open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
วัดรวก (จังหวัดนนทบุรี)

**วัดรวก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดรวกบางสีทอง ตำบลบางสีทอง อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 7 ไร่

วัดรวกตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2367 ไม่ปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้าง ชาวบ้านทราบเพียงว่าเป็นวัดที่สร้างมานาน จากนั้นได้กลายเป็นวัดร้าง บริเวณวัดมีไผ่รวกขึ้นเต็มไปหมด จึงเรียกกันว่า "วัดรวก" จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2467 หลวงพ่อพร้อม จตฺตเสโต ได้เข้ามาบูรณะวัดรวกขึ้นใหม่ หลวงพ่อพร้อมมีความสามารถและโด่งดังมากในด้านเวทมนตร์คาถา เสกเป่าทำน้ำมนต์รักษากระดูกแตกหักจนเป็นที่ร่ำลือ ต่อมาท่านได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูนนทการประสิทธิ์ 

บริเวณวัดในปัจจุบันยังมีไผ่รวกอยู่แต่เหลือน้อยเพราะวัดต้องการวางผังใหม่และขยายบริเวณเพื่อให้มีถนนเข้าถึงวัด อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10.50 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ กว้าง 10 เมตร ยาว 22 เมตร สร้างในสมัยที่พระครูนนทการประสิทธิ์เป็นเจ้าอาวาส กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ 6 หลัง และเป็นตึกอีก 1 หลัง หอสวดมนต์ 2 ชั้น หอระฆัง มณฑปที่ประดิษฐานรูปหล่อหลวงพ่อพร้อม และฌาปนสถาน

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูนนทการประสิทธิ์ (พร้อม จตฺตเสโต) พ.ศ. 2467–2508
* พระอาจารย์มหาสมศักดิ์ ฐิตธมฺโม พ.ศ. 2509–2529
* พระมหาประยงค์ สุวโจ พ.ศ. 2529–2544
* พระครูสังฆรักษ์ณรงค์ ปวีโร

## อ้างอิง

รวก
ธานี ยี่สาร

**ธานี ยี่สาร** (เกิด 4 กันยายน พ.ศ. 2497) เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี เคยเป็นแกนนำกลุ่ม 16 และอดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย (บ้านเลขที่ 111)

## ประวัติ
ธานี เกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2497 เป็นบุตรนายพิน กับนางเฉลา ยี่สาร ด้านครอบครัวสมรสกับนางทัศนาวดี ยี่สาร (สกุลเดิม: บริสุทธิ์) ไม่มีบุตร

เข้าเรียนชั้นประถมที่โรงเรียนท่ายางประชาสรรค์ ชั้นมัธยมที่โรงเรียนอรุณประดิษฐ จนได้เรียนต่อปริญญาตรีทางด้านรัฐศาสตร์ และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง

## การทำงาน
ธานี เริ่มทำงานการเมืองท้องถิ่นในปี 2523 โดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัด จนกระทั่งมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 เขาจึงได้เข้าร่วมกับพรรคสามัคคีธรรม โดยการชักชวนของพลอากาศเอก เกษตร โรจนนิล และได้รับเลือกเป็น สส.สมัยแรก

จากนั้นเขาจึงได้ย้ายไปสังกัดพรรคชาติพัฒนา และรวมกลุ่ม สส.เป็นกลุ่ม 16 ได้รับเลือกตั้งเป็น สส.สมัยที่ 2 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 และย้ายไปสังกัดพรรคชาติไทย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 แต่ในปี 2539 เขาตัดสินใจไม่ลงสมัครรับเลือกตั้ง เพื่อหลีกทางให้กับพิเชษฐ สถิรชวาล ซึ่งเคยเป็นผู้สมัครพรรคเดียวกันแต่สอบตกในครั้งก่อน

ธานี เข้าร่วมงานการเมืองอีกครั้งในปี 2544 กับพรรคไทยรักไทย และเป็นกรรมการบริหารพรรค รวมทั้งลงสมัครรับเลือกตั้งเป็น สส.อีก 2 สมัย คือ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 และการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 จนกระทั่งเกิดการรัฐประการในปี 2549 และยุบพรรคไทยรักไทย

ธานี เป็นนักการเมืองมากบารมีคนหนึ่ง เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม (สมพงษ์ อมรวิวัฒน์) เลขานุการรัฐมนตรีฯ (สรอรรถ กลิ่นประทุม)

หลังถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง เขาก็ยังมีบทบาทในการจัดวางตัวผู้สมัคร สส.ให้กับพรรคเพื่อไทย ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2566 เขามีส่วนในการสนับสนุนผู้สมัครจากพรรคภูมิใจไทย

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอท่ายาง
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดเพชรบุรี
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบุรี
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคสามัคคีธรรม
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2535)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคชาติไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอรุณประดิษฐ
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
พระราชวังสต็อกโฮล์ม

**พระราชวังสต็อกโฮล์ม** หรือ **พระราชวังหลวง** ( หรือ ) เป็นที่ประทับทางการและพระราชวังหลวงแห่งหลักของสถาบันพระมหากษัตริย์แห่งสวีเดน (ที่ประทับจริง ๆ ของพระเจ้าคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ และ พระราชินีนาถซิลเวีย อยู่ที่พระราชวังโดรตต์นิงฮ็อล์ม) พระราชวังสต็อกโฮล์มตั้งอยู่บนสตัดสโฮลเมิน ในย่านกัมลาสตานของสต็อกโฮล์ม โดยพระราชวังตั้งอยู่ติดกับอาคารริกสดัก พระราชวังนี้เป็นสถานที่ทรงงานหลักของพระมหากษัตริย์, พระบรมวงศานุวงศ์ และราชสำนัก

พระราชวังเป็นทรัพย์สินของรัฐบาลสวีเดนในนามคณะกรรมการอสังหาริมทรัพย์แห่งสวีเดนซึ่งมีหน้าที่ดูแลรักษาและดูแลการใช้งานของพระราชวัง ส่วน *สโตตโฮลลาแรมบีเต็ต* (Ståthållarämbetet; สำนักงานผู้ว่าการพระราชวัง) เป็นผู้ดูแลพระราชสิทธิ์ในการควบคุมจัดการพระราชวัง พระราชวังเป็นส่วนหนึ่งของพระราชวังหลวงในสวีเดนซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมจัดการของพระราชวงศ์และราชสำนัก

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

* The Royal Palace
* SFV Statens Fastighetsverk: The Stockholms Palace
* Interactive Panorama: Stockholm Palace 

หมวดหมู่:ที่ประทับของพระมหากษัตริย์
ศาลาว่าการเมืองสต็อกโฮล์ม

**ศาลาว่าการสต็อกโฮล์ม** ( หรือรู้จักในท้องถิ่นว่า *Stadshuset*; ) เป็นสอาคารที่ทำการของสภาเทศบาลของนครสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน อาคารตั้งอยู่ที่ปลายทางนะวันออกของเกาะคุงสโฮลเมน ถัดจากชายฝั่งทางเหนือของริดดาร์ฟแจร์เดน หันหน้าเข้าสู่ริดดาร์โฮลเมนและเซอเดร์มาลิม นอกจากเป็นที่ทำการของรัฐบาลแล้ว ศาลาว่าการนี้ยังเป็นอาคารที่จัดพิธีมอบรางวัลโนเบลและพิธีมอบช่อดอกไม้ของรางวัลโนเบล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Stockholm City: Official city hall pages
*CityMayors.com: Stockholm City Hall
*Stockholm360.net: Virtual Tour of Stockholm City Hall — *with 360 x 180 degree panoramas*.
เกย์เฟรนด์ลี

[thumb|250px|ประตูทางเข้าโบสถ์พีลกริมส์ [วอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐ พร้อมป้ายข้อความแสดงถึงการเป็นมิตรต่อเกย์]]
**เกย์เฟรนด์ลี** หรือ **เป็นมิตรต่อเกย์** () คือ สถานที่ นโยบาย ผู้คน หรือสถาบันที่เปิดรับและยินดีต้อนรับเกย์ (รวมไปถึงชุมชนบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศด้วย) เพื่อสร้างสภาพแวดล้อมที่สนับสนุนบุคคลและความสัมพันธ์ของบุคคลที่เป็นเกย์ โดยเคารพต่อคนทุกหมู่เหล่า ปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียม และไม่ด่วนสรุปโดยไม่มีข้อมูลแน่ชัด คำว่าเกย์เฟรนด์ลีนั้นเป็นศัพท์ที่เกิดขึ้นในอเมริกาเหนือในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 โดยเป็นผลพลอยได้จากการบวนการเกี่ยวกับสิทธิเกย์ และการยอมรับนโยบายที่สนับสนุนบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ทั้งในสถานที่ทำงานและโรงเรียนอย่างค่อยเป็นค่อยไป ตลอดจนการยอมรับว่าเกย์และเลสเบียนเป็นกลุ่มเป้าหมายที่แตกต่างกันในด้านธุรกิจ ฯลฯ

## ธุรกิจ
thumb|ร้านค้าในอัมสเตอร์ดัมขายสินค้าเกี่ยวกับ LGBTQ+
ธุรกิจต่าง ๆ จำนวนมากในปัจจุบันระบุตนเป็นมิตรต่อเกย์ ทำให้มีพนักงานและกลุ่มลูกค้าที่หลากหลายมากขึ้น โดยมีฮิวแมนไรท์แคมเปญเป็นผู้ขับเคลื่อนให้เกิดความเท่าเทียมสำหรับเกย์ เลสเบียน และชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ และมีการเผยแพร่รายชื่อบริษัทที่มีปัญหาเกี่ยวข้องกับประเด็นของบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ทั้งนี้บริษัทที่มีชื่อเสียงด้านสภาพแวดล้อมการทำงานที่เป็นมิตรต่อเกย์นั้น ได้แก่ เดลล์ และ โคคา-โคลา และยังมีบริษัทต่าง ๆ เช่น อาร์ แฟมิลี เวเคชันส์, แมนสเปรย์, ฟ็อลคส์วาเกิน, กินช์กอนช์, อีโกทัวร์ และอื่น ๆ อีกมากมายที่มีการนำเสนอผลิตภัณฑ์และบริการเฉพาะสำหรับลูกค้าในกลุ่มเกย์ และยังมีบริษัทอื่น ๆ เช่น สายการบินล็อตโปแลนด์ที่แสดงความเป็นมิตรต่อเกย์ โดยการเสนอการเดินทางไปยังปลายทางหลักของชาวเกย์พร้อมธงรุ้ง จากการศึกษานั้นพบว่าชุมชนบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศนั้นมีแนวโน้มที่จะนิยมในธุรกิจที่แสดงตัวว่าเป็นมิตรต่อเกย์มากกว่า แม้ว่ามูลค่าของผลิตภัณฑ์หรือบริการนั้นจะสูงกว่าก็ตาม

## โลก

สปาร์ตาคัสอินเตอร์เนชันแนลเกย์ไกด์ได้มีการเผยแพร่ดัชนีท่องเที่ยวเกย์ (Gay Travel Index) โดยเป็นการจัดอันดับประเทศตามความเป็นมิตรต่อเกย์ ในประเทศที่มีกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติ สมรสเท่าเทียม กฎหมายหุ้นส่วนชีวิตและการรับบุตรบุญธรรม และการตลาดเกี่ยวกับบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ (LGBT) จะได้รับคะแนนในทางบวก ขณะที่ประเทศที่มีกฎหมายต่อต้าน LGBT, มีข้อจำกัดด้านการท่องเที่ยวสำหรับบุคคลที่ติดเชื้อเอชไอวี, อิทธิพลทางศาสนา และการฟ้องร้อง การฆาตกรรม การลงโทษประหารชีวิตกับ LGBT นั้นจะได้คะแนนในทางลบ

ในปี 2564 ดัชนีท่องเที่ยวเกย์ของสปาร์ตาคัสนั้นแสดงให้เห็นว่าประเทศในยุโรปตะวันตกส่วนมากอยู่ในกลุ่ม 11 อันดับแรก (ประเทศเยอรมนี ประเทศนอร์เวย์ ประเทศเดนมาร์ก ประเทศไอซ์แลนด์ ประเทศสวีเดน ประเทศฟินแลนด์ ประเทศเบลเยียม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ประเทศโปรตุเกส สหราชอาณาจักร และประเทศสเปน) รวมถึงประเทศออสเตรเลีย ประเทศนิวซีแลนด์ ประเทศแคนาดา และประเทศบราซิล ส่วนประเทศรั้งท้ายตาราง 5 อันดับ ได้แก่ ประเทศอิหร่าน ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ประเทศรัสเซีย ประเทศจอร์เจีย และประเทศจาเมกา

นอกจากนี้สปาร์ตาคัสยังมีการจัดอันดับรัฐทั้ง 50 ในสหรัฐและรวมถึงวอชิงตัน ดี.ซี.ด้วยเกณฑ์เดียวกันนั้นด้วย ในปี 2556 รัฐอันดับแรกของตาราง ได้แก่ รัฐแคลิฟอร์เนีย รัฐอิลลินอย และรัฐออริกอน ส่วนรัฐอันดับท้ายตารางส่วนมากมาจากรัฐด้านตะวันออกเฉียงใต้และรัฐแทบภูเขา (รัฐยูทาห์ รัฐไอดาโฮ และรัฐมอนแทนา)

## สหรัฐ

** หมายเหตุ **

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม
* Human Rights Campaign, lobby group for LGBT rights

หมวดหมู่:บุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
อัครวัฒน์ อัศวเหม

**อัครวัฒน์ อัศวเหม** (เกิด 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507) นักการเมืองชาวไทย อดีตนายกและรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ อดีตประธานคณะกรรมาธิการการวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิจัยและนวัตกรรมในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 25 และอดีตกรรมการบริหารพรรคพลังประชารัฐ

## ประวัติ
อัครวัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 เป็นบุตรนายสมศักดิ์ (น้องชายวัฒนา อัศวเหม) นางกุสุมาลัย อัศวเหม 

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และระดับปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต รัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง

## การทำงาน
อัครวัฒน์ เริ่มทำงานการเมืองในพื้นที่จังหวัดสมุทรปราการ โดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัด (สจ.) หลายสมัย และรับเลือกเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการ ในปี 2546 ซึ่งเป็นการเลือกโดยอ้อม

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 อัครวัฒน์ ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นครั้งแรกในนามพรรคมหาชน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาปี 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในนามพรรคมาตุภูมิ แต่แพ้อรุณลักษณ์ กิจเลิศไพโรจน์ จากพรรคเพื่อไทย หลังจากนั้นได้รับแต่งตั้งเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการ และเคยปฏิบัติหน้าที่แทนนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด (ชนม์สวัสดิ์ อัศวเหม)

อัครวัฒน์ เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง กระทั่งในปี 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรก 

ในการเลือกตั้งปี 2566 เขาได้สมัครรับเลือกตั้ง ในสังกัดพรรคพลังประชารัฐเช่นเดิม แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง พ่ายแพ้ให้กับพนิดา มงคลสวัสดิ์ ผู้สมัครจากพรรคก้าวไกล ต่อมาในปี 2568 เมื่อสุนทร ปานแสงทอง ได้รับการเลือกตั้งเป็นนายกนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการ เขาจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการ คนที่ 1 ก่อนลาออกมาลงสมัครรับเลือกตั้งในปี 2569 ในสังกัดพรรคเพื่อไทย แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สกุลอัศวเหม
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ
หมวดหมู่:นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการ
หมวดหมู่:พรรคมหาชน
หมวดหมู่:พรรคมาตุภูมิ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคพลังประชารัฐ
หมวดหมู่:พรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
กัมลา สตาน

**กัมลา สตาน** (; , "เมืองเก่า") หรือชื่อเดิม **สตาเดินเมลลันโบรอาร์นา** (; "เมืองระหว่างสะพาน") จนกระทั่งเปลี่ยนเป็นชื่อทางการในปัจจุบันเมื่อปี 1980 เป็นย่านเมืองเก่าของสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ซึ่งประกอบด้วยเกาะสตัดสโฮลเมินเป็นหลัก บางครั้งอาจรวมถึงเกาะน้อยริดดาร์โฮลเมิน, เฮลกีอันด์สโฮลเมิน และ สเตริมสโบริก

จัตุรัสใจกลางกัมลา สตาน มีชื่อว่าสโตรโตรเกท ซึ่งห้องล้อมด้วยบ้านคหบดีเก่าแก่ เช่น อาคารตลาดหุ้นสต็อกโฮล์ม และเคยเป็นสถานที่เกิดเหตุการอาบเลือดสต็อกโฮล์ม ที่ซึ่งขุนนางชาวสวีดถูกสังหารหมู่โดยกษัตริย์คริสเตียนที่สองแห่งเดนมาร์กในปี 1520 ที่ซึ่งต่อมานำไปสู่การปฏิวัติและสงครามกลางเมืองอันสิ้นสุดลงโดยสหภาพคาลมาร์ถูกยุบเลิก และตามด้วยการเลือกตั้งของกษัตริย์กุตาฟที่หนึ่ง

ในย่านนี้ยีงเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญอื่น ๆ เช่น อาสนวิหารสต็อกโฮล์ม, พิพิธภัณฑ์โนเบล และ โบสถ์ริดดาร์ฮ็อล์ม, พระราชวังหลวงทรงบาโรก, ริดดาร์ฮูเซท และภัตตาคารเดนยิเลเนเฟรียเดนบนถนนเอิสเตร์ลองกาตัน ซึ่งเปิดทำการมาตั้งแต่ปี 1722 และเป็นภัตตาคารที่เปิดให้บริการยาวนานที่สุดในโลกโดยไม่มีการเปลี่ยนบรรยากาศโดยกินเนสบุ๊คออฟเวิล์ดเรเกิดส์ 

## อ้างอิง
วัดบ้านค่าย

**วัดบ้านค่าย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านค่าย อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง

## ประวัติ
ชุมชนวัดบ้านค่ายเป็นชุมชนเก่าแก่ทางตอนบนของแม่น้ำระยอง จดหมายเหตุจีนได้กล่าวถึงดินแดนแถบนี้ไว้ตั้งแต่ราว พ.ศ. 1700 จากหนังสือ *ประวัติวัดในจังหวัดระยอง* เชื่อกันว่าวัดนี้สร้างขึ้นในสมัยกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี สมัยที่อาณาจักรขอมยังรุ่งเรืองในแถบนี้ ดังเห็นได้จากซากปรักหักพังของโบสถ์เก่าที่ชาวบ้านเรียกโบสถ์ขอม จากร่องรอยของศิลาแลงเก่าแก่ เสมา และธรรมจักรที่มีลวดลายแบบศิลปะขอม ซึ่งมีอายุมากกว่า 1,000 ปี

เชื่อกันว่าวัดถูกทิ้งร้างมานานจนมีชาวระยองผู้หนึ่งนามว่า นายตาล ได้มาตั้งบ้านเรือนบริเวณนี้ และได้ขอแรงชาวบ้านให้มาช่วยกันสร้างกุฏิสงฆ์ขึ้น ก่อนจะอาราธนาอุปัชฌาย์แป้นจากวัดวงเวียนตะเคียนเจ็ดต้น (วัดบ้านเก่า) มาจำพรรษา ได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้น เพื่อให้มีสถานที่ประกอบพิธีกรรมและทำกิจของสงฆ์ แต่เนื่องจากวัดอยู่บริเวณที่กระแสน้ำไหลผ่าน ทำให้น้ำเซาะตลิ่งในฤดูน้ำหลาก จึงย้ายวัดมาอยู่ตอนล่าง ซึ่งมีผู้ถวายที่ดินให้แก่วัดราว 40 ไร่นามว่านายเรือง เมื่อสร้างวัดใหม่ขึ้นจึงเรียกวัดเดิมว่า "วัดบน" ส่วนวัดใหม่เรียก "วัดล่าง" ปัจจุบันเปลี่ยนเป็น "วัดบ้านค่าย" ทางด้านเหนือของวัดแต่เดิมปรากฏร่องรอยคันดินเป็นแนวยาว ชาวบ้านเชื่อกันว่าเป็นค่ายของขอมจึงเรียกชื่อว่าวัดบ้านค่าย วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2506 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร

## อาคารเสนาสนะ
อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2507 สร้างแทนอุโบสถหลังเก่าที่ชำรุดทรุดโทรม และทำการบูรณะปฏิสังขรณ์หลังคาอุโบสถใหม่เมื่อ 2551 บริเวณอุโบสถเก่า มีเรื่องเล่าว่า มีเสือแม่ลูกอ่อนอยู่ หลวงพ่อแป้น พิจารณาแล้วเห็นว่าทำเลเหมาะสม จึงยกโรงอุโบสถขึ้นและใช้อุโบสถหลังนี้ทำสังฆกรรมการ

มณฑปสร้างขึ้น ราวปี พ.ศ. 2455 ลักษณะเป็นมณฑปก่ออิฐถือปูน ตั้งบนฐานสูงมีลานประทักษิณเดินได้โดยรอบ หลังคาเครื่องไม้ทรงปราสาทเรือนยอด ส่วนยอดบนสุดเป็นสถูปทรงระฆัง หลังคาทุกด้านยกจั่ว มีเครื่องลำยองปูนปั้นประดับ หน้าบันตกแต่งด้วยลายเทพนมและลายกระหนก ที่คอสองประดับด้วยลายปูนปั้นรูปสัตว์มงคลแบบศิลปะจีน เช่น มังกร เสือ เป็ดแมนดาริน นกยูง สิงโต กิเลน และกวางส่วนที่มุมอาคารเป็นรูปครุฑยุดนาคมีช่องประตูทางด้านหน้าและหลังด้านละ 1 ประตู ด้านข้างมีช่องหน้าต่างบานประตูหน้าต่างเป็นไม้ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูป และรอยพระพุทธบาทจำลอง

## รายนามเจ้าอาวาส
* ท่านพ่อมา
* ท่านพ่อมี
* ท่านพ่อเพชร
* ท่านพ่อแป้น
* ท่านพ่อบัว
* ท่านพ่อดี
* พระครูวิจิตรธรรมานุวัติ (หลวงพ่อวงศ์) พ.ศ. 2433–2483
* พระอาจารย์ถิน พ.ศ. 2483–2485
* พระอธิการเคียง พ.ศ. 2485–2490 
* พระครูจันทสโรทัย(หลวงพ่อดิ่ง) พ.ศ. 2490–2502
* พระอธิการเวียง โกวิโท พ.ศ. 2502–2509
* พระอธิการทอง วิจิตฺโต พ.ศ. 2509–2520
* พระมนต์ (ติม) มนฺตชาโต พ.ศ. 2520–2522
* พระวินัยธรกานต์ กาญฺนจโน พ.ศ. 2522–2530
* พระครูพิพัฒน์ชยาภรณ์ พ.ศ. 2530 ถึง ปัจจุบัน

## อ้างอิง

บ้านค่าย
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดระยอง
การพิจารณาคดีสโกปส์

**การพิจารณาคดีสโกปส์** () หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า ***คดีระหว่างรัฐเทนเนสซีกับจอห์น ทอมัส สโกปส์*** () เป็นคดีความในประวัติศาสตร์สหรัฐเมื่อเดือนกรกฎาคม 1925 ใจความว่า จอห์น ที. สโกปส์ จำเลยประกอบอาชีพครูไฮสกูล ถูกกล่าวหาว่าฝ่าฝืนรัฐบัญญัติบัตเลอร์ของรัฐเทนเนสซี ซึ่งห้ามสอนวิวัฒนาการในโรงเรียนที่ได้รับเงินอุดหนุนจากรัฐ การพิจารณาคดีดังกล่าวจงใจจัดขึ้นเพื่อดึงดูดความสนใจของสาธารณะต่อเมืองขนาดเล็กชื่อ เดย์ตัน รัฐเทนเนสซี อันเป็นสถานที่จัดการพิจารณาคดี ทั้งนี้ ไม่แน่นอนว่าสโกปส์ได้สอนวิวัฒนาการจริงหรือไม่ แต่เขาเจตนากล่าวโทษตนเองเพื่อให้คดีนี้มีจำเลย

สโกปส์ถูกวินิจฉัยว่ามีความผิดและถูกปรับเป็นเงิน 100 ดอลลาร์สหรัฐ (เทียบเท่ากับ 1,500 ดอลลาร์สหรัฐในปี 2019) แต่มีการกลับคำตัดสินด้วยเหตุทางเทคนิค การพิจารณาคดีนี้ประสบความสำเร็จในการดึงดูดความสนใจระดับประเทศ มีผู้สื่อข่าวระดับชาติแห่กันมาที่เดย์ตันเพื่อทำข่าวทนายความชื่อดังที่ตกลงมารับทำคดีให้ทั้งสองฝ่าย วิลเลียม เจนนิงส์ ไบรอัน ผู้สมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีสามสมัยและอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ว่าความให้โจทก์ ส่วนแคลเรนซ์ แดร์โรว์ ทนายความจำเลยผู้มีชื่อเสียง ว่าความให้สโกปส์ การพิจารณาคดีนี้ยังตีแผ่กรณัพิพาทระหว่างผู้ถือความเชื่อดั้งเดิม (fundementalist) กับผู้ถือความเชื่อสมัยใหม่ (modernist) โดยผู้ถือความเชื่อสมัยใหม่กล่าวว่าวิวัฒนาการเข้ากันไม่ได้กับศาสนา ส่วนผู้ถือความเชื่อดั้งเดิม กล่าวว่าพระวจนะของพระเป็นเจ้าที่ปรากฏในคัมภีร์ไบเบิลมีลำดับความสำคัญเหนือกว่าความรู้ของมนุษย์ทั้งปวง 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พ.ศ. 2468
หมวดหมู่:คดีความในรัฐเทนเนสซี
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์กับวิวัฒนาการ
Spirobolida

**Spirobolida** เป็นอันดับของกิ้งกือหลังค่อมที่มีอยู่ 500 สปีชีส์ใน 12 วงศ์ สมาชิกของอันดับนี้ถูกจำแนกด้วยการมีรอยบากบริเวณหัวที่พาดขึ้นมาจากปาก สปีชีส์ในสกุลนี้ส่วนมากอาศัยอยู่ในเขตร้อน หลายสปีชีส์มีสีสันสดใส ตัวผู้โตเต็มวัยมีขาคู่ที่แปดและเก้าที่เปลี่ยนไปเป็นโกโนพอด (gonopod) โดยโกโนพอดคู่แรกใช้ในการขนถ่ายสเปิร์ม คู่ที่สองรวมกันเป็นโครงสร้างคล้ายแผ่นจาน
thumb|มุมมองจากทางด้านหน้าและด้านหลังของโกโนพอดคู่แรก (A, B) และโกโนพอดคู่ที่สองข้างซ้าย (C, D) ของ spirobolidan
อันดับนี้แบ่งออกสิบสองวงศ์ในสองอันดับย่อย:

**อันดับย่อย Spirobolidea**
*Allopocockiidae
*Atopetholidae
*Floridobolidae
*Hoffmanobolidae
*Messicobolidae
*Pseudospirobolellidae
*Rhinocricidae
*Spirobolellidae
*Spirobolidae
*Typhlobolellidae
**อันดับย่อย Trigoniulidea**
*Pachybolidae
*Trigoniulidae

## ตัวอย่างสปีชีส์
**[[Narceus americanus]]* สปีชีส์ที่พบได้บ่อยทางตะวันออกของทวีปอเมริกาเหนือ
**[[Crurifarcimen|Crurifarcimen vagans]]* "ไส้กรอกมีขาพเนจร" (Wandering Leg Sausage)
**[[Anadenobolus monilicornis]]* กิ้งกือแถบเหลือง
**[[Eucarlia]]* สกุลของกิ้งกือที่ถูกคุกคามทางอินโด-แปซิฟิก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*
*


หมวดหมู่:อันดับของกิ้งกือ
หมวดหมู่:หน่วยอนุกรมวิธานที่ตั้งชื่อโดยชาร์ลส์ ฮาร์วีย์ โบลแมน
โอซากะโจฮอล

**โอซากะโจฮอล** () มีชื่อเป็นทางการว่า **หอวัฒนธรรมนานาชาติและกีฬาปราสาทโอซากะ** () เป็นสนามกีฬาในร่มอเนกประสงค์ ตั้งอยู่ในย่านเคียวบาชิ บริเวณเดียวกับปราสาทโอซากะ เมืองโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการครั้งแรก ใน พ.ศ. 2526 มีความจุอยู่ที่ 16,000 ที่นั่ง

พื้นที่สนามมีทั้งหมด 36,500 ตารางเมตร ในส่วนของผนังสนามสร้างด้วยกำแพงหินตามแบบจำลองของปราสาท ต่อมาได้รับรางวัลคุณค่าพิเศษแห่งทัศนียภาพสถาปัตยกรรมเมืองโอซากะ ใน พ.ศ. 2527

## การเข้าถึง
ใช้การเดินระยะสั้น ๆ จากสถานีรถไฟสวนธุรกิจโอซากะ สายนางาโฮริสึรูมิเรียวกูจิ หรือจากสถานีโอซากะโจโคเอ็ง เพื่อเข้าสู่โอซากะโจฮอล

## การใช้งาน
ถูกใช้เป็นสนามกีฬาในร่มในการแข่งขันกีฬาศิลปะป้องกันตัวโดยเป็นส่วนใหญ่ เช่นนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง, มวยสากลชิงแชมป์โลก, ยูโด เป็นต้น ในบางครั้งก็ถูกใช้เป็นสนามแข่งกีฬาประเภททั่วไป เช่น กรีฑา​

ในส่วนการแสดงคอนเสิร์ตมีศิลปินเดี่ยวและศิลปินกลุ่มชื่อดังที่เคยมาจัดการแสดงที่โอซากะโจฮอล ได้แก่ ฮิการุ อูตาดะ, มอตลีย์ครู, โมะโมะอิโระโคลเวอร์ Z, เอ็นเอ็มบีโฟร์ตีเอต, เดอร์ ออง เกรย์, เบบี้เมทัล, ไอเอิร์นเมเดน, พิงก์ฟลอยด์, อายูมิ ฮามาซากิ, บริตนีย์ สเปียส์, เจเน็ต แจ็กสัน, วิตนีย์ ฮิวสตัน, เซลีน ดิออน, มารายห์ แครี, มารูนไฟฟ์, มีเชีย, ทีนา เทอร์เนอร์, กลอเรีย เอสเตฟาน, เทย์เลอร์ สวิฟต์, พรินซ์, ลักอ็องเซียล, เดวิด โบอี, จอร์จ ไมเคิล, Patrick Fiori, บอนโจวี, อลานิส มอริสเซตต์, ร็อด สจ๊วต, โอเอซิส, อลิซอินเชนส์, ไนน์อินช์เนลส์, บียอนเซ่ โนวส์, คริสตินา อากีเลรา, ปีเยิร์ก, ดาวีด แกตา, แอวริล ลาวีน, แบล็กอายด์พีส์, นอราห์ โจนส์, จอห์น เมเยอร์, ซาราห์ ไบรท์แมน, เวสต์ไลฟ์, โบอา, เกิลส์เจเนอเรชัน, จัสติน บีเบอร์, เอ็ด ชีแรน, E-girls, เอ็กโซ, บีทีเอส, Shishamo, เซเวนทีน, ทไวซ์, เรดเวลเวต, สแกนดัล, แบล็กพิงก์, มอนสตาเอ็กซ์, เอ็นซีที 127, Radwimps, วันโอเคร็อก และ Aqours

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:OsakaJoHall-entrance-step.jpg|ทางเข้าโอซากะโจฮอล
ไฟล์:Osakajo-Hall.jpg|มุมมองจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือ เวลากลางคืน ในเดือนสิงหาคม 2549


## อ้างอิง

 

หมวดหมู่:สนามกีฬาในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สนามมวยในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในโอซากะ
มีวี

**มีวี** () เป็นสื่อสังคมและบริการเครือข่ายสังคมสัญชาติอเมริกันซึ่งบริษัทสกรุปเปิลส์เป็นเจ้าของ มาตรการการกลั่นกรองเนื้อหาที่ไม่เด็ดขาดของมีวีทำให้เว็บไซต์นี้เป็นที่นิยมในกลุ่มอนุรักษนิยมอเมริกัน นักทฤษฎีสมคบคิด และผู้ต่อต้านวัคซีน เว็บไซต์นี้ยังได้รับความนิยมในฮ่องกงในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2563 เนื่องจากความกังวลต่อการเซ็นเซอร์ที่อาจเอนเอียงไปทางจีนของเฟซบุ๊ก

ส่วนต่อประสาน (interface) ของมีวีได้รับการบรรยายว่าคล้ายกับเฟซบุ๊ก ถึงแม้ว่ามีวีจะบรรยายตัวเองว่า "ตรงข้ามเฟซบุ๊ก" เพราะเน้นนโยบายความเป็นส่วนตัวของข้อมูลก็ตาม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนแอนดรอยด์
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนไอโอเอส
หมวดหมู่:เว็บไซต์หลายภาษา
หมวดหมู่:สื่อสมคบคิด
หอสมุดแจ็กเกอร์

**หอสมุดแจ็กเกอร์** () หรือที่รู้จักกันในชื่อ **ห้องอ่านหนังสือแจ็กเกอร์** (), ก่อนหน้านี้รู้จักกันในชื่อ **ห้องสมุดทางยาวเจ. ดับเบิลยู. แจ็กเกอร์** () เป็นห้องอ่านหนังสือหลักของหอสมุดมหาวิทยาลัยเคปทาวน์

อาคารนี้สร้างขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 โดยตั้งชื่อตามเจ.ดับเบิลยู. แจ็กเกอร์ ผู้มีอุปการคุณหลักของหอสมุดมหาวิทยาลัยเคปทาวน์ โดยในตอนแรกทำหน้าที่เป็นหอสมุดหลัก จากนั้นเป็นศูนย์ให้ยืมชั่วคราว และเมื่อไม่นานมานี้ระหว่าง ค.ศ. 2000 ถึง 2011 เป็นห้องอ่านหนังสือของหอสมุดแอฟริกันศึกษา

thumb|left|286x286px|ทางเข้าหอสมุดแจ็กเกอร์พร้อมดอกไม้ประดับใน ค.ศ. 1947

ภายใน ค.ศ. 1980 หอสมุดดังกล่าวได้เป็นส่วนหนึ่งของหอสมุดแปดแห่งที่มหาวิทยาลัยเคปทาวน์ และเป็นสำนักงานใหญ่ของบริการหอสมุดของมหาวิทยาลัย จากนั้นได้บรรจุหนังสือ 518,000 เล่มจาก 741,000 เล่มที่มีอยู่ในเครือข่ายหอสมุด และสามารถรองรับผู้อ่าน 1,280 คนในห้องอ่านหนังสือ

ส่วนใน ค.ศ. 2011 มหาวิทยาลัยได้เริ่มโครงการเพื่อฟื้นฟูหอสมุดแจ็กเกอร์ให้กลับสู่สภาพเดิม ทางเดินและระเบียงที่ติดตั้งใน ค.ศ. 1960 และ 1970 ถูกถอดออก และต่อมาได้รับการทาสี, ตกแต่งใหม่ รวมถึงได้รับการบูรณะองค์ประกอบดั้งเดิม ซึ่งกลายเป็นหอสมุดหลักของมหาวิทยาลัยเคปทาวน์อีกครั้ง

หอสมุดแห่งนี้ถูกทำลายบางส่วนจากเหตุเพลิงไหม้ที่ภูเขาโต๊ะ ค.ศ. 2021 อย่างไรก็ตาม ระบบตรวจจับไฟของห้องสมุดได้ยับยั้งการทำลายของที่สะสมไว้ทั้งหมด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

แจ็กเกอร์
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยเคปทาวน์
แจ็กเกอร์
ไฮโรกลิฟแบบตัวเขียน

**ไฮโรกลิฟแบบตัวเขียน** () เป็นรูปแบบของไฮโรกลีฟอียิปต์ที่ใช้เขียนเอกสารทางศาสนา เช่นคัมภีร์มรณะ รูปแบบการเขียนนี้มักเขียนกับหมึกด้วยแปรงกกลงในพาไพรัส, ไม้ หรือหนัง

ไฮโรกลิฟแบบตัวเขียนมีความแตกต่างกับรูปแบบไฮโรกลิฟตัวเขียนจริงที่มีชื่อว่า อักษรไฮแรติก (Hieratic) อย่างไรก็ตาม บางสัญลักษณ์มีอิทธิพลในรูปลักษณ์จากอักษรไฮแรติก หนึ่งในข้อแตกต่างสำคัญคือ การสอดคล้องของไฮโรกลิฟแบบตัวเขียนไม่แน่นอน โดยขึ้นอยู่กับเนื้อหาว่าเขียนจากซ้ายไปขวาหรือขวาไปซ้าย ในขณะที่ไฮอะแรติกเขียนด้วยขวาไปซ้ายเสมอ ถึงแม้ว่าการเขียนขวาไปซ้ายเป็นรูปแบบที่นิยมที่สุดในไฮโรกลิฟแบบตัวเขียน แต่ส่วนใหญ่มักเขียนเป็นแนวตั้งมากกว่าแนวนอน

## อ้างอิง


## บรรณานุกรม
*Cruz-Uribe, Eugene. 2001. "Scripts: An Overview." In *The Oxford Encyclopedia of Ancient Egypt*, edited by Donald B. Redford. Vol. 3. Oxford, New York, and Cairo: Oxford University Press and The American University in Cairo Press. 192–198 [194–195].
*

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:คัมภีร์มรณะ
หมวดหมู่:ระบบการเขียนในยุคสัมฤทธิ์
หมวดหมู่:กลุ่มภาษาอียิปต์
หมวดหมู่:ไฮโรกลิฟอียิปต์
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของชาวอียิปต์
หมวดหมู่:อียิปต์โบราณ
บูซิดเราะฮ์

**บูซิดเราะฮ์** (; บางครั้งสะกดเป็น **อะบูซิดเราะฮ์**) เป็นอำเภอในประเทศกาตาร์ ตั้งอยู่ในเทศบาลอัรร็อยยาน ในสำมะโน ค.ศ. 2015 ตัวเมืองตั้งอยู่ในอำเภอโซนหมายเลข 55 ที่มีประชากร 283,675 คน ซึ่งรวมเมืองนิวฟิรีญุลฆอนิม อัลอะซีซียะฮ์ อัลวะอับ ฟิรีญุซเซาดาน มุอัยษิร อัลเมียะอ์รอฎ ฟิรีญุลมะนาศีร ฟิรีญุลมุรเราะฮ์ และอัสซัยลียะฮ์ไว้ด้วย

## ศัพทมูลวิทยา
ส่นวแรกของชื่ออำเภอคือ "อะบู" หมายถึง "พ่อ" และ "ซิดเราะฮ์" คือต้นซิดร์ (*[[Ziziphus nummularia]]*) ที่เติบโตในบริเวณนี้

## อ้างอิง
สาลี่เป็ด

thumb|สาลี่เป็ด (กลาง) และสาลี่จีน (ซ้ายขวา)

**สาลี่เป็ด** หรือ **สาลี่ขาวจีน**  (; ) เป็นไม้ผลอยู่ในสกุลสาลี่ และเป็นลูกผสมเฉพาะพันธุ์ที่มีถิ่นกำเนิด ปลูก และใช้บริโภคทั่วไปในทางเอเชียตะวันออกโดยเฉพาะในภาคเหนือของประเทศจีน ผลมีทรงคล้ายแพร์ (*Pyrus communis*) ผลสาลี่เป็ดมีสีขาวออกเหลืองอ่อน ส่วนหัวติดก้านมีสีน้ำตาล มีความกรอบฉ่ำ มีปริมาณน้ำสูง มีปริมาณน้ำตาลค่อนข้างต่ำกว่าชนิดอื่นและออกเปรี้ยว รูปทรงของผลสาลี่เป็ดคล้ายลำตัวและหางของเป็ดแมลลาร์ด ทำให้นิยมเรียกชื่อ *สาลี่เป็ด* () มากกว่าเรียก *สาลี่ขาว*
หลักฐานทางพันธุกรรมระดับโมเลกุลล่าสุดยืนยันความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับลูกแพร์ไซบีเรีย (*Pyrus ussuriensis*) และบางครั้งสามารถจัดเป็นสายพันธุ์ย่อยของสาลี่จีน (*Pyrus pyrifolia*)

## ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ผลเดี่ยว เนื้อนุ่ม ผิวบางมีสีขาวออกเหลืองอ่อน ส่วนหัวติดก้านมีสีน้ำตาล แกนแข็งที่เป็นพูหุ้มเมล็ดข้างในค่อนข้างใหญ่ ผลเล็ก เนื้อน้อย ร่วนกรอบ น้ำหนักประมาณ 180 กรัมต่อลูก รูปทรงของผลมีความโดดเด่นคล้ายลำตัวของเป็ดแมลลาร์ด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไม้ผล
เป็ด
หมวดหมู่:วงศ์กุหลาบ
สาลี่หอม

**สาลี่หอม** หรือ **สาลี่หิมะ** (;  ) เป็นไม้ผลอยู่ในสกุลสาลี่ มีถิ่นกำเนิดในยุโรปกลางและยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ และกระจายพันธุ์จากยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ ไปยังเอเชียตะวันตก และจีน ส่วนใหญ่เกิดในพื้นที่เปิดโล่งที่มีแดด มีรสเปรี้ยวเล็กน้อย เช่นเดียวกับสาลี่ชนิดอื่น ๆ ใช้บริโภคเป็นผลไม้สด ประกอบอาหาร หรือใช้ในไวน์หมัก ผลมีกลิ่นหอม ออกเปรี้ยวเล็กน้อย เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง สูง 10 เมตร ทรงพุ่มกว้าง 8 เมตร

สภาพแวดล้อมการเจริญเติบโตโดยทั่วไปอยู่ที่ประมาณ 15 °ซ. ความสูงของต้นสาลี่หอมสามารถสูงได้ 10 เมตร และขนาดทรงพุ่ม 8 เมตร ทนต่อความหนาวเย็น ทนแล้ง ทนอุณหภูมิสูงและอุณหภูมิต่ำได้ดี เนื่องจากดอกของสาลี่หอมเป็นสีขาวจัด จึงดูเหมือนใบอ่อนถูกปกคลุมไปด้วยหิมะจากระยะไกล เป็นที่มาของชื่อ *สาลี่หิมะ*

สาลี่หอมไต้หวันหลีชาน เป็นพันธุ์ปลูกที่มีผลขนาดใหญ่ที่สุดพันธุ์หนึ่ง หนักได้มากถึง 1,500 ถึง 2500 กรัม ต่อลูก ซึ่งคัดพันธุ์โดยช่างชาวญี่ปุ่น มีช่วงออกผลกลางเดือนพฤศจิกายนถึงปลายเดือนธันวาคมของทุกปี และสามารถเก็บไว้ในห้องเย็นได้นานถึง 6 เดือน เนื้อหวานและเปรี้ยวเล็กน้อยนุ่มและฉ่ำหรือที่เรียกว่า*สาลี่น้ำผึ้ง* (President Pear)

## ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
สาลี่หอม *(P. nivalis)*  ชอบดินร่วนที่ระบายน้ำได้ดี เจริญเติบโตได้แม้ในดินเหนียวมาก ชอบแดดจัด ไม่ออกผลในตำแหน่งที่มีแดดน้อย ทนต่อมลภาวะในบรรยากาศ และความชื้นที่มากได้

ใบ รูปหอกหรือลิ่ม ปลายกว้าง ขอบเรียบหรือขอบหยัก ยาวประมาณ 7−8 เซนติเมตร กว้างประมาณ 3−4 เซนติเมตร

ผลเดี่ยว กลม ใกล้ขั้วแบนหรือแหลมเล็กน้อย ผลเล็ก น้ำหนักประมาณ 150 กรัมต่อลูก ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 3.4−5.2 เซนติเมตร มีเนื้อร่วนกรอบ ฉ่ำน้ำ ผิวบาง โดยทั่วไปผลมีสีเขียวอ่อนเมื่อสุก บางครั้งแกมสีแดงในส่วนหัวติดก้าน หรือจุดแดงกระจายทั่วผล แกนค่อนข้างแข็งที่เป็นพูหุ้มเมล็ดข้างใน

## การใช้ประโยชน์
สาลี่หอมเป็นผลไม้กินสดทั่วไป และยังใช้กันอย่างแพร่หลายในสมุนไพรจีน ผลทางเภสัชวิทยาของสาลี่หอม *(P. nivalis)* ได้รับการระบุในตำราการแพทย์ของจีนโบราณและเป็นที่รู้กันว่ามีคุณสมบัติในช่วยการต่อต้านโรคหอบหืด และช่วยป้องกันอาการไอ รวมทั้งช่วยเพิ่มการทำงานของปอด การศึกษาพบว่าการให้สารสำคัญในสาลี่หอมทางปาก มีศักยภาพในการรักษาเพื่อกำจัดอนุภาคฝุ่น (particulate matter −PM) และเชื้อโรคในทางเดินหายใจ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วงศ์กุหลาบ
หมวดหมู่:ไม้ผล
หอม
วัดป่าท่าทราย

**วัดป่าท่าทราย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าทราย อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ปัจจุบันมีพระครูประจักรษ์ ววญาณ เป็นเจ้าอาวาส ตั้งแต่ พ.ศ. 2541 จนถึงปัจจุบัน

วัดป่าท่าทรายตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2531 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2538

ในปี พ.ศ. 2528 พระอาจารย์สมบัติ อินทวังโส (พระครูประจักษ์วรญาณ) ในขณะนั้นท่านเป็น เจ้าอาวาสวัดป่าศรีดอนเงิน อำเภอกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี ได้ธุดงควัตร พบวัดร้าง 2 วัด คือ ใหม่ลั่นทม (ร้าง) กับวัดช่องสะเดา (ร้าง) ซึ่งเป็นวัดโบราณมีอายุนานหลายร้อยปี โดยวัดใหม่ลั่นทมมีโฉนดที่ดินเลขที่ 11523 เนื้อที่ 24 ไร่ 2 งาน 55 ตารางวา และวัดช่องสะเดามีโฉนดที่ดินเลขที่ 12602 เนื้อที่ 11 ไร่ 3 งาน 97.1 ตารางวา วัดทั้งสองมีพื้นที่ใกล้ชิดกัน โดยมีคลองตาอ่อม กว้างประมาณ 2 เมตร คั่นอยู่ แต่ปัจจุบันทางราชการได้ถมคลองทำเป็นถนน ได้รวมวัดร้างทั้งสองเข้าด้วยกันแล้วจะทำให้มีเนื้อที่ทั้งหมด 36 ไร่ 2 งาน 52.1 ตารางวา และใช้ชื่อว่า "วัดป่าท่าทราย" ตามชื่อตำบล กระทรวงศึกษาธิการ ได้ให้ความเห็นชอบให้รวมวัดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545

วัดได้ดำเนินการสร้างวิหารพระนอน มีองค์พระพุทธรูปปางไสยาสน์ เป็นองค์พระประธาน มีขนาดความยาว 42 เมตร สูง 7.50 เมตร เป็นพระพุทธรูปปางไสยาสน์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของจังหวัดสมุทรสาคร ยังไม่แล้วเสร็จ

## อ้างอิง

ป่าท่าทราย
โครเมียม (เว็บเบราว์เซอร์)

**โครเมียม** () เป็นซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สฟรีที่พัฒนาโดย *โครงการโครเมียม* ที่สนับสนุนโดยกูเกิล ซอร์สโค้ดของเบราว์เซอร์นี้สามารถคอมไพล์เป็นเว็บเบราว์เซอร์ได้ โดยมีการเผยแพร่โค้ดเวอร์ชันใหม่ทุกวัน

กูเกิลใช้รหัสเพื่อสร้างเบราว์เซอร์โครมซึ่งมีคุณลักษณะมากกว่าโครเมียม นอกจากนั้นเบราว์เซอร์อื่น ๆ จำนวนมากยังใช้โค้ดจากโครเมียมอีกด้วย ที่โดดเด่น เช่น ไมโครซอฟท์ เอดจ์ และโอเปร่า 

ส่วนต่อประสานกับผู้ใช้ของโครเมียมนั้นเรียบง่าย กูเกิลพยายามที่จะทำให้เบราว์เซอร์ "รู้สึกเบา (ทั้งทางความคิดและตัวแบราว์เซอร์) และรวดเร็ว"

## ความแตกต่างจากกูเกิล โครม
โครเมียมเป็นซอร์สโค้ดส่วนใหญ่ให้กับกูเกิล โครม ซึ่งรวมถึงอินเทอร์เฟซผู้ใช้ เครื่องมือแสดงผล Blink และเอนจินจาวาสคริปต์ V8 กูเกิลเลือกชื่อ "Chromium" จากการใช้โลหะโครเมียมในการชุบโครเมียม

### คุณลักษณะ
คุณลักษณะของโครมเหล่านี้ไม่มีอยู่ในโครเมียม: 
* การอัปเดตเบราว์เซอร์อัตโนมัติ 
* คีย์ API สำหรับบริการบางอย่างของกูเกิล ซึ่งรวมถึงการซิงโครไนซ์เบราว์เซอร์
* โมดูล Widevine DRM 
* มีโคเดกที่ได้รับอนุญาตแล้วของรูปแบบเสียง AAC และวิดีโอ H.264 ที่ได้รับความนิยม
* ระบบการติดตามสำหรับการใช้งานและรายงานข้อขัดข้อง

### การสร้างแบรนด์และการออกใบอนุญาต
แม้ว่าโครมจะมีฟังก์ชัน อินเทอร์เฟซผู้ใช้เหมือนกับโครเมียม แต่จะเปลี่ยนโทนสีเป็นแบบเดียวกันกับบริการต่าง ๆ ของกูเกิล กูเกิล โครมแตกต่างจากโครมเมียมตรงที่โคมไม่โอเพ่นซอร์ส ดังนั้นไบนารีจึงได้รับอนุญาตให้เป็นฟรีแวร์ภายใต้ข้อกำหนดในการให้บริการของกูเกิล โครม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กูเกิล โครม
หมวดหมู่:เว็บเบราว์เซอร์
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ในปี พ.ศ. 2551
วัดท่าใน

**วัดท่าใน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าพระยา อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม

วัดท่าใน เดิมชื่อว่า **วัดท่า** ประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2223 สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ไม่ปรากฏว่าผู้ใดเป็นผู้สร้างวัด สาเหตุที่ชื่อวัดท่าเพราะในสมัยนั้นวัดแห่งนี้เป็นท่าเรือ เป็นศูนย์กลางของการคมนาคมทางน้ำระหว่างกาญจนบุรี นครปฐม กรุงเทพมหานคร สุนทรภู่ที่ได้มานมัสการองค์พระปฐมเจดีย์และได้บันทึกไว้ในนิราศพระประธม ในนิราศได้กล่าวถึงการเดินทางโดยเรือ และมาสิ้นสุดระยะทางที่วัดท่าแห่งนี้ ต่อจากนั้นได้นั่งเกวียนต่อไปยังองค์พระปฐมเจดีย์

ในสมัยหลวงพ่อห่วงเป็นเจ้าอาวาส ท่านได้ทำการบูรณะซ่อมแซมถาวรวัตถุให้เป็นระเบียบเรียบร้อยและได้เปลี่ยนชื่อจากวัดท่ามาเป็น "วัดท่าใน" เพราะที่ตั้งวัดอยู่ตรงกลางในวงล้อมของวัดต่าง ๆ อีก 7 วัด มีการสร้างศาลาการเปรียญ โรงเรียนปริยัติธรรม กุฏิสงฆ์ทรงไทย อุโบสถ การขุดสระน้ำ สำหรับเก็บกักน้ำไว้ในฤดูแล้ง 2 สระใหญ่ ซึ่งปัจจุบันถมไปแล้ว สร้างถนนสำหรับการสัญจรไปมาของชาวบ้าน 

วัดมีวัตถุมงคลที่สร้างโดยหลวงพ่อห่วง เช่น ตะกรุดโทน ด้ายมงคล พระพิมพ์ผงเกสร และเหรียญรูปเหมือน เป็นต้น

## อ้างอิง

ท่าใน
วัดสวนใหญ่ (จังหวัดนนทบุรี)

**วัดสวนใหญ่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 2 บ้านวัดกระโจม ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี

แต่เดิมที่ตั้งวัดอยู่กลางดงไม้หนาแน่น ชาวบ้านได้ร่วมแรงร่วมใจกันสร้างวัดขึ้นในราว พ.ศ. 2375 (ปลายสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก) บนพื้นที่ประมาณ 11 ไร่ เรียกกันว่า **วัดใหม่** ต่อมาเรียกว่า "วัดสวนใหญ่" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2380 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 25 เมตร ยาว 38 เมตร และผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2328

อุโบสถหลังใหม่สร้างแทนอุโบสถหลังเดิมที่ชำรุดไปตามกาลเวลา ลักษณะเป็นอาคารทรงไทย หลังคาซ้อน 2 ชั้น ลด 2 ชั้น หน้าบันด้านหน้ามีพระพุทธรูปปางลีลา ถัดลงมาเป็นครุฑ หน้าบันด้านหลังเป็นรูปเทพยดาถือพระขรรค์อยู่เบื้องหลังพระพุทธรูป ถัดลงมาเป็นหงส์อยู่ด้านล่าง ประตูและหน้าต่างอุโบสถตกแต่งเป็นทรงมงกุฎ ประตูและหน้าต่างทุกบานมีงานแกะสลักรูปทวารบาลเหยียบบนไหล่ยักษ์และสัตว์หิมพานต์ต่าง ๆ เช่น สิงห์ หนุมาน ลิง ภายในอุโบสถเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัย มีเรือนแก้วแบบพระพุทธชินราช มีอัครสาวกเบื้องซ้ายขวา ด้านข้างของอุโบสถมีวิหารสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) ถัดจากวิหารเป็นศาลาการเปรียญซึ่งด้านล่างใช้เป็นหอฉัน ถัดจากนั้นเป็นกุฏิสงฆ์

## อ้างอิง

สวนใหญ่
วัดสนามนอก

**วัดสนามนอก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 4 บ้านวัดสนามนอก ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ตั้งอยู่บนเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 52 ตารางวา

วัดสนามนอกสร้างเมื่อ พ.ศ. 2377 ในสมัยรัตนโกสินทร์ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าผู้ใดสร้างไว้ เข้าใจว่ามีผู้บริจาคที่ดินให้แล้วชาวบ้านช่วยกันสร้างขึ้น ต่อมามีการรื้ออุโบสถหลังเก่าแล้วสร้างขึ้นมาใหม่เมื่อ พ.ศ. 2510 วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513

อาคารและเสนาสนะสำคัญได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น กุฏิสงฆ์ เป็นอาคารไม้ อาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก วิหาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก และศาลาบำเพ็ญกุศล เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้และอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ส่วนปูชนียวัตถุสำคัญได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถปางสะดุ้งมารวิชัย พระประธานประจำศาลาการเปรียญปางสะดุ้งมารวิชัย พระประธานประจำวิหารปางประทานพร นามว่า *หลวงพ่อขาว* ชาวจีนเรียกว่า *พระโพธิสัตว์กวนอิม* บ้าง เรียกว่า *ไต่ซีจีโพธิสัตว์* บ้าง

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์กริด
* พระอาจารย์ชื่น
* พระอาจารย์แช่ม
* พระอาจารย์ทิม
* พระอาจารย์เล้ง
* พระอาจารย์ตี๋
* พระครูสันตินนทคุณ
* พระปลัดทองหล่อ โกมโล
* พระมหาสงวน ปญฺญาพโล
* พระครูวินัยธร น้อมชัย สุธมฺโม

## อ้างอิง

สนามนอก
สตูร์ชีร์กาน

**สตูร์ชีร์กาน** (; , ) หรือ **อาสนวิหารสต็อกโฮล์ม** () เป็นโบสถ์ที่เก่าแก่ที่สุดในสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน โบสถ์ตั้งอยู่ใจกลางเมืองสต็อกโฮล์มในย่านกัมลาสตาน ตั้งอยู่ระหว่างพระราชวังสต็อกโฮล์ม กับ สโตร์โตร์เกต พิธีอุทิศโบสถ์มีขึ้นในปี 1306 ส่วนการก่อสร้างน่าจะเริ่มขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 13 ภายในของโบสถ์ยังคงลักษณะแบบยุคกลางตอนปลาย (late medieval) ในรูปของโบสถ์โถง ด้วยเพดานหลังคาโค้ง (vaulted ceiling) ซึ่งมีเสาอิฐรับน้ำหนัก ในขณะที่ลักษณะภายนอกของโบสถ์เป็นรูปแบบมาตรฐานของสถาปัตยกรรมบาโรกอันได้มาจากการเปลี่ยนแปลงในศตวรรษที่ 18 เช่นเดียวกันกับกลุ่มอาคารบาโรก ทั้งพระราชวังอักเซล โอ็กเซนควานา, สโลตต์สบักเกนและโอเบลิสก์ และพระราชวังเทสซิน ในช่วงยุคกลาง โบสถ์นี้อุทิศแด่นักบุญนิโคลัส แต่ภายหลังการปฏิรูปศาสนาคริสต์ โบสถ์ได้กลายเป็นลัทธิลูเธอราน และไม่อุทิศแด่นักบุญองค์ใดองค์หนึ่งเป็นพิเศษ ปัจจุบันที่นี่เป็นอาสนวิหารของบิชอปแห่งคริสตจักรสวีเดนนับตั้งแต่การจัดตั้งมุขมณฑลสต็อกโฮล์มในปี 1942

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
*
*
*
*
*
*
*
*

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในสต็อกโฮล์ม
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมกอธิกในประเทศสวีเดน
สตอกฮลม
วัดศรีสโมสร (จังหวัดปทุมธานี)

**วัดศรีสโมสร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงบอน อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 17 ไร่ 3 งาน 1 ตารางวา

วัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2440 โดยมีตาศรีและยายสรถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด โดยนำชื่อของคนทั้งสองมารวมกันตั้งชื่อวัด สมัยก่อนที่ตั้งวัดเป็นป่ารกร้าง มีต้นปรือและต้นบอนหนาแน่น ครั้นมีการอพยพผู้คนจากพระนครศรีอยุธยาและธัญบุรีเข้ามาแผ้วถางปลูกบ้านเรือนกลายเป็นชุมชน วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 ปัจจุบันวัดศรีสโมสรมีพระครูสิริธรรมานุสิฐ (มณี ธฺญญทินโน) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส 

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 5 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2456 กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารไม้และครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 และหอระฆัง ปูชนียวัตถุได้แก่ พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปหล่อด้วยทองเหลือง หน้าตักกว้าง 30 นิ้ว สร้างโดยนายสอน

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์หร่อง
* พระอาจารย์ตุ้ม
* พระอาจารย์เถื่อน
* พระอาจารย์เอี่ยม
* พระอาจารย์เขียว
* พระอาจารย์แย้ว
* พระครูอนูญสมณวัตร
* พระปลัด ผิน 
* พระครูสิริธรรมานุสิฐ (มณี ธญฺญทินฺโน)

## อ้างอิง

ศรีสโมสร
สตูทอร์เยท

thumb|250px|สตูทอร์เยท
**สตูทอร์เยท** (; ; "จัตุรัสใหญ่") เป็นจัตุรัสสาธารณะในย่านเมืองเก่ากัมลาสตานใจกลางสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน และเป็นจัตุรัสที่เก่าแก่ที่สุดของเมือง ศูนย์กลางทวประตัวิศาสตร์นี้เริ่มต้นมีมาตั้งแต่การกระจุกตัวกันของคนในสมัยยุคกลาง ในปัจจุบัน จัตุรัสนี้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ เช่นเดียวกันกับเป็นพื้นที่เปิดสำหรับการแสดงและการประท้วง และเป็นที่รู้จักดีจากตลาดคริสต์มาสของจัตุรัส

อาคารสำคัญที่รายล้อมจัตุรัสนี้อยู่เช่น อาคารตลาดหุ้น, อาสนวิหารสต็อกโฮล์ม และพระราชวังหลวง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Bakery of the Stockholm's City Mission 
* Conference and reception rooms of the Stockholm´s City Mission 
* Stortorgskällaren—official site
* visit-stockholm.com—Panorama of Stortorget (QTVR)
* Mäster Olofsgården 

หมวดหมู่:จัตุรัสในสต็อกโฮล์ม
โอรุจุบัง เอบิจุ

***โอรุจุบังเอบิจุ*** ( เป็นชุดมังงะของญี่ปุ่น ผลงานของริซะ อิโต ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ฟุตุบาชะ และตีพิมพ์ออกครั้งแรกผ่านทางนิตยสาร *Giga&chan* เริ่มต้นในปี 1990 และต่อมาย้ายไป *Action Pizazz* ซึ่งตีพิมพ์โดยฟุตุบาชะ

ต่อมาได้ทำเป็นรูปแบบซีรีส์โทรทัศน์อนิเมะ ผลิตโดยไกนักซ์ แอนิเมทโดยกรุ๊ปทีเอซี และฉาย 6 ตอนแรก ขนาดตอนละ 8 นาทีในปี 1999 ในฐานะหนึ่งในสามของรายการ *[[Modern Love's Silliness]]* เนื่องด้วยตัว *เอบิจุ* (Ebichu) นั้นมีความผู้ใหญ่ และ มุกตลก, ความรุนแรงแบบชัดเจนและเกินจริง, การเหน็บแนมเสียดสี, และฉากเพศสัมพันธ์ของตัวละคร ล้วนไม่เหมาะกับผู้ชมที่เป็นเด็กทำให้อนิเมะสามารถฉายบนช่องไดเร็กทีวี ญี่ปุ่นได้เท่านั้น ฉบับไม่ผ่านการตัดออกของซีรีส์มีวางจำหน่ายในรูปแบบดีวีดี ลักษระงานศิลป์ของอนิเมะนั้นเป็นแบบเรียบง่าย

ซีรีส์สืบเนื่องในชื่อ *Oruchuban Ebichu Chu~* (โอรุจุบัง เอบิจุ จู~) ออกต่อในนิตยสาร *[[Manga Action|มังงะแอกชั่น]]* ในปี 2018

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Gainax's Ebichu website in Japanese
* 
* Futabasha's Ebichu website 
* 

หมวดหมู่:มังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นแฮมสเตอร์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม
คดีระหว่างรัฐมินนิโซตากับชอวิน

***คดีระหว่างรัฐมินนิโซตากับเดเรก ไมเคิล ชอวิน*** () เป็นคดีความอาชญากรรมในศาลเขตรัฐมินนิโซตา ที่ซึ่งอดีตตำรวจของสำนักงานตำรวจมินนีแอพอลิส เดเรก ชอวิน ถูกตัดสินความผิดฐานฆาตกรรมจอร์จ ฟลอยด์ ขณะดำเนินการจับกุมเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2020 ชอวินถูกตัดสินด้วยความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาและไม่ได้เตรียมการไว้ก่อน (second-degree unintentional murder), ทำร้ายร่างกายผู้อื่นจนถึงแก่ความตาย (third-degree murder) และ ฆ่าผู้อื่นโดยไม่เจตนาฆ่าและกระทำไปด้วยความประมาท (second-degree manslaughter) สำหรับความผิดฐานแรกนั้นมีโทษสูงสุดคือจำคุก 40 ปี และในวันที่ 20 เมษายน 2021 คณะตุลาการตัดสินให้ชอวินมีความผิดจริงในทั้งสามข้อกล่าวหา

การตัดสินคดีเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 8 มีนาคม 2021 ที่ศูนย์รัฐบาลมณฑลเฮนเนพินในเมืองมินนิแอพอลิส รัฐมินนิโซตา เป็นการตัดสินคดีอาชญากรรมในรัฐมินนิโซตาครั้งแรกที่ถูกถ่ายทอดทั้งหมดบนโทรทัศน์ และครั้งแรกที่ศาลประจำรัฐทำการถ่ายทอดสดการตัดสินคดี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:รัฐมินนิโซตา
หมวดหมู่:สหรัฐในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:การตัดสินคดีฆาตกรรม
หมวดหมู่:คดีในสหรัฐ
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศอาร์มีเนีย

**การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศอาร์มีเนีย** เป็นส่วนหนึ่งของการแพร่ระบาดทั่วโลกของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ซึ่งเกิดจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ (SARS-CoV-2) ไวรัสดังกล่าวได้รับการยืนยันว่ามาถึงประเทศอาร์มีเนียในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2020 เมื่อมีรายงานผู้ป่วยรายแรก โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 เกิดจากไวรัสสายพันธุ์ใหม่ที่เรียกว่าไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง 2 (SARS-CoV-2) ได้แพร่กระจายไปยังทุกภูมิภาค (มาร์ซ) และทำให้มีผู้เสียชีวิต 3,301 ราย (ไม่รวมผู้เสียชีวิตอีก 848 รายอันเป็นผลมาจาก "สาเหตุอื่น")

ประเทศอาร์มีเนียได้ระงับการเดินทางโดยไม่ต้องขอวีซ่าสำหรับชาวจีนตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ไม่นานหลังจากที่ได้ใช้กฎเกณฑ์แบบปลอดวีซ่า 90 วันในวันที่ 19 มกราคม พลเมืองของประเทศอิหร่านไม่สามารถรับวีซ่าเมื่อเดินทางมาถึงได้อีกต่อไป นอกจากนี้ ผู้โดยสารที่เคยไปทวีปยุโรปส่วนใหญ่ เช่นเดียวกับเกาหลีใต้และญี่ปุ่นภายใน 14 วันที่ผ่านมา จะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในประเทศอาร์มีเนียอีกต่อไป นอกจากนี้ ยังมีการปิดพรมแดนของประเทศอาร์มีเนียกับสาธารณรัฐอาร์ทซัคเพื่อป้องกันไม่ให้ไวรัสแพร่กระจายไปยังสาธารณรัฐที่ถูกรับอย่างไม่รู้จัก (ซึ่ง "โดยพฤตินัย" ได้ประกาศเอกราชในการลงประชามติทั่วประเทศเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1992)

ก่อนที่ไวรัสจะได้รับการยืนยันว่ามาถึงประเทศอาร์มีเนีย การทดสอบ 118 คนได้ดำเนินการในเดือนกุมภาพันธ์โดยให้ผลลบ จนถึงปัจจุบัน มีรายงานว่าทางอาร์มีเนียได้ทำการทดสอบ 788,953 คน ซึ่ง 181,165 คนมีเป็นผลเป็นบวก

## ความช่วยเหลือ

### ความช่วยเหลือระหว่างประเทศ
ประเทศและองค์การระหว่างประเทศที่ส่งความช่วยเหลือและเงินทุนให้แก่รัฐบาลอาร์มีเนีย เพื่อช่วยต่อสู้กับการระบาดทั่วดังกล่าว:
* : แคนาดาให้เงินสนับสนุนแก่อาร์มีเนียมูลค่า 260,000 ดอลลาร์เพื่อช่วยเหลือผู้ป่วยโควิด-19
* : เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 2020 ความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมชุดหนึ่งซึ่งรวมถึงหน้ากากอนามัยแบบใช้แล้วทิ้ง, ชุดป้องกัน และเครื่องช่วยหายใจจากประเทศจีนได้มาถึงอาร์มีเนีย
* : สหภาพยุโรปได้ให้เงินช่วยเหลือ 92 ล้านยูโรแก่อาร์มีเนีย นอกจากนี้ สหภาพยุโรปยังได้มอบถุงมือ 6,000 ชิ้นให้แก่อาร์มีเนีย, หน้ากากทางการแพทย์ 2,300 ชิ้น และมอบชุดดูแลผู้ป่วยที่อ่อนแอกว่า 3,000 คน
* : ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2020 กองทัพรัสเซียได้ส่งทีมแพทย์และอุปกรณ์พิเศษไปยังประเทศอาร์มีเนียเพื่อช่วยทางการในการตรวจจับและป้องกันผู้ป่วยไวรัสโคโรนาในหมู่กำลังพลทางทหารของอาร์มีเนียและรัสเซียที่ประจำการในประเทศ อุปกรณ์ดังกล่าวรวมถึงห้องปฏิบัติการตรวจหาไวรัสโคโรนา และระบบรวบรวมตัวอย่าง
*  เมื่อวันที่ 18 และ 19 มิถุนายน ประเทศเซอร์เบียได้ส่งเครื่องบินสองลำพร้อมความช่วยเหลือทางการแพทย์ไปยังประเทศอาร์มีเนีย ซึ่งมีอุปกรณ์ช่วยหายใจ 10 เครื่อง, จอภาพติดตามอาการของผู้ป่วย 10 เครื่อง, หน้ากากอนามัย 500,000 ผืน, หน้ากากช่วยหายใจ 100,000 ผืน, แว่นตาป้องกัน 25,000 อัน, ชุดป้องกันทางการแพทย์ 25,000 ชุด และสิ่งของจำเป็นอื่น ๆ
* : สหรัฐได้มอบเงินจำนวน 2.7 ล้านดอลลาร์เพื่อช่วยเสริมสร้างขีดความสามารถของห้องปฏิบัติการ, ปรับปรุงการจัดการผู้ป่วยรุนแรง และสนับสนุนการวางแผนเตรียมความพร้อมระดับชุมชนในประเทศอาร์มีเนีย สหรัฐยังมอบเงิน 1.2 ล้านดอลลาร์เพื่อแก้ไขปัญหาผลกระทบทางเศรษฐกิจจากโควิด-19 จำนวน 1.8 ล้านดอลลาร์สำหรับงานสังคมสงเคราะห์ในชุมชน และอีก 200,000 ดอลลาร์แก่ประชาสังคมและองค์การสื่ออิสระ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 


อาร์มีเนีย
หมวดหมู่:ประเทศอาร์มีเนียในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ประเทศอาร์มีเนียในปี พ.ศ. 2564
ตีเลกี & กิบบินส์

**ติลลิกีแอนด์กิบบินส์** () สำนักงานกฎหมายระดับภูมิภาคใน เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งมีสำนักงานอยู่ที่ กรุงเทพมหานคร ฮานอย โฮจิมินห์ซิตี จาการ์ตา เวียงจันทน์ พนมเปญ และ ย่างกุ้ง

## ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2433 วิลเลียม แอลเฟรด ตีเลกี (ในเวลาต่อมาได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น พระยาอรรถการประสิทธิ์) ทนายความที่ปรึกษา ชาวศรีลังกา เริ่มต้นฝึกงานในสยาม (ประเทศไทยในปัจจุบัน) ในปี พ.ศ. 2437 ตีเลกีได้รับคำชื่นชมเมื่อเขาประสบความสำเร็จในการแก้ต่างให้กับ พระยอดเมืองขวาง ข้าหลวงชาวไทยซึ่งถูกกล่าวหาว่ากระทำการฆาตกรรมนายทหารชาวฝรั่งเศส

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตราสินค้าไทย
ลาลา แกจิส

**ลาลา แกจิส** (; เกิดวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1992) เป็นนางแบบ นักศึกษาแพทย์ และนางงามชาวบราซิล ผู้ได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์บราซิล 2020 และเป็นตัวแทนประเทศบราซิลในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 ที่ประเทศไทย โดยเธอได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับที่ 4 ของการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 พร้อมกับรางวัลชุดว่ายน้ำยอดเยี่ยม

## การประกวด
### มิสแกรนด์บราซิล 2020
ลาลาเป็นตัวแทนรัฐปาราอีบา ในการประกวดมิสแกรนด์บราซิล 2020 โดยเธอเป็นผู้ชนะในการประกวดมิสแกรนด์บราซิล 2020 และเป็นตัวแทนประเทศบราซิลในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 ณ ประเทศไทย

### มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล  2020
ลาลาเป็นตัวแทนของประเทศบราซิลเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เมื่อวันที่ 27  มีนาคม ค.ศ. 2021 โดยเธอสามารถคว้าตำแหน่งรองชนะเลิศอันดับที่ 4 มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020 มาครองได้สำเร็จ โดยมีตัวแทนจากสหรัฐเป็นผู้ชนะเลิศ และตัวแทนจากประเทศฟิลิปปินส์, ประเทศกัวเตมาลา และประเทศอินโดนีเซียเป็นรองชนะเลิศตามลำดับ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
หมวดหมู่:นางแบบบราซิล
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐปาราอีบา
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2020
อูปียัก อีซิล

**ซิลฟียา นันดา** () หรือชื่อในวงการคือ **อูปียัก อีซิล** (; 24 ธันวาคม พ.ศ. 2529 –) เป็นนักร้องและนักแสดงตลกหญิงชาวอินโดนีเซีย มีเพลงที่สร้างชื่อเสียงได้แก่ *ตักตุนตูวัง* () ซึ่งเผยแพร่เมื่อ พ.ศ. 2560 และได้รับความนิยมทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมถึงประเทศไทยและประเทศมาเลเซีย

เธอเกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ 2529 ที่บูกิตติงกี จังหวัดสุมาตราตะวันตก ในครอบครัวชาวมีนังกาเบา ก่อนที่จะไปเติบโตอยู่ที่ปารียามัน เธอเริ่มต้นชีวิตในวงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 13 ปี และมีชื่อเสียงในภูมิลำเนาของเธอก่อนที่จะมีชื่อเสียงระดับประเทศในภายหลังในฐานะนักร้องเพลงป็อปซึ่งใช้ภาษามีนังกาเบาอันเป็นภาษาถิ่นเกิดของเธอเอง

ใน พ.ศ. 2560 เธอมีชื่อเสียงจากเพลง *ตักตุนตูวัง* ซึ่งมีเนื้อหาเชิงขำขันอันเกี่ยวเกี่ยวกับชีวิตของเธอที่มีทัศนคติว่าถึงเธอไม่อาบน้ำก็ไม่เป็นอะไร ใครจะคิดอย่างไรก็ช่าง แต่ตัวเธอนั้นมีความสุข ซึ่ง เพลงดังกล่าวโด่งดังอย่างมากทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศไทยและประเทศมาเลเซีย และยังมีศิลปินหลายคนนำไปร้องใหม่

## ผลงานเพลง
### สตูดิโออัลบั้ม

* มาลัซเดอเดิกมะฮ์
* ฮารกโจปาดีซาลีบู
* อัลบุมลาวักบาซีเลอมัก 3 ดีวา
* เออมังอูดาซียา
* อัมริซ อารีฟิน & อีซิล - บาฮากียาบูกันฮาราโต
* ปูดูร์กันซาจา
* อูปียัก อีซิล - กูตังบาเรินโด


### ซิงเกิล
* 2560 - ตักตุนตูวัง
* 2560 - กาเมราปาลูซู
* 2560 - ฮาลา ฮาลาไฮ

## ผลงานการแสดง
### ภาพยนตร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2529
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ชาวมีนังกาเบา
หมวดหมู่:มุสลิมชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:นักร้องชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:นักแสดงตลกอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดสุมาตราตะวันตก
สิทธิในสิ่งแวดล้อมที่ดี

**สิทธิในสิ่งแวดล้อมที่ดี** () หรือ**สิทธิในสิ่งแวดล้อมที่ดีและยั่งยืน**เป็นสิทธิมนุษยชนที่องค์กรด้านสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมสนับสนุนเพื่อปกป้องระบบนิเวศที่ดีต่อสุขภาพของมนุษย์ สิทธินี้เชื่อมโยงกับสิทธิมนุษยชนด้านสุขภาพด้านอื่น ๆ เช่นสิทธิมนุษยชนในน้ำและการสุขาภิบาล (human right to water and sanitation), สิทธิในอาหาร (right to food) และสิทธิในสุขภาพ สิทธิในสิ่งแวดล้อมที่ดีเป็นแนวทางการปกป้องคุณภาพของสิ่งแวดล้อมโดยใช้แนวคิดเรื่องสิทธิมนุษยชน ซึ่งต่างจากทฤษฎีทางกฎหมายที่ถูกพัฒนาขึ้นสำหรับสิทธิของธรรมชาติ (rights of nature) ซึ่งพยายามขยายแนวคิดเรื่องสิทธิจากสิทธิของมนุษย์หรือนิติบุคคลไปสู่สิทธิของธรรมชาติ 

สิทธินี้บังคับหรือผูกมัดให้รัฐควบคุมและบังคับใช้กฎหมายสิ่งแวดล้อมและควบคุมมลพิษ ไม่เช่นนั้นแล้วก็จะคุ้มครองและให้ความยุติธรรมต่อชุมชนที่ได้รับความเสียหายจากปัญหาสิ่งแวดล้อม สิทธิในสิ่งแวดล้อมที่ดีเป็นสิทธิที่สำคัญในการสร้างบรรทัดฐานทางกฎหมายสำหรับการฟ้องร้องคดีการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (climate change litigation) และประเด็นด้านสิ่งแวดล้อมประเด็นอื่น

สิทธิในสิ่งแวดล้อมที่ดีเป็นส่วนสำคัญในแนวทางของประชาคมนานาชาติต่อประเด็นด้านสิทธิมนุษยชนและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (human rights and climate change) มีความตกลงระหว่างประเทศที่สนับสนุนสิทธินี้ซึ่งรวมไปถึงปฏิญญาการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยสิ่งแวดล้อมของมนุษย์ (Declaration of the United Nations Conference on the Human Environment), ปฏิญญาริโอว่าด้วยสิ่งแวดล้อมและการพัฒนา (Rio Declaration on Environment and Development) และไม่นานมานี้คือข้อตกลงโลกเพื่อสิ่งแวดล้อม (Global Pact for the Environment) 
กว่า 150 รัฐในสหประชาชาติยอมรับสิทธินี้ในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งโดยทางนิติบัญญัติ, การฟ้องร้องคดี, กฎหมายรัฐธรรมนูญ, กฎหมายสนธิสัญญาหรืออำนาจทางกฎหมายอื่น ๆ กฎบัตรแอฟริกันว่าด้วยสิทธิของมนุษย์และประชาชน (African Charter on Human and Peoples' Rights), อนุสัญญาอเมริกันว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (American Convention on Human Rights) และความตกลงเอสกาซู (Escazu Agreement) ล้วนรวมถึงสิทธิในสิ่งแวดล้อมที่ดีด้วย ขอบข่ายด้านสิทธิมนุษยชนอื่นเช่นอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็กกล่าวถึงประเด็นด้านสิ่งแวดล้อมเนื่องเพราะมีความเกี่ยวข้องกับจุดสนใจของขอบข่ายซึ่งในที่นี้คือสิทธิเด็ก (Children's rights)

ผู้รายงานพิเศษแห่งสหประชาชาติ (United Nations special rapporteur) ว่าด้วยสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อม จอห์น เอช. น็อกซ์ (John H. Knox) (ค.ศ. 2012–2018) และ เดวิด อาร์. บอยด์ (David R. Boyd) (ค.ศ. 2018–) ได้แนะนำวิธีการทำให้สิทธิเหล่านี้เป็นทางการอยู่ในกฎหมายระหว่างประเทศ โดยได้รับการสนับสนุนจากคณะกรรมการระดับสหประชาชาติต่าง ๆ รวมไปถึงสมาคมกฎหมายระดับท้องถิ่นด้วยเช่นเนติบัณฑิตยสภาเมืองนิวยอร์ก (New York City Bar Association) ในปี ค.ศ. 2020

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิทธิในสิ่งแวดล้อมที่ดี
หมวดหมู่:สิทธิมนุษยชน
โยอัน ฆอร์ดัน

**โยอัน ฆอร์ดัน โมเรโน** (; เกิด 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจุจุบันลงเล่นให้กับเซบิยา ในลาลิกาสเปน ในตำแหน่งกองกลางตัวกลาง

## สโมสรอาชีพ
### สโมสร

## เกียรติประวัติ
**เซบิยา**
*ยูฟ่ายูโรปาลีก: 2019–20
*ยูฟ่าซูเปอร์คัพ รองชนะเลิศ: 2020, 2023
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*หน้าโปรไฟล์ที่เว็บไซต์อัสปัญญ็อล  
*

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2537
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสเปน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวกาตาลา
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซกุนดาดิบิซิออน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซกุนดาดิบิซิออน
หมวดหมู่:ผู้เล่นแอร์ราเซเด อัสปัญญ็อล เบ
หมวดหมู่:ผู้เล่นแอร์ราเซเด อัสปัญญ็อล เบ
หมวดหมู่:ผู้เล่นเรอัลบายาโดลิด
หมวดหมู่:ผู้เล่นเอเซเด เอย์บาร์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเซบิยา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติกาตาลุญญา
Narceus americanus

***Narceus americanus*** เป็นกิ้งกือขนาดใหญ่ทางตะวันออกของทวีปอเมริกาเหนือ มีชื่อสามัญอาทิ กิ้งกือยักษ์อเมริกัน กิ้งกือหนอน และกิ้งกือเหล็ก อาศัยอยู่ตามชายฝั่งตะวันออกของอเมริกาเหนือ ทางตะวันตกของจอร์จทาวน์ รัฐเท็กซัส และทางเหนือของพื้นที่ชุ่มน้ำออตไทน์ ลำตัวมีสีเทา เกือบเป็นทรงกระบอก ยาว  เมื่อถูกคุกคามมักจะขดตัวและหลั่งของเหลวมีพิษที่มีเบนโซควิโนนในปริมาณมาก ซึ่งสามารถก่อให้เกิดแผลพุพองได้ ของเหลวนี้อาจออกฤทธิ์ระคายเคืองดวงตาและผิวหนัง ในขณะที่กิ้งกือชนิดอื่นหลั่งไฮโดรเจนไซยาไนด์ กิ้งกือชนิดนี้กลับมีการยืนยันว่าไม่สามารถหลั่งไฮโดรเจนไซยาไนด์ได้ แต่หลั่งสารที่ทำให้ผิวหนังเปลี่ยนสีได้ชั่วคราว ซึ่งสารนี้ไม่เป็นอันตราย 

## รูปภาพ

ไฟล์:Millipede on floor.jpg|ขณะอยู่บนพื้น (สังเกตการขยับขาเป็นคลื่น ๆ)
ไฟล์:Millipede curled.jpg|ขดตัวเพื่อป้องกันตัว
ไฟล์:Narceus americanus Curled.JPG|ท่าทางขณะป้องกันตัว
ไฟล์:Narceus americanus finger.jpg|บนนิ้วมือ
ไฟล์:Narceus americanus.jpg|ภาพแสดงส่วนหัว


## ดูเพิ่ม

* *[[Tylobolus]]* สกุลที่มีลักษณะคล้ายกัน พบทางตะวันตกของสหรัฐอเมริกา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 

หมวดหมู่:Spirobolida
หมวดหมู่:กิ้งกือที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ
Eucarlia

***Eucarlia*** เป็นสกุลของกิ้งกือในอันดับ spirobolida ประกอบด้วยหกสปีชีส์ ส่วนใหญ่เป็นสัตว์ประจำถิ่นของเกาะเซเชลส์ หนึ่งสปีชีส์เป็นสัตว์พื้นเมืองของเกาะสุลาเวสี ประเทศอินโดนีเซีย สี่สปีชีส์จากเกาะเซเชลล์ได้รับการประเมินสถานะตามบัญชีแดงไอยูซีเอ็น มีตั้งแต่ใกล้สูญพันธุ์ ใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง ไปจนถึงสูญพันธุ์

## ลักษณะ
สปีชีส์ในสกุลนี้มีความยาวตั้งแต่  มีปล้องตั้งแต่ 35-55 ปล้อง ตัวเมียมีความยาวมากกว่าตัวผู้เล็กน้อย สีของลำตัวมีตั้งแต่ สีเทา สีน้ำตาล และสีส้ม บางสปีชีส์มีแถบสีพาดกึ่งกลางหลัง

## สปีชีส์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:Spirobolida
หมวดหมู่:กิ้งกือที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:กิ้งกือที่พบในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:สัตว์ขาข้อของประเทศเซเชลส์