open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ลาดัก

**ลาดัก** (ลาดัก/บัลติ: ; ; ) หรือ **[[ทิเบตน้อย]]** () เป็นดินแดนสหภาพแห่งหนึ่งของประเทศอินเดีย ปัจจุบันครอบคลุมตั้งแต่ธารน้ำแข็งเซียเชนของเทือกเขาการาโกรัมไปจนถึงเทือกเขาหิมาลัยทางตอนใต้ ประชากรส่วนใหญ่มีเชื้อสายอินโด-อารยันและทิเบต ที่นี่เป็นภูมิภาคที่มีประชากรเบาบางที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศ แต่มีประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมเกี่ยวข้องกับทิเบต ลาดักมีชื่อเสียงด้านความสวยงามแห่งขุนเขาและวัฒนธรรมพื้นเมือง

เดิมลาดักรวมอยู่กับบัลติสถาน (ปัจจุบันขึ้นกับประเทศปากีสถาน) ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนบนของหุบเขาสินธุ ทางใต้ติดเมืองซันสการ์และลาเหาล์และสปีติ ทางตะวันออกติดจังหวัดงารีในเขตปกครองตนเองทิเบต ทางตะวันออกเฉียงเหนือติดกับอักไสชิน (ยาวไปตามเทือกเขาคุนหลุน) ทางตอนเหนือติดกับหุบเขานูบราผ่านช่องเขาคาร์ดุง ส่วนทิศตะวันตกติดกับชัมมู, กัศมีร์ และบัลติสถาน 

ส่วนดินแดนอักไสชินเป็นแดนพิพาทระหว่างประเทศอินเดียกับประเทศจีน โดยจีนให้อักไสชินขึ้นกับเทศมณฑลโฮตันในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ขณะที่อินเดียให้อักไสชินขึ้นกับลาดักของรัฐชัมมูและกัศมีร์ ก่อให้เกิดความขัดแย้งเป็นสงครามระยะสั้นเมื่อ ค.ศ. 1962 เพราะทั้งสองต่างอ้างสิทธิเหนือดินแดนอักไสชินและอรุณาจัลประเทศ กระทั่งใน ค.ศ. 1993 และ ค.ศ. 1996 ทั้งสองประเทศลงนามเพื่อกำหนดเส้นควบคุมแท้จริง

ในอดีตลาดักมีความสำคัญเพราะเป็นจุดยุทธศาสตร์โดดเด่นและเป็นชุมทางการค้าที่สำคัญ ทว่าในกาลต่อมาทางการจีนได้ประกาศปิดพรมแดนทิเบตกับเอเชียกลางช่วงปี ค.ศ. 1960 ทำให้การค้าและการท่องเที่ยวระหว่างประเทศถดถอย กระทั่ง ค.ศ. 1974 รัฐบาลอินเดียได้ให้การสนับสนุนการท่องเที่ยวในลาดักจนประสบความสำเร็จ ส่วนหนึ่งก็เพราะลาดักตั้งอยู่ในรัฐชัมมูและกัศมีร์อันเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญของกองทัพอินเดีย

ลาดักมีเมืองใหญ่อยู่สองเมืองคือเลห์และการ์คิล รัฐบาลรัฐชัมมูและกัศมีร์ก่อตั้งหน่วยการบริหารขึ้นต่างหากแยกจากหน่วยการบริหารกัศมีร์ โดยมีที่ทำการใหญ่ในเลห์ จากการสำรวจสำมะโนครัวใน ค.ศ. 2011 ประชากรส่วนใหญ่ในลาดักนับถือศาสนาอิสลาม (โดยมากเป็นชีอะฮ์) ร้อยละ 46.4 รองลงมาคือศาสนาพุทธแบบทิเบตร้อยละ 39.7, ศาสนาฮินดูร้อยละ 12.1 มีนักเคลื่อนไหวในลาดักเรียกร้องให้ลาดักมีสถานะเป็นดินแดนสหภาพแยกออกจากรัฐชัมมูและกัศมีร์ ด้วยเห็นว่าได้รับการปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรมจากกัศมีร์ รวมทั้งลาดักเองก็มีวัฒนธรรมที่แตกต่างไปจากมุสลิมในกัศมีร์ แต่ทว่าประชาชนในการ์คิลซึ่งประชากรส่วนใหญ่เป็นมุสลิมได้ออกมาต่อต้านการยกลาดักขึ้นเป็นดินแดนสหภาพ

วันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2019 รัฐบาลอินเดียประกาศจัดตั้งลาดักเป็นดินแดนสหภาพแยกจากรัฐชัมมูและกัศมีร์

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Thiksay Buddha.jpg|พระศรีอริยเมตไตรยวัดทิกเซย์
ไฟล์:Rangdum village at early morning.jpg|หมู่บ้านรังดุมในซันสการ์
ไฟล์:Hemismonastery.jpg|ลามะในอารามเฮมิส


## อ้างอิง


หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ดินแดนสหภาพของประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตอินเดีย
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตจีน
หมวดหมู่:กรณีพิพาทเรื่องอาณาเขตปากีสถาน
หมวดหมู่:อาณาเขตที่เป็นข้อพิพาทในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:กัศมีร์
สภานักเรียน

**สภานักเรียน** () เป็นกิจกรรมนอกหลักสูตร ในโรงเรียนระดับมัธยมทั่วโลก ในประเทศสหรัฐอเมริกา , แคนาดา และ ออสเตรเลีย นั้นเรียกสภานักเรียนหลายแบบมากนอกจากชื่อนี้ เช่น รัฐบาลนักเรียน (Student government) หรือ สภากิจกรรมนักเรียน (Student Activity Council), สหพันธ์สภานักเรียน (Student Council Association or S.C.A) และ คณะกรรมการนักเรียน (Student Committee) สภานักเรียนนั้นมีวัตถุประสงค์ที่จัดตั้งขึ้นมาเพื่อให้รู้จักการมีส่วนร่วม เรียนรู้เกี่ยวกับประชาธิปไตย และ เรียนรู้การเป็นผู้นำ  ซึ่งเป็นแนวคิดเดิมของ จอห์น ดิวอี้ นักปรัชญาทางการศึกษา ซึ่งกล่าวไว้ใน ประชาธิปไตยกับการศึกษา (พ.ศ. 2460) และโรงเรียนที่ใช้ระบบสภานักเรียนเป็นแห่งแรกก็คือโรงเรียนลูมิส ชาร์เฟ่ย์ ในเมืองวินซอร์ ประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งใช้เป็นกิจกรรมในหลักสูตร ประมาณ ปี พ.ศ. 2463 ในประเทศไทย โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา เป็นโรงเรียนแห่งแรกที่ใช้ระบบสภานักเรียน คือ  **คณะกรรมการนักเรียน โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา**

## สภานักเรียนในประเทศไทย
ในประเทศไทย ในระบบการศึกษาขั้นพื้นฐาน จะมีการจัดตั้งสภานักเรียนในแต่ละโรงเรียน จะแยกจากคณะกรรมการนักเรียน โดยการจำลองเสมือนระบบนิติบัญญัติ และ ระบบบริหาร ของระบอบประชาธิปไตย โดยให้สภานักเรียนเปรียบเสมือน ฝ่ายนิติบัญญัติ และ คณะกรรมการนักเรียน เสมือนเป็นฝ่ายบริหาร  ซึ่งในบางโรงเรียนนั้น ยังใช้ระบบคณะกรรมการนักเรียนอย่างเดียวอยู่  และ มีการจัดตั้งสภาเด็กและเยาวชนแห่งประเทศไทย ซึ่งสมาชิกประกอบไปด้วย ประธานสภาเด็กและเยาวชนของทุกจังหวัด รวมทั้งจังหวัดกรุงเทพมหานคร  ตามมาตราที่ 32 ใน พระราชบัญญัติส่งเสริมการพัฒนาเด็กและเยาวชนแห่งชาติ พ.ศ. 2550 
ส่วนในระดับอุดมศึกษานั้น ก็มีการจัดตั้งหน่วยกิจกรรมของนักศึกษาเช่นกัน ซึ่งรับผิดชอบโดยฝ่ายพัฒนาศักยภาพนักศึกษา โดยมีการจัดตั้ง สภานักศึกษา ซึ่งมีโครงสร้างที่คล้ายคลึงกันส่วนใหญ่จะเป็นประธานนักเรียน 

หมวดหมู่:องค์กรเยาวชน
หมวดหมู่:นักเรียน
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของนักเรียน
คาปรีซ์หมายเลข 24 (ปากานินี)

thumb|ชีทมิวสิก
**คาปรีซ์หมายเลข 24 ในบันไดเสียง เอ ไมเนอร์** () เป็นคาปรีซ์ชิ้นสุดท้ายในชุด คาปรีซ์ 24 ชิ้น ของนิกโคโล ปากานินี เป็นผลงานที่มีชื่อเสียงสำหรับบรรเลงเดี่ยวไวโอลิน ประกอบด้วย 1 ธีม, 11 วาริเอชัน และ 1 ไฟเนล

คาปรีซ์ชิ้นนี้เป็นผลงานสำหรับบรรเลงเดี่ยวไวโอลินที่ต้องใช้ทักษะความสามารถของนักดนตรีอย่างมาก การเล่นงานชิ้นนี้ต้องใช้เทคนิคขั้นสูงหลายอย่างเช่น คู่ขนานออคเตฟ, การเล่นบันไดเสียงและอาร์เพจโจอย่างรวดเร็ว, การเลื่อนมือซ้ายไปทุกตำแหน่งของคอไวโอลิน และการชักคันสีอย่างรวดเร็ว รวมไปถึงการเล่นคู่เสียงในบันไดเสียงไมเนอร์ คู่ 3 และคู่ 10 ที่ต้องการถ่างนิ้วอย่างมาก นอกจากนั้นยังมีการใช้นิ้วมือซ้ายดีดสายในขณะที่สีคันชักด้วยมือขวา และเล่นบนตำแหน่งสูงๆ บนฟิงเกอร์บอร์ด และการสีข้ามสายอย่างรวดเร็ว จัดได้ว่าเป็นผลงานชิ้นหนึ่งที่เล่นยากที่สุด 

คาปรีซ์ชิ้นนี้ได้ถูกนำมาดัดแปลงสำหรับบรรเลงเดี่ยวด้วยเชลโลโดย โย-โย มา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*YouTube video of Jascha Heifetz performance

หมวดหมู่:ผลงานของ นิกโคโล ปากานินี
หมวดหมู่:งานประพันธ์ดนตรีสำหรับไวโอลิน
แมงดาถ้วย

**แมงดาถ้วย** หรือ **แมงดาทะเลหางกลม**  () เป็นแมงดาชนิดหนึ่ง จัดเป็นเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล *Carcinoscorpius* มีรูปร่างกลมและกระดองนูนเหมือนชามหรือถ้วยคว่ำ ทางด้านหัวโค้งกลม หางเรียวยาวเป็นทรงกลม กระดองมีสีเขียวเหลือบเหลืองคล้ำ ใช้สำหรับปักลงกับพื้นท้องทะเล เมื่อต้องการนอนนิ่งอยู่กับที่ หรือใช้พลิกตัวเมื่อนอนหงายท้อง พบอาศัยในทะเลโคลนแถบป่าชายเลนหรือปากแม่น้ำ อาจพบได้ในเขตน้ำกร่อยหรือน้ำจืดได้ ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวประมาณ 40 เซนติเมตร (รวมหาง) ในบางครั้งแมงดาถ้วยบางตัวและในบางฤดูกาลอาจมีสีกระดองสีแดงเหลือบส้ม และมีขนที่กระดองและบางส่วนของลำตัว แมงดาถ้วยแบบนี้จะเรียกว่า **เหรา** (อ่านว่า [เห-รา]), **ตัวเหรา** หรือ **แมงดาไฟ**

แมงดาถ้วยพบกระจายไปทั่วในชายฝั่งทะเลอินเดียจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียตะวันออก ในประเทศไทยพบได้ทุกจังหวัดที่ติดกับทะเล แมงดาชนิดนี้ทั้งเนื้อและไข่มีพิษทุกฤดูกาล จึงไม่ควรนำมาบริโภคอย่างเด็ดขาด สันนิษฐานกันว่าการเกิดพิษในตัวแมงดามาจาก 2 สาเหตุ คือ เกิดจากการที่ตัวแมงดาไปกินแพลงก์ตอนที่มีพิษเข้าไป ทำให้สารพิษไปสะสมอยู่ในเนื้อและไข่ และตัวแมงดาเองมีพิษซึ่งเกิดจากแบคทีเรียในลำไส้สร้างพิษขึ้นมาได้เอง อาการเมื่อรับพิษเข้าไป คือ ชาที่ริมฝีปาก มือ และเท้า เวียนศีรษะ คลื่นไส้ อาเจียน เดินเซ แขนขาไม่มีแรง พูดไม่ออก กลืนลำบาก หายใจไม่ออก กล้ามเนื้อเกี่ยวกับการหายใจเป็นอัมพาต เนื่องจากเป็นพิษที่ผลต่อระบบประสาทที่ควบคุมการหายใจ ในเด็กเล็กจะมีอาการรุนแรงมากกว่าผู้ใหญ่ และอาจรุนแรงถึงขั้นเสียชีวิตได้

จากการที่แมงดาถ้วยสามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืดได้ จึงมักพบการค้าขายแมงดาถ้วยเป็นสัตว์เลี้ยงในตลาดปลาสวยงามเสมอ ๆ โดยผู้ขายมักหลอกผู้ซื้อว่า เลี้ยงในน้ำจืดได้ แต่ทว่าเมื่อนำมาเลี้ยงจริง ๆ แล้ว แมงดาจะอยู่ได้เพียงชั่วระยะหนึ่งเท่านั้นก่อนที่จะตายไปในที่สุด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:แมงดา
หมวดหมู่:อาร์โธพอดที่เป็นสัตว์เลี้ยง
แมงดาญี่ปุ่น

**แมงดาญี่ปุ่น** หรือ **แมงดาจีน** (; ; ) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Tachypleus tridentatus* เป็นแมงดาหนึ่งในสองชนิดที่อยู่ในสกุล *[[Tachypleus]]* 

แมงดาญี่ปุ่นมีส่วนหางเป็นสันขึ้นมาเป็นเหมือนสามเหลี่ยม ตัวผู้มีรอยหยักสองรอยทำให้มีลักษณะโค้งเป็นลอนสามลอน บริเวณขอบด้านหน้าของกระดอง ขอจับพองออกเป็นกระเปาะสองคู่ ตัวเมียมีหนามบริเวณขอบด้านข้างของส่วนท้องขนาดยาวสามคู่แรก และขนาดสั้นสามคู่หลัง ส่วนในตัวผู้มีขนาดความยาวใกล้เคียงกัน ขนาดใหญ่สุดมีความยาวตลอดตัว ประมาณ 74 เซนติเมตร สีของกระดองเป็นสีเขียวและอ่อนกว่าแมงดาถ้วย (*Carcinoscorpius rotundicauda*) พบในชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก บริเวณชายฝั่งของญี่ปุ่น, ไต้หวัน, ฟิลิปปินส์, เวียดนาม, มาเลเซีย และบริเวณเกาะบอร์เนียวเหนือ โดยไม่พบในน่านน้ำไทย

ในญี่ปุ่น เป็นแมงดาเพียงชนิดเดียวที่พบได้ที่นั่น โดยพบบริเวณชายฝั่งของทะเลเซโตะในฤดูใบไม้ผลิ จากนั้นในฤดูหนาวจะอพยพไปยังเกาะของเกาะฮนชูและเกาะคีวชูเพื่อจับคู่ผสมพันธุ์

แมงดาญี่ปุ่นหรือแมงดาจีนนั้นสามารถนำมารับประทานได้เช่นเดียวกับแมงดาจาน (*T. gigas*) ซึ่งเป็นแมงดาอีกชนิดหนึ่งที่อยู่ในสกุลเดียวกัน โดยในตำรับอาหารจีนและอาหารญี่ปุ่นนิยมรับประทานเนื้อและไข่ แต่ก็ยังมีพิษอยู่บ้างในบางท้องที่และบางฤดูกาล เช่นในสิงคโปร์ เคยพบรายงานของแมงดาที่มีพิษ

Limule(dD).jpg | มุมมองด้านหลัง  มุมมองหน้าท้อง/ ด้านหน้า 
Limule(dD)Ventral.jpg|  มุมมองหน้าท้อง 
LimuleFace.jpg |  ด้านหน้า

 
## อ้างอิง

* World Conservation Monitoring Centre 1996.  ''Tachypleus tridentatus'' .   2006 IUCN Red List of Threatened Species.   Downloaded on 10 August 2007.

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:แมงดา
แมงดาจาน

**แมงดาจาน** () เป็นแมงดาเพียงหนึ่งในสองชนิดที่พบได้ในประเทศไทย [อีกชนิดคือ แมงดาถ้วย (*Carcinoscorpius rotundicauda*)] และจัดเป็นหนึ่งในสองชนิดที่อยู่ในสกุล *[[Tachypleus]]* [อีกชนิดคือ แมงดาญี่ปุ่น (*T. tridentatus*)] 

แมงดาจานมีลักษณะกระดองแบนราบและกว้างกว่าแมงดาถ้วย หางมีลักษณะเป็นสันนูนขึ้นมาเป็นสามเหลี่ยม มีสันซึ่งมีหนามเล็ก ๆ เรียงเป็นแถวตามความยาวอยู่ตรงกลางด้านบนของหาง ตัวผู้มีขอจับพองออกเป็นกระเปาะ 2 คู่ ตัวเมียมีหนามบริเวณขอบด้านข้างของส่วนท้องขนาดยาว 3 คู่แรก และสั้น 3 คู่หลังในตัวผู้มีขนาดความยาวใกล้เคียงกัน ด้านท้องมีสีน้ำตาลอ่อนและมีสีเข้มตอนขอบหน้า ขนาดใหญ่สุดมีความกว้างของกระดอง ไม่เกิน 25 เซนติเมตร หรือประมาณเท่าจานข้าวใบใหญ่  อันเป็นที่มาของชื่อ  สีของกระดองอ่อนกว่าแมงดาถ้วย ความยาวของกระดองประมาณ 35–40 เซนติเมตร พบกระจายทั่วไปในเขตชายฝั่งของมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดีย, ทางตะวันออกของอ่าวเบงกอล, อินโดนีเซีย, เวียดนาม, ซาราวัก, มาเลเซีย, สิงคโปร์, ไทย ไปจนถึงจีน สำหรับในประเทศไทยซึ่งพบแพร่กระจายชุกชุมทั้ง 2 ฟาก ในฝั่งทะเลอันดามันพบได้ตั้งแต่บริเวณจังหวัดสมุทรสาคร, สมุทรสงคราม, เพชรบุรีถึงชุมพร  ในฝั่งอ่าวไทยพบได้ที่ จังหวัดสมุทรปราการ, ฉะเชิงเทรา, ชลบุรีจนถึงจันทบุรี 

แมงดาจานนั้น มีอีกชื่อเรียกหนึ่งว่า **แมงดาทะเลหางเหลี่ยม** หรือ **แมงดาทะเลหางสามเหลี่ยม** ตามลักษณะของหาง จัดเป็นแมงดาชนิดที่รับประทานได้ โดยนิยมนำไข่และเนื้อมาย่าง หรือทำเป็นห่อหมก โดยที่พิษของแมงดาจานนั้น ในประเทศไทยยังไม่เคยมีรายงานพบ แต่ทว่าในต่างประเทศ มีรายงานพบประมาณร้อยละ 10 เช่นที่ สิงคโปร์

แมงดาจานอาศัยอยู่บริเวณน้ำตื้นตามชายฝั่งทะเล โดยวางไข่ไว้บนหาดทรายด้วยการขุดหลุมประมาณ 8–12 หลุม วางไข่แต่ละครั้งประมาณ 9,000 ฟอง ช่วงต้นฤดูร้อนประมาณตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนกันยายน โดยจะวางไข่ในช่วงน้ำขึ้นสูงสุดประมาณ 2–3 วัน ทุก ๆ รอบ 15 วัน ไข่มีสีเหลืองอ่อน และมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 3–4 มิลลิเมตร

## อ้างอิง

## รูปภาพ

ภาพ:Horseshoe Crab in Si Racha.jpg|แมงดาจานพร้อมรับประทานที่ศรีราชา
ภาพ:Haeckel-Tachypleus gigas-1024.jpg|ภาพวาดแมงดาจาน


## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:แมงดา
ยุทธการอัดวา

**ยุทธการแอดวา** () เป็นการระหว่างจักรวรรดิเอธิโอเปียกับอิตาลีซึ่งเกิดขึ้นในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1896 ในบริเวณใกล้เมืองอัดวา ประเทศเอธิโอเปีย (เมืองนี้รู้จักโดยทั่วไปในชื่อ "อาโดวา" ในภาษาอิตาลีเรียกว่าเมือง "อาดูอา")  ในการรบดังกล่าวอิตาลีเป็นฝ่ายได้รับความพ่ายแพ้ และเป็นจุดสำคัญที่ชี้ขาดถึงผลของสงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่หนึ่งทั้งหมด

## หมายเหตุ
;เชิงอรรถ

;อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Historynet: Ethiopia's Decisive Victory at Adowa
*

หมวดหมู่:สงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่หนึ่ง
เพลงหรรษา (ดโวฌาก)

**เพลงหรรษา โอปุส 101** (; , Op. 101 (B. 187)) เป็นชุดเพลงหรรษา (ฮิวเมอเรสก์) จำนวน 8 ชิ้นที่แต่งโดยอันโตญีน ดโวฌาก คีตกวีชาวเช็กระหว่างที่เขาเดินทางไปพักร้อนกับครอบครัวที่แคว้นโบฮีเมีย ในช่วงฤดูร้อนของ ค.ศ. 1894 

ระหว่าง ค.ศ. 1892 ถึง 1895 ดโวฌากใช้ชีวิตอยู่ในสหรัฐ และได้ร่างทำนองต่าง ๆ ลงในสมุดบันทึกส่วนตัว ได้ใช้เวลาว่างระหว่างกลับมาพักผ่อนที่บ้านเกิดพร้อมกับครอบครัว เรียบเรียงงานดนตรีชิ้นใหม่สำหรับบรรเลงด้วยเปียโน ผลงานชิ้นแรกแต่งขึ้นเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม บนบันไดเสียง บี เมเจอร์ ปัจจุบันใช้ชื่อว่า "เพลงหรรษาหมายเลข 6 ในบันไดเสียง บี เมเจอร์" ผลงานทั้งหมดแล้วเสร็จทั้งแปดชิ้นเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม และจัดพิมพ์รวมเล่มในช่วงฤดูใบไม้ร่วงของปีนั้น ตั้งชื่อว่า "เพลงหรรษาทั้งแปด"

เพลงหรรษาชิ้นที่ได้รับความนิยมที่สุดของดโวฌาก เป็นผลงานชิ้นที่ 7 ชื่อว่า "เพลงหรรษาหมายเลข 7 ในบันไดเสียง จี-แฟลต เมเจอร์" ได้มีผู้นำมาเรียบเรียงใหม่สำหรับเครื่องดนตรีหลากหลายประเภท ทั้งเปียโน ไวโอลิน เชลโล หรือแม้แต่วงร้องประสานเสียง มีผู้นำไปขับร้องกับบทกลอนพื้นบ้าน เป็นดนตรีโฟล์กที่ได้รับความนิยมในสหรัฐ ผลงานชิ้นนี้มีผู้บันทึกว่าเป็นงานดนตรีสั้น ๆ ที่ได้รับความนิยมในระดับเดียวกับ *[[เฟือร์เอลีเซอ]]* ของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ผลงานของ อันโตญีน ดโวฌาก
หมวดหมู่:งานประพันธ์ดนตรีสำหรับเปียโน
กีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

**การแข่งขันบาสเกตบอลใน[[โอลิมปิกฤดูร้อน 2012]]** เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลโอลิมปิกที่จัดขึ้นในลอนดอน สหราชอาณาจักร กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555

## สนามที่ใช้ในการแข่งขัน
# Basketball Arena
# Greenwich Arena (สำหรับนัดชิงชนะเลิศ)

## โปรแกรมการแข่งขัน

## ระบบการแข่งขัน

: ทีมชาย จับสลากแบ่งกลุ่มการแข่งขัน เมื่อวันที่ 30 เมษายน 2555

* คัดเลือกโอลิมปิก รายการ 2012 FIBA World Olympic Men's Qualifying Tournament 2-8 กรกฎาคม 2555 ที่ประเทศ 

: ทีมหญิง จับสลากแบ่งกลุ่มการแข่งขัน เมื่อวันที่ 30 เมษายน 2555

* คัดเลือกโอลิมปิก รายการ 2012 FIBA World Olympic Women's Qualifying Tournament 25มิย.-1กค. ที่ประเทศ 

## ผลการแข่งขัน
### สรุปเหรียญ

### ผลการแข่งขัน

## อ้างอิง
* London 2012 Olympic Games 
* International Basketball Federation 

บาสเกตบอล
ซามูไรโชดาวน์ VI

**ซามูำไรโชดาวน์ VI** (; ) เป็นเกมต่อสู้ลำดับที่สิบของซีรีส์ซามูไรสปิริตส์จากประเทศญี่ปุ่น ผลิตโดยบริษัทSNK Playmore

## รูปแบบการเล่น
เกมได้จัดทำรูปแบบฉากหลังเป็นแบบสองมิติผสมกับองค์ประกอบสามมิติ ตลอดจนนำตัวละครทั้ง 28 รายที่มีอยู่ในซามูไรโชดาวน์ V สเปเชียล, บอสรองจากซามูไรโชดาวน์ V ตลอดจนตัวละครจากซามูไรโชดาวน์ภาคแรกกับภาคสองอีก 7 รายที่หวนกลับมาใหม่ พร้อมกับ 4 ตัวละครใหม่ และยังมีระบบ"สปีริทซีเล็ค" (Spirit Select) ซึ่งเป็นการเลือกรูปแบบการต่อสู้ได้ถึงหกรูปแบบที่ต่างไปจากก่อนหน้านี้ทั้งหมด

แม้ว่าโดยปกติแล้วจะมีการวางจำหน่ายเกมซามูไรโชดาวน์ออกนอกประเทศญี่ปุ่น แต่เกมชุดนี้ก็ได้รับการประชาสัมพันธ์ระบบAtomiswave โดยมีบริษัทเซก้าเป็นผู้สนับสนุนในสหรัฐอเมริกา และเริ่มจัดจำหน่ายในระบบเพลย์สเตชัน 2 ที่ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2006 ส่วนทางฝั่งอเมริกาและยุโรปนั้น ได้เริ่มจัดจำหน่ายสำหรับเกมคอนโซลประจำบ้านตั้งแต่วันที่ 24 มีนาคม และ 29 มีนาคม ค.ศ. 2009 ตามลำดับ ในระบบเพลย์สเตชัน 2, เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล และวี โดยเป็นส่วนหนึ่งของเกมชุดพิเศษซึ่งมีชื่อว่า*[[ซามูไรโชดาวน์ แอนโธโลจี]]* แม้การจำหน่ายในระบบเพลย์สเตชัน 2จะมีการเพิ่มตัวละครและเพิ่มสามรูปแบบการต่อสู้ไปพร้อมกัน แต่ในระบบเพลย์สเตชัน 2 นี้ก็ยังมีส่วนที่เหมือนกับระบบนีโอจีโอเกือบทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นกรรมการ, สัตว์เลี้ยงผู้ช่วย ที่ต่างสามารถนำมาใช้เล่นได้ทั้งหมด และในเวอร์ชัน*[[ซามูไรโชดาวน์ แอนโธโลจี]]* ก็มีลักษณะที่เหมือนกันกับเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 2 ทุกประการ โดยต่างกันตรงที่สามารถนำตัวละครพิเศษมาใช้ได้ตั้งแต่เริ่มโดยไม่ต้องกดสูตรลับแต่อย่างใด

## ตัวละคร

## อ้างอิง

* นิตยสารเกมแม็กออนไลน์ (สนพ.อนิเมทกรุ๊ป)
* นิตยสาร MEGA MONTH (สนพ.วิบูลย์กิจ)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ''Samurai Shodown VI'' at the official Japanese website of SNK Playmore
* ''Samurai Shodown VI''  at the official Japanese website of Sega.
* Iroha game listed in SNK-Playmore DS schedule 

หมวดหมู่:วิดีโอเกมต่อสู้
หมวดหมู่:วิดีโอเกมอาร์เคด
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเกี่ยวกับซามูไร
ขนส่ง (บริษัท)

thumb|สัญลักษณ์แบบดั้งเดิมของบริษัท ขนส่ง จำกัด ซึ่งปัจจุบันพบเห็นได้ตามรถโดยสารที่ให้บริการโดย บขส.

**บริษัท ขนส่ง จำกัด** หรือ **บขส.** () เป็นหน่วยงานรัฐวิสาหกิจ ในสังกัด กระทรวงคมนาคม ก่อตั้งเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2473 จัดตั้งโดยประมวลกฏหมายแพ่งและพาณิชย์ ในชื่อว่า **บริษัท เดินอากาศ จำกัด**  โดยเป็นผู้บุกเบิกริเริ่มการบินพาณิชย์ในประเทศเป็นรายแรก และเดินรถยนต์โดยสารสายกรุงเทพฯ - ลพบุรี , กรุงเทพฯ - ปราจีนบุรี ต่อมาสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 จึงเป็นรัฐวิสาหกิจและเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ขนส่ง จำกัด เมื่อ พ.ศ. 2481

พ.ศ. 2490 รัฐบาลแยกกิจการการบินภายในประเทศออกจากบริษัทฯ ต่อมาปี พ.ศ. 2491 บริษัทฯ เริ่มกิจการเรือโดยมีเรือทั้งสิ้น 48 ลำ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2500 มีกิจการเดินเรือทั้งสิ้นจำนวน 18 สายและมี 4 สาขา คือ สาขาท่าเตียน สาขาปากน้ำโพ - นครสวรรค์ สาขาแปดริ้ว และสาขาอยุธยา อย่างไรก็ตามการสร้างเขื่อนชัยนาททำให้แม่น้ำเจ้าพระยาบางตอนต้นเขิน ทำให้การเดินเรือไม่สะดวก บริษัทฯ จึงเลิกเรือในปีนั้นเอง

## การดำเนินงาน
**บริษัท ขนส่ง จำกัด** เป็นรัฐวิสาหกิจในสังกัดของ กระทรวงคมนาคมจัดตั้งโดยประมวลกฏหมายแพ่งและพาณิชย์ และดำเนินการในด้านการบริการขนส่งผู้โดยสารรถประจำทางระหว่างกรุงเทพฯ ไปยังจังหวัดต่างๆ ระหว่างจังหวัดและภายในจังหวัดและให้เอกชนเข้ามามีส่วนดำเนินการในรูปของ รถร่วมเอกชนวิ่งในเส้นทางที่ บขส. ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่ง จากการที่รัฐบาลได้มอบหมายให้บริษัทขนส่ง จำกัด ทำหน้าที่เป็นแกนกลางในการจัดระเบียบรวมทั้งการให้บริการด้านสถานีขนส่งผู้โดยสารทำให้สามารถแบ่งขอบเขตการดำเนิน งานธุรกิจได้เป็น 3 ธุรกิจ คือ
* **การเดินรถบริษัท**
* **รถร่วมเอกชน**
* **สถานีขนส่ง** มีจำนวนสถานีขนส่งผู้โดยสาร จำนวน 7 แห่ง ทั้งในกรุงเทพ และต่างจังหวัด และมีที่ทำการสถานีเดินรถ 117 สาขาทั่วประเทศ
** กรุงเทพฯ 3 แห่ง ได้แก่
**# สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (จตุจักร) 
**# สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (เอกมัย) 
**# สถานีขนส่งผู้โดยสารกรุงเทพ (ถนนบรมราชชนนี)
** สถานีในส่วนภูมิภาค 4 แห่ง ได้แก่ 
**# สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดสุพรรณบุรี
**# สถานีขนส่งผู้โดยสารอำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ
**# สถานีขนส่งผู้โดยสารอำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์
**# สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดสุราษฎร์ธานี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์สำนักงานคณะกรรมการนโยบายรัฐวิสาหกิจ
* บริษัท ขนส่ง จำกัด

หมวดหมู่:กระทรวงคมนาคม (ประเทศไทย)
หมวดหมู่:รัฐวิสาหกิจไทย
หมวดหมู่:บริษัทของไทย
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2473
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2482
หมวดหมู่:ธุรกิจขนส่งและโลจิสติกส์
หมวดหมู่:หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตจตุจักร
หมวดหมู่:บริษัทขนส่งในประเทศไทย
อาเว มารีอา (แก้ความกำกวม)

**อาเว มารีอา** () อาจหมายถึง
* อาเว มารีอา หรือ เฮล มารี () เป็นบทสวดมนต์ขอพรพระแม่มารีให้ช่วย ของนิกายโรมันคาทอลิก
* อาเว มารีอา (บาค/กูโน)  ผลงานของชาร์ล กูโน ดัดแปลงจากพรีลูดหมายเลข 1 ในบันไดเสียง ซี เมเจอร์ ของโยฮันน์ เซบาสเตียน บาค
* อาเว มารีอา (วาวิลอฟ)  ท่อนอาเรียของวลาดีมีร์ วาวิลอฟ ซึ่งเผยแพร่โดยไม่ได้ระบุชื่อผู้แต่ง แต่มักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นผลงานในยุคบาโรกของกูลิโอ แคชชินี
* อาเว มารีอา (ชูเบิร์ต) หรือ Ellens dritter Gesang ผลงานของฟรานซ์ ปีเตอร์ ชูเบิร์ต
*อาเว มารีอา (การ์ตูน) ภาพยนตร์การ์ตูนของสหภาพโซเวียตในปี 1972
แมงดาแอตแลนติก

**แมงดาแอตแลนติก** () เป็นแมงดาชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Limulus polyphemus* จัดอยู่ในสกุล *Limulus* ซึ่งถือว่าเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุลนี้ และเป็นแมงดาเพียงชนิดเดียวด้วยที่พบในมหาสมุทรแอตแลนติก

แมงดาแอตแลนติกมีลักษณะหางด้านบนนูนเป็นสามเหลี่ยมคล้ายแมงดาจาน แต่จะแตกต่างกันตรงที่ตัวผู้มีขาจับที่พองออกเป็นกระเปาะเพียงคู่เดียว แต่ในแมงดาจานจะมีสองคู่ ส่วนตัวเมียมีหนามบริเวณขอบด้านข้างของส่วนท้องขนาดยาวใกล้เคียงกันทั้ง 6 คู่เหมือนตัวผู้ ในขณะที่แมงดาจานมีหนามบริเวณขอบของส่วนท้องยาว 3 คู่แรก ส่วน 3 คู่หลังสั้น (ยกเว้นในระยะที่ยังเจริญไม่เต็มที่จะมีหนามยาวเท่า ๆ กันเช่นเดียวกับตัวผู้) ขนาดใหญ่สุดมีความยาวตลอดตัวมากกว่า 60 เซนติเมตร

แมงดาชนิดนี้พบในมหาสมุทรแอตแลนติก บริเวณชายฝั่งตะวันออกของทวีปอเมริกาเหนือ ตั้งแต่รัฐเมน, อ่าวเดลาแวร์ ไปจนถึงอ่าวเม็กซิโก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:แมงดา
ยุทธการอัมบา อาลางี (ค.ศ. 1895)

**ยุทธการอัมบาิ อาลางี** (Battle of amba alagi) เป็นการรบครั้งแรกในการรบที่เกิดขึ้นหลายคราวระหว่างนายพลโอเรสเต บาราติเอรี กับจักรพรรดิเมเนลิกที่ 2 แห่งเอธิโอเปีย ในช่วงสงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่หนึ่ง  เมืองอัมบาิ อาลางี เป็นจุดหนึ่งนายพลบาราติเอรีได้ตั้งกองกำลังส่วนหน้าไว้ โดยมอบหมายให้นายพันเอกโตเซลลีดูแลพร้อมกับททหารพื้นเมืองชาวเอริเรียอีก 2,000 คน ในวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1895 ราส เมคอนเนน, ราส เวลเล เบตุล, และราส มางเงชา โยฮันเนส ได้นำกองกำลังจู่โจมของจักรพรรดิเมเนลิกที่ 2 เข้าทำลายกำลังส่วนหน้าของฝ่ายอิตาลีและสามารถสังหารนายพันเอกโตเซลลีได้

หมวดหมู่:สงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่หนึ่ง
ไอเนอไคลเนอนัคท์มูซีค

**เซเรเนดหมายเลข 13 สำหรับเครื่องสาย ในบันไดเสียง จี เมเจอร์** () เป็นเซเรเนดที่แต่งโดยว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ทเมื่อ ค.ศ. 1787 ผลงานชิ้นนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ **ไอเนอไคลเนอนัคท์มูซีค** (; แปลว่า "a little serenade") แต่งขึ้นสำหรับวงดนตรีแชมเบอร์ที่ประกอบด้วยไวโอลิน 2 ตัว, วิโอลา, เชลโล และดับเบิลเบส แต่มักจะใช้บรรเลงโดยวงออร์เคสตรา

## ประพันธ์ เผยแพร่ และคำตอบรับ
โมทซาร์ทแต่งเซเรเนดเสร็จที่เวียนนาในวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 1787 ในช่วงระหว่างที่โมทซาร์ทประพันธ์อุปรากร *[[ดอน โจวันนี]]* บทที่ 2 เขาไม่ได้ตั้งชื่อผลงานชิ้นนี้เป็นการเฉพาะ แต่ระบุไว้ในรายการส่วนตัว ขึ้นต้นว่า "Eine kleine Nacht-Musik" จึงกลายเป็นชื่อที่ใช้เรียกผลงานชิ้นนี้โดยทั่วไป

## มูฟเมนต์
เซเรเนดชิ้นนี้แบ่งออกเป็น 4 มูฟเมนต์ ได้แก่

### I. Allegro

### II. Romanze: Andante

### III. Menuetto: Allegretto

### IV. Rondo: Allegro

## อ้างอิง
**หมายเหตุ**

**อ้างอิง**

**ข้อมูล**

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* Performance of ''Eine kleine Nachtmusik'' by A Far Cry from the Isabella Stewart Gardner Museum in MP3 format

หมวดหมู่:ผลงานของ ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท
หมวดหมู่:งานประพันธ์ดนตรีสำหรับวงแชมเบอร์มิวสิก
หมวดหมู่:งานประพันธ์ดนตรีสำหรับเครื่องสาย
หมวดหมู่:เซเรเนด
หมวดหมู่:ผลงานที่เผยแพร่หลังมรณกรรม
ท่าอากาศยานนานาชาติแอลบูเคอร์คี

**ท่าอากาศยานนานาชาติแอลบูเคอร์คี** (; IATA:** ABQ**, ICAO: **KABQ**, FAA LID: **ABQ**) เป็นท่าอากาศยานพาณิชย์ ตั้งอยู่ 5 กิโลเมตร ทางทิศใต้ของเขตศูนย์กลางทางธุรกิจเมืองแอลบูเคอร์คี รัฐนิวเม็กซิโก เป็นท่าอากาศยานพาณิชย์ที่ใหญ่ที่สุดในรัฐนิวเม็กซิโก โดยในปี 2008 มีจำนวนผู้โดยสารทั้งสิ้น 6,467,263 คน
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*ท่าอากาศยานแอลบูเคอร์คี

แอลบูเคอร์คี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐนิวเม็กซิโก
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2480
อันเดรส อินิเอสตา

**อันเดรส อินิเอสตา ลูฆัน** (; เกิด 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1984) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปนซึ่งเล่นในตำแหน่งกองกลาง

อินิเอสตาเข้าร่วมกับ *[[ลามาซิอา]]* ซึ่งเป็นศูนย์ฝึกผู้เล่นเยาวชนของบาร์เซโลนา หลังจากย้ายมาจากบ้านเกิด ซึ่งเขาชื่นชอบที่นี่ตั้งแต่ยังเด็ก เขาเริ่มเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ในปี 2002 ด้วยอายุ 18 ปี โดยลงเล่นในฤดูกาล 2004–05 และเป็นผู้เล่นตัวหลักของทีมเรื่อยมา และเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยให้บาร์เซโลนาคว้า 6 แชมป์ในปี 2009 อีกทั้ง 30 ถ้วยที่เขาได้รับ ทำให้เขาเป็นนักฟุตบอลชาวสเปนที่ได้รับถ้วยมากที่สุด โดยอินิเอสตาได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งในกองกลางที่ดีที่สุดตลอดกาล

อินิเอสตาลงเล่นให้กับทีมชาติสเปนตั้งแต่ชุดเยาวชนอายุไม่เกิน 16 ปี, 19 ปี และ 21 ปี ก่อนที่เขาจะติดทีมชาติชุดใหญ่ในปี 2006 โดยได้รับเลือกให้ติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006 อีกทั้งเขายังมีส่วนช่วยให้สเปนได้แชมป์ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 โดยลงเล่นทุกนัดในการแข่งขัน อีกทั้งยังได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นในทีมยอดเยี่ยมของการแข่งขันด้วย ต่อมาอินิเอสตาได้ติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010 และเป็นผู้เล่นสำคัญที่ทำประตูชัยให้กับสเปนในการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศกับเนเธอร์แลนด์ และได้รับตำแหน่งผู้เล่นทรงคุณค่าของนัดนั้นด้วย อีกทั้งยังเป็นหนึ่งในผู้เล่นของทีมยอดเยี่ยมในการแข่งขัน ต่อมาในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 อินิเอสตาพาสเปนคว้าแชมป์ 2 สมัยติดต่อกัน และได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นที่ดีที่สุดในการแข่งขัน นอกจากนั้นยังได้รับตำแหน่งผู้เล่นทรงคุณค่าถึง 3 นัด (รวมไปถึงนัดชิงชนะเลิศกับอิตาลี)

## ชีวิตส่วนตัว
อินิเอสตาแต่งงานกับอันนา ออร์ติซ (Anna Ortiz) ทั้งคู่ออกเดตใน ค.ศ. 2008 แล้วแต่งงานในวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ทั้งคู่มีลูกสาวสองคนที่เกิดใน ค.ศ. 2011 และ 2017 กับลูกชายสองคนที่เกิดใน ค.ศ. 2015 และ 2019 ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 ทั้งคู่สูญเสียลูกที่ยังไม่คลอด เนื่องจากการแท้งโดยธรรมชาติ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 เธอจึงให้กำเนิดลูกสาว ซึ่งเป็นลูกคนที่ 5 อินิเอสตานับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 อินิเอสตาเปิดเผยแก่ริสโต เมฆิเดว่าเขาเคยประสบกับภาวะซึมเศร้าก่อนฟุตบอลโลก 2010 เนื่องจากอาการบาดเจ็บและการเสียชีวิตของดานิเอล ฆาร์เก 

## สถิติอาชีพ

### สโมสร

### ทีมชาติ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* FC Barcelona official profile
* 
* National team data at BDFutbol
* 
* 
* 
* 
* 
* Blinkfire Analytics stats

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสเปน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติสเปน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2006
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2010
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
หมวดหมู่:ผู้เล่นวิสเซล โคเบะ
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเจ1 ลีก
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นกัสติยา-ลามันชา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2014
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
ชวาเนินเกอซัง

**ชวาเนินเกอซัง** () เป็นชื่อรวมผลงานของฟรันทซ์ ชูเบิร์ท (1797 - 1828) คีตกวีชาวออสเตรีย ที่ตีพิมพ์หลังการเสียชีวิตของชูเบิร์ท ประกอบด้วยงานดนตรี 13 ชิ้นสำหรับประกอบโคลงของกวีสามคน คือ ลูทวิช เร็ลชตาพ (1799–1860), ไฮน์ริช ไฮเนอ (1797–1856) และโยฮัน กาบรีเอล ไซเดิล (1804-1875) รวมกับผลงานชื่อ *Taubenpost* ที่ว่ากันว่าเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของชูเบิร์ทก่อนจะเสียชีวิต

รวมผลงานชิ้นนี้ได้ชื่อว่า "ชวาเนินเกอซัง" เป็นภาษาเยอรมันมีความหมายว่า "งานชิ้นสุดท้าย (ก่อนตาย)" ตั้งชื่อโดยโทบีอัส ฮัสลิงเงอร์ ผู้จัดพิมพ์ครั้งที่ 1 เมื่อ ค.ศ. 1829 เพื่อผลทางการตลาด โดยสื่อความหมายว่าเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของชูเบิร์ท

ผลงานทั้ง 14 ชิ้น ได้แก่
*  Liebesbotschaft ("Message of love"; ประกอบโคลงของ Ludwig Rellstab)
*  Kriegers Ahnung ("Warrior's foreboding"; ประกอบโคลงของ Ludwig Rellstab)
*  Frühlingssehnsucht ("Longing in spring"; ประกอบโคลงของ Ludwig Rellstab)
*  Ständchen ("Serenade"; ประกอบโคลงของ Ludwig Rellstab)
*  Aufenthalt ("Dwelling place"; ประกอบโคลงของ Ludwig Rellstab)
*  In der Ferne ("In the distance"; ประกอบโคลงของ Ludwig Rellstab)
*  Abschied ("Farewell"; ประกอบโคลงของ Ludwig Rellstab)
*  Der Atlas ("Atlas"; ประกอบโคลงของ Heinrich Heine)
*  Ihr Bild ("Her image"; ประกอบโคลงของ Heinrich Heine)
*  Das Fischermädchen ("The fisher-maiden"; ประกอบโคลงของ Heinrich Heine)
*  Die Stadt ("The city"; ประกอบโคลงของ Heinrich Heine)
*  Am Meer ("By the sea"; ประกอบโคลงของ Heinrich Heine)
*  Der Doppelgänger ("The double"; ประกอบโคลงของ Heinrich Heine)
*  Die Taubenpost ("Pigeon post"; ประกอบโคลงของ Johann Gabriel Seidl) ผลงานชิ้นนี้ได้รับการระบุหมายเลขแคตาล็อก D 965a

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*''Schwanengesang'' songtexts and translations 
*

หมวดหมู่:ผลงานของ ฟรันทซ์ ชูเบิร์ท
หมวดหมู่:ผลงานที่เผยแพร่หลังมรณกรรม
สัตว์หิมพานต์

**สัตว์หิมพานต์** คือ สัตว์ในจินตนาการที่กวี หรือจิตรกร พรรณนาถึง อาศัยอยู่ในป่าหิมพานต์หรือเขาไกรลาส ดังที่ปรากฏในวรรณคดีไตรภูมิพระร่วง และรามเกียรติ์ โดยมีลักษณะของสัตว์หลายชนิดมาประกอบกันในตัวเดียว จำแนกออกเป็น 3 ประเภท คือ สัตว์ทวิบาท (มีสองขา) สัตว์จตุบาท (มีสี่ขา) และจำพวกปลา

สัตว์หิมพานต์ยังปรากฏในงานศิลปกรรมไทยหลากหลายแขนง เช่น จิตรกรรมฝาผนังในวัดพระศรีรัตนศาสดาราม และประติมากรรมในวัดเบญจมบพิตร โดยมักใช้เป็นสัญลักษณ์แทนคุณธรรม ความกล้าหาญ หรือพลังเหนือธรรมชาติ เช่น คชสีห์แทนความแข็งแกร่ง และกินนรีแทนความงามและความเมตตา

## จำแนกตามชนิดสัตว์
[thumb|นกหัสดีลิงค์ พระเมรุ[สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระนครปฐมบรมขัตติยานี มหาธีรราชธิดา]]

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สัตว์ในวรรณคดีไทย
หมวดหมู่:สัตว์หิมพานต์
กีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

**การแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012** เป็นการแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลในร่มที่จะจัดขึ้นในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2012 โดยการแข่งขันวอลเลย์บอลในร่มทำการแข่งขันที่อีเลสคอร์ตเอ็กฮิตบิชันเซนเตอร์ และวอลเลย์บอลชาดหายจัดที่หาดฮอร์สการ์ดพาเหรด

## ประเภทการแข่งขัน
ประเภทการแข่งขันแบ่งออกเป็น 4 ประเภทดังนี้

* ประเภทในร่มทีมชาย (12 ทีม)
* ประเภทในร่มทีมหญิง (12 ทีม)
* ประเภทชายหาดทีมชาย (24 ทีม)
* ประเภทชายหาดทีมหญิง (24 ทีม)

## การคัดเลือก
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติได้กำหนดให้การแข่งขันวอลเลย์บอลประเภทในร่มทั้งชายและหญิงสามารถส่งตัวแทนเข้าแข่งขันได้ประเทศละ 1 ทีมต่อการแข่งขันเท่านั้น แต่วอลเลย์บอลประเภทชายหาดสามารถส่งทีมเข้าแข่งขันได้มากที่สุดประเทศละ 2 ทีม

### การคัดเลือกทีมชาย
ทีมที่ผ่านการคัดเลือกทีมชายมีรายละเอียดดังนี้

### การคัดเลือกทีมหญิง
ทีมที่ผ่านการคัดเลือกทีมหญิงมีรายละเอียดดังนี้

 ทีมที่ได้รับเลือกจากทวีปเอเชียจะเป็นทีมมาจากการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกรอบคัดเลือกระดับโลก โดยจะต้องเป็นทีมจากเอเชียที่อันดับดีที่สุดนับตั้งแต่ลำดับที่ 2 ลงมา

### วอลเลย์บอลชายหาด

## สรุปเหรียญ
### ตารางเหรียญการแข่งขัน

### ผู้ที่ได้รับเหรียญ

## ดูเพิ่ม
* วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

## อ้างอิง

* http://www.fivb.org/EN/BeachVolleyball/Competitions/WorldTour/2012/OlympicRanking_W.asp
* http://www.fivb.org/en/olympics/london2012/qualification_process_BVB.asp

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official Site of London 2012 Olympics 
* Federation Internationale de Volleyball

วอลเลย์บอล
2012
ซามูไรโชดาวน์ แอนโธโลจี

**ซามูไรโชดาวน์ แอนโธโลจี** (; ) เป็นเกมรวมที่ผลิตโดยบริษัท SNK Playmore ในระบบวี, เพลย์สเตชัน 2 และเพลย์สเตชันพอร์เทเบิล และเกมนี้ได้ถูกจัดจำหน่ายอีกครั้งโดยสามารถดาวน์โหลดเกมได้ที่เพลย์สเตชันสโตร์สำหรับระบบเพลย์สเตชันพอร์เทเบิล ในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2009

## รายชื่อเกมในชุดนี้
* ซามูไรโชดาวน์
* ซามูไรโชดาวน์ II
* ซามูไรโชดาวน์ III
* ซามูไรโชดาวน์ IV
* ซามูไรโชดาวน์ V
* ซามูไรโชดาวน์ VI

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official website 
* Gamespot page 

หมวดหมู่:วิดีโอเกมต่อสู้
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 2
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดวี
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเกี่ยวกับซามูไร
ท่อปัสสาวะ

**ท่อปัสสาวะ** เป็นท่อนำน้ำปัสสาวะจากกระเพาะปัสสาวะไปสู่ภายนอก ในชาย ท่อปัสสาวะยาว 20 เซนติเมตร นำน้ำปัสสาวะจาก กระเพาะปัสสาวะไปสู่ภายนอกที่ปลายลึงค์ ท่อปัสสาวะในชาย ยังเป็นทางผ่านของน้ำอสุจิด้วย ท่อปัสสาวะในชายคดเคี้ยว คล้ายตัวเอส (S) และแบ่งได้เป็น 3 ส่วนคือ

ส่วนที่หนึ่ง ยาวประมาณ 2.5 เซนติเมตร จากมุมล่างสุด ของกระเพาะปัสสาวะทอดลงล่างในแนวดิ่ง ผ่านกลางต่อม ลูกหมาก จึงเรียกว่า ส่วนในต่อมลูกหมาก (prostatic part) เพราะท่อปัสสาวะส่วนนี้มีต่อมลูกหมากล้อมรอบส่วนนี้ และมีท่อจากต่อมลูกหมากจำนวนมาก มาเปิดสู่ท่อปัสสาวะส่วนนี้ และยังมีท่อฉีดอสุจิซึ่งเป็นท่อร่วมของเซมินัลเวสิเคิล และท่ออสุจิมาเปิดสู่ท่อปัสสาวะส่วนนี้ด้วย 

ส่วนที่สอง เป็นส่วนสั้นที่สุด มีกล้ามเนื้อลายเป็น หูรูดอยู่ล้อมรอบ เรียกว่า ส่วนบาง (membrarous part) อยู่ต่ำกว่าข้อต่อหัวหน่าว ประมาณ 2.5 เซนติเมตร ไปสู่กระเปาะ ของลึงค์ (bulb of penis) 

ส่วนที่สาม ยาวที่สุดและคดเคี้ยว อยู่ในเนื้อเยื่อที่ แข็งตัวได้ ส่วนคอร์ปัสสปอนยิโอซุม (corpus spongiosum) เรียกว่า ส่วนฟองน้ำหรือส่วนในลึงค์ (spongy part) ผ่านส่วน กระเปาะ (bulb) ส่วนลำ (body) และส่วนหัว (glans) ของลึงค์ แล้วเปิดสู่ภายนอกที่ปลายลึงค์ 

ในหญิง ท่อปัสสาวะยาว 4 มิลลิเมตร จากมุม ล่างสุดของกระเพาะปัสสาวะทอดโค้งลงล่างไปข้างหน้า เปิดสู่อวัยวะสืบพันธุ์ภายนอก หน้ารูเปิดของช่องคลอด ต่ำกว่า คลิตอริสประมาณ 2.5 เซนติเมตร 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ระบบขับถ่ายปัสสาวะ
หมวดหมู่:อวัยวะ
ไทรออปส์

thumb|ไทรออปส์ลำตัวด้านบน (ซ้าย) และด้านล่าง (ขวา)
**ไทรออปส์** () เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังจำพวกสัตว์ขาปล้องประเภทหนึ่ง จัดอยู่ในไฟลัมครัสตาเซียนเช่นเดียวกับ กุ้ง หรือ ปู และอยู่ในอันดับ Notostraca ในวงศ์ Triopsidae

ไทรออปส์ เป็นสัตว์น้ำขนาดเล็กที่อาศัยอยู่ในน้ำจืด มีรูปร่างประหลาดคล้ายแมงดาทะเล จึงมีผู้เรียกว่า "แมงดาทะเลน้ำจืด" หรือ "กุ้งไดโนเสาร์" เนื่องจากเป็นสัตว์ที่ไม่เปลี่ยนแปลงรูปร่างมาตั้งแต่ยุคคาร์บอนิฟอรัส ราว 300 ล้านปีมาแล้ว  จัดได้ว่าเป็นฟอสซิลที่มีชีวิตอีกจำพวกหนึ่งได้

พบแพร่กระจายอยู่ในหนองน้ำหรือบึงน้ำในทวีปอเมริกาเหนือ, อเมริกาใต้, ยุโรป, ยูเรเชีย, แอฟริกา, ญี่ปุ่น, นิวแคลิโดเนีย และ ออสเตรเลีย ยกเว้น แอนตาร์กติกา

ไทรออปส์ มีลักษณะโดยรวมคือ มีตา 3 ตา  อันเป็นที่มาของชื่อ (ภาษา, ('สาม'), , (ṓps,'ตา')) มีส่วนหางที่มีลักษณะเป็นง่ามคู่ที่ยาวออกมาอย่างเห็นได้ชัดเจน เป็นสัตว์ที่มีวงจรชีวิตสั้นมาก คือ สามารถมีชีวิตอยู่ได้เพียง 1-3 เดือน จึงเป็นสัตว์ที่มีอัตราการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว โดยจะมีขนาดใหญ่ขึ้นถึงวันละ 2 เท่า ขนาดเมื่อโตเต็มที่โดยเฉลี่ยราว 1-3 นิ้ว แต่ในบางชนิดหากได้รับอาหารและอุณหภูมิที่เหมาะสมอย่างเต็มที่อาจใหญ่ได้เท่ากับฝ่ามือมนุษย์

การหายใจ ของไทรออปส์อยู่ที่ขา ซึ่งมีมากถึง 35-71 คู่ ซึ่งใช้ทั้งว่ายน้ำและลำเลียงอาหารเข้าปาก และใช้ในการหายใจ เนื่องจากเท้าของไทรออปส์มีอวัยวะพิเศษที่คล้ายเหงือกของสัตว์น้ำจำพวกอื่น ซึ่งขณะที่เคลื่อนที่หรือว่ายน้ำอยู่ ก็จะได้รับออกซิเจนจากน้ำผ่านเข้าไปทางขานั่นเอง 

## อนุกรมวิธาน
ถึงแม้ว่าอนุกรมวิธานของสกุลนี้ไม่ได้รับการปรับปรุงมาตั้งแต่ ค.ศ. 1955 ชนิดที่ได้รับการยอมรับ มีดังนี้:
* *[[Triops australiensis]]* (Spencer & Hall, 1895)
* *[[Triops baeticus]]* Korn, 2010
* *[[Triops cancriformis]]* (Bosc, 1801)
* *[[Triops emeritensis]]* Korn & Pérez-Bote, 2010
* *[[Triops gadensis]]* Korn & García-de-Lomas, 2010
* *[[Triops granarius]]* (Lucas, 1864)
* *[[Triops longicaudatus]]* (LeConte, 1846)
* *[[Triops mauritanicus]]* Ghigi, 1921
* *[[Triops newberryi]]* Thomas, 1921
* *[[Triops vicentinus]]* Korn, Machado, Cristo & Cancela da Fonseca, 2010

Longhurst เคยจัดให้ *T. mauritanicus* เป็นชนิดย่อยของ *T. cancriformis* ใน ค.ศ. 1955 แต่ภายหลัง Korn *et al.* จัดให้มันเป็นชนิดต่างหากอีกครั้งใน ค.ศ. 2006

## ความสัมพันธ์กับมนุษย์
ปัจจุบัน ไทรออปส์นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง โดยเฉพาะในชนิด  *[[Triops longicaudatus]]* และ *[[Triops cancriformis|T. cancriformis]]* ด้วยความที่เป็นสัตว์แปลก และเลี้ยงง่าย ซึ่งนิยมจะเลี้ยงไทรออปส์ตั้งแต่ยังเป็นไข่ โดยจะทำการฟักไข่ของไทรออปส์ในตู้ปลา โดยจัดอุณหภูมิและสภาพน้ำที่เหมาะสม ไทรออปส์ก็สามารถฟักเป็นตัวได้ภายในเวลา 24 ชั่วโมง นอกจากนี้
แล้วไข่ของไทรออปส์ สามารถหยุดการเจริญเติบโตได้ โดยอาจจะหยุดการเจริญเติบโตได้ถึง 25 ปีเลยทีเดียว

ปัจจุบัน ได้มีการขายไข่ของไทรออปส์เป็นชุดสำเร็จรูป เป็นที่นิยมของวัยรุ่นในสหรัฐอเมริกา ส่วนในประเทศไทยก็มีผู้นำเข้ามาจำหน่ายด้วยเช่นกัน

## ดูเพิ่ม
* *[[Protocaris]]*
* *[[Trilobite]]*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ซากดึกดำบรรพ์มีชีวิต
หมวดหมู่:ครัสเตเชียนที่เป็นสัตว์เลี้ยง
หมวดหมู่:กุ้ง-กั้ง-ปู
เหตุระเบิดในย่างกุ้ง พ.ศ. 2526

**เหตุระเบิดในย่างกุ้ง พ.ศ. 2526** เป็นความพยายามลอบสังหารนายพลช็อน ดู-ฮวัน ประธานาธิบดีเกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2526 โดยเกาหลีเหนือถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้เบื้องหลังแผนการระเบิดครั้งนี้

นายพลช็อน ดู-ฮวัน ขณะนั้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเกาหลีใต้ ได้เดินทางไปเยือนย่างกุ้ง ประเทศพม่าอย่างเป็นทางการ และมีกำหนดการไปคารวะต่ออนุสรณ์สถานของนายออง ซาน อดีตผู้นำพม่า ใกล้กับเจดีย์ชเวดากอง ระเบิดจำนวนสามลูกที่ซุกซ่อนอยู่บริเวณหลังคาได้เกิดระเบิดขึ้น ทำให้มีผู้เสียชีวิต 21 คน และบาดเจ็บ 46 คน  ในจำนวนผู้เสียชีวิตมีผู้บริหารระดับสูงของรัฐบาลเกาหลีใต้หลายคน ทั้งรองนายกรัฐมนตรี, รัฐมนตรีต่างประเทศ, รัฐมนตรีกระทรวงการค้า, รัฐมนตรีกระทรวงพลังงาน, รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง, กระทรวงเกษตร, กระทรวงวิทยาศาสตร์ รวมไปถึงเอกอัครราชทูตเกาหลีใต้ประจำพม่า, สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร, ที่ปรึกษาเศรษฐกิจ และผู้สื่อข่าว ส่วนประธานาธิบดีช็อนไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ เพราะอยู่ระหว่างการเดินทางทางรถยนต์ และระเบิดถูกจุดระเบิดขึ้นก่อนเวลา โดยผู้ก่อการที่สังเกตการณ์อยู่ เข้าใจผิดว่าเอกอัครราชทูตเกาหลีใต้ที่เดินทางมาถึงก่อน และกำลังซักซ้อมพิธีคารวะเป็นตัวประธานาธิบดีช็อน จึงได้กดปุ่มวิทยุจุดระเบิดขึ้น

ตำรวจพม่าระบุตัวผู้ต้องสงสัยจำนวนสามคน เป็นนายทหารเกาหลีเหนือ โดยคนหนึ่งถูกยิงเสียชีวิตหลังเหตุระเบิดเป็นเวลาสองวัน อีกสองคนพยายามฆ่าตัวตายแต่พลาด ผู้รอดชีวิตทั้งสองถูกส่งตัวขึ้นศาลพม่า และถูกตัดสินว่ามีความผิดจริง คนหนึ่งถูกตัดสินประหารชีวิตโดยการแขวนคอ อีกคนหนึ่งระบุชื่อว่า คัง มิน-ชุล ให้การรับสารภาพว่าเป็นการสังการจากรัฐบาลเกาหลีเหนือ และถูกตัดสินลงโทษจำคุกตลอดชีวิตที่เรือนจำอินเส่ง

หลังเหตุระเบิด ทางการพม่าได้ระงับความสัมพันธ์ทางการทูตกับเกาหลีเหนือ ในขณะที่เกาหลีเหนือได้ปฏิเสธความเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ และไม่ยอมรับว่าคัง มิน-ชุลเป็นพลเมืองเกาหลีเหนือ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Brief summary from Onwar.com 
* The place of the bomb terror

หมวดหมู่:ความพยายามลอบสังหาร
หมวดหมู่:ประเทศพม่าในปี พ.ศ. 2526
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เกาหลี
ประวิทย์ มาลีนนท์

180px|thumb|ประวิทย์ มาลีนนท์
**ประวิทย์ มาลีนนท์** เป็นนักธุรกิจชาวไทย เคยเป็นกรรมการ และอดีตกรรมการผู้จัดการ บริษัท บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด ผู้ได้รับสัมปทานดำเนินกิจการ สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 และกรรมการบริหาร บริษัท บีอีซีเวิลด์ จำกัด (มหาชน)

## ประวัติ
ประวิทย์ มาลีนนท์ เกิดเมื่อวันที่  ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรชายคนที่สอง จากแปดคน ของวิชัย มาลีนนท์ (ประธานกรรมการ บริษัท บีอีซีเวิลด์ จำกัด (มหาชน) และ บริษัท บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด) นางสมศรี มาลีนนท์ (เสียชีวิต) เป็นน้องชายของประสาร มาลีนนท์ (เสียชีวิต) พี่ชายของประชา มาลีนนท์, ประชุม มาลีนนท์, รัตนา มาลีนนท์, รัชนี มาลีนนท์, นิภา มาลีนนท์ และ อัมพร มาลีนนท์

จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ที่โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2507 ต่อมาสอบเข้าโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 7 เข้าเป็นนักเรียนนายร้อยตำรวจสามพราน รุ่นที่ 23 แต่เรียนไปได้เพียงหนึ่งปี ก็ลาออกไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา จนจบสาขาวิศวกรรมอุตสาหการ มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ ชิคาโก แล้วกลับมาช่วยงานบิดา ที่ไทยทีวีสีช่อง 3 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2514 เริ่มจากเป็น ผู้ช่วยหัวหน้าฝ่ายจัดรายการและโฆษณาของสถานี, กรรมการรองผู้จัดการบริษัท และขึ้นเป็นกรรมการผู้จัดการในที่สุด

ประวิทย์ลาออกจากทุกตำแหน่งของช่อง 3 เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 รวมถึงยังขายหุ้นบีอีซีเวิลด์ออกทั้งหมด

## ชีวิตส่วนตัว

ประวิทย์ มาลีนนท์ สมรส กับ อรัญญา มาลีนนท์ มีบุตร-ธิดา สี่คน เป็นชายสองคน หญิงสองคน ได้แก่ อรอุมา มาลีนนท์ (ยุ้ย), วรวรรธน์ มาลีนนท์ (อ๋อง) (สมรส กับ อุราภา เลาหะพงศ์ชนะ) , วัลลิภา มาลีนนท์ (สมรส กับ กิตติเดช จารุเสถียร) และชฎิล มาลีนนท์

## รางวัล
* รางวัลบุคคลเบื้องหลังแห่งปี จากรางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ครั้งที่ 11
*รางวัลเกียรติยศด้านโทรทัศน์ จากรางวัลนาฏราช ครั้งที่ 10

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สกุลมาลีนนท์
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:มหาเศรษฐีชาวไทย
หมวดหมู่:สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลเกียรติยศจักรดาว
หมัดพิฆาตมังกรโหด

**หมัดพิฆาตมังกรโหด** ( ; จีน:新唐山大兄) เป็นหนังจีนนำแสดงโดย เจิน จื่อตัน จูอิน(จีน朱茵 ;) 	Chan Gin Pang และ Yu Rongguang เป็นผลงานรีเมคหนังเก่าของ บรู๊ซ ลี เรื่อง The Big Boss(1971) ออกฉายปี 1998 (ฮ่องกง)

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฮ่องกง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้
หมวดหมู่:ภาพยนตร์กังฟู

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่นำกลับมาสร้างใหม่
หมวดหมู่:เจิน จื่อตัน
เอกนาม

ในทางคณิตศาสตร์ **เอกนาม** () คือ นิพจน์ที่สามารถเขียนให้อยู่ในรูปการคูณของค่าคงตัวกับตัวแปรตั้งแต่หนึ่งตัวขึ้นไป โดยที่เลขชี้กำลังของตัวแปรแต่ละตัวเป็นศูนย์หรือจำนวนเต็มบวก เช่น 2x

ในส่วนของพหุนามโลร็อง และ อนุกรมโลร็อง เลขชี้กำลังของตัวแปรสามารถเป็นจำนวนเต็มลบได้ และในอนุกรมปุยโซ () เลขชี้กำลังของตัวแปรสามารถเป็นจำนวนตรรกยะได้

## องค์ประกอบของเอกนาม
* **ดีกรี** คือ ผลรวมเลขชี้กำลังของตัวแปรทั้งหมดในเอกนาม รวมทั้งเลขชี้กำลัง 1 สำหรับตัวแปรที่ไม่มีเลขชี้กำลังกำกับ เช่น ดีกรีของ x y z^2 คือ 1+1+2 = 4 สำหรับดีกรีของจำนวนเต็มที่ไม่เป็นศูนย์ คือศูนย์ เช่น ดีกรีของ -7 คือ 0
* **สัมประสิทธิ์** คือ ค่าคงตัวของเอกนาม สำหรับตัวแปรที่ไม่มีค่าคงตัวถือว่ามีสัมประสิทธ์เท่ากับ 1 เช่น สัมประสิทธิ์ของ x^3 คือ 1

หมวดหมู่:พีชคณิต
พรชัย ทองบุราณ

เรือเอก **พรชัย ทองบุราณ** (ชื่อเล่น: หมี, อู๊ด; เกิด 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2517) ที่อำเภอกุดข้าวปุ้น จังหวัดอุบลราชธานี  เป็นอดีตนักมวยสากลสมัครเล่นเหรียญทองแดงทีมชาติไทย ในการชกโอลิมปิก 2000 ที่เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย

## ประวัติ
พรชัยเป็นบุตรชายคนที่ 3 ในจำนวนบุตรทั้ง 4 คนของนายสำลีและนางบังอร ทองบุราณ และมีศักดิ์เป็นหลานชายของนายสมบูรณ์ ทองบุราณ อดีตสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดยโสธร (สว.ยโสธร) เริ่มชกมวยครั้งแรกเมื่ออายุได้ 10 ขวบ  
ด้วยการหัดมวยสากลสมัครเล่นเลย ผิดกับคนอื่นที่หัดมวยไทย พรชัยหัดมวยเป็นครั้งแรกกับ จ.ส.ต.รณยุทร ยี่สันเที๊ยะ ซึ่งเป็นน้าชายของตัวเอง โดยจุดประสงค์ตอนนั้นเพื่อจะต่อยในกีฬาจังหวัด โดยพรชัยได้เป็นตัวแทนของตำบล ชกในรุ่นไม่เกิน 30 กิโลกรัม ซึ่งแม้ว่าพรชัยจะหัดชกไม่กี่เดือน และน้ำหนักตัวตอนนั้นก็เพียงแค่ 22 กิโลกรัม แต่พรชัยก็สามารถคว้าเหรียญทองมาได้ด้วยการชนะรวด 3 คน ภายในวันเดียว

จากนั้น พรชัยก็หันมาชกมวยไทยเมื่ออายุได้ 17 ปีในชื่อ  "ศักดิ์กิ่งเฟื่อง ศิษย์ บ.ต." ที่จังหวัดอุบลราชธานี ในช่วงปลายปีได้โชว์ฟอร์มดีจนกระทั่งได้ถูกทาบทามให้มาชกในกรุงเทพ

ในช่วงที่ชกในกรุงเทพ พรชัยได้เปลี่ยนชื่อเป็น "รณยุทร ศิษย์พงษ์ระวี" โดยชกใน รายการนายขนมต้มที่สนามมวยเวทีลุมพินี หรือบางทีก็ย้ายไปชกที่เวทีราชดำเนินบ้าง  ทว่าการชกมวยไทยของพรชัยไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร

## ชกมวยสากลสมัครเล่น
ซึ่งผิดกับการชกมวยสากลสมัครเล่น พรชัยก็ยังชกอยู่อย่างต่อเนื่องโดยชกให้กับการแข่งขันกีฬาเขตให้กับจังหวัดอุบลราชธานี จนกระทั่งจบ ม.6 ก็ได้เข้าเรียนต่อในโรงเรียนจ่าทหารเรือ ในสังกัดของกองทัพเรือ  โดยพรชัยก็ชกมวยสากลสมัครเล่นในนามของทีมราชนาวีมาตลอดจนได้แชมป์ประเทศไทยหลายสมัยและติดทีมชาติครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2536 ใน รายการเมเยอร์คัพ ที่ฟิลิปปินส์ ซึ่งพรชัยก็ได้เหรียญทองจนได้ไปชกใน เอเชียนเกมส์ครั้งที่ 12 ที่ฮิโรชิม่า ประเทศญี่ปุ่น แม้พรชัยเป็นนักมวยหน้าใหม่ในขณะนั้น แต่ก็สามารถคว้าเหรียญทองแดงได้ในรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท (63.5 กิโลกรัม) มาได้อย่างไม่มีใครคาดคิด

จากนั้น พรชัยก็ติดอันดับทีมชาติมาตลอด สามารถคว้าเหรียญทองได้ในการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ที่อินโดนีเซีย และที่บรูไน  จนกระทั่งได้มีชื่อติดทีมชาติไปแข่งขันโอลิมปิก ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย ด้วยการคว้าเหรียญเงินในการแข่งขันคัดเลือกตัวในเลก 2 ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งในครั้งนี้พรชัยได้เปลี่ยนไปชกในรุ่นที่ใหญ่ขึ้น คือ ไลท์มิดเดิลเวท (71 กิโลกรัม)

## เส้นทางการชกของพรชัยในโอลิมปิก
* รอบแรก ชนะคะแนน บัลซ์เซย์ คาโรลี่ (ฮังการี) 17/12

* รอบสอง ชนะคะแนน เฮคาล โมฮัมเหม็ด (อียิปต์) 15/9 (ดีกรีแชมป์แอฟริกา)

* รอบรองชนะเลิศ แพ้คะแนน  มาริน ซิมิโอน (โรมาเนีย) 16/26 (ดีกรีแชมป์โลก)

โดยในการชกครั้งนี้ ก็ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าพรชัยจะได้เหรียญรางวัลใด ๆ เช่นเดียวกับวิจารณ์ พลฤทธิ์ ที่ได้เหรียญทองไปในคราวเดียวกัน หลังการชกโอลิมปิกแล้วพรชัยก็ได้แขวนนวมไปโดยไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับวงการมวยอีกเลย โดยได้รับราชการเป็นทหารชั้นประทวนในสังกัดกองทัพเรือ และเปิดค่ายมวย พ. ทองบุราณ ที่อำเภอสัตหีบ ชีวิตส่วนตัวเขาสมรสและมีบุตร

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

*พรชัย ทองบุราณ ฮีโร่โอลิมปิค (บากบั่นสู่เป้าหมายเพื่อบ้านเกิดเมืองนอน) 

หมวดหมู่:นักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทยชุดโอลิมปิก 2000
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอกุดข้าวปุ้น

หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทย
หมวดหมู่:เรือเอก
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองซีเกมส์
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองแดงเอเชียนเกมส์
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองแดงโอลิมปิก
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดอุบลราชธานี
อูมากา

**เอ็ดเวิร์ด สมิธ ฟาตู** (Edward Smith Fatu; 28 มีนาคม ค.ศ. 1973 – 4 ธันวาคม ค.ศ. 2009) นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน อดีตสังกัดWWEในนาม **อูมากา** (Umaga) เป็นหนึ่งในครอบครัวตระกูลอานัวอี ปัจจุบันได้เสียชีวิตลงแล้วด้วยวัย 36 ปี จากอาการหัวใจวายเฉียบพลัน

## เส้นทางอาชีพ
เริ่มปล้ำในญี่ปุ่นและอเมริกาใต้ ก่อนเข้าสู่วงการ WWE
ช่วงแรกปล้ำใน World Xtreme Wrestling (WXW) และ WWF developmental territories

ใน WWE ช่วงแรก ใช้ชื่อ Jamal เป็นส่วนหนึ่งของทีม 3-Minute Warning ร่วมกับ Rosey
เป็นมินิบอส/ตัวประกอบ สร้างความแข็งแกร่งและรุนแรงบนเวที

WWE เปลี่ยนบุคลิกเป็น Umaga “The Samoan Bulldozer”
บุคลิก: นักมวยปล้ำเงียบขรึม ดุดัน ใช้ท่า Samoan Spike เป็นท่าสุดท้าย
เป็นอธรรมตัวร้ายหลักในช่วงนั้น

จุดเด่น:
ความแข็งแกร่งและร่างกายบึกบึน (น้ำหนักราว 350 ปอนด์ / 160 กก.)
การทำลายล้างคู่ต่อสู้ด้วยท่ารุนแรง
บุคลิกทรงพลังและน่ากลัวบนเวที

Umaga ถูกจดจำว่าเป็น หนึ่งในนักมวยปล้ำซามัวที่ทรงพลังที่สุดใน WWE แม้ช่วงเวลาใน WWE จะสั้น แต่บุคลิกและท่าไม้ตายทำให้แฟน ๆ จำได้ชัดเจน

## การเสียชีวิต
เว็บไซต์ PWinsider.com ระบุว่าเมื่อคืนวันพฤหัสบดี 3 ธันวาคม ค.ศ. 2009 ขณะดูทีวีอยู่บ้านกับภรรยาจู่ๆอูมากาก็นอนหลับไปจนกระทั่งหลายชั่วโมงต่อมาภรรยาสังเกตสามีนอนหลับนานผิดปกติ ขณะเดียวกันก็พบว่ามีเลือดออกที่จมูก ทำให้เธอต้องรีบนำตัวสามีส่งโรงพยาบาลฮิวสตันทันที ซึ่งอยู่ในอาการโคม่าก่อนจะเสียชีวิตในเวลาต่อมา ทีแรกการเสียชีวิตของเขาถูกคาดเดาว่าเกิดจากสมองตายแต่ล่าสุดแพทย์ได้วินิจฉัยสาเหตุการเสียชีวิตแล้วว่าเป็นอาการหัวใจเฉียบพลันจากการบริโภคยาแก้ปวดในช่วงหลายปีที่ผ่านมาสำหรับอูมากา ก่อนเสียชีวิตเพิ่งเดินทางกลับจากการปล้ำทัวร์ "Hulkamania" ที่ออสเตรเลียเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009

## แชมป์และรางวัล
[thumb|[แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล]]
***[[All Japan Pro Wrestling]]**
**World Tag Team Championship (1 time) – with Taiyō Kea
**World's Strongest Tag Determination League (2004) – with Taiyō Kea
**January 2 Korakuen Hall Heavyweight Battle Royal (2004)
***[[Frontier Martial-Arts Wrestling]]**
**FMW/WEW Hardcore Tag Team Championship (1 time) – with Matty Samu
***[[Heartland Wrestling Association]]**
**HWA Tag Team Championship (1 time) – with Kimo
***[[Memphis Championship Wrestling]]**
**MCW Southern Tag Team Championship (3 times) – with Kimo
****[[Pro Wrestling Illustrated]]***
**PWI ranked him No. **22** of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2007
***[[WWE|World Wrestling Entertainment]]**
**WWE Intercontinental Championship (2 times)
****[[List of Wrestling Observer Newsletter awards|Wrestling Observer Newsletter]]***
**Worst Tag Team (2002) with Rosey

### นัดที่มีสิ่งเดิมพัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Online World of Wrestling profile
* Obituary 
* 

หมวดหมู่:ตระกูลอานัวอี
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวซามัว
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายซามัว
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันเชื้อสายซามัว
บุญชนะ อัตถากร

ศาสตราจารย์ **บุญชนะ อัตถากร** (15 กรกฎาคม พ.ศ. 2453 – 17 เมษายน พ.ศ. 2547) อดีตเอกอัครราชทูตไทยประจำสหรัฐอเมริกา อธิการบดีสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ (ประเทศไทย)​ และ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ

บญชนะ สมรสกับท่านผู้หญิงแส อัตถากร มีบุตรสาว คือ ศาสตราจารย์กิตติคุณ ทักษิณา สวนานนท์ (เสียชีวิตแล้ว)

## การทำงาน
ศาสตราจารย์บุญชนะ อัตถากร เริ่มงานสำคัญด้วยการเป็น เลขานุการของพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิวัฒนไชย ผลงานทางราชการ เคยดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมศุลกากร รองเลขาธิการสภาพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติ อธิบดีกรมวิเทศสหการ เอกอัครราชทูตไทยประจำสหรัฐอเมริกา มีผลงานด้านการศึกษา โดยเป็นอาจารย์คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ดำรงตำแหน่งอธิการบดีคนแรกของสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ศาสตราจารย์พิเศษศูนย์คอมพิวเตอร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นายกสภาสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ตำแหน่งทางการเมืองเคยดำรงตำแหน่งรองประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ และ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ

ศาสตราจารย์บุญชนะ อัตถากร มีความเชี่ยวชาญด้าน กฎหมาย เศรษฐศาสตร์ การบริหาร และพุทธศาสตร์ มีผลงานทางด้านวิชาการที่พิมพ์เผยแพร่ ทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษไม่น้อยกว่า 50 หัวเรื่อง ซึ่งปัจจุบันยังมีความทันสมัย และยังเป็นตำราที่ใช้ศึกษา ค้นคว้าอ้างอิงจนถึงปัจจุบัน

เขาเคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรองประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2517

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์
บุญชนะ อัตถากร ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
### เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

* พ.ศ. 2500 – 80px เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ

### เครื่องอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ
*  :
** พ.ศ. 2509 – 80px เครื่องอิสริยาภรณ์เกียรติคุณแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ชั้นที่ 1 มหากางเขน (ประถมาภรณ์พร้อมสายสะพาย)
## อ้างอิง

หมวดหมู่:สกุลอัตถากร
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:อาจารย์คณะรัฐศาสตร์
หมวดหมู่:ศาสตราจารย์พิเศษ
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองมหาสารคาม
หมวดหมู่:นักการทูตชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:รองประธานวุฒิสภาไทย
หมวดหมู่:รองประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ไทย
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
หมวดหมู่:สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
หมวดหมู่:พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2517)
หมวดหมู่:อธิการบดีสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสารคามพิทยาคม
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญ ร.ด.ม.(ศ)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
สุบรรณ พันโนน

จ่าเอก **สุบรรณ พันโนน** (10 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 ที่จังหวัดขอนแก่น) เป็นอดีตนักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทยในรุ่นไลท์ฟลายเวท (48 กิโลกรัม) (สังกัดสโมสรราชนาวี)

สุบรรณคว้าเหรียญทองเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 ที่กรุงเทพมหานคร มาได้ และในปีต่อมาได้เหรียญทองแดง จากรายการมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก ที่ฮิวสตัน รัฐเท็กซัส สหรัฐอเมริกา

ทำให้สุบรรณติดทีมชาติไปแข่งขันโอลิมปิก 2000 ที่ซิดนีย์ ออสเตรเลีย ซึ่งสุบรรณสามารถโชว์ฟอร์มได้ดีในการชกรอบแรก จนกลายเป็นนักมวยมีความหวังเหรียญทองคนหนึ่งในครั้งนี้ แต่ทว่าในรอบสอง สุบรรณเกิดข้อเท้าพลิกขึ้นมาในระหว่างการชกกับ วาไรลี ไซโดเรนโก (ยูเครน) จึงถูกจับแพ้ไป

ต่อมา สุบรรณยังได้เข้าร่วมเอเชียนเกมส์ 2002 อีก และคว้าเหรียญทองได้อีก

หลังจากนั้น สุบรรณยังเข้าร่วมในโอลิมปิก 2004 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ แต่ได้ก็ตกรอบสองเมื่อแพ้ต่อ  ยาน บาร์เตเลมี (คิวบา) ซึ่งต่อมาได้เหรียญทอง 

หลังจากนั้น สุบรรณยังชกรับใช้ทีมชาติอยู่ ในเอเชียนเกมส์ 2006 ที่กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ สุบรรณสามารถผ่านไปจนถึงรอบชิงชนะเลิศได้ แต่ทว่าเป็นฝ่ายแพ้อาร์.เอส.ซี.ต่อ โจว ซื่อหมิง (จีน) ไป (ต่อมา โจว ซื่อหมิง เป็นผู้ได้เหรียญทองโอลิมปิก 2008) ได้เพียงแค่เหรียญเงิน 

หลังจากนี้ สุบรรณก็ได้แขวนนวมไป เพื่อเปิดโอกาสให้นักมวยรุ่นใหม่ขึ้นมาแทนที่ ปัจจุบัน สุบรรณเป็นโค้ชให้กับทีมมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทยทั้งทีมชายและทีมหญิง

## อ้างอิง

*http://www.amateur-boxing.strefa.pl/Championships/AsianGames1998.html
*http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/pa/suban-pannon-1.html 

หมวดหมู่:นักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทยชุดโอลิมปิก 2000
หมวดหมู่:นักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทยชุดโอลิมปิก 2004
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดขอนแก่น
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองเอเชียนเกมส์
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญเงินเอเชียนเกมส์
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนมวยสากล
เรือครุฑเตร็จไตรจักร

**เรือครุฑเตร็จไตรจักร** เป็นเรือรูปสัตว์ในประเภทเรือเหล่าแสนยากร เป็นหนึ่งในเรือพระราชพิธีกระบวนพยุหยาตราชลมารค ลำเดิมเป็นเรือพื้นดำยาว 13 วา 1 ศอก 1 คืบ กว้าง 3 ศอก 1 คืบ 6 นิ้ว ลึก 1 ศอก 9 นิ้ว กำลัง 5 ศอก 1 คืบ 7 นิ้ว ถูกระเบิดชำรุดกรมศิลปากรเก็บหัวเรือและท้ายเรือไว้ ลำปัจจุบันสร้างใหม่เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2511 น้ำหนัก 5.97 ตัน กว้าง 1.9 เมตร ยาว 27.1 เมตร ลึก 0.52 เมตร กินน้ำลึก 0.29 เมตร ฝีพาย 34 คน นายท้าย 2 คน การแต่งกายของผู้ประจำเรือ นายลำนุ่งปูม สวมเสื้อเข้มขาบ โพกขลิบทอง ปัจจุบันเก็บรักษาที่โรงเรือท่าวาสุกรี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เรือพระราชพิธี
ภาษาม้งดอน

**ภาษาม้งดอน** (Hmong Don) จำนวนผู้พูดในเวียดนามไม่แน่นอน ส่วนใหญ่อยู่ทางภาคเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือ จัดอยู่ในตระกูลภาษาม้ง-เมี่ยน ภาษากลุ่มม้ง มีเสียงวรรณยุกต์จำนวน 7 เสียง ผู้พูดส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์
## อ้างอิง
* Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
ม้งดอน