เฟรนช์พอลินีเชีย

**เฟรนช์พอลินีเชีย** (; ; ตาฮีตี: ) เป็นดินแดนของฝรั่งเศสในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ มีฐานะเป็น "เขตรัฐบาลกลางโพ้นทะเล" พร้อมกับ "ประเทศโพ้นทะเล" ซึ่งเป็นตำแหน่งเฉพาะตัว ประกอบด้วยกลุ่มเกาะหลายเกาะในภูมิภาคพอลินีเชีย เกาะที่มีชื่อเสียงที่สุดได้แก่ตาฮีตีในหมู่เกาะโซไซตี ซึ่งยังเป็นเกาะที่มีผู้อยู่อาศัยมากที่สุดและเป็นที่ตั้งเมืองหลวงของดินแดน (ปาเปเอเต) อีกด้วย  และแม้จะไม่ได้อยู่ในบริเวณเดียวกัน แต่เกาะกลีแปร์ตอนก็ถูกบริหารโดยเฟรนช์พอลินีเชีย

## ภูมิศาสตร์
หมู่เกาะเฟรนช์พอลินีเชียมีเนื้อที่ (ทางบก) ทั้งหมด 4,167 ตารางกิโลเมตร (1,622 ตารางไมล์) กระจายอยู่บนมหาสมุทรเป็นพื้นที่ 2,500,000 ตารางกิโลเมตร (965,255 ตารางไมล์) ประกอบด้วยกลุ่มของเกาะมากมายหลายเกาะ เกาะที่ใหญ่ที่สุดและมีคนอาศัยอยู่มากที่สุดคือ ตาฮีตี

หมู่เกาะต่าง ๆ ได้แก่
* หมู่เกาะออสตราล 
* หมู่เกาะบาสส์ *อาจจัดเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะออสตราล* 
* หมู่เกาะแกมเบียร์ *อาจจัดเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะตัวโมตู* 
* หมู่เกาะมาร์เควซัส 
* หมู่เกาะโซไซตี (รวมตาฮีตี) 
* หมู่เกาะตัวโมตู

## ประวัติศาสตร์

ฝรั่งเศสปกครองหมู่เกาะนี้ตั่งแต่ พ.ศ. 2332 หมู่เกาะนี้จึงกลายเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสนับแต่นั้นโดยมีชื่อว่าเฟรนซ์โปลินิเซีย ต่อมาเฟรนโปลินิเซียได้รับการเลื่อนฐานะเป็นดินแดนโพ้นทะเลของฝรั่งเศส จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2547 ดินแดนนี้จึงได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นประเทศโพ้นทะเลของฝรั่งเศสโดยรัฐบาลฝรั่งเศสอนุญาตให้เฟรนโปลินิเซียมีประธานาธิบดีได้ ประธานาธิบดีคนแรกของเฟรนโปลินิเซียคือนายกาสตง ตง ซองโดยได้ดำรงตำแหน่งในปี พ.ศ. 2547 

## การเมืองการปกครอง

### การบริหาร
ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2489-2546 เฟรนช์พอลินีเชียมีฐานะเป็นดินแดนโพ้นทะเล (overseas territory, ฝรั่งเศส: *territoire d'outre-mer* หรือ *TOM*) 

ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 ได้ยกเป็นอาณานิคมโพ้นทะเล (overseas collectivity, ฝรั่งเศส: *collectivité d'outre-mer* หรือ *COM*) 

และตามพระราชบัญญัติลงวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 ได้กำหนดให้เฟรนช์พอลินีเชียมีฐานะพิเศษอีกฐานะเรียกว่า ประเทศโพ้นทะเล (overseas country, ฝรั่งเศส: *pays d'outre-mer* หรือ *POM*) เพื่อเน้นความเป็นอิสระในการปกครองตนเองของดินแดน

## การแบ่งเขตการปกครอง
เฟรนช์พอลินีเชียแบ่งออกเป็น **5 เขตการบริหารย่อย (administrative subdivisions,** ฝรั่งเศส: **''subdivisions administratives'') ** ได้แก่
* หมู่เกาะวินด์เวิร์ด (ฝรั่งเศส: *อีลดูว์ว็อง (Îles du Vent) * หรือชื่อทางการ *la subdivision administrative des Îles du Vent*)
* หมู่เกาะลีเวิร์ด (ฝรั่งเศส: *อีลซู-เลอ-ว็อง (Îles Sous-le-Vent) * หรือชื่อทางการ *la subdivision administrative des Îles Sous-le-Vent*) (ทั้ง 2 เขตการปกครอง คือ หมู่เกาะวินด์เวิร์ดและหมู่เกาะลีเวิร์ดเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะโซไซตี)
* หมู่เกาะมาร์เควซัส (ฝรั่งเศส: *มาร์กีส (Marquises) * หรือชื่อทางการ *la subdivision administrative des (Îles) Marquises*)
* หมู่เกาะออสตราล (ฝรั่งเศส: *โอสทราล (Australes) * หรือชื่อทางการ *la subdivision administrative des (Îles) Australes*) (รวมหมู่เกาะบาสส์)
* ตัวโมตู-แกมเบียร์ (ฝรั่งเศส: *ตัวโมตู-ก็องบีเย (Tuamotu-Gambier) * หรือชื่อทางการ *la subdivision administrative des (Îles) Tuamotu-Gambier*) (ตัวโมตูและหมู่เกาะแกมเบียร์)

thumb|300px|right|แผนที่เฟรนช์พอลินีเชีย

นอกจากตาฮีตีแล้ว ยังมีอะทอลล์ (เกาะปะการัง) เกาะ และกลุ่มเกาะที่มีความสำคัญในเฟรนช์พอลินีเชียอื่น ๆ อีก ได้แก่ บอราบอรา ฮีวาอัว วาฮีเน ไมเอา มาอูปีตี เมเฮเตีย มูเรอา นูกูฮีวา ไรอาเตอา ตาฮา เตเตียรัว ตูบูไอ และตูไป

## กองทัพ

### กองกำลังกึ่งทหาร

## เศรษฐกิจ
เฟรนช์พอลินีเชียมีการพัฒนาเศรษฐกิจในระดับปานกลาง ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสินค้าเข้า การท่องเที่ยว และความช่วยเหลือทางการเงินจากฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ สิ่งอำนวยความสะดวกต่อการท่องเที่ยวได้รับการพัฒนาและนำมาใช้ประโยชน์ได้บนเกาะหลัก ๆ  ลูกยอ (noni fruit) จากหมู่เกาะแห่งนี้ถูกค้นพบว่ามีสรรพคุณทางการแพทย์ และผู้คนทั่วไปก็สามารถที่จะหางานที่เกี่ยวกับอุตสาหกรรมการเกษตรประเภทนี้ได้

### การท่องเที่ยว

## ประชากรศาสตร์
### เชื้อชาติ

ประชากรทั้งหมดของดินแดนเฟรนช์พอลินีเชียเมื่อปี พ.ศ. 2545 มีจำนวน 245,405 คน เป็นชาวโพลินีเซียนร้อยละ 83 ชาวผิวขาวร้อยละ 12 และชาวเอเชียตะวันออกร้อยละ 5 (ส่วนใหญ่เป็นชาวจีน) ในปี พ.ศ. 2545 ร้อยละ 69 ของชาวเฟรนช์พอลินีเชียอาศัยอยู่บนเกาะตาฮีตีเพียงเกาะเดียว ส่วนเขตเมืองปาเปเอเตซึ่งเป็นเมืองหลวงนั้น มีประชากร 127,635 คน

### ภาษา

### ศาสนา

### กีฬา

## โครงสร้างพื้นฐาน
### คมนาคม และ โทรคมนาคม
#### คมนาคม
ในขณะที่ถนนสายหลักนั้นได้รับการลาดยางและบำรุงรักษาอย่างดี แต่ถนนสายรองกลับไม่เป็นเช่นนั้น การจราจรก็เป็นไปอย่างเร่งรีบ ยานพาหนะทุกชนิดและคนเดินเท้าต่างแย่งกันใช้พื้นที่บนถนนแคบ ๆ มีการกำหนดทางม้าลายบนพื้นถนนและกฎหมายท้องถิ่นก็กำหนดให้ยานยนต์หยุดให้คนเดินเท้าด้วย แต่อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ได้รับการปฏิบัติเสมอไป นักท่องเที่ยวจึงควรใช้ความระมัดระวังขณะขับรถ โดยเฉพาะในเวลากลางคืน

#### โทรคมนาคม

### วิทยาศาสตร์ และ เทคโนโลยี

### การศึกษา

ฝรั่งเศสเป็นผู้จัดการศึกษาในดินแดนแห่งนี้ เฟรนช์พอลินีเชียมีมหาวิทยาลัย 1 แห่ง คือ มหาวิทยาลัยเฟรนช์พอลินีเชีย (Université de la Polynésie Française: UPF, "University of French Polynesia") ตั้งอยู่ในฟาอา, ตาฮีตี เป็นมหาวิทยาลัยขนาดเล็กที่มีนักศึกษาอยู่ประมาณ 2,000 คน และมีนักวิจัย 60 คน ลุยส์ เปลต์เซอร์ (Luise Peltzer) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมของเฟรนช์พอลินีเชีย ได้รับการเลือกตั้งให้เป็นอธิการบดีของมหาวิทยาลัยมาเป็นเวลา 5 ปี

### สาธารณสุข

### สวัสดิการสังคม

## วัฒนธรรม

## ดูเพิ่ม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ค้นหาเฟรนช์พอลินีเชีย
* Jane's Tahiti Home Page: ข้อมูลท่องเที่ยวของเฟรนช์พอลินีเชีย
* รูปภาพเฟรนช์พอลินีเชีย
* แผนที่เฟรนช์พอลินีเชีย
* รัฐบาลเฟรนช์พอลินีเชีย 
* ประธานาธิบดีเฟรนช์พอลินีเชีย
* มหาวิทยาลัยเฟรนช์พอลินีเชีย
* ''เขตปกครองย่อย'' ของเฟรนช์พอลินีเชีย

หมวดหมู่:อาณานิคมโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ประเทศที่เป็นเกาะ
หมวดหมู่:ประเทศในเขตโอเชียเนีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2385

หมวดหมู่:พอลินีเชีย