ฟลินน์ ไรเดอร์

**ยูจีน ฟิตเซอร์เบิร์ต** (; ชื่อเกิด **ฮอเรซ**) และเป็นที่รู้จักในนาม **ฟลินน์ ไรเดอร์** () เป็นตัวละครที่ปรากฏในภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องที่ 50 ของวอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์เรื่อง *[[ราพันเซล เจ้าหญิงผมยาวกับโจรซ่าจอมแสบ]]* (2010), ภาพยนตร์สั้นเรื่อง *[[วุ่นวายวันวิวาห์ของราพันเซล]]* ในปี ค.ศ. 2012 และละครโทรทัศน์เรื่อง *แทงเกิร์ด: เดอะซีรีส์* ในปี ค.ศ. 2017 ตัวละครนี้ให้เสียงโดยนักแสดงชาวอเมริกัน แซคารี ลีวาย ซึ่งตัดสินใจออดิชันในบทบาทนี้เมื่อรู้ว่าเขาจะเป็นผู้ให้เสียงร้องของตัวละครด้วย การแสดงคู่ของลีวายกับนักร้องและนักแสดง แมนดี มัวร์ ในเพลง "I See the Light" เป็นเพลงและละครเพลงที่ได้รับการบันทึกอย่างมืออาชีพเป็นเพลงแรกของเขาด้วย

ฟลินน์มีพื้นฐานมาจากเจ้าชายในเทพนิยายของพี่น้องตระกูลกริมม์เรื่อง "ราพันเซล" เขาเป็นหัวขโมยที่ต้องการหลบภัยในหอคอยของราพันเซลหลังจากที่ขโมยมงกุฎไป ฟลินน์ถูกราพันเซลแบล็กเมล์ให้พาเธอไปดูโคมลอยของอาณาจักรให้ทันวันเกิดปีที่ 18 ของเธอ ฟลินน์เกิดการเปลี่ยนแปลงในใจเมื่อเขาเริ่มตกหลุมรักราพันเซลทีละเล็กทีละน้อย ยูจีน (ในบทฟลินน์) ถูกสร้างขึ้นโดยผู้เขียนบท แดน โฟเกลแมน และผู้กำกับ นาธาน เกรโน และไบรอน ฮาวเวิร์ด เพราะพวกเขารู้สึกว่าราพันเซลที่ถูกจองจำต้องการใครสักคนเพื่อพาเธอออกจากหอคอย เขาถูกมองว่าเป็นหัวขโมยซึ่งตรงข้ามกับเจ้าชายในยุคดั้งเดิมโดยชอบที่จะทำให้เขามีบุคลิกที่สนุกสนานและโฉบเฉี่ยวยิ่งขึ้น เดิมนักเขียนให้เป็นชาวนาอังกฤษ แต่ในที่สุดฟลินน์ก็ได้รับการพัฒนาให้เป็นหัวขโมยจอมเจ้าเล่ห์ ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากตัวละครฮาน โซโล และอินเดียนา โจนส์ และนักแสดงจีน เคลลี และเออร์รอล ฟลิน; ส่วนนามแฝงของยูจีน ฟิตเซอร์เบิร์ต ในชื่อฟลินน์ ไรเดอร์ได้รับการตั้งชื่อในภายหลัง

ตัวละครฟลินน์ได้ถูกนักวิจารณ์ภาพยนตร์แบ่งออกเป็นสองฝั่ง แม้ว่านักวิจารณ์บางคนจะชื่นชอบตัวละครที่มีอารมณ์ขันที่สดชื่น ความดื้อรั้น และการเสียดสีเมื่อเปรียบเทียบกับเจ้าชายดิสนีย์ทั่วไป แต่คนอื่น ๆ พบว่าบุคลิกของเขาน่ารำคาญและน่ารังเกียจ นอกจากนี้ ฟลินน์ยังถูกกล่าวหาอย่างรุนแรงว่าเป็นเครื่องมือทางการตลาดที่ดิสนีย์ใช้ประโยชน์เพื่อดึงดูดผู้ชมที่เป็นผู้ชาย อย่างไรก็ตาม ทั้งความสัมพันธ์ในรูปแบบรักตลกของตัวละครกับราพันเซลและการแสดงเสียงร้องของลีวายได้รับเสียงชื่นชมอย่างกว้างขวาง

## การพัฒนา
### แนวคิด
ผู้สร้างภาพยนตร์ วอลต์ ดิสนีย์ เองก็ได้พยายามดัดแปลงเทพนิยายของพี่น้องตระกูลกริมม์ในเรื่อง "ราพันเซล" ให้เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องยาวในช่วงทศวรรษที่ 1930 และ 1940 อย่างไรก็ตามโครงการนี้ได้ถูกยกเลิกไปในที่สุดเพราะเทพนิยายดั้งเดิมถือว่า "เล็กเกินไป" เมื่อพวกเขาได้รับการทาบทามให้มากำกับ*ราพันเซล เจ้าหญิงผมยาวกับโจรซ่าจอมแสบ*ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2008 ผู้กำกับ นาธาน เกรโน และไบรอน ฮาวเวิร์ด ตัดสินใจว่าจะเป็นการดีที่สุด "ที่จะขยายขนาดของภาพยนตร์" และเปลี่ยนให้เป็น "งานใหญ่" พร้อมกับอัปเดตและปรับปรุงให้ทันสมัย เป็นเรื่องราวสำหรับผู้ชมหน้าใหม่ ฟลินน์ถูกสร้างขึ้นเพราะผู้กำกับรู้สึกว่า "ราพันเซลจำเป็นต้องออกจาก [หอคอย] ... ดังนั้นเธอจึงต้องพบกับผู้ชายเพื่อพาเธอไปยังที่ที่เธอจะไป" ในเทพนิยายแบบดั้งเดิม ความรักและความสนใจของราพันเซลคือเจ้าชาย อย่างไรก็ตาม เกรโนและฮาวเวิร์ดตัดสินใจทำให้เขาเป็นหัวขโมย ซึ่งหนังสือพิมพ์*[[เดอะนิวยอร์กไทมส์]]* กล่าวว่า "เป็นจุดหักมุมที่ละเอียดอ่อนแต่น่าตกใจสำหรับดิสนีย์" เพื่อหลีกเลี่ยงการสร้างตัวละครที่ "ปลอดภัย" เกินไป โดยเลือกใช้แอนตีฮีโรที่ตลกและคมกว่าแทน เกรโนอธิบายเพิ่มเติมว่า "เมื่อคุณมองย้อนกลับไปดูเจ้าชายดิสนีย์ในอดีตบางคนนั้น ... เจ้าชายเหล่านั้นส่วนใหญ่อ่อนโยนและไม่ใช่คนที่เราคิดว่าเจ๋งขนาดนั้น" กล่าวต่อ "พวกเขาเป็นคนดี ดังนั้น ฉันเดาว่าเราเอาเรื่องนั้นไปสุดโต่งแล้ว" อย่างไรก็ตาม ทีมผู้สร้างบางคนเองก็กังวลว่าฟลินน์เริ่มมีความหงุดหงิดเกินไป เกรโนเปิดเผยว่า "มีคน... ที่เป็นกังวลเล็กน้อยเพราะพวกเขาได้ยินข่าวลือเหล่านี้ 'ไม่ใช่เจ้าชาย แต่เป็นขโมย เขาเป็นผู้ชายประเภทผู้หญิง และเขาหยิ่งผยองมาก'"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นคนนอกกฎหมาย
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสุภาพบุรุษจอมโจร
หมวดหมู่:ตัวละครแอนิเมชันที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ตัวละครภาพยนตร์ที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2553