open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ปฏิบัติการซิทาเดล

**ปฏิบัติการซิทาเดล** () เป็นปฏิบัติการการรุกของเยอรมันที่ต่อกรกับกองทัพโซเวียตในส่วนที่ยืดออกของคูสค์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองบนแนวรบด้านตะวันออก เป็นการริเริ่มของยุทธการที่คูสค์ ด้วยความตั้งใจของปฏิบัติการการป้องกันที่โซเวียตได้นำไปใช้เพื่อต่อต้านการรุกของเยอรมันที่เรียกว่า **ปฏิบัติการป้องกันทางยุทธศาสตร์คูสค์** การรุกของเยอรมันได้ถูกตีโต้กลับด้วยปฏิบัติการปอลโคโวเรซ รูมยานเซฟ () และปฏิบัติการคูตูซอฟ () สำหรับเยอรมัน การรบครั้งนี้เป็นการรุกทางยุทธศาสตร์ครั้งสุดท้ายที่พวกเขาจะสามารถเปิดฉากบนแนวรบด้านตะวันออก เมื่อฝ่ายสัมพันธมิตรบุกเข้ายึดครองที่เกาะซิซิลีได้เริ่มต้นขึ้น อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้ถูกบังคับให้หันเหการฝึกกองกำลังทหารในฝรั่งเศสเพื่อเผชิญหน้าการคุกคามของฝ่ายสัมพันธมิตรในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน แทนที่จะใช้เป็นยุทธศาสตร์ในการสำรองกองกำลังสำหรับแนวรบด้านตะวันออก เยอรมันได้สูญเสียกำลังพลและรถถังอย่างกว้างขวางได้ทำให้เกิดความมั่นใจของกองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตที่ได้รับชัยชนะนั้นได้มีความสุขกับการริเริ่มทางยุทธศาสตร์สำหรับช่วงที่เหลือของสงคราม

เยอรมันได้คาดหวังว่าจะลดศักยภาพของการรุกฝ่ายโซเวียตลงสำหรับช่วงฤดูร้อนในปี ค.ศ. 1943 โดยการตัดกองกำลังไปจำนวนมากที่พวกเขาได้คาดการณ์ว่าจะอยู่ในส่วนที่ยื่นออกของคูสค์ ส่วนที่ยื่นออกของคูสค์หรือตอกลิ่ม มีระยะทาง 250 กิโลเมตร (160 ไมล์) จากทางเหนือไปถึงทางใต้และ 160 กิโลเมตรจากทางตะวันออกไปยังทางตะวันตก แผนการณ์ที่คลอบคลุมโดยก้ามปูคู่ที่ได้ผ่านทางปีกทางเหนือและทางใต้ของส่วนที่ยื่นออก ฮิตเลอร์ได้เชื่อว่าชัยชนะที่แห่งนี้จะทำให้ยืนยันถึงความแข็งแกร่งของเยอรมันและแก้ไขศักดิ์ศรีของเขากับพันธมิตรของเขา ที่กำลังพิจารณาในการถอนตัวออกสงคราม ด้วยความคาดหวังว่าเชลยชาวโซเวียตจำนวนมากที่ถูกจับกุมมาได้จะถูกใช้เป็นแรงงานทาสในโรงงานอุตสาหกรรมผลิตอาวุธยุโธปกรณ์ของเยอรมัน

รัฐบาลโซเวียตได้ทราบถึงเจตนารมณ์ของเยอรมัน โดยส่วนหนึ่งของหน่วยสืบราชการลับของอังกฤษและ Tunny intercepts ได้รู้ล่วงหน้าว่าการโจมตีจะตกอยู่ที่คอของส่วนที่ยื่นออกของคูสค์ โซเวียตได้สร้างแนวป้องกันในเชิงลึกที่ถูกออกแบบมาเพื่อหยุดยั้งหัวหอกยานเกราะเยอรมัน เยอรมันได้มีความล่าช้าของการรุก ในขณะที่พวกเขาได้พยายามที่จะเพิ่มเติมกองกำลังและรอสำหรับอาวุธใหม่ ส่วนใหญ่เป็นรถถังใหม่คือ รถถังแพนเธอร์ แต่ยังมีจำนวนมากของรถถังหนักไทเกอร์ นี่เป็นเวลาของกองทัพแดงที่ได้สร้างแนวป้องกันในเชิงลึก การเตรียมความพร้อมในการป้องกันรวมทั้งเขตทุ่นระเบิด ป้อมปราการ โซนการยิงปืนใหญ่ และจุดการต่อต้านรถถังที่แข็งแกร่งซึ่งได้ขยายออกไปประมาณ 300 กิโลเมตร (190 ไมล์) ในเชิงลึก การเคลื่อนไหวของโซเวียตที่ก่อตัวได้ย้ายออกจากส่วนที่ยืดและกองกำลังสำรองขนาดใหญ่ที่ถูกสร้างขึ้นสำหรับยุทธศาสตร์การรุกโจมตีโต้กลับ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

ซิทาเดล
ซิทาเดล
สตรอนเชียมเพอร์ออกไซด์

**สตรอนเชียมเพอร์ออกไซด์** () เป็นสารประกอบอนินทรีย์ที่มีสูตรเคมีคือ SrO2 มีลักษณะเป็นผงสีขาว ไม่มีกลิ่น พบได้ในรูปแบบแอนไฮดรัสและออกตาไฮเดรต โดยรูปแบบแอนไฮดรัสจะมีโครงสร้างคล้ายกับแคลเซียมคาร์ไบด์ สตรอนเชียมเพอร์ออกไซด์เตรียมได้จากการผ่านแก๊สออกซิเจนเข้าไปในสตรอนเชียมออกไซด์ที่ถูกให้ความร้อน

สตรอนเชียมเพอร์ออกไซด์มีคุณสมบัติระงับเชื้อ ใช้เป็นตัวออกซิไดซ์ในการฟอกขาวและเป็นส่วนผสมในดอกไม้ไฟ โดยจะให้สีแดงสด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:สารประกอบสตรอนเชียม
หมวดหมู่:เพอร์ออกไซด์
หมวดหมู่:สารระงับเชื้อ
หมวดหมู่:ตัวออกซิไดซ์
เนินพระวิหาร

**เนินพระวิหาร** (; ) หรือที่ในภาษาอาหรับเรียกว่า **อัลฮะเราะมุชชะรีฟ** ( แปลว่า "อริยปูชนียสถาน") เป็นเนินเขาในเขตเมืองเก่าของเยรูซาเลมอันเป็นที่ตั้งของสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อายุกว่าพันปีของสามศาสนาคือ ศาสนายูดาห์, ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม เนินพระวิหารตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 740 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล สิ่งก่อสร้างในสมัยราชวงศ์อุมัยยะฮ์บนเนินเขาแห่งนี้ได้แก่ มัสยิดอัลอักศอ, โดมแห่งศิลา ตลอดจนหอสูงทั้งสี่ มีประตูจำนวนสิบเอ็ดประตูเพื่อเข้าไปภายในอาณาเขตแห่งนี้ โดยสิบประตูสงวนไว้สำหรับชาวมุสลิม และอีกหนึ่งประตูสำหรับผู้มิใช่มุสลิม

คัมภีร์ไบเบิลระบุว่า วิหารของพวกยิวตั้งอยู่บนเนินพระวิหาร และพงศาวดารของยิวก็ได้ระบุว่าพระวิหารที่หนึ่งถูกสร้างขึ้นในสมัยของกษัตริย์ซาโลมอนเมื่อ 957 ปีก่อนคริสตกาล และถูกทำลายลงโดยบาบิโลเนียเมื่อ 586 ปีก่อนคริสตกาล พระวิหารที่สองถูกสร้างขึ้นในสมัยของเศรุบบาเบลเมื่อ 516 ปีก่อนคริสตกาล และถูกพวกโรมันทำลายลงในปี ค.ศ. 70 ตามคติของพวกยิวแล้ว พระวิหารที่สามซึ่งจะเป็นหลังสุดท้าย จะถูกสร้างขึ้นจากซากของพระวิหารที่สองบนเนินเขาแห่งนี้แต่ก็ยังไม่ได้สร้างจนถึงปัจจุบัน เนินเขาแห่งนี้ถือเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของศาสนายูดาห์ แม้ว่าในศาสนาอิสลามนิกายซุนนีจะถือว่าเนินเขาแห่งนี้ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดเป็นลำดับสาม โดยเชื่อว่าเป็นสถานที่ที่มุฮัมมัดถูกรับขึ้นสวรรค์ไปพบอัลลอฮ์

ปัจจุบัน เนินเขาแห่งนี้ยังคงเป็นที่แก่งแย่งกันระหว่างศาสนายูดาห์กับอิสลาม ฝ่ายอิสราเอลได้เข้าควบคุมเนินเขาแห่งนี้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1967 โดยที่ทั้งรัฐบาลอิสราเอลและองค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์ต่างอ้างสิทธิเหนือเนินเขาแห่งนี้ ข้อพิพาทดังกล่าวยังคงเป็นประเด็นการเผชิญหน้าที่สำคัญในความขัดแย้งอาหรับ-อิสราเอล

## อ้างอิง


หมวดหมู่:เยรูซาเลมตะวันออก
พระเจ้านรปติแห่งแปร

**พระเจ้านรปติแห่งแปร** (, ; สวรรคต ค.ศ. 1539) หรือในนวนิยาย ผู้ชนะสิบทิศ ถอดเสียงเป็น **พระเจ้านรบดี** เป็นกษัตริย์องค์ที่ 3 แห่งอาณาจักรแปร ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1532 ถึง 1539 หลังจากที่พระราชบิดาคือ พระเจ้าบาเยงทเว กษัตริย์องค์ที่ 2 ถูกควบคุมตัวไปอยู่รัฐฉาน เนื่องจากพ่ายแพ้สงคราม ต่อมาเมื่อผู้นำของรัฐฉานคือเจ้าฟ้าซะโหล่นถูกสังหาร พระเจ้าบาเยงทเวจึงได้หนีกลับมายังแปรเพื่อปกครองแผ่นดินอีกครั้งเมื่อราว พฤษภาคม ค.ศ. 1533 แต่พระเจ้านรปติได้ปิดประตูเมืองทำให้พระเจ้าบาเยงทเวต้องรอนแรมกระทั่งสวรรคตในป่า

พระเจ้านรปติทำให้อาณาจักรแปรต้องกลับไปเป็นเมืองประเทศราชของอาณาจักรอังวะ อีกครั้งเนื่องจากพระองค์มิได้ขยายอาณาเขตไปไกลกว่าเขตเมืองแปร ต่อมาพระองค์ได้เข้าไปมีส่วนร่วมใน สงครามตองอู–หงสาวดี เนื่องจากพระองค์เป็นพันธมิตรกับพระเจ้าสการะวุตพี กษัตริย์มอญแห่งอาณาจักรหงสาวดี เพราะพระองค์ได้อภิเษกกับพระเชษฐภคินีของพระเจ้าสการะวุตพี และพระองค์ยังได้ให้ความช่วยเหลือกองทัพของพระเจ้าสการะวุตพีที่หนีมาจากหงสาวดีในช่วง ค.ศ. 1538–39 ต่อมาพระเจ้านรปติได้ขอความช่วยเหลือจากอาณาจักรอังวะให้มาช่วยโจมตีกองทัพตองอูที่กำลังล้อมเมืองแปรจนได้ชัยชนะแต่ได้ปฏิเสธที่จะตามไปตีกองทัพตองอูที่กำลังล่าถอย

พระเจ้านรปติได้เป็นพันธมิตรกับอาณาจักรมเยาะอูแห่งอาระกัน โดยส่งพระขนิษฐาและพระมเหสี (พระเชษฐภคินีของพระเจ้าสการะวุตพี) ไปยังพระเจ้ามี่นบีนแห่งมเยาะอู้แห่งอาระกัน (หลังจากพระเจ้าสการะวุตพีสวรรคตไม่นาน) และพระเจ้านรปติก็สวรรคตหลังจากนั้นไม่นานเช่นกัน โดยมีพระอนุชาต่างพระมารดาของพระเจ้านรปติขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็นพระเจ้ามังฆ้องแห่งแปร

## ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
พระเจ้านรปติแห่งแปร เป็นที่รู้จักในประเทศไทยจากนวนิยายเรื่อง ผู้ชนะสิบทิศ แต่งโดย โชติ แพร่พันธุ์ หรือ ยาขอบ ต่อมาได้มีการนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์และละครมากมาย โดยมีนักแสดงผู้รับบท พระเจ้านรปติแห่งแปร หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ พระเจ้านรบดี ได้แก่

* ถนอม อัครเศรณี จากภาพยนตร์เรื่อง ผู้ชนะสิบทิศ ตอน ยอดขุนพล (2509), ผู้ชนะสิบทิศ ตอน บุเรงนองลั่นกลองรบ และ ผู้ชนะสิบทิศ ตอน บุเรงนองถล่มหงสาวดี (2510)
* ทัต เอกทัต จากละครเรื่อง ผู้ชนะสิบทิศ (2523) ทางช่อง 9
* สมควร กระจ่างศาสตร์ จากละครเรื่อง ผู้ชนะสิบทิศ (2532-33) ทางช่อง 3
* กลศ อัทธเสรี จากละครเรื่อง ผู้ชนะสิบทิศ (2556) ทางช่อง 8

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
* 
* 

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์พม่า
พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา

**พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา** () หรือ **มีนจีชวาซอเก** (, ; รู้จักกันในนาม **စွာစောကဲ**; 1330–1400) พระเจ้าอังวะองค์ที่ 2 ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1367 ถึง 1400 หลังจากพระเจ้าตะโดมินพญา ปฐมกษัตริย์สวรรคตอย่างกระทันหันด้วยโรคฝีดาษ ระหว่างทำสงครามบุกลงใต้เพื่อขยายดินแดน โดยพระปณิธานที่สำคัญของพระเจ้าฝรั่งมังศรีชวาคือการรวบรวมแผ่นดินและสถาปนาอาณาจักรพุกาม ที่ล่มสลายไปเมื่อราวคริสต์ทศวรรษ 1280 ขึ้นมาอีกครั้งตามที่พระเจ้าตะโดมินพญาได้ตั้งพระทัยเอาไว้

นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นผู้ก่อให้เกิดสงครามครั้งสำคัญที่สุดครั้งหนึ่งของชาวพม่าและชาวมอญคือ สงครามสี่สิบปี เมื่อ ค.ศ. 1384 โดยเป็นการปะทะกันระหว่างกรุงอังวะของชาวพม่าและกรุงหงสาวดี ของชาวมอญที่นำโดยกษัตริย์หนุ่มอย่างพระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9 แห่งกรุหงสาวดี หลังจากความพ่ายแพ้ถึง 3 ครั้งของกองทัพอังวะพระเจ้าฝรั่งมังศรีชวาจึงตัดสินพระทัยพักรบกับหงสาวดีเมื่อ ค.ศ. 1391

พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวาสวรรคตเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1400 ขณะพระชนมายุได้ 70 พรรษา โดยองค์รัชทายาทได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็นพระเจ้าตราพระยาแห่งอังวะ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์พม่า
หมวดหมู่:ราชวงศ์อังวะ
พระเจ้าตราพระยาแห่งอังวะ

**พระเจ้าตราพระยาแห่งอังวะ** (,  หรือ ; 22 ธันวาคม ค.ศ. 1368 – ) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 3 แห่ง อาณาจักรอังวะ ครองสิริราชสมบัติได้เพียง 7 เดือนใน ค.ศ. 1400 ก่อนหน้านี้พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง ช่วง ค.ศ. 1385 ถึง 1400 ระหว่างรัชสมัยของพระราชบิดา พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวา นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นแม่ทัพในสงคราม 3 ครั้งแรกกับ อาณาจักรหงสาวดี ช่วงสงครามสี่สิบปี

พระเจ้าตราพระยาถูกปลงพระชนม์โดยราชครูของพระองค์คือ สีหบดีแห่งตะโกง ซึ่งพยายามจะยึดราชบัลลังก์แต่ถูกต่อต้านและถูกนำไปสำเร็จโทษ ราชบัลลังก์จึงตกเป็นของพระอนุชาพระองค์หนึ่งของพระเจ้าตราพระยา ซึ่งได้ครองราชย์ต่อมาเป็น พระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง

พระเจ้าตราพระยาถูกจดจำในฐานะ นะมี่นตะยา ซึ่งเป็นหนึ่งในนะหลวงของชาวพม่า

## พระชนม์ชีพช่วงต้น
กษัตริย์ในอนาคตเสด็จพระราชสมภพที่อังวะเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1368 จากพระเจ้าฝรั่งมังศรีชวาแห่งอังวะกับพระมเหสี Shin Saw Gyi (หรือพระมเหสี Khame Mi) เนื่องจากพระองค์เสด็จพระราชสมภพในวันเดียวกับที่ช้างเผือกเกิด ซึ่งถือเป็นสัญลักษณ์แห่งความเป็นมงคลของพระมหากษัตริย์พม่า ทำให้พระองค์ได้รับตำแหน่ง "ซีน-พยูชีน" (พระเจ้าช้างเผือก) พระนามนั้นยังคงอยู่แม้ว่าลูกช้างเผือกตัวนั้นตายหลังจากนั้นไม่นาน พระนามลำลองของพระองค์คือ Min Na-Kye ("เจ้าพระกรรณกว้าง") พระองค์มีพี่น้อง 2 พระองค์ (พระอนุชาและพระกนิษฐาองค์ละหนึ่ง) หรือพี่น้อง 4 พระองค์ (พระอนุชากับพระกนิษฐา 3 พระองค์)

พระเจ้าฝรั่งมังศรีชวาทรงดูแลพระราชโอรสองค์โตไว้อย่างดีเพื่อเป็นรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง แต่ตราพระยามีพระอนุชาต่างพระราชมารดาสองพระองค์ (มี่นชเว และ Theiddat เป็นพระราชโอรสของพระสนม) เป็นคู่ปรับ เนื่องจากตราพระยาชอบรังแกพี่น้องต่างพระราชมารดาของตนอยู่เสมอ กษัตริย์จึงต้องส่งพระราชโอรสองค์เล็กทั้งสองออกจากพระราชวังอังวะใน ค.ศ. 1381/82 กระทั่งเมื่อ  เมษายน ค.ศ. 1385 กษัตริย์ทรงแต่งตั้งพระเจ้าตราพระยาเป็นรัชทายาท และให้พระองค์สมรสกับมี่นละเมียะ พระธิดาองค์เดียวของ ตีละวะแห่งยะแม่ที่น ผู้ว่าราชการผู้ทรงอำนาจ

## ประวัติศาสตร์นิพนธ์

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ราชวงศ์อังวะ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์พม่า
หมวดหมู่:นะ (วิญญาณ)
จอห์น แลงดอน ดาวน์

**จอห์น แลงดอน เฮย์ดอน ดาวน์** () (18 กันยายน 1828 - 7 ตุลาคม 1896) เป็นแพทย์ชาวอังกฤษ มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้บรรยายลักษณะของกลุ่มอาการดาวน์เอาไว้เป็นคนแรกเมื่อ ค.ศ. 1862

## ประวัติ
### วัยเด็ก

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2371
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2439
หมวดหมู่:กลุ่มอาการดาวน์
อองฮู

**อองฮู** ( , ? – พ.ศ. 765) ชื่อรอง **กัวฉาน** () ขุนนางแห่ง จ๊กก๊ก ในช่วง ยุคสามก๊ก

อองฮูถึงแก่กรรมเมื่อ พ.ศ. 765 เนื่องจากถูกสังหารโดยกองทัพง่อก๊กภายหลังจาก ยุทธการที่อิเหลง

หมวดหมู่:บุคคลในยุคสามก๊ก
หมวดหมู่:จ๊กก๊ก
หมวดหมู่:ข้าราชการของเล่าปี่
หมวดหมู่:ข้าราชการของเล่าเจี้ยง
หมวดหมู่:บุคคลในยุคสามก๊กที่ถูกสังหารในยุทธการ
เศรุบบาเบล

300px|thumb|เศรุบบาเบล

**เศรุบบาเบล** () หรือ **เชชบัสซาร์** คือชาวเปอร์เซียเชื้อสายยิวซึ่งถูกกล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิล เป็นบุตรของเชอัลทิเอล เขาเป็นผู้ว่าราชการมณฑลเยหุตเมดินทาของจักรวรรดิอะคีเมนิด หรือก็คือพื้นที่ส่วนที่เป็นอาณาจักรยูดาห์ในอดีตแต่มีพื้นที่เล็กกว่า ในปีแรกของรัชสมัยพระเจ้าไซรัสแห่งเปอร์เซีย พระองค์ทรงอนุญาตให้พวกยิวซึ่งถูกกวาดต้อนเป็นเชลยในบาบิโลนกลับไปยังแผ่นดินของตน เศรุบบาเบลได้เป็นผู้นำของพวกยิวคณะแรกจำนวน 42,360 คนเดินทางกลับมาอิสราเอล เศรุบบาเบลยังมีส่วนสำคัญในการสร้างพระวิหารที่สองขึ้นที่เนินพระวิหารในกรุงเยรูซาเลม ตามบัญชาของพระยาเวห์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือเอสรา
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือเนหะมีย์
หมวดหมู่:ราชนิกุลชาวยิว
อาบัดโดน

300px|right|ภาพ อปอลลิโยน (บน) กำลังต่อสู้กับคริสเตียน|thumb

คำว่า ***อาบัดโดน*** () ในภาษาฮีบรูนั้น เทียบได้กับคำว่า ***อปอลลิโยน*** () ในภาษากรีก ซึ่งได้รับการกล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิลในฐานะทูตสวรรค์และผู้ทำลายล้าง โดยในคัมภีร์ฮีบรูนั้น *อาบัดโดน* สื่อถึงก้นบึ้งแห่งบาดาล ซึ่งมักปรากฎคู่กับคำว่า *เชโอล* (שְׁאוֹל) ที่หมายถึงอาณาจักรแห่งความตาย ส่วนที่ปรากฎในหนังสือวิวรณ์ของภาคพันธสัญญาใหม่ ตอนเสียงแตรแห่งทูตสวรรค์ทั้งเจ็ด  ทูตสวรรค์ผู้ถูกเรียกว่า *อาบัดโดน* ถูกระบุว่าเป็นพญาตั๊กแตนซึ่งรับบัญชาพระเจ้าในการเป่าแตรของทูตสวรรค์องค์ที่ห้า

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คำและวลีภาษาฮีบรู
หมวดหมู่:ทูตสวรรค์ในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:หนังสือวิวรณ์
หมวดหมู่:สถานที่ในคัมภีร์ฮีบรู
หมวดหมู่:ซาตาน
X-เม็น อะพอคคาลิปส์

**X-เม็น อะพอคคาลิปส์ ** () เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรอเมริกันของชุดภาพยนตร์เอ็กซ์เมน อำนวยการสร้าง, ร่วมเขียนและกำกับโดย ไบรอัน ซิงเกอร์ และเนื้อเรื่องตัวละครเอ็กซ์เมนในมาร์เวลคอมิกส์ เป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 9 ของภาพยนตร์ชุด X-เม็น ออกฉายในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2016

## เนื้อเรื่อง
นับตั้งแต่รุ่งอรุณแห่งอารยธรรม เขาถูกบูชาในฐานะพระผู้เป็นเจ้า อโพคาลิปส์ คือมนุษย์กลายพันธุ์คนแรกและทรงพลังที่สุดในจักรวาล X-Men ของมาร์เวล ผู้เป็นอมตะจากการรวบรวมพลังพิเศษของมนุษย์กลายพันธุ์รายอื่น แต่เมื่อเขาตื่นขึ้นจากการหลับใหลนับพันปีแล้วพบว่าโลกไม่เป็นไปตามใจปรารถนา อโพคาลิปส์เริ่มมองหาลูกทีมผู้ทรงพลังรวมทั้ง แม็กนีโต้ ไมเคิล ฟาสเบนเดอร์ ในภารกิจล้างมลทินมนุษย์และจัดระเบียบโลกใหม่ภายใต้การปกครองของเขา และในเมื่อชะตากรรมของโลกกำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย ราเวน เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ ต้องร่วมมือกับ โปรเฟสเซอร์เอ็กซ์ เจมส์ แม็คอวอย นำทีมยอดมนุษย์ X-Men รุ่นใหม่ต่อกรกับศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และปกป้องมวลมนุษยชาติให้รอดพ้นจากการทำลายล้างอันใหญ่หลวง

## เค้าโครง
X-เม็น อะพอคคาลิปส์ มีเค้าโครงมาจากหนังสือการ์ตูนคอมิคเรื่อง Age of Apocalypse ซึ่งตีพิมพ์อยู่ในช่วง 1995-1996 ภายใต้X-เม็น แฟรนไชส์ โดยมีเนื้อเรื่องเริ่มเมื่อ เดวิล ฮอลเลอร์หรือลีเจี้ยน มนุษย์ผู้มีพลังจิตย้อนเวลามายังอดีตเพื่อสังหารแมกนีโต้ แต่เขากลับพลาดท่าไปสังหารศาสตราจารย์เอ็กซ์พ่อของเขาแทนทำให้ไทมไลน์เวลาเสียหาย ทำให้สิบปีต่อมาอะพอคาลิปส์ได้เดินทางมายึดครองโลกและควบคุมทุกอย่างแทน

## นักแสดง
* เจมส์ แม็กอะวอย เป็น ชาร์ล เซเวียร์ / ศาสตราจารย์ เอ็กซ์
* ไมเคิล ฟาสเบนเดอร์ เป็น อีริค แลนเชอร์ / แม็กนีโต้
* เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์ เป็น เรเวน ดาร์คโฮลม์ / มิสทีค
* ออสการ์ ไอแซก เป็น เอน ซาบาห์ เนอร์ / อะโพคาลิปส์
* นิโคลัส เฮาลต์ เป็น ดร.แฮงค์ แม็คคอย / บีสต์
* โรส เบิร์น เป็น มอยร่า แมคแทคเกิร์ต
* อีแวน ปีเตอร์ส เป็น ปีเตอร์ แม็กซิมอฟฟ์ / ควิกซิลเวอร์
* ไท เชอริแดน เป็น สก็อตต์ ซัมเมอร์ / ไซคลอปส์
* โซฟี เทอร์เนอร์ เป็น จีน เกรย์
* โอลิเวียร์ มันน์ เป็น ไซล็อค
* โคดี สมิท-แม็คฟี รับบทเป็น เคิร์ท วากเนอร์ / ไนท์ครอว์เลอร์
* อเล็กซานดร้า ชิปป์ เป็น โอโรโร่ มันโร / สตอร์ม
* ลูคัส ทิล เป็น อเล็กซ์ ซัมเมอร์ / ฮาวอค
* จอช เฮลแมน เป็น วิลเลียม สไตรค์เกอร์
* เบน ฮาร์ดี เป็น แองเจิล
* ลาน่า คอนดอร์ เป็น จูบิลี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์เอ็กซ์เมน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์บันเทิงคดีพยากรณ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผจญภัยโลดโผนอเมริกัน
สมิงนครอินทร์

[thumb|[พระเจ้าราชาธิราชทรงแต่งตั้งมะสะลุมให้เป็นเจ้าสมิงนครอินทร์ กินเมืองตึกคล้า โดยมิให้มะสะลุมรู้ตัว (ภาพประกอบนิยายอิงพงศาวดารมอญ เรื่อง ราชาธิราช ฉบับจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์บริการ พ.ศ. 2489)]]
[thumb|สมิงนครอินทร์และ[สมิงพระรามถือดาบสองมือนำกองทหารมอญเข้าตะลุมบอนกับทัพพม่า (ภาพประกอบนิยายอิงพงศาวดารมอญ เรื่อง ราชาธิราช ฉบับจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์บริการ พ.ศ. 2489)]]
**สมิงนครอินทร์** (, ; ? – ประมาณ มีนาคม 1413) หรือ **ละกู้นเอน** ตามพงศาวดารมอญขุนพลคนสำคัญของ พระเจ้าราชาธิราช กษัตริย์องค์ที่ 9 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1380 ถึง ค.ศ. 1413 โดยมีความสามารถในการคุมทั้งกองทัพบกและกองทัพทัพเรือต้านทานการรุกรานจาก อาณาจักรอังวะ ของชาวพม่าจากตอนเหนือ ในช่วง สงครามสี่สิบปี 

สมิงนครอินทร์เริ่มมีชื่อเสียงจากการโจมตีและยึดเรือของกองทัพอังวะได้ในสงครามครั้งแรกหลังจากเลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นนายพลและชื่อเสียงของเขายังเลื่องลือไปถึงกองทัพอังวะด้วยความเคารพในฐานะที่สมิงนครอินทร์บัญชาการรบด้วยความกล้าหาญและองอาจ

สมิงนครอินทร์ถึงแก่กรรมระหว่างบัญชาการรบเมื่อประมาณเดือนมีนาคม ค.ศ. 1413 ทางกองทัพอังวะภายใต้การบัญชาการของ พระเจ้าฝรั่งมังฆ้อง และองค์รัชทายาท มังรายกะยอชวา ได้ส่งศพของสมิงนครอินทร์กลับสู่ กรุงหงสาวดี โดยล่องลงมาตามแม่น้ำอิระวดีอย่างสมเกียรติ

หมวดหมู่:ราชวงศ์หงสาวดี
แตรทั้งเจ็ด

300px|thumb|เจ็ดทูตสวรรค์กับแตรทั้งเจ็ด (บน)

**แตรทั้งเจ็ด** () ตามที่ได้ระบุไว้ในหนังสือวิวรณ์ของภาคพันธสัญญาใหม่นั้น เป็นแตรที่พระเจ้าทรงมอบแก่ทูตสวรรค์หน้าพระพักตร์จำนวนเจ็ดองค์ ซึ่งเป็นเหตุการณ์สืบเนื่องหลังจากการทำลายตราประทับดวงที่เจ็ด การเป่าแตรแต่ละครั้งนำมาซึ่งความวิบัติแก่ผืนแผ่นดินโลก เหตุการณ์สืบเนื่องจากเสียงแตรทั้งเจ็ดนี้ คือขันทั้งเจ็ดแห่งพระพิโรธ

## แตรแห่งทูตสวรรค์ทั้งเจ็ด
* **แตรที่หนึ่ง:** ทำให้เกิดลูกเห็บและไฟที่ทำลายพืชสีเขียวในโลก
* **แตรที่สอง:** สิ่งที่เหมือนดาวขนาดใหญ่กำลังมอดไหม้ตกสู่ท้องทะเล ทำให้สิ่งมีชีวิตในทะเลตายไปหนึ่งในสาม
* **แตรที่สาม:** ดาวใหญ่ที่ลุกไหม้จากท้องฟ้าตกลงไปในหนึ่งในสามของแม่น้ำทั้งหลาย น้ำปริมาณหนึ่งในสามก็กลายเป็นรสขม
* **แตรที่สี่:** แสงของดวงอาทิตย์และของดวงจันทร์ดับมืดไปหนึ่งในสาม
* **แตรที่ห้า:** กองทัพตั๊กแตนเข้าทรมาณมนุษย์ผู้ไม่มีตราของพระเจ้าเป็นเวลาห้าเดือน
* **แตรที่หก:** ทูตสวรรค์สี่ตนที่ยูเฟรติสถูกแก้มัด เพื่อนำกองทัพทหารม้าสองร้อยล้านเข้าเข่นฆ่าวงศ์มนุษย์เสียหนึ่งส่วนสาม
* **แตรที่เจ็ด:** ทำให้เกิดเหตุการณ์ขันแห่งพระพิโรธทั้งเจ็ด

หมวดหมู่:หนังสือวิวรณ์
หมวดหมู่:วลีในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:อวสานวิทยาศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:คำและวลีในพันธสัญญาใหม่
หมวดหมู่:ผู้เผยพระวจนะในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:เจ็ดในหนังสือวิวรณ์
สมิงทอพุทธกิตติ

**สมิงทอพุทธกิตติ** (,  *ตะเมนทอโบะดะเกะติ*) เป็นพระเจ้าหงสาวดีระหว่าง ค.ศ. 1740 ถึง 1747 พระองค์รวบรวมชาวมอญโค่นล้มราชวงศ์ตองอู ที่ปกครองพม่าตอนล่างได้สำเร็จ และได้รับการเลือกจากชาวมอญให้ขึ้นเป็นกษัตริย์

## พระราชประวัติ
สมิงทอพุทธกิตติ เคยผนวชเป็นพระภิกษุศึกษาไตรเพทและพยากรณ์จนแตกฉานแล้วสึกออกมารับราชการ มองซวยเยนะระทาเจ้าเมืองหงสาวดีตั้งให้เป็น**สมิงทอ** ภายหลังธอระแซงมูขุนนางเชื้อสายไทใหญ่ได้จับเจ้าเมืองหงสาวดีฆ่าเสีย แล้วถวายราชสมบัติแก่สมิงทอซึ่งเฉลิมพระนามเป็น**พระเจ้าทอพุทธเกษี** (อักษรพม่าสะกดว่า**พุทธกิตติ**) ส่วนธอระแซงมูได้รับแต่งตั้งเป็นพญาทะละ  ใน *[[คำให้การขุนหลวงหาวัด]]* ระบุว่า สมิงทอมีพระมเหสีสองพระองค์ คือนางเทพลิลาบุตรี ธิดาเจ้าเมืองเชียงใหม่เป็นมเหสีฝ่ายซ้าย และนางพังพูเป็นมเหสีฝ่ายขวา ส่วน *[[คำให้การขุนหลวงวัดประดู่ทรงธรรม]]* ว่า มเหสีฝ่ายซ้ายชื่อนางเทพลิลา ธิดาขององค์จันทร์เจ้าเมืองเชียงใหม่ ส่วนมเหสีฝ่ายขวาชื่อนางคุ้ง ธิดากรมช้าง

สมิงทอปรับตัวให้เข้ากับชีวิตของพระมหากษัตริย์ได้ยาก และเนื่องด้วยพระองค์มีเชื้อสายพม่าจึงมักไม่เต็มใจที่จะรับผิดชอบการปกครองหรือเป็นผู้บัญชาการกองทัพ และมักไม่อยู่ในเมืองหลวง ส่วนใหญ่การปกครองจะให้อยู่ในการดูแลของพญาทะละ ทำให้พญาทะละคิดกบฏ

ต่อมาสมิงทอถูกพญาทะละยึดราชสมบัติ เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1747 พระองค์จึงเดินทางไปยังแคว้นเชียงใหม่ และหนีเข้ามาในเขตอาณาจักรอยุธยา สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศจึงให้รับตัวมาอยู่กรุงศรีอยุธยา แต่เมื่อสมิงทอเริ่มมีพวกมากขึ้นก็ทรงไม่ไว้พระทัยจึงให้จำคุกไว้ จนกระทั่งพญาทะละส่งพระราชสาส์นมาขอให้ส่งตัวสมิงทอกับพรรคพวกกลับกรุงหงสาวดี แต่พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศทรงเห็นว่าสมิงทอหนีตายมาพึ่งพระบารมี ไม่ควรส่งกลับไปตาย แต่เพื่อรักษาพระราชไมตรีจึงให้เนรเทศลงสำเภาไปปล่อยที่เมืองกวางตุ้ง ภายหลังพระองค์ได้เดินทางกลับเมืองเชียงใหม่อีกครั้ง พระเจ้าเชียงใหม่องค์จันทร์โปรดให้สมิงทอประทับกับพระราชบุตรพระราชธิดาดังเดิม แต่ไม่อนุญาตให้ยกทัพไปตีเมืองมอญอีก ภายหลังสมิงทอได้ลาพระเจ้าเชียงใหม่ไปเข้ารับราชการเป็นขุนนางมอญในกรุงศรีอยุธยา ส่วนพระราชธิดาได้เสกสมรสกับหม่อมเจ้าในราชวงศ์บ้านพลูหลวง มีบุตรีทรงพระนามว่าหม่อมทองคำหรือที่รู้จักกันในชื่อท้าวทรงกันดาล (ทองมอญ) พระมารดาของเจ้าจอมมารดาทิม

## อ้างอิง
; เชิงอรรถ

;บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ราชวงศ์หงสาวดีใหม่
โรคติดเชื้อโมโนนิวคลีโอซิส

**โรคติดเชื้อโมโนนิวคลีโอซิส** () หรือ **โมโน** เป็นโรคติดเชื้อชนิดหนึ่ง เกิดจากการติดเชื้อไวรัสเอ็ปสไตน์-บาร์หรืออีบีวี ผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นผู้ป่วยเด็ก ซึ่งมักมีอาการไม่รุนแรง หากผู้ป่วยเป็นวัยรุ่นหรือผู้ใหญ่ตอนต้น มักมีอาการไข้ เจ็บคอ ต่อมน้ำเหลืองที่คอโต และอ่อนเพลีย อาการมักดีขึ้นภายใน 2-4 สัปดาห์ แต่อาจอ่อนเพลียต่อได้หลายเดือน บางรายมีตับโตหรือม้ามโตร่วมด้วย อาจพบการฉีดขาดของม้ามได้ แต่พบน้อย ไม่ถึง 1%

เชื้อทีเป็นสาเหตุหลักของโรคนี้คือเชื้อไวรัสเอ็ปสไตน์-บาร์หรืออีบีวี มีอีกชื่อว่าไวรัสเฮอร์ปีส์ในมนุษย์ ชนิดที่ 4 ซึ่งอยู่ในแฟมิลีไวรัสเฮอร์ปีส์ นอกจากนี้ยังมีเชื้ออื่นอีกแต่พบไม่บ่อย ส่วนใหญ่ติดต่อผ่านทางน้ำลาย ช่องทางอื่นที่พบได้น้อยคือทางน้ำอสุจิและทางเลือด ผู้ป่วยอาจติดเชื้อผ่านการสัมผัสวัตถุที่ปนเปื้อน เช่น แก้วน้ำ แปรงสีฟัน ผู้ติดเชื้อสามารถแพร่เชื้อได้ตั้งแต่ 1 สัปดาห์ ก่อนเริ่มแสดงอาการ การวินิจฉัยทำได้โดยดูจากอาการเป็นหลัก บางครั้งอาจจำเป็นต้องตรวจยืนยันโดยการตรวจหาแอนติบอดีในเลือด ผลการตรวจนับเม็ดเลือดมักพบว่ามีเม็ดเลือดขาวชนิดลิมโฟซัยต์สูงกว่าปกติ โดยเป็นลิมโฟซัยต์แบบผิดปกติ (atypical) มากกว่า 10% ในสมัยก่อนเคยมีชุดตรวจสำเร็จรูปเช่น monospot แต่ปัจจุบันไม่แนะนำให้ใช้แล้ว เนื่องจากมีความแม่นยำต่ำ

ยังไม่มีวัคซีนที่ใช้ป้องกันเชื้อนี้ การป้องกันโรคยังคงเน้นไปที่การงดใช้สิ่งของส่วนตัวร่วมกัน และงดจูบกับผู้ป่วย ผู้ป่วยมักมีอาการดีขึ้นได้เอง การรักษาเป็นการบรรเทาอาการและการรักษาประคับประคองโดยทั่วไป ได้แก่ การดื่มน้ำ พักผ่อนให้เพียงพอ ใช้ยาแก้ปวดลดไข้เพื่อบรรเทาอาการไข้และอาการปวด เช่น พาราเซตามอล หรือไอบูโปรเฟน

ในกลุ่มประเทศพัฒนาแล้ว ผู้ป่วยส่วนใหญ่จะเป็นวัยรุ่นถึงวัยผู้ใหญ่ตอนต้นอายุประมาณ 15-24 ปี ส่วนในกลุ่มประเทศกำลังพัฒนาผู้ป่วยส่วนใหญ่จะเป็นเด็กเล็ก ซึ่งมักมีอาการไม่รุนแรง หากพิจารณาเฉพาะกลุ่มผู้ป่วยอายุ 16-20 ปี ที่มีอาการเจ็บคอ จะพบว่ามีสาเหตุจากโรคนี้ราว 8% ในสหรัฐอเมริกาพบผู้ป่วยโรคนี้ประมาณ 45 ต่อประชากรแสนคน คนทั่วไปราว 95% จะเคยมีการติดเชื้ออีบีวีมาก่อน โรคนี้พบได้ตลอดปี ได้รับการบรรยายรายละเอียดของโรคเป็นครั้งแรกเมื่อช่วงปี ค.ศ. 1920s และเป็นที่รู้จักในหมู่คนทั่วไปว่า "โรคจูบ" จากการที่สามารถติดต่อได้ผ่านการสัมผัสน้ำลาย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*

หมวดหมู่:โรคที่สัมพันธ์กับไวรัสเอ็ปสไตน์-บาร์
หมวดหมู่:ภาวะเกี่ยวกับผิวหนังซึ่งสัมพันธ์กับไวรัส
หมวดหมู่:โรคที่สัมพันธ์กับฮิวแมนซัยโตเมกาโลไวรัส
หัวข้อเนื้อหาทางการแพทย์

**หัวข้อเนื้อหาทางการแพทย์** หรือ **Medical Subject Headings (MeSH)** เป็นชุดของคำศัพท์ควบคุมเพื่อการทำดัชนีสำหรับบทความวารสารและหนังสือที่เกี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์สุขภาพ เป็นอรรธาภิธานที่ช่วยให้การค้นหาข้อมูลสะดวกและแม่นยำมากยิ่งขึ้น ชุดหัวข้อนี้สร้างและปรับปรุงโดยหอสมุดการแพทย์แห่งสหรัฐอเมริกา (United States National Library of Medicine, NLM) และถูกใช้อย่างกว้างโดยฐานข้อมูล MEDLINE/PubMed


หมวดหมู่:ระบบการจำแนกทางการแพทย์
หมวดหมู่:การทำรายการและจัดหมู่หนังสือแบบห้องสมุด
หมวดหมู่:ฐานข้อมูลชีววิทยา
หมวดหมู่:หอสมุดแพทยศาสตร์สหรัฐ
ต่อมน้ำเหลืองโต

**โรคปุ่มน้ำเหลือง** () **โรคต่อม** () เป็นโรคอย่างหนึ่งของต่อมน้ำเหลือง ทำให้มีความผิดปกติไปของขนาด จำนวน หรือความแข็งของต่อม ซึ่งส่วนใหญ่จะทำให้ต่อมมีขนาดโตขึ้นด้วย จึงนิยมเรียกว่า **ต่อมน้ำเหลืองโต** สาเหตุที่พบบ่อยคือเกิดจากการอักเสบ เรียกว่า **ต่อมน้ำเหลืองอักเสบ** () ในทางการแพทย์แล้ว มักไม่นิยมให้ความสำคัญกับการพยายามแยกแยะว่าโรคของต่อมน้ำเหลืองนี้เป็นต่อมน้ำเหลืองโตหรือเป็นต่อมน้ำเหลืองอักเสบ บางครั้งจึงถูกถือว่าเป็นคำที่มีความหมายเดียวกัน

ต่อมน้ำเหลืองโตเป็นอาการแสดงที่พบได้บ่อย และไม่มีความจำเพาะต่อโรคใดๆ เป็นพิเศษ สาเหตุที่พบบ่อยคือการติดเชื้อ (ซึ่งเป็นได้ตั้งแต่การติดเชื้อเล็กน้อย เช่น หวัด ไปจนถึงการติดเชื้อรุนแรง เช่น เอชไอวี) โรคภูมิต้านตนเอง และมะเร็ง นอกจากนี้ยังอาจไม่มีสาเหตุ และหายเองได้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*HPC:13820  on humpath.com (Digital slides)

หมวดหมู่:โรคหลอดเลือดดำ ท่อน้ำเหลือง และต่อมน้ำเหลือง
หมวดหมู่:การอักเสบ
ยุซรี ซูสารอ

**ยุซรี ซูสารอ** (เกิด 20 ธันวาคม พ.ศ. 2522) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี และอดีตนายกองค์การบริหารส่วนตำบลควน

## ประวัติ
ยุซรี ซูสารอ เกิดเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2522 เป็นบุตรของนายอนุมัติ ซูสารอ กับนางเบญจวรรณ ซูสารอ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จาก กศน.

## งานการเมือง
ยุซรี เคยดำรงตำแหน่งเป็นกำนันตำบลควน ในช่วงปี พ.ศ. 2548 ถึง พ.ศ. 2550 ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน และได้รับเลือกตั้งเพียงครั้งเดียว ในปี 2554 เขาย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย

ต่อมาเขาหันไปทำงานการเมืองท้องถิ่น ในตำแหน่งนายกองค์การบริหารส่วนตำบลควน

ในปี 2566 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี ในสังกัดพรรครวมไทยสร้างชาติ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ยุซรี ซูสารอ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ

# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 จังหวัดปัตตานี สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอสายบุรี
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายมลายู
หมวดหมู่:มุสลิมชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี
หมวดหมู่:นายกองค์การบริหารส่วนตำบลในประเทศไทย
หมวดหมู่:ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดปัตตานี
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อแผ่นดิน
หมวดหมู่:พรรคภูมิใจไทย
หมวดหมู่:พรรครวมไทยสร้างชาติ
หมวดหมู่:บุคคลจาก กศน.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
เฮอร์แปงไจนา

**เฮอร์แปงไจนา** () เป็นโรคติดเชื้อชนิดหนึ่งทำให้ผู้ป่วยมีแผลในปาก แผลเหล่านี้เกิดจากการติดเชื้อไวรัสในกลุ่มไวรัสคอกซากีและมีอาการเจ็บ ส่วนใหญ่มักเกิดจากคอกซากีไวรัสชนิดเอ (บางครั้งถูกเรียกว่า ไวรัสเฮอร์แปงไจนา เนื่องจากทำให้เกิดโรคนี้เป็นสำคัญ) เชื้ออื่นที่อาจเป็นสาเหตุได้เช่น คอกซากีไวรัสชนิดบี และเอโคไวรัส เป็นต้น ผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นเด็ก บางครั้งอาจพบในวัยรุ่นหรือผู้ใหญ่ก็ได้
## การรักษา
ส่วนใหญ่หายได้เองภายใน 1 สัปดาห์ การรักษาจึงมีเพียงการบรรเทาอาการ, ไม่มียาฆ่าเชื้อที่จำเพาะต่อเชื้อก่อโรคในโรคนี้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เอนเทอโรไวรัส
หมวดหมู่:ภาวะเกี่ยวกับผิวหนังซึ่งสัมพันธ์กับไวรัส
เทพประยุทธ์พิชิตฟ้า

**เทพประยุทธ์พิชิตฟ้า** (อังกฤษ: The Investiture Of The Gods) เป็นละครโทรทัศน์กำลังภายในแบบแฟนตาซี ที่ออกอากาศในปี ค.ศ. 2014 กำกับโดย หวัง เหว่ยถิง, จาง เจียนมู่ และเวอร์นีย์หยางโดยเนื้อเรื่องอิงมาจากวรรณกรรมเรื่อง ห้องสิน นำแสดงโดย เฉิน เจี้ยนเฟิง, จาง ซินอวี่, วู่ล่า เจียง, จอห์นนี่ จาง

## เนื้อเรื่องย่อ
จากตำนานความเชื่อเรื่องการสร้างโลกของจีน ผานกู่ ยักษ์ตนหนึ่งใช้อิทธิฤทธิ์เหยียดกายค้ำระหว่างฟ้ากับดินและขว้างขวานเบิกฟ้าโดยปลุกเสกให้เป็น ภูเขาปู้โจว เพื่อแยกค้ำจุน ฟ้า กับ ดิน ไม่ให้กลับมารวมกันอีก ขณะเดียวกัน เทพอัคคี กับ เทพวารี ได้ต่อสู้ประลองยุทธ์จนชน ภูเขาปู้โจว ถล่มลงมาส่งผลให้ฟากฟ้าแตกเป็นรูโพรง เจ้าแม่หนี่วา ต้องการช่วยเหลือโลกมนุษย์ให้พ้นภัยพิบัติ จึงเนรมิตศิลาห้าสีเพื่ออุดรอยรั่วบนฟากฟ้า แต่ด้วยเหตุบังเอิญได้มีเศษศิลาห้าสีพลัดตกหล่นลงมาบนโลกมนุษย์ เรื่องราวทั้งหมดจึงเริ่มต้นขึ้น

## นักแสดงนำ
* เฉิน เจี้ยนเฟิง รับบท เจียง จื่อหยา
* จาง ซินอวี่ รับบท ต้าจี๋
* วูล่า เจียง รับบท หม่า เจ้าถี (ภรรยาของเจียงจื่อหยา)
* จอห์นนี่ จาง รับบท พระเจ้าโจวอู่
* จาง หมิงหมิง รับบท เฉิน กงเป่า
* แอนดริว หวู รับบท พระเจ้าซางโจ้ว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* ''The Investiture of the Gods''  on Sina
* ''The Investiture of the Gods''
* ''The Investiture of the Gods''

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์จีนในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาจีน
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์จีนในคริสต์ทศวรรษ 2010
ถล่มเจ้าระฆังทอง

**ถล่มเจ้าระฆังทอง**&nbsp;(อังกฤษ:Executioners From Shaolin) เป็นภาพยนตร์กังฟู&nbsp;ในปี&nbsp;ค.ศ. 1982&nbsp;กำกับและนำแสดงโดย&nbsp;หลิว เจียเหลียง&nbsp;โดยมี&nbsp;เฉิน กวนไถ้, ลัว ลี่&nbsp;และ&nbsp;หลิว เจียฮุย&nbsp;นำแสดง

## เรื่องย่อ
กองทหารแมนจูภายใต้การนำทัพของนักพรตคิ้วขาวได้บุกเข้าทำลายวัดเส้าหลินและเข่นฆ่าลูกศิษย์วัดเส้าหลินล้มตายจำนวนมากหวังจะกำจัดวัดเส้าหลินออกจากยุทธจักรแต่มีผู้ที่หนีรอดมาได้และได้พยายามเสาะหา วิชาหมัดมวยเพื่อทำการแก้แค้นให้แก่เพื่อนร่วมสำนักแต่ก็ไม่สามารถต่อกรกับนักพรตคิ้วขาวได้จนในที่สุดจึงพัฒนาวิชาหมัดพยัคฆ์และมวยนกกระเรียนเพื่อทำการแก้แค้นต่อไป

## นักแสดงนำ
* เฉิน กวนไถ้ รับบท หง ซีกวน
* หลี่ ลี่ลี่ รับบท เหยียน หย่งชุน
* หวัง ยี่ รับบท หง เหวินถิง
* ลัว ลี่ รัยบท ไป่ เม่ย
* หลิว เจียฮุย รับบท ถง เฉียนจิน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ''Executioners from Shaolin''  at Hong Kong Cinemagic
* 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์กำลังภายใน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฮ่องกง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฮ่องกงที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2520
เขตลัมบักนางคากายัน

**ลัมบักนางคากายัน** (; ; อีโลคาโน: ; อีบานัก: ; อีตาวิส: ) หรือ **เขตที่ 2** เป็นเขตการปกครองระดับบนสุดเขตหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะลูซอน ประกอบด้วยจังหวัด 5 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดบาตาเนส, จังหวัดคากายัน, จังหวัดอีซาเบลา, จังหวัดนูเอวาวิซคายา และจังหวัดคีรีโน และมีนคร 4 แห่ง ได้แก่ คาวายัน, อีลากัน, ซันเตียโก และตูเกกาเรา

พื้นที่ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในหุบเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะ อยู่ระหว่างทิวเขาคอร์ดิลเยรา‎กับซีเยร์รามาเดร แม่น้ำสายสำคัญคือแม่น้ำคากายัน ซึ่งเป็นแม่น้ำที่ยาวเป็นอันดับที่สองของประเทศ ไหลจากทิวเขาคาราบัลโยทางทิศใต้ ไปสู่ช่องแคบลูซอนทางทิศเหนือ เขตนี้ยังครอบคลุมถึงหมู่เกาะบาบูยันและกลุ่มเกาะบาตาเนสทางทิศเหนืออีกด้วย

ลัมบักนางคากายันเป็นเขตที่มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับที่สองของประเทศ รองจากเขตมีมาโรปา

## การแบ่งเขตการปกครอง
เขตลัมบักนางคากายันประกอบไปด้วย 5 จังหวัด, 1 นครอิสระ, 3 นครองค์ประกอบ, 89 เทศบาล และ 2,311 บารังไกย์

### จังหวัด
*ชื่อในวงเล็บ* หมายถึง เมืองหลักของจังหวัดนั้น ๆ
* จังหวัดบาตาเนส (บัสโก)
* จังหวัดคากายัน (ตูเกกาเรา)
* จังหวัดอีซาเบลา (อีลากัน)
* จังหวัดนูเอวาวิซคายา (บาโยมโบง)
* จังหวัดคีรีโน (คาบาร์โรกิส)


ไฟล์:Basco Cathedral 01.JPG|บัสโก, จังหวัดบาตาเนส
ไฟล์:Tuguegarao City Scenery.jpg|ตูเกกาเรา, จังหวัดคากายัน
ไฟล์:Ilagan City 2.JPG|อีลากัน, จังหวัดอีซาเบลา
ไฟล์:Bayombong,NuevaVizcayajf0240 03.JPG|บาโยมโบง, จังหวัดนูเอวาวิซคายา


## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Ultrabasic forests above 1200 m at Barangay Diddadungan - ZooKeys-266-001-g006.jpg|ทิวเขาซีเยร์รามาเดรที่ปาลานัน
ไฟล์:View of the forested west coast of Isabela Province (Dinapique) - ZooKeys-266-001-g003.jpg|ชายฝั่งทะเลในจังหวัดอีซาเบลา
ไฟล์:St Peter and Paul Cathedral.jpg|โบสถ์ตูเกกาเรา
ไฟล์:Aparri Beach.jpg|ชายฝั่งทะเลในจังหวัดคากายัน
ไฟล์:View of the northeast coast of Luzon from the foothills of Mt. Cagua - ZooKeys-266-001-g005.jpg|ปลายทิวเขาซีเยร์รามาเดร
ไฟล์:Fundacion Pacita, Batanes Island, Philippines.JPG|เกาะบาตัน


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

เขตลัมบักนางคากายัน
คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย

**คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย** () เป็น คณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย

## ประวัติคณะ
**คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย** เป็นหน่วยงานทางวิชาการที่เริ่มก่อตั้งมาพร้อมกับสถาบันแห่งนี้ เมื่อวันที่ 16 กันยายน 2516 คณะครุศาสตร์เริ่มรับนักศึกษาเข้าเรียนในปีการศึกษา 2519 โดยรับนักศึกษาระดับ ป.กศ. ที่สภาตำบลคัดเลือกส่งมาเรียนจำนวน 640 คน มีอาจารย์โอนย้ายมาจากวิทยาลัยครูอุดรธานี วิทยาลัยครูพิบูลสงคราม วิทยาลัยครูนครสวรรค์ ซึ่งขณะนั้นมีอาจารย์ใหม่ทั้งสิ้น 47 คน 

ขณะที่เปิดรับนักศึกษาใหม่ยังไม่มีสถานที่เรียน จึงขอใช้สถานที่โรงเรียนเทศบาลศรีสะอาดเป็นสถานที่เรียนชั่วคราว เมื่อสร้างอาคารเสร็จจึงได้ย้ายมาเรียน ณ ที่ตั้งปัจจุบัน

## หลักสูตร

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
* เว๊บไซต์คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คณะศึกษาศาสตร์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย

**คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย** () เป็น คณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย ก่อตั้งขึ้นพร้อมกับการก่อตั้งวิทยาลัยครูเลย และสถาปนาเป็นคณะวิชาเมื่อปีการศึกษา 2520 มี นายสถิตย์ กองคำ เป็นหัวหน้าคณะวิชา ซึ่งมีบทบาทหน้าที่ในการจัดการเรียนการสอน ในสายการศึกษาและสายศิลปศาสตร์ ในหลักสูตรต่าง ๆ ที่มหาวิทยาลัยกำหนดขึ้นตามแผนงาน

## ประวัติคณะ
**คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย** เพื่อให้สอดคล้องกับหลักการและหน้าที่และนโยบายดังกล่าว กรมการฝึกหัดครูจึงเตรียมที่จะจัดการเรียนการสอนในหลาย ๆ สาขาวิชา จากแผนการศึกษาแห่งชาติฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2535–2539) กรมการฝึกหัดครูได้มีการจัดการศึกษาวิชาอุตสาหกรรมและเทคโนโลยี โดยขยายการจัดตั้งคณะวิชาอุตสาหกรรมศึกษาขึ้นในวิทยาลัยครู วิทยาลัยครูเลยในฐานะสถาบันการศึกษาและวิจัยของรัฐ ซึ่งได้รับมอบหมายภาระหน้าที่ตามพระราชบัญญัติวิทยาลัยครู (ฉบับที่ 2) พุทธศักราช 2527 ให้ทะนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมและ ให้บริการวิชาการแก่สังคม ได้ตระหนักถึงความเป็นไปในการพัฒนาตนเองให้เป็นสถาบันการศึกษาของท้องถิ่น ให้มีความสามารถ ผลิตกำลังคนด้านอุตสาหกรรมและเทคโนโลยีสนองความต้องการของท้องถิ่น โดยเฉพาะภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน 9 จังหวัด คือ มหาสารคาม กาฬสินธุ์ สกลนคร มุกดาหาร นครพนม อุดรธานี หนองคาย เลย ขอนแก่น จึงได้จัดทำโครงการจัดตั้ง คณะวิชาอุตสาหกรรมศึกษาขึ้น และได้รับการอนุมัติให้จัดตั้งเป็น คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมในลำดับต่อมา คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมเป็นส่วนราชการที่จัดตั้งขึ้นใหม่ในสถาบันราชภัฏเลยตามมติของคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน 2542 ซึ่งได้รับการอนุมัติพร้อมกันทั่วประเทศ 9 สถาบัน คือ สถาบันราชภัฏเชียงราย สถาบันราชภัฏกำแพงเพชร สถาบันราชภัฏสุรินทร์ สถาบันราชภัฏเพชรบุรีวิทยาลงกรณ์ สถาบันราชภัฏพระนคร สถาบันราชภัฏเพชรบุรี สถาบันราชภัฏฉะเชิงเทรา สถาบันราชภัฏสงขลา และสถาบันราชภัฏเลย คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมเดิมคือภาควิชาอุตสาหกรรมศิลป์ และ หัตถศึกษาสังกัดคณะวิทยาศาสตร์และ เทคโนโลยี ได้จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติวิทยาลัยครูเลย ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2527 จัดการศึกษา 1 หลักสูตร ได้แก่ หลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต (ค.บ.) 4 ปี วิชาเอกอุตสาหกรรมศิลป์ในปี พ.ศ. 2535 ได้เสนอโครงการ จัดตั้งเป็นคณะวิชาใหม่ และได้รับความเห็นชอบอนุมัติให้ดำเนินการโดยสภาการฝึกหัดครู ณ วันที่ 25 กรกฎาคม 2537 มีผลให้มี การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างและการบริหารงาน ตามพระราชบัญญัติสภาสถาบันราชภัฏ พ.ศ. 2538 เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2538 โดยขยายการให้บริการที่มีหลายสาขามากขึ้น ให้การบริหารงานสอดคล้องกับการแบ่งส่วนราชการใหม่ตามพระราชบัญญัติสภา สถาบันราชภัฏ พ.ศ. 2538 คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมจึงได้รับการอนุมัติตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน 2542 ให้เป็นส่วนราชการหนึ่งในโครงสร้างของสถาบันราชภัฏเลย

## หลักสูตร

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
* เว๊บไซต์คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมในประเทศไทย
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
เดรก แมฟริก

**เจมส์ ไมเคิล เคอร์ติน** (James Michael Curtin; ) นักมวยปล้ำอาชีพและอดีตผู้บรรยายชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักดีกับ Impact Wrestling (หรือ TNA เดิม) ในนาม **ร็อกสตาร์ สปัด** (Rockstar Spud) เขามักพ่ายแพ้ให้นักมวยปล้ำที่ตัวใหญ่กว่า, นอกจากนี้เขายังปล้ำให้สมาคม SAS Wrestling, Frontier Wrestling Alliance, และ IPW:UK

เขาเป็นผลผลิตที่ประสบความสำเร็จในระดับหนึ่งของ Impact Wrestling เริ่มต้นจากโครงการ British Boot Camp ปี 2013 ก่อนจะก้าวมาเป็นมือขวาคนสนิทของ Dixie Carter และได้เป็นแชมป์ X-Division 2 สมัย ก่อนจะหมดสัญญาในเดือนตุลาคม 2017 และต่อมาได้เซ็นสัญญากับ WWE โดยใช้ชื่อใหม่ **เดรก แมฟริก** (Drake Maverick) เปิดตัวเป็นผู้จัดการทั่วไปของรายการ 205 Live

## ผลงานแชมป์รางวัล
* **Anti-Watershed Wrestling**
** AWW Heavyweight Championship (1 time)
* **British Real Attitude Wrestling League**
** BRAWL Cruiserweight Championship (1 time)
* **Future Championship Wrestling**
** FCW Tag Team Championship (1 time) – with Carlos
***Infinity Pro Wrestling**
**Infinity Trophy (1 time)
* **[[International Pro Wrestling: United Kingdom]]**
**IPW:UK Cruiserweight Championship (1 time)
**  (1 time) – with Dragon Phoenix
** Extreme Measures Tournament (2005)
* **K-Star Wrestling**
** KSW Commonwealth Championship (1 time)
* **[[Ohio Valley Wrestling]]**
** OVW Television Championship (1 time)
* **[[One Pro Wrestling]]**
** 1PW Tag Team Championship (1 time) – with Dragon Phoenix
** 1PW Openweight Championship (1 time)
* ***[[Pro Wrestling Illustrated]]***
** Ranked No. 100 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2016
* **Revolution British Wrestling**
** RBW British Welterweight Championship (1 time)
***[[Revolution Pro Wrestling]]**
**RPW British Cruiserweight Championship (1 time)
**Undisputed British Tag Team Championship (1 time) - with Dragon Phoenix
***River City Wrestling**
**RCW Heavyweight Championship (1 time)
* **SAS Wrestling**
** SAS United Kingdom Championship (2 times)
** SAS United Kingdom Title Tournament
*** Southside Wrestling Entertainment**
**SWE Heavyweight Championship (1 time)
* **Tri-County Association Pro Wrestling**
** TAP Junior Heavyweight Championship (1 time)
* **[[Impact Wrestling|Total Nonstop Action Wrestling]]**
** TNA X Division Championship (2 times)
** British Boot Camp Winner (2013)
** Feast or Fired (2015 – X Division Championship contract)
** TNA World Cup (2015) – with Jeff Hardy, Gunner, Gail Kim, Davey Richards, and Crazzy Steve
** Global Impact Tournament (2015) – with Team International 
* **Wrestling Association of Rugby**
** WAR Heavyweight Championship (1 time)
* **[[WWE]]**
** WWE 24/7 Championship (8 times)
** Bumpy Lifetime Achievement Award (2020)
* **[[XWA (professional wrestling)|XWA Wrestling]]**
** XWA Flyweight Championship (1 time)
** British Heavyweight Championship (1 time)
* **Xtreme Intense Championship Wrestling**
** XICW Midwest Heavyweight Championship (1 time)
* **Other titles**
** Go4 Championship (1 time)
** HCW RumbleMania Winner (1 time)

## นัดเดิมพัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Spud profile  at TNA
* Spud profile at Cagematch.de
* Spud profile  at IPW:UK

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวต่างชาติ
หมวดหมู่:นักกีฬาจากเบอร์มิงแฮม
พญาทะละ (แก้ความกำกวม)

**พญาทะละ** หรือ **บินยาทะละ** เป็นชื่อยศเสนาบดีหรือนายพลเอก มักใช้ใน อาณาจักรหงสาวดี, อาณาจักรตองอู และ อาณาจักรหงสาวดีใหม่

* อุปราชพญาเกียรติ์แห่งเมาะตะมะ: ได้รับพระอิสริยยศเป็น พญาทะละ เมื่อครั้นเป็นเจ้าเมืองทะละ (ค.ศ. 1414–1422)
* พญาทะละ (นายพลหงสาวดี):  นายพลแห่งอาณาจักรหงสาวดี พ่ายแพ้ในยุทธการที่นองโย ค.ศ. 1538
* พญาทะละ (เสนาบดี):  เสนาบดีและนายพลแห่งอาณาจักรตองอู ค.ศ 1559–1573 เป็นผู้ริเริ่มการแปลพงศาวดารมอญ ราชาธิราช จากภาษามอญเป็นภาษาพม่า
* อุปราชพญาทะละแห่งเมาะตะมะ:  อุปราชเมือง เมาะตะมะ ค.ศ 1600–1610s?; ข้าราชบริพารของสยาม ค.ศ 1600–1605
* พญาทะละ:  กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรหงสาวดีใหม่ ค.ศ 1747–1757
พญาทะละ

**พญาทะละ** (,  *บะญาดะละ*; ? – ธันวาคม ค.ศ. 1774) เป็นพระเจ้าหงสาวดีพระองค์ที่ 2 และพระองค์สุดท้ายในช่วงฟื้นฟูอาณาจักร ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1747 ถึง 1757 พระองค์เป็นหนึ่งในผู้นำที่รวบรวมชาวมอญขึ้นโค่นล้มราชวงศ์ตองอูที่ปกครองพม่าตอนล่างได้สำเร็จเมื่อ ค.ศ. 1740 

## พระราชประวัติ
พญาทะละ มีเชื้อสายไทใหญ่จากเมืองเชียงใหม่ มีพระนามเดิมว่า**ธอระแซงมู** และมีพระนามเดิมในภาษาพม่าว่า **อองละ** (,  *เอ่าง์ละ*) เดิมมีตำแหน่งเป็นนายกองช้าง เมื่อยึดอำนาจจากมองซวยเยนะระทาเจ้าเมืองหงสาวดีแล้ว จึงถวายราชสมบัติแก่สมิงทอพุทธกิตติ ส่วนพระองค์ได้รับแต่งตั้งเป็นพญาทะละ ต่อมาพระองค์ยึดอำนาจจากสมิงทอพุทธกิตติเมื่อ ค.ศ. 1747 แล้วสืบราชบัลลังก์ต่อมา ทรงพระนามว่า**พระเจ้าปรมินทราชานราธิบดี**

พระองค์สามารถบุกขึ้นไปยึดอังวะ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์ตองอูได้สำเร็จเมื่อ ค.ศ. 1750 ทำให้ราชวงศ์ตองอูล่มสลายลง แต่ความผิดพลาดของพระองค์คือทิ้งกองทัพเล็ก ๆ ไว้ 2 – 3 กองทัพดูแลกรุงอังวะ เป็นโอกาสให้ผู้ใหญ่บ้านมุกโชโบชื่อ **มังอองไชยะ** สามารถรวบรวมกำลังผู้คนบริเวณเหนืออังวะทั้งหมดพร้อมกับสถาปนาราชวงศ์โกนบอง ใน ค.ศ. 1752 ซึ่งต่อมาได้มีการเถลิงพระนามเป็นพระเจ้าอลองพญา และขับไล่กองทัพหงสาวดีออกจากพม่าตอนบน ได้ทั้งหมดเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1753

พญาทะละได้เริ่มเปิดฉากการโจมตีพม่าตอนบนเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1754 แต่ก็ถูกกองทัพโกนบองโจมตีแตกพ่ายกลับมา ทำให้พระองค์สั่งสำเร็จโทษพระเจ้ามหาธรรมราชาธิบดี กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ตองอูและเชื้อพระวงศ์ทั้งหมด พร้อมกับบังคับให้ชาวพม่าตอนล่างตัดผมและแต่งตัวแบบชาวมอญเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของความจงรักภักดี 

การบุกขึ้นเหนือที่ล้มเหลวของพระองค์ทำให้จากที่เป็นฝ่ายรุก ต้องตกเป็นฝ่ายป้องกันการรุกรานจากกองทัพโกนบอง กระทั่งต่อมาพระเจ้าอลองพญาสามารถเข้ายึดดินแดนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิระวดีได้สำเร็จ เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1755 และยึดท่าเรือของฝรั่งเศส ที่เมืองตานลยีน ได้ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1756 และสุดท้ายยึดหงสาวดีได้ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1757 พญาทะละและเชื้อพระวงศ์ถูกจับคุมขังที่มุกโชโบ พระองค์ถูกคุมขังนานถึง 17 ปี จนในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1774 พระเจ้ามังระพระราชโอรสพระองค์ที่สองของพระเจ้าอลองพญา รับสั่งประหารชีวิตพญาทะละต่อหน้าสาธารณชนหลังเกิดเหตุการณ์กบฏมอญในปี ค.ศ. 1773 เนื่องจากเข้าใจว่าพระองค์สนับสนุนให้มีการเกิดกบฏ

เจ้าพระยามหาโยธา (เจ่ง คชเสนี) ต้นตระกูลคชเสนี สืบเชื้อสายเดียวกับพญาทะละ โดยพญาเจ่งเป็นโอรสของเจ้าเมืองเมียวดีผู้ซึ่งเป็นพระอนุชาของพระยาทะละ โดยพญาเจ่งอพยพเข้ามารับราชการในสยามสมัยกรุงธนบุรี

## อ้างอิง
; เชิงอรรถ

;บรรณานุกรม

* 
* 
* 
*
*
*
*
*
*
*

หมวดหมู่:ราชวงศ์หงสาวดีใหม่
อัศราเอล

**อัศราเอล** (, ; , *ʿÁzarʾēl*; , *อิซรออีล*; ) เป็นทูตสวรรค์แห่งความตายในศาสนาอิสลามและศาสนายูดาห์บางส่วน และมีการกล่าวถึงในศาสนาซิกข์

อัศราเอลมีหน้าที่เป็นทูตสวรรค์แห่งความตาย ในที่นี้ เขาทำหน้าที่เป็นยมทูต ช่วยส่งดวงวิญญาณของผู้เสียชีวิตหลังจากความตาย ทั้งศาสนาอิสลามกับศาสนายูดาห์กล่าวว่า เขาเป็นผู้ถือม้วนเกี่ยวกับชะตาของผู้มีชีวิต, คอยบันทึกและลบรายชื่อการเกิดและดับในโลกมนุษย์

ขึ้นอยู่กับมุมมองและคำสั่งสอนในหลายศาสนา ทำให้พอจะอนุมานได้ว่า อัศราเอลเป็นทูตสวรรค์ที่อยู่ในสวรรค์ชั้นที่สามจากเจ็ดชั้น ในศาสนาอิสลาม เขาเป็นหนึ่งในสี่อัครทูตสวรรค์ และถูกกล่าวในอัลกุรอานเป็น *มะละกุลเมาต์* ( 'ทูตสวรรค์แห่งความตาย') ซึ่งสอดคล้องกับคำในภาษาฮีบรูว่า *มะลัค ฮา-มาเวธ* (malakh ha-maweth) ในวรรณกรรมแรบไบ (Rabbinic literature) ภาษาฮีบรู อัศราเอลแปลว่า 'เทวทูตของพระเจ้า' หรือ 'ความช่วยเหลือจากพระเจ้า'

ในหนึ่งคำอธิบายบันทึกว่าเขามี 4 พักตร์ ปีก 4,000 ข้าง และขา 70,000 ข้าง ร่างกายของเขานั้นเต็มไปด้วยดวงตาและลิ้นมากมายเท่ากับจำนวนผู้คนบนโลกมนุษย์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คำและวลีภาษาฮีบรู
หมวดหมู่:ทูตสวรรค์
ตานแนะ

**พระเจ้าตานแนะ** (, ;; ค.ศ. 859–904) เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรพุกาม ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 876–904 ภายหลังจากการสวรรคตของพระเจ้าปยีน-บย่า พระราชบิดาของพระองค์เป็นพระอัยกาของพระเจ้าอโนรธามังช่อ ปฐมกษัตริย์แห่งอาณาจักรพุกาม พระเจ้าตานแนะโปรดม้าเป็นพิเศษ รวมถึงชื่นชอบการฝึกทหารม้า ภายหลังพระองค์ถูกซะเลงะคเว่ซึ่งเป็นคนเลี้ยงม้าแย่งชิงราชบัลลังก์และสำเร็จโทษเมื่อ ค.ศ. 904

พงศาวดารต่าง ๆ ระบุวันเวลาเกี่ยวกับพระชนม์ชีพและรัชสมัยของพระองค์ไม่ตรงกัน *[[Zatadawbon Yazawin]]* พงศาวดารที่เก่าแก่สุด ถือว่ามีข้อมูลสำหรับสมัยพุกามที่แม่นยำที่สุด ตารางข้างล่างระบุวันที่ตามพงศาวดารหลัก 4 ฉบับ และวันที่ของ*มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว*ที่ยึดตามวันครองราชย์ใน ค.ศ. 1044 ซึ่งได้รับการยืนยันจากจารึกของพระเจ้าอโนรธามังช่อ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
* 
* 

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์พม่า
ปฏิกิริยาลาซารัส

**ปฏิกิริยาลาซารัส** หรือ **อาการแสดงลาซารัส** เป็นปฏิกิริยาตอบสนองของร่างกายอย่างหนึ่งซึ่งพบในผู้ป่วยสมองตายหรือก้านสมองตาย แสดงออกมาเป็นลักษณะของการยกแขนขึ้นและปล่อยแขนตกลงในท่ากอดอก (คล้ายกับที่พบในมัมมี่อียิปต์) ได้ชื่อจากนักบุญลาซารัส ซึ่งได้ฟื้นคืนชีพจากพรของพระเยซู ตามเรื่องที่เขียนไว้ในหนังสือพระวรสารนักบุญยอห์น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รีเฟล็กซ์
พระเจ้ามังฆ้องแห่งแปร

**พระเจ้ามังฆ้องแห่งแปร** ( ; สวรรคต ค.ศ. 1553) มีพระนามในภาษาไตว่า *Sao Möng Hkam (เจ้าเมิงคำ)* เป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรแปร ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1539 ถึง 1542 พระองค์ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระเชษฐาต่างพระมารดา พระเจ้านรปติ เมื่อ ค.ศ. 1539 โดยพระองค์เริ่มเกณฑ์ทหารทั่วอาณาจักรและทำการจ้างทหารต่างชาติเพื่อต้านทานการรุกรานของ อาณาจักรตองอู 

เมื่อปลาย ค.ศ. 1541 กองทัพตองอูภายใต้การนำของบุเรงนองได้ยกมาโจมตีอาณาจักรแปรอีกครั้ง พระเจ้ามังฆ้องจึงส่งสาส์นไปยังรัฐฉานและอาณาจักรมเยาะอู้ ซึ่งเป็นพันธมิตรของอาณาจักรแปรให้ช่วยส่งทหารมาช่วยหยุดยั้งการล้อมเมืองแปรของกองทัพตองอู แต่บุเรงนองก็สามารถเอาชนะทั้งสองกองทัพได้สำเร็จทำให้ในวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1542 พระเจ้ามังฆ้องตัดสินพระทัยประกาศยอมแพ้จากนั้นพระเจ้ามังฆ้องและพระมเหสีถูกส่งไปยังตองอู

พระเจ้ามังฆ้องถูกคุมขังในที่ประทับจนกระทั่งสวรรคตจากโรคภัยธรรมชาติใน ค.ศ. 1553 ส่วนพระมเหสีของพระเจ้ามังฆ้องต่อมาได้เป็นพระมเหสีของพระเจ้าบุเรงนองพระนามว่า พระนางจันทาเทวี

## พงศาวลี
ด้านล่างคือพงศาวลีตามรายงานจากพงศารดาร*[[มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว]]* ซึ่งอ้างอิงจากจารึกร่วมสมัย

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
* 
* 

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์พม่า
พันนิชเชอร์

**พันนิชเชอร์ (แฟรงค์ คาสเซิล)** () เป็นตัวละครซุเปอร์ฮีโรของมาร์เวลคอมิกส์ ปรากฏตัวครั้งแรกในต้นปี 1974 สร้างสรรค์โดย เจอร์รี่ คอนเวย์ โดยตัวละครพันนิชเชอร์มีลักษณะวิธีที่ใช้ปราบปรามเหล่าอาชญากรที่ค่อนข้างรุนแรง ตาต่อตา ฟันต่อฟัน ทำให้พันนิชเชอร์เป็นตัวละครโปรดของเหล่าแฟนคอมมิคที่ชอบซุเปอร์ฮีโรที่ดิบเถื่อนได้ดี

## ประวัติ
แฟรงค์ คาสเซิลเกิดและโตในนิวยอร์ก เขาเคยเป็นทหารเรือในสังกัดกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา แต่ก่อนที่เขาจะเป็นทหารเรือเขาเคยอยากเป็นบาทหลวงคาทอลิคแต่เขากลับต้องเปลี่ยนใจเพราะเขาไม่สามารถให้อภัยผู้ที่กระทำผิดได้ ก่อนเข้าสงครามเขาได้แต่งงานกับมาเรียและตั้งท้องลูกคนแรก ในช่วงเวลาที่เขาอยู่ในหน่วยนาวิกโยธินสหรัฐฯ (USMC) แฟรงค์จบการศึกษาจากการฝึกขั้นพื้นฐาน ต่อมาเขาก็เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนทหารราบ หลังจากนั้นเขาก็สามารถผ่านกองลาดตระเวน USMC กองลาดตระเวนของกองทัพและโรงเรียนสไนเปอร์ได้ เขาได้รับอนุญาตให้ผ่านโรงเรียนกองทัพอากาศสหรัฐฯและการฝึกอบรมทีมรื้อถอนใต้น้ำของกองทัพเรือสหรัฐฯซึ่งมีคุณสมบัติเป็น หน่วยรบพิเศษ Navy Seal 
     
เขาทำหน้าที่ในสงครามเวียดนามในกองกำลังพิเศษในตำแหน่งพลเบิกทาง เขาได้รับเหรียญตรามากมายรวมถึงเหรียญกล้าหาญสำหรับความกล้าของเขา หลังสงครามเวียดนาม เขาและครอบครัวได้ไปพักผ่อน ณ สวนสาธารณะเซ็นทรัลพาร์คและได้เจอกับการปฏิบัติการของพวกมาเฟียเข้า พวกมาเฟียจึงทำการฆ่าปิดปากครอบครัวของแฟรงค์ แฟรงค์รอดมาได้แต่ภรรยาและลูกเสียชีวิต แม้ว่าแฟรงค์จะชี้ตัวพวกฆาตกรได้แต่ตำรวจก็ไม่สามารถช่วยเขาได้อยู่ดีเพราะกลุ่มคนที่ฆ่าลูกเมียของเขานั้นเป็นถึงตระกูลคอสต้าที่ทรงอำนาจมาก แฟรงค์จึงตัดสินใจได้ว่าทางเดียวที่จะจัดการมาเฟียเหล่านี้คือการลงทัณฑ์เท่านั้น ตั้งแต่นั้นมาเขาจึงแต่งกายด้วยเกราะลายกระโหลกแห่งความตายและเต็มไปด้วยความแค้นของเขา เป็นการเปิดฉากสงครามอันโชกโชนของเขาในชื่อ **เดอะ พันนิชเชอร์**

## การปรากฏตัวในสื่ออื่น
;ภาพยนตร์
พันนิชเชอร์ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ 3 ครั้งคือ
# The Punisher พันนิชเชอร์ พันธุ์ดุไม่จืด (1989) 
# The Punisher 1 เพชฌฆาตมหากาฬ 1 (2004)
# Punisher War Zone สงครามเพชฌฆาตมหากาฬ (2008)

;ภาพยนตร์ชุด (ซีรีส์)
พันนิชเชอร์นำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ชุดในปี 2017 ทางระบบทีวีออนไลน์เน็ตฟลิกซ์ อำนวยการสร้างโดย สตีฟ ไลท์ฟุต นำแสดงโดย จอน เบิร์นธัล และ เดบาร่าห์ แอน โวลล์

## อ้างอิง

http://marvel.com/universe/Punisher_(Frank_Castle)

หมวดหมู่:พันนิชเชอร์
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโร่ในมาร์เวลคอมิกส์
หมวดหมู่:ตัวละครมาร์เวลคอมิกส์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้รอดชีวิตเพียงผู้เดียว
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้ทำตัวเป็นศาลเตี้ย
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นกัปตันทางทหาร
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นทหารผ่านศึกสงครามอ่าว
พระเจ้าตะโดเมงสอแห่งอังวะ

**ตะโดเมงสอ** ( สะโตมางจอ , ; 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1531 – พฤษภาคม ค.ศ. 1584) เป็นพระเจ้าอังวะระหว่าง ค.ศ. 1555 ถึง 1584 ในฐานะประเทศราชของหงสาวดีในรัชสมัยพระเจ้าบุเรงนองถึงพระเจ้านันทบุเรง พระองค์สู้รบร่วมกับพระเจ้าบุเรงนอง เมงเยสีตู, ตะโดธรรมราชาที่ 2 และมังฆ้องที่ 2 กับพระเจ้านันทบุเรง พระราชนัดดา ในการทัพที่สร้างขึ้นใหม่ ขยาย และปกป้องจักรวรรดิตองอูเกือบทั้งหมดในคริสต์ทศวรรษ 1550 ถึงคริสต์ทศวรรษ 1570 หลังพระเจ้าบุเรงนองสวรรคตสองปี พระเจ้าตะโดเมงสอก็ก่อกบฏต่อพระเจ้านันทบุเรง แม้ว่ากบฏของพระองค์ถูกปราบในเดือนเมษายน ค.ศ. 1584 สิ่งนี้ทำให้เกิดการกบฏมากขึ้นในที่อื่น ๆ ซึ่งท้ายที่สุดนำไปสู่การล่มสลายของจักรวรรดิในอีก 15 ปีถัดมา

## พระชนม์ชีพช่วงต้น
พระองค์เสด็จพระราชสมภพในวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1531 ในบริเวณพระราชวังตองอู เป็นพระราชโอรสของเมงเยสีหตูกับพระขนิษฐาชีน-มโย่เมียะ พระนามตอนพระราชสมภพยังไม่ชัดเจน พงศาวดารหลายแห่งรายงานอย่างไม่สอดคล้องกันว่าพระนาม *ไชยนันทะ* () เป็นพระนามของบุคคลที่ภายหลังกลายเป็นมังฆ้องที่ 2 และตะโดเมงสอในหลายที่

พระองค์เติบโตในสมัยที่พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ก่อสงครามกับเพื่อนบ้านเพื่อสถาปนาจักรวรรดิตองอู พระองค์อาจได้รับการศึกษาแบบทหารที่พระราชวังเช่นเดียวกับพระเชษฐา แม้ว่าพระองค์อาจเข้าร่วมการทัพครั้งสุดท้ายของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1540 แต่พระองค์ยังไม่ได้รับยศเป็นผู้บัญชาการกรมทหาร ดังนั้นจึงไม่ได้รับการกล่าวถึงในพงศาวดาร

## อาชีพ

## ผลที่ตามมา
อย่างไรก็ตาม การกบฏของพระเจ้าตะโดเมงสอส่งผลกระทบที่ยั่งยืนกว่า กองทัพสยามที่นำโดยสมเด็จพระนเรศวรไม่มาถึงอังวะตามคำสั่ง และวนเวียนอยู่แถวพะโคเพื่อรอฟังข่าว เมื่ออังวะพ่ายแพ้ กองทัพสยามจึงถอยทัพไปที่เมาะตะมะและประกาศเอกราชในวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1584 การทัพต่อสยามที่ประสบความล้มเหลวตามหลัง ท้ายที่สุดนำไปสู่จุดเสื่อมถอยของจักรวรรดิใน 15 ปีต่อมา

## พระราชวงศ์
อัครมเหสีของพระองค์คืออังวะมิบะยา พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าบุเรงนอง พระองค์สมรสกับพระราชนัดดาในพิธีราชาภิเษกที่อังวะในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1555 คู่สมรสมีพระราชธิดาพระองค์เดียวพระนามว่าพระนางนะชีนแมดอ พระองค์ไม่มีพระราชโอรสธิดาองค์อื่น พระนางนะชีนแมดอเป็นอัครมเหสีของมังกยอชวา รัชทายาทของพระเจ้านันทบุเรง

## ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
มีนักแสดงผู้รับบท พระเจ้าอังวะตะโดเมงสอ ได้แก่
* วุฒิ คงคาเขตร จากละครเรื่อง สมเด็จพระนเรศวรมหาราช (2530) และ ภาพยนตร์เรื่อง สุพรรณกัลยา (2547)
* พอเจตน์ แก่นเพชร จากละครเรื่อง กษัตริยา (2546) และ มหาราชกู้แผ่นดิน (2547)
* เอก ธณากร จากละครเรื่อง ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช เดอะซีรีส์ (2560)
* ชวัลฤกษ์ กุลดี จากละครเรื่อง จอมใจอโยธยา (2568)
* ภูธเนศ หงษ์มานพ​ จากละครเรื่อง หงสาวดี (2569)

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:พระเจ้าอังวะ
หมวดหมู่:ราชวงศ์ตองอู
หมวดหมู่:จักรวรรดิตองอูที่หนึ่ง
ปาเวล นาฮีมอฟ

**ปาเวล สเตปาโนวิช นาฮีมอฟ** (, ) เป็นหนึ่งในนายพลเรือที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์การทหารเรือของรัสเซีย เขาเป็นที่รู้จักจากการบัญชาการกองกำลังทหารบกและทหารเรือในช่วง การล้อมเซวัสโตปอล ระหว่างสงครามไครเมีย โดยในระหว่างที่ทำการปกป้อง Malakhov Kurgan เขาถูกพลซุ่มยิงลอบยิง และ เสียชีวิตในอีก 2 วันต่อมา

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Русские флотоводцы в истории Морской библиотеки
* Нахимов, Павел Степанович — Энциклопедия «Вокруг света»
* Панорама памятника Нахимову в Севастополе
* 

น
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:พลเรือเอกชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:ทหารในสงครามไครเมีย
หมวดหมู่:เสียชีวิตในสงคราม