open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เซเปแคท จากัวร์

thumb|250px|เซเปแคท จากัวร์
**เซเปแคท จากัวร์** () เป็นเครื่องบินที่สร้างระหว่างชาติ โดยอังกฤษกับฝรั่งเศส เป็นเครื่องบินภารกิจคู่คือ เป็นเจ๊ตฝึกขึ้นสูงและสนับสนุนทางยุทธวิธีน้ำหนักเบา
 
## รุ่นต่าง ๆ
มีอยู่ 5 รุ่น
# **จากัวร์ เอ** เป็นเจ๊ตสนับสนุนภาคพื้นดินของฝรั่งเศส
# **จากัวร์ บี** เป็นเจ๊ตฝึก 2 ที่นั่งของอังกฤษ
# **จากัวร์ อี** เป็นเจ๊ตฝึก 2 ที่นั่งของฝรั่งเศส
# **จากัวร์ เอส** เป็นเจ๊ตสนับสนุนภาคพื้นดินของอังกฤษ
# **จากัวร์อินเตอร์เนชั่นแนล** เป็นรุ่นที่ผลิตเป็นสินค้าออก

## ข้อมูลจำเพาะ
มีดังต่อไปนี้
* **ผู้สร้าง** :เซเปแคท บริษัทสร้างอากาศยานระหว่างชาติ (อังกฤษ/ฝรั่งเศส)
* **ประเภท**:เจ๊ตสนับสนุนการปฏิบัติการทางยุทธวิธี ที่นั่งเดียว
* **เครื่องยนต์**:เทอร์โบแฟน รอสส์-รอยซ์/เทอร์โบเมคา อาดัวร์ 102 ให้แรงขับ 2,100 กิโลกรัม และ 3,240 กิโลกรัม เมื่อใช้สันดาปท้าย 2 เครื่อง
* **กางปีก**: 8.69 เมตร
* **ยาว**: 15.52 เมตร
* **สูง**: 4.89 เมตร
* **พื้นที่ปีก**: 24.18 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า**: 7,000 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ**: 11,000
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด**: 15,000 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วสูงสุด**:1.5 มัค ทีระยะสูง 11,000 เมตร และ 1.1 มัค ที่ระดับน้ำทะเล
* **อัตราเร็วลงสนาม**: 213 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **ระยะทางขึ้นพ้น 15 เมตร**: 940 เมตร
* **ระยะทางร่อนลงจาก 15 เมตร**: 860 เมตร
* **รัศมีทำการรบเมื่อปฏิบัติภารกิจโจมตีใช้เชื้อเพลิงภายใน**
** บินสูง-ต่ำ-สูง: 815 กิโลเมตร
** บินต่ำ-ต่ำ-ต่ำ: 575 กิโลเมตร
* **เมื่อใช้เชื้อเพลิงภายนอก**
** บินสูง-ต่ำ-สูง: 1,315 กิโลเมตร
** บินต่ำ-ต่ำ-ต่ำ: 835 กิโลเมตร
* **พิสัยบินไกลสุด**: 4,210 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงเต็มที่
* **อาวุธ**:ปืนกลอากาศ เอเดน ขนาด 30 มม. 2 กระบอก 
** อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศแบบแมจิค
** จรวดอากาศสู่พื้นดิน ขนาด 68 มม. สแนบ
** บริภัณฑ์ตรวจการณ์-ถ่ายภาพ
** ลูกระเบิดขนาดต่างๆ และ อาวุธนิวเคลียร์
** สามารถติดตั้งอาวุธได้ 5 ตำบล เป็นน้ำหนัก 4,536 กิโลกรัม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินโจมตี
หมวดหมู่:อากาศยานไอพ่นสองเครื่องยนต์
จำนวนเชิงมิตร

**จำนวนเชิงมิตร** คือจำนวนสองจำนวนที่ผลบวกของตัวหารแท้ของจำนวนหนึ่งมีค่าเท่ากับอีกจำนวนหนึ่ง เช่น 220 และ 284 เป็นจำนวนเชิงมิตร เนื่องจากตัวประกอบแท้ของ 220 คือ 1, 2, 4, 5, 10, 11, 20, 22, 44, 55 และ 110 ซึ่งมีผลบวกเป็น 284 และตัวประกอบแท้ของ 284 คือ 1, 2, 4, 71, และ 142 ซึ่งมีผลบวกเป็น 220

สูตรทั่วไปในการหาจำนวนเชิงมิตรคือ ถ้า
:*p* = 3 × 2*n*-1 - 1, 
:*q* = 3 × 2*n* - 1,
:*r* = 9 × 22*n*-1 - 1,

เมื่อ n > 1 เป็นจำนวนเต็มบวก และ p, q, r เป็นจำนวนเฉพาะ แล้ว 2*<sup>n</sup>pq* and 2*<sup>n</sup>r* จะเป็นจำนวนเชิงมิตร

ตัวอย่างจำนวนเชิงมิตร 5 คู่แรกคือ
::(220, 284), (1184, 1210), (2620, 2924), (5020, 5564), (6232, 6368), ... 

หมวดหมู่:ทฤษฎีจำนวน
หมวดหมู่:ลำดับจำนวนเต็ม
ธนบัตร 5 บาท

**ธนบัตร 5 บาท** เป็นธนบัตรของสกุลเงินบาท เริ่มออกใช้ในประเทศไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2445 ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว 

## แบบธนบัตร
* ธนบัตรไทยแบบที่ 1 ราคา 5 บาท ออกใช้เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2445 เป็น ธนบัตรหน้าเดียว ชนิดราคา 5 บาท สีเขียวพื้นเขียวใบไม้ กรอบนอก กรอบเล็ก สีเทา ขนาด 10.5 คูณ 16.5 ซม. 
* ธนบัตรไทยแบบที่ 2 ราคา 5 บาท ออกใช้เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2449 มีรูปพิธีจรดพระนางคัลแรกนาขวัญอยู่ตรงกลางด้านหลัง 
* ธนบัตรไทยแบบที่ 3 ราคา 5 บาท ออกใช้เมื่อวันที่ 22 พ.ย. 2477 ราคา 5 บาท ด้านหน้าเป็นพระบรมสาทิสลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 7 และมีภาพวัดพระแก้วอยู่ตรงกลาง  พื้นม่วงลายแสดและเหลือง   ขนาด 8.5 คูณ 15.5 ซม.
* ธนบัตรไทยแบบที่ 4 ราคา 5 บาท ออกใช้เมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2482 ราคา 5 บาท ด้านหน้าเป็นพระบรมสาทิสลักษณ์ของรัชกาลที่ 8 เมื่อสมัยยังทรงพระเยาว์ และมีวัดพระปฐมเจดีย์อยู่ด้านหน้าธนบัตร
* ธนบัตรไทยแบบที่ 5 ราคา 5 บาท ด้านหน้าเป็นพระบรมสาทิสลักษณ์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล รัชกาลที่ 8 และด้านซ้ายเป็นรูปอุโบสถวัดเบญวัดเบญจมบพิตร
* ธนบัตรไทยแบบที่ 7 ราคา 5 บาท ด้านหน้าเป็นพระบรมฉายาลักษณ์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 8 ด้านหลังเป็นภาพพระที่นั่งอนันตสมาคม
* ธนบัตรไทยแบบที่ 8 ราคา 5 บาท ด้านหน้าเป็นพระบรมฉายาลักษณ์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 8 ด้านหลังเป็นภาพรัฐธรรมนูญประดิษฐ์เหนือพานแว่นฟ้า อยู่ภายในวงกลมลายเฟื่องและลายเถาวัลย์
* ธนบัตรไทยแบบที่ 9 ราคา 5 บาท ด้านหน้าเป็นพระบรมฉายาลักษณ์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชรัชกาลที่ 9 ด้านหลังเป็นภาพพระที่นั่งอนันตสมาคม
* ธนบัตรไทยแบบที่ 11 ราคา 5 บาท ด้านหน้าเป็นพระบรมฉายาลักษณ์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 ด้านหลังเป็นภาพพระที่นั่งอาภรณ์พิโมกข์ปราสาทในพระบรมมหาราชวัง
* 

## เกร็ด
วันที่ 24 มิถุนายน 2512 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดโรงพิมพ์  ผู้ที่ไปร่วมงานจะได้รับธนบัตรชนิด 5 บาท และ 10 บาท เป็นที่ระลึก มีข้อความพิมพ์อยู่ที่หน้าธนบัตรว่า “ที่ระลึกการ เปิดโรงพิมพ์ธนบัตร ธนาคารแห่งประเทศไทย 24 มิถุนายน 2512”

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* เหรียญ 5 บาท
* ธนบัตรในประเทศไทย
* ธนบัตร

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ธนบัตรใหม่-เก่า เล่าเรื่องวัด   

5
หมวดหมู่:หน่วยเงินในประเทศไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

**รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง** มีหน้าที่แตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ โดยทั่วไปแล้วจะครอบคลุมการเงินของรัฐบาล นโยบายเศรษฐกิจ และ/หรือกฎระเบียบทางการเงินอย่างน้อยหนึ่งรายการ แต่มีความแตกต่างที่สำคัญระหว่างประเทศต่าง ๆ:

* ในบางประเทศ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังอาจมีการกำกับดูแลนโยบายการเงิน ด้วย (ในขณะที่ในประเทศอื่น ๆ ที่เป็นความรับผิดชอบของธนาคารกลาง ที่เป็นอิสระ )
* ในบางประเทศ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังอาจได้รับความช่วยเหลือจากรัฐมนตรีอื่นหนึ่งคนขึ้นไป (บางประเทศได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงานรัฐบาลที่แยกต่างหาก) ในส่วนที่เกี่ยวกับนโยบายการคลังหรือการจัดทำงบประมาณ
* ในหลายประเทศมีพอร์ตโฟลิโอแยกต่างหากสำหรับนโยบายเศรษฐกิจทั่วไปในรูปแบบของกระทรวง "เศรษฐกิจ" หรือ "เศรษฐกิจของประเทศ" หรือ "พาณิชยกรรม"
* ในหลายประเทศ กฎระเบียบทางการเงินได้รับการจัดการโดยหน่วยงานที่แยกต่างหาก ซึ่งอาจได้รับการดูแลโดยกระทรวงการคลังหรือหน่วยงานของรัฐอื่น ๆ

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังมักพบในรัฐบาลของรัฐสหพันธรัฐหรือจังหวัดของประเทศสหพันธรัฐ ในกรณีเหล่านี้ อำนาจของพวกเขาอาจถูกจำกัดอย่างมากโดยนโยบายทางกฎหมายหรือทางการคลังที่เหนือกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งการควบคุมภาษี การใช้จ่าย สกุลเงินอัตราดอกเบี้ยระหว่างธนาคารและปริมาณเงิน

อำนาจของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังแตกต่างกันไปในแต่ละรัฐบาล ในสหรัฐอเมริการัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังแม้ว่าจะมีเหรัญญิกที่แยกต่างหากและอยู่ใต้บังคับบัญชาของสหรัฐอเมริกาและผู้อำนวยการสำนักงานบริหารและงบประมาณเป็น ผู้ร่างงบประมาณ

ในสหราชอาณาจักร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังที่มีตำแหน่งเทียบเท่ากับรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เนื่องจากความแปลกประหลาดของประวัติศาสตร์ อธิการบดีกระทรวงการคลังจึงได้รับการขนานนามว่าเป็นลอร์ดคนที่ 2 ของกระทรวงการคลังโดยที่นายกรัฐมนตรียังดำรงตำแหน่งทางประวัติศาสตร์ของลอร์ดคนที่ 1 ของกระทรวงการคลังด้วย สิ่งนี้บ่งบอกถึงความอาวุโสและความ รับผิดชอบ ที่เหนือกว่าของนายกรัฐมนตรีเหนือกระทรวงการคลัง

ในออสเตรเลียรัฐมนตรีอาวุโสคือเหรัญญิกแม้ว่าจะมีรัฐมนตรีกระทรวงการคลังที่เป็นผู้เยาว์มากกว่า และในปี 2018 จะเป็นหัวหน้าพอร์ตโฟลิโอที่แยกจากฝ่ายการเงินและบริการสาธารณะ

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังอาจ ไม่เป็นที่นิยมหากต้องขึ้นภาษีหรือลดการใช้จ่าย รัฐมนตรีกระทรวงการคลังที่การตัดสินใจครั้งสำคัญซึ่งเป็นประโยชน์โดยตรงทั้งต่อผลการดำเนินงานและการรับรู้ถึงความสำเร็จทางเศรษฐกิจและการเงินของประเทศจะได้รับรางวัล รัฐมนตรีกระทรวงการคลังแห่งปีของ Euromoney

## ดูเพิ่ม

* รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง (สหราชอาณาจักร)
* รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังของไทย

หมวดหมู่:รัฐมนตรีแบ่งตามหน้าที่

หมวดหมู่:รัฐมนตรี
โบอิง B-52 สตราโตฟอร์เทรส

**โบอิง B-52 สตราโตฟอร์เทรส** () เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธวิธีพิสัยไกลซึ่งขับเครื่องด้วยพลังไอพ่นที่ถูกใช้โดยกองทัพอากาศสหรัฐฯ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498 สร้างโดยบริษัทโบอิง แอร์เพลน คัมปะนี

## ประวัติ
**B-52 สตราโตฟอร์เทรส** เริ่มจากสัญญาที่ประสบความสำเร็จในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2489 ได้ผ่านขั้นตอนมากมายตั้งแต่เครื่องบินปีกตรงที่มีเครื่องยนต์หกเครื่องจนถึงต้นแบบสุดท้ายของวายบี-52 ที่มีเครื่องยนต์ทั้งสิ้นแปดเครื่อง เครื่องบินทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2495 โดยมีเท็กซ์ จอห์นสันเป็นนักบิน

บี-52 ถูกสร้างมาเพื่อบรรทุกอาวุธนิวเคลียร์ในสงครามเย็น บี-52 สตราโตฟอร์เทรสได้เข้ามาแทนที่คอนแวร์ บี-36 ถึงแม้ว่าจะเป็นทหารผ่านศึกจากสงครามจำนวนมาก สตราโตฟอร์เทรสได้ทิ้งระเบิดธรรมดาเท่านั้น บี-52 สามารถบรรทุกอาวุธได้ 32,000 กิโลกรัม

กองทัพอากาศสหรัฐฯ มีบี-52 ในประจำการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2498 ด้วยการทำงานที่ยอดเยี่ยมในความเร็วต่ำกว่าเสียง และค่าใช้จ่ายต่ำทำให้บี-52 ยังคงอยู่ในประจำการถึงแม้ว่ามีการเสนอที่จะนำเอ็กซ์บี-70 วัลคีรี บี-1บีแลนเซอร์ และบี-2 สปิริทเข้ามาแทนที่ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2548 บี-52 ได้กลายมาเป็นเครื่องบินแบบที่สองที่ทำการนานที่สุดหลังจากอิงลิช อิเลคทริก แคนเบอร์รา มีเครื่องบินทั้งหมดหกแบบที่อยู่ในรายชื่อเดียวกันเมื่อปี พ.ศ. 2552 อีกสี่ลำคือตูโปเลฟ ตู-95 ซี-130 เฮอร์คิวลิส เคซี-135 สตราโตแทงค์เกอร์ และล็อกฮีด ยู-2

## รายละเอียด บี-52เอช สตราโตฟอร์เทรส
400px|right
ข้อมูลจำเพาะ

* **ผู้สร้าง** :บริษัทโบอิง แอร์เพลน คัมปะนี (สหรัฐอเมริกา)
* **ประเภท**:เจ๊ตทิ้งระเบิดยุทธศาสตร์ และ ฐานปล่อยอาวุธนำวิถีอากาศสู่พื้น เจ้าหน้าที่ 6 นาย
* **เครื่องยนต์**:เทอร์โบเจ๊ต แพรทท์ แอนด์วิทนีย์ ทีเอฟ-33 ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 17,000 ปอนด์ จำนวน 8 เครื่อง 
* **กางปีก**: 56.42 เมตร
* **ยาว**: 48.03 เมตร
* **สูง**: 12.39 เมตร
* **พื้นที่ปีก**: 371.6 ตารางเมตร
* **น้ำหนักรวมสูงสุด**: 221,350 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วขั้นสูงสุด**: 1062 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 6,000 เมตร
* **พิสัยบิน**: 16,000 กิโลเมตร
* **เพดานบิน**: 15,240 เมตร
* **อาวุธ**:ปืนกลอากาศเอ็ม61 วัลแคนขนาด 20 ม.ม.หนึ่งกระบอกที่ป้อมท้าย (ได้ทำการถอดออกแล้วตั้งแต่ปี1991)
** ขีปนาวุธนำวิถีอากาศสู่พื้นดิน เอจีเอ็ม-28 ฮาวด์ด็อก 2 นัดที่ใต้ปีก
** อาวุธปล่อย สแรม 20 นัด
** ระเบิดไฮโดรเจนภายในลำตัว สามารถบรรทุกระเบิดได้ 31,750 กิโลกรัม

## อ้างอิง


หมวดหมู่:เครื่องบินโบอิง
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิด
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิดสหรัฐ
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์
ไวเบรเตอร์

**ไวเบรเตอร์** () เป็นอุปกรณ์ใช้ในการนวดและการช่วยตัวเองสำหรับผู้หญิง มีหลายลักษณะรวมถึงลักษณะแท่งพลาสติก หรือเป็นรูปไข่ใช้สำหรับสำเร็จความใคร่ในผู้หญิงโดยการสอดใส่เข้าไปในช่องคลอด หรือทวารหนัก โดยจะมีการติดตั้งมอเตอร์สั่นเพื่อเพิ่มโอกาสในการถึงจุดสุดยอดในผู้หญิงมากขึ้น

## ดูเพิ่ม
* ดิลโด - อุปกรณ์ช่วยตัวเองของผู้หญิงที่ไม่มีมอเตอร์ในการสั่น

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เซ็กซ์ทอย
เปอตีโมะนิ

**พุจจิโมนิ** หรือ **เพททิโมนิ** ในภาษาอังกฤษ (; ) เป็นวงยูนิตวงที่ 2 อย่างเป็นทางการของ*[[มอร์นิงมุซุเมะ]]* แนวเพลงหลักของวงยูนิตนี้จะเป็นเพลงที่มีจังหวะเร็วให้ความรู้สึกสนุกสนาน

## ประวัติของกลุ่ม
พุจจิโมนิก่อตั้งขึ้นมาในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ด้วยจำนวนสมาชิกที่มาจากมอร์นิงมูซูเมะทั้งหมด 3 คน ได้แก่ เค ยาซูดะ, ซายากะ อิจิอิ และมากิ โกะโต ซึ่งหลังจากที่ก่อตั้งมาไม่นาน พุจจิโมนิก็ได้สร้างซิงเกิลแรก *[[โจกตโตะ เลิฟ]]* ซึ่งผลงานชิ้นนี้สามารถสร้างยอดขายได้เกิน 1 ล้านก๊อปปี้

หลังจากนั้นมา ในวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 ซายากะ อิจิอิก็ได้สำเร็จการศึกษาจากทั้งมอร์นิงมูซูเมะและพุจจิโมนิ ทำให้สึงกุ ต้องนำเอาฮิโตมิ โยชิซาวะ สมาชิกรุ่นที่ 4 ขิงมอร์นิงมูซูเมะมาเข้าเป็นสมาชิกของพุจจิโมนิหลังจากที่อิจิอิสำเร็จการศึกษาไปแล้ว

ต่อมา พุจจิโมนิก็ได้ออกเพลงซิงเกิลมาอีก 3 เพลง พร้อมกับอัลบั้มแรกและอัลบั้มเดียวที่ชื่อ *[[เซ็มบุ! พุจจิโมนิ]]* ที่วางจำหน่ายในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2545 ผลงานอัลบั้มนี้ได้รวบรวมเอาเพลงซิงเกิลทุกเพลงของวงมารวมไว้ด้วยกันทั้งหมด

ในปี พ.ศ. 2545 มากิ โกโตได้สำเร็จการศึกษาจากทั้งมอร์นิงมูซูเมะและพุจจิโมนิ และหลังจากนั้นไม่นาน ในปี พ.ศ. 2546 เค ยาซูดะ ก็ได้สำเร็จการศึกษาจากมอร์นิงมูซูเมะและพุจจิโมนิ ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงตัวสมาชิกกันครั้งใหญ่ โดยสมาชิกที่เข้ามาใหม่สองคน ได้แก่ อายากะ คิมูระ สมาชิกจากโคโคนัทส์มูซูเมะ และมาโกโตะ โองาวะ สมาชิกรุ่นที่
5 จากมอร์นิงมูซูเมะ และผู้ที่ขึ้นมาดำรงตำแหน่งหัวหน้าวงแทนยาซูดะ ก็คือ ฮิโตมิ โยชิซาวะ

แต่อย่างไรก็ตาม พุจจิโมนิก็ไม่ได้สร้างผลงานซิงเกิลใด ๆ มาเพิ่มเติม มีเพียงแต่เพลง "ว้าวว้าวว้าว" และเพลงโจกตโตะ เลิฟ ที่นำกลับมาร้องใหม่เท่านั้น ซึ่งทั้งสองเพลงได้ถูกรวบรวมเอาไว้ในซีดีชุด "พุจจิโมนิ เบสท์" ด้วย

สุดท้ายพุจจิโมนิก็ได้ยุบวงอย่างไร้กำหนด

## สมาชิก
### พ.ศ. 2542 - พ.ศ. 2543
* เค ยาซูดะ
* ซายากะ อิจิอิ
* มากิ โกโต

### พ.ศ. 2543 - พ.ศ. 2546
* เค ยาซูดะ
* มากิ โกโต
* ฮิโตมิ โยชิซาวะ

### พ.ศ. 2546
* ฮิโตมิ โยชิซาวะ
* มาโกโตะ โองาวะ
* อายากะ คิมูระ

## ผลงาน
### อัลบั้ม

### เพลงซิงเกิล

### อัลบั้มรวมเพลง
* ทูเกเธอร์! – โจกตโตะ เลิฟว์ (เวอร์ชันปี 2001)
* พุคจิเบสท์ 3 – โจกตโตะ เลิฟว์ (เวอร์ชันปี 2003) 
* พุคจิเบสท์ 4 – ว้าวว้าวว้าว

## ดูเพิ่ม
* เฮลโล! โปรเจกต์
* มอร์นิงมุซุเมะ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เฮลโล! โปรเจกต์ ข้อมูลของกลุ่มเปอตีโมะนิ
* อัพ-ฟรอนท์-เวิร์คส  ผลงานเพลงของเปอตีโมะนิ

หมวดหมู่:เฮลโล! โปรเจกต์
หมวดหมู่:มอร์นิงมุซุเมะ
หมวดหมู่:กลุ่มนักร้องย่อยของมอร์นิงมุซุเมะ
หมวดหมู่:เกิร์ลกรุปญี่ปุ่น
กรัมแมน A-6 อินทรูเดอร์

**กรัมแมน A-6 อินทรูเดอร์** (Grumman A-6 Intruder) เป็นเครื่องบินโจมตีทุกสภาพอากาศแบบสองที่นั่ง สร้างโดยบริษัทกรัมแมนแอร์คราฟท์ สำหรับกองทัพเรือสหรัฐ จุดเด่นของ A-6 คือความสามารถในการบินโจมตีทั้งกลางวันและกลางคืน รวมถึงในสภาพอากาศที่เลวร้าย ซึ่งถือว่าก้าวล้ำมากในช่วงทศวรรษ 1960 ที่เครื่องบินโจมตีจำนวนมากยังพึ่งพาการมองเห็นด้วยสายตา A-6 เข้าประจำการในปี 1963 และถูกใช้งานอย่างต่อเนื่องหลายทศวรรษ จนกลายเป็นกำลังหลักในการโจมตีทางเรือและสนับสนุนการรบของกองทัพเรือสหรัฐ

A-6 อินทรูเดอร์ ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์เทอร์โบเจ็ต Pratt & Whitney J52 จำนวนสองเครื่อง ทำให้สามารถบรรทุกอาวุธได้มากถึง 8,200 กิโลกรัม บนจุดติดตั้งใต้ปีกและใต้ลำตัว อาวุธที่ใช้ได้ครอบคลุมทั้งระเบิดอเนกประสงค์ มิสไซล์AGM-65 มาเวอร์ริก ระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์ ไปจนถึงตอร์ปิโดและทุ่นระเบิดทางทะเล นอกจากนี้ยังสามารถเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศให้กับเครื่องบินลำอื่นได้อีกด้วย จุดเด่นที่สุดคือระบบนำร่องและโจมตีแบบดิจิทัล ซึ่งช่วยให้นักบินและเจ้าหน้าที่ระบบอาวุธสามารถค้นหาเป้าหมายและโจมตีได้แม่นยำในทุกสภาพอากาศ

ในสงครามเวียดนาม A-6 ได้พิสูจน์ประสิทธิภาพในการโจมตีอันแม่นยำ โดยเฉพาะในเวลากลางคืนที่เครื่องบินรุ่นอื่นไม่สามารถทำได้ มันถูกใช้โจมตีเส้นทางลำเลียงของเวียดนามเหนือ ค่ายทหาร และโครงสร้างพื้นฐานสำคัญ แม้จะต้องเผชิญกับการต่อต้านจากปืนต่อสู้อากาศยานและอาวุธปล่อยผิวพื้นสู่อากาศ แต่ A-6 ก็สามารถสร้างความเสียหายได้อย่างต่อเนื่อง หลังสงครามเวียดนาม เครื่องรุ่นนี้ยังมีบทบาทในปฏิบัติการ โดยใช้ระเบิดนำวิถีแม่นยำโจมตีเป้าหมายยุทธศาสตร์ของอิรัก

## รายละเอียด A-6 อินทรูเดอร์

300px|right
* **ผู้สร้าง** :บริษัทกรัมแมน แอโรสเปส คอร์ปอเรชั่น (สหรัฐอเมริกา)
* **ประเภท**:เจ๊ตโจมตีระยะต่ำ 2 ที่นั่ง ประจำเรือบรรทุกอากาศยาน
* **เครื่องยนต์**:เทอร์โบเจ๊ต แพรทท์ แอนด์วิทนีย์ เจ 52 พี-8/บี ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 4,218 กิโลกรัม  2 เครื่อง
* **กางปีก**: 16.15 เมตร
* **ยาว**: 16.69 เมตร
* **สูง**: 4.83 เมตร
* **พื้นที่ปีก**: 49.14 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า**: 11,795 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด**: 27,420 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วสูงสุด**: 1,276 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **อัตราเร็วขั้นสูง**: 1,035 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **อัตราเดินทาง**: 766 เมตร
* **อัตราไต่ที่ระดับน้ำทะเล**: 2,804 เมตร
* **อัตราไต่เมื่อใช้เครื่องยนต์เดียว** 945 เมตร/นาที
* **เพดานบินใช้งาน** 14,265 เมตร
* **เพดานบินเมื่อใช้เครื่องยนต์เดียว** 9,083 เมตร
* **พิสัยบิน**: 4,382 กิโลเมตร เมื่อติดตั้งถังเชื้อเพลิงอะไหล่
** 3,096 กิโลเมตร เมื่อมีภารกรรมบรรทุกสูงสุด
* **อาวุธ**: ติดตั้งอาวุธใต้ปีกข้างละ 2 ตำบล และ ใต้ปีกลำตัว 1 ตำบล เป็นน้ำหนักรวม 6,804 กิโลกรัม 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินกรัมแมน
อ
อ
อ
หมวดหมู่:อากาศยานไอพ่นสองเครื่องยนต์
มิตซูบิชิ มอเตอร์ส

**มิตซูบิชิ มอเตอร์ส** (; ) เป็นบริษัทรถยนต์สัญชาติประเทศญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เขตมินาโตะ กรุงโตเกียว 

มิตซูบิชิ มอเตอร์ส เป็นบริษัทรถยนต์ที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 5 ของญี่ปุ่น และอันดับที่ 13 ของโลก มิตซูบิชิ มอเตอร์ส มีโลโก้ประกอบด้วยสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัด 3 รูป หรือเพชร 3 เม็ด (Three Diamond) มีบริษัทในเครือได้แก่ มิตซูบิชิ ฟูโซ่ (Mitsubishi FUSO) ซึ่งเป็นบริษัทผลิตรถบรรทุกให้กับมิตซูบิชิ (ปัจจุบัน ขายให้กับ กลุ่ม Daimler AG.ไปแล้ว) และแรลลีอาร์ต (Ralliart) ซึ่งเป็นบริษัทดูแลด้านกิจกรรมมอเตอร์สปอร์ต รวมถึงการผลิตอุปกรณ์ตกแต่งรถยนต์อย่างเป็นทางการให้กับมิตซูบิชิ มอเตอร์ส

## มิตซูบิชิ มอเตอร์ส ในประเทศไทย
* บริษัท มิตซูบิชิ มอเตอร์ส (ประเทศไทย) จำกัด
* ก่อตั้งขึ้น : เมื่อวันที่ 02 มกราคม พ.ศ. 2530 (36 ปี) ในชื่อ บริษัท เอ็มเอ็มซี สิทธิผล จำกัด
* เปลี่ยนชื่อเป็น : บริษัท มิตซูบิชิ มอเตอร์ส (ประเทศไทย) จำกัด เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 (20 ปี)
* ประกอบธุรกิจ :  ผลิตและจำหน่ายรถยนต์และรถกระบะในประเทศไทย
** กรรมการผู้จัดการใหญ่  : โมะริคาซุ ชกคิ (Mr.Morikazu Choki)
** สำนักงานใหญ่ : เลขที่ 2525 เอฟวายไอ เซ็นเตอร์ อาคาร 1 ชั้น 9 ถนนพระรามที่ 4 แขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร 10110
** ฐานการผลิต : 199 หมู่ 3 นิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง ตำบลทุ่งสุขลา อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี 20230
** ทุนจดทะเบียน : 7,000,000,000 บาท (เจ็ดพันล้านบาท)
** จำนวนพนักงาน : 3,564 คน (เมื่อ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์นานาชาติของบริษัทรถยนต์ มิตซูบิชิ
* เว็บไซต์รถยนต์มิตซูบิชิ (ประเทศไทย)

หมวดหมู่:มิตซูบิชิ
หมวดหมู่:ตราสินค้ารถยนต์
หมวดหมู่:บริษัทรถยนต์
หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทญี่ปุ่นที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2460
ดักลาส A-4 สกายฮอว์ก

**เอ-4 สกายฮอว์ก** () เป็นเครื่องบินโจมตีภาคพื้นดินบนเรือบรรทุกเครื่องบินที่ออกแบบมาให้กับกองทัพเรือสหรัฐและนาวิกโยธินสหรัฐ มันเป็นเครื่องบินปีกสามเหลี่ยมที่มีเครื่องยนต์ไอพ่นหนึ่งเครื่องที่ออกแบบและผลิตโดยบริษัท ดักลาส แอร์คราฟต์ (เปลี่ยนเป็นบริษัท แมคดอนเนลล์ ดักลาส ในเวลาต่อมา) สกายฮอว์กเดิมทีมีชื่อว่า **เอ 4 ดี** (A-4D) ตามระบบระบุชื่อของกองทัพเรือสหรัฐ ใน พ.ศ. 2505

ห้าสิบปีหลังจากที่มันได้บินครั้งแรกและได้มีทบาทสำคัญในสงครามเวียดนามและสงครามหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ สกายฮอว์กเกือบ 3,000 ลำยังคงอยู่ในประจำการทั่วโลก รวมทั้งบนเรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือบราซิล

## รายละเอียด เอ-4 สกายฮอว์ก
300px|right
* **ผู้สร้าง** : บริษัทแมคดอนเนลล์ ดักลาส(สหรัฐอเมริกา)
* **ประเภท**: เจ๊ตโจมตีทิ้งระเบิด ที่นั่งเดียว ประจำเรือบรรทุกอากาศยาน
* **เครื่องยนต์** : ทอร์โบเจ๊ต แพรทท์ แอนด์วิทนีย์ เจ 52 พี-8 เอ ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 4,218 กิโลกรัม  1 เครื่อง
* **กางปีก** : 8.38 เมตร
* **ยาว** : 12.22 เมตร
* **สูง** : 4.57 เมตร
* **พื้นที่ปีก** : 24.15 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า** : 4,747 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ** : 11,113 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วขั้นสูงในการบินระดับปกติ** : 1,038 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **อัตราไต่** : 43เมตร/วินาที
* **พิสัยบินไกลสุด** : 3,220กิโลเมตร
* **อาวุธ** : 
** ปืนใหญ่อากาศ ขนาด 20 มม. พร้อมกระสุนกระบอกละ 100 นัด 2 กระบอกที่โคนปีก
** อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ ไซด์ไวน์เดอร์
** อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้น บลูพับ
** จรวดยิงจากอากาศสู่อากาศ
** จรวดยิงจากอากาศสู่พื้น
** ลูกระเบิดแรงสูง
** ลูกระเบิดนิวเคลียร์
** ตอร์ปีโด
** กระเปาะปืนที่ใต้ลำตัว 1 ตำบล

*รับน้ำหนักได้ 3,500 ปอนด์ ที่ใต้ปีกข้างละ 2 ตำบล ตำบลด้านในรับน้ำหนักอาวุธได้ 2,250 ปอนด์ ตำบลด้านนอกรับน้ำหนักได้ 1,000 ปอนด์ รวม 5 ตำบลรับน้ำหนัก 10,000 ปอนด์

## อ้างอิง

 


หมวดหมู่:เครื่องบินดักลาส
อ
หมวดหมู่:อากาศยานบนเรือบรรทุกเครื่องบิน
อำเภอชาติตระการ

**ชาติตระการ** เป็น 1 ใน 9 อำเภอของจังหวัดพิษณุโลก และยังเป็นอำเภอเดียวของจังหวัดที่มีชายแดนติดต่อกับประเทศลาว มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักจากกรณีสมรภูมิบ้านร่มเกล้า เป็นการเผชิญหน้าช่วงสั้น ๆ ระหว่างประเทศไทยและประเทศลาว ณ บริเวณบ้านร่มเกล้า

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตัวอำเภอชาติตระการห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 118 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอทองแสนขัน และอำเภอน้ำปาด (จังหวัดอุตรดิตถ์)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับแขวงไชยบุรี (ประเทศลาว) อำเภอนาแห้ว (จังหวัดเลย) และอำเภอนครไทย 
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอนครไทยและอำเภอวังทอง   
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอวัดโบสถ์

## ประวัติ
อำเภอชาติตระการเชื่อกันว่าสร้างขึ้นรุ่นเดียวกับกรุงสุโขทัยและเมืองนครไทยสมัยก่อน พ่อเมืองชายไทยสองคน คือ พ่อขุนบางกลางหาว เจ้าเมืองบางยาง (เป็นกษัตริย์แห่งราชวงศ์พระร่วงผู้ปกครองเมืองสุโขทัย ปี พ.ศ. 1718) กับพ่อขุนผาเมืองได้รวมกำลังเข้ายึดเมืองสุโขทัยจากขอมสบาดโขลญลำพง ในการเดินทางครั้งนั้นจะต้องผ่านเข้ามาทางเมืองชาติตระการ บ้านดง ทุ่งยั้ง ศรีสัชนาลัย และสุโขทัย

อำเภอชาติตระการ แต่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอนครไทย ทางราชการได้แยกตำบลป่าแดง และตำบลชาติตระการ ออกจากการปกครองของอำเภอนครไทย โดยตั้งเป็น **กิ่งอำเภอชาติตระการ** ขึ้นเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2512 แต่ยังไม่สามารถจัดตั้งเป็นอำเภอได้ เนื่องจากจำนวนตำบลยังไม่เพียงพอต่อการจัดตั้งอำเภอใหม่ ซึ่งได้แยกการปกครอง 8 หมู่บ้านจากตำบลป่าแดง ให้เป็นตำบลบ้านดง และอีก 8 หมู่บ้านให้เป็นตำบลสวนเมี่ยง ซึ่งภายหลังได้ยกฐานะเป็น **อำเภอชาติตระการ** เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ.2517 

ซึ่งต่อมา ตำบลชาติตระการ 5 หมู่บ้านได้ขอแยกตั้งตำบลใหม่เป็นตำบลบ่อภาคเมื่อ ปี พ.ศ.2529 และตำบลป่าแดงอีก 7 หมู่บ้านได้แยกตั้งเป็นตำบลท่าสะแก เมื่อปี พ.ศ.2535 ทำให้อำเภอชาติตระการมีทั้งหมด 6 ตำบลจนถึงปัจจุบัน

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอชาติตระการแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 72 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอชาติตระการประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลป่าแดง** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลป่าแดงและตำบลท่าสะแก
* **องค์การบริหารส่วนตำบลป่าแดง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลป่าแดง (นอกเขตเทศบาลตำบลป่าแดง)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลชาติตระการ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลชาติตระการทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลสวนเมี่ยง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสวนเมี่ยงทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านดงทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อภาค ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ่อภาคทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลท่าสะแก** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าสะแก (นอกเขตเทศบาลตำบลป่าแดง)

## อ้างอิง


ชาติตระการ
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–ลาว
นอร์ทอเมริกัน A-5 วิจิแลนตี

thumb|right|300px|

**นอร์ทอเมริกัน A-5 วิจิแลนตี** (North American A-5 Vigilante) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดบนเรือบรรทุกเครื่องบินที่ทรงพลังที่ถูกออกแบบมาเพื่อกองทัพเรือสหรัฐ มันทำหน้าที่ทิ้งระเบิดนิวเคลียร์โดยเข้าแทนที่ A-3 สกายวอร์ริเออร์ แต่ก็เป็นระยะสั้นเท่านั้น ในแบบอาร์เอ-5ซีมันได้ทำหน้าที่มากมายในสงครามเวียดนามด้วยบทบาทลาดตระเวน ก่อนที่จะมีการใช้ระบบอกชื่อแบบใหม่มันมีชื่อเดิมว่า **A3J วิจิแลนตี**

## รายละเอียด A-5 วิจิแลนตี
thumb|right|300px|
* **ผู้สร้าง** :บริษัทร็อกเวลล์ อินเตอร์เนชั่นเนล (สหรัฐอเมริกา)
* **ประเภท**: เครื่องบินไอพ่นโจมตีทิ้งระเบิดและตรวจการณ์ 2 ที่นั่ง ประจำเรือบรรทุกเครื่องบิน
* **เครื่องยนต์**:เทอร์โบแฟน เยเนลรัล อิเล็กตริก J79-GE-10 ให้กำลังหน่วยละ 5,395 กิโลนิวตันและ 8,118 กิโลนิวตัน เมื่อสันดาปท้าย 2 เครื่อง
* **กางปีก**: 16.15 เมตร เมื่อกางปีเต็มที่
* **ยาว**: 23.11 เมตร
* **สูง**: 5.92 เมตร
* **พื้นที่ปีก**: 71.44 ตารางเมตร
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด**: ประมาณ 36,000 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วขั้นสูง**: 2.1 มัค ที่ระยะสูง 12,190 เมตร
* **เพดานบินใช้งาน**: 18,300 เมตร
* **พิสัยบินปกติ**: 3,700 กิโลเมตร
* **อาวุธ**:อาวุธนิวเคลียร์ในห้องเก็บอาวุธภายในลำตัวและใต้ปีก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อากาศยานบนเรือบรรทุกเครื่องบิน
หมวดหมู่:เครื่องบินนอร์ทอเมริกันเอวิเอชัน
อ
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิดสหรัฐ
หมวดหมู่:อากาศยานไอพ่นสองเครื่องยนต์
มิตซูบิชิ

**มิตซูบิชิ กรุ๊ป** () เป็นเครือบริษัทข้ามชาติของญี่ปุ่นโดยมีบริษัทในเครือกว่า 30 บริษัท ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1870 โดยอิวะซะกิ ยะตะโร ในปี ค.ศ. 1881 มิตซูบิชิ ได้ก้าวเข้าสู่วงการด้านธุรกิจการทำเหมือง และเป็นเจ้าของบริษัทเหมือง ทาคาชิมะ และได้สร้างเรือยนต์ขนาดใหญ่ ต่อมามิตซูบิชิได้ขยายธุรกิจออกไป คือ ต่อเรือ , ธนาคาร , ประกันภัย ,รถยนต์ ,เครื่องใช้ไฟฟ้า ฯลฯ

## บริษัทในเครือ
* ธนาคารโตเกียว-มิตซูบิชิ ยูเอฟเจ
* มิตซูบิชิ คอร์ปอเรชั่น
* มิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์
*กระจกอะซะฮิ
*คิริน
*เมจิยะซุดะประกันภัย
*มิตซูบิชิ เคมิคอล
*มิตซูบิชิ อิเล็กทริค
*มิตซูบิชิ เอสเตท
*มิตซูบิชิ แมททีเรียล
*มิตซูบิชิยูเอฟเจไฟแนนเชียลกรุ๊ป
*เอ็นวายเคไลน์ (Nippon Yusen Kabushiki Kaisha)
*โตเกียวมารีนนิชิโดะ

บริษัทอื่น
*เจเอ็กซ์ โฮลดิงส์
*มิตซูบิชิฟูโซทรัคแอน์บัส
*มิตซูบิชิ โลจิสติก
*มิตซูบิชิ มอเตอร์ส
*มิตซูบิชิ เปเปอร์มิลส์
*มิตซูบิชิ พลาสติก
*มิตซูบิชิ เรยอน
*สถาบันวิจัยมิตซูบิชิ
*Mitsubishi Shindoh 
*Mitsubishi Steel Manufacturing
:Mitsubishi Electric Consumer Products (Thailand) Co., Ltd. 
:*MSSC
*บริษัทหลักทรัพย์ มิตซูบิชิ ยูเอฟเจ
*นิคอน
*พี.เอส. มิตซูบิชิ ก่อสร้าง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทญี่ปุ่นที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2413
หมวดหมู่:มิตซูบิชิ
หมวดหมู่:ผู้ผลิตเครื่องบิน
หมวดหมู่:บริษัทนานาชาติที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ญี่ปุ่น
มอนสเตอร์

**มอนสเตอร์** อาจหมายถึง
* สัตว์ประหลาด สิ่งมีชีวิตประหลาดที่ปรากฏตามวรรณกรรม การ์ตูน และเกม
* มอนสเตอร์ (ภาพยนตร์) ภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2003 นำแสดงโดยชาร์ลิส โตรน และคริสตีนา ริชชี
* คนปีศาจ การ์ตูนญี่ปุ่นในชื่อเรื่อง *Monster*
* Monsters, Inc. ภาพยนตร์การ์ตูนจากพิกซาร์
* มอนสเตอร์ (เพลง) เพลงโดยเลดี้ กาก้า
* มอนสเตอร์ (ภาพยนตร์ปี2023) ภาพยนตร์ปี ค.ศ. 2023 นำแสดงโดย โซยะ คุโรคาวะและซากูระ อันโด
อมรินทร์

**อมรินทร์** สามารถหมายถึง

* พระอินทร์ หรือ พระเทวาธิบดีแห่งสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ (ตามคติพุทธ) (มาจาก อมร+อินทร์ แปลว่าพระอินทร์ผู้ไม่ตาย)
* สมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี พระบรมราชินี ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
* วัดอมรินทราราม เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร
* โรงเรียนวัดอมรินทราราม เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร
* ถนนอรุณอมรินทร์ ถนนที่เดิมตัดเชื่อมระหว่าง วัดอรุณ และ วัดอมรินทร์ แต่ปัจจุบันมีการต่อขยายแนวเส้นทางแล้ว
* สะพานอรุณอมรินทร์ บนถนนอรุณอมรินทร์ ข้ามคลองบางกอกน้อย บริเวณหน้าวัดอมรินทราราม ไปฝั่งบางยี่ขัน บริเวณ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เรือพระราชพิธี
* อัมรินทร์ นิติพน นักร้อง นักแสดง พิธีกร และนักแข่งรถ
* อัมรินทร์ สิมะโรจน์ นักแสดง และนักการเมืองท้องถิ่น
* อมรินทร์ คอร์เปอเรชั่นส์ สำนักพิมพ์นิตยสารและวรรณกรรม
* อมรินทร์ทีวี สถานีโทรทัศน์ดิจิทัล
เค1

**K1** หรือ **K-1** อาจหมายถึง

* ภูเขา K1 หรือ เขาMasherbrum
* เค-วัน การต่อสู้ชนิดหนึ่ง
* เค1 (รถถัง) รถถังของเกาหลีใต้
* แดวู เค1 ปืนเล็กสั้นของเกาหลีใต้
ยอดเขามัชเชอร์บรูม

200px|thumb|
**ยอดเขามัชเชอร์บรูม** () หรือ **ยอดเขาเควัน** () มีความสูง 7,821 เมตร เป็นยอดเขาที่สูงเป็นลำดับที่ 22 ของโลก ตั้งอยู่บนเทือกเขาการาโกรัมในประเทศปากีสถาน ชื่อเควันตั้งโดยทอมัส มอนต์กอเมอรี ซึ่งสังเกตเห็นยอดเขาที่โดดเด่นนี้ในปี พ.ศ. 2399

มาเชอร์บรูมอยู่ทางด้านทิศใต้ของธารน้ำแข็ง Baltoro และอยู่ทางเหนือของหุบเขา Hushe valley และถูกพิชิตโดย George Irving Bell และ Willi Unsoeld เป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2503

ลำดับของยอดเขาเทือกเขาการาโกรัมในปากีสถานเป็นดังนี้

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Masherbrum on Peakware  - photos
*Photos from a 1999 attempt 

หมวดหมู่:ภูเขาในประเทศปากีสถาน
พระอินทร์ (แก้ความกำกวม)

**พระอินทร์** อาจหมายถึง
* พระอินทร์ พระเทวาธิบดีแห่งสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ตามคติพุทธ-พราหมณ์ ซึ่งสามารถมีความหมายโดยนัย ได้ดังนี้

;กษัตริย์ตามคติอินทร์วงศ์
* พระเจ้าศรีนทรวรมัน (ฟูนัน) (พ.ศ. 977-1027) - กษัตริย์ฟูนันพระองค์หนึ่ง เชื่อว่าเป็นผู้สร้างปราสาทศรีสิขเรศวร หลังเดิม (ก่อนมีการสร้างใหม่ดังที่เห็นในปัจจุบัน)
* พระเจ้าศรีนทรวรมัน (ศรีวิชัย) หรือ พ่อศรีทรัพย์ (พ.ศ. 1230-1245) - กษัตริย์แคว้นศรีวิชัยรัชกาลที่ 2 เชื่อว่าเป็นพระอินทร์องค์ที่สร้างพระแก้วมรกต
* พระเจ้าอินทรวรมัน - กษัตริย์อาณาจักรเขมรพระองค์หนึ่ง ครองราย์ในราวพุทธศตวรรษที่ 15 (พ.ศ. 14xx)
* กำมรเตงอัญศรีอินทรบดินทราทิตย์ (พ.ศ. 1780 - 1800 (โดยประมาณ)) - ปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์พระร่วง ปัจจุบันนับเป็นรัชกาลที่ 3 ของอาณาจักรสุโขทัย
* สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 1 (ขุนหลวงพะงั่ว) - กษัตริย์อาณาจักรอยุธยา
* สมเด็จพระนครินทราธิราช หรือ พระอินทร์ราชา (พ.ศ. 1952 - 1967) - กษัตริย์อาณาจักรอยุธยา
* พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร - ในครั้งที่เสด็จด้วย เรือพระที่นั่งสุพรรณหงส์ ในกระบวนพยุหยาตราชลมารค

;สถานที่
* ประตูน้ำพระอินทราชา - อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* เขาพระอินทร์ - อุทยานแห่งชาติลำคลองงู จังหวัดกาญนบุรี

; ความหมายอื่น 
* ดูที่ อินทร์ (แก้ความกำกวม)
ชาวไทผิ่ว

**ชาวไทผิ่ว** เป็นชนชาวไทกลุ่มหนึ่ง ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณเมืองผิ่ว เขตหงสาวดี ประเทศพม่าในปัจจุบัน ชาวไทผิ่วกลุ่มนี้อพยพมาตั้งถิ่นฐานอยู่ที่เมืองผิ่ว เป็นเวลานานมากแล้ว 

หมวดหมู่:ชาวไท
หลี

**หลี** (ภาษาจีน: 黎; พินอิน: Lí) หรือ ไหล (Hlai) เป็นชื่อของกลุ่มชนกลุ่มหนึ่ง ซึ่งอาศัยอยู่แถบเกาะไหหลำ ประเทศจีน  ส่วนใหญ่จะถือสัญชาติจีน มีจำนวนประชากรประมาณ 1 ล้านคน และนับถือลัทธิภูติผีวิญญาณ มีภาษาใกล้เคียงกับภาษาไทย แต่เรียกว่าภาษาไหล ซึ่งเป็นภาษาในกลุ่มภาษาไหล ตระกูลภาษาขร้า-ไท ชาวหลีปรากฏในประวัติศาสตร์จีนในสมัยราชวงศ์สุย รู้จักกันในชื่อ Liliao (ลิเหลียว)

## การแบ่งกลุ่มชาวหลี
**ชาวหลี**แบ่งออกเป็น  5 กลุ่มใหญ่ ซึ่งทั้งหมดพูดภาษาไหล ส่วนใหญ่นับถือศาสนาดั้งเดิม และส่วนใหญ่อาศัยอยู่บนเกาะไหหลำ ประเทศจีน ได้แก่
* หลีเบนดี (Bendee) มีประชากร 74,000 คน    
* หลีฮา มีประชากร 646,000 คน
* หลีเจียมาว มีประชากร 87,000 คน
* หลีเม่ยฟู (Meifu) มีประชากร 50,000 คน
* หลีฉี มีประชากร 295,000 คน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*หลีจิ่น ผ้าปักของชนชาติหลีบนเกาะไหหลำ
*ผู้หญิงชาวหลีที่รักทอผ้าไหม

หมวดหมู่:มณฑลไหหลำ
หมวดหมู่:ชนกลุ่มน้อยในประเทศจีน
ฐานันดรที่สี่

**ฐานันดรที่สี่** หมายถึง สื่อและสื่อข่าวที่มีความสามารถอย่างชัดเจนในการแก้ต่างและมีความสามารถโดยปริยายในการวางกรอบประเด็นทางการเมือง ทั้งนี้ไม่ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของระบบการเมืองอย่างเป็นทางการ แต่มีอิทธิพลทางสังคมโดยอ้อมอย่างสำคัญ

## ที่มา
Thomas Carlyle ระบุว่าคำนี้มีที่มาจากเอ็ดมันด์ เบิร์ก ซึ่งกล่าวในการอภิปรายของรัฐสภาใน ค.ศ. 1787 ในการรายงานข่าวสภาสามัญชน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วารสารศาสตร์
Ogg

**ogg** ("อ็อก") เป็นรูปแบบคอนเทนเนอร์ดิจิทัลแบบมาตรฐานเปิดสำหรับบรรจุสื่อผสม ถูกออกแบบมาเพื่อประสิทธิภาพในการกระจายเสียง (สตรีมมิง) และการเปลี่ยนแปลง รูปแบบ ogg ออกแบบโดยมูลนิธิ Xiph.Org และปลอดจากสิทธิบัตรซอฟต์แวร์

คำว่า "ogg" ยังถูกใช้บ่อย ๆ เพื่อเรียกรูปแบบแฟ้มเสียง Ogg Vorbis ซึ่งเป็นเสียงที่ถูกเข้ารหัสแบบ Vorbis แล้วเก็บลงในคอนเทนเนอร์ Ogg
การเข้ารหัสอื่นที่เด่น ๆ ของ Xiph ที่มักถูกใส่ใน Ogg ก็คือ Theora ซึ่งเป็นการเข้ารหัส วิดีโอ, Opus ซึ่งเป็นการบีบอัดเสียงทั่วไปและใหม่กว่า Vorbis ที่ฟรี และดีกว่า MP3 และ AAC,  และ Speex ซึ่งเป็นการบีบอัดเสียงพูดของมนุษย์

MIME type ของ ogg คือ `application/ogg`

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* หน้า Ogg ที่มูลนิธิ Xiph.Org
* RFC 3533 - The Ogg Encapsulation Format Version 0
* RFC 3534 - The application/ogg Media Type
* การใช้ Creative Commons Metadata ในหีบห่อ Ogg 

หมวดหมู่:โครงการของ Xiph.Org
หมวดหมู่:รูปแบบตัวบรรจุ
หมวดหมู่:โคเดก ตัวบรรจุ และตัวแบ่งมัลติมีเดียเสรี
หมวดหมู่:รูปแบบโอเพน
ตาอูมาตาฟากาตังกีฮังกาโกอาอูอาอูโอตามาทีอาโปกาอีเฟนูอากีตานาตาฮู

**ตาอูมาตาฟากาตังกีฮังกาโกอาอูอาอูโอตามาทีอาโปกาอีเฟนูอากีตานาตาฮู** เป็นชื่อเนินเขาแห่งหนึ่งในประเทศนิวซีแลนด์ ซึ่งมีความสูง 305 เมตรจากระดับน้ำทะเล อยู่ติดกับเมืองโปรังกาฮาอู (Porangahau) ทางใต้ของไวปูกูราอู (Waipukurau) ในทางตอนใต้ของอ่าวเฮวค์ (Hawke's Bay) สะกดในภาษามาวรีว่า "Taumata­whakatangihanga­koauau­o­tamatea­turi­pukakapiki­maunga­horo­nuku­pokai­whenua­kitanatahu"

คนท้องถิ่นมักจะเรียกสั้น ๆ ว่า **ตาอูมาตา** (Taumata) เพื่อความสะดวกในการสนทนา ฐานข้อมูลชื่อสถานที่ทางภูมิศาสตร์ของนิวซีแลนด์ซึ่งควบคุมดูแลโดยสารสนเทศที่ดินแห่งนิวซีแลนด์ (LINZ) บันทึกชื่อไว้ว่า "Taumatawhakatangihangakoauauotamateapokaiwhenuakitanatahu"  (สั้นกว่าภาษามาวรี) ได้รับการยกย่องว่าเป็นชื่อสถานที่ที่ยาวที่สุดในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ และเป็นชื่อสถานที่ที่ยาวเป็นอันดับสองของโลก ตามที่ปรากฏใน *Wises New Zealand Guide* และรายงานใน *[[New Zealand Herald]]* 

## ความหมาย
300px|thumb|right|ป้ายบอกชื่อของสถานที่นี้ ถ่ายในปี 2006
ชื่อที่ปรากฏอยู่บนป้ายซึ่งใช้ชื่อในรูปแบบที่สอง สามารถแปลความหมายอย่างหยาบ ๆ ได้ว่า *จุดยอดของเนินเขา ที่ซึ่งผู้ชายคนหนึ่งที่มีเข่าอันใหญ่โต ได้ไถลลง ปีนขึ้น และกลืนกินภูเขาต่าง ๆ เป็นผู้ซึ่งรู้จักกันดีว่าเป็นผู้กินผืนดิน (land eater) และเป่า[[ขลุ่ยจมูก]]ให้สุดที่รักของเขาฟัง*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถานที่
หมวดหมู่:ประเทศนิวซีแลนด์
ดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์

**ดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์** เป็นพระอิสริยยศสำหรับพระชายาในดยุกแห่งคอร์นวอลล์ ยศดยุกแห่งคอร์นวอลล์เป็นยศไม่สืบตระกูล สำหรับพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร นั่นคือดยุกและดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์นั้น เป็นเจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักร

ดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์พระองค์ปัจจุบันคือ แคเธอริน เจ้าหญิงแห่งเวลส์ พระชายาในเจ้าชายวิลเลียม เจ้าชายแห่งเวลส์ ซึ่งในพระราชสถานะพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร จึงทรงเป็นดยุกแห่งคอร์นวอลล์ พระองค์ปัจจุบันด้วย

ตราบจนกระทั่งปัจจุบัน ยศนี้ไม่ค่อยได้ใช้มากนักนอกจากในแคว้นคอร์นวอลล์ เพราะว่าพระราชโอรสพระองค์โตและพระรัชทายาทในพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรนั้น มักจะได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศให้เป็น เจ้าชายแห่งเวลส์ พระชายาของพระองค์จึงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งเวลส์ ซึ่งมีพระเกียรติยศสูงกว่าและมีการใช้มากกว่ายศอื่น ๆ ทั้งหมด

ผู้ที่จะดำรงพระอิสริยยศ**ดยุกแห่งคอร์นวอลล์**จะต้องเป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระมหากษัตริย์เท่านั้น ดังนั้นจึงเป็นรัชทายาทโดยนิตินัย (รัชทายาทที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้) ดังนั้นก็เหมือนกับยศ**เจ้าหญิงแห่งเวลส์** ไม่มีหญิงคนใดสามารถได้รับการสถาปนาเป็น**ดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์**ได้ด้วยพระองค์เอง ผู้ที่จะถือยศนั้นมีแต่เพียงพระชายาในเจ้าชายแห่งเวลส์ และดยุกแห่งคอร์นวอลล์เท่านั้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ดยุกแห่งคอร์นวอลล์
ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ

**ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ** () เป็นอดีตการแข่งขันฟุตบอลสโมสรยุโรปประจำปี โดยแข่งขันระหว่างสโมสรที่ชนะเลิศฟุตบอลถ้วยภายในประเทศ การแข่งขันเดิมมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า **ยูโรเปียนคัพวินเนอร์สคัพ** () ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ ในปี 1994 รายการนี้ถือเป็นการแข่งขันระหว่างสโมสรยุโรปประจำปีลำดับที่สองที่จัดโดยสหภาพสมาคมฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า)

การแข่งขันจัดขึ้นครั้งแรกในฤดูกาล 1960–61 แต่การแข่งขันจัดโดยคณะกรรมการจัดงานของมิโตรปาคัพ และไม่ได้รับการยอมรับจากหน่วยงานกำกับดูแลฟุตบอลยุโรปจนกระทั่งในปี 1963 เมื่อได้รับการยอมรับให้เป็นการแข่งขันยูฟ่า ตามการริเริ่มของสหพันธ์ฟุตบอลอิตาลี ตั้งแต่ปี 1972 เป็นต้นไป ผู้ชนะเลิศรายการนี้จะพบกับผู้ชนะเลิศของยูโรเปียนคัพ (ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ในเวลาต่อมา) ในยูโรเปียนซูเปอร์คัพ

การแข่งขันดำเนินมาเป็นเวลา 39 ฤดูกาล โดยครั้งสุดท้ายจัดขึ้นในฤดูกาล 1998–99 หลังจากนั้นจึงยกเลิกการแข่งขันไป นับตั้งแต่การยกเลิกการแข่งขันยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ ตำแหน่งในยูฟ่าซูเปอร์คัพซึ่งก่อนหน้านี้สงวนไว้สำหรับผู้ชนะเลิศการแข่งขันคัพวินเนอส์คัพ ก็ถูกแทนที่โดยผู้ชนะเลิศการแข่งขันยูฟ่าคัพ ซึ่งปัจจุบันคือ ยูฟ่ายูโรปาลีก

## บันทึกและสถิติ

### ผลงานแบ่งตามสโมสร

### ผลงานแบ่งตามชาติ

;หมายเหตุ

*A.&nbsp; สโมสรจากเยอรมันตะวันตก ชนะเลิศ 3 ครั้ง และได้รองชนะเลิศ 3 ครั้ง อดีตสโมสรจากเยอรมันตะวันตก ชนะเลิศ 1 ครั้ง และได้รองชนะเลิศ 1 ครั้ง หลังรวมตัวกับเยอรมนีตะวันออกในปี 1990
*B.&nbsp; สี่ครั้งที่สโมสรจากสหภาพโซเวียตที่เข้าถึงนัดชิงชนะเลิศ เป็นสโมสรจากยูเครน (ชนะเลิศ 2 ครั้ง), จอร์เจีย (ชนะเลิศ 1 ครั้ง) และรัสเซีย (รองชนะเลิศ 1 ครั้ง)
*C.&nbsp; ไม่มีสโมสรจากอดีตเชโกสโลวาเกียเข้าถึงนัดชิงชนะเลิศ หลังการยุบในปี 1993

### ผลงานแบ่งตามผู้จัดการทีม

*มีผู้จัดการทีมสี่คนที่ครองสถิติชนะเลิศรายการนี้สองครั้ง:
** เนเรโอ รอกโก: 1968 และ 1973 (มิลาน)
** วาเลรี โลบานอฟสกี: 1975 และ 1986 (ดือนามอกือยิว)
** โยฮัน ไกรฟฟ์: 1987 (อายักซ์) และ 1989 (บาร์เซโลนา)
** อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน: 1983 (แอเบอร์ดีน) และ 1991 (แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด)

### ผลงานแบ่งตามผู้เล่น
*ผู้เล่นที่ชนะเลิศยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพมากที่สุด: โลโบ คาร์ราสโก (3) 
** บาร์เซโลนา (3): (1978–79, 1981–82, 1988–89)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* UEFA Cup Winners' Cup topscorers ที่ Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation
* UEFA website (archived 31 January 2011)


หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลสโมสรระหว่างประเทศ
ดยุกแห่งคอร์นวอลล์

**ดยุกแห่งคอร์นวอลล์** () เป็นบรรดาศักดิ์ดยุกบรรดาศักดิ์แรกที่ได้มีการสถาปนาในอังกฤษ โดยตามธรรมเนียมแล้วจะสงวนไว้เพื่อเป็นบรรดาศักดิ์เฉพาะสำหรับรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงของราชบัลลังก์อังกฤษ หรือสำหรับพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระมหากษัตริย์บริเตนในอดีตจนกระทั่งปัจจุบัน

ดัชชีแห่งคอร์นวอลล์ (Duchy of Cornwall) ถือเป็นดัชชีแห่งแรกในอังกฤษ โดยสถาปนาขึ้นในปีค.ศ. 1337 ดยุกแห่งคอร์นวอลล์พระองค์ปัจจุบันคือ เจ้าชายวิลเลียม เจ้าชายแห่งเวลส์ พระราชโอรสพระองค์ใหญ่และพระรัชทายาทในสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 พระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร บริเตนใหญ่ ไอร์แลนด์เหนือและประเทศในเครือจักรภพ โดยพระชายาองค์ปัจจุบัน แคเธอรีน มิดเดิลตัน ซึ่งทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2554

## การสืบตระกูล
บรรดาศักดิ์ดยุกแห่งคอร์นวอลล์นั้นเป็นยศไม่สืบตระกูล กล่าวคือพระโอรสของดยุกแห่งคอร์นวอลล์จะไม่สามารถสืบยศดยุกแห่งคอร์นวอลล์ได้ ซึ่งต่างจากยศสืบตระกูลโดยทั่วๆ ไป เพราะพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรเท่านั้นที่จะทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งคอร์นวอลล์โดยทันที ไม่ต้องมีการสถาปนา ถ้าหากว่าพระราชบิดาและพระราชมารดาของพระองค์ยังไม่ครองราชย์ พระองค์จะเป็นทันทีที่พระราชบิดาหรือพระราชมารดาเสด็จขึ้นทรงราชย์ หรือทรงเป็นดยุกแห่งคอร์นวอลล์ทันทีตั้งแต่ประสูติหากพระราชบิดาพระราชมารดาทรงราชย์อยู่ในขณะนั้น 

อิสริยยศดยุกแห่งคอร์นวอลล์จึงเป็นตำแหน่งรัชทายาทโดยนิตินัยเท่านั้น และจะต้องเป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่เท่านั้น แม้รัชทายาทโดยนิตินัยดังเช่นเจ้าชายแห่งเวลส์ ถ้าไม่ได้เป็นพระราชโอรสพระองค์โต ก็ไม่เป็นดยุคแห่งคอร์นวอลล์ 

อนึ่งหากดยุคแห่งคอร์นวอลล์สิ้นพระชนม์ลงโดยไม่มีพระโอรส พระเชษฐาองค์ถัดไปจะได้รับบรรดาศักดิ์นี้ไปโดยปริยายพร้อมๆ กับตำแหน่งรัชทายาท

โดยปกติแล้วมีความเป็นไปได้ว่าพระอิสริยยศเจ้าชายแห่งเวลส์ และตำแหน่งรัชทายาทนั้น จะไม่ได้สถาปนาเป็นดยุกแห่งคอร์นวอลล์เสมอไป เนื่องจากพระอิสริยยศเจ้าชายแห่งเวลส์นั้นเป็นอิสริยยศเฉพาะสำหรับองค์รัชทายาท ซึ่งสถาปนาโดยพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์ และไม่จำเป็นจะต้องเป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่

ในกรณีตัวอย่าง คือ ในกรณีของพระเจ้าจอร์จที่ 2 ซึ่งสถาปนาพระราชนัดดาของพระองค์เป็นพระรัชทายาท ซึ่งต่อมาคือ พระเจ้าจอร์จที่ 3 เป็นเจ้าชายแห่งเวลส์  แต่ก็หาได้ดำรงอิสริยยศเป็นดยุกแห่งคอร์นวอลล์ เนื่องจากพระองค์มิได้เป็นพระราชโอรสของพระมหากษัตริย์ ดังนั้นเมื่อพระมหากษัตริย์ไม่มีพระราชโอรสสำหรับสืบราชสมบัติ ดัชชีแห่งคอร์นวอลล์จะผนวกกลับเป็นของพระมหากษัตริย์จนกระทั่งมีประสูติกาลพระราชโอรสของพระมหากษัตริย์ หรือจนกระทั่งมีการเสด็จขึ้นครองราชย์ของพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ซึ่งมีพระราชโอรสพระองค์ใหญ่

## ตราอาร์ม
thumb|250px|right|ตราอาร์มของดยุกแห่งคอร์นวอลล์
ตราอาร์มของดยุกแห่งคอร์นวอลล์ เป็นพื้นสีดำ กับเหรียญทองจำนวนสิบห้าเหรียญ ในปัจจุบันใช้ประกอบตราสัญลักษณ์ของเจ้าชายแห่งเวลส์ โดยปรากฏอยู่เบื้องล่างของตราสัญลักษณ์ 

## อ้างอิง
ตูโปเลฟ ตู-144

**ตูโปเลฟ ตู-144** () เป็นเครื่องบินโดยสารความเร็วเหนือเสียงแบบแรกของโลก เครื่องต้นแบบ ตู-144 บินครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1968 และปรากฏต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรก ที่อากาศยานเชเรเม็ทเยโวในกรุงมอสโก เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1970 ในงานแสดงการบินที่ปารีสในปี ค.ศ. 1973 ตู-144 หมายเลข 2 ซึ่งเป็นเครื่องบินต้นแบบนั้นได้เกิดระเบิดต่อหน้าผู้ชมกว่า 30,000 คน ทำให้การพัฒนาช้าลงไปอีกหลายปี ตู-144 เริ่มรับผู้โดยสารเป็นครั้งแรกในวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1977 และมีคู่แข่งขันอย่างเจ๊ตโดยสารคองคอร์ด ซึ่ง ตู-144 มีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่าและเร็วกว่าคองคอร์ด ออกบินเป็นครั้งแรกก่อนคองคอร์ด 2 เดือน แต่รับผู้โดยสารช้ากว่าคองคอร์ต 21 เดือน

ตูโปเลฟ ตู-144 มีข้อจำกัดในการออกแบบด้านพลศาสตร์ ซึ่งส่วนหัวของเครื่องบินจะต้องเชิดขึ้น ส่งผลให้ทัศนวิสัยของนักบินไม่ดี ผู้ออกแบบได้แก้ไขโดยเพิ่มกลไกปรับส่วนหัวของเครื่องบิน ให้กดลงมา เพื่อให้นักบินมองเห็นสนามบินขณะเครื่องบินขึ้น ลงจอด และขณะอยู่บนแทกซี่เวย์

ตู-144 ต้องใช้ร่มชูชีพช่วยลดความเร็วในการลงจอด

## รายละเอียด ตูโปเลฟ ตู-144
300px|right
* **ผู้สร้าง** (โรงงานสร้างอากาศยานแห่งสหภาพโซเวียต) ปัจจุบันคือสำนักงานตูโปเลฟ
* **ประเภท** เจ๊ตโดยสารความเร็วเหนือเสียง อัตราผู้โดยสาร 140 ที่นั่ง เจ้าหน้าที่ 3 นาย
* **เครื่องยนต์** เทอร์โบแฟน คุซเน็ทซอฟ เอ็นเค-144 ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 15,000 กิโลกรัม และ 20,000 กิโลกรัม เมื่อสันดาปท้ายจำนวน 4 เครื่อง
* **กางปีก** 28.80 เมตร
* **ยาว** 65.70 เมตร
* **สูง** 12.85 เมตร
* **พื้นที่ปีก** 438 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า** 85,000 กิโลกรัม
* **น้ำหนักบรรทุกสูงสุด** 15,000 กิโลกรัม
* **น้ำหนักเชื้อเพลิงมากที่สุด** 95,000 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด** 180,000 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วสูงสุด** 2.35 มัค (2,500 กิโลเมตร/ชั่วโมง)
* **อัตราเร็วเดินทางปกติ** 2.2 มัค (2,300 กิโลเมตร/ชั่วโมง)
* **อัตราเร็วเดินทางพิสัยบินไกล** 1.9 มัค (2,000 กิโลเมตร/ชั่วโมง)
* **เพดานบินใช้งาน** 16,000-18,000 เมตร
* **พิสัยบิน** 6,500 กิโลเมตร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินตูโปเลฟ
หมวดหมู่:อากาศยานเชิงพาณิชย์
โบอิง 747เอสพี

**โบอิง 747เอสพี** ()  เป็นเครื่อง 747 ที่มีลักษณะพิเศษ (SP=Special Performance) คือง่ายในการร่อนขึ้นร่อนลงบ่อย ๆ มีความทนทานมากกว่า พิสัยการบินไกลแต่มีพิสัยบินสั้นกว่า โบอิง 747  

## ข้อมูลจำเพาะ
มีดังต่อไปนี้

* **ผู้สร้าง** บริษัทโบอิง คอมเมอร์เชียล แอร์เพลน (สหรัฐอเมริกา)
* **ประเภท** เจ๊ตโดยสารลำตัวกว้าง พิสัยการบินไกล เจ้าหน้าที่ 3 นาย อัตราผู้โดยสารสูงสุด 360 ที่นั่ง
* **เครื่องยนต์** เทอร์โบแพรทท์ แอนด์วิทนีย์ เจที 9 ดี-7 เอ ให้แรงขับ 21,296 กิโลกรัม
* **กางปีก** 59.31 เมตร
* **ยาว** 56.31 เมตร
* **สูง** 19.94 เมตร
* **พื้นที่ปีก** 511 ตารางเมตร
* **[[น้ำหนักตัวเปล่า]]** 144,923 กิโลกรัม
* **[[น้ำหนักสูงสุดในการขึ้นบิน]]** 312,979 กิโลกรัม
* **[[น้ำหนักสูงสุดในการลงจอด]]** 204,117 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วขั้นสูง** 980 กิโลเมตร
* **เพดานบินใช้งาน** 12,500 เมตร(41,000 ฟุต)
* **ระยะทางวิ่งขึ้น** 2,637 เมตร
* **ระยะร่อนลง** 1,594 เมตร
* **พิสัยบิน** 11,397 กิโลเมตร

## อ้างอิง

747 เอสพี
หมวดหมู่:อากาศยานเชิงพาณิชย์
หมวดหมู่:โบอิง 747
ล็อกฮีด แอล-1011

**ล็อกฮีด แอล-1011 ไตรสตาร์** () เรียกโดยทั่วไปว่า แอล-1011 (อ่านว่า "แอล-สิบ-สิบ-เอ็ด") หรือไตรสตาร์ เป็นเครื่องบินโดยสารลำตัวกว้างสามเครื่องยนต์สัญชาติอเมริกัน ได้รับการออกแบบและผลิตโดยบริษัทล็อกฮีด โดยเป็นเครื่องบินพาณิชย์ลำตัวกว้างลำที่สามที่ถูกสร้างขึ้น ต่อจากโบอิง 747 และคู่แข่งแมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10 ถูกเปิดตัวครั้งแรกในปี 1972 โดยสายการบินอีสเทิร์นแอร์ไลน์ ด้วยความจุผู้โดยสารสูงสุด 400 คนและพิสัยการบินกว่า 4,000 ไมล์ทะเล (7,410 กม.) แอล-1011 ไตรสตาร์ได้รับการออกแบบมาสำหรับการเดินทางระยะกลางถึงระยะไกล มีการใช้เครื่องยนต์โรลส์-รอยซ์ อาร์บี211 จำนวนสามเครื่อง โดยสองเครื่องยนต์ติดตั้งบริเวณใต้ปีกแต่ละข้าง และอีกหนึ่งเครื่องติดตั้งที่ส่วนท้ายของลำ แอล-1011 ยังได้รับการติดตั้งระบบการลงจอดอัตโนมัติ, ระบบลดระดับอัตโนมัติ, และตัวเลือกในการติดตั้งพื้นที่ครัวและห้องรับรองในส่วนล่างของเครื่องบิน

## ข้อมูลจำเพาะ
* **ผู้สร้าง**: บริษัท ล็อกฮีด-แคลิฟอร์เนีย (สหรัฐอเมริกา)
* **ประเภท**: เจ๊ตโดยสารลำตัวกว้าง พิสัยปานกลาง-ไกล เจ้าหน้าที่ 3 นาย อัตราผู้โดยสารสูงสุด 300 ที่นั่ง
* **เครื่องยนต์**: เทอร์โบแฟน รอสส์-รอยซ์ อาร์บี.211-524 บี ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 21,722 กิโลกรัม 3 เครื่อง
* **กางปีก**: 47.34 เมตร
* **ยาว**: 50.04 เมตร
* **สูง**: 16.87 เมตร
* **พื้นที่ปีก**: 320 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า**: 108,925 กิโลกรัม
* **น้ำหนักบรรทุกสูงสุด**: 44,390 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด**: 224,982 กิโลกรัม
* **น้ำหนักร่อนลงสูงสุด**: 166,920 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วเดินทางขั้นสูง**: 978 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะ 9,450 เมตร
* **อัตราเร็วเดินทาง**: 935 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **อัตราเร็วเดินทางประหยัด** 913 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **เพดานบินใช้งาน**: 12,800 เมตร
* **พิสัยบิน**: 9,748 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกผู้โดยสารและสัมภาระเต็มที่
** 11,397 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงเต็มที่

## อากาศยานที่ใกล้เคียงกัน

### รุ่นที่ใกล้เคียงกัน

* ล็อกฮีด ไตรสตาร์ (อาร์เอเอฟ)
* สตาร์เกเซอร์

### อากาศยานที่ใกล้เคียงกัน

* แอร์บัส เอ300
* โบอิง 747 เอสพี
* โบอิง 767
* อิลยูชิน อิล-86
* แมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-10

## อ้างอิง

อ
หมวดหมู่:บริษัทล็อกฮีด
หมวดหมู่:อากาศยานเชิงพาณิชย์
อำเภอด่านซ้าย

**ด่านซ้าย** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดเลย มีพื้นที่มากที่สุดของจังหวัดและมีชื่อเสียงในประเพณีผีตาโขน มีอาณาเขตติดต่อกับ อำเภอภูเรือ อำเภอนาแห้ว อำเภอนครไทย ในเขตจังหวัดพิษณุโลก อำเภอหล่มเก่า                                  และอำเภอเขาค้อ ในเขตจังหวัดเพชรบูรณ์ และแขวงไชยบุรี ในเขต ประเทศลาว

## ประวัติ
* วันที่ 13 สิงหาคม 2448 โอนพื้นที่อำเภอด่านซ้าย ของเมืองพิษณุโลก มณฑลพิษณุโลก มาขึ้นกับเมืองหล่มสัก
* วันที่ 23 มกราคม 2469 ยุบตำบลน้ำท่วม และแบ่งพื้นที่หมู่บ้านไปรวมกับตำบลด่านซ้าย ตำบลนาหอ และตำบลหนองผือ
* วันที่ 24 พฤษภาคม 2492 ตั้งตำบลปลาบ่า แยกออกจากตำบลหนองบัว
* วันที่ 15 ตุลาคม 2499 จัดตั้งสุขาภิบาลด่านซ้าย ในท้องที่บางส่วนของตำบลด่านซ้าย
* วันที่ 25 มิถุนายน 2511 โอนพื้นที่ตำบลท่าศาลา อำเภอเมืองเลย ไปขึ้นกับ อำเภอด่านซ้าย
* วันที่ 15 ตุลาคม 2511 แยกพื้นที่ตำบลหนองบัว ตำบลโพนสูง ตำบลปลาบ่า และตำบลท่าศาลา อำเภอด่านซ้าย มาตั้งเป็น **กิ่งอำเภอภูเรือ** ขึ้นกับอำเภอด่านซ้าย
* วันที่ 3 มีนาคม 2513 แยกพื้นที่ตำบลนาแห้ว และตำบลนาพึง อำเภอด่านซ้าย มาตั้งเป็น **กิ่งอำเภอนาแห้ว** ขึ้นกับอำเภอด่านซ้าย
* วันที่ 15 กันยายน 2513 ตั้งตำบลนาหอ แยกออกจากตำบลด่านซ้าย ตั้งตำบลร่องจิก แยกออกจากตำบลโพนสูง ตั้งตำบลแสงภา แยกออกจากตำบลนาแห้ว
* วันที่ 29 มิถุนายน 2514 โอนพื้นที่ตำบลโพนสูง กิ่งอำเภอภูเรือ อำเภอด่านซ้าย ไปขึ้นกับ อำเภอด่านซ้าย อีกครั้ง
* วันที่ 6 มิถุนายน 2515 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับ 159 ให้โอนพื้นที่ตำบลลาดค่าง อำเภท่าลี่ ไปขึ้นกับ กิ่งอำเภอภูเรือ อำเภอด่านซ้าย
* วันที่ 28 มีนาคม 2517 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอภูเรือ อำเภอด่านซ้าย เป็น **อำเภอภูเรือ**
* วันที่ 30 เมษายน 2517 ตั้งตำบลโคกงาม แยกออกจากตำบลโพนสูง ตั้งตำบลปากหมัน แยกออกจากตำบลนาดี
* วันที่ 8 กันยายน 2519 ยกฐานะจากกิ่งอำเภอนาแห้ว อำเภอด่านซ้าย เป็น **อำเภอนาแห้ว**
* วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ยกฐานะจากสุขาภิบาลด่านซ้าย เป็นเทศบาลตำบลด่านซ้าย

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอด่านซ้ายตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับแขวงไชยบุรี (ประเทศลาว)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอภูเรือ อำเภอวังสะพุง และอำเภอภูหลวง
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอหล่มเก่า อำเภอเขาค้อ (จังหวัดเพชรบูรณ์) และอำเภอนครไทย (จังหวัดพิษณุโลก)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอนครไทย (จังหวัดพิษณุโลก) และอำเภอนาแห้ว 

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอด่านซ้ายแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 10 ตำบล 100 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอด่านซ้ายประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลด่านซ้าย** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลด่านซ้าย
* **เทศบาลตำบลศรีสองรัก** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลด่านซ้าย (นอกเขตเทศบาลตำบลด่านซ้าย)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลปากหมัน** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปากหมันทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลนาดี** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาดีทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลโคกงาม** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกงามทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลโพนสูง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนสูงทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลอิปุ่ม** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอิปุ่มทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลกกสะทอน** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกกสะทอนทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลโป่ง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโป่งทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลวังยาว** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังยาวทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลนาหอ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาหอทั้งตำบล

## อ้างอิง


ด่านซ้าย
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–ลาว
วัดกันมาตุยาราม

left|150px|thumb|พระพุทธอริยกันต์มหามุนี พระประธานในอุโบสถ
left|150px|thumb|ลายปูนปั้นที่ซุ้มประตูวัด
**วัดกันมาตุยาราม** เป็นวัดราษฎร์ขนาดเล็ก  สังกัดธรรมยุตินิกาย ตั้งอยู่ริมถนนมังกร  เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร แวดล้อมด้วยชุมชนชาวไทยเชื้อสายจีน ในบริเวณใกล้เคียงกับวัดกุศลสมาครของฝ่ายอนัมนิกาย  และวัดบำเพ็ญจีนพรตของฝ่ายจีนนิกาย

วัดนี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2407 ตรงกับปลายรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 โดย นางกลีบ สาครวาสี ผู้เป็นบุตรสาวของยายแฟง ผู้เป็นเจ้าของโรงโสเภณีที่ย่านสำเพ็ง และเป็นผู้อุทิศทรัพย์และที่ดินสร้างเป็นวัดคณิกาผล ที่อยู่ใกล้เคียงด้านฝั่งถนนพลับพลาไชย ได้อุทิศสวนดอกไม้สร้างเป็นวัดขึ้น ต่อมาบุตรของนางกลีบ คือ พระดรุณรักษา (กัน สาครวาสี) ได้ถวายตัวเป็นมหาดเล็กในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อสร้างวัดเสร็จแล้ว นางกลีบ ได้น้อมเกล้าฯ ถวาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามว่า "วัดกันมาตุยาราม" อันหมายถึง "วัดที่มารดาของนายกันเป็นผู้สร้าง" บริเวณวัดแห่งนี้ค่อนข้างคับแคบ ปูชนียสถานสำคัญมีเจดีย์ทรงระฆังคว่ำแบบลังกาสร้างเลียนแบบธัมเมกขสถูปในประเทศอินเดีย โดยในประเทศไทยมีเจดีย์ลักษณะเช่นนี้เพียง 2 แห่งเท่านั้น นอกจากที่นี่แล้ว ยังมีอีกที่คือ วัดโสมนัสราชวรวิหาร และในพระอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องพุทธประวัติ วัดนี้เคยเป็นที่จำพรรษาของ สุชีโวภิกขุ หรือ อาจารย์สุชีพ ปุญญานุภาพ ปราชญ์ทางพระพุทธศาสนาคนหนึ่งของประเทศไทย

## คลังภาพ

(2022) วัดกันมาตุยาราม เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร (3).jpg|พระประธานประดิษฐานในบุษบก
(2022) วัดกันมาตุยาราม เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร (11).jpg|อุโบสถ


## แหล่งข้อมูลอื่น
*

กันมาตุยาราม
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตสัมพันธวงศ์
เอ็ม. ไนต์ ชามาลาน

**มาโนช เนลลิยัตตู เอ็ม. ไนต์ ชามาลาน** (; เกิดวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1970) เป็นผู้กำกับ ผู้อำนวยการสร้างและผู้เขียนบทภาพยนตร์ชาวอเมริกา ภาพยนตร์ของเขามักใช้เรื่องเหนือธรรมชาติและตอนจบที่หักมุม ภาพยนตร์ของเขาทำเงินรวมกันมากกว่า 3.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก

ชามาลานเกิดใน มาเฮ, อินเดีย และเติบโตใน เพนน์แวลลีย์, เพนซิลเวเนีย ผลงานภาพยนตร์เรื่องแรก ๆ ของเขา ได้แก่ *[[เพรย์อิงวิทเองเกอร์]]* (1992) และ *[[ไวด์อะเวก (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2541)|ไวด์อะเวก]]* (1998) ก่อนที่เขาจะมีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เรื่อง *[[ซิกซ์เซ้นส์...สัมผัสสยอง]]* (1999) ซึ่งทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อในรางวัลออสการ์สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและบทภาพยนตร์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม ภาพยนตร์เรื่องถัดมาของเขา ได้แก่ *[[เฉียด…ชะตาสยอง]]* (2000), *[[สัญญาณสยองโลก]]* (2002) และ *[[หมู่บ้านสาปสยอง]]* (2004) ตามมาด้วยภาพยนตร์ที่ได้รับการตอบรับที่ไม่ดีอย่าง *[[ผู้หญิงในสายน้ำ...นิทานลุ้นระทึก]]* (2006), *[[เดอะ แฮปเพนนิ่ง วิบัติการณ์สยองโลก]]* (2008), *[[มหาศึก 4 ธาตุ จอมราชันย์]]* (2010) และ *[[สยองโลกร้างปี]]* (2013) ก่อนที่เขาจะกลับมามีชื่อเสียงอีกครั้งด้วยภาพยนตร์เรื่อง *[[เดอะ วิสิท]]* (2015), *[[จิตหลุดโลก]]* (2016), *[[คนเหนือมนุษย์]]* (2019), *[[โอลด์]]* (2021) และ *[[เสียงเคาะที่กระท่อม]]* (2023)

ชามาลานยังเป็นหนึ่งในผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหารและเป็นผู้กำกับบางตอนให้กับละครชุดแนวไซไฟเรื่อง *[[เมืองหลอน คนลวง]]* (2015–2016) ของทเวนตีเทเลวิชัน และละครชุดแนวสยองขวัญทางจิตวิทยาเรื่อง *[[เซอร์เวนต์ (ละครชุด)|เซอร์เวนต์]]* (2019–2023) ของแอปเปิลทีวี+ ซึ่งเขาก็ทำหน้าที่เป็นโชว์รันเนอร์ด้วย

## ผลงาน

## ผลตอบรับ
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 12 เรื่องของ เอ็ม. ไนต์ ชามาลาน

16px 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 16px 75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก  

สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก  

N/A ไม่ปรากฏ, หาข้อมูลไม่ได้  

$ ดอลลาร์สหรัฐ 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ส่วนตัว 
*

  

หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอินเดีย
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอินเดีย
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันที่นับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:นักเขียนบทชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากปุฑุเจรี
หมวดหมู่:บุคคลจากฟิลาเดลเฟีย
คอนแวร์ F-106 เดลตาดาร์ต

**คอนแวร์ F-106 เดลตาดาร์ต**  (Convair F-106 Delta Dart) เป็นเครื่องบินที่พัฒนามาจากเจ๊ตขับไล่ปีกสามเหลี่ยม เอฟ-102 เอฟ-106 เคยทำสถิติความเร็วสูงสุดไว้ที่ 2,455.74 กิโลเมตร/ชั่วโมง ในปี  1962]]

## รายละเอียด F-106 เดลตาดาร์ต
* **ผู้สร้าง:** โรงงานคอนแวร์ บริษัทเยเนลรัล ไดนามิคส์ (สหรัฐอเมริกา)
* **ประเภท:** เจ๊ตขับไล่สกัดกั้น ทุกกาลอากาศ ที่นั่งเดียว
* **เครื่องยนต์:** เทอร์โบเจ๊ต แพรทท์ แอนด์วิทนีย์ เจ 75 พี-17 ให้แรงขับ 17,200 ปอนด์ และ 24,500 ปอนด์ เมื่อสั้นดาปท้าย 1 เครื่อง
* **กางปีก:** 11.70 เมตร
* **ยาว:** 21.55 เมตร
* **สูง:** 6.94 เมตร
* **พื้นที่ปีก:** 64.56 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า:** 10,737 กิโลกรัม
* **น้ำหนักรวม:** 16,117 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วขั้นสูง:** 2.3 มัค ที่ระยะสูง 12,000 เมตร
* **พิสัยบิน:** 2,400 กิโลเมตร
* **เพดานบิน:** 18,288 เมตร
* **อาวุธ:** อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ เอไออาร์-2 เอ/บี เจนี ติดหัวรบนิวเคลียร์ 1.5 กิโลต้น จำนวน 1 นัด
**อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ เอไอเอ็ม-4 เอฟ/จี ซูเปอร์ฟัลคอน ติดหัวระเบิดแรงสูง 4 นัด ในห้องเก็บอาวุธใต้ลำตัว

## อ้างอิง

อ
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่สัญชาติสหรัฐ