open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
รูบี โซโฮ

thumb|180px|แชมป์ Alpha-1
**ดอรี แพร็ง** (Dori Prange) เกิด  เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและผู้จัดการชาวอเมริกันที่รู้จักในWWEภายใต้ชื่อ **รูบี ไรอ็อตต์** (Ruby Riott)

เธอเคยใช้นาม **ไฮดี เลิฟเลซ** (Heidi Lovelace) ปล้ำในสมาคมอิสระ Chikara, Shimmer Women Athletes, Shine Wrestling, Ohio Valley Wrestling (OVW) และWorld Wonder Ring Stardom

## แชมป์และรางวัล
***Absolute Intense Wrestling**
**AIW Women's Championship (1 time)
***[[All American Wrestling]]**
**AAW Heritage Championship (1 time)
***Alpha-1 Wrestling **
**A1 Alpha Male Championship (1 time)
***Channel Islands World Wrestling **
**World Heavyweight Championship (1 time)
***[[Chikara (professional wrestling)|Chikara]]**
**Young Lions Cup XI (1 time)
***[[Ohio Valley Wrestling]]**
**OVW Women's Championship (1 time)
****[[Pro Wrestling Illustrated]]***
**Ranked No. 20 of the top 50 female wrestlers in the *[[Pro Wrestling Illustrated#PWI Top 50 Females|PWI Female 50]]* in 2016
***Revolution Championship Wrestling**
**RCW Heavyweight Championship (1 time)
***[[Shimmer Women Athletes]]**
**Shimmer Tag Team Championship (1 time) – with Evie

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพหญิงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้จัดการและผู้จัดการส่วนตัวมวยปล้ำอาชีพ
เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ ในรัชกาลที่ 1

**เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่** เป็นพระสนมเอกในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และเป็นพระชนนีในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ กรมพระราชวังบวรสถานมงคลในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว

## ประวัติ
เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ เป็นธิดาของเจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (พัฒน์ ณ นคร) และท่านผู้หญิงนวล (ทูลกระหม่อมหญิงใหญ่เมืองนคร) มารดาเดิมมีนามว่าเจ้าหญิงชุ่ม เป็นธิดาพระเจ้านครศรีธรรมราช (หนู) กับหม่อมทองเหนี่ยว มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 2 คน ได้แก่
# เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ รับราชการเป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
# เจ้าจอมมารดานุ้ยเล็ก รับราชการเป็นพระสนมในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท

ท่านเกิดในพระราชวังบวรเมืองนครศรีธรรมราชในระหว่างที่กรุงศรีอยุธยาเสียแก่พม่า เมืองนครศรีธรรมราชตั้งตนเป็นอิสระ พระเจ้านครศรีธรรมราช (หนู) ตั้งตนขึ้นเป็นกษัตริย์ และได้แต่งตั้งพระมหาอุปราช (พัฒน์) เป็นวังหน้า เรียกกันว่า *"วังหน้าเมืองนคร"* ช่วงที่ท่านเกิดท่านจึงมีสถานะเป็นเจ้า ต่อมาหลังสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงยึดเมืองนครศรีธรรมราชได้ก็ทรงโปรดให้เป็นประเทศราช 

พระมหาอุปราช (พัฒน์) นั้นคราวหนึ่งไปราชการทัพ คุณชุ่มหรือนวลถึงแก่กรรมลง ธิดาทั้งสองจึงเป็นกำพร้า ครั้นเสร็จราชการสงครามแล้ว อุปราชพัฒน์เข้ามาเฝ้าเมื่อ พ.ศ. 2317 สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีตรัสปลอบว่า *"อย่าเสียใจนักเลย จะให้น้องสาวไปแทนที่จะได้เลี้ยงลูก"* จึงพระบรมราชโองการให้ท้าวนางส่งตัวเจ้าจอมปรางไปพระราชทานเป็นภรรยาเจ้าพัฒน์ ท้าวนางกราบบังคมทูลว่า เจ้าจอมปรางขาดระดูมา 2 เดือนแล้ว มีพระราชดำรัสว่า *"ได้ลั่นวาจายกให้แล้ว จงส่งตัวออกไปเถิด"* เจ้าจอมปรางจำใจไปตามพระบรมราชโองการ และเจ้าพัฒน์ก็จำใจรับไว้เป็นศรีเมืองนครศรีธรรมราช เจ้าจอมปรางก็เลี้ยงดูธิดาทั้ง 2 ด้วยความทะนุถนอม

## พระราชโอรส
เมื่อพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เสด็จขึ้นเถลิงถวัลย์ราชสมบัติ พระมหาอุปราช (พัฒน์) ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าพระยานครศรีธรรมราช ท่านได้ถวายธิดาคนใหญ่เป็นพระสนมในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และธิดาคนเล็กเป็นพระสนมในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ มีพระราชโอรสพระองค์เดียว คือ พระองค์เจ้าอรุโณทัย ต่อมาทรงได้รับพระราชทานทรงกรมเป็น *กรมหมื่นศักดิพลเสพ* ในสมัยรัชกาลที่ 3 ทรงได้รับพระราชทานอุปราชาภิเษกเป็น *กรมพระราชวังบวรมหาศักดิพลเสพ*

หลังกรมหมื่นศักดิพลเสพ ทรงได้รับพระราชทานอุปราชาภิเษกแล้ว เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ ได้ย้ายไปประทับที่พระตำหนักในพระราชวังบวร ชาวพระราชวังบวรขนานนามว่า *"เจ้าคุณพระชนนี*" ในพระราชหัตถเลขาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ทรงมีไปถึงพระองค์เจ้าปัทมราช ทรงตรัสเรียกเจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ว่า *"เจ้าป้าของหม่อมฉัน"*

## ถึงแก่อนิจกรรม
เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อพ.ศ. 2370 พระราชทานเพลิงศพ ณ วัดสระเกศ เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2370 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชทานพระโกศกุดั่นน้อย เนื่องด้วยเป็นพระชนนีในกรมพระราชวังบวรสถานมงคล อัฐิเดิมเก็บไว้ที่พระราชวังบวรสถานมงคล ภายหลังจากสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพสวรรคตแล้ว พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปัทมราชเชิญไปไว้ ณ วัดท่าโพธิ์วรวิหาร ร่วมกับเจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (พัฒน์) ท่านผู้หญิงนวล และเจ้าจอมมารดานุ้ยเล็ก

## ลำดับสาแหรก



## เชิงอรรถ


## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระภรรยาในรัชกาลที่ 1
หมวดหมู่:สกุล ณ นคร
หมวดหมู่:เจ้าจอมมารดา
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:เจ้าหญิงนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
เสน่หา Diary

**เสน่หา Diary** เป็นละครชุดที่นำเสนอความรักความเสน่หาที่เกิดขึ้นในหลากหลายรูปแบบที่แตกต่างกัน โดยเป็นอีกหนึ่งในโครงการละครของช่องวัน โดย ถกลเกียรติ วีรวรรณ ละครชุดดังกล่าวมีจำนวน 3 เรื่อง ได้แก่ **[[กับดักเสน่หา]]** นำแสดงโดย พิยดา จุฑารัตนกุล และ ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ **[[บ่วงเสน่หา]]** นำแสดงโดย ภูธเนศ หงษ์มานพ ศิรพันธ์ วัฒนจินดา และ **[[แสบเสน่หา]]** นำแสดงโดย ธนทัต ชัยอรรถ และ หนึ่งธิดา โสภณ

ก่อนหน้านี้ ละครชุดดังกล่าวเคยใช้ชื่อโครงการอย่างไม่เป็นทางการว่า **พิศวาสเดอะซีรีส์** โดยห้อยคำว่า "พิศวาส" ท้ายชื่อตอน ก่อนปรับเปลี่ยนเป็น **พิศวาส Diary** และ **เสน่หา Diary** ที่เป็นชื่อสุดท้ายตามลำดับ

การวางตัว โดยเดิมนางเอก วิว วรรณรท เคยรับบทเป็น มุก ในแสบเสน่หา และวันฟิตติ้งเปลี่ยนเป็น หนูนา หนึ่งธิดา มารับบทนี้

## ละครโทรทัศน์

ละครชุด **เสน่หา Diary** ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ช่องวัน ทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20:30 - 21:50 น. และตั้งแต่วันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ออกอากาศในเวลา 20:30 - 22:00 น.และตั้งแต่วันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2560 ออกอากาศในเวลา 20:15 - 21:45 น.

* ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 29 พฤษภาคม ถึง วันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2560

## เพลงประกอบ
# เพลง **รักแท้หรือแพ้ใจ** (เป็นเพลงเปิดเรื่องของซีรีส์ทั้งสามเรื่อง) - ขับร้องโดย ธนทัต ชัยอรรถ / เรียบเรียงโดย STAYGOLD
# เพลง **เสน่หา** (กับดักเสน่หา) - ขับร้องโดย รวิสรารัตน์ พิบูลภานุวัธน
# เพลง **เสน่หา** (กับดักเสน่หา) - ขับร้องโดย นันทิดา แก้วบัวสาย (อยู่ในอัลบั้ม ดาวล้อมเดือน 1)
# เพลง **แพ้เธอ** (แสบเสน่หา) - ขับร้องโดย ธนทัต ชัยอรรถ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* มาแล้ว !!! ตัวอย่าง "เสน่หา DIARY" ตอน 'กับดักเสน่หา' แซ่บมากกกกกกกก มีความทริลเลอร์มากๆ น่าดูมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ (Pantip)
* 
* 
* 

## ลำดับรายการโทรทัศน์

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:ละครชุดทางโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องวัน 31
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:ละครชุดทางโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2010
ฟาโรห์เนเจมอิบเร

**เนเจมอิบเร** เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณที่ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลาอันสั้นจากราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์ในสมัยช่วงรหว่างกลางที่สอง โดยทรงครองราชย์ในระยะเวลาหนึ่งในช่วง 1780 หรือ 1736 ปีก่อนคริสตกาล

ตามที่นักไอยคุปต์วิทยา คิม รีฮอล์ต และดาร์เรล เบเกอร์พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบสองของราชวงศ์ ในขณะที่เดตเลฟ ฟรานเคอ และเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท ได้เห็นว่า พระองค์เป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สิบเอ็ดของราชวงศ์ที่สิบสาม

ฟาโรห์เนเจมอิบเรทรงเป็นที่ทราบเพียงจากบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินอย่างเดียว ซึ่งเป็นบันทึกพระนามที่รวบรวมไว้ในช่วงต้นสมัยรามเสส พระนามของพระองค์ปรากฏอยู่ในคอลัมน์ที่ 7 บรรทัดที่ 14 (การอ่านแบบการ์ดิเนอร์จะอยู่ในคอลัมน์ที่ 6 บรรทัดที่ 14) และบันทึกระยะเวลาในการครองราชย์ของพระองค์อยู่ที่  "7 เดือนและ [วันที่หายไป]" ฟาโรห์คาอังค์เร โซเบคโฮเทป ผู้ที่ขึ้นครองพระราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์ ซึ่งได้รับการพิสูจน์อย่างดีและไม่เคยกล่าวถึงพระราชบุพการีของพระองค์เลย ส่งผลให้รีฮอล์ตให้เสนอความเห็นที่ว่า ฟาโรห์คาอังค์เร โซเบคโฮเทป ไม่ได้มีเชื้อสายของพระราชวงศ์และอาจจะแย่งชิงพระราชบัลลังก์มาจากฟาโรห์เนเจมอิบเรด้วยการสละพระราชบัลลังก์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม
ฮายุน

thumb|อีกมุมหนึ่งที่บ้านเกิดของฮายุน

**ฮา รยุน** (; 22 มกราคม ค.ศ. 1348 – 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1416) หรือสะกดเป็น **ฮา ยุน** () มีนามปากกาว่า **โฮจอง** และมีชื่อรองว่า **แทริม** เป็นขุนนางของโชซ็อน เป็นนักปราชญ์ ลัทธิขงจื๊อใหม่ นักการศึกษา และนักเขียน เขาดำรงตำแหน่ง อัครมหาเสนาบดี ในรัชสมัยของ พระเจ้าแทจง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1408 ถึง ค.ศ. 1409 จาก ค.ศ. 1409 ถึง ค.ศ. 1412 และอีกครั้งระหว่าง ค.ศ. 1414 ถึง ค.ศ. 1415

ฮายุนเป็นหนึ่งในศิษย์เอกของ ลีแซะ ขุนนางและนักปราชญ์คนสำคัญในช่วงปลายยุคราชวงศ์โครยอโดยศิษย์ร่วมสำนักของฮายุนที่มีชื่อเสียงได้แก่ ช็อง โด-จ็อน อัครมหาเสนาบดีคนแรกแห่งโชซ็อนและ จอง มงจู อัครมหาเสนาบดีในช่วงปลายยุคราชวงศ์โครยอ

เขาถูกเนรเทศจากการคัดค้านการตัดสินในความพยายามพิชิตเหลียวตง (ค.ศ. 1388) ของ Ch'oe Yŏng ฮายุนถึงแก่อสัญกรรมในปีที่ 16 รัชสมัยพระเจ้าแทจงเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 1959 ขณะอายุได้ 69 ปี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ขุนนางเกาหลี
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์โครยอ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
หมวดหมู่:ตัวละครใน 6 มังกรกำเนิดโชซอน
ฟาโรห์เซวัดจ์คาเร

**เซวัดจ์คาเร** เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสามในสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง ตามที่นักไอยคุปต์วิทยา คิม รีฮอล์ต และดาร์เรล เบเกอร์ พระองค์เป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สิบเอ็ดของราชวงศ์ โดยทรงครองราชย์เป็นระยะเวลาอันสั้นในช่วง 1781 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนนักวิชาการคนอื่นอย่างธอมัส ชไนเดอร์, เดตเลฟ ฟรานเคอ และเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท ได้มองว่าพระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบแห่งราชวงศ์ที่สิบสาม และชไนเดอร์ได้ระบุช่วงรัชสมัยของพระองค์ไว้ที่ 1737 ปีก่อนคริสตกาล

## หลักฐาน
ไม่ปรากฏหลักฐานรับรองชั้นร่วมสมัยของฟาโรห์เซวัดจ์คาเรที่หลงเหลือมาได้จนถึงปัจจุบันนี้และฟาโรห์องค์นี้เป็นที่ทราบจากเพียงบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินเท่านั้น ซึ่งเป็นบันทึกที่เขียนขึ้นในช่วงต้นสมัยรามเสสโดยคัดลอกจากเอกสารที่เก่ากว่า และยังถือว่าเป็นแหล่งหลักฐานหลักของฟาโรห์ในสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง โดยพระนามของฟาโรห์เซสัดจ์คาเรปรากฏอยู่ในคอลัมน์ที่ 7 บรรทัดที่ 13 บันทึกพระนาม

## รัชสมัย
บันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินมักจะบันทึกระยะเวลาในการครองราชย์ของแต่ฟาโรห์ที่ปรากฏพระนามมาด้วย อย่างไรก็ตาม ระยะเวลาในรัชสมัยของฟาโรห์เซวัดจ์คาเรได้สูญหายไปในส่วนที่เสียหาย โดยมีเพียงจำนวนวันเท่านั้นที่หลงเหลือไว้เพียงบางส่วนและถูกอ่านโดยรีฮอล์ต โดยระบุจำนวนวันอยู่ที่สิบเอ็ดถึงสิบสี่วัน ซึ่งเห็นได้ชัดว่าพื้นที่ที่ใช้ในการบันทึกระยะเวลารวมของรัชกาลในบันทึกพระนามนั้น ทำให้รีฮอล์ตเสนอความเห็นที่ว่า พระองค์ทรงครองราชย์อย่างน้อยที่สุดเพียงครึ่งเดือน เนื่องจากไม่ปรากฏหลักฐานการรับรองร่วมสมัยของฟาโรห์เซวัดจ์คาเร จึงส่งผลให้ดูเหมือนว่าพระองค์จะเป็นผู้ปกครองเพียงระยะเวลาอันสั้น

## การระบุตัวตน
ไม่ควรสับสนระหว่างฟาโรห์เซสัดจ์คาเรกับฟาโรห์อีกสองพระองค์ที่ทรงพระองค์เดียวกันและฟาโรห์พระองค์ก็ตามก็ตามที่ทรงครองราชย์ในสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง โดยฟาโรห์ทั้งสองพระองค์ที่กล่าวไว้ข้างต้นคือ ฟาโรห์เซวัดจ์คาเร ฮอริที่ 2 หรือที่เรียกว่า ฮอริที่ 2 ซึ่งทรงครองราชย์ในช่วงปลายของราชวงศ์ที่สิบสามตั้งแต่ 1669 ถึง 1664 ปีก่อนคริสตกาล และผู้ปกครองอีกพระองค์หนึ่งที่ทรงมีพระนามครองราชย์เดียวกันคือฟาโรห์เซวัดจ์คาเรที่ 3 จากราชวงศ์ที่สิบสี่แห่งอียิปต์ ซึ่งเป็นที่ทราบดีจากบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน โดยฟาโรห์เซวัดจ์คาเรที่ 3 ทรงครองราชย์ในช่วงระยะเวลาอันสั้นในช่วงระหว่าง 1699 ปีก่อนคริสตกาล และ 1694 ปีก่อนคริสตกาล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม
ฟาโรห์คาอังค์เร โซเบคโฮเทป

**คาอังค์เร โซเบคโฮเทป** (ปัจจุบันเชื่อกันว่าเป็น **โซเบคโฮเทปที่ 2** หรือ **โซเบคโฮเทปที่ 4** หรือที่รู้จักในพระนาม **โซเบคโฮเทปที่ 1** ในการศึกษาเก่า) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสามในสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง

## หลักฐานรับรอง
ฟาโรห์โซเบคโฮเทปปรากฏอยู่บนบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งคาร์นักในพระนาม *คาอังค์คาเร* ส่วนพระนาม *โซเบค[โฮเท]ปเร* ปรากฏอยู่ในคอลัมน์ที่ 6 บรรทัดที่ 15 ของบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน ซึ่งอาจจะเป็นฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 1 อย่างไรก็ตาม การระบุตัวตนนี้ไม่แน่นอน และตำแหน่งตามลำดับเวลาของฟาโรห์โซเบคที่ 1 ภายในราชวงศ์ที่สิบสามก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ หลักฐานชั้นต้นรับรองร่วมสมัยของฟาโรห์โซเบคโฮเทป ประกอบด้วยภาพสลักที่มาจากวิหาร ซึ่งครั้งหนึ่งเคยตั้งอยู่ในอไบดอส และชิ้นส่วนของเสาที่จารึกไว้ นอกจากนี้ พระนาม *คาอังค์เร โซเบคโฮเทป* ยังปรากฏในจารึกบนแท่นหินแกรนิต ซึ่งครั้งหนึ่งชุดสะสมของเอมเฮิร์ตส์ และปัจจุบันอยู่พิพิธภัณฑ์บริติชตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1982 (BM 69497) รัชสมัยของพระองค์น่าจะสั้นที่สุด โดยเป็นระยะเวลา 3 ถึง 4 ปีครึ่ง

## ข้อสันนิษฐาน
ตามที่นักไอยคุปต์วิทยา คิม รีฮอล์ต และดาร์เรล เบเกอร์ กล่าวว่า คาอังค์เร โซเบคโฮเทป เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบสามของราชวงศ์และมีรัชกาลสั้น ๆ ในช่วง 1735 ปีก่อนคริสตกาล หรืออีกความเห็นหนึ่งโดย เยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท ที่มองว่า พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบหกของราชวงศ์

คิม รีฮอล์ตได้กล่าวว่า ฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 1 อาจจะเป็นฟาโรห์พระองค์เดียวกันกับฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 2 ผู้ซึ่งปรากฎเพียงพระนาม โซเบคโฮเทป บนบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินเท่านั้น นักวิชาการคนอื่นๆ เช่น ดอดสัน เชื่อว่า ฟาโรห์คาอังค์เร โซเบคโฮเทปที่ 2 และฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทป ไม่ใช่ฟาโรห์พระองค์เดียวกันจากราชวงศ์ที่สิบสาม ในขณะที่ เบียร์บริเออร์ เสนอความเห็นที่ว่า ให้พระองค์เป็นฟาโรห์คาอังค์เร โซเบคโฮเทปที่ 1 และส่วนฟาโรห์เซเคมเร คูทาวี โซเบคโฮเทปที่ 2 แทน เมื่อเร็ว ๆ นี้ ไซมอน คอนเนอร์และจูเลียน ซิเอสเซ ได้ตรวจสอบรูปแบบของอนุสาวรีย์ของพระองค์และโต้แย้งว่า พระองค์น่าจะปกครองในระยะเวลาภายหลังนานกว่าที่เคยคิดไว้มาก (หลังจากรัชสมัยฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 4 – ผู้ซึ่งจะกลายเป็นฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 3 แทน)

## ดูเพิ่มเติม

* รายพระนามฟาโรห์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม
ฟาโรห์เรนเซเนบ

**เรนเซเนบ** (หรือที่เรียกว่า **รานิโซนบ์**) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์ในช่วงระหว่างกลางที่สอง อ้างอิงจากนักไอยคุปต์วิทยา คิม รีฮอล์ต พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบสี่แห่งราชวงศ์ที่สิบสาม ในขณะที่เดตเลฟ ฟรานเคอได้เห็นว่าพระองค์เป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สิบสาม และเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราทได้สันนิษฐานว่าพระองค์จะเป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบหก และพระองค์ยังเป็นฟาโรห์ที่มีหลักฐานรับรองการมีอยู่ของพระองค์ที่มีเพียงน้อยและยังคงไม่ทราบพระนามครองราชย์ของพระองค์

## หลักฐานรับรอง
ฟาโรห์เรนเซเนบเป็นที่ทราบเพียงเบื้องต้นจากบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูริน ซึ่งพระนามของพระองค์ปรากฏอยู่ในคอลัมน์ที่ 7 บรรทัดที่ 16 (การอ่านแบบการ์ดิเนอร์อยู่ในคอลัมน์ที่ 6 บรรทัดที่ 6) และพระองค์ทรงครองพระราชบัลลังก์เป็นระยะเวลาเพียงสี่เดือน

ฟาโรห์เรนเซเนบยังเป็นที่ทราบจากวัตถุโบราณชั้นต้นร่วมสมัยเพียงชิ้นเดียวคือ ลูกปัดหินสบู่เคลือบ ซึ่งเพอร์ซี นิวเบอร์รี ได้เห็นครั้งสุดท้ายในร้านจำหน่ายของเก่าในกรุงไคโรในปี ค.ศ. 1929 ลูกปัดดังกล่าวอ่านว่า *"รานิโซนบ์ อเมนเอมฮัต ผู้ให้ชีวิต"* และคิม รีฮอล์ต นักอียิปต์วิทยาชาวเดนมาร์กได้ตีความพระนามคู่นี้ว่าหมายถึง *"รานิโซนบ์ [พระราชโอรสแห่ง]อเมนเอมฮัต"* ซึ่งแสดงว่า พระองค์เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์อเมนเอมฮัต ผู้ปกครองก่อนหน้าที่ทรงมีพระนาม *"อเมนเอมฮัต"* และมีรัชสมัยใกล้เคียงกับรัชสมัยของฟาโรห์เรนเซเนบก็คือ ฟาโรห์เซอังค์อิบเร อเมนิ อันเตฟ อเมนเอมฮัตที่ 6 ซึ่งทรงขึ้นครองราชย์ประมาณสิบปีก่อนหน้ารัชสมัยของพระองค์ อย่างไรก็ตาม การเสนอพระนามของฟาโรห์จำนวนสามพระองค์ที่ปกครองราชย์ระหว่างรัชสมัยของทั้งสองพระองค์คือ ฟาโรห์เซเฮเทปอิบเร, ฟาโรห์เซวัดจ์คาเร และฟาโรห์เนดจ์เอมอิบเร ซึ่งไม่เป็นที่ทราบและอาจเป็นฟาโรห์พระนาม "อเมนเอมฮัต" และหนึ่งในนั้นอาจจะเป็นพระราชบิดาของฟาโรห์เรนเซเนบ หรือเป็นพระบรมเชษฐาธิราช (ที่มีพระชนม์ชีพมากกว่า) ตามลำดับ 

นักวิชาการคนอื่นๆ เช่น สเตเฟน เควิร์ก ไม่ได้เห็นด้วยกับการตีความนี้

ฟาโรห์ฮอร์ ผู้ซึ่งขึ้นมาครองพระราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์ อาจไม่ได้มีเชื้อสายจากพระราชวงศ์ เนื่องจากพระองค์ไม่เคยกล่าวถึงพระราชบุพการีของพระองค์เลย ดังนั้น รีฮอล์ตจึงได้เสนอความเห็นว่า ฟาโรห์ฮอร์ทรงแย่งชิงพระราชบัลลังก์มา ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม การครองราชย์เป็นระยะเวลาอันสั้นของผู้ปกครองหลายพระองค์ในช่วงต้นของราชวงศ์สิบสามแห่งอียิปต์ชี้ให้เห็นถึงความไม่มั่นคงทางการเมืองโดยทั่วไปของช่วงเวลาดังกล่าว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม
ฟาโรห์เซเมนคาเร เนบนูนิ

**เซเมนคาเร เนบนูนิ** (หรือ **เนบนูน** และ **เนบเนนนู**) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณที่มีไม่ค่อยพบหลักฐานรับรอง ซึ่งทรงขึ้นครองราชย์ในช่วงต้นของราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์ในสมัยช่วงระหว่างกลางที่สอง โดยอ้างอิงจากนักไอยคุปต์วิทยาอย่างดาร์เรล เบเกอร์ และคิม รีฮอล์ต ฟาโรห์เนบนูนิทรงเป็นผู้ปกครองลำดับที่เก้าของราชวงศ์สิบสาม ส่วนเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราทและเดตเลฟ ฟรานเคอ ได้เสนอความเห็นว่า พระองค์ทรงเป็นฟาโรห์พระองค์ที่แปดของราชวงศ์ที่สิบสามแทน

## หลักฐานรับรอง
พระนามของฟาโรห์เนบนูนิปรากฎของในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินในคอลัมน์ที่ 7 บรรทัดที่ 11 หรือ คอลัมน์ที่ 6 บรรทัดที่ 11 ในการอ่านบันทึกพระนามแบบการ์ดิเนอร์ และในส่วนที่บันทึกระยะเวลาของการครองราชย์ของพระองค์ได้สูญหายไปจากส่วนที่เสียหายของบันทึก โดยหลงเหลือเพียงช่วงท้ายที่บันทึกไว้ว่า  "[...] และ 22 วัน" ส่วนการรับรองการมีอยู่ของพระองค์มาจากหลักฐานชั้นต้นร่วมสมัยเพียงชิ้นเดียว คือ จารึกดินเผาที่แสดงภาพที่พระองค์กำลังทรงยืนต่อหน้าเทพพทาห์ "ทางใต้กำแพงของพระองค์" ซึ่งเป็นคำเรียกของเทพเจ้าประจำเมืองเมมฟิส และอีกด้านหนึ่งทรงยืนต่อหน้าเทพฮอรัส ซึ่งเป็น "เจ้าแห่งต่างแดน" จารึกดังกล่าวถูกจารึกด้วยพระนามประสูติและพระนามครองราชย์ของฟาโรห์เนบนูนิ และจารึกดังกล่าวได้ถูกค้นพบที่ญะบัล อัล-เซอิต บนชายฝั่งทะเลแดงในคาบสมุทรไซนาย ซึ่งเป็นที่ตั้งของเหมืองกาเลนา

## รัชสมัย
คิม รีฮอล์ต นักไอยคุปต์วิทยาได้ระบุให้ให้ฟาโรห์เนบนูนิทรงครองราชย์เป็นระยะเวลาสองปีในช่วงระหว่าง 1785 ถึง 1783 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนอีกทางหนึ่ง นักอียิปต์วิทยาอย่างรอล์ฟ เคราสส์, เดตเลฟ ฟรานเคอ และธอมัส ชไนเดอร์ได้ระบุให้พระองค์ทรงครองราชย์เพียงแค่หนึ่งปีในช่วง 1739 ปีก่อนคริสตกาล ถึงแม้จะไม่ค่อยทราเหตุการณ์ภายในรัชสมัยของฟาโรห์เนบนูนิมากนัก แต่การมีอยู่ของจารึกของพระอค์แสดงให้เห็นว่าในช่วงเวลาดังกล่าว ผู้ปกครองของราชวงศ์ที่สิบสามยังคงมีอำนาจเพียงพอในการจัดการสำรวจเหมืองแร่ในคาบสมุทรไซนายเพื่อจัดหาวัสดุก่อสร้างและการผลิตสินค้าฟุ่มเฟือย และท้ายที่สุด รีฮอล์ตได้ชี้ให้เห็นถึงการขาดความเชื่อมโยงระหว่างระหว่างรัชสมัยของฟาโรห์เนบนูนิกับผู้ปกครองก่อนหน้าของพระองค์ เขาจึงสรุปว่าฟาโรห์เนบนูนิอาจจะทรงแย่งชิงพระราชบัลลังก์มา
## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม
สกุลอี

**สกุลอี** (), **ราชวงศ์อี** (), หรือเรียก **ตระกูลอีแห่งช็อนจู** () เพราะมีศูนย์กลางอยู่ ณ ช็อนจู เป็นพระราชวงศ์แห่งราชอาณาจักรโชซ็อนและจักรวรรดิเกาหลี ประกอบด้วยเชื้อสายของอี ซ็อง-กเย ผู้สถาปนาราชอาณาจักรโชซ็อน และขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าแทโจ

หลังจากมีสนธิสัญญาญี่ปุ่น–เกาหลี ค.ศ. 1910 ซึ่งให้จักรวรรดิญี่ปุ่นผนวกคาบสมุทรเกาหลีเข้ากับตนได้นั้น สมาชิกบางคนของสกุลอีก็ถูกรัฐบาลญี่ปุ่นผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์ญี่ปุ่นและตระกูลขุนนางญี่ปุ่น จนถึง ค.ศ. 1947 หนึ่งปีก่อนที่จะมีการตรารัฐธรรมนูญญี่ปุ่น

ตามรัฐธรรมนูญเกาหลีใต้ มาตรา 11 รัฐบาลเกาหลีไม่ยอมรับชนชั้นวรรณะใด ๆ ที่มีอภิสิทธิ์เหนือผู้อื่น แต่ปัจจุบันราชวงศ์ก็ยังมีอยู่ในฐานะสัญลักษณ์ซึ่งมีสิทธิพิเศษบางประการ และเป็นที่สนใจของสื่อมวลชนเกาหลีใต้อยู่เป็นระยะ ๆ ดังเช่นกรณีงานศพของอี กู หัวหน้าสกุลอี ที่จัดขึ้นเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2005 หรือการปรากฏตัวของอี ซ็อก ในงานฉลองการประกาศเอกราชครบ 100 ปีเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2019

นับแต่อี กู ถึงแก่ชีวิตใน ค.ศ. 2005 สมาคมหลานหลวง (Imperial Grandsons Association) ซึ่งมีสมาชิกของสกุลอีและรัฐบาลนครช็อนจูเป็นผู้ดำเนินการนั้น ถือเอาอี ซ็อก เป็นหัวหน้าคนใหม่ของสกุลอี

## ลำดับเชื้อสาย

– – – – – – - เส้นประ หมายถึง การรับเป็นบุตรบุญธรรม

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์โชซ็อน
หมวดหมู่:จักรวรรดิเกาหลี
โปรวินเชียลลีก ฤดูกาล 2547

**โปรวินเชียลลีก ฤดูกาล 2547** เป็นการแข่งขัน โปรลีก โดยประกอบด้วย 10 จังหวัดมาร่วมทำการแข่งขัน โดยจัดการแข่งขันภายใต้การดูแลของ การกีฬาแห่งประเทศไทย โดยทีมจังหวัด 2 อันดับสุดท้าย ตกชั้นไปแข่งขัน โปรลีก 2 ฤดูกาลถัดไป

## ภาพรวมก่อนการแข่งขัน

ในฤดูกาลนี้ ฝ่ายจัดการแข่งขันได้ปรับรูปแบบการแข่งขันโดยกำหนดให้เหลือเพียง 10 ทีมจังหวัด แต่ยังคงกฎระเบียบเลื่อนชั้น-ตกชั้น คือทีมจังหวัดสองอันดับสุดท้ายจะตกชั้นไปเล่นใน โปรลีก 2

## จังหวัดที่เข้าร่วมแข่งขัน

## ตารางคะแนนเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล

## ผู้ทำประตูสูงสุด

**11 ประตู**
*  กริชธิชัย สารกุล - (บางกอก บราโว่)
*  ภานุวัฒน์ ดวงทอง - (บางกอก บราโว่)
*  โคเน่ คาสซิม - (นครปฐม ฮันเตอร์)
**9 ประตู**
*  สุรศักดิ์ จุมพลศรี - (ศรีสะเกษ สตีลร็อค)
**6 ประตู**
*  ศุภกิจ จินะใจ - (เชียงใหม่ คาร์ลิเบอร์)
*  ไพรัช มีชนะ - (สุพรรณบุรี วอร์ริเออร์)
*  วีระพงษ์ ศรีเพชร - (ชลบุรี ชาร์ค)
**5 ประตู**
*  สุรพล อิมสำราญ - (นครปฐม ฮันเตอร์)
*  ดวงเดือน น่าชม - (นครราชสีมา สติงเรย์)
*  ทนงศักดิ์ พรมดาด - (นครสวรรค์ ไลอ้อน)
*  ธีรยุทธ์ จรัญญานนท์ - (นครสวรรค์ ไลอ้อน)
*  วัชรพงษ์ สมานทอง - (ศรีสะเกษ สตีลร็อค)
*  กิตติ พึ่งพิทยานนท์ - (สุพรรณบุรี วอร์ริเออร์)
*  สมบุญ แสงสวัสดื์ - (สุราษฎร์ธานี สกอร์เรอร์)
**4 ประตู**
*  ทศพล หงษาครประเสริฐ - (นครปฐม ฮันเตอร์)
*  ดิเรก เอี่ยมมาก - (นครสวรรค์ ไลอ้อน)
*  มานะ หลักชุม - (สุราษฎร์ธานี สกอร์เรอร์)

## หมายเหตุ
เมื่อจบฤดูกาลคณะกรรมการจัดการแข่งขัน ฯ ต้องการเพิ่มทีมในโปรลีก 1 เป็น 12 ทีมจึงนำเอา 2 ทีมอันดับสุดท้ายจากโปรลีก 1 คือ อุดรธานี และเชียงใหม่แข่งเพลย์ออฟกับทีมอันดับ 3 และ 4 ของโปรลีก 2 คือ จันทบุรี และ พัทลุง โดยมีการแข่งขันรอบเพลย์ออฟ ณ ราชมังคลากีฬาสถาน แต่ต่อมาอุดรธานีขอถอนทีมเนื่องจากมีปัญหาภายทีม ทำให้ได้ข้อสรุปดังนี้

* จันทบุรี แชมป์รอบเพลย์ออฟ เลื่อนชั้นสู่โปรลีก 1
* พัทลุง รองแชมป์รอบเพลย์ออฟ เลื่อนชั้นสู่โปรลีก 1
* เชียงใหม่ คาร์ลิเบอร์ ตกชั้นสู่โปรลีก 2
* อุดรธานี ไจแอนท์ ถอนทีมออกจากการแข่งขัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โปรวินเชียลลีกแบ่งตามฤดูกาล
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:ฟุตบอลไทยในปี พ.ศ. 2547
เดอะเฟซ

right|thumb|200x200px|โลโก้เดอะเฟซ
***เดอะเฟซ*** () เป็นรายการเรียลลิตีเพื่อค้นหาสุดยอดนางแบบ โดยมีเมนเทอร์ที่เป็นซุปเปอร์โมเดลสามคน เริ่มออกอากาศเป็นครั้งแรกในรอบปฐมทัศน์บนออนไลน์ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013&nbsp;และรอบปฐมทัศน์บนโทรทัศน์ วันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 ทางช่องออกซิเจน โดยมีรูปแบบรายการที่สร้างขึ้นโดยไซน์อเมริกา และเผยแพร่จำหน่ายโดยบริษัทไซน์กรุ๊ป รายการนี้เป็นรายการแฟรนไชส์ระดับนานาชาติที่มีเจ้าของการดัดแปลงทั่วโลก เนโอมี แคมป์เบลล์ยังทำหน้าที่เป็นเมนเทอร์ซุปเปอร์โมเดล ผู้อำนวยการผลิต และที่ปรึกษาด้านเมนเทอร์สำหรับการดัดแปลงทั้งหมด

## รูปแบบของรายการ
เมนเทอร์ทั้งสามคนจะเลือกนางแบบมาเป็นหนึ่งในผู้เข้าแข่งขันในทีมของตน ในแต่ละสัปดาห์จะมีโจทย์ท้าทายให้ผู้เข้าแข่งขันได้ทำ โดยมีชาแลนจ์หรือมาสเตอร์คลาสที่มีโจทย์ตัดสินผู้ชนะเป็นรายบุคคล ละเว้นการแบ่งทีม และใครก็ตามที่ชนะก็จะได้รับสิทธิพิเศษในการตัดสินในแคมเปญ ในส่วนของแคมเปญหรือไคลเอ็นต์นั้น จะมีโจทย์ที่ท้าทายขึ้น อาทิ การเดินแบบบนรันเวย์ การถ่ายแบบ และการโฆษณา ผู้เข้าแข่งขันจะต้องทำโจทย์เป็นทีม และมีเมนเทอร์ของทีมคอยให้คำปรึกษา โดยทีมที่ชนะจะมาจากคำตัดสินของลูกค้า ว่าทีมไหนทำดีที่สุด และทีมที่ชนะจะไม่สามารถเอาลูกทีมออกจากรายการได้

โดยทีมที่แพ้อีกสองทีม เมนเทอร์จะต้องคัดลูกทีมหนึ่งคนเพื่อเข้าห้องคัดออก และมีเมนเทอร์จากทีมที่ชนะมาเป็นผู้ตัดสินว่าใครควรจะกลับเข้าไปในการแข่งขัน และใครควรจะถูกคัดออก ผู้เข้าแข่งขันที่เข้ามาในห้องนี้มีโอกาสที่จะอธิบายเหตุผลที่เธอควรได้รับโอกาสเป็นครั้งที่สองในการแข่งขัน

ในกรณีที่เมนเทอร์สูญเสียผู้เข้าแข่งขันในทีมทั้งหมด การแข่งขันจะคงดำเนินต่อในทีมที่เหลืออีกสองทีม ทีมที่ชนะจะไม่ถูกคัดผู้เข้าแข่งขันออกจากรายการได้ แต่ทีมที่แพ้จะถูกบังคับให้ส่งลูกทีมสองคนเข้าไปในห้องคัดออก ในบางกรณีอาจมีการคัดผู้เข้าแข่งขันออกโดยไม่ต้องส่งเข้าห้องคัดออก ผู้เข้าแข่งขันอาจถูกตัดออกโดยเมนเทอร์ของตัวเองได้ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเป้าหมายของเมนเทอร์คือการเอาชนะซึ่งกันและกัน จึงอาจมีการตัดผู้เข้าแข่งขันที่แข็งแกร่งกว่าออกไป

ขั้นตอนการคัดผู้เข้าแข่งขันออกจะทำซ้ำในทุกสัปดาห์ จนกว่าจะถึงตอนนจบของรายการ ซึ่งจะมีการถ่ายแบบ การเดินแบบ หรือการแสดงเป็นครั้งสุดท้าย โดยลูกค้ารายสุดท้าย (ปกติจะเป็นลูกค้าจากเครื่องสำอาง หรือแบรนด์เครื่องสำอาง) จะเป็นผู้ตัดสินผู้ชนะจากผู้เข้าแข่งขันที่เหลืออยู่ (โดยปกติจะเป็นหนึ่งทีมต่อหนึ่งทีม) นางแบบที่ชนะจะได้เป็นเดอะเฟซ

## เดอะเฟซทั่วโลก

* ออกอากาศในปัจจุบัน 
* ฤดูกาลที่กำลังจะมาถึง
* สิ้นสุดการออกอากาศ

## ผู้ชนะในช่วงเวลา

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official website of The Face Australia
* Official website of The Face (UK)
* Official website of The Face (U.S.)
* Official website  of The Face Thailand
* Official website  of The Face Vietnam


หมวดหมู่:แฟรนไชส์ของกลุ่มแบนิเจย์
หมวดหมู่:แฟรนไชส์รายการเรียลลิตีโชว์
อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา

**อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา** (; 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1802 – 5 ธันวาคม ค.ศ. 1870) หรือ **อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา ผู้พ่อ** () เป็นนักเขียนชาวฝรั่งเศส มีผลงานที่เป็นที่รู้จักคือ *[[สามทหารเสือ]]* (ค.ศ. 1844) และ *[[เดอะเคานต์ออฟมอนตีคริสโต]]* (ค.ศ. 1844-1845)

## ประวัติ
อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มาเกิดในปี ค.ศ. 1802 ที่เมืองวีแลร์-กอเตอแร มีชื่อเกิดว่า **ดูว์มา ดาวี เดอ ลา ปาแย็ตรี** (Dumas Davy de la Pailleterie) เป็นบุตรของตอมา-อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา และมารี-หลุยส์ เอลีซาแบ็ต ลาบูเรต์ ตอมา-อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา บิดาของเขา เป็นนายพลในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศสและเป็นบุคคลเชื้อสายแอฟริกาที่มียศสูงสุดในกองทัพยุโรปสมัยนั้น ดูว์มามีพี่สาว 2 คนคือ มารี อาแล็กซ็องดรีน (เกิด ค.ศ. 1794) และหลุยส์-อาแล็กซ็องดรีน (ค.ศ. 1796–1797) ในวัยเด็ก ครอบครัวของดูว์มามีฐานะยากจนและตัวเขาเองไม่ได้รับการศึกษามากนัก ในปี ค.ศ. 1822 เมื่ออายุได้ 20 ปี ดูว์มาย้ายไปอยู่ที่กรุงปารีสเพื่อทำงานที่พระราชวังหลวงของหลุยส์-ฟีลิป ดยุกแห่งออร์เลอ็อง และเริ่มต้นเขียนบทความลงนิตยสาร บทละครสองเรื่องแรกของเขา *Henry III and His Courts* และ *Christine* ได้รับการตอบรับที่ดี ทำให้ดูว์มาหันมาทำงานเป็นนักเขียนเต็มเวลา ในปี ค.ศ. 1830 เขาเข้าร่วมการปฏิวัติเดือนกรกฎาคมเพื่อขับไล่พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส โดยหลุยส์-ฟีลิป ดยุกแห่งออร์เลอ็อง นายจ้างของเขาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส

หลังประสบความสำเร็จกับการเขียนบทละคร ดูว์มาหันมาเขียนนวนิยาย ในปี ค.ศ. 1844 เขาตีพิมพ์นิยายเรื่อง *[[สามทหารเสือ]]* และ *[[เดอะเคานต์ออฟมอนตีคริสโต]]* ซึ่งได้รับความนิยมและแปลในหลายภาษา แม้จะมีชื่อเสียงเงินทองมากมาย แต่ดูว์มามักใช้ชีวิตอย่างฟุ่มเฟือยและติดพันกับสตรีหลายคน ในปี ค.ศ. 1851 หลังพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 ถูกขับออกจากราชสมบัติและหลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี ดูว์มาย้ายไปอยู่ที่เบลเยียมและย้ายต่อไปยังรัสเซีย ที่นั่น เขาออกผลงานเป็นภาษาฝรั่งเศสและได้รับการตอบรับที่ดี ต่อมาในปี ค.ศ. 1861 เมื่อพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2ขึ้นปกครองราชอาณาจักรอิตาลี ดูว์มาเดินทางไปที่นั่นเพื่อเข้าร่วมขบวนการรวมชาติอิตาลี ก่อนจะกลับมาที่กรุงปารีสในปี ค.ศ. 1864

ด้านชีวิตส่วนตัว ดูว์มาแต่งงานกับอีดา แฟรีเยในปี ค.ศ. 1840 เขายังมีบุตรอย่างน้อย 4 คนกับสตรีคนอื่น ๆ ได้แก่
* อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา (ผู้ลูก) (ค.ศ. 1824–1895) ต่อมาเป็นนักเขียนเช่นเดียวกับบิดา
* มารี-อาแล็กซ็องดรีน ดูว์มา (ค.ศ. 1831–1878)
* มีกาแอลา-เกลลี-โฌเซฟา-เอลีซาแบ็ต กอร์ดีเย (เกิด ค.ศ. 1860)
* อ็องรี เบาเออร์

อาแล็กซ็องดร์ ดูว์มา เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1870 ร่างของเขาได้รับการฝังที่บ้านเกิดที่เมืองวีแลร์-กอเตอแร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:นักเขียนชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดแอน
โปรวินเชียลลีก ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2547

**โปรวินเชียลลีก ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2547** หรือที่รู้จักกันในนาม **โปรลีก 2** เป็นการแข่งขัน โปรลีก 2 ครั้งแรก เพื่อรองรับการพัฒนาฟุตบอลตามแผนแม่บทฟุตบอลลีกอาชีพโดยประกอบด้วย 10 จังหวัดมาร่วมทำการแข่งขัน คือ ทีมที่ตกชั้นจาก โปรลีก 2546 จำนวน 2 ทีมและทีมจังหวัดที่ชนะเลิศและรองชนะเลิศ รอบคัดเลือกทั้ง 4 ภาค คือ ภาคเหนือ, ภาคอีสาน, ภาคใต้, ภาคกลางและตะวันออก จากนั้นแบ่งเป็น 2 กลุ่ม โดยจัดการแข่งขันภายใต้การดูแลของ การกีฬาแห่งประเทศไทย โดยทีมจังหวัด 2 อันดับแรกจะเลื่อนชั้นไปเล่นใน โปรลีก ฤดูกาลถัดไป

## ภาพรวมก่อนการแข่งขัน

ในฤดูกาลนี้ ฝ่ายจัดการแข่งขัน จัดการแข่งขันลีกระดับสองขึ้น โดย จะคัดเลือกทีมจังหวัดทั้งหมด 4 โซนคือ ภาคเหนือ, ภาคอีสาน, ภาคใต้, ภาคกลางและตะวันออก แล้วมารวมกับ อีกสองทีมจังหวัดที่ตกชั้นมาจากโปรลีก คือ สตูล และ สงขลา จากนั้นแบ่งเป็น 2 กลุ่ม โดยทีมจังหวัด 2 อันดับแรกจะเลื่อนชั้นไปเล่นใน โปรลีก โดยทางฝ่ายจัดการแข่งขัน ได้มอบหมายให้ จังหวัดสตูล และ จังหวัดพัทลุง ร่วมกันเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน 

## จังหวัดที่เข้าร่วมแข่งขัน

* ภาคเหนือ 
** พิษณุโลก
** แพร่
* ภาคอีสาน
** ขอนแก่น
** สุรินทร์
* ภาคกลางและตะวันออก
** จันทบุรี
** สมุทรสงคราม
* ภาคใต้
** พัทลุง
** พังงา
** สตูล1
** สงขลา1

1. ตกชั้นมาจาก โปรลีก 2546

## ตารางคะแนน

*ณ วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2547*

### รอบแรก
#### กลุ่ม 1

*มีจังหวัดพัทลุงเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน*

#### กลุ่ม 2

*มีจังหวัดสตูลเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน*

## รอบที่สอง
### สาย ก

### สาย ข

## รอบชิงชนะเลิศ - ชิงอันดับสาม
### ชิงชนะเลิศ

### ชิงอันดับที่ 3

## เงินรางวัล
สรุปเงินรางวัลที่สโมสรได้รับและจำนวนเงินที่ได้

## เพลย์ออฟ
ต่อมา ทางฝ่ายจัดการแข่งขันฯ ได้มีมติให้เพิ่มจำนวนทีมจังหวัดที่เข้าร่วมการแข่งขันในโปรลีก 1 เป็น 12 ทีม จึงได้มีการจัดการแข่งขันเพลย์ออฟขึ้น โดยจะกำหนดให้ 2 ทีม อันดับสุดท้ายจาก โปรลีก 1 2547 คือ อุดรธานี และ เชียงใหม่ แข่งขันกับ ทีมอันดับ 3 และ 4 ของโปรลีก 2 คือ จันทบุรี และ พัทลุง โดยมีการแข่งขันรอบเพลย์ออฟ ณ ราชมังคลากีฬาสถาน

### จังหวัดที่เข้าร่วมแข่งขัน

* เชียงใหม่
* อุดรธานี1
* จันทบุรี 
* พัทลุง
1. ต่อมาได้ขอถอนทีมออกจากการแข่งขัน 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โปรวินเชียลลีกแบ่งตามฤดูกาล
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:ฟุตบอลไทยในปี พ.ศ. 2547
ภาษาเชจู

**ภาษาเชจู** (เชจู: , ; ,  หรือ , ) หรือ **สำเนียงเชจู** (, ) เป็นภาษาที่จัดอยู่ในตระกูลภาษาเกาหลีที่ใช้พูดกันในจังหวัดเชจู ประเทศเกาหลีใต้ ถือเป็นสำเนียงถิ่นที่มีความแตกต่างกับภาษาเกาหลีในแผ่นดินใหญ่

ภาษาเชจูเป็นที่แพร่หลายในกลุ่มคนรุ่นเก่าบนเกาะเชจู จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2557 สถาบันภาษาต่างประเทศ มหาวิทยาลัยแห่งชาติเชจูได้มีความพยายามที่จะอนุรักษ์ภาษาดังกล่าวเนื่องจากมีผู้ใช้ลดน้อยลง ปัจจุบันเหลือผู้ใช้ภาษาเชจูเพียงน้อยนิด ซึ่งใช้สื่อสารกันเฉพาะกลุ่มน้อย ๆ และคาดว่ามีผู้ใช้ภาษานี้อย่างเป็นกิจจะลักษณะไม่ถึงหนึ่งหมื่นคน

## การจำแนก
ชาวเกาหลีใต้จำนวนมากหรือแม้แต่ผู้ใช้ภาษาเชจูเองมักจะเข้าใจว่าภาษาเชจูเป็นสำเนียงถิ่นหนึ่งของภาษาเกาหลี แต่จริง ๆ แล้วภาษาเชจูกับภาษาเกาหลีถูกแยกเป็นคนละภาษาอย่างสิ้นเชิง เพราะทั้งสองภาษาไม่สามารถสื่อสารเข้าใจกันได้ โดยภาษาเชจูได้รับอิทธิพลจากภาษาญี่ปุ่นกับมองโกเลียมากกว่าสำเนียงมาตรฐาน คำส่วนใหญ่ของภาษาเชจูส่วนใหญ่จะเป็นคำไม่เป็นทางการหรือเป็นคำสแลงของสำเนียงมาตรฐานแทน ยูเนสโกได้ให้การยอมรับว่าภาษาเชจูและเกาหลีเป็นคนละภาษา ส่วนกลอตโตล็อก (Glottolog) จัดให้ทั้งสองภาษาอยู่ต่างตระกูลภาษากัน ซึ่งรัฐบาลได้ให้การสนับสนุนภาษาเชจูผ่านรัฐมนตรีกระทรวงศึกษาธิการ และให้การสนับสนุนองค์กรต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง เป็นต้นว่า สมาคมอนุรักษ์เชจู (Jeju Preservation Society)

## ประชากร
ปัจจุบันมีผู้ใช้ภาษาเชจูเป็นภาษาแม่ราว 5,000–10,000 คน นอกจากนี้ยังเคยมีผู้ใช้ภาษาเชจูบนหมู่เกาะชูจา (Chuja islands) ในอดีตเทศมณฑลเชจูเหนือ () และมีภาษาถิ่นเรียกว่าสำเนียงชูจาอันเป็นสำเนียงหนึ่งของสำเนียงช็อลลา ที่ยังอยู่รอดอย่างโดดเดี่ยวกลางวงล้อมของประเทศญี่ปุ่น

มีความพยายามในการฟื้นฟูภาษาเชจูของรัฐบาลเกาหลีใต้ อาทิ การตีพิมพ์พจนานุกรมเชจู-เกาหลี หรือแม้แต่การก่อตั้งสถาบันสันติภาพเชจู (Jeju Peace Institute) แต่การฟื้นฟูกระทำได้อย่างยากลำบากเนื่องจากช่องว่างทางวัฒนธรรมและยุคสมัยที่ห่างออกไป  

เดือนมกราคม พ.ศ. 2554 ยูเนสโกได้ประกาศว่าภาษาเชจูเป็นภาษาใกล้สูญวิกฤต

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* jejueo.com: The official Korean-language website of the Jeju Language Preservation Society, the leading language revival organization.
* Jejueo: The Language of Jeju Island: An English-language website maintained by Yang Changyong, Yang Sejung, and William O'Grady, authors of the only English-language monograph on the language. The site includes an audio sample (found in the section "Jejueo Intelligibility Test") and a short Jeju-English dictionary.
* "A multi-modal documentation of Jejuan conversations": An annotated audio-video corpus of spoken Jeju, maintained by the Endangered Languages Archive at SOAS University of London

หมวดหมู่:ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ภาษาประธาน–กรรม–กริยา
เซียมซู

thumb|เซียมซู
**เซียมซู** หรือ **กิมเซียมซู** (สำเนียงแต้จิ๋ว) หรือ **จินฉาน** (สำเนียงจีนกลาง; ; พินอิน: *jīn chán*,  *chánchú*, * zhāocái chánchú*; แปลว่า: "คางคกทอง", "คางคก", "คางคกกวาดความมั่งคั่ง") เป็นกบหรือคางคกในเทพปกรณัมจีน ปัจจุบันนิยมสร้างเป็นวัตถุมงคลรูปคางคกสีทองคาบเหรียญในปาก บูชาเพื่อดลบันดาลความมั่งคั่ง ร่ำรวย ด้วยคติความเชื่อในหลักฮวงจุ้ย แบบเดียวกับปี่เซียะ หรือผีซิว

ตามปกรณัมเล่าว่า ซีหวังหมู่ หรือเอี่ยวตี๊กิมบ๊อ ผู้เป็นพระมารดาของเง็กเซียนฮ่องเต้ เทพผู้สูงสุดผู้ปกครองสวรรค์ พระนางได้เลี้ยงสัตว์ประหลาดไว้ในสระบัวหน้าพระราชวัง สัตว์ตัวนี้เสมือนกับเป็นหนึ่งเซียนหรือเทพเจ้า มีลักษณะคล้ายกบกึ่งคางคกแต่มี 3 ขา มีหางเป็นปลาช่อนอยู่ด้านในมีสีทองอร่ามไปทั้งตัว มีหลังขึ้นสัญลักษณ์รูปดาว 7 ดวง หรือดาวลูกไก่  เซียมซู ไม่ทำอะไรจะใช้ความสามารถพิเศษเรียกเงินเรียกทองมาเล่นสนุกในสระบัว  อยู่วันหนึ่งเซียมซูได้แอบหนีมาโลกมนุษย์ พระนางโกรธมากจึงบัญชาให้เซียนมังกรมรกตไปตามตัวเซียมซูได้หนีมาอยู่ที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งทางตอนใต้แห่งหนึ่งที่เป็นหมู่บ้านที่ยากจนแห้งแล้งกันดาร ประชาชนอดอยากมาก มีชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งเป็นคนดีมีความกตัญญูต่อบิดามารดา เซียมซูได้มาอยู่กับชายผู้นี้ได้เรียกเงินเรียกทองมากให้จำนวนมากเพื่อนำมาแจกชาวบ้านแลัวยังบันดาลให้ฝนตกมีความอุดมสมบูรณ์ทั้งหมู่บ้าน จนทั้งชายผู้นี้และทุกคนในหมู่บ้านร่ำรวยไม่มีใครจนเลย เซียนมังกรมรกตจึงไปรายงานต่อพระนาง พระนางได้ประทานพรให้แก่เซียมซู ขอให้ไปอยู่แห่งหนใดก็มีแต่ความสุข ความร่ำรวย 

อีกปกรณัมหนึ่งเล่าว่า ศิษย์เอกคนหนึ่งของเล่อตงปิน หนึ่งในแปดเซียน ชื่อ เหล่าไหเซียม เป็นผู้ที่มีวิชาอาคมแก่กล้า ชอบช่วยเหลือผู้อื่น และสามารถปราบอสูรและสยบมารได้ มีอยู่ครั้งหนึ่งเหล่าไหเซียมได้ปราบมารตนหนึ่ง ที่แปลงกายมาจากเซียมซู หลังจากที่เซียมซูถูกสยบแล้ว ก็ได้กลับตัวกลับใจ และขอติดตามรับใช้เหล่าไหเซียม เนื่องจากเหล่าไหเซี้ยม ชอบช่วยเหลือคนยากคนจน ด้วยการแจกเงินแจกทอง ประจวบกับที่เซียมซู มีความสามารถในการคายเงินทองออกจากปากได้ ตั้งแต่บัดนั้นเซียมซูได้ติดตามเหล่าไหเซียม ไปแจกเงินแจกทองและช่วยเหลือผู้คน

การบูชาเซียมซู นิยมนำมาตั้งไว้ตามจุดต่าง ๆ ภายในบ้านที่เกี่ยวข้องกับทรัพย์สินเงินทอง เช่น โต๊ะทำงาน หรือตู้นิรภัย บูชาด้วยขนมจันอับ และผลไม้ที่มีความหมายมงคล เช่น ส้ม, กล้วย, สับปะรด, ทับทิม หรือลูกท้อ

## ดูเพิ่ม
*ปี่เซียะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Ch’an Chu: The Lucky Money Toad
ท่าอากาศยานโคโลญบ็อน

**ท่าอากาศยานโคโลญบ็อน** () หรือชื่อทางการว่า **ท่าอากาศยานโคโลญ/บ็อน "ค็อนราท อาเดอเนาเออร์"** ()  เป็นสนามบินนานาชาติที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ในเขตเมืองโคโลญโดยรองรับเมืองบ็อนซึ่งเคยเป็นเมืองหลวงของเยอรมนีตะวันตกด้วย มีผู้โดยสารประมาณ 10.3 ล้านคนที่เดินทางมาถึงที่นี้ใน ค.ศ. 2015

## ผู้โดยสาร


ไฟล์:Köln Bonn Airport - Terminal 1-0266.jpg|ที่พักผู้โดยสาร 1
ไฟล์:Flughafen_Köln-Bonn_-_Terminal_2_-_Vorfahrt_(9033-35).jpg|ที่จอดรถพี่พักผู้โดยสาร 2
ไฟล์:Cologne Bonn Airport 2014-09-01 (1) sa.jpg|ที่พักผู้โดยสาร  2
ไฟล์:Cargo_Ramp_at_CGN.jpg|ที่จอดเครื่องบินหลัก

## อ้างอิง

โคโลญบ็อน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในโคโลญ
หมวดหมู่:บ็อน
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2482
ดินสอสี

thumb|ดินสอสี
thumb|ดินสอสีที่รวมเป็นวงกลม
thumb|การผลิตดินสอสี
**ดินสอสี** หรือ **สีไม้** เป็นสื่อศิลปะอย่างหนึ่ง ผลิตเป็นไส้สีต่าง ๆ หุ้มด้วยแท่งไม้เล็ก ๆ ทรงกระบอก ดินสอสีต่างกับดินสอแกรไฟต์และดินสอชาร์โคลตรงที่ไส้ดินสอสีมีขี้ผึ้งหรือน้ำมันเป็นพื้นฐาน และผสมสารสี สารเติมแต่ง และสารยึด (binder) ในอัตราส่วนที่แตกต่างกันไป

## ความหลากหลายของดินสอสี
สีของดินสอสี ส่วนใหญ่มักมีจำนวนสีเริ่มที่ 12 สี
และเพิ่มความหลากหลายเป็น 24 สี, 36 สี จนถึง 72 สี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัสดุสำหรับงานศิลปะ
หมวดหมู่:ดินสอ
ภาษาเกาหลีไซนิจิ

**ภาษาเกาหลีไซนิจิ** เป็นภาษาเกาหลีที่ใช้โดยชาวเกาหลีไซนิจิ คือชาวเกาหลีที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในประเทศญี่ปุ่น เนื่องจากชาวเกาหลีที่เข้ามาอาศัยอยู่ในญี่ปุ่นรุ่นแรก ๆ มาจากทางตอนใต้ของคาบสมุทร อาทิ จังหวัดคย็องกี จังหวัดช็อลลาเหนือ-ใต้ และจังหวัดเชจูจึงมีพื้นฐานของภาษาเกาหลีภาคใต้ และจากการที่แยกออกมาจากแผ่นดินแม่ ภาษาเกาหลีไซนิจิจึงรับอิทธิพลจากภาษาญี่ปุ่นเข้ามาค่อนข้างมากจนกลายเป็นเอกลักษณ์ทางภาษาที่ต่างออกไปจากภาษาเกาหลีที่ใช้ในประเทศเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้

ภาษาเกาหลีไซนิจิไม่มีระบบการเขียน และรับอิทธิพลจากภาษาญี่ปุ่นอย่างสูงโดยเฉพาะไวยากรณ์

## อ้างอิง
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*   (Zainichi Korean language)

หมวดหมู่:ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศญี่ปุ่น
*
ท่าอากาศยานชตุทการ์ท

**ท่าอากาศยานชตุทการ์ท** ( หรือเรียกอีกอย่างว่า ) รหัสสนามบินเป็นสนามบินนานาชาติของเมืองชตุทการ์ทซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์คของเยอรมัน เป็นสนามบินที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 6 ของประเทศเยอรมนีและมีผู้โดยสารกว่า 10.5 ล้านคนที่เดินทางป่านเข้ามาในปีพ. ศ. 2558

## จำนวนผู้โดยสาร


ไฟล์:EDDS - 001.jpg|ที่พักผู้โดยสาร 1 to 3
ไฟล์:Stuttgart Flughafen Terminal 1.jpg|1ในสองของห้องโถงใหญ่
ไฟล์:Stuttgart Flughafen Terminal 1 01.jpg|ที่นั่งรอ

## อ้างอิง

ช
หมวดหมู่:ชตุทการ์ท
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
กระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์

ในทางวิศวกรรมซอฟต์แวร์ **กระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์** () คือ กระบวนการที่แบ่งขั้นตอนการพัฒนาซอฟต์แวร์เป็นระยะต่าง ๆ ที่ชัดเจนเพื่อปรับปรุงการออกแบบ (design improvement), การจัดการผลิตภัณฑ์ (product management) และ การจัดการโครงการ (project management) กระบวนการนี้ยังมีอีกชื่อหนึ่งว่า **วงจรชีวิตของการพัฒนาซอฟต์แวร์** (software development life cycle หรือ **SDLC**) กระบวนการนี้ยังประกอบไปด้วยการจำกัดคำนิยามของสิ่งที่จะส่งมอบให้กับลูกค้าหรือส่วนที่สร้างขึ้นโดยทีมงานโครงการ ก่อนที่จะลงมือพัฒนาหรือปรับปรุงแอปพลิเคชันซอฟต์แวร์

กระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์ส่วนใหญ่ในปัจจุบันสามารถกล่าวโดยรวมว่า เป็นกระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์แบบเอจายล์ กระบวนการพัฒนารูปแบบอื่น ๆ ประกอบด้วย โมเดลแบบจำลองน้ำตก (Waterfall model, การสร้างสินค้าต้นแบบ (Prototyping), โมเดลแบบก้าวหน้าและแบบทำซ้ำ (Iterative and incremental model), โมเดลรูปแบบจำลองบันไดเวียน (Spiral model), rapid application development (RAD) และ extreme programming

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กระบวนการพัฒนาซอฟต์แวร์
หมวดหมู่:วิธีวิทยา
หมวดหมู่:วิศวกรรมซอฟต์แวร์
ลาเซเรนา

thumb|left|ประภาคารอนุสรณ์ลาเซเรนา
**ลาเซเรนา** () เป็นเมืองหลักของแคว้นโกกิมโบในประเทศชิลี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศชิลี
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีประชากรในแคว้นโกกิมโบ
ฟาโรห์ดเจดเคเปอร์เร

**ดเจดเคเปอร์เอว** (หรือ **ดเจดเคเปอร์อู**) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสาม ซึ่งทรงครองราชย์เป็นเวลาประมาณ 2 ปี นับตั้งแต่ราวประมาณ 1772 จนถึง 1770 ปีก่อนคริสตกาล ตามนักไอยคุปต์วิทยา คิม ไรฮอล์ท และดาร์เรล เบเกอร์ พระองค์ทรงเป็นฟาโรห์พระองค์ที่ 17 ของราชวงศ์ ดเจดเคเปอร์เอวเป็นพระนามฮอรัสของฟาโรห์พระองค์ดังกล่าว ส่วนพระนามครองราชย์และพระนามประสูติของพระองค์กลับไม่ปรากฏ

## หลักฐานยืนยัน

### หลักฐานยืนยันร่วมสมัย
ปรากฏหลักฐานยืนยันเกี่ยวกับรัชสมัยของฟาโรห์ดเจดเคเปอร์เอว คือ ตราประทับจำนวนสิบเอ็ดดวง จากป้อมปราการอียิปต์ที่แก่งน้ำตกแม่น้ำไนล์แห่งที่สองในนิวเบีย รอยประทับตราจำนวนสิบรอยถูกพบที่อูโรนาร์ติ โดยมีความใกล้เคียงกับรอยประทับตราของฟาโรห์เซเคมเรคูทาวี คาบาว และฟาโรห์มาอาอิบเร เชชิส่วนอีกรอบตราประทับหนึ่งถูกค้นพบในมิร์กิซซา

นอกจากรอยตราประทับแล้ว ยังปรากฏหลักฐานยืนยันของพระองค์ คือ *พระบรรจถรณ์แห่งโอซิริส* ซึ่งเป็นประติมากรรมหินบะซอลต์สีดำขนาดมหึมาที่เป็นภาพเทพโอซิริสทรงประทับนอนอยู่บนแท่น *พระบรรจถรณ์แห่งโอซิริส*ถูกพบในหลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์ดเจอร์แห่งราชวงศ์ที่หนึ่ง ซึ่งชาวอียิปต์โบราณเชื่อว่าเป็นหลุมฝังพระศพของเทพโอซิริส ประติมากรรมชิ้นดังกล่าวอยู่ในพิพิธภัณฑ์อียิปต์ โดยสันนิษฐานว่าเกี่ยวข้องกับฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สิบสาม ฟาโรห์อีกพระองค์หนึ่ง คือ ฟาโรห์เคนดเจอร์ โดยลีฮี แต่การศึกษาจารึกเมื่อไม่นานมานี้ได้ยืนยันให้เห็นว่าเดิมปรากฏพระนามว่า ดเจดเคเฟอร์เอว อยู่แล้ว ส่วนพระนามประสูตินั้นได้ถูกลบไปในสมัยโบราณ แต่ก็ยังพอที่จะอ่านได้บางส่วน

### บันทึกพระนามตูริน
ฟาโรห์ดเจดเคเปอร์เอวทรงไม่ได้ถูกกล่าวถึงในบันทึกพระนามแห่งตูริน ซึ่งเป็นบันทึกพระนามฟาโรห์ที่รวบรวมในช่วงต้นสมัยรามเสส โดยเป็นเอกสารอ้างอิงสำหรับประวัติศาสตร์ของช่วงสมัยระหว่างกลางที่สอง ซึ่งไรฮอล์ทได้ให้เสนอความเห็นว่า รัชสมัยของฟาโรห์ดเจดเคเปอร์เอว (เช่นเดียวกับรัชสมัยของฟาโรห์เซเคมเรคูทาวี คาบาว ผู้ซึ่งทรงเป็นผู้ปกครองก่อนหน้า และฟาโรห์เซบคาย ซึ่งทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์ ซึ่งทั้งหมดไม่ได้อยู่ในบันทึกพระนามแห่งงตูริน) ได้สูญหายไปแล้วในส่วนที่เสียหายของเอกสารที่คัดลอกบันทึกพระนามดังกล่าว แต่ข้อสันนิษฐานจะต้องเป็นจริงเมื่อฟาโรห์คาบาวทรงสืบทอดพระราชบัลลังก์ต่อจากฟาโรห์ฮอร์ และฟาโรห์เซบคายทรงเป็นผู้ปกครองก่อนหน้าของฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 7 แต่ในบันทึกพระนามได้ระบุว่าฟาโรห์อเมนเอมฮัตที่ 7 ทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์โดยตรงต่อจากฟาโรห์ฮอร์ (คอลัมน์ที่ 7 บรรทัดที่ 17 และ 18)

## พระราชวงศ์และรัชสมัย
ไรฮอล์ทได้กล่าวว่า ฟาโรห์ดเจดเคเปอร์เอวเป็นพระอนุชาของฟาโรห์เซเคมเรคูทาวี คาบาว ผู้ซึ่งทรงครองราชย์ก่อนหน้าพระองค์และเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ฮอร์ อาวอิบเร และไรฮอล์ทได้ให้ข้อสรุปเกี่ยวกับพระองค์จากหลักฐานยืนยันตราประทัยจากอูโรนาร์ติและ*พระบรรจถรณ์แห่งโอซิริส* โดยตราประทับดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าฟาโรห์คาบาวและฟาโรห์ดเจดเคเปอร์เอวทรงปกครองในระยะเวลาไล่เลี่ยกัน ในขณะที่พระนามที่หลงเหลืออยู่ของพระองค์บน*พระบรรจถรณ์แห่งโอซิริส*ได้แสดงให้เห็นว่าพระองค์เริ่มต้นด้วย ฮอร์อู (*hrw*) ซึ่งนี้ชี้ให้เห็นว่าพระองค์ของฟาโรห์ดเจดเคเปอร์เอวบ่งบอกถึงความเกี่ยวพันธ์ของพระองค์ต่อฟาโรห์ฮอร์ เนื่องจากเป็นที่ทราบกันดีว่าฟาโรห์คาบาวทรงครองราชย์ต่อจากฟาโรห์ฮอร์ ไรฮอล์ทจึงอนุมานได้ว่า ฟาโรห์ดเจดเคเปอร์เอวเป็นพระอนุชาและทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของฟาโรห์คาบาว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม
ฟาโรห์เซบคาย

**เซบคาย** (หรือ **เซเบคาย** หรือ **เซเบคาอิ**) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สอง ซึ่งเป็นระยะเวลานานมาแล้วที่ปรากฏปัญหาเกี่ยวกับตำแหน่งตำแหน่งตามลำดับเวลาของพระองค์และพระองค์ถูกจัดจัดให้เป็นฟาโรห์ในราชวงศ์ที่สิบสาม อย่างไรก็ตาม การค้นพบหลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์ที่มีพระนามว่า เซเนบคาย จึงมีความเป็นไปได้ฟาโรห์เนบคายจะเป็นฟาโรห์พระองค์เดียวกันกับฟาโรห์พระองค์ดังกล่าว ส่วนการเขียนพระนาม "เซบคาย" นั้นเป็นเพียงการสะกดพระนามผิดเท่านั้น

ไม่ค่อยทราบข้อมูลเกี่ยวพระองค์มากนัก เนื่องจากพระนามของพระองค์ปรากฏอยู่บนงาแห่งการเกิด (ไม้กายสิทธิ์) ที่พบในอไบดอส และปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์ไคโร (ซีจี 9433 / เจอี 34988)

## การระบุตัวตน
นับตั้งแต่มีการค้นพบไม้กายสิทธิ์ดังกล่าว นักไอยคุปต์วิทยาหลายคนพยายามสืบค้นเกี่ยวกับฟาโรห์พระองค์ดังกล่าวร่วมกับผู้ปกครองคนอื่นๆ ในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สอง โดยที่สตีเฟน เควิร์ก เชื่อว่าพระนาม "เซบคาย" เป็นคำย่อของพระนาม "เซดเจฟาคาเร" ซึ่งเป็นพระนามครองราชย์ของฟาโรห์คาย-อเมนเอมฮัต ในขณะที่เยือร์เกิน ฟ็อน เบ็คเคอราธได้พิจารณาว่าเป็นพระนามในรูปแบบย่อของ*พระนามประสูติ* "โซเบคโฮเทป" แทน ซึ่งโทมัส ชไนเดอร์ได้สนับสนุนสมมติฐานของฟ็อน เบ็คเคอราธ โดยที่ระบุว่าฟาโรห์โซเบคโฮเทปพระองค์ดังกล่าวน่าจะเป็นฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 2

ในส่วนข้อสมมติฐานที่ต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงนั้นมาจากคิม ไรฮอล์ท ซึ่งเสนอให้อ่านพระนามว่า "พระราชโอรสแห่งเซบ, คาย" แล้วได้แยกพระนามว่า "เซบ-คาย" *[[โดยพฤตินัย]]*ออกเป็นฟาโรห์สองพระองค์ และด้วยเหตุดังกล่าวจึงเป็นการเติมเต็มช่องว่างในบันทึกพระนามแห่งตูรินที่สูญหายไปก่อนหน้าส่วนของฟาโรห์คาย-อเมนเอมฮัต นอกจากนี้ ในการตีความบันทึกพระนามใหม่ดังกล่าว พระนามของฟาโรห์พระองค์หลังที่กล่าวถึงควรได้รับการพิจารณาว่าเป็นพระนามสร้อยด้วย และต้องอ่านว่า "อเมนเอมฮัต พระราชโอรสแห่งคาย" จึงกำหนดเส้นสายพระราชวงศ์ที่ประกอบด้วยฟาโรห์สามพระองค์ ได้แก่ พระราชโอรสแห่งเซบ, คาย และอเมเนมฮัต ซึ่งเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์พระองค์หลัง จากการการตีความของไรฮอล์ทถือเป็นการโต้แย้งข้อสันนิษฐานอื่นและเป็นที่ถกเถียงของนักไอยคุปต์วิทยาบางคน

ในปี ค.ศ. 2014 ที่อไบดอส ทีมนักโบราณคดีได้ค้นพบหลุมฝังพระบรมศพของฟาโรห์จากช่วงสมัยระหว่างกลางที่สองที่ไม่ทราบกันมาก่อน ซึ่งปรากฏพระนามว่า เซเนบคาย จึงทำให้มีการเสนอความเห็นว่าผู้ปกครองพระองค์ดังกล่างและฟาโรห์เซบคาย อาจจะทรงเป็นบุคคลพระองค์เดียวกัน
center|thumb|600x600px|ภาพของไม้กายสิทธิ์งาช้าง ซึ่งด้านซ้ายสลักพระนาม "เซบคาย"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม

หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม
ฟาโรห์เซดเจฟาคาเร

**เซดเจฟาคาเร คาย อเมนเอมฮัตที่ 7** เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสาม

## หลักฐานรับรอง
ในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งตูรินได้บันทึกพระนามของพระองค์ไว้ และรวมถึงวัตถุอื่นๆ อีกหลายชิ้น ประกอบไปด้วยตราประทับทรงกระบอกจำนวน 6 ชิ้น ไม้ค้ำหนึ่งอันจากเมดามุด และตราประทับสคารับอีกสองชิ้น พระนามของพระองค์ปรากฏอยู่ภาพสลักในหลุมฝังพระบรมศพของพระราชินีคูอิตที่ 1ในซัคคารา

## ทฤษฎี
คิม รีฮอล์ตได้ระบุระยะเวลาแห่งการครองราชย์ของพระองค์อยู่ที่ 6 ถึง 7 ปี โดยไม่มีหลักฐานเพิ่มเติม

### เชิงอรรถ

### ดูเพิ่มเติม

* รายพระนามฟาโรห์

### อ้างอิง

* K.S.B. Ryholt, *The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period* (*Carsten Niebuhr Institute Publications*, vol. 20. Copenhagen: Museum Tusculanum Press, 1997), 341, File 13/20.

หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม
ฟาโรห์อินโยเทฟที่ 4

**เซเฮเทปคาเร อินเทฟ** เป็นผู้ปกครองที่ปรากฏหลักฐานเกี่ยวกับพระองค์เล็กน้อย ซึ่งทรงครองราชย์ช่วงต้นราชวงศ์ที่สิบสามในช่วงปลายสมัยราชอาณาจักรกลาง

พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์โดยมีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมมฟิสในช่วงเวลาสั้น ๆ ซึ่งแน่ชัดว่าไม่ถึงสิบปี ระหว่าง 1759 ปีก่อนคริสตกาล ถึง 1749 ปีก่อนคริสตกาล หรือราว ๆ 1710 ปีก่อนคริสตกาล

## หลักฐานยืนยัน
ปรากฏหลักฐานยืนยันเกี่ยวกับพระองค์ คือ ช่วงครึ่งล่างของรูปสลักนั่ง จากกลุ่มวิหารของเทพีเรเนนูเทตที่เมดิเนต มาดิในฟัยยูม

ปรากฏพระนามของพระองค์ในบันทึกพระนามแห่งตูรินในรายการที่ 7.22 (โดยรีโฮลต์) หรือ 6.22 (โดยอลัน การ์ดิเนอร์ และเยือร์เกิน ฟอน เบ็คเคอราธ) ในบันทึกพระนามฯ ได้บันทึกพระนามของพระองค์อยู่ระหว่างพระนามของฟาโรห์อิมิเรเมสอาวและฟาโรห์เซธ เมอร์อิบเร นอกจากนี้ พระนามของพระองค์ยังปรากฏอยู่ในบันทึกพระนามแห่งคาร์นักอีกด้วย

## ตำแหน่งตามลำดับเวลาและรัชสมัย
ตำแหน่งตามลำดับเวลาที่แน่นอนของพระองค์ในราชวงศ์ที่สิบสามยังไม่ทราบอย่างแน่ชัด เนื่องจากความไม่แน่นอนในตำแหน่งฯ ที่ส่งผลต่อมาจากผู้ปกครองพระองค์ก่อนหน้าของราชวงศ์ ดาร์เรล เบเกอร์ ได้พิจารณาให้พระองค์เป็นผู้ปกครองพระองค์ที่ยี่สิบสามของราชวงศ์ ส่วน คิม ไรโฮลต์ ให้พระองค์เป็นกษัตริย์พระองค์ที่ยี่สิบสี่ และเยือร์เกิน ฟอน เบ็คเคอราธ เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบเก้า นอกจากนี้ ไรโฮลต์ เชื่อว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองพระองค์ที่ห้าที่ทรงพระนาม "อินเทฟ" ดังกล่าว จึงเรียกพระองค์ว่า อินเทฟที่ 5 ในขณะที่ไอแดน ด็อดสัน, ฟอน เบ็คเคอราธ และดาร์เรล เบเกอร์ เชื่อว่าพระองค์คือ อินเทฟที่ 4

ระยะเวลาการครองราชย์ของพระองค์หายไปในบันทึกพระนามปาปิรุสและไม่สามารถกู้คืนได้ เว้นแต่ส่วนท้ายของบันทึกที่ปรากฏว่า *"...[และ] 3 วัน"* คิม ไรโฮลต์สันนิษฐานว่าการครองราชย์รวมกันของ ฟาโรห์อิมิเรเมสอาว, ฟาโรห์เซเฮเทปคาเร อินเทฟ และฟาโรห์เซธ เมอร์อิบเรนั้นเป็นระยะเวลาสิบปี หลักฐานอีกชิ้นที่เกี่ยวข้องกับรัชสมัยของพระองค์ที่พบในบันทึกปาปิรุสโบลัก หมายเลข 18 จากช่วงราชวงศ์ที่สิบสาม ซึ่งบันทึกเหนือสิ่งอื่นใดถึงสิ่งที่เกี่ยวข้องราชวงศ์ที่ประกอบด้วยพระภคินีและพระขนิษฐนาของกษัตริย์จำนวนสิบพระองค์ พระญาติของกษัตริย์ที่ไม่ระบุจำนวน พระราชธิดาจำนวนสามพระองค์ของกษัตริย์ พระราชโอรสพระนามว่า เรดิเอนเอฟ และพระราชินีพระนามว่า อายา ถึงแม้ว่าพระนามของกษัตริย์จะสูญหายไปในส่วนที่เสียหาย แต่การวิเคราะห์บันทึกปาปิรุสของไรโฮลต์คงเหลือเพียงฟาโรห์มิมิเรเมสอาวและฟาโรห์เซเฮเทปคาเร อินเทฟเท่านั้นที่เป็นไปได้ ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญเพราะบันทึกปาปิรุสดังกล่าวได้บันทึกระยะเวลาไว้ในช่วงปีที่ 3 และปีที่ 5 ของกษัตริย์พระองค์นี้ นอกจากนี้ วันที่ "ครองราชย์ปีที่ 5 เดือนที่ 3 ของเชมู วันที่ 18" เป็นที่รู้จักจากกลุ่มพีระมิดที่ยังสร้างไม่เสร็จใกล้กับพีระมิดของฟาโรห์เคนด์เจอร์ ซึ่งอาจสร้างขึ้นโดยผู้ปกครองพระองค์เดียวกัน ซึ่งเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์อันใกล้ชิดของฟาโรห์เคนด์เจอร์ หรือบางทีอาจจะเป็นฟาโรห์อินเทฟเอง

ไม่ทราบสถานการณ์ที่แน่นอนของการสิ้นสุดรัชสมัยของพระองค์ แต่ความจริงที่ว่าผู้สืบทอดตำแหน่งพระราชบัลลังก์พระนามว่า เซธ เมอร์อิบเร ที่ทรงไม่ได้ใช้พระนามที่มีความเกี่ยวข้องกับพระนามของผู้ปกครองก่อนหน้า ซึ่งชี้ไปที่ฟาโรห์เซธ เมอร์อิบเรว่าเดิมทรงไม่ได้เป็นเชื้อพระวงค์ ด้วยเหตุนี้ ไรโฮลต์จึงสันนิษฐานว่า พระองค์ทรงเป็นผู้แย่งชิงบัลลังก์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม
ฟาโรห์เมริบเร

**เซธ เมอร์อิบเร** เป็นผู้ปกครองที่ปรากฏหลักฐานเกี่ยวกับพระองค์น้อยมากในช่วงสมัยราชวงศ์ที่สิบสาม 

พระองค์อาจจะเป็นฟาโรห์พระองค์ที่ยี่สิบสี่ และทรงครองราชย์ที่เมืองเมมฟิส และสิ้นสุดรัชสมัยเมื่อ 1749 ปีก่อนคริสตกาล หรือประมาณราว 1700 ปีก่อนคริสตกาล ระยะเวลาของการครองราชย์ของพระองค์นั้นยังไม่ทราบแน่ชัด แต่นักไอยคุปต์วิทยา คิม ไรโฮลท์ สันนิษฐานว่าพระองค์จะทรงครองราชย์ในช่วงเวลาสั้น ๆ ซึ่งแน่นอนว่าไม่ถึงสิบปี

## หลักฐานยืนยัน
ปรากฏพระนามของพระองค์ในบันทึกพระนามแห่งตูรินในคอลัมน์ที่ 7 แถวที่ 23 (ส่วนการพิจารณาของอลัน การ์ดิเนอร์และเยือร์เกิน ฟอน เบ็คเคอราธจะอยู่ที่คอลัมน์ที่ 6 แถวที่ 23)

ไรโฮลท์ได้เสนอเกี่ยวกับจารึก รหัส JE35256 ซึ่งค้นพบในอไบดอส และปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์อียิปต์ เดิมทีจารึกไว้ด้วยพระนามประสูติ พระองค์นำหน้า และพระนามฮอรัสของพระองค์ไว้ ซึ่งบันทึกช่วงเวลาไว้ที่ *ปีที่สี่แห่งการครองราชย์* แต่ต่อมาจารึกดังกล่าวได้ถูกแย่งชิงโดยฟาโรห์เนเฟอร์โฮเทปที่ 1 ก่อนหน้านี้ นักประวัติศาสตร์ แอนโธนี ลีฮี ได้แย้งว่าจารึกดังกล่าวโปรดให้สร้างขึ้นโดยฟาโรห์เวกาฟ แทนที่จะเป็นพระองค์ ซึ่งเป็นความคิดเห็นที่ดาร์เรล เบเกอร์มีร่วมกัน

ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองลักซอร์ที่เมดามุด วิหารแห่งหนึ่งปรากฏซากสิ่งปลูกสร้างและซากสถาปัตยกรรมมากมาย บางส่วนอาจจะถูกโปรดให้สร้างขึ้นโดยพระองค์ แต่ต่อมาถูกแย่งชิงโดยผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของพระองค์คือ ฟาโรห์โซเบคโฮเทปที่ 3 โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทับหลังจากเมดามุดและปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์อียิปต์ รหัส JE 44944 ปรากฏตัวสัญลักษณ์ที่เกือบถูกลบออก ซึ่งสอดคล้องกับพระนามประสูติของพระองค์

## ด้านทฤษฎี
นักไอยคุปต์วิทยา ดาร์เรล เบเกอร์ และคิม ไรโฮลท์ได้กำหนดให้พระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองพระองค์ที่ยี่สิบสี่ของราชวงศ์ที่สิบสาม ในขณะที่เยือร์เกิน ฟอน เบ็คเคอราธมองว่าพระองค์เป็นกษัตริย์พระองค์ที่ยี่สิบ อย่างไรก็ตาม ผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้เห็นพ้องกันว่า พระองค์อาจจะทรงแย่งชิงพระราชบัลลังก์จากผู้ปกครองก่อนหน้าพระนามว่า ฟาโรห์เซเฮเทปคาเร อินเทฟ

ระยะเวลาของการครองราชย์ของพระองค์หายไปในส่วนที่เสียหายของบันทึกพระนามฯ ยกเว้นในส่วนท้ายที่ปรากฎช่วงเวลา *"... [และ] 6 วัน"* คิม ไรโฮลท์ได้เสนอว่ารัชสมัยของฟาโรห์อิมิเรสอาว, ฟาโรห์เซเฮเทปคาเร อินเทฟ และพระองค์รวมกันแล้วอยู่ที่สิบปี นอกจากนี้ ในบันทึกปาปิรุสโบลัก หมายเลข 18 ยังเป็นหลักฐานที่เชื่อได้ว่าฟาโรห์อิมิเรสอาว, ฟาโรห์เซเฮเทปคาเร อินเทฟ ทรงครองราชย์รวมนานกว่าห้าปี จึงเหลือเวลาไม่ถึงห้าปีให้กับรัชสมัยของพระองค์

ส่วนเยือร์เกิน ฟอน เบ็คเคอราธเชื่อว่า สามารถระบุพระองค์ได้ว่าทรงเป็นบุคคลเดียวกับผู้ปกครองที่ได้รับการกล่าวถึงในบันทึกลำดับวงศ์ตระกูลของอังค์เอฟเอนเซคเมตจากช่วงราชวงศ์ที่ยี่สิบสองในเวลาต่อมา ผู้ปกครองพระองค์ดังกล่าวทรงพระนามว่า "อาเกน (Aaqen)" แปลว่า *ลาอันแข็งแกร่ง* และฟอน เบ็คเคอราธยังเสนอว่าคำดังกล่าวนั้นหมายถึงพระองค์ และเดิมมีพระนามคือ "เซธเกน (Sethqen)" ซึ่งมีความหมายว่า *เทพเซธ ผู้ทรงแข็งแกร่ง* ซึ่งอันที่จริง เนื่องจากเทพเจ้าเซธถูกห้ามในช่วงราชวงศ์ที่ยี่สิบสอง อักษรอียิปต์โบราณรูปสัตว์เซธจึงถูกแทนที่ด้วยอักษรอียิปต์โบราณรูปลา ซึ่งส่งผลให้อ่านเป็น "อาเกน (Aaqen)"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สิบสาม
พรรคคอมมิวนิสต์ฟินแลนด์

**พรรคคอมมิวนิสต์ฟินแลนด์** (; ; อักษรย่อ: SKP) เป็นพรรคการเมืองและพรรคคอมมิวนิสต์ของประเทศฟินแลนด์ พรรคเป็นสมาชิกของโคมินเทิร์น พรรคถูกห้ามในปี ค.ศ. 1944 พรรตได้สร้างสันนิบาตประชาธิปไตยประชาชนฟินแลนด์แทน จนพรรคถูกยุบในปี ค.ศ. 1992

## ผู้นำพรรค

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พรรคการเมืองฟินแลนด์
หมวดหมู่:พรรคคอมมิวนิสต์