open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
วาเลรี อาซาปอฟ

**วาเลรี กรีกอร์เยวิช อาซาปอฟ** (; ; 1 มกราคม ค.ศ. 1966 – 23 กันยายน ค.ศ. 2017) เป็นพลโทในกองทัพรัสเซีย สังกัดกระทรวงกลาโหมของรัสเซีย เขาถูกสังหารเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 2017 โดยการยิงปืนครกจากกลุ่มก่อการร้ายไอซิลใกล้เมืองเดเรซซูร์ระหว่างการต่อสู้ทางทหารของรัสเซียในช่วงสงครามกลางเมืองซีเรีย ตำแหน่งของอาซาปอฟในประเทศซีเรียได้รับการอธิบายโดยกระทรวงกลาโหมในฐานะหัวหน้ากลุ่มของที่ปรึกษาทางทหารรัสเซียในประเทศซีเรีย

## การศึกษาและอาชีพ
วาเลรี อาซาปอฟ เกิดในอำเภอมัลมิชสกี แคว้นคีรอฟ ในครอบครัวชนชั้นแรงงาน โดยเป็นพี่คนโตของสี่พี่น้องในครอบครัว เขาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนบัญชาการส่งกำลังทางอากาศระดับสูงเรียซาน และได้เป็นนายทหารสัญญาบัตรยศร้อยโทใน ค.ศ. 1987

เขาเริ่มเข้ารับราชการทหารในกองพลส่งกำลังทางอากาศป้องกันที่ 76 ซึ่งอยู่ในปัสคอฟ แล้วเติบโตสู่ตำแหน่งผู้บัญชาการกองพัน

ใน ค.ศ. 1992–1993 วาเลรี อาซาปอฟ ทำหน้าที่ในเซาท์ออสซีเชีย ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1995 เขาได้รับการส่งไปยังสาธารณรัฐเชเชนในภาคใต้ของรัสเซีย เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสในช่วงยุทธการที่กรอซนืยในช่วงแรกของสงครามเชชเนียครั้งที่หนึ่ง เขาได้รับการผ่าตัดสี่ครั้งในสถาบันทางการแพทย์หลายแห่ง และฟื้นตัวเต็มที่เมื่อหนึ่งปีหลังจากนั้น แต่ยังคงขากะเผลก

เขาเข้าศึกษาที่สถาบันฟรันซ์ใน ค.ศ. 1997 และได้รับปริญญาใน ค.ศ. 2000 หลังจากนั้นเขาก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรองผู้บัญชาการของอดีตกองทหารส่งกำลังทางอากาศป้องกันเอกราชที่ 345 ที่เป็นส่วนหนึ่งของกองกำลังรักษาสันติภาพที่ประจำการอยู่ในเขตแยกตัวของจอร์เจียที่อับคาเซีย ส่วนใน ค.ศ. 2001 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกองทหารส่งกำลังทางอากาศป้องกันเอกราชที่ 345 ครั้นใน ค.ศ. 2003 พันเอกอาซาปอฟได้มาเป็นรองผู้บัญชาการกองพลส่งกำลังทางอากาศป้องกันที่ 98 ในอีวาโนโว และ 18 เดือนต่อมาเขาก็ได้เป็นเสนาธิการกองพล ซึ่งใน ค.ศ. 2003–2004 เขาได้เข้าร่วมในสงครามเชชเนียครั้งที่สอง

ใน ค.ศ. 2007 เขาได้รับการย้ายจากกองทหารส่งกำลังทางอากาศไปยังกองกำลังภาคพื้นดินและกลายเป็นผู้บัญชาการกองพลทหารปืนใหญ่-ปืนกลที่ 18 ที่ตั้งอยู่ ณ หมู่เกาะคูริล ในตะวันออกไกล

ใน ค.ศ. 2011 เขาสำเร็จการศึกษาจากสถาบันการทหารกองเสนาธิการแห่งกองทัพรัสเซีย ในเดือนมิถุนายน พันเอก วาเลรี อาซาปอฟ ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกองพลน้อยปืนเล็กยาวยานยนต์เสรีพิทักษ์มาตุภูมิที่ 37 (ในกีอัชตา) ของกองทัพที่ 36 ซึ่งประจำการในสาธารณรัฐบูเรียตียา

วันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 พันเอก วาเลรี อาซาปอฟ ซึ่งเป็นผู้บัญชาการกองพลไรเฟิลยานยนต์ในขณะนั้น ได้รับบำเหน็จเครื่องอิสริยาภรณ์ "สำหรับคุณความดีเพื่อปิตุภูมิ" ชั้นที่สี่ จากประธานาธิบดีรัสเซีย วลาดีมีร์ ปูติน

ในต้น ค.ศ. 2014 อาซาปอฟได้ประจำหน้าที่ผู้บัญชาการกองทัพน้อยที่ 68 ซึ่งได้รับการเรียกตัวกลับบนฐานปฏิบัติการของหน่วยที่ประจำการอยู่ในเกาะซาฮาลิน และหมู่เกาะคูริล: กองพลทหารปืนใหญ่-ปืนกลที่ 18 และกองพลไรเฟิลยานยนต์อิสระที่ 39

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2015 เขาได้รับการถ่ายโอนไปยังมณฑลทหารบกภาคใต้ และตามหน่วยอำนวยการข่าวกรองหลักของกระทรวงกลาโหมของยูเครน เช่นเดียวกับแหล่งข้อมูลอื่น ๆ ภายใต้นามแฝงของ "พรีมาคอฟ" ได้เข้าร่วมในการแทรกแซงทางทหารของรัสเซียในประเทศยูเครน ในฐานะผู้บัญชาการกองทัพที่ 1 แห่งสาธารณรัฐประชาชนดอแนตสก์ กระทั่งวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2016 อาซาปอฟได้รับการเลือนยศอีกครั้งเป็นพลโท

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ทหารชาวรัสเซียที่เสียชีวิตในสงครามกลางเมืองซีเรีย
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นคีรอฟ
หมวดหมู่:เสียชีวิตในสงคราม
54 พิสเซียม

**54 Piscium** เป็นดาวแคระส้ม ห่างจากดวงอาทิตย์ประมาณ 36 ปีแสงในกลุ่มดาวปลา ในปี 2002 ได้มีการยืนยันว่ามีดาวเคราะห์นอกระบบโคจรรอบดาวฤกษ์นี้ และในปี 2006 ได้ค้นพบว่ามีดาวแคระน้ำตาลชื่อ 54 พิสเซียม บี โคจรรอบด้วย
## อ้างอิง

หมวดหมู่:ดาวแคระน้ำตาล
หมวดหมู่:ดาวแคระส้ม
54 พิสเซียม บี

**54 Piscium b** เป็นดาวแคระน้ำตาล ห่างจากดวงอาทิตย์ประมาณ 36 ปีแสงในกลุ่มดาวปลา โคจรรอบ 54 พิสเซียม ในวงโคจรที่ผิดปกติมากทุก ๆ สองเดือน มวลต่ำสุดเท่าที่คำนวณคือหนึ่งในห้าของดาวพฤหัสบดี
## อ้างอิง

หมวดหมู่:ดาวเคราะห์นอกระบบที่ค้นพบในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:54 พิสเซียม
หมวดหมู่:ดาวเคราะห์นอกระบบที่ตรวจพบโดยวิธีวัดความเร็วแนวเล็ง
หมวดหมู่:ดาวเคราะห์ยักษ์
กลีเซอ 86 บี

**กลีเซอ 86 บี** (Gliese 86 b, Gl 86 b) เป็นดาวเคราะห์นอกระบบห่างจากดวงอาทิตย์ประมาณ 35 ปีแสงในกลุ่มดาวแม่น้ำ โคจรรอบดาวแคระส้มกลีเซอ 86 โดยใช้เวลา 15.78 วัน ค้นพบโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศสในปี 1998
## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดาวแม่น้ำ
หมวดหมู่:ดาวเคราะห์นอกระบบ
หมวดหมู่:ดาวเคราะห์นอกระบบที่ค้นพบในปี พ.ศ. 2541
แม่น้ำกฤษณา

**แม่น้ำกฤษณา** (Krishna River)  เป็นแม่น้ำที่มีปริมาณน้ำไหลเข้าและมีพื้นที่รองรับน้ำมากที่สุดอันดับ 4 ของอินเดีย รองจากแม่น้ำคงคา แม่น้ำโคทาวรี และแม่น้ำพรหมบุตร แม่น้ำมีความยาวเกือบ  ยังเป็นแหล่งน้ำสำคัญให้กับรัฐมหาราษฏระ รัฐกรณาฏกะ รัฐเตลังคานา และรัฐอานธรประเทศ

แม่น้ำกฤษณามีต้นกำเนิดอยู่ในเทือกเขาฆาฏตะวันตกใกล้เมืองมหาพเลศวรที่ระดับความสูงราว 1,300 เมตร ในรัฐมหาราษฏระทางตอนกลางของอินเดีย มีเมืองวิชยวาฑะเป็นเมืองใหญ่ที่สุดที่ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำกฤษณา

## อ้างอิง

กฤษณา
กฤษณา
กฤษณา
กฤษณา
กลีเซอ 86

**กลีเซอ 86** () เป็นดาวแคระส้ม ห่างจากดวงอาทิตย์ประมาณ 36 ปีแสงในกลุ่มดาวแม่น้ำ ได้รับการยืนยันว่าดาวแคระขาวโคจรรอบดาวฤกษ์หลัก ในปี 1998 หอดูดาวยุโรปใต้ได้ประกาศว่าดาวเคราะห์นอกระบบได้โคจรรอบดาวฤกษ์ดวงนี้ด้วย
## อ้างอิง

หมวดหมู่:ดาวแคระขาว
หมวดหมู่:ดาวแคระส้ม
หมวดหมู่:ระบบดาวเคราะห์
หมวดหมู่:วัตถุทางดาราศาสตร์ที่ค้นพบในปี พ.ศ. 2544
เอชดี 14412

**HD 14412** เป็นดาวแคระเหลืองที่มีระดับสเปกตรัมของ G8V ห่างจากดวงอาทิตย์ 41.86 ปีแสง ในทางตอนใต้ของกลุ่มดาวเตาหลอม
## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดาวเตาหลอม
หมวดหมู่:ดาวแคระเหลือง
แม่น้ำนรรมทา

**แม่น้ำนรรมทา** () หรืออาจเรียกว่า **เรวา** (रेवा) เป็นแม่น้ำทางตอนกลางของประเทศอินเดีย ยังเป็นที่รู้จักว่าเป็น "เส้นชีวิตแห่งคุชราตและมัธยประเทศ" เพราะได้ให้สิ่งต่าง ๆ หลากหลายทางแก่รัฐคุชราตและรัฐมัธยประเทศ ยังได้สร้างขอบเขตประเพณีระหว่างอินเดียเหนือกับอินเดียใต้ และไหลไปทางทิศตะวันตกด้วยความยาว  ก่อนที่จะไหลลงอ่าวขัมภัตสู่ทะเลอาหรับ ราว  ทางตะวันตกของเมืองภารุชในรัฐคุชราต

ยังเป็นแม่น้ำสายเดียวของสามสายใหญ่ในคาบสมุทรอินเดียที่ไหลจากทิศตะวันออกไปทางทิศตะวันตก (แม่น้ำที่ไหลทางตะวันตกที่ยาวที่สุด) ร่วมไปกับแม่น้ำตาปตีและแม่น้ำมหี และเป็นแม่น้ำสายเดียวในอินเดียที่ไหลผ่านหุบเขาทรุด ไหลผ่านสัตปุระและเทือกเขาวินธยะ แม่น้ำนรรมทาไหลผ่านรัฐมัธยประเทศ () และรัฐมหาราษฏระ (),() (ตามเส้นเขตแดนระหว่างรัฐมัธยประเทศกับมหาราษฏระ () จากนั้นไหลตามเขตแดนระหว่างรัฐมหาราษฏระกับรัฐคุชราต ()

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศอินเดีย
พุรหานปุระ

**พุรหานปุระ** () เป็นเมืองประวัติศาสตร์ขนาดกลาง ตั้งอยู่ในรัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย เป็นศูนย์กลางการปกครองของเขตพุรหานปุระ ตั้งอยู่ฝั่งเหนือของแม่น้ำตาปตี อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองโภปาล 340 กม. (211 ไมล์) และอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงมุมไบ 540 กม. (336 ไมล์) เมืองมีเทศบาลที่ยังเป็นหนึ่งในศูนย์กลางปกครองเขตของรัฐมัธยประเทศ 

## ประชากร

จากสำมะโนอินเดีย ค.ศ. 2011 พุรหานปุระมีประชากร 210,886 คน แบ่งออกเป็นชายและหญิงที่ 108,187 กับ 102,699 คนตามลำดับ

ศาสนาอิสลามและฮินดูมีผู้นับถือร้อยละ 50.5 กับ 45.8 ตามลำดับ และมีผู้นับถือศาสนาซิกข์และคริสต์เป็นจำนวนน้อย

## ในวัฒนธรรมร่วมสมัย
* นครนี้ถูกกล่าวถึงเป็น Burhampoor ในหนังสือ *[[80 วันรอบโลก]]* โดยฌูล แวร์น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Burhanpur Historical City
* My Burhanpur - The Historical City
* Burhanpur Gateway to South India
* http://mptourism.com/inner-page/destination/bhurhanpur.html

หมวดหมู่:เมืองในรัฐมัธยประเทศ
หมวดหมู่:อดีตเมืองหลวงในประเทศอินเดีย
จังหวัดนูซาเติงการาตะวันออก

**นูซาเติงการาตะวันออก** หรือ **นูซาเติงการาตีมูร์** () เป็นจังหวัดที่อยู่ทางใต้สุดของประเทศอินโดนีเซีย โดยตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของหมู่เกาะซุนดาน้อย อยู่ทางใต้ของมหาสมุทรอินเดีย และอยู่ทางเหนือของทะเลโฟลเร็ซ ในอาณาเขตมีเกาะทั้งหมด 500 เกาะ โดยมีเกาะที่ใหญ่ที่สุดภายในอาณาเขต เช่น เกาะซุมบา, เกาะโฟลเร็ซ, พื้นที่ทางตะวันตกของเกาะติมอร์ (พื้นที่นี้มีพรมแดนร่วมกับประเทศติมอร์-เลสเต) ในจังหวัดมีการแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 21 อำเภอ กับนครระดับอำเภอ คือ กูปัง ถือว่าเป็นเมืองหลักและเมืองที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในจังหวัดนี้

ในฐานะที่เป็นดินแดนที่มีประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ จังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกเป็นจังหวัดเดียวในอินโดนีเซียที่ซึ่งโรมันคาทอลิกเป็นลัทธิความเชื่อหลัก จังหวัดแห่งนี้มีพื้นที่รวมทั้งหมด 47,245.82 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรรวม 4,683,827 คน จากสำมะโนประชากร พ.ศ. 2554 ส่วนจำนวนประชากรประมาณการล่าสุดในเดือนมกราคม พ.ศ. 2557 คือ 5,070,746 คน เศรษฐกิจของจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกถือว่าอยู่ในหนึ่งจังหวัดที่ยังในระดับด้อยพัฒนาของประเทศอินโดนีเซีย ในขณะนี้ได้เน้นไปสนใจในภาคการท่องเที่ยวเป็นส่วนใหญ่ โดยสถานที่ท่องเที่ยวที่รู้จักกันมากที่สุด ได้แก่ ชุมชนประมงลาบูวันบาโจ, อุทยานแห่งชาติโกโมโด และเขาเกอลีมูตู

## หน่วยการบริหาร
พื้นที่จังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกแบ่งออกเป็น 21 อำเภอหรือ*กาบูปาเต็น* 1 นครหรือ*โกตา* และ 309 ตำบลหรือ*เกอจามาตัน*

;อำเภอ

;นคร
* **[[กูปัง]]** (; เมืองหลัก)

## อ้างอิง

นูซาเติงการาตะวันออก
เทือกเขาฆาฏตะวันตก

**ฆาฏตะวันตก** (; ) เป็นเทือกเขาที่พาดขนานไปกับชายฝั่งทิศตะวันตกของคาบสมุทรอินเดีย โดยอยู่ในประเทศอินเดียโดยทั้งหมด ได้รับการบรรจุอยู่ในมรดกโลกของยูเนสโก และเป็นหนึ่งในแปด "พื้นที่ที่มีความหลากหลายทางชีวภาพสูงที่สุด" ของโลก บางครั้งเรียกผาใหญ่แห่งอินเดีย เทือกเขาพาดผ่านจากเหนือไปใต้ควบคู่ไปกับขอบปลายทางตะวันตกของที่ราบสูงเดกกัน และแยกจากที่ราบสูงโดยที่ราบชายขอบแคบ ๆ เรียกว่า กอนกัน และเรียบไปกับทะเลอาหรับ ยังเป็นที่ตั้งของอุทยานแห่งชาติ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า และป่าสงวน 39 แห่ง ที่บรรจุอยู่ในรายชื่อมรดกโลก โดยมี 21 แห่งในรัฐเกรละ, 10 แห่งในรัฐกรณาฏกะ, 5 แห่งในรัฐทมิฬนาฑู และ 4 แห่งในรัฐมหาราษฏระ

เทือกเขาเริ่มต้นใกล้เมืองโสนคาธในรัฐคุชราตทางใต้ของแม่น้ำตาปตีและมีความยาวราว  โดยพาดผ่านรัฐมหาราษฏระ รัฐกัว รัฐกรณาฏกะ รัฐเกรละ และรัฐทมิฬนาฑู สิ้นสุดที่มรุนธุวัซห์มาลัยที่สวามิโทปใกล้ปลายทางใต้ของอินเดีย เทือกเขาเหล่านี้ครอบคลุมพื้นที่  และมีพื้นที่รองรับน้ำของธารน้ำเป็นเกือบร้อยละ 40 ของอินเดีย ฆาฏตะวันตกยังช่วยสกัดกั้นลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ให้เข้าถึงที่ราบสูงเดกกันได้ ความสูงโดยเฉลี่ยคือ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทือกเขาในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศอินเดีย
บาติก

**บาติก** () หรือ **บาเตะ** () เป็นเทคนิคย้อมผ้าด้วยวิธีกันด้วยขี้ผึ้ง โดยประยุกต์ใช้กับการย้อมเสื้อผ้าทั้งชุดหรือหมายถึงผ้าที่ใช้เทคนิควิธีนี้ที่มีต้นกำเนิดจากอินโดนีเซีย การทำบาติกใช้วิธีการวาดจุดหรือเส้นเพื่อกันสีโดยอุปกรณ์ที่เรียกว่า *จันติง* (*canting*) หรือใช้วิธีการพิมพ์ตัวกันสีที่ทำจากทองแดงที่เรียกว่า *จัป* (*cap*) ช่างฝีมือจะเลือกสีโดยจุ่มผ้าเข้ากับสีเดียว จากนั้นเอาขี้ผึ้งออกด้วยน้ำเดือด จากนั้นทำซ้ำหากต้องการหลายสี

ประเพณีการทำบาติกพบได้ในหลายประเทศ แต่บาติกของอินโดนีเซียเป็นที่รู้จักมากที่สุด บาติกของอินโดนีเซียบนเกาะชวามีประวัติอันยาวนานที่ผสมผสานทางวัฒนธรรม กับลวดลายอันหลากหลายที่ได้รับมาจากวัฒนธรรมอันหลากหลาย และได้รับการพัฒนาโดยส่วนใหญ่ทั้งรูปแบบ เทคนิค และคุณภาพของฝีมือช่าง เดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 ยูเนสโกบรรจุบาติกของอินโดนีเซียเป็นงานชิ้นเอกของมรดกมุขปาฐะและมรดกที่จับต้องไม่ได้ของมนุษยชาติ (Masterpiece of Oral and Intangible Heritage of Humanity)

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ศิลปะสิ่งทอ
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกายอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติ
กลีเซอ 1214 บี

**กลีเซอ 1214 บี** (Gliese 1214 b) เป็นดาวเคราะห์นอกระบบที่โคจรรอบดาวฤกษ์กลีเซอ 1214 และถูกค้นพบในเดือนธันวาคม 2009 ดาวฤกษ์ของดาวดวงนี้ห่างจากดวงอาทิตย์ 42 ปีแสง ในกลุ่มดาวคนแบกงู ใน 2017 GJ 1214 B เป็นที่รู้จักมากเนื่องจากเป็นดาวเคราะห์มหาสมุทร ด้วยเหตุนี้นักวิทยาศาสตร์จึงตั้งชื่อเล่นว่า "the waterworld"
## อ้างอิง

หมวดหมู่:ดาวเคราะห์นอกระบบ
เคปเลอร์-62

**เคปเลอร์-62** (Kepler-62) เป็นดาวฤกษ์ที่เล็กและเย็นกว่าดวงอาทิตย์ อยู่ในกลุ่มดาวพิณ และห่างจากโลก 990 ปีแสง อยู่ในช่วงการมองเห็นของยานอวกาศเคปเลอร์ เมื่อวันที่ 18 เมษายน 2013 มีการประกาศว่าดาวฤกษ์นี้มีดาวเคราะห์โคจรอยู่ห้าดวง สองดวงในนั้นเคปเลอร์-62อีและเคปเลอร์-62เอฟ อยู่ในเขตอาศัยได้ นอกจากนั้น เคปเลอร์-62เอฟ มีแนวโน้มที่จะเป็นดาวเคราะห์หิน
## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดาวพิณ
หมวดหมู่:เคปเลอร์-62
หมวดหมู่:ดาวแคระส้ม
เคปเลอร์-62เอฟ

**เคปเลอร์-62เอฟ** (Kepler-62f) เป็นดาวเคราะห์นอกระบบซูเปอร์เอิร์ธ ที่โคจรในเขตอาศัยได้ของดาวฤกษ์เคปเลอร์-62 เป็นดาวเคราะห์นอกสุดของดาวเคราะห์ห้าดวงที่ค้นพบรอบ ๆ ดาวฤกษ์ ค้นพบโดยยานอวกาศเคปเลอร์ของนาซ่า อยู่ห่างจากโลกประมาณ 990 ปีแสง (304 พาร์กเซ็ก) ในกลุ่มดาวพิณ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ดาวเคราะห์นอกระบบ
สโมสรฟุตบอลน็องต์

**สโมสรฟุตบอลน็องต์** () เป็นสโมสรฟุตบอลของประเทศฝรั่งเศส สโมสรก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2486 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองอันเป็นผลมาจากสโมสรในท้องถิ่นที่ตั้งอยู่ในเมืองมารวมตัวกันเพื่อจัดตั้งสโมสรใหญ่แห่งหนึ่ง จากปี ค.ศ.1992 ถึง 2007 สโมสรชื่อว่า FC Nantes Atlantique ก่อนกลับมาเล่นใช้ชื่อเดิมในช่วงเริ่มต้นของฤดูกาล 2007–08 ปัจจุบันน็องต์ลงเล่นในลีกเอิง

## เกียรติประวัติ

### ระดับประเทศ

* **[[ลีกเอิง]]**
** **ชนะเลิศ (8):** 1964–65, 1965–66, 1972–73, 1976–77, 1979–80, 1982–83, 1994–95, 2000–01

* **[[กุปเดอฟร็องส์]]**
** **ชนะเลิศ (4):** 1978–79, 1998–99, 1999–00, 2021–22

* **[[กุปเดอลาลีก]]**
** **ชนะเลิศ (1):** 1964–65

* **[[ทรอเฟเดช็องปียง]]**
** **ชนะเลิศ (3):** 1965, 1999, 2001

### ระดับทวีปยุโรป

* **คัพออฟดิแอ็ลปส์**
** **ชนะเลิศ (1):** 1982

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*FC Nantes at UEFA

หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สโมสรในลีกเอิง
น
เคปเลอร์-61

**เคปเลอร์-61** (Kepler-61) เป็นดาวแคระส้ม อยู่ในกลุ่มดาวหงส์ และห่างจากโลก 1,100 ปีแสง อยู่ในช่วงการมองเห็นของยานอวกาศเคปเลอร์ เมื่อวันที่ 24 เมษายน 2013 มีการประกาศว่าดาวฤกษ์นี้มีดาวเคราะห์โคจรอยู่ในเขตอาศัยได้ชื่อ เคปเลอร์-61บี
## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดาวหงส์
เคปเลอร์-65

**เคปเลอร์-65** (Kepler-65) เป็นดาวฤกษ์ที่ใหญ่กว่าดวงอาทิตย์เล็กน้อย มีอย่างน้อยสามดาวเคราะห์
## ดาวเคราะห์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดาวพิณ
เคปเลอร์-69

**เคปเลอร์-69** (Kepler-69) เป็นดาวแคระเหลือง อยู่ในกลุ่มดาวหงส์ และห่างจากโลก 2,430 ปีแสง อยู่ในช่วงการมองเห็นของยานอวกาศเคปเลอร์ เมื่อวันที่ 18 เมษายน 2013 มีการประกาศว่าดาวฤกษ์นี้มีดาวเคราะห์สองดวง หนึ่งในนั้นโคจรอยู่ในเขตอาศัยได้ชื่อ เคปเลอร์-69ซี แต่คล้ายคลึงกับดาวศุกร์มากไปกว่าโลกและไม่เอื้ออำนวยต่อการดำรงชีวิตอย่างสิ้นเชิง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดาวหงส์
หมวดหมู่:ดาวแคระเหลือง
เคปเลอร์-61บี

**เคปเลอร์-61บี** (Kepler-61b) เป็นดาวเคราะห์นอกระบบซูเปอร์เอิร์ธ ที่โคจรในเขตอาศัยได้ของดาวฤกษ์เคปเลอร์-61 ค้นพบโดยยานอวกาศเคปเลอร์ของนาซ่าด้วยวิธีเคลื่อนผ่าน อยู่ห่างจากโลกประมาณ 1,100 ปีแสง (338 พาร์กเซ็ก) ในกลุ่มดาวหงส์
## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซูเปอร์เอิร์ธในเขตอาศัยได้
เจ้าชายอาดัลแบร์ทแห่งปรัสเซีย (ค.ศ. 1884–1948)

**เจ้าชายอาดัลแบร์ทแห่งปรัสเซีย** () หรือพระนามเต็มคือ **อาดัลแบร์ท แฟร์ดีนันท์ เบเร็งการ์ วิคทอร์ แห่งปรัสเซีย** () เป็นพระราชโอรสองค์ที่สามในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี กับพระนางเอากุสเทอแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์

พระองค์ทรงรับราชการในกองทัพเรือจักรวรรดิ พระองค์ได้เป็นผู้บัญชาการเรือหลวงเดรสเดินในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ทรงมียศสุดท้ายเป็นนาวาโท

## ครอบครัว
พระองค์เสกสมรสกับเจ้าหญิงอเดลาอีเดอแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1914 ที่เมืองวิลเฮ็ลมส์ฮาเฟิน (Wilhelmshaven) ทั้งสองมีพระบุตร 3 องค์ ได้แก่
* เจ้าหญิงวิคโทรีอา มารีนา (*Victoria Marina*); สิ้นพระชนม์แรกคลอดเมื่อ 4 กันยายน ค.ศ. 1915
* เจ้าหญิงวิคโทรีอา มารีนา (*Victoria Marina*); 11 กันยายน ค.ศ. 1917 – 21 มกราคม ค.ศ. 1981
* เจ้าชายวิลเฮล์ม วิกเตอร์แห่งปรัสเซีย  (*Wilhelm Victor*); 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1919 – 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989

หมวดหมู่:ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
หมวดหมู่:ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิ
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์
หมวดหมู่:พระราชบุตรในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี
ฟังใจ

**ฟังใจ** ()  เป็นบริการสตรีมเพลงโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย สัญชาติไทย เปิดให้บริการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 โดยสตาร์ทอัป บริษัทฟังใจ จำกัด ปัจจุบันฟังใจประกอบด้วยบริการทางดนตรีอื่น ๆ เช่น นิตยสารดนตรี คอนเสิร์ต และการสัมมนาทางดนตรี เป็นต้น โดยฟังใจเป็นบริการสตรีมเพลงที่แตกต่างจากสตรีมเพลงอื่น ๆ ที่การสนับสนุนดนตรีนอกกระแส (ดนตรีอินดี้) และศิลปินใหม่ที่เน้นแนวดนตรีนอกกระแสเป็นหลัก

## บริการ
* **Fungjai** บริการสตรีมดนตรีโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย ปัจจุบันมีให้บริการผ่านเว็บไซต์ และแอปพลิเคชันบนระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ และ ไอโอเอส มีให้บริการในพื้นที่ประเทศไทย และประเทศอินโดนีเซีย
* **Fungjaizine** หรือ **ฟังใจซีน** นิตยสารดนตรีและความรู้เชิงวิชาการเกี่ยวกับดนตรี รูปแบบออนไลน์
* ออร์แกไนเซอร์คอนเสิร์ต 
** คอนเสิร์ตประจำปี *เห็ดสด* คอนเสิร์ตอื่น ๆ ของฟังใจเช่น *ฟังใจมัน*, *ฟังใจบอเดอร์เลส*, *ฟังใจครอสส์เพลย์* 
** รับจัดคอนเสิร์ตให้หน่วยงานอื่น ๆ เช่นคอนเสิร์ต Tiger Jams
* **เห็ด Young** โครงการสัมมนาและเวิร์กช็อปดนตรี
* **Lensod.com** หรือ **เล่นสด ดอตคอม** เป็นแพล็ตฟอร์มสำหรับค้นหาและจ้างนักดนตรีแสดงในงานส่วนบุคคล
* **Malama Collective** หรือ **มาลามา คอลเลคทีฟ** เป็นวิสาหกิจชุมชนนักดนตรีภายใต้แนวคิดสร้างชุมชนที่สมาชิกสามารถช่วยเหลือซึ่งกันและกันตามสายงานที่ถนัด โดยตั้งเป้าหมายว่าจะพัฒนาเป็นสหกรณ์หรือสหภาพนักดนตรี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บริการสตรีมมิงเพลง
น็อกเทินส์ โอพัสที่ 9 (ชอแป็ง)

**น็อกเทินส์ โอพัสที่ 9** (Nocturnes, Op. 9) เป็นชุดน็อกเทิร์นสามชิ้น แต่งโดยเฟรเดริก ชอแป็งระหว่าง ค.ศ. 1830–1832 เพื่ออุทิศแก่ Marie Pleyel นักเปียโนชาวเบลเยียม น็อกเทิร์นถือว่าเป็นหนึ่งในงานที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของชอแป็งอีกด้วย
## Nocturne in E-flat major, Op. 9, No. 2

ชอแป็งแต่งน็อกเทิร์นนี้ตอนอายุยี่สิบปี
thumb|ช่วงเปิด|none
thumb|ช่วง C|none
## อ้างอิง

หมวดหมู่:น็อกเทินส์โดยเฟรเดริก ชอแป็ง
บริษัทแพร่สัญญาณทงยาง

**บริษัทแพร่สัญญาณทงยาง** หรือ **ทีบีซี** (; ) เป็นอดีตบริษัทที่ประกอบกิจการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ ตั้งแต่ พ.ศ. 2508 - 2523 โดยมี ลี เบียงชอล ผู้ก่อตั้งบริษัทซัมซุง เป็นผู้บริหาร

บริษัทนี้ก่อตั้งเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2508 โดยเริ่มกิจการวิทยุกระจายเสียงระบบเอฟเอ็ม ความถี่ 89.1 เมกะเฮิรตซ์ (สัญญาณเรียกขาน: HLCD) ในชื่อ "สถานีวิทยุกรุงโซล" นับเป็นสถานีวิทยุเอฟเอ็มสถานีแรกของเกาหลีใต้ ต่อมาในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน ได้จัดตั้งสถานีโทรทัศน์ทงยาง ทางช่องสัญญาณที่ 7 หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2513 ได้เริ่มใช้ระบบเสียงสเตอริโอครั้งแรกในสถานีวิทยุ

บริษัทถูกยุบรวมกับเคบีเอส ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2523 โดยคลื่นวิทยุและโทรทัศน์ของบริษัทแต่เดิมถูกโอนไปเป็นของเคบีเอส ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้เปลี่ยนชื่อบริษัทเป็นเจทีบีซี

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

* เจทีบีซี
* บริษัทแพร่สัญญาณทงอา

พ
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2508
พ
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2523
รองประธานาธิบดีตุรกี

**รองประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐตุรกี** คือตำแหน่งทางการเมืองสูงสุดเป็นอันดับสองรองจากประธานาธิบดีแห่งตุรกี เป็นการสถาปนาตำแหน่งแทนที่ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีที่ถูกยุบไปภายหลังการลงประชามติรัฐธรรมนูญตุรกี พ.ศ. 2560

## รายชื่อรองประธานาธิบดีตุรกี
;พรรคการเมือง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประเทศตุรกี
หมวดหมู่:รองประธานาธิบดีตุรกี
เดอะไลอ้อนคิง (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2562)

***เดอะ ไลอ้อน คิง*** เป็นภาพยนตร์เพลงรูปแบบคอมพิวเตอร์แอนิเมชันอเมริกัน กำกับโดยจอน แฟฟโรว์ และเขียนโดยเจฟฟ์ นาธานสัน ผลิตโดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ เป็นการนำภาพยนตร์แอนิเมชัน ปี พ.ศ. 2537 ชื่อเดียวกันนี้มาสร้างใหม่ โดยการสร้างสัจนิยมแบบภาพถ่ายด้วยคอมพิวเตอร์ ให้เสียงโดยดอนัลด์ โกลเวอร์, เซธ โรเกน, ชเว์เตล ออจิโอฟอร์, บิลลี อิชเนอร์, จอห์น โอลิเวอร์, คีแกน ไมเคิล-คีย์, บียอนเซ่ โนวส์-คาร์เทอร์ และ เจมส์ เอิร์ล โจนส์ ภาพยนตร์เข้าฉายในสหรัฐ วันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2019

## ตัวละคร
* ดอนัลด์ โกลเวอร์ พากย์เสียง ซิมบา
* เซท โรเกน พากย์เสียง พุมบา
* ชเว์เตล ออจิโอฟอร์ พากย์เสียง สการ์
* บิลลี อิชเนอร์ พากย์เสียง ทีโมน
* จอห์น โอลิเวอร์ พากย์เสียง ซาซู
* จอห์น คานี พากย์เสียง ราฟิกิ
* แอลฟรี วูดาร์ด พากย์เสียง ซาราบี
* บียอนเซ่ โนวส์-คาร์เทอร์ พากย์เสียง นาลา
* เจมส์ เอิร์ล โจนส์ พากย์เสียง มูฟาซา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน 3 มิติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชีวิต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แฟนตาซี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เพลง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผจญภัยแฟนตาซี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่นำกลับมาสร้างใหม่
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับสัตว์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในลอสแอนเจลิส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไอแมกซ์
หมวดหมู่:เดอะไลอ้อนคิง (แฟรนไชส์)
หมวดหมู่:ผู้ครองสถิติโลก
น็อกเทินส์ โอพัสที่ 15 (ชอแป็ง)

**น็อกเทินส์ โอพัสที่ 15** (Nocturnes, Op. 15) เป็นชุดบทเพลงน็อกเทิร์น 3 บทซึ่งเฟรเดริก ชอแป็ง แต่งขึ้นระหว่าง 1830–1833 และเผยแพร่ในมกราคม 1834 เพื่ออุทิศแก่ Ferdinand Hiller

## Nocturne in F major, Op. 15, No. 1
Nocturne in F major, Op. 15, No. 1 เป็นน็อกเทิร์นบทที่สี่ของชอแป็ง แต่งใน 1832
left|thumb|300px|The second theme of No. 1 in F minor.

## Nocturne in F-sharp major, Op. 15, No. 2
Nocturne in F-sharp major, Op. 15, No. 2 เป็นน็อกเทิร์นบทที่ห้าของชอแป็ง

## Nocturne in G minor, Op. 15, No. 3
thumb|300px|The opening bars of No. 3 in G minor.|left
thumb|right|Recording by Olga Gurevich from Musopen.

## อ้างอิง
เจ้าชายไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย (ค.ศ. 1862–1929)

**เจ้าชายไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย** () หรือพระนามเต็มคือ **อัลแบร์ท วิลเฮ็ล์ม ไฮน์ริช แห่งปรัสเซีย** () ทรงเป็นเจ้าชายปรัสเซียและเป็นพระอนุชาในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี และทรงเป็นนายทหารในกองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมัน ทรงเป็นผู้บังคับการกองเรือทะเลหลวง และกองเรือทะเลบอลติกในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

เจ้าชายไฮน์ริชประสูติในวังมกุฎราชกุมารในกรุงเบอร์ลิน เป็นพระราชบุตรองค์ที่ 3 และโอรสองค์ที่ 2 ในมกุฎราชกุมารฟรีดริช (จักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 ในกาลต่อมา) กับเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารีแห่งสหราชอาณาจักร ด้วยเหตุนี้จึงทำให้พระองค์มีศักดิ์เป็นหลานยายของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร

## ครอบครัว
เจ้าชายไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย ทรงเสกสมรสกับเจ้าหญิงอีเรเนอแห่งเฮ็สเซินและไรน์เมื่อ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1888 มีพระบุตรด้วยกัน 3 พระองค์ดังนี้:

## อ้างอิง

*Harald Eschenburg. *Prinz Heinrich von Preußen - Der Großadmiral im Schatten des Kaisers*. Heide, 1989, . [Translation of title: Prince Heinrich of Prussia - The Grand Admiral in the Shadow of the Emperor.]
*John Van der Kiste. *Prince Henry of Prussia*. 2015

หมวดหมู่:บุคคลจากเบอร์ลิน
หมวดหมู่:ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
หมวดหมู่:พลเอกอาวุโสแห่งปรัสเซีย
หมวดหมู่:ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:จอมพลเรือแห่งจักรวรรดิเยอรมัน
หมวดหมู่:พลเรือเอกชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:พลเรือเอกในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:นักบินนาวี
หมวดหมู่:นักบินทหารชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งหลอดอาหาร
หมวดหมู่:ผู้ได้รับพัวร์เลอเมรีท (ชั้นทหาร)
หมวดหมู่:พระราชบุตรในจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งเยอรมนี
หมวดหมู่:พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิ
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์
อำเภอกูปัง

**กูปัง** () เป็นอำเภอของจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกที่ตั้งอยู่ในประเทศอินโดนีเซีย อยู่ทางด้านตะวันตกสุดของเกาะติมอร์ (นอกเหนือจากพื้นที่ของเมืองกูปัง ซึ่งเป็นพื้นที่ที่อยู่ภายใต้การปกครองของประเทศ) พร้อมกับเกาะขนาดเล็กเซอเมา (อยู่นอกทางตะวันตกของเกาะติมอร์) เกาะทางตะวันตกเฉียงใต้และทางตะวันตกอดีตเคยเป็นพื้นที่ในการปกครองของอำเภอกูปัง อาทิ หมู่เกาะโรเต แยกตัวเมื่อปี พ.ศ. 2545 (แยกเป็นพื้นที่อำเภอโรเตอึนดาโอ) และพื้นที่หมู่เกาะซาวู แยกตัวเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2551 (แยกเป็นพื้นที่อำเภอซาบูไรจูวา) เมืองหลักของอำเภอกูปัง คือ เมืองโอเอลามาซี

## อ้างอิง

กูปัง
อำเภอซุมบาตะวันตก

**ซุมบาตะวันตก** () เป็นอำเภอของจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกในประเทศอินโดนีเซีย ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2501
อำเภอมีพื้นที่ลดลงอย่างมาก ในปี พ.ศ. 2500 หลังจากที่มีการจัดตั้งอำเภอใหม่บนเกาะซุมบา ปัจจุบันมีพื้นที่ทั้งหมด 709.9 กิโลเมตร2 และประชากรในอำเภอมีทั้งหมด 111,993 คนจากการสำมะโนประชากร พ.ศ. 2553 ประชากรล่าสุด (พ.ศ. 2564) มีทั้งหมด 149,496 คน ในอำเภอมีเมืองหลัก คือ เมืองไวกาบูบัก

อำเภอนี้มีลักษณะที่แห้งแล้ง หนึ่งในปัญหาที่สำคัญ คือ ประชากรที่อาศัยอยู่ตามชนบท มักเจอปัญหาการขาดแคลนน้ำอยู่เป็นประจำ แม้ว่าจะมีแหล่งน้ำตามธรรมชาติ อย่างน้ำตกหรือน้ำพุ แต่เมื่อถึงช่วงฤดูร้อนน้ำก็ขาดแคลนเสมอ ในบางหมู่บ้าน, องค์กรส่วนท้องถิ่นที่ไม่ใช้ส่วนของรัฐบาลบางที ได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงานจากต่างประเทศ เช่น โครงการพัฒนาเกี่ยวกับน้ำขนาดระดับเล็ก

## อ้างอิง

ซุมบาตะวันตก
คีโด ฟัน รอสซึม

**คีโด ฟัน รอสซึม** (, ; เกิด 31 มกราคม ค.ศ. 1956) เป็นนักเขียนโปรแกรมชาวดัตช์ที่เป็นที่รู้จักในฐานะที่เป็นผู้สร้างภาษาไพทอน ซึ่งเขาได้รับการยกย่องให้เป็น "benevolent dictator for life" (BDFL) จนกระทั่งก้าวลงจากตำแหน่งในวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 เขายังคงดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาบริหารของไพทอนจนถึง ค.ศ. 2019 และถอนตัวจากการเสนอชื่อเข้าชิงตำแหน่งในการเลือกตั้ง ค.ศ. 2020

## ชีวิตและการศึกษา
คีโด ฟัน รอสซึม เกิดและโตในประเทศเนเธอร์แลนด์ โดยได้รับปริญญาโทในสาขาคณิตศาสตร์และวิทยาการคอมพิวเตอร์จากมหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัมใน 1982 เขาได้เหรียญทองแดงในคณิตศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศปี 1974 ยูสต์ ฟัน รอสซึม น้องชายของเขา เป็นนักออกแบบตัวอักษรและโปรแกรมเมอร์ที่ออกแบบไทป์เฟซที่ใช้ในโลโก "Python Powered"

ฟัน รอสซึมอาศัยอยู่ที่เบลมอนต์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ร่วมกับภรรยา Kim Knapp และลูกชาย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Guido van Rossum. ''The History of Python'' 
* Guido van Rossum. ''Neopythonic: Ramblings'' 
* ''Computer Programming for Everybody''
* Guido van Rossum Interview on FLOSS Weekly
* ''Guido van Rossum'' interview - Workspiration.org
* Guido van Rossum on Python Interview - Computerworld
* Guido van Rossum Run your web applications on Google's infrastructure — Google App Engine technical talk at Stanford University. (video archive)
*  Computer History Museum
*  Computer History Museum

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2499
หมวดหมู่:นักเขียนโปรแกรม
หมวดหมู่:บุคคลจากฮาร์เลม
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัม
จังหวัดบลากอเยฟกราด

**จังหวัดบลากอเยฟกราด** (, *oblast Blagoevgrad* หรือ Благоевградска област, *Blagoevgradska oblast*) หรือในชื่อ **Pirin Macedonia** (, *Pirinska Makedoniya*) เป็นจังหวัด (oblast) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของบัลแกเรีย มีเขตแดนติดต่อกับจังหวัดอีกสี่จังหวัดของบัลแกเรียทางเหนือและตะวันออก ภูมิภาคมาซิโดเนียของกรีกทางใต้ และประเทศมาซิโดเนียเหนือทางตะวันตก มี 14 เทศบาล 12 เมือง โดยเมืองหลวงอยู่ที่ เมืองสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ Bansko, Gotse Delchev, Melnik, Petrich, Razlog, Sandanski, และ Simitli

## อ้างอิง

บลากอเยฟกราด
บลากอแอฟกรัต

**บลากอแอฟกรัต** (, จนถึง 1975 Го̀рна Джумая̀) เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ วัฒนธรรม และการศึกษาของทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศบัลแกเรีย และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเขตการปกครองที่มีชื่อเดียวกัน ตามการสำรวจสำมะโนประชากรของสำนักงานสถิติแห่งชาติ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2015 มีประชากรทั้งหมด 69,610 คน
## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศบัลแกเรีย
อำเภอเอินเดอ

**เอินเดอ** () เป็นอำเภอของจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกที่ตั้งอยู่ในประเทศอินโดนีเซีย มีเมืองหลักคือเอินเดอ มีพื้นที่รวม 2,046.62 ตารางกิโลเมตร และตามสำมะโนประชากร ค.ศ. 2010 มีประชากรรวม 260,428 คน อุทยานแห่งชาติเกอลีมูตูและเขาเกอลีมูตูตั้งอยู่ในอำเภอนี้

## อ้างอิง

เอินเดอ
หมวดหมู่:เกาะโฟลเร็ซ
จังหวัดบูร์กาส

**จังหวัดบูร์กาส** (, *oblast Blagoevgrad*) เป็นจังหวัด (oblast) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของบัลแกเรีย มีเขตแดนติดต่อกับจังหวัดอีกสี่จังหวัดของบัลแกเรียทางเหนือและตะวันตก ทะเลดำทางตะวันออก และตุรกีทางใต้ โดยเมืองหลวงอยู่ที่บูร์กาส เมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่สี่ของประเทศ มีพื้นที่มากที่สุดคือ 7,748.1 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรรวม 409,018 ใน 2011
## อ้างอิง

หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศบัลแกเรีย
อำเภอมังกาไร

**มังกาไร** () เป็นอำเภอในจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกของประเทศอินโดนีเซีย มีอาณาเขตควบคุมทั้งหมดของเกาะโฟลเร็ซ อำเภอนี้ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2501 ต่อมาได้มีอำเภอที่แยกตัวไปเป็นอำเภอใหม่ ส่งผลให้พื้นที่และประชากรภายในอำเภอลดลงตาม โดยแยกเป็นอำเภอมังกาไรตะวันตกในปี พ.ศ. 2547 และอำเภอมังกาไรตะวันออกในปี พ.ศ. 2500 เมืองหลักของอำเภอนี้คือเมืองรูเต็ง

แหล่งโบราณคดีลียังบูวาอยู่ภายในเขตอำเภอมังกาไร ห่างจากเมืองรูเต็งไปทางทิศเหนือประมาณ 10 กิโลเมตร

## อ้างอิง

มังกาไร
หลุยส์-กาบรีแยล ซูว์แช

thumb|ซูว์แช ดยุกแห่งอัลบูแฟรา
**หลุยส์-กาบรีแยล ซูว์แช** () ( 2 มีนาคม ค.ศ. 1770 - 3 มกราคม ค.ศ. 1826) เป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสที่รับใช้จักรพรรดินโปเลียน และได้รับบรรดาศักดิ์เป็นดยุกแห่งอัลบูแฟรา

## ชีวิตทหาร
เขาเกิดที่โรงงานปั่นไหมที่เมืองลียง ในตอนแรกเขาติดตามบิดาในงานอาชีพธุรกิจผ้าไหม แต่เขาเปลี่ยนใจไปสมัครเป็นทหารอาสาในกรมทหารม้าในหน่วยทหารพิทักษ์ชาติ

ค.ศ.1793 ในการรบที่เมืองตูลง เขาสามารถจับตัวนายพลอังกฤษชื่อว่า ชาร์ล โอ'ฮารา

ค.ศ.1796 ในการยุทธ์อิตาลี เขาได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยที่เมืองเคเรีย
ค.ศ.1805 เมื่อนโปเลียนทำการรบกับออสเตรีย ซูว์แชก็ได้บัญชาการรบทั้งในเอาซ์เตอลิทซ์ ซาลเฟลด์ เยน่า พูลทุร์ก และออสโตรเลนก้า ในการรบที่ออสโตรเลนก้า ซุเช็ตได้ทำการร่วมมือกับนายพลแอน ซาวารี ขับไล่ทหารรัสเซียที่นำโดยนายพลอีวาน เอ็สเซ็น

ค.ศ.1808 เมื่อเกิดสงครามคาบสมุทร ซูว์แชได้รับอาญาสิทธิ์บัญชาการกองทัพทหารราบและได้รับยศเคานต์ จากนั้นจึงทำการรบกับทหารสเปนที่เมืองซาราโกซา และได้เผชิญกับนายพลโฆเซ เด ปาลาฟอกซ์ และ เบลค โจเยส

ค.ศ.1814 ได้ทำการร่วมมือกับนายพลดีเยอ ซูลต์ เพื่อทำการป้องกันกรุงปารีสที่กำลังถูกโจมตีโดยทหารสัมพันธมิตร

เมื่อช่วงการฟื้นฟูบร์บง พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ได้แต่งตั้งให้ซูว์แชเป็นขุนนางแห่งฝรั่งเศส แต่เมื่อนโปเลียนสามารถหนีออกจากเกาะเอลบา ซูว์แชได้กลับมาสวามิภักดิ์ต่อนโปเลียนอีกครั้งหนึ่ง

เขาเสียชีวิตที่ปราสาทเซนต์-โจเซฟใกล้กับเมืองมาร์แซย์ ด้วยวัย 55 ปี

## ครอบครัว
ซูว์แชทำการสมรสกับนางสาวออนอรีน อันตอน ( 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1790-13 เมษายน ค.ศ.1884 )หลานสาวของจูลี คลารี พระมเหสีของโจเซฟ โบนาปาร์ต มีบุตร-ธิดาด้วยกัน 3 คน

# หลุยส์ ออนอรีน (1811-1885)
# หลุยส์ นโปเลียน (1813-1877)
# แอน มารี (1820-1835)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากลียง
หมวดหมู่:ผู้มีชื่อจารึกใต้ประตูชัยฝรั่งเศส
น้ำตกวชิรธาร

**น้ำตกวชิรธาร** (หรือ**น้ำตกตาดฆ้องโยง**) เป็นน้ำตกแห่งหนึ่งในอำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ 

## ภูมิศาสตร์
น้ำตกวชิรธารเป็นน้ำตกที่มมีลักษณะไหลลงมาจากผาชันหินแกรนนิต ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์อันเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในประเทศไทย มีความสูง 70 เมตรและเป็นหนึ่งในน้ำตกหลาย ๆ แห่งในพื้นที่บริเวณนั้น

## อ้างอิง

วชิรธาร
หมวดหมู่:อำเภอจอมทอง
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
ยูแซฟ ปอญาตอฟสกี

**ยูแซฟ อันตอญี ปอญาตอฟสกี** (; ; 7 พฤศภาคม ค.ศ. 1763 – 19 ตุลาคม ค.ศ. 1813) พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งโปแลนด์ ก่อนที่จะเข้าทรงดำรงตำแหน่งเป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสในช่วงสงครามนโปเลียน

## ช่วงต้น
พระองค์ทรงเป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าสตาญิสวัฟที่ 2 เอากุสตุส เป็นโอรสของขุนนางอันด์แชย์ ปอญาตอฟสกี มีพี่สาวคือ มาเรีย แตแรซา ปอญาตอฟสกา เกิดที่กรุงเวียนนา ราชธานีของออสเตรีย และอาศัยอยู่ในออสเตรียระยะหนึ่งก่อนที่จะกลับโปแลนด์ ในระหว่างที่อยู่ที่ออสเตรียนั้น ได้ฝึกวิชาความรู้ทั้งด้านการรบและการปกครอง

ค.ศ. 1787 ได้รับตำแหน่งเป็นพันเอก และทำการช่วยเหลือองค์ชายคาร์ล ฟิลิป ในการรบกับพวกเติร์ก

## จอมพลแห่ง[[จักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง|จักรวรรดิฝรั่งเศส]]
พระองค์ทรงกลับโปแลนด์พร้อมกับนายพลตาแดอุช กอชชุชกอ ตอนนั้นรัสเซียทำการรุกรานโปแลนด์อยู่บ่อยครั้ง จนทำให้พระองค์ต้องไปใช้ชีวิตแบบส่วนตัว แต่เมื่อนโปเลียนแห่งฝรั่งเศสเรืองอำนาจและสามารถเอาชนะออสเตรียได้ องค์ชายปอญาตอฟสกีจึงยินยอมให้กองทัพของฌออากีม มูว์ราเข้ากรุงวอร์ซอ และได้เป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสและได้บัญชาการในส่วนทหารม้า

กองทัพออสเตรียที่นำโดยอาร์ชดยุคเฟอร์ดินานด์ คาร์ล โยเซฟ ยังคงบุกโปแลนด์อยู่เรื่อย ๆ แต่พระองค์ก็สามารถเอาชนะทหารออสเตรียได้ทั้งหมด

ค.ศ. 1812 ฝรั่งเศสทำการบุกรัสเซีย องค์ชายปอญาตอฟสกีก็ทรงนำทหารม้าของพระองค์เข้าร่วมรบด้วย

## สมรภูมิสุดท้ายของปอญาตอฟสกี
หลังการบุกรัสเซีย ทำให้ฝรั่งเศสพ่ายแพ้กลับมา ทำให้อังกฤษ, ออสเตรีย, ปรัสเซีย, รัสเซีย และบรรดาประเทศอื่น ๆ ที่เกลียดชังนโปเลียนรวมกำลังกันแล้วเคลื่อนพลไปที่เมืองไลพ์ซิช นโปเลียนจึงยกทัพไปหมายจะล้างแค้นบรรดาพันธมิตร เมื่อสงครามเริ่มขึ้น องค์ชายปอญาตอฟสกีก็นำทหารม้าเข้าบุกศัตรูอย่างกล้าหาญ แต่จำนวนทหารพันธมิตรมีมากและช่วงนั้นทหารฝรั่งเศสกำลังชุลมุนเนื่องจากการเปลี่ยนฝ่ายของบรรดาเจ้าเยอรมัน พระองค์จึงตัดสินใจให้กองทัพหลวงของนโปเลียนถอยทัพ ส่วนพระองค์ก็พยายามป้องกันข้าศึกแต่ต้านไม่อยู่จึงพาทหารที่เหลือหนีข้ามแม่น้ำ แต่ก็ถูกทหารพันธมิตรไล่ตามจนพระองค์พลัดตกจากหลังม้าตกน้ำจนจมน้ำสิ้นพระชนม์

## อ้างอิง

**ข้อมูล:**
*  Endnotes:
** Stanisław Kostka Bogusławski, *Life of Prince Jòzef Poniatowski* , Warsaw, 1831.
** Franciszek Paszkowski, *Prince Józef Poniatowski* , Kraków, 1898.
** Correspondence of Poniatowski, edited by E. Raczyński, Poznań, 1843.
** Bronisław Dembiński, *Stanisław August and Prince Józef Poniatowski in the Light of Their Correspondence* (in French), Lemberg, 1904.
** Szymon Askenazy, *Prince Józef Poniatowski* , Warsaw, 1905.

## อ่านเพิ่ม

* Józef Antoni Poniatowski, *Mes souvenirs sur la campagne de 1792*, Lemberg [Lwów], 1863.
*

หมวดหมู่:นักการทหารชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามนโปเลียน
หมวดหมู่:ผู้นำในสงครามนโปเลียน
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 18
หมวดหมู่:บุคคลจากเวียนนา
หมวดหมู่:ผู้มีชื่อจารึกใต้ประตูชัยฝรั่งเศส
เขตนิชิเกียว

**เขตนิชิเกียว** () เป็นหนึ่งใน 11 เขตการปกครองในนครเกียวโต จังหวัดเกียวโต ชื่อเขตนี้มีความหมายว่า "เขตตะวันตก" เนื่องจากตั้งอยู่ทางตะวันตกของเมือง แหล่งท่องเที่ยวขึ้นชื่อในเขตนี้คือวัดไซโฮ และย่านอาราชิยามะ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
*  

นิชิเกียว
เขตสึรูมิ (โอซากะ)

**เขตสึรูมิ** () เป็นหนึ่งใน 24 เขตการปกครองของนครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีพื้นที่ 8.17 ตารางกิโลเมตร ถือเป็นเขตที่อยู่ทางตะวันออกที่สุดของนครโอซากะ เขตสึรูมิเคยเป็นสถานที่จัดงานนิทรรศการพืชสวนนานาชาติในปีค.ศ. 1990

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เว็บไซต์ทางการ 

สึรูมิ
เขตมินามิ (ฮิโรชิมะ)

**เขตมินามิ** () เป็นหนึ่งใน 8 เขตการปกครองของนครฮิโรชิมะ จังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น มีพื้นที่ 26.46 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมถึงเกาะสามแห่งได้แก่ เกาะนากาวะ เกาะโทเงะ และเกาะนิโนะชิมะ มีประชากรเขตทั้งสิ้น 144,016 คน (2018)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

มินามิ
สถานีรถไฟบัมปากุคิเน็นโคเอ็ง (โอซากะ)

**สถานีรถไฟบัมปากุคิเน็นโคเอ็ง** () เป็นสถานีรถไฟโมโนเรลของโอซากะโมโนเรลในเมืองซุยตะ จังหวัดโอซากะ ตั้งอยู่ติดกับอุทยานเอ็กซ์โปอนุสรณ์ (Expo Commemoration Park) และยังเป็นสถานีสับเปลี่ยนสายระหว่างสายหลักกับสายไซโต

## เส้นทาง
*โอซากะโมโนเรล
**สายหลัก (หมายเลขสถานี: 17)
**สายไซโต (หมายเลขสถานี: 17)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถานีรถไฟในจังหวัดโอซากะ
เขตชูโอ

**เขตชูโอ** () มีความหมายว่า **เขตกลาง** เป็นเขตการปกครองระดับเขต มีอยู่ในหลายเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น

## ดูเพิ่ม
ชื่อเขตอื่น ๆ ในเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่นที่ตั้งตามตำแหน่งที่ตั้ง
* เขตคิตะ (เขตเหนือ)
* เขตมินามิ (เขตใต้)
* เขตฮิงาชิ (เขตตะวันออก)
* เขตนิชิ (เขตตะวันตก)
คิตายามะ

**คิตายามะ** () เป็นหมู่บ้านในจังหวัดวากายามะ ประเทศญี่ปุ่น ถึงแม้ว่าจะอยู่ในการปกครองของจังหวัดวากายามะ แต่คิตายามะกลับไม่มีพื้นที่ส่วนใดที่ติดต่อกับส่วนอื่น ๆ ของจังหวัดวากายามะเลย โดยติดต่อกับจังหวัดนาระทางทิศเหนือและจังหวัดมิเอะทางทิศใต้ คิตายามะเป็นหมู่บ้านเพียงแห่งเดียวในจังหวัดวากายามะ และเป็นเขตการปกครองระดับเทศบาลเพียงแห่งเดียวของประเทศญี่ปุ่นที่มีลักษณะเป็นดินแดนส่วนแยก (exclave)

ชุมชนคิตายามะก่อตัวขึ้นในฐานะหมู่บ้านที่มีการทำป่าไม้โดยตัดไม้จากป่าบริเวณใกล้เคียงแล้วล่องซุงลงไปตามแม่น้ำไปยังเมืองชิงงูเพื่อจำหน่ายต่อไปยังแหล่งอื่นต่อไป ทำให้คิตายามะและชิงงูเจริญไปด้วยกันในฐานะเมืองคู่ค้า ต่อมาในปี พ.ศ. 2414 เมื่อระบบแคว้นถูกยกเลิกและแคว้นต่าง ๆ เปลี่ยนมาเป็นจังหวัดนั้น ชาวบ้านในคิตายามะเลือกที่จะขึ้นกับจังหวัดวากายามะซึ่งเป็นจังหวัดเดียวกับเมืองชิงงู แทนที่จะเป็นจังหวัดนาระหรือจังหวัดมิเอะที่มีพรมแดนติดต่อกัน ในปี พ.ศ. 2432 หมู่บ้านอื่น ๆ อีก 5 หมู่บ้านได้แก่นานาอิโระ ทาเกฮาระ โอนูมะ ชิโมโออิ และโคมัตสึถูกยุบรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของคิตายามะ

ในปัจจุบันเศรษฐกิจของคิตายามะขึ้นกับเกษตรกรรมและการท่องเที่ยว โดยเปิดให้นักท่องเที่ยวไปล่องแก่งในแม่น้ำได้ นอกจากนี้คิตายามะยังเป็นแหล่งปลูกส้มจาบาระอีกด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการของคิตายามะ

หมวดหมู่:หมู่บ้านในจังหวัดวากายามะ
หมวดหมู่:ดินแดนแทรกและดินแดนส่วนแยก
เขตฮิงาชิ (ซาไก)

thumb|150px|เขตฮิงาชิในนครซาไก

**เขตฮิงาชิ** (東区) เป็นเขตของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 10.48 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 85,263 คน มีความหนาแน่นของประชากร 8,136 ต่อตารางกิโลเมตร ชื่อหมายถึง "เขตตะวันออก"

เขตของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

ฮิงาชิ
เขตนากะ (ซาไก)

thumb|150px|เขตนากะในนครซาไก

**เขตนากะ** (中区) เป็นเขตของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 17.94 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 121,377 คน มีความหนาแน่นของประชากร 6,766 ต่อตารางกิโลเมตร ชื่อหมายถึง "เขตกลาง"

เขตของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

นากะ
เขตคามิเงียว

**เขตคามิเงียว** () เป็นหนึ่งใน 11 เขตในนครเกียวโต จังหวัดเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น เขตนี้เป็นที่ตั้งของพระราชวังหลวงเกียวโต

## ประชากร

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
*  

คามิเงียว
เขตนิชิ (ซาไก)

thumb|150px|เขตนิชิในนครซาไก

**เขตนิชิ** (西区) เป็นเขตของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 28.62 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 133,583 คน มีความหนาแน่นของประชากร 4,667 ต่อตารางกิโลเมตร ชื่อหมายถึง "เขตตะวันตก"

เขตของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

นิชิ
เขตมิฮาระ

thumb|150px|เขตมิฮาระในนครซาไก

**เขตมิฮาระ** (美原区) เป็นเขตของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 13.24 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 39,230 คน มีความหนาแน่นของประชากร 2,960 ต่อตารางกิโลเมตร 

เขตของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006 ซึ่งเขตนี้ยังครอบคลุมพื้นที่ของเมืองมิฮาระที่ถูกยุบรวมกับเมืองซาไกในปี 2005

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

มิฮาระ
เขตมินามิ (ซาไก)

thumb|150px|เขตมินามิในนครซาไก

**เขตมินามิ** (南区) เป็นเขตของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 40.44 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 155,266 คน มีความหนาแน่นของประชากร 3,839 ต่อตารางกิโลเมตร ชื่อหมายถึง "เขตใต้"

เขตของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

มินามิ
เขตซาไก

thumb|150px|เขตซาไกในนครซาไก

**เขตซาไก** (堺区) เป็นเขตของนครซาไกในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 23.69 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 147,413 คน มีความหนาแน่นของประชากร 6,223 ต่อตารางกิโลเมตร

เขตของนครซาไกนี้จัดตั้งขึ้นเมื่อซาไกกลายเป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนด เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2006

เขตนี้เป็นเขตการปกครองหลักของนครซาไก และมีพิพิธภัณฑ์นครซาไกตั้งอยู่ในนี้

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

ซาไก
สถานีรถไฟอิโตอิ

**สถานีรถไฟอิโตอิ** () เป็นสถานีรถไฟในโทมาโกไม จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด
## สาย
* สายหลักมูโรรัง
## สถานีที่อยู่ติดกัน
;สายหลักมูโรรัง
 - **[[สถานีรถไฟอิโตอิ|อิโตอิ]]** - 

อิโตอิ
สถานีรถไฟโทมาโกไม

thumb|สถานีรถไฟ
**สถานีรถไฟโทมาโกไม** () เป็นสถานีรถไฟในเมืองโทมาโกไม จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด
## สาย
* สายหลักมูโรรัง
:* สายชิโตเซะ
* สายหลักฮิดากะ
## สถานีที่อยู่ติดกัน
;สายหลักมูโรรัง
 - **โทมาโกไม** - 
;สายหลักฮิดากะ
**โทมาโกไม** - 
## ลิงค์เพิ่มเติม
* JR ข้อมูลสถานีในฮอกไดโด 

โทมาโกไม
สถานีรถไฟนูมาโนฮาตะ

**สถานีรถไฟนูมาโนฮาตะ** () เป็นสถานีรถไฟในโทมาโกไม จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด มีเลขสถานีเป็น "H17"
## สาย
* สายหลักมูโรรัง
:* สายชิโตเซะ
## สถานีที่อยู่ติดกัน

## อ้างอิง

นูมาโนฮาตะ
ยูรี บาตูริน

**ยูรี มีไฮโลวิช บาตูริน** ( (เกิด 12 มิถุนายน ค.ศ. 1949, มอสโก, สหภาพโซเวียต (ปัจจุบัน คือ ประเทศรัสเซีย), เป็นคอสโมนอทชาวรัสเซีย และเป็นอดีตนักการเมือง

บาตูรินจบการศึกษาจากสถาบันฟิสิกส์และเทคโนโลยีกรุงมอสโก ในปี ค.ศ. 1973 และเป็นอดีตผู้ช่วยประธานาธิบดีฝ่ายความมั่นคงแห่งชาติ และเลขาธิการประจำสภากลาโหม (1996-1998) เขายังเป็นผู้ร่วมร่างกฎหมายรัฐธรรมนูญ 
บาตูรินปัจจุบันได้เป็นคอสโมนอท ผู้ที่ปฏิบัติภารกิจมาสองครั้งบนอวกาศ

การไปอวกาศครั้งแรกของเขา บางครั้งถูกเรียกว่า มีร์ อีพี-4, โดยได้ปฏิบัติภารกิจแรก คือ โครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-28 เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1998 และได้กลับมาพร้อมกับโครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-27 เขาได้ทำหน้าที่นักวิจัยคอสโมนอทในภารกิจนี้ โดยเขาอยู่บนอวกาศในภารกิจทั้งหมด 11 วัน 19 ชั่วโมง 39 นาที ภารกิจที่สองของเขาถูกเรียกว่า ไอเอสเอส อีพี-1 โดยเขาได้ปฏิบัติภารกิจครั้งที่สอง คือ โครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-32 เมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2001 และได้กลับมาพร้อมกับโครงการอวกาศโซยุซ ทีเอ็ม-31 ภารกิจครั้งนี้ถือเป็นสิ่งที่น่าจดจำ เนื่องจากมีนักท่องเที่ยวอวกาศยอมจ่ายเงินเพื่อไปอวกาศครั้งแรก คือ เดนนิส ติโต สำหรับภารกิจในครั้งนี้ เขาได้ตำแหน่งวิศวกรประจำการบิน ภารกิจมีระยะเวลาทั้งหมด 7 วัน 22 ชั่วโมง และ 4 นาที

เขาแต่งงานกับ Svetlana Veniaminovna Polubinskaya, (เกิด ค.ศ. 1954); เขามีลูกสาวชื่อว่า, Alexandra Yurievna Baturina, (เกิด ค.ศ. 1982), เธอเป็นนักศึกษาสถาบันกฎหมายแห่งรัฐมอสโก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2496
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักบินอวกาศชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากมอสโก
สถานีรถไฟนาเอโบะ

**สถานีรถไฟนาเอโบะ** () เป็นสถานีรถไฟในเขตชูโอ ซัปโปโระ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ดำเนินการโดยบริษัทรถไฟฮกไกโด มีเลขสถานีเป็น "H2"

## ชานชาลา

## สถานีใกล้เคียง

## อ้างอิง

นาเอโบะ
มันอยู่ในมือมนุษย์บูมเมอแรง

***มันอยู่ในมือมนุษย์บูมเมอแรง*** เป็นชื่อตอนของคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ครั้งที่ 4 จัดขึ้นในวันที่ 9 - 26 สิงหาคม 2533 จัดแสดงที่ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย จำนวน 22 รอบ จำนวนผู้ชม 44,000 คน แขกรับเชิญในครั้งนี้คือ หัทยา เกษสังข์ ซึ่งแสดงเป็นนางเอกมิวสิคซีรีส์เพลง บูมเมอแรง ให้กับ เบิร์ด ธงไชย ในยุคนั้น จนกลายเป็นเพลงฮิตระเบิดแห่งปี
รูปแบบของ แบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ในครั้งนี้ เป็นการจัดแสดงถึงเหล่าผู้ใช้แรงงาน (มนุษย์บูมเมอแรง ที่เรียกตามคอนเสิร์ต) จึงเน้นไปกับการแสดงต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับมือเช่น ภาษามือ การแสดงเงามือ ซึ่งเป็นครั้งแรกในประเทศไทย ที่นำภาษามือมาแสดงในคอนเสิร์ต

## แขกรับเชิญ
แขกรับเชิญคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์
* หัทยา เกษสังข์ (เปิ้ล) นางเอกมิวสิคซีรีส์เพลง บูมเมอแรง

## บทเพลงในคอนเสิร์ต และโชว์

## การผลิต
ในคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ครั้งที่ 4 ตอน มันอยู่ในมือมนุษย์บูมเมอแรง ได้ถูกวางจำหน่ายครั้งแรกเป็นเทปบันทึกการแสดงสดทั้งภาพและเสียงพร้อมกันถึง 2 รูปแบบ ในรูปแบบเทปคาสเซ็ทและม้วน VHS เมื่อปีพ.ศ. 2534

* ครั้งที่ 2 ทาง จีเอ็มเอ็มแกรมมี่ ได้กลับมาวางจำหน่ายใหม่อีกครั้งในรูปแบบวีซีดีและดีวีดี ในชุดแบบเบิร์ดเบิร์ด Collection เมื่อปีพ.ศ. 2547 ต่อมาได้นำภาพบรรยากาศบางส่วนจากคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ครั้งที่ 4 ตอน มันอยู่ในมือมนุษย์บูมเมอแรง มาผลิตใหม่อีกครั้งในชุด DVD Boxset BABB BIRD BIRD Memories Box เมื่อปีพ.ศ. 2551 และ DVD Boxset Special Memory Box Babb Bird Bird # 1-10 (1986-2012) Collection วางจำหน่ายในวาระครบรอบ 32 ปี คอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ เมื่อปีพ.ศ. 2562

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คอนเสิร์ต
หมวดหมู่:คอนเสิร์ตของธงไชย แมคอินไตย์
หมวดหมู่:ธงไชย แมคอินไตย์
ซัลบาดอร์ ซิเอนฟูเอโกส

นายพลกอง **ซัลบาดอร์ ซิเอนฟูเอโกส เซเปดา** (; เม็กซิโกซิตี, 14 มิถุนายน ค.ศ. 1948 – ) ปัจจุบันเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ในรัฐบาลของประธานาธิบดีเม็กซิโก เอนริเก เปญญา นิเอโต

เขาทำหน้าที่เป็นทหารและผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารอากาศในสถานทูตเม็กซิโกในญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ เขายังเข้าร่วมการเยือนทางการทูตในสหรัฐ, ชิลี, จีน และคิวบา

เขาถูกเจ้าหน้าที่สหรัฐจับกุมเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2020 ที่ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิสในข้อหายาเสพติดและการฟอกเงิน

## อ้างอิง

* Who is Salvador Cienfuego Zepeda?
* General Salvador Cienfuegos Zepeda, Secretario de la Defensa Nacional

หมวดหมู่:บุคคลในสงครามยาเสพติดเม็กซิโก
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมเม็กซิโก
หมวดหมู่:นายพลชาวเม็กซิโก
แบบเบิร์ดเบิร์ด อีกแบบ

**แบบเบิร์ดเบิร์ด อีกแบบ** เป็นชื่อตอนของคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ครั้งที่ 2 จัดขึ้นในวันที่ 25 - 28 มิถุนายน 2530 จัดแสดงที่ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย จำนวน 7 รอบ จำนวนผู้ชม 14,000 คน โดยแขกรับเชิญ ครอบครัว แมคอินไตย์, กลองยาวคณะดุริยประณีต, ลำตัดแม่ประยูร

## แขกรับเชิญ
แขกรับเชิญคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์
* ครอบครัวแมคอินไตย์ 
* กลองยาวคณะดุริยประณีต
* ลำตัดแม่ประยูร 
*อารีย์ สหเวชภัณฑ์ (นักเต้นระบำ)

## บทเพลงในคอนเสิร์ต และโชว์

## การผลิต
ในคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ครั้งที่ 2 "แบบเบิร์ดเบิร์ด อีกแบบ" ได้ถูกวางจำหน่ายครั้งแรกเป็นบันทึกเสียงการแสดงสดในรูปแบบเทปคาสเซ็ท 2 ม้วน เมื่อปีพ.ศ. 2530

* ครั้งที่ 2 วางจำหน่ายเป็นบันทึกภาพการแสดงสดในรูปแบบม้วน VHS ความยาว 2 ชั่วโมง เมื่อปีพ.ศ. 2531
* ครั้งที่ 3 ทาง จีเอ็มเอ็มแกรมมี่ ได้กลับมาวางจำหน่ายใหม่อีกครั้งในรูปแบบวีซีดีและดีวีดี ในชุดแบบเบิร์ดเบิร์ด Collection เมื่อปีพ.ศ. 2547 ต่อมาได้นำภาพบรรยากาศบางส่วนจากคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ครั้งที่ 2 "แบบเบิร์ดเบิร์ด อีกแบบ" มาผลิตใหม่อีกครั้งในชุด DVD Boxset BABB BIRD BIRD Memories Box เมื่อปีพ.ศ. 2551 และ DVD Boxset Special Memory Box Babb Bird Bird # 1-10 (1986-2012) Collection วางจำหน่ายในวาระครบรอบ 32 ปี คอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ เมื่อปีพ.ศ. 2562

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในประเทศไทยในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2530
เขตนากะ (ฮิโรชิมะ)

**เขตนากะ** () เป็นหนึ่งใน 8 เขตการปกครองของนครฮิโรชิมะ จังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น มีพื้นที่ 15.32 ตารางกิโลเมตร ถือเป็นเขตศูนย์กลางของเมือง เป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญได้แก่ สถานีรถไฟฮิโรชิมะ, โดมปรมาณู, อนุสรณ์สถานสันติภาพฮิโรชิมะ และปราสาทฮิโรชิมะ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

นากะ
เขตคิตะ (นาโงยะ)

**เขตคิตะ**  () เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 17.53 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 163,155 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 9,307 ต่อตารางกิโลเมตร
## ดูเพิ่ม
*  
## อ้างอิง

คิตะ
อาคารอีสต์เอเชียติก

**อาคารอีสต์เอเชียติก** หรือ **ตึกเก่า บริษัทอีสต์เอเชียติก** เป็นอาคารอนุรักษ์ ตั้งอยู่ในซอยเจริญกรุง 40 (ซอยโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์) ติดกับท่าเรือโอเรียนเต็ล ตรงข้ามกับโรงแรมแมนดาริน โอเรียนเต็ล แขวงบางรัก เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร 

ในอดีตอาคารแห่งนี้ เคยเป็นที่ทำการของบริษัทค้าไม้ บริษัทอีสต์เอเชียติก (The East Asiatic Company: EAC) จากเดนมาร์ก ประจำกรุงเทพมหานคร อาคารได้รับการออกแบบโดยอันนีบาเล รีกอตตี (Annibale Rigotti) ในช่วงปี พ.ศ. 2434 โดยก่อสร้างตามรูปแบบนีโอคลาสสิกทรงปัลลาดีโอ ซึ่งเป็นที่นิยมในสมัยนั้น

ปัจจุบันอยู่ระหว่างการปรับปรุงเพื่อเปิดเป็นโรงแรมในกลุ่มพลาซาแอทธินี ของกลุ่มแอสเสท เวิรด์ คอร์ป

## ประวัติ
อาคารหลังนี้คาดว่าสร้างขึ้นมาราวปี พ.ศ. 2434 เพื่อใช้เป็นสำนักงานของบริษัทอีสต์เอเชียติก บริษัทสัญชาติเดนมาร์กประจำประเทศไทย ซึ่งเปิดทำการมาตั้งแต่ราวปี พ.ศ. 2427 โดย มร.เอ็ช เอ็น แอนเดอร์เซ่น กัปตันเรือชาวเดนมาร์ก

เดิมพื้นที่นี้เคยเป็นโกดังเก็บสินค้าของบริษัท ต่อมาได้รื้อและสร้างอาคารนี้ขึ้นมาใหม่เพื่เป็นสำนักงานแห่งใหม่จากสำนักงานเดิมซึ่งเช่าพื้นที่อยู่ในโรงแรมแมนดารินโอเรียนเต็ล 

ต่อมาในปี พ.ศ. 2538 บริษัทได้ย้ายไปยังสำนักงานแห่งใหม่ที่ลุมพินี ทาวเวอร์บนถนนสาทร

ต่อมาในปี พ.ศ. 2566 แอสเสท เวิรด์ คอร์ป ได้ลงนามร่วมกับกลุ่มโรงแรมโนบุในการพัฒนาอาคารดังกล่าวเป็นโรงแรม "เดอะ พลาซ่า แอทธินี โนบุ โฮเทล แอนด์ สปา แบงค็อก" โดยกำหนดเปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2569

## การจัดสรรพื้นที่
ภายหลังที่กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถาน และมีการซ่อมแซมครั้งล่าสุดเมื่อ พ.ศ. 2544 อาคารจึงอยู่ภายใต้การดูแลของ บริษัท เจริญกรุงสตูดิโอ จำกัด โดยให้บริการให้เช่าสถานที่สำหรับถ่ายทำภาพยนตร์, โทรทัศน์, ถ่ายภาพ และผลิตผลงานเชิงพาณิชย์ จึงไม่อนุญาตให้ประชาชนทั่วไปสามารถเข้าไปถ่ายภาพด้านในและด้านหน้าอาคาร จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2561 อาคารนี้จึงเปิดให้สาธารณะได้เข้าชมด้านใน ซึ่งจัดแสดงผลงานศิลปะในงาน บางกอก อาร์ต เบียนนาเล่ 2018

## ลักษณะทางสถาปัตยกรรม

รูปแบบของอาคารได้รับอิทธิพลจากสถาปัตยกรรมฟื้นฟูเรอแนซ็องส์ของยุโรป

ตัวอาคารทางเข้าหันหน้าเข้าหาแม่น้ำเจ้าพระยา โดยมีบันไดจากภายนอกเข้าสู่อาคาร ชั้น 2 บริเวณกึ่งกลางอาคาร มีการก่ออิฐฉาบปูน 3 ชั้น ด้านบนเป็นดาดฟ้า การประดับตกแต่งอาคารค่อนข้างเรียบง่าย ไม่หรูหราฟุ่มเฟือย การทำบันไดทางขึ้นด้านหน้าลักษณะนี้เป็นรูปแบบหนึ่งที่นิยมสร้างในสมัยรัชกาลที่ 4

ผนังด้านหน้าอาคารแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ส่วนกลางทำเป็นส่วนเน้น ของอาคาร โดยออกแบบให้ยื่นออกมาจากผนังด้านข้างเล็กน้อย และมีขนาดกว้างกว่าผนังอีก 2 ส่วนที่ขนาบข้าง ด้านบนเป็นผนังที่ก่ออิฐฉาบปูน ทำสัญลักษณ์เป็นอาคารทรงสี่เหลี่ยม ยอดโค้งครึ่งวงกลม ภายในปั้นปูนลายสมอเรืออยู่ภายในธง

อาคารชั้น 1 และชั้น 2 ผนังส่วนกลางอาคารแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ทำเป็นซุ้มโค้งครึ่งวงกลมต่อเนื่องกัน 3 ซุ้ม (ส่วนละซุ้ม) และผนังที่ขนาบด้านข้างทั้ง 2 ข้างแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ทำเป็นซุ้มโค้งครึ่งวงกลมต่อเนื่องกัน 2 ซุ้ม ผนังชั้น 2 ของอาคารตกแต่งด้วยลายปูนปั้น บริเวณระหว่างซุ้มโค้งของผนังชั้น 3 แบ่งเป็นส่วนๆ ตามชั้น 1 และ 2 แต่ละส่วนเจาะเป็นซุ้มหน้าต่างโค้งครึ่งวงกลมต่อเนื่องกันส่วนละ 2 ซุ้ม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตบางรัก
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตบางรัก
หมวดหมู่:อาคารอนุรักษ์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างริมแม่น้ำเจ้าพระยา
เขตมินามิ

**เขตมินามิ** () มีความหมายว่า **เขตใต้** เป็นเขตการปกครองระดับเขต มีอยู่ในหลายเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น

* เขตมินามิ (ซัปโปโระ)
* เขตมินามิ (นีงาตะ)
* เขตมินามิ (ไซตามะ)
* เขตมินามิ (โยโกฮามะ)
* เขตมินามิ (ซางามิฮาระ)
* เขตมินามิ (ฮามามัตสึ)
* เขตมินามิ (นาโงยะ)
* เขตมินามิ (เกียวโต)
* เขตมินามิ (ซาไก)
* เขตมินามิ (โอกายามะ)
* เขตมินามิ (ฮิโรชิมะ)
* เขตมินามิ (ฟูกูโอกะ)
* เขตมินามิ (คูมาโมโตะ)

## ดูเพิ่ม
ชื่อเขตอื่น ๆ ในเมืองใหญ่ของประเทศญี่ปุ่นที่ตั้งตามตำแหน่งที่ตั้ง
* เขตคิตะ (เขตเหนือ)
* เขตฮิงาชิ (เขตตะวันออก)
* เขตนิชิ (เขตตะวันตก)
* เขตชูโอ (เขตกลาง)
ตำบลแม่สลองนอก

**แม่สลองนอก** () เป็นตำบลในอำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลแม่สลองนอก มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลแม่สลองใน
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลป่าตึง (อำเภอแม่จัน)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลป่าตึง 
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับประเทศพม่า

## ประวัติ
จังหวัดเชียงรายได้มีโครงการจัดตั้งกิ่งอำเภอใหม่ขึ้นด้านทิศตะวันตกของอำเภอแม่จัน ซึ่งเป็นพื้นที่ภูเขาสูงซึ่งมีการคมนาคมยากลำบาก เกิดอุปสรรคในการปกครอง การพัฒนา การป้องกันรักษาความสงบ ปี พ.ศ. 2534 จึงได้แยกพื้นที่หมู่ 18 บ้านสันติคีรี ของตำบลป่าซาง กับหมู่ 16 บ้านเย้าเลาสิบ, หมู่ 18 บ้านอาแหล่, หมู่ 21 บ้านธาตุ, หมู่ 22 บ้านป่าคาสุขใจ ของตำบลป่าตึง แยกตั้งเป็น ตำบลแม่สลองนอก

และรวมตำบลเทอดไทย ตำบลแม่สลองใน และตำบลแม่สลองนอก ขึ้นเป็น อำเภอแม่ฟ้าหลวง

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลแม่สลองนอกแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้าน ได้แก่
* **หมู่ที่ 1** บ้านสันติคีรี
* **หมู่ที่ 2** บ้านอาแหล่
* **หมู่ที่ 3** บ้านเย้าเล่าสิบ
* **หมู่ที่ 4** บ้านธาตุ
* **หมู่ที่ 5** บ้านป่าคาสุขใจ
* **หมู่ที่ 6** บ้านกลางใหม่
* **หมู่ที่ 7** บ้านอาแบ
* **หมู่ที่ 8** บ้านป่าคาสามัคคี
* **หมู่ที่ 9** บ้านพนาสวรรค์
* **หมู่ที่ 10** บ้านแม่จันหลวง
* **หมู่ที่ 11** บ้านเจียงจาใส
* **หมู่ที่ 12** บ้านใหม่สันติ
* **หมู่ที่ 13** บ้านตงจาใส

## อ้างอิง

แม่สลองนอก
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–พม่า
เขตมินาโตะ (นาโงยะ)

**เขตมินาโตะ**  () เป็นหนึ่งใน 16 เขตของนครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 45.64 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 144,203 คน (ใน 1 เมษายน 2018) มีความหนาแน่นของประชากร 3,160 ต่อตารางกิโลเมตร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  

มินาโตะ
โบสถ์น้อยพระจิตเจ้า

**โบสถ์น้อยพระจิตเจ้า** (; ) หรือเรียกว่า **วัดน้อยพระจิตเจ้า** เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโรมันคาทอลิกประเภทโบสถ์น้อยในโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ ถนนสาทรใต้ แขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร

โบสถ์น้อยพระจิตเจ้าเป็นที่ประกอบพิธีมิสซาเป็นภาษาเยอรมัน จึงเป็นแหล่งรวมตัวและพบปะที่สำคัญของคริสตชนคาทอลิกชาวเยอรมันที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพมหานคร และมีอีกชื่อคือ Chapel of the Catholic German-speaking Church Community Bangkok (โบสถ์น้อยและชุมชนของคริสตชนคาทอลิกที่พูดภาษาเยอรมัน ประจำกรุงเทพมหานคร) และเป็นโบสถ์น้อยประจำโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ ซึ่งแตกต่างกับโบสถ์ประจำโรงพยาบาลคือโบสถ์เซนต์หลุยส์ ซึ่งตั้งอยู่ถัดไป จึงทำให้ชื่อจดทะเบียนกรมการศาสนา คือวัดประจำโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ (วัดพระจิตเจ้า)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบสถ์คาทอลิกในประเทศไทย
หมวดหมู่:ศาสนสถานในเขตสาทร
หมวดหมู่:โบสถ์น้อย
หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในกรุงเทพมหานคร
ა

**Ani** (asomtavruli Ⴀ, nuskhuri ⴀ, mkhedruli ა) เป็นอักษรตัวแรกของอักษรจอร์เจียทั้งสามแบบ ในระบบเลขจอร์เจียมีค่า 1 มักใช้แทนเสียง /a/ คล้ายกับสระอาในภาษาไทย
## อักษร

### การเขียน

### การพัฒนา
#### การพัฒนาในแบบ Asomtavruli

#### การพัฒนาในอักษรทั้งหมด

## อักษรเบรลล์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อักษรจอร์เจีย