open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
โบโล หยาง

**หยาง ซื่อ** (; เกิดวันที่ 3 กรกฎาคม 1946) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ **โบโล หยาง** เป็นนักเพาะกาย ผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ และนักแสดงภาพยนตร์บู๊ มักรับบทเป็นผู้ร้ายในภาพยนตร์ที่เขาร่วมแสดง หยางเป็นที่รู้จักทั่วโลกจากผลงานในเรื่อง *[[ไอ้หนุ่มซินตึ้ง มังกรประจัญบาน]]* (1973) ซึ่งนำแสดงโดย บรูซ ลี และในเรื่อง *Bloodsport* (1988) นำแสดงโดย ฌ็อง-โกลด ว็อง ดาม และยังแสดงในภาพยนตร์แนวบู๊อีกหลายเรื่องในฮ่องกง

## ประวัติ
หยางเริ่มฝึกศิลปิะการต่อสู้ขณะอายุได้ 10 ปี ขณะอยู่เมืองกว่างโจว โดยฝึกกับอาจารย์กังฟู เมื่อโตขึ้นจึงได้หันมาเพาะกล้ามและคว้ารางวัลชนะเลฺิศเพาะกล้ามมิสเตอร์ฮ๋องกงโดยครองรางวัลร่วมสิบปี และด้วยรูปลักษณ์ของเขา จึงมักได้รับบทเป็นผู้ร้ายในภาพยนตร์ของชอว์บราเดอร์ส เช่น *[[13 พยัคฆ์ร้าย ค่ายพระกาฬ]]*, *The Deadly Duo*, *Angry Guest* และเรื่องอื่น ๆ

หยางพบกับบรูซ ลีขณะถ่ายทำโฆษณาบุหรี่  ทั้งสองจึงสนิทกันและชักชวนให้มาเล่นภาพยนตร์เรื่อง *[[ไอ้หนุ่มซินตึ้ง มังกรประจัญบาน]]* ซึ่งทำให้เขาเป็นที่รู้จักในชื่อ "โบโล" จากชื่อตัวละครที่เขารับบทในเรื่องนี้ และตัวหยางกับบรูซลีก็สนิทกันมากขึ้นหลังจากถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ ในระหว่างนั้น บรูซ ลี และ หยาง ได้ทำงานร่วมกันอย่างใกล้ชิดในการฝึกเทคนิคต่าง ๆ หยางเคยให้สัมภาษณ์ไว้ครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีหลังจากที่บรูซ ลี เสียชีวิตว่า "จะไม่มี บรูซ ลี คนต่อไปอีกแล้ว ผมรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้เรียกเขาว่าเพื่อน"

ในช่วงทศวรรษ 1970 และ 1980 หยางได้แสดงในภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้มากมาย แต่ภาพยนตร์ที่ทำให้เขาโด่งดังคือ Bloodsport ซึ่งถ่ายทำด้วยงบประมาณ 1.5 ล้านเหรียญสหรัฐ และกลายเป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดในช่วงฤดูใบไม้ผลิปี 1988 โดย ฌ็อง-โกลด ว็อง ดาม รับบทนำเป็น แฟรงซ์ ดุกซ์ ส่วนหยางรับบทเป็นจงหลี่ และเมื่อ ว็อง ดาม สนิทสนมกับหยาง เขาจึงได้เชิญหยางให้มาแสดงใน Double Impact ซึ่งเป็นภาพยนตร์เรื่องต่อมาของเขา 

ต่อมา จาลาล เมอร์ฮี พบกับหยางที่ฮ่องกง ขณะถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องแรกของเขา *Fearless Tiger* และพบกันอีกครั้งในขณะถ่ายทำเรื่อง *Double Impact* เมอร์ฮีประทับใจกับบุคลิกภาพและความสามารถของหยางและตัดสินใจที่จะสร้างบทบาทนี้ขึ้นมาสำหรับเขาโดยเฉพาะ หลังจากนั้น เมอร์ฮีได้ร่วมงานกับหยางในภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ เช่น Tiger Claws, TC 2000 และ Tiger Claws 2

ในปี 2007 หยางได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง *Blizhniy Boy: The Ultimate Fighter* โดยเมอร์ฮีกำกับภาพยนตร์ในส่วน 60 นาทีแรกที่ถ่ายทำในโทรอนโต และส่วนที่เหลือซึ่งถ่ายทำในรัสเซีย โปรดิวเซอร์ Erken Ialgashev ทำหน้าที่กำกับภาพยนตร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2489
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวจีน
หมวดหมู่:ผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายจีน
อันเนอเกอ เฟออีญา อากุซติน

**อันเนอเกอ เฟออีญา อากุซติน** (; เกิดวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1991) เป็นอดีตนักแบดมินตันชาวอินโดนีเซียที่เชี่ยมชาญในประเภทคู่ โดยได้รับรางวัลในการแข่งขันแบดมินตันร่วมกับนิตยา กรีชินดา มาเฮอสวารี ทั้งคู่ได้รับเหรียญทองประเภทหญิงคู่ในซีเกมส์ 2011 เธอตัดสินใจหยุดเล่นให้กับค่ายฝึกอบรมทีมชาติตั้งแต่ ค.ศ. 2014 เนื่องด้วยอาการบาดเจ็บ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักกีฬาจากเขตพิเศษยกยาการ์ตา
หมวดหมู่:นักแบดมินตันหญิงชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันซีเกมส์ 2011
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญทองซีเกมส์จากอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญเงินซีเกมส์จากอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญซีเกมส์ในแบดมินตัน
สุภาพสตรีขาร็อก

เป็นซีรีส์ มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดย ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสารมังงะเซเน็ง*[[Young Animal (magazine)|Young Animal]]*ของสำนักพิมพ์ฮาคุเซนชะ ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอบันไดนัมโกะพิกเชอส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2568

## ตัวละคร
;
:
:จับภาพเคลื่อนไหวโดย: คานามิ ()
;
:
:จับภาพเคลื่อนไหวโดย: อากาเนะ (Band-Maid)
;
:
:จับภาพเคลื่อนไหวโดย: ไซกิ (Band-Maid)
;
:
:จับภาพเคลื่อนไหวโดย: มิซะ (Band-Maid)

## สื่อ
### มังงะ
*ร็อกคือความเป็นกุลสตรี*เขียนและวาดภาพประกอบโดย มังงะเรื่อง ได้เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนว''เซเน็ง'' *[[Young Animal (magazine)|Young Animal]]* ของสำนักพิมพ์ฮาคุเซนชะ เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ฮาคุเซนชะได้รวบรวมบทแต่ละตอนเป็นเล่ม (ทังโกบง) โดยเล่มแรกออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2566 ณ วันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2568 มังงะมีทั้งหมด 7 เล่ม

#### จำนวนเล่ม

### อนิเมะ
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567 มีการประกาศว่ามังงะเรื่องนี้จะได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ ผลิตโดยสตูดิโอบันไดนัมโกะพิกเชอส์และกำกับโดยชินยะ วาทาดะ โดยมีโอริ ยาซุกาวะเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ โชโกะ ยาซุคาวะทำหน้าที่เป็นผู้แต่งบทซีรีส์ และริซะ มิยาดานิเป็นผู้ออกแบบตัวละคร ซีรีส์ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 3 เมษายน ถึงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2568 ทางช่องทีบีเอสและช่องในเครือ เพลงเปิดของเรื่องคือ "Ready to Rock" ร้องโดย Band-Maid ขณะที่เพลงปิดของเรื่องคือ  ร้องโดย Little Glee Monster เมเดียลิงก์เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ซีรีส์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

#### รายชื่อตอน

## การตอบรับ
มังงะเรื่องนี้ได้รับการแนะนำโดย ผู้เขียนและวาดภาพประกอบ*[[บตจิ เดอะ ร็อก!]]*

## หมายเหตุ

## ดูเพิ่ม
* *[[มุชิบุเกียว หน่วยพิฆาตแมลงอสูร]]* มังงะอีกเรื่องจากผู้เขียนคนเดียวกัน
* *[[5-ฟูนโงะ โนะ เซไค]]* มังงะอีกเรื่องจากผู้เขียนคนเดียวกัน

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่มเติม
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
*  
* 
หมวดหมู่:บันไดนัมโกะพิกเชอส์
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวก้าวผ่านวัย
หมวดหมู่:เมเดียลิงก์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง]] พ.ศ. 2539** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)

## ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

### เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองลำปาง, อำเภอห้างฉัตร, อำเภอแจ้ห่ม, อำเภอวังเหนือ, อำเภองาว และอำเภอเมืองปาน

### เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอแม่ทะ, อำเภอเกาะคา, อำเภอสบปราบ, อำเภอเถิน, อำเภอแม่พริก, อำเภอเสริมงาม และอำเภอแม่เมาะ

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
* จังหวัดลำปางในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

## อ้างอิง

ลำปาง
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดลำปาง
สะพานถอนหายใจ

**สะพานถอนหายใจ** () หรือ **ปอนเตเดซอสปีรี**  (, ) เป็นสะพานในเวนิส ประเทศอิตาลี มีลักษณะเป็นสะพานปิดทึบสร้างจากหินอ่อนสีขาว ข้ามคลองรีโอดีปาลัซโซ (Rio di Palazzo) เชื่อมต่อคุกใหม่ (ปรีโจนีนูโอเว; *Prigioni Nuove*) เข้ากับห้องสอบสวนในวังโดเจ สะพานนี้เป็นผลงานออกแบบโดยอันโตนีโอ กอนตีโน ผู้ซึ่งมีลุงคือ อันโตนีโอ ดา ปอนเต ผู้ออกแบบสะพานรีอัลโต สะพานก่อสร้างในปี 1600

## ศัพทมูล
ทิวทัศน์จากหน้าต่างของสะพานถอนหายใจในอดีตเป็นทิวทัศน์สุดท้ายของนครเวนิสก่อนที่ผู้ที่ถูกตัดสินมีความผิดจะมองเห็นก่อนถูกนำเข้าคุก ชื่อภาษาอังกฤษ (บริดจออฟซายส์; ) แปลมาจากภาษาอิตาลีและนำมาใช้ครั้งแรกโดยลอร์ดบีเรินในศตวรรษที่ 19 ซึ่งมาจากความเข้าใจว่านักโทษจะถอนหายใจขณะมองออกไปยังนครเวนิสเป็นครั้งสุดท้ายก่อนถูกจองจำ

## ในวัฒนธรรม

*สะพานในลักษณะคล้ายกันจำนวนมากทั่วโลก รวมถึงสะพานที่เป็นสะพานปิดจำนวนหนึ่ง มีการตั้งชื่อตามสะพานถอนหายใจ ดูเพิ่มที่สะพานถอนหายใจ (แก้ความกำกวม).
* *[[Le pont des soupirs]]* โอเปราปี 1861 โดยชาคส์ ออฟเฟินบาคส์ ใช้ชื่อเดียวกับสะพานนี้
* ในโครงเรื่องของภาพยนตร์ปี 1979 เรื่อง *[[A Little Romance]]* มีความเกี่ยวข้องกับสะพานนี้มาก ในเนื้อเรื่องยังมีการบอกเล่าธรรมเนียมว่าหากคู่รักใดนั่งเรือกอนโดลาผ่านใต้สะพานขณะเสียงระฆังโบสถ์ดังในช่วงพระอาทิตย์ตกดิน คู่รักนั้นจะรักกันชั่วนิรันดร์
* อัลบั้มสตูดิโอลำดับที่สองของร็อบบิน ทาวเวอร์ ใช้ชื่อเดียวกัน *[[Bridge of Sighs (Robin Trower album)|Bridge of Sighs]]* ผล่อยในปี 1974
* สถาปนิกชาวอเมริกัน เอช. เอช. ริเชิร์ดสัน ได้รับแรงบันดาลใจจากสะพานนี้ในการออกแบบทางเดินยกระดับแบบปิดที่เชื่อมส่วนศาลและคุกเข้าด้วยกันในเรือนจำเทศมณฑลอัลเลเกนีซึ่งสร้างเสร็จในปี 1888 ทางเชื่อมนี้ใช้ชื่อสะพานถอนหายใจเช่นกัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Bridge of Sighs, Venice
* 
* 
*
แฟตตี้ส์ เฟธฟุล ไฟโด

***แฟตตี้ส์ เฟธฟุล ไฟโด*** () เป็นภาพยนตร์ตลกสั้นของอเมริกาปี ค.ศ. 1915 ที่กำกับและนำแสดงโดย รอสโค อาร์บัคเคิล หรือ แฟตตี้ อาร์บัคเคิล ภาพยนตร์เงียบจาก Keystone Film Company เรื่องนี้ ไม่มีรายชื่อนักแสดงและทีมงานปรากฏบนหน้าจอเครดิตลิขสิทธิ์เป็นของ แม็ค เซนเน็ตต์

## นักแสดง
* รอสโค อาร์บัคเคิล
* มินตา เดอร์ฟี
* อัล เซนต์. จอห์น
* โจ บอร์กโดซ์
* เกล็น คาเวนเดอร์
* ลุค เดอะ ด็อก
* เท็ด เอ็ดเวิร์ดส์
* แฟรงค์ เฮย์ส
* ลีโอ ไวท์
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
ไวปฏิกิริยามัธยันตร์

**ไวปฏิกิริยามัธยันตร์** หรือ **มัธยันตร์**,**ระหว่างกลาง**, **สารมัธยันตร์**() ใน เคมี คือ โมเลกุลที่มีอายุสั้น มีพลังงานสูง และมีปฏิกิริยาสูงเมื่อเกิดขึ้นในปฏิกิริยาเคมี สารตัวกลาง จะเปลี่ยนเป็นโมเลกุลที่เสถียรกว่าอย่างรวดเร็ว เฉพาะในกรณีพิเศษเท่านั้นที่สามารถแยกและเก็บสารประกอบเหล่านี้ได้ เช่น ในอุณหภูมิต่ำ หรือการแยกตัวของ แมทริกซ์ เมื่อระบุการมีอยู่ของสารตัวกลางที่มีปฏิกิริยาได้ สารตัวกลางที่มีปฏิกิริยาสามารถช่วยอธิบายได้ว่าปฏิกิริยาเคมีเกิดขึ้นได้อย่างไร

ปฏิกิริยาเคมีส่วนใหญ่มักเกิดขึ้นจาก ขั้นตอนพื้นฐาน หรือ ขั้นตอนเบื้องต้น มากกว่าหนึ่ง ขั้นตอนจึงจะเสร็จสมบูรณ์ และสารตัวกลางที่มีปฏิกิริยาได้คือผลิตภัณฑ์ที่มีพลังงานสูง จึงไม่เสถียร และมีอยู่ในขั้นตอนกลางเพียงขั้นตอนเดียวเท่านั้น ชุดขั้นตอนเหล่านี้ประกอบกันเป็นกลไกของปฏิกิริยาสารตัวกลางที่มีปฏิกิริยาได้แตกต่างจากสารตั้งต้น ผลิตภัณฑ์ หรือสารตัวกลางปฏิกิริยาอย่างง่ายตรงที่โดยปกติแล้วไม่สามารถแยกตัวออกมาได้ แต่บางครั้งสามารถสังเกตได้โดยใช้ เทคนิค วิธีสเปกโทรสโกปี ที่รวดเร็ว สารตัวกลางมีความเสถียรในแง่ที่ว่าปฏิกิริยาเบื้องต้นจะสร้างสารตัวกลางที่มีปฏิกิริยาได้ และต้องใช้ปฏิกิริยาพื้นฐานในขั้นตอนต่อไปเพื่อทำลายสารตัวกลางนั้น

เมื่อไม่สามารถสังเกตสารตัวกลางที่มีปฏิกิริยาได้ จะต้องมีอนุมาน การมีอยู่ของสารตัวกลางนั้น ผ่านการทดลอง ซึ่งโดยปกติจะเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงสภาวะปฏิกิริยา เช่น อุณหภูมิหรือความเข้มข้น และการใช้เทคนิคของ จลนพลศาสตร์เคมี, เทอร์โมไดนามิกส์เคมี, หรือ สเปกโทรสโกปี สารระหว่างกลางที่มีปฏิกิริยาสูงที่อิงจากคาร์บอน ได้แก่ เรเดคัล, คาร์เบน, คาร์บอเนียน, คาร์บาเนียน, อารีน และ คาร์บีน

## คุณลักษณะทั่วไป
สารระหว่างกลางที่มีปฏิกิริยาสูงมีลักษณะหลายประการร่วมกัน:
* มี ความเข้มข้น ต่ำเมื่อเปรียบเทียบกับสารตั้งต้นและผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้าย
* ยกเว้นคาร์บาเนียน, สารระหว่างกลางเหล่านี้ไม่ปฏิบัติตาม กฎออกเตตของลูอิส, ซึ่งทำให้มีปฏิกิริยาสูง
* มักถูกเกิดจาก การสลายตัวทางเคมี ของ สารประกอบสารเคมี
* มักเป็นไปได้ที่จะพิสูจน์การมีอยู่ของสายพันธุ์นี้โดยวิธี สเปกโทรสโกปี
* ต้องพิจารณาผลกระทบของ เอฟเฟกต์กรงด้วย
* มักจะมีการเสถียรภาพโดย การเชื่อมกัน หรือ การสั่นพ้อง
* มักจะยากที่จะแยกแยะจาก สถานะการเปลี่ยนผ่าน
* พิสูจน์การดำรงอยู่โดยวิธีพิสูจน์การมีอยู่โดย การดักจับด้วยเคมี

## คาร์บอน


File:Radical metilo--methyl radical.svg|เรเดคัล
File:Carbene.svg|คาร์เบน
File:Methyl cation.svg|คาร์บอเนียน
File:碳负离子.svg|คาร์บาเนียน
File:Carbyne quartet.svg|คาร์บีน
File:1,2-Didehydrobenzol.svg|เบนซีน (หรือ อารีน)


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*


ว
สะพานรีอัลโต

**สะพานรีอัลโต** (; ) เป็นสะพานข้ามคลองใหญ่ในเวนิส โดยเป็นสะพานที่เก่าแก่ที่สุดในสี่สะพานข้ามคลองใหญ่ของเวนิส สะพานเชื่อมต่อเขตซันมาร์โก เข้ากับเขตซันโปโล และมีการรื้อสร้างใหม่หลายครั้งนับตั้งแต่ปี 1173 ซึ่งสร้างขึ้นเป็นแค่สะพานลอยน้ำ ปัจจุบัน สะพานรีอัลโตเป็นจุดหมายตาที่สำคัญของเวนิส

สะพานริอัลโตที่เห็นในปัจจุบันเป็นสะพานหิน ผลงานออกแบบโดยอันโตนิโอ ดา ปอนเต ก่อสร้างในระหว่างปี 1588 ถึง 1591 สะพานประกอบด้วยทางลาดสองทางที่ขึ้นไปบรรจบกันตรงกลางที่เป็นระเบียง การออกแบบวิศวกรรมของสะพานนี้ถือว่ามีความกล้าได้กล้าเสียสูงมาก จนถึงขั้นที่สถาปนิก วินเซนโซ ชามอซซี ทำนายว่าสะพานจะถล่มลงมาในที่สุด กระนั้นสะพานรีอัลโตยังคงอยู่เรื่อยมาในฐานะจุดหมายตาและสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของเวนิสจนปัจจุบัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สะพานในเวนิส
วัง จี-ว็อน

**วัง จี-ว็อน** (; (เกิดเมื่อวันที่ วันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988) เป็นนักแสดงและนักบัลเล่ต์ชาวเกาหลีใต้

## อาชีพ
วังได้รับการฝึกฝนจาก Royal Ballet School ใน ประเทศอังกฤษ และศึกษาด้านการเต้นที่ มหาวิทยาลัยศิลปะแห่งชาติเกาหลี โดยเธอเป็นสมาชิกของ คณะบัลเลต์แห่งชาติเกาหลี ในปี ค.ศ. 2009 วังเปิดตัวเธอประเดิมงานแสดงครั้งแรกในปี ค.ศ. 2012 และปรากฏตัวใน ละครเกาหลี หลายเรื่อง โดยเฉพาะ *[[I Need Romance 3]]* และ *[[You Are My Destiny (2014 TV series)|You Are My Destiny]]*

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2018 วังได้เซ็นสัญญากับ วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ ต่อมาเธอตัดสินใจไม่ต่อสัญญาและได้เซ็นสัญญากับ SH Media Corp

## ชีวิตส่วนตัว
เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2022 มีการยืนยันว่า วัง กำลังเตรียมตัวที่จะแต่งงานกับ พัก จง-ซ็อก นักบัลเลต์ชาวเกาหลีใต้ ทั้งคู่ได้แต่งงานกันในกรุงโซลเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022

## ผลงานการแสดง

### ละครโทรทัศน์

### ภาพยนตร์

### รายการวาไรตี้

## รางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Wang Ji-won  ที่ วายจี เอ็นเตอร์เทนเมนท์ 

หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยศิลปะแห่งชาติเกาหลี
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
พ่อดอกรัก

**พ่อดอกรัก** เป็นภาพยนตร์ไทยปี พ.ศ. 2525 ขนาด 35 มม. พากย์เสียงในฟิล์ม สร้างโดยวิมานรัตน์ภาพยนตร์ จากการกำกับของประวิทย์ ชุ่มฤทธิ์ นำแสดงโดยสรพงศ์ ชาตรี และเนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ เล่าเรื่องราวของลูกชายเศรษฐีที่ปลอมตัวเป็นพ่อค้าเร่ขายของทางน้ำในรูปแบบห้างสรรพสินค้าลอยน้ำจนได้พบรักกับลูกสาวแม่ค้าขายข้าวแกง

ต่อมาในปี พ.ศ. 2533 ประวิทย์ ชุ่มฤทธิ์ได้นำภาพยนตร์เรื่องนี้กลับมาสร้างใหม่ในรูปแบบละครโทรทัศน์ออกอากาศทางช่อง 3 ใช้ชื่อว่าล่องเรือหารัก โดยยังคงเนื้อเรื่องตามฉบับภาพยนตร์รวมถึงเพลงไตเติ้ลอย่าง ล่องเรือหารัก เอาไว้เพียงแต่ได้มีการขยายเรื่องราวให้มากขึ้น ปรับเนื้อหาให้ร่วมสมัย รวมถึงเปลี่ยนชื่อตัวละครบางตัว นำแสดงโดยยอดรัก สลักใจและปภัสรา ชุตานุพงษ์

จากนั้นในปี 2552 บริษัท 559 ออนแอร์ ของกาญจนาพร ปลอดภัยได้นำภาพยนตร์เรื่องนี้กลับมาสร้างใหม่อีกครั้งในรูปแบบละครโทรทัศน์ออกอากาศทางช่อง 7 จากการกำกับของ ปัญญา ชุ่มฤทธิ์ ลูกชายของประวิทย์ ชุ่มฤทธิ์ โดยยังคงใช้ชื่อว่า ล่องเรือหารัก ซึ่งยังคงโครงเรื่องเดิมเอาไว้ แต่ได้มีการปรับเปลี่ยนเนื้อหาให้ร่วมสมัยมากขึ้น เพิ่มตัวละคร ปรับเปลี่ยนชื่อตัวละคร นำแสดงโดยเคลลี่ ธนะพัฒน์และโสภิตนภา ชุ่มภาณี ออกอากาศระหว่างวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ถึง 19 มีนาคม 2552 มีจำนวนทั้งสิ้น 30 ตอน

## นักแสดง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2525
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ประวิทย์ ชุ่มฤทธิ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1980
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เพลงไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รักไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทยในคริสต์ทศวรรษ 1980
หนังสือเอเสเคียล

**หนังสือเอเสเคียล** () เป็นหนังสือเล่มที่ 3 ในหมวดผู้เผยพระวจนะยุคหลังในคัมภีร์ฮีบรู และเป็นเล่มหนึ่งในหมวดผู้เผยพระวจนะใหญ่ในพันธสัญญาเดิมของศาสนาคริสต์ ถัดจากหนังสืออิสยาห์และหนังสือเยเรมีย์ ตามที่ระบุในตัวหนังสือเอเสเคียล หนังสือเล่มนี้บันทึกนิมิต 6 ครั้งของผู้เผยพระวจนะเอเสเคียลผู้ถูกพาตัวไปเป็นเชลยในบาบิโลน ในช่วงเวลา 22 ปีตั้งแต่ 593 ถึง 571 ปีก่อนคริสตกาล

นิมิตและหนังสือมีโครงสร้างเนื้อหาเป็นสามส่วน: (1) การพิพากษาอิสราเอล (บทที่ 1–24); (2) การพิพาษาบรรดาประชาชาติ (บทที่ 25–32) และ (3) พระพรในอนาคตสำหรับอิสราเอล (บทที่ 33–48) สาระสำคัญของหนังสือเอเสคียลได้แก่การทรงสถิตของพระเจ้า, ความบริสุทธิ์, อิสราเอลในฐานะชุมชนของพระเจ้า และความรับผิดชอบของแต่ละบุคคลต่อพระเจ้า หนังสือเอเสเคียลมีอิทธิพลในภายหลังให้มีการพัฒนาเป็นประเพณีแบบรหัสยลัทธิและพยากรณ์ในศาสนายูดาห์ยุคพระวิหารที่สอง, ศาสนายูดาห์รับบี และศาสนาคริสต์

## โครงสร้าง
หนังสือเอเสเคียลมีโครงสร้างกว้าง ๆ เป็น 3 ส่วน ได้แก่ คำพยากรณ์ถึงความทุกข์ยากของประชาชนของผู้เผยพระวจนะ ตามด้วยคำพยากรณ์ถึงชนชาติเพื่อนบ้านของอิสราเอล ปิดท้ายด้วยคำเผยพระวจนะแห่งความหวังและความรอด:
* คำเผยพระวจนะเกี่ยวกับยูดาห์และเยรูซาเล็ม บทที่ 1–24
* คำเผยพระวจนะเกี่ยวกับบรรดาประาชาติ บทที่ 25–32
* คำเผยพระวจนะเกี่ยวกับความหวังและความรอด บทที่ 33–48

## ดูเพิ่ม

*พระวิหารในกรุงเยรูซาเลม
*ลัทธิสหัสวรรษ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## แหล่งข้อมูลอื่น
; คำแปลออนไลน์
* English Translation of the Greek Septuagint Bible: Ezekiel
* Yechezkiel from Chabad.org
* BibleGateway (various translations)
**   (various versions)
* หนังสือเอเสเคียล ที่ยูเวอร์ชัน


หมวดหมู่:หนังสือของพันธสัญญาเดิม
หมวดหมู่:ผู้เผยพระวจนะใหญ่
เท็ด เอ็ดเวิร์ดส์ (นักแสดง)

**เท็ด เอ็ดเวิร์ดส์** (ชื่อเกิด **มอริส เอ็ดเวิร์ด เบอร์เรลล์**; 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1884 – 29 กันยายน ค.ศ. 1945) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษในยุคภาพยนตร์เงียบ เขาปรากฏตัวในภาพยนตร์ตลกสั้นหลายเรื่องของชาร์ลี แชปลิน

## ชีวิตและอาชีพ
เขาเกิดในเมืองเชฟฟีลด์ ประเทศอังกฤษ โดยมีชื่อเต็มว่า มอริซ เอ็ดเวิร์ด เบอร์เรล เขาเป็นหนึ่งในลูกเก้าคนที่เกิดจากจอห์น วิลเลียม เบอร์เรล และภรรยาของเขา ซาราห์ แอนน์ จอห์น เบอร์เรลเป็นพ่อค้าเสื้อผ้าที่มีร้านอยู่ที่ 59 ถนน สนิก ฮิลล์ เมืองเชฟฟิลด์; ในช่วงหลังของชีวิตครอบครัวได้ย้ายไปอาศัยที่บ้านเลขที่ 80 ถนนเคนดัล ในย่านฮิลส์โบโรห์ เมืองเชฟฟีลด์

เมื่อเขาได้ใช้ชื่อในวงการว่า เท็ด เอ็ดเวิร์ดส เขาได้ใช้ชีวิตอยู่ในแคนาดาก่อนที่จะย้ายไปสหรัฐอเมริกาและเริ่มแสดงในคณะละครเร่ และวอดวิลล์ ระหว่างปี ค.ศ. 1914 ถึง ค.ศ. 1917 เขาได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์ตลกของ สตูดิโอคีย์สโตน ประมาณ 50 เรื่อง ซึ่งรวมถึงมากกว่าสิบเรื่องที่เขาแสดงร่วมกับชาร์ลี แชปลิน โดยเขามักจะรับบทเป็นนักบวชอยู่บ่อยครั้ง

หลังจากนั้นไม่นานเขาได้เลิกอาชีพนักแสดงและหันไปทำงานเป็นช่างไม้และผู้รับเหมา เขาเสียชีวิตที่ลอสแอนเจลิสในปี 1945 เมื่ออายุได้ 61 ปี

ตามการค้นคว้าของนักวิจัย เบรนต์ วอล์กเกอร์กล่าว เขาไม่ใช่บุคคลเดียวกับนักแสดงที่ปรากฏในภาพยนตร์เรื่อง *[[Fires of Youth]]* (1924), *[[Maniac (1934 film)|Maniac]]* (1934), และ *[[Polygamy (film)|Polygamy]]* (1936)

## ผลงานภาพยนตร์ที่ได้รับคัดเลือก
* *Ambrose's First Falsehood* (1914)
* *[[A Bath House Beauty]]* (1914)
* *[[Dough and Dynamite]]* (1914)
* *[[His Prehistoric Past]]* (1914)
* *[[Leading Lizzie Astray]]* (1914)
* *[[A Busy Day]]* (1915)
* *[[Tillie's Punctured Romance (1914 film)|Tillie's Punctured Romance]]* (1914)
* *[[A Submarine Pirate]]* (1915)
* *[[A Dog's Life (1918 film)|A Dog's Life]]* (1914) – Unemployed man
* *[[แฟตตี้ส์ เฟธฟุล ไฟโด|Fatty's Faithful Fido]]* (1915)
* *[[Fatty's Plucky Pup]]* (1915)
* *[[Fatty's Tintype Tangle]]* (1915)
* *[[Fatty and Mabel at the San Diego Exposition]]* (1915)
* *[[Hearts and Planets]]* (1915)
* *[[Fatty's Reckless Fling]]* (1915)
* *[[Fatty's Chance Acquaintance]]* (1915)
* *[[Mabel and Fatty's Simple Life]]*  (1915)
* *[[When Love Took Wings]]* (1915)
* *[[Are Waitresses Safe?]]* (1917)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*
*

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2427
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2488
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์เงียบชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:ผู้อพยพชาวอังกฤษไปสหรัฐอเมริกา
ราชินีอู กู้บัลลังก์

***ราชินีอู กู้บัลลังก์*** () เป็นซีรีส์โทรทัศน์เกาหลีใต้แนวประวัติศาสตร์ (ซากึก) และแอคชั่นที่นำแสดงโดยจอน จอง-ซอ, คิม มู-ยอล, จี ชัง-อุก, ซ็อง ยู-มี, อี ซู-ฮย็อก และพัก จี-ฮวาน เรื่องราวเกี่ยวกับการต่อสู้เพื่อตั้งกษัตริย์องค์ใหม่ภายใน 24 ชั่วโมง ซีรีส์เริ่มออกอากาศทาง ทีวีอิง เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2024 และยังสามารถรับชมได้ทาง วิว และจะฉายใน พาราเมาท์+ ในบางภูมิภาค

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* จอน จอง-ซอ รับบทเป็น อูฮี / พระราชินีอูแห่งโคกูรยอ
: ราชินีแห่งโกคูเรียวที่มีทั้งความงามและสติปัญญา เธอพยายามปกป้องครอบครัวและเผ่าของเธอโดยการแต่งงานกับน้องชายคนหนึ่งของสามีเมื่อพระราชาถึงแก่กรรม
* คิม มู-ยอล รับบทเป็น อึล พา-โซ
: อัครมหาเสนาบดีแห่งราชวงศ์โคกูรยอและทหารของ พระราชาโกนัมมู
* จี ชัง-อุก รับบทเป็น โค นัม-มู / พระเจ้าโคกุกช็อนแห่งโคกูรยอ
: สวามีของ พระราชินีอู ผู้เป็นพระราชาผู้มีจิตใจอันชาญฉลาด
* ช็อง ยู-มี รับบทเป็น อูซุน
: พี่สาวของ พระราชินีอู
* อี ซู-ฮย็อก รับบทเป็น โก บึล-กี
: เจ้าชายแห่งโครยอซึ่งเป็นหนึ่งในสามหนึ่งในทายาทของราชวงศ์ที่ต้องการแย่งชิงบัลลังก์ราชามาจาก โก นัม-มู
* พัก จี-ฮวาน รับบทเป็น มูกล
: หัวหน้ากองกำลังทหารผู้คอยอารักขา โกนัมมู

### นักแสดงสมทบ
* จอน แพ-ซู รับบทเป็น อูโซ
: หัวหน้าครอบครัวอู
* โจ ฮัน-ช็อล รับบทเป็น อูโด
: หัวหน้าครอบครัวอู
* คิม โด-ย็อน รับบทเป็น ซงอู
: ผู้ช่วยที่ใกล้ชิดของพระราชา
* อี แฮ-อู รับบทเป็น โมจิ
: สมาชิกของหน่วยองครักษ์
* คัง ยอง-ซ็อก รับบทเป็น โค ย็อน-อู / พระเจ้าซันซังแห่งโคกูรยอ
: เจ้าชายลำดับที่สี่แห่งโคกูรยอเจ้าชายลำดับที่สี่แห่งโคกูรยอ
* จอง แจ-กวัง รับบทเป็น โค เก-ซู
: เจ้าชายลำดับที่ห้าของโคกูรยอ
* ซง แจ-ลิม รับบทเป็น โค แพ-อี
: เจ้าชายที่ถูกปลดออกจากตำแหน่ง
* พัก โบ-คย็อง รับบทเป็น จอลบอน
: หญิงสาวที่พยายามทำลายราชวงศ์โค
* วอน ฮย็อน-จุน รับบทเป็น โนอึม
: หัวหน้าเผ่าเสือขาว
## ข้อถกเถียง
ชุดและทรงผมของตัวละครหลักถูกวิจารณ์ว่าไม่ถูกต้องตามประวัติศาสตร์ เนื่องจากได้รับแรงบันดาลใจจากสไตล์ของราชวงศ์ฉินของจีน

ผู้ชมยังวิพากษ์วิจารณ์การใช้ฉากที่แสดงความใกล้ชิดเกินเหตุ โดยอ้างว่าฉากเหล่านี้มักดูไม่เข้าพวกและขัดจังหวะเนื้อเรื่อง ต่างจากช่องโทรทัศน์ระดับประเทศที่จำกัดเนื้อหาสำหรับผู้มีอายุ 19 ปีขึ้นไป การเพิ่มขึ้นของแพลตฟอร์ม OTT ในเกาหลีทำให้มีฉาก "หยาบคายและสกปรก" มากขึ้น ซึ่งมองว่าผู้หญิงเป็นวัตถุและอาศัยมูลค่าที่น่าตกใจเพื่อดึงดูดผู้ชมบทวิจารณ์ระบุว่ามีการใช้ความรุนแรงที่ย่ำยีผู้หญิงมากเกินไป ฉากที่มักถูกอ้างถึงคือตอนที่โค บัล-กี พระอนุชาของกษัตริย์ ก้มตัวภรรยาของเขาลงบนโต๊ะ และขณะมีเพศสัมพันธ์ เขาก็แทงเธอเข้าที่ด้านหลังด้วยดาบของเขา ไม่กี่นาทีต่อมา เขาแทงกำแพงด้วยความหงุดหงิด ทำให้ผู้หญิงที่อยู่ฝั่งตรงข้ามเสียชีวิตโดยไม่ได้ตั้งใจ และสั่งให้องครักษ์ตัดศีรษะของสาวใช้ที่เหลืออยู่ทั้งหมดในวัง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่มีฉากในยุคโคกูรยอ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวประวัติศาสตร์เกาหลีใต้
จอมเวทฝึกหัดกับหมวกมหัศจรรย์

เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยคาโมเมะ ชิราฮามะ เรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสารมังงะแนว''เซเน็ง''**' ของ[[สำนักพิมพ์โคดันชะ]]มาตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2559 และได้มีการรวบรวมตอนทั้งหมดตีพิมพ์เป็นเล่ม([[ทังโกบง]]) จำนวน 14 เล่มในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 ซีรีส์เรื่องนี้เป็นเรื่องราวของหญิงสาวชื่อโคโคที่ใฝ่ฝันอยากเป็นแม่มด แต่ในโลกของเธอ มีเพียงผู้ที่เกิดมาพร้อมความสามารถวิเศษเท่านั้นที่สามารถเป็นแม่มดได้ อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ได้พบกับจอมเวทชื่อคีฟรี ความฝันของโคโคก็เริ่มเป็นจริง

ซีรีส์[[อนิเมะ]]ทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอ[[บั๊กฟิล์ม]] มีกำหนดออกอากาศในเดือนเมษายน พ.ศ. 2569 ซีรีส์สปินออฟเรื่อง''[[พ่อครัวฝึกหัดกับหมวกมหัศจรรย์]]'' เริ่มตีพิมพ์ในนิตยาสาร''มอร์นิ่ง ทู'' เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2562

ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2568 "จอมเวทฝึกหัดกับหมวกมหัศจรรย์"มียอดจำหน่ายมากกว่า 7 ล้านเล่ม ในปี พ.ศ. 2563 และ พ.ศ. 2568 ซีรีส์นี้ได้รับรางวัล[[ฮาร์วีย์ อวอร์ด]] สาขามังงะยอดเยี่ยม รวมถึงรางวัล[[ไอส์เนอร์ อวอร์ด สาขาหนังสือการ์ตูนเอเชียยอดเยี่ยมฉบับตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกา]]

== ตัวละคร ==
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:

== สื่อ ==
=== มังงะ ===
''จอมเวทฝึกหัดกับหมวกมหัศจรรย์''เขียนและวาดภาพประกอบโดยคาโมเมะ ชิราฮามะ ได้เริ่มลงพิมพ์ในนิตยสาร[[เซเน็ง|มังงะแนว''เซเน็ง'']]**' ของโคดันชะเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 นิตยสารได้ยุติการตีพิมพ์แบบพิมพ์และย้ายไปสู่การเผยแพร่แบบดิจิทัล เริ่มตั้งแต่วันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2565 โคดันชะได้รวบรวมตอนต่างๆ ตีพิมพ์เป็นรูปเล่ม(ทังโกบง) โดยเล่มแรกได้รับการตีพิมพ์เมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2560 ณ วันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2568 ได้ตีพิมพ์เป็นเล่มแล้วจำนวน 15 เล่ม ได้รับการแปลและตีพิมพ์เป็นภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ

มังงะสปินออฟของฮิโรมิ ซาโต้ชื่อว่า*[[พ่อครัวฝึกหัดกับหมวกมหัศจรรย์]]* ได้เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร*[[มอร์นิ่ง ทู]]* เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562

#### จำนวนเล่ม

### อนิเมะ
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2565 มีการประกาศว่าซีรีส์นี้จะได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะ ต่อมาได้มีการเปิดเผยในงาน Anime Expo 2024 ว่าจะเป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ซึ่งจะผลิตโดยสตูดิโอบั๊กฟิล์มและกำกับโดยอายูมุ วาตานาเบะ โดยมีจุน ชิโนฮาระเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ ฮิโรอากิ โคจิมะเป็นผู้อำนวยการสร้าง ฮิโรชิ เซโกะเป็นผู้รับผิดชอบการเขียนบทของซีรีส์ ไคริ อุนาบาระเป็นผู้ออกแบบตัวละคร และยูกะ คิตะมูระเป็นผู้แต่งเพลงประกอบ ซีรีส์นี้เดิมมีกำหนดออกอากาศในปี พ.ศ. 2568 อย่างไรก็ตาม ได้มีการเลื่อนการออกอากาศออกไปเนื่องจากความสามารถในการ "นำเสนอเสน่ห์ของโครงการด้วยคุณภาพที่สูงกว่า" มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 6 เมษายน 2569 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และช่องอื่นๆ เพลงเปิดของเรื่องคือ , ขับร้องโดยอีฟร้องร่วมกับ Suis แห่งโยรูชิกะ ขณะที่เพลงปิดของเรื่องคือ  ร้องโดยนากามูระ ฮาค รีโมว์เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้

### นิยาย
นิยายที่เขียนโดยจุน เอซากะ ชื่อว่า  มีกำหนดวางจำหน่ายโดยโคดันชะ ในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2568

## ผลตอบรับ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
*  
*  
* 

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2569
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่กำลังจะมา
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับมด (บุคคล)
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โคดันชะ
หมวดหมู่:รีโมว์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:ซีรีส์ทางโทรทัศน์เกี่ยวกับมด (บุคคล)
หมวดหมู่:วิบูลย์กิจ
กรุงเทพมหานครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร]] พ.ศ. 2531** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 13 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 37 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (ยกเว้นเขตเลือกตั้งที่ 12 และ 13 จะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน)

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

### เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยเขตดุสิต (ยกเว้นแขวงสี่แยกมหานาคและแขวงสวนจิตรลดา)

### เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยเขตพระนคร, เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย, เขตปทุมวัน, เขตบางรัก และเขตสัมพันธวงศ์

### เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยเขตพญาไท และเขตดุสิต (เฉพาะแขวงสี่แยกมหานาคและแขวงสวนจิตรลดา)

### เขตเลือกตั้งที่ 4
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยเขตพระโขนง (ยกเว้นแขวงคลองตันและแขวงสวนหลวง) และเขตลาดกระบัง

### เขตเลือกตั้งที่ 5
เขตการเลือกตั้งที่ 5 ประกอบด้วยเขตห้วยขวาง และเขตพระโขนง (เฉพาะแขวงคลองตันและแขวงคลองเตย)

### เขตเลือกตั้งที่ 6
เขตการเลือกตั้งที่ 6 ประกอบด้วยเขตยานนาวา

### เขตเลือกตั้งที่ 7
เขตการเลือกตั้งที่ 7 ประกอบด้วยเขตบางกะปิ

### เขตเลือกตั้งที่ 8
เขตการเลือกตั้งที่ 8 ประกอบด้วยเขตธนบุรี และเขตคลองสาน

### เขตเลือกตั้งที่ 9
เขตการเลือกตั้งที่ 9 ประกอบด้วยเขตบางขุนเทียน และเขตราษฎร์บูรณะ

### เขตเลือกตั้งที่ 10
เขตการเลือกตั้งที่ 10 ประกอบด้วยเขตบางกอกน้อย และเขตตลิ่งชัน

 

### เขตเลือกตั้งที่ 11
เขตการเลือกตั้งที่ 11 ประกอบด้วยเขตภาษีเจริญ, เขตบางกอกใหญ่ และเขตหนองแขม

### เขตเลือกตั้งที่ 12
เขตการเลือกตั้งที่ 12 ประกอบด้วยเขตบางเขน (ยกเว้นแขวงสายไหม แขวงคลองถนน แขวงตลาดบางเขน และแขวงสีกัน)

### เขตเลือกตั้งที่ 13
เขตการเลือกตั้งที่ 13 ประกอบด้วยเขตหนองจอก, เขตมีนบุรี และเขตบางเขน (เฉพาะแขวงสายไหม แขวงคลองถนน แขวงตลาดบางเขน และแขวงสีกัน)

## ดูเพิ่ม
* กรุงเทพมหานครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529
* การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต 2 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2533
* กรุงเทพมหานครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

## อ้างอิง

กรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในกรุงเทพมหานคร
นุศ็อยร์ มัซรอวี

**นุศ็อยร์ มัซรอวี** (; เกิด 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997) เป็นนักฟุตบอลอาชีพ โดยเล่นในตำแหน่งฟุลแบ็ก ปัจจุบันเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดและทีมชาติโมร็อกโก เขาสามารถเล่นได้ทั้งตำแหน่งแบ็กขวาและแบ็กซ้ายรวมถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กอีกด้วย

## ระดับสโมสร
### อายักซ์
มัซรอวีเติบโตที่เมืองอัลเฟินอานเดินไรน์ และเริ่มเล่นฟุตบอลให้กับสโมสรอาเฟเฟ อัลเฟิน ซึ่งเป็นสโมสรฟุตบอลในท้องถิ่นตั้งแต่อายุ 4 ขวบ หลังจากนั้นอีกสามปี เขาได้ย้ายไปร่วมทีมอัลเฟินส์บอยส์ ก่อนจะได้รับโอกาสเข้าสู่ทีมเยาวชนของอายักซ์ เขาลงเล่นประเดิมสนามให้กับทีมสำรองของอายักซ์ (Jong Ajax) เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 2016 ในการแข่งขันเอร์สเตอดีวีซี หรือดิวิชัน 1 นัดที่พบกับสโมสรอัลเมเรซิตี โดยลงมาแทนที่ริชาร์โร่ ซีฟโควิช ในนาทีที่ 86

เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 มัซรอวีได้ลงประเดิมสนามในเอเรอดีวีซี โดยลงมาเป็นตัวสำรองแทนเดวิด เนเรส ในนัดที่เอาชนะเอ็นเอซี เบรดาไป 3–1 ในฤดูกาลต่อมา เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม 2018 มัซรอวีทำประตูแรกในแชมเปียนส์ลีกในเกมเยือนที่เสมอกับไบเอิร์นมิวนิก 1–1 ในวันที่ 23 ตุลาคม มัซรอวีทำประตูชัยนาทีที่ 92 ช่วยให้ทีมเอาชนะไบฟีกาไป 1–0 วันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 2018 มัซรอวีทำประตูแรกในเอเรอดีวีซีเกมที่เอาชนะ เดอ กราฟชัป ไปถึง 8–0

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2540
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวโมร็อกโก
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:ฟุลแบ็กฟุตบอลชาย
หมวดหมู่:ผู้เล่นอาเอฟเซ อายักซ์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเอเรอดีวีซี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเอร์สเตอดีวีซี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวต่างชาติที่ค้าแข้งในประเทศอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2022
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติโมร็อกโก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2023
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
สะพานเฉลิมสวรรค์ 58

**สะพานเฉลิมสวรรค์ 58** เป็นสะพานข้ามคลองคูเมืองเดิมทางด้านเหนือในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร สะพานแห่งนี้ตั้งอยู่บนถนนพระอาทิตย์ และเปิดใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2455 โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ซึ่งเป็นพระราชโอรส เพื่อเป็นการระลึกถึงพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระบรมชนกนาถเพียงสองปีหลังจากเสด็จสวรรคต เป็นสะพานสุดท้ายในชุดสะพานเฉลิม ซึ่งมีทั้งหมด 17 สะพาน สร้างขึ้นเพื่อเป็นพระราชกุศลถวายแด่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 58 พรรษา โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว

สะพานมีเอกลักษณ์โดดเด่นด้วยเสา 4 ต้น ตั้งอยู่ที่มุมทั้งสี่ของสะพาน ปลายเสาประดับด้วยพระปรมาภิไธยย่อของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว คือ "จปร." ซึ่งย่อมาจาก "มหาจุฬาลงกรณ์ ปรมราชาธิราช" ที่ฐานของเสาแต่ละต้นด้านตรงข้ามกัน มีการจารึกชื่อสะพานไว้ และที่ฐานอีกสองด้าน จารึกปีที่สร้างสะพานเป็นศักราช โดยใช้ศักราชรัตนโกสินทร์ศกว่า "ศก ๑๓๐" ซึ่งตรงกับปี พ.ศ. 2454

สะพานเฉลิมสวรรค์ 58 เคยเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางรถรางสายดุสิต เชื่อมระหว่างถนนพระอาทิตย์และถนนราชินี จนกระทั่งวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2506 เส้นทางรถรางสายนี้ได้ถูกตัดออกเป็นสองส่วน ระหว่างพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนครและบ้านมะลิวัลย์ (ปัจจุบันคือสำนักงานขององค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ)

เนื่องจากการก่อสร้างสะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้าในปี พ.ศ. 2514 ทำให้สะพานเฉลิมสวรรค์ 58 ซึ่งตั้งอยู่บริเวณเดียวกันต้องถูกรื้อออกไป เพื่อปรับปรุงพื้นที่และรองรับการจราจรที่เพิ่มขึ้นจากสะพานใหม่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สะพานในเขตพระนคร
หมวดหมู่:สะพานข้ามคลองคูเมืองเดิม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างที่ถูกรื้อถอนในปี พ.ศ. 2514
ชินตา มูเลีย ซารี

**ชินตา มูเลีย ซารี** (; เกิดวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1988) เป็นอดีตนักแบดมินตันชาวสิงคโปร์ที่เกิดในอินโดนีเซีย เธอเป็นตัวแทนสิงคโปร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ประเภทหญิงคู่กับเหยา เหล่ย์ ทั้งเธอและเหยาเข้ารอบถึง 8 ทีมสุดท้ายในกีฬาเครือจักรภพ 2014 และเป็นส่วนหนึ่งของทีมผสมจากสิงคโปร์ที่ชนะเหรียญทองแดง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น links
* 
* 

หมวดหมู่:นักแบดมินตันจากจาการ์ตา
หมวดหมู่:ชาวอินโดนีเซียที่อพยพเข้าสิงค์โปร์
หมวดหมู่:พลเมืองสิงคโปร์โดยการแปลงสัญชาติ
หมวดหมู่:นักแบดมินตันหญิงชาวิงคโปร์
หมวดหมู่:นักแบดมินตันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
หมวดหมู่:นักแบดมินตันโอลิมปิกจากสิงคโปร์
หมวดหมู่:นักแบดมินตันในเอเชียเกมส์ 2006
หมวดหมู่:นักแบดมินตันในเอเชียเกมส์ 2010
หมวดหมู่:นักแบดมินตันในเอเชียเกมส์ 2014
หมวดหมู่:ผู้ได้เหรียญทองแดงเอเชียนเกมส์จากสิงคโปร์
หมวดหมู่:ผู้ได้เหรียญเอเชียนเกมส์ในแบดมินตัน
หมวดหมู่:ผู้ได้เหรียญในเอเชียนเกมส์ 2006
หมวดหมู่:นักแบดมินตันในกีฬาเครือจักรภพ 2010
หมวดหมู่:นักแบดมินตันในกีฬาเครือจักรภพ 2014
หมวดหมู่:ผู้ได้เหรียญเงินกีฬาเครือจักรภพจากสิงคโปร์
หมวดหมู่:ผู้ได้เหรียญทองแดงกีฬาเครือจักรภพจากสิงคโปร์
หมวดหมู่:ผู้ได้เหรียญกีฬาเครือจักรภพในแบดมินตัน
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันในซีเกมส์ 2005
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันในซีเกมส์ 2007
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันในซีเกมส์ 2009
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันในซีเกมส์ 2011
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันในซีเกมส์ 2013
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันในซีเกมส์ 2015
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันในซีเกมส์ 2019
หมวดหมู่:ผู้ได้เหรียญเงินซีเกมส์จากสิงคโปร์
หมวดหมู่:ผู้ได้เหรียญทองแดงซีเกมส์จากสิงคโปร์
หมวดหมู่:ผู้ได้เหรียญซีเกมส์ในแบดมินตัน
หมวดหมู่:ผู้ได้เหรียญในกีฬาเครือจักรภพ 2010
หมวดหมู่:ผู้ได้เหรียญในกีฬาเครือจักรภพ 2014
หมวดหมู่:นักกีฬาที่แปลงสัญชาติ
หมาป่าอ่าวฮัดสัน

**หมาป่าอ่าวฮัดสัน** (***Canis lupus hudsonicus***) เป็นสปีชีส์ย่อยหนึ่งของหมาป่าสีเทา เป็นสัตว์พื้นถิ่นของภูมิภาคคิแวลลิกตอนเหนือ รวมถึงชายฝั่งทางตะวันตกเฉียงเหนือของอ่าวฮัดสันในแคนาดา ได้รับการจัดจำแนกครั้งแรกว่าเป็นสปีชีส์ย่อยที่แยกออกมาต่างหาก เมื่อ ค.ศ. 1941 โดยเอ็ดเวิร์ด โกลด์แมน โดยเขาได้อธิบายลักษณะไว้ว่าเป็นสปีชีส์ย่อยที่มีสีขาว ขนาดปานกลาง คล้ายกับ *[[Canis lupus arctos|C. l. arctos]]* แต่มีกะโหลกแบนกว่า หมาป่าอ่าวฮัดสันได้รับการยอมรับว่าเป็นสปีชีส์ย่อยของ *Canis lupus* ในมาตรฐานอ้างอิงอนุกรมวิธาน *[[Mammal Species of the World]] (2005)*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่พบในประเทศแคนาดา
หมวดหมู่:สปีชีส์ย่อยของ Canis lupus
หมวดหมู่:หมาป่า
หมวดหมู่:สัตวชาติในนูนาวุต
สะพานเจื่องเตี่ยน

**สะพานเจื่องเตียน** () เป็นสะพานข้ามแม่น้ำหอมในเว้ ประเทศเวียดนาม มีความยาว  ประกอบด้วยซุ้มโค้ง 6 โค้ง ความกว้าง  เชื่อมต่อแขวงดงบา เขตฟู้ซวน กับแขวงฟู้โห่ย เขตถ่วนฮว้าในใจกลางเมืองเว้

## ประวัติศาสตร์
ในปี ค.ศ. 1897 บริษัทวิศวกรรมสัญชาติฝรั่งเศส ไอเฟล ได้รับมอบหมายจากรัฐบาลฝรั่งเศสเจ้าอาณานิคมในเวียดนามกลางให้ออกแบบสร้างสะพานข้ามแม่น้ำหอมในเว้ สะพานเป็นผลงานออกแบบโดยคณะของ Schneider, Cie และ Letellier ของบริษัทไอเฟล ก่อสร้างด้วยงบประมาณราว 732,456 ฟรังก์ เริ่มต้นก่อสร้างในปี 1899 และเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการในปี 1900

หลังเกิดอุทกภัยใหญ่ปีมังกรในปี 1904 ("Trận lụt năm Thìn") สะพานได้รับความเสียหายอย่างหนัก การซ่อมแซมดำเนินไปอีกสองปี จากนั้นจึงเปิดให้บริการอีกครั้งในปี 1906 พร้อมทั้งได้ปรับสภาพพื้นผิวถนนเป็นคอนกรีตจากเดิมที่เป็นไม้

หลังผ่านหลายทศวรรษของการถูกโจมตีและจากภัยพิบัติต่าง ๆ สะพานเสียหายและถูกถล่มหลายครั้ง รวมถึงระหว่างสงครามเอกราชเวียดนาม การยึดเว้ และสงครามเวียดนาม ท้ายที่สุดสะพานได้รับการปรับปรุงครั้งใหญ่ในปี 1991 ถึง 1995 เป็นสภาพสะพานในปัจจุบัน ปี 2002 มีการติดตั้งไฟถาวรหลากสีบนสะพานเพื่อใช้สำหรับงานเทศกาล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สะพานในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเว้
มลานา (รัฐหิมาจัลประเทศ)

**มลานา** (อักษรเทวนาครี: मलाना, อักษรโรมัน: Malana) เป็นหมู่บ้านโบราณในรัฐหิมาจัลประเทศ ประเทศอินเดีย ในเทือกเขาปารวตี ท่ามกลางยอดเขาจันทรขนีและเทวติพพะ ที่ความสูง  จากระดับน้ำทะเล มลานามีระบบความเชื่อ การจัดระเบียบสังคม และจารีตประเพณีที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองและยังคงถือปฏิบัติกันอย่างเคร่งครัด ภาษาที่ใช้ในหมู่บ้านคือภาษากนาศีซึ่งเป็นภาษาที่มีการใช้งานเพียงแค่หมู่บ้านนี้และไม่สามารถเข้าใจได้กับภาษาฮินดี จำนวนชาวบ้านในหมู่บ้านประมาณอยู่ที่ 1700 คน หมู่บ้านมลานามีการเติบโตของประชากรเกือบสามเท่าในระยะเวลาสี่สิบปีที่ผ่านมา เศรษฐกิจส่วนหนึ่งของหมู่บ้านมาจากการเพาะปลูกและจำหน่ายกัญชาในฐานะพืชเศรษฐกิจ กัญชามีการเพาะปลูกในแถบเทือกเขาปราวตีและในหมู่บ้านมลานามาหลายศตวรรษ และนับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา มลานากลายมาเป็นจุดหมายปลายทางหนึ่งของการท่องเที่ยวเพื่อเสพยา

มลานามีการกล่าวอ้างว่าเป็น "ประชาธิปไตยที่เก่าแก่ที่สุดในโลกแห่งหนึ่ง" และ "สาธารณรัฐที่เก่าแก่ที่สุดของโลกแห่งหนึ่ง" จนถึงปัจจุบัน ชาวบ้านปกครองกันเองภายในผ่านระบบสองสภาที่ได้สมาชิกสภามาจากการเลือกตั้ง และชาวบ้านเชื่อกันว่าตนเป็นทายาทที่สืบทอดวงศ์วานมาจากทหารชาวกรีกของอเล็กซานเดอร์มหาราช ซึ่งถูกทิ้งไว้ที่นี่เนื่องจากบาดเจ็บจากการรบ กระนั้น ข้อกล่าวอ้างนี้ไม่เคยได้รับการพิสูจน์ทั้งทางประวัติศาสตร์

มลานายังมีจารีตที่ยึดถือปฏิบัติอย่างเคร่งครัดที่ห้ามมิให้บุคคลจากนอกหมู่บ้านสัมผัสสิ่งใดก็ตามในหมู่บ้าน ทั้งชาวบ้านและเทวสถานในหมู่บ้าน จารีตนี้นี้มีการบังคับใช้ในฐานะกฎหมาย ซึ่งผู้ที่ละเมิดจะถูกปรับ  ถึง  ส่วนชาวบ้านที่เผลอสัมผัสบุคคลภายนอกจะรีบวิ่งไปอาบน้ำทันที สำหรับบุคคลภายนอก การซื้อของจากร้านค้าภายในหมู่บ้านจะใช้การวางเงินบนพื้นของร้าน แลกกับสินค้าซึ่งก็วางอยู่บนพื้นเช่นกัน ทำให้การซื้อขายสินค้ายังเป็นไปได้โดยที่ทั้งสองฝ่ายไม่ได้สัมผัสกัน จารีตนี้ปฏิบัติกันอย่างเคร่งครัดเพื่อ "คงรักษา 'ความบริสุทธิ์' ของหมู่บ้าน" ชาวมลานานับถือเทวดาประจำหมู่บ้านนามว่า ชัมลูเทวดา (อักษรเทวนาครี: जमलू देवता, Jamlu Devata) เทวดาองค์นี้เป็นฤาษีซึ่งมีอำนาจและศักดิ์สูงสุดในการตัดสินใจใด ๆ ก็ตามในหมู่บ้าน ชัมลูเทวดาจะจุติผ่านชาวบ้านคนหนึ่งซึ่งเป็นดั่งโหรของหมู่บ้าน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รัฐหิมาจัลประเทศ
กลุ่มภาษามอแกลน

**กลุ่มภาษามอแกลน** หรือ **กลุ่มภาษามอแกน–มอแกลน** ประกอบด้วยภาษาสองภาษาที่มีความเกี่ยวข้องกันอย่างใกล้ชิดแต่แยกจากกัน คือ ภาษามอแกนและภาษามอแกลน Larish (1999) จักให้สองภาษานี้เป็นกลุ่มย่อยเฉพาะในสาขามอแกน–มอแกลน จากนั้น Larish (2005) เสนอแนะให้ *กลุ่มภาษามอแกลน* เป็นอีกชื่อหนึ่งของ *กลุ่มภาษามอแกน–มอแกลน* โดยชื่อหลังเคยใช้งานใน Larish (1999)

## ภาษา
กลุ่มภาษามอแกลนมีสองภาษา
*ภาษามอแกน พูดโดยชาวมอแกน หรือ "ชาวเล" ในไทยและพม่าประมาณ 2,500-3,000 คน
*ภาษามอแกลน พูดโดยชาวมอแกลนในภาคใต้ของไทย 2,500-3,000 คน

ภาษามอแกนและมอแกลนมีความสัมพันธ์ทางภาษาและวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้องแต่แตกต่างกัน โดยผู้พูดภาษามอแกนส่วนใหญ่ล่าสัตว์และเก็บของป่าตามท้องทะเล ในขณะที่ผู้พูดภาษามอแกลนอาศัยอยู่บนบกและในหมู่บ้านและเมืองทางภาคใต้ของประเทศไทย (Larish 2005) การศึกษาวิจัยเชิงเปรียบเทียบระหว่างชาวมอเกนและชาวมอแกลน ได้แก่ การศึกษาวิจัยของ Leerabhandh (1984), Makboon (1981), และ Larish (1999)

กลุ่มภาษามอแกลนมีผู้พูดในขอบเขตตามแนวชายฝั่งตะวันตกในภาคใต้ของประเทศพม่าและภาคใต้ของประเทศไทยที่ีมีความยาว 650 กิโลเมตร จากเกาะทวาย ประเทศพม่า ถึงเกาะพีพี ประเทศไทย (Larish 2005) ภาษามอแกนมีการกระจายตัวอย่างกว้างขวาง ส่วนภาษามอแกลนพูดกันเฉพาะบริเวณชายฝั่งตะวันตกในภาคใต้ของประเทศไทยเท่านั้น ภาษามอแกลนได้รับอิทธิพลจากภาษาไทยถิ่นใต้อย่างหนักและมีความเสี่ยงต่อการสูญหายมากกว่าภาษามอแกน

อูรักลาโวยจเป็นภาษาที่ชาวเลอีกกลุ่มใช้พูดในภาคใต้ของไทย ถือเป็นหนึ่งในกลุ่มภาษามาเลย์อิก ไม่ใช่ภาษากลุ่มมอแกลน บนเกาะภูเก็ต ชาวอูรักลาโวยจมีการติดต่อกับชาวมอแกน

## ความสัมพันธ์ภายนอก
### Larish (1999, 2005)
Larish (1999, 2005) พิจารณาให้กลุ่มภาษามอแกลนเป็นกลุ่มพี่น้องของกลุ่มภาษาจามและมาเลย์อิกมากกว่าเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มภาษาเหล่านั้น กลุ่มภาษามอแกลนได้รับอิทธิพลอย่างมากจากตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก โดยมีคำยืมจากภาษาออสโตรเอเชียติกหลายคำ เช่น 'นก' ที่พบในกลุ่มภาษาจามด้วย

Larish (1999) จัดให้ภาษามอแกนและมอแกลนอยู่ในกลุ่มย่อยมอแกลน–อาเจะฮ์-จาม-มาเลย์อิก (Moklenic–Acehnese-Chamic-Malayic, "MACM")
;มอแกลน–อาเจะฮ์-จาม-มาเลย์อิก
*"ฟูนัน"?
*กลุ่มภาษามอแกลน (แสดงการเปลี่ยนแปลงเสียง *q > *k)
**มอแกน
**มอแกลน
*อาเจะฮ์-จาม-มาเลย์อิก (แสดงการเปลี่ยนแปลงเสียง *q > *h)
**อาเจะฮ์-จาม
**มาเลย์อิก

ในขณะที่กลุ่มภาษาอาเจะฮ์-จาม-มาเลย์อิกแสดงการเปลี่ยนแปลงเสียงภาษามลายู-พอลินีเชียดั้งเดิมจาก *q > *h กลุ่มภาษามอแกลนแสดงการเปลี่ยนเสียงภาษามลายู-พอลินีเชียดั้งเดิมจาก *q > *k แทน ดังปรากฏในภาษาดัวโนที่บางครั้งเปลี่ยนเสียงจาก  **q* ไปเป็น **k* แทนที่จะเป็น **h* ในแบบทั่วไป (**qulu* → ดัวโน *kulu* แต่ในมาเลย์อิกดั้งเดิมออกเป็น **hulu*) แม้ว่าภาษานี้อยู่ในสาขามาเลย์อิกก็ตาม ดังที่พบในกลุ่มภาษามอแกลน

Larish (1999) ยังคาดการณ์ถึงภาษา (หริอกลุ่มภาษา) สูญหายที่ไม่ทราบแน่ชัดจากจักรวรรดิฟูนานในเวียดนามใต้ที่อาจเป็นจุดแยกตอนต้นจากภาษามอแกลน–อาเจะฮ์-จาม-มาเลย์อิกดั้งเดิม

### Smith (2017)
ในการจัดประเภทกลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชียตะวันตกล่าสุด Smith (2017: 459) โต้แย้งตามหลักฐานทางสัทวิทยาว่ากลุ่มภาษามอแกลนเป็นสาขาหลักจากภาษามลายู-พอลินีเชียดั้งเดิม

## การสร้างใหม่
ภาษามอแกน-มอแกลนดั้งเดิมได้รับการสร้างขึ้นใหม่โดย Larish (1999)

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม


หมวดหมู่:กลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชีย
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศพม่า
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศไทย
เทอร์เมต

**เทอร์เมต** (Thermate) เป็นวัตถุเพลิงชนิดหนึ่งที่พัฒนามาจาก เทอร์ไมต์ และเป็นส่วนประกอบของดอกไม้ไฟที่สามารถสร้างความร้อนสูงในช่วงเวลาสั้น ๆ ในพื้นที่เล็ก ๆ มักใช้กับ ระเบิดเพลิง

ปฏิกิริยาเคมีหลักในเทอร์เมตเหมือนกับเทอร์ไมต์ คือปฏิกิริยา อะลูมิโนเทอร์มิก ระหว่างผงอะลูมิเนียม และโลหะออกไซด์ เทอร์เมตสามารถยังใช้แมกนีเซียมหรือธาตุอื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกันแทนอะลูมิเนียมได้ นอกจากเทอร์ไมต์แล้ว เทอร์เมตบางครั้งมีการเพิ่ม ซัลเฟอร์ และบางครั้งก็ แบเรียมไนเตรต ซึ่งทั้งสองอย่างนี้จะเพิ่มผลทางความร้อน
สร้างเปลวไฟขณะเผาไหม้และลดอุณหภูมิที่ต้องการในการจุดติดไฟอย่างมาก ส่วนผสมของสารเหล่านี้สามารถเรียกว่าเทอร์เมตได้ แต่เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนกับ เทอร์เมต-ทีเอช 3 สามารถเรียกว่าเทอร์ไมต์รุ่นหรืออนุพันธ์ ในทางทหาร เทอร์เมต-ทีเอช 3 ประกอบด้วยเทอร์ไมต์ 68.7%, แบเรียมไนเตรต 29.0%, ซัลเฟอร์ 2.0% และ สารยึดเกาะ 0.3% เช่น พอลิบิวทาไดอีนอะคริโลไนไทรล์ (เนื่องจากเทอร์ไมต์และเทอร์เมตติดไฟยากมาก การจุดติดไฟจำเป็นต้องได้รับการดูแลและอาจต้องใช้ความพยายามอย่างต่อเนื่อง

เนื่องจากเทอร์เมตเผาไหม้ที่อุณหภูมิสูงกว่าเทอร์ไมต์ทั่วไป จึงมีการนำไปใช้ทางการทหารในการตัดเกราะรถถังหรือยานพาหนะทางทหารหรือบังเกอร์ที่แข็งแรงอื่น ๆ เช่นเดียวกับเทอร์ไมต์ ความสามารถในการเผาไหม้ของเทอร์เมตโดยไม่ต้องมีออกซิเจน จากภายนอก ทำให้มีประโยชน์ในอุปกรณ์จุดไฟใต้น้ำ

## ดูเพิ่ม
* นาโนเทอร์ไมต์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Further details and photos of thermate grenades
* AN-M14 TH3 Incendiary Grenade information from a US Army Field Manual

หมวดหมู่:อาวุธเพลิง
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของดอกไม้ไฟ
ปีแยร์ บัลแม็ง

**ปีแยร์ บัลแม็ง** (, 18 พฤษภาคม 1914 – 29 มิถุนายน 1982) เป็นดีไซเนอร์ชื่อดังชาวฝรั่งเศสและผู้ก่อตั้ง "บัลแม็ง" แบรนด์แฟชั่นชั้นนำระดับโลกในยุคหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นที่รู้จักในด้านความสง่างามและความซับซ้อนของงานออกแบบ เขาเปรียบเทียบศิลปะการตัดเย็บเสื้อผ้าเสมือนเป็น 'สถาปัตยกรรมแห่งการเคลื่อนไหว'

## ชีวิตวัยเด็ก
บิดาของบัลแม็งซึ่งเป็นเจ้าของธุรกิจขายส่งผ้าม่านเสียชีวิตขณะที่เขาอายุเพียง 7 ขวบ ฟรองซัวส์มารดาของเขาร่วมกับพี่สาวน้องสาวของเธอเปิดร้านบูติกเสื้อผ้าชื่อ กาเลรี ปารีเซียง เขาเข้าเรียนที่ช็องเบรี และเมื่อมีโอกาสไปพักผ่อนกับลุงที่อ็อกซ์-เล-แบนส์ ในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ เขาได้พบกับสุภาพสตรีชั้นสูงหลายท่าน ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้เขาหลงใหลในความสง่างามและความประณีตของแฟชั่นชั้นสูง

บัลแม็งเริ่มต้นเส้นทางการศึกษาในสาขาสถาปัตยกรรม ณ โรงเรียนวิจิตรศิลป์แห่งชาติ (École des Beaux-Arts) ในปี 1933 พร้อมกันนี้ยังทำงานฟรีแลนซ์ด้านการออกแบบให้กับนักออกแบบชื่อดังอย่างโรแบร์ พิเกต์ ไปด้วย

## อาชีพ
หลังจากเยี่ยมชมสตูดิโอของเอ็ดเวิร์ด มอลินูซ์ ในปี 1934 บัลแม็งได้รับข้อเสนองาน ทำให้เขาตัดสินใจหยุดเรียนและเข้าทำงานเป็นผู้ช่วยให้กับมอลินูซ์ต่อเนื่องเป็นเวลา 5 ปี ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ปีแยร์ บัลแม็งได้เข้าทำงานกับลูเซียน เลอลง ซึ่งเป็นที่ที่เขาได้พบกับคริสตีย็อง ดียอร์ ดีไซเนอร์หนุ่มดาวรุ่ง

## เสียชีวิต
ปีแยร์ บัลแม็ง เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งตับที่โรงพยาบาลอเมริกันในปารีส ขณะอายุ 68 ปี หลังจากเพิ่งวาดภาพร่างคอลเล็กชั่นฤดูใบไม้ร่วงเสร็จสิ้น

## แบรนด์บัลแม็ง
แบรนด์บัลแม็งเปิดตัวในปี ค.ศ. 1945 แบรนด์บัลแม็งโดดเด่นในช่วงแรกด้วยกระโปรงทรงระฆังยาวเอวคอด ซึ่งเป็นสไตล์ที่ได้รับความนิยมหลังสงครามโลกครั้งที่สอง โดยมีดีไซเนอร์ชื่อดังอย่างดียอร์เป็นผู้ริเริ่มแนวคิด "New Look" ในปี 1947 คอลเล็กชั่นแรกของบัลแม็งเปิดตัวในนิตยสารโว้ก ฉบับเดือนพฤศจิกายน และได้รับคำชมจากนักวิจารณ์ว่า เสื้อผ้าของแบรนด์นั้น "สวยงามและน่าอยากใส่"

บัลแม็ง มีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่ยอมรับในวงการแฟชั่นระดับโลก จนได้รับเลือกให้เป็นผู้ออกแบบฉลองพระองค์ให้กับสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ในการเสด็จพระราชดำเนินเยือนสหรัฐอเมริกา เมื่อปี ค.ศ. 1960

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2457
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2525
หมวดหมู่:นักออกแบบเสื้อผ้าชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งตับ
อีเจี้ยน

**อีเจี้ยน** อาจหมายถึง
* เจิ้ง อีเจี้ยน
* ทะเลอีเจี้ยน

## ดูเพิ่ม
* อีเจี้ย
แฟนสาวโยไคที่รักของผม

เป็นละครโทรทัศน์แนวโรแมนติกคอเมดี้-สยองขวัญของญี่ปุ่น กำกับโดย ทากาฮิโระ มิกิ และเขียนบทโดย Yalun Tu และ แซ็ค ไฮเนส อำนวยการสร้างโดย Amazon MGM Studios นำแสดงโดย ฮายาโตะ ซาโนะ และไอ โยชิกาวะ ออกอากาศครั้งแรกทาง แอมะซอนไพรม์วิดีโอ เมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 2024

## เรื่องย่อ
*แฟนสาวโยไคที่รักของผม* บอกเล่าเรื่องราวของ
**ฮาจิ** (ฮายาโตะ ซาโนะ) นักศึกษามหาวิทยาลัยรู้สึกเบื่อเต็มทนกับความรู้สึกเหมือนพวกขี้แพ้ แต่วันหนึ่งทุกอย่างก็เปลี่ยนไป เมื่อเขาได้เผอิญไปทำพิธีกรรมที่เจอมาบนอินเทอร์เน็ต และไปอัญเชิญโยไคนามว่า **อิซซี่** (ไอ โยชิกาวะ) มายังโลกมนุษย์

## นักแสดง
* ฮายาโตะ ซาโนะ รับบทเป็น ฮาจิ
* ไอ โยชิกาวะ รับบทเป็น อิซซี่

## การผลิต
ซีรีส์นี้ได้รับการประกาศบนแอมะซอนไพรม์วิดีโอ การถ่ายทำเกิดขึ้นที่เมืองเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น

## การตอบรับ
เจเรมี ลูนีย์ จาก *[[Common Sense Media]]* ให้คะแนนซีรีส์เรื่องนี้ 3/5 ดาว ส่วน โจเอล เคลเลอร์ จาก *[[New York Post|Decider]]* ได้เขียนรีวิวซีรีส์เรื่องนี้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* ''แฟนสาวโยไคที่รักของผม'' บน แอมะซอนไพรม์วิดีโอ

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2567
ไดเวอร์เจนซ์คัลแบ็ก–ไลบ์เลอร์

**ไดเวอร์เจนซ์คัลแบ็ก–ไลบ์เลอร์** (Kullback–Leibler divergence) หรือเรียกย่อว่า **ไดเวอร์เจนซ์เคแอล** (KL divergence) เป็นมาตรวัดความแตกต่างระหว่างการแจกแจงความน่าจะเป็น 2 ครั้ง

ค่านี้มีการใช้งานในทฤษฎีความน่าจะเป็น และ ทฤษฎีสารสนเทศ และมีชื่อเรียกอื่นอีกหลายชื่อ เช่น

* **ไดเวอร์เจนซ์ข้อมูล** (information divergence)
* **ไดเวอร์เจนซ์ไอ** (I divergence)
* **อัตราการขยายข้อมูล** (information gain)
* **เอนโทรปีสัมพัทธ์** (relative entropy)

นอกจากนี้ยังมีชื่อเรียกว่า **ระยะทางคัลแบ็ก–ไลบ์เลอร์** ด้วย อย่างไรก็ตาม หน่วยวัดนี้ไม่เป็นไปตามนิยามความหมายของระยะทาง ดังนั้นจึงไม่ใช่ระยะทางจริงในแง่คณิตศาสตร์

ในการใช้งานจริง มักจะทำการคำนวณไดเวอร์เจนซ์คัลแบ็ก–ไลบ์เลอร์สำหรับการแจกแจงความน่าจะเป็น "ที่แท้จริง"  และการแจกแจงความน่าจะเป็นอื่นๆ  ตัวอย่างเช่นให้  เป็นข้อมูล, ค่าที่สังเกตได้, การแจกแจงความน่าจะเป็นที่คำนวณได้อย่างแม่นยำ ฯลฯ ส่วน  เป็นค่าทางทฤษฎี ค่าแบบจำลอง ค่าที่ทำนายของ  เป็นต้น

แนวคิดนี้ถูกใช้ครั้งแรกในปี 1951 โดย โซโลมอน คัลแบ็ก (Solomon Kullback) และ ริชาร์ด ไลบ์เลอร์ (Richard Leibler) เพื่อพิจารณาความแตกต่างระหว่างการแจกแจง 2 แบบ แนวคิดนี้แตกต่างจาก ไดเวอร์เจนซ์ ในการวิเคราะห์เวกเตอร์

ไดเวอร์เจนซ์คัลแบ็ก–ไลบ์เลอร์ไม่เพียงแต่ถูกนิยามสำหรับการแจกแจงแบบไม่ต่อเนื่องเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการแจกแจงแบบต่อเนื่องด้วย และไดเวอร์เจนซ์คัลแบ็ก–ไลบ์เลอร์สำหรับการแจกแจงแบบต่อเนื่องจะไม่เปลี่ยนค่าไปเนื่องจากการแปลงตัวแปร ดังนั้นจึงอาจกล่าวได้ว่าเป็นมูลฐานมากกว่าปริมาณอื่นๆ ในทฤษฎีสารสนเทศ เช่น เอนโทรปีของข้อมูล ซึ่งไม่ได้นิยามไว้ในส่วนที่เกี่ยวกับความน่าจะเป็นแบบไม่ต่อเนื่อง และยังเปลี่ยนแปลงไปเมื่อมีการแปลงตัวแปร

## คำนิยาม
ให้  และ  มีการแจกแจงแบบไม่ต่อเนื่องค่าไดเวอร์เจนซ์คัลแบ็ก–ไลบ์เลอร์สำหรับ  และ  จะนิยามได้ดังนี้

: D_{\mathrm{KL}}(P\|Q)
= \sum_i P(i) \log \frac{P(i)}{Q(i)}
= \mathbb{E}_P \left[ \log \frac{P(i)}{Q(i)} \right]


โดยที่  และ  คือความน่าจะเป็นที่ค่าของตัวแปรสุ่มตามการแจกแจงความน่าจะเป็น  และ  จะเป็น  ตามลำดับ

ส่วนในกรณีที่  และ  เป็นการแจกแจงความน่าจะเป็นแบบต่อเนื่อง จะนิยามดังนี้

: D_{\mathrm{KL}}(P\|Q)
= \int_{-\infty}^{\infty} p(x) \log \frac{p(x)}{q(x)} \; dx
= \mathbb{E}_P \left[ \log \frac{p(x)}{q(x)} \right]

ในที่นี้  และ  เป็นฟังก์ชันความหนาแน่นของความน่าจะเป็นของ  และ  ตามลำดับ

หรือโดยทั่วไปแล้ว ในกรณีที่  กับ  เป็น หน่วยวัดความน่าจะเป็นบนเซตที่วัดได้  และ  กับ  มี ความต่อเนื่องสัมบูรณ์ต่อมาตรวัด  จะสามารถนิยามได้ว่า

:  D_{\mathrm{KL}}(P\|Q) = \int_X  \frac{dP}{d\mu} \log \frac{dP/d\mu}{dQ/d\mu} \;d\mu

โดนในที่นี้  และ  เป็นค่าอนุพันธ์ราดอน–นีโกดิม (Radon–Nikodym derivative)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถิติศาสตร์
หมวดหมู่:ทฤษฎีสารสนเทศ
หมวดหมู่:ทฤษฎีความน่าจะเป็น
สฺวี อี้หยาง

**สฺวี อี้หยาง** (, เกิด 12 กันยายน ค.ศ. 1997) เป็นนักร้อง นักเต้น และนักแสดงชาวจีน ปัจจุบันสังกัดบริษัท L.TAO Entertainment ซึ่งเป็นบริษัทที่หวง จื่อเทา ก่อตั้งขึ้นมา สฺวี อี้หยาง ได้เดบิวต์เป็นศิลปินเดี่ยวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ปี ค.ศ. 2020 ด้วยซิงเกิลแรกที่มีชื่อว่า "Listen"

## ชีวิต
สฺวี อี้หยางเกิดเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1997 ที่เมืองหนานชง มณฑลเสฉวน ประเทศจีน

## อาชีพ
### 2016–2019: เริ่มต้นอาชีพ
สฺวี อี้หยาง เริ่มต้นเส้นทางในวงการบันเทิงอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2016 โดยได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกของเอสเอ็มรุกกีส์ กลุ่มศิลปินฝึกหัดของเอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งเป็นค่ายเพลงชื่อดังของเกาหลีใต้ การเปิดตัวครั้งนี้เกิดขึ้นผ่านรายการ "MY SMT" ซึ่งเป็นรายการออนไลน์ของเอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ โดยเธอปรากฏตัวร่วมกับหนิงหนิง (สมาชิกวงเอสปา ในปัจจุบัน) ในช่วงเริ่มต้นอาชีพ สวี อี้หยาง ร่วมกับเพื่อนในฐานะเด็กฝึกหัดได้ร้องเพลง "Into The New World"

ในเดือนกันยายน สฺวี อี้หยาง ได้ประกาศผ่านบัญชีเวย์ปั๋วส่วนตัวว่าเธอได้ตัดสินใจออกจากเอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์แล้ว ต่อมา มีรายงานว่าเธอได้เซ็นสัญญากับ L.TAO Entertainment ซึ่งเป็นค่ายเพลงที่ก่อตั้งโดยหวง จื่อเทา อดีตสมาชิกวงเอ็กโซ

เธอเข้าร่วมรายการเรียลลิตี้ 'The Next Top Band' (下一站传奇) เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม เธอถูกคัดออกในตอนที่ 3 แต่ก็ได้รับโอกาสกลับเข้ามาแข่งขันอีกครั้งในตอนที่ 8 ในการแข่งขันรอบสุดท้าย อี้หยางได้อันดับที่ 7 และได้เดบิวต์เป็นสมาชิกของวงเกิร์ลกรุ๊ป Legal High ทางวงปรากฏตัวครั้งแรกในวันที่ 31 ธันวาคม ในฐานะศิลปินรับเชิญในงาน "Dream Oriental New Year Celebration"

## ชีวิตส่วนตัว
สฺวี อี้หยาง คบหาดูใจกับหวง จื่อเทาอดีตสมาชิกวงเอ็กโซโดยได้มีการเปิดเผยความสัมพันธ์ของทั้งคู่ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024 กระทั่งช่วงปลายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 หวง จื่อเทา ได้เซอร์ไพรส์ขอ สฺวี อี้หยาง แต่งงานกลางรายการที่ สฺวี อี้หยาง มาเป็นแขกรับเชิญ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2540
หมวดหมู่:บุคคลจากมณฑลเสฉวน
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวจีน
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวจีน
กระดูกสะบ้าสองส่วน

**กระดูกสะบ้าสองส่วน** (Bipartite patella) เป็นภาวะที่สะบ้าหัวเข่าประกอบด้วยกระดูกสองชิ้น แทนที่จะเชื่อมต่อกันเหมือนในวัยเด็กตอนต้น กระดูกของสะบ้าหัวเข่าจะยังคงแยกจากกัน ภาวะนี้พบได้ประมาณ 1-2% ของประชากร และมีโอกาสเกิดเท่ากันทั้งในเพศชายและเพศหญิง โดยส่วนใหญ่มักไม่มีอาการ (asymptomatic) และมักจะพบโดยบังเอิญขณะตรวจด้วยวิธีอื่น โดยประมาณ 2% ของกรณีจะมีอาการ

Saupe ได้แนะนำระบบการจำแนกประเภทของ Bipartite Patella ตั้งแต่ปี 1921 ดังนี้ ประเภทที่ 1: กระดูกส่วนที่แยกอยู่ที่ส่วนล่างของสะบ้าหัวเข่า (5% ของกรณี) ประเภทที่ 2: กระดูกส่วนที่แยกอยู่ที่ด้านข้างของสะบ้าหัวเข่า (20% ของกรณี) ประเภทที่ 3: กระดูกส่วนที่แยกอยู่ที่ขอบบนด้านข้างของสะบ้าหัวเข่า (75% ของกรณี)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:โรคแต่กำเนิดของระบบกล้ามเนื้อและกระดูก
หมวดหมู่:การบาดเจ็บและความผิดปกติของหัวเข่า
หมวดหมู่:กระดูกสะบ้า
นิ้วแมงมุม

**นิ้วแมงมุม** (Arachnodactyly) เป็นภาวะทางการแพทย์ที่ลักษณะของนิ้วมือและนิ้วเท้ามีความยาวและบางผิดปกติเมื่อเทียบกับฝ่ามือและฝ่าเท้า ในบางกรณี นิ้วโป้งของผู้ที่มีภาวะนี้จะถูกดึงเข้าด้านในสู่ฝ่ามือ ภาวะนี้เกิดตั้งแต่กำเนิด

## สาเหตุ
ลักษณะนี้สามารถเกิดขึ้นเองโดยไม่มีปัญหาสุขภาพพื้นฐาน หรืออาจเกี่ยวข้องกับภาวะทางการแพทย์บางอย่าง เช่น Marfan syndrome Ehlers–Danlos syndromes, Loeys–Dietz syndrome และ homocystinuria ภาวะนี้ยังพบได้ใน congenital contractural arachnodactyly ซึ่งเกิดจากการกลายพันธุ์ในยีนที่เข้ารหัสไฟบริลลิน-2 บนโครโมโซม 5q23

## กรณีที่น่าสนใจ
ยังไม่มีการยืนยันว่าเซียร์เกย์ รัคมานีนอฟ นักประพันธ์เพลงและนักเปียโน มีภาวะ arachnodactyly ซึ่งทำให้เขามีความสามารถในการเล่นเปียโนที่นิ้วสามารถกดคีย์เปียโนได้กว้างผิดปกติ เนื่องจากเขาไม่แสดงอาการอื่นของMarfan syndrome

## ดูเพิ่ม
* Marfanoid

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ความผิดปกติแต่กำเนิดของระบบกล้ามเนื้อและกระดูก