รัวยาแลร์มาร็อก

**รัวยาแลร์มาร็อก** (, ; ; ) เรียกโดยทั่วไปว่า **ราม** เป็นสายการบินประจำชาติและสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของประเทศโมร็อกโก โดยมีฐานการบินที่ท่าอากาศยานนานาชาติมุฮัมมัดที่ 5 รัวยาแลร์มาร็อกให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 103 แห่งในแอฟริกา ยุโรป เอเชีย อเมริกาเหนือ และอเมริกาใต้ และมีบริการเที่ยวบินพิเศษในช่วงฮัจญ์ รัวยาแลร์มาร็อกเป็นสมาชิกของกลุ่มพันธมิตรสายการบินวันเวิลด์และองค์การสายการบินอาหรับ

## ประวัติ

### การก่อตั้ง
[thumb|[ซูว์ดาวียาซียงการาแวลของรามที่ท่าอากาศยานลอนดอนแกตวิกในปี 1968 รามได้สั่งซื้อการาแวลสองลำแรกในปี 1958]]
[thumb|[โบอิง 727|โบอิง 727-200 แอดวานซ์ของรามที่ท่าอากาศยานดึสเซิลดอร์ฟในปี 1993]]
[thumb|[โบอิง 747|โบอิง 747-200B ของรามที่ท่าอากาศยานชาร์ล เดอ โกลในปี 1996]]
รัวยาแลร์มาร็อก — *ก็องปาญนาซิยงนาลเดอทรานส์เปอร์อาเรียง* ก่อตั้งขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1953 จากการควบรวมกิจการของ *ก็องปาญเชอริเฟียนเดอแลร์* *([[แอร์แอตลาส]])* ซึ่งก่อตั้งในปี 1946 และ *ก็องปาญเชอริเฟียนเดอทรานส์เปอร์อาเรียงแลร์มาร็อก* ซึ่งก่อตั้งในปี 1947

เริ่มแรกรามมีเครื่องบินประจำการอยู่ 17 ลำ ประกอบด้วยซูว์-แว็สต์ เบรตาญจำนวน 6 ลำ เคอร์ติส ซี46 คอมมานโดจำนวน 4 ลำ ดักลาส ดีซี-3 จำนวน 5 ลำ และซูว์-แว็สต์ เอสอี.161 ล็องเกอด็อกจำนวน 2 ลำและมีเพิ่มเส้นทางบินสู่แฟรงก์เฟิร์ต เจนีวา และปารีส 

### ข่วงแรก
สายการบินเริ่มใช้ชื่อ*รัวยาแลร์มาร็อก (ราม)* ในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1957 โดยมีรัฐบาลโมร็อกโกถือหุ้น 67.73% ของสายการบิน เที่ยวบินฮัจญ์เริ่มขึ้นในปีเดียวกัน

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1958 ฝูงบินของรามเพิ่มขึ้นเป็น 16 ลำ ประกอบด้วยดักลาส ดีซี-4 จำนวนสี่ลำ ดีซี-3 จำนวนสามลำ ซูว์-แว็สต์ เบรตาญจำนวนเจ็ดลำ และเคอร์ติส ซี-46 จำนวนสองลำ ในเดือนพฤษภาคม  สายการบินได้สั่งซื้อเครื่องบินซูว์ดาวียาซียงการาแวลจำนวน 2 ลำ  ในเดือนกรกฎาคม มีการเปิดตัวเส้นทางบินระยะไกลโดยใช้เครื่องบินล็อคฮีด แอล-749 คอนสเตลเลชัน สี่ลำที่เช่าจากแอร์ฟรานซ์ และได้กลับมาให้บริการเส้นทางชายฝั่งออราน - วัจด้าที่ได้ยกเลิกไปก่อนหน้าในเดือนพฤษภาคม

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1965 บริษัทมีพนักงาน 758 คน และมีโมฮัมเหม็ด อัล ฟาสซี ดำรงตำแหน่งประธาน ในช่วงเวลานี้รามได้มีจุดหมายปลายทางหลายแห่งทั่วแอฟริกาเหนือ ฝรั่งเศส เยอรมนี อิตาลี สเปน และสวิตเซอร์แลนด์ สัดส่วนการถือหุ้นในรามถูกแบ่งระหว่างรัฐบาลโมร็อกโก (64%), แอร์ฟรานซ์ (21%), ก็องปาญเตเนราเลทรานส์แอตแลนติก (7.6%), อาวียาซียง ยา คอมแมร์ซิโอ (5%) และอื่นๆ (2.4%)

### ทศวรรษที่ 1970
ในปี 1969 รัวยาแลร์มาร็อกได้สั่งซื้อเครื่องบินโบอิงเป็นครั้งแรก โดยได้รับมอบโบอิง 727-200 ในปี 1970 ซึ่งจะถูกนำไปให้บริการในวันที่ 15 พฤษภาคมของปีเดียวกัน ในปี 1970 รามได้ก่อตั้งสายการบินลูก *รัวยาแลร์อันแตร์*  เป็นสายการบินระดับภูมิภาคที่ให้บริการเครื่องบินฟอกเกอร์ เอฟ-27 เฟรนด์ชิปสู่จุดหมายปลายทางภายในประเทศโมร็อกโก โดยเริ่มดำเนินการใน 2 เมษายน ค.ศ. 1997 และภายในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1971 รัวยาแลร์อันแตร์ได้ขยายเส้นทางบินไปมากมายทั้งกาซาบล็องกา แฟ็ส มาร์ราคิช วัจด้า ราบัต แทงเจียร์ ฯลฯ

## กิจการองค์กร

### กรรมสิทธิ์บริษัท
รัฐบาลโมร็อกโกเป็นเจ้าของรัวยาแลร์มาร็อก ด้วยอัตราการถือหุ้น 53.94% โดยอีก 44.10% ถือผ่านกองทุนฮัสซันที่สองเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม และอีก 2% เป็นของนักลงทุนเอกชน รวมถึงแอร์ฟรานซ์และไอบีเรีย

### สำนักงานใหญ่
รัวยาแลร์มาร็อกมีสำนักงานใหญ่ในบริเวณท่าอากาศยานกาซาบลองกา-อัลฟาในกาซาบลองกา ในปี 2004 สายการบินได้ประกาศว่าจะย้ายสำนักงานใหญ่จากกาซาบลองกาไปยังจังหวัดนูอาเซอร์ ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาติมุฮัมมัดที่ห้า 

### บริษัทลูก
รัวยาแลร์มาร็อกมีบริษัทลูก ดังนี้:

#### สายการบินลูก

* รามคาร์โก -  สายการบินขนส่งสินค้า มีฐานการบินที่กาซาบล็องกา
* รัวยาแลร์มาร็อกเอกซ์เพรส - สายการบินระดับภูมิภาค มีฐานการบินที่กาซาบล็องกา เป็นผู้ให้บริการเอทีอาร์ 72 ให้กับราม

#### บริษัทลูกอื่นๆ

* แอตลัสอาเอโรเทกนิกอินดัสทรีส์
* รามอะแคเดมี

#### บริษัทลูกในอดีต

* แอร์กาบองอินเตอร์เนชันแนล - (2005) มีแผนจะเป็นสายการบินประจำชาติของประเทศกาบอง ก่อตั้งขึ้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2005 จากการทำกิจการร่วมค้ากับรัฐบาลกาบอง ซึ่งรามจะถือหุ้น 51% 
* แอร์เซเนกัลอินเตอร์เนชันแนล - ( 2000-2009 ถือหุ้นจนปี 2009) สายการบินสัญชาติเซเนกัล รามถือหุ้น 49% ร่วมกับรัฐบาลเซเนกัล ปิดกิจการในเดือนเมษายน ค.ศ. 2009
* อะมาดิอุส โมร็อกโก 
* แอตลาส บลู - (2004-2009) เป็นสายการบินราคาประหยัดสัญชาติโมร็อกโก โดยรามถือหุ้นทั้งหมด สายการบินเริ่มดำเนินงานในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2004 และได้ผนวกกิจการกับรามในปี 2009 ฝูงบินทั้งหมดโอนย้ายสู่รามในปี 2011
* แอตลาสเคเตอริงแอร์ไลน์เซอร์วิส
* แอตลาสฮอสปิตาลลิตีโมร็อกโก - (1996 - ปัจจุบัน ถือหุ้นจนถึงปี 2010) เครือบริษัทด้านการโรงแรม
* *มาติส* - บริษัทด้านปีกอากาศยาน

### ผลประกอบการ
ผลประกอบการของรัวยาแลร์มาร็อก ในช่วงปี 2008-2018 มีดังนี้:

## จุดหมายปลายทาง

ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2023 รัวยาแลร์มาร็อกให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 103 แห่ง

### ข้อตกลงการบินร่วม
ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 รัวยาแลร์มาร็อกได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:

* แอร์เซเนกัล
* อเมริกันแอร์ไลน์
* บรัสเซลส์แอร์ไลน์
* บริติชแอร์เวย์
* สายการบินเอทิฮัด
* ไอบีเรีย
* อิตาแอร์เวย์
* เจ็ตบลู
* เคนยาแอร์เวย์
* กาตาร์แอร์เวย์
* เอสเซเว่นแอร์ไลน์
* เซาเดีย
* ตาอักแองโกลาแอร์ไลน์
* เตอร์กิชแอร์ไลน์

## ฝูงบิน

### ฝูงบินปัจจุบัน
[thumb|[โบอิง 737 Next Generation|โบอิง 737-800 ของรามในลวดลายใหม่]]
[thumb|[โบอิง 787 ดรีมไลเนอร์|โบอิง 787-9 ของรามในลวดลายใหม่]]
ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 รัวยาแลร์มาร็อกมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:

รัวยาแลร์มาร็อกมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 12.5 ปี

## บริการ

### โปรแกรมสะสมไมล์
รัวยาแลร์มาร็อกได้เริ่มใช้โปรแกรมสะสมไมล์ *ซาฟาร์ ฟลายเยอร์* (Safar Flyer) ตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2013 สมาชิกสามารถรับและแลกไมล์เดินทางได้โดยการบินรามโดยตรง หรือกับสายการบินพันธมิตร สมาชิกได้รับสิทธิประโยชน์ในการเข้าพักในโรงแรมและเช่ารถ

## อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ

* 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1958 ล้อลงจอดของดักลาส ซี-47 ทรุดตัวลงขณะลงจอดที่ท่าอากาศยานแทนเจียร์

## หมายเหตุ


## อ้างอิง

หมวดหมู่:สายการบินประจำชาติ
หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติโมร็อกโก
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2496
หมวดหมู่:สมาชิกองค์การสายการบินอาหรับ
หมวดหมู่:สายการบินที่มีรัฐบาลเป็นเจ้าของ
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2496