open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
จอห์น ดีน (นักโทษ)

**จอห์น ดีน** (;  ค.ศ. 1620 –  23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1629) เป็นเด็กชายชาวอังกฤษวัย 8 หรือ 9 ขวบที่ถูกแขวนคอในรัชสมัยพระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ เขาน่าจะเป็นบุคคลที่อายุน้อยที่สุดที่ถูกประหารชีวิตในประเทศอังกฤษ ดีนถูกกล่าวหาว่าวางเพลิงเผายุ้งฉางหรือบ้านสองหลัง ในเมืองวินด์เซอร์ที่อยู่ใกล้เคียง และต่อมาถูกฟ้องร้อง ไต่สวน และตัดสินว่ามีความผิดในวันเดียวกัน และถูก "แขวนคอตามกำหนด" ไม่มีใครทราบแน่ชัดว่ามีผู้ได้รับบาดเจ็บจากการลอบวางเพลิงที่ถูกกล่าวหาหรือไม่ แต่ผู้พิพากษาที่ตัดสินคดีของดีนกล่าวว่า ดีนแสดงให้เห็นถึง "ความอาฆาตพยาบาท การแก้แค้น ความเจ้าเล่ห์ และความฉลาดแกมโกง" หลักฐานที่พิสูจน์ความผิดของดีนในอาชญากรรมที่ถูกกล่าวหาไม่เคยถูกค้นพบ การประหารชีวิตคนหนุ่มสาวเช่นนี้เป็นเรื่องผิดปกติและถูกสังคมอังกฤษประณาม แม้แต่ในสมัยนั้น แต่ดีนก็ถูกตัดสินประหารชีวิตและนำไปประหารในเวลาต่อมา

## ดูเพิ่ม
* อลิส กลาสตัน เด็กหญิงวัย 11 ขวบที่เป็นเด็กหญิงที่อยู่น้อยที่สุดที่ถูกประหารชีวิตในประวัติศาสตร์อังกฤษ
* แมรี (ทาส)

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1620
หมวดหมู่:ชาวบริติชที่มีความผิดฐานลอบวางเพลิง
หมวดหมู่:เด็กที่ถูกประหารชีวิตในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:บุคคลที่ถูกประหารชีวิตฐานลอบวางเพลิง
หมวดหมู่:บุคคลที่ถูกประหารชีวิตในประเทศอังกฤษด้วยการแขวนคอ
กาการิน (แคว้นสโมเลนสค์)

**กาการิน** () ก่อน ค.ศ. 1968 มีชื่อว่า **กจัตสค์** () เป็นเมืองและศูนย์กลางบริหารของอำเภอกาการินสกี แคว้นสโมเลนสค์ ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำกจัต ทางตะวันออกเฉียงเหนือของสโมเลนสค์  มีประชากร ดังนี้: 

ชื่อเก่าของเมืองมาจากแม่น้ำกจัต ซึ่งมีต้นน้ำอยู่ในบอลติก (เทียบกับภาษาปรัสเซียเก่า *gudde* แปลว่า "ป่า")

## ภูมิศาสตร์
### ภูมิอากาศ
กาการินมีสภาพภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีปที่มีฤดูร้อนแบบอุ่น (*Dfb* ในการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน)





## ประวัติ

## ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
กาการินเป็นเมืองพี่น้องกับเมือง ดังนี้:

* บารือเซา ประเทศเบลารุส
* ครุปกี ประเทศเบลารุส
* โอร์ชา ประเทศเบลารุส
* ราทิเงิน ประเทศเยอรมนี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*Official website of Gagarin 
*Gagarin Business Directory 

หมวดหมู่:เมืองในแคว้นสโมเลนสค์
หมวดหมู่:ยูรี กาการิน
หมวดหมู่:อนุสาวรีย์และอนุสรณ์สถานของยูรี กาการิน
หมวดหมู่:พื้นที่อาชญากรรมสงครามนาซีในประเทศรัสเซีย
ไอ้แกละเพื่อนรัก

***ไอ้แกละเพื่อนรัก*** เป็นภาพยนตร์ไทยแนวชีวิต จินตนิยม ขนาด 35 มม. สโคป พากย์เสียงในฟิล์ม ปี พ.ศ. 2515 สร้างโดยละโว้ภาพยนตร์ ประพันธ์เรื่อง บทภาพยนตร์ ทำดนตรีประกอบ และกำกับโดยสุรพล โทณะวณิก นำแสดงโดยสรพงศ์ ชาตรีและนัยนา ชีวานันท์ เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2515 ที่โรงภาพยนตร์เฉลิมเขตร์

## เนื้อเรื่อง
*ไอ้แกละเพื่อนรัก* ว่าด้วยเรื่องราวของ เกลียว (สรพงศ์ ชาตรี) หนุ่มกำพร้าผู้ยากจนจากต่างจังหวัด ซึ่งเดินทางเข้ามายังกรุงเทพมหานครด้วยความมุ่งหวังที่จะประกอบอาชีพเป็นนักร้อง

ระหว่างการใช้ชีวิตในเมืองหลวง เกลียวได้บังเอิญเข้าไปช่วยเหลือเด็กกำพร้าชื่อ แกละ (เด็กชายอวบ สมชาติ) จากการถูกกลุ่มนักเลงทำร้าย เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้ทั้งสองได้รู้จักและพัฒนาความสัมพันธ์เป็นเพื่อนต่างวัยที่คอยช่วยเหลือและพึ่งพาซึ่งกันและกันท่ามกลางความยากลำบาก

ต่อมา เกลียวได้สมัครเข้าทำงานเป็นเด็กล้างชามในไนต์คลับแห่งหนึ่ง และจากเหตุบังเอิญเมื่อ นักร้องชื่อดังประจำไนต์คลับไม่สามารถขึ้นแสดงได้เนื่องจากอาการมึนเมา เกลียวจึงได้รับโอกาสขึ้นร้องเพลงแทน จนกลายเป็นนักร้องประจำไนต์คลับและมีชื่อเสียงโด่งดังในเวลาต่อมา อย่างไรก็ตาม ความสำเร็จดังกล่าวได้นำพาเขาไปสู่เหตุการณ์วุ่นวายและปัญหาต่าง ๆ ที่ส่งผลกระทบต่อชีวิตและความสัมพันธ์รอบตัว

## นักแสดง
* สรพงศ์ ชาตรี รับบท เกลียว
* นัยนา ชีวานันท์ 
* เด็กชายอวบ สมชาติ รับบท แกละ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2515
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รักชีวิตไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยละโว้ภาพยนตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำใน 35 มม.
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย สุรพล โทณะวณิก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทยในคริสต์ทศวรรษ 1970
ไอ้ 8 นิ้ว

***ไอ้ 8 นิ้ว*** เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโลดโผน สุขนาฏกรรม ขนาด 35 มม. พากย์เสียงในฟิล์ม ปี พ.ศ. 2521 สร้างโดยกัญญามาลย์ภาพยนตร์ กำกับโดยดอกดิน กัญญามาลย์ นำแสดงโดยสรพงศ์ ชาตรีและมยุรา ธนะบุตร เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2521

## เนื้อเรื่อง
จ่าเบ๊ (สรพงศ์ ชาตรี) เป็นตำรวจตระเวนชายแดน ที่มีนิสัยมุทะลุและมักสร้างความวุ่นวายแก่ผู้คนรอบข้างอยู่เสมอ อาวุธประจำกายของเขาคือปืนแม็กนัม .357 ลำกล้องยาว 8 นิ้ว ระหว่างการเดินทางไปปฏิบัติภารกิจสืบราชการลับที่จังหวัดนครราชสีมา เขาได้พบกับ อบเชย (มยุรา ธนะบุตร) ความสัมพันธ์ของทั้งสองนำไปสู่เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่ผสมผสานระหว่างความรักและความวุ่นวาย

## นักแสดง
* สรพงศ์ ชาตรี รับบท จ่าเบ๊
* มยุรา ธนะบุตร รับบท อบเชย
* สุริยา ชินพันธุ์ รับบท ศากยะ
* นิภาพร นงนุช รับบท ดวง
* ประจวบ ฤกษ์ยามดี
* อดุลย์ ดุลยรัตน์ รับบท ผู้พัน
* จีราวัจน์ จารุวิจิตร
* กิตติ ดัสกร
* ธัญญา ธัญญารักษ์
* สันทนา สาตร์เพชร
* อรสา อิศรางกูร ณ อยุธยา
* ดอกดิน กัญญามาลย์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2521
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผนตลกไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยกัญญามาลย์ภาพยนตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ดอกดิน กัญญามาลย์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1970
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทยในคริสต์ทศวรรษ 1970
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำใน 35 มม.
ตำบลบางปะหัน

**บางปะหัน** เป็นตำบลในอำเภอบางปะหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา อยู่ในความดูแลของเขตเทศบาลตำบลบางปะหันและองค์การบริหารส่วนตำบลบางปะหัน เป็นที่ตั้งศูนย์ราชการของอำเภอ ทั้งที่ว่าการอำเภอบางปะหัน สำนักงานสาธารณสุข สำนักงานสรรพกร และที่ทำการไปรษณีย์บางปะหัน  

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลบางปะหัน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลเสาธง
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลบางระกำ (อำเภอนครหลวง) และตำบลบางเดื่อ
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลโพธิ์สามต้น
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลขวัญเมือง และตำบลบางนางร้า
## ประวัติ
พื้นที่มีฐานะเป็นตำบลชื่อ "เกาะเลิ่ง" อยู่ในเขตอำเภอนครใน มณฑลอยุธยา ตั้งเป็นตำบลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2440 เดิมเป็นหมู่บ้านเก่าแก่ของชาวมอญ เนื่องจากพบเครื่องปั้นดินเผาวัฒนธรรมแบบของมอญ เดิมมาจากคำว่า "บางประหาร" ในสมัยกรุงศรีอยุธยา บริเวณวัดศาลาแดงเป็นแดนประหารนักโทษ เมื่อยกเลิกการประหารก็มีการเรียกและกร่อนเป็น *บางปะหัน*

พ.ศ. 2459 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เปลี่ยนคำว่า "เมือง" ให้เป็น "จังหวัด" แบ่งจังหวัดเป็นอำเภอและแบ่งอำเภอออกเป็นตำบลให้เหมาะสม ตำบลเกาะเลิ่งซึ่งมีเนื้อที่กว้างใหญ่ได้แยกออกเป็น 2 ตำบลโดยถือคลองท่าช้างเป็นแนวแบ่งเขต บริเวณหมู่บ้านบางปะหัน ให้ตั้งเป็น ตำบลบางปะหัน และเปลี่ยนชื่ออำเภอตามที่ตั้งเป็น อำเภอบางปะหัน ก่อนที่จะเกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 กระทรวงมหาดไทย ตำบลเกาะเลิ่งที่มีพื้นที่เพียง 6 หมู่บ้าน ให้ยุบรวมเข้ากับพื้นที่ 2 ตำบล โดยพื้นที่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำลพบุรีและฝั่งเหนือของคลองเกาะเลิ่งของตำบลเกาะเลิ่ง (เดิม) ได้แก่ หมู่ 1-4 บ้านเกาะเลิ่ง ให้นำมาขึ้นกับตำบลบางปะหัน 

จังหวัดพระนครศรีอยุธยาได้มีการตั้งสุขาภิบาลบางปะหัน ขึ้นในปี พ.ศ. 2499 ต่อมาได้ขยายเขตพื้นที่สุขาภิบาลบางปะหันเข้าไปในเขตพื้นที่ตำบล คือ บางส่วนของหมู่ 5 บ้านสามเรือน สิ้นสุดเขตทิศใต้ที่คลองท่าช้างและพื้นที่ของหมู่ 7 บ้านสามเรือน โดยมีเขตด้านเหนือสิ้นสุดที่คลองตานิม ส่วนพื้นที่นอกเขตสุขาภิบาลมีการจัดตั้งเป็นสภาตำบล ก่อนที่จะตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางปะหัน 

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลบางปะหันแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านเกาะเลิ่ง
* **หมู่ที่ 2** บ้านเกาะเลิ่ง
* **หมู่ที่ 3** บ้านเกาะเลิ่ง
* **หมู่ที่ 4** บ้านเกาะเลิ่ง
* **หมู่ที่ 5** บ้านศาลาแดง (บางส่วนอยู่ใน ทต.บางปะหัน)
* **หมู่ที่ 6** บ้านบางปะหัน (บางส่วนอยู่ใน ทต.บางปะหัน)
* **หมู่ที่ 7** บ้านสามเรือน (อยู่ใน ทต.บางปะหัน)

## อ้างอิง

บางปะหัน
ฮอตั๋ง

**ฮอตั๋ง**  ในภาษาจีนกลางเรียกว่า **เหอตงจฺวิ้น** () เป็นกุ๋น (郡 *จฺวิ้น*) หรือเมืองของราชวงศ์จิ๋น (秦 *ฉิน*) และราชวงศ์ฮั่น (漢) ของจีน ตั้งอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำฮองโห (黃河 *หฺวางเหอ*) ในมณฑลชานซี (山西) บริเวณที่เป็นนครยฺวิ่นเฉิง  (運城) ในปัจจุบัน

## ประวัติศาสตร์
เมืองฮอตั๋งก่อตั้งโดยรัฐจิ๋น (秦 *ฉิน*) ในช่วงยุครณรัฐ (戰國 *จ้านกั๋ว*) มีที่ว่าการเมืองตั้งอยู่ที่อันอิบ (安邑 *อานอี้*) อันเป็นนครหลวงเดิมของรัฐงุย (魏 *เว่ย์*) ในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (西漢 *ซีฮั่น*) เมืองฮอตั๋งแบ่งเขตการปกครองเป็น 24 อำเภอ ได้แก่ อันอิบ (安邑 *อานอี้*), ไทเฮียง (大陽 *ต้าหยาง*), อีฉื่อ (猗氏), ไกเหลียง (解 *เจี่ย*), ผูฝ่าน (蒲反), เหอเป่ย์ (河北), จั่วอี้ (左邑), เฝินอิน (汾陰), เหวินสี่ (聞喜), ฮั่วเจ๋อ (濩澤), ตฺวานชื่อ (端氏), หลินเฝิน (臨汾), ยฺเหวียน (垣), ผีชื่อ (皮氏), ฉางซิว (長脩), ผิงหยาง (平陽), เซียงหลิง (襄陵), จื้อ (彘), หยาง (楊), เป่ย์ชฺวี (北屈), ผูจื่อ (蒲子), เจี้ยง (絳), หูเนี่ย (狐讘)  และฉี (騏) เมื่อ ค.ศ. 2 เมืองฮอตั๋งมีประชากร 962,912 คนใน 236,896 ครัวเรือน

ในยุคสามก๊ก (三國 *ซานกั๋ว*) รัฐวุยก๊ก (魏國 *เว่ย์กั๋ว*) นำหลายอำเภอในเมืองฮอตั๋งมาก่อตั้งเป็นเมืองผิงหยาง (平陽郡 *ผิงหยางจฺวิ้น*) แยกออกมาจากเมืองฮอตั๋งเดิม ในช่วงต้นราชวงศ์จิ้น (晉) เมืองฮอตั๋งมีอำเภอภายใต้การปกครอง 9 อำเภอ ได้แก่ อันอับ, เหวินสี่, ยฺเหวียน, เฝินหยาง (汾陽), ไทเฮียง, อีฉื่อ, ไกเหลียง, ผูฝ่าน และเหอเป่ย์ ในยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้ (南北朝; *หนานเป่ย์เฉา*) พื้นที่บางส่วนของเมืองฮอตั๋งถูกแยกมาตั้งใหม่เป็นเมืองเหอเป่ย์ (河北郡 *เหอเป่ย์จฺวิ้น*) และอีกหลายอำเภอก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของเมืองอื่น ๆ 

เมื่อ ค.ศ. 583 เมืองฮอตั๋งถูกรวมกับเข้ากับมณฑลผูโจว (蒲州) ภายหลังชื่อ "ฮอตั๋ง" ก็กลายเป็นอีกชื่อของผูโจว เมื่อ ค.ศ. 742 มีประชากร 469,213 คนใน 70,800 ครัวเรือน

## บุคคลที่มีชื่อเสียงจากเมืองฮอตั๋ง
* กวนอู (關羽 *กวาน ยฺหวี่*)
* ซิหลง (徐晃 *สฺวี หฺว่าง*)
* อุยก๋วน (衛瓘 *เว่ย์ กว้าน*)
* ตระกูลเผย์ (裴) แห่งฮอตั๋ง

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จฺวิ้นของราชวงศ์ฮั่น
Takydromus smaragdinus

***Takydromus smaragdinus*** หรือ **สางห่าเขียว** เป็นกิ้งก่าสายพันธุ์หนึ่งในวงศ์ Lacertidae

## ขอบเขตทางภูมิศาสตร์
กิ้งก่าชนิดนี้เป็นส้ัตว์พื้นถิ่นในหมู่เกาะรีวกีวทางตอนใต้ของประเทศญี่ปุ่น รวมถึงหมู่เกาะโทการะ ทาการาจิมะกับโคดาการาจิมะ, หมู่เกาะอามามิและหมู่เกาะโอกินาวะ พื้นที่รวมของเกาะทั้งหมดมีประมาณ 2,600 ตารางกิโลเมตร

## อ้างอิง
ไฮโรกลิฟเฮลิคอปเตอร์

**ไฮโรกลิฟเฮลิคอปเตอร์** () เป็นชื่อที่ใช้เรียกไฮโรกลิฟอียิปต์ส่วนหนึ่งจากวิหารเซติที่ 1 ที่เมืองอไบดอส เป็นภาพนูนต่ำแบบ palimpsest ที่มีจารึกซ้อนทับกันสองชุด คือ ตำแหน่งของฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 ซ้อนทับกับตำแหน่งของฟาโรห์เซติที่ 1 ผู้เป็นพระราชบิดาและผู้ครองราชย์องค์ก่อน มีการตีความผิด ๆ ว่าเป็นโบราณวัตถุที่อยู่ผิดที่ (out-of-place artifact) ซึ่งแสดงถึงเฮลิคอปเตอร์และตัวอย่างเทคโนโลยีขั้นสูงอื่น ๆ ในกลุ่มนักวิทยาศาสตร์เทียมที่เชื่อเรื่องนักบินอวกาศสมัยโบราณ

"เฮลิคอปเตอร์" ซึ่งเป็นผลมาจากปรากฏการณ์แพริโดเลีย ประกอบด้วยอักษรไฮโรกลิฟรูปคันธนูของเซติที่ 1 และอักษรไฮโรกลิฟรูปแขนสองรูปของแรเมซีสที่ 2

## คำแปล
การแกะสลักครั้งแรกเกิดขึ้นในรัชสมัยฟาโรห์เซติที่ 1 () และแปลได้ดังนี้:

 

ฟาโรห์แรเมซีสที่ 2 () ผู้สืบทอดราชบัลลังก์ของฟาโรห์เซติ ทรงสั่งให้ถมปูนปลาสเตอร์ทับอักษรไฮโรกลิฟ และแกะสลักจารึกใหม่เป็น:

เมื่อเวลาผ่านไป ปูนปลาสเตอร์ได้สึกกร่อนไป ทำให้จารึกทั้งสองปรากฏให้เห็นเพียงบางส่วน ทำให้เกิดลักษณะคล้ายแผ่นจารึกไฮโรกลิฟซ้อนทับกัน

## ดูเพิ่ม
*แสงเดนเดรา

## ข้อมูล
* 

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม

* Baumann, Stefan (2018). "Ägypten, das Land der Mysterien und pseudowissenschaftlicher Mystifizierungen". In: Stefan Baumann (ed.), *Fakten und Fiktionen. Archäologie vs. Pseudowissenschaft*, Zaberns Bildbände zur Archäologie, Darmstadt, 89.
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Temples of Abydos 360-degree view
*Page showing how two different sets of hieroglyphs could have merged into the controversial images.

หมวดหมู่:อไบดอส
หมวดหมู่:ไฮโรกลิฟอียิปต์
หมวดหมู่:โบราณคดีเทียม
หมวดหมู่:ฟาโรห์เซติที่ 1
หมวดหมู่:ฟาโรห์แรเมซีสที่ 2
หมวดหมู่:ความเอนเอียงทางประชาน
หมวดหมู่:ภาพลวงตา
หมวดหมู่:แพริโดเลีย
Takydromus stejnegeri

***Takydromus stejnegeri*** เป็นสายพันธุ์ของกิ้งก่าในวงศ์ Lacertidae ถือเป็นสายพันธุ์เฉพาะถิ่นในไต้หวัน

## รากศัพท์
ชื่อเฉพาะ *stejnegeri* ตั้งชื่อเพื่ออุทิศแด่ Leonhard Stejneger นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวนอร์เวย์-สหรัฐ

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* (1987). "The status of a lacertid lizard *Takydromus stejnegeri* Van Denburgh in Taiwan". *Journal of Taiwan Museum* **40** (2): 13–17.
* (2003). *Die Langschwanzeidechsen der Gattung* Takydromus. Karlsruhe, Germany: Kirschner & Seufer Verlag. 110 pp. . (*Takydromus stejnegeri*, p. 87). (in German).
*Van Denburgh J (1912). "Concerning Certain Species of Reptiles and Amphibians from China, Japan, the Loo Choo Islands, and Formosa". *Proceedings of the California Academy of Sciences, Fourth Series* **3**: 187–258. (*Takydromus stejnegeri*, new species, pp. 243–245).
ตำบลกะทุ่ม

**กะทุ่ม** เป็นตำบลในอำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลกะทุ่ม ก่อนที่จะยุบรวมให้อยู่ในความดูแลของเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางนา  

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลกะทุ่ม มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลน้ำเต้า 
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลบางนา และตำบลบ้านหลวง (อำเภอดอนพุด จังหวัดสระบุรี) 
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลบ้านขล้อ และตำบลตาลเอน (อำเภอบางปะหัน)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลหันสัง (อำเภอบางปะหัน)
## ประวัติ
พื้นที่เดิมชื่อตำบล "ปากทุ่ม" อยู่ในเขตอำเภอนครใหญ่ มณฑลอยุธยา ตั้งเป็นตำบลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2440**' เป็นพื้นที่ของการตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนแยกเป็น 2 กลุ่ม คือ บ้านกะทุ่ม และบ้านหนองจิก สำหรับกลุ่มบ้านกะทุ่มจะพบว่ามีต้นกะทุ่ม หรือ [[กระทุ่มนา|กระทุ่ม]] เกิดขึ้นมากมายมีที่ตั้งอยู่ปากคลอง และกลุ่มบ้านหนองจิกจะพบว่ามีต้นจิกเกิดขึ้นตามหัวไร่ปลายนา จึงเรียกขานชื่อตำบลว่า ปากทุ่ม หรือปากกะทุ่ม ก่อนจะกร่อนคำว่าปากหายไปเหลือเพียงชื่อ ''กะทุ่ม'' 

เกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำหลัง[[สงครามโลกครั้งที่ 2]] [[กระทรวงมหาดไทย (ประเทศไทย)|กระทรวงมหาดไทย]] ตำบลกะทุ่มที่มีพื้นที่เพียง 5 หมู่บ้านจึงให้ยุบรวมเข้ากับพื้นที่ 2 ตำบล โดยหมู่ 1-3 บ้านกะทุ่ม ให้โอนและตั้งเป็นหมู่ 6-8 ของตำบลมหาราช และหมู่ 4-5 บ้านหนองจิก ให้โอนและตั้งเป็นหมู่ 6-7 ของตำบลบางนา ก่อนที่ พ.ศ. 2490 ได้นำพื้นที่ที่เคยยุบรวมมาตั้งเป็น ตำบลกะทุ่ม โดยให้มีพื้นที่ 5 หมู่บ้านดังเดิม 

== การปกครองส่วนภูมิภาค ==

=== การปกครองส่วนภูมิภาค ===
ตำบลกะทุ่มแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 [[หมู่บ้าน]] ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านกะทุ่ม
* **หมู่ที่ 2** บ้านกะทุ่ม
* **หมู่ที่ 3** บ้านกะทุ่ม
* **หมู่ที่ 4** บ้านหนองจิก
* **หมู่ที่ 5''' บ้านหนองจิก

## อ้างอิง

กะทุ่ม
หมวดหมู่:อำเภอมหาราช
ยุทธการที่วอร์ซอ (ค.ศ. 1656)

**ยุทธการที่วอร์ซอ** (; ; ) เกิดขึ้นใกล้วอร์ซอในวันที่  ระหว่างกองทัพเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนียกับสวีเดนและบรันเดินบวร์ค ถือเป็นสงครามครั้งใหญ่ในสงครามเหนือครั้งที่สองระหว่างโปแลนด์กับสวีเดนในช่วง ค.ศ. 1655–1660 ซึ่งยังรู้จักกันในชื่อ The Deluge ฮาโย ฮ็อลบอร์นรายงานว่า นี่เป็น "จุดเริ่มต้นประวัติศาสตร์การทหารปรัสเซีย"

ในการรบครั้งนั้น กองทัพสวีเดน-บรันเดินบวร์คที่มีขนาดเล็กกว่า แต่มีอำนาจการยิงเหนือกว่าทั้งทหารราบและปืนใหญ่ กลับได้รับชัยชนะทางยุทธวิธีเหนือกองทัพโปแลนด์–ลิทัวเนียที่มีจำนวนมากกว่า แม้ว่าในระยะยาวแล้วชัยชนะครั้งนี้จะไม่ก่อให้เกิดประโยชน์มากนักก็ตาม การสูญเสียของฝ่ายโปแลนด์–ลิทัวเนียนั้นน้อยมาก เนื่องจากกองกำลังโปแลนด์–ลิทัวเนีย รวมทั้งกองทหารเกณฑ์ขุนนางจำนวนมาก ได้ถอยทัพออกจากสนามรบอย่างเป็นระเบียบ

## ดูเพิ่ม
*บรันเดินบวร์ค-ปรัสเซีย

## อ้างอิง

*

## ข้อมูล

* 

## อ่านเพิ่ม
* Curt Jany: History of the Prussian Army – From the 15th century to 1914, Volume 1, Biblio Verlag, Osnabrück 1967, pp.&nbsp;120–130
* *Svenska Slagfält*, 2003, (Walhlström & Widstrand) 
* Miroslav Nagielski, "Warszawa 1656", Bellona (1990)
* J.Cichowski & A.Szulczynski, "Husaria", MON (1981)
* Leszek Podhorodecki, "Rapier i koncerz", Książka i Wiedza (1985)

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Battle of Warsaw 1656 

วอร์ซอ
วอร์ซอ
หมวดหมู่:สงครามที่เกี่ยวข้องกับเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย
เองฉวน

**เองฉวน**  ในภาษาจีนกลางเรียกว่า **อิ่งชฺวานจฺวิ้น** () เป็นกุ๋น (郡 *จฺวิ้น*) หรือเมืองของจีนตั้งแต่ยุครณรัฐ (戰國 *จ้านกั๋ว*) ถึงยุคราชวงศ์ถัง (唐) ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของมณฑลเหอหนาน (河南) ในปัจจุบัน ชื่อ "เองฉวน" (อิ่งชฺวาน) เป็นการอ้างถึงแม่น้ำเองหรือแม่น้ำอิ่ง (潁河 *อิ่งเหอ*) ซึ่งไหลผ่านอาณาเขตของเมืองเองฉวน 

## ประวัติศาสตร์
เมืองเองฉวนก่อตั้งโดยรัฐจิ๋น (秦 *ฉิน*) ในช่วงยุครณรัฐ (戰國 *จ้านกั๋ว*) หลังรัฐจิ๋นพิชิตรัฐหัน (韓 *หาน*) ได้ ที่ว่าการเมืองตั้งอยู่ที่หยางตี๋ (陽翟, ปัจจุบันคือนครยฺหวี่โจว มณฑลเหอหนาน) ซึ่งตามตำนานเป็นนครหลวงของพระเจ้าอู๋เต้ (禹 *ยฺหวี่*) และเป็นนครหลวงของรัฐหันในยุครณรัฐ หลังการก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น (漢) เองฉวนได้กลายเป็นเขตศักดินาของอ๋องซิ่นแห่งราชรัฐหัน (韓王信 *หานหวางซิ่น*) แต่ต่อมาไม่นาน อ๋องซิ่นย้ายไปประทับที่เมืองไท่หยวน (太原郡 *ไท่-ยฺเหวียนจฺวิ้น*) เองฉวนจึงคืนสถานะเป็นเมือง (กุ๋น) เมื่อ ค.ศ. 2 เมืองเองฉวนมีอำเภอใต้การปกครองทั้งหมด 20 อำเภอ ได้แก่ หยางตี๋, คุนหยาง (昆陽), อิ่งหยาง (潁陽), ติ้งหลิง (定陵), ฉางเช่อ (長社), ซินจี๋ (新汲), เซียงเฉิง (襄城), เหยี่ยน (郾), เจี๋ย (郟), บูยง (舞陽 *อู่หยาง*), อิ่งอิน (潁陰), ฉงเกา (崇高), ฮู (許 *สฺวี่*), เยี่ยนหลิง (傿陵), หลินอิ่ง (臨潁), ฟู่เฉิง (父城), เฉิงอาน (成安), โจวเฉิงซิว (周承休), หยางเฉิง (陽城) และกวานชื่อ (綸氏) มีประชากร 2,210,973 คนใน 432,491 ครัวเรือน ในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 *ตงฮั่น*) เมืองเองฉวนมีอำเภอใต้การปกครองทั้งหมด 17 อำเภอ มีประชากร 1,436,513 คนใน 263,440 ครัวเรือนเมื่อ ค.ศ. 140

ในรัชสมัยพระเจ้าเหี้ยนเต้ (漢獻帝 *ฮั่นเซี่ยนตี้*) แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ราชสำนักย้ายไปอยู่ที่อำเภอฮูหรือฮูโต๋ (許都 *สฺวี่ตู*) อันเป็นฐานอำนาจของขุนศึกโจโฉ (曹操 *เฉา เชา*) และเป็นที่ตั้งที่ว่าการเมืองของเมืองเองฉวน ในยุคราชวงศ์จิ้น (晉) มีการก่อตั้งเมืองเซียงเฉิง (襄城郡 *เซียงเฉิงจฺวิ้น*) โดยแบ่งพื้นที่ทางใต้ของเมืองเองฉวนมาก่อตั้งเป็นเมืองใหม่ ในเมืองเองฉวนยังคงมีอำเภอใต้การปกครอง 9 อำเภอ *[[จิ้นชู]]* (晉書) ระบุว่าเมืองเองฉวนมี 28,300 ครัวเรือน 

ในยุคราชวงศ์เว่ย์เหนือ (北魏 *เป่ย์เว่ย์*) มีการก่อตั้งเมืองหรือกุ๋นใหม่ขึ้นเป็นจำนวนมากในพื้นที่นี้ โดยอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลอิ่งโจว (潁州, ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 535) ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นเจิ้งโจว (鄭州) และในยุคราชวงศ์โจวเหนือ (北周 *เป่ย์โจว*) เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นสฺวี่โจว (許州)

ในยุคราชวงศ์สุย (隋) และราชวงศ์ถัง (唐) บรรดาเมืองหรือกุ๋นดั้งเดิมถูกยกเลิก ชื่อ "เองฉวน" กลายเป็นอีกชื่อหนึ่งของมณฑลสฺวี่โจว มีอำเภอใต้การปกครอง 9 อำเภอ และเมื่อ ค.ศ. 741 มีประชากร 487,864 คนใน 73,347 ครัวเรือน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จฺวิ้นของราชวงศ์ฮั่น
ตำบลบ้านใหม่ (อำเภอมหาราช)

**บ้านใหม่** เป็นตำบลในอำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมเป็นสภาตำบลบ้านใหม่ ปัจจุบันอยู่ในความดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่มหาราชตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 เป็นที่ตั้งของพุทธอุทยานมหาราช ซึ่งมีรูปเหมือนสมเด็จหลวงพ่อทวดเหยียบน้ำทะเลจืด ที่เป็นรูปเหมือนพระสงฆ์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก และเป็นที่ตั้งของสถานีตำรวจภูธรมหาราช   

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลบ้านใหม่ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลท่าตอ
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลหัวไผ่
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลหันสัง (อำเภอบางปะหัน)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลสายทอง (อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง) และตำบลหัวไผ่ (อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง)
## ประวัติ
พื้นที่เดิมชื่อตำบล "บ้านใหม่วัวนม" อยู่ในเขตอำเภอนครใหญ่ มณฑลอยุธยา ตั้งเป็นตำบลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2440 ก่อตั้งโดยชาวไทยเชื้อสายมอญ ตั้งแต่หลังกรุงศรีอยุธยาสิ้นสภาพความเป็นราชธานี และมีชื่อว่า บ้านใหม่วัวนม เนื่องจากชาวบ้านทุกครัวเรือนทำนาและนิยมเลี้ยงวัวเพื่อช่วยในกิจกรรมการทำนา ภายหลังกร่อนเหลือเพียงคำว่า *บ้านใหม่*

เกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 กระทรวงมหาดไทย ตำบลบ้านใหม่ที่มีพื้นที่เพียง 4 หมู่บ้านจึงให้ยุบรวมเข้ากับพื้นที่โดยหมู่ 1-4 บ้านใหม่ ให้โอนและตั้งเป็นหมู่ 7-10 ของตำบลหัวไผ่ ก่อนที่ พ.ศ. 2490 ได้นำพื้นที่ที่เคยยุบรวมมาตั้งเป็น ตำบลบ้านใหม่ โดยให้มีพื้นที่ 4 หมู่บ้านดังเดิม 

ปี พ.ศ. 2566 ทางองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่ อำเภอมหาราช ได้ยื่นเรื่องการเปลี่ยนชื่อองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นต่อกระทรวงมหาดไทย เนื่องจากป้องกันความสับสนกับพื้นที่ตำบลบ้านใหม่ อำเภอพระนครศรีอยุธยา และตำบลบ้านใหม่ อำเภอบ้านแพรก จึงให้เปลี่ยนชื่อเป็น "องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านใหม่มหาราช" 

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลบ้านใหม่แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านใหม่
* **หมู่ที่ 2** บ้านใหม่
* **หมู่ที่ 3** บ้านใหม่
* **หมู่ที่ 4** บ้านใหม่

## อ้างอิง

บ้านใหม่
บ้านใหม่มหาราช
หมวดหมู่:อำเภอมหาราช
ตำบลนามต๊วน

**นามต๊วน** () เป็นตำบลในจังหวัดกาวบั่ง ประเทศเวียดนาม

## ภูมิศาสตร์
ตำบลนามต๊วนมีที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ดังนี้:
*ทิศเหนือติดกับตำบลเจื่องห่า
*ทิศใต้ติดกับตำบลมิญเติมและตำบลฮหว่าอาน
*ทิศตะวันออกติดกับตำบลห่ากว๋าง
*ทิศตะวันตกติดกับตำบลทงนง

ภายในตำบลมีทางหลวงจังหวัดหมายเลข 203 (ทางหลวงโฮจิมินห์) ตัดผ่านทางตะวันตกเฉียงเหนือของตำบล

## ประวัติ
หลังปี ค.ศ. 1975 ตำบลนามต๊วนเป็นตำบลหนึ่งในอำเภอฮหว่าอาน

เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 คณะกรรมการประชาชนอำเภอฮหว่าอาน จังหวัดกาวบั่ง ได้ออกประกาศเลขที่ 55/TB-UBND  ว่าด้วยการควบรวมหมู่บ้านภายในตำบล ภายหลังการปรับปรุง ตำบลนามต๊วนเหลือหมู่บ้านทั้งหมด 16 หมู่บ้าน

เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2025 คณะกรรมาธิการสามัญประจำสมัชชาแห่งชาติได้ออกมติเลขที่ 1657/NQ-UBTVQH15 ว่าด้วยการจัดระเบียบหน่วยการปกครองระดับตำบลของจังหวัดกาวบั่ง ประจำปี 2025 โดยมีสาระสำคัญคือให้ทำการควบรวมพื้นที่และประชากรทั้งหมดของตำบลดึ๊กล็อง ตำบลเซินจู และตำบลนามต๊วน เข้าด้วยกันเพื่อจัดตั้งเป็นตำบลใหม่ใช้ชื่อว่าตำบลนามต๊วน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:ตำบลในจังหวัดกาวบั่ง
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีประชากรในจังหวัดกาวบั่ง
ตำบลมหาราช

**มหาราช** เป็นตำบลในอำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของเขตเทศบาลตำบลมหาราชทั้งหมดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547  

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลมหาราช มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลบ้านขวาง
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลน้ำเต้า และตำบลกะทุ่ม
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลหัวไผ่ และตำบลบ้านใหม่
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลท่าตอ
## ประวัติ
พื้นที่มีฐานะเป็นตำบลชื่อ "มหาราช" อยู่ในเขตอำเภอนครใหญ่ มณฑลอยุธยา ตั้งเป็นตำบลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2440 ในอดีตพื้นที่บริเวณนี้เป็นเส้นทางเดินทัพของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช จึงได้ชื่อว่า *มหาราช* ต่อมาปี พ.ศ. 2459 สมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เปลี่ยนคำว่า "เมือง" ให้เป็น "จังหวัด" แบ่งจังหวัดเป็นอำเภอและแบ่งอำเภอออกเป็นตำบลให้เหมาะสม ที่ว่าการอำเภอนครใหญ่ตั้งอยู่ ณ ตำบลมหาราช จึงปลี่ยนชื่ออำเภอตามตำบลที่ตั้งเป็น อำเภอมหาราช 

เกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 กระทรวงมหาดไทย ตำบลเจ้าปลุกที่มีพื้นที่เพียง 5 หมู่บ้านจึงให้ยุบรวมเข้ากับพื้นที่โดยหมู่ 1 บ้านโขดสูง ให้โอนและตั้งเป็นหมู่ 5 ของตำบลมหาราช และตำบลกะทุ่มที่มีพื้นที่ 5 หมู่บ้านให้ยุบรวมเข้ากับพื้นที่โดยหมู่ 1-3 บ้านกะทุ่ม ให้โอนและตั้งเป็นหมู่ 6-8 ของตำบลมหาราช  ก่อนที่ พ.ศ. 2490 ได้นำพื้นที่ที่เคยยุบรวมมาตั้งเป็น ตำบลกะทุ่ม และตำบลเจ้าปลุก ดังเดิม

จังหวัดพระนครศรีอยุธยาได้มีการตั้งสุขาภิบาลมหาราช ขึ้นในปี พ.ศ. 2499 ส่วนพื้นที่นอกเขตสุขาภิบาลมีการจัดตั้งเป็นสภาตำบล ก่อนที่จะยุบรวมเข้ากับเทศบาลตำบลมหาราชในปี พ.ศ. 2547 

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลมหาราชแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านมหาราช
* **หมู่ที่ 2** บ้านเกาะมอญ
* **หมู่ที่ 3** บ้านเกาะมอญ
* **หมู่ที่ 4** บ้านไทย

## อ้างอิง

มหาราช
หมวดหมู่:อำเภอมหาราช
เขื่อนอุนบง

**เขื่อนอุนบง** หรือ **เขื่อนยฺหวินเฟิง** เป็นเขื่อนคอนกรีตถ่วงน้ำหนักบนแม่น้ำยาลู่ พรมแดนระหว่างประเทศจีนและเกาหลีเหนือ ตั้งอยู่ห่างจากจี๋อาน มณฑลจี๋หลิน ประเทศจีน ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ  และตั้งอยู่ใกล้อำเภอชาซ็อง จังหวัดชากัง ประเทศเกาหลีเหนือ วัตถุประสงค์หลักของเขื่อนคือเพื่อการผลิตไฟฟ้าพลังน้ำและรองรับสถานีพลังงานขนาด 400 เมกะวัตต์ การก่อสร้างเขื่อนเริ่มขึ้นในช่วงแรกในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1942 แต่หยุดลงใน ค.ศ. 1945 หลังญี่ปุ่นยอมจำนนซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สอง ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1959 การก่อสร้างเขื่อนได้เริ่มขึ้นอีกครั้งและในเดือนกันยายน ค.ศ. 1965 เครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบกังหันฟรานซิสขนาด 100 เมกะวัตต์เครื่องแรกจากทั้งหมดสี่เครื่องได้เริ่มเปิดใช้งาน เครื่องกำเนิดไฟฟ้าเครื่องสุดท้ายเริ่มใช้งานเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1967 ตัวเขื่อนที่มีความสูง   สร้างอ่างเก็บน้ำที่มีความจุ  ทางน้ำล้นของเขื่อนเป็นชนิดน้ำไหลข้ามพร้อมประตูน้ำ 21 ช่อง มีอัตราระบายน้ำสูงสุด    เขื่อนตั้งอยู่ก่อนช่วงโค้งของแม่น้ำและสถานีไฟฟ้าตั้งอยู่บนอีกด้านหนึ่งของสันเขาซึ่งเชื่อมต่อกับตอม่อริมเขื่อนฝั่งขวา น้ำจะถูกส่งไปยังสถานีไฟฟ้าผ่านอุโมงค์สองแห่งที่มีความยาว  และ   เครื่องกำเนิดไฟฟ้าเครื่องที่ 1 และ 3 ส่งไฟฟ้าให้ประเทศจีน ส่วนเครื่องที่ 2 และ 4 ส่งไฟฟ้าให้ประเทศเกาหลีเหนือ

## ดูเพิ่ม

*รายชื่อเขื่อนและอ่างเก็บน้ำในประเทศจีน
*รายชื่อโรงไฟฟ้าขนาดใหญ่ในมณฑลจี๋หลิน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เขื่อนในประเทศจีน
หมวดหมู่:สถานีไฟฟ้าพลังน้ำในมณฑลจี๋หลิน
หมวดหมู่:เขื่อนถ่วงน้ำหนัก
หมวดหมู่:เขื่อนในประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:สถานีไฟฟ้าพลังน้ำในประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์จีน–เกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:เขื่อนที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2508
หมวดหมู่:เขื่อนบนแม่น้ำยาลู่
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศจีนในปี พ.ศ. 2508
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศเกาหลีเหนือในปี พ.ศ. 2509
หมวดหมู่:อาคารและสิ่งปลูกสร้างในจังหวัดชากัง
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในประเทศเกาหลีเหนือ
เจคอบ ฮอปกินส์

**เจคอบ เทอร์เนอร์ ฮอปกินส์** (; เกิด 4 มีนาคม ค.ศ. 2002) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันผู้ให้เสียงพากย์ กัมบอล วัตเตอร์สัน ในซีรีส์แอนิเมชันเรื่อง*[[โลกสุดอัศจรรย์ของกัมบอล]]*ตั้งแต่ ค.ศ. 2014 ถึง ค.ศ. 2017

## ชีวิตช่วงต้น
ฮอปกินส์เกิดในชื่อ เจคอบ เทอร์เนอร์ ฮอปกินส์ เมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2002 ในซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยมีบิดาเป็นนักแสดงชื่อ เจอรัลด์ และมารดาชื่อ เดบรา (นามสกุลเดิม สปาญโญลี) ฮอปกินส์ เขามีพี่ชายชื่อ เจอราร์ด (เกิดใน ค.ศ. 1998) ซึ่งเป็นนักดนตรี นักร้อง และนักแต่งเพลง เขามีเชื้อสายอิตาลีเป็น 1/4 จากฝั่งมารดา

## อาชีพ
ฮอปกินส์เป็นที่รู้จักจากการรับบทเป็น อเล็กซานเดอร์ ดรูว์ ในซีรีส์ *[[True Blood]]* และ แชด เครมป์ ในซีรีส์ The Goldbergs และสำหรับการเป็นผู้ให้เสียงพากย์กับกัมบอลใน*[[โลกสุดอัศจรรย์ของกัมบอล]]* หลังจากที่มาแทนที่ โลแกน กรูฟ ในฤดูกาลที่ 3 ในช่วงฤดูกาลที่ 5 ฮอปกินส์แทนที่ในบทบาทใหม่ของกัมบอลโดย นิโคลัส คันตู เนื่องจากเสียงของฮอปกินส์เปลี่ยนไปในวัยรุ่น ใน ค.ศ. 2021 เขาได้เปิดตัวในอนิเมะเรื่องแรกในบทฟูชิ จาก*[[แด่เธอผู้เป็นนิรันดร์]]* และยังพากย์เสียง ชุน คามิยะ จาก *[[คนนอกรีต ขีดเส้นล่า]]* อีกด้วย

ปัจจุบัน เขายังคงพากย์เสียงภาษาอังกฤษให้กับอนิเมะญี่ปุ่นหลายเรื่อง

## ชีวิตส่วนตัว
ฮอปกินส์ดำรงตำแหน่งทูตคนดังของ*มูลนิธิโจนาธาน* ซึ่งเป็นองค์กรที่ให้ความช่วยเหลือในระบบการศึกษาสำหรับผู้ที่มีความต้องการพิเศษในเมืองนอร์ธริดจ์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ตั้งแต่ ค.ศ. 2013

## ผลงานภาพยนตร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
* 
* 

หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาลี
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
หลิว สฺยง

**หลิว สฺยง** () เป็นข้าราชการในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 *ตงฮั่น*) เป็นปู่ของเล่าปี่ (劉備 *หลิว เป้ย์*) จักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐจ๊กก๊ก (蜀國 *ฉู่กั๋ว*) ในยุคสามก๊ก (三國 *ซานกั๋ว*)

## ประวัติ
หลิว สฺยงเป็นชาวอำเภอตุ้นก้วน (涿縣 *จัวเซี่ยน*) เมืองตุ้นก้วน (涿郡 *จัวจฺวิ้น*) ในมณฑลอิวจิ๋ว (幽州 *โยวโจว*) ซึ่งปัจจุบันคือนครจัวโจว (涿州市 *จัวโจวชื่อ*) มณฑลเหอเป่ย์ (河北) หลิว สฺยงเป็นผู้สืบเชื้อสายของหลิว เชิ่ง (劉勝) พระโอรสลำดับที่ 9 ของจักรพรรดิฮั่นเกงเต้ (漢景帝 *ฮั่นจิ่งตี้*) และมีฐานันดรศักดิ์เป็นเป็นอ๋องจิ่งแห่งราชรัฐจงชาน (中山靖王 *จงชานจิ้งหวาง*) หลิว สฺยงได้รับการเสนอชื่อเป็นเซี่ยวเหลียน (孝廉; ผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้ารับราชการ) ต่อมาขึ้นมามีตำแหน่งเป็นนายอำเภอ (令 *ลิ่ง*) ของอำเภอฟ่าน (范縣 *ฟ่านเซี่ยน*)  ในเมืองตองกุ๋น (東郡 *ตงจฺวิ้น*) 

หลิว สฺยงมีบุตรชายคือเล่าเหง (劉弘 *หลิว หง*) รับราชการกับที่ว่าการเมืองตุ้นก้วนและที่ว่าการมณฑลอิวจิ๋ว เล่าเหงเป็นบิดาของเล่าปี่ (劉備 *หลิว เป้ย์*) ซึ่งภายหลังคือจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐจ๊กก๊ก (蜀國 *ฉู่กั๋ว*) ในยุคสามก๊ก (三國 *ซานกั๋ว*)  หลิว สฺยงยังมีบุตรชายอีกคนหนึ่งชื่อหลิว จื่อจิ้ง (劉子敬) เป็นน้องชายของเล่าเหง 

## ดูเพิ่ม
* เล่าปี่
* พงศาวลีจ๊กก๊ก
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *[[สามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). *[[สามก๊ก]]* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*).

หมวดหมู่:ข้าราชการของราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:ครอบครัวของเล่าปี่
อ็องรี-มารี ดนดรา

**อ็องรี-มารี ดนดรา** (; เกิด 14 สิงหาคม ค.ศ. 1966) เป็นนักการเมืองชาวแอฟริกากลางที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐแอฟริกากลางตั้งแต่วันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2021 ถึง 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 ก่อนหน้านี้เขาเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและงบประมาณก่อนที่จะเป็นนายกรัฐมนตรี โดยเฉพาะอย่างยิ่งตั้งแต่วันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 2016 ถึง 10 มิถุนายน ค.ศ. 2021 ดนดราถูกมองว่ามีแนวคิดสนับสนุนฝรั่งเศสมากกว่า Firmin Ngrébada ผู้ดำรงตำแหน่งคนก่อนหน้า และมีการเสนอแนะว่าการปลดเขาออกจากตำแหน่งใน ค.ศ. 2022 นั้นเกี่ยวข้องกับ "ความตึงเครียดระหว่างกลุ่มที่สนับสนุนรัสเซียและกลุ่มที่สนับสนุนฝรั่งเศสภายในรัฐบาล"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังในสาธารณรัฐแอฟริกากลาง
หมวดหมู่:รัฐมนตรีของรัฐบาลสาธารณรัฐแอฟริกากลาง
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐแอฟริกากลาง
หมวดหมู่:บุคคลจากบังกี
กังแฮ

**กังแฮ** ในภาษาจีนกลางเรียกว่า **เจียงเซี่ยจฺวิ้น** () เป็นกุ๋น (郡 *จฺวิ้น*) หรือเมืองของจีนตั้งแต่ยุคราชวงศ์ฮั่น (漢) ถึงยุคราชวงศ์ถัง (唐) ตั้งอยู่บริเวณทางตะวันออกของมณฑลหูเป่ย์ (湖北) ในปัจจุบัน

## ประวัติศาสตร์
เมืองกังแฮถูกก่อตั้งในรัชสมัยพระเจ้าฮั่นบู๊เต้ (漢武帝 *ฮั่นอู่ตี้*) ในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (西漢 *ซีฮั่น*) เมืองกังแฮประกอบด้วย 14 อำเภอ ได้แก่ ซีหลิง (西陵), จิ้งหลิง (竟陵), ซีหยาง (西陽), เซียง (襄), จู (邾), ได้ (軑), เอ้อ (鄂), อานลู่ (安陸), ชาเซี่ยน (沙羨), ฉีชุน (蘄春), เหมิง (鄳), ยฺหวินตู้ (雲杜), เซี่ยจื้อ (下雉) และจงอู่ (鍾武) เมื่อ ค.ศ. 2 มีประชากรทั้งหมด 219,218 คนใน 56,844 ครัวเรือน ในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 *ตงฮั่น*)  อำเภอเซียงและจงอู่ถูกยกเลิก ในขณะที่เพิ่มอำเภอผิงชุน (平春) และหนานซินชื่อ (南新市) เข้ามา เมื่อถึง ค.ศ. 140 ประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 265,464 คนใน 58,434 ครัวเรือน

เมื่อราชวงศ์ฮั่นล่มสลาย อาณาเขตของเมืองกังแฮถูกแบ่งออกระหว่างรัฐวุยก๊ก (魏國 *เว่ย์กั๋ว*) กับง่อก๊ก (吳國 *อู๋กั๋ว*) ที่ว่าการเมืองถูกย้ายไปอำเภอฉือหยาง (石陽, เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอซีหลิง) ภายหลังย้ายไปอำเภออานลู่ เมื่อ ค.ศ. 221 ซุนกวน (孫權 *ซุน เฉฺวีน*) ผนวก 4 อำเภอของเมืองกังแฮส่วนที่อยู่ภายใต้การปกครองของตนให้เป็นส่วนหนึ่งของเมืองบูีเฉียง (武昌郡 *อู่ชางจฺวิ้น*) ที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ โดยมีที่ว่าการเมืองที่อำเภอเอ้อ เมื่อราชวงศ์จิ้น (晉) รวมแผ่นดินจีนเป็นหนึ่งเดียว (ค.ศ. 280) เมืองกังแฮมี 7 อำเภอ ได้แก่ อานลู่, ยฺหวินตู้, ชฺวีหลิง (曲陵), ผิงชุน, เหมิง, จิ้งหลิง และหนานซินชื่อ มีประชากร 24,000 ครัวเรือน ภายหลังเมืองกังแฮก็ถูกแบ่งให้เล็กลงอีก ที่ว่าเมืองย้ายไปแฮเค้า (夏口 *เซี่ยโข่ว*; อยู่ในอำเภอยฺหวินเมิ่งในปัจจุบัน) ซึ่งได้รองรับผู้ลี้ภัยทางเหนือจากเมืองยีหลำ (汝南郡 *หรู่หนานจฺวิ้น*)  เมื่อ ค.ศ. 464 เมืองกังแฮมีประชากร 23,810 คนใน 5,072 ครัวเรือน เมืองกังแฮถูกยกเลิกไปในช่วงต้นยุคราชวงศ์สุย (隋) 

ในยุคราชวงศ์สุยและต้นยุคราชวงศ์ถัง (唐) ชื่อ "กังแฮ" กลายเป็นอีกชื่อหนึ่งของมณฑลเอ้อโจว (鄂州) ประกบด้วย 6 อำเภอ ได้แก่ เจียงเซี่ยหรือกังแฮ (ปัจจุบันคือนครอู่ชาง), อู่ชาง (武昌) หรือบู๊เฉียง, ถางเหนียน (唐年), ผู่ฉี (浦圻), ฮั่นหยาง (漢陽) และช่าชฺวาน (汊川) เมื่อ ค.ศ. 742 มีประชากร 84,563 คนใน 19,190 ครัวเรือน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จฺวิ้นของราชวงศ์ฮั่น
อีซีเครซีฮอตทัวร์

**อีซีเครซีฮอตทัวร์** เป็นทัวร์คอนเสิร์ตรอบโลกครั้งแรกและครั้งที่สองโดยรวมของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้เลเซราฟิม ซึ่งจัดขึ้นเพื่อโปรโมตอีพีของกลุ่ม ได้แก่ *[[อีซี]]* (2024), *[[เครซี]]* (2024) และ *[[ฮอต]]* (2025) โดยทัวร์เริ่มต้นที่เมืองอินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ ในวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 2025 และสิ้นสุดลงในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026 ที่โซล โดยมีการแสดงทั้งหมด 31 รอบทั่วเอเชียและอเมริกาเหนือ

ทัวร์ได้รับการตอบรับที่ดีและประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ โดยทำรายได้ 34.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และกลายเป็นหนึ่งใน 10 ทัวร์คอนเสิร์ตเคป็อปที่ทำรายได้สูงสุดในปี 2025

## เบื้องหลัง
ซอร์ซมิวสิกประกาศจัดอีซีเครซีฮอตทัวร์เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 โดยกำหนดการแสดงรอบแรกในประเทศเกาหลีใต้ ญี่ปุ่น ไต้หวัน ฮ่องกง ฟิลิปปินส์ ไทย และสิงคโปร์

ในการประกาศรอบแรกของทัวร์ มีการระบุว่าการทัวร์ในทวีปอเมริกาเหนือจะจัดขึ้นในเดือนกันยายน ค.ศ. 2025 และรายละเอียดต่าง ๆ ถูกปล่อยออกมาในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2025 โดยยืนยันว่าจะจัดแสดงใน 7 เมืองในสหรัฐอเมริกา และอีก 1 เมืองในเม็กซิโก

สำหรับการทัวร์ในอเมริกาเหนือ กลุ่มได้ร่วมมือกับแอมะซอนมิวสิก เพื่อจัดจำหน่ายสินค้าที่ระลึกจากการทัวร์ ซึ่งรวมถึงเสื้อผ้าและแท่งไฟ สินค้ามีจำหน่ายทางออนไลน์ ที่สถานที่จัดคอนเสิร์ต และที่ร้านค้าป็อปอัปในลอสแอนเจลิสและซีแอตเทิล ซึ่งใช้การชำระเงินแบบไร้พนักงานเก็บเงิน และมีผู้เข้าร่วมมากกว่า 1,700 คน

ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2025 ได้มีการจัดคอนเสิร์ตสองรอบที่โตเกียวโดม ซึ่งใช้ชื่อว่า Easy Crazy Hot Encore หลังจากนั้นได้มีการประกาศจัดคอนเสิร์ตอองคอร์อีกสองรอบที่โซลในช่วงต้นปี 2026 ซึ่งเป็นการปิดฉากทัวร์อย่างเป็นทางการ

## การตอบรับ
อีซีเครซีฮอตทัวร์ได้รับการตอบรับที่ดีทั่วโลก อี จ็อง-ยุน จากสำนักข่าว *[[The Korea Herald]]* ได้กล่าวชื่นชมการแสดงที่อินช็อนว่ามี "ภาพลักษณ์การแสดงที่โดดเด่นและน่าประทับใจ" พร้อมทั้งยกย่องว่าเป็นการแสดงที่ "ยกระดับขึ้นอย่างชัดเจน" เมื่อเทียบกับการแสดงที่ผ่าน ๆ มา เอลิซา เชีย จากหนังสือพิมพ์*[[เดอะสเตรตส์ไทมส์]]* ได้รีวิวการแสดงที่สิงคโปร์ โดยกล่าวว่าสมาชิกกลุ่มมี "ความรู้สึกซาบซึ้งและขอบคุณจากใจจริง" ต่อผู้ชม และเห็นได้ชัดว่าพวกเธอ "กระตือรือร้นที่จะสร้างความประทับใจและเชื่อมโยงความรู้สึกกับแฟน ๆ" ในทำนองเดียวกัน เกเบรียล ซูล็อก จาก*[[บิลบอร์ดฟิลิปปินส์]]* ได้เน้นย้ำถึงรายชื่อเพลงที่ "จุใจ" และความรู้สึกที่ลึกซึ้งในคำพูดของสมาชิกในคอนเสิร์ตที่มะนิลา โดยกล่าวว่าทัวร์นี้ "ไม่เพียงแต่แสดงให้เห็นว่าพวกเธอพัฒนาไปไกลแค่ไหนในสามปีนับตั้งแต่เดบิวต์ แต่ยังแสดงให้เราเห็นว่าทำไมโลกถึงจับตามองพวกเธออยู่" เอริค ดีป จาก *[[The Dallas Observer]]* ซึ่งทำข่าวจากการแสดงที่ Grand Prairie ได้ชื่นชมการผลิตและเทคนิคพิเศษของทัวร์นี้ บรรยากาศที่เต็มไปด้วยพลังบวก และการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างสมาชิกภายในกลุ่ม

## รายชื่อเพลง

รายชื่อนี้รวบรวมมาจากงานแสดงที่อินช็อนเมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 2025 และไม่ได้เป็นมาตรฐานของการแสดงในรอบอื่น ๆ

;อองคอร์

### หมายเหตุ
* เพลง "Different" ถูกเพิ่มเข้าไปในรายชื่อเพลงตั้งแต่การแสดงวันที่ 12 มิถุนายนที่ไซตามะ โดยการแสดงนอกประเทศญี่ปุ่นจะใช้เวอร์ชันภาษาอังกฤษแทน

## วันที่ทัวร์

### หมายเหตุ
* ฮอ ยุนจิน ไม่ได้เข้าร่วมการแสดงในวันที่ 6 และ 7 พฤษภาคมที่นาโงยะ และการแสดงในวันที่ 13 และ 14 พฤษภาคมที่โอซากะ เนื่องจากอาการปวดหลังส่วนล่าง

#### เชิงอรรถ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เลเซราฟิม
หมวดหมู่:คอนเสิร์ตทัวร์ในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:คอนเสิร์ตทัวร์ในประเทศไทย
ตำบลเหงวียนฮเหวะ (จังหวัดกาวบั่ง)

**เหงวียนฮเหวะ** () เป็นตำบลในจังหวัดกาวบั่ง ประเทศเวียดนาม

## ภูมิศาสตร์
ตำบลเหงวียนฮเหวะมีที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ดังนี้:
*ทิศเหนือติดกับตำบลฮหว่าอานและตำบลกวางฮ้าน
*ทิศใต้ติดกับตำบลกีมด่ง
*ทิศตะวันออกติดกับตำบลจ่าหลิญและตำบลหัญฟุก
*ทิศตะวันตกติดกับแขวงหนุ่งจี้เกานงและแขวงเตินซาง

## ประวัติ
พื้นที่ของตำบลเหงวียนฮเหวะในปัจจุบัน เดิมประกอบด้วยสองตำบล ได้แก่ ตำบลเหงวียนฮเหวะ และตำบลจึงเวือง ซึ่งอยู่ในเขตอำเภอฮหว่าอาน

เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 คณะกรรมการประชาชนอำเภอฮหว่าอาน จังหวัดกาวบั่ง ได้ออกประกาศเลขที่ 55/TB-UBND ว่าด้วยการควบรวมหมู่บ้านภายในสองตำบล คือ ตำบลเหงวียนฮเหวะ และตำบลจึงเวือง ก่อนการควบรวมตำบลเหงวียนฮเหวะมีพื้นที่ 20.70 ตารางกิโลเมตร ประชากร 1,820 คน และประกอบด้วย 5 หมู่บ้าน ส่วนตำบลจึงเวือง มีพื้นที่ 22.73 ตารางกิโลเมตร ประชากร 1,769 คน และประกอบด้วย 5 หมู่บ้าน

เมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2020 คณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาแห่งชาติได้ออกมติเลขที่ 864/NQ-UBTVQH14 ว่าด้วยการจัดระเบียบหน่วยการปกครองระดับอำเภอและตำบลของจังหวัดกาวบั่ง (มติดังกล่าวมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020) โดยมติดังกล่าวให้ควบรวมพื้นที่และประชากรทั้งหมดของตำบลจึงเวืองเข้ากับตำบลเหงวียนฮเหวะ

ต่อมาวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2025 คณะกรรมาธิการสามัญประจำสมัชชาแห่งชาติได้ออกมติเลขที่ 1657/NQ-UBTVQH15 ว่าด้วยการจัดระเบียบหน่วยการปกครองระดับตำบลของจังหวัดกาวบั่ง ประจำปี 2025 โดยมีสาระสำคัญคือให้ทำการควบรวมพื้นที่และประชากรทั้งหมดของตำบลกวางจุง ตำบลหงูลาว และตำบลเหงวียนฮเหวะ เข้าด้วยกันเพื่อจัดตั้งเป็นตำบลใหม่ใช้ชื่อว่าตำบลเหงวียนฮเหวะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:ตำบลในจังหวัดกาวบั่ง
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีประชากรในจังหวัดกาวบั่ง
พนอ 2

***พนอ 2*** *( หรือ Panor 2)* เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญจิตวิทยา ปี พ.ศ. 2569 สร้างโดยไฟว์สตาร์โปรดักชั่น กำกับโดย พุฒิพงศ์ สายศรีแก้ว นำแสดงโดย เฌอปราง อารีย์กุล, จักริน กังวานเกียรติชัย, พิมพ์มาดา ใจสักเสริญ, ชินวุฒ อินทรคูสิน ร่วมด้วย สุริวัสสา วิวัฒน์วานิช, ศิวัช จำลองกุล, พิจิกา จิตตะปุตตะ, กัษมนณัฎฐ์ นามวิโรจน์, พรนภา จึงตรงศักดิ์, กันตพัฒน์ เกษมสันต์, ดรัณภพ ริ้วเลิศศิริกุล, สุธิตา ชนะชัยสุวรรณ, กฤชยศ เลิศประไพ และ นันทวรรณ พงศ์ประเสริฐสิ  ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคย้อนอดีตของจักรวาล*[[ลองของ]]* ภาคต่อของพนอ และภาพยนตร์ลำดับที่ 4 ในจักรวาล บอกเล่าเรื่องราวชีวิตของพนอและเปี๊ยกในช่วงสมัยเรียนมหาวิทยาลัย เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2569

## เรื่องย่อ
หลังจากพนอคืนพลังของเทพสามตา ชีวิตของเธอเริ่มต้นใหม่พร้อมกับความทรงจำชุดใหม่ โดยได้เข้าศึกษาในวิทยาลัยครูตามความใฝ่ฝันของตน ขณะเดียวกัน เปี๊ยกยังคงเฝ้าติดตาม ดูแล และให้ความช่วยเหลือเธอจากระยะห่าง เหตุการณ์ดังกล่าวตอกย้ำคำเตือนว่าไม่ควรปลุกพลังของเทพสามตาให้ตื่นขึ้นอีก เนื่องจากอาจทำให้พนอเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง เรื่องราวสะท้อนให้เห็นผลกระทบของพลังเหนือธรรมชาติที่ส่งผลต่อชีวิต ตัวตน และความสัมพันธ์ของตัวละคร

## นักแสดง
* เฌอปราง อารีย์กุล รับบท พนอ บุญสุข / ฟ้าใหม่ บุญสุข (พนอ/ฟ้า)
* จักริน กังวานเกียรติชัย รับบท เปี๊ยก
* พิมพ์มาดา ใจสักเสริญ รับบท มิ้น
* ชินวุฒ อินทรคูสิน รับบท สารวัตรชาตรี
* สุริวัสสา วิวัฒน์วานิช รับบท กระต่าย
* ศิวัช จำลองกุล รับบท แม็คกี้
* กัษมนณัฏฐ์ นามวิโรจน์ รับบท มะนาว
* พรนภา จึงตรงศักดิ์ รับบท ฝน
* กันตพัฒน์ เกษมสันต์ ณ อยุธยา รับบท นิค
* ดรัณภพ ริ้วเลิศศิริกุล รับบท แชมป์
* สุธิตา ชนะชัยสุวรรณ รับบท ครูวิไล
* พิจิกา จิตตะปุตตะ รับบท มะสุรี
* นันทวรรณ พงศ์ประเสริฐสิน รับบท มาลินี ธำรงชัย (แต้ว)
* รัตนวดี วงศ์ทอง รับบท สุชาดา พูนทรัพย์ (จิ๊บ)
* กฤชยศ เลิศประไพ รับบท ยอดยศ พัฒนพิบูลย์ชัย (ครูใหญ่)
* นภคปภา นาคประสิทธิ์ รับบท พนอ วัดตะกล่ำ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2569
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สยองขวัญไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย พุฒิพงศ์ สายศรีแก้ว
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
ผักกาดหอมที่เท้าในเบอร์เกอร์คิง

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 ได้เกิดเหตุอื้อฉาวในวงการอาหารฟาสต์ฟู้ดของสหรัฐอเมริกา เมื่อพนักงานของเบอร์เกอร์คิงรายหนึ่งโพสต์ภาพตนเองยืนอยู่บนถังพลาสติกที่บรรจุผักกาดหอมลงบนเว็บไซต์โฟร์แชน ต่อมาผู้ใช้งานเว็บไซต์โฟร์แชนได้ตรวจสอบข้อมูลรูปแบบไฟล์ภาพที่แลกเปลี่ยนได้ของภาพถ่ายดังกล่าว และพบว่าภาพนั้นถูกถ่ายที่ร้านเบอร์เกอร์คิงแห่งหนึ่งในเมืองเมย์ฟิลด์ไฮท์ รัฐโอไฮโอ  เหตุการณ์ดังกล่าวส่งผลให้ภาพลักษณ์ของตราสินค้าเบอร์เกอร์คิงบนโลกออนไลน์ได้รับความเสียหายอย่างมาก และนำไปสู่การเลิกจ้างพนักงานที่เกี่ยวข้องจำนวนสามคน เหตุการณ์ดังกล่าวได้แพร่กระจายไปในวงกว้างอย่างต่อเนื่องบนสื่อออนไลน์

## เหตุการณ์
เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ผู้ใช้ที่ไม่ระบุชื่อบนโฟร์แชน ได้โพสต์รูปภาพที่ถ่ายไว้เมื่อสามวันที่แล้ว แสดงให้เห็นว่าพนักงานของเบอร์เกอร์คิงกำลังยืนอยู่บนถาดที่มีผักกาดหอมจำนวนสองถาดของร้านอาหารพร้อมคำบรรยายภาพว่า "This is the lettuce you eat at Burger King." ("นี่คือผักกาดหอมที่คุณกินที่เบอร์เกอร์คิง")  ภายในสิบห้านาที ผู้ใช้โฟร์แชนรายอื่น (รวมถึงสมาชิกของกลุ่มอะนอนิมัส) สามารถระบุได้ว่ารูปภาพนั้นถ่ายที่ร้านเบอร์เกอร์คิงในเมย์ฟิลด์ไฮส์, รัฐโอไฮโอ ผ่านข้อมูลรูปแบบไฟล์ภาพที่แลกเปลี่ยนได้ที่มาพร้อมกับรูปภาพและบาร์โค้ดบนกล่อง  พวกเขาได้เริ่มโทรไปที่ร้านอาหารและส่งรูปภาพไปยังสำนักข่าวท้องถิ่นรวมถึงเพจเฟซบุ๊กของเมย์ฟิลด์ไฮส์ที่เต็มไปด้วยรูปภาพและความคิดเห็นที่กล่าวถึงรูปภาพนั้น

พนักงานของร้านอาหารสามคนได้ถูกไล่ออก และเหตุการณ์นี้กระตุ้นให้มีการสอบสวนโดยคณะกรรมการสาธารณสุขของเทศมณฑลคูยาโฮกา ผักกาดหอมได้ถูกทิ้งในวันรุ่งขึ้นหลังจากรูปภาพได้ถ่ายและก่อนที่จะเสิร์ฟให้ลูกค้า เนื่องจากผู้จัดการสังเกตเห็นว่าผักกาดหอมได้เกิดความสกปรก ตำราเรียนเกี่ยวกับการสื่อสารในภาวะวิกฤตที่ถูกตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ได้ระบุไว้ว่าการกำกับดูแล, การจัดการที่ไม่ดี และการฝึกอบรมโซเชียลมีเดียที่ไม่เพียงพอโดยเบอร์เกอร์คิงอาจเป็นปัจจัยที่ทำให้เกิดเหตุการณ์ดังกล่าวได้

## ปฏิกิริยา
เบอร์เกอร์คิงได้ออกแถลงการณ์ในเวลาต่อมา โดยระบุว่าร้านอาหารแห่งนี้เป็นเจ้าของโดยเจ้าของแฟรนไชส์รายหนึ่ง และเน้นย้ำถึง "ขั้นตอนการจัดการอาหารที่เข้มงวด" ของบริษัท ตำราที่เกี่ยวกับกลยุทธ์โซเชียลมีเดียที่ถูกตีพิมพ์โดย  ได้ชื่นชมในการตอบสนองของเบอร์เกอร์คิงสำหรับความรวดเร็วและความเด็ดขาดอย่างไรก็ตาม ภาพดังกล่าวได้สร้างความเสียหายอย่างมากต่อภาพลักษณ์ตราสินค้าของเบอร์เกอร์คิง

มีมนี้กลับมาได้รับความนิยมอีกครั้งในช่วงต้นปี ค.ศ. 2018 เมื่อยูทูบเบอร์ที่ชื่อว่า *Chills* (หรือที่รู้จักกันในชื่อ *Top15s*) ได้นำภาพและเรื่องราวเป็นส่วนเปิดของวิดีโอที่เกี่ยวกับปริศนาที่ผู้ใช้โฟร์แชนได้พิสูจน์ โดยมีการปรากฏว่า "number fifteen: Burger King foot lettuce" ("อันดับที่สิบห้า: ผักกาดหอมที่เท้าในเบอร์เกอร์คิง") โดยจังหวะเสียงพากย์ของ *Chills* ถูกมองว่าแปลกและไม่เป็นธรรมชาติทำให้ถูกล้อเลียนอย่างกว้างขวาง โดยมีการสร้างและถูกแชร์ซึ่งรวมถึงการรีมิกซ์เสียงพากย์ของ *Chills* ในหลายรายการ รวมถึงเวอร์ชั่นพร้อมคำอธิบายประกอบที่อัปโหลดลงเว็บไซต์เนื้อเพลงชื่อจีเนียส์

ริชาร์ด ดิซิซโก ซึ่งเป็นนักเขียนของ *The Takeout* ได้กล่าวถึงมีมนี้ว่า "หนึ่งในเรื่องตลกที่ถูกเล่นกันมายาวนานที่สุดบนอินเทอร์เน็ต" ขณะที่ พอลลา ฟอร์บส นักเขียนจาก *อีทเตอร์* ได้เขียนไว้ว่า "สักวันหนึ่ง พ่อแม่จะเล่าเรื่องแบบนี้ให้เด็ก ๆ ฟังเพื่อที่จะทำให้พวกเขากลัวจากการโพสต์สิ่งที่ไม่ควรโพสต์บนอินเทอร์เน็ต" 

## อ้างอิง
ข้อโต้เถียงรางวัลโนเบล

นับตั้งแต่มีการมอบรางวัลครั้งแรกใน ค.ศ. 1901 การมอบรางวัลโนเบลได้ก่อให้เกิดข้อโต้เถียงและเสียงวิจารณ์มาโดยตลอด หลังการเสียชีวิตของอัลเฟรด โนเบล นักอุตสาหกรรมชาวสวีเดนใน ค.ศ. 1896 พินัยกรรมของเขากำหนดให้มีการมอบรางวัลประจำปีสำหรับผู้ที่ทำคุณประโยชน์ต่อมนุษยชาติในสาขาฟิสิกส์ เคมี สรีรวิทยาหรือการแพทย์ วรรณกรรม และสันติภาพ ในทำนองเดียวกัน รางวัลเพื่อระลึกถึงอัลเฟรด โนเบล สาขาเศรษฐศาสตร์ ซึ่งมอบครั้งแรกใน ค.ศ. 1969 ก็มอบควบคู่ไปกับรางวัลโนเบลเช่นกัน โนเบลต้องการให้รางวัลแก่ "ผู้ที่สร้างคุณประโยชน์สูงสุดแก่มนุษยชาติในปีที่ผ่านมา" คณะกรรมการตัดสินรางวัลมักให้รางวัลแก่การค้นพบมากกว่าสิ่งประดิษฐ์

ไม่มีการจัดตั้งรางวัลโนเบลสำหรับคณิตศาสตร์และสาขาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมอื่น ๆ อีกมากมาย ทฤษฎีแรก ๆ ที่ว่าความอิจฉาหรือการแข่งขันทำให้โนเบลละเว้นการมอบรางวัลให้กับนักคณิตศาสตร์ Gösta Mittag-Leffler นั้นถูกหักล้างเนื่องจากความคลาดเคลื่อนของเวลา เรื่องปรำปราอีกเรื่องหนึ่งที่กล่าวว่าคู่สมรสของโนเบลมีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวกับนักคณิตศาสตร์ (บางครั้งถูกระบุว่าเป็น Mittag-Leffler) ก็ถูกหักล้างเช่นกัน เนื่องจากโนเบลไม่เคยแต่งงาน คำอธิบายที่น่าจะเป็นไปได้มากกว่าคือโนเบลไม่ได้มองว่าคณิตศาสตร์เป็นสาขาวิชาที่นำไปใช้ได้จริง และเป็นทฤษฎีมากเกินไปที่จะเป็นประโยชน์ต่อมนุษยชาติ รวมทั้งความไม่สนใจในสาขานี้เป็นการส่วนตัว และข้อเท็จจริงที่ว่าในขณะนั้นมีรางวัลสำหรับนักคณิตศาสตร์ที่มอบโดยสมเด็จพระเจ้าออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดนอยู่แล้ว ทั้งเหรียญฟีลดส์และรางวัลอาเบลได้รับการขนานนามเป็น "รางวัลโนเบลสาขาคณิตศาสตร์"

ข้อโต้เถียงที่โด่งดังที่สุดเกิดขึ้นเกี่ยวกับรางวัลสาขาวรรณกรรม สันติภาพ และเศรษฐศาสตร์ นอกเหนือจากข้อพิพาทเกี่ยวกับผลงานของผู้มีส่วนร่วมคนใดที่คู่ควรมากกว่าแล้ว นักวิจารณ์มักมองเห็นอคติทางการเมืองและแนวคิดยุโรปเป็นศูนย์กลางในผลลัพธ์ การตีความคำพูดดั้งเดิมของโนเบลเกี่ยวกับรางวัลวรรณกรรมก็ได้รับการแก้ไขซ้ำแล้วซ้ำเล่าเช่นกัน

ปัจจัยสำคัญที่ก่อให้เกิดข้อโต้เถียงสำหรับรางวัลทางวิทยาศาสตร์ล่าสุด (ฟิสิกส์ เคมี และการแพทย์) คือกฎของโนเบลที่ระบุว่าแต่ละรางวัลไม่สามารถแบ่งปันให้กับนักวิจัยที่แตกต่างกันมากกว่าสองคน และไม่เกินสามคนในแต่ละปี แม้ว่ากฎนี้จะเหมาะสมใน ค.ศ. 1901 ซึ่งการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่ดำเนินการโดยนักวิทยาศาสตร์แต่ละคนร่วมกับผู้ช่วยกลุ่มเล็ก ๆ ในสภาพแวดล้อมที่ค่อนข้างโดดเดี่ยว แต่ในปัจจุบัน การวิจัยทางวิทยาศาสตร์กลายเป็นเรื่องความร่วมมือและการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นในระดับนานาชาติอย่างกว้างขวางมากขึ้น ระหว่างกลุ่มวิจัยต่าง ๆ ที่ประกอบด้วยนักวิจัยหลายสิบหรือหลายร้อยคน ซึ่งใช้เวลาในการตั้งสมมติฐาน ปรับปรุง และพิสูจน์การค้นพบหลายปี สิ่งนี้ส่งผลให้เกิดการละเลยผู้มีส่วนร่วมสำคัญในการคัดเลือกนักวิจัยที่ได้รับรางวัลอย่างเห็นได้ชัด
 
## ดูเพิ่ม
* โรคโนเบล

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

*.
*.
*.
*. First published in the United Kingdom as *Tuberculosis: The Greatest Story Never Told*.
*.
*.

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Article on Why Was Gandhi Never Awarded the Nobel Peace Prize?
* BBC article on Nobel Peace Prize controversies
* 
* Nobel Foundation official site

ข้อพิพาท
หมวดหมู่:ข้อโต้เถียงการค้นพบและสิ่งประดิษฐ์
หมวดหมู่:ข้อโต้เถียงในประเทศสวีเดน
มาร์ซียัก-ล็องวีล

**มาร์ซียัก-ล็องวีล** (, ) เป็นเทศบาลในจังหวัดชาร็องต์ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส

## ประชากร

## อ้างอิง
สะพานข้ามแม่น้ำยาลู่ใหม่

**สะพานข้ามแม่น้ำยาลู่ใหม่** ( ; ) หรือ **สะพานข้ามแม่น้ำอัมนก เกาหลี-จีน** () เป็นสะพานถนนข้ามแม่น้ำยาลู่ระหว่างตานตง มณฑลเหลียวหนิง ประเทศจีน และชินอึยจู ประเทศเกาหลีเหนือ สะพานขึงแห่งนี้มีความยาว  เมื่อรวมถนนที่รองรับ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นสะพานทดแทนสะพานมิตรภาพจีน–เกาหลี การก่อสร้างเริ่มขึ้นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2011 และส่วนใหญ่เสร็จสมบูรณ์พร้อมเชื่อมต่อกับถนนซิงตาน ทว่าโครงการหยุดชะงักลงระหว่าง ค.ศ. 2014 ถึง 2019 โดยที่งานในฝั่งเกาหลีเหนือยังไม่เสร็จสิ้น ภายใน ค.ศ. 2021 การก่อสร้างในฝั่งเกาหลีเหนือส่วนใหญ่เสร็จสมบูรณ์แล้ว คาดว่าสะพานจะเปิดใช้งานในเร็ว ๆ นี้

## การก่อสร้าง
สะพานข้ามแม่น้ำยาลู่ใหม่ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นสะพานทดแทนสะพานมิตรภาพจีน–เกาหลี หนึ่งในสะพานอีกสองแห่งในพื้นที่ดังกล่าว เพื่อปรับปรุงการเดินทางและการค้าระหว่างสองประเทศ สะพานมิตรภาพจีน–เกาหลีซึ่งเปิดใช้งานใน ค.ศ. 1943 มีความกว้างเพียงพอสำหรับรางรถไฟเดี่ยวและช่องจราจรเดียวที่ต้องสลับทิศทางกันเท่านั้น นอกจากนี้ยังไม่สามารถรองรับรถบรรทุกที่มีน้ำหนักเกิน 20 ตัน

แผนการสร้างสะพานข้ามแม่น้ำยาลู่ใหม่ได้รับการอนุมัติโดยเกาหลีเหนือระหว่างการเดินทางเยือนประเทศของนายกรัฐมนตรีเวิน เจียเป่าของจีนใน ค.ศ. 2010 สะพานแห่งนี้จะเป็นส่วนหนึ่งของโครงการพัฒนาซึ่งรวมถึงเขตการค้าเสรีบนเกาะต่าง ๆ ของเกาหลีเหนือในแม่น้ำยาลู่

การก่อสร้างสะพานเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 2011 ตามรายงานระบุว่าจีนใช้ค่าใช้จ่ายในการดำเนินการจนเสร็จสมบูรณ์เป็นจำนวนเงิน 350 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และมีหลายช่องจราจรเพื่อรองรับการสัญจรทั้งสองทิศทาง

เดิมมีกำหนดเปิดใช้งานใน ค.ศ. 2014 แต่ด้วยความล่าช้าในฝั่งเกาหลีเหนือ การเปิดใช้งานจึงถูกเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด เนื่องจากสะพานไปสิ้นสุดลงที่ทุ่งนาบริเวณนอกชินอึยจู ประเทศเกาหลีเหนือ ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2017 ย็อนฮับรายงานว่าเกาหลีเหนือได้เรียกร้องให้ "ปักกิ่งรับภาระค่าใช้จ่ายในการสร้างสะพานข้ามพรมแดนมากขึ้น"

ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019 สี จิ้นผิง เลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีน ให้คำมั่นว่าจะจ่ายค่าก่อสร้างถนนและด่านศุลกากรในฝั่งเกาหลีเหนือของสะพาน ตามข้อมูลจากแหล่งข่าวที่ไม่เปิดเผยชื่อ

ในปลายเดือนกันยายน ค.ศ. 2019 การก่อสร้างเส้นทางเชื่อมต่อถนนและด่านศุลกากรในฝั่งเกาหลีเหนือของสะพานได้เริ่มขึ้น ภายในเดือนเมษายน ค.ศ. 2020 มีรายงานว่าโครงการใกล้จะเสร็จสมบูรณ์แล้ว ในกลางเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2020 โครงการได้หยุดชะงักอีกครั้ง ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2020 งานโครงการได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

ตามข้อมูลจากแหล่งข่าวที่อ้างโดยทงอาอิลโบของเกาหลีใต้ งานก่อสร้างมีแผนจะเสร็จสมบูรณ์ในช่วงครึ่งแรกของ ค.ศ. 2020 แต่เกิดความล่าช้าจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2021 ย็อนฮับรายงานว่าทางลาดเชื่อมต่อสะพานในฝั่งเกาหลีเหนือได้สร้างเสร็จสิ้นตั้งแต่นั้นมา และสะพานจะเปิดใช้งานในเร็ว ๆ นี้ เนื่องจากเกาหลีเหนือจะเริ่มการค้าชายแดนใหม่อีกครั้ง

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 งานก่อสร้างศูนย์ศุลกากรและตรวจคนเข้าเมืองในฝั่งเกาหลีเหนือกลับมาดำเนินการอีกครั้ง

## ดูเพิ่ม
* สะพานขาดข้ามแม่น้ำยาลู่
* สะพานรถไฟพรมแดนแม่น้ำยาลู่ จี๋อาน
* สะพานอัมนก
* สะพานที่ไม่มีทางไปต่อ
* รายชื่อสะพานระหว่างประเทศ
* สะพานคาซัน–ทูมันกัง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สะพานข้ามแม่น้ำยาลู่
หมวดหมู่:สะพานที่ไม่มีทางไปต่อ
หมวดหมู่:สะพานในมณฑลเหลียวหนิง
หมวดหมู่:สะพานถนน-รถไฟ
หมวดหมู่:อาคารและสิ่งปลูกสร้างในตานตง
หมวดหมู่:สะพานที่อยู่ระหว่างการก่อสร้าง
หมวดหมู่:ทางหลวงเอเชียสาย 1
โหหยอง

**โหหยอง** หรือ **โหเง้า** (เสียชีวิต  ค.ศ. 191) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **เหอ หยง** () ชื่อรอง **ปั๋วฉิว** () เป็นขุนนางชาวจีนในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 *ตงฮั่น*) เป็นชาวเมืองลำหยง (南陽郡 *หนานหยางจฺวิ้น*) และเดินทางไปเข้าศึกษาที่สำนักศึกษาหลวงในนครหลวงลกเอี๋ยง (洛陽 *ลั่วหยาง*) ที่ซึ่งโหหยองได้มีชื่อเสียงในฐานะผู้มองหาผู้มีความสามารถที่มีเส้นสายดี โหหยองถูกเนรเทศไปอยู่เมืองยีหลำ (汝南郡 *หรู่หนานจฺวิ้น*) ในช่วงเหตุการณ์วิบัติการกีดกันพลพรรคเมื่อ ค.ศ. 169 จนถึง ค.ศ. 184 หลังจากนั้นจึงได้รับราชการในราชสำนักของราชวงศ์ฮั่น โหหยองถูกจับกุมจากอีกคดีหนึ่งคือการวางแผนต่อต้านตั๋งโต๊ะ (董卓 *ต่ง จั๋ว*) เป็นเหตุให้โหหยองฆ่าตัวตายในเวลาต่อมา

## ประวัติช่วงต้น
โหหยองเป็นชาวอำเภอเซียงเซียง (襄鄉縣 *เซียงเซียงเซี่ยน*) เมืองลำหยง (南陽郡 *หนานหยางจฺวิ้น*) ในมณฑลเกงจิ๋ว (荊州 *จิงโจว*) ซึ่งปัจจุบันคือนครเจ่าหยาง (棗陽市 *เจ่าหยางชื่อ*) มณฑลหูเป่ย์ (湖北)

## ถูกเนรเทศ

## รับราชการในราชสำนัก

## เสียชีวิต

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *[[สามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายสามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[โฮ่วฮั่นชู]]*.
* ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). *[[สามก๊ก]]* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*).

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2

หมวดหมู่:บุคคลช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:ข้าราชการของราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายในยุคราชวงศ์ฮั่น
ทริปไวร์ (จีไอโจ)

**ทริปไวร์** () เป็นตัวละครสมมุติจากของเล่น, หนังสือการ์ตูน และซีรีส์แอนิเมชันเรื่องจีไอโจ: อะเรียลอเมริกันฮีโร เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการตรวจจับทุ่นระเบิดของทีมจีไอโจ และปรากฏตัวครั้งแรกใน ค.ศ. 1983

## ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อจริงของเขาคือทอร์มอด เอส. สคูก และยศของเขาคืออี-4 (เชี่ยวชาญพิเศษเทียบเท่าสิบโท) ทริปไวร์เกิดที่ฮิบบิง รัฐมินนิโซตา เช่นเดียวกับบาซูกา ส่วนความเชี่ยวชาญทางทหารหลักของเขาคือการทำลายล้างวัตถุระเบิด (EOD) และความเชี่ยวชาญทางทหารรองคือการรื้อถอน

เนื่องจากพ่อของเขาเป็นนายทหารเรืออาชีพ ทริปไวร์จึงเข้าเรียนในไฮสกูลที่ตั้งอยู่ในฐานทัพเรือโยโกซูกะ ประเทศญี่ปุ่น อย่างไรก็ตาม เขาลาออกจากไฮสกูลเพื่อไปใช้เวลาสองปีในอารามเซนเพื่อใคร่ครวญถึงความหมายของชีวิต ทว่า เขาถูกไล่ออกเพราะทำจานแตกมากเกินไปและทำของเหลวสารพัดชนิดหกเลอะเทอะ กระทั่งทริปไวร์ได้เข้าร่วมกองทัพเมื่ออายุ 19 ปี และอ้างว่าได้รับประสบการณ์การตื่นรู้ทางจิตวิญญาณขณะฝึกขว้างระเบิดมือ เขาเชี่ยวชาญด้านวัตถุระเบิด, ชนวนระเบิด, ตัวจุดระเบิด และเครื่องจุดระเบิดทุกชนิดของกลุ่มนาโตและสนธิสัญญาวอร์ซอ นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีคุณสมบัติเหมาะสมในการใช้ปืนพกอัตโนมัติเอ็ม 1911 เอ 1

## ประวัติของเล่น
ทริปไวร์ได้วางจำหน่ายครั้งแรกในรูปแบบแอ็คชั่นฟิกเกอร์ใน ค.ศ. 1983 ซึ่งโดยรวมแล้วมีการผลิตออกมาทั้งหมด 6 รุ่น โดยใช้แม่พิมพ์ที่แตกต่างกัน 2 แบบ ส่วนรูปลักษณ์พื้นฐานของเขายังคงเหมือนเดิมในทุกรุ่นที่วางจำหน่าย เขามีเครื่องแบบพื้นฐานแบบเดียวกันในทุกเวอร์ชัน เพียงแต่ทาสีต่างกันเท่านั้น โดยเขามีเครื่องแบบสีเขียว/เทา (ค.ศ. 1983, 2001 และ 2008), สีแดง/ส้ม (ค.ศ. 1985 ซึ่งบรรจุมาพร้อมกับเทปเสียง "ลิสเซินแอนด์ฟัน") และสีน้ำตาล/เหลือง/ดำ ในรูปแบบไทเกอร์ฟอร์ซ (ค.ศ. 1988) ส่วนฉบับที่วางจำหน่ายใน ค.ศ. 2001 ของเขาเป็นแพ็กคู่กับตัวละครจีไอโจอย่าง 'บิ๊กบรอเลอร์' โดยทุกเวอร์ชันจะมีเครื่องตรวจจับทุ่นระเบิด/เครื่องตรวจจับโลหะ และทุ่นระเบิดหลายลูกมาให้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Tripwire at JMM's G.I. Joe Comics Home Page
* Tripwire at YOJOE.com

หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีจากรัฐมินนิโซตา
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นทหารบกชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ตัวละครชายในการ์ตูนทีวีแอนิเมชัน
หมวดหมู่:ตัวละครชายในหนังสือการ์ตูน
หมวดหมู่:ทหารจีไอโจ