เหงียน วัน เถี่ยว

**เหงียน วัน เถี่ยว** (; 5 เมษายน ค.ศ. 1923 – 29 กันยายน ค.ศ. 2001) เป็นนายทหารและนักการเมืองชาวเวียดนามใต้ เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเวียดนามใต้ตั้งแต่ ค.ศ. 1967 ถึง ค.ศ. 1975 เถี่ยวเป็นนายพลในกองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม ผู้เป็นหัวหน้าคณะผู้ยึดอำนาจการปกครองใน ค.ศ. 1965 และต่อมาเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีหลังจากได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งที่ฉ้อโกงเมื่อ ค.ศ. 1967 เขาปกครองประเทศเวียดนามใต้จวบจนกระทั่งลาออกและลี้ภัยออกนอกประเทศไปยังกรุงไทเป ซึ่งเป็นเวลาเพียงไม่กี่วันก่อนการยึดกรุงไซ่ง่อนและการมีชัยอย่างเด็ดขาดของเวียดนามเหนือ

เขาเกิดที่เมืองฟานซาง บริเวณชายฝั่งตอนกลางใต้ของประเทศเวียดนาม เถี่ยวเข้าร่วมขบวนการคอมมิวนิสต์เหวียตมิญของโฮจิมินห์เมื่อ ค.ศ. 1945 แต่ได้ถอนตัวออกหลังจากอยู่ได้เพียงปีเดียวและหันไปเข้าร่วมกองทัพแห่งชาติเวียดนามของรัฐเวียดนามที่มีฝรั่งเศสหนุนหลัง เขาเริ่มไต่เต้าขึ้นสู่ตำแหน่งและได้รับมอบหมายให้บัญชาการกองพันเพื่อขับไล่คอมมิวนิสต์ออกจากหมู่บ้านของตนใน ค.ศ. 1954 หลังจากการถอนตัวของฝรั่งเศส กองทัพแห่งชาติจึงแปรสภาพเป็นกองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม และเถี่ยวได้รับตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการสถาบันการทหารแห่งชาติเวียดนามเป็นระยะเวลา 4 ปี ก่อนที่จะเป็นผู้บัญชาการกองพลและผู้พันตามลำดับ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1960 เขามีส่วนช่วยในการปราบปรามความพยายามรัฐประหารต่อประธานาธิบดีโง ดิ่ญ เสี่ยม ในระหว่างนี้ เขายังเข้ารีตนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกและเข้าร่วมพรรคเกิ่นลาว โดยเสี่ยมจะให้สิทธิพิเศษแก่ผู้นับถือศาสนาร่วมกับเขา และเถี่ยวก็เป็นหนึ่งในบุคคลที่ได้รับข้อครหาว่าเปลี่ยนศาสนาเพื่อความก้าวหน้าทางการเมือง

อย่างไรก็ตาม เถี่ยวตกลงที่จะเข้าร่วมรัฐประหารต่อเสี่ยมในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1963 ท่ามกลางวิกฤตการณ์ชาวพุทธ โดยเขาเป็นผู้นำกำลังปิดล้อมวังซาล็อง ทำให้เสี่ยมถูกจับกุมและลอบสังหารและเถี่ยวได้รับเลื่อนยศเป็นนายพล หลังจากการเสียชีวิตของเสี่ยม มีการจัดตั้งรัฐบาลทหารชั่วคราวหลายคณะอันเป็นผลจากการก่อรัฐประหารอย่างต่อเนื่อง เถี่ยวก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งระดับสูงในรัฐบาลทหารอย่างช้า ๆ ขณะที่นายทหารคนอื่น ๆ ต่างถูกโค่นล้มหรือกีดกันออกไปจากอำนาจ จากนั้นใน ค.ศ. 1965 สถานการณ์ในเวียดนามใต้เริ่มกลับมามีเสถียรภาพเมื่อเถี่ยวดำรงตำแหน่งเป็นประมุขแห่งรัฐแต่ในนาม ขณะที่นายพลอากาศ เหงียน กาว กี่ ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี แม้ว่าทั้งสองจะเป็นคู่แข่งกันก็ตาม

ใน ค.ศ. 1967 มีการกำหนดให้เปลี่ยนผ่านฝ่ายบริหารสู่รัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้ง โดยหลังจากการช่วงชิงอำนาจภายในกองทัพ เถี่ยวได้ลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีร่วมกับกี่ในฐานะรองผู้สมัคร ทั้งคู่ต่างต้องการตำแหน่งสูงสุด เพื่อให้ทั้งสองสามารถทำงานร่วมกันได้ นายทหารคนอื่น ๆ จึงตกลงตั้งคณะทหารที่อยู่ภายใต้การควบคุมของกี่ เพื่อกำหนดนโยบายอยู่เบื้องหลัง อย่างไรก็ตาม ความตึงเครียดด้านความเป็นผู้นำเริ่มปรากฏชัด และท้ายที่สุดเถี่ยวก็เป็นฝ่ายเหนือกว่า โดยมีการกันผู้สนับสนุนกี่ออกจากตำแหน่งสำคัญทั้งในกองทัพและคณะรัฐมนตรี ต่อมาเถี่ยวออกกฎหมายจำกัดคุณสมบัติผู้สมัครเลือกตั้งประธานาธิบดี ค.ศ. 1971 ทำให้ผู้สมัครเกือบทั้งหมดถูกตัดสิทธิ์ ส่วนที่เหลือก็ถอนตัว เพราะทราบดีว่าการเลือกตั้งจะเป็นเพียงฉากลวง เถี่ยวชนะเลือกตั้งด้วยคะแนนเสียงร้อยละ 100 โดยไม่มีคู่แข่ง ขณะที่กี่วางมือจากการเมือง

ตลอดช่วงที่ปกครอง เถี่ยวได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่าละเลยให้เกิดการทุจริต และแต่งตั้งผู้ภักดีต่อตนมาบังคับบัญชากองทัพบกสาธารณรัฐเวียดนาม แทนที่จะเป็นผู้มีความสามารถ ในช่วงปฏิบัติการลามเซิน 719 และการรุกอีสเตอร์ของคอมมิวนิสต์ กองทัพภาคที่ 1 ทาวตอนเหนือที่นำโดยฮหว่าง ซวน หลาม คนสนิทของเถี่ยวซึ่งไร้ความสามารถ นำไปสู่ความพ่ายแพ้อย่างหนัก จนท้ายที่สุดเถี่ยวต้องเปลี่ยนตัวผู้บัญชาการเป็นโง กวาง เจื๋อง หลังการลงนามข้อตกลงสันติภาพปารีส (ซึ่งเถี่ยวคัดค้าน) และการถอนทัพของสหรัฐ เวียดนามใต้ยังคงต้านทานฝ่ายคอมมิวนิสต์ได้อีกประมาณสองปี จนกระทั่งกองทัพเวียดนามเหนือเปิดการรุกเต็มกำลัง เถี่ยวได้ออกคำสั่งที่ขัดแย้งกันกับเจื๋อง ทั้งให้ยืนหยัดสู้และให้ถอนกำลัง ทำให้เกิดความสับสนและตื่นตระหนกในภาคใต้ จนนำไปสู่การล่มสลายอย่างรวดเร็ว ภายในเวลาเพียงหนึ่งเดือน เมื่อกองทัพฝ่ายเหนือรุกใกล้ถึงกรุงไซง่อน เถี่ยวจึงประกาศลาออกและหลบหนีออกนอกประเทศ เขาใช้ชีวิตที่ชานเมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ โดยหลีกเลี่ยงการให้สัมภาษณ์กับสื่อ และถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคหลอดเลือดสมองใน ค.ศ. 2001

การปกครองของเถี่ยวได้รับการอธิบายว่าเป็นเผด็จการ เช่นเดียวกับโง ดิ่ญ เสี่ยม

### ชีวิตช่วงต้น
เถี่ยวเกิดที่ฟานซาง เป็นบุตรของเจ้าของที่ดินรายเล็ก ฐานะดี ที่กาเงินจากเกษตรกรรมและประมง เถี่ยวเป็นบุตรคนสุดท้องจากลูก ๆ ทั้ง 5 คน บางรายงานระบุว่าเถี่ยวเกิดในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2467 แต่กลับใช้วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2466 แทน เนื่องจากวันเกิดที่สองนั้นเป็นมงคลยิ่งกว่า บรรดาพี่ชายหาเงินเพื่อให้เขาได้เข้าเรียนในโรงเรียนชนชั้นนำที่ดำเนินกิจการโดยฝรั่งเศส ซึ่งเป็นเจ้าอาณานิคมเวียดนามในขณะนั้น ถึงแม้ว่าในตอนนั้นยังไม่นับถือศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิก (เขาเปลี่ยนศาสนาหลังแต่งงาน) เถี่ยวเข้าเรียนที่เพลเลริน ซึ่งเป็นโรงเรียนคาทอลิกของฝรั่งเศสที่เว้ และกลับบ้านเกิดหลังเรียนจบ

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 จักรวรรดิญี่ปุ่นบุกรุกอินโดจีนของฝรั่งเศสและควบคุมบริเวณนี้ ฝ่ายญี่ปุ่นเข้ายึดครองจังหวัดนิญถ่วนใน พ.ศ. 2485 แต่ปฏิกิริยาจากคนในท้องที่กลับเงียบสงัด และเถี่ยวทำงานในทุ่งข้าวกับพ่ออีก 3 ปี

### ชีวิตส่วนตัว
ใน พ.ศ. 2494 เถี่ยวแต่งงานกับ เหงียน ถิ มาย อัญ ลูกสาวของผู้ประกอบการเวชสมุนไพรวิทยาที่ร่ำรวยจากสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง เธอนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก และเถี่ยวหันมานับถือศาสนานี้ใน พ.ศ. 2501 นักวิจารณ์อ้างว่าที่เขาทำเช่นนี้เพื่อเพิ่มโอกาสในการขึ้นยศทหาร เนื่องจากโง ดิ่ญ เสี่ยมสนับสนุนคนที่นับถือโรมันคาทอลิก ทั้งคู่มีลูกชายสองคนและลูกสาวคนเดียว

## เครื่องอิสริยาภรณ์

### เครื่องอิสริยาภรณ์เวียดนามใต้
*<small>โดยจะเรียงลำดับเกียรติที่สูงไปหาต่ำ</small>*

* 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชาติเวียดนาม ชั้นประถมาภรณ์
* 80x80px เหรียญบุญญาภินิหารทหาร
* 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์ราชการดีเด่นเวียดนาม ชั้นที่ 1 (ทหารบก)
* 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์ราชการดีเด่นเวียดนาม ชั้นที่ 1 (ทหารอากาศ)
* 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์ราชการดีเด่นเวียดนาม ชั้นที่ 1 (ทหารเรือ)
* 80x80px เหรียญสรรเสริญราชการ (ทหารบก)
* 80x80px แกลแลนทรี่ครอส ประดับใบปาล์ม (ใบปาร์ม 3 ใบ)
* 80x80px เหรียญเกียรติยศกองทัพเวียด ชั้นที่ 1
* 80x80px เหรียญแห่งความประพฤติดี ชั้นที่ 2
* 80x80px เหรียญรณรงค์เวียดนาม
* 80x80px เหรียญรับราชการทหาร ชั้นที่ 2

### เครื่องอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

*  :
** พ.ศ. 2496 - 80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์อุยซาม อาเลาวีต ชั้นที่ 1
*  :
** พ.ศ. 2512 - 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์มูกูฮวา
*  :
** พ.ศ. 2512 - 80x80px  เครื่องอิสริยาภรณ์หยกเจิดจรัส
*  :
** พ.ศ. ไม่ปรากฏ - 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์เธียเตอร์วอร์ครอส

*  :
** พ.ศ. ไม่ปรากฏ - 80x80px ลีเจียนออฟเมอริต ชั้นผู้บังคับบัญชา

## อ้างอิง

* ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กทม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2548. หน้า 295

## แหล่งข้อมูลอื่น
* "Nguyen Van Thieu, 78; S. Vietnam's President", *[[Los Angeles Times]]*, 1 October 2001
* "Nguyen Van Thieu Is Dead at 76; Last President of South Vietnam", *[[New York Times]]*, 1 October 2001
* "Nguyen Van Thieu", *[[The Independent]]* (UK), 2 October 2001
* "1975: Vietnam's President Thieu resigns" BBC

หมวดหมู่:ประธานาธิบดีเวียดนามใต้
หมวดหมู่:ทหารชาวเวียดนาม
หมวดหมู่:นายพลชาวเวียดนาม
หมวดหมู่:ชาวเวียดนามใต้
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง
หมวดหมู่:ผู้นำที่ได้อำนาจจากรัฐประหาร
หมวดหมู่:บุคคลจากศาสนาพุทธที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์