open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
มโหราค

**มโหราค** (สันสกฤต: महोरग) เป็นหนึ่งในเทวดาตามความเชื่อของ ศาสนาฮินดู และศาสนาพุทธ มีลักษณะคล้ายกับนาค ที่ช่วงล่างของร่างกายมีลักษณะคล้ายงู ซึ่งขึ้นอยู่กับผู้ภาพวาด บางครั้งมีลักษณะเป็นหัวงูแต่ร่างกายเป็นมนุษย์ก็มี

มโหราคา ที่ปรากฏในตำนานของพุทธศาสนานิกายมหายาน เป็นหนึ่งในเทพและอมนุษย์ 8 จำพวก ซึ่งมีอิทธิฤทธิ์เฉพาะตนแตกต่างกันไป ประกอบด้วย เทพ อสูร นาค ครุฑ ยักษ์ คนธรรพ์ กินนร และมโหราค 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สัตว์ในวรรณคดีไทย
หมวดหมู่:เทวดาในศาสนาพุทธ
หลี่

**หลี่** (Li) อาจหมายถึง

## ชื่อ
* หลี่ (นามสกุล) - เป็นนามสกุลจีน
** หลี่ (นามสกุล 李)
** หลี่ (นามสกุล 理)
** หลี่ (นามสกุล 黎)
** หลี่ (นามสกุล 栗)
** หลี่ (นามสกุล 利)
** หลี่ (นามสกุล 厉)
** หลี่ (นามสกุล 郦)

## บุคคล
* หลี่ เซียนเนี่ยน (Li Xiannian) - ประธานาธิบดีคนที่ 3 ของสาธารณรัฐประชาชนจีน
* หลี่ เผิง (Li Peng) - นายกรัฐมนตรีคนที่ 4 ของสาธารณรัฐประชาชนจีน
* หลี่ เค่อเฉียง (Li Keqiang) - นายกรัฐมนตรีคนที่ 7 ของสาธารณรัฐประชาชนจีน
* หลี่ เฉียง (Li Qiang) - นายกรัฐมนตรีคนที่ 8 ของสาธารณรัฐประชาชนจีน

## ตัวละครในบันเทิงคดี
* ลี เชารัน (Li Syaoran) - ตัวละครจากเรื่องซากุระ มือปราบไพ่ทาโรต์
** ลี เหม่ยหลิง (Li Meiling) - ลูกพี่ลูกน้องของลี เชารัน
* ลี หวังเลี่ยน (Li Wanglian) - ตัวละครจากเรื่องไรซิ่ง อิมแพ็ค
* ลี เฮา (Li Hao) - ตัวละครจากเรื่องอินาสึมะอีเลฟเวนซีรีส์
* ลีฉิงเคอ (Li Xingke) - ตัวละครจากเรื่องโค้ด กีอัส
* หลี่ชาน (Li Shan) - ตัวละครจากเรื่องกังฟูแพนด้า 3
* ลี เหยียน (Li Yan) - ตัวละครจากเรื่องโซนิค เอ็กซ์ เจ้าเม่นสายฟ้า
* ลี ฉียุน (Li Chiyun) - ตัวละครจากเรื่องเมทัลไฟท์ เบย์เบลด

## สถานที่
* อำเภอลี้ - เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดลำพูน
* แม่น้ำลี้ - แม่น้ำในประเทศไทย

## การใช้อื่น
* ลี้ (หน่วยวัด) - หน่วยวัดของประเทศจีน
* หลี - กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศจีน

## ดูเพิ่ม
* ลี
หลี่ (นามสกุล 理)

**หลี่** () เป็นนามสกุลจีน ในภาษาจีนกลางออกเสียงด้วยเสียงสามจากทั้งหมด 4 เสียง

## ต้นกำเนิด
นามสกุลหลี่ (理) มีต้นตระกูลจากเกาเหยา (皐陶) บุตรชายของเช่าเฮ่า (少昊) ในช่วงรัชสมัยของจักรพรรดิชุ่น เกาเหยาเป็นบิดาของปั๋วอี้ (伯益) ต้นตระกูลของนามสกุลอิ๋ง (嬴) และบรรพบุรษของเกาหยาง (高揚)

ในยุคโบราณ ทายาทของเกาหยางใช้นามสกุลหลี่ (理) ภายหลังหลานคนเปลี่ยนนามสกุลเป็น หลี่ (里), หลี่ (李) และอื่น ๆ

## ดูเพิ่ม
* หลี่ (นามสกุล 李)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นามสกุล
หมวดหมู่:นามสกุลจีน
กัณฑรัชต์ สายสุดใจ

**กัณฑรัชต์ สายสุดใจ** มีชื่อเล่นว่า พล เป็นอดีตนักแสดง, นายแบบ และผู้ช่วยผู้กำกับละครชาวไทย 

**กัณฑรัชต์** หรือชื่อเดิมคือ **ภาคภูมิ สายสุดใจ** เป็นนักแสดง, นายแบบวัยรุ่นยุค 80s เข้าสู่วงการบันเทิงโดยมีผลงานการแสดง, ถ่ายแบบ และโฆษณาหลายชิ้น มีชื่อเสียงจากการเป็นตัวร้ายและพระเอกละครสังกัดค่ายกันตนา

บั้นปลายชีวิต กัณฑรัชต์ได้ครองสมณเพศจวบจนกระทั่งมรณภาพ

## ผลงาน
### ผลงานละครโทรทัศน์
* ผู้หญิงคนหนึ่ง 2525 (ช่อง 7)
* ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด 2526 (ช่อง 7)
* คนทะเล 2527 (ช่อง 5)
* ใต้ฝุ่น 2527 (ช่อง 7)
* เหล็กน้ำพี้ 2527 (ช่อง 5)
* คอนโดมิเนียม 2527 (ช่อง 7)
* วัยแกร่ง 2527 (ช่อง 7)
* ตี๋ใหญ่ 2528 (ช่อง 5)
* แม่น้ำ 2528 (ช่อง 5)
* ยายหนูลูกพ่อ 2529 (ช่อง 7)
* สื่อรักภูตน้อย 2530 (ช่อง 5)
* ป่าสนธยา 2530 (ช่อง 7)
* บาปบริสุทธิ์ 2531 (ช่อง 5)
* ปราสาทมืด 2531 (ช่อง 7)
* ปีศาจในโลงศพ 2532 (ช่อง 5 )
* เงือกสาวดาวรุ่น 2534 (ช่อง 3)
* ไฟรักอสูร 2535 (ช่อง 3)
* อยู่กับก๋ง 2536 (ช่อง 3)
* นางเสือดาว 2538 (ช่อง 3)
* จากฝันสู่นิรันดร 2541 (ช่อง 3)
* เสน่ห์นางงิ้ว 2542 (ช่อง 3)
* มณีหยาดฟ้า 2543 (ช่อง 3)
* ดอกแก้วการะบุหนิง 2543 (ช่อง 3)
* นางโชว์ 2546 (ช่อง 3)

### ละครเวที
* เรื่อง แก่นเปรี้ยวเซี้ยวซ่า พวกเรากล้าหาญ 2540

### ผลงานมิวสิกวิดีโอ
* พระเอกมิวสิกวิดีโอคาราโอเกะ ค่าย Rose Media & Entertainment
* ทำใจลำบาก - ธเนศ วรากุลนุเคราะห์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
พิพิธภัณฑ์ตัยมาอ์

**พิพิธภัณฑ์ตัยมาอ์** () เป็นพิพิธภัณฑ์โบราณคดีที่ตั้งอยู่ในเมืองตัยมาอ์ แคว้นตะบูก ประเทศซาอุดีอาระเบีย พิพิธภัณฑ์เริ่มก่อสร้างเมื่อฮิจเราะห์ศักราช 1403 (พ.ศ. 2525–2526) และเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมใน ฮ.ศ. 1407 (พ.ศ. 2529–2530) สถิติผู้เยี่ยมชมในปี พ.ศ. 2552 มีจำนวนถึง 30,000 คน พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ไม่เก็บค่าเข้าชม

## สิ่งจัดแสดง
พิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยป้ายแสดงแผนที่ของแหล่งโบราณคดีในตัยมาอ์ สิ่งจัดแสดงประกอบด้วยกลุ่มของสิ่งประดิษฐ์ งานเขียน และศิลาจารึกโบราณที่กระจัดกระจายอยู่ในภูมิภาคนี้ ที่สำคัญที่สุดคือ () ซึ่งเป็นจารึกภาษาแอราเมอิกที่เคยนำไปจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ในปารีสระยะเวลาหนึ่ง พิพิธภัณฑ์มีห้องสมุดที่รวบรวมหนังสือเฉพาะทาง ซึ่งรวมถึงวารสารและจุลสารจำนวนหนึ่ง มีความพยายามที่จะขยายพิพิธภัณฑ์และสร้างห้องจัดแสดงใหม่ ๆ พิพิธภัณฑ์ยังรวบรวมชิ้นส่วนจากการขุดค้นทางโบราณคดีที่ดำเนินการโดยสำนักงานโบราณวัตถุในภูมิภาคซึ่งคัดเลือกมาจัดแสดงตามลำดับเวลาตั้งแต่ยุคหินจนถึงยุคอิสลาม พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ยังมีรูปปั้นที่มีลักษณะคล้ายกับศิลปะใน ( ; อักษรอาระเบียใต้โบราณ: 𐩬𐩵𐩵 (13px 13px 13px)) ซึ่งรวมถึงรูปแกะสลักหัวสิงโตด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศซาอุดีอาระเบีย
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์โบราณคดี
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2529
วี. คณปติ สถปติ

**ไวทยนาถะ คณปติ สถปติ** (, ค.ศ. 1927&nbsp;– 5 กันยายน 2011) เป็น *[[Sthapati|สถปติ]]* (สถาปนิกและผู้สร้างโบสถ์พราหมณ์) ผู้ชำนาญการด้านการออกแบบโดยใช้หลักวาสตุศาสตร์ ตามธรรมเนียมของฤๅษีมมุณี มยัน

หลังจบการศึกษาด้านคณิตศาสตร์จากวิทยาลัย ดร. อลคัปปะ เจตติยัร (Dr. Alagappa Chettiar College) ในกรอิกุฑิ เขาเริ่มเป็น *สถปติ* ให้กับปฬนิมุรุคันเทวาลัย ในปฬนิ รัฐทมิฬนาฑู และดำรงตำแหน่งครูใหญ่วิทยาลัยสถาปัตยกรรมและประติมากรรมของรัฐประจำรัฐทมิฬนาฑูที่มามัลลปุรัมระหว่างปี ค.ศ. 1957 ถึง 1960 นับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 เขามีส่วนร่วมในหลักสูตรการสอนเรื่องวาสตุศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยมัทราส หลังเกษียณอายุราชการ เขาได้ก่อตั้งองค์การและหน่วยวิจัยด้านวาสตุศาสตร์ขึ้น

## ผลงาน

### สถาปัตยกรรมและประติมากรรม
สถปติมีส่วนร่วมในชิ้นงานมากมาย โดยผลงานบางส่วนที่โดดเด่นของสถปติ เช่น
* รูปปั้นติรุวัฬฬุวัร - ประติมากรรมรูปกวีเอกชาวทมิฬ ติรุวัฬฬุวัร ที่ปลายแหลมในกันยกุมารี รัฐทมิฬนาฑู ความสูง 40.5 เมตร
* อาคารบางส่วนเช่นอาคารอำนวยการและหอสมุดของมหาวิทยาลัยทมิฬ ที่ตัญชูร
* วัฬฬุวัรโกฏฏัม เจนไน รัฐทมิฬนาฑู
* ประติมากรรมหินแกรนิตรูปวีรสตรี กันนคิ จากมหากาพย์ทมิฬเรื่องสีลัปปติกรรม ที่หอศิลป์ในปูมปุหัร เจนไน รัฐทมิฬนาฑู
* ราชโคปุรัมของเทวาลัยพระศรีราม และเทวาลัยพระศรีคเณศศิวทุรคา มหาเทวาลัยเกรตเตอร์ชิคาโก เลอมอนต์ รัฐอิลลินอยส์ สหรัฐ
* เทวาลัยพระศรีมุรุคัน ฟีจี
* สานมรรคไอราวัณเทวาลัย คาไว รัฐฮาวาย สหรัฐ
* ศรีศิววิษณุเทวาลัย รัฐแมริแลนด์ สหรัฐ
* รูปปั้นมหาพุทธรูป พุทธคยา รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย

## งานประพันธ์
งานประพันธ์ของสถปติมีอยู่จำนวนมากซึ่งล้วนเกี่ยวของกับศาสตร์และเทคโนโลยีของวาสตุศาสตร์ เขายังก่อตั้งสำนักพิมพ์ของตนเองในชื่อ สำนักพิมพ์ทักษิณาพับลิชชิง (Dakshinaa Publishing) เพื่อตีพิมพ์และวางจำหน่ายหนังสือเกี่ยวกับวาสตุศาสตร์ ผลงานชิ้นสำคัญของเขาคือหนังสือ สถาปัตยกรรมการก่อสร้างของสถาปัตยเวท (Building architecture of Sthapatya veda) ซึ่งได้รับความสนใจในแวดวงวิชาการอย่างมาก 

บรรณานุกรมงานประพันธ์ของเขาบางส่วน เช่น:
* 
* 
* 
* 

## ดูเพิ่ม

* สถาปัตยกรรมโบสถ์พราหมณ์
* เอส. เอ็ม. คณปติ
* มุติยะห์ สถปติ
* วิทยศังกัร สถปติ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:ศิลปินชาวอินเดีย
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอินเดีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐทมิฬนาฑู
เวิลด์ฟิตเนสซูเปอร์โมเดล

**เวิลด์ฟิตเนสซูเปอร์โมเดล** () เป็นการประกวดความงามชาย โดยเริ่มจัดการประกวดครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2565 ที่ประเทศไทย ประเทศที่ส่งตัวแทนเข้าร่วมการประกวด ผู้ที่ได้ตำแหน่งเวิลด์ฟิตเนสซูเปอร์โมเดลคนแรกได้แก่ Lee Nguyen จากประเทศเวียดนาม 

ผู้ดำรงตำแหน่งเวิลด์ฟิตเนสซูเปอร์โมเดลคนปัจจุบัน คือ Htet Oo Htut จาก ประเทศเมียนมาร์

## ผู้ดำรงตำแหน่ง

### เรียงลำดับสัญชาติของผู้ชนะเลิศ

## ตัวแทนประเทศไทย

## ผลการแข่งขัน
### เวิลด์ฟิตเนสซูเปอร์โมเดล 2024

**เวิลด์ฟิตเนสซูเปอร์โมเดล 2024** () จะเป็นการประกวด ครั้งที่ 3 และ**[[มิสเตอร์คอนติเนนตัลเวิลด์|มิสเตอร์คอนติเนนตัลเวิลด์ 2024]]** () ครั้งที่ 6 ซึ่งจะจัดขึ้นที่ชลบุรี ประเทศไทย รอบชิงชนะเลิศวันที่ 2 มิถุนายน 2023 ณ โอเชี่ยน มารีน่า รีสอร์ท พัทยา จอมเทียน, พัทยา, ชลบุรี, ไทย.

Marvin Salcedo จากฟิลิปปินส์ จะมอบมงกุฎให้แก่ผู้สืบทอดตำแหน่งของเขาเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน.

#### ผลลัพธ์

##### ลำดับ

#### รางวัลพิเศษ

#### ผู้เข้าประกวด

### เวิลด์ฟิตเนสซูเปอร์โมเดล 2023

**เวิลด์ฟิตเนสซูเปอร์โมเดล 2023** () จะเป็นการประกวด ครั้งที่ 2 ซึ่งจะจัดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย รอบชิงชนะเลิศวันที่ 27 พฤษภาคม 2023 ณ สยามพารากอน, กรุงเทพมหานคร, ไทย.

มาร์วิน ซัลเซโด จากเวียดนาม จะมอบมงกุฎให้แก่ผู้สืบทอดตำแหน่งของเขาเมื่อสิ้นสุดการแข่งขัน.

#### ผลลัพธ์

##### ลำดับ

#### รางวัลพิเศษ

#### ผู้เข้าประกวด

### เวิลด์ฟิตเนสซูเปอร์โมเดล 2022

**เวิลด์ฟิตเนสซูเปอร์โมเดล  และ[[มิสเตอร์คอนติเนนตัลเวิลด์|อัลติจูดเวิลด์แอมบาสซาเดอร์ 2022]]** () จะเป็นการประกวด เวิลด์ฟิตเนสซูเปอร์โมเดล ครั้งที่ 1 และจูดเวิลด์แอมบาสซาเดอร์ ครั้งที่ 4 ซึ่งจะจัดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย รอบชิงชนะเลิศวันที่ 4 มิถุนายน 2022 ณ โรงแรมอวานี สุขุมวิท กรุงเทพ, กรุงเทพมหานคร, ไทย.

#### ผลลัพธ์

##### ลำดับ

#### รางวัลพิเศษ

#### ผู้เข้าประกวด

## ดูเพิ่ม

* รายการประกวดความงาม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:ประกวดความงามชาย
เยาวลักษณ์ วงษ์ประภารัตน์

**เยาวลักษณ์ วงษ์ประภารัตน์** เป็นอดีตนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ชุดที่ 25) แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคอนาคตใหม่ ปัจจุบันทำงานที่ คณะก้าวหน้า 

## ประวัติ
เยาวลักษณ์เป็นคนเชียงใหม่แต่กำเนิด สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี บริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาธุรกิจระหว่างประเทศ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย จากนั้นได้เข้าทำงานในตำแหน่งเจ้าหน้าที่การตลาดหลักทรัพย์ ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย กระทั่งเกิดวิกฤติต้มยำกุ้ง ปี พ.ศ. 2540 เธอจึงย้ายกลับภูมิลำเนาเดิม และเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาโท วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และเริ่มงานเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยพายัพ ก่อนจะมาสอนที่มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ จนได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาบริหารธุรกิจ จนถึงปัจจุบัน เธอมีผลงานทางวิชาการและงานวิจัยร่วมกับชุมชนจำนวนมาก อาทิ การส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุ การพัฒนาผลิตภัณฑ์ภูมิปัญญาท้องถิ่น รวมถึงการลงพื้นที่ให้บริการด้านวิชาการแก่ชุมชนในภาคเหนือมากว่า 15 ปี

## การทำงาน
* ผู้ช่วยผู้จัดการฝ่ายการตลาดหลักทรัพย์ บริษัทหลักทรัพย์เอกธำรง จำกัด (มหาชน) กรุงเทพฯ (2535-2540)
* อาจารย์ประจำสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยพายัพ จ.เชียงใหม่ (2545-2547)
* อาจารย์ประจำภาควิชาบริหารธุรกิจ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ (2547 - ปัจจุบัน)
* วิทยากรด้านการพัฒนาบุคลิกภาพและจิตวิทยาอุตสาหกรรม

## ผลงานวิชาการ
# รูปแบบการส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุโดยกระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชนบ้านสันทรายหลวง อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ (ทุนวิจัยสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย สกว. 2556)
# แนวทางการดูแลและเสริมสร้างสุขภาวะกลุ่มผู้สูงอายุบ้านสันทรายหลวง อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ (ทุนวิจัยสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย สกว. 2554)
# การศึกษาความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานระดับปฏิบัติการ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ 2552
# ค่านิยมในการทำงานของพนักงานชาวไทยและชาวต่างชาติ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ 2552

## การเมือง
เยาวลักษณ์ได้สมัครเข้าร่วมกับพรรคอนาคตใหม่ และได้ดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารพรรคสัดส่วนภาคเหนือ โดยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เยาวลักษณ์ลงสมัคร สส.แบบบัญชีรายชื่อลำดับที่ 17 และได้รับเลือกตั้ง

ในวันเปิดสมัยประชุมสภาวันแรก พรรคอนาคตใหม่เสนอชื่อเธอเพื่อดำรงตำแหน่งรองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่หนึ่ง แข่งกับ สุชาติ ตันเจริญ จากพรรคพลังประชารัฐ ซึ่งหากเธอได้รับเลือกตั้ง เธอก็จะเป็นรองประธานสภาสตรีคนที่สอง ถัดจาก ลลิตา ฤกษ์สำราญ อดีตรองประธานสภาสตรีลำดับที่สองในยุครัฐบาลของอดีตนายกรัฐมนตรี ดร.ทักษิณ ชินวัตร แต่แพ้ไปด้วยคะแนนเสียง 246 ต่อ 248

หลังคำตัดสินให้ยุบพรรคอนาคตใหม่ พร้อมกับตัดสิทธิ์กรรมการบริหารพรรคเป็นเวลา 10 ปี เยาวลักษณ์และอดีตสมาชิกพรรคอีก 11 คนที่ถูกตัดสิทธิ์ย้ายมาทำงานที่ คณะก้าวหน้า

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:นักการเมืองสตรีชาวไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคอนาคตใหม่
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยพายัพ
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
อมราวตีสถูป

**อมราวดีสถูป** หรือ **อมราวตีสถูป** (อักษรโรมัน: Amarāvati Stupa) เป็นซากสถูปในศาสนาพุทธตั้งอยูที่หมู่บ้านอมราวตี รัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในระหว่าง 300 ปีก่อนคริสต์กาลถึงราวปี ค.ศ. 250 จากนั้นมีการขยับขยายและสร้างใหม่ขึ้นทับในราวปี ค.ศ. 50  ปัจจุบัน อมราวตีสถูปและพิพิธภัณฑ์โบราณคดี อมราวตีสถูป อยู่ภายใต้การดูแลของกรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย

ประติมากรรมสำคัญที่หลงเหลือจากสถูปในปัจจุบันกระจายอยู่ตามพิพิธภัณฑ์ในอินเดียและต่างประเทศ จำนวนมากเสียหายพอสมควร ประติมากรรมส่วนใหญ่เป็นชิ้นงานนูนต่ำและไม่พบพระพุทธรูปขนาดมหึมา กระนั้นไม่ทราบแน่ชัดว่าในอดีตเคยมีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่หรือไม่ ประติมากรรมส่วนใหญ่ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์รัฐบาลเมืองเจนไน, พิพิธภัณฑ์โบราณคดีอมราวตีสถูป และ "หินอ่อนอมราวตี" ในพิพิธภัณฑ์บริติชที่ลอนดอน ส่วนที่เหลือกระจัดกระจายกันไป

นักประวัติศาสตร์ศิลป์ถือว่าอมราวตีสถูปเป็นหนึ่งในสามรูปแบบศิลปกรรมอินเดียในยุคโบราณ อีกสองรูปแบบคือมถุรา และคันธาระ (กรีก-พุทธ) เนื่องจากการค้าขายทางทะเลและการเผยแผ่ศาสนา รูปแบบศิลปะอมราวตีดังที่ปรากฏที่อมราวตีสถูปนี้ ยังปรากฏในอีกหลายแหล่งโบราณคดีในอินเดียตะวันออก ไปจนถึงอินเดียใต้ ศรีลังกา และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 

อมราวตีสถูป โดยเฉพาะในรูปแบบเดิมก่อนเสียหาย ได้รับการยกย่องให้เป็น "อนุสรณ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเอเชียแถบที่นับถือพุทธ" และ "เพชรยอดมงกุฎของศิลปะอินเดียยุคแรก" ชื่อ "อมราวตี" นี้เป็นชื่อที่ค่อนข้างใหม่ และมีที่มาจาก อมเรศวรลิงคสวามินเทวาลัย (Amareśvara Liṅgasvāmin temple) ซึ่งสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 18 อันตั้งอยู่ใกล้กันและกลายมาเป็นชื่อของหมู่บ้านและสถูปนี้ นิคมโบราณที่ปัจจุบันไม่ไกลนักจากหมู่บ้านอมราวตี คือธารณีโกฏ ซึ่งในอดีตมีความสำคัญยิ่ง เป็นไปได้ว่าอาจเป็นราชธานีในสมัยนั้น หลักฐานแปลนและแผนที่เก่าแก่ที่สุดที่บ่งบอกถึงอมราวตีสถูปปรากฏในแผนที่ของคอลิน แม๊กคินซี เขียนขึ้นในปี 1816 ระบุชื่อสถูปนี้ว่า *ทีปลทิมมะ* (*deepaladimma*) "เขาแห่งแสง" ในเอกสารโบราณไม่ได้เรียกที่นี่ว่าเป็นสถูป แต่เรียกว่าเป็น "มหาเจดีย์" (*mahācetiya*)

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
*Becker, Catherine, *Shifting Stones, Shaping the Past: Sculpture from the Buddhist Stūpas of Andhra Pradesh*, 2015, Oxford University Press, ISBN 9780199359400
*"BM": *Amaravati: The Art of an Early Buddhist Monument in Context*, Edited by Akira Shimada and Michael Willis, British Museum, 2016, PDF
*Craven, Roy C., *Indian Art: A Concise History*, 1987, Thames & Hudson (Praeger in USA),  
*Fisher, Robert E., *Buddhist art and architecture*, 1993, Thames & Hudson,  
*Harle, J.C., *The Art and Architecture of the Indian Subcontinent*, 2nd edn. 1994, Yale University Press Pelican History of Art,  
*Rowland, Benjamin, *The Art and Architecture of India: Buddhist, Hindu, Jain*, 1967 (3rd edn.), Pelican History of Art, Penguin,  
*Shimada, Akira, *Early Buddhist Architecture in Context:The Great Stūpa at Amarāvatī (Ca. 300 BCE-300 CE)*, Leiden: Brill, 2013, , 

หมวดหมู่:สถูปในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:แหล่งโบราณคดีประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐอานธรประเทศ
วัดควนมิตร (จังหวัดสงขลา)

**วัดควนมิตร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองเปียะ อำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา

วัดควนมิตรตั้งวัดในพระพุทธศาสนาเมื่อ พ.ศ. 2360 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2430 โดยก่อตั้งขึ้นบนเนินเขาเตี้ย ๆ ที่ชาวใต้เรียกกันว่า ควน ส่วนชื่อวัดได้ตั้งตามชื่อแร่ทองสัมฤทธิ์หรือสำริด หรือภาษาถิ่นเรียกว่า หมิด จึงรวมกันเป็นที่มาของ "วัดควนมิตร"

วัดมีเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ โดยในสมัยท่านพระครูโสภณศีลาจาร เป็นเจ้าอาวาสองค์ที่ 4 ได้ลงมือก่อสร้างเจดีย์จากเงินเก็บสะสมและเงินจากพุทธศาสนิกชนผู้มีจิตศรัทธา เมื่อ พ.ศ. 2512 โดยใช้เวลากว่า 10 ปีกระทั่ง พ.ศ. 2523 ในสมัยพระครูโสภณศีลาวัตร เป็นเจ้าอาวาสองค์ต่อมา และการก่อสร้างพระเจดีย์ก็แล้วเสร็จ และได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2523 โดยสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวราลงกรณได้เสด็จมาเป็นประธาน

## อ้างอิง

ควนมิตร
หมวดหมู่:อำเภอจะนะ
บีลีฟเวอร์ 2

***บีลีฟเวอร์ 2*** ( )เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่นอาชญากรรมของเกาหลีใต้ประจำปี 2023 กำกับโดย แพ็ก จง-ย็อล เป็นภาคต่อของภาพยนตร์ บีลีฟเวอร์ในปี 2018 นำแสดงโดย โช จิน-อุง, ชา ซึง-ว็อน, ฮัน ฮโย-จู, โอ ซึง-ฮุน, คิม ดง-ยอง และ อี จู-ยัง  ภาพยนตร์เรื่องนี้บอกเล่าเรื่องราวของนักสืบวอนโฮซึ่งยุ่งอยู่กับการจับตัวผู้นำของ องค์กรยาเสพติดที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย  สามารถรับชมได้ทาง เน็ตฟลิกซ์ ตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน 2023  

## นักแสดง
* โช จิน-อุง รับบทเป็น โจวอน-โฮ
: นักสืบผู้ที่มีความมุ่งมั่นที่จะจับหัวหน้าขององค์กรยาเสพติด
* ชา ซึง-ว็อน รับบทเป็น ไบรอัน-อี
: นาย อี ตัวปลอม ในภาคแรกซึ่งไม่มีใครจับว่าเขาคือตัวจริง
* ฮัน ฮโย-จู รับบทเป็น มีดใหญ่
: ผู้ร่วมงานที่ใกล้ที่สุดของนายอีและรับผิดชอบดูแลกิจการขององค์กร
* โอ ซึง-ฮุน รับบทเป็น ซอ ยอง-รัค
: สมาชิกขององค์กรที่ช่วยวอนโฮในการสืบสวน แต่แล้วก็หายตัวไปอย่างปริศนา บทบาทนี้เคยเล่นโดย ริว จุน-ยอล ในภาคแรก

## การผลิต
เน็ตฟลิกซ์ ยืนยันการผลิตบีลีฟเวอร์ 2 ซึ่งเป็นภาคต่อของภาพยนตร์แอ็คชั่นอาชญากรรมปี 2018 บีลีฟเวอร์ ในเดือนมิถุนายน 2022 ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดย แพ็ก จง-ย็อลและนักแสดงรวมถึงการกลับมารับบทเดิมในซีซันสอง โช จิน-อุง,ชา ซึง-ว็อน, ฮัน ฮโย-จู, โอ ซึง-ฮุน, คิม ดง-ยัง และ อี-จูยัง ภาพยนตร์เฃภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำเสร็จในเดือนพฤศจิกายน 2022 ในประเทศนอร์เวย์

## การเปิดตัว
ภาพยนตร์เรื่องนี้เปิดตัวครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปูซาน ครั้งที่ 28 ในส่วน**ภาพยนตร์เกาหลีวันนี้ - รอบปฐมทัศน์พิเศษ** ในวันที่ 5 ตุลาคม 2023 พร้อมรับชมแบบสตรีมมิ่งบน Netflix ตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน 2023 ในบางภูมิภาค

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกาหลีใต้ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566
ฟิโล ฟาร์นสเวิร์ท

**ฟิโล เทย์เลอร์ ฟาร์นสเวิร์ธ** (; 19 สิงหาคม 1906 – 11 มีนาคม 1971) เป็นนักประดิษฐ์ชาวอเมริกันและผู้บุกเบิกโทรทัศน์ ผู้มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาเทคโนโลยีโทรทัศน์อิเล็กทรอนิกส์ ผลงานของเขาวางรากฐานให้กับระบบวิดีโอที่ใช้ชมกันอยู่ในปัจจุบัน เขามีชื่อเสียงโด่งดังจากการประดิษฐ์ หลอดภาพดิสเซคเตอร์ (image dissector) อุปกรณ์รับภาพอิเล็กทรอนิกส์ตัวแรกของโลกในปี 1927 นวัตกรรมนี้ถือเป็นรากฐานสำคัญของระบบโทรทัศน์สมัยใหม่ที่ใช้กันทุกวันนี้ นอกจากนี้ ฟาร์นสเวิร์ธยังเป็นผู้พัฒนาระบบโทรทัศน์อิเล็กทรอนิกส์แบบสมบูรณ์อีกด้วย ฟาร์นสเวิร์ธพัฒนาระบบโทรทัศน์พร้อมเครื่องรับและกล้อง ซึ่งเขาผลิตเชิงพาณิชย์ผ่าน Farnsworth Television and Radio Corporation ตั้งแต่ปี 1938 ถึง 1951 ในเมืองฟอร์ตเวย์น รัฐอินดีแอนา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักประดิษฐ์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2449
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2514
อุฑุปิ

**อุฑุปิ** (อักษรโรมัน: Udupi, Udipi หรือ Odipu) เป็นนครในรัฐกรณาฏกะ ตั้งอยู่ห่างไป  ทางเหนือของมังคาลอร์ และราว  จากบังคาลอร์

อุฑุปิเป็รศูนย์กลางการปกครองของอำเภออุฑุปิ และเป็นหนึ่งในเมืองที่โตเร็วที่สุดในรัฐกรณาฏกะ มีสถาบันการศึกษามากมาย และมีอตุสาหกรรมท่องเที่ยวของเมือง อุฑุปิเป็นที่ตั้งของศรีกฤษณเทวาลัย และเป็นแหล่งของอาหารอุฑุปิเช่นกินฑิแบบกันนาดา

ในศตวรรษที่ 13 นักบวชแห่งนิกายไวษณวะ มัธวาจารย์ ได้ก่อตั้งศรีกฤษณเทวาลัยขึ้นที่อุฑุปิ รวมถึงยังตั้ง *[[matha|มัถ]]* ขึ้นแปดแห่งที่นี่ ที่เป็นที่รู้จักในนามอัษฏมัถแห่งอุฑุปิ เพื่อเผยแผ่คำสอนธรรมเนียมไทวตเวทันตะ จากนั้นจึงเกิดการอพยพของบรรดาพราหมณ์ขนานใหญ่เข้ามาในเมือง จนถึงจุดหนึ่งมากถึง 10% ของประชากรทั้งหมดเป็นพราหมณ์ ซึ่งเท่ากับสามเท่าเมื่อเทียบกับเมืองอื่น ๆ โดยเฉลี่ยในอินเดียใต้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐกรณาฏกะ
หมวดหมู่:นครศักดิ์สิทธิ์
กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือกทีมหญิง โซนแอฟริกา

**กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – รอบคัดเลือกทีมหญิง โซนแอฟริกา** จัดขึ้นที่เมืองลูอันดา ประเทศแองโกลา ตั้งแต่วันที่ 11 ถึง 14 ตุลาคม พ.ศ. 2566

ประเทศแองโกลาซึ่งเป็นผู้ชนะ ได้ผ่านเข้ารอบโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

## อันดับการแข่งขัน


## อ้างอิง

แฮนด์บอล
หมวดหมู่:กีฬาแฮนด์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน
หมวดหมู่:แฮนด์บอลในปี พ.ศ. 2566
2024
วัทธิกร เพิ่มทรัพย์หิรัญ

**วัทธิกร เพิ่มทรัพย์หิรัญ** (เกิด 25 มกราคม พ.ศ. 2535) ชื่อเล่น **เกี๊ยก** เป็นนักแสดงชายชาวไทย สังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

## ประวัติ
วัทธิกร ชื่อเดิม พรสิทธิ์ เกิดที่กรุงเทพมีชื่อเล่นว่า เกี๊ยก เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม 2535 จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนปัญญาศักดิ์ ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ ระดับปริญญาตรีบริหารธุรกิจ จากวิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล

## เข้าสู่วงการ
วัทธิกรเข้าสู่วงการจากการประกวดเวที the star และปีต่อมาได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 3 โดยมีละครเรื่องแรกคือเรื่องดอกไม้ใต้เมฆ เมื่อปี 2558 โดยรับบทเป็น อาหยาง หนุ่มซื่อที่แอบหลงรักนางเอก ก่อนจะมาเริ่มเป็นที่รู้จักจากบท หมอนิธิ  ในละครพีเรียดเรื่องเลือดรักทระนง ซึ่งเป็นละครเรื่องที่ 2 ของเขาเมื่อปี 2559 

จากนั้นจึงมีละครเรื่อยมาจนกระทั่งกลับมาเป็นที่พูดถึงอีกครั้งจากบท สุรัฐ โค้วพิสุทธิ์ หรือ เฮียกวง หนุ่มตี๋ ฐานะดี แต่โดนสาวเมิน จากละครพีเรียดเรื่องทุ่งเสน่หา เมื่อปี 2563 ตามด้วยบท ทองห่อ ผีหนุ่ม จอมกระล่อน เจ้าชู้ จากละครเรื่องปีศาจแสนกล (2564) ก่อนจะมารับบทพระเอกเต็มตัวในละครซีรีส์แนวยาโออิเรื่องสัญญาไม่ลืม ในปี 2566 โดยแสดงเป็น น่านฟ้า

## ผลงาน
### ละครโทรทัศน์

* ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 

## รางวัล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงสังกัดช่อง 3 เอชดี
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
แต้บุ๋น

**แต้บุ๋น** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **เจิ้ง เหวิน** () เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่อง*[[สามก๊ก]]* เป็นขุนพลแห่งรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีนและเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของสุมาอี้

แต้บุ๋นเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย*สามก๊ก* ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ

## ในนิยาย''สามก๊ก''
แต้บุ๋นปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย*สามก๊ก*ตอนที่ 102 ตามความในนวนิยาย*สามก๊ก* เมื่อจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐจ๊กก๊กนำทัพบุกขึ้นเหนือครั้งสุดท้ายในปี ค.ศ. 234 สุมาอี้สั่งให้แต้บุ๋นแสร้งทำเป็นไม่พอใจจีนล่งที่เป็นขุนพลวุยก๊กอีกคน แล้วแปรพักตร์มาเข้าด้วยจูกัดเหลียง แต้บุ๋นสังหารจีนล่งตัวปลอมซึ่งแท้จริงแล้วเป็นจีนเบ้ง (秦明 *ฉิน หมิง*) น้องชายของจีนล่ง เพื่อแสดงความจริงใจต่อจูกัดเหลียง แต่จูกัดเหลียงมองแผนการออกจึงให้จับกุมแต้บุ๋น แต้บุ๋นร้องขอชีวิต จูกัดกัดเหลียงจึงสั่งให้แต้บุ๋นเขียนจดหมายถึงสุมาอี้เพื่อลวงให้สุมาอี้ยกมาปล้นค่าย สุมาอี้ให้จีนล่งคุมกองหน้าไปปล้นค่ายทัพจ๊กก๊ก แต่ถูกซุ่มโจมตี จีนล่งถูกสังหารและสุมาอี้ถอยทัพไป จูกัดเหลียงกลับมาค่ายหลังได้รับชัยชนะและสั่งให้นำตัวแต้บุ๋นไปประหารชีวิต

หลี่ จื้อ (李贄) นักปรัชญาปลายยุคราชวงศ์หมิงวิจารณ์เรื่องราวนี้ที่ปรากฏในนวนิยาย*สามก๊ก*ว่า "*ซานกั๋วจื้อทงสูเหยี่ยนอี้* (三国志通俗演义; *สามก๊ก*) ถูกเรียบเรียงโดยโดยคนธรรมดาสามัญที่ไม่รู้หนังสือ แม้ไม่ต้องพิจารณาเรื่องอื่น เฉพาะเรื่องการยอมสวามิภักดิ์ของแต้บุ๋น ขนาดเด็กน้อยอายุสามขวบก็คิดไม่จะทำเรื่องแบบนี้ แต่ซือหม่า จ้งต๋ากลับทำ ขนาดเด็กน้อยอายุสามขวบยังรู้ทันเรื่องนี้ ที่จูกัดขงเบ้งรู้ทันเรื่องนี้มันจะแปลกอะไร อ่านมาถึงตรงนี้แล้วจึงรู้ซึ้งว่าล่อกวนตงลำเอียง เป็นคนต่ำผู้โง่เขลาซึ่งมักทำผิดพลาดในนามของตนเอง น่าชิงชังเสียจริง!”

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *[[สามก๊ก]]* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*), ตอนที่ 102.

หมวดหมู่:ตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก
พอซิกส์

**อินเทอร์เฟซระบบปฏิบัติการที่สามารถพอร์ตได้** หรือ **พอซิกส์** (**Portable Operating System Interface** หรือ **POSIX** ;   ) เป็นกลุ่มของมาตรฐาน ที่กำหนดโดยสถาบันวิชาชีพวิศวกรไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ (IEEE) เพื่อรักษาความเข้ากันได้ระหว่าง ระบบปฏิบัติการ พอซิกส์กำหนดทั้งระบบและเอพีไอระดับผู้ใช้ พร้อมด้วยเชลล์บรรทัดคำสั่งและอินเทอร์เฟซยูทิลิตี้ สำหรับความเข้ากันได้ของซอฟต์แวร์ (ความสามารถในการพกพา) กับระบบปฏิบัติการแบบยูนิกซ์และระบบปฏิบัติการอื่น ๆ  พอซิกส์ยังเป็น เครื่องหมายการค้าของ IEEE อีกด้วย  พอซิกส์มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้โดยทั้งนักพัฒนาแอปพลิเคชันและระบบ 

## ชื่อ
กลุ่มของมาตรฐานพอซิกส์ถูกกำหนดให้เป็น **IEEE 1003** และหมายเลขมาตรฐาน ISO/IEC คือ ISO / IEC 9945

มาตรฐานนี้เกิดขึ้นจากโครงการที่เริ่มต้นในปี 1984 โดยต่อยอดงานจากกิจกรรมที่เกี่ยวข้องในสมาคม */usr/group*  Richard Stallman แนะนำชื่อพอซิกส์ให้กับ IEEE แทนที่จะเป็น *IEEE-IX* เดิม คณะกรรมการพบว่าสามารถออกเสียงและจดจำได้ง่ายกว่าจึงนำมันมาใช้ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:มาตรฐานไอเอสโอ
หมวดหมู่:มาตรฐานไอทริปเพิลอี
หมวดหมู่:มาตรฐานไออีซี
หมวดหมู่:ส่วนต่อประสานโปรแกรมประยุกต์
หมวดหมู่:พอซิกส์
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิกเยาวชน

**[[ประเทศญี่ปุ่น]]** ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชน ทุกครั้งนับตั้งแต่เปิดตัวในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 และได้รับเหรียญรางวัลจากทุกครั้ง

## สรุปเหรียญรางวัล

### โอลิมปิกฤดูร้อน

### โอลิมปิกฤดูหนาว

## อ้างอิง

ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิกเยาวชน
ทวิงก์

[thumb|ชายรักร่วมเพศสองคนที่มีลักษณะทวิงก์ขณะจูบกันในงาน[เกย์ไพรด์]]
**ทวิงก์** () เป็นคำสแลงของเกย์ที่หมายถึงชายรักร่วมเพศที่มีลักษณะอยู่ในช่วงวัยรุ่นตอนปลายถึงอายุราว 20 ปี (แต่ไม่จำเป็นเสมอไป) ที่มีลักษณะผอมไปจนถึงปานกลาง มีภาพลักษณ์ที่ยังดูอ่อนวัยโดยถึงแม้จะมีอายุมากก็ตาม ไม่มีขนตามร่างกาย มีความสดใส และมีความน่าดึงดูด *ทวิงก์*ถือเป็นคำในระดับกลางซึ่งเปรียบได้เหมือนกับคำว่าหมี และสามารถใช้เป็นคำไม่ดีได้เช่นกัน โดยคำดังกล่าวอาจจะเป็นคำประสมในการขยายความหมายของสิ่งอื่น อาทิ *เฟมเมทวิงก์* (), *ยูโรทวิงก์* (), *มัสเซิลทวิงก์* () เป็นต้น คำดังกล่าวยังเป็นคำที่พบเห็นได้ทั่วไปในอุตสาหกรรมสื่อลามกเกย์

## ศัพทมูลวิทยา
ต้นกำเนิดของคำว่า*ทวิงก์*ยังเป็นข้อถกเถียงกันในปัจจุบัน โดยข้อสันนิษฐานแรกคำดังกล่าวได้ถูกพบเห็นเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1963 แม้ว่ามันจะเป็นคำแสลงเกย์ของภาษาอังกฤษแบบดั้งเดิมว่า*ทแวงก์* () ซึ่งหมายความว่า "เหมืองของการค้าประเวณีผู้ชายรักร่วมเพศ; ซึ่งเป็นผู้ชายเต็มใจและพร้อมที่จะเป็นฝ่ายถูกกระทำให้กับ 'คู่' ผู้ชายอีกฝ่าย" พจนานุกรมฉบับออกซฟอร์ดได้อ้างว่าคำดังกล่าวมีต้นเกิดในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1970

อีกหนึ่งต้นกำเนิดที่เป็นข้อสันนิษฐานมาจากคำว่า*ทวิงกี* () ซึ่งเป็นขนมเค้กทานเล่นซึ่งถูกจัดว่าเป็นอาหารขยะ และได้รับการนิยามว่าเป็นอาหารที่ "คุณค่าทางโภชนาการอาหารน้อย, มีรสชาติหวาน และถูกสอดไส้ด้วยครีม" ซึ่งได้ถูกกลายเป็นคำเปรียบเทียบของชายหนุ่มที่ "ตัวเตี้ย, ผมบลอนด์ และเต็มไปด้วยครีม" ซึ่งคำว่า*ครีม*เป็นเหมือนคำเปรียบเปรยของคำว่าน้ำอสุจิ 

คำย่อที่กำเนิดคำว่า*ทวิงก์*มีต้นแบบการย่อมาจากรูปแบบ"'วัยรุ่น, ผิวขาว, ไม่เข้าถึงกิจกรรมทางเพศแบบคิงก์'" แม้ว่าลักษณะดังกล่าวจะไม่ถูกยอมรับในระดับสากลว่ามีความจำเป็นหรือมีน้ำหนักเพียงพอในการจำแนกบุคคลว่าเป็น*ทวิงก์*

## อ้างอิง

## เอกสารอ่านประกอบ
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ศัพท์เกี่ยวกับกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
นิโนะคุนิ: แรธออฟเดอะไวท์วิตช์

***นิโนะคุนิ: แรธออฟเดอะไวท์วิตช์*** ( ) เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันเล่นตามบทบาทที่พัฒนาโดยเลเวล 5 เกมนี้เป็นเวอร์ชันปรับปรุงเพิ่มเติมของเกม *[[Ni no Kuni: Dominion of the Dark Djinn]]* ซึ่งวางขายครั้งแรกสำหรับนินเท็นโด ดีเอสในญี่ปุ่นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2010 ตัวเกมวางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชัน 3 ในญี่ปุ่นในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2011 และวางจำหน่ายในโซนตะวันตกโดยนัมโกะบันไดเกมส์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2013 และยังวางจำหน่ายสำหรับนินเท็นโด สวิตช์ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2019 เวอร์ชันรีมาสเตอร์ได้วางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชัน 4 และ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2019 และสำหรับเอกซ์บอกซ์วันและ เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอสในเดือนกันยายน ค.ศ. 2022

การพัฒนาเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 2008 ควบคู่ไปกับเกม *Dominion of the Dark Djinn* ซีเควนซ์แอนิเมชันของเกมผลิตโดยสตูดิโอจิบลิ ในขณะที่ดนตรีประกอบดั้งเดิมแต่งโดยโจ ฮิไซชิ รูปแบบศิลปะยังได้รับแรงบันดาลใจจากผลงานอื่น ๆ ของสตูดิโอจิบลิอีกด้วย การพัฒนาตัวละครของโอลิเวอร์เป็นจุดสนใจหลักของเกม โดยตั้งใจที่จะทำให้เด็ก ๆ เห็นอกเห็นใจตัวละครตัวนี้ และเพื่อให้ผู้ใหญ่ได้หวนนึกถึงช่วงวัยรุ่นอีกครั้ง นักพัฒนาใช้ขุมพลังของเพลย์สเตชัน 3 อย่างเต็มศักยภาพเพื่อสร้างโลกที่มีรายละเอียดอันยอดเยี่ยมซึ่งเป็นไปไม่ได้ใน *Dominion of the Dark Djinn*

หลังจากการประกาศ *นิโนะคุนิ* ตัวเกมได้รับการคาดหวังอย่างกว้างขวาง ตัวเกมได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์หลายคน โดยได้รับคำชมเป็นพิเศษจากเนื้อเรื่อง การออกแบบกราฟิก และรูปแบบการเล่น *แรธออฟเดอะไวท์วิตช์* กลายเป็นหนึ่งในเกมที่ขายดีที่สุดบนเพลย์สเตชัน 3 โดยขายได้มากกว่า 170,000 ชุดภายในหนึ่งสัปดาห์หลังจากวางจำหน่ายในญี่ปุ่น และมากกว่าหนึ่งล้านชุดภายในสิบสี่เดือนหลังจากวางจำหน่ายในโซนตะวันตก ตัวเกมได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงและได้รับรางวัลจากสื่อเกมหลายรายการ ภาคต่อ *[[Ni no Kuni II: Revenant Kingdom]]* ได้วางจำหน่ายในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2018

## หมายเหตุ


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
หมวดหมู่:เกมของบันไดนัมโค
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 3‎
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4‎
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์วัน
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์‎
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท
หมวดหมู่:สตูดิโอจิบลิ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเกี่ยวกับการเดินทางข้ามเวลา
กร็อก

**กร็อก** () เป็นจักรกลสนทนาปัญญาประดิษฐ์ทั่วไปสำหรับทำการสนทนา ที่พัฒนาโดย xAI โดยอิงจากแบบจำลองภาษาขนาดใหญ่ (LLM) ได้รับการพัฒนาตามความคิดริเริ่มโดยอีลอน มัสก์ เพื่อเป็นการตอบสนองโดยตรงต่อความนิยมที่เพิ่มขึ้นของแชตจีพีทีของโอเพนเอไอ ซึ่งมัสก์เป็นผู้ร่วมก่อตั้ง จักรกลสนทนาตัวนี้ได้รับการโฆษณาว่า "มีอารมณ์ขัน" และเข้าถึงโดยตรงไปยังทวิตเตอร์ (X) ขณะนี้อยู่ระหว่างการทดสอบรุ่นเบต้า

## ภูมิหลัง
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2023 xAI เริ่มแสดงตัวอย่างจักรกลสนทนาซึ่งใช้แบบจำลองภาษาขนาดใหญ่ (LLM) เพื่อเลือกผู้ใช้ ด้วยการเข้าร่วมในโปรแกรมทดลองใช้ก่อนเปิดตัวนั้นจำกัดไว้สำหรับผู้ใช้ที่ได้รับการยืนยันตัวบุคคลแล้วเท่านั้น มีการประกาศว่าเมื่อหมดเวลา ช่วงทดสอบเบต้า บอตจะใช้งานได้สำหรับสมาชิก X Premium+ เท่านั้น

ในช่วงเวลาของการดูตัวอย่าง xAI อธิบายว่าจักรกลสนทนาเป็น "ผลิตภัณฑ์เบต้าในช่วงแรก ๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เราสามารถทำได้ด้วยการฝึกอบรม 2 เดือน" ที่สามารถ "ปรับปรุงอย่างรวดเร็วในแต่ละสัปดาห์ที่ผ่านมา"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรกลสนทนา
ทอม บลายธ์

**ทอม เคียร์ บลายธ์** (; เกิด 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ ภาพยนตร์ของเขาได้แก่ *สก็อตต์แอนด์ซิด คู่ซี้ทะยานฝัน* (2018), *เบเนดิคชัน* (2021) และ *[[เดอะ ฮังเกอร์เกมส์ ปฐมบทเกมล่าเกม]]* (2023) ผลงานทางโทรทัศน์เขาได้แสดงเป็นตัวละครนำในซีรีส์ของ Epix เรื่อง *บิลลีเดอะคิด* (2022)

บลายธ์เกิดที่เบอร์มิงแฮมและเติบโตในวูดทอร์ป แถบชานเมืองน็อตติงแฮม เขาเป็นบุตรชายของโปรดิวเซอร์ กาวิน บลายธ์ ซึ่งเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง เมื่อทอมอายุ 15 ปี หลังจากนั้น บลายธ์เข้าเรียนที่ โรงเรียนอาโนลด์ฮิลล์ และ วิทยาลัยบิลโบโรห์ นอกจากนี้ เขายังใช้เวลาเติบโตใน นอร์ธยอร์กเชอร์ โดยเข้าเรียนที่โรงเรียนประถมในท็อควิธ ชาร์ลอตต์ แม่ของเขา ซึ่งเป็นที่ปรึกษาด้านอาชีพ ได้ลงทะเบียนให้เขาเข้าเรียนวิชาละครที่ เทเลวิชั่นเวิร์คช็อป นอกจากนี้ เขายังได้เข้าร่วมโรงละครเยาวชนแห่งชาติด้วย เขาไปฝึกที่โรงเรียนจูลลี่อาร์ด ในนิวยอร์กซิตี้ ตามความฝันของตัวเองได้สำเร็จ โดยสำเร็จการศึกษาในปี 2020

## ผลงานการแสดง

### '''ภาพยนตร์'''

### โทรทัศน์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*Tom Blyth at United Agents

หมวดหมู่:นักแสดงอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2538
หลี เหวินฮั่น

**หลี่ เหวินฮั่น** (; เกิด ) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวจีน เขามีชื่อเสียงในฐานะนักร้องนำของยูนิกซึ่งเป็นบอยแบนด์เกาหลีใต้-จีน ที่ก่อตั้งโดยเยฺว่หฺวาเอนเตอร์เทนเมนต์ ในปี ค.ศ. 2014 ในปี ค.ศ. 2019 เขาได้เข้าร่วมในรายการเรียลลิตี้เอาชีวิตรอดของจีนชื่อ *[[Idol Producer (Season 2)|Youth With You]],* ได้อันดับที่ 1 หลังจบการแข่งขันและเปิดตัวในชื่อวง  Unine

## ผลงานเพลง

### อีพี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวจีน
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2537
ยูไนน์

**ยูไนน์** () เป็นบอยแบนด์จีนที่มีสมาชิกเก้าคน ที่มีผลงานตั้งแต่เดือนเมษายน 2019 ถึงตุลาคม 2020 

วงนี้ก่อตั้งขึ้นจากรายการทีวีชื่อ ''Youth with You'' สมาชิกประกอบด้วย หลี เหวินฮั่น, หลี่ เจินหนิง, เหยา หมิงหมิง, กวน ยู, เจีย อี้, หู ชุนหยาง, เซี่ย ฮานยู่, เฉิน โหยวเว่ย และเหอ ฉางซี

## ผลงานเพลง
### สตูดิโออัลบั้ม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Unine on Sina Weibo

หมวดหมู่:นักร้องชายชาวจีน
ฉ่าช้านแท้ง

***ฉ่าช้านแท้ง*** (; "ภัตตาคารชา") หรือ **คาเฟ่ฮ่องกง** () หรือ **ไดเนอร์ฮ่องกง** () เป็นภัตตาคารรูปแบบหนึ่งที่มีที่มาจากฮ่องกง ฉ่าช้านแท้งสามารถพบได้ทั่วไปในฮ่องกง มาเก๊า และ มณฑลกวางตุ้ง เนื่องมาจากคลื่นผู้อพยพจากฮ่องกงในทศวรรษ 1980s ทำให้ยังมีฉ่าช้านแท้งเปิดอยู่ในชุมชนชาวจีนโพ้นทะเลในประเทศตะวันตก เช่น ออสเตรเลีย, แคนาดา, สหราชอาณาจักร, สหรัฐอเมริกา ร้านอาหารรูปแบบนี้ถูกนำไปเปรียบเปรยกับคาเฟ่กรีสซีสปูน หรือไดเนอร์แบบอเมริกัน เนื่องด้วยมีรายการอาหารที่ดีและราคาย่อมเยาว์ โดยมีอาหารจากอาหารฮ่องกง และ อาหารตะวันตกแบบฮ่องกง

## ประวัติศาสตร์
นับตั้งแต่ทศวรรษ 1850s อาหารตะวันตกในฮ่องกงมีให้บริการเพียงในภัตตาคารเต็มระดับ ซึ่งเป็นสิ่งที่เข้าถึงได้เฉพาะเพียงชนชั้นสูงและผู้มีเงิน คนท้องถิ่นซึ่งส่วนใหญ่เป็นชนชั้นแรงงานไม่สามารถเข้าถึงอาหารเช่นนี้ได้ ในทศวรรษ 1920s มื้ออาหารในภัตตาคารแบบตะวันตกอาจมีราคาถึง 10 ดอลล่าร์ ในขณะที่คนพื้นถิ่นมีรายรับ 10-15 ดอลล่าร์ ต่อเดือน 

หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ฮ่องกงมีอิทธิพลจากวัฒนธรรมอังกฤษสูงมาก ดังที่พบได้จากคนท้องถิ่นเริ่มใส่นมในชาและทานเค้ก ชาวฮ่องกงบางส่วนจึงเริ่มตั้ง *ฉ่าช้านแท้ง* ขึ้นเพื่อพุ่งเป้าไปที่กลุ่มลูกค้าที่เป็นคนท้องถิ่น โดยให้บริการอาหารกวางตุ้ง-ตะวันตก และเครื่องดื่ม ซึ่งมีราคาถูกมากจนทำให้เป็นที่เรียกกันว่า "อาหารตะวันตกราคาถูก" หรือ "อาหารตะวันตกราดซีอิ๊ว" (豉油西餐)

ในทศวรรษ 1950s - 60s ร้านอาหารประเภทนี้ได้เปิดตัวขึ้นมากมายควบคู่กับรายรับของชนชั้นแรงงานที่มากขึ้นตาม ซึ่งทำให้ "อาหารตะวันตก" แบบนี้มีราคาเข้าถึงได้ง่ายขึ้น ร้านอาหารพวก "อาหารฝรั่งราดซีอิ๊ว" และ *[[bing sutt]]* ("ห้องน้ำแข็ง") ต้องแปรสภาพมาเป็น *ฉ่าช้านแท้ง* เพื่อตอบรับกับความต้องการสูงสำหรับอาหารฮ่องกง-ตะวันตกที่ให้บริการรวดเร็วและราคาเข้าถึงได้

ต่อมาการบริหารงานของร้านประเภทนี้ได้ปรับตัวให้เข้ากับสภาวะเศรษฐกิจของฮ่องกงและสังคมฮ่องกง ในระหว่างวิกฤตการณ์การเงินเอเชีย ปี 1997 ร้านอาหารประเภทนี้ยิ่งได้รับความนิยมสูงขึ้นอีกเนื่องจากยังคงให้บริการอาฟารที่ราคาถูกที่สุดแก่สาธารณชน 

กระทั่งปี 2007 ได้มีการออกกฎหมายให้ในฮ่องกงห้ามสูบบุหรี่ในที่ปิดเช่นร้านอาหาร ก่อนหน้านี้ ตาม *ฉ่าช้านแท้ง* อนุญาตให้สามารถสูบบุหรี่ได้ และเด็กเสิร์ฟบางคนยังสูบบุหรี่ขณะทำงานด้วยซ้ำ ในปีเดียวกัน ได้มีนักการเมืองฮ่องกงเสนอให้ขึ้นทะเบียน *ฉ่าช้านแท้ง* ในรายชื่อมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของยูเนสโกเนื่องด้วยความสำคัญต่อสังคมฮ่องกง และในสิ้นปีนั้นได้มีการเสนอข้อเสนอนี้เข้าในสภานิติบัญญัติฮ่องกง ไม่นานหลังมีการทำแบบสำรวจในฮ่องกงพบว่าเจ็ดในสิบคนเชื่อว่าร้านอาหารประเภทนี้ควรได้รับการขึ้นทะเบียนทางวัฒนธรรมของยูเนสโกใด ๆ ก็ตาม กระนั้น *ฉ่าช้านแท้ง* ยังไม่ได้รับการขึ้นทะเบียนใด ๆ จากยูเนสโก 

ในปี 2014 อาหารยอดนิยมใน *ฉ่าช้านแท้ง* จำนวนหนึ่ง ได้แก่ ชานม, ยฺวิ้นเยิ้ง (ชานมผสมกาแฟ), ขนมปังสัปปะรด และ ทาร์ตไข่ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของฮ่องกงเป็นชุดแรก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัฒนธรรมฮ่องกง
หมวดหมู่:อาหารฮ่องกง
หมวดหมู่:ภัตตาคาร
โจว อี้เสวียน

**โจว อี้เสวียน** (; ; เกิด 11 ธันวาคม พ.ศ. 2533) เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง และนักแสดงชาวจีน เขาเป็นสมาชิกและลีดเดอร์ของวงดนตรีจีน-เกาหลีใต้ชื่อยูนิก ภายใต้สังกัดเยฺว่หฺวาเอนเตอร์เทนเมนต์ และวงดนตรีของจีนชื่อ New Storm ซึ่งเปิดตัวในปี ค.ศ. 2019 หลังจากชนะรายการเรียลลิตี้เอาชีวิตรอดชื่อ *All For One*

## ผลงานเพลง

### อีพี

### ซิงเกิล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:นักร้องชายชาวจีน
หมู่เกาะคุกในแปซิฟิกเกมส์ 2023

**[[หมู่เกาะคุก]]** จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาแปซิฟิกเกมส์ 2023 ในเมืองโฮนีอารา หมู่เกาะโซโลมอน ตั้งแต่วันที่ 19 พฤศจิกายนถึง 2 ธันวาคม พ.ศ. 2566

## นักกีฬา
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้

## อ้างอิง

หมู่เกาะคุก
2023
ประเทศฟีจีในแปซิฟิกเกมส์ 2023

**[[ประเทศฟีจี]]** จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาแปซิฟิกเกมส์ 2023 ในเมืองโฮนีอารา หมู่เกาะโซโลมอน ตั้งแต่วันที่ 19 พฤศจิกายนถึง 2 ธันวาคม พ.ศ. 2566 ครั้งนี่จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 16 ของฟีจีในการแข่งขันแปซิฟิกเกมส์นับตั้งแต่ปเข้าร่วมครั้งแรกในการแข่งขันครั้งที่สองของรายการเมื่อปี ค.ศ. 1966

## นักกีฬา
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้

## อ้างอิง

ฟีจี
2023
พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดฟูกูชิมะ

**พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดฟูกูชิมะ** () เป็นพิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดในนครไอซูวากามัตสึ จังหวัดฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น สร้างอุทิศให้กับธรรมชาติวิทยา ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมของจังหวัดฟูกูชิมะ พิพิธภัณฑ์เปิดทำการในสวนสาธารณะปราสาทสึรูงะในปี พ.ศ. 2529

## ดูเพิ่ม
* พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดฟูกูชิมะ
* แคว้นมุตสึ
*ปราสาทไอซูวากามัตสึ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดฟูกูชิมะ 

ประจำจังหวัดฟูกูชิมะ
ฟูกูชิมะ
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัด
ฟูกูชิมะ
ฟูกูชิมะ
พิพิธภัณฑ์ถ่านหินและซากดึกดำบรรพ์นครอิวากิ

**พิพิธภัณฑ์ถ่านหินและซากดึกดำบรรพ์นครอิวากิ** () ชื่อเล่นว่า **โฮรูรุ** () เปิดทำการในนครอิวากิ จังหวัดฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2527 สิ่งสะสมและจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับซากดึกบรรพ์ที่ค้นพบในท้องถิ่น รวมไปถึงเพลสิโอซอร์ *[[ฟูตาบาเซารัส|Futabasaurus suzukii]]* และ  ซึ่งครั้งหนึ่งเป็นเหมืองถ่านหินที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะฮนชู

## ดูเพิ่ม

* ชิรามิซุ อามิดาโด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  พิพิธภัณฑ์ถ่านหินและซากดึกดำบรรพ์นครอิวากิ

ถ่านหินและซากดึกดำบรรพ์นครอิวากิ
ถ่านหินและซากดึกดำบรรพ์นครอิวากิ
อิวากิ
อิวากิ
ถ่านหินและซากดึกดำบรรพ์นครอิวากิ
ถ่านหินและซากดึกดำบรรพ์นครอิวากิ
แซบอเนแซนอน

***แซบอเนแซนอน*** (; ) เป็นนิตยสารรายปักษ์ รายสัปดาห์ และรายเดือนเกี่ยวกับแนวคิดสตรีสุดโต่ง ตีพิมพ์ในประเทศอิหร่านระหว่าง ค.ศ. 1919 ถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 1921 ก่อตั้งโดยเซดีเฆ โดว์แลทอบอดี ผู้ซึ่งเป็นบรรณาธิการของนิตยสารเช่นกัน

## ประวัติ
ในปี 1919 เซดีเฆ โดว์แลทอบอดี ครูและนักเคลื่อนไหว ได้ก่อตั้งนิตยสาร *แซบอเนแซนอน* ขึ้น ตีพิมพ์ในเมืองเอสแฟฮอน โดยเป็นนิตยสารสตรีลำดับที่ 3 ที่ตีพิมพ์ในประเทศอิหร่าน และเป็นหัวแรกที่ตีพิมพ์นอกเมืองหลวงเตหะราน โดยมีนิตยสารที่ตีพิมพ์มาก่อนหน้า ได้แก่ *[[Danesh (magazine)|ดอเนช]]* ("ความรู้") ตั้งแต่ปี 1910 และ *[[Shokufeh|โชคูเฟ]]* ("ดอกไม้บาน") ตั้งแต่ปี 1913 *แซบอเนแซนอน* ฉบับแรกตีพิมพ์ในวันที่ 18 กรกฎาคม 1919 เริ่มแรกเป็นนิตยสารรายปักษ์ แต่ละฉบับมีความยาว 4 หน้า ต่อมาได้ปรับเป็นรายสัปดาห์เนื่องจากมีความต้องการสูงขึ้น นิตยสารตีพิมพ์เฉพาะบทความที่สตรีเขียนส่งไปเท่านั้น นิตยสารถูกบังคับให้ปิดตัวเมื่อปี 1921 เนื่องมาจากจุดยืนต่อต้านอังกฤษของนิตยสาร

## การตอบรับ
นับแต่เริ่ม บทความของนิตยสารมีเป้าหมายที่จะท้าทาย "การถอยหลังลงคลองและความเบาปัญญา" ที่เกี่ยวข้องกับสิทธิสตรีในเอสแฟฮอน และมีจุดยืนสนับสนุนการถอดผ้าคลุม (ฮิญาบ) ของสตรีในอิหร่านอย่างเปิดเผย จุดยืนนี้ทำให้นิตยสารถูกสื่อข่าวอื่น ๆ โจมตี และอาคารของนิตยสารก็ถูกโจมตีด้วยอาวุธปืนและก้อนหินเช่นกัน จนท้ายที่สุด นิตยสารดำเนินการตีพิมพ์ต่อไปได้ภายใต้การคุ้มครองจากตำรวจ หลังจากตีพิมพ์ได้ 2 ปี นิตยสารถูกสั่งห้ามตีพิมพ์นาน 13 เดือนจากบทบรรณาธิการของโดว์แลทอบอดีที่มีเนื้อหาต่อต้านเจ้าอาณานิคมอังกฤษอย่างเปิดเผย

ในปี 1921 เธอย้ายไปยังเตหะรานและตั้งนิตยสารขึ้นใหม่ที่นั่น ภายใต้ชื่อเดิม แต่ปรับมาตีพิมพ์รายเดือนและมีขนาด 48 หน้าต่อฉบับแทน นิตยสารหัวใหม่ในชื่อเดิมนี้มีอิทธิพลอย่างมาก และยังช่วยให้เห็นภาพชีวิตของสตรีในอิหร่านตลอดเวลาหลายทศวรรษ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นิตยสารในประเทศอิหร่าน
หมวดหมู่:นิตยสารสตรี
สนามกีฬาสรทาร วัลลภภาอี ปเฏล (อะห์มดาบาด)

**สนามกีฬาสรทาร วัลลภภาอี ปเฏล** () เป็นสนามกีฬาในย่านนวรงคปุระ ในนครอะห์มดาบาด รัฐคุชราต ประเทศอินเดีย เป็นที่จัดการแบ่งขันวันเดย์อินเทอร์เนชั่นนาลครั้งแรกในอินเดีย สนามกีฬาเป็นขององค์การเทศบาลอะห์มดาบาด และใช้งานสำหรับการแข่งกีฬาคริกเก็ตเป็นหลัก

## ประวัติศาสตร์
ในต้นทศวรรษ 1950s แคว้นบอมเบย์ได้มอบที่ดินมูลค่า  ให้กับสโมสรคริกเก็ตอะห์มดาบาด เพื่อใช้สร้างบ้านสโมสรและสนามแข่ง สโมสรคริกเก็ตได้ส่งมอบงานนี้ต่อยังองค์การเทศบาลอะห์มดาบาด (AMC) เศฐ จินุภาอี จุมันภาอี (Sheth Chinubhai Chimanbhai) ผู้นำอุตสาหกรรมและนายกเทศบาลอะห์มดาบาดในเวลานั้น ได้ว่าจ้างชาลส์ คอเรีย เป็นสถาปนิกผู้ออกแบบสนามกีฬาและอาคารสโมสร โดยมีวิศวกรโครงสร้าง มเหนทร ราช (Mahendra Raj) เป็นวิศวกรที่ปรึกษาโครงการ

การก่อสร้างเริ่มต้นในปี 1959 แต่เนื่องด้วยปัญหาทางการเงิน สนามกีฬาก่อสร้างเสร็จเพียงบางส่วนในปี 1966 โดยมีหลังคาคลุมแค่ศาลาฝั่งใต้ ต่อมาสแตนด์โดยรอบสนามกีฬาจึงสร้างแล้วเสร็จภายในทศวรรษ 1980s

สนามกีฬานี้จัดวันเดย์อินเทอร์เนชั่นนาล (ODI) ครั้งแรกที่แข่งในประเทศอินเดียในปี 1981 ซึ่งอินเดีย แข่งกับ อังกฤษ

กระทั่งสนามกีฬาโมเตราเริ่มสร้างที่โมเตราในปี 1982 สนามกีฬาสรทาร วัลลภาอี ปเฏล ก็ไม่ได้ถูกใช้งานสำหรับการแข่งขันกีฬาคริกเก็ตนานาชาติอีก การแข่ง ODI ทั้งหมดและการแข่งเทสต์ของเมืองถูกย้ายไปตัดที่โมเตราทั้งหมด สนามกีฬาโมเตราสร้างขึ้นใหม่ในปี 2020 และเปลี่ยนชื่อเป็นสนามกีฬานเรนทร โมที

## สถาปัตยกรรม
สนามกีฬานี้มีขนาดพื้นที่ 67,000 ตารางเมตร และใช้รูปแบบโครงสร้างพับอย่างซับซ้อน (complex folded plate structural system) ถือเป็นอาคารแรกในอินเดียที่ใช้ระบบนี้ในการก่อสร้าง คานรับน้ำหนักหลังคารูปเพลตพับ (folded plate cantilever roof) เหนือศาลามีความกว้าง 20 เมตร ยาว 326 ฟุต ทำมาจากคอนกรีตเสริมเหล็กและถือว่ามีความยาวคานมากที่สุดในโลกในตอนปี 1963 ภายนอกเป็นโครงคอนกรีตรูปเรขาคณิต ซึ่งช่วยให้มีพื้นที่เปิดภายใต้ที่นั่งของผู้ชมในสนาม

สนามกีฬานี้มีความจุที่นั่งอยู่ที่ 40,000 ถึง 50,000 คน รวมถึงมีไฟส่องสว่างทั้งกลางวันและกลางคืน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สนามกีฬาในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอะห์มดาบาด
พิพิธภัณฑ์จอห์น เลนนอน

**พิพิธภัณฑ์จอห์น เลนนอน** () เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ภายในไซตามะซูเปอร์อารีนาในเขตชูโอ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น

## ประวัติ
พิพิธภัณฑ์จอห์น เลนนอนเปิดทำการเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2543 ซึ่งเป็นวันครบรอบ 60 ปีชาตกาลของจอห์น เลนนอน และปิดทำการในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2553 เมื่อสัญญาการจัดแสดงกับโยโกะ โอโนะหมดอายุลง ตั้งอยู่ภายในไซตามะซูเปอร์อารีนาในเขตชูโอ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น

## การจัดแสดง
พิพิธภัณฑ์ก่อตั้งขึ้นเพื่ออนุรักษ์ความรู้เกี่ยวกับชีวิตและอาชีพทางดนตรีของจอห์น เลนนอน โดยจัดแสดงสิ่งสะสมที่ระลึกถึงเลนนอนที่เป็นของโยโกะ โอโนะภรรยาม่ายของเลนนอน การนำชมพิพิธภัณฑ์เริ่มต้นด้วยข้อความต้อนรับและภาพยนตร์สั้นที่บรรยายโดยโยโกะ โอโนะ (เสียงภาษาญี่ปุ่นพร้อมหูฟังเสียงภาษาอังกฤษ) และสิ้นสุดที่ "ห้องสะท้อน" แบบล้ำยุค ซึ่งเต็มไปด้วยเก้าอี้หันหน้าไปทางสไลด์โชว์เสนอคำและภาพเคลื่อนไหว หลังจากห้องนี้มีร้านขายของที่ระลึกซึ่งมีของที่ระลึกของจอห์น เลนนอนจำหน่าย

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อพิพิธภัณฑ์ดนตรี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*John Lennon Museum (in English by JLM, Co., Ltd.)

จอห์น เลนนอน
จอห์น เลนนอน
จอห์น เลนนอน
จอห์น เลนนอน
จอห์น เลนนอน
จอห์น เลนนอน
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:สิ้นสุดในประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:จอห์น เลนนอน
พิพิธภัณฑ์ที่ระลึกดาไซ โอซามุ

**พิพิธภัณฑ์ที่ระลึกดาไซ โอซามุ** () หรือมักเรียกด้วยชื่อว่า **ชาโยกัง** ( เป็นพิพิธภัณฑ์บ้านนักเขียนที่ตั้งอยู่ในเมืองคานางิในนครโกโชงาวาระ จังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น เป็นพิพิธภัณฑ์ที่สร้างอุทิศให้กับโอซามุ ดาไซ นักเขียนผู้ล่วงลับผู้ใช้ชีวิตในวัยเด็กช่วงต้นในพื้นที่คานางิ และเป็นที่เก็บสะสมเครื่องเรือนโบราณ เครื่องประดับ และสิ่งสะสมเกี่ยวกับผลงานของโอซามุ ดาไซ

## ประวัติ
อาคารของพิพิธภัณฑ์สร้างในปี ค.ศ. 1907 โดยบิดาของดาไซผู้เป็นเจ้าที่ดินผู้มั่งคั่งและเป็นสมาชิกของสภานิติบัญญัติแห่งชาติในยุคเมจิ ดาไซอาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้ตั้งแค่ ค.ศ. 1909 จนถึง ค.ศ. 1923 เมื่อดาไซย้ายไปยังนครอาโอโมริ แต่ดาไซก็กลับมาที่บ้านหลังนี้หลายครั้ง แล้วย้ายกลับมาอยู่บ้านหลังนี้อีกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1942 ถึง ค.ศ. 1945 หลังการเสียชีวิตของดาไซในปี ค.ศ. 1948 บ้านก็ถูกขายไปและปรับปรุงใหม่เป็นโรงแรม*[[เรียวกัง]]* โดยมีพิพิธภัณฑ์ส่วนตัวขนาดเล็กเพื่อเป็นที่ระลึกถึงดาไซ ชื่อ *ชาโยคัง* ที่เป็นอีกชื่อหนึ่งของพิพิธภัณฑ์นำมาจากนวนิยายผลงานของเรื่องหนึ่งคือ *ชาโย* หรือ *[[อาทิตย์สิ้นแสง]]*  โรงแรมประสบปัญหาทางการเงินที่ถดถอยแม้ว่ายังได้รับความนิยมจากผู้ชื่นชอบผลงานของดาไซ โรงแรมถูกขายให้เมืองคานางิในปี ค.ศ. 1996 และได้รับการปรับปรุงขนานใหญ่เพื่อฟื้นฟูรูปลักษณ์ดั้งเดิม ก่อนจะเกิดทำการอีกครั้งในฐานะพิพิธภัณฑ์ที่ระลึกดาไซ โอซามุในปี ค.ศ. 1998

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*

หมวดหมู่:โกโชงาวาระ
ดาไซ โอซามุ
ดาไซ โอซามุ
ดาไซ โอซามุ
ดาไซ โอซามุ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2450
พิพิธภัณฑ์ทาจิเนปูตะ

**พิพิธภัณฑ์ทาจิเนปูตะ** () เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในนครโกโชงาวาระ จังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น

พิพิธภัณฑ์จัดแสดงสิ่งที่เกี่ยวข้องกับเทศกาลทาจิเนปูตะของนครโอโชงาวาระซึ่งจัดขึ้นทุกเดือนสิงหาคม ภายในพิพิธภัณฑ์มีรถแห่*ทาจิเนปูตะ*สามคัน รวมถึงสตูดิโอการสร้างซึ่งผู้เยี่ยมชมสามารถชมกระบวนการสร้างรถแห่ได้ พิพิธภัณฑ์ยังมีห้องแสดงผลงานศิลปะที่สร้างสรรค์โดยศิลปินที่เกี่ยวข้องกับจังหวัดอาโอโมริอีกด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  

ทาจิเนปูตะ
หมวดหมู่:โกโชงาวาระ
ทาจิเนปูตะ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2529
พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดอาโอโมริ

**พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดอาโอโมริ** () เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในนครอาโอโมริ จังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น 

พิพิธภัณฑ์มีสิ่งสะสมของโบราณวัตถุจากยุคโจมง รวมถึงนิทรรศการที่ให้รายละเอียดเกี่ยวกับวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของอาโอโมริ พิพิธภัณฑ์เปิดทำการในปี พ.ศ. 2516

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ 

ประจำจังหวัดอาโอโมริ
อาโอโมริ
ประจำจังหวัดอาโอโมริ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2516
ธีรัจชัย พันธุมาศ

**ธีรัจชัย พันธุมาศ**  (เกิด 25 สิงหาคม พ.ศ. 2507) เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาชน อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคก้าวไกล และอดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีหลายกระทรวง

## ประวัติ
ธีรัจชัย เกิดเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2507 ที่กรุงเทพมหานคร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง และ เนติบัณฑิตไทย สำนักอบรมและศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตสภา จากนั้นได้ศึกษาต่อและสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท นิติศาสตร์มหาบัณฑิต (กฎหมายมหาชน) มหาวิทยาลัยรามคำแหง และปริญญาโท การจัดการภาครัฐและภาคเอกชนมหาบัณฑิต (NIDA)

## งานการเมือง
ธีรัจชัยเริ่มทำงานด้วยการเป็นทนายความตั้งแต่ พ.ศ. 2534 จากนั้นเข้าสู่การเมืองด้วยการทำงานในฝ่ายกฎหมายของพรรคไทยรักไทยในปี พ.ศ. 2545 และได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี จนถึงปี พ.ศ. 2546 จึงย้ายมาดำรงตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน และที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมระหว่างปี พ.ศ. 2546 ถึง พ.ศ. 2548

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 ธีรัจชัยลงสมัครรับเลือกตั้งตำแหน่ง สส.สัดส่วน กลุ่มจังหวัดที่ 6 ลำดับที่ 4 สังกัด พรรคมัชฌิมาธิปไตย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 ธีรัจชัยลงสมัครรับเลือกตั้งในกรุงเทพมหานคร เขต 15 สังกัด พรรครักษ์สันติ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

ในปี พ.ศ. 2561 ธีรัจชัยได้เข้าร่วมพรรคอนาคตใหม่ และลงสมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อในลำดับที่ 47 และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรก เขามีผลงานโดดเด่นในการอภิปรายคุณสมบัติการเป็นรัฐมนตรีของร้อยเอก ธรรมนัส พรหมเผ่า รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในการอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีไทย พ.ศ. 2563 ภายหลังพรรคอนาคตใหม่ถูกยุบพรรค เขาได้ย้ายไปสังกัดพรรคก้าวไกลในเดือนมีนาคมปีเดียวกัน 

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 เขาขยับไปลงสมัครรับเลือกตั้งแบบแบ่งเขตในกรุงเทพมหานคร เขต 18 และได้รับเลือกตั้ง

ภายหลังพรรคก้าวไกลถูกยุบ ธีรัจชัยได้ย้ายสังกัดไปพรรคประชาชน ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2569 เขาสมัครรับเลือกตั้งแบบแบ่งเขตของกรุงเทพมหานครในเขตเดิม และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมัยที่สาม

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ธีรัจชัย พันธุมาศ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ

# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคอนาคตใหม่ → พรรคก้าวไกล
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคก้าวไกล → พรรคประชาชน
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2569 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาชน

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทนายความชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:พรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:พรรคมัชฌิมาธิปไตย
หมวดหมู่:พรรครักษ์สันติ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคอนาคตใหม่
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคก้าวไกล
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาชน (พ.ศ. 2567)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ บ.ม.
ปานามนคร

**ปานามนคร** (; *[[Romanisation of Bengali|อักษรโรมัน]]: panam nogor*) เป็นนครโบราณและแหล่งโบราณคดีในโสนารคาว นารายณคัญช์ ประเทศบังกลาเทศ หนึ่งในนครแรก ๆ ของประเทศบังกลาเทศที่ยังคงอยู่ถึงปัจจุบัน ในบรรดาสามนครที่ตั้งชึ้นในยุคนั้น คือ วรนคร (Boro nagar; เมืองใหญ่), ขาสนคร (Khas Nagar) และ ปานามนคร มีปานามนครที่เป็นเมืองที่น่าดึงดูดที่สุด ปานามปนครมีพื้นที่ราว  ปัจจุบันเต็มไปด้วยสิ่งปลูกสร้างอายุหลายร้อยปีซึ่งสร้างขึ้นโดยมีประวัติศาสตร์เชื่อมโยงกับของพารภุยาน ป้จจุบันปานามนครเป็นแหล่งท่องเที่ยวหนึ่งของประเทศบังกลาเทศ

ปานามนครเป็นราชธานีของผู้นำแคว้นเบงกอลในศตวรรษที่ 15 นามว่าอีซา ข่าน (Isa Khan) ในเวลานั้นเป็นทั้งศูนย์กลางทางการเมืองและแหล่งค้าขายที่สำคัญ สิ่งปลูกสร้างในเมืองเก่าปานามนครเต็มไปด้วยตัวอย่างสถาปัตยกรรมที่หลากหลาย เช่น ยุครัฐสุลต่าน, ยุคโมกุล และ ยุคอาณานิคมอังกฤษ ตัวอย่างสิ่งปลูกสร้างโมกุล เช่น ป้อมแม่น้ำโสนากัณฑ์ (Sonakanda River Fort), ศาลปัญจปีรมซาร์ (Panch Pir Mazar Shrine) และมัสยิดอับดุลฮามีด และมัสยิดอีบราฮีม (Ibrahim's and Abdul Hamid's Mosque) ส่วนสิ่งปลูกสร้างแบบอังกฤษที่นังได้รับการอนุรักษ์ในปัจจุบัน เช่น บ้านของอานันทะ โมหัน ปิฑฑัร (Ananda Mohan Piddar House) และบ้านเรือนริมถนนหลังอื่น ๆ

## อ้างอิง

*http://en.banglapedia.org/index.php/Sonargaon
นครมัสยิดวาเครหาฏ

**นครมัสยิดวาเครหาฏ** (; Mosque City of Bagerhat, ชื่อเดิม **คาลีฟาตาบาด**; Khalifatabad) เป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในอำเภอวาเครหาฏ ประเทศบังกลาเทศ ซึ่งประกอบด้วยมัสยิด, อาคารสาธารณะ, อนุสรณ์ศพ, สะพาน ถนน และที่เก็บน้ำจำนวนกว่า 360 หลัง ที่สร้างมาจากอิฐ บรรดามัสยิดแห่งวาเครหาฏสร้างขึ้นในสมัยของรัฐสุลต่านเบงกอลในศตวรรษที่ 15 โดยมีมัสยิดหกสิบโดมที่มีขนาดใหญ่สุด มัสยิดหลังอื่น ๆ ยังรวมถึงมัสยิดสีนคาร และ มัสยิดเก้าโดม มัสยิดเหล่านี้สร้างขึ้นในสมัยของอูลุก ข่าย ชหัน เจ้าหน้าที่กองทัพชาวเติร์ก ซึ่งได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ดูแลแคว้นในสุนทรพันส์โดยสุลต่าน มะห์มูด ชะห์ แห่งเบงกอล

วาเครหาฏเป็น "นครโรงกษาปณ์" ของรัฐสุลต่านเบงกอล และยังมีความหนาแน่นของมัสยิดยุครัฐสุลต่านสูงที่สุดบริเวณหนึ่งของประเทศบังกลาเทศ ในบรรดาโบราณสถานของเมือง มี 50 กว่าหลังที่สร้างด้วยสถาปัตยกรรมแบบรัฐสุลต่านเบงกอลอันเป็นรูปแบบพื้นถิ่นของสถาปัตยกรรมอินโด-อิสลาม ซึ่งบางครั้งเรียกว่าสถาปัตยกรรมแบบ 'ข่าน ชหัน' (Khan Jahan Style) ยูเนสโกให้การรับรองพื้นที่นี้เป็นแหล่งมรดกโลกในปี 1985 ในบรรดาสิ่งปลูกสร้างของวาเหคาฏ มัสยิดหกสิบโดมเป็นที่รู้จักมากที่สุด ทั้งนี้มัสยิดนี้จริง ๆ แล้วมีเสา 60 ต้น กับ 77 โดม 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศบังกลาเทศ
หมวดหมู่:เมืองในประเทศบังกลาเทศ
หมวดหมู่:มัสยิดในประเทศบังกลาเทศ