open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
TF ข่าน

**TF ข่าน** (TF Kaan) เดิมใช้ชื่อโครงการว่า **TFX** คือเครื่องบินขับไล่สเตลธ์แบบสองเครื่องยนต์ ซึ่งกำลังอยู่ระหว่างการพัฒนาโดยประเทศตุรกี เพื่อทดแทน F-16

## ความเป็นมา
โครงการ TF ข่าน เกิดขึ้นจากการที่ตุรกีต้องการพัฒนาเครื่องบินขับไล่สมัยใหม่เพื่อทดแทน F-16 และยกระดับสู่การมีเครื่องบินขับไล่ยุคที่ห้าซึ่งผลิตเองภายในประเทศ แนวคิดนี้เริ่มต้นขึ้นราวปี 2010 เมื่อคณะกรรมการอุตสาหกรรมป้องกันประเทศของตุรกีอนุมัติโครงการ และมอบหมายให้บริษัท Turkish Aerospace Industries (TAI) และ TUSAŞ Engine Industries (TEI) เป็นผู้รับผิดชอบการออกแบบและพัฒนาระบบหลัก ๆ ถือเป็นจุดเริ่มต้นสำคัญของการสร้างขีดความสามารถด้านการบินรบแบบพึ่งพาตนเอง

ในปี 2017 ตุรกีได้ลงนามความร่วมมือกับบริษัท BAE Systems สหราชอาณาจักร เพื่อสนับสนุนการออกแบบรายละเอียดของโครงสร้างและระบบย่อย ความร่วมมือนี้ช่วยยกระดับความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีของโครงการและทำให้สามารถก้าวสู่การสร้างต้นแบบได้จริง จนกระทั่ง 1 พฤษภาคม 2023 เครื่องบินรุ่นนี้ถูกเปิดตัวอย่างเป็นทางการ พร้อมได้รับการตั้งชื่อว่า "ข่าน" ซึ่งเป็นตำแหน่งผู้นำชนเผ่าในอนุทวีปเอเชียกลางในอดีต

TF ข่าน ขึ้นบินทดสอบครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2024 ที่กรุงอังการา โดยบินนานประมาณ 11 นาที เครื่องบินต้นแบบใช้เครื่องยนต์คู่ตระกูล F110 ก่อนที่ตุรกีจะพัฒนาเครื่องยนต์ของตนเองเพื่อใช้ในสายการผลิตในอนาคต เหตุการณ์นี้ทำให้ตุรกีกลายเป็นหนึ่งในไม่กี่ประเทศที่สามารถพัฒนาเครื่องบินขับไล่ล่องหนได้ด้วยกำลังของตนเอง

## การออกแบบ
TF ข่าน มีโครงสร้างที่ลดการสะท้อนสัญญาณเรดาร์ด้วยการใช้วัสดุคอมโพสิตขั้นสูง การจัดวางช่องอากาศแบบ S-duct และห้องเก็บอาวุธภายในลำตัว เพื่อลดการตรวจจับจากเรดาร์ฝ่ายตรงข้าม คุณสมบัติเหล่านี้ทำให้สามารถปฏิบัติการในพื้นที่ที่มีระบบป้องกันภัยทางอากาศหนาแน่นได้ดีขึ้น ในเครื่องต้นแบบใช้เครื่องยนต์ General Electric F110 ให้กำลังขับรวมมากกว่า 58,000 ปอนด์ ซึ่งเพียงที่จะทำความเร็วเหนือเสียงต่อเนื่องโดยไม่ต้องใช้สันดาปท้าย ความเร็วสูงสุดคาดว่าจะอยู่ที่ราวมัค 2 และมีพิสัยบินกว่า 1,100 กิโลเมตรโดยไม่ต้องเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศ

TF ข่าน ถูกออกแบบให้ใช้อาวุธที่ติดตั้งในห้องเก็บอาวุธภายในและใต้ปีก อาทิ มิสไซล์อากาศสู่อากาศ AIM-120 AMRAAM, มิสไซล์ระยะใกล้ AIM-9X, ระเบิดนำวิถี JDAM, และอาวุธปล่อยที่ตุรกีพัฒนาขึ้นเอง เช่น มิสไซล์ MİTOS และ SOM 
## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินอุตสาหกรรมอากาศยานตุรกี
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินล่องหน
หมวดหมู่:อากาศยานไอพ่นสองเครื่องยนต์
จังหวะหัวใจนายสะอาด

**จังหวะหัวใจนายสะอาด** () เป็นละครโทรทัศน์ไทยที่กำกับโดยสรัสวดี วงศ์สมเพ็ชร นำแสดงโดยดาวิกา โฮร์เน่และพุฒิชัย เกษตรสิน เป็นการสร้างใหม่จากเว็บซีรีส์จีนเรื่องรักร้ายของยัยต้มตุ๋น (2017)

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* ดาวิกา โฮร์เน่ รับบท คีติกา
: ดีไซเนอร์สาวไฟแรงลูกสาวของธนากรกับพารินทร์ และลูกเลี้ยงของปภพ
* พุฒิชัย เกษตรสิน รับบท ศิระ
: รองประธานของจียูกรุ๊ป มีอาการกลัวเชื้อโรคอย่างรุนแรง
* จักริน กังวานเกียรติชัย รับบท ศาสะ
: หลานชายคนรองของเปรมยุดา
* คารีสา สปริงเก็ตต์ รับบท ชนารตี
: ลูกสาวของปภพและเป็นคู่กัดกับคีติกา
* พงศ์ทิวัตถ์ ตั้งวันเจริญ รับบท น่านน้ำ

### นักแสดงสมทบ
* มิณฑิตา วัฒนกุล รับบท รสริน
: เลขาหน้าห้องของศิระ แฟนสาวของมหากุล
* เพ็ญพักตร์ ศิริกุล รับบท เปรมยุดา
: ประธานกรรมการของจียูกรุ๊ป และย่าของศาสะ
* ธนากร ชินกูล รับบท มหากุล
: ผู้ช่วยคนสนิทของศิระ และแฟนหนุ่มของรสริน
* วิศวะ กิจตันขจร รับบท หมอจ้าว
: หมอที่เป็นรุ่นพี่ของศิระ
* มยุริญ ผ่องผุดพันธ์ รับบท พารินทร์
: แม่ของคีติกา อดีตภรรยาของธนากร ปัจจุบันเป็นภรรยาของปภพ
* โอลิเวอร์ พูพาร์ต รับบท ปภพ
: พ่อของชินารตี สามีของพารินทร์ และพ่อเลี้ยงของคีติกา

### นักแสดงรับเชิญ
* ชญานิศ จ่ายเจริญ รับบท จุ๋ม
* เวนย์ ฟอลโคเนอร์ รับบท ธนากร
: พ่อของคีติกา สามีของพารินทร์ เสียใจที่พารินทร์ ทิ้งเขาและคีติกาไปแต่งงานใหม่ ทำให้ดื่มเหล้าจนประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องพีพีทีวี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย สรัสวดี วงศ์สมเพ็ชร
เยโฮอาชแห่งอิสราเอล

**เยโฮอาช** หรือ **โยอาช** (;  *Yəhō’āš* หรือ יוֹאָשׁ *Yō’āš*; ฮีบรูอิสราเอล:  **’Āšīyāw*;  *Yaʾsu* [*ia-'-su*]; ;   790 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 12 ของราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ และเป็นพระราชโอรสของเยโฮอาหาสใน 2 พงศ์กษัตริย์ 14:1 พระองค์ครองราชย์เป็นเวลา 16 ปี  ขณะที่พระองค์ขึ้นครองราชย์ ราชอาณาจักรอิสราเอลกำลังประสบภัยจากการรุกรานของอารัม-ดามัสคัสซึ่งกษัตริย์ฮาซาเอลกำลังพิชิตดินแดนใต้ปกครองของสะมาเรีย 

วิลเลียม เอฟ. ออลไบรท์ (William F. Albright) ระบุรัชสมัยของเยโฮอาชไว้ที่ 801–786 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนเอ็ดวิน อาร์. ทีเลอ (Edwin R. Thiele) ระบุเป็น 798–782 ปีก่อนคริสตกาล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อิสราเอล
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือพงศ์กษัตริย์
หมวดหมู่:ราชวงศ์เยฮู
แนวรบที่สาม (จีน)

**ขบวนการแนวรบที่สาม** () หรือ **การก่อสร้างแนวรบที่สาม** เป็นการรณรงค์ของรัฐบาลจีนในการพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวกทางอุตสาหกรรมและการทหารในพื้นที่ตอนในของประเทศ มีแรงจูงใจจากความกังวลที่ว่าโครงสร้างพื้นฐานด้านอุตสาหกรรมและการทหารของจีนจะมีความเสี่ยงในกรณีทีาถูกสหภาพโซเวียตบุกรุกหรือถูกสหรัฐโจมตีทางอากาศ นับเป็นโครงการพัฒนาที่ใหญ่ที่สุดในยุคเหมา โดยมีการลงทุนอย่างมหาศาลในด้านการป้องกันประเทศ เทคโนโลยี อุตสาหกรรมพื้นฐาน (รวมถึงการผลิต การทำเหมือง โลหะ และไฟฟ้า) การคมนาคมขนส่ง และการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานอื่น ๆ ซึ่งส่วนใหญ่ดำเนินการอย่างลับ ๆ

"แนวรบที่สาม" คือแนวคิดทางภูมิศาสตร์-การทหารซึ่งมีความสัมพันธ์กับพื้นที่ "แนวรบที่หนึ่ง" ที่อยู่ใกล้กับแนวรบที่มีโอกาสเกิดสงคราม ภูมิภาคแนวรบที่สามครอบคลุม 13 มณฑลและเขตปกครองตนเองโดยมีพื้นที่หลักอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือ (รวมถึงฉ่านซี กานซู่ หนิงเซี่ย และชิงไห่) และภาคตะวันตกเฉียงใต้ (รวมถึงเสฉวน ฉงชิ่ง ยูนนาน และกุ้ยโจวในปัจจุบัน) การพัฒนานี้มีแรงจูงใจมาจากข้อพิจารณาด้านการป้องกันประเทศ ภายหลังจากการทวีความรุนแรงของสงครามเวียดนามหลังอุบัติการณ์อ่าวตังเกี๋ย ความแตกแยกระหว่างจีน–โซเวียต และการต่อสู้อย่างประปรายตามแนวชายแดนระหว่างจีนและสหภาพโซเวียต

แนวรบที่สามได้เปลี่ยนภูมิภาคภายในประเทศและพื้นที่เกษตรกรรมที่ขรุขระของจีนให้กลายเป็นอุตสาหกรรม ระหว่าง ค.ศ. 1964 ถึง 1980 จีนได้ลงทุน 205,000 ล้านหยวนในพื้นที่แนวรบที่สาม คิดเป็นร้อยละ 39.01 ของการลงทุนทั้งหมดในอุตสาหกรรมพื้นฐานและโครงสร้างพื้นฐานของประเทศ แรงงานในโรงงาน แกนนำ ปัญญาชน บุคลากรทางทหาร และคนงานก่อสร้างอีกหลายสิบล้านคนได้หลั่งไหลไปยังภูมิภาคแนวรบที่สาม มีการก่อตั้งโครงการขนาดใหญ่และขนาดกลางกว่า 1,100 โครงการในช่วงเวลานั้น ด้วยโครงการขนาดใหญ่ เช่น ทางรถไฟเฉิงตู–คุนหมิง, โรงงานเหล็กและเหล็กกล้าพานจือฮฺวา, และโรงงานยานยนต์ที่สอง ขบวนการแนวรบที่สามได้กระตุ้นเศรษฐกิจที่เคยยากจนและเป็นเกษตรกรรมในภาคตะวันตกเฉียงใต้และตะวันตกเฉียงเหนือของจีน เมืองหลายสิบแห่ง เช่น เหมียนหยาง เต๋อหยาง และพานจือฮฺวาในเสฉวน กุ้ยหยางในกุ้ยโจว และฉือเยี่ยนในหูเป่ย์กลายเป็นเมืองอุตสาหกรรมหลัก

อย่างไรก็ดี การออกแบบโครงการแนวรบที่สามจำนวนมากไม่คุ้มค่าทางเศรษฐกิจเนื่องจากที่ตั้ง หรือมีข้อบกพร่องจากการก่อสร้างที่เร่งรีบ การเลือกที่ตั้งสำหรับโครงการแนวรบที่สามจึงยึดตามหลักการชี้นำที่ว่า "ใกล้ภูเขา กระจายตัว ซ่อนเร้น" (*เค่าชาน เฟินซาน หยิ่นปี้*) โครงการแนวรบที่สามจำนวนมากตั้งอยู่ในพื้นที่ห่างไกลซึ่งเข้าถึงได้ยากและอยู่ไกลจากแหล่งวัตถุดิบและตลาดที่มีศักยภาพ ขบวนการแนวรบที่สามดำเนินไปอย่างเร่งด่วน  โครงการแนวรบที่สามหลายโครงการจึงถูกออกแบบ ก่อสร้าง และนำไปสู่การผลิตไปพร้อม ๆ กัน (*เปี้ยนเช่อจี เปี้ยนชื่อกง เปี้ยนเชิงฉาน*)

หลังมีการฟื้นฟูความสัมพันธ์กับสหรัฐ ทำให้ข้อพิจารณาด้านการป้องกันประเทศซึ่งเป็นพื้นฐานของโครงการแนวรบที่สามลดลง การลงทุนในโครงการเหล่านี้จึงลดลงตามไปด้วย นับตั้งแต่การปฏิรูปรัฐวิสาหกิจเริ่มต้นในช่วงทศวรรษ 1980 โรงงานหลายแห่งในโครงการแนวรบที่สามต้องล้มละลาย แม้บางแห่งจะปรับตัวและยังคงเป็นเสาหลักทางเศรษฐกิจในท้องถิ่นของตนหรือได้รับการพัฒนาให้เป็นวิสาหกิจเอกชนที่ประสบความสำเร็จ

## ดูเพิ่ม
* การพัฒนาจีนตะวันตก นโยบายหลังการปฏิรูปที่จะลงทุนในพื้นที่ภายในมากขึ้น

## หนังสืออ่านเพิ่ม
* 
* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การพัฒนาเศรษฐกิจในประเทศจีน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การทหารของสาธารณรัฐประชาชนจีน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เศรษฐกิจของสาธารณรัฐประชาชนจีน
เจเนรัลอะทอมิกส์ MQ-1 พรีเดเตอร์

**เจเนรัลอะทอมิกส์ MQ-1 พรีเดเตอร์** (General Atomics MQ-1 Predator) เป็นอากาศยานไร้คนขับ (UAV) ของสหรัฐอเมริกา ที่ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงทศวรรษ 1990 โดยบริษัท General Atomics เพื่อทำภารกิจลาดตระเวนและโจมตีเป้าหมายภาคพื้นดิน 

MQ-1 ถูกใช้ครั้งแรกโดยสหรัฐในสงครามบอสเนียและสงครามคอซอวอเพื่อทำภารกิจสอดแนมและติดตามฝ่ายเซิร์บ นอกจากนี้ยังมีบทบาทในสงครามต่อต้านการก่อการร้าย ทั้งลาดตระเวนและโจมตีเป้าหมายของกลุ่มตอลิบานและอัลกออิดะฮ์ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มันถูกติดตั้งมิสไซล์AGM-114 เฮลไฟร์ เพื่อโจมตีเป้าหมายภาคพื้น

## ขีดความสามารถ
MQ-1 ใช้เครื่องยนต์เทอร์โบชาร์จ Rotax 914 ให้กำลัง 115 แรงม้า ขับเคลื่อนด้วยใบพัด ทำให้สามารถบินได้ด้วยความเร็วประมาณ 130–160 กม/ชม. และมีระยะเวลาบินต่อเนื่องยาวนานถึง 24 ชั่วโมง เหมาะสำหรับการปฏิบัติการลาดตระเวนระยะยาวต่อเนื่อง ตัวเครื่องติดตั้งระบบเซนเซอร์ขั้นสูง เช่น กล้อง EO/FLIR และเรดาร์ SAR ทำให้สามารถตรวจจับและติดตามเป้าหมายได้ทั้งกลางวันและกลางคืน การควบคุมทำผ่านสถานีภาคพื้นโดยอาศัยสัญญาณดาวเทียม จึงทำให้สามารถควบคุมได้จากระยะไกลหลายพันกิโลเมตร

เดิมแล้ว MQ-1 ถูกออกแบบให้เป็นโดรนลาดตระเวน แต่ต่อมาถูกพัฒนาให้ติดอาวุธ ได้แก่ AGM-114 เฮลไฟร์ ซึ่งทำให้กลายเป็นโดรนติดอาวุธรุ่นแรกๆของโลก สามารถโจมตีเป้าหมายที่ตรวจพบได้ทันที ลดช่องว่างระหว่างการสอดแนมและการปฏิบัติการโจมตี

## อ้างอิง

MQ-1
วัดโบสถ์การ้อง

**วัดโบสถ์การ้อง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าช้าง อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก

วัดโบสถ์การ้อง เดิมชื่อ **วัดโบสถ์**  สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ พ.ศ. 2400 มีเรื่องเล่าว่าพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เคยเสด็จมาประทับที่วัดนี้ขณะออกปราบกบฏเสือสำอางค์ โดยทรงปลอมพระองค์เป็นชาวจีนและพักที่วัดเพราะติดเขื่อน ก่อนเสด็จปราบได้ทรงเสี่ยงทายว่าหากไม่มีใครจำพระองค์ได้จะปราบสำเร็จ ซึ่งก็เป็นจริง เพราะมีเพียงคนบอกว่าเคยเห็นพระพักตร์จากธนบัตรเท่านั้น เมื่อเสด็จกลับ พระองค์ทรงแนะให้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดโบสถ์การ้อง" ตามเสียงกาที่ชอบร้อง ต่อมาทรงพระราชทานป้ายชื่อวัดและสิ่งของให้ พร้อมนิมนต์เจ้าอาวาสเข้าไปฉันในวัง เชื่อกันว่าภาพเขียนในมณฑปเก่าถูกเขียนขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยทหารผู้ติดตามที่มีฝีมือด้านศิลปะ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2543

ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง ผนังที่อยู่ด้านหลังพระประธานเขียนฉากทิวทัศน์ตอนตรัสรู้ ฝั่งตรงข้ามพระประธานเขียนรูปพระพุทธเจ้า 5 พระองค์ไว้ด้านบน ส่วนด้านล่างเขียนพุทธประวัติตอนประสูติ ตรัสรู้และปรินิพพาน สำหรับผนังด้านข้างนั้น เขียนทศชาติชาดกไว้แถวบนและเขียนพระเวสสันดรชาดกทั้ง 13 กัณฑ์ไว้แถวล่าง 

มณฑปเก่าตั้งอยู่บนฐานแปดเหลี่ยม มีทางเข้าออกสามด้าน ยกเว้นด้านทิศใต้ หลังคาทรงจั่วโครงไม้ มุงสังกะสี ผนังด้านเหนือมีประตูไม้พร้อมกรอบและแผ่นไม้ฉลุลายก้านขดเป็นลวดลายตกแต่ง ด้านใต้เป็นผนังทึบ ส่วนด้านตะวันออกและตะวันตกเจาะช่องประตูแต่ไม่มีบาน ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางสมาธิ และมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเล่าเรื่องวิถีชีวิตผู้คนบริเวณผนังด้านใต้และด้านตะวันออก

## อ้างอิง

โบสถ์การ้อง
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดนครนายก
สัญลักษณ์ประจำชาติไทย

**สัญลักษณ์ประจำชาติไทย**เป็นสัญลักษณ์ที่ใช้ในประเทศไทย เพื่อเป็นตัวแทนเอกลักษณ์ของประเทศ สะท้อนถึงแง่มุมต่าง ๆ ของชีวิตทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และความหลากหลายทางชีวภาพ

นอกจากตราแผ่นดินประเทศอย่างเป็นทางการแล้ว ยังมีสัญลักษณ์ประจำชาติที่ประกาศอย่างเป็นทางการอีก 3 รายการ ซึ่งระบุไว้ในประกาศของสำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2544 นับตั้งแต่นั้นมา สัญลักษณ์ประจำชาติอื่น ๆ ก็ได้รับการระบุโดยหน่วยงานอื่น ๆ เช่นกัน

## สัญลักษณ์

## ดูเพิ่ม
* สรรเสริญพระบารมี
* วัฒนธรรมไทย

## อ้างอิง
ฮัชมัล

***ฮัชมัลลีม*** ( ; เอกพจน์ **ฮัชมัล**,  ; ในฉบับคิงเจมส์แปลเป็น **อำพัน**) เป็นทูตสวรรค์ในศาสนายูดาห์

คำว่า *ฮัชมัล* ปรากฏในคัมภีร์ฮีบรูที่เอเสเคียล 1:4-5:

ฮัชมัลลีมอยู่ในชั้นที่ 4 จากทั้งหมด 10 ชั้นในปกรณัมลำดับชั้นทูตสวรรค์ของชาวยิวโดยไมมอนิดีซ

เซปทัวจินต์แปล *ฮัชมัล* เป็น ηλεκτρον (*elektron*) ซึ่งหมายถึง "อำพัน" ในภาษาอังกฤษ ภายหลัง *ฮัชมัล*กลายเป็นคำในภาษาฮีบรูสมัยใหม่ที่แปลว่า "ไฟฟ้า" Judah Leib Gordon กวีชาวยิว เป็นผู้ประดิษฐ์คำฮีบรูสมัยใหม่ในชุด *Gabashta* เมื่อ ค.ศ. 1878

## อ้างอิง
ยะห์ยา อัลมะกะชะรี

**ยะห์ยา อัลมะกะชะรี** (; เกิด 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 ที่ก็อฟเศาะฮ์) เป็นนักมวยมือสมัครเล่นประเภทไลต์เฮฟวีเวตชาวตูนีเซียที่เข้าแข่งในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ในการแข่งขันออลแอฟริกาเกมส์ 2011 เขาแพ้ให้กับผู้ชนะเลิศ อับดุลฮะฟีซ บินชับละฮ์ ที่ 7:14 แต่ชนะการแข่งขันชิงแชมป์แอฟริกา 2011 และแพนอาหรับ 2011

เขาชนะการแข่งขันรอบคัดเลือกเพื่อเข้าแข่งในโอลิมปิก ค.ศ. 2012  ในโอลิมปิก เขาเอาชนะจาฮอน กูร์โบนอฟด้วยคะแนน 16:8 แต่แพ้ให้กับเอลโชด ราซูลอฟด้วยคะแนน 6:13 ในรอบสอง

## อ้างอิง


หมวดหมู่:นักมวยไลต์เฮฟวีเวต
หมวดหมู่:นักมวยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
หมวดหมู่:นักมวยโอลิมปิกจากตูนีเซีย
หมวดหมู่:นักมวยชาวตูนีเซีย
หมวดหมู่:นักมวยในออลแอฟริกาเกมส์ 2011
ยูอิ ฮาเซกาวะ

**ยูอิ ฮาเซกาวะ** (, (, *Hasegawa Yui*; เกิดวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1997) หรือชื่อในภาษาไทยว่า **ยุ้ย** เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวญี่ปุ่นที่เล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับสโมสรแมนเชสเตอร์ซิตี้ในวีเมนส์ซูเปอร์ลีกและเป็นกัปตันทีมชาติญี่ปุ่น เธอได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในกองกลางตัวรับที่ดีที่สุดในโลก  เธอมีความสามารถในการเล่นในตำแหน่งกองกลางทั้งรุกและรับ

ฮาเซกาวะเกิดที่เมืองเซนได จังหวัดมิยางิ และเติบโตที่เมืองโทดะ จังหวัดไซตามะ  เธอเล่นฟุตบอลเยาวชนให้กับทีมโตเกียว เวอร์ดี เบเลซ่าก่อนที่จะเริ่มต้นอาชีพกับทีมชุดใหญ่ในปี 2013 ในปี 2021 ฮาเซกาวะเข้าร่วมกับเอซีมิลาน  ก่อนที่จะย้ายไปเวสต์แฮมยูไนเต็ด  เมื่อสิ้นสุดฤดูกาล 2020-21 ของเซเรียอา เธอเข้าร่วมทีมสโมสรแมนเชสเตอร์ซิตี้ ในช่วงซัมเมอร์ปี 2022 หลังจากใช้เวลาหนึ่งฤดูกาลกับเวสต์แฮมยูไนเต็ด 

ฮาเซกาวะซึ่งเล่นให้กับทีมชาติญี่ปุ่นอย่างเต็มตัวตั้งแต่ปี 2017 ได้เป็นตัวแทนของญี่ปุ่นใน การแข่งขันฟุตบอลโลก ปี 2019 และ 2023 โอลิมปิก ปี 2020 และ 2024 รวมถึง เอเชียนคัพ ปี 2018 และ 2022 ณ เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 เธอทำประตูได้ 18 ประตูจากการลงสนาม 86 นัดให้กับญี่ปุ่น 

หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอลหญิง
หมวดหมู่:นักฟุตบอลหญิงชาวญี่ปุ่น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
*
*
*Japan Football Association

หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอลหญิง
หมวดหมู่:นักฟุตบอลหญิงชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลหญิงแมนเชสเตอร์ซิตี
พาน อู้-ยฺหวิน

**พาน อู้-ยฺหวิน** (; เกิด มีนาคม ค.ศ. 1943) เป็นนักภาษาศาสตร์ชั้นนำชาวจีนและผู้เชี่ยวชาญด้านสัทศาสตร์ภาษาจีนในอดีต

## อาชีพ
พาน อู้-ยฺหวินเกิดที่รุ่ยอาน มณฑลเจ้อเจียงใน ค.ศ. 1943 หลังจบจากโรงเรียนมัธยม เขาไม่สามารถเข้าเรียนวิทยาลัยเนื่องจากภูมิหลังครอบครัวและเคยทำงานเป็นแรงงานในโรงงานแถวเวินโจว หลังการปฏิวัติวัฒนธรรมสิ้นสุด เขาได้ทดสอบเข้าโครงการบัณฑิตศึกษาที่มหาวิทยาลัยฟู่ต้านใน ค.ศ. 1979 และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาภาษาจีน ใน ค.ศ. 1982 ต่อมาเข้าสอนที่วิทยาลัยครูเวินโจว ก่อนที่จะเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยครูเซี่ยงไฮ้ นอกจากนี้ เขายังสอนในฐานะอาจารย์พิเศษที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน มหาวิทยาลัยออสโล มหาวิทยาลัยซิตีฮ่องกง มหาวิทยาลัยจีนแห่งฮ่องกง และมหาวิทยาลัยแห่งชาติชิงหฺวา

## พื้นที่การวิจัย
จุดแข็งของการวิจัยและการสอนของพาน อู้-ยฺหวินคือสัทศาสตร์ในอดีตของภาษาจีนเก่า, ภาษาจีนสมัยกลาง และวิทยาภาษาถิ่นจีน

## ผลงาน
*Dongfang Wenhua yǔyán yǔ: Dunhuang zīliào 东方语言与文化:敦煌资料. Dongfang chūbǎn zhongxin 东方出版中心, Shanghai 2002, .
*Hànyǔ lìshǐ yīnyùnxué "汉语历史音韵学". Shànghǎi Jiaoyu chūbǎnshè 上海教育出版社 2000, .
*Pan Wùyún zìxuǎnjí "潘悟云自选集" Anhui Jiaoyu chūbǎnshè 安徽教育出版社, Hefei, 2002, .

## เรื่องแปล
*Yuánshǐ Hànyǔ yǔ zàngyǔ "原始汉语与汉藏语" ( Nicholas C. Bodman : Proto-Chinese and Sino-Tibetan), Zhonghua Shuju中华书局, Beijing 1995,  (with Feng Zheng冯蒸).
*Shànggǔ Hànyǔ de fǔyīn xìtǒng上古汉语的辅音系统. Zhonghua Shuju中华书局, Beijing 1999,  ( Edwin G. Pulleyblank : The consonantal system of Old Chinese, together with Xu Wénkān徐文堪).
*Han wén diǎn 汉文典. Shànghǎi císhū chūbǎnshè上海辞书出版社1997,  (Bernhard Karlgren: Grammata Serica).

## อ้างอิง

 
หมวดหมู่:นักสัทวิทยาจากประเทศจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากรุ่ยอาน
หมวดหมู่:นักเขียนจากเวินโจว
หมวดหมู่:นักวิทยาศาสตร์จากเวินโจว
หมวดหมู่:นักการศึกษาจากเวินโจว
สตาดแซ็ง-แฌร์แม็ง

**สโมสรสตาดแซ็ง-แฌร์มานัว** () หรือที่มักเรียกกันว่า **สตาดแซ็ง-แฌร์แม็ง** () เป็นสโมสรฟุตบอลฝรั่งเศสที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1904 เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1970 สโมสรได้รวมเข้ากับสโมสรฟุตบอลปารีส (Paris FC) เพื่อก่อตั้งเป็นสโมสรปารีสแซ็ง-แฌร์แม็ง (Paris Saint-Germain FC) สโมสรตั้งอยู่ในเทศบาล แซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล (Saint-Germain-en-Laye) ซึ่งเป็นย่านชานเมืองทางตะวันตกของกรุงปารีส ตราสัญลักษณ์ของสโมสรเป็นตราประจำเมืองโดยมี , ดอกลิลลี และวันที่ที่อ้างอิงถึงชุมชนแห่งนี้ว่าเป็นสถานที่ประสูติของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14

ก่อนที่จะรวมกับปารีส แอ็ฟเซ สโมสรสตาดแซ็ง-แฌร์แม็ง ทำผลงานได้ดีที่สุดในรายการกุปเดอฟร็องส์เมื่อฤดูกาล 1968–69 โดยเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศก่อนจะพ่ายแพ้ให้กับออแล็งปิกเดอมาร์แซย์

## อดีตผู้เล่นที่โดดเด่น

*  กามีย์ ชอกีเยร์ (Camille Choquier)
*  แบร์นาร์ กินดู (Bernard Guignedoux)
*  รอเฌ กอนอล (Roger Quenolle)
*  มีแชล พร็อสต์ (Michel Prost)
*  ฌ็อง-หลุยส์ บรอสต์ (Jean-Louis Brost)
*  แบร์นาร์ แบเรอ (Bernard Béréau)
*  ซาการี โนอา (Zacharie Noah)
*  ปีแยร์ เฟลีปง (Pierre Phelipon)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลที่ยุบทีมในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2447
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2447
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลที่ยุบทีมในปี พ.ศ. 2513
หมวดหมู่:กีฬาในจังหวัดอีฟว์ลีน
ญินีน

**ญินีน** () เป็นนครในเวสต์แบงก์ ปาเลสไตน์ และเป็นเมืองหลักของเขตผู้ว่าญินีน เป็นศูนย์กลางของเมืองโดยรอบ ญินีนตกอยู่ภายใต้การยึดครองของอิสราเอล ในปี ค.ศ. 1967 และอยู่ภายใต้การบริหารขององค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์ ในฐานะพื้นที่ A ของเวสต์แบงก์ ซึ่งเป็นเขตการปกครองปาเลสไตน์ ในปี 1995

เมืองมีประชากรประมาณ 50,000 คน ในปี 2017 ในขณะที่ค่ายผู้ลี้ภัยญินีน มีประชากรประมาณ 10,000 คน ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของครอบครัวชาวปาเลสไตน์ที่หนีหรือถูกขับไล่จากบ้านเรือนของตนในช่วงสงครามปาเลสไตน์ปี 1948  นับแต่นั้นมา ค่ายแห่งนี้ได้กลายเป็นฐานที่มั่นของกลุ่มก่อการร้ายปาเลสไตน์ โดยเป็นสถานที่เกิดเหตุการณ์หลายครั้งที่เกี่ยวข้องกับความขัดแย้งระหว่างอิสราเอลและปาเลสไตน์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทศบาลของรัฐปาเลสไตน์
หมวดหมู่:เมืองในเวสต์แบงก์
จารึกลิกอร์

**จารึกลิกอร์** เป็นศิลาจารึกในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ที่ค้นพบในลิกอร์ จังหวัดนครศรีธรรมราช ประเทศไทย จารึกนี้เขียนและสลักไว้สองด้าน ส่วนแรกคือ "จารึกลิกอร์ เอ" () หรือรู้จักกันในชื่อ จารึกเวียงสา ส่วนอีกด้านเรียกว่า "จารึกลิกอร์ บี" () เขียนในอักษรกวิที่มีอายุถึง ค.ศ. 775 จารึกลิกอร์ บีอาจเขียนโดยมหาราช ดยาฮ์ ปัญจปณะ กริยานะ ปณัมกรณะ (ปานังการัน) กษัตริย์แห่งราชวงศ์ไศเลนทร์ จารึกนี้ถูกนำไปเชื่อมโยงกับอาณาจักรศรีวิชัยและราชวงศ์ไศเลนทร์

## การตีความ
จารึกลิกอร์ เอ พูดเกี่ยวกับกษัตริย์ศรีวิชัยนามธรรมเสตุ มหาราชาธิราช ผู้สร้าง *Trisamaya caitya* แก่ *Kajara*

ส่วนจารึกลิกอร์ บีที่ระบุอายุถึง ค.ศ. 775 เขียนในอักษรกวิ ระบุข้อมูลเกี่ยวกับกษัตริย์นาม *วิษณุ* ผู้มีบรรดาศักดิ์ ศรีมหาราชา จาก *[[ราชวงศ์ไศเลนทร์|ไศเลนทรวงศ์]]* ได้รับการยกย่องว่าเป็น *Śesavvārimadavimathana* (ผู้สังหารศัตรูผู้หยิ่งยะโสอย่างไร้ร่องรอย) โดยมีการตีความเกี่ยวกับกษัตริย์ที่กล่าวถึงในจารึกลิกอร์ บี แตกต่างกัน บางคนเสนอแนะว่ากษัตริย์ที่กล่าวถึงในจารึกนี้คือพระเจ้าปานังการัน ในขณะที่อีกส่วน โต้แย้งว่าเป็นผู้สืบทอดนามพระเจ้าธารานินทร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:อาณาจักรศรีวิชัย
หมวดหมู่:ราชวงศ์ไศเลนทร์
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเช็กเกีย

**วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเช็กเกีย** () เป็นตัวแทนของประเทศเช็กเกียในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงระดับนานาชาติและนัดกระชับมิตร ทีมนี้ได้รับการบริหารโดยสมาคมวอลเลย์บอลเช็ก (; ČVS) ซึ่งเป็นสมาชิกของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ (FIVB) และสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป (CEV) สมาคมวอลเลย์บอลแห่งชาติยังเป็นส่วนหนึ่งของสมาคมวอลเลย์บอลโซนยุโรปกลาง (MEVZA) อีกด้วย

ในปี ค.ศ. 1997 ทีมชาติเช็กเกียคว้าเหรียญทองแดง ในการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์ยุโรป ซึ่งเป็นผลงานที่ดีที่สุดของการแข่งขัน และในปี ค.ศ. 2012 ทีมได้คว้าแชมป์วอลเลย์บอลยูโรเปียนลีก ถือเป็นการคว้าแชมป์รายการใหญ่ระดับยุโรปครั้งแรก

## ผลการแข่งขัน
### วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก
*  1994 — อันดับที่ 9
*  2002 — อันดับที่ 19
*  2010 — อันดับที่ 15
*  2022 — อันดับที่ 18
*  2025 — อันดับที่ 25

### วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์
*  2013 — อันดับที่ 14
*  2014 — อันดับที่ 22 *(ดิวิชัน 3)*
*  2015 — อันดับที่ 15 *(ดิวิชัน 2)*
*  2016 — อันดับที่ 18 *(ดิวิชัน 2)*
*  2017 — อันดับที่ 16 *(ดิวิชัน 2)*

### วอลเลย์บอลเนชันส์ลีก
*  2025 — อันดับที่ 11

### วอลเลย์บอลแชลเลนเจอร์คัพ
*  2018 — *ไม่ผ่านการคัดเลือก*
*  2019 — 16px **เหรียญเงิน**
*  2022 — อันดับที่ 6
*  2023 — *ไม่ผ่านการคัดเลือก*
*  2024 — 16px **เหรียญทอง**

### วอลเลย์บอลชิงแชมป์ยุโรป
*  1997 — 16px **เหรียญทองแดง**
*  1999 — *ไม่ผ่านการคัดเลือก*
*  2001 — อันดับที่ 9
*  2003 — อันดับที่ 9
*  2005 — *ไม่ผ่านการคัดเลือก*
*  2007 — อันดับที่ 9
*  2009 — อันดับที่ 10
*  2011 — อันดับที่ 8
*  2013 — อันดับที่ 10
*  2015 — อันดับที่ 11
*  2017 — อันดับที่ 12
*  2019 — *ไม่ผ่านการคัดเลือก*
*  2021 — อันดับที่ 15
*  2023 — อันดับที่ 8
*  2026 — *ผ่านการคัดเลือก*

### วอลเลย์บอลยูโรเปียนลีก
*  2011 — อันดับที่ 4
*  2012 — 16px **เหรียญทอง**
*  2018 — 16px **เหรียญทองแดง**
*  2019 — 16px **เหรียญทอง**
*  2021 — อันดับที่ 4
*  2022 — 16px **เหรียญเงิน**
*   2023 — 16px **เหรียญทองแดง**
*  2024 — 16px **เหรียญเงิน**

## ดูเพิ่ม
* วอลเลย์บอลชายทีมชาติเช็กเกีย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Official website
*FIVB profile

เช็กเกีย
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในประเทศเช็กเกีย
เยรีโค

**เยรีโค** ( ), **เจริโค** (;  ) หรือ **อะรีฮา** ( ) เป็นนครในเวสต์แบงก์ ปาเลสไตน์ และเป็นเมืองหลักของเขตผู้ว่าเยรีโค เยรีโคตั้งอยู่ในหุบเขาจอร์แดน โดยมีแม่น้ำจอร์แดนอยู่ทางทิศตะวันออกและเยรูซาเลมอยู่ทางทิศตะวันตก มีประชากร 20,907 คน ในปี 2017

นับตั้งแต่สิ้นสุดยุคปาเลสไตน์ในอาณัติ เมืองนี้ถูกผนวกและปกครองโดยจอร์แดน ตั้งแต่ปี 1949 ถึง 1967 และรวมถึงพื้นที่เวสต์แบงก์ที่เหลือ และตกอยู่ภายใต้การยึดครองของอิสราเอล ตั้งแต่ปี 1967 การควบคุมการบริหารถูกโอนให้กับ องค์การบริหารปาเลสไตน์ ในปี 1994

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศิลปะก่อนประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:ยุคหินใหม่
หมวดหมู่:เทศบาลของรัฐปาเลสไตน์
หมวดหมู่:เมืองในคัมภีร์ฮีบรู
หมวดหมู่:เมืองในเวสต์แบงก์
หมวดหมู่:เมืองในโทราห์
เอบีซีนิวส์.คอม.โค

**เอบีซีนิวส์.คอม.โค** () เป็นเว็บไซต์ข่าวปลอมที่เลียนแบบยูอาร์แอล รูปแบบ และโลโกจากเว็บไซต์เอบีซีนิวส์ เรื่องราวมากมายจาก *เอบีซีนิวส์.คอม.โค* ได้รับการแชร์อย่างกว้างขวางก่อนที่จะถูกเปิดโปง

หน้าปฏิเสธความรับผิดชอบของเว็บไซต์ได้ระบุที่อยู่ของโบสถ์เวสต์โบโรแบปติสต์เป็นที่อยู่หลัก

พอล ฮอร์เนอร์ เจ้าของเว็บไซต์ อ้างว่าทำรายได้จากการเข้าชมโฆษณาไป 10,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อเดือน

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2017 เอบีซีนิวส์.คอม.โคถูกปิดตัวลง และไม่กี่วันต่อมา โดเมนนี้จึงหมดอายุ

## ตัวอย่างเรื่องราวข่าวปลอม
*เอบีซีนิวส์.คอม.โค*เผยแพร่เรื่องราวเกี่ยวกับบุคคลและองค์กรที่มีชื่อเสียง รวมถึง:

*ผู้ประท้วงต่อต้านทรัมป์ที่จ้างมาจากเครกส์ลิสต์ได้รับค่าจ้างสูงถึง 3,500 ดอลลาร์สหรัฐ
*เอล ชาโปหลบหนีออกจากคุกเม็กซิโกอีกครั้ง
*ประธานาธิบดี บารัก โอบามา ลงนามในคำสั่งห้ามการขายอาวุธจู่โจม
*ไมเคิล จอร์แดนตั้งใจจะย้ายทีมชาล็อตฮอร์เน็ตส์ออกจากรัฐนอร์ทแคโรไลนา หากรัฐไม่เพิกถอนกฎหมายที่ไม่อนุญาตให้บุคคลข้ามเพศเข้าห้องน้ำ
*ศาลสูงสุดสหรัฐได้เพิกถอนสถานะการยกเว้นภาษีของเชิร์ชออฟไซเอินทอลอจี

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ  Archived Link

หมวดหมู่:เว็บไซต์ข่าวปลอม
หมวดหมู่:เว็บไซต์ที่ปิดบริการ
ยลดา หวังศุภกิจโกศล

**ยลดา หวังศุภกิจโกศล** (เกิด 11 ธันวาคม พ.ศ. 2503)  เป็นนักการเมืองชาวไทยปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคเพื่อไทย เป็นคู่สมรสวีรศักดิ์ หวังศุภกิจโกศล อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมอีกด้วย

## ประวัติ
ยลดา หวังศุภกิจโกศล เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2503 ที่จังหวัดนครราชสีมา สืบเชื้อสายจากครอบครัวที่ประกอบธุรกิจโรงงานแป้งมันสำปะหลัง

เธอสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย

ด้านชีวิตครอบครัว เธอได้สมรสกับ วีรศักดิ์ หวังศุภกิจโกศล มีบุตรและธิดาร่วมกัน 3 คน คือ สุดาวรรณ หวังศุภกิจโกศล อาทิตย์ หวังศุภกิจโกศล และ วีรียา หวังศุภกิจโกศล

## การทำงาน
ยลดาลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา และได้รับตำแหน่งเมื่อปี 2563 โดยมีผลงานในด้านการพัฒนาท้องถิ่นและโครงการด้านสังคม

วันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2567 ยลดาลาออกจากตำแหน่งนายก อบจ.นครราชสีมา ก่อนครบวาระ เพื่อเตรียมลงสมัครเลือกตั้งอีกครั้ง ในนามพรรคเพื่อไทย โดยได้รับการสนับสนุนจากแกนนำพรรคและทักษิณ ชินวัตรอดีตนายกรัฐมนตรี

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดของประเทศไทย
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติสวีเดน

**วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติสวีเดน** () เป็นตัวแทนของประเทศสวีเดนในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงระดับนานาชาติและนัดกระชับมิตร

ในการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์ยุโรป 2021 ทีมชาติสวีเดนจบอันดับที่ 8 ซึ่งเป็นผลงานที่ดีที่สุดของทีม ต่อมาในปี ค.ศ. 2024 ทีมได้คว้าแชมป์ยูโรเปียนโกลเดนลีก 2024 เป็นครั้งแรก อีกทั้งยังคว้าเหรียญทองในยูโรเปียนซิลเวอร์ลีก 2018, 2022 และเหรียญเงินในยูโรเปียนซิลเวอร์ลีกและแชลเลนเจอร์คัพ 2023

## ผลการแข่งขัน
### วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก
*  2025 — อันดับที่ 19

### วอลเลย์บอลแชลเลนเจอร์คัพ
*  2023 — 16px **เหรียญเงิน**
*  2024 — อันดับที่ 6

### วอลเลย์บอลชิงแชมป์ยุโรป

### วอลเลย์บอลยูโรเปียนลีก
*  2017 — อันดับที่ 11
*  2018 — อันดับที่ 13 *(ชนะเลิศในยูโรเปียนซิลเวอร์ลีก)*
*  2019 — อันดับที่ 10
*  2022 — อันดับที่ 10 *(ชนะเลิศในยูโรเปียนซิลเวอร์ลีก)*
*   2023 — 16px **เหรียญเงิน**
*  2024 — 16px **เหรียญทอง**
*  2025 — อันดับที่ 4

## ดูเพิ่ม
* วอลเลย์บอลชายทีมชาติสวีเดน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Official website
*FIVB profile
*CEV profile

สวีเดน
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในประเทศสวีเดน
คณะนักบุญออกัสติน

**คณะนักบุญออกัสติน** () อักษรย่อ **OSA** เป็นคณะนักบวชภิกขาจารโรมันคาทอลิก ที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1244 โดยการรวมกลุ่มฤๅษีหลายกลุ่มในแคว้นตอสคานา ที่ปฏิบัติตามวินัยที่นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโปเขียนไว้ในคริสต์ศตวรรษที่ 5 

คณะนี้เป็นที่รู้จักในนาม **คณะออกัสติเนียน** **คณะภราดาออสติน** หรือ **คณะภราดาฤๅษี** และใช้ชื่อว่า**คณะฤๅษีแห่งนักบุญออกัสติน** (; abbreviated **O.E.S.A**) มาจนถึงปี ค.ศ. 1968

คณะมีศรัทธาต่อพระนางมารีย์พรหมจารีในฐานะแม่พระแห่งคำแนะนำอันดี (*Mater boni consilii*).

ในการประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025 สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 14 เป็นสันตะปาปาพระองค์แรกที่มาจากคณะนี้

## อ้างอิง


หมวดหมู่:สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 14
เอลัต

**เอลัต** ( ; ) เป็นนครทางใต้สุดของประเทศอิสราเอล มีประชากร  คน เป็นเมืองท่าอันคับคั่งและมีสถานพักตากอากาศที่ได้รับความนิยมอันตั้งอยู่ปลายเหนือสุดของทะเลแดง อันรู้จักในอิสราเอลว่าอ่าวเอลัตหรือชื่ออ่าวอัลอะเกาะบะฮ์ในจอร์แดน เมืองนี้ถือเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวทั้งจากนักท่องเที่ยวในประเทศและต่างประเทศ

เมืองเอลัตตั้งอยู่ที่ปลายสุดทางใต้ของอิสราเอล บนปลายด้านใต้ของหุบเขาอาราวาและทะเลทรายเนเกฟ ติดกับเมืองตากอากาศฏอบาของอียิปต์ทางทิศใต้ ติดกับเมืองท่าอัลอะเกาะบะฮ์ของจอร์แดนทางทิศตะวันออก 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในคัมภีร์ฮีบรู
หมวดหมู่:เมืองในประเทศอิสราเอล
บัทเชบา

**บัทเชบา** (, ;  , ) เป็นพระราชินีแห่งอิสราเอล คัมภีร์ฮีบรูระบุว่าพระองค์เป็นภรรยาของอุรียาห์คนฮิตไทต์และภายหลังเป็นพระมเหสีของดาวิด โดยพระองค์มีพระราชบุตรกับดาวิดทั้งหมด 5 พระองค์ สถานะของพระองค์ในฐานะพระมารดาของซาโลมอนผู้สืบราชบัลลังก์ในฐานะกษัตริย์ถัดจากดาวิด ทำให้พระองค์ทรงได้ขึ้นเป็นเกบีอาห์ () หรือพระชนนีแห่งสหราชอาณาจักรอิสราเอล พระองค์ทรงมีชื่อเสียงจากการปรากฏในหนังสือซามูเอล ซึ่งเล่าเรื่องการที่บัทเชบาถูกพามาโดยพวกผู้สื่อสารของดาวิดมาเข้าเฝ้าดาวิดหลังดาวิดทอดพระเนตรเห็นบัทเชบากำลังอาบน้ำและทรงมีความใคร่อยากได้บัทเชบา ดาวิดมีรับสั่งให้ดำเนินแผนทำให้อุรียาห์ถูกสังหารจากนั้นพระองค์จึงทรงสมรสกับบัทเชบา ทำให้พระยาเวห์กริ้วแล้วทรงลงทัณฑ์ต่อพระราชโอรสองค์แรกของดาวิดที่ประสูติกับบัทเชบาขณะยังทรงเป็นทารก ก่อนจะทรงทำให้ราชวงศ์ดาวิดตกอยู่ในความวุ่นวายและความระทมทุกข์

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

*
*
*
* Kristin De Troyer, "Looking at Bathsheba with Text-Critical Eyes," in Nóra Dávid, Armin Lange, Kristin De Troyer and Shani Tzoref (eds), *The Hebrew Bible in Light of the Dead Sea Scrolls* (Göttingen, Vandenhoeck & Ruprecht, 2011) (Forschungen zur Religion und Literatur des Alten und Neuen Testaments, 239), 84–94.
*

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Askmoses.com , "Was King David guilty of murder and adultery?" by Rabbis Mendy Gutnick and Avrohom Wineberg

หมวดหมู่:นักบุญจากพันธสัญญาเดิม
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือซามูเอล
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือพงศ์กษัตริย์
หมวดหมู่:ประติมานวิทยา
หมวดหมู่:สมเด็จพระราชชนนีพันปีหลวง
หมวดหมู่:ผู้หญิงในคัมภีร์ฮีบรู
เครื่องบินลาดตระเวน

**เครื่องบินลาดตระเวน** () บ้างเรียกว่า **เครื่องบินสอดแนม** (spy plane) คืออากาศยานทางทหารที่ถูกออกแบบหรือดัดแปลงเพื่อปฏิบัติภารกิจลาดตระเวนทางอากาศ เพื่อรวบรวมข่าวกรองการภาพ (IMINT), ข่าวกรองทางสัญญาณ (SIGINT) ตลอดจนข่าวกรองทางอัตลักษณ์และร่องรอย (MASINT) ด้วยเหตุนี้ เครื่องบินลาดตระเวนจึงมักติดตั้ง กล้องถ่ายภาพความละเอียดสูง, เรดาร์สอดแนม หรืออุปกรณ์ดักสัญญาณ ซึ่งถือเป็นคนละภารกิจกับเครื่องบินตรวจการณ์ (patrol aircraft) ซึ่งติดอาวุธบินตรวจเฝ้าระวังพื้นที่และเส้นทางเฉพาะ เน้นค้นหาและติดตามเป้าหมาย หรือการสนับสนุนภารกิจค้นหาและกู้ภัย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินลาดตระเวน
สูตรลับพ่อครัวหลงยุค

***สูตรลับพ่อครัวหลงยุค*** () เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม จินตนิมิต ย้อนเวลา ปี ค.ศ. 2025 เขียนบทโดยซ็อง โซ-ฮย็อน กำกับโดยโอ ฮวัน-มิน และคิม คย็อง-อึน นำแสดงโดยซิ่วหมิน, ชู โซ-จ็อง, อี แซ-อ็อน และอี ซู-มิน ดัดแปลงจากเว็บโนเวลชื่อเดียวกันผลงานของจ็อน ซ็อน-ย็อง ออกอากาศตอนแรกทางเน็ตฟลิกซ์และ Wavve ในวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2025 เวลา 17:00 น. ( KST ) และออกอากาศทาง เวลา 21:00 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี)

## เรื่องย่อ
ฮอ กยุน ชายจากยุคราชวงศ์โชซ็อนเดินทางข้ามเวลาไปในอนาคตและเริ่มเปิดร้านอาหาร

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* ซิ่วหมิน รับบท ฮอ กยุน
: นักเขียนคอลัมน์อาหารคนแรกของยุคโชซอนผู้เป็นอัจฉริยะที่ทุกคนต่างยอมรับ
* ชู โซ-จ็อง รับบท พง อึน-ซิล
: ลูกสาวเจ้าของร้านอาหารที่ไม่มีป้ายร้าน เป็นคนตรงไปตรงมาที่ไม่ทนต่อความอยุติธรรม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในคริสต์ทศวรรษ 2020
จอภาพแบบติดหมวก

**จอภาพแบบติดหมวก** (, HMD) คืออุปกรณ์สวมศีรษะที่ใช้จอภาพและระบบทัศนศาสตร์ในการฉายภาพและ/หรือสัญลักษณ์เข้าสู่ดวงตา อุปกรณ์นี้ทำหน้าที่ให้ข้อมูลภาพแก้ผู้ใช้งานในกรณีที่ต้องการการป้องกันศีรษะ โดยเฉพาะในอากาศยานทางทหาร ชุดแสดงผลและระบบทัศนศาสตร์สามารถติดตั้งเพิ่มเติมเข้ากับหมวกนักบิน หรือบูรณาการเข้าไปในแบบแผนการออกแบบของหมวกโดยตรง

จอภาพแบบติดหมวกช่วยให้นักบินมีการรับรู้สถานการณ์ เห็นภาพของสภาพแวดล้อมที่ถูกปรับปรุงให้ชัดเจนขึ้น ไม่เท่านั้น จอภาพแบบติดหมวกในทางทหารสมัยใหม่ ยังสามารถใช้ชี้เป้าอาวุธไปตามทิศทางที่ศีรษะหันอยู่ได้อีกด้วย ซึ่งเรียกว่า **จอภาพและศูนย์เล็งแบบติดหมวก** (Helmet-Mounted Sight and Display: HMSD) ซึ่งรองรับมิสไซล์หลายรุ่น เช่น AIM-9 ไซด์ไวน์เดอร์, IRIS-T, Meteor, Python-4, Python-5 เป็นต้น 

## ความเป็นมา
แนวคิดเกี่ยวกับจอภาพแบบติดหมวกเริ่มต้นในช่วงทศวรรษ 1960–1970 จากความต้องการของกองทัพอากาศสหรัฐที่จะเพิ่มขีดความสามารถในการเล็งอาวุธนอกแนวแกน ซึ่งระบบจอภาพแบบสวมศีรษะแบบเดิมไม่รองรับ การทดลองแรก ๆ ปรากฏในโครงการของสหรัฐและยุโรป เช่น ระบบที่ใช้กับ F-4 แฟนทอมทู ของกองทัพเรือสหรัฐในปลายทศวรรษ 1960 แต่ยังมีข้อจำกัดเรื่องเทคโนโลยีการแสดงผลและการติดตามศีรษะ

ในเวลาใกล้เคียงกัน สหภาพโซเวียตได้พัฒนาระบบ Shchel-3UM เพื่อนำมาใช้กับมิสไซล์ R-73 (AA-11 Archer) โดยเริ่มติดตั้งบน MiG-29 และ Su-27 ในช่วงทศวรรษ 1980 ซึ่งนับเป็นการใช้งานจริงอย่างแพร่หลายครั้งแรก และทำให้โลกตะวันตกตระหนักถึงศักยภาพของ HMD ในการพลิกสมดุลการรบระยะใกล้ จากนั้นเทคโนโลยีจอภาพแบบติดหมวกจึงพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ทั้งด้านจอภาพ ความละเอียด การฉายภาพกลางคืน และการเชื่อมโยงกับระบบอาวุธ จนกลายเป็นองค์ประกอบสำคัญของห้องนักบินสมัยใหม่ เช่น JHMCS ของสหรัฐ, DASH ของอิสราเอล และ Striker II ของยุโรป

## อ้างอิง

H
จอแสดงผลหน้าเงย

**จอแสดงผลหน้าเงย** () หรือนิยมเรียกย่อว่า **ฮัด** (HUD) คือจอแสดงผลแบบโปร่งใสที่ฉายข้อมูลให้ผู้ใช้งานเห็นโดยไม่ต้องละสายตาออกจากมุมมองปกติของตน อาศัยการฉายภาพกราฟฟิกอย่างง่ายขึ้นบนกระจกบังลมด้านหน้าของยวดยาน ซึ่งด้วยการจัดวางองศาจะทำให้สะท้อนเข้าสู่สายตาของผู้ขับขี่อย่างพอดี ปัจจุบันมีใช้งานอย่างแพร่หลายทั้งในอากาศยานทางทหารและในยานยนต์ ต้นกำเนิดของชื่อมาจากการที่ผู้ขับขี่สามารถมองเห็นข้อมูลได้ในขณะที่เงยมองไปข้างหน้า แทนที่จะต้องก้มลงมองจอที่อยู่ด้านล่าง ฮัดยังมีข้อได้เปรียบที่ดวงตาของผู้ขับขี่ไม่จำเป็นต้องปรับโฟกัสใหม่เมื่อเปลี่ยนจากการมองเครื่องวัดระยะใกล้กลับไปยังทัศนวิสัยภายนอก

HUD เกิดขึ้นในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อสถาบันวิจัยอากาศยานของอังกฤษทำการทดลองฉายศูนย์เล็งขึ้นบนกระจกบังลมแทนที่จะใช้กล้องเล็งแยกต่างหาก ต่อมาในทศวรรษ 1950 บริษัท Smiths Aerospace ของอังกฤษพัฒนาระบบ HUD รุ่นแรกสำหรับเครื่องบินขับไล่แบล็คเบิร์น บัคคาเนียร์ เพื่อให้นักบินมองเห็นข้อมูลการบินและศูนย์เล็งโดยไม่ต้องก้มลง ต่อมาสหรัฐเริ่มใช้ระบบ HUD กับเครื่องบิน F-4 ในรุ่นปรับปรุง และเครื่องบิน A-7

HUD เริ่มถูกนำมาใช้ในรถยนต์โดยเจเนรัลมอเตอร์ ในปี 1988 กับรถรุ่น Oldsmobile Cutlass Supreme เพื่อฉายความเร็วรถบนกระจกบังลม ช่วยให้ผู้ขับไม่ต้องละสายตาจากถนน ระบบยุคแรกยังมีความสามารถจำกัด แต่ต่อมาได้รับการพัฒนาให้แสดงข้อมูลที่ซับซ้อนยิ่งขึ้น เช่น รอบเครื่องยนต์ เส้นนำทาง การแจ้งเตือนระบบช่วยเหลือผู้ขับ และสัญญาณเตือนความปลอดภัย ปัจจุบันผู้ผลิตรถยนต์หลายค่ายติดตั้ง HUD เป็นอุปกรณ์มาตรฐานหรือเสริมในรถรุ่นใหม่ โดยมีทั้งแบบฉายบนกระจกบังลมโดยตรง และแบบใช้จอพลาสติกใสยกขึ้นจากคอนโซลซึ่งคล้ายกับในเครื่องบินขับไล่
## อ้างอิง

HUD
HUD
HUD
HUD
เนตรมหรรณพ

**เนตรมหรรณพ** () เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโลดโผน-จินตนิยม นำแสดงโดยเอสเธอร์ สุปรีย์ลีลาและยุกต์ ส่งไพศาล ออกอากาศทางช่องวัน 31 ทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 20.15 น. (เวลามาตรฐานไทย) ตั้งแต่วันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ถึง 21 มกราคม พ.ศ. 2564 ออกอากาศพร้อมกันกับโยวคู่ บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับทายาทเจ้าของร้านเพชรผู้มั่งคั่งที่ตกหลุมรักบอดี้การ์ดผู้เย็นชา แม้ว่าเธอจะมีคู่หมั้นแล้วก็ตาม และความสัมพันธ์ของพวกเขาจะนำไปสู่ภารกิจในการตามหา "เนตรมหรรณพ" สร้อยคอเพชรสีน้ำเงินโบราณที่ล้ำค่า หายาก และต้องคำสาป ที่ถูกขโมยไป

## นักแสดง
* เอสเธอร์ สุปรีย์ลีลา รับบท ลลิสา
* ยุกต์ ส่งไพศาล รับบท พรหมภูมิ
* อรจิรา แหลมวิไล รับบท ศจี
* อนุภาษ เหลืองสดใส รับบท ศิมินทร์
* กรณ์ ศิริสรณ์ รับบท เจฟฟรี่
* ซินดี้ บิชอพ รับบท วิจิตรา
* อัครัฐ นิมิตรชัย รับบท ลาภิณ
* คีรติ มหาพฤกษ์พงศ์ รับบท คริสตัล
* นฤภรกมล ฉายแสง รับบท มินตรา
* อนุชิต สพันธุ์พงษ์ รับบท เอกอัคร
* รัศมีแข ฟ้าเกื้อล้น รับบท เจ้เงาะ
* ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี รับบท เจ้าแสงฉาน
* สุพจน์ จันทร์เจริญ รับบท ภาสุ
* สาวิตรี สามิภักดิ์ รับบท คุณหญิงเลิศลักษมี
* ดิลก ทองวัฒนา รับบท โรจน์รัฐ
* ขจรศักดิ์ รัตนนิสสัย รับบท บารมี
* ทนงศักดิ์ ศุภการ รับบท ซายา
* ภรัณยู โรจนวุฒิธรรม รับบท โชติช่วง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องวัน 31
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย เมธี เจริญพงศ์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวระทึกขวัญไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวรักไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่ถ่ายทำในประเทศไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์
นิวส์อาวร์

**''นิวส์อาวร์** (*) เป็นชื่อของรายการข่าวความยาวหนึ่งชั่วโมงของ[[อัลญะซีเราะฮ์อิงกลิช]] เริ่มออกอากาศพร้อมกับการเปิดสถานีดังกล่าว ตั้งแต่วันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 โดยออกอากาศวันละเก้าช่วงเวลา (07.00, 10.00, 13.00, 15.00, 16.00, 18.00, 19.00, 21.00 และ 22.00 ตาม[[เวลามาตรฐานกรีนิช]]) *นิวส์อาวร์* เป็นการสรุปข่าวและกีฬาโลกล่าสุดอย่างครอบคลุม โดยตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2023 *นิวส์อาวร์* ทุกช่วงเวลาออกอากาศจากสำนักงานใหญ่ของ[[อัลญะซีเราะฮ์]]ใน[[โดฮา]]เท่านั้น *นิวส์อาวร์* ยังเคยออกอากาศสดทางอัลญะซีเราะฮ์อเมริกา ในช่วงเช้า, เที่ยงวัน และ 18.00 น. ตาม[[เขตเวลาตะวันออก]] อีกทั้งยังมีการตัดเข้าข่าวด่วนหากมีเรื่องราวสำคัญระดับโลกเกิดขึ้น ทั้งนี้ *นิวส์อาวร์'' เป็นรายการข่าวภาษาอังกฤษรายการแรกที่ออกอากาศจากภูมิภาคตะวันออกกลาง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลญะซีเราะฮ์
หมวดหมู่:รายการข่าว
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2549
เยโรโบอัมที่ 2

**เยโรโบอัมที่ 2** (; , *Yāroḇʿām*; ; ) หรือ **เยโรโบอัมพระราชโอรสของเยโฮอาช** () เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 13 ของราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ และเป็นพระราชโอรสของเยโฮอาช (โยอาช)  พระองค์ครองราชย์เป็นเวลา 41 ปีในช่วงศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล โดยครองราชย์ร่วมสมัยกับอามาซิยาห์ และอุสซียาห์ กษัตริย์แห่งยูดาห์ เยโรโบอัมทรงเป็นกษัตริย์องค์ที่ 4 ของราชวงศ์เยฮูและเป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอิสราเอลในสะมาเรียที่ครองราชย์ยาวนานที่สุด พระองค์ทรงเป็นจอมทัพในการรบกับซีเรีย 

## ประวัติศาสตร์
วิลเลียม เอฟ. ออลไบรท์ (William F. Albright) ระบุรัชสมัยของเยโรโบอัมที่ 2 ไว้ที่ 786–746 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนเอ็ดวิน อาร์. ทีเลอ (Edwin R. Thiele) ระบุว่าพระองค์ครองราชย์ร่วมกับเยโฮอาชเมื่อ 793-782 ปีก่อนคริสตกาล และครองราชย์พระองค์เดียวเมื่อ 782-753 ปีก่อนคริสตกาล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* View of Philistine temple and “Amos” earthquake The Tell es-Safi/Gath Excavations Weblog – July 2010

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อิสราเอล
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือพงศ์กษัตริย์
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสืออาโมส
หมวดหมู่:ราชวงศ์เยฮู
เศคาริยาห์แห่งอิสราเอล

**เศคาริยาห์** (;  *Zəḵaryā*, มีความหมายว่า "ยาห์ทรงจดจำ"; ) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 14 ของราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ และเป็นพระราชโอรสของเยโรโบอัมที่ 2

เศคาริยาห์ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งอิสราเอลในสะมาเรีย ในปีที่ 38 แห่งรัชกาลอุสซียาห์ (อาซาริยาห์) กษัตริย์แห่งยูดาห์ (2 พงศ์กษัตริย์ 15:8) วิลเลียม เอฟ. ออลไบรท์ (William F. Albright) ระบุรัชสมัยของเศคาริยาห์ไว้ที่ 746 ปีก่อนคริสตกาล &ndash; 745 ปีก่อนคริสตกาล  ส่วนเอ็ดวิน อาร์. ทีเลอ (Edwin R. Thiele) ระบุเป็น 753 ปีก่อนคริสตกาล &ndash; 752 ปีก่อนคริสตกาล

รัชสมัยของเศคาริยาห์มีการบันทึกสั้น ๆ ใน 2 พงศ์กษัตริย์ (2 พงศ์กษัตริย์ 15:8-12) โดยบรรยายว่าเศคาริยาห์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ดังเช่นกษัตริย์แห่งอิสราเอลพระองค์ก่อน ๆ นับตั้งแต่เยโรโบอัมที่ 1 เศคาริยาห์ปกครองอิสราเอลเป็นเวลาเพียง 6 เดือนก่อนที่ชัลลูมแม่ทัพของพระองค์เองจะปลงพระชนม์พระองค์และชิงราชบัลลังก์ เหตุการณ์นี้ทำให้ราชวงศ์ของเยฮูสิ้นสุดลงหลังผ่านมา 4 รุ่น เป็นไปตามคำเผยพระวจนะใน 2 พงศ์กษัตริย์ 10:30

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อิสราเอล
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือพงศ์กษัตริย์
หมวดหมู่:ราชวงศ์เยฮู
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในทศวรรษ 750 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:เหยื่อฆาตกรรมในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:ราชวงศ์เยฮู
หมวดหมู่:เจ้าแผ่นดินที่ถูกปลดจากราชบัลลังก์
เศคาริยาห์ (ผู้เผยพระวจนะในคัมภีร์ฮีบรู)

**เศคาริยาห์** (, ; ;  *Zakariyā* หรือ *Zakariyyā*;  *Zakharias*; .}} เป็นบุคคลในคัมภีร์ฮีบรู ตามประเพณีนิยมถือว่าเป็นผู้เขียนของหนังสือเศคาริยาห์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหนังสือสิบสองผู้เผยพระวจนะน้อยในคัมภีร์ฮีบรู

## ดูเพิ่ม
* เศคาริยาห์ (บิดาของยอห์นผู้ให้บัพติศมา) บิดาของยอห์นผู้ให้บัพติศมาในพันธสัญญาใหม่

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ผู้เผยพระวจนะในคัมภีร์ฮีบรู
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือเอสรา
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือเศคาริยาห์
หมวดหมู่:นักบุญจากพันธสัญญาเดิม
ครีบรีดลม

[240px|thumb|เครื่องบิน [North American XB-70 Valkyrie|XB-70 วัลคีรี ซึ่งมีครีบรีดลมติดตั้งตรงแก้ม]]
[240px|thumb|[ซุคฮอย ซู-34|ซู-34 พร้อมครีบรีดลม]]
ครีบรีดลม () คือปีกขนาดเล็กหรือครีบที่ติดตั้งอยู่แก้มของอากาศยาน หรือแก้มของอาวุธปล่อยนำวิถีและระเบิดอัจฉริยะ ครีบชนิดนี้ถูกนำมาใช้ครั้งแรกกับเครื่องบินไรต์ฟลายเออร์ ในปี 1903 แต่การออกแบบและใช้งานครีบรีดลมอย่างจริงจังแพร่หลายเกิดขึ้นภายหลัง โดยมีตัวอย่างสำคัญคือเครื่องบินขับไอพ่น Saab Viggen ที่เปิดตัวในปี 1967 ทั้งนี้ การออกแบบครีบรีดลมมีความซับซ้อนด้านพลศาสตร์การบิน และต้องผ่านการคำนวณและวิเคราะห์อย่างละเอียด

ปกติแล้วอากาศยานส่วนใหญ่จะใช้หางเสริม (tailplane) แต่บางครั้งนักออกแบบเลือกใช้ครีบรีดลมเพื่อลดภาระที่ตกอยู่บนปีกหลัก ช่วยควบคุมการไหลของอากาศรอบปีกหลักให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น และยังสามารถ เพิ่มความคล่องตัวของอากาศยาน ได้ โดยเฉพาะเมื่อบินในมุมโจมตีสูงหรือในสภาวะที่ใกล้สูญเสียแรงยก (stall) นอกจากนี้ ครีบรีดลมไม่ว่าจะใช้ในรูปแบบทั่วไปหรือการจัดวางแบบสามพื้นผิว (three-surface configuration) ยังมีบทบาทสำคัญต่อ สมดุลตามแนวยาว ของเครื่องบิน รวมถึง เสถียรภาพทั้งแบบคงที่และแบบพลวัต ของมันด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การเดินอากาศ
หมวดหมู่:ส่วนประกอบอากาศยาน
รถบรรทุกเทท้าย

**รถบรรทุกเทท้าย** หรือ **รถดัมป์** () ใช้สำหรับขนส่งวัสดุต่าง ๆ (เช่น ดิน กรวด หรือเศษซากจากการรื้อถอน) รวมถึงถ่านหิน รถบรรทุกเทท้ายทั่วไปจะมีกระบะท้ายแบบเปิด ซึ่งมีบานพับอยู่ด้านหลังและติดตั้งแขนไฮดรอลิกเพื่อยกส่วนหน้า ทำให้สามารถเทวัสดุที่บรรทุกอยู่ในกระบะลงบนพื้นดินด้านหลังรถ ณ สถานที่ส่งมอบ ในสหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย แอฟริกาใต้และอินเดีย คำว่า "dump truck" จะใช้กับรถที่ใช้งานนอกถนนเท่านั้น ส่วนรถที่วิ่งบนถนนจะเรียกว่า tip lorry, tipper lorry ในสหราชอาณาจักรและอินเดีย tipper truck, tip truck, tip trailer หรือ tipper trailer หรือเรียกสั้น ๆ ว่า tipper ในออสเตรเลีย นิวซีแลนด์และแอฟริกาใต้

## ดูเพิ่ม

* รถผสมซีเมนต์
* รถบดถนน
* รถเกี่ยว
* รถแทรกเตอร์
* รถปราบดิน
* รถยก
* รถเท
* รถบรรทุกขยะ

## อ้างอิง


หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของแคนาดา
หมวดหมู่:ยานยนต์วิศวกรรม
หมวดหมู่:รถพ่วง
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติอียิปต์

**วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติอียิปต์** () เป็นตัวแทนของประเทศอียิปต์ในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงระดับนานาชาติและนัดกระชับมิตร

ในปี ค.ศ. 2023 ทีมชาติอียิปต์ได้รับรางวัลเหรียญเงินในวอลเลย์บอลชิงแชมป์แอฟริกาและผ่านการคัดเลือกเข้าการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก 2025

## ผลการแข่งขัน
### วอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก
*  1990 — อันดับที่ 16
*  2002 — อันดับที่ 21
*  2006 — อันดับที่ 21
*  2025 — อันดับที่ 29

### วอลเลย์บอลชิงแชมป์แอฟริกา
* 1976 — 16px **เหรียญทอง**
* 1985 — 16px เหรียญเงิน
* 1987 — 16px เหรียญทองแดง
* 1989 — 16px **เหรียญทอง**
* 1991 — 16px เหรียญเงิน
* 1993 — 16px เหรียญเงิน
* 2003 — 16px **เหรียญทอง**
* 2005 — 16px เหรียญทองแดง
* 2007 — อันดับที่ 4
* 2011 — 16px เหรียญทองแดง
* 2013 — อันดับที่ 5
* 2017 — 16px เหรียญทองแดง
* 2019 — อันดับที่ 4
* 2023 — 16px เหรียญเงิน

### แอฟริกันเกมส์
*  1987 — 16px **เหรียญทอง**
*  1991 — 16px เหรียญเงิน
*  1995 — 16px เหรียญทองแดง
*  1999 — 16px เหรียญเงิน
*  2003 — 16px เหรียญเงิน
*  2007 — อันดับที่ 6
*  2015 — 16px เหรียญทองแดง
*  2023 — 16px **เหรียญทอง**

### เมดิเตอร์เรเนียนเกมส์
*  1975 — อันดับที่ 4
*  1979 — อันดับที่ 6
*  1991 — อันดับที่ 7
*  2022 — อันดับที่ 6

### อาหรับเกมส์
*  1992 – 16px **เหรียญทอง** 
*  1997 – 16px **เหรียญทอง**
*  1999 – 16px **เหรียญทอง** 
*  2011 – 16px **เหรียญทอง**

## ดูเพิ่ม
* วอลเลย์บอลชายทีมชาติอียิปต์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Egypt Volleyball Federation
*FIVB profile

อียิปต์
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในประเทศอียิปต์
นอร์ทอเมริกัน XB-70 วัลคีรี

**นอร์ทอเมริกัน XB-70 วัลคีรี** (North American XB-70 Valkyrie) เป็นเครื่องต้นแบบที่ปลดประจำการแล้วของโครงการเครื่องบินทิ้งระเบิดเชิงยุทธศาสตร์แบบ B-70 ที่ติดตั้งอาวุธนิวเคลียร์ และออกแบบมาเพื่อเจาะลึกเข้าไปในเขตข้าศึกด้วยความเร็วเหนือเสียง เพื่อใช้ในสังกัดกองบัญชาการยุทธศาสตร์ทหารอากาศสหรัฐ เครื่องบินลำนี้ถูกออกแบบขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1950 เพื่อทดแทน B-52 สตราโตฟอร์เทรส และ B-58 ฮัสต์เลอร์ เครื่องบินวัลคีรีติดตั้งเครื่องยนต์ไอพ่นจำนวนหกเครื่อง และใช้ปีกทรงสามเหลี่ยม สามารถบินด้วยความเร็วระดับมัค 3 ขึ้นไปต่อเนื่องหลายพันไมล์ที่ระดับความสูง 70,000 ฟุต

ด้วยความเร็วระดับนี้ ทำให้คาดกันว่าวัลคีรีไม่สามารถถูกสกัดกั้นเนื่องจากในขณะนั้น อาวุธที่มีประสิทธิภาพเพียงอย่างเดียวในการต่อกรกับเครื่องบินทิ้งระเบิดคือเครื่องบินขับไล่สกัดกั้น แต่ B-70 ใช้เวลาเพียงชั่วครู่ในการบินผ่านสถานีเรดาร์หนึ่งๆ และหลุดพ้นจากรัศมีการตรวจจับก่อนที่ฝ่ายควบคุมจะสามารถนำเครื่องบินขับไล่เข้าสู่ตำแหน่งสกัดกั้น ความเร็วสูงยังทำให้เครื่องบินตรวจจับได้ยากบนจอเรดาร์ และขีดความสามารถในการบินด้วยความเร็วและระดับสูงเช่นนี้ ไม่มีเครื่องบินสกัดกั้นหรือเครื่องบินรบโซเวียตรุ่นใดในยุคนั้นที่ทำได้เทียบเท่า

แต่แล้วการปรากฏของมิสไซล์ผิวพื้นสู่อากาศ (SAM) ของโซเวียตในช่วงปลายทศวรรษ 1950 ได้ทำให้ความเชื่อมั่นดังกล่าวถูกตั้งคำถาม กองทัพอากาศสหรัฐจึงปรับแนวทางการบินของเครื่องทิ้งระเบิดให้ใช้การบินระดับต่ำ เพื่อลดการตรวจจับจากเรดาร์ของระบบมิสไซล์ซึ่งถูกจำกัดด้วยภูมิประเทศ แต่ในภารกิจเจาะทะลุระดับต่ำนี้ วัลคีรีแทบไม่ได้มีประสิทธิภาพเหนือกว่า B-52 ที่ตั้งใจให้มาแทนเลย ในขณะที่มีต้นทุนสูงกว่าและมีพิสัยบินสั้นกว่า

แม้จะมีการเสนอภารกิจอื่นให้วัลคีรีแต่ก็มีขอบเขตจำกัด และเมื่อมีการพัฒนาขีปนาวุธข้ามทวีปในช่วงปลายทศวรรษ 1950 ทำให้เครื่องบินทิ้งระเบิดติดอาวุธนิวเคลียร์แบบมีนักบินถูกมองว่าล้าสมัยลงเรื่อยๆ ท้ายที่สุด กองทัพอากาศสหรัฐเลิกผลักดันการผลิตและโครงการ B-70 ก็ถูกยกเลิกในปี 1961 การพัฒนาจึงถูกเปลี่ยนเป็นโครงการวิจัยเพื่อศึกษาผลกระทบของการบินที่ความเร็วสูงเป็นเวลานาน ส่งผลให้มีการสร้างเครื่องต้นแบบสองลำในชื่อ XB-70A เครื่องบินทั้งสองถูกนำมาใช้บินทดสอบความเร็วเหนือเสียงระหว่างปี 1964–1969 ซึ่งในปี 1966 วัลคีรีเครื่องหนึ่งตกจากการชนกับ F-104 สตาร์ไฟเตอร์ ระหว่างบินในรูปขบวน ทำให้เหลือเพียงลำเดียวซึ่งปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่ พิพิธภัณฑ์กองทัพอากาศสหรัฐแห่งชาติ ใกล้เมืองเดย์ตัน รัฐโอไฮโอ

## ข้อมูลจำเพาะ (XB-70A)
***ลูกเรือ:** 2 นาย (1 นักบิน, 1 นักบินที่สอง/นายทหารการอาวุธ)
***ความยาว:** 57.6 เมตร
***ความสูง:** 9.1 เมตร
***ความกว้างช่วงปีก:** 32.0 เมตร
***พื้นที่ปีก:** 585 ตารางเมตร
***น้ำหนักตัวเปล่า:** 117,934 กิโลกรัม
***น้ำหนักบรรทุกปกติ:** 122,470 กิโลกรัม
***น้ำหนักสูงสุดในการขึ้นบิน:** 240,000 กิโลกรัม
***เครื่องยนต์:** เทอร์โบเจ็ต General Electric YJ93-GE-3 จำนวน 6 หน่วย
***แรงขับ:** หน่วยละ 127.4 กิโลนิวตัน พร้อมสันดาปท้าย
* **ความเร็วสูงสุด:** มัค 3.1 (3,309 กม/ชม.) ที่ระดับความสูง 21,000 เมตร
***พิสัยบิน:** 6,900 กม. (โดยประมาณ)
***เพดานบิน:** 21,000 เมตร (70,000 ฟุต)
***อัตราการไต่:** 6,600 ฟุต/นาที (2,000 เมตร/นาที)
## อ้างอิง

XB-70
XB-70
รถกึ่งพ่วง

**รถกึ่งพ่วง** () คือรถพ่วงที่ไม่มีเพลาหน้า การนำรถกึ่งพ่วงมารวมกับรถบรรทุกหัวลากเรียกว่ารถบรรทุกกึ่งพ่วง (ในสหรัฐเรียกสั้น ๆ ว่า "semi-trailer", "tractor trailer" หรือ "semi")

น้ำหนักส่วนใหญ่ของรถกึ่งพ่วงจะถูกรองรับโดยหัวลาก หรือชุดเพลาหน้าแบบถอดได้ที่เรียกว่าดอลลี (dolly) หรือท้ายของรถพ่วงคันอื่น รถกึ่งพ่วงจะรับน้ำหนักส่วนหนึ่ง (ครึ่งหนึ่ง) ด้วยล้อของตัวเองซึ่งอยู่ด้านท้ายของรถกึ่งพ่วง รถกึ่งพ่วงปกติจะติดตั้งขาตั้ง (ขาที่สามารถปรับลดระดับได้) เพื่อรองรับเมื่อมีการถอดออกจากหัวลาก รถกึ่งพ่วงหลายคันมีล้อที่สามารถถอดออกได้ทั้งหมดและยังสามารถย้ายตำแหน่งได้เพื่อกระจายน้ำหนักบรรทุกไปยังล้อที่รับน้ำหนักได้ดีขึ้น รถกึ่งพ่วงได้รับความนิยมในการขนส่งมากกว่ารถเต็มพ่วงที่มีทั้งเพลาหน้าและเพลาหลัง การถอยหลังอย่างง่ายดายถือเป็นหนึ่งในข้อได้เปรียบหลักของรถกึ่งพ่วง หัวลากที่ต่อกับรถกึ่งพ่วงมักถูกเรียกว่ารถบรรทุกกึ่งพ่วง (semi-trailer truck) หรือ "semi" ในอเมริกาเหนือและออสเตรเลีย และ articulated lorry หรือ "artic" ในสหราชอาณาจักร

รถกึ่งพ่วงที่มีสองพ่วงเรียกว่า **B-doubles** (ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย) หรือ **tandem tractor-trailers**, **tandem rigs** หรือ **doubles** (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน) ศัพท์อื่น ๆ ที่ใช้เรียกคือ "B-train" หรือ (เมื่อมีตั้งแต่สามขึ้นไป) "road train" การเชื่อมต่อรถพ่วงคู่สามารถทำได้โดยใช้ดอลลีหรือ "converter dolly" (ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียและอเมริกัน) ซึ่งเป็นเพลาเพิ่มเติมหนึ่งถึงสามเพลาที่อยู่ใต้ส่วนหน้าของรถกึ่งพ่วงคันที่สอง โดยรถกึ่งพ่วงคันแรกจะเชื่อมต่อกับหัวลากโดยใช้ข้อต่อล้อที่ห้า (fifth wheel coupling) ของหัวลาก ขณะดอลลีซึ่งติดอยู่กับรถกึ่งพ่วงคันที่สองอยู่แล้ว จะเชื่อมต่อกับรถกึ่งพ่วงคันแรกด้วยคานลาก ในภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย หัวลากเรียกว่า "prime-mover" และการรวมกันของ prime-mover กับรถพ่วงเรียกว่า "semi-trailer", "semi" หรือ "single" ผู้ผลิตหัวลากยอดนิยมบางราย ได้แก่ เคนเวิร์ธ, ไอวีโก, เฟรตไลเนอร์, มัน, สแกนเนีย, เมอร์เซเดส-เบนซ์, ดัฟ, เรอโน, วอลโว่, ปีเตอร์บิลต์, แม็ก และเวสเทิร์นสตาร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* มาตรฐาน ISO ข้อมูลจำเฉพาะสำหรับรถเพื่อการพาณิชย์ขนาดเล็กและใหญ่ รถโดยสารและรถพ่วง

หมวดหมู่:รถบรรทุกพ่วง
หมวดหมู่:รถพ่วง
อาลัน โกกาเยฟ

**อาลัน คัซเบโควิช โกกาเยฟ** (; เกิด 8 มีนาคม ค.ศ. 1990) เป็นนักมวยปล้ำแบบฟรีสไตล์ชาวรัสเซีย เขาเป็นรองชนะเลิศในการแข่งขันมวยปล้ำชิงแชมป์โลก 2010 ที่มอสโก ประเทศรัสเซีย ได้เหรียญทองแดงในการแข่งขันชิงแชมป์โลก 2017 ที่ปารีส และชิงแชมป์ยุโรปใน ค.ศ. 2012 ที่เบลเกรด ประเทศเซอร์เบีย เขาเข้าแข่งในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ประเภท 66 กก. ที่ลอนดอน โดยแพ้ในรอบแรกให้กับซาลิมฮัน ยูซูปอฟจากทาจิกิสถาน
 
## อ้างอิง

 
## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
*
ไฟลวง

**ไฟลวง** () เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวแก้แค้น ผลิตโดยเช้นจ์2561 นำแสดงโดยยุกต์ ส่งไพศาล, น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์ และพิมประภา ตั้งประภาพร สร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกันของโสภี พรรณราย สร้างใหม่จากฉบับปี พ.ศ. 2541 (ผลิตโดยฮูแอนด์ฮู ออกอากาศทางช่อง 3) ออกอากาศทางอมรินทร์ทีวีทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 21.30 น. (เวลามาตรฐานไทย) ตั้งแต่วันที่ 11 กุมภาพันธ์ ถึง 30 เมษายน พ.ศ. 2566

## นักแสดง

* ยุกต์ ส่งไพศาล รับบท นพรุจ
* น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์ รับบท พรวลัย
* พิมประภา ตั้งประภาพร รับบท หยดเทียน
* สราวุธ มาตรทอง รับบท นิธาน
* สัญญา คุณากร รับบท ประกอบ
* จารุณี สุขสวัสดิ์ รับบท งามพิศ
* จิระ ด่านบวรเกียรติ รับบท กิตติ
* ภัทรากร ตั้งศุภกุล รับบท เจนจิรา
* ภิชาภัช มหาทิตยากุล รับบท รตี
* ลัทธ์กมล ปิ่นโรจน์กีรติ รับบท ญาดา
* กิดาการ ฉัตรแก้วมณี รับบท เทพ
* คุณากร เกิดพันธุ์ รับบท ชาญวิทย์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องอมรินทร์ทีวี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยเช้นจ์2561
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย คฑาเทพ ไทยวานิช
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวแก้แค้นไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยฮูแอนด์ฮู
ชัลลูมแห่งอิสราเอล

**ชัลลูม** (;  *Šallūm*, "การตอบแทน",  กลางศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 15 ของราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ และเป็นบุตรชายของยาเบช พระองค์ครองราชย์เพียง 1 เดือนเมื่อ 752 ปีก่อนคริสตกาล

## ในคัมภีร์ไบเบิล

ชัลลูมเดิมเป็นแม่ทัพในกองทัพของกษัตริย์เศคาริยาห์ ชัลลูม "ก่อการกบฏต่อพระองค์ (เศคาริยาห์) โค่นพระองค์ลงต่อหน้าประชาชนและประหารพระองค์เสีย และได้ขึ้นครองราชย์แทน" (2 พงศ์กษัตริย์ 15:10) พระองค์ "ทรงครองราชย์ในสะมาเรียหนึ่งเดือน" (2 พงศ์กษัตริย์ 15:13) ก่อนที่เมนาเฮมแม่ทัพอีกคนจากทัพของเศคาริยาห์จะยกพลขึ้นมาประหารชัลลูม (2 พงศ์กษัตริย์ 15:14–17) จากนั้นเมนาเฮมจึงขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แทนชัลลูม 

ในหนังสือพงศ์กษัตริย์ (2 พงศ์กษัตริย์ บทที่ 15 วรรค 10, 13-14) ระบุว่าบิดาของชัลลูมคือยาเบช อย่างไรก็ตาม ความนี้อาจเป็นการกล่าวถึงชื่อสถานที่ คือระบุว่าชัลลูมเป็น "บุตร" ของเมืองชื่อยาเบช ในทัศนะนี้ ชัลลูมอาจมีถิ่นกำเนิดจากยาเบชกิเลอาด เมืองนี้ถูกกล่าวถึงหลายครั้งในคัมภีร์ไบเบิล ในหนังสือผู้วินิจฉัย (บทที่ 21) ชาวเมืองยาเบชกิเลอาดที่เป็นผู้ชายทุกคนถูกสังหาร ส่วนชาวเมืองที่เป็นหญิงพรหมจารีถูกมอบเป็นเจ้าสาวของผู้ชายของเผ่าเบนยามิน

ในหนังสือซามูเอล เมืองยาเบชกิเลอาดถูกนาหาชคนอัมโมน​และทหารล้อมไว้ การปิดล้อมสลายไปเมื่อซาอูลทรงนำทหารอิสราเอลไปช่วยกู้เมือง ชัยชนะครั้งนี้ทำให้ซาอูลทรงได้รับการยอมรับว่าเป็นกษัตริย์แห่งอิสราเอลโดยชอบธรรม เนื่องจากก่อนหน้านี้การอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ของซาอูลถูกปฏิเสธ เมื่อซาอูลสวรรคต พระศพของพระองค์ถูกชาวฟีลิสเตียนำไปแขวนที่กำแพงเมืองเบธชาน  ในที่สุดเหล่าผู้ชายชาวเมืองยาเบชกิเลอาดก็ไปช่วยกู้พระศพของซาอูลและเหล่าพระราชโอรสคืนมาได้ ชาวเมืองยาเบซกิเลอาดถวายพระเพลิงพระศพและฝังพระอัฐิของทุกพระองค์

## ประวัติศาสตร์
วิลเลียม เอฟ. ออลไบรท์ (William F. Albright) ระบุรัชสมัยของชัลลูมไว้ที่ 745 ปีก่อนคริสตกาล ฮุกเกอร์ (Hooker) ระบุเป็น 747 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนเอ็ดวิน อาร์. ทีเลอ (Edwin R. Thiele) ระบุเป็น 752 ปีก่อนคริสตกาล

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
*
*
*
*

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์อิสราเอล
หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือพงศ์กษัตริย์
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในทศวรรษ 750 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าคนในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:เหยื่อฆาตกรรมในคัมภีร์ไบเบิล
หมวดหมู่:ราชวงศ์ชัลลูม
หมวดหมู่:เจ้าแผ่นดินที่ถูกปลดจากราชบัลลังก์
ยาเบช

**ยาเบช** (; ) เป็นบิดาของชัลลูมกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอิสราเอลตามที่บรรยายในคัมภีร์ฮีบรู

ยาเบชถูกกล่าวถึงในหนังสือพงศ์กษัตริย์ (2 พงศ์กษัตริย์ 15:10, 2 พงศ์กษัตริย์ 15:13-14) อย่างไรก็ตาม  ความนี้อาจเป็นการกล่าวถึงชื่อสถานที่ คือระบุว่าชัลลูมเป็น "บุตร" ของเมืองชื่อยาเบช ในทัศนะนี้ ชัลลูมอาจมีถิ่นกำเนิดจากยาเบชกิเลอาด 

ชื่อ "ยาเบช" มีความหมายว่า "แห้ง" ในภาษาฮีบรู

## ดูเพิ่ม
* ยาเบชกิเลอาด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากหนังสือพงศ์กษัตริย์
หมวดหมู่:ราชวงศ์ชัลลูม