open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ศาสนาในประเทศศรีลังกา

ประเทศศรีลังกาเป็นประเทศพุทธอย่างเป็นทางการ ในขณะที่ชาวศรีลังกานับถือศาสนาหลายศาสนา จากสำมะโน ค.ศ. 2012 ชาวศรีลังการ้อยละ 70.2 นับถือศาสนาพุทธ ร้อยละ 12.6 เป็นชาวฮินดู ร้อยละ 9.7 เป็นมุสลิม (โดยหลักเป็นนิกายซุนนี) ร้อยละ 7.4 เป็นชาวคริสต์ (ส่วนใหญ่เป็นนิกายคาทอลิก) ศาสนาพุทธได้รับการประกาศเป็นศาสนาประจำชาติของประเทศศรีลังกา และได้รับสิทธิพิเศษตามรัฐธรรมนูญศรีลังกา เช่น รัฐบาลมีความผูกพันที่จะปกป้องและส่งเสริมพระธรรมแห่งพระพุทธศาสนาทั่วประเทศ อย่างไรก็ตาม รัฐธรรมนูญยังให้เสรีภาพในการนับถือศาสนาและสิทธิความเท่าเทียมกันระหว่างพลเมืองของตนด้วย ใน ค.ศ. 2008 ศรีลังกาเป็นประเทศที่นับถือศาสนามากเป็นอันดับ 3 ของโลกตามแกลลัพโพล โดยชาวศรีลังการ้อยละ 99 กล่าวว่าศาสนาเป็นส่วนสำคัญในชีวิตประจำวัน

## จำนวนกลุ่มศาสนา
สำมะโน ค.ศ. 2001 คอรบคลุมเพียง 18 อำเภอเท่านั้น จำนวนร้อยละในอำเภอที่ปรากฏในตารางมาจากสำมะโน ค.ศ. 2001 ยกเว้นตัวเลขในตัวเอียงที่มาจากสำมะโน ค.ศ. 1981 การเคลื่อนไหวของประชากรเกิดขึ้นหลัง ค.ศ. 1981 และไม่มีสถิติที่แม่นยำสำหรับพื้นที่ที่ไม่ครอบคลุมในการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2001 จนกระทั่งมีการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2011


Buddhismus in Sri Lanka 2012.svg|พุทธ
Hinduismus in Sri Lanka 2012.svg|ฮินดู
Islam in Sri Lanka 2012.svg|อิสลาม
Christentum in Sri Lanka 2012.svg|คริสต์


### ศาสนาตามจังหวัด

## ศาสนาพุทธ

ศานาพุทธนิกายเถรวาทเป็นศาสนาประจำชาติของประเทศศรีลังกา มีประชากรราวร้อยละ 70.2 เป็นพุทธศาสนิกชน พระมหินดาบุตรแห่งพระเจ้าอโศกมหาราชแห่งอินเดียเป็นผู้เผยแพร่ศาสนาพุทธเข้ามาในดินแดนศรีลังกาเมื่อ 246 ปีก่อนสากลศักราช ทำให้พระเจ้าเทวานัมปิยติสสะแห่งศรีลังกาหันมาถึอพุทธ อรหันต์สังฆมิตรา พระธิดาของพระเจ้าอโศกนำต้นกล้าของต้นโพธิ์จากพุทธคยามาปลูกในศรีลังกา และยังได้ก่อตั้งสำนักภิกษุณีขึ้นในประเทศด้วย ต้นโพธิ์เป็นที่รู้จักกันในนามว่า ต้นพระชัยศรีมหาโพธิ์ ถูกปลูกในสวนมหาเมฆวันในอนุราธปุระโดยพระเจ้าเทวานัมปิยติสสะ

## อ้างอิง
เทศบาลตำบลตะเคียนเตี้ย

**เทศบาลตำบลตะเคียนเตี้ย** เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในอำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี พ.ศ. 2563 มีประชากร 24,137 คน 

## ประวัติ
ยกฐานะเป็นองค์การบริการส่วนตำบลตะเคียนเตี้ย เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 และต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลตําบลตะเคียนเตี้ยเมื่อวันที่  24 สิงหาคม พ.ศ. 2550

## ขนาดพื้นที่และอาณาเขต
มีขนาดพื้นที่รวมกันทั้งสิ้น 57.58 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 36.156 ไร่ 

* **ทิศเหนือ** ติดกับเขตเทศบาลนครแหลมฉบัง และเทศบาลนครเจ้าพระยาสุรศักดิ์ และตําบลสุรศักดิ์ อําเภอศรีราชา
* **ทิศตะวันออก**  ติดกับตําบลสุรศักดิ์ อําเภอศรีราชา และตําบลมาบยางพร  อําเภอปลวกแดง  จังหวัดระยอง
* **ทิศใต้** ติดกับตำบลเขาไม้แก้ว ตำบลหนองปลาไหล อำเภอบางละมุง
* **ทิศตะวันตก** ติดกับเขตเทศบาลตำบลบางละมุง

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น

* เทศบาลตำบลตะเคียนเตี้ย

หมวดหมู่:เทศบาลในอำเภอบางละมุง
หมวดหมู่:เทศบาลตำบลในจังหวัดชลบุรี
ทีมแก้บั๊กในโลกเกมที่ไม่สมบูรณ์

เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยมาซามิจิ ซาโตะ เริ่มเผยแพร่บนเว็บไซต์ *Comic Days* ของโคดันชะในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2563 ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2567 แต่ละตอนของซีรีส์นี้ได้ถูกรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่มจำนวน 16 เล่ม ซีรีส์โทรทัศน์อนิเมะที่ดัดแปลงโดย 100สตูดิโอ และสตูดิโอพาเล็ต ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมจนถึง​กันยายน​ พ.ศ. 2567

## ตัวละคร
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:

## สื่อ
### มังงะ
ซีรีส์นี้เขียนและวาดภาพโดยมาซามิจิ ซาโตะ ได้เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์มังงะ *Comic Days* ของโคดันชะ เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 ณ เดือนตุลาคม​ พ.ศ. 2568 แต่ละตอนของซีรีส์นี้ได้ถูกรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม (ทังโกบง) แล้ว จำนวน 16 เล่ม

#### จำนวนเล่ม

### อนิเมะ
ได้รับการประกาศดัดแปลงเป็นอนิเมะซีรีส์ทางโทรทัศน์ เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2566 ซีรีส์นี้ผลิตโดย 100สตูดิโอ และสตูดิโอพาเล็ต และกำกับโดยเคอิ อุมาบิกิ พร้อมเรียบเรียงบทโดยโชโกะ ยาสุคาวะ ออกแบบตัวละครโดย ชิเงโอะ อาคาโฮริ, และดนตรีประกอบที่แต่งโดยยูตะ คาไซ, เซมะ อิวาฮาชิและ ไดสุเกะ โฮริคาวะจาก Elements Garden เดิมมีกำหนดออกอากาศไว้ในช่วงฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2567 แต่ต่อมาเกิดการล่าช้า และได้ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 กรกฎาคมจนถึง 28 กันยายน พ.ศ. 2567 บนรายการ Animeism บนช่องเอ็มบีเอส, ทีบีเอสและ บีเอส-ทีบีเอส เพลงเปิดคือ "No Complete" ขับร้องโดย Liyuu ในขณะที่เพลงปิดคือ "Loop" ขับร้องโดย Nacherry (กลุ่มนักพากย์ที่ประกอบด้วยชิเอมิ ทานากะและนัตสึมิ มูรากามิ) เมเดียลิงก์ได้รับลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำหรับการสตรีมบนช่องยูทูบ Ani-One Asia

#### รายชื่อตอน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
*  
*  ที่​ Ani-One Asia
*  ที่​ Ani-One Thailand
*  ที่​บิลิบิลิ 
* 
หมวดหมู่:100สตูดิโอ
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวต่างโลก
หมวดหมู่:เว็บคอมิกญี่ปุ่น
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โคดันชะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:เมเดียลิงก์
หมวดหมู่:เว็บคอมิกที่ได้รับการตีพิมพ์
โทราจิโร ไซโต

**โทราจิโร ไซโต** (), เกิดวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2448 – 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงในด้านภาพยนตร์ตลก เกิดในจังหวัดอากิตะ เขาเข้าร่วมสตูดิโอโชจิกุ ที่คามาตะ ในปี พ.ศ. 2465 และเปิดตัวในฐานะผู้กำกับในปี พ.ศ. 2469 ต่อมาเขาทำงานที่สตูดิโอ ชินโตโฮ และ โทโฮ เขากลายเป็นที่รู้จักในฐานะ "เทพเจ้าแห่งภาพยนตร์ตลก" จากการกำกับภาพยนตร์มากกว่า 200 เรื่อง ซึ่งหลายเรื่องเป็นภาพยนตร์โปกฮาและไร้สาระที่มีตัวตลกชื่อดัง เช่น เค็งอิจิ เอโนโมโตะ, รปปะ ฟูรูกาวะ, และ จุนซาบูโร บัง

## ผลงานภาพยนตร์
ผลงานของเขารวมถึง:
* *[[Akeyuku Sora]]* (พ.ศ. 2472)
* *[[Wasei Kingu Kongu]]* (พ.ศ. 2476)
* *[[Kodakara Sodo]]* (พ.ศ. 2478)
* *[[Akireta musume-tachi]]*, (金語楼の子宝騒動) (พ.ศ. 2492)
* *[[Nodo jimankyō jidai]]* (พ.ศ. 2492)
* *[[Odoroki ikka]]* (พ.ศ. 2492)
* *[[Akogare no Hawaii Kōro]]* (พ.ศ. 2493)
* *[[Aozora tenshi]]* (พ.ศ. 2493)
* *[[Tennō no Bōshi]]* (天皇の帽子) (พ.ศ. 2493) ร่วมกำกับกับ มาซากิ โมริ (:ja:毛利正樹)
* *[[Tokyo Kid]]* (พ.ศ. 2493)
* *[[Tonbo kaeri dōchū]]* (พ.ศ. 2493)
* *Unusual trip to Hawaii* (Hawai chindochu) (พ.ศ. 2497)
* *[[Ukare Gitsune Senbon Zakura]]* (พ.ศ. 2497)

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2448
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2525
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดอากิตะ
โจชูอา ซีร์กเซ

**โจชูอา โอโรโบซา ซีร์กเซ** (; เกิด 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2001) เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้แก่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดสโมสรในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติเนเธอร์แลนด์

## เกียรติประวัติ
**ไบเอิร์นมิวนิก**
* บุนเดิสลีกา: 2019–20
* เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 2019–20
* เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ: 2020, 2022
* ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2019–20
* ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2020

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Profile at the Manchester United F.C. website
* Profile at the Royal Dutch Football Association website (in Dutch)
* 
* 

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวดัตช์
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก
หมวดหมู่:ผู้เล่นปาร์มากัลโช 1913
หมวดหมู่:ผู้เล่นราชสโมสรกีฬาอันเดอร์เลคต์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโบโลญญา 1909
หมวดหมู่:ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียอา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์
โปรเมเนเจอร์

***โปรเมเนเจอร์*** () เป็นวิดีโอเกมการจัดการเบสบอล ค.ศ. 1984 ที่เผยแพร่โดยดิแอวาลอนฮิลเกมคัมพานี และต่อมาได้รับการเผยแพร่ในฐานะ*เมเจอร์ลีกเมเนเจอร์*โดยบริษัทสปินเนเคอร์ซอฟต์แวร์

## รูปแบบการเล่น
*โปรเมเนเจอร์*เป็นเกมที่ผู้จัดการทีมเบสบอลสามารถรับภาพทางสถิติของผลงานก่อนหน้าของผู้เล่น, รวบรวมสถิติผู้นำลีก, รับอันดับจากบันทึก และพิมพ์สถิติลีกทั้งหมดออกมา

## การตอบรับ
จอห์นนี วิลสัน ได้เขียนบทวิจารณ์เกมนี้สำหรับนิตยสาร*[[คอมพิวเตอร์เกมมิงเวิลด์]]* และระบุว่า "*เมเจอร์ลีกเมเนเจอร์*น่าจะเล่นได้เร็วที่สุดในบรรดาผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการวิจารณ์ในบทความนี้ แต่ผมอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่านี่เป็นเพราะคุณไม่สามารถตัดสินใจได้มากเท่าที่ควร เพื่อส่งผลต่อผลลัพธ์เท่าที่คุณจะทำได้ในเกมอื่น ๆ”

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Article in *[[PC Magazine]]*

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2527
หมวดหมู่:วิดีโอเกมจากค่ายแอวาลอนฮิล
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเบสบอล
หมวดหมู่:วิดีโอเกมการจัดการกีฬา
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในสหรัฐ
ประเทศบรูไนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

**ประเทศบรูไนดารุสซาลาม** มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 9 ติดต่อกันในโอลิมปิกฤดูร้อนนับตั้งแต่เปิดตัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

## นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้

## กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้

;ประเภทลู่และถนน

## อ้างอิง

บรูไน
2024
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – วิ่งผลัด 4 × 100 เมตร ทีมชาย

การแข่งขัน**วิ่งผลัด 4 x 100 เมตรชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024** มีกำหนดจัดขึ้น 2 รอบที่สนามกีฬาสตาดเดอฟร็องส์ ในปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในวันที่ 8 และ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2024 ซึ่งจะเป็นครั้งที่ 26 ที่การแข่งขันวิ่งผลัด 4 x 100 เมตรชายจะจัดขึ้นในโอลิมปิกฤดูร้อน โดยจะมีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 16 ทีมผ่านการคัดเลือกจากการแข่งขันวิ่งผลัดโลก 2024 หรือทีมอันดับต้น ๆ ของกรีฑาโลก

## การคัดเลือก

สำหรับการแข่งขันวิ่งผลัด 4 x 100 เมตรชาย มี 14 ทีมที่ผ่านเข้ารอบจากการแข่งขันวิ่งผลัดโลก 2024 ส่วนโควต้าอีก 2 ตำแหน่งที่เหลือจะมอบให้กับทีมที่มีอันดับสูงสุดในกรีฑาโลก ช่วงเวลาการผ่านเข้ารอบคือระหว่างวันที่ 1 กรกฎาคม 2023 ถึง 30 มิถุนายน 2024

## รอบการแข่งขัน

### รอบที่ 1
กำหนดการแข่งขันรอบที่ 1 ในวันที่ 8 สิงหาคม เริ่มเวลา 11:35 น. (UTC+2)

### รอบชิงชนะเลิศ
กำหนดจัดรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 9 สิงหาคม เริ่มเวลา 19:45 น. (UTC+2) ในตอนเย็น

## อ้างอิง

กรีฑา
หมวดหมู่:กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน
หมวดหมู่:กรีฑาในปี พ.ศ. 2567
2024
เจฟฟ์ ไวต์ฟุต

**เจฟฟรีย์ ไวต์ฟุต** (, 31 ธันวาคม 1933 – 2 กรกฎาคม 2024) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษผู้เล่นในตำแหน่งวิงฮาล์ฟให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด, กริมสบีทาวน์, และนอตทิงแฮมฟอเรสต์ในฟุตบอลลีก เขาติดทีมชาติอังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปีในปี 1954

ไวต์ฟุตเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลกับแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดในฐานะเด็กฝึกหัดเมื่อปี 1949 ตอนที่เขาลงประเดิมสนามเจอกับพอร์ทสมัทในเดือนเมษายน 1950 เขากลายเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดที่ลงตัวจริงในลีกให้กับยูไนเต็ดด้วยวัยเพียง 16 ปี 105 วัน ระหว่าง 8 ฤดูกาลกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เขาลงเล่นไป 95 นัดในทุกรายการ และเป็นสมาชิกของทีมที่คว้าแชมป์ลีกในปี 1952 และ 1956 แม้ว่าเขาจะไม่เคยยิงประตูให้กับสโมสรเลย เขาออกจากสโมสรเพื่อไปเล่นให้กับกริมสบีทาวน์ในปี 1957 แต่เพียงปีต่อมา เขาได้กลับมาเล่นในดิวิชันหนึ่งอีกครั้ง โดยย้ายไปร่วมทีมนอตทิงแฮมฟอเรสต์ และช่วยให้ทีมคว้าแชมป์เอฟเอคัพในปี 1959 เขาอยู่กับฟอเรสต์จนกระทั่งเลิกเล่นเมื่อจบฤดูกาล 1966–67 เมื่อฟอเรสต์จบอันดับสองในลีกตามหลังแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งเป็นผลงานที่ดีที่สุดของฟอเรสต์ในลีกในเวลานั้น

หลังจากที่บิลลี เกรย์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 2011 ไวต์ฟุตจึงกลายเป็นสมาชิกเพียงคนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่ของทีมที่คว้าแชมป์เอฟเอคัพในปี 1959 นอกจากนี้การเสียชีวิตของบิล โฟกส์ ในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 ส่งผลให้ไวต์ฟุตกลายเป็นผู้เล่นคนสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่และได้เหรียญรางวัลชนะเลิศลีกกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในฤดูกาล 1955–56 โดยลงเล่นในลีกไป 15 นัดในฤดูกาลนั้น อย่างไรก็ตาม ในฤดูกาลนั้น นักเตะของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 7 คนที่เหรียญแชมป์ต้องมาจบชีวิตลงอย่างน่าเศร้าจากเหตุการณ์ภัยพิบัติทางอากาศมิวนิก เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1958 รวมถึงเอ็ดดี้ โคลแมน ผู้ที่เข้ามาแทนที่ไวต์ฟุตในตำแหน่งแบ็กขวาตัวจริงของทีมในฤดูกาลนั้น

หลังจากยุติอาชีพนักฟุตบอล ไวต์ฟุตได้หันมาเปิดผับที่อีสต์ลีกและโอคแฮม เขาถูกเรียกว่า "ผู้เล่นคนสุดท้ายของบัสบีเบบส์" ไวต์ฟุตเสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 สิริอายุได้ 90 ปี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2476
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอลชาย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลกริมสบีทาวน์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนอตทิงแฮมฟอเรสต์
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลลีกอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลเชชเชอร์
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 – วิ่งผลัด 4 × 400 เมตร ทีมผสม

การแข่งขัน**วิ่งผลัด 4 x 100 เมตรทีมผสมในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024** มีกำหนดจัดขึ้น 2 รอบที่สนามกีฬาสตาดเดอฟร็องส์ ในปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในวันที่ 2 และ 3 สิงหาคม ค.ศ. 2024 ซึ่งจะเป็นครั้งที่ 23 ที่การแข่งขันวิ่งผลัด 4 x 100 เมตรทีมผสมจะจัดขึ้นในโอลิมปิกฤดูร้อน โดยจะมีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 16 ทีมผ่านการคัดเลือกจากการแข่งขันวิ่งผลัดโลก 2024 หรือทีมอันดับสูงสุดของกรีฑาโลก

## การคัดเลือก

สำหรับการแข่งขันวิ่งผลัด 4 x 100 เมตรทีมผสม มี 14 ทีมที่ผ่านเข้ารอบจากการแข่งขันวิ่งผลัดโลก 2024 ส่วนโควต้าอีก 2 ตำแหน่งที่เหลือจะมอบให้กับทีมที่มีอันดับสูงสุดในกรีฑาโลก ช่วงเวลาการผ่านเข้ารอบคือระหว่างวันที่ 1 กรกฎาคม 2023 ถึง 30 มิถุนายน 2024

## รอบการแข่งขัน

### รอบฮีต
รอบที่ 1 กำหนดจัดขึ้นในวันที่ 2 สิงหาคม เริ่มเวลา 19:10 น. (UTC+2) ในตอนเช้า (UTC+2)

### รอบชิงชนะเลิศ
กำหนดจัดรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 3 สิงหาคม เริ่มเวลา 20:55 น. (UTC+2) ในตอนเย็น

## อ้างอิง

กรีฑา
หมวดหมู่:กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน
หมวดหมู่:กรีฑาในปี พ.ศ. 2567
2024
เขตจินผิง

**เขตจินผิง** () เป็นย่านธุรกิจกลางและศูนย์กลางการปกครองของนครระดับจังหวัดซัวเถา มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน ที่ตั้งเขตอยู่บนพื้นที่เมืองเก่าซัวเถาที่สถาปนาโดยจักรพรรดิหงอู่แห่งราชวงศ์หมิงใน ค.ศ. 1369 ส่วนชื่อนำมาจากป้อมชาชั่นโถว () ที่สร้างขึ้นใน 4 ศตวรรษให้หลัง เขตบริหารจินผิงสถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 2003 และทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการผลิต การขนส่ง และการท่องเที่ยวที่สำคัญ

## เขตบริหาร
เขตจินผิงแบ่งออกเป็น 12 แขวง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซัวเถา
จินผิง
ภาษาถิ่นซัวเถา

**ภาษาถิ่นซัวเถา** หรือในภาษาจีนกลางเรียก **ภาษาถิ่นช่านโถว** เป็นภาษาจีนถิ่นที่มีผู้พูดส่วนใหญ่ที่ซัวเถา มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน โดยถือเป็นภาษาย่อยของภาษาหมิ่นเฉาช่าน ภาษาถิ่นนี้มีความคล้ายคลึงและเข้าใจซึ่งกันและกันกับภาษาถิ่นแต้จิ๋วเป็นส่วนมาก

## สัทวิทยา

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

*

## อ่านเพิ่ม
*
*
*
*

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
เชสยูนิเวอร์ซิตี

**เชสยูนิเวอร์ซิตี** (หรือที่รู้จักกันในชื่อ **อังเดรเชสยูนิเวอร์ซิตี** หรือที่เรียกสั้นๆว่า **เชสยู**) เป็นกลุ่มนักมวยปล้ำอาชีพระดับวีรชนของใน WWE เป็นอดีตแชมป์แท็กทีมของ NXT

บทบาทของกลุ่มประกอบด้วยองค์ประกอบของมหาวิทยาลัยด้านการศึกษา โดยอังเดร เชสทำหน้าที่เป็นคณบดี และคนอื่นๆ ทำหน้าที่เป็นนักศึกษา

## ไทม์ไลน์

## แชมป์และรางวัล
* **[[WWE]]**
**NXT Tag Team Championship (2 times) – Chase and Hudson (1); Chase and Holland (1 time)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มนักมวยปล้ำของเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
อเล็กซิส อเลเก

**อเล็กซิส อเลเก เอลานดี** (, เกิด 23 ธันวาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวแคเมอรูน ซึ่งเล่นให้กับFK Jablonecในตำแหน่งกองหน้า นอกจากนี้เขายังสามารถเล่นในตำแหน่งกองกลางได้อีกด้วย

## ระดับสโมสร
อเลเกประเดิมสนามในลีกเอิงฝรั่งเศสครั้งแรกกับน็องต์ เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 2015 ในนัดที่บุกไปชนะโอเฌเซ นิส 2–1 เขาทำประตูแรกในลีกในนัดประเดิมสนาม

อเล็กซิส อเลเก เซ็นสัญญากับโรเดซ เอเอฟ ในวันที่ 31 ธันวาคม 2019 สัญญาจะสิ้นสุดลงในช่วงจบฤดูกาล

อเล็กซีส อเลเก ย้ายร่วมทีมยับโลเน็ต เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 2023

## อาชีพระดับนานาชาติ
อเลเกเกิดที่ประเทศแคเมอรูนและย้ายมาอยู่ฝรั่งเศสตั้งแต่อายุยังน้อย เขาเคยเล่นให้ทีมเยาวชนของฝรั่งเศส ต่อมาเขาได้เป็นตัวแทนทีมชาติแคเมอรูนรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ในการแข่งขันที่ชนะทีมชาติโมร็อกรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี 3-2 ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2016 ซึ่งเขาได้ทำประตูแรกในเกมนั้นด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวแคเมอรูน
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
สหภาพประชาชนนิเวศน์วิทยาและสังคมใหม่

**สหภาพประชาชนนิเวศน์วิทยาและสังคมใหม่** (, NUPES หรือ NUPÉS) เป็นพันธมิตรของพรรคการเมืองฝ่ายซ้ายหลักของประเทศฝรั่งเศสที่จัดขึ้นเพื่อการเลือกตั้งสมาชิกสมัชชาแห่งชาติของค.ศ. 2022

เป็นพันธมิตรการเมืองฝ่ายซ้ายที่วงกว้างครั้งแรกนับตั้งแต่พันธมิตร "ซ้ายพหูพจน์" () ที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อการเลือกตั้งสมาชิกสมัชชาแห่งชาติของค.ศ. 1997 ซึ้งมีลียอแนล ฌ็อสแป็ง เลขาธิการเอกพรรคสังคมนิยมในขณะนั้น เป็นผู้นำพันธมิตรในการเลือกตั้งครั้งนั้น

## ประวัติ
ในบริบทของการเลือกตั้งสมาชิกสมัชชาแห่งชาติของค.ศ. 2022 พรรคลาฟร็องแซ็งซูมีซ ซึ่งเป็นพรรคที่เสนอฌ็อง-ลุก เมลองชงในการเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศสของปีเดียวกัน หนึ่งในผู้ก่อตั้งพันธมิตร ได้พยายามรวมพรรคฝ่ายซ้ายหลักเข้าร่วมด้วยกันภายใต้พันธมิตรใหม่ ซึ่งตั้งชื่อพันธมิตรเป็น "สหภาพประชาชนนิเวศน์วิทยาและสังคมใหม่"

จากนั้น เมื่อวันที่ 2–3 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 มีพรรคนักนิเวศนิยมและพรรคคอมมิวนิสต์ฝรั่งเศสที่เข้าร่วมในพันธมิตรหลังจากการหารือระหว่างพรรค แล้วในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 พรรคสังคมนิยมก็เข้าร่วมในพันธมิตรหลังจากมีลงมติในการประชุมของพรรคและหลังจากบรรลุข้อตกลงในการเข้าร่วมในวันที่ผ่านมา (4 พฤษภาคม)

เมื่อข้อตกลงและการหารือระหว่างพรรคต่าง ๆ ได้รับการสรุปทั้งหมดแล้ว มีการประชุมครั้งใหญ่ที่จัดขึ้นในวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 ในเมืองออเบอร์วิลลิเยร์ จังหวัดแซน-แซ็ง-เดอนี

## การเลือกตั้ง

### ผลการเลือกตั้ง

#### รอบที่ 1
ในรอบแรกของการเลือกตั้งสมาชิกสมัชชาแห่งชาติ ที่จัดขึ้นในวันที่ 12 มิถุนายน ผลการเลือกตั้งจากกระทรวงมหาดไทยฝรั่งเศสปรากฎว่าพันธมิตรสหภาพประชาชนนิเวศน์วิทยาและสังคมใหม่ได้ครอบอันดับสองด้วยคะแนนกว่า 25.7% ตามหลังจากพันธมิตร "อ็องซ็องบล์" () พันธมิตรฝ่ายสนับสนุนประธานาธิบดีแอมานุแอล มาครง ที่นำโดยคะแนนเสียงกว่า 25.6%

มีผู้สมัครจากลาฟร็องแซ็งซูมีซ 4 คนที่ได้รับเลือกตั้งในรอบแรก ซึ่งเป็นมากที่สุดจากพรรคหรือพันธมิตรใด ๆ และมีผู้สมัครทั้ง 386 คนที่ผ่านเข้ารอบที่ 2

#### รอบที่ 2
ก่อนรอบที่ 2 จะจัดขึ้นในวันที่ 19 มิถุนายน คาดว่าพันธมิตรจะคว้าที่นั่งได้ 149 ที่นั่ง ส่งผลให้เป็นสมัชชาแห่งชาติที่ไร้การควบคุมโดยร่วม หรือรัฐสภาแขวนและฝ่ายสนับสนุนประธานาธิบดีมาครงจะสูญเสียเสียงข้างมากในสภา

อย่างไรก็ตาม ผลการเลือกตั้งจากกระทรวงมหาดไทยฝรั่งเศสปรากฎว่าพันธมิตรได้ชนะ 131 ที่นั่ง ทำให้พันธมิตรกลายเป็นฝ่ายค้านหลัก แม้จะมีพรรคแนวร่วมแห่งชาติ () ที่ชนะ 89 ที่นั่งซึ่งไม่มากกว่าพันธมิตรพรรคฝ่ายซ้ายร่วมกัน แต่เป็นฝ่ายค้านหลักที่สามารถเป็นฝ่ายค้านโดยพรรคเดียว

## เชิงอรรถ


## อ้างอิง

หมวดหมู่:การเมืองฝรั่งเศส
โตโยต้า แลนด์ครูเซอร์

**โตโยต้า แลนด์ครูเซอร์** () บ้างสะกดว่า **LandCruiser** เป็นรถยนต์ขับเคลื่อนสี่ล้อที่ผลิตและพัฒนาโดยโตโยต้า เปิดตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2494  เป็นรุ่นที่ผลิตต่อเนื่องยาวนานที่สุดของโตโยต้า ณ ปี 2562 แลนด์ครูเซอร์มียอดขายรวมทั่วโลกมากกว่า 10 ล้านคัน

โตโยต้า แลนด์ครูเซอร์ ผลิตขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2494 แลนด์ครูเซอร์ถูกผลิตในรูปแบบเปิดประทุน หลังคาแข็ง สเตชันแวกอน และแชสซีส์แค็บ ความน่าเชื่อถือและอายุการใช้งานที่ยาวนานของแลนด์ครูเซอร์นำไปสู่ความนิยมอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในออสเตรเลีย ซึ่งเป็นรถขับเคลื่อนสี่ล้อแบบตัวถังแยกกับแชสซีส์ที่ขายดีที่สุด โตโยต้ายังทำการทดสอบแลนด์ครูเซอร์อย่างกว้างขวางในพื้นที่ห่างไกลของออสเตรเลีย ซึ่งถือเป็นหนึ่งในสภาพแวดล้อมการใช้งานที่ยากลำบากที่สุดทั้งในด้านอุณหภูมิและภูมิประเทศ ในญี่ปุ่น แลนด์ครูเซอร์เคยจำหน่ายเฉพาะที่ตัวแทนจำหน่ายโตโยต้าญี่ปุ่นที่เรียกว่า *[[โตโยต้าสโตร์|Toyota Store]]*

ตั้งแต่ปี 2533 เป็นต้นมา รุ่นขนาดเล็กของแลนด์ครูเซอร์ได้ถูกวางตลาดในชื่อ "แลนด์ครูเซอร์ พราโด" (Land Cruiser Prado) โตโยต้าได้อธิบายว่าเป็นรุ่น "ขนาดเล็ก" ของแลนด์ครูเซอร์ โดยมีดีไซน์แตกต่างจากรุ่นดั้งเดิม และจนถึงปี 2566 พราโดยังคงเป็นแลนด์ครูเซอร์รุ่นเดียวที่เน้นความสะดวกสบายที่มีให้เลือกในรุ่นฐานล้อสั้น 3 ประตู

ณ ปี 2566 แลนด์ครูเซอร์รุ่นขนาดใหญ่ถูกวางจำหน่ายในหลายตลาด ยกเว้นสหรัฐ (ตั้งแต่ปี 2563) แคนาดา (ตั้งแต่ปี 2539), มาเลเซีย (แทนด้วยเล็กซัส แอลเอกซ์), ฮ่องกง, มาเก๊า, เกาหลีใต้, บราซิล และส่วนใหญ่ของยุโรป ในยุโรป ประเทศเดียวที่จำหน่ายแลนด์ครูเซอร์รุ่นขนาดใหญ่อย่างเป็นทางการคือ ยิบรอลตาร์ มอลโดวา นิวแคลิโดเนีย รัสเซีย เบลารุส และยูเครน แลนด์ครูเซอร์ได้รับความนิยมอย่างมากในตะวันกลาง รัสเซีย และออสเตรเลีย รวมถึงแอฟริกา ซึ่งมีการใช้งานโดยเกษตรกร อุตสาหกรรมการก่อสร้าง องค์กรพัฒนาเอกชน และองค์กรด้านมนุษยธรรม สหประชาชาติ กองทัพต่าง ๆ (มักเป็นรุ่นกระบะ) และกลุ่มติดอาวุธที่ดัดแปลงเป็นรถติดปืนกล ในเดือนสิงหาคมปี พ.ศ. 2562 ยอดขายรวมทั่วโลกของรถตระกูลแลนด์ครูเซอร์เกิน 10 ล้านคัน

## จุดกำเนิด

## พัฒนาการ

## รุ่นขนาดเล็ก

## รุ่นขนาดใหญ่

## สเตชันแวกอน

## รถต้นแบบสู่ยุคใหม่ของแลนด์ครูเซอร์ (พ.ศ. 2566)

## ยอดจำหน่าย

## การใช้โดยกลุ่มก่อการร้ายและกองกำลังทหาร

## อ้างอิง


## อ่านเพิ่ม
* 
; วีดีโอ:
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  (ทั่วโลก)
* คลังข้อมูลโตโยต้า แลนด์ครูเซอร์

หมวดหมู่:รถโตโยต้า
นาคัม

**นาคัม** (, 'revenge') เป็นองค์กรกึ่งทหารของเหล่าผู้รอดชีวิตจากฮอโลคอสต์จำนวนประมาณ 50 คน ซึ่งภายหลังปี ค.ศ. 1945 ต้องการล้างแค้นจากการสังหารชาวยิวจำนวนหกล้านคนในช่วงฮอโลคอสต์ กลุ่มนี้นำโดยอับบา โคฟเนอร์ ซึ่งต้องการสังหารชาวเยอรมันจำนวนหกล้านคนในรูปแบบของการล้างแค้นแบบไม่เลือกเจาะจง "ชาติต่อชาติ" โคฟเนอร์ได้เดินทางไปยังปาเลสไตน์ในอาณัติที่ได้รับคำสั่งให้ไปรวบรวมยาพิษจำนวนมากเพื่อวางยาในท่อน้ำหลักเพื่อสังหารชาวเยอรมันจำนวนมาก พรรคพวกของเขาได้แทรกซึมเข้าไปในระบบน้ำของเนือร์นแบร์ค  อย่างไรก็ตาม คอฟเนอร์ถูกจับกุมเมื่อมาถึงเขตยึดครองเยอรมนีของอังกฤษ และต้องโยนยาพิษลงทะเลเพื่อกลบหลักฐาน

ภายหลังความล้มเหลวครั้งนี้ นาคัมได้หันความสนใจ "แผนบี"  โดยกำหนดเป้าหมายไปที่เชลยศึกชาวเยอรมันที่ถูกควบคุมตัวโดยทหารสหรัฐในเขตยึดครองของอเมริกัน พวกเขาได้รับสารหนูในท้องถิ่นและแทรกซึมเข้าไปในร้านเบเกอรี่ที่คอยส่งขนมปังไปที่ค่ายกักกันเหล่านี้ เหล่าผู้สมรู้ร่วมคิดได้วางยาพิษขนมปังจำนวน 3,000 ก้อน ที่คอนซุม-เกนอสเซนชาฟส์เบคเคอไร(ร้านเบเกอรี่สหกรณ์ผู้บริโภค) ในเนือร์นแบร์ค ซึ่งทำให้เชลยศึกชาวเยอรมันจำนวนมากกว่า 2,000 คน ต้องล้มป่วยในค่ายกักกันแลงวาสเซอร์ อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครเสียชีวิตจากแผนการในครั้งนี้เลย แม้ว่านาคัมจะถูกมองว่าเป็นองค์กรก่อการร้าย อัยการเยอรมนีได้ยกฟ้องคดีต่อสมาชิกสองคนในปี ค.ศ. 2,000 เนื่องจาก "สถานการณ์ที่ไม่ปกติ"

หมวดหมู่:ชาวยิว
หมวดหมู่:การล้างแค้น
สเตชันแวกอน

**รถตรวจการ** หรือ **สเตชันแวกอน** () ในสหรัฐเรียกว่า **แวกอน** ในสหราชอาณาจักรเรียกว่า **รถเอสเตต** หรือ **เอสเตต** () คือรูปแบบตัวถังยานยนต์ที่ดัดแปลงมาจากรถเก๋ง โดยส่วนหลังคาจะยื่นขยายออกไปทางด้านหลังครอบคลุมพื้นที่โดยสารและพื้นที่บรรทุกสัมภาระรวมกัน และมีการเข้าถึงจากทางด้านหลังผ่านประตูบานที่สามหรือที่ห้า (ประตูท้ายหรือฝาท้าย) แทนฝากระโปรงท้าย รูปแบบตัวถังดังกล่าวจะเปลี่ยนการออกแบบมาตรฐานแบบสามกล่องให้เป็นแบบสองกล่อง รวมถึงมีเสา A, B และ C ตลอดจนเสา D สเตชันแวกอนสามารถปรับเปลี่ยนพื้นที่ใช้สอยภายในได้อย่างยืดหยุ่นผ่านเบาะนั่งด้านหลังแบบพับได้เพื่อให้ความสำคัญกับพื้นที่โดยสารหรือพื้นที่บรรทุกสัมภาระ

*[[พจนานุกรมอเมริกันเฮอริเทจ]]* (*American Heritage Dictionary*) นิยามสเตชันแวกอนว่าเป็น "ยานยนต์ที่มีเบาะนั่งแบบพับหรือถอดออกได้ตั้งแต่หนึ่งแถวขึ้นไปอยู่หลังคนขับ ไม่มีช่องเก็บสัมภาระแยกต่างหาก แต่มีพื้นที่ด้านหลังเบาะนั่งซึ่งสามารถบรรทุกกระเป๋าเดินทาง พัสดุ และสิ่งอื่นเข้าไปได้ทางประตูท้าย"

เมื่อรถยนต์รุ่นหนึ่งมีรูปแบบตัวถังหลากหลาย เช่น เก๋ง เก๋งมีประตูท้าย และสเตชันแวกอน โดยปกติแล้วรถเหล่านี้จะใช้โครงสร้างตัวถัง ขบวนส่งกำลัง และส่วนตัวถังด้านหน้าเสา A ร่วมกัน และมักจะรวมถึงเสา B ด้วย ใน ค.ศ. 1969 วารสาร*[[ป๊อปปูลาร์เมคานิกส์]]* (Popular Mechanics) ระบุว่า "รูปแบบสเตชันแวกอน... ดำเนินตามรูปแบบของรถเก๋งที่ผลิตควบคู่กัน ส่วนใหญ่จะมีฐานล้อเดียวกัน มีตัวเลือกของขบวนส่งกำลังและเครื่องยนต์แบบเดียวกัน รวมถึงตัวเลือกด้านความสะดวกสบายและสิ่งอำนวยความสะดวกที่เหมือนกัน"

สเตชันแวกอนมีวิวัฒนาการจากการใช้งานในยุคแรกในฐานะยานพาหนะเฉพาะทางเพื่อรับส่งผู้โดยสารและสัมภาระไปและกลับจากสถานีรถไฟ ความต้องการรูปแบบตัวถังสเตชันแวกอนได้ลดน้อยลงตั้งแต่ทศวรรษ 2010 เนื่องจากได้รับความนิยมจากครอสโอเวอร์หรือรถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูง (SUV) แทน

## ชื่อ
เพื่อสะท้อนถึงวัตถุประสงค์ดั้งเดิมในการขนส่งผู้คนและสัมภาระระหว่างบ้านในชนบทและสถานีรถไฟ รูปแบบตัวถังสเตชันแวกอนจึงถูกเรียกว่า "เอสเตตคาร์" (estate car) หรือ "เอสเตต" (estate) ในสหราชอาณาจักร หรือเรียกว่า "แวกอน" (wagon) ในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์

ไม่ว่าจะเป็นแบบใช้ม้าลากหรือยานยนต์ การใช้คำอธิบายว่าเป็นสเตชันแวกอนในยุคแรกเริ่มที่สุดจะถือเป็นการอธิบายถึงรถเพื่อการพาณิชย์หรือรถบรรทุกขนาดเล็ก รถรับจ้างประจำสถานีหรือรถแท็กซี่ ซึ่งมักใช้โครงสร้างตัวถังของโมเดลทีที่มีตัวถังไม้เปิดโล่ง และมักพบเห็นได้ตามสถานีรถไฟ เป็นต้นกำเนิดของรูปแบบตัวถังสเตชันแวกอนในสหรัฐ รุ่นแรก ๆ เหล่านี้ที่มีตัวถังไม้เปิดโล่งกลายเป็นที่รู้จักในชื่อ "วูดดี" (woodie) ภายในทศวรรษ 1920 สถานะของคำอธิบายเรื่องสเตชันแวกอนได้เปลี่ยนไปเป็นการพิจารณาว่ายานพาหนะเหล่านี้เป็นรถสำหรับโดยสาร

ในเยอรมนี มีการใช้คำว่า "คอมบี" (kombi) ซึ่งย่อมาจาก *Kombinationskraftwagen* ("ยานยนต์อเนกประสงค์") "คอมบี" ยังเป็นคำที่ใช้ในโปแลนด์อีกด้วย

ในรัสเซียและบางประเทศหลังโซเวียต รถประเภทนี้ถูกเรียกว่า "ยูนิเวอร์ซัล" (universal)

ผู้ผลิตอาจกำหนดชื่อเรียกสเตชันแวกอนในตระกูลรถรุ่นต่าง ๆ ด้วยชื่อเฉพาะทางการค้าเพื่อสร้างความแตกต่างทางการตลาดและการโฆษณา ตัวอย่างเช่น "อาวองต์" (Avant), "เบรก" (Break), "คาราวาน" (Caravan), "คอมบี" (Kombi), "สปอร์ต ทัวเรอร์" (Sports Tourer), "สปอร์ตแวกอน" (Sports Wagon), "ทัวเรอร์" (Tourer), "ทัวริง" (Touring) และ "แวเรียนต์" (Variant)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รถยนต์
เลาเรนติโน กอร์ติโซ

**เลาเรนติโน** "**นิโต**" **กอร์ติโซ โกเอน** (, ; เกิดวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1953) เป็นนักการเมืองชาวปานามาที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีปานามาคนที่ 38 ใน ค.ศ. 2019 ถึง 2024 ก่อนหน้านั้น เขาดำรงตำแหน่งประธานรัฐสภา (ค.ศ. 2000–2001) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการเกษตรและปศุสัตว์ (ค.ศ. 2004–2006) กอร์ติโซเคยเป็นสมาชิกรัฐสภาจากจังหวัดโกลอนใน ค.ศ. 1994 ถึง 2004

เขาได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีในฐานะสมาชิกพรรคปฏิวัติประชาธิปไตยในการเลือกตั้ง ค.ศ. 2019 ด้วยคะแนนเสียงร้อยละ 33.27 เขาขึ้นดำรงตำแหน่งในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2019

## ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา
เลาเรนติโน กอร์ติโซ เกิดที่ปานามาซิตี เป็นบุตรของเลาเรนติโน กอร์ติโซ ชาวกาลิเซียจากเบอาริซ ประเทศสเปน กับเอสเตร์ โกเอน ผู้มีเชื้อสายยิว

กอร์ติโซเป็นบุตรคนโตจากบรรดาพี่น้อง 6 คน เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนประถมฮาบิเอร์และจบการศึกษาในระดับมัธยมที่วิทยาลัยลาซาล (La Salle College) ที่ดิเรียมบา ประเทศนิการากัว จากนั้นจึงเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนทหารแวลลีย์ฟอร์จในรัฐเพนซิลเวเนีย หลังจากนั้นจึงศึกษาที่มหาวิทยาลัยนอร์วิชในรัฐเวอร์มอนต์ หลังจากนั้นกอร์ติโซศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยเซนต์เอดเวิดส์ โดยจบการศึกษาหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต และศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยเท็กซัสที่ออสตินที่ซึ่งเขาทำวิทยานิพนธ์ปริญญาเอก

## อาชีพช่วงต้น

## อาชีพการเมือง
กอร์ติโซดำรงตำแหน่งสมาชิกรัฐสภาใน ค.ศ. 1994 ถึง 2004 และได้รับการอธิบายเป็นกลุ่มสายกลางของพรรค เขาขึ้นเป็นประธานารัฐสภาใน ค.ศ. 2000 จนถึง ค.ศ. 2001

เขายังดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการเกษตรและปศุสัตว์ในรัฐบาลประธานาธิบดีมาร์ติน ตอร์ริโฮส อย่างไรก็ตาม เขาลาออกใน ค.ศ. 2006 เนื่องจากข้อคัดค้านในด้านการเจรจาที่ทำขึ้นเพื่อนำไปสู่ข้อตกลงการค้าเสรีสหรัฐ–ปานามา

## ชีวิตส่วนตัว
กอร์ติโซแต่งงานกับยัซมิน โกลอน เด กอร์ติโซ ทั้งคู่ให้กำเนิดลูกสองคนชื่อกาโรลินาและฮอร์เฮ ปัจจุบันกาโรลินาดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการวิงโกของโคปาแอร์ไลน์

ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2022 กอร์ติโซได้รับการวินิจฉัยเป็นโรคไขกระดูกเสื่อม

กอร์ติโซนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกอย่างเคร่งครัด และมักอ่านคัมภีร์ไบเบิล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Site of Laurentino Cortizo (ในภาษาสเปน)
*Biography by CIDOB (ในภาษาสเปน)

หมวดหมู่:ชาวปานามาเชื้อสายสเปน
หมวดหมู่:นักการเมืองจากพรรคปฏิวัติประชาธิปไตย
หมวดหมู่:ศิษย์จากมหาวิทยาลัยนอร์วิช
หมวดหมู่:ชาวปานามาเชื้อสายกาลิเซีย
หมวดหมู่:ชาวปานามาเชื้อสายยิว
หมวดหมู่:นักการเมืองจากปานามาซิตี
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีปานามา
หมวดหมู่:ชาวปานามาที่นับถือนิกายโรมันคาทอลิก
แกรี โอดอนอฮิว

**แกรี โอดอนอฮิว**เป็นนักวารสารศาสตร์ชาวบริติช ทำงานให้กับบีบีซีนิวส์ในวอชิงตัน ดี.ซี. เป็นหัวหน้าผู้สื่อข่าวการเมืองภาคสนามทวีปอเมริกาเหนือ เขาเป็นหนึ่งในผู้สื่อข่าวภาคสนามตาบอดที่มีชื่อเสียงที่สุดในสื่อบริติช

## ชีวิตช่วงต้น
แกรี โอดอนอฮิวเกิดเมื่อ พ.ศ. 2512 (ค.ศ. 1969) พ่อของเขาเคยเป็นนักฟุตบอลกึ่งมืออาชีพและคนขับแท็กซี่ และแม่ของเขาสอนการเต้นรำจังหวะบอลรูมให้เขา โอดอนอฮิวเกิดมาพร้อมการมองเห็นได้บางส่วน แต่ตาบอดสนิทตอนอายุแปดขวบ

เขาได้รับการศึกษาที่วิทยาลัยวุร์สเตอร์เพื่อคนตาบอด (ณ ขณะนั้นเป็นโรงเรียนประจำชายล้วน แต่ปัจจุบันได้รวมกับโรงเรียนหญิงล้วนที่คล้ายกัน) ซึ่งเป็นช่วงที่เขาได้เล่นกีฬาฟุตบอลคนตาบอดให้กับประเทศอังกฤษ หลังจากนั้นเขาเข้ารับการศึกษาด้านปรัชญาและภาษาร่วมสมัยที่วิทยาลัยไครสต์เชิร์ช มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด

## อาชีพ
โอดอนอฮิวเข้ารับประสบการณ์ในการทำงานที่บีบีซี หลังจากนั้นจึงเข้าทำงานที่บีบีซีหลังจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย โดยได้รับตำแหน่งนักข่าวอาวุโสน้อยประจำรายการ *ทูเดย์* บนสถานีวิทยุบีบีซี เรดิโอโฟร์ โดยครั้งหนึ่ง เขาเคยได้รับการไหว้วานให้บันจีจัมป์จากสะพานเชลซี ในช่วงการทำงานของเขา เขาได้ทำข่าวให้บีบีซีนิวส์ในแอฟริกา เอเชีย ยุโรป และสหรัฐ ใน พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004) โอดอนอฮิวกลายเป็นผู้สื่อข่าวการเมืองภาคสนามประจำที่พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ รายงานข่าวให้กับสื่อวิทยุ โทรทัศน์ และอินเทอร์เน็ต ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011) โอดอนอฮิวกลายเป็นหัวหน้าผู้สื่อข่าวการเมืองภาคสนามสำหรับสถานีวิทยุบีบีซี เรดิโอโฟร์แทนที่นอร์แมน สมิท โดยรายงานให้รายการ *ทูเดย์* และ *พีเอ็ม* เป็นหลัก

ใน พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) เขาได้เปิดเผยข่าวว่าด้วยการที่กอร์ดอน บราวน์ นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรคนใหม่กำลังกลับมาจากวันหยุดงานของเขาเพื่อรับมือกับการปะทุของโรคปากและเท้าเปื่อยในเซอร์รีย์ แต่ทว่าแดเนียล เพิร์ล รองบรรณาธิการรายการ *บีบีซีนิวส์แอตเท็น* ยื่นเรื่องราวของข่าวให้จูน เคลลี ซึ่งทำให้ใน พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2008) เกิดการทำความตกลงนอกศาลเป็นเงินจำนวนห้าหลักให้แก่โอดอนอฮิวด้วยมูลเหตุการเลือกปฏิบัติต่อผู้พิการ

ที่เทศกาลบีบีซีนิวส์ พ.ศ. 2557 (ค.ศ. 2014) มีการเปิดเผยว่าโอดอนอฮิวจะย้ายไปวอชิงตัน ดี.ซี. ในฐานะหัวหน้าผู้สื่อข่าวการเมืองภาคสนามทวีปอเมริกาเหนือให้กับบีบีซีนิวส์ หลังจากนั้นเขาได้ททำข่าวเกี่ยวกับการเมืองสหรัฐ การดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของดอนัลด์ ทรัมป์ และการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของโจ ไบเดิน ในระหว่างงานที่ได้รับมอบหมายในฤดูร้อน พ.ศ. 2557 (ค.ศ. 2014) เขาสัญจรไปตามมหาวิทยาลัยในสหราชอาณาจักร เพื่อเล่าถึงประสบการณ์การทำงานของเขาให้แก่นักศึกษาภาควิชาวารสารศาสตร์

## ชีวิตส่วนตัว
โอดอนอฮิวและซารา ลูทเวต คู่รักของเขา มีบ้านอยู่ที่ยอร์กเชอร์ พร้อมลูกสาวหนึ่งคน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*Interview with Disability Now!
นิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง

**นิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง** เป็นนิคมอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ ซึ่งพัฒนาและบริหารโดยการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย มีพื้นที่ 3,556 ไร่ ครอบคลุมอำเภอศรีราชา และอำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี ประเทศไทย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเขตเศรษฐกิจชายฝั่งทะเลภาคตะวันออกของประเทศไทย ปัจจุบันมีจำนวนโรงงานอุตสาหกรรม 163 แห่ง แรงงาน 20,905 คนเพื่อรองรับการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจและชุมชนรัฐบาลจึงตั้งเทศบาลนครแหลมฉบังขึ้นเพื่อบริหารจัดการในท้องถิ่น 

นิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบังเริ่มพัฒนามาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ “เขตเศรษฐกิจแหลมฉบัง” ตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 5 (พ.ศ. 2525 -2529) และแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 6 (พ.ศ. 2530 - 2534) เพื่อเป็นเมืองท่าชายฝั่งทะเล และศูนย์กลางพาณิชย์อุตสาหกรรมเพื่อการส่งออกรองรับท่าเรือแหลมฉบัง

โรงงานอุตสาหกรรมสำคัญได้แก่ ชิ้นส่วนประกอบรถยนต์กลุ่มบริษัทไทยซัมมิท รถยนตร์มิตซูบิชิ ยางมิชลิน เครื่องครัวและพลาสติกขึ้นรูป เครื่องปรับอากาศและคอมเพรสเซอร์ฟูจิตสึ สิ่งทอและเส้นใย และอาหารแปรรูป

นอกจากนี้ในบริเวณใกล้เคียงยังมีโรงงานอุตสาหกรรมสำคัญได้แก่ สวนอุตสาหกรรมศรีราชา โรงกลั่นน้ำมันไทยออยล์ โรงกลั่นน้ำมันบางจาก คลังก๊าซ ปตท.

## สิ่งอำนวยความสะดวก
นิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง มีโครงสร้างพื้นฐาน ดังนี้

* ระบบน้ำประปา ใช้งานโรงผลิตน้ำประปาภายในของนิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง มีกำลังการผลิตขนาด 27,000 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน การรับน้ำดิบจากอ่างเก็บน้ำหนองค้อ และใช้ระบบส่งน้ำแบบ Gravity Flow ใช้งานน้ำประปาเฉลี่ย 21,800 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน 
* ระบบถนน ถนนสายหลักมีความกว้างประมาณ 20 เมตร พื้นผิวจราจรเป็นแบบมาตรฐานไปจนถึงพื้นที่ทางเข้าโรงงานทุกโรงงาน
* ระบบบำบัดน้ำเสีย เป็นแบบ Activated Sludge ชนิด Extended Aeration และมีการนำน้ำเสียเฉลี่ยประมาณ 6,000 ลูกบาศก์เมตรต่อวัน มาหมุนเวียนใช้งานในอุตสาหกรรมด้วยระบบรีเวอร์ส ออสโมซิส ซึ่งทำให้น้ำบริสุทธิ์กว่ากระบวนการปกติ
* ระบบป้องกันน้ำท่วม ภายในนิคมอุตสาหกรรมมีคลองระบายน้ำหลัก 2 สาย สามารถรองรับน้ำจากโรงงานเพื่อระบายลงสู่คลองระบายน้ำ
* ระบบไฟฟ้า มีสถานีไฟฟ้าย่อยขนาด 40 เมกกะโวลต์ แอมแปร์ จำนวน 2 สถานี และโรงไฟฟ้าพลังงานไอน้ำขนาด 100 กิโลโวลต์ซึ่งดำเนินงานโดยเอกชน
* ระบบโทรศัพท์ มีระบบ Teleport ให้บริการโทรศัพท์ทั้งในประเทศและระหว่างประเทศ มีโครงข่ายสายให้บริการมากกว่า 7,000 เลขหมาย บริการสื่อสารรวมระบบดิจิทัล (ISDN) และบริการ CAT Executive Telecard, Telex, Thaipak, Video Conference

## อ้างอิง

แหลมฉบัง
หมวดหมู่:เศรษฐกิจของจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอศรีราชา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอบางละมุง
หมู่เกาะหนานเพิง

**หมู่เกาะหนานเพิง** () เป็นกลุ่มเกาะทางตอนเหนือของทะเลจีนใต้ที่อยู่ในเขตบริหารของเขตหนานเอ้า ซัวเถา มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน ในอดีตชาวต่างชาติรู้จักกันในชื่อ **หมู่เกาะลาม็อก** (Lamock Islands) หมู่เกาะหนานเพิงแบ่งออกเป็น 6 เกาะ คือ: เกาะหนานเพิง, เกาะจงเพิง, เกาะติ่งเพิง (รู้จักกันในชื่อเกาะ Dongpeng หรือเกาะ Yazaiyu), เกาะฉินเพิง, เกาะชื่อสือ-ยฺหวี่ และเกาะฉีเหวย์-ยฺหวี่ หมู่เกาะหนานเพิงมีจุดเส้นฐานทะเลอาณาเขตจีน 2 แห่ง

ไม่มีพลเมืองอาศัยอยู่บนหมู่เกาะหนานเพิง เว้นแต่กองทหารรักษาการณ์ของกองทัพปลดปล่อยประชาชน หมู่เกาะนี้กลายเป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาตินิเวศวิทยาทางทะเลแห่งชาติใน ค.ศ. 2012 และพื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ใน ค.ศ. 2015
 
## เกาะ

## แลนด์มาร์ก
* บ่อกั๋วซิ่ง (): ขุดโดยเจิ้ง เฉิงกง (Koxinga) ใน ค.ศ. 1659 ที่เกาะจงเพิง
* ประภาคารหนานเพิง: หอประภาคารสูง 22.8 เมตรที่ยอดเกาะหนานเพิง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เกาะในมณฑลกวางตุ้ง
หมวดหมู่:เกาะในทะเลจีนใต้
หมวดหมู่:พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์ในประเทศจีน
หมวดหมู่:ซัวเถา
สิริพงษ์ คงเจ้าป่า

**สิริพงษ์ คงเจ้าป่า**  (4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 – ) เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวไทย ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้แก่ราชนาวี ในศึกไทยลีก 3

## เกียรติประวัติ

### ร่วมกับสโมสร
;ดราก้อน ปทุมวัน กาญจนบุรี
* ชนะเลิศไทยลีก 3 โซนภาคตะวันตก: ฤดูกาล 2565–66

;บางกอก
* ชนะเลิศไทยลีก 3: ฤดูกาล 2566–67
* ชนะเลิศไทยลีก 3 โซนกรุงเทพและปริมณฑล: ฤดูกาล 2566–67

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอลชาย
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแบงค็อก ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลพัทยา ยูไนเต็ด (ก่อตั้ง พ.ศ. 2551)
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแอร์ฟอร์ซ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชัยนาท ฮอร์นบิล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลำพูน วอริเออร์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลพลังกาญจน์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบางกอก
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดนครปฐม
เอฟวรีติงไอโนว์อะเบาต์เลิฟ (อัลบั้ม)

***เอฟวรีติงไอโนว์อะเบาต์เลิฟ*** () เป็นสตูดิโออัลบั้มเปิดตัวของ เลเวย์ นักร้องนักแต่งเพลงชาวไอซ์แลนด์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2022 ผ่านทาง AWAL ในส่วนเวอร์ชันดีลักซ์เปิดตัวเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2565

เลเวย์ อธิบายอัลบั้ม *เอฟวรีติงไอโนว์อะเบาต์เลิฟ* ว่าเป็นอัลบั้มที่ "โรแมนติกอย่างสิ้นหวัง" ของการเติบโตส่วนบุคคล เลเวย์กล่าวว่าเพลงเหล่านี้มีพื้นฐานมาจากประสบการณ์ของเธอ แต่เขียนราวกับเป็นนิยาย และเธอพยายามสร้างเวทมนตร์จากช่วงเวลาที่ยากลำบากหรือเยือกเย็น

## การตอบรับที่สำคัญ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ''Everything I Know About Love'' ที่ Discogs (รายการการออกจำหน่าย)
* ''Everything I Know About Love'' ที่ MusicBrainz (รายการการออกจำหน่าย)
* Track by Track: ''Everything I Know About Love'' by Laufey (*[[The Reykjavík Grapevine]]*, 2022)
* Laufey; ''Everything I Know About Love'' (*Fword Mag*, 2022)

หมวดหมู่:อัลบั้มเปิดตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายเอดับเบิลยูเอแอล
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยเลเวย์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยเลอรอย แคลมพิตต์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเลเวย์
ถนนพระยาสัจจา

thumb|พระยาสัจจาภิรมย์ อุดมราชภักดี (สรวง ศรีเพ็ญ) ผู้เป็นที่มาของชื่อถนนพระยาสัจจา
**ถนนพระยาสัจจา** เป็นถนนสายหนึ่งในอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ชื่อถนนมาจากนามของพระยาสัจจาภิรมย์ อุดมราชภักดี (สรวง ศรีเพ็ญ) อดีตเจ้าเมืองชลบุรี

ถนนพระยาสัจจาเป็นถนนที่มีความสำคัญ มีความยาว 8 กิโลมตร เลียบชายฝั่งทะเลจากทิศเหนือสู่ทิศใต้ขนานไปกับถนนสุขุมวิท เริ่มต้นจากจุดตัดถนนพาสเภตรา บริเวณสวนเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา ถึงจุดตัดถนนเสม็ด–อ่างศิลา (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3134)

## สถานที่สำคัญ

* ศาลแขวงชลบุรี
* ที่ว่าการอำเภอเมืองชลบุรี
* สำนักงานเกษตรจังหวัดชลบุรี
* โรงเรียนชลกันยานุกูล
* โรงเรียนชลราษฎรอำรุง
* ทัณฑสถานหญิงชลบุรี
* โรงพยาบาลเอกชล
* สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 1
* สำนักงานเทศบาลนครบ้านสวน
* สวนหลวงชลบุรี
* ชลบุรีสเตเดียม

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองชลบุรี
ริการ์โด มาร์ติเนลิ

**ริการ์โด อัลเบร์โต มาร์ติเนลิ เบร์โรกัล**  (; เกิดวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1951) เป็นนักการเมืองและนักธุรกิจชาวปานามาที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีปานามาคนที่ 36 ใน ค.ศ. 2009 ถึง 2014

มาร์ติเนลิถูกตัดสินในจำคุกสิบปีใน ค.ศ. 2024 ฐานยักยอกกองทุนสาธารณะและฟอกเงิน ขณะดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี เขาถูกกล่าวหาว่าใช้เงินสาธารณะซื้อสื่อปานามาหลายแห่งใน ค.ศ. 2010 เขามีส่วนเกี่ยวข้องในคดีทุจริตอื่น ๆ อีกหลายคดีระหว่างดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี (Odebrecht, นิวบิสซิเนส, ไฟแนนเชียลแปซิฟิก, บลูแอปเปิล และอื่น ๆ) เขายังต้องเผชิญกับการสอบสวนหลายครั้ง

## ชีวิตช่วงต้น
ริการ์โด มาร์ติเนลิ เกิดที่ปานามาซิตี โดยเป็นบุตรในริการ์โด มาร์ติเนลิ ปาร์ดีนี กับโกลเรีย เบร์โรกัล ฟาเบร์กา พ่อของเขามีเชื้อสายอิตาลี ส่วนแม่มีเชื้อสายสเปน เขาเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนทหารสแตนตันที่สแตนตัน รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐ ต่อมาใน ค.ศ. 1973 เขาจบการศึกษาด้านบริหารธุรกิจบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยอาร์คันซอ ซึ่งเขาเป็นสมาชิกภราดรภาพ Sigma Nu

## ชีวิตส่วนตัว
ใน ค.ศ. 1978 มาร์ติเนลิแต่งงานกับมาร์ตา ลินาเรส โดยให้กำเนิดลูกสามคน ได้แก่ ริการ์โด อัลเบร์โต มาร์ติเนลิ ลินาเรส, ลุยส์ เอนริเก มาร์ติเนลิ ลินาเรส และกาโรลินา มาร์ติเนลิ ลินาเรส ริการ์โดกับลุยส์ เอนริเก ถูกกล่าวหาว่ารับเงินอย่างน้อย 22 ล้านดอลลาร์สหรัฐจากบริษัทบราซิลชื่อ Odebrecht ที่มีความเกี่ยวข้องกับเรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับการทุจริตมากมาย เงินนั้นถูกนำไปซ่อนอยู่ในบัญชีธนาคารที่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์

### ปัญหาทางกฎหมาย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการของริการ์โด มาร์ติเนลิ  (ในภาษาอังกฤษ/สเปน)
* ชีวประวัติอย่างเป็นทางการของริการ์โด มาร์ติเนลิ  (ในภาษาอังกฤษ/สเปน)
* Biography by CIDOB Foundation (ในภาษาสเปน)
* Tupolitica.com News  (ในภาษาสเปน)
* Progress is proof that hunger can be eliminated ในภาษาอังกฤษ

หมวดหมู่:หัวหน้ารัฐบาลที่ถูกจำคุกในภายหลัง
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวปานามา
หมวดหมู่:ชาวปานามาเชื้อสายอิตาลี
หมวดหมู่:ชาวปานามาเชื้อสายสเปน
หมวดหมู่:ชาวปานามาที่นับถือนิกายโรมันคาทอลิก
หมวดหมู่:นักการเมืองจากปานามาซิตี
หมวดหมู่:บุคคลที่ได้รับการกล่าวถึงในเอกสารแพนดอรา
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีปานามา
หมวดหมู่:ศิษย์จากโรงเรียนทหารสแตนตัน
หมวดหมู่:ศิษย์จากมหาวิทยาลัยอาร์คันซอ
หมวดหมู่:นักโทษและผู้ถูกคุมขังในประเทศปานามา
ริกการ์โด มาร์ตีเนลลี

**ริกการ์โด มาร์ตีเนลลี** (; เกิดวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอิตาลี ในปัจจุบันเล่นเป็นกองหลังของสโมสรฟุตบอลปอนเตเดรา

## อาชีพสโมสร
เขาเล่นในช่วงสิบฤดูกาลแรกในสโมสรอาชีพระดับเซเรียซีและเซเรียดี

จากนั้นจึงเปิดตัวในเซเรียบีขณะเล่นให้แก่เรจจานา ในวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 2020 ในเกมกับปิซา และทำประตูได้ในเกมนั้น

ณ วันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2021 เขาลงนามเล่นให้แก่วีแตร์เบเซ จากนั้นในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2022 มาร์ตีเนลลีย้ายไปเล่นให้แก่ปอนเตเดรา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:บุคคลจากอาเรซโซ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวอิตาลี
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียบี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียซี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียดี
เซ็งกิจิ ทานิงูจิ

**เซ็งกิจิ ทานิงูจิ** (), เกิดวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 1912 – 29 ตุลาคม 2007 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์และนักเขียนบทชาวญี่ปุ่น

## ชีวิตและอาชีพ
เขาเกิดที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยวาเซดะ แต่ลาออกก่อนที่จะสำเร็จการศึกษาเนื่องจากมีส่วนร่วมในกลุ่มละครฝ่ายซ้าย  เขาเข้าร่วม P.C.L. (ซึ่งเป็นบริษัทที่กลายเป็น โทโฮ ในภายหลัง) ในปี ค.ศ. 1933 และเริ่มทำงานเป็นผู้ช่วยผู้กำกับให้กับ คาจิโร ยามาโมโตะ เพื่อนสนิทของเขา และอากิระ คูโรซาวะ ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียง   เขาเปิดตัวการกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกในปี ค.ศ. 1947 ด้วยเรื่อง *Snow Trail* ซึ่งเขียนบทโดย Kurosawa  *Snow Trail* นำแสดงโดย โทชิโร มิฟูเนะ ในการเปิดตัวภาพยนตร์ของเขาและนักแสดงหญิง เซ็ตสึโกะ วากายามะ ภาพยนตร์เรื่องนี้ช่วยสร้างชื่อเสียงให้กับ ทานิงูจิ ในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์แอคชั่น 

ทานิงูจิ และ วากายามะ แต่งงานกันในปี ค.ศ. 1949 (ก่อนหน้านั้นเขาเคยแต่งงานกับนักเขียนบท โยโกะ มิซูกิ) แต่คู่สมรสหย่าร้างกันในปี ค.ศ. 1956  ทานิงูจิ แต่งงานกับภรรยาคนที่สามของเขา นักแสดงหญิง คาโอรุ ยาชิงูซะ ในปี ค.ศ. 1957 ยาชิงูซะ และ ทานิงูจิ อยู่ด้วยกันมากว่า 50 ปีจนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2007 

ทานิงูจิ เป็นนักเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง *The Quiet Duel* ในปี ค.ศ. 1949 ซึ่ง คูโรซาวะ กำกับและมิฟูเนะ ร่วมแสดงด้วย  ภาพยนตร์ที่ได้รับการยกย่องมากที่สุดของเขาในฐานะผู้กำกับคือ *Escape at Dawn*  ซึ่งเป็นผลงานต่อต้านสงครามที่เป็นที่ถกเถียงจากปี ค.ศ. 1950 เกี่ยวกับทหารญี่ปุ่นและ "นางบำเรอ" ที่มีปัญหากับเซ็นเซอร์ในยุคยึดครอง  Taniguchi ยังคงกำกับภาพยนตร์ต่อไปตลอดทศวรรษที่ ค.ศ. 1950 และ ค.ศ. 1960 แต่คุณภาพของงานของเขาลดลง  ภาพยนตร์ของเขาจากช่วงเวลานั้น ได้แก่ *Man Against Man*, *The Gambling Samurai*, *A Man in the Storm* และ *The Lost World of Sinbad*  ภาพยนตร์เรื่อง *International Secret Police: Key of Keys* ในปี ค.ศ. 1965 ของเขาถูกพากย์ใหม่และออกใหม่ในชื่อ *What's Up, Tiger Lily?* โดย วูดดี อัลเลน เขาถูกเลือกให้เป็นผู้กำกับการผลิตสารคดีอย่างเป็นทางการของงาน *Expo '70* 

เซ็งกิจิ ทานิงูจิ เสียชีวิตจากโรคปอดบวมที่โรงพยาบาลในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2007 ขณะอายุ 95 ปี 

## ผลงานภาพยนตร์
### ผู้กำกับ
* *[[Snow Trail]]* (銀嶺の果て, Ginrei no hate) (1947)
* *[[Jakoman and Tetsu (1949 film)|Jakoman and Tetsu]]* (ジャコ万と鉄, Jakoman to Tetsu) (1949), from a script by Akira Kurosawa
* *[[Escape at Dawn]]* (暁の脱走, Akatsuki no dassō) (1950)
* *[[Foghorn (film)|Foghorn]]* (霧笛, Muteki) (1952)
* *[[Rangiku monogatari]]* (乱菊物語) (1956)
* *[[The Lost World of Sinbad]]* (大盗賊, Daitōzoku) (1963)
* *[[Kokusai himitsu keisatsu: Kagi no kagi|International Secret Police: Key of Keys]]* (国際秘密警察 鍵の鍵, Kokusai himitsu keisatsu: Kagi no kagi) (1965)

### บทภาพยนตร์เท่านั้น
* *[[The Quiet Duel]]* (静かなる決闘, Shizukanaru kettō) (1949)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* Taniguchi Senkichi no shigoto 2010 retrospective of Taniguchi's work (in Japanese)

หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2445
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:บุคคลจากโตเกียว
วัดดอนตอง

**วัดดอนตอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่แรง อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 5 ไร่ 3 งาน 91 ตารางวา

วัดดอนตองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2257 ตามประวัติวัดแจ้งว่าสร้างประมาณ พ.ศ. 2249 โดยราษฎรบ้านเวียงยอง ลำพูนประมาณ 10 ครัวเรือน ซึ่งได้มาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่บ้านดอนตอง ได้ร่วมกันสร้างวัด โดยได้นิมนต์ครูบาธรรมลังกา จากวัดร้องหาง เมืองยองในรัฐฉานมาเป็นเจ้าอาวาส ชื่อของบ้านดอนตองก็มาจากนามเก่าเมื่อสมัยอยู่เมืองยองในรัฐฉานของพม่า วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2250 

อาคารเสนาสนะทีสำคัญ ได้แก่ อุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถสร้างด้วยอิฐถือปูน หุ้มด้วยทองคำเปลว พระประธานในวิหารสร้างด้วยอิฐถือปูน หุ้มด้วยทองคำเปลว พระพุทธรูปในวิหารสร้างด้วยอิฐถือปูน หุ้มด้วยทองคำเปลว 4 องค์ พระพุทธรูปเนื้อทองแดง และเจดีย์ นอกจากนี้วัดยังให้ทางโรงเรียน และอนามัยใช้สถานที่ในบริเวณวัด

## รายนามเจ้าอาวาส

* ครูบาธรรมลังกา
* ครูบา อุปนันถา
* ครูบากันธะ
* ครูบาปัญโญ
* ครูบาสุมะนะ
* ครูบา ธรรมวงค์ษา
* พระกันธิยะ
* พระอินทรส
* พระอธิการนนท์ อินฺทนฺนโท
* พระอธิการทองคำ คมฺภีโร
* พระอธิการทองคำ กตปุญฺโญ ตั้งแต่ พ.ศ. 2522 เป็นต้นมา

## อ้างอิง

ดอนตอง
วัดพระธาตุสบแวน

**วัดพระธาตุสบแวน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหย่วน อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา ในชุมชนชาวไทลื้อ

วัดพระธาตุสบแวนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2223 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2440 บริเวณวัดอยู่บริเวณจุดบรรจบของแม่น้ำสองสายคือ แม่น้ำแวนกับแม่น้ำฮ่อง วัดจึงได้ชื่อว่า "วัดสบแวน"

วัดประดิษฐานพระธาตุเจดีย์ที่มีความเก่าแก่ สันนิษฐานว่าน่าจะมีอายุราว 800 ปี ภายในองค์พระธาตุได้บรรจุเส้นพระเกศา และกระดูกส่วนคางของพระพุทธเจ้าไว้ แม้ผ่านการบูรณะมาหลายต่อหลายครั้ง แต่องค์พระธาตุก็ยังคงได้รับการรักษาศิลปะล้านนาแบบเดิมไว้ คือมีฐานสี่เหลี่ยม องค์เจดีย์ทาสีขาว องค์ระฆังเป็นสีทอง ส่วนยอดมีฉัตรทอง มีกำแพงแก้วล้อมรอบ มีรูปปั้นสิงห์อยู่ทั้งสี่มุม บริเวณทางเข้ามีรูปปั้นสิงห์อีกด้านละ 2 ตัว ด้านหน้ามีหอระฆังสีขาว ประดับด้วยปูนปั้นรูปหงส์และนกยูง ตกแต่งด้วยกระจกชิ้นเล็ก ๆ

วัดมีศาลาหอประวัติไทลื้อ (ศาลา 13 ห้อง) ที่ตั้งอยู่ข้างวิหาร บริเวณวัดมีต้นจามจุรีขนาดใหญ่ อายุกว่าร้อยปี

## อ้างอิง

พระธาตุสบแวน
เจ้าเวียงชื่น บุตรรัตน์

**เจ้าเวียงชื่น บุตรรัตน์** (สกุลเดิม เทพวงศ์) หรือมีชื่อในภาษาไทยว่า **เมืองชื่น** เป็นธิดาคนที่สองของน้อยเทพวงษ์ อดีตเจ้าผู้ครองเมืองแพร่ เธอสมรสกับพระยาราชวงศ์ (บุญศรี บุตรรัตน์) ซึ่งถูกวางตัวให้เป็นเจ้าผู้ครองเมืองแพร่คนถัดไป ทว่าหลังเหตุการณ์กบฏเงี้ยว เจ้าเวียงชื่นและพระยาราชวงศ์ผู้สามี ได้พร้อมใจกันก่ออัตวินิบาตกรรมด้วยการดื่มยาพิษจนถึงแก่กรรมเคียงข้างกันเมื่อช่วงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2445 ไม่ยอมให้รัฐบาลสยามจับกุมคุมขัง ริบทรัพย์ หรือถอดยศ

## ประวัติ
เจ้าเวียงชื่น หรือเจ้าเมืองชื่น เป็นพระธิดาคนที่สองจากทั้งหมดเจ็ดคนของน้อยเทพวงษ์ อดีตเจ้าผู้ครองเมืองแพร่ กับบัวไหล ชายาคนที่สองของบิดา แต่ประสูติเมื่อปีใดนั้นไม่เป็นที่ปรากฏ มีเจ้าพี่เพียงคนเดียว คือ เจ้ากาบคำ วราราช และมีเจ้าน้อง คือ เจ้าสุพรรณวดี ณ น่าน เจ้ายวงคำ เตมิยานนท์ เจ้ายวงแก้ว เทพวงศ์ คุณหญิงหอมนวล ราชเดชดำรง และเจ้าอินทร์แปลง เทพวงศ์ นอกจากนี้ยังมีพี่น้องต่างมารดาอีกเจ็ดคน

เจ้าเวียงชื่นสมรสกับพระยาราชวงศ์ (บุญศรี บุตรรัตน์) มีบุตรด้วยกันสามคนคือ เจ้าอินทร์ตุ้ม ศรีจันทร์แดง เจ้าอินทร์สม เทพวงศ์ และเจ้าดาวคำ ศรุตานนท์ แต่หลังเจ้ากาบคำผู้เป็นพี่สาว ถึงแก่กรรม เจ้าอุปราช (น้อยเสาร์ วราราช) สามีของเจ้ากาบคำ ผู้เป็นพี่เขยใหญ่ ก็ถูกลดบทบาทการทำงานลงไป เจ้าพิริยเทพวงษ์ เจ้าผู้ครองเมืองแพร่ ไว้วางพระทัยสามีของเจ้าเวียงชื่น คือพระยาราชวงศ์มากขึ้นโดยลำดับ และวางตัวไว้หวังใจให้เป็นเจ้าผู้ครองเมืองแพร่คนถัดไป

ในกาลต่อมาเจ้าผู้ครองนครทางตอนเหนือของอาณาจักรสยามมีแนวคิดที่จะเป็นอิสระจากสยาม ก่อให้เกิดกบฏเงี้ยวขึ้นเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2445 และถูกทางการสยามปราบปรามอย่างรุนแรงเวลาต่อมา รัฐบาลสยามได้ทำการปลดเจ้าพิริยเทพวงษ์ลงเป็นไพร่ ให้เรียกว่า *น้อยเทพวงษ์* พร้อมกับยึดคุ้มหลวงและทรัพย์สมบัติ ส่วนบัวไหลถูกถอดและถูกริบเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นตติยจุลจอมเกล้า จากเหตุการณ์ดังกล่าว ทางการสยามได้เพ่งเล็งพระยาราชวงศ์และเจ้าเวียงชื่นมากเป็นพิเศษว่าอาจมีส่วนหรือรู้เห็นเป็นใจให้เงี้ยวก่อกบฏ ทางการสยามได้ทำการสอบสวนเจ้านายเมืองแพร่ซึ่งกำลังตกอยู่ในสภาวะตึงเครียดหลังการปราบปรามอย่างหนักของสยาม ผลปรากฏว่า เจ้ายวงคำให้การซัดทอดว่าเจ้าเวียงชื่น พี่สาว กับแม่เจ้าบัวไหล มารดา เป็นผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับกบฏเงี้ยวอย่างมีนัยสำคัญ หลังจากนั้นเจ้าเวียงชื่นและพระยาราชวงศ์ผู้สามี ได้พร้อมใจกันก่ออัตวินิบาตกรรมด้วยการดื่มยาพิษจนถึงแก่กรรมเคียงข้างกัน ไม่ยอมให้รัฐบาลสยามจับกุมคุมขัง ริบทรัพย์ หรือถอดยศ ภายในคุ้มเจ้าราชวงศ์เมืองแพร่ (ปัจจุบันคุ้มดังกล่าวถูกรื้อไปแล้ว) และหลังการถึงแก่กรรมของเจ้าเวียงชื่น เจ้านายเมืองแพร่ยังเผชิญกับการลงโทษ ฐานที่เป็นผู้ไม่จงรักภักดีต่อสยาม ด้วยการล้มล้างเจ้านายเมืองแพร่ ยึดคุ้มหลวง ยึดทรัพย์สมบัติ ถอดราชศักดิ์เจ้านาย นำชายาและบุตรธิดาที่เหลืออยู่ของเจ้าผู้ครองเมืองแพร่คนก่อนไปกักตัวไว้ที่กรุงเทพมหานคร พร้อมกับส่งข้าราชการชาวสยามมาปกครองเมืองแพร่แทนทั้งหมด

## ลำดับสาแหรก

## อ้างอิง
### เชิงอรรถ

### บรรณานุกรม
* 

หมวดหมู่:เจ้าหญิงแพร่
หมวดหมู่:สกุลเทพวงศ์
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดแพร่
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายไทลื้อ
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายด้วยพิษ
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายในประเทศไทย
วิลเลียม เพ็ตติ เอิร์ลที่ 2 แห่งเชลเบิร์น

thumb|ภาพวาดของวิลเลียม เพ็ตติ
**วิลเลียม เพ็ตติ เอิร์ลที่ 2 แห่งเชลเบิร์น** (, 2 พฤษภาคม 1737 – 7 พฤษภาคม 1805) เป็นรัฐบุรุษชาวแองโกล–ไอริชจากพรรควิก ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยคนแรกในปี 1782 และต่อมาเป็นนายกรัฐมนตรีในช่วงปี 1782–1783 ซึ่งตรงกับช่วงท้าย ๆ ของสงครามประกาศอิสรภาพอเมริกา เขาประสบความสำเร็จในการรักษาสันติภาพกับอเมริกา และความสำเร็จนี้ยังคงเป็นมรดกที่โดดเด่นที่สุดของเขา

ลอร์ดเชลเบิร์นเกิดในดับลินและใช้ชีวิตช่วงวัยเด็กในไอร์แลนด์ หลังจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยอ็อกซ์ฟอร์ด เขารับราชการเป็นทหารในกองทัพอังกฤษในช่วงสงครามเจ็ดปี เพื่อเป็นการตอบแทนสำหรับวีรกรรมอันกล้าหาญในยุทธการที่คลอสเตอร์แคมเปน เพ็ตติได้รับแต่งตั้งให้เป็นราชองครักษ์ของพระเจ้าจอร์จที่ 3 เขาผันตัวเข้าสู่วงการการเมือง และดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในปี 1760 เมื่อพ่อของเขาเสียชีวิตในปี 1761 เขาได้รับสืบทอดตำแหน่งเป็นเอิร์ลที่ 2 แห่งเชลเบิร์นและได้เข้าร่วมประชุมในสภาขุนนาง

ในปี 1766 เชลเบิร์นได้รับแต่งตั้งเป็น Southern Secretary (เทียบได้กับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในปัจจุบัน) เขาดำรงตำแหน่งนี้อยู่เป็นเวลา 2 ปี เขาออกจากตำแหน่งระหว่างวิกฤตการณ์คอร์ซิกาและเข้าร่วมฝ่ายค้าน หลังจาก รัฐบาลนอร์ท ที่นำโดยเฟรเดอริก นอร์ทล่มสลาย เอิร์ลเชลเบิร์นเข้าร่วมรัฐบาลใหม่ภายใต้การนำของลอร์ดร็อกกิงแฮม เขาได้รับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในปี 1782 หลังจากการถึงแก่อสัญกรรมของร็อกกิงแฮม ขณะที่สงครามอเมริกายังคงดำเนินอยู่

เขาสูญเสียอำนาจและอิทธิพลหลังพ้นจากตำแหน่งเมื่ออายุ 45 ปีในปี 1783 เชลเบิร์นรู้สึกเสียใจที่อาชีพของเขาพังทลาย แม้จะดำรงตำแหน่งสำคัญมากมายตลอด 17 ปี และแสดงให้เห็นถึงทักษะการอภิปรายที่ยอดเยี่ยม แต่เขาโทษตัวเองที่ด้อยการศึกษา แม้จะมีการศึกษาที่ดีเหมือนคนทั่วไป แต่เขาประสบปัญหาในชีวิตเพราะมักจะคบหาสมาคมกับคนที่ฉลาดแต่ไม่เป็นที่นิยม

## อ้างอิง

## งานเขียน
* Cannon, John. "Petty, William, second earl of Shelburne and first marquess of Lansdowne (1737–1805)", *Oxford Dictionary of National Biography*, (Oxford University Press, 2004); online edn, Sept 2013 accessed 16 Nov 2014 doi:10.1093/ref:odnb/22070
* Fitzmaurice, Edmond. ** Macmillan & Co. (2nd ed., 1912 [1st ed. 1875], reprinted 2006). .
* Fleming, Thomas. *The Perils of Peace: America's Struggle for Survival After Yorktown*. First Smithsonian books, 2008.
* Middleton, Charles. *The Bells of Victory: The Pitt-North Ministry and the Conduct of the Seven Years' War, 1757–1762*. Cambridge University Press, 1985.
* Nelson, Paul David. *Sir Charles Grey, First Earl Grey: Royal Soldier, Family Patriarch*. Associated University Presses, 1996.
* Norris, John. *Shelburne and Reform*. Macmillan, 1963. online 
* Ritcheson, Charles R. "The Earl of Shelbourne and Peace with America, 1782–1783: Vision and Reality." *International History Review* (1983) 5#3 pp: 322–345. online
* Schweizer, Karl W. (ed.) *Lord Bute: Essays in Reinterpritation*. Leicester University Press, 1998.
* Simpson, W. O. "Lord Shelburne and North America." *History Today* (Jan 1960) 19#1 pp 52–62.

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2280
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2348
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีบริเตนใหญ่
หมวดหมู่:ผู้นำในสภาขุนนาง