เขาเฉียว

**เขาเฉียว** (ค.ศ. 150–196) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **สฺวี่ เช่า** () ชื่อรอง **จื่อเจียง** () เป็นนักปรัชญาและขุนนางชาวจีนในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 *ตงฮั่น*)

## ประวัติและการรับราชการช่วงต้น
เขาเฉียวเป็นชาวอำเภอผิง-ยฺหวี (平輿縣 *ผิง-ยฺหวีเซี่ยน*) เมืองยีหลำหรือหลิหลำ (汝南郡 *หรู่หนานจฺวิ้น*) ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอผิง-ยฺหวี มณฑลเหอหนาน (河南) เขาเฉียวมีชื่อเสียงที่ดีตั้งแต่วัยเยาว์ และมีความสนใจอย่างมากในการศึกษาเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล เขาเฉียวมีเป็นที่รู้จักในด้านการประเมินลักษณะบุคคล ชื่อเสียงของเขาเฉียวเทียบเท่ากับบุคคลอื่น ๆ อย่างฝาน จื่อเจา (樊子昭) และเหอ เชี่ย (和洽) เขาเฉียวและกัว ไท่ (郭泰) เป็นนักประเมินลักษณะบุคคลที่มีชื่อเสียงในช่วงเวลานั้น การประเมินของทั้งสองได้รับการตีค่าอย่างสูงในหมู่ข้าราชการบัณฑิต

เขาเฉียวเริ่มรับราชการในตำแแหน่งเจ้าหน้าที่ปกครอง (功曹 *กงเฉา*) ในเมืองยีหลำอันเป็นเมืองบ้านเกิด ชีจิ๋วเป๋ง (徐璆 *สฺวี ฉิว*) เจ้าเมืองยีหลำปฏิบัติต่อเขาเฉียวด้วยความเคารพอย่างสูง ข้าราชการคนอื่น ๆ ในที่ว่าการเมืองยีหลำต่างระมัดระวังตนมากยิ่งขึ้นและสงวนกิริยามารยาทเมื่อได้ยินว่าเขาเฉียวจะมาร่วมงานกับพวกตน เมื่ออ้วนเสี้ยว (袁紹 *ยฺเหวียน เช่า*) กำลังเดินทางกลับบ้านที่อำเภอยีหลำ (汝南縣 *หรู่หนานเซี่ยน*) หลังลาออกจากตำแหน่งนายอำเภอ (令 *ลิ่ง*) ของอำเภอปักเอี้ยง (濮陽縣 *ผูหยางเซี่ยน*) อ้วนเสี้ยวนั่งรถม้าโดยมีองครักษ์กับผู้ติดตามจำนวนมากรายล้อม ก่อนที่จะเข้ายีหลำ อ้วนเสี้ยวสั่งให้คนของตนแยกย้ายออกไป โดยพูดว่า "ข้าจะปล่อยให้สฺวี จื่อเจียง (許子將; หมายถึงเขาเฉียว) เห็นข้าในสภาพนี้ได้อย่างไร" จากนั้นอ้วนเสี้ยวจึงกลับบ้านโดยลำพังรถม้าคันเดียว

## ประเมินเล่าหัว
ในช่วงที่เขาเฉียวอยู่ที่มณฑลยังจิ๋ว (揚州 *หยางโจว*) ได้ยกย่องเล่าหัว (劉曄 *หลิว เย่*) ว่าเป็นคนที่มีความสามารถที่จะช่วยเหลือองค์อธิปัตย์ในการปกครองแผ่นดิน

## ประเมินเฉิน ฉือและตันผวน
ในคริสต์ทศวรรษ 160 เขาเฉียวซึ่งเวลานั้นอยู่ในช่วงวัยรุ่นเดินทางไปเมืองเองฉวน (潁川郡 *อิ่งชฺวานจฺวิ้น*; ครอบคลุมพื้นที่ตอนใต้และตอนกลางของมณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) ได้เยี่ยมและพบปะกับบุคคลที่มีชื่อเสียงหลายคนในพื้นที่ยกเว้นเพียงเฉิน ฉือ (陳寔) ภายหลังเมื่อภรรยาของตันผวน (陳蕃 *เฉิน ฝาน*) เสียชีวิต มีผู้คนจำนวนมากมาร่วมงานศพ แต่เขาเฉียวไม่ไปร่วมงาน เมื่อเขาเฉียวถูกถามเกี่ยวกับสองเรื่องนี้จึงตอบว่า "ไท่ชิว (太丘) เป็นคนกว้างขวางเกินไป กว้างขวางก็ยากจะให้ทั่วถึง จ้งจฺวี่ (仲舉; ชื่อรองของตันผวน) วางตัวสูงส่งเกินไป สูงส่งก็ยากจะเข้าถึง ด้วยเหตุนี้จึงไม่ไปเยี่ยม"

## ประเมินโจโฉ
ในช่วงที่โจโฉ (曹操 *เฉา เชา*) ยังไม่มีชื่อเสียงมากนัก ได้เตรียมของกำนัลราคาแพงและแสดงกิริยานอบน้อมเมื่อเข้าพบเขาเฉียวโดยหวังว่าจะได้รับการประเมิน เขาเฉียวมองโจโฉอย่างดูถูกและปฏิเสธที่จะประเมิน แต่ภายหลังโจโฉหาโอกาสข่มขู่และบีบบังคับให้เขาเฉียวแสดงคิดเห็นเกี่ยวกับตน เขาเฉียวจึงพูดว่า "ท่านเป็นทุรชนในยามสันติ และเป็นวีรชนในยามโกลาหล" โจโฉพอใจมากและจากไป

อย่างไรก็ตาม *อี้ถงจ๋า-ยฺหวี่* (異同雜語) ของซุน เชิ่ง (孫盛) บันทึกคำพูดที่แตกต่างออกไปของเขาเฉียว โดยระบุว่าเมื่อโจโฉขอให้เขาเฉียวประเมินตน ตอนแรกเขาเฉียวปฏิเสธแต่ในที่สุดก็ยอมประเมินโดยกล่าวว่า "ท่านจะเป็นขุนนางผู้ปรีชาในยามสันติ และเป็นจอมวายร้าย (奸雄 *เจียงสฺยง*) ในยามโกลาหล" โจโฉได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะ

## ความสัมพันธ์กับบุคคลอื่น ๆ

## ประวัติช่วงปลายและการเสียชีวิต

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *[[สามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายสามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[โฮ่วฮั่นชู]]*.
* ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). *[[สามก๊ก]]* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*).

หมวดหมู่:ข้าราชการของราชวงศ์ฮั่น