดภายนอกศาสนสถาน ชาวบ้านจะเลือกวันจัดที่เหมาะสม โดยจัดในบริเวณลานกว้างในหมู่บ้านที่เป็นสถานที่ที่เคยจัดกันมาเป็นประจำทุกปี เพื่อเป็นการชุมนุมชาวหมู่บ้านมาร่วมจัดงานประเพณีร่วมกัน โดยมีรายละเอียดการจัดแตกต่างกันไปในแต่ละท้องที่ โดยบางแห่งมีการก่อพระเจดีย์ทรายไว้เป็นเครื่องหมาย ซึ่งคติการก่อเจดีย์ทรายไว้กลางหมู่บ้านนี้มาจากเรื่องราวในธรรมบทเพื่อเป็นการสร้างกุศลก่อเจดีย์ถวายเป็นพุทธบูชาร่วมกัน และมีการทำกบาลใส่ดินปั้นผู้อาศัยในครัวเรือนของตน ๆ ไปวางไว้ตามทางสามแพร่งเพื่อสะเดาะเคราะห์อีกด้วย โดยมีการนิมนต์พระภิกษุสงฆ์ มาสวดพระปริตรพระพุทธมนต์ในเวลาค่ำ และนิมนต์พระภิกษุสงฆ์มาถวายภัตตาหารเช้าในวันรุ่งขึ้น เพื่อเป็นการบำเพ็ญกุศลเสริมสร้างสิริมงคลแก่หมู่บ้านและชุมชนนั้น ๆ 

[thumb|left|200px|ประเพณีทำบุญกลาง[บ้านคุ้งตะเภา จังหวัดอุตรดิตถ์]]

## ความเชื่อ
คติความเชื่อของประเพณีงานบุญกลางบ้าน มาจากการผสานความเชื่อเรื่องบรรพบุรุษของคนโบราณ เข้ากับความเชื่อทางพุทธศาสนา เป็นคติความเชื่อเรื่องผีบรรพบุรุษ ในการขอบคุณบรรพบุรุษที่ประทานความอุดมสมบูรณ์จนสามารถเก็บเกี่ยวได้ และเป็นการสะเดาะห์เคราะห์คนในหมู่บ้านทั้งหมด และสอดคล้องกับวิถีชีวิตทางเกษตรกรรมของคนในชุมชน โดยประสานกับคติทางพุทธศาสนาเถรวาท ด้วยการจัดให้มีการทำบุญเลี้ยงพระภิกษุสงฆ์ เพื่อเป็นอุทิศส่วนกุศลให้บรรพบุรุษ และเสริมสวัสดิมงคลความอุดมสมบูรณ์ของคนในหมู่บ้านหลังฤดูเก็บเกี่ยว และมีความเชื่อว่าหากบรรพบุรุษเคยจัดประเพณีงานบุญกลางบ้านขึ้น ณ สถานที่ใด ต้องมีการกระทำสืบต่อในสถานที่นั้นเป็นประจำทุกปี หากยกเลิกไม่กระทำต่อ จะเกิดภัยพิบัติแก่หมู่บ้านนั้น

## อ้างอิง




## แหล่งข้อมูลอื่น

* ประเพณีทำบุญกลางบาน . สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดชลบุรี

หมวดหมู่:ประเพณีไทย
ไทยแลนด์เซอร์กิต

**ไทยแลนด์เซอร์กิต** หรือ **นครชัยศรี มอเตอร์สปอร์ต คอมเพล็กซ์**  เป็นสนามแข่งรถระดับนานาชาติ ตั้งอยู่บนถนนสายนครชัยศรี-ดอนตูม (3233) ในเขตตำบลวัดละมุด  อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม  ดำเนินการโดยบริษัท นครชัยศรี มอเตอร์สปอร์ต คอมเพล็กซ์ จำกัด  ตั้งแต่ พ.ศ. 2532 บริหารงานโดย นายธงชัย วงษ์สวรรค์ ประธานสมาพันธ์กีฬาแข่งรถจักรยานยนต์แห่งประเทศไทย

ไทยแลนด์เซอร์กิต เดิมเป็นสนามแข่งโมโตครอส มาตั้งแต่ พ.ศ. 2523  และก่อสร้างสนามแข่งรถทางเรียบ ความยาว 1.3 กิโลเมตร ก่อสร้างเพิ่มเติมในปี พ.ศ. 2532 จนมีความยาว 2.5 กิโลเมตร  ปัจจุบันประกอบด้วยสนามแข่งรถทางเรียบ สนามซูเปอร์ครอส และสนามวิบาก  จัดแข่งขันทั้งรถสต็อกคาร์ และรถจักรยานยนต์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ

หมวดหมู่:สนามแข่งรถในประเทศไทย