open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ยอร์ก

**ยอร์ก** () เป็นนครที่ยังมีกำแพงเมืองโบราณล้อมรอบที่ตั้งอยู่ในนอร์ธยอร์กเชอร์ในภูมิภาคยอร์กเชอร์และแม่น้ำฮ้มเบอร์ของอังกฤษ นครยอร์กตั้งอยู่ในบริเวณที่แม่น้ำอูสและแม่น้ำฟอสส์

ยอร์กเป็นเมืองที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และมีบทบาทมาเกือบตลอด 2,000 ปีที่ก่อตั้งมา เมืองยอร์กก่อตั้งเป็นเมืองป้อมปราการเอบอราคุม (Eboracum) ในปี ค.ศ. 71 โดยโรมัน และได้รับเลือกให้เป็นเมืองหลวงของบริทาเนียน้อย (Britannia Inferior) ระหว่างสมัยโรมันบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์เช่นจักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราชมีส่วนเกี่ยวข้องกับเมือง จักรวรรดิโรมันทั้งหมดปกครองจากยอร์กเป็นเวลาสองปีโดยจักรพรรดิเซปตีมิอุส เซเวรุส (Septimius Severus)

หลังจากชาวแองเกิลส์เข้ามาตั้งถิ่นฐานยอร์กก็ได้รับชื่อใหม่เป็น “Eoferwic” ของราชอาณาจักรนอร์ทธัมเบรีย เมื่อชนไวกิงเข้ายึดเมืองในปี ค.ศ. 866 ก็เปลี่ยนชื่อเมืองเป็นจอร์วิกของราชอาณาจักรจอร์วิก (Jórvík) ที่มีอาณาบริเวณครอบคลุมทางบริเวณตอนเหนือของอังกฤษเกือบทั้งหมด จนกระทั่งราว ค.ศ. 1000 เมืองจึงมารู้จักกันในชื่อ “ยอร์ก”

ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 พระเจ้าริชาร์ดที่ 2 มีพระราชประสงค์ที่จะตั้งยอร์คเป็นเมืองหลวงของอังกฤษแต่ก่อนที่จะสำเร็จพระองค์ก็ทรงถูกถอดจากการเป็นพระมหากษัตริย์เสียก่อน หลังจากสงครามดอกกุหลาบ ยอร์คก็กลายเป็นที่ตั้งของสภาแห่งภาคเหนือ (Council of the North) และมีฐานะที่ยอมรับกันว่าเป็นเมืองหลวงของภาคเหนือ จนกระทั่งหลังจากการฟื้นฟูราชวงศ์เท่านั้นที่ความสำคัญทางการเมืองของยอร์คเริ่มลดถอยลง ภาคยอร์กเป็นหนึ่งในภาคคริสตจักรในคริสตจักรแห่งอังกฤษเช่นเดียวกับภาคแคนเทอร์เบอรี

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 คำว่า “นครยอร์ก” หมายถึงบริเวณที่รวมทั้งบริเวณรอบนอกออกไปจากเขตตัวเมืองเก่า บริเวณปริมณฑลยอร์กมีประชากรด้วยกันราว 137,505 คน แต่เมื่อรวมทั้งรอบนอกแล้วก็มีด้วยกัน 193,300 คน

## ระเบียงภาพ

York (Aerial view).jpg|ทิวทัศน์เมืองยอร์กที่มีอาสนวิหารยอร์กอยู่ตรงกลาง
York Cathedral city wall 25-02-06.jpg|อาสนวิหารยอร์ก
Guildhall, York.jpg|ตึกกิลด์ฮอลล์ที่สร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15
St.William's College.jpg|สิ่งก่อสร้างที่เดิมเป็นวิทยาลัยสำหรับนักบวช
City Hall, York.jpg|เทศบาลเมือง
St Denys Church York.JPG|โบสถ์เซนต์เด็นนิส
York England 82932.jpg|กำแพงรอบเมืองยอร์ค
York Castle Clifford's Tower 2007-crop.jpg|หอคลิฟฟอร์ด
Bootham Bar.JPG|ประตูเมืองบูทแธม
207-SFEC-YORK-20070827.JPG|แม่น้ำอูส


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  เยี่ยมเมืองยอร์ก

หมวดหมู่:นครในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลนอร์ทยอร์กเชอร์
หมวดหมู่:เมืองที่ยังมีกำแพงล้อมรอบ
หมวดหมู่:เมืองโบราณในอังกฤษ
หมวดหมู่:เมืองมหาวิทยาลัย
เจ้าพนักงานบังคับคดี

**เจ้าพนักงานบังคับคดี** เจ้าพนักงานศาลหรือพนักงานอื่น  ผู้มีอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ในอันที่จะปฏิบัติการเพื่อคุ้มครองสิทธิของคู่ความในระหว่างพิจารณาหรือบังคับตามคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาล

หมวดหมู่:กฎหมาย
ยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์

**ภาคยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์** () เป็นหนึ่งในเก้าภูมิภาคของประเทศอังกฤษที่รวมพื้นที่เทศมณฑลของยอร์กเชอร์เกือบทั้งหมด รวมทั้งส่วนหนึ่งของทางเหนือของลิงคอล์นเชอร์ที่ระหว่าง ค.ศ. 1974 ถึง ค.ศ. 1996 เป็นส่วนหนึ่งของฮัมเบอร์ไซด์ ภาคยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์มีเนื้อที่ 15,420 ตารางกิโลเมตรและในปี ค.ศ. 2006 มีประชากรทั้งหมดประมาณ 5,142,400 คน โดยมีความหนาแน่นของประชากรเป็นจำนวน 328 ต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร

มณฑลในภาคยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์ประกอบไปด้วยเซาท์ยอร์กเชอร์, เวสต์ยอร์กเชอร์, นอร์ทยอร์กเชอร์, อีสต์ไรดิงออฟยอร์กเชอร์ และลิงคอล์นเชอร์

## ดูเพิ่ม
* ภาคการปกครองของอังกฤษ 

หมวดหมู่:ภาคการปกครองของอังกฤษ
นานา คอนาดู

**นานา คอนาดู** (Nana Konadu) หรือ นานา ยอว์ คอนาดู เยบัวห์ นักมวยสากลชาวกานา เกิดเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507 ที่ ประเทศกานา สถิติการชก 47 ครั้ง ชนะ 41 (น็อค 32) เสมอ 1 แพ้ 5

## เกียรติประวัติ

* แชมป์แอฟริกาตะวันตกรุ่นฟลายเวท (2528 – 2529)
* แชมป์แอฟริการุ่นฟลายเวท
** ชิง 13 ธันวาคม 2529 ชนะน็อค สตีฟ มูโชกี ยก 12 ที่ กานา
* แชมป์เครือจักรภพอังกฤษรุ่นฟลายเวท
** ชิง 10 ตุลาคม 2530 ชนะน็อค อัลเบิร์ต มูซันกาบาลา ยก 6 ที่ กานา
* แชมป์แอฟริการุ่นแบนตั้มเวท
** ชิง 10 ธันวาคม 2531 ชนะน็อค มูเก มูเกนเก ยก 1 ที่ กานา
* แชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC
** ชิง 11 มีนาคม 2532 ชนะคะแนน ซีซาร์ โปลันโก ที่ กานา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 26 พฤษภาคม 2532 ชนะน็อค ปาร์ค ยองแด ยก 2 ที่ สิงคโปร์
* แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC
** ชิง 7 พฤศจิกายน 2532 ชนะคะแนน ฆิลเบร์โต โรมัน ที่ เม็กซิโก
** เสียแชมป์ 20 มกราคม 2530 แพ้น็อค มุน ซ็อง-กิล ยก 9 ที่ เกาหลีใต้
* แชมป์ WBC FECARBOX รุ่นแบนตั้มเวท
** ชิง 27 พฤษภาคม 2538 ชนะน็อค อับราฮัม ทอร์เรส ยก 6 ที่ สหรัฐ
* แชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวท WBA
** ชิง 28 มกราคม 2539 ชนะทีเคโอ​ วีรพล นครหลวงโปรโมชั่น ยก 2 ที่ กาญจนบุรี
** เสียแชมป์ 27 ตุลาคม 2539 แพ้คะแนนโดยเทคนิค ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ ยก 10 ที่ อุตรดิษถ์
* แชมป์โลกรุ่นแบนตั้มเวท WBA
** ชิง 21 มิถุนายน 2540 ชนะทีเคโอ​ ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ ยก 7 ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 21 กุมภาพันธ์ 2541 ชนะน็อค อาบราอัม ตอร์เรส ยก 2 ที่ อาร์เจนตินา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 30 พฤษภาคม 2541 ชนะฟาล์ว ฮูลิโอ ซี อัลฟาโร ยก 8 ที่ สหรัฐ
** เสียแชมป์ 5 ธันวาคม 2541 แพ้คะแนน จอห์นนี่ ทาเปีย ที่ สหรัฐ
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 16 มีนาคม 2534 แพ้ทีเคโอ​ มุน ซ็อง-กิล ยก 4 ที่ สเปน
** ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 12 พฤษภาคม 2544 แพ้น็อค ดาเนียล ซีดา ยก 9 ที่ สหรัฐ

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวกานา
หมวดหมู่:แชมป์เงา WBC
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBC
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBA
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลเครือจักรภพอังกฤษ
เวสต์มิดแลนส์ (ภาค)

**ภาคมิดแลนส์ตะวันตกของอังกฤษ** หรือ **ภาคเวสต์มิดแลนส์ของอังกฤษ** () เป็นหนึ่งในเก้าภูมิภาคของประเทศอังกฤษที่ครอบคลุมอาณาบริเวณตอนกลางทางตะวันตกที่เรียกกันว่า “มิดแลนส์” รวมทั้งเบอร์มิงแฮมซึ่งเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นลำดับสองของสหราชอาณาจักร นอกจากนั้นก็ยังมีการรวมกลุ่มเมืองมิดแลนส์ตะวันตก (West Midlands conurbation) ที่รวมทั้งวุลเวอร์แฮมป์ตัน, ดัดลีย์, โซลิฮัลล์, วอลซาลล์ และเวสต์บรอมมิช รวมทั้งคอเวนทรีที่ตั้งอยู่ในมณฑลเวสต์มิดแลนด์แต่แยกจากกลุ่มเมืองมิดแลนส์ตะวันตกโดยแนวไม้ (green belt) ที่ยาวหลายกิโลเมตร

ลักษณะทางภูมิศาตร์ในบริเวณนี้ก็แตกต่างกันไป ตั้งแต่บริเวณชุมชนใหญ่ของกลุ่มเมืองมิดแลนส์ตะวันตกไปจนถึงบริเวณที่มีประชากรเพียงเบาบางใกลออกไปของมลฑลชร็อพเชอร์และเฮริฟอร์ดเชอร์ที่ติดกับเวลส์ โดยมีแม่น้ำเซเวิร์น ซึ่งเป็นแม่น้ำสายที่ยาวที่สุดในสหราชอาณาจักร ไหลลดเลี้ยวในบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ผ่านเมืองชรูสบรี, วุร์สเตอร์ และไอรอนบริดจ์กอร์จ (Ironbridge Gorge) ที่เป็นมรดกโลก รวมถึงเป็นที่เกิดของการปฏิวัติอุตสาหกรรม โดยมีสแตฟฟอร์ดเชอร์เป็นศูนย์กลางของกลุ่มเมืองอุตสาหกรรมการทำเครื่องถ้วยชามที่รวมทั้งสโตก-ออน-เทรนต์ และบริเวณสแตฟฟอร์ดเชอร์มัวร์แลนด์ที่ตั้งอยู่ติดกับเขตแดนตะวันออกเฉียงใต้ของอุทยานแห่งชาติพีกดิสตริก (Peak District National Park) ไม่ไกลจากลีก  ในภูมิภาคนี้ยังเป็นที่ตั้งของเขตธรรมชาติงดงามดีเด่น 5 แห่ง นอกจากนี้ วอริกเชอร์ซึ่งเป็นมณฑลในภูมิภาคยังเป็นเมืองที่ตั้งของสแตรตเฟิร์ด-อะพอน-เอวอนที่เป็นเมืองเกิดของวิลเลียม เชกสเปียร์ กวีคนสำคัญ

“ภาคเวสต์มิดแลนส์ของอังกฤษ” ไม่ใช่ “มณฑลเวสต์มิดแลนส์” ที่ครอบคลุมบริเวณที่มีประชาการหนาแน่นของภาคตั้งแต่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1974 ที่มาจากบางส่วนของสแตฟฟอร์ดเชอร์, วุร์สเตอร์เชอร์ และวอริกเชอร์ โดยมี 7 เขตมหานคร ได้แก่ เบอร์มิงแฮม, วุลเวอร์แฮมป์ตัน, ดัดลีย์, โซลิฮัลล์, วอลซาลล์, แซนเวลล์ และคอเวนทรี

## ดูเพิ่ม
* ภาคการปกครองของอังกฤษ 

หมวดหมู่:ภาคการปกครองของอังกฤษ
แม่น้ำเซเวิร์น

**แม่น้ำเซเวิร์น** (; ; ) เป็นแม่น้ำสายที่ยาวที่สุดในสหราชอาณาจักรที่ยาว 354 ที่สูงที่สุดที่แม่น้ำไหลสูง 610 เมตรจากระดับน้ำทะเลที่พลินลิมอน (Plynlimon) ใกล้เพาวิส (Powys) ในเทือกเขาคัมเบรียในเวลส์ และไหลผ่านเทศมณฑลชรอปเชอร์ เทศมณฑลวุร์สเตอร์เชอร์ และเทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์ โดยผ่านเมืองชรูส์บรี, วุร์สเตอร์และกลอสเตอร์ แม่น้ำเซเวิร์นถือว่าเป็นหนึ่งในแม่น้ำสำคัญสิบสายของสหราชอาณาจักร 

เซเวิร์นกลายเป็นปากน้ำระหว่างทางใต้ของมณฑลกลอสเตอร์เชอร์และมอนมอนมอธเชอร์ จากนั้นก็ไหลลงสู่ช่องแคบบริสตอล ไปยังทะเลเคลติก และในที่สุดมหาสมุทรแอตแลนติก บริเวณไหลผ่านของแม่น้ำเซเวิร์นครอบคลุมบริเวณ 11,420 ตารางกิโลเมตรที่ไม่รวมแม่น้ำวาย (River Wye) และแม่น้ำเอวอน สาขาสำคัญของแม่น้ำเซเวิร์นรวมทั้งแม่น้ำเวอร์นุย (River Vyrnwy), แม่น้ำทีม (River Teme), แม่น้ำอัปเพอร์เอวอน (Upper Avon) และแม่น้ำสเตาเวอร์ (River Stour)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  ตำนานแม่น้ำเซเวิร์น

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์เวลส์
เซเวิร์น
หมวดหมู่:ชรูส์บรี
หมวดหมู่:วุร์สเตอร์
หมวดหมู่:กลอสเตอร์
หมวดหมู่:บริสตอล
หมวดหมู่:เทศมณฑลเพาวิส
หมวดหมู่:เทศมณฑลชรอปเชอร์
หมวดหมู่:เทศมณฑลวุร์สเตอร์เชอร์
หมวดหมู่:เทศมณฑลกลอสเตอร์เชอร์
วิกฤตการณ์สละราชสมบัติของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8

[thumb|292px|right|[ตราสารสละราชสมบัติ ซึ่งพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 ลงพระปรมาภิไธย พร้อมด้วยพระอนุชาอีกสามพระองค์ลงพระนามเป็นพยาน]]

**วิกฤตการณ์สละราชสมบัติของพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8** () เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในจักรวรรดิอังกฤษเมื่อ พ.ศ. 2479 โดยพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 มีพระราชประสงค์จะทรงเสกสมรสกับวอลลิส ซิมป์ซัน หญิงชาวอเมริกันที่ผ่านการหย่าร้างมาแล้วถึงสองครั้ง ส่งผลให้เกิดข้อครหาว่าชอบด้วยรัฐธรรมนูญหรือไม่

พระราชประสงค์ดังกล่าว รัฐบาลอังกฤษและรัฐบาลประเทศราชต่างไม่เห็นชอบด้วย กับทั้งองค์กรทางศาสนา องค์กรทางกฎหมาย องค์กรทางการเมือง และองค์กรทางศีลธรรมต่างก็สนับสนุนความไม่เห็นด้วยของรัฐบาล เนื่องจากต่างก็เห็นว่าวอลลิสไม่สมควรจะขึ้นสู่ตำแหน่งพระมเหสี เพราะนางไม่ประสบความสำเร็จในการครองคู่เลย นอกจากนี้ การซุบซิบท่ามกลางกลุ่มผู้ทรงอำนาจก็ยังทำให้เกิดความเชื่อแพร่หลายกันต่อไปอีกว่า วอลลิสนั้นจะสมรสกับพระมหากษัตริย์เพราะประสงค์จะเข้าสู่พระราชวงศ์มียศถาบรรดาศักดิ์ มากกว่าเพราะมีความรักต่อพระองค์ อย่างไรก็ดี ถึงแม้จะมีการต่อต้านคัดค้านอย่างท่วมท้น พระเจ้าเอดเวิร์ดก็ทรงประกาศว่าทรงรักวอลลิส และไม่ว่ารัฐบาลจะเห็นชอบด้วยหรือไม่ก็จะทรงเสกสมรสกับนาง

การไม่ยอมรับวอลลิสอย่างกว้างขวางในสังคม ประกอบกับการที่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดไม่อาจทรงเพิกพระราชหฤทัยไปจากคนรักได้ ยังให้เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479 พระเจ้าเอดเวิร์ดจึงทรงตัดสินพระทัยสละพระราชบัลลังก์ให้แก่เจ้าชายอัลเบิร์ต พระอนุชา เสวยราชย์ต่อเป็นพระเจ้าจอร์จที่ 6 และทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น "เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งวินด์เซอร์" เมื่อทรงสละพระราชบัลลังก์แล้วก็ทรงเสกสมรสกับวอลลิสในปีถัดมา และทั้งสองครองรักกันตราบจนสิ้นพระชนม์และถึงแก่กรรมเป็นเวลาสามสิบห้าปี

## อ้างอิง


หมวดหมู่:อังกฤษ
หมวดหมู่:วิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญ
หมวดหมู่:สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 แห่งสหราชอาณาจักร
คาร์ไลล์

**คาร์ไลล์** () เป็นนครที่ตั้งอยู่ในนครคาร์ไลล์ (City of Carlisle) ที่ตั้งอยู่ในมณฑลคัมเบรียในภาคการปกครองตะวันตกเฉียงเหนือของอังกฤษ เมืองคาร์ไลล์ตั้งอยู่ตรงจุดที่แม่น้ำอีเดน, แม่น้ำคาลดรูว์ (River Caldew) และแม่น้ำเพ็ตเตอริ (River Petteril) มาบรรจบกัน 16  กิโลเมตรใต้เขตแดนอังกฤษ-สกอตแลนด์ เมืองคาร์ไลล์เป็นเมืองที่มีผู้ตั้งถิ่นฐานใหญ่ที่สุดในเคานตี้คัมเบรียและเป็นศูนย์กลางการบริหารทั้งของนครคาร์ไลล์และมณฑลคัมเบรีย ในปี ค.ศ. 2001 เมืองคาร์ไลล์เป็นเมืองที่มีประชากรประมาณ 71,773 คนโดยมีอีก 100,734 อยู่ในปริมณฑล

ในประวัติศาสตร์คาร์ไลล์เป็นเมืองหลวงของมณฑลคัมเบอร์แลนด์ ในยุคแรกของประวัติศาสตร์ของคาร์ไลล์ๆ เป็นเมืองที่ตั้งถิ่นฐานของโรมันที่ก่อตั้งเพื่อเป็นเมืองสนับสนุนป้อมต่างๆ ตามกำแพงเฮเดรียน (Hadrian's Wall) ระหว่างยุคกลางเพราะความที่ตั้งอยู่ติดพรมแดนติดกับราชอาณาจักรสกอตแลนด์ คาร์ไลล์กลายมามีความสำคัญในการเป็นที่ตั้งของที่มั่นทางการทหาร ปราสาทคาร์ไลล์ที่ยังคงอยู่ในสภาพดีสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1092 โดยสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 2 แห่งอังกฤษ และครั้งหนึ่งใช้เป็นที่จำขังสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ ในปัจจุบันปราสาทใช้เป็นที่ตั้งของกรมทหารดยุคแห่งแลงคาสเตอร์ (Duke of Lancaster's Regiment) และพิพิธภัณฑ์ทหารชายแดน (Border Regiment Museum) เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 12 สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ พระราชทานพระบรมราชานุญาติให้ก่อตั้งสำนักสงฆ์ในคาร์ไลล์ และคาร์ไลล์ได้รับฐานะเป็นสังฆมณฑลอิสระในปี 1122 และสำนักสงฆ์เลื่อนฐานะขึ้นเป็นมหาวิหารคาร์ไลล์

การนำอุตสาหกรรมอุตสาหกรรมการทอผ้าระหว่างสมัยการปฏิวัติอุตสาหกรรมเป็นการนำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลงทางสังคมและเศรษฐกิจมาสู่คาร์ไลล์ ที่ทำให้เป็นเมืองที่มีผู้อยู่อาศัยอย่างหนาแน่น นอกจากนั้นก็ยังเป็นศูนย์กลางของการรถไฟโดยมีบริษัทรถไฟเจ็ดบริษัทที่ร่วมใช้สถานีคาร์ไลล์

คาร์ไลล์ ที่มีชื่อเล่นว่า “เมืองชายแดน” เป็นเมืองศูนย์กลางในทางวัฒนธรรม, การค้าขาย และกาอุตสาหกรรมของทางตอนเหนือของคัมเบรียและทางใต้ของสกอตแลนด์ นอกจากนั้นก็ยังเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยคัมเบรีย และพิพิธภัณฑ์และศูนย์วัฒนธรรมอีกหลายแห่ง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Carlisle and Hadrian's Wall Country

หมวดหมู่:นครในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลคัมเบรีย
หมวดหมู่:เมืองเทศมณฑลในอังกฤษ
ปลาฉลามเสือดาว (Stegostoma fasciatum)

**ปลาฉลามเสือดาว** () ปลาฉลามชนิดหนึ่งที่ไม่มีอันตรายต่อมนุษย์ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Stegostoma fasciatum* อยู่ในวงศ์ Stegostomatidae และถือเป็นปลาชนิดเดียวที่อยู่ในวงศ์นี้และสกุล *Stegostoma*

ปลาฉลามเสือดาวเป็นปลาที่มีครีบหางยาวมาก มีส่วนหัวมนกลมสั้นทู่ พื้นลำตัวสีเหลืองสลับลายจุดสีดำคล้ายลายของเสือดาว ยกเว้นส่วนหัวและหาง จึงเป็นที่มาของชื่อสามัญในภาษาไทย (ในขณะที่  ในภาษาอังกฤษหมายถึงฉลามชนิด *[[Triakis semifasciata]]*) เมื่อยังเล็กอยู่ ลายบนลำตัวจะเป็นสีน้ำตาลดำคาดขาว คล้ายลายของม้าลาย บนลำตัวมีสันเป็นเหลี่ยมด้านละสองสัน ผิวหนังหยาบเป็นเม็ด ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวได้ประมาณ 3 เมตร

ปลาฉลามเสือดาวเป็นปลาที่มีไม่มีฟันแหลมคมเหมือนปลาฉลามชนิดอื่น ๆ มีอุปนิสัยชอบนอนอยู่นิ่ง ๆ บนพื้นทรายและแนวปะการังใต้ทะเล ในความลึกตั้งแต่ 5–30 เมตร โดยพบในน่านน้ำเขตร้อนของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกและมหาสมุทรอินเดีย โดยใช้เวลาในช่วงกลางวันนอน กลางคืนออกหากิน อาหารได้แก่ สัตว์มีกระดองและสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่า เมื่อถูกรบกวนจะว่ายหนีไป โดยใช้อวัยวะคล้ายหนวดที่อยู่รอบ ๆ ปลายส่วนหัวซึ่งเป็นอวัยวะใช้รับสัมผัสในการนำทางและหาอาหาร 

ปลาฉลามเสือดาวเป็นปลาฉลามที่ออกลูกเป็นไข่ โดยจะวางไข่ในเขตน้ำตื้น ลูกปลาขนาดเล็กอาจจะเข้าไปอยู่ในบริเวณน้ำกร่อยหรือน้ำจืด แถบป่าชายเลนหรือปากแม่น้ำได้ เมื่อโตขึ้นจึงค่อยย้ายลงสู่ทะเลลึก ดังนั้นลูกปลาขนาดเล็กจึงมักติดเบ็ดหรืออวนของชาวประมงอยู่บ่อย ๆ ซึ่งในทางประมงแล้ว ปลาฉลามชนิดนี้ไม่จัดว่าเป็นปลาที่ใช้ในการบริโภคแต่อย่างใด

นอกจากนี้แล้วยังเป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม และมักพบเลี้ยงในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ทั่วโลก

## รูปภาพ

ภาพ:Stegostoma fasciatum mozambique.jpg|ส่วนหัว
ภาพ:Stegostoma fasciatum 01 by Line1.JPG|ปลาขนาดเล็กที่มีลายเหมือนม้าลาย
ภาพ:Stegostoma fasciatum by NPS.jpg|ส่วนหางที่ยาว


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปและข้อมูลปลาฉลามม้าลาย

หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
ฉลามเสือดาว
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:อันดับปลาฉลามกบ
หมวดหมู่:ปลาชนิดเดียว
อรุณ สรเทศน์

**ศาสตราจารย์ อรุณ สรเทศน์** อดีตรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลศาสตราจารย์สัญญา ธรรมศักดิ์ และอดีตอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

## ประวัติ
อรุณ สรเทศน์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2457 ที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ ปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (โยธา) จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2480 และจบการศึกษาระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (สุขาภิบาล) จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ ปริญญาโท วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (โยธา) และปริญญาเอก วิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยเชฟฟิลด์ ประเทศอังกฤษ ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับท่านผู้หญิง วรรณพิมล สรเทศน์

## การทำงาน
อรุณ สรเทศน์ เริ่มรับราชการเป็นอาจารย์ประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับแต่งตั้งเป็นคณบดีคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเป็นอธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2514 ถึง พ.ศ. 2518 ต่อมาในรัฐบาลของศาสตราจารย์ สัญญา ธรรมศักดิ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมในรัฐบาลศาสตราจารย์ สัญญา ธรรมศักดิ์ ชุดที่ 2 นอกจากนั้นยังเคยได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการผู้จัดการร่วม บริษัท ชลประทานซีเมนต์ จำกัด

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์
### เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

### เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ
*  :
** พ.ศ. ไม่ปรากฎ - 80px เครื่องอิสริยาภรณ์ดาราอันสุกสกาว ชั้นที่ 1

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ศิษย์เก่าดีเด่น : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

หมวดหมู่:วิศวกรชาวไทย
หมวดหมู่:วิศวกรโยธา
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:อาจารย์คณะวิศวกรรมศาสตร์
หมวดหมู่:อธิการบดีจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:นายกสภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
Nepenthes vieillardii

***Nepenthes vieillardii*** ( ได้ชื่อตาม Eugène Vieillard ผู้เก็บต้นไม้จากนิวแคลิโดเนียและ Tahiti ระหว่าง ค.ศ. 1861 ถึง 1867) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของนิวแคลิโดเนีย กระจายไปทางฝั่งตะวันออกมากกว่า*[[หม้อข้าวหม้อแกงลิง]]*ชนิดอื่น มีถิ่นอาศัยในป่าแล้งเขตร้อน

พบว่ายุงในสกุล *[[Tripteroides]]* แพร่พันธุ์ในหม้อของพืชชนิดนี้

## หน่วยอนุกรมวิธานต่ำกว่าระดับชนิด

* *Nepenthes vieillardii* var. *deplanchei* Dub. (1906)
* *Nepenthes vieillardii* var. *humilis* (Moore) Guilliaum. (1964)
* *Nepenthes vieillardii* var. *minima* Guillaum. (1953)
* *Nepenthes vieillardii* var. *montrouzieri* (Dub.) Macf. (1908)

## อ้างอิง

* Jebb, M.H.P. & M.R. Cheek 1997. A Skeletal Revision of *Nepenthes* (Nepenthaceae). *Blumea* **42** (1) : 1–106.
* Jones, P. & M. Wilson 1987.  *[[Carnivorous Plant Newsletter]]* **16** (3) : 74–82.
* Kurata, K., T. Jaffré & H. Setoguchi 2003. Intraspecific differentiation of *Nepenthes vieillardii* Hook. f. in New Caledonia. The relationship between floral morphology and soil chemistry. *Journal of Plant Research* **116** (supplement) : 47.
* Kurata, K., T. Jaffré & H. Setoguchi 2004. Variation of Pitcher Morphology within *Nepenthes vieillardii* Hook. f. (Nepenthaceae) in New Caledonia. *Acta phytotaxonomica et geobotanica* **55** (3) : 181–197. Abstract
* Kurata, K., T. Jaffré & H. Setoguchi 2008. Genetic diversity and geographical structure of the pitcher plant *Nepenthes vieillardii* in New Caledonia: A chloroplast DNA haplotype analysis. *American Journal of Botany* **95** (12) : 1632–1644.

หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
Nepenthes ventricosa

***Nepenthes ventricosa*** ( มาจากภาษาละตินใหม่: *ventricosus* = มีการโป่งพองที่ฝั่งหนึ่ง) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่สูงของประเทศฟิลิปปินส์ ขึ้นที่ระดับความสูง 1200-1500 ม.ในป่าฝนดิบเขา เป็นพืชอิงอาศัยชอบไต่ไปบนไม้พุ่มเตี้ย มีหม้อขนาดกลางสูงถึง 9 นิ้ว มีความหลากหลาย สีเขียวซีดหรือมีกระแดงหรือแดงทั้งหม้อ

*N. ventricosa* เป็นญาติใกล้ชิดกับ *[[Nepenthes burkei|N. burkei]]* แต่สามารถแยกได้โดยเอวคอดที่กลางหม้อ ปากเล็กกว่าและเพอริสโตมบาง

## หน่วยอนุกรมวิธานต่ำกว่าระดับชนิด

* *Nepenthes ventricosa* f. *luteoviridis* Y.Fukatsu (1999) *[[ชื่อตั้งไร้คำบรรยาย|nom.nud.]]*

## อ้างอิง
* 
* Jebb, M.H.P. & M.R. Cheek 1997. A Skeletal Revision of *Nepenthes* (Nepenthaceae). *Blumea* **42** (1) : 1–106.
* Stephenson, P.& J. Hogan 2006. Cloning and Characterization of a Ribonuclease, a Cysteine Proteinase, and an Aspartic Proteinase from Pitchers of the Carnivorous Plant *Nepenthes ventricosa* Blanco. *International Journal of Plant Sciences* **167** (2) : 239–248.
* Thornhill, A.H., I.S. Harper & N.D. Hallam 2008. The Development of the Digestive Glands and Enzymes in the Pitchers of Three *Nepenthes* Species: *N. alata*, *N. tobaica*, and *N. ventricosa* (Nepenthaceae). *International Journal of Plant Sciences* **169** (5) : 615–624.
* UConn: ''Nepenthes ventricosa'' 
* ''Nepenthes sibuyanensis'' compared with ''N. ventricosa''

หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
Nepenthes talangensis

***Nepenthes talangensis*** ( มาจากภาษาละติน: *Talang* = ภูเขา Talang, *-ensis* = จาก) เป็น*[[หม้อข้าวหม้อแกงลิง]]*ที่สูงจากเกาะสุมาตรา ในประเทศอินโดนีเซีย

มันน่าจะเป็นญาติใกล้ชิดกับ *[[Nepenthes jacquelineae|N. jacquelineae]]* และ *[[Nepenthes tenuis|N. tenuis]]*

## อ้างอิง
*  Listed as Endangered (EN C2b v2.3)
* Clarke, C.M. 2001. *Nepenthes of Sumatra and Peninsular Malaysia*. Natural History Publications (Borneo) , Kota Kinabalu, pp. 198-200.
* Nerz, J. & A. Wistuba 1994. Five new taxa of ''Nepenthes'' (Nepenthaceae) from North and West Sumatra. *[[Carnivorous Plant Newsletter]]* **23** (4) : 101–114.

หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
นากเล็กเล็บสั้น

**นากเล็กเล็บสั้น** (; ) เป็นนากขนาดเล็กที่สุดในโลก ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียเล็กน้อย ขนตามลำตัวมีสีเทาเข้มหรือสีน้ำตาล แต่สีขนบริเวณท้องจะอ่อนกว่า แต่สามารถเปลี่ยนสีขนได้ตามฤดูกาล ลักษณะเด่นคือ พังผืดบริเวณนิ้วตีนจะมีขนาดเล็กลง ช่วยให้นิ้วเคลื่อนไหวได้คล่องตัวมากขึ้น ใต้คอมีสีขาว มีจมูกที่สั้นมากกว่านากชนิดอื่น ๆ ตัวที่ยังไม่โตเต็มวัยจะมีจมูกยาว และโค้งกว่า เมื่ออายุได้ 5 สัปดาห์จมูกก็จะหดสั้นลง

มีความยาวลำตัวและหางประมาณ 45-55 เซนติเมตร ความยาวหาง 25-35 เซนติเมตร น้ำหนัก 1-3 กิโลกรัม

พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางทั้งในทวีปแอฟริกาและในทวีปเอเชีย ในทวีปเอเชียพบตั้งแต่ภาคเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย, เนปาล, บังกลาเทศ, ภาคใต้ของจีน, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, เกาะสุมาตรา, เกาะบอร์เนียวและเกาะชวา (แบ่งเป็น 3 ชนิดย่อย ดูในตาราง)

นากเล็กเล็บสั้นมีความสามารถปรับตัวให้อยู่ในสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี ในธรรมชาติจะอาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำ เช่น ลำธารขนาดเล็ก, ป่าชายเลน, ริมทะเลสาบ, ห้วย, หนอง, คลอง, บึง หรือแม้แต่ในพื้นที่ชุ่มน้ำที่เป็นเขตเกษตรกรรมของมนุษย์ เช่น ตามท้องร่องสวนต่าง ๆ อาหารหลักได้แก่ สัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ แต่ชอบกินปูมากที่สุด มักอาศัยอยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ นากเล็กเล็บสั้นไม่ได้ใช้หนวดเป็นประสาทสัมผัสในการรับรู้เหมือนนากชนิดอื่น ๆ เพราะมีประสาทสัมผัสอยู่ที่ขาหน้า ออกลูกตามโพรงไม้หรือโพรงหินที่มีอยู่แล้ว เพราะขาหน้าไม่แข็งแรงพอจะขุดโพรงริมตลิ่งได้เหมือนนากชนิดอื่น ๆ ออกหากินในเวลากลางคืน บางครั้งอาจพบได้ตั้งแต่ช่วงพลบค่ำจนถึงรุ่งเช้า

นากเล็กเล็บสั้นหากนำมาเลี้ยงตั้งแต่ยังเล็ก จะเชื่องและสามารถทำตามคำสั่งของมนุษย์ได้ จึงมีการนำมาแสดงโชว์ตามสวนสัตว์ต่าง ๆ เช่น ซาฟารีเวิลด์ เป็นต้น สำหรับในประเทศไทยพบได้ทั่วทุกภาค แม้แต่กระทั่งพื้นที่กรุงเทพมหานคร โดยพบในพื้นที่แถบคลองบางมด เขตทุ่งครุ
ฝั่งธนบุรี เป็นนากเล็กเล็บสั้นที่อาศัยอยู่รวมเป็นฝูง มีพฤติกรรมขโมยกินปลาของเกษตรกรในพื้นที่ตามท้องร่องสวนในเวลากลางคืน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม
ล
ล
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1263

**ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1263 [แยกทางหลวงหมายเลข 108 (ขุนยวม)-บรรจบทางหลวงหมายเลข 1088 (แม่นาจร)]** เป็นทางหลวงแผ่นดินเชื่อมระหว่างอำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน กับอำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ ระยะทาง 66.725 กิโลเมตร ปัจจุบันใช้เป็นเส้นทางลัดสำหรับผู้ที่เดินทางระหว่างจังหวัดเชียงใหม่และแม่ฮ่องสอนตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 (ถนนเชียงใหม่-ฮอด) จากอำเภอฮอด แยกเข้าสู่อำเภอแม่แจ่ม ไปยังอำเภอขุนยวมและเมืองแม่ฮ่องสอนโดยไม่ผ่านอำเภอแม่สะเรียงและแม่ลาน้อย หรือใช้เส้นทางผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1009 และ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1192 จากอำเภอจอมทอง ผ่านอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ เข้าสู่อำเภอแม่แจ่มและขุนยวมโดยไม่ผ่านอำเภอฮอด เส้นทางนี้สามารถเชื่อมโยงจังหวัดเชียงใหม่เข้าสู่แหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของจังหวัดแม่ฮ่องสอน คือน้ำตกแม่สุรินทร์ และทุ่งดอกบัวตอง ดอยแม่อูคอ ทั้งยังสามารถร่นระยะทางระหว่างเชียงใหม่และแม่ฮ่องสอนได้กว่า 80 กิโลเมตร

## รายละเอียดของเส้นทาง
เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ไป-กลับ ผิวทางลาดยาง เส้นทางส่วนใหญ่เป็นทางคดเคี้ยวขึ้นลงเขา แต่ไม่สูงชันมากนัก อยู่ในความดูแลของสำนักงานทางหลวงที่ 1 (เชียงใหม่) กรมทางหลวง แบ่งการดูแลออกเป็น 2 ช่วง
* **ช่วงขุนยวม-ปางอุ๋ง** ระยะทาง 20.525 กิโลเมตร อยู่ในความดูแลของแขวงทางหลวงแม่ฮ่องสอน เส้นทางเริ่มต้นจากสามแยกขุนยวม แยกขวาจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 (มุ่งหน้าตัวเมืองแม่ฮ่องสอน) บริเวณกิโลเมตรที่ 201.1872 หน้าโรงเรียนขุนยวมวิทยา ตำบลขุนยวม อำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน ผ่านตำบลแม่อูคอ ที่หมู่บ้านปู่กู  บ้านใหม่พัฒนา  บ้านนางิ้ว  บ้านหัวปอน สิ้นสุดที่เส้นแบ่งเขตจังหวัดแม่ฮ่องสอนกับจังหวัดเชียงใหม่  บริเวณดอยมือกา ใกล้หมู่บ้านปางอุ๋ง
* **ช่วงปางอุ๋ง-แม่นาจร** ระยะทาง 46.200 กิโลเมตร อยู่ในความดูแลของหมวดทางหลวงแม่แจ่ม แขวงทางหลวงเชียงใหม่ที่ 1 ในพื้นที่อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ เริ่มต้นจากบริเวณหมู่บ้านปางอุ๋ง ตำบลแม่ศึก สิ้นสุดเส้นทางที่สามแยกแม่ศึก จุดตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1088 (แม่แจ่ม-วัดจันทร์) ใกล้หมู่บ้านแม่นาจร ตำบลแม่นาจร

## ประวัติการก่อสร้างเส้นทาง
* **ช่วงขุนยวม-ปางอุ๋ง** ระยะทาง 20.525 กิโลเมตร
เดิมเส้นทางนี้ระหว่างกิโลเมตรที่ 0 ถึง 10.800 เป็นทางลำลอง กว้าง 3-4 เมตร เป็นทางดินตลอด ใช้ได้เฉพาะฤดูแล้ง ต่อมาหน่วยทหารช่างก่อสร้างที่ 4 ได้ก่อสร้างและขยายเป็นทางมาตรฐาน พร้อมกับก่อสร้างและบุกเบิกเส้นทางส่วนที่เหลือช่วงกิโลเมตรที่ 10.800-20.517 จากนั้นได้มอบสายทางนี้ให้กับกรมทางหลวงเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2523 
* **ช่วงปางอุ๋ง-แม่นาจร** ระยะทาง 46.200 กิโลเมตร กรมทางหลวงได้รับมอบสายทางจากกองทัพภาคที่ 3 ในช่วงปี พ.ศ. 2536-2537
## เขตควบคุม
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1263 แบ่งเขตควบคุมออกเป็น 2 ตอน ได้แก่ 

## รายชื่อทางแยก

## ดูเพิ่ม
* วนอุทยานทุ่งบัวตองและดอยแม่อูคอ
* อุทยานแห่งชาติน้ำตกแม่สุรินทร์
* ศูนย์พัฒนาโครงการหลวงปางอุ๋ง หมู่บ้านปางอุ๋ง อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่

## อ้างอิง

 

1263
4-1263
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดเชียงใหม่
ปาเต๊ะเรเคิดส์

**บริษัทปาเต๊ะ** () เป็นบริษัทค่ายเพลงและผู้ผลิตเครื่องเล่นเแผ่นเสียง มีสำนักงานใหญ่อยู่ในฝรั่งเศส และดำเนินกิจการตั้งแต่ทศวรรษ 1890 ถึงทศวรรษ 1930

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เรื่องราวจานเสียงร่องกลับทาง ปาเต๊ะเพลงสยาม (พิพิธภัณฑ์เครื่องเล่นกระบอกเสียงและหีบเสียงไทย)
* กำเนิดจานเสียงปาเต๊ะแผ่นแรกของโลก (พิพิธภัณฑ์เครื่องเล่นกระบอกเสียงและหีบเสียงไทย)
* Charles Pathé and the Phonograph 
* บริษัทบริติชปาเต๊ะ (British Pathé)
*Pathé cylinder recordings, from the Cylinder Preservation and Digitization Project at the University of California, Santa Barbara Library.
*Pathephone - Catalogue des appareils, Saison 1914 

หมวดหมู่:ค่ายเพลงฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ค่ายเพลงที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2437
หมวดหมู่:ค่ายเพลงที่ปิดกิจการในปี พ.ศ. 2471
อีสต์มิดแลนส์

**ภาคมิดแลนส์ตะวันออกของอังกฤษ** หรือ **ภาคอีสต์มิดแลนส์ของอังกฤษ** () เป็นหนึ่งในเก้าภูมิภาคของประเทศอังกฤษที่ครอบคลุมอาณาบริเวณตอนกลางทางตะวันออกที่เรียกกันว่า “มิดแลนส์” ที่ประกอบด้วย 6 มณฑล ได้แก่ ดาร์บิเชอร์, เลสเตอร์เชอร์, รัทแลนด์, นอร์แทมป์ตันเชอร์, นอตทิงแฮมเชอร์ และส่วนใหญ่ของลิงคอล์นเชอร์ โดยเขตแดนของดาร์บิเชอร์, เลสเตอร์เชอร์ และนอตทิงแฮมเชอร์ มักจะรู้จักรวมกันว่า “เทรนต์ล็อก” (Trentlock)  ภาคมิดแลนส์ตะวันออกมีเนื้อที่ 15,627 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2001 มีประชากรทั้งหมดประมาณ 4,172,179  คนโดยมีความหนาแน่นของประชากรเป็นจำนวน 267 ต่อหนึ่งตารางกิโลเมตร 
จุดที่สูงที่สุดคือ คินเดอร์ สเคาท์ (Kinder Scout]) ในดาร์บิเชอร์ในอุทยานแห่งชาติพีกดิสตริก ที่สูง 636 เมตร

## ดูเพิ่ม
* ภาคการปกครองของอังกฤษ 

หมวดหมู่:ภาคการปกครองของอังกฤษ
Nepenthes saranganiensis

***Nepenthes saranganiensis*** ( มาจากภาษาละติน: *Sarangani* = Sarangani, *-ensis* = จาก) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงของประเทศฟิลิปปินส์ มันเป็นญาติใกล้ชิดกับ *[[Nepenthes alata|N. alata]]* แต่สามารถแบ่งแยกได้บนพื้นฐานของสิ่งที่ติดใบซึ่งเป็นครีบอย่างมาก

## อ้างอิง

* Co, L. & W. Suarez 2012. Nepenthaceae. Co's Digital Flora of the Philippines.
*  Kurata, S. 2003. *Nepenthes saranganiensis* Sh. Kurata の要約. *[[Journal of Insectivorous Plant Society]]* [July 2003] **54**(3).
*  Gronemeyer, T. & V. Heinrich 2008. Wiederentdeckung von *Nepenthes surigaoensis* am Naturstandort auf den Philippinen. *[[Das Taublatt]]* **60**(1): 28–33.
* McPherson, S.R. & V.B. Amoroso 2011. *[[Field Guide to the Pitcher Plants of the Philippines]]*. Redfern Natural History Productions, Poole.
*  McPherson, S. & T. Gronemeyer 2008. Die Nepenthesarten der Philippinen Eine Fotodokumentation. *[[Das Taublatt]]* **60**(1): 34–78.

หมวดหมู่:หม้อข้าวหม้อแกงลิง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 105

**ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 105 สายแม่สอด–แม่สะเรียง** เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจรในช่วงอำเภอแม่สอดถึงอำเภอแม่ระมาด และ 2 ช่องจราจรในช่วงอำเภอแม่ระมาดถึงอำเภอแม่สะเรียง มีระยะทาง 230.497 กิโลเมตร มีเส้นทางเริ่มต้นที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก และสิ้นสุดที่อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน เส้นทางจะขึ้นเขาสูงชันระหว่าง ตำบลท่าสองยาง อำเภอท่าสองยาง จังหวัดตาก กับอำเภอสบเมย จังหวัดแม่ฮ่องสอน แนวเส้นทางส่วนใหญ่จะเลียบแม่น้ำเมย ซึ่งเป็นแนวชายแดนไทย-พม่า ซึ่งเกิดความไม่สงบบ่อยครั้งรวมทั้งโจร กะเหรี่ยง จึงทำให้ในอดีตเส้นทางนี้ไม่ค่อยได้ความนิยมมากนัก และขาดการบำรุงรักษา ทำให้ถนนช่วงบ้านท่าสองยางถึงสะพานข้ามแม่น้ำเงาเคยมีสภาพที่ชำรุดทรุดโทรมอย่างหนัก แต่ในปัจจุบันกรมทางหลวงได้ทำการปรับปรุงถนนในช่วงนี้ให้เป็นถนนที่ใช้การสัญจรได้สะดวกมากขึ้น

## ประวัติ
ทางหลวงแผ่นดินสายนี้ แต่เดิมเป็นทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1085 (แม่สอด–ท่าสองยาง) และกรมทางหลวง ได้ก่อสร้างทางเพิ่มเติมผ่านอำเภอสบเมย ไปสิ้นสุดที่อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ต่อมาได้ยกระดับขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 105 (ตาก–แม่สะเรียง) เพื่อเปิดเส้นทางเข้าสู่จังหวัดแม่ฮ่องสอนด้านทิศใต้เพิ่มขึ้นอีกเส้นทางหนึ่ง 

ภายหลังกรมทางหลวง ได้เปลี่ยนแปลงหมายเลขทางหลวงแผ่นดิน ช่วงตาก–แม่สอด–สะพานมิตรภาพไทย-พม่า เป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 เพื่อให้รับโครงการถนนสายเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 105 จึงมีระยะทางเท่าที่เหลืออยู่ในปัจจุบันคือ 230.497 กิโลเมตร

## รายชื่อทางแยก

## สถานที่สำคัญ
* อุทยานแห่งชาติขุนพะวอ
* อุทยานแห่งชาติแม่กาษา
* ถ้ำแม่อุสุ
* อุทยานแห่งชาติแม่เมย
* อุทยานแห่งชาติแม่เงา

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง  กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม

105
3-105
105
105
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–พม่า
วัดหว่องไท่ซิน (ฮ่องกง)

**วัดหว่องไท่ซิน** () เป็นวัดในลัทธิเต๋าที่มีชื่อเสียงของฮ่องกง ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของฝั่งเกาลูน  ตั้งชื่อตามนักบวชลัทธิเต๋า หว่อง ชิวปิง (黃初平)  ที่มี่ชื่อเสียงแถบตอนใต้ของจีน ในยุคราชวงศ์จิ้นตะวันออก และได้รับการนับถือเป็นพระโพธิสัตว์องค์หนึ่งที่มีความสามารถในการรักษาโรค สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1921

วัดหว่องไท่ซิน เป็นสถานที่ยอดนิยมของนักท่องเที่ยว ซึ่งจะเดินทางมาเสี่ยงเซียมซี และให้หมอดูทำนายโชคชะตา และยังเป็นวัดเพียงวัดเดียวในฮ่องกง ที่สามารถจัดพิธีมงคลสมรสในวัดได้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในฮ่องกง
หมวดหมู่:วัดในลัทธิเต๋า
เดอะวัน

**เดอะวัน** (The One) อาจหมายถึง
* *[[เดอะวัน (อัลบั้มเพลง)]]* โดย ซิลลี่ ฟูลส์
* *[[เดอะวัน (ภาพยนตร์)]]* ภาพยนตร์แสดงนำโดย เจ็ต ลี
* "เดอะวัน (เพลง)" ซิงเกิลของเทย์เลอร์ สวิฟต์
เจ้าหญิงดิสนีย์

***เจ้าหญิงดิสนีย์*** () หรือที่เรียกว่า ***พรินเซสไลน์*** () เป็นแฟรนไชส์สื่อและของเล่นที่เป็นเจ้าของโดยบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ แฟรนไชส์นี้สร้างโดยแอนดี มูนีย์ ประธานฝ่ายผลิตภัณฑ์อุปโภคบริโภคของดิสนีย์ โดยมีตัวละครเอกหญิงที่เคยปรากฏตัวในแฟรนไชส์ของดิสนีย์หลายเรื่อง

แฟรนไชส์นี้ไม่ได้รวมตัวละครเจ้าหญิงจากสื่อของดิสนีย์ทั้งหมด แต่หมายถึงตัวละครที่เลือกจากภาพยนตร์แอนิเมชันของบริษัท ซึ่งรวมถึงตัวละครเอกของภาพยนตร์แอนิเมชันจากวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ พร้อมด้วยตัวละคร 12 ตัวจากภาพยนตร์ของวอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์ และตัวละครหนึ่งตัวจากภาพยนตร์ของพิกซาร์ ตัวละครทั้ง 13 ตัวในแฟรนไชส์ประกอบด้วยสโนว์ไวท์, ซินเดอเรลล่า, ออโรรา, แอเรียล, เบลล์, จัสมิน, โพคาฮอนทัส, มู่หลาน, เทียนา, ราพันเซล, เมริดา, โมอาน่า และรายา

แฟรนไชส์นี้ได้เปิดตัวตุ๊กตา วิดีโอร้องตาม เครื่องแต่งกาย ผลิตภัณฑ์เสริมความงาม ของตกแต่งบ้าน ของเล่น และผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับเจ้าหญิงดิสนีย์บางส่วน ผู้ได้รับลิขสิทธิ์แฟรนไชส์ได้แก่ กิลด์เดน (สีทาผนัง), สไตรด์ไรต์ (รองเท้าแวววาว), ฟิชเชอร์ไพร์ซ (ตุ๊กตาพลาสติก), เลโก้ (ชุดเลโก้), แมตเทล และฮาสโบร (เกมและตุ๊กตา)

## ประวัติ
เมื่อปี ค.ศ. 2000 แอนดี มูนนีได้รับการว่าจ้างโดยบริษัทผลิตภัณฑ์เพื่อการบริโภคของดิสนีย์ ให้ช่วยดูแลการขายที่ถดถอยลง แล้วความคิดเกี่ยวกับเจ้าหญิงดิสนีย์ก็เกิดขึ้น เมื่อหลังจากที่ร่วมงานกับดิสนีย์ไม่นานเขาได้ร่วมกับดิสนีย์ออนไอซ์ และมีเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่สวมชุดเจ้าหญิงมารุมล้อม เขาเสนอเรื่องนี้และความต้องการซื้อสินค้าของตลาดก็เพิ่มสูงขึ้น

ไม่มีใครที่ไม่รู้จักเจ้าหญิงดิสนีย์ ธุรกิจสาขานี้โด่งดังในเวลาอันรวดเร็วและเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ การขายสินค้าพุ่งขึ้นจาก 300 ล้านดอลลาร์ในปี ค.ศ. 2001 เป็น 3 พันล้านดอลลาร์ในปี ค.ศ. 2006 และปัจจุบันนี้มีสินค้ากว่า 25,000 ชิ้นแล้ว

เจ้าหญิงดิสนีย์รวบรวมเอาเหล่าเจ้าหญิงจากภาพยนตร์การ์ตูนคลาสสิกของดิสนีย์เอาไว้ โดยเลือกจากตัวการ์ตูนที่เกี่ยวพันกับราชวงศ์ทั้งที่เกี่ยวพันทางสายเลือดและจากการแต่งงาน และเพื่อให้เข้าถึงเด็ก ๆ ได้ง่ายขึ้นดิสนีย์ได้เพิ่มตำแหน่ง “เจ้าหญิงแห่งเทพนิยาย” และเลือก มู่หลานให้รับตำแหน่งนี้ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไม มู่หลานผู้ไม่เกี่ยวข้องกับราชวงศ์ ได้อยู่ในเจ้าหญิงดิสนีย์ด้วย นอกจากนี้ดิสนีย์ยังเคยคิดจัดให้ทิงเกอเบลล์ เป็นเจ้าหญิงด้วยแต่เนื่องจากคุณสมบัติไม่ตรงตามที่กำหนดจึงถอนออกจากเจ้าหญิงดิสนีย์ และจัดตั้งสาขาใหม่ ใช้ชื่อว่าดิสนีย์แฟรี

## รายชื่อเจ้าหญิงที่ประกาศอย่างเป็นทางการ
ข้อบัญญัติหลักอย่างเป็นทางการของเจ้าหญิงดิสนีย์ประกอบด้วยตัวละครเอกหญิง ซึ่งส่วนใหญ่มีความเกี่ยวข้องในราชวงศ์ในจักรวาลสมมติ จากภาพยนตร์ดิสนีย์ที่ได้รับคัดเลือกสิบสามเรื่อง โดยได้รับหมายเลขอย่างเป็นทางการในรายชื่อแฟรนไชส์ตามลำดับเวลาที่ภาพยนตร์ออกฉาย โดยเริ่มจากสโนว์ไวต์เป็นเจ้าหญิงดิสนีย์คนแรกและดั้งเดิม โดยมีซินเดอเรลล่าเป็นคนที่สอง ตามด้วยออโรร่าและอื่น ๆ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Official website

เจ้าหญิงดิสนีย์
หมวดหมู่:ดิสนีย์
สถานะนครในสหราชอาณาจักร

[thumbnail|right|280px|เมืองที่มีฐานะเป็นนครในอังกฤษและเวส์มักจะเป็นเมืองที่เป็นที่ตั้งของ[มหาวิหารในสหราชอาณาจักร|มหาวิหารเช่นนครยอร์กที่เป็นที่ตั้งของมหาวิหารยอร์ก]]

**สถานะนครในสหราชอาณาจักร** () เป็นเมืองที่ได้รับพระราชทานฐานะจากพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร (British monarch) ให้แก่ชุมชนที่ทรงเลือก การได้รับพระราชทานฐานะเป็นนครเป็นแต่การได้รับสิทธิที่จะเรียกตนเองเป็น “นคร” โดยไม่มีสิทธิพิเศษใดใดนอกไปจากนั้น แต่กระนั้นก็ยังเป็นสิ่งที่เป็นที่ต้องการกันเป็นอย่างแพร่หลายเพราะเป็นการนำมาซึ่งความมีหน้ามีตาของเมือง นอกจากนั้นการมอบสิทธิก็มิได้มีหลักเกณฑ์มาตรฐานแต่อย่างใด แต่ในอังกฤษและเวลส์ฐานะการเป็น “นคร” มักจะมอบให้แก่เมืองที่เป็นที่ตั้งของมหาวิหาร ประเพณีการตั้งเมืองที่มีมหาวิหารขึ้นเป็น “นคร” เริ่มมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1540 เมื่อสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงก่อตั้งสังฆมลฑล (ซึ่งก็หมายถึงการมีมหาวิหาร) ในเมืองแปดเมืองและพระราชทานฐานะเมืองต่าง ๆ เหล่านั้นให้เป็น “นคร” โดยทรงมอบพระราชเอกสารสิทธิ (letters patent) ให้

การมอบฐานะการเป็นนครให้เมืองในไอร์แลนด์และในเวลส์มีจำนวนน้อยกว่าในอังกฤษมาก ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในบริเวณที่ปัจจุบันเป็นไอร์แลนด์เหนือมีเมืองที่มีฐานะเป็นนครมีเพียงสองเมือง ส่วนในสกอตแลนด์ฐานะนครไม่มีให้กันอย่างเป็นทางการจนในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งในเวลานั้นก็เริ่มมีการฟื้นฟูการมอบฐานะการเป็นนครโดยเริ่มในอังกฤษ ที่การมอบฐานะจะตามด้วยการก่อตั้งมหาวิหาร และต่อมาการมอบฐานะก็เกิดขึ้นในสกอตแลนด์

ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 การมอบฐานะการเป็นนครในอังกฤษและเวลส์ก็เป็นที่ทราบกันโดยทั่วไปว่าไม่จำเป็นต้องเป็นเมืองที่มีมหาวิหารและสิทธิที่มอบให้ตั้งแต่นั้นมาก็ขึ้นอยู่กับมาตรฐานหลายอย่างเช่นตามจำนวนประชากรในเมืองที่ได้รับฐานะเป็นต้น

ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ก็มีการยุบเลิกรัฐบาลท้องถิ่นบางรัฐบาลที่เป็นผลของการปฏิรูปรัฐบาลท้องถิ่นที่เกิดจากการบังคับใช้พระราชบัญญัติการปฏิรูปการปกครองท้องถิ่น (ไอร์แลนด์) ค.ศ. 1840 (Municipal Corporations (Ireland) Act 1840) ทำให้เมืองเก่าหลายเมืองถูกยุบฐานะ แต่ก็ได้มีการมอบพระราชเอกสารสิทธิให้แก่เมืองที่ถูกกระทบกระเทือนเพื่อให้เมืองต่าง ๆ เหล่านั้นมีฐานะตามที่เคยเป็นมา ในปัจจุบันโรเชสเตอร์, และเอลกินเป็นเพียงเมืองสามเมืองเท่านั้นในสหราชอาณาจักรที่สูญเสียฐานะในการเป็นนคร

ปัจจุบัน (ตุลาคม 2021) สหราชอาณาจักรมีเมืองฯ ดังกล่าวทั้งสิ้น 69 เมือง ประกอบด้วย 51 เมืองในอังกฤษ, 6 เมืองในเวลส์, 7 เมืองในสกอตแลนด์ และ 5 เมืองในไอร์แลนด์เหนือ

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* สหราชอาณาจักร 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รายชื่อนครในสหราชอาณาจักร

*
หมวดหมู่:เมืองในสหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักร
นากใหญ่ธรรมดา

**นากใหญ่ธรรมดา** หรือ **นากยุโรป** (; ) เป็นนากชนิดที่สามารถพบได้กว้างขวางมาก มีลำตัวยาว ขนหนาและหยาบเพื่อป้องกันมิให้น้ำซึมเข้ามา ทำให้ว่ายน้ำได้คล่องแคล่ว และป้องกันอากาศเย็นได้เป็นอย่างดี  สีขนตามลำตัวเป็นสีน้ำตาลอ่อน ในบางครั้งอาจเปลี่ยนหรือเห็นเป็นสีเทา บริเวณท้องมีสีขนที่อ่อนกว่า หัวแบนและกว้าง หูกลม หางเรียวยาว ขนสั้น นิ้วเท้ามีพังผืดยึดติดกัน

## ขนาด
มีความยาวลำตัวและหัว 55-72 เซนติเมตร ความยาวหาง 37.5-48 เซนติเมตร น้ำหนักสูงสุด 3-5 กิโลกรัม

## ถิ่นที่อยู่
มีการกระจายพันธุ์ที่กว้างขวางมากตั้งแต่ทวีปยุโรปจนถึงทวีปเอเชีย พบตั้งแต่ สหราชอาณาจักร, ยุโรปตะวันตก, รัสเซีย, ตุรกี, ซีเรีย, อิหร่าน, เลบานอน, ซาอุดิอาระเบีย, คูเวต, อิรัก, ปากีสถาน, อินเดีย, ศรีลังกา, พม่า, ไทย, ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม, มาเลเซีย, เกาะสุมาตราและเกาะชวา

## พฤติกรรม
มีพฤติกรรมสามารถปรับตัวให้อาศัยในสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี เช่น ป่าใกล้ลำธารหรือทะเลสาบ แม่น้ำขนาดใหญ่ สามารถขึ้นไปอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำบนพื้นที่ที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลถึง 1,000 เมตร อาหารหลัก คือ สัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ รวมทั้งเป็ดและไก่และนกน้ำชนิดต่าง ๆ ด้วย สามารถหาอาหารในน้ำที่มืดและขุ่นได้ด้วยการใช้ประสาทสัมผัสจากหนวด ทำหน้าที่รับรู้แรงสั่นสะเทือนจากการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตใต้น้ำ ออกหากินตามลำพังหรือเป็นกลุ่มเล็ก ๆ หากินได้ทั้งกลางวันและกลางคืน มีพฤติกรรมในการถูตัวเกลือกกลิ้งกับทรายเพื่อเป็นการทำให้ขนแห้งและช่วยกระชับความสัมพันธ์ในครอบครัว ลูกนากใหญ่ธรรมดาจะเริ่มหัดอาหารกินเองเมื่ออายุได้ 4 เดือน โดยมีนากใหญ่ธรรมดาที่โตเต็มที่คอยช่วยเหลือและแบ่งปันอาหารให้  โดยบางครั้งอาจรวมตัวกันเป็นฝูงใหญ่เพื่อป้องกันอันตรายจากสัตว์นักล่าได้ด้วย

## ปฏิสัมพันธุ์กับมนุษย์
จากคุณสมบัติของขนที่ทั้งหนาและกันหนาวได้เป็นอย่างดี ทำให้ถูกล่าเพื่อเอาขนและหนังทำเป็นเสื้อขนสัตว์ในอดีต ก่อนที่ในปี ค.ศ. 1975 ทางกองทุนสัตว์ป่าโลก ได้เรียกร้องให้รัฐบาลประเทศต่าง ๆ ยกเลิกการค้าหนังนาก  ซึ่งก็ได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดีรวมทั้งในประเทศไทยด้วย ซึ่งสถานะของนากใหญ่ธรรมดาในปัจจุบัน จัดอยู่ในบัญชีหมายเลข 1 (Appendix 1) ของอนุสัญญาไซเตส

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Laidler, Liz. *Otters in Britain*. David & Charles, 1982. 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
ห
พินอคคิโอ (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2483)

***พินอคคิโอ*** () เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันอเมริกันแนวละครเพลงและแฟนตาซี ฉายเมื่อ ค.ศ. 1940 สร้างโดย วอลต์ดิสนีย์โปรดักชันส์ จากนวนิยายเด็กอิตาลีเมื่อ ค.ศ. 1883 เรื่อง *[[ปิน็อกกีโอ]]* โดย การ์โล กอลโลดี *พินอคคิโอ* เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องที่สองที่สร้างโดยดิสนีย์ โดยสร้างหลังจาก *[[สโนว์ไวท์กับคนแคระทั้งเจ็ด]]* (1937) ประสบความสำเร็จ

ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับ เจปเปตโต ช่างแกะสลักไม้ชาวอิตาลีวัยชรา เขาแกะสลักหุ่นกระบอกไม้แล้วตั้งชื่อว่า พินอคคิโอ หุ่นกระบอกนี้ถูกปลุกให้มีชีวิตโดยนางฟ้าสีน้ำเงิน โดยบอกเขาว่าเขาจะกลายเป็นเด็กจริง ๆ ได้ ถ้าเขาพิสูจน์ตัวเองว่า "กล้าหาญ, จริงใจและไม่เห็นแก่ตัว" ความพยายามของพินอคคิโอในการเป็นเด็กชายตัวจริงนั้นเกี่ยวข้องกับการเผชิญหน้ากับตัวละครที่น่ารังเกียจมากมาย ตัวละครหลัก จิมินี คริกเกต อิงจาก จิ้งหรีดพูดได้ อายุ 100 ปี จากหนังสือต้นฉบับ ผู้ซึ่งเตือนพินอคคิโอถึงความเย่อหยิ่งของเขา จิ้งหรีดพูดได้ถูกพินอคคิโอฆ่า ก่อนที่จะกลับมาเป็นผีหลังจากนั้นไม่นาน

ภาพยนตร์ดัดแปลงโดยศิลปินสตอรีบอร์ดหลายคนจากหนังสือของกอลโลดี การสร้างภาพยนตร์ได้รับการดูแลโดย เบน ชาร์ปสตีนและแฮมิลตัน ลุสค์ และฉากต่าง ๆ ในภาพยนตร์กำกับโดย นอร์แมน เฟอร์กูสัน, ที. ฮี, วิลเฟรด แจ็กสัน, แจ็ก คินนีย์และบิล รอเบิร์ตส์ *พินอคคิโอ* เป็นความสำเร็จที่แปลกใหม่ในด้านแอนิเมชันเอฟเฟกต์ มีการเคลื่อนไหวที่สมจริงของยานพาหนะ, เครื่องจักรและองค์ประกอบทางธรรมชาติ เช่น ฝน, ฟ้าผ่า, ควัน, เงาและน้ำ *พินอคคิโอ* ฉายในโรงภาพยนตร์โดย อาร์เคโอเรดิโอพิกเชอส์ เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940

*พินอคคิโอ* เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องแรกที่ได้รับรางวัลออสการ์ โดยได้รับรางวัลในสาขาเพลง, ดนตรีประกอบยอดเยี่ยมและเพลงดั้งเดิมยอดเยี่ยม ด้วยเพลง "เวนยูวิชอะพอนอะสตาร์" ภาพยนตร์ทำเงินได้ไม่ดีเมื่อตอนฉายครั้งแรก เนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้ตัดขาดจากตลาดต่างประเทศอย่างยุโรปและเอเชีย แต่สุดท้ายภาพยนตร์ก็ทำกำไรในการฉายซ้ำเมื่อ ค.ศ. 1945 *พินอคคิโอ* ถือเป็นหนึ่งในภาพยนตร์แอนิเมชันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เคยสร้างมา โดยได้รับเรตติง 100% บนเว็บไซต์ รอตเทนโทเมโทส์ ภาพยนตร์และตัวละครยังคงแพร่หลายในวัฒนธรรมประชานิยม โดยยังปรากฏอยู่ในดิสนีย์พาร์กและสื่อความบันเทิงรูปแบบอื่น ๆ *พินอคคิโอ* ได้รับการบรรจุใน หอทะเบียนภาพยนตร์แห่งชาติ ในฐานะที่ภาพยนตร์ "มีวัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์, หรือ มีความสุนทรีย์อย่างมีนัยสำคัญ" เมื่อ ค.ศ. 1994

เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2015 ภาพยนตร์ที่ดัดแปลงเป็นคนแสดงเข้าสู่การพัฒนาอย่างเป็นทางการ ภาพยนตร์เริ่มถ่ายเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2021 กำหนดฉายวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 2022 บนดิสนีย์+

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2483
หมวดหมู่:ภาพยนตร์จินตนิมิตเพลงอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันโดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันเกี่ยวกับแมว
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากบนเกาะสมมติ
นาก (แก้ความกำกวม)

**"นาก"** อาจหมายถึง:

* นาก - ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมหลายชนิดในวงศ์ Lutrinae เป็นสัตว์ที่หากินในน้ำและว่ายน้ำได้อย่างคล่องแคล่วมาก
* นาก - โลหะผสมชนิดหนึ่ง เกิดจากการผสมของทองคำ เงิน และทองแดง มีสีออกเงินด้าน และเรียกสีอย่างนั้นว่า สีนาก ด้วย

## ดูเพิ่ม
* แม่นาค หรือ แม่นาคพระโขนง
* นาค พญานาค บางครั้งอาจสะกดว่า *นาคา* หรือ *นาคี*
* นางนาก ภาพยนตร์ไทยกำกับโดย นนทรีย์ นิมิบุตร
* นากหญ้า สัตว์ฟันแทะ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Myocastor coypus*

หมวดหมู่:การแก้ความกำกวม
พระเจ้ากุสตาฟที่ 1 แห่งสวีเดน

**พระเจ้ากุสตาฟที่ 1 แห่งสวีเดน** (12 พฤษภาคม พ.ศ. 2039 - 29 กันยายน พ.ศ. 2103)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2039
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์สวีเดน
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ฟินแลนด์
เวสต์มินสเตอร์

[thumb|[Palace of Westminster|พระราชวังเวสท์มินส์เตอร์]]
**เวสท์มินส์เตอร์** () เป็นย่านในเซนทรอลลอนดอน ส่วนหนึ่งของนครเวสต์มินสเตอร์ ครอบคุลมพื้นที่ตั้งแต่แม่น้ำเทมส์ ถึงถนนออกซฟอร์ด เป็นที่ตั้งของสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย เช่น พระราชวังเวสต์มินสเตอร์, พระราชวังบักกิงแฮม, เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์, อาสนวิหารเวสต์มินสเตอร์ และพื้นที่ส่วนใหญ่ของย่านค้าขายและบันเทิง เวสท์เอนด์

ชื่อ *เวสท์มินส์เตอร์* () มาจากคำเรียกที่ไม่ทางการของโบสถ์แอบบีย์ และที่ดินในพระองค์ที่เซนต์ปีเตอร์ (ซึ่งคือเวสท์มินส์เตอร์แอบบี) ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันตก (West) ของนครลอนดอน (จนกระทั่งในสมัยการรีฟอร์ม เคยมีพื้นที่ชื่อ *[[อีสท์มินสเตอร์]]* ใกล้กับหอคอยลอนดอนในด้านอีสท์เอนด์) แอบบีนี้สร้างขึ้นตั้งแต่ราวศตวรรษที่ 7 ถึง 10 แต่ต่อมาได้กลายมาเป็นสถานที่สำคัญแห่งรัฐภายหลังการบูรณะโดยเอ็ดเวิร์ดผู้พิชิตในศตวรรษที่ 11

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ย่านในลอนดอน
หมวดหมู่:นครเวสต์มินสเตอร์
สมเด็จพระเจ้าออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดน

**สมเด็จพระเจ้าออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดนและนอร์เวย์** (; ; 21 มกราคม ค.ศ. 1829 - 8 ธันวาคม ค.ศ. 1907) เป็นพระมหากษัตริย์ตั้งแต่วันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1872 ทรงสละราชสมบัติจากการเป็นกษัตริย์แห่งนอร์เวย์เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1905 และทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งสวีเดนเมื่อวันเดียวกันกับการเป็นพระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์ พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1907 รวมพระชนมพรรษาได้ 78 ปี ทรงดำรงตำแหน่งตามฐานันดรดังนี้ เป็นพระราชปนัดดาบุญธรรมของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เเห่งฝรั่งเศส

* สมเด็จเจ้าฟ้าชายดยุกแห่งออสเตอร์กอตแลนด์
* สมเด็จเจ้าฟ้าชายมกุฎราชกุมารแห่งสวีเดนและนอร์เวย์
* พระมหากษัตริย์แห่งสวีเดนและนอร์เวย์
* พระมหากษัตริย์แห่งสวีเดน

## พระราชโอรส
สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์มีพระราชโอรสทั้งสิ้น 4 พระองค์ดังต่อไปนี้

*สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดน (16 มิถุนายน ค.ศ. 1858 - 29 ตุลาคม ค.ศ. 1950) เมื่อแรกประสูติทรงดำรงตำแหน่งเป็น **ดยุกแห่งวาร์มแลนด์** ทรงขึ้นครองราชสมบัติแทนพระราชบิดาเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1907 เมื่อพระชนมายุ 49 พรรษา

* เจ้าชายออสการ์ ดยุกแห่งกอตลันด์ (หรือ เคานท์ ออสการ์ เบอร์นาดอตต์แห่งวิสเบิร์ก) (15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1859 - 4 ตุลาคม ค.ศ. 1953)
* เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ (27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1861 - 24 ตุลาคม ค.ศ. 1951)
* เจ้าชายยูจีน ดยุกแห่งนาร์ก (1 สิงหาคม ค.ศ. 1865 - 17 สิงหาคม ค.ศ. 1947)

อ
หมวดหมู่:ราชวงศ์เบอร์นาดอตต์
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์นอร์เวย์
หมวดหมู่:เจ้าแผ่นดินที่ถูกปลดจากราชบัลลังก์
จักรพรรดิจินไท่จง

thumb
**สมเด็จพระจักรพรรดิจินไท่จง** (ค.ศ. 1075 - 1135) จักรพรรดิองค์ที่2แห่งราชวงศ์จิน ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1075 (พ.ศ. 1618) มีพระนามเดิมว่า **หว่านเอี๋ยน อู่ฉีไม** (Wanyan Wuqimai) (金太宗完颜晟，名 吴乞买) เป็นพระราชอนุชาในจักรพรรดิจินไท่จู่เมื่อพระเชษฐาสวรรคตในปี ค.ศ. 1123 (พ.ศ. 1666) พระองค์จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา  ทรงพระนามว่า**จักรพรรดิจินไท่จง**

ในปีที่ 4 ของรัชกาล ตรงกับ ค.ศ. 1127 (พ.ศ. 1670) พระองค์ได้ทรงนำกองทัพบุกเข้ายึดเมืองไคฟง เมืองหลวงของราชวงศ์ซ่งเหนือได้สำเร็จ  ทำให้ราชวงศ์ซ่งต้องย้ายเมืองหลวงหนีลงใต้ไปที่หลินอัน (เมืองหังโจว มณฑลเจ้อเจียงในปัจจุบัน)

จักรพรรดิจินไท่จงสวรรคตในปี ค.ศ. 1135 (พ.ศ. 1678) พระชนมายุได้ 60 พรรษา พระราชนัดดาของพระองค์จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า จักรพรรดิจินซีจง (หว่านเอี๋ยน เหอล่า)

## พระบรมวงศานุวงศ์
* พระราชบิดา: หวางเอี๋ยนเหอลี่เป่า(完颜劾里钵)
* พระราชมารดา: อี๋เจี่ยนฮองเฮา จากสกุล นาล่าน (翼简皇后拏懒氏)
* พระเชษฐา 
**จินคังจง หวางเอี๋ยนฮู่หย่าสู (金康宗完颜乌雅束)
**จักรพรรดิจินไท่จู่ หวางเอี๋ยนอากูต่า(次子金太祖完颜旻，名 阿骨打)
*พระอนุชา 
**อ๋องเว๋ย หวางเอี๋ยนหวอไต๋ (魏王完颜斡带)
**อ๋องเลี้ยว หวางเอี๋ยนเสียเย่ (辽王完颜杲，名 斜也)
**อ๋องเว๋ย หวางเอี๋ยนหวอไซ๋ (卫王完颜斡赛)
**อ๋องลู่ หวางเอี๋ยนหวอเจ่อ (鲁王完颜斡者)
**อ๋องฮ๋าน หวางเอี๋ยนอู่กู๋ไน่ (汉王完颜乌故乃)
**อ๋องลู่ หวางเอี๋ยนตูมู่ (鲁王完颜阇母)
**อ๋องอี๋ หวางเอี๋ยนช้าหลา (沂王完颜查剌)
**อ๋องยุ๋น หวางเอี๋ยนอู่ตัวปู่ (郓王完颜昂，名 吾都补)
*ฮองเฮา พระสนม และพระโอรส
**ฉินเหรินฮองเอาจากสกุลต้างกั่ว (钦仁皇后唐括氏)
***องค์ชายใหญ่ อ๋องซ๋งกั้ว หวางเอี๋ยนซงป้าน (长子宋国王完颜宗磐，名 蒲鲁虎)
***อ๋องบิน หวางเอี๋ยนซงกู๋ (豳王完颜宗固，名 胡鲁)
***อ๋องไต๋ หวางเอี๋ยนซงย่า (代王完颜宗雅，名 斛鲁补)
***อ๋องซุ่ หวางเอี๋ยนซงฉุน (徐王完颜宗顺，名 阿鲁带)
***องค์ชายสี่ อ๋องยู้ หวางเอี๋ยนซงเว่ย (四子虞王完颜宗伟，名 阿鲁补)
***องค์ชายสาม อ๋องเต้ง หวางเอี๋ยนซงอิง (三子滕王完颜宗英，名 斛沙虎)
***อ๋องเซีย หวางเอี๋ยนซงอี๋ (薛王完颜宗懿，名 阿邻)
***อ๋องหย้วน หวางเอี๋ยนซงเปิ่น (原王完颜宗本，名 阿鲁)
***อ๋องอี๋ หวางเอี๋ยนกู๋หล่าน (翼王完颜鹘懒)
***อ๋องเฟิง หวางเอี๋ยนซงเม่ย (丰王完颜宗美，名 胡里甲)
***อ๋องหยุ่น หวางเอี๋ยนเชินทู่เมิ้น (郓王完颜神土门)
***อ๋องหัว หวางเอี๋ยนฮู๋เป๋ยสู (霍王完颜斛孛束)
***อ๋องไฉ๋ หวางเอี๋ยนหวอเหลียว (蔡王完颜斡烈)
***อ๋องบี๋ หวางเอี๋ยนซงเจ้อ (毕王完颜宗哲，名 鹘沙)

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1618
ไท่จง
ภูมิภาคของประเทศอังกฤษ

**ภาคของอังกฤษ** () เป็นเขตการปกครองท้องถิ่นระดับบนสุดของรัฐบาลท้องถิ่นในอังกฤษ (Local government in England)  ยกเว้นลอนดอนที่มีระบบการปกครองเป็นของตนเอง ภาคการปกครองของอังกฤษก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1994 และในปัจจุบันแบ่งเป็น 9 ภาค

::# เกรเทอร์ลอนดอน (Greater London)
::# อีสต์ออฟอิงแลนด์ (East of England)
::# นอร์ทอีสต์อิงแลนด์ (North East England)
::# เซาท์อีสต์อิงแลนด์ (South East England)
::# นอร์ทเวสต์อิงแลนด์ (North West England)
::# เซาท์เวสต์อิงแลนด์ (South West England)
::# อีสต์มิดแลนส์ (East Midlands)
::# เวสต์มิดแลนส์ (West Midlands)
::# ยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์ (Yorkshire and the Humber)

## ดูเพิ่ม
* สหราชอาณาจักร 

หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศอังกฤษ
*
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1250

**ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1250 (ทางแยกเข้าท่าโป่งแดง)** เป็นทางหลวงแผ่นดินภายในเขตอำเภอเมือง จังหวัดแม่ฮ่องสอน ระยะทาง 2.3 กิโลเมตร เป็นถนนสายสั้นที่แยกจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 (ถนนเชียงใหม่-ฮอด-แม่ฮ่องสอน) ไปยังพื้นที่การท่องเที่ยวริมฝั่งแม่น้ำปายด้านทิศใต้ของตัวเมือง บริเวณหมู่บ้านท่าโป่งแดง

เส้นทางนี้แม้มีระยะทางสั้น แต่สามารถเชื่อมต่อกับทางหลวงชนบทได้หลายเส้นทาง ได้แก่ ทางหลวงชนบท มส.4012 (บ้านท่าโป่งแดง-บ้านห้วยเสือเฒ่า) ซึ่งเป็นเส้นทางต่อเนื่องจากสะพานแม่น้ำปาย ผ่านเรือนประทับแรมโป่งแดง ไปสิ้นสุดที่บ้านห้วยเสือเฒ่า (หมู่บ้านชาวกะเหรี่ยงคอยาว ที่นักท่องเที่ยวสามารถเข้าถึงได้สะดวกที่สุด) บริเวณชายแดนไทย-พม่า (รัฐกะยา) หรือเชื่อมต่อด้วยถนนเลียบแม่น้ำจากบ้านท่าโป่งแดง ถัดลงมายังบ้านห้วยเดื่อ และบรรจบกับทางหลวงชนบทสายบ้านแม่สะกึด-น้ำเพียงดิน ไปสิ้นสุดเส้นทาง ณ จุดผ่อนปรนการค้าชายแดนไทย-พม่า ที่บ้านน้ำเพียงดิน

นอกจากนี้ ทั้งบ้านท่าโป่งแดงและบ้านห้วยเดื่อ ที่โครงข่ายถนนตัดผ่าน ยังเป็นจุดที่มีท่าเรือหางยาวให้บริการนักท่องเที่ยวที่ต้องการล่องแม่น้ำปาย ไปชมวิถีชีวิตชาวกะเหรี่ยงคอยาวบ้านห้วยปูแกง เที่ยวชมถ้ำน้ำเพียงดิน และวนอุทยานผาหินตั้ง ก่อนสิ้นสุดการเดินทางที่บ้านน้ำเพียงดิน

## รายละเอียดของเส้นทาง
เป็นถนนผิวลาดยางขนาด 2 ช่องจราจร ไป-กลับ ในพื้นที่ตำบลผาบ่อง อำเภอเมืองฯ จังหวัดแม่ฮ่องสอน แยกจากหลักกิโลเมตรที่ 265.4268 ของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 (ถนนเชียงใหม่-แม่ฮ่องสอน) ด้านซ้ายทาง (มุ่งหน้าตัวเมือง) ที่สามแยกประตูเมืองแม่ฮ่องสอนทิศใต้ ผ่านบ้านท่าโป่งแดง แล้วทอดข้ามแม่น้ำปายระยะทาง 186 เมตร ไปสิ้นสุดที่คอสะพานฝั่งขวาของแม่น้ำ โดยมีเส้นทางต่อเนื่องกับทางหลวงชนบท มส.4012 (บ้านท่าโป่งแดง-บ้านห้วยเสือเฒ่า) และมีแยกถนนผิวคอนกรีตเลียบแม่น้ำปายไปยังบ้านห้วยเดื่อ

## ประวัติการก่อสร้างเส้นทาง
เดิมเส้นทางนี้เป็นทางลำลองผิวลูกรัง กว้าง 3-4 เมตร ตัดผ่านพื้นที่ป่า ใช้สำหรับเข้าหมู่บ้านและโรงเรียนท่าโป่งแดง ต่อมาในปีงบประมาณ พ.ศ. 2523 กรมทางหลวงได้สำรวจวางแนวเส้นทางใหม่เพื่อเป็นทางเข้าสู่พระตำหนัก (เรือนประทับแรมโป่งแดง) มีการก่อสร้างทางและสะพานเบลี่ข้ามแม่น้ำปายเมื่อปี พ.ศ. 2523 ลาดยางเมื่อปี พ.ศ. 2524 มีการปรับปรุงพื้นผิวและภูมิทัศน์อีกครั้งในช่วงปี พ.ศ. 2544-2545 กระทั่งปี พ.ศ. 2546 จึงได้โอนพื้นที่บริเวณปากทางระยะทาง 220.5 เมตร ให้แก่เทศบาลเมืองแม่ฮ่องสอน เพื่อก่อสร้างซุ้มประตูเมือง

## แยกที่สำคัญ
* สามแยกประตูเมืองทางทิศใต้
* สามแยกเลี่ยงเมืองแม่ฮ่องสอน ตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 (เลี่ยงเมือง)
* สามแยกไม้แงะ เชื่อมต่อกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 ที่วัดไม้แงะ
* สามแยกท่าโป่งแดง ตัดกับถนน บ.ท่าโป่งแดง-บ.ห้วยเดื่อ บริเวณก่อนถึงสะพานข้ามแม่น้ำปาย 

## อ้างอิง

1250
4-1250
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
เตียวเหลียง (ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก)

**จางเหลียง** หรือ **เตียวเหลียง** (; ; พินอิน: *Zhāng liáng อ่านว่า จางเหลียง*; ? - 189 ปีก่อน ค.ศ.) ชื่อรอง **จื่อฝาง** (子房) เป็นนักยุทธศาสตร์ทางการทหารและขุนนางชาวจีน ที่มีชีวิตอยู่ในสมัย ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก ตอนต้น เขายังเป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งใน วีรบุรุษทั้งสามแห่งราชวงศ์ฮั่นตอนต้น (漢初三傑) ร่วมกับ หาน ซิ่น (韓信) และ เซียว เหอ (蕭何) จางเหลียงมีส่วนอย่างมากในการสถาปนาราชวงศ์ฮั่น ภายหลังเขาถึงแก่กรรม เขาได้รับเกียรติให้มียศหลังมรณกรรมเป็น เหวินเฉิงโหว โดย จักรพรรดิฮั่นเฉียนเฉ่า จางเหลียงปรากฏใน ตารางรายชื่อของวีรบุรุษผู้ไร้เทียมทาน โดย จิน กู่เหลียง

เชื่อกันว่า จางเหลียงได้รับคัมภีร์พิชัยสงครามที่ตกทอดมาจากเจียง ไท่กง หรือเจียง จื่อหยา ที่ปรึกษาและเสนาธิการคนสำคัญอีกคนหนึ่งในยุคราชวงศ์โจวตอนต้น และในประวัติศาสตร์จีน จึงทำให้จางเหลียงวางแผนไม่เคยผิดพลาด 

ซือหม่า เชียน นักบันทึกประวัติศาสตร์ในยุคจีนโบราณได้บันทึกถึงจางเหลียงเอาไว้ว่า *"เมื่อถึงคราวที่พระเจ้าฮั่นเกาจู่เผชิญปัญหาหนักหนาถึงขนาดคอขาดบาดตาย จางเหลียงผู้นี้ก็มักจะเป็นคนที่ช่วยพระองค์ให้รอดพ้นจากเรื่องเหล่านั้นเสมอ"* 

นอกจากนี้แล้ว จางเหลียงยังได้รับการกล่าวขานอีกว่า เป็นบุรุษที่มีใบหน้าสวยราวกับอิสตรีคนหนึ่งในประวัติศาสตร์จีน ผู้คนมักจะเข้าใจผิดอยู่บ่อยครั้งว่าเป็นอิสตรี

ในวรรณกรรมสามก๊ก นอกจากขวันต๋ง, งักเย (เล่ออี้) และเจียงจื่อหยา แล้ว ความสามารถของขงเบ้งที่ทั้งชีซี ผู้เป็นสหาย และสุมาเต็กโช ผู้เป็นอาจารย์มักจะกล่าวเปรียบเปรยนั้น จางเหลียงก็เป็นอีกผู้หนึ่งที่มักถูกหยิบยกไปเทียบเคียงกับขงเบ้ง โดยระบุว่า *"หนึ่งในนั้นคือเกงสง (เจียงจื่อหยา) ผู้วางฐานรากของราชวงศ์โจวอย่างแน่นหนาเป็นเวลาแปดร้อยปีและคนอื่น ๆ จางเหลียงที่ทำให้ราชวงศ์ฮั่นรุ่งโรจน์เป็นเวลาสี่ร้อยปี"*

จางเหลียงถึงแก่อสัญกรรรมเมื่อ 189 ปีก่อน ค.ศ. (พ.ศ. 354)

## อ้างอิง
*

หมวดหมู่:ขุนนางสมัยราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่น