open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
วงศ์ปลากังจีรู

**ปลากังจีรู** หรือ **ปลาแคนดีรู** (; ; ) เป็นปลาน้ำจืดวงศ์หนึ่งในกลุ่มปลาไม่มีเกล็ด (Siluriformes)

เป็นปลาที่อยู่ในวงศ์ Trichomycteridae พบได้ในแม่น้ำแอมะซอน และเป็นที่กล่าวกันในหมู่ชนพื้นเมืองว่าเป็นปลาที่น่ากลัวที่สุด มากกว่าปลาปิรันยาเสียอีก ปลาชนิดนี้มีความยาวเมื่อโตเต็มที่เพียงไม่กี่นิ้ว ลำตัวยาวเหมือนปลาไหล และมีลักษณะโปร่งแสง ทำให้มองแทบไม่เห็นเมื่ออยู่ในน้ำ ปลากังจีรูเป็นปรสิต มันจะว่ายเข้าไปในช่องเหงือกของปลาชนิดอื่น และกินเลือดในเหงือกเป็นอาหาร

ชนพื้นเมืองกลัวปลากังจีรูเพราะมันไวต่อปัสสาวะและเลือด ถ้ามีคนเปลือยกายอาบน้ำอยู่ในแม่น้ำ มันจะว่ายเข้าไปทางช่องเปิดของร่างกาย (อาจเป็นทวารหนักหรือช่องคลอด หรือถ้าเป็นปลาที่ตัวเล็กมาก ก็อาจเข้าไปทางอวัยวะเพศชายได้) แล้วก็จะดูดกินเลือดและเนื้อเยื่อในร่างกายมนุษย์เหมือนในช่องเหงือกของปลา การปัสสาวะขณะอาบน้ำก็เป็นการเพิ่มโอกาสให้ปลาจำพวกนี้เข้าสู่ท่อปัสสาวะของมนุษย์ได้ นอกจากนี้แล้วจากรายงานทางการแพทย์ของบราซิล พบว่า ปลาจำพวกนี้สามารถเจาะชอนไชเข้าไปในร่างกายของมนุษย์ได้ด้วย และเป็นสาเหตุของการเสียชีวิต ในบางกรณีพบว่ามีปลาจำนานมากนับเป็นร้อยตัว 

## การจำแนก
* **วงศ์ย่อย [[Copionodontinae]]** de Pinna, 1992 
** *[[Copionodon]]*
** *[[Glaphyropoma]]*
* **วงศ์ย่อย [[Glanapteryginae]]** Myers, 1944 
** *[[Glanapteryx]]*
** *[[Listrura]]*
** *[[Pygidianops]]*
** *[[Typhlobelus]]*
* **วงศ์ย่อย [[Sarcoglanidinae]]** Myers and Weitzman, 1966
** *[[Ammoglanis]]*
** *[[Malacoglanis]]*
** *[[Microcambeva]]*
** *[[Sarcoglanis]]*
** *[[Stauroglanis]]*
** *[[Stenolicmus]]*
* **วงศ์ย่อย [[Stegophilinae]]**
** *[[Acanthopoma]]*
** *[[Apomatoceros]]*
** *[[Haemomaster]]*
** *[[Henonemus]]*
** *[[Homodiaetus]]*
** *[[Megalocentor]]*
** *[[Ochmacanthus]]*
** *[[Parastegophilus]]*
** *[[Pareiodon]]*
** *[[Pseudostegophilus]]*
** *[[Schultzichthys]]*
** *[[Stegophilus]]*
* **วงศ์ย่อย [[Trichogeninae]]** Isbrücker, 1986
** *[[Trichogenes]]*
* **วงศ์ย่อย [[Trichomycterinae]]**
** *[[Bullockia]]*
** *[[Eremophilus]]*
** *[[Hatcheria]]*
** *[[Ituglanis]]*
** *[[Rhizosomichthys]]*
** *[[Scleronema]]*
** *[[Silvinichthys]]*
** *[[Trichomycterus]]*
* **วงศ์ย่อย [[Tridentinae]]** Eigenmann, 1918 
** *[[Miuroglanis]]*
** *[[Tridens]]*
** *[[Tridensimilis]]*
** *[[Tridentopsis]]*
* **วงศ์ย่อย [[Vandelliinae]]**
** *[[Paracanthopoma]]*
** *[[Paravandellia]]*
** *[[Plectrochilus]]*
** *[[Vandellia]]*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อันดับปลาหนัง
หมวดหมู่:ปลาทวีปอเมริกาใต้
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
สึกาซะ โฮโจ

thumb|สึกาซะ โฮโจ

**สึกาซะ โฮโจ** (; เกิด 5 มีนาคม ค.ศ. 1959 จังหวัดฟูกูโอกะ) นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น มีผลงานโด่งดังเป็นที่รู้จักจากเรื่อง ซิตี้ฮันเตอร์, แค็ทอายส์ จากหนังสือการ์ตูนไพเรต ด้วยสไตล์การวาดคนที่มีรูปร่างสวยงามเซ็กซี่หุ่นเพอร์เฟค ตัวละครสวย-หล่อ หุ่นดี เสื้อผ้าการแต่งกายของตัวละคร และฉากสถานที่ในเรื่องเป็นญี่ปุ่นยุคร่วมสมัย เนื้อเรื่องมีบู๊แนวผู้ชาย และสืบหาข้อมูล ผสมทะลึ่งทะเล้น ลามก โฮโจเป็นเพื่อนกับ เท็ตสึโอะ ฮาระ ผู้วาดเรื่อง *[[หมัดเทพเจ้าดาวเหนือ]]* และมีนักวาดการ์ตูนชื่อดังอย่าง ทาเกฮิโกะ อิโนอูเอะ (ผู้วาด *[[สแลมดังก์]]*) กับ ฮารูโตะ อูเมซาวะ (ผู้วาด *[[บอย]]*) เป็นทั้งลูกศิษย์และอดีตผู้ช่วย

## ผลงาน
### เรื่องยาว
* พยัคฆ์สาว แคทส์อาย (1982-1985, จัมป์คอมิกส์)
* ซิตี้ฮันเตอร์ (1985-1992, จัมป์คอมิกส์)
* โคโมเระบิ โนะ ชิตะ เดะ (ใต้ร่มเงาแห่งรัก) (1993-1994, จัมป์คอมิกส์)
* แรช, หมอสาวจอมดีเดือด (1995, จัมป์คอมิกส์)
* เอฟ.คอมโป (1997-2001, SC ออลแมน)
* แองเจิ้ลฮาร์ท (2001-ปัจจุบัน, บันช์คอมิกส์)

### เรื่องสั้น
* ซิตี้ฮันเตอร์ XYZ *(シティーハンター XYZ)* (1983, จัมป์คอมิกส์)
* ซิตี้ฮันเตอร์ Double Edged *(シティーハンター Double Edged)* (1984, จัมป์คอมิกส์)
* เทนชิ โนะ โอคุริโมโนะ *(天使の贈りもの)* (1988, จัมป์คอมิกส์)
* ซากุระ โนะ ฮานะ โนะ ซาคุโคโระ *(桜の花の咲くころ)* (1993, จัมป์คอมิกส์)
* โชเน็นทาจิ โนะ อิตะ นัตสึ *(少年たちのいた夏)* (1996, จัมป์คอมิกส์)
* PARROT (2000, เพลย์บอลคอมิกส์)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* โฮมเพจของ สึกาซะ โฮโจ

หมวดหมู่:นักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น
ไบรอัน ไรซ์

**ไบรอัน ไรซ์** (; เกิด 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1978) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงป็อปชาวเดนมาร์ก

## ประวัติ
**ไบรอัน ไรซ์** เริ่มร้องเพลงตั้งแต่ช่วงวัยรุ่น ทำงานเป็นนักร้องคอรัสในห้องอัดอยู่หลายปี และด้วยโชว์ของเขาที่มีชื่อว่า "One-Man Robbie Williams Cover Show" คือการร้องและโชว์ในเพลงของร็อบบี วิลเลียมส์  หลังจากที่ได้ทำงานในวงการเพลงมาได้ระยะหนึ่ง เทปเดโมของเขาก็ไปตกอยู่ที่ Remee ผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของหลาย ๆ ศิลปินอย่าง  Beverly Knight, Jamelia จากนั้นไม่นาน อัลบั้ม Confessional ก็ถือกำเนิดขึ้นมา โดยได้ทีมงานโปรดิวเซอร์ของ Celine Dion และ แบ็คสตรีท บอยส์ มาช่วยทำเพลงให้ในอัลบั้มชุดนี้ โดยซิงเกิลแรกอย่าง "Homeless Heart" ที่ไปถ่ายทำมิวสิกวีดีโอกันถึงนิวยอร์ก

นอกจากนั้น ไบรอัน ไรซ์ ยังเป็นเจ้าของคนแรกของเพลง No Promises ที่ เชน วอร์ดนำไป Cover ด้วย

## ผลงานอัลบั้ม
* Confessional 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2521
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวเดนมาร์ก
อักษรนำ

**อักษรนำ** หมายถึง พยัญชนะสองตัวเดียวไม่เรียงกัน และไม่ผสมในสระเดียวกัน

อักษรนำ คล้ายคลึงกับคำควบกล้ำ แต่คำควบกล้ำแท้จะประสานเสียงที่ออกไม่เท่าอักษรนำ ในขณะที่คำควบกล้ำไม่แท้จะออกเสียงตัวควบกล้ำหรือเปลี่ยนเป็นเสียงอื่นเลย

## ข้อบังคับของการใช้อักษรนำต่าง ๆ
พยัญชนะตัวแรกอาจจะเป็นอักษรสูง อักษรกลาง หรืออักษรต่ำก็ได้ เช่นเดียวกับตัวหลัง แต่ถ้า
* **อักษรสูงนำ** พยัญชนะตัวหลัง อาจจะเป็นอักษรสูง อักษรกลาง หรืออักษรต่ำก็ได้
* **อักษรกลางนำ** พยัญชนะตัวหลัง เป็นอักษรต่ำได้เพียงอย่างเดียว
* **อักษรต่ำนำ** พยัญชนะตัวหลัง เป็นอักษรต่ำได้เพียงอย่างเดียว

## การใช้ ห และ อ นำ
ห จะใช้นำได้เฉพาะอัฒสระ (คือ พยัญชนะที่มีเสียงกึ่งสระกึ่งพยัญชนะ ได้แก่ ย ร ล ว) และพยัญชนะตัวสุดท้ายของพยัญชนะวรรคเท่านั้น (ได้แก่ ง ญ ณ น ม แต่ ณ ไม่มีที่ใช้) เช่น หยด หยอก หย่า หรีด หลง หล่อ หวัง หงอก หญ้า หญิง หนู หมา ฯลฯ

ในขณะที่ อ จะใช้นำได้เฉพาะตัว ย และมีอยู่เพียง 4 คำเท่านั้น ได้แก่ อย่า อยู่ อย่าง อยาก โดยมีผู้คิดค้นนีโมนิค (Mnemonic หรือ ข้อความช่วยจำ) ขึ้นว่า อย่าอยู่อย่างอยาก

## การเขียน
จะเขียนพยัญชนะตัวแรกตามด้วยพยัญชนะตัวที่สอง โดยพยัญชนะตัวแรกอาจจะเป็นอักษรหมู่ใดก็ได้ เช่นเดียวกับพยัญชนะตัวหลัง โดยถ้าตัวหลังเป็นอักษรเดี่ยว พยัญชนะตัวแรกก็จะบังคับให้ผันพยัญชนะตัวที่สองขึ้นเสียงสูง

สระตัวใดที่ใช้เขียนไว้ข้างหน้า ก็ต้องเขียนไว้ข้างหน้าอักษรนำเหมือนอักษรธรรมดา เช่น เขนย แสยง ไฉน ฯลฯ สระตัวใดใช้เขียนคร่อม ก็ต้องเขียนคร่อมอักษรนำเหมือนอักษรธรรมดาด้วย เช่น เฉลียว เขยิบ ฯลฯ สระที่ใช้เขียนไว้ข้างบน ข้างล่าง และหลังพยัญชนะ รวมทั้งรูปวรรณยุกต์ด้วย ให้เขียนไว้ที่ตัวที่ 2 ของอักษรนำ เช่น สระ สมิง ฉลุ ฯลฯ ทั้งนี้แสดงให้เห็นว่า แม้จะเขียนคู่กันเป็น 2 ตัว ก็ต้องถือว่าได้ประสมเป็นตัวเดียวกันแล้ว เพราะเราไม่มีการเขียนพยัญชนะ 2 ตัว ให้เป็นตัวเดียวกันได้เหมือนพยัญชนะบาลีและสันสกฤต

## การออกเสียง
การออกเสียง จะออกเสียงพยัญชนะสองตัวผสมกันคนละครึ่ง พอแยกออกได้ว่าพยัญชนะอะไรผสมกัน แต่การผสมนี้จะไม่สนิทเท่าอักษรควบแท้
มียกเว้นอยู่สองกรณี ที่จะไม่ออกเสียงพยัญชนะอีกตัว ได้แก่
* ตัว ห เมื่อเป็นตัวนำอักษรเดี่ยว ไม่ต้องออกเสียงคนละครึ่งเหมือนอักษรนำอื่น ๆ แต่ให้ออกเสียงประสมกันสนิทเหมือนอักษรควบแท้ เช่น หนู หมอ ใหญ่ ฯลฯ
* ตัว อ เมื่อนำหน้า ตัว ย ไม่ต้องออกเสียงเหมือนอักษรนำธรรมดา ให้ออกเสียงทำนองเดียวกับ ห นำ แต่เป็นเสียงอักษรกลาง คือ อย่า อยู่ อย่าง อยาก มี 4 คำเท่านั้น

ถ้าพยัญชนะข้างหน้าเป็นอักษรกลางหรืออักษรสูง แล้วพยัญชนะข้างหลังเป็นอักษรต่ำที่เป็นอักษรเดี่ยว เวลาอ่านให้ผันเสียงอักษรต่ำนั้นเป็นเสียงสูงตามอักษรที่เป็นตัวนำ แต่ถ้าพยัญชนะข้างหน้าเป็นอักษรต่ำ หรือพยัญชนะข้างหลังไม่ใช่อักษรต่ำที่เป็นอักษรเดี่ยว ให้อ่านออกเสียงพยัญชนะนั้นตามปกติเมื่ออกเสียงจะต้องมีคำควบกล้ำผสมอยู่ด้วย

## วิธีสังเกตอักษรนำ
# สังเกตเสียง ออกเสียงประสมกันแต่ไม่กล้ำกันสนิทเหมือนอักษรควบแท้ สามารถแยกเป็นสองพยางค์ได้ ยกเว้น ห และ อ ที่เป็นตัวนำ (กล่าวคือ อักษรนำที่ ห และ อ นำนั้นเป็นอักษรนำ แต่ไม่อ่านแบบอักษรนำ)
# คำที่มีสระหน้าหรือสระคร่อม (สระหน้า บน-หลัง) คำที่มีอักษรนำส่วนใหญ่จะอยู่ติดกับอักษรหลัก และรูปสระล้อมรอบอยู่ด้านนอก เช่น เฉลย แสลง (สะ-แหลง) ไฉน เสมียน เถลิง เสลา ฯลฯ มีส่วนน้อยที่อักษรแยกจากกันเช่น ขโมย ทแยง สแลง (สะ-แลง)
# สังเกตรูปพยัญชนะ คือ ถ้าอักษรนำเป็นอักษรสูง หรืออักษรกลาง อักษรเดี่ยวซึ่งเป็นตัวที่ 2 จะต้องออกเสียงเป็นเสียงสูงหรือกลางตามไปด้วย เช่น กนก ถนน สนิม ขนม ฯลฯ ในที่นี้ นก นน และ นิม ต้องออกเสียงให้เป็น หนก หนน หนิม ซึ่งผิดกับเมื่ออยู่ตามลำพัง

หมวดหมู่:ภาษาไทย
ราชวงศ์โจว

**ราชวงศ์โจว** หรือ **ราชวงศ์จิว** (ภาษาอังกฤษ:Zhou Dynasty, ภาษาจีนกลาง:周朝, พินอิน: Zhōu Cháo) ราชวงศ์ที่ 3 ในประวัติศาสตร์จีน เริ่มประมาณ 1046 ปีก่อนคริสต์ศักราช-256 ปีก่อนคริสต์ศักราช นับเป็นราชวงศ์ที่ยาวนานที่สุด ด้วยเวลาที่ยาวนานกว่า 867 ปี มีเรื่องราวต่าง ๆ เกิดขึ้นมากมาย เช่นการสู้รบระหว่างแว่นแคว้น การกำเนิดของปรัชญาเมธีหลายท่าน เช่น ขงจื๊อ เล่าจื๊อ ซุนวู เป็นต้น ในยุคชุนชิว

## กำเนิดราชวงศ์โจว
thumb|left|เขตแดนราชวงศ์โจว ยุคราชวงศ์โจวตะวันตก (ราว 1050 ปีก่อนคริสต์ศักราช – 771 ปีก่อนคริสต์ศักราช)
พระเจ้าโจวอู่หวางได้โค่นราชวงศ์ซางลงแล้ว ได้ตั้งราชวงศ์โจวขึ้นแทน ได้เริ่มการปกครองด้วยระบบศักดินา คือแยกแผ่นดินออกเป็นแคว้นต่าง ๆ แล้วส่งเชื้อพระวงศ์แซ่ "จี" ของพระองค์ให้เป็น "เจ้าผู้ครองนครรัฐ" ไปปกครอง โดยพระองค์เป็นผู้มีอำนาจสูงสุด ในยุคของราชวงศ์นี้สร้างความเจริญให้แก่บ้านเมืองมาก ทั้งด้านการเมือง การปกครอง ศิลปวัฒนธรรม ฯลฯ แต่มีช่วงเวลา ที่เข้มแข็งจริง ๆ คือราว ๆ 350 ปีก่อนคริสต์ศักราช ที่เรียกว่า **[[ราชวงศ์โจวตะวันตก]]** หรือ **ซีโจว** (**Western Zhou**) ที่มีเมืองหลวง คือ เฮ่าจิง

ต่อมา สมัยของพระเจ้าโจวโยวหวาง กษัตริย์องค์ที่ 12 ซึ่งหลงใหลมเหสีมาก มเหสีมีนามว่า เปาซือ กล่าวกันว่านางเป็นคนสวยมาก แต่เป็นคนยิ้มไม่เป็น ทำให้พระเจ้าโจวโยวหวางกลุ้มใจมาก ถึงกับตั้งรางวัลไว้พันตำลึง สำหรับผู้ที่ออกอุบายให้นางยิ้มได้ วันหนึ่งคิดอุบายได้ด้วยการจุดพลุให้อ๋องต่าง ๆ เข้าใจว่า ข้าศึกบุกเมืองหลวงแล้ว เมื่อยกทัพมาถึงกลับไม่มีอะไร ทำให้นางเปาซือหัวเราะออกมาได้ แต่บรรดาเจ้าเมืองหัวเมืองต่าง ๆ โกรธมาก เมื่อมีข้าศึกยกมาตีเมืองหลวงจริง ๆ พระเจ้าโจวโยวหวางได้จุดพลุขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่มีเจ้าเมืองหัวเมืองใดๆ เชื่อถือ จึงไม่มีใครยกทัพมาช่วย ข้าศึกจึงตีเมืองได้ พระเจ้าโจวโยวหวางถูกฆ่าตาย นางเปาซือถูกจับตัวไป ยิ้มของนางต่อมาถูกเรียกว่า "ยิ้มพันตำลึงทอง" ซึ่งเป็นยิ้มที่นำความวิบัติมาสู่ราชวงศ์โจวโดยแท้ ต่อมาเจ้าเมืองหัวเมืองต่าง ๆ ได้ยกทัพมาช่วยตีข้าศึก แล้วตั้งพระเจ้าโจวผิงหวาง โอรสของพระเจ้าโจวโยวหวาง เป็นกษัตริย์ต่อไป ราชวงศ์โจวจึงต้องย้ายเมืองหลวงไปอยู่ที่ลกเอี๋ยง (ลั่วหยาง ในปัจจุบัน) ซึ่งอยู่ทางตะวันออก เรียกว่า **[[ราชวงศ์โจวตะวันออก]]** หรือ **ตงโจว** (**Eastern Zhou**) หลังจากนั้น ราชวงศ์โจวก็บัญชาเจ้าเมืองราชหัวเมืองต่าง ๆ ไม่ได้อีกต่อไป เนื่องจากเจ้าเมืองทั้งหลายต่างแข็งเมืองและรบกันเองระหว่างแว่นแคว้นเพื่อต้องการเป็นใหญ่

## ยุคชุนชิว ยุคจ้านกว๋อ และราชวงศ์โจวล่มสลาย
ยุคจ้านกว๋อ เป็นยุคที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย แคว้นต่าง ๆ ไม่ไว้ใจซึ่งกันและกันเกิดสงครามระหว่างแคว้นผู้คนเดือดร้อนทุกข์ยากทำให้นักปราชญ์มีโอกาส เข้ามามีบทบาทในการเปลี่ยนแปลงในด้านต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นปรัชญา ความเชื่อ ขนบธรรมเนียมประเพณี วัฒนธรรม และการปกครอง เพราะผู้คนในเวลานั้นต่างก็ต้องการที่พึ่ง ผู้ปกครองก็ต้องการแม่ทัพผู้ปราชญ์เปรื่อง จึงทำให้มีผู้คนมากมายรับฟังนักปราชญ์ อย่างขงจื้อ เล่าจื่อ และซุนวูผู้เขียนพิชัยสงคราม

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์จีน
หมวดหมู่:ราชวงศ์โจว
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:สิ้นสุดในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล
ราชวงศ์ชาง

**ราชวงศ์ชาง** () หรือ **ราชวงศ์อิน** () เป็นราชวงศ์จีนที่ปกครองในหุบเขาแม่น้ำเหลืองในช่วงสหัสวรรษที่ 2 ก่อน ค.ศ. ตามธรรมเนียมระบุว่าปกครองต่อจากราชวงศ์เซี่ย และตามหลังด้วยราชวงศ์โจวตะวันตก บันทึกคลาสสิกของชางมาจากตำราอย่าง *[[ชูจิง]]*, *[[จู๋ชูจี้เหนียน]]* และ*[[ฉื่อจี้]]* งานวิชาการสมัยใหม่ระบุว่าราชวงศ์นี้ปรากฏอยู่ระหว่างศตวรรษที่ 16 ถึง 11 ก่อน ค.ศ. โดยมีความเห็นพ้องกันมากกว่าเกี่ยวกับวันสิ้นสุดมากกว่าวันเริ่มต้น

ราชวงศ์ชางเป็นราชวงศ์แรกสุดในประวัติศาสตร์จีนดั้งเดิมที่ได้รับการสนับสนุนอย่างมั่นคงจากหลักฐานทางโบราณคดี แหล่งโบราณคดีอินซฺวีใกล้กับเมืองอานหยางในปัจจุบัน ตรงกับเมืองอิน เมืองหลวงสุดท้ายของราชวงศ์ชาง การขุดค้นที่อินซฺวีเปิดเผยสุสานหลวงที่สำคัญ 11 แห่ง ฐานรากของอาคารพระราชวังในอดีต และซากทั้งสัตว์และมนุษย์ที่ถูกสังเวยในพิธีกรรมของรัฐ

ราชวงศ์นี้เป็นยุคแห่งไสยศาสตร์โดยแท้ นิยมการเสี่ยงทายด้วยกระดองเต่ากันมาก จากหลักฐานที่ขุดได้ พบเป็นแผ่นจารึกตัวอักษรโบราณ และเศษกระดองเต่า มีรอยแตกอยู่ทั่วไป แสดงถึงความเชื่อในอำนาจแห่งสวรรค์ ถือว่าทุกสิ่ง สวรรค์เป็นผู้กำหนด ราชวงศ์ชางมีกษัตริย์ 30 องค์ กษัตริย์องค์สุดท้ายชื่อ พระเจ้าอินโจวหรือ โจ้ว (ติวอ๋อง) ซึ่งในประวัติศาสตร์ประณามไว้ว่า เป็นคนโหดร้ายทารุณมาก นิยมการสงคราม และหลงใหลในอิสตรี โดยเฉพาะสนมเอกชื่อ ต๋าจี หรือขันกี ซึ่งเป็นคนวิปริตผิดมนุษย์ คอยยุยงให้โจ้วฆ่าคนเป็นผักปลา สร้างสระเหล้าดงเนื้อขึ้น (เอาน้ำเหล้ามาใส่ในสระ แล้วเอาเนื้อสัตว์มาห้อยไว้ตามต้นไม้) ต่อมาโจวอู่หวัง เจ้าผู้ครองแคว้นโจวทางตะวันตก ได้ยกทัพมาปราบโจ้วอ๋อง โดยอ้างว่า ได้รับ "อาณัติ" หรือ "เทียนมิ่ง" จากสวรรค์ให้มาปราบ และได้ชัยชนะ โจ้วอ๋องจึงฆ่าตัวตายโดยกระโดดลงกองไฟ แต่จริง ๆ แล้ว นักประวัติศาสตร์ยังไม่แน่ใจนัก ว่าโจ้วอ๋องจะโหดร้ายเช่นนั้นจริงหรือไม่ เพราะไม่มีหลักฐานชัดเจน รวมทั้งเรื่องเกี่ยวกับต๋าจีด้วย

มีการค้นพบโบราณวัตถุนับหมื่นชิ้นที่ทำจากสัมฤทธิ์ หยก หิน กระดูก และเซรามิกที่อินซฺ หลักฐานที่โดดเด่นที่สุดคือ สถานที่แห่งนี้ได้ค้นพบตัวอย่างงานเขียนภาษาจีนที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่เคยพบมา ซึ่งส่วนใหญ่ประกอบด้วยข้อความทำนายโชคชะตาที่จารึกไว้บนกระดูกทำนาย ซึ่งมักจะเป็นกระดองเต่าหรือกระดูกสะบักวัว มีการค้นพบกระดูกทำนายมากกว่า 20,000 ชิ้นในช่วงการขุดค้นทางวิทยาศาสตร์ครั้งแรกในคริสต์ทศวรรษ 1920 และ 1930 และมีการค้นพบเพิ่มขึ้นอีกกว่าสี่เท่าตัวนับตั้งแต่นั้นมา จารึกเหล่านี้ให้ข้อมูลเชิงลึกที่สำคัญเกี่ยวกับหลายหัวข้อ ตั้งแต่การเมือง เศรษฐกิจ และการปฏิบัติทางศาสนา ไปจนถึงศิลปะและการแพทย์ในยุคแรกเริ่มของประวัติศาสตร์จีน

เรื่องราวในตอนท้ายราชวงศ์ชางนี้ ได้มีการนำไปแต่งเป็นนิยายหลายเรื่อง หนึ่งในเรื่องนั้นก็คือ "นาจา" และ "เทพประยุทธ์พิชิตฟ้า" นั่นเอง และหนังสือพงศาวดารชื่อว่า "ห้องสิน" โดยจะเน้นหนักไปทางอิทธิปาฏิหาริย์เสียมาก

## บันทึกดั้งเดิม

## อ้างอิง

### ข้อมูล

* 

## อ่านเพิ่ม

* 
* Campbell, Roderick. 2025. *The Shang Economy*. Cambridge University Press.
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ราชวงศ์จีน

หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในศตวรรษที่ 16 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:สิ้นสุดในศตวรรษที่ 11 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประวัติศาสตร์จีน
ลูกข่าง

thumb|ลูกข่างญี่ปุ่น

**ลูกข่าง** เป็นของเล่นสำหรับเด็กที่หมุนบนแกนของตัวเอง ลูกข่างถือเป็นของเล่นที่เก่าแก่ที่สุดอย่างหนึ่งในประวัติศาสตร์โลก มีใช้ในการละเล่นเพื่อความบันเทิง การพนันและยังรวมถึงการพยากรณ์

## ลูกข่างไทย
ในประเทศไทย ลูกข่างถือเป็นการละเล่นไทยชนิดหนึ่ง ที่มีการเล่นโดยการผูกด้วยเชือก และขว้างลูกข่างลงพื้นให้เกิดการหมุน โดยมีกติกาการเล่นอยู่คือ หากขว้างลูกข่างไม่หมุนหรือออกนอกวงถือว่าแพ้ และผู้แพ้จะต้องนำลูกข่างของตนวางในวงกลมเพื่อให้คนอื่นใช้ลูกข่างที่พันเชือกขว้างไปบนลูกข่างนั้นเป็นการลงโทษ

### อุปกรณ์ที่ใช้ในการเล่น
# ลูกข่าง ส่วนมากจะทำจากไม้มะยมกลึงมีตะปูเป็นเดือยแหลมตรงกลางคนละ 1 ลูก
# เชือกยาวประมาณ 40–50 เซนติเมตร ปลายเชือกด้านหนึ่งผูกด้วยไม้ หรือร้อยด้วยฝาเบียร์
# วงกลมขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 50–60 เซนติเมตร

### วิธีเล่น
การเล่นลูกข่างไม่จำกัดจำนวนผู้เล่น ก่อนเล่นจะขีดวงกลมขนาด 50–60 เซนติเมตรบนพื้นดิน แล้วจัดลำดับการเล่นตามวิธีการจัดลำดับก่อนการเล่นดังกล่าวแล้วก่อนเล่นทุกคนใช้เชือกพันลูกข่างของตน โดยพันจากปลายเดือยขึ้นมาจนถึงตัวลูกข่าง แล้วถือชายหนึ่งไว้ระหว่างซอกนิ้วชี้และนิ้วกลาง ส่วนหัวแม่มือหงายรองรับปลายเดือยลูกข่างไว้ เมื่อเริ่มเล่นผู้เล่นจะขว้างลูกข่างตกถึงพื้นจะหมุนหากลูกข่างของผู้ใดไม่หมุน หรือออกนอกวงถือว่าแพ้จะถูกทำโทษด้วยการให้เจ้าของลูกข่างนำลูกข่างของตนวางไว้ในวงกลม ให้ผู้อื่นนำลูกข่างที่พันเชือกเตรียมไว้ขว้างลงไปบนลูกข่างนั้นเรียกว่า “โจ๊ะลูกข่าง” ทีละคน หากลูกข่างทำจากไม้ไม่ดีจะแตก แต่ถ้าทำจากไม้มะยมจะเป็นเพียงรอยเจาะเท่านั้น

### พฤติกรรมเชิงวิเคราะห์
การเล่นลูกข่างเป็นการเล่นของเด็กชายที่มีอายุประมาณ 8–15 ปี เด็กจะได้รับประโยชน์จากการเล่นเช่น
# เป็นการออกกำลังกล้ามเนื้อโดยเฉพาะกล้ามเนื้อแขน
# ฝึกทักษะความแม่นยำในการขว้าง และกลยุทธในการทำให้ลูกข่างหมุน
# พัฒนาจิตใจ ร่าเริงแจ่มใสและยอมรับในกติกาการเล่น

## ลูกข่างแบบต่าง ๆ

ภาพ:Spinning top.jpg|ลูกข่างสโลวีเนีย
ภาพ:A toy - peao.jpg|ลูกข่างโปรตุเกส
ภาพ:SaseboKoma1582.jpg|ตรอมโป ลูกข่างของลาตินอเมริกา
ภาพ:Japanese top.jpg|ลูกข่างญี่ปุ่น


## อ้างอิง
จินตนา กระบวนแสง, *สภาพสังคมและวัฒนธรรมจากการเล่นของเด็ก*, สถาบันเด็ก มูลนิธิเด็ก

หมวดหมู่:ของเล่น
ศาสนาโซโรอัสเตอร์

[thumb|[ฟาร์วาฮาร์ สัญลักษณ์ของศาสนาโซโรอัสเตอร์]]
**ศาสนาโซโรอัสเตอร์** (, ) หรือ **มาซดะยัสนา** (, ) เป็นศาสนาและปรัชญาศาสนาอิหร่านโบราณอย่างหนึ่ง ตามที่ระบุไว้ในคัมภีร์หลักทางศาสนาที่เรียกว่าอเวสตะ ผู้ที่นับถือศาสนาโซโรอัสเตอร์ยกย่องเทพแห่งปัญญาที่ไม่มีใครสร้างและเมตตากรุณาให้เป็นผู้สูงสุดในจักรวาล นักวิชาการมีความคิดเห็นแตกต่างกันไปว่าเป็นศาสนาเอกเทวนิยม หรือศาสนาพหุเทวนิยม หรือศาสนาอติเทวนิยม หรือเป็นทั้งสามแบบผสมกัน เคยเป็นศาสนาแห่งรัฐจักรวรรดิอะคีเมนิด พาร์เธีย และแซสซานิด ประมาณจำนวนศาสนิกโซโรอัสเตอร์ทั่วโลกปัจจุบันอยู่ระหว่างประมาณ 145,000 คนเมื่อประมาณ ค.ศ. 2000 ถึง 2.6 ล้านคนในการประมาณหลัง ๆ 

ศาสนาโซโรอัสเตอร์เกิดในภูมิภาคตะวันตกของจักรวรรดิเปอร์เซียโบราณ เมื่อนักปรัชญาศาสนา ซาราธุสตรา (โซโรอัสเตอร์ ()) ปรับปรุงเทพเจ้าทั้งหลาย (pantheon) ของเปอร์เซียช่วงต้นให้ง่ายขึ้น เป็นสองฝ่ายค้านกันคือ Spenta Mainyu (, "วิสัยจิตก้าวหน้า") และ Angra Mainyu (, "วิสัยจิตทำลายล้าง" ) ภายใต้พระผู้เป็นเจ้าพระองค์เดียว อาหุรามัสดา (Ahura Mazda, , "ภูมิปัญญาสว่าง")

ความคิดของโซโรอัสเตอร์นำสู่ศาสนาทางการซึ่งใช้ชื่อของเขาเมื่อราวศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล และมีอิทธิพลต่อศาสนาอื่นต่อมาซึ่งรวมศาสนายูดาห์ ศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม และไญยนิยม

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

*  (note to catalogue searchers: the spine of this edition misprints the title "Zoroastrians" as "Zoroastians", and this may lead to catalogue errors; there is a second edition published in 2001 with the same ISBN)
* 
* 

หมวดหมู่:ศาสนาโซโรอัสเตอร์
หมวดหมู่:ศาสนาอิหร่าน
หมวดหมู่:ศาสนาในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:เอกเทวนิยม
นิเวศวิทยาชุมชนเมือง

**นิเวศวิทยาชุมชนเมือง** () เป็นสาขาย่อยของวิชานิเวศวิทยา เกี่ยวข้องกับปฏิสัมพันธ์ระหว่างพืช สัตว์และมนุษย์ในสิ่งแวดล้อมของชุมชนเมือง เป็นการวิเคราะห์ชุมชนเมืองในแง่ของระบบนิเวศ (เฝ้ามองวัฏจักรของสสารและการเคลื่อนไหวของพลังงานในระบบนิเวศของเมือง) ซึ่งจะมีผลต่อผู้อยู่อาศัยในชุมชนในเชิงที่จะเอื้อให้พืช สัตว์และผู้คนในชุมชนเมืองนั้นมีสุขภาพที่ดีขึ้นและเอื้อให้มีการดูแลจัดการชุมชนได้ดีขึ้น

**นิเวศวิทยาชุมชนเมือง**เป็นการศึกษาปัจจัยต่างๆ ซึ่งจะเอื้อให้พืชพรรณและสัตว์พื้นถิ่นสามารถอยู่รอดและอาจเติบโตขยายพันธุ์ได้ในสิ่งแวดล้อมที่มนุษย์สร้างในชุมชนเมือง เป็นการศึกษาการเพิ่มพื้นที่สีเขียวและศึกษาวิธีการจัดการพื้นที่นั้นให้มีความน่าอยู่

นอกจากนี้ นิเวศวิทยาชุมชนเมืองยังเกี่ยวข้องกับการศึกษาผลกระทบจากรูปแบบการพัฒนาที่เกิดขึ้นในชุมชนเมืองภายใต้เงื่อนไขของระบบนิเวศ เป็นการเน้นวิธีการวางผังชุมชนเมืองให้มีสภาวะแวดล้อมในแบที่ยั่งยืนโดยใช้วิธีการออกแบบและการเลือกใช้วัสดุที่จะส่งเสริมสุขภาพของผู้อยู่อาศัยให้ดีขึ้น ส่งเสริมความหลากหลายทางชีวภาพให้มีเพิ่มมากขึ้นในระบบนิเวศชองชุมชนเมืองนั้นๆ

## ดูเพิ่ม
* การออกแบบสิ่งแวดล้อม
* สวนสาธารณะขนาดจิ๋ว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Baltimore Ecosystem Study 
* Central Arizona - Phoenix LTER 
* Ecological Urban Design - Archinode Studio
* ARCUE  Australian Research Centre for Urban Ecology

หมวดหมู่:นิเวศวิทยา
หมวดหมู่:การศึกษาและการวางแผนชุมชน
หินทราย

thumb|250px

**หินทราย** () เป็นหินตะกอนที่มีลักษณะ เนื้อหยาบ จับดูระคายมือ เพราะประกอบด้วยเม็ดทรายขนาดแตกต่างกัน (1/16 – 2 มม.) เม็ดแร่ส่วนใหญ่เป็นแร่ควอร์ตซ์ แต่อาจมีแร่อื่นและเศษหินดินปะปนอยู่ด้วย เพราะมีวัตถุประสานมีความแข็งมากสามารถขูดเหล็กเป็นรอยได้ มีสีต่าง ๆ เช่น แดง น้ำตาล เทา เขียว เหลืองอ่อน  อาจแสดงรอยชั้นให้เห็น มีซากดึกดำบรรพ์ 

เกิดจากการรวมตัวกันของเม็ดทราย ประกอบด้วยควอร์ตซ์เป็นส่วนใหญ่ อาจมีแร่แมกเนไทต์และไมกาปะปนอยู่ วัตถุประสาร (ซีเมนต์) ส่วนมากเป็นพวกซิลิกา (ควอร์ตซ์ หรือ เชิร์ต) แคลไซด์ โดโลไมต์ เหล็กออกไซด์ ซึ่งมักทำให้หินมีสีเหลือง น้ำตาล แดง 

ในประเทศไทย พบมากทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดราชบุรี  เพชรบุรี กาญจนบุรี และทางภาคใต้บางแห่ง

## ประโยชน์
หินทราย ใช้ประโยชน์ทางด้านการสร้างปราสาทในสมัยโบราณ ทำหินลับมีด ทำครก ทำโม่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หินตะกอน
ภาษาอาบัป

**ภาษาอาบัป** () เป็นภาษาโปรแกรมระดับสูงที่พัฒนาโดยบริษัท SAP จากประเทศเยอรมนี โดยเป็นภาษาที่ใช้ในซอฟต์แวร์ประเภทเว็บแอปพลิเคชันเซิร์ฟเวอร์ของบริษัท SAP เอง รูปแบบของภาษา ABAP ใกล้เคียงกับภาษาโคบอล

## ประวัติ

ABAP นับเป็นภาษาโปรแกรมในยุคที่สี่ พัฒนาในช่วงยุค 80 เดิมทีเป็นภาษาสำหรับใช้ทำรายงานในแพลตฟอร์ม SAP R/2 ในช่วงแรกชื่อ ABAP ย่อมาจากภาษาเยอรมันว่า "**A**llgemeiner **B**erichts**a**ufbereitungs**p**rozessor" ซึ่งมีความหมายว่า "ตัวประมวลผลทั่วไปในการสร้างรายงาน" กลุ่มผู้ใช้ของ ABAP คือผู้ใช้ทั่วไป แต่ตัวภาษาก็มีความซับซ้อนจนทำให้ต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญในการแก้ไข

เมื่อ SAP ออก SAP R/3 ใน ค.ศ. 1992 ภาษา ABAP ยังเป็นภาษาหลักในการสร้างโปรแกรมบนแพลตฟอร์มนี้ ในปี 1999 SAP ได้ออกส่วนขยายที่สนับสนุนการเขียนโปรแกรมเชิงวัตถุในชื่อ ABAP Objects ซึ่งออกมาพร้อมกับ SAP R/3 Release 4.5

แพลตฟอร์มรุ่นล่าสุดของ SAP คือ SAP NetWeaver ซึ่งสนับสนุนทั้งภาษา ABAPและภาษาจาวา

## ตัวอย่าง
จาก SAP NetWeaver:

```

```


## แหล่งข้อมูลอื่น
* ABAP จาก SAP Developer Network 

หมวดหมู่:ภาษาโปรแกรม
หมวดหมู่:เอสเอพี
ภาษาออว์ก

**ภาษาออว์ก** (AWK) เป็นภาษาโปรแกรมที่ออกแบบมาเพื่อประมวลผลข้อความในไฟล์หรือสตรีม ชื่อ "AWK" นั้นเป็นตัวย่อของชื่อผู้สร้างทั้งสามคน ซึ่งได้แก่ Alfred '''A'''ho, Peter '''W'''einberger และ Brian '''K'''ernighan

ในกรณีที่เขียน awk ด้วยตัวพิมพ์เล็ก จะหมายถึงโปรแกรมในระบบปฏิบัติการยูนิกซ์ หรือ Plan 9 ที่ใช้ประมวลผลโปรแกรมอื่นๆ ซึ่งเขียนด้วยภาษา AWK นี้

AWK เป็นตัวอย่างที่ดีของการสร้างภาษาโปรแกรมที่เน้นการใช้ชนิดข้อมูลแบบสายอักขระ, associative arrays และ นิพจน์ปรกติ ด้วยความสามารถของ AWK และโปรแกรม sed จึงเป็นแรงบันดาลใจให้ Larry Wall สร้างภาษาเพิร์ลขึ้นมาในภายหลัง

## ดูเพิ่ม
* sed

## แหล่งข้อมูลอื่น
* awk (ยังดูแลโดย Brian Kernighan 

หมวดหมู่:ภาษาโปรแกรมเฉพาะงาน
หมวดหมู่:ภาษาโปรแกรมเชิงข้อความ
หมวดหมู่:ภาษาสคริปต์
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนยูนิกซ์
หมวดหมู่:โปรแกรมแปลโปรแกรมและแปลคำสั่งเสรี
หมวดหมู่:โปรแกรมยูนิกซ์มาตรฐาน
เมอร์เซเดส-เบนซ์

**เมอร์เซเดส-เบนซ์** () หรือเรียกสั้นๆว่า **เบนซ์** (Benz) เป็นบริษัทยานยนต์เยอรมนีในเครือไดมเลอร์ อาเก ผลิตทั้งรถยนต์ รถบัส รถบรรทุก ก่อตั้งโดยก็อทลีพ ไดม์เลอร์ และคาร์ล เบ็นทซ์ ในปี พ.ศ. 2469 มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองชตุทท์การ์ท โดยในช่วงปลายปี พ.ศ. 2562 บริษัทได้ประกาศย้ายแบรนด์เมอร์เซเดส-เบนซ์ไปอยู่ในความรับผิดชอบของบริษัทลูกในชื่อใหม่ เมอร์เซเดส-เบนซ์ เอจี (อังกฤษ: Mercedes-Benz AG) โดยเมอร์เซเดส-เบนซ์ เอจี มีพนักงานทั้งหมดทั่วโลกอยู่ประมาณ 170,000 คน ซึ่งจะรับผิดชอบธุรกิจในส่วนของรถยนต์นั่งส่วนบุคคล (อังกฤษ: Mercedes-Benz Cars) และรถตู้ (อังกฤษ: Mercedes-Benz Vans) ของแบรนด์เมอร์เซเดส-เบนซ์

## รุ่นต่าง ๆ

## อ้างอิง
*a b "Mercedes-Benz History". Edmunds.com. http://www.edmunds.com/mercedesbenz/history.html. Retrieved 26 September 2010.  
* a b c "Mercedes-Benz Safety Innovations". Theautochannel.com. 13 September 2010. http://www.theautochannel.com/news/2005/03/11/010089.html. Retrieved 26 September 2010.  
* Daimler AG Investor Relations 
* "Behind the Scenes: Mercedez-Benz AMG". Motortrend.com. 26 February 2007. http://www.motortrend.com/womt/112_0009_dreamfac/index.html . Retrieved 26 September 2010.  
* "Mercedes-AMG: unique, top-quality model line-up is popular worldwide". Media.daimler.com. 10 April 2000. http://media.daimler.com/dcmedia/0-921-614299-1-784019-1-0-0-0-0-1-11701-854934-0-1-0-0-0-0-0.html . Retrieved 12 March 2011. 
*"The Mercedes-Benz AG at a glance" https://www.mercedes-benz.com/en/company/  Retrieved 12 May 2021 
 
## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เมอร์เซเดส-เบนซ์ อินเตอร์เนชันแนล  
* เว็บไซต์เมอร์เซเดส-เบนซ์ เยอรมนี 
* เว็บไซต์หลักของเมอร์เซเดส-เบนซ์ ประเทศไทย

หมวดหมู่:บริษัทรถยนต์
หมวดหมู่:ตราสินค้ารถยนต์
หมวดหมู่:บริษัทของเยอรมนี
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2414
หมวดหมู่:เมอร์เซเดส-เบนซ์
หมวดหมู่:ตราสินค้าเยอรมัน
สนามกีฬาเอลลิสปาร์ก

**สนามเอลลิสพาร์ก** (Ellis Park Stadium) เป็นสนามกีฬา ตั้งอยู่ที่ โยฮันเนสเบิร์ก แอฟริกาใต้ เคยใช้เป็นสถานที่แข่งรักบี้ระดับโลก เปิดใช้บริการในปี พ.ศ. 2471 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

หมวดหมู่:สนามกีฬาในประเทศแอฟริกาใต้
ซาราธุสตรา

**ซาราธุสตรา** ( *Zaraθuštra*) หรือ **โซโรอัสเตอร์** (), **ซาราธุสตรา  สะปิตามา** (Zarathushtra Spitama) หรือ **อะชู ซาราธุสตรา** (Ashu Zarathushtra ) เป็นผู้นำทางจิตวิญญาณชาวอิหร่านโบราณที่ก่อตั้งศาสนาโซโรอัสเตอร์ซึ่งมีแนวคิดที่ท้าทายศาสนาอินโด-อิหร่านดั้งเดิมที่มีทั่วไปในขณะนั้น และต่อมาศาสนาโซโรอัสเตอร์กลายเป็นศาสนาที่แพร่หลายและสำคัญในเปอร์เซียโบราณ ซาราธุสตราใช้ภาษาอเวสตะและอาศัยอยู่ในบริเวณทางตะวันออกของที่ราบสูงอิหร่าน ในขณะที่ไม่มีใครทราบสถานที่เกิดของท่าน

ไม่เคยมีบันทึกทางวิชาการว่าท่านมีชีวิตอยู่ในยุคไหน แต่จากการประมาณโดยใช้หลักฐานทางสังคม-วัฒนธรรมแล้วพบว่าอยู่ในช่วง 2 พันปีก่อนคริสตกาล การประมาณนี้อ้างจากการประมาณยุคที่มีผู้พูดและใช้ภาษาอเวสตะเก่า (เช่นเดียวกับภาษาโปรโต-อินโด-อิหร่าน และภาษาโปรโต-อิหร่าน ซึ่งมีมาก่อน) และภาษาสันสกฤตแบบพระเวทซึ่งเกี่ยวข้องกันกับภาษาอเวสตะเก่า, จากยุคที่มีการนับถือศาสนาโปรโต-อินโด-อิหร่าน และจากความสัมพันธ์ระหว่างพิธีฝังศพที่ระบุใน Gathas กับ วัฒนธรรมยัซในเชิงโบราณคดี อย่างไรก็ตามมีนักวิชาการบางส่วนเชื่อว่าท่านมีชีวิตอยู่ในช่วง 700-600 ปีก่อนคริสตกาลใกล้กับยุคใหม่ของ พระเจ้าไซรัสมหาราช และ พระเจ้าดาไรอัสที่ 1 ศาสนาโซโรอัสเตอร์ในที่สุดก็กลายเป็นศาสนาทางการของเปอร์เซียโบราณและในจักรวรรดิอะคีเมนิดที่อยู่ห่างออกไป ตั้งแต่ 600 ปีก่อนคริสตกาลถึงคริสต์ศตวรรษที่ 7

## ชื่อและศัพทมูล
ชื่อในภาษาอเวสตะของโซโรอัสเตอร์น่าจะเป็น *ซาราธุสตรา* (Zaraϑuštra) ส่วนชื่อ "โซโรอัสเตอร์" ที่ใช้ในภาษาอังกฤษนั้นแปลงมาจากคำทับศัพท์ในภาษากรีกยุค 500 ปีก่อนคริสตกาล *Zōroastrēs* () ดังที่พบในงานเขียนของ Xanthus ชื่อว่า *[[Xanthus (historian)#Lydiaca|Lydiaca]]* (Fragment 32) และในงานเขียนของเพลโตที่ชื่อว่า *[[First Alcibiades]]* (122a1) ชื่อในภาษากรีกนี้ต่อมาปรากฏในภาษาละตินเป็น ** และในศิลปะการสะกดคำแบบ (orthographies) ของกรีกในเวลาต่อมาเป็น Ζωροάστρις *โซรออัสตริส*

## อ้างอิง
 

## บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* . Cf. especially Chapter IV: *Prophets Outside Israel*

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Zoroaster at *[[Encyclopædia Iranica]]*
* Zoroaster at *[[Encyclopædia Britannica]]*
* 
* 

หมวดหมู่:ศาสนาโซโรอัสเตอร์
หมวดหมู่:ชาวอิหร่าน
หมวดหมู่:ศาสดา
หมวดหมู่:บุคคลในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล
พระอหุระมาซดะ

[thumb|right|เทพอหุรมาสดา (ซ้าย) [พระเจ้าซาปูร์มหาราช|จักรพรรดิชาปูร์ที่ 2 (กลาง) และเทพมิถรา (ขวา)]]

**พระอหุระมาซดะ**  คือพระเจ้าตามความเชื่อในศาสนาโซโรอัสเตอร์ คำว่า มาซดะ แปลว่า ฉลาด พระเจ้าองค์นี้เป็นเทพเจ้าแห่งแสงสว่าง หรือเทพเจ้าแห่งปัญญา เป็นผู้สร้างสรรค์สิ่งดีทั้งปวง ซึ่งในเปอร์เซียโบราณนับถือเป็นเทพเจ้าสูงสุด พระเจ้าแห่งความดีจะต้องต่อสู้กับพระเจ้าแห่งความชั่ว 

จากการค้นคว้าเกี่ยวกับศาสนาโซโรอัสเตอร์ ทำให้เป็นที่กระจ่างชัดว่าศาสดาโซโรอัสเตอร์ได้พยายามทำการต่อสู้กับความงมงายของศาสนาของชาวอารยัน หนึ่งในนั้นก็คือการที่เขาปฏิเสธว่าตนมีส่วนร่วมในการชวนเชื่อสู่พระอหุระมาซดะ แต่ไม่มีใครทราบถึงการเปลี่ยนแปลงไปสู่การนับถือเทพเจ้าสองฝ่าย (ฝ่ายแสงสว่างกับฝ่ายความมืด) ของชาวโซโรอัสเตอร์ว่าเริ่มตั้งแต่สมัยใด ซึ่งในคัมภีร์หมวดที่ 1 ของอเวสตะ ได้ระบุไว้ว่าเทพเจ้าแห่งความชั่วต้องเผชิญหน้ากับเทพเจ้าแห่งความดีมิใช่เผชิญกับพระอหุระมาซดะซึ่งเป็นเทพเจ้าสูงสุด

ในโซโรอัสเตอร์ พระอหุระมาซดะมีบริวาร 6 องค์ ซึ่งมีความสูงส่งดั่งพระยาห์เวห์หรือเอกเทวตามความเชื่อในศาสนาอับราฮัม และมีการจัดกองกำลังเพื่อสู้รบกับฝ่ายอธรรม

ตามความเชื่อของโซโรอัสเตอร์ โลกจนถึงปัจจุบันมี 12000 ปี เทพเจ้าแห่งความดีทำการปกครอง 3000 ปี และในช่วงเวลานี้เทพเจ้าแห่งความชั่วได้ใช้ชีวิตอยู่ในความมืด เมื่อเขาออกมาเพื่อเผชิญกับเทพเจ้าแห่งความดี เทพเจ้าแห่งความดีได้ให้เวลาเขาในการต่อสู้เป็นเวลา 9000 ปี ซึ่งเขามั่นใจว่าจะได้รับชัยชนะอย่างแน่นอน ทั้งสองฝ่ายได้เริ่มทำการสร้างสิ่งที่ดีและชั่วขึ้นบนโลกใบนี้และสู้กันด้วยวิธีนี้ จนกระทั่ง 3000 ปีผ่านไป โซโรอัสเตอร์ถูกสร้างขึ้น และทำให้กองทัพฝ่ายเทพแห่งความดีแข็งแกร่งขึ้น จนได้รับชัยชนะ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศาสนาโซโรอัสเตอร์
หมวดหมู่:พระเป็นเจ้า
ปรัชญาตะวันตก

**ปรัชญาตะวันตก** ถือกำเนิดโดยเธลีสแห่งมิเลทัส เมื่อ 585 ปีก่อนคริสต์ศักราช วิธีการของเธลีสแตกต่างกับปรัชญาตะวันออกอย่างมาก คือ ปรับคำถามที่สลับซับซ้อนให้เป็นคำถามง่าย ๆ เป็นคำถามที่มีรากฐาน เธลีสเป็นบุคคลที่รักการขบคิดอย่างมาก ปัจจุบันมีข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับเธลีสหลงเหลืออยู่ไม่มากนัก

## แหล่งข้อมูลอื่น
* แหล่งข้อมูลและข้อมูลปรัชญาตะวันตก 

หมวดหมู่:ปรัชญา
หมวดหมู่:ปรัชญาตะวันตก
ซือหม่า เชียน

**ซือหม่าเชียน** ( , ) เป็นนักบันทึกประวัติศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ (140 – 87 ปีก่อน ค.ศ.)

ซือหม่าเชียน ถือกำเนิดในครอบครัวปัญญาชนครอบครัวหนึ่ง บิดาของเขาคือซือหม่าถาน () เป็นอาลักษณ์หลวง หรือขุนนางผู้มีหน้าที่บันทึกเหตุการณ์ราชกิจในราชสำนักฮั่น และยังเป็นผู้เริ่มร่างเค้าโครงเนื้อหาประวัติศาสตร์จีนมาก่อนหน้า  ด้วยเหตุนี้ตั้งแต่อายุ 10 ขวบซือหม่าเชียนก็เริ่มศึกษาวิชาวรรณคดี ประวัติศาสตร์และคัมภีร์ของสำนักต่าง ๆ กับผู้ทรงคุณวุฒิที่มีชื่อเสียงในยุคนั้น ในวัยเด็กซือหม่าเชียนเป็นคนช่างขบคิด เขามีความรู้ต่าง ๆ นานาเกี่ยวกับบุคคลและเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในประวัติศาสตร์อย่างกว้างขวางนอกเหนือจากสิ่งที่ได้บันทึกไว้ในตำรา เมื่อ 111 ปี ก่อนคริสต์ศักราช ซือหม่าเชียนได้รับมอบหมายให้ร่วมคณะเดินทางของราชสำนัก ออกเดินทางจากกรุงฉางอานไปเปิดสัมพันธไมตรีกับอาณาจักรในดินแดนทางตะวันตกเฉียงใต้ ทำให้มีโอกาสพบเห็นดินแดนต่าง ๆ อย่างกว้างขวางเมื่ออายุได้เพียง 20 ปี เมื่อถึงท้องที่หนึ่ง ซือหม่าเชียนก็จะบันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับขนบธรรมเนียมประเพณีของท้องถิ่นนั้นอย่างละเอียด และเก็บสะสมประวัติและข้อมูลต่าง ๆ เกี่ยวข้องกับบุคคลและเหตุการณ์ที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์ของท้องถิ่นนั้น ๆ ด้วย 

เมื่อ 108 ปีก่อนคริสต์ศักราช หลังบิดาถึงแก่กรรม ซือหม่าเชียนจึงได้รับการแต่งตั้งให้สืบทอดตำแหน่งอาลักษณ์หลวงของบิดาในราชสำนัก มีหน้าที่ดูแลพระคลังเก็บหนังสือของจักรพรรดิและทำหน้าที่บันทึกเหตุการณ์ราชกิจต่าง ๆ ในจดหมายเหตุของราชสำนัก ในช่วงเวลาดังกล่าวเขาได้ตามเสด็จจักรพรรดิอู่ตี้ไปในโอกาสต่าง ๆ ได้ไปดูงานตามสถานที่โบราณมากมายทั่วดินแดนอีกครั้งหนึ่ง หลังจากที่ได้สั่งสมข้อมูลอย่างสมบูรณ์แล้ว ซือหม่าเชียนก็ใช้เวลานอกราชการเตรียมลงมือเขียน *[[ฉื่อจี้]]* () หรือ *บันทึกประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่* ซึ่งเป็นสารานุกรมด้านประวัติศาสตร์ 3,000 ปีของจีน

อย่างไรก็ตาม ซือหม่าเชียน ต้องถูกปลดจากตำแหน่งและถูกลงโทษด้วยการตอนด้วยข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ เมื่อเขาได้แสดงความเห็นคัดค้านจักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ในการลงโทษแม่ทัพผู้หนึ่ง ทำให้จักรพรรดิไม่พอพระทัย แต่ภายหลังก็ทรงอภัยโทษและแต่งตั้งเขาให้กลับเข้ารับราชการโดยเลื่อนตำแหน่งให้เป็นราชเลขาธิการ แต่ซือหม่าเชียนยังคงเสียใจต่อการถูกลงโทษและสิ้นหวังกับการรับราชการ เขาจึงทุ่มเทใช้เวลากับการเรียบเรียง *ฉื่อจี้* ตลอดชีวิต

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ชาวจีน
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:ขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:โหราจารย์ในยุคโบราณ
เกรกอร์ เม็นเดิล

**เกรกอร์ โยฮัน เม็นเดิล**(; ; 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1822 – 6 มกราคม ค.ศ. 1884) เป็นนักชีววิทยา นักอุตุนิยมวิทยา, นักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน-เช็ก ผู้เป็นภราดาและสมภารคณะออกัสติเนียนแห่งแอบบีย์นักบุญโธมัสที่บรึน (*เบอร์โน*) มาร์คกราฟแห่งมอเรเวีย เม็นเดิลเกิดในครอบครัวที่พูดภาษาเยอรมันในไซลีเชียของจักรวรรดิออสเตรีย (ปัจจุบันคือประเทศเช็กเกีย) และได้รับการยอมรับหลังเสียชีวิตเป็นผู้ก่อตั้งวิทยาการทางพันธุศาสตร์สมัยใหม่ แม้ว่าเกษตรกรจะทราบกันมานานนับพันปีว่าการผสมข้ามพันธุ์ของสัตว์และพืชสามารถเอื้อต่อลักษณะที่พึงประสงค์บางประการได้ การศึกษาจากถั่วของเม็นเดิลที่ดำเนินการใน ค.ศ. 1856 ถึง 1863 จัดตั้งกฎทางพันธุกรรมหลายประการที่ภายหลังรู้จักกันในชื่อ กฎแห่งพันธุศาสตร์ของเม็นเดิล

เม็นเดิลเสียชีวิตจากโรคไตในวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1884 วัย 61 ปีที่เบอร์โน จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันอยู่ในเช็กเกีย) โดยในงานศพของเขามีเลออช ยานาเชค นักประพันธ์ชาวเช็กมาบรรเลงออร์แกน หลังการเสียชีวิตของเขา ได้มีการเผางานของเม็นเดิลทุกอย่าง เพื่อเป็นสัญญาณว่าข้อถกเถียงทางภาษีอากรสิ้นสุดลงแล้ว การขุดศพของเม็นเดิลใน ค.ศ. 2021 ทำให้พบข้อมูลการทำนายลักษณะบางส่วน เช่น ความสูงของร่างกายที่ () มีการวิเคราะหจีโนมของเขา ทำให้พบว่าเม็นเดิลก็ประสบกับปัญหาทางหัวใจ

เรื่องปลอม

## ดูเพิ่ม
* พันธุศาสตร์ของเม็นเดิล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 

หมวดหมู่:สมาชิกคณะออกัสติเนียน
หมวดหมู่:อธิการอาราม
หมวดหมู่:นักวิทยาศาสตร์ชาวออสเตรีย
หมวดหมู่:นักพันธุศาสตร์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคไต
จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์

**จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ บารอนแห่งเคนส์ ที่หนึ่ง** (; 5 มิถุนายน พ.ศ. 2426 – 21 เมษายน พ.ศ. 2489) เป็นนักเศรษฐศาสตร์ ชาวอังกฤษ เกิดที่ เคมบริดจ์, ประเทศอังกฤษ สหราชอาณาจักร ผู้เสนอแนวคิด**[[เศรษฐศาสตร์แบบเคนส์]]** (Keynesian Economics) แนวความคิดทางเศรษศาสตร์ของเคนส์มีอิทธิพลต่อทฤษฎีเศรษศาสตร์มหภาคสมัยใหม่เป็นอย่างมาก รวมไปถึงนโยบายเศรษฐกิจที่รัฐบาลนำมาใช้ในการบริหารเศรษฐกิจของประเทศ เริ่มแรกเคนส์ศึกษาเรื่องสาเหตุของวัฏจักรธุรกิจ () และเรียกร้องให้มีการใช้นโยบายทางการคลังและการเงินเพื่อผ่อนคลายผลกระทบที่เกิดจากภาวะเศรษฐกิจถดถอยและตกต่ำ เคนส์ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในบิดาของเศรษฐศาสตร์มหภาคยุคใหม่และนับได้ว่าเป็นนักเศรษฐศาสตร์ที่มีอิทธิพลทางความคิดมากที่สุดของศตวรรษที่ยี่สิบ

เคนส์ได้ทำงานที่หนังสือ อีโคโนมิคจอร์นัล เป็นที่แรก และได้เขียนหนังสือที่เกี่ยวข้องกับเศรษฐศาสตร์หลายฉบับ เช่น **ทฤษฎีทั่วไปเกี่ยวกับการจ้างงาน, ดอกเบี้ย และเงินตรา** (The General Theory of Employment, Interest and Money)

เขาเป็นผู้ที่สร้างผลงาน ซึ่งพลิกวงการเศรษฐศาสตร์กระแสหลัก(คือ เศรษฐศาสตร์สำนักคลาสสิก ในสมัยนั้น) ก็คือ การให้รัฐเข้าไปแทรกแซงและสนับสนุนให้ใช้นโยบายของรัฐ  อันได้แก่ นโยบายการเงินและนโยบายการคลัง (Monetary Policy & Fiscal Policy) อันจะกระตุ้นให้เกิด อุปสงค์ที่มีประสิทธิผล (Effective Demand) แทนที่จะปล่อยให้เป็นหน้าที่ของ กลไกตลาด ที่เป็นแนวความคิดของ อดัม สมิธ ซึ่งอาจก่อให้เกิดความล้มเหลวได้

ประโยคสำคัญซึ่งท้าทายเศรษฐศาสตร์แบบเดิม คือประโยค "In the long run, we are all dead"  (ในระยะยาว พวกเราก็ตายกันหมดแล้ว) ซึ่งสะท้อนเรื่องความไม่สมบูรณ์ของการปรับตัวในระยะยาว

เหล่านักเศรษฐศาสตร์ต่างยกให้ จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งหลักของสาขาวิชา **[[เศรษฐศาสตร์มหภาค]]** (Macroeconomics)

## ประวัติ ชีวิตสมรสของจอห์น

### บุคลิกลักษณะและชีวิตสมร
จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์เกิดที่ บ้านเลขที่ 6 ใน ถนนฮาร์เวย์,  เคมบริดจ์, เป็นบุตรชายของ จอห์น เนวิล เคนส์ เป็นอาจารย์สอนบรรยายทางด้านเศรษฐศาสตร์ ที่ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ กับ ฟอลเรนซ์ เอด้า บราวน์ มีน้องชาย 1 คน ชื่อ กอลเฟย์ เคนส์ (พ.ศ. 2420 - 2525) เป็นหมอผ่าตัด และ น้องสาว 1 คน ชื่อ มาร์กาแร็ต เคนส์ (พ.ศ. 2433 - 2517) ซึ่งภายหลังได้สมรสกับ บุคคลที่ได้รับรางวัลโนเบล สาขาทางด้านจิตวิทยา ชื่อว่า อาร์ชิบาร์ด ฮิลล์

### การศึกษา
จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ได้เข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่ คิงส์ คอลเลจ เคมบริดจ์ ใน ปี พ.ศ. 2445 สาขาวิชา คณิตศาสตร์ แต่นักเศรษฐศาสตร์ผู้มีชื่อเสียงอย่าง อัลเฟรด มาร์แชล ขอร้องให้เขามาเป็นนักเศรษฐศาสตร์ ซึ่งเวลานั้นเขาเป็นประธานชมรมลัทธิเสรีนิยมที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์อยู่ เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาคณิตศาสตร์ ใน ปี พ.ศ. 2448 และระดับปริญญาโท ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต ใน ปี พ.ศ. 2451

### การเสียชีวิต
จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ เสียชีวิตด้วย โรคหัวใจ ที่บ้านพัก ใน ทิลตัน, อีสต์ ซุสเซ็ก ในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2489 หลังจากนั้นอีก 3 ปี จอห์น เนวิล เคนส์ (พ.ศ. 2395 - 2492) ซึ่งเป็นบิดาของเคนส์ ได้เสียชีวิตลงในเวลาต่อมา

## บุคลิกลักษณะและความเชื่อ
### มุมมองทางด้านศาสนา

จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์เคยรับใช้ที่โบสถ์ในช่วงวัยรุ่น แต่หลังจากเข้าเรียนมหาวิทยาลัย เขานับถือ ลัทธิ ที่เชื่อว่าไม่สามารถพิสูจน์ได้ถึงการมีอยู่ของพระเจ้า จนกระทั่งเขาเสียชีวิต

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* เศรษฐศาสตร์แบบเคนส์

หมวดหมู่:นักเศรษฐศาสตร์ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2426
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2489
มหาวิทยาลัยไซเบอร์ไทย

**มหาวิทยาลัยไซเบอร์ไทย** เป็นมหาวิทยาลัยออนไลน์ของประเทศไทย เสนอบทเรียนออนไลน์ให้กับผู้สนใจทั่วไป โดยผู้ที่เรียนจนจบหลักสูตรสามารถได้รับปริญญาจากสถาบันอุดมศึกษาในความร่วมมือได้

มหาวิทยาลัยไซเบอร์ไทยเป็นโครงการของ กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม

## หลักสูตรที่เปิดสอน
วิชาเลือกก็จะมีแยกออกมา
### ปริญญาโท
* วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเภสัชศาสตร์สังคมและบริหาร (นานาชาติ) คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
### ปริญญาตรี
* บริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาการท่องเที่ยว
* วิทยาศาสตร์บัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาซอฟต์แวร์ (กำลังจัดทำเนื้อหา)
* อุตสาหกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยียานยนต์ (กำลังจัดทำเนื้อหา)
### ประกาศนียบัตร
* หลักสูตรผู้เชี่ยวชาญอีเลิร์นนิ่ง
* หลักสูตรการสร้างเว็บเทคโนโลยีโดยใช้โปรแกรม Word
* หลักสูตรรอบรู้ เท่าทัน เทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ และ อินเทอร์เน็ต
* หลักสูตรการสร้างสื่อการสอนอิเล็กทรอนิกส์
* หลักสูตรการผลิตหนังสืออิเล็คทรอนิคสจากเว็บ
* หลักสูตรโครงสร้างและระบบการทำงานของรถยนต์

## มหาวิทยาลัย/หน่วยงานในประเทศ ที่ร่วมโครงการ

*มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
*จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
*มหาวิทยาลัยบูรพา
*มหาวิทยาลัยมหิดล
*มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
*มหาวิทยาลัยศิลปากร
*มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
*มหาวิทยาลัยนเรศวร
*มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
*มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
*มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
*มหาวิทยาลัยรังสิต
*มหาวิทยาลัยสวนดุสิต
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา
*มหาวิทยาลัยขอนแก่น

*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
*การบินไทย
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
*มหาวิทยาลัยศรีปทุม
*มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์
*มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
*สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
*มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
*มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
*ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
*ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ
*กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน, กระทรวงแรงงาน
*สำนักงานคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน
*มหาวิทยาลัยพะเยา
*สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
*การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค
*มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

## มหาวิทยาลัย/หน่วยงานต่างประเทศ ที่ร่วมโครงการ

*Gwangju-Jeonnam University
*Hanyang Cyber University
*MIT OCW, USA
*The Institute of APEC Collabolative education

*Tokai University
*UNESCO BANGKOK
*National Institute of Multimedia Education (NIME)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* มหาวิทยาลัยไซเบอร์ไทย

ซไบเอร์ทไย
หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาระบบเปิด
ราเม็ง

**ราเม็ง** () เป็นบะหมี่ของญี่ปุ่น ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากประเทศจีน ราเม็งมักจะทานกับเนื้อหมู, สาหร่าย, คามาโบโกะ, ต้นหอม และบางครั้งอาจมีใส่ข้าวโพด ราเม็งมีการปรุงรสแตกต่างกันตามแต่ละจังหวัดในญี่ปุ่น เช่นในเกาะคีวชู ต้นกำเนิดของราเม็งกระดูกหมู หรือในเกาะฮกไกโด ต้นกำเนิดของมิโซราเม็ง (ราเม็งซุปเต้าเจี้ยว)

เส้นราเม็งทำจากแป้งสาลีเป็นหลัก เช่นเดียวกับอาหารจากเส้นแบบอื่นของญี่ปุ่นอย่างอูดงหรือโซเม็ง แต่ต่างกันตรงที่ใช้เส้นซึ่งทำโดยผสมน้ำอัลคาไล

ในประเทศตะวันตก คำว่า Ramen ยังเป็นคำที่ใช้เรียกบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปด้วย

## ประวัติ
ในประวัติศาสตร์เท่าที่ทราบ ราเม็ง เดิมมีที่มาจากประเทศจีนและถูกนำเข้ามาในประเทศญี่ปุ่นโดยชาวจีนอพยพในศตวรรษที่ 19 หรือช่วงต้นศตวรรษที่ 20 คำว่า "ราเม็ง" มาจากภาษาจีน "ลาเมี่ยน" (拉麺) ที่มีความหมายถึง เส้นบะหมี่ที่ใช้มือนวดให้มีความเหนียวนุ่ม ที่ได้รับความนิยมบริโภคไปทั่วเอเชียตะวันออก แต่อาจจะมีที่มาจากคำอื่น ๆ ที่ออกเสียงใกล้กัน เช่น 拉麺, 老麺, 鹵麺, 撈麵 จากบันทึกของพิพิธภัณฑ์ราเม็งชินโยโกฮามะ ราเม็งถูกนำเข้ามาในประเทศญี่ปุ่นในราวปี ค.ศ. 1859 และโทกูงาวะ มิตสึกูนิ ขุนนางใหญ่ในยุคเมจิได้รับประทานราเม็ง  

ราเม็งเริ่มได้รับความนิยมแพร่หลายในญี่ปุ่นเมื่อต้นศตวรรษที่ 20 ในระยะแรก ราเม็งถูกเรียกว่า "ชินาโซบะ" (支那そば) ซึ่งแปลว่า "โซบะเจ๊ก" ("ชินา" เป็นคำเรียกเชิงดูหมิ่นชนชาติจีนในภาษาญี่ปุ่น) ต่อมาชาวจีนได้เริ่มมีการขายราเม็งตามรถเข็นพร้อมกับขายเกี๊ยวซ่าพร้อมกัน และมีการเป่าชารูเมระเพื่อเรียกลูกค้า ซึ่งในปัจจุบันได้มีการอัดเป็นเทปเปิดแทน

## ชนิดของราเม็ง
ราเม็งมีหลากหลายชนิดแตกต่างกันตามภูมิภาค โดยชนิดของราเม็งจะแบ่งตามลักษณะของเส้น, เนื้อ และซุป สามอย่างนี้เป็นหลัก ตัวอย่างของราเม็ง ได้แก่

### แบ่งตามเครื่องปรุงรส
เครื่องปรุงรสเป็นส่วนประกอบสำคัญที่สร้างความต่างให้ราเม็ง และมีชื่อเรียกต่างกันออกไปตามเครื่องปรุง
* โชยุราเม็ง - ราเม็งใส่ซีอิ๊ว
* มิโซราเม็ง - ราเม็งซุปเต้าเจี้ยว
* ชิโอราเม็ง - ราเม็งซุปเกลือ

### แบ่งตามดาชิ
น้ำซุปของราเม็งยังประกอบขึ้นจากดาชิซึ่งมีส่วนผสมหลายชนิด เช่น

* ดาชิกระดูกหมู (ราเม็งกระดูกหมู)
* ดาชิซุปไก่
* ดาชิปลาและหอย
* ดาชิเนื้อวัว
* ดาชิแกงกะหรี่ (ราเม็งแกงกะหรี่)

### แบ่งตามเครื่อง

* ชาชูเม็ง - ใส่หมูแดง
* วันตัมเม็ง - ใส่เกี๊ยว
* เท็นชิมเม็ง - ใส่ไข่ฝูหรง

## รวมภาพ

ภาพ:Soy_ramen.jpg| โชยุราเม็ง 
ภาพ:tokyoramen.jpg| ราเม็งโตเกียว
ภาพ:asahikawara-men.jpg|ราเม็งอาซาฮิกาวะ (旭川)
ภาพ:Hakodate-Shio-Ramen.png| ราเม็งฮาโกดาเตะ (函館)
ภาพ:kitakatara-men.jpg| ราเม็งคิตากาตะ (喜多方)
ภาพ:Sannma-men.jpg|ราเม็งซัมมะ (サンマ)
ภาพ:Hakatara-men.jpg| ราเม็งฮากาตะ
ภาพ:Gansonagahamaya.jpg| ราเม็งนางาฮามะ (長浜)
ภาพ:Kumamoto ramen.jpg|ราเม็งคูมาโมโตะ (熊本)
ภาพ:kagoshimara-men.jpg|ราเม็งคาโงชิมะ
ภาพ:ramenjiro.jpg| ซุปทงกตสึแบบโตเกียว
ภาพ:Tsukemen.jpg|*สึเกเม็ง* แบบที่ 1 (つけめん)
ภาพ:tsukemen0000.jpg|*สึเกเม็ง* แบบที่ 2 (つけめん)
ภาพ:aburasoba.jpg|*อาบูราโซบะ* (油そば) 
ภาพ:Bansyu-men.jpg| ราเม็งบันชู (播州)
ภาพ:takayama_ramen.jpg|ราเม็งทากายามะ (高山)
ภาพ:Okayamara-men.jpg|ราเม็งโอกายามะ (岡山)
ภาพ:tokusimara-men2.jpg|ราเม็งโทกูชิมะ (徳島)
ภาพ:wakayamaramen222.jpg| ราเม็งวากายามะ (和歌山)
ภาพ:Onomichira-men.JPG|ราเม็งโอโนมิจิ (尾道)
ภาพ:seaburamen.jpg| ราเม็งเซอาบูราโนเซะ (背脂乗せ)
ภาพ:tantanmen111.jpg| *ทันตัมเม็ง* (坦々麺)
ภาพ:Wantanmen.jpg| ราเม็งเกี๊ยว
ภาพ:Hiyashira-men.jpg| ฮิยาชิราเม็ง


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น


หมวดหมู่:อาหารจากเส้นของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อาหารประจำชาติ
หมวดหมู่:อาหารจีนแบบญี่ปุ่น
ปีเตอร์ เบียร์ดสลีย์

**ปีเตอร์ เบียร์ดสลีย์** () มีฉายาว่าเจ้าหลอเล็ก  เริ่มค้าแข็งกับ สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด ก่อนย้ายมาร่วมทีมลิเวอร์พูล ด้วยค่าตัว 1.9 ล้านปอนด์ อันเป็นค่าตัวในการย้ายสโมสรภายในเกาะอังกฤษที่สูงที่สุด ช่วงอยู่กับสโมสรลิเวอร์พูล เขาผนึกกำลังกับ จอห์น อัลดริดจ์ และจอห์น บานส์ สร้างตำนานสามประสานแห่งแอนฟิลส์  หลังจากยิ่งใหญ่อยู่กับลิเวอร์พูล สโมสรมีการเปลี่ยนแปลง ผู้จัดการทีมจาก เคนนี ดัลกลิช มาเป็นแกรม ซูเนสส์ ปีเตอร์ เบีร์ดสลีย์ ถูกขายไปให้กับ เอฟเวอร์ตัน สโมสรคู่รักคู่แค้นร่วมเมืองลิเวอร์พูลก่อนจบชีวิตการค้าแข้ง กับสโมสรนิวคาสเซิล ทีมที่เขาเริ่มค้าแข้ง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Official Liverpool FC profile
* Profile at LFCHistory.net
* Peter Beardsley index at Sporting-heroes.net 
* [ English Football Hall of 


[หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด]
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอลชาย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเอฟเวอร์ตัน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโบลตันวอนเดอเรอส์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฟูลัม
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลคาร์ไลล์ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:บุคคลจากเฮกซัม
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลลีกอังกฤษ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากนิวคาสเซิลอะพอนไทน์
หมวดหมู่:เจ้าหน้าที่สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวอังกฤษที่ค้าแข้งในต่างประเทศ
พื้นเอียง

**พื้นเอียง** เป็นเครื่องมือกลพื้นฐานชนิดหนึ่งที่ใช้ผ่อนแรง อาจอยู่ในรูปแบบเป็นไม้กระดานยาวเรียบ ใช้พาดบนที่สูง หรือพื้นผิวระหว่างพื้นต่างระดับ เคลื่อนที่วัตถุด้วยการลากหรือผลัก ช่วยอำนวยความสะดวกสบายในการย้ายสิ่งของขึ้นหรือลง

## การคำนวณเกี่ยวกับพื้นเอียง
:  EL = WH
เมื่อ 

 E = แรงพยายามในการดึงวัตถุ มีหน่วยนิวตัน (N)
 L = ความยาวของด้านตรงข้ามมุมฉาก มีหน่วยเป็นเมตร(m)
 W = น้ำหนักของวัตถุ มีหน่วยเป็นนิวตัน (N)
 H = ความสูงของพื้นเอียง มีหน่วยเป็นเมตร (m)

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ข้อมูลพื้นเอียง
รูปพันเหลี่ยม

**รูปพันเหลี่ยม** หรือ **คิเลียกอน** (chiliagon) ในทางเรขาคณิตหมายถึงรูปหลายเหลี่ยม ที่มี 1,000 ด้าน ในรูปพันเหลี่ยมปกติ มุมภายในแต่ละมุมจะมีขนาด 179.64 องศา

1000
กิโมโน

200px|thumb|กิโมโนชุดแต่งกายของประเทศญี่ปุ่น
200px|thumb|ภาพวาดกิโมโน

**กิโมโน** () เป็นชุดแต่งกายโบราณของประเทศญี่ปุ่น

## ลักษณะ
กิโมโนประกอบด้วยเสื้อนะงะงิ (長着) ซึ่งมีลักษณะเป็นคลุมขนาดยาวที่มีแขนเสื้อที่มีความกว้างมาก และสายโอบิ (帯) ซึ่งใช้รัดเสื้อคลุมนี้ให้อยู่คงที่ ชุดกิโมโนทั้งของหญิงและชายเมื่อใส่แล้วจะพรางรูปของผู้สวมใส่ไม่ให้เห็นสัดส่วนที่แท้จริง ชุดกิโมโนของผู้หญิงโสดเป็นกิโมโนแขนยาว ลวดลายที่นิยมคือลายดอกซากุระ กิโมโนของผู้หญิงแต่งงานแล้วจะเป็นกิโมโนแขนสั้นสีไม่ฉูดฉาดมาก

## ประวัติ
ยุคนะระ ก่อนที่ชุดกิโมโนจะเป็นที่นิยม ชาวญี่ปุ่นมักแต่งชุดท่อนบนกับท่อนล่างเหมือนกันหรือไม่ก็เป็นผ้าชิ้นเดียวกัน

ต่อมาในยุคเฮอัง ซึ่งถือเป็นช่วงเริ่มต้นการใส่กิโมโน ชาวญี่ปุ่นพัฒนาเทคนิคการตัดชุดเสื้อผ้าด้วยการตัดผ้าเป็นเส้นตรง เพื่อให้ง่ายต่อการสวมใส่ หยิบมาคลุมตัวได้ทันที ทั้งยังเป็นชุดที่เหมาะกับทุกสภาพอากาศ สามารถเปลี่ยนเนื้อผ้าที่ตัดเย็บให้เหมาะกับฤดูกาล ความสะดวกสบายนี้ทำให้ชุดกิโมโนแพร่หลายไปอย่างรวดเร็ว โดยวงการแฟชั่นสมัยนั้น ผู้ตัดเย็บก็จะคิดหาวิธีที่ทำให้ชุดกิโมโนมีสีสัน ผสมผสานกันด้วยสีต่าง ๆ ให้เหมาะสมกับสภาพอากาศและชนชั้นทางสังคมถือว่าเป็นช่วงที่ชุดพัฒนาในเรื่อง สี มากที่สุด

ในยุคคะมะกุระ ทั้งผู้หญิงและผู้ชายจะนิยมใส่ชุดกิโมโนที่สีสันแสบทรวง ยิ่งเป็นนักรบจะต้องยิ่งใส่ชุดที่สีฉูดฉาดมาก ๆ เพื่อแสดงถึงความเป็นผู้นำบางครั้งเรียกว่าไปแข่งแฟชั่นกันในสนาม
รบเลยทีเดียว

ต่อมาในยุคเอโดะ เป็นยุคที่โชกุนตระกูลโทะกุงะวะปกครองญี่ปุ่น โดยให้ขุนนางไปปกครองตามแคว้นต่าง ๆ นั้น ในช่วงนี้นักรบซามูไรแต่ละสำนักจะแต่งตัวแบ่งแยกตามกลุ่มของตัวเอง เรียกว่าเป็น
"ชุดเครื่องแบบ" ชุดที่ใส่นี้ แบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ ชุดกิโมโน ชุดคามิชิโม ตัดเย็บด้วยผ้าลินินใส่คลุมชุดกิโมโนเพื่อให้ไหล่ดูตั้ง และกางเกงขายาวที่ดูเหมือนกระโปงแยกชิ้น ชุดกิโมโนของซามูไรจำเป็นต้องเนี้ยบมาก ดังนั้นจึงเป็นช่วงที่พัฒนากิโมโนไปอีกขั้น จนเป็นผลงานศิลปะชิ้นหนึ่ง

สมัยต่อมา ในยุคเมจิ ญี่ปุ่นได้รับอิทธิพลจากต่างชาติมากขึ้น ชาวญี่ปุ่นเปลี่ยนมาใส่ชุดสากลในชีวิตประจำวัน และจะใส่ชุดกิโมโนเมื่อถึงงานที่เป็นพิธีการเท่านั้น

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เครื่องแต่งกายแบบญี่ปุ่น ๆ​ จาก JapanKIKU.com 
* ตุ๊กตาญี่ปุ่นในชุดกิโมโนแบบต่างๆ 

หมวดหมู่:วัฒนธรรมญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกาย
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เสื้อผ้าญี่ปุ่น
ไหซอง

**ไหซอง** เป็นเครื่องดนตรีไทยภาคอีสาน ทำมาจากไหน้ำปลาหรือไหปลาร้าที่ไม่ใช้แล้ว  ขึงด้วยยางหนังสติ๊กหรือยางอื่น ๆ บริเวณปากไห จัดเป็นชุด ชุดละหลายใบ โดยมีขนาดลดหลั่นกัน บรรเลงโดยการดีดด้วยนิ้ว ให้เสียงทุ้มคล้ายกีตาร์เบส ทำหน้าที่เป็นเครื่องประกอบจังหวะ ใช้บรรเลงประกอบในวงดนตรีพื้นเมืองภาคอีสานหรือที่นิยมเรียกว่าวงโปงลาง

ปัจจุบัน วงโปงลางส่วนใหญ่นิยมใช้พิณเบส แทนการใช้ไหซอง เนื่องจากให้เสียงดังกว่าและสามารถบรรเลงพลิกแพลงได้มากกว่า จึงแทบไม่มีการดีดไหซองเพื่อการบรรเลงจริง ๆ แล้ว การดีดไหซองในปัจจุบันเป็นเพียงการแสดงลีลาการดีดประกอบท่าฟ้อนรำ 
นิยมใช้ผู้หญิงเป็นผู้ดีด เรียกว่า  นางไห ใช้แสดงในงานรื่นเริงต่าง ๆ

## แหล่งข้อมูลอื่น
*อีสาน จุฬาฯ  ไหซอง, ดนตรีพื้นบ้านอีสาน, ชมรมศิลปวัฒนธรรมอีสาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
*www.isangate.com  Isangate.com

ไหซอง
หมวดหมู่:เครื่องเพอร์คัชชัน
มหิดล

**มหิดล** สามารถหมายถึง
* เจ้าฟ้ามหิดลอดุลยเดช (สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก) ต้นราชสกุลมหิดล
* มหิดล จันทรางกูร นักการเมืองชาวไทย
* มหาวิทยาลัยมหิดล มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐในประเทศไทย
* มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐในประเทศไทย
* โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย ตั้งอยู่ในวิทยาเขตศาลายาของมหาวิทยาลัยมหิดล
* รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล
* วันมหิดล
* ถนนมหิดล ทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 1141 ในจังหวัดเชียงใหม่

หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
นคร (แก้ความกำกวม)

**นคร** อาจหมายถึง
* นคร นิคมมนุษย์ขนาดใหญ่
* เทศบาลนคร หนึ่งในเขตเทศบาล

## ชื่อสถานที่
ชื่อสถานที่ซึ่งมีคำว่า "นคร" ในชื่อ
* นครวัด
* กรุงเทพมหานคร
* จังหวัดนครนายก
* จังหวัดนครปฐม
* จังหวัดนครสวรรค์
* จังหวัดนครศรีธรรมราช
* จังหวัดนครพนม
* จังหวัดนครราชสีมา
* อำเภอนครชัยศรี
* จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* สุวรรณภูมิมหานคร
รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล

**รางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล** เป็นรางวัลที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้จัดตั้งขึ้นเพื่อถวายเป็นพระราชานุสรณ์แด่สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ผู้ทรงบำเพ็ญประโยชน์ต่อวงการแพทย์ การสาธารณสุข การพยาบาล การเภสัชกรรม ทันตศึกษา การประมง กองทัพเรือ และการศึกษาของประเทศ เป็นคุณูปการโดยเฉพาะอย่างยิ่ง เกี่ยวกับการแพทย์ของประเทศไทย ทรงทำนุบำรุงโรงเรียนราชแพทยาลัย และโรงพยาบาลศิริราชให้ทันสมัย ทั้งทรงเป็นผู้แทนรัฐบาลไทย ในการเจรจากับมูลนิธิร็อกเกอะเฟลเลอร์ ให้มาช่วยเหลือปรับปรุงการแพทย์ของไทย เป็นการวางรากฐานให้การแพทย์ของไทย เจริญรุ่งเรืองทัดเทียมอารยประเทศในปัจจุบัน จนได้รับการถวายพระสมัญญานามว่า องค์บิดาแห่งการแพทย์แผนปัจจุบันของไทย และองค์บิดาแห่งการสาธารณสุขของไทย เป็นการสนองพระมหากรุณาธิคุณให้พระเกียรติยืนยง อยู่ในแผ่นดินนี้และแผ่ขจรขจายไปทั่วโลก

## ประวัติ
มูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้รับพระบรมราชานุญาตให้จัดตั้งขึ้น เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2534 ด้วยการริเริ่มของคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล ในวโรกาสเฉลิมฉลองวันคล้ายวันพระราชสมภพ ในสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ครบ 100 ปี ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2535 เพื่อดำเนินการมอบรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล ถวายเป็นพระราชอนุสรณ์ และเพื่อเผยแพร่พระราชเกียรติคุณ แห่งสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก “องค์บิดาแห่งการแพทย์แผนปัจจุบันและการสาธารณสุขของไทย”

เมื่อแรกตั้งใช้ชื่อมูลนิธิว่า “มูลนิธิรางวัลมหิดล ในพระบรมราชูปถัมภ์” และได้เปลี่ยนแปลงเป็น “มูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล ในพระบรมราชูปถัมภ์” เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 

## คณะกรรมการมูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล ในพระบรมราชูปถัมภ์

## รายละเอียดของรางวัล
รางวัล มีการให้รางวัลเป็นประจำทุกปี ปีละ 2 รางวัล คือ 

# รางวัลทางการแพทย์ มอบให้แก่บุคคลหรือองค์กรที่ปฏิบัติงาน และ/หรือวิจัยดีเด่นทางด้านการแพทย์ อันก่อประโยชน์แก่มนุษยชาติ 
# รางวัลทางสาธารณสุขมอบให้แก่บุคคลหรือองค์กรที่ปฏิบัติงานดีเด่นทางด้านสาธารณสุข เป็นประโยชน์แก่สุขภาพอนามัยของมนุษยชาติ

;รางวัลประกอบด้วย
# เหรียญรางวัล 
# ประกาศนียบัตร 
# เงินรางวัล รางวัลละ 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ (นับตั้งแต่ พ.ศ. 2555)

## ขั้นตอนการเสนอชื่อและการตัดสินผู้ได้รับรางวัล
คณะบุคคล หรือองค์กรใด ๆ ทั่วโลก ส่งรายนามบุคคล กลุ่มบุคคลหรือ องค์กร ที่สมควรได้รับรางวัลถึงเลขาธิการ มูลนิธิฯ โดยกรอกแบบฟอร์มการเสนอชื่อแล้วส่งผ่านเว็บไซต์หรือทางไปรษณีย์

# คณะกรรมการที่ปรึกษาวิชาการ จะพิจารณา กลั่นกรองรายชื่อ สืบค้นข้อมูลเพิ่มเติม 
# คณะกรรมการรางวัลนานาชาติ ซึ่งประกอบด้วยผู้ทรงคุณวุฒิและมีชื่อเสียงระดับโลก พิจารณารายชื่อที่อยู่ในเกณฑ์การได้รับรางวัล นำเสนอต่อคณะกรรมการมูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลฯ 
# คณะกรรมการมูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดลฯ โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี องค์ประธานมูลนิธิฯ ตัดสินผู้สมควรได้รับรางวัล

## ดูเพิ่ม
* รายนามผู้ได้รับรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล
* รางวัลสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี

## แหล่งข้อมูลอื่น
* มูลนิธิรางวัลสมเด็จเจ้าฟ้ามหิดล

หมวดหมู่:องค์กรในพระบรมราชูปถัมภ์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:มูลนิธิในประเทศไทย
หมวดหมู่:รางวัลด้านวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยมหิดล
หมวดหมู่:สุขภาพโลก
หมวดหมู่:สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก
หมวดหมู่:รางวัลที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535