open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ประเทศเคนยาในโอลิมปิก

**ประเทศเคนยา** เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกใน ค.ศ. 1956 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นการคว่ำบาตรปี ค.ศ. 1976 และ 1980 เคนยาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวในปี พ.ศ. 2541, 2545, 2549 และ 2561 นักกีฬาชาวเคนยาได้รับรางวัลทั้งหมด 103 เหรียญจากการแข่งขันชกมวยและกรีฑาทั้งประเภทลู่และลาน ทำให้พวกเขาเป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแอฟริกันที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ในแง่ของจำนวนเหรียญรางวัลทั้งหมด โอลิมปิกฤดูร้อนครั้งล่าสุด (2008, 2012 และ 2016) ประสบความสำเร็จมากที่สุดของเคนยา โดยได้รับเหรียญรางวัลทั้งหมด 42 เหรียญรวมกัน

จำนวนผู้หญิงเคนยาที่คว้าเหรียญโอลิมปิกได้เพิ่มขึ้นอย่างมากจากครั้งแรกของพวกเขาใน ค.ศ. 1996 เป็นจำนวนมากกว่าครึ่งหนึ่งของเหรียญเคนยาใน ค.ศ. 2016 (7 เหรียญ)

นักกีฬาที่เกิดในเคนยามีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ กำลังอพยพไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสำหรับประเทศอื่น ๆ โดยเฉพาะบาห์เรน ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกปี ค.ศ. 2016 มีนักกีฬาประมาณ 20 คน รวมทั้งผู้ชนะเลิศหลายเหรียญ

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของเคนยาคือ คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเคนยา ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2498

## สรุปเหรียญรางวัล

### โอลิมปิกฤดูร้อน

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ประเทศเคนยาในพาราลิมปิก

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ


เคนยา
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010

thumb|right|พิธีเปิดโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ในส่วนของประเทศอาร์เจนตินา
**ประเทศอาร์เจนตินา** เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 21 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 12 – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

## สกีลงเขา

ประเทศอาร์เจนตินามีนักกีฬาผ่านการตัดตัวเข้าแข่งขันกีฬาสกีลงเขาทั้งหมด 5 คน

## สกีข้ามทุ่ง

มีนักกีฬาผ่านการตัดตัวเข้าแข่งขันกีฬาสกีข้ามทุ่งทั้งหมด 1 คน

## ลูช

มีนักกีฬาผ่านการตัดตัวเข้าแข่งขันกีฬาลูชทั้งหมด 1 คน

## อ้างอิง

อาร์เจนตินา
ประเทศลักเซมเบิร์กในโอลิมปิก

**[[ประเทศลักเซมเบิร์ก]]** คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของลักเซมเบิร์ก, คณะกรรมการโอลิมปิกและการกีฬาแห่งประเทศลักเซมเบิร์ก ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1912 และส่งทีมชุดแรกไปยังโอลิมปิกฤดูร้อน 1912 ที่กรุงสตอกโฮล์ม

มีนักกีฬาลักเซมเบิร์กเพียงสามคนเท่านั้นที่ได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน ได้แก่ นักยกน้ำหนัก โจเซฟ อัลซิน เหรียญเงินในปี ค.ศ. 1920 และนักวิ่ง โจซี่ บาร์เทล เหรียญทองในปี ค.ศ. 1952 ในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 มีการค้นพบว่า มิเชล เธียโต นักวิ่งซึ่งเคยได้รับเหรียญในนามฝรั่งเศสมาก่อนนั้น แท้จริงแล้วเป็นชาวลักเซมเบิร์ก เธอาโตได้รับรางวัลเหรียญทองจากการวิ่งมาราธอนชาย

## สรุปเหรียญรางวัล

### โอลิมปิกฤดูร้อน

### โอลิมปิกฤดูหนาว

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ประเทศลักเซมเบิร์กในพาราลิมปิก

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ


ลักเซมเบิร์ก
ประเทศมาดากัสการ์ในโอลิมปิก

**ประเทศมาดากัสการ์** เข้าสู่การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2507 และส่งนักกีฬาไปทุกครั้งยกเว้นปี พ.ศ. 2519 และ 2531 นักกีฬากลุ่มที่ใหญ่ที่สุดในประเทศที่เคยส่งไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกคือ 10 คน ในปี พ.ศ.  2543 พวกเขาไม่เคยได้รับเหรียญรางวัล ฌอง-หลุยส์ ราเวโลมานันต์โซ ไปถึงรอบชิงชนะเลิศ 100 เมตรชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 และจบอันดับที่ 8

มาดากัสการ์ปรากฏตัวในกีฬาฤดูหนาวเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2549 และไม่สามารถแข่งขันได้อีกจนถึงปี พ.ศ. 2561

## สรุปเหรียญรางวัล

### โอลิมปิกฤดูร้อน

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ประเทศมาดากัสการ์ในพาราลิมปิก

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ


มาดากัสการ์
หมู่เกาะเวอร์จินในโอลิมปิก

**หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา** เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1968 และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นในปี ค.ศ. 1980 เมื่อพวกเขาเข้าร่วมในการคว่ำบาตรการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่มอสโก พวกเขายังได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 7 ครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988 โดยพลาดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวปี ค.ศ. 2010 เท่านั้น เหรียญโอลิมปิกเพียงเหรียญเดียวที่หมู่เกาะเวอร์จินได้รับคือเหรียญเงินของปีเตอร์ โฮล์มเบิร์กในการแข่งขันเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988

คณะกรรมการโอลิมปิกหมู่เกาะเวอร์จินก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1967 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปีเดียวกัน

## สรุปเหรียญรางวัล

### โอลิมปิกฤดูร้อน

### โอลิมปิกฤดูหนาว

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* หมู่เกาะเวอร์จินในพาราลิมปิก

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ


หมู่เกาะเวอร์จิน
ประเทศเวเนซุเอลาในโอลิมปิก

**ประเทศเวเนซุเอลา** เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1948 และได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เวเนซุเอลาได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเวเนซุเอลา (COV) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1935

นักกีฬาชาวเวเนซุเอลาได้รับเหรียญทั้งหมด 19 เหรียญในการแข่งขันกีฬาฤดูร้อน ประกอบด้วย มวย ( 6 เหรียญ; 1 เหรียญทอง, 3 เหรียญเงิน, 2 ทองแดง) เป็นกีฬาที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด นักกีฬาโอลิมปิกที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือ ยูลิมาร์ โรจาส ผู้ชนะเลิศเพียงคนเดียวของเวเนซุเอลาในเกมปกติ โดยมี 1 เหรียญทองและ 1 เหรียญเงินในรายการเขย่งก้าวกระโดดหญิง

## สรุปเหรียญรางวัล

### โอลิมปิกฤดูร้อน

### โอลิมปิกฤดูหนาว

## หมายเหตุ
*  เวเนซุเอลาได้รับเหรียญรางวัลสาธิตสองเหรียญในกีฬาเทควันโด (หนึ่งเหรียญทองและหนึ่งเหรียญทองแดง) ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 ในฐานะกีฬาสาธิต เหรียญรางวัลเหล่านี้ไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นเหรียญโอลิมปิกโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล สหพันธ์เทควันโดเวเนซุเอลากล่าวว่าเหรียญรางวัลปี 1992 ได้รับการยอมรับและจัดอยู่ในรายการเหรียญเทควันโดของประเทศ แต่ประเทศและนักกีฬาอื่น ๆ ที่ได้รับเหรียญรางวัลในกีฬานี้ในปี 1992 จะไม่ยอมรับเหรียญรางวัลของตนเอง และไม่นับรวมเหรียญรางวัลเหล่านี้ในเหรียญรางวัลรวมตลอดกาลของประเทศของตน เพื่อความถูกต้องและความสม่ำเสมอ เหรียญรางวัลของเวเนซุเอลาจึงไม่ถูกนับรวม 

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ประเทศเวเนซุเอลาในพาราลิมปิก

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ


เวเนซุเอลา
นักบุญเดนิส

**นักบุญเดนิสแห่งปารีส** เรียกโดยย่อว่า**นักบุญเดนิส** (; , ) เป็นนักบุญและมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เกิดราวคริสต์ศตวรรษที่ 3 ในอิตาลี และเสียชีวิตเมื่อราวปี ค.ศ. 250, ค.ศ. 258 หรือ ค.ศ. 270 ที่มงมาทร์ ฝรั่งเศส อดีตบิชอปแห่งปารีส ชื่อ “Denis” แผลงมาจากชื่อโบราณ “Dionysius” 

## ชีวิต
[thumb|160px|left|รูปนักบุญเดนิสที่[มหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส]]
นักบุญเกรกัวร์แห่งตูร์ กล่าวว่าเป็นเดนิสเป็นบิชอปแห่งปารีสและถูกสังหารโดยการตัดคอด้วยดาบ หลักฐานทางลายลักษณ์อักษรฉบับแรกที่เกี่ยวกับชีวิตและการเป็นมรณสักขีของนักบุญเดนิสอยู่ใน “*Passio SS. Dionysii Rustici et Eleutherii*” ที่เขียนราว ค.ศ. 600 ที่อ้างอย่างไม่ถูกต้องว่าเขียนโดยกวีเวแนนเชียส ฟอร์ทูนาทัส เท่าที่ทราบจากหนังสือเล่มนี้ เดนิสถูกส่งตัวจากอิตาลีมาเปลี่ยนผู้คนในกอลให้หันไปนับถือคริสต์ศาสนาในคริสต์ศตวรรษที่ 3 ซึ่งสัมพันธ์กับการส่ง “อัครทูตประจำชาวกอล” (apostles to the Gauls) ที่กล่าวกันว่าทำการส่งภายใต้ความรับผิดชอบของสมเด็จพระสันตะปาปาฟาเบียน ที่เกิดขึ้นหลังจากการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนกลุ่มเล็ก ๆ ที่ลูเทเทียโดยจักรพรรดิเดเชียส เดนิส รัสติคัส และเอลูเทเรียสผู้มาเสียชีวิตพร้อมกันจึงเดินทางไปตั้งถิ่นฐานในบริเวณ Île de la Cité บนฝั่งแม่น้ำแซน โรมัน ปารีสตั้งอยู่บนเนินสูงทางเล็ฟต์แบงค์ไกลจากแม่น้ำ

### การเป็นมรณสักขี
เดนิสขัดแย้งกับนักบวชในลัทธินอกศาสนาเพราะไปทำให้ผู้คนหันมานับถือคริสต์ศาสนาเป็นจำนวนมากถูกลงโทษประหารชีวิตโดยการตัดศีรษะที่เนินสูงในปารีสที่ปัจจุบันคือมงมาทร์ ที่น่าจะเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของดรูอิด การสังหารเดนิสและเพื่อนนักบวชเชื่อกันว่าเป็นเหตุการณ์ที่เป็นที่มาของชื่อมงมาทร์ ที่อาจจะมาจากคำว่า “mons martyrium” (เนินมรณสักขี), although in fact the name is more likely to derive from *mons mercurei et mons martis*, *Mountain of Mercury and Mars*  หลังจากที่ศีรษะหลุดจากบ่า เดนิสก็หยิบหัวของตนเองขึ้นมาถือและเดินต่อไปอีกหกไมล์ เทศนาไปตลอดทางซึ่งทำให้เดนิสกลายเป็นนักบุญองค์หนึ่งในบรรดา “นักบุญถือศีรษะ” (Cephalophore) ในชีวประวัตินักบุญ รายละเอียดของการเป็นมรณสักขีหนึ่งได้รับการบันทึกใน “*[[ตำนานทอง]]*” และใน “*ชีวิตของนักบุญ*” โดยบัตเลอร์ จุดที่เด็นนิสเสียชีวิตจริงหลังจากที่เดินเทศน์มาก็ได้มีการก่อสร้างโบสถ์น้อยที่ต่อมากลายเป็นมหาวิหารแซ็ง-เดอนี ซึ่งเป็นที่บรรจุพระศพของพระมหากษัตริย์และพระราชินีของฝรั่งเศสเป็นจำนวนหลายพระองค์ อีกตำนานหนึ่งกล่าวว่าร่างของเดนิสถูกโยนลงไปในแม่น้ำแซน แต่ผู้เปลี่ยนศาสนาไปดึงศพมาได้แลนำมาฝังต่อมา

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* มรณสักขีในศาสนาคริสต์
* นักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสี่องค์

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 3

หมวดหมู่:นักบุญชาวโรมัน
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 3
หมวดหมู่:นักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสิ่องค์
หมวดหมู่:นักบุญในตำนานทอง
หมวดหมู่:มรณสักขีในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:บิชอปแห่งปารีส
หมวดหมู่:นักบุญถือศีรษะ
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตโดยการตัดศีรษะ
ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ภาคเหนือ ฤดูกาล 2553

**ลีกภูมิภาค ภาคเหนือ** ฤดูกาล 2553 เป็นการแข่งขันของฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ในส่วนของสโมสรที่อยู่ในภาคเหนือประจำปี 2553 ฤดูกาลนี้มีสโมสรเข้าร่วมทั้งหมด 16 สโมสร จาก 16 จังหวัด โดยที่ทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าไปแข่งในระบบลีกกับทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจากอีก 4 ภูมิภาค เพื่อหาทีมที่ดีที่สุด 4 ทีมเลื่อนชั้นขึ้นไปดิวิชัน 1 ในฤดูกาลต่อไป

### สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน

## ตารางคะแนน
''อัปเดต วันอาทิตย์ที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

## ผลการแข่งขัน

## อันดับแต่ละสัปดาห์

หมวดหมู่:ไทยลีก 4
หมวดหมู่:ฟุตบอลไทยในปี พ.ศ. 2553
ประเทศเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010

**[[ประเทศเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูหนาว|ประเทศเยอรมนี]]**เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ณ เมืองแวนคูเวอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา โดยมีนักกีฬา 153 คนเป็นตัวแทนของประเทศในการแข่งขันกีฬาทั้ง 15 ประเภท ซาราห์ เฮคเค่น นักสเก็ตลีลา ซึ่งมีอายุ 16 ปี เป็นสมาชิกทีมที่อายุน้อยที่สุด ในขณะที่อันเดร โชปป์ แชมป์ยุโรปประเภทเคิร์ลลิง เป็นสมาชิกที่มีอายุมากที่สุดที่ 44 ปี อันเดร ลังเก แชมป์โอลิมปิก 3 สมัย (บอบสเลด) ทำหน้าที่เป็นผู้เชิญธงชาติในพิธีเปิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 นักกีฬาชาวเยอรมันที่ได้รับเหรียญรางวัลจะได้รับเงินรางวัลดังนี้: 15,000 ยูโรสำหรับเหรียญทอง, 10,000 ยูโรสำหรับเหรียญเงิน และ 7,500 ยูโรสำหรับเหรียญทองแดง

## ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

|align="left" valign="top"|

|align="left" valign="top"|

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ประเทศเยอรมนีในพาราลิมปิกฤดูหนาว 2010

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ


เยอรมนี
ประเทศทาจิกิสถานในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010

ประเทศทาจิกิสถานส่งตัวแทนเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ที่แวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ในวันที่ 12–28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 ถือเป็นการเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่สาม โดยส่งนักกีฬาเพียงคนเดียว คือ Andrei Drygin นักสกีลงเขา

## ภูมิหลัง
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐทาจิกิสถานได้รับการรับรองจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลใน ค.ศ. 1993 และทาจิกิสถานเข้าแข่งครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อนแอตแลนตา 1996  จากนั้นจึงเริ่มลงแข่งในโอลิมปิกฤดูหนาวในซอลต์เลกซิตีใน ค.ศ. 2002 และเข้าแข่งโอลิมปิกฤดูหนาวเป็นครั้งที่สามที่แวนคูเวอร์ ทาจิกิสถานไม่เคยได้เหรียญโอลิมปิกฤดูหนาวเลย

## อ้างอิง
สหรัฐในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010

**สหรัฐอเมริกา** เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 21 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดาระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ – 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 

## ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

| width="78%" align="left" valign="top" |

| width=22% align=left valign=top |

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010
หมวดหมู่:โอลิมปิกฤดูหนาว 2010
หมวดหมู่:โอลิมปิก
หมวดหมู่:สหรัฐในโอลิมปิก
ประวัติ นาควัชระ

**ประวัติ นาควัชระ** มีชื่อภาษาอังกฤษว่า **Prawat Nagvajara** (วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2501) เป็นนักกีฬาสกีชาวไทย ซึ่งเป็นนักกีฬาเพียงคนแรกในประเทศไทยที่ได้เข้าแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว โดยได้เข้าแข่งขันมาแล้ว 3 ครั้ง คือ ในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2002, โอลิมปิกฤดูหนาว 2006 และโอลิมปิกฤดูหนาว 2014 ซึ่งปัจจุบัน นาย ประวัติอาศัยอยู่ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา เขากล่าวไว้ว่าเขานั้นไม่เคยเห็นหิมะเลยจากระทั่งอายุ17 ปี ได้มาเป็นนักศึกษาปี1 ที่ Northeastern University ประเทศสหรัฐอเมริกา ตลอดเวลารับใช้ชาติเขายังได้อุทิศการสอนอยู่ที่ Drexel University ฟิลาเดลเฟีย ในปี2006 เขาได้บันทึกว่าเป็นนักกีฬาอายุมากที่สุด ในประเภทใช้ความอดทน Endurance Sport ซึ่งในขณะนั้นเขามีอายุ 47ปี 

## ประวัติ
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า จาก Northeastern University ประเทศสหรัฐอเมริกา (B.S., Electrical Engineering, Northeastern University)

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาวิศวกรรมไฟฟ้า จาก Northeastern University ประเทศสหรัฐอเมริกา (M.S., Electrical Engineering, Northeastern University)

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก จาก Boston University ประเทศสหรัฐอเมริกา (Ph.D., Boston University (1989)

ปัจจุบัน อ.ประวัติ นาควัชระ เป็นอ.สอนอยู่ที่ภาควิชา Electrical and Computer Engineering ณ Drexel University, Philadelphia, USA

## สถิติ
* ปี 2002 ณ เมืองซอลท์เลคซิตี้ สหรัฐอเมริกา ระหว่างวันที่ 8-24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 

* ปี 2006 ณ เมืองตูริน อิตาลี ระหว่างวันที่ 10-26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549

* ปี 2014 ณ เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย ระหว่างวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

## อ้างอิง
ประวัติ อ.ประวัติ นาควัชร 

โอลิมปิกหน้าหนาว2014 อ.ประวัติ นาควัชร 

New York Times 2002

WSJ 2013

หมวดหมู่:นักกีฬาชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ชาวไทยในสหรัฐ
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติไทย
หมวดหมู่:นักสกีชาวไทย
ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ฤดูกาล 2553

**ลีกภูมิภาค ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ** ฤดูกาล 2553 เป็นการแข่งขันของฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ในส่วนของสโมสรที่อยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประจำปี 2553 ฤดูกาลนี้มีสโมสรเข้าร่วมทั้งหมด 16 สโมสร จาก 16 จังหวัด โดยที่ทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าไปแข่งในระบบลีกกับทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจากอีก 4 ภูมิภาค เพื่อหาทีมที่ดีที่สุด 4 ทีมเลื่อนชั้นขึ้นไปดิวิชัน 1 ในฤดูกาลต่อไป

## สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน

## ตารางคะแนน
''แก้ไขล่าสุด ตุลาคม พ.ศ. 2553

## ผลการแข่งขัน

## อันดับแต่ละสัปดาห์

หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2553
นิภาภัทร สุดศิริ

**นิภาภัทร สุดศิริ** (9 เมษายน พ.ศ. 2493)  นางสาวไทย พ.ศ. 2514 

นิภาภัทร สุดศิริ  ได้เข้าการประกวดนางสาวไทย ในปี 2514 และเป็นสาวงามผู้พิชิตตำแหน่งนางสาวไทยไปอย่างงดงาม ท่ามกลางรองนางสาวไทย อีก 4 คน ได้แก่ 
* สิรินยา ทัตตวร
* เปรมฤดี เสริมสิริ
* ศรัญญา ทองขจร 
* เยาวเรศ ภูมิศิลป์ 
ตามลำดับ โดยมี สุนิสา พรหมนิเวศน์ เป็นขวัญใจช่างภาพ ประจำปี 2514 และ เปรมฤดี เสริมสิริ รองนางสาวไทย ได้เป็น นางงามชุดไทยจิตรลดา อีกหนึ่งตำแหน่ง

นิภาภัทร  สุดศิริ ได้รับการสนับสนุนเข้าประกวด โดย บริษัท เสริมสุข จำกัด *เป๊ปซี่* เป็นผู้ส่งเข้าประกวด ก่อนเข้าประกวด เธอเป็นนางฟ้าของ บริษัท การบินไทย เธอมีเรือนร่างที่สูงโปร่งถึง 170 เซนติเมตร 

ในปี พ.ศ. 2515 ได้เดินทางไปประกวดนางงามจักรวาล ณ เปอร์โตริโก แม้ว่าจะไม่ได้ ตำแหน่งสูงสุดของการประกวด แต่รอยยิ้มอันประทับใจแก่ผู้พบเห็นทั่วไป ต่างกล่าวขวัญถึง มิสไทยแลนด์ อย่างชื่นชม ตลอดการเก็บตัวสองสัปดาห์ตลอดการประกวดในครั้งนั้น

ปัจจุบันหลังจากสมรสกับ จตุพร สีหนาทกถากุล นักธุรกิจผู้มีกิจการหลายสิบอย่าง เช่น โรงแรมแลนด์มาร์ค สุขุมวิท, โรงแรมสยาม เพชรบุรีตัดใหม่, บริษัท สีหนาท ก่อสร้าง เป็นต้น นิภาภัทร ได้ออกจาก บริษัท การบินไทยและมาดำเนินธุรกิจกับครอบครัวอย่างเต็มตัว

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* นางสาวไทย

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  ย้อนตำนานนางสาวไทย 
* รายนามนางสาวไทยและรองนางสาวไทย 

หมวดหมู่:นางสาวไทย
หมวดหมู่:นางงามไทย
เจ้าชายอาลี เรซา ปาห์ลาวีที่ 2

**เจ้าชายอาลี เรซาที่ 2 ปาห์ลาวี** (เปอร์เซีย:رضا پهلوی, ประสูติ 28 เมษายน ค.ศ. 1966 - 4 มกราคม ค.ศ. 2011) พระราชโอรสในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี และจักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี ชาห์และจักรพรรดินีองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ปาห์ลาวีและอิหร่าน

## พระประวัติ
**เจ้าชายอาลี เรซาที่ 2 ปาห์ลาวี** ประสูติเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1966 พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์เล็กในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี และจักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี พระองค์มีพระเชษฐา พระเชษฐภคิณี และพระขนิษฐา คือ  เจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน, เจ้าหญิงฟาราห์นาซ ปาห์ลาวี และเจ้าหญิงไลลา ปาห์ลาวี นอกจากนี้พระองค์ยังมีพระเชษฐภคิณีต่างพระมารดาคือ เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี

หลังจากทรงสำเร็จการศึกษาในระดับประถมศึกษา พระองค์ได้ย้ายมาประทับลี้ภัยยังสหรัฐอเมริกา  ทรงสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน ปริญญาศิลปะ จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย และกำลังศึกษาคณะอักษรศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต สาขาประวัติศาสตร์อิหร่านศึกษา และนิรุกติศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด สหรัฐอเมริกา 

พระองค์ได้คบหาดูใจกับนางสาวซาราห์ ตาบาตาบัย (Sarah Tabatabai) โดยพระองค์ทรงได้ทำการหมั้นเมื่อประมาณปี ค.ศ. 2001 โดยหากเมื่อพระองค์สำเร็จการศึกษาในราวปี ค.ศ. 2004 พระองค์อาจจะเสกสมรสกับพระคู่หมั้นหลังจากการรอคอยมายาวนาน แต่ความรักของพระองค์กับเธอก็สิ้นสุดลง  พระองค์จึงได้รับสมัญญานามว่า *"เจ้าชายช่างเลือก"*

## ทรงแสดง
พระองค์ทรงแสดงในซีรีส์เรื่อง *V.I.P.-Schaukel* ในภาค 1 ในปี ค.ศ. 1973 และภาค 3.1 ในปีเดียวกัน โดยแสดงเป็นพระองค์เอง (*เรซา ปาห์ลาวี*) และแสดงในภาพยนตร์เรื่อง *Hannity & Colmes* ภาค 1 ในปี ค.ศ. 2006 โดยแสดงเป็นพระองค์เองเช่นกัน

## การสิ้นพระชนม์
ในวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2554 เจ้าชายอาลี เรซา ทรงกระทำอัตวินิบาตกรรมด้วยพระแสงปืนในบ้านพักในบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา สาเหตุเกิดจากโรคซึมเศร้าที่มีมายาวนานตั้งแต่การสูญเสียพระราชบิดา และเจ้าหญิงไลลา พระขนิษฐาองค์เล็ก รวมไปถึงการวิตกกังวลเกี่ยวกับการเมืองของอิหร่าน สิริพระชนมายุได้ 44 พรรษา

ขณะเดียวกันที่สถานีโทรทัศน์ของประเทศอิหร่าน ได้มีการพาดหัวข่าวการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ไว้ว่า *"ลูกชายอดีตเผด็จการแห่งอิหร่านฆ่าตัวตาย"* ส่วนในเว็บไซต์และเครือข่ายสังคมออนไลน์ที่เป็นสื่อหลักของการต่อต้านรัฐบาลอิหร่านของชาวอิหร่านพลัดถิ่นได้แสดงปฏิกิริยาต่อต้านรัฐบาลชุดปัจจุบันของอิหร่านที่ปกครองอย่างเข้มงวด มีการส่งคำไว้อาลัยและแสดงความเสียใจต่อการจากไปของพระองค์

เจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน ได้ออกแถลงการณ์ในเว็บไซต์ส่วนพระองค์เพื่อไว้อาลัยการจากไปของพระอนุชา ความว่า *"นี่เป็นอีกครั้ง ที่เราร่วมชะตากรรมเดียวกับพระมารดา พระบิดา และเครือญาติของเหยื่ออีกมากมายในช่วงเวลาแห่งความมืดมิดของประเทศของเรา"* ส่วนสภาอเมริกัน-อิหร่านแห่งชาติออกแถลงการณ์แสดงความเสียใจต่อโศกนาฏกรรมนี้

## อ้างอิง

*

หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอิหร่าน
หมวดหมู่:มุสลิมชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ปาห์ลาวี
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตาย
หมวดหมู่:บุคคลจากเตหะราน
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอาวุธปืน
หมวดหมู่:เจ้าชายอิหร่าน
หมวดหมู่:พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
กนกอร บุญมา

**นางสาวกนกอร บุญมา** (8 กันยายน พ.ศ. 2495) นางสาวไทย พ.ศ. 2515  เป็นปีสุดท้ายในยุคที่ 3 ของการประกวดนางสาวไทย ผู้ได้รับตำแหน่งในปีนั้น คือ กนกอร บุญมา สาวงามจากจังหวัดฉะเชิงเทรา โดยมีผู้ส่งเข้าประกวดคือโรงเรียนเสริมสวยแอนนา และมีรองนางสาวไทยอีก 4 คน ได้แก่:
* แสงอรุณ จิตต์ใจ
* สุดเฉลียว รอดบุญธรรม
* ปริศนา โลหะนันท์
* สุดสวาท สมโนชัย

โดยมี ภรินทร กรเพชร เป็นขวัญใจช่างภาพ ประจำปี 2515 และ รุ่งทิวา ศรีวรกุล ได้เป็น นางงามชุดไทยจิตรลดา

**กนกอร บุญมา** หรือ **วัชรี เภามา** พื้นเพเดิมเป็นชาวแปดริ้ว จังหวัดฉะเชิงเทรา อดีตนักเรียนเสริมสวยจากโรงเรียนเสริมสวยแอนนา เข้าร่วมประกวดนางสาวไทยโดยการชักชวนของอาจารย์ อรุณี สามโกเศศ เจ้าของ โรงเรียนเสริมสวยแอนนา เธอเป็นนางสาวไทยคนที่ 21 ของประเทศไทย เธอเข้าร่วมประกวดนางงามจักรวาลที่ประเทศกรีซ ในปี 2516 ร่วมกับสาวงามอีกเกือบร้อยประเทศทั่วโลก แม้ว่าจะไม่ได้รับตำแหน่งใดๆ กลับมา แต่เธอก็ได้ฝากรอยยิ้มและไมตรีจิตอันดีงามของชาวไทยไปเผยแพร่แก่ชาวโลกอย่างดียิ่ง

กนกอร บุญมา ปัจจุบันหลังจากสมรสกับ สุวิทย์ พงษ์จรัสพันธุ์ เมื่อ 18 พฤษภาคม 2518 แล้ว กนกอรได้มาเป็นแม่บ้านอย่างเต็มตัว รวมไปถึงช่วยดำเนินธุรกิจปั๊มน้ำมันเชลล์ สุรนารีบริการ และห้างหุ้นส่วนจำกัดอุปกรณ์ค้าไม้ของสามี ที่อำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา

## ดูเพิ่ม
* นางสาวไทย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ย้อนตำนานนางสาวไทย 
* รายนามนางสาวไทยและรองนางสาวไทย 

หมวดหมู่:นางสาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดฉะเชิงเทรา‎‎
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอปักธงชัย
หมวดหมู่:นางงามไทย
หินที่ยังไม่แข็งตัว

**หินที่ยังไม่แข็งตัว** () คือตะกอนที่ยังไม่แข็งตัวเป็นหิน ส่วนใหญ่เป็นพวกทราย กรวด ซึ่งจะเป็นชั้นหินอุ้มน้ำที่สำคัญที่สุดซึ่งอาจจะถึง 90% ของแหล่งน้ำบาดาลทั้งหมดที่ใช้ในปัจจุบันนี้ สำหรับชั้นหินอุ้มน้ำในกลุ่มนี้ อาจจะแบ่งได้เป็น 4 พวกใหญ่ ๆ ตามลักษณะการเกิด ดังนี้

## ตะกอนธารน้ำปัจจุบัน
ตะกอนธารน้ำปัจจุบัน หมายถึง ตะกอนซึ่งตกทับถมอยู่ตามที่ราบลุ่มน้ำหลากของแม่น้ำลำธารปัจจุบัน โดยปกติแล้วถ้าเป็นพวกที่มีขนาดใหญ่ และมีสัมประสิทธิ์ของการซึมได้สูง เช่น พวกทราย กรวด มักจะเป็นชั้นหินอุ้มน้ำที่ดีมาก แต่ถ้าเป็น พวกที่มีขนาดเล็ก เช่น พวกทรายแป้ง ดินเหนียว ทรายละเอียด ก็อาจจะไม่ให้น้าเป็นปริมาณมาก

## ตะกอนธารน้ำเก่า
ตะกอนธารน้ำเก่า หมายถึง ตะกอนธารน้ำของทางน้ำเก่า ปกติจะมีความหนาและแผ่กระจายกว้างกว่าตะกอนธารน้ำปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม ถึงแม้ว่าพวกนี้จะมีคุณสมบัติในการให้น้ำดีเท่า ๆ กับพวกตะกอนธารน้ำปัจจุบัน แต่จะเสียเปรียบในด้านปริมาณของน้ำที่ลงไปเพิ่มเติม (Recharge) ทั้งนี้ เพราะว่าในส่วนของตะกอนธารน้ำปัจจุบัน จะมีแม่น้ำไหลผ่าน ทำ ให้สามารถได้รับน้ำลงไปเพิ่มเติมจากแม่น้ำ ดังนั้น จึงต้องระมัดระวังการใช้น้ำจากตะกอนธารน้ำเก่าให้มากกว่าแบบที่เป็นตะกอนธารน้ำปัจจุบัน

## ตะกอนตามหุบเขา
thumb|170px|ลักษณะตะกอนชายหาดที่ถูกพัดพามาสะสมตัว มีลักษณะเป็นริ้ว
ตะกอนตามหุบเขา หมายถึง ตะกอนที่อยู่ตามหุบเขา ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็น ผลมาจากการผุพังทลายของหินที่ประกอบตัวเป็นภูเขาในบริเวณข้างเคียง ส่วนใหญ่จะเป็นพวกทรายและกรวด ซึ่งมักจะเป็นชั้นหินอุ้มน้ำที่ดีอันหนึ่ง แต่เมื่อเปรียบเทียบกับตะกอนธารน้ำ ทั้งข้อ ก และข้อ ข ข้างต้นแล้ว มักจะมีคุณสมบัติของการให้น้ำต่ำกว่า เนื่องจากการคัดขนาดไม่ค่อยดี

## ตะกอนชายหาด
ตะกอนชายหาด หมายถึง กรวด ทราย ที่ถูกพัดพามาและสะสมตัว โดยคลื่นจากทะเล มักจะมีขนาดเล็กและอมน้ำเค็ม บริเวณที่เป็นหาดทราย หรือสันทรายริมฝั่งมักจะมีน้ำจืดอยู่ตอนบน โดยมีน้ำเค็มรองหนุนอยู่ตอนล่าง การเจาะพัฒนาน้ำบาดาลในบริเวณนี้ จึงต้องระมัดระวังในเรื่องของน้ำกร่อยปละน้ำเค็ม

## อ้างอิง

* ทวีศักดิ์ ระมิงค์วงศ์. 2546. *น้ำบาดาล*. ภาควิชาธรณีวิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. 373 หน้า.

หมวดหมู่:ธรณีวิทยา
บอร์เนียวเหนือในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956

**บอร์เนียวเหนือ** เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 16 ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) ณ เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ระหว่างวันที่ 22 พฤศจิกายน – 8 ธันวาคม พ.ศ. 2499 เข้าแข่งขันเป็นครั้งแรกและครั้งเดียว ภายใต้รหัสประเทศ **NBO** และนักกีฬาบอร์เนียวเหนือยังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลจากกีฬาโอลิมปิก

## สรุปเหรียญรางวัล

### โอลิมปิกฤดูร้อน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ


บอร์เนียวเหนือ
หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956
รายนามมรณสักขีประจำวัน

[thumb|250px |หนังสือ “รายนามมรณสักขีประจำวัน” ประพันธ์โดย[วิลเลียม วินสแตนลีย์ กวีชาวอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1665 เขียนขึ้นหลังจากการคืนสู่ราชบัลลังก์ของพระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ โดยรวมรายชื่อของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 และฝ่ายนิยมกษัตริย์ผู้เสียชีวิตโดยการตัดสินของฝ่ายรัฐสภา]]
**รายนามมรณสักขีประจำวัน** (, ออกเสียง) คือหนังสือแสดงรายชื่อของมรณสักขีในศาสนาคริสต์ หรือเฉพาะเจาะจงคือนักบุญที่จัดเรียงตามลำดับวันครบรอบหรือวันฉลอง บางครั้งก็จะเป็นรายชื่อที่รวบรวมขึ้นเฉพาะท้องถิ่นหรือเฉพาะโบสถ์ที่อาจจะเสริมด้วยชื่อที่มาจากโบสถ์ข้างเคียง หรือบางครั้งก็นำหลายเล่มมารวมเข้าด้วยกันเป็นเล่มเดียวกันที่อาจจะรวมหรือไม่รวมข้อมูลจากแหล่งวรรณกรรมอื่นก็ได้

คำนี้ในปัจจุบันเป็นใช้ในคริสตจักรละติน ในคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ เอกสารที่มีลักษณะใกล้เคียงกับรายนามมรณสักขีมากที่สุดคือ “*[[ซิแนกซาเรียน]]*” (Synaxarion) และฉบับที่ยาวกว่าคือ “*[[เมโนโลเจียน]]*” (Menologion) เนื้อหาก็จะมีสองแบบ แบบแรกเป็นแต่เพียงรายชื่อ และ แบบที่สองจะรวมประวัติชีวิตและเรื่องราวรายละเอียดของนักบุญแต่ละองค์ด้วย

## อ้างอิง

* Charles de Smedt, *Introductio generalis ad historiam ecclesiasticam* (Gandavi, 1876), pp. 127-156
* H. Matagne and V. de Buck in De Backer, *Bibliothéque des écrivains de la Compagnie de Jesus*, 2nd ad., vol. iii. pp. 369-387
* Giovanni Battista de Rossi, Louis Duchesne *Les Sources du martyrologe hiéronymien* (Rome, 1885)
* Hans Achelis, *Die Martyrologien, ihre Geschichte und ihr Wert* (Berlin, 1900)
* Hippolyte Delehaye, *Le Temoignage des martyrologes*, in *Analecta Bollandiana*, xxvi. 7899 (1907)
* Henri Quentin, *Les martyrologies historiques du moyen âge* (Paris, 1908)
* M. Guidere, *Les Martyrs d'Al-Qaida*, Paris: Editions du Temps, 2006, 240p.

## ดูเพิ่ม
* ตำนานทอง 
* ชีวประวัตินักบุญ 
* มรณสักขีในศาสนาคริสต์ 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*The Roman Martyrology, 1956 revision of the 1914 typical edition  (with English translation)
*Rubrics and Historical Introduction of the Roman Martyrology (1956 revision) (in Latin only) - click on *Martyrologium Romanum*
*Life of a saint for each day of the year  (not a martyrology in the proper sense)
*The Martyrology of the Sacred Order of Friars Preachers (in English, 1954 revision)

หมวดหมู่:วรรณกรรมศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:นักบุญ
หมวดหมู่:ตำนาน
หมวดหมู่:การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชน
นักบุญอัลบันแห่งไมนซ์

**นักบุญอัลบันแห่งไมนทซ์**  () เป็นนักบุญในคริสต์ศาสนาและเป็นมรณสักขีหรือผู้พลีชีพเพื่อศาสนา ผู้เกิดเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 4 อาจจะเป็นกรีซหรือแอลเบเนีย  ถึงแก่กรรมเมื่อราว ค.ศ. 406  ที่เมืองฮานุมที่ไมนทซ์ ในเยอรมนี 

ราบานัส มอรัสบันทึกในสารบรรณผู้พลีชีพว่านักบุญอัลบันถูกนักบุญแอมโบรสแห่งมิลานส่งตัวไปเป็นมิชชันนารียังแคว้นกอล ที่ไมนทซ์อัลบันได้ช่วยบิชอป ออเรียสแห่งไมนทซ์ให้ได้เขตมุขนายกของตนคืนมา แต่ในปี ค.ศ. 406 ระหว่างการรุกรานข้ามแม่น้ำไรน์ของแวนดัล บิชอป ออเรียสก็ถูกสังหาร และอัลบันก็ถูกตัดศีรษะขณะที่กำลังอธิษฐาน ลัทธิบูชานักบุญอัลบันเกี่ยวข้องกับนักบุญธีโอนิสทัส (Theonistus) ซึ่งอาจจะเป็นบิชอปแห่งฟิลิปปี แต่มักสับสนกับธอมัสทัสผู้เป็นบิชอปแห่งไมนทซ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 5 นักวิชาการผู้หนึ่งกล่าวว่า “อัลบานัสแห่งเมนทซ์ (Albanus of Mentz) พลีชีพที่เมนทซ์ แต่ไม่มีผู้ใดทราบว่าเมื่อใด ตามคำกล่าวของเบดา (Baeda) ภายใต้จักรพรรดิไดโอคลีเชียน แต่ตามคำกล่าวของซีเฌอแบร์ตแห่งฌามบลูซ์ (Sigebert of Gembloux) (ในบันทึกประวัติศาสตร์) กล่าวว่า[อัลบานัสแห่งเมนทซ์]ถูกขับจากฟิลิปปีพร้อมกับนักบุญธีโอนิสทัสซึ่งเป็นบิชอป  ในปี ค.ศ. 425”  นักวิชาการผู้นี้กล่าวต่อไปว่าราบานัส มอรัส “กล่าวเกินเลยไปว่าอัลบานัสแห่งเมนทซ์เป็นบิชอปชาวแอฟริกันที่หนีจากพระเจ้าฮุนเนอริค (กษัตริย์แวนดัล)...”

ตำนานกล่าวว่านักบุญอัลบันแห่งไมนทซ์มิได้เสียชีวิตทันทีแต่ประคองหัว (cephalophore) ตนเองไปยังที่ที่ต้องการจะให้ฝัง ซึ่งกลายเป็นที่สร้างโบสถ์และต่อมากลายเป็นศูนย์กลางของอารามคณะเบเนดิกตินที่จักรพรรดิชาร์เลอมาญบูรณปฏิสังขรณ์ในปี ค.ศ. 806 แต่อารามมาได้รับความเสียหายอย่างหนักในปี ค.ศ. 1552 และไม่ได้ฟื้นตัวขึ้นมาอีก

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* นักบุญ
* มรณสักขีของคริสเตียน

หมวดหมู่:นักบุญชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 5
หมวดหมู่:มรณสักขีในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:นักบุญถือศีรษะ
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตโดยการตัดศีรษะ
ลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ภาคใต้ ฤดูกาล 2553

**ลีกภูมิภาค ภาคใต้** ฤดูกาล 2553 เป็นการแข่งขันของฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ในส่วนของสโมสรที่อยู่ในภาคใต้ ประจำปี 2553 ฤดูกาลนี้มีสโมสรเข้าร่วมทั้งหมด 13 สโมสร จาก 13 จังหวัด โดยที่ทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าไปแข่งในระบบลีกกับทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจากอีก 4 ภูมิภาค เพื่อหาทีมที่ดีที่สุด 4 ทีมเลื่อนชั้นขึ้นไปดิวิชัน 1 ในฤดูกาลต่อไป

## สโมสรที่เข้าร่วมการแข่งขัน

## ตารางคะแนน
''อัปเดต วันอาทิตย์ที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

## ผลการแข่งขัน

* ภูเก็ต - พัทลุง พัทลุงโดนปรับแพ้ 0-2 เนื่องจากใช้ผู้เล่นผิดกติกาลงสนาม

## อันดับแต่ละสัปดาห์

หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย
สนามกีฬาจังหวัดกาญจนบุรี

**สนามกีฬาจังหวัดกาญจนบุรี** หรือ **สนามกลีบบัว** เป็นสนามกีฬาที่ตั้งอยู่ที่ตำบลท่ามะขาม อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ประเทศไทย มีความจุทั้งหมด 7,800 ที่นั่ง ก่อสร้างโดยการกีฬาแห่งประเทศไทย แล้วได้ถ่ายโอนภารกิจการดูแลให้กับองค์การบริหารส่วนจังหวัดกาญจนบุรี เมื่อปี พ.ศ.2547 เคยได้รับการปรับปรุงใหม่ในปี พ.ศ. 2552 เพื่อใช้ในการแข่งขันกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 25 ปัจจุบันสนามกีฬาจังหวัดกาญจนบุรีเป็นสนามเหย้าของพลังกาญจน์ เอฟซี ในไทยลีก รวมถึงใช้จัดการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 51 ในอดีตสนามแห่งนี้เคยถูกใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลทีโอที

## อ้างอิง
* รูปภาพสนาม 

กาญจนบุรี
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2552
กาญจนบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองกาญจนบุรี
กาญจนบุรี
กาญจนบุรี
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลพลังกาญจน์
เฟรดดี vs. เจสัน vs. แอช

***เฟรดดี vs. เจสัน vs. แอช*** () เป็นหนังสือการ์ตูนจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ไวลด์สตอร์ม ไดนาไมท์ ร่วมกับดีซีคอมิกส์ โดยนำเอาตัวละครจากภาพยนตร์สยองขวัญเรื่องต่างๆมาสู้กัน ได้แก่ เฟรดดี ครูเกอร์ (Freddy Krueger) ดาวร้ายจากภาพยนตร์เรื่องนิ้วเขมือบ (A Nightmare on Elm Street) กับเจสัน วอร์ฮีส์ (Jason Voorhees) ดาวร้ายจากภาพยนตร์เรื่องศุกร์ 13 ฝันหวาน (Friday the 13th) และแอช วิลเลียมส์ (Ash Williams) ตัวละครเอกจากภาพยนตร์เรื่องผีอมตะ (Evil Dead)

หนังสือการ์ตูนชุดนี้แบ่งออกเป็น 6 ฉบับ ซึ่งวางจำหน่ายในช่วงเดือน พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 ถึงเดือน มีนาคม ค.ศ. 2008 ที่สหรัฐ

## เนื้อเรื่องย่อ
โครงเรื่องเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายหลังจากภาพยนตร์ฮอลลีวูดเรื่องเฟรดดี vs เจสัน (Freddy vs. Jason) อีกทีหนึ่ง

## ฉบับนักสะสม
ฉบับย้อนหลัง
* *เฟรดดี vs. เจสัน vs. แอช* (144 หน้า, ไวลด์สตอร์ม, กันยายน 2007)

## ภาคต่อ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ''Freddy vs. Jason vs. Ash'' promo comics art! , *[[Fangoria (magazine)|Fangoria]]*, August 20, 2007
* ''Freddy vs. Jason vs. Ash'' #1 , Newsarama, November 7, 2007
* Directors' Commentary: *Freddy vs. Jason vs. Ash* #1 , #2 , #3, #4, #5  and #6 , Newsarama
* ''Freddy vs. Jason vs. Ash'' cover archive  
* 

หมวดหมู่:การ์ตูนอเมริกัน
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนข้ามฝั่ง
ภาณุพงศ์ กรรณาธิกรณ์

**ภาณุพงศ์  กรรณาธิกรณ์** ผู้ประกาศข่าวทางช่องททบ.5 เอชดี

## ประวัติ
**ภาณุพงศ์  กรรณาธิกรณ์** มีชื่อเล่นว่า **เป้** เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2527 จบการศึกษาปริญญาตรีจาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์  สาขา เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา  ด้านชีวิตส่วนตัว ปัจจุบันสมรสแล้วกับแฟนสาวนอกวงการเมื่อกลางปี พ.ศ. 2556  มีบุตรสาว  1  คน

## ผลงานข่าว
### ผลงานข่าวในปัจจุบัน
* ผู้ประกาศข่าวรายการ ช่อง 5 ข่าวเด่นเช้านี้ คู่กับ อัษฎาพร เขียวอ่อน หรือ นภาพร ช่างกล วันจันทร์ - วันศุกร์ เวลา 05:30 - 06:30 น. ทางช่องททบ.5 เอชดี
* ผู้ประกาศข่าวรายการ ช่อง 5 เที่ยงวันทันข่าว คู่กับ ธนัญญา พิพิธวณิชการ หรือ อภิญญา ขาวสบาย วันจันทร์ - วันศุกร์ เวลา 12:00 - 13:35 น. ทางช่องททบ.5 เอชดี
* ผู้ประกาศข่าวรายการ ช่อง 5 ข่าวเด่นทันสถานการณ์ คู่กับ ธนัญญา พิพิธวณิชการ หรือ อภิญญา ขาวสบาย หรือ ศลิลนา ภู่เอี่ยม วันจันทร์ - วันศุกร์ เวลา 18:00 - 19:30 น. ทางช่องททบ.5 เอชดี
### ผลงานข่าวในอดีต
* ผู้ประกาศข่าวกีฬารายการ วงจรกีฬา ทางช่องททบ.5 เอชดี
* ผู้ประกาศข่าวรายการ ข่าว 5 หน้าหนึ่ง ทางช่องททบ.5 เอชดี
* ผู้ประกาศข่าวรายการ สนามเป้าเล่าข่าว ทางช่องททบ.5 เอชดี
* ผู้ประกาศข่าวรายการ ข่าวภาคค่ำ ทางช่องททบ.5 เอชดี
* ผู้ประกาศข่าวรายการ คุยข่าว 10 โมง ทางช่องททบ.5 เอชดี
* ผู้ประกาศข่าวรายการ ข่าวเช้า ททบ.5 ทางช่องททบ.5 เอชดี
* ผู้ประกาศข่าวรายการ ข่าวค่ำ ททบ.5 ทางช่องททบ.5 เอชดี
พระเจ้าซีกิสมุนด์แห่งเบอร์กันดี

[260px|thumb|right|[ประติมากรรมเฉพาะหัวของนักบุญซีกิสมุนด์แห่งเบอร์กันดีที่พล็อก]]
**พระเจ้าซีกิสมุนด์แห่งเบอร์กันดี**  () เป็นพระมหากษัตริย์เบอร์กันดีตั้งแต่ปี ค.ศ. 516 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 524

ซีกิสมุนด์เป็นพระราชโอรสของกุนโดบาด ซีกิสมุนด์และโกโดมาร์พระอนุชาทรงพ่ายแพ้ในการต่อสู้ในยุทธการกับพระราชโอรสของพระเจ้าโคลวิสที่ 1 โกโดมาร์หนีรอดไปได้ แต่ซิจิสมุนด์ถูกจับไปเป็นเชลยโดยพระเจ้ากลอโดแมร์ พระมหากษัตริย์ออร์เลอ็อง กลอโดแมร์ปลุกปั่นกองทัพเบอร์กันดีในการกู้เบอร์กันดีคืนมาได้ ขณะเดียวกัน พระเจ้ากลอโดแมร์ก็สั่งให้ประหารชีวิตซีกิสมุนด์ และเดินทัพร่วมกับน้องชายธีโอโดริคที่ 1 พระมหากษัตริย์แห่งเมท์ซเข้ามายังเบอร์กันดีในปี ค.ศ. 524 

ซีกิสมุนด์เป็นศิษย์ของอาวิตุสแห่งเวียน บิชอปแห่งเวียนผู้เปลี่ยนซีกิสมุนด์จากการถือลัทธิเอเรียสของบรรพบุรุษมานับถือศาสนาคริสต์อนุรักษนิยม ซิจิสมุนด์มีความศรัทธาอย่างแน่นแฟ้นจนก่อตั้งอารามอุทิศให้กับนักบุญโมริซที่อาโกนัมในวาเลส์ในปี ค.ศ. 515 ปีต่อมาซิจิสมุนด์ก็ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรเบอร์กันดี 

ความยุ่งยากของซีกิสมุนด์เริ่มขึ้นไม่นานหลังจากที่เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อพระราชโอรสทรงเป็นปรปักษ์ต่อพระองค์และทรงดูแคลนพระมเหสีองค์ใหม่ ซิจิสมุนด์จึงสั่งให้สังหารพระราชโอรส หลังจากนั้นพระองค์ก็ทรงรู้สึกบาปจนต้องเสด็จไปทำสมาธีอยู่ที่อารามที่ทรงก่อตั้งขึ้น

ในปี 523 ซีกิสมุนด์ก็ทรงนำทัพเบอร์กันดีในการต่อสู้กับชาวแฟรงก์ที่รุกรานเข้ามาที่นำโดยชิลเดอแบร์ตที่ 1, โคลแทร์ที่ 1 และ ทีโอเดอแบร์ตที่ 1 เมื่อต้องถอยหนี ซิจิสมุนด์ก็แต่งพระองค์ด้วยเครื่องทรงนักบวชและซ่อนตัวอยู่ในห้องไม่ไกลจากอารามแต่กระนั้นพระองค์ก็ทรงถูกโคลแทร์ที่ 1 จับได้และนำตัวไปยังออร์เลอ็องเพื่อไปปลงพระชนม์ หลังจากนั้นชาวเบอร์กันดีก็นับถือซีกิสมุนด์ว่าเป็นมรณสักขี พระอัฐิของพระองค์ต่อมาพบในบ่อที่คูลมิเยร์ที่ร่างของพระองค์ถูกโยนลงไป และในที่สุดซีกิสมุนด์ก็ได้รับการประกาศเป็นนักบุญ 

## อ้างอิง

* FMG on Sigimund, King of Burgundy

## ดูเพิ่ม
* นักบุญ 
* มรณสักขีของคริสเตียน

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:นักบุญชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 6
หมวดหมู่:มรณสักขีในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์บูร์กอญ
กอร็องแกล

**กอร็องแกล** () หรือ **อิงกลิชฮอร์น** () เป็นเครื่องดนตรีสากล ประเภทเครื่องเป่าลมไม้ เป็นปี่ประเภทลิ้นคู่ อยู่ในตระกูลเดียวกับโอโบแต่มีขนาดใหญ่กว่า และมีรูปร่างที่แตกต่างไปจากโอโบ ระดับเสียงต่ำกว่าโอโบและเวลาเล่นจะต้องมีสายติดกับลำตัวปี่โยงไปคล้องคอผู้เล่นเพื่อพยุงน้ำหนักของปี่ ปี่ชนิดนี้มีลำตัวยาวกว่าปี่โอโบ ดังนั้นเพื่อง่ายต่อการเป่า ส่วนที่ต่อจากที่เป่า (ลิ้น) กับลำตัวปี่จึงต้องงอโค้งเป็นมุมและเกิดคำว่า *อ็องเกล* () ขึ้น ต่อมาคำนี้ได้เพี้ยนไปกลายเป็น *อ็องแกล* () ในภาษาฝรั่งเศส ซึ่งตรงกับภาษาอังกฤษว่า English ส่วนคำว่า *กอร์* () ในภาษาฝรั่งเศส ซึ่งตรงกับภาษาอังกฤษว่า *ฮอร์น* (horn)

กอร็องแกลนอกจากมีชื่อประหลาดแล้วยังมีรูปร่างที่น่าทึ่งอีกด้วย คือส่วนที่ต่อจากที่เป่า (ลิ้นคู่) เป็นท่อลมโลหะโค้งงอติดกับลำตัวปี่ ซึ่งปี่โอโบไม่มี ตรงปลายสุดที่เป็นปากลำโพง (bell) ป่องเป็นกระเปาะกลม ๆ ซึ่งปี่โอโบมีลำโพงคล้ายปี่คลาริเนต

หมวดหมู่:เครื่องลมไม้
ซูเปอร์แมน vs มูฮัมหมัด อาลี

**ซูเปอร์แมน vs มูฮัมหมัด อาลี** () เป็นหนังสือการ์ตูน ที่นำเอาซูเปอร์ฮีโร่ที่มีชื่อเสียงอย่าง **[[ซูเปอร์แมน]]** มาสู้กับนักมวยสากลรุ่นเฮฟวี่เวทนามว่า **[[มูฮัมหมัด อาลี]]** *(เจ้าของฉายา แบล็คซูเปอร์แมน)* ในรูปของลายเส้นการ์ตูน จัดพิมพ์โดย *สนพ.ดีซีคอมิกส์* ในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ปี ค.ศ. 1978 หนา 72 หน้ากระดาษ ราคาแรกจำหน่าย 2.50 ดอลลาร์สหรัฐ อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 2010 ได้มีการจัดพิมพ์ขึ้นมาใหม่อีกครั้งด้วยเช่นกัน

## ประวัติการจัดพิมพ์

## เนื้อเรื่องย่อ

## ปก

## ข่าวลือสไปเดอร์แมน

## ฉบับพิมพ์ใหม่ 2019

## ดูเพิ่ม
* ซูเปอร์แมน
* มูฮัมหมัด อาลี
* ซูเปอร์แมนกับแบทแมน vs เอเลี่ยนกับพรีเดเตอร์

## อ้างอิง

### แหล่งข้อมูลอื่น
* Kimball, Kirk. Dial B for Blog #315 (June). 
*  Cyriaque, Lamar.  "The 5 Most Insane Celebrity Comic Book Cameos". Cracked.com. (March 19, 2008).
* "Superman vs. Muhammad Ali," Scoop: Did You Know (Feb. 25, 2006). 
* "Superman vs. Muhammad Ali," SupermanTV.net. 
* "They Are the Greatest," UGO: World of Superman: The Phantom Zone. 
## ดัชนี

หมวดหมู่:ซูเปอร์แมน
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนอเมริกัน
หมวดหมู่:การ์ตูนอเมริกัน
ประติมากรรมเฉพาะหัว

[thumb|200px |“ประติมากรรมเฉพาะหัว” ของ [Demosthenes|เดมอสเธนีสในตลาดที่เอเธนส์ดดยโพลียูคทอสรอว ราว 280 ปีก่อนคริสต์ศักราชพิพิธภัณฑ์กลิพโทเท็ค, มิวนิก]]
**ประติมากรรมเฉพาะหัว** () คือประติมากรรมเฉพาะส่วนหัว แต่บางครั้งก็อาจจะมีลำตัว ที่จะตั้งอยู่บนแท่งหินสี่เหลี่ยมเกลี้ยงๆ ที่บางครั้งตรงระดับที่เหมาะสมตอนล่างก็อาจจะแกะสลักเป็นอวัยวะเพศชายก็ได้ ลักษณะประติมากรรมชนิดนี้เริ่มทำกันในกรีกโบราณและนำมาประยุกต์ใช้โดยโรมัน และมารื้อฟื้นกันอีกครั้งในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาในรูปของรูปลักษณ์บนเสาเทิร์ม และ ประติมากรรมแอ็ทลาส

ในสมัยกรีกโบราณประติมากรรมเฉพาะหัวใช้เป็นสิ่งป้องกันความชั่วร้ายที่มักจะตั้งตรงทางแพร่ง, พรมแดนของประเทศ หรือ เขตแดนป้องกัน ก่อนหน้าที่จะกลายมาเป็นสิ่งที่พิทักษ์พ่อค้าและนักเดินทางเฮอร์มีสเป็นเทพเจ้าที่เป็นสัญลักษณ์ทางเพศที่เกี่ยวข้องกับการเจริญพันธุ์, การมีโชค, เส้นทาง และ เขตแดน ชื่อของเทพเฮอร์มีสมาจากคำว่า “herma” (พหูพจน์ “hermai”) ที่หมายถึงเสาสี่เหลี่ยมที่ทำด้วยหิน, ดินเหนียว หรือ สัมริด ที่มีประติมากรรมครึ่งตัวของหัวของเฮอร์มีสที่มักจะมีหนวด อยู่บนหัวเสาและอวัยวะเพศชายที่ฐาน เสาเฮอร์มาใช้เป็นเครื่องหมายบนถนน หรือ เขตแดน ในเอเธนส์ก็จะมีการตั้งประติมากรรมเฉพาะหัวไว้หน้าบ้านเพื่อขจัดภัยที่จะเข้ามาในบ้านและนำความโชคดีมาให้เจ้าของ อวัยวะเพศชายบนเสาก็จะได้รับการถู การรดด้วยน้ำมันมะกอกเพื่อให้โชคดี

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ประติมากรรม 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ประติมากรรม
หมวดหมู่:ประติมากรรมกรีกโบราณ
หมวดหมู่:ภาพเหมือน
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง
ห้ามจอดควาย

**ห้ามจอดควาย**เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 10 ของวงคาราบาว จัดจำหน่ายครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2533 ในรูปแบบแผ่นเสียงและเทปคาสเซตต์ ภายใต้สังกัดแว่วหวาน โดยเป็นอัลบั้มชุดแรกที่สมาชิกในวงกลับมาทำงานภายใต้ชื่อคาราบาว หลังจากที่ได้แยกย้ายกันออกไปทำอัลบั้มเดี่ยวของแต่ละคน โดยอัลบั้มนี้คงเหลือสมาชิกหลักเพียง แอ๊ด, เล็ก, เขียว และ อ๊อด 

อัลบั้มชุดนี้มีวงตาวัน มาช่วยทำดนตรีและเล่นเป็นแบ็คอัพให้ โดยให้ความสำคัญกับภาคดนตรีมากขึ้น และยังคงสอดแทรกดนตรีแนวสามช่าในอัลบั้มจำนวน 2 เพลง คือเพลงผ้าขี้ริ้ว และ ค.เขาเดียว ภาพรวมถือว่าแนวดนตรีในอัลบั้มชุดนี้มีการพัฒนาทางดนตรีและเน้นรายละเอียดมากขึ้นรวมทั้งมีซาวด์ดนตรีที่แตกต่างจากอัลบั้มชุดก่อนๆของทางวงอย่างชัดเจน 

เพลงที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในอัลบั้มชุดนี้ คือเพลง *[[สัญญาหน้าฝน]]* โดยการร้องของเขียว - กีรติ พรหมสาขา ณ สกลนคร ซึ่งเพลงนี้ ทำให้เป็นสัญลักษณ์ประจำตัวของเขียวมาจนถึงปัจจุบัน

## รายชื่อเพลง

## สมาชิกในวง
# ยืนยง โอภากุล - กีตาร์, ร้องนำ, ร้องประสาน
# กีรติ พรหมสาขา ณ สกลนคร - กีตาร์, ร้องนำ, ร้องประสาน
# ปรีชา ชนะภัย - กีตาร์, ร้องนำ, ร้องประสาน
# เกริกกำพล ประถมปัทมะ - เบส, ร้องนำ

## แบ็คอัพ
; วงตาวัน
# วงศกร รัศมิทัต - กลอง , ร้องประสาน
# พงศ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา - คีย์บอร์ด , ร้องประสาน
# มรุธา รัตนสัมพันธ์ - เพอร์คัสชั่น,เมาท์ออแกน,กีตาร์ , ร้องประสาน
# กิตติพันธ์ ปุณกะบุตร - กีตาร์ , ร้องประสาน

## มิวสิกวิดีโอ
# ผ้าขี้ริ้ว
# ดิบแดก
# สัญญาหน้าฝน
# ปอดแหก

## เกร็ด
# เพลง ค.เขาเดียว (ถึกควายทุย ภาค 10) ในอัลบั้มนี้ ถือเป็นบทเพลงภาคสุดท้ายของ ถึกควายทุย 
# เพลง คานธี เป็นเพลงที่แต่งขึ้น เพื่อยกย่อง มหาตมะ คานธี

## ความในใจ

มีเพลง สัญญาหน้าฝน ที่โดดเด่นในเชิงเห็นภาพ ผมเขียนจากความรู้สึกแบบคนอกหัก

มีเพลงอย่าง นส.3 ก.ที่ผมเขียนได้ดีอีกเพลงหนึ่ง เล็กกลับมารวมกับผมและออกทัวร์ด้วยกันอีกครั้งหนึ่ง

เพลง กอทูเล เป็นเพลงที่ผมเขียนงานด้านสิทธิมนุษย์ชนของแผ่นดินพม่า ต่อจากเพลง ฉานสเตท ที่อยู่ในชุดทำมือ

แอ๊ด คาราบาว (10.เม.ย.2533)

## การจัดจำหน่าย

## แหล่งข้อมูล

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของคาราบาว
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงไทยในปี พ.ศ. 2533
โลบะ

**โลบะ** () คืออาหารพื้นเมืองของจังหวัดภูเก็ต มีจุดกำเนิดจากมณฑลฮกเกี้ยน สามารถพบเห็นได้ในสิงคโปร์และมาเลเซีย มีอีกชื่อเรียกว่า**หง่อเฮียง** () บางทีเรียกรวมกันว่า**หง่อเฮียงโลบะ** ()  นิยมทานเป็นของว่าง ปรุงจากส่วนประกอบหลัก คือ เนื้อหมู โดยมีหัวหมู และเครื่องในหมู ต้มด้วยเครื่องพะโล้ ก่อนนำไปลวกด้วยน้ำผสมซีอิ๊วดำจนพอสุก แล้วจึงทอดด้วยน้ำมันจนผิวด้านนอกกรอบ แต่เนื้อในยังคงความนุ่มของเนื้อไว้ 

โลบะกินกับน้ำจิ้มรสหวานอมเปรี้ยวทำจากมะขามเปียกเคี่ยวกับน้ำตาลใส่พริกป่น นิยมรับประทานคู่กับเต้าหู้ทอด หรือ *เต่ากั้ว* () และ *เต่ากั้วจี่* () ซึ่งเป็นเต้าหู้ก้อนผ่าสามเหลี่ยมยัดไส้กุ้งแห้ง ก่อนนำไปทอดและ *เหจี๋* () กุ้งทอดผสมถั่วหงอกและเกี้ยน ()

thumb|หง่อเฮียง

## เกี้ยน
เกี้ยน () เรียกย่อยมาจาก **บะเกียน** ()  ซึ่งเป็นชื่อเรียกเฉพาะของอาหารชนิดหนึ่งของฮกเกี้ยน ปรุงจากหมูสับกับไส้อื่น ๆ กุ้ง ปู มันแกว และผงพะโล้ () ห่อด้วยฟองเต้าหู้หรือร่างแหหมูให้เป็นเส้นคล้ายจ๊อ นำไปนึ่งให้สุกแล้วจึงทอดหรือชุบแป้งทอด

### ที่มา
**เกี้ยน** มีจุดกำเนิดมาจากเมืองเจียงจิวหรือจางโจว (）ในมณฑลฮกเกี้ยนช่วงสมัยราชวงศ์ซ่ง นิยมทำเป็นเครื่องเส้นไหว้ในเทศกาลต่าง ๆ และนิยมทำรับประทานในงานมงคลและอวมงคล ต่อมาเกี้ยนได้ติดตามผู้อพยพชาวฮกเกี้ยนจากเมืองเจียงจิว เผยสู่ไต้หวัน สิงคโปร์ มาเลเซีย ไทย

### ชื่อเรียกอื่น ๆ
* จังหวัดภูเก็ตนิยมเรียกว่า **เกี้ยน** () กร่อนมาจาก **บะเกียน** ()
* ไต้หวัน เรียกว่า  **เกกึ้ง** หรือ **กวยกึ้ง** () ส่วนในภาคใต้ของไต้หวันนิยมเรียก **บะเกียนอ่า** () หรือ **เกี้ยนอา** () บางส่วนเรียกว่า **บะกึ้ง** ()
* มณฑลฮกเกี้ยนในเมืองจังโจวเรียกว่า **บะกุย** () ส่วนเมืองเฉวียนโจวเรียก **กวยกึ่ง** () ส่วนในเมืองเซี่ยเหมินเรียก **งอเฮียง** () หรือ **หง่อเฮียงกึ้ง** ()
* สิงคโปร์และมาเลเซีย มีเรียกทั้ง **งอเฮียง** (), **หง่อเฮียงกึ้ง** () และ **บะเกียน** ()


菁桐雞管 20151017.jpg|เกี้ยนในไต้หวันหรือที่เรียกกันว่า**เกกึ้ง** ()
Penang Loh Bak .jpg|เกี้ยนในมาเลเซียหรือที่เรียกกันว่า**งอเฮียง** ()


## อ้างอิง
* สุทัศน์ ศุกลรัตนเมธีและอติพจน์ ศรีสุคนธ์. **หรอยอย่างแรง**. กทม: ตู้กับข้าว 2557. 
* 呂增娣，《臺北老味道》，台北畫刊，2006年（民95年）10月號

หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อหมู
หมวดหมู่:อาหารว่าง
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคใต้
หมวดหมู่:อาหารฝูเจี้ยน
หมวดหมู่:อาหารฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:อาหารมาเลเซีย
หมวดหมู่:อาหารสิงคโปร์
หมวดหมู่:อาหารอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ขนมของชาวจีน
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาแต้จิ๋ว
ผู้หญิง 5 บาป

**ผู้หญิง 5 บาป** () ภาพยนตร์ไทยแนวตลกร้าย นำแสดงโดย คลาวเดีย จักรพันธุ์, กมลชนก เวโรจน์, ศลยา ปิ่นนรินทร์, ชุติมา เอเวอรี่, ทอฝัน จิตธาราทิต ร่วมด้วยนักแสดงรับเชิญมากมาย โอลิเวอร์ บีเวอร์, เด๋อ ดอกสะเดา, พะเยาว์ พัฒนพงศ์, พยงค์ มุกดา, สุขุม นวลสกุล, นินนาท สินไชย,เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์,นรีกระจ่าง คันธมาส, เจ้ากอแก้วประกายกาวิล ณ เชียงใหม่, กษาปณ์ จำปาดิบ, เมืองชัย กิตติเกษม, พงษ์สิทธิ์ คำภีร์, บุญยอด สุขถิ่นไทย, อัญชลีพร กุสุมภ์, เกรียงศักดิ์ สกุลชัย, ศิริศักดิ์ นันทเสน, กพล ทองพลับ, สุรัช ทับวัง กำกับการแสดงโดย สุกิจ นรินทร์

## คำโปรย
**เสน่ห์ปรายตาจิก บวกจริตนิดหน่อย ร้อยทั้งร้อยก็เสร็จเรียบ* 

**คำเตือน : ระวังความซวยเพราะความสวยของผู้หญิง*

## เรื่องย่อ
แอน (ศลยา ปิ่นนรินทร์), จอย (ทอฝัน จิตธาราทิต),   ก้อย (กมลชนก เวโรจน์), แหม่ม (ชุติมา เอเวอรี่),  จุ๋ม (คลาวเดีย จักรพันธุ์) สาวทั้ง 5 เป็นเพื่อนรักมาตั้งแต่เรียนมัธยม เมื่อเรียนจบและแยกย้ายกันไปต่างคนก็ต่างมีวิถีชีวิตของตนเอง จนกระทั่งวันหนึ่งทุกคนได้มาเจอกันในงานศพแห่งหนึ่ง และคืนวันนั้นทุกคนก็ค้างคืนที่บ้านของจุ๋ม เมื่อได้ดื่มไวน์เข้าไปพอมึน ๆ เรื่องราวของประสบการณ์ทางเพศของแต่ละคนต่างก็ถูกถ่ายทอดออกมาเป็นเรื่องเล่า ซึ่งแต่ละคนต่างก็เป็นเรื่องราวที่ไม่น่าเชื่อ แม้กระทั่งจุ๋มคนที่ดูเหมือนว่าจะเงียบเรียบร้อยที่สุด แต่ปรากฏว่าประสบการณ์ของเธอนั้นหวือหวาที่สุด

## เสียงวิจารณ์
ผู้หญิง 5 บาป เป็นภาพยนตร์ตลกหนัก (black comedy) ซึ่งหาไม่ได้ง่ายนักในภาพยนตร์ไทย โดยแบ่งออกเป็นเรื่องเล่าของแต่ละคนรวมทั้งหมด 5 เรื่อง และแต่ละเรื่องมีการหักมุมตอนจบ  แต่ว่าเมื่อเข้าฉายแล้ว เสียงวิจารณ์แทบเป็นไปในทางเดียวกันคือ ไม่ดีเลย เพราะตลอดทั้งเรื่องมีแต่เรื่องของการมีเพศสัมพันธ์ของทั้ง 5 สาว ซึ่งผิดศีลธรรมทั้งหมด อีกทั้งมุกตลกก็เป็นตลกฝืด เช่น การพูดถึงแฮร์รี่ พ็อตเตอร์ในตอนสุดท้ายของจุ๋ม รวมถึงภาพโปสเตอร์ที่ไม่เหมาะสมด้วย ที่มีตัวละครบางตัวแสดงท่าทางกินไส้กรอกและกล้วยอย่างกระหายอยาก ว่าส่อไปในทางความต้องการทางเพศอย่างโจ่งแจ้ง

ต่อมา ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ถูกกล่าวถึงอีกครั้ง เมื่อมีการกล่าวหากันทางการเมืองว่า นายบุญยอด สุขถิ่นไทย ซึ่งเป็น ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์ กรุงเทพมหานคร ได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วยซึ่งเป็นภาพยนตร์ระดับอาร์ และจี้ให้นายบุญยอดลาออก ทั้ง ๆ ที่บทของนายบุญยอดนั้นมิได้เกี่ยวอะไรกับฉากหวือหวาเลย

ซึ่งแม้จะผ่านไปหลายปี แต่ก็ยังมีผู้พูดถึงภาพยนตร์เรื่องนี้ในแง่ลบอยู่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* [ผู้หญิง 5 บาป จากเว็บไซต์[sanook]]
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยหมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2545

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลกไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อีโรติกหมวดหมู่:ภาพยนตร์ระดับอาร์
ผลการแข่งขันฟุตบอลทีมชาติไทย

ต่อไปนี้คือ "ผลการแข่งขันฟุตบอลทีมชาติไทย"

## ผลการแข่งขัน

### 1940s

### 1950s

### 1960s

### 1970s

### 1980s

### 1990s

### 2000s

### 2010s

### 2020s
จังหวัดปีเรเน-อัตล็องติก

**ปีเรเน-อัตล็องติก** (, ; กัสกอญ/;  หรือ ) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส ชื่อปีเรเน-อัตล็องติกมาจากชื่อเทือกเขาพิรินีประสมกับชื่อมหาสมุทรแอตแลนติก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 682,621 คน

## ประชากร
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1801:

## ดูเพิ่ม
* หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส 
* จังหวัดในประเทศฝรั่งเศส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  เว็บไซต์สภาจังหวัด 
*  เว็บไซต์จังหวัด
*  Archives of the Pyrenees-Atlantiques department website 
*  Photography Panoramics 360° website 
*  
*  Pyrenees-Atlantiques Monuments, Villages, Walks and Attractions
*  Information on living, working and visiting Pyrenees Atlantiques


ปีเรเน-อัตล็องติก
จังหวัดปีเรเน-ออรีย็องตาล

**ปีเรเน-ออรีย็องตาล** (, ; , ; , ) เป็นจังหวัดในแคว้นอ็อกซีตานีในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดปีเรเน-ออรีย็องตาลตั้งอยู่ทางตอนใต้ของฝรั่งเศส มีพรมแดนติดกับประเทศสเปนและทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 479,979 คน

## ประชากร
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1793:

## ดูเพิ่ม
* แคว้นอ็อกซีตานี 
* หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*  เว็บไซต์สภาจังหวัด
*  เว็บไซต์จังหวัด
*  
*  


ปีเรเน-ออรีย็องตาล
จังหวัดเนียฟวร์

**เนียฟวร์** (, ) เป็นจังหวัดในแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเตในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดนีแยฟวร์ตั้งชื่อตามชื่อแม่น้ำเนียฟวร์ ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนกลางของฝรั่งเศส จังหวัดนี้มีประชากร 204,452 คนใน ค.ศ. 2019

เนียฟวร์เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดเดิมที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 ที่ก่อตั้งขึ้นจากบางส่วนของอดีตจังหวัดนีแวร์แน

## ประชากร
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1801:

## ดูเพิ่ม
* แคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต 
* หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์จังหวัด
* เว็บไซต์สภาจังหวัด

*  
* Official website of the Departmental Touristic Agency of Nièvre in Burgundy


เนียฟวร์
จังหวัดแอน

**แอน** (, ; ) เป็นจังหวัดในแคว้นโอดฟร็องส์ในประเทศฝรั่งเศส ชื่อจังหวัดแอนตั้งตามชื่อแม่น้ำแอน ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนเหนือของฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 531,345 คน

## ประวัติ
จังหวัดแอนเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดเดิมที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 ที่ก่อตั้งขึ้นจากบางส่วนของอดีตจังหวัดอีล-เดอ-ฟร็องส์และช็องปาญ

ป่าในบริเวณจังหวัดแอนถูกทำลายไปเสียมากระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

## ประชากร
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1791:

## ดูเพิ่ม
* แคว้นโอดฟร็องส์ 
* หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  เว็บไซต์จังหวัด
*  เว็บไซต์สภาจังหวัด
*  Set up your business in Aisne
*  Chamber of Commerce and Industry of Aisne
*  Chamber of Trades of Aisne
*  Aisne Chamber of Agriculture
*  Aisne Development Agency
*  Official Tourist Board
* Dmoz 
* Département de l’Aisne The Accounts of the Communes in fiscal groupings—Individual data for budget, consolidated data for the "Principle Budget and budget annexes"


แอน
จังหวัดอาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์

**อาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์** (, ; ) เป็นจังหวัดในแคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดอาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดพรอว็องส์ ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 164,308 คน

## ประวัติ
นอร์-เดอ-พรอว็องส์ที่เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดเดิมที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 แยกตัวออกเป็นโอต-พรอว็องส์และบาซาลป์

เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1793 จังหวัดโวกลูซได้รับการก่อตั้งขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดบุช-ดูว์-โรน, โดรม และบาซาลป์

เมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1970 จังหวัดบาซาลป์ก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "อาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์"

## ประชากร

## ดูเพิ่ม
* แคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ 
* หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*  เว็บไซต์จังหวัด
*  เว็บไซต์สภาจังหวัด


อาลป์-เดอ-โอต-พรอว็องส์
จังหวัดโอตซาลป์

**โอตซาลป์** (, ; , ) เป็นจังหวัดในแคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ ประเทศฝรั่งเศส ชื่อจังหวัดโอตซาลป์ตั้งตามชื่อเทือกเขาแอลป์ ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 141,220 คน

## ประวัติ
โอตซาลป์ เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดเดิมที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 ที่ประกอบด้วยบริเวณทางตะวันออกเฉียงใต้ของอดีตจังหวัดโดฟีเน (Dauphiné) และบริเวณทางตอนเหนือของพรอว็องส์

## ประชากร
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1791:

## ดูเพิ่ม
* แคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ 
* หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*

*  เว็บไซต์จังหวัด
*  เว็บไซต์สภาจังหวัด 
*  Tourist office Website


โอตซาลป์
จังหวัดอาลป์-มารีตีม

**อาลป์-มารีตีม** (, ; ; ) เป็นจังหวัดในแคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ ประเทศฝรั่งเศส จังหวัดอาลป์-มารีตีมตั้งชื่อตามชื่อเทือกเขาแอลป์ ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้สุดของฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 1,094,283 คน

อาลป์-มารีตีมเดิมก่อตั้งโดยออกุสตุส ซีซาร์เป็นตำบลทางทหารของโรมันโบราณเมื่อ 14 ปีก่อนคริสต์ศักราช และกลายเป็นจังหวัดโรมันเต็มตัวในคริสต์ศตวรรษที่หนึ่ง

## ประชากร

ตอนที่นิสเข้าเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1860 เมืองนี้ยังคงมีขนาดเล็ก โดยมีประชากรน้อยกว่า 200,000 คน อย่างไรก็ตาม ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ประชากรเริ่มเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วจาก 300,000 คนในตอนต้นกลายเป็นมากกว่าล้านคน ประชากรส่วนใหญ่อยู่ในวัยชราเนื่องจากมีผู้เกษียณย้ายเข้ามาในพื้นที่นี้ ประชากรร้อยละ 90 อาศัยอยู่ในเขตเมือง เช่น อ็องติบ, กาน, กรัส, นิส และม็องต็อง

ด้วยจำนวนประชากร 1,083,310 คนใน ค.ศ. 2017 ทำให้อาลป์-มารีตีมเป็นจังหวัดที่มีประชากรมากเป้นอันดับที่ 20 ของประเทศ INSEE รายงานว่า เด็กที่เกิดใน ค.ศ. 2011 ที่จังหวัดอาลป์-มารีตีม มีพ่อแม่อย่างน้อยหนึ่งคนที่เกิดในต่างประเทศ (ไม่รวมเชื้อชาตื) ร้อยละ 39.5 โดยมีพ่อที่เกิดในแอฟริกาเหนือร้อยละ 15.4

## ดูเพิ่ม
* แคว้นพรอว็องซาลป์-โกตดาซูร์ 
* หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*  เว็บไซต์จังหวัด
*  เว็บไซต์สภาจังหวัด
*  Musical traditions in the Alpes-Maritimes department
*  About.com 
* Archeo-alpi-maritimi 
* Alpes Maritimes, 1450–1550, Altar Pieces and Frescoes 


อาลป์-มารีตีม
วิก 07

**วิก 07** เป็น รายการโทรทัศน์ไทย ประเภทละครเวทีแนวหรรษา ของบริษัท เจเอสแอล และเป็นรายการแรกของบริษัทที่ออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

## ประวัติ
รายการ "วิก 07" หรือ "วิก 07 โชว์" สร้างสรรค์โดย พิไลวรรณ บุญล้น,  วัชระ แวววุฒินันท์ และอีกหลายท่าน  ออกอากาศครั้งแรกวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 โดยเสนอเป็นประจำทุกเย็นวันอาทิตย์ ทางช่อง 7 สี โดยเป็นรายการละครเวทีที่เสนอเรื่องราวสมมติซึ่งเปลี่ยนไปทุกสัปดาห์  ด้วยรูปแบบการนำเสนอที่สนุกสนาน ชวนหัว เข้าถึงผู้ชมได้ง่าย    ลักษณะการถ่ายทำใช้โรงถ่าย (Studio) ของเจเอสแอล เป็นโรงละครเวทีตลอดเรื่อง  รายการนี้ประสบความสำเร็จจากความนิยมของผู้ชมทั่วประเทศ  และได้สร้างคนเขียนบท รวมทั้งนักแสดงมากมาย จนมีการแจกรางวัล * "วิก 07 ทองคำ"* ตามมา  กระทั่งรายการต้องยุติลงในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 ก่อนจะเปลี่ยนรูปแบบและชื่อรายการเป็น *"[[ศูนย์ 07]]"* และ *"[[07 โชว์]]"* ตามลำดับ

## ระยะเวลาออกอากาศ
เดิมออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 17.50 - 18.20 น. แต่ในปี พ.ศ. 2532 เป็นต้นมา รายการได้เพิ่มเวลาเป็น 1 ชั่วโมง โดยเสนอในเวลา 17.30 - 18.30 น. บางช่วงเริ่มเวลา 17.00 - 18.00 น. และในบางครั้งอาจเริ่มเวลาเร็วกว่าเดิม กรณีมีการถ่ายทอดสดรายการพิเศษ   โดยออกอากาศทางช่อง 7 สีตรงกับชื่อรายการมาตลอด 

นอกจากนี้ ยังได้จัดรายการพิเศษ "วิก 07 กะพริบวันหยุด" ในวันหยุดนักขัตฤกษ์ ปี พ.ศ. 2533 - พ.ศ. 2536 โดยเป็นการแสดงละครเรื่องพิเศษตามรูปแบบของวิก 07 แต่ใช้ผู้ดำเนินรายการจากรายการ จันทร์กะพริบ

## พิธีกร
เนื่องจาก "วิก 07" เป็นละครเวที แต่ใช้คำว่า "รายการ" นำหน้า ซึ่งต้องมีพิธีกรดำเนินรายการด้วย   รายการนี้มีการเปลี่ยนตัวพิธีกรหลายรุ่น โดยคนแรกคือ วัชระ ปานเอี่ยม  จนในปี พ.ศ. 2533 เปลี่ยนเป็น ไกรวิทย์ พุ่มสุโข, สมบัติ เมทะนี และ สัญญา คุณากร ตามลำดับ  นอกจากนี้ยังมีอีกหลายท่านที่มาเป็นผู้ช่วยพิธีกร โดยทำหน้าที่เกริ่นนำละครในตอนต้น การแสดงหน้าม่าน และแนะนำนักแสดงในตอนท้ายรายการ

## ศึกรักประกาศิต
ในรายการ วิก 07 นอกจากละครจบในตอนที่สลับสับเปลี่ยนทุกสัปดาห์แล้ว  ยังมีละครที่ดำเนินเรื่องราวอย่างต่อเนื่อง จนมีการทำเป็นภาคต่อหลายครั้ง ได้แก่เรื่อง "**ศึกรักประกาศิต**"   โดยแสดงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 จนถึงเทปสุดท้ายของรายการในต้นปี พ.ศ. 2538 นำแสดงโดย จรัล มโนเพ็ชร, ผุสชา โทณะวณิก ร่วมด้วยนักแสดงชื่อดังในแต่ละภาค  และยังได้มีการจัดแสดงละครเวทีต่อสาธารณชน  ณ หอประชุมใหญ่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย ในวันที่ 31 มกราคม - 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 

## รางวัล
* รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ปี 2530 ประเภทละครชวนหัวชุดดีเด่น 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เพลงละคร ศึกรักประกาศิต ในวิก 07
* ละคร ศึกรักประกาศิต ในวิกศูนย์วัฒนธรรม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2530
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์โดยเจเอสแอล