open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
นิล ปักษี

**นิล ปักษี** เป็นนักมวยเก่าซึ่งได้ต่อสู้อย่างโชกโชนมาแล้วในปักษ์ใต้  เป็นนักมวยฝีมือดีหาตัวจับยาก ตระกูลปักษี  นับได้ว่าเป็นตระกูลมวยในบ้านพุมเรียง  พ่อของนายนิลชื่อนายเพชรก็เป็นนักมวยไชยาชื่อดัง ได้เคยชกมวยกับนักมวยแขกตรังกานู  และแขกปัตตานี ฯลฯ ครั้งฉลองตราเจ้าเมืองไชยา

## ประวัติ
นิลกำพร้าพ่อแต่ยังเด็ก นายนิลได้ฝึกหัดท่าร่ายรำมาบ้างเล็กน้อย  แต่เมื่อนายนิลเติบโตเป็นหนุ่มขึ้นภายใต้การอุปการะของแม่และปู่ ได้ฝึกมวยเพิ่มเติมจากครูนิน (บังเอิญชื่อพ้องกันแต่ครูนินสะกดด้วย น.)ซึ่งเคยเป็นครูมวยพ่อของนายเพชรอีกทีหนึ่ง เมื่อเป็นหนุ่มเต็มตัวได้เริ่มชกมวยครั้งแรกที่ศาลาเก้าห้อง (ศาลาพักคนเดินทาง ที่บิดาผู้เขียนสร้างให้เป็น สาธารณสมบัติ) ตำบลพุมเรียง ครั้งนั้นเป็นงานลากพระประจำปี  นายนิลได้คู่ชกกับนายแพน  บ้านปากท่อ ซึ่งเคยเข้ามาชกกับนักมวยนครราชสีมาถึงในกรุงเทพฯ รูปร่างนักมวยทั้งสองฝ่าย คือนายนิลและนายแพนพอฟัดพอเหวี่ยงกัน และเป็นการชกครั้งแรกด้วยกันทั้งคู่ การต่อสู้เป็นไปอย่างที่เรียกว่าถึงพริกถึงขิงเป็นที่สบอารมณ์คนดูอย่างยิ่ง ผลสุดท้ายปรากฏว่าเสมอกัน แต่เพื่อนฝูงต่างต้องประคองกันกลับบ้าน เพราะต่างนัยน์ตาปิดมองไม่ใคร่เห็นทางเดิน

นิล  ปักษี  ฝีมือทัดเทียมกับนายปล่อง  จำนงทอง ซึ่งต่อมาได้รับพระมหากรุณาคุณโปรดเกล้าจากสมเด็จพระปิยะมหาราช รัชกาลที่ 5 ให้เป็นหมื่นมวยมีชื่อ เพราะได้เป็นผู้พิชิตมวยฝีมือดีลูกศิษย์พระเหมสมาหาร จ้าเมืองโคราชหรือปรมาจารย์ใหญ่ ซึ่งได้ทำให้เมืองโคราชได้ชื่อว่า “เมืองมวย” ทางฝ่ายเหนือ แต่เจ้าเมืองไชยาไม่ได้นำนายนิล  ปักษี เข้ากรุงเทพฯพร้อมกับนายปล่อง จำนงทอง ด้วยเหตุที่ขาหนึ่งของนายนิลลีบเล็ก  บิดาของผู้เขียนเกรงจะถูกตำหนิว่าคนร่างกายสมประกอบทั้งเมืองไชยาไม่มีแล้วหรือ จึงได้นำนักมวยพิการมาชกหน้าพระที่นั่ง เหตุนี้ทำให้นายนิล  ปักษี น้อยเนื้อต่ำใจ และพยายามเข้ากรุงเทพฯ เพื่อชกมวยหน้าพระพักตร์พระเจ้าแผ่นดินโดยพละตนเอง แต่ทว่าเงิน 5 บาท ค่าโดยสาร เรือเมล์ไปกลับรวมค่าอาหาร 2 วัน 2 คืนไม่ได้ จึงพลาดโอกาสที่จะเป็นหมื่นเยี่ยงเพื่อนนักมวยที่มีฝีมือทัดเทียมกัน

ในบันทึกของสมเด็จพระพุทธาจารย์ (โสม ฉนฺโน) อดีตเจ้าอาวาสวัดสุทัศน์เทพวราราม กล่าวถึงนายนิล ปักษีว่า นายนิลครูมวยชาวไชยา ปะแป้งหน้านวลขาว นั่งขัดสมาธิบนครก (ตำข้าว) แล้วให้ลูกศิษย์เข้าชกพร้อมกันสามคน โดยครูนิลสามารถปิดป้องไม่ให้หมัดลูกศิษย์โดนหน้า และไม่เสียหลักตกจากครก (จากหนังสือแจกในงานพระราชทานเพลิงศพของสมเด็จองค์นั้น) นายนิล  ปักษี เป็นครูมวยฝ่ายไทยพุทธ  สมัยเดียวกันกับนายเผือก เป็นครูมวยฝ่ายไทยอิสลาม

ลูกชายของนายนิล ปักษีชื่อ นายเนียม ปักษี ได้เข้ามาชกมวยในกรุงเทพฯ ในสมัยสวนสนุกเป็นสนามสัมปทาน 10 ปี  ของพระยาคทาธรบดี นายเนียมได้มาพักอยู่ที่บ้านไชยาและขึ้นชกที่สนามสวนสนุก 2-3 ครั้ง เป็นที่พออกพอใจของผู้ที่ได้ชมฝีมือของมวยไชยาขนานแท้และดั้งเดิม  แต่นายเนียม  มีโรคประจำตัวอันเกิดจากไข้มาลาเรีย (ปักษ์ใต้เรียกว่าไข้ป้าง) ถึงขนาดม้ามย้อย เวลาต่อยรู้สึกเหนื่อยและหอบเร็วผิดปกติ จึงต้องรีบกลับไชยา  ทั้งๆที่ฝีมือเขายังฝังใจแฟนมวยทั่วไปของสนามมวยสวนสนุกแห่งนั้น นายนิลมีบุตรธิดาจากสองภรรยา รวม 6 คน
 
หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทยยุคคาดเชือก
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนมวยไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอไชยา
หมวดหมู่:คนพิการ
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัชระ

**วัชระ** เป็นอาวุธประจำกายของพระอินทร์ วัชระ แปลว่า “สายฟ้า” และมีอีกความหมายหนึ่งแปลว่า “เพชร” ด้วยเหตุนี้พระอินทร์จึงเป็นเทพแห่งสายฟ้า 

ในนิกายมหายานและนิกายวัชรยาน วัชระเป็นอาวุธของพระโพธิสัตว์ อันสื่อถึงการตัดขาดจากกิเลสและความลุ่มหลง และยังใช้ตัดอุปสรรคอีกด้วย มีพระโพธิสัตว์และเทพธรรมบาลหลายพระองค์ที่ใช้วัชระเป็นอาวุธ เช่น พระอวโลติเกศวรโพธิสัตว์, พระจุณฑีโพธิสัตว์, พระวัชรปราณีโพธิสัตว์, ยมานตกะ, เหวัชระ, มหากาฬ, เหรุกะ, คุรุปัทมสัมภวะ 

ลักษณะของวัชระเป็นอาวุธทีมีหลายแหลมสองด้าน แต่ละด้านมีเงี่ยงยาวแหลมงองุ้ม 4 แฉก ตรงส่วนกลางใช้สำหรับจับ ในนิกายวัชรยาน วัชระถูกใช้ประดับติดกับตัวระฆัง เพราะประกอบในงานพิธีกรรมต่าง ๆ เช่น พิธีโยคะตันตระเปรตพลี เป็นต้น

หมวดหมู่:อาวุธของประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:อุปกรณ์ประกอบพิธีกรรมในศาสนาพุทธ
เดลีเอ็กซ์เพรส (แก้ความกำกวม)

**เดลี่ เอกซ์เพรส** สามารถหมายถึง
* เดลี่ เอกซ์เพรส (หนังสือพิมพ์ในอังกฤษ) หนังสือพิมพ์รายวันขนาดแทบลอยด์ที่จำหน่ายในประเทศอังกฤษ ตั้งแต่ ค.ศ. 1900
* เดลี่ เอกซ์เพรส () หนังสือพิมพ์รายวันภาษาอังกฤษ ในเครือเดอะ เนชั่น แจกให้อ่านฟรีในกรุงเทพมหานคร
* หนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษ ในมาเลเซีย
* หนังสือพิมพ์ภาษาอูรดู ในปากีสถาน
เบเนทนาช มีเมย์

**เบเนทนาช มีเม แห่งดาวเอต้า**   () ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็น หนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7

## ประวัติตามท้องเรื่อง
ก็อดวอริเออร์ผู้ใช้พิณในการต่อสู้ สวมก็อดโร้บรูปฮาร์ป มีท่าไม้ตายคือ *สตริงเกอร์เรเควี่ยม* มีเมเป็นบุตรชายของฟอลเกล อัศวินผู้ยิ่งใหญ่แห่งแอสการ์ด โดยถูกเลี้ยงดูและฝึกฝนการต่อสู้อย่างเข้มงวดจากผู้เป็นพ่อที่ไม่เคยแสดงความรักแก่เขาเลยแม้แต่น้อย ทำให้มีเมรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจและเกลียดพ่อมาก แต่ภายหลังเมื่อได้รู้ความจริงจากปากฟอลเกลว่า พ่อแม่ที่แท้จริงของมีเม ถูกสังหารโดยตัวฟอลเกลเอง ทำให้มีเมเคียดแค้นจนลงมือสังหาร ฟอลเกล พ่อบุญธรรมได้อย่างไม่ลังเล ตั้งแต่นั้นมา เขาก็ละทิ้งสิ่งที่เรียกว่าความรักและความห่วงใยไปจนหมดสิ้น สำหรับในการต่อสู้กับเหล่าเซนต์แห่งอาเทน่า มีเมสามารถเอาชนะชุนได้ ทว่าเมื่อมาต่อสู้กับอิคคิ มีเมกลับเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำด้วยท่าหมัดลวงตาฟินิกซ์ แต่ก่อนที่จะสิ้นลมหายใจ เขาก็มีโอกาสได้รับรู้ความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับเรื่องการตายของพ่อแม่ และความรักที่มีต่อฟอลเกลให้แก่เขา ผ่านทางหมัดลวงตานั้น (พากย์เสียงโดย ยูจิ มิตสึยะ)

### ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด
มีเมย์มีอาวุธเป็นพิณแบบกรีซ(ดูไม่เหมือนอาวุธ)และสามารถเล่นพิณได้เพราะจนอันโดรเมด้าชุนต้องตามเสียงพิณนั้นจนมาถึงที่ๆมีเมย์อยู่ มีเมย์นั้นต้องต่อสู้กับชุนเพราะเหตุผลเค่ชุนมีคนคอยห่วงใยเท่านั้น ชุนได้รู้เรื่องราวอดีตของมีเมย์ที่มีเมย์เข้าใจผิดว่าฟอลเกลที่เป็นคนที่ตนคิดเป็นพ่อนั้นเป็นคนที่ฆ่าพ่อแม่ของตนจึงฆ่าฟอลเกลและสุดท้ายก็ได้มาเป็นอัศวินแห่งแอสการ์ด ชุนนั้นจำใจต้องสู้กับมีเมย์ทั้งที่ตนไม่ต้องการที่จะต่อสู้ แต่โซ่อันโดรเมด้าไม่สามารถทำอะไรได้มีเมย์ได้บอกกับชุนว่า โซ่อันโดรเมด้าเป็นโซ่ที่โจมตีได้หนักหน่วงก็จริงแต่มันจะหาตำแหน่งจากจิตสังหารที่ปล่อยออกมาจากศัตรูนั้นๆ แต่มีเมย์นั้นไม่มีจิตสังหารเลย ชุนจึงจำใจที่ต้องถอดครอสอันโดรเมด้าออกแล้วใช้ท่าไม้ตาย เนบิวล่าสตรีมแล้วตามด้วย เนบิวล่าสตรอมแต่มีเมย์ก็ไม่เป็นไรอันโดรเมด้า ชุนมีเมย์สามารถเอาชนะชุนได้ ทว่าเมื่อมาต่อสู้กับอิคคิ มีเมกลับเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำด้วยท่าหมัดลวงตาฟินิกซ์ แต่ก่อนที่จะสิ้นลมหายใจ เขาก็มีโอกาสได้รับรู้ความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับเรื่องการตายของพ่อแม่ และความรักที่ฟอลเกลมีให้แก่เขา ผ่านทางหมัดลวงตานั้น และสุดท้ายเขาปล่อยหมัดสุดท้ายโจมตีอิคคิแต่เขาก็จบชิวิตลงและบอกคำพูดสุดท้ายกับอิคคิว่า "ถ้าชาติหน้ามีจริงฉันก็ขอให้ได้เกิดเป็นพวกเดียวกับนาย"

## อ้างอิง
* ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม

หมวดหมู่:ก็อดวอริเออร์แห่งแอสการ์ด‎
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กกำพร้าในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครลูกบุญธรรมในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักดนตรี
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่สามารถควบคุมเสียง
สมุดโน้ตสิ้นโลก

**สมุดโน้ตสิ้นโลก** (L: change the WorLd) เป็นภาพยนตร์ที่สร้างโดย วอร์เนอร์ บราเธอร์ส เป็นภาคต่อของ อวสานสมุดมรณะ

## เนื้อเรื่อง
ที่ประเทศไทย ได้มีการระบาดของไวรัสที่รวดเร็วและรุนแรงกว่​าอีโบลา 10 เท่า แต่มีเด็กชายคนหนึ่งรอดชีวิตจากไวรัสนี้ได้ สายสืบของ L ได้ไปรับตัวเด็กคนนี้มา โดยต้องแลกด้วยชีวิตของเขา

ในขณะนั้น L กำลังสืบคดีคีระอยู่ เพื่อหาตัวคีระและป้องกันตัวเอง L จึงได้เขียนชื่อตัวเองใส่เดธโน้ตของมิสะ ให้หัวใจวายตายในระยะเวลา 23 วัน เพื่อไม่ให้คนอื่นที่เขียนชื่อตัวเองทำให้ตายก่อนหน้านั้น

หลังจากปิดคดีคีระแล้ว L ก็ได้ทำการสืบคดีไวรัสนี้ หลังจากได้รับข้อมูลจากศูนย์ป้องกันโรคแห่งเอเชีย บอกว่ามีใครทำไวรัสนี้ขึ้นมา ซึ่งเหลือเวลาแค่ 23 วันเท่านั้น และสืบคนเดียว (เพราะวาตาริได้ตายไปแล้ว) ขณะเดียวกัน นักวิจัยได้ทำการตรวจสอบไวรัสนี้เพื่อนำไปทำวัคซีน และได้ทดลองฉีดวัคซีนให้กับลูกสาวของหัวหน้าค​ณะวิจัยชื่อ มากิ นิไกโดะ แต่แล้วหนึ่งในผู้วิจัยชื่อ คุโจ ได้เผยตัวจริงว่าได้เป็นคนสร้างไวรัสนี้ขึ้นมาเพื่อใช้ในการทำลายล้างมนุษยชาติ ทำให้คุณพ่อของมากิเสียใจมากจึงฉีดไวรัสเข้าตัวเองและเสียชีวิต ขณะนั้นมากิได้หนีมายังห้องของ L แต่ว่าพวกของหมอคุโจไ​ด้ตามมา มากิจึงออกไปและฉีดไวรัสเข้าตัวเอง (แต่ไม่เป็​นอะไรเพราะได้รับวัคซีนแล้วและมากิมีระดับน้ำตาลในเลือดต่ำทำให้เชื้อโรคเจริญเติบโตได้ช้าแต่เชื้อโรคยังแพร่กระจายได้อยู่บาดแผล) และพยายามจะฆ่าหมอคุโจแต่ถูกลูกน้องตีจนสลบ หมอคุโจและพวกได้ลักลอบพามากิหนีเข้าไปในเครื่องบินไปสหรัฐอเมริกาแล้วเครื่องบินตก แต่ L ไม่ตายเพราะเดธโน้ตให้ตายในอีก 2 วัน ก็ตามมาพร้อมด้วยยาต้านไวรั​ส (จากเด็กชายคนนั้น) L ได้แจกจ่ายยาให้กับทุกคน ส่วนหมอคุโจก็ตายเนื่องจากไม่ได้รับวัคซีน ทุกคนถูกส่งเข้าโรงพยาบาล รวมทั้งมากิด้วย

เหลือเวลา 1 วัน L ได้มาที่สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า แวมมี่ เฮาส์ แล้วส่งเด็กคนนั้นพร้อมกับตั้งชือเด็กคนนั้นว่า เนียร์ แล้ว L ก็จากไปโดยไม่หันหลังกลับมามอง ตลอดกาล (รายละเอียดการตายอยู่ในภาค 2 อวสานสมุดมรณะ) โดยก่อนแอลตายแอลได้ให้เด็กคนนึงสืบทอดเจตนารมของ แอล เด็กคนนั้นชื่อ มาซายูอิ อาราอิ หรือ ริวซากิ

## ตัวละคร
### ตัวละครหลัก
* แอล  รับบทโดย เคนอิจิ มัตสึยามา
* มากิ   รับบทโดย มายูโกะ ฟุกุดะ
* วาตาริ รับบทโดย ชุนจิ ฟูจิมูระ
* เนียร์ รับบทโดย นารุชิ ฟุคุดะ

### ตัวละครรับเชิญ
* ยางามิ ไลท์ รับบทโดย ทัตสึยะ ฟูจิวาระ
* อามาเนะ มิสะ รับบทโดย เอริกะ โทดะ

## วันที่ฉายในโรงภาพยนตร์
* 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 (ฉายพร้อมกันทั่วโลก)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* http://www.l-movie.jp (ญี่ปุ่น)
* เว็บไซต์เป็นทางการ (ญี่ปุ่น)

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เดธโน้ต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่สร้างจากการ์ตูน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อ
แนวสันกระดูกสะบัก

**แนวสันกระดูกสะบัก** () เป็นแผ่นกระดูกที่ยื่นออกมา วางตัวเป็นแนวเฉียง ใกล้กลางลำตัว 4 ใน 5 (medial four-fifths) ของพื้นผิวด้านหลังของกระดูกสะบักส่วนบน แบ่งระหว่างแอ่งเหนือแนวสันกระดูกสะบัก (Supraspinatous fossa) และแอ่งใต้แนวสันกระดูกสะบัก (infraspinatous fossa)

แนวนี้เริ่มจากขอบแนวตั้ง เป็นบริเวณเรียบรูปสามเหลี่ยม ซึ่งมีเอ็นของจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อทราพีเซียสส่วนล่างคลุม และค่อยๆ ยกตัวขึ้นจนมาสุดที่อโครเมียน (acromion) ซึ่งยื่นออกมาเป็นข้อต่อไหล่

แนวสันกระดูกสะบักเป็นรูปสามเหลี่ยม และแบนลงจากด้านบนลงมา ยอดสามเหลี่ยมยื่นเข้าไปในขอบแนวกลาง (vertebral border)

## พื้นผิวและขอบ
thumb|left|300px|แนวสันกระดูกสะบัก (แสดงด้วยสีแดง) แสดงกล้ามเนื้อที่มายึดเกาะ
แนวสันกระดูกสะบักมี 2 พื้นผิวและ 3 ขอบ
* *พื้นผิวด้านบน* (superior surface) มีลักษณะเว้า ทำให้เกิดเป็นแอ่งเหนือแนวสันกระดูกสะบัก (supraspinatous fossa) และเป็นจุดเกาะต้นของส่วนของกล้ามเนื้อซุปปราสไปนาตัส (Supraspinatus)
* *พื้นผิวด้านล่าง* (inferior surface) เกิดเป็นส่วนของแอ่งใต้แนวสันกระดูกสะบัก (infraspinatous fossa) ให้จุดเกาะต้นของส่วนของกล้ามเนื้ออินฟราสไปนาตัส (Infraspinatus) ใกล้ศูนย์กลางมีช่องเปิดสำหรับช่องสารอาหาร (nutrient canal)

ในบรรดาขอบทั้งสามของแนวสันกระดูกสะบัก *ขอบด้านบน* (anterior border) ยึดเกาะกับพื้นผิวด้านหลังของกระดูก *ขอบด้านหลัง* (posterior border) หรือสันของกระดูกสะบัก (crest of the spine) มีลักษณะกว้าง แบ่งออกเป็น 2 แนว (lips) และช่องระหว่างแนว
* กล้ามเนื้อทราพีเซียส ยึดเกาะกับ *แนวด้านบน* (superior lip) และเห็นปุ่มกระดูกขรุขระซึ่งเป็นที่ยึดเกาะของเอ็นของจุดเกาะปลายของส่วนล่างของกล้ามเนื้อนี้
* กล้ามเนื้อเดลทอยด์ ยึดเกาะกับตลอดความยาวของ *แนวด้านล่าง* (inferior lip)
* *ช่องระหว่างแนว* อยู่ใต้ชั้นผิวหนัง และบางส่วนคลุมด้วยใยของเอ็นของกล้ามเนื้อเหล่านี้
และ *ขอบด้านข้าง* (lateral border) หรือฐาน เป็นขอบที่สั้นที่สุด มีลักษณะเว้าเล็กน้อย ขอบของมันหนาและกลม ด้านบนเชื่อมต่อกับพื้นผิวด้านล่างของอโครเมียน และด้านล่างเชื่อมต่อกับคอกระดูกสะบัก (neck of the scapula) เกิดเป็นขอบเขตด้านใกล้กลางของรอยเว้าใหญ่ของกระดูกสะบัก (great scapular notch) ซึ่งเชื่อมระหว่างแอ่งเหนือและใต้แนวสันกระดูกสะบัก

## ภาพอื่นๆ

ไฟล์:Orientation.PNG|ตำแหน่งของแนวสันกระดูกสะบัก ประมาณ T3


## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*  - "Superficial layer of the extrinsic muscles of the back."
* Anatomy at Dartmouth shoulder/bones/bones3

หมวดหมู่:ไหล่
ปุ่มกระดูกหัวไหล่

**อโครเมียน โพรเซส** () หรือย่อว่า **อโครเมียน** () หรือ **ปุ่มกระดูกหัวไหล่** เป็นลักษณะทางกายวิภาคของกระดูกสะบัก (scapula)

## ในมนุษย์
อโครเมียน โพรเซสต่อเนื่องกับแนวสันกระดูกสะบัก (scapular spine) และมีลักษณะเป็นตะขอยื่นไปทางด้านหน้า อโครเมียนมีข้อต่อกับกระดูกไหปลาร้า เกิดเป็นข้อต่ออโครมิโอคลาวิคิวลาร์ (acromioclavicular joint)

อโครเมียนเป็นจุดยอดสุดของไหล่ มีลักษณะเป็นส่วนยื่นขนาดใหญ่ รูปสามเหลี่ยมหรือรูปขอบขนาน แบนจากด้านหลังมาด้านหน้า ยื่นในแนวออกด้านข้างลำตัว แล้วจึงโค้งมาด้านหน้าและขึ้นด้านบน เพื่อยื่นออกมาหาแอ่งกลีนอยด์ (glenoid cavity)

### พื้นผิว
อโครเมียน โพรเซสมี 2 พื้นผิว ได้แก่
* *พื้นผิวด้านบน* ยื่นขึ้นทางด้านบน ทางด้านหลัง และทางด้านข้างลำตัว มีลักษณะนูน ขรุขระ และเป็นที่ยึดเกาะของใยบางส่วนของกล้ามเนื้อเดลทอยด์ ขอบเขตทั้งหมดอยู่ใต้ชั้นผิวหนัง
* *พื้นผิวด้านล่าง* มีลักษณะเรียบ และเว้า

### ขอบเขต
อโครเมียน โพรเซส มี 2 ขอบเขต ได้แก่
* *ขอบเขตด้านข้าง* มีลักษณะหนา และไม่สม่ำเสมอ เป็น 3 หรือ 4 ปุ่มกระดูกที่เป็นจุดเกาะต้นของเอ็นกล้ามเนื้อเดลทอยด์
* *ขอบเขตด้านใกล้กลาง* สั้นกว่าขอบเขตด้านข้าง มีลักษณะเว้า เป็นจุดเกาะของส่วนของกล้ามเนื้อทราพีเซียส และประมาณบริเวณศูนย์กลางเป็นพื้นผิวขนาดเล็ก รูปไข่ เป็นข้อต่อกับปลายด้านกระดูกสะบัก (หรือปลายอโครเมียน) ของกระดูกไหปลาร้า

## ในสัตว์ชนิดอื่น
อโครเมียน โพรเซสของค้างคาว (สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ในอันดับค้างคาว (Chiroptera)) จะมีลักษณะยาวกว่าของมนุษย์

## ภาพอื่นๆ

 Image:Shoulder joint.svg|รูปวาดแสดงข้อต่อของส่วนไหล่
 Image:Shoulder joint back-en.svg|รูปวาดแสดงข้อต่อของส่วนไหล่
Image:Gray326.png|ไหล่ซ้ายและข้อต่ออโครมิโอคลาวิคิวลาร์ แสดงเอ็นต่างๆของบริเวณไหล่
 Image:Gray409.png|กล้ามเนื้อต่างๆ ที่เชื่อมรยางค์บนและกระดูกสันหลัง
 Image:Human arm bones diagram.svg|แผนภาพแสดงกระดูกแขนของมนุษย์


## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Bioweb at UWLAX aplab 
* Anatomy at Dartmouth shoulder/selftests/surface2

หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของสัตว์
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
เดลี่ เอ็กซ์เพรส

**เดลี่ เอ็กซ์เพรส** () เป็นหนังสือพิมพ์รายวันภาษาอังกฤษขนาดแทบลอยด์ในประเทศไทย ที่ผลิตเนื้อหาแบ่งเป็นรูปเล่มใหม่ ซึ่งแยกมาจากหนังสือพิมพ์ เดอะ เนชั่น โดยเริ่มออกฉบับปฐมฤกษ์เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2551 มีจำนวนพิมพ์วันละ 100,000 ฉบับ มีรายได้หลักจากการโฆษณาเพียงทางเดียว ตั้งกลุ่มผู้อ่านเป้าหมายที่มีรายได้สูง นักเดินทาง และพนักงานบริษัท ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ซึ่งเป็นกลุ่มเป้าหมายหลักของกลุ่มลูกค้าที่ซื้อพื้นที่โฆษณา โดยแบ่งวิธีการเข้าถึงผู้อ่านเป็นสองส่วน ประกอบด้วย
* แจกฟรีตามโรงแรม ศูนย์การค้า สถานีรถไฟฟ้า อาคารสำนักงาน และสถานที่ท่องเที่ยวในกรุงเทพมหานคร
* เป็นเล่มแทรกไปในหนังสือพิมพ์เดอะเนชั่น พร้อมกันนั้นก็ได้ปรับเนื้อหาของเดอะเนชั่น ให้เน้นไปที่ข่าวธุรกิจและการเมือง
ทั้งนี้ ในฉบับมีเนื้อหาทั้งสิ้น 4 ส่วน ได้แก่
* **The City** - ข่าวสังคมเมือง
* **The World** - ข่าวต่างประเทศ
* **The Fun** - ข่าววิถีชีวิต และกิจกรรมในสังคมเมือง บันเทิง และศิลปวัฒนธรรม
* **The Sport** - ข่าวกีฬา

ปัจจุบัน (ตั้งแต่วันจันทร์ที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552) เดลี่ เอ็กซ์เพรส เปลี่ยนชื่อเป็น เอ็กซ์พี. (xp.) ปรับหน้ากระดาษเป็นขนาดบรอดชีต พร้อมทั้งยกเลิกการแจกฟรีตามสถานที่ต่าง ๆ ทั้งหมด คงเหลือเป็นเพียงเนื้อหาส่วนหนึ่งของ เดอะ เนชั่น เท่านั้น

## ดูเพิ่ม
* เดอะ เนชั่น

## อ้างอิง
* เดลี่ เอ็กซ์เพรส ทางเลือกใหม่คนอยากอ่านหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษ
* แจกฟรีวันละแสนเล่ม เนชั่น เปิดตัวหนังสือพิมพ์น้องใหม่ "เดลี่ เอ็กซ์เพรส"

## แหล่งข้อมูลอื่น
* หนังสือพิมพ์เดลี่ เอกซ์เพรส 
* อ่านเดลี่ เอ็กซ์เพรสย้อนหลัง 

เดลี่ เอ็กซ์เพรส
เทศบาลตำบลบางเมือง

**เทศบาลตำบลบางเมือง** เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ

## ประวัติ
เทศบาลตำบลบางเมืองเดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลบางเมือง ตั้งอยู่ที่ชั้น 3 ที่ว่าการอำเภอเมืองสมุทรปราการ ถนนสุทธิภิรมย์ ตำบลปากน้ำ โดยได้มีการยกฐานะปรับปรุงขึ้นตามลำดับ เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 มีฐานะเป็นสุขาภิบาล และเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลตามพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลพร้อมสุขาภิบาลอื่น ๆ จำนวน 980 แห่ง 

## อาณาเขต
เขตเทศบาลตำบลบางเมืองมีพื้นที่ประมาณ 15 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดกับเขตเทศบาลตำบลสำโรงเหนือ เขตเทศบาลตำบลด่านสำโรง​ (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) และเขตเทศบาลเมืองบางแก้ว​ (อำเภอบางพลี) มีคลองสำโรงเป็นเส้นแบ่งเขต
* **ทิศตะวันออก** ติดกับเขตเทศบาลตำบลเทพารักษ์และเขตเทศบาลเมืองปากน้ำสมุทรปราการ​ (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) มีคลองบางปิ้งเป็นเส้นแบ่งเขต
* **ทิศใต้** ติดกับเขตเทศบาลเมืองปากน้ำสมุทรปราการและเขตเทศบาลนครสมุทรปราการ​ (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) มีคลองบางปิ้ง และแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างเทศบาลนครสมุทรปราการกับเทศบาลตำบลบางเมืองเป็นเส้นแบ่งเขต
* **ทิศตะวันตก** ติดกับเขตเทศบาลนครสมุทรปราการและเขตเทศบาลตำบลสำโรงเหนือ​ (อำเภอเมืองสมุทรปราการ) มีแบ่งเขตการปกครองระหว่างเทศบาลนครสมุทรปราการกับเทศบาลตำบลบางเมือง และแนวแบ่งเขตการปกครองระหว่างเทศบาลตำบลบางเมืองกับเทศบาลตำบลสำโรงเหนือ เป็นเส้นแบ่งเขต

## สภาพทั่วไป
พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม ไม่มีภูเขา มีลำคลองสำคัญในพื้นที่ ได้แก่ คลองสำโรง คลองบางปิ้ง และคลองมหาวงษ์ ซึ่งเดิมใช้สำหรับการชลประทานเพื่อการเกษตร แต่ปัจจุบันแนวโน้มการใช้พื้นที่เพื่อการเกษตรลดลง มีการใช้ที่ดินเพื่อการอุตสาหกรรม ที่อยู่อาศัย และพาณิชยกรรมเพิ่มมากขึ้น โดยจะเห็นว่ามีการก่อสร้างที่อยู่อาศัย อาคาร สถานที่ทำงาน ร้านอาหาร และสถานบริการตลอดจนงานอื่น ๆ อีก มากเป็นผลให้ลำคลองสายหลักมีไว้สำหรับการระบายน้ำเพื่อป้องกันน้ำท่วมเท่านั้น

## สถานที่สำคัญ
* วัดบางปิ้ง

## คมนาคม

* ถนนศรีนครินทร์
* ถนนกาญจนาภิเษก(วงแหวนด้านใต้)
* ถนนเทพารักษ์

## อ้างอิง

บางเมือง
บางเมือง
รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์ซ่ง

ราชวงศ์ซ่ง (宋朝; ค.ศ. 960–1279) เป็นราชวงศ์ในประวัติศาสตร์จีน สมัยก่อนหน้า คือ ยุคห้าวงศ์สิบรัฐ (五代十國; ค.ศ. 907–960) สมัยถัดมา คือ ราชวงศ์ยฺเหวียน (元朝; ค.ศ. 1271–1368)

ราชวงศ์ซ่งอาจแบ่งเป็น 2 ช่วง คือ ซ่งเหนือ (北宋; ค.ศ. 960–1127) และซ่งใต้ (南宋; ค.ศ. 1127–1279) โดยเอาการพิชิตจีนเหนือและจีนใต้ของราชวงศ์จิน (金朝; ค.ศ. 1115–1234) เมื่อ ค.ศ. 1127 อันเป็นเหตุให้ซ่งต้องเปลี่ยนเมืองหลวงจากเปี้ยนจิง (汴京) ในภาคเหนือ ลงไปยังหลินอัน (臨安) ในภาคใต้ เป็นจุดแบ่ง

จ้าว ควงอิ้น ขุนพลแห่งราชวงศ์โจวยุคหลัง (後周) แย่งชิงราชสมบัติจากไฉ จงซฺวิ่น (柴宗訓) ยุวกษัตริย์ราชวงศ์โจว แล้วก่อตั้งราชวงศ์ซ่งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 960 ลูกหลานของเขาขึ้นเป็นจักรพรรดิสืบราชสมบัติต่อมาอีก 17 พระองค์ จึงสิ้นราชวงศ์ซ่ง รวมกษัตริย์ราชวงศ์นี้ทั้งสิ้น 18 พระองค์ แบ่งเป็นจักรพรรดิราชวงศ์ซ่งเหนือ 9 พระองค์ และซ่งใต้อีก 9 พระองค์ ทุกพระองค์ใช้ชื่อสกุลว่า "จ้าว" (趙)

เบื้องล่างนี้ คือ รายพระนามจักรพรรดิทุกพระองค์ของราชวงศ์ซ่ง ประกอบด้วย ชื่อวัดประจำรัชกาล, พระนามประจำพระองค์ (ชื่อตัว), พระนามที่ได้รับหลังสิ้นพระชนม์, และชื่อรัชศก

## รายพระนาม

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 

หมวดหมู่:รายชื่อชาวจีน
เม็กเรซ อัลเบริช

**เม็กเรซ อัลเบริช** แห่งดาวเดลต้า  () ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นหนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7

## ประวัติตามท้องเรื่อง
หนึ่งในองครักษ์คนสนิทของฮิลด้า มีความเฉลียวฉลาดจนได้รับการยกย่องจากผู้คนว่าเป็นอัจฉริยะแห่งแอสการ์ด สวมก็อดโร้บรูปหัวกะโหลกกับกระดูกไขว้ที่ถูกทับถมด้วยผลึกสีม่วง ใช้ดาบเพลิงเป็นอาวุธ และมีท่า *อเมทิสต์ ชีลด์* กับ *เนเชอร์ยูลิตี้* เป็นท่าไม้ตาย อัลเบริคคิดวางแผนที่จะครอบครองดาบบัลมังก์ สังหารฮิลด้า และสถาปนาตนเองขึ้นเป็นผู้ครองโลก เพราะเขาไม่ได้จงรักภักดีกับฮิลด้าเหมือนกับก็อดวอริเออร์คนอื่นๆ หากแต่เป็นคนที่มีความทะเยอทะยานในอำนาจ สามารถทำได้ทุกวิถีทางเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย แต่ในการต่อสู้กับเหล่าเซนต์แห่งอาเทน่า ถึงแม้ว่าอัลเบริคจะใช้เล่ห์เหลี่ยมจนสามารถจัดการกับมารีน เซย่า และเฮียวกะได้ สุดท้ายเขาก็ต้องจบชีวิตลงด้วยพลังหมัดของชิริว ที่เป็นลูกศิษย์ของโดโกแห่งเขาโกโรโฮ ผู้เคยเอาชนะอัลเบริคที่ 13 บรรพบุรุษของเขามาได้ในอดีต (พากย์เสียงโดย ชิเงรุ นากาฮาระ)

## บทบาท
อัลเบริช อัจฉริยะแห่งแอสการ์ด เขาเป็นบุคคลที่มีความเฉลียวฉลาดที่สุดในแอสการ์ด และเป็นคนที่มีความมั่นใจในตนเองสูงมาก ที่สำคัญยังเป็นคนที่มักใหญ่ใฝ่สูงอีกด้วย เขาวางแผนชั่วร้ายที่จะยึดครองดาบบัลมัง สังหารฮิลด้า และตั้งตนขึ้นเป็นผู้ครอบครองโลกเสียเอง

อัลเบริช จัดได้ว่าเป็นศัตรูที่น่ากลัวคนหนึ่งของพวกเซย่า เนื่องจากมีความพร้อมไปด้วยปัญญา รูปแบบการต่อสู้ และท่าไม้ตายของเขา ซึ่งสามารถควบคุมธรรมชาติได้ เขาเล่นงานพวกเซย่าได้หมอบเลยทีเดียว สุดท้ายเขาก็จบชีวิตลงด้วยฝีมือของชิริว เหมือกับที่บรรพบุรุษของเขาเคยพ่ายแพ้แก่ผู้เฒ่าแห่งเขาโกโรโฮ ขณะออกเดินทางเพื่อฝึกวิชา 

### ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด
เขาจัดการเซย่า เฮียวกะและมารีน จนต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสแต่ก็ต้องพ้ายแพ้ด้วยพลังของชิริว แต่ชิริวก็มีอาการสาหัสเหมือนกัน

## อ้างอิง

* ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม

หมวดหมู่:ก็อดวอริเออร์แห่งแอสการ์ด
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นองครักษ์
จักรพรรดิไทโช

**สมเด็จพระจักรพรรดิโยชิฮิโตะ** () พระสมัญญานามว่า **จักรพรรดิไทโช** (; 31 สิงหาคม ค.ศ. 1879 – 25 ธันวาคม ค.ศ. 1926) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นพระองค์ที่ 123 และเป็นพระองค์ที่ 2 ที่ปกครองจักรวรรดิญี่ปุ่น

## พระราชประวัติ
สมเด็จพระจักรพรรดิไทโชมีพระนามจริงว่า **เจ้าชายโยชิฮิโตะ** เสด็จพระราชสมภพที่พระราชวังอโอยามะ กรุงโตเกียว เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเมจิ ที่พระราชสมภพแต่พระสนมนารูโกะ เนื่องจากเป็นพระราชโอรสพระองค์เดียว ทำให้พระองค์ได้รับการอภิบาลจากจักรพรรดินีโชเก็ง พระอัครมเหสี ภายหลังประสูติได้ 6 วัน ทรงได้รับราชทินนามเป็น *ฮารุโนะมิยะ* (明宮) เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2422 เจ้าฮารุมีพระวรกายอ่อนแอมาตั้งแต่ประสูติ ด้วยสาเหตุทางพันธุกรรมจากพระราชบิดา ก่อนหน้าที่พระองค์จะประสูติ พระเชษฐาและพระเชษฐภคินีของพระองค์ได้สิ้นพระชนม์ไปก่อนถึง 4 พระองค์ โดย 2 พระองค์แท้งในครรภ์และ 2 พระองค์สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทารก

[thumb|left|320px|จักรพรรดิเมจิและจักรพรรดินีโชเก็งและมกุฎราชกุมารโยชิฮิโตะ พร้อมด้วยเหล่าพระสนม ที่[สวนสาธารณะอะซุกะยะมะ|สวนอะซุกะยะมะ]]

เมื่อพระองค์พระชนมายุได้ 5 พรรษา พระองค์ต้องประทับอยู่ที่พระราชวังอะโอะยะมะอย่างสันโดษกับเหล่าข้าราชบริพาร ในแต่ละวันพระองค์ทรงเรียนหนังสือในวิชา การอ่านเขียน, คณิตศาสตร์ และศีลธรรมในช่วงเช้า และกีฬาในช่วงบ่าย แต่พัฒนาการของพระองค์ดำเนินอย่างช้ามาก เนื่องจากพระพลานามัยที่ไม่แข็งแรงและประชวรบ่อย ในปี พ.ศ. 2429 พระองค์เข้ารับการเรียนการสอนร่วมกับเพื่อนร่วมห้องราว 15-20 คนที่ถูกคัดสรรมาจากบรรดาบุตรหลานของเจ้านายชั้นอนุวงศ์และขุนนาง

พระองค์ได้รับประกาศเป็นรัชทายาทเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2430 ในวันคล้ายวันพระประสูติครบ 8 ปีของพระองค์ โดยทรงรับการสถาปนาขึ้นเป็นมกุฎราชกุมารอย่างเป็นทางการในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2430

## ชีวิตส่วนพระองค์
เจ้าชายโยชิฮิโตะ อภิเษกสมรสกับซาดาโกะ คูโจ ต่อมาภายหลังได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเทเม ซึ่งเป็นพระธิดาในมิชิทะกะ คุโจ ซึ่งเป็นคนจากวงศ์ตระกูลฟุจิวะระ มีพระโอรสธิดาทั้งหมด 4 พระองค์

### พระราชบุตร

## สวรรคต
ต้นเดือนธันวาคม พ.ศ. 2469 มีประกาศว่าจักรพรรดิไทโชประชวรด้วยอาการพระปับผาสะบวม และสวรรคตลงด้วยอาการพระหทัยวาย ในเวลา 01.25 น. ของวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2469 ที่พระราชวังฮะยะมะ จังหวัดคะนะกะวะ พระองค์ได้รับการขนานนามว่า จักรพรรดิองค์แรกแห่งโตเกียว

## พระราชอิสริยยศ

* **31 สิงหาคม 1879 – 6 กันยายน 1879**: เจ้าชายโยชิฮิโตะ 
* **6 กันยายน 1879 – 3 พฤศจิกายน 1888**: เจ้าชายโยชิฮิโตะ ฮารุโนะมิยะ
* **3 พฤศจิกายน 1888 – 30 กรกฎาคม 1912**: มกุฏราชกุมารโยชิฮิโตะ
* **30 กรกฎาคม 1912 – 25 ธันวาคม 1926**: สมเด็จพระจักรพรรดิ

### เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย
* 80px เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ (ม.จ.ก.)

## อ้างอิง


หมวดหมู่:โคไตชิ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.จ.ก. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:จอมพลสูงสุด
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:จอมพลแห่งสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
หมวดหมู่:พระราชโอรสในจักรพรรดิญี่ปุ่น
หมวดหมู่:พระราชบุตรในจักรพรรดิเมจิ
มิซาร์ ชิด

**มิซาร์ ซิด แห่งดาวเซต้า** () ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นหนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7

## ประวัติตามท้องเรื่อง
ก็อดวอริเออร์คนแรกที่ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าพวกเซย่า มีฝีมือเป็นที่ 2 รองจากซิกฟรีด สวมก็อดโร้บรูปเสือเขี้ยวดาบสีดำ มีท่าไม้ตายคือ *ไวกิ้ง ไทเกอร์ คลอว์* และ *บลูอิมพัลส์* (พากย์เสียงโดย ยู มิซึชิมะ)

## บทบาท
เขาเป็นคนที่เกิดในตระกูลที่สูงส่งของแคว้นแอสการ์ด และมีพี่ชายฝาแผดอีกหนึ่งคน คือ บั๊ด ทว่าเนื่องจากชาวแอสการ์ดมีความเชื่อว่า คู่ฝาแฝดจะเป็นผู้ทำลายล้างวงศ์ตระกูล ทำให้เกิดอันเหตุน่าเศร้าขึ้นคือ จะมีทารกรอดชีวิตได้เพียงคนเดียวเท่านั้น ทางครอบครัวจึงนำบั๊ดไปทิ้งไว้ในป่า แล้วเลี้ยงดู ชิด เป็นลูกคนเดียวมาตลอด ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว ชิด เองก็รู้มาตลอดว่าตนเองมีพี่ชาย และก็รู้สึกผิดมาตลอดที่เกิดเหตุการณ์เช่นนี้

### ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด
ชิด คือนักรบคนแรกที่เดินทางไปท้าทายพวกเซย่าถึงญี่ปุ่น ความรวดเร็วของหมัด และความร้ายกาจของเขี้ยวเล็บ จัดได้ว่ามีฝีมือไม่เป็นรองใครในแอสการ์ด แต่สุดท้ายแล้วก็ถูกชุนจัดการด้วยท่า เนบิวล่า สตอร์ม จนอยู่ในสภาพ ปางตาย

เขาเข้าปะทะชุนอีกครั้งที่แอสการ์ด ชุนเอาชนะชิดได้แต่กลับถูกบั้ดลอบโจมตี

## อ้างอิง
* ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม

หมวดหมู่:ก็อดวอริเออร์แห่งแอสการ์ด
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นฝาแฝด
อัลกอร์ บั๊ด

**อัลกอร์ บั๊ด แห่งดาวเซต้า ** () ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นก็อดวอริเออร์ที่ไม่ถูกนับรวมอยู่ในกลุ่มก็อดวอริเออร์ทั้ง 7 ต้องแฝงตัวอยู่ในเงาของมิซาร์ ชิด

## ประวัติตามท้องเรื่อง
พี่ชายฝาแฝดของซิด เป็นก็อดวอริเออร์ที่ต้องคอยติดตามและแฝงตัวอยู่ในเงาของซิดมาโดยตลอด สวมก็อดโร้บรูปเสือเขี้ยวดาบสีขาว มีท่าไม้ตายคือ *ชาโดว์ ไวกิ้ง ไทเกอร์ คลอว์* (พากย์เสียงโดย ยู มิซึชิมะ)

## บทบาท
ตระกูลขุนนางอับดับต้นๆของแอสการ์ด ได้ให้กำเนิดบุตรชายที่เป็นลูกแฝด มีเรื่องเล่าว่า"คู่ฝาแฝดจะเป็นผู้ทำลายล้างวงศ์ตระกูล" ที่ตนเป็นพี่ถูกนำไปทิ้ง จนถูกคู่พ่อแม่ยากจนเก็บมาเลี้ยง ซึ่งตนที่ไม่รู้ก็ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข แต่วันหนึ่งสมัยเด็ก พอรู้ว่าพบน้องชายที่อยู่อย่างมีคววามสุขกับพ่อแม่แท้ๆ จึงเกิดแค้น ก็สาปแช่งชะตากรรมของตนตลอดมา จึงหมั่นฝึกฝน และสาบานไว้ว่า จะต้องอยู่เหนือน้องชายให้ได้ แต่ผลคือ เป็นเพียงแค่เงาติดตามของน้องชายเท่านั้น

### ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด
ตนช่วยน้องทำร้ายอันเดบารัน พอพวกเซนต์บุกมา ตนแอบตามดูศึกษาการสู้ หลังน้องชายฝาแฝดของเขาแพ้ให้กับชุน จึงลอบโจมตีชุน แต่ไชน่าก็เข้ามาช่วยชุนไว้ได้ทันเวลา จากนั้น ฟีนิกซ์ อิคคิ ก็ปรากฏตัวขึ้น จึงสู้กัน ตนจึงบอกอดีตของตน แต่ตนถูกหมัดมายาฟีนิกส์ของอิคคิ ปั่นหัวว่าฆ่าน้องตามหวัง กับถูกอิคคิเตือนสติว่าแท้จริงตนรักน้องเหมือนกัน จนสู้แพ้อิคคิ แต่ชิดที่ใกล้ตายล็อกตัวอิคคิขอให้ตนรีบฆ่าอิคคิ ก่อนซิดตายได้บอกว่ารู้เรื่องตนมาตลอด กับพ่อแม่ไม่เคยลืมตน แต่ตนไม่กล้าทำ ซิดทนอาการบาดเจ็บไม่ไหวจึงล้มตายไป ตนเสียใจกับลังเล อิคคิเตือนสติจนเข้าใจ ตนใกล้ตตายแบกนศพซิดไปฝังนอกวังอย่างมีเกียรติ โดยภาวนาให้ตนกับน้องกลับมาเกิดใหม่แอสการ์ดเป็นพี่น้องกันอีกที โดยไม่ต้องถูกพรัดพรากจากกัน จากนั้นไม่นานตนก็ทนพิษแผลไม่ไหวจนหมดแรงตายตามน้องชายไป

## อ้างอิง
* ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม 

หมวดหมู่:ก็อดวอริเออร์แห่งแอสการ์ด
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นฝาแฝด
โพลาริส ฮิลด้า

**โพลาริส ฮิลด้า** () ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นเทพีผู้ปกปักษ์ดินแดนแอสการ์ด

## ประวัติตามท้องเรื่อง
หญิงสาวผู้เป็นตัวแทนของเทพโอดิน ทำหน้าที่ดูแลดินแดนแอสการ์ด เป็นคนมีจิตใจดีงามและเป็นที่รักใคร่ของผู้คน เธอจะคอยสวดภาวนาแก่เทพโอดินทุกวันเพื่อไม่ให้น้ำแข็งขั้วโลกละลายลงมาท่วมโลก แต่เมื่อฮิลด้าถูกเจ้าสมุทรโพไซดอนสวมแหวนทองคำต้องสาป นีเบลลุงเงิน เธอก็ถูกพลังมารเข้าครอบงำจนกลายเป็นเทพีแห่งความชั่วร้าย จากนั้นเธอก็เลิกสวดภาวนาแก่เทพโอดิน และได้เรียกก็อดวอริเออร์ทั้ง 7 แห่งตำนานแอสการ์ดให้มารวมตัวกัน หมายกำจัดอาเทน่าและเข้าครอบครองโลกมนุษย์ (พากย์เสียงโดย มิตสึโกะ โฮริเอะ)

### ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด
ฮิลด้า เสมือนตัวแทนของเทพโอดีน ทำหน้าที่เป็นผู้ปกครองสูงสุด แห่งแคว้นแอสการ์ด เธอเป็นผู้ที่มีจิตใจดีงาม และเป็นที่รักใครของประชาชนทั่วไป ภายหลังถูกโพไซดอนสวมแหวนพสุธาต้องสาป "นิเบอลุง" เพื่อใช้เป็นเครื่องมือในการทำลายล้างแซงทัวรี่ และอาเทน่า เพื่อยึดครองโลกเป็นของตน วิธีเดียวทีจะช่วยเธอได้ ก็คือ ต้องรวบรวมโอดีนแซฟไฟร์ ทั้ง 7 เม็ด เพื่อขอยืมพลังจากดาบบัลมังของเทพโอดีน มาทำลายแหวนพสุธา

## อ้างอิง
* ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม

หมวดหมู่:ตัวละครในเซนต์เซย์ย่า
หมวดหมู่:ชาวแอสการ์ด (เซนต์เซย์ย่า)
หมวดหมู่:ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
จะงอยบ่า

**โคราคอยด์ โพรเซส** () หรือ **จะงอยบ่า** เป็นโครงสร้างคล้ายตะขอยื่นออกมาจากกระดูกสะบักชี้ไปทางด้านหน้า คำว่า *โคราคอยด์* มีรากศัพท์มาจากภาษากรีก แปลว่า ลักษณะคล้ายจะงอยปากนกกาเรเวน (*Korax* แปลว่า นกการาเวน)

## จุดเกาะ
โคราคอยด์ โพรเซสเป็นจุดเกาะของโครงสร้างหลายส่วน
* กล้ามเนื้อเพคทอราลิส ไมเนอร์ (pectoralis minor muscle) ไปยังกระดูกซี่โครงซี่ที่ 3 ถึง 5
* ปลายจุดเกาะด้านสั้นของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ (short head of biceps brachii muscle) ไปยังปุ่มนูนเรเดียส (radial tuberosity)
* กล้ามเนื้อคอราโคเบรเคียลิส (coracobrachialis muscle) ไปยังกระดูกต้นแขนบริเวณใกล้กลาง
* เอ็นคอราโคคลาวิคิวลาร์ (coracoclavicular ligament) ไปยังกระดูกไหปลาร้า (สร้างขึ้นมาจากเอ็นโคนอยด์ (conoid ligament) และเอ็นทราปีซอยด์ (trapezoid ligament))
* เอ็นคอราโคอโครเมียล (coracoacromial ligament) ไปยังอโครเมียน (acromion)

## โครงสร้าง
โคราคอยด์ โพรเซสเป็นส่วนยื่นหนา โค้ง ยึดติดกับฐานกว้างของส่วนบนของคอกระดูกสะบัก (neck of the scapula) โดยชี้ออกไปในทางขึ้นด้านบนและทิศเข้าสู่กลางลำตัว แล้วมีจึงขนาดเล็กลง และเปลี่ยนทิศทางโดยชี้ไปทางด้านหน้าและออกด้านข้างลำตัว

*ส่วนขาขึ้น* (ascending portion) ซึ่งมีลักษณะแบนลงจากหน้าไปหลัง ด้านหน้ามีพื้นผิวเรียบเว้า ข้ามส่วนที่กล้ามเนื้อใต้กระดูกสะบัก (Subscapularis) ผ่าน

*ส่วนแนวนอน* (horizontal portion) ซึ่งมีลักษณะแบนลงจากส่วนบนลงไปด้านล่าง พื้นผิวด้านบนนูนและไม่สม่ำเสมอ และเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อเพคทอราลิส ไมเนอร์ พื้นผิวด้านใต้เรียบ ขอบด้านใกล้กลางและด้านข้างขรุขระ ส่วนต้นเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อเพคทอราลิส ไมเนอร์ ส่วนต่อมาเป็นจุดเกาะของเอ็นคอราโคอโครเมียล (coracoacromial ligament) ส่วนยอดโอบโดยเอ็นร่วม (conjoined tendon) ของจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อคอราโคเบรเคียลิส (Coracobrachialis) และปลายจุดเกาะด้านสั้นของกล้ามเนื้อไบเซ็ปส์ เบรคิไอ และให้จุดยึดเกาะกับพังผืดคอราโคคลาวิคิวลาร์ (coracoclavicular fascia)

ส่วนใกล้กลางของรากของโคราคอยด์ โพราเซสเป็นรอยประทับขรุขระสำหรับจุดเกาะของเอ็นโคนอยด์ และบนผิวบนของส่วนแนวนอนเป็นสันยกขึ้นเป็นจุดเกาะของเอ็นทราปีซอยด์

## ความสำคัญทางคลินิก
โคราคอยด์ โพรเซสนั้นสามารถคลำได้จากผิวหนังใต้ปลายด้านนอกของกระดูกไหปลาร้า เป็นจุดสำคัญในการป้องกันความเสียหายของประสาทและหลอดเลือด เพราะโครงสร้างทางประสาทและหลอดเลือดที่สำคัญจะเข้าสู่รยางค์บนในด้านใกล้กลาง (medial) ต่อโคราคอยด์ โพรเซส ดังนั้นศัลยแพทย์จึงหลีกเลี่ยงบริเวณดังกล่าว และผ่าตัดบริเวณไหล่ทางด้านข้างลำตัว (lateral) ต่อโคราคอยด์ โพรเซส

## ในสัตว์ชนิดอื่นๆ
ในนกและสัตว์เลื้อยคลาน โคราคอยด์แยกเป็นกระดูกอีกชิ้นหนึ่ง

## ภาพอื่นๆ

 Image:Gray327.png|ข้อต่อกลีโนฮิวเมอรัลของไหล่ขวา
 Image:Gray328.png|แอ่งกลีนอยด์กระดูกสะบักข้างขวา
 Image:Gray411.png|กล้ามเนื้อชั้นลึกของอกและด้านหน้าแขน และขอบเขตของรักแร้
 Image:Human arm bones diagram.svg|แผนภาพแสดงกระดูกแขนของมนุษย์


## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Bioweb at UWLAX aplab 
* Anatomy at PSU skel/scapula2 

หมวดหมู่:ไหล่
ขอบด้านข้างของกระดูกสะบัก

**ขอบด้านข้างของกระดูกสะบัก** หรือ **ขอบด้านรักแร้ของกระดูกสะบัก** เป็นขอบที่หนาที่สุดในบรรดาขอบทั้งสามของกระดูกสะบัก เริ่มจากด้านบนของของล่างของแอ่งกลีนอยด์ (glenoid cavity) และวิ่งมาในแนวเฉียงลงและไปทางด้านหลังไปยังมุมด้านล่างของกระดูกสะบัก (inferior angle)

ด้านล่างของแอ่งกลีนอยด์เป็นรอยประทับขรุขระเรียกว่า ปุ่มใต้แอ่งกลีนอยด์ (infraglenoid tuberosity) ยาวประมาณ 2.5 เซนติเมตร ซึ่งเป็นจุดเกาะของปลายจุดเกาะต้นด้านยาว (long head) ของกล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรคิไอ (triceps brachii) ด้านหน้าของปุ่มนี้เป็นร่องแนวนอน ซึ่งกว้างไปถึงด้านล่าง 1/3 ของขอบนี้ เป็นจุดเกาะต้นของส่วนของกล้ามเนื้อใต้กระดูกสะบัก (Subscapularis)

ด้านล่าง 1/3 (inferior third) มีลักษณะบางและแหลม ด้านหลังเป็นจุดเกาะของใยกล้ามเนื้อบางใยของกล้ามเนื้อเทเรส เมเจอร์ (Teres major) และด้านหน้าเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อใต้กระดูกสะบัก (Subscapularis)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*  ()
* Anatomy at Dartmouth shoulder/bones/bones2 

หมวดหมู่:ไหล่
ขอบด้านบนของกระดูกสะบัก

**ขอบด้านบนของกระดูกสะบัก** () เป็นขอบที่สั้นและบางที่สุดที่บรรดาขอบกระดูกสะบักทั้งสาม มีลักษณะเว้า เชื่อมตั้งแต่มุมด้านบนของกระดูกสะบัก (medial angle) ไปยังฐานของโคราคอยด์ โพรเซส (coracoid process)

ที่ส่วนด้านข้างลำตัวของขอบนี้มีลักษณะลึก เป็นร่องรูปครึ่งวงกลม เรียกว่า รอยเว้าเหนือแนวสันกระดูกสะบัก (scapular notch) โดยมีฐานของโคราคอยด์โพรเซสเป็นส่วนประกอบหนึ่งที่ประกอบขึ้นเป็นร่องนี้ รอยเว้านี้จะถูกคลุมด้านบนปิดด้วยเอ็นซุพีเรียร์ทรานสเวิร์ส (superior transverse ligament) กลายเป็นช่องซึ่งให้เส้นประสาทเหนือกระดูกสะบัก (suprascapular nerve) (แต่หลอดเลือดแดงเหนือกระดูกสะบักไม่วิ่งผ่านช่องนี้) ในบางครั้งเอ็นนี้จะเปลี่ยนเป็นกระดูก

ส่วนที่ติดกันของขอบด้านบนของกระดูกสะบักเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อโอโมไฮออยด์ (Omohyoideus)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Anatomy at Dartmouth shoulder/bones/bones2 

หมวดหมู่:ไหล่
สมเด็จพระจักรพรรดิเฮเซ

**สมเด็จพระจักรพรรดิเฮเซ** สามารถหมายถึง
*สมเด็จพระจักรพรรดิเฮเซ (อะเตะ) (平城天皇, Heizei-tennō หรือ Heijō-tennō, ค.ศ. 774 - ค.ศ. 824)  สมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์ที่ 51 ของญี่ปุ่น ในยุคเฮอัง ระหว่างปี ค.ศ. 806 - ค.ศ. 809 มีพระนามเดิมว่า อะเตะ (Ate)
*สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์ปัจจุบันของญี่ปุ่น แห่งยุคเฮเซ (「平成」, Heisei, 平成?)
วันสตรีสากล

**วันสตรีสากล ** () เป็นการเฉลิมฉลองในวันที่ 8 มีนาคมของทุกปีทั่วโลก และเป็นจุดสำคัญในการเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิสตรี

หลังพรรคสังคมนิยมอเมริกันจัดงานวันสตรีขึ้นในนิวยอร์กซิตีเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 1909 ผู้แทนชาวเยอรมัน คลารา เซตคิน, เคท ดันเกอร์, พอลา เธียด และคนอื่น ๆ ได้เสนอแก่งานสัมมนาสตรีสังคมนิยมสากล ปี 1910 ให้มี "วันสตรีเป็นพิเศษ" จัดขึ้นในทุก ๆ ปี ภายหลังสตรีจำนวนมากทุกข์ทนภายใต้การปกครองของโซเวียตรัสเซียในปี 1917 วันที่ 8 มีนาคม ได้กลายเป็นวันหยุดทางการของที่นั่น นับแต่นั้นมา วันสตรีได้เป็นที่เฉลิมฉลองในบรรดากลุ่มเรียกร้องสังคมนิยมและประเทศคอมมิวนิสต์จนกระทั่งในราวปี 1967 ที่ซึ่งกลุ่มเรียกร้องสิทธิสตรีได้เริ่มนำวันนี้มาใช้ สหประชาชาติได้เริ่มฉลองวันสตรีสากลครั้งแรกในปี 1977

## ประวัติ
### จุดเริ่มต้น

กิจกรรมวันสตรีที่ได้รับการรายงานครั้งแรก ซึ่งเรียกว่า "วันสตรี" (Woman's Day)  จัดขึ้นเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1909 ในนครนิวยอร์ก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สิทธิสตรี
หมวดหมู่:ผู้หญิง
หมวดหมู่:วันสหประชาชาติ
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนมีนาคม
ฟืม

right|thumb|230px|ช่างทอญี่ปุ่นกำลังทอผ้า มือซ้ายจับอยู่ที่ฟืม ซึ่งห้อยจากเชือกติดกระบอกไม้ไผ่ด้านบน ภาพพิมพ์ไม้ของ Yanagawa Shigenobu, ค.ศ. 1825-1832
**ฟืม** เป็นอุปกรณ์อย่างหนึ่งในการทอผ้า ประกอบด้วยซี่แนวตั้งวางเรียงกัน อยู่ในกรอบไม้ ใช้สำหรับกระทบเส้นด้ายพุ่งให้ชิดเป็นระเบียบ หากไม่มีฟืมแล้ว ไม่สามารถทอผ้าให้เป็นผืนได้เลย โดยเฉพาะผ้าที่มีความกว้างและมีเส้นด้ายที่เล็กละเอียด

ฟืมสำหรับทอผ้าไหม หรือเส้นด้ายที่ละเอียด จะมีซี่ฟันถี่ ส่วนฟืมสำหรับทอผ้าฝ้าย หรือเส้นด้ายขนาดใหญ่ จะมีฟันฟืม หรือฟันหวีที่ห่าง ตามขนาดของเส้นด้าย ในอดีตฟันฟืม หรือซี่ฟืมทำด้วยไม้ แต่การทอผ้าด้วยกี่พื้นเมืองทั่วไปในปัจจุบันนิยมใช้ฟันฟืมที่เป็นโลหะ เพราะมีความแข็งแรง และทนทานสูง ส่วนเครื่องทอผ้าในโรงงานอุตสาหกรรมจะใช้ฟืมโลหะทั้งสิ้น

สำหรับการทอผ้าหน้าแคบ หรือการทอด้วยกี่เอวอาจไม่จำเป็นต้องใช้ฟืม แต่มีวัสดุสำหรับตีแนวด้ายพุ่งให้ชิดเป็นแนวแทน

ในการทอผ้านั้น ฟืมจะถูกร้อยด้ายยืนเข้าไปตั้งแต่แรกก่อนจะทอ เรียกว่า ร้อยรูฟืม ความตึงของเส้นด้ายยืนจะช่วยพยุงน้ำหนักของฟืมเอาไว้ 

หมวดหมู่:การทอผ้า
โคซูเกะ ฟูจิชิมะ

**โคซูเกะ ฟูจิชิมะ** (; เกิด 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2507 ที่จังหวัดชิบะ) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น

## ผลงาน

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 


หมวดหมู่:นักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ศิลปินมังงะ
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชิบะ
หากหัวใจยังรักควาย

**หากหัวใจยังรักควาย** เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 16 ของวงคาราบาว วางจำหน่ายเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2538 หลังจากวางจำหน่ายอัลบั้มชุดแจกกล้วยเพียง 4 เดือน ผลิตและวางจำหน่ายโดยค่ายเพลงกระบือ แอนด์ โค และเป็นการทำเพลงร่วมกันอีกครั้งของสมาชิกวงในยุคคลาสสิกไลน์อัพทั้ง 7 คน มีเพลงดัง เช่น "หลงวัฒน์", "กีตาร์คิงส์", "สามช่าคาราบาว" เป็นต้น แต่มีเพลงที่ถูก กบว. สั่งห้ามออกอากาศ คือ "อองซานซูจี", "บุญหมา" และ "เต้าหู้ยี้"

## ประวัติ
วงคาราบาวริเริ่มโครงการฉลอง 15 ปีของวงเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยยืนยง โอภากุล หัวหน้าวง ได้นัดอดีตสมาชิกวงในยุคคลาสสิกไลน์อัพที่ออกจากวงไปแล้วมาร่วมทำงานเฉพาะกิจ ก่อนจะเริ่มบันทึกเสียงอัลบั้มชุดใหม่ในวันที่ 20 สิงหาคม ภายหลังจากวงวางจำหน่ายอัลบั้มแจกกล้วยเมื่อเดือนเดียวกันเสร็จสิ้นแล้ว โดยจากเดิมที่ทำไว้ทั้งหมด 22 เพลง วงได้คัดออก 2 เพลง เหลือมาผลิตผลงานจริง 20 เพลง การบันทึกเสียงเสร็จสมบูรณ์เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม และวางจำหน่ายในเดือนเดียวกัน แนวเพลงส่วนใหญ่ในอัลบั้มนี้จะเป็นแนวเพลงเพื่อชีวิตผสมกับดนตรีร็อก และบางเพลงมีแนวดนตรีรำวงผสม เช่น "กีตาร์คิงส์" เป็นต้น

## คอนเสิร์ต

* ทัวร์คอนเสิร์ต 15 ปี คาราบาว
* คอนเสิร์ตปิดทองหลังพระ

## รายชื่อเพลง
อัลบั้มนี้แบ่งออกเป็น 2 ชุด ชุดละ 10 เพลง ดังนี้ (เพลงที่มีเครื่องหมาย 25pxคือเพลงที่ถูกห้ามออกอากาศ)

ชุดที่ 2 (เพลงที่ 11 - 20)

## สมาชิก

# ยืนยง โอภากุล (แอ๊ด) : นักร้องนำ, กีตาร์
# เกริกกำพล ประถมปัทมะ (อ๊อด) : กีตาร์เบส, ร้องประสาน
# เทียรี่ เมฆวัฒนา (เทียรี่) : กีตาร์, ร้องประสาน, ร้องนำ (เพลง "สามช่าคาราบาว")
# อำนาจ ลูกจันทร์ (เป้า) : กลอง, ร้องประสาน
# ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี (อ.ธนิสร์) : เพอร์เคสชั่น, คีย์บอร์ด
# กีรติ พรหมสาขา ณ สกลนคร (เขียว) : กีตาร์
# ปรีชา ชนะภัย (เล็ก) : กีตาร์เบส, ร้องประสาน, ร้องนำ (เพลง "สามช่าคาราบาว")

### สมาชิกรับเชิญ
เนื่องจากอัลบั้มนี้เผยแพร่ห่างจากอัลบั้มที่แล้วไม่มากนัก จึงยังใช้ศิลปินรับเชิญคนเดิม คือ แหลม มอริสัน ซึ่งมาร่วมเล่นกีตาร์ในเพลง "กีตาร์คิงส์"

## ดูเพิ่ม
* คาราบาว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของคาราบาว
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงไทยสากล
จุลมงกุฎ

[right|thumb|280px|จุลมงกุฎของ[เอิร์ลแห่งสหราชอาณาจักร]]
**จุลมงกุฎ** () คือมงกุฎสำหรับผู้มีตำแหน่งรองจากพระมหากษัตริย์ที่มีเครื่องตกแต่งบนวงแหวนโลหะ จุลมงกุฎต่างจากมงกุฎตรงที่ส่วนใหญ่จะไม่มีโค้งเหนือมงกุฎเช่นที่เห็นในมงกุฎเซนต์เอ็ดเวิร์ด คำว่า “Coronet” มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า “Coronete” ที่มาจาก “Co(u)ronne” (Crown) จากคำว่า “Corona” ในภาษาละตินที่แปลว่าพวงหรีด

จุลมงกุฎมิได้หมายความว่าเป็นมงกุฎขนาดเล็กเช่นมงกุฎเพชรพระราชินีนาถวิคตอเรียซึ่งเป็นมงกุฎขนาดจิ๋ว แต่คำว่า “จุลมงกุฎ” เป็นมงกุฎที่แสดงตำแหน่งของผู้เป็นเจ้าของว่ารองจากพระมหากษัตริย์ ตามธรรมเนียมแล้วเช่นในภาษาเยอรมันของคำว่า “Adelskrone” (มงกุฎของขุนนาง) ใช้สำหรับขุนนางและเจ้าชายหรือเจ้าหญิงในตราอาร์ม แทนที่จะเป็นพระมหากษัตริย์ผู้ที่จะใช้คำว่า “มงกุฎ” (Crown) ซึ่งเป็นคำที่ตามปกติจะใช้กับพระมหากษัตริย์ นอกจากจะเป็นมงกุฎเล็กแล้วก็ยังบอกฐานะหรือตำแหน่งของผู้สวมด้วย ฉะนั้นในภาษาเยอรมันจึงมีคำว่า “Rangkrone” (มงกุฎประจำตำแหน่ง) การเรียก “มงกุฎ” หรือ “จุลมงกุฎ” เป็นการบ่งฐานะอย่างเป็นทางการ แต่ในทางปฏิบัติโดยทั่วไปบางครั้งคำว่า “มงกุฎ” ก็จะใช้เรียกรวม ๆ ระหว่างทั้ง “มงกุฎ” หรือ “จุลมงกุฎ” 

ในสหราชอาณาจักรขุนนางสืบตระกูลจะสวมจุลมงกุฎในโอกาสวันที่มีพระราชพิธีบรมราชาภิเษกซึ่งเป็นโอกาสเดียวเท่านั้นขุนนางจะสวมมงกุฎได้

## อ้างอิง

* A great deal of information about coronets, with illustrations
* Heraldica.org French heraldry
* Illustration of the coat of arms of the Duke of Norfolk, showing the design of coronet 
* Illustration of the coat of arms of the Earl of Annandale and Hartfell, showing the design of coronet
* The Crowns, Coronets and Crests of the Ladies and Knights of the Garter

## ดูเพิ่ม
* พระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร
* มงกุฎ
* พระเกี้ยว

## ระเบียงภาพ


ไฟล์:Phra Kiao at CU Memorial Hall 20081106.jpg|พระเกี้ยว
ไฟล์:Coronet of the British Heir Apparent.svg|จุลมงกุฎเจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์
ไฟล์:Coronet of a Child of the Sovereign.svg|จุลมงกุฎสำหรับเจ้าชายหรือเจ้าหญิงหรือพระราชโอรสหรือธิดาของพระมหากษัตริย์
ไฟล์:Coronet of a Child of the Heir Apparent.svg|จุลมงกุฎสำหรับสำหรับเจ้าชายหรือเจ้าหญิงที่เป็นพระโอรสธิดาของรัชทายาทโดยนิตินัย
ไฟล์:Coronet of a Grandchild of the Sovereign.svg|จุลมงกุฎสำหรับเจ้าชายหรือเจ้าหญิงที่เป็นพระนัดดาของพระมหากษัตริย์
ไฟล์:Coronet of a British Duke.svg|จุลมงกุฎสำหรับตำแหน่งดยุก
ไฟล์:Coronet of a British Marquess.svg|จุลมงกุฎสำหรับตำแหน่งมาควิส
ไฟล์:Coronet of a British Earl.svg|จุลมงกุฎสำหรับตำแหน่งเอิร์ล
ไฟล์:Coronet of a British Viscount.svg|จุลมงกุฎสำหรับตำแหน่งไวท์เคานท์
ไฟล์:Coronet of a British Baron.svg|จุลมงกุฎสำหรับตำแหน่งบารอน
 


*
หมวดหมู่:เครื่องหมายทางการ
นกพญาไฟสีเทา

**นกพญาไฟสีเทา** ( ;ชื่อวิทยาศาสตร์:Pericrocotus divaricatus) เป็นนกอยู่ในวงศ์ย่อย อีกา มีขนาดเล็กมากจนถึงขนาดกลาง ความยาวจากปลายปากจดหาง 20 ซม. มักพบอยู่เป็นฝูง และ อาจพบหากินร่วมกับ นกกินแมลง ชนิดอื่น

นกตัวผู้ หน้าผากและลำตัวด้านล่างสีขาว มีเส้นสีดำลากผ่านตากลางกระหม่อม และท้ายทอยสีดำ โคนขนปีกมีลายแถบสีขาว บางตัวอาจไม่มีลายสีขาวที่กลางปัก ขนหางคู่นอก ส่วนใหญ่เป็นสีขาว ไหล่ และ ขนคลุมหางด้านบน สีเทา 
 
นกตัวเมีย ตั้งแต่ กระหม่อมลงไปถึงท้ายทอย และ ลำตัวด้านล่าง สีเทา บางส่วนของกระหม่อมจะมีสีเข้ม มีแถบสีขาวลากจากหน้าผากผ่านตา และ มีแถบสีดำจางๆบริเวณหน้าผาก

## อ้างอิง

* http://www.zyworld.com/NAKARIN/HTMLashyminivet.htm 

พญาไฟสีเทา
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศอินเดีย
เลิฟแมชีน

**เลิฟแมชีน** (, ) เป็นเพลงซิงเกิลลำดับที่ 7 ของ"มอร์นิงมูซูเมะ" วางจำหน่ายวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2542 ในรูปแบบซีดีขนาด 8 เซนติเมตร

ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 ซิงเกิลนี้ได้รวมเอาไว้ในชุดรวมอัลบั้ม "เออร์ลีซิงเกิลบอกซ์" และในปี พ.ศ. 2548 ได้วางจำหน่ายในรูปแบบของซีดีขนาด 12 เซนติเมตร

"เลิฟแมชีน" ได้สร้างยอดจำหน่ายรวมในประเทศญี่ปุ่นได้ทั้งหมด **1,646,630 ชุด** ซึ่งถือเป็นยอดจำหน่ายเพลงซิงเกิลที่สูงที่สุดในบรรดาทุกเพลงซิงเกิลของมอร์นิงมูซูเมะ

เพลงซิงเกิลนี้เป็นการเปิดตัวของมากิ โกะโต สมาชิกรุ่นที่ 3 และเป็นผลงานสุดท้ายของอายะ อิชิงูโระ ในฐานะสมาชิกมอร์นิงมูซูเมะ

## รายชื่อเพลง
### ซีดี 8 เซนติเมตร
# เลิฟแมชีน – 5:02 นาที
# 21 เซกิ (21世紀) – 4:45 นาที
# เลิฟแมชีน (บรรเลง) – 5:01 นาที

### แผ่นเสียง
* **หน้าเอ**
# เลิฟแมชีน
# เลิฟแมชีน (บรรเลง)
* **หน้าบี**
# เลิฟแมชีน ~อนาล็อกรีมิกซ์~ (Loveマシーン ～Analog Remix～)
# เลิฟแมชีน ~อนาล็อกรีมิกซ์~ (บรรเลง)
# ซีเคร็ตแทร็ก (シークレットトラック)

### ซีดี 12 เซนติเมตร และอัลบั้มใน ''เออร์ลีซิงเกิลบอกซ์''
# เลิฟแมชีน
# 21 เซกิ
# เลิฟแมชีน (บรรเลง)
# เลิฟแมชีน (เออร์ลียูนิชันเวอร์ชัน)

## สมาชิก
**รุ่นที่ 1**
* ยูโกะ นากาซาวะ
* อายะ อิชิงูโระ (ผลงานซิงเกิลสุดท้าย)
* คาโอริ อีดะ
* นัตสึมิ อาเบะ
**รุ่นที่ 2**
* เค ยาซูดะ 
* มาริ ยางูจิ 
* ซายากะ อิจิอิ 
**รุ่นที่ 3**
* มากิ โกะโต (ปรากฏตัวครั้งแรก)

## เลิฟแมชีนในสื่ออื่นๆ
### [[วิดีโอเกม]]
* Just Dance Wii U (Ubisoft, 2014)

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อผลงานของมอร์นิงมูซูเมะ

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:เพลงภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:มอร์นิงมูซูเมะ
หมวดหมู่:เพลงของมอร์นิงมูซูเมะ
โดเบ ซิกฟรีด

**โดเบ ซิกฟรีด แห่งดาวอัลฟา** () ตัวละครจากเรื่องเซนต์เซย่า เป็นหนึ่งในก็อดวอริเออร์ทั้ง 7

## ประวัติตามท้องเรื่อง
ก็อดวอริเออร์ที่มีฝีมือกล้าแข็งที่สุดในเหล่าก็อดวอริเออร์ทั้งเจ็ด  สวมก็อดโร้บรูปมังกร 2 หัว ฟาฟเนียร์ มีท่าไม้ตายคือ *ดราก้อน เบรเวสต์ บลิซซาร์ด* ซิกฟรีดเป็นองครักษ์คนสนิทที่ทำหน้าที่คุ้มครองฮิลด้ามาตั้งแต่สมัยเด็กๆ และได้สาบานว่าจะจงรักภักดีต่อฮิลด้าจนถึงที่สุด เขามีร่างกายอันเป็นอมตะเช่นเดียวกับ ซิกฟรีด ผู้กล้าแห่งยุโรปเหนือในสมัยเทพนิยายที่ได้อาบเลือดของมังกร ทว่าบนร่างกายของเขาก็ยังมีจุดอ่อนเล็กๆ อยู่จุดหนึ่ง ทำให้เซย่ากับชิริว ร่วมมือกันจนสามารถเอาชนะได้ จากนั้นเมื่อได้ล่วงรู้ความจริงว่าโพไซดอนเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลังฮิลด้า เขาจึงมอบโอดีนแซฟไฟร์ของตนเองให้เซย่า และยอมสละชีวิตเพื่อจัดการกับ ไซเรน โซเรนต์ หนึ่งในขุนพลแห่งโพไซดอน (พากย์เสียงโดย อากิระ คามิยะ)

### ภาคอัศวินแห่งแอสการ์ด
ซิกฟรีดเข้าต่อสู้กับชิริวโดยที่ชิริวได้สามารถทำให้จุดอ่อนที่อยู่ตรงหัวใจของซิกฟรีดพอดี เพื่อบอกเซย่า เมื่อความจริงปรากฏ และรู้ว่าโพไซดอน เป็นผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ในครั้งนี้ ซิกฟรีดก็ได้มอบโอดีนแซฟไฟร์ ชิ้นสุดท้ายแก่พวกเซย่า และสละชีวิตตนเองไปพร้อมกับ ไซเรน โซเรนต์ ในที่สุด

## อ้างอิง
* ไทยเซนต์เซย่าดอตคอม

หมวดหมู่:ก็อดวอริเออร์แห่งแอสการ์ด
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นองครักษ์
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความเป็นอมตะ
เจ้าจอมมารดาโหมด

**เจ้าจอมมารดาโหมด** อาจหมายถึง

* เจ้าจอมมารดาโหมด อินทรวิมล ในรัชกาลที่ 4 พระมารดาพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นวิวิธวรรณปรีชา
* เจ้าจอมมารดาโหมด บุนนาค ในรัชกาลที่ 5 พระมารดาพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นไชยาศรีสุริโยภาส
* เจ้าจอมโหมด บุนนาค ในรัชกาลที่ 5
จูเลี่ยน โซโล

**จูเลี่ยน โซโล** ( หมายถึง "เจ้ามหาสมุทร" หรือ "จักรพรรดิแห่งมหาสมุทร") เป็นตัวละครการ์ตูนญี่ปุ่นจากเรื่องเซนต์เซย์ย่า เขาเป็นทายาทมหาเศรษฐีแห่งตระกูลโซโล ผู้ดำเนินกิจการทางทะเลมาหลายชั่วอายุคน ผู้เป็นร่างจุติของ เจ้าสมุทรโพไซดอน ซึ่งโพไซดอนจะเลือกใช้ร่างของคนในตระกูลโซโลเท่านั้นในการลงมาจุติในทุกยุคทุกสมัย 

## บทบาท
ผู้พิทักษ์เสาหลัก เมนเบรดวินเนอร์ เทพเจ้าสมุทรโพไซดอน อดีตคู่ปรับเก่าทำสงครามรบกับอาธีน่าจนพ่ายแพ้กับกลายเป็นผีถูกผนึกในคนโทของอาธีน่า ทุกยุคที่ถูกปลดผนึกทางใดทางนึงจะเลือกไปสิง 1 ในทายาทตระกูลโซโรเจ้าพาณิชย์ทางทะเลของกรีกแบบสุ่มเสมอ แต่ก็แพ้สงครามสุดท้ายถูกขังอยู่ในคนโทตามเดิม ในยุคปัจจุบันช่วงที่คาน่อนคิกแผนก่อกบฏแต่ถูกซากะ(พี่ชายฝาแฝด)ขังอยู่ในแหลมสุนิอ้อน คาน่อนได้พบกับตรีศูลของโพไซดอน กับคาน่อนจึงดึตรีศูลเพราะคิดว่าหาทางหนี แต่หลงไปติดในวิหารโพเซดอน ไปเผลอปลดผนึกตนจากคนโท พอได้ฟังจากคาน่อนเรื่องอาธีน่าจุติ เกิดสงสัย พอรู้ว่าสาเหตุที่กลับมา เพราะทำสงครามกับฮาเดสที่มีความอยากยิ่งกว่าตน จึงสั่งคาน่อนให้เตรียมตัวสร้างกองทัพพร้อมรบ ทางตนก็ไปสิงหลับไหลในตัวจูเลี่ยน โซโร กับกำชับห้ามปลุกจนกว่าจะอายุครบ 16 ปี

### ภาคเจ้าสมุทรโพไซดอน
โพเซดอนได้จับตัวอาเธน่าลงไปยังโลกใต้สมุทร หลักจากนั้นไชน่าเดินทางมาที่วิหารโพเซดอน เขาเกือบฆ่าไชน่าแต่พอเซย่ามาถึงวิหารโพเซดอน เซย่าได้สวมโกลด์คล็อธซาจิทาเรียสแล้วเซย่าก็ยิงศรใส่โปเซดอนหลายทีไร้ผล แต่ชุน เฮียวกะ ไชน่า มาช่วยเป้นโล่กับให้กำลังใจกับคอสโมจนยิงทำให้โพเซดอนตื่นขึ้นโดยสมบูรณ์ แต่ในขณะเดียวกันเซย่าก็ช่วยอาธีน่าได้สำเหร็จ จนทำให้โพไซดอนกลับไปสู่นิทราอีกครั้ง (จูเลี่ยน ก็กลับมาเป็นคนเดิมด้วย) แล้วจากนั้นจูเลี่ยนก็นำมรดกมาเป็นทุนกุศลในบ้านรับเลี้ยงเด็กกำพร้า โดยมีโซเรนเป็นผู้ติดตาม

### ภาคเจ้านรกฮาเดส
จูเลี่ยน โซโลมีบทบาทอีกครั้งในภาคเจ้านรกฮาเดส ขณะที่อยู่ ณ แหลมสุนิอ้อน จู่ ๆ วิญญาณของโพไซดอนก็ได้เข้าสิงร่างของจูเลี่ยน โซโล อีกครั้ง และได้บอกกับไซเรนท์ โซเรนท์ ว่า ได้ส่งโกลด์คล็อธข้ามห้วงจักรวาลที่ผันแปรไปช่วยพวกเซย์ย่า ซึ่งกำลังต่อกรกับทานาทอส ที่เอริเซี่ยน  หลังจากนั้นผีของโพไซดอนก็ได้ไปยังเอริเซี่ยน และนิทราตลอดกาล

หมวดหมู่:มารีนเนอร์แห่งโปเซดอน
หมวดหมู่:ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นเทพเจ้า
หมวดหมู่:ตัวละครชาวกรีก
หมวดหมู่:ตัวละครชาวกรีกในโทรทัศน์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักสู้ด้วยอาวุธด้ามยาวและหอก
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครวัยทีนในอนิเมะและมังงะ
แซนโฮเซ (รัฐแคลิฟอร์เนีย)

thumb|เมืองแซนโฮเซ แคลิฟอร์เนีย
**แซนโฮเซ** () มีชื่ออย่างเป็นทางการคือ **ซิตี้ออฟแซนโฮเซ** (**City of San José**) (; ) เป็นเมืองเศรษฐกิจ วัฒนธรรม และศูนย์กลางของซิลิคอนแวลลีย์ และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในแคลิฟอร์เนียตอนเหนือ (ทั้งประชากรและพื้นที่) มีประชากรประมาณ 1,035,317 คน (ข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2560) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามในรัฐแคลิฟอร์เนีย (รองจากลอสแอนเจลิส และแซนดีเอโก) และเป็นเมืองขนาดใหญ่อันดับสิบในสหรัฐ แซนโฮเซตั้งอยู่บริเวณใจกลางของแซนตาแคลราแวลลีย์ และอยู่ทางทิศใต้ของอ่าวซานฟรานซิสโก แซนโฮเซมีพื้นที่ทั้งสิ้น 197.97 ตารางไมล์ (446.1 ตารางกิโลเมตร)  

แซนโฮเซตั้งอยู่ในซิลิคอนแวลลีย์ ซึ่งเป็นแหล่งรวมของบริษัทด้านเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์กว่า 6,600 แห่ง อันประกอบด้วยบุคคลชั้นนำด้านไอทีจำนวนมากของโลกมารวมอยู่ในที่เดียวกัน

จากบันทึกทางประวัติศาสตร์ระบุว่า มีอารยชนอพยพมาตั้งหลักปักฐานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1777

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เว็บไซต์เมืองแซนโฮเซ
* ถามทางไป 'ซาน โฮเซ'  *bangkokbiznews.com*

หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลแซนตาแคลรา
บุนทิว

**บุนทิว** ตามสำเนียงกลาง ( ; ) เป็นแม่ทัพของอ้วนเสี้ยว เป็นหนึ่งในสองขุนพลของอ้วนเสี้ยวทีมีฝีมือเลื่องชื่อ แต่ก่อนได้รับฉายาว่าเจ้าแห่งทวนเพราะใช้ทวนเก่งมาก (ขุนพลของอ้วนเสี้ยวอีกคนคือ งันเหลียง) เคยประมือกับจูล่งถึง 60 เพลงก่อนหนีกลับค่ายไป และเมื่อรู้ว่างันเหลียงถูกฆ่าตายในสนามรบก็คิดจะออกไปแก้แค้น บุนทิวถูกฆ่าตายในการศึกกับทัพของโจโฉ เมื่อ ค.ศ. 200 ในสามก๊กของหลอกว้านจง เล่าว่าบุนทิวถูกกวนอูสังหาร แต่บางตำรากล่าวว่าบุนทิวถูกอาวุธของเตียวเลี้ยวขณะทำการรบติดพันจนเสียชีวิต

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2
หมวดหมู่:บุคคลในยุคสามก๊ก
หมวดหมู่:ง่อก๊ก
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่นที่ถูกสังหารในยุทธการ
เจียวก้าน

**เจียวก้าน** หรือในภาษาจีนกลางว่า **เจี่ยง ก้าน** (;  ค.ศ. 209) ชื่อรอง **จื่ออี้** เป็นนักพูดและนักวิชาการผู้มีชีวิตในช่วงราชวงศ์ฮั่นตะวันออกตอนปลายของจีน เขาเป็นที่รู้จักจากการเกลี้ยกล่อมจิวยี่ ขุนพลที่รับใช้ซุนกวน ให้แปรพักตร์เข้ากับโจโฉ ศัตรูของซุนกวน *หลัง* ยุทธการที่เซ็กเพ็กในฤดูหนาว ค.ศ. 208–209 ส่วนในวรรณกรรม*[[สามก๊ก]]*ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ไม่เพียงแค่ระบุว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้น *ก่อน* ยุทธการนี้เท่านั้น ยังมีเนื้อหาที่เกินจริงอย่างมากด้วย

## ในบันทึกทางประวัติศาสตร์
แหล่งข้อมูลประวัติศาสตร์ที่ยังมีอยู่เพียงแหล่งเดียวเกี่ยวกับชีวิตของเจียงก้านคือ *เจียงเปี่ยวเฉฺวียน* (江表傳) ในคริสต์ศตวรรษที่ 5 เผย์ ซงจือเพิ่มข้อความที่ตัดตอนมาจาก*เจียงเปี่ยวเฉฺวียน* ลงในอรรถาธิบายสามก๊กจี่ ที่นำข้อมูลจาก*[[สามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อ*) ตำราประวัติศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 3 ของตันซิ่ว

เจียวก้านมาจากจิ่วเจียงจฺวิ้น (九江郡; ครอบคลุมพื้นที่มณฑลอานฮุยบริเวณแม่น้ำหฺวายในปัจจุบัน) ซึ่งอาจสับสนกับนครจิ่วเจียงในมณฑลเจียงซี เขามีหน้าตาดีและเป็นที่รู้จักในฐานะนักพูดที่ดีเยี่ยมในเจียงหนานและภูมิภาคแม่น้ำหฺวาย

ใน ค.ศ. 209 หลังยุทธการที่เซ็กเพ็ก โจโฉได้ยินเรื่องทักษะของจิวยี่และหวังให้จิวยี่รับใช้เขา โจโฉจึงเดินทางไปยังจิ๋วเป็นการลับและส่งเจียวก้านไปเกลี้ยกล่อมจิวยี่ เมื่อไปพบจิวยี่ เจียวก้านแต่งตัวเรียบง่ายและถือสัมภาระด้วยตัวเอง

## ในนิยาย''สามก๊ก''
เมื่อเจียวก้านขออาสาตัวเองไปเจรจาเกลี้ยกล่อมจิวยี่ให้ยอมแพ้  แต่จิวยี่รู้ทันจึงทำอุบายซ้อนกลเจียวก้านอีกต่อ โดยหลอกว่า ซัวมอและเตียวอุ๋น แม่ทัพเรือคนใหม่ของโจโฉที่ทรยศต่อเล่าเปียวมาเข้ากับโจโฉ  หักหลังโจโฉ โดยเจียวก้าน เหลือบไปเห็นจดหมายของซัวมอ และเตียวอุ๋น ที่จิวยี่ทำปลอมไว้ ขณะนอนหลับในกระโจมเดียวกับจิวยี่  เจียวก้านขโมยจดหมายแล้วกลับไปรายงานโจโฉ โจโฉเชื่อตามนั้น สั่งตัดหัวซัวมอและเตียวอุ๋นทันที แต่มารู้ทีหลังว่าเป็นแผนของจิวยี่ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว

และอีกครั้งหนึ่งที่ โจโฉ ต้องการคนไปหาข่าวจากกังตั๋ง เจียวก้านรับอาสาไปอีกครั้งเอง เพื่อขอแก้ตัวที่เคยทำพลาดจากครั้งที่แล้ว จิวยี่รู้ทันอีกครั้ง คราวนี้จึงแกล้งทำเป็นโกรธเจียวก้าน ที่เจียวก้านครั้งก่อนลาไปโดยไม่ได้บอกกล่าว  จึงสั่งให้โลซกจำกัดบริเวณเจียวก้านอยู่ที่เขาเมืองซงหยง  จึงทำให้เจียวก้านได้พบกับบังทอง ซึ่งบังทองเจตนาอ่านคัมภีร์เสียงดัง ๆ เพื่อให้เจียวก้านเข้าใจว่าเป็นผู้มีความรู้สูง เมื่อได้สนทนากัน เจียวก้านเชื่ออย่างเต็มเปี่ยมว่า บังทองคือผู้มีความรู้ความสามารถจริง ๆ จึงชักนำมาหาโจโฉ และเป็นที่มาของแผน "ห่วงโซ่สัมพันธ์" ที่ผูกมัดกองเรือของโจโฉเป็นหนึ่ง ซึ่งเป็นเงื่อนไขสำคัญที่ทำให้จิวยี่สามารถเผาทัพเรือโจโฉให้ราบคาบได้

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *[[สามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). *[[สามก๊ก]]* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*).
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายสามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ซือหม่า กวาง (1084). *[[จือจื้อทงเจี้ยน]]*.

หมวดหมู่:ข้าราชการของโจโฉ
ขอบแนวกลางของกระดูกสะบัก

**ขอบแนวกลางของกระดูกสะบัก** หรือ **ขอบด้านกระดูกสันหลังของกระดูกสะบัก** เป็นขอบที่ยาวที่สุดในบรรดาขอบทั้งสามของกระดูกสะบัก เชื่อมตั้งแต่มุมด้านบน (medial angle) ลงมาถึงมุมด้านล่างของกระดูกสะบัก (inferior angle)

ขอบนี้มีลักษณะโค้ง มีความหนามากกว่าขอบด้านบนแต่บางกว่าขอบด้านข้าง และส่วนของขอบที่อยู่เหนือแนวสันกระดูกสะบัก (spine) ทำมุมป้านกับส่วนด้านล่าง

ขอบนี้ประกอบด้วยแนวด้านหน้า (anterior lip) และแนวด้านหลัง (posterior lip) และมีบริเวณแคบๆ ระหว่างแนวทั้งสอง

*แนวด้านหน้า* เป็นจุดยึดเกาะของกล้ามเนื้อเซอร์ราตัส แอนทีเรียร์ (Serratus anterior) และ*แนวด้านหลัง* แบ่งออกเป็นส่วนที่เหนือแนวสันกระดูกสะบัก เป็นจุดยึดเกาะของกล้ามเนื้อซุปปราสไปนาตัส (Supraspinatus) และส่วนใต้แนวสันกระดูกสะบักเป็นจุดยึดเกาะของกล้ามเนื้ออินฟราสไปนาตัส (Infraspinatus)

ส่วนบริเวณระหว่างแนวทั้งสองเป็นจุดยึดเกาะของกล้ามเนื้อหลายมัด ส่วนเหนือบริเวณรูปสามเหลี่ยมซึ่งเป็นจุดเริ่มของแนวสันกระดูกสะบักเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อลีเวเตอร์ สแคปูเล (Levator scapulæ) ที่ขอบของพื้นผิวนั้นเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อรอมบอยด์ ไมเนอร์ (Rhomboideus minor) และส่วนใต้ลงมาเป็นที่เกาะของกล้ามเนื้อรอมบอยด์ เมเจอร์ (Rhomboideus major) ซึ่งมีลักษณะเป็นโค้งพังผืด (fibrous arch) เชื่อมส่วนบนของพื้นผิวรูปสามเหลี่ยมส่วนล่างที่ฐานของแนวสันกระดูกสะบัก และส่วนล่างของบริเวณล่างขอบนี้

## ภาพอื่นๆ

ไฟล์:Gray204.png|มุมมองด้านหลังของกระดูกส่วนอกและไหล่


## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
*  ()

หมวดหมู่:ไหล่