open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
พระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707

thumb|280px|ธงราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ ค.ศ.  1707-1800)
**พระราชบัญญัติสหภาพ** (, ) เป็นพระราชบัญญัติสองฉบับ ได้แก่ **พระราชบัญญัติสหภาพกับสกอตแลนด์** (Union with Scotland Act 1706) ที่ผ่านในปี ค.ศ. 1706 โดยรัฐสภาอังกฤษ และ**พระราชบัญญัติสหภาพกับอังกฤษ** (Union with England Act 1707) ที่ผ่านในปี ค.ศ. 1707 โดยรัฐสภาสกอตแลนด์ เพื่อให้ “สนธิสัญญาสหภาพ” อันเป็นผลมาจากการเจรจาระหว่างสองราชอาณาจักรเป็นไปตามกฎหมายของทั้งสองอาณาจักร พระราชบัญญัตินี้ได้รวมราชอาณาจักรอังกฤษและราชอาณาจักรสกอตแลนด์ซึ่งแต่เดิมเป็นสองอาณาจักรที่ใช้กฎหมายต่างกันแต่มีประมุขร่วมกัน โดยความในสนธิสัญญาสหภาพระบุว่า "เพื่อรวมกันเป็นราชอาณาจักรหนึ่งเดียวซึ่งใช้ชื่อว่าราชอาณาจักรบริเตนใหญ่"

ก่อนจะออกพระราชบัญญัตินี้สองประเทศมีประมุขร่วมกันมาประมาณหนึ่งร้อยปี (ตั้งแต่การรวมราชบัลลังก์ ในปี ค.ศ. 1603 เมื่อ พระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ได้รับราชบัลลังก์อังกฤษต่อจากพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ) แม้ว่าจะใช้คำว่า “การรวมราชบัลลังก์” ก็ตามแต่ตามความเป็นจริงแล้วสองราชอาณาจักรนี้ยังแยกกันเป็นสองราชบัลลังก์ เพียงแต่มีองค์ประมุขร่วมกันเท่านั้น ก่อนหน้าที่จะมีพระราชบัญญัติสหภาพก็มีการพยายามที่จะรวมอาณาจักรทั้งสองนี้หลายครั้ง ในปี ค.ศ. 1606, ค.ศ. 1667 และ ค.ศ. 1689 โดยพระราชบัญญัติของรัฐสภาแต่ก็ไม่สำเร็จมาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 18 เมื่อรัฐสภาของทั้งสองราชอาณาจักรจึงมีความเห็นที่สอดคล้องกันในการสร้างสหภาพถึงแม้ว่าจะมีเหตุผลที่ต่างกันก็ตาม 

พระราชบัญญัติมีผลเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1707 ในวันนั้นรัฐสภาสกอตแลนด์และรัฐสภาอังกฤษก็ถูกยุบและมารวมกันเป็นรัฐสภาแห่งบริเตนใหญ่โดยมีที่ทำการที่พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ ใน กรุงลอนดอนซึ่งเดิมเป็นที่ตั้งของรัฐสภาอังกฤษ โดยรัฐสภาสกอตแลนด์และรัฐสภาอังกฤษจึงหมดหน้าที่ลงโดยปริยาย ฉะนั้นบางครั้งพระราชบัญญัติสหภาพจะเรียกว่า **สหภาพรัฐสภา** ()

ในการเปลื่ยนแปลงครั้งนี้ก็มีผู้ที่พยายามจะเปลื่ยนชื่อสกอตแลนด์ และ อังกฤษ เป็นบริเตนเหนือและบริเตนใต้ แต่ก็ไม่ได้เป็นความพยายามที่เป็นจริงเป็นจังอะไร โดยเฉพาะบริเตนใต้ แม้ว่า บริเตนเหนือจะใช้กันอยู่บ้างแต่ก็น้อย

## อ้างอิง

* Defoe, Daniel.  *[[A tour thro' the Whole Island of Great Britain]], 1724–27*
* Defoe, Daniel.  *The Letters of Daniel Defoe*, GH Healey editor. Oxford: 1955.
* Fletcher, Andrew (Saltoun). *An Account of a Conversation*
* Herman, Arthur. *How the Scots Invented the Modern World*.  Three Rivers Press, 2001.  ISBN 0-609-80999-7
* Lockhart, George, "The Lockhart Papers", 1702 - 1728

## ดูเพิ่ม
* ประวัติศาสตร์อังกฤษ 
* ประวัติศาสตร์สกอตแลนด์
* ราชอาณาจักรอังกฤษ 
* ราชอาณาจักรสกอตแลนด์

## แหล่งข้อมูลอื่น
*พระราชบัญญัติสหภาพ พ.ศ. 2250  รัฐสภาสหราชอาณาจักร
*สนธิสัญญาสหภาพ  รัฐสภาสกอตแลนด์

หมวดหมู่:กฎหมายสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:กฎหมายสกอต
หมวดหมู่:การรวมชาติ
หมวดหมู่:ลัทธิรวมกันในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:กฎหมายในปี พ.ศ. 2250
ส่วนปลายของกระดูกเรเดียส

**ส่วนปลายของกระดูกเรเดียส** () เป็นส่วนของกระดูกเรเดียสที่มีขนาดใหญ่และมีรูปร่างคล้ายสี่เหลี่ยมคางหมู

## พื้นผิวข้อต่อ
ส่วนปลายของกระดูกเรเดียสมีพื้นผิวที่เป็นข้อต่อกับกระดูกอื่นอยู่ 2 ด้าน ด้านหนึ่งอยู่ข้างใต้เป็นข้อต่อกับกระดูกข้อมือ (carpus) และอีกด้านหนึ่งอยู่ด้านใกล้กลาง (medial) เป็นข้อต่อกับกระดูกอัลนา
* พื้นผิวข้อต่อกับกระดูกข้อมือ เป็นรูปสามเหลี่ยม เว้า เรียบ และแบ่งออกเป็น 2 ส่วนโดยสันตื้นๆ ในแนวหน้าหลัง ได้แก่ส่วนด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมซึ่งเป็นข้อต่อกับกระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid bone) และส่วนด้านใกล้กลางเป็นรูปสี่เหลี่ยมเป็นข้อต่อกับกระดูกลูเนท (lunate bone)
* พื้นผิวข้อต่อกับกระดูกอัลนา เรียกว่า รอยเว้าอัลนา (ulnar notch) หรือ แอ่งซิกมอยด์ (sigmoid cavity) ของกระดูกเรเดียส มีลักษณะแคบ เว้า เรียบ และเป็นข้อต่อกับหัวกระดูกอัลนา

พื้นผิวข้อต่อทั้งสองถูกแบ่งโดยสันนูน ซึ่งเป็นที่ยึดเกาะของฐานของแผ่นข้อต่อรูปสามเหลี่ยม แผ่นดังกล่าวแบ่งระหว่างข้อมือกับข้อต่อเรดิโออัลนาส่วนปลาย (distal radioulnar articulation)

## พื้นผิวที่ไม่เป็นข้อต่อ
ส่วนปลายของกระดูกนี้ประกอบด้วยพื้นผิวที่ไม่ใช่ข้อต่อ 3 พื้นผิว ได้แก่
* พื้นผิวด้านฝ่ามือ (volar surface) มีลักษณะขรุขระและไม่สม่ำเสมอ ให้เป็นจุดเกาะของเอ็นเรดิโอคาร์ปัลด้านฝ่ามือ (volar radiocarpal ligament)
* พื้นผิวด้านหลังมือ (dorsal surface) มีลักษณะนูน ให้เป็นจุดเกาะของเอ็นเรดิโอคาร์ปัลด้านหลังมือ (dorsal radiocarpal ligament) แบ่งออกเป็น 3 ร่อง
** ร่องแรกนับจากด้านข้าง อยู่ติดกับกระดูกอัลนา มีลักษณะกว้างแต่ตื้น และแบ่งออกได้อีกเป็น 2 สันตื้นๆ สันที่อยู่ด้านข้างกว่าเป็นจุดเกาะของเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ลองกัส (extensor carpi radialis longus muscle) ส่วนสันอันที่อยู่ด้านใกล้กลางเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส เบรวิส (extensor carpi radialis brevis muscle)
** ร่องที่สอง มีลักษณะแคบแต่ลึก มีขอบเขตด้านข้างเป็นสันแหลมวิ่งในแนวเฉียงจากด้านบนลงล่างและไปทางด้านข้าง เป็นจุดเกาะของเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส ลองกัส (extensor pollicis longus muscle)
** ร่องที่สามนับจากด้านข้าง มีลักษณะกว้าง เป็นทางผ่านของเอ็นกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ อินดิซิส (Extensor indicis proprius) และกล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ ดิจิทอรุม (Extensor digitorum communis)
* พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) มีลักษณะยาวในแนวเฉียงลงล่างไปยังส่วนยื่นที่แข็งแรง รูปทรงกรวย เรียกว่า สไตลอยด์ โพรเซส (styloid process) ซึ่งที่ฐานของสไตลอยด์ โพรเซสเป็นจุดเกาะของเอ็นกล้ามเนื้อเบรคิโอเรเดียลิส (brachioradialis) และที่ยอดของสไตลอยด์ โพรเซสเป็นจุดเกาะของเอ็นเรเดียลคอลแลทเทอรัลของข้อมือ ส่วนพื้นผิวด้านข้างของสไตลอยด์ โพรเซสเป็นร่องแบนๆ สำหรับเอ็นของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (abductor pollicis longus) และ กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (extensor pollicis brevis)

## ภาพอื่นๆ

ไฟล์:Gray334.png|เอ็นข้อมือ มุมมองจากทางด้านหน้า
ไฟล์:Gray335.png|เอ็นข้อมือ มุมมองจากทางด้านหลัง
ไฟล์:Gray336.png|ภาคตัดตามยาวของข้อมือ แสดงการวางตัวของกระดูกข้อมือ
ไฟล์:Gray421.png|ภาคตัดขวางของปลายกระดูกปลายแขน
ไฟล์:Radius 10deg lateral break gnangarra.jpg|ภาพเอกซฺเรย์ของกระดูกหักแบบปิดที่ส่วนปลายของกระดูกเรเดียส ฉายภาพด้านข้างทำมุม 10° ตัวอย่างในภาพเป็นแขนซ้ายของชายอายุ 11 ปี


หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
รอยเว้าอัลนา

**รอยเว้าอัลนา** () หรือ แอ่งซิกมอยด์ () ของกระดูกเรเดียส เป็นบริเวณของกระดูกเรเดียสที่เป็นข้อต่อกับกระดูกอัลนา มีลักษณะแคบ เว้า เรียบ และเป็นข้อต่อกับหัวกระดูกอัลนา

หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
สไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกเรเดียส

**สไตลอยด์ โพรเซส** () อยู่บริเวณพื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) ของกระดูกเรเดียส มีลักษณะยาวในแนวเฉียงลงล่างไปยังส่วนยื่นที่แข็งแรง รูปทรงกรวย ซึ่งที่ฐานของสไตลอยด์ โพรเซสเป็นจุดเกาะของเอ็นกล้ามเนื้อเบรคิโอเรเดียลิส (brachioradialis) และที่ยอดของสไตลอยด์ โพรเซสเป็นจุดเกาะของเอ็นเรเดียลคอลแลทเทอรัลของข้อมือ 

ส่วนพื้นผิวด้านข้างของสไตลอยด์ โพรเซสเป็นร่องแบนๆ สำหรับเอ็นของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (abductor pollicis longus) และ กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (extensor pollicis brevis)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของรยางค์บน
สไตลอยด์ โพรเซส

ในทางกายวิภาคศาสตร์ **สไตลอยด์ โพรเซส** (อังกฤษ: styloid process; มาจากภาษากรีก *stylos*, "เสา") มักหมายถึงจุดเกาะของกล้ามเนื้อซึ่งมีลักษณะเรียวแหลมและยื่นออกมา พบในบริเวณต่างๆ ของกระดูกดังนี้
* กระดูกขมับ (temporal bone) ของกะโหลกศีรษะ คือ สไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกขมับ
* กระดูกเรเดียส (radius bone) ของปลายแขน คือ สไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกเรเดียส
* กระดูกอัลนา (ulna bone) ของปลายแขน คือ สไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกอัลนา
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา

**คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา** เป็นหน่วยงานวิชาการระดับคณะวิชา ของมหาวิทยาลัยพะเยา ทำการจัดการศึกษาด้านวิศวกรรม

## สาขาวิชา​
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา มี 4 สาขาวิชา​ ​ดังนี้​
# ​สาขาวิชา​วิศวกรรมโยธา
# ​สาขาวิชา​วิศวกรรมเครื่องกล
# สาขาวิชาวิศวกรรมอุตสาหการ
# สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า

## หลักสูตร

## ทำเนียบผู้บริหาร
### รายนามคณบดี

**หมายเหตุ** คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามในขณะนั้น

### รายนามคณะผู้บริหารในปัจจุบัน

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* มหาวิทยาลัยพะเยา
* รายชื่อคณะวิศวกรรมศาสตร์ในประเทศไทย

## แหล่งข้อมูลอื่น
* มหาวิทยาลัยพะเยา 
* คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา 
* กระดานสนทนาคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา 

พะเยา
หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยพะเยา
กฎหมายสิ่งแวดล้อม

**กฎหมายสิ่งแวดล้อม** () คือ กฎหมายประเภทหนึ่ง มักตราขึ้นเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมเป็นหลัก เนื้อหาครอบคลุมการป้องกัน และเยียวยาความเสื่อมโทรมแห่งสุขภาพทั้งของมนุษย์และอมนุษย์ และมักคาบเกี่ยวกับกฎหมายจารีตประเพณี สนธิสัญญา ข้อตกลง พันธกรณี กฎระเบียบ และนโยบาย ฯลฯ หลากชนิด
กฎหมายสิ่งแวดล้อมของบางประเภทอาจกำหนดคุณภาพสิ่งแวดล้อม และจำกัดเงื่อนไขในการดำเนินกิจการบางประเภทของมนุษย์ เช่น กำหนดปริมาณของภาวะมลพิษที่จะให้มีได้ หรือกำหนดให้ต้องมีการวางแผนและการตรวจสอบกิจการบางอย่าง เป็นต้น นโยบายของรัฐ เป็นต้นว่า มาตรการกันไว้ดีกว่าแก้ (precautionary principles) การมีส่วนร่วมของประชาชน การจัดตั้งศาลสิ่งแวดล้อม และมาตรการใครทำคนนั้นจ่าย (polluter pay principles) ล้วนเป็นลักษณะหนึ่งของกฎหมายสิ่งแวดล้อม
ได้มีการริเริ่มจะให้มีกฎหมายสิ่งแวดล้อมขึ้นเป็นครั้งแรกในยุคปฏิวัติอุตสาหกรรมประมาณช่วง พ.ศ. 2403
อย่างไรก็ดี ถึงแม้ว่านานาประเทศในโลกจะได้ตรากฎหมายสิ่งแวดล้อมขึ้น แต่กลไกแห่งกฎหมายดังกล่าวก็มักไม่ประสบผล และในปัจจุบัน กฎหมายสิ่งแวดล้อมก็ถูกมองว่าเป็นเครื่องมือหนึ่งในการโฆษณาและส่งเสริมกลไกการพัฒนาอย่างยั่งยืน
การปฏิรูปกฎหมายสิ่งแวดล้อมในขณะนี้ เป็นไปเพื่อพัฒนามาตรการด้านสิ่งแวดล้อมให้มีประสิทธิภาพมากกว่าเดิมที่ใช้มาตรการบังคับและควบคุม (command and control) ซึ่งผู้คนมักไม่พึงใจนัก ผลส่วนหนึ่งที่ได้จากการปฏิรูปดังกล่าว เป็นต้นว่า การจัดเก็บภาษีสิ่งแวดล้อม การวางมาตรฐานบางอย่าง เช่น ไอเอสโอ 14001
## อ้างอิง

วิกิพีเดีย
Wikimedia Foundation
Powered by MediaWiki
นโยบายความเป็นส่วนตัว จรรยาบรรณ ผู้พัฒนา สถิติ นโยบายการใช้คุกกี้ ข้อกำหนดการใช้งาน คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ

* Menell, P.S. (ed), Environmental Law (Ashgate Publishing, Burlington, 2003).
* Croci, E. (ed), The Handbook of Environmental Voluntary Agreements (Springer, New York, 2005).
* Freeman, J. and Kolstad, C.D. (eds), Moving to Markets in Environmental Regulation (Oxford University Press, New York, 2006).
* Richardson, B.J. and S. Wood (eds), Environmental Law for Sustainability (Hart Publishing, Oxford, 2006)
* Saxe, D., "Environmental Offences: Corporate Responsibility and Executive Liability" (Canada Law Book, Aurora, 1990).

## ดูเพิ่ม
* การประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม

หมวดหมู่:กฎหมายสิ่งแวดล้อม
หมวดหมู่:สังคมศาสตร์สิ่งแวดล้อม
สนุกนิ์นึก

***สนุกนิ์นึก*** เป็นเรื่องสั้นเรื่องแรกของไทย เป็นพระนิพนธ์ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร ตีพิมพ์เป็นครั้งแรก (ตอนแรก) ในหนังสือ "วชิรญาณวิเศษ" (แผ่น 28 วันที่ 6 เดือน 8 ปีจอ อัฐศก 1248) โดยแต่งเลียนแบบสำนวนหนังสือภาษาอังกฤษ โดยเริ่มแรกทรงตั้งพระทัยจะทดลองแต่เป็นเรื่องยาวแบบนวนิยาย แต่นิพนธ์ได้เพียงตอนเดียว ก็เป็นที่ไม่พอพระทัยของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์ เพราะมีเนื้อหาพาดพิงวัดบวรนิเวศราชวรวิหารซึ่งเป็นวัดในปกครองของพระองค์ ร้อนไปถึงพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ต้องทรงไกล่เกลี่ยแก้ไขด้วยพระองค์เอง และในที่สุดพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร มิกล้าทรงแต่ง *สนุกนิ์นึก* ต่อ

## ที่มาของเรื่อง
เป็นพระนิพนธ์ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร ตีพิมพ์เป็นครั้งแรก (ตอนแรก) ในหนังสือ "วชิรญาณวิเศษ" (แผ่น 28 วันที่ 6 เดือน 8 ปีจอ อัฐศก 1248) โดยแต่งเลียนแบบสำนวนหนังสือภาษาอังกฤษ โดยเริ่มแรกทรงตั้งพระทัยจะทดลองแต่เป็นเรื่องยาวแบบนวนิยาย ประพันธ์ในรูปแบบร้อยแก้ว ฉันทลักษณ์ในรูปแบบความเรียง

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงสันนิษฐานว่าพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพิชิตปรีชากร พระนิพนธ์ขณะผนวชที่วัดบวรนิเวศราชวรวิหารเมื่อ พ.ศ. 2428 จึงหยิบยืมสถานที่คือวัดดังกล่าวมาใช้ผูกเรื่อง แต่มิทรงกล่าวพาดพิงถึงคนจริง ๆ เลย

อย่างไรก็ตาม *สนุกนิ์นึก* ตีพิมพ์ได้ตอนเดียวก็ต้องยุติไป เนื่องจากถูกกล่าวหาว่ามีเนื้อหากระทบกระเทียบต่อศาสนาในสมัยนั้น และเป็นการเขียนแนวใหม่ที่คนในยุคนั้นยังไม่รู้จักดีพอ โดยเฉพาะสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์ ซึ่งทรงปกครองวัดบวรนิเวศ ทรงเข้าพระทัยว่า กรมหลวงพิชิตปรีชากรผู้เคยบวชที่วัดบวรนิเวศเอาเรื่องจริงมาเขียนประจานให้ร้ายวัดเสียเอง สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาปวเรศวริยาลงกรณ์ ทรงน้อยพระทัยโทมนัสเดือดร้อนมากมาย จนพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ต้องทรงไกล่เกลี่ยแก้ไขด้วยพระองค์ เรื่องจึงระงับลงได้ และกรมหลวงพิชิตปรีชากรก็ไม่กล้าแต่งเรื่องสนุกนิ์นึกต่อไป

## เนื้อเรื่อง
เนื้อหาเป็นบทสนทนาของพระในวัดบวรนิเวศ 4 รูป ซึ่งแต่ละรูปล้วนแต่เป็นบุตรของผู้มีฐานะ บางรูปก็มีอาชีพเป็นหลักเป็นฐานอยู่แล้วก่อนบวช เว้นเสียแต่พระที่ชื่อ "สมบุญ" เป็นกำพร้าและต้องบรรพชาเป็นสามเณรพึ่งพิงวัดมาแต่ยังเยาว์ โดยพระทั้งสี่รูปถกเถียงถึงการที่พระสมบุญ จะสึกออกไปแต่งงาน เพราะมีอุบาสิกาที่เป็นโยมอุปัฏฐากทาบทามให้ท่านสึกไปแต่งงานกับลูกสาวของตัวเอง แต่ตัวของพระสมบุญยังไม่แน่ใจ และเรื่องก็จบลงเพียงเท่านี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เรื่องสั้นไทย
นานมีบุ๊คส์

**นานมีบุ๊คส์** () คือสำนักพิมพ์แห่งหนึ่งในประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2535 โดย สุวดี จงสถิตย์วัฒนา แยกมาจากบริษัท นานมี (เครื่องเขียนและหนังสือภาษาจีน) หนังสือส่วนมากเป็นวรรณกรรมเยาวชน โดยเริ่มต้นจากการผลิตหนังสือแปลแนวความรู้ และขยายตัวต่อมา จนครอบคลุมหนังสือที่ตอบสนอง หลากรสนิยม สำหรับคนทุกวัย ทั้งแนวบันเทิงคดี สารคดี และแนวความรู้สำหรับเยาวชน โดยขยายออกเป็น สำนักพิมพ์ย่อย อีก 7 สำนักพิมพ์ คือ
# Nanmeebooks Kiddy
# Nanmeebooks Young Reading
# Nanmeebooks Teen
# Nanmeebooks Crime&Mystery
# Nanmeebooks Anovel
# Kimberly
# Inspire

รวมทั้งผลิตนิตยสารสำหรับเยาวชน 2 ฉบับ คือ *เล่มโปรด* และ *Go Genius* รวมทั้งเป็นผู้นำเข้าซึ่งสื่อส่งเสริมการเรียนรู้ คือ สื่อปฐมวัย สื่อวิทยาศาสตร์ และ สื่อคณิตศาสตร์ ทั้งยังริเริ่มจัดทำกิจกรรมและโครงการ เพื่อเสริมความรู้ให้แก่เด็กและเยาวชน ตลอดจนครูด้านวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และครูบรรณารักษ์อย่างต่อเนื่อง เช่น โครงการ Nanmeebooks Reading Club

ทั้งนี้ชื่อ *นานมี* มาจากคำว่า *หนำมุ่ย* ในภาษาจีน แปลว่า ความงดงามแดนใต้

## ดูเพิ่ม
* ล่าขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า
* เอาชีวิตรอด
* ครอบครัวตึ๋งหนืด
* แก๊งซ่าท้าทดลอง
* แก๊งซ่าท้าประดิษฐ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* Nanmeebooks Nanmeebooks  (Nanmeebooks) ที่เฟซบุ๊ก
* การ์ตูนความรู้นานมีบุ๊คส์ ที่เฟซบุ๊ก
** การ์ตูนความรู้วิทยาศาสตร์ ชุด Why? ที่เฟซบุ๊ก
** การ์ตูนความรู้พัฒนาตนเอง ชุด ไม่ยาก ที่เฟซบุ๊ก
** จอมโจรนักวิทย์ ที่เฟซบุ๊ก


หมวดหมู่:สำนักพิมพ์ไทย
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
โรคมินามาตะ

**โรคมินามาตะ** () เป็นชื่อโรคที่เกิดจากพิษจากสารปรอท โดยมีอาการของเด็กขาดสารอาหาร มีอาการวิกลจริตอย่างอ่อน ๆ กรีดร้อง นัยน์ตาดำขยายกว้างเล็กน้อย ลิ้นแห้ง แต่ไม่พบสาเหตุของการผิดปกติ แขนขาเคลื่อนไหวลำบาก มีการกระตุกตัวแข็ง แขนขาบิดงออย่างรุนแรง  เพราะโรคนี้แสดงผลต่อระบบประสาทส่วนกลาง โรคนี้ค้นพบครั้งแรกที่เมืองมินามาตะ จังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 โดยเกิดจากการทิ้งน้ำเสียที่มีสารปรอทเจือปนออกมา กว่าที่โรคนี้จะเป็นที่ยอมรับทั้งสาเหตุและโรคนี้ ก็มีการต่อสู้ทางศาลระหว่างกลุ่มธุรกิจกับผู้ป่วยมาเป็นเวลานาน

## ประวัติ
บริษัทชิซโซะเปิดโรงงานเคมีในมินามาตะเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1908 ในระยะแรกเป็นโรงงานผลิตปุ๋ย ต่อมาจึงขยายกิจการตามแผนพัฒนาอุตสาหกรรมเคมีของประเทศญี่ปุ่นโดยเริ่มผลิตอะเซทิลีน อะซิทัลดีไฮด์ กรดอะซิติก ไวนิลคลอไรด์ ออกทานอล และสารเคมีอื่น ๆ ต่อมาจึงพัฒนาจนเป็นโรงงานที่มีความก้าวหน้ามากที่สุด ทั้งก่อนและหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ของเสียจากโรงงานถูกปล่อยลงอ่าวมินามาตะผ่านระบบกำจัดน้ำเสียของโรงงาน มลภาวะเหล่านี้ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ การประมงได้รับผลกระทบทำให้จับปลาได้น้อยลง บริษัทฯ จึงได้เสนอข้อตกลงเพื่อการชดเชยกับสมาคมชาวประมงในปี 1926 และ 1943

การขยายตัวอย่างรวดเร็วของโรงงานเริ่มแผ่ขยายไปยังเศรษฐกิจท้องถิ่นทำให้ทั้งบริษัทฯ และเมืองมินามาตะมีการพัฒนาอย่างรวดเร็ว เมื่อประกอบกับการที่ไม่มีอุตสาหกรรมอื่น ๆ ในท้องถิ่น ทำให้บริษัทฯ มีอิทธิพลในมินามาตะอย่างมาก ถึงขั้นที่มีช่วงหนึ่งซึ่งครึ่งหนึ่งของภาษีที่เก็บได้ในเขตเมืองมินามาตะมาจากบริษัทชิซโซะและพนักงาน บริษัทฯ และหน่วยงานย่อยเป็นหน่วยงานที่ทำให้เกิดการจ้างงานถึงหนึ่งในสี่ของพื้นที่ ถึงกับมีการกล่าวว่าบริษัทฯ เป็นวังของพื้นที่ เหมือนอย่างวังขุนนางในยุคเอโดะ

โรงงานเริ่มผลิตอะซิทัลดีไฮด์ในปี 1932 โดยในปีนั้นมีผลผลิต 210 ตัน เมื่อถึงปี 1951 ผลผลิตเพิ่มขึ้นเป็น 6,000 ตันต่อปี และสูงสุดที่ 45,245 ตันในปี 1960 รวมทั้งหมดแล้วโรงงานของชิซโซะมีผลผลิตอะซิทัลดีไฮด์อยู่ระหว่างหนึ่งในสี่ถึงหนึ่งในสามของผลผลิตทั้งประเทศญี่ปุ่น ปฏิกิริยาที่ใช้ในการผลิตอะซิทัลดีไฮด์นั้นมีการใช้เมอร์คิวรี (II) ซัลเฟตเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา ปฏิกิริยาข้างเคียงของกระบวนการเร่งปฏิกิริยานั้นได้ผลผลิตเป็นสารปรอทชีวภาพจำนวนเล็กน้อย ชื่อว่าเมทิลเมอร์คิวรี เป็นสารที่มีพิษอย่างมาก และถูกปล่อยลงอ่าวมินามาตะตั้งแต่เริ่มผลิตในปี 1932 ถึง 1968 เมื่อวิธีผลิตนี้ถูกยกเลิก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โรค
หมวดหมู่:ภัยพิบัติทางการแพทย์
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา

**คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา**  () เป็นคณะในสังกัดมหาวิทยาลัยพะเยา เปิดทำการสอนในด้านศิลปศาสตร์ เดิมเป็นสำนักวิชาในสังกัดมหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นคณะในปี พ.ศ. 2553พร้อมกับการยกฐานะมหาวิทยาลัย

## ประวัติ
คณะศิลปศาสตร์ เดิมเป็นกลุ่มวิชาศิลปศาสตร์ ของมหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา เปิดทำการเรียนการสอนในวันเสาร์และวันอาทิตย์ ณ สถานที่ทำการชั่วคราววิทยาเขตที่โรงเรียนพะเยาพิทยาคม ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 ได้ย้ายมาทำการเรียนการเรียนการสอน ณ กลุ่มอาคารเรียนรวมเก่า PY และย้ายมายังสถานที่ปัจจุบันตั้งแต่ปี พ.ศ.2553 จัดการเรียนการสอนในวันและเวลาราชการ

ในปีการศึกษา 2546 มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยาได้ยกฐานะกลุ่มวิชาศิลปศาสตร์ขึ้นเป็นสำนักวิชาศิลปศาสตร์ และเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ได้เปลี่ยนชื่อเป็น มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา และได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยพะเยา เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 สำนักวิชาศิลปศาสตร์ จึงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นคณะศิลปศาสตร์ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ตามประกาศมหาวิทยาลัยพะเยา เรื่อง การจัดตั้งส่วนงานวิชาการ ของมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553

## ​สาขาวิชาและศูนย์ภาษา​
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา แบ่งส่วนราชการจัดการศึกษาออกเป็น 5 สาขาวิชา 1 ศูนย์ ประกอบด้วย​
# สาขาวิชาภาษาฝรั่งเศส
# ​สาขาวิชาภาษาไทย
# สาขาวิชาภาษาจีน
# สาขาวิชาภาษาอังกฤษ
# สาขาวิชาภาษาญี่ปุ่น
# ศูนย์ภาษามหาวิทยาลัยพะเยา ให้บริการทดสอบความรู้ความสามารถทางภาษาต่างประเทศ

## หลักสูตร

## คณบดี

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* มหาวิทยาลัยพะเยา
* รายชื่อคณะมนุษยศาสตร์ในประเทศไทย

## แหล่งข้อมูลอื่น
* มหาวิทยาลัยพะเยา 
* คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา

พะเยา
หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยพะเยา
คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยพะเยา

**คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยพะเยา** () เดิมคือ สำนักวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ก่อตั้งเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เมื่อมหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ได้รับการยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยพะเยา สำนักวิทยาศาสตร์การแพทย์จึงได้เปลี่ยนเป็นคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ดังเช่นปัจจุบัน

## ประวัติ
ในอดึต คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยพะเยา คือ สำนักวิชาวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550 โดยเป็นการแยกตัวของสาขาวิชาจุลชีววิทยา ที่สังกัดสำนักวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ออกมาจัดตั้งเป็นสำนักวิชาใหม่ และโอนย้ายนิสิตทั้ง 4 ชั้นปีของสาขาวิชาจุลชีววิทยา มาสังกัดในสาขาวิชาจุลชีววิทยาและปรสิตวิทยา สำนักวิทยาศาสตร์การแพทย์ ที่ได้จัดตั้งขึ้นใหม่นี้

ต่อมา เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ในคราวประชุมครั้งที่ 13 (4/2550) สภามหาวิทยาลัยนเรศวร ได้มีมติให้เปลี่ยนชื่อ "มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา" เป็น "มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา"  และได้มีการตราพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 และประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 จึงถือได้ว่ามหาวิทยาลัยพะเยาได้แยกออกจากมหาวิทยาลัยนเรศวร และเป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศอย่างเต็มรูปแบบ ดังนั้นสำนักวิชาวิทยาศาสตร์การแพทย์จึงได้เป็นองค์กรที่เทียบเท่าคณะและได้เปลี่ยนเป็นคณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ ตามประกาศมหาวิทยาลัยพะเยา เรื่อง การจัดตั้งส่วนงานวิชาการของมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นมา 

## สาขาวิชา
คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยพะเยา มีมีสาขาวิชาแบ่งเป็น 2 กลุ่มวิชา​ ​ดังนี้​
### กลุ่มวิชาพื้นฐานคลินิก
* สาขาวิชากายวิภาคศาสตร์
* สาขาวิชาชีวเคมีและโภชนาการ (รวมทั้งโภชนบำบัด)
* สาขาวิชาสรีรวิทยา
* สาขาวิชาจุลชีววิทยาและปรสิตวิทยา
### กลุ่มวิชาสาธารณสุขศาสตร์
* สาขาพฤติกรรมสุขภาพ สุขศึกษา และ การสร้างเสริมคุณภาพ
* สาขาระบาดวิทยา และสารสนเทศสุขภาพ อนามัยครอบครัวและชุมชน
## หลักสูตร

## คณบดี

## คณะผู้บริหาร

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* มหาวิทยาลัยพะเยา

## แหล่งข้อมูลอื่น
* คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยพะเยา
* คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยพะเยา บน FACEBOOK

หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยพะเยา
หมวดหมู่:คณะในกลุ่มวิทยาศาสตร์สุขภาพ
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา

**คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา**() เป็นหนึ่งในหน่วยงานด้านวิชาการ ระดับคณะวิชาในสังกัดมหาวิทยาลัยพะเยา เปิดทำการเรียนการสอนในหลักสูตรระดับอุดมศึกษาด้านวิทยาศาสตร์ โดยแรกเริ่มอยู่ในฐานะกลุ่มวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา

## ประวัติ
**คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา** เดิมเป็นกลุ่มวิชาวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีของมหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2544  โดยเริ่มรับนิสิตสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีตั้งแต่ปีการศึกษา 2543 ได้แก่ สาขาวิชาพืชศาสตร์ สาขาวิชาการประมง และสาขาวิชาอุตสาหกรรมเกษตร โดยดำเนินการจัดการหลักสูตรภายใต้คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร และการบริหารหลักสูตรโดยสำนักวิชาการ วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ต่อมาในปีการศึกษา 2545 ได้เปิดรับนิสิตเพิ่มเติมในอีก 2 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาเคมี และสาขาวิชาชีววิทยา รวมเป็น 5 สาขาวิชา

ต่อมาเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2547 มีการปรับโครงสร้างการบริหารด้านวิชาการขึ้นใหม่ กลุ่มวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีได้เปลี่ยนเป็นสำนักวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และได้แยกสาขาวิชาพืชศาสตร์ สาขาวิชาการประมง และสาขาวิชาอุตสาหกรรมเกษตร ไปจัดตั้งเป็นสำนักวิชาใหม่ภายใต้ชื่อ สำนักวิชาเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม  จึงทำให้สำนักวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี จัดบริหารการสอนใน 2 สาขาวิชาที่เหลือและต่อมาได้เปิดรับนิสิตเพิ่มเติมอีก 6 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาจุลชีววิทยา (แยกไปตั้งเป็น สำนักวิชาวิทยาศาสตร์การแพทย์ ตั้งแต่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2550) ฟิสิกส์ คณิตศาสตร์ วัสดุศาสตร์ วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา

ต่อมา เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ในคราวประชุมครั้งที่ 13 (4/2550) สภามหาวิทยาลัยนเรศวร ได้มีมติให้เปลี่ยนชื่อ "มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา" เป็น "มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา"  และได้มีการตราพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 และประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 จึงถือได้ว่ามหาวิทยาลัยพะเยาได้แยกออกจากมหาวิทยาลัยนเรศวร และเป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศอย่างเต็มรูปแบบ ดังนั้นสำนักวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีจึงได้เป็นองค์กรที่เทียบเท่าคณะและได้เปลี่ยนเป็นคณะวิทยาศาสตร์ ตามประกาศมหาวิทยาลัยพะเยา เรื่อง การจัดตั้งส่วนงานวิชาการของมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553 ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นมา 

## สาขาวิชา​
คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา มี 7 สาขาวิชา​ ​ดังนี้​
# ​สาขาวิชาคณิตศาสตร์
# ​สาขาวิชาเคมี 
# ​สาขาวิชาชีววิทยา 
# ​สาขาวิชาฟิสิกส์ 
# สาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา 
# ​สาขาวิชาอุตสาหกรรมเคมีและเทคโนโลยีวัสดุ
# ​สาขาวิชาสถิติ 

## หลักสูตร

## ทำเนียบคณบดี

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* มหาวิทยาลัยพะเยา
* รายชื่อคณะวิทยาศาสตร์ในประเทศไทย

## แหล่งข้อมูลอื่น
* มหาวิทยาลัยพะเยา 
* คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา

พะเยา
หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยพะเยา
ธงชาติจอร์แดน

**[[ธงชาติ]][[จอร์แดน]]** () เป็นธงที่ดัดแปลงลักษณะมาจากธงขบวนการปฏิวัติอาหรับ ซึ่งใช้เป็นสัญลักษณ์ในการต่อต้านจักรวรรดิออตโตมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นเป็นแถบสีดำ สีเขียว และสีขาว แบ่งตามแนวนอนของธง ความกว้างเท่ากันทุกแถบ ที่ด้านคันธงนั้นเป็นรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่วสีแดง ภายในรูปนั้นมีดาวเจ็ดแฉกสีขาว 1 ดวง สีของธงนี้ทั้งหมดเป็นสีพันธมิตรอาหรับ

ในธงนี้ แถบสีดำหมายถึงแคว้นกาหลิบอับบาซิด (Abbasid Caliphate) แถบสีเขียวหมายถึงแคว้นกาหลิบอูมายยัด (Umayyad Caliphate) แถบสีขาว หมายถึง แคว้นกาหลิบฟาติมิด (Fatimid Caliphate) รูปสามเหลี่ยมสีแดงหมายถึงอาณาจักรฮัชไมต์ (Hashemite) และ การปฏิวัติอาหรับ ดาวเจ็ดแฉกสีขาว ซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้แยกความแตกต่างของธงนี้จากธงชาติปาเลสไตน์ได้ มีความหมายอยู่ 2 นัย นัยหนึ่งหมายถึงบทสวดในซูเราะฮ์ 7 บทแรกในพระคัมภีร์อัลกุรอาน อีกนัยหนึ่งหมายถึงความสามัคคีของชนชาวอาหรับ ทั้งนี้ ส่วนหนึ่งยังเชื่อกันว่าดาวนี้หมายถึงเนินเขา 7 ลูกซึ่งอยู่ในที่ตั้งของกรุงอัมมาน เมืองหลวงของประเทศ

ธงนี้เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2460 เพื่อใช้เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นอาหรับ ต่อมาจึงได้เพิ่มรูปดาวลงในธงเมื่อปี พ.ศ. 2471 เมื่อสหราชอาณาจักรได้มอบเอกราชบางส่วนแก่ประเทศจอร์แดน

## การออกแบบ
### นิยาม
สีต่างๆ ที่ใช้ในธงนี้ มีความหมายเป็นตัวแทนของรัฐและกลุ่มที่มีอิทธิพลสำคัญในการเมืองอาหรับ 4 กลุ่ม คือ

### สัดส่วนธง

### โทนสี

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อธงในประเทศจอร์แดน
* ธงชาติปาเลสไตน์
* ตราแผ่นดินของจอร์แดน
* อัลซะลามอัลมะละกีอัลอูร์โดนี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศจอร์แดน
จจอร์แดน
เนลลี เฟอร์ทาโด

**เนลลี คิม เฟอร์ทาโด** () เกิดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1978 เป็นนักร้องชาวแคนาดา นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง นักดนตรี เธอยังถือสัญชาติโปรตุเกสอีกด้วย

เฟอร์ทาโดมีชื่อเสียงในปี 2000 หลังจากออกอัลบั้มแรก *Whoa, Nelly!* และคว้ารางวัลแกรมมี่จากซิงเกิล "I'm like a Bird" ต่อมาเธอแต่งงานและมีลูกจึงไม่ได้มีผลงานผ่านทางสื่อมากนัก และมีผลงานอัลบั้ม *Folklore* (2003) หลังจากนั้นเธอกลับมากับอัลบั้มในปี 2006 *Loose* และมีเพลงดังอย่าง "Promiscuous", "Maneater", "Say It Right", และ "All Good Things (Come to an End)"

เฟอร์ทาโดเป็นที่รู้จักใน นักทดลองเครื่องดนตรีที่หลากหลาย เสียง แนวเพลง ภาษา การใช้เสียงร้อง ที่แตกต่างกัน ในเพลงของเธอ ความหลากหลายนี้เองมาจากความสนใจในวัฒนธรรมดนตรีอันหลากหลายของเธอ

## ผลงานอัลบั้ม
* 2000: *Whoa, Nelly!* 
* 2003: *Folklore* 
* 2006: *Loose* 
* 2009: *Mi Plan* 
* 2012: *The Spirit Indestructible*
* 2017: *The Ride*
* 2024: *7*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องแคนาดา
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:บุคคลจากวิกทอเรีย (รัฐบริติชโคลัมเบีย)
สนูป ด็อกก์

**คอร์โดซาร์ คาลวิน โบรดัส จูเนียร์** () เกิดเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1971 หรือเป็นที่รู้จักในนามว่า **สนู๊ป ด็อกก์** (Snoop Dogg)(ก่อนหน้านี้คือ **สนู๊ป ด็อกกี้ ด็อกก์**) เป็นแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน นักร้อง โปรดิวเซอร์เพลง นักแสดง สนูปเป็นเอ็มซีที่มีชื่อเสียงในแถบเวสต์โคสต์  และอยู่ในก๊วนเดียวกับโปรดิวเซอร์ ดร.เดร สำหรับท่อนที่เขามักร้องบ่อยๆคือ อิซเซิล ("-izzle") ซึ่งเป็นคำแสลงที่ประดิษฐ์โดย แฟรงกี สมิธ แอนด์ เดอะ แก๊ป แบนด์ ศิลปินต้นยุค 80 และ เป็นที่รู้จักกว้างขวางโดยศิลปิน อี-40

คอร์โดซาร์ คาลวิน โบรดัส จูเนียร์ ใช้ฉายาว่า สนู๊ป ด็อกกี้ ด็อกก์ เมื่อเริ่มทำเพลง และเปลี่ยนเป็น สนู๊ป ด็อกก์ ในปี 1998 หลังจากที่ออกจากสังกัด เดธ โรว์ เรคคอร์ดส และมาเซ็นสัญญาใหม่กับ โน ลิมิท เรคคอร์ดส

สนู๊ป ด็อกก์ได้ร่วมงานกับ PSY ในชื่อเพลงว่า "Hangover" และได้ร่วมงานกับวงชาวไทยอย่าง Thaitanium ในชื่อเพลงว่า WAKE UP
และยังได้ โปรโมทศิลปินอีก2ชื่อ นั่นก็คือ ShorttyLong และ WickyNoLicky จากประเทศไทย

## ผลงานอัลบั้ม
* 1993: Doggystyle 
* 1996: Tha Doggfather 
* 1998: Da Game Is to Be Sold, Not to Be Told 
* 1999: No Limit Top Dogg 
* 2000: Tha Last Meal 
* 2002: Paid tha Cost to Be da Boss 
* 2004: R&G (Rhythm & Gangsta): The Masterpiece 
* 2006: Tha Blue Carpet Treatment 
* 2008: Ego Trippin' 
* 2009: Malice n Wonderland
* 2011: Doggumentary
* 2013: Reincarnated
* 2015: BUSH
* 2016: Coolaid
* 2017: Neva Left
* 2018: Bible of Love
*2019: I Wanna Thank Me 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แร็ปเปอร์อเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเกฟเฟนเรเคิดส์
หมวดหมู่:บุคคลจากลองบีช
หมวดหมู่:นักลงทุนชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี
หมวดหมู่:หอเกียรติยศและพิพิธภัณฑ์มวยปล้ำอาชีพ
หมวดหมู่:บุคคลจากศาสนาอิสลามที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์
ธงการปฏิวัติอาหรับ

[right|250px|thumb|[ไฟล์:FIAV 110110.svg|23px ธงขบวนการปฏิวัติอาหรับ สัดส่วน: 2:3]]
**ธงขบวนการปฏิวัติอาหรับ** เป็นธงที่ถูกกำหนดขึ้นโดยขบวนการชาตินิยมอาหรับ เพื่อใช้เป็นสัญลักษณ์ในการต่อต้านการปกครองของจักรวรรดิออตโตมัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นเป็นแถบสีดำ สีเขียว และสีขาว แบ่งตามแนวนอนของธง ที่ด้านคันธงนั้นเป็นรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่วสีแดง ธงดังกล่าวนี้ถือเป็นต้นแบบของธงชาติของประเทศอาหรับต่างๆ ในเวลาต่อมาด้วย

## ประวัติ

ธงขบวนการปฏิวัติอาหรับนี้ออกแบบโดยเซอร์ มาร์ก ซีเกส (Sir Mark Sykes) นักการทูตของสหราชอาณาจักร เพื่อสร้างความรู้สึกร่วมของบรรดาชนชาติต่างๆ ในตะวันออกกลางเกิด "ความเป็นอาหรับ" ขึ้น และต่อต้านอำนาจของจักรวรรดิออตโตมัน แม้ว่าการเคลื่อนไหวของขบวนการปฏิวัติดังกล่าวจะจำกัดอยู่ในวงแคบ แต่ดำเนินการโดยฝ่ายสหราชอาณาจักรมากกว่าจะเป็นฝ่ายอาหรับเองก็ตาม ธงนี้กลับมีอิทธิพลต่อการออกแบบธงชาติต่างๆ ของกลุ่มประเทศอาหรับเป็นจำนวนมากในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 เช่น จอร์แดน อิรัก ซีเรีย ปาเลสไตน์ เป็นต้น

สีต่างๆ ที่ใช้ในธงนี้ มีความหมายเป็นตัวแทนของรัฐและกลุ่มที่มีอิทธิพลสำคัญในการเมืองอาหรับ 4 กลุ่ม คือ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ธงในประวัติศาสตร์
อัลซะลามอัลมะละกีอัลอูร์โดนี

เพลงชาติจอร์แดน มีชื่อว่า **"อัลซะลามอัลมะละกีอัลอูร์โดนี"** (, ถอดเสียงด้วยอักษรโรมัน: Al-salam Al-malaki Al-urdoni) แปลว่า เพลงสรรเสริญพระบารมีจอร์แดน นอกจากจะใช้เป็นเพลงชาติแล้ว ยังใช้เป็นเพลงเกียรติยศสำหรับพระมหากษัตริย์แห่งจอร์แดนด้วย  เพลงนี้เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2489.  เนื้อร้องโดย อับดุล โมเนม อัล-เรไฟ (Abdul Monem Al-Refai) ทำนองโดย  อับดุล กาเดร์ อัล-ทาเนียร์ (Abdul Qader al-Taneer) เนื้อร้องฉบับดั้งเดิมสุดของเพลงนี้มีเพียงเฉพาะย่อหน้าแรกของเพลงชาติที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ภายหลังจึงได้เพิ่มเติมเนื้อร้องให้ยาวขึ้น ดังที่ปรากฏอยู่ในบทความนี้

## เนื้อร้อง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  เพลงชาติจอร์แดน "อัล-ซาลาม อัล-มาลากี อัล-อูร์โดนี" (ขับร้อง-บรรเลง) 
*  เพลงอัล-ซาลาม อัล-มาลากี อัล-อูร์โดนี (ขับร้อง)
*  เพลงอัล-ซาลาม อัล-มาลากี อัล-อูร์โดนี (บรรเลง) ในรูปแบบไฟล์ RealAudio

หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศจอร์แดน
จอร์แดน
หมวดหมู่:เพลงสรรเสริญพระบารมี
หมวดหมู่:เพลงภาษาอาหรับ
เฮกเตอร์

**เฮกเตอร์** อาจหมายถึง
* เฮกเตอร์ (ชื่อ) - ชื่อต้นของบุคคล
* เฮกเตอร์ (นามสกุล) - นามสกุลของบุคคล
* เฮกตาร์ - หน่วยวัดพื้นที่ในมาตราเมตริก
* เฮกเตอร์ - เจ้าชายเมืองทรอย ในมหากาพย์อีเลียด

## ตัวละครในบันเทิงคดี
* เฮกเตอร์ คาซากรานเด้ - ตัวละครจากเรื่องเดอะลาวด์เฮาส์และเดอะคาซากรานเด้ส์
* เฮกเตอร์ คอน คาร์เน่ - ตัวละครจากเรื่องอีวิล คอน คาร์เน่
ตารางไมล์

**ตารางไมล์** คือหน่วยของพื้นที่ มักย่อว่า ตร.ไมล์ หรือสัญลักษณ์ ไมล์² จากภาษาอังกฤษ mile²

1 ตารางไมล์&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;= 640 เอเคอร์ 
::::: = 27,878,400 ตารางฟุต 
::::: = 2.589988110336 ตารางกิโลเมตร
::::: ≈ 260 เฮกตาร์

## แปลงค่า

**1 ตารางไมล์** มีค่าเท่ากับ
* 4,014,489,600 ตารางนิ้ว
* 27,878,400 ตารางฟุต
* 3,097,600 ตารางหลา
* 1,618.7425689 ไร่
* 640 เอเคอร์
* 25,899,881,103.36 ตารางเซนติเมตร 
* 2,589,988.110336 ตารางเมตร 
* 2.589988110336 ตารางกิโลเมตร

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Online Conversion - Area Conversion

หมวดหมู่:หน่วยพื้นที่ระบบเมตริก
หมวดหมู่:หน่วยอังกฤษ
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 2 (มุกดาหาร–สะหวันนะเขต)

thumb|อีกมุมหนึ่งของสะพาน
thumb|การเปลี่ยนจากการขับรถทางซ้ายเป็นทางขวา

**สะพานมิตรภาพไทย-ลาว 2** (; ) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำโขง เชื่อมต่อจังหวัดมุกดาหารของประเทศไทย เข้ากับแขวงสุวรรณเขตของประเทศลาว เป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางเศรษฐกิจตะวันตกตะวันออก ซึ่งเริ่มจากพม่า ผ่าน ไทย ลาวและสิ้นสุดที่เวียดนาม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาลุ่มแม่น้ำโขงของธนาคารการพัฒนาแห่งเอเชีย ซึ่งมีความยาวทั้งหมด 1,600 เมตร มีความกว้าง 12 เมตร และมีช่องการจราจร 2 ช่อง มูลค่าการก่อสร้างประมาณ 70 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยแหล่งทุนในการก่อสร้างเป็นเงินกู้ยืมดอกเบี้ยต่ำจากรัฐบาลญี่ปุ่นให้กับรัฐบาลลาว 4,011 ล้านเยน และให้กับรัฐบาลไทย 4,079 ล้านเยน ใช้เวลาก่อสร้างตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 ถึง เดือนธันวาคม พ.ศ. 2549

## ประวัติ
ตัวสะพานเริ่มก่อสร้างตั้งแต่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2547 ระหว่างการก่อสร้างได้เกิดอุบัติเหตุจากเครื่องเครน ที่ทำให้ ที่ปรึกษา วิศวกรและคนงานเสียชีวิต 9 คน (ชาวไทย ญี่ปุ่น ฟิลิปปินส์ และลาว) บาดเจ็บ 10 คน (ชาวไทย ญี่ปุ่น และลาว) และหายสาบสูญ 1 คน (ชาวลาว) เมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 และสะพานเปิดให้สาธารณะใช้เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ในระหว่างการขับรถมายังฝั่งไทย คนขับรถมาจากฝั่งลาวต้องเปลี่ยนฝั่งการขับ เนื่องจากประเทศลาวขับรถทางขวามือ ส่วนประเทศไทยขับรถทางซ้ายมือ ดังนั้นคนไทยเองจึงต้องเปลี่ยนฝั่งการขับรถไปเป็นทางขวาเมื่อเข้าประเทศลาวด้วยเช่นเดียวกัน

## ทางเข้าสะพานข้ามแม่น้ำโขงที่มุกดาหาร
**[[สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 2 (มุกดาหาร–สะหวันนะเขต)|ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 239]]** หรือ **ทางเข้าสะพานข้ามแม่น้ำโขงที่มุกดาหาร** เป็นทางหลวงแผ่นดินสายหนึ่ง เริ่มต้นบนถนนชยางกูร (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212) ที่แยกสะพานมิตรภาพ 2 สิ้นสุดบริเวณประตูทางเข้าด่านพรมแดนมุกดาหาร มีระยะทาง 0.517 กิโลเมตร

## ดูเพิ่ม
* สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 1 (หนองคาย–เวียงจันทน์)
* สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 3 (นครพนม–คำม่วน)
* สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 4 (เชียงของ–ห้วยทราย)
* สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 5 (บึงกาฬ–บอลิคำไซ)
* สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 6 (นาตาล–ละคอนเพ็ง)
* สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 7 (เลย–แขวงเวียงจันทน์)
* สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 8 (อุบลราชธานี–จำปาศักดิ์)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ''Bridge Failure Database'' 
* ''Rescuers recover four bodies after Mekong bridge collapse''  
* http://www.khaosod.co.th/view_newsonline.php?newsid=TVRNMk1USTVPREEzTXc9PQ==&sectionid= 

หมวดหมู่:สะพานเชื่อมเขตแดนไทย–ลาว‎
หมวดหมู่:สะพานในจังหวัดมุกดาหาร
หมวดหมู่:สะพานในแขวงสุวรรณเขต
หมวดหมู่:สะพานข้ามแม่น้ำโขง
หมวดหมู่:สะพานข้ามแม่น้ำในประเทศไทย
หมวดหมู่:สะพานข้ามแม่น้ำในประเทศลาว
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองมุกดาหาร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในแขวงสุวรรณเขต
หมวดหมู่:ไกสอน พมวิหาน (เมือง)
หมวดหมู่:โครงการพัฒนาความร่วมมือทางเศรษฐกิจในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว

**สะพานมิตรภาพไทย-ลาว** อาจหมายถึง
* สะพานมิตรภาพน้ำเหือง ไทย-ลาว - สะพานที่เชื่อมต่อจังหวัดเลยเข้ากับแขวงไชยบุรี
* สะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่ 1 - สะพานที่เชื่อมต่อจังหวัดหนองคายเข้ากับนครหลวงเวียงจันทน์ 
* สะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่ 2 - สะพานที่เชื่อมต่อจังหวัดมุกดาหารเข้ากับแขวงสุวรรณเขต
* สะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่ 3 - สะพานที่เชื่อมต่อจังหวัดนครพนมเข้ากับแขวงคำม่วน
* สะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่ 4 - สะพานที่เชื่อมต่อจังหวัดเชียงรายเข้ากับแขวงบ่อแก้ว
* สะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่ 5 - สะพานที่เชื่อมต่อจังหวัดบึงกาฬเข้ากับแขวงบอลิคำไซ
* โครงการสะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่ 6 - สะพานที่เชื่อมต่อจังหวัดอุบลราชธานีเข้ากับแขวงสาละวัน
* โครงการสะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่ 7 - สะพานที่เชื่อมต่อจังหวัดเลยเข้ากับแขวงเวียงจันทน์
* โครงการสะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว แห่งที่ 8 - สะพานที่เชื่อมต่อจังหวัดอุบลราชธานีเข้ากับแขวงจำปาศักดิ์

## ดูเพิ่ม
* สะพานมิตรภาพ

หมวดหมู่:สะพานนานาชาติ
หมวดหมู่:สะพานข้ามแม่น้ำโขง
หมวดหมู่:สะพานนานาชาติในประเทศไทย
หมวดหมู่:สะพานในประเทศลาว
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ไทย–ลาว
ชุงอิจิ มิยาโมโตะ

**ชุงอิจิ มิยาโมโตะ** () เป็นนักร้องและนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2529 ที่จังหวัดโตเกียว กรุ๊ปเลือด A สังกัดค่าย tri-Arion สำหรับงานเพลง และค่าย ALP Music สำหรับงานพากย์

## ประวัติ
เมื่อขึ้นชั้น ม.ปลาย มิยาโมโตะก็เข้าเรียนในโรงเรียนสอนการร้องเพลง ซึ่งนอกจากการร้องเพลงแล้ว เขายังมีความสามารถโดดเด่นทางด้านการเล่นเปียโน (ดีดเองทุกเพลงที่ใช้เปียโนเป็นเครื่องดนตรีประกอบ) เนื่องจากเริ่มหัดเล่นมาตั้งแต่ตอนอายุ 4 ปี

ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 มิยาโมโตะได้ออกซิงเกิลแรกที่มีชื่อว่า "เบียคุยะ ~ทรูไลท์~" (白夜～True Light～) ซึ่งเป็นเพลงเปิดของอนิเมะ เรื่อง ดี.เอ็น.แองเจิ้ล ต่อมาในปีเดียวกัน เขาได้ออกมินิอัลบั้มชื่อ Anges (แปลว่า "angels" ในภาษาฝรั่งเศส) กับทางค่าย Victor Entertainment 

ปัจจุบันแม้เพลงของเขาจะไม่ได้ใช้เป็นเพลงประกอบอนิเมะแล้ว แต่ก็ยังมีผลงานออกมาอย่างต่อเนื่อง และมิยาโมโตะยังมีโอกาสได้ลองพากย์การ์ตูนด้วย ผลงานการพากย์ชิ้นแรกของเขาคือบท ชานี่ แอนดราส ในเรื่องกันดั้มซี้ด
 
นอกจากการร้องเพลงกับพากย์การ์ตูนแล้ว มิยาโมโตะยังได้จัดรายการวิทยุ "มิยาโซบะ เรดิโอ" (宮そば RADIO) ด้วย ซึ่งในรายการ จะเป็นการขอบคุณแฟนเพลงทั่วๆไป หรือพูดเกี่ยวกับเรื่องอัลบั้มที่จะวางจำหน่าย โดยเขาจะออกมาพูดเป็นเวลาประมาณ  20 นาที 

มิยาโมโตะยังไม่ค่อยมีผลงานการออกแสดงบนเวทีมากนัก และยังไม่มีมิวสิกวิดีโอเป็นของตัวเอง แต่จะเล่นสดแทน ทำให้ผู้ชมได้มองเห็นถึงความสามารถของเขา

## ผลงาน
### งานเพลง

; ซิงเกิล
* [05.07.2003] **[[เบียคุยะ ~True Light~ (ซุนอิจิ มิยาโมโต้ ซิงเกิล)|เบียคุยะ ~TrueLight~]]** (白夜～True Light～)
* [11.17.2004] **[[ไซย์โกะ โนะ Kiss (ซุนอิจิ มิยาโมโต้ ซิงเกิล)|ไซย์โกะ โนะ Kiss]]** (最後のkiss)
* [01.26.2005] **[[เอย์เอ็น (ชุงอิจิ มิยาโมโต้ ซิงเกิล)|เอย์เอ็น]]** (永遠)

; อัลบั้ม
* [12.03.2003] **[[Anges (มิยาโมโต้ ชุงอิจิ อัลบั้ม)|แอนเกส]]**  (Anges)
* [03.24.2005] **[[For Someone Needs Love (มิยาโมโต้ ชุงอิจิ อัลบั้ม)|ฟอ ซัมวัน นีส เลิฟ]]**  (For Someone Needs Love)
* [08.23.2006] **[[Talkin' Piano (มิยาโมโต้ ชุงอิจิ อัลบั้ม)|ทอคกิ้ง' เปียโน]]**  (Talkin' Piano)
* [08.29.2007] **[[Piano'n Piano (มิยาโมโต้ ชุงอิจิ อัลบั้ม)|เปียโน' เปียโน]]**  (Piano'n Piano)
* [04.23.2008] **[[異邦人/桜咲くころ (มิยาโมโต้ ชุงอิจิ อัลบั้ม)|อิฮนว์จิน/ซากุระ ซาคุโคโระ]]**  (異邦人/桜咲くころ)

; อัลบั้มนอกจากนี้

* [10.22.2003] 「D.N.ANGEL Vocal Collection」 
เพลงที่มีในอัลบั้ม :
มิจิชิลูบิ/เบียคุยะ~ทรูไลท์~

* [09.21.2003] 「D.N.ANGEL Original Sound Track Ⅱ」 
เพลงที่มีในอัลบั้ม :
เคดส์ เบิดร์/มิจิชิลูบิ (อคุสติก เวอร์ชั้น)

### งานพากย์
* ดี.เอ็น.แองเจิ้ล พากย์เสียงของ มิยาโมโตะ  ( มุช )
* กันดั้มซี้ด พากย์เสียงของ ชานี่ แอนดราส 

## อ้างอิง

* Shunichi MIYAMOTO, Anime News Network, เรียกข้อมูลเมื่อ 8 เม.ย. 2551

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ  
* เว็บไซต์ที่ Victor Entertainment 

หมวดหมู่:นักร้องญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักเปียโนชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากโตเกียว
การขนส่งในประเทศลาว

thumb|150px|แผนที่ประเทศลาว
[thumb|[ทางรถไฟสายเวียงจันทน์–บ่อเต็นผ่านทางด่วนเวียงจันทน์–บ่อเต็น]]
**การคมนาคมในประเทศลาว** ประเทศลาวมีระบบการคมนาคมที่ทันสมัยและหลากหลาย รวมไปถึงสนามบินต่าง ๆ ด้วย แต่ประเทศลาวไม่มีด้านใดติดกับทะเล ดังนั้นประเทศลาวจึงไม่มีท่าเรือแต่อย่างใด

## การคมนาคมทางรถไฟ

 
ในช่วงที่ฝรั่งเศสปกครองในช่วง พ.ศ. 2436 - พ.ศ. 2484 เคยมีการสร้างทางรถไฟสายดอนเดด–ดอนคอน ซึ่งเป็นเกาะกลางแม่น้ำโขงทางตอนใต้ของลาว ยาว 7 กิโลเมตร โดยเป็นรางขนาด 600 มิลลิเมตร เพื่อใช้เป็นเส้นทางขนส่งสินค้าผ่านเขตน้ำตกและเกาะแก่ง ปัจจุบันยังเหลือร่องรอยทางรถไฟ ซากสะพาน และหัวรถจักร

### เส้นทางรถไฟในปัจจุบัน
ปัจจุบันประเทศลาวมีเส้นทางรถไฟอยู่สองสาย โดยเชื่อมต่อมาจากโครงข่ายของรถไฟไทย ซึ่งเป็นเส้นทางหนองคาย - ท่านาแล้ง ระยะทาง 3.5 กิโลเมตร เป็นรถไฟทางเดี่ยว เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2550 และเปิดให้บริการเมื่อปี พ.ศ. 2552 โดยใช้รางขนาด 1 เมตร หรือมีเตอร์เกจ โดยเป็นสถานีรถไฟเพียงแห่งเดียวของประเทศลาว โดยจะมีการเปิดเส้นทางรถไฟส่วนต่อขยายจากสถานีรถไฟท่านาแล้ง - สถานีเวียงจันทน์ ระยะทาง 7.5 กิโลเมตร  

ล่าสุดมีการเปิดให้บริการเส้นทางรถไฟลาว-จีน จากบ่อเต็น - นครหลวงเวียงจันทน์ เป็นรถไฟทางเดี่ยว และถือเป็นเส้นทางแรกของประเทศที่ใช้ความเร็วปานกลาง หรือประมาณ 160 - 200 กม./ชม. ซึ่งจะใช้เป็นรางขนาด 1.435 เมตร หรือสแตนดาร์ดเกจ โดยได้เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2564

## การคมนาคมทางถนน
[thumb|[ทางด่วนเวียงจันทน์–บ่อเต็น]]
ประเทศลาวมีทางหลวงด้วยกันทั้งสิ้น 21,716 กิโลเมตร ในจำนวนนั้น 9,673.5 กิโลเมตรเป็นทางลาดยาง และที่เหลืออีก 12,042.5 กิโลเมตรเป็นทางลูกรังและประเทศลาวขับรถทางขวา

ประเทศลาวกำลังอยู่ในระหว่างการสร้างทางหลวงใหม่โดยใช้เงินทุนจากรัฐบาลญี่ปุ่นเชื่อมแขวงสุวรรณเขต กับเขตแดนเวียดนามที่ลาวเบา ซี่งเมื่อเสร็จจะเป็นผลทำให้การเดินทางผ่านประเทศลาวสะดวกมากขึ้น ถนนสายนี้ปัจจุบันใช้เวลาเดินทางทั้งหมดราวสองสามชั่วโมงเมื่อเทียบกับ 9 ชั่วโมงบนถนนที่ขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อ (แต่ทิวทัศน์สวย) ในปี พ.ศ. 2545

## การคมนาคมทางน้ำ
ประเทศลาวมีแม่น้ำที่ใช้ในการคมนาคมได้ 4,587 กิโลเมตร ส่วนใหญ่คือแม่น้ำโขงและลำคลองที่แยกออกไป และอีก 2,897 กิโลเมตร ที่บางส่วนใช้ในการคมนาคมได้ด้วยเรือที่ลึกลงไปจากผิวน้ำไม่เกินครึ่งเมตร

## การคมนาคมทางอากาศ

ประเทศลาวมีสนามบินทั้งหมด 52 แห่ง ซึ่งมีอยู่เพียง 9 แห่งเท่านั้นที่มีรันเวย์ลาดยาง ส่วนอีก 43 แห่งไม่มี และสนามบินทั้งหมดที่มารันเวย์ลาดยาง เฉพาะสนามบินนานาชาติวัตไตเท่านั้นที่มีระยะทางมากกว่า 2,438 เมตร ส่วนที่เหลือที่มีรันเวย์ลาดยาง สนามบินสี่แห่งมีรันเวย์ยาว 1,524 - 2,437 เมตร และสี่แห่งที่เหลือมีระยะทางระหว่าง 914 - 1,523 เมตร

สนามบินที่เหลือที่ไม่มีรันเวย์ลาดยางจำนวน 43 แห่ง มีสนามบินเพียงแห่งเดียวเท่านั้นที่มีความยาวมากกว่า 1,524 เมตร; 17 แห่งมีความยาวระหว่าง 914 - 1,523 เมตร ส่วนอีก 25 แห่งสุดท้ายมีรันเวย์ที่มีความยาวน้อยกว่า 914 เมตร

ประเทศลาวมี 2 สายการบินคือ รัฐวิสาหกิจการบินลาว และ รัฐวิสาหกิจลาวเดินอากาศ

## ท่อส่งน้ำมัน
ประเทศลาวมีท่อส่งน้ำมันปิโตรเลียม ยาวทั้งหมด 136 กิโลเมตร

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ประเทศลาว
* สายการบินลาว
* เวียงจันทน์

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ข่าวเกี่ยวกับรถไฟในประเทศลาว 
* แผนที่ลาวของ สหประชาชาติ
โอเลครานอน โพรเซส

**โอเลครานอน** () หรือ **โอเลครานอน โพรเซส** () หรือ **ปุ่มปลายศอก** หรือ **ยอดศอก** เป็นส่วนยื่นที่มีลักษณะโค้ง ขนาดใหญ่และหนา ตั้งอยู่ที่ด้านบนและด้านหลังของกระดูกอัลนา ที่ยอดมีลักษณะโค้งไปทางด้านหน้าเป็นจะงอยรับเข้ากับแอ่งโอเลครานอน (olecranon fossa) ของกระดูกต้นแขนเมื่อปลายแขนอยู่ในท่าเหยียดตรง ส่วนฐานของโอเลครานอน โพรเซสเป็นคอคอดเชื่อมกับส่วนกลางของกระดูกอัลนา นับว่าเป็นส่วนคอดที่สุดของปลายบนของกระดูกอัลนา 

พื้นผิวด้านหลังของโอเลครานอน โพรเซสชี้ไปทางด้านหลัง มีลักษณะเป็นรูปสามเหลี่ยม เรียบ อยู่ในชั้นใต้ผิวหนัง (subcutaneous) และถูกปกคลุมด้วยถุงลดเสียดสี (bursa) 

พื้นผิวด้านบนมีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยม ด้านหลังมีรอยประทับขรุขระซึ่งเป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อไตรเซ็ปส์ เบรคิไอ (triceps brachii) ส่วนด้านหน้าใกล้กับขอบกระดูกมีร่องตื้นๆ ในแนวขวางซึ่งเป็นจุดเกาะของส่วนของเอ็นด้านหลังของข้อศอก 

พื้นผิวด้านหน้ามีลักษณะเรียบ เว้า และสร้างเป็นส่วนบนของรอยเว้าเซมิลูนาร์ (semilunar notch) ขอบของโอเลครานอน โพรเซสเป็นส่วนต่อของร่องบนขอบของพื้นผิวด้านบนซึ่งให้เป็นจุดเกาะของเอ็นต่างๆ ดังนี้ 
* ส่วนใกล้กลาง เป็นจุดเกาะของเอ็นอัลนาคอลแลทเทอรัล (ulnar collateral ligament)
* ส่วนด้านข้าง เป็นจุดเกาะของเอ็นด้านหลังของข้อศอก (posterior ligament)

ขอบด้านใกล้กลางเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส (flexor carpi ulnaris) ส่วนขอบด้านข้างเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อแอนโคเนียส (Anconæus)

## ดูเพิ่ม
* ข้อศอก

## ภาพอื่นๆ

ไฟล์:Gray213.png|มุมมองด้านหน้าของกระดูกปลายแขนข้างซ้าย
ไฟล์:Gray215.png|บริเวณที่เกิดการสร้างกระดูกของกระดูกอัลนา มีศุนย์กลางอยู่ 3 บริเวณ
ไฟล์:Gray329.png|มุมมองด้านหน้าของข้อศอกด้านซ้าย แสดงกระดูกและเอ็นรอบข้อต่อ
ไฟล์:Gray332.png|มุมมองด้านหลังของแคปซูลข้อต่อของข้อศอก
ไฟล์:Gray419.png|กล้ามเนื้อชั้นลึกของปลายแขน มุมมองด้านหลัง
ไฟล์:Gray420.png|กล้ามเนื้อสุพิเนเตอร์


## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*  ()
* Roche Lexicon - illustrated navigator, at Elsevier 02240.008-1 

หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของรยางค์บน
เขตเศรษฐกิจยุโรป

thumb|325px|เขตเศรษฐกิจยุโรปประกอบด้วย;<br />
<br />
**เขตเศรษฐกิจยุโรป** หรือ**อีอีเอ** () เป็นผลจากข้อตกลงระหว่างรัฐสมาชิกของสมาคมการค้าเสรียุโรป (เอฟตา) ประชาคมยุโรป (อีซี) และสหภาพยุโรป (อียู) ทำให้ประเทศสมาชิกของเอฟตาสามารถเข้าร่วมตลาดร่วมกับสมาชิกสหภาพยุโรปได้ สมาชิกของเขตเศรษฐกิจยุโรปได้แก่ 27 รัฐสมาชิกอียูและอีอีซี และอีกสามประเทศจากเอฟตา ได้แก่ ไอซ์แลนด์ ลิกเตนสไตน์ และนอร์เวย์ สวิตเซอร์แลนด์เป็นสมาชิกของเอฟตา แต่ไม่เข้าร่วมเขตเศรษฐกิจยุโรปนี้

ขเตเศรษฐกิจยุโรป
ขเตเศรษฐกิจยุโรป
ขเตเศรษฐกิจยุโรป
โคโรนอยด์ โพรเซส

**โคโรนอยด์ โพรเซส** (; ละติน: *processus coronoideus*) เป็นสันนูนรูปสามเหลี่ยมชี้ไปทางด้านหน้า อยู่บริเวณด้านบนและด้านหน้าของกระดูกอัลนา 

ฐานของโคโรนอยด์ โพรเซสต่อเนื่องกับส่วนกลางของกระดูกอัลนาและมีความแข็งแรงมาก

ยอดมีลักษณะแหลมค่อนข้างโค้งไปทางด้านบน และเมื่ออยู่ในท่างอปลายแขน ส่วนของโคโรนอยด์ โพรเซสนี้จะรับกับแอ่งโคโรนอยด์ (coronoid fossa) ของกระดูกต้นแขน 

พื้นผิวด้านบนของโคโรนอยด์ โพรเซสมีลักษณะเรียบ เว้า และสร้างเป็นส่วนล่างของรอยเว้าเซมิลูนาร์ (semilunar notch)

พื้นผิวด้านหน้าและด้านล่างมีลักษณะเว้า และมีรอยประทับขรุขระซึ่งเป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อเบรเคียลิส (brachialis) ที่รอยต่อของพื้นผิวด้านนี้และส่วนหน้าของตัวกระดูกอัลนาเป็นส่วนยื่นขรุขระ เรียกว่า ปุ่มนูนอัลนา (tuberosity of the ulna) ซึ่งเป็นจุดเกาะปลายของส่วนของกล้ามเนื้อเบรเคียลิส และมีออบลีก คอร์ด (oblique cord) มายึดเกาะที่ขอบด้านข้างของปุ่มนูนอัลนา

พื้นผิวด้านข้างมีลักษณะคอด รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า เป็นรอยเว้าซึ่งเป็นข้อต่อกับกระดูกอื่น เรียกว่า รอยเว้าเรเดียส (radial notch) 

พื้นผิวด้านใกล้กลางเป็นขอบอิสระซึ่งให้เป็นจุดเกาะของส่วนของเอ็นอัลนาคอลแลทเทอรัล (ulnar collateral ligament) ส่วนหน้าของพื้นผิวด้านนี้เป็นส่วนยื่นรูปกลมขนาดเล็กซึ่งเป็นจุดเกาะต้นของปลายจุดเกาะหนึ่งของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม ซุเปอร์ฟิเชียลิส (Flexor digitorum sublimis) ด้านหลังของส่วนยื่นเป็นรอยเว้าสำหรับส่วนของจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิทอรุม โปรฟันดัส (flexor digitorum profundus) ส่วนล่างของส่วนยื่นนี้เป็นสันซึ่งให้เป็นจุดเกาะต้นของปลายจุดเกาะหนึ่งของกล้ามเนื้อโปรเนเตอร์ เทเรส (pronator teres) 

บ่อยครั้งที่จะพบใยกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ พอลิซิส ลองกัส (flexor pollicis longus) เกาะกับส่วนล่างของโคโรนอยด์ โพรเซส

## ภาพอื่นๆ

ไฟล์:Gray213.png|มุมมองด้านหน้าของกระดูกปลายแขนข้างซ้าย


## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* , 
* 
* X-ray at uams.edu 

หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
รอยเว้าเซมิลูนาร์

**รอยเว้าเซมิลูนาร์** หรือ **รอยเว้าโทรเคลียร์** (; ละติน: *incisura semilunaris*) เป็นรอยเว้าขนาดใหญ่บนกระดูกอัลนา เกิดจากโอเลครานอน โพรเซส (olecranon) และโคโรนอยด์ โพรเซส (coronoid process) และทำหน้าที่เป็นบริเวณรองรับกับโทรเคลียร์ (trochlea) ของปลายกระดูกต้นแขน

ประมาณตรงกลางของรอยเว้านี้เป็นรอยขรุขระแบบฟันเลื่อยซึ่งเป็นบริเวณรอยต่อของโอเลครานอนและโคโรนอยด์ โพรเซส

รอยเว้านี้เว้าในแนวบนลงล่าง และแบ่งออกเป็นส่วนใกล้กลางและส่วนด้านข้างโดยสันตื้นซึ่งวิ่งจากยอดของโอเลครานอนไปยังยอดของโคโรนอยด์ โพรเซส โดยส่วนใกล้กลางจะมีขนาดใหญ่กว่าและค่อนข้างเว้าในแนวขวาง และส่วนด้านข้างจะนูนในด้านบนและค่อนข้างเว้าในด้านล่าง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
รอยเว้าเรเดียส

**รอยเว้าเรเดียส** (; ละติน: *incisura radialis*) เป็นรอยเว้าแคบๆ รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่อยู่ทางด้านข้างของโคโรนอยด์ โพรเซส (coronoid process) ซึ่งจะรับกับส่วนต้นของกระดูกเรเดียสเพื่อประกอบเป็นข้อต่อเรดิโออัลนาส่วนต้น (Proximal radioulnar joint) ซึ่งเกี่ยวข้องการการพลิกและการหมุนของปลายแขน 

รอยเว้านี้มีลักษณะเว้าจากด้านหน้าไปด้านหลัง และมีส่วนยื่นซึ่งให้เป็นจุดเกาะของเอ็นแอนนูลาร์ (annular ligament)

## ภาพอื่นๆ

ไฟล์:Gray333.png|มุมมองด้านบนของเอ็นแอนนูลาร์ของกระดูกเรเดียส


## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของรยางค์บน
หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
ช่อการะเกด

**ช่อการะเกด** เป็นนิตยสารเรื่องสั้นที่ถือกำเนิดขึ้นพร้อมกับนิตยสาร โลกหนังสือ โดยมี สุชาติ สวัสดิ์ศรี เป็นบรรณาธิการเมื่อ พ.ศ. 2521

## ช่อการะเกดแต่ละยุค
สามารถออกเป็นสามยุค ดังนี้
* ยุคแรก ระหว่างปีพ.ศ. นักเขียนในยุคนี้ได้แก่ ชาติ กอบจิตติ มาลา คำจันทร์ วิมล ไทรนิ่มนวล จำลอง ฝั่งชลจิตร
* ยุคที่สอง ระหว่างปีพ.ศ. นักเขียนในยุคนี้ได้แก่ วินทร์ เลียววาริณ เดือนวาด พิมวนา
* ยุคที่สาม เริ่มพ.ศ. 2550 นักเขียนในยุคนี้ได้แก่ ฉมังฉาย เดช อัคร ปริญญา ตรีน้อยใส ไพชัฏ ภูวเชษฐ์ ภาณุ ตรัยเวช ภาณุพงษ์ คงจันทร์ วยากร พึ่งเงิน สมภพ นิลกำแหง อดิศร ไพรวัฒนานุพันธ์ กิตติวัฒน์ ตันทะนันท์ ชัยกร หาญไฟฟ้า ธาร ยุทธชัยบดินทร์ ปานศักดิ์ นาแสวง วุฐิศานดิ์ จันทร์วิบูล อุทิศ เหมะมูล ฯลฯ

หมวดหมู่:นิตยสารในประเทศไทย
เครือจักรภพ

**เครือจักรภพ** () เป็นคำภาษาอังกฤษเดิมใช้กับชุมชนการเมืองที่ตั้งขึ้นเพื่อประโยชน์ร่วมกัน ในอดีต บางครั้งคำนี้สมนัยกับ "สาธารณรัฐนิยม"

ภายหลังคำนี้ใช้กับสมาคมรัฐเอกราช ที่โดดเด่นที่สุด คือ เครือจักรภพแห่งประชาชาติ สมาคมสำหรับอดีตสมาชิกจักรวรรดิบริติชเป็นหลัก มักเรียกย่อเป็น "เครือจักรภพ"

## รายชื่อเครือจักรภพ
* **[[ประเทศออสเตรเลีย|เครือจักรภพออสเตรเลีย]]** (Commonwealth of Australia) หรือที่เรียกทั่วไปว่า “ประเทศออสเตรเลีย”  
* **[[เครือจักรภพแห่งอังกฤษ]]** (Commonwealth of England) หมายถึงรัฐบาลสาธารณรัฐที่ปกครองอังกฤษรวมทั้งเวลส์ ไอร์แลนด์ และ สกอตแลนด์ ระหว่างปี ค.ศ. 1649 ถึง ค.ศ. 1660 
* **[[เครือจักรภพแห่งประชาชาติ]]** (Commonwealth of Nations) หมายถึงกลุ่มประเทศที่ส่วนใหญ่เดิมเป็นประเทศอาณานิคมของจักรวรรดิบริติช เดิมคือ “เครือจักรภพบริติช” (ภาษาไทย: เครือจักรภพอังกฤษ)
* **[[เครือรัฐเอกราช]]** (Commonwealth of Independent States) หมายถึงกลุ่มประเทศที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต
* **[[ราชอาณาจักรเครือจักรภพ]]** (Commonwealth realm) หมายถึงประเทศสมาชิกของเครือจักรภพแห่งชาติที่ยอมรับพระมหากษัตริย์อังกฤษเป็นประมุข
* **[[สาธารณรัฐเครือจักรภพ]]** (Republics in the Commonwealth of Nations) หมายถึงประเทศสมาชิกของเครือจักรภพแห่งชาติที่ยอมรับประธานาธิบดีเป็นประมุข 
* **[[เครือรัฐ (สหรัฐ)]]** หมายถึงรัฐสี่รัฐในสหรัฐ ที่เรียกตนเองว่า “เครือรัฐ”: รัฐเคนทักกี (Commonwealth of Kentucky) รัฐแมสซาชูเซตส์ (Commonwealth of Massachusetts) รัฐเพนซิลเวเนีย (Commonwealth of Pennsylvania) และ รัฐเวอร์จิเนีย (Commonwealth of Virginia)
* **[[เครือรัฐ (ดินแดนเกาะสหรัฐ)]]** หมายถึงดินแดนที่เป็นของสหรัฐที่มิได้มีฐานะเป็นรัฐ
** **[[ปวยร์โตรีโก|เครือรัฐปวยร์โตรีโก]]** (Commonwealth of Puerto Rico)
** **[[หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา|เครือรัฐหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา]]** (Commonwealth of the Northern Mariana Islands)
** **[[เครือรัฐฟิลิปปินส์]]** (Commonwealth of the Philippines)
* **[[เครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย]]** (Polish-Lithuanian Commonwealth) หมายถึงราชอาณาจักรที่เกิดจากการรวมตัวของราชอาณาจักรโปแลนด์ และ แกรนด์ดัชชีลิทัวเนีย 
* **[[เครือจักรภพแองโกล-แซ็กซอน]]** หรือ  **[[เจ็ดอาณาจักร]]** (Heptarchy) หมายถึงราชอาณาจักรแองโกล-แซ็กซอนเจ็ดราชอาณาจักรและอนุราชอาณาจักรทางใต้ของอังกฤษที่ต่อมารวมตัวกันเป็นราชอาณาจักรอังกฤษ
* **[[เครือจักรภพไอซ์แลนดิก]]** (Icelandic Commonwealth)
* **[[เครือจักรภพไลบีเรีย]]** (Commonwealth of Liberia)
* **[[เครือจักรภพกาตาลุญญา]]** (Commonwealth of Catalonia)
* **[[ประเทศบาฮามาส|เครือจักรภพบาฮามาส]]** (Commonwealth of the Bahamas) หรือที่เรียกทั่วไปว่า “ประเทศบาฮามาส”
* **[[ประเทศดอมินีกา|เครือจักรภพดอมินีกา]]** (Commonwealth of Dominica) หรือที่เรียกทั่วไปว่า “ประเทศดอมินีกา”

## ดูเพิ่ม
* สันนิบาต
* สหพันธรัฐ
* สมาพันธรัฐ

หมวดหมู่:ระบอบการปกครอง
ปุ่มนูนอัลนา

**ปุ่มนูนอัลนา** หรือ **ปุ่มกระดูกอัลนา** () เป็นบริเวณบนกระดูกอัลนา ตรงรอยต่อของพื้นผิวด้านหน้าและด้านล่างของโคโรนอยด์ โพรเซส และส่วนหน้าของตัวกระดูกอัลนา มีลักษณะเป็นส่วนยื่นขรุขระซึ่งเป็นจุดเกาะปลายของส่วนของกล้ามเนื้อเบรเคียลิส (Brachialis) และมีออบลีก คอร์ด (oblique cord) มายึดเกาะที่ขอบด้านข้างของปุ่มนูนอัลนา

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
ช่วงว่างระหว่างรัชกาล (อังกฤษ)

**ช่วงว่างระหว่างรัชกาลในอังกฤษ** () เป็นสมัยการปกครองแผ่นดินที่ในปัจจุบัน คือ ประเทศอังกฤษ เวลส์ และ สกอตแลนด์ โดยรัฐสภาและทหารหลังจากสงครามกลางเมืองอังกฤษ ช่วงว่างระหว่างรัชกาลเริ่มด้วยการปลงพระชนม์พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ในปี ค.ศ. 1649 และสิ้นสุดลงโดยการอัญเชิญ พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 กลับมาทรงบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1660 ในสมัยที่เรียกว่าสมัยฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษ

ช่วงว่างระหว่างรัชกาลในอังกฤษแบ่งย่อยได้เป็น 4 สมัย:
::* ค.ศ. 1649 - ค.ศ. 1653: **[[เครือจักรภพแห่งอังกฤษ|สมัยเครือจักรภพอังกฤษ]]** (ครั้งแรก) หรือ **สมัยสาธารณรัฐอังกฤษ** (Commonwealth of England) 
::* ค.ศ. 1653  -  ค.ศ. 1658: **[[รัฐผู้พิทักษ์]]** (The Protectorate) ภายใต้การนำของ โอลิเวอร์ ครอมเวลล์
::* ค.ศ. 1658  -  ค.ศ. 1659: **รัฐผู้พิทักษ์** ภายใต้การนำของ ริชาร์ด ครอมเวลล์
::*  ค.ศ. 1659  -  ค.ศ. 1660: **[[เครือจักรภพแห่งอังกฤษ|สมัยเครือจักรภพอังกฤษ]]** (ครั้งที่สอง)

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ 
* สาธารณรัฐอังกฤษ 
* สงครามกลางเมืองอังกฤษ
* ประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะอังกฤษ 

หมวดหมู่:ยุคสมัยในอังกฤษ 
หมวดหมู่:สงครามกลางเมืองอังกฤษ
หมวดหมู่:ราชอาณาจักรอังกฤษ