open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เควิน รัดด์

**เควิน ไมเคิล รัดด์** (; เกิด 21 กันยายน พ.ศ. 2500) เป็นนายกรัฐมนตรีของออสเตรเลียหลังจากชนะการเลือกตั้งในปีพ.ศ. 2550 และหัวหน้าของพรรคแรงงานออสเตรเลีย  เขาเริ่มเป็นตัวแทนในสภาล่างของออสเตรเลียตั้งแต่ พ.ศ. 2541 ตัวแทนของเขตกริฟฟิท รัฐควีนส์แลนด์ ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี หัวหน้าพรรคแรงงาน และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร หลังแพ้การเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2556

เควิน รันด์ เกิดที่นัมเบอร์ควีนส์แลนด์สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลียด้วยเกียรตินิยมด้านการศึกษาด้านภาษาจีนและพูดภาษาจีนกลางได้คล่อง ก่อนจะเข้าสู่วงการเมือง เขาเคยทำงานเป็นนักการทูตและข้าราชการให้กับรัฐบาลควีนส์แลนด์ของเวย์น กอสส์ รัดด์ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรออสเตรเลียในการเลือกตั้งในปี 2541 ของเขตกริฟฟิธของควีนส์แลนด์เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีเงาในปี 2544 ในฐานะรัฐมนตรีต่างประเทศเงาเขารับตำแหน่งหัวหน้าพรรคแรงงานในเดือนธันวาคม 2006 โดยเอาชนะคิม บีซลีย์ในการแย่งชิงตำแหน่งหัวหน้าพรรคและกลายเป็นผู้นำฝ่ายค้านรัดด์นำพรรคแรงงานไปสู่ชัยชนะอย่างถล่มทลายในการเลือกตั้งในปี 2550การปฏิบัติหน้าที่ในช่วงแรกๆของรัฐบาลของเขา ได้แก่ การให้สัตยาบันพิธีสารเกียวโตเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและการแสดงคำขอโทษระดับชาติครั้งแรกต่อชนพื้นเมืองของออสเตรเลียสำหรับรุ่นที่สูญหายไป รัฐบาลของเขาตอบสนองต่อวิกฤตการณ์ทางการเงินในปี 2551 โดยดำเนินการตามแพ็คเกจกระตุ้นเศรษฐกิจซึ่งส่งผลให้ประเทศออสเตรเลียกลายเป็นหนึ่งในประเทศพัฒนาแล้วเพียงไม่กี่ประเทศที่หลีกเลี่ยงภาวะเศรษฐกิจถดถอยครั้งใหญ่ได้ รัฐบาลของรัดด์ยังกำกับดูแลการจัดตั้งเครือข่ายบรอดแบนด์แห่งชาติ (NBN) การเปิดตัวโครงการปฏิวัติการศึกษาดิจิทัลและการสร้างโครงการปฏิวัติการศึกษา การยุบโครงการ WorkChoices และการถอนทหารออสเตรเลียออกจากสงครามอิรัก

## นโยบายหาเสียง
นโยบายที่เควิน รัดด์เคยให้ไว้เมื่อตอนหาเสียงคือ
# ถอนทหารออกจากอิรัก
# ลงนามในพิธีสารเกียวโต
# วางโครงสร้าง บอร์ดแบนระดับชาติ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร  ออสเตรเลีย - เควิน รัดด์ 
* Aus. Labour Party Leader - เควิน รัดด์ 
*  เควิน รัดด์ -2550 (Kevin07.com) 
* Personal Website
*  เควิน รัดด์ - Labour Day Speech  (**Video**)

หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีออสเตรเลีย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:นักการเมืองออสเตรเลีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐควีนส์แลนด์
หมวดหมู่:ชาวออสเตรเลียเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวออสเตรเลียเชื้อสายไอริช
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนนิกายแองกลิคันชาวออสเตรเลีย
ปลากดหัวเสียม

**ปลากดหัวเสียม**  เป็นชื่อสกุลของปลาหนังน้ำจืดจำพวกหนึ่ง ในวงศ์ปลากด (Bagridae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Sperata* มีทั้งหมดด้วยกัน 4 ชนิด (ดูในตาราง)

รูปร่างโดยรวม ส่วนหัวและจะงอยปากยื่นยาวมากที่สุดในวงศ์เดียวกันนี้ หัวแบนราบเล็กน้อย ลำตัวทรงกระบอก แต่ด้านหลังยกสูง และเรียวไปทางด้านท้าย ตาเล็กอยู่ด้านบนของหัว ริมฝีปากตัดตรงอยู่ปลายสุดของจะงอยปาก หนวดที่ริมฝีปากยาวมาก ครีบหลังไม่มีก้านครีบแข็ง ครีบไขมันยาวมาก ครีบหางใหญ่เว้าลึก ด้านท้องสีจาง ครีบสีจาง ที่สำคัญคือ ปลาในสกุลนี้ในครีบไขมันจะมีจุดสีดำเห็นเด่นชัด มีขอบขาวที่ตอนปลายท้ายสุด 

มีการกระจายพันธุ์ในประเทศอินเดีย, อัฟกานิสถาน และพม่า มีแหล่งที่พบคือ แม่น้ำสายใหญ่ในประเทศเหล่านี้ ได้แก่ แม่น้ำคงคา, แม่น้ำอิรวดี และพบได้จนถึงแม่น้ำสาละวินซึ่งเป็นพรมแดนของพม่าติดกับไทย โดยมีชื่อเรียกในภาษากะเหรี่ยงว่า "ปลาแก๊ด"

มีขนาดลำตัวโดยเฉลี่ย 50 เซนติเมตร ใหญ่ที่สุดพบได้ถึง 180 เซนติเมตร ในชนิด *S. aor* ขยายพันธุ์ทำรังโดยการขุดพื้นแม่น้ำเป็นแอ่งกว้าง ในความลึกประมาณ 2 เมตร 

มีความสำคัญต่อมนุษย์ของการใช้เนื้อเพื่อการบริโภค  และใช้ตกเป็นเกมกีฬา อีกทั้งยังมีการเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย

สำหรับในประเทศไทย โดยเฉพาะที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน ชนิด *[[Sperata acicularis|S. acicularis]]* ถือเป็นปลาที่นิยมบริโภคกันเป็นอย่างมากในท้องถิ่น เนื่องจากเนื้อมีรสชาติดี โดยในขณะนี้ กรมประมงสามารถเพาะขยายพันธุ์ลูกปลาชนิดนี้ได้แล้ว 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ปลากด
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำสาละวิน
หมวดหมู่:สกุลปลากดหัวเสียม
นวโกวาท

**นวโกวาท** แปลว่า คำสั่งสอนพระใหม่หรือพระบวชใหม่ เป็นชื่อหนังสือที่เป็นพระนิพนธ์ของ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส วัดบวรนิเวศวิหาร เป็นหนังสือที่ประมวลหัวข้อธรรมจากพระไตรปิฎกสำหรับสั่งสอนอบรมและศึกษาเล่าเรียนของพระนวกะโดยเฉพาะ ผู้อ่านสามารถเข้าใจได้ง่ายต่อมาใช้เป็นหลักสูตรนักธรรมและธรรมศึกษาชั้นตรี

หนังสือ **นวโกวาท** มี 3 ส่วน ส่วนต้นเป็น **[[วินัยบัญญัติ]]** หรือศีลของภิกษุ ส่วนกลางเป็น **[[ธรรมวิภาค]]** คือธรรมที่ต้องแยกคัดจัดไว้เป็นหมวดหมู่ เช่น ธรรมที่มี 2 ข้อย่อย รวมไว้หมวดหนึ่ง มี 3 ข้อย่อยรวมไว้หมวดหนึ่ง เป็นต้น และส่วนหลังเป็น **[[คิหิปฏิบัติ]]** คือ หลักปฏิบัติและหลักควรเว้นสำหรับคฤหัสถ์หรือชาวบ้านทั่วไป เช่น อบายมุข เป็นต้น

หนังสือเล่มนี้เป็นนิยมใช้กันมากในวงการนักศึกษาพระธรรมวินัย ตลอดพระราชอาณาจักร และเหมาะสำหรับทุกครอบครัวที่จะมีไว้เพื่อการศึกษาหาความรู้

## อ้างอิง

* 

หมวดหมู่:พระสงฆ์
หมวดหมู่:พิธีกรรมในศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
กวางเรนเดียร์

**กวางเรนเดียร์** หรือ **กวางแคริบู** (; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีขนาดใหญ่จำพวกกวาง จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Rangifer* ที่ยังสืบเผ่าพันธุ์

มีนิสัยดุร้าย มีลักษณะคล้ายคลึงกับกวางเอลก์ จัดเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ใหญ่ที่สุดของแคนาเดียนทุนดรา ตัวเมียมีน้ำหนักประมาณ 60–170 กิโลกรัม ส่วนสูงประมาณ 162– 205 เซนติเมตร ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่า มีน้ำหนักประมาณ 100–318 กิโลกรัม ส่วนสูงประมาณ 180–214 เซนติเมตร หางยาวประมาณ 14– 20 เซนติเมตร ตัวผู้ที่มีอายุมากจะผลิเขาในเดือนธันวาคม ตัวผู้ที่อายุน้อยจะผลิเขาในฤดูใบไม้ผลิ ส่วนตัวเมียจะผลิเขาในฤดูร้อน เขาแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ เขาที่อยู่สูงกว่า และเขาที่อยู่ต่ำกว่า เขากวางเรนเดียร์ตัวผู้ มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 รองจากกวางมูส คือ กว้างประมาณ 100 เซนติเมตร ยาวประมาณ 135 เซนติเมตร ถือเป็นกวางที่มีขนาดเขาใหญ่ที่สุดในโลก ขนตามลำตัวยามปกติจะมีสีน้ำตาล แต่เมื่อเข้าสู่ฤดูหนาว ขนจะเปลี่ยนไปเป็นสีอ่อนขึ้น หรือสีขาว 

กวางเรนเดียร์ มีกีบเท้าที่แยกออกเป็น 2 ง่ามชัดเจน ใช้สำหรับว่ายน้ำ โดยว่ายได้เร็วถึง 10 กิโลเมตร/ชั่วโมง และเมื่อเดินกระดูกตรงข้อเท้าและเส้นเอ็นจะทำให้เกิดเสียงไปตลอด สันนิษฐานว่ามีไว้เพื่อติดต่อกับระหว่างฝูงในยามที่อยู่ในที่ ๆ ภาวะวิสัยมองเห็นไม่ชัด เช่น ยามเมื่อหิมะตกหนัก เป็นต้น นอกจากนี้แล้วยังเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเพียงชนิดเดียวในโลกที่สามารถมองเห็นรังสีอัลตราไวโอเลตได้

พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่กรีนแลนด์, อเมริกาเหนือแถบแคนาดาและอลาสกา, สแกนดิเนเวีย จนถึงออสเตรเลียและแอนตาร์กติกา ใน สันนิษฐานว่ากวางเรนเดียร์ที่กระจายพันธุ์ในจีนอพยพมาจากไซบีเรียเมื่อราว 2,000 ปีมาแล้ว  จากการศึกษาพบว่าประชากรของกวางเรนเดียร์ในจีนลดลงถึงร้อยละ 28 จาก ปี ค.ศ. 1970 เนื่องจากถูกแยกออกเป็นฝูงเล็ก ๆ ทำให้มีตัวเลือกน้อยในการผสมพันธุ์และแพร่ขยายพันธุ์ ในปี ค.ศ. 2012 พบกวางเรนเดียร์ในจีนเหลืออยู่เพียง 33 ฝูงเท่านั้น โดยจำนวนประชากรกวางเรนเดียร์ที่พบในธรรมชาติมากที่สุดในโลกพบที่คาบสมุทรไครเมียในรัสเซีย และจำนวนที่เหลืออยู่ประมาณ 600,000 ตัว โดยลดฮวบจากในอดีตอย่างมาก สาเหตุหลักเกิดจากอุณหภูมิที่ถิ่นที่อยู่อาศัยร้อนขึ้น 1.5 องศาเซลเซียส, การคุกคามจากมนุษย์, ไฟป่า รวมถึงโรคระบาดจากยุง

กวางเรนเดียร์ เป็นกวางชนิดที่ใช้เป็นสัตว์พาหนะลากรถเลื่อนรวมถึงซานตาคลอสด้วย

## อ้างอิง
* The Reindeer Portal, Source of Information About Reindeer Husbandry Worldwide
* Rangifer.net has a map  of subspecies ranges.

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 1935 Reindeer Herding in the Northwest Territories 
* General information on Caribou and Reindeer
* Human Role in Reindeer/Caribou Systems 
* Reindeer Studies in South Georgia and Norway 
* Reindeer hunting as World Heritage – a ten thousand year-long tradition 
* The Scandinavian reindeer (Rangifer tarandus L.) after the last glacial maximum: time, seasonality and human exploitation
* Adaptations To Life In The Arctic  – Instructional slide-show, University of Alaska
* ''Rangifer''   – world's only scientific journal dealing exclusively with husbandry, management and biology of Arctic and northern ungulates

หมวดหมู่:กวาง
หมวดหมู่:พาหนะ
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศแคนาดา
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในกรีนแลนด์
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในสหรัฐอเมริกา
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:มหสัตว์ของทวีปยูเรเซีย
ภาษาสันเกถิ

**ภาษาสันเกถิ** เป็นภาษาตระกูลดราวิเดียนตอนใต้ที่มีความใกล้ชิดกับภาษาทมิฬ บางครั้งจัดเป็นภาษาย่อยของภาษากันนาดาหรือทมิฬ แต่ปัจจุบันแยกออกมาเป็นภาษาต่างหากเพราะผู้พูดภาษานี้ไม่อาจเข้าใจกันได้กับภาษาทมิฬ คาดว่าภาษานี้แยกตัวออกจากภาษาทมิฬในยุคเดียวกับภาษามลยาฬัม ได้รับอิทธิพลและยืมคำจากภาษากันนาดาและภาษาสันสกฤต มีลักษณะใกล้เคียงกับภาษามลยาฬัม แต่ก็ยังมีเอกลักษณ์เป็นของตนเอง ผู้พุดปัจจุบันอยุ่ระหว่างรอยต่อของรัฐเกราลากับทมิฬนาดู ภาษานี้ไม่มีระบบการเขียนเป็นของตนเองและมีเพลงพื้นบ้านมาก

## ไวยากรณ์
ภาษาสันเกถิเป็นภาษาที่มีคำศัพท์มาก คำศัพท์บางส่วนใกล้เคียงกับภาษาทมิฬคลาสสิก ภาษาสันเกถิมีเอกลักษณ์ที่ต่างจากภาษากลุ่มดราวิเดียนอื่นๆคือ มีการแบ่งเป็นเอกพจน์และพหูพจน์ ซึ่งไม่พบในภาษากันนาดาและภาษาทมิฬ มีความแตกต่างที่ชัดเจนระหว่างกาลและบุคคล มี 3 เพศ มีการแยกสรรพนามที่รวมและไม่รวมผู้ฟังออกจากกันสำหรับบุรุษที่ 1 พหูพจน์  เครื่องหมายการกต่างจากภาษาทมิฬ โดยลักษณะของภาษาสันเกถิที่ไม่พบในภาษาทมิฬและภาษากันนาดาคือลักษณะที่ใช้กับเพศเป็นกลาง 

คำส่วนใหญ่ลงท้ายด้วยสระ คำที่ลงท้ายด้วย –a ในภาษากันนาดาจะลงท้ายด้วย –u ในภาษาสันเกถิ  คำที่ลงท้ายด้วย –e ในภาษากันนาดาหรือ –ai ในภาษาทมิฬจะลงท้ายด้วย –a ในภาษาสันเกถิ ซึ่งเป็นลักษณะที่คล้ายภาษาเตลูกูและภาษามลยาฬัม

## สำเนียง
แบ่งภาษาสันเกถิออกเป็นสี่สำเนียง ซึ่งแต่ละสำเนียงเข้าใจกันได้ง่าย โดยสำเนียงเกาศิกาต่างจากภาษาทมิฬมากที่สุด 

## อ้างอิง

#Dr.Shrikaanth K.Murthy- Article in Sanketi Sangama, February 2006 (Published from Shimoga)
#Dravidabhashavijnana by Hampa Nagarajaiah (Published by D.V.K.Murthy publishers, Mysore, India)
#Sanketi jananga, samskruti mattu bhashe- C.S.Ramachandarao (Published by Chaitra Pallavi Publishers, Mysore)
#Nacharammana Jivana Carite- M. Keshaviah (published from Mysore)
#Shreyash S -Article in Sanketi Sangama [Published by Chaitra Pallavi Publishers, Bangalore]

สันเกถิ
นกยูง

**นกยูง** เป็นสัตว์ปีกจำพวกไก่ฟ้าขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์เดียวกันนี้ เพศผู้มีขนหางยาวที่มีสีสันสวยงาม ที่เมื่อแผ่ขยายออกเพื่ออวดเพศเมียจะมีความสวยงามเป็นอย่างยิ่ง ที่เรียกว่า "รำแพน" 

นกยูงใช้ชื่อสกุลว่า *Pavo* ชอบอาศัยอยู่ในป่าดิบแล้งและป่าผลัดใบผสมตามริมลำธารในป่า มีพฤติกรรมมักร้องตอนเช้าหรือพลบค่ำ กินอาหารจำพวกเมล็ดพืช แมลง และสัตว์เล็ก ๆ มีการกระจายพันธุ์อยู่ทางเหนือของประเทศอินเดียไปทางทิศตะวันออกผ่านพม่า, ตอนใต้ของประเทศจีน, ไทย, ลาว, เวียดนาม, กัมพูชา, มาเลเซียและชวา

นกยูงแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด คือ
thumb|left|นกยูงไทยตัวผู้ขณะรำแพน
* นกยูงอินเดีย (*Pavo cristatus*) มีหงอนบนหัวแผ่เป็นพัด มีหนังข้างแก้มเป็นสีขาว ขนส่วนคอและอกด้านบนเป็นสีน้ำเงิน พบกระจายพันธุ์ในอินเดีย

* นกยูงไทย (*Pavo muticus*) มีหงอนบนหัวตั้งตรงเป็นกระจุก หนังข้างแก้มเป็นสีฟ้าและสีเหลือง ขนส่วนคอ หลัง ตลอดไปถึงปลายหางเป็นสีเขียว พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคตะวันออกชองอินเดียติดกับพม่า ภูมิภาคอินโดจีน และชวา

ในความเชื่อของชาวล้านนา เชื่อว่า นกยูงเป็นปางหนึ่งของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สกุลนกยูง
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกที่เป็นสัตว์เลี้ยง
ภาษาสิเลฏ

**ภาษาสิเลฏ** (อักษรสิเลฏินาครี:  ) เป็นภาษากลุ่มอินโด-อารยันที่มีผู้พูดประมาณ 11 ล้านคน โดยหลักอยู่ในภาคสิเลฏ ประเทศบังกลาเทศ หุบเขาบารักกับอำเภอ Hojaiในรัฐอัสสัม และอำเภอตรีปุระเหนือกับUnakotiในรัฐตรีปุระ ประเทศอินเดีย นอกจากนี้ ยังมีผู้พูดภาษาสิเลฏจำนวนหนึ่งในรัฐเมฆาลัย รัฐมณีปุระ และรัฐนาคาแลนด์ของประเทศอินเดีย และชุมชนพลัดถิ่นในสหราชอาณาจักร สหรัฐ และตะวันออกกลาง

มีการรับรู้อย่างหลากหลายว่าสิเลฏเป็นสำเนียงหนึ่งของภาษาเบงกอลหรือเป็นภาษาของตนเอง ในขณะที่นักภาษาศาสตร์ส่วนมากถือว่าเป็นภาษาอิสระ บางส่วนพิจารณาอย่างผิด ๆ ว่าเป็นภาษาเบงกอลรูปแบบ"ผิดเพี้ยน" และมีรายงานการเปลี่ยนภาษาจากสิเลฏไปเป็นเบงกอลมาตรฐานในบังกลาเทศ อินเดีย และชุมชนพลัดถิ่น

## ประวัติ
ภาษาสิเลฏเขียนด้วยอักษรเป็นของตนเองเรียกอักษรสิเลฏินาครี และมีงานวรรณกรรมเขียนด้วยอักษรนี้ไม่ต่ำกว่า 200 ปี อักษรนี้ต่างจากอักษรเบงกอลเพราะเป็นอักษรที่พัฒนามาจากอักษรไกถี หรืออักษรไมถิลีในรัฐพิหาร ส่วนใหญ่ใช้เขียนกวีนิพนธ์ทางศาสนา ในช่วงสงครามปลดปล่อย พ.ศ. 2514 หนังสือที่เขียนด้วยอักษรนี้ถูกทำลาย หลังจากที่บังกลาเทศได้รับเอกราช รัฐบาลใหม่พยายามสนับสนุนให้ใช้อักษรเบงกอล แต่ก็มีการต่อสู้เพื่อสิทธิของภาษาสิเลฏ ชาวสิเลฏิได้รณรงค์ให้ใช้ภาษาของตนเอง

## การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์
มีผู้พูดภาษาสิเลฏราว 10 % ของประชากรบังกลาเทศ ใช้พูดในแถบแม่น้ำสุมาร์ ซึ่งอยู่ใกล้ชายแดนระหว่างบังกลาเทศและอินเดีย มีผู้พูดทั้งในบังกลาเทศ และบางส่วนในรัฐอัสสัม ประเทศอินเดีย ทั่วโลกมีผู้ใช้ภาษานี้ราว 10 ล้านคน โดยอยู่ในบังกลาเทศ 8 ล้านคน นอกจากบังกลาเทศและอินเดียแล้ว ผู้พูดภาษานี้กลุ่มใหญ่อยู่ในสหราชอาณาจักร ชาวสิเลฏิอพยพไปสู่ลอนดอนมากในช่วง พ.ศ. 2503 – 2513 ชาวบริติชเชื้อสายบังกลาเทศในอังกฤษส่วนใหญ่พูดภาษาสิเลฏ มีผู้พูดภาษานี้ในสหรัฐด้วย

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* 
* 
* 
*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## หมายเหตุ
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

สิเลฏ
สิเลฏ
สิเลฏ
หมวดหมู่:สำเนียงเบงกอล
ผักบุ้งทะเล

**ผักบุ้งทะเล** เป็นไม้ล้มลุกเถาเลื้อย ลำต้นทอดไปตามยาวบนพื้นดิน  มักขึ้นใกล้ทะเล ผิวเถาเรียบสีเขียวและม่วง ใบเป็นรูปหัวใจปลายเว้าเข้าหากัน ตามเถาและใบมียางสีขาว ดอกจะออกเป็นช่ออยู่ตามง่ามใบ ช่อหนึ่งจะมีดอกอยู่ประมาณ 2–6 ดอก แต่จะทยอยกันบานทีละดอกเท่านั้น  ลักษณะของดอกเป็นรูปปากแตรยาวประมาณ 2.5 นิ้ว มีสีม่วงอมชมพู ม่วงอมแดง ชมพูหรือม่วง ผักบุ้งทะเลมีพิษ ถ้ารับประทานจะเกิดอาการเมา คลื่นไส้ วิงเวียน และเสียชีวิตได้

## ประโยชน์
ผักบุ้งทะเลมีสารที่มีฤทธิ์ต้านฮีสตามีน ยับยั้งพิษแมงกะพรุนและแมลงกัดต่อยได้ โดยใช้ใบและเถาล้างให้สะอาดแล้วเอาไปโขลกให้ละเอียด คั้นเอาน้ำทาในบริเวณที่เกิดอาการบวมแดง

## อ้างอิง

* http://www.komchadluek.net/2007/07/26/b001_128559.php?news_id=128559 
* http://www.samunpai.com/samunpai/show.php?cat=1&id=78  
* ผักบุ้งทะเล  (สถาบันแพทย์แผนไทย)

หมวดหมู่:วงศ์ผักบุ้ง
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:ไม้เลื้อย
หมวดหมู่:พืชมีพิษ
ภาพยนตร์อินเดีย

thumb|ใบปิดภาพยนตร์จากเรื่อง ''อาลัม อารา'' ภาพยนตร์เรื่องแรกของอินเดียที่มีเสียง
**ภาพยนตร์อินเดีย** ประกอบด้วยภาพยนตร์ที่สร้างโดยอุตสาหกรรมภาพยนตร์อินเดีย มีอิทธิพลอย่างมากต่อวงการภาพยนตร์โลกตั้งแต่ช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 20 ภาพยนตร์อินเดียประกอบด้วยอุตสาหกรรมภาพยนตร์หลายประเภท โดยแต่ละประเภทมุ่งเน้นที่การผลิตภาพยนตร์ในภาษาใดภาษาหนึ่งโดยเฉพาะ เช่น ภาษาฮินดี, ภาษาเบงกอล, ภาษาเตลูกู, ภาษาทมิฬ, ภาษามลยาฬัม, ภาษากันนาดา, ภาษามราฐี, ภาษาคุชราต, ภาษาปัญจาบ, ภาษาโภชปุระ, ภาษาอัสสัม, ภาษาโอริยา และอื่น ๆ

ศูนย์กลางการผลิตภาพยนตร์หลักทั่วประเทศ ได้แก่ มุมไบ, ไฮเดอราบาด, เจนไน, โกลกาตา, โกจจิ, เบงคลูรู, ภุพเนศวร-กฏกะ และคุวาหาฏี อุตสาหกรรมภาพยนตร์อินเดียครองอันดับหนึ่งของโลกในด้านจำนวนการผลิตภาพยนตร์ต่อปีมาเป็นเวลาหลายปีแล้ว ในปี ค.ศ. 2024 ภาพยนตร์อินเดียทำรายได้ 11,833 โกรร์รูปี (1.36 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) จากบ็อกซ์ออฟฟิศของอินเดีย ราโมจีฟิล์มซิตี้ ตั้งอยู่ในเมืองไฮเดอราบาด และได้รับการรับรองจากกินเนสส์ให้เป็นสตูดิโอภาพยนตร์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีพื้นที่มากกว่า 1,666 เอเคอร์ (674 เฮกตาร์)

ภาพยนตร์อินเดียประกอบด้วยศิลปะภาพยนตร์แบบพหุภาษาและพหุวัฒนธรรม คำว่า "บอลลีวูด" ซึ่งมักถูกใช้อย่างผิด ๆ เพื่อหมายถึงภาพยนตร์อินเดียโดยรวม แท้จริงหมายถึงอุตสาหกรรมภาพยนตร์ภาษาฮินดี โดยภาพยนตร์อินเดียเป็นคำรวมที่ครอบคลุมอุตสาหกรรมภาพยนตร์หลายประเภท ซึ่งแต่ละอุตสาหกรรมผลิตภาพยนตร์ในภาษาของตนเอง และนำเสนอองค์ประกอบทางวัฒนธรรมและรูปแบบที่เป็นเอกลักษณ์

ในปี ค.ศ. 2021 ภาพยนตร์ภาษาเตลูกูได้กลายเป็นอุตสาหกรรมภาพยนตร์ที่ใหญ่ที่สุดในอินเดียเมื่อพิจารณาจากรายได้บ็อกซ์ออฟฟิศ ในปี ค.ศ. 2022 ภาพยนตร์ภาษาฮินดีสร้างรายได้จากบ็อกซ์ออฟฟิศคิดเป็น 33% รองลงมาคือภาพยนตร์ภาษาเตลูกูสร้างรายได้ 20% ภาพยนตร์ภาษาทมิฬสร้างรายได้ 16% ภาพยนตร์ภาษาเบงกอลและกันนาดาสร้างรายได้ 8% และภาพยนตร์มาลายาลัมสร้างรายได้ 6% โดยอุตสาหกรรมภาพยนตร์อื่น ๆ ที่โดดเด่นเมื่อพิจารณาจากรายได้ ได้แก่ ภาพยนตร์ภาษามราฐี ปัญจาบ และคุชราต ณ ปี ค.ศ. 2022 รายได้รวมของอุตสาหกรรมภาพยนตร์อินเดียใต้แซงหน้ารายได้ของอุตสาหกรรมภาพยนตร์ภาษาฮินดีในเมืองมุมไบ (บอลลีวูด)

ภาพยนตร์อินเดียเป็นอุตสาหกรรมระดับโลก  และก็ได้รับความสนใจและคำชื่นชมจากนานาชาติทั่วทั้งเอเชียใต้ นับตั้งแต่ภาพยนตร์พูดเริ่มฉายในปี ค.ศ. 1931 ภาพยนตร์ฮินดีก็เป็นผู้นำในด้านรายได้ แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ภาพยนตร์ภาษาฮินดีต้องเผชิญกับการแข่งขันที่รุนแรงจากภาพยนตร์ภาษาเตลูกู ชาวอินเดียในต่างประเทศคิดเป็น 12 เปอร์เซ็นต์ของรายได้ของอุตสาหกรรม

## หมายเหตุประกอบ

## แหล่งอ้างอิง
ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ฮั่นเทียนเหอ

**ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ฮั่นเทียนเหอ** (จีน: 武漢天河國際機場, พินอิน: Wǔhàn Tiānhé Guójì Jīchǎng) เป็นสนามบินพาณิชย์ในอู่ฮั่น ประเทศจีน

## สายการบิน
* อู่ฮั่น แอร์ไลน์ 
* เกาหลีใต้ แอร์ไลน์
*  Dragonair (Hong Kong)
* ไทยแอร์เอเชีย

## สายการบินขนส่งสินค้า
* ปักกิ่ง
* ช่างไห่
* ฮ่องกง
* กรุงเทพมหานคร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
* ข้อมูลเวิลด์แอโรพอร์ต 

อู่ฮั่น
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอู่ฮั่น
เฮดส์

**เฮดส์** ()  กลุ่มศิลปินเด็ก 4 คนภายใต้ต้นตังกัด Amuse Inc. เดบิ้วผลงานชิ้นแรก ในปี พ.ศ. 2543 แต่แยกวงกันเมื่อ วันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2548

## สมาชิก

* **ทาคุยะ อุเอฮาระ**
** ชื่อภาษาอังกฤษ :Takuya Uehara
** ชื่อภาษาญี่ปุ่น : 植原卓也 * (タクヤ) *
** วันเกิด : 1988/6/22
** สถานที่เกิด : จังหวัดโอซาก้า
** กรุ๊ปเลือด : A  
 
* **โทรุ ยามาชิตะ** ปัจจุบันสามาชิก ONE OK ROCK
** ชื่อภาษาอังกฤษ :Toru Yamashita
** ชื่อภาษาญี่ปุ่น : 山下亨 * (トオル) *
** เกิดวันที่ : 1988/12/7
** เกิดที่ : จังหวัดโอซาก้า

* **เรียวตะ โคฮามะ** ปัจจุบันสามาชิก ONE OK ROCK
** ชื่อภาษาอังกฤษ :Ryota Kohama
** ชื่อภาษาญี่ปุ่น : 小浜良太 *（リョータ) *
** เกิดวันที่ : 1989/9/4
** เกิดที่ : จังหวัดโอซาก้า

* **โคเฮ นากามุระ**
** ชื่อภาษาอังกฤษ : Kohei Nakamura
** ชื่อภาษาญี่ปุ่น : 中村康平*（コーヘイ) *　
** เกิดวันที่ : 1989/11/17
** เกิดที่ : จังหวัดโอซาก้า

## ผลงาน
### ซิงเกิล
* screeeam（2000/7/26） 
* Gooood or Bad!（2000/11/22） 
* パーフェクト ランド（2001/3/23） 
* 進行形（2001/7/25） 
* Rei（2002/1/23） 
* SOMEDAY（2002/7月2/日)
### อัลบั้ม
* MicMasta!（2002/2/21） 

## ลิงก์เพิ่มเติม
* ONE OK ROCK

## แหล่งข้อมูลอื่น
* @Victor Entertainment PROFILE HEADS
* AMUSE INC. 

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักร้องญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อะมิวส์
อาสนวิหารแม่พระบังเกิด บางนกแขวก

**อาสนวิหารแม่พระบังเกิด** () ตั้งอยู่หมู่ที่ 7 ตำบลบางนกแขวก จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นอาสนวิหารประจำเขตมิสซังราชบุรี ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่การบังเกิดของพระแม่มารีย์ ถือเป็นสถานที่สักการะอันศักดิ์สิทธิ์ของคริสต์ชนนิกายโรมันคาทอลิกที่อาศัยอยู่โดยรอบ สร้างขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1888 (พ.ศ. 2431) โดยบาทหลวงเปาโล ซัลมอน มิชชันนารีชาวฝรั่งเศส ใช้เวลาก่อสร้างถึง 6 ปี ได้รับการเปิด-เสกอย่างเป็นทางการในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 (พ.ศ. 2437) โดยตัวอาคารเป็นสถาปัตยกรรมกอทิกที่สร้างด้วยอิฐเผา ผนังฉาบด้วยปูนตำกับน้ำเชื้อมจากอ้อยใสสีดำ ภายในประดับด้วยกระจกสีที่สวยงามจากประเทศฝรั่งเศสที่เป็นเรื่องเล่าเกี่ยวกับพระนางมารีย์พรหมจารีตามคัมภีร์ไบเบิล และภาพของบรรดานักบุญทั้งชายและหญิง มีรูปปั้น  ธรรมาสน์ อ่างล้างบาป ขาเทียนลักษณะต่าง ๆ และรูปแกะสลักประดับบานประตู  บรรยายเกร็ดประวัติในพระคัมภีร์คริสต์ศาสนาบางตอน

ปัจจุบันอาสนวิหารแม่พระบังเกิดมีบาทหลวงเอากุสติน ประสิทธิ์ รุจิรัตน์ อธิการโบสถ์ โดยบาทหลวงเปโตร วัชศิลป์ กฤษเจริญ บาทหลวงยอห์นบอสโก เสกสิฐ เล้ากิจเจริญ และบาทหลวงเปโตร ชิตพล แซ่โล้ว เป็นผู้ช่วยอธิการโบสถ์

## อ้างอิง

แม่พระบังเกิด
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนสถานแบบกอทิก
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์ในจังหวัดสมุทรสงคราม
หมวดหมู่:ศาสนสถานในอำเภอบางคนที
เจตมนต์ มละโยธา

**เจตมนต์ มละโยธา** หรือ เจ อดีตสมาชิกของวงดนตรีพราว และเป็นศิลปินเดี่ยวในชื่อเพนกวินวิลล่า

## ประวัติ
เจ เริ่มเข้าสู่วงการดนตรีในขณะที่เขากำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 2 คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ด้วยการเป็นมือกีต้าร์ของวง พราว หลังจากนั้น เจ เริ่มงานกับค่ายเพลงสมอลล์รูม จากการทำเพลงประกอบโฆษณามากมายหลายชิ้น เพลงที่พอจะคุ้นหูกันบ้างก็อย่าง Happy D-Prompt, Heineken, Hutch, PCT, Scott เป็นต้น

เมื่อทางค่ายเพลงสมอลล์รูมออกอัลบั้มรวมเพลงของค่ายในอัลบั้ม *"Smallroom 001 : What Happens in This Smallroom?"* เจ ได้มีส่วนร่วมในการผลิต และในอัลบั้มนี้เองเขาได้ทำเพลงในนามของเพนกวินวิลล่า (Penguin Villa) ขึ้น โดยทำเพลง *"ใครจะรู้"* บรรจุในอัลบั้มรวมเพลงนี้

ที่มาของชื่อเพนกวินวิลล่า (Penguin Villa) เกิดจากตอนที่ เจ เป็นเด็กเล่นเกมกับเพื่อน ซึ่งเป็นเกมที่ใช้ตัวละครในเกมเป็นนก และนกตัวที่ เจ เล่นแทนตัวคือ เพนกวิน และคนที่ให้เล่มเกมนี้คือแม่ของเจ และแม่เคยบอกว่า *"นกเพนกวินมันเหมือนเจเลยนะ มันช้า ๆ อ้วน ๆ"* ด้วยความที่ตอนเด็กนั้น เจ รูปร่างอ้วน ส่วนคำว่า *"วิลล่า"* มาจากการ์ตูนเรื่อง ด็อกเตอร์สลัมกับหนูน้อยอาราเร่ ซึ่งในเนื้อเรื่องในการ์ตูนจะเป็นเรื่องราวในหมู่บ้านเพนกวิน เจ ชอบชื่อนี้จึงนำมาใช้เป็นชื่อเพนกวินวิลล่า

เมื่อมีการทำอัลบั้มรวมเพลงของค่ายในชุดที่สองซึ่งชื่อ *"Smallroom 002 : Songs from The Audience"* นอกจากเขาจะได้ทำเพลง *" เพลงในใจ"* ในชื่อเพนกวินวิลล่าแล้ว เขายังได้เริ่มงานโปรดิวซ์และโคโปรดิวซ์ให้กับวงอื่น ๆ อีกด้วย เช่น อัลบั้ม Pastel Mood ของ อาร์มแชร์ อัลบั้ม *"Paradise"* ของวง ไคโจบราเธอร์

ปลายปี พ.ศ. 2545 เขาได้ร่วมงานกับปราบดา หยุ่น นักเขียนรางวัลซีไรต์ ในนาม บัวหิมะ และเป็นอัลบั้มประกอบนวนิยายเรื่องแรกของปราบดา ในชื่อชุด *"ชิท-แตก"* นอกจากผลงานเพลงโฆษณา และเพลงในอัลบั้มต่าง ๆ แล้ว เจ ยังได้รับเลือกจากเป็นเอก รัตนเรือง ผู้กำกับภาพยนตร์ให้ทำเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล" หรือ "Last life in the universe" 

และผลงานล่าสุดของ เจ ภายใต้ ชื่อเพนกวินวิลล่าสำหรับอัลบั้มเต็มอัลบั้มแรกได้วางแผงเมื่อปลายปี พ.ศ. 2547 ที่ผ่านมา โดยใช้ชื่อชุดว่า *"ออกไปข้างนอก"*

## ผลงาน
### อัลบั้ม

ไฟล์:Penguinokpai.jpg|**1. ''[[ออกไปข้างนอก]]***<br> ([[พ.ศ. 2547]]) <br />
</gallery>

=== ซิงเกิ้ล ===
1. *Good Morning**' (พ.ศ. 2553) 

## รางวัล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีตาร์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงชาวไทย
หมวดหมู่:นักดนตรีจากจังหวัดภูเก็ต
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดสมอลล์รูม
หมวดหมู่:นักร้องจากจังหวัดภูเก็ต
อะมิวส์

**อะมิวส์** () เป็นบริษัทบันเทิงของญี่ปุ่นที่ให้บริการจัดการศิลปิน ได้แก่ ไอดอล นักดนตรี และอื่น ๆ

## ศิลปินในค่าย (บางส่วน)
* รุยโตะ อาโอยางิ (FROGS)
* ทาคุยะ อุเอฮาระ (HEADS/FROGS)
* เซาเธิร์นออลสตาร์ส（Southern All Stars)
* Skoop On Somebody
* บาฮาชิชิ (Bahashishi)
* เพอร์ฟูม (Perfume)
* บีกิน (BEGIN)
* ฟูลออฟฮาร์โมนี (Full Of Harmony)
* โฟลว์ (FLOW)
* บอยสไตล์ (BOYSTYLE)
* Porno Graffitti
* คาซึยะ มัตสึนางะ (Brash Brats)
* ฮารุมะ มิอุระ (Brash Brats)
* โมโนไบรท์ (monobright)
* wyolica
* HEADS
* วันโอคุร็อค (ONE OK ROCK)
* จุริ อุเอะโนะ 
* มาซาฮารุ ฟุคุยามะ
* ยูตะ ฮิราโอกะ
* ครอสยีน (Cross Gene) *Amuse Korea

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* AMUSE OFFICIAL WEBSITE

หมวดหมู่:ค่ายเพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทญี่ปุ่นที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2521
โจ๊กกองปราบ

**โจ๊กกองปราบ** เป็นแฟรนไชส์ธุรกิจอาหารแห่งหนึ่งในประเทศไทย เริ่มดำเนินกิจการตั้งแต่ พ.ศ. 2539 โดยพศวัศร์ โชคสกุลวัฒนา ร้านแรกก่อนที่จะมาเป็นแฟรนไชส์ตั้งอยู่ในซอยโชคชัย 4 เขตลาดพร้าว กรุงเทพฯ (ร้านเจ๊เกียง) ซึ่งยังคงเปิดกิจการอยู่ และตั้งอยู่หลังกองปราบปราม จึงได้ชื่อว่า *โจ๊กกองปราบ* อาหารที่เป็นธุรกิจหลักคือโจ๊ก ทั้งแบบปรุงเสร็จและกึ่งสำเร็จรูป นอกจากนั้นยังมีเกาเหลา ก๋วยเตี๋ยว ข้าวหมูแดง ข้าวหมูกรอบ ปัจจุบันมีอาหารบรรจุกระป๋องจำหน่ายด้วย ธุรกิจนี้สามารถพบได้ในทั้งรูปแบบรถเข็นและร้าน ปัจจุบันมีมากกว่า 250 สาขา

## อ้างอิง
* โจ๊กกองปราบ-แฟรนไชส์ไทยแท้ ราคาไม่แพง-พุ่งแรงเกินคาด จาก มติชน

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

หมวดหมู่:ธุรกิจอาหาร
ทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์

**ทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์** เป็นหลักธรรมในพุทธศาสนา คือ ประโยชน์ในปัจจุบัน 4 อย่าง บ้างเรียกว่า **หัวใจเศรษฐี (อุ อา กะ สะ) ** อาจเรียกสั้น ๆ ว่า **ทิฏฐธัมมิกัตถะ** (เนื่องจากอัตถะ แปลว่า ประโยชน์อยู่แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องมีประโยชน์ ซ้ำซ้อนกันสองคำก็ได้) หรืออาจเรียกเต็ม ๆ ว่า **ทิฏฐธัมมิกัตถสังวัตตนิกธรรม 4** หมายถึง ธรรมที่เป็นไปเพื่อประโยชน์ในปัจจุบัน หลักธรรมอันอำนวยประโยชน์สุขขั้นต้น เพื่อประโยชน์สุขสามัญที่มองเห็นกันในชาตินี้ ที่คนทั่วไปปรารถนา มี ทรัพย์ ยศ เกียรติ ไมตรี เป็นต้น อันจะสำเร็จด้วยธรรม 4 ประการ คือ

# **อุฏฐานสัมปทา** ถึงพร้อมด้วยความหมั่น เช่น ขยันหมั่นเพียร เลี้ยงชีพด้วยการหมั่นประกอบการงาน เป็นผู้ขยันไม่เกียจคร้านในการงานนั้น ประกอบด้วยปัญญาเครื่องสอดส่อง อันเป็นอุบายในการงานนั้น ให้สามารถทำได้สำเร็จ
# **อารักขสัมปทา** ถึงพร้อมด้วยการรักษาโภคทรัพย์ (ที่หามาได้ด้วยความขยันหมั่นเพียร โดยชอบธรรม) เขารักษาคุ้มครองโภคทรัพย์เหล่านั้นไว้ได้พร้อมมูล ไม่ให้ถูกลัก หรือทำลายไปโดยภัยต่าง ๆ
# **กัลยาณมิตตตา** คบคนดี ไม่คบคนชั่ว อยู่อาศัยในบ้านหรือนิคมใด ย่อมดำรงตน เจรจา สนทนากับบุคคลในบ้านหรือนิคมนั้น ซึ่งเป็นผู้มีสมาจารบริสุทธิ์ ผู้ถึงพร้อมด้วยศรัทธา ศีล จาคะ ปัญญา
# **สมชีวิตา** อยู่อย่างพอเพียง รู้ทางเจริญทรัพย์และทางเสื่อมแห่งโภคทรัพย์ แล้วเลี้ยงชีพพอเหมาะ ไม่ให้สุรุ่ยสุร่ายฟูมฟายนัก ไม่ให้ฝืดเคืองนัก ด้วยคิดว่า รายได้ของเราจักต้องเหนือรายจ่าย และรายจ่ายของเราจักต้องไม่เหนือรายได้

## อ้างอิง

* พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). "พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลธรรม".

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  ทีฆชาณุสูตร ในวิกิซอร์ซ

หมวดหมู่:หลักธรรมของศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธ
เสถียรธรรมสถาน

**เสถียรธรรมสถาน** เป็นสถานปฏิบัติธรรมรองรับชาวพุทธศาสนิกชน ตั้งอยู่ที่ ถนนวัชรพล แขวงท่าแร้ง เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2530 โดยแม่ชีศันสนีย์ เสถียรสุต ภายใต้ความอนุเคราะห์จาก "กองทุนเสถียรธรรม" มีจุดมุ่งหมาย เริ่มต้นงานพัฒนาคุณภาพชีวิตของชุมชน โดยเฉพาะเด็ก สตรีและนักบวช ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 โดยใช้หลักพุทธธรรมนำสังคม ชื่อ "เสถียรธรรมสถาน" เป็นชื่อที่สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสภะ) ตั้งให้ มีความหมายว่า "สถานที่ที่มีธรรมอันยั่งยืน"

ภายในเสถียรธรรมสถาน มีความร่มรื่นร่มเงาไปด้วยต้นไม้ใหญ่ มีสิ่งก่อสร้าง ได้แก่ *ธรรมศาลา* เป็นศาลาทรงกลม เปิดโล่งเพื่อรองรับกิจกรรมทางธรรม *ห้องเกลือ*  หรือถ้ำเกลือหิมาลายัณ  เป็นสถานที่สำหรับปฏิบัติธรรม พร้อมภาวนาสำหรับผู้ที่เข้ามาปฏิบัติธรรม แม่ชีศันสนีย์ได้แนวคิดการสร้างห้องเกลือเมื่อครั้งไปบรรยายธรรมที่ประเทศปากีสถานแล้วได้มีโอกาสไปที่ภูเขาเกลือ และได้เห็นว่ามีการสร้างมัสยิดอยู่ภายในภูเขาเกลือ จึงเกิดแนวคิดในการนำเกลือหิมาลายันมาสร้างเป็นห้องปฏิบัติธรรมเพราะเห็นว่าเป็นการใช้ธรรมชาติบำบัดในอีกรูปแบบหนึ่ง

*อาคารมหาสมุทรแห่งปัญญา* ภายในเป็นสระน้ำสำหรับผู้เข้าร่วมกิจกรรมโยคะ สมาธิ ยังมีพระมหาเจดีย์พระอารยตารามหาโพธิสัตว์หมื่นพระองค์ และพระบรมสารีริกธาตุ 

ปัจจุบันเสถียรธรรมสถานก็ได้ขยายตัวออกไป สร้างเสถียรธรรมสถาน 2 หรือ หุบเขาโพธิสัตว์ ที่อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศาสนสถานในเขตบางเขน
หมวดหมู่:สถานปฏิบัติธรรมในประเทศไทย
ดาวเทียมพ้องคาบโลก

thumb|ดาวเทียมในวงโคจรพ้องคาบโลก (หรือ วงโคจรค้างฟ้า)

**ดาวเทียมพ้องคาบโลก** () หมายถึงดาวเทียมที่โคจรอยู่ในวงโคจรพ้องคาบโลก ซึ่งมีคาบการโคจรเท่ากับคาบการหมุนรอบตัวเองของโลก หรืออีกนัยคือ เมื่อเวลาผ่านไปหนึ่งวันดาราคติ (23 ชั่วโมง 56 นาที 4 วินาที) ดาวเทียมดวงนั้น จะกลับมาอยู่ที่ตำแหน่งเดิมเมื่อมองจากพื้นโลกจุดเดิม ทั้งนี้ในกรณีที่เป็นดาวเทียมที่โคจรอยู่ในวงโคจรค้างฟ้า เราจะเรียกดาวเทียมประเภทนี้ว่า **ดาวเทียมค้างฟ้า** หรือ **ดาวเทียมประจำที่** () แทน

## นิยาม
ตาม "กฎของเคปเลอร์" ข้อที่สาม คาบการโคจรของดาวเทียมที่เป็นวงกลมจะเพิ่มตามระยะความสูงที่เพิ่ม 

สถานีอวกาศและกระสวยอวกาศ ชนิดวงโคจรต่ำระหว่าง 320 - 640 กิโลเมตรเหนือผิวโลกจะโคจรรอบโลกวันละ 15 - 16 รอบต่อวัน ดวงจันทร์ที่อยู่ห่างจากผิวโลก 385,000 กิโลเมตรจะใช้เวลาโคจรรอบโลก 30 วันต่อรอบ และในระหว่างความสูงของวงโคจรดังกล่าวนี้เอง จะมีความสูง "พิศวง" ณ ระดับ 35,786 กิโลเมตร ที่วงโคจรรอบโลกของดาวเทียมจะเท่าการหมุนของโลกพอดี เท่ากับวันดาราคติ (sidereal day) คือ 23 ชั่วโมง 56 นาที เรียกว่า **วงโคจรพ้องคาบโลก**

แต่ถ้า วงโคจรของดาวเทียมพ้องคาบโลก ไม่เข้าแนบเส้นศูนย์สูตรพอดี เรียกว่า **วงโคจรเอียง** และถ้ามองจากพื้นดิน จะเห็นเหมือนว่า ดาวเทียมแกว่งกวัดที่จุดตายตัวจุดหนึ่งบนท้องฟ้าและถ้ามุมระหว่างวงจรและเส้นศูนย์สูตรแคบลง การแกว่งกวัดจะลดลงจนถ้าทับแนวเส้นศูนย์สูตรพอดี ดาวเทียมจะเข้าตำแหน่งสัมพันธ์ประจำที่กับจุดหนึ่งบนพื้นผิวโลก เรียกว่า **ดาวเทียมประจำที่**

## การประยุกต์
ปัจจุบันมีดาวเทียมพ้องคาบโลกโคจรและใช้งานอยู่ประมาณ 300 ดวง ดาวเทียมประจำที่จะดูเหมือนอยู่นิ่งตายตัว ที่ตำแหน่งหนึ่งเหนือผิวโลก การรับและส่งสัญญาณวิทยุโทรทัศน์ จึงไม่ต้องใช้จานรับสัญญาณ ที่ต้องคอยหันเหติดตามดาวเทียม การก่อสร้างจึงสามารถประจำตำแหน่งโดยตายตัวได้ ทำให้ค่าก่อสร้างและค่าใช้จ่ายปฏิบัติการต่ำกว่าดาวเทียมรูปแบบหันเหติดตามมาก ดาวเทียมประเภทนี้ปฏิวัติระบบการสื่อสาร ทั้งการส่งสัญญาณวิทยุโทรทัศน์ การพยากรณ์อากาศ และการสอดแนมป้องกันประเทศ 

ข้อเสียของการใช้ดาวเทียมรูปแบบนี้คือ ระดับความสูงที่มาก สัญญาณจึงต้องใช้เวลาเดินทางไปและกลับประมาณ 0.25 วินาที่ ทำให้เกิดการเหลื่อมเวลาที่สร้างปัญหาแก่สัญญาณวิทยุสื่อสารและสัญญาณโทรศัพท์ที่ต้องโต้ตอบกันไปมา แต่ก็ไม่มีปัญหาใดๆ สำหรับสัญญาณโทรทัศน์เพราะเป็นสัญญาณทางเดียว

## ประวัติ
แนวคิดนี้เกิดจากข้อเสนอของนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ชื่อ อาเทอร์ ซี. คลาร์ก ที่เคยเสนอบทความเรื่อง "โลกไร้สาย" เมื่อ พ.ศ. 2488 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ซอฟต์แวร์สำหรับติดตามดาวเทียมของนาซาแสดงให้เห็นตำแหน่งของดาวเทียมที่อยู่ในวงโคจรพ้องคาบโลกที่ชัดเจน 
* โยงและกรุภาพของ อาเทอร์ ซี. คล้าก
* รายชื่อดาวเทียมประจำที่ของลีงแซท

หมวดหมู่:ดาวเทียม
ธาตุ (ศาสนาพุทธ)

**ธาตุ** ในทางพระพุทธศาสนา แบ่งออกเป็น 2 ประเภท คือ

## ธาตุ 6
ในทางพระพุทธศาสนากล่าวว่า ธาตุ มีทั้งสิ้น 6 ธาตุ ได้แก่
* ปฐวีธาตุ ธาตุดิน
* อาโปธาตุ ธาตุน้ำ
* เตโชธาตุ ธาตุไฟ
* วาโยธาตุ ธาตุลม
* อากาสธาตุ ช่องว่างที่มีอยู่ในกายนี้
* วิญญาณธาตุ ความรู้อะไรได้

*

## ธาตุ 4
*ในทางพระพุทธศาสนา กล่าวว่า ร่างกายมนุษย์ ประกอบด้วย ธาตุ4ประการ หรือเรียกว่า ธาตุกัมมัฏฐาน 4คือ
** ปฐวีมหาภูตรูป 20 ธาตุดิน (สิ่งที่มีสถานะเป็นของแข็งในร่างกาย เช่น ผิวหนัง ตา จมูก ปาก ลำไส้ ตับ ฯลฯ)
** อาโปมหาภูตรูป 12 ธาตุน้ำ (สิ่งที่มีสถานะเป็นของเหลวในร่างกาย เช่น โลหิต น้ำปัสสาวะ เหงื่อ  ฯลฯ)
** เตโชมหาภูตรูป 4 ธาตุไฟ (อุณหภูมิของร่างกาย พลังงานในการเผาผลาญอาหาร ให้เราร้อนในกายและให้ความอบอุ่นแก่ร่างกาย)
** วาโยมหาภูตรูป 6 ธาตุลม (สิ่งที่มีสถานะเป็นแก๊สหรือก๊าซในร่างกาย เช่น ลมหายใจ แก๊สในกระเพาะอาหาร ฯลฯ

หมวดหมู่:การเล่นแร่แปรธาตุ
หมวดหมู่:ธรรมหมวด 4
หมวดหมู่:ธรรมหมวด 6
นกกระสาหัวดำ

**นกกระสาหัวดำ** (; ) จัดอยู่ในไฟลัมสัตว์มีแกนสันหลัง ชั้นสัตว์ปีก พบมากในแอฟริกาใต้สะฮาราและประเทศมาดากัสการ์ มีถิ่นที่อยู่เป็นหลักแหล่ง แต่บางตัวในแอฟริกันตะวันตกเฉียงเหนือย้ายถิ่นที่อยู่ในฤดูฝน เป็นนกที่มีขนาดใหญ่ มีความสูง 85 เซนติเมตร ปีกกว้าง 150 เซนติเมตร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Black-headed heron – Species text in The Atlas of Southern African Birds
*Black-headed heron Structured guide to the species in southern Africa] 

หมวดหมู่:วงศ์นกยาง
กุง

**กุง** อาจหมายถึง
* เจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชา (궁) ละครเกาหลี ชื่อในภาษาเกาหลีว่ากุง
* กุง (郡) เขตการปกครองแบบหนึ่งของญี่ปุ่น
ภาษาวาซิ-วารี

**ภาษาวาซิ-วารี** เป็นภาษาที่ใช้พูดโดยชาววาซิในหุบเขาปราซุน ประเทศอัฟกานิสถานชื่ออื่นของภาษานี้คือภาษาปราซูนี หรือภาษาปราซุน เรียกโดยผู้พูดภาษาปาทาน อยู่ในภาษากลุ่มนูริสถาน ตระกูลอินโดยุโรเปียน สาขาอินโด-อิเรเนียน มีผู้พูดราว 1,000 คน (2543) ส่วนใหญ่เป็นมุสลิม อัตราการรู้หนังสือต่ำ ผู้ใช้เป็นภาษาแม่รู้หนังสือต่ำกว่า 1% และผู้ใช้เป็นภาษาที่สองรู้หนังสือ 15% - 25% 
## อ้างอิง
* The Vâsi. Retrieved July 02, 2006, from Richard F. Strand: Nuristan, Hidden Land of the Hindu-Kush  http://users.sedona.net/~strand/Nuristani/Vasi/vasi.html .
* Prasuni. Retrieved June 13, 2006, from Ethnologue: Languages of the World, fifteenth edition. SIL International. Online version
วาซิ-วารี
ภาษาสันถาลี

**ภาษาสันถาลี** (, ) มีอีกชื่อว่า **ภาษาสันถัล** เป็นภาษาที่มีผู้พูดแพร่หลายที่สุดในกลุ่มภาษามุนดาที่อยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก ใกล้เคียงกับภาษาโฮและภาษามุนดารี มีผู้พูดส่วนใหญ่เป็นชาวสันถัลในรัฐอัสสัม รัฐพิหาร รัฐฌารขัณฑ์ รัฐมิโซรัม รัฐโอฑิศา รัฐตรีปุระ และรัฐเบงกอลตะวันตก ภาษานี้ได้รับการรับรองเป็นภาษาประจำภูมิภาคของอินเดียตามกำหนดรายการที่แปดในรัฐธรรมนูญอินเดีย ภาษาสันถาลีมีผู้พูดประมาณ 7.6 ล้านคนในประเทศอินเดีย, บังกลาเทศ, ภูฏาน และเนปาล ทำให้เป็นภาษาออสโตรเอเชียติกที่มีผู้พูดมากเป็นอันดับ 3 เป็นรองเพียงภาษาเวียดนามและภาษาเขมร

ภาษาสันถาลีเคยเป็นภาษาพูดอย่างเดียว จนกระทั่งมิชชันนารีชาวยุโรปพัฒนาให้เขียนภาษานี้ในอักษรเบงกอล, อักษรโอริยา และอักษรโรมัน และท้ายที่สุด มีการประดิษฐ์อักษรสันถาลีโดย Raghunath Murmu ใน ค.ศ. 1925

## ประวัติ
พอล ซิดเวลล์ นักภาษาศาสตร์ รายงานว่า ภาษากลุ่มมุนดาน่าจะเข้ามายังชายฝั่งรัฐโอฑิศาจากอินโดจีนประมาณ 4000–3500 ปีก่อน แล้วกระจายไปหลังการอพยพของชาวอินโด-อารยันเข้ามายังรัฐโอฑิศา

## อ้างอิง

### ผลงานอ้างอิง

* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* National Translation Mission's (NTM) Santali Pages
* OLAC resources in and about the Santali language
* OLAC resources in and about the Mahali language
* RWAAI Repository and Workspace for Austroasiatic Intangible Heritage
* Santali language in RWAAI Digital Archive

สันถาลี
สันถาลี
สันถาลี
สันถาลี
ภาษาวาซิรี

**ภาษาวาซิรี** เป็นภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออกเฉียงใต้ ใช้พูดในวาซิริสถานในจังหวัดซาร์ฮัด ประเทศปากีสถาน และบริเวณใกล้เคียงในปากีสถานและอัฟกานิสถาน อาจจัดให้เป็นสำเนียงของภาษาปาทานได้ แม้จะมีความแตกต่างกันบ้างในด้านคำศัพท์

วาซิรี
วาซิรี
ภาษามากินดาเนา

**ภาษามากินดาเนา** เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน ใช้พูดเป็นส่วนใหญ่ในจังหวัดมากินดาเนาเดลนอร์เตและจังหวัดมากินดาเนาเดลซูร์ ประเทศฟิลิปปินส์ และมีกระจายอยู่ในส่วนอื่น ๆ ของเกาะมินดาเนาเช่น ซัมบวงกา ดาเบา และจังหวัดอื่น ๆ เช่น จังหวัดโคตาบาโต จังหวัดตีโมกโคตาบาโต จังหวัดซารังกานี จังหวัดซัมบวงกาเดลซูร์ และจังหวัดซัมบวงกาซีบูไก รวมทั้งในมะนิลาด้วย 

หมวดหมู่:ภาษาในประเทศฟิลิปปินส์
ภาษามีนังกาเบา

**ภาษามีนังกาเบา** (, อักษรยาวี: ; ) เป็นภาษาออสโตรนีเซียที่ใช้พูดโดยชาวมีนังกาเบาในสุมาตราตะวันตก, ทางตะวันตกของหมู่เกาะรีเยา, อำเภออาเจะฮ์ใต้, ทางเหนือของเบิงกูลูและจัมบี รวมทั้งในนครหลายแห่งทั่วอินโดนีเซียเนื่องจากการอพยพ ภาษานี้ยังเป็นภาษากลางที่ชายฝั่งตะวันตกของจังหวัดสุมาตราเหนือ และยังมีการใช้งานในอาเจะฮ์บางส่วนซึ่งเรียกภาษานี้ว่าเป็น *Aneuk Jamee*

ภาษามีนังกาเบามีความคล้ายคลึงกับภาษามลายู มีมุมมองต่าง ๆ ในเรื่องความสัมพันธ์ของสองภาษานี้ บางคนมองว่าภาษามีนังกาเบาเป็นวิธภาษามลายูแบบแรก ๆ ในขณะที่บางคนมองว่าภาษานี้เป็นภาษาเฉพาะต่างหาก (มาเลย์อิก)

ภาษามีนังกาเบาเป็นหนึ่งในไม่กี่ภาษาที่ไม่มีการผันรูปกริยา (เพื่อระบุกาลเป็นต้น) และความแตกต่างทางไวยากรณ์เพื่อแยกแยะประธานและกรรม

## สำเนียง
ภาษามีนังกาเบามีภาษาถิ่นหลายสำเนียง บางครั้งมีความแตกต่างในหมู่บ้านใกล้เคียง (เช่น แยกกันระหว่างแม่น้ำ) ภาษาย่อยเหล่านี้ ได้แก่ ราโอมาปัตตุงกุล, มัวโรซูไงโลโล, ปายากุมบุฮ์, ปังกาลัน-ลูบุกอาไล, อากัม-ตานะฮ์ดาตาร์, ปันจุงโซอัล, โกโตบารู, ซูไงเบินดุงไอร์, และการางาญาร์ ในการสื่อสารประจำวันของชาวมีนังกาเบาหลายภูมิภาค มักใช้สำเนียงอากัม-ตานะฮ์ดาตาร์ (*Baso Padang* หรือ *Baso Urang Awak*) และกลายเป็นมาตรฐาน

ภาษาตาปันที่พูดกันในเมืองตาปันของจังหวัดสุมาตราตะวันตกตอนใต้ เป็นภาษามาลายาที่เพิ่งถูกค้นพบ ซึ่งได้รับการเสนอให้เป็นภาษาที่เกี่ยวข้องและไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของภาษามีนังกาเบา เมื่อรวมกัน ภาษาตาปันและมีนังกาเบาจึงเป็นกลุ่มย่อยเกรตเตอร์มีนังกาเบา ส่วนสองภาษานี้อย่างตาปันและมูโก-มูโก จัดอยู่ในกลุ่มย่อย*[[กลุ่มภาษาลูนางิก|ลูนางิก]]*ที่อยู่ในกลุ่มภาษา*มีนางิก* (เกรตเตอร์มีนังกาเบา)

กลุ่มย่อยมีนางิกมีลักษณะเฉพาะที่การเปลี่ยนแปลงเสียงท้ายคำดังต่อไปนี้
* *V[hi]ŋ > V[hi]ăŋ
* *us > uĭh
* *at > eʔ
* *as > eh
* *is > ih

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Nurlela Adnan, Ermitati, Rosnida M. Nur, Pusat Bahasa (Indonesia), Balai Pustaka (Persero), PT. 2001 – ''Indonesian-Minangkabau dictionary'' (''Kamus bahasa Indonesia-Minangkabau''), 841 pages.
*Marjusman Maksan, Yulina Kasim, Tamsin Medan, Syamsir Arifin, Basri, A. Razak Sikumbang, 1984, *Geografi Dialek Bahasa Minangbakau*, Jakarta, Pusat Pembinaan Dan Pengembangan Bahasa Departemen Pendidikan Dan Kebudayaan, 1984.
* *Tata Bahasa Minangkabau*, Gerard Moussay (original title *La Langue Minangkabau*, translated from French by Rahayu S. Hidayat), .

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Rosetta Project: Minangkabau Swadesh List

มีนังกาเบา
มีนังกาเบา
มีนังกาเบา
หมวดหมู่:มีนังกาเบา
ภาษามาร์วาร์

**ภาษามาร์วาร์** (मारवाड़ी, ) เป็นภาษาที่ใช้พูดในรัฐราชสถาน และรัฐใกล้เคียงเช่นรัฐคุชราต ในอินเดีย รวมทั้งในปากีสถาน ใน พ.ศ. 2540 มีผู้พูด 13.2 ล้านคน โดยมี 13 ล้านคน ในอินเดียและ 200,000 คนในปากีสถาน จัดเป็นสำเนียงตะวันตกของภาษาฮินดี เขียนด้วยอักษรเทวนาครี ซึ่งมีการเพิ่มสัญลักษณ์พิเศษที่ต่างจากอักษรเทวนาครีมาตรฐาน แม้ว่าในอดีตจะมีอักษรเป็นของตนเองคืออักษรมหาชนี ไม่มีสถานะเป็นภาษาราชการและภาษาในการศึกษา บางครั้งกำหนดให้ภาษามาร์วาร์กับภาษาราชสถานเป็นภาษาเดียวกัน 

ไวยากรณ์ใกล้เคียงกับภาษาฮินดี มีคำศัพท์ใช้ร่วมกันประมาณ 50-65% การเรียงประโยคเป็นแบบประธาน-กรรม-กริยา การออกเสียงบางเสียงต่างจากภาษาฮินดี เช่น เสียง /s/ ในภาษาฮินดีเป็นเสียง  /h/ ในภาษามาร์วาร์ ตัวอย่างเช่น  /sona/ 'ทอง' (ฮินดี) และ /hono/ 'ทอง' (มาร์วาร์) เสียงสระบางเสียงมีความแตกต่างกัน เช่นเดียวกับคำสรรพนามและคำแสดงคำถาม ในปากีสถาน ภาษามาร์วาร์มีสองสำเนียง ซึ่งมีทั้งที่ใกล้และไม่ใกล้เคียงภาษามาร์วาร์ในอินเดีย

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Lakhan Gusain (2004). Marwari. Munich: Lincom Europa (LW/M 427)

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Hanvant's Rajasthani Dictionary

หมวดหมู่:ภาษาราชสถาน
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศปากีสถาน
ภาษาวาคี

**ภาษาวาคี** (วาคี: /В̌aхi, ) เป็นภาษากลุ่มอิหร่าน กลุ่มย่อยอิหร่านตะวันออกเฉียงใต้ 

## การจัดจำแนก
ภาษาวาคีเป็นกลุ่มของภาษาที่อยู่ในภาษากลุ่มปามีร์ บางครั้งเรียกภาษาปามีริสหรือภาษาทาจิกภูเขา จุดกำเนิดของภาษานี้อยู่ในวัคคาน ซึ่งถูกแยกไปอยู่ระหว่างอัฟกานิสถานตะวันออกเฉียงเหนือและจังหวัดปกครองตนเองโครโน-บาดักสถานในทาจิกิสถาน ประมาณว่ามีผู้พูดราว 50,000 คนทั่วโลก ชาววาคีอาศัยอยู่ในหลายประเทศคือทางเหนือของปากีสถาน ทาจิกิสถาน อัฟกานิสถาน และจีน 

### ในทาจิกิสถาน
โดยทั่วไปชาวทาจิกถือว่าเป็นสำเนียงของภาษาทาจิก แต่นักภาษาศาสตร์ทั่วไปแยกเป็นอีกภาษาต่างหาก แต่ในปากีสถาน ชาววาคีถือว่าตนเป็นชาวทาจิก 

### ในปากีสถาน
ในปากีสถาน องค์กรที่เกี่ยวข้องกับภาษาวาคีคือ สมาคมวัฒนธรรมวาคีทาจิก  (WTCA) เน้นในด้านการอนุรักษ์ภาษาและวัฒนธรรมวาคี ทั้งที่เป็นเอกสารและดนตรี อัตราการรู้หนังสือของชาววาคีในปากีสถานเป็น 60% วิทยุในปากีสถานมีที่ออกอากาศเป็นภาษาวาคีด้วย

## อักขรวิธี
เดิมที ภาษาวาคีไม่มีรูปอักษรของตนเอง ทำให้มีการพัฒนารูปเขียนโดยใช้อักษรอาหรับ, อักษรซีริลลิก และอักษรละติน

### อักษรอาหรับ
อักษรอาหรับ โดยหลักแล้ว ใช้กันในประเทศอัฟกานิสถานและปากีสถาน:

### อักษรซีริลลิก

### อักษรละติน
Haqiqat Ali เป็นผู้พัฒนาภาษานี้เป็นอักษรละตินใน ค.ศ. 1984 :
250px|thumb|right|อักษรวาคีแบบใหม่

### ตัวอย่าง
ตัวอย่างคำแปลในคัมภีร์ไบเบิลใน ค.ศ. 2001 เป็นไปตามข้างล่างนี้:

## คำศัพท์

## สัทวิทยา
### สระ

### พยัญชนะ

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* English-Ishkashimi-Zebaki-Wakhi-Yazghulami Vocabulary
* Wakhi poetry

วาคี
วาคี
วาคี
วาคี
กระทิงวัว

thumb|สัตว์ที่คาดว่าอาจเป็นกระทิงวัว
**กระทิงวัว หรือ วัวกินงู** (; ) เป็นสัตว์ชนิดหนึ่ง ซึ่งไม่เคยมีใครได้พบเห็นตัวจริง ๆและอาจไม่มีจริง ขณะยังมีชีวิตอยู่ และแม้แต่ซากจะพบก็เพียงเขาที่ไร้หัวกะโหลกวางขายในตลาดขายของป่าตามชายแดนไทย-กัมพูชา, ไทย-ลาว, ลาว-กัมพูชา และเวียดนามเท่านั้น ซึ่งเขานั้นมีลักษณะบิดเป็นเกลียวยาวประมาณ 20 นิ้ว

ต่อมานักวิทยาศาสตร์ได้มีการนำเขา 4 อัน แต่ปรากฏว่า มี 1ในเขานัั้นถูกดัดแปลงให้เขาเป็นเกรียว

พ่อค้าสัตว์ป่าบริเวณชายแดนไทย-กัมพูชา รายงานให้ทราบว่ากระทิงวัวได้สูญพันธุ์ไปจากโลกนี้นานแล้ว แต่มีรายงานว่าเคยมีชาวลาวล่าสัตว์ชนิดนี้ได้ทางภาคใต้ของแขวงอัตตะปือในประเทศลาวเมื่อปี ค.ศ. 1964

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สัตว์ที่อาจจะไม่มีอยู่จริง
จังหวัดรัตนคีรี

**รัตนคีรี** หรือ **รัตตะนะกิรี** () เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศกัมพูชา อยู่ห่างจากกรุงพนมเปญไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 636 กิโลเมตร มีพื้นที่ 10,782 ตารางกิโลเมตร ประชากร 184,000 คน (พ.ศ. 2553) นับถือศาสนาพุทธและวิญญาณนิยม

## การเดินทาง
สามารถเดินทางไปได้โดยทางอากาศ ทางบก และทางเรือ โดยเดินทางจากพนมเปญ ไปจังหวัดกระแจะหรือจังหวัดสตึงแตรงตอนหน้าฝนเท่านั้น หรือต่อรถจากกระแจะ โดยเครื่องบินหรือรถจากจังหวัดสตึงแตรงไปยังจังหวัดรัตนคีรี

## เศรษฐกิจ
อาชีพหลักคือเกษตรกรรม ผลิตผลหลักคืออัญมณีและผลผลิตทางการเกษตร อุตสาหกรรมหลักคือการทำสวน-ทำไร่และการท่องเที่ยว

## การสาธารณสุข
จังหวัดรัตนคีรีเป็นจังหวัดที่มีดัชนีชี้วัดด้านสุขภาพต่ำที่สุดในประเทศกัมพูชา

## การศึกษา
จังหวัดรัตนคีรีมีโรงเรียนที่เปิดสอนในระดับประถมศึกษา มัธยมศึกษา จำนวน 76 แห่ง (พ.ศ. 2541) แต่มีจำนวนประชากรเพียงร้อยละ 10 เท่านั้น ที่ได้รับการศึกษาขั้นประถมศึกษา

## การแบ่งเขตการปกครอง
จังหวัดรัตนคีรีแบ่งออกเป็น 9 อำเภอ () ได้แก่

## อ้างอิง


รัตนคีรี
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2502
กระดังงา

**กระดังงา** หรือ**กระดังงาไทย** อังกฤษ : Ylang-ylang (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Cananga odorata* (Lamk.) Hook.f. et Th.) ชื่ออื่น สะบันงา สะบันงาต้น สะบานงา (ภาคเหนือ) กระดังงาใบใหญ่ (กลาง) กระดังงาใหญ่ กระดังงอ (ยะลา) กระดังงา เป็นไม้ยืนต้นในตระกูลเดียวกับน้อยหน่าและการเวก

## ถิ่นกำเนิด
กระดังงามีถิ่นกำเนิดอยู่ที่เอเซียเขตร้อนในแถบของประเทศฟิลิปปินส์และประเทศอินโดนีเซีย

## ลักษณะต้น
เป็นไม้ยืนต้น ความสูง 8-15 เมตร เป็นพุ่มทรงโปร่ง ออกดอกตลอดปี ใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปวงรีหรือรูปใบหอก กว้าง 5-7 ซม. ยาว 13-20 ซม. ขอบใบเป็นคลื่น เปลือกต้นเกลี้ยงสีเทา ดอกช่อออกเป็นกระจุก ที่ซอกใบ กระจุกละ 4-6 ดอก กลีบดอกสีเหลืองหรือเหลืองอมเขียว มีกลิ่นหอม ผลเป็นกลุ่มผล ดอกมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ตอนเช้าและเย็น
โดยเริ่มออกดอกเมื่อ ปลูกได้ประมาณ 3 ปี สูง 7 - 8 เมตร จึงจะออกดอก

## ประโยชน์
* เปลือกใช้ทำเชือก
* ดอก นำไปกลั่นน้ำหอม น้ำมันหอมระเหย ใช้นำไปเป็นส่วนปนะกอบของยาหอม มีฤทธิ์แก้วิงเวียน โดยจัดอยู่ในส่วนประกอบของ เกสรทั้งเจ็ด
* ตำรายาไทย ใช้ใบและเนื้อไม้ต้มกินเป็นยาขับปัสสาวะ ผลแก่ใช้ผลสีเหลืองอมเขียวเกือบดำ นำมาบดใช้เป็นยา
* คนโบราณใช้ดอกทอดกับน้ำมันมะพร้าวทำน้ำมันใส่ผม หรือ นำดอกนำมาลนไฟใช้อบขนมให้มีกลิ่นหอม
* กระดังงาที่สกัดด้วยเอทานอลมีประสิทธิภาพดีในการยับยั้งการเจริญของ *[[Staphylococcus epidermidis]]*

## ความเชื่อของไทย
โดยมีความเชื่อว่า กระดัง คือการทำให้เกิดเสียงดังไปไกล โดยนำความเชื่อมาจาก บันทึกโบราณจาก นกการะเวกในสมัยพุทธกาล มีเสียงดังไพเราะก้องไกลทั่วสวรรค์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:ไม้ยืนต้น
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:วงศ์กระดังงา
หมวดหมู่:พืชที่มีฤทธิ์ยับยั้งแบคทีเรีย
หมวดหมู่:พืชที่ใช้ทำของใช้
พยาธิตัวตืด

**พยาธิตัวตืด** () จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง  เป็นพยาธิที่พบได้ทั่วโลก ชนิดที่พบบ่อยได้แก่ พยาธิตัวตืดหมูและพยาธิตืดวัว พยาธิตืดวัวจะพบได้บ่อยกว่าพยาธิตืดหมู โดยเฉพาะในประเทศที่มีการเลี้ยงหมู วัว ควาย และนิยมรับประทานทั้งหมู เนื้อวัว และเนื้อควาย

หมวดหมู่:สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง
หมวดหมู่:หนอนตัวแบน
ต
เสือโคร่งเบงกอล

**เสือโคร่งเบงกอล** (; ) เป็นประชากรของเสือโคร่งชนิดย่อย จัดให้เป็นหนึ่งในแมวป่าที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่ยังมีชีวิตอยู่ และอยู่ในกลุ่ม charismatic megafauna ของโลก

เสือโคร่งชนิดนี้น่าจะปรากฏในอนุทวีปอินเดียมาตั้งแต่ช่วงอายุไพลสโตซีนตอนปลาย (ประมาณ 12,000 ถึง 16,500 ปีก่อน) ปัจจุบัน เสือโคร่งชนิดนี้ถูกคุกคามจากการบุกรุกเข้าไปล่าสัตว์, การทำลายและการกระจัดกระจายของที่อยู่อาศัย และประมาณการว่ามีเสือโคร่งในป่าน้อยกว่า 2,500 ตัวใน ค.ศ. 2011 ไม่มี *ภูมิทัศน์อนุรักษ์เสือโคร่ง* บริเวณใดที่ใหญ่พอที่จะรองรับประชากรเสือวัยผู้ใหญ่มากกว่า 250 ตัว

ขอบเขตในอดีตของเสือโคร่งเบงกอลครอบคลุมถึงหุบเขาลุ่มแม่น้ำสินธุ และเกือบทั่วอินเดีย ปากีสถาน เนปาลตอนใต้, บังกลาเทศ, ภูฏาน และจีนตะวันตกเฉียงใต้ จนถึงช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ปัจจุบันพบได้ในอินเดีย บังกลาเทศ เนปาล ภูฏาน และจีนตะวันตกเฉียงใต้ ประชากรเสือโคร่งในอินเดียมีประมาณ 2,603–3,346 ตัวใน ค.ศ. 2018
มีเสือโคร่งประมาณ 300–500 ตัวอาศัยอยู่ในประเทศบังกลาเทศ 355 ตัวในเนปาลเมื่อ ค.ศ. 2022 และ 90 ตัวอาศัยอยู่ในประเทศภูฏานใน ค.ศ. 2015

## ประวัติ
เสือโคร่งเบงกอลขึ้นชื่อว่าเป็นเสือโคร่งที่กินมนุษย์มาตั้งแต่อดีต โดยเฉพาะในอินเดีย การล่าเสือเป็นเกมกีฬาของราชวงศ์ชั้นสูง แม้แต่ในยุคที่อังกฤษเข้ามาปกครองอินเดีย โดยการขี่หลังช้างออกล่าในตามทุ่งหญ้าทั้งหญ้าสูงและหญ้าต่ำ ในคริสต์ทศวรรษที่ 20 มีเสือโคร่งเบงกอลคร่าชีวิตมนุษย์ไปกว่า 1,600 รายต่อปี แม้แต่ในปัจจุบันที่การล่าเสือเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมาย และผู้คนเข้าใจถึงการอนุรักษ์สัตว์ป่ามากขึ้น แต่ทว่าก็ยังคงมีการโจมตีมนุษย์อยู่เป็นระยะ ๆ ของเสือ โดยเฉพาะในสุนทรวันซึ่งเป็นพื้นที่ป่าชายเลน เสือโคร่งเบงกอลที่นี่มีความดุร้ายและไม่เกรงกลัวมนุษย์ มักจะโจมตีมนุษย์เสมอ ๆ โดยเฉพาะการจู่โจมจากด้านหลัง ชาวพื้นเมืองที่นี่จึงต้องสวมหน้ากากไว้ด้านหลังเพื่อป้องกัน ด้วยการทำให้เสือเข้าใจผิดว่ากำลังถูกจ้องดูอยู่ เสือที่โจมตีมนุษย์ส่วนมากเป็นตัวเมียในช่วงฤดูเก็บน้ำผึ้ง ซึ่งตรงกับฤดูที่เสือโคร่งเบงกอลจะมีลูกพอดี

## รูปลักษณ์
เสือโคร่งเบงกอลตัวผู้เมื่อมีขนาดใหญ่เต็มที่อาจยาวได้ถึง 360 เซนติเมตร หนัก 250-270 กิโลกรัม ขณะที่ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่า และมีน้ำหนักอยู่ที่ประมาณ 140–180 กิโลกรัม

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:เสือโคร่ง
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศบังกลาเทศ
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศพม่า
อำเภอนาเยีย

**นาเยีย** เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดอุบลราชธานี

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอนาเยียตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอสว่างวีระวงศ์
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอพิบูลมังสาหาร
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอเดชอุดม
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอเดชอุดมและอำเภอวารินชำราบ

## ประวัติ
ท้องที่อำเภอนาเยียเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเดชอุดม ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น **กิ่งอำเภอนาเยีย** ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 31 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น **อำเภอนาเยีย** โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอนาเยียแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 43 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอนาเยียประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลนาเยีย** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนาเยีย
* **เทศบาลตำบลนาจาน** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเยีย (นอกเขตเทศบาลตำบลนาเยีย)
* **เทศบาลตำบลนาเรือง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเรืองทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลนาดี** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาดีทั้งตำบล

## อ้างอิง

นาเยีย
แมงปอล้อคลื่น

**แมงปอล้อคลื่น** ทีมฟุตบอลที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อการกุศลและการออกกำลังกายเป็นหลัก โดย **[[ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง]]** และเพื่อนๆทั้งในและนอกวงการบันเทิง

ทีมแมงปอล้อคลื่นเริ่มก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2538 และลงแข่งเพื่อการกุศลเรื่อยมา ได้ร่วมลงแข่งเกือบทุกจังหวัดในประเทศไทยและยังได้ร่วมแข่งเพื่อการกุศลกับคนไทยในต่างประเทศอีกด้วย เช่น สหรัฐอเมริกา, สิงคโปร์, และอังกฤษ

## สมาชิกในทีมแมงปอล้อคลื่น
สมาชิกในทีมที่เป็นที่รู้จัก เช่น 
* ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง
* ปิยะพงษ์ ผิวอ่อน
* ชลอ หงษ์ขจร
* ภุชงค์ โยธาพิทักษ์
* พงษ์พัฒน์ วชิระบรรจง
* ศุภกิจ ตังทัตสวัสดิ์
* พนมกร ตังทัตสวัสดิ์
thumb|350px| ทีมแมงปอล้อคลื่น และ ทีมกระทรวงอุตสาหกรรม เมื่อ สิงหาคม 2546
* วรเชษฐ์ นิ่มสุวรรณ
* ภูบดินทร์ ภู่สุวรรณ
* ศุภกรณ์ กิจสุวรรณ
* เกียรติศักดิ์ อุดมนาค
* เคิร์ก โรล์ลิ่ง
* นพัตฏ์ธร มัททวีวงศ์
* ชวลิต ศรีมั่นคงธรรม
* ปัญญาพล เดชสงค์
* โจอี้ บอย
* นิธิ สมุทรโคจร
* จารุวัฒน์ วิเศษสมบัติ
* คงกะพัน แสงสุริยะ และ สมาชิกวงพลพรรครักเอย
*สาริน บางยี่ขัน

และอีกมากมายทั้งในและนอกวงการบันเทิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* tangsaksit.com  แท่งศักดิ์สิทธิ์ดอตคอม

หมวดหมู่:ทีมฟุตบอลการกุศล
พลพรรครักเอย

**พลพรรครักเอย** วงดนตรีที่เกิดจากการรวมตัวของผองเพื่อนในทีมฟุตบอล **[[แมงปอล้อคลื่น]]** สมาชิกทั้ง 5 คน ประกอบด้วย   แท่ง, หนุ่ม, บีท, กลาง, และ เปี๊ยก 

## ที่มา
พลพรรครักเอยได้รวมตัวกันเล่นดนตรีครั้งแรกในงานฟุตบอลการกุศลที่ประเทศอังกฤษ เมื่อปี พ.ศ. 2547 หลังจากนั้นเหล่าพลพรรคทั้ง 5 ก็เริ่มสนุกกับการเล่นดนตรีและประสบการณ์ใหม่ๆ ที่ได้เจอในการร้องเพลง จึงเริ่มรับงานคอนเสิร์ตและฝึกซ้อมดนตรีด้วยกันอย่างจริงจัง และมีผลงานเป็นอัลบั้มชุดแรก **พักรบ** ให้คนทั่วไปได้รู้จักในปี พ.ศ. 2548 และอัลบั้มชุดที่สอง **พบรัก** ในปี พ.ศ. 2549 โดยทั้ง 2 อัลบั้ม เป็นเพลงที่มีเนื้อหาฟังง่าย เนื้อหาอารมณ์ดี ยิ้มๆ ตามแบบฉบับของพวกเขา

## สมาชิก
วง **พลพรรครักเอย** ประกอบด้วยสมาชิก 5 คน ดังนี้

* **แท่ง [[ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง]]** : ร้องนำ
* **หนุ่ม [[คงกะพัน แสงสุริยะ]]** : กีต้าร์ 
* **บีท [[เรวัตร เหลืองตระกูล]]** : กีต้าร์
* **กลาง [[ณัฐพล สุนทราณู]]** : เบส
* **เปี๊ยก [[อนุ สวัสดี]]** : กลอง 

## ผลงาน
### พักรบ (พ.ศ. 2548)
# พลพรรครักเอย
# แฟนไม่มา แฟนไม่มี
# อืมม!
# ไม่มีอะไร
# เสาไฟฟ้ากับรถขนปูน
# บาดตาบาดใจ
# เจ้าบ่าวไม่กลัวฝน
# มีน้ำยา
# อยากทำก็ทำ
# ให้เธอได้

### พบรัก (พ.ศ. 2549)
# อย่าถือคนบ้า
# จิ๊กโก๋อกหัก
# โสด (เฉพาะคืนนี้) Feat. ไวพจน์ เพชรสุพรรณ
# คืออะไร
# เมื่อไหร่จะยอม (สักที)
# สุดที่รัก
# คนเดียวในใจ
# ดอกไม้พลาสติก (ต้นฉบับ เรวัต พุทธินันทน์)
# งานวัด
# อย่าดูถูกตัวเอง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* tangsaksit.com  แท่งศักดิ์สิทธิ์ดอตคอม

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติไทย
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม มิวสิค
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 2000
หมวดหมู่:วงกลุ่มห้าสัญชาติไทย
พัชราภิเษก

**พัชราภิเษก** () เป็นการเฉลิมฉลองเพื่อแสดงการครบรอบ 60 ปี ซึ่งเกี่ยวกับบุคคล (เช่น การครบรอบแต่งงาน ระยะเวลาการครองราชสมบัติของพระมหากษัตริย์) หรือครบรอบ 75 ปี ซึ่งเกี่ยวกับเหตุการณ์

## ประเทศญี่ปุ่น
### จักรพรรดิโชวะ
ในประเทศญี่ปุ่น พระราชพิธีพัชราภิเษกหมายถึงการครองราชสมบัติครบ 60 ปี ซึ่งเรียกว่า *โกะไซอิ โระคุจูเน็น คิเน็น* () แปลว่า *การรำลึกถึงการครองราชสมบัติเป็นปีที่ 60* โดยจักรพรรดิโชวะ (29 เมษายน พ.ศ. 2444 - 7 มกราคม พ.ศ. 2532) ทรงเฉลิมฉลองพระราชพิธีพัชราภิเษกเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2529

## ประเทศไทย
### พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

​

พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2549 พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดงานตามที่รัฐบาลขอพระราชทาน มีชื่องานว่า *[[พระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี]]* แต่ไม่ใช่ *พระราชพิธีพัชราภิเษก* ดังที่บางคนเรียกเพราะยังไม่ครบ 75 ปี

## จักรวรรดิอังกฤษและเครือจักรภพ
ในประเทศอังกฤษและดินแดนในเครือจักรภพอื่น ๆ เช่น แคนาดา ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์นั้น พระราชพิธีพัชราภิเษกจะจัดขึ้นโอกาสการครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปีขององค์พระประมุข

### สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย

ก่อนหน้าที่เครือจักรภพอังกฤษยังเป็นจักรวรรดิอังกฤษอันยิ่งใหญ่ ได้มีการจัดพระราชพิธีพัชราภิเษกมาแล้วครั้งหนึ่งในรัชสมัยสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2440

### สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2

ถัดมาในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ซึ่งเป็นพระประมุขแห่งดินแดนรัฐอิสระในเครือจักรภพจำนวนมาก เช่น อังกฤษ แคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ จาเมกา และประเทศและดินแดนโพ้นทะเลอื่น ๆ มีการฉลอง *[[พระราชพิธีพัชราภิเษกในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2|พระราชพิธีพัชราภิเษก]]* ในระหว่างวันที่ 2 - 5 มิถุนายน พ.ศ. 2555

## ดูเพิ่ม
* รัชดาภิเษก
* กาญจนาภิเษก
* พระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติ ครบ 60 ปี

## อ้างอิง


หมวดหมู่:การฉลองครบรอบ