ชาวเยอรมัน

**ชาวเยอรมัน** () เป็นชนพื้นเมืองหรือผู้อยู่อาศัยในประเทศเยอรมนี หรือในความหมายกว้างกว่าบางครั้งคือ บุคคลใดก็ตามที่มีเชื้อสายเยอรมัน หรือพูดภาษาเยอรมันเป็นภาษาแม่ รัฐธรรมนูญเยอรมนีที่นำมาใช้หลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดใน ค.ศ. 1949 นิยามชาวเยอรมันเป็นพลเมืองเยอรมัน ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ส่วนมาก การอภิปรายเกี่ยวกับอัตลักษณ์ของชาวเยอรมันส่วนใหญ่เน้นไปที่แนวคิดเรื่องภาษา วัฒนธรรม เชื้อสาย และประวัติศาสตร์ร่วมกัน ปัจจุบัน ภาษาเยอรมันถือเป็นเกณฑ์หลักในการกำหนดเอกลักษณ์ของชาวเยอรมัน แม้จะไม่ใช่เกณฑ์เดียวก็ตาม จำนวนประมาณการชาวเยอรมันทั้งหมดทั่วโลกมีตั้งแต่ 100 ถึง 150 ล้านคน ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในประเทศเยอรมนี

ประวัติของชาวเยอรมันในฐานะกลุ่มชาติพันธุ์เริ่มต้นด้วยการแยกราชอาณาจักรเยอรมนีภายใต้ราชวงศ์อ็อทโท ออกจากส่วนตะวันออกของจักรวรรดิแฟรงก์ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ก่อตั้งเป็นแกนหลักของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในศตวรรษต่อมา อำนาจทางการเมืองและประชากรของจักรวรรดินี้เติบโตขึ้นอย่างมาก จักรวรรดิขยายไปทางตะวันออก และในที่สุดชาวเยอรมันจำนวนมากก็อพยพไปทางตะวันออกสู่ยุโรปตะวันออก ตัวจักรวรรดิโดยทั่วไปมีการกระจายอำนาจและแบ่งแยกทางการเมืองออกเป็นพรินซิพาลิตี เมือง และสังฆมณฑลเล็ก ๆ จำนวนมาก ส่วนแนวคิดเรื่องรัฐเยอรมันที่เป็นเอกภาพเกิดขึ้นในภายหลัง หลังจากการปฏิรูปศาสนาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 รัฐหลายแห่งเหล่านี้พบว่าตนอยู่ในความขัดแย้งอย่างรุนแรงเกี่ยวกับการเติบโตของนิกายโปรเตสแตนต์

ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ล่มสลาย และแนวคิดชาตินิยมเยอรมันเริ่มเติบโต อย่างไรก็ตาม แนวคิดสัญชาติเยอรมันในเวลาเดียวกันเริ่มซับซ้อนขึ้น ราชอาณาจักรปรัสเซียที่มีหลายเชื้อชาติ รวมชาวเยอรมันส่วนใหญ่เข้าในจักรวรรดิเยอรมันใน ค.ศ. 1871 และยังมีผู้พูดภาษาเยอรมันจำนวนมากอยู่ในราชอาณาจักรออสเตรีย-ฮังการี ซึ่งเป็นอาณาจักรที่มีหลายเชื้อชาติ ในเวลานี้ ชาวเยอรมันจำนวนมากก็อพยพไปยังโลกใหม่ โดยเฉพาะสหรัฐ ชาวเยอรมันจำนวนมากก็อพยพไปยังแคนาดาและบราซิล และก่อตั้งชุมชนขนาดใหญ่ขึ้นในนิวซีแลนด์และออสเตรเลีย นอกจากนี้ จักรวรรดิรัสเซียยังมีประชากรชาวเยอรมันจำนวนมากรวมอยู่ด้วย

หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งสิ้นสุด จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีและเยอรมันถูกแบ่งเขตแดน ทำให้ชาวเยอรมันหลายกลุ่มกลายเป็นชนกลุ่มน้อยทางชาติพันธุ์ในประเทศใหม่ ในช่วงเวลาแห่งความโกลาหลที่ตามมา อดอล์ฟ ฮิตเลอร์กลายเป็นเผด็จการแห่งนาซีเยอรมนี และเริ่มดำเนินการรณรงค์ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เพื่อรวมชาวเยอรมันทั้งหมดภายใต้การนำของเขา ขบวนการนาซีของเขากำหนดนิยามของชาวเยอรมันในแบบที่เฉพาะเจาะจงมาก ซึ่งรวมถึงชาวออสเตรีย ชาวลักเซมเบิร์ก ชาวเบลเยียมตะวันออก และกลุ่มที่เรียกว่า  ซึ่งเป็นผู้ที่มีเชื้อสายเยอรมันในยุโรปและทั่วโลก อย่างไรก็ตาม แนวคิดของนาซีนี้ได้ยกเว้นพลเมืองเยอรมันที่มีเชื้อสายยิวหรือโรมาอย่างชัดเจน นโยบายการรุกรานทางทหารและการกดขี่ข่มเหงผู้ที่ไม่ใช่ชาวเยอรมันของนาซี นำไปสู่สงครามโลกครั้งที่สองและฮอโลคอสต์ ซึ่งระบอบนาซีพ่ายแพ้ต่อฝ่ายสัมพันธมิตร รวมถึงสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และอดีตสหภาพโซเวียต หลังความพ่ายแพ้ของเยอรมนีในสงคราม ประเทศจึงถูกยึดครองและแบ่งแยกอีกครั้ง ชาวเยอรมันหลายล้านคนถูกขับไล่ออกจากยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก ใน ค.ศ. 1990 เยอรมนีตะวันตกและเยอรมนีตะวันออกได้รวมเป็นหนึ่งเดียวอีกครั้ง ในยุคปัจจุบัน การรำลึกถึงเหตุการณ์ฮอดลคอสต์ หรือที่เรียกว่า  ("วัฒนธรรมแห่งการรำลึก") ได้กลายเป็นส่วนสำคัญของอัตลักษณ์เยอรมัน

เนื่องจากประวัติศาสตร์ความแตกแยกทางการเมืองอันยาวนาน ชาวเยอรมันจึงมีความหลากหลายทางวัฒนธรรมและมักมีอัตลักษณ์ทางภูมิภาคที่แข็งแกร่ง ประเทศเยอรมนีในปัจจุบันประกอบด้วย 16 รัฐ (*Länder*) ศิลปะและวิทยาศาสตร์เป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมเยอรมัน และชาวเยอรมันมีบุคคลสำคัญมากมายในหลากหลายสาขา รวมถึงผู้ได้รับรางวัลโนเบล ซึ่งในจำนวนผู้ได้รับรางวัลทั้งหมด ประเทศเยอรมนีอยู่ในอันดับที่สามของโลก 

## ชื่อ

คำว่าเยอรมันในภาษาไทย เป็นคำทับศัพท์มาจากคำศัพท์ภาษาอังกฤษว่า *[[:wikt:Germans|Germans]]* ซึ่งมาจากชื่อเรียกชาติพันธุ์ *[[:wikt:Germani|Germani]]* ที่ใช้เรียกกลุ่มชนเจอร์แมนิกในสมัยโบราณ นับตั้งแต่สมัยใหม่ตอนต้น คำว่า "ชาวเยอรมัน" เป็นคำที่ใช้เรียกชาวเยอรมันในภาษาอังกฤษบ่อยที่สุด โดยใช้กับพลเมือง ผู้มีถิ่นกำเนิด หรือผู้อาศัยอยู่ในประเทศเยอรมนี ไม่ว่าพวกเขาจะมีเชื้อชาติเยอรมันหรือไม่ก็ตาม

ในบางกรณี ผู้ที่มีเชื้อสายเยอรมันก็ถูกเรียกเป็นชาวเยอรมัน ในการอภิปรายทางประวัติศาสตร์ คำว่า *ชาวเยอรมัน* บางครั้งก็ถูกใช้เพื่อหมายถึงกลุ่มชนเจอร์แมนิกในสมัยจักรวรรดิโรมัน

ชื่อเรียกตนเอง (endonym) ภาษาเยอรมันว่า  มาจากศัพท์ภาษาเยอรมันที่สูงเก่าว่า  ซึ่งหมายถึง  หรือ  คำนี้ใช้สำหรับผู้พูดกลุ่มภาษาเยอรมันตะวันตกในยุโรปกลางมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 8 เป็นอย่างน้อย หลังจากนั้น อัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์เยอรมันที่แตกต่างกันเริ่มปรากฏขึ้นในหมู่ผู้พูดภาษาเหล่านั้นเป็นอย่างน้อย ในกลุ่มชนบางส่วนที่อาศัยอยู่ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ อย่างไรก็ตาม คำเดียวกันนี้ในรูปแบบต่าง ๆ ก็ถูกใช้ในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ เพื่อเรียกภาษาถิ่นที่เกี่ยวข้องกัน โดยในภาษาอังกฤษยังคงเรียกเป็นดัตช์ ซึ่งปัจจุบันเป็นภาษาประจำชาติของเนเธอร์แลนด์และเบลเยียม

## ประวัติ

## ภาษา

ภาษาเยอรมันเป็นภาษาแม่ของชาวเยอรมันส่วนใหญ่ และในอดีตชาวเยอรมันทางเหนือจำนวนมากพูดภาษาเยอรมันต่ำซึ่งมีความใกล้เคียงกัน ภาษาเยอรมันเป็นเครื่องหมายสำคัญของอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์ของชาวเยอรมัน ภาษาเยอรมันและภาษาเยอรมันต่ำเป็นภาษาเจอร์แมนิกตะวันตกที่มีความใกล้เคียงกับภาษาดัตช์ กลุ่มภาษาฟรีเชีย (โดยเฉพาะฟรีเชียเหนือและฟรีเชียซาเทอร์ลันท์) ภาษาลักเซมเบิร์ก และภาษาอังกฤษ ภาษาเยอรมันมาตรฐานสมัยใหม่มีพื้นฐานมาจากภาษาเยอรมันที่สูงและภาษาเยอรมันตอนกลาง และเป็นภาษาแม่หรือภาษาที่สองของชาวเยอรมันส่วนใหญ่ แต่ที่น่าสังเกตคือไม่ได้รวมชาวเยอรมันวอลกา

## การกระจายทางภูมิศาสตร์

มีการประมาณการว่าปัจจุบันมีชาวเยอรมันมากกว่า 100 ล้านคน ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในประเทศเยอรมนี และเป็นประชากรส่วนใหญ่ นอกจากนี้ยังมีชาวเยอรมันจำนวนมากในออสเตรีย สวิตเซอร์แลนด์ สหรัฐอเมริกา บราซิล ฝรั่งเศส คาซัคสถาน รัสเซีย อาร์เจนตินา แคนาดา โปแลนด์ อิตาลี ฮังการี ออสเตรเลีย แอฟริกาใต้ ชิลี ปารากวัย และนามิเบีย

## วัฒนธรรม

## อัตลักษณ์

อัตลักษณ์ชาติพันธุ์เยอรมันเริ่มปรากฏในช่วงสมัยกลางตอนต้น ชนชาติเหล่านี้ถูกเรียกด้วยคำภาษาเยอรมันที่สูงว่า *diutisc* ซึ่งหมายถึง "ชาติพันธุ์" หรือ "เกี่ยวข้องกับผู้คน" *[[:wikt:Deutsche|Deutsche]]* ชื่อเรียกตนเองในภาษาเยอรมัน มาจากคำนี้ ในศตวรรษต่อมา ดินแดนเยอรมันมีการกระจายอำนาจค่อนข้างมาก ส่งผลให้ยังคงรักษาเอกลักษณ์ระดับภูมิภาคที่แข็งแกร่งไว้ได้หลายแห่ง

ขบวนการชาตินิยมเยอรมันปรากฏขึ้นในหมู่ปัญญาชนชาวเยอรมันเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 พวกเขามองว่าชาวเยอรมันเป็นชนชาติที่รวมกันด้วยภาษา และสนับสนุนการรวมชาติของชาวเยอรมันทั้งหมดเข้าเป็นรัฐชาติเดียว ซึ่งประสบความสำเร็จบางส่วนใน ค.ศ. 1871 ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงต้นศตวรรษที่ 20 อัตลักษณ์ของชาวเยอรมันถูกกำหนดโดยเชื้อสาย วัฒนธรรม และประวัติศาสตร์ร่วมกัน องค์ประกอบ *[[Völkisch]]* ระบุความเป็นเยอรมันด้วย "มรดกคริสเตียนร่วมกัน" และ "แก่นแท้ทางชีววิทยา" โดยไม่รวมชนกลุ่มน้อยชาวยิวที่โดดเด่น หลังจากฮอโลคอสต์และการล่มสลายของลัทธินาซี "ความรู้สึกมั่นใจใด ๆ ในความเป็นเยอรมัน ก็กลายเป็นสิ่งที่น่าสงสัย หากใช่ว่าเป็นไปไม่ได้เลย" ทั้งเยอรมนีตะวันออกและเยอรมนีตะวันตกต่างพยายามสร้างอัตลักษณ์บนพื้นฐานทางประวัติศาสตร์หรืออุดมการณ์ของตนเอง โดยแยกตัวออกจากอดีตของนาซีและจากกันและกัน หลังจากการรวมประเทศเยอรมนีใน ค.ศ. 1990 วาทกรรมทางการเมืองมีลักษณะเฉพาะด้วยแนวคิดของ "ความเป็นเยอรมันที่กำหนดโดยชาติพันธุ์และวัฒนธรรมร่วมกัน" และบรรยากาศโดยทั่วไปก็มีความเกลียดชังชาวต่างชาติมากขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ปัจจุบัน การอภิปรายเกี่ยวกับความเป็นเยอรมันอาจเน้นแง่มุมต่าง ๆ เช่น ความมุ่งมั่นต่อพหุนิยมและรัฐธรรมนูญของเยอรมนี (ความรักชาติตามรัฐธรรมนูญ) หรือแนวคิดของ *Kulturnation* (ชาติที่มีวัฒนธรรมร่วมกัน) ภาษาเยอรมันยังคงเป็นเกณฑ์หลักของอัตลักษณ์เยอรมันสมัยใหม่

## ดูเพิ่ม

* ความรู้สึกต่อต้านเยอรมัน
* ประชากรศาสตร์เยอรมนี
* *[[ดีด็อยท์เชิน]]* – ซีรีส์สารคดีโทรทัศน์ของ ZDF
* กลุ่มชาติพันธุ์ในทวีปยุโรป
* ชาวเยอรมันพลัดถิ่น
* อาการชื่นชอบความเป็นเยอรมัน (Germanophile)

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

*
*
*
*
*
*
*

## อ่านเพิ่ม

*
*
*
*
*
*
*


ย
ย