open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ผีเสื้อ (สำนักพิมพ์)

**สำนักพิมพ์ผีเสื้อ** เป็นสำนักพิมพ์ขนาดเล็ก ที่อยู่ 261 ถ. สุขุมวิท ซอย 31 กรุงเทพ

## ประวัติ
ก่อตั้งโดย ผกาวดี อุตตโมทย์, ผุสดี นาวาวิจิต และมกุฏ อรฤดี ซึ่งทั้งสามเป็นบรรณาธิการนิตยสาร *กะรัต*  โดยเกิดจากการรวมกันของสำนักพิมพ์ขนาดเล็ก ได้แก่ สำนักพิมพ์กะรัต สำนักพิมพ์ดอกไม้ สำนักพิมพ์หมายเลขห้า สำนักพิมพ์หนังสือเยาวชน สำนักพิมพ์ห้องสมุด และสำนักพิมพ์หนังสือเล่มเล็ก ผลิตหนังสือสำหรับเยาวชน  วรรณกรรมคลาสสิก บรรณาธิการบริหารสำนักพิมพ์คนปัจจุบันคือ มกุฏ อรฤดี  มีรายได้หลักจากการขายขาดให้บริษัท ดวงกมลสมัย จำกัด

เดิมตั้งอยู่ 5/4 ถ. สุขุมวิท ซอย 24 กรุงเทพ จนเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2559 จึงย้ายไปที่ 261 ถ. สุขุมวิท 31 กรุงเทพ

## ผลงาน

งานแปล นักเขียนต่างประเทศ เช่น วอลแตร์, บัลซัค, ปาโบล เนรูด้า, มิเกล เด เซร์บันเตส, '''โรอัลด์ ดาห์ล''',  เจมส์ เฮอร์เรียต, ซี เอส ลิวอิส, พี แอล แทรเวอร์ส ฯลฯ
งานเขียน นักเขียนไทย เช่น ผกาวดี อุตตโมทย์, อุชเชนี, วาวแพร, นิพพานฯ, ระวี ภาวิไล, สโรชา กิตติสิริพันธุ์, ซายูริ ซากาโมโตะ, ในใจ เม็ทซกะ, ติณณา แดนเขตต์'

## กิจกรรม

* ริเริ่มการนำเครื่องหมายยามักการกลับมาใช้เพื่อถอดเสียงกึ่งเสียงของภาษาต่างประเทศ  

* เขียนคำทับศัพท์ไม่เหมือนพจนานุกรม แต่เติมวรรณยุกต์เพื่อช่วยถอดเสียง และใช้ตัวอักษร ฃ และ ฅ ในหนังสือเพื่อนำตัวอักษรเหล่านี้กลับมาใช้อีกครั้ง

* ร่วมกับวัลยา วิวัฒน์ศร และคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เปิดอบรมวิชาบรรณาธิการต้นฉบับ เมื่อ พ.ศ. 2541

## แหล่งข้อมูลอื่น

* http://www.bflybook.com/AboutUsHistory.aspx ความเป็นมาของสำนักพิมพ์ผีเสื้อ

ผีเสื้อ
แมคดอนเนลล์ดักลาส YC-15

**แมคดอนเนลล์ดักลาส YC-15**  (McDonnell Douglas YC-15) เป็นเครื่องบินต้นแบบทดสอบ ซึ่งเป็นคู่แข่งกับ โบอิง YC-14 YC-15 บินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 1975 เป็นเครื่องบินไอพ่นที่สร้างขึ้นมาเป็นพิเศษสำหรับบินขึ้นในระยะสั้น

## รายละเอียด YC-15
***ผู้สร้าง** บริษัท แมคดอนเนลล์ ดักลาส (สหรัฐอเมริกา)
***ประเภท** ลำเลียงทางทหารขึ้นลงระยะสั้น AMST (Advanced Medium STOL Transport) เจ้าหน้าที่ 3 นาย บรรทุกทหารพร้อมอาวุธ 150 คน
***เครื่องยนต์** เทอร์โบแฟน แพรทท์ แอนด์วิทนีย์ เจีที 8 ดี-17 ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 7,258 กิโลกรัม
***กางปีก** 33.64 เมตร
***ยาว** 37.9 เมตร
***สูง** 13.2 เมตร
***พื้นที่ปีก** 161.65 ตารางเมตร
***น้ำหนักเปล่า** 47,727 กิโลกรัม
***ภารกรรมบรรทุกสูงสุด** 28,123 กิโลกรัม
***น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด** 98,284 กิโลกรัม
***น้ำหนักร่อนลง** 68,040 กิโลกรัม
***ความยาวห้องลำเลียงพัสดุ** 42.98 เมตร
***ความกว้างห้องลำเลียงพัสดุ** 3.56 เมตร
***ความสูงห้องลำเลียงพัสดุ** 3.45 เมตร
***อัตราเร็วขั้นสูง** 805 กิโลเมตร/ชั่วโมง
***อัตราเร็วร่อนลง** 148 กิโลเมตร/ชั่วโมง
***ระยะทางวิ่งขึ้น** 610 เมตร เมื่อมีภารกรรมบรรทุก 12,247 กิโลกรัม
***รัศมีปฏิบัติการ** 740 กิโลเมตร 
***พิสัยบิน** 4,818 กิโลเมตร
 

## อ้างอิง

ม
ปากซัน

**ปากซัน** () เป็นเมืองเอกของแขวงบอลิคำไซ ประเทศลาว ตั้งอยู่ตรงข้ามอำเภอเมืองบึงกาฬ จังหวัดบึงกาฬ ตัวเมืองตั้งอยู่ปากแม่น้ำซันที่ไหลลงสู่แม่น้ำโขง ปากซันเชื่อมต่อกับลาวใต้ด้วยทางหลวงหมายเลข 13

## ภูมิอากาศ





## อ้างอิง

ปากซัน
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–ลาว
อ่าวชาร์ก

**อ่าวชาร์ก** () เป็นแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติในเขตแกสคอยน์ (Gascoyne) รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย ประเทศออสเตรเลีย ห่างจากเมืองเพิร์ทไปทางเหนือ 800 กิโลเมตร จัดว่าเป็นจุดที่อยู่ทางตะวันตกสุดของประเทศ ได้รับการตั้งชื่อโดยวิลเลียม แดมเพียร์ หนึ่งในนักสำรวจชาวยุโรปที่มาถึงออสเตรเลียในเดือนกรกฎาคม ปี พ.ศ. 2242 กล่าวกันว่า อ่าวชาร์กเป็นสถานที่ที่แรกที่ชาวยุโรปเดินทางมาถึงในออสเตรเลีย โดยเป็นครั้งที่เดิร์ก ฮาร์ทอก นำเรือจอดเทียบที่นี่ในปี พ.ศ. 2159 (ค.ศ. 1616) และเป็นจุดเริ่มต้นของการสำรวจอย่างเป็นทางการจากผู้มาเยือนนอกทวีป

อ่าวชาร์กครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 10,000 ตารางกิโลเมตร มีความลึกโดยเฉลี่ย 10 เมตร พื้นที่ถูกแบ่งออกเป็นส่วน ๆ โดยชายฝั่งตื้น ๆ คาบสมุทร และเกาะที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก ชายฝั่งบริเวณอ่าวมีความยาวมากกว่า 1,500 กิโลเมตร

อ่าวชาร์กเป็นสถานที่ที่มีความสำคัญในด้านของเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยของสัตว์หลายชนิด เป็นถิ่นอาศัยของวัวทะเลประมาณ 10,000 ตัว คิดเป็นร้อยละ 12.5 ของจำนวนประชากรทั่วโลก เนื่องจากเป็นแหล่งอุดมไปด้วยหญ้าทะเลที่เป็นอาหาร และโลมาอีกจำนวนมาก โดยเฉพาะที่มังกีเมีย (Monkey Mia) พื้นที่ของอ่าวเป็นถิ่นอาศัยของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่อยู่ในภาวะถูกคุกคาม 26 สายพันธุ์

เหตุที่ได้ชื่อว่า "อ่าวชาร์ก" ที่หมายถึง "อ่าวฉลาม" เป็นสถานที่กระจายพันธุ์แหล่งใหญ่ของปลาฉลามเสือซึ่งเป็นปลาฉลามกินเนื้อขนาดใหญ่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แหล่งน้ำในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
ชาร์ก
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย
บังสะเล็บ ศรไขว้

**บังสะเล็บ ศรไขว้** เป็นนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงตั้งแต่ยุคเวทีมวยสวนกุหลาบ เป็นนักมวยรุ่นเดียวกับบัว วัดอิ่ม และโพล้ง เลี้ยงประเสริฐ เป็นชาวกรุงเทพฯ เชื้อสายแขกชวา แต่เมื่อโตขึ้นเลี่ยงกฎหมายไทยไปอยู่ในบังคับของเนเธอร์แลนด์ เป็นนักมวยพระนครยุคแรก ๆ ที่ขึ้นชกกับนักมวยหัวเมือง เป็นครูมวยของคณะลูกศรและเป็นผู้มีอิทธิพลในวงการมวยผู้หนึ่ง ถึงขั้นที่ บัว วัดอิ่ม เคยถูกผู้ใหญ่ที่สนับสนุนห้ามไม่ให้ชกกับบังสะเล็บ เพราะกลัวว่าถ้าชกชนะจะเป็นอันตราย
 
ในยุคเวทีท่าช้าง-หลักเมือง บังสะเล็บเคยชกกับแพ เลี้ยงประเสริฐ ครั้งหนึ่ง เหตุที่จะชกกันเพราะในวันเปรียบมวย เมื่อพบหน้ากัน บังสะเล็บเรียกนายโพล้ง และพี่น้องว่า "ไอ้ลาวอุตรดิตถ์" เพราะเห็นเป็นมวยบ้านนอก จึงเกิดการท้าทายจนตกลงขึ้นชกกัน ครั้งแรกบังสะเล็บชกกับนายฤทธิ์ เลี้ยงประเสริฐ ปรากฏว่าเสมอกันไปแบบดุเดือด เมื่อเกิดการท้าทายกันอีก นายแพจึงขึ้นชก คู่นี้ชกกัน 2 ครั้ง ครั้งแรกเสมอกันแบบที่บังสะเล็บน่าแพ้ ครั้งที่ 2 บังสะเล็บจึงแพ้นายแพไปแบบเด็ดขาด ส่วนในยุคเวทีมวยสวนสนุก สะเล็บยังคงขึ้นชกและมีชื่อเสียงโด่งดัง ใน พ.ศ. 2473 – 2474 ชกชนะ ทองดี โปละวะ ยัง หนุมาน เสมอกับแบตตลิง กิลโมร์ และแพ้คะแนน นิด ภู่ภิญโญ

## อ้างอิง

สะเล็บ ศรไขว้
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:มุสลิมชาวไทย
นอร์ทอเมริกัน T-28 โทรเจิน

thumb|250px|ที-28|right
**นอร์ทอเมริกัน T-28 โทรเจิน** (North American T-28 Trojan) เป็นเครื่องบินฝึกขั้นสูงที่สร้างขึ้นมาทดแทนเครื่องฝึกแบบ ที-9 ในปี ค.ศ.  1952 กองทัพเรือสหรัฐได้สร้างที-28 เพื่อไว้ใช้งานในกองทัพเรือซึ่ง ที-28 ที่ใช้ในกองทัพเรือนั้นได้มีการปรับเครื่องยนต์ให้มีกำลังสูงขึ้นเกือบเท่าตัวโดยใช้เครื่องยนต์ไรท์ไซโคลน อาร์-1820 สูบดาว 9 กระบอก ให้กำลัง 1425 แรงม้า ใบพัด 3 กลีบ แล้วกำหนดเป็นรุ่น ที-28 บี ส่วนรุ่น ที-28 ซี นั้นเป็นรุ่นที่ได้รับการพัฒนามาจาก ที-28 บี โดยมีการติดตั้งขอหยุดสำหรับลงบนเรือบรรทุกอากาศยาน กองทัพอากาศไทยได้รับที-28 จำนวน 120 เครื่องจากสหรัฐ เมื่อปี ค.ศ.  1961 และ กำหนัดสัญลักษณ์เป็น บ ฝ.13 หรือเครื่องฝึกแบบ 13 และประจำการอยู่ในกองทัพอากาศไทยในช่วง 1961-1984

## รายละเอียด T-28 โทรเจิน
620px
ข้อมูลจำเพาะ 
* **ผู้สร้าง** บริษัท นอร์ท อเมริกัน เอวิเอชั่น (สหรัฐอเมริกา)
* **ประเภท** เครื่องบินฝึก/โจมตี 2 ที่นั่งเรียงกัน
* **เครื่องยนต์** ลูกสูบ ไรท์ ไซโคลน อาร์ 1820-56 เอส สูบดาว 9 กระบอก พร้อมซูเปอร์ชาจเจอร์ ให้กำลัง 1,300 แรงม้า 1 เครื่อง
* **กางปี**ก 12.37 เมตร
* **ยาว** 9.73 เมตร
* **สูง** 3.84 เมตร
* **พี้นที่ปีก** 25.17 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า** 2,320 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ** 3,770 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด** 4,722 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วขั้นสูง** 496 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **อัตราเร็วเดินทาง** 438 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **เพดานบิน** 11,285 เมตร
* **พิสัยบิน** 2,576 กิโลเมตร
* **อาวุธ** ปืนกลอากาศ ขนาด 0.5 นิ้ว 2 กระบอก
* * ลูกระเบิดทำลายขนาด 250 ปอนด์ และ 500 ปอนด์ อย่างละ 2 ลูก หรือ ลูกระเบิดทำลายขนาด 100 ปอนด์ 6 ลูก
* * จรวดอากาศสู่พื้นดิน ขนาด 5 นิ้วจำนวน 6 นัด
* * ลูกระเบิดเนปาล์ม ขนาด 100-500 ปอนด์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินนอร์ทอเมริกันเอวิเอชัน
หมวดหมู่:เครื่องบินฝึก
กล้วยน้ำว้า

**กล้วยน้ำว้า** เป็นกล้วยพันธุ์หนึ่ง พัฒนามาจากลูกผสมระหว่างกล้วยป่ากับกล้วยตานี บริโภคกันอย่างแพร่หลาย ปลูกง่าย รสชาติดี สำหรับกล้วยน้ำว้าแบ่งออกเป็น 3 ชนิด ตามสีของเนื้อ คือ น้ำว้าแดง น้ำว้าขาว และน้ำว้าเหลือง คนไทยรับประทานกล้วยน้ำว้าทั้งผลสด ต้ม ปิ้ง และนำมาประกอบอาหาร นอกจากนี้ยังมีกล้วยน้ำว้าดำ ซึ่งเปลือกมีสีครั่งปนดำ แต่เนื้อมีสีขาว รสชาติอร่อยคล้ายกล้วยน้ำว้าขาว สำหรับกล้วยตีบเหมาะที่จะรับประทานผลสด เพราะเมื่อนำไปย่าง หรือต้มจะมีรสฝาด

กล้วยน้ำว้ามีชื่อพื้นเมืองอื่นเช่น กล้วยน้ำว้าเหลือง กล้วยใต้ หรือ กล้วยอ่อง เดิมจัดเป็นชนิด *Musa sapientum* L. [H]

## คุณค่าทางอาหารและยา
กล้วยน้ำว้าเมื่อเทียบกับกล้วยหอมและกล้วยไข่ กล้วยน้ำว้าจะให้พลังงานมากที่สุด กล้วยน้ำว้าห่ามและสุกมีธาตุเหล็กในปริมาณสูง ช่วยสร้างเม็ดเลือดแดง ป้องกันโรคโลหิตจาง มีแคลเซียม ฟอสฟอรัส และวิตามินซีช่วยบำรุงกระดูก ฟัน และเหงือกให้แข็งแรง ช่วยให้ผิวพรรณดี มีเบต้าแคโรทีน ไนอาซีนและใยอาหาร ช่วยให้ระบบขับถ่ายคล่องขึ้น กินกล้วยน้ำว้าสุก จะช่วยระบายท้องและสามารถรักษาโรคเลือดออกตามไรฟันในเด็กเล็กได้ ช่วยลดอาการเจ็บคอ เจ็บหน้าอกที่มีอาการไอแห้งร่วมด้วย โดยกินวันละ 4-6 ลูก แบ่งกินกี่ครั้ง ก็ได้ กินกล้วยก่อนแปรงฟันทุกวันจะทำให้ไม่มีกลิ่นปาก และผิวพรรณดี เห็นผลได้ใน 1 สัปดาห์ กล้วยน้ำว้าดิบและห่ามมีสารแทนนิน เพคตินมีฤทธิ์ฝาดสมาน รักษา อาการท้องเสียที่ไม่รุนแรงได้ โดยกินครั้งละครึ่งผล หรือ 1 ผล อาการท้องเสียจะทุเลาลง นอกจากนี้จากการศึกษาวิจัยยังพบว่า มีผลในการรักษาโรคกระเพาะได้อีกด้วย

**คุณค่าทางโภชนาการของกล้วยน้ำว้า**
* น้ำ 75.7 กรัม
* พลังงาน 85 แคลอรี่
* โปรตีน 1.1 กรัม
* ไขมัน 0.2 กรัม
* คาร์โบไฮเดรต 22.2 กรัม
* เถ้า 0.8 กรัม
* แคลเซียม (Ca) 8.0 กรัม
* เหล็ก (Fe) 0.7 มิลลิกรัม
* โพแทสเซียม (K) 370 มิลลิกรัม
* แมกนีเซียม (Mg) 33 มิลิกรัม
* วิตามินเอ 190 IU
* วิตามินซี 10 มิลลิกรัม
* ไทอามีน (Thiamine) 0.05 มิลลิกรัม
* ไรโบฟลาวิน (Riboflavin) 0.06 มิลลิกรัม
* ไนอาซีน (Niacin) 0.7 มิลลิกรัม

## การแปรรูปกล้วยน้ำว้า
กล้วยน้ำว้าสามารถแปรรูปได้หลากหลาย อย่างกล้วยน้ำว้าสุกสามารถใช้ทำเป็นขนม ของหวานต่าง ๆ เช่น กล้วยเชื่อม กล้วยบวชชี มีลักษณะสีเหลืองทั้งเปลือก และเนื้อ มีรสหวาน เหนียวนุ่ม นำมารับประทานเป็นผลไม้ และทำขนมหวาน แปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ เช่น กล้วยตาก หรือ ข้าวต้มมัด เป็นต้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รายละเอียดกล้วยน้ำว้า  จากกรมส่งเสริมการเกษตร
* http://healthnet.md.chula.ac.th/text/forum2/vet/006.htm 
* การปลูกกล้วยหัวกลับ
* 
หมวดหมู่:กล้วย
หมวดหมู่:สมุนไพร
ผิงเหยา

thumb|250px|กำแพงเมืองผิงเหยา

**เมืองเก่าผิงเหยา** () เป็นเมืองหนึ่งในมณฑลชานซี อยู่ห่างจากกรุงปักกิ่ง ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ประมาณ 715 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากเมืองไท่หยวน เมืองหลวงของมณฑล 80 กิโลเมตร ในสมัยราชวงศ์ชิง ผิงเหยาเป็นศูนย์กลางทางการเงินของจีน มีชื่อเสียงมาจากกำแพงเมืองโบราณที่ได้รับการอนุรักษ์เป็นอย่างดี และได้รับการประกาศให้เป็นเมืองมรดกโลก

## ความสำคัญทางประวัติศาสตร์

ผิงเหยายังคงมีโครงสร้างของเมืองเช่นเดียวกับสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง ภายในเมืองและบริเวณใกล้เคียงเป็นที่ตั้งของโบราณสถานมากกว่า 300 แห่ง มีอาคารบ้านเรือนสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิงเกือบ 4,000 หลังได้รับการอนุรักษ์ให้คงลักษณะเช่นเดิม ถนนต่าง ๆ ยังคงมีลักษณะเช่นเดียวกับสมัยโบราณ

ใน ปี พ.ศ. 2529 รัฐบาลจีนได้ประกาศให้เมืองผิงเหยาเป็นเมืองประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมประจำชาติ และต่อมาในปี พ.ศ. 2540 องค์การยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนเมืองผิงเหยาให้เป็นมรดกโลก

### กำแพงเมือง

กำแพงเมืองผิงเหยาสร้างขึ้นในปีที่ 3 ของรัชสมัยหงหวู่ฮ่องเต้ (พ.ศ. 1913) มีประตูเมืองอยู่ 6 ประตู โดยกำแพงด้านทิศเหนือและทิศใต้มีประตูด้านละ 1 ประตู ส่วนด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตกมีด้านละ 2 ประตู ทำให้กำแพงเมืองมีลักษณะเหมือนเต่า ตัวกำแพงสูงประมาณ 12 เมตร ความยาวโดยรอบ 6,000 เมตร นอกกำแพงมีคูเมืองกว้าง 4 เมตร และลึก 4 เมตร บนกำแพงมีป้อมปราการตั้งที่มุมกำแพงทั้งสี่ และหอสังเกตการณ์ 72 หลัง

เมื่อ พ.ศ. 2547 กำแพงเมืองด้านทิศใต้ส่วนหนึ่งพังลง แต่ก็ได้รับการบูรณะซ่อมแซมจนเรียบร้อย ขณะที่กำแพงส่วนอื่น ๆ ยังคงทนแข็งแรงอยู่ ถือได้ว่าเป็นกำแพงเมืองโบราณที่ยังสมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่ง ทำให้กำแพงเมืองนี้เป็นจุดเด่นที่สำคัญในเมืองมรดกโลกแห่งนี้


ไฟล์:Pingyao-shuanglin-si-w02b.jpg|
ไฟล์:Pingyao-shuanglin-si-c02.jpg|
ไฟล์:Pingyao-shuanglin-si-c01.jpg|
ไฟล์:Pingyao-shuanglin-si-w01b.jpg|


## แหล่งข้อมูลอื่น

* Images of Pingyao
* Pingyao Dialect
* UN World Heritage - Pingyao

หมวดหมู่:นครในมณฑลชานซี
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศจีน
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวระดับ AAAAA ในประเทศจีน
วอร์ลอร์ดต้าไห่ อินฟินิตี้

**ต้าไห่อินฟินิตี้** เป็นตัวละครจากเรื่อง วอร์ลอร์ด จ้าวนักรบกลียุค

## อดีตอันปวดร้าว

ต้าไห่อินฟินิตี้เป็นผู้นำของชนเผ่าอินฟินิตี้ผู้ครอบครองทะเลใต้ ชนเผ่าอินฟินิตี้ร่อนเร่อยู่ในทะเลเพื่อตามหาสุสานโบราณของบรรพชน บรรพชิตสุดขั้ว ที่จารึกยอดวิชาดั้งเดิมของสำนักอินฟินิตี้และสำนักสุดขั้วเอาไว้ก่อนที่ชนรุ่นหลังจะแบ่งแยกออกเป็นสองสำนัก ในวัยหนุ่มต้าไห่เป็นสหายกับไป่มู่เปียน วอร์ลอร์ดพยัคฆ์สมุทรในขณะนั้น แต่ในการประลองทดสอบฝีมือของทั้งสองครั้งหนึ่ง ไป่มู่เปียนได้ใช้เคล็ดอสูรล๊อคฟ้าจำกัดพลังของต้าไห่ไว้ที่ 19 ชั้นบรรยากาศ เพื่อไม่ให้ต้าไห่เป็นอุปสรรคที่รังควานต่อบุตรชายทั้งสองของตนได้ในอนาคต โดยไป่มู่เปียนได้ถอนตัวจากทุกตำแหน่งเป็นการชดเชยให้แก่การทรยศต่อผู้เคยยึดถือเขาเป็นสหาย

หลังจากนั้นต้าไห่ที่ถูกจำกัดขอบเขตของพลังจึงเอาดีด้านกระบวนท่าและกลับไปท้าทายไป่มู่เปียนอีกครั้ง
แต่กลับเจอแต่ไป่เจิ้นผู้รับตำแหน่งแทน ทั้งสองจึงประลองกันหลายวันหลายคืนผลที่ปรากฏคือพ่ายแพ้ย่อยยับ ต้าไห่ยิ่งจมปลักอยู่ในความท้อแท้สิ้นหวัง เอาแต่ดื่มสุราและพาลลงกับลูกเมียของตน ต่อมาภรรยาของต้าไห่พยายามไขปริศนาของวอร์ลอร์ดพันทัพเพื่อหวังฟื้นฟูพลังให้ต้าไห่ จึงลักลอบเข้าไปค้นหาเครื่องแปลภาษาโบราณในนครพยัคฆ์สมุทรแห่งที่หนึ่งก่อนจะถูกไป่เจิ้นพบเห็นและจับกุมตัวไว้ พร้อมกับอหังการลูกชายของต้าไห่ที่แอบติดตามแม่ของตนมา ไป่เจิ้นเชิญต้าไห่มาพบเพื่อไกล่เกลี่ยปัญหาแต่ต้าไห่กลับสังหารภรรยาในฝ่ามือเดียว อหังการจึงจากไปพร้อมคำมั่นว่าจะสังหารต้าไห่ด้วยมือตนเองให้จงได้ ครอบครัวของเขาจึงแตกแยกนับแต่นั้น

ต้าไห่ที่จำต้องสังหารภรรยาเพื่อศักดิ์ศรีของชนเผ่าจมอยู่ในความโศกเศร้ากับกองสุราอยู่หลายปีก่อนจะยืนหยัดกลับมาเป็นต้าไห่คนเดิมได้อีกครั้ง ต้าไห่ได้พบกับหวู่หนานและถูกชะตาจนรับเป็นบุตรบุญธรรม ในศึกเกาะพันทัพต้าไห่ปกป้องหวู่หนานจนตัวเองบาดเจ็บสาหัส ช่วงนั้นเองที่ดาบใหญ่หรืออหังการในอดีตเข้ามาปกป้องต้าไห่และชนเผ่าอินฟินิตี้ไม่ให้มีผู้ใดรุกราน หลังจากนั้นเมื่อหวู่หนานกลับมาจากสุสานโบราณต้าไห่จึงมอบตำแหน่งวอร์ลอร์ดอินฟินิตี้ใหแก่หวู่หนานก่อนจะปลีกตัวไปฝึกยอดวิชาดั้งเดิมที่สุสานโบราณนั้น

## พ่อลูกชำระแค้น

ต่อมาขณะที่หวู่หนานกำลังแก้ปัญหาด้วยการเจรจากับฝ่ายไป่มู่เปียนและกองทัพจากดวงจันทร์ที่ก่อสงครามแย่งชิงดาวพุธกัน ต้าไห่ก็กลับมาพร้อมด้วยพลังที่เขาพึงมีและเหนือกว่าในอดีตหลายเท่าตัว ต้าไห่ต่อสู้กับไป่มู่เปียนสาเหตุที่ทำให้ครอบครัวของเขาแตกแยก ด้วยวิชาอรหันต์สุดขั้วไม้ตายของบรรพชิตสุดขั้วในอดีตและท่าไม้ตายหมื่นม้าพันทัพ ได้เล่นงานไป่มู่เปียนจนบาดเจ็บสาหัสก่อนที่ดาบใหญ่ผู้ซึ่งกลายเป็นบุตรบุญธรรมของมู่เปียนจะเข้าช่วยเหลือ ในที่สุดสองพ่อลูกก็ได้เวลาชำระบุญคุณความแค้นทั้งมวลที่ดาวพุธนี้ 

ต้าไห่รับมือดาบมารแห่งยุคทั้งสามดาบของดาบใหญ่เอาไว้ได้ แต่ดาบใหญ่กลับใช้พลังจนหมดสิ้นเรี่ยวแรงจะยืนหยัด วินาทีที่ต้าไห่จะทำลายสมองของดาบใหญ่ ดาบใหญ่เค้นพลังขั้นสูงสุดมาใช้ได้อีกครั้งกระชากดาบสำนึกหวังแทงทะลุตัวเองให้ตายพร้อมต้าไห่ ต้าไห่เห็นเช่นนั้นจึงเข้าขวางไว้ดาบใหญ่ฉวยโอกาสจากช่องโหว่นั้นแทงทะลุตัวต้าไห่และสับเป็นชิ้นๆ ก่อนตายหวู่หนานได้ใช้เคล็ดอสูรเปลี่ยนแปลงการรับรู้ทำให้ต้าไห่เห็นภาพของดาบใหญ่ที่สำนึกผิดที่ฆ่าพ่อของตนเอง
และยกโทษให้ต้าไห่ทั้งหมด ต้าไห่จึงจากไปพร้อมกับรอยยิ้มเพราะเชื่อว่าบุตรชายของตนให้อภัยต่อบาปทุกสิ่งที่ได้กระทำ

ชีวิตของต้าไห่ผู้เคยไร้เทียมทานในช่วงเวลาหนึ่งก็จบลงในลักษณะนี้

หมวดหมู่:ตัวละครในวอร์ลอร์ด
พระปรางค์สามยอด (แก้ความกำกวม)

**''พระปรางค์สามยอด** อาจหมายถึง''

* พระปรางค์สามยอด - ตำบลท่าหิน อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
* วัดพระปรางค์สามยอด - อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี
* วัดปรางค์สามยอด - อำเภอภูกระดึง จังหวัดเลย
สภามวยโลก

thumb|200px|right|เข็ดขัดแชมป์โลกของสภามวยโลก
**สภามวยโลก** (; ตัวย่อ: WBC, ; ตัวย่อ: CMB) สถาบันที่ดูแลและควบคุมการชกมวยสากลในระดับโลก

## ประวัติ
สภามวยโลกก่อตั้งขึ้นในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงเม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก โดยเริ่มแรกมีชาติสมาชิก 11+1 ประเทศ

สภามวยโลก เป็นสถาบันที่ให้มีแชมป์โลกเยาวชน สำหรับนักมวยที่มีอายุไม่เกิน 23 ปี และยังมีแชมป์เข็มขัดเงิน รวมถึงแชมป์เข็มขัดเพชร โดยเริ่มในปี พ.ศ. 2552 และ พ.ศ. 2553 สำหรับนักมวยที่ได้ครองแชมป์เหล่านี้จะยังไม่ใช่แชมป์โลก หากแต่มีสถานภาพเป็นเสมือนแชมป์เฉพาะกาล สำหรับรอการชิงแชมป์โลกตัวจริงต่อไป ซึ่งเรื่องนี้ก็ได้ก่อให้เกิดการวิพากษ์วิจารณ์ในหมู่แฟนมวยและสื่อมวลชนว่า ทำให้เกิดความสับสน เพราะทำให้ในแต่ละรุ่นมีแชมป์มากถึง 2-3 คน ทำให้การเป็นแชมป์โลกไม่มีความศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีคุณค่าเหมือนเมื่อก่อน ทั้งที่เดิมในอดีตสภามวยโลกก็มีแชมป์เฉพาะกาลและแชมป์สภามวยโลกนานาชาติ (WBC International) หรือแชมป์โลกเงา ซึ่งมีสิทธิ์ในการชิงแชมป์โลกได้อยู่แล้ว (เช่นเดียวกับซูเปอร์แชมป์ ของสมาคมมวยโลก หรือ WBA)  

สภามวยโลกมีกติกาที่แตกต่างไปจากสถาบันมวยสากลระดับโลกอื่น ๆ คือ เมื่อมีการชิงแชมป์โลก จะมีการเปิดเผยคะแนนของกรรมการให้คะแนนทั้ง 3 คน เมื่อหมดยกที่ 4 และยกที่ 8 ด้วย โดยกติกานี้เริ่มขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2550

ปัจจุบัน สภามวยโลกมี เมาริซิโอ ซูไลมัน ชาวเม็กซิกัน เป็นประธานสถาบัน หลังจาก โฆเซ ซูไลมัน ที่เป็นประธานตัวจริงและเป็นบิดาของเมาริซิโอ ทำหน้าที่อย่างยาวนานถึง 38 ปี ถึงแก่กรรมไปในต้นปี พ.ศ. 2557  ถือว่าเป็นสถาบันมวยสากลที่ได้รับการยอมรับว่ามีมาตรฐานที่สุดในโลก มีจำนานชาติสมาชิกมากที่สุดในโลก

## สภามวยโลกกับประเทศไทย
ในประเทศไทย เดิมสภามวยโลกอยู่ในความดูแลของ นายสหสมภพ ศรีสมวงศ์ แต่เมื่อนายสหสมภพได้เสียชีวิตในปลายปี พ.ศ. 2543 พล.ต.อ.โกวิท ภักดีภูมิ ได้เป็นผู้ดำเนินงานต่อ โดยเป็นประธานสภามวยแห่งเอเชีย (Asia Boxing Council - ABC) สถาบันมวยของทวีปเอเชียที่สภามวยโลกให้การยอมรับ สำหรับนักมวยไทยที่เคยเป็นแชมป์โลกของสถาบันนี้มีมาแล้ว 23 คน ได้แก่ โผน กิ่งเพชร, ชาติชาย เชี่ยวน้อย, เวนิส บ.ข.ส., แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์, เนตรน้อย ศ.วรสิงห์, พเยาว์ พูนธรัตน์, สด จิตรลดา, สามารถ พยัคฆ์อรุณ, นภา เกียรติวันชัย, เมืองชัย กิตติเกษม, สมาน ส.จาตุรงค์, ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์, ฉัตรชัย สาสกุล, วันดี สิงห์วังชา, วีระพล นครหลวงโปรโมชั่น, เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม, พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์, อีเกิล เด่น จุลพันธ์ (นักมวยไทยสัญชาติญี่ปุ่น), โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย, สุริยัน ศ.รุ่งวิสัย, คมพยัคฆ์ ป.ประมุข, ศรีสะเกษ ศ.รุ่งวิสัย, วันเฮง มีนะโยธิน และ เพชรมณี ก่อเกียรติยิม 

ในวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 โฆเซ ซูไลมัน ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งประธานสภามวยโลก และ พล.ต.อ.โกวิท ภักดีภูมิ ได้เข้าเฝ้า ฯ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ณ พระตำหนักเปี่ยมสุข ภายในวังไกลกังวล เพื่อทูลเกล้า ฯ ถวายเหรียญทองคำเกียรติยศ "โกลเดนชายนิงซิมโบลออฟเวิลด์ลีดเดอร์ชิป" ในฐานะที่พระองค์ให้การสนับสนุนกีฬามวยสากลมาโดยตลอด รวมถึงในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2545 โฆเซ ซูไลมัน  ได้เข้าเฝ้า ฯ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ขณะนั้นยังทรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฎราชกุมาร) ณ พระตำหนักวังศุโขทัย เพื่อทำการทูลเกล้า ฯ ถวายเหรียญเกียรติยศ "ไลฟ์ไทม์แอคชีพเมนท์ - โกลเดนอวอร์ด" ในฐานะที่พระองค์ให้การสนับสนุนกีฬามวยสากลมาโดยตลอด 

## ดูเพิ่ม
*มวยไทยสภามวยโลก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ของสภามวยโลก (ภาษาอังกฤษ)
สหพันธ์มวยนานาชาติ

thumb|200px|right|เข็มขัดแชมป์โลกของ IBF
**สหพันธ์มวยนานาชาติ** (, ตัวย่อ: IBF) สถาบันที่ดูแลและควบคุมการชกมวยสากลในระดับโลก

## ประวัติ
สหพันธ์มวยนานาชาติได้ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2526 โดย นายโรเบิร์ต ดับเบิลยู. ลี  ซีเนียร์  อดีตรองประธานสมาคมมวยโลกชาวอเมริกัน สหพันธ์มวยนานาชาติได้รับความนิยมอย่างมากในวงการมวยสหรัฐอเมริกา ด้วยเพราะตัวสถาบันและประธานจะเป็นชาวอเมริกัน จึงให้การสนับสนุนนักมวยโดยเฉพาะนักมวยอเมริกันเป็นพิเศษ โดยมีสถาบันสมาคมมวยสหรัฐ (United State Boxing Association - USBA) อยู่ในสังกัดด้วย จึงมีนักมวยชาวอเมริกันเป็นแชมป์มากมาย แต่กระนั้น สหพันธ์มวยนานาชาติ ก็ได้รับการยอมรับว่าเป็น 1 ใน 4 สถาบันมวยหลักของโลกเทียบเท่ากับสมาคมมวยโลก (WBA) สภามวยโลก (WBC) และ องค์กรมวยโลก (WBO) ปัจจุบันมี นายเดริล เจ.พีเพิลส์ ชาวอเมริกันเป็นประธาน สหพันธ์มวยนานาชาติมีสำนักงานใหญ่ที่ตั้งอยู่ที่เมืองสปริงฟิลด์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ ประเทศสหรัฐอเมริกา

ในทวีปเอเชีย สหพันธ์มวยนานาชาติกลับไม่ได้รับความนิยมเท่าที่ควร ในเกาหลีใต้และญี่ปุ่นให้การยอมรับเพียงแค่ระยะต้น ๆ ของการก่อตั้งเท่านั้น (แต่ปัจจุบัน ได้ให้การยอมรับแล้ว โดยเพิ่งมาให้การยอมรับเมื่อต้นปี พ.ศ. 2556)

## สหพันธ์มวยนานาชาติกับประเทศไทย
สำหรับในประเทศไทย สหพันธ์มวยนานาชาติได้เข้ามามีบทบาทเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2531 โดยมี สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ เป็นแชมป์โลกคนแรกของไทยในสถาบันนี้ และมีนักมวยไทยเคยเป็นแชมป์โลกของสถาบันนี้มาแล้ว 7 คน ได้แก่ สมุทร ศิษย์นฤพนธ์, เมืองชัย กิตติเกษม, ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ, พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์, รัตนพล ส.วรพิน, สมาน ส.จาตุรงค์ และอำนาจ รื่นเริง

นักมวยไทยคนสุดท้ายที่ครองแชมป์โลกของสถาบันนี้คือ รัตนพล ส.วรพิน โดยทำการชกเคลื่อนไหวครั้งสุดท้าย คือในปี พ.ศ. 2540 หลังจากรัตนพลเสียแชมป์ไปแล้ว สหพันธ์มวยนานาชาติก็ไม่ได้มีการเคลื่อนไหวใด ๆ เลยในระดับแชมป์โลกในประเทศไทยนานถึง 15 ปีเต็มด้วยกัน จนกระทั่งในวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 มีการชกเพื่อคัดเลือกตัวขึ้นไปชิงแชมป์โลกในรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท (122 ปอนด์) ระหว่าง แท่งทอง เกียรติทวีสุข กับ มาบูเท ซินยาบี นักมวยชาวแอฟริกาใต้ ที่จังหวัดนครราชสีมา ซึ่งผลการชกแท่งทองเป็นฝ่ายชนะทีเคโอไปในยกที่ 10 (แต่ก็ปรากฏว่าหลังจากนี้ไปเพียง 9 วัน แท่งทองก็ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิต ทำให้การชกเคลื่อนไหวในระดับการชิงแชมป์โลกของสหพันธ์มวยนานาชาติ เป็นครั้งแรกในประเทศไทยนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 เป็นการชกชิงแชมป์โลกที่ว่างในรุ่นฟลายเวท (112 ปอนด์) ระหว่าง อำนาจ รื่นเริง กับ ร็อคกี้ ฟูเอนเตส นักมวยชาวฟิลิปปินส์ ในวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2557 ที่เวทีมวยชั่วคราว อาคารลิปตพัลลภฮอลล์ สนามกีฬาเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวา 2550 ตำบลสุรนารี อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา)

ปัจจุบันกิจการของสหพันธ์มวยนานาชาติในประเทศไทยอยู่ในการดูแลของ นายสมพงษ์ อัชฌานุเคราะห์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ของสหพันธ์มวยนานาชาติ

หมวดหมู่:สหพันธ์มวยนานาชาติ
กิงกากูจิ

**กิงกากูจิ** () หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ **จิโชจิ** () เป็นวัดในเขตซาเกียว นครเกียวโต สร้างขึ้นโดยโชกุนอาชิกางะ โยชิมาซะ ในสมัยยุคมูโรมาจิเมื่อ พ.ศ. 2017 เพื่อเป็นอนุสรณ์แสดงอำนาจและความยิ่งใหญ่ของตระกูล โดยเลียนแบบจากคิงกากูจิที่สร้างโดยโชกุนอาชิกางะ โยชิมิตสึ ผู้เป็นปู่

ศาลาคันนนเป็นอาคารหลักของวัด มักเรียกกันว่า *ศาลาเงิน (กิงกากุ)* เนื่องมาจากเมื่อครั้งแรกสร้าง โยชิมาซะมีความตั้งใจว่าจะใช้แผ่นเงินแท้ปิดหุ้มผนังด้านนอกศาลา แต่ระหว่างนั้นได้เกิดสงครามโอนินขึ้น การก่อสร้างจึงหยุดชะงักลงโดยไม่มีการปิดหุ้มแผ่นเงิน ปัจจุบันวัดนี้ได้เปลี่ยนจากสัญลักษณ์ของอำนาจของโชกุน กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความบริสุทธิ์และความอดกลั้น

เมื่อแรกเริ่มนั้น กิงกากูจิสร้างขึ้นเพื่อเป็นสถานที่พักผ่อนและปลีกวิเวกของโชกุน ในระหว่างที่โยชิมาซะดำรงตำแหน่งโชกุน เขาได้สร้างสรรค์วัฒนธรรมใหม่ขึ้นมา ซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักกันว่าในชื่อวัฒนธรรมแห่งขุนเขาตะวันออก () กล่าวกันว่า เมื่อสงครามโอนินทวีความรุนแรงมากขึ้น โยชิมาซะได้มาหลบซ่อนตัวอยู่ที่ศาลาเงินแห่งนี้ เขาได้พักผ่อนและชื่นชมกับความสงบและความสวยงามของสวนในบริเวณศาลา ในขณะที่นครเกียวโตกำลังถูกเพลิงเผาผลาญ ต่อมาใน พ.ศ. 2028 โยชิมาซะได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุในนิกายเซน และหลังจากเขาเสียชีวิตลง ศาลาเงินและบริเวณโดยรอบได้ถูกปรับเปลี่ยนเป็นวัดพุทธ โดยใช้ชื่อว่า "จิโชจิ" ซึ่งปัจจุบันเหลือเพียงศาลาเงินที่ยังคงตั้งอยู่

บริเวณรอบ ๆ ศาลาเงิน มีพื้นดินที่มีมอสหลากหลายชนิดขึ้นปกคลุม และมีสวนแบบญี่ปุ่น ซึ่งออกแบบโดยโซอามิ ศิลปินนักจัดสวนชื่อดัง โดยเฉพาะสวนหินและทรายที่มีชื่อเสียงมาก โดยมีกองทรายที่กล่าวกันว่าเป็นสัญลักษณ์แทนภูเขาฟูจิตั้งอยู่ในสวน

กิงกากูจิได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก โดยเป็นส่วนหนึ่งของอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ


ไฟล์:Ginkakuji04.jpg|ศาลาเงินในฤดูหนาว
ไฟล์:GinkakujiTemple2.jpg|อีกมุมหนึ่งของศาลาเงิน
ไฟล์:Ginkakuji-Togudo-M1992.jpg|หอโทกุ สมบัติประจำชาติ ตั้งอยู่ในบริเวณกิงกากูจิ
ไฟล์:03-05-JPN049.jpg|สวนรอบ ๆ ศาลาเงิน


## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ  
* เว็บไซต์แนะนำสถานที่ท่องเที่ยว  
* ข้อมูลการท่องเที่ยวเกียวโต 

หมวดหมู่:วัดในเกียวโต
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:สมบัติแห่งชาติญี่ปุ่น
เควิน ไมเคิล ริชาร์ดสัน

thumb|250px|Kevin Michael Richardson
**เควิน ไมเคิล ริชาร์ดสัน** (Kevin Michael Richardson) เป็นนักพากย์การ์ตูนชาวอเมริกัน เกิดเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2507 ที่เมืองบร็องซ์ รัฐนิวยอร์ก เรื่องที่พากย์ได้แก่

* *[[สแตติค ช็อค]]* เป็น **โรเบิร์ต ฮอว์กิน**
* *[[ลีโล่ แอนด์ สติทซ์]]* เป็น **Captain Gantu**
* *[[ฟอสเตอร์ โฮม..บ้านของผองเพื่อนในจินตนาการ]]* เป็น **Foul Larry**
* *[[The Emperor's New School]]* เป็น **[[คาโว]]**
* *[[เดอะแบทแมน]]* เป็น **โจ๊กเกอร์**
* *[[เมก้า เอกซ์แอลอาร์]]* เป็น **Glorft Commander / Tiny**
* *[[ทีน ไททั่นส์]]* เป็น **[[แมมมอธ (ทีน ไททั่นส์)|แมมมอธ]] / See-More / [[ไทรกอน]]**
* *[[เส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย]]* เป็น **[[รายชื่อตัวละครในเส้าหลิน สุดยอดพลังแห่งเพลงมวย#แพนด้าบับบ้า|แพนด้าบับบ้า]]**
* *[[เดอะเพาว์เวอร์พัพเกิร์ลส์]]* เป็น **[[The Boogie Man]]**
* *[[เดอะแมสก์]]* เป็น **[[ทิลทัน]]**
* *[[โรดโรเวอส์]]* เป็น **[[เอ็กไซล์ (ตัวละครการ์ตูน)]]**

คเควิน ไมเคิล ริชาร์ดสัน
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร

**คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร** (อังกฤษ : Faculty of Nursing, Naresuan University) ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2539 เป็นคณะในกลุ่มวิทยาศาสตร์สุขภาพของมหาวิทยาลัยนเรศวร ตั้งอยู่ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ณ อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก

## ประวัติ
[thumb|left|200px|อาคารคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร (ด้านซ้ายสุด) อาคารด้านขวาคือ[คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร|คณะทันตแพทยศาสตร์ และอาคารตรงกลางคือคณะสหเวชศาสตร์]]
200px|thumb|right|สถานศึกษาภาคปฏิบัติของนิสิต​คณะพยาบาลศาสตร์ <br> ณ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร คณะแพทยศาสตร์ <br> มหาวิทยาลัยนเรศวร จังหวัดพิษณุโลก
คณะพยาบาลศาสตร์ เป็นคณะหนึ่งในกลุ่มวิทยาศาสตร์สุขภาพของมหาวิทยาลัยนเรศวร ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2539 โดยมีความมุ่งมั่นที่จะผลิตพยาบาลเพื่อให้บริการพยาบาลที่มีคุณภาพ ตลอดจนส่งเสริมคุณภาพชีวิตที่ดีของประชาชนโดยเฉพาะในเขตภาคเหนือตอนล่าง รวมทั้งปฏิบัติหน้าที่หลักอื่น ๆ ของสถาบันอุดมศึกษา อันได้แก่การวิจัย การบริการวิชาการแก่สังคม และการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมและรักษาสิ่งแวดล้อม

ในปีการศึกษา 2539 ได้ผลิตพยาบาลวิชาชีพในหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาพยาบาลศาสตร์ ร่วมกับวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข ในเขตภาคเหนือตอนล่าง ได้แก่ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี พุทธชินราช จังหวัดพิษณุโลก วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สวรรค์ประชารักษ์ จังหวัดนครสวรรค์ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี อุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ และวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ โดยใช้หลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร

โดยนิสิตพยาบาลที่ได้ศึกษาในโครงการร่วมผลิตดังกล่าว ตั้งแต่เริ่มโครงการได้ผลิตบัณฑิตพยาบาลวิชาชีพ รวมทั้งสิ้น 4 รุ่น เป็นจำนวน 1,540 คน และในปีการศึกษา 2546 จะรับนิสิตในโครงการร่วมดังกล่าวเป็นปีสุดท้าย

ต่อมาในปีการศึกษา 2546 คณะพยาบาลศาสตร์ ได้เปิดสอนหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาพยาบาลศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา จังหวัดพะเยา โดยจะจัดการเรียนการสอนตลอดหลักสูตรทั้ง 4 ปี ที่มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา

ในปีการศึกษา 2547 คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เริ่มรับนิสิตเข้าศึกษาในหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาพยาบาลศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยนเรศวร จังหวัดพิษณุโลก โดยจะดำเนินการจัดการเรียนตลอดหลักสูตรทั้ง 4 ปี ณ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร และใช้โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร โรงพยาบาลพุทธชินราช โรงพยาบาลสุโขทัย โรงพยาบาลกำแพงเพชร โรงพยาบาลพิจิตร โรงพยาบาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช โรงพยาบาลสวนปรุง เป็นสถานที่ศึกษาภาคปฏิบัติของนิสิตพยาบาล

## ภาควิชา
คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร มี​ 1 ภาควิชาคือ ภาควิชาพยาบาลศาสตร์ ซึ่งแบ่งออกเป็น 6 กลุ่มวิชา ดังนี้
* กลุ่มวิชาการพยาบาลเด็ก
* กลุ่มวิชาการพยาบาลมารดาและทารก
* กลุ่มวิชาการพยาบาลผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ
* กลุ่มวิชาการการพยาบาลชุมชน
* กลุ่มวิชาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช
* กลุ่มวิชาการบริหารและพัฒนาวิชาชีพ

## หลักสูตรการศึกษา
ปัจจุบัน คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จัดการเรียนการสอนใน 2 หลักสูตร ได้แก่

## ดูเพิ่ม
* มหาวิทยาลัยนเรศวร
* โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยนเรศวร
* รายชื่อคณะพยาบาลศาสตร์ในประเทศไทย

## แหล่งข้อมูลอื่น
* มหาวิทยาลัยนเรศวร
* คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
* ศูนย์พัฒนาเด็กปฐมวัย 

นเรศวร
หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยนเรศวร
เนกิมะ

**เนกิมะ**, **เนกิมะ!**, **Negima,** **Negima!**, **ネギま** ฯลฯ อาจหมายถึง

* *[[คุณครูจอมเวท เนกิมะ!]] (Negima! Magister Negi Magi)*, มังงะโดย เค็ง อะกะมะสึ (Ken Akamatsu)
* *[[เนกิมะ!?]] (Negima!?)*, อนิเมะ สร้างจากมังงะข้างต้น ฉายเมื่อ พ.ศ. 2549
* *[[คุณครูจอมเวท เนกิมะ! (ภาพยนตร์โทรทัศน์)|คุณครูจอมเวท เนกิมะ!]] (Mahō Sensei Negima!)*, ภาพยนตร์ญี่ปุ่น สร้างจากมังงะและอนิเมะข้างต้น ฉายเมื่อ พ.ศ. 2550
* เนกิ สปริงฟิลด์ (Negi Springfield), ตัวละครเอกในมังงะ อนิเมะ และภาพยนตร์ข้างต้น
* *[[เนะงิปะ!]] (Negipa!)*, สมุดภาพจากมังงะข้างต้น

## ดูเพิ่ม

* หมวดหมู่:''คุณครูจอมเวท เนกิมะ!''
ภาษานอร์เวย์

**[[ภาษานอร์เวย์|ภาษานอร์เวย์ (Norwegian / Norsk)]]** เป็นภาษาประจำชาติของราชอาณาจักรนอร์เวย์ จัดอยู่ในกลุ่มภาษาเจอร์มานิกเหนือของตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน มีผู้พูดประมาณ 5 ล้านคน ภาษานอร์เวย์มีระบบการเขียนหลักสองรูปแบบ ได้แก่ **Bokmål** และ **Nynorsk** ซึ่งใช้ในเอกสารราชการและสื่อสาธารณะ ภาษานอร์เวย์มีความใกล้เคียงกับภาษา **[[สวีเดน]]** และ **[[เดนมาร์ก]]** ทั้งในด้านไวยากรณ์และคำศัพท์ และมีความหลากหลายทางสำเนียงตามภูมิภาค

## การเขียนและสะกดคำ

### ตัวอักษร
ในภาษานอร์เวย์นี้จะมี 29 ตัวอักษร

ตัวอักษร c, q, w, x และ z นี้จะใช้ในเฉพาะคำยืมเท่านั้น เนื่องจากคำยืมนั้นถูกหลอมรวมเข้ากับภาษานอร์เวย์ การสะกดคำเหล่านั้นอาจเปลี่ยนไปเพื่อสะท้อนถึงการออกเสียงภาษานอร์เวย์และหลักการของการสะกดภาษานอร์เวย์ เช่น คำว่าม้าลายในภาษานอร์เวย์เขียนว่า sebra และเนื่องจากเหตุผลทางประวัติศาสตร์ ชื่อสกุลนอร์เวย์บางชื่ออาจจะเขียนโดยใช้ตัวอักษรเหล่านี้ด้วยเช่นกัน

ตัวอักษรบางตัวอาจจะมีการแก้ไขโดยการเพิ่มเครื่องหมายเสริมสัทอักษร: é, è, ê, ó, ò และ ô ในนีน็อชก์ ì และ ù และ ỳ ก็มีให้เห็นเป็นครั้งคราวเช่นกัน ตัวเครื่องหมายเสริมสัทอักษรนั้นไม่ได้บังคับ แต่ในบางกรณีอาจแยกความแตกต่างระหว่างความหมายที่แตกต่างกันของคำ เช่น: for ('สำหรับ/ถึง'), fór ('ไป'), fòr ('ร่อง') และ fôr ('อาหารสัตว์') คำยืมอาจสะกดด้วยตัวกำกับเสียงอื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ü, á และ à

## อ้างอิง

นอร์เวย์
นอร์เวย์
หมวดหมู่:สแกนดิเนเวีย
นอร์เวย์
สุวิทย์ วัดหนู

**สุวิทย์ วัดหนู** (20 ธันวาคม พ.ศ. 2495 - 12 มีนาคม พ.ศ. 2550) เป็นนักพัฒนาเอกชนที่ทำงานด้านการพัฒนาที่อยู่อาศัย สลัม และคนจนเมือง เคยเป็นเลขาธิการคณะกรรมการรณรงค์เพื่อประชาธิปไตย (ครป.) , ที่ปรึกษาสมัชชาคนจน, ที่ปรึกษาเครือข่ายสลัม 4 ภาค เลขาธิการเครือข่ายคนเดือนตุลา มีบทบาทขับไล่เผด็จการในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ พ.ศ. 2535
และเข้าร่วมกับพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยในการขับไล่ ทักษิณ ชินวัตร ให้ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี

## ประวัติ
สุวิทย์เกิดที่หมู่บ้านเล็ก ๆ ริมทะเลในตำบลบางเสร่ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี 
เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ วิทยาเขตบางแสน (มหาวิทยาลัยบูรพาในปัจจุบัน) และเริ่มเข้าร่วมงานกิจกรรมค่ายอาสาพัฒนา
ต่อมาเข้าเริ่มเข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองกับรุ่นพี่คือ วิทยากร เชียงกูล และ จรัล ดิษฐาอภิชัย ภายในรั้วมหาวิทยาลัย
และก้าวไปกับขบวนการประชาธิปไตยขับไล่เผด็จการ 3 ทรราช "ถนอม-ประภาส-ณรงค์"  อันนำไปสู่เหตุการณ์ 14 ตุลา พ.ศ. 2516

ปี พ.ศ. 2518 เขาเพิ่งจบศึกษาศาสตร์บัณฑิต และเป็นอาจารย์สอนโรงเรียนช่างกล พระราม 6 และมีบทบาทสำคัญในฐานะแกนนำ *"แนวร่วมอาชีวะเพื่อประชาธิปไตย"* ป้องกันกำลังจัดตั้งนักเรียนอาชีวะของฝ่ายขวาจัด ในการชุมนุมเรียกร้องของฝ่ายประชาธิปไตยอันนำไปสู่เหตุการณ์ 6 ตุลา พ.ศ. 2519 หลังจากถูกปราบปรามในเหตุการณ์ 6 ตุลา เขาถูกสถานการณ์กดดันให้ต้องหนีเข้าป่า ไปประจำเขตงานทางใต้ (สุราษฏร์-ชุมพร) ใต้ร่มเงาพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย นานถึง 8 ปี 

เมื่อออกจากป่าในปี พ.ศ. 2528 ก็เข้าทำงานกับมูลนิธิดวงประทีป และต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2532 ก็เข้าทำงานที่มูลนิธิพัฒนาที่อยู่อาศัย โดยเริ่มตั้งแต่ตำแหน่งเจ้าหน้าที่, เลขาธิการ และกรรมการมูลนิธิฯ จนกระทั่งเสียชีวิต

สุวิทย์เคยเป็นเลขาธิการคณะกรรมการรณรงค์เพื่อประชาธิปไตย (ครป.) ที่ปรึกษาสมัชชาคนจน, ที่ปรึกษาเครือข่ายสลัม 4 ภาค และเลขาธิการเครือข่ายคนเดือนตุลา และมีบทบาทขับไล่เผด็จการในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ พ.ศ. 2535

หลังเหตุการณ์รัฐประหารเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 เขาเก็บตัว ลดกิจกรรมที่เคยร่วมกับพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยลง เนื่องจากตั้งใจจะเคลื่อนไหวตั้งพรรคการเมืองภาคประชาชนดังที่เคยคิดไว้กับผู้ร่วมอุดมการณ์ เพื่อผลักดันประชาธิปไตยในแนวทางรัฐสภา

สุวิทย์เสียชีวิตเมื่อเที่ยงคืนของวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2550 ด้วยโรคหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน
โดยนางสุวรรณี วัดหนู ภรรยาบอกว่า ก่อนหน้านั้นเขาไปประชุมกับเครือข่าย เมื่อกลับมาบ้านก็รับประทานอาหารและดูโทรทัศน์ จากนั้นได้บ่นปวดหลัง จึงให้ภรรยานวด และกินยานอนหลับ (ซึ่งทำเป็นประจำเมื่อมีอาการปวดหลัง) หลังจากอาบน้ำและเข้านอนตามปกติแล้ว คืนนั้นเธอแปลกใจที่ไม่ได้ยินเสียงเขานอนกรนเช่นที่เคยเป็น เมื่อลองเรียกก็ไม่เสียงตอบ กระทั่งไปปลุกพบว่าหมดสติไปแล้ว จึงนำตัวส่งโรงพยาบาลเกษมราษฎร์ สุขาภิบาล 3 แต่แพทย์ระบุว่าเสียชีวิตก่อนมาถึง

## อ้างอิง

* 30 ปี..สุวิทย์ วัดหนู .บนเส้นทางสายประชาชน 
* “สุวิทย์ วัดหนู” วีรบุรุษคนจน จาก ป่า – สลัม – ท้องถนน สู่ “พรรคการเมืองของประชาชน”

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอสัตหีบ
หมวดหมู่:นักสิทธิมนุษยชน
หมวดหมู่:นักเคลื่อนไหวชาวไทย
หมวดหมู่:การเมืองภาคประชาชน
หมวดหมู่:บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ 14 ตุลา
หมวดหมู่:บุคคลที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ
หมวดหมู่:พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
วัสดุ

**วัสดุ** หรือ **วัตถุดิบ** (material) เป็นแก่นสารทางวัตถุที่ใช้ในกระบวนการผลิต เป็นวัตถุในขั้นแรกที่ได้มาจากแหล่งวัตถุดิบก่อนจะนำไปแปรรูปเป็นผลิตผล สำหรับการอุปโภคหรือบริโภค

ประเภทของวัสดุ อาจจำแนกตามสสารที่ประกอบเป็นวัสดุ เช่น ไม้ กระดาษ กระจก ปูนซิเมนต์ หรือ จำแนกตามการใช้งานเช่น วัสดุก่อสร้าง วัสดุอุตสาหกรรม วัสดุตกแต่ง

ในภาคอุตสาหกรรม วัสดุเป็นปัจจัยนำเข้าในกระบวนการผลิตเพื่อผลิตผลิตภัณฑ์หรือวัสดุที่มีความซับซ้อนมากขึ้น

## ดูเพิ่ม
* กระบวนการผลิต
* เทคโนโลยี
* สสาร หรือ วัตถุ (matter)

## อ้างอิง
มิดเวย์อะทอลล์

thumb|250 px|แผนที่มิดเวย์อะทอลล์
thumb|250px|แผนที่มิดเวย์อะทอลล์ในสหรัฐ​
**มิดเวย์อะทอลล์** () ตั้งอยู่มหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ อยู่ห่างจากซานฟรานซิสโกทางตะวันตก ราว 2,800 ไมล์ทะเล (5,200 กม./3,200 ไมล์) และห่างจากโตเกียวทางตะวันออก ราว 2,200 ไมล์ทะเล (4,100 กม./2,500 ไมล์) มีพื้นที่ 6.2 ตารางกิโลเมตร มีสภาพเป็นหมู่เกาะปะการัง มีแนวปะการังล้อมรอบ จุดสูงสุดอยู่ที่ 13 เมตรจากระดับน้ำทะเล มีประชากรทั้งหมด 40 คน เป็นเจ้าหน้าที่ด้านประมงและสัตว์ป่าของสหรัฐอเมริกา มีท่าเรือที่สำคัญอยู่บนเกาะแซนด์ มีสนามบินอยู่ 3 แห่ง มีกิจกรรมทางเศรษฐกิจจากองค์กรของสหรัฐที่อยู่บนหมู่เกาะ การทหารนั้นก็ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐ

มิดเวย์อะทอลล์ตกเป็นเมืองขึ้นของสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2410 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 มิดเวย์อะทอลล์ถูกใช้เป็นยุทธภูมิที่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ในภาคพื้นแปซิฟิก ในปี พ.ศ. 2553 ไม่มีประชากรอาศัยแล้ว

## แหล่งข้อมูลอื่น

*


มิดเวย์
หมวดหมู่:เกาะเล็กรอบนอกของสหรัฐ
มิดเวย์
หมวดหมู่:เกาะในเขตโอเชียเนีย
หมวดหมู่:ยุทธนาวีที่มิดเวย์
มิดเวย์

**มิดเวย์** อาจหมายถึง
* หมู่เกาะมิดเวย์ หมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก
* สนามบินมิดเวย์ สนามบินในชิคาโก รัฐอิลลินอยส์
คิงแมนรีฟ

thumb|250px|แผนที่คิงแมนรีฟ
thumb|250px|แผนที่คิงแมนรีฟในสหรัฐ​
**คิงแมนรีฟ** () เป็นหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ อยู่ระหว่างอเมริกันซามัวและรัฐฮาวาย มีพื้นที่ทั้งหมด 1 ตารางกิโลเมตร บนเกาะมีทรัพยากรธรรมชาติที่สำคัญคือสัตว์น้ำ คิงแมนรีฟเป็นแนวปะการังขนาดเล็ก จึงเป็นเกาะที่ไม่มีคนอาศัยอยู่แน่นอนและไม่มีกิจกรรมทางเศรษฐกิจ

หมวดหมู่:สหรัฐอเมริกา
หมวดหมู่:เกาะร้าง
หมวดหมู่:เกาะที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ในสหรัฐ
หมวดหมู่:เกาะเล็กรอบนอกของสหรัฐ
หมวดหมู่:แนวปะการัง
หมวดหมู่:ประเทศในเขตโอเชียเนีย
หมวดหมู่:เกาะในเขตโอเชียเนีย
โซนิครัช

**โซนิครัช** (Sonic Rush) () เป็นเกมแอ็กชั่นแพลตฟอร์ม สำหรับเครื่องนินเทนโดดีเอส เป็นหนึ่งในเกมของตระกูลเกมชุดโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก ผลิตโดย Dimps จัดจำหน่ายเซก้า วางขายทั่วโลกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2005

เกมโซนิครัชในภาพในเกมกับฉากต่างๆและวิธีการเล่นเป็นสองมิติเหมือนกับเกมภาคต้นฉบับ แต่ตัวละครหลักและบอสกับฉากบอสได้ใช้กราฟิก 3 มิติมาแทน แต่ยังคงลักษณะและท่าทางเหมือนกับแบบสองมิติ เกมนี้ได้ใช้ระบบสองจอในการเอื้อยอำนวยต่อการเล่น ในการเล่นปกติจอบนและจอล่างจะแสดงฉากในเกมแนวตั้ง ซึ่งถือเป็นลูกเล่นสำคัญในภาคนี้ที่ผู้เล่นจะรู้สึกเหมือนกับว่าตัวละครในเกมได้วิ่งทะลุมาอีกจอหนึ่ง ในฉากโบนัสจอล่างจะใช้ควบคู่กับสไตลัส ส่วนจอบนจะแสดงสถานภาพ ส่วนในฉากบอสจอล่างจะแสดงพลังของบอสและจอบนจะเป็นฉากในเกม

## ตัวละครในเกม
;ตัวละครหลัก
* โซนิค เดอะเฮดจ์ฮ็อก
* เบลซ เดอะแคท
;ตัวละครรอง
* ไมลส์ "เทลส์" พราวเวอร์
* ครีม เดอะแรบบิท
;ตัวละครสนับสนุน
* นัคเคิลส์ ดิอีคิดนา
* เอมี่ โรส
* วานิลา เดอะแรบบิท
;วายร้าย
* ดร.เอ็กแมน
* ดร.เอ็กแมนเนกะ

## ฉาก
* **ลีฟสตอร์ม**
* **วอเตอร์พาเลส**
* **มิราจโร้ด**
* **ไนท์คาร์นิวัล**
* **ฮิวจ์ไครซิส**
* **อัลติจูดลิมิต**
* **เดดไลน์**
* **อันโนน**
* **เอ็กเซพชั่น**

### การเรียงลำดับฉาก

### การรวบรวมคาออสเอเมอรัลด์
ในเกมนี้โซนิคจะต้องรวบรวมคาออสเอเมอรัลด์ โดยผู้เล่นจะต้องหาแท่นหมุนวงกลมที่มีรูปดาวอยู่ตรงกลาง ซึ่งผู้เล่นต้องสะสมพลังงานไว้บางส่วน จากนั้นเกาะแท่นหมุนตัวแล้วกด Y ค้าง ถ้ามีเงื่อนไขถึงที่กำหนดก็จะสามารถเข้าฉากโบนัสได้ ซึ่งใช้ปากกาในการลากโซนิค โดยรูปแบบการเล่นจะคล้ายคลึงกับโซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก 2 ซึ่งโซนิคจะอยู่ในฉากท่อผ่าครึ่งและต้องคอยเก็บแหวนและหลบหลีกระเบิด (ซึ่งจะทำให้เสียแหวน) นอกจากนั้นยังมีโบนัสกดตามลำดับเมื่อผู้เล่นสัมผัสลูกโป่ง

ตรงข้ามกับโซนิคเบลซไม่จำเป็นต้องเล่นฉากโบนัส เธอจะได้โซลเอเมอรัลด์ทุกครั้งที่เธอปราบบอสดร.เอ็กแมนได้

## ภาษาที่เลือกได้
ในเกมโซนิครัช ตัวเกมจะเปลี่ยนภาษาตามที่เครื่องกำหนด แต่ยกเว้นเสียงพากย์ ซึ่งจะคงไว้ตามเวอร์ชันของตลับนั้นๆ

## ดนตรี
ดนตรีในเกมโซนิครัชจะเป็นลักษณะของฟังค์และฮิพฮอพ มีทำนองสนุกสนานและเพลงค่อนข้างเร็ว โดยในตัวเพลงจะมีการพูดคำสั้นๆไว้ซึ่งคำเหล่านั้นจะอยู่ในเพลง (เช่น คำว่า "Cha cha" ในเพลง Ska Cha Cha) โดยเพลงประกอบในเกมแต่งโดย ฮิเดกิ นากานูมะ ซึ่งมีผลงานจากเกมชุด Jet Set Radio

## การตอบรับ
ในการวิจารณ์ส่วนมากต่างชื่นชมในการนำเกมชุดโซนิคกลับสู่รูปแบบเดินด้านข้างแบบ 2 มิติ รวมทั้งเพลงประกอบที่ฟังสนุก อย่างไรก็ดีเกมได้รับการวิจารณ์แง่ลบในด้านการออกแบบฉากต่อสู้กับบอสที่แย่และการตายจากการตกเหวบ่อยมาก อย่างไรก็ดีนิตยสารอย่างเป็นทางการของนินเทนโดบอกว่า เกมโซนิครัชถือเป็นเกมที่ดีที่สุดในศตวรรษที่ 21 ของเกมชุดโซนิค

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่นๆ
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ  

รัช
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแพลตฟอร์ม
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดดีเอส
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีตัวละครเอกหญิง
ปืนกล

[thumb|right|300px|[.50 BMG ปืนกล M2: ออกแบบโดย John Browning หนึ่งในปืนระยะหวังผลไกลและเป็นปืนกลที่ออกแบบดีที่สุด]]
**ปืนกล** เป็นปืนที่ทำการยิงกระสุนออกไปพร้อมทั้งบรรจุกระสุนนัดต่อไปเข้ามาในรังเพลิงตามวงรอบการทำงานจนกว่าพลยิงจะเลิกเหนี่ยวไกหรือเมื่อกระสุนหมด
## ประเภทของปืนกล
# ปืนกลมือ (ปกม.) คือ ปืนกลที่มีน้ำหนักเบา **บรรจุกระสุนด้วยซองกระสุน ใช้กระสุนปืนพก** เช่น 9x19mm Parabellum** สามารถเคลื่อนย้าย ประทับยิง และถือได้โดยบุคคลเพียงคนเดียว** เช่น ปืนกลมือเอ็มพี 5 (ปกม.เอ็มพี 5)
# ปืนกลเบา (ปกบ.) คือ ปืนกลที่มีน้ำหนักเบา **บรรจุกระสุนด้วยซองกระสุน กล่องกระสุน หรือสายกระสุน ใช้กระสุนปืนเล็กยาว** เช่น 5.56x45mm NATO **สามารถเคลื่อนย้าย ประทับยิง และถือได้โดยบุคคลเพียงคนเดียว** เช่น ปืนกลเบาเอ็ม 249 (ปกบ.เอ็ม 249)
# ปืนกล (ปก.) คือ ปืนกลที่มีน้ำหนักมาก **บรรจุกระสุนด้วยกล่องกระสุน หรือสายกระสุน ใช้กระสุนปืนเล็กยาว** เช่น 7.62x51mm NATO **สามารถเคลื่อนย้าย และถือได้โดยบุคคลเพียงคนเดียว แต่ไม่สามารถประทับยิงได้** ต้องประทับยิงบนขาหยั่ง หรือวัตถุที่ใช้วางประทับยิงได้ หรือยิงระดับเอว ในทางทหารจะมีพลยิงผู้ช่วย 1 นาย และพลกระสุน 2 นาย เช่น MAG 58 ในราชการกองทัพไทยเรียกว่า ปืนกล 38 (ปก.38)
# ปืนกลหนัก (ปกน.) คือ ปืนกลที่มีน้ำหนักมาก บรรจุกระสุนด้วยสายกระสุน ใช้กระสุนขนาดใหญ่ เช่น .50 BMG **ไม่สามารถเคลื่อนย้าย ประทับยิง และถือได้โดยบุคคลเพียงคนเดียว** ต้องติดตั้งบนฐานตั้งปืน นิยมติดตั้งบนยานพาหนะ และสิ่งปลูกสร้าง เช่น ปืนกลหนักเอ็ม 2 (ปกน.เอ็ม 2) แต่ในราชการกองทัพไทย ถือว่าเป็นปืนกล มีชื่อเรียกว่า ปืนกล 93 (ปก.93)

หมวดหมู่:อาวุธ
ผิวหนัง

**ผิวหนัง** คือ สิ่งปกคลุมชั้นนอกที่อ่อนของสัตว์มีกระดูกสันหลัง สิ่งปกคลุมสัตว์อื่น เช่น โครงร่างแข็งภายนอกของสัตว์ขาปล้องมีจุดกำเนิดการเจริญ โครงสร้างและองค์ประกอบทางเคมีต่างออกไป ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ผิวหนังเป็นอวัยวะใหญ่สุดของระบบผิวหนัง ซึ่งประกอบขึ้นจากเนื้อเยื่อเอ็กโทเดิร์มหลายชั้น และป้องกันกล้ามเนื้อ กระดูก เอ็นและอวัยวะภายในที่อยู่ข้างใต้ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทุกชนิดมีขนที่ผิวหนังด้วย ผิวหนังเป็นส่วนที่เปิดออกสู่สิ่งแวดล้อมและเป็นด่านป้องกันด่านแรกจากปัจจัยภายนอก ตัวอย่างเช่น ผิวหนังมีบทบาทสำคัญในการปกป้องร่างกายจากจุลชีพก่อโรค และการสูญเสียน้ำมากเกินไป หน้าที่อื่น คือ เป็นฉนวน ควบคุมอุณหภูมิ รับความรู้สึกและผลิตโฟเลตวิตามินดี ผิวหนังที่เสียหายรุนแรงอาจหายโดยเกิดเนื้อเยื่อแผลเป็น บางครั้ง ผิวหนังอาจเปลี่ยนสีและเกิดเป็นรอยด่างขาวได้ ความหนาของผิวหนังแตกต่างกันไปตามตำแหน่งของสิ่งมีชีวิต ตัวอย่างเช่น ในมนุษย์ ผิวหนังใต้ตาและรอบหนังตาเป็นผิวหนังที่บางที่สุดในร่างกาย โดยหนา 0.5 มิลลิเมตร และเป็นบริเวณแรก ๆ ที่แสดงสัญญาณการเปลี่ยนตามวัย เช่น "รอยตีนกา" และรอยเหี่ยวย่น ผิวหนังบนฝ่ามือและฝ่าเท้าหนา 4 มิลลิเมตรและเป็นผิวหนังที่หนาที่สุดในร่างกาย ความเร็วและคุณภาพของการสมานแผลในผิวหนังได้รับการสนับสนุนจากการรับเอสโตรเจน  

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของสัตว์
หมวดหมู่:อวัยวะ
หมวดหมู่:ระบบผิวหนัง
หมวดหมู่:ตจวิทยา
ทรานซอลล์ ซี-160

250px|right
**ทรานซอลล์ ซี-160** () เป็นเครื่องบินที่ร่วมกันสร้างระหว่างบริษัทเมสเซอร์ชมิทท์-เบอลโกล์ว-โบลห์ม และ บริษัท จีเอฟ ดับลิว-พอคเกอร์ ของเยอรมนี กับ บริษัทแอโรสเปเชียลของฝรั่งเศส เครื่องต้นแบบซี-160 บินเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1960 ปัจจุบันใช้งานในเยอรมัน ฝรั่งเศส ตุรกี และ แอฟริกาใต้

## รายละเอียด ซี-160
ข้อมูลจำเพาะ
* **ผู้ผลิต** ทรานซพอร์ท อลิอันซ์ (เยอรมัน/ฝรั่งเศส)
* **ประเภท** ลำเลียงพิสัยบินปานกลาง เจ้าหน้าที่ 4 นายบรรทุกทหารพร้อมอาวุธ 93 คน หรือ พลร่มพร้อมอาวุธ 61-81 คน หรือ เตียงพยาบาล 62 เตียง หรือ รถบรรทุก รถถัง ยานเกาะ แทรคเตอร์ รถจี๊ป รวมเป็นน้ำหนักกว่า 16,000 กิโลกรัม
* **เครื่องยนต์** เทอร์โบใบพัด รอลส์-รอยซ์ ไทน์ อาร์ทีวาย 20 หมายเลข 22 ให้แรงขับเครื่องละ 6,100 แรงม้า 2 เครื่อง
* **กางปีก** 40 เมตร
* **ยาว** 32.4 เมตร
* **สูง** 12.36 เมตร
* **พื้นที่ปีก** 160.1 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า** 28,758 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด** 51,000 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วสูงสุด** 518 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 4,875 เมตร
* **อัตราเร็วเดินทางประหยัด** 454 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 6,100 เมตร
* **อัตราไต่สูงสุด** 396 เมตร/นาที ที่ระดับน้ำทะเล
* **เพดานบิน** 7,770 เมตร
* **ระยะทางวิ่งขึ้นปกติ** 747 เมตร
* **ระยะทางร่อนลงปกติ** 550 เมตร
* **พิสัยบิน** 4,800 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกน้ำหนัก 8,000 กิโลกรัม ที่ระยะสูง 4,000 เมตร
* * 1,700 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกน้ำหนัก 16,000 กิโลกรัม ที่ระยะสูง 4,000 เมตร
* **บินเดินทางไกลสุด** 6,300 กิโลเมตร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อากาศยานขนส่งทางการทหาร
ตูโปเลฟ ตู-22

**ตูโปเลฟ ตู-22**  () (นาโต้ใช้ชื่อรหัสว่า**ไบลน์เดอร์**) เป็นเครื่องบินเจ๊ตทิ้งระเบิดความเร็วเหนือเสียงแบบแรกของสหภาพโซเวียต ประกฎตัวครั้งแรกเมื่อวันแสดงการบินที่มอสโคว์ในปี 1961 องค์การนาโตกำหนดรหัสเป็นไบลน์เดอร์

## รายละเอียด ตู-22
300px|right
* **ผู้สร้าง** (โรงงานสร้าอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต) ปัจจุบันคือบริษัทตูโปเลฟ
* **ประเภท** เจ๊ตทิ้งระเบิด ตรวจการณ์ ลาดตะเวน ความเร็วเหนือเสียง
* **เครื่องยนต์** เทอร์โบเจ๊ต โดเดรนิน อาร์ดี-7เอ็ม-2 ให้แรงขับเมื่อใช้สันดาปท้าย 11,804 กิโลกรัม
* **กางปีก** 23.17 เมตร 
* **ยาว** 41.6 เมตร
* **สูง** 10.13
* **น้ำหนักเปล่า** 
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด** 92,000 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วขั้นสูง** 1.4 มัค
* **เพดานบินใช้งาน** 13,300 เมตร

 
## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินตูโปเลฟ
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิด
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิดโซเวียต
หมวดหมู่:อากาศยานไอพ่นสองเครื่องยนต์
ไฉ่สิ่งเอี้ย

**ไฉ่สิ่งเอี้ย** หรือ **จ่ายสินเอี้ย** (; พินอิน:	Cái-shén)  เป็นเทพเจ้าของจีนที่ให้คุณทางด้านเงินทอง และโชคลาภ (เทพเจ้าแห่งโชคลาภ) ซึ่งสำหรับชาวจีนแล้วถือเป็นเจ้าที่มีความสำคัญมากที่สุดในการเริ่มเข้าสู่ปีนักษัตรใหม่ (ตรุษจีน) เนื่องจากเป็นเจ้าที่ได้รับการกราบไหว้เป็นองค์แรกทีเดียว

โดยคำว่า "ไฉ่ซิง" หรือ "ไฉซิง" มีความหมายว่า "ทรัพย์สิน" "เอี้ย" หรือ “เอียด” หมายถึง ผู้เป็นเจ้าโดยไหว้เจ้าที่ได้รับการนับถือว่าเป็นอวตารไฉ่ซิ้งเอี้ย มีด้วยกันหลายองค์ แต่องค์ที่ได้รับการบูชามากที่สุด คือ ฟ่านหลี และปี่ กั้น ซึ่งเป็นบุคคลที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ โดยถือว่าเป็นไฉ่สิ่งเอี้ยฝ่ายบุ๋น ขณะที่จ้าวกงหมิง และกวนอู ถือเป็นไฉ่สิ่งเอี้ยฝ่ายบู๊

การบูชาไฉ่สิ่งเอี้ย สามารถพบได้ในหลายประเทศในทวีปเอเชีย เช่น ทิเบต, จีน, ญี่ปุ่น, เกาหลี, อินเดีย, ไทย, มาเลเซีย, สิงคโปร์, อินโดนีเซีย, มาเก๊า, ฮ่องกง เป็นต้น 

ไฉ่สิ่งเอี้ยที่มีความเก่าแก่ที่สุดพบที่บนหน้าผาในทิเบต เรียกว่าปางชัมภล

เชื่อว่าไฉ่สิ่งเอี้ย จะเสด็จมายังโลกมนุษย์เพียงปีละครั้ง คือ ในวันตรุษจีน ดังนั้น ชาวจีนตั้งแต่โบราณเมื่อเข้าสู่วันตรุษจีน (นับตั้งแต่ 0.00 น.) จะทำการตั้งโต๊ะบูชาไฉ่สิ่งเอี้ย โดยการหันหน้าไปทิศต่าง ๆ ที่เชื่อว่าไฉ่สิ่งเอี้ยจะเสด็จลงมา ซึ่งจะแตกต่างกันไปในแต่ละปี โดยเวลาที่จะทำการบูชา คือ 23.00–01.00 น. ของวันตรุษจีน โดยทำการบูชาที่ดาดฟ้าบ้านหรือหลังคาบ้าน หรือระเบียงบ้านชั้นสองหรือสาม หรือหน้าบ้านก็ได้ ซึ่งของที่ทำการบูชาใช้ของหวาน เช่น ผลไม้, อาหารเจ, บัวลอย, สาคู หรือของรับประทานต่าง ๆ ที่มีสีสันสดใส แต่ไม่ใช้ของคาวหรือเนื้อสัตว์ พร้อมกับนำสิ่งที่เกี่ยวข้องกับเงินทอง เช่น สมุดบัญชีธนาคาร, เช็ค หรือกระเป๋าเงิน มาตั้งวางไว้ด้วย เป็นต้น และเมื่อธูปที่ใช้บูชาใกล้มอดให้รีบนำเข้าบ้าน และปิดประตูหน้าต่างให้สนิท เพื่อให้ควันธูปที่เหลือนั้นตลบอบอวลอยู่ภายในบ้าน เชื่อว่าเป็นการอัญเชิญไฉ่สิ่งเอี้ยเข้ามาประทับในบ้าน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เทพเจ้าจีน

หมวดหมู่:เทพแห่งโชคลาภ
คาวาซากิ ซี-1

ซี-1|thumb|250px|right
**คาวาซากิ ซี-1** () ซี-1 เป็นเครื่องบินเจ๊ตลำเลียงแบบแรกของญี่ปุ่น ได้รับการสร้างขึ้นมาเพื่อใช้แทนเครื่องบินลำเลียง ซี-46 เริ่มส่งมอบเข้าประจำการในกองกำลังป้องกันตนเองของญี่ปุ่นเมื่อเดือนธันวาคม 1974

## รายละเอียด คาวาซากิ ซี-1
* **ผู้สร้าง** บริษัทคาวาซากิ เฮวี อินดัสตรี (ญี่ปุ่น)
* **ประเภท** เจ๊ตลำเลียง พิสัยบินปานกลาง เจ้าหน้าที่ 5 นาย บรรทุกทหาร 60 คน หรือพลร่ม 45 คน หรือ รถบรรทุกทหาร 2 1/2 ต้น 1 คัน ปืนใหญ่ 105 มม. 1 กระบอก และรถจี๊ป 3 คัน
* **เครื่องยนต์** เทอร์โบแฟน มิตซูบิชิ (แพรทท์ แอนด์วิทนีย์) เจที 8 ดี-เอ็ม-9 ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 6,575 กิโลกรัม 2 เครื่อง
* **กางปีก** 30.6 เมตร
* **ยาว** 29 เมตร
* **สูง** 9.99 เมตร
* **พื้นที่ปีก** 120.5 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า** 23,320 กิโลกรัม
* **ภารกรรมบรรทุกปกติ** 7,900 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งสูงสุด** 38,700 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วสูงสุดในการบินระดับ** 806 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 7,620 เมตร
* **อัตราเร็วเดินทางประหยัด** 657 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 10,670 เมตร
* **อัตราไต่สูงสุด** 1,065 เมตร
* **เพดานบินใช้งาน** 11,580 เมตร
* **ระยะทางวิ่งขึ้น** 640 เมตร
* **ระยะทางร่อนลง** 455 เมตร
* **พิสัยบิน** 3353 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงเต็มที่ และมีภารกรรมบรรทุก 2,200 กิโลกรัม
1,300 กิโลเมตร เมื่อมีภารกรรมบรรทุกสูงสุด 7,900 กิโลกรัม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินคาวาซากิ
หมวดหมู่:อากาศยานขนส่งทางการทหาร
หมวดหมู่:อากาศยานไอพ่นสองเครื่องยนต์
นอร์ทอเมริกัน T-2 บัคอาย

**นอร์ทอเมริกัน T-2 บัคอาย** (North American T-2 Buckeye) เป็นเครื่องบินฝึกฝนของกองทัพเรือสหรัฐ มันได้เข้าประจำการในปี 1959 และปลดประจำการใน 2008 โดยถูกแทนที่โดย T-45 กอสฮอว์ก

## รายละเอียด T-2 บัคอาย
ข้อมูลจำเพาะ 
* **ผู้สร้าง** บริษัทร๊อคเวลส์ อินเตอร์เนชั่นนัล (สหรัฐอเมริกา)
* **ประเภท** เจ็ตฝึก 2 ที่นั่งเรียงกัน ประจำเรือบรรทุกอากาศยาน
* **เครื่องยนต์** เทอร์โบเจ็ต General Electric J85-GE-4 ให้แรงขับเครื่องละ 1,339 กิโลกรัม ไม่มีสันดาปท้าย 2 เครื่อง
* **กางปีก** 11.62 เมตร
* **ยาว** 11.67 เมตร
* **สูง** 4.51 เมตร
* **พื้นที่ปีก** 23.69 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า** 3,728 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด** 6,025 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วขั้นสูง** 869 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 7,620 เมตร
* **เพดานบินใช้งาน** 12,800 เมตร
* **พิสัยบิน** 1,685 กิโลเมตร
* **อาวุธ** สามารถติดตั้งปืนกลอากาศ ขนาด 0.05 นิ้ว 2 กระบอก
* * ลูกระเบิดฝึกขนาด 100 ปอนด์ 2 ลูก
* * กระเปาะจรวด แบบแอโรว์ 6 เอ บรรจุจรวดขนาด 2.75 นิ้ว ไมท์ตี้เม้าส์ กระเปาะละ 7 นัด 2 กระเปาะ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินฝึก
หมวดหมู่:อากาศยานบนเรือบรรทุกเครื่องบิน
หมวดหมู่:อากาศยานไอพ่นสองเครื่องยนต์
เรฟวิต

**ออโตเดสก์ เรฟวิต** (Autodesk Revit - ในไทยยังมีการเรียกว่า เรวิท หรือ รีวิท) เป็นซอฟต์แวร์ของบริษัทออโตเดสก์ เป็นซอฟต์แวร์ช่วยออกแบบงานด้านอาคารโดยเฉพาะ ในลักษณะของ CAD โดยใช้หลักการสร้างระบบจำลองสารสนเทศอาคารหรือการสร้างรูปแบบจำลองข้อมูลของอาคาร (Building Information Modeling) แทนการเขียนแบบ โดยใช้เครื่องมือตัวแปรผันเปลี่ยนสัมพันธ์ (Parametric Change Engine) โดยสิ่งที่จะได้ติดตามมาคือ แบบก่อสร้าง รายการประกอบแบบต่างๆ ภาพทัศนียภาพ และถอดแบบวัสดุก่อสร้างอย่างคร่าวๆได้ รูปแบบของการใช้งานจะเป็นสามมิติ

ออโตเดสก์ซื้อซอฟต์แวร์เรฟวิตจาก บริษัทเรฟวิตเทคโนโลยี ในราคา 133 ล้านเหรียญสหรัฐในปี 2545 

## Revit Series
เรฟวิตสามารถแยกย่อยออกมาได้เป็นสามแขนงตามรูปแบบการทำงานของผู้ใช้งานดังนี้
* Revit Architecture - เป็นโปรแกรมที่ออกแบบมาตอบสนองการใช้งานสำหรับสถาปนิกและ การเขียนแบบด้านงานสถาปัตย์โดยเฉพาะ สามารถใช้คำสั่งต่างๆ เพื่อวิเคราะห์งานทางด้านสถาปัตย์เช่น Sun Studies หรือทำรายการประกอบแบบ (BOQ) เป็นต้น
* Revit Structure - เป็นโปรแกรมที่ออกแบบมาตอบสนองการใช้งานสำหรับวิศวกรโครงสร้างอาคารและ การเขียนแบบด้านงานวิศวกรรมโดยเฉพาะ และยังสามารถส่งไฟล์ไปวิเคราะห์ในโปรแกรมคำนวณโครงสร้างต่างๆ ได้อีกด้วย
* Revit MEP - เป็นโปรแกรมที่ออกแบบมาตอบสนองการใช้งานสำหรับวิศวกรงานระบบและ การเขียนแบบด้านงานระบบโดยเฉพาะ ซึ่งประกอบด้วย งานด้านเครื่องกล (Mechanic) งานด้านไฟฟ้า (Electrical) งานด้านสุขาภิบาล (Pumbling)

อนึ่ง โปรแกรมทั้งสามข้างต้น สามารถนำมาทำงานร่วมกันได้และสามารถใช้คำสั่งตรวจสอบความขัดแย้งในแบบ (Interference Check)ได้ เพื่อป้องกันความผิดพลาดจากการต่างคนต่างหน้าที่ออกแบบ และสนับสนุนการทำงานหลายคนในขณะเดียวกันในไฟล์เดียว (Worksharing)

## Revit Extension
นอกจากนี้ Revit ในแต่ละด้าน ยังมี Extension เพิ่มความสามารถในการทำงานอีกด้วย โดยจุดเด่นของ Extension 2009 จะอยู่ที่ Revit Structure ซึ่งทางออโตเดสก์ ได้นำเอาโปรแกรมโครงสร้าง RCAD ที่ทางออโตเดสก์เพิ่งซื้อกิจการ มารวมด้วย

Extension เป็นบริการสำหรับลูกค้าที่ลง Subscription กับทางออโตเดสก์เท่านั้น

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* อาร์คิแคด ซอฟต์แวร์ที่มีลักษณะการทำงานคล้ายกัน

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เรฟวิตอย่างเป็นทางการ จากออโตเดสก์
* ThaiBIM เว็บบอร์ดไทยสำหรับโปรแกรม BIM

ร
อลิเนีย จี.222

จี.222|thumb|250px|right
**อลิเนีย จี.222**  (Alenia G.222)  เป็นเครื่องบินลำเลียงแบบแรกเครื่องยนต์ 2 ใบพัดที่สร้างขึ้นในอิตาลี เครื่องต้นแบบ จี.222 บินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ.  1970 และเริ่มสายการผลิตในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ.  1975

## รายละเอียด จี.222
**เครื่องบินลำเลียงแบบที่ ๑๔ (บ.ล.๑๔)**
* **ประเภท** : เครื่องบินลำเลียงขนาดกลาง 
* **ผู้สร้าง** : บ.ALENIA ประเทศอิตาลี  (ปัจจุบันคือ บ.Leonardo)
* **เครื่องยนต์** : เครื่องยนต์เทอร์โบใบพัด เจเนอรัลอิเล็กทริก ที64-จีอี-พี4ดี ให้กำลัง 3,399 แรงม้า จำนวน 2 เครื่อง
* **กางปีก** : 28.8 เมตร 94 ฟุต 6 นิ้ว 
* **ความยาว** : 22.7 เมตร 74 ฟุต 1/2 นิ้ว 
* **สูง** : 9.8 เมตร 32 ฟุต 
* **น้ำหนักตัวเปล่า** : 14,590 กิโลกรัม (32,165 ปอนด์)
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด** : 28,000 กิโลกรัม (61,729 ปอนด์)
***ภารกรรมบรรทุกสูงสุด** : 9,000 กิโลกรัม
* **ความเร็วขั้นสูง** : 540 กิโลเมตร/ชั่วโมง (336 ไมล์/ชั่วโมง) ที่น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด
***อัตราเร็วเดินทาง** : 439 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด
***อัตราไต่สูงสุด** : 8.667 เมตร/วินาที
***อัตราไต่เมื่อใช้เครื่องยนต์เดียว** : ประมาณ 2 เมตร/วินาที
***เพดานบินใช้งาน** : 7,620 เมตร (25,000 ฟุต)
***เพดานบินเมื่อใช้เครื่องยนต์เดียว** : 5,000 เมตร (16,000 ฟุต)
***ระยะทางวิ่งขึ้น** 662 เมตร
***พิสัยบิน** : 2,950 กิโลเมตร เมื่อมีภารกรรมบรรทุก 5,000 กิโลกรัม
***พิสัยบินไกลสุด** : 4,633 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงเต็มที่
***ประจำการเมื่อ** :  พ.ศ. 2538
***นามเรียกขาน** : Cowboy

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อากาศยานขนส่งทางการทหาร