ความขัดแย้งในเกาหลี

**ความขัดแย้งในเกาหลี** เป็นความขัดแย้งที่ยังคงดำเนินอยู่ในปัจจุบัน โดยมีพื้นฐานมาจากการแบ่งเกาหลีระหว่างเกาหลีเหนือ (สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี) และเกาหลีใต้ (สาธารณรัฐเกาหลี) ซึ่งทั้งสองประเทศต่างอ้างตนว่าเป็นรัฐบาลที่ถูกต้องตามกฎหมายเพียงแห่งเดียวของเกาหลีทั้งหมด ในช่วงสงครามเย็น เกาหลีเหนือได้รับการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียต จีน และพันธมิตรคอมมิวนิสต์อื่น ๆ ในขณะที่เกาหลีใต้ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐ สหราชอาณาจักร และพันธมิตรตะวันตกอื่น ๆ

การแบ่งเกาหลีโดยสหรัฐและสหภาพโซเวียตเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1945 หลังจากความพ่ายแพ้ของญี่ปุ่นทำให้การปกครองเกาหลีโดยญี่ปุ่นสิ้นสุดลง และมหาอำนาจทั้งสองได้ตั้งรัฐบาลแยกจากกันใน ค.ศ. 1948 ความตึงเครียดปะทุขึ้นจนกลายเป็นสงครามเกาหลีซึ่งดำเนินตั้งแต่ ค.ศ. 1950 ถึง 1953 เมื่อสงครามสิ้นสุดลง ทั้งสองประเทศต่างได้รับความเสียหายอย่างหนัก แต่การแบ่งแยกยังคงอยู่ เกาหลีเหนือและใต้ยังคงเผชิญหน้ากันทางทหารโดยมีการปะทะกันเป็นระยะ ความขัดแย้งนี้ดำรงอยู่มาจนสิ้นสุดสงครามเย็นและยังคงดำเนินมาจนถึงปัจจุบัน ปัจจุบันถือเป็นหนึ่งใน 10 ความขัดแย้งที่หยุดนิ่ง (frozen conflicts) ของโลกและถือเป็นหนึ่งในความขัดแย้งที่เก่าแก่ที่สุดควบคู่ไปกับความขัดแย้งข้ามช่องแคบ

สหรัฐยังคงรักษากำลังทหารไว้ในภาคใต้เพื่อช่วยเหลือเกาหลีใต้ตามสนธิสัญญาป้องกันประเทศร่วมระหว่างสหรัฐกับสาธารณรัฐเกาหลีใน ค.ศ. 1997 ประธานาธิบดีบิล คลินตันของสหรัฐอธิบายการแบ่งเกาหลีว่าเป็น "การแบ่งแยกสุดท้ายของสงครามเย็น" ใน ค.ศ. 2002 ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุชของสหรัฐระบุว่าเกาหลีเหนือเป็นสมาชิกของ "แกนแห่งความชั่วร้าย" จากการเผชิญกับการถูกโดดเดี่ยวที่เพิ่มขึ้น เกาหลีเหนือจึงพัฒนาขีดความสามารถด้านขีปนาวุธและนิวเคลียร์ สหรัฐได้ดำเนินการจารกรรมต่อเกาหลีเหนือ รวมถึงปฏิบัติการของเนวีซีลอย่างน้อยสองครั้งที่ชายฝั่งของเกาหลีเหนือใน ค.ศ. 2005 และ 2019 

ช่วงเวลาแห่งความตึงเครียดที่ทวีความรุนแรงขึ้นเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 2017 แต่ในปีต่อมาเกาหลีเหนือ เกาหลีใต้และสหรัฐได้จัดให้มีการประชุมสุดยอดหลายครั้ง ซึ่งให้คำมั่นสัญญาเกี่ยวกับสันติภาพและการปลดอาวุธนิวเคลียร์ สิ่งนี้นำไปสู่ปฏิญญาพันมุนจ็อมในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 2018 เมื่อฝ่ายเหนือและใต้ตกลงที่จะทำงานร่วมกันเพื่อปลดอาวุธนิวเคลียร์ในคาบสมุทร ปรับปรุงความสัมพันธ์ระหว่างเกาหลี ยุติความขัดแย้งอย่างเป็นทางการ และมุ่งหน้าไปสู่การรวมชาติอย่างสันติ ในปีต่อ ๆ มา ความพยายามทางการทูตได้หยุดชะงักลงและการเผชิญหน้าทางทหารได้กลับมาเป็นประเด็นสำคัญอีกครั้ง

พรมแดนเกาหลียังคงเป็นพื้นที่ส่วนบุคคลที่มีการวางกำลังทหารมากที่สุดในโลกโดยมีการประจำการของกองทัพประชาชนเกาหลีในภาคเหนือ กองทัพสาธารณรัฐเกาหลีและกองกำลังสหรัฐในเกาหลี (ซึ่งมีความโดดเด่นอย่างมากผ่านกองกำลังผสม) ในภาคใต้ และการประจำการของกองกำลังสหประชาชาติในเขตปลอดทหารเกาหลี (พื้นที่ความมั่นคงร่วมและค่ายโบนิฟาส)

## ภูมิหลัง

เกาหลีถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิญี่ปุ่นในวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1910 และถูกปกครองโดยญี่ปุ่นจนถึงวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1945 ในช่วงที่เกาหลีถูกญี่ปุ่นยึดครอง กลุ่มชาตินิยมและกลุ่มหัวรุนแรงได้ก่อตัวขึ้น ส่วนใหญ่เป็นการเคลื่อนไหวในต่างแดนเพื่อต่อสู้เพื่อเอกราช กลุ่มเหล่านี้มีความเห็นและวิธีแตกต่างกัน จึงไม่สามารถรวมตัวกันเป็นขบวนการระดับชาติเพียงหนึ่งเดียว รัฐบาลชั่วคราวเกาหลีซึ่งมีฐานในจีนไม่สามารถรับการรับรองในวงกว้างได้ ผู้นำจำนวนมากที่สนับสนุนเอกราชเกาหลีรวมถึงอี ซึง-มัน ผู้มีแนวคิดอนุรักษนิยมและสำเร็จการศึกษาจากสหรัฐ ซึ่งได้วิ่งเต้นรัฐบาลสหรัฐ และคิม อิล-ซ็อง ผู้นิยมคอมมิวนิสต์ ซึ่งทำสงครามกองโจรต่อต้านญี่ปุ่นจากแมนจูเรียซึ่งเป็นพื้นที่ใกล้เคียง

ภายหลังการสิ้นสุดของการยึดครอง ชาวเกาหลีระดับสูงหลายคนถูกกล่าวหาว่าให้ความร่วมมือกับจักรวรรดินิยมญี่ปุ่น การต่อสู้อย่างรุนแรงและนองเลือดระหว่างบุคคลและกลุ่มการเมืองต่าง ๆ ที่ปรารถนาจะขึ้นเป็นผู้นำเกาหลีจึงเกิดขึ้นตามมา

## การแบ่งเกาหลี (ค.ศ. 1945–1949)

วันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ตามที่ฝ่ายสัมพันธมิตรตกลงกันในการประชุมพ็อทซ์ดัม สหภาพโซเวียตประกาศสงครามต่อญี่ปุ่นและเคลื่อนทัพเข้าสู่เกาหลี รัฐบาลสหรัฐร้องขอให้การรุกคืบของโซเวียตหยุดลงที่เส้นขนานที่ 38 โดยกองกำลังสหรัฐจะเข้ายึดครองพื้นที่ทางตอนใต้ของเส้นขนานที่ 38 รวมถึงโซลซึ่งเป็นเมืองหลวง การแบ่งเกาหลีออกเป็นสองเขตยึดครองนี้ถูกรวมเข้ากับคำสั่งทั่วไปหมายเลข 1 ซึ่งมอบให้แก่กองกำลังญี่ปุ่นหลังการยอมจำนนของญี่ปุ่นในวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1945 กองทัพแดงเข้าสู่เปียงยางและตั้งรัฐบาลทหารปกครองเกาหลีทางตอนเหนือของเส้นขนาน ส่วนกองกำลังอเมริกายกพลขึ้นบกทางตอนใต้ในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1945 และตั้งรัฐบาลทหารกองทัพสหรัฐในเกาหลี

เดิมทีฝ่ายสัมพันธมิตรได้คาดการณ์ถึงภาวะทรัสตีร่วม (joint trusteeship) ซึ่งจะนำพาเกาหลีไปสู่เอกราช แต่ชาตินิยมเกาหลีส่วนใหญ่ต้องการเอกราชในทันที ขณะเดียวกัน ความร่วมมือช่วงสงครามระหว่างสหภาพโซเวียตและสหรัฐได้เสื่อมถอยลงเมื่อสงครามเย็นเริ่มก่อตัว มหาอำนาจผู้ยึดครองทั้งสองต่างเริ่มผลักดันชาวเกาหลีที่มีแนวคิดทางการเมืองสอดคล้องกับฝ่ายตนเข้าสู่ตำแหน่งที่มีอำนาจและกีดกันฝ่ายตรงข้ามออกไป ผู้นำทางการเมืองที่ก้าวขึ้นมาหลายคนเป็นผู้ลี้ภัยที่เพิ่งเดินทางกลับมาและมีความนิยมเพียงเล็กน้อย ในเกาหลีเหนือ สหภาพโซเวียตสนับสนุนชาวเกาหลีที่เป็นคอมมิวนิสต์ โดยคิม อิล-ซ็อง ซึ่งเคยรับรัฐการในกองทัพโซเวียตตั้งแต่ ค.ศ. 1941 ได้กลายเป็นบุคคลสำคัญทางการเมือง สังคมถูกรวมศูนย์และรวมหมู่ตามแบบโซเวียต ส่วนการเมืองในภาคใต้มีความวุ่นวายมากกว่า แต่อี ซึง-มัน ผู้มีแนวคิดต่อต้านคอมมิวนิสต์อย่างรุนแรงและสำเร็จการศึกษาจากสหรัฐ ถูกวางตัวเป็นนักการเมืองที่โดดเด่นที่สุด

ในเกาหลีใต้ การเลือกตั้งทั่วไปถูกจัดขึ้นในวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 สาธารณรัฐเกาหลี (ROK) ได้รับการสถาปนาขึ้นโดยมีอี ซึง-มันเป็นประธานาธิบดี และเข้าแทนที่การยึดครองทางทหารของสหรัฐอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 สิงหาคม ส่วนในเกาหลีเหนือ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี (DPRK) ได้รับการสถาปนาในวันที่ 8 กันยายน โดยมีคิม อิล-ซ็องเป็นนายกรัฐมนตรี กองกำลังยึดครองของโซเวียตออกจากสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีในวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1948 ส่วนกองกำลังสหรัฐออกจากสาธารณรัฐเกาหลีในปีต่อมา แม้คณะที่ปรึกษาทางทหารของสหรัฐในเกาหลีจะยังคงอยู่เพื่อฝึกฝนกองทัพสาธารณรัฐเกาหลี ระบอบใหม่ยังใช้ชื่อเรียกเกาหลีที่แตกต่างกัน โดยฝ่ายเหนือเลือกใช้ชื่อ*โชซ็อน* (*Choson*) ส่วนฝ่ายใต้เลือกใช้ชื่อ*ฮันกุก* (*Hanguk*)

รัฐบาลที่เป็นปรปักษ์ทั้งสองต่างถือว่าตนเองเป็นรัฐบาลของคาบสมุทรเกาหลีทั้งหมด (ดังเช่นที่ยังคงเป็นอยู่ในปัจจุบัน) และทั้งสองฝ่ายต่างมองว่าการแบ่งแยกนี้เป็นเพียงเรื่องชั่วคราว คิม อิล-ซ็องวิ่งเต้นสตาลินและเหมาเพื่อขอรับการสนับสนุนในสงครามรวมชาติ ในขณะที่อี ซึง-มันแสดงความปรารถนาที่จะพิชิตฝ่ายเหนืออยู่บ่อยครั้ง ใน ค.ศ. 1948 เกาหลีเหนือซึ่งครอบครองเครื่องกำเนิดไฟฟ้าเกือบทั้งหมดได้ตัดการส่งกระแสไฟฟ้าไปยังภาคใต้ ในช่วงก่อนเกิดสงครามกลางเมือง มีการปะทะกันบ่อยครั้งตามแนวเส้นขนานที่ 38 โดยเฉพาะที่แคซ็องและองจิน ซึ่งริเริ่มโดยทั้งสองฝ่าย

ตลอดช่วงเวลานี้มีการก่อการกำเริบเกิดขึ้นในภาคใต้ เช่น การก่อการกำเริบเชจูและกบฏยอซู–ซุนช็อน ซึ่งถูกปราบปรามอย่างโหดเหี้ยม โดยรวมแล้ว มีผู้เสียชีวิตกว่าหนึ่งแสนคนในการต่อสู้ทั่วเกาหลีก่อนที่สงครามเกาหลีจะเริ่มขึ้น

## สงครามเกาหลี (ค.ศ. 1950–1953)

ภายใน ค.ศ. 1950 เกาหลีเหนือมีความได้เปรียบทางทหารเหนือกว่าเกาหลีใต้อย่างชัดเจน ผู้ยึดครองชาวโซเวียตได้ติดอาวุธให้ด้วยยุทธภัณฑ์ส่วนเกินและจัดการฝึกอบรมให้ ทหารจำนวนมากที่เดินทางกลับเกาหลีเหนือเป็นผู้ที่ผ่านศึกมาอย่างโชกโชนจากการเข้าร่วมในสงครามกลางเมืองจีนที่เพิ่งสิ้นสุดลง

เกาหลีเหนือรุกรานเกาหลีใต้ในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1950 และเข้ายึดครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศได้อย่างรวดเร็ว คิม อิล-ซ็องคาดหวังชัยชนะอย่างรวดเร็ว โดยทำนายว่าจะมีเหตุการณ์ก่อการกำเริบสนับสนุนคอมมิวนิสต์ในภาคใต้ และสหรัฐจะไม่เข้ามาแทรกแซง

  แทนที่จะมองว่าความขัดแย้งนี้เป็นสงครามกลางเมือง ฝ่ายตะวันตกกลับมองในบริบทของสงครามเย็นว่าเป็นการรุกรานโดยคอมมิวนิสต์ ซึ่งเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ล่าสุดในจีนและยุโรปตะวันออก ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1950 กองบัญชาการสหประชาชาตินำโดยสหรัฐได้เข้าแทรกแซงเพื่อปกป้องเกาหลีใต้ และภายหลังการยกพลขึ้นบกที่อินช็อนรวมถึงการตีฝ่าวงล้อมจากวงรอบปูซาน กองกำลังก็ได้รุกคืบเข้าสู่เกาหลีเหนืออย่างรวดเร็ว เมื่อกองกำลังสหประชาชาติเข้าใกล้พรมแดนจีน กองทัพจีนได้เข้าแทรกแซงในนามเกาหลีเหนือ ส่งผลให้ดุลอำนาจของสงครามเปลี่ยนไปอีกครั้ง การสู้รบสิ้นสุดลงในวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1953 ด้วยการสงบศึกซึ่งฟื้นฟูเส้นแบ่งเขตแดนเดิมระหว่างเกาหลีเหนือและใต้โดยประมาณ

เกาหลีได้รับความเสียหายอย่างย่อยยับ พลเรือนและทหารประมาณ 3 ล้านคนถูกสังหาร โซลอยู่ในสภาพพังทลายหลังเปลี่ยนผู้ครอบครองถึงสี่ครั้ง ผู้ลี้ภัยชาวเกาหลีเหนือหลายล้านคนหนีไปยังเกาหลีใต้ อาคารสำคัญเกือบทุกหลังในเกาหลีเหนือถูกทำลาย ส่งผลให้ชาวเกาหลีเหนือพัฒนาความรู้สึกเป็นปรปักษ์อย่างลึกซึ้งต่อสหรัฐ

## การสงบศึก (27 กรกฎาคม ค.ศ. 1953)

การเจรจาเพื่อการสงบศึกเริ่มขึ้นในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1951 ขณะที่สงครามยังคงดำเนินอยู่ ประเด็นหลักคือการสถาปนาเส้นแบ่งเขตแดนใหม่และการแลกเปลี่ยนเชลยศึก หลังสตาลินถึงแก่อสัญกรรม สหภาพโซเวียตช่วยเจรจาให้เกิดการผ่อนปรนข้อกำหนดต่าง ๆ จนนำไปสู่ความตกลงในวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1953

ประธานาธิบดีอี ซึง-มันคัดค้านการสงบศึกเนื่องจากจะทำให้เกาหลีตกอยู่ในสภาวะแบ่งแยก เมื่อการเจรจาใกล้จะสิ้นสุดลง เขาพยายามขัดขวางข้อตกลงเกี่ยวกับการปล่อยตัวเชลยศึก และเป็นผู้นำการชุมนุมมวลชนเพื่อต่อต้านการสงบศึก เขาปฏิเสธจะลงนามในความตกลง แต่ยอมตกลงปฏิบัติตามอย่างไม่เต็มใจ

การสงบศึกถือเป็นการเริ่มต้นการหยุดยิงอย่างเป็นทางการแต่ไม่ได้นำไปสู่สนธิสัญญาสันติภาพสำหรับทั้งสองเกาหลี มีการสถาปนาเขตปลอดทหารเกาหลี (DMZ) เขตกันชนระหว่างทั้งสองฝ่าย โดยเป็นเส้นที่ตัดผ่านเส้นขนานที่ 38 แต่ไม่ได้วางตัวตามแนวเส้นขนานนั้น แม้จะมีชื่อว่าเขตปลอดทหาร แต่พรมแดนนี้ยังคงเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีการวางกำลังทหารมากที่สุดในโลก

เกาหลีเหนือประกาศว่าจะไม่ปฏิบัติตามความตกลงสงบศึกอีกต่อไปอย่างน้อยหกครั้ง ใน ค.ศ. 1994, 1996, 2003, 2006, 2009 และ 2013

## สมัยสงครามเย็น (ค.ศ. 1953–1991)
หลังสงคราม กองทัพจีนได้ถอนกำลังออกไป แต่กองกำลังสหรัฐยังคงประจำอยู่ในภาคใต้ ความขัดแย้งที่เกิดขึ้นเป็นระยะยังคงดำเนินต่อไป การยึดครองภาคใต้ของฝ่ายเหนือทิ้งร่องรอยของขบวนการกองโจรที่ยังคงยืนหยัดอยู่ในจังหวัดช็อลลา วันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1953 สหรัฐและเกาหลีใต้ลงนามในสนธิสัญญาป้องกันประเทศร่วม ใน ค.ศ. 1958 สหรัฐนำอาวุธนิวเคลียร์มาติดตั้งในเกาหลีใต้ ใน ค.ศ. 1961 เกาหลีเหนือลงนามในสนธิสัญญาช่วยเหลือซึ่งกันและกันด้านความมั่นคงกับสหภาพโซเวียตและจีน ในสนธิสัญญามิตรภาพ ความร่วมมือ และความช่วยเหลือซึ่งกันและกันจีน–เกาหลีเหนือ จีนให้คำมั่นที่จะมอบความช่วยเหลือทางทหารและด้านอื่น ๆ โดยทันทีในทุกวิถีทางแก่เกาหลีเหนือเพื่อต่อต้านการโจมตีจากภายนอก ในช่วงเวลานี้ รอเบิร์ต เกตส์ อดีตผู้อำนวยการซีไอเอ อธิบายว่าเกาหลีเหนือเป็น "เป้าหมายการข่าวกรองที่ยากที่สุดในโลก" นอกเหนือจากการเผชิญหน้าทางทหารแล้ว ยังมีการทำสงครามโฆษณาชวนเชื่อ ซึ่งรวมถึงการรณรงค์โฆษณาชวนเชื่อด้วยบอลลูน

ระบอบที่อยู่ตรงข้ามกันวางตัวเป็นพันธมิตรกับฝ่ายที่อยู่ตรงข้ามกันในสงครามเย็น ทั้งสองฝ่ายต่างได้รับการรับรองว่าเป็นรัฐบาลที่ถูกต้องตามกฎหมายของเกาหลีจากกลุ่มประเทศในขั้วอำนาจที่ต่างกัน เกาหลีใต้กลายเป็นประเทศเผด็จการทหารที่ต่อต้านคอมมิวนิสต์อย่างเข้มข้น ส่วนเกาหลีเหนือเสนอตัวเป็นผู้นำคอมมิวนิสต์สายดั้งเดิมที่แตกต่างจากสหภาพโซเวียตและจีน ระบอบได้พัฒนาลัทธิชูเชหรือการพึ่งตนเอง ซึ่งรวมถึงการระดมสรรพกำลังทางทหารอย่างสุดโต่ง เพื่อตอบสนองต่อภัยคุกคามของสงครามนิวเคลียร์ เกาหลีเหนือได้สร้างสิ่งอำนวยความสะดวกจำนวนมากไว้ใต้ดินและในภูเขา รถไฟใต้ดินเปียงยางเปิดให้บริการในทศวรรษ 1970 โดยมีความสามารถในการใช้เป็นที่หลบภัยระเบิดได้อีกทางหนึ่ง จนถึงต้นทศวรรษ 1970 เกาหลีเหนือมีสถานะทางเศรษฐกิจที่เท่ากับเกาหลีใต้

เกาหลีใต้มีส่วนร่วมอย่างมากในสงครามเวียดนาม นักบินขับไล่เกาหลีเหนือหลายร้อยคนเดินทางไปยังเวียดนามและยิงเครื่องบินสหรัฐตก 26 ลำ คณะผู้เชี่ยวชาญด้านสงครามจิตวิทยาของเกาหลีเหนือมุ่งเป้าไปที่กองกำลังเกาหลีใต้ และกองโจรเวียดนามได้รับการฝึกฝนในเกาหลีเหนือ

ความตึงเครียดระหว่างฝ่ายเหนือและใต้ทวีความรุนแรงขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1960 ด้วยการปะทะกันทางอาวุธระดับต่ำอย่างต่อเนื่องซึ่งเรียกว่าความขัดแย้งในเขตปลอดทหารเกาหลี ใน ค.ศ. 1966 คิมประกาศว่า "การปลดปล่อยภาคใต้" เป็น "หน้าที่ของชาติ" ใน ค.ศ. 1968 หน่วยคอมมานโดเกาหลีเหนือเปิดฉากบุกทำเนียบฟ้า ซึ่งเป็นความพยายามที่ไม่สำเร็จในการลอบสังหารประธานาธิบดีพัก จ็อง-ฮีของเกาหลีใต้ หลังจากนั้นไม่นาน เรือจารกรรมสัญชาติอเมริกัน ยูเอสเอส ''พิวโบล'' ถูกกองทัพเรือเกาหลีเหนือยึด ชาวอเมริกันมองวิกฤตการณ์นี้ในบริบทของการเผชิญหน้ากับคอมมิวนิสต์ทั่วโลก แต่รัฐบาลโซเวียตกลับรู้สึกกังวลกับเหตุการณ์ดังกล่าวมากกว่าจะเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง วิกฤตการณ์นี้เริ่มขึ้นโดยคิมซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากความสำเร็จของคอมมิวนิสต์ในสงครามเวียดนาม

ใน ค.ศ. 1967 ยุน อี-ซัง คีตกวีที่เกิดในเกาหลี ถูกสายลับเกาหลีใต้ลักพาตัวในเยอรมนีตะวันตกและถูกคุมขังในเกาหลีใต้ด้วยข้อหาจารกรรมให้ฝ่ายเหนือ เขาได้รับการปล่อยตัวหลังการประท้วงจากนานาชาติ

ใน ค.ศ. 1969 เกาหลีเหนือยิงเครื่องบินจารกรรม EC-121 ของสหรัฐตกเหนือทะเลญี่ปุ่น ส่งผลให้ลูกเรือทั้ง 31 คนเสียชีวิต ถือเป็นการสูญเสียลูกเรืออากาศยานของสหรัฐในครั้งเดียวที่มากที่สุดในช่วงสงครามเย็น ใน ค.ศ. 1969 เครื่องบิน YS-11 ของโคเรียนแอร์ไลน์ถูกจี้และบังคับให้บินไปยังเกาหลีเหนือ ในทำนองเดียวกัน ใน ค.ศ. 1970 ผู้ก่อเหตุจี้บังคับเจแปนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 351 ได้รับการลี้ภัยในเกาหลีเหนือ เพื่อตอบโต้การบุกทำเนียบฟ้า รัฐบาลเกาหลีใต้ได้ตั้งหน่วยพิเศษเพื่อลอบสังหารคิม อิล-ซ็อง แต่ภารกิจดังกล่าวถูกยกเลิกใน ค.ศ. 1972 ในทศวรรษ 1970 เกาหลีใต้ดำเนินโครงการอาวุธนิวเคลียร์ของตนเอง แต่ถูกสหรัฐสั่งห้าม
ใน ค.ศ. 1974 ผู้ฝักใฝ่เกาหลีเหนือพยายามลอบสังหารประธานาธิบดีพักและได้สังหารยุก ย็อง-ซู ภรรยาของเขา ใน ค.ศ. 1976 เหตุฆาตกรรมด้วยขวานที่พันมุนจ็อมส่งผลให้นายทหารกองทัพบกสหรัฐเสียชีวิต 2 นายในเขตปลอดทหารและคุกคามว่าจะกลายเป็นสงครามในวงกว้าง ในทศวรรษ 1970 เกาหลีเหนือลักพาตัวชาวญี่ปุ่นจำนวนหนึ่ง

ใน ค.ศ. 1976 บันทึกการประชุมที่ได้รับการเปิดเผยในปัจจุบันระบุว่าวิลเลียม เคลเมนส์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐ บอกกับเฮนรี คิสซินเจอร์ว่ามีการจู่โจมหรือการรุกล้ำเข้าไปในเกาหลีเหนือจากภาคใต้ถึง 200 ครั้ง แม้จะไม่ใช่โดยกองทัพสหรัฐ ข้อมูลจากนักการเมืองเกาหลีใต้ที่เรียกร้องค่าชดเชยแก่ผู้รอดชีวิตระบุว่า มีสายลับมากกว่า 7,700 คนลักลอบเข้าไปในเกาหลีเหนือตั้งแต่ ค.ศ. 1953 ถึง 1972 ซึ่งในจำนวนนี้เชื่อว่าประมาณ 5,300 คนไม่ได้กลับมา รายละเอียดของการรุกล้ำเหล่านี้เพียงไม่กี่ครั้งเท่านั้นที่ถูกเปิดเผยต่อสาธารณะ รวมถึงการจู่โจมโดยกองกำลังเกาหลีใต้ใน ค.ศ. 1967 ที่ได้ทำลายสิ่งอำนวยความสะดวกของเกาหลีเหนือไปประมาณ 50 แห่ง  ภารกิจอื่น ๆ รวมถึงการมุ่งเป้าไปที่ที่ปรึกษาจากจีนและสหภาพโซเวียตเพื่อทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเกาหลีเหนือและพันธมิตร

เอริช ฮ็อนเน็คเคอร์ ผู้นำเยอรมนีตะวันออก ซึ่งมาเยือนใน ค.ศ. 1977 เป็นหนึ่งในมิตรสหายต่างชาติที่ใกล้ชิดที่สุดของคิม อิล-ซ็อง ใน ค.ศ. 1986 เยอรมนีตะวันออกและเกาหลีเหนือลงนามในความตกลงความร่วมมือทางทหาร คิมยังมีความใกล้ชิดกับผู้นำคอมมิวนิสต์ที่แยกตัวเป็นอิสระอย่างยอซีป บรอซ ตีโต แห่งยูโกสลาเวีย และนีกอลาเอ ชาวูเชสกู แห่งโรมาเนีย มูอัมมาร์ กัดดาฟี ผู้นำลิเบีย เคยพบกับคิม อิล-ซ็องและเป็นพันธมิตรที่ใกล้ชิดของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี เกาหลีเหนือเริ่มมีบทบาทในขบวนการหัวรุนแรงระดับโลก โดยสร้างความสัมพันธ์กับกลุ่มต่าง ๆ เช่น พรรคแบล็กแพนเทอร์ (Black Panther Party) ในสหรัฐ พรรคแรงงานไอร์แลนด์ และพรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกา เนื่องด้วยการเน้นความเป็นเอกราชมากขึ้น เกาหลีเหนือจึงเริ่มส่งเสริมลัทธิชูเชในฐานะทางเลือกแทนลัทธิมากซ์–เลนินสายหลักและในฐานะรูปแบบที่ประเทศกำลังพัฒนาควรปฏิบัติตาม

เมื่อการเจรจาเหนือ-ใต้เริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1972 เกาหลีเหนือเริ่มได้รับการรับรองทางการทูตจากประเทศนอกกลุ่มคอมมิวนิสต์ ภายในสี่ปี เกาหลีเหนือได้รับการรับรองจาก 93 ประเทศ ซึ่งทัดเทียมกับการได้รับการรับรองของเกาหลีใต้โดย 96 ประเทศ เกาหลีเหนือได้รับอนุญาตให้เข้าสู่องค์การอนามัยโลก และส่งคณะผู้สังเกตการณ์ถาวรชุดแรกไปยังสหประชาชาติ ใน ค.ศ. 1975 เกาหลีเหนือเข้าร่วมขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด

ในช่วงทศวรรษ 1970 ทั้งฝ่ายเหนือและใต้เริ่มสร้างขีดความสามารถทางทหารของตน มีการค้นพบว่าเกาหลีเหนือได้ขุดอุโมงค์ใต้เขตปลอดทหารซึ่งสามารถรองรับทหารได้หลายพันนาย ด้วยความตื่นตระหนกต่อแนวโน้มที่สหรัฐจะถอนตัว เกาหลีใต้จึงได้เริ่มโครงการอาวุธนิวเคลียร์ที่เป็นความลับซึ่งได้รับการคัดค้านอย่างหนักจากรัฐบาลวอชิงตัน

ใน ค.ศ. 1977 ประธานาธิบดีจิมมี คาร์เตอร์ของสหรัฐเสนอให้มีการถอนทหารออกจากเกาหลีใต้ เกิดกระแสต่อต้านอย่างกว้างขวางในอเมริกาและในเกาหลีใต้ โดยผู้วิพากษ์วิจารณ์แย้งว่าสิ่งนี้จะทำให้ฝ่ายเหนือสามารถยึดโซลได้ คาร์เตอร์จึงเลื่อนการถอนตัวออกไป และโรนัลด์ เรแกน ผู้สืบทอดตำแหน่ง ได้ยกเลิกนโยบายนี้และเพิ่มจำนวนทหารเป็นสี่หมื่นสามพันนาย หลังจากที่เรแกนจัดหาเครื่องบินขับไล่ F-16 ให้แก่ภาคใต้ และหลังจากที่คิม อิล-ซ็องไปเยือนมอสโกใน ค.ศ. 1984 สหภาพโซเวียตก็เริ่มต้นความช่วยเหลือและความร่วมมือทางทหารกับภาคเหนืออีกครั้ง

ความไม่สงบในเกาหลีใต้มาถึงจุดสูงสุดด้วยการก่อการกำเริบควังจูใน ค.ศ. 1980 ระบอบเผด็จการเปรียบเปรยการเห็นต่างว่าเป็นการบ่อนทำลายโดยเกาหลีเหนือ ในทางกลับกัน ผู้ประท้วงที่เป็นเยาวชนบางส่วนมองว่าสหรัฐมีส่วนรู้เห็นในการปราบปรามทางการเมืองและคล้อยตามไปกับโฆษณาชวนเชื่อแนวชาตินิยมของฝ่ายเหนือ

ใน ค.ศ. 1983 เกาหลีเหนือลอบวางระเบิดที่ย่างกุ้ง ซึ่งเป็นความพยายามลอบสังหารประธานาธิบดีช็อน ดู-ฮวันของเกาหลีใต้ขณะเยือนพม่าแต่ไม่สำเร็จ การวางระเบิดโคเรียนแอร์ เที่ยวบินที่ 858 ใน ค.ศ. 1987 ในช่วงก่อนโอลิมปิกโซล นำไปสู่การที่รัฐบาลสหรัฐจัดให้เกาหลีเหนืออยู่ในรายชื่อประเทศก่อการร้าย เกาหลีเหนือประกาศคว่ำบาตรการแข่งขันกีฬา โดยได้รับการสนับสนุนจากคิวบา เอธิโอเปีย แอลเบเนีย และเซเชลส์

ใน ค.ศ. 1986 ชเว ด็อก-ซิน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศเกาหลีใต้ ได้แปรพักตร์ไปยังเกาหลีเหนือ และกลายเป็นผู้นำพรรคช็อนโดอิสต์ช็องอู

ในทศวรรษ 1980 รัฐบาลเกาหลีใต้สร้างเสาธงสูง  ในหมู่บ้านแทซ็องดงในเขตปลอดทหาร เพื่อเป็นการตอบโต้ เกาหลีเหนือจึงสร้างเสาธงสูง   ในหมู่บ้านคีจ็องดงที่อยู่ใกล้เคียง

## การโดดเดี่ยวและการเผชิญหน้า (ค.ศ. 1991–2017)

เมื่อสงครามเย็นสิ้นสุดลง เกาหลีเหนือสูญเสียการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียตและตกอยู่ในวิกฤตการณ์เศรษฐกิจ เมื่อผู้นำคิม อิล-ซ็องถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1994 จึงเกิดความคาดการณ์ว่ารัฐบาลเกาหลีเหนืออาจล่มสลายและคาบสมุทรจะถูกรวมเข้าด้วยกันอีกครั้ง ขณะที่อาวุธนิวเคลียร์ของสหรัฐถูกถอนออกจากเกาหลีใต้

ใน ค.ศ. 1994 จากความสงสัยว่าเกาหลีเหนือกำลังพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์ ประธานาธิบดีบิล คลินตันของสหรัฐได้พิจารณาการทิ้งระเบิดใส่เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ย็องบย็อนของเกาหลีเหนือ แต่ในเวลาต่อมาเขาได้ยกเลิกทางเลือกนี้เมื่อได้รับคำแนะนำว่าหากสงครามปะทุขึ้น อาจส่งผลให้ทหารสหรัฐเสียชีวิตและบาดเจ็บ 52,000 นายและทหารเกาหลีใต้ 490,000 นายภายในช่วงสามเดือนแรก รวมถึงมีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บที่เป็นพลเรือนจำนวนมาก ในทางกลับกัน สหรัฐและเกาหลีเหนือได้ลงนามในกรอบความตกลงใน ค.ศ. 1994 ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อระงับโครงการนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือ ต่อมาใน ค.ศ. 1998 ประธานาธิบดีคิม แด-จุงของเกาหลีใต้ได้เริ่มนโยบายตะวันฉาย ซึ่งมุ่งเน้นการส่งเสริมความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นกับเกาหลีเหนือ อย่างไรก็ตาม ภายหลังวินาศกรรม 11 กันยายน ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุชของสหรัฐได้ประณามนโยบายดังกล่าว และใน ค.ศ. 2002 ได้ตราหน้าเกาหลีเหนือว่าเป็นสมาชิกของ "แกนแห่งความชั่วร้าย" การเจรจาหกฝ่ายซึ่งประกอบด้วยเกาหลีเหนือ เกาหลีใต้ สหรัฐ รัสเซีย ญี่ปุ่น และจีน เริ่มต้นขึ้นใน ค.ศ. 2003 แต่ไม่สามารถบรรลุข้อยุติได้ จนกระทั่งใน ค.ศ. 2006 เกาหลีเหนือประกาศว่าประสบความสำเร็จในการทดลองนิวเคลียร์ครั้งแรก นโยบายตะวันฉายถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการโดยประธานาธิบดีอี มย็อง-บักของเกาหลีใต้ หลังจากได้รับเลือกตั้งใน ค.ศ. 2007

ในช่วงต้นศตวรรษที่ 21 มีประมาณการว่าความหนาแน่นของอำนาจการยิงในพื้นที่ระหว่างเปียงยางและโซลนั้นสูงกว่าในยุโรปกลางช่วงสงครามเย็น กองทัพประชาชนเกาหลีของฝ่ายเหนือมีจำนวนทหารมากกว่ากองทัพเกาหลีใต้ถึงสองเท่าและมีขีดความสามารถที่จะทำลายโซลด้วยการระดมยิงปืนใหญ่และขีปนาวุธ อย่างไรก็ตาม กองทัพเกาหลีใต้ได้รับการประเมินว่ามีความเหนือกว่าทางเทคนิคในหลายด้าน กองกำลังสหรัฐยังคงประจำอยู่ในเกาหลีใต้และดำเนินการฝึกซ้อมทางทหารประจำปีร่วมกับกองกำลังเกาหลีใต้ รวมถึงการฝึกคีย์รีซอลฟ์ (Key Resolve), โฟลอีเกิล (Foal Eagle) และอุลจี-ฟรีดอมการ์เดียน (Ulchi-Freedom Guardian) ซึ่งเกาหลีเหนือประณามการฝึกเหล่านี้เป็นประจำว่าเป็นพฤติการณ์รุกราน ระหว่าง ค.ศ. 1997 ถึง 2016 รัฐบาลเกาหลีเหนือได้กล่าวหารัฐบาลอื่น ๆ ว่าประกาศสงครามต่อตนถึง 200 ครั้ง นักวิเคราะห์ได้อธิบายว่ากองทหารรักษาการณ์ของสหรัฐเปรียบเสมือน "สายชนวน" ที่รับประกันการแทรกแซงทางทหารของอเมริกา แต่บางส่วนก็ตั้งคำถามว่าจะมีกำลังเสริมที่เพียงพอส่งมาหรือไม่

ในช่วงเวลานี้ เรือดำน้ำเกาหลีเหนือสองลำถูกยึดได้หลังเกยตื้นที่ชายฝั่งเกาหลีใต้ ลำแรกใกล้คังนึงใน ค.ศ. 1996 และอีกลำใกล้ซกโชใน ค.ศ. 1998 ต่อมาในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1998 กองทัพเรือเกาหลีใต้ได้จมเรือกึ่งดำน้ำของเกาหลีเหนือในยุทธนาวีที่ยอซู ใน ค.ศ. 2001 ยามฝั่งญี่ปุ่นจมเรือจารกรรมของเกาหลีเหนือในยุทธนาวีที่อามะมิ-โอชิมะ

ใน ค.ศ. 1996 ช็อง ซู-อิล นักวิชาการเกาหลีใต้ ถูกเปิดโปงว่าเป็นสายลับเกาหลีเหนือ ส่วนเกาหลีใต้ได้ยุติการส่ง "ตัวแทนทำลายล้างเกาหลีเหนือ" (North Korea Demolition Agents) เข้าไปจู่โจมในพื้นที่ทางเหนือในช่วงต้นทศวรรษ 2000

ความขัดแย้งทวีความรุนแรงขึ้นใกล้กับแนวเขตทางทะเลที่มีการพิพาทกันซึ่งเรียกว่าแนวจำกัดตอนเหนือ (NLL) ในทะเลเหลือง ใน ค.ศ. 1999 และ ค.ศ. 2002 เกิดการปะทะกันระหว่างกองทัพเรือเกาหลีเหนือและใต้ เรียกว่ายุทธนาวีที่ย็อนพย็องครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สอง ต่อมาในวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2010 เรือนาวีเกาหลีใต้ *ช็อนอัน* (ROKS *Cheonan*) อัปปางลงใกล้เกาะแพ็งนย็องในทะเลเหลือง เชื่อกันว่าเป็นฝีมือของตอร์ปิโดเกาหลีเหนือ วันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 เพื่อเป็นการตอบโต้การฝึกซ้อมทางทหารร่วม เกาหลีเหนือได้ยิงปืนใหญ่ใส่เกาะย็อนพย็องใหญ่ของเกาหลีใต้ในทะเลเหลือง และเกาหลีใต้ได้ยิงโต้ตอบ

ใน ค.ศ. 2013 ท่ามกลางความตึงเครียดเกี่ยวกับโครงการขีปนาวุธ เกาหลีเหนือได้บังคับให้ปิดเขตอุตสาหกรรมแคซ็องที่ดำเนินการร่วมกันชั่วคราว เขตดังกล่าถูกปิดอีกครั้งใน ค.ศ. 2016 สมาชิกรัฐสภาเกาหลีใต้คนหนึ่งถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานวางแผนก่อวินาศกรรมเพื่อสนับสนุนฝ่ายเหนือใน ค.ศ. 2013 และถูกจำคุก 12 ปี ใน ค.ศ. 2014 *นิวยอร์กไทมส์* รายงานว่า ประธานาธิบดีบารัก โอบามาของสหรัฐได้สั่งให้เพิ่มความเข้มข้นของสงครามไซเบอร์และอิเล็กทรอนิกส์เพื่อขัดขวางการทดสอบขีปนาวุธของเกาหลีเหนือ แต่รายงานนี้ถูกโต้แย้งโดยนักวิเคราะห์จากสถาบันนอทิลัส

ใน ค.ศ. 2016 ท่ามกลางการประท้วง เกาหลีใต้ได้ตัดสินใจติดตั้งระบบต่อต้านขีปนาวุธธาด (THAAD) ของสหรัฐเพื่อตอบโต้ภัยคุกคามทางนิวเคลียร์และขีปนาวุธจากเกาหลีเหนือ หลังเกาหลีเหนือทดลองนิวเคลียร์ครั้งที่ห้าในเดือนกันยายน ค.ศ. 2016 มีรายงานว่าเกาหลีใต้ได้พัฒนาแผนการที่จะทำลายเปียงยางให้ราบคาบหากมีสัญญาณของการโจมตีด้วยนิวเคลียร์ที่กำลังจะเกิดขึ้นจากฝ่ายเหนือ สถานีวิทยุรหัสลับของเกาหลีเหนือเริ่มกลับมาออกอากาศอีกครั้งหลังหยุดไป 16 ปี โดยดูเหมือนจะเป็นการส่งข้อความรหัสไปยังสายลับในภาคใต้ ในขณะที่เกาหลีใต้กำลังเผชิญเรื่องอื้อฉาวทางการเมือง เกาหลีเหนือได้สนับสนุนการถอดถอนประธานาธิบดีพัก กึน-ฮเยอย่างกระตือรือร้น โดยมีการเพิ่มปริมาณการโปรยใบปลิว ในทางกลับกัน กลุ่มผู้สนับสนุนพักได้กล่าวหาพรรคเสรีเกาหลีซึ่งเป็นฝ่ายค้านว่าใช้โลโก้พรรคที่มีพื้นฐานมาจากหอคอยชูเชในเปียงยาง

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 มีรายงานว่ารัฐบาลเกาหลีใต้ได้เพิ่มเงินรางวัลให้แก่ผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือที่นำข้อมูลลับหรือยุทธภัณฑ์ติดตัวมาด้วย นอกจากนี้ยังมีรายงานว่าใน ค.ศ. 2016 แฮกเกอร์เกาหลีเหนือได้ขโมยข้อมูลทางทหารที่เป็นความลับของเกาหลีใต้ รวมถึงแผนลอบสังหารคิม จ็อง-อึน ตามความเห็นของผู้เชี่ยวชาญด้านความปลอดภัยทางไซเบอร์ เกาหลีเหนือมีกองทัพแฮกเกอร์ที่ได้รับการฝึกฝนมาเพื่อรบกวนเครือข่ายคอมพิวเตอร์ของศัตรูและขโมยทั้งเงินและข้อมูลละเอียดอ่อน ในทศวรรษที่ผ่านมา เกาหลีเหนือถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการโจมตีทางไซเบอร์และการแฮกข้อมูลหลายครั้งในเกาหลีใต้และที่อื่น ๆ รวมถึงการแฮกข้อมูลของโซนี่พิคเจอร์สซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นการแก้แค้นที่การออกฉายภาพยนตร์*[[ดิอินเทอร์วิว คู่หูสัปดนตะลุยเกาหลีเหนือ]]* ใน ค.ศ. 2014 ที่นำเสนอภาพการลอบสังหารคิม จ็อง-อึน

## ความตึงเครียดและการผ่อนคลาย (ค.ศ. 2017–2021)

ค.ศ. 2017 เป็นช่วงเวลาแห่งความตึงเครียดที่เพิ่มสูงขึ้นระหว่างสหรัฐและเกาหลีเหนือ ในช่วงต้นปี ประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ของสหรัฐที่เพิ่งเข้ารับตำแหน่งได้ยกเลิกนโยบาย "ความอดทนเชิงยุทธศาสตร์" ที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาลโอบามาก่อนหน้า ในช่วงปลายปี มุน แจ-อินได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีเกาหลีใต้ด้วยคำสัญญาที่จะกลับไปใช้นโยบายตะวันฉาย วันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 เกาหลีเหนือทดสอบขีปนาวุธข้ามทวีป (ICBM) ครั้งแรกสำเร็จ โดยตั้งชื่อว่าฮวาซ็อง-14 และทำการทดสอบอีกครั้งในวันที่ 28 กรกฎาคม วันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2017 สหประชาชาติกำหนดการคว่ำบาตรเพิ่มเติมซึ่งรัฐบาลเกาหลีเหนือตอบโต้ด้วยการเพิกเฉย

ภายหลังการคว่ำบาตร ทรัมป์เตือนว่าภัยคุกคามทางนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือ "จะถูกตอบโต้ด้วยไฟและความโกรธเกรี้ยว และตรงไปตรงมาคืออำนาจในรูปแบบที่โลกไม่เคยเห็นมาก่อน" เพื่อตอบโต้ เกาหลีเหนือประกาศว่ากำลังพิจารณาการทดสอบขีปนาวุธที่จะตกลงใกล้ดินแดนกวมของสหรัฐ เกาหลีเหนือทำการทดลองนิวเคลียร์ครั้งที่หกในวันที่ 3 กันยายน การทดลองได้รับการประณามจากนานาชาติและส่งผลให้มีการใช้การคว่ำบาตรทางเศรษฐกิจเพิ่มเติมต่อเกาหลีเหนือ วันที่ 28 พฤศจิกายน เกาหลีเหนือยิงขีปนาวุธอีกครั้ง ซึ่งตามข้อมูลของนักวิเคราะห์ระบุว่ามีขีดความสามารถในการโจมตีได้ทุกที่ในสหรัฐ การทดสอบส่งผลให้สหประชาชาติคว่ำบาตรประเทศเพิ่มเติม

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2018 มีการจัดการประชุมรัฐมนตรีต่างประเทศแวนคูเวอร์ว่าด้วยความมั่นคงและเสถียรภาพบนคาบสมุทรเกาหลี โดยแคนาดาและสหรัฐร่วมเป็นเจ้าภาพ เกี่ยวกับวิธีการเพิ่มประสิทธิภาพของการคว่ำบาตรเกาหลีเหนือ ประธานร่วม (รัฐมนตรีต่างประเทศแคนาดา ฟรีแลนด์ และรัฐมนตรีต่างประเทศสหรัฐ ทิลเลอร์สัน) ได้ออกสรุปประเด็นที่เน้นย้ำถึงความเร่งด่วนในการโน้มน้าวให้เกาหลีเหนือปลดอาวุธนิวเคลียร์และเน้นย้ำถึงความจำเป็นของการคว่ำบาตรเพื่อสร้างเงื่อนไขสำหรับทางออกทางการทูต

เมื่อคิม จ็อง-อึนเสนอจะเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 ในเกาหลีใต้ผ่านสุนทรพจน์ปีใหม่ สายด่วนโซล–เปียงยางได้กลับมาเปิดอีกครั้งหลังปิดไปเกือบสองปี ในเดือนกุมภาพันธ์ เกาหลีเหนือส่งคณะผู้แทนระดับสูงอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนไปยังการแข่งขัน นำโดยคิม ยอ-จ็อง น้องสาวของคิม จ็อง-อึน และประธานคิม ย็อง-นัม ซึ่งได้ส่งคำเชิญไปยังประธานาธิบดีมุนเพื่อเยือนฝ่ายเหนือ คิม จ็อง-อึนและมุ พบกันที่พื้นที่ความมั่นคงร่วมในวันที่ 27 เมษายน ซึ่งพวกเขาประกาศว่ารัฐบาลของพวกเขาจะทำงานไปสู่คาบสมุทรเกาหลีที่ปลอดอาวุธนิวเคลียร์และทำให้สันติภาพระหว่างเกาหลีเหนือและใต้เป็นทางการ วันที่ 12 มิถุนายน คิมพบกับดอนัลด์ ทรัมป์ที่การประชุมสุดยอดในสิงคโปร์และลงนามในปฏิญญา เพื่อยืนยันความมุ่งมั่นเดียวกัน ทรัมป์ประกาศว่าเขาจะยุติการซ้อมรบทางทหารกับเกาหลีใต้และส่งสัญญาณถึงการถอนทหารอเมริกันออกทั้งหมด
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2018 ในการประชุมสุดยอดกับมุนที่เปียงยาง คิมตกลงที่จะรื้อถอนสิ่งอำนวยความสะดวกด้านอาวุธนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือ หากสหรัฐดำเนินการตอบแทน รัฐบาลทั้งสองยังประกาศด้วยว่าจะสถาปนาเขตกันชนที่พรมแดนเพื่อป้องกันการปะทะ วันที่ 1 พฤศจิกายน มีการสถาปนาเขตกันชนทั่วเขตปลอดทหาร (DMZ) เพื่อช่วยให้มั่นใจว่าจะยุติความเป็นปรปักษ์ทั้งทางบก ทะเล และอากาศ เขตกันชนทอดยาวจากทางเหนือของเกาะท็อกจ็อกไปยังทางใต้ของเกาะโชในทะเลตะวันตกและทางเหนือของซกโชและทางใต้ของอำเภอทงช็อนในทะเลตะวันออก (ทะเลญี่ปุ่น) นอกจากนี้ ยังมีการสถาปนาเขตห้ามบินตามแนวเขตปลอดทหาร

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019 ที่ฮานอย การประชุมสุดยอดครั้งที่สองระหว่างคิมและทรัมป์พังทลายลงโดยไม่มีข้อตกลง วันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2019 ประธานาธิบดีทรัมป์พบกับคิม จ็อง-อึนพร้อมกับมุน แจ-อินที่เขตปลอดทหาร ทำให้เขาเป็นประธานาธิบดีสหรัฐคนแรกที่ดำรงตำแหน่งอยู่ซึ่งได้เข้าสู่เกาหลีเหนือ การเจรจาในสต็อกโฮล์มเริ่มขึ้นในวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2019 ระหว่างคณะเจรจาของสหรัฐและเกาหลีเหนือ แต่พังทลายลงหลังผ่านไปหนึ่งวัน วันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2020 เวลาประมาณ 14:49 น. ระบอบเกาหลีเหนือของคิม จ็อง-อึนระเบิดสำนักงานประสานงานร่วมเหนือ-ใต้ในเขตอุตสาหกรรมแคซ็อง ในช่วงปลาย ค.ศ. 2021 ประธานาธิบดีมุน ซึ่งใกล้จะสิ้นสุดวาระห้าปี จัดการประชุมเรื่อง "ปฏิญญาแห่งการสิ้นสุดสงคราม: ข้อจำกัดและแนวโน้ม" โดยยังคงพยายามหาทางออกทางการทูต แต่เรื่องนี้ถูกต่อต้านจากวิทยากรบางคน รวมถึงตัวแทนของพรรคพลังประชาชน

## สิ้นสุดการผ่อนคลาย (ค.ศ. 2021–2024)

วันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2022 เกาหลีเหนือผ่านกฎหมายเพื่อประกาศตนเป็นรัฐที่ครอบครองอาวุธนิวเคลียร์ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2022 การซ้อมรบของกองทัพอากาศสหรัฐและเกาหลีใต้ที่เรียกว่าวิจิแลนต์สตอร์ม (Vigilant Storm) ถูกตอบโต้ด้วยการทดสอบขีปนาวุธและการซ้อมรบของกองทัพอากาศโดยเกาหลีเหนือ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2022 โดรนเกาหลีเหนือห้าลำบินเข้าสู่น่านฟ้าเกาหลีใต้ โดยหลบหลีกการป้องกันของเกาหลีใต้ และลำหนึ่งบินเข้าไปในเขตห้ามบินรอบทำเนียบฟ้า ในช่วงปลาย ค.ศ. 2022 สำนักข่าวกรองแห่งชาติเกาหลีใต้เริ่มปฏิบัติการจู่โจมชุดหนึ่งเพื่อมุ่งเป้าไปที่กลุ่มสายลับเกาหลีเหนือที่ถูกกล่าวหา

ณ ค.ศ. 2023 สิ่งพิมพ์เกาหลีเหนือยังคงถูกเซ็นเซอร์ในเกาหลีใต้ ในขณะเดียวกัน เกาหลีเหนือได้รณรงค์ต่อต้านวัฒนธรรมต่างชาติ ในขณะที่รัฐบาลสหรัฐสนับสนุนการไหลเวียนของข้อมูลจากภายนอกเข้าไปในเกาหลีเหนือ

วันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 2024 เกาหลีเหนือยิงกระสุนปืนใหญ่ 200 นัดไปทางเกาะย็อนพย็อง

## เกาหลีเหนือละทิ้งเป้าหมายการรวมชาติอย่างสันติ
วันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2024 ระหว่างการกล่าวสุนทรพจน์ต่อคณะกรรมการกลางพรรคแรงงานเกาหลี คิม จ็อง-อึนเรียกร้องให้มีการ "พลิกผันขั้นพื้นฐาน" ในจุดยืนของเกาหลีเหนือที่มีต่อเกาหลีใต้ โดยเรียกเกาหลีใต้ว่าเป็น "ศัตรู" เขากล่าวว่า "บทสรุปที่ครอบคลุมของพรรคหลังทบทวนความสัมพันธ์ระหว่างเกาหลีที่ดำเนินมาหลายทศวรรษคือ การรวมชาติไม่มีทางบรรลุผลได้กับพวกสวะสาธารณรัฐเกาหลี (ROK) ที่กำหนด 'การรวมชาติด้วยการดูดกลืน' และ 'การรวมชาติภายใต้ระบอบประชาธิปไตยเสรีนิยม' เป็นนโยบายรัฐของตน" ซึ่งเขากล่าวว่า "ขัดแย้งอย่างรุนแรงกับแนวทางรวมชาติของเราที่ว่า: หนึ่งชาติ หนึ่งรัฐ สองระบบ"

คิมอ้างถึงการอ้างสิทธิ์ของรัฐธรรมนูญเกาหลีใต้เหนือคาบสมุทรเกาหลีทั้งหมดและนโยบายของประธานาธิบดียุน ซ็อก-ย็อลของเกาหลีใต้ที่มีต่อฝ่ายเหนือว่าเป็นหลักฐานว่าเกาหลีใต้เป็นพันธมิตรที่ไม่เหมาะสมสำหรับการรวมชาติ เขากล่าวว่าความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองเกาหลีในปัจจุบันเป็น "รัฐที่เป็นศัตรูต่อกันและเป็นความสัมพันธ์ระหว่างสองรัฐคู่สงคราม" และไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบ "ผู้มีสายเลือดเดียวกันหรือเป็นเนื้อเดียวกัน" อีกต่อไป และกล่าวต่อไปว่าเป็นเรื่อง "ไม่เหมาะสม" ที่จะหารือประเด็นเรื่องการรวมชาติ "กับกลุ่มก้อนที่แปลกประหลาดนี้ [เกาหลีใต้] ซึ่งเป็นเพียงสมุนอาณานิคมของสหรัฐ แม้จะใช้คำวาทศิลป์ [ที่พวกเราเคยใช้] ว่า 'เพื่อนร่วมชาติ' ก็ตาม"

คิมยืนยันการเปลี่ยนแปลงนโยบายเพิ่มเติมในเดือนมกราคม ค.ศ. 2024 เมื่อเขากล่าวสุนทรพจน์ต่อสมัชชาประชาชนสูงสุด (SPA) โดยเรียกร้องให้มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญเพื่อลบการอ้างถึงความร่วมมือและการรวมชาติ ตลอดจนระบุพรมแดนดินแดนของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี (DPRK) และเพิ่มมาตราที่ระบุว่าสาธารณรัฐเกาหลี (ROK) เป็นประเทศที่เป็นศัตรูที่สุด เขายังปฏิเสธแนวจำกัดตอนเหนือทางทะเล โดยกล่าวว่า "หากสาธารณรัฐเกาหลีรุกรานดินแดนทางบก น่านฟ้า หรือน่านน้ำของเราแม้เพียง 0.001 มิลลิเมตร จะถือว่าเป็นการยั่วยุให้เกิดสงคราม" สมัชชาประชาชนสูงสุดยังลงคะแนนเสียงให้ยกเลิกองค์การความร่วมมือระหว่างเกาหลีสามแห่ง ได้แก่ คณะกรรมการเพื่อการรวมชาติอย่างสันติแห่งปิตุภูมิ, องค์การความร่วมมือประชาชนเกาหลี และการท่องเที่ยวระหว่างประเทศคึมกังซัน

สัญลักษณ์หนึ่งของเรื่องนี้คือการทำลายซุ้มประตูการรวมชาติในเปียงยางเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2024 คิม จ็อง-อึนกล่าวในการประชุมครั้งที่ 10 ของสมัชชาประชาชนสูงสุดชุดที่ 14 แห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีว่า: "เราควรดำเนินขั้นตอนต่าง ๆ เช่น การรื้อถอน 'อนุสรณ์สถานแห่งสามหลักการเพื่อการรวมชาติแห่งชาติ' ซึ่งตั้งอยู่อย่างไม่เหมาะสมที่ทางเข้าทางใต้ของนครหลวงเปียงยาง เพื่อกำจัดแนวคิดเรื่อง 'การรวมชาติ' 'การปรองดอง' และประวัติศาสตร์แห่งชาติที่ฆ่าฟันกันเองของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี" วันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 เกาหลีเหนือได้ลบภาพคาบสมุทรเกาหลี ซึ่งถือเป็นสัญลักษณ์อ้างอิงถึงการรวมชาติ ออกจากเว็บไซต์หลักของตน

วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2024 รัฐบาลของประธานาธิบดียุน ซ็อก-ย็อลวางแผนที่จะพัฒนาวิสัยทัศน์ใหม่ของการรวมชาติกับเกาหลีเหนือเพื่อให้รวมหลักการประชาธิปไตยเสรีนิยมเข้าไปด้วย เกาหลีใต้มีแผนปรับปรุงวิสัยทัศน์การรวมชาติเป็นครั้งแรกในรอบ 30 ปี นี่เป็นการแก้ไขสูตรการรวมชาติของประชาคมแห่งชาติครั้งแรก ซึ่งเป็นนโยบายการรวมชาติของเกาหลีใต้ที่เปิดตัวในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1994 ภายใต้รัฐบาลของอดีตประธานาธิบดีคิม ย็อง-ซัม

วันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2024 คณะรัฐมนตรีของเกาหลีใต้ระงับปฏิญญาพันมุนจ็อม ค.ศ. 2018 ด้วยความตึงเครียดบริเวณพรมแดนจากบอลลูนบรรทุกขยะโดยเกาหลีเหนือ วันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 2024 เกาหลีใต้ประกาศกลับมาส่งเสียงผ่านลำโพงโฆษณาชวนเชื่อต่อต้านเกาหลีเหนือหลังจากมีการส่งบอลลูน กองทัพของโซลตรวจพบบอลลูนประมาณ 330 ลูกตั้งแต่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 2024 โดยพบประมาณ 80 ลูกในดินแดนเกาหลีใต้ สำนักประธานาธิบดีระบุว่าการออกอากาศมีเป้าหมายเพื่อส่งข้อความแห่งความหวังไปยังกองทัพและพลเมืองเกาหลีเหนือ การตอบโต้นี้เกิดขึ้นหลังนักกิจกรรมในภาคใต้ปล่อยบอลลูนบรรจุเพลงเคป็อป ธนบัตรดอลลาร์ และโฆษณาชวนเชื่อต่อต้านคิม จ็อง-อึนมานานหลายสัปดาห์ ซึ่งทำให้เปียงยางโกรธจัด การออกอากาศผ่านลำโพงกลับมาดำเนินการอีกครั้งหลังจากเกาหลีใต้ระงับความตกลง ค.ศ. 2018 ทำให้สามารถรณรงค์โฆษณาชวนเชื่อและอาจมีการซ้อมรบใกล้พรมแดน

เกาหลีเหนืออ้างว่ามีผู้สมัครเข้ากองทัพ 1.4 ล้านคนหลังกล่าวหาว่าเกาหลีใต้ส่งโดรนรุกล้ำ เพื่อตอบโต้ โซลกำลังจำกัดกิจกรรมแจกใบปลิวใกล้พรมแดนเพื่อป้องกันการยกระดับความรุนแรง

รัฐธรรมนูญฉบับแก้ไขของเกาหลีเหนือในขณะนี้กำหนดให้เกาหลีใต้เป็น "รัฐปรปักษ์" ยุติการแสวงหาการรวมชาติอย่างสันติและเพิ่มการสร้างปราการทางทหารตามแนวพรมแดน ในเวลาเดียวกัน เกาหลีเหนือได้ระเบิดถนนและทางรถไฟที่เชื่อมต่อกับเกาหลีใต้ในบางพื้นที่ระหว่างพรมแดนเกาหลี

ในฐานะส่วนหนึ่งของความตกลงเกาหลีเหนือ–รัสเซีย เกาหลีเหนือยังส่งหน่วยทหารแยกไปยังพรมแดนยูเครน–รัสเซีย ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2024 หน่วยข่าวกรองจากยูเครน เกาหลีใต้ และสหรัฐเริ่มรายงานการส่งทหารเกาหลีเหนือหลายพันนายไปยังรัสเซีย ในตอนแรกมอสโกและเปียงยางปฏิเสธข้อมูลนี้ แต่ในการประชุมสุดยอดบริกส์ วลาดิมีร์ ปูตินยอมรับว่ามีชาวเกาหลีเหนืออยู่จริงเป็นครั้งแรก โดยไม่ระบุวัตถุประสงค์ของการมาของพวกเขา

วันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 2024 ประธานาธิบดียุนประกาศกฎอัยการศึกในเกาหลีใต้ เขาให้เหตุผลโดยการกล่าวหาสมาชิกสมาชิกรัฐสภาเกาหลีว่าเป็นพวกสนับสนุนเกาหลีเหนือ อย่างไรก็ตาม ยุน ยกเลิกกฎอัยการศึกหลังสมัชชาแห่งชาติผ่านมติฉุกเฉินยกเลิกการประกาศดังกล่าวหลายชั่วโมงหลังจากสุนทรพจน์ของยุน

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2025 เกาหลีใต้ผ่อนปรนข้อจำกัดในการเข้าถึงสื่อเกาหลีเหนือซึ่งถูกห้ามมานานภายใต้รัฐบัญญัติความมั่นคงแห่งชาติ

## ดูเพิ่ม
* สงครามเย็นในทวีปเอเชีย
* ประวัติศาสตร์เกาหลีเหนือ
* ประวัติศาสตร์เกาหลีใต้
* การรวมชาติเกาหลี
* รายชื่อเหตุปะทะชายแดนระหว่างเกาหลีเหนือและใต้
* ความสัมพันธ์เกาหลีเหนือ–เกาหลีใต้

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Examining North Korea's Missiles Displayed During the 2017 Day of the Sun Parade
* Excerpts From Chinese Historian Shen Zhihua's Speech on North Korea


หมวดหมู่:สงครามกลางเมืองที่เกิดจากการปฏิวัติ
หมวดหมู่:สงครามกลางเมืองที่เกี่ยวข้องกับรัฐและประชาชนในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:ข้อพิพาทดินแดนของเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ข้อพิพาทดินแดนของเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์เกาหลี–สหรัฐ
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์เกาหลี–สหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์จีน–เกาหลี
หมวดหมู่:พรมแดนเกาหลีเหนือ-เกาหลีใต้
หมวดหมู่:การแบ่งแยก (การเมือง)
หมวดหมู่:ผลกระทบหลังสงครามเกาหลี
หมวดหมู่:การบุกครองครองเกาหลีโดยฝ่ายสัมพันธมิตร
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์เกาหลีเหนือ–เกาหลีใต้
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์เกาหลีเหนือ–สหรัฐ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การทหารของเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:โครงการนิวเคลียร์เกาหลีเหนือ