เรือประจัญบานชั้นบิสมาร์ค

**เรือประจัญบานชั้น''บิสมาร์ค*** () เป็น[[เรือประจัญบาน]]ที่สร้างขึ้นสำหรับ[[ครีคส์มารีเนอ]] ซึ่งประกอบด้วยเรือสองลำคือ [[เรือประจัญบานบิสมาร์ค|บิสมาร์ค]] และ [[เรือประจัญบานเทียร์พิทซ์|เทียร์พิทซ์]] โดยเป็นชั้นเรือรบที่ใหญ่ที่สุดและทรงพลังที่สุดที่สร้างขึ้นของ[[ครีคส์มารีเนอ]]

==ภูมิหลัง==
ตาม[[สนธิสัญญาแวร์ซาย]] เยอรมนีถูกจำกัดให้สร้างเรือรบขนาดไม่เกิน 10,000 ตัน และไม่สามารถมีเรือประจัญบานในครอบครอง แต่ภายหลังการลงนามใน [[ความตกลงทางเรืออังกฤษ–เยอรมัน]] เมื่อปี 1935 เยอรมนีได้รับอนุญาตให้มีกองเรือไม่เกิน 35% ของราชนาวีอังกฤษ สิ่งนี้เปิดทางให้โครงการเรือขนาดใหญ่กลับมาอีกครั้ง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อท้าทายการคุมเส้นทางเดินเรือของอังกฤษใน[[มหาสมุทรแอตแลนติก]]

==การออกแบบ==
เรือชั้นบิสมาร์คถูกออกแบบให้ใหญ่และทรงพลังเหนือกว่าคู่แข่งโดยตรง เช่น [[เรือประจัญบานชั้นคิงจอร์จที่ 5 (ค.ศ. 1939)|เรือประจัญบานชั้นคิงจอร์จที่ 5]] ของอังกฤษ โดยมีระวางขับน้ำกว่า 41,000 ตัน ติดตั้งปืนใหญ่ขนาด 380 มม. 8 กระบอก และสามารถเดินทางไกลได้โดยไม่ต้องเติมเสบียงกลางทะเล จุดประสงค์หลักของเรือชั้นนี้ไม่ใช่การรบเรือประจัญบานต่อประจัญบานแบบดั้งเดิมเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการเป็นภัยคุกคามต่อระบบลำเลียงทางทะเลของฝ่ายสัมพันธมิตร

เรือชั้นบิสมาร์คประกอบด้วยเรือสองลำ ได้แก่ *บิสมาร์ค* และ *เทียร์พิทซ์* ซึ่งมีการออกแบบร่วมกันในช่วงปลายทศวรรษ 1930 ตัวเรือมีความยาวประมาณ 251 เมตร, ความกว้าง 36 เมตร และระวางขับน้ำเมื่อบรรทุกเต็มที่ถึง 50,300 ตัน นับว่าใหญ่ที่สุดเท่าที่เยอรมนีเคยสร้างมา ตัวเรือมีลักษณะเพรียวแต่มั่นคง และเน้นการกระจายเกราะอย่างทั่วถึงโดยใช้หลักการว่า "หุ้มเกราะเฉพาะส่วนสำคัญ ส่วนอื่นไม่มีเกราะเลย" โดยเฉพาะบริเวณศูนย์กลางเรือที่มีแผ่นเกราะหนาสุดถึง 320 มม.

อาวุธหลักของเรือชั้นนี้คือ ปืนใหญ่ขนาด 380 มม. (15 นิ้ว) จำนวน 8 กระบอก ติดตั้งใน 4 ป้อมปืน ป้อมปืนละ 2 กระบอกเรียงคู่ สองป้อมวางหน้าเรือ สองป้อมวางท้ายเรือ จุดเด่นของการออกแบบคือ การเลือกขนาดปืนที่สมดุลระหว่างอำนาจการทำลายล้างกับน้ำหนักของระบบป้อมปืน ซึ่งช่วยรักษาเสถียรภาพเรือในการเดินทะเลคลื่นสูง ขณะเดียวกันก็ยังสามารถเจาะเกราะเรือประจัญบานของศัตรูได้ที่ระยะไกลกว่า 30 กิโลเมตร

ด้านระบบขับเคลื่อน เรือใช้กังหันไอน้ำแรงดันสูงของ Blohm & Voss ให้กำลังขับสูงสุด 150,000 แรงม้า ทำความเร็วได้สูงถึง 30.8 น็อต (57 กม/ชม) สามารถปฏิบัติการไกลถึง 15,000 กิโลเมตรที่ความเร็วปกติ ซึ่งเพียงพอสำหรับการจู่โจมขบวนเรือพาณิชย์ในมหาสมุทรแอตแลนติกโดยไม่ต้องเข้าฐานบ่อยครั้ง นอกจากนี้ การออกแบบยังให้ความสำคัญกับความสามารถในการต้านทานอากาศยาน โดยติดตั้งปืนต่อสู้อากาศยานขนาด 105 มม. และ 37 มม. อย่างเป็นระบบ แม้จะยังไม่ทันสมัยเท่าของฝ่ายสัมพันธมิตร แต่ถือว่ามีประสิทธิภาพในช่วงต้นสงคราม

==ปฏิกิริยาต่างประเทศ==
การปรากฏตัวของเรือประจัญบานชั้นบิสมาร์ค สร้างความสั่นสะเทือนต่อสมดุลอำนาจทางทะเลของยุโรปอย่างรุนแรง ประเทศที่ตอบสนองต่อภัยคุกคามนี้อย่างชัดเจนที่สุดคือสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศส ซึ่งต่างตระหนักว่า เรือประจัญบานเยอรมันรุ่นใหม่นี้อาจเปลี่ยนทิศทางของสงครามทางทะเลได้โดยสิ้นเชิง

สำหรับอังกฤษซึ่งเป็นเจ้าทะเลมาเนิ่นนาน การสร้างเรือ *บิสมาร์ค* และ *เทียร์พิทซ์'' ถูกมองว่าเป็นภัยคุกคามต่อตนเองโดยตรง ถึงแม้เยอรมนีจะอ้างว่าการสร้างเรือทั้งสองลำเป็นไปตามความตกลงทางเรืออังกฤษ-เยอรมันในปี 1935 ที่อนุญาตให้เยอรมนีมีเรือประจัญบานรวมกันไม่เกิน 35% ของน้ำหนักรวมของเรือประจัญบานอังกฤษ แต่ขนาดและอาวุธของบิสมาร์คทำให้แน่ชัดว่า เยอรมนีตั้งใจจะสร้าง “นักล่าแห่งมหาสมุทรแอตแลนติก” ซึ่งสามารถไล่ล่าและทำลายขบวนเรือสินค้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ

อังกฤษจึงตอบโต้ด้วยการเร่งรัดโครงการเรือชั้นเรือประจัญบานชั้นคิงจอร์จที่ 5 พร้อมทั้งหันไปให้ความสำคัญกับเรือบรรทุกอากาศยานและอากาศยานประจำเรืออย่างจริงจัง การพัฒนาเครื่องบินทิ้งตอร์ปิโดจากเรือหลวง Ark Royal และเรือหลวง Victorious ในเวลาต่อมาถือเป็นผลลัพธ์โดยตรงของภัยคุกคามจากโครงการบิสมาร์คนั่นเอง อีกด้านหนึ่ง ฝรั่งเศสเองก็วิตกไม่แพ้กัน แม้จะมีภัยจากอิตาลีในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ฝรั่งเศสก็ไม่อาจละเลยการเสริมกำลังเรือของเยอรมนีได้เช่นกัน การเริ่มสร้างเรือประจัญบานชั้นรีเชอลีเยอ พร้อมปืนหลักขนาด 380 มม. เท่ากับของบิสมาร์ค

## รายชื่อเรือในชั้น

## อ้างอิง




บ
บ
บ
บ
หมวดหมู่:เรือรบเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เรือในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:อ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค