เม่าหมิง

**เม่าหมิง** () เป็นนครระดับจังหวัดที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ติดกับทะเลจีนใต้ทางด้านทิศใต้ มีอาณาเขตทางทิศตะวันตกติดกับนครจั้นเจียง ทิศตะวันออกติดกับนครหยางเจียง และทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับนครยฺหวินฝู ห่างจากนครกว่างโจว  และห่างจากนครจั้นเจียง  ท่าเรือเม่าหมิงเป็นท่าเรือชั้นหนึ่งซึ่งรองรับสินค้า 16.8 ล้านตันใน ค.ศ. 2007 สินค้าส่งออกหลัก ได้แก่ น้ำมันกลั่นและผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ โดยมีตลาดส่งออกสำคัญคือฮ่องกง มาเก๊า และประเทศสมาชิกอาเซียน

ตามข้อมูลสำมะโนประชากร ค.ศ. 2020 นครเม่าหมิงมีจำนวนประชากร 6,174,050 คน ในจำนวนนี้มี 2,539,148 คนอาศัยอยู่ในเขตเมือง ซึ่งมี 2 เขต ได้แก่ เขตเม่าหนาน และเขตเตี้ยนไป๋ ซึ่งเป็นเขตเมืองที่ขยายตัวต่อเนื่องกัน อัตราการเกิดของเมืองนี้อยู่ที่ 11.04 ต่อพันประชากร เมืองนี้มีผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศใน ค.ศ. 2012 มูลค่า 195.118 พันล้านหยวน (31.81 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 10.6% เมื่อเทียบกับปีก่อนหน้า ตามแหล่งข้อมูลของรัฐบาล ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศของเม่าหมิงอยู่ในอันดับ 7 จากทั้งหมด 21 นครของมณฑลกวางตุ้ง และอยู่อันดับที่ 79 จาก 656 นครทั่วประเทศจีนใน ค.ศ. 2012

## ที่มาของชื่อ
เมืองนี้ตั้งชื่อตามนักพรตลัทธิเต๋าและแพทย์ในสมัยราชวงศ์จิ้นที่ชื่อ  (ค.ศ. 290–371) ซึ่งเกิดที่เกาโจว พื้นที่ดังกล่าวได้รับพระราชทานนามใหม่เพื่อเป็นเกียรติแก่พานใน ค.ศ. 598 ระหว่างสมัยราชวงศ์สุย

## ประวัติศาสตร์
ในช่วงแรกของอารยธรรมจีนในที่ลุ่มแม่น้ำเว่ย์ แม่น้ำหวง และที่ราบจีนเหนือ พื้นที่บริเวณเม่าหมิงอยู่ในความครอบครองของชนเผ่าไป่เยว่ หลังจากราชวงศ์ฉินเข้ามาในช่วงปลายศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล ดินแดนนี้ได้ถูกแบ่งเป็นหนานไห่ เซี่ยง และกุ้ยหลิน ต่อมาในราว ค.ศ. 600 พื้นที่แห่งนี้ถูกสถาปนาเป็น**อำเภอเม่าหมิง**ภายใต้ราชวงศ์สุย ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1950 อำเภอเม่าหมิงถูกจัดให้อยู่ภายใต้เขตปกครองพิเศษเกาเหลย์ ต่อมาในสมัยราชวงศ์ชิง พื้นที่แห่งนี้อยู่ในเขตการปกครองของเกาโจว หลังจากสงครามกลางเมืองจีน เม่าหมิงได้กลายเป็นเมืองสำคัญของพื้นที่ จึงได้รับการยกฐานะเป็นนครระดับอำเภอใน ค.ศ. 1959

ใน ค.ศ. 2014 เมืองนี้เป็นสถานที่ชุมนุมประท้วงครั้งใหญ่เพื่อต่อต้านโครงการผลิตพาราไซลีน (p-Xylene) ซึ่งเป็นสารเคมีจากเบนซีนที่โรงงานอุตสาหกรรมในท้องถิ่นกำลังผลิตอยู่ หลังจากการประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 18 และการขึ้นสู่อำนาจของเลขาธิการใหญ่ของพรรค สี จิ้นผิง เม่าหมิงได้กลายเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบหนักที่สุดจากการรณรงค์ต่อต้านการทุจริต โดยเป็นเมืองที่มีการซื้อขายตำแหน่งทางการเมืองอย่างกว้างขวาง การตรวจสอบโดยเจ้าหน้าที่ส่วนกลางใน ค.ศ. 2014 พบว่ามีเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นถึง 159 คนที่รับสินบนในรูปแบบต่าง ๆ อดีตเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ประจำนครเม่าหมิง โจว เจิ้นหง ถูกพิพากษาประหารชีวิตโดยให้รอลงอาญาเป็นเวลา 2 ปีในข้อหาคอร์รัปชันที่เกี่ยวข้องกับกรณีพาราไซลีน ส่วนอดีตเลขาธิการพรรคอีกสองคน ได้แก่ เหลียง อี้หมิน และหลัว อิ๋งกว๋อ ก็ถูกปลดจากตำแหน่งและจำคุกตามลำดับ

## ภูมิศาสตร์
นครเม่าหมิงตั้งอยู่ในพื้นที่ชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลกวางตุ้ง ตัวเมืองอยู่ภายในพื้นที่ของเขตเม่าหนานและเขตเตี้ยนไป๋ นครเม่าหมิงยังมีพื้นที่ครอบคลุมนครระดับอำเภออีก 3 แห่ง ได้แก่ ซิ่นอี๋ เกาโจว และฮว่าโจว

แนวชายฝั่งทะเลของเม่าหมิงยาว 128.1 กิโลเมตร แหล่งท่องเที่ยวที่รู้จักกันในชื่อ "หาดแรกของจีน" ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองเม่าหมิงประมาณ 

### ภูมิอากาศ

## ประชากรศาสตร์
นครเม่าหมิงมีชนกลุ่มน้อยอาศัยอยู่จำนวนมาก เช่น เย้า จ้วง และเหมียว ทำให้มีความหลากหลายทางวัฒนธรรมและศิลปะพื้นบ้าน ชาวเม่าหมิงตอนใต้พูดภาษาถิ่นของภาษาหมิ่นที่สืบมาจากผู้อพยพจากผูเถียน ซึ่งมีความใกล้เคียงกับภาษาหมิ่นถิ่นเหลย์โจว ส่วนชาวเม่าหมิงตอนเหนือใช้ภาษากวางตุ้งถิ่นเกาหยาง รวมทั้งภาษาแมนดาริน นอกจากนี้ยังมีชาวเม่าหมิงบางส่วนที่ใช้ภาษาฮากกาด้วย

## การแบ่งเขตการปกครอง
นครระดับจังหวัดเม่าหมิงแบ่งออกเป็นเขตการปกครองระดับอำเภอจำนวนทั้งหมด 5 แห่ง ได้แก่ 2 เขต และ 3 นครระดับอำเภอ

* เขตในอดีต: เขตเม่าก่าง ถูกยุบรวมกับอำเภอเตี้ยนไป๋เพื่อจัดตั้งเป็นเขตเตี้ยนไป๋เมื่อ ค.ศ. 2014

## เศรษฐกิจ
thumb|พื้นที่อุตสาหกรรมทางทิศตะวันตกของตัวเมืองเหมาหมิง

เม่าหมิงได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งใน "เมืองพัฒนาแล้วของจีน 100 อันดับแรก" และเป็น "เมืองสวนแห่งชาติ" เมืองนี้เป็นหนึ่งในพื้นที่ผลิตปิโตรเคมีที่ใหญ่ที่สุดของจีนตอนใต้ และยังเป็นแหล่งผลิตผลไม้รายใหญ่ นอกจากนี้ยังมีอุตสาหกรรมสำคัญอื่น ๆ เช่น การเพาะเลี้ยงและแปรรูปปลาทิลาเพีย การผลิตผักฤดูหนาว รวมถึงอุตสาหกรรมพลังงาน วัสดุ และเคมีภัณฑ์

ตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจที่สำคัญใน ค.ศ. 2012

* **ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ:** 195.118 พันล้านหยวน (31.81 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 10.6%
* **โครงสร้างผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ:**
** อุตสาหกรรมขั้นที่หนึ่ง (ภาคเกษตรกรรม) 19.1%
** อุตสาหกรรมขั้นที่สอง (ภาคอุตสาหกรรมและก่อสร้าง) 37.2%
** อุตสาหกรรมขั้นที่สาม (ภาคบริการ) 43,7%
* **ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศต่อหัว:** 33,537 หยวน (5467.93 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 8.9%
* **อัตราการว่างงาน:** 2.5%
* **การลงทุนสินทรัพย์ถาวร:** 18.01 หยวน (5,467.93 ดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 23.5%
* **การใช้เงินลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (FDI):** 31 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 44.2%
* **มูลค่าการนำเข้า-ส่งออกรวม:** 673 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 9.1%
* **การส่งออก:** 532 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มขึ้น 7.4%
* **การนำเข้า:** 141 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ลดลง 42.5%
* **ยอดขายสินค้าอุปโภคบริโภค:** 60.1 พันล้านหยวน (8.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพิ่มขึ้น 20.3%

### ประเด็นสิ่งแวดล้อม
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 ชาวบ้านในพื้นที่ได้รวมตัวประท้วงการผลิตพาราไซลีน ซึ่งเป็นสารเคมีใช้ในการผลิตผ้าและขวดพลาสติก ที่โรงงานภายใต้การดูแลขององค์การปกครองท้องถิ่นและบริษัทไซโนเปค (Sinopec) ผู้กลั่นน้ำมันรายใหญ่ที่สุดของจีน

## การขนส่ง
### ทางหลวง
การเดินทางสู่เม่าหมิงสามารถใช้ทางด่วนเม่าจั้น (茂湛高速) ซึ่งเชื่อมต่อกับทางด่วนไคหยาง (开阳高速) และทางด่วนฝัวไค (佛开高速) มุ่งสู่เมืองหลวงของมณฑลซึ่งคือกว่างโจว ระยะเวลาเดินทางจากเม่าหมิงถึงกว่างโจวอยู่ที่ราว 5–6 ชั่วโมง

### รถไฟ
thumb|รถไฟโดยสารที่สถานีรถไฟเม่าหมิง

เม่าหมิงมีทางรถไฟสายกว่างโจว–เม่าหมิง ซึ่งมีเส้นทางไปทิศตะวันออกไปยังกว่างโจว, ทางรถไฟสายเหอฉุน–เม่าหมิง ซึ่งมีเส้นทางไปทิศตะวันตกเชื่อมกับทางรถไฟสายหลีถัง–จั้นเจียง, และทางรถไฟสายลั่วหยาง–จั้นเจียง ซึ่งมีเส้นทางไปทิศเหนือพาดผ่านกว่างซีทางตะวันออกและหูหนานตอนกลาง มุ่งสู่ที่ราบภาคกลางของจีน

## สถานที่ท่องเที่ยว
เม่าหมิงเป็นที่ตั้งของพื้นที่ท่องเที่ยวหาดหมายเลข 1 แรกของจีน (), เกาะไก่ () และเขตท่องเที่ยวเชิงนิเวศเขาเทียนหม่า () นอกจากนี้ยังมีวัดแม่นางเสี่ยน (; Xiǎn Tài Miào) ในเกาโจว และเขตท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมลิ้นจี่แห่งเกินจึ ()

พื้นที่ท่องเที่ยวหาดหมายเลข 1 แรกของจีน ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางเมืองเม่าหมิงไปทางเขตเม่าก่าง (เดิม) ประมาณ  เป็นชายหาดทอดยาวพร้อมแนวป่าชายเลน นักท่องเที่ยวสามารถทำกิจกรรมอย่างร่มร่อนและเล่นกระดานโต้คลื่น พร้อมทั้งเป็นศูนย์ฝึกวอลเลย์บอลชายหาดระดับชาติที่ใช้จัดการแข่งขันทั้งในประเทศและนานาชาติอยู่บ่อยครั้ง

เกาะไก่เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของเมืองเม่าหมิง มีพื้นที่ 1.9 ตารางกิโลเมตร เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางทะเลที่มีชื่อเสียงด้านการดำน้ำ น้ำทะเลรอบเกาะใสสะอาด มีแนวปะการังสมบูรณ์ และเหมาะสำหรับการดำน้ำทั้งแบบตื้น ดำน้ำลึก และดำน้ำสำรวจ

วัดแม่นางเสี่ยนสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1535 เพื่อรำลึกถึงนางเสี่ยน ผู้นำสตรีของชนเผ่าไป่เยว่ ภายในวัดมีโบราณวัตถุและศิลปกรรมหลากหลาย เช่น รูปเคารพเก่าแก่ ประติมากรรม และศิลาจารึก

เม่าหมิงยังมีชื่อเสียงในฐานะแหล่งปลูกลิ้นจี่ เขตท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมลิ้นจี่แห่งเกินจึตั้งอยู่ที่เมืองเกินจึ เมืองเล็ก ๆ ในนครเม่าหมิง

thumb|เส้นก๋วยเตี๋ยวเฝิ่นผี

อาหารพื้นเมืองขึ้นชื่อของเม่าหมิง ได้แก่ ไก่ต้มเนื้อขาวฮว่าโจว (; *Bái qiē jī*), ไก่อบเกลือเกาโจว ( *yánjú jī*), เส้นก๋วยเตี๋ยวเฝิ่นผี (; *Fěnpí*), ก๋วยเตี๋ยวเนื้อเกินจึ (; *Gēnzǐ niúnǎn fěn*) และไก่ซิ่นอี๋หฺวายเซียง (; *Xìn yí huái xiāng jī*)

ใจกลางเมืองเม่าหมิงเป็นย่านที่เหมาะแก่การเดินเล่น แวะเข้าร้านค้า และพักผ่อน ที่สวนสาธารณะใจกลางเมืองจะคึกคักเต็มไปด้วยผู้คนในยามค่ำคืน

การเดินทางจากกว่างโจวมาถึงเม่าหมิงใช้เวลาประมาณ 4 ชั่วโมง ทั้งทางรถไฟหรือรถโดยสารชั้นหนึ่ง เมืองนี้มีสถานีรถไฟ 2 แห่ง คือสถานีใจกลางเมืองซึ่งเชื่อมต่อกับกว่างโจวและเมืองทางเหนือ และสถานีอีกแห่งที่อยู่ทางใต้ของเมืองไม่ไกลนัก เชื่อมต่อเส้นทางไปยังทิศใต้และทิศตะวันตก

## บุคคลที่มีชื่อเสียง
* เจียง เม่าเซิน () เกิดเมื่อ ค.ศ. 1901 และถึงแก่กรรมใน ค.ศ. 1982 นักประวัติศาสตร์ และสมาชิกอาวุโสของพรรคชาตินิยมจีน (ก๊กมินตั๋ง)
* หฺวาง ซิน () เกิดเมื่อ ค.ศ. 1926 และถึงแก่กรรมในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1999 นักแสดงชายของสถานีโทรทัศน์ฮ่องกง (TVB)
* เจา เมี่ยวหลิง () นักแสดงหญิงชาวฮ่องกง มีฉายาว่า "หญิงเสียงดัง" (大聲婆) ถึงแก่กรรมราว ค.ศ. 2013
* เจิ้ง เช่าผิง () นักแสดงหญิงชาวฮ่องกง อพยพไปยังสหรัฐอเมริการาวคริสต์ทศวรรษ 1990

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*เว็บไซต์องค์การบริหารนครเม่าหมิง  
*สำนักงานสถิตินครเม่าหมิง
*China Knowledge


หมวดหมู่:เขตการปกครองระดับจังหวัดของมณฑลกวางตุ้ง