open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
วัดท้องคุ้ง (จังหวัดชลบุรี)

**วัดท้องคุ้ง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาป่า อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี

วัดท้องคุ้งตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2463 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2525 มีคำบอกเล่ากล่าวว่าพระภิกษุชราภาพรูปหนึ่ง เดินทางมาจากท้องถิ่นอื่น เมื่อมาถึงตำบลนาป่า เห็นว่าสภาพพื้นที่เป็นท้องไร่ท้องนา มีลำห้วยไหลผ่าน และเป็นที่มีความเงียบสงบ มีความเหมาะสมจะใช้ในการปฏิบัติธรรม จึงได้สร้างวัดที่บริเวณนี้ เมื่อสร้างวัดเสร็จ ยังไม่ได้ตั้งชื่อวัด ท่านได้พิจารณาตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นแล้วว่า ตำบลนาป่ามีสภาพเป็นท้องไร่ท้องนา มีลำห้วยไหลผ่าน มีลักษณะคดเคี้ยววกไปวกมาเป็นคุ้ง เพราะน้ำเซาะ จึงตั้งชื่อว่า "วัดท้องคุ้ง" สำหรับลำห้วยยังปรากฏให้เห็น อยู่หลังวัดท้องคุ้งจนทุกวันนี้

เจ้าอาวาสรูปแรกคือขรัวตา เจ้าอาวาสรูปที่สองเป็นเกจิอาจารย์ซึ่งเป็นที่นับถือ คือ *หลวงพ่อหลง* เป็นพระที่มีชื่อเสียงทางด้านอยู่ยงคงกระพัน มีความเมตตาสูง เป็นพระนักเทศน์ที่มีความสามารถมาก เป็นพระนักปกครอง เป็นพระนักพัฒนา ที่ วัตถุมงคลของท่านเป็นเหรียญที่ระลึกในการศพ มีทั้งเหรียญเงิน เหรียญทองแดง ปลุกเสกโดยคณาจารย์ที่มีชื่อเสียงเมื่อ พ.ศ. 2466

## อ้างอิง

ท้องคุ้ง
วัดละหารใหญ่

**วัดละหารใหญ่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองบัว อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง 

วัดละหารใหญ่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2340 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2557 ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้างที่ชัดเจน แต่ในจารึกการสร้างอุโบสถหลังเก่าที่ชำรุดนั้น จารึกไว้ว่าอุโบสถได้สร้างขึ้นเมื่อ จ.ศ. 1199 ตรงกับ ปีระกา เดือน 4 แรม 11 ค่ำ วันพุธ ต่อมาได้มีการรื้อถอนอุโบสถ โดยมีการสร้างใหม่เพื่อทดแทนหลังเดิม ผู้มีอาวุโสเล่าว่าวัดละหารใหญ่เป็นวัดที่สร้างเป็นวัดที่ 4 ของจังหวัดระยอง สมัยนั้นชาวบ้านที่อยากให้ลูกหลานได้เรียนหนังสือ จะส่งไปเรียนที่วัดละหารใหญ่ ที่วัดยังมีสอนภาษาขอม ภาษาไทย ก่อนจะอุปสมบท

วัดละหารใหญ่มีพระเกจิอาจารย์ดังอย่างหลวงปู่สิน เจ้าตำรับพระขุนแผนพรายกุมาร

## รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงพ่อเฒ่าจันทร์
* หลวงพ่อสังข์เฒ่า
* หลวงอธิการหั้น
* พระอธิการเกิด
* พระอธิการเทียน
* พระอธิการเพ่ง
* พระแก้ว อาภาโส
* พระครูสุภัททาจารคุณ (หลวงพ่อสิน ภทฺทาจาโร)

## อ้างอิง

ละหารใหญ่
อนุสรณ์ป้อมปราการที่เก้า

**อนุสรณ์ป้อมปราการที่เก้า** () เป็นอนุสรณ์สถานที่ออกแบบโดยอัลฟ็อนซัส วินเซ็นตัส อัมบราซิอูนัส ประติมากรชาวลิทัวเนีย เปิดตัวในปี 1984 เพื่อระลึกถึงเหยื่อของป้อมปราการที่เก้าซึ่งเป็นสถานที่ที่นาซีประหารชีวิตชาวยิวในคอฟโน

ในวันที่ 11 เมษายน 2011 อนุสรณ์สถานถูกก่อกวนและทำลาย ป้ายหลุมศพอนุสรณ์สถานถูกล้มทำลาย มีผู้พ่นสัญลักษณ์นาซีเป็นสีขาวบนอนุสรณ์ และมีผู้พ่นข้อความ  (แปลว่า "ยิวออกไป" ในภาษาเยอรมัน) ไว้บนทางเดินที่อยู่ติดกัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Photo essay about the monument and its construction

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเกานัส
เดอะ ทาทามิ กาแล็กซี

***เดอะ ทาทามิ กาแล็กซี*** () เป็นนวนิยายญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2547 เขียนโดยโทมิฮิโกะ โมริมิ และตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โอตะ นิยายเล่าเรื่องในมุมมองบุคคลที่หนึ่ง ซึ่งผู้ที่เล่าเรื่องเป็นนักศึกษานิรนามที่มหาวิทยาลัยเกียวโต ผู้ระลึกถึงความโชคร้ายของตนในปีก่อนหน้าของชีวิตในมหาวิทยาลัย เนื้อเรื่องมี 4 บท แต่ละบทเล่าเรื่องราวในจักรวาลคู่ขนานที่เขาสมัครเข้าชมรมในมหาวิทยาลัยที่แตกต่างกัน

นวนิยายภาคต่อชื่อเรื่องว่า ***วันร้อนตับแลบ รีโมตแอร์ ไทม์แมชชีนบลูส์*** () ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2563 โดยเป็นการรวมตัวละครของ *เดอะ ทาทามิ กาแล็กซี* เข้ากับเนื้อเรื่องของบทละครเวทีและภาพยนตร์เรื่อง *[[ซัมเมอร์ไทม์แมชชีนบลูส์]]* ของมาโกโตะ อูเอดะ นวนิยายภาคต่อนี้มีการตีพิมพ์เป็นฉบับภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์น้ำพุในปี พ.ศ. 2565

*เดอะ ทาทามิ กาแล็กซี* ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ 11 ตอน สร้างโดยสตูดิโอแมดเฮาส์และกำกับโดยมาซาอากิ ยูอาซะ ออกอากาศทางผังรายการโนอิตามินะของช่องฟูจิทีวีในปี พ.ศ. 2553 อนิเมะดัดแปลงเรื่องนี้ได้รับการชื่นชมจากนักวิจารณ์ ได้รับรางวัลชนะเลิศในเทศกาลศิลปะสื่อญี่ปุ่นปี พ.ศ. 2553 ในสาขาแอนิเมชัน และในรางวัลโตเกียวอนิเมะปี พ.ศ. 2554 ในสาขาโทรทัศน์ ออริจินอลเน็ตแอนิเมชันดัดแปลงของเรื่อง *วันร้อนตับแลบ รีโมตแอร์ ไทม์แมชชีนบลูส์* สร้างโดยสตูดิโอไซแอนซ์ซารุเริ่มฉายทางดิสนีย์+ ตั้งแต่เดือนกันยายนถึงตุลาคม พ.ศ. 2565 

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ 
* Review of the program at *[[Twitch Film]]*
* 
* 
* 
* 
* อนิเมะ ''วันร้อนตับแลบ รีโมตแอร์ ไทม์แมชชีนบลูส์''  ทางดิสนีย์+ ฮอตสตาร์

หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:อนิเมะโอเอ็นเอในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:นวนิยายญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นวนิยายที่มีฉากในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะที่สร้างจากนวนิยาย
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะที่มีฉากในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่มีฉากในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมมืด
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับจักรวาลคู่ขนาน
หมวดหมู่:อนิเมะออริจินอลของดิสนีย์+
หมวดหมู่:ไซเอินซ์ซารุ
รอยัลสทิวเวิร์ต

alt=รอยัลสทิวเวิร์ตทาร์ทัน|thumb|รอยัลสทิวเวิร์ตทาร์ทัน
**รอยัลสทิวเวิร์ต** หรือ **รอยัลสทิวเวิร์ตทาร์ทัน** ( หรือ ) เป็นผ้าทาร์ทัน หรือผ้าลายสกอต ที่รู้จักกันเป็นอย่างดีมีประวัติย้อนหลังไปถึงราชวงศ์สทิวเวิร์ต และยังเป็นแบบผ้าทาร์ทันส่วนพระองค์ในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ลายผ้า (sett) นี้มีการเผยแพร่อย่างเป็นทางการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1831 ในหนังสือ *The Scottish Gael* โดยเจมส์ โลแกน (James Logan)  นี้สวมใส่โดยนักเป่าปี่สกอตของกองพันทหารราบที่ 3 แห่งสกอตแลนด์ หรือ Black Watch, กองทหารม้ารักษาพระองค์ Royal Scots Dragoon Guards และกองทหารราบรักษาพระองค์ Scots Guards รวมถึงกลุ่มพลเรือนบางกลุ่มที่ได้รับการคัดเลือก โบลตันที่ 5 และกองลูกเสือพอตเตอร์สบาร์ที่ 5 สวมผ้าพันคอลายผ้านี้อย่างเป็นทางการโดยได้รับพระบรมราชานุญาตจากสมเด็จพระราชินี วงดุริยางค์ the Queen's Bands จากมหาวิทยาลัยควีนสวมผ้าลายรอยัลสทิวเวิร์ตเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องแบบอย่างเป็นทางการ เช่นเดียวกับวงเครื่องเป่าปี่สกอตของกรมตำรวจวินนิเพก ผ้าลายนี้อาจได้รับการสวมใส่โดยสมาชิกที่เข้าร่วมหลักสูตรฝึกอบรมผู้นำสายตรวจ

[thumb|ภาพหมวกกันน็อกของ[แจ็คกี สจวร์ต ที่ประดับด้วยลายผ้ารอยัลสทิวเวิร์ตทาร์ทัน]]
ตามหลักการผ้าลายรอยัลสทิวเวิร์ตนี้ไม่ควรสวมใส่โดยไม่ได้รับพระบรมราชานุญาตอย่างเป็นทางการ อย่างไรก็ตามหน่วยงาน Scottish Register of Tartans ตั้งข้อสังเกตว่าในทางปฏิบัติ เนื่องจากความนิยม ผ้าลายนี้ได้กลายเป็นผ้าทาร์ทันสากล ที่ใครก็ตามที่ไม่มีผ้าทาร์ทันประจำตระกูลสามารถสวมใส่ได้ "ในลักษณะเดียวกับที่ชนเผ่าจะสวมผ้าทาร์ทันของหัวหน้าเผ่า เป็นการเหมาะสมสำหรับทุกคนที่เป็นพสกนิกรในพระราชินีที่จะสวมผ้าลายรอยัลสทิวเวิร์ต" คอลิน ฮัตเชสัน (Colin W Hutcheson) กล่าวถึงความเป็นสากลนี้ว่า "เกิดจากการทำให้เป็นการค้าในช่วงไม่นานนี้" ตามธรรมเนียมแล้วผ้าลายแบล็กวอต์ช (Black Watch หรือที่รู้จักในชื่อ Old Campbell, Grant Hunting, Universal, Government) และผ้าลายฮันติงสทิวเวิร์ต (Hunting Stewart) ถูกใช้เป็นผ้าทาร์ทันสากลและไม่จำเป็นต้องได้รับการอนุญาต

ในคริสต์ทศวรรษ 1960 ผ้าลายรอยัลสทิวเวิร์ตได้กลายเป็นที่รู้จักกันดีในวงการแข่งรถ โดยแจ็คกี สจวร์ต (Jackie Stewart) แชมป์โลกฟอร์มูลาวัน 3 สมัย จากสกอตแลนด์ใช้ลายผ้าแบบรอยัลสทิวเวิร์ตติดรอบหมวกกันน๊อกของเขา ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ผ้าลายนี้ได้รับความนิยมนำไปประยุกต์ในแฟชั่นพังก์

## ดูเพิ่ม
* แบลมอรัลทาร์ทัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:ก่อตั้งในคริสต์ทศวรรษ 1830
หมวดหมู่:ราชวงศ์สทิวเวิร์ต
หมวดหมู่:แฟชั่นพังก์
หมวดหมู่:สัญลักษณ์
หมวดหมู่:ทาร์ทัน
หนังสือแสดงกิจจานุกิจ

**หนังสือแสดงกิจจานุกิจ** หรือสะกดตามต้นฉบับว่า **หนังสือแสดงกิจจานุกิตย์** เป็นหนังสือที่รวบรวมสิ่งที่เป็นแก่นสารของพระพุทธศาสนา และเลือกสรรความรู้สมัยใหม่ในสมัยนั้น เช่น วิทยาศาสตร์ ภูมิศาสตร์ และศาสนาเปรียบเทียบ ที่เป็นความรู้ทันสมัยและยังไม่เป็นที่ทราบกันทั่วไป

## ที่มาของหนังสือ

สืบเนื่องจากเหล่ามิชชันนารีที่เข้ามาเผยแพร่ศาสนาคริสต์ในประเทศไทยในสมัยรัชกาลที่ 3 เริ่มตีพิมพ์ผลงานที่โจมตีพระพุทธเจ้าและพุทธศาสนาด้วยข้อความต่าง ๆ ว่าเป็นศาสนาล้าหลังบ้าง ด้อยพัฒนาบ้าง และท่านเจ้าพระยาก็โต้ตอบพวกหมอสอนศาสนาทั้งที่เป็นชาวเยอรมันและอเมริกัน จนท่านเหล่านั้นต้องยอมจำนนไปต่าง ๆ นานา และท่านเจ้าพระยาจึงรวบรวมคำพูดต่าง ๆ พิมพ์เป็นเล่มขึ้น 

## การพิมพ์
การพิมพ์ในระยะแรก ๆ นั้น บรรดาโรงพิมพ์ของพวกมิชชันนารีต่างรังเกียจไม่รับที่จะพิมพ์ เพราะเห็นว่าเป็นหนังสือที่ขัดต่อการเผยแพร่ศาสนาของตน และอ้างว่าขัดต่อหลักการและจุดประสงค์ของโรงพิมพ์ กระนั้น ท่านก็มาตั้งโรงพิมพ์เอง เรียกในสมัยนั้นว่า "การพิมพ์หิน" คือ ใช้แผ่นหินอ่อนมาสลักเป็นแม่พิมพ์ เป็นหนังสือจำนวน 390 หน้า และออกจำหน่ายเป็นครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2410 

## ข้อวิจารณ์
หลังจากหนังสือนี้พิมพ์ครั้งแรก ได้มีการวิจารณ์ถกเถียงจากเหล่ามิชชันนารีเป็นจำนวนมาก จนกระทั่ง Henry Alabaster อดีตรองกงสุลอังกฤษประจำประเทศสยาม และภายหลังได้มาเป็นข้าราชการในสมัยรัชกาลที่ 5 และเป็นต้นสกุล (เศวตศิลา) ได้นำข้อความบางตอนไปแปลเป็นภาษาอังกฤษในหนังสือของตนเองที่ชื่อว่า (The Wheel Of The Law) และอีกเล่มหนึ่งชื่อว่า (The Modern Buddhist) โดยเขาอ้างว่า ความคิดของเสนาบดีไทยคนนี้คือความคิดของชาวพุทธคนหนึ่ง เล่มหลังนี้พิมพ์ครั้งแรกโดย บริษัท (Trubner & Co.) ในลอนดอน เมื่อปี พ.ศ. 2413

## ทัศนะของปัญญาชนสยาม

สุลักษณ์ ศิวรักษ์ เคยกล่าววิจารณ์ว่า 
*เป็นหนังสือที่อวดได้ถึงความทันสมัยของพุทธศาสนา แต่การที่ไทยเราเดินตามฝรั่ง จนเลิกเชื่อเรื่องวัฏฏสงสารหรือการเวียนว่ายตายเกิด ซึ่งพิสูจน์ไม่ได้ตามแนวทางแห่งวิทยาศาสตร์...รวมทั้งความเชื่อเรื่องรุกขเทวดา นรกสวรรค์ แม้จนชาดกต่าง ๆ ก็เห็นเป็นว่าเรื่องเล่านิทานไป*
และอีกแห่งกล่าวว่า *1. ปฏิเสธความเชื่อแบบคริสต์ ที่มีความศักดิ์สิทธิ์ที่อธิบายไม่ได้ตามหลักวิทยาศาสตร์ 2. เราถือพุทธเป็นวิทยาศาสตร์ 3. คำเทศนาในปฐมสมโพธิกถา ถูกสมเด็จพระสังฆราชในสมัยรัชกาลที่ 5 ในคณะธรรมยุต ปฏิเสธเสียสิ้น*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วรรณกรรมไทย
Cyberpunk: อาชญากรแดนเถื่อน

***Cyberpunk: อาชญากรแดนเถื่อน*** () เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์สตรีมมิงแนวไซไฟระทึกขวัญที่ผลิตโดยสตูดิโอทริกเกอร์ โดยสร้างจากเกม *[[ไซเบอร์พังก์ 2077]]* ที่พัฒนาโดย CD Projekt  ฉายรอบปฐมทัศน์บนเน็ตฟลิกซ์ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2565

## การสร้างและผลิต
ซีรีส์อนิเมะประกาศเปิดตัวในระหว่างการสตรีมสด "Night City Wire" สำหรับเกมในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2563 ผลิตโดยสตูดิโอทริกเกอร์ และกำกับโดย Hiroyuki Imaishi โดยมี Masahiko Otsuka และ Yoshiki Usa ทำหน้าที่เขียนบท Yoh Yoshinari ออกแบบตัวละครและทำหน้าที่เป็นผู้กำกับแอนิเมชั่น Yuto Kaneko และ Yusuke Yoshigaki ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยออกแบบตัวละคร Hiroyuki Kaneko ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้กำกับ Hiromi Wakabayashi ทำหน้าที่เป็นครีเอทีฟไดเร็กเตอร์ และ Akira Yamaoka ทำหน้าที่แต่งเพลง อนิเมะฉายรอบปฐมทัศน์บนเน็ตฟลิกซ์ในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2565 เพลงเปิดคือ "This Fffire" โดยวงฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์  ขณะที่เพลงปิดคือ "Let You Down" โดย Dawid Podsiadło

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:อนิเมะโอเอ็นเอในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะที่มีฉากในสหรัฐ
หมวดหมู่:อนิเมะออริจินอลของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:ผู้ชนะอนิเมะแห่งปีของครันชีโรลอนิเมะอะวอดส์
หมวดหมู่:ผู้ชนะครันชีโรลอนิเมะอะวอดส์
มนุษย์เลื่อยยนต์

***มนุษย์เลื่อยยนต์*** หรือ ***เชนซอว์แมน*** (; ) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยทัตสึกิ ฟูจิโมโตะ ภาคแรกตีพิมพ์ในนิตยสาร*[[โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์]]* นิตยสารมังงะแนว*[[โชเน็ง]]*ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 ถึงธันวาคม พ.ศ. 2563 ภาคสองเริ่มเผยแพร่ทางนิตยสารออนไลน์ *[[โชเน็งจัมป์+]]* ของสำนักพิมพ์ชูเอชะในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565 รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (*[[ทังโกบง]]*) ถึงเล่มที่ 12 เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอ แมปปา ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565 และต่อมาได้มีการประกาศว่าบทเรเซ่ หรือบทบอมบ์เกิร์ล จะได้รับการดัดแปลงให้อยู่ในรูปแบบของภาพยนตร์ในชื่อ *[[เชนซอว์แมน เดอะมูฟวี่: เรื่องราวของเรเซ่]]* มีกำหนดฉายในปี พ.ศ. 2568

## ตัวละคร
; / 
:

;
:

;
:

;
:

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
*  
* 
*  
* อนิเมะ ''เชนซอว์แมน'' ทางแอมะซอนไพรม์วิดีโอ
* อนิเมะ ''เชนซอว์แมน'' ทางปีลีปีลี
* อนิเมะ ''เชนซอว์แมน'' ทางอนิ-วันเอเชีย
* 


หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโลดโผน
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมมืด
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะดาร์กแฟนตาชี
หมวดหมู่:ปิศาจในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:แมปปา
หมวดหมู่:สยามอินเตอร์คอมิกส์
หมวดหมู่:เมเดียลิงก์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของทีวีโตเกียว
หมวดหมู่:อนิเมะของครันชีโรล
หมวดหมู่:ผู้ชนะครันชีโรลอนิเมะอะวอดส์
คุณแม่ที่มีสกิลพื้นฐานเป็นการโจมตีหมู่ แถมยังเบิ้ลได้แบบนี้ชอบไหมจ๊ะ

***คุณแม่ที่มีสกิลพื้นฐานเป็นการโจมตีหมู่ แถมยังเบิ้ลได้แบบนี้ชอบไหมจ๊ะ*** () เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยดาจิมะ อินากะ และวาดภาพโดยโปจิ อีดะ ตีพิมพ์โดยฟูจิมิโชโบ ภายใต้สำนักพิมพ์ Fujimi Fantasia Bunko ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2560 ถึงเมษายน พ.ศ. 2563 รวมทั้งหมด 11 เล่ม

มังงะดัดแปลงโดย Meicha ได้รับการตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนดิจิทัล คาโดกาวะโชเต็ง ตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2560 ถึงมกราคม พ.ศ. 2564 ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอเจซีสตาฟ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2562

## ตัวละคร
;
: 

;
: 

;
: 

;
: 

;
: 

;
: 

;
: 

;
: 

;
: 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
*  
*  
* 

หมวดหมู่:มังงะชุด
หมวดหมู่:ไลต์โนเวล
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวผจญภัย
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวต่างโลก
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ฟีนิกซ์ (สำนักพิมพ์)
หมวดหมู่:อะนิเพล็กซ์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของโตเกียวเอ็มเอ็กซ์
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง
ฟูอัด ชีฮับ

**ฟูอัด อับดุลลาห์ ชีฮับ** (; 19 มีนาคม พ.ศ. 2445 - 25 เมษายน พ.ศ. 2516) เป็นนักการเมืองชาวเลบานอนและประธานาธิบดีเลบานอนในปี พ.ศ. 2501 ถึง พ.ศ. 2507 และนอกจากนี้เขาเป็นผู้ก่อตั้งกองทัพเลบานอนหลังได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสและเขาเป็นผู้บัญชาการทหารกองทัพเลบานอนในปี พ.ศ. 2489

เขาเกิดในครอบครัวของราชวงศ์ชีฮับและเขาเข้าประจำกองทัพฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2462 และในปี พ.ศ. 2495 เขาเป็นนายกรัฐมนตรีเลบานอนเมื่อนายบิชารัต อัลคูรี (Bachera El-Khory) ประธานาธิบดีเลบานอนในขณะนั้นลาออกเนื่องจากมีการประท้วงไล่รัฐบาลของอัลคูรีและปรึกษาให้เขามีส่วนในการเลือกตั้้งครั้งต่อไปในขณะที่คามีล ชีมูน (Camille Chamoun) ได้เลืิอกให้เป็นประธานาธิบดีจากอัลคูรี

ระหว่างวิกฤตทางการเมืองเลบานอนในปี พ.ศ. 2501 ซึ่งมีความขัดแย้งกับชีมูนและผู้นำมุสลิมและเขาป้องกันไม่ให้กองทัพมาเข้าข้างรัฐบาลหรือฝ่ายค้านและปฏิเสธคำขอทั้งหมด ซึ่งในการตัดสินใจของเขาทำให้กองทัพเลบานอนรวมความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันและสูญเสียความชอบธรรมอย่างจำกัดและเขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นประธานาธิบดีเลบานอนในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2501 โดยถือเป็น "ทางเลือกที่เป็นเอกฉันท์" ทั้งในและต่างประเทศและเขาสืบทอดตำแหน่งจากชึมูน

ในระหว่างการดำรงตำแหน่งของเขาซึ่งเขาพัฒนาประเทศเลบานอนให้มีความทันสมัยให้เหมือนกับประเทศตะวันตก อย่างไรก็ตามระบอบการปกครองของเขาถูกกล่าวหาว่าเป็นเผด็จการเบ็ดเสร็จและการเพิ่มบทบาทของทหารและหน่วยสืบราชการลับหรือตำรวจลับ ซึ่งอุดมการณ์ทางการเมืองของเขารู้จักกันในชื่อลัทธินิยมชีฮับและเขาเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2516

## แหล่งอ้างอิง


หมวดหมู่:นักการเมืองเลบานอน
หมวดหมู่:กองทัพเลบานอน
กะแล้วชีวิตรักวัยรุ่นของผมมันต้องไม่สดใสเลยสักนิด

***กะแล้วชีวิตรักวัยรุ่นของผมมันต้องไม่สดใสเลยสักนิด*** () เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดยวาตารุ วาตาริ และวาดภาพโดย Ponkan8 มีการดัดแปลงมังงะสามเรื่องและกวีนิพนธ์อีกสองเล่ม ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ ฤดูกาลแรกออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2550 ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2558 ฤดูกาลที่ 3 และฤดูกาลสุดท้าย ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2563

วิดีโอเกม Yahari Game demo Ore no Seishun Rabukome wa Machigatteiru. เผยแพร่โดยสตูดิโอ 5pb เปิดตัวเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2556 สำหรับเพลย์สเตชัน วิตา วิดีโอเกมที่ 2 โดยสตูดิโอ 5pb เปิดตัวเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2559 โดยทั้งสองวิดีโอเกมถูกรวมเข้าด้วยกัน เปิดตัวเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2560 สำหรับเพลย์สเตชัน 4 ในชื่อ Yahari Ore no Seishun Rabukome wa Machigatteiru.

## ตัวละคร
### ตัวละครหลัก
;
: 

;
: 

;
: 

;
: 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการไลต์โนเวล 
* เว็บไซต์ทางการอนิเมะ 
* เว็บไซต์ทางการวิดีโอเกม  
* 

หมวดหมู่:มังงะชุด
หมวดหมู่:ไลต์โนเวล
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเสี้ยวชีวิต
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โชงากูกัง
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ฟีล (สตูดิโอแอนิเมชัน)

หมวดหมู่:เมเดียลิงก์
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์อิจิจินชะ
กัตชีนา

**กัตชีนา** (; ) เป็นเมืองที่ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการบริหารของเขตกัตชินสกี ในแคว้นเลนินกราด ประเทศรัสเซีย อยู่ห่างจากเซนต์ปีเตอส์เบิร์กไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 45 กิโลเมตร (28 ไมล์) ตามทางหลวงสาย E95 ซึ่งเชื่อมระหว่างเซนต์ปีเตอส์เบิร์กและปึสคอฟ มีประชากร 

ก่อนหน้านี้รู้จักกันในชื่อ *Khotchino*, *Gatchina* (จนถึง 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1923)  *Trotsk* (จนถึง 2 สิงหาคม ค.ศ. 1929)  และ *Krasnogvardeysk* (จนถึง 28 มกราคม 1944)

กัตชีนาเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในแคว้นเลนินกราด เป็นศูนย์กลางด้านประวัติศาสตร์ มีพระราชวังกัตชินาตั้งอยู๋ซึ่งเป็นหนึ่งในพระราชฐานหลักของราชวงศ์รัสเซียในช่วงศตวรรษที่ 18 และ 19 และพระราชวังกัตชินาเป็นส่วนหนึ่งของมรดกโลกยูเนสโก "ศูนย์ประวัติศาสตร์แห่งเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กและกลุ่มอนุสาวรีย์ที่เกี่ยวข้อง" สถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมอีกแห่งในกัตชินาคือพระราชวังปริออรัสกี

กัตชินาเป็นเมืองที่มีอันดับคุณภาพชีวิตในระดับที่สูงเมื่อเทียบกับเมืองอื่นในประเทศรัสเซีย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศรัสเซีย
บาลาชิคา

**บาลาชิคา** (; ) เป็นเมืองในแคว้นมอสโก ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเปคอร์กา ห่างออกไปทางตะวันออกของถนนวงแหวนมอสโก 1 กิโลเมตร (0.62 ไมล์) มีประชากร 

## ภูมิศาสตร์
เมืองนี้มีชื่อเสียงในเรื่องระบบแม่น้ำและทางน้ำที่เป็นเอกลักษณ์ ระบบแม่น้ำเปคอร์กาครอบคลุมพื้นที่ 40 กิโลเมตร (25 ไมล์) จากเหนือจรดใต้และ 20 กิโลเมตร (12 ไมล์) จากตะวันออกไปตะวันตก และยังมีทะเลสาบและสระน้ำขนาดเล็กจำนวนมากที่เกิดขึ้นจากการสร้างเขื่อนเพื่อผลิตพลังงานน้ำให้โรงสีฝ้ายในศตวรรษที่ 19

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศรัสเซีย
ยุจโน-ซาฮาลินสค์

**ยุจโน-ซาฮาลินสค์** (, แปลตามตัวอักษรว่า "เมืองซาฮาลินใต้"; ) เป็นเมืองในเกาะซาฮาลินและเป็นศูนย์กลางการปกครองของแคว้นซาฮาลิน ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ในส่วนตะวันออกไกลของรัสเซีย ตั้งอยู่ทางเหนือของประเทศญี่ปุ่น การสกัดก๊าซและน้ำมันรวมถึงการแปรรูปเป็นหนึ่งในอุตสาหกรรมหลักบนเกาะ เมืองนี้มีชื่อว่า **วลาดิมีรอฟกา** () จากปี ค.ศ. 1882 ถึง 1905 จากนั้นเรียกว่า **โทโยฮาระ** () ในช่วงที่จักรวรรดิญี่ปุ่นปกครองตั้งแต่ปี ค.ศ. 1905 ถึง 1946 เมื่อการสำรวจสำมะโนปี 2010 มีประชากร 181,728 ในช่วงเวลาที่อยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น เมืองนี้ตั้งอยู่ในเขตโทโยฮาระ จังหวัดโทโยฮาระ (豐原支廳) จังหวัดคาราฟุโตะ
## ประวัติศาสตร์
สนธิสัญญาพอร์ตสมัธ ซึ่งลงนามที่เมืองพอร์ตสมัธ รัฐนิวแฮมป์เชียร์ เมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1905 ถือเป็นการยุติสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่นระหว่างปี ค.ศ. 1904-1905 ญี่ปุ่นได้รับดินแดนทางใต้ของเกาะซาคาลิน และเช่าคาบสมุทรเหลียวตง และระบบรถไฟรัสเซียทางตอนใต้ของแมนจูเรีย วลาดิมีรอฟกากลายเป็นเมืองโทโยฮาระ (หมายถึง "หุบเขาแห่งความอุดมสมบูรณ์") ซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัดคาราฟูโตะของญี่ปุ่น ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง เมืองนี้ถูกกองทัพโซเวียตยึดครอง และในที่สุดก็กลายเป็นยูซโน-ซาคาลินสค์ และเป็นศูนย์กลางการปกครอง

ในช่วงเวลาที่ญี่ปุ่นปกครอง เมืองนี้ตั้งอยู่ในเขตโทโยฮาระ จังหวัดโทโยฮาระ (豐原支廳) จังหวัดคาราฟุโตะ

ความตึงเครียดระหว่างญี่ปุ่นและรัสเซียเกี่ยวกับเกาะแห่งนี้ยังคงอยู่

## อ้างอิง


หมวดหมู่:เมืองในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:รัสเซียตะวันออกไกล
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมแบบมงกุฎจักรพรรดิ
ตัมบอฟ

**ตัมบอฟ** (, ; ; ) เป็นเมืองและศูนย์กลางการปกครองของแคว้นตัมบอฟ เขตสหพันธ์กลาง ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ที่จุดบรรจบกันของแม่น้ำทีสนาและแม่น้ำสตูเดเนตส์ ซึ่งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงมอสโก ระยะทางประมาณ 418 กิโลเมตร (260 ไมล์) เมืองมีประชากร 280,161 คน (สำมะโนประชากร พ.ศ. 2553); 293,658 คน (สำมะโนประชากร พ.ศ. 2545); 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศรัสเซีย
ตอมสค์

**ตอมสค์** (, Selkup: Топӄо, *Topqo*; ไซบีเรียนตาตาร์: Түң-тора; ) เป็นเมืองและศูนย์กลางการบริหารของแคว้นตอมสค์ในประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำตอม มีประชากร 

ตอมสค์ถือเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในไซบีเรีย ซึ่งฉลองครบรอบ 410 ปี เมื่อปี ค.ศ. 2014 เมืองนี้เป็นศูนย์กลางการศึกษาและวิทยาศาสตร์ โดยมีมหาวิทยาลัยของรัฐ 6 แห่ง มีนักศึกษามากกว่า 100,000 คน และเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในไซบีเรีย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศรัสเซีย
ตูย์เมน

**ตูย์เมน** ( ; ; ) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและศูนย์กลางการปกครองของแคว้นตูย์เมน ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเทือกเขายูรัล ริมแม่น้ำทูรา ตูย์เมนมีจำนวนประชากรเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เนื่องจากการลงทุนด้านอุตสาหกรรมน้ำมันและก๊าซของประเทศรัสเซีย โดยมีประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 847,488 คนในการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2021  ตูย์เมนเป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดของภูมิภาคยูรัลและเขตสหพันธ์ยูรัล ตูย์เมนเป็นเมืองแรกของไซบีเรียหากนับจากทางทิศตะวันตก

ชาวรัสเซียเข้ามาตั้งถิ่นฐานในเมืองตูย์เมนเป็นแห่งแรกของไซบีเรีย โดยก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1586 เพื่อรองรับการขยายตัวไปทางตะวันออกของรัสเซีย เมืองนี้ยังคงเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมและเศรษฐกิจที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งทางตะวันออกของเทือกเขายูรัล ตูย์เมนตั้งอยู่ที่ชุมทางของเส้นทางการค้าที่สำคัญหลายสายและเข้าถึงทางน้ำที่เดินเรือได้สะดวก ตูย์เมนได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็วจากนิคมทางทหารขนาดเล็กเป็นเมืองการค้าและอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ เมืองนี้ยังคงมีอาคารเก่าแก่หลายแห่งที่เป็นประวัติศาสตร์ของเมืองตั้งอยู่ที่ใจกลางของเขตตูย์เมนเก่า

ปัจจุบัน ตูย์เมนเป็นศูนย์กลางธุรกิจที่สำคัญ เป็นศูนย์กลางการขนส่ง และศูนย์กลางอุตสาหกรรมของแคว้นตูย์เมน ซึ่งเป็นภูมิภาคที่อุดมด้วยน้ำมัน และมีพรมแดนติดกับประเทศคาซัคสถาน  และยังเป็นที่ตั้งของบริษัทหลายแห่งที่ดำเนินงานอยู่ในอุตสาหกรรมน้ำมันและ ก๊าซ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศรัสเซีย
อูลยานอฟสค์

**อูลยานอฟสค์** () เดิมรู้จักกันในชื่อ **ซิมบีร์สค์** () จนถึงปี ค.ศ. 1924 เป็นเมืองและศูนย์กลางการบริหารของแคว้นอูลยานอฟสค์ ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่บนแม่น้ำวอลกา มีระยะทาง 705 กิโลเมตร (438 ไมล์) ทางตะวันออกของกรุงมอสโก มีประชากร 

เมืองนี้เป็นบ้านเกิดของวลาดีมีร์ เลนิน (เกิดที่อูลยานอฟ) ซึ่งถูกเปลี่ยนชื่อหลังจากการตายของเขาในปี ค.ศ. 1924; และบ้านเกิดของ อะเลคซันดร์ เคเรนสกี ผู้นำของรัฐบาลชั่วคราวรัสเซียซึ่งเลนินล้มล้างในช่วงการปฏิวัติเดือนตุลาคมปี ค.ศ. 1917 เมืองนี้เป็นบ้านเกิดของนักเขียนที่มีชื่อเสียง เช่น อีวาน กอนชารอฟ, นิโคไล ยาซีคอฟ และนิโคไล คารามซิน และจิตรกรเช่น อาร์ดี พลาสตอฟ และ นิคาส ซาโฟรนอฟ ยูเนสโกได้กำหนดให้อูลยานอฟสค์เป็นเมืองวรรณกรรมตั้งแต่ปี ค.ศ. 2015

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศรัสเซีย
พระนางธูโมรณา

**ธูโมรณา** (), หรือ **ศยามาลา** และ **[[มฤตยู]][[เทวีในศาสนาฮินดู|เทวี]]**, เป็นพระเทพีในศาสนาฮินดูอันเป็นเทพีแห่งความตายและ นางเป็นชายาได้รับการยกย่องว่าศักติของท้าวพญายมราช นามของนางหมายถึง หมอกควันแห่งความตาย นางได้รับการยกย่องคติพราหมณ์ ฮินดูนิกายศักติคือหนึ่งในเทพีผู้รักษาอัฐโลกบาล อันเป็นอิตถีพละของท้าวพญายมราช

## หมายเหตุ

## ดูเพิ่ม
* เจ้าแม่พระธรณี
* เจ้าแม่ปฤถวี
* พระแม่คงคา
* เจ้าแม่พระโพสพ
* เจ้าแม่พระเพลิง
* แม่พระพาย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:เทวี
หมวดหมู่:เทพเจ้าฮินดูท้องถิ่น
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
วัดเพิ่มประสิทธิผล

**วัดเพิ่มประสิทธิผล** หรือเรียกว่า วัดหัวบึง ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 55 หมู่ที่ 6 ตำบลงิ้วราย อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุต

## ประวัติ
วัดเพิ่มประสิทธิผล ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2411  เดิมทีเป็นแค่ที่พักสงฆ์ชั่วคราว โดยมีพระสมุห์คล้อย ได้มาจำพรรษาอยู่ และได้สร้างอุโบสถหลังแรกขึ้น ใช้เวลา 11 ปี จึงแล้วเสร็จ โดยมีนางเพิ่ม ประภาสะวัต นายประสิทธิ์ กันภัย (สามี) และ นายผล (ลูกชาย) ได้บริจาคที่ดินให้วัด จึงได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดเพิ่มประสิทธิผล" 

## เสนาสนะและปูชนียวัตถุ
* ที่ดินที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 24 ไร่ 2 งาน 73 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 9429 9498 และ 161
* อุโบสถ กว้าง 5.7 เมตร ยาว 18.8 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525
* ศาลาการเปรียญ กว้าง 16 เมตร ยาว 19.2 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2501
* หอสวดมนต์ กว้าง 5 เมตร ยาว 10.7 เมตร
* กุฎิสงฆ์ จำนวน 10 หลัง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ วันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 12.3 เมตร ยาว 25.5 เมตร
* ปูชนียวัตถุ มีหลวงพ่อขาว เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ เป็นพระพุทธรูปสมัยอยุธยา ประดิษฐานในศาลาจัตุรมุข

## อาณาเขต
* ทิศเหนือ จดที่ดินเอกชน
* ทิศใต้ จดที่ดินเอกชน
* ทิศตะวันออก จดที่ดินเอกชน
* ทิศตะวันตก จดที่ดินเอกชน 

## รายนามเจ้าอาวาส
เท่าที่ปรากฏรายชื่อ ดังนี้ 
* หลวงพ่อเภา 
* หลวงพ่อนันท์ 
* พระสมุห์คล้อย 
* พระครูสมุห์พัลลภ ปภัสสโร 

## อ้างอิง
เรียบเรียงจาก 
http://www.tong-en.com/article/10/content/375/

เพิ่มประสิทธิผล
พงศาวดารแห่งจอร์เจีย

**พงศาวดารแห่งจอร์เจีย** () หรือ **อนุสรณ์ประวัติศาสตร์จอร์เจีย** () เป็นอนุสรณ์สถานตั้งอยู่ใกล้กับทะเลทบิลิซี ผลงานสร้างสรรค์โดยซูรับ เซเรเทลี ในปี 1985 แต่สร้างไม่เสร็จโดยสมบูรณ์ อนุสรณ์สถานในปัจจุบันประกอบด้วยเสา 16 เสา ความสูงระหว่าง 30–35 เมตร ครึ่งบนแสดงภาพของกษัติรย์ ราชินี และวีรชน ส่วนท่อนล่างเป็นชีวประวัติของพระเยซู นอกจากนี้ยังมีกางเขนเถาองุ่นของนักบุญนีโนและโบสถ์น้อยหนึ่งหลัง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อนุสรณ์ในประเทศจอร์เจึย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในทบิลีซี
กางเขนเถาองุ่น

**กางเขนเถาองุ่น** (), **กางเขนนักบุญนีโน** () หรือ **กางเขนจอร์เจีย** () เป็นสัญลักษณ์สำคัญของคริสต์จักรออร์ทอดอกซ์จอร์เจีย เชื่อกันว่ามีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4 ในสมัยที่ศาสนาคริสต์กลายเป็นศาสนาทางการในราชอาณาจักรไอบีเรีย (คาร์ทลี)

ลักษณะเด่นของกางเขนเถาองุ่นคือแขนแนวนอนที่เอียงลงเล็กน้อย ตามธรรมเนียมเชื่อว่ามาจากนักบุญนีโน สตรีชาวกัปปาโดกีอาผู้เผยแผ่ศาสนาคริสต์ในพื้นที่ที่ปัจจุบันคือภาคตะวันออกและภาคใต้ของจอร์เจียไปจนถึงภาคตะวันออกเฉียงเหนือของตุรกีในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 4 โดยใช้กางเขนหน้าตาเช่นนี้ขณะออกเผยแผ่ศาสนา ตำนานเล่าว่านางได้รับกางเขนเถาองุ่นนี้เองจากพระนางพรหมจารีย์มารีย์ (ในขณะที่บางตำนานเล่าว่านางสร้างกางเขนนี้ขณะเดินทางไปมสเฆทา) นางปักกางเขนนี้ไว้ในผมของตนและนำกางเขนนี้ติดตัวไปด้วยขณะเดินทางไปยังจอร์เจีย อย่างไรก็ตาม ไม่ปรากฏหลักฐานภาพกางเขนที่มีแขนเอียงลงเช่นนี้จนกระทั่งสมัยใหม่ตอนต้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัฒนธรรมจอร์เจีย
หมวดหมู่:เครื่องหมายกางเขน
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์ในประเทศจอร์เจีย
โฆษณาชวนเชื่อในประเทศญี่ปุ่น

การโฆษณาชวนเชื่อของประเทศญี่ปุ่นมีจุดเริ่มต้นมาจากก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อญี่ปุ่นสามารถเอาชนะจักรวรรดิรัสเซียในช่วงสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1905 และได้ทำการผนวกเกาหลีในปี ค.ศ. 1910 ทำให้ญี่ปุ่นกลายเป็นประเทศอภิมหาอำนาจในทวีปเอเชีย รัฐบาลญี่ปุ่นเริ่มปลูกฝังความชาตินิยมให้กับชาวญี่ปุ่นโดยเฉพาะลัทธิบูชิโด  ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 มีชาวญี่ปุ่นหรือทหารญี่ปุ่นที่ถูกปลูกฝังในเรื่องชาตินิยมสุดโต่งซึ่งมีความเชื่อว่า"ญี่ปุ่นจะไม่ยอมแพ้ต่อจักรวรรดินิยมหรือฝ่ายสัมพันธมิตร แม้จะต้องถวายชีวิตจนตัวตาย" ซึ่งสิ่งเหล่านี้ทำให้ในหลายสมรภูมิรบในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ญี่ปุ่นมักจะออกรบแบบถวายชีวิตหรือสู้จนตัวตายหรือที่เราเรียกว่า บันไซชาร์จ คือกลยุทธ์นึงที่ใช้การรบแบบคลื่นมนุษย์เป็นหลัก โฆษณาชวนเชื่อญี่ปุ่นยังถูกใช้อย่างมากในช่วงปลายสงครามหลักๆที่เห็นได้ชัดคือ ยุทธการไซปัน และ ยุทธการที่โอกินาวะ ที่มีประชาชนหรือชาวบ้านญี่ปุ่นกระทำการฆ่าตัวตายเพราะเชื่อว่าฝ่ายสหรัฐจะทำมิดีมิร้ายต่อตนเอง.

## อ้างอิง

* Jansen, Marius B. (2002).  ''The Making of Modern Japan.'' Cambridge: Harvard University Press. ; OCLC 52086912

หมวดหมู่:จักรวรรดิญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สงครามแปซิฟิก
หมวดหมู่:ยุทธการในสงครามโลกครั้งที่สองเกี่ยวข้องกับญี่ปุ่น
หมวดหมู่:โฆษณาชวนเชื่อ
แผนสมรสไม่สมเลิฟ

***แผนสมรสไม่สมเลิฟ*** () เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยยูกิ คานามารุ ตีพิมพ์ในนิตยสาร*[[ยังเอช]]* นิตยสารมังงะแนว*[[เซเน็ง]]*ของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็งตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2561 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอมาเทอร์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565 เพลงเปิด TRUE FOOL LOVE ร้องโดย Liyuu เพลงปิด Stuck on you และ Swallows ร้องโดย Nowlu

## ตัวละคร
;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

## สื่อ
### มังงะ
*แผนสมรสไม่สมเลิฟ*เขียนและวาดภาพโดยยูกิ คานามารุ ซีรีส์นี้เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร*[[ยังเอซ]]*ของคาโดกาวะโชเต็ง เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2561 คาโดกาวะได้รวบรวมตอนต่างๆ ตีพิมพ์เป็นเล่ม(ทังโกบง) โดยเล่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2561 ณ วันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2566 มีการออกเล่มทั้งหมด 11 เล่ม สำนักพิมพ์ฟินิกซ์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์เรื่องนี้ในฉบับภาษาไทย

#### จำนวนเล่ม

### อนิเมะ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการของมังงะ ที่ *ยังเอช* 
* เว็บไซต์ทางการของมังงะ ที่ *Phoenix Next* 
* เว็บไซต์ทางการของอนิเมะ  
* อนิเมะ แผนสมรสไม่สมเลิฟ ทาง Ani-One Asia
* อนิเมะ ''แผนสมรสไม่สมเลิฟ'' ทางปีลีปีลี
* 

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
หมวดหมู่:ฟีนิกซ์ (สำนักพิมพ์)

หมวดหมู่:เมเดียลิงก์
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง
ปีเตอร์ กริลล์กับช่วงเวลาแห่งปราชญ์

***ปีเตอร์ กริลล์กับช่วงเวลาแห่งปราชญ์***' หรือ ***ปีเตอร์กริลล์กับห้วงเวลานักปราชญ์*** () เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต เขียนเรื่องและวาดภาพโดยไดซูเกะ ฮิยามะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร*[[แอกชันรายเดือน]]* นิตยสารมังงะแนว*[[เซเน็ง]]*ของสำนักพิมพ์ฟูตาบาชะตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2560 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (*[[ทังโกบง]]*) ถึงเล่มที่ 10 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์กวีบุ๊ค ซีรีส์อนิเมะดัดแปลงสร้างโดยสตูดิโอวูฟส์เบน ออกอากาศระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2563 ฤดูกาลที่สองสร้างโดยสตูโอวูฟส์เบนและเซเวน ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565

## ตัวละคร
;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* อนิเมะ *ปีเตอร์กริลล์กับห้วงเวลานักปราชญ์* ที่ปีลีปีลี
** ฤดูกาลที่ 1 
** ฤดูกาลที่ 2
* อนิเมะ *ปีเตอร์กริลล์กับช่วงเวลานักปราชญ์* ที่อ้ายฉีอี้
** ฤดูกาลที่ 1
** ฤดูกาลที่ 1 (Uncensored)
** ฤดูกาลที่ 2
** ฤดูกาลที่ 2  (Uncensored)
* 

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวจินตนิมิต
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวฮาเร็ม
หมวดหมู่:ก็อบลินในวัฒนธรรมประชานิยม
หมวดหมู่:เอลฟ์ในวัฒนธรรมประชานิยม
หมวดหมู่:คนแคระในวัฒนธรรมประชานิยม
หมวดหมู่:กวีบุ๊ค
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของโตเกียวเอ็มเอ็กซ์
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 48

**การแข่งขัน[[ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ]] ครั้งที่ 48** จัดขึ้นระหว่างวันที่ 22–25 กันยายน พ.ศ. 2565 โดยมีทีมเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 4 ทีม คือ ไทย (เจ้าภาพ), มาเลเซีย, ทาจิกิสถาน และ ตรินิแดดและโตเบโก

## ทีมที่เข้าร่วม

*1 อันดับโลกฟีฟ่า ณ วันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2565

## สถานที่แข่งขัน
สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้เปิดให้จังหวัดที่มีความพร้อมเสนอแผนจัดการแข่งขันฟุตบอล International ‘A’ Match ตามปฏิทิน ฟีฟ่า เดย์ โดยให้ส่งเอกสารยื่นความจำนงภายในวันที่ 30 มิถุนายน 2565 โดยเบื้องต้นมี 3 สนามที่ถูกเสนอให้พิจารณาเป็นเจ้าภาพในการแข่งขันครั้งนี้ คือ สนามกีฬาติณสูลานนท์ ในจังหวัดสงขลา, ลีโอ เชียงราย สเตเดียม ในจังหวัดเชียงราย และสนามกีฬาสมโภชเชียงใหม่ 700 ปี ในจังหวัดเชียงใหม่ สุดท้ายในวันที่ 27 กรกฎาคม สมาคมฯ จึงเลือกสนามกีฬาสมโภชเชียงใหม่ 700 ปีเป็นเจ้าภาพในการแข่งขันครั้งนี้ 

## ผู้เล่น

## นัด
เวลาทั้งหมดเป็นเวลาท้องถิ่น, เวลาอินโดจีน (UTC+7)

### กฎกติกาการแข่งขัน
* 90 นาที
* การดวลลูกโทษ ถ้าในกรณีที่จำเป็นโดยไม่มีการต่อเวลาพิเศษ
* เปลี่ยนตัวผู้เล่นได้สูงสุด 5 คน

### สายการแข่งขัน

### รอบรองชนะเลิศ

----

### นัดชิงอันดับที่ 3

### นัดชิงชนะเลิศ

## อันดับการแข่งขัน

## ชนะเลิศ

## การถ่ายทอดสด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย  – เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

ค
48
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดเชียงใหม่
คิงส์คัพ
วัดถนนใหญ่

**วัดป่าเทพเนรมิต** เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ที่ หมู่ 6 ตำบลถนนใหญ่ อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี

## ประวัติ
วัดถนนใหญ่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2335 ในช่วงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โดยการนำของครูบาสิงห์ ผู้คนที่อาศัยอยู่ในชุมชน บ้านถนนใหญ่และวัดถนนใหญ่นี้ เป็นชาวไทยพวน เมื่อคนไทยพวนที่อพยพมาก ก็จะมาสร้างเรือนกันอยู่บริเวณ ที่วัดถนนใหญ่มีพระอุปัชฌาย์ 3 ท่านคือ อุปัชฌาย์สิงห์ อุปัชฌาย์ขัน อุปัชฌาย์เกตุ

## เกียรติคุณ

ได้รับการคัดเลือกโดยสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติประกาศให้เป็น สำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดดีเด่น เฉลิมพระเกียรติ 82 พรรษา ประจำปีพุทธศักราช 2552  

พร้อมกับที่ประชุมของมหาเถรสมาคมได้พิจารณาแล้วลงมติเห็นชอบให้ วัดถนนใหญ่ ตำบลถนนใหญ่ อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดป่าเทพเนรมิต" ในการประชุมครั้งที่ 15/2552 เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2552

## รายนามเจ้าอาวาส

* พระครูพรหมเทพาจารย์ (เทพ ถาวโร) พ.ศ.2543
* พระครูวรญาณโกศล (ทวีศักดิ์ ญาณวโร) พ.ศ.2543 - ปัจจุบัน 

## อ้างอิง

ถนนใหญ่
วัดกระทุ่มปี่

** วัดกระทุ่มปี่** เป็นวัดราษฎร์  สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ ๑ ตำบลโพธิ์ชัย อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี 

## ประวัติ
เดิมทีเนื้อที่ของวัดเป็นของ นายน้อย และนางจุ้ย สองสามีภรรยาชาวบ้านโพธิ์ชัย ได้ถางป่าและปลูกเป็นที่พักสำหรับสงฆ์ไว้ บางครั้งถึงคราวเทศกาลงานบุญ ชาวบ้านได้นิมนต์พระสงฆ์มาบำเพ็ญบุญ จนเกิดศรัทธาได้ถวายที่ดินให้สร้างเป็นวัดขึ้น 

ต่อมาได้มี ขุนโพธิ์ชัยราษฎร (เปรม จันทร์แสง) กำนันบ้านโพธิ์ชัย นายผ่อง นางเจียม และคนอื่นๆ โดยมี ขุนสวัสดิ์ (แสง) ได้เป็นธุระขอพระภิกษุจากพระสิงหบุราจารย์เจ้าคณะจังหวัดสิงห์บุรีให้มาจำพรรษาที่วัดแห่งนี้  

## เรื่องเล่า
โดยเหตุที่ว่า วัดนี้เคยเป็นป่าต้นจิก ป่าต้นกรด และป่าต้นกระทุ่ม ชุกชุมมาก และมีต้นกระทุ่มใหญ่อยู่ต้นหนึ่งขึ้นอยู่ริมน้ำ ชาวบ้านเล่าว่า วันดีคืนดี จะได้ยินเสียงคล้ายปี่ ดังมาจากต้นกระทุ่มต้นนั้น 

เหตุนี้ ชาวบ้านจึงเรียกว่า "กระทุ่มปี่" เมื่อตั้งเป็นวัดขึ้นจึงถือนิมิตนั้น ตั้งเป็นชื่อวัด

## อาณาเขต
วัดกระทุ่มปี่ ปัจจุบันมีเนื้อที่ประมาณ 12 ไร่ 2 งาน 19 วา 

โดยทิศตะวันออก จรดนาวัด 
ทิศตะวันตก จรดลำน้ำโพธิ์ชัย 
ทิศเหนือ ติดที่ดินของนายมงคล สุคะโต 
ทิศใต้ ติดกับที่สาธารณะ

ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2464 

และทรงพระกรุณาอุทิศ ให้มีเขตพระอุโบสถ ยาว 1 เส้น 10 วา กว้าง 1 เส้น 

ได้ทำพิธีผูกพัทธสีมาในปี พ.ศ. 2466 

## ศาสนสถานและเสนาสนะ
พระพุทธรูปหิน หน้าตักกว้าง 197 เซนติเมตร สูง 147 เซนติเมตรเมตร ได้มาจากวัดโบสถ์  ในปี พ.ศ. 2466 

พระเจดีย์ สร้างในปี พ.ศ. 2470 ฐานล่างวัดได้ 24 เมตร สูง 12 เมตร 50 เซนติเมตร 

กำแพงรอบวัด ยาว 48 เมตร 

หอระฆังสร้างเมื่อวันที่ 18 มีนาคม 2497 ด้วยงบ 4,190 บาท 

ศาลาการเปรียญ แบบคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น ยาว 10 วา 3 ศอก กว้าง 6 วา ด้วยงบ 46,925 บาท สร้างในปี พ.ศ. 2491

กุฏิสงฆ์ 8 หลัง แบบคอนกรีตเสริมเหล็ก ทรงปั้นหยา ด้วยงบ 83,560 บาท สร้างในปี พ.ศ. 2500 

## รายนามเจ้าอาวาส
1.พระอาจารย์จอย พ.ศ. 2449 - พ.ศ. 2460

2.พระใบฎีกาโท้ พ.ศ. 2460 - พ.ศ. 2474

3.พระครูวินยาภิรัต (เฟื่อง ภควมฺปติ) พ.ศ. 2474 - พ.ศ. 2479 

4.พระสมุห์แก่น อุปคุตโต พ.ศ. 2479 - ลาสิกขา พ.ศ. 2484 

5.พระภิกษุอัมพร พ.ศ. 2484 - ลาสิกขา พ.ศ. 2485 

6.พระภิกษุหวน พ.ศ. 2485 - ลาสิกขา 

7.พระสิงหบุราจารย์ (แป้น ภทฺทโก) 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 - 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 

8.พระสิงหคณาจารย์ (ทวี สุวณฺณปาโล) 
11 สิงหาคม พ.ศ. 2531 - ปัจจุบัน

## โรงเรียนวัดกระทุ่มปี่ภัทรราษฎร์ประสิทธิ์
เริ่มสร้างในปี พ.ศ. 2488 โดยการนำของชาวบ้านโพธิ์ชัย ได้ร่วมกันบริจาคทรัพย์เพื่อสร้างอาคารเรียน 1 หลัง โดยมี ขุนเชาว์โพธิ์ชัย (เล็ก จันทร์แสง) ได้ร่วมบริจาคเรือนไม้หลังเก่าของตนให้เป็นอาคารเรียนชั่วคราว คิดเป็นเงิน 2,365 บาท 

ต่อมา พระมหาแป้น ภทฺทโก ได้ร่วมกับชาวบ้านและทางราชการ ได้สร้างอาคารเรียนหลังใหม่ เป็นชนิดคอนกรีตเสริมเหล็ก และได้ตั้งชื่อใหม่ว่า **โรงเรียนวัดกระทุ่มปี่ภัทรราษฎร์ประสิทธิ์**
ปัจจุบันเปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาถึงมัธยมศึกษาตอนปลาย 

## อ้างอิง
1. หนังสือ สาราคุรุสิงหบุราจารย์ (แป้น ภทฺทโก).พิมพ์ครั้งที่ 2. เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551.จำนวน 3,000 เล่ม.สำนักพิมพ์วันทิพย์.พิมพ์แจกเป็นธรรมบรรณาคาร.

กระทุ่มปี่
กระทุ่มปี่
บีโรบิดจัน

**บีโรบิดจัน** (; , *Birobidzhan*; ) เป็นเมืองและศูนย์กลางการบริหารของแคว้นปกครองตนเองยิว ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่บนทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย ใกล้พรมแดนจีน-รัสเซีย จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2024 มีประชากร 67,788 คน และภาษาราชการคือภาษายิดดิช บีโรบิดจันได้รับการตั้งชื่อตามแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดสองสายในเขตปกครองตนเอง ได้แก่ บีรา และ บิดจาน บีราตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของหุบเขาบิดจาน ไหลผ่านเมือง แม่น้ำทั้งสองสายเป็นแม่น้ำสาขาของอามูร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศรัสเซีย
นาเรียน-มาร์

**นาเรียน-มาร์** (; เนเนตส์: Няръянa марˮ, *Nyar'yana marq* แปลว่า "เมืองสีแดง"; ) เป็นเมืองท่าทางทะเลและแม่น้ำ และศูนย์กลางการปกครองของเขตปกครองตนเองเนเนตส์ ประเทศรัสเซีย เมืองนี้ตั้งอยู่ริมฝั่งขวาของแม่น้ำเพโชรา ห่างจากปากแม่น้ำไปทางต้นน้ำ 110 กิโลเมตร (68 ไมล์) เมืองนาเรียน-มาร์ตั้งอยู่ทางเหนือของวงกลมอาร์กติกบริเวณทะเลแบเร็นตส์ มีประชากร    17,000 คน (ค.ศ. 1973) ประมาณครึ่งหนึ่งของประชากรเนเนตเซียอาศัยอยู่ในเขตเมือง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศรัสเซีย
คันตี-มันซิสค์

**คันตี-มันซิสค์** (, lit. *Khanty-Mansi Town*; ฮันตี: , *Jomvoćś*; มันซิ: , *Abga*; ) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่บริเวณตะวันตกถึงตอนกลางของประเทศรัสเซีย บนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเอิร์ทช ห่างจากจุดบรรจบกับแม่น้ำอ็อบเป็นระยะทาง 15 กิโลเมตร (9.3 ไมล์) และอยู่ในภูมิภาคที่อุดมด้วยน้ำมันของไซบีเรียตะวันตก แม้จะเป็นเมืองอิสระ แต่คันตี-มันซิสค์ยังทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการบริหารของเขตปกครองตนเองคันตี-มันซี

เนื่องจากจำนวนประชากรกว่า 101,466 คนโดยประมาณของเมือง คันตี-มันซิสค์จึงเป็นหนึ่งในเมืองหลวงเพียงไม่กี่แห่งของการปกครองส่วนท้องถิ่นของรัสเซียที่ไม่ใช่เมืองที่มีประชากรมากที่สุดในพื้นที่ เมืองที่ใหญ่กว่าได้แก่ เซอร์กุต, นิจเนวาร์ตอฟสค์ และ เนฟเตยูกันสค์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศรัสเซีย
บลูอาร์ไคฟ์

***บลูอาร์ไคฟ์*** (; ; ) เป็นเกมเล่นตามบทบาท ที่พัฒนาโดยเน็กซอนเกม (เดิมชื่อ NAT Games) ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของเน็กซอน เปิดตัวในปี พ.ศ. 2564 สำหรับแอนดรอยด์ และไอโอเอส เปิดตัวครั้งแรกที่ญี่ปุ่นโดย Yostar และต่อมาเปิดให้เล่นพร้อมกันทั่วโลกโดยเน็กซอน เกมนี้เล่นฟรี พร้อมกับการสุ่มแบบเกมกาชา เพื่อลุ้นรับตัวละคร

## การพัฒนา
Yostar ได้ประกาศที่จะเปิดตัวเกมบนมือถือในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563 ตอนแรกมีกำหนดการเปิดตัวในปี พ.ศ. 2563 ต่อมาถูกย้ายมาเป็นวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ตัวเกมที่เป็นเวอร์ชันภาษาอังกฤษมีการประกาศในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564 ตัวเกมมีผู้ลงทะเบียนล่วงหน้ามากกว่า 1 ล้านราย ก่อนการเปิดตัว บลูอาร์ไคฟ์เปิดตัวพร้อมกันทั่วโลกในวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 โดย เน็กซอน

## สื่อต่าง ๆ
แอนิเมชันต้นฉบับขนาดสั้นสองรายการได้รับการเผยแพร่แยกกันเป็นสื่อส่งเสริมการขายของเกม ทั้งสองเรื่องผลิตโดย Yostar Pictures และเผยแพร่ในช่องยูทูบอย่างเป็นทางการ

แอนิเมชั่นขนาดสั้นครบรอบ 1.5 ปีเผยแพร่เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม 2022 โดยเป็นแอนิเมชั่นพิเศษความยาว 9 นาทีสำหรับกิจกรรมฤดูร้อนและครึ่งวันครบรอบ โดยมีนักเรียนของ Abydos High, Allied Hyakkiyako, Trinity General และ Ghenna Academy ในภารกิจการเตรียมตัว สำหรับกิจกรรมช่วงฤดูร้อนของพวกเขา

Beautiful Day Dreamerเป็นอีกหนึ่งชื่อแอนิเมชันขนาดสั้นที่มีแผนกพัฒนาเกม (GDD) จาก Millenium Science School ชื่อเรื่องเผยแพร่เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน 2022 โดยมีระยะเวลาประมาณ 9 นาที

แอนิเมชั่นขนาดสั้นครบรอบ 2.5 ปีมีกำหนดฉายครั้งแรกในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 แต่ได้รับการยืนยันในการสตรีมสดวันที่ 24 ธันวาคมว่าท้ายที่สุดก็ถูกยกเลิกเนื่องจากปัญหาด้านคุณภาพเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2566 บัญชีทวิตเตอร์ทางการมีการประกาศทำเป็นอนิเมะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
*  
* บลูอาร์ไคฟ์ ที่ยูทูบ

หมวดหมู่:เกมกาชา
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเล่นฟรี
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแฟนตาซี
หมวดหมู่:เกมสำหรับไอโอเอส
หมวดหมู่:เกมสำหรับแอนดรอยด์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท
หมวดหมู่:เกมสำหรับโทรศัพท์มือถือ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่สร้างจากวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะที่มีฉากในประเทศสมมุติ
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนที่มีฉากในประเทศสมมุติ
อะนาดีร์

**อะนาดีร์** (; , ; ชูคอตใต้: Въэӈын, *V"èňyn*; , ; ) เดิมชื่อ *โนโว–มารีอินสค์* (จนถึง ค.ศ. 1923) เป็นเมืองท่าและศูนย์กลางการปกครองของเขตปกครองตนเองชูคอตคา ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ตรงบริเวณปากแม่น้ำอะนาดีร์ปลายคาบสมุทรที่ยื่นไปยังชะวากทะเลอะนาดีร์ 

อะนาดีร์มีประชากรอยู่ที่ 

## สภาพอากาศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เขตปกครองตนเองชูคอตคา
หมวดหมู่:เมืองในประเทศรัสเซีย
ซาเลฮาร์ด

**ซาเลฮาร์ด** (; ฮันตี: , *Pułñawat*; , *Salja’ harad*; ) เป็นเมืองในเขตปกครองตนเองยามาโล-เนเนตส์ ประเทศรัสเซีย เป็นศูนย์กลางการปกครองของเขต เมืองตั้งอยู่บนเส้นวงกลมอาร์กติก ประชากรส่วนใหญ่อาศัยอยู่ทางใต้เส้นวงกลมอาร์กติกประมาณ 1 กิโลเมตร (0.62 ไมล์) และชานเมืองตั้งอยู่เหนือเส้นวงกลมอาร์กติก

## ข้อมูลประชากร
กลุ่มชาติพันธุ์ของเมืองประกอบด้วย (2010):
* รัสเซีย – 65%
* ตาตาร์ – 9%
* ยูเครน – 6.2%
* ฮันตี – 3.3%
* เนเนต – 3%
* โคมิ – 2.7%
* คีร์กีซ – 1%
* อื่นๆ – 9.8%

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศรัสเซีย
ประกายจ้าในตาเธอ

***ประกายจ้าในตาเธอ*** (; ) เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีในปี 2019 นำแสดงโดย ฮัน จี-มิน, คิม ฮเย-จา, นัม จู-ฮย็อก และซน โฮ-จุน ออกอากาศทุกวันจันทร์และวันอังคารทางช่องเจทีบีซี ในช่วงเวลา 21:30 น. (ตามเวลาท้องถิ่น) ตั้งแต่วันที่ 11 กุมภาพันธ์ ถึง 19 มีนาคม 2019 ละครเรื่องนี้ได้รับเสียงวิจารณ์ชื่นชมจากการแสดงภาพความยากลำบากของคนในทุกวันที่ต้องเผชิญ นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในละครเกาหลีที่มีเรตสูงสุดในประวัติศาสตร์เคเบิลทีวี

## เรื่องย่อ
เป็นเรื่องราวของ คิม ฮเย-จา (ฮัน จี-มิน) มีความสามารถพิเศษในการเดินทางข้ามเวลา ก่อนที่เธอจะหลงทางในห้วงเวลาและกลายเป็นหญิงชราวัย 70 ปี (คิม ฮเย-จา) โดยไม่ทันได้ตั้งตัว จากการช่วยเหลือพ่อของเธอที่ได้รับอุบัติเหตุทางรถยนต์ ทำให้เธอจำเป็นต้องย้อนเวลากลับมาช่วยพ่อเธอ และทำให้เธอเป็นหญิงชราวัย ในขณะเดียวกัน ชายหนุ่มชื่อ อี จุน-ฮา (นัม จู-ฮย็อก) ที่มีมิตรภาพที่สวยงามกับคิม ฮเย-จา รู้สึกเหนื่อยล้าจากปัญหาครอบครัว เขาได้ละทิ้งความฝันทั้งหมดของเขา หันมาเป็นนักต้มตุ๋นที่ศูนย์ดูแลผู้สูงอายุ โดยที่ไม่ทราบว่าคิม ฮเย-จา ได้กลายเป็นหญิงชรา ทั้งสองเดินข้ามเส้นทางของกันและกันอีกครั้ง แต่คราวนี้ทั้งสองได้เปลี่ยนไปแล้ว

## นักแสดง
### นักแสดงนำ
* คิม ฮเย-จา รับบทเป็น คิม ฮเย-จา (อายุ 70 ปี)
* ฮัน จี-มิน รับบทเป็น คิม ฮเย-จา (อายุ 26 ปี)
* นัม จู-ฮย็อก รับบทเป็น อี จุน-ฮา (อายุ 26 ปี)
** นัม จู-ฮย็อก รับบทเป็น คิม ซัง-ฮย็อน
* ซน โฮ-จุน รับบทเป็น คิม มย็อง-ซู (อี มิน-ซู)

## เพลงประกอบละคร

### Part 1

### Part 2

### Part 3

### Part 4

### Part 5

### Part 6

## การรับชม

## เพลงประกอบละคร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* 
* 

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องเจทีบีซี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวจินตนิมิตเกาหลีใต้
โกซัง โนะ โอกูริบิ

**โกซัง โนะ โอกูริบิ** () หรือที่นิยมเรียกว่า **ไดมนจิ** () เป็นเทศกาลที่จัดขึ้นในเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น ถือเป็นจุดสูงสุดของการเฉลิมฉลองเทศกาลโอบงในวันที่ 16 สิงหาคม การเฉลิมฉลองนี้ประกอบด้วยการจุดไฟขนาดใหญ่บนภูเขาที่ล้อมรอบเกียวโตจำนวน 5 จุด แสดงรูปต่าง ๆ การจุดไฟนี้เป็นการจุดลาวิญญาณของผู้ล่วงลับที่เดินทางมาหาญาติในเทศกาลโอบง ซึ่งเรียกว่า  ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดเกี่ยวกับที่มาของการเฉลิมฉลองนี้ว่ามีมาแต่เมื่อใด แต่เข้าใจว่ามีมาอย่างยาวนาน และมีตระกูลที่มีหน้าที่จัดการเตรียมการต่าง ๆ ที่มีลูกหลานที่สืบเชื้อสายกันมาจนถึงปัจจุบัน

การจุดไฟจะเริ่มที่เวลาประมาณสองทุ่ม ในการจุดไฟจะประกอบด้วย:

*อักษร "ไดมนจิ"  แปลว่า "ใหญ่" จุดบนไดมนจิยามะ/ฮิราชิยามะ (Daimonji-Yama/Higashi-Yama), เนียวอิงาตาเกะ (Nyoigatake) ที่เวลาสองทุ่ม
*อักษร "เมียว"  แปลว่า "ธรรมะอันดี" จุดบนมัตสึกะซากิ (Matsugasaki), นิชิยามะ/ฮิกาชิยามะ (Nishi-Yama/Higashi-Yama) ที่เวลาสองทุ่มสิบนาที
*รูปเรือ () จุดบนนิชิกาโมะ (Nishigamo), ฟูนะยามะ (Funa-Yama) ที่เวลาสองทุ่มสิบห้านาที
*อักษร  อีกครั้ง ที่ไดโฮกุซัง (Daihoku-San), ฮิดาริไดมนจิซัง (Hidaridaimonji-San) ที่เวลาสองทุ่มสิบห้านาที
*รูปโทริอิ () จุดบนโทริอิโมโตะ (Toriimoto), มันดาระซัง (Mandara-San) ที่เวลาสองทุ่มยี่สิบนาที

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เกียวโต
หมวดหมู่:เทศกาลญี่ปุ่น
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ไฟ
ยักษ์อาตากามา

**ยักษ์อาตากามา** () เป็นจีโอกลิฟรูปคล้ายมนุษย์ในพื้นที่เซร์โรอูนิตัสของทะเลทรายอาตากามาในประเทศชิลี มีความยาว  เป็นหนึ่งในจีโอกลิฟที่ใหญ่ที่สุดในอาตากามา

ยักษ์อาตากามาเป็นหนึ่งในเกือบ 5,000 จีโอกลิฟที่ค้นพบในภูมิภาคอาตากามาในช่วงสามทศวรรษที่ผ่านมา เข้าใจว่าเป็นผลงานของกลุ่มวัฒนธรรมในพื้นที่นี้ เช่น ตีวานากูหรืออินคา

## ดูเพิ่ม
* ยักษ์เซิร์นอับบาส
* เส้นนัซกา

## อ้างอิง
วัดชีโพน

**วัดชีโพน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลผักไห่ อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีพระครูประจักษ์สุตคุณ เป็นเจ้าอาวาส มีที่ดินที่ตั้งของวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 2 งาน 50  ตารางวา 

วัดชีโพนตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2330 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2340 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 60 เมตร จากพระราชหัตถเลขาเรื่องเสด็จประพาสต้นตามลำน้ำมะขามเฒ่า เมื่อ พ.ศ. 2451 เขียนว่าแต่ครั้นเมื่อไปวัดชีโพน ซึ่งเรียกว่า **วัดชีตาเห็น** ที่หลวงญาณสร้าง (หลวงชลญาณ วิจิต) สมบุญไปสร้างวิหารขึ้นไว้ได้ช่วยการปิดทอง จึงเชิญไปให้อนุโมทนาได้พบพระครูอ่ำเจ้าแขวงเสนาใหญ่  

ต่อมาได้พระราชทานกระเบื้องหินอ่อนปูพื้นอุโบสถ พระพันปีหลวงในรัชกาลที่ 5 พระราชทานกระเบื้องเคลือบมุงหลังคาวิหารแก่วัดชีโพน ต่อมาสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงเปลี่ยนนามใหม่ว่า "วัดชีโพน" เพราะคำว่าโพน โพล้นเป็นคำผวน แปลว่า "เห็นไกล" ในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่ 2 พ.ศ. 2485–2486 กรุงเทพถูกกองฝ่ายสัมพันธมิตรโจมตี คณะครูนักเรียนโรงเรียนราชินีได้อพยพนักเรียนมาทำการเรียนการสอนที่โรงเรียนวัดชีโพนแห่ง นอกจากนั้นยังมีบันทึกว่ามีการประหารชีวิตอ้ายโพ หูแหว่ง กับอ้ายชื้น ที่วัดชีโพนเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2414

อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ภายในวัดมีอุโบสถ ศาลาการเปรียญ และกุฏิสงฆ์ 7 หลัง อย่าไรก็ดีเมื่อ พ.ศ. 2556 มีรายงานว่าางวัดได้รื้อวิหารเก่าสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ชีโพน
เจอร์นัลออฟเนอร์สซิงเมเนจเมนต์

***เจอร์นัลออฟเนอร์สซิงเมเนจเมนต์*** () เป็นวารสารแบบพิชญพิจารณ์รายสองเดือนซึ่งครอบคลุมความก้าวหน้าในสาขาวิชาการบริหารการพยาบาลและภาวะผู้นำ วารสารดังกล่าวได้รับการก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1993 โดยแอนโทนี พาลเมอร์ และเผยแพร่โดยจอห์น ไวลีย์ แอนด์ซันส์ ซึ่งปัจจุบันวารสารนี้ได้รับการเรียบเรียงโดยฟิโอนา ทิมมินส์ (วิทยาลัยทรินิตีดับลิน)

## สาระสังเขปและดัชนี
วารสารดังกล่าวได้รับการสรุปและจัดทำดัชนีในฐานข้อมูลบรรณานุกรมต่อไปนี้:

ตามสิ่งพิมพ์*[[เจอร์นัลไซเทชันรีพอตส์]]* วารสารนี้มีปัจจัยกระทบ ค.ศ. 2020 ที่ 3.325 โดยอยู่อันดับที่ 143 จาก 226 ในหมวดหมู่ 'การจัดการ', อันดับที่ 7 จาก 124 ในหมวดหมู่ 'การพยาบาล' และอันดับที่ 7 จาก 122 ในหมวดหมู่ 'การพยาบาล (สังคมศาสตร์)'

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:วารสารการพยาบาลทั่วไป
หมวดหมู่:วารสารภาษาอังกฤษ
วัดนางกุย

**วัดนางกุย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสำเภาล่ม อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นวัดที่ตั้งอยู่นอกเกาะเมืองด้านใต้ ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก

วัดนางกุยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2130 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2190 ผู้ที่สร้างวัดนางกุย คือ นางกุย เป็นผู้มีทรัพย์สินเงินทองมากมาย เป็นวัดที่เคยมีความเจริญรุ่งเรืองมากในอดีต ต่อมาหลังจากเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 วัดนางกุยได้ถูกปล่อยให้ชำรุดทรุดโทรม จนมาถึงในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 3 ได้มาทำการบูรณะปฏิสังขรณ์วัดต่าง ๆ ในพระนครศรีอยุธยา วัดนางกุยเป็นวัดหนึ่งที่ได้รับการบูรณะในส่วนต่าง ๆ เช่น อุโบสถ ที่หน้าบันมีรูปนารายณ์ทรงครุฑและใบเสมาคู่รอบอุโบสถ รวมทั้งเจดีย์และพระปรางค์ กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถาน ในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2484 

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระพุทธรูปศิลา สมัยทวารวดี ปางสมาธิ เรียกกันว่า *องค์หลวงพ่อศิลาแลงนาคปรก* และ *หลวงพ่อยิ้ม* เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยที่แกะจากไม้สักทองและลงรักปิดทอง ประดิษฐานอยู่ในอุโบสถ จากคำบอกเล่า หลวงพ่อยิ้มได้ลอยมาตามแม่น้ำเจ้าพระยามาติดอยู่บริเวณหน้าวัด ทางเจ้าอาวาสได้อัญเชิญหลวงพ่อยิ้มมาประดิษฐานตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ภายในวัดยังมีศาลแม่ตะเคียนทอง เป็นศาลต้นตะเคียนใหญ่อายุกว่า 400 ปี และได้ยืนต้นตายเมื่อประมาณ พ.ศ. 2540 ทางวัดจึงได้นำมาแกะสลักเป็นรูปแม่ตะเคียนทอง และนำมาไว้บนตอตะเคียนต้นเดิม เพื่อมาสักการะบูชา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
นางกุย
จ้าวกงหมิง

**จ้าวกงหมิง**  (), หรือเป็นที่รู้จักในนาม  **จ้าวกงหยวนส่วย** ( - ขุนพลแม่ทัพตระกูลจ้าว) หรือมักขนานนามว่า ไฉ่สิ่งเอี้ยบู๊ (เทพแห่งโชคลาภปางพระเดช) เป็นเซียนเทพเจ้าแห่งโชคลาภในศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋า จ้าวกงหมิงเป็นไฉ่ซิงเอี๊ย ที่มีชื่อเสียงโดดเด่นที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในกลุ่มเทพเจ้าแห่งโชคลาภจีน โดยได้รับความนิยมในการสักการะบูชาในวันที่หนึ่งเดือนห้าตามปฏิทินจีนซึ่งถือเป็นวันประสูติของพระองค์ เรื่องราวการกำเนิดปรากฏพระองค์ยอดนิยมของพระองค์มักอ้างอิงมาจากวรรณกรรมจีนชื่อดังยอดนิยม คือ *[[ห้องสิน]]* (封神演义) อันตรงข้ามกับบันทึก *โผฉู หมี่ซิน ฉวนซู่* (Pochu Mixin Quanshu - ) ว่าช่วงเวลาการกำเนิดปรากฏพระองค์นั้นคือสมัยราชวงศ์ซ่ง

## เทพปกรณัม
### [[ห้องสิน]]
ตามเทพปกรณัม *[[ห้องสิน]]* จ้าวกงหมิงนั้นเป็นเซียนนักพรตเต๋าทรงอยู่ฝ่ายของพระเจ้าชางโจ้วแห่งราชวงศ์ชาง โดยเป็นเชษฐาใหญ่สุดและทรงเป็นเชษฐาของเทพีประทานบุตรทั้งสาม คือ เจ้าแม่ยฺหวินเซียว เจ้าแม่ปี้เซียวและเจ้าแม่ฉฺยงเซียว พระองค์พร้อมด้วยขนิษฐาทั้งสามถึงแก่ชีพตักษัยวายชนม์หลังการรณรงค์ยุทธสงครามกับองค์เจียง จื่อหยาซึ่งเป็นฝ่ายของแห่งราชวงศ์โจว โดยต่อมา ได้รับการสถาปนาเป็นหนึ่งในคณะเทพสามร้อยหกสิบห้าองค์  โดยได้รับการสักการะบูชาและมีหน้าที่อุปถัมป์ค้ำจุนเกื้อหนุนในฐานะของไฉ่สิ่งเอี้ย (เทพเจ้าแห่งโชคลาภจีน) โดยได้รับการยกย่องว่าเป็นประมุขของไฉ่สิ่งเอี้ยอีกสี่พระองค์ซึ่งเป็นขุนพลบริวารของท่าน คือ เซียงเซิง () เฉาเป่า () เฉินจิ่วกง () เหยาเส้าสือ () โดยรวมเป็นเทพเจ้าแห่งโชคลาภจีนทั้งห้าทิศ ซึ่งขนานนามว่า *อู่ลู่ไฉเสิน* () โดยสืบต่อมา

## ศาลเจ้าอุทิศถวายในประเทศไทย

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* เทพเจ้าแห่งโชคลาภจีน
* เทวรูปจีน
* พระโพธิสัตว์ชัมภละ
* ท้าวเวสสุวรรณ
* ไฉ่สิ่งเอี้ยฝ่ายบุ๋น
* ไฉ่สิ่งเอี้ย
* ท้าวกุเรปัน

หมวดหมู่:เทพเจ้าจีน
หมวดหมู่:เซียน
อดอปมี!

***อดอปมี!*** () เป็นเกมเล่นตามบทบาทออนไลน์ที่พัฒนาโดย Uplift Games บนแพลตฟอร์มเกมออนไลน์และแพลตฟอร์มการพัฒนาเกมของ*[[โรบล็อกซ์]]* จุดสนใจเดิมของตัวเกมก็คือการสวมบทบาทสมมติที่ผู้เล่นเป็นพ่อแม่รับเลี้ยงลูกหรือเด็กที่รับเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรม หลังจากตัวเกมได้พัฒนาต่อไป จุดสนใจเดิมของตัวเกมก็เปลี่ยนไปเป็นการรับเลี้ยงเด็กและดูแลสัตว์เลี้ยงที่เสมือนจริงหลากหลายชนิด ซึ่งสามารถแลกเปลี่ยนกับผู้เล่นคนอื่น ๆ ได้ *อดอปมี!*มีจำนวนการเล่นเกือบ 3 หมื่นล้านครั้ง Uplift Games ซึ่งเป็นสตูดิโออิสระที่อยู่เบื้องหลังของเกม มีลูกจ้างประมาณ 40 คนและมีรายได้ 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี ส่วนใหญ่จะมาจากไมโครทรานส์แอคชั่น ตัวเกมมีผู้เล่นพร้อมกันโดยเฉลี่ย 500,000 คน ทำให้เป็นหนึ่งในเกมที่ได้รับความนิยมและประสบความสำเร็จมากที่สุดในเกมหนึ่งของ*โรบล็อกซ์* วันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 ที่ผ่านมา ตัวเกมมีการกดถูกใจมากกว่า 5 ล้านครั้งและการเข้าเยี่ยมชมมากกว่า 28 พันล้านครั้ง รวมถึงเป็นรายการโปรดอีก 24 ล้านครั้ง

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อเกมในโรบล็อกซ์

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ตัวเกมบนหน้าเว็บไซต์โรบล็อกซ์
* เว็บไซต์ทางการอดอปมี!

หมวดหมู่:โรบล็อกซ์
หมวดหมู่:เกมออนไลน์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมอินดี
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเล่นฟรี
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:เกมสำหรับไอโอเอส
หมวดหมู่:เกมสำหรับแอนดรอยด์
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์วัน
หมวดหมู่:เกมสำหรับแมคโอเอส
หมวดหมู่:ลูอา (ภาษาโปรแกรม)-สคริปต์วิดีโอเกม
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2560