open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ไมตรีปาละ สิริเสนะ

thumb|200px|ไมตรีปาละ สิริเสนะ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017
**ไมตรีปาละ สิริเสนะ** (; ; เกิด 3 กันยายน พ.ศ. 2494) เป็นนักการเมืองชาวศรีลังกา ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่เจ็ดของศรีลังกา ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2558 ถึงวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 เป็นประธานาธิบดีศรีลังกาคนแรกที่มาจากมณฑลกลางเหนือ (North Central Province) และไม่ได้มาจากกลุ่มอภิสิทธิชนทางการเมืองตามขนบประเพณี

เขาเข้าสู่การเมืองกระแสหลักเมื่อ พ.ศ. 2532 ด้วยการเป็นสมาชิกรัฐสภาศรีลังกา และได้ว่าการหลายกระทรวงตั้งแต่ พ.ศ. 2537 ตำแหน่งสุดท้ายก่อนเข้ารับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีเมื่อ พ.ศ. 2558 คือ เลขาธิการพรรคเสรีภาพศรีลังกา (Sri Lanka Freedom Party) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข เขาเป็นบุคคลที่กลุ่มฝ่ายค้านมีมติร่วมกันให้ลงชิงตำแหน่งประธานาธิบดี ชัยชนะที่เขาได้รับในการเลือกตั้งดังกล่าวนั้น มองกันว่า "เหนือความคาดหมาย" (surprise) เพราะเขาได้รับคะแนนเสียงจากเขตเลือกตั้งแถบชนบทซึ่งชนกลุ่มใหญ่เป็นชาวสิงหล ทั้งได้คะแนนเสียงจากชนกลุ่มน้อยชาวมุสลิมและทมิฬที่ถูกพรรครัฐบาลทอดทิ้งเนื่องจากนโยบายปรองดองหลังสงครามและการแบ่งแยกดินแดนที่ทวีความรุนแรงเรื่อย ๆ เมื่อได้รับเลือกตั้งแล้ว มีข่าวว่า สิริเสนะให้คำมั่นว่า จะดำเนินโครงการ "ปฏิรูป 100 วัน" (100-day reform) เพื่อจัดสมดุลใหม่ให้แก่ฝ่ายบริหารภายใน 100 วันนับแต่วันได้รับเลือกตั้ง โดยจะเพิ่มความแข็งแกร่งให้แก่ฝ่ายนิติบัญญัติและฝ่ายตุลาการ จะปราบทุจริต จะสืบสวนข้อกล่าวหาเกี่ยวกับอาชญากรรมสงครามตั้งแต่ พ.ศ. 2552 จะยกเลิกรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติม ฉบับที่ 18 ซึ่งเป็นที่ถกเถียงกันมาก จะกลับไปใช้รัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติม ฉบับที่ 17 และจะตั้งรนิล วิกรมสิงหะ (Ranil Wickremesinghe) หัวหน้าพรรคร่วมแห่งชาติ (United National Party) เป็นนายกรัฐมนตรี แต่ภายหลังเขาแถลงว่า โครงการนี้เป็นความคิดของใครก็ไม่ทราบ แต่ไม่ใช่ของเขา

เขาสาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีต่อหน้ากนกสปาปติ ศรีปวัน (Kanagasabapathy Sripavan) ประธานศาลสูงสุด ณ จัตุรัสเอกราช เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2558 เวลา 18:20 นาฬิกา (เวลาท้องถิ่น) สาบานตนเสร็จแล้วเขาก็ตั้งวิกรมสิงหะเป็นนายกรัฐมนตรีทันที ทั้งแถลงว่า จะอยู่ในตำแหน่งประธานาธิบดีเพียงวาระเดียว เขายังประกาศโอนอำนาจที่สำคัญของประธานาธิบดีไปให้รัฐสภาโดยสมัครใจในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2558

เขาเป็นที่กล่าวขวัญเพราะสร้างความประหลาดใจหลายประการให้ชาวศรีลังกา เช่น ออกกิจจานุเบกษา (gazette) ทุกวันศุกร์มาตั้งแต่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2561 และในปีเดียวกันนั้น เขายังถอดวิกรมสิงหะออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ทั้งที่วิกรมสิงหะเป็นผู้สนับสนุนหลักให้เขาขึ้นเป็นประธานาธิบดีใน พ.ศ. 2558 แล้วเขาตั้งมหินทะ ราชปักษะ (Mahinda Rajapaksa) อดีตประธานาธิบดีซึ่งเคยเป็นคู่แข่งของเขา ให้เป็นนายกรัฐมนตรีแทน นอกจากนี้ เขายังสั่งปิดประชุมรัฐสภา ทั้งหมดทั้งมวลนี้ขัดต่อรัฐธรรมนูญศรีลังกา จึงนำไปสู่วิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2494
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีศรีลังกา
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดกลางเหนือ (ประเทศศรีลังกา)
หมวดหมู่:ชาวศรีลังกาเชื้อสายสิงหล
ทากาชิ นากาเซะ

**ทากาชิ นากาเซะ** (永瀬 隆 *Nagase Takashi*, 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 – 21 มิถุนายน ค.ศ. 2011) เป็นนักล่ามแปลภาษาชาวญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเกิดในปี ค.ศ. 1918 ในเมืองคูราชิกิ จังหวัดโอกายามะ ประเทศญี่ปุ่น และเรียนภาษาอังกฤษจากบาทหลวงนิกายเมทอดิสต์ชาวอเมริกันในวิทยาลัยในกรุงโตเกียว เขาเป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่นายทหารในความรับผิดชอบของการก่อสร้าง"เส้นทางรถไฟสายมรณะ"ซึ่งจะวิ่งไปมาระหว่างไทยและพม่า และรวมถึงสะพานเหนือแม่น้ำแควที่มีชื่อเสียง  และเป็นที่รู้จักกันสำหรับการใช้แรงงานบังคับต่อเชลยศึกสงครามฝ่ายสัมพันธมิตร แม้ว่าแรงงานส่วนใหญ่ (และผลลัพธ์ของการเสียชีวิต) จะเกิดขึ้นโดย "โรมูฉะ" หรือพลเรือนท้องถิ่นที่เกณฑ์บังคับแรงงาน

นากาเซะได้แนะนำตัวเป็นครั้งแรกแก่สาธารณชนชาวบริติซในสารคดีที่ถูกทำขึ้นโดยอดีตเชลยศึกที่ชื่อ John Coast เกี่ยวกับความจริงของชีวิตบนเส้นทางรถไฟสายพม่า-ไทย ซึ่งออกอากาศครั้งแรกในสหราชอาณาจักรบนช่องบีบีซี2 เมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1969 มันได้ถูกแทนที่บนช่องบีบีซี 1 เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1969 และอีกครั้งในวันเปิดกล่องของขวัญ ปี ค.ศ. 1974 สารคดีนี้ได้ออกอากาศเป็นครั้งแรกและเป็นส่วนหนึ่งของซีรีส์ One Pair of Eyes *Return to the River Kwai* ได้สัมภาษณ์พิเศษกับนากาเซะและทหารญี่ปุ่นอีกสองนายที่ทำงานในการควบคุมเชลยศึกบนเส้นทางรถไฟ นากาเซะได้ทำหน้าที่เป็นทั้งล่ามแปลภาษาแก่ทหารอื่นอีกสองนายและเป็นผู้ให้สัมภาษณ์ บันทึกของสารคดีนี้และคำตอบของนากาเซะต่อคำถามของ Coast เกี่ยวกับการปฏิบัติต่อเชลยศึก และบางส่วนของชาวญี่ปุ่นที่ถูกกล่าวหาว่าก่ออาชญากรรมสงครามในช่วงหลังสงคราม (รวมทั้งบางคำตอบของนากาเซะที่ไม่ได้รับการแก้ไขเป็นครั้งที่สุดท้ายของสารคดี) สามารถพบได้ในหนังสือเล่มใหม่ของ Coast ที่ถูกตีพิมพ์ฉบับในปี ค.ศ. 2014 "Railroad of Death" ได้เผยแพร่เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1946

นากาเซะยังได้รับการกล่าวถึงการปรับความเข้าใจกับอดีตเจ้าหน้าที่นายทหารแห่งกองทัพบกบริติซ อีริก โลแมกซ์ ซึ่งเขาได้ถูกสอบปากคำและทรมานที่ค่ายเชลยศึกสงครามของญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1942 โลแมกซ์ก็ได้ไปหารือเรื่องการปรับความเข้าใจและเป็นเพื่อนสนิทกับนากาเซะในที่สุดในอัตชีวประวัติของเขา *The Railway Man* หนังสือเล่มนี้ได้ถูกรวบรวมด้วยประสบการณ์ของเขาทั้งก่อน ระหว่าง และหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ได้รับชนะเลิศจากรางวัล NCR Book ปี ค.ศ. 1996 และ J. R. Ackerley Prize for Autobiography

นากาเซะยังได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับประสบการณ์ของเขาในช่วงระหว่างหว่างและหลังสงครามที่มีชื่อเรื่องว่า *Crosses and Tigers* และบริจาคเงินให้แก่วัดพุทธที่อยู่ใกล้สะพานแห่งนั้นเพื่อชดใช้ในสิ่งที่ได้กระทำลงไปในช่วงสงคราม การปรับความเข้าใจระหว่างชายทั้งสองคนได้ถูกถ่ายทำเป็นสารคดีที่ชื่อว่า ศัตรู, เพื่อนของฉัน (Enemy, My Friend? (1995)) ที่ได้รับการกำกับโดย Mike Finlason

ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง ทากาชิ นากาเซะได้กลายเป็นพระภิกษุในศาสนาพุทธอย่างเคร่งครัด และพยายามที่จะชดใช้สำหรับการปฏิบัติต่อเชลยศึกของกองทัพญี่ปุ่น เขาได้ทำการชดใช้มากกว่าร้อยภารกิจกับแม่น้ำแควในประเทศไทย

เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2011

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากคูราชิกิ
หมวดหมู่:ทหารชาวญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวญี่ปุ่น
แอลวีทีพี-5

**แอลวีทีพี-5** (**ยานพาหนะยกพลขึ้นบก, สายพาน, ลำเลียงพล**) () เป็นตระกูลยานรบหุ้มเกราะสะเทินน้ำสะเทินบกที่ใช้โดยเหล่านาวิกโยธินฟิลิปปินส์ และก่อนหน้านี้โดยเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ มันได้รับการออกแบบโดยบริษัทบอร์กวอร์เนอร์ และสร้างโดยเอฟเอ็มซี (ฟูดแมชชีนเนอรีคอร์ปอเรชัน) พร้อมกับบริษัทอื่นอีกไม่กี่บริษัท มันได้รับการยอมรับครั้งแรกในการใช้งานเมื่อปี ค.ศ. 1956 มีการผลิตรุ่นพื้นฐาน 1,124 คัน รวมถึงรุ่นพิเศษ และเห็นได้ในสงครามเวียดนามเป็นจำนวนมาก

## ประวัติ
มันเป็นวิวัฒนาการของซีรีส์ยานพาหนะยกพลขึ้นบกแบบสายพาน **แอลวีที-1** ถึง **แอลวีที-4** ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง แต่มีขนาดใหญ่กว่ามากและสามารถลำเลียงกองกำลังติดอาวุธรบได้ 30–34 นาย การออกแบบที่มีขนาดเล็กตามเอ็ม 59 เอพีซี ก็มีการผลิตในฐานะ**แอลวีที-6** แต่มีเพียงไม่กี่คันเท่านั้น

ต่อมา **แอลวีทีพี-5** ได้รับการแทนที่ในการใช้งานโดยตระกูลแอลวีที-7

ประเภทที่พบมากที่สุดคือ**แอลวีทีพี-5** ซึ่งเป็นทั้งรถลำเลียงพลหุ้มเกราะ, กวาดทุ่นระเบิด, บัญชาการ, กู้ซ่อม และยิงสนับสนุน โดยด้านหลังติดตั้งฮาวอิตเซอร์ขนาด 105 มม. ส่วนรุ่นต่อต้านอากาศยานได้รับการสร้างต้นแบบ แต่ก็ไม่เคยเห็นว่ามีการใช้งาน

ราวกลางคริสต์ทศวรรษ 2010 มีผู้ใช้ที่เหลือแต่เพียงผู้เดียวของแอลวีทีเอช-6 คือฟิลิปปินส์ ซึ่งใช้ 4 คันดังกล่าวสำหรับกำลังพลทหารเรือของพวกเขา ส่วนในปี ค.ศ. 2013 แอลวีทีเอช-6 ของฟิลิปปินส์ได้มาในรูปแบบลายพราง "ดิจิทัล"

## รุ่น
* แอลวีทีพี-5 (ยานพาหนะยกพลขึ้นบก, สายพาน, ลำเลียงพล) - รถลำเลียงพลหุ้มเกราะ
* แอลวีทีซี-5 (ยานพาหนะยกพลขึ้นบก, สายพาน, บัญชาการ) - ยานพาหนะบัญชาการ
* แอลวีทีเอช-6 (ยานพาหนะยกพลขึ้นบก, สายพาน, ฮาวอิตเซอร์) - ชุดสนับสนุนการยิงแบบติดอาวุธด้วยฮาวอิตเซอร์เอ็ม 49 ขนาด 105 มม. ได้รับการสร้าง 210 คัน
* แอลวีทีอาร์-1 (ยานพาหนะยกพลขึ้นบก, สายพาน, กู้ซ่อม) - ยานพาหนะกู้ซ่อม ได้รับการสร้าง 65 คัน
* แอลวีทีอี-1 (ยานพาหนะยกพลขึ้นบก, สายพาน, ทหารช่าง) - กวาดทุ่นระเบิด ได้รับการสร้าง 41 คัน
* แอลวีทีเอเอ-เอ็กซ์ 1 (ยานพาหนะยกพลขึ้นบก, สายพาน, ต่อต้านอากาศยาน) - รุ่นต่อต้านอากาศยาน ที่จะติดตั้งป้อมปืนของเอ็ม 42 ดัสเตอร์ โดยสร้างต้นแบบเท่านั้น

## ประจำการ
thumb|upright|แอลวีทีพี-5 ของเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ ระหว่างการฝึกซ้อมในปี ค.ศ. 1968
[thumb|upright|แอลวีทีพี-5 ซึ่งได้รับการจัดแสดงที่[อุทยานทหารผ่านศึกรัฐจอร์เจีย]]
;ปัจจุบัน
* 
** มี 4 คันที่ยังคงใช้งานในปี ค.ศ. 2016
;อดีต
* 
* 
* 
* 

## อ้างอิง

## หนังสืออ่านเพิ่ม
* David Koller, *LVTP5 Landing Vehicle Tracked Personnel 5*, 2016, Highgloss Publishing, .
* SNL G277
* Steven Zaloga, Terry Hadler, Michael Badrocke - *Amtracs: US Amphibious Assault Vehicles*, 1999, Osprey Publishing (New Vanguard 30), .

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Federation of American Scientists
* LVTP5 Museum page
* American Fighting Vehicle database

หมวดหมู่:รถลำเลียงพลหุ้มเกราะสะเทินน้ำสะเทินบก
หมวดหมู่:รถลำเลียงพลหุ้มเกราะฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:รถลำเลียงพลหุ้มเกราะสหรัฐ
หมวดหมู่:ยานพาหนะสายพานสะเทินน้ำสะเทินบก
อุบัติการณ์คีวโจ

**อุบัติการณ์คีวโจ** (;  โดยศัพท์แปลว่า อุบัติการณ์พระราชวังหลวง) เป็นความพยายามก่อรัฐประหารของทหารในจักรวรรดิญี่ปุ่นเมื่อใกล้จะสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งเกิดขึ้นระหว่างคืนวันที่ 14–15 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ไม่นานก่อนญี่ปุ่นยอมจำนนต่อฝ่ายสัมพันธมิตร ผู้ก่อรัฐประหาร คือ คณะนายทหารสัญญาบัตรในสำนักเสนาธิการ (Staff Office) ของกระทรวงยุทธนาธิการ (Ministry of War) และทหารรักษาพระองค์ (Imperial Guard)  มีวัตถุประสงค์เพื่อยับยั้งการออกอากาศพระราชดำรัสประกาศยุติสงคราม (ซึ่งหมายถึงการยอมจำนนของญี่ปุ่นต่อฝ่ายสัมพันธมิตร) ของจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ

คณะรัฐประหารได้สังหารพลโททาเกชิ โมริ จากกองพลรักษาพระองค์ที่ 1 (First Imperial Guards Division) และพยายามปลอมแปลงคำสั่ง จนมีผลให้สามารถยึดพระราชวังหลวงไว้ได้ จากนั้น พยายามกักขังจักรพรรดิฮิโรฮิโตะไว้ในพระตำหนักโดยอาศัยกำลังจากกองพลน้อยทหารราบรักษาพระองค์ที่ 2 (Second Brigade Imperial Guard Infantry) แต่ชวนให้กองทัพภาคบูรพาและผู้บัญชาการระดับสูงในกองทัพบกมาร่วมด้วยไม่สำเร็จ และเมื่อชวนให้ทหารฝ่ายอื่น ๆ มาร่วมขับราชวงศ์ออกจากอำนาจไม่สำเร็จอีก คณะรัฐประหารจึงจบบทบาทลงด้วยการคว้านท้องฆ่าตัวตาย และการออกอากาศพระราชดำรัสประกาศยุติสงครามก็ดำเนินต่อไปตามกำหนด

## อ้างอิง

**อ้างอิง**

**บรรณานุกรม**

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## อ่านเพิ่ม
Thomas, Gordon and Witts, Max Morgan (1977), *Enola Gay*, 1978 reprint, New York: Pocket Books, .

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Researching room for the Kyūjō Incident
* The coup d'état by Masao Inaba
* Nihon no ichiban nagai hi ("Japan's Longest Day") - 1967 Film dramatizing the incident.


หมวดหมู่:ความพยายามรัฐประหาร
หมวดหมู่:ประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2488
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2488
หมวดหมู่:ญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การยอมจำนนของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การล่มสลายของจักรวรรดิญี่ปุ่น
ชนัญชิดา รุ่งเพชรรัตน์

**ชนัญชิดา รุ่งเพชรรัตน์** (เกิด 12 ตุลาคม พ.ศ. 2535) ชื่อเล่น **บลอสซั่ม** เป็นนักแสดงและนางเเบบชาวไทย มีชื่อเสียงจากการประกวดเวที เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซั่น 3

## ประวัติ
ชนัญชิดา รุ่งเพชรรัตน์ เกิดเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ 2535 เป็นคนจังหวัด กรุงเทพมหานคร ด้านการศึกษา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี บัณฑิตเกียรตินิยมอันดับสอง คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศิลปากร

## เข้าสู่วงการ
ชนัญชิดาเริ่มเข้าสู่วงการจากการประกวดเวที มิสทิฟฟานี่ยูนิเวิร์ส 2013 เเละได้ครองตำเเหน่งรางวัลรองชนะเลิศอันดับที่หนึ่ง พร้อมตำเเหน่ง Miss Silky Sexy Skin เเละเคยมีผลงาน MV มากมายรวมถึงเเฟชั่นโชว์ เเละในปี พ.ศ. 2560 ได้เข้าประกวดเวที เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซั่น 3 โดยได้ผ่านเข้ารอบ 15 คนสุดท้าย เป็นลูกทีมของเมนเทอร์ บี น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์ โดยไม่ผ่านเข้ารอบ 4 คนสุดท้าย เเละได้เซ็นสัญญาเป็นนักเเสดงในสังกัด กันตนา 

ในปี พ.ศ. 2561 ได้เข้าประกวดในรายการ เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 4 โดยไม่ผ่านเข้ารอบ 18 คนสุดท้าย เเละในปี พ.ศ 2564 เธอก็ได้ร่วมเป็นหนึ่งในสมาชิก ราตรี จีนี่ จ๋า เเละมีช่องยูทูบแชนแนลของตัวเองชื่อว่า Ladyblossom เเละในปี พ.ศ. 2567 เธอได้มีผลงานละครเรื่อง *[[ตำรับเเม่]]* เป็นผลงานละครเรื่องเเรกของเธอ รับบท เเพรรี่ ปัจจุบันเธอมีผลงานให้ได้รับชมอยู่เรื่อยมา

## ผลงาน
### ละครโทรทัศน์

### ภาพยนตร์

### พิธีกร
**ออนไลน์**
* **ค.ศ. 2019** : On Air YouTube:Ladyblossom (5/4/19)

### เพลง

## อ้างอิง
ร็อกเก็ตพันช์

**ร็อกเก็ตพันช์** เป็นเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ สังกัดอุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์ มีสมาชิกหกคน คือ จูริ, ย็อนฮี, ซูยุน, ยุนคย็อง, โซฮี และดาฮย็อน เปิดตัวเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ด้วยอีพี *พิงก์พันช์*

## ประวัติ
### ก่อนเปิดตัว
จูริ เป็นสมาชิกของเอเคบีโฟร์ตีเอต รุ่นที่ 12 จากการออดิชันในปี 2011 ต่อมาเธอได้เปิดตัวต่อสาธารณชนในฐานะสมาชิกทีมโฟร์ เมื่อเดือนมีนาคม 2018 เธอปรากฏตัวครั้งแรกในเกาหลีจากการเข้าแข่งขันรายการเรียลลิตี *[[พรอดิวซ์โฟร์ตีเอต]]* ซูยุนและโซฮีเป็นตัวแทนของอุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์ เข้าแข่งขัน *พรอดิวซ์โฟร์ตีเอต* เช่นเดียวกัน ในเดือนมีนาคม 2019 ได้รับการยืนยันว่า จูริเซ็นสัญญากับอุลลิมเอนเตอร์เมนต์เพื่อเริ่มต้นงานในเกาหลีใต้และเตรียมเป็นสมาชิกของเกิร์ลกรุปกลุ่มใหม่ สองเดือนต่อมาจูริประกาศจบการศึกษาจากเอเคบีโฟร์ตีเอต เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม อุลลิมเอนเตอร์เมนต์เปิดตัวโลโก้ร็อกเก็ตพันช์ซึ่งมีการคาดเดาว่าจะเป็นเกิร์ลกรุปกลุ่มใหม่ จากนั้นก็ได้รับการยืนยันจากอุลลิมเอนเตอร์เมนต์ด้วยคอนเซปต์วิดีโอที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พร้อมกับสมาชิกทั้งหกคน ร็อกเก็ตพันช์เป็นเกิร์ลกรุปกลุ่มที่สองต่อจากเลิฟลิซในปี 2014

### 2019: เปิดตัว
ร็อกเก็ตพันช์เปิดตัวด้วยอีพี *พิงก์พันช์* ซึ่งออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 2019 โดยมีเพลง "บิมบัมบุม" เป็นเพลงนำ งานเปิดตัวจัดขึ้นในโซล เกาหลีใต้ พร้อมกับวันจำหน่ายอีพีของพวกเขา

## สมาชิก
* จูริ (쥬리)  : นักร้องเสริม
* ย็อนฮี (연희)  : – หัวหน้าวง , นักร้องนำ  
* ซูยุน (수윤)  : นักร้องเสียงหลัก
* ยุนคย็อง (윤경)  :  นักเต้นหลัก , นักร้องนำ 
* โซฮี (소희)  : นักเต้นนำ , นักร้องเสริม , แร็ปเปอร์หลัก
* ดาฮย็อน (다현)  : นักเต้นนำ , นักร้องเสริม

## ผลงานเพลง
### เอกซ์เทนเดดเพลย์

### ซิงเกิล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเคป็อป
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากโซล
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดอุลลิมเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศเกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:วงกลุ่มหกสัญชาติเกาหลีใต้
ทาเกชิ โมริ (ผู้บัญชาการ)

พลโท **ทาเกชิ โมริ**(森 赳 *Mori Takeshi*, 25 เมษายน ค.ศ. 1894 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945) เป็นผู้บัญชาการแห่งกองพลทหารอารักขาองค์จักรพรรดิที่หนึ่งของจักรวรรดิญี่ปุ่นในขณะที่สงครามโลกครั้งที่สองใกล้จะสิ้นสุดลง เขาได้ถูกสังหารโดยพันตรี เคนจิ ฮาตะนะกะ ในช่วงอุบัติการณ์คิวโจ

หมวดหมู่:ชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ทหารชาวญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดโคจิ
หมวดหมู่:นายพลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อุบัติการณ์คีวโจ
เค็นจิ ฮาตานากะ

**พันตรี เค็นจิ ฮาตานากะ**(畑中 健二 Hatanaka Kenji)  (28 มีนาคม ค.ศ. 1912 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945) เป็นเจ้าหน้าที่นายทหารชาวญี่ปุ่นและหนึ่งในผู้นำกลุ่มสมคบคิดในอุบัติการณ์คีวโจ ด้วยการคิดแผนอุบายในการเข้ายึดพระราชวังหลวงและเพื่อขัดขวางการออกอากาศพระสุรเสียงของพระราชดำรัสการยอมจำนนของสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะเพื่อทำให้สงครามโลกครั้งที่สองยุติลง ด้วยความล้มเหลวในการโน้มน้าวใจกองทัพที่เหลืออยู่เพื่อขับไล่ราชวงศ์ญี่ปุ่นออกไปและจะทำสงครามกับฝ่ายสัมพันธมิตรต่อไป เขาจึงฆ่าตัวตายด้วยการยิงตัวเองที่ลานหน้าพระราชวังหลวง ในกระเป๋าของฮาตานากะได้พบโคลงบทก่อนตายของเขาที่เขียนว่า

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทหารชาวญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเกียวโต
หมวดหมู่:อุบัติการณ์คีวโจ
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายด้วยอาวุธปืน
จิโร ชีซากิ

**จิโร ชีซากิ** ( *Shiizaki Jirō*; 30 กันยายน ค.ศ. 1911 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945) เป็นพันโทในกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง รับราชการเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายกิจการภายใน กองยุทธการ สำนักกิจการทหาร และเป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่จากฝ่ายดังกล่าวที่ร่วมก่อรัฐประหาร (อุบัติการณ์คีวโจ) เมื่อเช้าวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ซึ่งเป็นวันที่จักรพรรดิฮิโรฮิโตจะทรงประกาศการยอมจำนนของญี่ปุ่น

บุคคลหลักในการก่อรัฐประหาร คือ พันตรี เค็นจิ ฮาตานากะ มีบุคคลจำนวนหนึ่งเข้าร่วมแผนการด้วยในแต่ละขั้นตอน ตัวชีซากิเองเป็นหนึ่งในกลุ่มที่มีส่วนร่วมช่วงสำคัญ ด้วยความช่วยเหลือของกองพลทหารรักษาพระองค์ที่ 1 คณะรัฐประหารสามารถยึดพระราชวังหลวงและควบคุมจักรพรรดิไว้ในพระตำหนัก แล้วพยายามทำลายบันทึกพระสุรเสียงในการประกาศจำนน

ช่วงเวลาราวเจ็ดโมงเช้าวันที่ 15 สิงหาคม แผนเริ่มแตก พลเอก ชิซูอิจิ ทานากะ ผู้บัญชาการโทบูกุง (กองทัพภาคบูรพา) มาถึงพระราชวังหลวง ด่าทอคณะรัฐประหารที่ผิดหน้าที่ต่อประเทศชาติ และเรียกให้คณะรัฐประหารคว้านท้องฆ่าตัวตายล้างอายที่เป็นกบฏ ชีซากิและคนอื่น ๆ ฆ่าตัวตาย ณ เช้าวันนั้นในเขตพระราชฐานนั้นเอง

## อ้างอิง
*Brooks, Lester (1968). "Behind Japan's Surrender: The Secret Struggle That Ended an Empire." New York: McGraw-Hill Book Company.

หมวดหมู่:ทหารชาวญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อุบัติการณ์คีวโจ
ชิซูอิจิ ทานากะ

**ชิซูอิจิ ทานากะ** (田中 静壱 Tanaka Shizuichi, 1 ตุลาคม ค.ศ. 1887 – 24 สิงหาคม ค.ศ. 1945)เป็นนายทหารชาวญี่ปุ่นในระดับยศนายพลในกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น ซึ่งในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งได้ดำรงตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการแห่งกองทัพเขตตะวันออกซึ่งครอบคลุมพื้นที่โตเกียว-โยโกฮามะ ชิซูอิจิ ทานากะได้รับการยกย่องว่าเป็นวีรบุรุษในอุบัติการณ์ 15 สิงหาคม ซึ่งเขาได้เข้าขัดขวางกลุ่มทหารก่อกบฏที่ก่อการต่อสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรอิโตะเพื่อขัดขวางการประกาศยอมจำนนของญี่ปุ่นต่อฝ่ายสัมพันธมิตร ในเวลาต่อมา เขาจึงตัดสินใจฆ่าตัวตายด้วยการยิงปืนทะลุหัวใจที่อาคาร Dai-ichi Life ที่เป็นสำนักงานของเขา(ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นสำนักงานใหญ่ของผู้บัญชาการทหารสูงสุดสำหรับฝ่ายสัมพันธมิตร) เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1945

หมวดหมู่:ทหารชาวญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเฮียวโงะ
หมวดหมู่:นายพลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้สำเร็จราชการฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายด้วยอาวุธปืน
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายในประเทศญี่ปุ่น
อู้กะลา

**อู้กะลา** () เป็นนักประวัติศาสตร์และอาลักษณ์ชาวพม่า เป็นที่รู้จักอย่างดีจากการเรียบเรียง *[[มหาราชวงศ์]]* พงศาวดารฉบับแรกของพม่า อู้กะลาเป็นผู้ริเริ่มบันทึกประวัติศาสตร์พม่าโดยอิสระปราศจากการอุปถัมภ์ของราชสำนัก ถือเป็นฆราวาสคนแรกที่ทำการบันทึกประวัติศาสตร์ด้วยตนเอง

อู้กะลาเกิดในครอบครัวที่มั่งคั่งทั้งฝ่ายบิดาและมารดา บิดาชื่อเทวเศรษฐะ เป็นมหาเศรษฐีชาวบ้านซินไกง์ ทางทิศใต้ของเมืองอังวะ เขาสืบเชื้อสายมาจากเจ้าเมืองหรือผู้กินเมือง () ในแถบนั้น  ส่วนมารดาชื่อเจ้ามณีโอฆะ เป็นสตรีที่สืบเชื้อสายไทใหญ่และพม่า มีบรรพชนเป็นขุนนางระดับสูงที่คอยรับใช้ราชวงศ์ตองอูมาตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 15 มิคกี้ ฮาร์ท นักวิชาการชาวพม่า ให้ข้อมูลว่า เจ้ามณีโอฆะ มารดาของอู้กะลาเป็นเหลนของพระสุพรรณกัลยา

อู้กะลาสามารถเข้าถึงข้อมูลสำคัญจากราชสำนักตองอู เช่น พระราชหัตถเลขา ปะระไบ เอกสารของราชสำนักที่บันทึกโดยโหรและอาลักษณ์ บันทึกด้านการทหาร และลำดับพงศาวลีของพระราชวงศ์ เพื่อใช้ในการรวบรวมข้อมูลเพื่อเขียน *[[มหาราชวงศ์]]* และเสริมด้วยข้อมูลจากเอกสารในท้องถิ่น จารึก อัตชีวประวัติ และประวัติศาสตร์ศาสนา ที่ถูกบันทึกและจัดเก็บไว้ตามวัดหรือหอพระสมุดหลวงในเขตราชธานี

## ลำดับสาแหรก



## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ชาวพม่า
หมวดหมู่:บุคคลจากภาคมัณฑะเลย์
หมวดหมู่:ชาวพม่าเชื้อสายไทใหญ่
หมวดหมู่:ชาวพม่าเชื้อสายไทย
ฟิลลิป มอร์ริส อินเตอร์เนชั่นแนล

**ฟิลลิป มอร์ริส อินเตอร์เนชั่นแนล** (Philip Morris International; ย่อ: PMI) เป็นบริษัทข้ามชาติ ผลิตบุหรี่และยาสูบ สัญชาติอเมริกัน ผลิตภัณฑ์มียอดขายมากกว่า 180 ประเทศนอกเหนือจากสหรัฐ ผลิตภัณฑ์ที่เป็นที่รู้จักและมียอดจำหน่ายดีที่สุดของบริษัทคือ มาร์ลโบโร

เดิมทีบริษัทบริหารโดยแอลเทรีย หลังจากนั้นบริษัทฟิลลิป มอร์ริส อินเตอร์เนชั่นแนล แยกออกมาเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2008 แอลเทรียอธิบายว่าจะทำให้ฟิลลิป มอร์ริส อินเตอร์เนชั่นแนลมีอิสระมากขึ้นจากข้อจำกัดความเป็นเจ้าของบรรษัทในสหรัฐในแง่คดีความที่อาจเกิดขึ้นได้ และข้อบังคับทางกฎหมายที่ "ไล่ตามอัตราการเติบโตของยอดขายในตลาดเกิดใหม่" ขณะที่แอลเทรียดูแลตลาดในสหรัฐ ผู้ถือหุ้นของแอลเทรียในตอนนั้นได้รับหุ้นในฟิลลิป มอร์ริส อินเตอร์เนชั่นแนล ซึ่งมีรายชื่ออยู่ในตลาดหลักทรัพย์ลอนดอนและตลาดหลักทรัพย์อื่น ๆ

สำนักงานใหญ่ของบริษัทตั้งอยู่ที่นครนิวยอร์ก แต่ไม่ได้ดำเนินงานในสหรัฐ ขณะที่ฟิลลิป มอร์ริส ยูเอสเอ บริษัทย่อยของแอลเทรียเป็นเจ้าของแบรนด์ฟิลลิป มอร์ริสในสหรัฐ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก
หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
หมวดหมู่:บริษัทข้ามชาติ
หมวดหมู่:บริษัทที่ตั้งอยู่ในนครนิวยอร์ก
พระเจ้าอูซะนาที่ 2 แห่งปี้นยะ

**พระเจ้าอูซะนาที่ 2** (, 1324/25-กันยายน 1364) กษัตริย์แห่ง ปี้นยะ เป็นเวลา 3 เดือนใน ค.ศ. 1364 พระองค์เป็นเพียงกษัตริย์ธรรมดาและไม่มีพระราชอำนาจใด ๆ ในการต้านทานการโจมตีจากเมืองมาว ทางตอนเหนือ รัฐฉาน พระองค์ถูกโค่นล้มในเดือนกันยายน ค.ศ. 1364 โดย พระเจ้าตะโดมินพญา แห่ง ซะไกง์

## พระราชประวัติ
พระเจ้าอูซะนาที่ 2 เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ของ พระนางอตุลจันทาเทวีแห่งปี้นยะ กับ เจ้าชายจะซวา แห่งปีนแล พระองค์ประสูติ  ค.ศ. 1324/25 เป็นพระราชนัดดาของ พระเจ้าสีหตู แห่ง มยีนไซง์-ปี้นยะ และ พระเจ้ากะยอชวาแห่งพุกาม ทำให้พระองค์สืบสายราชวงศ์จากทั้ง อาณาจักรปี้นยะ และ อาณาจักรพุกาม พระองค์มีพระอนุชาและพระขนิษฐาร่วมพระมารดา 5 พระองค์ (พระอนุชา 2 พระองค์ พระขนิษฐา 3 พระองค์) และต่างพระมารดาอีก 2 พระองค์พระองค์เจริญพระชนม์ที่ปีนแลแต่ย้ายไปปี้นยะอันเป็นราชธานีของอาณาจักรพร้อมกับพระราชวงศ์ใน ค.ศ. 1344 เมื่อพระราชบิดากลายเป็นผู้ปกครองแบบไร้ข้อโต้แย้งของอาณาจักรปี้นยะ

แม้ว่าพระองค์จะเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ พระเจ้าอูซะนากลับมีพระชนม์อยู่ในเงาของพระอนุชา องค์กษัตริย์เลือกพระราชโอรสองค์รองของพระองค์ จะซวาผู้เยาว์ เป็น ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง ของพระองค์ เหตุผลได้ถูกบันทึกไว้ใน มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่ ว่าพระองค์อาจอ่อนแอหรือขาพิการ โดยองค์กษัตริย์ถือว่าพระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระองค์ไม่เหมาะสมที่จะกลายเป็นกษัตริย์ พระเจ้าอูซะนายังถูกมองข้ามต่อไปเมื่อจะซวาผู้เยาว์กลายเป็นกษัตริย์ใน ค.ศ. 1350 นามว่า พระเจ้าจะซวาที่ 2 และพระอนุชาองค์เล็กของทั้งสองพระองค์ นะระตู ถูกกำหนดให้เป็น ทายาทโดยสันนิษฐาน แซงหน้าพระเจ้าอูซะนา โดยพระเจ้าจะซวาที่ 2 ไม่มีพระราชโอรส

## รัชสมัย
ไม่ชัดเจนว่าสถานะของเจ้าชายอูซะนาเปลี่ยนไปหรือไม่ เมื่อเจ้าชายนะระตูกลายเป็นกษัตริย์ใน ค.ศ. 1359 แต่เจ้าชายอูซะนาก็ได้เป็นกษัตริย์ในอีก 5 ปีต่อมา ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1364 ผู้บุกรุกจากเมืองมาวตอนเหนือของ รัฐฉาน ได้ขับไล่ปี้นยะและคุมตัวพระเจ้านะระตูพร้อมกับปล้นสะดม ในเดือนถัดมาราชสำนักได้เลือกเจ้าชายอูซะนาเป็นกษัตริย์ กษัตริย์องค์ใหม่คือพระเจ้าอูซะนาที่สองยกน้องสะใภ้ พระนางซอโอมมา ซึ่งเป็นพระมเหสีของ พระเจ้าจะซวาที่ 2 และ พระเจ้านรตู่ ขึ้นเป็นพระอัครมเหสีของพระองค์ พระองค์ได้อภิเษกกับ พระนางซอซะละ ด้วย

พระเจ้าอูซะนาที่ 2 เป็นเพียงกษัตริย์แต่ในนาม พระองค์มีพระราชอํานาจเพียงเล็กน้อยแม้ในเขตเมืองหลวง การจู่โจมของ เมืองมาว รัฐฉาน ทำให้พม่าตอนกลางทั้งหมดรวมถึงอาณาจักรที่อยู่ใกล้เคียงของปี้นยะ อาณาจักรซะไกง์ ถูกโจมตี ตะโดมินพญา ผู้ปกครองคนใหม่ได้เข้ามามีอำนาจที่ ซะไกง์ เช่นเดียวกับที่ ปี้นยะ เนื่องจากทั้งปี้นยะ และ ซะไกง์ เป็นกลุ่มเมืองของราชวงศ์มยีนไซง์ ซึ่งพระเจ้าอูซะนาที่ 2 และ พระเจ้าตะโดมินพญา มีความสัมพันธ์กัน โดยพระเจ้าตะโดมินพญาเป็นลูกพี่ลูกน้องกับพระเจ้าอูซะนาที่ 2 พระเจ้าตะโดมินพญาซึ่งพิสูจน์แล้วว่าเป็นผู้นำที่มีพระปรีชาสามารถและรวมอำนาจของพระองค์ที่ ซะไกง์ ได้อย่างรวดเร็ว ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1364 พระเจ้าตะโดมินพญาและกองทัพของพระองค์ข้าม แม่น้ำอิรวดี และยึดปี้นยะได้โดยไม่มีการต่อสู้ กษัตริย์องค์ใหม่สั่งสำเร็จโทษพระเจ้าอูซะนาที่ 2

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 1907
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1320
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์พม่า
เทรบูเชต

thumb|มุมมองด้านข้างของเทรบูเชตแบบน้ำหนักถ่วง
**เทรบูเชต** (; ) เป็นแคทะพัลต์ (catapult) ประเภทหนึ่ง ที่ใช้แขนเหวี่ยงเพื่อโยนวัตถุ เป็นเครื่องยนต์การล้อม (siege engine) ทรงพลังที่พบทั่วไปก่อนการมาถึงของดินปืน

มีเทรบูเชตสองชนิดหลัก ชนิดแรกเป็น**เทรบูเชตเสียดทาน** หรือแมนกะเนล (mangonel) ซึ่งใช้แรงมนุษย์ในการเหวี่ยงแขน ปรากฏครั้งแรกในประเทศจีนในศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล ต่อมาพวกอาวาร์นำไปเผยแพร่ทางตะวันตก จักรวรรดิไบแซนไทน์รับเทคโนโลยีดังกล่าวในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 6 และประเทศเพื่อนบ้านในศตวรรษต่อ ๆ มา

อีกชนิดหนึ่งได้แก่ เทรบูเชตน้ำหนักถ่วง หรือเรียก เทรบูเชตสมดุล ซึ่งมีในภายหลังและมักมขนาดใหญ่กว่า ใช้น้ำหนักถ่วงเพื่อเหวี่ยงแขน ปรากฏขึ้นครั้งแรกในโลกคริสเตียนและมุสลิมแถบเมดิเตอร์เรเนียนในคริสต์ศตวรรษที่ 12 และมองโกลนำกลับไปเผยแพร่ในจีนในคริสต์ศตวรรษที่ 13 

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 

หมวดหมู่:ปืนใหญ่
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของจีน
หมวดหมู่:ปืนใหญ่ยุคกลาง
หมวดหมู่:ราชวงศ์ซ่ง
แคทะพัลต์

**แคทะพัลต์** () เป็นอุปกรณ์วิถีศาสตร์ที่ใช้ยิงวัตถุเป็นระยะทางไกล ๆ โดยไม่ต้องอาศัยอุปกรณ์ระเบิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเครื่องยนต์ล้อม (siege engine) ในยุคโบราณและยุคกลางหลายชนิด ในการใช้นับแต่โบราณกาล แคทะพัลต์ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นกลไกที่ทรงประสิทธิภาพมากที่สุดอย่างหนึ่งในยามสงคราม ในสมัยใหม่ คำนี้ใช้กับอุปกรณ์ตั้งแต่อุปกรณ์มือถือ (เรียก "หนังสติ๊ก") ไปจนถึงกลไกสำหรับการปล่อยอากาศยานจากเรือ

แคทะพัลต์แรกสุดมีอายุอย่างน้อยถึงศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาลด้วยการประดิษฐ์แมนกะเนลในจีนโบราณ ซึ่งเป็นเทรบูเชตเสียดทานและแคทะพัลต์ชนิดหนึ่ง มีระบุว่าพระเจ้าอชาตศัตรูแห่งแคว้นมคธทรงใช้อาวุธดังกล่าวครั้งแรก ๆ ในการณรงค์ต่อพวกลิจฉวี แคทะพัลต์กรีกสมัยแรกถือกำเนิดขึ้นเมื่อราวศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาวุธโพรเจกไทล์
ท่าช้อน

thumb|ท่าช้อนในการร่วมเพศ

**ท่าช้อน**() คือท่วงท่าของกิจกรรมทางเพศและเทคนิคการโอบกอด ชื่อนี้มีต้นกำเนิดมาจากวิธีที่ช้อนสองคันจะถูกวางชิดติดกัน โดยอยู่ในตำแหน่งแนวตั้งกับถ้วยชาม ท่าช้อนเป็นท่วงท่าการร่วมเพศที่เป็นรูปแบบของท่วงท่าที่เข้าจากทางด้านหลัง นอกจากท่าอื่นๆอย่างท่าหมา ท่าช้อนนั้นได้ถูกเรียกว่าเป็นหนึ่งในสี่ท่วงท่าร่วมเพศที่เป็นพื้นฐาน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ท่วงท่าเพศสัมพันธ์
เมแกน ราพิโน

**เมแกน แอนนา ราพิโน** (; ) เป็นนักฟุตบอลหญิงชาวอเมริกัน ซึ่งปัจจุบันเป็นกัปตันของสโมสรเรนในเนชันแนลวีเมนส์ซอกเกอร์ลีกของสหรัฐ โดยราพิโนเล่นในตำแหน่งกองกลางและปีก เธอมีส่วนสำคัญให้ทีมชาติสหรัฐชนะเลิศในการแข่งขันฟุตบอลโลกหญิงในปี 2015 และ 2019 เหรียญทองในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016ที่กรุงลอนดอน และรองชนะเลิศฟุตบอลโลกหญิง 2011 นับตั้งแต่ปี 2018 เธอดำรงตำแหน่งกัปตันทีมชาติสหรัฐร่วมกับคาร์ลี ลอยด์และอเล็กซ์ มอร์แกน

ราพิโนเป็นที่รู้จักในวงการฟุตบอลสากลว่าเป็นผู้เล่นที่มีลูกเล่นเหนือชั้น และการครอสบอลของเธอที่แม่นยำทำให้แอบบี วอมแบชทำประตูตีเสมอบราซิลได้ในนาทีที่ 122 ในรอบก่อนรองชนะเลิศก่อนที่จะชนะด้วยการดวลลูกโทษ นอกจากนี้เธอยังเป็นนักฟุตบอลคนแรก (จากทั้งสองเพศ) ที่ทำประตูได้จากการเตะมุมในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก

นอกเหนือจากวงการฟุตบอลแล้ว ราพิโนยังสนับสนุนองค์กรที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศหลายองค์กรในสหรัฐ รวมทั้ง Gay, Lesbian & Straight Education Network (GLSEN) และ Athlete Ally ในปี 2019 เธอร่วมก่อตั้งแบรนด์ไลฟ์สไตล์ที่เป็นกลางทางเพศ re-inc กันนักกีฬาคนอื่นๆได้แก่ Christen Press, Tobin Heath, และ Meghan Klingenberg.

ในปี 2020 ไทม์ให้ราพิโนเป็นหนึ่งใน 100 คนที่มีอิทธิพลมากที่สุดในโลก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
*
*
*U.S. Soccer player profile
*Olympique Lyonnais player profile 
*Chicago Red Stars player profile
*Seattle Sounders Women player profile
*

หมวดหมู่:นักฟุตบอลหญิงทีมชาติสหรัฐ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลหญิงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลกหญิง 2019
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลกหญิง 2023
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลกหญิง
หมวดหมู่:นักกีฬาชาวอเมริกันที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:หญิงรักร่วมเพศชาวอเมริกัน
เหตุไฟฟ้าดับในประเทศเวเนซุเอลา พ.ศ. 2562

thumb|370px|แผนที่ประเทศเวเนซุเอลาแสดงแสงสว่างในคืนวันที่ 7 มีนาคม และคืนวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2562

เหตุไฟฟ้าดับทั่วประเทศเวเนซุเอลา (ซึ่งยังคงเกิดซ้ำ) เริ่มขึ้นในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2562 รัฐบาลนิโกลัส มาดูโร ระบุว่าการขาดแคลนกระแสไฟฟ้าเกิดจากการก่อวินาศกรรมต่อระบบผลิตและจ่ายกระแสไฟฟ้าของประเทศ ในขณะที่ผู้เชี่ยวชาญและข้อมูลจากกอร์โปเอเลก (บรรษัทผลิตไฟฟ้าของรัฐ) ระบุว่าเกิดจากการขาดการบำรุงรักษา การทุจริตในพื้นที่ และการขาดความเชี่ยวชาญด้านเทคนิคซึ่งเป็นผลมาจากภาวะสมองไหลจากวิกฤตการณ์ผู้ย้ายถิ่นเวเนซุเอลา ตั้งแต่เดือนมีนาคมเป็นต้นมา ได้เกิดเหตุกระแสไฟฟ้าขัดข้องทั่วประเทศแล้วหลายครั้ง

เหตุไฟฟ้าดับเป็นวงกว้างครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อเวลา 16:56 น. ของวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2562 ตามเวลาท้องถิ่น (03:56 น. ของวันที่ 8 มีนาคม ตามเวลาในไทย) กินเวลาจนถึงวันที่ 14 มีนาคม เมื่อกระแสไฟฟ้ากลับเข้าสู่ระบบในพื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศ นับว่าเป็นเหตุไฟฟ้าดับครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์เวเนซุเอลา โดยส่งผลกระทบต่อภาคการผลิตไฟฟ้าในเกือบทุกรัฐของประเทศ เช่นเดียวกับในรัฐโรไรมาของบราซิลซึ่งอยู่ติดกัน ก่อให้เกิดปัญหาร้ายแรงในโรงพยาบาลและคลินิก อุตสาหกรรม การขนส่ง และการประปา และส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 43 คน ในวันที่ 12 มีนาคม พื้นที่บางส่วนของประเทศเริ่มกลับมามีไฟฟ้าใช้ แต่กรุงการากัสยังคงมีไฟฟ้าใช้เพียงบางส่วน และภาคตะวันตกแถบชายแดนโคลอมเบียยังตกอยู่ในความมืด กระแสไฟฟ้าในบางพื้นที่ยังคงขัดข้องต่ออีกหลายวันหลังจากวันที่ 14 มีนาคม

ประมาณ 14–16 รัฐ จาก 24 รัฐและเขตเมืองหลวงของเวเนซุเอลาตกอยู่ในความมืดอีกครั้งตั้งแต่วันที่ 25 มีนาคม ต่อเนื่องไปจนถึงวันที่ 28 มีนาคม มีผู้ป่วยเสียชีวิตอย่างน้อยสี่คนเนื่องจากโรงพยาบาลขาดไฟฟ้าใช้เป็นเวลาสามวัน ไฟฟ้าดับอีกครั้งในช่วงเย็นของวันที่ 29 มีนาคม ตามมาด้วยเหตุไฟฟ้าดับอีกครั้งในอีก 24 ชั่วโมงถัดมา ตลอดเดือนมีนาคม เวเนซุเอลาประสบปัญหาไฟฟ้าดับรวมเป็นเวลาอย่างน้อย 10 วัน

ปัญหากระแสไฟฟ้าขัดข้องที่ยืดเยื้อทำให้วิกฤตการณ์ในเวเนซุเอลาเลวร้ายลงอีก และ "ซ้ำเติมความยากลำบากของชาวเวเนซุเอลา โดยตัดขาดน้ำประปาและทำให้โรงพยาบาลและสนามบินตกอยู่ในความมืดมิด" ในวันที่ 31 มีนาคม มาดูโรประกาศแผนปันส่วนกระแสไฟฟ้าเป็นเวลา 30 วัน ส่วนฮวน กวยโด ประกาศว่าญี่ปุ่นพร้อมที่จะลงทุนในเวเนซุเอลาเพื่อช่วยแก้ปัญหากระแสไฟฟ้าขัดข้อง

เหตุไฟฟ้าดับครั้งใหญ่ในเวเนซุเอลาเกิดขึ้นอีกครั้งในช่วงเย็นของวันที่ 22 กรกฎาคม โดยส่งผลกระทบถึง 19 รัฐ เน็ตบล็อกส์ (องค์การนอกภาครัฐ) ชี้ว่าเหลือเพียงร้อยละ 6 ของระบบโทรคมนาคมของประเทศที่ยังคงทำงานอยู่ รายการถ่ายทอดทางโทรทัศน์ของรัฐ (ซึ่งตามปกติไม่เคยหยุด) งดออกอากาศชั่วคราว การขนส่งทางรถไฟใต้ดินได้รับผลกระทบในช่วงเวลาเร่งด่วนเช่นกัน ทางการสั่งหยุดงานและหยุดเรียนในวันรุ่งขี้น ฝ่ายบริหารของมาดูโรกล่าวย้ำข้อกล่าวหาที่ว่า "การโจมตีทางแม่เหล็กไฟฟ้า" เป็นตัวการทำให้ไฟฟ้าดับ กระแสไฟฟ้ากลับเข้าสู่ระบบในกรุงการากัสในวันต่อมา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เหตุไฟฟ้าดับ
หมวดหมู่:ประเทศเวเนซุเอลาใน พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:วิกฤตการณ์ในประเทศเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:ภัยพิบัติในประเทศเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:พลังงานในประเทศเวเนซุเอลา
สงครามพม่า–สยาม

**สงครามพม่า–สยาม** คือรายการของสงครามการต่อสู้กันระหว่างพม่ากับสยามจากคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19

## ตองอู–อยุธยา

## โก้นบอง–อยุธยา

## โก้นบอง–ธนบุรี

## โก้นบอง–รัตนโกสินทร์

## ดูเพิ่ม
* สงครามอังกฤษ-ไทย
* สงครามฝรั่งเศส-ไทย (แก้ความกำกวม)
* สงครามเวียดนาม–สยาม

## อ้างอิง
; เชิงอรรถ

;บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 


หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับไทย
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับอาณาจักรอยุธยา
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับอาณาจักรธนบุรี
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับอาณาจักรรัตนโกสินทร์
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับพม่า
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทางการทหารไทย–พม่า
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การทหารของไทย
จังหวัดตองจี

**จังหวัดตองจี** (; ), เว้งต้นตี๊ เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในรัฐชานของประเทศพม่า ตั้งอยู่ห่างจากเนปยีดอไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ  จังหวัดมีเนื้อที่ 24,152 ตารางกิโลเมตร และในปี ค.ศ. 2014 มีประชากร 1,701,338 คน สูงจากระดับน้ำทะเล 1,404 เมตร โดยมีเมืองหลักและศูนย์กลางการปกครองคือตองจี 

มีสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงอยู่หลายแห่ง ได้แก่ ทะเลสาบอี้นเล่ และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทะเลสาบอี้นเล่ ซึ่งตั้งอยู่ในจังหวัดนี้

## การแบ่งเขตการปกครอง
จังหวัดตองจีประกอบด้วยอำเภอดังนี้

: เป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ปกครองตนเองดะนุ
: เป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ปกครองตนเองปะโอ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จังหวัดในรัฐฉาน
อัลแบร์ท เจ้าชายที่ 12 แห่งทวร์นและทัคซิส

**อัลแบร์ท เจ้าชายที่ 12 แห่งทวร์นและทัคซิส** () ประสูติเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2526 ณ รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี เป็นพระโอรสพระองค์เล็กและพระองค์เดียวในโยฮันเนิส เจ้าชายที่ 11 แห่งทวร์นและทัคซิส และ โกลรีอา เจ้าหญิงแห่งทวร์นและทัคซิส พระองค์เป็นพระปนัดดาใน เจ้าชายมิเกล ดยุกแห่งบรากันซา พระราชโอรสใน พระเจ้ามีแกลแห่งโปรตุเกส พระองค์ทรงประกอบอาชพเป็นนักแข่งรถ ทั้งยังทรงถูกจัดอันดับให้เป็นมหาเศรษฐีอายุน้อยที่สุดของโลก เมื่อพระบิดาสิ้นพระชนม์ลงใน พ.ศ. 2533 พระองค์จึงดำรงพระอิสริยยศเป็น **เจ้าชายที่ 12 แห่งทวร์นและทัคซิส** ขณะมีพระชันษาเพียง 8 ปี พระองค์ทรงได้รับพระราชมรดกจำนวน 3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐและหนี้สิน 500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ที่พระบิดาทรงสร้างไว้ ซึ่งการที่พระองค์ได้รับมรดกนั้น ศาลต้องพิจารณาถึงสายพระโลหิต ความเกี่ยวข้องของผู้สิ้นพระชนม์และสาเหตุต่าง ๆ จนในปี 2534 พระองค์ได้รับการยืนยันว่า สามารถมีสิทธิในพระราชทรัพย์ของพระบิดาร่วมกับพระเชษฐภคินีทั้ง 2 พระองค์โดยถูกกฎหมาย

อัลแบร์ททรงจบการศึกษาโรงเรียนมัธยมของพระองค์ในกรุงโรมและแล้วการรับราชการทหารของพระองค์หลังจากที่ทรงศึกษาวิชาเศรษฐศาสตร์และเทววิทยาที่มหาวิทยาลัยเอดินบะระ ในปี 2558 ทรงถูกจัดอันดับที่ 11 ผู้มีชื่อเสียงของโลกโดยนิตยสารฟอร์บส

## อาชีพนักแข่งรถ
อัลแบร์ททรงเป็นที่รู้จักในฐานะนักแข่งรถมากกว่าเจ้าชาย ทรงเป็นนักขับรถแข่งรองแชมป์ (2007/2008) และแชมป์ (2010) ของเยอรมัน GT Championship ADAC GT Masters กับเยอรมันทีมวิศวกรรมไรเตอร์ ทรงเริ่มอาชีพในที่ชุมชนในปี 2552 การแข่งขันในEuropean Rally Championship ตั้งแต่ปี 2559

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Thurn and Taxis Family Homepage
* Richest Germans: Silver Spoon Baby^
* Homepage of Albert of Thurn und Taxis 

หมวดหมู่:ราชวงศ์เยอรมัน
หมวดหมู่:เจ้าชายเยอรมัน
หมวดหมู่:นักแข่งรถชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ทวร์นและทัคซิส
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐไบเอิร์น
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเอดินบะระ
เจ้าหญิงคริสทาแห่งทวร์นและทักซิส

เจ้าหญิงคริสทาแห่งทวร์นและทัคซิส () ประสูติเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ณ รัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี เป็นบุตรีของเอริช ไฮน์เลอ กับอิงเงอบอร์ค ววทซ์เนอร์ 
## เสกสมรส
คริสทา อิงเงอบอร์ค ทรงเสกสมรสกับเจ้าชายมัคส์แห่งทวร์นและทัคซิส เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2516 และพิธีทางศาสนาเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ปีเดียวกัน รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ **เจ้าหญิงคริสทาแห่งทวร์นและทัคซิส** พร้อมฐานันดรเซอรีนไฮเนส มีพระโอรส 2 พระองค์คือ
#เจ้าชายฮูแบร์ทุส ราฟาเอล
#เจ้าชายฟิลลิพ กาบรีเอล

ภายหลังการเป็นเจ้าหญิงแล้วนั้น ทรงดำรงตำแหน่งประธานกิตติมศักดิ์กาชาดแห่งบาวาเรีย และถือเป็นประธานกิตติมศักดิ์คนแรกของกาชาดบาวาเรียด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจ้าหญิงเยอรมัน
หมวดหมู่:ราชวงศ์เยอรมัน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ทวร์นและทัคซิส
หมวดหมู่:เจ้าหญิงทวร์นและทัคซิส
ไฮน์ริช เบิล

**ไฮน์ริช เทโอดอร์ เบิล** () เป็นหนึ่งในนักเขียนคนสำคัญของเยอรมนีสมัยหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เบิลได้รับรางวัลรางวัลเกออร์ค บืชเนอร์ใน ค.ศ. 1967 และรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมใน ค.ศ. 1972

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักเขียนชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ชาวเยอรมันผู้ได้รับรางวัลโนเบล
หมวดหมู่:บุคคลจากโคโลญ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม
หมวดหมู่:เชลยศึกสงครามโลกครั้งที่สองชาวเยอรมันที่ถูกจับโดยสหรัฐ
โพลิติโก

***โพลิติโก*** () หรือรู้จักกันในชื่อเดิมคือ ***เดอะโพลิติโก*** เป็นบริษัทข่าวการเมืองที่ก่อตั้งโดยรอเบิร์ต ออลบริตตัน นายธนาคารและผู้บริหารสื่อชาวอเมริกัน ใน ค.ศ. 2007 ซึ่งนำเสนอข่าวด้านการเมืองและนโยบายในสหรัฐและต่างประเทศ โดยเผยแพร่เนื้อหาผ่าน เว็บไซต์ โทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ วิทยุและพอดแคสต์ และยังนำเสนอข่าวในวอชิงตัน ดี.ซี. ไม่ว่าจะเป็น รัฐบาลกลาง, การวิ่งเต้น และสื่อ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:เว็บไซต์การเมืองอเมริกัน
อานโตนอฟ อาน-71

200px|thumb|right|อานโตนอฟ อาน-71
**อานโตนอฟ อาน-71** (Антонов Ан-71) เครื่องบินตรวจจับเรดาร์และควบคุมได้ไกล ได้รับการพัฒนาในชื่อของการเปลี่ยนเครื่องบิน๑๒๖ หนึ่งในเครื่องบินตัวอย่างตั้งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์การบินเคียฟ 
เครื่องบิน๗๑ถูกสร้างขึ้นใน๑๙๘๐ของขึ้นอยู่กับแสงอนุกรมเครื่องบินขนส่งทางทหาร an-๗๒ผ่านความทันสมัยลึก โดยรวมแล้วสามเครื่องอากาศทดลองของ๗๑ถูกสร้างขึ้นซึ่งผ่านการทดสอบเที่ยวบินตลอดทั้งหมดแต่เครื่องบินไม่ได้รับในการผลิตชุด

## รายละเอียด อานโตนอฟ อาน-71
### ลักษณะทั่วไป
200px|frameless|right
* **กเรือ:** หก
* **ความยาว:** 23.5 m (77 ft)
* **ปีกกว้าง:** 31.89 m (104 ft 7 in)
* **ความสูง:** 9.20 m (30 ft 1 in)
* **โรงไฟฟ้า:** 1 x ถนน Rybinsk-38A turbojet, 31.9 kN (7,870 lbf)
* **โรงไฟฟ้า:** 2 × ความคืบหน้า D-436K turbofan

### ประสิทธิภาพ
* **ความเร็วสูงสุด:** 650 km/h
* **ความเร็วในการล่องเรือ:** 530 km/h

## หมาย เหตุ
* airwar.ru
* aviamuseum.com.ua

## อ้างอิง
* 12 июля 1985 г. самолет ДРЛО Ан-71 совершил свой первый полет

หมวดหมู่:เครื่องบินอานโตนอฟ
หมวดหมู่:อากาศยานไอพ่นสองเครื่องยนต์
หมวดหมู่:เครื่องบินเตือนภัยล่วงหน้า
ดาบปลายปืน

[thumb|ทหารราบบริติชขณะเข้ารับการฝึกในปี ค.ศ. 1941 ระหว่าง[สงครามโลกครั้งที่สอง พร้อมดาบปลายปืนทรงดาบยาว (long sword-type) ซึ่งเป็นทรงดาบปลายปืนที่นิยมใช้ในสมัยสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง]]

**ดาบปลายปืน** (; จากคำฝรั่งเศส ) เป็นอาวุธประเภทมีด ดาบ หรือรูปทรงเหล็กแหลมที่ได้รับการออกแบบมาเพื่อให้มันเข้าพอดีกับปลายปากกระบอกปืนเล็กยาว ซึ่งมันจะทำให้ปลายปากกระบอกปืนเล็กยาวเหมือนเป็นปลายหอก ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 ถึงสงครามโลกครั้งที่สอง และช่วงสงครามเย็น ถือว่าเป็นอาวุธหลักสำหรับการโจมตีแบบประชิดของทหารราบถึงปัจจุบัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* US20040079017A1 - Knife/bayonet device including rapid attachment, shoot through bayonet unit

หมวดหมู่:อาวุธมีคม
อัลบาญี กออิด อัสซิบซี

**มุฮัมมัด อัลบาญี กออิด อัสซิบซี** (; 29 พฤศจิกายน 1926 – 25 กรกฎาคม 2019) เป็นนักการเมืองชาวตูนิเซีย อดีตประธานาธิบดีคนที่ 5 ของตูนิเซีย ก่อนหน้านี้เคยดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ และนายกรัฐมนตรี

อัสซิบซีเป็นผู้ก่อตั้งพรรคการเมือง Nidaa Tounes ซึ่งชนะการเลือกตั้งรัฐสภาปี 2014 ภายหลังการปฏิวัติตูนิเซียจนเป็นประธานาธิบดีที่ได้รับการเลือกตั้งอย่างเสรีคนแรกของตูนิเซีย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2469
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีตูนิเซีย
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีตูนิเซีย
อำเภอกะลอ

**อำเภอกะลอ** (, *กะลอ-มโหย่แน*; , *แจ้เว้งกาดล้อ*) เป็นอำเภอตั้งอยู่ในจังหวัดตองจี รัฐชานของประเทศพม่า คำว่ากาดล้อในภาษาไทใหญ่หมายถึงตลาดเกวียน (กาด หมายถึงตลาด และ ล้อ หมายถึงเกวียน) อำเภอมีเนื้อที่ 1,456 ตารางกิโลเมตร และในปี ค.ศ. 2014 มีประชากร 186,083 คน เมืองหลักของอำเภอคือเมืองกะลอ

อำเภอกะลอมีอาณาเขตติดกับอำเภอปี้นดะยะ และอำเภอยะเซาะทางทิศเหนือ อำเภอตองจีและอำเภอญองชเวทางทิศตะวันออก และอำเภอปีนล่องทางทิศใต้ ส่วนทางทิศตะวันตกติดกับจังหวัดยะแม่ที่นและจังหวัดเมะทีลาของเขตมัณฑะเลย์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อำเภอในรัฐฉาน
ซะบีด

**ซะบีด** () เป็นเมืองที่มีสถาปัตยกรรมทางการทหาร ที่อยู่อาศัย รวมถึงผังเมือง ทำให้เมืองนี้เป็นแหล่งโบราณคดีและประวัติศาสตร์ เป็นอดีตเมืองหลวงของเยเมนในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13–15 ซะบีดได้ขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเมื่อ ค.ศ. 1993 และต่อมา ค.ศ. 2000 ซะบีดถูกขึ้นรายชื่อแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย

## ภูมิศาสตร์
ซะบีดมีประชากรประมาณ 52,590 คนที่ชายฝั่งที่ราบทางตะวันตกของประเทศเยเมน

## แหล่งมรดกโลก
ทางยูเนสโกประกาศให้ซะบีดเป็นแหล่งมรดกโลกตั้งแต่ ค.ศ. 1993 โดยมีมัสยิดใหญ่แห่งซะบีดเป็นสถานที่สำคัญ และสามารถเยี่ยมชมร่องรอยของมหาวิทยาลัยได้

ใน ค.ศ. 2000 ซะบีดถูกจัดให้อยู่ในรายชื่อแหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตรายตามคำสั่งของรัฐบาลเยเมน เนื่องจากสถานะของการบำรุงรักษาและการอนุรักษ์ที่ไม่ดี ยูเนสโกรายงานว่า เกือบ "ร้อยละ 40 ของบ้านในเมืองถูกแทนที่ด้วยอาคารคอนกรีต และบ้านหลังอื่นกับตลาดซูกโบราณอยู่ในสภาพเสื่อมโทรม ถ้าเมืองนี้ยังไม่เริ่มรักษามรดกทางวัฒนธรรมภายในสองปี สถานที่นี้อาจสูญเสียสถานะมรดกโลกได้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*UNESCO World Heritage Site listing
*Encyclopædia Britannica, Zabid

หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกที่กำลังตกอยู่ในภาวะอันตราย
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเยเมน
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมอาหรับ
แบรซเซอส์

**แบรซเซอส์** () เป็นบริษัทผลิตภาพยนตร์ลามกตั้งอยู่ในมอนทรีออล ประเทศแคนาดา โดยมีเครือข่ายออนไลน์ประกอบด้วยเว็บไซต์ลามกฮาร์ดคอร์ 31 เว็บไซต์ คำขวัญของบริษัทฯ คือ "เว็บโป๊เอชดีดีที่สุดของโลก!" ในเดือนตุลาคม 2558 แบรซเซอส์ดอตคอมมีการเข้าชมอยู่อันดับที่ 936

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เว็บไซต์ลามก
หมวดหมู่:บริการรับฝากวีดิทัศน์
พอร์นฮับ

**พอร์นฮับ** () เป็นเว็บไซต์สื่อลามกและเว็บไซต์สำหรับแชร์วีดิทัศน์ลามก เปิดตัวในมอนทรีออลเมื่อ ค.ศ. 2007 และมีสำนักงานและเซิร์ฟเวอร์อยู่ในลีมาซอล ไซปรัส

ไมนด์กีก เจ้าของเว็บไซต์ลามกหลายแห่ง ซื้อบริษัทพอร์นฮับไปในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2010 เว็บไซต์พอร์นฮับเข้าถึงได้ทั่วโลก แต่ถูกบล็อกในบางประเทศ เช่น ฟิลิปปินส์ ปากีสถาน ไทย และอินเดีย และนับแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2020 พอร์นฮับเป็นเว็บไซต์ที่มีความเคลื่อนไหวมากเป็นอันดับที่ 10 ในโลก และเป็นเว็บไซต์ลามกที่มีความเคลื่อนไหวมากเป็นอันดับที่ 3 รองจากเอกซ์วิดีโอส์และเอกซ์เอ็นเอกซ์เอกซ์

มีรายงานการลงงานลามกโดยปราศจากความยินยอมของเจ้าตัวไว้ในพอร์นฮับหลายกรณี และบริษัทพอร์นฮับถูกวิพากษ์วิจารณ์ที่จัดการกรณีเหล่านั้นช้าหรือไม่เพียงพอ ซึ่งรวมถึงการรับช่องเกิลส์ดูพอร์นซึ่งเป็นที่สนใจของสาธารณชนเอาไว้ จนมาปิดในปี ค.ศ. 2019 หลังจากถูกคดีค้าประเวณี

ในปี 2563 ทางการไทยสั่งบล็อกเว็บดังกล่าว

## ดูเพิ่ม
* สื่อลามกทางอินเทอร์เน็ต
* เอกซ์เอ็นเอกซ์เอกซ์
* เอกซ์วิดีโอส์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เว็บไซต์ลามก
หมวดหมู่:บริษัทของแคนาดา
หมวดหมู่:บริษัทอินเทอร์เน็ต
หมวดหมู่:บริการวีดิทัศน์ตามคำขอ
หมวดหมู่:บริการรับฝากวีดิทัศน์
เจ้าชายมัคส์ เอมานูเอ็ลแห่งทวร์นและทักซิส (2478 - 2563)

**เจ้าชายมัคส์ เอมานูเอ็ลแห่งทวร์นและทัคซิส** (; ประสูติ 7 กันยายน ค.ศ. 1935) เป็นพระโอรสเพียงพระองค์เดียวใน เจ้าชายราฟาเอล แรนีแยแห่งทวร์นและทัคซิส กับ เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งทวร์นและทัคซิส เป็นพระญาติใน อัลแบร์ท เจ้าชายที่ 12 แห่งทวร์นและทัคซิส ทั้งนี้ เมื่อครั้งยังทรงมีพระชนม์ขีพ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นรัชทายาทลำดับที่ 1 ในการสืบตำแหน่ง **เจ้าชายพระประมุขแห่งทวร์นและทัคซิส**

## เสกสมรส
มัคส์ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ มาเรีย ฟอน โพเช ต่อมาได้หย่ากัน ทรงเสกสมรสอีกครั้งกับคริสทา อิงเงอบอร์ค เมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1973 และพิธีทางศาสนาเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ปีเดียวกัน นางคริสทา อิงเงอบอร์ค รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ **เจ้าหญิงคริสทาแห่งทวร์นและทัคซิส** พร้อมฐานันดรเซอรีนไฮเนส มีพระโอรส 2 พระองค์คือ
#เจ้าชายฮูแบร์ทุส ราฟาเอล
#เจ้าชายฟิลลิพ กาบรีเอล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* A photograph of Max Emanuel (center) with his family

หมวดหมู่:เจ้าชายเยอรมัน
หมวดหมู่:ราชวงศ์เยอรมัน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ทวร์นและทัคซิส
รายพระนามและชื่อผู้ได้รับพระราชทาน ว.ม.ล.

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์วชิรมาลา** () หรือ ตราวชิรมาลา เรียกโดยย่อว่า ว.ม.ล. เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นบำเหน็จในพระองค์ ที่สร้างขึ้นโดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2454 เพื่อพระราชทานให้แก่ผู้ที่ได้รับราชการสนองพระเดชพระคุณในพระองค์ รัชทายาท และราชตระกูล โดยความจงรักภักดี ที่จะให้เป็นคุณเป็นประโยชน์ เป็นพระเกียรติยศในพระองค์ และราชตระกูล โดยจะพระราชทานให้เฉพาะฝ่ายหน้า เครื่องราชอิสริยาภรณ์วชิรมาลาจัดเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่มีลำดับเกียรติเป็นลำดับที่ 36 ของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย ปัจจุบัน พ้นสมัยพระราชทานแล้ว

## รายพระนามและรายชื่อผู้ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์วชิรมาลา

## อ้างอิง

*
มาร์ส 2020

**มาร์ส 2020** เป็นภารกิจยานสำรวจดาวอังคาร ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการสำรวจดาวอังคารของนาซา ซึ่งประกอบไปด้วยยานสำรวจ *[[เพอร์เซเวียแรนส์]]* และหุ่นยนต์เฮลิคอปเตอร์ร่วมแกน *[[อินเจนูอิตี (เฮลิคอปเตอร์)|อินเจนูอิตี]]* ภารกิจมาร์ส 2020 ถูกปล่อยจากโลกบนพาหนะส่งแอตลาส 5 ณ เวลา 18:50:01 UTC+7 (11:50:01 UTC) วันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ.2020, และการยืนยันการลงจอดในหลุมอุกกาบาตเจซีโร บนดาวอังคารถูกรับ ณ เวลา 03:55น. วันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ.2021 UTC+7 (20:55น. วันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 UTC) ในวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ.2021, นาซาตั้งชื่อจุดลงจอดของยานสำรวจว่า จุดลงจอดออกเตเวีย อี บัตเลอร์ สำหรับในวันที่   , *เพอร์เซเวียแรนส์* และ *อินเจนูอิตี* ของบนดาวอังคารมาเป็นเวลา  โซล (รวม  วัน; **).

## อ้างอิง
ดานิ เซบาโยส

**ดานิเอล "ดานิ" เซบาโยส เฟร์นันเดซ** (; เกิด 7 สิงหาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับเรอัลมาดริด สโมสรในลาลิกา และทีมชาติสเปน

เขาเริ่มต้นอาชีพกับเรอัลเบติส ซึ่งเขาช่วยให้ทีมชนะเลิศเซกุนดาดิบิซิออน ฤดูกาล หลังเขาช่วยให้เบติสอยู่รอดในลาลิกาในสองฤดูกาลถัดมา ในปี ค.ศ. 2017 เขาได้เซ็นสัญญาร่วมทีมเรอัลมาดริด ในปี ค.ศ. 2019 เขายืมตัวไปอาร์เซนอล เป็นเวลาสองปีช่วยให้ทีมชนะเลิศเอฟเอคัพ ในปี ค.ศ. 2020 เขาเป็นส่วนหนึ่งของการคว้าทริปเปิลแชมป์ให้กับเรอัลมาดริดทั้งลาลิกา ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก และซูเปร์โกปาเเอสปัญญา ในฤดูกาล 2021–22
## เกียรติประวัติ
**เรอัลเบติส**
*เซกุนดาดิบิซิออน: 2014–15

**เรอัลมาดริด**
*ลาลิกา: 2021–22
*ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา: 2017, 2021–22
*ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2017–18, 2021–22
*ยูฟ่าซูเปอร์คัพ: 2022
*ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: 2017, 2018

**อาร์เซนอล**
*เอฟเอคัพ: 2019–20

**สเปน อายุไม่เกิน 19 ปี**
*ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี: 2015

**สเปน อายุไม่เกิน 21 ปี**
*ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี: 2019; รองชนะเลิศ: 2017

**สเปน โอลิมปิก**
*โอลิมปิกฤดูร้อน เหรียญเงิน: 2020

**Individual**
*ทีมยอดเยี่ยมประจำการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี: 2017
*นักเตะยอดเยี่ยมประจำการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี: 2017

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*โปรไฟล์ที่เว็บไซต์เรอัลมาดริด
*
*โปรไฟล์ที่เว็บไซต์ Beticopedia 
*
*

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสเปน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลเยาวชนทีมชาติสเปน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซกุนดาดิบิซิออน เบ
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซกุนดาดิบิซิออน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นเรอัลเบติส
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
โรเวอร์

**โรเวอร์** () หรือ **แพลเน็ตทรีโรเวอร์** ()  คือ อุปกรณ์สำรวจอวกาศภาคพื้น () ที่ได้รับการออกแบบให้เคลื่อนตัวบนภาคพื้นดินของดาวเคราะห์หรือวัตถุทางดาราศาสตร์อื่น ๆ โดยมีทั้งโรเวอร์ที่ออกแบบให้สามารถใช้ขนส่งมนุษย์ได้ หรือในบางกรณีก็เป็นหุ่นยนต์อัตโนมัติ 

โรเวอร์โดยทั่วไป มักจะมาถึงพื้นดินของดาวเคราห์ (นอกจากโลก) โดยยานสำรวจอวกาศชนิดลงจอด () และมีภารกิจเพื่อเก็บตัวอย่างชิ้นส่วนฝุ่นหรือหิน ทดสอบ และถ่ายภาพ จัดได้ว่าเป็นอุปกรณ์สำคัญชิ้นหนึ่งในการสำรวจอวกาศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ยานอวกาศ
หมวดหมู่:การขนส่ง
หมวดหมู่:พาหนะ
แลนเดอร์ (ยานอวกาศ)

**แลนเดอร์** () คือยานอวกาศที่ลงจอดยังวัตถุทางดาราศาสตร์ มีลักษณะเป็นยานที่ลงจอดอย่างละมุนละม่อม (soft landing)

ทั้งนี้ หากยานอวกาศดังกล่าวต้องใช้ความเร็วเพื่อให้กระแทกพื้นดินและศึกษาผลจากการกระแทกนั้น จะเรียกยานลำนั้นว่า *อิมแพกเตอร์* (impactor)

วัตถุทางดาราศาสตร์ที่มีแลนเดอร์หรืออิมแพกเตอร์ไปเยือนแล้ว ได้แก่ ดวงจันทร์ ดาวพุธ ดาวศุกร์ ดาวอังคาร ไททัน (ดาวบริวารของดาวเสาร์) ดาวเคราะห์น้อย และดาวหาง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ยานอวกาศ
หมวดหมู่:การขนส่ง
หมวดหมู่:พาหนะ
พริสซิลลา ชาน

**พริสซิลลา ชาน** (; 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985) เป็นกุมารแพทย์และผู้มีจิตการกุศลชาวอเมริกัน เป็นภรรยาของมาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก ผู้ก่อตั้งและประธานบริหารเฟซบุ๊ก ทั้งสองก่อตั้งมูลนิธิชานซักเคอร์เบิร์กอินิเชียทีฟ (Chan Zuckerberg Initiative) เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2015 และประกาศว่าจะยกหุ้นของเฟซบุ๊กร้อยละ 99 หรือราว 45,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐบริจาคแก่มูลนิธิดังกล่าวเพื่อการกุศล

ชานสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และสำเร็จการศึกษาวิชาแพทยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานฟรานซิสโก

## ประวัติ
ชานเกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1985 ณ เมืองเบรนทรี รัฐแมสซาชูเซตส์ แต่ไปเติบโตที่เมืองควินซีซึ่งอยู่ชานเมืองบอสตัน บิดามารดาเป็นชาวฮวา (ชาวเวียดนามเชื้อสายจีน) ซึ่งอพยพออกจากเวียดนามสู่สหรัฐโดยเรือ เธอเติบโตมากับการใช้ภาษาจีนกวางตุ้ง โดยคอยเป็นล่ามแปลภาษาให้กับปู่ย่าตายาย ทั้งนี้ชานมีน้องสาวสองคน เธอสำเร็จการศึกษาภาคบังคับจากโรงเรียนมัธยมศึกษาควินซี เพื่อนร่วมชั้นต่างยกย่องเธอว่าเป็น "นักเรียนอัจฉริยะ" ซักเคอร์เบิร์กเคยประกาศข้อความหน้าเฟซบุ๊ก ระบุว่าชานนับถือศาสนาพุทธ

## การศึกษา
ชานเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดเมื่อ ค.ศ. 2003 ณ ที่นั่น เธอได้พบกับมาร์ก ซักเคอร์เบิร์กเป็นครั้งแรกก่อนสานสัมพันธ์ต่อกัน เธอสำเร็จการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิตสาขาชีววิทยาและภาษาสเปนใน ค.ศ. 2007 เธอพูดภาษาจีนกวางตุ้ง อังกฤษ และสเปน เธอถือเป็นผู้สำเร็จการศึกษาระดับวิทยาลัยคนแรกของครอบครัว หลังสำเร็จการศึกษา เธอปฏิบัติการสอนวิชาวิทยาศาสตร์ที่โรงเรียนฮาร์เกอร์ซึ่งเป็นโรงเรียนราษฎร์เป็นเวลาหนึ่งปี แล้วจึงศึกษาต่อวิชาแพทยศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานฟรานซิสโกใน ค.ศ. 2008 เธอยุติการปฏิบัติหน้าที่เป็นแพทย์ประจำบ้านสาขากุมารเวชศาสตร์ช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 2015

## ชีวิตส่วนตัว
ชานสมรสกับมาร์ก ซักเคอร์เบิร์กเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 หลังจากวันที่ตลาดหุ้นของเฟซบุ๊กเปิดตัว

31 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 ซักเคอร์เบิร์กประกาศว่าเขาและภรรยากำลังให้กำเนิดทารกเพศหญิง และกล่าวว่าการตั้งครรภ์ครั้งนี้มีความเสี่ยงต่อการแท้งต่ำ เพราะก่อนหน้านี้ชานแท้งบุตรมาแล้วสามครั้ง ที่สุดทั้งสองให้กำเนิดบุตรสาวชื่อแม็กซิมา ชาน ซักเคอร์เบิร์ก เกิดวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2015 บุตรสาวคนที่สองเกิดเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2017 ทั้งสองเรียกบุตรสาวคนนี้ว่าออกัสต์ ตามชื่อเดือนเกิด และบุตรสาวคนที่สามนามว่าออเรเลีย เกิดเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2023

## เชิงอรรถ

### บรรณานุกรม

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:แพทย์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้สัญญาว่าจะให้
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานฟรานซิสโก
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเวียดนาม
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวอเมริกัน
ชาวเบงกอล

**ชาวเบงกอล** (; , ) คือกลุ่มชาติพันธุ์อินโด-อารยันกลุ่มหนึ่งที่เป็นชนพื้นเมืองของภูมิภาคเบงกอลในเอเชียใต้ หรือระบุให้แคบลงคือ ส่วนตะวันออกของอนุทวีปอินเดียซึ่งปัจจุบันถูกแบ่งระหว่างประเทศบังกลาเทศกับรัฐเบงกอลตะวันตก, รัฐตริปุระ และบางส่วนของรัฐอัสสัม รัฐเมฆาลัย และรัฐมณีปุระของประเทศอินเดีย ชาวเบงกอลพูดภาษาเบงกอลซึ่งเป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาอินโด-อารยัน

ชาวเบงกอลเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของโลก รองจากชาวฮั่นและชาวอาหรับ นอกเหนือจากบังกลาเทศและรัฐเบงกอลตะวันตก, รัฐตริปุระ และหุบเขาพรากในรัฐอัสสัมของอินเดียแล้ว ประชากรชาวเบงกอลส่วนใหญ่ยังอาศัยอยู่ในดินแดนสหภาพหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ของอินเดีย เช่นเดียวกับเขตเนินเขาจิตตะกองของบังกลาเทศ (ซึ่งแต่เดิมไม่ถือเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคเบงกอล) โดยมีประชากรอย่างมีนัยสำคัญในเดลี, รัฐอรุณาจัลประเทศ, รัฐฉัตตีสครห์, รัฐฌารขัณฑ์, รัฐเมฆาลัย, รัฐมิโซรัม, รัฐนาคาแลนด์ และรัฐอุตตราขัณฑ์ของอินเดีย ชาวเบงกอลพลัดถิ่นทั่วโลก (ชาวบังกลาเทศพลัดถิ่นและชาวอินเดียเชื้อสายเบงกอล) มีชุมชนถาวรในปากีสถาน, สหรัฐ, สหราชอาณาจักร, แคนาดา, ตะวันออกกลาง, ญี่ปุ่น, เกาหลีใต้, มาเลเซีย, สิงคโปร์ และอิตาลี

ชาวเบงกอลมีกลุ่มย่อยทางศาสนาที่สำคัญสี่กลุ่ม ได้แก่ ชาวมุสลิมเบงกอล, ชาวฮินดูเบงกอล, ชาวคริสต์เบงกอล และชาวพุทธเบงกอล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Bengalis *[[Encyclopædia Britannica]]* entry


หมวดหมู่:วัฒนธรรมเบงกอล
หมวดหมู่:ชาวอินโด-อารยัน
หมวดหมู่:ชาวบังกลาเทศ
เบงกอล
เบงกอล
เบงกอล
เบงกอล
หมวดหมู่:คติรวมหมู่
หมวดหมู่:การกลืนกลายทางวัฒนธรรม