open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ซาโตชิ อีดะ

**ซาโตชิ อีดะ** () เกิดเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2512 ที่เมืองนาโงยะ ประเทศญี่ปุ่น

## ประวัติ
ซาโตชิ อีดะ เป็นมวยถนัดซ้าย ชกอยู่ในสังกัด มิโดริ ยิม (Midori Gym) ชิงแชมป์โลกครั้งแรกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ของสมาคมมวยโลก (WBA) กับอาลิมี กอยติอา นักมวยชาวเวเนซุเอลา ในปี พ.ศ. 2539 และเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ​ไปในยกที่ 5 ซึ่งเป็นการแพ้ครั้งแรกของอีดะด้วย ครั้นเมื่อเข็มขัดแชมป์เปลี่ยนไปเป็นของหยกไทย ศิษย์ อ. อีดะ จึงได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้งกับหยกไทยในปี พ.ศ. 2540 ปรากฏว่าผลออกมาเสมอกันไปแบบที่ฝ่ายอีดะน่าจะเป็นผู้ชนะ แต่ในปลายปีเดียวกัน ซาโตชิ อีดะ ได้มีโอกาสพิสูจน์ฝีมือกับหยกไทยอีกครั้ง และครั้งนี้อีดะเป็นฝ่ายชนะคะแนน 12 ยก ได้เป็นแชมป์โลก

ซาโตชิ อีดะ ป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้ 2 ครั้ง โดยครั้งแรกเป็นการชกกับฮิโรกิ อิโอกะ นักมวยชาวญี่ปุ่นด้วยกันเอง และสามารถเอาชนะคะแนนไปได้ ซาโตชิ อีดะ มาเสียตำแหน่งแชมป์ไปในการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 3 โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนน เฮซุส โรฮัส นักมวยชาวเวเนซุเอลาไปอย่างที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน และหลังจากนั้นอีดะก็แขวนนวมไปทันที

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ประเทศญี่ปุ่นรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2537)
* แชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท
** ชิง 23 ธันวาคม 2540 ชนะคะแนน หยกไท ศิษย์ อ. ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 29 เมษายน 2541 ชนะคะแนน ฮิโรกิ อิโอกะ ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 26 กรกฎาคม 2541 ชนะคะแนน ฆูลิโอ กัมโบอา ที่ ญี่ปุ่น
** เสียแชมป์ 23 ธันวาคม 2541 แพ้คะแนน เฮซุส โรฮัส ที่ ญี่ปุ่น
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBA จูเนียร์แบนตัมเวท เมื่อ 29 เมษายน 2539 แพ้ทีเคโอ​ อาลิมี กอยติอา ยก 5 ที่ ญี่ปุ่น
** ชิงแชมป์โลก WBA จูเนียร์แบนตัมเวท เมื่อ 29 เมษายน 2540 เสมอกับ หยกไท ศิษย์ อ. ที่ ญี่ปุ่น

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBA
หมวดหมู่:บุคคลจากนาโงยะ
หลี่ ฉุน

**หลี่ ฉุน** (, เกิดวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531) หรือรู้จักในชื่อปัจจุบันคือ **หลี่ ฉินเหยา** () ส่วนชื่อในภาษาญี่ปุ่นคือ **จุนจุน** () เป็นนักร้องหญิงชาวจีน เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 8 ของมอร์นิงมูซูเมะ

## ประวัติการทำงาน
ปี พ.ศ. 2549 หลี่ ฉินเหยาได้เข้าร่วมโครงการประกวดนักร้องหญิงของสาธารณรัฐประชาชนจีนในรายการ "ซูเปอร์เกิร์ล" (Super Girl) ซึ่งผลการประกวดในครั้งนั้น เธอทำได้ดีที่สุดเพียงเข้ารอบ 50 คนสุดท้าย

หลังจากที่เธอตกรอบ สึงกุ โปรดิวเซอร์ชาวญี่ปุ่น ก็ได้นำเอาตัวของเธอและผู้ที่ไม่ผ่านการคัดเลือกจากรายการซูเปอร์เกิร์ลคนอื่น ๆ มาเข้าโครงการคัดเลือกหาสมาชิกใหม่สำหรับมอร์นิงมูซูเมะอีกครั้งหนึ่ง การคัดเลือกในครั้งนั้น ได้จัดขึ้นอย่างลับๆ ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยที่ข่าวคราวของการคัดเลือกครั้งนี้ได้ถูกปิดเอาไว้ไม่ให้สมาชิกปัจจุบันของมอร์นิงมูซูเมะในขณะนั้นทราบ

วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2550 ได้มีการประกาศอย่างเป็นทางการว่า เธอกับเฉียน หลิน คือสมาชิกรุ่นที่ 8 ของมอร์นิงมูซูเมะ โดยเธอทั้งสองได้เข้ามาร่วมงานในฐานะของ "นักเรียนต่างชาติ" รวมถึงก่อนหน้านั้นมอร์นิงมูซูเมะได้รับสมาชิกรุ่นที่ 8 เข้ามาร่วมแล้ว 1 คน นั่นคือไอกะ มิตสึอิ โดยสึงกุได้กล่าวถึงเธอและเฉียน หลินไว้ว่า สมาชิกใหม่ที่เป็นชาวจีนทั้งสองนี้จะเป็นกุญแจสำคัญสำหรับแผนการของเขาที่จะขยายมอร์นิงมูซูเมะให้กลายเป็นวงไอดอลของทวีปเอเชีย

วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2553 เฉียน หลิน,หลี่ ฉินเหยา และเอริ คาเมสมาชิกรุ่นที่ 6 ได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะและเฮลโล! โปรเจกต์ โดยคาเมได้ออกจากวงการบันเทิง ส่วนเธอและเฉียน หลิน จะกลับที่ประเทศจีนหลังจากสำเร็จการศึกษาแล้ว

ในช่วงเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 หลี่
ฉินเหยาประกาศผ่านบัญชี "เวย์ปั๋ว" ของเธอว่าเธอได้เปลี่ยนชื่อภาษาจีนจาก "หลี่ ฉุน" (李纯) เป็น "หลี่ ฉินเหยา" (李沁謡)

## ชีวิตส่วนตัว
หลี่ ฉินเหยาได้แต่งงานแล้วเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 และมีลูกด้วยกัน 1 คน

## ผลงาน
*ผลงานที่หลี่ ฉินเหยามีส่วนร่วมกับ[[มอร์นิงมูซูเมะ]]ในฐานะสมาชิก โปรดดูที่บทความ[[รายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ]]*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องหญิงจีน
หมวดหมู่:มอร์นิงมูซูเมะ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2531
หมวดหมู่:บุคคลจากมณฑลหูหนาน
พงษ์ศิริ พ.ร่วมฤดี

**พงษ์ศิริ พ.ร่วมฤดี** มีชื่อจริงว่า **ไพบูลย์ ลัดหนองขี** เกิดที่ตำบลเมืองพลับพลา อำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา มีฉายาที่เป็นที่รู้จักอย่างดีของแฟนมวยว่า **"[[แรมโบ้]]"** ซึ่งชื่อนี้ถูกเรียกติดปากมากกว่าพงษ์ศิริ จนบางคนเรียกว่า แรมโบ้ ไปเลยก็มี เนื่องจากเป็นมวยที่มีสไตล์เดินหน้าบุกอย่างเดียว ถอยหลังไม่เป็น เรี่ยวแรงไม่มีหมดตลอด 5 ยก แม้จะเป็นจะมวยรุ่นเล็กก็ตาม และถือเป็นแบบอย่างให้แก่ "แซมซั่น" แสนเมืองน้อย ลูกเจ้าพ่อมเหศักดิ์ นักมวยรุ่นน้องในเวลาต่อมา

พงษ์ศิริ พ.ร่วมฤดี เคยสร้างประวัติศาสตร์ให้แก่วงการมวยไทยมาแล้วในวันที่ 25 กรกฎาคม 2532 ในการชกกับ "ไอ้เลือดเหล็ก" ไพโรจน์น้อย ส.สยามชัย ในศึกวันทรงชัยที่เวทีลุมพินี เมื่อทั้งคู่ชกได้อย่างดุเดือดที่สุดจนถูกบันทึกเป็นประวัติการณ์ และการชกในวันนี้สามารถเก็บค่าผ่านประตูได้ถึง 3,000,000 บาท มากที่สุดเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ซึ่งผลการชกพงษ์ศิริเป็นฝ่ายชนะคะแนนไป ซึ่งการพบกันของทั้งคู่ได้รับการยกย่องให้เป็นคู่มวยที่ดุเดือดที่สุดในรอบ 20 ปี ของเวทีลุมพินี

ในสมัยรุ่งเรือง ก่อนขึ้นเวที แรมโบ้ พงษ์ศิริ พ.ร่วมฤดี จะมีทีมพี่เลี้ยงนำมาก่อนพร้อมกับโบกธงโจรสลัดรูปกะโหลกไขว้สีดำผืนใหญ่ เป็นการข่มขวัญคู่ต่อสู้ก่อนการชกด้วยทุกครั้ง

เนื่องจากการที่เป็นมวยเชิงบุก เดินหน้าเข้าแลกกับคู่ต่อสู้ตลอด ทำให้หลังการชก แรมโบ้ พงษ์ศิริมักได้รับบาดเจ็บจนเคยเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลมาแล้ว ในช่วงหลังชีวิตการชกมวยในระยะหลัง ๆ พงษ์ศิริ ขึ้นชกด้วยการใช้ชื่อว่า "พงษ์ศิริ ลัดหนองขี"

พงษ์ศิริ พ.ร่วมฤดี ต้องยุติการชกมวยไปเพียงอายุ 25 ปี เท่านั้น เนื่องด้วยสภาพร่างกายทรุดโทรมจากการโหมชกมาโดยตลอด และหันไปเป็นนักร้องเพลงลูกทุ่งตามสถานบันเทิงยามค่ำคืนแทน

นอกจากนี้ พงษ์ศิริยังมีลูกชายซึ่งเป็นนักมวยเหมือนกับผู้เป็นพ่อ คือ บุญอนันต์ ลัดหนองขี ซึ่งใช้ชื่อในการชกว่า **แรมโบ้น้อย ลัดหนองขี**

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทย
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดนครราชสีมา
ฟ้อนยอง

**ฟ้อนยอง** เป็นฟ้อนที่ประดิษฐ์ขึ้นมาใหม่เมื่อ พ.ศ. 2534 โดยโครงการอนุรักษ์และเผยแพร่วัฒนธรรมท้องถิ่น (ฟ้อนยอง) ซึ่งเป็นกิจกรรมหนี่งในโครงการโรงเรียมัธยมศึกษา เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตและสังคม (มพชส.) ของโรงเรียนวชิรป่าซาง ร่วมกับสภาตำบลนครเจดีย์ และกรรมการนำสตรีตำบลนครเจดีย์ อำเภอป่าซาง จังหวัดลำพูน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมของชาวยอง (ไทลื้อจากเมืองยอง) เนื่องจากพื้อนที่อำเภอป่าซางประชากรส่วนใหญ่มีเชื้อสายไทลื้อเมืองยองหรือเรียกว่า “คนยอง” ซึ่งมีประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของตนสืบทอดกันมาช้านานดังนั้นจึงสร้างรูปแบบทางวัฒนธรรมของชาวยองขึ้นมาในรูปของการฟ้อนรำ เพื่อเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวทางวัฒนธรรมร่วมกันของชาวยองและเผยแพร่ให้ปรากฏแก่คนทั่วไป

## การแต่งกาย
ผู้ฟ้อนจะแต่งกายแบบกุลสตรีชาวลื้อเมืองยอง โดยสวมเสื้อแบบปกป้าย ผูกมัดชายข้าง นุ่งผ้าซิ่นลายน้ำไหล ต่อชายซิ่นสีเขียว โพกผ้าขาวเคียนรอบศีรษะ เกล้าผมมวย และประดับด้วยเครื่องเงิน

## ท่าฟ้อน
ท่าฟ้อนยองประกอบด้วยท่าต่าง ๆ 15 ท่า ซึ่งมีชื่อเรียกในภาษายองและชื่อแปลเป็นไทยกลางดังนี้

#### ภาษายอง

# ผะกาศักดิ์ศรี
# แม่ยิงจาวยอง
# จ๋าฮีตยิ่งใหญ่
# สิบสองปันนา
# ฮักสาจ๋าฮีต
# อิ่นดูขุนนา
# จ๋าฮีตดีแต้
# หั่กปี่หั่กน้อง
# จาวยองหั่กกั๋น
# น้ำใจ๋ใยดี
# ป้อมเปงฮงหน้า
# ไหว้สาพระธาตุ
# หั่กสาความจิ่ง
# ความดีตี่ปึ่ง
# ยอบเข่าไหว้สา

#### ภาษาไทยกลาง

# (ประกาศศักดิ์ศรี)
# (สตรีชาวยอง)
# (ผุดผ่องวัฒนธรรม)
# (ล้ำเลิศบรรพบุรุษ)
# (สูงสุดประเพณี)
# (เอื้ออารีมาแท้)
# (เผยแพร่วัฒนธรรม)
# (รักล้ำพี่น้อง)
# (ชาวยองสามัคคี)
# (ไมตรีเป็นเลิศ)
# (ประเสริฐงานบุญ)
# (เพิ่มพูนกุศล)
# (ผู้คนรักษาสัตย์)
# (ปฏิบัติความดี)
# (อัญชลีกราบไหว้)

## เพลงบรรเลงประกอบการฟ้อน
ใช้เพลง “ฝ้ายคำ” ซึ่งแต่งโดยสุชาติ กันชัย เมื่อครั้งยังเป็นนักศึกษาและเป็นสมาชิกของชมรมพื้นบ้าล้านนาสโมสรนักศึกษา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เนื่องจากคณะผู้จัดทำฟ้อนยองเห็นว่า ทำนองเพลงฝ้ายคำเหมาะสมกับลักษณะของชาวยองคือ รักความสงบ ชอบสันโด นุ่นวลอ่อนหวาน ทำให้มองเห็นภาพพจน์ของชาวยองได้อย่า

## อ้างอิง

* สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดเชียงราย 
* สารนุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคเหนือ เรื่อง ฟ้อนยอง หน้า 4885-4886
* เอกสารเผยแพร่ทางวัฒนธรรม เรื่องฟ้อนยอง ของโครงการอนุรักษ์และเผยแพราวัฒนธรรมท้องถิ่น โรงเรียนวชิรป่าซาง จังหวัดลำพูน พศ. 2534

หมวดหมู่:ฟ้อน
หมวดหมู่:การแสดงพื้นบ้านภาคเหนือ
เฉียน หลิน

**เฉียน หลิน** (, เกิดวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2534) หรือชื่อในภาษาญี่ปุ่นว่า **รินริน** () เป็นนักร้อง, นักแสดง, นางแบบและนักแต่งเพลงหญิงชาวจีน เธอเป็นอดีตสมาชิกรุ่นที่ 8 ของมอร์นิงมูซูเมะ

## ประวัติการทำงาน
เฉียน หลิน เข้าสู่วงการบันเทิงครั้งแรกผ่านทางการชักนำของแมวมองจากสถานีโทรทัศน์ท้องถิ่นสถานีหนึ่ง ซึ่งในขณะนั้นเธอกำลังศึกษาในชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 เท่านั้น (ปี พ.ศ. 2542) หลังจากนั้น เธอได้ฝากผลงานการแสดงและพิธีกรเอาไว้ในละครโทรทัศน์และรายการโทรทัศน์ของประเทศจีนหลาย ๆ รายการ

ต่อมา ในช่วงปี พ.ศ. 2549 เธอก็ได้เข้าทำงานใน "เฮลโล! โปรเค็งชูเซย์" ซึ่งเป็นวงไอดอลฝึกหัดในค่ายเฮลโล! โปรเจกต์ ของประเทศญี่ปุ่น ผ่านทางการแนะนำของเพื่อนของสึงกุ โปรดิวเซอร์ชาวญี่ปุ่น

วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2550 เธอ และหลี่ ฉินเหยา ได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการให้เป็นสมาชิกรุ่นที่ 8 ของมอร์นิงมูซูเมะ  โดยเธอทั้งสองได้เข้ามาร่วมงานในฐานะของ "นักเรียนต่างชาติ" รวมถึงก่อนหน้านั้นมอร์นิงมูซูเมะได้รับสมาชิกรุ่นที่ 8 เข้ามาร่วมแล้ว 1 คน นั่นคือไอกะ มิตสึอิ โดยสึงกุได้กล่าวถึงเธอและหลี่ ฉินเหยาไว้ว่า สมาชิกใหม่ที่เป็นชาวจีนทั้งสองนี้จะเป็นกุญแจสำคัญสำหรับแผนการของเขาที่จะขยายมอร์นิงมูซูเมะให้กลายเป็นวงไอดอลของทวีปเอเชีย

วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2553 เฉียน หลิน,หลี่ ฉินเหยา และเอริ คาเมสมาชิกรุ่นที่ 6 ได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะและเฮลโล! โปรเจกต์ โดยคาเมได้ออกจากวงการบันเทิง ส่วนเธอและเฉียน หลิน จะกลับที่ประเทศจีนหลังจากสำเร็จการศึกษาแล้ว

## ชีวิตส่วนตัว
เฉียน หลินได้แต่งงานแล้วในปี พ.ศ. 2557 และมีลูกด้วยกัน 2 คน 

## ผลงาน
*ผลงานที่เฉียน หลินมีส่วนร่วมกับ[[มอร์นิงมูซูเมะ]]ในฐานะสมาชิก โปรดดูที่บทความ[[รายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ]]*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องหญิงจีน
หมวดหมู่:มอร์นิงมูซูเมะ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2534
หมวดหมู่:บุคคลจากหางโจว‎‎
ไฮดรอน

: **ไฮดรอน (ในทางเคมี) ** (อังกฤษ:Hydron) คือชื่อที่ใช้เรียกไฮโดรเจนไอออนบวก IUPAC เป็นผู้นิยามขึ้นใน พ.ศ. 2531

## ดูเพิ่ม
* ChEBI definition
* IUPAC 

หมวดหมู่:ไฮโดรเจน
หมวดหมู่:ไอออนบวก
เจมส์ ฟิกก์

[thumb|250px|รูปเจมส์ ฟิก์ก โดยเซอร์เจมส์ ธอร์นฮิลล์ ในปี [ค.ศ. 1732]]
thumb|250px|ภาพวาดโฆษณาการชกมวยของเจมส์ ฟิกก์
**เจมส์ ฟิกก์** () เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1695 ในมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์ ประเทศอังกฤษ เจมส์ ฟิกก์ เป็นบุคคลที่ชื่นชอบในศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว ในยุคนั้นการชกมวยยังไม่มีกฎกติกาที่ชัดเจน จึงคิดจะเปลี่ยนแปลงจากการต่อสู้เหล่านั้นให้กลายเป็นเกมกีฬาที่เป็นที่ยอมรับ

เจมส์ ฟิกก์ ประกาศตัวเองว่าเป็นนักมวยจากอังกฤษ ท้าชกกับทุกคนที่คิดว่าตัวเองแน่ โดยมีเงินเดิมพัน 100 ปอนด์ ในปี ค.ศ. 1715 และก็สามารถปราบทุกคนที่ขึ้นประฝีมือได้ทั้งหมด

การชกมวยในสมัยนั้น การกำหนดยกแต่ละยกใช้จอกเหล้าทองเหลืองขนาดบรรจุ 4 ออนซ์ เจาะรูขนาด 2 มิลลิเมตรที่ก้นจอก ลอยน้ำในถังไม้ เมื่อจอกเหล้าจมลงสู่ก้นกั้นเมื่อใด ให้เรียกว่าหนึ่งยก กติกาโดยทั่วไปได้แก่ ห้ามชกต่ำกว่าสะดือ ห้ามกอดรัดฟัดเหวี่ยง ห้ามกัด ห้ามซ้ำคู่ต้อสู้เมื่อล้ม เป็นต้น โดยที่กำหดยกไม่มี ไม่มีการสวมนวม 

ในปี ค.ศ. 1719 ก็ไม่มีใครสู้เขาได้ เจมส์ ฟิกก์จึงประกาศตัวเองว่าเป็น "แชมเปี้ยนโลกคนแรกของโลก" (The First Bare-Knuckle Boxing Champion) และฟิกก์ก็ยังชกมวยต่อไปนานถึง 15 ปี ซึ่งการชกของฟิกก์นับเป็นการต่อสู้ที่นับว่าใหม่มากในยุคนั้น โดยดัดแปลงการชกด้วยหมัดเพียงอย่างเดียว ให้มีการเต้นฟุตเวิร์ก มีการโยกหัวหลบหมัดของคู่ต่อสู้ หมัดแย็บ หมัดฮุก เป็นต้น และนอกจากนี้ เจมส์ ฟิกก์ ยังเป็นผู้เชี่ยวชาญในวิชาดาบด้วยอีกต่างหาก และก็เป็นบุคคลแรกของอังกฤษที่ให้มีการเสียค่าบัตรเข้าชมการต่อสู้ของเขา ซึ่งกลายมาเป็นการซื้อตั๋วเข้าชมกีฬาอย่างในปัจจุบัน

เจมส์ ฟิกก์ ยังตั้งค่ายมวยขึ้นมา โดยนับเป็นค่ายมวยแห่งแรกของโลกอีกด้วย ชื่อ "แอมฟิเตอร์" (Amphiter) ขึ้นมาเพื่อฝึกสอนทั้งมวยและดาบ และก็ไม่มีใครเอาชนะได้ จึงยุติการชกไป และยกตำแหน่งแชมป์ให้แก่ จอร์จ เทเลอร์ ลูกศิษย์คนแรกของเขาเป็นแชมป์สืบต่อ 

นอกจากนี้แล้ว เจมส์ ฟิกก์ ยังเป็นบุคคลแรกที่คิดค้นเวทีสำหรับชกมวยอีกด้วย โดยใช้ไม้กระดานยกเป็นพื้น และเอาไม้แผ่นทรงจตุรัสมากั้นเป็นการตีกรอบสำหรับการชก

หลังจากยุติการชกไปแล้วไม่นาน แจ๊ค ปรัฟตัน ก็ได้คิดค้นนวมสำหรับชกมวยขึ้น โดยนวมในยุคแรกเป็นถุงมือหนา ๆ แต่ยังไม่เป็นที่นิยมนักในช่วงต้น

เจมส์ ฟิกก์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1734 ที่กรุงลอนดอน เมื่ออายุได้เพียง 39 ปี เท่านั้น และศพของเขาถูกฝังอย่างสมเกียรติที่วิหารเวสต์มินเตอร์เช่นเดียวกับศพของบรรดาบุคคลสำคัญทั้งหลายของอังกฤษ

หลายสิ่งที่เจมส์ ฟิกก์ ได้คิดค้นและฝึกสอนนั้น กลายมาเป็นแนวทางซึ่งพัฒนามาเป็นมวยสากลอย่างในปัจจุบัน จนได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งมวยสากลสมัยใหม่" (Father of Modern Boxing)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2227
หมวดหมู่:นักดาบ
หมวดหมู่:มวยสากล
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนมวยสากล
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลออกซฟอร์ดเชอร์
วันพ่อ

**วันพ่อ** เป็นวันสำคัญในการฉลองความเป็นพ่อและบุคคลที่นับถือในการเป็นพ่อ ทั่วโลกจัดแตกต่างกันไปในแต่ละวัน ส่วนใหญ่กว่า 50 ประเทศจัดในวันอาทิตย์ที่สามของเดือนมิถุนายน ส่วนประเทศไทยจัดในวันที่ 5 ธันวาคม ของทุกปี ซึ่งเป็นวันคล้ายวันพระบรมราชสมภพของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

จอห์น บี. ดอดด์ ชาวอเมริกันเป็นผู้ริเริ่มแนวคิดของวันพ่อแห่งชาติ โดยเริ่มต้นที่เมืองแฟร์มอนต์ รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย โดยเริ่มครั้งแรกเมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 ในโบสถ์แห่งหนึ่งในแฟร์มอนต์

## วันพ่อในแต่ละประเทศ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ข้อมูลวันพ่อแห่งชาติ ฉบับเต็ม 

พ่อ
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนมีนาคม
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนพฤษภาคม
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนมิถุนายน
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนกรกฎาคม
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนสิงหาคม
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนกันยายน
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนตุลาคม
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนพฤศจิกายน
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนธันวาคม
หมวดหมู่:วันสำคัญในวันอาทิตย์
โอ-2 สกายมาสเตอร์

โอ-2 สกายมาสเตอร์|thumb|250px|right
**โอ-2 สกายมาสเตอร์**  (O-2 Skymaster)  เครื่องต้นแบบ เครื่องบิน โอ-2 สกายมาสเตอร์ เริ่มบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1961 โดยพัฒนามาจา่กเซสนา 337 มียอดการจำหน่ายถึงปี ค.ศ. 1976 กว่า 2,255 เครื่อง ในปี ค.ศ. 1966 กองทัพอากาศสหรัฐฯ ได้ทำสัญญาสั่งสร้างสกายมาสเตอร์ในใช้ในงานควบคุมอากาศยานส่วนหน้าปฏิบัติการทางจิตวิทยา ตรวจการณ์ ชี้เป้า โดยกำหนดสัญลักษณ์เป็น โอ-2 เพื่อใช้แทน โอ-1 เบิร์ด ด็อก

## รายละเอียด โอ-2
* **ผู้สร้าง** บริษัท เซสสนา แอร์คราฟท์ (สหรัฐอเมริกา)
* **ประเภท** เครื่องบินควบคุมอากาศยานหน้า และ ปฏิบัติการทางจิตวิทยา ขนส่งขนาดเบา 4-6 ที่นั่ง
* **เครื่องยนต์** ลูกสูบคอนติเนลตัล ไอโอ-360 ซี 6 กระบอกลูกสูบ กำลัง 210 แรงม้า 2 เครื่องยนต์ ให้แรงฉุด 1 เครื่อง ให้แรงผลัก 1 เครื่อง
* **กางปีก** 11.63 เมตร
* **ยาว** 9.07 เมตร
* **สูง** 2.79 เมตร
* **พื้นที่ปีก** 18.81 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า** 1,321 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด** 2,100 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วขั้นสูง** 332 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **อัตราเร็วเดินทางขั้นสูง** 314 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **อัตราเร็วเดินทางประหยัด** 237 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **อัตราไต่สูงสุด** 335 เมตร/นาที ที่ระดับน้ำทะเล
* **อัตราไต่เมื่อใช้เครื่องยนต์หน้าเครื่องเดียว** 91 เมตร/นาที
* **อัตราไต่เมื่อใช้เครื่องยนต์หลังเครื่องเดียว** 98 เมตร/นาที
* **เพดานบินใช้งาน** 5,490 เมตร
* **เพดานบินเมื่อใช้เครื่องยนต์หน้าเครื่องเดียว** 2,105 เมตร
* **เพดานบินเมื่อใช้เครื่องยนต์หลังเครื่องเดียว** 2,106 เมตร
* **ระยะทางวิ่งขึ้นพ้น 15 เมตร** 510 เมตร
* **ระยะทางร่อนลงจาก 15 เมตร** 503 เมตร
* **พิสัยบินไกลสุด** 2,288 กิโลเมตร
 

## อ้างอิง

O-2
O-2
มาปูตู

**มาปูตู** (, ) หรือ **มาปูโต** เป็นเมืองหลวงของประเทศโมซัมบิก และเมืองท่าบนชายฝั่งมหาสมุทรอินเดีย กรุงมาปูตูตั้งอยู่ใกล้ชายแดนด้านทิศใต้ของประเทศ ห่างจากพรมแดนประเทศเอสวาตินีและแอฟริกาใต้ไม่เกิน 120 กิโลเมตร มีประชากรตามสำรวจ 1,088,449 คน (พ.ศ. 2560) เขตมหานครมาปูตูซึ่งรวมเมืองมาตอลาเข้ามาด้วยมีประชากรรวม 2,717,437 คน สินค้าส่งออกหลักคือ ถ่านหิน ฝ้าย น้ำตาลทราย โลหะเคลือบโครเมียม ใยสับปะรด (sisal) เนื้อมะพร้าวตากแห้ง (copra) และไม้เนื้อแข็ง อุตสาหกรรมที่ผลิตในเมืองมีทั้งซีเมนต์ เครื่องปั้นดินเผา เฟอร์นิเจอร์ รองเท้า และยางพารา และมีโรงหลอมอะลูมิเนียมด้วย กรุงมาปูตูล้อมรอบด้วยจังหวัดมาปูตู แต่ปกครองแยกต่างหาก
thumb|left|ที่ตั้งของกรุงมาปูตู

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศโมซัมบิก
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปแอฟริกา
คาซา ซี.212 อวิโอคาร์

คาซา ซี.212|thumb|250px|right
**คาซา ซี.212 อวิโอคาร์**  ()  ซี.212 สร้างขึ้นมาเพื่อภารกิจ 6 ประการคือลำเลียงพลร่มพร้อมอาวุธ 16 นาย ขนส่งทางทหาร เครื่องบินพยาบาล เครื่องบินภ่ายภาพทางอากาศ ฝึกลูกเรือ และ บรรทุกผู้โดยสาร เครื่องต้นแบบ คาซา ซี.212 บินครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1971 และประจำการในกองทัพอากาศสเปนในปี ค.ศ. 1974

## รายละเอียด คาซา ซี.212
มีรายละเอียดดังต่อไปนี้
* **ผู้สร้าง** บริษัทคอนทรัคชั่นเนส แอโรบอติคัส เอสเอ (สเปน)
* **ประเภท** ขนส่งทั่วไปสำรวจถ่ายภาพหรือฝึกการเดินอากาศ ขึ้นลงระยะสั้น เจ้าหน้าที่ 2 นาย บรรทุกพลร่มพร้อมอาวุธ 16 นาย หรือเตียงพยาบาล 18 เตียง
* **เครื่องยนต์** เทอร์โบใบพัด แอรีเสิร์ท ทีพีอี 331-5-251 C ให้กำลังเครื่องละ 776 แรงม้า 2 เครื่องยนต์
* **กางปีก** 19 เมตร
* **ยาว** 15.20 เมตร
* **สูง** 6.30 เมตร
* **พื้นที่ปีก** 40 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า** 3,905 กิโลกรัม
* **น้ำหนักบรรทุกสูงสุด** 2,000 กิโลกรัม
* **น้ำหนักเชื้อเพลิง** 1,600 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด** 6,300 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วขั้นสูง** 370 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 3,660 เมตร
* **อัตราเร็วเดินทางประหยัด** 315 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 3,660 เมตร
* **อัตราไต่ขั้นสูง** 548 เมตร/นาที ที่ระดับน้ำทะเล
** 106 เมตร/นาที เมื่อใช้เครื่องยนต์เดียว
* **เพดานบินใช้งาน** 8,140 เมตร
** 4115 เมตร เมื่อใช้เครื่องยนต์เดียว
* **ระยะทางวิ่งขึ้นพ้น 15 เมตร** 484 เมตร
* **ระยะทางร่อนลงจาก 15 เมตร** 358 เมตร
* **พิสัยบิน** 1,760 กิโลเมตร เมื่อเติมเชื้อเพลิงเต็มที่และบรรทุกน้ำหนัก 1,045 กิโลกรัม
** 480 กิโลเมตร เมื่อมีภารกรรมบรรทุกสูงสุด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อากาศยานขนส่งทางการทหาร
ถนนฝั่ม หงู หลาว

thumb|ถนนฝั่ม หงู หลาว

**ถนนฝั่ม หงู หลาว** () เป็นถนนสายหนึ่งในนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ชื่อถนนตั้งตามวีรบุรุษของชาวเวียดนาม เป็นแหล่งโรงแรมและที่พักราคาประหยัดของนักท่องเที่ยวประเภทแบ็กแพ็กเกอร์ คล้ายถนนข้าวสารในประเทศไทย 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*'SaigonNezumi's Pictures of Pham Ngu Lao' 

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในนครโฮจิมินห์
หมวดหมู่:ถนนในประเทศเวียดนาม
วิลอซิแรปเตอร์

**วิลอซิแรปเตอร์** ()(Dromaeosauridae)  วิลอซิแรปเตอร์นั้นมี 2 ชนิดคือมองโกเลียนซิสกับ
แอนโทพิทุส โดยการออกล่าเหยื่อเป็นกลุ่มเหมือนหมาป่า อาวุธคือเล็บเท้าแหลมคมเหมือนใบมีดและฟันที่คมกริบ เป็นไดโนเสาร์ที่มีชีวิตอยู่บนโลกช่วงประมาณ 83-70 ล้านปีก่อนในยุคครีเทเชียสตอนปลาย มีหลักฐานพบเป็นฟอสซิลในบริเวณเอเชียกลางสำหรับมองโกเลียนซิสและพบที่อเมริกาสำหรับ
แอนโทพิทุส (เคยมีการค้นพบฟอสซิล
วิลอซิแรปเตอร์ มองโกเลียนซิสว่าต่อสู้กับ
โปรโตเซอราทอปส์ด้วย) มันยังถูกเข้าใจว่าคือ ไดโนนีคัส ของเอเชีย จึงแยกประเภทใหม่เพราะมันมีรูปร่างคล้ายกันกับไดโนนีคัส

วิลอซิแรปเตอร์มีไดโนเสาร์ที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน คือ ยูทาห์แรปเตอร์, ไดโนนีคัส และโดรมีโอซอรัส

thumb|left|ขนาดของวิลอซิแรปเตอร์เมื่อเปรียบเทียบกับมนุษย์
[left|thumb|หุ่นจำลองวิลอซิแรปเตอร์ ''V. mongoliensis'', [พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ, บรัสเซลส์]]
วิลอซิแรปเตอร์เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในภาพยนตร์ไซไฟฮอลลีวูดเรื่อง *[[Jurassic Park]]* ในปี ค.ศ. 1993 *[[เดอะ ลอสต์ เวิลด์ จูราสสิค พาร์ค|The Lost World Jurassic Park]]* ในปี ค.ศ. 1997 Jurassic Park 3 ในปี ค.ศ. 2001 Jurassic World ในปี ค.ศ. 2015 และ Jurassic World: Fallen kingdom ใน ปี ค.ศ. 2018 ในเรื่อง 
วิลอซิแรปเตอร์ปรากฏกายเสมือนตัวละครเอกตัวหนึ่งในเรื่องโดยเฉพาะในเรื่อง 
Jurassic World ทั้งสองภาค

โดยในเรื่อง วิลอซิแรปเตอร์ ถูกเรียกสั้น ๆ ว่า *"แรปเตอร์"* (หมายถึง นกล่าเหยื่อ) ซึ่งในภาพยนตร์มิได้ใช้ วิลอซิแรปเตอร์ มองโกเลียนซิสที่มีขนาดเท่าไก่ซึ่งบางคนคิดว่าใช้แบบจากไดโนไนคัสปรับขนาดแต่จริง ๆ แล้วในภาพยนตร์ถูกต้องแล้วเนื่องจากใช้เป็น วิลอซิแรปเตอร์  แอนโทพิทุสที่พบในอเมริกา

วิลอซิแรปเตอร์ ถูกพบเป็นซากดึกดำบรรพ์ในแถบทะเลทรายโกบีในมองโกเลียและ
ยังถูกพบในอเมริกาบางส่วนอีก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:มานิแรพเตอรา
หมวดหมู่:ไดโนเสาร์ขนนก
รางวัลเทลลี

**รางวัลเทลลี** () เป็นรางวัลที่กำหนดมาตรฐานการผลิตสื่อต่างๆ ให้อยู่เหนือมาตรฐาน ซึ่งสื่อดังกล่าว ได้แก่ งานโฆษณา และรายการที่ผลิตเพื่อถ่ายทอดในประเทศสหรัฐอเมริกาและทั่วโลก ทางโทรทัศน์ หรือทางเคเบิล รวมทั้งงานวิดีโอ และภาพยนตร์สารคดี ทั้งด้านการศึกษาและการท่องเที่ยว

รางวัลเทลลี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1978 (ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 28) โดยมิสเตอร์เดวิด อี. คาร์เทอร์ (David E. Carter) โดยมีจุดประสงค์ที่จะสร้างมาตรฐานในการผลิตสื่อให้มีคุณค่าเหนือมาตรฐาน (High Standard of Merit) โดยเริ่มต้นจากสื่อโฆษณาก่อน และในภายหลังจึงได้มีรางวัลสำหรับวิดีโอ และรายการโทรทัศน์เพิ่มขึ้นมา เพื่อกระตุ้นกระแสของการสร้างสรรค์ในการทำสื่อ และเป็นการเพิ่มมาตรฐานของการผลิตสื่อให้ดียิ่งๆ ขึ้นไป

รางวัลเทลลีถือหนึ่งในรางวัลที่เป็นที่ต้องการมากที่สุดในวงการสื่อโฆษณา ในแต่ละปีมีชิ้นงานเข้าร่วมประกวดถึงกว่า 13,000 ชิ้น จากทุกทวีปทั่วโลก ตั้งแต่บริษัทเอเจนซี่ บริษัทผู้ผลิตต่าง ๆ ไปจนถึงบริษัทข้ามชาติยักษ์ใหญ่ (โดยเฉพาะองค์กรเล็กๆ มักจะเข้าร่วมเพื่อสร้างความมั่นใจว่า ผลงานขององค์กรนั้นมีมาตรฐานเป็นที่ยอมรับในระดับโลก)

รางวัลเทลลี จะตัดสินจากมาตรฐานและคุณภาพของชิ้นงานที่โดดเด่น โดยที่แต่ละชิ้นงานจะไม่ได้แข่งขันกันเอง แต่จะต้องแข่งกับมาตรฐานที่เป็นเลิศที่เดวิด อี. คาร์เทอร์ ได้ตั้งไว้ และจะมีการขยับมาตรฐานเพิ่มขึ้นทุกปี โดยมีทีมผู้ชำนาญในระดับแนวหน้าจากวงการสื่อและโฆษณาจากทั่วโลก ซึ่งเคยได้รับรางวัลไปแล้วในปีก่อนๆ เป็นผู้ตั้งมาตรฐานและตัดสิน

## ตัวอย่างองค์กรที่เคยได้รับรางวัลเทลลี
* เอโอแอล
* ซีเอ็นเอ็น
* ดิสคัฟเวอรี่ เอ็ดดูเคชัน (Discovery Education)
* ดิสนีย์แลนด์ รีสอร์ท (Disneyland Resort)
* อีเอสพีเอ็น
* ฮอลมาร์ค ชาแนล (Hallmark Channel)
* ไมโครซอฟท์
* เอ็นบีเอเอ็นเตอร์เทนเม้นท์ (NBA Entertainment)
* ไนกี้
* การบินไทย (Thai Airways International)
* เดอะฮิสทอรี่ชาแนล (The History Channel)
* DMC TV (สื่อสีขาวของวัดพระธรรมกาย โดยมูลนิธิธรรมกายของพระราชภาวนาวิสุทธิ์) ได้ 12 รางวัล ในปี ค.ศ. 2007

## อ้างอิง

* 27th Telly Awards Fact Sheet  

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* http://www.kalyanamitra.org/board/index.php?showtopic=693 
* Digital Video Information Network
* http://www.tellyawards.com/downloads/pdf/28th%20Telly%20Fact%20Sheet.pdf

หมวดหมู่:รางวัล
เออมัคชี เอ็มบี-339

เอ็มบี-339|thumb|250px|right
**เออมัคชี เอ็มบี-339**  (Aermacchi MB-339)  เอ็มบี-339 พัฒนามาจาก เครื่องบิน เอ็มบี-326 เครื่องต้นแบบเอ็มบี-339 บินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ.  1976 และประจำการในกองทัพอากาศอิตาลีในปี ค.ศ.  1978

## รายละเอียด เอ็มบี-339
300px|right
|thumb|250px|right
***ผู้สร้าง** บริษัท แอโรนอติกา มัคชี (อิตาลี)
***ประเภท** เจ๊ตฝึกขั้นสูงและโจมตีภาคพื้นดิน 2 ที่นั่งเรียงกัน
***เครื่องยนต์** เทอร์โบเจ๊ต รอลส์-รอยซ์ ไวเปอร์ หมายเลข 632-43 (สร้างโดยเฟียต) ให้แรงขับสถิต 1,814 กิโลกรัม 1 เครื่อง
***กางปีก** 10.86 เมตร
***ยาว** 10.97 เมตร
***สูง** 3.99 เมตร
***พื้นที่ปีก** 19.30 ตารางเมตร
***น้ำหนักเปล่า** 3,125 กิโลกรัม
***น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด** 5,897 กิโลกรัม
***อัตราเร็วขั้นสูง** 898 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับน้ำทะเล
**.77 มัค (817 กิโลเมตร/ชั่วโมง)
***อัตราไต่ขั้นสูง** 2,135 เมตร
***ระยะเวลาไต่ถึงระยะสูง** 9,150 เมตร/7นาที
***เพดานบินใช้งาน** 14,630
***ระยะทางวิ่งขึ้น** 455 เมตร
***ระยะทางร่อนลง** 405 เมตร
***พิสัยบินไกลสุด** 1,760 กิโลเมตร เมื่อใช้เชื้อเพลิงภายใน
**2,110 กิโลเมตร เมื่อติดตั้งถังเชื้อเพลิงปลดทิ้งได้ใต้ปีกข้างละ 1 ถัง
***บินทน** 2 ชั่วโมง 50 นาที ที่ระยะสูง 9,150 เมตร
***อาวุธ** ปืนกลอากาศ จีเจยู-2 บี/เอ ขนาด 7.62 มม. พร้อมกระสุน 1,500 นัด 1 กระบอกในกระเปาะใต้ลำตัว
**อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้น เอเอส.11 หรือ เอเอส.12 จำนวน 2 นัด
**อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ มาทรา 550 จำนวน 2 นัด
**กระเปาะปืนกลอากาศขนาด 12.7 มม. พร้อมกระสุนกระเปาะละ 350 นัด ที่ใต้ปีกใน
**ลูกระเบิด 750 ปอนด์ 4 ลูก
**กระเปาะจรวด 68 มม. กระเปาะละ 18 นัด 6 กระเปาะ
**กระเปาะจรวด 2.75 นิ้ว กระเปาะละ 19 นัด 6 กระเปาะ
**กระเปาะจรวด 50 มม. กราะเปาะละ 25 นัด 6 กระเปาะ
**สามารถติดตั้งอาวุธหนัก 1,815 กิโลกรัม

## อ้างอิง
*อภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522 

หมวดหมู่:เครื่องบินมัคชี
อ
จงพันธ์ จงลักษมณี

**ดร.จงพันธ์ จงลักษมณี** เป็นนักบรรพชีวินวิทยาของกรมทรัพยากรธรณี เป็นผู้ค้นพบไดโนเสาร์ ไทยซอรัส จงลักษมณี (*Thaisaurus chonglakmanii*)  ที่เขาทอง จังหวัดพัทลุง  

## อ้างอิง
*ข้อมูลอิกธิโอซอร์ในประเทศไทย 

หมวดหมู่:นักบรรพชีวินวิทยา
หมวดหมู่:นักบรรพชีวินวิทยาชาวไทย
ขุนตาน

**ขุนตาน** หรือ **ขุนตาล** อาจหมายถึง

* ทิวเขาขุนตาน
* อุทยานแห่งชาติดอยขุนตาล
* อุโมงค์ขุนตาน
* สถานีรถไฟขุนตาน
* อำเภอขุนตาล จังหวัดเชียงราย
* พ่อขุนตาน อีกพระนามของ พระยาเบิก

สำหรับการใช้ ขุนตาน/ขุนตาล ดูเพิ่มที่ ทิวเขาขุนตาน
กระทรวงพาณิชย์ (ประเทศไทย)

**กระทรวงพาณิชย์** () เป็นหน่วยงานราชการส่วนกลางประเภทกระทรวงของไทย ที่หน้าที่เกี่ยวกับการค้า ธุรกิจบริการ ทรัพย์สินทางปัญญา และราชการอื่นๆ ตามที่มีกฎหมายกำหนดให้เป็นอำนาจหน้าที่ของกระทรวงพาณิชย์ หรือส่วนราชการที่สังกัดกระทรวงพาณิชย์

## ประวัติ
กระทรวงพาณิชย์เดิมเรียก "กระทรวงเศรษฐการ" ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2463 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว 

เมื่อแรกตั้งกระทรวงพาณิชย์นั้น ยังไม่มีที่ทำการกระทรวง เสนาบดีจึงมักจะใช้บ้านของตนเป็นสถานที่ทำงาน ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 6  โปรดเกล้าฯ ให้ กรมพระจันทบุรีนฤนาถ ดำรงตำแหน่งเป็นเสนาบดีกระทรวงพาณิชย์พระองค์แรก จึงได้มีการสร้างอาคารที่ทำการอย่างถาวร บริเวณวัง 3 แห่ง คือ วังกรมหลวงอดิศรอุดมเดช วังกรมหลวงบดินทร์ไพศาลโสภณ และวังกรมหมื่นทิวากรวงษ์ประวัติ และใช้ทำการมาเป็นเวลากว่า 70 ปี

ต่อมาเมื่อสภาพบ้านเมืองเจริญขึ้น รัฐบาลเริ่มมีนโยบายขยับขยายหน่วยงานราชการออกไปยังชานเมืองมากขึ้น เพื่อลดปัญหาความแออัดของตัวเมืองภายในพื้นที่ของเกาะรัตนโกสินทร์ คณะรัฐมนตรีจึงมีมติเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2532 อนุมัติให้กระทรวงพาณิชย์ใช้ที่ดินราชพัสดุจำนวนเนื้อที่ 48 ไร่เศษ บริเวณตำบลบางกระสอ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี สำหรับก่อสร้างอาคารที่ทำการกระทรวงพาณิชย์แห่งใหม่ ซึ่งเป็นที่ตั้งของกระทรวงจนถึงปัจจุบัน

## บทบาทหน้าที่หลัก
# ภารกิจด้านในประเทศ มีหน้าที่ดูแลราคาสินค้าเกษตรและรายได้เกษตรกร ดูแลผู้บริโภคภายใต้กรอบกฎหมายของกระทรวงพาณิชย์ ส่งเสริมและพัฒนาธุรกิจการค้า ทั้งการค้าสินค้าและธุรกิจบริการ รวมทั้งธุรกิจประกันภัย และคุ้มครองด้านทรัพย์สินทางปัญญา
# ภารกิจด้านต่างประเทศ มีหน้าที่เจรจาการค้าระหว่างประเทศ ซึ่งประกอบด้วยการเจรจาภายใต้กรอบ WTO FTA อนุภูมิภาค ภูมิภาค ฯลฯ จัดระเบียบและบริหารการนำเข้าส่งออก รวมทั้งการขายข้าวรัฐต่อรัฐ การค้ามันสำปะหลัง สินค้าข้อตกลงต่างๆ แก้ไขปัญหา และรักษาผลประโยชน์ทางการค้า เช่น การดูแลเรื่อง GSP การเก็บภาษีตอบโต้การทุ่มตลาด ส่งเสริมและเร่งรัดการส่งออก

## หน่วยงานในสังกัด
### ส่วนราชการ
กระทรวงพาณิชย์มีหน่วยงานระดับกรมในสังกัด 9 หน่วยงาน ได้แก่
* สำนักงานรัฐมนตรี
* สำนักงานปลัดกระทรวงพาณิชย์ 
* กรมทรัพย์สินทางปัญญา 
* กรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ
* กรมการค้าภายใน
* กรมการค้าต่างประเทศ
* กรมพัฒนาธุรกิจการค้า
* กรมเจรจาการค้าระหว่างประเทศ
* สำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้า

### รัฐวิสาหกิจ
* องค์การคลังสินค้า

### องค์การมหาชน
*สถาบันวิจัยและพัฒนาอัญมณีและเครื่องประดับแห่งชาติ (องค์การมหาชน)
*สถาบันส่งเสริมศิลปหัตถกรรมไทย (องค์การมหาชน)
*สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา  (องค์การมหาชน)

### ส่วนราชการในอดีต
* กรมการประกันภัย

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ของไทย
* รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ของไทย
* รายชื่อปลัดกระทรวงพาณิชย์ของไทย

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 


พาณิชย์ (กระทรวง)
หมวดหมู่:เศรษฐกิจของประเทศไทย
ไทย
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2463
หมวดหมู่:กระทรวงที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2463
หมวดหมู่:ก่อตั้งในสยามในปี พ.ศ. 2463
วิลเลียม จิลเล็ตต์

**วิลเลียม ฮูเกอร์ จิลเล็ตต์** (; 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2396 - 29 เมษายน พ.ศ. 2480) เป็นผู้เขียนบทชาวอเมริกัน และเป็นที่รู้จักจากการแสดงในบทเชอร์ล็อก โฮมส์ จากบทประพันธ์ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์

เขาออกจากมหาวิทยาลัยในปี 1875 เข้าทำงานกับบริษัทคลังสินค้าแห่งหนึ่งในเมืองนิวออร์ลีนส์ และปรากฏตัวครั้งแรกที่โรงละครโกลบในเมืองบอสตัน ท่ามกลางความสำเร็จในการเล่นบทตลก

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* Cook, Doris E., *Sherlock Holmes & Much More* (The Connecticut Historical Society, 1970).
* Doyle, Arthur Conan, & Jack Tracy, editor, *Sherlock Holmes: The Published Apocrypha* (Houghton Mifflin; 1st ed., 1980).
* Haining, Peter, *The Final Adventures of Sherlock Holmes* (Apocryphile Press, 2005).
* Zecher, Henry, *[[William Gillette, America's Sherlock Holmes]]* (Xlibris Press, 2011).

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* William Gillette Introduction
* The Baker Street Journal – writings about Sherlock Holmes
* Gillette Castle State Park in East Haddam, Connecticut 
* 
* 
* Portrait of William Gillette; University of Washington, Sayre collection
* William Gillette  Portrait gallery; NY Public Library, Billy Rose collection
* William Gillette; PeriodPaper.com about 1910 
* Website for biographer Henry Zecher.
* Theatre posters from performances of *Held by the Enemy* at Royal Lyceum Theatre, Edinburgh in 1887
* 
* 
* 

หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
สก๊อตติช เอวิเอชั่น บลูด็อก

สก๊อตติช เอวิเอชั่น บลูด๊อก|thumb|250px|right
**สก๊อตติช เอวิเอชั่น บลูด๊อก**  (Scottish Aviation Bulldog)  บลูด๊อกเป็นเครื่องบินที่ได้รับการพัฒนามาจาก บีเกิล พับ เครื่องบินขนาดเบา เครื่องต้นแบบบลูด๊อก บินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1969 และเริ่มสายการผลิตในปี ค.ศ. 1971 เริ่มประจำการในกองทัพอากาศอังกฤษเมื่อปี ค.ศ. 1973 และมีประเทศที่สั่งไปใช้อีกหลายประเทศได้แก่ จอร์แดน บอตสวานา กานา มอลตา เคนยา มาเลเซีย ไนจีเรีย สวีเดน

## รายละเอียด บลูด๊อก
* **ผู้สร้าง** บริษัทสก๊อตติช เอวิเอชั่น (อังกฤษ)
* **ประเภท** ฝึกขั้นต้น 2 ที่นั่งเคียงกัน
* **เครื่องยนต์** ลูกสูบ ไลโคมิง ไอโอ-360 เอ1,บี 6 จำนวน 4 กระบอก ลูกสูบ ระบายความร้อนด้วยอากาศ ให้กำลัง 200 แรงม้า 1 เครื่อง
* **กางปีก** 10.06 เมตร
* **ยาว** 7.06 เมตร
* **สูง** 2.28 เมตร
* **พื้นที่ปีก** 12.02 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า** 649 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด** 1,066 กิโลกรัม
** 1,015 กิโลกรัม เมื่อใช้บินผาดแผลง
* **อัตราเร็วสูงสุด** 389 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **อัตราเร็วขั้นสูง** 241 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับน้ำทะเล
* **อัตราเร็วเดินทางขั้นสูง** 222 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 1,220 เมตร
* **อัตราไต่ขั้นสูง** 315 เมตร/นาที ที่ระดับน้ำทะเล
* **เพดานบินใช้งาน** 4,875 เมตร
* **ระยะทางวิ่งขึ้นพ้น 15 เมตร** 427 เมตร
* **ระยะทางร่อนลงจาก 15 เมตร** 363 เมตร
* **พิสัยบิน** 1,000 กิโลเมตร เมื่อเติมเชื้อเพลิงเต็มที่
* **บินทน** 5 ชั่วโมง

## อ้างอิง
* อภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522

หมวดหมู่:เครื่องบินฝึก
ทูอินเตอร์เนชัลนัลไฟแนนซ์เซ็นเตอร์

**ทู อินเตอร์เนชัลนัล ไฟแนนซ์ เซ็นเตอร์** (; ) เป็นอาคารที่ได้รับการออกแบบอย่างพิถีพิถัน หรูหราในแบบโมเดิร์น ประกอบไปด้วยสองอาคาร คือ อาคารที่ 1 มีทั้งสิ้น 55 ชั้น เป็นที่ตั้งของโรงแรมโฟร์ซีซั่นฮ่องกง ในส่วนอาคารที่ 2 อาคารสำนักงาน เป็นตึกระฟ้าที่สูงที่สุดบนเกาะฮ่องกง, อันดับที่ 2 ในดินแดนทั้งหมดของฮ่องกง รองจากตึกอินเตอร์เนชันแนลคอมเมิร์ซเซ็นเตอร์ที่ตั้งอยู่บนเกาลูนตะวันตก และเป็นอันดับที่ 36 ของโลก มีความสูง 415.8 เมตร หรือ 1,362 ฟุต และมีทั้งหมด 88 ชั้น ใช้เป็นสำนักงาน ร้านค้า ลานจอดรถ

## ดูเพิ่ม
* ตึกระฟ้า

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ของ IFC
* เอ็มโพริส - ทู อินเตอร์เนชัลนัล ไฟแนนซ์ เซ็นเตอร์
* เว็บไซต์กรณีศึกษา IFC
* ifc2 แผนผังอาคาร 

หมวดหมู่:ก่อตั้งในฮ่องกงในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในฮ่องกง
จินเม่าทาวเวอร์

**จินเม่าทาวเวอร์** (; บางครั้งสะกดผิดในภาษาไทยเป็น จินเหมาทาวเวอร์) เป็นตึกระฟ้าแลนด์มาร์กที่สูง 420.5 เมตร 88 ชั้น (93 ถ้ารวมชั้นยอด) ที่ลู่เจียจุ่ย เขตผู่ตง เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ซึ่งมีศูนย์การค้า, สำนักงานและโรงแรมแกรนด์ไฮแอตเซี่ยงไฮ้ที่เริ่มตั้งแต่ชั้น 53 ทำให้เป็นตึกที่สูงที่สุดในโลกในตอนนั้น และเป็นอาคารที่สูงที่สุดในประเทศจีนตั้งแต่ ค.ศ. 1999 จนกระทั่งศูนย์การเงินโลกเซี่ยงไฮ้ที่อยู่ใกล้ ๆ แซงความสูงได้ใน ค.ศ. 2007 ส่วนเซี่ยงไฮ้ทาวเวอร์ที่มี 121 ชั้นถัดจากสองอาคารนี้ ก็แซงความสูงของอาคารทั้งสองใน ค.ศ. 2015

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Jinmao88.com, the management company's official website 
* Grand Hyatt Shanghai  
* Elevator Layout
* A scale paper model
* Overviews at China Guides, CTBUH, Skycraper Center, Architravel , Emporis, and SkyscraperPage
* Photos of the Jinmao Building at China Pictures
* 

หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในเซี่ยงไฮ้
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในเซี่ยงไฮ้
ท่าอากาศยานแมนเชสเตอร์

**ท่าอากาศยานแมนเชสเตอร์** (Manchester Airport) เป็นท่าอากาศยานหลักของ แมนเชสเตอร์ อังกฤษ เปิดให้บริการเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2481 โดยใช้ชื่อว่าท่าอากาศยานริงเวย์ (Ringway Airport) และในช่วงสางครามโลกครั้งที่ 2 ว่า ฐานทัพอากาศริงเวย์ (RAF Ringway) และตั้งแต่ปีพ.ศ. 2518 ถึง 2529 ใช้ชื่อว่า ท่าอากาศยานนานาชาติแมนเชสเตอร์ (Manchester International Airport) ท่าอากาศยานแห่งนี้ตั้งอยู่ระหว่างเมืองเชสไชร์และแมนเชสเตอร์ ในเขตมณฑลแมนเชสเตอร์

ท่าอากาศยานแห่งนี้ประกอบด้วยทางวิ่ง 2 เส้น อาคารผู้โดยสาร 3 หลัง และมีสถานีรถไฟ บริหารงานโดย Manchester Airport Group

## สายการบินและจุดหมายปลายทาง
thumb|right|Terminal 1 ''skylink''

### อาคารรับส่งผู้โดยสารที่ 1

### อาคารรับส่งผู้โดยสารที่ 2
thumb|right|Terminal 2
ส่วนใหญ่ให้บริการสายการบินสมาชิกในพันธมิตรการบินสกายทีม สายการบินระยะไกล และเช่าเหมาลำที่บินไปยังปลายทางระหว่างประเทศเท่านั้น เปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2536 เพื่อรองรับเที่ยวบินยุโรป และเที่ยวบินข้ามทวีปตามกำหนดการจำนวนมาก ได้แก่ สายการบินในยุโรปบางแห่ง เช่น Air France, Air Malta และ KLM และสายการบินเช่าเหมาลำเช่น Thomson Airways

อาคารรับส่งผู้โดยสารที่ 2 มีประตูทางออกขึ้นเครื่อง 16 แห่ง โดย 15 แห่งเป็นสะพานขึ้นเครื่อง การออกแบบอาคารเดิมที่เตรียมไว้เพื่อการสร้างส่วนต่อขยายทั้งแบบหลุมจอดประชิดอาคารและหลุมจอดระยะไกล ปัจจุบันความจุของอาคารผู้โดยสาร 2 อยู่ที่ประมาณ 8 ล้านคนต่อปี และวางแผนขยายเพื่อรองรับผู้โดยสาร 25 ล้านคนต่อปีในอนาคต ในปี พ.ศ. 2550 เริ่มโครงการพัฒนาอาคารผู้โดยสาร 2 ใหม่ โดยปรับปรุงการรักษาความปลอดภัย ปรับปรุงบริการค้าปลีกและการบริการ มูลค่า 11 ล้านปอนด์

หมายเหตุ: แม้ว่าเที่ยวบินของ PIA บางส่วนจากอิสลามาบัด แต่การาจีและลาฮอร์จะต่อไปยังนิวยอร์ก-เจเอฟเคจากแมนเชสเตอร์ แต่ผู้โดยสารที่บินสายการบินปากีสถานอินเตอร์เนชั่นแนลแอร์ไลน์อาจไม่ได้ขึ้นเที่ยวบินจากแมนเชสเตอร์เพื่อไปนิวยอร์ก-เจเอฟเค และในทางกลับกัน ผู้โดยสารต้องมาจากปากีสถานและบินไปยัง JFK และในทางกลับกัน ดังนั้น New York-JFK จึงไม่ถูกระบุว่าเป็นจุดหมายปลายทางจากแมนเชสเตอร์

### อาคารรับส่งผู้โดยสารที่ 3
thumb|right|American Airlines at Terminal 3
เปิดให้บริการโดย ไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ในเดือนพฤษภาคม 1989 และในเดือนมิถุนายน 1998 บริติชแอร์เวย์ได้เปิดอาคารผู้โดยสารแห่งใหม่มูลค่า 75 ล้านปอนด์ ซึ่งเป็นส่วนต่อขยายที่สำคัญไปยังอาคารผู้โดยสาร 3 และเป็นสายการบินผู้ใช้บริการหลักของอาคารผู้โดยสารนี้พร้อมกับสายการบินพันธมิตร อย่างไรก็ตามบริติชแอร์เวย์ได้ลดการดำเนินงานสนามบินแมนเชสเตอร์อย่างมากจากการขายบริษัทในเครือ BA Connect ให้กับ Flybe 

อาคารรับส่งผู้โดยสารที่ 3 มีกำหนดการขยายระหว่างปี พ.ศ. 2551 ถึง 2553 โดยมีเป้าหมายเพื่อเพิ่มพื้นที่และความสะดวกในการเช็คอิน และการปรับปรุงความปลอดภัยจะแล้วเสร็จภายในฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2552 โดยโครงการจะแล้วเสร็จในฤดูหนาวปี พ.ศ. 2552/53

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ท่าอาศยานแมนเชสเตอร์  
* Manchester Airport Concultative Committee 

ม
ม
กัง แซชุล

**กัง แซชุล** (; ) เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวเกาหลีใต้ในระดับที่มีชื่อเสียงคนแรกของเกาหลีใต้

## ประวัติ
**กัง แซชุล** เคยชกกับนักมวยไทยมาแล้วถึง 3 คน เป็นการชกที่เกาหลีใต้ 1 ครั้ง และที่เวทีราชดำเนินอีก 2 ครั้ง โดยครั้งแรกในปี พ.ศ. 2498 กัง แซ ชุล แพ้เคะแนน ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า ที่เวทีราชดำเนิน

ครั้งที่ 2 พ.ศ. 2501 พบกับ พันธ์ศักดิ์ วิถีชัย เจ้าของฉายา " กระทิงดำ " ที่กรุงโซลเมืองหลวงของประเทศ โดยที่ กัง แซ ชุล เป็นโปรโมเตอร์จัดการชกเอง โดยขณะนั้นพันธ์ศักดิ์เป็นทหารไทยที่ไปประจำการอยู่ที่เกาหลีใต้ในระหว่างเหตุการณ์สงครามเกาหลี ผลปรากฏว่าพันธ์ศักดิ์เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป หลังการชกมีเหตุวิวาทตะลุมบอนกันเกิดขึ้นระหว่างทหารเกาหลีใต้และทหารไทยที่เข้ามาเชียร์ทั้งคู่ เนื่องจากมีเหตุระหองระแหงกันเล็กน้อยซึ่งไม่เกี่ยวกับการชก เหตุสงบลงได้เมื่อได้ทหารของสหประชาชาติเข้ามาห้าม

หลังจากนั้น กัง แซ ชุล ได้พัฒนาฝีมือขึ้นมาจนได้ครองแชมป์ภาคตะวันออกไกล (OBF) รุ่นมิดเดิลเวท เทียมบุญ อินทรบุตร โปรโมเตอร์ชื่อดังของไทยขณะนั้นจัดให้เดินทางมาชกที่ประเทศไทยอีกครั้ง โดยพบกับ เขียวหวาน ยนตรกิจ ในวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504 ที่เวทีราชดำเนิน โดยเป็นการชิงแชมป์ภาค ฯ ผลการชก กัง แซ ชุล เป็นฝ่ายแพ้แตกไปเพียงยกที่ 2 เท่านั้น โดยการชกครั้งนี้กระทำต่อหน้าพระพักตร์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวด้วย

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
พระยาพหลพลพยุหเสนา (แก้ความกำกวม)

**พระยาพหลพลพยุหเสนา** เป็นราชทินนามบรรดาศักดิ์ทหาร อาจหมายถึง
* พันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา (กิ่ม พหลโยธิน) (อยู่ในบรรดาศักดิ์ พ.ศ. 2438-2441) บิดาของ พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน)
* พลตรี พระยาพหลพลพยุหเสนา (หม่อมราชวงศ์อรุณ ฉัตรกุล) (อยู่ในบรรดาศักดิ์ พ.ศ. 2443-2446)  ต่อมาได้เลื่อนยศเป็นจอมพล *[[เจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต]]*
* พันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา (นพ พหลโยธิน) (อยู่ในบรรดาศักดิ์ พ.ศ. 2446-2462)  ต่อมาได้เลื่อนยศเป็นพลโท *พระยาพหลโยธินรามินทรภักดี* พี่ชายของพระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) 
* พันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา (พัก กฤษณพุกก์)
* พลเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) (อยู่ในบรรดาศักดิ์ พ.ศ. 2474-2490)  นายกรัฐมนตรีคนที่ 2 ของไทย
จักรกริช แอลจียิม

**จักรกริช แอลจียิม** มีชื่อจริงว่า **สมศักดิ์ พลาผล**  เกิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2517 ที่ตำบลเขาคีริส อำเภอพรานกระต่าย จังหวัดกำแพงเพชร 

## ประวัติการชก
เมื่อ สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ เสียแชมป์ให้ เฮซุส ชอง อย่างไม่คาดฝัน จักรกริช แอลจียิม เป็นผู้ที่ไดรับเลือกให้ขึ้นชิงแชมป์แก้มือแทนสายรุ้งที่ต้องเลื่อนรุ่นเพราะปัญหาน้ำหนักตัว ในวันแถลงข่าวการชกกับ เฮซุส ชอง นั้น จักรกริชแต่งกายด้วยชุดนักเรียนขาสั้นไปร่วมงานแถลงข่าว สร้างความฮือฮาให้กับสื่อมวลชนพอสมควร เนื่องจากขณะนั้นจักรกริชเป็นเพียงนักมวยโนเนม ไม่มีใครรู้จักมาก่อน และนึกไม่ถึงว่าจะเป็นเพียงเด็กนักเรียนมัธยม ซึ่งขณะนั้นจักรกริชอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 (ม.5) เท่านั้น 

จักกริชขึ้นชิงแชมป์โลกในรุ่นจูเนียร์ฟลายเวทของสหพันธ์มวยโลก (WBF) ในวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2538 ที่จังหวัดหนองคาย กับ เฮซุส ชอง นักมวยชาวเม็กซิกัน  ผลการชกจักรกริชเป็นฝ่ายชนะคะแนน 12 ยก ไป แต่ระหว่างการชกจักรกริชถูกหมัดหนัก ๆ ของชองเข้าไปหลายหมัด ถึงแม้จะเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปก็ดูค้านสายตา และสร้างความบอบช้ำให้จักรกริชเป็นอย่างมาก และเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ไปทั่วถึงผลการชก

ความบอบช้ำจากการชิงแชมป์โลกยังไม่ทันหายดี จักรกริชขึ้นชกอุ่นเครื่องกับเบน เอสโคเบีย เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2538 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะคะแนนแบบสะบักสะบอมอีก จนกระทั่งระหว่างการฝึกซ้อมที่จะป้องกันตำแหน่งนั้น จู่ ๆ จักรกริชก็สลบล้มลง เมื่อนำส่งโรงพยาบาล แพทย์ตรวจพบว่าสมองของจักรกริชบอบช้ำมาก เชื่อว่าเป็นผลจากการชกกับ เฮซุส ชอง นี่เอง เมื่อทำได้ทำการผ่าตัดเอาเลือดที่คั่งออกก็ช่วยอะไรไม่ได้มาก ฟื้นขึ้นมาก็กลายเป็นบุคคลทุพพลภาพ ไม่สามารถดูแลตัวเองได้ จึงต้องแขวนนวมไปโดยปริยาย และต่อมาก็มีหลายบุคคลในวงการมวยได้ให้ความช่วยเหลือทางด้านการเงิน

จักรกริช แอลจียิม นับได้ว่าเป็นนักมวยที่น่าสงสารมากที่สุดคนหนึ่ง ที่ต้องกลายเป็นคนพิการทั้ง ๆ ที่อายุยังน้อยอยู่ ปัจจุบันนี้ จักรกริช อาศัยอยู่กับครอบครัวที่บ้านเกิด มีสภาพร่างกายซีกซ้ายไม่สามารถขยับได้ การกีฬาแห่งประเทศไทย (กกท.) ได้ให้ความช่วยเหลือจักรกริชและครอบครัวเป็นจำนวนเงิน 5,000 บาท ทุกเดือน โดยช่วยเหลือมาตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548

## ชื่ออื่น
* กระต่ายน้อย  เกียรติมนต์เทพ (มวยไทย)

## เกียรติประวัติ
* แชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBF 
** ชิง, 23 ตุลาคม 2538 ชนะคะแนน เฮซุส ชอง () ที่ จังหวัดหนองคาย
** มีนาคม 2539 สละแชมป์

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นไลท์ฟลายเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอพรานกระต่าย
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBF

หมวดหมู่:คนพิการ
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดกำแพงเพชร
เฮซุส ชอง

**เฮซุส อัลเบร์โต ชอง** (สเปน : Jesús Alberto Chong) เป็นนักมวยชาวเม็กซิกันเชื้อสายจีน เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2508 ที่เมืองโกเมซปาลาซิโอ รัฐดูรังโก ประเทศเม็กซิโก เฮซุส ชอง มีฉายาว่า "El Tigre" ซึ่งเป็นภาษาสเปนแปลว่าเสือโคร่ง ซึ่งแฟนมวยชาวไทยตั้งฉายาให้ว่า **"ไอ้เสือเผ่น"**

## ประวัติ
เฮซุส ชอง นับเป็นนักมวยอันตรายคนหนึ่งสำหรับนักมวยไทย เมื่อเป็นฝ่ายชนะน็อกยกที่ 9 สายรุ้ง ดัทซ์บอยยิม นักมวยไทยไปในปี พ.ศ. 2537 ไปอย่างไม่มีใครคาดคิดถึง ได้แชมป์รุ่นไลท์​ฟลายเวท ของสหพันธ์มวยโลก (WBF) ไป เนื่องจากขณะนั้นทุกคนคิดว่า เฮซุส ชอง คงเป็นเพียงนักมวยพื้น ๆ ธรรมดา ๆ ไม่ยากอะไรที่สายรุ้งจะเอาชนะไม่ได้ จากนั้นในปี พ.ศ. 2538 เฮซุส ชอง ก็ได้เดินทางมาชกที่ประเทศไทยอีกครั้งกับ จักรกริช แอลจียิม นักมวยเด็กโนเนม แม้ผลการชกเฮซุส ชอง จะเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป แต่ก็ขัดสายตายิ่งนัก และตลอดการชกเฮซุส ชองเป็นฝ่ายชกหมัดหนัก ๆ ได้หลายครั้งใส่จักรกริช ทำให้จักรกริชมีสภาพบอบช้ำ และกลายมาเป็นบุคคลทุพพลภาพในที่สุด

จากนั้น เฮซุส ชอง ได้มีโอกาสชิงแชมป์ในระดับภูมิภาคของลาตินหลายต่อหลายครั้ง แต่ไม่ประสบความสำเร็จเลย รวมทั้งได้เดินทางมาชกที่ประเทศไทยอีกครั้งในการชิงแชมป์รุ่นเดิมกับ ลิงลม พ.ธวัชชัย ในปี พ.ศ. 2543 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป ก่อนที่จะแขวนนวมไปในปี พ.ศ. 2546

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ NABF รุ่นไลท์ฟลายเวท
** ชิง 21 มีนาคม 2534 ชนะน็อค ฆอร์เฆ ลุยส์ โรมัน ยก 6 ที่ เม็กซิโก
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 24 กุมภาพันธ์ 2535 ชนะน็อค ฟรังซิสโก โมนติเอล ยก 11 ที่ สหรัฐอเมริกา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 4 กันยายน 2535 ชนะน็อค ดานิ นุญเญซ ยก 7 ที่ สหรัฐอเมริกา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 16 เมษายน 2539 ชนะน็อค อีริค กริฟฟิน ยก 7 ที่ สหรัฐอเมริกา
* แชมป์เม็กซิโกรุ่นไลท์ฟลายเวท (2536 - 2538)
* แชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBF
** ชิง 16 กรกฎาคม 2538 ชนะน็อค สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ ยก 9 ที่ พระนครศรีอยุธยา
** เสียแชมป์ 21 ตุลาคม 2538 แพ้คะแนน จักรกริช แอลจียิม ที่ หนองคาย
* แชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBO
** ชิง 31 พฤษภาคม 2540 ชนะน็อค อีริค กริฟฟิน ยก 2 ที่ สหรัฐอเมริกา
** เสียแชมป์ 25 สิงหาคม 2540 แพ้คะแนน เมลชอร์ ค็อบ คัสโตร ที่ สหรัฐอเมริกา
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ NABF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 14 มกราคม 2534 แพ้คะแนน อิสซาเอียส ซามูดิโอ ที่ สหรัฐอเมริกา
** ชิงแชมป์ WBC Continental Americas รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 30 พฤษภาคม 2535 แพ้คะแนน ฆาบิเอร์ ฆัวเรซ ที่ เม็กซิโก
** ชิงแชมป์ WBO NABO รุ่นฟลายเวทเมื่อ 5 ตุลาคม 2541 แพ้คะแนน อิสิโดร การ์ซิอา ที่ สหรัฐอเมริกา
** ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBF เมื่อ 31 มีนาคม 2543 แพ้คะแนน ลิงลม พ.ธวัชชัย ที่ กทม.
** ชิงแชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 15 มีนาคม 2545 แพ้น็อค ฟรังซิสโก โซโต ยก 5 ที่ เม็กซิโก

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเม็กซิโก
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBF
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBO
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐดูรังโก
มูลนิธิมวยโลก

**มูลนิธิมวยโลก** (–เป็นชื่อที่เปลี่ยนมาในปี พ.ศ. 2547; ตัวย่อ: WBF) หรือชื่อเดิมว่า **สหพันธ์มวยโลก** (World Boxing Federation) สถาบันมวยสากลระดับโลกสถาบันหนึ่ง แต่ไม่เป็นที่ยอมรับนักของบรรดาแฟนมวยและสื่อมวลชนทั่วโลก เนื่องจากนักมวยที่เป็นแชมป์และผู้ท้าชิงและนักมวยที่มีชื่ออยู่ในอันดับ มักเป็นนักมวยที่ไม่ได้มีฝีไม้ลายมืออะไร และการจัดชิงแชมป์ ป้องกันแชมป์ ทำได้ง่ายมาก จนดูเหมือนไม่มีมาตรฐาน 

มูลนิธิมวยโลก ดำเนินงานโดย นายแจ็ค เรนนี ชาวออสเตรเลียและรอน สกาฟ์ ชาวอเมริกัน เป็นผู้ร่วมก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2531มีประธานคนแรก คือ แลร์รี แคเรีย ชาวอเมริกัน

สำนักงานใหญ่ WBF อยู่ที่ เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย

## WBF ในทวีปเอเชีย
ได้เข้ามาสู่ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2537 (ในนาม สหพันธ์มวยโลก) ด้วยการชิงแชมป์โลกของนักมวยไทย 2 คน ที่จังหวัดสมุทรปราการ คือ วันวิน จ.เจริญ และ สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ และเป็นสายรุ้งนั่นเองที่ได้เป็นแชมป์ของสถาบันนี้คนแรกของไทย  หลังจากนั้นก็มีนักมวยไทยต่างทยอยเป็นแชมป์มากมายติด ๆ กัน เช่น ฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์, มงคล แอลจียิม, ก้องธวัช ส.กิตติ, ฟ้าสั่ง ป.พงษ์สว่าง, จักรกริช แอลจียิม, ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย เป็นต้น แต่ที่ดูเหมือนว่าจะเป็นที่รู้จักและนิยมมากที่สุดคือ แซมซั่น กระทิงแดงยิม ซึ่งสร้างสถิติป้องกันแชมป์ไว้ได้มากถึง 38 ครั้งด้วยกัน ถ้าหากสถิตินี้เป็นของสถาบันที่มีมาตรฐานมากกว่านี้ ต้องกลายเป็นสถิติอันดับหนึ่งของโลกไปแล้ว เพราะ โจ หลุยส์ นักมวยรุ่นเฮฟวีเวทชาวอเมริกันที่มีสถิติป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกมากที่สุดยังทำได้เพียงแค่ 25 ครั้ง

และหลังจากแซมซั่นแขวนนวมไปในปี พ.ศ. 2545 ก็ไม่มีนักมวยไทยคนใดขึ้นชิงแชมป์หรือป้องกันตำแหน่งแชมป์ของสถาบันนี้อีกเลย จนอาจเรียกได้ว่า สถาบันมูลนิธิมวยโลกนั้นได้ตายจากไปแล้วในวงการมวยไทย 

ถึงอย่างไรก็ตาม มูลนิธิมวยโลกเคยมีการจัดชิงแชมป์โลกในรุ่นเฮฟวีเวทด้วยครั้งหนึ่งในประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2537 ที่ จังหวัดเชียงใหม่ โดยเป็นการป้องกันตำแหน่งระหว่าง จอห์นนี เนลสัน แชมป์โลกผิวดำชาวอังกฤษ กับ นิโคไล คัลพิน ผู้ท้าชิงชาวรัสเซีย ผลการชกปรากฏว่า จอห์นนี่ เนลสัน เป็นฝ่ายชนะคะแนน 12 ยกไปอย่างจืดชืด ไร้ความสนุก โดยมีนายชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นเป็นประธาน ซึ่งเป็นรายการเดียวกับ แซมซั่น ป้องกันตำแหน่งครั้งแรกด้วย ซึ่งก็ต้องถือว่าเป็นคู่มวยชิงแชมป์โลกในรุ่นเฮฟวี่เวทที่เกิดขึ้นในประเทศไทยเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวตราบจนปัจจุบันนี้

อนึ่ง มูลนิธิมวยโลก เคยมีนักมวยชาวญี่ปุ่น คือ โยซูเกะซัง นิชิจิมะ เป็นแชมป์ในรุ่นครุยเซอร์เวทอยู่ด้วย แต่หากทางคณะกรรมการมวยสากลอาชีพของญี่ปุ่น (JBC) กลับไม่ยอมรับเป็นแชมป์ แสดงให้เห็นถึงการยอมรับของนานาชาติอย่างแท้จริง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์มูลนิธิมวยโลก 

หมวดหมู่:องค์กรเกี่ยวกับมวยสากล
ญิน

[250px|thumb|ภาพ[อะลี อิบน์ อะบี ฏอลิบ|อิมามอะลีพิชิตญิน ปัจจุบันอยู่ที่พระราชวังโกเลสถาน]]
**ญิน** หรือ **ดีญิน** ( *jinnī*, ; แปลว่า ผี หรือ ปีศาจ) เป็นสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติชนิดหนึ่ง ตามความเชื่อของชาวอาหรับ มีระบุอยู่ในอัลกุรอาน มีความเกี่ยวข้องกับ *[[อีฟรีต]]* ซึ่งเป็นญินที่มีความชั่วร้ายและมีพลังอำนาจมาก

โดยทั่วไปแล้ว ลักษณะของญิน หรือ ดีญิน จะคล้ายคลึงกับผีหรือปีศาจตามความเชื่อของศาสนาหรือลัทธิอื่น หากแต่ญินกำเนิดมาจากไฟไร้ควันที่อัลลอฮ์ทรงสร้างขึ้น และกำเนิดก่อนมนุษย์คนแรกคืออาดัมเป็นเวลานานมาก ญินเกิดมาเพื่อสร้างความดี (อิบาดะฮ์) ถวายแด่อัลลอฮฺ ญินอาศัยอยู่บนโลกมนุษย์ แต่อยู่อีกมิติหนึ่ง  มีสังคมเหมือนกับมนุษย์ มีการดำเนินชีวิต มีเกิด มีตาย มีปัญญา มีศรัทธา มีปฏิเสธ มีความสามารถเหนือมนุษย์ สามารถทำในสิ่งที่หลากหลายมากกว่า อายุยืนยาวมากกว่ามาก สามารถบินได้ ปรากฏกายได้ จำแลงกายทั้งในรูปมนุษย์และสัตว์ ญินสามารถมองเห็นมนุษย์ได้ แต่มนุษย์จะมองไม่เห็นญิน เว้นแต่ญินจะปรากฏร่างให้เห็นเอง โดยรากศัพท์ของคำว่าญิน หมายถึง "ปกปิดซ่อนเร้น"  ญินสามารถหลอกล่อหรือหลอกลวงมนุษย์ให้หลงผิดไปได้ด้วย หากผู้ใดที่พยายามติดต่อหรือสื่อสารกับญินจะสุ่มเสี่ยงมากต่อการผิดต่อหลักศาสนาหรือกลายเป็นผู้นอกรีต เนื่องจากเป็นการเข้าไปสู่ไสยศาสตร์

แต่ญิน มิใช่ผี ตามคติของศาสนาอิสลาม ผู้ที่ตายไปแล้วจะถูกนำไปพักรออยู่ในโลกแห่งบัรซัค ไม่สามารถออกมาอาละวาดหลอกหลอนผู้คนอย่างความเชื่อโดยทั่วไป เพียงแต่มีชัยฏอน หรือ อิบลีส ซึ่งก็เป็นญินตนหนึ่งที่ผิดต่ออัลลอฮ์ ปัจจุบันความเชื่อเรื่องญินยังคงมีอยู่ในหมู่ชาวชนบทหรือชาวเบดูอิน ผู้ที่อ้างว่าได้เคยพบเจอกับญิน อ้างว่าญินมีสภาพไม่มีตัวตน มองไม่เห็น แต่สามารถสัมผัสหรือรู้สึกได้ในบางสถานที่ เช่น ได้ยินเสียงคนเรียกชื่อตน แต่เมื่อหันไปมองแล้วกลับไม่พบตัว เป็นต้น โดยสถานที่ ๆ เชื่อว่ามีญินอาศัยอยู่ เช่น เพตรา ในจอร์แดน หรือหมู่บ้านชาวประมงร้างแห่งหนึ่งใกล้กับรัฐเราะซุลคัยมะฮ์ ของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ก็เชื่อว่าเป็นที่สิงสถิตย์ของญิน

ในเชิงวัฒนธรรม ญิน เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อของ "จินนี่" ในนิทานพันหนึ่งราตรี ยักษ์หรืออสูรในตะเกียงวิเศษของอาละดินหรืออาลีบาบา ก็คือ ญิน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ปิศาจ
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาอาหรับ
หมวดหมู่:อภิธานศัพท์ศาสนาอิสลาม
มิลเลนเนี่ยม ฟาลค่อน

thumb|310px|right|ยาน''มิลเลนเนียม ฟอลคอน''
ยาน***มิลเลนเนียม ฟอลคอน*** (Millennium Falcon) เป็นยานอวกาศในเรื่องแต่งชุด*[[สตาร์ วอร์ส]]* ปรากฏครั้งแรกในภาพยนตร์*[[สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 4: ความหวังใหม่]]* และมีบทบาทสำคัญต่อเนื่องในภาพยนตร์อีกสามภาคถัดมา รวมทั้งมีบทเล็กๆ ใน*[[ซิธชำระแค้น]]*อีกด้วย ยาน*ฟอลคอน*เป็นยานอวกาศของนักลักลอบขนของเถื่อนชื่อฮัน โซโล และชิวแบคคา แต่ครั้งหนึ่งเคยเป็นของเพื่อนสนิทของฮัน คือแลนโด้ คาลริสเซียน โดยฮันได้ยานนี้มาจากการชนะพนันกับแลนโด้ ซึ่งแลนโด้ก็ได้ยานมาจากการชนะพนันกับบุคคลอื่นอีกทีหนึ่ง ยานลำนี้มีส่วนร่วมในการผจญภัยต่างๆ มากมาย ซึ่งหลายครั้งก็มีบทบาทสำคัญมากในสงครามกลางเมืองกาแลกติก

แต่เดิมนั้น ยาน*ฟอลคอน*เคยเป็นยาน Corellian Engineering Corporation YT-1300 ก่อนที่จะถูกดัดแปลงอย่างมากจนเป็นอย่างที่เห็นในภาพยนตร์

ยานมิลเลนเนียม ฟอลคอนได้มาปรากฏอีกครั้งในภาคที่ 7 ยานมิลเลนเนียม ฟอลคอนได้ไปปรากฏที่ดาวจัดคู เนื่องจากถูกขโมยและนำไปขายให้กับพ่อค้าขยะ ต่อมาเรย์และฟินกำลังถูกตามล่าจากปฐมภาคีจึงได้ขึ้นยานลำนี้หลบหนีออกจากดาวจัดคูและยานได้ไปจอดที่สถานีอวกาศแห่งหนึ่ง ที่นั้นฮัน โซโลและชิวแบคคาเจ้าของเดิมอยู่ที่นั้น ในที่สุดยานมิลเลนเนียม ฟอลคอนได้กลับไปหาเจ้าของเดิมอีกครั้ง แต่หลังจากนั้นเวลาต่อมาหลังฮัน โซโลได้เสียชีวิตไป เรย์ได้เป็นคนกัปตันขับยานมิลเลนเนียม ฟอลคอนคนต่อไปพร้อมกับชิวแบคกา โดยฮาน มักจะคุยโม้ถึงยานของเขา ว่ามันเป็นยาน ที่สามารถบินผ่านแคสเซิลรัน โดยใช้แค่ 12 พาเซ็ก โดยเหตุการณ์นี้เกิดในหนังภาคฉายเดี่ยวของเขา ชื่อ *[[ฮาน โซโล: ตำนานสตาร์ วอร์ส|ฮาน โซโล]]*

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Millennium Falcon ใน Star Wars Databank
* Millennium Falcon ใน Wookieepedia: The Star Wars Wiki

หมวดหมู่:ยานอวกาศในสตาร์ วอร์ส
มลาอิกะฮ์

**มลาอิกะฮ์** () เป็นคำพหูพจน์ของ **มะลัก** () ในไทยบางแห่งเรียก **เทพบริวาร** มีความหมายเดียวกับทูตสวรรค์ในศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม มีหน้าที่ถวายงานรับใช้แก่อัลลอฮ์

## ความเป็นมาของมลาอิกะฮ์
คำว่า **มลาอิกะฮ์** มีรากศัพท์มาจากภาษาอาหรับว่า *[[มาลาอิก]]* หมายถึง "บ่าวผู้สวามิภักดิ์​ บ่าวผู้รับใช้ผู้ยินยอมจำนน​ตามพระประสงค์​ของاللهพระผู้สร้างแต่เพียงหนึ่ง"

มลาอิกะฮ์จึงเป็นบ่าวของอัลลอฮ์ที่ถูกสร้างจากรัศมี และมลาอิกะฮ์มีอยู่มากมายหาคณานับไม่มีใครรู้จำนวนได้นอกจากอัลลอฮ์ มลาอิกะฮ์ไม่มีเพศ ไม่บริโภค และไม่ดื่ม มลาอิกะฮ์เป็นบ่าวที่ปฏิบัติตามคำสั่งของอัลลอฮ์ ไม่บิดพริ้ว ไม่ฝ่าฝืนคำสั่ง ไม่มีความคิดที่จะเลือกทำอะไรหรือทำสิ่งใดโดยลำพังได้ เพราะมลาอิกะฮ์มีหน้าที่ปฏิบัติตามคำสั่งของอัลลอฮ์เพียงอย่างเดียว 

มนุษย์ปุถุชนทั่วไปมิอาจมองเห็นมลาอิกะฮ์ได้ เว้นแต่นบี เพราะมลาอิกะฮ์มีกายละเอียดเปรียบได้ดั่งลมที่มนุษย์มิอาจเห็นได้ แต่ลมนั้นสามารถทำให้ใบไม้พริ้วไหวได้ แต่มนุษย์สามารถเห็นมลาอิกะฮ์ได้ก็ต่อเมื่อมลาอิกะฮ์จำแลงกายมาเป็นมนุษย์เท่านั้น ด้วยเหตุที่มลาอิกะฮ์เป็นบ่าวผู้ถวายรับใช้ต่ออัลลอฮ์ ศาสนาอิสลามจึงกำหนดให้มุสลิมมีศรัทธาต่อมลาอิกะฮ์ด้วย

## มลาอิกะฮ์ทั้ง 10
มลาอิกะฮ์ที่มุสลิมทุกคนควรทราบนั้นมีทั้งหมด 10 ตน

# ญิบรีล (นามูส, รูหูลกุดุส และรูหุลอะมีน) เป็นผู้นำในบรรดามลาอิกะฮ์ทั้งหลาย และเป็นผู้นำวะฮฺยูจากอัลลอฮ์ (ซ.บ.)ไปยังบรรดานบีและเราะซูล
# มีกาอีล เป็นผู้ควบคุมระบบสุริยจักรวาล และนำปัจจัยยังชีพ (ริชกี) มาให้แก่บรรดามัคลูกทั้งหลาย
# อิซรออีล (มะลิกุลเมาตฺ) ทำหน้าที่ ถอดวิญญาณมัคโละตามเวลาที่กำหนดไว้
# อิสรอฟีล เป่าแตร (ศูรฺ) เมื่อถึงกำหนดวันสิ้นโลก (วันกิยามะฮฺ) และวันฟื้นคืนชีพ
# รอกีบ ผู้บันทึกอันมีเกียรติ อยู่ประจำข้างซ้ายและข้างขวาของมนุษย์ บันทึกความดี ความชั่วของมนุษย์
# อะตีด ผู้บันทึกอันมีเกียรติ อยู่ประจำข้างซ้ายและข้างขวาของมนุษย์ บันทึกความดี ความชั่วของมนุษย์
# มุนกัรฺ ทำหน้าที่ สอบสวนคนตายในสุสาน (กุโบรฺ)
# นะกีรฺ ทำหน้าที่ สอบสวนคนตายในสุสาน
# ริฎวาน คอยดูแลและเฝ้าประตูสวรรค์
# มาลิก (ซะบานียะฮฺ) คอยดูแลและเฝ้าประตูนรก

## มลาอิกะฮ์อื่น ๆ
นอกจากนี้อัลกุรอานระบุอีกว่า มีมลาอิกะฮ์จำนวนหนึ่งที่แบกหามพระบัลลังก์ของอัลลอฮ์ ซึ่งอัลกุรอานไม่ได้ระบุว่าในปัจจุบันมีจำนวนเท่าไหร่ แต่ระบุว่า ในวันอาคิเราะฮฺ มลาอิกะฮ์ผู้แบกบัลลังก์มีจำนวน 8 ตน นอกจากนั้นยังมีมลาอิกะฮ์อีกมากมายที่ห้อมล้อมพระบัลลังก์ คอยสรรเสริญสดุดีพระองค์และวิงวอนขอให้อัลลอฮ์ทรงอภัยให้แก่บรรดาศรัทธาชนผู้สำนึกผิด

อัลกุรอานได้เล่าเรื่องของมลาอิกะฮ์ที่ลงมาบอกข่าวดีแก่นบีอิบรอฮีม นบีซะกะรียา และมัรยัมมารดานบีอีซา และมลาอิกะฮ์ที่มาบอกให้ลูฏออกจากเมืองก่อนที่ดวงอาทิตย์จะขึ้น เนื่องจากว่าเมืองโซโดมกำลังจะถูกทำลาย

นอกจากนี้อัลลอฮ์ยังได้ทรงส่งมลาอิกะฮ์ลงมาในนครบาบิโลน เพื่อเป็นข้อทดสอบสำหรับมนุษย์ในเรื่องไสยศาสตร์

## อ้างอิง

* มลาอิกะฮ์ บรรดาบ่าวของอัลลอฮ์ผู้สัตย์ซื่อ โดยอะบู อิสรอฟีล 

หมวดหมู่:ศาสนาอิสลาม
*
การสันดาป

**การสันดาป** อาจหมายถึง
* การเผาไหม้ (combustion)
* การติดไฟ (ignition)
* เมแทบอลิซึม (metabolism) การสันดาปพลังงานของสิ่งมีชีวิต