open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ศักเคียส

**ศักเคียส** (; , **; , "บริสุทธิ์, ไร้เดียงสา") เป็นหัวหน้าคนเก็บภาษีที่เมืองเยรีโคในคัมภีร์ไบเบิล ศักเคียสเป็นที่รู้จักจากเรื่องความเชื่อที่ปีนต้นมะเดื่อเพื่อจะได้มองเห็นพระเยซูและจากเรื่องความเอื้อเฟื้อที่บริจาคทรัพย์สินของตนครึ่งหนึ่งให้คนยากจน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:สาวกของพระเยซู
หมวดหมู่:นักบุญจากแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญลูกา
หมวดหมู่:นักบุญจากพันธสัญญาใหม่
หมวดหมู่:ต้นไม้ในศาสนาคริสต์
เครื่องทดสอบแบตเตอรี่

**เครื่องทดสอบแบตเตอรี่** () คืออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้สำหรับตรวจสอบสถานะของ แบตเตอรี่ไฟฟ้า ตั้งแต่อุปกรณ์ที่ใช้ในการทดสอบประจุที่อยู่ในเซลล์และ/หรือแรงดันไฟฟ้าขาออก ไปจนถึงการทดสอบสภาพของแบตเตอรี่อย่างละเอียด เช่น ความสามารถในการสะสมประจุและข้อบกพร่องใด ๆ ที่อาจส่งผลต่อประสิทธิภาพและความปลอดภัยของแบตเตอรี่

## เครื่องทดสอบแบตเตอรี่แบบง่าย
เครื่องทดสอบแบตเตอรี่ที่ง่ายที่สุดคือ แอมมิเตอร์กระแสตรง (DC) ซึ่งแสดงอัตราการประจุของแบตเตอรี่ โวลต์มิเตอร์กระแสตรง (DC) ก็สามารถใช้เพื่อประเมินอัตราการประจุของแบตเตอรี่ได้ หากทราบแรงดันไฟฟ้าตามชื่อ

## เครื่องทดสอบแบตเตอรี่แบบรวม
มีเครื่องทดสอบแบตเตอรี่แบบรวมหลายประเภท แต่ละประเภทมีวิธีการทดสอบตามสภาพที่แตกต่างกันออกไป ขึ้นอยู่กับชนิดของแบตเตอรี่ที่กำลังทดสอบ เช่น การทดสอบ "421" สำหรับ แบตเตอรี่ตะกั่ว-กรด ของ แบตเตอรี่ยานยนต์ หลักการทั่วไปของเครื่องทดสอบเหล่านี้อยู่บนพื้นฐานของข้อเท็จจริงเชิงประจักษ์ว่า หลังจากจ่ายกระแสไฟฟ้าที่กำหนดเป็นระยะเวลาหนึ่ง แรงดันไฟฟ้าขาออกที่เกิดขึ้นจะแสดงสภาพโดยรวมของแบตเตอรี่ เมื่อเปรียบเทียบกับแบตเตอรี่ที่สมบูรณ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Power Equipment Engine Technology by Edward Abdo
*Automotive Technology: A Systems Approach by Jack Erjavec
*Wharton on Dynamic Competitive Strategy edited by George S. Day, David J. Reibstein
*The Entrepreneurial Mindset by Rita Gunther McGrath, Ian C. MacMillan Harvard Business Press, 2000

หมวดหมู่:อุปกรณ์ไฟฟ้า
หมวดหมู่:แบตเตอรี่
ทูรทรรศัน

**ทูรทรรศัน** (อักษรโรมัน: Doordarshan, ย่อเป็น **DD**; ) เป็นผู้แพร่ภาพโทรทัศน์สาธารณะของรัฐ ก่อตั้งโดยรัฐบาลอินเดียในปี 1959 โดยมีกระทรวงข้อมูลและการแพร่ภาพ โดยเป็นหนึ่งในสองแผนกย่อยของปรสรรภารตี ทูรทรรศันเป็นหนึ่งในองค์การแพร่ภาพโทรทัศน์ที่ใหญ่ที่สุดในอินเดียในแง่ของสิ่งอำนวยความสะดวกและสตูดิโอ นอกจากแพร่ภาพโทรทัศน์แล้ว ยังให้บริการวิทยุ และทางออนไลน์ 

ปัจจุบัน ทูรทรรศัน ให้บริการในสตูดิโอ 46 แห่ง และช่องโทรทัศน์ 33 ช่อง ซึ่งได้แก่สองช่องที่แพร่ภาพทั่วทั้งประเทศ คือ DD National และ DD News ช่องดาวเทียมที่แพร่ภาพระดับภูมิภาค 17 ช่อง, เครือข่ายระดับรัฐ 11 ช่อง, ช่องโทรทัศน์นานาชาติ (DD India), ช่องกีฬา (DD Sports), DD Bharati, ช่องวัฒนธรรมและข้อมูลข่าวสาร DD Urdu และช่องการเกษตร DD Kisan

## ข้อวิจารณ์
ในสมัยดิเอเมอร์เยนซี ช่องทูรทรรศันถูกใช้งานเพื่อแพร่โฆษณาชวนเชื่อของรัฐ และในระหว่างปฏิบัติการณ์ดาวน้ำเงินในปี 1984 มีการรายงานข่าวเฉพาะจากแหล่งข้อมูลของรัฐซึ่งบางส่วนถูกตรวจพบภายหลังว่าไม่จริง ในปี 2004 ช่องยังเซ็นเซอร์สารคดีเกี่ยวกับชยประกาศ นารายัณ ผู้นำฝ่ายค้านสมัยดิเอเมอร์เยนซี 

ในปี 2014 ช่องเผยแพร่บทปราศรัยความยาว 70 นาทีเนื่องในโอกาสวันวิชัยทัศมี ของผู้นำราษฏริยสวยัมเสวกสังฆ์ (RSS) โมหัน ภควัต รัฐบาลของโมทีในเวลานั้นถูกวิจารณ์ว่าเป็นการนำสื่อสารธารณะไปใช้งาน "โดยไม่ถูกต้อง"

นับตั้งแต่การแพร่ภาพโทรทัศน์โดยเอกชนได้รับการรับรองในปี 1991 ยอดเข้าชมของทูรทรรศันลดลงอย่างมาก กระนั้นช่องยังคงได้รับเงินจากการโฆษณามากมาย อันเนื่องมาจากข้อบังคับผู้โฆษณาทางช่องต้องทำการประมูลด้วยจำนวนเงินมากที่สุดขณะแพร่ภาพเหตุการณ์ระดับชาติและแมตช์คริกเก็ต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รัฐบาลอินเดีย
หมวดหมู่:สถานีวิทยุ
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ธุรกิจการสื่อสาร
หมวดหมู่:สื่อมวลชนในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:บริษัทของอินเดีย
หมวดหมู่:บริษัทที่ตั้งอยู่ในเดลี
อำเภออิ้ง

**อำเภออิ้ง** หรือ **อิ้งเซี่ยน** () เป็นอำเภอทางเหนือของมณฑลชานซี ประเทศจีน ในเขตนครชั่วโจว

อำเภออิ้งเป็นที่รู้จักดีจากเจดีย์วัดฝอกง สร้างขึ้นในปี 1056 และเป็นหนึ่งในสิ่งปลูกสร้างไม้ที่สูงที่สุดในประวัติศาสตร์โลก

## ภูมิอากาศ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*www.xzqh.org
เทวปาหาร

**เทวปาหาร** (อักษรโรมัน: Deopahar; ) หรือ **เทวบรรพต** (อักษรโรมัน: Deoparvat) เป็นแหล่งโบราณคดีในนุมาลีครห์ อำเภอโคลาฆาฏ รัฐอัสสัม ประเทศอินเดีย ประติมากรรมและซากสิ่งปลูกสร้างที่พบเป็นตัวอย่างชั้นเยี่ยมของการผสานระหว่างศิลปะอารยันพราหมณีกับศิลปกรรมพื้นถิ่น ปัจจุบันเทวปาหารอยู่ภายใต้อาณาเขตอุทยานประวัติศาสตร์โดยกองกำกับดูแลโบราณคดี และยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญของรัฐอัสสัม จากซากที่หลงเหลือในปัจจุบันทำให้เชื่อว่าสร้างไม่เสร็จแต่แรกหรืออาจะเสียหายจากแผ่นดินไหวในปี 1897

ผู้ปบูกและค้าชาชาวอังกฤษ ทอมัส การ์ดทาย (Thomas Guardthei) เป็นบุคคลแรกที่ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญและความสลับซับซ้อนของซากโบสถ์พระศิวะที่เทวปาหาร โบสถ์พระศิวะนี้สร้างขึ้นจากหินบนพื้นหินก้อนเดียว (monolithic floor) เพดานเป็นหินแผ่นใหญ่ที่สลักเป็นรูปดอกบัวและวิทยาธร ประติมากรรมหินจำนวนมากที่เทวปาหารแกะสลักมาจากหินยุคก่อนคัมเบรีย หินที่ฐานเชื่อมเข้าด้วยกันโดยใช้จะงอยเหล็ก (iron hinges) 

ประติมากรรมต่าง ๆ ที่พบยังมีทั้งประติมากรรมแสดงรูปของอัปสร, พระวิษณุ, พระทวารบาลศิวะ, พระคเณศ, พระยม, พระสูรยะ, และวิทยาธร คนธรรพ์ รูปสลัก "อเปศวรี" ซึ่งเป็นรูปอัปสรสามหัวถือเป็นประติมากรรมที่งดงามที่สุดชิ้นหนึ่งจากเทวปาหาร ปัจจุบันประติมากรรมส่วนใหญ่จากเทวปาหารนำไปเก็บรักษาและจัดแสดงที่โบสถ์พระศิวะในนุมาลีครห์ และพิพิธภัณฑ์รัฐอัสสัมในเมืองคุวาหาฏี นักโบราณคดี จี. ภูยัน (G. Bhuyan) บรรยายประติมากรรมเหล่านี้ว่าโดดเด่นเป็นพิเศษและแสดงให้เห็นถึงพัฒนาการของศิลปกรรมพื้นถิ่นอัสสัมที่พัฒนาในศตวรรษที่ 10

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แหล่งโบราณคดีในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐอัสสัม
คานา

**คานาแห่ง[[กาลิลี]]** (; ; ) เป็นสถานที่ที่จัดงานสมรสที่หมู่บ้านคานา ที่ซึ่งมีการอัศจรรย์เปลี่ยนน้ำให้เป็นเหล้าองุ่นตามที่บรรยายในพระวรสารนักบุญยอห์น 

ตำแหน่งที่ตั้งของคานายังเป็นที่ถกเถียง โดยมีสถานที่หลัก 4 แห่ง ได้แก่  Kafr Kanna, Khirbet Qana และ Reineh ในกาลีลีล่าง และ Qana ในกาลิลีบนในเลบานอน กล่าวกันว่าชื่อภาษาอาหรับ "Qana al-Jalil" ใช้เรียกสถานที่หลายแห่ง
ชื่อคานาอาจมาจากคำในภาษาฮีบรูหรือภาษาแอราเมอิกที่มีความหมายว่า*ต้นกก*

## งานเขียนที่อ้างอิงถึงคานา
### การอ้างอิงในคัมภีร์ไบเบิล

ในหมู่คริสต์ศาสนิกชนและผู้ศึกษาพันธสัญญาใหม่คนอื่น ๆ คานาเป็นที่รู้จักในฐานะสถานที่ที่พระเยซูทรงแสดง "หมายสำคัญแรก" ตามที่บรรยายในพระวรสารนักบุญยอห์น การอัศจรรย์ต่อสาธารณชนครั้งแรกของพระองค์คือการทรงเปลี่ยนน้ำปริมาณมากให้เป็นเหล้าองุ่นในงานสมรส (ยอห์น 2, ) หลังเหล้าองุ่นที่เจ้าบ่าวเตรียมไว้หมด แม้ว่าพระวรสารสหทรรศน์ทั้ง 3 เล่มไม่ได้บันทึกเหตุการณ์นี้ แต่ธรรมเนียมคริสต์ศาสนิกชนกระแสหลักถือว่านี่เป็นการอัศจรรย์ต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรกของพระเยซู

การอ้างอิงอื่น ๆ ถึงคานาในคัมภีร์ไบเบิลก็อยู่ในพระวรสารนักบุญยอห์น ได้แก่ในยอห์น 4 () ซึ่งเล่าเรื่องที่พระเยซูเสด็จไปหมู่บ้านคานาที่ซึ่งพระองค์ทรงถูกขอให้ช่วยรักษาบุตรชายของข้าราชการที่คาเปอรนาอุม และในยอห์น 21 () ซึ่งระบุว่านาธานาเอล (บางครั้งระบุว่าเป็นคนเดียวกันกับบารโธโลมิวที่เป็นหนึ่งในอัครทูตตามที่บรรยายในพระวรสารสหทรรศน์) เป็นชาวบ้านคานา

หนังสือโยชูวาระบุถึงเมืองแห่งหนึ่ง () และลำธารสายหนึ่ง (; ) ที่มีชื่อว่าคานาห์ ทั้งสองแห่งไม่น่าจะเป็นที่เดียวกันกับคานาแห่งกาลิลี

### การอ้างอิงในที่อื่น
ในบันทึกประวัติศาสตร์ทางโลก จดหมายเหตุของทิกลัทปิเลเสอร์ที่ 3 กษัตริย์อัสซีเรียผู้พิชิตกาลิลีในการทัพเมื่อ 733 ปีก่อนคริสตกาล มีรายชื่อเมืองที่ข้อความไม่ชัดเจน ซึ่งเชื่อว่ามีการกล่าวถึง *คานา* ระบุว่ามีการจับเชลย 650 ไปอยู่ที่นั่น อย่างไรก็ตาม การถอดอักษรที่ชำระใหม่เผยว่าพยางค์หนึ่งที่ชัดเจนนั้นคือ *คู* ไม่ใช่ *คา*

โยเซพุสกล่าวถึงสถานที่มากกว่าหนึ่งแห่งที่มีชื่อว่าคานา ในบริบทของแคว้นกาลิลีนั้น มีการกล่าวถึง 2 แห่งใน *[[The Life of Flavius Josephus]]* แห่งหนึ่งเป็นสถานที่บนถนนจาก Iulias และอีกแห่งหนึ่งเป็นสถานที่ที่โยเซพุสอาศัยอยู่ ห่างจากทิเบเรียสเป็นระยะเดินประมาณหนึ่งวัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Comprehensive list of online resources and references relating to John 2:1–11 at The Text This Week
* Entry on Cana in ''Easton's Bible Dictionary'' (1897)
*  (free access)
* 

หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญยอห์น
หมวดหมู่:เมืองในพันธสัญญาใหม่
หมวดหมู่:กาลิลีในพันธสัญญาใหม่
หมวดหมู่:งานสมรสที่หมู่บ้านคานา
เจดีย์ซงเยว่

**เจดีย์ซงเยว่** () เป็นเจดีย์จีนในอารามซงเยว่บนเขาซง มณฑลเหอหนาน ประเทศจีน สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 523 ในสมัยราชวงศ์เว่ย์เหนือ และเป็นหนึ่งในไม่กี่เจดีย์จากศตวรรษที่หกในจีนที่ยังคงอยู่ในสภาพดีจนถึงในปัจจุบัน นอกจากนี้ เจดีย์นี้ยังเป็นเจดีย์สร้างด้วยอิฐที่เก่าแก่ที่สุดของจีนที่ยังคงเหลือถึงปัจจุบัน สิ่งปลูกสร้างส่วนใหญ่จากสมัยเดียวกันนั้นสร้างด้วยไม้และสูญหายไปตามกาลเวลา เว้นแต่เพียงป้อมปราการที่ทำจากดินอัด ในปี ค.ศ. 2010 เจดีย์นี้ได้รับการขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในฐานะส่วนหนึ่งของหมู่ปูชนียสถาน "ศูนย์กลางของสวรรค์และโลก" ในนครเติงเฟิง

การเผยแผ่ของศาสนาพุทธมาถึงดินแดนจีนมีอิทธิพลต่อสถาปัตยกรรมจีนอย่างมาก ในศตวรรษที่หก ศาสนาพุทธมีอิทธิพลอย่างสูงไปทั่วสังคมจีน และวัฒนธรรมจีนมีการปรับธรรมเนียมให้มีวิถีชีวิตและพิธีกรรมแบบพุทธเป็นส่วนประกอบ สถูปแบบเอเชียใต้ซึ่งเป็นทรงกลมได้รับการแปรสภาพเป็นเจดีย์สูงเพื่อประดิษฐานพระธาตุในใจกลาง รูปร่างของเจดีย์มีการปรับเปลี่ยนเรื่อยมาจากอินเดียสู่จีน ลักษณะของเจดีย์ซึ่งเป็นรูปหลายเหลี่ยมนั้นเสนอว่าอาจเป็นความพยายามในยุคแรกที่จะควบรวมสถาปัตยกรรมจีนอันประกอบด้วยเส้นตรงและมุมเข้ากับรูปแบบวงกลมของพุทธศาสนสถานจากอินเดีย เส้นผ่านศูนย์กลางของเจดีย์ลดหลั่นลงไปตามความสูง ดังที่พบเช่นเดียวกันในเสาของถ้ำคูหาพุทธในเอเชียกลางและอินเดีย ไปจนถึงเจดีย์ทรงวงกลมในจีน

เจดีย์ซงเยว่มีความโดดเด่นที่แปลนรูปสิบสองเหลี่ยม ความสูง 40 เมตร สร้างขึ้นจากอิฐสีออกเหลืองที่เชื่อมต่อกันด้วยปูนขาวดินเหนียว 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจดีย์ในประเทศจีน
หมวดหมู่:เติงเฟิง
การอัศจรรย์ของพระเยซู

**การอัศจรรย์ของพระเยซู** () เป็นการกระทำปาฏิหาริย์หรือการอัศจรรย์ที่เชื่อว่าพระเยซูทรงกระทำ ตามที่บรรยายในคัมภีร์ของศาสนาคริสต์และศาสนาอิสลาม ส่วนใหญ่เป็นการรักษาด้วยความเชื่อ การไล่ผี การทำให้เป็นขึ้นจากตาย และการควบคุมธรรมชาติ

ในพระวรสารนักบุญยอห์นเล่าว่าพระเยซูทรงแสดงหมายสำคัญอัศจรรย์ 7 ประการที่แสดงถึงพระราชกิจของพระองค์ ตั้งแต่การทรงเปลี่ยนน้ำเป็นเหล้าองุ่นในช่วงเริ่มต้นพันธกิจ จนถึงการทรงทำให้ลาซารัสเป็นขึ้นจากตายในช่วงท้าย

สำหรับคริสต์ศาสนิกชนและมุสลิมจำนวนมาก เชื่อว่าการอัศจรรย์เหล่านี้เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงในประวัติศาสตร์ คนอื่น ๆ รวมถึงคริสต์ศาสนิกชนกลุ่มเสรีนิยมถือว่าเรื่องราวเหล่านี้เป็นเพียงเรื่องเล่าเชิงอุปมา

นับตั้งแต่ยุคเรืองปัญญา นักวิชาการหลายคนมีทัศนคติที่คลางแคลงใจอย่างมากต่อคำกล่าวอ้างเรื่องการอัศจรรย์ โดยมีความเห็นที่สอดคล้องกันน้อยกว่าในยุคก่อน นักประวัติศาสตร์ที่ไม่นับถือศาสนาโดยทั่วไปมักหลีกเลี่ยงการแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับความจริงของการอัศจรรย์เพราะแหล่งข้อมูลมีจำกัดและถือว่าเป็นปริศนา นักวิชาการบางคนไม่ยอมรับการอัศจรรย์ทั้งหมด ในขณะที่คนอื่น ๆ ก็แก้ต่างให้ความเป็นไปได้ของการอัศจรรย์ มีทั้งที่สงวนท่าทีและแสดงออกอย่างแข็งกร้าว (ในกรณีหลังมักสะท้อนถึงมุมมองทางศาสนา)

## ดูเพิ่ม
* อุปมาของพระเยซู

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* Bersee, Ton (2021). *On the Meaning of 'Miracle' in Christianity. An Evaluation of the Current Miracle Debate and a Proposal of a Balanced Hermeneutical Approach*. Peeters Publishers, Leuven. 
* Funk, Robert W. and the Jesus Seminar (1998). *The Acts of Jesus: The Search for the Authentic Deeds of Jesus*. Polebridge Press, San Francisco. 
* Kilgallen, John J. (1989). *A Brief Commentary on the Gospel of Mark*, Paulist Press, 
* List of Jesus' Miracles and Biblical References
* Lockyer, Herbert (1988). *All the Miracles of the Bible* 
* Miller, Robert J. Editor (1994). *The Complete Gospels*, Polebridge Press, 
* Murcia, Thierry, *Jésus, les miracles en question*, Paris, 1999  – *Jésus, les miracles élucidés par la médecine*, Paris, 2003
* Omaar, Rageh (2003). *[http://www.miraclesofjesus.co.uk/ The Miracles of Jesus] * BBC documentary
* 
* Van der Loos, H. (1965). *The Miracles of Jesus*, E.J. Brill Press, Netherlands
การทรงห้ามพายุ

**การทรงห้ามพายุ** () เป็นหนึ่งในการอัศจรรย์ของพระเยซูในพระวรสาร ปรากฏในมัทธิว 8:23–27, มาระโก 4:35–41 และลูกา 8:22–25 (พระวรสารสหทรรศน์) เหตุการณ์นี้เป็นเหตุการณ์แยกต่างหากจากเหตุการณ์พระเยซูทรงดำเนินบนทะเลซึ่งก็เป็นเหตุการณ์ทีเกี่ยวข้องกับเรือในทะเลสาบและปรากฏเรื่องเล่าในภายหลัง 

## เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล
พระวรสารเล่าว่า ในเย็นวันหนึ่ง พระเยซูกับเหล่าสาวกกำลังแล่นเรือข้ามทะเลกาลิลี ทันใดนั้นก็เกิดพายุรุนแรง คลื่นซัดเข้าไปในเรือจนเกือบเต็ม เวลานั้นพระเยซูกำลังบรรทมหนุนหมอนหลับที่ท้ายเรือ เหล่าสาวกจึงปลุกพระองค์ทูลว่า "พระอาจารย์ พระองค์ไม่ทรงเป็นห่วงว่าพวกเรากำลังจะพินาศหรือ?" พระวรสารนักบุญมาระโกเล่าต่อไปว่า:

## งานศิลป์


File:Cristo apacigua la tempestad en el lago Tiberiades.jpg|Juan de Flandes ค.ศ. 1490–1500
File:Brueghel, Jan I - Christ in the Storm on the Sea of Galilee - 1596.jpg|ยัน เบรอเคิล (ผู้พ่อ) ค.ศ. 1596
File:Pieter Stalpaert - Christ sleeping during the storm.jpg|Pieter Stalpaert ค.ศ. 1617
File:Simon de Vlieger - Calming the storm.jpg|Simon de Vlieger ค.ศ. 1637
File:Cornelis de Wael - Calming the storm.jpg|Cornelis de Wael คริสต์ทศวรรษ 1630
File:Backhuysen, Ludolf, I - Christ in the Storm on the Sea of Galilee - Google Art Project.jpg|Ludolf Bakhuizen ค.ศ. 1695
File:Eugène Delacroix - Christ on the Sea of Galilee - Google Art Project.jpg|เออแฌน เดอลาครัว ค.ศ. 1854


## ดูเพิ่ม
* อุปมาของพระเยซู

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่มเติม
*

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญมัทธิว
หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญมาระโก
หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญลูกา
หมวดหมู่:การอัศจรรย์ของพระเยซู
หมวดหมู่:ทะเลกาลิลี
หมวดหมู่:พายุ
หมวดหมู่:น้ำกับศาสนาคริสต์
สถาบันทางวัฒนธรรม

**สถาบันทางวัฒนธรรม** () หรือ **องค์การทางวัฒนธรรม** () เป็นองค์การภายในวัฒนธรรมหรือวัฒนธรรมย่อยที่ทำงานเพื่อสงวนรักษาหรือส่งเสริมวัฒนธรรม คำนี้มักใช้เรียกองค์การมหาชนและองค์การการกุศลโดยเฉพาะ แต่ขอบเขตของความหมายอาจกว้างขวางมาก ตัวอย่างของสถาบันทางวัฒนธรรมในสังคมสมัยใหม่ ได้แก่ พิพิธภัณฑ์ ห้องสมุด หอจดหมายเหตุ โบสถ์ หอศิลป์ โรงละคร โถงคอนเสิร์ต และ โรงอุปรากร

## ดูเพิ่ม

* โลกศิลปะ
* แกลม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:องค์การทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:สถาบันทางสังคม
มุระคะละ

**มุระคะละ** (อักษรโรมัน: Muragala หรือ muru gal, หรือเรียกในภาษาอังกฤษว่า guardstone) เป็นองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมของสถาปัตยกรรมศรีลังกาโบราณที่พบเฉพาะในศรีลังกา มุระคะละเป็นแผ่นหินคู่ที่มีส่วนบนโค้งมนตั้งอยู่คู่กันประกบเชิงบันไดของศาสนสถานหรือพระราชวังซึ่งตั้งอยู่สูงขึ้นไปจากบันไดนั้น

การพัฒนาขึ้นมาของมุระคะละมีความสัมพันธ์กับพัฒนาการของสันทะกะฑะปะหะณะ (หินวงพระจันทร์) ชาลส์ โคทกุมพร ผู้อำนวยการโบราณคดีซีลอนระหว่างปี 1956-1967 บรรยายถึงวิวัฒนาการของมุระคะละว่ามีที่มาจากแผ่นไม้แต่งสีมาเป็นแผ่นหินสำหรับตั้งอยู่ตรงปลายของราวบันไดหรือบาลุสเทรด (โกรวักกะละ) ก่อนจะพัฒนามาเป็นหินที่แกะสลักอย่างวิจิตร เขาบรรยายถึงวิวัฒนาการของมุรุคะละว่ามีห้าขั้น จากการใช้แผ่นไม้มีค่า มาเป็นแผ่นหินเปล่า เป็นหินรูปปูรณฏกะ มาเป็นรูปสลักรูปคนแคระหรือพหิระวะ ศังขะ และปัทมะ ซึ่งเป็นบริวารของท้าวกุเวร หรือรูปภูต ก่อนจะพัฒนามาเป็นแบบที่พบบ่อยที่สุดในปัจจุบัน ซึ่งคือรูปนาคราช ดังที่พบได้ในพุทธารามสำคัญในนครอนุราธปุระ

นักโบราณคดีมักถือว่ามุระคะละเป็นองค์ประกอบเพื่อประดับตกแต่งมากกว่าเพื่อใช้ประโยชน์เชิงโครงสร้าง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
สันทะกะฑะปะหะณะ

**สันทะกะฑะปะหะณะ** (; อักษรโรมัน: San̆dakaḍa Pahaṇa) หรือ **หินดวงจันทร์** () เป็นองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมในสถาปัตยกรรมศรีลังกา มีลักษณะเป็นแผ่นหินรูปครึ่งวงกลมที่แกะสลักอย่างวิจิตร มักตั้งอยู่ที่พื้นเชิงบันไดหรือตามทางเข้าออก เริ่มแรกปรากฏในสมัยอนุราธปุระ และพัฒนาเรื่อยมาใน สมัยโปโลนนุะรุวะ, คัมโพละ และ กัณฑยัน นักประวัติศาสตร์ถือว่าเป็นการสร้างภาพแทนแนวคิดสังสารวัฏในศาสนาพุทธ

ในพงศาวดารมหาวงศ์ และสมันตปสทิกา เรียกหินสันทะกะฑะปะหะณะว่า *patika*

## ประวัติศาสตร์
### สมัยอนุราธปุระ
สันทะกะฑะปะหะณะแรกเริ่มสร้างกันในยุคปลายของอาณาจักรอนุราธปุระโดยในสมัยนั้นจะตั้งไว้ที่ทางเข้าของวัดเท่านั้น ในสมัยเดียวกันนี้ยังพบรูปแบบที่ทำเป็นรูปสี่เหลี่ยมทั้งผืนผ้าและจัตุรัส ดังเช่นที่พบที่มิริศเวติยวิหารยะ เป็นที่เข้าใจกันว่ารูปแบบสี่เหลี่ยมนั้นมีมาก่อน ก่อนที่จะมีพัฒนาการมาเป็นรูปแบบครึ่งวงกลมที่พบได้ทั่วไปในยุคถัด ๆ มา 

ลักษณะภาพบนสันทะกะฑะปะหะณะจากสมัยอนุราธปุระมีลักษณะเหมือน ๆ กันในทุกแห่งที่พบ กล่าวคือเป็นครึ่งดอกบัวอยู่ตรงกลาง ล้อมรอบด้วยแถบต่าง ๆ  แถบแรกเป็นรูปฝูงหงส์ แถบต่อมาเป็นลายเถาวัลย์และดอกไม้ เรียกว่า *liyavel* ซึ่งเป็นภาพแทนตัณหา แถบที่สามแสดงสัตว์สี่ชนิดคือช้าง สิงห์ ม้า และกระทิง เดินตามกันตามลำดับ เป็นภาพแทนอริยสัจสี่ (จตุรรยะสัตยะ) หรืออาจแทนถึงสี่ระยะของช่วงชีวิต คือเกิด แก่ เจ็บ ตาย ส่วนแถบวงนอกสุดเป็นรูปเปลวเพลิง ซึ่งมักตีความว่าคือความเจ็บปวดในวัฏสงสารที่มนุษย์ต้องเผชิญ นักประวัติศาสตร์ เสนารถ ปรนวิตนะ ตีความภาพต่าง ๆ ที่นิยมแกะสลักไว้ ซึ่งเป็นรูปแบบการตีความที่นิยมมากที่สุด เขาระบุว่าหินทั้งวงเป็นภาพแทนสังสารวัฏ ดอกบัวด้านในสุดแทนนิพพานคือการหลุดพ้น เถาวัลย์และดอกไม้แทนตัณหา ช้าง กระทิง สิงห์ และม้า แทนการเกิด แก่ เจ็บ และตายตามลำดับ ส่วนหงส์เป็นภาพแทนการแยกระหว่างความดีกับความชั่วร้าย ตามตำนานที่ว่าหงส์สามารถแยกนมกับน้ำที่ผสมกันได้

### สมัยโปโลนนะรุวะ
ในสมัยอาณาจักรโปโลนนุรุวะ การออกแบบสร้างสันทะกะฑะปะหะณะมีความแตกต่างไปอย่างมากจากสมัยอนุราธปุระ เช่น มีการนำรูปกระทิงออก ปรับแยกรูปสิงห์และม้าออกเป็นคนละวงกัน เป็นต้น การนำเอากระทิงออกจากการออกแบบมีที่มาจากความเชื่อฮินดูที่ถือว่ากระทิงหรือวัวเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งในสมัยนั้นอิทธิพลจากฮินดูมีสูงมากในศรีลังกา รวมถึงเริ่มนำมาสร้างตามทางเข้าของสิ่งปลูกสร้างอื่นนอกจากวัด

### สมัยคัมโปละและกัณฑิ
ในสมัยคัมโปละและ กัณฑิ มีการออกแบบเปลี่ยนไปอย่างมาก รูปแบบครึ่งวงกลมแปรสภาพมาเกือบเป็นรูปสี่เหลี่ยม วงกลมล้องรอบถูกเอาออกไป และมีการแกะสบักรูปดอกบัวที่ตรงกลางแผ่นหิน ล้อมรอบด้วยลวดลายพรรณพฤกษา *liyavel* ถือว่าปรากฏความเป็นช่างศิลป์น้อยลงมาจากสองสมัยก่อนหน้า

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

*
*
*
*
*
*
*von Schroeder, Ulrich. (1990). *Buddhist Sculptures of Sri Lanka*. (Hong Kong: Visual Dharma Publications, Ltd.) ISBN 962-7049-05-0 / ISBN 978-962-7049-05-0

หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมศรีลังกา
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมพุทธ
นันทนา นันทวโรภาส

รองศาสตราจารย์ **นันทนา นันทวโรภาส** เป็นนักวิชาการชาวไทย อดีตคณบดีวิทยาลัยสื่อสารการเมือง มหาวิทยาลัยเกริก ปัจจุบันดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา

## ประวัติ
นันทนาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต วิชาเอกประวัติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ระดับปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และระดับปริญญาเอก ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สื่อสารมวลชน (ปีการศึกษา 2543-2547) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เคยประกอบอาชีพนักวิชาการ เป็นอาจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านสื่อสารการเมือง

## การเมือง
นันทนาได้รับเลือกเป็นสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 13 จากการเลือกสมาชิกวุฒิสภาไทย พ.ศ. 2567 ในกลุ่มวิชาชีพสื่อสารมวลชน มีบทบาทในการขับเคลื่อนการแก้ไขรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 รวมถึงเรียกร้องให้คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) และกรมสอบสวนคดีพิเศษ (DSI) ตรวจสอบที่มาของสมาชิกวุฒิสภา รวมทั้งเรียกร้องให้สมาชิกในที่ประชุมที่เป็นเสียงข้างมากชะลอการการลงมติเลือกผู้ดำรงตำแหน่งในองค์กรอิสระระหว่างการตรวจสอบข้างต้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดสมุทรปราการ
หมวดหมู่:นักการเมืองสตรีชาวไทย
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาไทย
หมวดหมู่:พรรคประชากรไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเกริก
แม่น้ำปารานัย

**แม่น้ำปารานัย** (, ) เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดบนเกาะซาฮาลินในประเทศรัสเซีย แม่น้ำสายนี้ไหลไปทางทิศใต้ผ่านเขต ตือโมฟสกี สมีรนือโฮฟสกี และปารานัยสกี

## ลักษณะทางภูมิศาสตร์
แม่น้ำสายนี้มีต้นน้ำมาจากภูเขาเนเวล (Mount Nevel) ในเทือกเขาซาฮาลินตะวันออก แม่น้ำสายนี้ไหลลงมาทางทิศใต้ผ่านที่ลุ่มน้ำขังของเทือกเขาตืม-ปารานัยและไหลลงสู่ทะเลโอค็อตสค์ในอ่าวแห่งความทรหด (Gulf of Pateince) 10 กิโลเมตรก่อนที่แม่น้ำสายนี้จะไหลลงสู่ทะเล แม่น้ำสายนี้ได้แบ่งออกเป็นสองลำน้ำสาขาย่อยที่อยู่ห่างกันเพียง 5 กิโลเมตรตรงปากน้ำของลำน้ำย่อยทั้งสอง และยังมีเกาะแม่น้ำขั้นระหว่างปากแม่น้ำทั้งสองอีกด้วย รวมถึงมีเมืองปารานัยสค์ (Poronaysk) ตั้งอยู่ตรงปากน้ำทางทิศตะวันตกด้วยเช่นกัน

### ลักษณะทางอุทกวิทยา
แม่น้ำสายนี้ได้รับน้ำจากทั้งจากการละลายของหิมะและน้ำฝนจากต้นน้ำและพื้นที่รอบข้าง อัตราการไหลของน้ำในแม่น้ำนี้มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 120 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที อัตราการไหลของน้ำจะสูงสุดอยู่ที่ต้นเดือนพฤษภาคม และจะต่ำสุดที่ครึ่งหลังของเดือนกันยายน แม่น้ำสายนี้มักจะแช่แข็งในช่วงครึ่งหลังของเดือนพฤศจิกายน ในขณะที่น้ำแข็งในแม่น้ำนี้จะละลายลงในช่วงปลายเดือนเมษายน 

## อ้างอิง
หมวดหมู่:Coordinates on Wikidata
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษารัสเซีย
หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศรัสเซีย
อรรถพล ศิริทหาร

**อรรถพล ศิริทหาร**  (10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 – ) เป็นนักมวยปล้ำเกรโก-โรมัน ทีมชาติไทย เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงจากการแข่งมวยปล้ำในซีเกมส์ 2011 รุ่น 74 กก. ที่ปาเล็มบัง ประเทศอินโดนีเซีย, รางวัลเหรียญเงินจากการแข่งมวยปล้ำในซีเกมส์ 2013 รุ่น 74 กก. ที่ย่างกุ้ง ประเทศพม่า และรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งมวยปล้ำในซีเกมส์ 2023 รุ่น 97 กก. ที่พนมเปญ ประเทศกัมพูชา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักกีฬามวยปล้ำชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญเงินซีเกมส์
ม้าในประเทศซาอุดีอาระเบีย

ใน**[[ประเทศซาอุดีอาระเบีย]]** ม้าถือเป็นส่วนสำคัญทั้งในวัฒนธรรมและกีฬา ประเทศนี้ได้กลายเป็นกำลังหลักในการแข่งขี่ม้า โดยเฉพาะกีฬาขี่ม้ากระโดดข้ามเครื่องกีดขวาง ซึ่งต้องขอบคุณนักขี่ม้า เช่น อับดุลลอฮ์ อัชชัรบัตลี ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกหลายเหรียญนับตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 21

## ประวัติ
[thumb|[ศิลปะสกัดหินในญับบอฮ์ (ประมาณ 1,500 ปีก่อนสากลศักราช) แสดงภาพม้าสองตัวกำลังลากเกวียนที่มีล้อ]]

สิ่งที่ดูเหมือนรอยบังเหียนที่ค้นพบใน ค.ศ. 2011 บนภาพวาดม้า ถือเป็นจุดเริ่มต้นของทฤษฎีการเลี้ยงม้าเมื่อราว 7,000 ปีก่อนคริสตกาล ใกล้กับอับฮาในแคว้นอะซีร นักโบราณคดีซาอุดีอาระเบียระบุว่าอารยธรรมอัลมะการ์มีความก้าวหน้ามากในช่วงยุคหินใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านฝีมือช่างและการแสดงออกทางศิลปะ เช่น รูปปั้นม้าสูงหนึ่งเมตร ซึ่งการค้นพบนี้ได้รับการเผยแพร่ไปอย่างกว้างขวาง แต่เนื่องจากผู้เชี่ยวชาญไม่เชื่อถือมากนัก จึงจำเป็นต้องมีการศึกษาวิจัยอย่างจริงจังต่อไป

## การลงทุน
ราชวงศ์ซาอุดีอาระเบียมีบทบาทอย่างมากในการแข่งม้า ซึ่งใน ค.ศ. 2009 ราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบียตัดสินใจลงทุน 500 ล้านดอลลาร์เพื่อสร้างทีมกีฬาขี่ม้ากระโดดข้ามเครื่องกีดขวางระดับประเทศ และในช่วงต้น ค.ศ. 2012 เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการแข่งกีฬาโอลิมปิกที่ลอนดอน ทางราชอาณาจักรได้จัดซื้อบรรดาม้ากระโดดข้ามเครื่องกีดขวางระดับโลก

## วัฒนธรรม

ม้าถือเป็นสัตว์ที่น่านับถือในประเทศซาอุดีอาระเบีย และการทารุณกรรมสัตว์ชนิดนี้ต่อสาธารณชนจะก่อให้เกิดความไม่พอใจ ในทางกลับกัน การเข้าถึงการขี่ม้าของสตรีถูกจำกัดอย่างมาก พวกเธอสามารถเล่นกีฬานี้ได้เฉพาะภายในศูนย์ขี่ม้าเท่านั้น ส่วนในเดือนกันยายน ค.ศ. 2014 ได้มีสตรีคนหนึ่งฝ่าฝืนกฎหมายนี้ด้วยการขี่ม้าในเขตชานเมืองมักกะฮ์ และแม้ว่านักขี่ม้าสตรีชาวซาอุดีอาระเบียจะเข้าร่วมการแข่งกีฬาโอลิมปิกเยาวชนที่ประเทศสิงคโปร์ใน ค.ศ. 2010 แต่ประเทศนี้กลับถูกมองว่าไม่ปฏิบัติตามกฎบัตรโอลิมปิก

ส่วนในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2013 แกรนด์มุฟตี ชัยค์ อับดุลอะซีซ อัลอัชชัยค์ ได้ประณามรูปปั้นม้าในแคว้นญาซานทางภาคใต้ในฐานะสิ่งบูชารูปเคารพ โดยจากนั้น รูปปั้นม้าเหล่านั้นก็ถูกรื้อถอนหรือทำลายทิ้ง

## ข้อโต้แย้ง
เช่นเดียวกับเพื่อนบ้านในตะวันออกกลาง (ดูไบ และประเทศกาตาร์) ประเทศซาอุดีอาระเบียได้กลายเป็นประเด็นโต้เถียงในวงการขี่ม้าระดับนานาชาติเนื่องมาจากเรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับการใช้สารกระตุ้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การแข่งม้า
ซาอุดีอาระเบีย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมซาอุดีอาระเบีย
ร่างรุ้ง

[thumb|[Ayu Khandro|อายู คาโจ โยคินีผู้มีบันทึกว่าเสียชีวิตเกิดร่างรุ้งในปี 1953]]

ในธรรมเนียมจกเช็น **ร่างรุ้ง** หรือ **ชาลุส** (, *Jalü* หรือ *Jalus*; rainbow body) เป็นระดับหนึ่งของการรู้ตัวหรือตรัสรู้ ซึ่งอาจเกิดขึ้นพร้อมกับปรากฏการณ์ร่างรุ้งคือมีแสงสว่างและรุ้งเกิดขึ้นรอบร่างกาย คติร่างรุ้งนี้มีความเชื่อสืบกันมาในทิเบตตั้งแต่ในศาสนาเพินท้องถิ่นก่อนศาสนาพุทธ ในคำสอนวัชรยานบางสำนักกล่าวถึงปรากฏการณ์ร่างรุ้งว่าเกิดขึ้นขณะบุคคลกำลังเสียชีวิต

ปรากฏการณ์ร่างรุ้งเป็นปรากฏการณ์จากมุมมองบุคคลที่สามสังเกตเห็นบุคคลหนึ่งตรัสรู้รู้แจ้ง () ด้วยความรู้อันปราศจากภาพมายา ริกปาประกอบด้วยปัญญาสามประการ คือ *kadag*, *lhun grub* และ *thugs rje*

ผู้ปฏิบัติซกเชนระดับสูงสามารถไปสู่ร่างรุ้งระดับที่สูงกว่าและไม่ทิ้งไว้แม้แต่ "ผมหรือเล็บ" ซึ่งเรียกว่าเป็นสภาวะ *jalu powa chemo* ซึ่งจะประกอบด้วยการเห็นนิมิตสี่ประการก่อนตาย จากนั้นบุคคลนั้นจะเพ่งสมาธิไปที่แสงอันเกิดขึ้นรอบนิ้วมือ และร่างกายหยาบจะสลายกลายเป็นร่างแสงสว่างหรือ *[[Sambhogakāya|สัมโภคกาย]]*

มีบันทึกถึงบุคคลที่เกิดร่างรุ้งก่อนเสียชีวิต เช่นในงานเขียนของ ซัรจา จาซิส ยัลโชน เรื่อง *Heart Drops of Dharmakaya* ซึ่งเป็นคู่มือปฏิบัติสมาธิ กล่าวถึงหนึ่งในศิษย์คนสำคัญของผู้เขียนได้เกิดปรากฏการณ์ร่างรุ้งและตัวย่อหดลง นอกจากนี้ยังมีบุคคลอื่น ๆ ที่เกิดร่างรุ้งและมีบันทึกไว้อีก เช่น ซัรจา จาซิส ยัลโชน (1935), Sodnam Namgyal (1952), อายู คาโจ (1953), Togden Ugyen Tendzin (1962) และ Khenpo A-chos (1998)

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

หมวดหมู่:ศาสนาพุทธแบบทิเบต
หมู่ถ้ำกุมตุรา

**หมู่ถ้ำหมื่นพุทธะกุมตุรา** () หรือ **หมู่ถ้ำกุมตุรา** (หรือ Qumtura หรือ Kumtura จาก ) เป็นคูหาพุทธารามในถ้ำที่ตั้งอยู่ในซินเจียง ประเทศจีน ตั้งอยู่ห่างไป 25 กิโลเมตรทางตะวันออกของกูชาบนเส้นทางสายไหมโบราณ ใกล้กันยังเป็นที่ตั้งของคูหาพุทธอื่น ๆ เช่น หมู่ถ้ำกีซีกาฮา, กีซิล, ซูบาชี และซิมซิม

การสำรวจโบราณคดีพบอารามถ้ำรวม 112 คูหา ที่คงเหลือถึงปัจจุบัน อายุระหว่างศตวรรษที่ 5-11 นักสำรวจตะวันตกมากมายเคยเดินทางมาที่นี่ ซึ่งรวมถึงคณะสำรวจโอตานี, เซร์เกย์ เฟดอรอวิช อลเดนบวร์ค และ เลอค็อก ผู้ลอกเอาจิตรกรรมฝาผนังบางส่วนจากผนังถ้ำกลับไปยังเบอร์ลิน (ปัจจุบันอยู่ที่มูเซอุมฟือร์อาซีอาทิชเชอคุนซท์)

หลังการก่อสร้างโรงไฟฟ้าพลังงานน้ำตงฟางฮง (Dongfang Hong Hydroelectric Plant) ในทศวรรษ 1970 ระดับน้ำในแม่น้ำมูซัตเพิ่มสูงขึ้นและมีผลทำให้จิตรกรรมฝาผนังในถ้ำเสื่อมสภาพเร็วขึ้น มาตราการอนุรักษ์ในระยะยาวเริ่มต้นในปี 1999 ภายใต้การนำของยูเนสโก และประกอบด้วยการบันทึกข้อมูลอย่างละเอียดไปจนถึงการแยกชั้นหินตะกอน หมู่ถ้ำคูหาเหล่านี้ได้รับสถานะคุ้มครองในปี 1961 โดยรัฐบาลจีนให้เป็นสถานที่ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติแห่งแรก ๆ ของประเทศ ในปี 2008 ได้มีการเสนอชื่อเบื้องต้นเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในฐานะส่วนหนึ่งของเส้นทางสายไหมในจีน

## สมุดภาพ

File:Kumtura Caves overview.jpg|ภาพรวม 
File:Kuntula Grottoes 2, Kuqa.jpg|ภาพรวม
File:Kumtura Caves plan.jpg|แปลนคูหาตัวอย่าง
File:Museum für Indische Kunst Dahlem Berlin Mai 2006 072.jpg|ประติมากรรมจากถ้ำกุมตุรา, มูเซอุมฟือร์อาซีอาทิชเชอคุนซท์ เบอร์ลิน
File:Dignitary seized by soldiers. Kumtura painting, 8th-9th century CE.jpg|จิตรกรรม
File:Kumtura Devatas.jpg|รูปสลักเทวดา
File:Man in royal attire, Kumtura Caves.jpg|ชายในชุดเจ้า
File:Kumtura deity (1).jpg|จิตรกรรมบนโดม
File:Kumtura deity (2).jpg|จิตรกรรมบนโดม
File:Kumtura Cave Painting 1.jpg|จิตรกรรมบมโดม


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Kumtura Thousand Buddha Caves Conservation Project (UNESCO)
*Conservation of Ancient Sites on the Silk Road (1st Conference) (GCI)
*Conservation of Ancient Sites on the Silk Road (2nd Conference) (GCI)
*Xinjiang Cultural Relics Bureau (search term: 库木吐喇千佛洞)  
*Xinjiang Travel: Reliable & Authentic Guide from Local Travel Experts
อ่าวอะนาดีร์

**อ่าวอะนาดีร์** () เป็นอ่าวขนาดใหญ่บนทะเลเบริงที่ตั้งอยู่ทางทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือสุดขั่วของไซบีเรีย อ่าวแห่งนี้มีพื้นที่อยู่ที่ 200,000 ตารางกิโลเมตร รวมทั้งมีแม่น้ำหลายสายไหลลงสู่อ่าวนี้ อาทิ แม่น้ำอะนาดีร์ เป็นต้น
หมวดหมู่:อ่าวในมหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:อ่าวในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:Coordinates on Wikidata
ประวัติต้นรัชกาลที่ 6

**ประวัติต้นรัชกาลที่ 6** เป็นพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวซึ่งทรงพระราชนิพนธ์เมื่อปี พ.ศ. 2466 หรือ 2 ปีก่อนสวรรคตในรูปแบบพระราชบันทึกโดยทรงใช้พระนามแฝงว่า **ราม วชิราวุธ** พระราชทานแก่เจ้าพระยารามราฆพ (หม่อมหลวงเฟื้อ พึ่งบุญ) มหาดเล็กคู่พระทัยทั้งสิ้น 2 เล่ม 

ซึ่งพระองค์ได้บันทึกเรื่องราวเหตุการณ์ต่าง ๆ ในช่วงปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระบรมชนกนาถ ในขณะที่พระองค์ยังดำรงพระราชอิสริยยศเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามมกุฎราชกุมาร ตั้งแต่เริ่มประชวรจนเสด็จสวรรคต จนถึงต้นรัชกาลของพระองค์ เช่น เหตุการณ์คดีพญาระกา คดีสำคัญในช่วงปลายรัชกาลที่ 5 ซึ่งพระองค์สันนิษฐานว่าเป็นเหตุการณ์ที่ส่งผลถึงขั้นบั่นทอนพระชนมายุของทูลกระหม่อม (ทูลกระหม่อมในที่นี้หมายถึงพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว), ที่มาของการเฉลิมพระปรมาภิไธยของพระมหากษัตริย์ว่า สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ก่อนการพระราชพิธีบรมราชาภิเษก ซึ่งเกิดขึ้นหลังการสวรรคตของรัชกาลที่ 5 ได้ไม่นาน, ทรงพระกรรแสง (ร้องไห้) ขณะสรงน้ำพระมุรธาภิเษกในคราวพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเฉลิมพระราชมณเฑียร, การปลดพระเจ้าพี่ยาเธอ พระองค์เจ้าอาภากรเกียรติวงศ์ กรมหมื่นชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ออกจากราชการทหารเรือ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 6
สโมสรฟุตบอลขอนแก่นมอดินแดง ในฤดูกาล 2567–2568

**ฤดูกาล 2567–2568** เป็นฤดูกาลที่ 6 ของ สโมสรฟุตบอลขอนแก่นมอดินแดง ในระบบฟุตบอลลีกอาชีพของประเทศไทย โดยฤดูกาลก่อนสโมสรจบด้วยอันดับที่ 8 ในไทยลีก 3 ฤดูกาล 2566–67 – โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

## ผู้เล่นฤดูกาล 2567–2568
### รายละเอียดผู้เล่น ฤดูกาล 2567–2568

:*ข้อมูล ณ วันที่​ 30 มีนาคม พ.ศ. 2568*
:*สถิติการลงสนามและการยิงประตูรวมการแข่งขันทุกรายการ*

## การเปลี่ยนแปลงผู้เล่น
### เปิดฤดูกาล
#### ย้ายออก

#### ย้ายเข้า

### ครึ่งฤดูกาล
#### ย้ายเข้า

## การแข่งขันในฤดูกาล
### ไทยลีก 3 โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

#### ตารางคะแนน

#### ผลงานโดยรวม

#### ผลงานและอันดับในแต่ละนัด

#### ผลการแข่งขัน

### รีโว่ คัพ

## สถิติการลงสนามและการทำประตูของผู้เล่น ในฤดูกาล 2567–2568

|-
! colspan=12 style="background:#FFFFFF; color:#fb5503; text-align:center"| ผู้รักษาประตู

|-

|-

|-
! colspan=12 style="background:#FFFFFF; color:#fb5503; text-align:center"| กองหลัง
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
! colspan=12 style="background:#FFFFFF; color:#fb5503; text-align:center"| กองกลาง
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
! colspan=12 style="background:#FFFFFF; color:#fb5503; text-align:center"| กองหน้า
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
! colspan=12 style="background:#FFFFFF; color:#fb5503; text-align:center"| ผู้เล่นที่ย้ายออกช่วงครึ่งฤดูกาล
|-
​
|-
​
|-

### อันดับการทำประตูของผู้เล่น
{| class="wikitable" style="text-align:center"
|-
!width=15|
!width=15|
!width=15|
!width=15|
!width=145|ชื่อ
!width=80|**[[ไทยลีก 3]]**
!width=80|**[[ไทยลีก 3 คัพ]]**
!width=80|**[[ไทยลีกคัพ]]**
!width=80|รวม
|-
|1
|29
|FW
|
|align=left|ธนพล ศรีทอง
|6
|0
|1
|**7**
|-
|2
|91
|FW
|
|align=left|ธีระพล แสนบุญ
|6
|0
|0
|**6**
|-
|3
|77 
|FW
|
|align=left|ณัฐพล พินิจลึก
|3
|0
|0
|**3**
|-
|rowspan="2"|4
|16
|MF
|
|align=left|ปฏิภาณ ขุนน้อย
|2
|0
|0
|**2**
|-
|3
|DF
|
|align=left|วรเชษฐ ศรีเอี่ยมกูล
|2
|0
|0
|**2**
|-
|rowspan="4"|6
|2
|DF
|
|align=left|สุวิทย์ ไปพรมราช
|1
|0
|0
|**1**
|-
|10
|FW
|
|align=left|ภควัฒน์ วงษ์ศรีแก้ว
|0
|0
|1
|**1**
|-
|6
|DF
|
|align=left|วุฒิพงค์ พูนศรี
|1
|0
|0
|**1**
|-
|45
|DF
|
|align=left|ศิรสิทธิ์ โฮชิน
|1
|0
|0
|**1**
|-

## อ้างอิง

2567–2568
หวานรักต้องห้าม

**หวานรักต้องห้าม** () เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก ดราม่า ปี 2567 ซึ่งมีเค้าโครงมาจากละครเรื่องบัวปริ่มน้ำ จากการกำกับของ อนุชา บุญยวรรธนะ นำแสดงโดย ภีรนีย์ คงไทย มาช่า วัฒนพานิช และปณิธาน บุตรแก้ว ร่วมด้วยดอม เหตระกูล, ณัฐฐชาช์ บุญประชม, และ เจนนี่ ปาหนัน ออกอากาศทางช่อง 3 HD ทุกวันจันทร์และอังคาร เวลา 20.30 น. (เวลามาตรฐานไทย) เริ่มตอนแรกวันที่ 7 ตุลาคม 2567 โดยละครเรื่องนี้นับเป็นการมากำกับละครโทรทัศน์เป็นครั้งแรกของ นุชี่ อนุชา บุญยวรรธนะ ผู้กำกับภาพยนตร์มือรางวัลจากเรื่องมะลิลา รวมถึงยังเป็นละครเรื่องแรกในรอบ 5 ปีของ แมท ภีรนีย์ นับจากละครเรื่องลิขิตรักข้ามดวงดาว เมื่อปี 2562 นอกจากนี้ยังได้ แอ้ว อำไพพร ผู้กำกับคู่บุญของแอน ทองประสม ซึ่งเป็นผู้กำกับละครเรื่องบัวปริ่มน้ำมาร่วมเป็น 1 ในทีมเขียนบท

## เรื่องย่อ
*หวานรักต้องห้าม* บอกเล่าเรื่องราวของ **ผกามาลิน** (ภีรนีย์ คงไทย) แม่ค้าเสื้อผ้าออนไลน์ที่หวังจะใช้ **คธา** (ปณิธาน บุตรแก้ว) ลูกชายคนเดียวของ **รังสรรค์** (ดอม เหตระกูล) ทายาทห้างสรรพสินค้าเอส พลาซ่า กรุ๊ป และ **เครือมาศ** (มาช่า วัฒนพานิช) หรือมาดามเคท ซีอีโอของเอส พลาซ่า กรุ๊ป ในการแก้แค้นคนทั้งคู่ เนื่องจากรังสรรค์โกหกเธอว่าเครือมาศอนุญาตให้เขามีเมียน้อยได้ แต่เมื่อเธอรู้ความจริงจากปากของเครือมาศว่าไม่เคยอนุญาตทำให้เธอกลายเป็นเมียน้อยโดยไม่รู้ตัว ส่วนเครือมาศก็คอยเล่นงานหลังจากรู้ว่าเมียน้อยของสามีตัวเองคือเธอ แต่สุดท้ายเธอกลับมีใจให้คธาอย่างจริงจัง ยิ่งทำให้เครือมาศโกรธแค้นมากขึ้น การเปิดศึกของผกามาลินและเครือมาศจึงเริ่มต้นขึ้น

## งานสร้าง
แอน ทองประสม ในฐานะผู้จัดละครเรื่องนี้ได้เปิดเผยภาพฟิตติ้งเสื้อผ้าของเหล่านักแสดงให้ได้ชมผ่านไอจีส่วนตัวเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2567 โดยก่อนหน้านั้น แมท ภีรนีย์ ได้เปิดเผยว่าละครเรื่อง หวานรักต้องห้าม ได้ปิดกล้องเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จากนั้นในช่วงเดือนมิถุนายน 2567 ได้มีการเปิดเผยภาพโปสเตอร์ละครออกมาให้ได้ชม ต่อมาในวันที่ 20 กันยายน 2567 ทางช่อง 3 ได้มีการปล่อยทีเซอร์ละครออกมาให้ได้รับชม

## นักแสดง

## กระแสตอบรับ
### คำวิจารณ์
จากความแรงของละครเรื่องหวานรักต้องห้ามจนกลายเป็นกระแสที่ถูกพูดถึง ทำให้ อี๊ด ทัศนีย์ คล้ายกัน หรือ อาริตา เจ้าของบทประพันธ์เรื่อง บัวปริ่มน้ำ ต้องออกมาวอนคนดูให้เปิดใจเนื่องจากละครต้องปรับไปตามยุค

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3 เอชดี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวแก้แค้นไทย
ชอร์ตแอนด์สวีต

***ชอร์ตแอนด์สวีต*** () เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 6 ของนักร้องชาวอเมริกัน ซาบรินา คาร์เพนเทอร์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2024 โดยไอแลนด์เรเคิดส์ เป็นอัลบั้มป็อปที่ได้รับอิทธิพลจากแนวเพลงคันทรี ดิสโก และอาร์แอนด์บี *ชอร์ตแอนด์สวีต*ผลิตโดยจูเลียน บูเนตตา, จอห์น ไรอัน, เอียน เคิร์กแพตริก และแจ็ก แอนโตนอฟฟ์

อัลบั้มนี้พาสำรวจชีวิตรักของคาร์เพนเทอร์และมุมมองของเธอที่มีต่อการออกเดตในยุคคริสต์ทศวรรษ 2020 ชื่ออัลบั้มเป็นการอ้างอิงถึงผลกระทบทางอารมณ์จากความสัมพันธ์โรแมนติกที่สั้นที่สุดของคาร์เพนเทอร์ รวมถึงสถานะที่สั้นของเธอและระยะเวลาการจำหน่ายอัลบั้มที่สั้น คาร์เพนเทอร์กล่าวว่า *ชอร์ตแอนด์สวีต* เป็นอัลบั้ม "ที่โตเป็นสาว" (big girl) อัลบั้มที่สองของเธอ ซึ่งเธอรู้สึกถึงการควบคุมความคิดสร้างสรรค์อย่างสมบูรณ์สำหรับทางดนตรีของตัวเอง โดยเริ่มจาก *อีเมลส์ไอแคนต์เซนด์* (2022) ซึ่งเป็นอัลบั้มแรกของเธอกับไอแลนด์เรเคิดส์ เมื่อวางจำหน่าย *ชอร์ตแอนด์สวีต* ได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์เพลง ซึ่งชื่นชมความมั่นใจในบทประพันธ์เพลงและความเพลิดเพลินของเพลง แม้ว่าบางคนจะวิจารณ์ว่าการประพันธ์เพลงนั้นใช้ได้และมีความเสี่ยงต่ำ

ซิงเกิล 2 เพลง ได้แก่ "เอสเพรสโซ" และ "พลีซพลีซพลีซ" ออกจำหน่ายก่อนอัลบั้มออกจำหน่าย โดยทั้งสองซิงเกิลขึ้นสู่อันดับหนึ่งของชาร์ต*บิลบอร์ด*โกลบอล 200 และเปิดทางให้คาร์เพนเทอร์ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์มากขึ้น "เอสเพรสโซ" ถือเป็นเพลงแรกของคาร์เพนเทอร์ที่ขึ้นสู่อันดับหนึ่งบนชาร์ตซิงเกิลของสหราชอาณาจักร ส่วน "พลีซพลีซพลีซ" ถือเป็นเพลงแรกของเธอที่ขึ้นสู่อันดับหนึ่งบนชาร์ต''บิลบอร์ด''ฮอต 100 ของสหรัฐ "เทสต์" กลายเป็นซิงเกิลที่สามหลังจากออกจำหน่ายอัลบั้ม*ชอร์ตแอนด์สวีต*ขึ้นสู่อันดับหนึ่งบนชาร์ตเพลงใน 18 ประเทศ รวมถึงออสเตรเลีย ฝรั่งเศส สหราชอาณาจักร และสหรัฐ ในสหรัฐ เพลงนี้เปิดตัวด้วยยอดจำหน่ายเทียบเท่าอัลบั้ม 362,000 ชุด ครองอันดับหนึ่งบนชาร์ต''บิลบอร์ด'' 200 และทำให้เพลงทั้ง 12 เพลงขึ้นสู่ชาร์ตฮอต 100 เพื่อสนับสนุนอัลบั้มนี้คาร์เพนเทอร์ได้ออกคอนเสริตทัวร์ ชอร์ตแอนด์สวีตทัวร์ ซึ่งเป็นทัวร์อารีนาครั้งแรกในอาชีพของเธอในเดือนกันยายน ค.ศ. 2024

## รายการเพลง

## ชาร์ต

## การรับรอง

## ประวัติการเปิดตัว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:อัลบั้มซาบรินา คาร์เพนเทอร์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายไอแลนด์เรเคิดส์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยแจ็ก แอนโตนอฟฟ์
หมวดหมู่:รางวัลแกรมมี สาขาอัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยม
แม่น้ำเปนจีนา

**แม่น้ำเปนจีนา** (, โกรยัก: Мыгыкивэем) เป็นแม่น้ำในดินแดนคัมชัตคาของประเทศรัสเซีย โดยมีระยะทางคือ  และมีพื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำอยู่ที่ thumb|300x300px| พื้นที่แอ่งแม่น้ำเปนฌินาที่มีแม่น้ำสายย่อยหลัก ๆ อยู่สองสาย
## อ้างอิง

หมวดหมู่:Coordinates on Wikidata
หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศรัสเซีย
ตะพาบลีธ

**ตะพาบลีธ**, **ตะพาบไลธ์** หรือ **ตะพาบนาคปุระ** (อังกฤษ: Leith's softshell turtle, Nagpur softshell turtle; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Nilssonia leithii*) เป็นสปีชีส์ของตะพาบในวงศ์ของตะพาบ ตะพาบชนิดนี้พบได้ในแม่น้ำแถบคาบสมุทรอินเดีย รวมถึงแม่น้ำตุงคภัฒรา (Thungabhadra), แม่น้ำฆัตประภา (Ghataprabha), แม่น้ำภวานี (Bhavani), แม่น้ำโคทาวรี, แม่น้ำกาเวรี และแม่น้ำโมยาร์ (Moyar) 

ที่ตั้งของต้นแบบ: เมืองปูเณ ประเทศอินเดีย

## ศัพทมูลวิทยา
ชื่อเฉพาะ *leithii* นี้ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ Andrew H. Leith ซึ่งเป็นแพทย์ประจำคณะกรรมาธิการสาธารณสุขมุมไบ

## ลักษณะทางกายภาพ
ตะพาบลีธมีลักษณะที่อยู่ตรงกลางระหว่างตะพาบคงคา (*N. gangetica)* และตะพาบนกยูงอินเดีย (*N. hurum)* สิ่งที่มีความคล้ายอย่างแรกคือ ความกว้างของบริเวณด้านบนหัวระหว่างดวงตา แนวประสานระหว่างขากรรไกรล่างที่ค่อนข้างสั้น และมีรอยบริเวณหัว และมีจมูกที่ยาวและค่อนข้างแหลมกว่า ไม่มีสันกระดูกขากรรไกรที่แข็งแรงบริเวณพื้นผิวด้านในของกระดูกขากรรไกรล่าง และมีลักษณะของวงแหวนสี่วงหรือมากกว่าบริเวณกระดองหลังในวัยอ่อน ซึ่งจะมีขนาดเล็กกว่าในตะพาบนกยูงอินเดีย (*N. hurum)*

ตัวเต็มวัยอาจมีกระดองยาว 64 เซนติเมตร หรือ 25 นิ้ว

## อาหาร
ตะพาบลีธจะล่าเหยื่อเป็นลูกน้ำ (ตัวอ่อนของยุง) ปู หอยน้ำจืด และปลา บางครั้งตะพาบชนิดนี้ยังกินพืชน้ำขนาดเล็กด้วย

## การสืบพันธุ์
ตะพาบตัวเมียที่โตเต็มวัยชนิดนี้ จะวางไข่ในเดือนมิถุนายน ไข่มีลักษณะเป็นทรงกลม และมีเส้นผ่านศูนย์กลางของแต่ละฟองประมาณ 30 ถึง 31 มิลลิเมตร (1.2 นิ้ว)
thumb| พบลูกตะพาบลีธ (Nilssonia leithii) ในเมืองโภร์ (Bhor) รัฐมหาราษฏระ

## ภัยคุกคาม
สายพันธุ์นี้ถูกใช้ประโยชน์ในท้องถิ่นทั่วคาบสมุทรอินเดีย ภัยคุกคามสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ การทำกิจกรรมต่าง ๆ ใกล้แม่น้ำ มลพิษทางน้ำ การทำเหมืองทราย การกสร้างเขื่อนผลิตกระแสไฟฟ้าจากพลังน้ำ การลักลอบล่าสัตว์ การแสวงหาผลกำไรจากไข่ของตะพาบชนิดนี้ไม่ว่าจะการนำไปขาย ฯลฯ

## ที่อยู่ทางภูมิศาสตร์
ตะพาบลีธเป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นของคาบสมุทรอินเดีย ซึ่งอยู่ในรัฐอานธรประเทศ รัฐกรณาฏกะ รัฐเกราลา รัฐมัธยประเทศ รัฐมหาราษฏระ รัฐทมิฬนาฑู และรัฐโอฑิศา

## เชิงอรรถและรายการอ้างอิง

## ดูเพิ่มเติม

* Gray JE (1872). "Notes on the Mud-Tortoises of India (*Trionyx*, Geoffroy)". *Ann. Mag. Nat. Hist., Fourth Series* **10**: 326–340. (*Trionyx leithii*, new species, 334–335).

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลาน
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สกุลตะพาบนกยูง
คริเชอ

หัจญี **คริสมันชะห์ ระฮะดี** (; ชื่อเกิด **คริสเตียน ระฮะดี** ; 16 กันยายน ค.ศ. 1949&nbsp;– 30 มีนาคม ค.ศ. 2007) เป็นที่รู้จักในชื่อ **คริเชอ** () เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงแนวโพรเกรสซิฟป็อปชาวอินโดนีเซีย ซึ่งในปี 2011 นิตยสารโรลลิงสโตนอินโดนีเซียได้ประกาศให้เขาเป็นนักดนตรีอินโดนีเซียที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลเป็นอันดับสาม

คริสเชเกิดที่จาการ์ตา เขามีเชื้อสายจีน-อินโดนีเซีย และเริ่มสนใจดนตรีตั้งแต่ยังเด็ก ตอนมัธยมเขาเล่นกีตาร์เบสในวงดนตรีที่เขาตั้งร่วมกับโจริส พี่ชายของเขา ในช่วงปลายทศวรรษ 1960 เขาเข้าร่วมวงซับดะนาดะ (Sabda Nada ต่อมาคือ Gipsy) ซึ่งเป็นวงดนตรีที่นำโดยนาซูติโยน เพื่อนบ้านของเขา ในปี ค.ศ. 1973 หลังจากพักวงไประยะหนึ่ง เขากลับมาร่วมวงอีกครั้งเพื่อเล่นดนตรีในนิวยอร์กเป็นเวลา 1 ปี เขาเดินทางกลับอินโดนีเซียในช่วงสั้น ๆ จากนั้นจึงเดินทางกลับนิวยอร์กกับอีกวงหนึ่งคือ Pro's หลังจากเดินทางกลับอินโดนีเซียอีกครั้ง เขาก็ได้ร่วมงานกับ Gipsy และ กุรูก ซูการ์โนปุตรา ในการบันทึกอัลบั้มค่ายอิสระอย่าง *กูรุกกิปซี* (Guruh Gipsy) ในปี ค.ศ. 1976

หลังจากความสำเร็จของ *กูรุกกิปซี* ในปี ค.ศ. 1977 คริเชอได้บันทึกผลงานที่ได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวกมากที่สุด 2 ชิ้น ได้แก่ "*ลิลิน-ลิลิน เกอะจิ*" (Lilin-Lilin Kecil) ของ เจมส์ เอฟ. ซุนดะห์ ซึ่งต่อมากลายเป็นเพลงประจำตัวของเขา และอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ *บาได ปาสตี เบอะร์ละลุ* (Badai Pasti Berlalu) ความสำเร็จดังกล่าวทำให้เขาได้เซ็นสัญญากับค่ายมุสิกะ สตูดิโอ และออกอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกคือ ซับดะอะลัม (Sabda Alam) ในปี ค.ศ. 1978 ตลอดอาชีพการงานเกือบ 25 ปีกับค่ายมุสิกะ เขาได้บันทึกอัลบั้มเพิ่มเติมอีก 18 อัลบั้ม และในปีค.ศ. 1980 ก็ได้แสดงในภาพยนตร์ *เซอะอินดะห์ เริมบุลัน* (Seindah Rembulan) คริเชอเสียชีวิตที่บ้านของเขาในจาการ์ตาเมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2007 หลังจากต่อสู้กับมะเร็งปอดมาอย่างยาวนาน

คริเชอมีชื่อเสียงจากบุคลิกบนเวทีที่แข็งแกร่งและเสียงร้องที่นุ่มนวล เขาได้รับคำชมเชยจากนักวิจารณ์ในอินโดนีเซีย อัลบั้ม 5 อัลบั้มที่เขามีส่วนร่วมได้รับเลือกให้ติดอันดับ 150 อัลบั้มที่ดีที่สุดตลอดกาลของอินโดนีเซียโดยนิตยสารโรลลิงสโตนอินโดนีเซีย เพลงอีก 4 เพลงของเขา (และเพลงที่ห้าที่เขามีส่วนร่วม) ได้รับการจัดอันดับให้เป็นเพลงที่ดีที่สุดตลอดกาลของอินโดนีเซียในนิตยสารฉบับเดียวกัน อัลบั้มหลายชุดของเขาได้รับการรับรองระดับเงินหรือทองคำ เขาได้รับรางวัลความสำเร็จระดับตลอดชีวิตอีกสองรางวัล หนึ่งรางวัลในปี ค.ศ. 1993 จาก BASF Awards และอีกหนึ่งรางวัลหลังจากเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2007 จากสถานีโทรทัศน์ SCTV ของอินโดนีเซีย

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* คริเชอ ที่ลาสต์.เอฟเอ็ม

หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งปอด
หมวดหมู่:บุคคลจากศาสนาคริสต์ที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม
หมวดหมู่:นักร้องชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:มุสลิมชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ชาวเบตาวิ
หมวดหมู่:ชาวซุนดา
หมวดหมู่:ชาวอินโดนีเซียเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากจาการ์ตา
หอสมุดแห่งชาติราชอาณาจักรโมร็อกโก

**หอสมุดแห่งชาติราชอาณาจักรโมร็อกโก** (; ; , เดิมชื่อ  และ ) ตั้งอยู่ในเมืองราบัต ประเทศโมร็อกโก และมีสาขาในเมืองตัฏวาน เดิมคือหอสมุด **Bibliothèque Générale** (ห้องสมุดทั่วไป) ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2467 และในปี พ.ศ. 2546 ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น "Bibliothèque nationale du Royaume du Maroc"

## ประวัติ
หอสมุดแห่งชาติแห่งแรกของโมร็อกโกก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2467 ในราชอาณาจักรโมร็อกโกในอารักขาของฝรั่งเศส หอสมุดแห่งนี้ได้เปลี่ยนเป็นหน่วยงานสาธารณะหลังจากมีพระราชกฤษฎีกาในปี พ.ศ. 2469 มุฮัมมัด อาบู คูบซะฮ์ () เป็นผู้เรียบเรียงสารบัญแฟ้มห้องสมุดสาขาในเมืองตัฏวานในปี พ.ศ. 2527

อาคารปัจจุบันในย่านอักดาลของกรุงราบัตได้รับการออกแบบโดยสถาปนิก เราะชีด อัลอันดะลุซี ()  และอับดุลวาฮิด มุนตาเศาะ () จากกาซาบล็องกา และสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 เสด็จพระราชดำเนินเป็นประธานในพิธีเปิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2551 อาคารหลังนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากหออะษานแบบสี่เหลี่ยมของสถาปัตยกรรมโมร็อกโกดั้งเดิม โดยเป็นอาคารหลักที่มีหอคอยติดกัน มีหลังคาเป็นกระจกและตกแต่งด้วยอักษรวิจิตรอาหรับสมัยใหม่ นอกจากนี้ยังมีลานกว้างภายในและพื้นที่กลางแจ้งอื่น&hairsp;ๆ สำหรับการแสดงทางวัฒนธรรมและกิจกรรมต่าง&hairsp;ๆ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

*  . (รวมถึงการอภิปรายเกี่ยวกับทรัพยากรที่จัดเก็บในห้องสมุด)
* 
* 
*  
*  (รวมข้อมูลเกี่ยวกับหอสมุดแห่งชาติ)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ  ของหอสมุดแห่งชาติราชอาณาจักรโมร็อกโก
* VIAF. 

หมวดหมู่:ห้องสมุดในประเทศโมร็อกโก
โมร็อกโก
หมวดหมู่:วัฒนธรรมโมร็อกโก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในราบัต
หมวดหมู่:ห้องสมุดที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2467
ด็อก แมน (ภาพยนตร์)

***ด็อก แมน*** เป็นภาพยนตร์แอนิเมชั่นแนวสุขนาฏกรรม ซูเปอร์ฮีโรสัญชาติอเมริกันปี 2025 ซึ่งสร้างจากนิยายภาพสำหรับเด็กเรื่อง *[[ด็อก แมน]]* ของเดฟ พิลกี ผลิตโดยดรีมเวิกส์แอนิเมชันและสกอแลสติก เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และจัดจำหน่ายโดยยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ เป็นภาพยนตร์ภาคแยกและเรื่องราวภายในเรื่องราว ของ *[[กัปตันกางเกงใน เดอะมูฟวี่]]* (2017) และภาพยนตร์เรื่องที่สองในแฟรนไชส์ *กัปตันกางเกงใน* ภาพยนตร์เรื่องนี้เขียนบทและกำกับโดยปีเตอร์ เฮสติงส์ และพากย์เสียงโดยพีท เดวิดสัน, ลิล เรล ฮาวเวอรี, อิสลา ฟิชเชอร์, ลูคัส ฮอปกินส์ คัลเดรอน ในภาพยนตร์เปิดตัวของเขา และริคกี เจอร์เวส โดยเฮสติงส์เป็นผู้พากย์เสียงตัวละครหลัก ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากหนังสือ ด็อก แมน เล่มที่หนึ่ง, สาม และเจ็ด

ดรีมเวิกส์แอนิเมชันได้ประกาศสร้างภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจาก&nbsp;ด็อก แมน&nbsp;ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2020 โดยมีเฮสติงส์เป็นผู้กำกับซึ่งเขามีประสบการณ์กับผลงานของพิลกีใน *[[อภิมหาการผจญภัยของกัปตันกางเกงใน]]*&nbsp;(2018–20) คาเรน ฟอสเตอร์เข้าร่วมเป็นโปรดิวเซอร์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2024 และมีการประกาศรายชื่อนักแสดงในเดือนกันยายน

ด็อก แมน ฉายรอบปฐมทัศน์ที่งาน Festival de l'Alpe d'Huez ประจำปี 2025 ที่ Alpe d'Huez ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2025 และเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 31 มกราคม ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับคำวิจารณ์เชิงบวกจากนักวิจารณ์ และทำรายได้ไป 137 ล้านเหรียญทั่วโลก กลายเป็นภาพยนตร์ทำเงินสูงสุดเป็นอันดับ 6 ประจำปี 2025

## งานสร้าง
### การพัฒนา
เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2020 ดรีมเวิกส์แอนิเมชันได้ประกาศว่ากำลังมีการพัฒนาภาพยนตร์ที่สร้างจากนิยายภาพเรื่อง *[[ด็อก แมน]]* ซึ่งเป็นภาคแยกของ *[[กัปตันกางเกงใน]]* โดยมีปีเตอร์ เฮสติงส์มารับหน้าที่กำกับหลังจากที่เขามีประสบการณ์กับผลงานของเดฟ พิลกี ใน *[[อภิมหาการผจญภัยของกัปตันกางเกงใน]]* (2018–20) ในวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2024 หลังจากประกาศวันเข้าฉาย ดรีมเวิกส์ได้ประกาศว่าคาเรน ฟอสเตอร์จะรับหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์ ในวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2024 เมื่อมีการเผยแพร่ตัวอย่างแรก พีท เดวิดสัน, ลิล เรล ฮาวเวอรี, อิสลา ฟิชเชอร์, ป็อปปี หลิว, สตีเฟน รูท, บิลลี่ บอยด์ และริคกี เจอร์เวส ได้รับการเปิดเผยว่าเป็นส่วนหนึ่งของทีมพากย์ของภาพยนตร์เรื่องนี้ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคแยก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยดรีมเวิกส์แอนิเมชัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน 3 มิติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชัน 3 มิติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2568
หมู่ถ้ำกีซิล

**หมู่ถ้ำกีซิล** (; อักษรโรมัน: Kizil, Qizil, Qyzyl) หรือ **ถ้ำหมื่นพุทธะเค่อซือ** ) เป็นหมู่ถ้ำสลักหินพุทธในอำเภอไปเจิง แคว้นอักซู เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ประเทศจีน ตั้งอยู่บนชายฝั่งเหนือของแม่น้ำมูซัต ห่างไป 65 กิโลเมตรจากกูชา พื้นที่บริเวณนี้เป็นศูนย์กลางการค้ามาก่อนในสมัยเส้นทางสายไหม หมู่ถ้ำที่นี่มีความสำคัญมากในศิลปะเอเชียกลางและในการเผยแผ่ศาสนาพุทธทางเส้นทางสายไหม ว่ากันว่าที่นี่เป็นหมู่ถ้ำคูหาพุทธขนาดใหญ่ที่เก่าแก่ที่สุดในบริเวณที่เป็นประเทศจีนในปัจจุบัน สร้างขึ้นในระหว่างศตวรรษที่ 3-8 ถ้ำที่นี่ถือเป็นถ้ำคูหาพุทธที่เก่าแก่กว่าถ้ำคูหาลักษณะเดียวกันที่อื่นในจีนอีกชื่อหนึ่งของหมู่ถ้ำที่นี่คือ **หมิงอู** (; Ming-oi) แต่ปัจจุบันชื่อนี้นิยมใช้เรียกเฉพาะถ้ำชอร์ชุกทางตะวันออกเป็นพิเศษ

ในปี 2014 ยูเนสโกขึ้นทะเบียนให้ถ้ำกีซิลเป็นแหล่งมรดกโลกในฐานะส่วนหนึ่งของเส้นทางสายไหมส่วนระเบียงฉางอาน-เทียนชาน

การสำรวจโบราณคดีได้จำนวนถ้ำทั้งหมดอยู่ที่ 236 คูหา แกะสลักเข้าไปในหน้าผา ระยะทางจากทิศตะวันออกจรดตะวันตดอยู่ที่ 2 กิโลเมตร ในจำนวนนี้เหลือเพียง 135 คูหาที่อยู่ในสภาพดีพอสมควร ถ้ำที่เก่าแก่ที่สุดในนี้ประมาณอายุว่าสร้างขึ้นในประมาณ ค.ศ. 300 โดยใช้เทคนิกการตรวจวัดอายุด้วยคาร์บอนมาประกอบการคาดการณ์ร่วมด้วย นักวิจัยส่วนใหญ่เชื่อว่าถ้ำคูหาเหล่านี้น่าจะถูกทิ้งร้างในราวต้นศตวรรษที่ 8 หลังอิทธิพลราชวงศ์ถังแพร่ขยายมาถึงพื้นที่นี้

ถ้ำเหล่านี้ถูกค้นพบและสำรวจครั้งแรกในปี 1902–1904 โดยคณะสำรวจโอตานีจากญี่ปุ่นภายใต้การนำของเทชชิน วาตานาเบะ (Tesshin Watanabe; 渡辺哲信) และ เคนเนียว โฮริ (Kenyu Hori; 堀賢雄) การสำรวจสิ้นสุดลงในสี่เดือนเนื่องจากเกิดแผ่นดินไหวในบริเวณ หลังจากนั้นอัลแบร์ท กรึนเวเดิล นำคณะสำรวจเยอรมันทูร์ฟันที่สาม (ธันวาคม 1905 – กรกฎาคม 1907) ซึ่งมีการถ่ายภาพ จดบันทึก คัดลอกภาพเขียน และแกะเอาจิตรกรรมฝาผนังบนถ้ำจำนวนมากขนกลับไปยังเยอรมนี คณะของกรึนเดเวิลจดบันทึก ถ่ายภาพ และคัดลอกภาพต่าง ๆ อย่างละเอียดก่อนแคะภาพเขียนบนฝาผนังออก เนื่องด้วยกลัวว่าจะเกิดปัญหาหรือเสียหายระหว่างการขนส่ง เขาบันทึกภาพเขียนต่าง ๆ ลงบนผ้าใบอย่างละเอียด เช่น ภาพเขียนรูปนักรบที่เขาสนใจเป็นพิเศษที่ค้นพบในถ้ำจิตรกร (ถ้ำ 207) หลังจากบันทึกเสร็จเขาจึงทำการแกะจิตรกรรมเดิมออกจากผนังถ้ำ กระนั้นภาพเขียนนี้สลายเป็นชิ้นและสูญสลายไปทันทีหลังทำการแกะออกจากผนังถ้ำ เหลือเพียงไม่กี่ชิ้นส่วนที่ยังคงอยู่ตรงผนังเดิม รวมแล้วมีภาพเขียนที่แกะออกจากผนังถ้ำและส่งกลับเบอร์ลินใส่ในกล่องขนส่งถึง 120 ลัง การสำรวจในปี 1912 ของเขาต่อมาตีพิมพ์ในหนังสือ *Altbuddhistische Kultstätten in Chinesisch Turkistan, Bericht über archäologische Arbeiten von 1906 bis 1907 bei Kuča, Qarašahr und in der Oase Turfan* (พุทธศิลป์โบราณในเตอร์กิสถานของจีน บันทึกเกี่ยวกับการทำงานโบราณคดีในปี 1906 ถึง 1907 ที่กูชา การาชัฮร์ และโอเอซิสตูร์ฟัน) ที่ซึ่งเขาค้นพบว่าภาพเขียนเหล่านี้มีความสำคัญมากต่อการทำความเข้าใจพัฒนาการประวัติศาสตร์พุทธศิลป์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซินเจียงอุยกูร์
หมวดหมู่:ถ้ำในประเทศจีน
กิบรัน รากาบูมิง รากา

**กิบรัน รากาบูมิง รากา** (; เกิด 1 ตุลาคม ค.ศ. 2530) เป็นนักการเมืองและนักธุรกิจชาวอินโดนีเซียที่ดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีอินโดนีเซียคนปัจจุบัน เขายังเป็นอดีตนายกเทศมนตรีเมืองซูราการ์ตาอีกด้วย เขาเป็นบุตรคนโตของโจโก วีโดโด ประธานาธิบดีคนที่ 7 ของอินโดนีเซีย ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีอินโดนีเซียในปี ค.ศ. 2567 เขาลงสมัครเป็นผู้สมัครตำแหน่งรองประธานาธิบดีคู่กับปราโบโว ซูบียันโต

กิบรันจบการศึกษาใน 9 ปีแรกในซูราการ์ตา ก่อนจะย้ายไปสิงคโปร์ซึ่งเขาเรียนที่โรงเรียนมัธยมออร์คิดพาร์ค อิทธิพลของกิบรันในเมืองซูราการ์ตามีความสำคัญมาก จนทำให้เขาได้รับเลือกให้เป็นนายกเทศมนตรีที่ได้รับความนิยมสูงสุดในปี ค.ศ. 2564 ตามดัชนีชี้วัดในอินโดนีเซีย แม้ว่าเขาจะดำรงตำแหน่งได้ไม่นานนัก  

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2530
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:รองประธานาธิบดีอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ชาวชวา
หมวดหมู่:มุสลิมชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:นายกเทศมนตรี
หมวดหมู่:บุคคลจากซูราการ์ตา
ตำบลท้ายบ้าน

**ท้ายบ้าน** เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ

## ที่มาของชื่อ
ชื่อ "ท้ายหมู่บ้าน" มีความหมายตามตัวอักษรว่า "สุดหมู่บ้าน" เพราะในสมัยรัชกาลที่ 5 (รัชกาลที่ 5) พื้นที่นี้ถูกมองว่าเป็นพื้นที่ห่างไกลจากตัวเมืองสมุทรปราการ ซึ่งในสมัยนั้นเรียกกันว่า "ปากน้ำ" ในเวลานั้นตำบลนี้มีชื่อว่า "ท้ายบ้านตลาด" (ตลาดท้ายบ้าน) และภายหลังจึงเรียกสั้น&hairsp;ๆ ว่า "ท้ายบ้าน"

## ภูมิศาสตร์
พื้นที่ใกล้เคียงเรียงตามทิศเข็มนาฬิกา ได้แก่ ปากน้ำ ท้ายบ้านใหม่ และบางปูใหม่ ซึ่งทั้งหมดอยู่ในเขตอำเภอเมืองสมุทรปราการ และแหลมฟ้าผ่า ในอำเภอพระสมุทรเจดีย์ (ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา) ทางทิศใต้ติดกับอ่าวกรุงเทพ (ส่วนบนของอ่าวไทย)

## การปกครอง
### การปกครองส่วนกลาง
พื้นที่ทั้งหมดอยู่ภายใต้การปกครองของเทศบาลตำบลบางปู

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ตำบลท้ายบ้านแบ่งการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน

## ประชากร
ณ วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2567 มีประชากรทั้งหมด 24,008 คน (ชาย 11,671 คน หญิง 12,337 คน) ใน 11,688 ครัวเรือน

## สถานที่สำคัญ
*วัดอโศการาม
*วัดราษฎร์โพธิ์ทอง
*วัดทองคง 
*โรงเรียนหาดอมราอักษรลักษณ์วิทยา
*โรงเรียนอนุบาลท้อรักทุ่งตะโกน
*โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลท้ายบ้าน
*วงเวียนหาดอมรา

### สถานที่ใกล้เคียง
*สถานตากอากาศบางปู
*นิคมอุตสาหกรรมบางปู 
*สถานีรถไฟฟ้าเคหะ (E23)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตำบลในจังหวัดสมุทรปราการ 
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีประชากรริมแม่น้ำเจ้าพระยา
หมวดหมู่:อำเภอเมืองสมุทรปราการ
รายชื่อผู้ให้บริการเครื่องบินตระกูลแอร์บัส เอ320

ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 มีผู้ให้บริการเครื่องบินตระกูลแอร์บัส เอ320 ทั้งหมด 10,738 ลำใน 350 สายการบิน โดรุ่นซีอีโอแบ่งเป็นเอ318 จำนวน 50 ลำ, เอ319 จำนวน 1,268 ลำ, เอ320 จำนวน 4,197 ลำ, และเอ321 จำนวน 1,705 ลำ ในขณะที่รุ่นนีโอแบ่งเป็นเอ319นีโอ จำนวน 19 ลำ, เอ320นีโอ จำนวน 2,048 ลำ, และเอ321นีโอ จำนวน 1,451 ลำ

## ผู้ให้บริการปัจจุบัน

*ข้อมูล ณ วันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 2022*

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อผู้ให้บริการเครื่องบินตระกูลโบอิง 737
* รายชื่อผู้ให้บริการแอร์บัส เอ220

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

ผู้ให้บริการ
หมวดหมู่:รายชื่อผู้ให้บริการเครื่องบินแอร์บัส