open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ตำบลกระแสสินธุ์

**กระแสสินธุ์** เป็นตำบลในอำเภอกระแสสินธุ์ จังหวัดสงขลา เป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการของอำเภอกระแสสินธุ์ เป็น 1 ใน 2 ตำบลของอำเภอที่มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลกระแสสินธุ์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลเชิงแส
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อตำบลเชิงแส
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลคลองรี (อำเภอสทิงพระ) และตำบลเกาะหมาก (อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลเกาะใหญ่

## ประวัติ
ตำบลกระแสสินธุ์ เดิมอยู่ในเขตตำบลเกาะใหญ่ อำเภอกระแสสินธุ์ ในวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 ทางกระทรวงมหาดไทยได้แยกพื้นที่ด้านทิศเหนือของตำบลเกาะใหญ่ ได้แก่ หมู่ 8 บ้านโตนดด้วน, หมู่ 9 บ้านคลองโหน, หมู่ 10 บ้านทุ่งเมรุ และหมู่ 11 บ้านม่วงงาม รวม 4 หมู่บ้าน ตั้งขึ้นเป็นตำบล โดยใช้ชื่อว่า "กระแสสินธุ์" ตามที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอเพื่อให้ตรงกับความเป็นจริงของท้องที่ เป็นตำบลลำดับที่ 4 ของทางอำเภอจนถึงปัจจุบัน

## การแบ่งเขตการปกครอง

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลกระแสสินธุ์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ตำบลกระแสสินธุ์ทั้งตำบลอยู่ในเขตเทศบาลตำบลกระแสสินธุ์ เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลกระแสสินธุ์ ได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลที่พื้นที่ตำบลแยกออกจากตำบลเกาะใหญ่ ก่อนที่จะได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลในปี พ.ศ. 2542 แล้วจึงได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2551

## ประชากร
พื้นที่ตำบลกระแสสินธุ์ประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 4 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 2,820 คน แบ่งเป็นชาย 1,363 คน หญิง 1,457 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับ 2 ในอำเภอกระแสสินธุ์

: 
: 
: 

 ปี **พ.ศ. 2558** มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์เทศบาลตำบลกระแสสินธุ์

กระแสสินธุ์
กระแสสินธุ์
หมวดหมู่:อำเภอกระแสสินธุ์
ตำบลเชิงแส

**เชิงแส** เป็นตำบลในอำเภอกระแสสินธุ์ จังหวัดสงขลา เป็นที่ตั้งสถานีตำรวจภูธรกระแสสินธุ์ ที่ทำการไปรษณีย์กระแสสินธุ์ สหกรณ์การเกษตรอำเภอกระแสสินธุ์ โรงเรียนกระแสสินธุ์วิทยาซึ่งเป็นโรงเรียนประจำอำเภอ และโรงพยาบาลกระแสสินธุ์ เป็น 1 ใน 2 ตำบลของอำเภอที่มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบล

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลเชิงแส มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลโรง
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อตำบลวัดสน ตำบลบ่อตรุ (อำเภอระโนด) และตำบลชุมพล (อำเภอสทิงพระ)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลคลองรี (อำเภอสทิงพระ) และตำบลเกาะหมาก (อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลกระแสสินธุ์ และตำบลลำปำ (อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง)

## ประวัติ
ตำบลเชิงแสเดิมเป็นตำบลที่ขึ้นกับอำเภอจะทิ้งพระ จังหวัดสงขลา ปี พ.ศ. 2460 ได้มีผู้ลอบวางเพลิงที่ว่าการอำเภอปละท่า จึงเปลี่ยนชื่ออำเภอปละท่าเสียเป็น "อำเภอจะทิ้งพระ" พร้อมกับยุบเมืองระโนด ตั้งเป็นกิ่งอำเภอระโนด และให้ขึ้นกับอำเภอจะทิ้งพระ และปรับเปลี่ยนพื้นที่โดยโอนตำบลเชิงแส ตำบลเกาะใหญ่ ตำบลบ่อตรุ และตำบลวัดสน ของอำเภอจะทิ้งพระ (ในขณะนั้น) ไปขึ้นกิ่งอำเภอระโนด ก่อนที่ปี พ.ศ. 2466 กรมหลวงลพบุรีราเมศร อุปราชปักษ์ใต้เห็นว่าการคมนาคมไม่สะดวก จึงยุบอำเภอจะทิ้งพระ เป็นกิ่งอำเภอขึ้นกับอำเภอเมืองสงขลา ส่วนกิ่งอำเภอระโนดเดิมที่ขึ้นอำเภอจะทิ้งพระ ให้ยกฐานะเป็น อำเภอระโนด ตำบลเชิงแสจึงย้ายมาขึ้นกับอำเภอระโนดแทนอำเภอจะทิ้งพระ 

ในปี พ.ศ. 2490 ทางราชการได้แยกพื้นที่หมู่บ้านด้านทิศเหนือของตำบลเชิงแส ได้แก่ หมู่ 5 บ้านโคกพระ, หมู่ 6 บ้านกาหรำ, หมู่ 7 บ้านโคกแห้ว และหมู่ 8 บ้านโรง รวม 4 หมู่บ้าน ตั้งขึ้นเป็น ตำบลโรง ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2521 ทางตำบลเกาะใหญ่ได้ขอแยกการปกครองออกจากอำเภอระโนดเป็นกิ่งอำเภอ 1 แห่ง โดยมีการรวมพื้นที่ตำบลข้างเคียงอีก 2 ตำบล คือ ตำบลเชิงแสและตำบลโรง เนื่องจากการติดต่อราชการกับกิ่งอำเภอใหม่มีระยะทางเพียง 1.9 กิโลเมตร ซึ่งอำเภอสังกัดเดิมต้องใช้ระยะทาง 18 กิโลเมตร จึงรวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอกระแสสินธุ์ และยกฐานะเป็น อำเภอกระแสสินธุ์ ในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2537 ตำบลเชิงแสจึงย้ายมาขึ้นกับทางอำเภอและเป็นตำบลลำดับที่ 3 ของทางอำเภอกระแสสินธุ์

## การแบ่งเขตการปกครอง

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลเชิงแสแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ตำบลเชิงแสทั้งตำบลอยู่ในเขตเทศบาลตำบลเชิงแส เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลเชิงแส ในปี พ.ศ. 2517 ก่อนที่จะได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลใน พ.ศ. 2539 แล้วจึงได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2552

## ประชากร
พื้นที่ตำบลเชิงแสประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 4 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 2,746 คน แบ่งเป็นชาย 1,372 คน หญิง 1,374 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับ 3 ในอำเภอกระแสสินธุ์

: 
: 
: 

 ปี **พ.ศ. 2558** มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เทศบาลตำบลเชิงแส

เชิงแส
เชิงแส
หมวดหมู่:อำเภอกระแสสินธุ์
สตีฟ เอจี

**สตีเฟน ดักลาส เอจี** (; ; เกิด 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512) เป็นนักแสดงตลก, นักแสดง, นักเขียน, ผู้กำกับ และนักดนตรีชาวอเมริกัน เอจีอาจเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางที่สุดจากบทบาทของเขาในบท สตีฟ ไมรอน ในซีรีส์ของ Comedy Central เรื่อง *[[The Sarah Silverman Program]]*

เอจีเกิดที่ริเวอร์ไซด์, แคลิฟอร์เนีย เอจีสัญญาว่าจะอ่านชื่อผู้ติดตามทวิตเตอร์ของเขาทุกคนหากเขามีผู้ติดตามถึง 5,000 คน ณ วันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 2009 เพื่อเป็นโปรโมชันสำหรับบัญชีทวิตเตอร์ของเขา และเขาได้รับผู้ติดตามมากกว่า 7,700 คนภายในวันนั้น และทำตามสัญญาบน Ustream.tv วันรุ่งขึ้น  Rich Fulcher, James Gunn, Rainn Wilson, Sarah Silverman และเพื่อน ๆ ของเอจีพูดคุยกันผ่านทางโทรศัพท์และอ่านชื่อ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
หมวดหมู่:มาร์เวลสตูดิโอส์
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2512
หมวดหมู่:นักแสดงชาวอเมริกัน
พลาสติกแรป

thumb|ม้วนพลาสติกแรป

**พลาสติกแรป** () เป็นฟิล์มพลาสติกบางใสที่ใช้สำหรับห่อหุ้มอาหารเพื่อช่วยเก็บรักษาอาหารให้คงความสดเป็นเวลานานขึ้น

## วัสดุ
พลาสติกชนิดแรกที่นิยมใช้ทำพลาสติกแรปคือ เซลโลเฟน (cellophane) ค้นพบโดยนักเคมีชาวสวิตเซอร์แลนด์ชื่อ ฌัก บรานเดนแบร์เกอร์ ในปี ค.ศ. 1911 และในราวต้นปี ค.ศ. 1924 เซลโลเฟนเริ่มนำมาผลิตฟิล์มใสใช้งาน จุดเด่นของฟิล์มเซลโลเฟนคือ ความใส การใช้ฟิล์มชนิดนี้ห่อหุ้มอาหารดึงดูดผู้บริโภคอย่างมากเนื่องจากมองเห็นอาหาร ต่อมาในราวปี ค.ศ. 1933 ได้ค้นพบพลาสติกที่ใช้ผลิตพลาสติกแรปอีกชนิดหนึ่งคือ พอลิเอทิลีน (polyethylene, PE) ผลิตเป็นพลาสติกแรปครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1945 และพอลิไวนิลคลอไรด์ (polyvinyl chloride, PVC) เมื่อปี ค.ศ. 1950 ปัจจุบันพีวีซียังเป็นที่นิยมในการผลิตพลาสติกแรปแม้ว่าจะไม่ปลอดภัย อย่างไรก็ตามมีแนวโน้มที่จะใช้พอลิเอทิลีน โดยเฉพาะพอลิเอทิลีนชนิดความหนาแน่นต่ำ (LDPE) มากขึ้น เนื่องจากไม่ต้องเติมพลาสติกไซเซอร์และมีราคาต่ำกว่า

## การใช้กับอาหาร
thumb| พลาสติกแรปห่อทุเรียน
thumb| พลาสติกแรปห่อภาชนะอาหาร

### วัตถุประสงค์
พลาสติกแรปที่มีบทบาทสำคัญในการบรรจุ การปกป้อง และการถนอมอาหาร พลาสติกแรปป้องกันอาหารไม่ให้เน่าเสียง่าย ยืดอายุการเก็บรักษา และรักษาคุณภาพของอาหาร

### ความกังวลด้านสุขภาพ
วัสดุพลาสติกถูกใช้กันอย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมอาหารเนื่องจากราคาถูกและสะดวกสบาย อย่างไรก็ตามความกังวลด้านสุขภาพที่มีมากขึ้น เนื่องจากมีความเป็นไปได้ที่พลาสติกเหล่านี้ปล่อยสารเคมีลงในผลิตภัณฑ์อาหาร และมีผลต่อสุขภาพ แม้ว่าตัวพลาสติกมีคุณสมบัติในการสกัดกั้นการปล่อยสารต่าง ๆ แต่สารเคมีที่ไม่พึงปรารถนาอาจมีที่มาจากสารเติมแต่งเพื่อปรับปรุงคุณภาพและคุณสมบัติของพลาสติกในบรรจุภัณฑ์พลาสติก ได้แก่ สารหล่อลื่น พลาสติไซเซอร์ สารดูดกลืนแสงยูวี และสารต้านอนุมูลอิสระ รวมทั้งสารเคลือบเงา และหมึกพิมพ์ 
มีความกังวลเกี่ยวกับการสัมผัสไดเอทิลเฮกซิลอดิเปต (DEHA) ซึ่งเป็นพลาสติไซเซอร์ที่เติมลงในพลาสติกแรปบางชนิดเพื่อให้มีความยืดหยุ่น เช่น พลาสติกแรป PVC แม้ว่าการี้ปล่อยสารจะมีระดับต่ำกว่ามาตรฐานการเกิดพิษในการทดลองกับสัตว์ก็ตาม และกรณีหนึ่งคือเกี่ยวกับไดออกซินที่ระบุว่า "น่าจะเป็นสารก่อมะเร็งในมนุษย์" โดยสำนักงานคุ้มครองสิ่งแวดล้อมของสหรัฐอเมริกา แต่ปัจจุบันยังไม่พบหลักฐานว่าพลาสติกแรปมีไดออกซิน โดยรวมแล้วการใช้พลาสติกแรปในอุตสาหกรรมอาหารยังไม่ก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของมนุษย์

### ความกังวลด้านสิ่งแวดล้อม
พลาสติกแรปเป็นส่วนหนึ่งของขยะพลาสติก ที่มีผลทั้งทางตรงในการการสะสมตัวขยะพลาสติกทั้งในพื้นดินและแหล่งน้ำ และทางอ้อมจากการปล่อยสารประกอบที่เป็นพิษเข้าสู่ระบบนิเวศในระหว่างการย่อยสลาย ปัจจุบันมีความพยายามที่จะลดปริมาณการใช้งานพลาสติกแรปด้วยการใช้วัสดุอื่นห่ออาหาร เช่น ขี้ผึ้งห่ออาหาร และการพัฒนาพลาสติกที่สามารถย่อยสลายได้เพื่อนำมาผลิตพลาสติกแรป 

## การใช้ในทางการแพทย์
ใช้ในการห่อตัวทารกที่คลอดก่อนกำหนด ทันทีหลังการคลอดจะช่วยป้องกันไม่ให้เกิดภาวะตัวเย็นเกินก่อนส่งไปถึงหน่วยอภิบาลทารกแรกเกิด และใช้เป็นเครื่องช่วยปฐมพยาบาลสำหรับแผลไฟไหม้
## อ้างอิง

หมวดหมู่:การทำอาหาร
หมวดหมู่:การประยุกต์ใช้พลาสติก
หมวดหมู่:วัสดุบรรจุภัณฑ์
วิง เรมส์

**เออร์วิง ราเมเซส เรมส์** (; เกิด 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2502) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากบทบาทนักแสดงในบท Luther Stickell ในซีรีส์ภาพยนตร์ ** และบทบาทสนับสนุนของเขาในฐานะหัวหน้าแก๊ง Marsellus Wallace ใน *[[Pulp Fiction]]* นอกจากนี้เขายังปรากฏตัวใน *[[Jacob's Ladder (1990 film)|Jacob's Ladder]]* (1990), *[[Striptease (film)|Striptease]]* (1996), *[[Con Air]]* (1997), *[[Out of Sight]]* (1998), *[[Entrapment (film)|Entrapment]]* (1999), *[[Bringing Out The Dead]]* (1999) และ *[[Dawn of the Dead (2004 film)|Dawn of the Dead]]* (2004) เขาพากย์เสียง Cobra Bubbles ในภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง *[[Lilo & Stitch]]* (2002)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
หมวดหมู่:มาร์เวลสตูดิโอส์
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2502
หมวดหมู่:นักแสดงชาวอเมริกัน
ศีรษะจากเมโรเอ

**ศีรษะจากเมโรเอ** () หรือ **ศีรษะออกัสตัสจากเมโรเอ** () เป็นประติมากรรมบรอนซ์ขนาดใหญ่กว่าตัวคนที่แสดงศีรษะของออกัสตัส จักรพรรดิโรมันแรก ซึ่งค้นพบในแหล่งโบราณคดีเมโรเอในภูมิภาคนูเบีย (ปัจจุบันคือประเทศซูดาน) ในปี 1910 เป็นที่ชื่นชมด้วยรูปลักษณ์ที่มีความโดดเด่น และมีสัดส่วนที่สวยงาม ปัจจุบันอยู่ภายใต้ความดูแลของบริติชมิวเซียม ศีรษะนี้ได้ปล้นมาจากโรมันอียิปต์เมื่อ 24 ปีก่อนคริสต์กาล โดยกองกำลังของพระนางอะมานิเรนาสแห่งอาณาจักรกูช ก่อนที่จะนำมันกลับมายังเมโรเอที่ซึ่งถูกฝังไว้ใต้บันไดของวิหารแห่งหนึ่ง

## การขุดค้นและค้นพบ
ศีรษะนี้ค้นพบโดยนักโบราณคดีชาวอังกฤษ จอห์น การ์สทังในเดือนธันวาคม ปี 1910 ที่เมโรเอ ซึ่งเคยเป็ยเมืองหลวงของราชอาณาจักรกูชอยู่หลายศตวรรษ ศีรษะนี้ถูกค้นพบใกล้กับเนินดินที่ซึ่งเคยเป็นบันไดทางขึ้นของวิหารแห่งหนึ่ง ถือเป็นการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ โดยเฉพาะเมื่อพิจารณาระยะห่างระหว่างกรุงโรมและเมโรเอ รูปปั้นนี้ถูกฝังโดยจงใจเมื่อ 1900 ปีก่อน และถูกรักษาสภาพไว้อย่างดีในสภาวะที่ร้อนและแห้งเช่นนี้ ศีรษะนี้ได้บริจาคให้กับบริติชมิวเซียมโดยคณะกรรมการขุดค้นซูดาน (Sudan Excavation Committee) ภายใต้การสนับสนุนของกองทุนเนชั่นนอลอาร์ทคอลเลคชั่นในปี 1911

การขุดค้นนี้เป็นส่วนหนึ่งของการขุดค้นเมืองเมโรเอทั้งเมือง และการขุดค้นพบศีรษะนี้ได้มาจากการขุดค้นเมืองในรอบที่สอง

## การออกแบบ

ศีรษะเมโรเอมีขนาดใหญ่กว่าตัวคนและเลียนแบบศิลปะกรีกโดยการสร้างรูปเหมือนของจักรพรรดิออกัสตัสด้วยสัดส่วนแบบคลาสสิก เป็นที่ชัดเจนว่าการออกแบบนี้ทำขึ้นเพื่อสร้างภาพอุดมคติ (idealize) และยกยอ (flatter) จักรพรรดิให้สูงส่ง เช่นเดียวกันกับงานภาพเหมือนของออกัสตัสชิ้นอื่น ๆ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสวยงามในการประดิษฐ์ประดอยภาพเหมือนของชายหนุ่มอย่างสวยงาม

## ดูเพิ่ม
*บลาคัสคาเมโอ
*การสร้างรูปเหมือนบุคคลแบบโรมัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูล
*D. E. L. Haynes, "The Date of the Bronze Head of Augustus from Meroe", in N. Bonacasa and A. Di Vita (eds), *Alessandria e il mondo eltenistico- romano: studi in onore di Achille Adriani* (Rome, 1983), pp.&nbsp;177–81 (bibl.)
*D. Boschung, 'Die Bildnisse des Augustus' (Berlin, 1993], pp.&nbsp;160–61, no.122 (bibl.)
*S. Walker, *Greek and Roman Portraits* (London, The British Museum Press, 1995)
*S. Walker, *Roman art* (London, 1991)
*L. Burn, *The British Museum book of Greek and Roman Art, revised edition* (London, The British Museum Press, 1999)
จิมมี ยูรีน

**เจมส์ ยูรินเจอร์** (; เกิด 7 กันยายน พ.ศ. 2512) หรือที่รู้จักกันในชื่อ **จิมมี ยูรีน** เป็นนักร้อง, นักแต่งเพลง และนักดนตรีชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงจากการเป็นนักร้องนำและโปรแกรมเมอร์ของวงดนตรีอิเล็กโทรพังค์ ไมด์เลส เซลฟ์ อินดูลเจนซ์

## ชีวิตวัยเด็ก
เจมส์ ยูรินเจอร์ เกิดและเติบโตในนครนิวยอร์ก เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมคาทอลิก เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนศิลปะ แต่ก็ลาออกในเวลาต่อมา 

## อาชีพ
### ภาพยนตร์
ยูรีนเป็นผู้ให้เสียงพากย์ The Body ในภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง *[[Heart String Marionette|ฮาร์ทสตริงมาเรียนเน็ตต์]]* ของ เอ็มดอทสเตรนจ์ ในปี ค.ศ. 2012  นอกจากนี้เขายังแสดงในเรื่อง *[[Alleluia! The Devil's Carnival|แอลเลเลีย! เดอะเดวิลส์คาร์นิวัล]]* ของ ดาร์เรน ลินน์ บอสแมน ร่วมกับภรรยาของเขาในบทนักแปล Batez ยูรีนรับบทเป็น ราเวเจอร์ ชื่อ ฮาล์ฟ-นัท ในเรื่อง *[[รวมพันธุ์นักสู้พิทักษ์จักรวาล 2]]* ของผู้กำกับ เจมส์ กันน์ เขายังแต่งเพลงสำหรับภาพยนตร์เรื่อง "Un Deye Gon Hayd (The Unloved Song)" ซึ่งได้ยินในฉากบนดาว Contraxia เพลงนี้้ไม่ปรากฏในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ แต่ได้รับเครดิต  ต่อมาในปี ค.ศ. 2017 มีการอัปโหลดวิดีโอ "อัน เดย์ กอน เฮยด์ (Un Deye Gon Hayd)" บนยูทูบ

## ชีวิตส่วนตัว
ยูรินเจอร์แต่งงานกับ แชนทัล คลาเร็ต นักร้องนำวง มอร์นิงวู้ด เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2551  ในปี พ.ศ. 2561 ทั้งคู่ย้ายจากลอสแองเจลิสไปนิวซีแลนด์  เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2562 ทั้งยูริงเจอร์และคลาเร็ตได้ประกาศผ่านอินสตาแกรมว่า คลาเร็ตตั้งครรภ์แฝดหญิง และให้กำเนิดในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
หมวดหมู่:มาร์เวลสตูดิโอส์
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2512
หมวดหมู่:นักแสดงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักร้องชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอเมริกัน
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย S3

**[[รถไฟใต้ดินหนานจิง]] สาย S3** (; ) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครหนานจิง เปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2560 มีระยะทาง 36.22 กิโลเมตร จำนวน 19 สถานี

## รายชื่อสถานี

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:南京地铁S3宁和线列车驶离刘村站.jpg|รถไฟฟ้า
ไฟล์:
ไฟล์:S3油坊桥站.jpg|ยูฟางเฉียว(油坊橋站)
ไฟล์:
ไฟล์:Nanjing Metro S3 Jinmingjiayuan Station.jpg|จิ่งหมิงเจียย๋วน(景明佳園站)
ไฟล์:Outline view of Liucun Station, Nanjing Metro Line S3.jpg|เล่าชุน(劉村站)


## อ้างอิง

หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินหนานจิง
ไมเคิล โรเซนบัม

**ไมเคิล โอเวน โรเซนบัม** (; เกิด 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2515) เป็นนักแสดง, โปรดิวเซอร์, นักร้อง และนักแสดงตลกชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักจากการแสดงใน *[[Sorority Boys]]* และรับบท Lex Luthor ในซีรีส์โทรทัศน์ Superman เรื่อง *[[Smallville]]* เป็นบทบาทที่รวมอยู่ในรายการ "The 60 Nastiest Villains of All Time" ของ *[[TV Guide]]* ในปี ค.ศ. 2013 

โรเซนบัมเป็นที่รู้จักจากการรับบท Dutch Nilbog ในเรื่อง *[[Breaking In (TV series)|Breaking In]]* ของ Fox และงานพากย์เสียงในแอนิเมชันเช่น บทบาทของ Wally West / The Flash ในซีรีส์ DC Animated Universe เรื่อง *[[Justice League (TV series)|Justice League]]* (2001-04) และภาคต่อ *[[Justice League Unlimited]]* (2004-06) ระหว่างปี พ.ศ. 2558 ถึง 2559 เขารับบทนำในซีรีส์ตลกเรื่อง *[[Impastor]]* ของ TV Land

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
หมวดหมู่:มาร์เวลสตูดิโอส์
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2515
หมวดหมู่:นักแสดงชาวอเมริกัน
อีวาน โจนส์ (นักแสดง)

**อีวาน โจนส์** (; เกิด 1 เมษายน พ.ศ. 2519) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่ทำงานในภาพยนตร์เช่น *[[8 Mile (film)|8 Mile]]*, *[[Jarhead (film)|Jarhead]]*, *[[Gangster Squad (film)|Gangster Squad]]*, *[[The Book of Eli]]*, *[[Glory Road (film)|Glory Road]]*, และ *[[A Million Ways to Die in the West]]* โจนส์เป็นสมาชิกของซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง *[[October Road (TV series)|October Road]]* และได้ปรากฏตัวเป็นแขกรับเชิญในซีรีส์เรื่อง *[[Brothers & Sisters (2006 TV series)|Brothers & Sisters]]* และ *[[Going to California (TV series)|Going to California]]* และเรื่องอื่น ๆ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
หมวดหมู่:มาร์เวลสตูดิโอส์
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2519
หมวดหมู่:นักแสดงชาวอเมริกัน
แบบอักษรลูซี

**ลูซี** () เป็นตระกูลไทป์เฟซที่ออกแบบให้กับเอ็กซ์วินโดวซิสเต็มโดยคริส โฮมส์กับชาร์ล บิเกโลว์จาก *Bigelow & Holmes Inc* ตัวแบบอักษรดูคล้ายกับลูซีดา – แบบอักษรก่อนหน้า

แบบอักษรลูซีเคยเป็นที่นิยมใช้ในระบบปฏิบัติการซอฟต์แวร์เสรี เช่น ลินุกซ์ ที่เผยแพร่ภายใต้ลิขสิทธิ์ในการใช้งานฟรีแต่ไม่สามารถแก้ไขได้ ทำให้แบบอักษรลูซีไม่ใช่ซอฟต์แวร์เสรี ซึ่งทำให้มีการถอดแบบอักษรนี้ออกในแพ็กเกจเดเบียนสำหรับ XFree86 เช่นเดียวกันกับเฟโดรา

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Download the Luxi fonts
* XFree86 Changelog
* Announcement of availability
* License
* Discussion about inclusion in TeX Live 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตระกูลแบบอักษรเซรีฟกับแซนส์เซรีฟ
กลาฟูตี

**กลาฟูตี** () หรือ **กลาฟูติส** () เป็นของหวานชนิดหนึ่งของฝรั่งเศส ได้จากการวางเรียงผลไม้ (สูตรดั้งเดิมใช้เชอร์รีดำ) ในภาชนะที่ทาเนยจนทั่ว ราดด้วยส่วนผสมที่ทำจากแป้ง นม และไข่ตีเข้าด้วยกัน จากนั้นนำไปอบจนสุก โรยหน้าด้วยน้ำตาลไอซิงและเสิร์ฟขณะอุ่น บางครั้งเสิร์ฟกับครีม

กลาฟูตีสูตรดั้งเดิมแบบลีมูแซ็งไม่เพียงแต่ใช้เนื้อของผลเชอร์รี แต่ยังใช้เนื้อในเมล็ดด้วย เนื้อในเมล็ดเชอร์รีมีเบ็นซัลดิไฮด์ซึ่งเป็นสารประกอบที่ทำให้เกิดกลิ่นอย่างกลิ่นอัลมอนด์ นอกจากนี้ยังมีอะมิกดาลินจำนวนเล็กน้อย อะมิกดาลินเป็นสารประกอบที่สามารถปล่อยไซยาไนด์ออกมาได้หากกินเข้าไป แต่ไม่เป็นอันตรายต่อร่างกายหากได้รับในปริมาณเล็กน้อย

## ต้นกำเนิด
กลาฟูตีมีต้นกำเนิดจากแคว้นลีมูแซ็งในฝรั่งเศส และแม้ว่าตามสูตรดั้งเดิมจะใช้เชอร์รีดำ แต่ก็มีการใช้ผลไม้อื่น ๆ แทน เช่น เชอร์รีแดง พลัม พรุน แอปเปิล แพร์ แครนเบอร์รี แบล็กเบอร์รี เป็นต้น เมื่อใช้ผลไม้ชนิดอื่นแทนเชอร์รี จะเรียกของหวานชนิดนี้ว่า *[[โฟลญาร์ด]]*

ชื่อ *กลาฟูตี* มาจากคำว่า  ในภาษาอุตซิตา ซึ่งมาจากคำกริยา  หรือ  แปลว่า "เติม" (ความหมายโดยนัยคือ "เติมส่วนผสมที่ตีไว้ด้วยเชอร์รี") เป็นที่ปรากฏว่ากลาฟูตีได้แพร่ไปทั่วฝรั่งเศสระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19

## ดูเพิ่ม
* โฟลญาร์ด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ของหวานฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ของหวานอุตซิตา
โฟลญาร์ด

**โฟลญาร์ด** () หรือที่รู้จักกันในชื่อ **ฟลาญาร์ด** (), **ฟลอญาร์ด** () และ **ฟลูญาร์ด** () เป็นของหวานชนิดหนึ่งของฝรั่งเศส ได้จากการวางเรียงผลไม้ในภาชนะที่ทาเนยไว้ ราดส่วนผสมที่ทำจากแป้ง นม และไข่ตีเข้าด้วยกัน จากนั้นนำไปอบ ผลไม้ที่ใช้ทำโฟลญาร์ดได้แก่ แอปเปิล ท้อ แพร์ พลัม และพรุนเป็นต้น (หากใช้เชอร์รีจะเรียกว่า *[[กลาฟูตี]]*) เมื่อสุก ของหวานชนิดนี้จะมีลักษณะคล้ายพุดดิงอบหรือแพนเค้กขนาดใหญ่ และสามารถเสิร์ฟได้ทั้งแบบอุ่นหรือแบบเย็น

ชื่อ *โฟลญาร์ด* มาจากคำในภาษาอุตซิตาว่า  และ  ซึ่งทั้งคู่แปลว่า "อ่อนนุ่ม" ของหวานชนิดนี้พบได้ทั่วไปในภูมิภาคโอแวร์ญ, ลีมูแซ็ง และเปรีกอร์ของฝรั่งเศส

## ดูเพิ่ม
* กลาฟูตี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ของหวานฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ของหวานอุตซิตา
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

**คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่** () เป็นคณะในสังกัดมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จัดตั้งเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2560 ตั้งอยู่ที่ตำบลสุเทพ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

## ประวัติ
คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้รับการจัดตั้งโดยสภามหาวิทยาลัยเชียงใหม่มีมติเห็นสมควรให้จัดตั้งคณะสาธารณสุขศาสตร์ ขึ้นเป็นคณะใหม่ ตามประกาศ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เรื่อง การจัดตั้งส่วนงานของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560 ลงวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2560 และได้ประกาศลงใน ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 134 ตอนพิเศษ 114ง เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2560 โดยกำหนดให้เป็นส่วนงานวิชาการที่จัดตั้งขึ้นเพื่อทำหน้าที่จัดการศึกษาทางด้านสาธารณสุขศาสตร์ เป็นองค์กรหลักในการสร้างองค์ความรู้ด้านการสาธารณสุข มีการพัฒนาวิชาการและงานวิจัยด้าน สาธารณสุขอย่างเป็นระบบ เพื่อให้สามารถบริหารจัดการหลักสูตรอย่างเป็นเอกภาพ และตอบสนองการเปลี่ยนแปลงปัญหาด้านสุขภาพที่มีความ ซับซ้อนมากขึ้นในยุคปัจจุบัน

## หลักสูตร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* https://www.ph.cmu.ac.th เว็บไซต์คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
* https://www.cmu.ac.th/th เว็บไซต์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ 

เชียงใหม่
หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
เจ้าหญิงราเซนดรานูรู

**เจ้าหญิงราเซนดรานูรู** (; ค.ศ. 1860 – 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1901) เป็นเจ้าหญิงแห่งมาดากัสการ์ เป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 พระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายของมาดากัสการ์ หลังจากมาดากัสการ์ตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส พระองค์เสด็จลี้ภัยในดินแดนของฝรั่งเศส และดำรงพระชนม์ในบั้นปลาย ณ อาณานิคมแอลจีเรียของฝรั่งเศส

## พระประวัติ
เจ้าหญิงราเซนดรานูรู เป็นพระธิดาพระองค์หนึ่งจากทั้งหมดเก้าพระองค์ของเจ้าหญิงราเกตากา () กับพระภัสดานามอันดรีอันซีมีอานาตรา () ซึ่งเป็นพระประยูรญาติ พระชนนีเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวที่ยังทรงพระชนม์ของพระเจ้าราดามาที่ 1 เจ้าหญิงราเซนดรานูรูเป็นพระเชษฐภคินีของสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 หลังพระขนิษฐภคินีเสด็จขึ้นเสวยราชสมบัติ เจ้าหญิงราเซนดรานูรูจึงย้ายไปประทับ ณ พระตำหนักภายในพระราชวังอันตานานาริโว

เจ้าหญิงราเซนดรานูรูเสกสมรสกับอันดรีอานาลี () ซึ่งเป็นชายผู้ดี ใน ค.ศ. 1881 ประสูติการพระบุตรสามพระองค์คือ เจ้าชายรากาตูเมนา (), เจ้าหญิงราซูเฮรีนา () และเจ้าหญิงราซาฟีนันดรีอามานีตรา ()

วันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1897 หลังระบอบกษัตริย์ของมาดากัสการ์ถูกยกเลิก และแทนที่ด้วยการปกครองของเจ้าอาณานิคมประเทศฝรั่งเศส เจ้าหญิงราเซนดรานูรู พร้อมด้วยเจ้าหญิงราซาฟีนันดรีอามานีตรา พระธิดา และเจ้าหญิงรามาซินดราซานา พระมาตุจฉา ทรงลี้ภัยออกจากพระราชวังไปประทับร่วมกับสมเด็จพระราชินีนาถ ณ โตมาซีนา () ต่อมาเจ้านายทั้งหมดเสด็จลงเรือ "ลาปีรุส" () ลี้ภัยไปเกาะเรอูว์นียง เมื่อประทับอยู่โรงแรมยุโรป () ในแซ็ง-เดอนีได้ไม่นานนัก เจ้าหญิงราซาฟีนันดรีอามานีตรา พระธิดา ก็มีพระประสูติการ และสิ้นพระชนม์ลงจากพระอาการแทรกซ้อนหลังจากนั้นไม่กี่วัน หนึ่งเดือนต่อมาได้ตามเสด็จสมเด็จพระราชินีนาถและพระราชวงศ์ ไปประทับ ณ เรือนของมาดามเดอวีลเลนทรัว () ใกล้สถานที่ราชการของฝรั่งเศส พระองค์ดำรงพระชนม์ชีพที่นั่นได้สองปี ก็ถูกรัฐบาลฝรั่งเศสส่งไปประทับที่เมืองมาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส และหลังจากนั้นไม่กี่เดือน สมเด็จพระราชินีนาถและเหล่าพระราชวงศ์ก็ถูกส่งไปประทับในวิลลาในเมืองแอลเจียร์ แอลจีเรียของฝรั่งเศส

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์มาดากัสการ์
หมวดหมู่:ชาวต่างชาติในประเทศฝรั่งเศส
มารงกลาเซ

**มารงกลาเซ** () เป็นขนมหวานชนิดหนึ่ง มีต้นกำเนิดอยู่ทางภาคเหนือของอิตาลีและภาคใต้ของฝรั่งเศส ได้จากการเชื่อมเกาลัดแล้วฉาบเกาลัดนั้นด้วยน้ำเชื่อมอีกทีหนึ่ง มารงกลาเซเป็นส่วนผสมในของหวานหลายชนิด หรือนำมาจะกินต่างหากก็ได้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ของหวานฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ของหวานอิตาลี
เจ้าหญิงรามาซินดราซานา

**เจ้าหญิงรามาซินดราซานา**  () เป็นเจ้าหญิงแห่งมาดากัสการ์ และเป็นพระมาตุจฉาในสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 พระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายของมาดากัสการ์ หลังจากมาดากัสการ์ตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส พระองค์เสด็จลี้ภัยในดินแดนของฝรั่งเศส และบั้นปลายพระชนม์ประทับในจังหวัดอาลป์-มารีตีม ประเทศฝรั่งเศส

## พระประวัติ

เจ้าหญิงรามาซินดราซานา เป็นพระธิดาของเจ้านายพระองค์ใดไม่มีข้อมูลปรากฏ ทราบแต่เพียงว่าพระองค์มีศักดิ์เป็นพระมาตุจฉาของสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 และเจ้าหญิงราเซนดรานูรู

28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1897 หลังระบอบกษัตริย์ของมาดากัสการ์ถูกยกเลิก และแทนที่ด้วยการปกครองของเจ้าอาณานิคมประเทศฝรั่งเศส เจ้าหญิงรามาซินดราซานาทรงลี้ภัยออกจากพระราชวังไปประทับร่วมกับสมเด็จพระราชินีนาถ ณ โตมาซีนา ()

ต่อมาเจ้านายทั้งหมดเสด็จลงเรือ "ลาปีรุส" () ลี้ภัยไปเกาะเรอูว์นียง เมื่อประทับอยู่โรงแรมยุโรป () ในแซ็ง-เดอนี ระหว่างนั้นพระองค์ตามเสด็จสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 ปรากฏตัวต่อสาธารณชนเพื่อทอดพระเนตรการก่อสร้างโบสถ์คริสต์หลังใหม่ และทรงมีพระปฏิสันถารกับผู้ว่าราชการเรอูว์นียงด้วย หนึ่งเดือนต่อมาสมเด็จพระราชินีนาถพร้อมด้วยพระราชวงศ์ย้ายไปประทับ ณ เรือนของมาดามเดอวีลเลนทรัว () ใกล้สถานที่ราชการ พระองค์ดำรงพระชนม์ชีพที่นั่นได้สองปี ก็ถูกรัฐบาลฝรั่งเศสส่งไปประทับที่เมืองมาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส และหลังจากนั้นไม่กี่เดือน สมเด็จพระราชินีนาถและเหล่าพระราชวงศ์ก็ถูกส่งไปประทับในวิลลาในเมืองแอลเจียร์ แอลจีเรียของฝรั่งเศส

หลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 เมื่อ ค.ศ. 1917 เจ้าหญิงรามาซินดราซานาทรงออกจากแอลเจียร์ ย้ายไปประทับในจังหวัดอาลป์-มารีตีม ประเทศฝรั่งเศส จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ที่นั่น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์มาดากัสการ์
หมวดหมู่:ชาวต่างชาติในประเทศฝรั่งเศส
อะเลคซันดร์ ฟาเดเยฟ (นักเขียน)

**อะเลคซันดร์ อะเลคซันโดรวิช ฟาเดเยฟ** (;  – 13 พฤษภาคม 1956) เป็นนักเขียนชาวโซเวียตซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งสหภาพนักเขียนโซเวียตและเป็นประธานตั้งแต่ ค.ศ. 1946 ถึง ค.ศ. 1956

ฟาเดเยฟเกิดที่ Kimry, เขตผู้ว่าการตเวียร์ ตั้งแต่ปี 1908 ถึงปี 1912 เขาอาศัยอยู่ใน Chuguyevka, ดินแดนปรีมอร์สกี เขาเข้าร่วมพรรคบอลเชวิคในปี 1918 และมีส่วนร่วมในการเคลื่อนไหวแบบกองโจรต่อต้านกองทัพขาวและญี่ปุ่นที่เข้าไปแทรกแซงในช่วงสงครามกลางเมืองรัสเซีย ในปี 1927 เขาได้ตีพิมพ์นวนิยายเรื่อง *The Rout* (หรือที่เรียกว่า *The Nineteen*) ซึ่งเขาเล่าถึงนักสู้กองโจรวัยเยาว์ ในปี 1930 เขาได้ตีพิมพ์ส่วนแรกของนวนิยายเรื่อง *The Last of the Udege* ซึ่งเขายังคงทำงานต่อไปตลอดชีวิต (ฉบับที่มีเล่มที่สองทั้งหมดที่เขาทำได้ทั้งหมดได้รับการตีพิมพ์ในปี 1940)

ในปี 1945 ฟาเดเยฟได้ประพันธ์นวนิยายเรื่อง *[[โมโลดายากวาร์ดียา (นวนิยาย)|โมโลดายากวาร์ดียา]]* (อิงจากเหตุการณ์จริงในสงครามโลกครั้งที่สอง) โดยที่นิยายเล่าเกี่ยวกับองค์กรคอมโซมอลใต้ดินชื่อยังการ์ด ซึ่งต่อสู้กับพวกนาซีในเมืองคราซโนดอนที่ถูกยึดครอง (ในสาธารณรัฐยูเครน) ฟาเดเยฟได้รับรางวัลสตาลินในปี 1946 สำหรับนวนิยายเรื่องนี้ ในปี 1948 ภาพยนตร์เรื่อง *[[โมโลดายากวาร์ดียา (ภาพยนตร์)|โมโลดายากวาร์ดียา]]* ซึ่งสร้างจากหนังสือเล่มนี้ได้ถูกฉายและได้ถูกปรับแก้ในปี 1964 เพื่อแก้ไขความไม่ถูกต้องในหนังสือ

ฟาเดเยฟได้รับการสนับสนุนจากโจเซฟ สตาลินซึ่งประกาศว่าเขาเป็น "นักมนุษยนิยมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่โลกเคยรู้จัก" ในช่วงทศวรรษที่ 1940 เขาได้ให้ความสำคัญกับลัทธิจดานอฟ ซึ่งเป็นแคมเปญรณรงค์วิพากษ์วิจารณ์และข่มเหงต่อนักเขียนและนักประพันธ์ชั้นนำของสหภาพโซเวียตหลายคน อย่างไรก็ตามเขาเป็นเพื่อนของมิคาอิล โชโลคอฟ ฟาเดเยฟได้แต่งงานกับ Angelina Stepanova (1905–2000) ซึ่งเป็นนักแสดงละครเวทีชื่อดัง

ในช่วงหลายปีสุดท้ายของชีวิต ฟาเดเยฟมีอาการทางประสาทกำเริบจากการดื่มแอลกอฮอล์เป็นเวลานาน แหล่งข่าวบางแห่งอ้างว่าส่วนใหญ่เกิดจากการล้มล้างลัทธิสตาลินในช่วงการผ่อนปรนครุชชอฟ ในที่สุดฟาเดเยฟกระทำอัตวินิบาตกรรมด้วยการยิงตัวตายที่ในบ้านดาช่าของเขาในเปเรเดคีนะ โดยที่ทิ้งจดหมายไว้ให้ใครเห็น เนื้อหาในจดหมายเป็นทัศนคติเชิงลบของเขาต่อทั้งผู้นำเก่าและใหม่ของพรรค เขาเรียกสตาลินว่าเป็น "เซแทร็ป" ในโน้ต การฆ่าตัวตายของเขาเกิดขึ้นจากการที่เขาถูกประณามจากมิคาอิล โชโลคอฟ เพื่อนของเขาและถูกรัฐตำหนิว่าเป็นนักวรรณกรรมโซเวียตที่แย่ในการประชุมครั้งที่ 20 ในจดหมายลาตายของเขา เขาโจมตีพวกสตาลินที่ "กำจัด" บุคคลที่ดีที่สุดในวงการวรรณกรรมโซเวียตและกล่าวว่าพวกเขา "นำพวกเรา (นักเขียน) ลงไปสู่ระดับเด็ก พวกเขาทำลายเรา พวกเขาคุกคามเราในเชิงอุดมคติและเรียกสิ่งนี้ว่า 'สปิริตของพรรค'" เขาโจมตีผู้นำโซเวียตคนใหม่ว่าเต็มไปด้วยคนที่ไม่ได้รับการศึกษาซึ่งแสดงให้เห็นว่า "ลัทธินิยมและความโง่เขลา - พร้อมกับความเชื่อมั่นในตนเองที่น่าอัปยศอดสู" ในความพยายามที่จะเป็นผู้นำวรรณกรรมของโซเวียต ร่างของอะเลคซันดร์ ฟาเดเยฟถูกฝังที่สุสานโนโวเดวีชี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักเขียนนวนิยายชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตาย
วัดหนองจอก (กรุงเทพมหานคร)

**วัดหนองจอก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงกระทุ่มราย เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร ทางทิศเหนือติดกับคลองแสนแสบ ทางทิศใต้ติดกับถนนเลียบวารี

วัดหนองจอกตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2441 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2456 เดิมวัดมีที่ดิน 10 ไร่ 8 ตารางวา ภายหลังซื้อเพิ่มอีก 1 ไร่ 2 งาน 82 ตารางวา มีที่ดินตั้งวัดกับที่ธรณีสงฆ์จำนวน 6 โฉนด เนื้อที่ 68 ไร่ 1 งาน 56 ตารางวา โดยมีนายโม้ บุญรอด, นายช่วง บุญรอด และนายชื่น ดอกไม้ เป็นผู้ยกที่ดินประมาณ 6 ไร่ ให้และดำเนินการสร้างวัด ต่อมานายพิน ชูจันทร์ ที่ได้บริจาคที่ดินขาย 500 ไร่ ให้เป็นทุนก่อสร้างวัดจนเสร็จ และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมากว้าง 18 เมตร ยาว 22 เมตร เมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2456 และผูกพัทธสีมาเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474 ปัจจุบันมีเจ้าอาวาสคือ พระครูผาสุกิจโกวิท (โกวิท จารุวํโส) ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมต้งแต่ พ.ศ 2463 และมีโรงเรียนระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตั้งอยู่บนที่ดินของวัด

อุโบสถแบบศิลปะไทยซุ้มประตูหน้าต่างลวดลายปูนปั้นหน้าบันแกะสลักลายไทย ประดิษฐานพระพุทธรูปสมัยอู่ทองและพระพุทธโสธรจำลอง 

วัดมีการจัดงานประจำปีในช่วงกลางเดือน 3 หรือเดือนกุมภาพันธ์

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระภิกษุสอน
* พระภิกษุบุญ 
* พระภิกษุผล 
* พระภิกษุเชื้อ (จิ๊ด) 
* พระใบฎีกาหงษ์ (หงษ์วีณะ) 
* พระภิกษุตุ๊ 
* พระภิกษุบัว 
* พระครูมีนนครธรรมภาณ (หงษ์)
* พระครูมนูญศีลขันธ์ (ทอง)
* พระครูวาปีคณารักษ์ (บุญมี) 
* พระครูบวรคุณาธาร (ไสว)  
* พระครูผาสุกิจโกวิท (โกวิท จารุวํโส)

## อ้างอิง

หนองจอก
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตหนองจอก
วัดหลวงพ่อโอภาสี

**วัดหลวงพ่อโอภาสี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางมด เขตทุ่งครุ กรุงเทพมหานคร 

## ประวัติ
วัดหลวงพ่อโอภาสีตั้งวัดเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2536 โดยเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2485 พื้นที่ย่านบางมดแห่งนี้เต็มไปด้วยสวนส้ม หลวงพ่อโอภาสีได้เดินธุดงค์มาปักกลด ด้วยปฏิปทาอันน่าศรัทธาเลื่อมใส ชาวบ้านจึงพากันไปกราบไหว้เป็นประจำ จนเศรษฐีเจ้าของที่ดินได้ยกที่ดินให้สร้างเป็น **อาศรมบางมด** และได้นิมนต์ให้ท่านอยู่เป็นการถาวร ต่อมาเปลี่ยนมาเป็นชื่อ "วัดหลวงพ่อโอภาสี" ตามนามของหลวงพ่อโอภาสี (พระมหาชวน มลิพันธ์) ซึ่งท่านเป็นพระอาจารย์รูปหนึ่งที่มีชื่อเสียงในด้านอิทธิอภินิหาร เชื่อกันว่าท่านเป็นพระที่สามารถรู้ถึงเหตุการณ์ล่วงหน้าและทำนายทายทักได้ถูกต้อง ท่านยังถือลัทธิบูชาเพลิง มีคหบดี เจ้าสัวจากย่านเยาวราช สำเพ็ง บางลำพู ฯลฯ แม้แต่เจ้านายชั้นผู้ใหญ่ เช่น จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ก็ได้ไปกราบไหว้ท่าน พร้อมทั้งร่วมทำบุญสร้างวัดกับท่านเป็นประจำ

## วัตถุมงคล
วัดมีวัตถุมงคลหลากหลายรูปแบบของท่านที่สร้างชื่อเสียงโด่งดังทางด้านพุทธคุณ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอยู่ยงคงกระพันชาตรีหรือเมตตามหานิยม และที่ยอมรับกันเป็นอย่างมาก คือ การค้าขายให้เจริญรุ่งเรือง ในยุคแรกที่ประเทศไทยเข้าร่วมรบในสงคราม ท่านได้ทำผ้ายันต์ ผ้าประเจียด เหรียญสตางค์รู แจกให้ลูกศิษย์ มีผู้นำไปใช้แล้วเกิดประสบการณ์ต่าง ๆ เช่น คงกระพัน ถูกยิงถูกฟันไม่เข้า แคล้วคลาดจากภยันตรายต่าง ๆ จนมีผู้คนมาขอของท่านมากขึ้น ท่านจึงได้สร้างพระปิดตาเนื้อตะกั่วและพระพิมพ์เนื้อผงผสมดิน ซึ่งล้วนได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง

## อ้างอิง

หลวงพ่อโอภาสี
สาธารณรัฐกล้วย

ในทางรัฐศาสตร์ ศัพท์ **สาธารณรัฐกล้วย** () หมายถึงประเทศไร้เสถียรภาพทางการเมืองที่มีระบบเศรษฐกิจขึ้นอยู่กับการส่งออกผลผลิตหรือทรัพยากรสิ้นเปลืองเพียงชนิดเดียว เช่น กล้วย แร่ธาตุ ใน ค.ศ. 1901 โอ. เฮนรี นักเขียนชาวอเมริกันได้บัญญัติศัพท์นี้ขึ้นเพื่อใช้สื่อถึงประเทศฮอนดูรัสและประเทศเพื่อนบ้านภายใต้การขูดรีดทางเศรษฐกิจของบริษัทต่าง ๆ จากสหรัฐ เช่น ยูไนเต็ดฟรูตคัมพานี สังคมแบบฉบับในสาธารณรัฐกล้วยเป็นสังคมที่มีชนชั้นแยกกันอย่างสุดขีด โดยมักจะเป็นชนชั้นแรงงานที่ยากจนกับชนชั้นปกครองที่ร่ำรวยซึ่งประกอบด้วยอภิชนทางธุรกิจ การเมือง และการทหารในสังคมนั้น ชนชั้นปกครองควบคุมภาคพื้นฐานของเศรษฐกิจผ่านการขูดรีดแรงงาน ดังนั้น ศัพท์ *สาธารณรัฐกล้วย* จึงเป็นคำบรรยายแฝงนัยดูหมิ่นสำหรับระบอบคณาธิปไตยใด ๆ ที่รับสินบนเพื่อแลกเปลี่ยนกับการส่งเสริมและสนับสนุนการแสวงหาประโยชน์จากพื้นที่เพาะปลูกทางการเกษตรขนาดใหญ่โดยเฉพาะการปลูกกล้วย

สาธารณรัฐกล้วยเป็นประเทศที่มีระบบเศรษฐกิจแบบทุนนิยมโดยรัฐ โดยที่ประเทศเหล่านี้จะดำเนินการในลักษณะวิสาหกิจการค้าเอกชนเพื่อผลกำไรพิเศษของชนชั้นปกครอง การแสวงประโยชน์ดังกล่าวเกิดขึ้นได้จากการสมรู้ร่วมคิดระหว่างรัฐกับการผูกขาดทางเศรษฐกิจที่ได้รับการสนับสนุน กำไรที่ได้จากการแสวงประโยชน์ส่วนตัวจากที่ดินสาธารณะตกเป็นทรัพย์สินส่วนตัว ในขณะที่หนี้ที่เกิดขึ้นนั้นเป็นความรับผิดชอบทางการเงินของคลังสาธารณะ เศรษฐกิจที่ไม่สมดุลดังกล่าวยังถูกจำกัดด้วยการพัฒนาเศรษฐกิจที่ไม่สม่ำเสมอของเมืองและประเทศ และมักจะลดค่าสกุลเงินของประเทศให้กลายเป็นธนบัตรที่ไม่มีมูลค่า (เงินกระดาษ) ทำให้ประเทศเหล่านั้นไม่มีสิทธิ์ได้รับสินเชื่อระหว่างประเทศเพื่อการพัฒนา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การทุจริตทางการเมือง
หมวดหมู่:คำศัพท์การเมือง
*
หมวดหมู่:ยูไนเต็ดฟรูตคัมพานี
หมวดหมู่:โอ. เฮนรี
หมวดหมู่:รัฐแบ่งตามสถานภาพอำนาจ
หมวดหมู่:การพัฒนาเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:โภคภัณฑ์
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย S8

**[[รถไฟใต้ดินหนานจิง]] สาย S8** (; ) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครหนานจิง เปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2557 มีระยะทาง 45.2 กิโลเมตร จำนวน 17 สถานี

## รายชื่อสถานี

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Nanjing Metro Line S8 049050.jpg|รถไฟฟ้า
ไฟล์:
ไฟล์:Nanjing Metro S8 in Dachang Station.jpg|ต้าฉ่าง(大廠站)
ไฟล์:
ไฟล์:Nanjing Metro S8 in Longchi Station.jpg|หลงฉือ(龍池站)
ไฟล์:Luhe Development Zone Station (Outside).jpg|เขตพัฒนาลู่โฮ(六合開發區站)


## อ้างอิง

หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินหนานจิง
กองรบพิเศษที่ 7 (สหรัฐ)

[300px|thumbnail|right|ทหารจากกองรบพิเศษที่ 7 (ส่งทางอากาศ) ฝึกเทคนิค[สเปเชียลพาโทรลอินเซอร์ชัน/เอกซ์แทรกชัน|สปายจากเอ็มเอช-47 ชีนุก ที่ฐานทัพอากาศเอ็กลิน ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556]]
[thumb|300px|เฮลิคอปเตอร์[เอ็มเอช-60แอล จากกรมบินปฏิบัติการพิเศษที่ 160 (ส่งทางอากาศ) ใช้ปฏิบัติการของหน่วยแยก-แอลฟา จากกองรบพิเศษที่ 7 (ส่งทางอากาศ) บนเรือดำน้ำสหรัฐ]]
[thumb|300px|ร้อยโท อาร์. กูติเอร์เรซ จากกองร้อยแอลฟา กองพันที่ 1 กองรบพิเศษที่ 7 (ส่งทางอากาศ) มอบสมุดระบายสีแก่เด็กชาย[ชาวอัฟกานิสถานในจังหวัดกันดะฮาร์ ระหว่างการพบปะกับผู้นำท้องถิ่น ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2551]]

**กองรบพิเศษที่ 7 (ส่งทางอากาศ)** (; อักษรย่อ: 7th SFG(A)) เป็นหน่วยปฏิบัติการของกองกำลังพิเศษกองบกทัพสหรัฐที่เคลื่อนพลเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 โดยได้รับการจัดโครงสร้างใหม่จากกองรบพิเศษที่ 77 ซึ่งประจำการที่ค่ายแบรกก์ รัฐนอร์ทแคโรไลนา กองที่ 7—ตามที่เรียกกันในบางครั้ง—ได้รับการออกแบบมาเพื่อกรีธาพลและปฏิบัติภารกิจทั้งเก้า ได้แก่ การสงครามนอกแบบ, การป้องกันภายในให้กับมิตรประเทศ, การปฏิบัติภารกิจโดยตรง, การปราบปรามการก่อกบฏ, การลาดตระเวนพิเศษ, การต่อต้านการก่อการร้าย, ยุทธการทางข้อมูลข่าวสาร, การต่อต้านการแพร่ขยายอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง และการสนับสนุนกองกำลังรักษาความมั่นคง กองรบพิเศษที่ 7 (ส่งทางอากาศ) ใช้เวลาส่วนใหญ่ในการป้องกันภายในให้กับมิตรประเทศ, การต่อต้านยาเสพติด และการฝึกกองกำลังติดอาวุธของรัฐบาลที่เป็นมิตรในทวีปอเมริกาใต้, อเมริกากลาง และอเมริกาเหนือ รวมถึงแคริบเบียน กองรบพิเศษที่ 7 (ส่งทางอากาศ) เข้าร่วมในปฏิบัติการเออเจนฟิวรีที่ประเทศเกรเนดาในปี พ.ศ. 2526 และในปฏิบัติการจัสต์คอสที่ประเทศปานามาในปี พ.ศ. 2532 กองรบพิเศษที่ 7 (ส่งทางอากาศ) เหมือนกับกองรบพิเศษทั้งหมด ที่ได้รับการส่งไปยังไปยังประเทศอิรักและอัฟกานิสถานอย่างคับคั่งในสงครามต่อต้านการก่อการร้าย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:กองทัพบกสหรัฐ
หมวดหมู่:กองรบพิเศษของกองทัพบกสหรัฐ
วัดบำเพ็ญเหนือ

**วัดบำเพ็ญเหนือ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกายในแขวงมีนบุรี เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ริมคลองแสนแสบ ติดกับนิคมอุตสาหกรรมบางชันและตลาดน้ำขวัญ-เรียม และมีวัดบางเพ็งใต้อยู่ฝั่งตรงข้ามโดยมีสะพานเชื่อมกัน 

วัดบำเพ็ญเหนือตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2313 ขณะที่อีกข้อมูลระบุว่าสร้างเมื่อ พ.ศ. 2367 สมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว สร้างโดยชาวเวียงจันทน์ที่เดิมพักอยู่แถวบางปะอิน วัดมีประวัติเกี่ยวข้องกับวัดบางเพ็งใต้ คือ อดีตเจ้าอาวาสวัดบางเพ็งเหนือ (บำเพ็ญเหนือ) ชื่อ พระครูดำ มีอาการวิกลจริต ชาวบ้านจึงได้สร้างวัดบางเพ็งใต้ขึ้นให้ท่านกลับมาเป็นเจ้าอาวาส

ปูชนียวัตถุมีพระประธานในพระอุโบสถซึ่งมีอายุเก่าแก่พร้อมกับการสร้างวัด พระพุทธโสธรจำลอง รูปหล่อหลวงพ่อยอดซึ่งเป็นอดีตเจ้าอาวาส ปัจจุบันได้มีการสร้างโรงเรียนระดับประถมศึกษาของกรุงเทพมหานครในเนื้อที่ของวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2518

## อ้างอิง

บำเพ็ญเหนือ
วัดเอี่ยมวรนุช

**วัดเอี่ยมวรนุช** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบ้านพานถม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระครูศรีสุตาภรณ์ (คำนึง ป.ธ.๖)

## ประวัติ
วัดเอี่ยมวรนุชตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2327 เดิมชื่อ **วัดท้องคุ้ง** ต่อมาปลัดนุชดำเนินการบูรณปฏิสังขรณ์ ชาวบ้านจึงเรียกว่า **วัดปลัดนุช** ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ยายเอี่ยมได้สร้างพระอุโบสถ พระองค์จึงมีดำรัสว่าควรมีชื่อผู้สร้างร่วมอยู่ในวัดนี้ด้วย วัดนี้จึงมีชื่อว่า "วัดเอี่ยมวรนุช" นับแต่บัดนั้น วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2490

## อาคารเสนาสนะและปูชนียวัตถุ
ด้านหน้าพระอุโบสถประดิษฐาน *หลวงพ่อพระบางประสิทธิโชค* หรือ *พระอีบาง* แต่เดิมนั้นประดิษฐานอยู่ทางภาคอีสานของไทย ภายในพระอุโบสถมีพระประธานประดิษฐานอยู่ มีพระอัครสาวกซ้ายขวา และด้านหน้าประดิษฐาน *หลวงพ่อสารพัดช่าง* เป็นองค์รองประธาน ด้านขวาของพระอุโบสถมีพระสีวลี

วิหารเจ้าแม่กวนอิมเป็นที่ประดิษฐานสิ่งศักดิ์สิทธิ์มากมาย เช่น พระโพธิสัตว์กวนอิม ประดิษฐานอยู่ตรงกลางวิหาร ด้านหลังมีพระพุทธรูปหลายองค์ ส่วนด้านซ้ายประดิษฐาน *พระศรีอริยเมตไตรย* และ *พระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาตถาคต* อีกมุมหนึ่งของวัดมีพุทธเจดีย์ปรินิพพานหรือเจดีย์ถวายพระเพลิงพระศาสดา ลักษณะเป็นมณฑปเล็ก ๆ สีขาว ภายในประดิษฐานพระเจ้าเข้านิพพาน วัดมีวิหารหลวงปู่ทวด ซึ่งภายในประดิษฐาน *หลวงปู่ทวดเหยียบน้ำทะเลจืด* นอกจากนี้ยังมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ประดิษฐานอยู่โดยรอบวัด ไม่ว่าจะเป็นพระพรหม พระพิฆเนศ หลวงปู่ชีวกโกมารภัจจ์

## คลังภาพ

(2022) วัดเอี่ยมวรนุช เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร Wat Iam Woranut,Bangkok (3).jpg|หลวงพ่อพระบางประสิทธิโชค
(2022) วัดเอี่ยมวรนุช เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร Wat Iam Woranut,Bangkok (5).jpg|พระประธานในอุโบสถ
(2022) วัดเอี่ยมวรนุช เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร Wat Iam Woranut,Bangkok (1).jpg|หลวงพ่อสารพัดช่าง
วัดเอี่ยมวรนุช เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร (15).jpg|พระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาตถาคต
(2022) วัดเอี่ยมวรนุช เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร Wat Iam Woranut,Bangkok (4).jpg|หลวงปู่ทวด
วัดเอี่ยมวรนุช เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร (10).jpg|พุทธเจดีย์ปรินิพพาน

## อ้างอิง

เอี่ยมวรนุช
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตพระนคร
วัดแสงธรรมบุราราม

**วัดแสงธรรมบุราราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 3 บ้านคลองใหม่ ตำบลบางปู อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ ปัจจุบันเจ้าอาวาสคือ พระปลัดอนันต์ อานนฺโท

วัดแสงธรรมบุรารามได้รับอนุญาตให้สร้างเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2513 โดยมีนายเที่ยง เกิดแสง อดีตครู เป็นผู้ถวายที่ดินและดำเนินการสร้างวัด กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2513 ชื่อของวัดมาจากชื่อและนามสกุลผู้สร้างวัด คำว่า *แสง* มาจากนามสกุล ส่วนคำว่า *บุร* มาจากนามบิดาผู้สร้างวัดซึ่งมีนามว่า หลวงบุรานุรักษ์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2558 วัดมีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2543

ในสมัยพระปลัดอนันต์ อานนฺโท เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน มีการจัดพิธีพุทธาภิเษกหลวงปู่ทวดและทำบุญให้กับแม่ย่านางรถ เพื่อสะเดาะเคราะห์ให้ตัวเองและสร้างสิ่งที่ดีงามให้แก่ชีวิตและรถยนต์ โดยจัดขึ้นปีละหนึ่งครั้ง

## อ้างอิง

แสงธรรมบุราราม
วัดท้ายเกาะ

**วัดท้ายเกาะ** หรือ **วัดท้ายเกาะใหญ่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาทางทิศตะวันตก ในหมู่ที่ 3 บ้านต้นสะตือ ตำบลท้ายเกาะ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี

## ประวัติ
วัดท้ายเกาะมีชื่อเดิมว่า **วัดเวียงจาม** ซึ่งเป็นภาษารามัญ แปลว่า "วังจรเข้" เป็นวัดที่สร้างโดยชาวรามัญจากเมืองเย่และเมืองเมาะตะมะได้อพยพหลบภัยมาพึ่งพระโพธิสมภารในแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราชแห่งกรุงศรีอยุธยา ตามที่ปรากฏในพงศาวดาร ปี พ.ศ. 2206 ชาวรามัญได้รวมกลุ่มก่อตั้งหมู่บ้านเวียงจามและได้ก่อสร้างวัดเวียงจามเป็นศูนย์รวมทางพระพุทธศาสนาประจำหมู่บ้าน และได้สร้างเจดีย์ชเวดากองไว้ริมฝั่งน้ำเจ้าพระยาเพื่อสักการบูชา และต่อมาในปี พ.ศ. 2482 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดท้ายเกาะใหญ่" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2494

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสต้นเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ร.ศ. 125 (พ.ศ. 2449) และเสด็จประทับ ณ ศาลาวัดนี้

## อาคารเสนาสนะ
เจดีย์ทรงรามัญแบบชเวดากองที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของจังหวัดปทุมธานี เป็นเจดีย์ก่ออิฐตั้งอยู่ภายในกำแพงแก้ว เป็นทรงระฆังแบบมอญฐานแปดเหลี่ยม ตั้งอยู่บนฐานปัทม์ลูกแก้วอกไก่สองชั้น ตอนบนฐานปัทม์มีเจดีย์เล็กสี่องค์ ทรงเดียวกับเจดีย์ประธาน ส่วนยอดเป็นฉัตรทำด้วยทองเหลือง ภายในวัดยังมีธรรมาสน์บุษบกศิลปะรัตนโกสินทร์ กุฏิทรงไทย ตาลปัตรพัดยศ ปิ่นโต สังเค็ดที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานไว้ ภายในพระอุโบสถประดิษฐานพระประธานปางสมาธิล้อมรอบด้วยภาพเขียนพุทธประวัติ อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ หอระฆังเก่า

## อ้างอิง

ท้ายเกาะ
ท้ายเกาะ
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดปทุมธานี
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย S6

**[[รถไฟใต้ดินหนานจิง]] สาย S6** (; ) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครหนานจิงคาดว่าเปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ พ.ศ.2564 มีระยะทาง 43.7 กิโลเมตร จำนวน 13 สถานี

## รายชื่อสถานี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินหนานจิง
มิกกี้เมาส์คาเพด

***มิกกี้เมาส์คาเพด*** () เผยแพร่ในญี่ปุ่นภายใต้ชื่อ ***มิกกี้เมาส์: ฟูชิงิ โนะ คูนิ โนะ ไดโบเก็ง*** () เป็นเกมแพลตฟอร์มที่พัฒนาโดยฮัดสันซอฟท์และเผยแพร่โดยแคปคอมใน ค.ศ. 1987 โดยในประเทศญี่ปุ่นเผยแพร่ด้วยแฟมิคอม ส่วนฝั่งสหรัฐเผยแพร่ด้วยเครื่องเกมนินเทนโด

## การตอบรับ

สกายเลอร์ มิลเลอร์ จากออลเกมกล่าวถึงภาพว่าใช้ได้ แต่เสียงดนตรีวนซ้ำมากเกินไป และให้ไป 2 ต่อ 5 ดาว ส่วนไอจีเอ็นยกให้เป็นเกมแฟมิคอมที่ดีที่สุดตลอดกาลในอันดับ 86 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:เกมดิสนีย์ของแคปคอม
หมวดหมู่:วิดีโอเกมของดิสนีย์
หมวดหมู่:เกมของฮัดสันซอฟท์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมของมิกกี้ เมาส์
หมวดหมู่:เกมสำหรับแฟมิคอม
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแพลตฟอร์ม
หมวดหมู่:วิดีโอเกมผู้เล่นเดี่ยว
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
วัดสาครสุ่นประชาสรรค์

**วัดสาครสุ่นประชาสรรค์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร

## ประวัติ
พื้นที่เดิมของวัดแต่เดิมเป็นท้องทุ่งนา ชาวบ้านเรียกว่า *คลองขี้เสือ* การสัญจรต้องเดิมทางมาตามคลองบ้าง เดินลัดไปตามคู่คันนาบ้าง หนทางค่อนข้างลำบาก วัดเริ่มก่อสร้างโดยการนำของพระครูธรรมศาสน์อุโฆษ (อาจารย์ช้อย) และพระภิกษุเล็ก (ผู้ใหญ่เล็ก) ได้คิดที่จะสร้างวัดขึ้น ได้ปรึกษาคุณย่าสุ่น พานิชเฮง คุณย่าตกลงยกที่ดินแปลงนี้ให้เป็นที่ก่อสร้างวัดเป็นจำนวน 10 ไร่ 3 งาน 98 ตารางวา พระครูธรรมศาสน์อุโฆษได้นำเรื่องการก่อสร้างวัดไปปรึกษา พระครูสุวรรณวรวัฒน์ (อาจารย์เลื่อน) เจ้าอาวาสวัดลาดพร้าว ท่านได้รับเป็นภาระเรื่องการก่อสร้างวัด ต่อมาได้ดำเนินการขออนุญาตต่อกรมการศาสนาและได้รับอนุญาตให้ก่อสร้างวัดได้เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2513 แต่เนื่องจากปีนั้นฝนตกชุกเกิดน้ำท่วมทำให้ก่อสร้างไม่ได้ จึงได้ตกลงก่อสร้างเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2514 โดยได้ก่อสร้างกุฏิครึ่งตึกครึ่งไม้ และต่อมาได้สร้างเสนาสนะต่าง ๆ อย่างพระอุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 23 เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง 14 เมตร ยาว 24 เมตร วัดได้จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2516

ต่อมาปี พ.ศ. 2532 นางสาวขวัญและนางปรีดา สุขทรัพย์ ได้ถวายที่ดินจำนวน 1 ไร่ ปี พ.ศ. 2537 บุตรคุณพ่อรอด แม่เย็น แก้วงาม 4 คน ได้ถวายที่ดินจำนวน 1 ไร่ ปี พ.ศ. 2549 นางสาวขวัญและนางปรีดา สุขทรัพย์ ได้ถวายที่ดินจำนวน 98 ตารางวา รวมที่ดินวัดทั้งหมด 13 ไร่ 69 ตารางวา

## อ้างอิง

สาครสุ่นประชาสรรค์
วัดสิริกมลาวาส

**วัดสิริกมลาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในแขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร เจ้าอาวาสในปัจจุบันคือ พระครูโชติญาณประยุต (คำจันทร์ โชติญาโณ)

วัดสิริกมลาวาสเดิมชาวบ้านเรียกว่า **วัดใหม่เสนานิคม** ตั้งวัดเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2513 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 มีอดีตท่านเจ้าอาวาสอย่างท่านพระครูปราโมทย์ธรรมธาดา หรือหลวงปู่หลอด ปโมทิโต ที่เป็นที่เคารพนับถือของสาธุชนจำนวนมาก ท่านเป็นพระกรรมฐานที่มีชื่อเสียงใช้เวลาศึกษากรรมฐาน และออกธุดงค์เป็นเวลาร่วม 26 ปี วัดจึงมีมีชื่อเสียงทางด้านวิปัสสนากรรมฐาน เป็นสถานที่ปฎิบัติธรรม ฝึกสมาธิ ภาวนา มีความสัปปายะ สงบเงียบ สงบเย็น ร่มรื่นมาก

บรรยากาศภายในวัดร่มเย็นด้วยลานต้นไม้ด้านหน้าวัดที่ให้ร่มเงา ด้านหน้ามีพระอุโบสถ ด้านข้างเป็นที่ประดิษฐานของพระแม่ธรณีและหลวงพ่อดำ นอกจากนี้ยังมีของดีคือขอนไม้พญางิ้วดำ ซึ่งเป็นไม้มงคลศักดิ์สิทธิ์มีอายุหลายพันปี ผู้คนให้ความเลื่อมใสศรัทธามากอีกด้วย ภายในวัดมีสถาบันพลังจิตตานุภาพ สำหรับฝึกปฏิบัติสมาธิ

## อ้างอิง

สิริกมลาวาส
เวินโจว

**เวินโจว** (; เวินโจว: Yuziou) เป็นนครระดับจังหวัดทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลเจ้อเจียงในสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นมณฑลที่ตั้งอยู่ใต้สุดของมณฑลเจ้อเจียง โดยมีอาณาเขตทางทิศตะวันตกติดกับหลีฉุ่ย ทิศเหนือติดกับไทโจว และทิศใต้ติดกับมณฑลฝูเจี้ยน เวินโจวล้อมรอบด้วยภูเขา ทะเลจีนตะวันออก และหมู่เกาะจำนวน 436 เกาะ ในขณะที่ที่ราบลุ่มเกือบทั้งหมดอยู่ตามชายฝั่งทะเลจีนตะวันออกซึ่งมีความยาวเกือบ  พื้นที่ส่วนใหญ่ของเวินโจวเป็นภูเขา โดยเกือบร้อยละ 76 ของพื้นที่บนบกที่มีขนาด 11,784  ถูกจัดประเภทเป็นภูเขาและเนินเขา ว่ากันว่าเวินโจวมีภูเขา 7/10 แหล่งน้ำ 1/10 และพื้นที่เพาะปลูก 2/10 จากการสำรวจสำมะโนประชากรจีนในปี 2010 ประชากร 3,039,500 คนอาศัยอยู่ในพื้นที่เขตเมืองของเวินโจว ส่วนพื้นที่ที่อยู่ภายใต้อาณาเขตทั้งหมดของเวินโจว (ซึ่งรวมถึงเมืองบริวาร 2 แห่ง และอำเภอ 6 แห่ง) มีประชากร 9,122,100 คน ซึ่งร้อยละ 31.16 เป็นผู้อยู่อาศัยที่ไม่ใช่คนท้องถิ่นที่มาจากนอกเวินโจว

เวินโจวเดิมรู้จักกันในชื่อ หย่งเจีย () เป็นท่าเรือในสนธิสัญญาต่างประเทศที่เจริญรุ่งเรือง ซึ่งยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดีในปัจจุบัน เวินโจวตั้งอยู่ในพื้นที่ที่เป็นภูเขาและด้วยเหตุนี้ประวัติศาสตร์ของที่นี่จึงถูกแยกออกจากส่วนอื่น ๆ ส่วนใหญ่ของประเทศ ทำให้วัฒนธรรมและภาษาท้องถิ่นแตกต่างอย่างมาก ไม่เพียงแต่ต่างจากพื้นที่ส่วนอื่น ๆ ของจีนเท่านั้น แต่ยังต่างจากพื้นที่ข้างเคียงอีกด้วย เมืองนี้ยังเป็นแผ่นดินแม่ของผู้อพยพจำนวนมากที่อพยพไปยังยุโรปและสหรัฐอเมริกา โดยผู้อพยพชาวเวินโจวเหล่านี้หลายคนเป็นผู้ประกอบการที่เริ่มต้นทำร้านอาหาร ธุรกิจค้าปลีกและค้าส่งในประเทศที่ตนอาศัย ชาวจีนเชื้อสายจีนในอิตาลีประกอบด้วยชาวเวินโจวจำนวนมาก ซึ่งในบางแคว้น เช่น แคว้นตอสคานาประกอบด้วยชาวเวินโจวร้อยละ 90 ของผู้อยู่อาศัยชาวจีนทั้งหมด นอกจากนี้ยังสามารถพบชาวเวินโจวได้ทั่วไปในฝรั่งเศสและสเปน

## เขตการปกครอง
thumb|right|เวินโจวเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์

นครระดับจังหวัดเวินโจวในปัจจุบันแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 เขต, 3 นครระดับอำเภอ และ 5 อำเภอ ข้อมูลจำนวนประชากรจากสำรวจสำมะโนประชากรปี 2010

## อ้างอิง
* ข้อมูลทางเศรษฐกิจของเวินโจว ที่ องค์การสภาพัฒนาการค้าฮ่องกง (HKTDC)
* Nanlai Cao, Constructing China's Jerusalem: Christians, Power and Place in the City of Wenzhou, Stanford, Stanford University Press, 2010, 232 pp.

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* เว็บไซต์หน่วยงานบริหารนครเวินโจว  
* เว็บไซต์หน่วยงานบริหารนครเวินโจว  
* Wenzhou Municipal Office for Foreign & Overseas Chinese Affairs  
* China, China's Boomtowns – National Geographic Magazine 
* US Army Service Map of Wenzhou from 1945
* Manufacturing a China crisis – stratfor.com, reprinted by Business Spectator


หมวดหมู่:นครในมณฑลเจ้อเจียง
หมวดหมู่:เจียงหนาน
กองเรืออูที่ 1

**กองเรืออูที่ 1** (; ) หรือที่รู้จักกันในชื่อ **กองเรือเวดดีเกน** เป็นหน่วยเรืออูที่หนึ่งใน*[[ครีคส์มารีเนอ]]* (กองทัพเรือ) ของนาซีเยอรมนี ซึ่งก่อตั้งเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1935 ภายใต้การบังคับบัญชาของ*[[เฟรกัทเทนคาพีเท็น]]* คาร์ล เดอนิทซ์ โดยได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่*[[คาพีเท็นล็อยท์นันท์]]* อ็อทโท เวดดีเกน ซึ่งเวดดีเกนเป็นผู้บัญชาการเรืออูในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และเขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1915 หลังจากเรือดำน้ำ*[[เอสเอ็ม อู-29 (เยอรมนี)|อู-29]]* ของเขาถูกเรือหลวง''เดรดนอต''ซึ่งเป็นเรือประจัญบานของสหราชอาณาจักรกระแทกในทะเลเหนือ

กองเรือในตอนแรกประกอบด้วย เท่านั้นซึ่งเป็นเรือแบบ IIเบ ที่ประจำการเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1935 ต่อมา เรือ ถึง ได้รวมอยู่ในกองเรือ แต่*อู-1* ถึง ใช้เป็นเรือฝึกเท่านั้น และติดอยู่กับโรงเรียนฝึกเรืออูในน็อยชตัท ซึ่งเดิมตั้งอยู่ที่คีลตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 1935 ถึงเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1941 กระทั่งย้ายไปที่แบร็สต์ ประเทศฝรั่งเศส ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 ส่วนในเดือนกันยายน ค.ศ. 1944 กองเรือถูกปลดประจำการ และเรือที่เหลือถูกจำแนกไปยังกองเรืออื่น ๆ

## ผู้บัญชาการกองเรือ

## เรืออูที่มอบหมายให้กองเรือ
[thumb|[อู่เรืออูที่แบร็สต์]]

## หมายเหตุและข้อมูลอ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* uboat.net – comprehensive website dedicated to U-boat history.

1
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย 7

**[[รถไฟใต้ดินหนานจิง]] สาย 7** (; ) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครหนานจิง เปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2565 มีระยะทาง 35.7 กิโลเมตร จำนวน 27 สถานี.

## รายชื่อสถานี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินหนานจิง
วัดประสาทบุญญาวาส

**วัดประสาทบุญญาวาส** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงวชิรพยาบาล เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 70 ตารางวา อาณาเขตของวัดติดกับวังศุโขทัย

## ประวัติ
วัดประสาทบุญญาวาสสร้างเมื่อราว พ.ศ. 2376 ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง เดิมชื่อ **วัดคลองสามเสน** เพราะอยู่ใกล้คลองสามเสน ต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น **วัดขวิด** เพราะมีต้นมะขวิดขนาดใหญ่อยู่ใกล้อุโบสถ และได้เปลี่ยนนามอีกครั้งมาเป็น "วัดประสาทบุญญาวาส" เมื่อราว พ.ศ. 2487

พ.ศ. 2464 ทางวังศุโขทัยและทางวัดได้แลกเปลี่ยนที่ดินด้านหลังวัดซึ่งเป็นของวัด ทำให้ด้านหน้าของวัดขยายเปิดออกไปถึงถนน ต่อมา พ.ศ. 2498 เกิดเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ สูญเสียอุโบสถและกุฏิจนเกือบยุบวัด ในเวลานั้นพระครูวิสัยโสภณ (ทิม ธมมฺธโร) เจ้าอาวาสวัดช้างให้ราษฎร์บูรณาราม ได้นิมิตไปว่าหลวงปู่ทวดให้มาช่วยบูรณะวัดนี้ เนื่องจากในสมัยกรุงศรีอยุธยา หลวงปู่ทวดมักมาปักกลดอยู่บริเวณนี้ หลังจากนิมิตนี้ท่านจึงได้นำแม่พิมพ์และส่วนผสมสำหรับสร้างพระพิมพ์หลวงปู่ทวดมามอบให้ จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างวัตถุมงคลหลวงปู่ทวดของวัดประสาทบุญญาวาส ซึ่งสร้างรายได้ให้กับวัดเป็นอย่างมากจนสามารถนำมาสร้างอุโบสถหลังใหม่สำเร็จลงในปี พ.ศ. 2544

## อาคารเสนาสนะ

อุโบสถเดิมที่ถูกเพลิงไหม้ไปนั้น กล่าวว่าไม่มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ คงเป็นแบบพระราชนิยมพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่จึงเปลี่ยนรูปแบบมาเป็นรูปแบบไทยประเพณีตามสมัยนิยม คือ เป็นอาคารทรงโรงมีมุขหน้าหลัง หลังคาซ้อนชั้น ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ มีการตกแต่งด้วยเทพนมที่มุขหน้าหลัง ประดับลวดลายต่าง ๆ จำนวนมากที่หล่อพิมพ์ทาสีทองติดกระจก ภายนอกอุโบสถมีกำแพงแก้ว มีใบเสมาทาสีทองอยู่ในซุ้มเสมาสีขาว ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ประทับนั่งบนฐานยกสูง มีซุ้มเรือนแก้ว ด้านข้างมีสาวกประคองอัญชลี ส่วนล่างของฐานมีพระพุทธรูปประทับยืนตรงกลาง ในอุโบสถมีจิตรกรรมฝาผนังที่มิได้เคร่งครัดตามคติความหมายเดิม ดังเห็นได้จากภาพแสดงวิถีไทย เช่น การตีไก่ เล่นว่าว เป็นต้น

เจดีย์ประดิษฐานอยู่หน้าอุโบสถ เป็นเจดีย์ทรงระฆังขนาดย่อม เดิมมีสีขาว แต่มาทาสีทองภายหลังเกิดเพลิงไหม้ ด้านหน้าวัดมีรูปหล่อหลวงปู่ทวดขนาดใหญ่ทาสีทองในอิริยาบถนั่งขัดสมาธิเพชร

## อ้างอิง

ประสาทบุญญาวาส
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตดุสิต
แฮแซน โรว์ฮอนี

**แฮแซน โรว์ฮอนี** (, Hassan Rouhani) เป็นนักการเมือง นักกฎหมาย และอดีตนักการทูตชาวอิหร่าน ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 7 เขาได้เป็นสมาชิกของปราชญสภาในปี ค.ศ. 1999 และเป็นสมาชิกสภาความมั่นคงแห่งชาติสูงสุดในปี ค.ศ. 1989 นอกจากนี้ยังเคยเป็นในเคยเป็นผู้แทนระดับสูงในการเจรจากับสหภาพยุโรปเกี่ยวกับโครงการนิวเคลียร์ของอิหร่าน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประธานาธิบดีอิหร่าน
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเซมนอน
ถนนศรีธรรมาธิราช

**ถนนศรีธรรมาธิราช** () เป็นถนนสายหนึ่งสั้น ๆ เป็นแนวตรง ในพื้นที่แขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร เป็นถนนในลักษณะของซอยที่เชื่อมระหว่างถนนเจ้าคำรบกับถนนเจริญกรุง โดยปลายถนนช่วงที่ตัดกับถนนเจริญกรุงจะอยู่ตรงข้ามกับซอยเจริญกรุง 12 (ซอยบำรุงรัฐ) ซึ่งเป็นพื้นที่แขวงจักรวรรดิ เขตสัมพันธวงศ์

ถนนศรีธรรมธิราช เป็นหนึ่งในถนนหกสายที่ตัดขึ้นหลังจากเกิดเหตุเพลิงไหม้ที่ตำบลตรอกเต้าหู้ ริมถนนเจริญกรุง เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2464 เช่นเดียวกับ ถนนเสือป่า หรือถนนยมราชสุขุม โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อถนนสายนี้ว่า ถนนศรีธรรมาธิราช อันมีที่มาจากราชทินนามของมหาอำมาตย์โท พระยาศรีธรรมาธิราช (เจิม บุณยรัตพันธุ์) ปลัดทูลฉลองกระทรวงนครบาลในรัชสมัยของพระองค์

ในปัจจุบัน ถนนศรีธรรมธิราชถือได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของคลองถม ย่านการค้าที่คึกคักที่สุดแห่งหนึ่งของกรุงเทพมหานคร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
การแข่งขันฟุตบอลระหว่างไทยกับพม่า

**การแข่งขันฟุตบอลระหว่างไทยกับพม่า** เป็นการแข่งขันฟุตบอลชายระหว่างฟุตบอลทีมชาติไทยกับฟุตบอลทีมชาติพม่า โดยเริ่มเป็นคู่แข่งกันตั้งแต่ปี พ.ศ. 2500

## การแข่งขัน

## ดูเพิ่ม
* การแข่งขันฟุตบอลระหว่างไทยกับเวียดนาม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฟุตบอลทีมชาติไทย
หมวดหมู่:ฟุตบอลทีมชาติพม่า
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ไทย–พม่า
หมวดหมู่:คู่แข่งฟุตบอล
หมวดหมู่:คู่แข่งฟุตบอลทีมชาติไทย