open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
แทนกันยีกา

**แทนกันยีกา** (,) หรือชื่ออย่างเป็นทางการในภายหลัง **สาธารณรัฐแทนกันยีกา** เป็นรัฐเอกราชในแอฟริกาตะวันออกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1961 ถึง ค.ศ. 1964 แทนกันยีกาตั้งอยู่ระหว่างมหาสมุทรอินเดียและแอฟริกาเกรตเลกส์ ได้แก่ ทะเลสาบวิกตอเรีย, ทะเลสาบมาลาวี และทะเลสาบแทนกันยีกา ได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักรเป็นดินแดนเครือจักรภพในวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1961 กลายเป็นสาธารณรัฐในเครือจักรภพแห่งชาติในปีถัดมาเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1962  ในวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1964 แทนกันยีกาได้ร่วมกับหมู่เกาะแซนซิบาร์จัดตั้ง *สหสาธารณรัฐแทนกันยีกาและแทนซาเนีย* และเปลี่ยนชื่อเป็น *[[ประเทศแทนซาเนีย|สหสาธารณรัฐแทนซาเนีย]]* ในปีนั้น

เดิมแทนกันยีกาประกอบด้วยอาณานิคมของอังกฤษและเยอรมนีในนามของเยอรมันแอฟริกาตะวันออก (German East Africa) ซึ่งภายหลังอังกฤษนำไปอยู่ใต้อาณัติของสันนิบาตชาติเมื่อ ค.ศ. 1922  ภายหลังเปลี่ยนไปเป็นเขตแดนในความดูแลของสหประชาชาติหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ส่วนอื่นของเยอรมันแอฟริกาตะวันออกกลายเป็นดินแดนในอารักขาของเบลเยียม ในที่สุดก็กลายเป็นประเทศรวันดาและประเทศบุรุนดีในที่สุด

## อ้างอิง


หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2504
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2507
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปแอฟริกา
ท
ท
หมวดหมู่:อดีตรัฐสมาชิกสหประชาชาติ
หมวดหมู่:อดีตสาธารณรัฐ
ยูเอสเอส จอร์จ วอชิงตัน (CVN-73)

**ยูเอสเอส ''จอร์จ วอชิงตัน'' (CVN-73)** () เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินพลังงานนิวเคลียร์ลำดับที่ 6 ในกลุ่มเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ และเรือรบลำที่ 4 ของกองทัพเรือ ที่ตั้งชื่อตามประธานาธิบดีคนแรกของสหรัฐ จอร์จ วอชิงตัน เรือลำนี้เข้าประจำการเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 1992

ในปี 2011 เรือลำนี้ได้เป็นหนึ่งในเรือที่เข้าช่วยเหลือในสึนามิที่ประเทศญี่ปุ่น และได้เคลื่อนออกจากญี่ปุ่นภายหลังจากที่จอดที่โยโกซึกะ และตรวจพบสารกัมมันตรังสีที่รั่วไหลมาจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟุกุชิมะไดอิชิ 

ในปี 2011 ในเหตุการณ์อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 เรือลำนี้ได้วางแผนเข้ามาช่วยเหลือผู้ประสบภัยในประเทศไทย แต่ได้ถอนตัวออกเนื่องจากความสับสนของคำสั่งจากทางรัฐบาลไทย

## อ้างอิง

* U.S. Aircraft Carriers Stopped over in Hong Kong (The ''George Washington'', 29 October 2009) 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* USS ''George Washington'' official website 
* USS ''George Washington'' webpage
* JapanBases #1 Informational Community Website 
* Maritimequest USS George Washington CVN-73 Photo Gallery
* USS George Washington history at U.S. Carriers
* ''Commander Carrier Strike Group Five / Commander Task Force Seventy / Commander Battle Force Seventh Fleet'' Official Website 
* ''Commander Carrier Strike Group Five'' Official Website 

จ
หมวดหมู่:เรือในสังกัดกองทัพเรือสหรัฐ
หมวดหมู่:เรือบรรทุกอากาศยาน
จ
หมวดหมู่:จอร์จ วอชิงตัน
เทวดาหน้าโฉด

**เทวดาหน้าโฉด** () เป็นหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น ประพันธ์โดย "โนริฮิโร่ ยากิ" (Norihiro Yagi)  ตีพิมพ์ครั้งแรก(ญี่ปุ่น)ในปี  ค.ศ. 1992 โดยสำนักพิมพ์ชูเอชะ ตีพิมพ์ครั้งแรก(ไทย)ในปี  ค.ศ. 2003 โดยสำนักพิมพ์เนชั่นเอ็ดดูเทนเมน์ (Nation Group)ออกวางจำหน่ายแล้ว (ไทย) 15 เล่ม เทวดาหน้าโฉดยังไม่มีการสร้างเป็นอนิเมะ                                                                                                                                                                              
## เนื้อเรื่องโดยย่อ
**เทวดาหน้าโฉด**เป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่มจิตใจดีแต่หน้าตาราวกับปีศาจ จึงมักสร้างความเข้าใจผิดให้คนรอบข้างเสมอ เวลาโกรธ คิตาโน่ จะมีพลังบ้ามากและด้วยพลังนี้เองทำให้สามารถโค่นโคจิมะ แห่งโรงเรียน ม.ปลาย ฮาคุอุน ลงได้ ชื่อเสียงจึงลือกระฉ่อนและได้รับการยอมรับให้เป็นหัวโจกแห่งเฮคิคู แบบไม่ได้ตั้งใจ
## รายชื่อตัวละคร
***คิตาโน่ เซอิจิโร่** เด็กหนุ่มหัวใจเทวดาใบหน้าปีศาจ ขึ้นมาเป็นขาใหญ่แห่งโรงเรียนม.ปลายเฮคิคูทันทีที่ย้ายเข้ามาเพราะหน้าตา ถึงจะโดนคนเข้าใจผิดต่างๆนานาแต่เขาก็มีความสุขกับชีวิตในโรงเรียน
***โคอิโซ เรียวโกะ** ลูกสาวเจ้าของสำนักโคจิบุตซึสายโคอิโซเป็นคนเดียวที่รู้ว่าคิตาโน่นิสัยดี อ่อนโยน และมีพรสวรรค์ด้านการต่อสู้
***ทาเคฮิสะ ยูจิ** ฝีมือดี มีชื่อเสียงด้านต่อยตีมาตั้งแต่ม.ต้น หลังจากถูกพักการเรียนทาเคฮิสะได้ซัดกับคิตาโน่และแพ้ย่อยยับ จนได้กลายมาเป็นลูกน้องที่ซือสัตย์และภักดี
***ชิราทาคิ อิคุโนะ** ลูกของชิราทาคิครูแนะแนวพิเศษที่ถูกส่งตัวมาให้กำจัดคิตาโน่ คิดว่าตนเองแน่ แต่แพ้เรียวโกะ และได้เปิดใจหลังการต่อสู้ครั้งนั้น จนกลายมาเป็นเพื่อนกัน
***คุโรดะ** อดีตขาใหญ่ของโรงเรียนม.ปลายเฮคิคูแอบชอบเรียวโกะอยู่ฝ่ายเดียว
***ชิราทาคิ** ครูแนะแนวพิเศษที่ถูกส่งตัวมาให้กำจัดคิตาโน่แต่กลับใช้ลูกสาวตนเองให้ไปจัดการแทน
***อิคุโกะ** เพื่อนของเรียวโกะ
***โคอิโซ เฮโซ** เจ้าของสำนักโคจิบุตซึสายโคอิโซเป็นพ่อของเรียวโกะ
### ตัวละครอื่น
***โองิสึ**
***พ่อของคิตาโน่**
***แม่ของคิตาโน่**
***ป๊ะป๋า ฮัลฟอร์ด**  (ปรากฏตัวในเล่ม 13)
***เรโอ ฮัลฟอร์ด** (ปรากฏตัวในเล่ม 13)
***ซานะ ฮัลฟอร์ด** (ปรากฏตัวในเล่ม 13)

## รายชื่อตอน

1
2
3
4

หมวดหมู่:มังงะ
โทกูงาวะ อิเอชิเงะ

**โทกูงาวะ อิเอชิเงะ** () เป็น โชกุน ลำดับที่ 9 ของ รัฐบาลเอโดะ ของ ญี่ปุ่น

เป็นบุตรชายคนโตของ โทกูงาวะ โยชิมูเนะ มารดาของเขาเป็นบุตรสาวของ โอกูโบะ ทาดานาโอะ รู้จักในชื่อ โอซูมะ โนะ กาตะ มารดาของเขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1713 เมื่อเขาอายุเพียง 2 ขวบ เขาจึงได้รับการเลี้ยงดูโดย โอกอน โนะ กาตะ ภรรยาน้อยของโยชิมูเนะ แต่ต่อมาโอกอนได้ให้กำเนิด โทะกุงะวะ มุเนะตะเกะ ดังนั้นเขาจึงได้รับการเลี้ยงดูจากภรรยาน้อยของโยชิมูเนะอีกคนหนึ่งคือ โอกูเมะ โนะ กาตะ ในฐานะ บุตรชายแท้ ๆ ของเธอ

ชื่อในวัยเด็กของเขาคือ นางาโตมิมารู (長福丸) เขาเข้าพิธี เก็มปูกุ ในปี ค.ศ. 1725 ภรรยาเอกของเขาเป็นพระธิดาของ เจ้าชายคูนินางะ ภรรยาน้อยของเขา โอโก เป็นบุตรสาวของข้าราชสำนักที่ได้ติดตามภรรยาเอกของเขาจากราชสำนักมายังรัฐบาลโชกุนใน เอโดะ ภรรยาน้อยที่มีอัธยาศัยดีที่มีชื่อเสียงคนนี้คือมารดาของอิเอฮารุ ที่จะกลายเป็นทายาทของอิเอชิเงะ

## อ้างอิง

      
            

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2255
หมวดหมู่:โชกุน
หมวดหมู่:ตระกูลโทกูงาวะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเอโดะ
หมวดหมู่:โชกุนโทกูงาวะ
โทกูงาวะ อิเอฮารุ

**โทะกุงะวะ อิเอะฮะรุ** () เป็นโชกุนลำดับที่ 10 ของ รัฐบาลเอโดะ ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1760 ถึงปี ค.ศ. 1786

ในสมัยของโชกุนอิเอะฮะรุ อำนาจการปกครองส่วนใหญ่ตกอยู่ที่ ทะนุมะ โอะกิสึงุ (Tanuma Okitsugu, 田沼意次) และเรียกว่า สมัยของทะนุมะ (Tanuma-jidai, 田沼時代) ทะนุมะได้ทำการปฏิรูปเศรษฐกิจของญี่ปุ่น แต่ได้ชื่อว่าเป็นขุนนางที่ทุจริตฉ้อฉลและชั่วร้ายที่สุดในสมัยเอโดะ ใครก็ตามที่ต้องการตำแหน่งสูงส่งใน*บะกุฟุ*จำเป็นที่จะต้องติดสินบนทะนุมะ โอะกิสึงุ

ในสมัยของโชกุนอิเอะฮะรุเกิดภัยพิบัติขึ้นถึงสองครั้งในญี่ปุ่น ได้แก่ ไฟไหม้ครั้งใหญ่ปีเมวะ (Meiwa-no-daika, 明和の大火) ใน ค.ศ. 1772 และทุพภิกขภัยปีเท็นเม (Tenmei-no-daikikin, 天明の大飢饉) ใน ค.ศ. 1782 ถึง 1787 ในสมัยของโชกุนอิเอะฮะรุ หัวหน้าสถานีการค้า (Opperhoofd) ของฮอลันดาที่เกาะเดะจิมะชื่อว่า ไอแซค ทิตซิงฮ์ (Isaac Titsingh) ได้เข้าพบโชกุนอิเอะฮะรุ เป็นสมัยที่*[[รังงะกุ]]* (Rangaku, 蘭学) หรือศิลปวิทยาการตะวันตกนั้นเจริญรุ่งเรืองมากในญี่ปุ่น

โทะกุงะวะ อิเอะโมะโตะ (Tokugawa Iemoto, 徳川家基) บุตรชายเพียงคนเดียวของโชกุนอิเอะฮะรุ ได้เสียชีวิตลงในค.ศ. 1779 ด้วยอายุสิบแปดปี ใน ค.ศ. 1781 บะกุฟุได้เลือกโทะกุงะวะ อิเอะนะริ (Tokugawa Ienari, 徳川家斉) จากตระกูลโทะกุงะวะสาขาฮิโตะสึบะชิ (Hitotsubashi-Tokugawa-ke, 一橋徳川家) มาเป็นบุตรบุญธรรมและทายาทของโชกุนอิเอะฮะรุ โชกุนอิเอะฮะรุถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1786

## ดูเพิ่ม
* ทะนุมะ โอะกิสึงุ

## อ้างอิง

      
            

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2280
หมวดหมู่:โชกุน
หมวดหมู่:ตระกูลโทะกุงะวะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเอโดะ
หมวดหมู่:โชกุนโทกูงาวะ
จัง เหิง (นักบวช)

**จัง เหิง** (; ; ค.ศ. 78, มณฑลเหอหนาน - ค.ศ. 139, ลั่วหยาง) ปราชญ์ชาวจีน นักพรต สังฆราชศาสนาเต๋า ในราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นบุคคลผู้มีความรู้ในหลาย ๆ ด้านสาขา ไม่ว่าจะเป็นคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์หรือวรรณคดี

## ด้านธรณีวิทยา
ผลงานที่ผู้คนยกย่องเขามากที่สุด คือด้านภูมิศาสตร์และธรณีวิทยา ซึ่งประเทศจีนมักจะประสบภัยพิบัติทางแผ่นดินไหวอยู่เสมอ จังได้สร้างสิ่งประดิษฐ์ของเขาที่มีชื่อว่า *ตี้ตงอี* (Earth Motion Instrument) ซึ่งเป็นเครื่องวัดแรงสั่นสะเทือนชิ้นแรกของโลก มีลักษณะทั่วไป คือ มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 เมตรทำจากทองสัมฤทธิ์ มีก้านทองแดงบาง ๆ 8 อัน ปลายข้างหนึ่งของก้านติดกับแกนกลางรูปไข่ อีกข้างหนึ่งติดกับมังกร 8 หัว ซึ่งเท่ากับจำนวนก้านทองแดง (หันไปยังทิศทั้งแปด) โดยมังกรแต่ละหัวจะคาบลูกบอลทำจากทองแดงไว้ในปาก ใต้หัวมังกรมีกบอ้าปากรับลูกบอล เมื่อเกิดเหตุแผ่นดินไหวทางทิศที่อยู่ใกล้กับลูกบอลทั้ง 8 ทิศ (ทิศใดทิศหนึ่ง) ลูกบอลก็จะหล่นจากปากมังกร และลงไปยังปากกบ และทำให้กระดิ่งดังขึ้นแจ้งเตือนให้ราชสำนักได้รับรู้ และมีอยู่ครั้งหนึ่งเมื่อปี ค.ศ. 138 ลูกบอลทางทิศตะวันตกได้ทำให้กระดิ่งดัง ซึ่งจังได้กราบทูลพระจักรพรรดิทรงทราบถึงการค้นพบของเขาและ 2 วันต่อมา ความสงสัยเรื่องเครื่องมือของจังเริ่มก่อตัวขึ้น และวันที่ 3 มีม้าเร็วมาส่งข่าวว่าห่างออกไป 500 กิโลเมตรเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ จึงทำให้จางรอดจากโทษ

## ด้านดาราศาสตร์
จังเป็นคนที่มีความเก่งกาจสูงมาก เขาได้สร้างสรรค์สิ่งดี ๆ เอาไว้ให้วงการดาราศาสตร์จากการสังเกตท้องฟ้า จังอนุมานอย่างถูกต้องว่าดวงอาทิตย์ทำให้ดวงจันทร์ส่องสว่าง และจันทรคราสเกิดจากเงาของโลกเคลื่อนผ่านผิวดวงจันทร์ เขาทำแผนที่ท้องฟ้าอย่างละเอียด บันทึกดาวที่สุกสว่างอยู่บนท้องฟ้ารวมทั้งสิ่งที่มีขนาดเล็กจำนวน 2,500 ดวงใน 124 กลุ่มดาวและตั้งชื่อดาว 320 ชื่อ เขารวมดาวบนท้องฟ้าว่ามี 11,520 ดวง นอกจากนี้จังยังได้เขียนหนังสือเกี่ยวกับดาราศาสตร์ไว้จำนวนหนึ่ง เล่มที่โด่งดังที่สุดชื่อว่า Lin Xian

ในหนังสืออีกเล่มชื่อว่า Hun-i-chu เขาได้วาดโครงสร้างจักรวาลและตำแหน่งของโลกตามความรู้สึกของเขา เขาบรรยายว่า "ท้องฟ้าเหมือนไข่ไก่" กลมเหมือนลูกปลายหน้าไม้ โลกเหมือนไข่แดงในฟองไข่ ทอดตัวโดยลำพังอยู่ตรงกลาง ท้องฟ้านั้นกว้างใหญ่ แต่โลกเล็กนิดเดียว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ขุนนางสมัยราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:นักวิทยาศาสตร์ชาวจีน
หมวดหมู่:นักประดิษฐ์ชาวจีน
หมวดหมู่:วิศวกรเครื่องกลชาวจีน
หมวดหมู่:นักภูมิศาสตร์ชาวจีน
หมวดหมู่:นักคณิตศาสตร์ชาวจีนโบราณ
โรงเรียนแก่งคอย

**โรงเรียนแก่งคอย** เป็นโรงเรียนรัฐบาลประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระบุรี สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่บริเวณถนนสุดบรรทัด ตำบลแก่งคอย อำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรี เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายแบบสหศึกษา และเป็นโรงเรียนประจำอำเภอแก่งคอย

## ประวัติ
**โรงเรียนแก่งคอย** ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2494 โดยอาศัยวัดแก่งคอยเป็นสถานที่เรียนชั่วคราว และมีนายฉ่ำ ทองคำ รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่ ซึ่งต่อมาได้รับการบริจาคที่ดินจำนวน 6 ไร่จากพระพายัพพิริยกิจให้เป็นสถานที่ตั้งโรงเรียน โดยยกให้เป็นกรรมสิทธิ์ของกรมวิสามัญศึกษาและก่อสร้างอาคารเรียนในปีเดียวกัน

ในปี พ.ศ. 2497 พระพายัพพิริยกิจได้ยกที่ดินจำนวน 22 ไร่ 2 งาน บริเวณจุดตัดของถนนสุดบรรทัด และถนนอุไรรัตน์ ซึ่งเป็นที่ดินของพระพายัพพิริยกิจรวมกับที่ดินที่ได้รับการบริจาคจากประชาชน และเงินบริจาคจากจอมพล ป. พิบูลสงคราม จัดตั้งโรงเรียนและก่อสร้างอาคารเรียน โดยใช้ชื่อว่า **โรงเรียนแก่งคอยประชาศึกษา** มีสถานะเป็นโรงเรียนราษฎร์ อยู่ในความอุปการะของสมาคมวัฒนธรรมฝ่ายหญิงจังหวัดสระบุรี

ในปี พ.ศ. 2509 จังหวัดสระบุรีและกรมวิสามัญศึกษาได้รวมกิจการของโรงเรียนแก่งคอยและโรงเรียนแก่งคอยประชาศึกษา และย้ายมายังสถานที่เรียนของโรงเรียนแก่งคอยประชาศึกษา และใช้ชื่อว่า **โรงเรียนแก่งคอย** มีสถานะเป็นโรงเรียนรัฐบาลและเป็นโรงเรียนประจำอำเภอแก่งคอย

## สัญลักษณ์ประจำโรงเรียน

thumb|400x400px|หลวงพ่ออุดมมงคล พระพุทธรูปประจำโรงเรียนแก่งคอย

***ตราสัญลักษณ์ประจำโรงเรียน** ประกอบด้วยส่วนประกอบต่างๆซึ่งแต่ละส่วนมีความหมายดังนี้
****มณฑปพระพุทธบาท** หมายถึง จังหวัดสระบุรี
****ห่วงวงกลม** หมายถึง ความสามัคคี
****รัศมี** หมายถึง แสงสว่างแห่งปัญญา
****อักษร ก ค** หมายถึง อักษรย่อของโรงเรียน
***คติพจน์** วิชชา วรํ ธนํ โหติ แปลว่า วิชาเป็นทรัพย์อันประเสริฐ
***สีประจำโรงเรียน**
** สีเขียว    หมายถึง  ความเจริญก้าวหน้า
** สีเหลือง  หมายถึง คุณธรรม ความดี ความงาม
****เขียว - เหลือง** หมายถึง แหล่งของผู้ประพฤติในคุณธรรม ความดีเพื่อความเจริญก้าวหน้า ของชีวิตและสังคม 
***พระพุทธรูปประจำโรงเรียน** หลวงพ่ออุดมมงคล
***เพลงประจำโรงเรียน** เพลงประจำโรงเรียนแก่งคอย
***ต้นไม้ประจำโรงเรียน** ต้นราชพฤกษ์

## เกียรติประวัติของโรงเรียน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์โรงเรียนแก่งคอย
* 
* 

หมวดหมู่:โรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูง
หมวดหมู่:โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ
หมวดหมู่:โรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอในจังหวัดสระบุรี‎
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระบุรี
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2494
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอแก่งคอย
ทานูมะ โอกิตสึงุ

**ทานูมะ โอกิตสึงุ** (; 11 กันยายน ค.ศ. 1719 ที่เอโดะ ประเทศญี่ปุ่น &ndash; 25 สิงหาคม ค.ศ. 1788 ที่เอโดะ) เป็นมหาดเล็ก (*โซบาชู*) และที่ปรึกษาอาวุโส (*[[โรจู]]*) ของ*[[โชกุน]]*โทกูงาวะ อิเอฮารุในรัฐโชกุนเอโดะ ยุคเอโดะ ทานูมะกับลูกของเขามีอำนาจมหาศาล โดยเฉพาะในช่วง 14 ปีสุดท้ายของรัชสมัยโชกุนอิเอฮารุ เขายังเป็นที่รู้จักจากการปฏิรูปเศรษฐกิจในศักราชเท็มเมและการทุจริตอย่างหนัก และดำรงตำแหน่ง*[[ไดเมียว]]*ประจำแคว้นซางาระ ซึ่งใช้ยศนำหน้าว่า โทโนโมะ-โนะ-คามิ

การปฏิรูปของทามูระมีจุดมุ่งหมายที่จะแก้ไขปัญหาระบบเศรษฐกิจญี่ปุ่น โดยเฉพาะความไม่ทรงตัวทางการค้าระหว่างจังหวัด (*ฮัง*) กับพื้นที่โชกุน (*เท็นเรียว*) โทกูงาวะ โยชิมูเนะ โชกุนองค์ที่แล้ว เคยพยายามที่จะแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจรัฐโชกุนด้วยความประหยัดและเน้นการเกษตร แต่ทานูมะไปลดค่าเงิน ขายสิทธิผูกขาดให้กับผู้ค้า และเก็บภาษีสมาคมผู้ค้าแทน เขาสั่งให้ส่งออกสินค้าให้ต่างชาติมากขึ้น เพื่อสกัดกั้นดุลการค้าและทองคำที่เสียเปรียบ และตั้งมาตรการส่งออกเหมืองทองแดงในอากิตะ (ทองแดงเป็นเหล็กหลักที่ทำเงินในสมัยนั้น)

ถึงแม้ว่าความตั้งใจของทานูมะคือการให้บริการสาธารณประโยชน์ เขาก่อความทุจริตอย่างมากและมีความทุตริตในรัฐบาลรุนแรงขึ้น จากภัยแล้งตามมาด้วยอุทกภัย ทำให้ไม่สามารถปลูกพืชได้ใน ค.ศ. 1783 ถึง 1787 ก่อให้เกิดสภาวะความอดอยากและมีการจลาจลบ่อยครั้ง

ในศักราชเท็มเมที่ 4 (ค.ศ. 1784) *[[วากาโดชิโยชิ]]* (รองที่ปรึกษา) ทานูมะ โอกิโตโมะ ลูกชายของเขา ถูกลอบสังหารในปราสาทเอโดะต่อหน้าพ่อ เพราะทั้งคู่กำลังขึ้นบน''โนริโมโนะ'' หลังประสบความล้มเหลวจากการประชุมที่ปรึกษาของรัฐ โอกิโมโตะถูกฆ่าโดย*[[ฮาตาโมโตะ]]*ซาโนะ มาซาโกโตะ ภายหลังมือสังหารถูกลงโทษตามกฎหมาย

สภาวะอดอยากทำให้มีการประท้วงและการก่อกบฏมากขึ้น โดยถึงจุดสูงสุดในการจลาจลเอโดะใน ค.ศ. 1787 ฝ่ายค้านอนุรักษนิยมกล่าวถึงการปฏิรูปว่าเป็น "เสียงสวรรค์" ที่ตามมาด้วย "เสียงผู้คน" หลังการลอบสังการลูกชายของเขากับโทกูงาวะ อิเอฮารุ ทำให้ทานูมะถูกถอดถอนจากอำนาจ และการปฏิรูปและการผ่อนคลายความเคร่งครัดของ*[[ซาโกกุ]]*จึงถูกปิดกั้น

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* Hall, John Whitney. (1955). *Tanuma Okitsugu, 1719–1788: Forerunner of Modern Japan*. Cambridge: Harvard University Press.  OCLC 445621
* Screech, Timon. (2006).   ''Secret Memoirs of the Shoguns: Isaac Titsingh and Japan, 1779–1822''. London: RoutledgeCurzon. 	;   OCLC 65177072
* Titsingh, Isaac. (1820).  ''Mémoires et anecdotes sur la dynastie régnante des djogouns, souverains du Japon''. Paris: Nepveu. .

หมวดหมู่:ไดเมียว
หมวดหมู่:โรจู
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเอโดะ
ภารกิจแซตเทิร์น-อะพอลโล 1

thumb|250px|แซตเทิร์น ซี-1 (SA-1) ขณะพร้อมถูกปล่อย
**ภารกิจแซตเทิร์น-อะพอลโล 1** ()  เป็นภารกิจปล่อยจรวดแซตเทิร์น 1 ซึ่งเป็นจรวดแบบแรกในตระกูลจรวดแซตเทิร์น ภารกิจนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการอะพอลโลของประเทศสหรัฐอเมริกา ยานแซตเทิร์น-อะพอลโล 1 ถูกส่งขึ้นอวกาศเมื่อ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1961 ณ แหลมคานาเวอรัล รัฐฟลอริดา 

## จุดประสงค์

จรวดแซตเทิร์น 1 เป็นจรวดที่มีนาดใหญ่ที่สุดทั้งในแง่ของขนาดและกำลังในการเคลื่อนที่เท่าที่เคยมีการสร้างกันมา โดยหากเปรียบเทียบกับจรวดรุ่นจูปีเตอร์-ซี ซึ่งเป็นจรวดที่ใช้ในการปล่อยดาวเทียม Explorer 1 อันเป็นดาวเทียมดวงแรกของสหรัฐแล้ว  จรวดแซตเทิร์น 1 มีความสูงมากกว่าถึงสามเท่า และใช้เชื้อเพลิงมากกว่าถึงหกเท่าและให้แรงขับมากกว่าถึงสิบเท่า

ในขณะนั้นทางนาซ่าได้ตัดสินใจที่จะไม่ทดสอบระบบจรวดทั้งระบบพร้อมกัน (all-up testing) แต่จะแยกทดสอบแต่ในส่วนของจรวดในการปล่อยแต่ละครั้ง และในภารกิจ SA - 1 นี้ เป็นการทดสอบจรวดท่อนล่างสุดของจรวด (ส่วน เอส - 1) การปล่อยครั้งนั้นถูกออกแบบมาเพื่อทดสอบโครงสร้างของตัวจรวดในระหว่างทำการบินในระดับที่ต่ำกว่าระดับวงโคจร (suborbital flight) โดยใช้ส่วนของหัวจรวด (nose cone) จากรุ่นจูปีเตอร์

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Saturn SA-1 Flight Evaluation (PDF) December 1961
*http://nssdc.gsfc.nasa.gov/database/MasterCatalog?sc=SATURNSA1 
*''Moonport: A History of Apollo Launch Facilities and Operations'' 
*http://science.ksc.nasa.gov/history/apollo/sa-1/sa-1.html 

หมวดหมู่:นาซา
หมวดหมู่:โครงการอะพอลโล
หมวดหมู่:ภารกิจอวกาศในปี พ.ศ. 2504
อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2554

[150px|right|thumb|ปริมาณ[หยาดน้ำฟ้าเฉลี่ยประจำปี ในภูมิภาคต่างๆของจีนแผ่นดินใหญ่และเกาะไต้หวัน]]

**อุทกภัยในประเทศจีน พ.ศ. 2554** เป็นเหตุการณ์อุทกภัยตั้งแต่เดือนมิถุนายน ถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2554 ที่เกิดขึ้นในภาคกลางและภาคใต้ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งเกิดจากฝนตกหนักส่งผลให้มีน้ำท่วมใน 12 จังหวัด ในขณะที่จังหวัดอื่นๆยังคงประสบภัยแห้งแล้งเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน ประชากรรวมกว่า 36 ล้านคนต่างได้รับผลกระทบ มีผู้สูญเสียชีวิตไปอย่างน้อย 355 ราย และเกิดความเสียหายทางเศรษฐกิจโดยตรงเกือบ 6.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

## ผลกระทบ
รายงานที่ขัดแย้งกันชี้ให้เห็นว่าเป็นจำนวน 12 หรือ 13 จังหวัด และเขตการปกครองตนเองต่างได้รับผลจากอุทกภัยอย่างหนัก พยากรณ์อากาศคาดการว่าปริมาณน้ำฝนจะยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่อง และรัฐบาลได้เตือนถึงความเป็นไปได้ของการเกิดโคลนถล่ม

วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2554 สำนักงานควบคุมอุทกภัยของจีนได้รายงานว่าพายุโซนร้อนสาริกาได้ขึ้นฝั่งที่ระหว่างซ่านเว่ยในมณฑลกวางตุ้ง และจางปู่ในพื้นที่ใกล้เคียงมณฑลฝูเจี้ยน เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ส่งผลให้เกิดอุทกภัยที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิม

กระทรวงอุตุนิยมวิทยาของจีนแจ้งเตือนกรณีฉุกเฉินระดับ 3 สำหรับแม่น้ำแยงซีในวันที่ 12 มิถุนายน ส่วนวันที่ 17 มิถุนายน การแจ้งเตือนระดับน้ำท่วมได้มาอยู่ในระดับที่ 4 (ซึ่งเป็นระดับการแจ้งเตือนสูงสุด) ประชากร 555,000 รายได้อพยพข้ามลุ่มแม่น้ำแยงซีเกียง

พายุโซนร้อนรุนแรงมิอะริได้ทำให้เกิดน้ำท่วมในมณฑลเหลียวหนิง, มณฑลเจ้อเจียง และมณฑลซานตง โดยในวันที่ 27 อุทกภัยได้ส่งผลให้เกิดการอพยพผู้คน 7,500 รายออกจากพื้นที่, ที่อยู่อาศัย 400 หลังคาเรือนถูกทำลาย และครอบคลุมพื้นที่ 17 มณฑล รวมถึงพื้นที่เพาะปลูก 33,000 เฮกเตอร์ ผู้คนจำนวน 164,000 รายต่างได้รับผลกระทบ

## ดูเพิ่ม
* อุทกภัยในโซล พ.ศ. 2554
* ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2554

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* China Daily: From Droughts to Floods

หมวดหมู่:อุทกภัยในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์จีน
พร ธนะภูมิ

พลเอก **พร ธนะภูมิ** อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี และเลขาธิการนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ และเป็นบิดาของนางเกสรา ณ ระนอง ภริยาของนายกิตติรัตน์ ณ ระนอง รองนายกรัฐมนตรี

## ประวัติ
พร ธนะภูมิ เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2460 เข้าศึกษาที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ต่อจากนั้นได้เข้าศึกษาต่อเป็นนักเรียนเทคนิคทหารบก เมื่อปี พ.ศ. 2477 ในปี พ.ศ. 2479 เข้าศึกษาในโรงเรียนนายร้อยทหารบก ในปี พ.ศ. 2481 และโรงเรียนเสนาธิการทหารบก รุ่น 29

พร สมรสกับนางเรณี ธนะภูมิ มีบุตรคือ นางเกสรา ธนะภูมิ สมรสกับนายกิตติรัตน์ ณ ระนอง

## การทำงาน
พร ธนะภูมิ เข้ารับราชการทหารในตำแหน่งผู้บังคับหมวด กองพันทหารราบที่ 3 เมื่อปี พ.ศ. 2483 กระทั่งได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารบก ในปี พ.ศ. 2519 และเป็นรองปลัดกระทรวงกลาโหมในปีเดียวกัน

พร ธนะภูมิ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขาธิการนายกรัฐมนตรี (พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์) ในปี พ.ศ. 2520 ต่อมาเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2522 ควบคู่กับตำแหน่งเลขาธิการนายกรัฐมนตรี

ต่อมาในปี พ.ศ. 2526 ได้เข้าร่วมเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติประชาธิปไตย

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

### ไทย

* พ.ศ. 2500 –  80px เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ

### ต่างประเทศ
*  :
** พ.ศ. 2498 – 80x80px เหรียญบรอนซ์สตาร์
** พ.ศ. 2495 – 80x80px เพรสซิเดนเชิล ยูนิท ไซเทเชิน (ทหารบก)
* :
**พ.ศ. 2515 – 80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์รอยัลวิกตอเรียน ชั้นสร้อยแพร (**CVO**)

### สหประชาชาติ

*  :
** พ.ศ. 2497 – 80x80px เหรียญสหประชาชาติเกาหลี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เลขาธิการนายกรัฐมนตรี 

หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ทหารบกชาวไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
หมวดหมู่:เลขาธิการนายกรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:พรรคชาติประชาธิปไตย (พ.ศ. 2525)
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว.
หมวดหมู่:เหรียญสหประชาชาติ
การกักกันชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น

**การกักกันชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น** เป็นการที่รัฐบาลแห่งสหรัฐอเมริกาย้ายที่และการกักกันชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นและชาวญี่ปุ่นผู้อาศัยอยู่ตามแนวชายฝั่งแปซิฟิกของสหรัฐอเมริกาอย่างน้อย 110,000 คน ไปยังค่ายที่เรียกว่า "ค่ายย้ายที่สงคราม" ในช่วงที่กระตุ้นเตือนจากการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ของจักรวรรดิญี่ปุ่น ใน ค.ศ. 1942 การกักกันชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นนี้นำมาใช้อย่างไม่เท่ากันทั่วสหรัฐอเมริกา ชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นผู้อาศัยตามชายฝั่งตะวันตกของสหรัฐอเมริกาถูกกักกันทั้งหมด ขณะที่ในฮาวาย ซึ่งมีชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นมากกว่า 150,000 คน หรือมากกว่าหนึ่งในสามของประชากร มีเพียง 1,200 ถึง 1,800 คนเท่านั้นที่ถูกกักกัน ในบรรดาผู้ที่ถูกกักกันทั้งหมดนั้น เป็นพลเมืองอเมริกัน 62%

ประธานาธิบดี แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ อนุมัติการกักกันด้วยคำสั่งฝ่ายบริหารที่ 9066 ลงวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 ซึ่งอนุญาตให้ผู้บังคับบัญชาทหารท้องถิ่นกำหนด "พื้นที่ทหาร" เป็น "เขตการกีดกัน" โดย "ทุกคนอาจถูกแยกออกไป" อำนาจนี้ใช้เพื่อประกาศว่าบุคคลใดก็ตามที่มีบรรพบุรุษชาวญี่ปุ่นจะถูกกันออกไปจากทั่วชายฝั่งแปซิฟิก รวมทั้งในรัฐแคลิฟอร์เนียทั้งหมด และส่วนใหญ่ของรัฐออริกอนและรัฐวอชิงตัน ยกเว้นผู้ที่อยู่ในค่ายกักกัน ใน ค.ศ. 1944 ศาลสูงสุดได้สนับสนุนความถูกต้องตามรัฐธรรมนูญของคำสั่งแยก ขณะที่ให้ความเห็นว่า บทบัญญัติที่เลือกเฉพาะผู้ที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวญี่ปุ่นนั้นเป็นอีกประเด็นแยกต่างหากนอกขอบเขตแห่งกระบวนพิจารณา สำนักงานสำรวจประชากรสหรัฐอเมริกาสนับสนุนความพยายามกักกันโดยการจัดข้อมูลย่านที่เป็นความลับของชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น บทบาทของสำนักงานนั้นถูกปฏิเสธมาหลายทศวรรษ กระทั่งมีข้อพิสูจน์ใน ค.ศ. 2007

ใน ค.ศ. 1988 รัฐสภาคองเกรสผ่านและประธานาธิบดี โรนัลด์ เรแกน ลงนามในกฎหมายซึ่งขอโทษสำหรับการกักกันในนามของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ตัวกฎหมายนั้นกล่าวว่า พฤติการณ์ของรัฐบาลนั้นตั้งอยู่บน "อคติแห่งเชื้อชาติ หวาดผวาสงคราม และล้มเหลวในภาวะผู้นำทางการเมือง" รัฐบาลเบิกจ่ายเงินมากกว่า 1,600 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ เพื่อชดใช้ค่าเสียหายแก่ชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่นที่ถูกกักกันและทายาท

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Japanese American Internment Records available in the Archival Research Catalog of the National Archives and Records Administration
* Densho: The Japanese American Legacy Project, Free digital archive containing hundreds of video oral histories and 10,000 historical photographs and documents

หมวดหมู่:การละเมิดสิทธิมนุษยชน
หมวดหมู่:การเบียดเบียนพุทธศาสนิกชน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สหรัฐ
หมวดหมู่:สงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:สหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สอง
กรมหมื่นพิทักษ์ภูเบศร์

**กรมหมื่นพิทักษ์ภูเบศร์** พระนามเดิม เจ้าอาทิตย์ เป็นพระราชโอรสในเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์

## ตัวตนในพระราชพงศาวดาร
ในพระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา ปรากฏ ชื่อ "เจ้าฟ้าอาทิตยวงศ์" ว่าเป็นพระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรเสนาพิทักษ์ (เจ้าฟ้ากุ้ง) ครั้งแรกช่วงปลายรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระบรมโกศว่าได้เป็นผู้ไปเชิญกรมขุนอนุรักษ์มนตรีมาเฝ้าพระบิดาขณะประชวรหนัก โดยมีข้อความปรากฏว่า

"ฝ่ายเจ้าฟ้ากรมขุนอนุรักษ์มนตรีซึ่งผนวชอยู่ ณ วัดละมุด ได้ทราบว่าทรงพระประชวรหนัก ก็ลาผนวชมาอยู่ ณ พระตำหนักสวนกระต่าย และ  *เจ้าอาทิตย์* ราชบุตรกรมพระราชวังซึ่งทิวงคตนั้นออกไปเชิญเสด็จเข้ามา ณ พระที่นั่งทรงปืน แย้มฉากทอดพระเนตรดูสักครู่หนึ่ง ก็เสด็จกลับไปยังสวนกระต่าย" 

หลังจากที่พระเจ้าอยู่หัวพระบรมโกศเสด็จสวรรคตแล้ว เจ้าสามกรม ได้แก่ กรมหมื่นจิตรสุนทร กรมหมื่นสุนทรเทพและกรมหมื่นเสพภักดี ก่อการคิดกบฏต่อสมเด็จพระเจ้าอุทุมพร เมื่อเจ้าสามกรมมาเฝ้าพระเจ้าอุทุมพรสั่งให้วางคนไว้พร้อม แล้วจึงจับเจ้าสามกรมไปจำไว้ แล้วมีพระราชบัณฑูรแก่เจ้าอาทิตย์ ให้ลงพระราชอาญาสำเร็จโทษ โดยปรากฏความตอนหนึ่งว่า

"ครั้นถึง ณ วันแรม ๑๑ ค่ำ เพลาบ่าย กรมหมื่นจิตรสุนทร กรมหมื่นสุนทรเทพ และ กรมหมื่นเสพภักดี เสด็จมาเฝ้ากรมพระราชวังและกรมขุนอนุรักษ์มนตรี ณ พระตำหนักตึก ขณะนั้นมีพระราชบัณฑูรเป็นความลับกับกรมขุนอนุรักษ์มนตรี สั่งให้วงคนไว้พร้อม และเจ้าสามกรมมิทันรู้พระองค์ จึงให้กุมเอากรมหมื่นสุนทรเทพ ไปจำไว้ ณ หอพระมณเฑียรธรรม ให้กุมเอากรมหมื่นเสพภักดี ไปจำไว้ ณ ตึกพระคลังศุภรัต ให้กุมเอากรมหมื่นจิตรสุนทร ไปจำไว้ ณ ตึกพระคลังวิเศษ แล้วตรัสสั่ง *เจ้าอาทิตย์* ว่าเขาทำแก่ฉันใด จงกระทำตอบแทนฉันนั้น" และ "*เจ้าฟ้าอาทิตยวงศ์* จึงสั่งเจ้าพนักงานให้ลงท่อนจันทน์สำเร็จโทษเจ้าสามกรมสิ้นพระชนม์แล้ว ให้เอาพระศพไปฝัง ณ วัดโคกพระยา ตามโบราณราชประเพณี"

### การสถาปนาให้ทรงกรม
เจ้าอาทิตย์ได้รับการสถาปนาให้ทรงกรมในแผ่นดินสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อัมรินทร์โดยปรากฏความตอนหนึ่งว่า

"สมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัว จึงมีพระบรมราชโองการให้ตั้งกรมหลวงพิพิธมนตรี พระราชมารดา เป็นสมเด็จพระพันปีหลวงกรมพระเทพามาตย์ แล้วโปรดตั้ง *เจ้าอาทิตยวงศ์* เป็น *กรมหมื่นพิทักษ์ภูเบศร*"

นอกจากนี้ ยังได้เป็นแม่กองในการปฏิสังขรณ์เครื่องบนของพระที่นั่งสุริยาศอมรินทร์ เมื่อคราวที่ยอดพระมหาปราสาทพังทลายลงเพราะปืนใหญ่ของพระเจ้าอลองพญา
ท่านชายอาทิตยวงศ์ กรมพระราชวังบวรสถานมงคล เป็นผู้นำกำลังทหารต่อสู้กับกองทัพพม่าอย่างสุดกำลังที่บริเวณป้อมมหาชัย ในคืนที่เสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ท่านชายสิ้นพระชนม์ในชุดทหาร สวมหมวกทรงประพาส บริเวณเจดีย์เจ้าอ้ายเจ้ายี่พระยา เยื้องกับวัดมหาธาตุและวัดราชบูรณะ

## พงศาวลี



## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา เล่ม 2. สมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช พิมพ์ขึ้นเป็นส่วนพระราชกุศลทานมัยในงานพระศพ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวรเสฐสุดา, พระอรรคชายาเธอ กรมขุนอรรควรราชกัญญา, สมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมขุนพิจิตรเจษฎจันทร์ และสมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมขุนสวรรคโลกลักษณวดี. พ.ศ. 2455.

หมวดหมู่:กรมหมื่น
หมวดหมู่:ราชวงศ์บ้านพลูหลวง
หมวดหมู่:เจ้านายทรงกรมสมัยกรุงศรีอยุธยา
หมวดหมู่:เจ้าชายกรุงศรีอยุธยา
โทกูงาวะ อิเอนาริ

**โทะกุงะวะ อิเอะนะริ** () เป็น โชกุน ลำดับที่ 11 และดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดของ รัฐบาลเอโดะ ของ ญี่ปุ่น ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1787 ถึงปี ค.ศ. 1837 เขาเป็นเหลนของโชกุนลำดับที่ 8 โทกูงาวะ โยชิมูเนะ ผ่านบุตรชายของเขา มูเนตาดะ (1721-1764) หัวหน้าตระกูลสาขาฮิโตสึบาชิ และหลานชายของเขา ฮารูซาดะ (1751-1827)

โทะกุงะวะ อิเอะนะริ เป็นบุตรชายคนโตของ โทะกุงะวะ ฮะรุซะดะ (Tokugawa Harusada, 徳川治済) บุตรชายของโทะกุงะวะ มุเนะตะดะ เท่ากับว่าอิเอะนะริเป็นเหลนของโชกุนโทะกุงะวะ โยะชิมุเนะนั่นเอง หลังจากที่บุตรชายเพียงคนเดียวของโชกุนโทะกุงะวะ อิเอะฮะรุได้เสียชีวิตลง ทำให้โชกุนอิเอะฮะรุไม่มีทายาทสืบทอดตำแหน่งโชกุน ในค.ศ. 1781 โชกุนอิเอะฮะรุและขุนนางในบะกุฟุจึงตัดสินใจเลือกโทะกุงะวะ อิเอะนะริ ให้เป็นทายาทและบุตรบุญธรรมของโชกุนอิเอะฮะรุ โชกุนอิเอะฮะรุถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1786 ในปีต่อมา ค.ศ. 1787 อิเอะนะริจึงได้สืบทอดตำแหน่งเป็นโชกุนคนต่อมา ในค.ศ. 1789 เกิดกบฏของชาวไอนุบนแคว้น Menashi บนเกาะฮกไกโด และบนเกาะ Kunashir (Menashi-Kunashir Rebellion)

ในสมัยของโชกุนอิเอะนะริ การปกครองของญี่ปุ่นอยู่ภายใต้อิทธิพลของขุนนางหลายคนในแต่ละช่วง;
*ค.ศ. 1787 - ค.ศ. 1793 *โรจู*มะสึไดระ ซะดะโนะบุ (Matsudaira Sadanobu, 松平定信) เป็นผู้นำในการปฏิรูปปีคันเซ (Kansei-no-kaikaku, 寛政の改革) ยกตัวอย่างเช่นการประกาศให้ลัทธิขงจื้อเป็นศาสนาประจำชาติญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1790 ในค.ศ. 1792 ญี่ปุ่นมีการติดต่อกับจักรวรรดิรัสเซีย (Russian Empire) เป็นครั้งแรก โดยเรือรัสเซียนำโดยอดัม แลกซ์แมน (Adam Laxman) มาเทียบท่าเมืองมะสึมะเอะ (Matsumae, 松前) บนเกาะฮกไกโด เพื่อส่งตัวชาวญี่ปุ่นพลัดหลงคืนและเจรจาขอทำการค้าขายกับญี่ปุ่นจากเกาะฮกไกโด แต่เนื่องจากนโยบายปิดประเทศที่ดำเนินมานาน *โรจู*มะสึไดระ ซะดะโนะบุ จึงปฏิเสธไป แต่ให้อนุญาตให้เรือสินค้ารัสเซียไปเทียบท่าที่นะงะซะกิแทน การยอมให้สิทธิการค้าแก่รัสเซียทำให้*โรจู*มะสึไดระ ซะดะโนะบุ เป็นที่ตำหนิติเตียนมาก จนต้องลาออกจาก*บะกุฟุ*ไปใน ค.ศ. 1793

*ค.ศ. 1793 - ค.ศ. 1817 *โรจู*มะสึไดระ โนะบุอะกิระ (Matsudaira Nobuakira, 松平信明) ในค.ศ. 1804 รัสเซียพยายามที่จะเปิดประเทศญี่ปุ่นอีกครั้งนำโดยนิโคไล เรซานอฟ (Nikolai Rezanov) แต่ไม่สำเร็จ ในค.ศ. 1808 เกิดเหตุการณ์เรือรบอังกฤษชื่อว่าแฟทอน (Phaeton) บุกเข้าเมืองท่านะงะซะกิใช้กำลังบังคับเอาเสบียงและอาวุธ โนะบุอะกิระถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1817 

*ค.ศ. 1817 - ค.ศ. 1834 มิซุโนะ ทะดะอะกิระ (Mizuno Tadaakira, 水野 忠成) ใน ค.ศ. 1825 *บะกุฟุ*ออกกฎหมายขับไล่เรือต่างชาติ (Ikokusen-Uchiharai-rei, 異国船打払令) ให้โจมตีขับไล่และสังหารเรือต่างชาติและชาวต่างชาติทันทีเมื่อพบเห็น มิซุโนะ ทะดะอะกิระ เสียชีวิตใน ค.ศ. 1834 มี

*ค.ศ. 1834 - ค.ศ. 1837 มิซุโนะ ทะดะคุนิ (Mizuno Tadakuni, 水野 忠邦) กบฏของโอชิโอะ เฮฮะจิโร่ (Ōshio Heihachirō, 大塩平八郎) ที่เมืองโอซาก้าในค.ศ. 1837 ในปีเดียวกันเรือรบชื่อว่ามอร์ริสัน (Morrison) ของสหรัฐอเมริกา มาเทียบท่ายังจังหวัดคะโงะชิมะ (Kagoshima) ในแคว้นซะสึมะ และอ่าวอุระงะ (Uraga, 浦賀) ฝ่ายญี่ปุ่นได้ตอบโต้อย่างรุนแรงโดยการยิงปืนใหญ่ถล่มใส่ เรียกว่า เหตุการณ์มอร์ริสัน (Morrison Incident)

ในค.ศ. 1837 โชกุนอิเอะนะริสละตำแหน่งโชกุนให้แก่บุตรชายคนที่สอง คือ โทะกุงะวะ อิเอะโยะชิ (Tokugawa Ieyoshi, 徳川家慶) และดำรงตำแหน่ง*โอโงโช* (Ōgōshō, 大御所) ไปอีกเป็นเวลาสี่ปีจนกระทั่ง*โอโงโช*อิเอะนะริถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1841

## อ้างอิง

      
            

หมวดหมู่:โชกุน
หมวดหมู่:ตระกูลโทะกุงะวะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเอโดะ
หมวดหมู่:โชกุนโทกูงาวะ
502

**502 (ห้าร้อยสอง) ** เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 501 (ห้าร้อยเอ็ด) และอยู่ก่อนหน้า 503 (ห้าร้อยสาม)

## ความหมาย
* พ.ศ. 502 และ ค.ศ. 502

## ในระบบเลขฐาน

หมวดหมู่:จำนวนเต็ม
โทกูงาวะ อิเอโยชิ

**โทกูงาวะ อิเอโยชิ** () เป็นโชกุนคนที่ 12 แห่งตระกูลโทกูงาวะ (ช่วงสมัย: ค.ศ. 1837 ถึง ค.ศ. 1853) เป็นบุตรชายคนที่สองของโชกุนโทกูงาวะ อิเอนาริ ที่เกิดกับนางโครินอิน (Korin-in, 香琳院) เกิดในปีเดียวกับที่พี่ชายคนโตต่างมารดาเสียชีวิต จึงได้เป็นทายาทสืบทอดตำแหน่งโชกุน ในปี ค.ศ. 1837 โชกุนอิเอะนะริจึงได้สละตำแหน่งโชกุนให้แก่อิเอโยชิ โดยบิดาคืออิเอนาริยังคงดำรงตำแหน่งเป็น*โอโงโช* (Ōgōshō, 大御所) จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1841

ในสมัยของโชกุนอิเอโยชิการปกครองอยู่ภายใต้อิทธิพลของ*โรจู*มิซูโนะ ทาดากูนิ (Mizuno Tadakuni, 水野 忠邦) ผู้นำในการปฏิรูปปีเท็นโป (Tenpo-no-kaikaku, 天保の改革) ในปี ค.ศ. 1841 เป็นความพยายามที่จะจัดระเบียบสังคมญี่ปุ่นให้เรียบง่ายลงและเคร่งครัดมากขึ้น ยกตัวอย่างเช่นการห้ามการแต่งตัวและการประดับประดาที่หรูหรา การห้ามการพิมพ์ภาพสี และการกดขี่ละครคาบูกิ หลังจากเหตุการณ์มอร์ริสัน (Morrison Incident) ในปี ค.ศ. 1837 ทำให้ *บากูฟุ* มีทัศนคติที่เลวร้ายต่อชาวตะวันตกลงอย่างมาก ส่งผลให้เกิดการกวาดล้างขุนนางใน *บากูฟุ* ในค.ศ. 1839 ด้วยข้อหาข้องแวะกับ*[[รังงากุ]]* (Rangaku, 蘭学) หรือศิลปวิทยาการตะวันตกมากเกินไป เรียกว่า การกวาดล้างขุนนางตะวันตก (Bansha-no-guku, 蛮社の獄) แต่ทว่าการปฏิรูปปีเท็นโปเป็นที่ต่อต้านอย่างมากมาย ทำให้การปฏิรูปในครั้งนี้ล้มเหลวและ*โรจู*ทะดะกุนิต้องออกจากตำแหน่งไปในค.ศ. 1843 ช่วงสมัยของโชกุนอิเอโยชิตรงกับสมัยของ*ไดเมียว*ชิมาสึ นาริอากิระ (Shimazu Noriakira, 島津斉彬) แห่งแคว้นซัตสึมะ 

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1853 พลเรือจัตวา แมทธิว ซี. เพร์รี จากสหรัฐอเมริกา ได้นำเรือรบ (ซึ่งชาวญี่ปุ่นเรียกว่า เรือดำ Kurofune, 黒船) จำนวนสี่ลำเข้ามาจอดปิดอ่าวอุระงะ (Uraga, 浦賀) ของเมืองเอโดะ โดยข่มขู่ว่าจะยิงปืนใหญ่โจมตีเมืองเอะโดะหากไม่ยอมเปิดประเทศทำการค้ากับสหรัฐอเมริกา เป็นการใช้นโยบายทางการทูตแบบเรือปืนบังคับ (Gunboat diplomacy) *โรจู*อาเบะ มาซาฮิโระ (Abe Masahiro, 阿部 正弘) เป็นตัวแทนฝ่ายญี่ปุ่นเจรจากับพลเรือจัตวาเพอร์รี่ ยอมรับสาส์นจากประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกา พลเรือจัตวาเพอร์รี่จึงนำเรือรบไปเทียบท่าที่เมืองคุริฮะมะ (Kurihama, 久里浜) เพื่อรอคอยคำตอบ

เพียงสิบสามวันหลังจากที่เรือดำของพลเรือจัตวาเพอร์รี่ได้ย้ายไปจอดที่เมืองคุริฮะมะ โชกุนอิเอโยชิก็ได้ถึงแก่อสัญกรรมลงในค.ศ. 1853 มีโทกูงาวะ อิเอซาดะ (Tokugawa Iesada, 徳川家定) บุตรชายคนที่สี่เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งโชกุนต่อมา ท่ามกลางบ้านเมืองที่กำลังสับสนวุ่นวายจากการคุกคามของชาวตะวันตก

## อ้างอิง

      
            

หมวดหมู่:โชกุน
หมวดหมู่:ตระกูลโทกูงาวะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเอโดะ
หมวดหมู่:โชกุนโทกูงาวะ
รายพระนามพระมหากษัตริย์บัลแกเรีย

**พระมหากษัตริย์แห่ง[[บัลแกเรีย]]** ทรงปกครองประเทศอย่างเป็นอิสระทั้งสิ้น 3 ระยะ คือ ระยะแรกตั้งแต่การก่อตั้งจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 จนถึงช่วงของการพิชิตบัลแกเรียของไบแซนไทน์ (ค.ศ. 681–1018) ระยะที่ 2 ตั้งแต่เหตุการณ์การก่อการกำเริบของอาแซนและแปเตอร์ ซึ่งก่อให้เกิดการจัดตั้งจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 จนถึงช่วงของการยึดครองส่วนที่เหลือของราชรัฐในดินแดนบัลแกเรียเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมัน (ค.ศ. 1185–1396) และช่วงที่ 3 เมื่อมีการจัดตั้งรัฐอิสระบัลแกเรีย จนถึงช่วงของการล้มล้างระบบกษัตริย์ด้วยการลงประชามติว่าด้วยสาธารณรัฐบัลแกเรีย ค.ศ. 1946 (ค.ศ. 1878–1946)

ผู้ปกครองบัลแกเรียระยะแรกใช้พระอิสริยยศ "กานัสอูบีกี" (ข่าน) และในเวลาต่อมาในตำแหน่ง "กเนียส" (เจ้าชาย) ซึ่งใช้ในระยะเวลาสั้น ๆ และต่อมาในตำแหน่ง "ซาร์" (จักรพรรดิ) สำหรับพระอิสริยยศ "ซาร์" นั้น มีที่มาจากคำว่าไกซาร์ในภาษาละติน ซึ่งใช้พระอิสริยยศนี้เป็นครั้งแรกในรัชสมัยของซาร์ซีแมออนที่ 1 แห่งบัลแกเรียหลังจากที่ได้รับชัยชนะเหนือจักรวรรดิไบแซนไทน์ใน ค.ศ. 913 และหลังจากนั้นผู้ปกครองบัลแกเรียจะใช้พระอิสริยยศนี้จนกระทั่งบัลแกเรียตกเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมันใน ค.ศ. 1396 หลังจากมีการก่อตั้งบัลแกเรียขึ้นมาใหม่ในฐานะประเทศราชของออตโตมันใน ค.ศ. 1878 ผู้ปกครองพระองค์แรกของบัลแกเรียยุคใหม่อย่างเจ้าชายอาแลกซันเดอร์ที่ 1 ทรงเลือกใช้พระอิสริยยศ "กเนียส" (เจ้าชาย) และเมื่อบัลแกเรียได้รับอิสรภาพโดยนิตินัยใน ค.ศ. 1908 ผู้ปกครองบัลแกเรียในขณะนั้นอย่างแฟร์ดีนันต์ที่ 1 ทรงเลือกใช้พระอิสริยยศซาร์อีกครั้ง รวมทั้งพระทายาทของพระองค์ คือ ซาร์บอริสที่ 3 และซาร์ซีแมออนที่ 2 จนกระทั่งเกิดการล้มล้างสถาบันพระมหากษัตริย์ใน ค.ศ. 1946 ในช่วงสมัยจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1 และที่ 2 ตำแหน่งซาร์นั้นมีความหมายว่า "จักรพรรดิ" ในขณะที่ในภาษาบัลแกเรียสมัยใหม่ตำแหน่งนี้มีความหมายว่า "พระมหากษัตริย์"

สำหรับรายพระนามในหน้านี้ไม่รวมผู้ปกครองชนบัลการ์ของเกรตบัลแกเรียเก่าและผู้อ้างสิทธิ์ที่ไม่ประสบความสำเร็จในการแย่งชิงราชบัลลังก์

## [[จักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1]]
### [[ราชวงศ์ดูลอ]]

### [[วอกิล|ตระกูลวอกิล]] (ครั้งที่ 1)

### ตระกูลอูเกน

### ยุคไร้ราชวงศ์ (ครั้งที่ 1)

### ตระกูลวอกิล (ครั้งที่ 2)

### ยุคไร้ราชวงศ์ (ครั้งที่ 2)

### ราชวงศ์ดูลอ ([[ราชวงศ์กรุม|กรุม]])

### [[ราชวงศ์กอมีตอปูลี]]

## พระมหากษัตริย์ที่อ้างสิทธิ์ระหว่างการปกครองโดยจักรวรรดิไบแซนไทน์

## [[จักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2]]
### [[ราชวงศ์อาแซน]] (ครั้งที่ 1)

### ยุคไร้ราชวงศ์

### ราชวงศ์อาแซน (ครั้งที่ 2)

### [[ราชวงศ์แตร์แตร์]] (ครั้งที่ 1)

### [[ราชวงศ์สมีแลตส์]]

### [[บอร์จีกิน|ราชวงศ์บอร์จีกิน]]

### ราชวงศ์แตร์แตร์ (ครั้งที่ 2)

### [[ราชวงศ์ชิชมัน]]

### [[ราชวงศ์สรัตซีมีร์]]

## [[ราชรัฐบัลแกเรีย]]
### [[ราชวงศ์บัทเทินแบร์ค]]

### [[ราชวงศ์ซัคเซิน–โคบวร์คและโกทา–โกฮารี]]

## [[ราชอาณาจักรบัลแกเรีย]]

### ราชวงศ์ซัคเซิน–โคบวร์คและโกทา–โกฮารี

## ดูเพิ่ม
* รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์แห่งบัลแกเรีย
* ประวัติศาสตร์บัลแกเรีย

## อ้างอิง
### เชิงอรรถ

### บรรณานุกรม
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

บ
บ

หมวดหมู่:ราชอาณาจักรบัลแกเรีย
อุลตร้าแมนซาก้า

**อุลตร้าแมนซาก้า**  () เป็นภาพยตร์โทคุซัทสึจากซีรีส์อุลตร้าซีรีส์ ผลิตโดย สึบุรายะโปรดักชัน ฉายเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ที่โรงภาพยนตร์ในประเทศญี่ปุ่น

## ประวัติ
เป็นผลงานการฉลองครบรอบ 45 ปีของ อุลตร้าซีรีส์ โดยบริษัท สึบุราย่าโปรดักชั่น เป็นภาพยนตร์ในรูปแบบ 3 มิติ และเป็นภาพยนตร์ที่ต่อจากเรื่อง อุลตร้าแมนซีโร่ THE MOVIE ศึกตัดสินครั้งใหญ่! จักรวรรดิทางช้างเผือก เบเรียล อุลตร้าแมนที่ปรากฏในเรื่อง ได้แก่ อุลตร้าแมนซีโร่, อุลตร้าแมนไดน่า และ อุลตร้าแมนคอสมอส

## เรื่องย่อ

## ตัวละคร
### ตัวละครหลัก
;ไทกะ โนโซมุ (タイガ・ノゾム) / อุลตร้าแมนซีโร่ (ウルトラマンゼロ)
:สมาชิกทีม Super GUTS ผู้เป็นร่างสถิตย์ของเซโร่บนโลกมนุษย์ มีนิสัยหัวดื้อ ขี้โม้ และไม่ยอมเปิดใจรับพลังของอุลตร้าแมนซีโร่
;อาสึกะ ชิน (アスカ・シン) / อุลตร้าแมนไดน่า (ウルトラマンダイナ)
:สมาชิกทีม Super GUTS ผู้ซึ่งได้กลายเป็นแสงและเป็นร่างสถิตย์ถาวรของไดน่า
;ฮารุโนะ มุชาชิ (春野ムサシ) / อุลตร้าแมนคอสมอส (ウルトラマンコスモス)
:อดีตสมาชิกทีม EYES ผู้ซึ่งได้พบกับคอสมอสในวัยเยาว์และเป็นร่างสถิตย์ของคอสมอสเมื่ออยู่บนโลกมนุษย์

### ฟิวเจอร์เอิร์ธ

#### ทีม U
;แอนนา (アンナ)
:หัวหน้าทีม U อายุ 22 ปี มีชื่อจริงว่า โอซากิ อันนะ (尾崎杏奈)
;มิซาโตะ (ミサト)
:รองหัวหน้าทีม U อายุ 22 ปี มีชื่อจริงว่า โฮโจ มิซาโตะ (放生ミサト)
;ซาวะ (サワ)
:สมาชิกทีม U แผนกฝ่ายรบ อายุ 20 ปี มีชื่อจริงว่า ทาคายามะ ซาวาโกะ (高山咲和子)
;โนโซโกะ (ノンコ)
:สมาชิกทีม U แผนกฝ่ายการบำรุงรักษา อายุ 19 ปี มีชื่อจริงว่า อาคะโฮชิ โนโนโกะ (赤星野乃子)
;ลีซ่า (リーサ)
:สมาชิกทีม U แผนกทางการแพทย์ อายุ 18 ปี มีชื่อจริงว่า โอซากิ ริสะ (尾崎理沙)
;มาโอมิ (マオミ)
:สมาชิกทีม U แผนกซ่อมบำรุง อายุ 19 ปี มีชื่อจริงว่า โอซึมิ มาโอมิ (大澄マオミ)
;ฮินะ (ヒナ)
:สมาชิกทีม U แผนกโอเปอเรเตอร์ อายุ 18 ปี มีชื่อจริงว่า ฮามามัตสึ ฮินะ (浜松ヒナ)
#### กลุ่มเด็กที่ถูกทิ้งไว้บนโลก
;ทาเครุ (タケル)
;ซายะ (サーヤ)
;รึสึ (リツ) 
;มิโกะ (ミコ)
;เร็น (レン)
;เคน (ケン)
;ฮิโระ (ヒロ)
;คู (クー)
;คานาตะ (カナタ)
#### อื่นๆ
;แม่ของทาเครุ (タケルの母親)

### นีโอฟรอนเทียร์สเปซ
#### ซูเปอร์ GUTS
;ยูมิมุระ เรียว (ユミムラ・リョウ)
:หัวหน้าทีม Super GUTS โดยเข้ามาแทนตำแหน่งของฮิบิคิที่เลื่อนยศเป็นกรรมาธิการ
;คาริยะ โคเฮย์ (カリヤ・コウヘイ)
:รองหัวหน้าของทีม Super GUTS
;นาคาจิมะ ทสึโทมุ (ナカジマ・ツトム)
:นักวิทยาศาสตร์ของทีม Super GUTS
#### TPC
;ฮิบิคิ โคสุเกะ (ヒビキ・ゴウスケ)
:อดีตหัวหน้าทีม Super GUTS ปัจจุบันได้เลื่อนตำแหน่งเป็นกรรมาธิการของ TPC
;โคดะ โทชิยูคิ (コウダ・トシユキ)
:อดีตหัวหน้าทีม Super GUTS ปัจจุบันได้มีตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่พัฒนาสำนักงานของ TPC

### คอสมอสสเปซ
;ฮารุโนะ โซระ (春野ソラ)

### พี่น้องอุลตร้า
;ฮายาตะ ชิน (ハヤタ・シン)
;โมโรโบชิ แดน (モロボシ・ダン)
;โก ฮิเดกิ (郷秀樹)
;โอโทริ เกน (おおとり ゲン)

## อุลตร้าแมนที่ปรากฏ
### อุลตร้าแมนซาก้า

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

ซ
ซ
ซ
ซ
ซ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น 3 มิติ
มูนริเวอร์

**มูนริเวอร์** () เป็นเพลงที่แต่งคำร้องโดยจอห์นนี เมอร์เซอร์ และทำนองโดยเฮนรี แมนซีนี ในปี ค.ศ. 1961 เพื่อใช้ขับร้องโดยออเดรย์ เฮพเบิร์น  ประกอบภาพยนตร์เรื่อง *[[นงเยาว์นิวยอร์ค|Breakfast at Tiffany's]]* เพลงนี้ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประจำปี 1961  และรางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปี ประจำปี 1962

เพลงนี้ถูกนำมาบันทึกเสียงใหม่หลายครั้ง แต่ฉบับที่ขับร้องโดยแอนดี วิลเลียมส์ถูกยอมรับว่าได้รับความนิยมที่สุด จนถูกนำมาใช้เป็นเพลงประจำตัวของเขาในการแสดงดนตรีตลอดมา แม้ว่าซิงเกิลของวิลเลียมส์จะไม่ติดอันดับใดๆ ก็ตาม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* AllMusic review of Mancini's version of the song

หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2504
หมวดหมู่:เพลงภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2504
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:รางวัลแกรมมี สาขาเพลงแห่งปี
หมวดหมู่:รางวัลแกรมมี สาขาบันทึกเสียงแห่งปี
ไฟนอลแฟนตาซี ไทป์-0

**ไฟนอลแฟนตาซี ไทป์-0** หรือ **ไฟนอลแฟนตาซี เรย์ชิกิ** (; ) เป็นเกมสมมติบทบาทกึ่งแอคชัน ในชุดเกมแฟบูลา โนวา คริสตัลลิส: ไฟนอล แฟนตาซี พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยบริษัทสแควร์เอนิกซ์ลงบนเครื่องเล่นเกม เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล วางจำหน่ายในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2554 และมีการประกาศพัฒนาเกมในเวอร์ชันความละเอียดสูง (เอชดี) สำหรับเพลย์สเตชัน 4 และเอกซ์บอกซ์ วัน ในอีกสามปีต่อมา โดยจะวางจำหน่ายในช่วงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2558

เรื่องราวในไฟนอลแฟนตาซี ไทป์-0 เกิดในโลกออร์เรียนซ์ ซึ่งประกอบด้วยดินแดน 4 แห่ง ได้แก่ รัฐรูบรัม จักรวรรดิมิลิเทส สหพันธรัฐลอริแคน และราชอาณาจักรคองคอร์เดีย ดินแดนแต่ละแห่งครอบครองคริสตัลที่มีความสามารถแตกต่างกัน รูบรัมครอบครองคริสตัลสุซากุ ขุมพลังเวทมนตร์ มิลิเทสครอบครองคริสตัลเบียกโกะ แหล่งเสริมความแข็งแกร่งแก่อาวุธ ลอริแคนครอบครองคริสตัลเก็นบุที่มีพลังการปกป้อง และคองคอร์เดียครอบครองคริสตัลโซเรียว พลังแห่งมังกร โดยคริสตัลทั้งสี่ตั้งชื่อตามอสูรปกครองศักดิ์สิทธิ์ตามความเชื่อของชาวจีน

ทั้งสี่ดินแดนได้ปฏิบัติตามสนธิสัญญาสันติภาพที่ได้ทำไว้ร่วมกัน แต่จอมพลซิด อัลสไตน์ แห่งมิลิเทสได้กระทำการขัดต่อสนธิสัญญาดังกล่าวด้วยการส่งกองกำลังรุกรานอีกสามดินแดนเพื่อแย่งชิงพลังจากคริสตัล เขาสามารถยึดครองลอริแคนและคองคอร์เดียได้อย่างง่ายดาย แต่เมื่อมาถึงรูบรัมซิดกลับพบกับการตั้งกองกำลังเวทมนตร์อย่างแข็งแกร่ง ซิดจึงมุ่งโจมตี "เพริสทีเลียมสุซากุ" โรงเรียนเวทมนตร์ของรูบรัม นักเรียนชั้นเรียนที่ศูนย์ของโรงเรียนจึงต้องปกป้องสถาบันของพวกเขา 

ไฟนอลแฟนตาซี ไทป์-0 มีตัวละครที่สามารถบังคับตลอดเกมทั้งหมด 14 คน ทุกคนเป็นนักเรียนชั้นเรียนที่ศูนย์ (คลาสซีโร) ของเพริสทีเลียมสุซากุ ได้แก่ เอซผู้ใช้ไพ่ ดิวส์ผู้ใช้ฟลุต เตรผู้ใช้ธนู แกตร์ผู้ใช้ปืนเวทมนตร์ ซิงก์ผู้ใช้กระบอง ไซก์ผู้ใช้ง้าว เซเวนผู้ใช้แส้ เอทผู้ใช้สนับมือ ไนน์ผู้ใช้หอก แจ็คผู้ใช้ดาบคะตะนะ ควีนผู้ใช้ดาบ คิงผู้ใช้ปืน มาคิน่าผู้ใช้กระบี่ และเรมผู้ใช้กริช 

ระบบการเล่นของเกมจะใช้การรับภารกิจเป็นหลัก โดยการต่อสู้ในเกมได้พัฒนาแอกทีฟ ไทม์ แบทเทิล ที่ใช้ใน ไครซิสคอร์:ไฟนอลแฟนตาซี VII และ เดอะ เธิร์ด เบิร์ธเดย์ ให้มีความเร็วมากขึ้น การพัฒนาตัวละครนั้นจะใช้ระบบอัลโตคริสตาเรี่ยม เมื่อผู้เล่นกำจัดศัตรูจะได้พลังงานที่เรียกว่า "แฟนโตม่า" พลังนี้จะฟื้นฟูค่าพลังเวทย์ของผู้เล่นและนำมาพัฒนาความสามารถด้านเวทมนตร์ของผู้เล่น ส่วนแผนที่ของเกม นอกจากจะเป็นแผนที่กว้างและศัตรูเกิดแบบสุ่มเช่นเดียวกับไฟนอลแฟนตาซีภาค 1-9 แล้ว ผู้เล่นยังสามารถขี่ช็อคโคโบะ เข้าร่วมการรบย่อย และขับยานเหาะเพื่อต่อสู้กับยานของศัตรูหรือมังกรได้อีกด้วย
## ดูเพิ่ม
* แฟบูลา โนวา คริสตัลลิส: ไฟนอล แฟนตาซี

ทไป์-0
เหตุการณ์ตลาดหลักทรัพย์วอลล์สตรีทตก ค.ศ. 1929

**เหตุการณ์ตลาดหลักทรัพย์วอลล์สตรีทตก ค.ศ. 1929** () เป็นเหตุการณ์ตลาดหลักทรัพย์ตกครั้งร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา นำไปสู่การพิจารณาขอบเขตและระยะเวลาของผลกระทบอย่างเต็มตัว เหตุการณ์ตลาดหลักทรัพย์ตกครั้งนี้ส่งสัญญาณถึงจุดเริ่มต้นของภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่นาน 12 ปี ซึ่งมีผลกระทบต่อประเทศอุตสาหกรรมตะวันตกทั้งหมด และยังดำเนินต่อไปในสหรัฐอเมริกาจนกระทั่งการเริ่มต้นระดมของสหรัฐอเมริกาในสงครามโลกครั้งที่สอง ในปลาย ค.ศ. 1941

## ลำดับเหตุการณ์
[lang=th|left|thumb|350px|[ดัชนีอุตสาหกรรมดาวโจนส์ ค.ศ. 1928–1930, สีแดงเน้นเดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายน ค.ศ. 1929]]
คริสต์ทศวรรษ 1920 เป็นช่วงเวลาแห่งความมั่งคั่งและเกินพอดี ตลาดได้เติบโตต่อเนื่องหกปี โดยดัชนีอุตสาหกรรมดาวโจนส์มีมูลค่าเพิ่มขึ้นห้าเท่า จนระดับสูงสุด 381.17 จุด เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1929 ไม่นานก่อนเหตุการณ์ นักเศรษฐศาสตร์ เอียร์วิง ฟิชเชอร์ ป่าวประกาศซึ่งมีชื่อเสียงในเวลาต่อมาว่า "มูลค่าหลักทรัพย์ได้ถึงระดับที่ดูเหมือนว่าถึงระดับราบสูงอย่างถาวรแล้ว"

วันที่ 24 ตุลาคม หรือเรียกว่า วันพฤหัสบดีทมิฬ ตลาดเสียมูลค่าไป 11% เมื่อตลาดเปิดทำการ โดยมีการขายอย่างหนัก นายธนาคารวอลล์สตรีทชั้นนำหลายคนประชุมกันเพื่อหาทางแก้ไขความตื่นตระหนกและความโกลาหลบนชั้นซื้อขาย ด้วยทรัพยากรทางการเงินของนายธนาคารอยู่เบื้องหลังเขา ริชาร์ด วิทนี รองประธานตลาดหลักทรัพย์ จัดการประมูลซื้อหลักทรัพย์เหล็กกล้าสหรัฐอเมริกาบล็อกใหญ่ในราคาสูงกว่าตลาดปัจจุบัน ขณะที่เทรดเดอร์เฝ้ามอง วิตนีได้จัดการประมูลที่คล้ายกันกับหลักทรัพย์ "ชิพน้ำเงิน" (blue chip) อื่น ๆ ยุทธวิธีนี้คล้ายกับที่ใช้เพื่อยุติวิกฤตการเงิน ค.ศ. 1907 ซึ่งทำให้หยุดการปรับลดลง ดัชนีอุตสาหกรรมดาวโจนส์ฟื้นตัว ปิดโดยปรับลดลงเพียง 6.38 จุด วันหนึ่ง อย่างไรก็ดี ไม่เหมือนกับใน ค.ศ. 1907 มาตรการนี้เกิดผลเพียงชั่วคราวเท่านั้น

ในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ เหตุการณ์นี้ได้รับรายงานในหนังสือพิมพ์ทั่วสหรัฐอเมริกา เมื่อถึงวันจันทร์ที่ 28 ตุลาคม หรือ "วันจันทร์ทมิฬ" มีนักลงทุนตัดสินใจออกจากตลาดเพิ่ม และการปรับลดลงดำเนินต่อไปโดยทำสถิติการลดลงในดาวโจนส์วันเดียว 38 จุด หรือ 13% วันรุ่งขึ้น "วันอังคารทมิฬ" ซึ่งตรงกับวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1929 มีการซื้อขายหลักทรัพย์ประมาณ 16 ล้านหลักทรัพย์ และดาวโจนส์ลดลงอีก 30 จุด หรือ 12% มูลค่าของหุ้นที่ซื้อขายกันเมื่อวันที่ 29 ตุลาคมนั้นเป็นสถิติอยู่นานถึงเกือบ 40 ปี ตลาดเสียมูลค่า 30,000 ล้านดอลล่าร์สหรัฐในเวลาเพียงสองวัน

ตลาดยังคงปรับตัวลดลงจนถึงจุดต่ำสุดชั่วคราว (interim bottom) เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1929 โดยตลาดปิดที่ 198.60 จุด ตลาดฟื้นตัวเป็นเวลาหลายเดือนและแตะระดับปิดตัวสูงสุดครั้งที่สองที่ 294.07 จุด เมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1930 ก่อนเริ่มลดลงอีกครั้งซึ่งกินเวลานานกว่าครั้งแรก จากเดือนเมษายน ค.ศ. 1931 ถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1932 และตลาดดาวโจนส์ปิดที่ 41.22 จุด ซึ่งเป็นระดับต่ำสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 20 และตลาดไม่กลับคืนสู่ระดับสูงสุดเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1929 จนถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1954

## อ้างอิง

วอลล์สตรีท
หมวดหมู่:เศรษฐกิจฟองสบู่
หมวดหมู่:ภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่
หมวดหมู่:สหรัฐในปี พ.ศ. 2472
โปรเกรสซีฟ

**โปรเกรสซีฟ** () คือความละเอียดของโทรทัศน์ชนิดหนึ่ง อักษรคือ *p* โปรเกรสซีฟจะเนียนกว่าอินเตอร์เลซ เพราะจะสแกนเส้นโทรทัศน์จากบนลงล่างรวดเดียวจบ คือ 1, 2, 3, 4 จนถึงเส้นสุดท้าย เช่น 1, 2, 3, 4, - 1080 เรียกว่า 1080p 1, 2, 3, 4, - 720 เรียกว่า 720p เป็นต้น ความละเอียดแบบโปรเกรสซีฟนี้มีในยูทูบด้วย สรุปก็คือ ภาพโปรเกรสซีฟดีกว่าภาพอินเตอร์เลซ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โทรทัศน์
แครนเบอร์รี

**แครนเบอร์รี** () อยู่ในกลุ่มไม้พุ้มแคระไม่ผลัดใบหรือมีลำต้นเป็นเถายาว (trailing vine) ในจีนัสย่อย *Oxycoccus* ในจีนัส *Vaccinium* พบในพรุที่เป็นกรดตลอดบริเวณหนาวในซีกโลกเหนือ

**ประวัติแครนเบอร์รี่**

แครนเบอร์รี่มีต้นกำเนิดในทวีปอเมริกาเหนือและแคนาดา เป็นผลไม้ในตระกูลเบอร์รี่ที่มีอายุยืน นิยมปลูกมากในแถบอเมริกา ยุโรป รัสเซียและแคนาดา ในสมัยโบราณชาวอเมริกันนำผลไม้ชนิดนี้มาประกอบอาหารหลากหลายชนิดเพื่อรับประทาน โดยเฉพาะชาวอังกฤษที่อพยพมาพำนักอาศัยอยู่ในอเมริกาสมัยก่อน นิยมใช้แครนเบอร์รี่ในวันขอบคุณพระเจ้า ก่อนจะถูกส่งแพร่กระจายในยุโรปในปี ค.ศ. 1820 และกลายเป็นผลไม้ที่มีชื่อเสียงนับแต่นั้นเป็นต้นมา เพราะมีสรรพคุณที่ช่วยให้ร่างกายต่อสู้กับเชื้อโรคต่าง ๆ

แครนเบอร์รีจะให้สารอาหารดังนี้

* พลังงาน 46 กิโลแคลอรี
* ไฟเบอร์ 4.6 กรัม
* น้ำตาล 4.04 กรัม
* แคลเซียม 8 มิลลิกรัม
* แมกนีเซียม 6 มิลลิกรัม
* แมงกานีส 0.15 มิลลิกรัม
* ฟอสฟอรัส 13 มิลลิกรัม
* โพแทสเซียม 85 มิลลิกรัม 
* โซเดียม 2 มิลลิกรัม
* วิตามินซี 13.3 มิลลิกรัม
* วิตามินเอ 60 IU
* วิตามินเค 5.1 ไมโครกรัม
* แคโรทีน 36 ไมโครกรัม
* ลูทีน และซีแซนทีน 91 ไมโครกรัม

คแครน
หมวดหมู่:สกุลบลูเบอร์รี
HD

**HD** อาจหมายถึง
* โทรทัศน์ความละเอียดสูง โทรทัศน์ความละเอียดแบบ 720p
* ฮาร์ดไดรฟ์ อุปกรณ์คอมพิวเตอร์ที่เก็บแบบดิจิทัลเข้ารหัสข้อมูลที่เรียกว่าเป็นฮาร์ดดิสก์
การหายใจล้มเหลว

ภาวะ**การหายใจล้มเหลว** () คือภาวะซึ่งระบบหายใจทำหน้าที่แลกเปลี่ยนก๊าซได้ไม่เพียงพอต่อความต้องการของร่างกาย ทำให้มีระดับออกซิเจนในเลือดแดงต่ำ (hypoxia) หรือมีคาร์บอนไดออกไซด์คั่งในเลือดมาก (hypercarbia) ค่าปกติของความดันออกซิเจนในเลือดแดง (PaO<sub>2</sub>) คือมากกว่า 80 มิลลิเมตรปรอท และความดันคาร์บอนไดออกไซด์ในเลือดแดง (PaCO<sub>2</sub>) น้อยกว่า 45 มิลลิเมตรปรอท ภาวะการหายใจล้มเหลวแบ่งออกเป็น 2 ชนิด ตามการไม่มีหรือมีภาวะคาร์บอนไดออกไซด์คั่งในเลือดตามลำดับ

หมวดหมู่:เวชบำบัดวิกฤต
หมวดหมู่:ภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์
หมวดหมู่:อวัยวะล้มเหลว
หมวดหมู่:โรคระบบหายใจ
หมวดหมู่:สาเหตุการเสียชีวิต
อวัยวะล้มเหลว

**อวัยวะทำงานผิดปกติ** คือภาวะซึ่งอวัยวะหนึ่ง ๆ ทำหน้าที่ได้ไม่เหมือนกับที่ทำได้ตามปกติ ส่วน**อวัยวะล้มเหลว**คือภาวะซึ่งภาวะอวัยวะทำงานผิดปกติเป็นมากจนไม่สามารถรักษาภาวะธำรงดุลของร่างกายเอาไว้ได้โดยปราศจากการช่วยเหลือจากการรักษาภายนอก
## ดูเพิ่ม
* Multiple organ failure

หมวดหมู่:อวัยวะล้มเหลว
ภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์

**ภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์**คือโรคหรือการบาดเจ็บที่เป็นขึ้นเฉียบพลัน ทำให้ผู้ป่วยหรือผู้บาดเจ็บมีอันตรายต่อชีวิตหรือสุขภาพในระยะยาวโดยทันที จำเป็นต้องได้รับการรักษาโดยทันทีเพื่อป้องกันหรือลดโอกาสการเกิดการเสียชีวิตหรือทุพพลภาพ

ภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์
หมวดหมู่:เวชศาสตร์ฉุกเฉิน
ปอดช้ำ

ภาวะ**ปอดช้ำ** () เป็นภาวะซึ่งมีการฟกช้ำของปอด เกิดจากการบาดเจ็บต่อทรวงอกทำให้มีการบาดเจ็บต่อหลอดเลือดฝอยจนมีเลือดและสารน้ำคั่งในเนื้อเยื่อปอด สารน้ำส่วนเกินเหล่านี้จะรบกวนกระบวนการแลกเปลี่ยนก๊าซของปอด จนอาจทำให้ระดับออกซิเจนในเลือดน้อยกว่าที่ร่างกายต้องการ ภาวะนี้แตกต่างจากภาวะปอดฉีกขาดซึ่งเป็นการบาดเจ็บของปอดอีกแบบหนึ่ง ตรงที่ภาวะปอดช้ำจะไม่มีการฉีกขาดของเนื้อเยื่อปอด

ภาวะปอดช้ำส่วนใหญ่เกิดจากการกระแทกแต่ก็อาจเกิดจากสาเหตุอื่นๆ เช่น การบาดเจ็บจากระเบิด หรือคลื่นกระแทกที่เกิดจากการถูกทิ่มแทง ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 และ 2 ซึ่งมีการใช้ระเบิดในการรบอย่างแพร่หลายนั้นทำให้ภาวะปอดช้ำที่เกิดจากแรงระเบิดเป็นที่รู้จักมากขึ้น ในช่วงทศวรรษ 1960 ภาวะนี้เป็นที่รู้จักในคนทั่วไปมากขึ้นจากการเกิดอุบัติเหตุจราจร การใช้เข็มขัดนิรภัยและถุงลมนิรภัยช่วยลดโอกาสเกิดภาวะปอดช้ำในผู้โดยสารรถยนต์ได้

การวินิจฉัยภาวะนี้ทำได้โดยอาศัยประวัติการเกิดอุบัติเหตุ การตรวจร่างกาย และการถ่ายภาพรังสีทรวงอก อาการและอาการแสดงส่วนใหญ่เป็นผลโดยตรงจากการบาดเจ็บทางกาย เช่นอาการเจ็บหน้าอก และอาการไอเป็นเลือด รวมทั้งอาการที่เป็นผลจากการที่ร่างกายได้รับออกซิเจนไม่เพียงพอ เช่น ภาวะตัวเขียว การฟกช้ำที่เกิดขึ้นส่วนใหญ่หายได้เองด้วยการรักษาแบบประคับประคองซึ่งส่วนมากอาศัยการให้ออกซิเจนและการเฝ้าสังเกตอาการ อย่างไรก็ดีบางครั้งก็มีความจำเป็นต้องใช้การดูแลเป็นพิเศษแบบผู้ป่วยหนัก เช่น อาจต้องใช้การช่วยหายใจ บางครั้งอาจต้องให้สารน้ำทดแทน ซึ่งต้องทำโดยความระมัดระวังอย่างมากเนื่องจากการมีสารน้ำมากเกินสามารถทำให้ภาวะน้ำท่วมปอดนั้นแย่ลงได้ ซึ่งอาจเป็นอันตรายถึงขั้นเสียชีวิต

ความรุนแรงมีตั้งแต่เป็นไม่มากไปจนถึงขั้นเสียชีวิตได้ การฟกช้ำเล็กๆ อาจมีผลกระทบน้อยมากหรือแทบไม่มี อย่างไรก็ดีภาวะปอดช้ำเป็นภาวะการบาดเจ็บต่อทรวงอกที่อาจมีอันตรายถึงชีวิตที่พบบ่อยที่สุด พบเป็น 30-75% ของการบาดเจ็บต่อทรวงอกชนิดรุนแรงทั้งหมด ผู้ป่วยปอดช้ำมีอัตราการเสียชีวิตอยู่ที่ประมาณ 14-40% จึงเป็นส่วนสำคัญที่ช่วยบอกว่าผู้ป่วยจะเสียชีวิตหรือมีภาวะทุพพลภาพจากการบาดเจ็บนั้น ๆ หรือไม่ ผู้ป่วยปอดช้ำส่วนใหญ่มีการบาดเจ็บของระบบอื่นร่วมด้วย แม้ส่วนใหญ่การบาดเจ็บที่พบร่วมเหล่านี้จะเป็นสาเหตุของการเสียชีวิต แต่ก็เชื่อกันว่าภาวะปอดช้ำเป็นสาเหตุโดยตรงของการเสียชีวิตมากถึงประมาณ 1/4 - 1/2 ของทั้งหมด ผู้ป่วยที่เป็นเด็กมีโอกาสบาดเจ็บมากกว่าผู้ใหญ่เนื่องจากความยืดหยุ่นของกระดูกทำให้การบาดเจ็บต่อทรวงอกทั้งหมดถูกถ่ายทอดไปยังเนื้อปอดโดยไม่ถูกดูดซับไปที่ผนังทรวงอก ภาวะแทรกซ้อนของภาวะปอดช้ำได้แก่ปอดบวม และกลุ่มอาการหายใจล้มเหลวเฉียบพลัน ซึ่งอาจส่งผลต่อภาวะทุพพลภาพของระบบหายใจในระยะยาวได้
โรคระบบหายใจ

**โรคระบบหายใจ** หรือ **โรคปอด**คือภาวะพยาธิสภาพใดๆ ซึ่งเกิดกับอวัยวะและเนื้อเยื่อที่ทำหน้าที่ในการแลกเปลี่ยนก๊าซในสัตว์ชั้นสูง หมายรวมถึงภาวะซึ่งเกิดกับทางเดินหายใจส่วนบน หลอดลมใหญ่ หลอดลม หลอดลมฝอย ถุงลม เยื่อหุ้มปอด โพรงเยื่อหุ้มปอด และเส้นประสาทและกล้ามเนื้อที่ทำหน้าที่ในการหายใจ โรคระบบหายใจมีตั้งแต่เป็นน้อยหายได้เอง เช่น หวัด ไปจนถึงโรคซึ่งเป็นอันตรายถึงชีวิต เช่น ปอดบวมจากเชื้อแบคทีเรีย ลิ่มเลือดตันในปอด และมะเร็งปอด เป็นต้น

วิชาซึ่งว่าด้วยโรคระบบหายใจคือ วิทยาปอด (pulmonology) แพทย์ผู้เชี่ยวชาญโรคระบบหายใจเรียกว่า อายุรแพทย์โรคระบบหายใจ (pulmonologist, chest medicine specialist, respiratory medicine specialist, respirologist หรือ thoracic medicine specialist)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* สมาคมอุรเวชช์แห่งประเทศไทย