open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
แอ่งต่อมน้ำตา

**แอ่งต่อมน้ำตา** (lacrimal fossa or fossa for lacrimal gland) เป็นรอยเว้าตื้น เรียบ ใต้ส่วนที่ไซโกมาติก โพรเซส (zygomatic process) ปิดอยู่ บนพื้นผิวด้านล่างของระนาบเบ้าตาของกระดูกหน้าผาก (frontal bone) เป็นแอ่งสำหรับต่อมน้ำตา (lacrimal gland)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Stedman's/LWW 1519844

หมวดหมู่:กะโหลกศีรษะ
โทรเคลียร์ โฟเวีย

**โทรเคลียร์ โฟเวีย** () เป็นรอยเว้าใกล้ๆ กับส่วนจมูกของพื้นผิวด้านล่างของกระดูกหน้าผาก (frontal bone) ในบางครั้งอาจเป็นเงี่ยงโทรเคลียร์เล็กๆ สำหรับเป็นจุดเกาะของรอกกระดูกอ่อนสำหรับกล้ามเนื้อออบลีควัส ออกคูไล ซุพีเรียร์ (Obliquus oculi superior)

หมวดหมู่:กะโหลกศีรษะ
ส่วนยื่นจดกระดูกโหนกแก้ม

thumb|right|300px|ส่วนยื่นจดกระดูกโหนกแก้มเรียงตัวเป็นรูปตัว L ในภาพ

**ส่วนยื่นจดกระดูกโหนกแก้ม** หรือ **ไซโกมาติก โพรเซส** (Zygomatic process) เป็นส่วนยื่นที่ออกมาจากกะโหลกศีรษะ คล้ายๆ กับเป็นกันชนของรถยนต์ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic bone) เรียกว่าส่วนยื่นจดกระดูกโหนกแก้มของกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic process of the zygomatic bone) อย่างไรก็ตามนอกจากกระดูกโหนกแก้มแล้วยังมีกระดูกชิ้นอื่นๆ ที่ประกอบเป็นโหนกแก้มอีก ได้แก่ กระดูกหน้าผาก (frontal bone) , กระดูกขากรรไกรบน (maxilla) และกระดูกขมับ (temporal bone) ซึ่งยื่นออกมาเป็น
* ส่วนยื่นกระดูกหน้าผากจดกระดูกโหนกแก้ม (Zygomatic process of frontal bone)
* ส่วนยื่นขากรรไกรบนจดกระดูกโหนกแก้ม (Zygomatic process of maxilla)
* ส่วนยื่นกระดูกขมับจดกระดูกโหนกแก้ม (Zygomatic process of temporal bone)

## ส่วนยื่น (โพรเซส)
thumb|200px|ภาพเปรียบเทียบกะโหลกศีรษะเมื่อตัดส่วนยื่นจดกระดูกโหนกแก้มออกไป
ไซโกมาติก โพรเซสจริงๆ แล้วเป็นลักษณะของส่วนยื่น (หรือโพรเซส) หลายๆ อัน ได้แก่ ฟรอนโทสฟีนอยดัล, ออร์บิทัล, แมกซิลารี, และเทมพอรัล โพรเซส
* **ฟรอนโทสฟีนอยดัล โพรเซส** (frontosphenoidal process) มีลักษณะหนาและเป็นฟันเลื่อย พบรอยประสานหรือซูเจอร์ (suture) ระหว่างกระดูกหน้าผากและกระดูกโหนกแก้ม บนพื้นผิวเบ้าตาภายในขอบของเบ้าตาและประมาณ 11 ซม. ใต้ไซโกมาติโคฟรอนทัล ซูเจอร์ (zygomaticofrontal suture) เป็นปุ่มกระดูกที่มีขนาดและรูปร่างหลากหลาย พบได้ประมาณร้อยละ 95 ปุ่มกระดูกดัลกล่าวไม่ได้แสดงในภาพ
* **ออร์บิทัล โพรเซส** (orbital process) เป็นแผ่นหนาและแข็งแรง ยื่นไปทางด้านหลังและด้านใกล้กลางจากขอบเบ้าตา ในภาพจะเป็นบริเวณมืดๆ ที่อยู่ใต้กระดูกแอ่งถุงน้ำตา (lacrimal) และกระดูกเอทมอยด์ (ethmoidal)
* **แมกซิลารี โพรเซส** (maxillary process) เป็นพื้นผิวรูปสามเหลี่ยมขรุขระที่เกิดข้อต่อกับกระดูกขากรรไกรบน เป็นบริเวณที่อยู่ใต้คำว่า "zygomatic" ในภาพ
* **เทมพอรัล โพรเซส** (temporal process) ยาว แคบ และเป็นฟันเลื่อย เกิดข้อต่อกับส่วนยื่นกระดูกขมับจดกระดูกโหนกแก้ม เป็นส่วนยื่นที่อยู่ทางขวาของคำว่า "zygomatic" ในภาพ

หมวดหมู่:กะโหลกศีรษะ
สันหน้าผาก

**สันหน้าผาก** (frontal crest) เป็นขอบของร่องหว่างขม่อม (sagittal sulcus) ซึ่งเป็นร่องเว้าในแนวตั้งที่ปรากฏอยู่ที่ส่วนบนของเส้นแนวกลางตัว ปรากฏอยู่บนพื้นผิวด้านในของกระดูกหน้าผาก (frontal bone) ส่วนสความา ฟรอนทาลิส (squama frontalis) ร่องหว่างขม่อมเป็นที่อยู่ของแอ่งเลือดดำซุพีเรียร์ ซาจิตตัล ไซนัส (superior sagittal sinus) ในขณะที่ขอบและสันเป็นจุดเกาะของฟอล์กซ์ ซีรีไบร (falx cerebri)

หมวดหมู่:กะโหลกศีรษะ
โพรงอากาศหน้าผาก

**โพรงอากาศหน้าผาก** (frontal sinuses) ตั้งอยู่ด้านหลังโหนกคิ้ว (superciliary arches) และมักอสมมาตรกันทั้งสองข้าง และมีผนังกั้นระหว่างกันซึ่งมักจะเบนออกจากแนวกลางตัวไปยังข้างใดข้างหนึ่ง

ขนาดโดยเฉลี่ยของโพรงอากาศหน้าผากคือ สูงประมาณ 3 ซม. กว้าง 2.5 ซม. ลึกจากด้านหน้าไปด้านหลัง 2.5 ซม.

โพรงอากาศแต่ละโพรงจะเปิดทางส่วนหน้าของหลืบกลางของจมูก (middle meatus of the nose) โดยผ่านท่อฟรอนโทนาซัล (frontonasal duct) ซึ่งทอดข้ามส่วนหน้าของแลบิรินธ์ของกระดูกเอทมอยด์ (labyrinth of the ethmoid) โครงสร้างดังกล่าวจะเปิดในไฮเอตัส เซมิลูนาริส (hiatus semilunaris) ในหลืบกลางของจมูก

เยื่อเมือก (mucuous membrane) ในโพรงอากาศนี้ถูกเลี้ยงโดยเส้นประสาทเหนือเบ้าตา (supraorbital nerve) และหลอดเลือดแดงเหนือเบ้าตา (supraorbital artery) และหลอดเลือดแดงแอนทีเรียร์เอทมอยดัล (anterior ethmoidal artery)

โพรงอากาศนี้จะไม่ปรากฏเมื่อแรกเกิด แต่จะพัฒนาขึ้นในระหว่างอายุ 7-8 ปี และจะมีขนาดใหญ่เต็มที่หลังวัยเริ่มเจริญพันธุ์ (puberty)

## ภาพอื่นๆ

 Image:Gray135.png|กระดูกหน้าผาก มุมมองจากด้านใน
 Image:Gray192.png|ผนังด้านใกล้กลางของเบ้าตาข้างซ้าย
 Image:Gray855.png|ผนังด้านข้างของโพรงจมูก
 Image:Gray994.png|ภาพตัดกลางลำตัวของจมูก ปาก คอหอย (pharynx) และกล่องเสียง (larynx)
 Image:Gray1199.png|เค้าโครงของกระดูกของใบหน้า แสดงตำแหน่งของโพรงอากาศ


## ดูเพิ่ม
* โพรงอากาศข้างจมูก

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*  (, )

หมวดหมู่:กะโหลกศีรษะ
หมวดหมู่:ระบบทางเดินหายใจ
ท่อฟรอนโทนาซัล

**ท่อฟรอนโทนาซัล** () เป็นท่อที่เชื่อมระหว่างโพรงจมูกและโพรงอากาศหน้าผาก**** 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กะโหลกศีรษะ
หมวดหมู่:ระบบทางเดินหายใจ
ปุ่มหน้าแอ่งข้อต่อขากรรไกร

**ปุ่มหน้าแอ่งข้อต่อขากรรไกร** มีฐานด้านหน้าของปลายด้านหลังของพื้นผิวด้านนอกของสความา เทมพอราลิส (Squama temporalis) ซึ่งต่อเนื่องกับขอบล่าง มีลักษณะสั้นแต่กว้างและแข็งแรง ชี้ไปทางด้านใกล้กลางและสิ้นสุดลงเป็นเนินรูปกลม เรียกว่า "ปุ่มหน้าแอ่งข้อต่อขากรรไกร" (articular tubercle or eminentia articularis)

ปุ่มกระดูกดังกล่าวประกอบเป็นขอบเขตด้านหน้าของแอ่งข้อต่อขากรรไกร (mandibular fossa) และถูกคลุมด้วยกระดูกอ่อน

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Image at wayne.edu
* 

หมวดหมู่:กะโหลกศีรษะ
เนซิออน

**เนซิออน** () เป็นรอยต่อระหว่างกระดูกหน้าผาก (frontal bone) และกระดูกจมูก (nasal bone) 2 ชิ้นของกะโหลกศีรษะมนุษย์ สังเกตได้ชัดเจนคือเป็นรอยเว้าที่อยู่ระหว่างตาทั้งสองข้างและด้านบนดั้งจมูก

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ศีรษะและคอ
หมวดหมู่:กะโหลกศีรษะ
คริสตัล เกล

**คริสตัล เกล** () หรือมีชื่อจริงว่า **เบรนดา เกล เว็บบ์** () เกิดเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1951 เป็นนักร้องเพลงคันทรี ป็อป ชาวอเมริกัน ที่มีชื่อเสียงในช่วงปลายยุคคริสต์ทศวรรษ 1970-ต้น 1980 เคยมีชื่อติดอันดับ 50 บุคคลสวยหล่อที่สุดในโลกจากนิตยสารพีเพิลประจำปี 1983

ปี 1977 คริสตัล ได้รับรางวัลแกรมมี่ สาขาการแสดงสดเพลงคันทรี่ฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม จากเพลง Don't It Make My Brown Eyes Blue ซึ่ง คริสตัล เผยว่า ริชาร์ด ลีห์ เขียนเพลงนี้ โดยได้แรงบันดาลใจจากสุนัขของเขา ที่มีดวงตาสีน้ำตาลหนึ่งข้างและดวงตาสีฟ้าอีกหนึ่งข้าง แต่เนื้อหาเพลงจริงกล่าวถึงหญิงสาวที่เจ็บปวดกับความรัก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Crystal Gayle Official Site

หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเคนทักกี
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐอินดีแอนา
หมวดหมู่:นักร้องคันทรี
ดาราจักรรี

[thumb|250px|ดาราจักรรีขนาดยักษ์ [อีเอสโอ 325-4|ESO 325-G 004]]

**ดาราจักรรี** (Elliptical Galaxy) เป็นดาราจักรแบบหนึ่งในสามประเภทหลักของดาราจักรที่จัดแบ่งโดย เอ็ดวิน ฮับเบิล ในปี ค.ศ. 1936 ตามรูปร่างที่มองเห็น ในงานของเขาที่ชื่อว่า "The Realm of the Nebulae" (อาณาจักรของเนบิวลา) จึงถูกจัดประเภทอยู่ในลำดับของฮับเบิลด้วย ดาราจักรรีอาจมีรูปร่างตั้งแต่เกือบเป็นทรงกลม ไปจนถึงแบบเรียวรีมาก ๆ และอาจมีดาวฤกษ์ตั้งแต่ไม่กี่ร้อยล้านดวง ไปจนถึงนับล้านล้านดวง ในระดับมหภาค ดาวฤกษ์หลายดวงจะจับกลุ่มเข้าด้วยกันเป็นกระจุกดาวทรงกลม ดาราจักรรีส่วนใหญ่มักประกอบไปด้วยดาวฤกษ์ที่มีอายุมากและมีมวลน้อย มีสสารระหว่างดาวอยู่เบาบาง อัตราการเกิดดาวฤกษ์ใหม่ก็ต่ำมาก เชื่อว่าดาราจักรรีมีอยู่ประมาณร้อยละ 10-15 ของดาราจักรทั้งหมดในเอกภพของเรา และมักพบอยู่ใกล้ใจกลางของกระจุกดาราจักร 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ดาราจักรรี
หมวดหมู่:ดาราจักร
ดาราจักรชนิดก้นหอย

[thumb|250px|ดาราจักรชนิดก้นหอย [เมซีเย 101|M101 หรือ NGC 5457]]

**ดาราจักรชนิดก้นหอย** () เป็นดาราจักรแบบหนึ่งในสามประเภทหลักของดาราจักรที่จัดแบ่งโดย เอ็ดวิน ฮับเบิล ในปี ค.ศ. 1936 ตามรูปร่างที่มองเห็น ในงานของเขาที่ชื่อว่า "The Realm of the Nebulae" (อาณาจักรของเนบิวลา) จึงถูกจัดประเภทอยู่ในลำดับของฮับเบิลด้วย ดาราจักรชนิดก้นหอยประกอบด้วยแผ่นจานหมุนแบน ๆ ของดาวฤกษ์, แก๊ส และฝุ่น มีจุดศูนย์กลางเป็นกลุ่มดาวฤกษ์หนาแน่นเรียกว่าดุมดาราจักร ล้อมรอบด้วยกลุ่มกลดแบบจาง ๆ จำนวนมาก ส่วนใหญ่รวมตัวกันเป็นกระจุกดาวทรงกลม

ดาราจักรชนิดก้นหอยได้ชื่อนี้จากรูปร่างภายนอกที่มองเห็น ซึ่งมักมีแขนสองแขนเป็นรูปก้นหอยยืดต่อออกมาจากดุมที่ใจกลางไปเชื่อมกับแผ่นจาน แขนก้นหอยเป็นแหล่งซึ่งดาวฤกษ์กำลังก่อตัวใหม่ มักสว่างกว่าบริเวณที่เป็นแผ่นจานโดยรอบ เพราะมีดาวฤกษ์ที่อายุน้อยและร้อนจัด ประมาณครึ่งหนึ่งของดาราจักรชนิดก้นหอยทั้งหมดพบว่าอยู่ในรูปแบบของโครงสร้างก้นหอยมีคาน ยืดต่อออกมาจากดุม เชื่อว่าดาราจักรทางช้างเผือกของเราก็จัดเป็นดาราจักรชนิดก้นหอยมีคาน แม้ว่าส่วนที่เป็นโครงสร้างคานจะสังเกตเห็นได้ไม่ชัดเจนนักจากตำแหน่งของโลกเราที่อยู่บนจานหมุน สมมุติฐานที่น่าเชื่อถือที่สุดได้มาจากการสำรวจเมื่อเร็ว ๆ นี้ โดยกล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์ ในการสำรวจบริเวณใจกลางดาราจักร

ดาราจักรชนิดก้นหอยพบอยู่มากเป็นจำนวนถึง 70% ของดาราจักรทั้งหมดในเอกภพของเรา พบได้มากที่สุดในเขตที่มีความหนาแน่นต่ำ และไม่ค่อยพบที่ใจกลางของกระจุกดาราจักร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Spiral Galaxies  @ SEDS Messier pages 
* Spiral Structure explained 
* SpiralZoom.com  เว็บไซต์เพื่อการศึกษา ที่อธิบายเกี่ยวกับดาราจักรชนิดก้นหอยและการก่อตัวของวัตถุรูปทรงกังหันแบบอื่นๆ ตามธรรมชาติ เหมาะสำหรับนักเรียนมัธยมและประชาชนทั่วไป

หมวดหมู่:ดาราจักร
หมวดหมู่:ดาราจักรชนิดก้นหอย
อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล

**อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล** (เกิด 14 กันยายน พ.ศ. 2532) ชื่อเล่น **กรีน** หรือ **กรีน AF5** เป็นนักแสดง นักร้อง นางแบบชาวไทย

## ประวัติ
**อัษฎาพร สิริวัฒน์ธนกุล** 
ชื่อเล่น **กรีน** หรือ **กรีน AF5** เกิดเมื่อวันพฤหัสบดี ที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2532  

การศึกษา ชั้นประถมศึกษา จนถึงระดับมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่ โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ ระดับปริญญาตรี คณะสถาปัตยกรรมและการออกแบบ หลักสูตรศิลปบัณฑิต สาขาการออกแบบภายใน จาก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ จบการศึกษาปี 2557 และระดับปริญญาโท คณะบริหารธุรกิจ หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจอุตสาหกรรม จาก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ใช้เวลาเรียนทั้งสิ้น 2 ปี จบการศึกษาปี 2559 

เริ่มเข้าวงการบันเทิง จากการรับสมัครเวทีประกวด เรียลลิตีเกมโชว์ **[[ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย]] ซีซั่น 5 รหัส V16** ได้ **รองชนะเลิศอันดับ 5 (ที่ 6)** ต่อมาได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดง สังกัด ช่อง 7 เอชดี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 ผลงานละครเรื่องแรก หอบรักมาห่มป่า ตามมาด้วย หยกเลือดมังกร คีตโลกา ต่อมาได้รับบทปัทมาในละครเรื่อง ขมิ้นกับปูน และผลงานละครอื่นๆ อีกมากมาย ทำให้กรีนเป็นนางเอกมีฝีมือทางด้านการแสดงที่ยอดเยี่ยมอีกด้วย มีลูกพี่ลูกน้องในวงการบันเทิงคือ ธนเวทย์ สิริวัฒน์ธนกุล 

ชีวิตส่วนตัว เคยคบหาดูใจกับ ธันวา สุริยจักร และ ร่วมหุ้นทำธุรกิจร้านอาหาร ปัจจุบัน ปิดกิจการแล้ว

ปัจจุบันพี่ กรีน อัษฎาพร มีช่องยูทูบแชนแนลของตัวเองว่าชื่อ On Green Official ใช้สำหรับลงคลิปร้องเพลงคัฟเวอร์เพลง

## ผลงาน

### ละครโทรทัศน์

### ภาพยนตร์

### ผลงานเพลง

### เพลงประกอบละคร

### มิวสิกวิดีโอ
* *(2548) เพลง อยู่ที่เธอ ศิลปิน วง Freeplay ค่าย จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่*
* *(2552) เพลง คนที่พร้อมให้เธอ ศิลปิน ต้อล AF4 วันธงชัย อินทรวัตร ค่าย ทรู แฟนเทเชีย*
* *(2553) เพลง ใจไม่หยุดฝัน ศิลปิน ต้อล AF4 วันธงชัย อินทรวัตร ค่าย ทรู แฟนเทเชีย และเป็นเพลงประกอบละครโทรทัศน์ เศรษฐีข้างเขียง ออกอากาศทางช่อง 3*
* *(2562) เพลง จุกตาย ขับร้องโดย โตโน่ The Star 6 ภาคิน คำวิลัยศักดิ์ ในนาม วง Tono & The Dust  อัลบั้ม : จรจัด ค่าย Believe Music*

### คอนเสิร์ตและแฟนมีตติ้ง
* Khemjira Pre Screeming (2568)
* Khemjira The Gloden Time Concert (2569)

## รายการโทรทัศน์

## รางวัล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เฟซบุ๊ก Official Fanpage
* เฟซบุ๊กส่วนตัว
* อินสตาแกรมส่วนตัว
*ย้อนชมภาพน่ารักใสๆ ในวัยเรียน กรีน อัษฎาพร ดาราดีกรี ป.โท
*เจาะชีวิตกรีน อัษฎาพร นางเอกติดดิน
*ประวัติ กรีน อัษฎาพร นางเอกช่อง7สี

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอปากเกร็ด
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมและการออกแบบ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดทรูแฟนเทเชีย
หมวดหมู่:นักแสดง ทรู อะคาเดมี แฟนเทเชีย
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:ยูทูบเบอร์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงอิสระชาวไทย
ประหยัด ศ. นาคะนาท

**ประหยัด ศ. นาคะนาท** (17 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 – 12 เมษายน พ.ศ. 2545) เป็นนักเขียน นักหนังสือพิมพ์ ที่มีชื่อเสียงจากนามปากกา "นายรำคาญ" อดีตบรรณาธิการหนังสือพิมพ์สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ ของหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช และเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ

## ประวัติ
ประหยัด ศ. นาคะนาท เดิมชื่อ "ประหยัดศรี"  เป็นบุตรของขุนวิจิรวรรณกร (เปล่ง นาคะนาท) และเยื้อน นาคะนาท และเป็นพี่ชายของประภาศรี นาคะนาท (หรือ 'ภา พรสรรค์) และประยงคุ์ศรี อุณหธูป (ภริยาของ ประมูล อุณหธูป) เปลี่ยนชื่อตัวเป็น "ประหยัด ศ." ในยุครัฐนิยมสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม ที่บังคับให้เปลี่ยนชื่อที่ไม่ตรงตามเพศ ห้ามผู้ชายใช้ชื่อที่มีคำว่า "ศรี"

ประหยัดเข้าเรียนที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ ปี พ.ศ. 2472 เลขประจำตัวนักเรียน ท.ศ.3726
  
เริ่มเขียนหนังสือในหนังสือพิมพ์ประชาชาติรายวัน เมื่อ พ.ศ. 2477 ใช้นามปากกาว่า “นายรำคาญ”  ต่อมาในปี พ.ศ. 2478 เริ่มเขียนในประชาชาติรายสัปดาห์ คอลัมน์  “ตามใจท่าน” แทนครูอบ ไชยวสุ

ประหยัด ศ. นาคะนาท มีงานเขียนหลากหลาย ทั้งบทความการเมือง ขำขัน หัสนิยาย สารคดี เคยเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ บางกอกรายปักษ์ บางกอกรายวัน สยามสมัย พิมพ์ไทยวันจันทร์ สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ และสยามิศร์ รายวันและรายสัปดาห์ 

ประหยัด ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516

ชีวิตส่วนตัว สมรสกับนางละออศรี มีบุตร-ธิดา 5 คน

ในเหตุการณ์ 6 ตุลา เขามีบทบาทในการโจมตีนักศึกษาผ่านสถานีวิทยุยานเกราะอันเป็นเครือข่ายของกองทัพบกเป็นแม่ข่าย

ประหยัด ศ. นาคะนาท เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2545 สิริอายุรวม 87 ปี

## ผลงาน
* เที่ยวไปกับนายรำคาญ
* เที่ยวเขมรกับคึกฤทธิ์
* ละคอนลิงแห่งชีวิต
* ลิเกแห่งชีวิต
* เรื่องอย่างว่า
* เรื่องนี้นางเอกมีหนวด
* พระเอกเป็นนักสืบตำรวจเป็นผู้ร้าย
* ผีโป่งที่ป่าร่อน

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
หมวดหมู่:บรรณาธิการหนังสือพิมพ์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
หมวดหมู่:สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
ลมูล อติพยัคฆ์

**ลมูล อติพยัคฆ์** (เกิด พ.ศ. 2460 - 2533 )  เป็นนักเขียน นักหนังสือพิมพ์ เจ้าของรายการโทรทัศน์ "ไท-ทรรศน์" ทางช่อง 5   เป็นผู้เขียนเรื่อง "ฉุยฉาย" "โฉมฉาย" และ "'นางลอย"' และนักเขียนสารคดีท่องเที่ยว นวนิยายต่างแดน 
 
## ประวัติ
ลมูล อติพยัคฆ์ เกิดย่านถนนจักรวรรดิ กรุงเทพมหานคร จบจากโรงเรียนวัดบพิตรพิมุข และโรงเรียนเพาะช่าง  แล้วทำงานเป็นบ๋อยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2476 เมื่ออายุ 16 ปี แล้วได้รับการชักชวนให้เข้าสู่วงการหนังสือพิมพ์โดย มาลัย ชูพินิจ พร้อมกับรับราชการ แผนกส่งเสริมการท่องเที่ยว กรมพาณิชย์ (ปัจจุบันคือ กรมส่งเสริมการท่องเที่ยว) ต่อมาได้ลาออกไปทำหนังสือพิมพ์กับบริษัท ไทยพาณิชยการ กับมาลัย ชูพินิจ และอารีย์ ลีวีระ เต็มตัว เป็นบรรณาธิการ "เริงรมย์" และผู้ช่วยบรรณาธิการ "สยามสมัย"

หลังจากอารีย์ ลีวีระ เสียชีวิต ได้ออกไปทำงานกับ แสง เหตระกูล ออกนิตยสาร "กุลสตรี" และกับ ประยูร ส่งเสริมสวัสดิ์ ออกนิตยสาร "สกุลไทย" ต่อมาได้ออกนิตยสารดาราของตัวเอง ชื่อ "โลกดารา" และ "ไดอารี่คู่ชีวิต" ได้รับความนิยมมาก มียอดขายฉบับละเกือบแสนฉบับ และหนังสือพิมพ์ "ไท-รายวัน"

ลมูล อติพยัคฆ์ มีนามปากกาที่ใช้อยู่สามชื่อ คือ ชื่อจริง ใช้เขียนสารคดี และนวนิยาย แถลง พยัคฆวรรณ ใช้เขียนนวนิยายต่างแดน และ สนมอินทร์ ใช้เขียนตำราทำกับข้าว

ลมูล อติพยัคฆ์ เป็นนักดื่มตัวฉกาจ แต่เลิกดื่มสุราทุกชนิดตั้งแต่ พ.ศ. 2500 เนื่องจากให้สัญญากับ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2533

## ผลงาน
* ฉุยฉาย
* โฉมฉาย
* นางลอย
*เหยื่อโลกีย์ที่ปารีส
* ราชินีสีทอง
* สามควีนส์
* ซากุระเปลือย
* เสือแค้น (ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "แสนแค้น" เพราะชื่อซ้ำกับนวนิยายแปลจากเรื่อง Fear Is the Key ของ Alistair MacLean แปลโดย ประมูล อุณหธูป)
* ไอ้แมงมุม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:บรรณาธิการนิตยสาร
หมวดหมู่:นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยเพาะช่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
ปลาตูหนา

**ปลาตูหนา** หรือ **ปลาไหลหูดำ** (; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตูหนา (Anguilidae) มีรูปร่างอ้วนป้อม ลักษณะโดยทั่วไปเหมือนปลาสะแงะ (*A. bengalensis*) ซึ่งอยู่ในวงศ์และสกุลเดียวกัน แต่ปลาตูหนามีรูปร่างที่เล็กกว่า ครีบอกของปลาตูหนามีสีคล้ำ ในปลาโตเต็มวัยครีบหลังและครีบก้นมีสีคล้ำด้วยเช่นกัน จึงเป็นที่มาของชื่อว่า "ปลาไหลหูดำ" ลำตัวสีน้ำตาลอ่อนไม่มีลวดลาย ใต้ท้องสีขาว ขนาดโตเต็มที่ได้ 1.5 เมตร

ในประเทศไทยพบได้ตั้งแต่ภาคใต้ฝั่งตะวันตกแถบริมชายฝั่งอันดามัน เรื่อยไปจนถึงประเทศมาเลเซียและอินโดนีเซีย และในภาคตะวันตกในชายแดนที่ติดกับประเทศพม่า เช่น จังหวัดตาก แม่ฮ่องสอน เป็นต้น โดยชาวกะเหรี่ยงเรียกปลาชนิดนี้ว่า "หย่าที"  ในภูมิภาคเอเชียตะวันตกพบได้ตั้งแต่พม่า บังกลาเทศ จนถึงอินเดีย โดยปลาที่พบในประเทศแถบนี้จะเป็นสายพันธุ์ย่อยที่เรียกว่า *A. b. pacifica* ส่วนปลาที่พบในแถบเอเชียตะวันออกมีชื่อเรียกว่า  *A. b. bicolor* 

ปลาตูหนามีพฤติกรรมจะกลับไปผสมพันธุ์และวางไข่แถบป่าชายเลนหรือปากแม่น้ำ ลูกปลาแรกเกิดมีลำตัวใสเหมือนวุ้นเส้น มีสีแดงเรื่อ จากนั้นเมื่อโตขึ้นจะค่อยอพยพว่ายทวนน้ำมาสู่แหล่งน้ำจืด ซึ่งบางครั้งอาจพบได้ไกลถึงลำธารน้ำตกบนภูเขา

ปลาชนิดนี้เป็นที่นิยมอย่างมากโดยเฉพาะชาวไทยเชื้อสายจีนในแถบจังหวัดระนองหรือตรัง ถือเป็นเมนูราคาแพง สามารถนำไปปรุงได้หลากหลาย เช่น ต้มยำ ย่าง หรือทำน้ำแดง ในต่างประเทศที่นิยมบริโภคได้แก่จีนและญี่ปุ่น โดยหน่วยงานประมงของประเทศเหล่านี้ได้มีการส่งเสริมให้เป็นปลาเศรษฐกิจ มีการทำฟาร์มเพาะขยายพันธุ์ แต่ว่าเนื้อมีกลิ่นคาวมาก จึงนิยมปลาตูหนาญี่ปุ่น (*A. japonica*) มากกว่า

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

ตูหนา
ตูหนา
ตูหนา
ตูหนา
ตูหนา
ตูหนา
ตูหนา
ตูหนา
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา

**พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา** (7 กรกฎาคม พ.ศ. 2415 – 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2453) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาตลับ ในรัชกาลที่ 5

## พระประวัติ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาตลับ ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันอาทิตย์ ขึ้น 2 ค่ำ เดือน 88 ปีวอก จัตวาศก จ.ศ. 1234 ตรงกับวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2415 มีพระโสทรานุชาหนึ่งพระองค์ คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา ประชวรพระวัณโรคภายในมาช้านาน แพทย์ได้ประกอบพระโอสถถวาย พระอาการหาคลายไม่ มีแต่ทรงบ้างแล้วกลับทรุดหนักเป็นลำดับมา เหลือกำลังของแพทย์ที่จะประกอบโอสถถวายให้หายจากพระโรคได้ต่อไป ครั้นวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2453 เวลา 20.00 น. พระโรคกำเริบหนักขึ้น พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ทรงบันทึกไว้ปรากฏในหนังสือ ประวัติต้นรัชกาลที่ 6 (ภายใต้พระนาม ราม วชิราวุธ) ว่า "วันที่ 16 พฤศจิกายน พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา สิ้นพระชนม์เวลา 2 นาฬิกาเศษก่อนเที่ยง" สิ้นพระชนม์ที่ตำหนักวังพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ซึ่งเสด็จไปทรงพักรักษาพระองค์ที่นั้น สิริพระชันษา 38 ปี 

วันที่ 16 พฤศจิกายน เจ้าพนักงานจัดการที่จะสรงน้ำพระศพ เวลา 22.00 น. พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเครื่องครึ่งยศขาวทหารบก เสด็จพระราชดำเนินโดยรถม้าพระที่นั่งออกจากพระบรมมหาราชวังไปประทับ ณ วังพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ พระราชทานน้ำสรงพระศพแล้ว พระบรมวงศานุวงศ์และเสนาบดีสรงน้ำพระศพต่อไป ชาวประโคมประโคมแตรสังข์กลองชนะ มีแตรงอน 2 แตร ฝรั่ง 2 สังข์ 1 จ่าปี่ 1 จ่ากลอง 1 กลองชนะ 20 เสร็จการสรงพระศพแล้ว กรมพระภูษามาทรงเครื่องพระศพเชิญลงในพระลอง พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสวมพระชฎาแล้ว กรมพระตำรวจเชิญขึ้นประดิษฐานเหนือชั้นแว่นฟ้า 2 ชั้น ในตำหนักที่สิ้นพระชนม์นั้น แวดล้อมด้วยเครื่องสูง 5 ชั้น เสร็จแล้ว พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงทอดไตร 30 ไตร และโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิตทรงทอดผ้าขาวพับ 60 พับ พระสงฆ์สดับปกรณ์ มีพระธรรมปาโมกข์เป็นประธาน สดับปกรณ์แล้ว ถวายยถาอนุโมทนา ถวายอดิเรกแล้ว พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินกลับเวลาตี 2 เศษ เจ้าพนักงานประกอบพระโกศมณฑปใหญ่และตั้งเครื่องที่ชั้นแว่นฟ้าต่อไป ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระสงฆ์สวดพระอภิธรรมทั้งกลางวันกลางคืน และรับพระราชทานฉันเช้าวันละ 8 รูป เพล 8 รูป พระราชทานเครื่องประโคมพระศพตามพระเกียรติยศ มีกำหนด 3 เดือน
thumb|left|แถวบนสุดพระองค์แรก

## พระเกียรติยศ

### พระอิสริยยศ
* 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2415 – 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 : พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา
* 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 – 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2453 : พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา
* 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 : พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา

### เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## พงศาวลี




## อ้างอิง

*
*

หมวดหมู่:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าหญิง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.2‎
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิพงศ์ประไพ

**พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิพงศ์ประไพ** (26 เมษายน พ.ศ. 2424 – 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2477) เป็นพระราชธิดาลำดับที่ 34 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาจันทร์ ธิดาของพระยาราชสัมภารากร (เทศ) เมื่อวันอังคาร เดือน 5 แรม 13 ค่ำ ปีมะเส็ง ตรีศก จุลศักราช 1243 ตรงกับวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2424 เมื่อทรงพระเยาว์ได้ทรงศึกษาเล่าเรียนที่โรงเรียนราชกุมารีในพระราชวังหลวง ทรงศึกษาภาษาไทยและภาษาอังกฤษกับพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) หลังจากนั้นได้ทรงศึกษาค้นคว้าด้วยพระองค์เองมาตลอด

ในปี พ.ศ. 2472 พระองค์ได้ทรงจัดงานยิ่งใหญ่งานหนึ่งที่วังบางขุนพรหม เรียกว่า "งานสี่มะเส็ง" โดยทรงชักชวนเจ้านายพี่น้องที่ประสูติในปีมะเส็งร่วมสหชาติเดียวกันจำนวนสี่พระองค์ ประกอบด้วยสมเด็จพระเจ้าพี่ยาเธอ เจ้าฟ้าบริพัสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต พระเจ้าพี่ยาเธอ กรมพระกำแพงเพ็ชรอัครโยธิน และพระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าพิสมัยพิมลสัตย์ รวมถึงพระองค์เองด้วยเพื่อทรงร่วมบริจาคเงินสมทบทุนสร้างตึกถาวรวัตถุเป็นพระอนุสรณ์ชื่อว่า "ตึกสี่มะเส็ง" ที่สถานเสาวภาภายในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ 

ภายหลังจากสมเด็จพระบรมราชชนกเสด็จสวรรคต หลังปี พ.ศ. 2462 ได้ทรงย้ายที่ประทับจากตำหนักสวนภาพผู้หญิงในวังสวนดุสิตมาประทับที่สวนสุนันทา พระองค์ทรงใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ทรงใฝ่พระทัยในธรรมะ งานที่โปรดคือการเย็บปักถักร้อยและงานแกะสลัก รวมทั้งโปรดกีฬากอล์ฟและการออกแบบเสื้อผ้า สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงถึงกับทรงมอบหมายให้ทำหน้าที่ตัดเย็บฉลองพระองค์

พระองค์เคยประทับที่วังศศิพงศ์ประไพ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเขตมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา วังของพระองค์อยู่ใกล้วังวาริชเวสม์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวาปีบุษบากร พระองค์สิ้นพระชนม์ในสมัยรัชกาลที่ 7 เมื่อวันพฤหัสบดี เดือน 7 แรม 3 ค่ำ ปีจอ ฉศก จุลศักราช 1296 ตรงกับวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 สิริพระชันษา 53 ปี ด้วยพระอาการพระอันตะ(ลำไส้ใหญ่)อักเสบ พระราชทานเพลิงพระศพเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 ณ พระเมรุ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร

## พระเกียรติยศ

### พระอิสริยยศ

* พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้าศศิพงศ์ประไพ (26 เมษายน พ.ศ. 2424 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2453)
* พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้าศศิพงศ์ประไพ (23 ตุลาคม พ.ศ. 2453 - 9 ธันวาคม พ.ศ. 2468)
* พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้าศศิพงศ์ประไพ (9 ธันวาคม พ.ศ. 2468 - 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2477)
**ภายหลังสิ้นพระชนม์**
* พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิพงศ์ประไพ (10 กรกฎาคม พ.ศ. 2478)

### เครื่องราชอิสริยาภรณ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศศิพงศ์ประไพ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นสูงสุดของตระกูลต่าง ๆ ดังนี้

## ราชสกุล

## อ้างอิง

* 
* 

หมวดหมู่:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 5
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าหญิง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ จ.ป.ร.2‎
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ว.ป.ร.2‎
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ป.ป.ร.2‎
หมวดหมู่:พระบรมวงศานุวงศ์และเจ้านายที่เคยประทับอยู่ในวังสวนสุนันทา
ปลาเอี่ยนหู

**ปลาเอี่ยนหู** หรือ **ปลาไหลหูขาว** (; ) เป็นปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตูหนา (Anguilla) มีลำตัวยาวเหมือนปลาตูหนา (*A. bicolor*) ปากกว้าง ครีบอกสีจางรูปกลมรีอันเป็นที่มาของชื่อ "ปลาไหลหูขาว" ครีบหลังค่อนมาทางด้านหน้าลำตัว แต่ครีบก้นอยู่ไปทางด้านหลังลำตัว ลำตัวด้านบนมีลวดลายสีเทาคล้ำอมเหลืองและมีสีประทั้งเข้มและจางปะปนกันไปคล้ายปลาสะแงะ (*A. bengalensis*) ใต้ท้องมีสีน้ำตาลอมเหลือง

มีขนาดโตเต็มได้ราว 1.50 เมตร พบกระจายอยู่อย่างกว้างขวางตั้งแต่ฝั่งแอฟริกาตะวันออก ถึงเฟรนช์โปลินีเซีย พบในภาคใต้ของประเทศญี่ปุ่นและไต้หวัน ในประเทศไทยพบเฉพาะในแม่น้ำโขงแถบชายแดนไทย-ลาว และเรื่อยไปตามแม่น้ำโขงจนถึงดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงในเวียดนาม 

จัดเป็นปลาที่พบได้น้อยมาก เมื่อถูกชาวบ้านจับได้จะพบปรากฏเป็นข่าวฮือฮา บ้างจะถือว่าเป็นพญานาคบ้าง หรือปลาเจ้าบ้าง  ชาวพื้นเมืองของภูมิภาคเฟรนช์โปลินีเซียและหมู่เกาะโซโลมอนมีความผูกพันกับปลาเอี่ยนหูมาก โดยจะให้อาหารบนบกให้ปลาเอี่ยนหูคลานขึ้นมากินเอง โดยเฉพาะเด็ก ๆ จะเล่นน้ำในลำธารพร้อมกับลูบคลำตัวปลาโดยที่ปลาเอี่ยนหูไม่ทำอันตรายแต่อย่างใด โดยถือว่าปลาเอี่ยนหูช่วยกินของเน่าเสีย ทำให้แหล่งน้ำดื่มสะอาด และที่เกาหลีใต้ถูกกำหนดให้เป็นอนุสรณ์แห่งธรรมชาติ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ITIS Standard Report Page: Anguilla marmorata
* Encyclopedia of Life: Anguilla marmorata
* 

ตูหนาลาย
ตูหนาลาย
ตูหนาลาย
ตูหนาลาย
ตูหนาลาย
ตูหนาลาย
ตูหนาลาย
ที่ราบสูงทิเบต

**ที่ราบสูงทิเบต** (; ) มีอีกชื่อว่า **ที่ราบสูงชิงไห่–ทิเบต** **ที่ราบสูงชิง–ซ่าง** () หรือในประเทศอินเดียว่า **ที่ราบสูงหิมาลัย** เป็นที่ราบสูงกว้างใหญ่ในเอเชียกลาง และเอเชียตะวันออก ในจีนตะวันตกกินพื้นที่เขตปกครองตนเองทิเบตส่วนใหญ่ มณฑลชิงไห่ส่วนใหญ่ มณฑลยูนนานตะวันตกเฉียงเหนือ มณฑลเสฉวนฝั่งตะวันตก และมณฑลกานซู่ตอนใต้ ส่วนแคว้นอินเดียกินพื้นที่ในลาดักกับLahaul และ Spiti (รัฐหิมาจัลประเทศ) และประเทศภูฏาน ที่ราบสูงนี้กินพื้นที่จากเหนือลงใต้ประมาณ  และจากตะวันออกไปตะวันตก  ด้วยพื้นที่  ทำให้เป็นที่ราบสูงที่ใหญ่ที่สุดและสูงที่สุดในโลกที่อยู่เหนือระดับน้ำทะเล (ประมาณห้าเท่าของประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่) ซึ่งด้วยความสูงเฉลี่ยมากกว่า  และล้อมรอบด้วยเทือกเขาที่มียอดเขาสองแห่งคือเขาเอเวอเรสต์และเคทู ทำให้ที่ราบสูงทิเบตมักถูกเรียกเป็น "หลังคาโลก"

ที่ราบสูงทิเบตเป็นต้นน้ำของที่ราบลุ่มแม่น้ำส่วนใหญ่ในบริเวณล้อมรอบ บริเวณนี้มีธารน้ำแข็งหมื่นกว่าแห่งและลักษณะทางภูมิศาสตร์กับระบบนิเวศอื่น ๆ ที่ทำหน้าที่เป็น "หอเก็บน้ำ" และรักษาน้ำท่า ทำให้บางครั้งมีการเรียกบริเวณนี้ว่า **[[ขั้วโลกที่สาม]]** เพราะมีทุ่งน้ำแข็งที่มีน้ำจืดสำรองขนาดใหญ่นอกเขตขั้วโลก ผลกระทบจากภาวะโลกร้อนในที่ราบสูงทิเบตทำให้มีความสนใจในทางวิทยาศาสตร์อย่างเข้มข้น

## อ้างอิง
### อ้างอิง

### ข้อมูล

* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ON THINNER ICE 如履薄冰 (by GRIP, Asia Society and MediaStorm)
* The Third Pole: Understanding Asia's Water Crisis
* The End of Earth's Summer
* Long Rivers and Distant Sources
* "Roof of the Earth" Offers Clues About How Our Planet Was Shaped 
* Plateau Perspectives (international NGO)
* Leaf morphology and the timing of the rise of the Tibetan Plateau
* 
* Protected areas of the Tibetan Plateau region
* 
* Photos of Tibetan nomads
* "Roof of the Earth" Offers Clues About How Our Planet Was Shaped
* Contemporary lifestyle and language learning center from Tibet lhasa, the official language of Tibetan. podcast.
* Tibetan History-The true history of any region cannot be fully understood without knowing the basic characteristics of a region and of its inhabitants

หมวดหมู่:ที่ราบสูง
หมวดหมู่:ภูมิภาคในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:ที่สุดในโลก
แม่น้ำคงคา

**แม่น้ำคงคา**เป็นแม่น้ำระหว่างประเทศในทวีปเอเชีย ไหลผ่านประเทศอินเดีย และ ประเทศบังกลาเทศ มีความยาว  จากต้นน้ำในเทือกเขาหิมาลัย ในรัฐอุตตราขัณฑ์ ไหลลงทางใต้ละตะวันออกผ่านที่ราบลุ่มแม่น้ำคงคาในอินเดียเหนือเข้าสู่ประเทศบังกลาเทศ และไหลลงอ่าวเบงกอล เป็นแหล่งน้ำให้กับประชากร 11% ของโลก เนื่องจากพื้นที่ที่แม่น้ำไหลผ่านเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในโลก และเป็นแม่น้ำใหญ่ที่สุดอันดับที่สามในโลกตามจำนวนการปล่อยน้ำ

แม่น้ำคงคาเป็นแม่น้ำที่ศักดิ์สิทธิ์สูงสุดในศาสนาฮินดู และเป็นแม่น้ำสายสำคัญที่ช่วยให้ผู้คนริมฝั่งดำรงและดำเนินชีวิตได้ ในทางฮินดูนับถือแม่น้ำคงคาในรูปของพระแม่คงคา นอกจากนี้แม่น้ำคงคายังมีความสำคัญในทางประวัติศาสตร์ ราชธานีของจักรวรรดิและอาณาจักรในอดีตจำนวนมากตั้งรกรากริมฝั่งแม่น้ำคงคา เช่น ปาฏลีบุตร Kannauj, การท, มุงเคร์, กาษี, ปัฏณา, ฮะยีปุระ, เดลี, ภคัลปุระ, มูรชีดาบาด, พหรามปุระ, กัมปิลยะ และ โกลกาตา ต้นน้ำหลักของแม่น้ำคงคาอยู่ที่เมืองเทวปรยาค จุดบรรจบกับแม่น้ำอลากานันทา ต้นน้ำทางอุทกวิทยา (เพราะมีความยาวมากกว่า) และ แม่น้ำภาคีรฐี ต้นน้ำในทางตำนานของฮินดู

แม่น้ำคงคามีปัญหามลพิษขั้นรุนแรง ซึ่งส่งผลกระทบต่อผู้คนและสัตว์ที่เกี่ยวพันกับแม่น้ำ ในแม่น้ำคงคาเป็นแหล่งอาศัยของปลาประมาณ 140 สปีชีส์ และสัตว์ครึ่งน้ำครึ่งบกอีกกส่า 90 สปีชีส์ รวมถึงสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมอื่น ๆ ซึ่งมีสปีชีส์เสี่ยงสูญพันธุ์สูงสุดอย่างฆาริยัลและโลมาแม่น้ำเอเชียใต้ ระดับของแบคทีเรียในลำใส้ใหญ่มนุษย์ที่ขับถ่ายออกมาทางอุจจาระในแม่น้ำช่วงพาราณสีมีสูงมากกว่าหนึ่งร้อยเท่าของระดับปลอดภัยที่รัฐบาลอินเดียกำหนด โครงการคงคาแอกชั่นแพลา ซึ่งจัดตั้งขึ้นเพื่อทำความสะอาดแม่น้ำคงคาก็ล้มเหลวอย่างหนัก อันเป็นผลจากการฉ้อโกง, การขาดความใส่ใจจากรัฐบาล, การขาดความพร้อมทางเทคโนโลยี, การวางแผนทางสิ่งแวดล้อม และการขาดความร่วมมือจากผู้นำทางศาสนาในท้องถิ่น

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
 
* Christopher de Bellaigue, "The River" (the Ganges; review of Sunil Amrith, *Unruly Waters: How Rains, Rivers, Coasts, and Seas Have Shaped Asia's History*; Sudipta Sen, *Ganges: The Many Pasts of an Indian River*; and Victor Mallet, *River of Life, River of Death: The Ganges and India's Future*), *[[The New York Review of Books]]*, vol. LXVI, no. 15 (10 October 2019), pp.&nbsp;34–36. "[I]n 1951 the average Indian [inhabitant of India] had access annually to 5,200 cubic meters of water. The figure today is 1,400... and will probably fall below 1,000 cubic meters – the UN's definition of 'water scarcity' – at some point in the next few decades. Compounding the problem of lower summer rainfall... India's water table is in freefall [due] to an increase in the number of tube wells... Other contributors to India's seasonal dearth of water are canal leaks [and] the continued sowing of thirsty crops..." (p.&nbsp;35.)
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น


หมวดหมู่:แม่น้ำศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศบังกลาเทศ
หมวดหมู่:แม่น้ำนานาชาติในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:แม่น้ำในรัฐอุตตราขัณฑ์
หมวดหมู่:แม่น้ำในรัฐอุตตรประเทศ
หมวดหมู่:แม่น้ำในรัฐพิหาร
หมวดหมู่:แม่น้ำในรัฐมัธยประเทศ
หมวดหมู่:แม่น้ำในรัฐฌารขัณฑ์
หมวดหมู่:แม่น้ำในรัฐเบงกอลตะวันตก
หมวดหมู่:แม่น้ำพรมแดนธรรมชาติ
แม่น้ำคงคา
คงคา

**คงคา** โดยทั่วไปในภาษาไทยเป็นคำไวพจน์หมายถึง **[[น้ำ]]** และอาจหมายถึง

* แม่น้ำคงคา แม่น้ำสายสำคัญในประเทศอินเดีย
* สระคงคา หนึ่งในสระศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่สำหรับใช้ในพิธีกรรมต่างๆของศาสนาฮินดูในประเทศไทยและศาสนาพื้นเมืองเดิมของไทยรวมถึงพิธีราชาภิเษก โดยบางครั้งกร่อนลงเหลือแต่คำว่า **สระคา** 
* พระแม่คงคา เทพีแห่งแม่น้ำคงคาในศาสนาฮินดู
* จุ้ยบ้วยเนี้ย เทพนารีในศาสนาเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีน ซึ่งมักแปลคำศัทพ์เป็นภาษาไทยว่า เจ้าแม่คงคา หรือ พระแม่คงคา 
* จุ้ยบ้อเนี่ยเนี้ย เทพนารีในศาสนาเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีน ซึ่งมักแปลคำศัทพ์เป็นภาษาไทยว่า เจ้าแม่คงคา หรือ พระแม่คงคา 
* เทพธิดาแม่น้ำลั่ว เทพนารีในศาสนาเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีน บางที่แปลคำศัทพ์เป็นภาษาไทยว่า เจ้าแม่คงคา หรือ พระแม่คงคา 
* ฉุ่ยเซียนจุนหวัง เทพบุรุษในศาสนาเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีน มักแปลคำศัทพ์เป็นภาษาไทยว่า เจ้าพ่อคงคา หรือ พระคงคาเทวราช 
* สุยเต๋อเซียนจุน เทพบุรุษในศาสนาเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีน มักแปลคำศัทพ์เป็นภาษาไทยว่า เจ้าพ่อคงคา หรือ พระคงคาเทวราช 
* สุยกวนไต่เต่ เทพบุรุษในศาสนาเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีน มักแปลคำศัทพ์เป็นภาษาไทยว่า เจ้าพ่อคงคา หรือ พระคงคาเทวราช 
* ฮ้อแป๊ะ เทพบุรุษในศาสนาเต๋าและศาสนาชาวบ้านจีน มักแปลคำศัทพ์เป็นภาษาไทยว่า เจ้าปู่คงคา 
* พระยาคงคา เจ้าเมืองกระบี่
* หวายคงคา หรือต้นคงคา
ธงชาติบาร์เบโดส

**[[ธงชาติ]][[บาร์เบโดส]]** เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 อันเป็นวันประกาศเอกราชจากสหราชอาณาจักร ลักษณะสำคัญของธงนี้ประกอบด้วยแถบสีแนวตั้ง 3 แถบ เรียงเป็นแถบสีน้ำเงินเข้ม 2 แถบ ขนาบแถบสีทอง กลางแถบสีเหลืองมีรูปสามง่ามสีดำ ผู้ออกแบบธงชาติบาร์เบโดสคือ นายแกรนท์ลี ดับเบิลยู. เพรสค็อด (Grantley W. Prescod) โดยแบบธงของเขาเป็นแบบที่ชนะเลิศจากแบบธง 1,029 แบบที่มีการส่งเข้าประกวดแบบธงชาติ ซึ่งจัดโดยรัฐบาลบาร์เบโดส

ระดับของสีที่ใช้ในธงชาติ กำหนดตามรหัสสีมาตรฐานบริเตน (British standard colour code) ไว้ดังนี้
* สีน้ำเงิน (Ultramarine) -- BCC148
* สีทอง --BS0/002.  

สีน้ำเงินในธงชาติ หมายถึงท้องฟ้าและมหาสมุทร ส่วนสีทองหมายถึงผืนทรายบนประเทศบาร์เบโดส

สัญลักษณ์ที่กลางธงนั้นคือรูปหัวสามง่าม ซึ่งเป็นอาวุธของเทพเนปจูน เทพเจ้าแห่งท้องทะเลตามตำนานกรีกโบราณ รูปหัวสามง่ามนี้เป็นที่รู้จักทั่วไปในชื่อ "สามง่ามหัก" (broken trident) เนื่องจากว่าในตราแผ่นดินสมัยที่บาร์เบโดสยังเป็นอาณานิคมนั้น ได้แสดงไว้ด้วยภาพสามง่ามมีด้าม ภาพสามง่ามหักหรือสามง่ามไม่มีด้ามนี้จึงมีความหมายว่า ประเทศบาร์เบโดสเป็นอิสระจากการปกครองของสหราชอาณาจักรแล้ว  ปลายของสามง่ามนั้นแทนความหมายถึงอำนาจอธิปไตยทั้ง 3 ส่วนตามระบอบประชาธิปไตย อันได้แก่ อำนาจนิติบัญญัติ อำนาจบริหาร อำนาจตุลาการ

## ดูเพิ่ม
* ธงในประเทศบาร์เบโดส
* ตราแผ่นดินของบาร์เบโดส
* อินเพลนตีแอนด์อินไทม์ออฟนีด

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 

หมวดหมู่:ธงในประเทศบาร์เบโดส
บบาร์เบโดส
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศบาร์เบโดส
วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร

**วัดมกุฏกษัตริยาราม** เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดราชวรวิหาร ตั้งอยู่ริมถนนและคลองผดุงกรุงเกษม ด้านใกล้ถนนราชดำเนินนอก

## ประวัติ
วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร สร้างขึ้นตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หลังจากขุดคลองผดุงกรุงเกษมเป็นคูพระนครชั้นนอกแล้วทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้มีวัดเรียงรายอยู่ตามชายคลองเหมือนที่กรุงศรีอยุธยา จึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างวัดขึ้นเคียงคู่กับวัดโสมนัสราชวรวิหาร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) เป็นแม่กองก่อสร้าง และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนราชสีหวิกรม เป็นนายช่าง การก่อสร้างแล้วเสร็จใน พ.ศ. 2411 ในขั้นแรกโปรดเกล้าฯ ให้เรียกชื่อว่าวัดพระนามบัญญัติ เป็นการชั่วคราวก่อน ต่อมาในปี พ.ศ. 2433 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้พระราชทานนามพระอารามแห่งนี้เสียใหม่เป็น วัดมกุฏกษัตริยาราม ตามพระราชดำรัสสั่งของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

วัดมกุฏกษัตริยารามในเขตพระนคร และวัดโสมนัสราชวรวิหารที่อยู่ในเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย เป็นวัดในเขตกรุงรัตนโกสินทร์ ที่มีเสมา 2 ชั้น ชั้นแรกเรียกว่า มหาสีมา อยู่ในซุ้มที่มุมกำแพงรอบวัด และยังมีเสมารอบพระอุโบสถอีกเรียกว่า ขัณฑสีมา ในวัดที่มีเสมา 2 ชั้นเช่นนี้ พระสงฆ์สามารถประชุมทำสังฆกรรมได้ทั้งพระอุโบสถและพระวิหาร อยู่ติดกับโรงเรียนมัธยมวัดมกุฏกษัตริย์

## ประวัติสิ่งปลูกสร้างต่าง ๆ
อาคารสำคัญในวัดได้แก่ พระวิหาร และพระอุโบสถ มีลายพระมหามงกุฏอันเป็นตราประจำรัชกาลที่ 4 ทั้งที่หน้าบันและด้านบนของซุ้มประตูหน้าต่างเช่นเดียวกัน ผนังด้านในพระอุโบสถมีภาพจิตรกรรมอันหลากหลายแตกต่างจากวัดอื่น เช่น เรื่องพระสาวกในบาลีและอรรถกถา พระอัครสาวก 11 พระองค์ อัครสาวิกา 8 องค์ ภาพการบำเพ็ญกรรมฐาน สิ่งที่พึ่งปฏิบัติเนื่องด้วยธรรมวินัย ธุดงควัตร บนบานหน้าต่างและบานประตูด้านในเขียนพระสูตรที่เป็นคาถาด้วยตัวอักษรบรรจง เป็นต้น

## ลำดับเจ้าอาวาส
พระอารามแห่งนี้มีเจ้าอาวาสมาแล้วทั้งสิ้น 8 พระองค์/รูปได้แก่

## คลังภาพ

ไฟล์:วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร (2).JPG|พระอุโบสถ
ไฟล์:พระวิหาร วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร.jpg|พระวิหาร
ไฟล์:(2023) วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร (30).jpg|พระพุทธวชิรมกุฎ พระประธานในพระวิหารหลวง
ไฟล์:(2022) วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร (7).jpg|พระประธานในพระอุโบสถ
ไฟล์:(2023) วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร (25).jpg|พระเจดีย์


## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัดไทยในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
หมวดหมู่:พระอารามหลวงชั้นโท ชนิดราชวรวิหาร
หมวดหมู่:วัดในเขตพระนคร
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตพระนคร
ธงชาตินิการากัว

**[[ธงชาติ]][[นิการากัว]]** มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 3 ส่วน ยาว 5 ส่วน  ภายในแบ่งเป็นแถบกว้างเท่ากัน 3 แถบ​ ​แถบกลางเป็นสีขาว กลางแถบมีภาพตราแผ่นดินของนิการากัว แถบบนและแถบล่างที่ขนาบอยู่เป็นสีฟ้า  ธงนี้มีต้นแบบมาจากธงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง โดยได้แรงบันดาลใจมาจากธงชาติอาร์เจนตินา และได้ประกาศใช้เป็นธงชาติอย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2451 และ นำกลับมาใช้อีกครั้งเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2514.

ดวงตราแผ่นดินนี้ มีต้นแบบมาจากตราแผ่นดินของสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง โดยสัญลักษณ์ที่ปรากฏในตรานั้น ประกอบด้วยรูปภูเขาไฟ 5 ลูกเหนือท้องทะเล หมายถึง 5 รัฐสมาชิกเดิมของสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง หมวกเฟรเจียงสีแดง หมายถึงเสรีภาพ รัศมีดวงอาทิตย์และรุ้งกินน้ำหมายถึงอนาคตอันสดใส รูปเหล่านี้บรรจุในกรอบสามเหลี่ยมสีฟ้า ตอนบนรูปดังกล่าวมีแถบอักษรโค้งเป็นข้อความภาษาสเปนว่า "República de Nicaragua" (สาธารณรัฐนิการากัว) ส่วนตอนล่างมีแถบโค้งข้อความ "América Central"(อเมริกากลาง)

## พัฒนาการ
* สหมณฑลอเมริกากลาง

* กลางศตวรรษที่ 19 (เมษายน 1854 - 1858 และ ค.ศ. 1873 - 1889)

* ศตวรรษที่ 19 - 20

* มัสคีโทโคสท์

## ดูเพิ่ม
* ซัลเบอาตี นิการากัว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* ประวัติธงชาตินิการากัว

นิการากัว
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศนิการากัว
ธงชาติเอลซัลวาดอร์

**[[ธงชาติ]][[เอลซัลวาดอร์]]** ในปัจจุบันมีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 189 ส่วน ยาว 335 ส่วน  ภายในแบ่งเป็นแถบกว้างเท่ากัน 3 แถบ แถบกลางเป็นสีขาว ภายในมีภาพตราแผ่นดินของเอลซัลวาดอร์ แถบบนและแถบล่างที่ขนาบอยู่เป็นสีฟ้า ธงนี้ได้รับการรับรองเป็นธงชาติในชั้นต้นเมื่อปี พ.ศ. 2365 ถูกยกเลิกในปี พ.ศ. 2408 ประกาศใช้เป็นธงชาติเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2455 และยืนยันซ้ำในปี พ.ศ. 2515 ลักษณะของธงมีต้นแบบมาจากธงของสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง (Federal Republic of Central America) ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจต่อเนื่องมาจากธงชาติอาร์เจนตินาอีกต่อหนึ่ง และเป็นต้นแบบของธงชาติต่างๆ ในทวีปอเมริกากลางปัจจุบัน

ธงของสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลางได้ถือว่าเป็นธงชาติของเอลซัลวาดอร์มาจนถึงปี พ.ศ. 2408 จึงได้เปลี่ยนมาใช้ธงที่มีรูปแบบอย่างธงดาวและริ้วของสหรัฐอเมริกา ลักษณะเป็นธงริ้วสีฟ้าสลับขาวรวม 9 ริ้ว มีรูปดาวสีขาว 12 ดวงในสี่เหลี่ยมสีแดงที่มุมธงบนด้านคันธง  ถึงปี พ.ศ. 2455 จึงได้เปลี่ยนกลับมาใช้ธงลักษณะคล้ายธงชาติยุคแรกอีกครั้ง ซึ่งได้แก่ธงชาติเอลซัลวาดอร์ในปัจจุบัน แต่รูปตรากลางธงนั้นคือตราแผ่นดินของเอลซัลวาดอร์ ซึ่งมีลักษณะคล้ายตราของสหมณฑลอเมริกากลางมาก

นอกจากนี้ยังมีธงอื่นอีก 2 แบบที่ใช้เป็นธงชาติเอลซัลวาดอร์ด้วย ธงหนึ่งเป็นธงแถบสีฟ้า-ขาว-ฟ้า แบ่งตามแนวนอน ไม่มีลวดลายใดประกอบ อีกธงหนึ่งคล้ายธงแรก แต่มีคำขวัญประจำชาติกลางแถบสีขาวว่า "Dios, Union, Libertad" แปลว่า "พระเจ้า, ความปรองดอง, เสรีภาพ" ทั้งสองธงนี้ใช้เป็นธงพลเรือน มีขนาดสัดส่วนเป็น 3:5 ส่วนธงมีภาพตราแผ่นดินนั้นถือเป็นธงราชการและธงรัฐนาวี

## พัฒนาการ

ไฟล์:Flag of the United Provinces of Central America.svg|21 สิงหาคม 1823 - 1824, ค.ศ. 1842 - 1844 (สหมณฑลแห่งอเมริกากลาง)
ไฟล์:Flag of the Federal Republic of Central America.svg|1824 - 1841,1921 - 1922 (สหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง)
ไฟล์:Flag of the Greater Republic of Central America (1898).svg|2 - 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1898 (สหรัฐอเมริกากลาง)
ไฟล์:Flag of El Salvador (April 1865).svg|9 พฤษภาคม - มิถุนายน ค.ศ. 1865
ไฟล์:Flag of El Salvador (June 1865).svg|มิถุนายน ค.ศ. 1865 - 1869
ไฟล์:Flag of El Salvador (1869–1873).svg|ค.ศ. 1869 - 1873
ไฟล์:Flag of El Salvador (1873–1875).svg|ค.ศ. 1873 - 1877
ไฟล์:Flag of El Salvador (1875–1912).svg|ค.ศ. 1877 - 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1912
ไฟล์:Flag of El Salvador (1875-1912) (Reverse).jpg|ธงกองทัพ และ ธงนาวี ค.ศ. 1875 - 1912


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:ธงในประเทศเอลซัลวาดอร์
อเอลซัลวาดอร์
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศเอลซัลวาดอร์
องค์ประกอบของวงโคจร

thumb|400px|ภาพแสดงองค์ประกอบของวงโคจร

**องค์ประกอบของวงโคจร** () เป็นค่าคงที่ของวงโคจรของวัตถุหนึ่ง องค์ประกอบของวงโคจรของเคปเลอร์มีทั้งหมด 6 ชนิด ได้แก่
* ความเอียงของวงโคจร (i\,\!)
* ลองจิจูดของจุดโหนดขึ้น (\Omega\,\!)
* มุมของจุดใกล้ที่สุด (\omega\,\!)
* ความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจร (e\,\!)
* ระยะกึ่งแกนเอก (a\,\!)
* มุมกวาดเฉลี่ย (M_o\,\!)

หมวดหมู่:ฟิสิกส์ดาราศาสตร์
ความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจร

thumb|200px|ตัวอย่างค่าความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจร

ในทางฟิสิกส์ดาราศาสตร์ **ความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจร** () เป็นหนึ่งในองค์ประกอบของวงโคจร มีความหมายถึงความเบี่ยงเบนไปจากวงกลมของวงโคจรของวัตถุนั้น คำนวณโดยลักษณะเดียวกับความเยื้องศูนย์กลางของภาคตัดกรวย โดยวงโคจรของวัตถุจะมีค่าความเยื้องศูนย์กลาง (e\,\!) ดังนี้
* วงโคจรเป็นวงกลม: e=0\,\!
* วงโคจรเป็นวงรี: 0
* วงโคจรเป็นพาราโบลา: e=1\,\!
* วงโคจรเป็นไฮเพอร์โบลา: e>1\,\!

หมวดหมู่:ฟิสิกส์ดาราศาสตร์
หมวดหมู่:กลศาสตร์ท้องฟ้า
เพลงชาติออสเตรเลีย (แก้ความกำกวม)

**เพลงชาติออสเตรเลีย** อาจหมายถึง
* แอดวานซ์ออสเตรเลียแฟร์ (Advance Australia Fair) เพลงชาติออสเตรเลียอย่างเป็นทางการนับตั้งแต่ พ.ศ. 2527
* ก็อดเซฟเดอะควีน (God Save the Queen) เพลงนี้นับเป็นเพลงสรรเสริญพระบารมีของประเทศออสเตรเลียในฐานะประเทศในเครือจักรภพ 
* วอลต์ซิงมาทิลดา (Waltzing Matilda) เพลงพื้นเมืองของออสเตรเลียซึ่งนิยมร้องกันทั่วไป ถือกันว่าเพลงนี้เป็นเพลงชาติออสเตรเลียอย่างไม่เป็นทางการ
หม่อมกอบแก้ว อาภากร ณ อยุธยา

พันโทหญิง **หม่อมกอบแก้ว อาภากร ณ อยุธยา** (สกุลเดิม: วิเศษกุล; 5 เมษายน พ.ศ. 2451 — 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2551) หม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา  และอดีตนางพระกำนัลในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี

## ประวัติ
หม่อมกอบแก้ว อาภากร ณ อยุธยา เกิดวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2451 เป็นธิดาคนสุดท้องของพระยาสุรินทราชา (นกยูง วิเศษกุล) มหาดเล็กข้าหลวงเดิมในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว  กับคุณหญิงสุรินทราชา (เนื่อง) สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนคอนแวนต์แห่งพระกุมารเยซู () เมืองจอร์จทาวน์ รัฐปีนัง ประเทศมาเลเซียในปัจจุบัน

หม่อมกอบแก้วได้พบกับพระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา เป็นครั้งแรกที่วังไกลกังวล ในวันงานพระราชพิธีคฤหมงคล ขึ้นพระตำหนักเปี่ยมสุข เมื่อวันที่ 10-11 เมษายน พ.ศ. 2472  ภายหลังจึงได้เสกสมรสกัน เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2472 แต่ไม่มีพระทายาท ชื่อของหม่อมกอบแก้ว เป็นที่มาของชื่อเจ้ากอแก้วประกายกาวิล ณ เชียงใหม่ ด้วยเป็นมารดาอุปถัมภ์

หม่อมกอบแก้วได้รับการยกย่องให้เป็นแบบอย่างของกุลสตรีไทยยุคหลังเปลี่ยนแปลงการปกครองปี 2475 อันเป็นสตรีที่มีความรู้และความทันสมัยในแบบของสาวตะวันตก รับหน้าที่ให้เป็นผู้สวมมงกุฎและสายสะพายให้แก่นางสาวไทยทุกคนในยุคก่อน ๆ  ทั้งนี้หม่อมกอบแก้วยังเป็นที่ยอมรับในเรื่องของความงามเหนือกาลเวลา และกิจกรรมสังคมสงเคราะห์ต่าง ๆ

หม่อมกอบแก้วมีความชำนาญด้านการขี่ม้า ภายหลังได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ ให้หม่อมกอบแก้วเป็น ทหารม้ายศพันโท

หม่อมกอบแก้วได้อุทิศตนยาวนาน ทำงานเพื่อสภากาชาดไทย โดย ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการฝ่ายจัดหารายได้ เป็นคนแรก

## ถึงแก่อสัญกรรม
หม่อมกอบแก้วถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันจันทร์ที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 เวลา 20.30 นาฬิกา ด้วยอาการติดเชื้อในกระแสเลือด สิริรวมอายุได้ 100 ปี 1 เดือน 14 วัน

พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และทรงวางพวงมาลาหลวง พวงมาลาของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ที่หน้าโกศศพ *พันโทหญิง หม่อมกอบแก้ว อาภากร ณ อยุธยา*  ณ ศาลาบัณณรศภาค วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร

ในการนี้พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี เสด็จแทนพระองค์ไปในการพระราชทานเพลิงศพ พันโทหญิง หม่อมกอบแก้ว อาภากร ณ อยุธยา ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสด้วย

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หม่อม
หมวดหมู่:ราชสกุลอาภากร
หมวดหมู่:ทหารบกชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.จ. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ อ.ป.ร.1
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.2
หมวดหมู่:ณ อยุธยา
หมวดหมู่:ชาวไทยที่มีอายุเกิน 100 ปี
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตปทุมวัน
ความเยื้องศูนย์กลาง

**ความเยื้องศูนย์กลาง** อาจหมายถึง
* ความเยื้องศูนย์กลาง (คณิตศาสตร์) - ค่าคงที่ของภาคตัดกรวย
* ความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจร - ค่าคงที่ของวงโคจรของวัตถุหนึ่ง
จ๋ง

**จ๋ง** อาจหมายถึง
* จ๋ง (พืช) - พืชชนิดหนึ่งในวงศ์ Palmae
* จ๋ง (ค่าลำดับ) - ค่าลำดับ "ที่สิบ" ในภาษาไทยโบราณ
มุมของจุดใกล้ที่สุด

thumb|400px|ภาพแสดงมุมของจุดใกล้ที่สุด
**มุมของจุดใกล้ที่สุด** (argument of periapsis) เป็นหนึ่งในองค์ประกอบของวงโคจร หมายถึงมุมระหว่างจุดใกล้ที่สุดของวงโคจรกับโหนดขึ้น

หมวดหมู่:ฟิสิกส์ดาราศาสตร์
ลก

**ลก** อาจหมายถึง

* ลก (เทพเจ้า) เทพเจ้าจีนในกลุ่ม ฮก ลก ซิ่ว
* จำนวนเชิงอันดับของ **[[6]]** ในภาษาไทยโบราณ ใช้ขึ้นต้น ชื่อและพระนามของกษัตริย์ เจ้าฟ้า หรือโอรส องค์ที่หก สมัยก่อน ซึ่งสามารถหมายถึง
** ท้าวลก ซึ่งต่อมาคือ พระเจ้าติโลกราช
** ท้าวลกกลม ผู้สร้างเมืองคม ตามพงศาวดารล้านช้าง
สอง (แก้ความกำกวม)

**สอง** อาจหมายถึง
* จำนวน 2
* อำเภอสอง จังหวัดแพร่
* โรงพยาบาลสอง 
* ปีสอง การศึกษาในสหราชอาณาจักร
* บุตรี เผือดผ่อง (ชื่อเล่น สอง) นักกีฬาเทควันโดชาวไทย

## ดูเพิ่ม
* สองแคว
* สองวัย
ธรณีสัณฐานวิทยา

[250px|thumb|[ธรณีสัณฐาน.]]
**ธรณีสัณฐานวิทยา** () คือศึกษาทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับต้นกำเนิดและวิวัฒนาการของภูมิประเทศชนิดต่าง ๆ ซึ่งเกิดการเปลี่ยนแปลงทางธรณีวิทยาตามกระบวนการทางกายภาพหรือทางเคมี เช่น ภูมิประเทศที่เกิดจากการกัดเซาะ การพัดพา การเคลื่อนไหวของเปลือกโลกนักธรณีวิทยาพยายามที่จะทำความเข้าใจเกี่ยวกับภูมิทัศน์ว่าทำไมแต่ละที่จึงมีลักษณะต่างกันจึงพยายามศึกษาประวัติและพลศาสตร์ของธรณีสัณฐานเพื่อรวบรวมการเปลี่ยนแปลงผ่านการสังเกตภาคสนาม การทดลองทางกายภาพและการสร้างแบบจำลองเชิงตัวเลข

ธรณีสัณฐานวิทยาเป็นส่วนหนึ่งในสาขาของภูมิศาสตร์กายภาพ ธรณีวิทยา จีออเดซี วิศวกรรมธรณี โบราณคดีและวิศวกรรมธรณีเทคนิคซึ่งแต่ละสาขาวิชาจะทำให้เกิดรูปแบบและผลงานวิจัยที่แตกก่างกันไป

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์
หมวดหมู่:วิทยาแผ่นดินไหว
หมวดหมู่:ความโน้มถ่วง

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์โลก
ไข่ (แก้ความกำกวม)

**ไข่** อาจหมายถึง
* ไข่ (egg) ไซโกตที่เกิดจากการปฏิสนธิของโอวุล มีการพัฒนาเปลือกหรือเมือกหุ้ม ฟักตัวนอกร่างกายของสัตว์
** ไข่แดง (egg yolk) อาหารสำหรับเลี้ยงเอ็มบริโอขณะฟักตัว
** ไข่ขาว (egg white) ไซโทพลาซึมภายในไข่
* ไข่ (อาหาร) (egg) เกี่ยวกับเรื่องของอาหารและโภชนาการ ปกติจะหมายถึงไข่ไก่ อาหารจากไข่นิยมได้แก่ ไข่ต้ม ไข่เจียว ไข่ดาว ขนมไข่ ไข่ตุ๋น 
* โอวุม (ovum) หรือเซลล์ไข่ เซลล์สืบพันธุ์ของเพศหญิง และสัตว์ตัวเมีย
* ศัพท์สแลงหมายถึง อัณฑะ ของเพศชาย และสัตว์ตัวผู้
* รูปไข่ (oval) รูปร่างเรขาคณิตที่คล้ายรูปวงรี
* เกาะไข่ แบ่งเป็นเกาะไข่นอกและเกาะไข่ใน อยู่ในจังหวัดภูเก็ต

หมวดหมู่:ไข่
อ้าย

**อ้าย** อาจหมายถึง

* พี่ชาย - ในภาษาไทย ภาษาล้านนา และภาษาลาว
* จำนวนเชิงอันดับของ **[[1]]** ในภาษาไทยโบราณ ใช้ขึ้นต้น ชื่อและพระนามของกษัตริย์ เจ้าฟ้า หรือโอรส องค์ที่หนึ่ง สมัยก่อน ซึ่งสามารถหมายถึง
** เจ้าอ้าย - พระโอรสองค์โตใน พระยาอู่ทอง (เพชรบุรี) 
** เจ้าอ้ายพระยา - พระโอรสองค์โตใน สมเด็จพระนครินทราธิราช
* สรัลชนา อภิสมัยมงคล นักแสดงหญิงชาวไทย
6 (แก้ความกำกวม)

**6** อาจหมายถึง:

* 6 จำนวนที่อยู่ระหว่าง 5 และ 7
* พ.ศ. 6
* ค.ศ. 6
* การหก - ของเหลวไหลออกจากภาชนะเมื่อภาชนะล้ม
* หก (กีฬา) - กลุ่มท่าในกีฬายิมนาสติก เช่น หกกบ หกสูง เป็นต้น
* หกคะเมนตีลังกา - สำนวนไทย
* มาสด้า 6 (Mazda 6) - รถเก๋ง
* สัมผัสที่หก

หมวดหมู่:รายชื่อของตัวเลขกำกวม
ไส

**ไส** หรือ **ไสย** (อ่าน: *ไส*) อาจหมายถึง

* การไส - กิริยาการกดวัตถุไว้กับพื้นผิวเรียบ แล้วดันไปหรือกลับหรือทั้งไปและกลับ
** การไสไม้ - กระบวนการก่อสร้าง
** การไสกาว - การเข้าเล่มสิ่งพิมพ์
** กบไสไม้ - อุปกรณ์ก่อสร้าง
** น้ำแข็งไส - อาหารว่าง
* จำนวนเชิงอันดับของ **[[4]]** ในภาษาไทยโบราณ ใช้ขึ้นต้น ชื่อและพระนามของกษัตริย์ เจ้าฟ้า หรือโอรส องค์ที่สี่ สมัยก่อน ซึ่งสามารถหมายถึง
** พญาไสสงคราม (ไสยสงคราม) -- รักษาราชการแทนพญาเลอไทในปลายรัชกาลพ่อขุนรามคำแหง
** พญาไสลือไท (ไสยลือไท) -- พระมหาธรรมราชาที่ 3
** พญาไสศรียศ (ไสยศรียศ) --  เป็นพระยาเชลียง ในยุคพระมหาธรรมราชาที่ 4
** ท้าวไสผง (ไสยผง) -- ตามพงศาวดารล้านช้าง เป็นพระโอรสองค์ที่สี่ของขุนบรม เป็นผู้สร้างเมืองยวนโยนก
** ท้าวไส -- พระโอรสองค์ที่สี่ใน พญาสามฝั่งแกน
แอ่งข้อต่อขากรรไกร

ในกระดูกขมับ (temporal bone) **แอ่งข้อต่อขากรรไกร** (mandibular fossa or glenoid fossa) เป็นแอ่งข้อต่อที่ถูกล้อมรอบทางด้านหน้าด้วยปุ่มหน้าแอ่งข้อต่อขากรรไกร (articular tubercle) และทางด้านหลังโดยส่วนทิมพานิคของกระดูกขมับ (tympanic part) ซึ่งเป็นโครงสร้างที่แยกแอ่งข้อต่อขากรรไกรออกจากปากรูหู (external acoustic meatus) แอ่งข้อต่อขากรรไกรแบ่งออกเป็น 2 ส่วนโดยรอยแยกเล็กๆ เรียกว่า รอยแยกพีโทรทิมพานิค (petrotympanic fissure) หรือรอยแยกกลาเซอเรียน (Glaserian fissure)

## ดูเพิ่ม

 Image:Gray915.png|ท่อหู, ตัดเปิดตามแนวยาว


## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* photo at victoriacollege.edu 

หมวดหมู่:กะโหลกศีรษะ
รอยแยกพีโทรทิมพานิค

**รอยแยกพีโทรทิมพานิค** (petrotympanic fissure) เป็นรอยแยกที่อยู่ในกระดูกขมับ (temporal bone)  ซึ่งวิ่งจากข้อต่อขากรรไกร (temporomandibular joint) ไปยังโพรงหูส่วนกลาง (tympanic cavity) 

แอ่งข้อต่อขากรรไกร (mandibular fossa) เป็นแอ่งข้อต่อที่ถูกล้อมรอบทางด้านหน้าด้วยปุ่มหน้าแอ่งข้อต่อขากรรไกร (articular tubercle) และทางด้านหลังโดยส่วนทิมพานิคของกระดูกขมับ (tympanic part) ซึ่งเป็นโครงสร้างที่แยกแอ่งข้อต่อขากรรไกรออกจากปากรูหู (external acoustic meatus) แอ่งข้อต่อขากรรไกรแบ่งออกเป็น 2 ส่วนโดยรอยแยกเล็กๆ เรียกว่า รอยแยกพีโทรทิมพานิค (petrotympanic fissure)

รอยแยกนี้เปิดออกทางด้านบนและด้านหน้าของวงแหวนกระดูกซึ่งเป็นที่ยึดเกาะของเยื่อแก้วหู ซึ่งเกิดเป็นช่องยาวประมาณ 2 ซม. มันฝังอยู่ในส่วนยื่นด้านหน้าและเอ็นด้านหน้าของกระดูกค้อน (malleus) และทอดผ่านแขนงแอนทีเรียร์ทิมพานิคของหลอดเลือดแดงอินเทอร์นัลแมกซิลลารี (internal maxillary artery)

## ชื่อของรอยแยกนี้
รอยแยกพีโทรทิมพานิคเรียกกันอีกชื่อหนึ่งว่า "รอยแยกกลาเซอเรียน" (Glaserian fissure) ตั้งชื่อตามโยฮันน์ กลาเซอร์

## ภาพอื่นๆ

ภาพ:Petrotympanic fissure.png|ฐานของกะโหลกศีรษะ พื้นผิวด้านบน ลูกศรทางซ้ายของภาพชี้แสดงรอยแยกพีโทรทิมพานิค * (คลิกที่รูปเพื่อขยายขนาดภาพ) *


## ดูเพิ่ม
* เส้นประสาทคอร์ดา ทิมพานี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:กะโหลกศีรษะ
หมวดหมู่:รูของกะโหลกศีรษะ
ส่วนยื่นกระดูกขมับจดกระดูกโหนกแก้ม

**ส่วนยื่นกระดูกขมับจดกระดูกโหนกแก้ม** (zygomatic process of the temporal bone) เป็นส่วนยื่นของกระดูกที่ยาว โค้ง ยื่นออกไปจากส่วนล่างของส่วนสความา เทมพอราลิส (Squama temporalis) ของกระดูกขมับ ซึ่งเข้าไปเกิดข้อต่อกับกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic bone)

ส่วนยื่นนี้ในช่วงแรกจะชี้ไปทางด้านข้าง พื้นผิวทั้งสองมองดูชี้ขึ้นและชี้ลง จากนั้นจะมองดูคล้ายๆ กับมันบิดเข้าไปด้านใน แล้ววิ่งไปด้านหน้า พื้นผิวของมันจะมองดูชี้ไปทางด้านใกล้กลาง (medialward) และทางด้านข้าง

## ขอบกระดูก
* ขอบด้านบน (superior border) ยาว แคบ และแหลม และให้เป็นจุดเกาะของพังผืดขมับ (temporal fascia)
* ขอบด้านล่าง (inferior border) สั้น หนา และโค้ง เป็นจุดเกาะของใยกล้ามเนื้อบางส่วนของกล้ามเนื้อแมสซีเตอร์ (Masseter muscle)

## พื้นผิว
* พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) นูน และอยู่ชั้นใต้ผิวหนัง
* พื้นผิวด้านใกล้กลาง (medial surface) เว้า และเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อแมสซีเตอร์

## ปลาย
* ปลายทางด้านหน้า (anterior end) เป็นฟันเลื่อยลึกและเกิดข้อต่อกับกระดูกโหนกแก้ม (zygomatic bone)
* ปลายทางด้านหลัง (posterior end) เชื่อมกับส่วนสความาโดยราก 2 อัน รากด้านหน้าและรากด้านหลัง
** รากด้านหลัง (posterior root) เป็นส่วนยื่นของขอบกระดูกบน มีลักษณะเด่น วิ่งจากด้านหลังเหนือปากรูหู (external auditory meatus) และต่อเนื่องกับเส้นขมับ (temporal line)
** รากด้านหน้า (anterior root) ต่อเนื่องกับขอบล่าง มีลักษณะสั้นแต่กว้างและแข็งแรง ชี้ไปทางด้านใกล้กลางและสิ้นสุดลงเป็นเนินรูปกลม เรียกว่า ปุ่มหน้าแอ่งข้อต่อขากรรไกร (articular tubercle or eminentia articularis)

## ดูเพิ่ม
* โค้งกระดูกโหนกแก้ม

## แหล่งข้อมูลอื่น

 Image:Gray164.png|กระดูกโหนกแก้มข้างซ้าย
 Image:Gray187.png|มุมมองด้านล่างของฐานกะโหลกศีรษะ


## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ระบบโครงกระดูก
หมวดหมู่:กะโหลกศีรษะ
โยฮันน์ กลาเซอร์

**โยฮันน์ กลาเซอร์** (Johann Glaser; ค.ศ. 1629-ค.ศ. 1675) เป็นนักกายวิภาคศาสตร์ เกิดที่เมืองเบเซิล (Basel) ประเทศสวิตเซอร์แลนด์

รอยแยกกลาเซอเรียน (Glaserian fissure) เป็นรอยแยกที่พบในกะโหลกศีรษะซึ่งตั้งชื่อตามเขา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2172
หมวดหมู่:นักกายวิภาคศาสตร์