อักษรอิตาลีเก่า

**อักษรอิตาลีเก่า** () พัฒนามาจากชุดตัวอักษรกรีกตะวันตกซึ่งเข้าสู่อิตาลีผ่านทางอาณานิคมของกรีซที่เกาะซิซิลี และตามชายฝั่งตะวันออกของอิตาลี ชาวอิทรัสคันปรับปรุงอักษรกรีกมาใช้เขียนภาษาอิทรัสคันเมื่อ ราว 57 ปีก่อนพุทธศักราช หรือก่อนหน้านั้น อักษรที่ใช้ในอิตาลีส่วนใหญ่มาจากชุดตัวอักษรอิทรัสคัน อักษรในกลุ่มนี้ได้แก่   
# อักษรละตินโบราณ (Ancient Latin)
# อักษรฟาลิสคัน (Faliscan) จารึกอักษรฟาลิสคันพบประมาณ 100 ชิ้นเมื่อราว พ.ศ. 143–263 ใกล้เคียงกับอักษรละติน
# อักษรมาร์ซิเลียนา (Marsiliana)
# อักษรเมสซาปิก (Messapic) พัฒนามาจากอักษรกรีกโดยตรงมากกว่าพัฒนาจากอักษรอิทรัสคัน จารึกอักษรนี้พบในช่วง พ.ศ. 343–443 ภาษาเมสซาปิกต่างจากภาษาอื่น ๆ ในอิตาลี คาดว่าน่าจะเป็นสมาชิกของภาษาตระกูลอิลีเรียนที่ตายไปแล้ว 
# อักษรเอเดรียติกกลาง/ปิเซนใต้ (Middle Adriatic / South Picene)
# อักษรปิเซนเหนือ (North Picene)
# อักษรออสคัน (Oscan) พัฒนามาจากอักษรอิทรัสคันเมื่อราว 157 ปีก่อนพุทธศักราช จารึกเก่าสุดพบบนเหรียญอายุราว พ.ศ. 43 เขียนจากซ้ายไปขวา แนวนอน แยกคำโดยใช้จุด ใช้เขียนภาษาออสคัน ซึ่งใช้พูดทางภาคใต้ของอิตาลี หลังจากถูกยึดครองโดยโรมเมื่อราว พ.ศ. 643 ภาษาออสคันได้สาบสูญไป
# อักษรอัมเบรียน (Umbrian) ตัวอย่างอักษรอัมเบรียนพบเพียงแผ่นจารึกสำริดอายุราว พ.ศ. 193–493 ราว 7 ชิ้นเท่านั้น
## อักษรที่เกี่ยวข้อง
ตารางต่อไปนี้แสดงอักษรโบราณของอักษรอิตาลิกเก่าที่สันนิษฐานว่าเกี่ยวข้องกับอักษรอิทรัสคัน สัญลักษณ์ที่สอดคล้องกันจะอยู่ในคอลัมน์เดียวกัน สัญลักษณ์หลายตัวมีรูปแบบที่แตกต่างกันสองแบบขึ้นไปในอักษรเดียวกัน แต่ในที่นี้แสดงเพียงรูปแบบเดียวเท่านั้น เครื่องหมาย **[←]** และ **[→]** แสดงว่ารูปที่แสดงนั้นถูกใช้เมื่อเขียนจากขวาไปซ้ายและจากซ้ายไปขวา ตามลำดับ

**คำเตือน: สำหรับภาษาที่มีเครื่องหมาย [?] กำกับไว้ ลักษณะของ "ตัวอักษร" ในตารางจะเป็นไปตามที่ฟอนต์ [[ยูนิโคด|Unicode]] ของเบราว์เซอร์แสดงสำหรับรหัสจุดที่เกี่ยวข้องใน บล็อก Unicode Old Italic จุดรหัสเดียวกันอาจแทนรูปทรงสัญลักษณ์ที่แตกต่างกันในภาษาต่างๆ ดังนั้น เพื่อแสดงภาพสัญลักษณ์เหล่านั้นอย่างถูกต้อง จำเป็นต้องใช้ฟอนต์ Unicode เฉพาะสำหรับภาษานั้นๆ**

class=skin-invert-image|thumb|ตัวอักษรของเอสเต (เวนิส), มาเกร และโบลซาโน/โบเซน-ซานเซโน (ราเอติ), ซอนดริโอ (คามูนิก), ลูกาโน (เลปอนติก)

### อักษรอิทรัสคัน
ภาษาอินโด-ยุโรป ต่างๆ ที่อยู่ในสาขา อิตาลิก ( ฟาลิสกัน และสมาชิกของกลุ่ม ซาเบลเลียน รวมถึง ออสกัน อุมเบรียน และ พิซีนใต้ และสาขาอินโด-ยุโรปอื่นๆ เช่น เวเนติก ) เดิมทีใช้อักษรนี้ ฟาลิสกัน ออสกัน อุมเบรียน พิซีนเหนือ และพิซีนใต้ ล้วนสืบเนื่องมาจากอักษรเอตรัสกัน  

### อักษรนูเซเรียน
class=skin-invert-image|700x700px

*อักษร นูเซเรียน* มีพื้นฐานมาจากจารึกที่พบในภาคใต้ของอิตาลี (เช่น นูเซรา ซูเปริโอเร, ซอร์เรนโต, วิโก เอเกว็นเซ และที่อื่นๆ) มีหลักฐานการใช้เพียงช่วงระหว่างศตวรรษที่ 6 ถึง 5 ก่อนคริสต์กาล สัญลักษณ์ที่สำคัญที่สุดคือตัว /S/ ซึ่งมีรูปร่างคล้ายต้นสน และอาจดัดแปลงมาจาก อักษรฟีนิเชีย &#x5B; *[[วิกิพีเดีย:ต้องการอ้างอิง|<span title="This claim needs references to reliable sources. (August 2021)">ต้องการแหล่งอ้างอิง</span>]]* &#x5D;

### อักษรเรเอติก
class=skin-invert-image|thumb|อักษรราเอติก
มีหลักฐานปรากฏในจารึกเกือบ 400 ชิ้น ส่วนใหญ่มาจากภูมิภาค เทรนติโน และ เซาท์ไทโรล ทางตอนเหนือของอิตาลี และ นอร์ทไทโรล (ออสเตรีย) ในอักษรสองแบบที่แตกต่างกัน ได้แก่ อักษร ซานเซโน และอักษรมากเร (ใกล้ สคิโอ ) ใช้ในการเขียนภาษา ราเอติก   

### อักษรเวเนติก
อักษรเอสเต: คล้ายคลึงกันแต่ไม่เหมือนกับอักษรของมากเร ซึ่งเป็นจารึก แบบเวเนเซีย &#x5B; *[[วิกิพีเดีย:ต้องการอ้างอิง|<span title="This claim needs references to reliable sources. (August 2021)">ต้องการแหล่งอ้างอิง</span>]]* &#x5D;

### อักษรคามูนิก
Abecedaria ที่จารึกไว้และจารึกสั้น ๆ อื่น ๆ ที่พบใน ภาพวาดหินในวัลคาโมนิกา 

### อักษรละติน
class=skin-invert-image|thumb|จารึกดูเอโนส ศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสต์ศักราช
อักษรอิทรัสคันโบราณ 21 ตัวจากทั้งหมด 26 ตัวถูกนำมาใช้ใน ภาษาละตินโบราณ ตั้งแต่ศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสต์ศักราช ไม่ว่าจะโดยตรงจาก อักษรกูเม หรือผ่านรูปแบบเอตรัสกันโบราณ เมื่อเทียบกับอักษรเอตรัสกันแบบคลาสสิกที่ยังคง B, D, K, O, Q, X ไว้ แต่ตัด Θ, Ξ, Ϻ, Φ และ Ψ ออกไป 

### อักษรพิซีนใต้
อักษรพิซีนใต้ ซึ่งเป็นที่รู้จักมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสต์ศักราช มีลักษณะคล้ายกับ อักษรเอตรัส กันใต้มากที่สุดตรงที่ใช้ *Q* แทนเสียง /k/ และ *K* แทนเสียง /g/   คือ  ที่ลดรูปแล้ว และ  คือ  ที่ลดรูปแล้ว ใช้สำหรับ  
## อ้างอิง
* อักษรในอิตาลียุคโบราณ

อิตาลีเก่า