ซุคฮอย ซู-34

**ซุคฮอย ซู-34** (, ) (รุ่นส่งออกจะใช้ชื่อซู-32, นาโต้เรียกมันว่า**ฟุลแบ็ค**) เป็นเครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิดแบบสองที่นั่งของรัสเซีย มันถูกใช้เพื่อเข้ามาแทนที่ซุคฮอย ซู-24
Su-34 ถูกออกแบบมาสำหรับการใช้งานด้านยุทธวิธีอากาศสู่พื้นดินและเป้าหมายทางเรือ รวมถึงเป้าหมายขนาดเล็ก สามารถปฏิบัติภารกิจได้ทั้งในเวลากลางวันและเวลากลางคืน บินได้ทุกสภาพอากาศ

## การพัฒนา
มันเป็นเครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิดจากแบบซู-27 แฟลงเกอร์ ถูกสร้างขึ้นครั้งแรกเมื่อปีพ.ศ. 2523 สำหรับสหภาพโซเวียต (ทางซุคฮอยเรียกมันว่าง**ที-10วี**) มันทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2533 และเดิมทีมีชื่อว่า**ซู-27ไอบี** (ไอบีย่อมาจาก *Istrebitel Bombardirovshchik* / แปลว่า เครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิด) มันถูกสร้างขึ้นเทียบกับรุ่นสำหรับฝึกแบบสองที่นั่งของ**ซู-27เคยูบี** (เคยูบีย่อมาจาก *Korabelnyy Uchebno-Boyevoy*, แปลว่า เครื่องบินสำหรับฝึกในกองทัพเรือ) ถึงแม้ว่าไม่เหมือนกับที่รายงานเอาไว้ก่อนหน้า เครื่องบินทั้งสองนั้นไม่ได้เกี่ยวข้องกันโดยตรง

thumb|left|มุมมองทางด้านหน้าของซู-34
ด้วยข้อกำหนดของทุนทำให้โครงการหยุดกลางคันหลายครั้ง และทำให้เครื่องบินต้นแบบถูกจัดแสดงในที่สาธารณะภายใต้บทบาทและชื่อมากมาย เมื่อการบรรยายครั้งแรกของทางการรัสเซียเกิดขึ้นในปีพ.ศ. 2537 มันก็ถูกบรรยายว่าเป็น**ซู-34** เครื่องบินที่ผลิตก่อนลำที่สามถูกนำไปแสดงที่งานแสดงในปารีสเมื่อปีพ.ศ. 2538 ด้วยชื่อ**ซู-34เอฟเอ็น** (เอฟเอ็นหมายถึง เครื่องบินขับไล่ (fighter) กองทัพเรือ (navy)) ถูกบรรยายว่าเป็นเครื่องบินที่ทำการในฐานที่ติดกับชายฝั่ง และมันถูกจัดแสดงด้วยชื่อ**ซู-34เอ็มเอฟ** (เอ็มเอฟย่อมาจาก *MnogoFunksionalniy*, แปลว่า หลากหลายบทบาท) ที่งานเอ็มเอเคเอสเมื่อปีพ.ศ. 2542 กองทัพอากาศรัสเซียได้รายงานการใช้ชื่อล่าสุดว่าเป็น**ซู-34** 

เครื่องบินมีโครงสร้างปีก หาง และเครื่องยนต์แบบเดียวกับซู-27/ซู-30 แฟลงเกอร์ พร้อมกับบางส่วนของซู-30/ซู-33 แฟลงเกอร์-ดี/ซู-35 แฟลงเกอร์เอฟที่เพิ่มความมั่นคงและเพื่อลดแรกฉุด เครื่องบินมีส่วนจมูกใหม่ทั้งหมดและลำตัวด้านหน้าที่มีห้องนักบินที่นั่งแบบหน้ากระดานสองที่นั่ง ซู-34 มีเครื่องยนต์ของซู-27 แต่มีส่วนรับอากาศที่ตายตัวและความเร็วสูงสุดที่จำกัดไว้ 1.8 มัค 

### การจัดซื้อ
ปัจจุบันมีเพียงแบบที่สร้างก่อนการผลิตเท่านั้นที่ถูกสร้างออกมา ในพ.ศ. 2547 ซุคฮอยได้ประกาศว่าจะมีการผลิตอัตราต่ำและเครื่องบินจะได้เข้าประจำการในปีพ.ศ. 2551 อย่างไรก็ตามโครงการพัฒนายังคงดำเนินต่อไปเพื่อรักษาซู-24 เฟนเซอร์เอาไว้ เมื่อซู-34 จะยังไม่เข้าประจำการในเร็วๆ นี้ 

ในเดือนมีนาคมพ.ศ. 2549 รัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมของรัสเซีย เซียร์เกย์ อีวานอฟได้ประกาศว่ารัฐบาลได้ซื้อซู-34 เพียงสองลำซึ่งจะส่งในปีพ.ศ. 2549 และได้วางแผนที่จะมีซู-34 จำนวน 44 ลำในประจำการเมื่อถึงปีพ.ศ. 2553 เครื่องบินทั้งหมด 200 ลำจะถูกซื้อในปีพ.ศ. 2558 เพื่อเข้าแทนที่ซู-24 ซึ่งอยู่ในการพัฒนาให้ทันสมัยเพื่อยืดอายุการใช้งาน ไอวานอฟอ้างว่านั่นเป็นเพราะเครื่องบิน"มีดีกว่าหลายเท่าในปัจจัยทั้งหมด" กองทัพรัสเซียจะต้องการเครื่องบินทิ้งระเบิดใหม่นี้น้อยกว่าซู-24

ในเดือนธันวาคมพ.ศ. 2549 ไอวานอฟได้ประมาณการว่ามีซู-34 จำนวน 200 ลำที่จะเข้าประจำการในปีพ.ศ. 2563 สิ่งนี้ถูกยืนยันโดยหัวหน้ากองทัพอากาศวลาดิเมีย มิกเฮลลอฟเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2550

ซู-34 สองลำถูกส่งเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2550 และอีกหกลำจะถูกส่งเมื่อสิ้นสุดปี เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2551 ซุคฮอยได้รายงานว่าซู-34 ได้เริ่มผลิตอย่างเต็มอัตราแล้ว รัสเซียวางแผนที่จะมีซู-34 จำนวน 24 ลำในประจำการเมื่อถึงปลายปีพ.ศ. 2553 พร้อมทั้งหมด 70 ลำที่จะซื้อในปีพ.ศ. 2558

## การออกแบบ
### ห้องนักบินและระบบอิเลคทรอนิกอากาศ
มันไม่เหมือนกับซู-27 รุ่นก่อนหน้า ซู-34 นั้นมีห้องนักบินแบบกระจกที่ทันสมัย มันมีจอแสดงผลสีแบบซีอาร์ที ระบบอิเลคทรอนิกอากาศของมันในปัจจุบันจะมีเรดาร์วี004 ของเลนิเน็ทส์ และระบบเลเซอร์/โทรทัศน์แบบยูโอเอ็มซี (Urals Optical-Mechanical Plant) สำหรับระบุและนำทางกระสุนนำวิถี เรดาร์ที่ติดตั้งอยู่ด้านหน้าจะรวมเข้ากับเรดาร์วี005 ที่ด้านหลังที่ติดตั้งอยู่ในส่วนหางที่เรียกว่า"สติงเกอร์" ซู-34 มีอุปกรณ์อีเอ็มซี (Electronic countermeasures) หรืออุปกรณ์ป้องกันอิเลคทรอนิก ซึ่งรวมทั้งระบบตรวจับการยิงขีปนาวุธ

ระบบอิเลคทรอนิกอากาศมีคอมพิวเตอร์ บอร์ดความจำ จอแสดงผลลแบบสี และหน่วยประมวลผลกลางที่ออกแบบมาเพื่อบรรจุข้อมูลในตัวเอง พวกมันประกอบด้วยหน่วยคอมพิวเตอร์"อาร์กอน"ขนาดใหญ่พร้อมกับหน่วยประมวลผลที่ถูกโปรแกรมมาเป็นพิเศษ ซึ่งมีช่องแลกเปลี่ยนข้อมูลมามาย โมดูลข้อมูลทั้งหมดถูกควบคุมโดยระบบคอมพิวเตอร์กลางซึ่งจะส่งข้อมูลทั้งหมดและทำงานรวมกับข้อมูลของห้องนักบิน การเชื่อมต่อข้อมูลแบบสองทางทำให้สามารถเปลี่ยนแผนหรือการเล็งอาวุธได้ในขณะที่ทำการบิน ในฐานะเครื่องบินจู่โจม ซู-34 จึงมีเรดาร์ตรวจภูมิประเทศ ความสามารถในการหลบหลีกขณะทำความเร็วสูง และการปฏิบัติการในระดับความสูงต่ำ

จุดเด่นสุดของซู-34 คือห้องนักบินที่กว้างผิดปกติ การออกแบบมากมายเกี่ยวกับความสบายของลูกเรือ นักบินทั้งสองจะนั่งข้างกันในห้องขนาดใหญ่ โดยมีนักบินผู้บัญชาการอยู่ทางด้านซ้าย และผู้นำร่องหรือผู้ควบคุมอาวุธอยู่ทางด้านขวา ข้อได้เปรียบของห้องนักบินแบบนี้คือทั้งสองใช้เครื่องมืออุปกรณ์ร่วมกันได้ ซึ่งเพื่อความมีประสิทธิภาพและความสะดวกสบาย เมื่อการทำภารกิจที่ยาวนานต้องการความสบายมันจึงมีการรักษาความดันในเครื่องบินที่มำให้มันสามารถบินได้สูงถึง 32,800 ฟุตโดยที่นักบินไม่ต้องใช้อากาศหายใจ ซึ่งมีไว้เพื่อสถานการณ์ฉุกเฉินและการสู้รบ ลูกเรือจะมีห้องพอที่จะยืนและขยับได้ตลอดการทำภารกิจ ช่องว่างระหว่างที่นั่งทำให้พวกเขาสามารถนอนได้หาจำเป็น ห้องน้ำขนาดเล็กและห้องครัวอยู่ที่ด้านหลังที่นั่ง  

เรดาร์ระยะไกล ระบบตรวจจับ ระบบสื่อสาร และข้อมูลจะอยู่ในที่เดียวกันพร้อมด้วยความจุระยะไกลที่สามารถเติมน้ำมันกลางอากาศได้ มันทำให้ซู-34 สามารถเฝ้าดูและเป็นที่ควบคุมได้ ทำให้มันระบบจัดการการรบอย่างสมบูรณ์ 

### การทำงาน
ซู-34 มีที่บรรทุก 12 ตำแหน่งที่จุได้มากถึง 8,000 กิโลกรัม ซึ่งจะรวมอาวุธนำวิถีรุ่นใหม่ของรัสเซียเอาไว้ด้วย มันมีปืนใหญ่จีเอสเอช-30-1 ขนาด 30 ม.ม.เหมือนกับซู/27 และซู-30

ซู-34 ให้ความสะดวกสบายกับลูกเรือเพื่อความมีประสิทธิภาพในการทำภารกิจ นักบินสามารถใช้คอมพิวเตอร์และอุปกรณ์วิทยุร่วมกัน อุปกรณ์เหล่านี้ทำให้การทิ้งรเบิดมีความแม่นยำโดยที่จะพลาดก็เพียงไม่กี่เมตรและทำได้ในทุกสภาพอากาศ ระเบิดที่ขนาด 8 เมตตริกตันที่มันบรรทุกซึ่งรวมทั้งขีปนาวุธเหนือเสียงและระเบิดร่อน จะสามารถทำลายเป้าหมายที่ป้องกันหนาแน่นได้ไกลถึง 250 กิโลเมตร เนื่องมาจากการเข้าประจำการพร้อมกับฝูงบินทิ้งระเบิดในเร็วๆ นี้มันจึงมีระบบที่ปลอดภัยพร้อมกับสมองกล ระบบนี้ทำให้เครื่องบินสามารถทำการบินที่อันตรายได้ทั้งความสูงระดับยอดไม้และระดับพื้นดินโดยใช้ความเร็วได้มากสูงสุดที่ 1,400 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ซู-34 ยังสามารถบินตามสภาพภูมิประเทศ ผ่านสิ่งกีดขวาง และแอบเข้าสู่พื้นที่ป้องกันทางอากาศ ลูกเรือจึงสามารถทำการทิ้งระเบิดที่มีประสิทธิภาพ ถอยกลับ ทำลายอาวุธของศัตรู และปลอดภัยจากขีปนาวุธและกระสุนต่อต้านอากาศยานได้

การทำภารกิจของซู-34 จะเริ่มด้วยการวางแผนและนำข้อมูลโอนถ่ายเข้าเครื่องคอมพิวเตอร์หลักทั้งสองของเครื่องบิน ข้อมูลเชื่อมกับเครื่องบิน สถานีภาคพื้น และเรือบัญชาการที่จะทำการดูแลและเป็นที่ที่มีข้อจำกัดทางสายตาจึงต้องใช้ระบบการสื่อสารด้วยดาวเทียม การอัปเดตภารกิจสามารถส่งผ่านเข้ามาในเครื่องบินเวลาใดก็ได้ขณะทำการบิน ระเบิดมากมายจะถูกใช้ตรงกับความจำเป็นอย่างเช่น ขีปนาวุธร่อนแบบเคเอช-59 โอวอด/เคเอช-59เอ็มอี เคเอช-29 และเคเอช-31 อาวุธต่อต้านเรือแบบเคเอช-35 และขีปนาวุธต่อต้านเรือระยะไกลแบบเคเอช-41  

ซู-34 มีถังเชื้อเพลิงภายในขนาดใหญ่สำหรับเที่ยวบินที่ไม่มีการเติมน้ำมันตลอด 4,000 กิโลเมตร ด้วยการเติมเชื้อเพลิงสามครั้งซู-34 จะสามารถบินได้มากกว่า 14,000 กิโลเมตร วิศวกรรมบนเครื่องบินทำให้แน่ใจว่าลูกเรือจะมีข้อมูลมากพอเกี่ยวกับตัวแปรของการบิน สภาพของระบบบนเครื่องบิน และเครื่องยนต์ จุดประสงค์ในอากาศบนพื้น บนพื้นน้ำ และใต้น้ำ เรดาร์จะทำการตรวจจับเกี่ยวกับมุมองศาของภัยคุกคาม ทำให้พวกมันเป็นจุดสำคัญของเครื่องบินลำใหม่นี้ นอกจากนี้ซู-34 ยังมีจุดเด่นที่เรดาร์ที่ด้านหลังทำซึ่งสามารถตรวจจับ ติดตาม และชี้เป้าให้กับขีปนาวุธอากาศสู่อากาศอาร์-73 หรืออาร์-77

## ประเทศผู้ใช้งาน
* - อดีตผู้ใช้งาน
**กองทัพอากาศโซเวียต - มีต้นแบบสองลำ มีหนึ่งลำที่สมบูรณ์
*
**กองทัพอากาศรัสเซีย - มีสิบลำกับอีก 48 ลำในรายการสั่งซื้อ 

## รายละเอียดของซุคฮอย ซู-34
right|300px
***บริษัทผู้ผลิต** ซุคฮอย
***ประเทศผู้ผลิต** รัสเซีย
***บทบาท** เครื่องบินขับไล่-ทิ้งระเบิด
***ลูกเรือ** 2 นาย
***ความยาว** 23.34 เมตร
***ความยาวจากปลายปีกหนึ่งไปอีกปลายปีกหนึ่ง** 14.7 เมตร
***ความสูง** 6.09 เมตร
***น้ำหนักพร้อมบรรทุก** 39,000 กิโลกรัม
***น้ำหนักพร้อมของจำเป็น** 8,000 กิโลกรัม
***น้ำหนักมากสุดตอนนำเครื่องขึ้น** 45,100 กิโลกรัม
***ขุมกำลัง** เครื่องยนต์เทอร์โบแฟนไลยูลก้า เอแอล-35เอฟ 2 เครื่องยนต์ ให้แรงขับเครื่องละ 30,845 ปอนด์พร้อมสันดาป
***ความเร็วสูงสุด**
****ระดับความสูงสูง** 1.8 มัค (1,900 กิโลเมตร/ชั่วโมง)
****ระดับความสูงต่ำ** 1.2 มัค (1,400 กิโลเมตร/ชั่วโมง)
***รัศมีทำการรบ** 1,100 กิโลเมตร
***ระยะขนส่ง** 4,000 กิโลเมตร
***เพดานบินทำการ** 49ล200 ฟุต
***อัตราน้ำหนักต่อแรงผลัก** 0.68
***อาวุธ**
**ปืนใหญ่จีเอสเอช-30-1 ขนาด 30 ม.ม.หึ่งกระบอกพร้อมกระสุน 150 นัด
**ขีปนาวุธอากาศสู่อากาศวิมเปล อาร์-73 ที่ปลายปีกทั้งสองข้าง

## ดูเพิ่ม
**การพัฒนาที่เกี่ยวข้องกัน**
*ซุคฮอย ซู-27
*ซุคฮอย ซู-30
*ซุคฮอย ซู-33
*ซุคฮอย ซู-35

**เครื่องบินที่เทียบเท่า**
*เซียน เจเอช-7
*เอฟ-15อี สไตรค์อีเกิล
*เอฟ-111 อาร์ดวาร์ค
*พานาเวีย ทอร์นาโด
*ทียู-22เอ็ม แบ็คไฟร์
*ซุคฮอย ซู-24

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินซุคฮอย
หมวดหมู่:เครื่องบินโจมตี
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่สัญชาติโซเวียต
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่ยุคที่สี่
หมวดหมู่:อากาศยานไอพ่นสองเครื่องยนต์