open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
พิพิธภัณฑ์ศิลปะซันโตรี

**พิพิธภัณฑ์ศิลปะซันโตรี** (; Suntory Museum of Art) เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะตั้งอยู่ในโตเกียวมิดทาวน์ ย่านรปปงงิ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นของเครือซันโตรี งานศิลปะของสะสมของพิพิธภัณฑ์นั้นเก็บสะสมภายใต้แนวคิด "ศิลปะในชีวิต" และส่วนใหญ่เป็นโบราณวัตถุของญี่ปุ่น พิพิธภัณฑ์เก็บรักษาวัตถุทางวัฒนธรรมมากกว่า 3,000 ชิ้น ในจำนวนนี้ หนึ่งชิ้นเป็นสมบัติแห่งชาติ, 16 ชิ้นเป็นวัตถุสำคัญทางวัฒนธรรม และ 21 ชิ้นเป็นวัตถุสำคัญทางศิลปะ โดยรัฐบาลญี่ปุ่น

## ประวัติศาสตร์
ในปี 1961 ประธานบริษัทเครือซันโตรี เคโซ ซาจิ เปิดพิพิธภัณฑ์ซันโตรีภายในอาคารพาเลซ (Palace Building) ในย่านมารุโนจิ เขตชิโยดะ ของโตเกียว ภายใต้แนวคิด "ศิลปะในชีวิต" โดยเริ่มแรกพิพิธภัณฑ์ไม่มีของสะสมถาวร ณ เวลานั้น เคโซระบุว่าที่นี่ต่างกับพิพิธภัณฑ์อื่น โดย "*มีชิ้นงานศิลปะตอนนี้ศูนย์ชิ้น*" และ "*หวังว่าผู้คนจะให้คุณค่ากับจิตวิญญาณของวัฒนธรรมแห่งศิลปะในชีวิตอันงดงาม ที่บรรพชนของเราสร้างสรรค์ขึ้น ข้าพเจ้าอยากสร้างนิทรรศการพิเศษที่มุ่งเน้นไปที่ศิลปะญี่ปุ่นจากอีดต ผ่านมุมมองร่วมสมัย*"

ในปี 1975 พิพิธภัณฑ์ย้ายมาตั้งอยู่ภายในอาคารซันโตรี (Suntory Building) ในย่านอากาซากะ ของเขตมินาโตะ หลังซันโตรีสาขาโตเกียวย้ายไปตั้งสำนักงานใหม่ที่โอไดบะในเดือนมกราคม 2005 พิพิธภัณฑ์ปิดทำการชั่วคราว และในวันที่ 30 มีนาคม 2007 ที่ดินที่อดีตเป็นของกรมกลาโหมถูกพัฒนาใหม่และเปิด ในขณะที่ "พิพิธภัณฑ์ศิลปะซันโตรี" จะย้ายเข้าหปตั้งภายในโตเกียวมิดทาวน์ ในเดือนพฤศจิกายน 2019 พิพิธภัณฑ์ปิดชั่วคราวเพื่อบำรุงสภาพ และกลับมาเปิดอีกครั้งในเดือนกรกฎาคม 2020 โดยในการปรับสภาพนี้ เพดานถูกปรับให้ทนทานต่อแผ่นดินไหวมากขึ้น, ปรับไฟภายในเป็น LED และปรับเปลี่ยนเครื่องแบบพนักงาน ทางเข้า ร้านค้า และร้านกาแฟของพิพิธภัณฑ์ใหม่ การออกแบบใหม่นี้ควบคุมการออกแบบโดยสถาปนิกเค็งโงะ คูมะ ผู้ออกแบบส่วนการ์เดนไซต์ของโตเกียวมิดทาวน์ ที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ พิพิธภัณฑ์นี้ ร่วมกับพิพิธภัณฑ์ศิลปะโมริ และ ศูนย์ศิลปะแห่งชาติโตเกียว รวมกันเป็น "สามเหลี่ยมศิลปะรปปงงิ"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในโตเกียว
หมวดหมู่:รปปงงิ
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ศิลปะในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างโดยเค็งโงะ คูมะ
ท่าอากาศยานคยา

**ท่าอากาศยานนานาชาติคยา**  เป็นท่าอากาศยานนานาชาติให้บริการนครคยา รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ห่างไป  ทางใต้ของนครคยา และ  จากพุทธคยา สถานที่ตรัสรู้ของพระโคตมพุทธเจ้า

ท่าอากาศยานมีพื้นที่ขนาด  อาคารผู้โดยสารมีขนาด 7,500 ตารางเมตร สามารถรองรับเที่ยวบินขาออก 250 เที่ยว และเที่ยวบินขาเข้า 250 เที่ยว, สะพานเครื่องบินสองสะพาน และสามารรองรับอากาศยานประเภทแอร์บัส A320 ห้าลำ ท่าอากาศยานนี้ให้บริการเป็นท่าอากาศยานตามฤดูเป็นหลัก และให้บริการนักท่องเที่ยวพุทธศาสนิกชนโดยเฉพาะที่เดินทางมาจากประเทศไทย, ภูฏาน, พม่า และศรีลังกา

## รหัสท่าอากาศยาน
ในรายงานเมื่อเดือนมกราคม 2021 โดยรัฐสภาอินเดีย ระบุว่ารหัส IATA ของท่าอากาศยาน (GAY; ในภาษาอังกฤษตรงกับคำว่า เกย์) นั้น "ไม่เหมาะสม, ไม่สมควร, หมิ่นเหม่ และน่าละอาย" แก่นครคยา โดยเฉพาะด้วยความสำคัญทางศาสนาของคยา ในรายงานนี้ คณะกรรมการเสนอให้เปลี่ยนรหัสท่าอากาศยานเป็น "YAG" แทน รวมถึงเรียกร้องให้รัฐบาล "พยายามทุกวิถีทาง" ที่จะเปลี่ยนรหัสท่าอากาศยาน ณ เดือนกุมภาพันธ์ 2022 IATA ปฏิเสธการเปลี่ยนรหัส ระบุว่ารหัสท่าอากาศยานเป็นถาวร ยกเว้นแต่มีเหตุผลสำคัญที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยด้านการบินเท่านั้น กลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศในอินเดียวิจารณ์คำร้องขอของคณะกรรมการรัฐสภาว่ามีลักษณะเกลียดกลัวคนรักร่วมเพศ

## การขยาย
ท่าอากาศยานคยามีการซื้อที่เดินขนาด  เพื่อเตรียมการขยับขยาย โดยการท่าอากาศยานอินเดีย (AAI) มีแผนพัฒนาท่าอากาศยานนี้เป็นท่าอากาศยานรับมือของท่าอากาศยานโกลกาตา รัฐมนตรีการบินพลเรือน เค ซี เวนุโคปาล แจ้งต่อราชยสภาในปี 2018 ว่า AAI ได้ร้องขอให้รัฐบาลรัฐพิหารจัดหาที่ดินเพิ่มเติมอีก  เพื่อขยายท่าอากาศยาน โดยการขยายท่าอากาศยานวางแผนจะสร้างอาคารผู้โดยสารใหม่แทนหลังเดิม และมีแผนจะขยายรันเวย์ 10/28 รวมถึงการติดตั้งระบบ CAT-I ILS ไปจนถึงการสร้างอาคารพักสินค้าเช่นกัน

## จุดหมายปลายทาง

## อ้างอิง
เมธี เจดีย์พิทักษ์

**เมธี ทองบัว** (เกิด 11 สิงหาคม พ.ศ. 2515) เป็นที่รู้จักในชื่อ **เมธี เจดีย์พิทักษ์** เป็นอดีตนักมวยไทยอาชีพชาวไทย เขาเป็นอดีตแชมป์รุ่นเฟเธอร์เวทของสนามมวยเวทีลุมพินี และโด่งดังในช่วงทศวรรษที่ 1990

## อาชีพ
เมธีเป็นนักมวยที่มีชื่อเสียงภายใต้ศึกวันทรงชัยในช่วงทศวรรษที่ 1990 เขาเป็นที่รู้จักจากแข้งซ้ายที่ทรงพลังซึ่งช่วยให้เขาคว้าแชมป์ของสนามมวยเวทีลุมพินีในปี พ.ศ. 2537

เมธีย้ายไปสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2544 ซึ่งเขายังคงชกมวยต่อไป เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2544 เมธีได้ขึ้นชกพบกับแดนนี สตีล ในงาน ‘United for the Children’ โดยมีตำแหน่งแชมป์โลกรุ่นเวลเตอร์เวทของไอเคเอฟซานโชเป็นเดิมพัน เมธีชนะคะแนนแบบเป็นเอกฉันท์เหนือสตีลที่น้ำหนักเกิน

ปัจจุบันเขาสอนมวยไทยที่ Final Round Training Center และ Warrior Way ในรัฐมิชิแกน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2515
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดราชบุรี
หมวดหมู่:นักมวยไทยชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักมวยไทยรุ่นเฟเธอร์เวท
หมวดหมู่:บุคคลที่ได้รับสัญชาติอเมริกัน
โป๋เหยียนฮูตู

**จักรพรรดินีบายันคูตูค** (ค.ศ. 1324–1365) หรือ**จักรพรรดินีบายันหูตู** (จีน:伯顏忽都; Pai-yen Hu-tu; อักษรมองโกล : ᠪᠠᠶᠠᠨᠬᠤᠲᠤᠭ) เป็นจักรพรรดินีแห่งราชวงศ์หยวน โดยจักรพรรดินีองค์ที่สองของทอกอนโทโมร์ ข่าน (จักรพรรดิหยวนฮุ่ยจง) ทรงมีพระราชบิดาคือโบหลัด เตอมูร์ ขุนนางชั้นสูง

ตาม*ประวัติศาสตร์ของราชวงศ์หยวน* พระนางเป็นที่กล่าวว่า "ทรงประหยัด ไม่เคยริษยา และปฏิบัติตามกฎมณเฑียรบาลอย่างเคร่งครัด" ซึ่งแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับลักษณะนิสัยและธรรมชาติของพระสนมคนโปรดของจักรพรรดิคือจักรพรรดินีคี (ต่อมามีพระนามว่า โอลชี คูตูค)

## การอภิเษกสมรส
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1335 จักรพรรดินีองค์แรกของทอกอนโทโมร์ ข่าน คือจักรพรรดินีดานาชิรี ธิดาของขุนนางทรงอำนาจอย่าง เอล เตมือร์ ถูกปลดออกจากตำแหน่งและต่อมาถูกตัดสินประหารชีวิตโดยการแขวนคอที่ เมืองต้าตู เนื่องจากพระนางดานาชินีรีมีส่วนเกี่ยวข้องกับกบฏที่ล้มเหลวซึ่งนำโดย ถังฉีซื่อ (T'ang Chi'i-shih) พระอนุชาพระนาง

จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1337 ทอกอนโทโมร์ ข่าน จึงทรงอภิเษกสมรสใหม่ กับหญิงสาวจากเผ่าฮองีรัด ที่มีอิทธิพล คือพระนางเอง พระนางได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1337 ขณะมีพระชันษาเพียง 13 ปี เท่านั้น

## จักรพรรดินี
บันทึกดั้งเดิมกล่าวถึงพระนางว่า ทรง ดำรงพระชนม์ชีพอย่างเรียบง่ายและประหยัด

แต่อย่างไรก็ตาม ในระหว่างการเดินทางไปยัง เมืองซ่างตู ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองต้าตู ไปทางเหนือถึง  ทอกอนโทโมร์ ข่าน ก็ทรงปรารถนาที่จะเข้าเยี่ยมจักรพรรดินีของพระองค์เอง พระองค์ทรงส่งขันทีไปเป็นสื่อ บอกถึงพระนาง พระนางจึงทรงรับสั่งว่า “เวลาเย็นแล้ว ไม่ใช่เวลาที่จักรพรรดิจะเสด็จมา” ขันทีจึงกลับไปหาจักรพรรดิ แล้วรายงานสิ่งที่พระนางรับสั่งให้จักรพรรดิทรงทราบ ทอกอนโทโมร์ ข่าน ส่งขันทีไปหาถึงสองรอบ แต่ไม่เป็นผล สิ่งนี้ทำให้จักรพรรดิทรงยกย่องคุณธรรมของพระนางมาก

จนครั้งนึง พระนางให้การประสูติพระราชโอรส เรื่องนี้ก่อให้เกิดข้อโต้แย้งอย่างมากเนื่องจากพระสนมคนโปรดของทอกอนโทโมร์ ข่าน คือ นางกีได้ให้กำเนิดรัชทายาทคือ อาโยชริดาร์ ข่านไปแล้ว เมื่อยประสูติมาแล้ว พระราชโอรสก็สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์ ส่งผลให้ราชบัลลังก์ของรัชทายาทมั่นคง

## การสิ้นพระชนม์
วันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1365 พระนางเสด็จสิ้นพระชนม์ ขณะมีพระชันษาได้ 42 ปี พระนางกีทรงตรวจสอบฉลองพระองค์พระนาง ซึ่งดูเก่าและผุมาก พระนางกีจึงหัวเราะเยาะพระนาง แล้วรับสั่งว่า “จักรพรรดินีหรือพระอัครมเหสีหลัก จะสวมฉลองพระองค์เช่นนี้ได้อย่างไร?”

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรพรรดินีราชวงศ์หยวน
พ.ศ. 1612

**พุทธศักราช 1612** ใกล้เคียงกับ
* เมษายน ค.ศ. 1069 - มีนาคม ค.ศ. 1070
* มหาศักราช 991

## เหตุการณ์
### แบ่งตามสถานที่
#### อังกฤษ
* 28 มกราคม – ชาวนอร์ทัมเบรียสังหารโรเบิร์ต เดอ โคมีนส์ เอิร์ลแห่งนอร์ทัมเบรียคนใหม่ซึ่งเป็นชาวนอร์มัน ที่เมืองเดอรัม และโจมตีเมืองยอร์ก
* พระเจ้าสเวนที่ 2 แห่งเดนมาร์กนำกองเรือขึ้นฝั่งที่แม่น้ำฮัมเบอร์เพื่อสนับสนุนกบฏนอร์ทัมเบรีย และกบฏเหล่านั้นเข้าร่วมกับพระองค์ในการเผาเมืองยอร์ก โจมตีปราสาททั้งสองแห่งและทำลายอาสนวิหารเก่า
* ที่สแตฟฟอร์ด พระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิตปราบกบฏที่นำโดยเอ็ดวิน เอิร์ลแห่งเมอร์เซียได้อย่างรวดเร็ว
*ฤดูหนาว ค.ศ. 1069–1070 – การปราบปรามภาคเหนือ: พระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิตปราบกบฏของชาวอังกฤษที่ต่อต้านการปกครองของพระองค์ โดยพระองค์นำกองกำลังเดินทัพไปทางภาคเหนือของอังกฤษ เผาบ้านเรือน พืชผล สัตว์เลี้ยง และที่ดินตั้งแต่เมืองยอร์กถึงเดอรัม ส่งผลให้ประชากรมากกว่า 100,000 คนเสียชีวิต ส่วนใหญ่จากความอดอยากและความหนาวเย็นในฤดูหนาว

#### เอเชีย
* จักรพรรดิซ่งเฉินจงแต่งตั้งหวังอันฉือให้ดำรงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีของพระองค์ เขาดำเนินนโยบายใหม่ ซึ่งรวมถึงการปฏิรูปด้านการเงินและการค้า การเสริมความมั่นคงและระเบียบ การจัดตั้งระบบเป่าเจี้ย และอื่น ๆ

## วันเกิด

## วันถึงแก่กรรม

## อ้างอิง
บึงกาฬ (ภาพยนตร์)

***บึงกาฬ*** () เป็นภาพยนตร์ไทยแนววิทยาศาสตร์สัตว์ประหลาด กำกับและเขียนบทโดยลี ทองคำ นำแสดงโดยธีรภัทร์ สัจจกุล, สุชาร์ มานะยิ่ง, ธนฉัตร ตุลยฉัตร, วิทยา ปานศรีงามและวันใหม่ ฉัตรบริรักษ์ รวมถึงนักแสดงจีนได้แก่ Ren Youxuan, Su Qiucheng, Zang Jinsheng และ Xu Qian ภาพยนตร์ออกฉายเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2565

*บึงกาฬ* ใช้ทุนสร้างกว่า 88 ล้านบาท โดยใช้เวลาถ่ายทำกว่า 5 ปี ภาพยนตร์ได้รับแรงบันดาลใจจากสัตว์ท้องถิ่นของประเทศไทย เช่น ปลาดุก, จระเข้ และงู และนำมาพัฒนาเป็นหุ่นจำลอง สูง 9 เมตร ยาว 13 เมตร และได้รับการออกแบบและพัฒนาโดยจอร์ดู เชลล์ที่เคยมีผลงานในหนังเรื่อง *Cloverfield*  ได้ใช้เทคนิคหุ่นยนต์ (Animatronics) ผสมกับเทคนิคกราฟฟิกในการสร้างสัตว์ประหลาดตัวนี้

เนื้อเรื่องเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับสัตว์ประหลาดปริศนาโผล่ขึ้นมาจากแม่น้ำโขงและโจมตีบึงกาฬ ทำให้คนทั้งเมืองต้องตัดขาดผู้ค้นจากโลกภายนอก เจ้าหน้าที่และประชาชนในพื้นที่รวมถึงนักวิทยาศาสตร์ชาวจีนที่บังเอิญเข้ามาทำการวิจัยในไทยจึงต้องระดมกำลังทุกอย่างที่มีเพื่อจับสัตว์ประหลาดตัวนี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สัตว์ประหลาด
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไคจู
การรถไฟอินเดีย

**การรถไฟอินเดีย** หรือ **บรรดาการรถไฟอินเดีย** () เป็นรัฐวิสาหกิจที่เป็นองค์การภายใต้กำกับกระทรวงการรถไฟ ของรัฐบาลอินเดีย เป็นผู้ให้บริการระบบรถไฟในประเทศอินเดีย  การรถไฟอินเดียบริหารระบบรถไฟแห่งชาติที่ใหญ่ที่สุดในโลกเป็นอันดับที่สี่ ด้วยระยะทางเส้นทางรวม , ความจาวรางรวม  และความยาวเส้นทางรวม  ในจำนวนนี้  เป็น  รางกว้าง  96.59% ของระบบรางกว้างมีไฟฟ้าติดตั้ง การรถไฟอินเดียมีลูกจ้างรวม 1.2 ล้านคน ถือเป็นนายจ้างที่ใหญ่ที่สุดอันดับเก้าของโลก และ อันดับสองของประเทศ รองจากกองทัพอินเดีย

การรถไฟอินเดียจัดตั้งขึ้นในปี 1951 โดยการรวมบริษัทรถไฟจำนวน 42 บริษัททั่วประเทศ รวมเส้นทางยาว  และในปี 1951–52 จึงจัดแบ่งใหม่เป็นเขตการเดินรถไฟหกเขต ซึ่งเติบโตมาเป็น 18 เขตในปัจจุบัน

การรถไฟอินเดียให้บริการรถไฟโดยสารในหลายชั้น และทั้งในรูปแบบรถไฟด่วน, ภูมิภาค, ชานเมือง ไปจนถึง รถไฟขนส่งสินค้า ข้อมูล ณ ปี 2023–24 การรถไฟอินเดียให้บริการรถไฟโดยสาร 13,198 คันต่อวัน ใน 7,325 สถานี และผู้โดยสาร 6.905 พันล้านคน สำหรับรถไฟขนส่งสินค้ามีปริมาณบริการเฉลี่ยอยู่ที่ 11,724 คันต่อวัน ขนส่งสินค้ารวม 1588.06 ล้านตัน 

## หมายเหตุ

## อ้างอิง


หมวดหมู่:การขนส่งระบบรางในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:บริษัทรถไฟ
วันเทภารัตเอกส์เปรส

**วันเทภารัตเอกสเปรส** () เป็นรถไฟกึ่งความเร็วสูงรถด่วนระยะกลางถึงไกลที่ให้บริการในประเทศอินเดีย โดยการรถไฟอินเดีย ให้บริการในระบบจองล่วงหน้า เป็นรถนั่งปรับอากาศ เชื่อมต่อเมืองที่ระยะทางไม่เกิน  หรือใช้เวลาต่ำกว่าสิบชั่วโมงในการเดินทางทางรางด้วยระบบเดิม เปิดให้บริการเชิงพาณิชย์ครั้งแรกด้วยเส้นทางนิวเดลี-พาราณสี ในเดือนกุมภาพันธ์ 2019 และภายในสิ้นปี 2023 มีรถไฟรวม 35 คัน และมากกว่า 30 เส้นทางทั่วประเทศ โดยปริมาณรถเพิ่มขึ้นเป็น 80 คันในปลายปี 2025

รถไฟของวันเทภารัตเป็นรถไฟผลิตและสร้างเองภายในประเทศ หลังข้อเสนอจากต่างชาติหลายข้อเสนอไม่เป็นที่พึงพอใจ รัฐบาลจึงให้พัฒนารถไฟสำหรับกึ่งความเร็วสูงขึ้นเองในประเทศ และเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของโครงการเมกอินอินเดีย รถไฟวันเทภารตัพัฒนาขึ้นโดยคณะ นำโดยสุธันศุ มณี โดยมีรถต้นแบบเริ่มออกทดลองเดินรถในปี 2018 ซึ่งทำอัตราเร็วสูงสุด  ด้วยอัตราเร่งสูงสุด  ใน 52 วินาที อัตราเร็วให้บริการนั้นจำกัดลงมาเนื่องด้วยข้อจำกัดทางราง จุดหยุด และความหนาแน่นทางจราจร โดยอัตราเร็วให้บริการเฉลี่ยอยู่ที่  ส่วนอัตราเร็วสูงสุดให้บริการอยู่ที่  บนเส้นทางหพิคัญช์-ฮัซรัต นีซามุดดีน และ ฮัซรัต นีซามุดดีน-ขชุราโห ที่ช่วง  ระหว่างสถานีตุฆลาบาดกับอาครา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การรถไฟอินเดีย
หมวดหมู่:การขนส่งระบบรางในประเทศอินเดีย
นิวเดลี–พาราณสี วันเทภารัตเอกส์เปรส

**22435 / 22436 นิวเดลี - พาราณสีจังก์ชัน ''วันเทภารัตเอกส์เปรส**'' () เป็นรถไฟกึ่งความเร็วสูงติดไฟฟ้าหลายหน่วยของการรถไฟอินเดีย ให้บริการเชื่อมต่อเดลีกับรัฐอุตตรประเทศ เป็นรถไฟกึ่งความเร็วสูงแรกของประเทศอินเดีย วิ่งระหว่างสถานีนิวเดลี กับ พาราณสี ในระยะทาง  โดยใช้เวลาแปดชั่วโมง อัตราเร็วเฉลี่ย  ลดระยะเวลาเดินทางลงจากบริการรถไฟเดิม 15%

เส้นทางนี้เปิดให้บริการครั้งแรกในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2019 ออกวิ่งจากสถานีนิวเดลี โดยมีนายกรัฐมนตรี นเรนทระ โมที เข้าร่วมพิธีเปิด 

รถไฟเดินรถผ่านสถานีนิวเดลี, กานปุระเซนตรัล, ปรยาคราชจังก์ชัน และ พาราณสีจังก์ชัน ให้บริการหมายเลขรถ 22436/22435 รวม 6 วันต่อสัปดาห์ เว้นวันพฤหัสบดี

เริ่มแรกใช้รถไฟวันเทภารัตรุ่น 1 และต่อมาแทนที่ด้วย รุ่น 2 เริ่มต้นในปี 2023
และอีกครั้งในปี 2024 เริ่มต้นแทนที่ด้วยรุ่นที่ 3 มีขนาดรวม 20 คัน

## เส้นทาง

รถไฟ 22435/22436 ให้บริการรวมเส้นทางยาว  ระยะเวลารวม 8 ชั่วโมง อัตราเร็วเดินรถเฉลี่ย  มีจุดหยุดรถสองจุดระหว่างทาง และมีอัตราเร็วสูงสุดที่อนุญาตอยู่ที่ 

## อุบัติการณ์
หนึ่งวันหลังเริ่มออกเดินรถ รถไฟชนวัวขณะเดินรถออกจากพาราณสี มุ่งหน้านิวเดลี จุดเกิดเหตุคือพรรหัน (Barhan) ห่างไป 15 กิโลเมตรจากเมืองตุนทลา (Tundla) ในรัฐอุตตรประเทศ โดยรายงานเป็นกรณีล้อถูกขัด (skidding wheels) หลังรถไฟถูกสัตว์ประเภทวัว ควาย หรือกระบือ ตัดหน้า

## อ้างอิง
โมโนโนเบะ โนะ โอโกชิ

**โมโนโนเบะ โนะ โอโกชิ** () เป็นรัฐบุรุษชาวญี่ปุ่นในยุคโคฟุง (ค.ศ. 300-538) และหัวหน้าตระกูลโมโนโนเบะ เขาต่อต้านการนำพุทธศาสนาเข้ามาในญี่ปุ่นอย่างรุนแรง เช่นเดียวกับโอโตโมะ โนะ คานามูระ ผู้ร่วมต่อต้านของเขา เขายังต่อต้านการใช้กำลังทหารโจมตีอาณาจักรชิลลาของเกาหลี ซึ่งนำไปสู่การเสื่อมอำนาจของโอโตโมะ

## ชีวประวัติ
*[[นิฮงโชกิ]]*รายงานว่า ในรัชสมัยจักรพรรดิอังกัง ลูกสาวของคิโกยุ อิโฮกิ (หนึ่งใน*[[มูราจิ]]* เพื่อนร่วมตระกูลของโมโนโนเบะ) ขโมยสร้อยคอของโมโนโนเบะไป คิโกยุได้แก้ต่างให้กับจักรพรรดิ และโมโนโนเบะ ด้วยความกังวลว่าเขาอาจมีส่วนเกี่ยวข้องในทางใดทางหนึ่ง จึงบริจาคหมู่บ้านสองแห่งภายใต้เขตอำนาจของตนให้แก่ราชวงศ์

โมโนโนเบะและโอโตโมะ โนะ คานามูระ คู่กันของเขา คัดค้านการนำศาสนาพุทธเข้ามาในญี่ปุ่นอย่างรุนแรง และโต้แย้งต่อเรื่องนี้อย่างดุเดือด เมื่อพระเจ้าซ็องแห่งแพ็กเจส่งพระสูตรและรูปปั้นทางพุทธศาสนาไปถวายแด่จักรพรรดิคิมเมใน ค.ศ. 552 จักรพรรดิต้องเผชิญกับภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกทางการเมือง เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้พระเจ้าซ็องทรงขุ่นเคือง หรือกีดกันพระพุทธศาสนาอย่างเป็นทางการ พระองค์จึงได้มอบของขวัญเหล่านี้ให้แก่โซงะ โนะ อินาเมะ หัวหน้าตระกูลโซงะและผู้สนับสนุนศาสนาใหม่ เก็บรักษาไว้ โมโนโนเบะเป็นฝ่ายตรงข้ามทางการเมืองของโซงะ โนะ อินาเมะ และประสบความสำเร็จในการยื่นคำร้องต่อจักรพรรดิ เพื่อขอให้มีคำพิพากษาต่อต้านศาสนาพุทธ จากนั้นเขาได้สั่งให้เผาวัดของตระกูลโซงะและทำลายรูปปั้นพระพุทธศาสนา

โมโนโนเบะยังมีส่วนรับผิดชอบต่อการทำให้โอโตโมะ โนะ คานามูระ เพื่อนร่วมงานของเขา สูญเสียการยอมรับนับถือ เมื่อทั้งสองมีความเห็นไม่ตรงกันเกี่ยวกับปฏิบัติการทางทหารต่ออาณาจักรชิลลาของเกาหลี ขณะที่โอโตโมะใช้นโยบายก้าวร้าวต่ออาณาจักรใกล้เคียง โมโนโนเบะสามารถโน้มน้าวจักรพรรดิคิมเมให้แพ็กเจ ซึ่งเป็นพันธมิตรของญี่ปุ่น ทำหน้าที่เป็นรัฐกันชนที่มีประสิทธิภาพ และไม่จำเป็นต้องทำสงครามกับชิลลา ผลจากการโต้แย้งของเขาทำให้จักรพรรดิทรงปลดโอโตโมะออกจากอำนาจ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลในยุคโคฟุง
หมวดหมู่:นักวิจารณ์ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:ชนชั้นสูงในญี่ปุ่นโบราณ
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในยุคโคฟุง
หมวดหมู่:ตระกูลโมโนโนเบะ
ตำบลท่าน้ำอ้อย

**ท่าน้ำอ้อย** เป็นตำบลในอำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ เป็นที่ตั้งของเมืองโบราณโคกไม้เดน เมืองเก่าสมัยทวารวดีที่มีชื่อว่า "เมืองบน"**' และวัดพระปรางค์เหลือง ซึ่งเป็นสถานที่ที่รัชกาลที่ 5 เสด็จประพาสต้น**'  

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลท่าน้ำอ้อย มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลพยุหะ
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลเนินมะกอก
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลม่วงหัก
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลท่าฉนวน (อำเภอมโนรมย์ จังหวัดชัยนาท) และตำบลน้ำทรง

## ประวัติ
ท่าน้ำอ้อย เดิมเป็นหมู่บ้านของตำบลพยุหะ ปี พ.ศ. 2489 ทางราชการได้แบ่งพื้นที่หมู่ 8 บ้านท่ายายล่า, หมู่ 9 บ้านเหล็ก, หมู่ 10 บ้านท่าดาน, หมู่ 11 บ้านทุ่งอ้ายดอก, หมู่ 12 บ้านท่าน้ำอ้อย, หมู่ 13 บ้านท่าตาทอง และหมู่ 14 บ้านท่าลานเตียน มาตั้งขึ้นเป็น ตำบลท่าน้ำอ้อย 

ปี พ.ศ. 2537 บางส่วนของพื้นที่นำไปจัดตั้งสุขาภิบาลท่าน้ำอ้อย และเป็นเทศบาลตำบลท่าน้ำอ้อย ก่อนที่ใน พ.ศ. 2546 เขตหมู่ 4 บ้านทุ่งอ้ายดอก มีประชากร 170 คน 42 หลังคาเรือน และหมู่ 8 บ้านเขาไม้เดน มีประชากร 37 คน 21 หลังคาเรือน ซึ่งเป็นส่วนที่เหลือนอกเขตเทศบาล ไม่มีสภาพความเป็นหมู่บ้าน จึงรวมเข้ากับเทศบาลตำบลท่าน้ำอ้อย ตำบลท่าน้ำอ้อยในปัจจุบันจึงอยู่ในเขตเทศบาลตำบลท่าน้ำอ้อยม่วงหักทั้งหมด

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลท่าน้ำอ้อยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านท่ายายล่า
* **หมู่ที่ 2** บ้านเหล็ก
* **หมู่ที่ 3** บ้านท่าดาน
* **หมู่ที่ 4** บ้านทุ่งอ้ายดอก
* **หมู่ที่ 5** บ้านท่าน้ำอ้อย
* **หมู่ที่ 6** บ้านท่าตาทอง
* **หมู่ที่ 7** บ้านท่าลานเตียน
* **หมู่ที่ 8** บ้านเขาไม้เดน

## อ้างอิง

ท่าน้ำอ้อย
บุนเพ็ง มูนโพไซ

**บุนเพ็ง มูนโพไซ** (; เกิด 1 กันยายน ค.ศ. 1948) เป็นนักการเมืองชาวลาวและสมาชิกพรรคประชาชนปฏิวัติลาว เธอเกิดที่แขวงเชียงขวาง

ใน ค.ศ. 1990 เธอได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการแขวงเชียงขวาง ทำให้เป็นผู้หญิงคนแรกที่เป็นผู้ว่าการในประวัติศาสตร์ลาว

เธอได้รับเลือกเป็นคณะกรรมการกลางแห่งพรรคประชาชนปฏิวัติลาวในการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 5 และยังคงครองตำแหน่งจนกระทั่งการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 10

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
*หนังสือ:*
* 

หมวดหมู่:สมาชิกคณะกรรมการกลางที่ 6 แห่งพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
หมวดหมู่:สมาชิกคณะกรรมการกลางที่ 7 แห่งพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
หมวดหมู่:สมาชิกคณะกรรมการกลางที่ 8 แห่งพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
หมวดหมู่:สมาชิกคณะกรรมการกลางที่ 9 แห่งพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
หมวดหมู่:ผู้ว่าการแขวงเชียงขวาง
หมวดหมู่:รัฐมนตรีของรัฐบาลลาว
หมวดหมู่:บุคคลจากแขวงเชียงขวาง
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระพุทธชินราช

**พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระพุทธชินราช** เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งบริเวณวัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก 

## ประวัติ
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระพุทธชินราชเดิมเป็นพิพิธภัณฑ์ในความดูแลของวัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร ต่อมากรมศิลปากรประกาศจัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระพุทธชินราชในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504

## สิ่งจัดแสดง
ภายในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระพุทธชินราชจัดแสดงโบราณวัตถุและศิลปวัตถุที่พบในจังหวัดพิษณุโลกและจังหวัดใกล้เคียง วัตถุที่จัดแสดงได้มาจากผู้มีจิตศรัทธานำมาถวายเป็นพุทธบูชาต่อพระพุทธชินราช รวมถึงวัตถุที่ได้มาจากการขุดแต่งและบูรณะโบราณสถานในจังหวัดพิษณุโลก ได้แก่ พระพุทธรูป พระพิมพ์ดินเผา เครื่องถ้วยสังคโลก เครื่องถ้วยจีนลายครามและเขียนสี เครื่องถ้วยเบญจรงค์และลายน้ำทอง เครื่องแก้ว และต้นไม้เงินต้นไม้ทองที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรและพระบรมวงศานุวงศ์ทรงถวายเป็นพุทธบูชา เป็นต้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระพุทธชินราช ที่เว็บไซต์พิพิธภัณฑ์เสมือนจริง กรมศิลปากร
* พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระพุทธชินราช ที่เว็บไซต์มิวเซียมไทยแลนด์
* พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระพุทธชินราช ที่เว็บไซต์ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร 

พระพุทธชินราช
พระพุทธชินราช, พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ

พระพุทธชินราช, พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองพิษณุโลก
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2504
พูน สีปะเสิด

**พูน สีปะเสิด** (; 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1920 – 8 ธันวาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักการเมืองชาวลาวและสมาชิกพรรคประชาชนปฏิวัติลาว (LPRP) เขาดำรงตำแหน่งรองประธานสภารัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980

เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกคณะกรรรมการกลางพรรคฯ ในสภาแห่งชาติครั้งที่ 1 และยังคงครองตำแหน่งจนกระทั่งสภาแห่งชาติครั้งที่ 5 เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกโปลิตบูโรของพรรคฯในสภาแห่งชาติครั้งที่ 3

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
*หนังสือ:*
* 

หมวดหมู่:สมาชิกคณะกรรมการกลางที่ 1 แห่งพรรคประชาชนลาว
หมวดหมู่:สมาชิกคณะกรรมการกลางที่ 2 แห่งพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
หมวดหมู่:สมาชิกคณะกรรมการกลางที่ 3 แห่งพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
หมวดหมู่:สมาชิกคณะกรรมการกลางที่ 4 แห่งพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
หมวดหมู่:สมาชิกคณะกรรมการกลางที่ 5 แห่งพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
หมวดหมู่:สมาชิกโปลิตบูโรที่ 2 แห่งพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
หมวดหมู่:สมาชิกโปลิตบูโรที่ 3 แห่งพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
หมวดหมู่:สมาชิกโปลิตบูโรที่ 4 แห่งพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
หมวดหมู่:สมาชิกโปลิตบูโรที่ 5 แห่งพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
หมวดหมู่:รองนายกรัฐมนตรีลาว
หมวดหมู่:รัฐมนตรีของรัฐบาลลาว
หมวดหมู่:บุคคลที่ไม่ทราบสถานที่เกิด
แอนน์ บรอนที

**แอนน์ บรอนที** (; , โดยทั่วไป  ;  17 มกราคม ค.ศ. 1820 – 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1849) เป็นนักเขียนนวนิยายและกวีชาวอังกฤษ เป็นน้องเล็กสุดของตระกูลนักเขียนวรรณกรรมบรอนที

แอนน์ บรอนทีเป็นบุตรสาวของมาเรีย (แบรนเวลล์) และแพทริก บรอนที นักบวชชาวไอริชผู้ยากจนในคริสตจักรแห่งอังกฤษ แอนน์ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่กับครอบครัวที่ฮอเวิร์ทในยอร์กเชอร์เดลส์ นอกจากนี้เธอยังเข้าเรียนที่โรงเรียนประจำในเมอร์ฟีลด์ ระหว่างปี 1836 ถึง 1837 และระหว่างปี 1839 ถึง 1845 อาศัยอยู่ที่อื่นโดยทำงานเป็นครูพี่เลี้ยง ในปี 1846 เธอได้ตีพิมพ์หนังสือบทกวีร่วมกับพี่สาวของเธอ โดยใช้นามปากกาว่า แอกตัน เบลล์ (Acton Bell) นวนิยายเรื่องแรกของเธอ ''Agnes Grey'' ได้รับการตีพิมพ์ในปี 1847 ซึ่งเป็นหนึ่งในชุดหนังสือสามเล่ม ซึ่งรวมถึง ''Wuthering Heights'' ของพี่สาวเธอ เอมิลี บรอนที นวนิยายเรื่องที่สองของแอนน์ ''The Tenant of Wildfell Hall'' ได้รับการตีพิมพ์ในปี 1848 *The Tenant of Wildfell Hall* ถือว่าเป็นหนึ่งในนวนิยายสตรีนิยม เล่มแรก ๆ

แอนน์เสียชีวิตเมื่ออายุ 29 ปี โดยน่าจะเป็นวัณโรคปอด หลังจากเสียชีวิตพี่สาว ชาร์ลอตต์ เธอได้แก้ไข *Agnes Grey* เพื่อปรับปรุงปัญหาจากฉบับพิมพ์แรก แต่กลับไม่ยอมให้มีการตีพิมพ์ *The Tenant of Wildfell Hall* อีกครั้ง ส่งผลให้แอนน์ไม่เป็นที่รู้จักเท่าพี่สาวของเธอ อย่างไรก็ตาม นวนิยายทั้งสองเล่มของเธอได้รับการยกย่องให้เป็นวรรณกรรมคลาสสิกของอังกฤษ ในปัจจุบัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชาวอังกฤษเชื้อสายไอริช
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2392
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2363
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอังกฤษ
บ้านรักในรอยแค้น

***บ้านรักในรอยแค้น*** () เป็นนวนิยายเรื่องเดียวของเอมิลี บรอนที นักเขียนชาวอังกฤษ พิมพ์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1847 ภายใต้นามปากกาของเธอว่า "เอลลิส เบลล์" (Ellis Bell) เนื้อหากล่าวถึงสองตระกูลผู้ดีที่มีที่ดินอยู่บนที่ราบสูงในเวสต์ยอร์กเชอร์ ได้แก่ตระกูลเอิร์นชอว์และลินตัน และความสัมพันธ์อันปั่นป่วนของพวกเขากับฮีทคลิฟฟ์ เด็กชายที่ตระกูลเอิร์นชอว์รับมาเลี้ยง นวนิยายเรื่องนี้ได้รับอิทธิพลจากแนวจินตนิยมและกอทิค วรรณกรรมเรื่องนี้ถือเป็นวรรณกรรมคลาสสิกของอังกฤษ

สำนักพิมพ์ทอมัส นิวบี ได้ตอบรับ *บ้านรักในรอยแค้น* พร้อมกับ *[[Agnes Grey]]* ของแอนน์ บรอนที ก่อนที่นวนิยาย *[[Jane Eyre]]* ของชาร์ลอตต์ บรอนที จะประสบความสำเร็จ แต่ได้รับการตีพิมพ์ในภายหลัง ฉบับพิมพ์ครั้งแรกในอเมริกาได้รับการตีพิมพ์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1848 โดยสำนักพิมพ์ฮาร์เพอร์แอนด์บราเดอส์ออฟนิวยอร์ก หลังจากการเสียชีวิตของเอมิลี ชาร์ล็อตต์ได้แก้ไข *บ้านรักในรอยแค้น* ฉบับพิมพ์ครั้งที่สอง ซึ่งตีพิมพ์ในปี 1850

แม้ว่าบทวิจารณ์ในยุคนั้นจะมีความคิดเห็นที่แตกต่างกัน แต่ *บ้านรักในรอยแค้น* ก็ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในนวนิยายภาษาอังกฤษที่ยิ่งใหญ่ที่สุด นวนิยายเรื่องนี้เป็นที่ถกเถียงกันในเรื่องการพรรณนาถึงความโหดร้ายทั้งทางร่างกายและจิตใจ รวมถึงความรุนแรงในครอบครัว และความท้าทายต่อศีลธรรม ศาสนา และระบบชนชั้นในยุควิกตอเรีย นวนิยายเรื่องนี้ได้สร้างแรงบันดาลใจให้กับการดัดแปลง หลากหลายรูปแบบผ่านสื่อหลายประเภท

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นวนิยายอังกฤษดัดแปลงเป็นภาพยนตร์
ดักลาส อดัมส์

**ดักลาส โนเอล อดัมส์** (; 11 มีนาคม ค.ศ. 1952 – 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2001) เป็นนักเขียน นักเขียนบทตลก และนักเขียนบทชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักในฐานะผู้สร้าง *The Hitchhiker's Guide to the Galaxy* เดิมทีเป็นรายการตลกทางวิทยุของบีบีซี ใน ค.ศ. 1978 *The Hitchhiker's Guide to the Galaxy* ได้พัฒนาเป็น "ไตรภาค" ประกอบด้วยหนังสือหกเล่ม (หรือห้าเล่ม ตามที่ผู้เขียนระบุ) ซึ่งขายได้มากกว่า 15 ล้านเล่ม ตลอดช่วงชีวิตของเขา ได้รับนำไปสร้างเป็นซีรีส์โทรทัศน์ ละครเวทีหลายเรื่อง รวมถึงการ์ตูน วิดีโอเกม และภาพยนตร์เรื่องยาวในปี 2005 ผลงานของอดัมส์ที่มีต่อวงการวิทยุในสหราชอาณาจักรได้รับการจารึกไว้ในหอเกียรติยศของสถาบันวิทยุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2495
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอังกฤษ
อำเภอโกว์แฮรอน

**โกว์แฮรอน** () เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในเทศมณฑลแบชอแกร์ด จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน โดยมีเมืองหลักคือนครโกว์แฮรอน

## ประวัติ
หลังสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 อำเภอแบชอแกร์ดถูกแยกออกจากเทศมณฑลจอสก์ เพื่อสถาปนาเทศมณฑลแบชอแกร์ด ซึ่งแบ่งออกเป็นสามอำเภอ แต่ละอำเภอมีสองตำบล โดยมีนครแซร์แดชต์เป็นเมืองหลัก

## ประชากรศาสตร์
### ประชากร
ในช่วงสำมะโน ค.ศ. 2011 อำเภอนี้มีประชากร 16,488 คนใน 3,779 ครัวเรือน ต่อมาสำมะโน ค.ศ. 2016 ระบุประชากรอำเภอไว้ที่ 14,149 คนใน 3,798 ครัวเรือน

### เขตบริหาร

## หมายเหตุ

## อ้างอิง
ตำบลแดร์ออบแซร์

**แดร์ออบแซร์** () เป็นตำบลในอำเภอโกว์แฮรอน เทศมณฑลแบชอแกร์ด จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน โดยมีเมืองหลักเป็นหมู่บ้านโฆเมย์นีแชฮร์

## ประวัติ
หลังสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 อำเภอแบชอแกร์ดถูกแยกออกจากเทศมณฑลจอสก์ เพื่อสถาปนาเทศมณฑลแบชอแกร์ด และตำบลแดร์ออกแซร์สร้างขึ้นอยู่ในอำเภอโกว์แฮรอน

## ประชากร
ตอนสำมะโน ค.ศ. 2011 ตำบลนี้มีประชากร 5,746 คนใน 1,179 ครัวเรือน สำมะโน ค.ศ. 2016 ระบุรประชากรในตำบลที่ 5,011 คนใน 1,220 ครัวเรือน หมู่บ้านที่มีประชากรมากที่สุดในบรรดา 31 หมู่บ้านคือโฆเมย์นีแชฮร์ที่มีประชากร 812 คน

## อ้างอิง
เจน แอร์

***เจน แอร์*** (;   ; เดิมตีพิมพ์ในชื่อ ***Jane Eyre: An Autobiography***) เป็นนวนิยายของนักเขียนชาวอังกฤษ ชาร์ลอตต์ บรอนที ภายใต้นามปากกาว่า "เคอร์เรอร์ เบลล์" (Currer Bell) ตีพิมพ์เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1847 โดยสมิท, เอลเดอร์แอนด์โคในลอนดอน ฉบับพิมพ์ครั้งแรกในอเมริกาตีพิมพ์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1848 โดยฮาร์เพอร์แอนด์บราเดอส์ในนิวยอร์ก *เจน แอร์* เป็นวรรณกรรมแนวบิลดุงสโรมาน ที่ติดตามประสบการณ์ของนางเอกผู้เป็นชื่อเดียวกับชื่อเรื่อง รวมถึงการเติบโตเป็นผู้ใหญ่และความรักที่มีต่อมิสเตอร์โรเชสเตอร์ เจ้านายผู้หม่นหมองแห่งทอร์นฟีลด์ฮอลล์

นวนิยายเรื่องนี้ได้ปฏิวัติวงการนิยายร้อยแก้ว โดยเป็นนวนิยายเรื่องแรกที่มุ่งเน้นไปที่พัฒนาการทางศีลธรรมและจิตวิญญาณของตัวเอกผ่านการเล่าเรื่องผ่านบุคคลที่หนึ่งอย่างละเอียดละออ ทำให้การกระทำและเหตุการณ์ต่าง ๆ มีโทนทางจิตวิทยาที่เข้มข้น ชาร์ลอตต์ บรอนที ได้รับการขนานนามว่าเป็น "นักประวัติศาสตร์คนแรกของจิตสำนึกส่วนบุคคล" และถือเป็นผู้บุกเบิกทางวรรณกรรมที่มีอิทธิพลต่อศิลปินรุ่นหลังอย่างมาร์เซล พรุสต์ และเจมส์ จอยซ์ 

นวนิยายเล่มนี้มีองค์ประกอบของการวิจารณ์สังคม โดยมีแก่นสำคัญคือศีลธรรมแบบคริสต์ และหลายคนมองว่านวนิยายเล่มนี้ล้ำหน้ากว่ายุคสมัย ตัวละครเจนที่มีความเป็นปัจเจกสูง รวมถึงวิธีที่เรื่องนี้นำเสนอประเด็นชนชั้น เพศ ศาสนา และสตรีนิยม *เจน แอร์* เป็นหนึ่งในนวนิยายโรแมนติกที่โด่งดังที่สุดควบคู่ไปกับ *[[สาวทรงเสน่ห์]]* ของเจน ออสติน และยังได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนวนิยายภาษาอังกฤษที่ดีที่สุด ในปี 2003 ยังติดอันดับหนังสือที่ชาวอังกฤษรักมากที่สุดเป็นอันดับที่ 10 จากการสำรวจ *The Big Read* ของบีบีซี 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในวรรณกรรม
หมวดหมู่:นวนิยายอังกฤษดัดแปลงเป็นภาพยนตร์
ฌูลีแย็ต บีน็อช

**ฌูลีแย็ต บีน็อช** (; เกิดเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1964) เป็นนักแสดงชาวฝรั่งเศส เธอมีผลงานในภาพยนตร์มากกว่า 60 เรื่อง โดยเฉพาะภาพยนตร์ภาษาฝรั่งเศสและอังกฤษ และได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลออสการ์ รางวัลแบฟตา และรางวัลแซซาร์

บีน็อชเป็นที่รู้จักครั้งแรกจากการทำงานร่วมกับผู้กำกับภาพยนตร์ ชื่อดังอย่างฌ็อง-ลุก กอดาร์ (''Hail Mary'', 1985), ฌัก ดวายง (''Family Life'', 1985) และอ็องเดร เตชีเน ซึ่งคนหลังทำให้เธอได้โด่งดังในฝรั่งเศสจากบทนำในละครเรื่อง ''Rendez-vous'' (1985) เธอได้รับรางวัลวอลปี และรางวัลแซซาร์สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากการแสดงเป็นนักประพันธ์เพลงผู้โศกเศร้าใน ''Three Colours: Blue'' (1993) ของกชึชตอฟ กีแยชลอฟสกี และรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จากการแสดงเป็นพยาบาลใน ''The English Patient'' (1996) จากการรับบทนำในภาพยนตร์รักเรื่อง ''Chocolat'' (2000) บีน็อชได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ในปี 2010 เธอได้รับรางวัลสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์กาน จากบทบาทผู้ค้าของเก่าใน ''Certified Copy'' ของแอบบอซ คียอโรสแทมีตั้งแต่นั้นมาบีน็อชก็ได้แสดงในภาพยนตร์หลายเรื่องเช่น *[[Clouds of Sils Maria]]* (2014), *[[High Life (2018 film)|High Life]]* (2018), *[[The Taste of Things]]* (2023) และ *[[The Return (2024 film)|The Return]]* (2024)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงละครเวทีหญิงชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายโปแลนด์
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2507
สกอตส์เดล

**สกอตส์เดล** () เป็นนครทางตะวันออกของเทศมณฑลแมริโคปา รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา และเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครฟีนิกซ์ ชื่อของเมืองสกอตส์เดลตั้งชื่อตามผู้ก่อตั้งวินฟีลด์ สกอตต์ ซึ่งเป็นบาทหลวงที่เกษียณอายุราชการในกองทัพสหรัฐ เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1951 โดยมีประชากร 2,000 คน จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2020 พบว่ามีประชากร 241,361 คน ซึ่งเพิ่มขึ้นจาก 217,385 คนในปี 2010  ในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมา เมืองนี้เป็นหนึ่งในเมืองที่เติบโตเร็วที่สุดและเป็นตลาดที่อยู่อาศัยในสหรัฐอเมริกา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐแอริโซนา
เขตบริหารพิเศษ (ประเทศเวียดนาม)

**เขตบริหารพิเศษ** หรือ*ดักคู* () เป็นเขตการปกครองระดับที่สองประเภทหนึ่งของประเทศเวียดนามซึ่งมีฐานะเทียบเท่ากับตำบลและแขวง และอยู่ภายใต้จังหวัดและนครภายใต้ส่วนกลาง

ณ วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2025 ประเทศเวียดนามมีเขตบริหารพิเศษจำนวน 13 เขต

## ข้อบังคับตามกฎหมาย
รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม ค.ศ. 2013 หมวด 9 การบริหารราชการส่วนท้องถิ่น บท 1 มาตรา 110 ได้ระบุไว้ว่า

*เขตการปกครองของสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามบัญญัติไว้ดังต่อไปนี้*

*1. ประเทศจะแบ่งออกเป็น[[จังหวัดของประเทศเวียดนาม|จังหวัด]]และ[[เทศบาลนครของประเทศเวียดนาม|นครภายใต้ส่วนกลาง]]*

*2. จังหวัดจะแบ่งออกเป็น[[อำเภอ (ประเทศเวียดนาม)|อำเภอ]] [[เมืองระดับอำเภอ]] และ[[นครภายใต้จังหวัด (ประเทศเวียดนาม)|นครภายใต้จังหวัด]] นครภายใต้ส่วนกลางจะแบ่งออกเป็น[[เขต (ประเทศเวียดนาม)|เขต]] อำเภอ เมืองระดับอำเภอ และเขตการปกครองอื่น ๆ ที่เทียบเท่ากัน*

*3. อำเภอจะแบ่งออกเป็น[[ตำบล (ประเทศเวียดนาม)|ตำบล]]และ[[เมืองระดับตำบล]] เมืองระดับอำเภอและนครภายใต้จังหวัดจะแบ่งออกเป็น[[แขวง (ประเทศเวียดนาม)|แขวง]]และตำบล เขตจะแบ่งออกเป็นแขวง*

*4. เขตบริหารเศรษฐกิจพิเศษจะจัดตั้งโดยสภานิติบัญญัติแห่งชาติ*


ตามกฎหมายว่าด้วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2015 (ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม ค.ศ. 2019) มาตรา 2 เขตการปกครอง วรรค 1 บททั่วไป กำหนดไว้ว่า

*เขตการปกครองของสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามประกอบด้วย*

*1. จังหวัด และนครภายใต้ส่วนกลาง (ซึ่งต่อไปนี้จะเรียกโดยรวมว่าเขตการปกครองระดับจังหวัด)*

*2. อำเภอ เขต เมืองระดับอำเภอ [[นครภายใต้จังหวัด (ประเทศเวียดนาม)|นครภายใต้จังหวัด]] และ[[นครภายใต้นคร (ประเทศเวียดนาม)|นครภายใต้นคร]] (ซึ่งต่อไปนี้จะเรียกโดยรวมว่าเขตการปกครองระดับอำเภอ)*

*3. ตำบล แขวง และเมืองระดับตำบล (ซึ่งต่อไปนี้จะเรียกโดยรวมว่าเขตการปกครองระดับตำบล)*

*4. เขตบริหารเศรษฐกิจพิเศษ*


เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2025 สภานิติบัญญัติแห่งชาติได้ลงมติหมายเลข 203/2025/QH15 ว่าด้วยการปรับปรุงแก้ไขรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามบางมาตรา ซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2025 ดังนี้

*ให้ปรับปรุงแก้ไขความในมาตรา 110 ดังต่อไปนี้*

*1. เขตการปกครองของสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามจะแบ่งออกเป็นสองระดับ ได้แก่ระดับจังหวัดและนครภายใต้ส่วนกลาง และระดับถัดลงไปภายใต้จังหวัดและนครภายใต้ส่วนกลางตามข้อบัญญัติกฎหมาย*

*2. เขตปกครองและเศรษฐกิจพิเศษจะจัดตั้งโดยสภานิติบัญญัติแห่งชาติ*

*3. การจัดตั้ง ยุบเลิก ยุบรวม แบ่งแยก และปรับปรุงเขตการปกครองจะต้องรับฟังความคิดเห็นของประชาชนในท้องถิ่น กระบวนการนี้จะต้องเป็นไปตามที่บัญญัติไว้โดยสภานิติบัญญัติแห่งชาติ*

*ให้ปรับปรุงแก้ไขความในมาตรา 111 ดังต่อไปนี้*

*1. ให้มีการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นในเขตการปกครองของสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม*

*2. การบริหารราชการส่วนท้องถิ่นจะประกอบด้วยสภาประชาชนและคณะกรรมการประชาชน ซึ่งจะจัดให้เหมาะสมกับลักษณะท้องที่ของชุมชนเมือง ชุมชนชนบท และเกาะ ตามที่บัญญัติไว้โดยสภานิติบัญญัติแห่งชาติ*

*3. การบริหารราชการส่วนท้องถิ่นในเขตบริหารเศรษฐกิจพิเศษจะบัญญัติขึ้นโดยสภานิติบัญญัติแห่งชาติเมื่อมีการจัดตั้งเขตบริหารเศรษฐกิจพิเศษขึ้น*


## รายชื่อเขตบริหารพิเศษในประเทศเวียดนาม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศเวียดนาม
เทือกเขาศิวาลิก

**เทือกเขาศิวาลิก** เป็นเทือกเขาแห่งหนึ่งในหิมาลัยรอบนอก ชื่อนี้มีความหมายว่า 'ปอยผมของพระศิวะ' เทือกเขานี้มีชื่อเสียงจากซากดึกดำบรรพ์มากมายที่ขุดพบในบริเวณ และเป็นอดีตที่ตั้งของวัฒนธรรมหินเก่าตอนกลาง โซอาเนียน

## ภูมิศาสตร์
เทือกเขาศิวาลิกมีความยาว  จากแม่น้ำสินธุทางตะวันออก จรดแม่น้ำพรหมบุตรทางตะวันตก มีความกว้างระหว่าง  และมีความสูงเฉลี่ย  จากระดับน้ำทะเล โดยมีร่องระหว่างแม่น้ำตีสตะ กับ แม่น้ำไรทาก ขนาดประมาณ  
เทือกเขาศิวาลิกเป็นแหล่งของซากดึกดำบรรพ์สัตว์มีกระดูกสันหลังสมัยนีโอจีน และ ไพลสโตซีน

## ก่อนประวัติศาสตร์
มีการค้นพบซากดึกดำบรรพ์ของสัตว์มีกระดูกสันหลังในเทือกเขาศิวาลิก อายุตั้งแต่ไมโอซีนตอนต้น จนถึงไพลสโตซีนตอนกลาง ระหว่างประมาณ 18 ล้านปี ถึง 600,000 ปีมาแล้ว

ซากดึกดำบรรพ์ที่มีชื่อเสียงจากที่นี่ เช่น *[[Megalochelys atlas]]* ซึ่งเป็นเต่าที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่เคยค้นพบ แมวฟันเขี้ยว *[[Megantereon|Megantereon falconeri]]* กีราฟฟิดที่ใหญ่ที่สุด *[[Sivatherium giganteum]]* และลิงเอป *[[Sivapithecus]]*

นอกจากนี้ยังมีการค้นพบซากโบราณคดีของวัฒนธรรมโซอาเนียนจากสมัยหินใหม่ตอนล่าง-ตอนกลาง อายุ 500,000 ถึง 125,000 ปีก่อนคริสต์กาล ซึ่งตั้งชื่อตามหุบเขาโซอันซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของศิวาลิกในประเทศปากีสถาน วัฒนธรรมนี้พบแพร่กระจายในบริเวณที่ปัจจุบันคือประเทศปากีสถาน อินเดีย และเนปาล

## อ้างอิง
ศตาพทีเอกส์เปรส

**ศตาพทีเอกส์เปรส** (; ) เป็นชุดรถไฟซูเปอร์ฟาสต์โดยสาร ให้บริการโดยการรถไฟอินเดีย ให้บริการช่วงกลางวันและกลับสถานีต้นทางภายในวันเดียวกันเป็นส่วนใหญ่ เดินรถที่อัตราเร็วอนุญาตสูงสุดระหว่าง  ขึ้นกับสภาพสาธารณูปโภคที่จุดนั้น ๆ โดยที่เส้นทางรานีกมลาปตี-นิวเดลี ศตาพทีเอกส์เปรส เดินรถด้วยอัตราเร็วสูงสุด  ระหว่างตุฆลกาบาดและพิโลจปุระอาครา

## ประวัติศาสตร์
ศตาพทีเป็นคำภาษาสันสกฤตแปลว่า ศตวรรษ รถไฟศตาพทีเอกส์เปรสขบวนแรกประกาศครั้งแรกในวันที่ 10 กรกฎาคม 1988 โดยรัฐมนตรีการรถไฟ มธาวเรา สสินทิยา เพื่อฉลองวโรกาสครบรอบ 100 ปีชาตกาลของชวาหรลาล เนหรู นายกรัฐมนตรีอินเดียคนที่หนึ่ง โดยวางแผนเป็นเส้นทางระหว่างนิวเดลีกับควาลิยัร รถไฟแรกของศตาพทีเดินรถที่อัตราเร็วสูงสุด 140 กม./ชม. ถือว่าเป็นรถไฟที่เร็วที่สุดในประเทศ ณ ขณะนั้น อัตราเร็วสูงสุดเพิ่มมาเป็น 150 กม./ชม. ที่ช่วงระหว่างตุฆลกาบาด ก้บ อาคราคันโตนเมนต์ ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2006 และเร็วที่สุดในอินเดียกระทั่งกติยามานเอกส์เปรสเริ่มให้บริการในปี 2016

## บริการ
ศตาพทีเอกส์เปรสเชื่อมต่อระหว่างเมืองใหญ่ และมีป้ายจอดระหว่างทางจำนวนจำกัด เดินรถที่อัตราเร็วสูงสุด  บริการเป็นรถโดยสารทั้งหมด โดยเป็นรถปรับอากาศทั้งหมดและมีบริการอาหารบนขบวน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การรถไฟอินเดีย
หมวดหมู่:การขนส่งระบบรางในประเทศอินเดีย
คติมานเอกส์เปรส

12049 / 12050 **คติมานเอกส์เปรส** () เป็นรถไฟด่วนในประเทศอินเดียให้บริการโดยการรถไฟอินเดีย เชื่อมต่อสถานีฮัซรัต นิซามุดดีน ในเดลี เข้ากับ ฌานสี เป็นรถประเภทศตาพทีเอกสเปรส และเร็วที่สุดเป็นอันดับสองของประเทศ รองจาก เดลี-รานีกมลาปตี วันเทภารัตเอกสเปรส รถลากจูงคือ WA-P5 ซึ่งเร็วที่สุดของการรถไฟอินเดียรองจากชุดวันเทภารัต

เส้นทางเดินรถมีระยะทาง  รวมเวลาเดินรถ 4 ชั่วโมง 25 นาที ด้วยอัตราเร็วเดินรถเฉลี่ย   อัตราเร็วสูงสุดให้บริการอยู่ที่  ซึ่งสูงสุดในประเทศอินเดีย ตรงช่วงระหว่างตุฆลาบาดอาครา รถไฟให้บริการหกวันต่อสัปดาห์ เว้นวันศุกร์

รถไฟนี้เริ่มเดินรถครั้งแรกในวันที่ 5 เมษยน 2016 ออกเดินทางจากฮัซรัต นิซามุดดีน โดยในเวลานั้นปลายทางอยู่ที่อาคราแคนเตินเมนต์ เส้นทางเดินรถขยายไปสุดที่ควาลิยัรในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2018 และฌานสีในวันที่ 1 เมษายน 2018

## อ้างอิฃ
เด่นเหนือ เด่นโมฬี

**เด่น วรรณด้วง** (เกิด 17 กันยายน พ.ศ. 2508) หรือที่รู้จักในชื่อ **เด่นเหนือ เด่นโมฬี** (อังกฤษ: Dennuea Denmolee) เป็นอดีตนักมวยไทยอาชีพชาวไทย เขาเป็นแชมป์ของสนามมวยเวทีลุมพินี 1 สมัย และแชมป์ของสนามมวยราชดำเนิน 2 สมัย ใน 3 รุ่นน้ำหนัก มีชื่อเสียงในช่วงทศวรรษที่ 1980

## ประวัติและอาชีพ
เด่น วรรณด้วง เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2508 ที่จังหวัดลำพูน เขาเข้ามากรุงเทพฯ ตอนอายุ 15 ปี เพื่อหางานทำ และสุดท้ายได้เข้ามาอยู่กับค่ายมวยพิษณุราชันย์ ที่นั่นเขาเริ่มขึ้นชกเมื่ออายุ 16 ปี โดยใช้ชื่อบนสังเวียนว่า เด่นเหนือ พิษณุราชันย์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2508
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งลำไส้
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:นักมวยไทยชายชาวไทย
คีลอยด์

**คีลอยด์** () หรือ**แผลเป็นคีลอยด์** เป็นการเกิดแผลเป็นชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยคอลลาเจนชนิดที่ 3 (ระยะเริ่มต้น) หรือชนิดที่ 1 (ระยะปลาย) เป็นหลัก เป็นผลมาจากการเจริญเติบโตมากเกินไปของเนื้อเยื่อแกรนูเลชัน (granulation tissue) จากคอลลาเจนชนิดที่ 3 ในบริเวณผิวหนังที่ได้รับบาดเจ็บที่หายแล้ว ซึ่งจะค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยคอลลาเจนชนิดที่ 1

คีลอยด์มีลักษณะเป็นแผลเป็น มีความแข็งคล้ายยางลบ (rubbery–firm consistency) เป็นปุ่ม (nodule) มันวาว อาจมีสีตั้งแต่สีชมพูไปจนถึงสีผิว หรือสีแดงไปจนถึงสีน้ำตาลเข้ม แผลเป็นคีลอยด์เป็นแผลชนิดไม่ร้ายแรง และไม่ติดต่อ แต่บางครั้งอาจมีอาการคันอย่างรุนแรงหรือปวด ในกรณีที่รุนแรง อาจส่งผลต่อการเคลื่อนไหวของผิวหนัง ผู้ที่มีประวัติครอบครัวเป็นคีลอยด์และผู้ที่มีอายุระหว่าง 10 ถึง 30 ปี มีแนวโน้มที่จะเกิดคีลอยด์สูงกว่า

คีลอยด์จะโตเกินขอบเขตของบาดแผลเดิม ซึ่งไม่ควรสับสนกับแผลเป็นนูน (hypertrophic scar) ซึ่งจะไม่โตเกินขอบเขตของบาดแผลเดิม
thumb|คีลอยด์ที่ข้อมือหลังผ่าตัด

จากการตรวจเนื้อเยื่อผ่านกล้องจุลทรรศน์ คีลอยด์เป็นเนื้องอกไฟโบรติกที่มีลักษณะเฉพาะคือกลุ่มของเซลล์สร้างเส้นใย (fibroblast) ที่ผิดปกติซึ่งมีการสะสมของสารเคลือบเซลล์ (extracellular matrix) มากเกินไป โดยเฉพาะคอลลาเจน ไฟโบรเนกติน อีลาสติน และโปรตีโอไกลแคน โดยทั่วไปแล้ว บริเวณตรงกลางของคีลอยด์นั้นไร้เซลล์และมีมัดคอลลาเจนหนาแน่นกว่าเมื่อเทียบกับบริเวณอื่น และก่อตัวเป็นก้อนในส่วนลึกของชั้นหนังแท้
thumb|ภาพจุลภาคของคีลอยด์ เส้นใย hyalinised collagen หนาเป็นลักษณะเฉพาะของกระบวนการซ่อมแซมเนื้อเยื่อที่ผิดปกตินี้ (ย้อมสี H&E)

การรักษามีหลากหลายวิธี ได้แก่ การรักษาด้วยแรงกด (pressure therapy) การแปะแผ่นเจลซิลิโคน (silicone gel sheeting) การฉีดไตรแอมซิโนโลนอะซิโทไนด์ (triamcinolone acetonide) ภายในรอยโรค การผ่าตัดด้วยความเย็น (cryosurgery) การฉายรังสี (radiation) การใช้ pulsed dye laser การใช้อินเตอร์เฟียรอน (interferon) การใช้ฟลูออโรยูราซิล (fluorouracil; 5-FU) และการผ่าตัดออก การรักษาแผลเป็นคีลอยด์ที่เหมาะสมนั้นขึ้นอยู่กับอายุ ไม่แนะนำให้ใช้การฉายรังสี ยาต้านเมตาบอไลต์ (anti-metabolites) และคอร์ติโคสเตอรอยด์ในเด็ก เพื่อหลีกเลี่ยงผลข้างเคียงที่เป็นอันตราย เช่น ความผิดปกติของการเจริญเติบโต

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:การเจริญในผิวหนังและชั้นใต้ผิวหนัง
ตำบลเกรียงไกร

**เกรียงไกร** เป็นตำบลในอำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ เดิมเป็นตำบลของอำเภอชุมแสง เป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟบึงบอระเพ็ด ในเส้นทางรถไฟสายเหนือ 

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลเกรียงไกร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลบ้านมะเกลือ และตำบลบางพระหลวง
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลทับกฤชใต้ และตำบลทับกฤช (อำเภอชุมแสง)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลพระนอน
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลแควใหญ่ และตำบลบึงเสนาท

## ประวัติ
เกรียงไกร เป็นหมู่บ้านที่มีความรุ่งเรืองริมแม่น้ำในเขตอำเภอชุมแสง มีชื่อเดิมว่า "เชียงไกร" ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จทางชลมาศและพักประทับแรมที่วัดเชียงไกร เกิดน้ำท่วมใหญ่ทำให้เจดีย์ที่วัดพังลง จึงพระราชทานนามใหม่ว่า "วัดใหญ่คงคาราม" ต่อมาสมัยของขุนเกียรติเกรียงไกรกำราบพาลได้เป็นกำนัน จึงเปลี่ยนชื่อตำบลเป็น *เกรียงไกร* และเปลี่ยนชื่อวัดใหญ่คงคาราม เป็นวัดเกรียงไกร

ต่อมาปี พ.ศ. 2480 ประชาชนได้ยื่นเรื่องราวต่อผู้ว่าราชการจังหวัดนครสวรรค์ เนื่องจากการเดินทางระหว่างพื้นที่กับที่ว่าการอำเภอชุมแสงเป็นพื้นที่ลุ่มน้ำและเดินทางกว่า 30 กิโลเมตร จึงขอขึ้นตรงกับอำเภอเมืองนครสวรรค์ที่มีระยะทางเพียง 9 กิโลเมตร พ.ศ. 2481 ทางราชการได้เปลี่ยนแปลงเขตอำเภอโดยโอนพื้นที่ตำบลเกรียงไกร รวมทั้งตำบลบางพระหลวง (ยกเว้นพื้นที่หมู่ 2) อำเภอชุมแสง มาขึ้นกับอำเภอเมืองนครสวรรค์

ปี พ.ศ. 2485 เกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 กระทรวงมหาดไทยจึงยุบตำบลบางพระหลวงเพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณ ซึ่งยุบรวมกับตำบลเกรียงไกร ก่อนที่ปี พ.ศ. 2489 ทางราชการได้แบ่งพื้นที่หมู่ 10 บ้านท่าศาลา, หมู่ 11 บ้านท่าดินแดง, หมู่ 12 บ้านหัวถนน, หมู่ 13 บ้านน้ำกลัด, หมู่ 14 บ้านท่าล้อ และหมู่ 15 บ้านเสือคะเม็ง ของตำบลเกรียงไกร ตั้งเป็น ตำบลบางพระหลวง 

หลังจากแยกพื้นที่ตำบลออกไป จึงมีพื้นที่ 10 หมู่บ้าน และในปี พ.ศ. 2549 ทางราชการได้แยกพื้นที่หมู่ 9 บ้านสันพิง ตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ เป็นหมู่ 11 บ้านเนินขาม และแยกพื้นที่หมู่ 6 บ้านปากคลองเกรียงไกร ตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ เป็นหมู่ 12 บ้านหนองเจ้าสนุก

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลเกรียงไกรแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านแหลมหว้า
* **หมู่ที่ 2** บ้านตาลสองยอด
* **หมู่ที่ 3** บ้านท่าดินแดง
* **หมู่ที่ 4** บ้านเกรียงไกรกลาง
* **หมู่ที่ 5** บ้านเกรียงไกรกลาง
* **หมู่ที่ 6** บ้านปากคลองเกรียงไกร
* **หมู่ที่ 7** บ้านคลองบึงบอระเพ็ด
* **หมู่ที่ 8** บ้านเกรียงไกรใต้
* **หมู่ที่ 9** บ้านสันพิง
* **หมู่ที่ 10** บ้านคลองกรวด
* **หมู่ที่ 11** บ้านเนินขาม
* **หมู่ที่ 12** บ้านหนองเจ้าสนุก

## อ้างอิง

เกรียงไกร
เกรียงไกร
ลูอีจี ปีรันเดลโล

**ลูอีจี ปีรันเดลโล** (; ; 28 มิถุนายน ค.ศ. 1867 – 10 ธันวาคม ค.ศ. 1936) เป็นนักเขียนบทละคร นักประพันธ์นวนิยาย กวี และนักเขียนเรื่องสั้น ชาวอิตาลี ผลงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาคือบทละคร เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี 1934 "สำหรับการฟื้นฟูศิลปะการละครและฉากที่กล้าหาญและชาญฉลาด" ผลงานของปีรันเดลโลประกอบด้วยนวนิยาย เรื่องสั้นหลายร้อยเรื่อง และบทละครประมาณ 40 เรื่อง ซึ่งบางเรื่องเขียนด้วยภาษาซิซิลี เรื่องตลกโปกฮาของปีรันเดลโลถือว่าเป็นผู้บุกเบิกโรงละครแห่งความไร้แก่นสาร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยบ็อน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม
หมวดหมู่:กวีชาวอิตาลี
หมวดหมู่:ชาวอิตาลีผู้ได้รับรางวัลโนเบล
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2479
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2410
แอบบอซ คียอโรสแทมี

**แอบบอซ คียอโรสแทมี** ( , ; 22 มิถุนายน ค.ศ. 1940 – 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2016) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอิหร่าน นักเขียนบท กวี ช่างภาพ และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ 

คียอโรสแทมีเป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ที่ทำงานตั้งแต่ปี 1970 มีส่วนร่วมในการผลิตภาพยนตร์มากกว่าสี่สิบเรื่อง รวมถึงภาพยนตร์สั้นและสารคดี คียอโรสแทมีได้รับเสียงชื่นชมจากนักวิจารณ์จากการกำกับ ไตรภาค Koker (1987–1994), *[[Close-Up (1990 film)|Close-Up]]* (1990), *[[The Wind Will Carry Us]]* (1999) และ *[[Taste of Cherry]]* (1997) ซึ่งได้รับรางวัลปาล์มทองคำใน เทศกาลภาพยนตร์เมืองกานในปีนั้น ในผลงานหลัง ๆ *[[Certified Copy (film)|Certified Copy]]* (2010) และ *[[ไลก์ซัมวันอินเลิฟ|Like Someone in Love]]* (2012) เขาได้ถ่ายทำนอกประเทศอิหร่านเป็นครั้งแรก ในอิตาลีและญี่ปุ่นตามลำดับ ภาพยนตร์ของเขา *Where Is the Friend's House?* (1987), *Close-Up* และ *The Wind Will Carry Us* ได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ต่างประเทศที่ดีที่สุด 100 เรื่องในการสำรวจความคิดเห็นของนักวิจารณ์ในปี 2018 โดยบีบีซีคัลเจอร์ *Close-Up* ยังได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งใน 50 ภาพยนตร์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาลในการสำรวจความคิดเห็น *Sight & Sound* ที่จัดขึ้นทุก ๆ สิบปีในปี 2012

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอิหร่าน
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2483
ไฮน์ริช ไฮเนอ

**คริสเตียน โยฮันน์ ไฮน์ริช ไฮเนอ** (Christian Johann Heinrich Heine) (ชื่อเกิด **แฮร์รี ไฮเนอ**; 13 ธันวาคม ค.ศ. 1797 – 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1856) เป็นกวี นักเขียน และนักวิจารณ์วรรณกรรม ชาวเยอรมัน เขาเป็นที่รู้จักกันดีนอกประเทศเยอรมนีจากผลงานบทกวีโคลงสั้นยุคแรก ซึ่งประพันธ์เป็นเพลง *Lieder* (เพลงศิลปะ) โดยคีตกวีอย่างโรแบร์ท ชูมัน และฟรันทซ์ ชูเบิร์ท ปัจจุบันไฮเนออาจเป็นที่จดจำมากที่สุดจากการเป็นผู้บัญญัติวลีที่ว่า “ที่ใดที่เผาหนังสือ มนุษย์ก็ถูกเผาที่นั่นเช่นกัน”

กวีนิพนธ์และงานเขียนร้อยแก้วช่วงหลังของไฮเนอมีเอกลักษณ์ด้วยไหวพริบเชิงเสียดสีและความประชดประชัน เขาถูกมองว่าเป็นสมาชิกของขบวนการ “เยอรมันหนุ่ม” (Young Germany) ความคิดทางการเมืองที่หัวรุนแรงของเขาทำให้งานหลายชิ้นถูกทางการเยอรมันสั่งแบน ซึ่งกลับยิ่งทำให้เขามีชื่อเสียงมากขึ้น เขาใช้ชีวิต 25 ปีสุดท้ายของชีวิตในฐานะผู้ลี้ภัยในปารีส

ในฐานะผู้ลี้ภัยในปารีส ไฮเนอกลายเป็นเสมือน “ภาพแทนคนดัง” ที่สะท้อนคุณค่าความเป็นเสรีนิยมและสากลนิยมของสื่อกระแสหลัก การ “อ้างถึงไฮเนอ” จึงเท่ากับการอ้างถึงคุณค่าเหล่านี้ด้วย

ในยุคไรช์ที่สาม ชื่อของไฮเนอถูกยกขึ้นมาเป็นต้นแบบของคอลัมนิสต์ชาวยิวผู้ทรงอิทธิพลอย่างมหาศาลและปัญญาชนระดับสูง โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ รัฐมนตรีโฆษณาชวนเชื่อของฮิตเลอร์ ต้องการกำจัดอิทธิพลของไฮน์ริช ไฮเนอออกจากภาษาเยอรมัน แต่ตามบทความในนิวยอร์กไทมส์ ปี 1937 พบว่าการทำเช่นนั้นเป็นไปไม่ได้ในทางปฏิบัติ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเกิททิงเงิน
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยบ็อน
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2399
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2340
หมวดหมู่:นักเขียนชาวเยอรมัน
จุ๊บระเบิดใจ

**จุ๊บระเบิดใจ** () เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยมที่กำลังออกอากาศ ร่วมเขียนบทโดย ฮา ยุน-อา และ แท คยอง-มิน กำกับโดย คิม แจ-ฮยอน และนำแสดงโดย ชัง กี-ยง และ อัน อึน-จิน ละครเรื่องนี้เกี่ยวกับสาวโสดคนหนึ่งที่แกล้งทำตัวเป็นแม่เพื่อหาเงิน และหัวหน้าทีมผู้ที่เริ่มมีความรู้สึกพิเศษกับเธอ ออกอากาศตอนแรกทางช่องเอสบีเอสทีวี เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2025 โดยออกอากาศทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 21:00 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) นอกจากนี้ ยังสามารถรับชมแบบสตรีมมิงได้ทางเน็ตฟลิกซ์

## เรื่องย่อ
กง จี-ฮยอก หัวหน้าทีมที่เฉียบแหลมและใจเย็น ถูกทำให้ตะลึงเมื่อเขาถูกโก ดา-ริม สมาชิกทีมคนใหม่จูบ โดยเธอปกปิดความจริงว่าเป็นผู้หญิงโสดที่แกล้งทำตัวเป็นแม่เพื่อหาเลี้ยงชีพ เมื่อเธอทำงานอยู่ภายใต้การดูแลของเขา เป้าหมายเริ่มแรกของเธอก็เริ่มเปลี่ยนไป กลายเป็นความรู้สึกที่ไม่คาดคิดต่อจี-ฮยอก

## นักแสดงและตัวละคร
### นักแสดงหลัก
* ชัง กี-ยง รับบท กง จี-ฮยอก
: หัวหน้าทีมของบริษัทผลิตภัณฑ์ดูแลเด็ก ฉลาด มีทักษะความเป็นผู้นำยอดเยี่ยม และมีความมุ่งมั่นในงาน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลีที่ออกอากาศเฉพาะเน็ตฟลิกซ์ในต่างประเทศ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องเอสบีเอส
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยมเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยสตูดิโอเอส
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยซัมฮวาเน็ตเวิร์คส์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในคริสต์ทศวรรษ 2020
บอน จูโก

[thumb|[Waseda El Dorado|วาเซดะเอลโดราโด ในโตเกียว]]

**บอน จูโก** (อักษรโรมัน: Von Jour Caux; ) เป็นนามแฝงของ **โทชิโร ทานากะ** (; เกิด 27 มกราคม 1934) เป็นศิลปินและสถาปนิกชาวญี่ปุ่น ที่เป็นที่รู้จักในชื่อเกาดีแห่งญี่ปุ่น

## นามแฝง
นามแฝง Von Jour Caux (อาจออกเสียงเป็น *ฟ็อน ฌูร์ โค*) มีที่มาจากแนวคิดที่ผสานคัมภีร์สันสกฤตโบราณ อุปนิษัท กับชื่อหลังเสียชีวิตของพ่อเลี้ยงของเขา กล่าวคือ พรหมัน ตรงกับอักษรจีน บอน (Von) ส่วน จู (Jour) แปลว่า "ชีวิตที่ได้พร" และ โก (Caux) แปลว่า "เชือก" เมื่อรวมกันจึงแปลว่า "เชือกที่ขึงตึงระหว่างชีวิตที่ได้พรกับความจริงสูงสุด (พรหมัน)" นอกจากนี้ จูโก (Ju-Kou) ยังเป็นชื่อพุทธหลังเสียชีวิตของพ่อเลี้ยงเขา

## ชีวประวัติ
บอน จูโก จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยวาเซดะ และเปิดบริษัทสถาปนิกของตนเองในปี 1958

เขาเดินทางไปชิคาโกในปี 1962 โดยได้รับอิทธิพลจากลุดวิก มีส ฟัน แดร์ โรเฮอ ที่นั่น เขาศึกษาจิตรกรรม ประติมากรรม และหัตถศิลป์ที่วิทยาลัยสถาบันศิลปะชิคาโก ที่ซึ่งเขาพบกับภรรยาในอนาคต ในปี 1971 เขาละทิ้งการทำงานสถาปัตยกรรมแบบปกติเดิม และร่วมกับภรรยาตั้งคณะศิลปินและช่างศิลป์ในชื่อ อาร์ตคอมเพล็กซ์ (*Art Complex*) ในปี 1974 ปีเดียวกับที่เขาเริ่มใช้นามแฝง บอน จูโก

ผลงานแรกของคณะคือ วาเซดะเอลโดราโด (ドラード早稲田; Waseda El Dorado) ในโตเกียว สร้างขึ้นจากแนวคิดเมืองทองคำในอุดมคติ ในปี 1985 เขาออกแบบบ้านมุโกไดเพื่อผู้สูงอายุ (Mukōdai Home For the Aged) ในฮิกาชิยาโมโตะ ที่เขามุ่งเน้นไปที่ปรากฏการณ์ช่วงสุดท้ายของชีวิตที่เกิดขึ้นภายในอาคาร ในปี 1990 เขาออกแบบอาคารที่อยู่อาศัย ลาปอร์ตาอีซูมิ (La Porta Izumi) ในโตเกียว ซึ่งมีฟาซาดที่เป็นเอกลักษณ์ มีประติมากรรมรูปสตรีงอตัว สยายผมลงมาราวกับน้ำตก ผสมผสานกับเปลวเพลิงจากคบเพลิงที่ชั้นล่าง ๆ ของอาคาร ในปี 1992 เขาออกแบบอาคารไมด์วา (Mind Waa) ในโตเกียวด้วยความร่วมมือกับเจ้าของอาคาร

ผลงานออกแบบอื่น ๆ ของเขา รวมถึงอาคาร เลอบอยส์ ฮิรากิ มินามิอิเกบูกูโระ (Le bois Hiraki Minamiikebukuro Building) ในโทชิมะ และอาคารสึกาดะ (Tsukada) ในโตเกียวที่มีลักษณะทางสถาปัตยกรรมอ่อนโยนกว่า

## รูปแบบ
บอน จูโก ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นเกาดีของญี่ปุ่น ผลงานของเขาให้ความสำคัญกับตรรกะการสร้างรูปที่เหมือนกัน กระนั้น การออกแบบของเขาเต็มไปด้วยองค์ประกอบของลัทธิวิญญาณนิยมและพุทธศาสนาแบบวัชรยาน ลักษณะงานของเขาเป็นแบบต่อต้านสมัยใหม่ และอาจจัดเป็นประเภทอาร์ตนูโว

## อ้างอิง
ตำบลบึงเสนาท

**บึงเสนาท** เป็นตำบลในอำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ เดิมเป็นพื้นที่ของตำบลแควใหญ่  

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลบึงเสนาท มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลบ้านมะเกลือ
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลเกรียงไกร
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลแควใหญ่
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลปากน้ำโพ และตำบลบางม่วง

## ประวัติ
บึงเสนาท เป็นพื้นที่ของตำบลแควใหญ่ คำว่า เสนาท เพี้ยนมาจากคำว่า "ระนาด" สืบเนื่องมาจากพื้นที่นี้เมื่อมีเทศกาลตรุษสงกรานต์ ในเวลากลางคืนก็จะมีเสียงระนาดมาบรรเลงอยู่กลางบึง มีเสียงระนาดที่มีความไพเราะมาก เพราะสมัยก่อนบึงจะเต็มไปด้วยป่าบัว ป่าหญ้าค่าและป่าพง ไม่ค่อยมีบ้านคนอาศัย ในสมัยก่อนจึงเรียกกันว่า บึงระนาด และภายหลังได้กร่อนเป็น *บึงเสนาท*

ปี พ.ศ. 2525 ทางราชการได้แบ่งพื้นที่ด้านทิศเหนือของตำบลแควใหญ่ ซึ่งมีคลองพิงกั้นแนวแยกเป็นเอกเทศ ได้แก่ หมู่ 3 บ้านดงยาง, หมู่ 4 บ้านคลองมอญ, หมู่ 5 บ้านสันพิง, หมู่ 9 บ้านลาดเค้า และหมู่ 10 บ้านคลองคาง รวมทั้งหมด 5 หมู่บ้าน ตั้งเป็น ตำบลบึงเสนาท ต่อมาได้แยกพื้นที่หมู่ 2 บ้านสันพิง ตั้งเป็นหมู่ 6 บ้านคลองกร่าง จึงมีพื้นที่รวม 6 หมู่บ้านในปัจจุบัน

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลบึงเสนาทแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านดงยาง
* **หมู่ที่ 2** บ้านสันพิง
* **หมู่ที่ 3** บ้านคลองคาง
* **หมู่ที่ 4** บ้านคลองมอญ
* **หมู่ที่ 5** บ้านคลองลาดเค้า
* **หมู่ที่ 6** บ้านคลองกร่าง

## อ้างอิง

บึงเสนาท
บึงเสนาท
หยาปาฮูตูหลู่

**พระนางยาบาฮูดูลู** (จีน: 牙八忽都魯; ไม่ปรากฏ—ไม่ปรากฏ) เป็นจักรพรรดินีราชวงศ์หยวน ทรงอภิเษกสมรสกับจักรพรรดิหยวนอิงจง เป็นจักรพรรดินีองค์ที่สอง ต่อจากพระนางสูกาบาลา

## พระราชประวัติ

เป็นจักรพรรดินีในเกเกง ข่าน (จักรพรรดิหยวนอิงจง)ในสมัยราชวงศ์หยวน (ตำแหน่งพระภรรยาเจ้าพระสนมในจักรพรรดิมีเพียงสอง พระอิสริยยศเท่านั้น คือจักรพรรดินี กับพระสนมเฟยจื่อ)

พระนางได้รับตราประทับ จึงทำให้ถูกนับว่าเป็นจักรพรรดินี โดยมีศักดิ์เป็นรองเพียงจักรพรรดินีสูกาบาลา 

ตามบันทึกประวัติศาสตร์หยวนใหม่ พระนางทรงเป็นพระขนิษฐาของเถี่ยซือ และเป็นจักรพรรดินีองค์รองของจักรพรรดิ จนหลังเหตุการณ์หนานโป เถี่ยซื่อถูกประหารชีวิตในข้อหาลอบปลงพระชนม์จักรพรรดิ

แม้กระนั้นพระนางยังคงประทับอยู่ในพระราชวัง จวบจนรับสมัยจักรพรรดิหยวนไท่ติ้ง พระนางจึงถอดออกจากฐานันดรศักดิ์ จึงไม่ปรากฎหลักฐานที่เป็นพระนางอีก

## อ้างอิง
*《新元史 卷一百四 列传第一》

หมวดหมู่:จักรพรรดินีราชวงศ์หยวน
มิสแกรนด์สุพรรณบุรี

**มิสแกรนด์สุพรรณบุรี** เป็นการประกวดนางงามประจำจังหวัดของไทย ซึ่งคัดเลือกตัวแทนจากจังหวัดสุพรรณบุรีไปประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2559 โดยนภัสนันท์ กมลสิทธิพันธ์ุ

ตัวแทนจากจังหวัดสุพรรณบุรียังไม่เคยคว้าตำแหน่งมิสแกรนด์ไทยแลนด์ รอบเดียวที่พวกเขาเข้าถึงในการประกวดคือการเข้ารอบ 20 คนสุดท้าย ซึ่งเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 2020, 2024 และ 2025

## ประวัติ
ในปี พ.ศ. 2559 มิสแกรนด์ไทยแลนด์เริ่มมอบสิทธิ์การจัดประกวดระดับจังหวัดให้แก่ผู้จัดการประกวดรายจังหวัด ซึ่งจะคัดเลือกผู้ครองมงกุฎประจำจังหวัดทั้งเจ็ดสิบเจ็ดจังหวัดเพื่อเข้าประกวดในระดับประเทศ

## อ้างอิง

สุพรรณบุรี
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของจังหวัดสุพรรณบุรี