open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
การวิจัยเชิงคุณภาพ

**การวิจัยเชิงคุณภาพ** () เป็นการวิจัยประเภทหนึ่งที่มุ่งรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลที่ไม่ใช่ตัวเลข (เชิงพรรณนา) เพื่อทำความเข้าใจความเป็นจริงทางสังคมของแต่ละบุคคล รวมถึงทัศนคติ ความเชื่อ และแรงจูงใจของบุคคลเหล่านั้น การวิจัยประเภทนี้มักเกี่ยวข้องกับการสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนากลุ่ม หรือการสังเกตการณ์ภาคสนาม เพื่อรวบรวมข้อมูลที่มีรายละเอียดและบริบทที่ครบถ้วน การวิจัยเชิงคุณภาพมักใช้เพื่อสำรวจปรากฏการณ์ที่ซับซ้อน หรือเพื่อทำความเข้าใจประสบการณ์และมุมมองของผู้คนเกี่ยวกับหัวข้อใดหัวข้อหนึ่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีประโยชน์เมื่อนักวิจัยต้องการเข้าใจความหมายที่ผู้คนให้ความสำคัญกับประสบการณ์ของตน หรือค้นหาสาเหตุที่แท้จริงของพฤติกรรมของตัวบุคคล วิธีการเชิงคุณภาพประกอบด้วยชาติพันธุ์วรรณา ทฤษฎีฐานราก สัมพันธสารวิเคราะห์ และการวิเคราะห์ปรากฏการณ์เชิงตีความ วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพถูกนำมาใช้ในสาขาสังคมวิทยา มานุษยวิทยา รัฐศาสตร์ จิตวิทยา การศึกษาด้านการสื่อสาร สังคมสงเคราะห์ คติชน การวิจัยทางการศึกษา วิทยาการสารสนเทศ และวิศวกรรมซอฟต์แวร์

## ดูเพิ่ม
* การวิจัยเชิงปริมาณ
* อรรถปริวรรตศาสตร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิธีการวิจัย
ฟุตซอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียนรุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี 2025

การแข่งขัน **ฟุตซอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียนรุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี 2025** (หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ **2025 อาเซียน ยู-16 บอยส์' ฟุตซอล แชมเปียนชิป**) เป็นครั้งแรกของ ฟุตซอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียนรุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี, การแข่งขัน ฟุตซอล เยาวชนนานาชาติที่จัดขึ้นทุกสองปีโดย เอเอฟเอฟ สำหรับทีมชาติชายรุ่นอายุไม่เกิน 16 ปีของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้. การแข่งขันจัดขึ้นที่ โรงยิมเนเซียมจังหวัดนนทบุรี, ประเทศไทย ตั้งแต่วันที่ 22 ถึง 28 ธันวาคม.
มีทั้งหมดห้าประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันในรอบสุดท้าย, โดยผู้เล่นที่เกิดก่อนหรือหลังวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2552 มีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขัน.

## ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน
ทีมต่อไปนี้เข้าร่วมการแข่งขันสำหรับรอบสุดท้าย.

## ผู้เล่น

แต่ละทีมชาติส่งรายชื่อผู้เล่น 14 คน, ในจำนวนนั้นสองคนจะต้องเป็นผู้รักษาประตู.

## รอบแบ่งกลุ่ม
ชนะเลิศและรองชนะเลิศของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ, ในขณะที่อันดับที่ 3 และอันดับที่ 4 จะได้ผ่านเข้าสู่นัดชิงอันดับ 3.

*เวลาทั้งหมดคือเวลาท้องถิ่น, [[เวลามาตรฐานไทย|ICT]] ([[UTC+07:00|UTC+7]])*

----

----

----

----

## รอบแพ้คัดออก

*เวลาทั้งหมดคือเวลาท้องถิ่น, [[เวลามาตรฐานไทย|ICT]] ([[UTC+07:00|UTC+7]])*
### สายการแข่งขัน

### นัดชิงอันดับที่ 3

### รอบชิงชนะเลิศ

## ชนะเลิศ

## ดูเพิ่ม
* ฟุตซอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียนรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี 2025

## อ้างอิง

ฟุตซอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียนรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
อาเซียน
อาเซียน ยู-16 ฟุตซอล แชมเปียนชิป
อาเซียน ยู-16 ฟุตซอล แชมเปียนชิป
อาเซียน
เฮอร์เบิร์ต สเปนเซอร์

**เฮอร์เบิร์ต สเปนเซอร์** (; 27 เมษายน ค.ศ. 1820 – 8 ธันวาคม ค.ศ. 1903) เป็นนักปรัชญาพหูสูตชาวอังกฤษผู้รอบรู้ในหลายสาขา ทั้งปรัชญา จิตวิทยา ชีววิทยา สังคมวิทยา และมานุษยวิทยา สเปนเซอร์เป็นผู้ริเริ่มวลี "การอยู่รอดของผู้ที่เหมาะสมที่สุด" (survival of the fittest) ซึ่งเขาบัญญัติขึ้นในหนังสือ *หลักการชีววิทยา* (Principles of Biology) ค.ศ. 1864 หลังจากอ่านหนังสือ*[[กำเนิดสปีชีส์]]* (On the Origin of Species) ของชาลส์ ดาร์วินที่ตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1859 คำนี้ได้ชี้ให้เห็นถึงการคัดเลือกโดยธรรมชาติอย่างชัดเจน แต่สเปนเซอร์มองว่าวิวัฒนาการนั้นครอบคลุมไปถึงด้านสังคมวิทยาและจริยธรรมด้วย ดังนั้นเขาจึงสนับสนุนทฤษฎีของลามาร์กด้วย

สเปนเซอร์ได้พัฒนาแนวคิดเรื่องวิวัฒนาการที่ครอบคลุมทุกด้าน โดยมองว่าวิวัฒนาการคือการพัฒนาอย่างต่อเนื่องของโลกทางกายภาพ สิ่งมีชีวิต จิตใจมนุษย์ วัฒนธรรม และสังคมของมนุษย์ ในฐานะพหูสูต เขาได้มีส่วนร่วมในหลากหลายสาขาวิชา รวมถึงจริยธรรม ศาสนา มานุษยวิทยา เศรษฐศาสตร์ ทฤษฎีการเมือง ปรัชญา วรรณคดี ดาราศาสตร์ ชีววิทยา สังคมวิทยา และจิตวิทยา ในช่วงชีวิตของเขา เขาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะในแวดวงวิชาการที่ใช้ภาษาอังกฤษ สเปนเซอร์ได้รับการยกย่องว่าเป็น "ปัญญาชนชาวยุโรปที่มีชื่อเสียงที่สุดในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19" แต่หลังจากปี ค.ศ. 1900 อิทธิพลของเขากลับลดลงอย่างมาก ซึ่งในปี ค.ศ. 1937 ทาลคอตต์ พาร์สันส์ ได้ตั้งคำถามว่า "ตอนนี้ใครยังอ่านงานของสเปนเซอร์อยู่บ้าง?"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2363
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2446
ทาลคอตต์ พาร์สันส์

**ทาลคอตต์ พาร์สันส์** (; 13 ธันวาคม ค.ศ. 1902 – 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1979) เป็นนักสังคมวิทยาชาวอเมริกันในแนวทางคลาสสิก เป็นที่รู้จักกันดีจากทฤษฎีการกระทำทางสังคมและทฤษฎีหน้าที่นิยมเชิงโครงสร้าง พาร์สันส์ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในบุคคลที่มีอิทธิพลมากที่สุดในวงการสังคมวิทยาในคริสต์ศตวรรษที่ 20 หลังจากได้รับปริญญาเอกด้านเศรษฐศาสตร์ เขาได้ดำรงตำแหน่งอาจารย์ประจำที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดตั้งแต่ ค.ศ. 1927 ถึง 1973 โดยในปี ค.ศ. 1930 เขาเป็นหนึ่งในศาสตราจารย์กลุ่มแรกในภาควิชาสังคมวิทยาที่จัดตั้งขึ้นใหม่ของมหาวิทยาลัย ต่อมาเขามีบทบาทสำคัญในการก่อตั้งภาควิชาความสัมพันธ์ทางสังคมที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด

ทฤษฎีการกระทำทางสังคมของพาร์สันส์ ซึ่งพัฒนาขึ้นจากข้อมูลเชิงประจักษ์ เป็นทฤษฎีระบบสังคมที่กว้างขวาง เป็นระบบ และสามารถนำไปใช้ได้ทั่วไปเป็นครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาและยุโรป ผลงานที่สำคัญที่สุดของพาร์สันส์ในด้านสังคมวิทยาในโลกที่ใช้ภาษาอังกฤษ ได้แก่ การแปลงานของมัคส์ เวเบอร์ และการวิเคราะห์งานของเขาโดยเวเบอร์ เอมีล ดูร์กายม์ และวิลเฟรโด ปาเรโต งานของพวกเขามีอิทธิพลอย่างมากต่อมุมมองของพาร์สันส์และเป็นรากฐานของทฤษฎีการกระทำทางสังคมของเขา พาร์สันส์มองการกระทำโดยสมัครใจผ่านมุมมองของค่านิยมทางวัฒนธรรมและโครงสร้างทางสังคมที่จำกัดทางเลือกและกำหนดการกระทำทางสังคมทั้งหมดในท้ายที่สุด ตรงข้ามกับการกระทำที่ถูกกำหนดโดยกระบวนการทางจิตวิทยาภายใน แม้ว่าโดยทั่วไปแล้วพาร์สันส์จะถูกมองว่าเป็นนักทฤษฎีหน้าที่นิยมเชิงโครงสร้าง แต่ในช่วงปลายอาชีพของเขาในปี ค.ศ. 1975 เขาได้ตีพิมพ์บทความที่ระบุว่า "เชิงหน้าที่" และ "หน้าที่นิยมเชิงโครงสร้าง" เป็นคำที่ไม่เหมาะสมในการอธิบายลักษณะของทฤษฎีของเขา

ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 เป็นต้นมา นักสังคมวิทยารุ่นใหม่ได้วิพากษ์วิจารณ์ทฤษฎีของพาร์สันส์ว่าอนุรักษ์นิยมทางสังคม และงานเขียนของเขามีความซับซ้อนโดยไม่จำเป็น หลักสูตรสังคมวิทยาให้ความสำคัญกับทฤษฎีของเขาน้อยลงกว่าในช่วงที่เขาได้รับความนิยมสูงสุด (ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1940 ถึง 1970) อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันความสนใจในแนวคิดของเขาได้กลับมาอีกครั้ง

พาร์สันส์เป็นผู้สนับสนุนอย่างแข็งขันในการยกระดับวิชาชีพสังคมวิทยาและการขยายตัวของสาขาวิชานี้ในแวดวงวิชาการของอเมริกา เขาได้รับเลือกเป็นประธานสมาคมสังคมวิทยาแห่งอเมริกาในปี ค.ศ. 1949 และดำรงตำแหน่งเลขานุการตั้งแต่ ค.ศ. 1960 ถึง 1965

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2445
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2522
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน
วิลเฟรโด ปาเรโต

**วิลเฟรโด เฟเดริโก ดามาโซ ปาเรโต** (; (; 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1848 – 19 สิงหาคม ค.ศ. 1923) เป็นพหูสูตชาวอิตาลีผู้มีความสนใจในหลายสาขา ได้แก่ สังคมวิทยา วิศวกรรมโยธา เศรษฐศาสตร์ รัฐศาสตร์ และปรัชญา เขาได้สร้างคุณูปการสำคัญหลายประการให้กับเศรษฐศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการศึกษาเรื่องการกระจายรายได้และการวิเคราะห์ทางเลือกของแต่ละบุคคล และเป็นหนึ่งในผู้ริเริ่มสำนักเศรษฐศาสตร์โลซานน์ เขายังเป็นผู้ทำให้คำว่า *[[คนระดับนำ]]* เป็นที่นิยมใช้ในการวิเคราะห์ทางสังคม และมีส่วนร่วมในทฤษฎีอติชน เขาได้รับการยกย่องว่าเป็น "หนึ่งในนักปราชญ์สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสุดท้าย ผู้ได้รับการฝึกฝนด้านฟิสิกส์และคณิตศาสตร์ และกลายเป็นนักปราชญ์ผู้รอบรู้ที่มีอัจฉริยภาพแผ่ขยายไปเกือบทุกสาขาความรู้หลัก"

เขาเป็นผู้ริเริ่มแนวคิดประสิทธิภาพแบบปาเรโตและช่วยพัฒนาสาขาเศรษฐศาสตร์จุลภาค เขายังเป็นคนแรกที่กล่าวว่ารายได้เป็นไปตามการกระจายแบบปาเรโต ซึ่งเป็นการกระจายความน่าจะเป็นแบบกฎกำลัง หลักการปาเรโตถูกการตั้งชื่อตามเขา และสร้างขึ้นจากข้อสังเกตของเขาที่ว่าร้อยละ 80 ของความมั่งคั่งในอิตาลีเป็นของประชากรเพียงประมาณร้อยละ 20 เท่านั้น เขายังมีส่วนร่วมในสาขาคณิตศาสตร์และสังคมวิทยาอีกด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2391
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2466
หมวดหมู่:ชาวต่างชาติในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สถานะทางสังคม
การเสแสร้ง

**การเสแสร้ง** () คือการกระทำที่ทำให้ผู้รับข้อมูลหนึ่งคนหรือหลายคนเชื่อข้อมูลที่ไม่เป็นความจริง โดยที่ผู้เสแสร้งรู้ดีว่าข้อมูลนั้นเป็นเท็จ ในขณะที่ผู้รับข้อมูลไม่รู้ ซึ่งมักทำไปเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวหรือเพื่อความได้เปรียบ

ทั้งการเสแสร้งและความไม่ซื่อสัตย์ต่อผู้อื่นสามารถเป็นเหตุให้เกิดการฟ้องร้องทางแพ่งในกฎหมายละเมิด หรือกฎหมายสัญญา (ซึ่งเรียกว่าการให้ข้อมูลเท็จหรือการให้ข้อมูลเท็จโดยเจตนา หากกระทำโดยตั้งใจ) หรืออาจนำไปสู่การดำเนินคดีอาญาในข้อหาฉ้อฉลได้

## ดูเพิ่ม
* การปลอมเอกสาร
* การชักจูงทางจิตวิทยา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การเสแสร้ง
หมวดหมู่:การสื่อสาร
หมวดหมู่:พฤติกรรมมนุษย์
หมวดหมู่:พฤติกรรม
ระบบเปิด (ทฤษฎีระบบ)

thumb|252px|''ระบบเปิด''มีการไหลเข้าและออก แสดงถึงการแลกเปลี่ยนสสาร พลังงานหรือข้อมูลกับสิ่งล้อมรอบ
**ระบบเปิด** () เป็นระบบที่มีปฏิสัมพันธ์กับภายนอก ปฏิสัมพันธ์ดังกล่าวอาจอยู่ในรูปของการถ่ายโอนข้อมูล พลังงาน หรือวัสดุ เข้าหรือออกจากขอบเขตของระบบ ขึ้นอยู่กับสาขาวิชาที่กำหนดแนวคิดนั้น ระบบเปิดมีแนวคิดที่แตกต่างจากแนวคิดของระบบโดดเดี่ยว ซึ่งไม่มีการแลกเปลี่ยนพลังงาน สสาร หรือข้อมูลกับสิ่งแวดล้อม ระบบเปิดสามารถเรียกอีกอย่างได้ว่า **ระบบไหลเวียน** ()

แนวคิดของระบบเปิดได้รับการวางกรอบอย่างเป็นทางการภายในกรอบการทำงานที่ทำให้สามารถเชื่อมโยงทฤษฎีของสิ่งมีชีวิต อุณหพลศาสตร์ และทฤษฎีวิวัฒนาการเข้าด้วยกันได้ แนวคิดนี้ได้รับการขยายเพิ่มเติมด้วยการเกิดขึ้นของทฤษฎีสารสนเทศและต่อมาคือทฤษฎีระบบ ปัจจุบันแนวคิดนี้มีการประยุกต์ใช้ในวิทยาศาสตร์ธรรมชาติและสังคมศาสตร์

ในวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ ระบบเปิดคือระบบที่มีขอบเขตที่ทั้งพลังงานและมวลสามารถผ่านได้ ในทางตรงกันข้าม ระบบปิดคือระบบที่พลังงานสามารถผ่านได้ แต่สสารไม่สามารถผ่านได้

นิยามของคำว่าระบบเปิดนั้นตั้งอยู่บนสมมติฐานว่ามีแหล่งพลังงานที่ไม่สามารถหมดไปได้ ในทางปฏิบัติ พลังงานนี้มาจากแหล่งใดแหล่งหนึ่งในสภาพแวดล้อมโดยรอบ ซึ่งสามารถถือได้ว่ามีไม่จำกัดเพื่อวัตถุประสงค์ในการศึกษา ระบบเปิดประเภทหนึ่งคือระบบพลังงานการแผ่รังสี ซึ่งได้รับพลังงานจากรังสีของแสงอาทิตย์ ซึ่งเป็นแหล่งพลังงานที่สามารถถือได้ว่าไม่มีวันหมดไปในทางปฏิบัติ

## ดูเพิ่ม
* ระบบรูปนัย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ระบบ
หมวดหมู่:มโนทัศน์ทางอภิปรัชญา
จังหวัดฟรีสเตต

**จังหวัดฟรีสเตต** เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศแอฟริกาใต้ มีเมืองหลักคือบลูมฟอนเทน ซึ่งเป็นเมืองหลักด้านตุลาการของแอฟริกาใต้ด้วย ต้นกำเนิดทางประวัติศาสตร์ของรัฐนี้มาจากสาธารณรัฐบูร์ที่เรียกว่าเสรีรัฐออเรนจ์ และต่อมาคือจังหวัดออเรนจ์ฟรีสเตต

## ประวัติศาสตร์

อาณาเขตปัจจุบันของจังหวัดนี้มีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1994 เมื่อเขตปกครองตนเองของชาวบันตูสถานถูกยกเลิกและผนวกกลับเข้าเป็นส่วนหนึ่งของแอฟริกาใต้ นอกจากนี้ยังเป็นจังหวัดเดียวในสี่จังหวัดดั้งเดิมของแอฟริกาใต้ที่ไม่เคยมีการเปลี่ยนแปลงอาณาเขต นอกจากการผนวกเขตปกครองตนเองของชาวบันตูสถาน และอาณาเขตของจังหวัดนี้มีมาตั้งแต่ก่อนเกิดสงครามบูร์ครั้งที่สอง

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศแอฟริกาใต้
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2537
ภาษาอึนเดเบเลเหนือ

**ภาษาอึนเดเบเลเหนือ** () เป็นภาษาในกลุ่มนูนิที่พูดโดยชาวอึนเดเบเลเหนือ

คำว่าอึนเดเบเลใช้เรียกกลุ่มวัฒนธรรมแอฟริกันที่หลากหลายในซิมบับเว แต่ในแง่ของภาษาแล้ว อึนเดเบเลไม่ได้คล้ายคลึงกับภาษาอึนเดเบเลที่พูดกันในควาอึนเดเบเลในแอฟริกาใต้เลย แม้ว่าจะมีคำศัพท์บางคำที่ใช้ร่วมกันอยู่บ้าง เช่นเดียวกับภาษาย่อยหลายภาษาในกลุ่มนูนิ ชนพื้นเมืองจำนวนมากที่ถูกชาวมาตาเบเลเข้ามาปกครองถูกกลืนเข้าสู่ราชอาณาจักรของอึมซิลิกาซี (Mzilikazi) และเป็นสาขาหนึ่งของชนเผ่าซูลู ชาวมาตาเบเลในซิมบับเวสืบเชื้อสายมาจากชาวซูลู เนื่องจากผู้นำชาวซูลูที่ชื่ออึมซิลิกาซี (หนึ่งในแม่ทัพของกษัตริย์ชากาซูลู) ได้ออกจากราชอาณาจักรซูลูในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 ระหว่างเหตุการณ์อึมเฟคาเน (Mfecane) และมาถึงซิมบับเวในปัจจุบันในปี ค.ศ. 1839

แม้ว่าภาษาซูลูและภาษาอึนเดเบเลเหนือจะมีความแตกต่างกันบ้างในด้านไวยากรณ์ คำศัพท์ และสำเนียง แต่ทั้งสองภาษาก็มีคำศัพท์ร่วมกันมากกว่าร้อยละ 85 สำหรับนักภาษาศาสตร์ชาวนูนิที่มีชื่อเสียงอย่างแอนโทนี เทรเวอร์ โคป และไซริล เนียมเบซี จะถือว่าภาษาอึนเดเบเลเหนือเป็นเพียงภาษาย่อยภาษาหนึ่งของภาษาซูลู แต่สำหรับคนอื่น ๆ เช่น ลังกา คูมาโล จะถือว่าภาษาอึนเดเบเลเหนือเป็นภาษาหนึ่ง การแยกแยะระหว่างภาษาและภาษาย่อยสำหรับภาษาที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันมากนั้นเป็นเรื่องยาก โดยการตัดสินใจมักไม่ได้ขึ้นอยู่กับเกณฑ์ทางภาษาศาสตร์ที่เป็นกลาง แต่ขึ้นอยู่กับความรู้สึกส่วนตัว ซึ่งมักมีแง่มุมทางการเมืองเข้ามาเกี่ยวข้อง

ภาษาอึนเดเบเลเหนือและภาษาอึนเดเบเลใต้ (หรือภาษาเอ็นเดเบเลทรานส์ฟาล) ซึ่งพูดกันในแอฟริกาใต้ เป็นภาษาที่แยกจากกันแต่มีความเกี่ยวข้องกันในระดับหนึ่งและสามารถเข้าใจร่วมกันได้ในระดับหนึ่ง แม้ว่าภาษาเอ็นเดเบเลเหนือจะมีความใกล้เคียงกับภาษาซูลูมากกว่าก็ตาม ส่วนภาษาเอ็นเดเบเลใต้ แม้จะยังคงรักษารากเหง้าของกลุ่มภาษานูนิไว้ แต่ก็ได้รับอิทธิพลจากกลุ่มภาษาซูทูด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาษาในประเทศบอตสวานา
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศซิมบับเว
วอลเตอร์ แบเจิต

**วอลเตอร์ แบเจิต** (; 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1826 – 24 มีนาคม ค.ศ. 1877) เป็นนักข่าว นักธุรกิจ และนักเขียนบทความชาวอังกฤษ ผู้เขียนบทความมากมายเกี่ยวกับรัฐบาล เศรษฐศาสตร์ วรรณกรรม และเชื้อชาติ เขาเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ร่วมก่อตั้งนิตยสาร *National Review* ในปี ค.ศ. 1855 และจากผลงานของเขาเรื่อง *The English Constitution* และ *Lombard Street: A Description of the Money Market* (1873)

## สิ่งพิมพ์ที่สำคัญ
* (1848). "Principles of Political Economy," *The Prospective Review*, Vol. 4, No. 16, pp.&nbsp;460–502.
* (1858). *Estimates of Some Englishmen and Scotchmen*.
* (1867; second edition, 1872). *[[The English Constitution]]*. (online)
* (1872). *Physics and Politics* (online).
* (1873). *[[Lombard Street: A Description of the Money Market]]*. (online)
* (1875). "A New Standard of Value," *The Economist*, Vol. 33, No. 1682, pp.&nbsp;1361–63.
* (1877). *Some Articles on the Depreciation of Silver and on Topics Connected with It*.
* (1879). *Literary Studies*.
** Vol I
** Vol III
* (1880). *Economic Studies*.
* (1881). *Biographical Studies*.
* (1885). *The Postulates of English Political Economy*.
* (1889). *The Works of Walter Bagehot*.
* (1933). *The Love Letters of Walter Bagehot and Eliza Wilson* (with his spouse).

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยคอลเลจลอนดอน
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2369
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2420
ฮิดาริกิกิ โนะ เอเรน

เป็นซีรีส์เว็บมังงะของญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยแคปปี มังงะเรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่บนเว็บไซต์มังงะ *Cakes* ตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2559 จนถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2560 ฉบับรีเมคที่วาดภาพโดยนิฟุนิ ได้รับการตีพิมพ์บนแพลตฟอร์มออนไลน์โชเน็งจัมป์พลัสของชูเอชะ ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2560 จนถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 โดยได้รวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(*[[ทังโกบง]]*) จำนวน 24 เล่ม การดัดแปลงละครโทรทัศน์จำนวน 10 ตอน ออกอากาศทางช่องเอ็มบีเอสและทีบีเอส ตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2562 การดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ผลิตโดยสตูดิโอซิกแนล.เอ็มดีและโปรดักชัน ไอ.จี มีกำหนดออกอากาศในเดือนเมษายน พ.ศ. 2569

## ตัวละคร
;
:
:
;
:
:
;
:
:
;
:
:
;
:
:
;
:
:
;
:
:
;
:
;
:
;
:

## สื่อ
### เว็บคอมิค
*ฮิดาริกิกิ โนะ เอเรน*เขียนและวาดภาพโดยแคปปี เริ่มตีพิมพ์ในเว็บไซต์ cakes ตั้งแต่วันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2559 จนถึงวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2560

### มังงะ
การดัดแปลงเป็นมังงะที่วาดภาพประกอบโดยนิฟุนิ ได้ตีพิมพ์เผยแพร่บนแพลตฟอร์มออนไลน์โชเน็งจัมป์พลัสของชูเอชะ ตั้งแต่วันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2560 จนถึงวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ได้มีการเผยแพร่ตอนเพิ่มเติมเมื่อวันที่ 2 ธันวาคมของปีเดียวกัน ชูเอชะได้รวบรวมตอนต่าง ๆ ตีพิมพ์เป็นรูปเล่มรวม (*[[ทังโกบง]]*) จำนวน 24 เล่ม ซึ่งวางจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2560 จนถึงวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2565

#### จำนวนเล่ม

### ละคร
การดัดแปลงละครโทรทัศน์จำนวน 10 ตอน นำแสดงโดยเอไลซ่า อิเคดะและฟูจู คามิโอะในบทบาทนำ ออกอากาศทางช่องเอ็มบีเอสและทีบีเอส ตั้งแต่วันที่ 21 ตุลาคม จนถึงวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2562

### อนิเมะ
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565 มีการประกาศว่าซีรีส์นี้จะได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะ ต่อมาได้มีการเปิดเผยว่าจะเป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอซิกแนล.เอ็มดีและโปรดักชัน ไอ.จี กำกับโดยโทชิมาสะ ซูซูกิ โดยมีทาคุ คิชิโมโตะรับผิดชอบในการเขียนบทของซีรีส์ ออกแบบตัวละครโดยยูกะ ฟูคุจิ และอากาเนะ ทาไมซึ่งจะทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้กำกับแอนิเมชั่นด้วย และเพลงประกอบที่แต่งโดยพาโซคอม มิวสิค คลับ มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2569 ทางช่องทีวีโตเกียวและสถานีในเครือข่าย เพลงเปิดของเรื่องคือ "Funkin' Beautiful" ร้องโดย ALI ร่วมกับ  และเพลงปิดของเรื่องคือ "New Walk" ร้องโดย ครันชีโรลเป็นผู้สตรีมซีรีส์นี้

## ผลตอบรับ
มังงะเรื่องนี้ได้รับการแนะนำโดยนักวาดมังงะยูกิ ซูเอ็ตสึงุ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
*  
*  
* 

หมวดหมู่:เว็บคอมิกเปิดตัวใน พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่สิ้นสุดใน พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2569
หมวดหมู่:อนิเมะของครันชีโรล
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวนาฏกรรม
หมวดหมู่:เว็บคอมิกญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่เค้าโครงมาจากมังงะ
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของระบบกระจายเสียงไมนิจิ
หมวดหมู่:โปรดักชัน ไอ.จี
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์ชูเอชะ
หมวดหมู่:ซิกแนล.เอ็มดี
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของทีบีเอส เทเลวิชัน (ญี่ปุ่น)
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของทีวีโตเกียว
หมวดหมู่:เว็บคอมิกที่ได้รับการตีพิมพ์
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่กำลังจะมา
มิสเตอร์วอร์เบอร์ตัน

**โทมัส เอ็ดเวิร์ด วอร์เบอร์ตัน** (; เกิด 23 กรกฎาคม 1968) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ **มิสเตอร์วอร์เบอร์ตัน** เป็นแอนิเมเตอร์ ผู้ผลิตภาพยนตร์ นักเขียนบท และนักออกแบบตัวละครชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักดีจากการสร้างสรรค์ซีรีส์แอนิเมชันทางโทรทัศน์เรื่อง*[[รหัสลับเด็กข้างบ้าน]]* นอกจากนี้เขายังสร้างภาพยนตร์แอนิเมชันสั้นเรื่อง *เคนนีกับลิงชิมแปนซี* อีกด้วย เมื่อก่อน เขาเคยเป็นผู้ออกแบบงานสร้างในฤดูกาลแรกของเรื่อง *[[Beavis and Butt-Head]]* และเป็นหัวหน้าผู้ออกแบบตัวละครสำหรับซีรีส์แอนิเมชันเรื่อง *[[Pepper Ann]]* นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้เขียนหนังสือ *A Thousand Times No* อีกด้วย นับตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่ลอสแอนเจลิส ใน ค.ศ. 2009 เขาได้ทำงานที่ Disney Television Animation โดยได้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการฝ่ายการสร้างในเรื่อง *[[Fish Hooks]]* ผู้ร่วมอำนวยการสร้างในเรื่อง *[[The 7D]]* และผู้อำนวยการสร้างในเรื่อง *[[Muppet Babies]]*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Warburton Labs (official blog)
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2511
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ผู้อำนวยการสร้างรายการโทรทัศน์ชาวอเมริกัน
อะบูลฮะซัน อัสซะอีด อัลมัวะอ์ตะฎิด

**อะบูลฮะซัน อัสซะอีด อัลมัวะอ์ตะฎิด** (; อะบูลฮะซัน อัลมัวะอ์ตะฎิด บิลลาฮ์ อัสซะอีด บิร อัลมะอ์มูน; สวรรคต ค.ศ. 1248) เป็นเคาะลีฟะฮ์อัลโมฮัดผู้ครองราชย์ใน ค.ศ. 1242 จนกระทั่งสวรรคต พระองค์เป็นพระราชโอรสในอิดรีส อัลมะอ์มูน

## พระชนม์ชีพ
พระองค์ครองราชย์ต่อจากอับดุลวาฮิดที่ 2 พระเชษฐา/อนุชา ในสมัยที่อัลโมฮัดควบคุมพื้นที่บางส่วนของประเทศโมร็อกโกในปัจจุบัน ในรัชสมัยนี้ พระองค์พยายามยึดแม็กแน็สคืนจากราชวงศ์มะรีนิด และตแลมแซนจากราชวงศ์ซัยยานิด อัสซะอีดสามารถรวบรวมกองกำลังจากพวกมะรีนิดได้ ซึ่งยอมจำนนในนามต่อพระองค์ แต่ถูกพวกซัยยานิดสังหารในยุทธการที่อุจดา หลังจากนั้นพระเศียรของพระองค์ถูกตัดและสั่งให้นำไปแสดงให้พระราชมารดาของพระองค์ทอดพระเนตร

ราชวงศ์มะรีนิดใช้โอกาสนี้เข้ายึดแฟ็ส ทำให้ลดพื้นที่ควบคุมของอัลโมฮัดในบริเวณมาร์ราคิช

## อ้างอิง

## ข้อมูล
*Julien, Charles-André. *Histoire de l'Afrique du Nord, des origines à 1830*, Payot, Paris, 1994.
จังหวัดมาทาเบเลแลนด์ใต้

**จังหวัดมาทาเบเลแลนด์ใต้** เป็นจังหวัดทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศซิมบับเว มีประชากร 683,893 คน ตามสำมะโนประชากรของซิมบับเว ค.ศ. 2012 เป็นจังหวัดที่มีประชากรน้อยที่สุดของประเทศรองจากจังหวัดมาทาเบเลแลนด์เหนือ จังหวัดมาทาเบเลแลนด์ใต้และมาทาเบเลแลนด์เหนือได้รับการจัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1974 เมื่อจังหวัดมาทาเบเลแลนด์เดิมถูกแบ่งแยก จังหวัดนี้แบ่งออกเป็นหกเขต โดยมีเมืองหลักคือกวอนดา และเบตบริดจ์เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัด ชื่อ "มาทาเบเลแลนด์" มาจากกลุ่มชาติพันธุ์อึนเดเบเล ซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัด

จังหวัดมาทาเบเลแลนด์ใต้มีพรมแดนติดกับเมืองบูลาวาโยและจังหวัดมาทาเบเลแลนด์เหนือทางทิศเหนือ จังหวัดมิดแลนด์ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดมาสวินโกทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ประเทศแอฟริกาใต้ทางทิศใต้ และประเทศบอตสวานาทางทิศตะวันตก มีพื้นที่ 54,172 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นร้อยละ 13.86 ของพื้นที่ทั้งหมดของประเทศซิมบับเว เป็นจังหวัดที่ใหญ่เป็นอันดับสี่จากสิบจังหวัดของประเทศ จังหวัดมาทาเบเลแลนด์ใต้ตั้งอยู่ริมทะเลทรายคาลาฮารี ทำให้มีสภาพอากาศแห้งแล้งไม่เอื้อต่อเกษตรกรรม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศซิมบับเว
จังหวัดมิดแลนส์

**จังหวัดมิดแลนส์** เป็นจังหวัดของประเทศซิมบับเว มีพื้นที่ 49,166 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 1,811,905 คน (ค.ศ. 2022) เป็นที่อยู่อาศัยของผู้คนหลากหลายเชื้อชาติ ตั้งอยู่ที่จุดศูนย์กลางของประเทศ ประกอบด้วยผู้พูดภาษาโชนา ภาษาอึนเดเบเลเหนือ ภาษาสวานา ภาษาซูทู ภาษาเวนดา และภาษาเชวา รวมถึงภาษาอื่นๆ อีกมากมาย กเวรู เมืองใหญ่อันดับสามในประเทศซิมบับเวเป็นเมืองหลักของจังหวัด

จังหวัดมิดแลนส์มีเมืองคเวคเว ซึ่งเป็นเมืองที่มีอุตสาหกรรมเหมืองแร่และการผลิตขนาดใหญ่ และบริษัทเซเบิลเคมิคัลส์ทรัสต์ (Sable Chemicals Trust) ก็มีสำนักงานอยู่ในเมืองนี้ด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศซิมบับเว
เซอฟร็อง

**เซอฟร็อง** (, ) เป็นเทศบาลในจังหวัดแซน-แซ็ง-เดอนี ชานเมืองตะวันออกเฉียงเหนือของปารีส แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ ประเทศฝรั่งเศส อยู่ห่างจากศูนย์กลางปารีส 

## ประวัติ
Hôtel de Ville หลังปัจจุบันสร้างเสร็จใน ค.ศ. 2015

## ภูมิศาสตร์
เซอฟร็องตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของ Boulevard Périphérique

## ประชากร

## อ้างอิิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการ
อีแวน เฟรเดอริก

**อีแวน** "**ชิป**" **เฟรเดอริกที่ 2** (; เกิด ค.ศ. 1966) เป็นอดีตทหารชาวอเมริกันที่ถูกพิจารณาคดีในศาลทหารในข้อหาทารุณกรรมนักโทษหลังจากเกิดเรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับการทารุณกรรมนักโทษในเรือนจำอะบูฆุร็อยบ์ระหว่าง ค.ศ. 2003–2004 พร้อมกับทหารคนอื่น ๆ ในหน่วยกองหนุนกองทัพ คือ เหล่าสารวัตรทหารที่ 372 เฟรเดอริกถูกกล่าวหาว่าปล่อยให้มีการทารุณกรรมทางเพศ ทางร่างกาย และทางจิตใจต่อนักโทษชาวอิรักในเรือนจำอะบูฆุร็อยบ์ ซึ่งเป็นเรือนจำที่มีชื่อเสียงในทางไม่ดีในกรุงแบกแดดระหว่างที่สหรัฐอเมริกาเข้ายึดครองอิรัก ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2004 เฟรเดอริกยอมรับสารภาพผิดในข้อหาสมรู้ร่วมคิด ละเลยหน้าที่ ทารุณกรรมนักโทษ การประทุษร้าย และกระทำการอนาจาร เขาถูกตัดสินจำคุก 8 ปี เสียยศและเงินเดือน และถูกปลดประจำการอย่างไม่เป็นเกียรติ () หลังถูกจำคุกเป็นเวลาสี่ปี เขาได้รับการปล่อยตัวโดยมีการคุมประพฤติในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2007 

เฟรเดอริกเป็นสิบตรี และเป็นพลทหารอาวุโสที่สุดในเรือนจำตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม ค.ศ. 2003 ก่อนที่เฟรเดอริกจะถูกส่งไปประจำการที่อิรัก เขาเคยเป็นเจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ในศูนย์ราชทัณฑ์บักกิงแฮมที่ดิลล์วิน รัฐเวอร์จีเนีย

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
*

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Interview with Philip Zimbardo  (scroll to 51:50)
*Philip Zimbardo at TED.org

หมวดหมู่:เจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคลากรทหารจากรัฐแมรีแลนด์
หมวดหมู่:ทหารกองทัพสหรัฐ
หมวดหมู่:คนที่ถูกตัดสินว่ามีความผิดในคดีอื้อฉาวอะบูฆุร็อยบ์
ภาษาโชนา

**ภาษาโชนา** หรือ **ชิโชนา** () เป็นภาษากลุ่มบันตูที่พูดโดยชาวโชนาในประเทศซิมบับเวและโมซัมบิก คำว่า "โชนา" นั้นใช้ในความหมายที่หลากหลาย ทั้งโดยรวมแล้วหมายถึงภาษาโชนารูปแบบย่อยกลางทั้งหมด (ซึ่งประกอบด้วย เซซูรู, มานยิกา, โคเรโคเร และคารังกา หรือ อึนเดา) หรือโดยเฉพาะภาษาโชนามาตรฐาน ซึ่งเป็นรูปแบบย่อยที่ได้รับการกำหนดมาตรฐานในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 ตามความหมายที่กว้างกว่านั้น ภาษานี้มีผู้พูดมากกว่า 14 ล้านคน

กลุ่มภาษาขนาดใหญ่ที่มีความสัมพันธ์ทางประวัติศาสตร์กัน ซึ่งนักภาษาศาสตร์เรียกว่ากลุ่มภาษาโชนาหรือกลุ่มภาษาโชนิก ยังรวมถึงภาษาอึนเดา (โชนาตะวันออก) และภาษาคาลังกา (โชนาตะวันตก) ด้วย ในการจำแนกประเภทภาษากลุ่มบันตูของกัทรี โซน S.10 กำหนดกลุ่มภาษาโชนิก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาษาในประเทศบอตสวานา
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศโมซัมบิก
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศแซมเบีย
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศซิมบับเว
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศแอฟริกาใต้
กลุ่มภาษาแอตแลนติก-คองโก

**กลุ่มภาษาแอตแลนติก-คองโก** เป็นกลุ่มภาษาที่ใหญ่ที่สุดในแอฟริกา กลุ่มภาษาเหล่านี้มีระบบหมวดคำนามที่เป็นเอกลักษณ์ และเป็นแกนหลักของสมมติฐานตระกูลภาษาไนเจอร์-คองโก ภาษากลุ่มนี้ครอบคลุมภาษาตระกูลไนเจอร์-คองโกทั้งหมด ยกเว้นภาษากลุ่มมันเด โดกอน อิโจอิด เซียมู ครู คัตลา และราชาด (ซึ่งก่อนหน้านี้เคยจัดอยู่ในกลุ่มภาษาคอร์โดฟาเนีย) และอาจรวมถึงภาษากลุ่มอูบังเกียบางส่วนหรือทั้งหมดด้วย แนวคิด "ภาษาไนกริติกตะวันตก" ของฮันส์ กุนเทอร์ มูคานอฟสกี สอดคล้องกับภาษากลุ่มแอตแลนติก-คองโกในปัจจุบันโดยประมาณ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตระกูลภาษา
กลุ่มภาษามันเด

**กลุ่มภาษามันเด** เป็นกลุ่มภาษาที่พูดกันในหลายประเทศในแอฟริกาตะวันตกโดยชาวมันเด ซึ่งรวมถึงภาษามานินกา (มาลินเก) มันดินกา โซนินเก บัมบารา คเปลเล จูลา (ดิอูลา) โบโซ เมนเด ซูซู และไว มีภาษาพูดประมาณ 60 ถึง 75 ภาษา โดยมีผู้พูดประมาณ 60 ล้านคน ส่วนใหญ่อยู่ในประเทศบูร์กินาฟาโซ มาลี เซเนกัล แกมเบีย กินี กินี-บิสเซา เซียร์ราลีโอน ไลบีเรีย โกตดิวัวร์ และยังรวมถึงทางตอนใต้ของมอริเตเนีย ทางตอนเหนือของกานา ทางตะวันตกเฉียงเหนือของไนจีเรีย และทางตอนเหนือของเบนินด้วย

ภาษากลุ่มมันเดมีลักษณะคำศัพท์บางส่วนคล้ายคลึงกับภาษากลุ่มแอตแลนติก-คองโก ดังนั้นจึงมีการเสนอให้รวมภาษากลุ่มนี้เข้าด้วยกันเป็นส่วนหนึ่งของภาษาตระกูลไนเจอร์-คองโกที่ใหญ่กว่ามาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 อย่างไรก็ตาม ภาษากลุ่มมันเดขาดโครงสร้างทางสัณฐานวิทยาของคำนาม ซึ่งเป็นลักษณะเด่นหลักของภาษาตระกูลแอตแลนติก-คองโก ดังนั้น นักภาษาศาสตร์จึงเริ่มพิจารณาภาษากลุ่มมันเดและภาษาตระกูลแอตแลนติก-คองโกเป็นภาษาอิสระมากขึ้นเรื่อย ๆ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตระกูลภาษา
หมวดหมู่:ภาษาในทวีปแอฟริกา
ภาษามันดินกา

**ภาษามันดินกา** หรือ **ภาษามันดิงโก** เป็นภาษาที่พูดโดยชาวมันดินกาในภูมิภาคคาซามันซ์ และประเทศเซเนกัล ประเทศแกมเบีย ซึ่งถือเป็นหนึ่งในภาษาหลัก

ภาษามันดินกาอยู่ในกลุ่มภาษามันดิงซึ่งเป็นกลุ่มย่อยของกลุ่มภาษามันเด และคล้ายกับภาษาคัสซอนเก แต่มีสระเพียง 5 ตัว แทนที่จะเป็น 7 ตัว เนื่องจากขาดความแตกต่างของเสียงสระและพยัญชนะ ภาษาถิ่นที่พูดกันในภูมิภาคฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของแกมเบียมีลักษณะใกล้เคียงกับสำเนียงเสียงสูงต่ำ เนื่องจากมีความใกล้เคียงกับภาษาเพื่อนบ้านที่ไม่มีวรรณยุกต์ เช่น ภาษาโวลอฟ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาษาในประเทศแกมเบีย
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศกินี-บิสเซา
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศเซเนกัล
การล่าสัตว์

**การล่าสัตว์** () เป็นกิจกรรมของมนุษย์ในการแสวงหา ไล่ล่า จับ และฆ่าสัตว์ป่าหรือสัตว์ดุร้าย เหตุผลที่พบบ่อยที่สุดที่มนุษย์ล่าสัตว์คือการได้ร่างกายของสัตว์เพื่อเอาเนื้อและผลิตภัณฑ์จากสัตว์ที่มีประโยชน์ (ขน/หนัง กระดูก/งา เขา/กวาง ฯลฯ) เพื่อนันทนาการ/การสตัฟฟ์สัตว์ แม้ว่าอาจจะทำเพื่อเหตุผลอื่น ๆ เช่น การกำจัดสัตว์นักล่าที่เป็นอันตรายต่อมนุษย์หรือสัตว์เลี้ยง เพื่อกำจัดศัตรูพืชและสัตว์รบกวนที่ทำลายพืชผล/ปศุสัตว์/สัตว์ปีกหรือแพร่กระจายโรค เพื่อการค้า/การท่องเที่ยว หรือเพื่อการอนุรักษ์ระบบนิเวศเพื่อป้องกันประชากรล้นเกินและชนิดพันธุ์ต่างถิ่นที่รุกราน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การล่าสัตว์
หมวดหมู่:การกระทำทารุณโหดร้ายต่อสัตว์
หมวดหมู่:ทักษะการเอาตัวรอด
กองทัพน้อยที่ 24 (แวร์มัคท์)

**กองทัพน้อยที่ 24** () เป็นกองทัพสนามของกองทัพบกเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1944 ปรากฏเพียงเจ็ดเดือนสุดท้ายของสงคราม และไม่เคยมีกำลังรบที่สำคัญก่อนที่จะยอมจำนนต่อฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1945

## ประวัติ
กองทัพที่ 24 ก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤศจิกายนปี 1944 จากหน่วยบัญชาการกองพลสนับสนุนบริเวณชายแดนเยอรมนี-สวิตเซอร์แลนด์ หน่วยบัญชาการกองทัพนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของกองทัพที่ 19 แต่ไม่มีกองกำลังรบเป็นของตนเอง หลังเดือนมีนาคมปี 1945 หน่วยนี้ปรากฏในเอกสารของเยอรมันในนามหน่วยบัญชาการ "ป้อมปราการแอลป์" ขณะยังคงปฏิบัติหน้าที่รักษาชายแดนและอยู่ภายใต้การบัญชาการของ ฮันส์ ชมิดท์ หน่วยบัญชาการกองทัพ (ซึ่งได้รับการเสริมกำลังด้วยกองกำลัง ฟ็อลคส์ชตวร์ม และกองพันรักษาชายแดน) ถูกกองทัพฝรั่งเศสบุกโจมตีทางตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนี และต้องหนีข้ามทะเลสาบคอนสแตนซ์โดยเรือเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกโอบล้อม ในช่วงปลายเดือนเมษายนและต้นเดือนพฤษภาคม ขณะที่แนวรบของเยอรมันกำลังพังทลาย กองทัพที่ 24 ที่ตั้งขึ้นได้รับมอบหมายให้ดูแลกองพลที่มีกำลังพลน้อยกว่าสองกองพลคือ กองพลที่ 405 และกองพลที่ 465

ในช่วงวันสุดท้ายของสงคราม กองกำลังที่กระจัดกระจายของกองทัพที่ 24 ถูกโจมตีโดยกองทัพที่ 1 ของฝรั่งเศสที่ซึ่งบัญชาการโดย (เดอ ลัตร์ เดอ ทัสซินยี) ในนอร์ทไทโรลและฟอร์อาร์ลแบร์ค และเมื่อวันที่ 30 เมษายน 1945 กองพลภูเขาโมร็อกโกที่ 4 และกองพลยานเกราะฝรั่งเศสที่ 5 ยึดเบรเกินซ์ได้ เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ฮันส์ ชมิดต์ได้ติดต่อกับกองกำลังฝรั่งเศสเพื่อเจรจายอมจำนนกับเดอ ลัตร์ เดอ ทัสซินยี ในขณะที่ กองกำลังฝรั่งเศส-อเมริกันก็กำลังเจรจากับกองทัพที่ 19 อยู่เช่นกัน เดอ ลัตร์ เดอ ทัสซินยีหวังที่จะให้กองทัพที่ 24 ยอมจำนนในลักษณะพิเศษ (เนื่องจากมีเพียงกองกำลังฝรั่งเศสเท่านั้นที่ต่อต้านกองทัพที่ 24) แต่ชมิดต์ตกลงในระหว่างนี้ที่จะเข้าร่วมกับนโยบายของกลุ่มกองทัพ จี เพื่อยอมจำนนต่อกลุ่มกองทัพสหรัฐที่ 6 นำโดย (จาคอบ แอล. เดเวอร์ส) การยอมจำนนของกองทัพกลุ่ม จี นั้นรวมถึงกองกำลังเยอรมันจำนวนมากในตอนใต้ของเยอรมนี (ภายใต้การบัญชาการโดยของอัลเบิร์ต เคสเซลริง) มีผลบังคับใช้ในเวลาเที่ยงของวันที่ 6 พฤษภาคม แต่เดอ ลัตต์ เดอ ทัสซินยี ซึ่งรู้สึกถูกดูหมิ่นจากการที่ผู้บัญชาการชาวอเมริกันไม่สนใจความคิดเห็นของฝรั่งเศส ไม่ยอมรับว่ากองทัพที่ 24 เป็นหน่วยใต้บังคับบัญชาของกองทัพที่ 19 และเลือกที่จะมองว่ามันเป็นกองกำลังที่ยังคงปฏิบัติการอยู่ต่อไป การสู้รบเป็นระยะ ๆ จึงยังคงดำเนินต่อไปจนถึงช่วงเย็นของวันที่ 6 พฤษภาคม 1945 แต่ข้อเรียกร้องของฝรั่งเศสที่ให้ฮันส์ ชมิดท์ยอมจำนนต่อฝรั่งเศสกลับถูกละเลย ในที่สุดประเด็นนี้ก็เงียบหายไปพร้อมกับการยุติของศึก หลังกองกำลังเยอรมันสลายตัวไปตามผลของการยอมจำนน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กองทัพสนามเยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:หน่วยและรูปขบวนทหารที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2487
หมวดหมู่:หน่วยและรูปขบวนทหารที่ยุบเลิกในปี พ.ศ. 2488
เจ้าหญิงแมรี ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์และเอดินบะระ

**เจ้าหญิงแมรี ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์และเอดินบะระ** (; 25 เมษายน ค.ศ. 1776 – 30 เมษายน ค.ศ. 1857) เป็นพระราชบุตรลำดับที่ 11 และเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 4 ของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร กับชาร์ล็อทเทอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์

พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับ เจ้าชายวิลเลียม เฟรเดอริก ดยุกแห่งกลอสเตอร์และเอดินบะระ 

เจ้าหญิงแมรี ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์และเอดินบะระ ทรงดำรงพระชนม์ชีพ ยาวนานถึง 4 แผ่นดิน นับตั้งแต่ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร จวบจนรัชสมัยสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย

เจ้าหญิงแมรี ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์และเอดินบะระ เสด็จสิ้นพระชนม์ในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1857 หลังจากวันประสูติ 5 วัน สิริพระชันษา 81 ปี ณ คฤหาสน์กลอสเตอร์ เมืองเวย์เมาท์ นับเป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 ที่ดำรงพระชนม์ชีพเป็นพระองค์สุดท้าย และมีพระชันษาสูงสุด มีพิธีพระศพฝัง ณ โบสถ์น้อยเซนต์จอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์

## อ้างอิง

*

หมวดหมู่:พระราชธิดาในพระมหากษัตริย์
หมวดหมู่:พระราชบุตรในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:บุคคลจากลอนดอน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮันโนเฟอร์
หมวดหมู่:ดัชเชสแห่งเอดินบะระ
หมวดหมู่:เจ้านายพระชันษายืนแห่งราชวงศ์อังกฤษ
หมวดหมู่:สมัยจอร์เจียน
หมวดหมู่:เจ้าหญิงอังกฤษ
ตำบลศาลาด่าน

**ศาลาด่าน** เป็นตำบลในอำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่ ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของเทศบาลตำบลศาลาด่านตั้งแต่วันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2563 ปัจจุบันพื้นที่มีการขยายตัวของการท่องเที่ยว ทั้งโรงแรมและรีสอร์ตที่ถือว่าเป็นอันดับต้นของจังหวัดกระบี่

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลศาลาด่าน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลเกาะลันตาน้อย
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับทะเลอันดามัน
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลเกาะลันตาใหญ่
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับทะเลอันดามัน

## ประวัติ
ศาลาด่าน เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 4 ในเขตตำบลเกาะลันตาใหญ่ อำเภอเกาะลันตา ต่อมาปี พ.ศ. 2526 ทางจังหวัดกระบี่ได้ประกาศแยกพื้นที่ฝั่งเหนือของตำบลเกาะลันตาใหญ่ ได้แก่ หมู่ 4 บ้านศาลาด่าน, หมู่ 5 บ้านพระแอะ,บ้านคลองโข่ง, หมู่ 9 บ้านโล๊ะบาหรา,บ้านแหลมทุ่งยูง, หมู่ 10 บ้านทุ่งหยีเพ็ง,บ้านทุ่งส้าน และหมู่ 11 บ้านโล๊ะดุหยง รวม 5 หมู่บ้าน ออกมาตั้งเป็น ตำบลศาลาด่าน  

โดยชื่อ "ศาลาด่าน" มาจากที่มีผู้นำเรือสินค้าและเรือของชาวบ้านที่สัญจรไปมา แวะพักจอดเพื่อหลบมรสุมบริเวณศาลาที่ชาวบ้านสร้างขึ้น และต่อมาบริเวณดังกล่าว ได้ก่อสร้างอาคาร (ศาลา) ด่านตรวจเรือสินค้าเข้าออก เป็นด่านศุลกากรทางทะเลฝั่งอันดามัน

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลศาลาด่านแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านศาลาด่าน
* **หมู่ที่ 2** บ้านพระแอะ
* **หมู่ที่ 3** บ้านโล๊ะบาหรา
* **หมู่ที่ 4** บ้านทุ่งหยีเพ็ง
* **หมู่ที่ 5** บ้านโล๊ะดุหยง

## อ้างอิง

ศาลาด่าน
ศาลาด่าน
สัปเหร่อ 2

***สัปเหร่อ 2*** () เป็นภาพยนตร์ไทยแนวสยองขวัญเหนือธรรมชาติ ตลกดรามา ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2569 และเป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 8 ต่อจาก*[[เทย ไทบ้านเดอะซีรีส์]]* โดยมาจากภาคแยกในจักรวาลไทบ้าน เดอะซีรีส์ นำแสดงโดย ภูวศิษฐ์ อนันต์พรสิริ, ณัฐวุฒิ แสนยะบุตร, ธนาดล บัวระบัติ, ธันวาพร นาสมบัติ, บุญเทา กัญญะพิลา, ชาติชาย ชินศรี, นฤพล ใยอิ้ม, อิษยา ฮอสุวรรณ และ คำตัน จินดามล เดิมมีกำหนดฉายวันแรกในวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2568  เนื่องจากสถานการณ์ความไม่สงบที่เกิดขึ้นในพื้นที่ชายแดนไทย–กัมพูชา ซึ่งส่งผลต่อการดำเนินงานของทีมผู้สร้างต่อสตูดิโอซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่จังหวัดศรีสะเกษ และใช้ระยะเวลาในการตัดต่อ ก่อนจะเลื่อนวันฉายขยับมาเป็นวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

## เนื้อเรื่อง
หลังการจากการเสียชีวิตของใบข้าวและสัปเหร่อศักดิ์ หมู่บ้านที่เคยเต็มไปด้วยความตายได้กลับสู่ความเงียบสงบอีกครั้งจนกระทั่งวันหนึ่ง ยายจ่อยถูกฟ้าผ่าจนเสียชีวิตก่อนจะลืมตาฟื้นคืนชีพขึ้นมาอย่างผิดธรรมชาติ การกลับมาของยายจ่อยไม่ใช่ปาฏิหาริย์ แต่คือจุดเริ่มต้นของบางสิ่งที่ไม่ควรถูกปลุกขึ้นมา ธูป ชายหนุ่มผู้ที่ยังไม่สามารถก้าวผ่านความสูญเสียของคนที่รัก โดยเริ่มเชื่อว่ายายจ่อยคือหนทางสู่โลกหลังความตาย โลกที่ต้องยอมแลกทุกอย่างเพื่อเข้าไป แม้ต้องเผชิญกับความจริงที่อาจไม่มีวันกลับมาได้เหมือนเดิม

## นักแสดง

## การประชาสัมพันธ์
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ธิติ ศรีนวล ได้ประกาศผ่านสื่อสังคมถึงการพัฒนาภาพยนตร์เรื่อง สัปเหร่อ 2 ซึ่งเป็นภาคลำดับถัดไปต่อจาก สัปเหร่อ โดยระบุว่าบทภาพยนตร์ได้ผ่านการนำเสนอแล้ว

ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2568 ได้เผยแพร่โปสเตอร์ภาพยนตร์อย่างเป็นทางการ พร้อมข้อความแนวคิดของภาพยนตร์เกี่ยวกับโลกหลังความตาย โดยมีนักแสดงสมทบใหม่จำนวน 2 คน คือ โจอี้ ภูวศิษฐ์ และ อิษยา ฮอสุวรรณ ซึ่งเข้าร่วมแสดงภาพยนตร์ในเรื่องนี้ ต่อมาในเดือนกันยายนปีเดียวกัน ได้ประกาศว่าการถ่ายทำภาพยนตร์ได้เสร็จสิ้นลงและอยู่ระหว่างการตัดต่อ

ในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2569 ได้มีการปล่อยทีเซอร์ตัวอย่างของภาพยนตร์อย่างเป็นทางการ ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569 ก่อนวันออกฉายได้มีการเปิดตัวภาพยนตร์ และมีการจัดงานกาลาพรีเมียร์ ณ สยามพารากอน ชั้น 5

## กระแสตอบรับ
### บ็อกซ์ออฟฟิศ
ภาพยนตร์ทำเงินเปิดตัววันแรกในเขตกรุงเทพมหานคร, ปริมณฑล และเชียงใหม่ 5.01 ล้านบาท และทั่วประเทศ 16 ล้านบาท หลังจากเข้าฉายสี่วันสุดสัปดาห์แรก ทำเงินในเขตกรุงเทพมหานคร, ปริมณฑล และเชียงใหม่ รวม 29.85 ล้านบาท และทำเงินทั่วประเทศรวม 110.45 ล้านบาท กลายเป็นภาพยนตร์ไทยทำเงินรวมทั่วประเทศทะลุ 100 ล้านบาทเรื่องแรกของปี พ.ศ. 2569 สิ้นสุดสัปดาห์ที่สอง ทำเงินในเขตกรุงเทพมหานคร, ปริมณฑล และเชียงใหม่ รวม 61.54 ล้านบาท และทำเงินทั่วประเทศรวม 230.81 ล้านบาท

## เพลงประกอบภาพยนตร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2569
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในจังหวัดศรีสะเกษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ธิติ ศรีนวล
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ทำรายได้เกิน 100 ล้านบาท
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สยองขวัญเหนือธรรมชาติไทย
วัดสวนแก้วอุทยานใหญ่

**วัดสวนแก้วอุทยานใหญ่** เป็นโบราณสถานร้างตั้งอยู่ในพื้นที่ด้านทิศใต้ภายในกำแพงเมืองศรีสัชนาลัย ระหว่างวัดเจดีย์เจ็ดแถวและวัดนางพญา ในตำบลหนองอ้อ อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย อยู่ห่างจากแม่น้ำยมมาทางทิศตะวันตกประมาณ 400 เมตร

ชื่อของวัดเป็นชื่อที่ชาวบ้านสมัยหลังตั้งขึ้น บริเวณโดยรอบวัดนี้ในเวลานั้นเต็มไปด้วยต้นแก้ว มีวัดอยู่ในบริเวณนี้สองวัด จึงเรียกวัดหนึ่งว่าวัดสวนแก้วอุทยานน้อย และเรียกอีกวัดหนึ่งว่าวัดสวนแก้วอุทยานใหญ่

จากพงศาวดารเหนือ มีผู้สันนิษฐานว่าวัดสวนแก้วอุทยานใหญ่ อาจเป็นวัดมหาธาตุ โดยระบุว่าเป็นที่จำพรรษาของพระครูบาโชติ หรือพระญาณโชติ พระสังฆราชฝ่ายขวา หรือฝ่ายคามวาสี

โบราณสถานแห่งนี้ก่อด้วยศิลาแลงเป็นหลัก ประกอบด้วยวิหารขนาด 6 ห้องที่มีมุขหน้าหลังและบันไดทางขึ้น 5 ทาง ซึ่งเชื่อมต่อกับเจดีย์ประธานทรงระฆังกลม โดยมีบันไดนำขึ้นสู่ส่วนเรือนธาตุที่สันนิษฐานว่าเคยประดิษฐานพระพุทธรูป บริเวณด้านข้างมีเจดีย์รายที่เหลือเพียงส่วนฐาน และทั้งหมดถูกล้อมรอบด้วยกำแพงศิลาแลงทรงฐานปัทม์ที่ตกแต่งส่วนยอดด้วยรูปบัวหลังเจียดอย่างประณีต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย
สวนแก้วอุทยานใหญ่
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสุโขทัย
วัดพระธาตุสองพี่น้อง

**วัดพระธาตุสองพี่น้อง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเวียง อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโขงภายในเวียงปรึกษา (เชียงแสนน้อย) มีเนื้อที่ทั้งหมด 15 ไร่ 2 ตารางวา

วัดพระธาตุสองพี่น้องไม่ปรากฏประวัติความเป็นมาจากเอกสารทางประวัติศาสตร์ใด ๆ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุตั้งวัด พ.ศ. 1301 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2553

ภายในวัดมีสิ่งที่สำคัญคือ เจดีย์เก่าแก่ 2 องค์คือองค์ด้านทิศเหนือและองค์ด้านทิศใต้ ศิลปะล้านนา ซึ่งเป็นที่มาของชื่อวัดพระธาตุสองพี่น้อง (เดิมเรียกว่าเจดีย์พระธาตุบำเหมือดเชียงแสนน้อย) โดยเจดีย์องค์พี่มีลักษณะเป็นเจดีย์ทรงปราสาท 5 ยอด มีซุ้มจระนำประดับลายปูนปั้นและมีระฆังทรงกลมที่มุมทั้ง 4 ซึ่งเป็นแบบแผนศิลปะที่ได้รับอิทธิพลจากเชียงใหม่และลำพูน สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 19 มีความเชื่อว่าพระธาตุองค์ด้านทิศใต้ถูกสร้างขึ้นเพื่อบรรจุอัฐิของพญาคำฟู (พ.ศ. 1881–1888)

นอกจากเจดีย์แล้วยังมีพระพุทธรูปปูนปั้น 1 องค์ และวิหารแบบล้านนาขนาดกว้าง 13 เมตร ยาว 16 เมตร ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเจดีย์ ส่วนสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ ภายในพื้นที่วัดประกอบด้วย ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ โรงครัว ห้องพัสดุ และห้องน้ำสุขา

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระคำฟู
* พระสวัสดิ์
* พระสมัย
* พระสมเพชร
* พระอธิการเกษม โพธิสาโร
* พระสมเพชร
* พระครูสุนทรวุฒิกิจ (รักษาการ)
* พระภักดี คุณวีโร (ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 จนถึงปัจจุบัน)

## อ้างอิง

พระธาตุสองพี่น้อง
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดเชียงราย
เบซโบจนิค (หนังสือพิมพ์)

***เบซโบจนิค*** (; "ผู้ไร้พระเจ้า") เป็นหนังสิอพิมพ์ต่อต้านศาสนาและอเทวนิยมที่ตีพิมพ์ในสหภาพโซเวียตเมื่อ ค.ศ. 1922 ถึง 1941 โดย League of Militant Atheists หนังสือพิมพ์ฉบับแรกตีพิมพ์ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1922 โดยพิมพ์ไป 15,000 ฉบับ แต่ยอดจำหน่ายเคยสูงถึง 200,000 ฉบับใน ค.ศ. 1932

ระหว่าง ค.ศ. 1923 ถึง 1931 ยังมีนิตยสารชื่อ *[[เบซโบจนิคอูสตันคา]]* (; "ผู้ไร้พระเจ้าที่โต๊ะทำงาน") จากนั้นใน ค.ศ. 1928 ถึง 1932 จึงมีการตีพิมพ์นิตยสารสำหรับชาวชนบทชื่อ *[[เดเรเวนสกีเบซโบจนิค]]* (; "ชาวชนบทผู้ไร้พระเจ้า") และใน ค.ศ. 1928 มีการตีพิมพ์นิตยสารฉบับเดียวชื่อ *เบซโบจนิคซาคุลตูร์นูยูเรโวลยุตซียู* (; "ผู้ไร้พระเจ้าเพื่อการปฏิวัติวัฒนธรรม")

## อ้างอิง

* Безбожник / Православная энциклопедия / Т. 4, С. 444-445 

## อ่านเพิ่ม
* William B. Husband, *"Godless Communists": Atheism and Society in Soviet Russia, 1917-1932.* DeKalb, IL: Northern Illinois University Press, 2000.
* Lesley Milne, *Reflective Laughter: Aspects of Humour in Russian Culture*, Anthem Press, 2004.
* Daniel Peris, *Storming the Heavens: The Soviet League of the Militant Godless Ones.* Ithaca, NY: Cornell University Press, 1998.

หมวดหมู่:นิตยสารรายเดือนในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:สิ่งพิมพ์อเทวนิยม
หมวดหมู่:นิตยสารที่ตีพิมพ์ในสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:นิตยสารภาษารัสเซีย
หมวดหมู่:โฆษณาชวนเชื่อในสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:ขบวนการต่อต้านศาสนาในสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์และนิตยสารโฆษณาชวนเชื่อ
โฮเรห์โรนี

**โฮเรห์โรนี** () หรือรู้จักกันในชื่อ **ภูมิภาค[[แม่น้ำฮารอน]]ตอนบน,** **ออร์เนโพห์โรนี** () และ **เฟลชือการัมเมนเต** () เป็นภูมิภาคการท่องเที่ยวในประเทศสโลวาเกีย โดยตั้งอยู่ในแคว้นบันสกาบิสตริตซา ครอบคลุมหุบเขาแม่น้ำฮารอนตอนบนและเทือกเขาโลว์ทาทราโดยรอบ อาชญากรชื่อดังที่สุดในท้องถิ่นคือยาคุบ ซูโรเวช ในปี 2010 เพลง "โฮเรห์โรนี" ของคริสตีนา ซึ่งประพันธ์เกี่ยวกับภูมิภาคนี้ ได้เป็นตัวแทนของในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2010 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* www.horehronie.com
* โฮเรห์โรนี

หมวดหมู่:Traditional regions of Slovakia
เบซโบจนิค (นิตยสาร)

***เบซโบจนิค*** ( หรือ 'นักอเทวนิยม') เป็นนิตยสารภาพประกอบ ซึ่งเป็นสื่อสิ่งพิมพ์ในสภาโซเวียตกลางและสภาโซเวียตแคว้นมอสโกของ League of the Militant Godless

นิตยสารนี้ตีพิมพ์ในมอสโกตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 1925 ถึงมิถุนายน ค.ศ. 1941 โดยในช่วง ค.ศ. 1926 ถึง 1932 นิตยสารนี้ตีพิมพ์สองครั้งต่อเดือน ส่วนปีอื่น ๆ ตีพิมพ์เพียงหนึ่งครั้งต่อเดือน ใน ค.ศ. 1925 ถึง 1932 บรรณาธิการบริหารของนิตยสารคือ ย. ม. ยาโรสลาฟสกี ต่อมาใน ค.ศ. 1933 ถึง 1941 บรรณาธิการบริหารของนิตยสารคือ ฟ. ม. ปูตินต์เซฟ นิตยสารฉบับนี้จัดทำขึ้นสำหรับผู้อ่านชนชั้นแรงงานทั่วไป โดยมีบทความ บทความเชิงวิเคราะห์ และเรื่องสั้นตีพิมพ์อยู่ภายใน นิตยสารวิพากษ์วิจารณ์ศาสนาจากมุมมองของลัทธิมากซ์ นอกจากนี้ นิตยสารยังนำเสนอประสบการณ์การทำงานด้านอเทวนิยมของกลุ่มต่าง ๆ ใน League of the Militant Godless อีกด้วย นิตยสารนี้ยังรวมผลงานของนักวาดการ์ตูน เอ็น. เอฟ. เดนิซอฟสกี เอ็ม. เอ็ม. เชเร็มนิค, ดี. เอส. มูร์, เค. เอส. เอลีเซเยฟ และคนอื่น ๆ นิตยสาร*เบซโบจนิค*มียอดจำหน่ายถึง 200,000 ฉบับ

## อ้างอิง

## หมายเหตุ

*«Православие : Словарь атеиста» / [Беленкин И. Ф. и др.]. / Под общей редакцией доктора философских наук  Н. С. Гордиенко/  - М. : Политиздат, 1988. - 270,[2] с.; 17 см.;  / С. 34
* Атеистический словарь / [Абдусамедов А. И., Алейник Р. М., Алиева Б. А. и др.; под общ. ред. М. П. Новикова]. - 2-е изд., испр. и доп. - Москва : Политиздат, 1985. - 512 с.; 20 см / С. 51
* Безбожник / Православная энциклопедия / Т. 4, С. 444-445

หมวดหมู่:นิตยสารที่ตีพิมพ์ในมอสโก
หมวดหมู่:นิตยสารรายเดือนในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:สิ่งพิมพ์อเทวนิยม
หมวดหมู่:นิตยสารที่ตีพิมพ์ในสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:นิตยสารภาษารัสเซีย
หมวดหมู่:โฆษณาชวนเชื่อในสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:ขบวนการต่อต้านศาสนาในสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์และนิตยสารโฆษณาชวนเชื่อ
ลาครอส

**ลาครอส** () เป็นกีฬาประเภททีมที่มีการปะทะกัน โดยใช้ไม้ลาครอสและลูกลาครอสเป็นหลัก เป็นกีฬาที่มีการจัดระเบียบที่เก่าแก่ที่สุดในอเมริกาเหนือ โดยมีต้นกำเนิดมาจากชนพื้นเมืองของอเมริกาเหนือ ตั้งแต่ศตวรรษที่ 12 เป็นต้นมา เกมดังกล่าวได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างกว้างขวางโดยนักล่าอาณานิคมชาวยุโรป โดยลดความรุนแรงลง เพื่อสร้างรูปแบบการแข่งขันระดับวิทยาลัยและระดับมืออาชีพในปัจจุบัน

ผู้เล่นจะใช้หัวไม้ลาครอสในการถือ ส่ง รับ และยิงลูกบอลเข้าประตู กีฬาชนิดนี้มีทั้งหมด 5 แบบ ซึ่งใช้ไม้ สนาม กฎ และอุปกรณ์ที่แตกต่างกัน ได้แก่ ลาครอสสนาม ลาครอสหญิง ลาครอสในร่ม ลาครอส 6 คน และอินเตอร์ครอส กีฬาลาครอสสำหรับผู้ชาย ได้แก่ ลาครอสสนาม (กลางแจ้ง) และลาครอสในร่ม (ในร่ม) ทั้งคู่เป็นกีฬาที่ต้องมีการปะทะกัน และผู้เล่นทุกคนต้องสวมอุปกรณ์ป้องกัน ได้แก่ หมวกนิรภัย ถุงมือ แผ่นรองไหล่ และแผ่นรองข้อศอก เกมของผู้หญิงเล่นกลางแจ้งและไม่อนุญาตให้มีการสัมผัสร่างกาย แต่สามารถสัมผัสไม้ต่อไม้ได้ อุปกรณ์ป้องกันเพียงอย่างเดียวที่ผู้เล่นหญิงต้องสวมใส่คือแว่นตา ส่วนผู้รักษาประตูจะสวมหมวกนิรภัยและแผ่นรองป้องกัน ลาครอสแบบทีม 6 คน เล่นโดยทั้งชายและหญิงในสนามขนาดเล็ก และเป็นรูปแบบที่พบได้บ่อยที่สุดในงานกีฬารวมหลายประเภท อินเตอร์ครอสเป็นกีฬาแบบผสมชายหญิงที่ไม่สัมผัสตัวกัน โดยใช้ไม้พลาสติกทั้งหมดและลูกบอลที่นุ่มกว่า

กีฬาสมัยใหม่นี้อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของลาครอสโลก และเป็นองค์กรกีฬาระหว่างประเทศเพียงแห่งเดียวที่ยอมรับกลุ่มเฟิสต์เนชันส์ และชนเผ่าพื้นเมืองอเมริกันในฐานะชาติอธิปไตย องค์กรนี้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันลาครอสชิงแชมป์โลก สำหรับผู้ชาย การแข่งขันลาครอสหญิงชิงแชมป์ การแข่งขันลาครอสในร่มชิงแชมป์โลก สำหรับลาครอสในร่ม และการแข่งขันลาครอสชิงแชมป์โลกอายุต่ำกว่า 19 ปี สำหรับทั้งชายและหญิง ซึ่งจัดขึ้นทุกสี่ปี กีฬาลาครอสในโอลิมปิกฤดูร้อน มีการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อนสองครั้ง ซึ่งคือปี 1904 และ 1908 จะมีการแข่งขันกันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2028 ในรูปแบบของลาครอส 6 คน นอกจากนี้ยังจัดขึ้นเป็นกิจกรรมสาธิตในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนปี 1928, 1932 และ 1948 อีกด้วย

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* US Lacrosse – The national governing body for lacrosse in the United States. 

หมวดหมู่:ลาครอส
หมวดหมู่:กีฬาประเภททีม
หมวดหมู่:วัฒนธรรมเฟิสต์เนชันส์
หมวดหมู่:กีฬาและเกมของชนพื้นเมืองอเมริกัน
วัดสวนแก้วอุทยานน้อย

**วัดสวนแก้วอุทยานน้อย** เป็นโบราณสถานร้างภายในอุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย ตั้งอยู่ที่หมู่ 6 ตำบลศรีสัชนาลัย อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย ตั้งอยู่ด้านทิศเหนือภายในกำแพงเมืองโบราณศรีสัชนาลัย อยู่ติดกับบริเวณพระราชวัง หรืออาจอยู่ในบริเวณพระราชวังเลยก็ได้ อยู่ห่างจากวัดช้างล้อม 200 เมตร

วัดสวนแก้วอุทยานน้อย หรือชาวบ้านเรียกว่า **วัดสระแก้ว** เพราะด้านหลังวัดมีสระกลมขนาดย่อมอยู่สระหนึ่งซึ่งบัดนี้ตื้นเขินมากแล้ว วัดสวนแก้วอุทยานน้อยมีเจดีย์ทรงยอดดอกบัวตูม ที่บริเวณดอกบัวยังปรากฏการตกแต่งเป็นรูปกลีบบัวเลียนแบบธรรมชาติล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว นอกกำแพงแก้วด้านทิศตะวันออกมีมณฑปหลังคาทรงจั่ว ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางมารวิชัยซึ่งหักพังจนมองเห็นไม้ที่ใช้เป็นแกนของพระกร และมีวิหารยื่นออกมาด้านหน้า กรมศิลปากรขุดค้นพบโคมสังคโลกและเครื่องใช้บางชิด เชื่อว่าเป็นบริเวณพระราชวังของเจ้านายศรีสัชนาลัย

วัดสวนแก้วอุทยานน้อยใช้อิฐปนศิลาแลงในการก่อสร้าง คือที่บริเวณฐานวิหารใช้อิฐแผ่นโตเนื้อแดงสดปนศิลาแลง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย
สวนแก้วอุทยานน้อย
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสุโขทัย
โฮเรห์โรนี (เพลง)

"**โฮเรห์โรนี**" () เป็นเพลงโดยคริสตีนา นักร้องชาวสโลวัก ซึ่งประพันธ์ขึ้นโดยมาร์ติน คาวูลิช และคามิล ปีเตรัจ เพลงนี้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 2010 และเป็นตัวแทนของในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2010 

## แนวเพลง

เนื้อเพลงเป็นการกล่าวถึงภูมิภาคการท่องเที่ยวโฮเรห์โรนีในประเทศสโลวาเกีย

## การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2010
เพลงนี้แสดงร่วมกับนักร้องประสานเสียง ฮานา เซร์วิสกา และนักเต้น มาร์ติน มีกูลาเชก, เปเตร์ ชิฟเนอร์, ดาวิด ชวิมเมอร์ และสลาวอมีร์ กอลโกวิช เพลงนี้ชนะการปะรกดเพลงระเับชาติเพื่อคัดเลือกตัวแทนของสโลวาเกียซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ โดยได้รับคะแนนจากผู้ชมทางโทรทัศน์มากที่สุด และได้อันดับสองในคะแนนจากคณะกรรมการ

ประเทศสโลวาเกียตกรอบรองชนะเลิศรอบที่ 1 ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 โดยได้อันดับที่ 16 จาก 17 เพลง อย่างไรก็ตาม ชาวสโลวาเกียจำนวนมากและชุมชนยูโรวิชันมองว่านี่คือเพลงที่ดีที่สุดที่สโลวาเกียเคยส่งเข้าประกวด

## รายชื่อเพลง

## ฉบับคัฟเวอร์
คอร์เนอร์สโตนรูทส์ วงดนตรีเร็กเกสัญชาตินิวซีแลนด์ ได้ทำการแสดงคัฟเวอร์เพลง "โฮเรห์โรนี" ในปี 2010 โดยวงนี้ได้ทำการแสดงร่วมกับมีเดียลบานานา วงดนตรีเร็กเกสัญชาติสโลวัก ในเทศกาลอัปไรซิงเร็กเกปี 2010 ในประเทศสโลวาเกีย

เมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 2025 อดอนิส ตัวแทนของในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ได้ทำการแสดงเพลงนี้ในลอนดอนยูโรวิชันพรี-ปาร์ตีเนื่องจากเขามีเชื้อสายสโลวัก

## ชาร์ต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงภาษาสโลวัก
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ประเทศสโลวาเกียในการประกวดเพลงยูโรวิชัน
หมวดหมู่:เพลงที่ร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชัน
หนานหฺวาเหล่าเซียน

**หนานหฺวาเหล่าเซียน** () หรือ **เซียนอาวุโสแห่งหนานหฺวา** เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในคริสต์ศตวรรษที่ 14 เรื่อง *[[สามก๊ก]]* (三國演義 *ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*) เป็นเซียนผู้มอบตำราสวรรค์สามเล่มชื่อ *[[ไท่ผิงจิง|ไทแผงเยาสุด]]* (太平要術 *ไท่ผิงเย่าชู่*) ให้กับเตียวก๊ก (張角 *จาง เจฺว๋*) ผู้ซึ่งภายหลังเป็นผู้ก่อตั้งขบวนการไท่ผิงเต้า (太平道) และเป็นผู้นำกบฏโพกผ้าเหลืองในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ต้นแบบของตัวละครหนานหฺวาเหล่าเซียนคือจฺวางจื่อ (莊子) นักปรัชญาชาวจีนในยุครณรัฐ

## ในนวนิยาย ''สามก๊ก''
หนานหฺวาเหล่าเซียนปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย *สามก๊ก* ตอนที่ 1 ซึ่งเล่าถึงจุดเริ่มต้นของกบฏโพกผ้าเหลือง โดยมีเนื้อความว่าเมื่อเตียวก๊ก (張角 *จาง เจฺว๋*) ซึ่งเวลานั้นเป็นบัณฑิตสอบตกไปขึ้นเขาเก็บสมุนไพร บังเอิญได้พบกับหนานหฺวาเหล่าเซียนซึ่งเป็นชายชราผู้มีตาสีเขียว มีใบหน้าอ่อนเยาว์เหมือนเด็ก มือถือไม้เท้าต้นหลี (藜) หนานหฺวาเหล่าเซียนเรียกเตียวก๊กเข้าไปในถ้ำแห่งหนึ่งแล้วมอบตำราสวรรค์สามเล่มชื่อ *[[ไท่ผิงจิง|ไทแผงเยาสุด]]* (太平要術 *ไท่ผิงเย่าชู่*;  "มรรควิธีสู่วิถีสันติ") ให้เตียวก๊ก พร้อมกล่าวว่า "ตำรานี้มีชื่อว่า *ไทแผงเยาสุด* เมื่อท่านได้ไปจงประกาศคำสอนสวรรค์ ช่วยเหลือมวลมนุษย์ทั้งปวง แต่หากท่านมีใจคิดเป็นอื่น จักได้รับผลร้ายตอบแทน" เตียวก๊กคำนับและถามชื่อ หนานหฺวาเหล่าเซียนบอกชื่อของตนแล้วก็กลายเป็นลมหายไป

เรื่องราวนี้ตรงกับความในตอนที่ 1 ของ *[[สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)]]* ซึ่งเป็นฉบับแปลภาษาไทยของนวนิยาย *สามก๊ก* โดยใน *สามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน)* เรียกหนานหฺวาเหล่าเซียนว่าเป็น **เทวดา** ดังความต่อไปนี้:

 

## ต้นแบบตัวละคร
ตัวละครหนานหฺวาเหล่าเซียนมีต้นแบบมาจากจฺวางจื่อ (莊子) หรือชื่อจริงคือจฺวาง โจว (莊周) เป็นนักปรัชญาชาวจีนในยุครณรัฐ และเป็นผู้รจนาคัมภีร์ *[[จฺวางจื่อ (หนังสือ)|จฺวางจื่อ]]* หนึ่งในสองคัมภีร์รากฐานของลัทธิเต๋าร่วมกับ *[[เต้าเต๋อจิง]]* (道德經)

หลังจฺวางจื่อเสียชีวิตก็ได้รับการยกย่องให้เป็นเทพโดยเหล่าลูกศิษย์ เหล่าลูกศิษย์กล่าวกันว่าภายหลังจฺวางจื่อเดินทางไปทางทิศเหนือแล้วขึ้นสู่สวรรค์ในฐานะเซียนท่ามกลางเปลวเพลิง  ภายหลังเมื่อศักราชเทียนเป่า (天寶) ปีที่ 1 (ค.ศ. 742) จักรพรรดิถังเสฺวียนจง (唐玄宗) พระราชทานฉายาให้จฺวางจื่อเป็น *หนานหฺวาเจินเหริน* (南華真人;  "ชนแท้แห่งหนานหฺวา") คัมภีร์ *จฺวางจื่อ* ก็ถูกเรียกด้วยคำเรียกว่า *หนานหฺวาจิง* (南華經)

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). *[[สามก๊ก]]* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*).

หมวดหมู่:ตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก
หมวดหมู่:เซียน
มารีโอ มันจีอารอตตี

thumb|เหล่านักฟันดาบสากลชาวอิตาลีตระกูลมันจีอารอตตี

**มารีโอ มันจีอารอตตี** (; เกิดวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1920 ณ เรนาเต – เสียชีวิตวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2019 ณ แบร์กาโม) เป็นนักฟันดาบสากลและผู้จัดการกีฬาชาวอิตาลี ผู้ได้รับรางวัลเหรียญเงินในการแข่งฟันดาบชิงแชมป์โลก 1951 ที่สต็อกโฮล์ม

## ประวัติ
มารีโอ มันจีอารอตตี เกิดที่เรนาเต เขาเป็นบุตรชายของจูเซปเป มันจีอารอตตี ผู้เป็นนักกีฬาโอลิมปิก และเป็นน้องชายของดารีโอ มันจีอารอตตี กับเอโดอาร์โด มันจีอารอตตี ที่เป็นนักฟันดาบสากลเช่นกัน

ครั้นหลังจากเลิกแข่งกีฬาแล้ว เขาได้เริ่มอาชีพแพทย์ในฐานะหทัยแพทย์

นอกจากนี้ เขายังดำรงตำแหน่งประธานของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอิตาลีแห่งจังหวัดแบร์กาโม ซึ่งเป็นที่ที่เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2019 ด้วยวัย 98 ปี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:หทัยแพทย์ชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักฟันดาบสากลชายชาวอิตาลี
เดเรเวนสกีเบซโบจนิค

***เดเรเวนสกีเบซโบจนิค*** (; แปล: «ชนบทไร้พระเจ้า») เป็นนิตยสารภาพประกอบ ซึ่งเป็นสื่อสิ่งพิมพ์ในสภาโซเวียตกลางและสภาโซเวียตแคว้นมอสโกของ League of the Militant Godless

นิตยสารนี้จัดทำโดยคณะกรรมการมอสโกของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต (b) นิตยสารนี้ตีพิมพ์ในมอสโกตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 1928 ถึงพฤศจิกายน ค.ศ. 1932 เดเรเวนสกีเบซโบจนิคกลายเป็นสื่อของสภาโซเวียตกลางและสภาโซเวียตแคว้นมอสโกของ League of the Militant Godless ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1930 ในตอนแรกนิตยสารออกเดือนละครั้ง ต่อมาเป็นสองครั้ง โดยมีจำนวนพิมพ์ 5,000 ถึง 50,000 ฉบับ นิตยสารนี้ครอบคลุมประเด็นของการเคลื่อนไหวต่อต้านศาสนาในช่วงยุคนารวม ปิออตร์ คราซิคอฟ, เยเมลยัน ยาโรสลาฟสกี, เดมยัน เบดนี, ดมีตรี มูร์  และคนอื่น ๆ ร่วมงานในนิตยสารนี้ ในบรรดาเนื้อหาที่ตีพิมพ์ในนิตยสาร มีข้อความจากผู้สื่อข่าวในชนบทอยู่จำนวนมาก

## ดูเพิ่ม

* เบซโบจนิค (หนังสือพิมพ์)

## อ้างอิง

## หมายเหตุ

* Атеистический словарь / [Абдусамедов А. И., Алейник Р. М., Алиева Б. А. и др. ; под общ. ред. М. П. Новикова]. - 2-е изд., испр. и доп. - Москва : Политиздат, 1985. - 512 с.; 20 см / С. 124
* Безбожник / Православная энциклопедия / Т. 4, С. 444-445 
* Воинствующее безбожие в СССР за 15 лет. 1917-1932 : сборник / Центральный совет Союза воинствующих безбожников и Институт философии Коммунистической академии ; под редакцией М. Енишерлова, А. Лукачевского, М. Митина. - Москва : ОГИЗ : Государственное антирелигиозное издательство, 1932. - 525, (2) с. : ил., портр.; 22 см. / С. 390
*

หมวดหมู่:นิตยสารรายเดือนในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:สิ่งพิมพ์อเทวนิยม
หมวดหมู่:นิตยสารที่ตีพิมพ์ในสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:นิตยสารภาษารัสเซีย
หมวดหมู่:โฆษณาชวนเชื่อในสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:ขบวนการต่อต้านศาสนาในสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์และนิตยสารโฆษณาชวนเชื่อ