ราชรัฐแอนติออก

**ราชรัฐแอนติออก** (; ; ) เป็นหนึ่งในรัฐนักรบครูเสดที่สถาปนาในช่วงสงครามครูเสดครั้งที่หนึ่ง ประกอบด้วยพื้นที่บางส่วนของอานาโตเลีย (ปัจจุบันคือประเทศตุรกี) และซีเรีย ราชรัฐมีขนาดเล็กกว่าเคาน์ตีอิเดสซาหรือราชอาณาจักรเยรูซาเลม มีพื้นที่ตรงประมาณขอบตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน โดยมีชายแดนติดกับเคาน์ตีตริโปลีทางใต้ อิเดสซาทางตะวันออก และจักรวรรดิไบแซนไทน์หรือราชอาณาจักรซิลิเชียทางตะวันตกเฉียงเหนือ ขึ้นอยู่กับช่วงเวลา

ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ราชรัฐนี้มีประชากรประมาณ 20,000 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวอาร์มีเนียและชาวคริสต์นิกายกรีกออร์ทอดอกซ์ มีชาวมุสลิมจำนวนเล็กน้อยอาศัยอยู่นอกเมืองแอนติออก นักรบครูเสดส่วนใหญ่ที่มาตั้งถิ่นฐานที่นี่มีต้นกำเนิดมาจากชาวนอร์มัน โดยเฉพาะจากดัชชีอาปูเลียและคาลาเบรียทางตอนใต้ของอิตาลี เช่นเดียวกับผู้ปกครองคนแรก ๆ ของราชรัฐ ซึ่งมีพลเมืองที่ภักดีอยู่ล้อมรอบ มีประชากรเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่นับถือนิกายโรมันคาทอลิก นอกเหนือจากนักรบครูเสด แม้ว่าเมืองนี้จะอยู่ภายใต้เขตอำนาจของเขตอัครบิดรละตินแห่งแอนติออก ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1100 เขตอัครบิดรนี้ยังคงดำรงอยู่เพียงในนามหลังจากสงครามครูเสด จนกระทั่งถูกยุบเลิกใน ค.ศ. 1964

## ประวัติ

## ประชากรที่ไม่ใช่ละติน
ประชากรพื้นเมืองของอาณาจักรนี้ค่อนข้างหลากหลาย สัดส่วนที่สำคัญคือชาวอาร์มีเนียที่นับถือมีอาฟิไซต์ ซึ่งพบได้ในเมืองแอนติออกและพื้นที่เมืองและชนบทอื่น ๆ จากหลักฐานที่มีอยู่มากมาย มีการเสนอว่าพวกเขาน่าจะเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีจำนวนมากที่สุด นอกจากนี้ กลุ่มที่เรียกว่าชาว *suriani* ก็มีความสำคัญเช่นกัน ซึ่งประกอบด้วยชาวคริสต์สองกลุ่ม ได้แก่ ชาวซีรีแอกที่พูดภาษาแอราเมอิก (เรียกอีกอย่างว่า "จาโคไบต์") และชาวเมลไคต์ที่พูดภาษาอาหรับ เมื่อเคาน์ตีอิเดสซาถูกยึดใน ค.ศ. 1144 และบริเวณรอบ ๆ Melitene เริ่มไม่ปลอดภัยมากขึ้น ชาวจาโคไบต์จำนวนมากจึงลี้ภัยไปยังเมืองต่าง ๆ ของราชรัฐ สิ่งนี้ทำให้เกิดการเผยแพร่การเคารพบูชา Mor Barsauma ซึ่งมีการสร้างโบสถ์ขึ้นใน ค.ศ. 1156 โดยผู้บริจาคชาวแฟรงก์สองคน เจ้าอาวาสคนแรกเป็นนักบวชจากอาราม Mor Bar Sauma ซึ่งทางคริสตจีกรมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดด้วย

นอกจากนี้ ยังมีชาวมุสลิมอาศัยอยู่ในเมืองหลวงตรงบริเวณทางใต้ และอาจรวมถึงทางตะวันออกของราชรัฐด้วย พวกเขาปรากฏตัวในเอกสารของเมืองแอนติออกเพียงไม่กี่ครั้ง ทำให้การประมาณจำนวนของพวกเขาเป็นเรื่องยาก ชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ ได้แก่ ชาวกรีก (*graeci*) และชาวยิว

## อ้างอิง

## บทอ่านเพิ่มเติม
### แหล่งปฐมภูมิ
* Ibn al-Qalanisi, *The Damascus Chronicle of the Crusades*, trans. H. A. R. Gibb (London, 1932).
* John Kinnamos, *Deeds of John and Manuel Comnenus*, trans. C. M. Brand (New York, 1976).
* Matthew of Edessa, *The Chronicle of Matthew of Edessa*, trans. A. E. Dostourian (Lanham, New York, London, 1993).
* Orderic Vitalis, *The Ecclesiastical History of Orderic Vitalis*, ed. and trans. M. Chibnall, vols V–VI (Oxford, 1975–1978).
* Walter the Chancellor, ''Bella Antiochena'', ed. H. Hagenmeyer (Innsbruck, 1896).

### แหล่งทุติยภูมิ
* Angold M., *The Byzantine Empire 1025–1204*, 2nd ed. (London, 1997)
* 
* Barlow F., *The Feudal King of England 1042–1216* (London, 1988)
* Beaumont A. A., "Albert of Aachen and the County of Edessa", *The Crusades and other historical essays presented to Dana C. Munro*, ed. L. J. Paetow (New York, 1928), pp.&nbsp;101–138.
* 
* Brown, R. A., *The Normans* (Woolbridge, 1984)
* Bella Antiochena, ed. H.
* Edbury, P. W., "Feudal Obligations in the Latin East", *Byzantion*, vol. 47 (1977), pp.&nbsp;328–356.
* Edgington, S. B., "From Aachen: A new perspective on relations between the Crusaders and Byzantium, 1095–1120", *Medieval History*, vol. 4 (1994)
* Hamilton, B., "Ralph of Domfront, patriarch of Antioch (1135–1140)", *Nottingham Medieval Studies*, vol. 28 (1984), pp.&nbsp;1–21.
* Harris, Jonathan (2014), *Byzantium and the Crusades*, Bloomsbury, 2nd ed. 
* Hill, J. H., *Raymond IV Count of Tolouse* (New York, 1962)
* Holt, P. M., *The Age of the Crusades* (London, 1986)
* 
*
*
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:นครรัฐครูเสด
หมวดหมู่:ราชรัฐในอดีต