open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
บีบีซีชอยส์

**บีบีซีชอยส์** () เป็นสถานีโทรทัศน์ของบีบีซี เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1998 และยุติการออกอากาศเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003 และเป็นสถานีโทรทัศน์สถานีแรกในสหราชอาณาจักรที่ออกอากาศในรูปแบบดิจิทัลโดยพิเศษ

เริ่มแรกบีบีซีชอยส์ออกอากาศตั้งแต่เวลา 17.00 น. หลังจากนั้นเลื่อนเวลาออกอากาศไปเป็นตั้งแต่ 19.00 น. โดยเนื้อหาที่เริ่มออกอากาศในเวลา 19.00 น. จะเป็นการนำรายการของทางช่องบีบีซีทรีมาออกอากาศ นอกจากนี้ช่องบีบีซีชอยส์ยังคงออกอากาศรายการสำหรับเด็ก โดยออกอากาศในวันสุดสัปดาห์ หลังจากนั้นได้เพิ่มเวลาออกอากาศในเวลากลางวันด้วย ต่อมาหลังจากนั้นก็ได้เปลี่ยนไปออกอากาศผ่านทางช่องซีบีบีซี ซีบีบีส์ และบีบีซีทรีแทน

## ประวัติ
### การเปิดตัว

### รายการสำหรับเด็ก

### การยุติการออกอากาศ

## รายการที่ออกอากาศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บีบีซี
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในอดีต
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติฮังการี

**วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติฮังการี** () เป็นทีมชาติของประเทศฮังการี ทีมนี้ได้รับการบริหารโดยสหพันธ์วอลเลย์บอลฮังการี และเป็นส่วนหนึ่งในการแข่งขันวอลเลย์บอลระดับนานาชาติ

## รางวัล
### โอลิมปิกฤดูร้อน
* 1972 – อันดับที่ 5
* 1976 – อันดับที่ 4
* 1980 – อันดับที่ 4

### วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก
* 1952 – อันดับที่ 6
* 1962 – อันดับที่ 11
* 1970 – อันดับที่ 4
* 1974 – อันดับที่ 6
* 1978 – อันดับที่ 13
* 1982 – อันดับที่ 4

### วอลเลย์บอลชิงแชมป์ยุโรป
*1949 – อันดับที่ 6
*1950 – อันดับที่ 6
*1955 – อันดับที่ 6
*1958 – อันดับที่ 6
*1963 – อันดับที่ 7
*1967 – อันดับที่ 6
*1971 – อันดับที่ 5
*1975 – **[[ไฟล์:Med 2.png]] เหรียญเงิน**
*1977 – **[[ไฟล์:Med 3.png]] เหรียญทองแดง**
*1979 –  อันดับที่ 4
*1981 – **[[ไฟล์:Med 3.png]] เหรียญทองแดง**
*1983 – **[[ไฟล์:Med 3.png]] เหรียญทองแดง**
*1985 – อันดับที่ 9
*1987 – อันดับที่ 10
*2015 – อันดับที่ 12
*2017 – อันดับที่ 15
*2019 – อันดับที่ 20
*2021 – อันดับที่ 16

### วอลเลย์บอลยูโรเปียนลีก
* 2011 – อันดับที่ 9
* 2012 – อันดับที่ 12
* 2013 – อันดับที่ 7
* 2015 – ไฟล์:Med 1.png **เหรียญทอง**
* 2016 – อันดับที่ 10
* 2018 – **[[ไฟล์:Med 2.png]] เหรียญเงิน**
* 2019 – อันดับที่ 5
* 2021 – อันดับที่ 9

## ทีมปัจจุบัน
หัวหน้าผู้ผึกสอน: Jan de Brandt (2014-2015)

## ดูเพิ่ม
*วอลเลย์บอลชายทีมชาติฮังการี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*FIVB profile

ฮังการี
พระแม่เทวเสนา

**เทวเสนา** (, ) เป็นหนึ่งในเทวีในศาสนาฮินดูและเป็นเทพีแห่งความปรารถนา นางเป็นชายาของพระขันธกุมาร (ในประเพณีอินเดียใต้มักออกนามว่า พระมุรุกัน) 

ในเทพปกรณัมพราหมณ์ - ฮินดู อาทิ คัมภีร์มหากาพย์*[[มหาภารตะ]]* กล่าวว่านางคือบุตรีของ *[[พระประชาบดี]]ทักษะ* แต่ส่วนใหญ่ในพระคัมภีร์ภาษาสันสกฤตอันเป็นยอมรับในวงกว้างกล่าวว่านางคือราชธิดาแห่งพระอินทร์ ประมุขแห่งเทวดาและชายาพระองค์คือ พระราณีศจีเทพี ส่วนในพระคัมภีร์สกันทปุราณะในภาคภาษาทมิฬ ในภาคใต้ของอินเดีย นางคือธิดาที่ประสูติแด่พระวิษณุ และเป็นบุตรีบุญธรรมของพระอินทร์ โดยต่อมานางได้เสกเสมรสกับพระขันทกุมาร ในฐานะประมุขแม่ทัพของเหล่าเทวดา ในทมิฬ โดยเทพปกรณัมทั่วไปในหมู่ชาวทมิฬแล้วคุณลักษณะพระนางจะถูกมองว่าเป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกับนางวัลลี ขนิษฐาของนาง โดยทั้งสองนางนั้นร่วมกันทำให้คุณสมบัติพระสกันทกุมาร ภัสดาของนางทั้งคู่นั้นสมบูรณ์ โดยทั่วไปแล้วพระนางเทวเสนาจะปรากฎร่วมกับพระขันธกุมารและพระนางวัลลีอยู่เสมอ

ในทมิฬนาฑู โดยทั่วไปบทบาทพระนางเทวเสนามักไม่ได้รับการสักการะบูชาแยกออกเป็นเอกเทศ โดยมักบูชาร่วมกับพระขันธกุมารสามีของนาง ในฐานะชายาของพระองค์ โดยโบสถ์พราหมณ์ ณ ติรุปปะรังกุณฑรัม ซึ่งมีความสำคัญและมีบทบาทเกี่ยวกับพระนางมากที่สุดในฐานะที่เสกสมรสของนางตามเทพปกรณัมของอินเดียภาคใต้ แต่ในอินเดียภาคตะวันออกพระนางได้รับความนิยมสักการะบูชาเป็นเอกเทศอย่างมาก ในภาคพระนาม *[[พระแม่ษัษฏี|ษัษฐี]]* เทพีผู้มีแมวเป็นเทพพาหนะและบริวาร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทวี
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
กตรคามเทวาลัย

[thumb|250px|ทางเข้า[เทวสถานวัดกัตรคามของพระขันทกุมาร]]
**กตรคามเทวาลัย** ( *kataragama dēvālaya*)  เป็นโบสถ์พราหมณ์ู่ที่สร้างอุทิศพระขันทกุมารและพระแม่วัลลีที่ตั้งอยู่ในเขตกตรคาม ประเทศศรีลังกา สร้างขึ้นคู่พระเจดีย์คิริวีหระในศาสนาพุทธ

## ประวัติ

## สถาปัตยกรรมและศิลปกรรม


ไฟล์:Kataragama_temple_entrance.jpg|ซุ้มประตูทางเข้าเทวาลัย
ไฟล์:Kataragama_path_towards_Kiri_Vehera.jpg|ถนนจากเทวสถานสู่วัด พระเจดีย์คิริวีหระ
ไฟล์:Kataragama_interior.jpg|ภายในเทวสถานจะเห็นวิสูตรปักภาพของพระขันทกุมารและพระชายาทั้งสอง


## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบสถ์พราหมณ์ในประเทศศรีลังกา
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศศรีลังกา
พระแม่วัลลี

**วัลลี** () ("ไม้เลื้อย, ต้นมันเทศ") เป็นเทพีในศาสนาพราหมณ์ - ฮินดูและนางเป็นหนึ่งในเทพชายาของพระขันทกุมาร ในเทพปกรณัมพราหมณ์ - ฮินดูในอินเดียฝ่ายใต้ทั่วไปนั้น นามเดิมของพระนางนั้นคือ สุนทรวัลลี บุตรีของพระวิษณุ 

## เทพปกรณัม

### ประสูติกาล
ในเทพปกรณัมของคัมภีร์กัณฑปุราณะ ซึ่งเป็นภาคแปลเป็นภาษาทมิฬของคัมภีร์สกันทปุราณะ นางสุนทรวัลลี และ นางอมฤตวัลลี สองธิดาของพระวิษณุ มีจิตปฏิพัทธ์ผูกสมัครด้วยองค์พระสกันทกุมาร โดยทั้งสองนางมีความปารถนาจะเสกสมรสกับเทพบุรุษองค์นี้ทั้งสองนาง ตามเทพปกรณัมพรามณ์ - ฮินดูของอินเดียภาคใต้นั้น กล่าวกันว่านางสุนทรวัลลีและเชษฐภคินีของนาง ประสูติจากอัสสุชลแห่งความสุขที่พระวิษณุหลั่งไหลระหว่างที่ทรงอวตารในภาคเป็นวามนะหรือจากแสงที่เปล่งออกมาจากดวงตาข้างหนึ่งของพระวิษณุในระหว่างสภาวะจักรวาลของพระองค์ 

หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:พระขันธกุมาร
กตรคาม

**กตรคาม** [กะ-ตะ-ระ-คาม] (; ) เป็นเมืองหนึ่งในประเทศศรีลังกา ถือเป็นเมืองศักดิ์สิทธิ์ของชาวพุทธ ชาวฮินดู และชนพื้นเมือง Vedda แห่งประเทศศรีลังกา เป็นที่ตั้งของกตรคามเทวาลัยที่มีชื่อเสียงและมีตำนานพื้นเมืองเกี่ยวกับของประเทศศรีลังกา ซึ่งสร้างอุทิศให้แก่พระขันธกุมารและ พระแม่วัลลีในศาสนาฮินดู และมีพระเจดีย์คิริวีหระวัดของศาสนาพุทธ

พระเจดีย์คิริวีหระที่เชื่อว่าสร้างขึ้นโดยพระเจ้า Mahasena ในศตวรรษที่ 6 ก่อน ค.ศ. ก็เป็นสถานที่ท่องเที่ยวหลักในพื้นที่นี้ 
เมืองนี้มีประวัติศาสตร์อันยาวนานย้อนกลับไปถึงศตวรรษก่อนคริสตกาล โดยเคยเป็นที่ตั้งเมืองหลักของกษัตริย์สิงหลหลายพระองค์ในสมัยอาณาจักร Rohana

## ศัพทมูลวิทยา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* International-Emmy nominated Granada TV film (1979):-
https://www.youtube.com/watch?v=hzmqtHx7zpI&t=7s

* Kataragama.org The Kataragama-Skanda website

หมวดหมู่:เมืองในประเทศศรีลังกา
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศศรีลังกา
พระเจดีย์คิริวีหระ

**วัดคิรีวีหาระ** () หรือ **วัดคิรีวีหาระ** เป็นวัดู่เจดีย์ู่ในศาสนาพุทธ ที่ตั้งอยู่ในเขตกัตรคาม ประเทศศรีลังกา สร้างขึ้นคู่วัดกัตรคามในศาสนาฮินดู

## ภาพ

ไฟล์:Kataragama_path_towards_Kiri_Vehera.jpg|ถนนจากเทวสถานู่วัดกัตรคามสู่วัดพระเจดีย์คิริวีหระ


## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัดในประเทศศรีลังกา
ปุนเถ่ากง

**ปึงเถ่ากง** หรือบางครั้งสะกดว่า **ปุนเถ่ากง** หรือ **เปิ่นโถวกง** (; พินอิน: *Běn tóu gōng*) หรือ **เล่าปุนเถ้ากง** (; พินอิน: *Lǎo běn tóu gōng*; literally: "ผู้เป็นใหญ่ หรือผู้นำในเขตนั้น ๆ") เป็นเทพเจ้าจีนได้รับความเคารพอย่างสูงและได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางจากชาวจีนโพ้นทะเล แต่ไม่ปรากฏในประเทศจีน เทพองค์นี้มีความเกี่ยวข้องและคล้ายคลึงกับตี่จู๋เอี๊ยะและเจ้าพ่อเสื้อเมือง คติความเชื่อและศาลเจ้าของเทพองค์นี้มีปรากฏอยู่ในบางประเทศ เช่น ไทย มาเลเซีย เวียดนาม กัมพูชา สิงคโปร์

บางครั้งเทพองค์นี้เป็นที่รู้จักในชื่อ **ปึงเถ่าม่า** หรือบางครั้งสะกดว่า **ปุนเถ่าม่า** หรือ **เปิ่นโถวม่า** (; พินอิน: *Běn tóu mā*) ซึ่งเป็นเทพสตรีและได้รับการเคารพอย่างสูงและได้รับการยกย่องเป็นเอกเทศ โดยมีศาลเจ้าของเทพีองค์นี้กระจายตัวกันไปในสถานที่ต่าง ๆ มากมายหลายที่ดังเช่น ปุนเถ่ากง เช่นกัน ซึ่งบางครั้งก็มีการบูชาเทพทั้งสองแห่งพร้อมกันตามลักษณะของหลักหยินหยาง

## ดูเพิ่ม
*ตี่จู๋เอี๊ยะ
*ถู่ตี้มา

## อ้างอิง

ป
รัฐบาลเอกภาพแห่งชาติฮังการี

**รัฐบาลเอกภาพแห่งชาติฮังการี** () เป็นรัฐบาลนิยมนาซีของพรรคแอร์โรว์ครอสส์โดยยึดอำนาจจากมิกโลช ฮอร์ตี ผู้สำเร็จราชการแห่งราชอาณาจักรฮังการีในปฏิบัติการพันแซร์เฟาสท์ ในวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1944 และ แฟแร็นตส์ ชาลอชี ได้ขึ้นเป็นผู้นำฮังการีโดยยุคนี้ชาวยิวกว่า 8,000 คน รวมทั้งผู้หญิงและเด็กถูกเนรเทศออกจากฮังการีและส่งเข้าค่ายกักกันเอาชวิทซ์.และชาวยิวในฮังการีอีกกว่า 15,000 คนถูกสังหาร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฮังการีในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศฮังการี
หมวดหมู่:รัฐบริวารของนาซีเยอรมนี
หมวดหมู่:รัฐรวบอำนาจเบ็ดเสร็จ
ฮ
ฮ
แก็งแบง

[thumb|ศิลปิน [Thomas Rowlandson|Thomas Rowlandson's ภาพของแก็งแบง]]

**แก๊งแบง (อังกฤษ: Gang bang)** เป็นสถานการณ์ที่หลายคนที่มีส่วนร่วมในกิจกรรมทางเพศกับลำดับของแต่ละบุคคลหนึ่งโดยเฉพาะหรือในเวลาเดียวกัน โดยปกติจะมีบุคคลเพียงคนเดียวที่เป็นศูนย์กลางของกิจกรรมทางเพศ ตัวอย่างเช่น หนึ่งผู้หญิงล้อมรอบด้วยผู้ชายหลายคนหรือผู้ชายคนเดียวล้อมรอบด้วยหญิงหลายคนโดยคนสองคนแก๊งแบงจะถูกกำหนดโดยจำนวนและความพร้อมกันของการกระทำทางเพศต่างๆ เช่น ช่องคลอด , ทวารหนักหรือช่องปากหรือท่าร่วมเพศแบบคู่หรือแบบสาม

## แหล่งอ้างอิง
*The New Partridge Dictionary of Slang and Unconventional English. 2005. pp. 327, 995. ISBN 0415212588.
*Daniel Stern (2013). Swingland: Between the Sheets of the Secretive, Sometimes Messy, but Always Adventurous Swinging Lifestyle. p. 296. ISBN 1476732531.
*Donald F. Reuter (2006). Gay-2-Zee: A Dictionary of Sex, Subtext, and the Sublime. p. 86. ISBN 0312354274.

หมวดหมู่:กิจกรรมทางเพศของมนุษย์
หมวดหมู่:ท่วงท่าเพศสัมพันธ์
วอลเลย์บอลหญิงไทยแลนด์ลีก 2011-12

**วอลเลย์บอลหญิงไทยแลนด์ลีก 2011-12** หรือ **วอลเลย์บอลหญิงไทยแลนด์ลีก ครั้งที่ 7** โดยครั้งนี้จัดขึ้นเป็นครั้งที่ 7

## อันดับการแข่งขัน

## รางวัล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:วอลเลย์บอลหญิงไทยแลนด์ลีก
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:การแข่งขันวอลเลย์บอลในประเทศไทย
จักรพรรดิเท็นจิ

**จักรพรรดิเท็นจิ** (; ค.ศ. 626 – 7 มกราคม ค.ศ. 672) รู้จักกันในตอนแรกว่า **เจ้าชายคัตสึรางิ** () และภายหลังก่อนขึ้นครองราชย์ว่า **เจ้าชายนากาโนะ โอเอะ** () เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 38 ตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์

รัชสมัยของจักรพรรดิเท็นจิกินเวลาจาก ค.ศ.  661 ถึง 672

## เรื่องเล่าแบบดั้งเดิม

เจ้าชายนากะได้เป็นผู้สำเร็จราชการภายหลังจากสวรรคตของ จักรพรรดินีไซเม จักรพรรดินีองค์ที่ 37 ผู้เป็นพระราชมารดาเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 661 จนกระทั่งวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 668 เจ้าชายนะกะจึงได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิเท็นจิ และจากนั้นจึงได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกและในวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 668 จักรพรรดิเท็นจิได้สถาปนา **เจ้าชายโออามะ** (, โรมาจิ: Ōama-shinno) พระราชอนุชาร่วมพระราชมารดาขึ้นเป็นรัชทายาท

จักรพรรดิเท็นจิเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 672 แต่ก่อนจะสวรรคตพระองค์กลับได้มอบราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายโอะโตะโมะพระราชโอรสขึ้นเป็น จักรพรรดิโคบุง ทำให้เจ้าชายโออะมะซึ่งเป็นรัชทายาทไม่พอพระทัยและได้ก่อสงครามที่เรียกว่า สงครามจินชิน โดยเจ้าชายโออะมะได้ชัยชนะและขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิเท็มมุ

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* Asakawa, Kan'ichi. (1903).    ''The Early Institutional Life of Japan''. Tokyo: Shueisha. ;  ''see'' online, multi-formatted, full-text book at openlibrary.org
* Aston, William George. (1896).  ''Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697''. London: Kegan Paul, Trench, Trubner. 
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).  ''Gukanshō: The Future and the Past''. Berkeley: University of California Press. ; 
* MacCauley, Clay. (1900). "*[[Hyakunin-Isshu]]*: Single Songs of a Hundred Poets" in *Transactions of the Asia Society of Japan*. Tokyo: Asia Society of Japan.  ...Click link for digitized, full-text copy of this book (in English)
* Nippon Gakujutsu Shinkokai (1969). *The [[Man'yōshū|Manyoshu]]: The Nippon Gakujutsu Shinkokai Translation of One Thousand Poems*. New York: Columbia University Press. 
* Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  ''The Imperial House of Japan''. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 
* 
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Ōdai Ichiran]]*; ou,  ''Annales des empereurs du Japon''.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. 
* Varley, H. Paul. (1980).  ''Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns''. New York: Columbia University Press. ; 

เท็นจิ
หมวดหมู่:พระราชโอรสในจักรพรรดิญี่ปุ่น
หมวดหมู่:พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถ
ท่วงท่าการร่วมเพศ

[thumb|right|200px|ภาพปฏิมากรรมาท่วงท่าการร่วมเพศจากในช่วง[จักรวรรดิศุงคะ|ศุงคะ (ประมาณศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช)]]
**ท่วงท่าการร่วมเพศ** () คือท่วงท่าการร่วมเพศตามตำแหน่งของร่างกายที่บุคคลหรือคู่นอนอาจจะใช้สำหรับการมีเพศสัมพันธ์หรือกิจกรรมทางเพศ การร่วมเพศนั้นจะมีการอธิบายโดยตำแหน่งของผู้เข้าร่วมเพศ นำมาใช้โดยทั่วไปเพื่อดำเนินการกระทำเหล่านั้น แม้ว่าจะมีเพศสัมพันธ์ทั่วไปเกี่ยวกับการรุกของร่างกายของคนคนหนึ่งโดยอีกตำแหน่งเพศทั่วไปที่เกี่ยวข้องกับการสอดใส่หรือไม่สอดใส่ของกิจกรรมทางเพศ

การร่วมเพศที่มีความชำนาญทั่วไปมีอยู่ 3 ประเภท : การร่วมรักทางเพศช่องคลอด (ที่เกี่ยวข้องกับการสอดใส่ทางช่องคลอด) สอดใส่ทางทวารหนักและทางปาก (โดยเฉพาะปากบนจุดกระตุ้นของอวัยวะเพศ) การกระทำทางเพศนอกจากนี้ยังอาจเกี่ยวข้องกับรูปแบบอื่น ๆ ของการกระตุ้นอวัยวะเพศ เช่นเดี่ยวหรือร่วมกันสำเร็จความใคร่ซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับการถูหรือการรุกโดยการใช้นิ้วมือหรือมือหรืออุปกรณ์ (เซ็กซ์ทอย) เช่น ดิลโดหรือไวเบรเตอร์ บัญญัติยังอาจเกี่ยวข้องกับเอนิลิงกัส มีตำแหน่งเพศจำนวนมากที่ร่วมเพศอาจนำมาใช้ในการใด ๆ เหล่านี้ประเภทของการมีเพศสัมพันธ์หรือการกระทำที่มี; ผู้เขียนมีบางคนแย้งว่าจำนวนของตำแหน่งท่าการร่วมเพศนั้นไม่จำกัดเป็นหลัก

## ประวัติศาสตร์
ที่เก่าแก่ที่สุดที่เป็นรู้จักกันในยุคกลางของยุโรป เอกสารที่อุทิศให้กับท่วงท่าการร่วมเพศคือ *[[Speculum al foderi]]* หรือบางครั้งเรียกว่า "กระจกแห่งร่วมเพศ"(The Mirror of Coitus) จากศตวรรษที่ 15 เป็นภาษากาตาลา ได้รับการค้นพบในปี ค.ศ. 1970

## ตำแหน่งเฉพาะการสอดใส่
ท่วงท่าเหล่านี้มีความเกี่ยวข้องกับการสอดใส่วัตถุลึงค์(phallic object(s)) เช่น อวัยวะเพศชาย,กางเกงทอม(Strap-on dildo), ปลั๊กหรืออื่น ๆ กับวัตถุโยนี(nonporousobject(s)) เข้าไปในช่องคลอด, ทวารหนัก หรือปาก

## อ้างอิง
*"Sexual Intercourse". Discovery.com. Archived from the original on 2008-08-22. Retrieved 2008-01-12.
*Michael R. Solomon, editor (1986). Text and Concordance of Speculum al foderi, Biblioteca Nacional MS. 3356. ISBN 0-942260-60-0
*Michael R. Solomon (1990). The Mirror of coitus : a translation and edition of the fifteenth-century Speculum al foderi. Spanish. ISBN 0-940639-48-3
* Keath Roberts (2006). Sex. Lotus Press. p. 145. ISBN 8189093592. Retrieved August 17, 2012.
*Wayne Weiten; Margaret A. Lloyd; Dana S. Dunn; Elizabeth Yost Hammer (2008). Psychology Applied to Modern Life: Adjustment in the 21st Century. Cengage Learning. p. 423. ISBN 0495553395. Retrieved January 5, 2012.
*Nafzawi, Muhammad ibn Muhammad al, and Jim Colville (trans.). The Perfumed Garden of Sensual Delight. The Kegan Paul Arabia library, vol. 7. London: Kegan Paul, 1999.
*The Perfumed Garden, Shaykh Nefwazi [sic], translated by Sir Richard Francis Burton, 1886. full text available at Internet Sacred Text Archive
*Comfort, Alex, The Joy of Sex: Fully Revised & Completely Updated for the 21st Century. Crown. Fully rev. ed., 2002. ISBN 1-4000-4614-9, 256 pages.
*Rogiere, Jean, The Little Book of Sex. Ulysses Press, 2001. ISBN 1-56975-305-9, 96 pages.
*"Bulldog Sex Position". SexInfo101.com. Retrieved 2015-01-08.

หมวดหมู่:กิจกรรมทางเพศของมนุษย์
หมวดหมู่:ท่วงท่าเพศสัมพันธ์
ชัฟแกต มือร์ซียอยิฟ

**ชัฟแกต มือรอมอนาวิช มือร์ซียอยิฟ** (; เกิด 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1957) เป็นนักการเมืองอุซเบกที่ได้รับแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีของอุซเบกิสถานตั้งแต่ ค.ศ. 2003 หลังการถึงแก่อสัญกรรมของประธานาธิบดีอิสลอม แกรีมัฟ เขาได้รับการแต่งตั้งโดยสภาแห่งชาติเป็นรักษาการประธานาธิบดีในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 2016 เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2016 มือร์ซียอยิฟเป็นประธานาธิบดีอุซเบกิสถานหลังจากชนะ 88.6% ของผู้ลงคะแนนเสียงในการเลือกตั้งประธานาธิบดีอุซเบกิสถานใน ค.ศ. 2016 ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2021 เขาได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีอุซเบกิสถานอีกครั้ง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Government of Uzbekist'on Official Website

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ชาวอุซเบกิสถาน
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีอุซเบกิสถาน
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีอุซเบกิสถาน
เสฺวเฉิง

## ประวัติ
เกิดวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 1966 พระสังฆาธิการเสฺวเฉิงกำเนิดเมื่อปี พ.ศ. 2509 ณ อำเภอเซียนโหยว มณฑลฝูเจี้ยน (ฮกเกี้ยน) เข้าอุปสมบท ณ วัดก่วงฮั่ว เมืองผูเถียน เมื่อปี พ.ศ. 2525 ภายใต้การอุปัชฌาย์และปลงผมจากพระอาจารย์อาวุโสติ้งไห่ จากนั้นได้ศึกษาพระธรรมจากพระอาจารย์ใหญ่หยวนจัว

สำเร็จการศึกษามหาบัณฑิตจากสำนักการศึกษาพระพุทธศาสนาแห่งประเทศจีนเมื่อปี พ.ศ. 2509 ได้รับถวายปริญญาดุษฎีบัณฑิตจากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษา มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัยแห่งประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2550 ได้รับถวายรางวัลสันติภาพพระเถระอติษะแห่งบังกลาเทศเมื่อปี พ.ศ. 2553 ได้รับถวายสมัญญาว่า “พระอาจารย์ไตรปิฎก” จากสมาคมภิกษุแห่งประเทศอินเดียเมื่อปี พ.ศ. 2554

ขณะนี้ดำรงตำแหน่งประธานสมาคมพระพุทธศาสนาแห่งประเทศจีน คณบดีสำนักการศึกษาพระพุทธศาสนาแห่งประเทศจีน ประธานสมาคมพระพุทธศาสนาประจำมณฑลฝูเจี้ยน เจ้าอาวาสวัดก่วงฮั่ว เมืองผูเถียน มณฑลฝูเจี้ยน เจ้าอาวาสวัดฝ่าเหมิน อำเภอฝูเฟิง มณฑลส่านซี และเจ้าอาวาสวัดหลงเฉวียนแห่งกรุงปักกิ่ง ขณะเดียวกัน พระสังฆาธิการเสฺวเฉิงยังดำรงตำแหน่งคณะกรรมการที่ปรึกษาทางการเมืองประชาชนแห่งชาติจีน รองประธานและผู้ดำเนินงานของคณะกรรมการศาสนาเพื่อสันติภาพแห่งประเทศจีน รองคณบดีสำนักวิจัยการศึกษามนุษย์และศาสนาระดับสูงประจำมหาวิทยาลัยเป่ยจิงนอร์มัล บรรณาธิการประจำนิตยสาร “พระสัทธรรม” เป็นต้น

มลทินของเสวเฉิง

"ในปี2018 เกิดข้อครหา เสวเฉิง หลายประการ เช่นมีการร้องเรียนว่าเสวเฉิงได้ล่วงละเมิดทางเพศแก่แม่ชีหลายรูป รวมถึงลูกศิษย์-นักปฏิบัติธรรมอีกหลายคน โดยหลอกให้ฝึกปฏิบัติธรรมโดยการร่วมเพศ 

นอกจากนี้ ยังมีข้อหาความไม่ชัดเจนเรื่องที่ไปของเงินบริจาค 

จึงถูกตั้งคณะกรรมการไตร่สวนขึ้น ผลของกระบวนการตรวจสอบของราชการจีนได้บีบให้เสวเฉิงออกจากตำแหน่งสำคัญในประเทศจีนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว 

แต่ก็เป็นที่น่าเสียดาย เพราะพฤติกรรมของเสวเฉิงนี้ส่งผลเสียต่อภาพลักษณ์พระสงฆ์จีน ทำลายศรัทธาของประชาชนจีนลงอย่างกว้างขวาง"

## อ้างอิง

*พระอาจารย์ซี่ห้วยคง Shi Huikong 释慧空, Strories of Ven. Master Xuecheng, สำนักพิมพ์ China fortune press  
* http://weibo.com/xuechengzhuchi8?refer_flag=1001030102_

## แหล่งข้อมูลอื่น
* http://eng.longquanzs.org/ 

หมวดหมู่:ภิกษุชาวจีน
หมวดหมู่:ภิกษุในนิกายมหายาน
บีบีซีโฟร์

**บีบีซีโฟร์** () เป็นช่องโทรทัศน์ช่องที่สี่ของบรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงอังกฤษ (บีบีซี) ในสหราชอาณาจักร โดยเริ่มการแพร่ภาพเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2002 โดยออกอากาศตั้งแต่เวลา 19.00 น. ถึง 4.00 น. โดยออกอากาศทั้งรายการตลก สารคดี เพลง ภาพยนตร์นานาชาติ และอื่นๆ อีกมากมาย

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:บีบีซี
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศในปี พ.ศ. 2545
ออกซิเจนเหลว

thumb|ถังบรรจุออกซิเจนเหลว

**ออกซิเจนเหลว** (; ย่อ LOX) เป็นออกซิเจนในรูปของเหลวอุณหภูมิต่ำมาก ได้จากการกลั่นลำดับส่วนอากาศเหลว มีสีฟ้าอ่อน มีคุณสมบัติเป็นพาราแมกเนติก ออกซิเจนเหลวมีความหนาแน่น 1.141 g/cm3 (1.141 kg/L, 1141 kg/m3) มีจุดเยือกแข็งที่ 54.36 K (−218.79 °C, −361.82 °F) มีจุดเดือดที่ 90.19 K (−182.96 °C, −297.33 °F) ที่ 101.325 kPa (760 mmHg) มีอัตราส่วนขยายตัว 1:861 ภายใต้ 1 บรรยากาศมาตรฐาน (100 kPa) และที่ 20 °C (68 °F) ด้วยเหตุนี้ จึงมีการขนส่งออกซิเจนเหลวทางอากาศเพื่อใช้หายใจในเชิงพาณิชย์และทางการทหาร

ด้วยอุณหภูมิที่ต่ำมาก วัตถุที่สัมผัสกับออกซิเจนเหลวจะเปราะ ออกซิเจนเหลวเป็นตัวออกซิไดซ์ที่มีฤทธิ์สูง หากเผาออกซิเจนเหลวจะทำให้เกิดการระเบิดอย่างรุนแรง วัตถุที่ราดด้วยออกซิเจนเหลวเมื่อถูกเผาจะไหม้อย่างรวดเร็ว 

ออกซิเจนเหลวใช้เป็นก๊าซเชิงอุตสาหกรรมและใช้เป็นตัวออกซิไดซ์ในการขับเคลื่อนยานอวกาศ โดยผสมกับไฮโดรเจนเหลว เคโรซีนและมีเทน

## ประวัติ
ในปี ค.ศ. 1845 ไมเคิล ฟาราเดย์ทดลองทำให้ก๊าซทั้งหมดที่เป็นที่รู้จักในตอนนั้นเป็นของเหลว อย่างไรก็ตาม ฟาราเดย์ไม่สามารถทำให้ก๊าซ 6 ชนิด (ออกซิเจน, ไฮโดรเจน, ไนโตรเจน, คาร์บอนมอนอกไซด์, มีเทนและไนตริกออกไซด์) กลายเป็นของเหลวได้ จึงเรียกก๊าซ 6 ชนิดนี้ว่า "ก๊าซถาวร" (permanent gases) ในปี ค.ศ. 1877 หลุยส์ ปอล แคลเลเตต์และเราอูล พิกเตต์ประสบความสำเร็จในการผลิตอากาศเหลว (liquid air) ต่อมาในปี ค.ศ. 1883 ซิกมันต์ ฟลอเรนตี วรอบริฟสกีและคาโรล ออลส์ซิฟสกีประสบความสำเร็จในการผลิตออกซิเจนเหลว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ออกซิเจน
อารยา (วิดีโอเกม)

**อารยา** เป็นเกมส์ไทยของบริษัท MAD Virtual Reality Studio เป็นเกมส์แนวสยองขวัญ-ผจญภัย ผลิตออกมาในวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 ให้ผู้เล่นสามารถทำภารกิจไขคดีปริศนาต่างๆและค้นหาอารยาที่หายตัวไปในโรงพยาบาล และผู้เล่นสามารถเล่นตัวละครทั้ง 3 คน เพื่อที่จะสืบค้นหาความลับในโรงพยาบาล

## ตัวละคร
* **มาริสา** : หญิงสาวผู้กล้าหาญและมั่นใจในตัวเอง เธอเป็นเพื่อนเพียงคนเดียวที่อารยาเคยมี เธอมาโรงพยาบาลเพราะได้รับข้อความจากเพื่อนที่หายตัวไปอย่างลึกลับเมื่อหนึ่งปีก่อน
* **ราม** : ชายหนุ่มเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของโรงพยาบาล และได้พบเห็นเหตุการณ์แปลกประหลาดขณะกำลังลาดตระเวนตามหน้าที่ของเขา รามก็ได้ไปเจอความลับของที่แห่งนี้เข้า และเจอกับผีเด็กที่คอยตามเขาอยู่เรื่อย ๆ
* **บุญ** : หนุ่มอ้วนที่หวาดกลัวแม้กระทั่งเงาของตัวเอง เขาคลั่งไคล้การสะสมเครื่องราง และกำลังปฏิบัติภารกิจที่โรงพยาบาลเพื่อชำระหนี้พนันทั้งหมดให้หมดไปในที่สุด
* **จิต** : นักเวทมนตร์ผู้ก่อเหตุฆาตกรรมต่อเนื่อง ซึ่งเป็นตัวร้ายหลักและผู้ต้องสงสัยสำคัญในคดีฆาตกรรมของอารยา
* **อารยา** : เพื่อนของมาริสา
* **หัวหน้า** : เจ้านายของราม
* **พลอย** : ลูกสาวของราม
* **ศร** : เพื่อนสนิทของอารยา
* **ชู** : เพื่อนของบุญที่บุญเป็นหนี้พนันอยู่

## แหล่งข้อมูลอื่น
* อารยา 

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศไทย
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมสยองขวัญ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเอาชีวิตรอด
หมวดหมู่:วิดีโอเกมผู้เล่นเดี่ยว
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3422

**ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3422 สายลาดบัวหลวง - อำเภอสองพี่น้อง** เป็นทางหลวงแผ่นดินในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา นครปฐม และสุพรรณบุรี รูปแบบถนนเป็นรูปแบบชนิด 4 ช่องจราจร ไปกลับ ฝั่งละ 2 ช่อง โดยจุดเริ่มต้นอยู่ที่สามแยกลาดบัวหลวง จุดตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340 เข้าเขตอำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม และเข้าเขตอำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี ผ่านทางเข้าวัดไผ่โรงวัว ข้ามแม่น้ำท่าจีน และสิ้นสุดสายทางที่สามแยกสองพี่น้องหน้าที่ว่าการอำเภอสองพี่น้อง จุดตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3260 รวมระยะทาง 32.355 กิโลเมตร

## ประวัติ
เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2532 มีการออกพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อสร้างทางหลวงจังหวัดหมายเลข 3422 สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340 (ลาดบัวหลวง) - ต่อเขตเทศบาลตำบลสองพี่น้องควบคุม ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340 (ลาดบัวหลวง) - วัดโพธาราม (วัดไผ่โรงวัว) พ.ศ. 2532 โดยจากแผนที่แนบท้ายจะเห็นว่าแนวเส้นทางเริ่มต้นตั้งแต่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340 ที่อำเภอลาดบัวหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จนถึงทางหลวงจังหวัดหมายเลข 3422 (ต่อเขตเทศบาลตำบลสองพี่น้องควบคุม) ที่อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี

## รายชื่อทางแยก

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง  กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม

## อ้างอิง

3422
4-3422
3422
3422
3422
ภัทรศยา ยงรัตนมงคล

**ภัทรศยา ยงรัตนมงคล**  เป็นนักแสดงและนางแบบหญิงชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2536 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก Harrow International School และจบปริญญาตรีสาขา Fashion Marketing จาก Raffles International College และ (วิทยาลัยนานาชาติราฟเฟิลส์) ปริญญาโทจาก London College of Fashion สาขา (Psychology for Fashion Professional)

## ผลงาน
### ละครโทรทัศน์

### ผลงานละครชุด

### มิวสิกวิดีโอ

### ผลงานเพลง

### ผลงานการถ่ายแบบ
* Mars
* Volume
* Hisoparty
* Cheeze and others 

### โฆษณา
* Nivea Sunscreen 
* iMobile
* TRUE

## อ้างอิง

* ไฮโซมิ้นท์ ภัทรศยา ยงรัตนมงคล : picpost.postjung.com
* ประวัติ มิ้นท์ ภัทรศยา ยงรัตนมงคล นางแบบสาวสุดฮอต : teen.mthai.com 
* Part2 มิ้นท์ ภัทรศยา ยงรัตนมงคล : mcot.net

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Mints Pattarasaya : th-th.facebook.com
* 29 สาวไฮโซ ทายาทคนดัง : prachachat.net
* อินสตาแกรมของมิ้นท์ ภัทรศยา

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นางแบบไทย 
 
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
ถนนเฉลิมบูรพาชลทิต

**ถนนเฉลิมบูรพาชลทิต** เป็นถนน 2 เลนสวนทางกัน ถนนบางส่วนในอดีตเคยเป็นทางหลวงเดิม และ มีการสร้างเพิ่มเติมเพื่อเชื่อมถนนเข้าด้วยกัน ถนนเส้นนี้จัดสร้างโดยกรมทางหลวงชนบท กระทรวงคมนาคม ครอบคลุมตั้งแต่ จังหวัดระยอง ไปจนถึงจังหวัดจันทบุรี และมีแผนที่จะขยายครอบคลุมตั้งแต่จังหวัดชลบุรี ระยอง จันทบุรี ไปจนถึงจังหวัดตราด

ถนนเฉลิมบูรพาชลทิต เป็นส่วนหนึ่งของโครงข่ายถนนเลียบชายฝั่งทะเล และถนนเพื่อการท่องเที่ยวชายฝั่งทะเลระดับสากลอย่างยั่งยืน (Scenic Route) และช่วยลดปริมาณรถในถนนสุขุมวิท ประกอบไปด้วยทางหลวงชนบทหลายช่วงประกอบกันเป็นถนนเฉลิมบูรพาชลทิต อยู่ภายใต้การดูแลของ หมวดบำรุงทางหลวงชนบทเฉลิมบูรพาชลทิต สำนักงานทางหลวงชนบทที่ 3 (ชลบุรี)

## ถนนเฉลิมบูรพาชลทิต ระยะที่ 1
left|thumb|ถนนบริเวณเนินนางพญา ช่วงสายแยกทางหลวงชนบท จบ.5050
ถนนเฉลิมบูรพาชลทิต ระยะที่ 1 (ช่วงจังหวัดระยอง - จันทบุรี) ประกอบไปด้วย **ทางหลวงชนบท รย.4036, รย.5071, จบ.5050 และ จบ.5051** มีจุดเริ่มต้นบริเวณแยกวงเวียนสุนทรภู่ จุดตัดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3161 เลาะไปตามแนวชายทะเลระยอง จากนั้นขึ้นสะพานประแสร์สิน ข้ามปากน้ำประแส ผ่านหาดคุ้งวิมาน จุดชมวิวเนินนางพญา ขึ้นสะพานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช (สะพานแหลมสิงห์) ข้ามปากแม่น้ำจันทบุรี ผ่านคุกขี้ไก่ แล้วเลาะไปตามแนวชายทะเลแหลมสิงห์ แล้วสิ้นสุดที่สามแยกเฉลิมบูรพาชลทิต จุดตัดทางหลวงแผ่นดิน 3149 รวมระยะทาง 100 กิโลเมตร ถนนเฉลิมบูรพาชลทิตนอกจากจะเป็นถนนที่เหมาะกับการขับรถเล่นชมวิวแล้ว ยังเหมาะที่จะมาปั่นจักรยานชมวิว มีเลนของจักรยานโดยเฉพาะที่บริเวณไหล่ทาง

## ถนนเฉลิมบูรพาชลทิต ระยะที่ 2
ถนนเฉลิมบูรพาชลทิต ระยะที่ 2 (ช่วงจังหวัดชลบุรี - ระยอง) ตามแผนจะมีจุดเริ่มต้นบริเวณท่าอากาศยานนานาาติอู่ตะเภา เลาะตามแนวชายฝั่งไปตาม หาดพลา - หาดพยูน - หาดทรายทอง - หาดสุชาดา - หาดแหลมเจริญ - แหลมรุ่งเรือง - หาดแม่รำพึง - ก้นอ่าว - บ้านเพ - สวนสน - แหลมแม่พิมพ์ โดยเน้นแนวถนนเดิมที่มีอยู่ไปจนบรรจบบริเวณวงเวียนสุนทรภู่ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของระยะที่ 1 ระยะทางประมาณ 95 - 100 กิโลเมตร ซึ่งอยู่ในกระบวนศึกษาของมหาวิทยาลัยบูรพา

## ถนนเฉลิมบูรพาชลทิต ระยะที่ 3
ถนนเฉลิมบูรพาชลทิต ระยะที่ 3 (ช่วงจังหวัดจันทบุรี - ตราด) เพิ่อเชื่อมโยงและส่งเสริมการท่องเที่ยวจังหวัดตราด ต่อเนื่องจากจังหวัดจันทบุรีทางเส้นทางบ้านบางชัน  ซึ่งมีแนวการก่อสร้างผ่านพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติป่าเลนปากน้ำเวฬุ ปัจจุบันอยู่ในขั้นตอนของการศึกษา เนื่องจากพื้นที่แนวก่อสร้างประกอบไปด้วยแนวของป่าชายเลน จึงจำเป็นจะต้องศึกษาในเรื่องของผลกระทบของสิ่งแวดล้อมและแนวทางการก่อสร้าง

## รายชื่อทางแยก

## สถานที่สำคัญ

### สะพาน

* สะพานประแสสิน
* สะพานปากน้ำพังราด
* สะพานเฉลิมพระเกียรติ
* สะพานตากสินมหาราช

## ดูเพิ่ม

#### โครงข่ายถนนเลียบชายฝั่งทะเล

* ถนนเลียบชายฝั่งทะเลด้านตะวันตกของอ่าวไทย
* ถนนเลียบชายฝั่งทะเลอันดามัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดระยอง
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดจันทบุรี
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดตราด

หมวดหมู่:ทางหลวงชนบท
โกลเดนเมียนมาร์แอร์ไลน์

**โกลเดนเมียนมาร์แอร์ไลน์** () เป็นสายการบินสัญชาติพม่า ให้บริการเที่ยวบินทั้งภายในและระหว่างประเทศ ก่อตั้งในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2012 โดยผู้ลงทุน 15 ราย หนึ่งในนั้นคือ ประธานของซีบีแบงก์และเมียนมาโกลเดนสตาร์ สายการบินเริ่มให้บริการในเดือนมกราคม ค.ศ. 2013 โดยใช้เครื่องบินแอร์บัส เอ320 หนึ่งลำ และมีแผนจะซื้อลำใหม่ทุก ๆ ครึ่งปี แต่ในที่สุดก็ไม่ได้ทำตามแผนดังกล่าว

## รายชื่อจุดหมายปลายทาง
;ประเทศพม่า
* พุกาม: ท่าอากาศยานหนองยู
* พะโม: ท่าอากาศยานพะโม
* เหโห: ท่าอากาศยานเหโห
* ล่าเสี้ยว: ท่าอากาศยานล่าเสี้ยว
* มัณฑะเลย์: ท่าอากาศยานนานาชาติมัณฑะเลย์ (*ฐานการบินหลัก*)
* มิตจีนา: ท่าอากาศยานมิตจีนา 
* เนปยีดอ: ท่าอากาศยานนานาชาติเนปยีดอ
* พูเตา: ท่าอากาศยานพูเตา
* ท่าขี้เหล็ก: ท่าอากาศยานท่าขี้เหล็ก
* ย่างกุ้ง: ท่าอากาศยานนานาชาติย่างกุ้ง (*ฐานการบินหลัก*)

;ประเทศอินเดีย
* อิมผาล: ท่าอากาศยานนานาชาติทูฬิหาล
* โกลกาตา: ท่าอากาศยานนานาชาติสุภาษ จันทระ โพส (*เฉพาะฤดูกาล*)

## ฝูงบิน
[thumb|เครื่องบิน[แอร์บัส เอ320 กำลังลงจอดที่ท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2013]]

*สถิติเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016:*





;เคยให้บริการ
* แอร์บัส เอ320

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อสายการบินในประเทศพม่า

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติพม่า
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2555
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2016 นัดชิงชนะเลิศ

การแข่งขัน**ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2016 นัดชิงชนะเลิศ** เป็นการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศของ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2016 จัดขึ้นโดย สหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน (เอเอฟเอฟ).

นัดชิงชนะเลิศเป็นการแข่งขันในระบบสองนัดรูปแบบเหย้าและเยือนระหว่าง อินโดนีเซีย และ ไทย. เลกแรกแข่งขันที่ สนามกีฬาปากันซารี ใน โบกอร์ เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2559, ในขณะที่เลกที่สองแข่งขันที่ ราชมังคลากีฬาสถาน ใน กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2559.

ก่อนการแข่งขัน, ทีมชาติอินโดนีเซียผ่านเข้าสู่นัดชิงชนะเลิศเป็นสมัยที่สี่ (2000, 2002, 2004 และ 2010) โดยทั้งสี่ครั้งได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ ทีมชาติไทยได้ผ่านเข้าสู่นัดชิงชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียนเป็นสมัยที่เจ็ด (1996, 2000, 2002, 2007, 2008, 2012 และ 2014), ทีมชาติไทยสมารถชนะเลิศทัวร์นาเมนต์นี้ถึงสี่ครั้งด้วยกัน (1996, 2000, 2002 และ 2014).

## ภูมิหลัง

## เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ

*หมายเหตุ: ในผลการแข่งขันทั้งหมดด้านล่างนี้, สกอร์ของผู้เข้าชิงชนะเลิศจะเป็นตัวเลขแรกขึ้นมาก่อน (H: เหย้า; A: เยือน).*

## นัด
### สรุปผลการแข่งขัน
### เลกแรก
#### รายละเอียด

#### สถิติ

### เลกที่สอง
#### รายละเอียด

#### สถิติ

## อ้างอิง
## แหล่งข้อมูลอื่น
* เอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2016  - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน นัดชิงชนะเลิศ
*นัดชิงชนะเลิศ
หมวดหมู่:นัดการแข่งขันฟุตบอลทีมชาติไทย
หมวดหมู่:คู่แข่งฟุตบอลไทย–อินโดนีเซีย
เทศมณฑลแฮแว็ช

**แฮแว็ช** () เป็นเทศมณฑลทางตอนเหนือของประเทศฮังการี ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำติซอกับมาตรอ และภูเขาบึกก์ มีพรมแดนติดกับเทศมณฑลแป็ชต์, เทศมณฑลโนกราด, เทศมณฑลโบร์โชด-ออบออูย-แซ็มเปลน และเทศมณฑลยาส-น็อจกุน-โซลโนก ศูนย์กลางของเทศมณฑลอยู่ที่เมืองแอแกร์

## เทศบาล
### เมืองที่ได้รับสิทธิ์อย่างเทศมณฑล
*แอแกร์ – ที่ตั้งเทศมณฑล; 56,569 (ในปี ค.ศ. 2011)

### เมือง

### หมู่บ้าน

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official site in Hungarian
* Heves Megyei Hírlap (heol.hu) - The county portal

แฮแว็ช
นมตราหมี

thumb|รถตู้ที่มีสัญลักษณ์ตราหมี

**นมตราหมี** () เป็นยี่ห้อนมผงและเครื่องดื่มนมที่เริ่มวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2519 โดยบริษัทเนสท์เล่ วางจำหน่ายในหลายพื้นที่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำหรับในประเทศไทย ผลิตภัณฑ์นมผงตราหมีอยู่ในความดูแลของเนสท์เล่ (ประเทศไทย) ส่วนผลิตภัณฑ์นมพร้อมดื่ม (นมสเตอริไลส์ และนมไขมันต่ำ ตราหมี โกลด์) อยู่ในความดูแลของเฟรเชอร์แอนด์นีฟ (เอฟแอนด์เอ็น) ในเครือทีซีซีฯ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ธุรกิจเครื่องดื่ม
หมวดหมู่:ตราสินค้าผลิตภัณฑ์เครื่องดื่ม
หมวดหมู่:นม
วงกลมอาร์กติก

thumb|แผนที่ของอาร์กติก แสดงให้เห็นวงกลมอาร์กติก (เส้นประสีน้ำเงิน) เส้นสีแดงคือเส้นที่แสดงให้เห็นว่าบริเวณภายในเส้นนั้นมีอุณหภูมิมีค่าเท่ากัน

**วงกลมอาร์กติก** () คือวงกลมละติจูดที่อยู่เหนือที่สุด ในบรรดา 5 วงกลมละติจูดหลักบนแผนที่โลก  พื้นในในบริเวณนี้เรียกว่าอาร์กติก ด้านเหนือสุดของวงกลม มีปรากฏการณ์ที่ดวงอาทิตย์จะอยู่เหนือของฟ้าตลอดเวลาต่อเนื่องกัน 24 ชั่วโมง อย่างน้อยปีละหนึ่งครั้ง ทำให้สามารถมองเห็นดวงอาทิตย์ได้แม้ในเวลากลางคืนในช่วงอายันเหนือ และมีปรากฏการณ์ที่ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าตลอดเวลาต่อเนื่องกัน 24 ชั่วโมง อย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง ทำให้ไม่สามารถเห็นดวงอาทิตย์ได้แม้ในเวลากลางวัน  ปรากฏการณ์เกิดขึ้นที่ขั้วโลกใต้เช่นกัน

ตำแหน่งของวงกลมอาร์กติก ไม่ใช่ตำแหน่งที่คงที่ จนถึงวันที่  ตำแหน่งอยู่ที่  เหนือเส้นศูนย์สูตร ตำแหน่งนี้ขึ้นอยู่กับการเอียงของแกนโลก ซึ่งมีค่าไม่คงที่ ผันแปรประมาณ 2 องศา ตลอด 40,000 ปีที่ผ่านมานี้ เป็นผลมาจากแรงกระทำจากการโคจรรอบโลกของดวงจันทร์ ทำให้ตำแหน่งของวงกลมอาร์กติกไม่คงที่ ผลที่ตามมาคือ ตำแหน่งของวงกลมอาร์กติกขณะนี้ขยับขึ้นไปทางเหนือ ปีละ 15 เมตร

## ศัพทมูลวิทยา
คำว่า *arctic* มีที่มาจากศัพท์ภาษากรีกว่า ἀρκτικός (*arktikos*: "ใกล้หมี, ทางเหนือ") และมาจากคำว่า ἄρκτος (*arktos*: "หมี") อีกที

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Terra Incognita: Exploration of the Canadian Arctic—Historical essay about early expeditions to the Canadian Arctic, illustrated with maps, photographs and drawings
* Temporal Epoch Calculations ©2006 by James Q. Jacobs Download: Epoch v2009.xls (modify D4)
* Useful constants" See: Obliquity of the ecliptic

หมวดหมู่:เส้นละติจูด
จักรพรรดิโคอัง

**จักรพรรดิโคอัง** () หรือ **ยามาโตะ-ทาราชิฮิโกะ-คูนิ-โอชิฮิโตะ โนะ มิโกโตะ** () เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นในตำนานองค์ที่ 6 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม มีข้อมูลเกี่ยวกับจักรพรรดิองค์นี้น้อยมาก เนื่องจากขาดหลักฐานที่จะนำไปตรวจสอบและศึกษาเพิ่มเติม โคอังเป็นที่รู้จักในหมู่นักประวัติศาสตร์ว่าเป็น "จักรพรรดิในตำนาน" เพรายังมีการถกเถียงเรื่องการมีตัวตนของพระองค์ ใน*[[โคจิกิ]]*ไม่มีข้อมูลใด ๆ นอกเหนือจากชื่อและลำดับวงศ์ตระกูลของพระองค์ กล่าวกันว่ารัชสมัยจักรพรรดิโคอังเริ่มต้นใน 393 ปีก่อน ค.ศ. พระองค์มีพระมเหสีพระองค์เดียว กับพระราชโอรสสองพระองค์ และครองราชย์นานกว่า 100 ปี จนกระทั่งสวรรคตใน 291 ปีก่อน ค.ศ. เมื่อพระชนมพรรษา 137 พรรษา จากนั้น พระราชโอรสองค์หนึ่งขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ถัดไป ตามธรรมเนียมจัดให้จักรพรรดิโคอังเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายในยุคโจมงที่สิ้นสุดเมื่อ 300 ปีก่อน ค.ศ.

## รายงานจากตำนาน
ใน*[[โคจิกิ]]*และ*[[นิฮงโชกิ]]*มีการบันทึกเพียงเฉพาะพระนามและพระบรมวงศานุวงศ์  เชื่อกันว่าเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิโคโช และพระราชมารดาเชื่อว่าเป็นโยโซตาราชิ-โนะ-ฮิเมะ ผู้เป็นพระธิดาในโอกิตสึโยโซะ และบรรพบุรุษของโอวาริ *โคจิกิ*บันทึกว่าโคอังเป้นพระราชโอรสองค์ที่สองในจักรพรรดิโคโช และพระองค์ปกครองจากพระราชวังอากิตสึชิมะ-โนะ-มิยะ (; ส่วนใน*[[นิฮงโชกิ]]*ระบุเป็น ) ที่มูโระ ในบริเวณที่ปัจจุบันอยู่ในแคว้นยามาโตะ เชื่อกันว่าโคอังครองราชย์นานกว่า 100 ปี และมีพระชนม์ชีพถึง 137 พรรษา (ตามโคจิกิ) เชื่อกันว่าพระองค์มีพระมเหสีนาม โยโซตาราชิ-ฮิเมะ และมีพระราชโอรสสองพระองค์ รัชสมัยของโคอังอยู่ในช่วง 392 ปีก่อน ค.ศ. จนกระทั่งสวรรคตใน 291 ปีก่อน ค.ศ. พระราชโอรสองค์หนึ่งขึ้นครองราชบัลลังก์และภายหลังเรียกเป็นจักรพรรดิโคเร

## ข้อมูลที่มีอยู่

## พระมเหสีและพระราชโอรส
*จักรพรรดินี: โอชิฮิเมะ  พระธิดาใน ผู้เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิโคโช
** เจ้าชายโอกิบิ โนะ โมโรซูซูมิ ()
** เจ้าชายโอยามาโตเนโกฮิโกฟูโตนิ () ภายหลังเป็นจักรพรรดิโคเร

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Aston, William George. (1896).  ''Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697.'' London: Kegan Paul, Trench, Trubner.  
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).  ''Gukanshō: The Future and the Past.'' Berkeley: University of California Press. ;  
* Chamberlain, Basil Hall. (1920). ''The Kojiki.'' Read before the Asiatic Society of Japan on April 12, May 10, and June 21, 1882; reprinted, May, 1919.  
* Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005).  ''Japan encyclopedia.'' Cambridge: Harvard University Press. ;  
* Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  ''The Imperial House of Japan.'' Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Ōdai Ichiran]]*; ou,  ''Annales des empereurs du Japon.''  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  
* Varley, H. Paul. (1980).  ''Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns.'' New York: Columbia University Press. ;  

หมวดหมู่:จักรพรรดิญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลในยุคยาโยอิ
มินิตซาลาแมนเดอร์

**มินิตซาลาแมนเดอร์** หรือ **ปิกมีซาลาแมนเดอร์** หรือ **เม็กซิกันปิกมีซาลาแมนเดอร์** () เป็นสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกจำพวกจิ้งจกน้ำหรือซาลาแมนเดอร์ จัดอยู่ในสกุล *Thorius* (/ทอ-ริ-อุส/)  จัดอยู่ในวงศ์ Plethodontidae หรือซาลาแมนเดอร์ไม่มีปอด

เป็นซาลาแมนเดอร์ขนาดเล็ก จัดได้ว่าเป็นซาลาแมนเดอร์ขนาดเล็กที่สุดในโลก เนื่องจากเมื่อโตเต็มที่มีขนาดไม่เกินไม้ขีดไฟ และถือได้ว่าเป็นสัตว์สี่เท้ามีหางที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลกด้วย ซึ่งถือว่าผิดปกติสำหรับสัตว์ประเภทนี้

ซาลาแมนเดอร์ในสกุลนี้มีถิ่นกำเนิดเฉพาะในเม็กซิโกที่เดียวในโลกเท่านั้น โดยพบในรัฐเบรากรุซ, รัฐปวยบลา, รัฐเกร์เรโร และรัฐวาฮากา ที่อยู่ตอนใต้ของประเทศ โดยถูกค้นพบครั้งแรกเมื่อศตวรรษที่ 19 โดยถูกเข้าใจแต่ทีแรกว่าเป็นสัตว์เพียงชนิดเดียวนานถึง 75 ปี จนกระทั่งมีการแยกออกเป็นชนิดต่าง ๆ ได้อีก 9 ชนิด ระหว่างปี ค.ศ. 1940–ค.ศ. 1960 และต่อมาในยุคปัจจุบัน นักวิทยาศาสตร์ด้านวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกได้ค้นพบชนิดใหม่อีก 3 ชนิด รวมเป็นทั้งสิ้นเกือบ 30 ชนิด ทั้งนี้เนื่องจากเป็นสัตว์ขนาดเล็ก ยากจะแยกแยะออกจากลักษณะภายนอก กอรปกับเป็นสัตว์ที่หายาก อยู่ในสภาวะใกล้สูญพันธุ์หรือเสี่ยงต่อการถูกคุกคามแทบทุกชนิด ไม่มีการค้นพบมานานหลายสิบปีแล้ว โดยตัวสุดท้ายที่พบพบที่เทือกเขาอันห่างไกลในรัฐวาฮากา และเป็นซาลาแมนเดอร์ที่อาศัยอยู่เฉพาะดินแดนที่ราบสูงของเม็กซิโก

โดยนักวิทยาศาสตร์ทำการแยกแยะชนิดได้โดยการศึกษาด้วยการวิเคราะห์ทางโมเลกุล, การจัดเรียงดีเอ็นเอ, การประกอบดิจิตัล, เอกซเรย์ ตลอดจนการวิเคราะห์ทางสถิติทางกายวิภาคทั้งภายในและภายนอกลำตัว 

## การจำแนก
ปัจจุบัน (ค.ศ. 2016) มีทั้งสิ้น 29 ชนิด 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
เจ้าชายมูเนตากะ

**เจ้าชายมูเนตากะ** (; 15 ธันวาคม ค.ศ. 1242 – 2 กันยายน ค.ศ. 1274) เป็น*[[โชกุน]]*องค์ที่ 6 แห่งรัฐบาลโชกุนคามากูระของญี่ปุ่น ผู้ครองตำแหน่งใน ค.ศ. 1252 ถึง 1266

พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ของจักรพรรดิโกะ-ซางะและแทนที่ฟูจิวาระ โนะ โยริตสึงุที่ถูกปลดออกจากตำแหน่งโชกุนเมื่อมีพระชนมายุได้ 10 พรรษา พระองค์เป็นเพียงผู้นำหุ่นเชิดที่ถูกควบคุมโดยผู้สำเร็จราชการจากตระกูลโฮโจ

* **10 พฤษภาคม ค.ศ. 1252** (*ปี[[เค็นโจ]]ที่ 4, วันที่ 1 เดือน 4*): โฮโจ โทกิโยริและโฮโจ ชิเงโตกิส่งตัวแทนไปยังเมืองหลวงเกียวโต เพื่อส่งมูเนตากะไปที่คามากูระ ซึ่งพระองค์จะได้รับการแต่งตั้งเป็นโชกุน
* **22 สิงหาคม ค.ศ. 1266** (*ปี[[บุงเอ]]ที่ 3, วันที่ 20 เดือน 7*): มูเนตากะถูกถอดถอน และโคเรยาซุ พระราชโอรส ถูกแต่งตั้งเป็น*โชกุน*องค์ที่ 7 ด้วยพระชนมายุเพียง 2 พรรษา

*โชกุน*ผู้ถูกถอดถอนกลายเป็นพระภิกษุใน ค.ศ. 1272 ฉายาทางธรรมคือ เกียวโช พระองค์เป็นผู้ประพันธ์กวีวากะ

## พระราชวงศ์
**พระราชบิดามารดา**
* พระราชบิดา: จักรพรรดิโกะ-ซางะ (後嵯峨天皇, Go-Saga-tennō; 1 เมษายน ค.ศ. 1220 – 17 มีนาคม ค.ศ. 1272) 
* พระราชมารดา: ไทระ โนะ มูเนโกะ (สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1302) ธิดาในไทระ โนะ มูเนโมโตะ**พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา:** 

* พระมเหสี: โคโนเอะ ไซโกะ (近衛 宰子, เกิด ค.ศ. 1241) ธิดาในโคโนเอะ คาเน็ตสึเนะ (近衛 兼経)
**เจ้าชายโคเรยาซุ (惟康親王,  26 พฤษภาคม ค.ศ. 1264 – 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1326) พระราชโอรสองค์แรก
**เจ้าหญิงรินชิ (掄子女王, สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1265) พระราชธิดาองค์แรก ภายหลังเปนพระมเหสีในจักรพรรดิโกะ-อูดะ
* พระสนม: โฮริกาวะ โนะ สึโบเนะ ธิดาในโฮริกาวะ โทโมโมริ (堀川具教)
**เจ้าชายฮายาตะ (早田宮真覚) พระราชโอรสองค์ที่ 2
**เจ้าหญิงมิซูโกะ (瑞子女王) ภายหลัง เอกามงอิง (永嘉門院; 1272–1329) พระราชธิดาองค์ที่ 2 ภายหลังเป็นพระมเหสีในจักรพรรดิโกะ-อูดะ

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* Nussbaum, Louis-Frédéric and Käthe Roth. (2005).  ''Japan encyclopedia''. Cambridge: Harvard University Press. ;  OCLC 58053128
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Ōdai Ichiran]]*; ou,  ''Annales des empereurs du Japon''. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691.

หมวดหมู่:โชกุน
หมวดหมู่:บุคคลในยุคคามากูระ
หมวดหมู่:ภิกษุชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภิกษุที่เป็นพระราชวงศ์
ผลงานเพลงของมารูนไฟฟ์

มารูนไฟฟ์ วงดนตรีป็อปร็อกอเมริกันออกสตูดิโออัลบั้มมาแล้ว 7 อัลบั้ม อัลบั้มบันทึกการแสดงสด 3 อัลบั้ม อัลบั้มรวมเพลง 2 อัลบั้ม อัลบั้มรีมิกซ์ 1 อัลบั้ม อีพี 3 ชุด ซิงเกิล 32 ซิงเกิล ซิงเกิลวิทยุ 6 ซิงเกิล และมิวสิกวิดีโอ 22 เรื่อง วงก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1994 ในชื่อคาราส์ฟลาวเออส์ขณะกำลังเรียนชั้นไฮสกูล สมาชิกวงขณะนั้น ได้แก่ แอดัม เลอวีน เจสซี คาร์ไมเคิล มิกกี แมดเดน และไรอัน ดูซิก ออกอัลบั้มสังกัดอิสระชื่อ *[[วีไลก์ดิกกิง]]* ในปี ค.ศ. 1995 จากนั้นในปี ค.ศ. 1996 พวกเขาเซ็นสัญญารีพรีซเรเคิดส์ และออกอัลบั้ม*[[เดอะโฟร์ธเวิลด์]]*ในปี ค.ศ. 1997 หลังจากอัลบั้มมีการตอบรับที่ไม่ดี วงแยกทางกันและเข้าเรียนระดับวิทยาลัย ในปี ค.ศ. 2000 วงกลับมารวมตัวกันและเพิ่มสมาชิก เจมส์ วาเลนไทน์ และเริ่มวงดนตรีอีกครั้งในชื่อ มารูนไฟฟ์

มารูนไฟฟ์เซ็นสัญญากับสังกัดอ็อกโทนเรเคิดส์ และออกอัลบั้มแรกในปี ค.ศ. 2002 ชื่อ*[[ซองส์อะเบาต์เจน]]* ออกเมื่อเดือนมิถุนายน ซิงเกิลแรกจากอัลบั้มชื่อ "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" ถูกเปิดบ่อยครั้ง และทำให้อัลบั้มขึ้นถึงอันดับที่ 6 บนชาร์ต''บิลบอร์ด'' 200 ซิงเกิลที่สองและสาม "ดิสเลิฟ" และ "ชีวิลบีเลิฟด์" เป็นซิงเกิลยอดนิยมทั่วโลกในปี ค.ศ. 2004 อัลบั้มมีซิงเกิล 5 ซิงเกิล หลังจากนั้นสองสามปี วงทัวร์สนับสนุนอัลบั้ม*ซองส์อะเบาต์เจน* และออกอัลบั้มบันทึกการแสดงสดสองจน ได้แก่ *[[1.22.03.อะคูสติก]]* (2004) และ*[[ไลฟ์ – ฟรายเดย์เดอะเทอร์ทีนธ์]]* (2005)

ในปี ค.ศ. 2006 มือกลอง ไรอัน ดูซิก ลาออกจากวงและแทนที่ตำแหน่งดังกล่าวด้วย แมตต์ ฟลินน์ และบันทึกอัลบั้มที่สอง *[[อิตโวนต์บีซูนบีฟอร์ลอง]]* ในต้นปี ค.ศ. 2007 อัลบั้มออกจำหน่ายในเดือนพฤษภาคม และขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ต*บิลบอร์ด* 200 อัลบั้มมีซิงเกิล 5 ซิงเกิล ซิงเกิลแรก "เมกส์มีวันเดอร์" กลายเป็นซิงเกิลอันดับหนึ่งเพลงแรกของวงบนชาร์ต''บิลบอร์ด''ฮอต 100 อัลบั้มที่สามชื่อ *[[แฮนส์ออลโอเวอร์ (อัลบั้ม)|แฮนส์ออลโอเวอร์]]* ออกจำหน่ายในเดือนกันยายน ค.ศ. 2010 ขึ้นอันดับ 2 บนชาร์ต*บิลบอร์ด* 200 ซิงเกิลแรก "มีเซอรี" เป็นซิงเกิลติด 15 อันดับแรกบนชาร์ต*บิลบอร์ด*ฮอต 100 ขณะที่ซิงเกิลที่สี่ "มูฟส์ไลก์แจกเกอร์" เป็นซิงเกิลอันดับหนึ่งบนชาร์ต*บิลบอร์ด*ฮอต 100 เพลงที่สองของวง วงออกสตูดิโออัลบั้มที่สี่ *[[โอเวอร์เอกซ์โพสด์ (อัลบั้ม)|โอเวอร์เอกซ์โพสด์]]* ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012 อัลบั้มขึ้นอันดับที่สองบนชาร์ต*บิลบอร์ด* 200 ซิงเกิล 2 ซิงเกิลแรก "เพย์โฟน" และ "วันมอร์ไนต์" ติดสองอันดับแรกบนชาร์ต*บิลบอร์ด*ฮอต 100 และเป็นที่นิยมในต่างประเทศ เพลง "วันมอร์ไนต์" ขึ้นอันดับหนึ่งเป็นเพลงที่สามของวง ซิงเกิลที่สาม "เดย์ไลต์" เป็นซิงเกิลติดสิบอันดับแรกในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา และขึ้นสี่สิบอันดับแรกในหลายประเทศทั่วโลก ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2014 วงออกอัลบั้มที่ห้า *[[ไฟฟ์ (อัลบั้มมารูนไฟฟ์)|ไฟฟ์]]* ขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ต*บิลบอร์ด* 200 ซิงเกิลแรก "แม็ปส์" ติดอันดับที่ 6 บนชาร์ต*บิลบอร์ด*ฮอต 100 ซิงเกิลที่สอง "แอนิมัลส์" ขึ้นอันดับที่ 3 และซิงเกิลที่สาม "ชูการ์" ขึ้นอันดับที่ 2 อัลบั้ม*ไฟฟ์*ยังออกจำหน่ายในรูปแบบไซน์แพ็กแบบจำกัดจำนวนด้วย

## อัลบั้มเพลง

### สตูดิโออัลบั้ม

### อัลบั้มบันทึกการแสดงสด

### อัลบั้มรวมเพลง

### อัลบั้มรีมิกซ์

## อีพี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:มารูนไฟฟ์
หมวดหมู่:ผลงานของศิลปินอเมริกัน
หมวดหมู่:ผลงานกลุ่มเพลงป็อป
Desoutter Tools

thumb|Desoutter Tools main office in Saint-Herblain, 2012

**Desoutter Industrial Tools**  ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1914 และมีสำนักงานใหญ่ในประเทศฝรั่งเศสเป็นผู้ผลิตในอุตสาหกรรมการประกอบเครื่องใช้ไฟฟ้าและนิวเมติก ซึ่งมีจำหน่ายผลิตภัณฑ์และบริการกว่า 170 ประเทศผ่านทาง 20 หน่วยธุรกิจ ซึ่งเครื่องมือ Desoutter มีการใช้งานในสาขาต่าง ๆ เช่น การบินและอวกาศ อุตสาหกรรมยานยนต์ รถยนต์สำหรับนั่งและบรรทุก ออฟโร้ด อุตสาหกรรมทั่วไป.

ในปี 1989 บริษัท Georges Renault ได้รวมกิจการกับ บรัษัท Desoutter Tools  รวมทั้งบริษัท Seti-Tec ในปี 2011 ซึ่งทั้ง 2 บริษัท เป็นบริษัทสัญชาติฝรั่งเศส นอกจากนี้ยังมีบริษัท  American Tech-motive ในปี 2005 และ Swedish Scan Rotor ในปี 2004 อีกด้วย.

## ประวัติ

### จุดกำเนิด
Marcel Desoutter ซึ่งเป็นหนึ่งในห้าพี่น้อง Desoutter เป็นนักบิน เมื่อเขาสูญเสียขาจากเหตุเครื่องบินตก,, เขาได้รับการใส่ "อวัยวะเทียมทำจากไม้ที่ไม่สะดวกสบาย" Charles น้องชายของเขาได้ช่วยให้เขาสามารถเดินได้อีกครั้งด้วยการออกแบบขาเทียมต้นแบบชนิดใหม่ ที่ทำมาจากดูราลูมิน ซึ่งเป็นขาเทียมแบบแรกที่ทำจากโลหะ เบากว่าและควบคุมได้ง่ายกว่าขาเทียมไม้, Marcel กลับขึ้นบินได้อีกครั้งในปีถัดมา.

นวัตกรรมนี้เได้รับความสนใจจากบุคคลอื่นๆ ที่ต้องการขาเทียมที่มีน้ำหนักเบากว่า; และทำให้เกิดการก่อตั้งบริษัท Desoutter โดย Marcel Desoutter.

### สายผลิตภัณฑ์
จากเริ่มแรก Desoutter จำเป็นต้องพัฒนาเครื่องมือนูเมติกที่เฉพาะเจาะจงเพื่อให้แน่ใจว่าชิ้นส่วนอะลูมิเนียมของแขนขาเทียมจะถูกเจาะได้อย่างมีประสิทธิภาพ.

เพื่อปรับตัวให้เข้ากับการพัฒนาที่หลากหลายในการผลิต บริษัทได้มีความเชี่ยวชาญในด้านนี้จนทำให้ในปี ค.ศ. 1950 พวกเขาตัดสินใจที่จะทำให้ธุรกิจของตนเองแต่เพียงผู้เดียว.

### โลโก้
แนวคิดดั้งเดิมของสัญลักษณ์นี้เป็นของ Charles Cunliffe ซึ่งเป็นผู้บริหารในแผนกโฆษณาของ Desoutterมานานหลายปีหลังสงครามโลกครั้งที่สอง นี่เป็นช่วงเวลาของการเติบโต โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ ที่หลากหลาย การเปิดตัวของพวกเขามาพร้อมกับเรื่องราวในแคมเปญโฆษณาที่นำเสนอผ่านเครื่องหมายเล็กๆ ในชุดหมีของคนงาน ที่เป็นหัวม้า.

แนวคิดเกี่ยวกับแรงม้านี้ได้รับการพัฒนาในโฆษณาของแบรนด์ต่างๆ มากว่ายี่สิบปี บอร์ดกรรมการบริหารในเวลานั้นถึงกับตัดสินใจให้เป็นศูนย์รวมของอัตลักษณ์ของบริษัท

ในปี ค.ศ.  1973, หัวม้าได้ถูกรวมเข้ากับสคริปต์โลโก้ของ Desoutter ที่เป็นลายมือของ Louis Albert Desoutter,  หนึ่งในผู้ก่อตั้งบริษัท.

เพื่อแสดงถึงวาระครบรอบหนึ่งร้อยปีของแบรนด์ สัญลักษณ์ได้มีออกแบบกราฟิกให้ร่วมสมัยมากขึ้น.

### ผลิตภัณฑ์

## อ้างอิง

## หนังสือเพิ่มเติม
* Flight magazine, 29 March 1913 
* Flight magazine, 2 May 1929
* Flight magazine, 25 April 1952 (Obituary)
* Jackson, A J. British Civil Aircraft since 1919 Volume 2. Putnam, 1973
* Oxford Dictionary of National Biography, Volume15. Oxford University Press, 2004

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Mechanization in Industry, Harry Jerome, 1934 
* Design for Industry, Volumes 48-49 
* Machinery & Production Engineering Volume 77, Issue 2
* Aeroplane and Commercial Aviation News, Volume 97

หมวดหมู่:บริษัทของฝรั่งเศส
ดีไอวาย (มวยปล้ำอาชีพ)

**#ดีไอวาย** (#DIY) เป็นทีมนักมวยปล้ำสังกัดWWE ประกอบด้วยจอห์นนี การ์กาโนและทอมมาโซ แชมปา เป็นแชมป์แท็กทีม NXT และแชมป์แท็กทีม WWE

## ผลงานแชมป์และรางวัล
***[[CBS Sports]]**
** Feud of the Year (2019) – Gargano 
** Match of the Year (2019) – Gargano 
* ***[[Pro Wrestling Illustrated]]***
** Feud of the Year (2019) – Gargano 
** Ranked Gargano No. 6 of the top 500 singles wrestlers in the *PWI 500* in 2019
** Ranked Ciampa No. 13 of the top 500 singles wrestlers in the *[[PWI 500]]* in 2019
* **Smash Wrestling**
** Smash Wrestling Championship (1 time) – Gargano
* **[[WWE]]**
** NXT Championship (3 times) – Ciampa (2),  Gargano (1)
** NXT North American Championship (3 times) – Gargano
** NXT Tag Team Championship (1 time)
** WWE Tag Team Championship (2 times)
** First NXT Triple Crown Champion – Gargano
** NXT Year-End Award (3 times)
*** Match of the Year (2016) vs. The Revival (Scott Dawson and Dash Wilder) (c) in a two-out-of-three falls match for the NXT Tag Team Championship at NXT TakeOver: Toronto
*** Match of the Year (2019) – Gargano 
*** Rivalry of the Year (2019) – Gargano 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:กลุ่มนักมวยปล้ำของเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
แคว้นนูแวลากีแตน

**นูแวลากีแตน** (, ; ,  หรือ , ; ; Poitevin-Saintongeais: *Novéle-Aguiéne*; ) เป็นแคว้นที่ใหญ่ที่สุดในประเทศฝรั่งเศส อยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2559 จากการยุบรวมแคว้นอากีแตน, แคว้นปัวตู-ชาร็องต์ และแคว้นลีมูแซ็งเข้าด้วยกัน นูแวลากีแตนมีพื้นที่  กินพื้นที่ประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่มากกว่า  และมีประชากรตามข้อมูลเมื่อ ค.ศ. 2021 อยู่ที่ 6,069,352 คน แคว้นนี้ได้รับการจัดตั้งขึ้นในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2559 หลังการเลือกตั้งแคว้นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2558

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  
* เว็บไซต์ทางการ 
* Merger of the regions - France 3

นูแวลากีแตน

นูแวลากีแตน
แคว้นกร็องแต็สต์

**กร็องแต็สต์** (, ; ; ฟรังโกเนียถิ่นมอแซล/;
ฟรังโกเนียถิ่นไรน์: *Groß Oschte*; , ) เป็นหนึ่งในแคว้น 18 แคว้นของประเทศฝรั่งเศส อยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2559 จากการยุบรวมแคว้นช็องปาญาร์แดน, แคว้นลอแรน และแคว้นอาลซัสเข้าด้วยกัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการ 
* Merger of the regions – France 3

กร็องแต็สต์

กร็องแต็สต์
แคว้นอ็อกซีตานี

**อ็อกซีตานี** (, ; , ; , ) เป็นหนึ่งในแคว้น 18 แคว้นของประเทศฝรั่งเศส อยู่ทางภาคใต้ของฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2559 จากการยุบรวมแคว้นมีดี-ปีเรเนและแคว้นล็องก์ด็อก-รูซียงเข้าด้วยกัน สภาแห่งรัฐยอมรับชื่ออ็อกซีตานีเป็นชื่อแคว้นใหม่ในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2559 จากนั้นจึงมีผลบังคับใช้ในวันที่ 30 กันยายนปีเดียวกัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Merger of the regions - France 3
* Région Occitanie/Pyrénées-Méditerranée -

อ็อกซีตานี

อ็อกซีตานี
แคว้นโอดฟร็องส์

**โอดฟร็องส์** (, ; ) เป็นหนึ่งในแคว้น 18 แคว้นของประเทศฝรั่งเศส อยู่ทางตอนเหนือสุดของฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2559 จากการยุบรวมแคว้นนอร์-ปาดกาแลและแคว้นปีการ์ดีเข้าด้วยกัน ทางสภาแห่งรัฐยอมรับให้ชื่อโอดฟร็องส์เป็นชื่อแคว้นในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2559 โดยมีผลในวันที่ 30 กันยายน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  
* Merger of the regions – France 3 

โอดฟร็องส์

โอดฟร็องส์
แคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์

**โอแวร์ญ-โรนาลป์** (, ; ; ; ) เป็นหนึ่งในแคว้น 18 แคว้นของประเทศฝรั่งเศส อยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ของฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2016 จากการยุบรวมแคว้นโอแวร์ญและแคว้นโรนาลป์เข้าด้วยกัน

ด้วยพื้นที่แคว้นมีขนาด  ทำให้เป็นแคว้นที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ในประเทศฝรั่งเศสแผ่นดินใหญ่ โดยมีประชากรใน ค.ศ. 2018 ที่ 7,994,459 คน ทำให้อยู่ในอันดับสอง เป็นรองเพียงแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ แคว้นนี้ประกอบด้วย 12 จังหวัด โดยมีลียงเป็นเมืองหลัก

## ดูเพิ่ม
* แคว้นโอแวร์ญ
* แคว้นโรนาลป์
* แคว้นในประเทศฝรั่งเศส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*เว็บไซต์ทางการ
*Merger of the regions - France 3

โอแวร์ญ-โรนาลป์

โอแวร์ญ-โรนาลป์
แคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต

**บูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต** (, ; , บางครั้งย่อเป็น **BFC**; อาร์เปอตัง: *Borgogne-Franche-Comtât*) เป็นแคว้นที่อยู่ทางตะวันออกของประเทศฝรั่งเศส ซึ่งก่อตั้งขึ้นจากการปฏิรูปดินแดนของแคว้นของฝรั่งเศสใน พ.ศ. 2557 จากการรวมแคว้นบูร์กอญและแคว้นฟร็องช์-กงเตเข้าด้วยกัน แคว้นใหม่ดังกล่าวเกิดขึ้นในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2559 หลังจากการเลือกตั้งของแคว้นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2558 โดยที่จะเลือกสมาชิก 100 คนเข้าสู่สภาแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต

แคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเตครอบคลุมพื้นที่  และประกอบด้วยจังหวัด 8 จังหวัด โดยมีประชากร ณ พ.ศ. 2560 อยู่ที่ 2,811,423 คน โดยมีเมืองหลักและเมืองใหญ่ที่สุดคือดีฌง ถึงแม้ว่าที่ตั้งของสภาแคว้นจะตั้งอยู่ที่เบอซ็องซงก็ตาม ซึ่งทำให้แคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเตเป็นหนึ่งในสองแคว้นของฝรั่งเศส ที่เจ้าเมืองไม่ได้ประทับอยู่ในเมืองเดียวกันกับที่ตั้งสภาแคว้น เช่นเดียวกับแคว้นนอร์ม็องดี

## อ้างอิง

บูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต

บูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต
ตุ๊กตายาง

thumb|200px|รุ่นใหม่ของตุ๊กตายางแบบ high-end หรือ นางแบบ poseable

**ตุ๊กตายาง** () เป็นของเล่นทางเพศชนิดหนึ่งที่ใช้สำหรับการร่วมเพศของฝ่ายชายโดยทำมาจากวัสดุยางและซิลิโคน ตุ๊กตายางอาจประกอบด้วยของร่างกายทั้งหมดที่มีใบหน้าหรือเพียงแค่หัวกระดูกเชิงกรานหรือร่างกายส่วนอื่น ๆ ที่มีอุปกรณ์เสริม (ช่องคลอด, ทวารหนัก, ปาก, อวัยวะเพศ) สำหรับการกระตุ้นทางเพศ ส่วนที่บางครั้งจะสั่นและอาจจะถอดออกหรือแทนกัน

หมวดหมู่:เซ็กซ์ทอย