open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
แม่น้ำนครนายก

**แม่น้ำนครนายก** เป็นแม่น้ำสายสำคัญของจังหวัดนครนายก จังหวัดปราจีนบุรี และจังหวัดฉะเชิงเทรา เกิดจากคลองวังตะไคร้ คลองนางรอง คลองท่าด่าน และลำห้วยหลายสายไหลไปรวมกันที่บริเวณแนวแบ่งเขตตำบลสาริกากับตำบลหินตั้ง อำเภอเมืองนครนายก จากนั้นไหลผ่านตัวจังหวัดนครนายกเข้าเขตอำเภอบ้านนาและอำเภอองครักษ์ แล้วไหลเป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างอำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก กับอำเภอบ้านสร้าง จังหวัดปราจีนบุรี และระหว่างอำเภอบ้านสร้าง จังหวัดปราจีนบุรี กับอำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา ไปลงแม่น้ำบางปะกงที่ปากน้ำโยธะกา มีความยาวประมาณ 109 กิโลเมตร

## ลำห้วยสาขาในช่วงต้นน้ำ
* คลองนางรอง (น้ำตกนางรอง)
* คลองวังตะไคร้ (น้ำตกวังตะไคร้)
* คลองท่าด่าน
* คลองลำพุงแห้ง
* คลองสาริกา (น้ำตกสาริกา)
* คลองสีสุก
* คลองบ่อ
* คลองสีเสียด

## สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สำคัญ
* **ศาลเจ้าพ่อองครักษ์** อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก เป็นจุดที่คลองรังสิตไหลไปบรรจบกับแม่น้ำนครนายก ถือเป็นแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ในการประกอบพิธีกรรมต่าง ๆ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แม่น้ำในจังหวัดฉะเชิงเทรา
นครนายก
หมวดหมู่:แม่น้ำในจังหวัดปราจีนบุรี
หมวดหมู่:แม่น้ำในภาคกลาง (ประเทศไทย)
หมวดหมู่:อำเภอเมืองนครนายก
หมวดหมู่:อำเภอบ้านนา
หมวดหมู่:อำเภอองครักษ์
หมวดหมู่:อำเภอบ้านสร้าง
หมวดหมู่:อำเภอบางน้ำเปรี้ยว
บักกุ๊ดเต๋

**บักกุ๊ดเต๋** (; ; ฮกเกี้ยน: บ้ากุ๊ดเต๋) เป็นแกงแบบจีนฮกเกี้ยนและจีนแต้จิ๋วที่นิยมรับประทานในมาเลเซีย ไต้หวัน สิงคโปร์ จีน (เช่น ฝูเจี้ยน แต้ซัว) และบางเมืองในประเทศเพื่อนบ้าน อย่างเช่น บาตัมในอินโดนีเซีย และอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา กระบี่ และภูเก็ตในไทย ชื่อบักกุ๊ดเต๋แปลตามตัวอักษรได้ว่า *"เนื้อกระดูกและน้ำชา"* 

โดยทั่วไปจะประกอบด้วยซี่โครงหมูอ่อนตุ๋นในน้ำต้มสมุนไพรและเครื่องเทศ (ได้แก่ โป๊ยกั้ก อบเชย กานพลู ตังกุย เมล็ดยี่หร่า และกระเทียม) เป็นเวลาหลายชั่วโมง อาจมีส่วนประกอบอื่นเพิ่มเติมอย่างเครื่องในสัตว์ เห็ดชนิดต่าง ๆ ผักกาด เต้าหู้แห้ง หรือเต้าหู้ทอด และอาจมีสมุนไพรจีนอื่น ๆ เช่น *yu zhu* (เหง้าของ Solomon's Seal) และ *ju zhi* (ผล buckthorn) ที่ทำให้น้ำแกงมีรสหวานมากขึ้นและเข้มข้นขึ้นเล็กน้อย ระหว่างปรุงจะเติมซีอิ๊วขาวและดำลงในน้ำแกง มีผักชีสับหรือหอมเจียวเป็นเครื่องตกแต่ง

เชื่อกันว่า บักกุ๊ดเต๋เริ่มนำเข้าไปในมลายูเมื่อศตวรรษที่ 19 โดยคนงานชาวจีนจากกวางตุ้ง เฉาชั่น หรือฝูเจี้ยน

ปกติแล้ว บักกุ๊ดเต๋จะรับประทานกับข้าวหรือก๋วยเตี๋ยว (บางครั้งอาจทำเป็นน้ำก๋วยเตี๋ยว) และมักจะมีปาท่องโก๋ไว้จุ่มกับน้ำแกง ใช้ซีอิ๊ว (ปกติจะใช้ซีอิ๊วขาว แต่อาจใช้ซีอิ๊วดำในบางครั้ง) เป็นเครื่องปรุงรสพร้อมกับพริกขี้หนูและกระเทียมสับ และมีเครื่องดื่มเป็นชาจีน (ชาทีกวนยินเป็นที่นิยมมากในพื้นที่ เคลังวัลเลย์ ในมาเลเซีย) ซึ่งเชื่อกันว่าจะช่วยเจือจางหรือละลายไขมันจำนวนมากในเนื้อหมู โดยทั่วไปแล้ว บักกุ๊ดเต๋ นิยมรับประทานเป็นอาหารเช้า

ความจริงแล้ว มีรายงานว่าบักกุ๊ดเต๋เป็นอาหารที่ช่วยเสริมจากความขาดแคลนอาหารและบำรุงสุขภาพของคนงานท่าเรือ กล่าวกันว่ามีต้นกำเนิดจากเมืองเฉวียนโจวในมณฑลฝูเจี้ยน หรือจากเฉาชั่น ซึ่งยังคงมีผู้รับประทานอยู่ในปัจจุบัน แล้วนำเข้ามายังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้พร้อมกับชาวจีนโพ้นทะเล แต่ตามเรื่องราวที่เป็นไปได้มากที่สุดนั้น บักกุ๊ดเต๋คิดขึ้นมาโดยชาวจีนชั้นสูงคนหนึ่งจากเมืองเฉวียนโจวในมณฑลฝูเจี้ยน สูตรลับถูกส่งต่อสู่เพื่อนซึ่งต่อมาเดินทางสู่เมือง เคลัง และเป็นคนแรกที่ปรุงบักกุ๊ดเต๋เพื่อจำหน่าย ซึ่งต่อมากลายเป็นอาหารที่มีชื่อเสียงแล้วถูกเลียนแบบและปรับปรุงหลายครั้ง ดังนั้นตามเรื่องราวนี้จึงถือว่าชาวฮกเกี้ยนเป็นผู้คิดค้นบักกุ๊ดเต๋ ต่อมาชาวแต้จิ๋วได้นำบักกุ๊ดเต๋ไปปรุงในแบบของตนเอง ข้อแตกต่างที่มองเห็นได้ระหว่างบักกุ๊ดเต๋แบบฮกเกี้ยนกับแบบแต้จิ๋วคือ แบบฮกเกี้ยนจะใช้ซีอิ๊วดำและน้ำแกงมีสีเข้มกว่า ซึ่งความแตกต่างนี้ขึ้นอยู่กับการรับรสของแต่ละวัฒนธรรม

## รูปแบบ
บักกุ๊ดเต๋มีหลากหลายรูปแบบตามวิธีปรงที่ได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมย่อยต่าง ๆ ในจีน ในสิงคโปร์มี บักกุ๊ดเต๋ถึงสามแบบ แบบที่พบได้มากที่สุดคือแบบแต้จิ๋ว น้ำแกงมีสีอ่อนแต่ใส่พริกไทยมาก แบบฮกโหล (ฮกเกี้ยน) จะใส่ซีอิ๊วมาก ทำให้น้ำแกงมีสีเข้ม และแบบกวางตุ้ง จะใส่สมุนไพรเพื่อให้มีรสชาติเข้มข้น

*ชิกกุ๊ดเต๋* เป็นบักกุ๊ดเต๋แบบหนึ่งที่ใช้เนื้อไก่แทนเนื้อหมูทำให้มีไขมันน้อยกว่า ซึ่งใช้เป็นอาหารฮาลาลสำหรับชาวมุสลิมที่ไม่รับประทานเนื้อหมูได้ เมื่อ พ.ศ. 2542 เกิดการระบาดของไวรัสนิปาห์ในมาเลเซีย ผู้ประกอบการหลายรายกลัวว่าเนื้อหมูจะมีไวรัส จึงเปลี่ยนไปใช้เนื้อสัตว์ทะเล เนื้อไก่ หรือไม่ใส่เนื้อสัตว์เลย (มังสวิรัติ) ซึ่งบางแบบยังคงมีในรายการอาหารในร้านอาหารบางแห่งในปัจจุบัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อาหารจีน
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อหมู
หมวดหมู่:อาหารต้มแกง
หมวดหมู่:อาหารสิงคโปร์
หมวดหมู่:อาหารมาเลเซีย
ชาวอาร์มีเนีย

**ชาวอาร์มีเนีย** () เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่เป็นประชากรหลักในประเทศอาร์มีเนีย และยังมีชุมชนชาวอาร์มีเนียในประเทศเพื่อนบ้าน เช่น ประเทศจอร์เจีย ประเทศอิหร่าน ประเทศรัสเซีย ประเทศยูเครน ฯลฯ เหตุการณ์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวอาร์มีเนียทำให้ชาวอาร์มีเนียอพยพไปยังหลายประเทศทั่วโลก เช่น ประเทศฝรั่งเศส สหรัฐ ประเทศอาร์เจนตินา ฯลฯ

ชาวอาร์มีเนียเป็นชนชาติแรก ๆ ในโลกที่นับถือศาสนาคริสต์ และเป็นประเทศแรกในโลกที่นับถือศาสนาคริสต์เป็นศาสนาประจำชาติ โดยที่ศาสนจักรของอาร์มีเนียไม่ได้ขึ้นตรงหรือมีความเกี่ยวข้องกับคริสตจักรโรมันคาทอลิกแต่อย่างใด

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* The categorization of Armenian churches in Los Angeles used information from Sacred Transformation: Armenian Churches in Los Angeles a project of the USC School of Policy, Planning, and Development.
* Some of the information about the history of the Armenians comes from the multi-volume *History of the Armenian People,* Yerevan, Armenia, 1971.


## แหล่งข้อมูลอื่น
* FACES Project - Armenian population worldwide 
* Armenian Videos from Armenia and Diaspora 
* A long way from Ararat... Little Armenias int Europe and the Mediterranean. Marseille's  Armenians 

อ
อ
อ
อ
อ
อ
อ
อ
อ
หมวดหมู่:ชาวอาร์มีเนีย
หมวดหมู่:กลุ่มชนคอเคซัส
นากอร์โน-คาราบัค

**นากอร์โน-คาราบัค** (; ; , ; ,  หรือ , ) หรือ **อัปเปอร์คาราบัค** () เป็นภูมิภาคที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในแถบเทือกเขาคอเคซัส ตั้งอยู่ระหว่างภูมิภาคโลเวอร์คาราบัคกับภูมิภาคซียูนิค และครอบคลุมพื้นที่ด้านตะวันออกเฉียงใต้ของทิวเขาเลสเซอร์คอเคซัส พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาและป่าไม้

นากอร์โน-คาราบัคเป็นดินแดนที่มีข้อพิพาทเกี่ยวกับอำนาจอธิปไตย โดยนานาชาติยอมรับว่าภูมิภาคนี้เป็นส่วนหนึ่งของอาเซอร์ไบจาน แต่ในปัจจุบัน พื้นที่ส่วนใหญ่ของภูมิภาคอยู่ภายใต้การปกครองของสาธารณรัฐอาร์ทซัค รัฐเอกราช "โดยพฤตินัย" ซึ่งมีกลุ่มชาติพันธุ์อาร์มีเนียอาศัยอยู่และได้รับการสถาปนาขึ้นบนพื้นที่ของ (อดีต) แคว้นปกครองตนเองนากอร์โน-คาราบัคของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจาน อาเซอร์ไบจานไม่ได้ใช้อำนาจทางการเมืองในภูมิภาคนี้นับตั้งแต่การกำเนิดขบวนการคาราบัคในปี พ.ศ. 2531 หลังจากที่สงครามนากอร์โน-คาราบัคสิ้นสุดลงในปี พ.ศ. 2537 ตัวแทนจากรัฐบาลอาร์มีเนียและรัฐบาลอาเซอร์ไบจานได้จัดการเจรจาสันติภาพว่าด้วยสถานะที่ยังเป็นที่โต้แย้งของนากอร์โน-คาราบัค โดยมีกลุ่มมินสค์ขององค์การเพื่อความมั่นคงและความร่วมมือในยุโรปเป็นผู้คอยไกล่เกลี่ย

ภูมิภาคนากอร์โน-คาราบัคมีขอบเขตการปกครองเดียวกับแคว้นปกครองตนเองนากอร์โน-คาราบัคในสมัยสหภาพโซเวียต โดยมีเนื้อที่ประมาณ 4,400 ตารางกิโลเมตร (1,700 ตารางไมล์) อย่างไรก็ตาม พื้นที่ทางประวัติศาสตร์ของภูมิภาคนี้ครอบคลุมเนื้อที่ประมาณ 8,223 ตารางกิโลเมตร (3,175 ตารางไมล์)

## อ้างอิง

* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Articles and Photography on Artsakh (Nagorno-Karabakh) from UK Photojournalist Russell Pollard
* All UN Security Council resolutions on Nagorno-Karabakh, courtesy U.S. State department
* Nagorno-Karabakh Agreement of 2 November 2008 and country profile from BBC News Online
* Article on the 10 December Referendum from Russia Profile
* The conflict over the Nagorno-Karabakh region dealt with by the OSCE Minsk Conference — Report by rapporteur David Atkinson presented to Political Affairs Committee of the Parliamentary Assembly of the Council of Europe
* Conciliation Resources – Accord issue: ''The limits of leadership – Elites and societies in the Nagorny Karabakh peace process'' also key texts & agreements and chronology (in English & Russian)
* Independence of Kosovo and the Nagorno-Karabakh Issue 
* Interview with Thomas De Waal
* Radio Free Europe / Radio Liberty. Nagorno-Karabakh: Timeline Of The Long Road To Peace
* Resolution #1416 from the Parliamentary Assembly of the Council of Europe
* USIP — Nagorno-Karabakh Searching for a Solution: Key points, by Patricia Carley, Publication of the United States Institute of Peace (USIP)
* USIP — Sovereignty after Empire Self-Determination Movements in the Former Soviet Union. Case Studies: Nagorno-Karabakh. by Galina Starovoitova, Publication of the United States Institute of Peace (USIP)
* Photo Series Nagorno-Karabakh 2008–2011 – daily life, front line, mine clearance, culture, religion.


หมวดหมู่:ภูมิภาคที่ถูกแบ่งแยก
หมวดหมู่:ดินแดนแทรกและดินแดนส่วนแยก
หมวดหมู่:ประเทศอาเซอร์ไบจาน
หมวดหมู่:อุดมการณ์เรียกร้องดินแดนของชนชาติเดียวกัน
หมวดหมู่:อุดมการณ์เรียกร้องดินแดนของชนชาติอาร์มีเนีย
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์อาเซอร์ไบจาน–อาร์มีเนีย
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาร์มีเนีย

**สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาร์มีเนีย** (; ) เป็นหนึ่งใน 15 สาธารณรัฐองค์ประกอบ (constituent republic) ของสหภาพโซเวียต ตั้งอยู่ในภูมิภาคคอเคซัสใต้ของทวีปยูเรเซีย สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาร์มีเนียก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤศจิกายน 1920 หลังจากที่สหภาพโซเวียตเข้ายึดครองสาธารณรัฐอาร์มีเนียที่ 1 ได้ และได้รับเอกราชอีกครั้งในปี 1991 เมื่อสหภาพโซเวียตล่มสลาย บางครั้งเรียกว่าสาธารณรัฐอาร์มีเนียที่ 2 หลังจากสาธารณรัฐอาร์มีเนียที่ 1 ถูกยึดครอง

ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาร์มีเนียเปลี่ยนจากเขตอุตสาหกรรมเกษตรกรรมที่สำคัญเป็นศูนย์กลางการผลิตที่สำคัญในขณะที่ประชากรเกือบสี่เท่าจาก 880,000 คนในปี 1926 เพื่มขึ่นเป็น 3.3 ล้านคนในปี 1989 เนื่องจากการเติบโตตามธรรมชาติและการหลั่งไหลของผู้รอดชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวอาร์เมเนียจำนวนมากและลูกหลานของพวกเขา ในวันที่ 23 สิงหาคม 1990 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาร์มีเนียถูกเปลี่ยนชื่อสาธารณรัฐอาร์เมเนียหลังจากประกาศอธิปไตยเหนือกฎหมายของสหภาพโซเวียต แต่ยังคงอยู่ในสหภาพโซเวียตจนกระทั่งประกาศอิสรภาพอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 21 กันยายน 1991 การประกาศเอกราชจากสหภาพโซเวียตได้รับการยอมรับเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 1991 เมื่อสหภาพโซเวียตล่มสลาย หลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียตรัฐยุคหลังโซเวียตของอาร์มีเนียยังคงมีอยู่จนกระทั่งมีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ของอาร์มีเนียในปี 1995

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ''Armenia: big strides in an ancient land'' by Anton Kochinyan
* Melkonian, Eduard: "Repressions in 1930s Soviet Armenia" in the Caucasus Analytical digest No. 22

หมวดหมู่:สาธารณรัฐโซเวียต
หมวดหมู่:อดีตรัฐสมาชิกสหประชาชาติ
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อาร์มีเนีย
อ
วงศ์ม้า

**วงศ์ม้า** เป็นวงศ์ของม้าและสัตว์ที่เกี่ยวข้องในระบบอนุกรมวิธาน ใช้ชื่อวงศ์ว่า Equidae 

ในวงศ์นี้ประกอบไปด้วยม้า, ลา และม้าลาย ส่วนสปีชีส์ที่เหลือเป็นซากดึกดำบรรพ์ สปีชีส์ที่ยังมีอยู่ในปัจจุบันล้วนอยู่ในสกุล *[[Equus (genus)|Equus]]*  วงศ์ม้าจัดอยู่ในอันดับ Perissodactyla ร่วมกับสมเสร็จและแรด
 
## การจัดจำแนก
* **อันดับ [[Perissodactyla]]** (นอกจากวงศ์ม้าแล้วยังรวมสมเสร็จ 1 สกุล 4 สปีชีส์ และแรด 4 สกุล 5 สปีชีส์) † หมายถึง สูญพันธุ์
** วงศ์ **Equidae**
*** วงศ์ย่อย †Hyracotheriinae
**** สกุล †*[[Epihippus]]*
**** สกุล †*[[Haplohippus]]*
**** สกุล †*[[Heptaconodon]]*
**** สกุล †*[[Hyracotherium]]* (อาจเป็นกลุ่มสิ่งมีชีวิตที่มีบรรพบุรุษร่วมกันแต่ไม่ได้รวมทายาททั้งหมดไว้ในกลุ่มกับบางสปีชีส์ในวงศ์ †Palaeotheriidae)
**** สกุล †*[[Orohippus]]*
**** สกุล †*[[Xenicohippus]]*
*** วงศ์ย่อย †Anchitheriinae
**** สกุล †*[[Anchitherium]]*
**** สกุล †*[[Archaeohippus]]*
**** สกุล †*[[Desmatippus]]
**** สกุล †*Hypohippus*
**** สกุล †*Kalobatippus*
**** สกุล †*Megahippus*
**** สกุล †*Mesohippus*
**** สกุล †*Miohippus*
**** สกุล †*Parahippus*
**** สกุล †*Sinohippus*
*** วงศ์ย่อย [[Equinae]]
**** สกุล †*Merychippus*
**** สกุล †*Scaphohippus*
**** เผ่า †[[Hipparionini]]
***** สกุล †*Eurygnathohippus
***** สกุล †*[[Hipparion]]*
***** สกุล †*[[Hippotherium]]*
***** สกุล †*[[Nannippus]]*
***** สกุล †*[[Neohipparion]]*
***** สกุล †*[[Pseudhipparion]]*
**** เผ่า Equini
***** สกุล †*[[Astrohippus]]*
***** สกุล †*[[Calippus]]*
***** สกุล †*[[Dinohippus]]*
***** สกุล *[[Equus (genus)|Equus]]* (22 สปีชีส์, 7 ยังมีชีวิตอยู่)
***** สกุล †*[[Hippidion]]*
***** สกุล †*[[Onohippidium]]*
***** สกุล †*[[Pliohippus]]*
***** สกุล †*[[Protohippus]]*
*** สกุล †*[[Acritohippus]]*
*** สกุล †*[[Eurohippus]]*
*** สกุล †*[[Heteropliohippus]]*
*** สกุล †*[[Parapliohippus]]*
*** สกุล †*[[Proboscidipparion]]*

## รูปภาพ

ภาพ:Hyracotherium Eohippus hharder.jpg|*[[Hyracotherium]]*
ภาพ:F John Series 2 Protorohippus card 5.jpg|*[[Orohippus]]*
ภาพ:Hypohippus.jpg|*[[Hypohippus]]*
ไฟล์:Mesohippus.jpg|*[[Mesohippus]]*
ไฟล์:Hipparion3.jpg|*[[Hipparion]]*
ไฟล์:Equus kiang holdereri04.jpg|ลาป่าทิเบต (*Equus kiang*)
ภาพ:Hausesel Wildpark Alte Fasanerie Klein-Auheim Juni 2012.JPG|ลาป่าแอฟริกา (*Equus africanus*)
ภาพ:Equus quagga quagga.jpg|ม้าลายควากกา (*Equus quagga quagga*)


## อ้างอิง

หมวดหมู่:ม้า
เทศบาลนครสมุทรปราการ

**เทศบาลนครสมุทรปราการ** เป็นเทศบาลนครที่ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ จัดตั้งเป็นเทศบาลนครเมื่อปี พ.ศ. 2542

ตราเครื่องหมายประจำเทศบาลนครสมุทรปราการคือ องค์พระสมุทรเจดีย์กลางน้ำ ซึ่งเป็นปูชนียสถานในวัดพระสมุทรเจดีย์

## ประวัติ
เทศบาลนครสมุทรปราการจัดตั้งขึ้นเป็น **สุขาภิบาลเมืองสมุทรปราการ** ในปี พ.ศ. 2460 ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็น **เทศบาลเมืองสมุทรปราการ** ในปี พ.ศ. 2478 โดยมีพื้นที่ 1.48 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2505 ได้มีการขยายเขตเทศบาลออกไปยังตำบลปากน้ำ รวมพื้นที่ทั้งหมด 7.33 ตารางกิโลเมตร 

ในปี พ.ศ. 2542 ได้ยกฐานะเป็นเทศบาลนครสมุทรปราการตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 166 ตอนที่ 19 ก ลงวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2542

## ที่ตั้งและอาณาเขต
เขตเทศบาลนครสมุทรปราการตั้งอยู่ในอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ มีพื้นที่ 7.332 ตารางกิโลเมตร มีระยะทางห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 29 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อดังนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลสำโรงเหนือ(อำเภอเมืองสมุทรปราการ) มีแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างเทศบาลนครสมุทรปราการกับเทศบาลตำบลสำโรงเหนือเป็นเส้นแบ่งเขต
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลบางเมือง เขตเทศบาลเมืองปากน้ำสมุทรปราการ และเขตเทศบาลตำบลบางปู (อำเภอเมืองสมุทรปราการ)  มีแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างเทศบาลนครสมุทรปราการกับเทศบาลตำบลบางเมือง คลองบางปิ้ง และคลองชลประทานเป็นเส้นแบ่งเขต
* **ทิศใต้** ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลบางปู (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) มีแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างเทศบาลนครสมุทรปราการกับเทศบาลตำบลบางปูเป็นเส้นแบ่งเขต
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่า เขตเทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์ (อำเภอพระสมุทรเจดีย์) และองค์การบริหารส่วนตำบลบางด้วน (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) มีแนวกึ่งกลางแม่น้ำเจ้าพระยา คลองบางนางเกรง และแบ่งเขตการปกครองระหว่างเทศบาลนครสมุทรปราการกับองค์การบริหารส่วนตำบลบางด้วน เป็นเส้นแบ่งเขต

## การขนส่ง
### ทางบก
#### [[ทางหลวงแผ่นดิน]]

#### [[ทางหลวงในประเทศไทย#ทางหลวงท้องถิ่น|ทางหลวงท้องถิ่น]]

* ทางหลวงแผ่นดินภายในเขตเทศบาล ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3 (ถนนสุขุมวิท) ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3344 (ถนนศรีนครินทร์) ส่วนถนนสายรอง ได้แก่ ถนนสายลวด ถนนท้ายบ้าน ถนนด่านเก่า ถนนประโคนชัย ถนนแพรกษา (เฉพาะบริเวณสะพานข้ามคลองชลประทาน) ถนนจักกะพาก
### ทางราง
#### [[รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท]]

## คลอง
* คลองหัวสะแก
* คลองตาหมู
* คลองตาเหลือ
* คลองเสือซ่อนเล็บ
* คลองบางนางเกรง
* คลองมหาวงษ์
* คลองโพงพาง
* คลองป้อมปีกกา
* คลองเข้ารีด
* คลองตาพร
* คลองหิน
* คลองฝ้ายเทศ
* คลองตาคง
* คลองน้ำร้อน
* คลองตาเค็ต
* คลองปากน้ำ
* คลองบางปิ้ง
* คลองชลประทาน (เลียบถนนสุขุมวิท)  
## แหล่งน้ำธรรมชาติ
* แม่น้ำเจ้าพระยา
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เทศบาลนครสมุทรปราการ

สมุทรปราการ
สมุทรปราการ
สมุทรปราการ
สมเสร็จอเมริกากลาง

**สมเสร็จอเมริกากลาง** (; ) เป็นสมเสร็จที่มีถิ่นกำเนิดในอเมริกากลางและทางตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ เป็นสมเสร็จหนึ่งในสามชนิดของลาตินอเมริกา  

## ลักษณะ

สมเสร็จอเมริกากลางมีรอยแต้มสีครีมเด่นชัดบริเวณใบหน้าและช่วงลำคอ มีจุดสีเข้มที่แก้มแต่ละด้าน หลัง และใต้ตา มีขนสีน้ำตาลเข้มหรือสีน้ำตาลปนเทา มีขนาดใหญ่ที่สุดในสมเสร็จลาตินอเมริกา  เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมใหญ่ที่สุดในป่าจากประเทศเม็กซิโกถึงอเมริกาใต้ สมเสร็จอเมริกากลางยาว 2 ม.สูง 1.2 ม.เมื่อโตเต็มที่หนัก 240-400 กก. มีหางอวบหนา งวงคู้งอ ยาว เท้าหน้ามี 4 กีบ เท้าหลังมี 3 กีบ

## ถิ่นอาศัย

สมเสร็จอเมริกากลางอาศัยอยู่ในป่าทึบของอเมริกากลาง ตั้งแต่ตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเม็กซิโก, ประเทศเบลีซ, ประเทศกัวเตมาลา, ประเทศฮอนดูรัส, ประเทศคอสตาริกา, ประเทศนิการากัว, ประเทศปานามา, ประเทศโคลอมเบีย, และ ประเทศเอกวาดอร์  พบที่ระดับความสูง 3350 ม.

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*ARKive – images and movies of the Baird's Tapir ''(Tapirus bairdii)''
*Tapir Specialist Group – Baird's Tapir

หมวดหมู่:สมเสร็จ
สมเสร็จอเมริกาใต้

**สมเสร็จอเมริกาใต้**  หรือ **สมเสร็จบราซิลเลียน** หรือ **สมเสร็จป่าต่ำ** (; ) เป็นสมเสร็จชนิดหนึ่ง เป็นสัตว์ป่าที่ใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาใต้

## ลักษณะ
มันมีสีน้ำตาลเข้มและมีแพงคอตั้งตรงสั้นๆจากกระหม่อมไปจรดด้านหลังคอ สมเสร็จอเมริกาใต้ยาว 1.8-2.5 ม. หางอวบสั้นยาว 5-10 ซม. หนัก 270 กก. เมื่อยืนสูง 77-108 ซม.จรดหัวไหล่

## การกระจายพันธุ์
สมเสร็จอเมริกาใต้สามารถพบได้ใกล้กับแหล่งน้ำในป่าดิบชื้นแอมะซอนและแม่น้าและบริเวณลุ่มน้ำในอเมริกาใต้, ทางตะวันออกของเทือกเขาแอนดีส กระจายพันธุ์จากประเทศเวเนซุเอลา, ประเทศโคลอมเบีย, และประเทศกายอานาในตอนเหนือถึงประเทศบราซิล, ประเทศอาร์เจนตินา, และประเทศปารากวัย, ในตอนใต้ถึงประเทศโบลิเวีย, ประเทศเปรู, และประเทศเอกวาดอร์ในทางตะวันตก 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*ARKive - images and movies of the lowland tapir ''(Tapirus terrestris)''
*Tapir Specialist Group - Lowland Tapir
*Multiple photographs of ''T. kabomani'' can be viewed at this website.

## อ่านเพิ่ม
*Linnaeus C (1758). *Systema naturæ per regna tria naturæ, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Tomus I. Editio Decima, Reformata.* Stockholm: L. Salvius. 824 pp. (*Hippopotamus terrestris*, new species, p.&nbsp;74). (in Latin).

หมวดหมู่:สมเสร็จ
เทศบาลนครนครปฐม

**เทศบาลนครนครปฐม** เป็นเทศบาลนครที่ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม มีประชากรเมื่อ พ.ศ. 2563 จำนวน 72,753 คน

## ประวัติ
เทศบาลนครนครปฐมเดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลนครปฐม จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติจัดการสุขาภิบาลตามหัวเมือง ร.ศ. 127 เมื่อปี พ.ศ. 2453 ต่อมาเมื่อมีการตราพระราชบัญญัติจัดระเบียบเทศบาล พ.ศ. 2476 จึงมีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองนครปฐม พ.ศ. 2478 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 หน้า 1666 ลงวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 มีพื้นที่ในความรับผิดชอบ 5.28 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ในตำบลพระปฐมเจดีย์ทั้งตำบล

ในปี พ.ศ. 2542 ได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลนครนครปฐมเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันมีพื้นที่ 19.85 ตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลพระปฐมเจดีย์ทั้งตำบล และบางส่วนของตำบลนครปฐม ตำบลบ่อพลับ ตำบลพระประโทน ตำบลห้วยจรเข้ ตำบลสนามจันทร์ ตำบลบางแขม ตำบลลำพยา และตำบลหนองปากโลง

## ที่ตั้งและอาณาเขต
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปากโลง เขตเทศบาลเมืองนครปฐม เขตเทศบาลตำบลบ่อพลับ และเขตองค์การบริหารส่วนตำบลธรรมศาลา (อำเภอเมืองนครปฐม)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลธรรมศาลา (อำเภอเมืองนครปฐม)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลพระประโทน เขตองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยจรเข้ และเขตองค์การบริหารส่วนตำบลสนามจันทร์ และเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางแขม (อำเภอเมืองนครปฐม)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลลำพยาและเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปากโลง (อำเภอเมืองนครปฐม)

## สถานที่สำคัญ
* วัดพระปฐมเจดีย์ราชวรมหาวิหาร
* วัดพระประโทณเจดีย์วรวิหาร
* วัดไผ่ล้อม
* วัดพระงาม
* วัดเสนหา
* พระราชวังสนามจันทร์
* มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์
* สวนสัตว์เทศบาลนครนครปฐม
* ศูนย์กีฬาเทศบาลนครนครปฐม
* หมู่บ้านข้าวหลาม
* ถนนคนเดินทวารวดีศรีนครปฐม
*อนุสาวรีย์ย่าเหล
*เทวาลัยคเณศวร์

## ภาพ

ไฟล์:Municipal Areas in Nakhon Pathom Province TH.png|แผนที่เขตเทศบาลนครนครปฐม (สีแดง) ในจังหวัดนครปฐม
ไฟล์:0004932 - (Phra Pathom Chedi - 001).jpg|วัดพระปฐมเจดีย์ราชวรมหาวิหาร


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เทศบาลนครนครปฐม 

นครปฐม
นครปฐม
แม่คุณ...ทูนหัว

**แม่คุณ...ทูนหัว** เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก-ดราม่า-คอมเมดี้ ที่ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ทุกวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ เวลา 20.30 น. บทประพันธ์โดย กฤตพันธ์ กฤตย์พงษ์
บทโทรทัศน์โดย คนหลังม่าน  กำกับโดย เอกภพ ตันหยงมาศกุล ออกอากาศครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2548

## นักแสดง
*จอนนี่ แอนโฟเน่ รับบท ภูริช
*บุษกร พรวรรณะศิริเวช รับบท ประกายดาว
*ศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์ รับบท ณัฐ
*อุษามณี ไวทยานนท์ รับบท ครีม
*พรทิพย์ วงศ์กิจจานนท์ รับบท อรอาภัสรา
*เกริก ชิลเลอร์ รับบท นิค
*พุทธชาด พงษ์สุชาด รับบท กระตั้ว
*เจจินตัย อันติมานนท์ รับบท ไบรอัน
*ชมพูนุช ปิยะภาณี รับบท โยโกะ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
สมเสร็จภูเขา

**สมเสร็จภูเขา** (; ) เป็นสมเสร็จที่มีขนาดเล็กที่สุด เป็นเป็นเพียงชนิดเดียวที่ไม่ได้อาศัยอยู่ในป่าดิบชื้น

ชื่อวิทยาศาสตร์มาจากคำว่า *"La Pinchaque"* ซึ่งเป็นสัตว์ร้ายในจินตนาการที่มีถิ่นอาศัยบริเวณเดียวกันกับสมเสร็จภูเขา

## ลักษณะ
สมเสร็จภูเขาสามารถจดจำได้ง่ายจากขนยาวที่ปกคลุมตัว (บางครั้งจึงเรียกว่า *wooly tapir*) และริมฝีปากล่างสีขาว สมเสร็จภูเขามีขนสีน้ำตาลปนเทาหรือสีน้ำตาล ขึ้นกับถิ่นอาศัย ปกติขนบริเวณแก้มมีสีอ่อนกว่าส่วนอื่น
 
เมื่อโตเต็มที่ยาว 1.8 ม.สูง 0.75-1 ม. หนัก 150-225 กก. เพศเมียมักใหญ่กว่าเพศผู้แต่สังเกตเห็นได้ยาก มีหางอวบสั้น งวงงุ้ม ยาว ขาหน้ามี 4 กีบ ขาหลังมี 3 กีบในแต่ละข้าง

## ถิ่นอาศัย
สมเสร็จภูเขาพบได้ในป่าเมฆและระบบนิเวศแบบนีโอทรอปิคของเทือกเขาแอนดีสในโคลอมเบีย เอกวาดอร์ และทางเหนือของเปรู อาศัยอยู่ที่ความสูง 1950-4400 ม.

ในฤดูฝนสมเสร็จภูเขาจะอาศัยอยู่ในป่าในเทือกเขาแอนดีส ในฤดูแห้งมันจะย้ายถิ่นไปอยู่ในระบบนิเวศแบบนีโอทรอปิคแทน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Tapir Specialist Group – Mountain tapir
*ARKive – images and movies of the mountain tapir ''(Tapirus pinchaque)''
ปาณิศา บัวเจริญ

**ปาณิศา บัวเจริญ** หรือ **การ์ตูน** เกิดเมื่อวันที่  7 ตุลาคม พ.ศ. 2525 เป็นชาวชลบุรี แต่มาเติบโตที่จังหวัดสงขลา เข้าวงการบันเทิงจากการประกวดดัชชี่ปี 2004 

## การศึกษา
* มัธยมต้น : โรงเรียนวรนารีเฉลิม จังหวัดสงขลา
* มัธยมปลาย : โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย จังหวัดสงขลา
* ปริญญาตรี : คณะนิเทศศาสตร์  มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

## ผลงานการแสดง
;ละครโทรทัศน์
* ฟ้าให้เรามารักกัน ช่อง 7 ร่วมกับ ธาวิน เยาวพลกุล และ  ไอยวริญท์ โอสถานนท์ (ไม่ได้ออกอากาศ)

;ภาพยนตร์
* หนูหิ่น เดอะมูฟวี่ รับบท ส้มโอ

;มิวสิกวิดีโอ
* เพลง คนเลวที่รักเธอ ของ ปนัดดา เรืองวุฒิ 
* เพลง น้ำเต็มแก้ว ของ Endorphine 
* เพลง เธอสำคัญ ของ Dos 
* เพลง สายลม ของ เจนนิเฟอร์ คิ้ม
* เพลง เลือกคำว่าเจ็บ เก็บไว้คนเดียว ของ ตั๊กแตน ชลดา
* เพลง ฉันแค่เหงา เขาแค่ปลอบ ของ ตั๊กแตน ชลดา
* เพลง คำพิพากษา ของ ตั๊กแตน ชลดา
* เพลง เจตนา...แต่ว่าไม่ตั้งใจ ของ ตั๊กแตน ชลดา
* เพลง สาเหตุแท้จริง ที่ทำผู้หญิงเสียใจ ของ ตั๊กแตน ชลดา
* เธอไม่ยอมปล่อยหรือฉันไม่ยอมไป ของ ลิเดีย
* เพลงไม่เคยไม่จำ ของ มาลีวัลย์ เจมีน่า
  
;โฆษณา
* Citibank 
* Brand ซุบไก่ Billboard & Magazine Ad.
* ลูกอมฮอลล์ ฮันนี่ชูสเตอร์ รสเลมอนผสมมะนาว
* Sizzler TVC และ Menu 
* Olvantine 5 Grains

## รางวัลที่ได้รับ
* รองชนะเลิศอันดับ 2 จากการประกวดดัชชี่ปี 2004 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล

**มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล** () เป็นการจัดประกวดความงามเวที 1 ของโลกดำเนินการโดย D’ Touch International s Sdn Bhd Foundation เป็นเวทีเดียวกับ มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนลที่จัดขึ้นที่ประเทศศรีลังกา ซึ่งจัดขั้นเป็นเวลา 3 ปีคือ 2536 , 2539 และปี 2545 ซึ่งต่อมาไม่ได้มีการจัดประกวดเวทีนี้อีก 

ปัจจุบันผู้ที่ดำรงตำแหน่งมิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนลคนปัจจุบันคือ ซูซานน่า เบโลเน็ก จากโปแลนด์

## ประวัติ
การประกวดเวทีมิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนลนั้นได้เริ่มจัดการประกวดตั้งแต่ปี 2537 โดย ดาตุก โออิ แดนนี จัดขึ้นเพื่อเฟ้นหาสาวงามไปเป็นทูตประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวให้กับประเทศมาเลเซีย และประเทศของผู้ที่ได้ตำแหน่งในปีนั้น การประกวดเวทีมิสทัวริซึมอินเตอร์แนชะนัลนั้นส่วนมากจะจัดขึ้นที่ประเทศมาเลเซีย ยกเว้นปี 2549 นั้นการประกวดมิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนลได้ไปจัดประกวดที่ประเทศจีน

การประกวดมิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนลนั้นไม่ได้มีการจัดประกวดในปี 2539, 2540, 2550 และปี 2558

## รูปแบบการจัดประกวด
การจัดประกวดมิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนลนั้น จะมีการจัดประกวดคล้ายกับเวทีการประกวดนางงามทั่วไปคือ จะมีการเก็บคะแนนระหว่างการทำกิจกรรมการจัดประกวด และมีการประกาศตำแหน่งต่างๆในการแข่งรอบสุดท้าย และในปี 2550 ได้กำหนดให้ผู้ชนะและรองอันดับต่าง ๆ โดยบางปีจะมีการแยกจัดการประกวด ซึ่งมีตำแหน่งต่างๆ ดังนี้

### ตำแหน่งในการประกวดปัจจุบัน
* **มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล** *(เวทีหลัก)*
* '''มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล''' *(จัดประกวดแยกในปี 1993-97, 2000, 2004-06, 2010-12, 2015-17)*
* '''มิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนล''' *(จัดประกวดแยกในปี 2007, 2016, 2019)*
* **มิสทัวริซึมโกลบอล**
***มิสทัวริซึมคอสโมโพลิแทนอินเตอร์เนชันแนล**
* **ดรีมเกิร์ลออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล** 
* '''มิสเซาท์อีสต์เอเชียทัวริซึมแอมบาสเดอร์''' *(จัดประกวดแยกในปี 2015)*

### ตำแหน่งการประกวดในอดีต
* **มิสอินเตอร์คอนติเนนตัลอินเตอร์เนชันแนล**

## มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล

### ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — โดย ประเทศมาเลเซีย (ตั้งแต่ปี 1994)
;**สัญลักษณ์สี**

### เรียงลำดับสัญชาติของผู้ชนะเลิศ

## ตำแหน่งอื่น ๆ
### มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล

### มิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนล

### มิสทัวริซึมโกลบอล

### มิสทัวริซึมคอสโมโพลิแทนอินเตอร์เนชันแนล

## รางวัลจากบริษัทในเครือ

### ดรีมเกิร์ลสออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล

### มิสเซาท์อีสต์เอเชียทัวริซึมแอมบาสเดอร์

* เป็นตำแหน่งที่ตัดสินจากผู้เข้าประกวดจากประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อาเซียน)

## ตำแหน่งในอดีต

### มิสอินเตอร์คอนติเนนทัลอินเตอร์เนชันแนล

## ตัวแทนประเทศไทย

## มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล เวอร์ชันอื่น

### ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — โดย ประเทศศรีลังกา (ตั้งแต่ปี 1992)

### ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — โดย ประเทศมาเก๊า (ตั้งแต่ปี 1996)

### ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — โดย ทะเลดำ, ประเทศยูเครน (ตั้งแต่ปี 1996)

### ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — โดย ประเทศตุรกี (ตั้งแต่ปี 2001)

### ผู้ถือกรรมสิทธิ์ — โดย ประเทศจีน (ตั้งแต่ปี 2014)

### ตัวแทนประเทศไทย — โดย ประเทศจีน (ตั้งแต่ปี 2014)

## ดูเพิ่ม

* รายการประกวดความงาม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* pageantopolis - Miss Tourism International 
* เว็บไซต์หลักของการประกวด
* http://www.pageantopolis.com

หมวดหมู่:การประกวดนางงามระดับนานาชาติ
หมวดหมู่:มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล
หมวดหมู่:มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล
หมวดหมู่:มิสทัวริซึมเมโทรโพลิตันอินเตอร์เนชันแนล
หมวดหมู่:มิสเซาท์อีสต์เอเชียทัวริซึมแอมบาสเดอร์
ปิยา พงศ์กุลภา

**ปิยา พงศ์กุลภา** (เกิด 3 ตุลาคม พ.ศ. 2527) ชื่อเล่น **กิฟท์ซ่า** เป็นนักร้อง นักแสดง นางแบบ และพิธีกรชาวไทย เข้าสู่วงการด้วยการเป็นนางแบบจากนิตยสาร Katch ของค่าย โดโจ ซิตี้ ในปี พ.ศ. 2541–2543 หลังจากนั้นก็เข้ามาเป็นสมาชิกวงเกิร์ลลีเบอร์รี สังกัดอาร์เอส

## การศึกษา
*อนุบาล 1-3 อนุบาลจุไรรัตน์
*ประถม 1-6 โรงเรียนพญาไท
*มัธยม 1-6 โรงเรียนสตรีวิทยา สาย วิทย์-คณิต
*ปริญญาตรี คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เอกการแสดงและกำกับการแสดง รุ่นเดียวกับ ศรัณยู วินัยพานิช
*ปริญญาโท วิทยาลัยนวัตกรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สาขาการบริหารวัฒนธรรม

## ผลงาน

#### ละครโทรทัศน์

### ละครเวที
* ทายาทเจ้าคุณปู่ พ.ศ. 2547
* หัวใจทอง (คุณนิด) กันยายน 2554

### ภาพยนตร์
* ภาพยนตร์สั้น หนังไข่ (เทศกาลภาพยนตร์สั้น มูลนิธิหนังไทย) 
* สามย่าน รับบทเป็น เสียงหวาน และ เป้ย

### มิวสิกวิดีโอ
* ทำนองที่หายไป - โปเตโต้

### โฆษณา
* 12 พลัส พ.ศ. 2544
* ฟิชโช่ พ.ศ. 2544
* EXIT พ.ศ. 2544
* Nestle’ พ.ศ. 2544
* PCT พ.ศ. 2544
* ยามาฮ่า พ.ศ. 2544

### บทบาทต่อสังคม
* ทูตสมาคมป้องกันการทารุณสัตว์ฯ (TSCPA) (พ.ศ. 2551-ปัจจุบัน)

## ผลงานพิธีกร
**โทรทัศน์**
* **พ.ศ. 2565** : รายการ มโนสาเร่ ซุปตาร์พาไกล่เกลี่ย (ผลิตโดย กันตนา) ทุกวันอาทิตย์ เวลา 12.30 - น. ทางช่อง 7HD (กด 35) ร่วมกับ จาตุรงค์ มกจ๊ก, บรมวุฒิ หิรัญยัษฐิติ, ธนวัฒน์ ประสิทธิสมพร, ภัณฑิลา ฟูกลิ่น, เกียรติศักดิ์ อุดมนาค, ปริศนา กัมพูสิริ (เริ่มวันอาทิตย์ที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565)

## อ้างอิง

ค่ายเพลง :โดโจ ซิตี้

ค่ายเพลง :อาร์เอส โปรโมชั่น

## แหล่งข้อมูลอื่น
* อินสตาแกรมของกิ๊ฟซ่า
* เฟซบุ๊คแฟนเพจของกิ๊ฟซ่า

หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดอาร์เอส
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนพญาไท
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสตรีวิทยา 
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยนวัตกรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:ศิลปินชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นางแบบไทย 
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 21
วนิดา เติมธนาภรณ์

**วนิดา เติมธนาภรณ์** (เกิด 10 กันยายน พ.ศ. 2526) ชื่อเล่น **กิ๊บซี่** เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย เป็นสมาชิกของเกิร์ลลีเบอร์รี สังกัดอาร์เอส

## ประวัติ

### การศึกษา
* อนุบาล-ประถม โรงเรียนอาษาวิทยา
* มัธยมต้น โรงเรียนสตรีวัดอัปสรสวรรค์
* มัธยมปลาย โรงเรียนวัดนวลนรดิศ
* ปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง

## ผลงาน
### ผลงานเพลง

### เพลงอื่น
* "อย่ามโน (Don’t Cha)" ร่วมกับ สุธีวัน กุญชร (ใบเตย อาร์-สยาม)
*  แหกนะคะ ประกอบภาพยนตร์หอแต๋วแตก แหกนะคะ
* เพลง "รอเธอมา... (Marry Me)" ซิงเกิ้ลเดี่ยว ภายใต้สังกัด DemoLab (ออกเมื่อ: 31 มีนาคม 2560)

### ละครโทรทัศน์

### ภาพยนตร์

| 2540 || *18 - 80 เพื่อนซี้ไม่มีซั้ว* || กิ๊บ
|-
| 2543 || *ปอบ 2000* || กิ๊บ
|-
| 2544 || *[[ปอบหวีดสยอง]]* || จูเลีย (รับเชิญ)
|-
| rowspan = "2"| 2546 || *คลับซ่า ปิดตำราแสบ* || สาลี่
|-
| *เจ้าพ่อแซ่แต้ เจ้าแม่แซ่ตั้ง* || หมวยฮั้ว แซ่แต้
|-
| rowspan ="3"| 2552 || *[[นางไม้]]* || เมย์
|-
| *[[แฟนเก่า (ภาพยนตร์)|แฟนเก่า]]* || พลอย
|-
| *รีลิส (Release)* || กิ๊บ
|-
| 2556 || *[[เกรียน ฟิคชั่น]]* || ทิพย์
|-
| rowspan = "2" | 2557 || *[[มอ 6/5 ปากหมา ท้าแม่นาค]]* || แม่นาค
|-
|  *น้ำมันพราย 3D (SPELL)* || แพร
|}

### มิวสิกวีดิโอ

### นิตยสาร
* นิตยสาร Playboy (ประเทศไทย) ฉบับเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2558

### รางวัลที่ได้รับ
* รางวัลแตงกวาดอง สาขานักร้อง อันดับที่ 4 ครั้งที่ 1 ของ Hamburger (2009)
* รางวัลภาพยนตร์ไทย ชมรมวิจารณ์บันเทิง ครั้งที่ 22 สาขาผู้แสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จาก เกรียนฟิคชั่น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2526
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัดนวลนรดิศ
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดอาร์เอส
เพชรดา เทียมเพ็ชร

**เพชรดา เทียมเพ็ชร**(เกิด 15 สิงหาคม พ.ศ. 2520) ชื่อเล่น **โอ๋** เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ เริ่มเข้าสู่วงการจากการประกวดดัชชี่บอยแอนด์เกิร์ล

## ประวัติ
เพชรดาจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา จบการศึกษาระดับปริญญาโทจาก มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม เพชรดามีศักดิ์เป็นน้องสาวของ เบญทราย หุ่นน้อย หรือ น้องทราย พิธีกรรายการชุมทางเสียงทอง ทางช่อง 7 อีกด้วย

ในการชุมนุม 193 วันของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย เมื่อ พ.ศ. 2551 เธอได้เข้าร่วมด้วยทั้งกิจกรรมที่จังหวัดสงขลาบ้านเกิดและที่กรุงเทพมหานคร

## ชีวิตส่วนตัว
ด้านชีวิตส่วนตัว เพชรดา คบหาดูใจกับ ฟิวส์ กิตติศักดิ์ ชีวาสัจจาสกุล แฟนหนุ่มผู้กำกับ คบหาดูใจกันมานานถึง10ปี เมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2560 ได้จัดพิธีหมั้นที่ ณ อกาลิโก สตูดิโอ สุขุมวิท 51และงานฉลองมงคลสมรสวันเสาร์ที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2560 จัดที่ ณ อุทยานวังตะไคร้ จ.นครนายก บรรยากาศเป็นไปอย่างเรียบง่ายและมีคอนเซ็ปต์ตามที่คู่บ่าวสาวตั้งใจวาดแบบเอาไว้ โดยเฉพาะธีมสีฟ้า-เทา ที่ให้กลิ่นอายของความอบอุ่นและธรรมชาติผสมกัน   โดยงานนี้มีเพื่อน ๆ คนสนิทในวงการบันเทิง มาร่วมแสดงความยินดีกับคู่บ่าว-สาวกันอย่างคับคั่ง อาทิ เบนซ์ พรชิตา, มิค บรมวุฒิ, วิกกี สุนิสา, ชาย ชาตโยดม, กิก ดนัย, เกรท วรินทร, โดนัท มนัสนันท์, นุ่น วรนุช, เจี๊ยบ ชมพูนุช, วุ้นเส้น วิริฒิพา, เข็ม ลภัสรดา, เต๋า สโรชา, เอ๊ะ อิศริยา, แยม มทิรา, โยเกิร์ต รวีวรรณ ฯลฯ 

## ผลงาน
### ละครโทรทัศน์

### มิวสิควิดีโอ

### งานเพลง
* เพลงสะบัดช่อ (เพลงประกอบละครแชมป์เปี้ยนสะบัดช่อ ทางช่อง 3)
* เพลงนิ้วก้อยข้างขวา (เพลงประกอบละครแชมป์เปี้ยนสะบัดช่อ ทางช่อง 3)

## รางวัลที่ได้รับ
* รองอันดับ 1 การประกวดดัชชี่บอยแอนด์เกิร์ล ปี ค.ศ. 1999 (พ.ศ. 2542)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เพชรดา เทียมเพ็ชร 
* เพชรดา แอนด์ เดอะแก๊งค์
* อินสตาแกรมโอ๋ เพชรดา

หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอสะเดา‎
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
หมวดหมู่:พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดสงขลา
พระนิตโช

**พระนิตโช** (日頂, ค.ศ. 1252 - 19 เมษายน ค.ศ. 1317) หรือ นิคโช หรือ เอียว-โบะ เป็นสาวกหรือศิษย์เอกของ พระนิชิเรน ซึ่งได้ก่อตั้งวัด ฮนมนจิ และ ฮนกะคุจิ

พระนิตโช เป็นบุตรบุญธรรมของ โทขิ โจนิน ศิษย์ของพระนิชิเรน ในวัยเด็กได้ศึกษาหลักธรรมของนิกายเทียนไท้ แต่ได้หันมาเป็นศิษย์ของพระนิชิเรนตามคำแนะนำของ โทขิ โจนิน ผู้เป็นบิดาบุญธรรม และยังได้ติดตามบิดาไปถึง เกาะซาโดะ เพื่อพบพระนิชิเรน เขาได้ช่วยเหลือพระนิกโคในการสร้างวัดฮนมนจิ และเป็นลูกศิษย์ของพระนิกโคในภายหลัง

หมวดหมู่:ภิกษุชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภิกษุในนิกายนิจิเร็นโชชู
พระนิโก

**มิมบุ นิโก** (民部日向,ค.ศ. 1253- ค.ศ. 1314) เป็นศิษย์เอกหรือสาวกของพระนิจิเร็ง พระนิโกได้เป็นผู้ดูแลวันคุอนจิหลังจากการดับขันธ์ของ พระนิจิเร็ง และเป็นผู้ก่อต้งนิกาย นิจิเร็นชู โดยพระนิโกได้เป็นเจ้าอาวาสวัดคุอนจิแห่งเขามิโนบุ หลังจากการเดินทางออกจากวัดของ พระนิกโกซึ่งเป็นเจ้าอาวาสในปี ค.ศ. 1288

## แหล่งข้อมูลอื่น
* http://nichirenscoffeehouse.net/Ryuei/SixDisciples_04.html 

หมวดหมู่:ภิกษุชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:พระภิกษุในนิกายนิชิเร็งชู
พระนิชโช (นิชิเร็งชู)

**พระนิชโช** (日昭, ระหว่าง ค.ศ. 1236- ค.ศ. 1323) เป็นพระสงฆ์ในศาสนาพุทธนิกายนิชิเรน และเป็นลุงของ พระนิชิโร เขาเป็นศิษย์ของพระนิชิเรนเพียงคนเดียวที่อาวุโสกว่า พระนิชิเรน ในภายหลัง พระนิชโชได้รับการแต่งต้งให้เป็น หนึ่งใน 6 พระสงฆ์อาวุโส

พระนิชโชเคยเป็น พระสงฆ์นิกายเทียนไท้ มาก่อนที่จะพบพระนิชิเรน หลังจากการดับขันธ์ของพระนิชิเรน พระนิชโชได้ดำเนินการเปลี่ยนแปลงปฏิรูปนิกายขึ้นมาใหม่ เขาได้สร้าง **วัดเมียวฮอกเกะจิ** ในปีค.ศ. 1284 โดยนิกายของท่านได้ยึดความสัมพันธ์ที่ดีกับนิกายเที้ยนไท้

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1779
หมวดหมู่:ภิกษุชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:พระภิกษุในนิกายนิชิเร็งชู
พระนิจิโร

thumb|พระนิจิโรต้องการจะติดตาม พระนิจิเรน เมื่อพระนิจิเรนถูกเนรเทศในปี ค.ศ. 1261 แต่พระนิจิโรไม่สามารถทำได้ เพราะถูกห้ามโดยพระนิจิเรน
**พระนิจิโร** (日朗, ค.ศ. 1245- ค.ศ. 1320) เป็นสาวกและศิษย์เอกของพระนิจิเร็ง และเป็นหลานของพระนิชโช

พระนิจิโรเห็นด้วยกับพระนิชโช ในเรื่องการรักษาความสัมพันธ์อันดีกับนิกายเทียนไท้ พระนิจิโรได้สร้างวิหารสวดมนต์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ วัดอิเกงามิ ฮมมนจิ สถานที่ที่พระนิจิเร็งดับขันธ์ นิกายของพระนิจิโรในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของนิจิเร็นชู พระนิจิโรได้ตั้งแต่ พระสงฆ์อาวุโส 9 รูป ในจำนวนนั้นมี พระนิจิโซ และ พระนิจิอิน

## แหล่งข้อมูลอื่น
* http://nichirenscoffeehouse.net/Ryuei/SixDisciples_02.html 

หมวดหมู่:ภิกษุชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:พระภิกษุในนิกายนิชิเร็งชู
พระนิชิจิ

**พระนิชิจิ** (日持; 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1250– หลังจากปี ค.ศ. 1304) หรือ ไคอิโค เป็นลูกศิษย์และสาวกของพระนิชิเรน ซึ่งได้ออกเดินทางไปยัง ฮอกไกโด ไซบีเรีย และ ประเทศจีน

พระนิชิจิ เกิดในจังหวัดซุรุกะ เป็นบุตรคนที่สองของ ตระกูลที่ยิ่งใหญ่และมีอำนาจ ในตอนแรกพระนิชิจิได้ศึกษาธรรมของนิกายเทียนไท้ แต่หลังจากนั้นไม่นานก็ได้เข้าเป็นศิษย์ของพระนิชิเรน พระนิชิจิได้ถูกแต่งตั้งเป็น 1 ใน 6 พระสงฆ์อาวุโส จากพระนิชิเรน แต่ก็เป็น ลูกศิษย์ของพระนิกโคด้วย หลังจากการดับขันธ์ของพระนิชิเรนในปี ค.ศ. 1282 พระนิชิจิได้จัดตั้งวัด อิโชจิ ในปัจจุบันคือ วัดเรนอิจิ (蓮永寺) ใน ชิซุโอะกะ แต่ภายหลังความสัมพันธ์กับพระนิกโคกลับแย่ลง เขาได้ตั้งคณะมิชชันนารีเดินทางเผยแผ่ธรรมในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1295 โดยได้วางแผนว่าจะเดินทางเท้าไป ฮะโกะดะเตะ, ฮอกไกโด และหลังจากนั้นก็จะเดินทางไปยัง ชางตู ประเทศจีน เพื่อเผยแผ่ธรรมให้ชาวมองโกล เนื่องจากเห็นว่าชาวมองโกลนั้น ถูกกล่าวถึงบ่อยครั้งในบทธรรมนิพนธ์ของพระนิชิเรน

อย่างไรก็ตามเป็นเวลาหลายศตวรรษที่ไม่มีทราบว่าเกิดอะไรขึ้นกับพระนิชิจิ หลังจากการเดินทางออกจากประเทศญี่ปุ่น มีตำนานเล่าว่าท่านได้สร้างวัดขึ้นที่ภาคเหนือของประเทศญี่ปุ่น และได้จับปลาชนิดใหม่ในฮอกไกโด ได้ตั้งชื่อว่า ฮอกเกะ ในตำนานนั้นค่อนข้างกำกวมและไม่แน่ชัดว่า ท่านได้เดินทางไปถึงประเทศจีนโดยปลอดภัยหรือไม่ ในปี ค.ศ. 1936 นักท่องเที่ยวได้พบโงะฮนซนของพระนิชิจิและอัฐิของท่านในดินแดนที่ห่างไกลในประเทศจีน และในปี ค.ศ. 1989 อัฐิเหล่านั้นได้ถูกตรวจสอบโดย มหาวิทยาลัยโตเกียวแล้วมีความเป็นไปได้สูงว่าเป็นของพระนิชิจิ ในปัจจุบันจึงเป็นที่รู้กันว่าท่านได้ไปถึงประเทศจีนในปี ค.ศ. 1298 และได้พบชาวพุทธแห่งราชวงศ์เซี่ยตะวันตก และได้ปักหลักอยู่ที่ อำเภอซวนฮัว ท่านได้สร้าง วัดลีฮัว (立化寺塔; Japanese: Rikkai-ji) และมีประชาชนบางส่วนหันมานับถือนิชิเรน ภายใต้การนำของท่าน รวมไปถึงชายชราชื่อ นิโชเตะ ซึ่งท่านกล่าวว่าเป็นผู้นำของลูกศิษย์ของท่าน พระนิชิจิมรณภาพเมื่อใดไม่มีใครทราบ แต่คาดกันว่าหลัง ค.ศ. 1304

## หนังสือเพิ่มเติม
* Li Narangoa. *Japanische Religionspolitik in der Mongolei 1932-1945. Reformbestrebungen und Dialog zwischen japanischem und mongolischem Buddhismus*. Wiesbaden: Harrassowitz, 1998.
* Daniel B. Montgomery. *Fire in the Lotus: The Dynamic Buddhism of Nichiren*. Thorsons, 1991.
* 前嶋 信次 . "日持上人の大陸渡航について―宣化出土遺物を中心として "
* 日持上人開教の事跡－津軽十三湊をめぐって－ ". Nichiren Buddhism Modern Religious Institute.
* 劇画宗門史「日持上人」 
* http://homepage1.nifty.com/tkawase/osigoto/mjbpa.pdf 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Treasures of Senka - documentary in English
*  Hakodate News 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1793
หมวดหมู่:ภิกษุชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภิกษุในนิกายนิจิเร็นชู
พระนิชิโมะกุ

**พระนิชิโมขุ** (日目, ค.ศ. 1260- ค.ศ. 1333) หรือ พระนิชิโมขุ โชนิน เป็นสาวกและศิษย์ของพระนิชิเรน ซึ่งได้อยู่ฝั่งพระนิกโค ในการก่อตั้งนิชิเรนโชชู พระนิชิโมขุได้รับการแต่งตั้งจากพระนิกโคให้เป็น พระสังฆราชองค์ที่ 3 แห่งนิชิเรนโชชู 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภิกษุชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภิกษุในนิกายนิจิเร็นโชชู
คิโนะคูนิยะ

**ร้านหนังสือคิโนะคูนิยะ** (; ราชบัณฑิตยสภา: คิโนกูนิยะ โชเต็ง) คือร้านหนังสือสัญชาติญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2470 (ค.ศ. 1927) โดยโมอิจิ ทานาเบะ เริ่มแรกทำธุรกิจเกี่ยวกับ ขายถ่านและไม้ เพื่อเป็นเชื้อเพลิง คิโนะคูนิยะได้ผันตัวเองมาเป็นร้านหนังสือ ที่มีสาขาทั่วประเทศญี่ปุ่นกว่า 72 สาขา และ 30 สาขาทั่วโลก โดยสาขาแรกตั้งอยู่ที่เขตชินจูกุ โตเกียว

[thumb|ร้านหนังสือคิโนะคูนิยะสาขาแรก [เขตชินจูกุ โตเกียว]]

## ประวัติ

## สาขา
### นอกประเทศญี่ปุ่น
[thumb|ร้านหนังสือคิโนะคูนิยะสาขา [สยามพารากอน กรุงเทพมหานคร ก่อนการปรับปรุง]]
ในปัจจุบันคิโนะคูนิยะมีสาขานอกประเทศญี่ปุ่นจำนวนทั้งหมด 25 สาขา ได้แก่ 
* สหรัฐอเมริกา
** ซานฟรานซิสโก
** แซนโฮเซ
** ซีแอตเทิล
** ลอสแอนเจลิส
** คอสตาเมซา
** พอร์ตแลนด์
** สำนักงานใหญ่นิวยอร์ก
** พาลีเซดส์เซ็นเตอร์ นิวยอร์ก
* สิงคโปร์
** สำนักงานใหญ่สิงคโปร์
** เหลียงคอร์ท
** บูกิส
** จูร่ง
* อินโดนีเซีย
** จาการ์ตา
** Pondok Indah
** แกรนด์อินโดนีเซีย
* มาเลเซีย
** กัวลาลัมเปอร์
* ไทย
** กรุงเทพ (เซ็นทรัลเวิลด์) - เปิด 2535
** สุขุมวิท (เอ็มควอเทียร์) -เปิด 2558  (ย้ายจากฝั่งเอ็มโพเรียม - เปิด 2540)
** สยามพารากอน เปิด 2548
* ออสเตรเลีย
** ซิดนีย์
* ไต้หวัน
** ไทเปเทียนมู่ทะกะชิมะยะ
** ไทเปบรีซ
** ฮันชิน
** ฮันชินอารีน่า
** โซโก้
* สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
** ดูไบมอลล์  (2551)

## คิโนะคูนิยะในประเทศไทย
ร้านหนังสือคิโนะคูนิยะได้เปิดให้บริการในประเทศไทยเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2535 บริหารงานโดย บริษัท คิโนะคูนิยะ บุ๊คสโตร์ (ประเทศไทย) จำกัด สาขาแรกตั้งอยู่ที่ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ (เดิมคือ เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์) ซึ่งเปิดพร้อมกับห้างสรรพสินค้าอิเซตัน

ต่อมาในปี พ.ศ. 2540 ทางคิโนะคูนิยะได้ขยายสาขาที่ 2 ตั้งอยู่ที่ศูนย์การค้าเอ็มโพเรียม กลุ่มเป้าหมายที่อยู่อาศัยชาวญี่ปุ่น และในปี พ.ศ. 2548 เปิดสาขาที่ 3 ศูนย์การค้าสยามพารากอน เป็นสาขาแรกที่มีร้านกาแฟ มุมแสดงผลงานศิลปะ และหนังสือภาษาจีน จะไม่มีหนังสือภาษาญี่ปุ่น โดยสาขานี้เน้นกลุ่มเป้าหมายนักท่องเที่ยวชาวจีน ต่อมาในปี พ.ศ. 2558 สาขาที่ 2 ย้ายมายังศูนย์การค้าเอ็มควอเทียร์

ในปี พ.ศ. 2563 ทางห้างสรรพสินค้าอิเซตัน ปิดให้บริการตั้งแต่วันที่ 31 สิงหาคม เป็นต้นไป เนื่องจากสิ้นสุดสัญญาเช่าพื้นที่กับเซ็นทรัลพัฒนา ทางร้านหนังสือคิโนะคูนิยะสาขาแรกได้ย้ายร้านมาอยู่ที่ชั้น 5 ในส่วนศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ โซนซี เป็นการชั่วคราว

ร้านคิโนะคูนิยะ สาขาเซ็นทรัลเวิลด์ ได้ย้ายกลับมาบริเวณใกล้เคียงที่ตั้งเดิม ในปี พ.ศ. 2565 ซึ่งตรงกับวาระครบรอบ 30 ปี การดำเนินธุรกิจในประเทศไทย โดยแบ่งออกเป็นสองส่วน คือ โซนหนังสือและของสะสมเกี่ยวกับการ์ตูนและเกม เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 12 เมษายน และโซนหนังสือทั่วไปพร้อมร้านกาแฟ ซึ่งเปิดให้บริการเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ปีถัดมาสาขาสยามพารากอนได้ดำเนินการปรับปรุงครั้งใหญ่ โดยยังเปิดดำเนินการตามปกติ ทั้งนี้ ส่วนที่ปรับปรุงใหม่เปิดให้บริการเฟสแรกในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 และเปิดให้บริการโฉมใหม่อย่างเต็มรูปแบบในเดือนถัดมา

## โลโก้
คำว่า คิโนะคูนิยะ แปลว่า ร้านหนังสือแห่งแคว้นคิอิ ซึ่งอยู่ใกล้กับจังหวัดโอซากะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  
* 

หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ร้านค้า
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2470
หมวดหมู่:บริษัทนานาชาติที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ญี่ปุ่น
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

**บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยกรุงเทพ** ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2528 จัดการเรียนการสอนในหลักสูตรภาษาไทยและหลักสูตรนานาชาติ ทั้งในระดับปริญญาโทและปริญญาเอก

## ประวัติ

	บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยกรุงเทพ จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2528 โดยเปิดดำเนินการสอนระดับปริญญาโทสาขาบริหารธุรกิจ (Master of Business Administration) หลักสูตรภาษาอังกฤษและหลักสูตรภาษาไทย ด้วยมุ่งหวังที่จะผลิตมหาบัณฑิตที่มีคุณวุฒิและชำนาญทางการบริหารธุรกิจ  เพื่อก้าวขึ้นเป็นผู้บริหารระดับสูงในโลกธุรกิจแห่งปัจจุบัน และอนาคต  ทั้งยังร่วมมือทางวิชาการกับ Telecom Business School ประเทศฝรั่งเศส  ดำเนินการสอนระดับปริญญาเอก สาขาวิชาการจัดการความรู้และนวัตกรรม  หลักสูตรนานาชาติ (Doctoral Program in Knowledge Management and Innovation Management) เพื่อขยายโอกาสทางการศึกษาแก่ผู้ต้องการศึกษาต่อด้านบริหารธุรกิจในระดับสูงสุด
	นอกจากนั้น  ด้วยเล็งเห็นความก้าวหน้าและการเจริญเติบโตของธุรกิจด้านการสื่อสาร  บัณฑิตวิทยาลัยจึงดำเนินการสอนระดับปริญญาโทสาขานิเทศศาสตร์ (Master of Communication Arts) ใน 2 หลักสูตรเช่นเดียวกับสาขาบริหารธุรกิจและเปิดสอนระดับปริญญาเอกสาขานิเทศศาสตร์  หลักสูตรนานาชาติ (Doctoral Program in Communication Arts) ด้วยความร่วมมือทางวิชาการกับ Ohio University สหรัฐอเมริกา  จุดมุ่งหมายเพื่อผลิตบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถในการวิเคราะห์  และมีทักษะด้านการสื่อสารในระดับสูงทำหน้าที่แก้ปัญหาและเสริมสร้างความเข้าใจระหว่างสมาชิกในองค์กรและกลุ่มต่างๆ ในสังคม  ทั้งยังเป็นการส่งเสริมการค้นคว้าวิจัยทางวิชาการ อันจะนำไปสู่ความก้าวหน้าในสาขาวิชานิเทศศาสตร์  โดยโครงการปริญญาเอกสาขานิเทศศาสตร์  นักศึกษาจะได้ไปศึกษาที่สหรัฐอเมริกาเป็นเวลา 1 ปี  นอกจากนี้บัณฑิตวิทยาลัยได้เปิดดำเนินการสอนในระดับปริญญาโท เพิ่มอีก 11 สาขา ในปีการศึกษา 2548 เปิดสาขาวิชาวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม  สาขานิติศาสตร์  สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศและการจัดการ ในปี 2550 เปิดสาขาวิชาการบริหารธุรกิจบันเทิงและการผลิต  ในปีการศึกษา 2553 เปิดสาขาวิชาการจัดการสาระและการสร้างคุณค่า  ปีการศึกษา 2554  เปิดสาขาวิชาการจัดการอุตสาหกรรมการบริการและการท่องเที่ยว  และเปิดสาขาวิชาสถาปัตยกรรมภายใน ในปีการศึกษา 2555 เปิดดำเนินการสอนสาขาวิชาความเป็นผู้ประกอบการ ในปีการศึกษา 2556 นอกจากนี้ได้เปิดดำเนินการสอนสาขาวิชานวัตกรรมธุรกิจ  สาขาวิชาการเงิน  สาขาวิชาการสื่อสารการตลาดดิจิทัล  ในปีการศึกษา 2557

**อาจารย์ผู้สอน**

	คณาจารย์ของบัณฑิตวิทยาลัยเป็นผู้มีคุณวุฒิทางการศึกษาและมีประสบการณ์เชี่ยวชาญในแวดวงวิชาการและวิชาชีพสาขาอื่นๆ

**จำนวนนักศึกษา**

	ปัจจุบันบัณฑิตวิทยาลัยมีนักศึกษาจำนวนกว่า 1,500 คนในระดับปริญญาโทและปริญญาเอก ทั้งหลักสูตรภาษาไทย หลักสูตรนานาชาติ ภาษาอังกฤษ และหลักสูตรสองภาษา

## หลักสูตร



กรุงเทพ
บัณฑิตวิทยาลัย
คณะบัญชี มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

**คณะบัญชี มหาวิทยาลัยกรุงเทพ** เป็นคณะที่เกิดขึ้นพร้อมกับการก่อตั้งมหาวิทยาลัยกรุงเทพ นับเป็นคณะแรกของมหาวิทยาลัย

## ประวัติคณะ
คณะบัญชีได้ก่อตั้งขึ้นพร้อมกับการก่อตั้งของมหาวิทยาลัยกรุงเทพ เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พุทธศักราช 2505 ทั้งนี้เนื่องจากในขณะนั้นมีสถาบันที่เปิดสอนทางด้านบัญชีอยู่เพียงไม่กี่แห่งและที่มีเสียงก็คือ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยซึ่งเป็นสถาบันของรัฐ มีผู้สนใจศึกษาทางด้านบัญชีมากแต่ยังขาดสถาบันรองรับ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ จึงเปิดสอนสาขาวิชาบัญชี โดยตั้งเป็นแผนกเรียกว่า แผนกบัญชี เพื่อสร้างบัณฑิตให้ออกไปทำงานด้านการบัญชีในหน่วยงานเอกชน และหน่วยงานราชการ ในเวลาต่อมาปีพุทธศักราช 2520 มหาวิทยาลัยได้ยกฐานะแผนกบัญชีขึ้นเป็นคณะวิชาบัญชีและเปลี่ยนชื่อเรียกให้สั้นเข้าในปีต่อมาว่า คณะบัญชี ปัจจุบันคณะบัญชีเปิดสอนนักศึกษาทั้งภาคปกติและภาคพิเศษ ในหลักสูตรปริญญาตรีและปริญญาตรีต่อเนื่อง

## หน่วยงานและหลักสูตร


## รายนามคณบดีคณะบัญชีตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบัน

* หมายเหตุ เดิมเรียกว่า หัวหน้าแผนกวิชาการ-บัญชี ต่อมาในปีพุทธศักราช 2517 ได้ยกฐานะจากแผนกวิชาเป็นภาควิชา และเปลี่ยนชื่อเรียก ตำแหน่งเป็น หัวหน้าภาควิชาบัญชี ปีพุทธศักราช 2521 ยกฐานะจากหัวหน้าภาควิชาเป็นหัวหน้าคณะวิชา จนถึงปีพุทธศักราช 2523 เป็นต้นมา ได้เปลี่ยนชื่อเรียกจากหัวหน้าคณะวิชา เป็นคณบดีคณะบัญชี

คณะบัญชี มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
บัญชี
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่าย (อำเภอปากช่อง)

**องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่าย** เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอปากช่อง  จังหวัดนครราชสีมา

## ที่ตั้งและอาณาเขต

### ที่ตั้ง
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่าย  ตั้งอยู่ในตำบลหนองสาหร่าย  อำเภอปากช่อง  จังหวัดนครราชสีมา 
### อาณาเขต
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับ องค์การบริหารส่วนตำบลคลองไผ่  เทศบาลตำบลคลองไผ่  อำเภอสีคิ้ว  และ องค์การบริหารส่วนตำบลจันทึก  อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา
* **ทิศใต้** ติดต่อกับ องค์การบริหารส่วนตำบลคลองม่วง  และ  องค์การบริหารส่วนตำบลขนงพระ  อำเภอปากช่อง  จังหวัดนครราชสีมา
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับ  เทศบาลตำบลวังไทร  อำเภอปากช่อง  จังหวัดนครราชสีมา
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับ  เทศบาลเมืองปากช่อง และ องค์การบริหารส่วนตำบลจันทึก  อำเภอปากช่อง  จังหวัดนครราชสีมา

## ประวัติ
อดีตเป็นป่าดงดิบมีกลุ่มบุคคลอพยพตั้งถิ่นฐานบ้านเรือนใกล้หนองน้ำมีสาหร่ายสีเขียวเต็มไปหมดจึงได้ตั้งชื่อว่า”หนองสาหร่าย” อยู่ในเขตตำบลจันทึก อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ในวันที่ 21 พฤศจิกายน 2516 แยกตำบลออกจากตำบลจันทึก  อำเภอปากช่อง เป็นตำบลหนองสาหร่าย  ในปี พ.ศ. 2537 ได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 (ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 111 ตอนที่  53 ก. ลงวันที่ 2 ธันวาคม 2537) เป็นกฎหมายที่ใช้จัดระเบียบการบริหารงานในตำแหน่งแทนประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 326 ลงวันที่ 13 ธันวาคม 2515   การปรับฐานะการบริหารงานในระดับตำบลในรูปแบบสภาตำบลหนองสาหร่าย เป็นอาคารสภา ก่อสร้างขึ้นตามเงินโครงการเงินผันในสมัย ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมทย์ เป็นนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 30 กันยายน 2518 ใช้งบประมาณในการก่อสร้าง  90,000 บาท นับตั้งแต่ พ.ร.บ.สภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 2 มีนาคม  2538 ได้จัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่าย 

ในส่วนนี้จะสรุปเป็นรายปี

* วันที่ 15  สิงหาคม   2516   ตั้งตำบลหนองสาหร่าย  โดยแยกออกจากตำบลจันทึก 
* วันที่ 1   มิถุนายน   2520   ตั้งตำบลวังกะทะ  โดยแยกออกจากตำบลหนองสาหร่าย 
* วันที่ 1  พฤษภาคม  2525  ตั้งตำบลคลองม่วง  โดยแยกออกจากตำบลวังกะทะ (ซึ่งแยกออกจากตำบลหนองสาหร่าย เมื่อ พ.ศ. 2520) 
* วันที่ 1  สิงหาคม  2527  ตั้งตำบลวังไทร  โดยแยกออกจากตำบลหนองสาหร่าย 
* วันที่ 2 มีนาคม 2538  ได้จัดตั้งเป็น **องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่าย**  

## หมู่บ้าน
ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่าย  มีทั้งหมด  25  หมู่บ้าน  คือ

* หมู่ 1 บ้านโนนอุดม 
* หมู่ 3 บ้านคลองยาง
* หมู่ 5 บ้านซับหวาย
* หมู่ 7 บ้านไทรงาม
* หมู่ 9 บ้านผัง 13
* หมู่ 11 บ้านซับยาง
* หมู่ 13 บ้านหนองไม้เหลือง
* หมู่ 15 บ้านบ่อทอง
* หมู่ 17 บ้านหัวสนาม
* หมู่ 19 บ้านคลองทราย
* หมู่ 21 บ้านเฉลิมราษฎร
* หมู่ 23 บ้านเขาเสด็จ
* หมู่ 25 บ้านใหม่พัฒนา
	
* หมู่ 2 บ้านโคกสง่า
* หมู่ 4 บ้านหนองคู
* หมู่ 6 บ้านหนองจาน
* หมู่ 8 บ้านผัง 2
* หมู่ 10 บ้านท่ามะนาว
* หมู่ 12 บ้านเขาน้อย
* หมู่ 14 บ้านหนองไผ่ล้อม
* หมู่ 16 บ้านฝายมอญ
* หมู่ 18 บ้านหลักเขต
* หมู่ 20 บ้านหนองช้างตาย
* หมู่ 22 บ้านโนนป่าติ้ว
* หมู่ 24 บ้านทรายทอง

## อ้างอิง

หนองสาหร่าย
พระนิชิเนียว โชนิง

พระนิชิเนียว โชนิน (早瀬 日如 Hayase Nichinyo? หรือ 日如上人 Nichinyo Shonin, ประสูติ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1935)  เป็นพระสังฆราชของพุทธศาสนานิกาย นิชิเรนโชชู องค์ที่ 67 ซึ่งเป็นหนึ่งในนิกายสำคัญของศาสนาพุทธนิกายนิชิเรน ซึ่งมีผู้นับถือกระจายอยู่ทั่วโลก โดยเฉพาะในประเทศ อินโดนีเซีย มาเลเซีย สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ ไต้หวัน ศรีลังกา เกาหลีใต้ กานา สหรัฐอเมริกา บราซิล รวมไปถึงประเทศไทย  และยังดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสแห่งวัดใหญ่ไทเซขิจิ ณ ชิซุโอกะ ประเทศญี่ปุ่น 

## ภารกิจในต่างแดน
*ประดิษฐานโงะฮนซนไม้ ณ วัดเมียวโทคุจิ ในไต้หวัน ในเดือน พฤษภาคม ค.ศ. 2007
*ประดิษฐานโงะฮนซนไม้ และเปิดวัดไคเมียวอิน ในประเทศสิงค์โปร ในเดือน มีนาคม ค.ศ. 2008

## อ้างอิง
*各種活字化された言葉 （インターネット大白法）

หมวดหมู่:ภิกษุชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภิกษุในนิกายนิจิเร็นโชชู
ม้าลายเกรวี

**ม้าลายเกรวี** หรือ **ม้าลายอิมพีเรียล** () เป็นม้าลายที่มีขนาดใหญ่ที่สุด สามารถพบได้ในป่าของประเทศเคนยาและประเทศเอธิโอเปีย เมื่อเทียบกับม้าลายชนิดอื่น ม้าลายเกรวีตัวสูงกว่า หูใหญ่กว่า และลายแคบกว่า ม้าลายชนิดนี้ถูกตั้งชื่อเป็นเกียรติแก ชูเลส เกรวี  ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส โดยรัฐบาลของแอบบินซินเนีย ในพื้นที่ตอนกลางของประเทศเคนยาม้าลายเกรวีจะอาศัยอยู่ร่วมกันกับม้าลายธรรมดา

## ลักษณะ
thumb|left|ม้าลายเกรวีหันข้าง แสดงลักษณะลายที่เด่นชัด
ม้าลายเกรวีเป็นม้าลายที่ใหญ่ที่สุด ยาว 2.5–2.75 เมตร จากหัวถึงหาง หางยาว 38–75 เซนติเมตร สูง 1.45–1.6 เมตรจรดไหล่ น้ำหนัก 350–450 กิโลกรัม ลายแคบและเบียดชิดกันมาก ลายที่คอจะกว้างที่สุด ตรงกันข้าม ลายที่ขาจะแคบที่สุด ที่ท้องและโคนหางไม่มีลาย ม้าลายเกรวีมีลายแคบที่สุดในบรรดาม้าลายด้วยกัน หูใหญ่ กลม เป็นรูปกรวย หัวใหญ่ ยาว แคบ คล้ายล่อ แผงคอจะสูงและชัน ลูกม้ามีแผงคอยาวถึงหลัง
นอกจากนี้แล้ว ม้าลายเกรวีเป็นม้าลายที่ไม่ได้มีสังคมในฝูงที่ใกล้ชิดเหมือนกับม้าลายธรรมดา มีการเกื้อกูลช่วยเหลือกันน้อยมาก

จากลวดลายที่แปลกไปจากม้าลายชนิดอื่น ๆ ทำให้ม้าลายเกรวีถูกล่าอย่างหนักในอดีต จนเกือบจะสูญพันธุ์ จนกว่าจะมีกฎหมายอนุรักษ์ออกมาคุ้มครองก็เกือบจะสายไปแล้ว

## ถิ่นที่อยู่อาศัย
ม้าลายเกรวีเป็นสัตว์เฉพาะถิ่นที่พบได้เฉพาะอุทยานแห่งชาติแซมบูรู และบริเวณทุ่งหญ้าสะวันนาที่แห้งแล้งทางตอนเหนือของเคนยาและตอนใต้ของเอธิโอเปียเท่านั้น โดยสามารถที่จะอดน้ำได้นานถึง 3 วัน 

## อ้างอิง

* Prothero D.R, Schoch R. M, 2003, *Horns, Tusks, and Flippers: The Evolution of Hoofed Mammals*, The Johns Hopkins University Press
* Churcher, C.S. 1993. Mammalian Species No. 453. American Society of Mammalogists.
* Nowak, R.M. and J.L. Paradiso. 1983. Walker's Mammals of the World, Fourth edition. Johns Hopkins University Press, Baltimore, London.
* Mother-infant behavior of wild Grévy's zebra: Adaptations for survival in semi-desert East Africa. Becker, CD; Ginsberg, JR Animal Behaviour [ANIM. BEHAV.]. Vol. 40, no. 6, pp.&nbsp;1111–1118. 1990. 
*ปองพล อดิเรกสาร, 2553, *สัตว์ป่าแอฟริกา*, เอเรียสบุ๊คส์ จำกัด, ISBN 978-616-90508-0-3

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Grévy's Zebra: Wildlife summary from the African Wildlife Foundation 
* ARKive: images and movies of the Grévy's zebra. 
* Story of catching endangered Grévy's Zebra for translocation 
* Why are the Grevy's Zebras in trouble?: Rich Blundell Reports from Kenya 
* Grevy's Zebra Trust - A Kenyan organization dedicated to preserving the Grévy's Zebra

หมวดหมู่:ม้าลาย
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น