คิโน (วงดนตรี)

**คิโน** (, ) เป็นวงดนตรีร็อคสัญชาติโซเวียตซึ่งก่อตั้งขึ้นในเมืองเลนินกราดเมื่อปี ค.ศ. 1982 วงคิโนถือเป็นวงร็อคที่ยิ่งใหญ่ที่สุดวงหนึ่งในประวัติศาสตร์ดนตรีรัสเซีย ผู้ร่วมก่อตั้งและเป็นหัวหน้าวงคือวิกเตอร์ ซอย ซึ่งเป็นผู้แต่งเพลงและเนื้อเพลงเกือบทุกเพลงของวง ตลอดระยะเวลา 8 ปีที่ผ่านมา  วงคิโนปล่อยเพลงมากกว่า 90 เพลงจากสตูดิโอ 7 อัลบั้ม รวมทั้งปล่อยผลงานรวมเพลงและอัลบั้มแสดงสดอีกสองถึงสามชุด เพลงของวงยังเผยแพร่อย่างกว้างขวางในรูปแบบของแผ่น Bootleg ในสมัยที่สหภาพโซเวียตยังเคร่งครัดเรื่องการกำจัดหรือเซนเซอร์สื่ออยู่ วิกเตอร์ ซอย เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ในปี ค.ศ. 1990 ไม่นานหลังจากที่เขาเสียชีวิต ทางวงก็ประกาศแยกวงหลังจากปล่อยอัลบั้มที่ไม่มีชื่อ (หรืออัลบั้มสีดำ) ซึ่งประกอบด้วยเพลงที่วิกเตอร์ ซอย และวงกำลังจัดทำในช่วงหลายเดือนก่อนการเสียชีวิตของวิกเตอร์ ซอย

ในปี ค.ศ. 2019 วงได้ประกาศการรวมตัวอีกครั้งพร้อมกับคอนเสิร์ตที่วางแผนไว้ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 2020 เป็นครั้งแรกในรอบ 30 ปี อย่างไรก็ตาม ภายหลังพวกเขาถูกเลื่อนออกไปเป็นปี ค.ศ. 2021 เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19

## ประวัติ
### ช่วงก่อตั้งวงKino
วงคิโนก่อตั้งขึ้นในปี 1981 โดยสมาชิกของสองกลุ่มก่อนหน้านี้จากเลนินกราด (ปัจจุบันคือเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก) กลุ่ม Palata No. 6 และ Piligrimy ในตอนแรกพวกเขาเรียกตัวเองว่า Garin i giperboloidy () ตามนวนิยายของอเล็กซี่ ตอลสตอย เรื่อง The Hyperboloid of Engineer Garin ช่วงตั้งวงประกอบด้วยวิกเตอร์ซอย มือกีตาร์อเล็กซี่ ไรบิน และมือกลองโอเล็ก วาลินสกี้ พวกเขาเริ่มซ้อม แต่วาลินสกี้ถูกเกณฑ์ทหารและต้องออกจากวงไปก่อน ในฤดูใบไม้ผลิปี 1982 พวกเขาเริ่มแสดงที่เลนินร็อคคลับและได้พบกับนักดนตรีใต้ดินผู้มีอิทธิพล บอริส เกรเบนชิคอฟ ในช่วงเวลานี้เองที่พวกเขาเปลี่ยนชื่อวงเป็นคิโน () ชื่อนี้ถูกเลือกเพราะถือว่าสั้นและสมาชิกในวงก็ภูมิใจที่มีเพียงสองพยางค์และง่ายต่อการออกเสียงโดยผู้พูดทั่วโลก วิกเตอร์และไรบินได้กล่าวในภายหลังว่าพวกเขามีความคิดสำหรับชื่อนี้หลังจากเห็นป้ายโรงหนัง

### อัลบั้ม ''[[45 (อัลบั้มวงดนตรี คิโน)|45]]'' และจุดเริ่มต้นของวง
Kino ออกอัลบั้มเปิดตัว *45* ในปี 1982 เนื่องจากวงมีสมาชิกเพียงสองคน ซึ่งมี Grebenshchikov กับตัววิกเตอร์ ซอย จึงแนะนำให้สมาชิกของวงอควาเรียมช่วยวงคิโนในการบันทึกอัลบั้ม ซึ่งรวมถึงนักเล่นเชลโล Vsevolod Gakkel, นักเป่าขลุ่ย Andrei Romanov [ru] และมือเบส Mikhail Faynshteyn-Vasilyev [ru] เนื่องจากตอนนั้นพวกเขาไม่มีมือกลอง พวกเขาจึงใช้เครื่องตีกลองในการสร้างเสียงกลองขึ้นมา การจัดเรียงที่เรียบง่ายนี้ทำให้อัลบั้มดูมีชีวิตชีวาและสดใส ในเชิงเนื้อเพลง มีลักษณะคล้ายกับดนตรีกวีของสหภาพโซเวียตในยุคก่อน ๆ ในเรื่องความโรแมนติกของชีวิตในเมืองและการใช้ภาษากวี อัลบั้มประกอบด้วยเพลงสิบสามเพลงและมีชื่อว่า *45* ตามความยาวของเพลง (ในนาที) ความนิยมของกลุ่มค่อนข้างจำกัดในขณะนั้น ดังนั้นอัลบั้มจึงไม่ถือว่าประสบความสำเร็จมากนัก ซอยระบุในภายหลังว่าบันทึกออกมาอย่างคุณภาพต่ำและเขาควรจะบันทึกมันแตกต่างออกไป

### ช่วงรอยต่อ (ปลายปี 1982 ถึง 1984)

### [[นาชาลนิค คัมชัตกี|''นาชาลนิค คัมชัตกี'']] และการเริ่มมีชื่อเสียง (1984 ถึง 1985)

### ''โนช'' และการรู้จักโดยคนทั้งประเทศ (1985 ถึง 1986)

### ''กรุปปา โกรวี'' และการได้รับคำวิจารณ์ในด้านบวกอย่างกว้างขวาง (1986 ถึง 1988)

### ''ซเวซดา ปา อิมเยนี โซลน์เซ'' และความโด่งดังโดยทั่วโลก (1989 ถึง 1990)

### ''อัลบั้มไม่มีชื่อ'' และจุดจบของวง (1990)

### การรวมวง (2012, 2019 ถึง ปัจจุบัน)

## แนวการเล่น
แนวเพลงของคิโนมักถูกอธิบายว่าเป็นแนวโพสต์พังก์ และนิวเวฟ เพลงของคิโนทั้งหมดเขียนโดยวิกเตอร์ ซอย หัวหน้าวง เนื้อเพลงของเขาโดดเด่นด้วยความเรียบง่ายแบบบทกวี แนวคิดเรื่องเสรีภาพปรากฏอยู่ (ในเพลงหนึ่งที่มีชื่อว่า "Mother Anarchy") แต่โดยรวมแล้ว ข้อความของวงถึงสาธารณชนไม่ได้เกี่ยวข้องกับการเมืองโดยตรง เพลงของพวกเขาส่วนใหญ่เน้นไปที่การต่อสู้ดิ้นรนในชีวิตของมนุษย์และเกี่ยวข้องกับความรัก สงคราม และการแสวงหาเสรีภาพ เมื่อถูกถามถึงประเด็นทางสังคมและการเมืองในเพลงของเขา ซอยกล่าวว่าเพลงของเขาเป็นงานศิลปะ และเขาไม่ต้องการที่จะเกี่ยวข้องกับงานด้านสื่อสารมวลชน

## มรดกต่อคนรุ่นหลัง
คิโนเป็นหนึ่งในวงดนตรีร็อคของรัสเซียวงแรก ๆ ที่มีอิทธิพลต่อวงดนตรีรุ่นหลัง ๆ อย่างมาก เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1999 Nashe Radio สถานีวิทยุเพลงร็อคของรัสเซียได้ประกาศรายชื่อเพลงร็อครัสเซีย 100 อันดับแรกของศตวรรษที่ 20 โดยอิงจากคะแนนโหวตของผู้ฟัง คิโยมิเพลงอยู่ในรายชื่อมากถึง 10 เพลง ซึ่งมากกว่าวงดนตรีอื่น ๆ และ "กรุปปา โกรวี" ของพวกเขาก็คว้าอันดับหนึ่ง หนังสือพิมพ์ Komsomolskaya Pravda ของรัสเซียจัดอันดับให้คิโนเป็นวงดนตรีรัสเซียที่มีอิทธิพลมากเป็นอันดับสอง (รองจาก Alisa) นอกจากนี้ "Gruppa Krovi" ยังถูกจัดอันดับให้เป็น 1 ใน 40 เพลงที่เปลี่ยนแปลงโลกในนิตยสาร *[[โรลลิงสโตน]]* ฉบับภาษารัสเซียเมื่อปี ค.ศ. 2007

## สมาชิกวง

* วิกเตอร์ ซอย (Виктор Цой) – นักร้องนำ ริธึมกีตาร์ กีตาร์อะคูสติก (1981–1990; เสียชีวิต 1990)
* อเล็กซี่ ไรบิน (Алексей Рыбин) – ลีดกีตาร์ (1981–1983)
* โอเล็ก วาลินสกี้ (Олег Валинский) – มือกลอง (1981)
* ยูริ คาสปาเรียน (Юрий Каспарян) – กีตาร์ลีด, ร้องประสาน (1983–1991)
* อเล็กซานเดอร์ ติตอฟ (Александр Титов) – มือเบส, ร้องประสาน (1984–1985)
* เกออร์กี กูร์ยานอฟ (Георгий Гурьянов) – มือกลอง, เครื่องเคาะ, ร้องประสาน (1984–1991; เสียชีวิต 2013)
* อิกอร์ ทิโคมิรอฟ (Игорь Тихомиров) – มือเบส (1985–1991)

## รายชื่ออัลบั้ม

### สตูดิโออัลบั้ม

* 45 (1982)
* 46 (1983)
* นาชาลนิค คัมชัตกี (1984)
* เอตา นเย ลยูบอฟ... (1985)
* โนช (1986)
* กรุปปา โกรวี (1988)
* ซเวซดา ปา อิมเยนี โซลน์เซ (1989)
* อัลบั้มไม่มีชื่อ (Black Album) (1990)

### อัลบั้มรวบรวม

* ปัสเลดนี เกรอย (1989)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติรัสเซีย
หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 1980
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2524
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ยุบเลิกในปี พ.ศ. 2533