open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เตอูเบเอ อินเตร์นาซิโอนัล

**TVE Internacional** เป็นสถานีโทรทัศน์แห่งชาติแห่งประเทศสเปน แพร่ภาพด้วยภาษาสเปน ดำเนินการโดย บรรษัทการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งสเปน รายการจากช่อง TVE มีดังนี้ รายการข่าว รายการสนนาวาที ละคร และสารคดีจากช่อง TVE ทั้ง TVE1 และ TVE2 ซึ่งเป็นแม่ข่ายจากประเทศสเปน ช่อง TVE Internacional เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อปี 2531 เป็นการแพร่ภาพและส่งสัญญาณจากประเทศสเปนไปยังทั่วโลก (บางส่วนในอเมริกากลาง, อเมริกาใต้, ประเทศกินี รวมไปถึงภูมิภาคเอเชีย)

จะนำเสนอข่าวต่างประเทศในรอบวัน ซึ่งจะออกอากาศในประเทศสเปนและทั่วโลก Telediario (เตเลเดียริโอ) จะเป็นการรายงานข่าวซึ่งจะเป็นการออกอากาศในประเทศสเปนซึ่งจะเป็นการออกอากาศทั่วโลกควบคู่ไปด้วยซึ่งจะออกอากาศทุกวันเวลา 7.00 น.(ตามเวลาในประเทศไทย)

โฆษณาทางช่องรายการของ TVE จะมีข้อจำกัด ซึ่งทางสถานีจะมีการพักในช่วงที่กำลังออกอากาศสดดังกล่าว จะใช้เวลาระยะสั้น ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นโฆษณาส่วนทางราชการ ภาพสัตว์ป่า และ วิวทิวทัศน์ ถึงแม้ว่าจะมีโฆษณาจะปรากฏทางโทรทัศน์แล้วก็ตาม

ในประเทศไทยสามารถรับชมช่องรายการนี้ได้ที่ เอเชียแซท (AsiaSat) ซึ่งจะออกอากาศในทวีปเอเชียรวมอยู่ด้วย

### ตารางการออกอากาศ
* Listings in Europe, Asia and Africa
* Listings in the United States

## เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* Official site

หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศสเปน
หมวดหมู่:ประเทศสเปน
ประเพณีแห่ผ้าขึ้นธาตุ

thumb|250px|ประเพณีแห่ผ้าขึ้นธาตุ
**ประเพณีแห่ผ้าขึ้นธาตุ** หมายถึง การนำผ้าผืนยาวขึ้นไปห่มองค์พระบรมธาตุเจดีย์ในวันสำคัญทางศาสนา ชาวนครได้ร่วมมือร่วมใจกันบริจาคเงินตามกำลังศรัทธานำเงินที่ได้ไปซื้อผ้ามาเย็บต่อกันเป็นแถวยาวนับพันหลา แล้วจัดเป็นขบวนแห่ผ้าขึ้นห่มพระบรมธาตุเจดีย์ ผ้าที่ขึ้นไปห่มองค์พระบรมธาตุเจดีย์เรียกว่า “ผ้าพระบฏ” (หรือ พระบต) นิยมใช้สีขาว สีเหลือง สีแดง สำหรับผ้าสีขาวนิยมเขียนภาพเนื้อหาเกี่ยวกับพุทธประวัติตั้งแต่ประสูติ เสด็จออกบรรพชา ตรัสรู้ ปฐมเทศนา และปรินิพพาน ประเพณีแห่ผ้าขึ้นธาตุเป็นเอกลักษณ์ประจำเมืองนครศรีธรรมราช แก่นแท้อยู่ที่การบูชาพระพุทธเจ้าอย่างใกล้ชิด โดยใช้องค์พระบรมธาตุเจดีย์เป็นตัวแทน

ตามตำนานประเพณีแห่ผ้าขึ้นธาตุมีว่า ในสมัยที่พระเจ้าสามพี่น้อง คือ พระเจ้าศรีธรรมโศกราช พระเจ้าจันทรภาณุ และพระเจ้าพงษาสุระ กำลังดำเนินการสมโภชพระบรมธาตุอยู่นั้น คลื่นได้ซัดผ้าแถบยาวชิ้นหนึ่ง ซึ่งมีลายเขียนเรื่องราวพุทธประวัติ (เรียกว่า พระบฏ หรือ พระบต) ขึ้นที่ชายหาดปากพนัง จึงนำผ้าผืนนั้นไปถวายพระเจ้าศรีธรรมโศกราช พระองค์จึงรับสั่งให้ซักจนสะอาด แต่ลายเขียนพุทธประวัติก็ไม่ลบเลือนยังคงสมบูรณ์ดีทุกประการ จึงรับสั่งให้ประกาศหาเจ้าของ ได้ความว่าชาวพุทธกลุ่มหนึ่ง จะเดินทางไปลังกา เพื่อนำพระบฎไปถวายเป็นพุทธบูชาพระทันตธาตุ คือ พระเขี้ยวแก้ว แต่เรือถูกมรสุมซัดแตกที่ชายฝั่งเมืองนครมีรอดชีวิต 10 คน ส่วนพระบฏถูกคลื่นซัดขึ้นฝั่งปากพนัง  พระเจ้าศรีธรรมโศกราชทรงพิจารณาเห็นว่าควรจะนำขึ้นไปห่มพระบรมธาตุเจดีย์เนื่องในโอกาสสมโภชพระบรมธาตุ เจ้าของพระบฎที่รอดชีวิตก็ยินดีด้วย จึงโปรดให้ชาวเมืองนครจัดเครื่องประโคมแห่แหนผ้าห่มโอบฐานพระบรมธาตุเจดีย์ จึงเป็นประเพณีประจำเมืองนครสืบมาจนทุกวันนี้

ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ได้มีการแห่ผ้าขึ้นธาตุในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 คือ วันวิสาขบูชา เรียกว่า “แห่พระบฏขึ้นธาตุ” มีการเวียนเทียนรอบองค์พระบรมธาตุ ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้โปรดให้มีการแห่ผ้าขึ้นธาตุ ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 คือ วันมาฆบูชา เพื่อให้พุทธศาสนิกชนที่อยู่ห่างไกลหรือไม่มีโอกาสกระทำพุทธบูชาในวันวิสาขบูชาได้มีโอกาสแห่ผ้าขึ้นธาตุในวันมาฆบูชาตามศรัทธาด้วย ประเพณีแห่ผ้าขึ้นธาตุของเมืองนครจึงมีปีละ 2 ครั้ง คือ ในวันเพ็ญเดือน 3 (วันมาฆบูชา) และในวันเพ็ญเดือน 6 (วันวิสาขบูชา) สืบมาจนทุกวันนี้

เดิมการแห่ผ้าขึ้นธาตุกระทำกันโดยพร้อมเพรียงเป็นขบวนที่เอิกเกริกเพียงขบวนเดียว ต่อมา ประชาชนมาจากหลายทิศหลายทาง แต่ละคนต่างเตรียมผ้ามาเองทำให้การแห่ผ้าขึ้นธาตุไม่พร้อมเพรียงเป็นขบวนเดียวกัน เพราะใครจะแห่ผ้าขึ้นธาตุในเวลาใดก็ได้ตามสะดวกตลอดทั้งวัน เมื่อขบวนแห่มาถึงวัดพระบรมธาตุวรมหาวิหาร ก็แห่ทักษิณาวัตรรอบองค์พระบรมธาตุเจดีย์ 3 รอบ แล้วนำผ้าเข้าสู่วิหารม้า ซึ่งมีบันไดขึ้นสู่ลานภายในกำแพงแก้วล้อมฐานพระบรมธาตุเจดีย์ เพื่อนำผ้าขึ้นห่มโอบฐานพระบรมธาตุเจดีย์ซึ่งบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ถือว่าเป็นการบูชาพระพุทธเจ้าอย่างใกล้ชิด

หมวดหมู่:ประเพณีในศาสนาพุทธของไทย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของจังหวัดนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในจังหวัดนครศรีธรรมราช
โนเดาต์

**โนเดาต์** () เป็นวงสกาพังก์ (เธิร์ดเวฟ สกา) สัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งวงในแอนะไฮม์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ในปี 1986 ผลงานอัลบั้มชุดแรกของพวกเขา *No Doubt* เป็นแนวสกา-ป็อป ไม่ประสบความสำเร็จเนื่องจากกระแสความนิยมในดนตรีแนวกรันจ์ในเวลานั้น ต่อมาอัลบั้มชุด *Tragic Kingdom* ที่มียอดขายระดับแผ่นเสียงระดับเพชร ช่วงทำให้กระแสแนวสกากลับมาในยุคทศวรรษ 1990 ส่วนซิงเกิล "Don't Speak" ซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้มนี้ สร้างสถิติขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ทออกอากาศในชาร์ทบิลบอร์ดฮ็อต 100 แอร์เพลย์ ยาวนาน 16 สัปดาห์ ทำลายสถิติก่อนหน้านี้ของวงกูกูดอลส์ เพลง "Iris"

วงออกผลงานอัลบั้มถัดมาคือชุด *Return of Saturn* ในอีก 4 ปีถัดมา แต่เนื่องจากได้รับคำวิจารณ์ไม่ดี ทำให้อัลบั้มชุดนี้ถูกตัดสินว่าล้มเหลวได้ยอดขาย อีก 15 เดือนต่อมา พวกเขาออกผลงานชุด *Rock Steady* ที่นำเพลงแนวเร้กเก้ และแด๊นส์ฮอลล์เข้ามาในงานพวกเขาด้วย ซึ่งเพลงส่วนใหญ่บันทึกเสียงในจาเมก้าและร่วมกับศิลปินจาเมก้าอย่างเช่น เบาตี้ คิลเลอร์, สลาย แอนด์ ร็อบบี้ และ เลดี้ ซอว์ อัลบั้มชุดนี้ได้รับ 2 รางวัลแกรมมี่กับซิงเกิล "Hey Baby"  และ "Underneath It All".

โนเดาต์ ออกผลงานรวมเพลงชุด *The Singles 1992–2003* และบ็อกซ์เซ็ตชุด *Boom Box* ในปี 2003 ทั้ง 2 ชุดบรรจุเพลงคัฟเวอร์ของวงทอล์กทอล์ก เพลงแนวซินธ์ป็อป ที่ชื่อ  "It's My Life" ต่อมาหัวหน้าวง เกว็น สเตฟานี ออกผลงานอัลบั้มเดี่ยวของตัวเองในปีถัดมา ร่วมด้วยศิลปินร่วมงานหลายคน รวมทั้งสมาชิกร่วมวงอย่าง โทนี คานอล และ เน็ปจูน ฟาร์เรลล์ ขณะที่มือกีตาร์ ทอม ดูมอนต์มีผลงานไซด์โปรเจกต์ *Invincible Overlord* ในการทำงานในชื่อ โนเดาต์ วงชนะ 2 รางวัลแกรมมี่ และมียอดขาย 27 ล้านชุดทั่วโลกในขณะนี้

## ผลงาน
* *No Doubt* (1992) 
* *The Beacon Street Collection* (1995) 
* *Tragic Kingdom* (1995) 
* *Return of Saturn* (2000) 
* *Rock Steady* (2001) 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2529
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:วงกลุ่มสี่สัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากรัฐแคลิฟอร์เนีย
ดาวฤกษ์ก่อนเกิด

[thumb|200x200px|ภาพดาวฤกษ์ก่อนเกิด [L 1527 ที่ถ่ายโดยกล้องเนียร์แคมของกล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์ เวบบ์]]
**ดาวฤกษ์ก่อนเกิด** () คือวัตถุขนาดใหญ่ที่ก่อตัวขึ้นจากการรวมกลุ่มกันของแก๊สในเมฆโมเลกุลขนาดยักษ์ซึ่งอยู่ในสสารระหว่างดาว ช่วงการก่อตัวนี้เป็นขั้นตอนเริ่มต้นของกระบวนการก่อตัวของดาวฤกษ์ สำหรับดาวฤกษ์ที่มีมวลขนาดดวงอาทิตย์ ช่วงเวลาในการก่อตัวนี้ใช้เวลาประมาณ 100,000 ปี โดยค่อยๆ เพิ่มความหนาแน่นที่แกนกลางภายในเมฆโมเลกุล แล้วจึงก่อตัวเป็นดาวฤกษ์แบบ ที วัว จากนั้นจึงจะวิวัฒนาการไปสู่ดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลัก 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Planet-Forming Disks Might Put Brakes On Stars (SpaceDaily) Jul 25, 2006 

หมวดหมู่:ประเภทของดาวฤกษ์
เงาพยาบาท ปีศาจอมตะ

## นักแสดง
* John Malkovich – Murnau
* Willem Dafoe  
* Udo Kier 
* Cary Elwes 
* Catherine McCormack 
* Eddie Izzard 
* John Aden Gillet 
* Nicholas Elliott – Paul
* Ronan Vibert – Muller
* Sophie Langevin – Elke
* Myriam Muller – มาเรีย

## ดูเพิ่มWatcharakon Yolipma
แ

* สยามโซน
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:การพรรณนาทางวัฒนธรรมของผู้กำกับภาพยนตร์
ชาร์ล แปโร

**ชาร์ล แปโร** (; 12 มกราคม ค.ศ. 1628-16 พฤษภาคม ค.ศ. 1703) เป็นนักเขียน กวี และสมาชิกสภาอากาเดมีฟร็องแซซ (Académie Française) ผู้วางรากฐานวรรณกรรมในยุคใหม่และวรรณกรรมประเภทเทพนิยาย มีชื่อเสียงมากจากผลงานเรื่อง "Le Petit Chaperon Rouge" ("หนูน้อยหมวกแดง"), "Cendrillon" ("ซินเดอเรลล่า"), "Le Maître chat ou le Chat botté" ("Puss in Boots"), "La Belle au bois dormant" ("เจ้าหญิงนิทรา"), and "Barbe Bleue" ("Bluebeard") และเทพนิยายอื่น ๆ อีกมากมาย

ผลงานของแปโรยังมีการตีพิมพ์เพิ่มอยู่จนถึงทุกวันนี้ และได้รับการดัดแปลงไปเป็นอุปรากร บัลเลต์ ละครเวที ละครเพลง ภาพยนตร์ และภาพยนตร์การ์ตูนมากมาย

## ดูเพิ่ม
* มาดามดัลนอย
* พี่น้องตระกูลกริมม์

## แหล่งข้อมูลอื่น

* รวมเทพนิยายของชาร์ล แปโร  
* ประวัติและผลงานของแปโร  
* รวมผลงานของชาร์ล แปโร ที่โครงการกูเต็นเบิร์ก

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2171
หมวดหมู่:นักเขียนชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
วัชระ สัจจะสารสิน

**วัชระ สัจจะสารสิน** เป็นนามปากกาของ "วัชระ เพชรพรหมศร" เกิดเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518  ที่อำเภอควนเนียง จ.สงขลา รับราชการสังกัดสำนักงานศาลปกครอง และเขียนเรื่องสั้นเป็นงานอดิเรก ได้รับรางวัลซีไรต์ ประจำปี พ.ศ. 2551 จาก รวมเรื่องสั้น “เราหลงลืมอะไรบางอย่าง”

## การศึกษา
เรียนชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนบ้านควนเนียงเมื่อปี พ.ศ. 2524 เรียนชั้นมัธยมศึกษา ที่โรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา เรียนปริญาตรี คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  เมื่อปี พ.ศ. 2536  รุ่น 45 เรียนปริญาโท คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2540 และเรียนปริญญาตรี คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2545 

เคยทำงานพิสูจน์อักษรในสำนักพิมพ์นาคร และประจำกองบรรณาธิการนิตยสารไรเตอร์แม็กกาซีน สมัยที่กนกพงศ์ สงสมพันธุ์เป็นบรรณาธิการ

## ผลงาน
*เรื่องสั้นเรื่องแรก “ภาพฝัน” ตีพิมพ์ในสยามรัฐสัปดาหวิจารณ์เมื่อปี พ.ศ. 2538  
*เรื่องสั้น “ทราย” ได้รับรางวัลสุภาว์ เทวกุล ประจำปี พ.ศ. 2540
*เรื่องสั้น “วาวแสงแห่งศรัทธา” ได้รับรางวัลชนะเลิศรางวัลพานแว่นฟ้า ประจำปี พ.ศ. 2548  
*เรื่องสั้น “เรื่องเล่าจากหนองเตย” เข้ารอบสุดท้ายรางวัลนายอินทร์อะวอร์ด ประจำปี พ.ศ. 2549 
*เรื่องสั้น “แก้วสองใบ” เข้ารอบสุดท้ายรางวัลนายอินทร์อะวอร์ด ประจำปี พ.ศ. 2550
*เรื่องสั้น “ในวันที่วัวชนยังชนอยู่” ได้รับรางวัลชมเชยรางวัลกนกพงศ์ สงสมพันธุ์ ประจำปี พ.ศ. 2551
*รวมเรื่องสั้นเล่มแรก “เราหลงลืมอะไรบางอย่าง” ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำปี พ.ศ. 2551
*รวมเรื่องสั้นเล่มที่สอง "การเคลื่อนย้ายของบางสิ่ง" พ.ศ. 2553

ปัจจุบันรับราชการในตำแหน่งพนักงานคดีปกครอง สังกัดสำนักงานศาลปกครอง

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง
*ประวัตินักเขียนชาวไทยที่ได้รับวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ของประเทศไทย ประจำปี พุทธศักราช 2551 จากเว็บไซต์หอสมุดแห่งชาติ เข้าถึงข้อมูลเมื่อ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

หมวดหมู่:นามปากกา
หมวดหมู่:นักเขียนจากจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:นักประพันธ์รางวัลซีไรต์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
ฟอร์ด (แก้ความกำกวม)

**ฟอร์ด** () เป็นหนึ่งในนามสกุลที่มีผู้ใช้มาก และสามารถหมายถึง

* ฟอร์ดมอเตอร์ บริษัทรถยนต์
* เฮนรี ฟอร์ด ผู้ก่อตั้งบริษัทฟอร์ด
* เจอรัลด์ ฟอร์ด อดีตประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกา
* บัวชมพู ฟอร์ด นักร้องและนักแสดง
* สบชัย ไกรยูรเสน (ฟอร์ด) ศิลปินและโปรดิวเซอร์

สถานที่ในสหราชอาณาจักร
* ฟอร์ด (มณฑลบักกิงแฮมเชอร์)
* ฟอร์ด (มณฑลเวสต์ซัสเซกซ์)
* ฟอร์ด (มณฑลวิลท์เชอร์) (Wiltshire)
* ฟอร์ด (มณฑลเมอร์ซีย์ไซด์)
* ฟอร์ด (มณฑลนอร์ธัมเมอร์แลนด์)

สถานที่ในสหรัฐอเมริกา
* ฟอร์ด (รัฐแคนซัส)
* ฟอร์ด (รัฐวิสคอนซิน)
คู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิต

**คู่มือการวินิจฉัยและสถิติสำหรับความผิดปกติทางจิต** (, ย่อ: DSM) เป็นหลักเกณฑ์การวินิจฉัยความผิดปกติทางจิตซึ่งจัดทำโดยสมาคมจิตเวชศาสตร์สหรัฐอเมริกา (American Psychiatric Association) ซึ่งถูกอ้างอิงอย่างกว้างขวางโดยแพทย์ นักวิจัย ผู้ผลิตและผู้ตรวจสอบคุณภาพยาในทางจิตเวช และบริษัทประกันภัยทั้งในสหรัฐอเมริกาและที่อื่นๆ ทั่วโลก รวมทั้งประเทศไทย ในปัจจุบันฉบับปรับปรุงล่าสุดคือเป็นฉบับที่ 4 เรียกว่า DSM-IV ในปี พ.ศ. 2537 และมีฉบับปรับปรุงครั้งย่อยในปี พ.ศ. 2543

นอกเหนือจากเกณฑ์การวินิจฉัยดังกล่าว ยังมีเกณฑ์วินิจฉัยอีกอย่างหนึ่งที่เป็นที่นิยมใช้มากเช่นกันในประเทศไทยและหลายประเทศ คือส่วนของความผิดปกติทางจิตในบัญชีจำแนกทางสถิติระหว่างประเทศของโรคและปัญหาสุขภาพที่เกี่ยวข้อง (International Classification of Diseases and Related Health Problems, ย่อ: ICD) ซึ่งมีการจัดระบบใกล้เคียงกันและแตกต่างกันในบางรายละเอียด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คู่มือการแพทย์
หมวดหมู่:ความผิดปกติทางจิต
หมวดหมู่:จิตวิทยา
หมวดหมู่:จิตเวชศาสตร์
ดีเอสเอ็ม

**ดีเอสเอ็ม** (DSM) อาจหมายถึง
* Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders หลักเกณฑ์การวินิจฉัยความผิดปกติทางจิตซึ่งจัดทำโดยสมาคมจิตเวชศาสตร์สหรัฐอเมริกา
* ท่าอากาศยานนานาชาติดิมอยน์ (Des Moines International Airport) ในรัฐไอโอวา
ทางไร้ดอกไม้

**ทางไร้ดอกไม้** เป็นนวนิยายไทย กล่าวถึงชีวิตของนักเขียนที่ไม่ได้โรยด้วยกลีบดอกไม้เสมอไป และไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะฝ่าฟันกันจนได้เป็นนักเขียน แต่ก็ไม่เกินความพยายามของเรา
นวนิยายเรื่องนี้มีมุมมองที่เป็นเอกลักษณ์ของ ว.วินิจฉัยกุล คือปรัชญาการดำเนินชีวิตอันเรียบง่าย มุมมองการมองโลกที่เป็นจริงและงดงาม

หมวดหมู่:นวนิยาย
บทเพลงแห่งคิมหันต์

**บทเพลงแห่งคิมหันต์** เป็นนวนิยาย ไพรัชนิยาย(นวนิยายท่องเที่ยวต่างแดน)เป็นนวนิยายขนาดสั้น อันเป็นเรื่องเกี่ยวกับการเดินทางเพื่อพบคุณค่าในตนเอง และคนรัก พร้อมประกอบด้วยภาพประกอบสวยงาม ในประเทศอังกฤษ

หมวดหมู่:นวนิยาย
ราตรีประดับดาว (นวนิยาย)

**ราตรีประดับดาว** นวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องที่ 4 ของ ว.วินิจฉัยกุล เล่าเรื่องชีวิตของหญิงสาวต่างจังหวัด กับนายทหารหนุ่มจากพระนครในสมัยรัชกาลที่ 7 ช่วงที่มีกบฏบวรเดช ความผันแปรของชีวิตจากชาวบ้านสู่ชาวเมือง จากสาว สู่ ภริยา  จาก ภริยา สู่ หม้าย สู่ แม่ของลูก ชีวิตจะต้องผ่านอุปสรรคอันใดบ้าง  เพื่อชีวิตอันสุขสงบ  ต้องใช้ความอดทน  ความไว้เนื้อเชื่อใจ และความดีเท่านั้น

หมวดหมู่:นวนิยายไทย
วังดอกหญ้า

**วังดอกหญ้า**เป็นนวนิยายยุคแรกของ ว.วินิจฉัยกุล ที่เกี่ยวกับการดำรงชีวิตที่เงินเท่านั้นหรือที่จะนำมาซึ่งความสุข หากเราอยู่อย่างเรียบง่ายดังคนที่ติดดินต้นหญ้า แล้วเรามีความสุขเราก็เหมือนอยู่ในวังดอกหญ้าได้ และยังมีการกล่าวถึงการดำรงชีวิตของผู้หญิงที่ต้องรู้เท่าทันโลก

หมวดหมู่:นวนิยาย
จิโอวานนิ อันโตนิโอ อมาเดโอ

**จิโอวานนิ อันโตนิโอ อมาเดโอ** (ภาษาอังกฤษ: **Giovanni Antonio Amadeo**) (ราว ค.ศ. 1447 - 27 สิงหาคม ค.ศ. 1522) เป็นประติมากร, สถาปนิกและวิศวกรสมัยเรอเนซองส์ตอนต้นคนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 

อมาเดโอเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1447 ที่ ปาเวีย ในประเทศอิตาลี เสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 สิงหาคมหรือ28 สิงหาคม ค.ศ. 1522 ที่ มิลาน ในประเทศอิตาลี

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ศิลปะคริสต์ศาสนา
* ประติมากรรม
* ศิลปะเรอเนซองส์

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  จิโอวานนิ อันโตนิโอ อมาเดโอที่สารานุกรมคาทอลิก

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1440
หมวดหมู่:ประติมากรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:ประติมากรในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:ประติมากรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นลอมบาร์เดีย
นิคโคโล เดลอาร์คา

**นิคโคโล เดลอาร์คา** (ภาษาอังกฤษ: **Niccolò dell’Arca** หรือ **Niccolò da Ragusa** หรือ ** Niccolò da Bari** หรือ ** Niccolò d'Antonio d'Apulia**) (ราว ค.ศ. 1435 - ค.ศ. 2 มีนาคม ค.ศ. 1494) เป็นประติมากรสมัยเรอเนซองส์ตอนต้นคนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 

เดลอาร์คาเกิดเมื่อวันที่ ราว ค.ศ. 1435 อาจจะที่เมืองอพูเลียหรืออาจจะที่เมืองบารีในประเทศอิตาลี และอาจจะใช้เวลาระยะหนึ่งในดาลเมเชีย (Dalmatia) เสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1494 ชื่อสกุล “dell’Arca” มาจากงานชิ้นหนึ่งที่ทำชื่อ “Arca di San Domenico” (หีบแห่งซานโดเม็นนิโค) ซึ่งเป็นอนุสรณ์ของนักบุญโดมินิคที่ตั้งอยู่ภายในชาเปลโดมินิคที่บาซิลิกาซานโดเม็นนิโค (Basilica of San Domenico) ที่โบโลนยา ซี กนูดีกล่าวว่าเดลอาร์คาได้รับการฝึกโดยประติมากรจากดาลเมเชียชื่อจอร์จิโอ เซเบนิโค (Giorgio da Sebenico) นักประวัติศาสตร์ศิลปะบางคนสันนิษฐานว่ามีเชื้อสายมาจากชนชาวสลาฟ

นักประวัติศาสตร์ศิลปะสันนิษฐานว่างานสลักที่มีลักษณะออกไปทางเบอร์กันดีเบอร์กันดีอาจจะเป็นที่เดลอาร์คามีส่วนร่วมในการสร้างประตูชัยแห่งคาสเตลนูโอโว (Castel Nuovo) ที่ เนเปิลส์ ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1450 (ที่อาจจะรู้จักกับกุยล์เล็ม ซาเกรรา (Guillem Sagrera) ประติมากรจากแคว้นคาเทโลเนียผู้อาจจะมามีอิทธิพลต่อเดลอาร์คาต่อมา) แต่นักประวัติศาสตร์ศิลปะคนอื่นไม่เห็นด้วยกับการมีประสบการณ์ที่เนเปิลส์ และอ้างว่าเดลอาร์คาเดินทางไปฝรั่งเศสในปลายคริสต์ทศวรรษ 1460 และได้รับการฝึกฝนเพิ่มเติมที่เซียนนาและได้รับอิทธิพลจากงานของจาโคโป เดลลา เควอร์เซีย (Jacopo della Quercia) และ โดนาเทลโล

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ศิลปะคริสต์ศาสนา
* ประติมากรรม
* ศิลปะเรอเนซองส์
* โดนาเทลโล

## สมุดภาพ


ไฟล์:San Domenico25.jpg|“หีบแห่งซานโดเม็นนิโค”
ไฟล์:Fotografia dell'Emilia - n. 0097 - Bologna - Tomba di San Domenico - 1880s.jpg|“หีบแห่งซานโดเม็นนิโค”
ไฟล์:Compianto sul Cristo morto (Bologna) 1.jpg|“ความโศรกเศร้า”ที่โบโลนยา
ไฟล์:Niccolò dell'arca, Compianto sul Cristo morto, Chiesa di S. Maria della vita, Bologna 03.JPG|“ความโศรกเศร้า”ที่โบโลนยา



หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:ประติมากรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:ประติมากรในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:ประติมากรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นปุลยา
เมลคิออเร คาฟา

**เมลคิออเร คาฟา** (ภาษาอังกฤษ: **Melchiorre Cafà** หรือ **Caffà**, **Gafa**, **Gafà**, **Gaffar** และ **Gafar**) (ค.ศ. 1636 - 4 กันยายน ค.ศ. 1667) เป็นประติมากรสมัยบาโรกจากมาลตาคนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 17 คาฟาเกิดเมื่อปี ค.ศ. 1636 ที่เมืองวิตโตริโอซาในมอลตา และมาทำงานที่กรุงโรม แต่ก็ได้ไม่นานเมื่อมาเสียชีวิตอย่างกะทันหันโดยอุบัติเหตุเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1667 ที่เมืองวาลเล็ตตาในประเทศอิตาลี

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ศิลปะคริสต์ศาสนา
* ประติมากรรม
* ศิลปะแบบบาโรก

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ: Melchiore Caffa
* สารานุกรมศิลปะ: Melchiore Caffa

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2179
หมวดหมู่:ประติมากรชาวมอลตา
หมวดหมู่:ประติมากรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:ประติมากรในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:ประติมากรสมัยบารอก
โดนาวอน แฟรงเคนไรเทอร์

**โดนาวอน แฟรงเคนไรเทอร์** () เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1972 ที่ดาว์นีย์ รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นนักร้องและนักโต้คลื่นชาวอเมริกัน เป็นเพื่อนอันยาวนานกับแจ็ก จอห์นสัน มีผลงานอัลบั้มชุดแรกในชื่อเดียวกับตัวเอง ออกในปี 2004 ในสังกัด Brushfire Records ของแจ็ก จอห์นสัน ภายใต้สังกัดใหญ่ยูนิเวอร์ซัลมิวสิก และสามารถติดชาร์ท  Australian ARIA Top-40 ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2004 ได้

## ผลงานอัลบั้ม
### ร่วมกับ Sunchild
* Barefoot & Live (1997)
* California Honey (2000)

### เดี่ยว
* Donavon Frankenreiter (2004) #165 US
* Move by Yourself (2006)
* The Abbey Road Sessions (DVD) (2006)
* Recycled Recipes EP (2007)
* Pass It Around (2008) Wrasse Records

### ร่วมกับ แจ็ก จอห์นสัน แอนด์ จี.เลิฟ
* Some Live Songs EP (2004)

หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐแคลิฟอร์เนีย
ฮง กุก-ย็อง

**ฮง กุก-ย็อง** (; 2291 ~ 28 เมษายน 2324 (วันที่ 5 เดือน 4 ปีจันทรคติ)) เป็นนักวิชาการและขุนนางชาวเกาหลีที่มีชื่อเสียงของราชวงศ์โชซ็อนซึ่งเป็นคนแรกที่สนับสนุนการขึ้นครองสิริราชสมบัติของ พระเจ้าช็องโจ และทำงานหนักเพื่อปรับปรุงพระราชอำนาจของกษัตริย์ตามความปรารถนาของเขา แต่กลับถูกปลดออกเพราะปรารถนาอำนาจ เขารับใช้กษัตริย์และมักมีความสุขกับอำนาจอันยิ่งใหญ่ที่ได้รับจากความโปรดปรานของกษัตริย์ ฮง กุก-ย็อง และ ฮัน มย็อง-ฮเว (ในรัชสมัยของพระเจ้าเซโจ) เป็นตัวอย่างบางส่วนของราชเลขาซึ่งเป็นขุนนางที่มีอำนาจมากที่สุดในยุคนั้น

## ประวัติ
ฮง กุก-ย็อง เกิดในปี พ.ศ. 2291 ใน ฮันซ็อง ในตระกูลฮงแห่งพุงซาน เขาเป็นบุตรชายคนเดียวของ ฮง นัก-ชุน และภรรยาของเขา ฮูหยินอี ตระกูลอีแห่งอูบง ผ่านทางบิดาของเขา เขาเป็นหลานชายรุ่นที่ 11 ของ Lady Hyegyeong (มารดาของ King Jeongjo) รวมทั้งหลานชายคนที่ 5 ของ Hong Joo-won และ Princess Jeongmyeong

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
หมวดหมู่:ขุนนางเกาหลี
หมวดหมู่:ตัวละครในลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน
จีโอเซนทริก

**โลกเป็นศูนย์กลาง** หรือ **จีโอเซนทริก** (geocentric) อาจหมายถึง
* แนวคิดโลกเป็นศูนย์กลาง (geocentric model)
* วงโคจรรอบโลก (geocentric orbit)
* ระบบพิกัดแบบโลกเป็นศูนย์กลาง (geocentric coordinate system)
** ระบบพิกัดสุริยวิถีแบบโลกเป็นศูนย์กลาง
** ระบบพิกัดศูนย์สูตร
เซียว

'เซียว' 蕭 (เขียนย่อ: 萧) อ่านออกเสียงทั้งภาษาแต่จิ๋วและแมนดารินและไทยว่า  เซียว ภาษาอังกฤษเขียนว่า Hsiao, siao นิยมสะกดว่า Xiao
ซึ่งมีความหมายถึง ดอกหญ้าชนิดหนึ่งสีเขียวจะมีสีเขียวเรืองรองเมือโดนแดดพบมากในหมู่บ้าน แถบซัวเถา และอีกความหมายหนึ่งแปลว่า สวยงาม นั้นเอง

บุคคลที่มีชื่อเสียง ปรากฏในพงศาวดารจีน ครั้งแรก ในสมัยจักรพรรดิฮั่นเกาจู  คือ เซียวเหอ ดำรงตำแหน่ง สมุหนายก ประวัติคราวๆ เดิมเป็นเสมียนประจำอำเภอ ซึ่งได้รู้จักกับผู้ใหญ่บ้านนาม หลิวปัง ซึ่งในภายหลัง สถาปนา เป็น พระเจ้าฮั่นเกาจู เซียวเหอ ถือเป็นขุนนางฝ่ายบุ่น ที่ช่วยหลิวปังในการวางแผนทำศึก แผนการปกครอง สร้างกฎหมายต่างๆ ในยุคสถาปนาราชวงค์ฮั่น ที่ภายหลังได้รับการแต่งตั้งเป็นสมุหนายก บรรพบุรุษรุ่นหลังๆ นับถือให้เป็นเทพ แห่งการเรียนรู้

เซียวเป็นชื่อตระกูลหนึ่ง ในหมู่บ้าน เจียอิ้งเฉินเซียง (ปัจจุบันคืออำเภอเหมย) (หมู่บ้านเฉิงเซียง หรือหมู่บ้านตระกูลเซียว) อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของ มณฑลกวางตุ้ง  แต้จิ๋ว อำเภอเตี่ยอัน  และประชากรตระกูลเซียวอาศัยตามหมู่บ้านอิ่วฮึง (แซ่แต้ แซ่เฮง แซ่เซียว)  ประเทศจีน ปัจจุบันชุมชนจีนแต้จิ๋วมีอยู่แค่ 4-9 อำเภอ (เช่น เตี่ยเอี้ย เตี่ยอัน โพ้วเล้ง เก๊กเอี๊ยว) ในซัวเถา

ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เกิดการขาดแคลน อาหารและภัยสงคราม ทำให้ประชากรจีนที่อาศัยในซัวเถาเกือบ 2/3 ได้มีการอพยพครั้งใหญ่ ออกไปยังพื้นที่ข้างเคียงและประเทศต่างๆ เช่น มาเลเซีย สิงคโปร และไทย ผ่านทางเมืองท่า ซั่วเถา และเกาะฮองกง ตระกูลเซียวก็เช่นกัน ปรากฏอยู่ในประเทศมาเลเซีย สิงคโปร และไทย

จากประวัติที่มีบันทึก ในประเทศไทยอพยพมาในสมัยรัฐกาลที่ 6 (อ้างอิงประวัติตระกูลสีบุญเรือง, อ้างอิง http://www.sbr-family.com   สามารถค้นข้อมูลเพิ่มเติมได้ตามเวปไซด์นี้) สำหรับในประเทศไทย ลูกหลานได้แตกออกไปหลายนามสกุลมากมาย มีน้อยคนที่ยังคงใช้แซ่เซียว และมีมากคนที่ไม่รู้จักต้นสายสกุลของตน
หมวดหมู่:นามสกุลจีน
พิพิธภัณฑ์ลูกหลานพันธุ์มังกร

thumb|300px|พิพิธภัณฑ์ลูกหลานพันธุ์มังกร
**พิพิธภัณฑ์ลูกหลานพันธุ์มังกร** หรือ **อุทยานมังกรสวรรค์** สร้างขึ้นตามความต้องการของ นายบรรหาร ศิลปอาชา ขณะดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี โดยได้เริ่มออกแบบและจัดสร้างพิพิธภัณฑ์ลูกหลานพันธุ์มังกรขึ้นภายในบริเวณศาลเจ้าพ่อหลักเมืองจังหวัดสุพรรณบุรี ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำสุพรรณบุรี ห่างจากฝั่งแม่น้ำไปตามถนนมาลัยแมน ตำบลรั้วใหญ่ อำเภอเมืองสุพรรณบุรี  ก่อตั้งขึ้นเพื่อนำเสนอเรื่องราวความเป็นมาของชาวจีนในประเทศไทย ตลอดจนประวัติศาสตร์และอารยธรรมจีน เพื่อเป็นอนุสรณ์สัมพันธ์ทางการทูตไทย-จีน ครบ 20 ปีใน พ.ศ. 2539

พิพิธภัณฑ์ลูกหลานพันธุ์มังกรเป็นหนึ่งในสถานที่มหัศจรรย์เมืองไทย ในโครงการ 12 เดือน 7 ดาว 9 ตะวัน ของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย

## ลักษณะอาคาร
ลำตัวมังกรภายนอก ออกแบบอย่างถูกต้องตามลักษณะความเชื่อ หน้าต้องเป็นอูฐ ตาเหมือนกระต่าย มีเขาของกวาง หูของวัว ตัวของงู เกล็ดของปลา ขาของเสือ อุ้งเท้าของเหยี่ยว สีของลำตัวเลียนแบบเครื่องกังไสโบราณ พิพิธภัณฑ์แบ่งออกเป็น 29 ห้อง

## การจัดแสดงนิทรรศการ
การจัดแสดงนิทรรศการใช้สื่อจัดแสดงที่ทันสมัย เช่น ภาพยนตร์ ระบบโสตทัศนูปกรณ์ที่ควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์ แสง เสียง หุ่นจำลอง นอกจากนี้ยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ เช่น ห้องฉายภาพยนตร์ ห้องรับฝากของ ห้องจำหน่ายหนังสือ ของที่ระลึก และห้องเครื่องเล่นสำหรับเด็ก

ภายในห้องจัด แสดงเรื่องราวประวัติศาสตร์จีนตั้งแต่สมัยตำนานการสร้างโลกยุคแรกเริ่มทางประวัติศาสตร์ ลำดับราชวงศ์ตั้งแต่ยุคหวงตี้ เหยียนตี้ ยุคเซี่ย ซาง อันถือเป็นยุคปฐมกษัติย์ ราชวงศ์โจว ราชวงศ์ฉิน ราชวงศ์ฮั่น ยุคสามก๊ก ราชวงศ์สุย ราชวงศ์ถัง ราชวงศ์ซ่ง ราชวงศ์หมิง ถึงราชวงศ์ชิงซึ่งเป็นราชวงศ์สุดท้าย สมัยเปลี่ยนแปลงการปกครอง และแสดงประวัติความเป็นมาของพี่น้องชาวไทยเชื้อสายจีนในประเทศไทย 

## เวลาทำการ
เปิดให้เข้าชมทุกวันพุธถึงวันอาทิตย์ เวลา 10.00-16.00 น.

## เส้นทางเข้าพิพิธภัณฑ์
รถยนต์ส่วนตัว สามารถใช้ถนนรัตนาธิเบศร์ สุดเส้นทางแล้ววนไปทางขวา เชื่อมกับวงแหวนรอบนอก (ถนนกาญจนาภิเษก) ไปทางอำเภอบางบัวทอง จากนั้นเลี้ยวซ้ายเข้าสู่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340 ผ่านจังหวัดพระนครศรีอยุธยาเข้าสู่เขตจังหวัดสุพรรณบุรีที่อำเภอบางปลาม้า ถนนเข้าเมืองสุพรรณบุรี

รถโดยสารประจำทาง สามารถใช้บริการของรถซึ่งออกจากสถานีหมอชิต (ถนนกำแพงเพชร) และสถานีสายใต้ (ถนนบรมราชชนนี) ทุกวัน

รถสองแถว การเดินทางในตัวเมืองสุพรรณบุรีมีรถสองแถวให้บริการ โดยขึ้นบริเวณสี่แยกนางพิม หากต้องการเดินทางออกนอกตัวเมืองติดต่อสอบถามที่คิวรถบริเวณสี่แยกนางพิมได้เลย

## อุบัติเหตุ

ในเวลาประมาณ 19.00 น. ของวันอังคารที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2555  ซึ่งตรงกับช่วงเทศกาลตรุษจีน ได้เกิดอุบัติเหตุอัคคีภัยจากการระเบิดของพลุและดอกไม้ไฟในงานเปิดงานฉลองเทศกาลตรุษจีน มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บจำนวนมาก และบ้านเรือนใกล้เคียงมอดไหม้ไปกว่า 50 หลังคาเรือน ซึ่งในครั้งนั้นมีบุคคลสำคัญหลายคนได้อยู่ในที่เกิดเหตุ อาทิ นายบรรหาร, นายชุมพล ศิลปอาชา, นายจองชัย เที่ยงธรรม, อาจารย์วิโรจน์ ตั้งวาณิชย์ รวมทั้ง อุรัสยา เสปอร์บันด์ หรือ ญาญ่า และรินลณี ศรีเพ็ญ หรือ จอย ดารานักแสดงสาวสังกัดช่อง 3 รวมอยู่ด้วย แต่ทั้งหมดไม่ได้รับบาดเจ็บ 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
﻿

ลูกหลานพันธุ์มังกร
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:มหัศจรรย์เมืองไทย
หมวดหมู่:มังกร
อันโตนิโอ สตราดิวารี

**อันโตนิโอ สตราดิวารี** () (ค.ศ. 1644 - 8 ธันวาคม ค.ศ. 1737) เป็นช่างทำเครื่องดนตรีชาวอิตาลีที่มีชื่อเสียง ได้รับการยอมรับถืงฝีมือการสร้างไวโอลิน วิโอลา เชลโล กีตาร์ และฮาร์พ ว่าเป็นหนึ่งในช่างฝีมือเอก ในระดับเดียวกับนิโคโล อามาติ และกุยเซ็ปเป กวาร์นิเอรี

อันโตนิโอ สตราดิวารี เริ่มเป็นช่างทำไวโอลินจากการเป็นลูกศิษย์ของนิโคโล อามาติ และเปิดร้านเป็นของตนเองควบคู่ไปกับการทำงานที่ร้านของอามาติ ในปี ค.ศ. 1666 จนกระทั่งอามาติเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1684 จึงเริ่มผลิตผลงานในชื่อของตัวเอง  เครื่องดนตรีที่ผลิตโดยสตราดิวารีและลูกหลานของเขา มีชื่อเรียกเฉพาะว่า สตราดิวาเรียส (Stradivarius - เป็นอักษรละตินของชื่อสกุล Stradivari) 

สตราดิวารีได้พัฒนารูปแบบไวโอลินของตัวเอง โดยเพิ่มความยาวลำตัวไวโอลินขึ้นอีกเล็กน้อย และลดความป่องของไม้แผ่นหน้าและแผ่นหลังลง และพัฒนาสูตรน้ำมันวานิชขึ้นมาใหม่ เป็นวานิชสีส้มอมแดงเข้มเป็นเอกลักษณ์ ต่างจากรูปแบบเดิมของอามาติ ที่ใช้น้ำมันวานิชสีทองไล่เฉดสี  ในระยะหลัง ไวโอลินของเขาได้พัฒนารูปแบบไวโอลินให้มีความกว้าง ความป่อง มาขึ้น ลำตัวค่อนข้างแบน และช่วงกลางลำตัว (C-bout) ที่เป็นเหลี่ยมยิ่งขึ้น โดยเลือกใช้ไม้เมเปิ้ลที่มีคุณภาพดีที่สุด รูปแบบที่สตราดิวารีพัฒนาขึ้นนี้ ยังเป็นต้นแบบให้กับช่างทำไวโอลินในรุ่นต่อมา 

เรื่องราวของไวโอลินสตราดิวาเรียส ชื่อ "Red Mendelssohn" (สร้างในปี ค.ศ. 1721) เป็นแรงบันดาลใจในการสร้างภาพยนตร์แคนาดาเรื่อง ไวโอลินเลือด ( - 1999) นำแสดงโดย ซามูเอล แอล. แจ็กสัน

นักดนตรีระดับโลกที่ใช้เครื่องดนตรีที่สร้างสรรค์โดยตระกูลสตราดิวารี เช่น นิโคโล ปากานินี ยิตซัก เพิร์ลแมน โยโย มา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Stradivari Society 
*Information on Antonio Stradivari
 {http://www.dek-d.com/board/view.php?id=1126691{

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2187
หมวดหมู่:ชาวอิตาลี
หมวดหมู่:ช่างทำเครื่องดนตรี
หมวดหมู่:ไวโอลิน
หมวดหมู่:บุคคลจากเครโมนา
นิกโกเลาะ ปากานีนี

**นิกโกเลาะ ปากานีนี** (; 27 สิงหาคม ค.ศ. 1782 - 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1840) เป็นนักไวโอลิน วิโอลา กีตาร์ในยุคโรแมนติกชาวอิตาลีที่มีชื่อเสียง ได้รับการยอมรับถึงฝีมือการเล่นว่าเป็นที่หนึ่งในยุคนั้น ทั้งยังได้พัฒนาเทคนิคการสีไวโอลินแบบใหม่ เขายังมีผลงานประพันธ์โซนาตา คอนแชร์โต และคาปรีซสำหรับการเดี่ยวไวโอลินจำนวนหลายชิ้น ที่มีชื่อเสียงที่สุด คือ Caprice No. 24 นอกจากนี้ปากานีนียังเป็นแรงบันดาลใจให้กับคีตกวีสำคัญในยุคต่อมา เช่น โยฮันเนิส บรามส์ และ เซียร์เกย์ รัคมานีนอฟ

ปากานีนีหัดเล่นดนตรีตั้งแต่อายุ 5 ปี โดยเล่นแมนโดลินของบิดา เริ่มเล่นไวโอลินเมื่ออายุ 7 ปี และเริ่มแสดงพรสวรรค์ออกมาจนได้รับทุนการศึกษาด้านดนตรี เมื่อโตขึ้นได้ย้ายไปเรียนไวโอลินที่ปาร์มา ก่อนจะย้ายไปฟลอเรนซ์ โดยมีชื่อเสียงในระดับท้องถิ่น

ปากานีนีเริ่มมีชื่อเสียงในวงกว้างจากการเล่นคอนเสิร์ตที่โรงอุปรากรลา สกาลา เมืองมิลาน ในปี ค.ศ. 1813 ต่อมาได้เดินทางไปเล่นในต่างเมือง เช่นที่ เวียนนา ในปี ค.ศ. 1828 ลอนดอน ในปี ค.ศ. 1831 และปารีส ในปี ค.ศ. 1831 และ 1833

ช่วงบั้นปลายชีวิต ปากานีนีป่วยด้วยโรคจากพิษของสารปรอทที่ใช้ในการรักษาโรคซิฟิลิส จนต้องเลิกเล่นดนตรีในปี ค.ศ. 1834 และเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งคอหอยในปี ค.ศ. 1840

นิกโกเลาะ ปากานีนี มีเครื่องดนตรีที่ใช้ประจำตัวอยู่หลายชิ้น ทั้งที่ผลิตโดยอันโตนีโอ อามาตี นิกโกลา อามาตี อันโตนีโอ สตราดีวารี‎ แต่ชิ้นที่สำคัญที่สุด คือไวโอลินที่ผลิตโดย จูเซปเป กวาเนรี ที่มีชื่อว่า "Il Cannone Guarnerius" (ปืนใหญ่ ผลิตในปี ค.ศ. 1743) ปากานีนีได้รับไวโอลินคันนี้เป็นของขวัญจากเพื่อน หลังจากสูญเสียไวโอลินคันเดิมไปจากการพนัน และใช้ไวโอลินคันนี้ในการเล่นมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1803  ตลอดมาจนกระทั่งเสียชีวิต ปากานีนีได้อุทิศไวโอลิน Il Cannonne ให้เป็นสมบัติของเมืองเจนัว ปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่ศาลากลางเมืองเจนัวพร้อมกับไวโอลินคันจำลอง และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสมบัติแห่งชาติของอิตาลี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Niccolo Paganini

หมวดหมู่:คีตกวีชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักดนตรีคลาสสิก
หมวดหมู่:นักไวโอลิน
หมวดหมู่:บุคคลจากเจโนวา
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็ง
อาสนวิหารซีเอนา

thumb|อาสนวิหารซีเอนา

**อาสนวิหารแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์** () หรือ **อาสนวิหารซีเอนา** () เป็นอาสนวิหารของคริสตจักรโรมันคาทอลิก ตั้งอยู่ที่เมืองซีเอนาในประเทศอิตาลี เป็นอาสนวิหารประจำอัครมุขมณฑลซีเอนา-กอลเลดีวัลเดลซา-มอนตัลชีโน

อาสนวิหารซีเอนาเริ่มออกแบบและสร้างเป็นครั้งแรกระหว่างปี ค.ศ. 1215 ถึง ค.ศ. 1263 บนฐานของโบสถ์หลังเดิม แผนผังอาสนวิหารเป็นแบบกางเขนละตินโดยมีส่วนขวางด้านหนึ่งยื่นออกมากว่าปกติ พร้อมกับโดมและหอระฆัง โดมที่ตั้งอยู่บนหอแปดเหลี่ยมมาสร้างเพิ่มโดยจัน โลเรนโซ แบร์นีนี ทางเดินกลางแยกจากทางเดินข้างด้วยซุ้มโค้งครึ่งวงกลม ภายนอกและภายในตกแต่งด้วยแถบหินอ่อนขาวสลับเขียวดำยกเว้นด้านหน้าที่แทรกด้วยหินอ่อนสีชมพูแก่เกือบแดง สีขาวดำเป็นสีสัญลักษณ์ของเมืองเซียนาซึ่งตามตำนานกล่าวว่าเป็นสีของม้าของเซเนียสและอาสเคียสผู้ก่อตั้งเมือง

## ประวัติ
ประวัติการก่อสร้างอาสนวิหารเป็นประวัติที่เต็มไปด้วยตำนาน ในคริสต์ศตวรรษที่ 9 มีหลักฐานว่ามีวังบาทหลวง ณ ที่ตั้งปัจจุบัน ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1058 อาสนวิหารซีเอนาใช้เป็นที่ซีนอด (Synod) ที่ทำให้นิโคลัสที่ 2ได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา และปลดสมเด็จพระสันตะปาปาเท็จเบเนดิกต์ที่ 10 

ในปี ค.ศ. 1196 สมาคมช่างหิน “Opera di Santa Maria” ของอาสนวิหารได้รับการมอบอำนาจให้รับผิดชอบในการก่อสร้างอาสนวิหารใหม่ มาในปี ค.ศ. 1215 ก็มีหลักฐานกล่าวถึงการทำพิธีศีลมหาสนิทในอาสนวิหารใหม่ หลักฐานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1226 เป็นต้นมากล่าวถึงการขนส่งหินอ่อนสีขาวดำซึ่งอาจจะเป็นหินที่นำมาใช้ในการก่อสร้างด้านหน้าอาสนวิหารและหอระฆัง เพดานโค้ง และส่วนขวางของกางเขนสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1259 ถึงปี ค.ศ. 1260 ในปี ค.ศ. 1259 มานูเอลโล ดิ รานิเอริและปาร์ริลูกชายเป็นผู้แกะสลักเก้าอี้นั่งสวดมนต์ (Choir stall) แต่มาแกะใหม่ร้อยปีต่อมา เก้าอี้เดิมหายสาบสูญไป ในปี ค.ศ. 1264 รอสโซ ปาเดลลาอิโอได้รับจ้างให้สร้างลูกบอลทองแดงสำหรับประดับเหนือโดม

ทางอาสนวิหารวางแผนการก่อสร้างต่อเติมครั้งใหญ่ครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1339 ซึ่งเป็นแผนที่ถ้าสร้างเสร็จก็ทำให้ใหญ่ขึ้นเป็นสองเท่าโดยสร้างทางเดินกลางใหม่ทั้งหมดและทางเดินข้างอีกสองทางฉากกับทางเดินกลางที่มีอยู่  การก่อสร้างบริหารโดยโจวันนี ดี อากอสตีโน (Giovanni di Agostino) ประติมากรผู้มีชื่อเสียง แต่การก่อสร้างต้องมาหยุดชะงักลงเมื่อการระบาดของกาฬโรคในทวีปยุโรป ในปี ค.ศ. 1348 และมิได้เริ่มใหม่ กำแพงภายนอกที่ยังอยู่ในระหว่างการสร้างยังตั้งอยู่ให้เห็นทางด้านใต้ของอาสนวิหาร พื้นของทางเดินกลางที่ยังสร้างไม่เสร็จ ปัจจุบันใช้เป็นพิพิธภัณฑ์และลานจอดรถ

ระหว่างปี ค.ศ. 1999 ถึงปี ค.ศ. 2003 ทางอาสนวิหารทำการขุดภายใต้บริเวณร้องเพลงสวด (Quire (architecture)) เมื่อพบว่าเป็นโถงทางเข้าโบสถ์คริสต์เดิมที่เต็มไปด้วยจิตรกรรมฝาผนังจากคริสต์ศตวรรษที่ 13 (อาจจะราวปี ค.ศ. 1280) จิตรกรรมฝาผนังเป็นฉากภาพจากพันธสัญญาเดิม และชีวิตของพระเยซู ส่วนที่พบเดิมเป็นทางเข้าวัดแต่เมื่อสร้างหอล้างบาปทางเข้าก็ถูกถม ฉะนั้นจิตรกรรมฝาผนังที่พบจึงเป็นงานที่ไม่ได้รับการเปลี่ยนแปลงมาตั้งแต่เขียน

## สมุดภาพ


ไฟล์:Siena Cathedral.JPG|ภายนอกตกแต่งด้วยลายสลับขาว-เขียวดำแบบปิซา
ไฟล์:Siena-mura città2.jpg|ส่วนที่ยังสร้างไม่เสร็จ
ไฟล์:Siena.Duomo.HighAltar04.jpg|แท่นบูชาเอก
ไฟล์:Pintoricchio 014.jpg|ภาพวาดภายในพิคโคโลมินิ



## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* สไลด์ของอาสนวิหารซีเอนา 
*  ปนาลีของอาสนวิหารซีเอนา 

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:อาสนวิหารในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนสถานแบบกอทิก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในซีเอนา
ดรูว์ แบร์รีมอร์

**ดรูว์ ไบรธ์ แบร์รีมอร์** () เกิดเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1975 เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน และยังเป็นโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ เธอเป็นคนที่อายุน้อยที่สุดในตระกูลแบร์รีมอร์ ครอบครัวนักแสดง เริ่มการแสดงตั้งแต่อายุได้ 11 เดือน แบร์รีมอร์มีผลงานภาพยนตร์บนจอใหญ่ครั้งแรกในเรื่อง *Altered States* ในปี 1980 หลังจากนั้นแสดงในบทแจ้งเกิดใน *[[E.T. the Extra-Terrestrial]]* ทำให้เธอกลายเป็นนักแสดงเด็กที่เป็นที่รู้จักมาที่สุดคนหนึ่ง 

หลังจากประสบความอลหม่านในชีวิตวัยเด็กที่ทั้งติดยาและแอลกอฮอล์ และผ่านการบำบัด ซึ่งเธอนำมาเขียนในอัตชีวประวัติตัวเองในปี 1990 เรื่อง *Little Girl Lost* แบร์รีมอร์ก้าวสู่ความสำเร็จจากนักแสดงเด็กสู่นักแสดงสาวกบผลงานภาพยนตร์ รวมทั้งเรื่องที่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าไหร่อย่างเช่น *Poison Ivy*, *Bad Girls*, *Boys on the Side*, และ *Everyone Says I Love You* ต่อจากนั้นก็มีภาพยนตร์โรแมนติกคอเมดี้ เช่นเรื่อง *The Wedding Singer* และแสดงในภาพยนตร์ดราม่าเรื่อง *Lucky You* ร่วมกับอีริก บานา

ในปี 1995 เธอกับเพื่อนที่ชื่อ แนนซี จูโวเนน ก่อตั้งบริษัทโปรดักชันที่ชื่อ ฟลาวเวอร์ฟิล์มส ที่มีผลงานสร้างเรื่องแรกคือ *Never Been Kissed* ที่เธอร่วมแสดงด้วยในปี 1999 และมีผลงานการสร้างภายใต้ชื่อเธออย่างเรื่อง *Charlie's Angels*, *50 First Dates*, และ *Music and Lyrics* เช่นเดียวกับหนังคัลต์ที่ชื่อ *Donnie Darko* โครงการล่าสุดของเธอเช่น *He's Just Not That into You*, *Beverly Hills Chihuahua*, และ *Everybody's Fine* เธอยังมีชื่ออยู่บนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม และยังได้ขึ้นปากนิตยสารพีเพิลปี 2007 ฉบับ 100 สิ่งสวยงามที่สุด

แบร์รีมอร์ เป็นทูตต่อต้านความหิวโหยให้กับ United Nations World Food Programme (WFP) เธอยังได้บริจาคเงินกว่า 1 ล้านเหรียญสหรัฐให้กับโครงการ ในปี 2007 เธอเป็นนางแบบให้กับ CoverGirl และเป็นโฆษกให้กับเครื่องสำอางให้กับไลน์ใหม่ล่าสุดของอัญมณีกุชชี

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายฮังการี
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้เขียนอัตชีวประวัติชาวอเมริกัน
ดั๊บ (แนวดนตรี)

**ดนตรีดั๊บ** () เป็นแนวเพลงที่แยกออกจากเร้กเก้ในทศวรรษที่ 1960 และถูกจัดเป็นแนวเพลงย่อย แม้ว่าจะได้มีการพัฒนาจนต่างไกลจากดนตรีเร้กเก้ ส่วนใหญ่เพลงในแนวดนตรีนี้ประกอบด้วยเพลงบรรเลงที่ถูกริมิกซ์ให้ยาวขึ้นในการบันทึกเสียง ซึ่งมีความสำคัญในการจัดการ การก่อร่างบันทึกเสียง ปกติจะการเอาเสียงร้องที่มีอยู่ออกจากชิ้นงานเพลงและเน้นส่วนกลองและเบส และเทคนิคอื่น ๆ ได้แก่การเพิ่มเสียงไดนามิก และเอฟเฟกต์อื่น ๆ เช่น เอ็กโค รีเวิร์บ พาโนรามิกดีเลย์ (การใช้ดีเลย์ในระหว่างสองช่องเสียง) มีการนำเสียงร้องหรือเพลงบรรเลงเวอร์ชันเก่าและงานเพลงอื่นบางส่วนมาอัดเสียงทับใหม่เป็นบางครั้ง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Dub Echoes A documentary about the influence of dub in today's dance music and hip hop
* solipsistic NATION No. 109: Echo and Reverberation  Podcast - interview with Bruno Natal, director of the Dub Echoes documentary
* dub-connection  A dub music wiki
* Melting Pot Dub A short history of dub
* A History of Dub Footnoted Article
* dub.com Links to labels, websites and resources
* Allmusic article on the history of dub 
* A more detailed Allmusic article on the history of dub 
* Jah Acid Dub and the Bad Weed Studio - Dub, Psydub Maker
* Dub Division  Dub from Russia

หมวดหมู่:เพลงสมัยนิยม
หมวดหมู่:แนวเพลงเร็กเก
หมวดหมู่:ประเภทดนตรีอิเล็กทรอนิกส์
บางมด (แก้ความกำกวม)

**บางมด** อาจหมายถึง
* **[[แขวงบางมด (เขตจอมทอง)|แขวงบางมด]]** ท้องที่การปกครองของเขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร
* **[[แขวงบางมด (เขตทุ่งครุ)|แขวงบางมด]]** ท้องที่การปกครองของเขตทุ่งครุ กรุงเทพมหานคร
* **[[Citrus × tangerina|ส้มบางมด]]** ส้มชนิดหนึ่งที่พัฒนาสายพันธุ์มาจากส้มจีน
* **[[มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี]]** สถานศึกษาในท้องที่เขตทุ่งครุ
* **[[โรงเรียนบางมดวิทยา]]** สถานศึกษาในท้องที่เขตจอมทอง
สเตอเรโอโพนิ

**สเตอริโอโพนิ** () วงร๊อคจากญี่ปุ่น จังหวัดโอกินาวะ  ประกอบด้วยสาวน้อย3คนคือ โนะฮะนะ เล่นเบส ไอมิ ร้องนำและกีตาร์ และ ชิโฮะ เล่นกลองชุด ผลงานแรกที่มีออกมาก็คือ"Sayonara no Kisetsu" (さよならの季節) เป็นเพลงแรกที่ได้แต่งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2008และมีอีกหลายเพลงที่ได้แต่งขึ้น
"Hitohira no Hanabira" เป็นเพลงประกอบการ์ตูนแอนิเมชันซีรีส์ Bleach(เทพมรณะ)ซิงเกิลเป็นเพลงจบเพลงที่17 และมีการแต่งเพลงอีกหลายเพลง เช่น "Namida no Mukou" (泪の向こう) ซึ่งเป็นเพลงเปิดที่ 2 ของ การ์ตูนแอนิเมชันซีรีส์ โมบิลสูท กันดั้มดับเบิ้ลโอ ซีซั่น 2 ตอนนี้พวกเธอกำลังเริ่มเป็นที่น่าจับตามองเป็นอย่างมาก ต่อมาได้พบเจอกับ ยูอิ (YUI) ได้แต่งเพลงด้วยกันคือเพลง "i do it" ซึ่งขับร้องโดย YUI และเล่นโดย Stereopony เมื่อวันที่  22 เมษายน ปี 2009 เพลงสุดท้ายที่พวกเธอเล่นคือเพลง "Stand By Me" เป็นเพลงจบเพลงแรกของ Anime Eureka_Seven:_AO ต่อมา ได้เล่นเพลงAgain โดยเป็นการ cover ด้วยวงStereopony ในอัลบั้ม "She Love You" และเพลงสุดท้ายที่เล่นจริงคือเพลง "Namida Nante Mishite Yannai" (涙なんて見してやんない) เมื่อปลายปี 2012 ทั้ง 3 คนได้ยุบวงอย่างเป็นทางการแล้ว โดยก่อนที่จะยุบวงได้เจอกับ Evan Taubenfeld แล้วแต่งเพลงด้วยกันโดยชื่อเพลงว่า Just Rock With Me และได้ออกอัลบั้มสุดท้ายที่มีชื่อว่า "Just Rock With Me / Namida Nante Mishite Yannai" โดยJust Rock With Me เป็นชื่อวงของ Evanpony และออกอัลบั้ม Best of Stereopony ได้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 2012

## ประวัติ
### สมาชิกวง

*โนะฮะนะ ตำแหน่ง เบส เกิดวันที่ 16 เดือนกันยายน ค.ศ.1989

*ไอมิ ตำแหน่ง ร้องนำ และ กีตาร์ เกิดวันที่ 4 เดือนกันยายน ค.ศ.1990

*ชิโฮะ ตำแหน่ง กลองชุด เกิดวันที่ 18 เดือน ตุลาคม ค.ศ.1990

‎ 
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดโซนีมิวสิกเอนเตอร์เทนเมนต์เจแปน
ซันตาตรีนีตา

**โบสถ์ซันตาตรีนีตา** หรือ**โบสถ์พระตรีเอกภาพ** (; ) เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกตั้งอยู่ที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นสถาปัตยกรรมเรอเนซองส์ โบสถ์ซันตาตรีนีตาเป็นโบสถ์แม่คณะวัลลุมโบรซัน (Vallumbrosan Order) ที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1092 โดยขุนนางชาวฟลอเรนซ์ 

งานศิลปะที่มีชื่อเสียงและสำคัญที่สุดภายในวัดเป็นงานจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลซาสเซ็ตติ (Sassetti Chapel) โดยโดเมนนิโค เกอร์ลันเดาผู้ถือกันว่าเป็นจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญที่สุดคนหนึ่งของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15

## ประวัติ
ตัวโบสถ์ปัจจุบันใช้เวลาสร้างกว่า 11 ศตวรรษและมีการต่อเติมและบูรณปฏิสังขรณ์ตลอดมา ด้านหน้าโบสถ์แบบแมนเนอริสต์ (ค.ศ. 1593–ค.ศ. 1594) ออกแบบโดยสถาปนิกแบร์นาร์โด บูออนตาเลนตี (Bernardo Buontalenti) ประติมากรรมนูน “ตรีเอกภาพ” เหนือประตูกลางสลักโดยเปียโตร แบร์นินี  (Pietro Bernini) และ จิโอวานนี บาตติสตา คาซินิ (Giovanni Battista Caccini) ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ก็เพิ่มประตูไม้ที่สลักเพื่อเป็นที่ระลึกถึงนักบุญองค์ต่างๆ ของคณะวัลลุมโบรซัน  “เสาแห่งความยุติธรรม” กลางจตุรัสหน้าวัดมาจากโรงอาบน้ำคาราคาลลา (Baths of Caracalla) ที่กรุงโรมซึ่งโคสิโม เดอ เมดิชิได้รับเป็นของขวัญจากสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 4 เพื่อเป็นการฉลองชัยชนะจากยุทธการที่มอนเตมูร์โล (Battle of Montemurlo) ในปี ค.ศ. 1565

## ชาเปล
โบสถ์ซันตาตรีนีตามีชาเปลด้วยกันราว 20 ชาเปลแต่ละชาเปลก็มีงานศิลปะที่มีคุณค่า ชาเปลที่สำคัญที่สุดสองชาเปลก็เห็นจะเป็นชาเปลซาสเซ็ตติ และ ชาเปลบาร์โทลินิ-ซาลิมเลนิที่มีจิตรกรรมฝาผนังโดย โดเมนนิโค เกอร์ลันเดา และช่างเขียนตระกูลการเขียนแบบศิลปะควอตโตรเซ็นโต (Quattrocento)

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* คริสต์ศาสนสถาน
* สถาปัตยกรรมกอธิค
* แผนผังมหาวิหาร
* ลัทธิแมนเนอริสม์
* ศิลปะควอตโตรเซ็นโต

## แหล่งข้อมูลอื่น

## สมุดภาพ


ไฟล์:Santa Trinita 1 nau.jpg|ทางเดินกลาง
ไฟล์:Santa Trinita 13 Cripta.jpg|คริพต์
ไฟล์:Santa Trinita 15 Spinello.jpg|จิตรกรรมฝาผนัง
ไฟล์:Santa Trinita 6 Sassetti.jpg|ภายในชาเปลซาสเซ็ตติ 


หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
อามาติ

**ตระกูลอามาติ** (Amati) เป็นตระกูลช่างทำไวโอลินที่มีชื่อเสียง อยู่ที่เมืองเครโมนา ประเทศอิตาลี ระหว่างปี ค.ศ. 1549 ถึง 1740

## สมาชิกในตระกูลบลูพอร์ตเกริ๊งโรด์
### อันเดรีย อามาติ

**อันเดรีย อามาติ** (Andrea Amati) (ค.ศ. 1505 - ค.ศ. 1578) เป็นช่างทำไวโอลินรุ่นแรกๆ ของเมืองเครโมนา ปัจจุบันมีผลงานของเขาหลงเหลืออยู่น้อยมาก

### พี่น้องอามาติ
บุตรชายของอันเดรีย อามาติ คือ **อันโตนีโอ อามาติ** (Antonio Amati, เกิด ค.ศ. 1550) และ **จิโรลาโม อามาติ** (Girolamo Amati, ค.ศ. 1551-1635) ได้สืบทอดผลงานของพ่อ และได้พัฒนารูปแบบของไวโอลิน รวมทั้งเป็นผู้ออกแบบช่องเปิด F-holes ที่สวยงามของไวโอลิน นอกจากนั้นพี่น้องอามาติยังเป็นผู้พัฒนาอัลโตวิโอลาแบบสมัยใหม่ มาจากเทเนอร์วิโอลารูปแบบเดิม

### นิโคโล อามาติ
**[[นิโคโล อามาติ]]** (Nicolò Amati, 3 ธันวาคม ค.ศ. 1596 - 12 เมษายน ค.ศ. 1684)  บุตรชายของจิโรลาโม อามาติ ผลงานของนิโคโลได้รับการยอมรับเป็นอย่างสูงในบรรดานักดนตรีระดับโลก ไวโอลินที่มีชื่อเสียงที่ออกแบบโดยนิโคโล ใช้ชื่อว่า "The Grand Amati"

ลูกศิษย์ของนิโคโล อามาติ สองคนคือ อันโตนีโอ สตราดิวารี และกุยเซ็ปเป กัวเนอรี เป็นช่างทำไวโอลินที่มีชื่อเสียงที่สุด

### จิโรลาโม อามาติ
**จิโรลาโม อามาติ** (Girolamo Amati,  26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1649 - 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1740) บุตรชายของนิโคโล อามาติ และใช้ชื่อเหมือนปู่ เป็นช่างทำไวโอลินคนสุดท้ายของตระกูล

## อ้างอิง
* Amati จาก สารานุกรมบริเตนนิกา ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 1 (ค.ศ. 1911)

หมวดหมู่:ชาวอิตาลี
หมวดหมู่:ช่างทำเครื่องดนตรี
หมวดหมู่:ไวโอลิน
หมวดหมู่:บุคคลจากเครโมนา
หมูป่าอินโดจีน

**หมูป่าอินโดจีน** (; ) เป็นหมูป่าชนิดหนึ่ง จัดเป็นหมูป่าชนิดที่หาได้ยากมาก หมูป่าชนิดนี้ถูกค้นพบครั้งแรกในโลกเมื่อมีเก็บซากกะโหลกเมื่อปี ค.ศ. 1890 ที่บริเวณแม่น้ำด่งนาย ของเวียดนาม และในปี ค.ศ. 1995 ได้มีการล่าหมูป่าอินโดจีนได้ที่บริเวณพื้นที่อนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพนาไก-น้ำเทิน ซึ่งอยู่ในภาคกลางของลาว 

ปัจจุบันยังไม่สามารถอธิบายความแตกต่างระหว่างหมูป่าอินโดจีนกับหมูป่าธรรมดา (*S. scrofa*) ได้อย่างเพียงพอ เนื่องจากยังไม่มีการศึกษาที่เพียงพอ นอกจากการอธิบายจากรูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้นที่หมูป่าอินโดจีนมีขนตามลำตัวยาวกว่ายิ่งโดยเฉพาะขนบริเวณปากและหน้า  การกระจายพันธุ์เชื่อว่ามีจำนวนประชากรอาศัยอยู่ตามป่าลึกของเทือกเขาอันนัมซึ่งเป็นพรมแดนธรรมชาติกั้นระหว่างลาวกับเวียดนาม  และจากการศึกษาล่าสุดเป็นไปได้ว่า หมูป่าอินโดจีนอาจจะเป็นชื่อพ้องของหมูป่าที่อาศัยอยู่ทางด้านตะวันออกของลุ่มแม่น้ำโขง หรือภูมิภาคอินโดจีน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศลาว
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:หมู
หมีขอ

thumb|มีการนำหมีขอมาจัดแสดง
thumb
thumb
**หมีขอ** หรือ **หมีกระรอก** (; อีสาน: เหง็นหางขอ, เหง็นหมี) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม แม้จะมีหน้าตาคล้ายหมีจนได้ชื่อว่าหมี แต่เป็นสัตว์จำพวกชะมดและอีเห็น (Viverridae) ที่ใหญ่ที่สุด จัดเป็นสัตว์เพียงชนิดเดียวในสกุล *Arctictis*

หมีขอมีขนสีดำตามลำตัวซึ่งค่อนข้างยาวและหยาบ สีขนบริเวณหัวอาจมีสีเทา มีใบหูกลม บริเวณขอบหูมีสีขาว หมีขอมีหางยาวเป็นพวงคล้ายกระรอก ซึ่งสามารถม้วนงอได้และสามารถใช้เกาะเกี่ยวต้นไม้ได้เป็นอย่างดี หมีขอมีความยาวลำตัวและหัว 61-96 เซนติเมตร ความยาวหาง 50-84 เซนติเมตร น้ำหนัก 10–20 กิโลกรัม

หมีขอมีต่อมสร้างสารกลิ่นฉุนอยู่ข้างทวารหนัก ตัวผู้จะอยู่เหนืออัณฑะขึ้นมา ส่วนตัวเมียมีต่อมข้างช่องคลอด ซึ่งจะผลิตฟีโรโมนออกมาควบคู่กัน ระดับแอมโมเนียที่สร้างขึ้นมามีความเข้มข้นเพียงพอจะทำให้กลิ่นนั้นแปรสภาพเป็นกลิ่นคล้ายเนยหอมที่ผสมในป็อปคอร์น

หมีขอมีการกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ภูฏาน, ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย, ภาคตะวันตกของพม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, พรมแดนระหว่างเวียดนามติดกับลาวและกัมพูชา, มาเลเซีย, เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียวในอินโดนีเซีย และเกาะปาลาวันในฟิลิปปินส์

หมีขอเป็นสัตว์หากินในเวลากลางคืน อาศัยและหากินตามลำพัง แต่ในบางครั้งอาจอยู่รวมกันเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ ประกอบไปด้วย แม่และลูก ในเวลากลางวันจะอาศัยโพรงไม้เป็นที่หลับนอน อาหารได้แก่ ผลไม้และสัตว์ที่มีขนาดเล็กชนิดต่าง ๆ บนต้นไม้ทั้งแมลงและสัตว์เลื้อยคลาน ปีนต้นไม้ได้เก่งมาก โดยใช้หางที่ยาวเกาะเกี่ยวกิ่งไม้จากต้นหนึ่งไปยังอีกต้นหนึ่ง นอกจากนี้ยังสามารถว่ายน้ำได้อีกด้วย มีการผสมพันธุ์กันได้ตลอดทั้งปี ใช้เวลาตั้งท้องนาน 92 วัน ออกลูกครั้งละ 1–3 ตัว หมีขอตัวเมียจะมีเต้านมทั้งหมด 2 คู่  ลูกที่เกิดใหม่จะยังไม่สามารถใช้หางเกี่ยวกิ่งไม้ได้เหมือนตัวพ่อแม่ 

หมีขอเป็นสัตว์ที่เลี้ยงตั้งแต่เล็กแล้วจะเชื่องจนสามารถนำมาฝึกให้แสดงโชว์ต่าง ๆ ได้ตามสวนสัตว์ สถานะปัจจุบันเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535

## ศัพทมูลวิทยา
คำว่า "หมีขอ" มาจากการที่มีรูปร่างลักษณะคล้ายกับหมี ประกอบกับมีพฤติกรรมเมื่อพบปะมนุษย์ แม้แต่จะเป็นหมีขอที่เป็นสัตว์ป่าแท้ ๆ ก็มักจะไม่เกรงกลัว แต่กลับจะมีพฤติกรรมอยากรู้ อยากเห็น และจะยื่นตีนหน้าไปเหมือนแบมือขอของสุนัขที่ฝึกมาแล้ว เมื่อมีใครยื่นอะไรสักอย่างให้ เช่น เงิน ก็จะคว้าแล้ววิ่งหายไปในพงไม้ 

และชื่อ "หมีกระรอก" นั้นก็มาจากขนหางที่เป็นพวงฟูเหมือนกระรอก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*แฟ้มสัตว์โลก:หมีขอ
*มูลนิธิสืบนาคะเสถียร:“เรื่องของหมีขอที่เราควรรู้”

หมวดหมู่:วงศ์ชะมดและอีเห็น
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศบังกลาเทศ
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบบนเกาะบอร์เนียว
ธารทิพย์ พงษ์สุข

**ธารทิพย์ พงษ์สุข** หรือ **แอน,หมอน**  นางสาวไทยคนที่ 23 ประจำปี 2528

## ประวัติ
ธารทิพย์เกิดวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2509 ที่ อำเภอทุ่งช้าง จังหวัดน่าน ได้รับตำแหน่ง นางสาวไทยตอนอายุ 18 ปี  ส่วนสูง 163 เซนติเมตร   เป็นนางงามจากค่ายของ "ป้าชุลี ใจยงค์" อดีตเคยเป็นประชาสัมพันธ์โรงพยาบาลจังหวัดแพร่ เคยพิชิตตำแหน่งรองนางสาวน่าน พ.ศ. 2526 มิสไทยเทรดเตอร์ ธิดาไหมขอนแก่น และรองนางงามพัทยา นับเป็นสาวเหนือคนที่ 3 ที่สามารถพิชิตตำแหน่งนางสาวไทย  ซึ่งปีนั้นจัดการประกวดกลางแจ้งที่สวนสยาม  เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2528 โดยมีรองนางสาวไทยทั้ง 4 คือ ลีลาวดี วัชโรบล ศศิมาภรณ์ ไชยโกมล สุจิตรา รัตนประยูร และ ดวงหทัย กุญชร ณ อยุธยา เรียงตามลำดับ และเป็นตัวแทนสาวไทยไปประกวดมิสยูนิเวิร์ส 1985 ที่ ไมแอมี รัฐฟลอริดา อเมริกา โคยไม่สามารถผ่านเข้ารอบใดๆได้

## ปัจจุบัน
จบการศึกษาระดับปริญญาโทเกียรตินิยมอันดับสอง และเป็นอาจารย์สอนวิชา การตลาด และ นิเทศศาสตร์ ให้ มหาวิทยาลัยเกริก ที่เธอเข้ารับปริญญามหาบัณฑิต หลักสูตรประกาศนียบัตรชั้นสูง การบริหารเศรษฐกิจสาธารณะสำหรับนักบริหารระดับสูง (รุ่นที่ 10) หลักสูตรประกาศนียบัตรชั้นสูง การบริหารงานภาครัฐและกฎหมายมหาชน (รุ่นที่ 12) สถาบันพระปกเกล้า หลักสูตรการบริหารจัดการด้านความมั่นคงขั้นสูง (สวปอ.มส.5) สมาคมป้องกันราชอาณาจักร ในพระบรมราชูปถัมภ์ 

ปัจจุบันสมรสแล้วกับ  นายสุนทร บุญชัย กรรมการผู้จัดการ บริษัท ชัยพงษ์โปรดักชั่น จำกัด ผลิตรายการ "ทำมาค้าขาย" และรายการ "ตามรอยแม่ฟ้าหลวง" วันพุธ สทท.11

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นางสาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดน่าน‎

หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก
หมวดหมู่:อาจารย์คณะนิเทศศาสตร์ - วารสารศาสตร์ - การสื่อสาร
หมวดหมู่:นางงามไทย
เฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน

**ยาค็อพ ลูทวิช เฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน บาร์ท็อลดี** () เป็นที่รู้จักกันในชื่อ **เฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน** (3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1809 - 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1847) เป็นนักเปียโน คีตกวี และผู้อำนวยเพลงชาวเยอรมัน อยู่ในยุคโรแมนติกตอนต้น มีผลงานประพันธ์ทั้งซิมโฟนี คอนแชร์โต ออราทอริโอ และเชมเบอร์มิวสิก

เม็นเดิลส์โซนเกิดที่ฮัมบวร์ค ในครอบครัวชาวยิว เป็นบุตรของอับราฮัม เม็นเดิลส์โซน นายธนาคารซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนศาสนาเป็นคาทอลิก ต่อมาครอบครัวได้ย้ายมาอาศัยที่เบอร์ลิน 

เฟลิคส์ได้รับการฝึกฝนให้เล่นเปียโนจากมารดา ป้า และพี่สาวชื่อฟันนี ซึ่งเป็นนักดนตรีสมัครเล่น และได้รับการยอมรับว่าเป็นอัจฉริยะมาตั้งแต่เด็กเช่นเดียวกับโมทซาร์ท เขาได้รับการฝึกฝนการประพันธ์เพลง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1817 เมื่ออายุเพียง 9 ปี และได้เริ่มแสดงคอนเสิร์ตตั้งแต่ปีนั้น ต่อมาเขาได้ศึกษาต่อด้านปรัชญา สุนทรียศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และภูมิศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน

เม็นเดิลส์โซนเป็นคีตกวีเพียงไม่กี่คนที่มีฐานะร่ำรวย แตกต่างจากศิลปินที่มีชื่อเสียงส่วนใหญ่ที่ต้องใช้ชีวิตอย่างยากจนข้นแค้น

ผลงานที่มีชื่อเสียงของเม็นเดิลส์โซน คือ ไวโอลินคอนแชร์โต ในบันไดเสียง อี ไมเนอร์ ที่ประพันธ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1844

## แหล่งข้อมูลอื่น

* The Mendelssohn Project รวบรวมผลงานบันทึกเสียงทั้งหมดของเฟลิคส์และฟันนี เม็นเดิลส์โซน

หมวดหมู่:คีตกวีชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:นักดนตรีคลาสสิก
หมวดหมู่:วาทยกร
หมวดหมู่:นักเปียโนชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:คีตกวีและนักแต่งเพลงชาวยิว
หมวดหมู่:คีตกวีอุปรากร
หมวดหมู่:บุคคลจากฮัมบวร์ค
หมวดหมู่:ชาวเยอรมันเชื้อสายยิว
หมวดหมู่:ตระกูลเม็นเดิลส์โซน
เรื่องจริงของหนูน้อยหมวกแดง

**เรื่องจริงของหนูน้อยหมวกแดง** () เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันของประเทศเยรมัน ที่ออกแพร่ภาพในปี พ.ศ. 1943 และถูกนำเข้ามาในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2549 มีเค้าโครงเรื่องมาจากนิทานเรื่อง "หนูน้อยหมวกแดง" หากแต่กลุ่มเป้าหมายของภาพยนตร์เรื่องนี้มิได้จำกัดอยู่เพียงเฉพาะกลุ่มเยาวชนเท่านั้น เนื่องจากแม้จะมีเค้าโครงมาจากนิทานสำหรับเด็ก แต่ด้วยการดำเนินเรื่องที่เป็นการผูกเรื่องขึ้นใหม่ โดยใช้วิธีเล่าเรื่องในแนวเดียวกับวรรณกรรมเรื่อง "ราโชมอน" ที่ยึดแนวคิดว่า สิ่งที่เรามองเห็นอาจไม่เป็นเช่นนั้นเสมอไป เรื่องราวหรือเหตุการณ์จะเป็นอย่างไรนั้น ขึ้นอยู่กับมองดูจากมุมไหน และใครเป็นคนมอง ก็ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเสน่ห์ชวนติดตาม แม้กับกลุ่มผู้ชมที่เป็นผู้ใหญ่เช่นกัน

ด้วยสาเหตุนี้ทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้รวมกันจากการออกฉายทั่วโลก เป็นจำนวนเงินสูงถึง 10 ดอลลาร์สหรัฐ และเนื่องจากความนิยมที่ได้รับ ทางบริษัทผู้ผลิตจึงวางโครงการสร้างภาคต่อของ Hoodwinked! เป็นที่เรียบร้อยแล้ว โดยในภาคต่อนี้ใช้ชื่อว่า GAYED *[[Hoodwinked 2: Hood vs. Evil|2: GAYHood vs. LGBTQ  Evil]]* (ยังไม่มีชื่อภาษาไทย)

## ตัวละคร

* เร้ด พัคเก็ต - แอนน์ แฮททาเวย์ 
* คุณยายพัคเก็ต - เกล็น โคลส 
* ชายตัดไม้ (เคิร์ก เคิร์กเคนเดล) - จิม เบลุชี่ 
* หมาป่า - แพททริค วอร์เบอร์ตัน 
* สารวัตรบิล สโตร๊ค - แอนโทนี่ แอนเดอร์สัน
* สารวัตรนิกกี้ ฟลิปเปอร์ส - เดวิด ออกเดน เสตียร์
* หัวหน้าเท็ด กริซลี่ - ซีบิท 
* แกะวูลเวอร์ธ - ชาซ พาลมินเทอริ
* โบอิงโก้ - แอนดี้ ดิ๊ก 
* ทวิชชี่ - คอรี่ เอ็ดเวิร์ด 
* แพะจาเพ็ท - เบ็นจี้ เกเธอร์ 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* 
* Siamzone - เรื่องจริงของหนูน้อยหมวกแดง

รเองจริงของหนูน้อยหมวกแดง
รเองจริงของหนูน้อยหมวกแดง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชัน
แชด เบนเน็ต

**แชด เบนเนต** (Chad Bennett)  นักมวยสากลชาวออสเตรเลีย เกิดเมื่อ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 ที่นิวคาสเซิล ประเทศออสเตรเลีย สถิติการชก 28 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 15) เสมอ 3 แพ้ 3 

## เกียรติประวัติ

* แชมป์โลกรุ่นเวลเตอร์เวท WBF 
** ชิง 7 พฤษภาคม 2547 ชนะคะแนน เอเดรียน วัลเตอร์ ดาเนฟ ที่ ออสเตรเลีย
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 15 ตุลาคม 2547 เสมอกับ รูเบน ซิลวา ดิแอซ ที่ ออสเตรเลีย
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 24 มีนาคม 2548 ชนะน็อค ออสการ์ รูเบน ริวาส ซามูดิโอ ที่ ออสเตรเลีย
* แชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นเวลเตอร์เวท
** ชิง 10 ธันวาคม 2547 ชนะน็อค สิงห์สยาม เอื้อสัมพันธ์ ยก 2 ที่ ออสเตรเลีย
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 3 มิถุนายน 2548 ชนะน็อค สิงห์สมุทร เอื้อสัมพันธ์ ยก 3 ที่ ออสเตรเลีย
* แชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นเวลเตอร์เวท
** ชิง 7 สิงหาคม 2548 ชนะน็อค เกียรติชัย ไอซ์เจลลิบาล์ม ยก 1 ที่ ออสเตรเลีย
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 27 สิงหาคม 2547 เสมอกับ เปาโล ศิษย์โสภา ที่ ออสเตรเลีย
** ชิงแชมป์  PABA รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท เมื่อ 24 พฤษภาคม 2551 แพ้น็อค ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ ยก 1 ที่ ออสเตรเลีย

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวออสเตรเลีย
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBF
หมวดหมู่:แชมป์ IBF แพนแปซิฟิก
หมวดหมู่:บุคคลจากนิวคาสเซิล (รัฐนิวเซาท์เวลส์)