โจราธิปไตย

[thumb|upright=1.2|รายละเอียดจากภาพวาด &#39;&#39;กฎหมายคอร์รัปชัน&#39;&#39; โดย [เอลิฮู เวดเดอร์ (Elihu Vedder; พ.ศ. 2439)]]
**โจราธิปไตย** (; กรีก:  **': "โจร"; , : "ขโมย"; , **' มาจาก , **': "พลัง, บทบาท") หรือเรียกอีกอย่างว่า **รัฐที่ปกครองโดยโจร** (thievocracy) เป็นรูปแบบของ[[รัฐบาล]] ที่ผู้นำที่[[คอร์รัปชั่น|ทุจริต]] ใช้[[อำนาจ (ทางสังคมและการเมือง)|อำนาจทางการเมือง]] เพื่อยึดเอาความมั่งคั่งของประชาชนและดินแดนที่พวกเขาปกครอง โดยทั่วไปมักใช้วิธี[[การยักยอกทรัพย์|ยักยอก]]เงินของรัฐบาลโดยที่ประชาชนทั่วไปได้รับผลกระทบ โดยแสร้งว่า ปฏิบัติหน้าที่อย่างสุจริต ลักษณะเด่นอย่างหนึ่งของการขโมยทางเศรษฐกิจและสังคมที่อิงกับการเมืองคือ มักจะไม่มีการประกาศต่อสาธารณะเพื่ออธิบายหรือขอโทษสำหรับการยักยอกทรัพย์สิน และไม่มีการดำเนินคดีทางกฎหมายหรือลงโทษใด ๆ แก่ผู้กระทำความผิด

โจราธิปไตยแตกต่างจาก[[เศรษฐยาธิปไตย]] (Plutocracy: การปกครองโดยคนร่ำรวยที่สุด) และ[[คณาธิปไตย]] (Oligarchy: การปกครองโดยชนชั้นสูงกลุ่มเล็ก ๆ) โดยโจราธิปไตยนี้ นักการเมืองที่ทุจริตจะร่ำรวยขึ้นอย่างลับ ๆ โดยมีอำนาจเหนือ[[นิติธรรม|หลักนิติธรรม]] (rule of law) ผ่าน[[เงินสินบน]] (kickbacks) [[การให้สินบน]] (bribes) และผลประโยชน์พิเศษจากนักวิ่งเต้นและบริษัท หรือพวกเขาอาจโยกย้ายเงินของรัฐไปเป็นของตนเอง[[การเล่นพรรคเล่นพวก|และพวกพ้อง]] นอกจากนี้ โจราธิปไตยมักจะเก็บทรัพย์สินส่วนใหญ่ไว้ในต่างประเทศ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการสูญเสียอำนาจ

โจราธิปไตยปรากฏมากในประเทศกำลังพัฒนา และมักสัมพันธ์กับการปกครองแบบ[[อำนาจนิยม|นิยมอำนาจ]] โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การปกครองของ[[คณะผู้ยึดอำนาจการปกครอง|คณะทหารผู้ยึดอำนาจ]] [[เผด็จการ]] [[คณาธิปไตย|คนกลุ่มน้อยในสังคม]] [[อัตตาธิปไตย|คนคนเดียวมีอำนาจเบ็ดเสร็จ]] และ[[คติเห็นแก่ญาติ|ผู้เล่นพรรคเล่นพวก]] การปกครองเหล่านี้มีลักษณะเหมือนกัน คือ บุคคลภายนอกไม่อาจตรวจสอบได้ เพราะผู้ปกครองควบคุมทั้งการใช้จ่ายและวิธีกำหนดการใช้จ่ายเงินหลวง ผู้ปกครองแบบโจราธิปไตยมักปฏิบัติต่อคลังหลวงเสมือนเป็นบัญชีธนาคารของตนเอง หลายคนยังลักโอนเงินหลวงเข้าบัญชีตนเองในต่างแดน เผื่อว่าเมื่อตนพ้นจากอำนาจหรือจำเป็นต้องออกจากประเทศไปแล้ว จะได้มีเงินทองใช้สอยต่อไป

ตาม ''[[พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด]]'' (Oxford English Dictionary) การใช้คำนี้ครั้งแรกในภาษาอังกฤษปรากฏในสิ่งพิมพ์ ''Indicator'' ในปี ค.ศ. 1819: "เครื่องประดับที่เป็นชื่อเรียก ซึ่งพบได้ทั่วไปในโจราธิปไตยของสเปน" (Titular ornaments, common to Spanish kleptocracy.) 

== ลักษณะสำคัญ ==
โดยทั่วไปแล้ว โจราธิปไตยมักเกี่ยวข้องกับ[[ระบอบเผด็จการ]] [[คณาธิปไตย]] [[คณะรัฐประหาร]] หรือรูปแบบอื่น ๆ ของรัฐบาล[[อัตตาธิปไตย|อัตตาธิปไตย]]  และ[[คติเห็นแก่ญาติ|เล่นพรรคเล่นพวก]] ซึ่งการกำกับดูแลจากภายนอก (เช่น องค์กรอิสระ) ไม่สามารถทำได้จริง หรือไม่มีอยู่เลย ในบางครั้งยังสามารถพบได้ใน[[ประชาธิปไตยเสรีนิยม]] ที่มี[[ทุนนิยมแบบพวกพ้อง]] (crony capitalism) เพราะเจ้าหน้าที่ที่คอร์รัปชันสามารถควบคุมเงินของรัฐได้ทั้งที่มาและการใช้จ่าย ทำให้การขาดการตรวจสอบและการทุจริตคอร์รัปชันยิ่งแย่ลง

ผู้ปกครองแบบโจราธิปไตยมักปฏิบัติต่อกระทรวงการคลังของประเทศตน เสมือนเป็นแหล่งที่มาของความมั่งคั่งส่วนบุคคล ใช้จ่ายเงินไปกับ[[สินค้าฟุ่มเฟือย]]  และความฟุ่มเฟือยต่าง ๆ ตามที่เห็นสมควร ผู้ปกครองแบบโจราธิปไตยหลายคนแอบโอนเงินทุนสาธารณะไปยัง[[บัญชีธนาคารมีหมายเลข|บัญชีส่วนตัวที่ซ่อนอยู่]]ในต่างประเทศ เพื่อเป็นหลักประกันให้กับตนเองในกรณีที่ถูกปลดออกจากอำนาจ

โจราธิปไตยมักพบได้บ่อยใน[[ประเทศกำลังพัฒนา]]และประเทศที่[[ล่มสลายทางสังคม|กำลังล่มสลาย]] ซึ่งเศรษฐกิจต้องพึ่งพาการค้า[[ทรัพยากรธรรมชาติ]] การพึ่งพารายได้จากการส่งออกของประเทศกำลังพัฒนา ถือเป็นรูปแบบหนึ่งของ[[ค่าเช่าทางเศรษฐกิจ]] และสามารถเบี่ยงเบนไปได้ง่ายโดยไม่ทำให้รายได้ลดลง สิ่งนี้นำไปสู่การสะสมความมั่งคั่งให้กับชนชั้นนำ และการทุจริตอาจมีจุดประสงค์เพื่อสร้างความมั่งคั่งให้กับรัฐมากขึ้น

ในประเทศที่กำลังล่มสลาย การพึ่งพาการนำเข้าจากต่างประเทศมีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นเมื่อทรัพยากรภายในประเทศหมดลง ทำให้ต้องผูกมัดตัวเองกับคู่ค้าทางการค้า สิ่งนี้นำไปสู่โจราธิปไตย เนื่องจากชนชั้นนำทำข้อตกลงกับศัตรูจากต่างประเทศเพื่อรักษาสถานะเดิมให้นานที่สุด

สำหรับผู้สังเกตการณ์บางคน สังคมโจราธิปไตยยอมให้ผู้ที่มีเส้นสายทางการเมืองสามารถเปลี่ยนเส้นทางความมั่งคั่งไปยังผู้ที่[[อัปปารัตชิก]] (apparatchiks) ของรัฐเห็นว่าคู่ควรกว่า แอล.เค. ซามูเอลส์ (L.K. Samuels) กล่าวว่า เหตุผลประการหนึ่งที่องค์กรของรัฐบาลสนับสนุนนโยบายที่เอื้อต่อการโจรกรรมก็คือ การวางรากฐานสำหรับการแบ่งปันแรงงานและทรัพย์สิน ทำให้โจราธิปไตยสามารถทำให้ประชาชน "ยอมอยู่ใต้อำนาจของสถาบัน" ได้ พอล กรีนเบิร์ก (Paul Greenberg) นักข่าว เขียนบทความในปี ค.ศ. 1989 คัดค้านแนวคิดที่สหรัฐอเมริกาจะส่งความช่วยเหลือจากต่างประเทศจำนวนมากไปยัง[[โปแลนด์]] โดยโต้แย้งว่าประเทศกำลังฟื้นตัวจาก "การปกครองแบบโจราธิปไตยคอมมิวนิสต์ 40 ปี ที่ได้ทำลายล้างไม่เพียงแต่ความก้าวหน้าทางเศรษฐกิจเท่านั้น แต่ยังรวมถึงแนวคิดของเศรษฐกิจสมัยใหม่ด้วย"

''Raubwirtschaft''—ภาษาเยอรมัน แปลว่า "การปล้น" หรือ "เศรษฐกิจแบบโจร"—ถูกมองว่าเป็นรูปแบบเฉพาะของโจราธิปไตย ซึ่งเศรษฐกิจทั้งหมดของรัฐตั้งอยู่บนพื้นฐานของการปล้น (การปล้นสะดมและการปล้น) ดินแดนที่ถูกยึดครอง เจนเซ่น (Jensen) และแมคเบย์ (McBay) เรียกร้องความสนใจไปที่คำอธิบายของ[[อาร์โนลด์ เจ. ทอยน์บี]] (Arnold J. Toynbee) เกี่ยวกับ[[จักรวรรดิโรมัน]] ว่าเป็น ''Raubwirtschaft'' ซึ่งพวกเขาอธิบายว่า "ภายในตั้งอยู่บนพื้นฐานของ... แรงงานทาส" และ "ภายนอกตั้งอยู่บนพื้นฐานของการพิชิตอย่างต่อเนื่องและการปล้นอาณานิคมและดินแดนที่ถูกปราบอย่างเป็นระบบ" (แทนที่จะเป็น "การผลิตสิ่งของจริง ๆ")

== ระบบเศรษฐกิจ ==
การศึกษาในยุคปัจจุบันระบุว่า โจราธิปไตยในศตวรรษที่ 21 เป็น[[ระบบการเงิน]] ระดับโลกที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของ[[การฟอกเงิน]] ซึ่ง "ขึ้นอยู่กับบริการของธนาคารที่ใหญ่ที่สุดในโลกและผู้เชี่ยวชาญทางการเงิน" [[กองทุนการเงินระหว่างประเทศ]] ได้แนะนำว่า อาจเป็นการประมาณการที่เป็นเอกฉันท์ว่า การฟอกเงินคิดเป็น 2-5% ของเศรษฐกิจโลกในปี พ.ศ. 2541 โจราธิปไตยมีส่วนร่วมใน[[การฟอกเงิน]] เพื่อปกปิดต้นกำเนิดที่ทุจริตของความมั่งคั่งของพวกเขา และปกป้องความมั่งคั่งนั้นจากภัยคุกคามภายในประเทศ เช่น ความไม่มั่นคงทางเศรษฐกิจและคู่แข่งโจราธิปไตยที่คอยฉวยโอกาส จากนั้นพวกเขาก็สามารถรักษาความมั่งคั่งนี้ในสินทรัพย์และการลงทุนภายใน[[เขตอำนาจศาล]] ที่มั่นคงกว่า ซึ่งสามารถเก็บไว้เพื่อการใช้งานส่วนตัว นำกลับไปยังประเทศต้นทางเพื่อสนับสนุนกิจกรรมภายในประเทศของโจราธิปไตย หรือปรับใช้ในที่อื่น ๆ เพื่อปกป้องและส่งเสริมผลประโยชน์ของระบอบการปกครองในต่างประเทศ

โจราธิปไตยใช้เสรีภาพที่มีอยู่ในประเทศตะวันตกในทางที่ผิด โดยการโอนเงินออกจากประเทศที่ปกครองแบบโจราธิปไตยไปยังเขตอำนาจศาล[[โลกตะวันตก|ตะวันตก]] เพื่อฟอกเงินและรักษาความปลอดภัยของสินทรัพย์ นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2554 เป็นต้นมา มีเงินทุนไหลออกจาก[[ประเทศกำลังพัฒนา]] (developing countries) มากกว่า 1 ล้านล้านเหรียญสหรัฐต่อปีในการไหลออกของเงินทุนที่ผิดกฎหมาย การศึกษาในปี พ.ศ. 2559 พบว่า มีการยักย้ายเงิน 12 ล้านล้านเหรียญสหรัฐออกจากประเทศที่ปกครองแบบโจราธิปไตยของ[[รัสเซีย]] (Russia) [[จีน]] (China) และประเทศเศรษฐกิจกำลังพัฒนา ผู้ให้บริการ[[บริการระดับมืออาชีพ]] (Professional services) ชาวตะวันตกถูกชาวรัสเซียและจีนที่ปกครองแบบโจราธิปไตยเอาเปรียบ โดยใช้ประโยชน์จากช่องโหว่ทางกฎหมายและทางการเงินในโลกตะวันตกเพื่ออำนวยความสะดวกในการฟอกเงินข้ามชาติ โดยทั่วไปแล้ว ระบบการเงินแบบโจราธิปไตยประกอบด้วยสี่ขั้นตอนตามความคิดเห็นหนึ่ง

:ขั้นแรก โจราธิปไตยหรือผู้ที่ดำเนินการในนามของพวกเขาจะสร้าง[[บริษัทเปลือกหอย|บริษัทปลอม]]ขึ้นมา เพื่อปกปิดที่มาและเจ้าของเงินทุน อาจมีการสร้างเครือข่ายบริษัทปลอมที่ไม่ระบุชื่อหลายแห่งที่เชื่อมโยงกัน และแต่งตั้ง[[กรรมการนอมินี]] เพื่อปกปิดโจราธิปไตยในฐานะ[[การเป็นเจ้าของผลประโยชน์|เจ้าของผลประโยชน์ที่แท้จริง]] ของเงินทุน
:ขั้นที่สอง โจราธิปไตยละเมิดกฎหมายของประเทศตะวันตกเมื่อพวกเขาโอนเงินเข้าสู่ระบบการเงินของประเทศตะวันตกอย่างผิดกฎหมาย
:ขั้นที่สาม ธุรกรรมทางการเงินที่ดำเนินการโดยโจราธิปไตยในประเทศตะวันตกจะทำให้การบูรณาการเงินทุนเสร็จสมบูรณ์ เมื่อโจราธิปไตยซื้อสินทรัพย์แล้ว ก็สามารถขายต่อได้ ซึ่งเป็นที่มาของเงินทุนที่ถูกกฎหมายแม้ว่าจะผิดกฎหมายก็ตาม สิ่งนี้เรียกว่า[[การฟอกเงิน]] และผิดกฎหมายทั่วโลกตะวันตก งานวิจัยแสดงให้เห็นว่า การซื้อ[[อสังหาริมทรัพย์]] อันหรูหราเป็นวิธีการที่ได้รับความนิยมเป็นพิเศษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งโดยโจราธิปไตยชาวจีนและรัสเซีย
:ขั้นที่สี่ ตามรายงานของแท็บลอยด์ของอังกฤษ โจราธิปไตยอาจใช้เงินที่ฟอกอย่างผิดกฎหมายเพื่อสร้างชื่อเสียง จ้างบริษัท[[ประชาสัมพันธ์]] เพื่อนำเสนอภาพลักษณ์ที่ดีต่อสาธารณะ และ[[ทนายความ (นิติกร)|ทนายความ]] เพื่อปราบปรามการตรวจสอบจากนักข่าวเกี่ยวกับความเชื่อมโยงทางการเมืองและที่มาของความมั่งคั่งของพวกเขา

ในการศึกษาทางนิติวิทยาศาสตร์ในปี พ.ศ. 2554 เกี่ยวกับคดีทุจริตขนาดใหญ่[[ธนาคารโลก]] พบว่า สหรัฐอเมริกาเป็นเหยื่อรายใหญ่ที่สุดของการจดทะเบียนนิติบุคคลที่เกี่ยวข้องกับแผนการฟอกเงินอย่างผิดกฎหมาย [[กระทรวงการคลังสหรัฐ]] ประมาณการว่า มีการฟอกเงิน 300,000 ล้านเหรียญสหรัฐต่อปีในสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นการละเมิดกฎหมายของสหรัฐอเมริกา

ระบบการเงินแบบโจราธิปไตยนี้เฟื่องฟูใน[[สหรัฐอเมริกา]] โดยการใช้โครงสร้างเศรษฐกิจเสรีของสหรัฐอเมริกาในทางที่ผิดอย่างผิดกฎหมายด้วยเหตุผลสองประการ

:ประการแรก สหรัฐอเมริกาไม่มีทะเบียนเจ้าของผลประโยชน์ และโจราธิปไตยใช้ประโยชน์จากสิทธิประโยชน์ด้านความเป็นส่วนตัวนี้
:ประการที่สอง โจราธิปไตยใช้ประโยชน์จากตัวแทนจัดตั้งบริษัท ทนายความ และนายหน้าอสังหาริมทรัพย์เพื่อฟอกเงินโดยที่พวกเขาไม่รู้ตัว

[[ไฟล์:Milo Đukanović at the Enthronement of Naruhito (1).jpg|thumb|upright|ประธานาธิบดีมิโล จูคาโนวิชแห่งมอนเตเนโกร ถูกจัดให้อยู่ในบรรดาผู้นำโลกที่ร่ำรวยที่สุด 20 อันดับแรก ตามรายงานของหนังสือพิมพ์แท็บลอยด์ของอังกฤษ &#39;&#39;[[The Independent]]&#39;&#39; ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 ซึ่งระบุว่าแหล่งที่มาของความมั่งคั่งของเขานั้น &quot;ลึกลับ&quot;]]
ปัจจุบัน มีการตัดสินลงโทษคดีฟอกเงินเพียงประมาณ 1,200 คดีต่อปีในสหรัฐอเมริกา และผู้ฟอกเงินมีโอกาสถูกตัดสินลงโทษน้อยกว่า 5% [[เรย์มอนด์ ดับเบิลยู เบเกอร์]] (Raymond W. Baker) ประมาณการว่า การบังคับใช้กฎหมายล้มเหลวใน 99.9% ของคดีในการตรวจจับการฟอกเงินโดยโจราธิปไตยและอาชญากรทางการเงินอื่น ๆ 

เขตอำนาจศาลอื่น ๆ ของประเทศตะวันตกที่โจราธิปไตยนิยม ได้แก่ [[แอฟริกาใต้]] [[สหราชอาณาจักร]] และดินแดนภายใต้การพึ่งพิง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง[[หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน]] [[หมู่เกาะเคย์แมน]] [[เกิร์นซีย์]] และ[[เจอร์ซีย์]] เขตอำนาจศาลใน[[สหภาพยุโรป]] ที่โจราธิปไตยนิยมเป็นพิเศษ ได้แก่ [[ไซปรัส]] [[เนเธอร์แลนด์]] และดินแดนภายใต้การพึ่งพิง[[เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส]] (Dutch Antilles) 

[[ไฟล์:Pacifické shromáždění v Brně za Skutečnou Demokracii TEĎ (03).jpg|thumb|ป้ายสาธิตพร้อมข้อความเป็นภาษาเช็ก: &quot;Demokracie místo kleptokracie&quot; ([[ประชาธิปไตย]] แทนที่จะเป็น โจราธิปไตย); การชุมนุมสันติภาพใน [[เบอร์โน]] เพื่อประชาธิปไตยที่แท้จริงตอนนี้ จัตุรัสโมราเวีย, [[เบอร์โน]], [[สาธารณรัฐเช็ก]]]]

== ความคลั่งไคล้ทางการเมืองและองค์กร ==
รูปแบบอื่น ๆ ของสังคมแห่งการโจรกรรมที่สามารถก่อให้เกิด "วัฒนธรรมแห่งการฉ้อโกงอย่างเป็นระบบ" ได้รับการอธิบายว่าเป็น "โรคคลั่งขโมยทางการเมืองและองค์กร"  ในกรณีนี้ การปล้นสะดมและการปล้นไม่เพียงแต่ทำให้เจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาลร่ำรวยขึ้นเท่านั้น แต่ยังรวมถึงชนชั้น[[เศรษฐยาธิปไตย|เศรษฐี]]กลุ่มเล็ก ๆ ซึ่งมักเป็นตัวแทนของบุคคลและครอบครัวที่ร่ำรวยที่สะสมทรัพย์สินจำนวนมากผ่านการใช้เส้นสายทางการเมือง กฎหมายผลประโยชน์พิเศษ การผูกขาด การลดหย่อนภาษีพิเศษ การแทรกแซงของรัฐ เงินอุดหนุน หรือการรับสินบนโดยตรง ระบบเศรษฐกิจแบบนี้ที่เต็มไปด้วยผลประโยชน์ทางการเมืองบางครั้งเรียกว่า[[ทุนนิยมแบบพวกพ้อง]] 

== ผลลัพธ์ ==
ผลกระทบของระบอบการปกครอง หรือรัฐบาลแบบโจราธิปไตยต่อประเทศชาติ มักจะส่งผลเสียต่อสรรพสวัสดิการของ[[เศรษฐกิจ]] การเมือง และ[[สิทธิพลเมือง]]ของรัฐ การกำกับดูแลแบบโจราธิปไตยมักจะทำลายโอกาสในการลงทุนจากต่างประเทศ และทำให้อ่อนแอลงอย่างมากต่อตลาดภายในประเทศและการค้าข้ามพรมแดน เนื่องจากโจราธิปไตยมักยักยอกเงินจากพลเมืองของตนโดยการใช้เงินที่ได้จาก[[การเสียภาษี]] ในทางที่ผิด หรือมีส่วนร่วมอย่างมากในแผนการฟอกเงิน พวกเขามักจะลดคุณภาพชีวิตของประชาชนลงอย่างมาก

นอกจากนี้ เงินที่โจราธิปไตยขโมยไปนั้น ถูกเบี่ยงเบนไปจากเงินทุนที่กำหนดไว้สำหรับสิ่งอำนวยความสะดวกสาธารณะ เช่น การสร้างโรงพยาบาล โรงเรียน ถนน สวนสาธารณะ ซึ่งส่งผลเสียต่อคุณภาพชีวิตของประชาชนมากยิ่งขึ้น คณาธิปไตยนอกระบบที่เป็นผลมาจากชนชั้นนำแบบโจราธิปไตยได้บ่อนทำลายประชาธิปไตย (หรือรูปแบบทางการเมืองอื่น ๆ)

== ตัวอย่าง ==
[[ไฟล์:Najib Razak 2008-08-21.jpg|thumb|[[นาจิบ ราซัค]] อดีต[[รายชื่อนายกรัฐมนตรีมาเลเซีย|นายกรัฐมนตรีมาเลเซีย]] ถูกกล่าวหาว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องอื้อฉาวทางการเงินครั้งใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับกองทุนเพื่อการลงทุนของรัฐ [[เบอร์ฮัดการพัฒนา 1มาเลเซีย]] (1Malaysia Development Berhad: 1MDB)]]
ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2004 [[องค์กรทรานส์พาเรนซี อินเตอร์เนชั่นแนล]] (Transparency International) ซึ่งเป็น[[องค์การนอกภาครัฐ|เอ็นจีโอ]] (NGO) ต่อต้านการทุจริตของเยอรมนี ได้เผยแพร่รายชื่อผู้นำที่แสวงหาผลประโยชน์ให้ตัวเอง 10 อันดับแรกในช่วงสองทศวรรษก่อนรายงาน องค์กรทรานส์พาเรนซี อินเตอร์เนชั่นแนล ยอมรับว่า พวกเขา "ไม่จำเป็นต้องเป็นผู้นำที่ทุจริตมากที่สุด 10 อันดับแรก" และตั้งข้อสังเกตว่า "มีคนรู้เรื่องจำนวนเงินที่ยักยอกไปจริง ๆ น้อยมาก"

เรียงลำดับจากมากไปน้อยตามจำนวนเงินที่ถูกกล่าวหาว่าถูกขโมย (แปลงเป็น[[เหรียญสหรัฐ]]) ได้แก่:
# [[ซูฮาร์โต]] (Suharto) อดีต[[ประธานาธิบดีอินโดนีเซีย|ประธานาธิบดี]] ของ[[อินโดนีเซีย]](15,000 ล้าน ถึง 35,000 ล้านเหรียญสหรัฐ)
# [[เฟอร์ดินานด์ มาร์กอส]] (Ferdinand Marcos) อดีต[[ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์|ประธานาธิบดี]] ของ[[ฟิลิปปินส์]] (5,000 ล้าน ถึง 10,000 ล้านเหรียญสหรัฐ)
# [[โมบูตู เซเซ เซโก]] (Mobutu Sese Seko) อดีต[[ประธานาธิบดีซาอีร์|ประธานาธิบดี]] ของ[[สาธารณรัฐซาอีร์]] (5,000 ล้านเหรียญสหรัฐ)
# [[ซานิ อาบาชา]] (Sani Abacha) อดีต[[ประธานาธิบดีแห่งไนจีเรีย|ประมุข]] ของ[[ไนจีเรีย]] (2,000 ล้าน ถึง 5,000 ล้านเหรียญสหรัฐ)
# [[สลอบอดัน มีลอเชวิช]] (Slobodan Milošević) อดีต[[ประธานาธิบดีเซอร์เบียและมอนเตเนโกร|ประธานาธิบดี]] ของ[[ยูโกสลาเวีย|ยูโกสลาเวีย]] (1,000 ล้านเหรียญสหรัฐ)
# [[ฌอง-คล็อด ดูวาลีเยร์]] (Jean-Claude Duvalier) อดีต[[ประธานาธิบดีแห่งเฮติ|ประธานาธิบดี]] ของ[[เฮติ]] (300 ล้าน ถึง 800 ล้านเหรียญสหรัฐ)
# [[อัลเบร์โต ฟูฆิโมริ]] (Alberto Fujimori) อดีต[[รายชื่อประธานาธิบดีของประเทศเปรู|ประธานาธิบดี]] ของ[[เปรู]] (600 ล้านเหรียญสหรัฐ)
# [[ปาฟโล ลาซาเรนโก]] (Pavlo Lazarenko) อดีต[[นายกรัฐมนตรีของประเทศยูเครน|นายกรัฐมนตรี]] ของ[[ยูเครน]](114 ล้าน ถึง 200 ล้านเหรียญสหรัฐ)
# [[อาร์โนลโด อเลมัน]] (Arnoldo Alemán) อดีต[[ประธานาธิบดีแห่งประเทศนิการากัว|ประธานาธิบดี]] ของ[[นิการากัว]] (100 ล้านเหรียญสหรัฐ)
# [[โจเซฟ เอสตราดา]] (Joseph Estrada) อดีต[[ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์|ประธานาธิบดี]] ของ[[ฟิลิปปินส์]] (78 ล้าน ถึง 80 ล้านเหรียญสหรัฐ)

[[การเมืองของรัสเซีย|ระบบการเมืองในรัสเซีย]] ถูกอธิบายว่าเป็น[[รัฐมาเฟีย]] โดยมีประธานาธิบดี[[วลาดีมีร์ ปูติน]] เป็น "หัวหน้ากลุ่ม"

[[รายชื่อนายกรัฐมนตรีมาเลเซีย|อดีตนายกรัฐมนตรี]] ของมาเลเซีย [[นาจิบ ราซัก]] มีเงิน 731 ล้านเหรียญสหรัฐในบัญชีธนาคารส่วนตัวของเขา เมื่อพันธมิตรพรรครัฐบาล[[บารีซันนาซีโยนัล]] พ่ายแพ้การเลือกตั้งครั้งที่ 14 ให้กับพรรคฝ่ายค้าน[[ปากาตันฮาราปัน]] นำโดย[[มาฮาดีร์ บิน โมฮามัด]] (Mahathir Mohamad) อดีตนายกรัฐมนตรี ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นเพราะข้อกล่าวหาเรื่องการเข้าไปมีส่วนร่วมใน[[เรื่องอื้อฉาวเบอร์ฮัดการพัฒนา 1มาเลเซีย|เรื่องอื้อฉาว 1MDB]]

อาเซอร์ไบจานถูกอธิบายว่าเป็นประเทศที่ปกครองแบบโจราธิปไตย จากการใช้รายได้จากน้ำมันเพื่อสร้างความร่ำรวยให้กับชนชั้นสูง รวมถึงราชวงศ์อาลีเยฟที่ปกครองประเทศ

==ระบอบปกครองยาเสพติด==
**รัฐยาเสพติด''' () คือสังคมที่อาชญากรที่เกี่ยวข้องกับการค้ายาเสพติด ใช้อำนาจอิทธิพลในการปกครองของรัฐ ตัวอย่างเช่น คำนี้ถูกใช้เพื่ออธิบายระบอบการปกครองของมานูเอล โนริเอกา (Manuel Noriega) ในปานามา ในรายงานที่จัดทำโดยคณะอนุกรรมการของคณะกรรมการความสัมพันธ์ระหว่างประเทศวุฒิสภาสหรัฐอเมริกา (United States Senate Committee on Foreign Relations) ซึ่งมีแมสซาชูเซตส์ วุฒิสมาชิก จอห์น เคร์รี (John Kerry) เป็นประธาน

ในปี ค.ศ. 2020 สหรัฐอเมริกาได้ตั้งข้อหาประธานาธิบดีของเวเนซุเอลา นิโกลัส มาดูโร ในข้อหาค้ายาเสพติด รวมถึงเจ้าหน้าที่และบุคคลสำคัญหลายคนในรัฐบาลของเขา

## ดูเพิ่ม
* การยึดรัฐ
* การขัดกันแห่งผลประโยชน์
* การจับกุมผู้มีอำนาจ (Elite capture)
* รัฐล้มเหลว
* สาธารณรัฐกล้วย
* พยานโลก (Global Witness)
* กลุ่มประเทศต่อต้านการทุจริต (Group of States Against Corruption)
* สถาบันต่อต้านการทุจริตนานาชาติ (International Anti-Corruption Academy)
* วันต่อต้านการทุจริตสากล
* ระบอบการปกครองแบบชนชั้นสูง (Kakistocracy)
* ทัวร์ขโมยของ (Kleptocracy Tour)
* ขโมยของ (Kleptopia)
* เอกสารปานามา
* พาราไดซ์เพเพอส์
* การทุจริตทางการเมือง
* อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการต่อต้านการทุจริต (United Nations Convention against Corruption)

## อ้างอิง
### หมายเหตุ

### อ่านเพิ่ม

หมวดหมู่:การทุจริตทางการเมือง
หมวดหมู่:คำที่ดูถูกเหยียดหยามสำหรับรูปแบบของรัฐบาล
หมวดหมู่:ความเข้มข้นของความมั่งคั่ง
หมวดหมู่:ระบบการปกครองแบบคณาธิปไตย
หมวดหมู่:ปัญหาเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:คำศัพท์การเมือง