บันไดใหญ่ของเรืออาร์เอ็มเอส ไททานิก

ชุดบันไดที่ประดับตกแต่งอย่างวิจิตรบรรจงในส่วนชั้นหนึ่งของเรืออาร์เอ็มเอส ไททานิก และอาร์เอ็มเอส โอลิมปิก ซึ่งบางครั้งเรียกโดยรวมว่า **บันไดใหญ่** () นับเป็นหนึ่งในลักษณะเด่นที่จดจำได้ง่ายที่สุดของเรือโดยสารข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกของอังกฤษลำนี้ ซึ่งอับปางระหว่างการเดินทางครั้งแรกในปี 1912 หลังจากชนกับภูเขาน้ำแข็ง การที่บันไดนี้ปรากฏอยู่บ่อยครั้งและเด่นชัดในสื่อต่าง ๆ นั้นสะท้อนให้เห็นและย้ำถึงสถานะที่เป็นสัญลักษณ์อันโดดเด่นของเรือลำนี้

## คำบรรยายในประวัติศาสตร์
บันไดใหญ่ได้รับการบรรยายไว้ในโบรชัวร์โฆษณาของไวต์สตาร์ไลน์ที่มีภาพประกอบสี "โอลิมปิก" / และ "ไททานิก" / เรือกลไฟที่ใหญ่ที่สุดในโลก (ค.ศ. 1911) ดังนี้:
เมื่อเราออกจากดาดฟ้าแล้วเดินผ่านประตูบานหนึ่งซึ่งเปิดเข้าสู่ภายในลำเรือ ราวกับมีเวทมนตร์ เราจะรู้สึกในทันทีว่าไม่ได้อยู่บนเรือ แต่กลับรู้สึกเหมือนกำลังเดินเข้าไปในโถงทางเดินของคฤหาสน์หลังใหญ่บนฝั่ง แผงไม้โอกที่เรียบง่ายและสง่างามปกคลุมผนัง เพิ่มความงดงามด้วยงานแกะสลักที่ประณีตในบางส่วน ทำให้นึกถึงยุคสมัยที่กรินลิง กิบบอนส์ร่วมงานกับเรน ผู้ร่วมสมัยที่ยิ่งใหญ่ของเขา

กลางโถงมีบันไดเวียนโค้งสง่างามตั้งตระหง่านขึ้นมา ราวบันไดประดับด้วยลูกกรงเหล็กที่บิดเป็นลายก้นหอยเบา ๆ ผสานกับลวดลายดอกไม้และใบไม้ที่ทำจากสัมฤทธิ์ประปราย เหนือสิ่งอื่นใด โดมขนาดใหญ่ที่ทำจากเหล็กและแก้วทอดแสงสว่างลงมาตามบันได และที่บริเวณพักบันไดด้านล่างมีแผงไม้แกะสลักขนาดใหญ่ซึ่งเพิ่มความหรูหราให้กับผนังที่ดูเรียบง่ายแต่ใหญ่โต แผงนี้มีนาฬิกาอยู่ตรงกลาง โดยมีรูปปั้นสตรีประดับอยู่สองข้าง ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นสัญลักษณ์แทนเกียรติยศและสง่าราศีที่ครอบงำกาลเวลา เมื่อเหลียวมองผ่านราวบันได เราจะเห็นบันไดทอดลงไปสู่ชั้นล่างหลายชั้น และเมื่อหันไปอีกด้านหนึ่ง จะพบว่าเราสามารถเลี่ยงความเหนื่อยยากในการขึ้นลงบันไดด้วยการก้าวเข้าไปในลิฟต์ที่เคลื่อนที่อย่างนุ่มนวล ซึ่งจะพาเราไปยังชั้นใดก็ได้ของเรือที่เราต้องการอย่างรวดเร็ว

บันไดเป็นหนึ่งในลักษณะเด่นหลักของเรือ และจะได้รับการชื่นชมอย่างมากว่าเป็นงานฝีมือที่ดีที่สุดอย่างปฏิเสธไม่ได้ในประเภทเดียวกันที่ลอยอยู่บนน้ำ

 
ในโบรชัวร์ส่งเสริมการขายอีกฉบับของไวต์สตาร์ไลน์ที่มีภาพประกอบขาวดำ เรือกลไฟที่ใหญ่และดีที่สุดในโลก / สามใบจักรสกรูใหม่ / เรือเอสเอส โอลิมปิก และไททานิก (ค.ศ. 1911) มีคำบรรยายดังนี้:

โถงทางเข้าและบันไดใหญ่ที่ตั้งอยู่บริเวณส่วนหน้าของเรือเป็นประสบการณ์อันน่าประทับใจเบื้องต้นที่ทำให้ผู้คนได้สัมผัสถึงความมหัศจรรย์และความงดงาม ของเรือเหล่านี้เป็นครั้งแรก และตระหนักถึงความยิ่งใหญ่เหนือใครของเรือกลไฟอันโอฬารเหล่านี้ บันไดใหญ่กว้าง 16 ฟุต ยื่นออกไปกว่า 60 ฟุต และเชื่อมต่อกับดาดฟ้าเจ็ดชั้น โดยมีลิฟต์โดยสารไฟฟ้าสามตัวคอยให้บริการสำหรับดาดฟ้าห้าชั้นในจำนวนนี้ มันได้รับการออกแบบเลียนแบบอย่างใกล้ชิดตามสไตล์ที่แพร่หลายในสมัยวิลเลียมและแมรี โดยแทนที่จะใช้ลูกกรงที่แกะสลักอย่างประณีตตามแบบดั้งเดิม ก็ได้นำเอาตะแกรงเหล็กดัดที่เบาบางมาใช้แทน ซึ่งเป็นแฟชั่นที่พบได้ในคฤหาสน์เพียงไม่กี่แห่งในสมัยนั้น โถงทางเข้าและบันไดใหญ่ประดับด้วยโดมแก้วอันงดงามยิ่งใหญ่ เปรียบเสมือนมงกุฎที่เหมาะสมสำหรับเรือกลไฟที่ใหญ่และดีที่สุดในโลก

## ที่ตั้ง
thumb|494x494px|แบบจำลองคอมพิวเตอร์ของบันไดใหญ่ของเรือไททานิก
ตั้งอยู่บริเวณด้านหัวของเรือ บันไดใหญ่เป็นเส้นทางเชื่อมต่อหลักระหว่างดาดฟ้าต่าง ๆ สำหรับผู้โดยสารชั้นหนึ่งและเป็นจุดเข้าสู่ห้องสาธารณะมากมาย มันทอดตัวลงไปเจ็ดชั้นระหว่างดาดฟ้าเรือและดาดฟ้า E เพียงเดินไปข้างหน้าจากบันได ผู้โดยสารชั้นหนึ่งสามารถเลี้ยวและพบกับลิฟต์สามช่องซึ่งตั้งเรียงกันอยู่ข้างบันไดระหว่างดาดฟ้า A และ E

### ดาดฟ้าเรือ
บันไดบนดาดฟ้าเรือทำหน้าที่เสมือนระเบียงภายในที่สามารถมองเห็นบันไดและดาดฟ้า A ที่อยู่ด้านล่าง จากปลายด้านหนึ่งของห้องไปยังอีกปลายด้านหนึ่ง ห้องนี้มีความกว้าง 56 ฟุต (17 เมตร) และยาว 33 ฟุต (10 เมตร) มีห้องทางเข้าขนาด 5 × 6 ฟุต (1.5 × 1.8 เมตร) สองห้องอยู่สองข้างของดาดฟ้าเรือที่เชื่อมต่อกับภายนอก ทางเข้าห้องออกกำลังกายอยู่ติดกับทางเข้าบันไดใหญ่ด้านขวาของเรือ ห้องพักเจ้าหน้าที่และห้องวิทยุก็สามารถเข้าถึงได้ผ่านสองทางเดินที่แยกออกไปจากด้านข้างทั้งสองของบันได ชั้นนี้มีหน้าต่างโค้งเรียงรายอยู่รอบด้าน ให้แสงธรรมชาติส่องเข้ามาในบันไดจำนวนมากในช่วงเวลากลางวัน

### ดาดฟ้า A
จากดาดฟ้า A มีทางเดินยาวที่ทอดไปทางท้ายเรือด้านขวา เชื่อมต่อผู้โดยสารไปยังห้องอ่านและเขียนหนังสือ และห้องนั่งเล่นที่อยู่ปลายทาง ซึ่งเข้าไปได้ผ่านประตูหมุน มีห้องทางเข้าขนาด 5 ฟุต × 6 ฟุต (1.5 x 1.8 เมตร) สองห้อง ทำหน้าที่เชื่อมต่อผู้โดยสารเข้าสู่ดาดฟ้าเดินเล่น และมีทางเดินอีกสองทางอยู่ด้านหน้าของบันไดใหญ่ที่นำไปสู่ห้องโดยสารชั้นหนึ่งบนดาดฟ้า A แผนที่เส้นทางมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือใส่กรอบซึ่งมีการอัปเดตความคืบหน้าของไททานิกทุกวันเวลาเที่ยงวัน น่าจะตั้งอยู่ด้านซ้ายหรือขวาของห้อง

### ดาดฟ้า B
เพียงเลี้ยวออกจากบันไดชั้น B ก็จะพบห้องชุดเศรษฐี (Millionaire's Suites) สองห้อง และโถงทางเข้าชั้นหนึ่งสองห้องที่ปิดล้อมอยู่สองข้าง ส่วนใหญ่ของชั้นนี้ถูกครอบครองด้วยห้องโดยสารชั้นหนึ่ง ซึ่งเป็นห้องโดยสารที่หรูหราและใหญ่ที่สุดที่เรือนำเสนอ

### ดาดฟ้า C
บนดาดฟ้า C มีสำนักงานพนักงานดูแลทรัพย์สินและบริการข้อมูลอยู่ใกล้กับบันไดด้านขวาของเรือ ผู้โดยสารสามารถฝากทรัพย์สินมีค่าไว้กับพนักงานและส่งข้อความวิทยุผ่านท่อลมไปยังห้องวิทยุได้ นอกจากนี้ พวกเขายังสามารถซื้อของชิ้นเล็ก ๆ เช่น ไปรษณียบัตร ชำระค่าเข้าใช้ห้องอาบน้ำและสนามสควอช จองเก้าอี้ผ้าใบ ยืมเกมกระดาน และจองที่นั่งในห้องอาหารได้ รวมถึงบริการอื่น ๆ อีกมากมาย ทางเดินยาวแยกจากบันไดไปทางด้านหน้าและด้านหลังมีห้องโดยสารชั้นหนึ่งอยู่มากมายคล้ายกับดาดฟ้า B ด้านบน

### ดาดฟ้า D
บันไดบนดาดฟ้า D เปิดออกสู่ห้องรับรองและห้องอาหารที่อยู่ติดกันโดยตรง หลังบันไดมีช่องทางเข้าทรงโค้งสองช่อง และทางเดินเชื่อมที่ติดต่อกับห้องโดยสารชั้นหนึ่งส่วนหัวของเรือ

### ดาดฟ้า E
บนดาดฟ้า E บันไดค่อย ๆ แคบลงและสูญเสียความโค้งที่กว้างใหญ่สง่างามไป ถึงแม้จะออกแบบด้วยไม้โอกและเหล็กดัดในแบบเดียวกัน ชั้นนี้ไม่มีห้องสาธารณะ มีเพียงห้องโดยสารชั้นหนึ่งเท่านั้น บันไดเดี่ยวที่เรียบง่ายสิ้นสุดลงที่ดาดฟ้า F ซึ่งเป็นที่ตั้งของห้องอาบน้ำแบบตุรกีและสระว่ายน้ำ

## รูปแบบการตกแต่ง

บันไดใหญ่ด้านหัวเรือเป็นผลงานชิ้นเอกที่โดดเด่นที่สุดในบรรดาห้องสาธารณะชั้นหนึ่งของไททานิก ดาดฟ้า A ที่สูงสองชั้นมีโดมขนาดใหญ่ทำจากเหล็กดัดและกระจกตั้งอยู่เหนือศีรษะ อนุญาตให้แสงธรรมชาติส่องเข้ามาที่บันไดในระหว่างวัน โดมนั้นประดับด้วยบัวปูนปั้นที่แกะสลักอย่างประณีตและตั้งอยู่บนระเบียงที่ล้อมปล่องบันได มันถูกห่อหุ้มด้วยกล่องป้องกันเพื่อคุ้มครองโดมจากสภาพอากาศ และภายในกล่องยังมีระบบไฟส่องสว่างที่ส่องสว่างโดมจากด้านหลังในช่วงกลางคืน ใจกลางของโดมห้อยโคมระย้าขนาดใหญ่ที่ทำจากคริสตัลและทองคำเปลว โคมระย้าคริสตัลขนาดเล็กประดับลูกปัดที่ระบุพบบนซากเรือถูกแขวนไว้เฉพาะบันไดใหญ่หน้าของดาดฟ้า A และดาดฟ้าเรือเท่านั้น ส่วนที่เหลือจะใช้โคมที่ทำจากแก้วเจียระไนแทน

บันไดแต่ละชั้นสร้างด้วยไม้โอกไอริชเนื้อแข็ง ราวบันไดประดับลูกกรงเหล็กดัดสลับลายปิดทองในแบบหลุยส์ที่ 14 บันไดมีความกว้าง 20 ฟุตและยื่นออกจากผนัง 17 ฟุต โถงทางเข้าโดยรอบตกแต่งด้วยแผงไม้โอกขัดเงาแกะสลักตามแบบนีโอคลาสสิกวิลเลียมและแมรี แผงเสาบันไดแกะสลักเป็นมาลัยนูนสูง แต่ละพวงมีลวดลายเฉพาะตัว และปลายเสาประดับรูปปั้นสับปะรด ด้านหลังบันไดเล็กน้อยมีลิฟต์สามช่องซึ่งอำนวยความสะดวกแก่ผู้โดยสารในการเดินทางจากห้องโดยสารไปยังดาดฟ้าเดินเล่น พื้นปูด้วยกระเบื้องเสื่อน้ำมันสีครีมสลับกับลายเหรียญสีดำ เก้าอี้เท้าแขนและโซฟาบุด้วยผ้าสีน้ำเงินถูกจัดไว้ใกล้กับบันได และกระถางต้นปาล์มที่วางอยู่บนแท่นถูกจัดวางไว้เป็นระยะ ๆ ในแต่ละชั้น บนดาดฟ้าเรือมีอัพไรท์เปียโนซึ่งวงดนตรีของเรือสามารถจัดคอนเสิร์ตแบบกะทันหันในปล่องบันไดได้ 
บนพักบันไดของดาดฟ้า A มีนาฬิกาตั้งอยู่โดยมีรูปแกะสลักเชิงอุปมาสองรูปเป็นสัญลักษณ์ว่า "เกียรติยศและสง่าราศีครอบงำกาลเวลา" (Honour and Glory crowning Time) ประติมากรรมรูปเทวดาเด็กทำจากสัมฤทธิ์ มือถือคบเพลิงส่องแสงสว่าง ประดับอยู่บนเสากลางของฐานของบันได มีความเป็นไปได้สูงว่ามีประติมากรรมดังกล่าวขนาดเล็กประดับอยู่ที่ปลายทั้งสองด้านของบันไดดาดฟ้า B และ C บนดาดฟ้า D เสากลางมีเชิงเทียนปิดทองขนาดใหญ่พร้อมไฟฟ้าส่องสว่าง พักบันไดของดาดฟ้า B, C, D และ E ตกแต่งด้วยภาพวาดทิวทัศน์สีน้ำมันแทนที่จะเป็นนาฬิกา ภาพเหล่านี้อาจถูกวาดโดยศิลปินชาวเบลฟาสต์ซึ่งได้รับการว่าจ้างจากฮาร์แลนด์แอนด์โวล์ฟ

### นาฬิกา

นาฬิกาติดผนังเชิงอุปมาชื่อว่า "เกียรติยศและสง่าราศีครอบงำกาลเวลา" (*Honour and Glory crowning Time*) สร้างขึ้นในแบบนีโอคลาสสิกผสมผสาน ตั้งอยู่เหนือพักบันไดชั้นแรก (นับจากด้านบน) ใต้โดมเหล็กดัดและกระจกเล็กน้อย มันเป็นหนึ่งในชุดนาฬิการองบนเรือ

เช่นเดียวกับโอลิมปิก ไททานิกก็ติดตั้งนาฬิกาจำนวนมากที่จัดหาโดยบริษัทแมกนีตา (Magneta) จากเมืองซือริช ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งกระจายอยู่ทั่วเรือทั้งในส่วนของผู้โดยสารและลูกเรือ นาฬิกาทั้งหมด 48 เรือนนี้ถูกควบคุมโดยนาฬิกาแม่สองเรือน ที่ตั้งอยู่ห้องแผนที่ หลังห้องถือท้ายเล็กน้อย นาฬิกาแม่แต่ละเรือนมีความสามารถในการควบคุมนาฬิการอง 25 เรือน โดยเมื่อใดก็ตามที่นาฬิกาแม่เดินไปหนึ่งนาที นาฬิการองที่เชื่อมต่ออยู่ก็จะเดินไปหนึ่งนาทีเช่นกัน ทั้งหมดนี้ทำงานประสานกันอย่างสมบูรณ์แบบในเวลาเดียวกัน

แผงไม้โอกที่ประดับตกแต่งอย่างสวยงาม ประกอบด้วยซุ้มโค้งครึ่งวงกลมรองรับด้วยเสาผนังคู่ขนาดเล็กแบบคลาสสิก หัวเสาแต่ละต้นตกแต่งด้วยรูปปั้นพุตโต เป็นเรื่องน่าสังเกตที่วงก้นหอยทั้งสี่ ซึ่งมีวงละสองอันสำหรับแต่ละหัวเสานั้นถูกแกะสลักกลับด้าน ที่แผงกลาง ตัวเรือนทรงกลมของนาฬิกาวางอยู่บนเสาที่ประดับด้วยเฟื่องระย้ามะกอก ขนาบด้วยรูปปั้นสตรีมีปีกแกะสลักนูนกลาง สวมชุดคิตัน รูปซ้ายเป็นตัวแทนของเกียรติยศ ขณะที่รูปขวาแสดงถึงสง่าราศี โดยคุณสมบัติที่มาพร้อมกันนั้น เกียรติยศถือป้ายไว้ในมือซ้าย ขณะที่มืออีกข้างกำลังเขียนโดยใช้สไตลัส เท้าซ้ายของนางวางอยู่บนลูกโลก การบุคคลาธิษฐานเทศนาของสง่าราศรีนั้นถือกิ่งปาล์มไว้ในมือขวา และข้างเท้าขวาของนางมีช่อมะกอกตั้งพิงอยู่กับเสาที่กล่าวถึงแล้ว รอบแผงมีลวดลายตกแต่งที่หลากหลาย เช่น พวงผลไม้และดอกไม้ที่ห้อยลงมา ลายประดับรูปไข่ ลายวงก้นหอย ลายใบอะแคนทัส ลายรูปดอกกุหลาบ รูปกริฟฟอนสองตัวนั่งอยู่ และอื่น ๆ

แรงบันดาลใจหลักสำหรับนาฬิกาสถาปัตยกรรมเพียงเรือนเดียวของโอลิมปิกคือปล่องไฟขนาดใหญ่ที่แปร์ซิเยร์และฟงแตนออกแบบให้แก่นโปเลียน โบนาปาร์ต ซึ่งมีนาฬิกาประดับอยู่ นาฬิกาทรงนูนในแบบเอ็มไพร์ ถูกแกะสลักจากหินอ่อนสีขาวโดยออกุสต์-มารี โตเนย์ ซึ่งแสดงถึงประวัติศาสตร์ที่กำลังบันทึกภายใต้การบอกกล่าวของชัยชนะ ในปี ค.ศ. 1810 สิ่งนี้ได้ถูกติดตั้งไว้ในห้องทรงงานของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ในพระราชวังตุยเลอรี ซึ่งปัจจุบันได้สูญหายไปแล้ว พระราชวังแห่งนี้ถูกเผาทำลายโดยเจตนาในปี ค.ศ. 1871 และในที่สุดก็ถูกทุบทิ้งในปี ค.ศ. 1883 มีภาพถ่ายเก่าของนาฬิกาเรือนนี้ และปรากฏอยู่ในภาพวาดปี ค.ศ. 1865 ชื่อ "หลุยส์ วิสกงตี กำลังนำเสนอแผนการสร้างพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ฉบับใหม่แก่นโปเลียนที่ 3" ที่วาดโดยฌอง-บัปติสต์-อังเจ ทิสซิเยร์ น่าจะเป็นเพราะภาพวาดรายละเอียดของปล่องไฟขนาดใหญ่ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1812 ในหนังสือ *Recueil de décorations intérieures* โดยแปร์ซิเยร์และฟงแตนที่เป็นแรงบันดาลใจ

หนึ่งในความแตกต่างหลายประการระหว่างการออกแบบดั้งเดิมของแปร์ซิเยร์และฟงแตนกับการตีความใหม่ในโอลิมปิกคือ ในฉบับของโอลิมปิกนั้นสตรีทั้งสองสวมใส่ชุดครบครัน ตรงข้ามกับฉบับฝรั่งเศสที่ท่อนบนของสตรีทั้งสองนั้นเปลือยเกือบทั้งหมด ช่อมะกอกปรากฏอยู่บนพื้นในนาฬิกาของไททานิก ขณะที่ในนาฬิกาของนโปเลียนนั้นเทพีแห่งชัยชนะกำลังถือมันไว้ในมือซ้าย ในทำนองเดียวกัน สัญลักษณ์ทางทหาร สงคราม และชัยชนะของกรีก-โรมันจำนวนมากที่ใช้ในฉบับดั้งเดิมเพื่อเชิดชูนโปเลียนในฐานะจักรพรรดิโรมันพระองค์ใหม่ก็ไม่ได้ปรากฏในนาฬิกาของอังกฤษ

ตามที่ระบุไว้ในหนังสือ *Titanic Voices: Memories from the Fateful Voyage*:ชาลส์ วิลสัน ผู้แกะสลักส่วนกลางของชิ้นงานศิลปะ "เกียรติยศและสง่าราศีครอบงำกาลเวลา" ได้เล่าว่าเมื่อไททานิกออกเดินทางจากเบลฟาสต์ในที่สุด ยังไม่มีเวลาเพียงพอจะติดตั้งนาฬิกาเข้าไปในแผงไม้แกะสลักที่ประดับบันไดชั้นหนึ่ง และต้องนำกระจกเงาไปติดตั้งแทนจนกว่านาฬิกาจะถูกส่งมาถึง

ไททานิกมาถึงเซาแทมป์ตันจากเบลฟาสต์ในเที่ยงคืนวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1912 ดังนั้นนาฬิกาจึงต้องถูกติดตั้งเมื่อใดสักช่วงหนึ่งในสัปดาห์ก่อนการเดินทางครั้งแรกในวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1912

นาฬิกาเรือนนี้เป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายจากการปรากฏตัวอย่างโดดเด่นในภาพยนตร์ไททานิค ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงในปี ค.ศ. 1997 หลังจากนั้นจึงมีการสร้างนาฬิกาจำลองขึ้นมาเพื่อจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ที่อุทิศให้กับเรือโชคร้ายลำนี้ รวมถึงการจัดแสดงชั่วคราว หรือแม้แต่การจำหน่ายในหลากหลายขนาดและวัสดุ

## บันไดใหญ่ด้านท้ายเรือ

มีบันไดใหญ่ชุดที่สองตั้งอยู่ด้านท้ายเรือระหว่างปล่องไฟต้นที่สามและสี่ แม้จะมีรูปแบบเดียวกันคือมีโดมอยู่ตรงกลาง แต่ก็มีขนาดเล็กกว่ามาก และติดตั้งอยู่เพียงแค่ดาดฟ้า A, B และ C เท่านั้น พักบันไดหลักประดับนาฬิกาเรียบง่าย ตรงกันข้ามกับนาฬิกาประดับตกแต่งอย่างหรูหราที่บันไดด้านหัวเรือ สามารถเข้าถึงห้องสูบบุหรี่ได้จากดาดฟ้า A รวมถึงห้องนั่งเล่นด้านหัวของดาดฟ้าผ่านทางเดินเชื่อม

พื้นที่รับรองลูกค้าร้านอาหารตามสั่ง (À La Carte ) และคาเฟ่ปารีเซียง (Café Parisien) ซึ่งมีทั้งบนโอลิมปิกและไททานิก ได้รับการตกแต่งด้วยแผงไม้แบบจอร์เจียนทาสีขาว ครอบคลุมพื้นที่โถงทางเข้าดาดฟ้า B ทั้งหมด ซึ่งอยู่ถัดจากบันไดด้านท้ายเรือ มีพื้นที่นั่งเล่นที่ปูพรมนุ่มสบาย พร้อมด้วยเก้าอี้ โซฟา และโต๊ะที่ทำจากหวายสาน

## สภาพในซากเรือ
เมื่อรอเบิร์ต บัลลาร์ดค้นพบซากเรือไททานิกในปี ค.ศ. 1985 เขาพบเพียงหลุมโหว่ขนาดใหญ่ตรงตำแหน่งที่บันไดเคยตั้งอยู่ หลังคาของบันไดที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของดาดฟ้าเรือได้พังทลายลง และช่องว่างขนาดใหญ่ที่โดมเคยตั้งอยู่กลายเป็นทางเข้าที่สะดวกสำหรับยานใต้น้ำควบคุมจากระยะไกล (ROVs) กองซากปรักหักพังและโครงเหล็กที่บิดเบี้ยวอยู่ที่ก้นดาดฟ้า D ทำให้ทางเข้าไปยังดาดฟ้าชั้นล่างถูกบดบัง

เนื่องจากบันไดแต่ละชุดถูกสร้างขึ้นแยกส่วนและทั้งหมดทำจากไม้ จึงสันนิษฐานได้ว่าบันไดอาจแตกออกเป็นชิ้น ๆ และลอยออกจากช่องบันไดในระหว่างที่เรือจม หรืออาจผุพังไปในช่วงเวลา 73 ปีก่อนจะค้นพบซากเรือไททานิก ตัวเลือกหนึ่งที่เป็นไปได้คือสิ่งที่เหลืออยู่ของบันไดนั้นถูกทำลายไปโดยแรงกระแทกของหัวเรือเมื่อกระทบกับพื้นมหาสมุทรและแรงระเบิดของน้ำขนาดมหึมาที่ตามมา ผู้รอดชีวิตได้บรรยายถึงคลื่นขนาดใหญ่ที่ซัดพัดดาดฟ้าเรือในขณะที่ไททานิกจมลงสู่ก้นมหาสมุทรครั้งสุดท้าย คลื่นลูกนี้หรือคลื่นที่เกิดจากการล้มของปล่องไฟด้านหน้ามักถูกกล่าวหาว่าเป็นสาเหตุที่ทำลายโดมและบันไดใหญ่ โถงทางเข้าโดยรอบ พร้อมเสาไม้โอก เพดานปูนปลาสเตอร์ที่มีคานไม้โอก และโคมระย้าที่ติดตั้งบนเพดานยังคงสภาพเดิมที่สามารถจดจำได้

ระหว่างการถ่ายทำฉากเรือล่มสำหรับภาพยนตร์ไททานิคในปี ค.ศ. 1997 เซ็ตบันไดถูกแรงน้ำท่วมกระชากออกจากฐานที่เสริมด้วยเหล็กอย่างรุนแรง เจมส์ แคเมอรอน ผู้กำกับกล่าวว่า:

บันไดใหญ่ด้านท้ายเรือส่วนใหญ่ถูกฉีกออกจากกันขณะที่ไททานิกแตกออก เนื่องจากอยู่ที่หรือเลยจุดแตกไปเล็กน้อย เศษไม้หรือวัสดุอื่น ๆ จำนวนมากที่พบลอยอยู่หลังการจมนั้นคาดว่าจะมาจากบันไดด้านท้ายสักแห่งหนึ่ง

## โบราณวัตถุจากบันไดของไททานิกและโอลิมปิก

ไม่มีภาพถ่ายบันไดของไททานิกที่เป็นที่รู้จัก มีเพียงแต่ภาพถ่ายบันไดของโอลิมปิกที่หลงเหลืออยู่เป็นจำนวนมาก ซึ่งคาดว่าอาจมีลักษณะคล้ายคลึงกัน ในปี ค.ศ. 1990 มีการพบเครื่องไม้จำนวนมากจากโอลิมปิกในยุ้งฉางแห่งหนึ่งทางตอนเหนือของอังกฤษ ซึ่งส่วนมากเป็นของบันไดใหญ่ ชิ้นส่วนเหล่านี้ยังคงสีเขียวอาโวคาโดดั้งเดิมที่ทาไว้ในระหว่างการปรับปรุงในปี ค.ศ. 1932 และประกอบด้วยแผงผนังจำนวนมาก เสาบันไดแกะสลัก กรอบหน้าต่าง บัวเพดาน และประตู ส่วนหนึ่งของราวบันไดไม้โอกจากบันไดใหญ่ด้านท้ายเรือถูกนำไปประดับตกแต่งบันไดของโรงแรมไวต์สวอน ในเมืองอาร์นวิก ประเทศอังกฤษ โคมระย้าที่เคยห้อยอยู่บนเพดานบันไดนั้น มีการนำออกมาประมูลเป็นครั้งคราว โดยในปี ค.ศ. 2004 มีโคมระย้า 16 ชุดถูกนำออกมาประมูลจากโรงงานสีฮอลต์วิสเซิล การประมูลครั้งนี้ยังรวมถึงภาพวาดทิวทัศน์สีน้ำมันทั้ง 4 ภาพของโอลิมปิก ซึ่งประดับอยู่ที่พักบันไดของดาดฟ้า B, C, D และ E พร้อมด้วยประตูจากโถงทางเข้าของดาดฟ้าเรือ 2 บาน

นาฬิกาแกะสลักของโอลิมปิกที่เชื่อกันว่ามีลักษณะเหมือนกับของไททานิก ถูกจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ซีซิตี ในเซาแทมป์ตัน นาฬิกาเรือนนี้ถูกนำมาใช้เป็นต้นแบบของนาฬิกาในภาพยนตร์ของแคเมอรอน

เศษซากบันไดใหญ่ทั้งด้านท้ายและหัวของไททานิกที่ค้นพบในช่วงสัปดาห์หลังจากเรืออับปาง สามารถชมได้ที่พิพิธภัณฑ์การเดินเรือแห่งมหาสมุทรแอตแลนติก ในแฮลิแฟกซ์ รัฐโนวาสโกเชีย ประเทศแคนาดา ซึ่งรวมถึงส่วนของเสาบันไดด้านท้ายที่แกะสลักอย่างประณีต และชิ้นส่วนราวบันไดไม้โอก นอกจากนี้ยังมีสิ่งของที่นำงานไม้จากไททานิกที่กู้ขึ้นมาดัดแปลงใหม่ เช่น ไม้นวดแป้งและกระดานคริบเบจ ซึ่งมีความเป็นไปได้สูงว่ามาจากบันไดใหญ่ ฐานและเครูบทำจากสัมฤทธิ์ของบันไดด้านหัวดาดฟ้า A ได้ถูกกู้ขึ้นมาจากกองซากปรักหักพังในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ชิ้นส่วนโดมเหล็กจากบันไดใหญ่ด้านท้ายก็ถูกระบุพบในบริเวณที่พบเศษซากเช่นกัน เคน มาร์ชอล ยืนยันว่าพบชิ้นส่วนราวบันไดทำจากเหล็กดัดและปิดทองอย่างน้อย 9 ชิ้นในบริเวณซากปรักหักพังจากการสำรวจของวูดสโฮลในปี ค.ศ. 1986 ถึงแม้จะไม่มีภาพถ่ายใด ๆ ถูกบันทึกไว้ก็ตาม

## ในวัฒนธรรมประชานิยม
ในบรรดาภาพยนตร์จำนวนมากที่สร้างขึ้นเกี่ยวกับการอับปางของไททานิก เกือบทั้งหมดมีการนำเสนอภาพของบันไดใหญ่ในรูปแบบหนึ่งรูปแบบใด บันไดนี้ได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์แทนความหรูหราและความยิ่งใหญ่ของไททานิก

*ภาพยนตร์ปี ค.ศ. 1943 บันไดใหญ่ถูกนำเสนอเป็นอุปมาสำหรับความโลภของชนชั้นสูงอังกฤษและอเมริกัน
*ภาพยนตร์ปี ค.ศ. 1953 ของฌอง เนกูเลสโก มีหลายฉากที่เกิดขึ้นบนบันไดใหญ่ แม้จะมีความคล้ายคลึงกับบันไดใหญ่ของจริงเพียงผิวเผิน
*ภาพยนตร์เรื่อง *[[A Night to Remember]]* ที่กำกับโดยรอย วอร์ด เบเกอร์ ในปี ค.ศ. 1958 มีฉากบันไดใหญ่ซึ่งเป็นการสร้างขึ้นใหม่ของดาดฟ้า A และ D โดยอิงจากภาพถ่ายเก่าของโอลิมปิก ทำให้ฉากเหล่านี้ดูสมจริงและน่าเชื่อถือ
*ในละครสารคดีเรื่อง *[[S.O.S. Titanic]]* ปี ค.ศ. 1979 นักแสดงหญิงเรเน แฮร์ริส ภรรยาของผู้ผลิตเฮนรี บี. แฮร์ริส ได้สะดุดบันไดจนแขนหัก เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นจริงบนไททานิก อย่างไรก็ตาม บันไดที่ใช้ในการถ่ายทำนั้นมาจากคฤหาสน์หลังหนึ่งในย่านเบลเกรฟสแควร์ กรุงลอนดอน และไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับลักษณะของบันไดบนไททานิก
*ภาพยนตร์เรื่อง *[[Raise the Titanic]]* (1980) แสดงภาพบันไดใหญ่ชั้น A หลังจากที่ซากเรือถูกยกขึ้นมา โดยเนื่องจากภาพยนตร์ถูกถ่ายทำก่อนการค้นพบซากเรือจริง จึงแสดงภาพบันไดใหญ่ว่ายังคงสภาพสมบูรณ์ โดยมีทั้งโดมแก้วและเครูบสัมฤทธิ์อยู่ครบ ซึ่งเป็นภาพที่ไม่ถูกต้อง นอกจากนี้ยังวางบันไดไว้ผิดตำแหน่งที่ปลายสุดของโถงที่มีเสาขนาดใหญ่ (ซึ่งไม่มีลักษณะเช่นนี้บนไททานิก)
*ละครชุด *[[ไททานิก (ละครชุด)|Titanic]]* ที่ผลิตโดยซีบีเอสในปี ค.ศ. 1996 มีการสร้างฉากบันไดใหญ่ขึ้นมาใหม่ แต่ตำแหน่งของดาดฟ้า A ที่มีนาฬิกาและโคมไฟรูปเครูบเป็นเอกลักษณ์นั้นถูกนำเสนอผิดพลาด โดยเปิดออกสู่ห้องอาหารชั้น D โดยตรง ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่ถูกต้อง นอกจากนี้ละครชุดดังกล่าวยังได้ตัดส่วนของโดมกระจกและห้องรับรองออกไปอีกด้วย
*บันไดเป็นจุดสนใจหลักในภาพยนตร์ปี ค.ศ. 1997 ของเจมส์ แคเมอรอนเช่นกัน บันไดใหญ่ด้านหัว ตั้งแต่ดาดฟ้า A ถึง D สร้างขึ้นตามสัดส่วนที่ถูกต้อง แม้ว่าแบบจำลองที่ใช้จะใหญ่กว่าบันไดจริงถึงร้อยละ 30 มีการเสริมด้วยโครงเหล็ก ต่างจากของจริงที่ทำจากไม้โอกทั้งหมด บันไดใหญ่ดั้งเดิมมี 12 ขั้น รวมทั้งพักบันไดที่อยู่ใต้นาฬิกา แต่แบบจำลองของภาพยนตร์มี 13 ขั้น ช่างฝีมือจากเม็กซิโกและอังกฤษถูกว่าจ้างให้สร้างงานแกะสลักไม้โอกและงานปูนปั้นที่หรูหราอลังการ แม้ว่าแผงเสาบันไดบางส่วนจะทำจากปูนปลาสเตอร์หล่อแล้วทาสีให้ดูเหมือนไม้เพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายและแรงงาน นาฬิกา "เกียรติยศและสง่าราศี" เป็นจุดเด่นสำคัญในภาพยนตร์เรื่องนี้ ซึ่งแกะสลักโดยเดฟ โคลด์แฮม ช่างแกะสลักฝีมือ โดยสร้างขึ้นตามแบบจริงจากโอลิมปิก
*ในวิดีโอเกมไททานิก: แอดเวนเจอร์เอาต์ออฟไทม์ บันไดใหญ่ด้านหัวถูกแสดงอย่างถูกต้องเป็นส่วนใหญ่ ยกเว้นรายละเอียดที่ไม่ถูกต้องบางประการในดาดฟ้า D และ E แต่ในบันไดใหญ่ด้านท้ายนั้นไม่มีนาฬิกาอยู่บนดาดฟ้า A ภาพวาดสีน้ำมันก็ไม่ได้แสดงให้เห็นเช่นกัน
*นอกจากนี้ยังมีพิพิธภัณฑ์ไททานิกหลายแห่งที่สร้างแบบจำลองบันไดใหญ่ขึ้นมาอย่างละเอียด บันไดจำลองที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ไททานิกที่แบรนสัน รัฐมิสซูรี และพิเจียนฟอร์จ รัฐเทนเนสซี สร้างขึ้นโดยใช้แบบดาดฟ้าดั้งเดิมของเรือ แต่มีการปรับเปลี่ยนเล็กน้อยเพื่อความปลอดภัยของผู้เข้าชม โดยเพิ่มราวจับทองเหลืองไว้ด้านล่างราวจับเดิม ส่วนบันไดจำลองที่พิพิธภัณฑ์ไททานิก เบลฟาสต์ ต้องมีการปรับเปลี่ยนค่อนข้างมากเพื่อให้สอดคล้องกับกฎระเบียบปัจจุบัน
*แบบจำลองไททานิกขนาดเท่าของจริงซึ่งอยู่ระหว่างการก่อสร้างในมณฑลเสฉวนระหว่างปี ค.ศ. 2017 ถึง 2024 คาดว่าจะมีการสร้างบันไดใหญ่จำลอง

## ดูเพิ่ม

* สิ่งอำนวยความสะดวกชั้นสองและสามของเรืออาร์เอ็มเอส ไททานิก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาร์เอ็มเอส ไททานิก