open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา

**กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา** () เป็นหน่วยงานราชการส่วนกลางประเภทกระทรวงของไทย มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับการส่งเสริมสนับสนุน และพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว การกีฬา การศึกษาด้านกีฬา นันทนาการ และราชการอื่นตามที่กฎหมายกำหนด ให้อำนาจหน้าที่ของกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา

## ประวัติ
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาจัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 หมวด 5 ตามมาตรา 14 กำหนดให้กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับการส่งเสริมสนับสนุน และพัฒนาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว การกีฬา การศึกษา ด้านกีฬา นันทนาการ และราชการอื่นตามที่กฎหมายกำหนด ให้อำนาจหน้าที่ของกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา มีส่วนราชการตามมาตรา 15 ดังต่อไปนี้

# สำนักงานรัฐมนตรี
# สำนักงานปลัดกระทรวง
# กรมพลศึกษา
# กรมการท่องเที่ยว

ตามพระราชกฤษฎีกาโอนกิจการบริหารและอำนาจหน้าที่ของส่วนราชการ ให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 ส่วนที่ 4 มาตรา 22 ถึงมาตรา 26 ให้โอนทรัพย์สิน งบประมาณหนี้ สิทธิ ภาระผูกพัน ข้าราชการ ลูกจ้าง และอัตรากำลังของกระทรวงศึกษาธิการในส่วนกรมพลศึกษา (ยกเว้นกองยุวกาชาดและกองการลูกเสือ) มาเป็นหน่วยงานในสังกัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา มาตรา 27 ให้โอนงานส่งเสริมอุตสาหกรรมภาพยนตร์ ในสำนักงานพัฒนานโยบายและแผนการประชาสัมพันธ์ กรมประชาสัมพันธ์ มาเป็นสำนักงานพัฒนาการท่องเที่ยว กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา มาตรา 28 ให้โอนอำนาจหน้าที่ของรัฐมนตรีในการดำเนินงานเกี่ยวกับหน่วยงานของรัฐดังต่อไปนี้มาเป็นของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา
# การกีฬาแห่งประเทศไทย
# การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย มาตรา 29

นอกจากโอนอำนาจหน้าที่ที่บัญญัติไว้แจ้งชัดแจ้งชัดที่อื่นให้โอนอำนาจหน้าที่ของรัฐมนตรี ในการดำเนินการเกี่ยวกับกฎหมายดังต่อไปนี้ มาเป็นของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา
# พระราชบัญญัติกีฬามวย พ.ศ. 2542
# พระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. 2535
# พระราชบัญญัติสภาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2544

## หน่วยงานในสังกัด
### ส่วนราชการ
* สำนักงานรัฐมนตรี
* สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา
* กรมพลศึกษา
* กรมการท่องเที่ยว
*มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ

#### ส่วนราชการประจำจังหวัด
* สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัด

### รัฐวิสาหกิจ
* การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
* การกีฬาแห่งประเทศไทย

### องค์การมหาชน
* องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน)

## ดูเพิ่ม
* รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาของไทย
* รายชื่อปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาของไทย

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา


การท่องเที่ยวและกีฬา (กระทรวง)
หมวดหมู่:การท่องเที่ยวในประเทศไทย
หมวดหมู่:กีฬาในประเทศไทย
หมวดหมู่:กระทรวงที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2545
ไทย
ไทย
แมคดอนเนลล์ดักลาส AV-8B แฮริเออร์ทู

เอวี-8แฮริเออร์ |250px|thumb|right
**แมคดอนเนลล์ดักลาส AV-8B แฮริเออร์ทู** (McDonnell Douglas AV-8B Harrier II) เป็นแฮริเออร์ที่สหรัฐสั่งซื้อลิขสิทธิ์มาจากอังกฤษเพื่อมาพัฒนาเป็นรุ่น AV-8 กองทัพสหรัฐฯ มีความต้องการ AV-8 เป็นจำนวน 343 เครื่องเพื่อประจำการในกองทัพในปี 1980 และนับเป็นเครื่องบินรบแบบเดียวที่สหรัฐฯซื้อลิขสิทธิ์การสร้างจากต่างประเทศ

## รายละเอียด AV-8 แฮริเออร์ทู
300px|right
***ผู้สร้าง**:บริษัทแมคดอนเนลล์ ดักลาส(สหรัฐอเมริกา)
***ประเภท**:เจ๊ตโจมตีและตรวจการณ์ทางทะเลขึ้นลงแนวดิ่งระยะสั้นที่นั่งเดียว STOVL (Short Take Off and Vertical Landing) 
***เครื่องยนต์**:เทอร์โบแฟน รอลส์-รอยซ์ บริสตอล เปคาซุส 11 ให้แรงขับเวกเตอร์ 23,500ปอนด์
***กางปีก**:9.25 เมตร
***ยาว**:13.08 เมตร
***สูง**:3.43 เมตร
***พื้นที่ปีก**:21.37 ตารางเมตร
***น้ำหนักเปล่า**: 5,625 กิโลกรัม
***น้ำหนักวิ่งขั้นสูง**: 8,558 กิโลกรัม เมื่อบินขึ้นลงทางดิ่ง และ 12,690 กิโลกรัม เมื่อวิ่งขึ้นระยะสั้น 
***อัตราเร็วขั้นสูง**: 0.95 มัค ที่ระยะสูง 305 เมตร 
***รัศมีทำการรบ**: 370 กิโลเมตร เมื่อขึ้นลงทางดิ่ง และ มีน้ำหนักบรรทุก 817 กิโลกรัม
** 740 กิโลเมตร เมื่อขึ้นลงระยะสั้น และ มีน้ำหนักบรรทุก 2724 กิโลกรัม
** 1480 กิโลเมตร เมื่อขึ้นลงระยะสั้น และ มีน้ำหนักบรรทุก 908 กิโลกรัม 
***พิสัยบินไกลสุด**:  4,774 กิโลเมตร  
***อาวุธ**:ปืนใหญ่อากาศ เอเด็น ขนาด 30 มม. 2 กระบอก ในแฟร็งใต้ลำตัว 2 แฟร็ง
**อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ ไซด์ไวน์เดอร์ 2 นัด ที่ใต้ปีกด้านนอก
**สามารถบรรทุกอาวุธได้หนักสูงสุด 3,630 กิโลกรัม ที่ ใต้ลำตัว 1 แห่ง และ ใต้ปีก ปีกละ 3 แห่ง

## ดูเพิ่ม
*ฮ็อคเกอร์-ซิดเดลี่ย์ แฮริเออร์

## อ้างอิง

อ
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่ยุคที่สี่
หมวดหมู่:อากาศยานบนเรือบรรทุกเครื่องบิน
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2521
ฮัล เอชเอฟ-24 มารุต

เอชเอฟ-24 มารุต|thumb|250px|right
**ฮัล เอชเอฟ-24 มารุต**   ()   ฮัล เอช เอฟ-24 มารุต เป็นเจ๊ตขับไล่ความเร็วเหนือเสียงแบบแรกและแบบเดียวที่วางแผนแบบและสร้างโดยอินเดีย เครื่องต้นแบบบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1961 และประจำการในกองทัพอากาศอินเดีย ในปี ค.ศ. 1965 มารุต มี2 รุ่น รุ่น เอชเอฟ-24 หมายเลข 1 เป็นเจ๊ตขับไล่โจมตี ที่นั่งเดียว และ รุ่น เอชเอฟ-24 หมายเลข 1 ที เป็นเจ๊ตฝึก 2 ที่นั่ง เรียงกัน มารุตมีจำนวนการสร้างทั้งหมด 116 เครื่อง และเป็นเครื่องบินความเร็วเหนือเสียงแบบแรกของเอเชีย

## รายละเอียด ฮัล เอชเอฟ-24 มารุต

* **ผู้สร้าง** :บริษัทฮินดูสถาน แอโรนอติกส์ (ฮัล) (อินเดีย)
* **ประเภท**:เจ๊ตขับไล่โจมตี ที่นั่งเดียว
* **เครื่องยนต์**: เทอร์โบเจ๊ต รอลส์-รอยซ์ บริสตอล ออร์ฟีอุส 703 (สร้างในอินเดีย) ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 2,200 กิโลกรัม 2 เครื่อง
* **กางปีก**: 9 เมตร
* **ยาว**: 15.87 เมตร
* **สูง**: 3.6 เมตร
* **พื้นที่ปีก**: 28 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า**: 6,195 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขั้นสูงสุด**: 10,908 กิโลกรัม
* **อัตราเร็ว**: 1.02 มัค ที่ระยะสูง 12,000 เมตร 
* **อัตราเร็วร่อนลงปกติ**: 268 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **ระยะเวลาไต่จากระดับน้ำทะเลถึงระยะสูง**: 12,200 เมตร ในเวลา 9 นาที 20 วินาที
* **ระยะทางวิ่งขึ้น**: 850 เมตร 
* **รัศมีทำการรบ**: 238 กิโลเมตรเมื่อบินในระดับต่ำ และ 396 กิโลเมตรเมื่อปฏิบัติภารกิจสกัดกั้น
* **พิสัยบินไกลสุด**: 1,445 กิโลเมตร
* **อาวุธ**:ปืนใหญ่อากาศเอเดน ขนาด 30 มม.ที่ลำตัวส่วนหัวข้างละ 2 กระบอก พร้อมกระสุนกระบอกละ 120 นัด 
** จรวดอากาศสู่อากาศ สแนบ (SNEB) ขนาด 68 มม. 50 นัด ที่ใต้ลำตัว
** ลูกระเบิดขนาด 1,000 ปอนด์ 4 ลูก
** จรวดอากาศสู่พื้นดิน ที่ใต้ปีกและลำตัว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินฮัล
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่สัญชาติอินเดีย
หมวดหมู่:อากาศยานไอพ่นสองเครื่องยนต์
โป๊

คำว่า **โป๊** ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525 ได้ให้ความหมายไว้ว่า "โป๊" เป็นภาษาพูดที่หมายถึง *เปลือยหรือค่อนข้างเปลือย, มีเจตนาเปิดเผยอวัยวะบางส่วนที่ควรปกปิด* คำว่า "โป๊" มาจากภาษาแต้จิ๋ว "โป้ว" หมายถึง *ปะชุนเสื้อผ้า, ซ่อมแซม,เสริมเติมให้เต็ม, บำรุงร่างกาย* ซึ่งยังมีการใช้ในความหมายทำนองนี้อยู่ เช่น "โป๊สี", "โป๊ปูน" หรือ "ยาโป๊" (อาจสะกดเป็น "โป๊ว" โดยมีเจตนาที่จะสื่อความหมายให้ต่างจากคำว่าโป๊โดยทั่วไป) 

โดยคำว่า โป๊ ที่เพี้ยนมาจากคำที่หมายถึง ทดแทน ในภาษาแต้จิ๋ว เชื่อว่ามีที่มาจากการที่ภาพยนตร์หรือการเต้นระบำ ซึ่งเป็นสิ่งบันเทิงในสมัยอดีต ผู้แสดงซึ่งเป็นผู้หญิงสาวมักจะแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าน้อยชิ้นพอวาบหวิว แต่ไม่ถึงขั้นอนาจาร เช่น เสื้อกล้าม, กางเกงขาสั้น ชาวจีนที่อาศัยในประเทศไทยเวลานั้น จึงเรียกกันว่า "หนังโป๊ว"  โดยเป็นการเปรียบเทียบว่าเสมือนเอาแผ่นหนังมาปิดไว้แทน นานวันเข้าความหมายของศัพท์คำนี้จึงได้เปลี่ยนไป  

โป๊ สามารถหมายถึง
* ภาพยนตร์โป๊
* หนังสือโป๊
* การ์ตูนโป๊
* เกมคอมพิวเตอร์โป๊
* เฮ็นไต ได้แก่ การ์ตูนโป๊ญี่ปุ่น และเอะโระเก () หรือเกมคอมพิวเตอร์โป๊ญี่ปุ่น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วงศัพท์
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาแต้จิ๋ว
สุราขาว

**สุราขาว** หรือ **เหล้าขาว** คือ สุรากลั่นที่ปราศจากเครื่องย้อมหรือสิ่งผสมปรุงแต่ง มีแรงแอลกอฮอล์ต่ำกว่า 80 ดีกรีเป็นสุราที่ได้จากการควบคุมการหมักและกลั่นอย่างพิถีพิถัน
มีการตรวจสอบวิเคราะห์คุณภาพทุกขั้นตอนในกระบวนการผลิตโดยห้องปฏิบัติการ วิทยาศาสตร์ที่ทันสมัยและได้รับการอนุญาตจากกรมโรงงานอุตสาหกรรมน้ำที่นำมาใช้ปรุงแต่ง ปรับดีกรีสุราเป็นน้ำที่สะอาดปราศจากแร่ธาตุ จึงทำให้ได้น้ำสุราที่ใสรสชาติชวนดื่ม

## ประวัติ
“หยิงหยาเชิ่งหล่าน” ของจีน (1405–1433) ระบุว่า เซียนหลัว (暹羅, Xiānluó) มีสุราขาวสองแบบ ทั้งสองแบบเป็นสุรากลั่น ซีมง เดอ ลา ลูแบร์ ทูตชาวฝรั่งเศสผู้เดินทางมายังสยามในสมัยอยุธยาตอนกลาง เขียนเกี่ยวกับสุราสยามไว้ดังนี้:

สุราขาวปัจจุบันส่วนใหญ่กลั่นมาจากกากน้ำตาลแทนข้าวเพื่อลดต้นทุนการผลิต

## ดูเพิ่ม

* ไวน์ไทย
* แม่โขง
* แสงโสม
* อาวาโมริ
* สาโท

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Thai Beverage Plc
* Thai Alcohol Beverage Business Association
* The study of physical and chemical properties of Thai distilled spirits.
* ‘เหล้าขาวไทย’ ดีกรีไกลระดับโลก กับ Moon Seeker  ()
* Thai Beverage Company
* แจกสูตรคอกเทลอโยธยาที่คุณพี่หมื่นสายเมาชอบไปดริงค ()

หมวดหมู่:สุรา
หมวดหมู่:อาหารไทย
หมวดหมู่:เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ไทย
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของไทย
ซาวาจิกะ เอริ

**ซาวาจิกะ เอริ** () เป็นหนึ่งในตัวละครจาก หนังสือ/ภาพยนตร์การ์ตูน เรื่องสกูลรัมเบิ้ล สูตรรักฉบับนักเรียน

## ประวัติตามท้องเรื่อง
เอริ เป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่งของ ซึคาโมโต้ เท็นมะ พ่อของเอริเป็นเศรษฐีชาวอังกฤษ ส่วนแม่ของเธอเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น เอริจึงไม่ถนัดการใช้ตัวอักษรคันจิ ฐานะทางบ้านของเธอดีมาก และถูกเลี้ยงดูมาแบบตามใจ (ชาวยุโรปในญี่ปุ่นมักจะถูกมองว่ามีฐานะดีและมีชีวิตที่หรูหรา) แม้ว่าเอริจะรักพ่อมากแต่พ่อของเธอก็มักจะยุ่งเรื่องงานอยู่เสมอ จนไม่ค่อยมีเวลาให้เธอ และเป็นหนึ่งในเหตุการณ์ที่ทำให้ เอริได้เริ่มพัฒนาความรู้สึกของเธอที่มีต่อ ฮาริมะ เคนจิ แม้ว่าเธอจะชอบฮาริมะ แต่เธอก็มักจะไม่ยอมรับกับเพื่อนๆหรือแม้แต่กับตัวเธอเอง เธอพยายามอย่างมากที่จะเกลียดฮาริมะ แต่นั่นกลับยิ่งทำให้ความรู้สึกของเธอที่มีต่อฮาริมะรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ และพยายามหาทางเข้าหาเขาอยู่ตลอดจนต้องมีปัญหากับเพื่อนสนิทของตัวเองมาแล้วอย่างเท็นมะและมิโคโตะนอกจากนี้เธอก็ยังไม่ค่อยถูกชะตากับยาคุโมะเท่าไรนักเพราะเธอมองยาคุโมะในฐานะคู่แข่งอีกคน เอรินั้นแม้จะเป็นลูกคุณหนูผู้ดีมีสตางค์แต่เธอก็ไม่ค่อยมีความสุขมากนักซึ่งเธอไม่เคยแสดงส่วนนี้ออกมาให้ใครเห็นและมักจะชอบยิ้มกลบเกลื่อนความในใจแทนแต่กับฮาริมะเธอกลับหลุดได้เกือบตลอดเวลาแม้ภายนอกจะดูเหมือนทะเลาะกันก็ตามทำให้เธอพบว่าเมื่ออยู่กับเขาแล้วนั้นเธอกลับเป็นตัวของตัวเธอเองมากกว่าเวลาอื่นๆซึ่งจากตรงนี้ทำให้เธอแอบชอบฮาริมะ(แต่เจ้าตัวก็ยังไม่ยอมรับอยู่ดี)ถึงแม้จะถูกแซวจากเพื่อนๆก็ตาม

ฮาริมะมักเรียกเอริด้วยชื่อเล่นว่า "คุณหนู" ขณะที่เอริเรียกฮาริมะว่า "หนวด"

หมวดหมู่:สกูลรัมเบิ้ล สูตรรักฉบับนักเรียน
หมวดหมู่:ตัวละครการ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีจากเกียวโต
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นเชื้อสายสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอังกฤษเชื้อสายญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตัวละครชาวสหราชอาณาจักรเชื้อสายญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นฮาฟุ
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครวัยทีนในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
เอฟเอ็มเอ ไอเอ 58 ปูคารา

**ไอเอ 58 ปูคารา**   (FMA IA 58 Pucará)  เป็นเครื่องบินที่บินขึ้นในระยะสั้น มีลักษณะคล้ายกับเครื่องโอวี-10 บรองโก เครื่องต้นแบบปูคารา บินครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ.  1969 เริ่มประจำการในกองทัพอากาศอาร์เจนตินา ในปีค.ศ.   1975 ซึ่งมีประมาณ 100 เครื่อง

ปูคาราเป็นแผนตามความต้องการของกองทัพอาร์เจนตินาที่ต้องการเครื่องบินสำหรับต่อสู่สงครามกองโจรที่ใช้งานได้กว้างขวาง สามารถวิ่งขึ้นจากสนามหญ้าได้และบำรุงรักษาได้ง่าย

## รายละเอียด ไอเอ 58 ปูคารา
***ผู้สร้าง**:เอฟเอ็มเอ (FMA:Area de material Cordoba) (อาร์เจนตินา)
***ประเภท**: โจมตีขนาดเบา ปราบผู้ก่อการร้าย 2 ที่นั่งเรียงกัน
***เครื่องยนต์**:เทอร์โบใบพัด เทอร์โบเมคา แอสตาซู 16 จี กำลังเครื่องละ 1,022 แรงม้าสถิต 2 เครื่อง
***กางปีก**:14.5 เมตร
***ยาว**:14.25 เมตร
***สูง**:5.36 เมตร
***พื้นที่ปีก**:30.30 ตารางเมตร
***น้ำหนักเปล่า**: 4,037 กิโลกรัม
***น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด**: 6,800 กิโลกรัม
*อัตราเร็วขึ้นสูงสุด 750 กิโลเมตร/ชั่วโมง
***อัตราเร็วขั้นสูง**: 500 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 3,000 เมตร
***อัตราเร็วเดินทางขั้นสูง** 485 กิโลเมตร/ชั่วโมง
*อัตราเร็วเดินทางประหยัด 430 กิโลเมตร/ชั่วโมง
***อัตราไต่สูงสุด** 1,080 เมตร/นาที
*เพดานบินใช้งาน 8,280 เมตร
***พิสัยบินไกลสุด**:  4,647 กิโลเมตร  
***อาวุธ**:ปืนใหญ่อากาศฮิสปาโน ขนาด 20 มม. 2 กระบอก และ ปืนกลอากาศบราวน์นิ่ง ขนาด 7.62 มม. 4 กระบอก
**สามารถบรรทุกอาวุธใต้ลำตัว 1 ตำบล และ ใต้ปีก 2 ตำบล
**รวม น้ำหนักที่บรรทุก 1,620 กิโลกรัม

## อ้างอิง

อ
ยางลบ

200px|thumb|ยางลบ

ยางลบ (อเมริกัน: eraser บริติช: rubber) คือเครื่องเขียนชนิดหนึ่ง ใช้สำหรับลบรอยดินสอหรือปากกาที่เขียนบนวัสดุอย่างหนึ่งเช่นกระดาษ โดยใช้ยางลบถูไปมาจนรอยเขียนหายไป และดินสอส่วนมากมักจะมียางลบติดมาด้วยเพื่อใช้ควบคู่กัน ยางลบนั้นทำมาจากยางเป็นหลัก แต่สำหรับยางลบที่ใช้งานเฉพาะทางก็อาจผลิตด้วยไวนิล, พลาสติก หรือยางธรรมชาติอื่น ๆ ก็ได้ ส่วนมากจะพบเป็นสีขาว แต่ก็สามารถผลิตให้เป็นสีอื่น ๆ ได้เพื่อความสวยงาม

## ประวัติ
200px|thumb|ยางลบที่ปลายดินสอ

ผู้คนในสมัยก่อนที่จะมียางลบ พวกเขาใช้ขนมปังสีขาวที่ไม่มีขอบเพื่อลบรอยดินสอแกรไฟต์และถ่านหิน ซึ่งวิธีนี้บางครั้งยังมีการใช้อยู่โดยศิลปินสมัยใหม่

ในปี ค.ศ. 1770 วิศวกรชาวอังกฤษชื่อ เอดเวิร์ด แนร์น (Edward Nairne) ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้คิดค้นยางลบที่ทำจากยางเป็นคนแรก เหตุที่แนร์นค้นพบยางลบคือเขาไปหยิบก้อนยางแทนที่จะเป็นขนมปังมาถูรอยดินสอโดยไม่ได้ตั้งใจ และค้นพบคุณสมบัติในการลบของยาง จากนั้นจึงเริ่มผลิตยางลบออกขาย และมีการรายงานว่ายางลบของเขามีราคา 3 ชิลลิงต่อครึ่งลูกบาศก์นิ้ว ซึ่งแพงมากในสมัยนั้น

อย่างไรก็ตาม ยางลบก็ไม่ได้ทำให้เกิดความสะดวกสบายไปมากกว่าขนมปัง เนื่องจากยางลบในขณะนั้นสามารถเน่าเสียและย่อยสลายได้เหมือนขนมปัง ต่อมาในปี ค.ศ. 1839 ชาลส์ กู๊ดเยียร์ (Charles Goodyear) ค้นพบกระบวนการวัลคาไนเซชัน (vulcanization) ซึ่งเป็นวิธีการรักษายางและทำให้เป็นวัสดุที่คงทนถาวร ยางลบที่ทำจากยางวัลคาไนซ์จึงเป็นที่นิยมจนถึงปัจจุบัน

เมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1858 ไฮเมน ลิปแมน (Hymen Lipman) จากฟิลาเดลเฟีย, รัฐเพนซิลเวเนีย, สหรัฐอเมริกา จดสิทธิบัตรในการติดยางลบเข้ากับปลายดินสออีกข้างหนึ่งเป็นครั้งแรก แต่ในภายหลังถูกยกเลิกเนื่องจากเป็นเพียงการนำอุปกรณ์สองชนิดประกอบเข้าด้วยกัน มากกว่าที่จะเป็นผลิตภัณฑ์ตัวใหม่

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* Petroski, Henry (1989). *The Pencil: A History of Design and Circumstance*..

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Eraser: How Products are Made,  Volume 5 (1997)  by Rose Secrest
* 
* Goodyear Rubber History 

หมวดหมู่:วัสดุสำหรับงานศิลปะ
หมวดหมู่:อุปกรณ์สำนักงาน
หมวดหมู่:เครื่องเขียน
หมวดหมู่:ยาง
อักษรมองโกเลีย

**อักษรมองโกเลีย** () เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษามองโกเลีย

เมื่อพ.ศ. 1751 เจงกิสข่านรบชนะไนมันและนำอักษรอุยกูร์ ตาตาร์-ตอนกา ซึ่งต่อมาพัฒนาเป็นอักษรอุยกูร์ มาเขียนภาษามองโกเลีย อักษรอุยกูร์เหล่านี้มาจากอักษรซอกเดีย ที่มาจากอักษรอราเมอิกอีกต่อหนึ่ง 

ระหว่างพ.ศ. 1800 – 2000 ภาษามองโกเลียเขียนด้วยอักษรจีน อักษรอาหรับและอักษรพักปา ในช่วงที่ได้รับอิทธิพลจากสหภาพโซเวียต ภาษามองโกเลียเขียนด้วยอักษรละตินเมื่อ พ.ศ. 2474 และใช้อักษรซีริลลิกเมื่อ พ.ศ. 2480 ใน พ.ศ. 2484 รัฐบาลออกกฎหมายล้มเลิกอักษรมองโกเลีย แต่ได้มีการฟื้นฟูอักษรดังกล่าวอีกเมื่อ พ.ศ. 2537 ปัจจุบันมีการสอนการใช้อักษรนี้ในโรงเรียน ประชาชนราวครึ่งหนึ่งในมองโกเลียรู้อักษรนี้นิดหน่อยหรือไม่รู้เลย ส่วนใหญ่จะอ่านได้เฉพาะอักษรซีริลลิก อักษรมองโกเลียนี้ยังใช้อยู่ในเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน ในประเทศจีน 

อักษรนี้แยกสระและพยัญชนะออกจากกัน เขียนในแนวตั้งจากบนลงล่าง บรรทัดจากซ้ายไปขวา ซึ่งต่างจากอักษรที่เขียนในแนวตั้งอื่นๆที่มักจะเขียนจากขวาไปซ้าย อักษรมีรูปร่างต่างกันขึ้นกับตำแหน่งภายในคำ

## ยูนิโคด
อักษรมองโกเลียได้รับการบรรจุลงในยูนิโคดใน ช่วงรหัส U+1800–U+18AF

## อ้างอิง
* อักษรมองโกเลีย 

มองโกเลีย
น้ำมะนาว

thumb|250px|น้ำมะนาว
**น้ำมะนาว** () คือน้ำผลไม้ที่คั้นมาจากมะนาว เป็นน้ำผลไม้ที่คนนิยมไม่แพ้น้ำส้ม ปกติน้ำที่คั้นจากมะนาวนั้นผู้คนจะไม่นิยมนำมาบริโภคทันทีเพราะมีรสชาติที่เปรี้ยวจัด ซึ่งต้องผ่านการปรุงรสก่อนถึงจะนำไปบริโภคได้ มีลักษณะคล้ายน้ำเลมอน (lemonade) ที่คั้นจากผลเลมอน

หมวดหมู่:น้ำผลไม้
น้ำส้ม

thumb|250px|น้ำส้ม
**น้ำส้ม** คือน้ำผลไม้ที่คั้นมาจากผลส้มตามชื่อ เป็นน้ำผลไม้ที่มีคนนิยมดื่มมาก เพราะเตรียมง่าย และให้คุณค่าทางอาหาร โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีวิตามินซีสูง

## การเตรียมน้ำส้ม
; น้ำส้มคั้น : ปกติแล้วน้ำส้มคั้นจะใช้ส้มเขียวหวานผลใหญ่ เพราะจะทำให้น้ำส้มมีรสชาติหวาน สามารถคั้นเอาน้ำรับประทานได้ทันที หรืออาจเติมเกลือเล็กน้อยเพื่อเพิ่มรสชาติ เมื่อเตรียมเสร็จแล้วเทใส่แก้วพร้อมเสิร์ฟ (ปกติแล้วแก้วที่ใส่จะเป็นแก้วเปล่าไม่ใส่น้ำแข็งเพราะน้ำส้มจะมีรสหวานอ่อน ๆ ถ้าเติมน้ำแข็งลงไปอีกจะทำให้น้ำส้มจืดเสียรสชาติ) 

; น้ำส้มปั่น : ส้มที่ใช้ในการทำน้ำส้มปั่นจะใช้ส้มเขียวหวานผลเล็ก (หรือที่ภาษาตลาดเรียกว่าส้มคั้นน้ำ) โดยจะให้น้ำส้มมีรสเปรี้ยว น้ำส้มปั่นสามารถทำได้โดยคั้นน้ำส้มจนได้ปริมาณตามต้องการ จากนั้นเทใส่เครื่องปั่นที่ใส่น้ำแข็งไว้ จากนั้นเติมน้ำเชื่อมกับเกลือ แล้วปั่นประมาณ 30 วินาทีจะได้น้ำส้มปั่นตามต้องการ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:น้ำผลไม้
ชุดตัวอักษรแมนจู

**ชุดตัวอักษรแมนจู** (แมนจู: ; ; พินอิน: mǎn wén *หม่าน เหวิน*, ) เริ่มปรากฏเมื่อ พ.ศ. 2142 ประดิษฐ์โดยผู้นำชาวแมนจู นูร์ฮาจี ผู้สถาปนารัฐแมนจู พัฒนามาจากอักษรมองโกเลียโบราณ มีการปรับปรุงเล็กน้อยเมื่อ พ.ศ. 2175 เมื่อชาวแมนจูสถาปนาราชวงศ์ชิงเมื่อ พ.ศ. 2187 ช่วง 200 ปีแรก ภาษาแมนจูเป็นภาษาราชการหลักและใช้เป็นภาษากลาง เมื่อราว พ.ศ. 2393 ชาวแมนจูจำนวนมากหันมาใช้ภาษาจีนและเขียนภาษาแมนจูด้วยอักษรจีนจนกระทั่งสิ้นสุดราชวงศ์ชิง 

อักษรในชุดนี้เขียนในแนวตั้งจากบนลงล่าง และจากซ้ายไปขวา อักษรแต่ละตัวมีรูปต้นคำ กลางคำและท้ายคำ สระมีรูปแยกต่างหาก อักษรบางตัวมีรูปร่างต่างไปขึ้นกับว่าสระมาก่อนหรือตามหลังอักษรนั้น

## ใช้เขียน
* ภาษาแมนจูซึ่งอยู่ในกลุ่มภาษาตุงกูซิก มีชาวแมนจูราว 9 ล้านคนอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ส่วนใหญ่คนกลุ่มนี้จะพูดภาษาจีนกลาง ในมณฑลซินเจียงมีชาวซิโบราว 27,000 คน พูดภาษาใกล้เคียงกับภาษาแมนจู ชาวซิโบเข้ามาอยู่ในซินเกียงตั้งแต่ พ.ศ. 2307

## อ้างอิง

* อักษรแมนจู 

หมวดหมู่:อักษรโบราณ
ความหิว

thumb|กระรอกกำลังกินผลไม้
**ความหิว**เป็นความรู้สึกเมื่อบุคคลมีความจำเป็นทางสรีรวิทยาเพื่อกินอาหาร ในทางตรงข้าม ความอิ่ม (satiety) คือ ปราศจากความหิว ความอยากเป็นอีกความรู้สึกหนึ่งที่ประสบกับการกิน เป็นความปรารถนากินอาหาร มีทฤษฎีกำเนิดความรู้สึกหิวหลายทฤษฎี ผู้มีสุขภาพดีและมีอาหารบำรุงดีสามารถมีชีวิตอยู่ได้หลายสัปดาห์โดยไม่ต้องกินอาหาร โดยมีการอ้างพิสัยระหว่างสามถึงสิบสัปดาห์ ความรู้สึกหิวตรงแบบสำแดงหลังไม่ได้กินอาหารไม่กี่ชั่วโมงและโดยทั่วไปถือว่าไม่พึงปรารถนา 

หมวดหมู่:อาหารและเครื่องดื่ม
หมวดหมู่:อาการ
หมวดหมู่:แรงกระตุ้น
หมวดหมู่:ระบบลิมบิก
หมวดหมู่:ความหิว
น้ำแร่

upright|thumb|น้ำแร่
**น้ำแร่** () คือน้ำชนิดหนึ่งที่มีแร่ธาตุผสมในอัตราสูงกว่าน้ำปกติ ได้จากแหล่งน้ำธรรมชาติ เป็นน้ำที่ผู้คนนำมาใช้ดื่มและอาบ โดยที่ผู้คนเชื่อว่าการดื่มน้ำแร่นั้นจะช่วยบำรุงสุขภาพ ซึ่งปัจจุบันได้มีผู้ผลิตน้ำดื่มหลายรายที่นำน้ำแร่ธรรมชาติมาบรรจุขวดเป็นสินค้าขาย และการอาบน้ำแร่นั้นเชื่อว่าเป็นการช่วยในการบำรุงผิวพรรณ นอกจากนี้ ยังมีผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่มีน้ำแร่เป็นส่วนประกอบ เช่น สเปรย์น้ำแร่ใช้ฉีดที่ผิวหน้า ซึ่งว่ากันว่ามีสรรพคุณในการทำให้หน้าสดชื่นและผ่อนคลายความตึงเครียด

น้ำแร่ที่สำคัญของโลกมีเช่น น้ำแร่ซัมซัม

## องค์ประกอบ
น้ำที่มีไอออนของ แคลเซียม และ แมกนีเซียม ละลายอยู่มาก จะถูกเรียกว่า *[[น้ำแข็ง]]*; น้ำที่มีไอออนของแคลเซียมและแมกนีเซียมละลายอยู่ในปริมาณน้อยจะเรียกว่า *[[น้ำอ่อน]]*

องค์การอาหารและยา (FDA) ของสหรัฐอเมริกาจัดประเภทน้ำแร่เป็นน้ำที่มี ของแข็งที่ละลายทั้งหมด (TDS) อย่างน้อย 250 parts per million (ppm) ซึ่งมาจากแหล่งน้ำใต้ดินที่ได้รับการปกป้องทางธรณีวิทยาและทางกายภาพ ไม่สามารถเติมแร่ธาตุเพิ่มเติมลงในน้ำนี้ได้

ใน สหภาพยุโรป น้ำบรรจุขวดสามารถเรียกว่าน้ำแร่ได้เมื่อมันถูกบรรจุที่แหล่งน้ำและได้รับการบำบัดน้อยหรือไม่มีการบำบัดเลย อนุญาตให้มีการกำจัด เหล็ก, แมงกานีส, กำมะถัน และ สารหนู ผ่านกระบวนการ decantation, filtration หรือการบำบัดด้วยอากาศที่อุดมด้วย โอโซน ตราบเท่าที่การบำบัดนี้ไม่เปลี่ยนแปลงองค์ประกอบของน้ำในด้านสารที่สำคัญที่ให้คุณสมบัติของน้ำดังกล่าว การเติมสิ่งใด ๆ นอกเหนือจาก คาร์บอนไดออกไซด์ ซึ่งอาจถูกเติม, ลบหรือรี-แนะนำด้วยวิธีทางกายภาพเท่านั้น ไม่มีการบำบัดฆ่าเชื้อหรือการเติมสารที่ยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรียใด ๆ 

## ผลกระทบต่อสุขภาพ
การทบทวนโดย องค์การอนามัยโลก พบว่าการบริโภคน้ำที่มีความแข็งมากขึ้น ซึ่งมีแร่ธาตุในปริมาณสูง เช่น แมกนีเซียมและอาจจะเป็นแคลเซียม สามารถลดอัตราการเสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดหัวใจได้เล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม ปริมาณแร่ธาตุมีความแตกต่างกันมากระหว่างแบรนด์ต่าง ๆ ของน้ำแร่ และน้ำประปาอาจมีปริมาณแร่ธาตุที่คล้ายกันหรือสูงกว่า การศึกษาหนึ่งพบว่าปริมาณแร่ธาตุเฉลี่ยของน้ำแร่ในอเมริกาเหนือต่ำกว่าของน้ำประปา แม้ว่าค่าต่าง ๆ จะมีความแตกต่างกันมากในทั้งสองกลุ่ม นอกจากนี้ แหล่งแร่ธาตุอื่น ๆ ในอาหารอาจมีความคุ้มค่ามากกว่าและมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยกว่าน้ำแร่บรรจุขวด

## ดูเพิ่ม
* น้ำบรรจุขวด
* น้ำดื่ม
* น้ำลิเธีย
* น้ำแร่สปา
* คุณภาพน้ำ

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Bottled Water of the World: Worldwide Bottled Water Brands Listed by Country
* Eupedia: ''List of European mineral water brands with mineral analysis''
* 
* 

หมวดหมู่:เครื่องดื่ม
แพลลัส

**แพลลัส** (, ) ในตำนานเทพปกรณัมกรีก มีเทพและเทพีหลายองค์ที่มีนามว่า "**แพลลัส**" อีกทั้งยังรวมไปถึงเจ้าชายองค์หนึ่งด้วย

เทพีแพลลัสองค์แรกนั้นเป็นฉายาของอะธีนา บางแหล่งอ้างว่า เทพีแพลลัส เป็นเพื่อนเล่นขององค์เทพี ซึ่งเทพีแพลลัสเป็นพระธิดาของเทพไทรทัน หรือเทพไทรโทนิส  ซึ่งเป็นพระบิดาอุปถัมภ์ของนาง วันหนึ่ง ขณะที่เทพีแพลลัสและเทพีอะทีนากำลังทะเลาะกันอยู่นั้น เทพซูส ก็ปรากฏร่างต่อหน้าทั้งสองพร้อมกับโล่ของพระองค์ ด้วยความตกใจกลัวจึงทำให้เทพีแพลลัสลืมหลบการโจมตีของเทพีอะทีนา นางได้เสียชีวิต และเทพีอะทีนาโศกเศร้าเสียใจกับการจากไปของนางและเปลี่ยนนามของนางเป็น "แพลลัส อะทีนา" นอกจากนี้เทพีอะทีนายังแกะสลักรูปปั้นของเทพีแพลลัสจากลำต้นของต้นไม้ซึ่งเรียกว่าพัลเลเดียม (Palladium) ซึ่งเทพีอะทีนาได้ทิ้งไว้กับเทพซูส ต่อมาอิเล็กตรา ผู้ถูกเกี้ยวโดยเทพซูสได้หนีพระองค์โดยการซ่อนตัวอยู่หลังรูปปั้นดังกล่าว อย่างไรก็ตาม เมื่อเทพซูสพบตัวอิเล็กตรา พระองค์ได้โยนรูปปั้นลงไปยังดินแดนแห่งอิเลียม (Ilium) หรือซึ่งก็คือกรุงทรอย  นั่นเอง และ ณ ที่นี้อีลัส ได้สร้างวิหารเก็บรูปปั้นของเทพีแพลลัสเอาไว้ นอกจากนี้ยังมีบางแหล่งได้อ้างว่าแพลลัสเป็นเทพเจ้าเก่าแก่ที่ถูกรวมเข้ากับเทพีอะทีนาโดยชาวเอเธนส์เอง

แพลลัสยังเป็นไททันตนหนึ่งอีกด้วย ไททันแพลลัสเป็นโอรสของไททันคริอุซ และเทพียูริเบีย และเป็นพระสวามีของเทพีสติกซ์ ด้วย พระองค์เป็นพระบิดาของเทพซีลุส  เทพีไนกี้  เทพคราตอส และเทพีไบอา (และบางครั้งยังเป็นพระบิดาของเทพีอีออส และไททันเซเรเน่ ด้วย) เทพแพลลัสองค์นี้เป็นเทพแห่งปัญญา อาอีซอนหรืออาอีธอน คือชื่อของม้าของพระองค์

เทพมีปีกเก่าแก่องค์หนึ่งก็มีนามว่าแพลลัสเช่นกัน ซึ่งปีกของพระองค์จะอยู่ที่ข้อเท้า หรือไม่ก็กลางหลัง เช่นเดียวกับเทพีติดปีกยุคเก่าแก่องค์อื่น ๆ ตามที่ตำนานหนึ่งได้กล่าวไว้ เทพแพลลัสองค์นี้เป็นพระบิดาของเทพีอะทีนาและได้พยายามข่มขืนนาง องค์เทพีจึงสังหารเทพแพลลัสและฉีกผิวหนังของพระองค์มาทำเป็นโล่อีจิส

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทพเจ้ากรีก
สติกซ์

**สติกซ์** () เป็นพระธิดาของไททันโอเชียนัส (Oceanus) และไททันเทธีส (Tethys) และเป็นมเหสีของเทพพาลลัส (Pallas) ลูกๆ ของนางคือเทพซีลุส (Zelus) เทพีไนกี้ (Nike) เทพคราตอส (Cratos) และเทพีไบอา (Bia) (และบางครั้งยังรวมไปถึงเทพีอีออส (Eos) อีกด้วย)

เทพีสติกซ์ช่วยเหลือเทพซุส (Zeus) ในสงครามกับเหล่าไททันที่เรียกว่า ไททันโนมาเคีย (Titanomachia) นางเป็นองค์แรกที่เข้าช่วยเหลือมหาเทพ ด้วยเหตุนี้เองนามของนางจึงได้รับเกียรติให้เป็นข้อผูกมัดคำสาบานของเหล่าทวยเทพ

หมวดหมู่:เทพเจ้ากรีก
กระบี่ (อาวุธ)

thumb|250px|right|ตัวอย่างกระบี่
thumb|upright|ตัวอย่างด้ามและโกร่งกระบี่
**กระบี่** คืออาวุธที่มีลักษณะคล้ายดาบ แต่มีน้ำหนักเบากว่า ลักษณะเรียวแหลม มีปลายแหลม เน้นใช้ในการแทงมากกว่าฟัน อาจมีคมเพียงด้านใดด้านหนึ่งหรือมีท้ง 2 ด้าน ข้อแตกต่างจากดาบคือ น้ำหนักส่วนใหญ่ของกระบี่จะอยู่ที่ด้ามจับ เพื่อให้เกิดความคล่องแคล่วและพลิกแพลงได้ง่ายในการจ้วงแทง เพราะกระบี่เน้นการแทงเป็นสำคัญ ในขณะที่น้ำหนักส่วนใหญ่ของดาบ จะอยู่ที่ใบดาบ เพื่อให้การฟันมีน้ำหนัก เพราะดาบเน้นการฟันและตัด อาวุธกระบี่ของไทย จะมีลักษณะและการใช้งานเหมือนกับอาวุธของชาวตะวันตกที่เรียกว่า "Rapier" จึงอาจกล่าวได้ว่า "Rapier" แปลว่า "กระบี่" นั่นเอง

พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542 ให้ความหมายว่า อาวุธชนิดหนึ่ง ใบแบนยาว ปลายแหลม มีคมข้างหนึ่งหรือทั้ง 2 ข้าง ด้ามสั้น ที่ด้ามถืออาจมีโกร่งหรือไม่มีก็ได้ มีฝัก

หมวดหมู่:ดาบ
อิลยูชิน อิล-76

**อิลยูชิน อิล-76** (; สัญลักษณ์เนโท: **Candid**) เป็นอากาศยานลำเลียงขนส่งขนาดหนักพิสัยไกล อิล-76 ปรากฏตัวครั้งแรกในงานแสดงการบินที่ปารีส ปี 1971 บินครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 มีนาคม 1971 และส่งมอบให้กับกองทัพอากาศโซเวียต เมื่อปี 1974 ส่งมอบให้กับสายการบินแอโรฟลอตในปี 1976
อิล-76 เป็นเจ๊ตลำเลียงแบบแรกของสหภาพโซเวียต โดยรุ่นที่ใช้งานทางทหารจะมีป้อมปืนท้าย อิล-76 ได้รับการดัดแปลงให้บรรทุกเชื้อเพลิงเพื่อใช้สำหรับเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศให้กับเครื่องบินเจ๊ตทิ้งระเบิดเช่น ตูโปเลฟ ตู-22 (แบคไฟร์) อิล-76 ได้ทำสถิติความเร็วและความสูงที่สำคัญคือ ขึ้นสูงสุดที่ระยะ 2,000 เมตร โดยมีน้ำหนักบรรทุก 70,121 กิโลกรัม

## ข้อมูลจำเพาะ
* **เครื่องยนต์:** เทอร์โบแฟน โซโลวีเอฟ ดี-30 เคพี ให้แรงขับเครื่องละ 12,000 กิโลกรัม 4 เครื่อง
* **กางปีก:** 50 เมตร
* **ยาว:** 46.59 เมตร
* **สูง:** 14.76 เมตร
* **พื้นที่ปีก:** 300 ตารางเมตร
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด:** 170,000 กิโลกรัม
* **น้ำหนักบรรทุกสูงสุด:** 40,000 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วเดินทางขึ้นสูง:** 800 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะ 9,000 เมตร
* **อัตราเร็วเดินทางประหยัด:** 750 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะ 12,000 เมตร
* **เพดานบินปกติ:** 9,000-12,000 เมตร
* **พิสัยบินเมื่อบรรทุกภารกรรมสูงสุด:** 5,000 กิโลเมตร
* **พิสัยบินเมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงสูงสุด:** 6,700 กิโลเมตร

## เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน

### รุ่นที่ใกล้เคียงกัน

* เบอร์รีฟ เอ-50 
* เบอร์รีฟ เอ-100
* อิลยูชิน อิล-78 

### เครื่องบินที่คล้ายกัน

* ล็อคฮีด ซี-141 สตาร์ลิฟเตอร์
* ซีอาน วาย-20
* โบอิง ซี-17 โกลบมาสเตอร์ 3

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อากาศยานขนส่งทางการทหาร
หมวดหมู่:เครื่องบินเตือนภัยล่วงหน้า
ไมย์ซิสเชฟ เอ็ม-4

**ไมย์ซิสเชฟ เอ็ม-4**    ()  เอ็ม-4 (ไบซัน) เป็นเจ๊ตทิ้งระเบิดขนาดหนัก 4 เครื่องยนต์ ประกฎตัวครั้งแรกในวันกรรมกร ปี ค.ศ. 1954 เป็นเจ๊ตทิ้งระเบิดขนาดเดียวกับ บี-52 สตราโตฟอสเตรส ของสหรัฐอเมริกา มีการสร้างขึ้นมา 3 รุ่นคือ
* **ไบซัน-เอ**:เจ๊ตทิ้งระเบิดนิวเคลียร์
* **ไบซัน-บี**:เจ๊ตตรวจการณ์ทางทะเล
* **ไบซัน-ซี**:เหมือนไบซัน-เอ แต่เรดาร์หาเป้าที่หัวใหญ่ขึ้น     
## รายละเอียด ไมย์ซิสเชฟ เอ็ม-4

* **ผู้สร้าง** :บริษัทโรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต
* **ประเภท**:เจ๊ตทิ้งระเบิดยุทธศาสตร์และตรวจการณ์ทางทะเล เจ้าหน้าที่ 7-8 นาย
* **เครื่องยนต์**:เทอร์โบแฟน โซโลเวียฟ ดี-15 ให้แรงขับเครื่องละ 13,000 กิโลกรัม 4 เครื่อง
* **กางปีก**: 52 เมตร
* **ยาว**: 49.5 เมตร
* **สูง**: 12.2 เมตร
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด**: 165,000 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วขั้นสูง**: .85 มัค (1,060 กิโลเมตร/ชั่วโมง) ที่ระยะสูง 3000 เมตร
* **เพดานบินใช้งาน**: 15,600 เมตร
* **พิสัยบิน**:9,650 กิโลเมตร
* **บินทน**; 15 ชั่วโมง
* **อาวุธ**: ปืนใหญ่อากาศ เอ็นอาร์-23 ขนาด 23 มม. แท่นคู่ ในป้อมปืนท้าย บนลำตัวใต้ลำตัว ทั้งด้านหัวท้าย 5 ป้อม รวม 10 กระบอก สำหรับป้องกันต้นเอง สามารถบรรทุกลูกระเบิดธรรมดาและลูกระเบิดนิวเคลียร์เป็นน้ำหนักรวม 9,000 กิโลกรัม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิด
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิดโซเวียต
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์
ร็อกเวลล์ B-1 แลนเซอร์

**ร็อกเวลล์ B-1 แลนเซอร์** () เป็นเครื่องบินเจ็ตทิ้งระเบิดยุทธศาสตร์ เพื่อใช้แทนบี-52 สตราโตฟอสเตรส บี-1 มีขนาดเล็กกว่าบี-52 และสามารถบรรทุกอาวุธได้มากกว่า 2 เท่า บินเร็วมากกว่า 2 เท่า โดยใช้ระยะทางบินขึ้นสั้นกว่าบี-52

## ประวัติ
B-1 ถูกสร้างขึ้นในยุคของประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน ซึ่งถูกสร้างขึ้นในรุ่นแรกคือ บี-1เอ บินขึ้นครั้งแรกในวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1974 หมายเลข 74-0158 ด้วยราคาที่สูงมากทำให้ต่อมาในสมัยของประธานาธิบดีจิมมี คาร์เตอร์ ก็ได้สั้งยกเลิกโครงการ บี-1 ในวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1977 แต่หน่วยข้อมูลข่าวสารที่หน่วยข่าวกรองสหรัฐฯสืบทราบว่าทางฝ่ายสหภาพโซเวียตยังทำการพัฒนเครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์แบบใหม่อยู่อย่างจริงจัง จึงทำให้กระทรวงกลาโหมสหรัฐฯสั่งรีบดำเนินการโครงการ บี-1 ขึ้นอีกครั้ง โดยได้มีการแก้ไขบางอย่างจนได้ชื่อว่า บี-1 แลนเซอร์ ซึ่งเป็นการพัฒนาจากรุ่นเอมาเป็นรุ่นบี และได้มีการพัฒนาพื้นที่หน้าตัดของรุ่นบีให้ลดการปะทะเรดาร์ของข้าศึกให้น้อยลง และมีประสิทธิภาพการประหยัดน้ำมันสูงกว่าด้วย มีการปรับเปลี่ยนการใช้งานอวิโอนิกส์และสรรพวุธแบบใหม่ ผลที่ได้คือน้ำหนักวิ่งขึ้นจากเดิมรุ่นบี-1เอ ที่มีน้ำหนัก 180 ต้น เพิ่มขึ้นเป็น 217 ต้นในรุ่นบี-1บี แต่ลำตัวได้สร้างจากวัสดุไทเทเนียมคุณภาพต่ำเนื่องมาจากสภาคองเกรสปรับตัดงบประมาณลง 

เครื่องต้นแบบB-1B หมายเลข 82-001 ได้เข้าสู่ขั้นตอนการทดสอบบินในวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1983 เครื่องบินที่ออกจากสายการผลิตเครื่องแรกคือเครื่องหมายเลข 83-0065 ขึ้นบินครั้งแรกในวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1984 จนผลิตมาถึงเครื่องที่ 100 ซึ่งเป็นเครื่องสุดท้ายที่มีการผลิตมาคือเครื่องหมายเลข 86-0140 โดยได้บินออกจากโรงงานที่เมืองปาล์มเดล รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อปี ค.ศ. 1989

บี-1 ได้รับการออกแบบมาให้บินโดยใช้เพดานบินต่ำเพียง 500 ฟุตเพื่อหลบเรดาร์ โครงการบี-1 ต้องใช้ชิ้นส่วนที่ผลิตจากบริษัทต่าง ๆ กว่า 5,000 บริษัท จาก 47 รัฐ และมีราคาสูงมากในประวัติศาสตร์ในปี ค.ศ. 1977 เนื่องจากงบประมาณในการสร้าง บี-1 นั้นมีผลกระทบต่อเศรษฐกิจของสหรัฐอเมริกามาก 

## รายละเอียด บี-1เอ แลนเซอร์
250px|right
ข้อมูลจำเพาะ
* **ผู้สร้าง** :บริษัทร็อคเวลล์ อินเตอร์เนชั่นเนล (สหรัฐอเมริกา)
* **ประเภท**:เจ็ตทิ้งระเบิดยุทธศาสตร์ เปลี่ยนมุมลู่ปีกได้ เจ้าหน้าที่ 3 นาย
* **เครื่องยนต์**:เทอร์โบแฟน เยเนลรัล อิเล็กตริก วายเอฟ.101-ยีอี-100 ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 7,710 กิโลกรัม และ 13,610 กิโลกรัม เมื่อใช้ 4 เครื่อง
* **กางปีก**: 41.67 เมตร เมื่อกางปีเต็มที่
** 23.84 เมตร เมื่อลู่ปีกเต็มที่
* **ยาว**: 45.78 เมตร
* **สูง**: 10.24 เมตร
* **พื้นที่ปีก**: 181.2 ตารางเมตร
* **อัตราเร็วขั้นสูง**: 2.2 มัค ที่ระยะสูง 5240 เมตร
** .95 มัค ที่ระยะสูง 152 เมตร
* **อัตราเร็วเดินทาง**: 0.85 มัค ที่ระยะสูง 15,240 เมตร
* **เพดานบินปกติ**: 60,000 ฟุต
* **พิสัยบินไกลสุด**: 9,815 กิโลเมตร เมื่อไม่เติมเชื้อเพลิงกลางอากาศ
* **อาวุธ**:อาวุธปล่อยโจมตีระยะใกล้ (Short Range Attack Missile-SRAM) แบบเอจีเอ็ม-69 เอ จำนวน 8 ลูก
** จรวดร่อนแบบ เอจีเอ็ม-86บี
** ลูกระเบิดนิวเคลียร์
** อาวุธปล่อยหลบรอดข่ายเรดาร์ (AIR Launched Cruise Missile-ALCM)
** อาวุธปล่อยป้องกันเครื่องบินทิ้งระเบิด (Bomber Defense Missile-BDM)
* **รวม** เป็นน้ำหนักอาวุธสูงสุด 52,160 กิโลกรัม ในห้องเก็บอาวุธใต้ลำตัว 3 ห้อง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิด
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิดสหรัฐ
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์
รังษี เสรีชัย

**รังษี เสรีชัย** ชื่อจริงว่า **รังษี เสรีชัยใจมุ่ง** เกิดเมื่อ พ.ศ. 2507 นักร้องลูกทุ่งชายชื่อดัง อดีตข้าราชการการเมืองประจำสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เขามีเสียงดี หน้าตาหล่อเหลา และมีผลงานเพลงเป็นที่รู้จักของแฟนเพลงทั่วไปหลายเพลง รังษี เสรีชัย โด่งดังมาจากเพลง " น้ำกรดแช่เย็น"

## ประวัติ

รังษี เสรีชัย เดิมมีชื่อจริงว่า สมชาย ใจมุ่ง มีชื่อเล่นว่า หนุ่ม เป็นชาว จ.ราชบุรี ตั้งแต่สมัยเป็นนักเรียน เขาชอบการร้องเพลงลูกทุ่งมาโดยตลอด หลายครั้งครูที่โรงเรียนก็ลงโทษเขาเมื่อกระทำความผิดต่างๆด้วยการให้ไปยืนร้องเพลงที่หน้าเสาธง หรือหลังพิธีสวดมนต์ของทางโรงเรียน (โรงเรียนคริสต์ ) เขาก็มีหน้าที่นำนักเรียนร้องเพลงสวด นอกจากนั้น ก็ยังชอบไปสมัครประกวดร้องเพลงที่สถานีวิทยาท้องถิ่นจัดอยู่เสนอ และก็ยังไปร่วมวงอยู่ในวงแตรวง และร้องเพลงเชียร์รำวง ด้วยความสนใจในเรื่องเสียงเพลงอย่างมาก ทำให้เขาตัดสินใจหยุดการศึกษาไว้ที่แค่ชั้นประถม 7. เท่านั้น แต่เป็นที่น่าประหลาดใจก็คือรังษี ไม่เคยชนะการประกวดรายการอะไรเลย

เมื่อตอนอายุประมาณ 19 ปี เพื่อนคนหนึ่งได้พารังษี เสรีชัยไปสมัครประกวดร้องเพลงที่จัดโดยสวนอาหารแห่งหนึ่งชื่อ " ตุ๊กตา " ปรากฏว่าการประกวดจบลงที่แค่รอบ 2 โดยไม่มีการแจ้งสาเหตุ แต่ในระหว่างนั้น สรรเสริญ รุ่งเสรีชัย ได้เห็นแววดังของนักร้องหนุ่ม จึงชักชวนรังษี มาบันทึกแผ่นเสียง พร้อมกับตั้งชื่อให้เขา โดยชื่อนั้นนำมาจากชื่อค่ายภาณุรังษี ส่วนนามสกุลนั้นก็นำมาจากนามสกุล รุ่งเสรีชัยของเขาเอง

รังษีบันทึกเสียงในผลงานเพลงชุดแรกรวม 14 เพลง และระหว่างที่รอการโปรโมตให้เพลงติดตลาด
รังษีได้กลับไปบวชเป็นพระ ระหว่างนั้นเพลง " น้ำกรดแช่เย็น " และ "ร้องไห้ปลายนา" ของเขาก็เกิดดังนั้นมา นายทุนจึงเตรียมตั้งวงดนตรีรอ และเมื่อรังษีสึกออกมา ก็ได้เริ่มเดินสายทันที และออกแสดงครั้งแรกวันที่ 31 ธันวาคม 2525 ที่วัดท่าแร้ง ปรากฏว่า ได้รับการต้อนรับจากแฟนเพลงล้นหลาม เพราะแม้จะเก็บค่าชมคนละ 10 - 15 บาท ก็ยังเก็บเงินได้ถึง 2 แสนบาท คิดเป็นจำนวนผู้
มาชมก็ราวหมื่นคน รังษี เสรีชัย ได้แจ้งเกิดในถนนสายลูกทุ่งเต็มตัว

รังษีออกเดินสายอยู่นานราว 3 ปี ระหว่างนั้น รังษีก็มีผลงานเพลงคู่ร่วมกับศิลปินร่วมค่ายอย่างศิรินทรา นิยากร ออกมาด้วย ก่อนที่จะออกมาทำวงเอง และมีผลงานตามมาอีกหลายชุด ก่อนที่ชื่อเสียงจะตกต่ำ จึงหันไปทำธุรกิจร้านอาหารตามจังหวัดต่างๆ รวมทั้งที่สระบุรี และลงเล่นการเมืองท้องถิ่นโดยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาเทศบาล อ.มวกเหล็ก ช่วงปี 2543 - 2547 รวมทั้งพยายามขยับมาเล่นการเมืองระดับประเทศ ด้วยการสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคมหาชน เขต 2 จ.สระบุรี 2548 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ 

## ผลงานเพลงดัง

* น้ำกรดแช่เย็น
* ตอไม้ที่ตายแล้ว
* กากีเหมือนดอกไม้
* ดอกจาน
* ไม่รักบอกด้วย
* คิดถึงลำดวน
* กินยาอะไร
* รอวันเธอว่าง
* คืนนัดพบ
* คำวอนก่อนลา
* ไข้ใจ
* รังษีไม่ดีตรงไหน
* เกียรติทหารเกณฑ์
* 26 ตกเกณฑ์รัก
* ก้อนหินชายหาด
* มีโฉนดหรือยัง

## ผลงานการแสดงภาพยนตร์

* ลูกทุ่งเสียงทอง (2528)
* มนต์เพลงลูกทุ่ง เอฟ.เอ็ม. (2545)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องจากจังหวัดราชบุรี
หมวดหมู่:นักร้องลูกทุ่งชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดราชบุรี
หมวดหมู่:พรรคมหาชน
หมวดหมู่:พรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:พรรคประชาธรรมไทย
หมวดหมู่:พรรคเพื่อชาติ
หมวดหมู่:พรรคภูมิใจไทย
Ш

**Sha** (Ш, ш) เป็นอักษรตัวหนึ่งในอักษรซีริลลิก ใช้แทนเสียงพยัญชนะ // หรือ // ซึ่งออกเสียงคล้ายกับ sh ในภาษาอังกฤษ ch ในภาษาฝรั่งเศส sch ในภาษาเยอรมัน ş ในภาษาตุรกี หรือ sz ในภาษาโปแลนด์ ส่วนกลุ่มภาษาสลาวิกที่ใช้อักษรละตินจะเขียนอักษร š แทนเสียงดังกล่าว ซึ่งนักภาษาศาสตร์ก็ใช้อักษร š สำหรับถ่ายอักษร Ш ไปเป็นอักษรละตินเช่นกัน

ลักษณะตัวพิมพ์ของอักษรนี้มีรูปร่างคล้ายอักษรละติน W หรือเหมือนยิ่งกว่าโดยนำอักษร E มาวางตะแคง อักษร Ш ถูกใช้ในทางที่หลากหลาย อย่างในทางคณิตศาสตร์ Tate-Shafarevich group จะใช้สัญลักษณ์เป็น Ш ซึ่งแนะนำให้ใช้เป็นครั้งแรกโดย เจ. ดับบลิว. เอส. แคสเซลส์ (ก่อนหน้านั้นใช้สัญลักษณ์ TS ซึ่งไม่ได้มีความหมายอะไรพิเศษ) และในอีกทางหนึ่ง รูปแบบของกราฟที่คล้ายอักษร Ш และได้ชื่อว่า *Shah function* ก็เป็นส่วนหนึ่งของฟังก์ชัน Dirac comb

สัทอักษร // เป็นการอธิบายเสียงเสียดแทรกหลังปุ่มเหงือกแบบไม่ก้อง เนื่องจากเสียงประเภทนี้เป็นสาเหตุหลักที่อักษรกลาโกลิตและอักษรซีริลลิกต้องประดิษฐ์ขึ้น เพราะเสียงเหล่านี้ไม่สามารถเขียนให้อยู่ในรูปของอักษรละตินหรืออักษรกรีก โดยที่ไม่ใช้เครื่องหมายเสริมอักษรหรือทวิอักษรได้ ภาษาในกลุ่มสลาวิกจึงมีอักษรแทนเสียงเสียดแทรกและเสียงกึ่งเสียดแทรกมากมาย และอักษร Sha เองก็เป็นหนึ่งในนั้น

## ตำแหน่งอักขระ

## อ้างอิง
* อักษรซีริลลิก จากยูนิโค้ด

หมวดหมู่:อักษรซีริลลิก
มุฮัรร็อม

**มุฮัรร็อม** () หรือที่คนไทยบางคนรู้จักกันในนาม "มะหะหร่ำ" เป็นเดือนแรกของปฏิทินฮิจเราะห์หรือปฏิทินอิสลาม เป็นเดือนที่มุสลิมชีอะฮ์ไว้อาลัยต่ออิหม่ามฮุซัยน์ หลานตาศาสนทูตมุฮัมมัด ตั้งแต่วันที่ 1 จนถึงวันที่ 10 หรือที่เรียกว่าวันอาชูรออ์ มุสลิมในประเทศไทยและมาเลเซียจะร่วมกันทำขนมบูโบซูรอ หรือที่ชาวชีอะฮ์ในไทยเรียกว่า "หะยีส่า"

## ดูเพิ่ม
*มุฮัรร็อมในความเชื่อของซุนนี
*มุฮัรร็อมในความเชื่อของชีอะฮ์

หมวดหมู่:ปฏิทินฮิจเราะห์
คนปีศาจ

**คนปีศาจ** () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เขียนโดย นาโอกิ อุราซาว่า เรื่องราวแนวสืบสวนลึกลับสยองขวัญ (ผู้เขียนเดียวกับเรื่อง 20th Century Boys และ ตามล่านักฆ่าแอนดรอยด์) ได้รับรางวัลชนะเลิศในงาน Media Arts ครั้งที่ 1 ของทบวงวัฒนธรรมญี่ปุ่น

## เนื้อเรื่อง
ณ เมืองดึสเซิลดอร์ฟ เยอรมนีตะวันตก วันหนึ่งในปีค.ศ. 1986 เคนโซ เทมมะ หมอชาวญี่ปุ่นซึ่งทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลไอซเลอร์ ได้ขัดคำสั่งของผู้อำนวยการโรงพยาบาลโดยปฏิเสธการรักษานายกเทศมนตรี เพื่อช่วยชีวิต โยฮัน ลีแบร์ท เด็กชายฝาแฝดคนหนึ่ง เนื่องจากถูกส่งตัวมาโรงพยาบาลก่อน จึงทำให้เขาตกที่นั่งลำบากในหน้าที่การงานและถูกลูกสาวผู้อำนวยการถอนหมั้น แต่ทว่าต่อมาเกิดการตายอย่างผิดปกติของผู้อำนวยการโรงพยาบาลและแพทย์ที่ได้รับการเลื่อนตำแหน่งแทนเขา จนทำให้เขาได้ขึ้นเป็นหัวหน้าแผนกศัลยแพทย์ในที่สุด แม้เขาจะตกเป็นผู้ต้องสงสัยแต่ก็ไม่มีหลักฐานใดๆว่าเขาเป็นคนร้าย

9 ปีต่อมา โยฮัน ที่หายตัวไปจากรพ.ในวันนั้น ได้ออกมาสารภาพว่า ตนเป็นผู้ฆ่าผู้อำนวยการ เทมมะ จึงได้ตามไล่ล่าโยฮันด้วยตนเอง ในขณะที่ตนเองนั้นได้ถูกตำรวจตามจับ เพราะต้องสงสัยว่าเป็นคนร้ายในคดีฆาตกรรมต่อเนื่องเสียเอง

## ตัวละคร
### ตัวละครหลัก
; เคนโซ เทมมะ : ศัลยแพทย์สมองชาวญี่ปุ่น ออกเดินทางเพื่อกำจัดปีศาจที่ตนเองช่วยชีวิตเอาไว้
; โยฮัน ลีแบร์ท : ฝาแฝดคนพี่ มีมันสมองฉลาดเป็นเลิศ มีจิตใจที่ชั่วร้ายดั่ง"ปีศาจ" ในอดีตเคยอยู่ใน 511 คินเดอร์ไฮม์
; นีน่า ฟอลต์เนอร์ (อันนา ลีแบร์ท) : น้องสาวฝาแฝดของโยฮัน ละทิ้งมหาวิทยาลัยเพื่อออกเดินทางกำจัดพี่ชาย
; สารวัตรลุงเงอ : นักสืบมือดีของรัฐบาลกลางเยอรมนี ไล่ล่าตามจับเทมมะ
; เอฟา ไฮเนอมัน : ลูกสาวผู้อำนวยการโรงพยาบาล และอดีตคู่หมั้นของเทมมะ
; ดีเธอร์ : เด็กที่เทมมะได้ช่วยไว้
; ดร.ไรน์ไวน์ : จิตแพทย์ที่พยายามพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเทมมะ
; วอล์ฟ์กัง กริมเมอร์ : นักข่าวอิสระ เคยอยู่ใน 511 คินเดอร์ไฮม์
; โรเบโต้ : ชายผู้ศรัทธาโยฮัน
; ฟรานซ์ โบนาพัลต้า : ชายปริศนาผู้มีหลายชื่อ เคยเขียนนิทานภาพมากมาย และกุมปริศนาการกำเนิดปีศาจเอาไว้

## รายชื่อตอน

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Monster Graph 
* AnimeNfo.Com : Monster
* Monster: Volume 1
* Monster วาดโดย Naoki Urasawa และ เรื่องอื่นๆ
* อนิเมะ 

หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง‎
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนเกี่ยวกับฆาตกรต่อเนื่อง
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะที่มีฉากในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักอาชญาวิทยา
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวการแพทย์
จังหวัดโทจิงิ

**จังหวัดโทจิงิ** () เป็นจังหวัดหนึ่งในภูมิภาคคันโตบนเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น มีเมืองหลวงคืออุตสึโนมิยะซึ่งมีชื่อเสียงในด้านร้านขายเกี๊ยวซ่าเลิศรส และยังมีศูนย์การค้าที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในภูมิภาคคันโตทางตอนเหนือได้แก่เบลล์มอลล์

## ภูมิศาสตร์และการปกครอง
จังหวัดโทจิงิมีพื้นที่ 6,408.09 ตารางกิโลเมตร จังหวัดโทจิงิไม่มีชายฝั่งทะเล ตั้งอยู่ทางตอนบนของภูมิภาคคันโต และมีอาณาเขตติดต่อกับภูมิภาคโทโฮกุ โดยพรมแดนด้านทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดฟูกูชิมะ ส่วนอีกสามด้านล้อมรอบด้วยจังหวัดในภูมิภาคคันโตสามจังหวัด โดยพรมแดนส่วนใหญ่ติดต่อกับจังหวัดอิบารากิและจังหวัดกุมมะ และมีพรมแดนสั้น ๆ ทางทิศใต้ติดต่อกับจังหวัดไซตามะ

พื้นที่ประมาณร้อยละ 21 ของจังหวัดโทจิงิอยู่ในเขตอุทยาน อุทยานแห่งชาติสองแห่งมีพื้นที่คาบเกี่ยวกับจังหวัดโทจิงิ ได้แก่อุทยานแห่งชาตินิกโกและอุทยานแห่งชาติโอเซะ และนอกจากนี้ยังมีอุทยานระดับจังหวัดอีก 8 แห่ง

### เขตการปกครอง

จังหวัดโทจิงิประกอบด้วย 14 นคร 5 อำเภอ และ 11 เมือง พื้นที่ที่แสดงในตารางมาจากรายงานของสำนักงานสารสนเทศภูมิศาสตร์แห่งประเทศญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2560 และจำนวนประชากรที่แสดงในตารางมาจากรายงานสำมะโนประชากรประจำ พ.ศ. 2558 ของสำนักงานสถิติ กระทรวงกิจการภายในประเทศและการสื่อสาร โดย 14 นครในจังหวัดโทจิงิมีพื้นที่รวมกัน 5,053.84 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นร้อยละ 78.87 ของพื้นที่จังหวัด และมีประชากรรวม 1,731,571 คน หรือคิดเป็นร้อยละ 87.71 ของประชากรทั้งจังหวัด

#### นคร

#### อำเภอและเมือง
จังหวัดโทจิงิมี 5 อำเภอ โดยแต่ละอำเภอมีเขตการปกครองต่าง ๆ ดังนี้

ไฟล์:Kaminokawa in Tochigi Prefecture Ja.svg|อำเภอคาวาจิ
ไฟล์:Shimotsuga District in Tochigi prefecture Ja.png|อำเภอชิมตสึงะ
ไฟล์:Shioya District in Tochigi prefecture Ja.png|อำเภอชิโอยะ
ไฟล์:Nasu District in Tochigi prefecture Ja.png|อำเภอนาซุ
ไฟล์:Haga District in Tochigi prefecture Ja.png|อำเภอฮางะ


## สถานที่ท่องเที่ยว
นครนิกโกในจังหวัดโทจิงิ เป็นที่ตั้งของศาลเจ้าและวัดที่องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก นครนิกโกนี้ใช้เวลาเดินทางโดยรถไฟจากกรุงโตเกียวเพียง 1 ชั่วโมง

แหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงอื่น ๆ ได้แก่ เมืองนาซุ ซึ่งมีชื่อเสียงในด้านรีสอร์ตน้ำพุร้อน รีสอร์ตสกี และแหล่งผลิตเหล้าสาเก เมืองนี้ยังเป็นที่ตั้งของตำหนักที่ประทับประจำราชวงศ์ มีสถานีรถไฟนาซุ-ชิโอบาระเป็นสถานีใหญ่ที่รองรับขบวนรถด่วนชิงกันเซ็ง รีสอร์ตน้ำพุร้อนที่มีชื่อเสียงอีกแห่งหนึ่งอยู่ที่คินูงาวะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการของจังหวัดโทจิงิ
* Tochigi International Association Website 
* 


โทจิงิ
พัลซาร์

thumb|200px|แผนภาพของพัลซาร์ ทรงกลมตรงกลางหมายถึงดาวนิวตรอน เส้นโค้งรอบ ๆ คือเส้นสนามแม่เหล็ก ส่วนรูปกรวยที่พุ่งออกมาคือลำการแผ่รังสี

**พัลซาร์** (; มาจากการรวมกันของ 2 คำ คือ pulsating และ star) คือดาวนิวตรอนที่หมุนรอบตัวเองด้วยความเร็วสูงมาก และแผ่รังสีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าออกมาเป็นจังหวะ คาบการหมุนที่สังเกตได้อยู่ระหว่าง 1.4 มิลลิวินาที ถึง 8.5 วินาที เราสามารถสังเกตเห็นการแผ่รังสีได้จากลำรังสีที่ชี้มาทางโลกเท่านั้น ลักษณะปรากฏการณ์เช่นนี้เรียกว่า ปรากฏการณ์ประภาคาร (lighthouse effect) และการที่สังเกตเห็นรังสีเป็นช่วง ๆ (pulse) นี้เองเป็นที่มาของชื่อพัลซาร์ พัลซาร์บางแห่งมีดาวเคราะห์โคจรอยู่รอบ ๆ เช่น ดาว PSR B1257+12 เวอร์เนอร์ เบ็คเกอร์ แห่งสถาบันมักซ์ พลังค์เพื่อการศึกษาฟิสิกส์นอกโลก (Max Planck Institute for Extraterrestrial Physics) ได้กล่าวเอาไว้ในปี 2549 ว่า "ทฤษฎีว่าด้วยเหตุที่พัลซาร์แผ่รังสีออกมายังคงเป็นสิ่งลึกลับ แม้จะมีการเฝ้าศึกษามาเป็นเวลากว่า 40 ปีแล้ว"

## ดูเพิ่ม

* ดาวนิวตรอน
* พัลซาร์วิทยุ
* พัลซาร์รังสีเอกซ์
* Magnetar
* Millisecond pulsar
* ดาวเคราะห์พัลซาร์
* หลุมดำ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ภาพเคลื่อนไหวของพัลซาร์  *Einstein.com,* 17 มกราคม 2551.
* "การค้นพบพัลซาร์." *BBC,* 23 ธันวาคม 2545.
* "A Pulsar Discovery: First Optical Pulsar ." *Moments of Discovery,* American Institute of Physics, 2007 (มีเสียงประกอบพร้อมคำแนะนำ).
* "ค้นพบดาวพัลซาร์ชนิดใหม่ ". Cosmos Online.

หมวดหมู่:ดาราศาสตร์วิทยุ
หมวดหมู่:ประเภทของดาวฤกษ์
หมวดหมู่:ปรากฏการณ์ของดาวฤกษ์
หมวดหมู่:พัลซาร์
สวนสัตว์ภูเก็ต

thumb
**สวนสัตว์ภูเก็ต** เป็นอดีตสวนสัตว์เอกชนในประเทศไทย บนพื้นที่ 62 ไร่ เปิดเมื่อ พ.ศ. 2539  ปัจจุบันสวนสัตว์ได้ปิดให้บริการลงในปี พ.ศ. 2563 ตั้งอยู่ ตำบลฉลอง อำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต เป็นสวนสัตว์ขนาดเล็ก มีสัตว์หลายชนิด เช่น เสือ อูฐ กวาง ตัวเงินตัวทอง เสือดาว และนกนานาชนิด เช่น นกออก นกแก้ว รูปปั้นจระเข้ขนาดยักษ์ซึ่งเป็นที่จัดแสดงสัตว์น้ำหลายพันธุ์ต่างๆ มีการแสดงต่างๆ เช่น โชว์ช้าง โชว์ลิง โชว์จระเข้ สวนไม้ดอก เป็นต้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รอบการแสดงของสัตว์สวนสัตว์ภุเก็ต
* รายละเอียดสวนสัตว์ภูเก็ต (phuketindex.com)
* รายละเอียดสวนสัตว์ภูเก็ต (ezytrip.com) 
* เว็บไซด์อย่างเป็นทางการของสวนสัตว์ภูเก็ต (ภาษาอังกฤษ) 

ภ
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดภูเก็ต
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองภูเก็ต
เหรียญ 5 สตางค์

**เหรียญ 5 สตางค์** เป็นเหรียญของสกุลเงินบาท ที่ใช้ในประเทศไทย มีการผลิตมาใช้งานหลายรุ่นหลายสมัย โดยสามารถใช้ชำระหนี้ได้ตามกฎหมายคราวละไม่เกิน 10 บาท หรือ 200 เหรียญ ปัจจุบันจะสามารถพบการใช้งานได้ในธนาคาร

## เหรียญ 5 สตางค์รุ่นปัจจุบัน (พ.ศ. 2530 — พ.ศ. 2560)
เหรียญ 5 สตางค์ที่ผลิตใช้งานในปัจจุบัน  ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ด้านหลังเป็นอักษรพระปรมาภิไธย วปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ ออกใช้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2561 เหรียญนี้ไม่ได้ออกใช้หมุนเวียนทั่วไป แต่ใช้ภายในธนาคารเท่านั้น

ในปี พ.ศ. 2539 รูปแบบของเหรียญ 5 สตางค์ที่ผลิต เปลี่ยนเป็นรูปแบบเหรียญที่ระลึก พระราชพิธีกาญจนาภิเษก จึงไม่มีการผลิตเหรียญในรูปแบบปกติ

ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ประกาศใช้เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชุดใหม่เพื่อปรับต้นทุนการผลิตและทำให้ยากต่อการปลอมแปลง โดยเหรียญ 5 สตางค์มีการปรับส่วนประกอบ จากอะลูมิเนียม 97% เป็นอะลูมิเนียม 99% เพิ่มขนาดจากเส้นผ่านศูนย์กลางจาก 16.00 มิลลิเมตรเป็น 16.50 มิลลิเมตร และลดความหนาจาก 1.40 เป็น 1.35 มิลลิเมตร โดยที่น้ำหนักเหรียญยังคงเดิม ส่วนลวดลายมีเปลี่ยนภาพด้านหน้าเหรียญเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช พระชนมายุใกล้เคียงปัจจุบันมากขึ้น โดยเริ่มปรากฏในเหรียญที่ระบุ พ.ศ. 2551 เป็นต้นไป

ในปี พ.ศ. 2561 รูปแบบของเหรียญ 5 สตางค์ที่ผลิต เปลี่ยนเป็นรูปแบบเหรียญที่ระลึก มหาวชิราลงกรณ จึงไม่มีการผลิตเหรียญในรูปแบบปกติ

## เหรียญ 5 สตางค์ในอดีต
### เหรียญกษาปณ์หมุนเวียน รัชกาลที่ 9 พ.ศ. 2530-2560
เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนราคา 5 สตางค์ รุ่นนี้ ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ด้านหลังเป็นภาพของ พระปฐมเจดีย์ ประกาศออกใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2530

ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ได้ปรับปรุงลวดลายของเหรียญ และเปลี่ยนโลหะที่ใช้ผลิตเหรียญ 5 สตางค์ เป็นโลหะไส้เหล็กชุบนิกเกิล น้ำหนักของเหรียญลดลงเป็น 3.00 กรัม จากเดิม 3.40 กรัม โดยที่ยังมีขนาดความหนาและเส้นผ่านศูนย์กลางเท่าเดิม การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวในระยะเริ่มแรกไม่เป็นที่รับรู้ของประชาชนมากนัก และเหรียญแบบใหม่นี้ยังไม่สามารถใช้กับตู้หยอดเหรียญโดยทั่วไปได้ ทำให้เกิดกระแสข่าวว่าอาจเป็นเหรียญปลอม

## อ้างอิง

* เชิดศักด์ ยอดสกุลทิพย์, เหรียญกษาปณ์ ราคา 5 สตางค์

## ดูเพิ่ม
* บาท

5
เกี่ยวกับเหรียญต่าง ๆ
http://cointhai.blogspot.com/
เหรียญ 25 สตางค์

**เหรียญ 25 สตางค์** หรือ **เหรียญสลึง** เป็นเหรียญของสกุลเงินบาท ที่ใช้ในประเทศไทย มีการผลิตมาใช้งานหลายรุ่นหลายสมัย โดยสามารถใช้ชำระหนี้ได้ตามกฎหมายคราวละไม่เกิน 10 บาท หรือ 40 เหรียญ

## เหรียญ 25 สตางค์รุ่นปัจจุบัน
เหรียญ 25 สตางค์ที่ผลิตใช้งานในปัจจุบัน  ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ด้านหลังเป็นอักษรพระปรมาภิไธย วปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ 

ในปี พ.ศ. 2561 มีการผลิตเหรียญ 25 สตางค์ในรูปแบบปกติ และเหรียญ 25 สตางค์ที่ผลิตในรูปแบบเหรียญที่ระลึก มหาวชิราลงกรณ

## เหรียญ 25 สตางค์ในอดีต
### เหรียญกษาปณ์หมุนเวียน รัชกาลที่ 9 พ.ศ. 2530–2560

เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนราคา 25 สตางค์ รุ่นนี้ ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ด้านหลังเป็นภาพของ พระบรมธาตุเจดีย์ วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร ประกาศออกใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2530 โดยเนื้อเหรียญทำจากอะลูมิเนียมบรอนซ์ซึ่งมีสีเหลืองทอง

ในปี พ.ศ. 2539 มีการผลิตเหรียญ 25 สตางค์ในรูปแบบปกติ และเหรียญ 25 สตางค์ที่ผลิตในรูปแบบเหรียญที่ระลึก พระราชพิธีกาญจนาภิเษก

ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ประกาศใช้เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชุดใหม่เพื่อปรับต้นทุนการผลิตและทำให้ยากต่อการปลอมแปลง โดยเหรียญ 25 สตางค์มีการเปลี่ยนชนิดโลหะ จากอะลูมิเนียมบรอนซ์ มาเป็นเหล็กชุบทองแดงซึ่งมีสีแดงแทน โดยที่มีขนาดและน้ำหนักเหรียญคงเดิม ส่วนลวดลายมีเปลี่ยนภาพด้านหน้าเหรียญเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช พระชนมายุใกล้เคียงปัจจุบันมากขึ้น โดยเริ่มปรากฏในเหรียญที่ระบุ พ.ศ. 2551 เป็นต้นไป

## ดูเพิ่ม
* บาท

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

25
ฟิวชัน

**ฟิวชัน** () ในภาษาอังกฤษหมายถึง การรวม การหลอมเข้าด้วยกัน อาจหมายถึง

* นิวเคลียร์ฟิวชัน เกิดจากปฏิกิริยาแบบฟิวชัน ซึ่งเกิดขึ้นเมื่ออะตอมของธาตุที่เบาเช่นไฮโดเจนหลอมรวมกัน เป็นธาตุที่หนักกว่าคือฮีเลียม แล้วมีมวลหนึ่งหายไป เปลี่ยนเป็นพลัง ตัวอย่างของพลังงานนิวเคลียร์ฟิวชัน เช่น ดวงอาทิตย์ที่เป็นเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ฟิวชันขนาดยักษ์ในธรรมชาติ ระเบิดไฮโดเจน ฯลฯ
* ดนตรีฟิวชัน
* แจ๊สฟิวชัน ดนตรีแจ๊สที่รวมกับแนวเพลงอื่นๆ
* อาหารฟิวชัน อาหารที่ทำผสมผสานจากหลายชาติ
เหรียญ 1 บาท

**เหรียญ 1 บาท** เป็นเหรียญของสกุลเงินบาท ที่ใช้ในประเทศไทย แบ่งออกเป็น**เหรียญกษาปณ์หมุนเวียน**ที่ผลิตออกมาตามความต้องการใช้งานในระบบ ไม่มีข้อจำกัดเรื่องจำนวน และ**เหรียญกษาปณ์ที่ระลึก**ที่ทำขึ้นจำนวนจำกัดเพื่อเป็นที่ระลึก แต่ยังสามารถใช้ชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย โดยสามารถใช้ชำระหนี้ได้ตามกฎหมายคราวละไม่เกิน 500 บาท หรือ 500 เหรียญ

เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชนิดราคา 1 บาทในชุดปัจจุบัน เป็นเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนรุ่นแรกในรัชกาลที่ 10 มีด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ส่วนด้านหลังเป็น อักษรพระปรมาภิไธย วปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ ออกใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2561 โดยใช้วัตถุดิบ ขนาด และน้ำหนักเท่ากับเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนในปีก่อนหน้า โดยเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนรัชกาลที่ 9 ยังคงใช้ได้ตามปกติ

## เหรียญกษาปณ์หมุนเวียน 1 บาทในอดีต
### เหรียญกษาปณ์หมุนเวียน รัชกาลที่ 9 พ.ศ. 2529-2560

เหรียญกษาปณ์หมุนเวียนราคา 1 บาท รุ่นนี้ ด้านหน้าเป็นภาพพระบรมฉายาลักษณ์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ด้านหลังเป็นภาพของพระศรีรัตนเจดีย์ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม ประกาศออกใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2529

ในปี พ.ศ. 2552 กรมธนารักษ์ได้ปรับปรุงลวดลายของเหรียญ และเปลี่ยนโลหะที่ใช้ผลิตเหรียญ 1 บาท เป็นโลหะไส้เหล็กชุบนิกเกิล น้ำหนักของเหรียญลดลงเป็น 3.00 กรัม จากเดิม 3.40 กรัม โดยที่ยังมีขนาดความหนาและเส้นผ่านศูนย์กลางเท่าเดิม การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวในระยะเริ่มแรกไม่เป็นที่รับรู้ของประชาชนมากนัก และเหรียญแบบใหม่นี้ในช่วงแรกยังไม่สามารถใช้กับตู้หยอดเหรียญโดยทั่วไปได้ ทำให้เกิดกระแสข่าวว่าอาจเป็นเหรียญปลอม

#### จำนวนการผลิต

## เหรียญกษาปณ์ที่ระลึก 1 บาท
* เหรียญกษาปณ์ที่ระลึกเสด็จนิวัตรพระนคร
* เหรียญกษาปณ์ที่ระลึกรัชกาลที่ 9 พระชนมายุครบ 3 รอบ
* เหรียญกษาปณ์ที่ระลึกเอเชี่ยนเกมส์ ครั้งที่ 5
* เหรียญกษาปณ์ที่ระลึกเอเชี่ยนเกมส์ ครั้งที่ 6
* เหรียญกษาปณ์ที่ระลึกองค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ
* เหรียญกษาปณ์ที่ระลึกพระราชพิธีสถาปนาสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร
* เหรียญกษาปณ์ที่ระลึกองค์การอนามัยโลก ครบ 25 ปี
* เหรียญกษาปณ์ที่ระลึกกีฬาแหลมทองครั้งที่ 8
* เหรียญกษาปณ์ที่ระลึกพระชนมายุครบ 75 พรรษา สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี
* เหรียญกษาปณ์ที่ระลึกองค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ พ.ศ. 2520
* เหรียญกษาปณ์ที่ระลึกสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิรินธรเทพรัตนสุดาฯ ทรงสำเร็จการศึกษาจากจุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย
* เหรียญกษาปณ์ที่ระลึกพระราชพิธีสถาปนาสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
* เหรียญกษาปณ์ที่ระลึกสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเสนาธิการทหารบก
* เหรียญกษาปณ์ที่ระลึกเอเชี่ยนเกมส์ครั้งที่ 8
* เหรียญกษาปณ์ที่ระลึกเนื่องในวันอาหารโลก
* เหรียญกษาปณ์ที่ระลึกเนื่องในมหามงคลสมัยพระราชพิธีกาญจนาภิเษกพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

## เกี่ยวกับเหรียญ
* ในปี พ.ศ. 2539 กรมธนารักษ์จัดทำเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกชนิดราคา 1 บาท เพื่อเฉลิมฉลองพระราชพิธีกาญจนาภิเษก โดยผลิตควบคู่ไปกับเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชนิดราคา 1 บาท พ.ศ. 2539  เนื่องจากจำนวนเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกมีถึง 272,512,000 เหรียญ  ซึ่งเป็นปริมาณที่มากกว่าจำนวนเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนในปีเดียวกันหลายเท่า  อีกทั้งเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกยังได้ถูกนำมาใช้จ่ายทั่วไปในท้องตลาด  ทำให้ประชาชนไม่ค่อยพบเห็นเหรียญกษาปณ์หมุนเวียนชนิดราคา 1 บาท พ.ศ. 2539 มากนัก

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* บาท
* ธนบัตร 1 บาท

1
มิตซูบิชิ F-1

มิตซูบิซิ เอฟ-1|250px|thumb|right
**มิตซูบิซิ เอฟ-1**    (Mitsubishi F-1)      มิตซูบิซิ เอฟ-1 เป็นเครื่องบินรบความเร็วใต้เสียงแบบแรกที่สร้างโดยบริษัทมิตซูบิชิ เฮวี่ อินดัสทรีย์สของประเทศญี่ปุ่น 

## รายละเอียด มิตซูบิซิ เอฟ-1
* **ผู้สร้าง** :บริษัทมิตซูบิซิ เฮวี อินดัสตรี (ประเทศญี่ปุ่น)
* **ประเภท**:เครื่องบินขับไล่สนับสนุนกองกำลังภาคพื้นดินที่นั่งเดียว
* **เครื่องยนต์: 2 × [[:en:IHI_Corporation|Ishikawa-Harima]] [[:en:Rolls-Royce_Turbomeca_Adour|TF40-801A]] [[:en:Turbofan|turbofan]]**
* **กางปีก**: 7.88 เมตร
* **ยาว**: 17.86 เมตร
* **สูง**: 4.39 เมตร
* **พื้นที่ปีก**: 21.18 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า**: 6,288 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด**: 13,614 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วสูงสุด** 1,700 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับความสูง 11,000 เมตร
* **อัตราไต่** 118 เมตร/ วินาที
* **รัศมีทำการรบ** 556 กิโลเมตร เมื่อบิน สูง-ต่ำ-สูง พร้อมติดขีปนาวุธ ASM-1 จำนวนสองลูกและถังน้ำมันเสริมขนาด 830 ลิตร จำนวนหนึ่งถัง
* **พิสัยบินไกลสุด**: 2,870 กิโลเมตร
* **อาวุธ**:ปืนกลอากาศลำกล้องหมุน เจเอ็ม-61 ขนาด 20 มม. 1กระบอก
**อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ 4 นัด หรือ อาวุธปล่อยปราบเรือรบ 2 นัด
**ลูกระเบิดขนาด 500 ปอนด์ 8-12 ลูก
**สามารถติดตั้งอาวุธได้ 3,629 กิโลกรัม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่สัญชาติญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เครื่องบินมิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์
หมวดหมู่:อากาศยานไอพ่นสองเครื่องยนต์