เอ็มมา วอตสัน

**เอ็มมา ชาร์ล็อต ดูแอร์ วอตสัน** (; เกิด 15 เมษายน พ.ศ. 2533) เป็นนักแสดง นางแบบ และนักกิจกรรมหญิงชาวบริติช เกิดในปารีสและเติบโตในออกซฟอร์ดไชร์ วอตสันเข้าเรียนโรงเรียนดรากอนสกูลขณะเป็นเด็ก และเรียนการแสดงที่โรงเรียนสเตจโคชเธียเตอร์อาตส์ สาขาออกซฟอร์ด เธอเป็นที่จดจำจากบทบาทการแสดงในบทเฮอร์ไมโอนี เกรนเจอร์ ในภาพยนตร์ชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ ปรากฏตัวในภาพยนตร์*แฮร์รี่ พอตเตอร์*แปดภาคตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544-2554 โดยก่อนหน้านั้นเธอเคยแสดงเฉพาะละครในชั้นเรียน แฟรนไชส์ *แฮร์รี่ พอตเตอร์* ทำให้วอตสันมีชื่อเสียงทั่วโลก ได้รับคำยกย่อง และรายได้มากกว่า 10 ล้านปอนด์ เธอยังคงรับงานแสดงนอกจากภาพยนตร์*แฮร์รี่ พอตเตอร์* อีก เรื่องแรกคือพากย์เสียงในภาพยนตร์ *[[การผจญภัยของเดเปอโร]]* และปรากฏในภาพยนตร์โทรทัศน์ฉบับดัดแปลงจากนวนิยายเรื่อง *[[รองเท้าบัลเลต์ (นวนิยาย)|รองเท้าบัลเลต์]]* ตั้งแต่นั้นมา เธอได้รับบทในภาพยนตร์เรื่อง *[[วัยป่วนหัวใจปึ้ก]]* และ*[[วัยร้าย วัยลัก]]* ได้รับบทเป็นตนเองในฉบับ "เกินจริง" ปรากฏตัวชั่วครู่ในภาพยนตร์ *[[วันเนี๊ย...จบป่ะ]]* และรับบทเป็นบุตรบุญธรรมของตัวละครหลักในเรื่อง *[[โนอาห์ มหาวิบัติวันล้างโลก]]*

ตั้งแต่ พ.ศ. 2554 ถึง 2557 วอตสันแบ่งเวลาระหว่างงานภาพยนตร์กับการศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยบราวน์และวิทยาลัยวูสเตอร์ ออกซฟอร์ด และจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยบราวน์ ระดับปริญญาตรีในสาขาวรรณกรรมอังกฤษในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2557 งานนางแบบของเธอเป็นโครงการรณรงค์ของบริษัทเบอร์เบอรี และลังโกม เธอยังช่วยออกแบบเสื้อผ้าในนามของที่ปรึกษาด้านแฟชั่นให้กับพีเพิลทรีด้วย ในปี พ.ศ. 2557 เธอได้รับเกียรติจากรางวัลแบฟตา โดยชนะรางวัลสาขาศิลปินบริติชแห่งปี ในปีเดียวกันนั้น เธอได้รับแต่งตั้งให้เป็นทูตสันถวไมตรีขององค์การเพื่อสตรีแห่งสหประชาชาติ และช่วยริเริ่มโครงการรณรงค์ฮีฟอร์ชี (HeForShe) ที่รณรงค์ให้ผู้ชายสนับสนุนความเท่าเทียมทางเพศ

## ประวัติในวัยเด็ก
เอ็มมา วอตสันเกิดที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส เธอเป็นลูกสาวของทนายความชาวอังกฤษชื่อ แจ็กลีน ลิวสบี และคริส วอตสัน วอตสันแม่ของเธอตั้งชื่อเธอตาม อัสนีวอตสัน เธออาศัยอยู่ในปารีสจนอายุ 5 ขวบ พ่อแม่ของเธอแยกทางกันตั้งแต่เธอยังเด็ก หลังจากพ่อแม่หย่าร้างกัน วอตสันย้ายกลับมาอยู่กับมารดาที่ออกซฟอร์ดไชร์ ประเทศอังกฤษ และอยู่กับบิดาที่ลอนดอนในวันสุดสัปดาห์ วอตสันเคยกล่าวว่าเธอพูดภาษาฝรั่งเศสได้บ้าง แม้ว่า "ไม่คล่องแคล่ว" เท่าที่เคย หลังจากย้ายไปที่ออกซฟอร์ดกับมารดาและน้องชาย เธอเข้าศึกษาที่โรงเรียนดรากอนสกูลในออกซฟอร์ด จนกระทั่งปี พ.ศ. 2546 เธออยากเป็นนักแสดงตั้งแต่อายุ 6 ขวบ และเรียนร้องเพลง เต้นรำ และการแสดงที่โรงเรียนสเตจโคชเธียเตอร์อาตส์แบบไม่เต็มเวลา

เมื่ออายุ 10 ขวบ วอตสันได้แสดงในละครเวทีของโรงเรียนสเตจโคชหลายเรื่อง รวมถึงเรื่อง *อาร์เธอร์: เดอะยังเยียร์แอนด์เดอะแฮปปีพรินซ์* แต่เธอไม่เคยแสดงมืออาชีพใด ๆ ก่อนภาพยนตร์ชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ หลังจบโรงเรียนดรากอนสกูล วอตสันย้ายไปเรียนที่โรงเรียนเฮดิงตันสกูล ขณะอยู่ที่กองถ่ายภาพยนตร์ เธอและเพื่อน ๆ มีครูสอนพิเศษให้วันละห้าชั่วโมง ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2549 เธอเข้าสอบ GCSE 10 วิชา ได้รับเกรด A* 8 วิชา และเกรด A 2 วิชา

## อาชีพการงาน
### 2542–2546: จุดเริ่มต้นและความสำเร็จครั้งแรก
[thumb|alt=An image of hand and feet impressions in a tile of concrete.|right|ภาพพิมพ์ฝ่ามือ รอยเท้า และ[ไม้กายสิทธิ์ของ (จากซ้ายไปขวา) วอตสัน แรดคลิฟฟ์ กรินต์ พ.ศ. 2550]]

ในปี พ.ศ. 2542 การคัดเลือกนักแสดงภาพยนตรเรื่อง*[[แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ (ภาพยนตร์)|แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์]]*เริ่มขึ้น โดยเป็นภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากนวนิยายที่ขายดีที่สุดของเจ. เค. โรว์ลิง เจ้าหน้าที่ที่คัดเลือกนักแสดงพบวอตสันผ่านทางครูของเธอที่โรงละครออกซฟอร์ด และโปรดิวเซอร์รู้สึกประทับใจในความมั่นใจในตนเองของเธอ หลังการออดิชันแปดครั้ง โปรดิวเซอร์ เดวิด เฮย์แมน บอกวอตสันและผู้สมัครอีกสองคนคือ แดเนียล แรดคลิฟฟ์ และ รูเพิร์ต กรินต์ว่าพวกเขาได้รับเลือกให้เป็นตัวละครเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ แฮร์รี่ พอตเตอร์ และรอน วีสลีย์ โดยเป็นเพื่อนร่วมโรงเรียนเดียวกัน โรว์ลิงสนับสนุนวอตสันตั้งแต่การทดสอบหน้ากล้องครั้งแรก

ในปี พ.ศ. 2544 วอตสันเปิดตัวแสดงความสามารถครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง*แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์* ภาพยนตร์ทำลายสถิติรายได้ในวันฉายวันแรกและสัปดาห์แรก และเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงที่สุดในปีนั้น นักวิจารณ์ชื่นชมการแสดงของนักแสดงนำทั้งสามคน โดยชื่นชมวอตสันเป็นพิเศษ หนังสือพิมพ์*[[เดอะเดลีเทลิกราฟ]]*เรียกการแสดงของเธอว่า "น่าชื่นชม" และเว็บไซต์ไอจีเอ็นกล่าวว่าเธอ "โดดเด่นมากกว่าคนอื่น ๆ" วอตสันได้เข้าชิงรางวัลห้ารางวัลจากเรื่อง*ศิลาอาถรรพ์* และได้รับรางวัลนักแสดงเด็กสาขานักแสดงนำเด็กหญิง

ปีต่อมา วอตสันรับบทเป็นเฮอร์ไมโอนี่อีกครั้งในภาพยนตร์เรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ ภาพยนตร์เรื่องที่สองในชุด นักวิจารณ์ชื่นชมการแสดงของเธอ หนังสือพิมพ์*เดอะลอสแอนเจลิสไทมส์*กล่าวว่าวอตสันและเพื่อน ๆ เติบโตขึ้นจากเรื่องเดิม ขณะที่หนังสือพิมพ์*[[เดอะไทมส์]]*วิจารณ์ผู้กำกับ คริส โคลัมบัส ที่จ้างวอตสันมาเป็นตัวละครยอดนิยมด้วยค่าตัวที่น้อย การแสดงของวอตสันทำให้เธอได้รับรางวัลออตโตจากนิตยสารเยอรมัน *[[บราโว (นิตยสาร)|บราโว]]*

### 2547–2554: ความสำเร็จต่อเนื่องจาก''แฮร์รี่ พอตเตอร์'' และบทบาทอื่น ๆ
[thumb|upright|left|วอตสันในงานปฐมฤกษ์ของภาพยนตร์''[แฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี (ภาพยนตร์)|แฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี* ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548]]

ในปี พ.ศ. 2547 ภาพยนตร์เรื่อง[[แฮร์รี่ พอตเตอร์กับนักโทษแห่งอัซคาบัน (ภาพยนตร์)|แฮร์รี่ พอตเตอร์กับนักโทษแห่งอัซคาบัน]]ออกฉาย วอตสันรู้สึกพอใจในบทบาทเฮอร์ไมโอนี่ซึ่งเธอแสดงออกอย่างเต็มที่มากขึ้น โดยเธอเรียกตัวละครของเธอว่า "มีเสน่ห์" และเป็น "บทอัศจรรย์" แม้ว่านักวิจารณ์ตำหนิการแสดงของแรดคลิฟฟ์ มองว่าเขา "เล่นแข็ง" แต่พวกเขายกย่องวอตสัน หนังสือพิมพ์เดอะนิวยอร์กไทมส์ชมเชยการแสดงของวอตสันว่า "โชคดีที่คุณแรดคลิฟฟ์ที่ไร้อารมณ์ถูกชดเชยด้วยความอดทนของคุณวอตสัน แฮร์รี่ได้อวดทักษะพ่อมดที่หลากหลายขึ้น แต่เฮอร์ไมโอนี่ได้รับเสียงปรบมือดังที่สุดจากหมัดปราศจากเวทมนตร์ต่อยเข้าที่จมูกของ[[เดรโก มัลฟอย]]" แม้ว่าเรื่องนักโทษแห่งอัซคาบันจะเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้น้อยที่สุดในภาพยนตร์ชุด แต่การแสดงของวอตสันจะชนะรางวัลออตโตสองรางวัล และรางวัลการแสดงเด็กแห่งปีจากนิตยสาร*โททัลฟิล์ม*

ด้วยภาพยนตร์เรื่อง*แฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี* ทำให้ทั้งวอตสันและภาพยนตร์ชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ มาถึงจุดเปลี่ยนสำคัญครั้งใหม่ ภาพยนตร์ทำสถิติสำหรับสัปดาห์ออกฉายสัปดาห์แรกของภาพยนตร์แฮร์รี่ พอตเตอร์ เป็นภาพยนตร์ไม่ได้เริ่มฉายในสหรัฐอเมริกาในวันสุดสัปดาห์ของเดือนพฤษภาคม และเป็นภาพยนตร์ที่ฉายสัปดาห์แรกในสุดสัปดาห์ในสหราชอาณาจักร นักวิจารณ์ชื่นชมการเติบโตของวอตสันและการแสดงวัยรุ่นของเธอ หนังสือพิมพ์เดอะนิวยอร์กไทมส์ชมการแสดงของเธอว่า "เอาจริงเอาจังอย่างน่าประทับใจ" สำหรับวอตสัน เรื่องขบขันในภาพยนตร์ส่วนมากเกิดจากความเครียดในหมู่ตัวละครหลักสามคนขณะที่พวกเขากำลังเติบโต เธอกล่าวว่า "ฉันชอบทุกตอนที่เราทะเลาะกัน ฉันคิดว่ามันเหมือนจริงมากที่พวกเขาทะเลาะกันและที่จะมีปัญหามากมาย" หลังจากภาพยนตร์เรื่องถ้วยอัคนีได้เข้าชิงสามรางวัล วอตสันชนะรางวัลออตโตเหรียญทองแดง ต่อมาในปีนั้น วอตสันกลายเป็นคนที่อายุน้อยที่สุดบนปกนิตยสาร*ทีนโว้ก* เมื่อเธอปรากฏตัวอีกครั้งในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 ในปี พ.ศ. 2549 วอตสันรับบทเฮอร์ไมโอนี่ในละคร*เดอะควีนส์แฮนด์แบก* ตอนพิเศษของแฮร์รี่ พอตเตอร์เพื่อธีเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 80 พรรษาของ[[สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร]]

[[ไฟล์:Emma Watson at Harry Potter and the Half-Blood Prince Premiere 06 cropped.jpg|thumb|upright|วอตสันที่งานปฐมฤกษ์ของภาพยนตร์ *แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม* ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2552]]
ภาพยนตร์เรื่องที่ห้าในแฟรนไชส์คือ *แฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์* ออกฉายในปี พ.ศ. 2550 จากความสำเร็จด้านรายได้ครั้งใหญ่ ภาพยนตร์ทำสถิติทำรายได้ในสัปดาห์แรกสูงที่สุดที่ 332.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ วอตสันชนะ[[รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ]]สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยม เนื่องจากชื่อเสียงของวอตสันและภาพยนตร์ยังคงดำเนินต่อเนื่อง วอตสันและนักแสดงภาพยนตร์แฮร์รี่ พอตเตอร์ แดเนียล แรดคลิฟฟ์ และรูเพิร์ต กรินต์ พิมพ์ฝ่ามือ รอยเท้า และไม้กายสิทธิ์ที่บริเวณหน้าโรงละคร[[กรอแมนส์ไชนีสเธียเตอร์]]ในฮอลลิวูดเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2550

จนถึงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2550 กล่าวกันว่างานแสดงของวอตสันในภาพยนตร์ชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์สร้างรายได้ให้เธอมากกว่า 10 ล้านปอนด์ และเธอตระหนักว่าเธอไม่ต้องทำงานเพื่อเงินอีกต่อไป ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552 เธออยู่ในอันดับที่ 6 ในรายชื่อ "ดาราหนุ่มสาวที่มีรายได้มากที่สุด" จัดโดยนิตยสาร*ฟอบส์* และในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เธอได้ชื่อเป็นดาราสาวที่มีรายได้สูงสุดของฮอลลิวูด โดยมีรายได้ประมาณ 19 ล้านปอนด์ใน พ.ศ. 2552

แม้ว่าภาพยนตร์เรื่อง*ภาคีนกฟีนิกซ์*ประสบความสำเร็จ อนาคตของ[[แฟรนไชส์ภาพยนตร์|แฟรนไชส์]]แฮร์รี่ พอตเตอร์กลายเป็นความไม่แน่นอน เมื่อนักแสดงทั้งสามคนลังเลที่จะต่อสัญญาการแสดงบทบาทของพวกเขาต่อไปในภาพยนตร์สองตอนสุดท้าย ในที่สุดแรดคลิฟฟ์ยินยอมรับแสดงภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2550 แต่วอตสันยังคงลังเลใจต่อไป เธออธิบายว่าเป็นการตัดสินใจครั้งสำคัญ เนื่องจากเป็นการผูกมัดเธอกับบทบาทนี้ไปอีกสี่ปี แต่ในที่สุดเธอยอมรับว่าเธอ "ไม่อยากทิ้ง[บทเฮอร์ไมโอนี่]ไป" และรับแสดงบทดังกล่าวในวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2550

[[ไฟล์:Daniel Radcliffe, Emma Watson & Rupert Grint colour.jpg|thumb|left|วอตสันกับ[[แดเนียล แรดคลิฟฟ์]] (ซ้าย) และ[[รูเพิร์ต กรินต์]] ที่งานรอบปฐมฤกษ์ของภาพยนตร์เรื่อง *แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต ภาค 1* ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554]]
วอตสันแสดงภาพยนตร์ที่ไม่ใช่*แฮร์รี่ พอตเตอร์*เรื่องแรกคือเรื่อง *รองเท้าบัลเลต์* ออกอากาศทางช่องบีบีซีในปี พ.ศ. 2550 ดัดแปลงจาก[[รองเท้าบัลเลต์ (นวนิยาย)|นวนิยายในชื่อเดียวกัน]] เขียนโดย[[โนล สเตรตเฟลด์]] ผู้กำกับภาพยนตร์ [[แซนดรา โกลด์บาเชอร์]] ให้ความเห็นว่าวอตสันแสดงได้ "สมบูรณ์แบบ" กับบทบาทนักแสดงหญิง พอลีน ฟอสซิล "เธอมีออร่าที่เฉียบแหลมละเอียดอ่อนที่ทำให้คุณอยากจ้องมองที่เธอ" *รองเท้าบัลเลต์* ฉายในสหราชอาณาจักรใน[[วันเปิดกล่องของขวัญ]]ปี พ.ศ. 2550 ให้ผู้ชม 5.7 ล้านคน ได้รับคำวิจารณ์คละกันไป

วอตสันพากย์เสียงให้บทเจ้าหญิงพีในภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง *เดเปอโร...รักยิ่งใหญ่จากใจดวงเล็ก* ภาพยนตร์ตลกสำหรับเด็กนำแสดงโดย[[แมททิว บรอเดริก]] และนักแสดงร่วมเรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์ [[ร็อบบี โคลเทรน]] ([[รูเบอัส แฮกริด]]) แสดงในเรื่องนี้เช่นกัน *การเดเปอโร...รักยิ่งใหญ่จากใจดวงเล็ก*ออกฉายในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 และทำรายได้ได้ 87 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก

การถ่ายทำฉากสำคัญให้ภาพยนตร์*แฮร์รี่ พอตเตอร์*เรื่องที่หก เริ่มขึ้นในปลายปี พ.ศ. 2550 โดยในส่วนของวอตสัน ถ่ายทำตั้งแต่วันที่ 18 ธันวาคม ถึง 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 *แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม* ฉายรอบปฐมฤกษ์ในวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 เลื่อนจากเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เนื่องจากนักแสดงหลายคนเป็นวัยรุ่นตอนปลาย นักวิจารณ์วิจารณ์พวกเขาในระดับเดียวกับนักแสดงคนอื่น ๆ ในเรื่อง โดยหนังสือพิมพ์*ลอสแอนเจลิสไทมส์*บรรยายเป็น "การแนะนำสู่การแสดงแบบทันสมัย" หนังสือพิมพ์*เดอะวอชิงตันโพสต์*รู้สึกว่าวอตสัน "แสดงได้มีเสน่ห์ที่สุดจนถึงทุกวันนี้" ขณะที่หนังสือพิมพ์*เดอะเดลีเทลิกราฟ*บรรยายถึงนักแสดงนำว่า "กระตือรือต้น อิสระ และมีพลังที่จะแสดงสิ่งที่พวกเขามีให้กับส่วนที่เหลือของเรื่อง" ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 วอตสันกล่าวว่าเธออยากเรียนระดับมหาวิทยาลัยหลังเธอถ่ายทำภาพยนตร์ชุด*แฮร์รี่ พอตเตอร์*จบทั้งหมด

การถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง*แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต* เริ่มวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 สิ้นสุดวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2553 ด้วยเหตุผลด้านการเงินและบทภาพยนตร์ นวนิยายเล่มนี้ถูกแบ่งออกเป็นภาพยนตร์สองตอนซึ่งถ่ายทำต่อเนื่องกัน *แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต ภาค 1* ออกฉายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 และ[[แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต ภาค 2|ภาค 2]] ออกฉายในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554

เธอปรากฏในมิวสิกวิดีโอของวง[[วันไนต์โอนลี]] หลังพบกับนักร้องนำ [[จอร์จ เครก]] ในงานรณรงค์โฆษณาวินเทอร์/ซัมเมอร์เบอร์เบรี 2010 วิดีโอเพลง "[[เซย์ยูโดนต์วอนต์อิต]]" ออกอากาศทางช่อง[[แชนเนิล 4]] ในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2553 และออกเผยแพร่วันที่ 16 สิงหาคม

หลังจบเรื่อง*แฮร์รี่ พอตเตอร์* วอตสันแสดงภาพยนตร์เรื่อง *7 วัน แล้วคิดถึงกันตลอดไป* รับบทเป็นลูซี ผู้ช่วย  ที่ถูกตัวละครหลัก โคลิน คลาร์ก เกี้ยวพาราสี และออกเที่ยวกับเขาหลายครั้ง

=== 2555–2016 ===
[[ไฟล์:Emma Watson 2012 Shankbone.JPG|thumb|วอตสันในงาน[[เทศกาลภาพยนตร์ไทรเบกา]] 2012]]

ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 มีรายงานว่าวอตสันกำลังพิจารณาแสดงในภาพยนตร์เรื่อง *วัยป่วนหัวใจปึ้ก* ภาพยนตร์เริ่มถ่ายทำในฤดูร้อนปี พ.ศ. 2554 และออกฉายเดือนกันยายน พ.ศ. 2555

ภาพยนตร์เรื่อง *วัยร้าย วัยลัก* (2556) วอตสันรับบทเป็นนิกกี ภาพยนตร์สร้างจากเหตุการณ์ของกลุ่มโจรปล้นบลิงริงที่เกิดขึ้นจริง โดยวอตสันเล่นเป็นอเล็กซิส เนเออส์ ในโทรทัศน์ ซึ่งเป็นหนึ่งในวัยรุ่นเจ็ดคนที่เข้ามาพัวพันกับการปล้น ภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์คละกันเป็นส่วนใหญ่ แต่นักวิจารณ์ให้คำชมวอตสันที่แสดงเป็นนิกกีอย่างเป็นเอกฉันท์ วอตสันยังได้แสดงในภาพยนตร์ตลกพยากรณ์เรื่อง *วันเนี๊ย...จบป่ะ* (2556) โดยเธอ [[เซธ โรเกน]] [[เจมส์ แฟรนโก]] และคนอื่น ๆ เล่นเป็น "ตนเองในแบบเกินจริง" และวอตสันได้ทิ้ง "[[Fuck|ระเบิด f-bomb]]" ครั้งที่เป็นที่จดจำในเรื่อง เธอกล่าวว่าเธอไม่อาจพลาดโอกาสที่เธอจะได้แสดงภาพยนตร์ตลกเรื่องแรก และ "ทำงานร่วมกับนักแสดงตลกที่ดีที่สุด...ในโลกในตอนนี้"

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2555 วอตสันยืนยันบทไอลาในภาพยนตร์เรื่อง *โนอาห์ มหาวิบัติวันล้างโลก* ของ[[แดร์เรน อาโรนอฟสกี]] ถ่ายทำในเดือนถัดมาและออกฉายในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2557 ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2556 มีรายงานว่าวอตสันกำลังเจรจาแสดงเป็นตัวละคร*ซินเดอเรลล่า* ใน[[ซินเดอเรลล่า (ภาพยนตร์ 2015)|ภาพยนตร์ดิสนีย์ฉบับคนแสดง]] [[เค็นเน็ท แบรเนอ]] กำกับภาพยนตร์ ขณะ[[เคต แบลนเชตต์]] รับบทเป็นแม่เลี้ยงใจร้าย วอตสันได้รับข้อเสนอให้เสนอบทดังกล่าว แต่เธอปฏิเสธ

วอตสันได้รับการติดต่อให้แสดงบท[[เอ็มมา ฟอร์เรสต์]] ในภาพยนตร์เรื่อง*ยัวร์วอยซ์อินมายเฮด* ในขณะนั้น ผู้กำกับ*แฮร์รี่ พอตเตอ*ร์ เดวิด เยตส์ ก็ได้รับการติดต่อเช่นกัน ในบทสัมภาษณ์เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2556 ปรากฏว่าวอตสันไม่ได้แสดงในภาพยนตร์ดังกล่าวแล้ว [[สแตนลีย์ ทุชชี]]กล่าวว่าบทนั้นจะให้[[เอมีลี บลันต์]]แสดงแทน อย่างไรก็ตาม ก่อนเดือนกันยายน พ.ศ. 2556 มีการยืนยันว่าวอตสันจะได้กลับมารับบทฟอร์เรสต์อีกครั้ง และภาพยนตร์จะเริ่มถ่ายทำเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน โดยผู้กำกับคนใหม่คือ [[ฟรานเซสกา เกรกอรินี]]

จนถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 วอตสันมีกำหนดได้ร่วมงานกับโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์*แฮร์รี่ พอตเตอร์* [[เดวิด เฮย์แมน]] ในภาพยนตร์เรื่อง *ควีนออฟเดอะเทียร์ลิง* สร้างจากหนังสือไตรภาพที่ยังไม่วางจำหน่าย เธอจะรับบทนำเป็นฮีโรผู้หญิง เคลซี กลินน์ รวมถึงเป็นผู้ควบคุมงานสร้างด้วย วอร์เนอร์บราเธอส์เป็นผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์

มีรายงานในเดือนกันยายน พ.ศ. 2556 ว่าวอตสันจะแสดงในภาพยนตร์เรื่อง *ไวล์เวอร์ยัง* ภาพยนตร์ดัดแปลงจากนวนิยายเรื่อง *29* ของ[[อะดีนา แฮลเพิร์น]] ที่เป็นเรื่องราวของคุณยายที่จิตใจยังสาวที่ใช้เวลากับหลานสาว (วอตสัน) แทนที่จะอยู่กับลูกสาวของเธอเอง ภาพยนตร์กำกับโดย[[สตีเฟน เชอบอสกี]] ที่เคยร่วมงานกับวอตวันในภาพยนตร์เรื่อง *วัยป่วนหัวใจปึ้ก* วอตสันยังได้รับคัดเลือกแสดงคู่กับ[[อีธาน ฮอว์ก]] ในภาพยนตร์ระทึกขวัญเรื่อง รีเกรสชัน [[อเลฮานโดร อาเมนาบาร์]] เขียนบทและกำกับภาพยนตร์ ออกฉายในปี พ.ศ. 2558

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2556 วอตสันได้รับเลือกให้เป็นผู้หญิงแห่งปีโดยนิตยสาร*บริติชจีคิว* ในเดือนเดียวกันนั้น เธอเป็นนักแสดงหนึ่งในสองคนที่อยู่อันดับสูงสุดของผลสำรวจดาราภาพยนตร์เซ็กซี่ที่สุดแห่งปี 2556 นำหน้า[[สการ์เลตต์ โจแฮนส์สัน]] และ[[เจนนิเฟอร์ ลอว์เรนซ์]] จากผลสำรวจออนไลน์ที่มีแฟนคลับภาพยนตร์โหวตมากกว่า 50,000 คน [[เบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์]]ได้รับโหวตสูงสุดในฐานะนักแสดงชาย

วอตสัน ร่วมกับ[[จูดี เดนช์]] [[โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์]] [[ไมก์ ลี]] [[จูเลีย ลุยส์-เดรย์ฟัส]] และ[[มาร์ก รัฟฟาโล]] ได้รับรางวัล[[บริเทนเนียอะวอดส์]] 2014 จัดขึ้นในวันที่ 30 ตุลาคมที่ลอสแอนเจลิส วอตสันได้รับรางวัลศิลปินชาวบริติชแห่งปี และมอบรางวัลให้มิลลี หนูแฮมสเตอร์ของเธอที่ตายขณะวอตสันถ่ายทำเรื่อง*ศิลาอาถรรพ์*

ปี พ.ศ. 2558 มีผลงานที่เอ็มมาแสดงออกฉาย เช่น *โคโลเนีย หนีตาย* ร่วมแสดงโดย[[แดเนียล บรูล]] และ[[มีคาเอล นีควิสต์]] วอตสันจะรับบท [[เบลล์ (ดิสนีย์)|เบลล์]] ใน[[บิวตีแอนด์เดอะบีสต์ (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2560)|ภาพยนตร์คนแสดงดัดแปลง]]เรื่อง *บิวตีแอนด์เดอะบีสต์* พ.ศ. 2560 คู่กับ[[แดน สตีเวนส์]] ซึ่งรับบทเป็น[[บีสต์ (ดิสนีย์)|บีสต์]]. เธอจะร้องเพลงในภาพยนตร์เป็นครั้งแรก ซึ่งเธอเรียกว่า "น่าหวาดกลัวในตัวเอง" เธอยังร่วมแสดงในภาพยนตร์ *รีเกรสชั่น สัมผัส…ผวา* ภาพยนตร์ระทึกขวัญออกฉายในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2558 แสดงร่วมกับ[[อีธาน ฮอว์ก]] และเพื่อนนักแสดงจากแฮร์รี่ พอตเตอร์ [[เดวิด ทิวลิส]] และเซ็นชื่อรับแสดงคู่กับ[[ทอม แฮงส์]] ในภาพยนตร์ดัดแปลงเรื่อง *เดอะเซอร์เคิล*

ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 วอตสันประกาศว่าพักงานแสดงเป็นเวลาหนึ่งปี เธอวางแผนใช้เวลากับ "การพัฒนาส่วนบุคคล" และงานเกี่ยวกับสิทธิสตรี

== การเดินแบบและแฟชัน ==
ในปี พ.ศ. 2548 วอตสันเริ่มงานอาชีพนางแบบด้วยการถ่าย[[โฟโตชู้ต]]ให้นิตยสาร*ทีนโว้ก* และเป็นดาราอายุน้อยที่สุดที่ได้ขึ้นปก สามปีต่อมา สื่อของบริติชรายงานว่าวอตสันจะเป็นพรีเซนเตอร์ของเชอแนลแทน[[เคียรา ไนต์ลี]] แต่ทั้งสองคนปฏิเสธว่าไม่เป็นความจริง ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2552 หลายปีหลังข่าวลือ วอตสันยืนยันว่าเธอจะร่วมกับ[[เบอร์เบอรี]] เป็นพรีเซนเตอร์ในโครงการฤดูใบไม้ร่วง/ฤดูหนาวปี พ.ศ. 2552 ซึ่งเธอได้รับค่าตอบแทนประมาณหกหลัก เธอยังปรากฏตัวในโครงการโครงการฤดูใบไม้ร่วง/ฤดูหนาวปี พ.ศ. 2553 ของเบอร์เบอรีร่วมกับอเล็กซ์ น้องชายของเธอ [[จอร์จ เครก]] และแมตต์ กิลเมอร์ นักดนตรี และแม็กซ์ เฮิร์ด นายแบบ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 วอตสันได้รับรางวัลสไตล์ไอคอนจากนิตยสารแอล มอบโดยวิเวียน เวสต์วูด วอตสันยังคงทำงานโฆษณาแฟชันต่อไปหลังเธอประกาศว่าเธอเป็นพรีเซนเตอร์ให้ผลิตภัณฑ์[[ลังโคม]]ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2554

ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2552 วอตสันประกาศว่าเธอเกี่ยวข้องกับพีเพิลทรี ตราสินค้าค้าแฟชัน[[การค้าโดยชอบธรรม|โดยชอบธรรม]] วอตสันทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาฝ่ายสร้างสรรค์ให้กับพีเพิลทรีสร้างเสื้อผ้าฤดูใบไม้ผลิที่จำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ขอบเขตของรูปแบบมีแรงบันดาลจจากฝรั่งเศสและลอนดอนตอนใต้ หนังสือพิมพ์*เดอะไทมส์*บรรยายคอลเล็กชันนี้ว่า "ฉลาดมาก" แม้ว่ามี "ความหวังเงียบ ๆว่า [เธอ] จะสับสนกับการถักเสื้อผ้าครั้งแรก" คอลเล็กชันนี้ถูกเผยแพร่ในนิตยสารหลายฉบับ เช่น *ทีนโว้ก* *คอสโมโพลิตัน* และ*พีเพิล* วอตสันซึ่งไม่ได้ค่าตัวในการร่วมมือครั้งนี้ ยืนยันว่าการแข่งขันของเสื้อผ้าชุดนี้มีเล็กน้อย แต่แย้งว่า "แฟชันเป็นวิธีที่ดีที่จะให้อำนาจคนและเพิ่มทักษะให้พวกเขาด้วย กล่าวคือ แทนที่จะมอบเงินสดให้การกุศล คุณสามารถช่วยผู้คนได้โดยซื้อเสื้อผ้าที่พวกเขาทำและสนับสนุนสิ่งที่เขาภาคภูมิใจ" และเสริมว่า "ฉันคิดว่าคนหนุ่มสาวอย่างฉันกำลังจะตระหนักกันมากขึ้นเกี่ยวกับปัญหาด้านมนุษยธรรมเกี่ยวกับแฟชันที่ผ่านไปเร็วและต้องการตัดสินใจให้ดี แต่ไม่มีทางเลือกมากขนาดนั้น" วอตสันยังคงร่วมงานกับพีเพิลทรี จนออกคอลเล็กชันฤดูใบไม้ร่วง/ฤดูหนาวในปี พ.ศ. 2553

วอตสันได้รับรางวัลนักออกแบบชาวบริติชยอดเยี่ยมในงานประกาศ[[รางวัลแฟชันบริติชอะวอดส์]] 2014 ในงานยังมีดารามากมาย เช่น [[เดวิด เบคแคม]] [[เอมัล คลูนีย์]] [[เคต มอส]] และ[[เคียรา ไนต์ลีย์]]

== การศึกษา ==
หลังจบจากโรงเรียน วอตสันพักเรียนหนึ่งปี เพื่อถ่ายทำภาพยนตร์*แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต*ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 แต่กล่าวว่าเธอตั้งใจเรียนต่อไป และเธอยืนยันในภายหลังว่าเธอเลือกเข้าเรียนที่[[มหาวิทยาลัยบราวน์]]ใน[[พรอวิเดนซ์|พรอวิเดนซ์ รัฐโรดไอส์แลนด์]] ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2554 หลังจากเรียนมหาวิทยาลัยเป็นเวลา 18 เดือน วอตสันปรากฏว่าเธอยืดเวลาเรียนออกไปอีก "หนึ่งหรือสองภาคเรียน" แม้ว่าเธอเข้าเคยเรียนที่[[วิทยาลัยวูสเตอร์]] ออกซฟอร์ด ระหว่างปีการศึกษา 2554-2555 ในฐานะ "นักเรียนเยือน"

วอตสันกล่าวกับ[[เอลเลน ดีเจนเนอเรส]]ก่อนจบการศึกษาว่าเธอต้องเรียนห้าปีแทนสี่ปี เนื่องจากงานแสดงของเธอ เธอ "พักเรียนสองภาคเรียนเต็ม" ในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 เธอจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยบราวน์ด้านวรรณคดีอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2556 เธอได้รับการรับรองให้สอนโยคะและการทำสมาธิ เธอเรียนพิเศษการทำสมาธิเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ที่อาคารแห่งหนึ่งของชาวแคนาดา โดยเป็นสถานที่ที่ผู้อาศัยไม่ได้รับอนุญาตให้พูด เพื่อ "หาวิธีอยู่บ้านกับตนเอง" เธอกล่าวกับนิตยสาร*แอลออสเตรเลีย*ว่า อนาคตที่ไม่แน่นอนหมายถึงการค้นหา "หนทางที่ทำให้รู้สึกปลอดภัยและรู้สึกเหมือนตนอยู่บ้าน เพราะฉันไม่อาจเชื่อใจสถานที่จริง ๆ ได้เลย"

== ชีวิตส่วนตัว ==
วอตสันพบและเริ่มคบหากับนักเรียนที่ออกซฟอร์ด วิล แอดาโมวิกซ์ ในปี พ.ศ. 2554 ระหว่างเรียนมหาวิทยาลัยปีแรก เขาไปกับเธอในงานประกาศรางวัล[[เอ็มทีวีมูวีอะวอดส์ 2013]] ซึ่งวอตสันได้รับรางวัลเทรลเบลเซอร์ ทั้งคู่เลิกรากันในต้นปี พ.ศ. 2557 ต่อมาในปีนั้น วอตสันคบหากับนักกีฬารักบี้ของออกซฟอร์ดชื่อ [[แมทธิว แจนนี]] ความสัมพันธ์สิ้นสุดลงในเดือนพฤศจิกายน ผู้แถลงข่าวแทนวอตสันกล่าวว่าทั้งคู่เลิกรากันเนื่องจาก "ตารางงานไม่มีเวลาว่าง"

ขณะถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง*โนอาห์ มหาวิบัติวันล้างโลก'' วอตสันถูกถามเกี่ยวกับศรัทธา และเธอบรรยายตนว่าเป็นผู้มีจิตใจรอบรู้กว้างขวาง มีศรัทธา

## งานเกี่ยวกับสิทธิสตรี
วอตสันส่งเสริมการศึกษาของเด็กหญิงด้วยการแวะเยี่ยมประเทศบังกลาเทศและแซมเบีย ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2557 เธอมีนัดพบในฐานะทูตสันถวไมตรีสตรีของสหประชาชาติ ในเดือนกันยายนปีเดียวกันนั้น วอตสันซึ่งยอมรับว่ารู้สึกกังวลใจ ส่งที่อยู่ให้สำนักงานใหญ่ของสหประชาชาติในนครนิวยอร์กเพื่อออกโครงการรณรงค์ฮีฟอร์ชี (HeForShe) ซึ่งเรียกร้องให้ผู้ชายสนับสนุนความเท่าเทียมกันทางเพศ ในสุนทรพจน์ครั้งนั้น เธอกล่าวว่าเธอเริ่มสงสัยถึงสมมุติฐานเกี่ยวกับเพศเมื่ออายุแปดขวบเมื่อเธอถูกเรียกว่า "เจ้ากี้เจ้าการ" (ลักษณะนิสัยที่ทำให้เธอเป็นผู้สมบูรณ์แบบ) ขณะที่เด็กชายไม่ถูกเรียกเช่นนั้น และขณะอายุ 14 ปี เมื่อเธอ "ถูกสื่อบางแหล่งให้ความสำคัญทางเพศ" คำกล่าวของวอตสันได้ชื่อว่ามีคตินิยมสิทธิสตรี "ความเชื่อที่ว่าผู้ชายและผู้หญิงควรมีสิทธิและโอกาสเท่าเทียมกัน" และเธอประกาศว่าเรื่องที่เธอ "เกลียดผู้ชาย" เป็นสิ่งที่เธอ "ต้องหยุดให้ได้"  ต่อมาวอตสันได้รับภัยคุกคามหลังจากกล่าวสุนทรพจน์ไม่ถึง 12 ชั่วโมง ทำให้เธอรู้สึก "โกรธเกรี้ยว ถ้าพวกเขาพยายามทำให้ฉันเลิกทำสิ่งนี้ มันจะเป็นตรงข้ามกันเลย" ในปี พ.ศ. 2558 มาลาลา ยูซาฟไซ บอกกับวอตสันว่าเธอตัดสินใจเรียกตนเองว่าผู้สนับสนุนสิทธิสตรีหลังจากได้ฟังสุนทรพจน์ของวอตสัน

## เรื่องที่แสดง

## รางวัลที่ได้รับ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Emma Watson's official site 
* 
* Emma Watson at TV.com  at TV.com
* Guides: Harry Potter Actors at the BBC
* ประวัติเอ็มมา วอตสัน 

หมวดหมู่:บุคคลจากออกซฟอร์ด
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
หมวดหมู่:นักแสดงอังกฤษ
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักแสดงดิสนีย์
หมวดหมู่:นักแสดงในแฮร์รี่ พอตเตอร์
หมวดหมู่:นางแบบอังกฤษ
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยบราวน์
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวอังกฤษ