open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อย

**วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อย** ( หรือ YSO) หมายถึง ดาวฤกษ์ที่อยู่ในขั้นต้นของการวิวัฒนาการ ในชั้นนี้จะประกอบไปด้วยวัตถุสองกลุ่ม ได้แก่ ดาวฤกษ์ก่อนเกิดและดาวฤกษ์ก่อนแถบลำดับหลัก

## การจัดประเภทโดยการกระจายพลังงานสเปกตรัม
ดาวฤกษ์ก่อตัวจากการรวมกันของวัสดุที่ตกลงสู่ดาวฤกษ์ก่อนเกิด จากจานรอบดาวฤกษ์หรือสิ่งที่หุ้มมันอยู่ วัสดุในจานเย็นกว่าบริเวณพื้นผิวของดาวฤกษ์ก่อนเกิด ดังนั้นมันจึงแผ่รังสีคลื่นยาวที่ยาวกว่าแสงที่ถูกปล่อยมาจากการปล่อยพลังงานอินฟราเรดส่วนเกิน เมื่อวัสดุในจานหมดลงไปแล้ว อินฟราเรดส่วนเกินจะลดลง ดังนั้น วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อยมันจะถูกจัดประเภทให้เป็นขั้นวิวัฒนาการ ขึ้นกับความชันของการกระจายพลังงานสเปกตรัมของมันในย่านมิดอินฟราเรด โดยใช้แผนซึ่งถูกเสนอโดยลาดา (1987) เขาเสนอให้แบ่งการจัดประเภทเป็นสามหมวด (I, II และ III) ขึ้นกับค่าอันตรภาคของดัชนีสเปกตรัม (\alpha \,):

\alpha=\frac{d\log(\lambda F_\lambda)}{d\log(\lambda)}

โดย \lambda \, คือความยาวคลื่น และ F_\lambda คือความหนาแน่นของฟลักซ์

\alpha \, ถูกคำนวณในช่วงความยาวคลื่นระหว่าง 2.2–20{\mu}m (ย่านใกล้อินฟราเรดและมิดอินฟราเรด) อันเดรและคณะ (1993) เป็นผู้ค้นพบหมวด 0 ซึ่งเป็นชั้นที่วัตถุมีการปลดปล่อยซับมิลลิเมตรอย่างรุนแรง แต่เจือจางมากที่ {\lambda} ต่อมากรีนน์และคณะ (1994) ได้เพิ่มหมวดที่ 5 หรือแหล่ง "สเปกตรัมราบ" เข้ามา

*แหล่ง **หมวด 0** – ไม่สามารถตรวจพบได้ที่ค่า {\lambda}
*แหล่ง **หมวด I** มีค่า {\alpha}>0.3
*แหล่ง **สเปตรัมราบ** มีค่า 0.3>{\alpha}>-0.3
*แหล่ง **หมวด II** มีค่า -0.3>{\alpha}>-1.6
*แหล่ง **หมวด III** มีค่า {\alpha}

แผนการจัดประเภทนี้สะท้อนให้เห็นลำดับการวิวัฒนาการได้อย่างคร่าว ๆ เชื่อกันว่าสิ่งที่ฝังอยู่ลึกที่สุดในแหล่งหมวด 0 จะค่อย ๆ พัฒนาไปเป็นหมวด I โดยการสลายตัวของสิ่งหุ้มรอบดาวฤกษ์ จนในที่สุดแล้วพวกมันจะปรากฎให้มองเห็นได้บนเส้นเวลาเกิดดาวฤกษ์ และบนดาวฤกษ์ก่อนแถบลำดับหลัก

วัตถุในหมวด II มีจานรอบดาวฤกษ์และสัมพันธ์กันอย่างคร่าว ๆ กับการจัดประเภทดาวฤกษ์ชนิด ที วัว ขณะที่หมวด III ดาวฤกษ์ได้สูญเสียจานของตัวเองไป และสัมพันธ์โดยประมาณกับดาวฤกษ์ชนิด ที วัวอย่างอ่อน โดยในขั้นกลางที่จานสามารถตรวจพบได้ที่ความยาวคลื่นช่วงยาว (เช่น ที่ 24{\mu}m) วัตถุเหล่านั้นจะถูกเรียกว่า วัตถุเปลี่ยนจาน (transition-disk objects)

## คุณลักษณะ
วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อยยังมีความเกี่ยวเนื่องกับปรากฏการณ์การวิวัฒนาการดาวฤกษ์ช่วงแรกด้วย นั่นคือ ไอพ่นและการไหลออกสองขั้ว, เมเซอร์, วัตถุเฮอร์บิก–อาโร และจานดาวเคราะห์ก่อนเกิด (จานรอบดาวฤกษ์ หรือ proplyds)

## การจัดประเภทตามมวล
ดาวฤกษ์เหล่านี้อาจจะแตกต่างกันไปตามมวล โดยแบ่งเป็น วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อยมวลมาก (Massive YSO), วัตถุดาวฤกษ์อายุน้อยมวลปานกลาง (Intermediate-mass YSO) และดาวแคระน้ำตาล

## ดูเพิ่ม
*กลุ่มเมฆบอก

## อ้างอิง
เจ้าอินทพรหม

**เจ้าอินทพรหม** เป็นเจ้าผู้ครองอาณาจักรหลวงพระบาง ลำดับที่ 4 (พ.ศ. 2292 - พ.ศ. 2293) พระราชโอรสในเจ้าอินทโฉม ครองราชย์ 8 เดือน จึงถวายราชสมบัติให้เจ้าโชติกะ

## อ้างอิง

* LUANG PRABANG The Khun Lo Dynasty

หมวดหมู่:เจ้าผู้ครองนครหลวงพระบาง
เจ้าโชติกะ

**เจ้าโชติกะ** เป็นเจ้าผู้ครองอาณาจักรหลวงพระบาง ลำดับที่ 5 (พ.ศ. 2293 - พ.ศ. 2314) พระเชษฐาองค์โตในเจ้าอินทพรหม

## อ้างอิง

* LUANG PRABANG The Khun Lo Dynasty

หมวดหมู่:เจ้าผู้ครองนครหลวงพระบาง
เจ้าสุกเสริม

**เจ้าสุกเสริม** (พ.ศ. 2340 - พ.ศ. 2393)  เป็นเจ้าผู้ครองอาณาจักรหลวงพระบาง ลำดับที่ 9 (พ.ศ. 2381 - พ.ศ. 2393) พระราชโอรสในเจ้ามันธาตุราช

## อ้างอิง

* LUANG PRABANG The Khun Lo Dynasty

หมวดหมู่:เจ้าผู้ครองนครหลวงพระบาง
สุกเสริม
Negri bodies

[thumb|250px|
ภาพจุลทรรศน์ (micrograph) แสดงอนุภาค[ไวรัสโรคพิษสุนัขบ้าจำนวนมาก (สีเทาเข้มรูปแท่ง) และ Negri bodies ซึ่งเป็น inclusion bodies ในเซลล์เนื่องกับการติดเชื้อไวรัสพิษสุนัขบ้าซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะโรค
]]
[thumb|250px|
ภาพจุลทรรศน์ของความเปลี่ยนแปลงทาง[จุลพยาธิวิทยาเนื่องกับสมองอักเสบเหตุโรคพิษสุนัขบ้า (แต้มสี H&E)
ให้สังเกต Negri bodies ซึ่งเป็น inclusion bodies ในเซลล์ที่พบบ่อยที่สุดในเซลล์พีระมิดของ Ammon's horn ซึ่งเป็นส่วนของฮิปโปแคมปัส และในเซลล์เพอร์คินจีของสมองน้อย
แต่ก็พบด้วยในเซลล์ของก้านสมองส่วนท้าย (medulla oblongata) และของปมประสาท (ganglia) ต่าง ๆ 
]]

**Negri bodies** เป็น inclusion bodies (คือการรวมกลุ่มของสารที่เสถียรเช่นโปรตีนภายในนิวเคลียสหรือในไซโทพลาซึมของเซลล์ ปกติเป็นบริเวณขยายพันธุ์ของไวรัส) ซึ่งชอบอีโอซิโนฟิล (eosinophilic) มีขอบเขตที่ชัดเจน เป็นตัวบ่งโรคโดยเฉพาะ (pathognomonic) ของเซลล์ประสาทบางอย่างที่ติดไวรัสโรคพิษสุนัขบ้า โดยเฉพาะเซลล์พีระมิดภายใน Ammon's horn ของฮิปโปแคมปัส
และบ่อยครั้งก็บพบด้วยในเซลล์เพอร์คินจีของสมองน้อยด้วยเมื่อตรวจตัวอย่างสมองจากผู้เสียชีวิตเพราะโรคพิษสุนัขบ้า
เป็นสิ่งที่ประกอบด้วยโปรตีน ribonuclear ที่ไวรัสผลิตขึ้น
มีชื่อตามนักพยาธิวิทยาชาวอิตาลีอะเด็ลชี นีกรี (Adelchi Negri)

## ประวัติและการใช้เพื่อวินิจฉัยโรคพิษสุนัขบ้า
อะเด็ลชี นีกรี ซึ่งตอนนั้นเป็นนักพยาธิวิทยาผู้ช่วยในศูนย์ปฏิบัติการของผู้ได้รับรางวัลโนเบลชาวอิตาลี คามิลโล กอลจี (Camillo Golgi) ได้สังเกตเห็น inclusion bodies เช่นนี้ในกระต่ายและสุนัขที่ติดโรคพิษสุนัขบ้า
แล้วต่อมาจึงนำเสนอในงานประชุม Società Medico-Chirurgica ปี 1903 ที่เมืองปาวีอา 
แม้นักพยาธิวิทยาชาวอเมริกัน แอนนา เวสเซิลส์ วิลเลียมส์ (Anna Wessels Williams) จะได้ค้นพบสิ่งเดียวกัน
แต่เพราะนีกรีตีพิมพ์ผลงานก่อน
ก็เลยตั้งชื่อตามเขา

นีกรีเชื่อว่า inclusion bodies ดังว่าเป็นโพรโทซัวปรสิตและเป็นตัวกระทำที่เป็นสมุฏฐานของโรคพิษสุนัขบ้า
แต่ในปีเดียวกันแพทย์นักชีววิทยาชาวฝรั่งเศส (Paul Remlinger) และเพื่อนร่วมงาน (Rifat-Bey Frasheri) ในกรุงคอนสแตนติโนเปิล และนักวิทยาศาสตร์ในกรุงเนเปิลส์ ก็ได้แสดงว่า สมุฏฐานของโรคเป็นไวรัสที่มีขนาดผ่านตัวกรองแบคทีเรียได้
แม้นีกรีจะได้พยายามจนถึงปี 1909 เพื่อพิสูจน์ว่า inclusion bodies ดังที่ว่า เป็นส่วนในวัฏจักรพัฒนาการของโพรโทซัว

แม้จะเป็นสมมติฐานทางสมุฏฐานที่ไม่ถูกต้อง การค้นพบของนีกรีทำให้สามารถวินิจฉัยโรคพิษสุนัขบ้าได้อย่างรวดเร็ว และวิธีการตรวจ Negri bodies ที่แอนนา วิลเลียมส์ พัฒนาขึ้นก็เป็นหลักการตรวจโรคต่อมาอีกถึง 30 ปี

## เชิงอรรถและอ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Slide at pathmicro.med.sc.edu - see bottom
* See pathology video of Negri bodies

หมวดหมู่:Histopathology
หมวดหมู่:จุลพยาธิวิทยา
หมวดหมู่:Rabies
หมวดหมู่:โรคพิษสุนัขบ้า
หมวดหมู่:Hippocampus (brain)
หมวดหมู่:ฮิปโปแคมปัส
หมวดหมู่:Neuropathology
หมวดหมู่:ประสาทพยาธิวิทยา
เจ้าองค์ลอง

**เจ้าองค์ลอง** (; สวรรคตใน พ.ศ. 2283) เป็นเจ้าผู้ครองอาณาจักรเวียงจันทน์ ลำดับที่ 2 (พ.ศ. 2273 - 2283) พระราชโอรสในพระไชยเชษฐาธิราชที่ 2

เจ้าองค์ลองมีพระนามในใบจุ้มเลขที่ 2 และเลขที่ 7 ที่เก็บรักษาไว้ในหอสมุดแห่งชาติ กรุงเทพฯ ว่าพระมหาธรรมิกราชจักรพรรดิภูมินทราธิราชเจ้า ตราจุ้มของเจ้าองค์ลองเป็นตราคล้ายกับมังกรอยู่ตรงกลาง และมีแฉกออกคล้ายกับตราธรรมจักร

## อ้างอิง

* VIENTIANE The Khun Lo Dynasty

หมวดหมู่:เจ้าผู้ครองนครเวียงจันทน์
หมวดหมู่:ราชวงศ์เวียงจันทน์
พระเจ้าสิริบุญสาร

**พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 3** หรือ **พระเจ้าสิริบุญสาร** เป็นเจ้าผู้ครองอาณาจักรเวียงจันทน์ลำดับที่ 4 (พ.ศ. 2294 - พ.ศ. 2322) พระราชโอรสในเจ้าองค์ลอง, เสียเอกราชแก่สยามในปี พ.ศ. 2322

## อ้างอิง

* VIENTIANE The Khun Lo Dynasty

หมวดหมู่:เจ้าผู้ครองนครเวียงจันทน์
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงธนบุรี
หมวดหมู่:ราชวงศ์เวียงจันทน์
พระเจ้านันทเสน

**พระเจ้านันทเสน** เป็นเจ้าผู้ครองอาณาจักรเวียงจันทน์ลำดับที่ 5 (พ.ศ. 2325 - พ.ศ. 2337) พระราชโอรสในพระเจ้าสิริบุญสาร, ปีครองราชย์ตามพระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา

## อ้างอิง

* VIENTIANE The Khun Lo Dynasty

หมวดหมู่:เจ้าผู้ครองนครเวียงจันทน์
นันทเสน
หมวดหมู่:ราชวงศ์เวียงจันทน์
หมวดหมู่:พระเจ้าประเทศราช
เจ้าสุริยวงศ์

**เจ้าสุริยวงศ์** เป็นเจ้าผู้ครองอาณาจักรหลวงพระบาง ลำดับที่ 6 (พ.ศ. 2314 - พ.ศ. 2334) พระราชอนุชาในเจ้าโชติกะ เสียเอกราชแก่สยามเมื่อปี พ.ศ. 2322

## อ้างอิง

* LUANG PRABANG The Khun Lo Dynasty

หมวดหมู่:เจ้าผู้ครองนครหลวงพระบาง
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงธนบุรี
สุริยวงศ์
พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 4

**พระเจ้าไชยเชษฐาธิราชที่ 4** หรือ **พระเจ้าอินทวงศ์** เป็นเจ้าผู้ครองอาณาจักรเวียงจันทน์ลำดับที่ 6 (พ.ศ. 2337 - พ.ศ. 2348) พระราชสมภพเมื่อใดไม่ปรากฏ และสวรรคตเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2348 ทรงเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าสิริบุญสาร, พระราชอนุชาในพระเจ้านันทเสน, พระบรมอัยกาธิราชในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากุณฑลทิพยวดี พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชแห่งอาณาจักรรัตนโกสินทร์

## อ้างอิง

* VIENTIANE The Khun Lo Dynasty

หมวดหมู่:เจ้าผู้ครองนครเวียงจันทน์
อินทวงศ์
หมวดหมู่:ราชวงศ์เวียงจันทน์
หมวดหมู่:พระเจ้าประเทศราช
อังโกนา

**อังโกนา** () เป็นนครและเมืองท่าในแคว้นมาร์เค ตอนกลางของประเทศอิตาลี มีประชากรราว 101,997 คน ในปี ค.ศ. 2015 อังโกนายังเป็นเมืองหลักของจังหวัดอังโกนา เมืองตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงโรม 280 กม. บนชายฝั่งทะเลเอเดรียติก อังโกนาเป็นเมืองท่าที่สำคัญของทะเลเอเดรียติก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องการขนส่งผู้โดยสาร และยังเป็นเมืองเศรษฐกิจและศูนย์กลางประชากรของแคว้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในแคว้นมาร์เค
หลวงอนุสารสุนทร (สุ่นฮี้ ชุติมา)

**หลวงอนุสารสุนทร** หรือชื่อจริงคือ **สุ่นฮี้ ชุติมา** เป็นคหบดีชาวเชียงใหม่และกรมการพิเศษเมืองนครเชียงใหม่

## ประวัติ
สุ่นฮี้ ชุติมา เกิดเมื่อ พ.ศ. 2410 ที่

ทุ่งกู่ช้าง เมืองลำพูน เป็นบุตรคนที่ 6 ของนายต้อย แซ่ฉัว ชาวจีนจากมณฑลกวางตุ้ง และนางแว่น แซ่แต้ เมื่อมารดาเสียชีวิตลงในปีพ.ศ. 2428 นายสุ่นฮี้ย้ายจากบ้านดั้งเดิมที่ลำพูนมาอยู่กับบิดาบ้านใหญ่ที่เชียงใหม่ และเข้ารับช่วงดูแลกิจการและทรัพย์สินของครอบครัว นายสุ่นอี้เปิดห้างค้าของเบ็ดเตล็ด ทั้งนาฬิกา ตะเกียง ปืน เป็นต้น

นายสุ่นฮี้ทำการสมรสกับนางสาวคำเที่ยง บุรี เมื่อพ.ศ. 2431 หลังจากนั้นก็ได้ร่วมตั้งห้างย่งไท้เฮง (ร่วมทุนกับหลวงนิกรจีนกิจ) ขึ้นที่ถนนท่าแพ  และยังตั้งห้างชัวย่งเส็ง หรือต่อมาคือห้างอนุสารฯเปิดขายสินค้าเบ็ดเตล็ด โดยล่องเรือหางแมงป่องนำสินค้าเกษตรและของป่าไปขายยังกรุงเทพและซื้อเครื่องมือ เครื่องใช้ และเครื่องจักรต่างๆขึ้นมาขาย ห้างชัวย่งเส็งจึงเป็นที่นิยมของบรรดาเจ้านายฝ่ายเหนือ มิชชันนารี และข้าราชการในเชียงใหม่เป็นอันมาก นอกจากนี้นายสุ่นฮี้และนางคำเที่ยงยังทำธุรกิจโรงรับจำนำ

ในพ.ศ. 2453 นายสุ่นฮี้ได้รับพระราชทานสัญญาบัตรเป็น "ขุนอนุสารสุนทร" และในพ.ศ. 2467 ก็ได้เลื่อนเป็น "หลวงอนุสารสุนทร" ที่ตำแหน่งกรมการพิเศษเมืองนครเชียงใหม่ หลวงอนุสารสุนทรยังเป็นผู้ริเริ่มกิจการเดินรถโดยสารขึ้นในเชียงใหม่ รับส่งผู้โดยสารระหว่างเชียงใหม่–ลำพูน ในการติดต่อค้าขายกับชาวต่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้ภาษาอังกฤษซึ่งมีความจำเป็นอย่างมาก ดังนั้นท่านจึงริเริ่มให้มีโรงเรียนขึ้น โดยหลวงอนุสารสุนทรได้ติดต่อหาครูสอนภาษาอังกฤษมาจากเมืองมะละแหม่งชื่อหม่องส่วยต่อ เปิดเป็นโรงเรียนสอนภาษาอังกฤษขึ้น ชื่อว่า "โรงเรียนหม่องส่วยต่อ" 

### บุตร-ธิดา
หลวงอนุสารสุนทร และนางคำเที่ยง บุรี มีบุตรธิดาด้วยกัน 2 คน ได้แก่:
* นางกิมฮ้อ นิมมานเหมินท์
* นายแพทย์ยงค์ ชุติมา

หลวงอนุสารสุนทร และนางอโนจา (อนุภริยา) มีบุตรธิดาด้วยกัน 5 คน ได้แก่:
* นายสงัด บรรจงศิลป์
* นายเชื้อ ชุติมา
* นางสาวกรองทอง ชุติมา
* นายวิพัฒน์ ชุติมา 
* นายชัชวาล ชุติมา

## บรรพบุรุษ

## อ้างอิง
* แจ่มจิตต์ เลาหวัฒน์. *ประวัติหลวงอนุสารสุนทร*
* มุจลินทร์ เพ็ชรรุ่ง (2553). *การศึกษาบทบาทของชาวจีน ใน อ.เมือง จ.เชียงใหม่ ในสมัยรัตนโกสินทร์*

หมวดหมู่:นักธุรกิจจากจังหวัดลำพูน
หมวดหมู่:นักธุรกิจจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์ชั้นหลวง
หมวดหมู่:สกุลชุติมา
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนช่องฟ้าซินเซิงวาณิชบำรุง
ปราโต

**ปราโต** () เป็นนครและเทศบาลในแคว้นตอสคานา เมืองหลักของจังหวัดปราโต ประเทศอิตาลี เมืองตั้งอยู่ตีนเขาของมอนเตเรตายา ที่ระดับความสูง  ระดับต่ำสุดของเทศบาลคือ  ใกล้กับกัสซีเนดีตาโวลา และจุดสูงสุดของมอนเตกันตากริลโลที่ความสูง  มีแม่น้ำบีเซนซีโอ แควแม่น้ำอาร์โน ไหลผ่านเมืองนี้

ประชากรมีเมืองมีมากกว่า 193,000 คน ปราโตเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของแคว้นตอสคานา และเป็นเมืองใหญ่อันดับ 3 ของอิตาลีกลาง เป็นรองกรุงโรมและฟลอเรนซ์

ในอดีตเศรษฐกิจของเมืองปราโตขึ้นอยู่กับอุตสาหกรรมสิ่งทอ หอจดหมายเหตุดาตีนีมีชื่อเสียงด้านการเก็บเอกสารด้านเศรษฐกิจปลายยุคกลางและประวัติศาสตร์การค้า ที่เขียนขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1363 ถึง 1410

บิสกอตตี อาหารประเภทขนมปังกรอบ คิดค้นที่เมืองแห่งนี้ในช่วงยุคกลาง  

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในแคว้นตอสคานา
ซันกง

**ซันกง** () แปลว่า **สามเจ้าพระยา** เป็นคำเรียกขุนนางชั้นสูงสุดสามตำแหน่งในจีนโบราณ

## ความเป็นมา

ขุนนางชั้นสูงสุดสามตำแหน่งนั้นมามีแต่โบราณ ขุนนางทั้งสามรับผิดชอบกันคนละฝ่าย ถือเป็นที่ปรึกษาที่รับใช้ใกล้ชิดเบื้องยุคลบาท แต่อำนาจหน้าที่มักทับซ้อนกัน ภายหลังมีการนำตำแหน่งไปขายเพื่อเพิ่มเงินในท้องพระคลัง ดังนั้น ใน ค.ศ. 208 เฉา เชา (曹操) จึงยุบซันกงทิ้งเสีย แล้วตั้งตำแหน่งเฉิงเซี่ยง (丞相) หรืออัครมหาเสนาบดี ขึ้นแทน เป็นอันสิ้นสุดตำแหน่งซันกง

## องค์ประกอบ
ในแต่ละสมัย สามเจ้าพระยาหมายถึงตำแหน่งแตกต่างกันไป ดังนี้

### ราชวงศ์โจว
สมัยราชวงศ์โจว (周朝) สามเจ้าพระยา ได้แก่
* ไท่ชือ (太師) คือ มหาราชบัณฑิต
* ไท่ฟู่ (太傅) คือ มหาราชครู
* ไท่เป่า (太保) คือ มหาโยธิน

### ราชวงศ์ฮั่นตะวันตก

สมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (西漢朝) สามเจ้าพระยา ได้แก่
* เฉิงเซี่ยง (丞相) คือ อัครมหาเสนาบดี
* ยฺวี่ฉื่อต้าฟู (御史大夫) คือ สมุหพระอาลักษณ์
* ไท่เว่ย์ (太尉) คือ มหาเสนา

### ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
สมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢朝) สามเจ้าพระยา ได้แก่
* ซือหม่า (司馬) คือ เจ้ากรมกลาโหม
* ซือถู (司徒) คือ เจ้ากรมการศึกษา
* ซือคง (司空) คือ เจ้ากรมโยธา

เนื่องจากตำแหน่งทั้งสามมีคำว่า "ซือ" (司) ในสมัยนี้จึงมักเรียก "ซันซือ" (三司 สามเจ้ากรม) มากกว่า "ซันกง"

## ชั้นยศ
ราชวงศ์ฮั่นแบ่งขุนนางออกเป็น 20 ขั้น (ลดเหลือ 16 ขั้นตั้งแต่หลัง 32 ปีก่อนคริสตกาล) แต่ละขั้นได้รับศักดินา (石) ต่างกันไป ข้าราชการในกลุ่มซันกงถือศักดินาสูงสุด คือ 10,000 ไร่

## ดูเพิ่ม
* จิ่วชิง (九卿)
* การปกครองราชวงศ์ฮั่น

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* .
* 

หมวดหมู่:การปกครองจักรวรรดิจีน
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์จีน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮั่น
อะบู ซัยยาฟ (ผู้นำไอซิล)

**อะบู ซัยยาฟ** () เป็น*[[ชื่อในสงคราม]]*ของผู้นำอาวุโสแห่งรัฐอิสลามอิรักและลิแวนต์ (ไอซิล) ซึ่งได้รับการกล่าวว่าเป็นผู้กำกับดูแลการดำเนินงานด้านแก๊สและน้ำมัน เจ้าหน้าที่สหรัฐได้ระบุชื่อจริงของอะบู ซัยยาฟ ว่าเป็น **ฟัตฮี บิน อะวัน บิน ญีลดี มูรัด อัตตูนีซี** () อะบู ซัยยาฟ ถูกสังหารในคืนวันที่ 15–16 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 ในขณะที่ต่อต้านการจับกุมระหว่างปฏิบัติการของกองกำลังเดลตากองทัพบกสหรัฐทางตะวันออกของประเทศซีเรีย

## การเสียชีวิต
ปฏิบัติการนี้เป็นความพยายามที่จะจับกุมเขาและภรรยาในข้อสงสัยเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมหรือ "ความรู้ลึก ๆ" ในปฏิบัติการตัวประกันของรัฐอิสลาม โดยเคย์ลา มูลเลอร์ ได้รับรายงานว่าเป็น "เชลยศึกส่วนตัว" ของอะบู ซัยยาฟ ส่วนทหารสหรัฐไม่ได้เสียชีวิตหรือได้รับบาดเจ็บในระหว่างปฏิบัติการ

นั่นเป็นครั้งแรกของการโจมตีทางบกโดยตรงต่อเป้าหมายกลุ่มก่อการร้ายโดยทหารสหรัฐในประเทศซีเรีย (ส่วนปฏิบัติการภาคพื้นดินของสหรัฐในประเทศซีเรียช่วงก่อนหน้านี้เป็นภารกิจกู้ภัย) สิ่งของรวมถึงข้อมูลหลายเทระไบต์จากแล็ปท็อป, โทรศัพท์มือถือ และวัสดุอื่น ๆ ได้รับการกู้คืนมาจากที่เกิดเหตุและนำมาใช้เพื่อวัตถุประสงค์ในการสืบราชการลับ ข้อมูลเพิ่มเติมได้รับการเก็บรวบรวมในการโจมตีมากกว่าที่อื่น ๆ ในประวัติศาสตร์หน่วยปฏิบัติการพิเศษของสหรัฐ ท่ามกลางวัตถุที่พบมีหลักฐานทางโบราณคดี ซึ่งปรากฏการมีส่วนร่วมของกลุ่มไอเอสในการค้าโบราณวัตถุที่ผิดกฎหมาย ปฏิบัติการนี้เริ่มต้นจากประเทศอิรัก โดยได้รับ "ความเห็นชอบอย่างเต็มที่จากเจ้าหน้าที่อิรัก"

เจ้าหน้าที่บริหารอาวุโสกล่าวว่าฝ่ายปกครองได้ประเมินความเป็นไปได้ว่าอะบู ซัยยาฟ อยู่ในการติดต่อโดยตรงกับผู้นำรัฐอิสลามและประกาศตนเป็นกาหลิบ อะบู บักร์ อัลบัฆดาดี

ภรรยาของอะบู ซัยยาฟ เป็นที่รู้จักจากชื่อในสงครามคือ "อุมม์ ซัยยาฟ" และกล่าวกันว่าเป็นสมาชิกของไอเอสไอแอล ได้ถูกจับกุมระหว่างปฏิบัติการ ส่วนหญิงสาวชาวยาซิดีคนหนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็นทาสของทั้งคู่ได้รับการปล่อยตัว

"อะบู ซัยยาฟ" นั้นเป็น*ชื่อในสงคราม* โดยทางรัฐบาลสหรัฐได้เผยชื่อจริงของซัยยาฟไม่นานหลังจากที่เขาเสียชีวิต เจ้าหน้าที่อาวุโสฝ่ายบริหารบอกซีเอ็นเอ็นว่าอะบู ซัยยาฟ เป็นพลเมืองชาวตูนิเซีย ส่วนฮิชาม อัลฮาชิมี ซึ่งเป็นนักวิจัยชาวอิรักเกี่ยวกับไอเอสไอแอลและภัยคุกคามด้านความปลอดภัย กล่าวว่าอัลญีเบารีเป็น "ผู้ร่วมงานอย่างใกล้ชิดของหัวหน้าโฆษกไอซิส อะบู มุฮัมมัด อัลอัดนานี"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สมาชิกไอเอสไอแอลที่ถูกลอบสังหาร
รัล์ฟ ฮาเซินฮึทเทิล

**รัล์ฟ ฮาเซินฮึทเทิล** (; เกิด 9 สิงหาคม ค.ศ. 1967) เป็นผู้จัดการทีมและอดีตนักฟุตบอลชาวออสเตรีย ปัจจุบันเป็นผู้จัดการทีมเฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์คในบุนเดิสลีกา

ฮาเซินฮึทเทิลรับตำแหน่งผู้จัดการทีมเซาแทมป์ตันเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2018 ทำให้เขากลายเป็นผู้จัดการทีมชาวออสเตรียคนแรกในพรีเมียร์ลีก เขาคุมทีมนัดแรกในนัดที่บุกไปแพ้คาร์ดิฟฟ์ซิตี 0–1 และชนะนัดแรกเมื่อวันที่ 16 ธันวาคมในนัดที่เปิดบ้านเอาชนะอาร์เซนอล 3–2 เป็นการยุติสถิติไร้พ่าย 4 เดือน หรือ 22 นัดของ "ปืนใหญ่"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวออสเตรีย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติออสเตรีย
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวออสเตรีย
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเซาแทมป์ตัน
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:บุคคลจากกราทซ์
จาง เจ๋อฮั่น

**จาง เจ๋อฮั่น** (; เกิด 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวจีน บทบาทสำคัญครั้งแรกของเขาคือ *Wei Ying* ในละครอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง *[[Legend of Ban Shu|ยอดหญิงปันซู]]* (2015) และ *Ming Xia* ในละครเรื่อง *[[Demon Girl|ลิขิตรักปีศาจสาว]]* จาง เจ๋อฮั่นมีชื่อเสียงจากการรับบท *Long Feiye* เจ้าชายที่เยือกเย็นและสันโดษในละครโรแมนติกอิงประวัติศาสตร์เรื่อง *[[Legend of Yunxi]]* (2018) และ *Zhou Zishu* ที่อ่อนโยนแต่แข็งแกร่งในละครดัดแปลงของจีนโบราณ BL (Wuxia) เรื่อง ''เวิร์ดออฟออร์เนอร์'' (2021) ซึ่งได้รับการยอมรับทั่วจีน ซึ่งปูทางสู่เส้นทางใหม่สู่อาชีพการแสดงของเขาในขณะที่เขาได้รับชื่อเสียงและความนิยมอย่างล้นหลามจากการรับบทตัวละคร *Ah Xu (จีน: 阿絮)*

## ชีวิตช่วงต้น
จาง เจ๋อฮั่นเกิดที่ซินหยู มณฑลเจียงซี ประเทศจีน ในวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1991 เขาจบการศึกษาจาก Shanghai Theatre Academy

## อาชีพ
จาง เจ๋อฮั่น แจ้งเกิดจากละครโรแมนติกเรื่อง Why Love You หลังจากนั้นก็เข้าเส้นสัญญากับ Yu Zheng สตูดิโอ และแสดงนำในเว็บละครซีรีส์เรื่อ Crazy for Palace

จาง เจ๋อฮั่นได้ร่วมแสดงบทสมทบต่างๆที่ Yu Zheng สตูดิโอ สร้าง เช่น  *[[จอมนางวังต้องห้าม 3]],* ''มังกรหยก ตอน ศึกเทพอภินิหารเจ้าอินทรีย์'' และLove Yunge from the Desert. หลังจากนั้น จาง เจ๋อฮั่นได้รับบทร้ายครั้งแรกในซีรีส์แนวลึกลับ เรื่อง Cosmetology High และยังได้รับบท เหมย จางซู วัยเด็กในละครแนวประวัติศาสตร์เรื่อง *[[มหาบุรุษพลิกแผ่นดิน]]*

จาง เจ๋อฮั่นได้กลับมาแสดงบทนำอีกครั้งในละครแนวประวัติศาสตร์ เรื่องยอดหญิงปันซู คู่กับ ''จิ่ง เถียน'' และได้รับบทนำในละครสืบสวนสอบสวน เรื่อง Decoded และ ลิขิตรักปีศาจสาว 

ในปี 2019 จางได้ประกาศทางเว็บเพจเว่ย ปั๋ว ส่วนตัว ว่าได้ออกจากสังกัด Yu Zheng สตูดิโอ และได้เขียนข้อความกล่าวขอบคุณที่ทางต้นสังกัดเดิมได้ให้โอกาสเข้ามาทำงานในวงการบันเทิงและยังสนับสนุนเขาเป็นเวลา 6 ปี

## ผลงาน
### ภาพยนตร์

#### ละครโทรทัศน์

##### ซิ้งเกิลเพลง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวจีน
อเล็กซิออส ตรันตัส

**อเล็กซิออส ตรันตัส** (; มีนาคม ค.ศ. 1867 – ค.ศ. 1960) เป็นจักษุแพทย์ชาวกรีกที่เกิดในเวอร์บิอานี อิไพรัส

ในปี ค.ศ. 1891 เขาได้รับวุฒิปริญญาเอกในกรุงเอเธนส์ แล้วศึกษาต่อในกรุงปารีสภายใต้การดูแลของโฟตินอส พานัส (ค.ศ. 1832–1903), หลุยส์ เดอ เวกแกร์ (ค.ศ. 1832–1906) และซาเวียร์ กาเลซอฟสกี (ค.ศ. 1832–1907) โดยในปี ค.ศ. 1864 เขาได้ก่อตั้งคลินิกจักษุวิทยาขึ้นที่ "โรงพยาบาลกรีก" ในคอนสแตนติโนเปิล โดยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสถาบันแห่งนี้จนถึงปี ค.ศ. 1922 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1924 เขาทำงานเป็นจักษุแพทย์ในไพรีอัส

ในปี ค.ศ. 1898 เขาเป็นแพทย์คนแรกที่ศึกษามุมม่านตาในมนุษย์ที่มีชีวิต ร่วมกับโยฮัน ฟรีดริช ฮอร์แนร์ จักษุแพทย์ชาวสวิส (ค.ศ. 1831–1886) โดย "จุดฮอร์แนร์-ตรันตัส" ได้รับการตั้งชื่อ ซึ่งหมายถึงเม็ดนิ่วเหมือนปูนขาวสีขาว-เหลือง ขนาดเล็กของเยื่อตารอบคอร์เนียล ลิมบัส

## อ้างอิง
* Alexios Trantas @ Who Named It

หมวดหมู่:จักษุแพทย์ชาวกรีก
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นเอพิรัส
โฆษณาชวนเชื่อในนาซีเยอรมนี

[alt=No period per MoS|thumb|[โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์, ผู้นำนาซีในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงโฆษณาแถลงข่าวและโฆษณาชวนเชื่อ]]

**โฆษณาชวนเชื่อในนาซีเยอรมนี**หมายถึงสื่อที่ถูกควบคุมอย่างเบ็ดเสร็จโดยรัฐในสมัยการปกครองของพรรคนาซี ในการนำของฮิตเลอร์ ภายหลังพรรคนาซีได้รุ่งเรืองอำนาจในปี ค.ศ. 1933  บรรดาหนังสือพิมพ์ทั้งหมดในประเทศเยอรมนีอยู่ภายใต้การควบคุมบทบรรณาธิการของนาซีอย่างสมบูรณ์ซึ่งผ่านนโยบายไกลช์ชัลทุง เป็นผลทำให้สำนักงานหนังสือพิมพ์ต่างๆไม่มีความเป็นอิสระเลยในช่วงระบอบนาซี โฆษณาชวนเชื่อที่ถูกใช้โดยพรรคนาซีเยอรมันในช่วงหลายปีที่ผ่านมาซึ่งนำไปสู่การก้าวขึ้นเป็นผู้นำเยอรมนี อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ (ค.ศ. 1933-1945) เป็นเครื่องมือที่สำคัญมากในการแสวงหาและรักษาอำนาจ และดำเนินการตามนโบบายของนาซี การใช้แพร่หลายของโฆษณาชวนเชื่อโดยนาซีเป็นผู้รับผิดชอบส่วนใหญ่สำหรับคำว่า "โฆษณาชวนเชื่อ" ของตัวเองที่ได้ให้ความหมายเชิงลบในช่วงปัจจุบัน


## อ้างอิง

หมวดหมู่:นาซีเยอรมนี
หมวดหมู่:โฆษณาชวนเชื่อ
สะพานฟอร์ท

**สะพานฟอร์ท** () เป็นสะพานทางรถไฟยื่นที่ข้ามเฟิร์ธออฟฟอร์ธทางตะวันออกของสกอตแลนด์ อยู่ทางตะวันตกของศูนย์กลางเมืองเอดินบะระ 9 ไมล์ (14 กม.) ถือเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของสกอตแลนด์ (ได้รับการลงคะแนนว่าเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่สร้างโดยมนุษย์ในปี 2006) และมรดกโลกของยูเนสโก สะพานออกแบบโดยวิศวกรชาวอังกฤษ เซอร์จอห์น ฟาวเลอร์และเซอร์เบนจามิน เบเกอร์

เริ่มก่อสร้างสะพานในปี ค.ศ. 1882 และเปิดเมื่อ 4 มีนาคม 1890 โดยดยุกแห่งรอธเซย์ หรือต่อมาคือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักรเสด็จพระราชดำเนินมาเปิด สะพานฟอร์ทมีความยาว 8,094 ฟุต (2,467 เมตร) เมื่อตอนเปิดใช้เป็นสะพานยื่นชิ้นเดียวที่ยาวที่สุดในโลก จนกระทั่งปี 1919 สะพานควิเบกในแคนาดาสร้างเสร็จจึงทำลายสถิตินี้ แต่ยังคงเป็นสะพานที่มีช่วงกว้างสะพานยาวเป็นอันดับ 2 ของโลก ด้วยช่วงกว้าง 1,709 ฟุต (521 เมตร)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศสกอตแลนด์
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในสกอตแลนด์
หมวดหมู่:สะพานยื่น
แนวรบยูเครนที่ 1

thumb|ธงแนวรบยูเครนที่ 1 สำหรับสวนสนามชัย - ที่พิพิธภัณฑ์กองทัพกลางในในมอสโก

**แนวรบยูเครนที่ 1** () เดิมเรียกว่า**แนวรบโวโรเนจ** (Воронежский Фронт) เป็นรูปขบวนหลักของกองทัพแดงในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งเทียบเท่ากับหมู่กองทัพตะวันตก โดยพวกเขาได้เข้าไปมีส่วนร่วมในยุทธการที่เบอร์ลินซึ่งเป็นเมืองหลวงของนาซีเยอรมนี

## ช่วงทำสงคราม
ในช่วงเดือนแรกของสงครามจาก 16 ภูมิภาคของยูเครน สำนักงานเกณฑ์ทหารได้ระดมพลประมาณ 2.5 ล้านนาย ทหารอาสาสมัคร 1.3 ล้านนายจากฝั่งซ้ายและภาคใต้ของยูเครนได้ต่อสู้ปะทะกับศัตรู ใน ค.ศ. 1941 พลเมืองของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครนคนถูกส่งไปยังกองทัพแดงและกองทัพเรือโซเวียต ชาวยูเครนได้เติมเต็มหน่วยของแนวรบด้านใต้และตะวันตกเฉียงใต้เป็นส่วนใหญ่ ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของกองทัพที่ 37, 38, 40, กองพลน้อยทหารราบที่ 13 และ 17 และต้องขอบคุณการดำเนินการระดมพล โดยการมีส่วนของพลเมืองยูเครนในหน่วยต่อสู้ในทิศตะวันตกเฉียงใต้ถึง 50 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งสิ่งนี้เกินอัตราร้อยละของยูเครนจากกองทัพโดยรวมอย่างมีนัยสำคัญ

เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1943 แนวรบโวโรเนจได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นแนวรบยูเครนที่ 1 การเปลี่ยนชื่อนี้สะท้อนให้เห็นถึงการเขยิบฐานะทางทิศตะวันตกของกองทัพแดงในการศึกเพื่อต่อต้านแวร์มัคท์ของเยอรมัน โดยปล่อยให้รัสเซียอยู่ข้างหลังและเคลื่อนทัพเข้ามาอยู่ในยูเครน แนวรบนี้เข้าร่วมหรือทำการต่อสู้ในยูเครน, โปแลนด์, เยอรมนี และเชโกสโลวาเกียในช่วง ค.ศ. 1944 ถึง 1945

ระหว่าง ค.ศ. 1944 แนวรบนี้เข้าร่วมกับแนวรบอื่นในยุทธการคอร์ซุน-เชฟเชนคีฟสกี และยุทธการฮูเบสพ็อกเกตในยูเครน ซึ่งดำเนินการการรุกลวอฟ–ซานโดเมียร์ซ โดยแนวรบนี้ได้ทำการควบคุมกองทัพรถถังอารักขาโซเวียตที่ 1, กองทัพรถถังอารักขาที่ 3, กองทัพรถถังที่ 4, กองทัพอารักขาที่ 3, กองทัพอารักขาที่ 5, กองทัพที่ 13, กองทัพที่ 38 และกองทัพที่ 60 จากนั้นจึงมีส่วนร่วมในยุทธการสำหรับเทอร์โนพิล

ใน ค.ศ. 1945 แนวรบนี้ได้มีส่วนร่วมในการรุกวิสตูลา–โอเดอร์ และดำเนินการในไซลีเชีย รวมถึงปฏิบัติการปราก ตลอดจนการล้อมเบร็สเลา นอกจากนี้ยังมีส่วนร่วมในปฏิบัติการเบอร์ลินในประเทศเยอรมนีและโปแลนด์ แนวรบนี้ยังดำเนินการในส่วนสำคัญของการล้อมรอบฮัลเบอ ซึ่งกองทัพเยอรมันที่ 9 ส่วนใหญ่ถูกทำลายทางใต้ของกรุงเบอร์ลิน มาถึงตอนนี้กองทัพโปแลนด์ที่สองได้ปฏิบัติการในฐานะส่วนหนึ่งของแนวรบ ในที่สุดแนวรบยูเครนที่ 1 ได้จัดเตรียมการป้องกันการโจมตีจากอาร์เมเวนค์ ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อบรรเทาเบอร์ลินและกองทัพที่ 9 ทั้งนี้ การรุกปรากเป็นยุทธการสุดท้ายของสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรป

หลังจากสงคราม กองบัญชาการส่วนหน้าได้จัดตั้งกองกลางกองกำลังของกองทัพแดงในออสเตรียและฮังการีจนถึง ค.ศ. 1955 และได้รับการฟื้นฟูใน ค.ศ. 1968 ในประเทศเชโกสโลวาเกียในฐานะมรดกของเหตุการณ์ปรากสปริง

## ผู้บัญชาการ
* พลเอก นีโคไล เอฟ. วาตูติน (ตุลาคม ค.ศ. 1943 – มีนาคม ค.ศ. 1944)
* จอมพล เกออร์กี เค. จูคอฟ (มีนาคม – พฤษภาคม ค.ศ. 1944)
* จอมพล อีวาน เอส. โคเนฟ (พฤษภาคม ค.ศ. 1944 – พฤษภาคม ค.ศ. 1945)

## อ้างอิง

* Antill, P., Battle for Berlin: April – May 1945.
* Duffy, Christopher *Red Storm on the Reich*
* 
* 
* Glantz, David 'From the Don to the Dnepr', Frank Cass (1991)
* Konev, I.S. *Aufzeichnungen eines Frontbefehlshabers*
* Konev, I.S. *Das Jahr 1945*
* Nemeskürty, I. 'Untergang einer Armee'
* Tissier, Tony *Slaughter at Halbe*
* Ziemke, E.F. *Stalingrad to Berlin*

## อ่านเพิ่ม
* 
* 1st Ukrainian Front on Unithistory 

ย
หมวดหมู่:ยุทธการที่เบอร์ลิน
ชาญฤทธิ์ พลิกานนท์

**พลอากาศเอก ชาญฤทธิ์ พลิกานนท์** (ชื่อเล่น โหน่ง) นายทหารราชองครักษ์พิเศษ  อดีตรองผู้บัญชาการทหารอากาศ อดีตผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารอากาศ อดีตผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการอากาศโยธิน อดีตกรรมการในคณะกรรมการนโยบายการผังเมืองแห่งชาติ และอดีตกรรมการการไฟฟ้านครหลวง

## ประวัติ
พลอากาศเอก ชาญฤทธิ์ พลิกานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2502 

### ประวัติการศึกษา
พลอากาศเอก ชาญฤทธิ์ พลิกานนท์ จบการศึกษาจาก โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 18 (ตท.18) โรงเรียนนายเรืออากาศ รุ่นที่ 25 นอกจากนี้ยังสำเร็จการศึกษาจาก โรงเรียนนายทหารผู้บังคับฝูง, โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ, วิทยาลัยการทัพอากาศ และวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 53 อีกด้วย

### ประวัติรับราชการ

* ผู้บังคับฝูงบินอิสระปฏิบัติราชการสนาม 106 อู่ตะเภา
* ผู้บังคับการกองบิน 7 สุราษฏร์ธานี
* ผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารอากาศ และรรก.ผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารไทยประจำกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
*เสนาธิการโรงเรียนนายเรืออากาศ
* ผู้บัญชาการโรงเรียนการบิน กำแพงแสน
* ผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการอากาศโยธิน 
* รองเสนาธิการทหาร
* ผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารอากาศ
*รองผู้บัญชาการทหารอากาศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทหารอากาศชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
ยุทธการบนน้ำแข็ง

**ยุทธการบนน้ำแข็ง** เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1242 เป็นการสู้รบระหว่างสาธารณรัฐนอฟโกรอดกับนักรบครูเสดที่นำโดยภาคีลิโวเนีย ยุทธการครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของสงครามครูเสดตอนเหนือ และเป็นที่รู้จักจากการสู้รบบนทะเลสาบไปปัสที่เป็นน้ำแข็ง

สงครามครูเสดตอนเหนือเป็นการทัพของนักรบครูเสดต่อผู้นับถือลัทธินอกศาสนาในดินแดนบอลติก ในปี ค.ศ. 1236 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9 ประกาศสงครามกับชาวสลาฟ โดยเฉพาะสาธารณรัฐปัสคอฟและสาธารณรัฐนอฟโกรอด แต่ในปีเดียวกัน อัศวินภราดรภาพลิโวเนียแห่งดาบพ่ายให้กับชาวสโมจิเทียในยุทธการที่ซัลเลอ ความพ่ายแพ้ดังกล่าวทำให้ภราดรภาพลิโวเนียกลายสภาพเป็นส่วนหนึ่งของอัศวินทิวทอนิกและกลายเป็นภาคีลิโวเนีย ในปี ค.ศ. 1240 อัศวินทิวทอนิกตีเมืองปัสคอฟ อิสบอสก์และโคปอรีย์ ซึ่งเป็นเมืองที่อยู่ใกล้กับนอฟโกรอด ด้านนอฟโกรอดเรียกตัวอเล็กซานเดอร์ เนฟสกีที่ถูกเนรเทศให้กลับมาปกป้องเมือง อเล็กซานเดอร์ยึดเมืองปัสคอฟและโคปอรีย์คืนได้ในปีต่อมา

ฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1242 อัศวินทิวทอนิกปะทะกับทัพอเล็กซานเดอร์ใกล้เมืองดอร์ปัต (เมืองตาร์ตูในปัจจุบัน) อเล็กซานเดอร์ตัดสินใจถอยทัพไปที่ฝั่งตะวันออกของทะเลสาบไปปัส โดยมีทัพลิโวเนียตามมา การประมาณการขั้นต่ำของทัพลิโวเนียอยู่ที่ 2,600 คน ส่วนใหญ่เป็นอัศวินเยอรมัน-เดนมาร์กและทหารราบเอสโตเนีย ในขณะที่ทัพอเล็กซานเดอร์อยู่ที่ 5,000 คน การสู้รบเริ่มขึ้นเมื่อทัพลิโวเนียซึ่งมีอัศวินเป็นทัพหน้าเป็นฝ่ายบุกเข้าหา ในช่วงเวลาที่ทั้งสองฝ่ายสู้กันในระยะประชิด อเล็กซานเดอร์และอันเดรย์ ยาโรสลาวิช น้องชายที่ตั้งทัพอยู่ที่ปีกทั้งสองข้างเข้าล้อมทัพลิโวเนีย การสู้รบจบลงเมื่อทัพลิโวเนียบางส่วนฝ่าวงล้อมและหลบหนี ในขณะที่บางส่วนที่กำลังรบติดพันอยู่ถูกสังหาร

ผลของยุทธการครั้งนี้ทำให้การขยายดินแดนทางตะวันออกของอัศวินทิวทอนิกสิ้นสุดลง และเกิดพรมแดนถาวรระหว่างดินแดนที่นับถือนิกายโรมันคาทอลิกกับอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ในปี ค.ศ. 1574 คริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ประกาศในอเล็กซานเดอร์เป็นนักบุญ เหตุการณ์ยุทธการบนน้ำแข็งได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1938 ในชื่อ *[[อะเลคซันดร์ เนฟสกี (ภาพยนตร์)|อะเลคซันดร์ เนฟสกี]]* กำกับโดยเซียร์เกย์ ไอเซนสไตน์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ยุทธการ
หมวดหมู่:สงครามครูเสด
เลซีย์ อีแวนส์

**เมซีย์ เอสเทรลลา-แคดเลก** (Macey Estrella-Kadlec ; 24 มีนาคม 1990) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันและอดีตนาวิกโยธินสหรัฐที่เซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ **เลซีย์ อีแวนส์** (Lacey Evans)

## แชมป์และรางวัล
* **American Premier Wrestling**
** APW World Heavyweight Championship (1 time)
* ***[[Pro Wrestling Illustrated]]***
** Ranked No. 23 of the top 100 female wrestlers in the *[[Pro Wrestling Illustrated#PWI Women's 100|PWI Women's 100]]* in 2019
* **[[WWE]]**
** Slammy Award (1 time)
*** Trash Talker of the Year (2020) 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพหญิงชาวอเมริกัน
ภาษาเบ

**ภาษาเบ** หรือ **ภาษาอังเบ** () หรือในประเทศจีนเรียกว่า **ภาษาหลินเกา** () เป็นภาษาที่มีผู้พูด 600,000 คน และ 100,000 คนในจำนวนนั้นพูดภาษานี้ได้ภาษาเดียว มีการพูดบนชายฝั่งทางตอนกลางเหนือของเกาะไหหลำ รวมถึงในเขตชานเมืองของไหโข่ว เมืองเอกของเกาะ

ผู้พูดภาษานี้มักเรียกตัวเองว่าอังโว () โดย [ʔaŋ˧] เป็นหน่วยคำเติมหน้าสำหรับบุคคล และ [vo˧] หมายถึงหมู่บ้าน (Liang 1997:1)

แฮนเซลล์ (1988) คาดว่าภาษานี้เป็นกลุ่มภาษาพี่น้องของกลุ่มภาษาไท เนื่องจากคำศัพท์คล้ายกัน และเสนอกลุ่มภาษาเบ–ไท

## อ้างอิง

## ผลงานอ้างอิง

* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ABVD: Ong Be word list

หมวดหมู่:ตระกูลภาษาขร้า-ไท
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศจีน
ภาษาจี่เจ้า

**ภาษาจี่เจ้า** () เป็นภาษาในตระกูลภาษาขร้า-ไทที่ยังไม่ได้จัด พูดในหมู่บ้านจี่เจ้า (吉兆村), เมืองถังบา (覃巴镇), หวูชวน อาจจะเกี่ยวข้องกับภาษาเบ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตระกูลภาษาขร้า-ไท
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศจีน
กีโยม เกรเชิน

**กีโยม เกรเชิน** (เกิด ค.ศ. 1977) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศสซึ่งเล่นในตำแหน่งกองกลาง เขาเคยเป็นผู้จัดการสโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลาย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลาย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเออร์
ภาษาไหลดั้งเดิม

**ภาษาไหลดั้งเดิม** เป็นภาษาดั้งเดิมที่เกิดจากการสืบสร้างบรรพบุรุษของภาษาทั้งหมดในกลุ่มภาษาไหล การสืบสร้างภาษานี้ได้แก่งานของ Matisoff (1988), Thurgood (1991), Wu (2000), Ostapirat (2004) และ Norquest (2007)
## ระบบเสียง

## ดูเพิ่ม
* ภาษาไทดั้งเดิม

## อ้างอิง

*Norquest, Peter K. 2007. ''A Phonological Reconstruction of Proto-Hlai''. Ph.D. dissertation. Tucson: Department of Anthropology, University of Arizona.
*Norquest, Peter K. 2015. ''A Phonological Reconstruction of Proto-Hlai*. Languages of Asia, Volume 13. Leiden: Brill. 
*Ostapirat, Weera [วีระ โอสถาภิรัตน์]. 2004. "Proto-Hlai Sound System and Lexicons." In 漢藏語研究 : 龔煌城先生七秩壽慶論文集 [*Studies on Sino-Tibetan Languages: Papers in Honor of Professor Hwang-cherng Gong on His Seventieth Birthday*]. Edited by Ying-chin Lin, Fang-min Hsu, Chun-chih Lee, Jackson T.-S. Sun, Hsiu-fang Yang, and Dah-an Ho. Institute of Linguistics. Academia Sinica, Taipei, Taiwan: 121–175. .
*Matisoff, James. 1988. "Proto-Hlai initials and tones: a first approximation." In *Comparative Kadai: Linguistic studies beyond Tai*. Edited by Jerold A. Edmondson and David B. Solnit. Summer Institute of Linguistics and The University of Texas at Arlington Publications in Linguistics No. 86: 289–321. .
*Thurgood, Graham. 1991. "Proto-Hlai (Li): a look at the initials, tones, and finals." In *Kadai: Discussions in Kadai and SE Asian Linguistics III'': 1–49.
*

## อ่านเพิ่ม
*Miyake, Marc. 2013. The other Kra-Dai numerals (Parts 1, 2).
*Miyake, Marc. 2008. Hlai -ɯ.
*Miyake, Marc. 2008. Implosives on Hainan. (Parts 1, 2).
*Miyake, Marc. 2008. Hlai initial verification.
*Miyake, Marc. 2008. Hlai initial glides.
*Miyake, Marc. 2008. Hlai palatal codas.

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ABVD: Proto-Hlai word list

หมวดหมู่:ตระกูลภาษาขร้า-ไท
เหงียน ต๊วน อัญ

**เหงียน ต๊วน อัญ** (; เกิด 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2538) เป็นนักฟุตบอลชาวเวียดนามที่เล่นเป็นกองกลางตัวกลางให้กับสโมสรฟุตบอลแท้ปซัญ นามดิ่ญและฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม

ต๊วน อัญ เป็นหนึ่งในกองกลางที่มีพรสวรรค์มากที่สุดที่ฟุตบอลเวียดนามเคยเห็น เขาเป็นตัวแทนทีมชาติเวียดนาม รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี และรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี เขาได้รับเลือกให้เป็นนักเตะยอดเยี่ยมแห่งปี พ.ศ. 2557

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*

หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวเวียดนาม
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม
หมวดหมู่:ผู้เล่นในวี.ลีก 1
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลาย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดท้ายบิ่ญ
การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ

**การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ** หรือ **เฟทิชิซึม** () เป็นรสนิยมทางเพศรูปแบบหนึ่งที่เข้าข่ายลักษณะกามวิปริตที่มี **วัตถุ**ที่ไม่เกี่ยวข้องกับมนุษย์ (เฟทิช, fetish) เป็นสิ่งเร้าความรู้สึกทางเพศ การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะนั้นมักไม่มองว่าเป็นพยาธิสภาพ หรือเป็น โรคทางจิตเวช

ในบรรดาวัตถุเฟทิชนั้นรวมถึงบางส่วนของร่างกายหรืออวัยวะใดอวัยวะหนึ่งของมนุษย์เป็นเฉพาะส่วน เช่น นิ้วมือเรียว ท้องคนน้ำหนักเกิน หรือ เรียวขา ความปรารถนาทางเพศแบบนี้สามารถแยกย่อยเป็นอีกประเภทที่เรียกว่า ความปรารถนาทางเพศกับร่างกายเฉพาะส่วน (partialism) ในปัจจุบัน การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะสามารถแบ่งออกเป็นประเภทย่อยได้หลายประเภท เช่น ความปรารถนาทางเพศกับเสื้อผ้าและเครื่องนุ่งห่ม (cloth fetish), ความปรารถนาทางเพศกับรองเท้า (shoes fetish), ความปรารถนาทางเพศกับเรียวขา (legs fetish) เป็นต้น

ในประเทศไทย ผู้คนยังไม่ค่อยเป็นที่รู้จักกับนิยามคำว่า "เฟทิชิซึม" หรือ "การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ" และยังถูกมองเป็นเรื่องแปลกประหลาดและขับขันในคนบางกลุ่ม

## สาเหตุ
การเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะมักเป็นที่ปรากฏชัดในช่วงเข้าสู่วัยรุ่น ในปัจจุบันวงการแพทย์และจิตวิทยายังไม่สามารถระบุเหตุผลที่ชัดเจนของรสนิยมทางเพศนี้ได้

บางตำราอาจกล่าวว่าเป็นพฤติกรรมที่เกิดมาจาก การวางเงื่อนไขแบบดั้งเดิม โดยอ้างการทดลองบางชุดที่ให้อาสาสมัครชายถูกผูกพฤติกรรมแบบมีเงื่อนไขกับวัตถุเฟทิช เช่น รองเท้าบู๊ตส์ รูปทรงเรขาคณิต หรือ โหลหยอดเงิน พบว่าเกิดการกระตุ้นเร้าทางเพศในคอนเวนชันนาล เอโรทิคา (conventional erotica) ในระบบประสาท อย่างไรก็ตาม จอห์น บอนครอฟท์ ผู้เชี่ยวชาญด้านเพศศึกษา ปฏิเสธว่าพฤติกรรมแบบการใช้เงื่อนไขอย่างเดียวไม่สามารถทำให้เกิดความปรารถนาทางเพศกับวัตถุได้ เขาเสริมว่าปัจจัยอื่น ๆ อาจส่งผลต่อการแสดงออกของความปรารถนาทางเพศกับวัตถุ เช่น ความผิดปกติระหว่างระยะการเรียนรู้เรื่องเพศ

จากทฤษฎีการเรีบนรู้พฤติกรรมแบบฝังใจ (imprinting) อธิบายไว้ว่ามนุษย์เรียนรู้ที่จะจดจำลักษณะที่ดึงดูดทางเพศขณะที่ยังเป็นเด็ก ดังนั้นความปรารถนาทางเพศกับวัตถุอาจเกิดจากการที่ในวัยเด็กคลุกคลีหรือเกิดการฝังใจ (imprint) ที่ผิดไปว่าวัตถุว่าเป็นสิ่งที่ดึงดูดทางเพศ หรือจำกัดวัตถุที่ดึงดูดทางเพศเป็นวัตถุเฉพาะบางกลุ่มเท่านั้น

## ประเภทของการเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ
จากการตรวจสอบกรณีของผู้ได้รับการวินิจฉัยอย่างมีนัยสำคัญทางคลินิกว่ามีการเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะ ทั้งหมด 48 กรณี พบว่าประกอบด้วยการเกิดอารมณ์เพศจากสิ่งเฉพาะต่าง ๆ ดังนี้ ความปรารถนาทางเพศกับเสื้อผ้าหรือเครื่องนุ่งห่ม (clothing fetishism) 58.3%, ความปรารถนาทางเพศกับวัตถุที่ทำมาจากยาง (rubber fetishism) 22.9%, ความปรารถนาทางเพศกับรองเท้า (footwear fetishism) 14.6%, ความปรารถนาทางเพศกับอวัยวะหรือส่วนของร่างกายเป็นเฉพาะ (body parts fetishism) 14.6%, ความปรารถนาทางเพศกับเครื่องหนัง (leather fetishism) 10.4% และ ความปรารถนาทางเพศกับเนื้อผ้าหรือของนุ่ม (soft materials fetishism) 6.3%

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* บีดีเอสเอ็ม

หมวดหมู่:รสนิยมทางเพศ
ตำบลบางรักน้อย

**บางรักน้อย** เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีพื้นที่ทั้งหมด 5.8 ตารางกิโลเมตร (3,625 ไร่) แบ่งเป็นเนื้อที่ที่ใช้ทำเกษตร 1,929 ไร่ และเนื้อที่สำหรับใช้ประโยชน์เป็นสวนผลไม้และที่พักอาศัยประมาณ 1,696 ไร่ ตั้งอยู่บนพื้นที่ราบลุ่มทางตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา ประชากรส่วนใหญ่ตั้งบ้านเรือนอยู่ริมคลองต่าง ๆ  เช่น คลองบางประดู่, คลองบางรักใหญ่, คลองแม่ร่องกร่าง, คลองอ้อมนนท์ เป็นต้น

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลบางรักน้อยตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอเมืองนนทบุรี มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลอ้อมเกร็ดและตำบลท่าอิฐ (อำเภอปากเกร็ด)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลไทรม้า (อำเภอเมืองนนทบุรี)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลบางกร่าง (อำเภอเมืองนนทบุรี) และตำบลบางเลน (อำเภอบางใหญ่)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลบางรักใหญ่และตำบลบางรักพัฒนา (อำเภอบางบัวทอง)

## การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลบางรักน้อยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
* **หมู่ที่ 1** บ้านบางประดู่
* **หมู่ที่ 2** บ้านบางรักน้อย
* **หมู่ที่ 3** บ้านบางรักน้อย
* **หมู่ที่ 4** บ้านบางรักน้อย
* **หมู่ที่ 5** บ้านหนองบัว
* **หมู่ที่ 6** บ้านบางประดู่ใหญ่

## อ้างอิง

บางรักน้อย
ตำบลบางกร่าง

**บางกร่าง** เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ตั้งอยู่บนที่ราบลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา มีลำคลองไหลผ่าน เหมาะแก่การทำการเกษตรกรรม ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลบางกร่างตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของอำเภอเมืองนนทบุรี มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลบางรักน้อย (อำเภอเมืองนนทบุรี)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลบางศรีเมือง (อำเภอเมืองนนทบุรี)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลบางสีทองและตำบลบางขุนกอง อำเภอบางกรวย
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลบางเลน (อำเภอบางใหญ่)

## การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลบางกร่างแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่
* **หมู่ที่ 1** บ้านบางกร่างหรือบ้านจิตต์วิสุทธิ์
* **หมู่ที่ 2** บ้านบางกร่าง
* **หมู่ที่ 3** บ้านบางกร่าง
* **หมู่ที่ 4** บ้านบางกร่าง
* **หมู่ที่ 5** บ้านบางนางเกริก
* **หมู่ที่ 6** บ้านบางนางเกริก
* **หมู่ที่ 7** บ้านบางกร่าง
* **หมู่ที่ 8** บ้านวัดขวัญเมือง
* **หมู่ที่ 9** บ้านบางระโหง
* **หมู่ที่ 10** บ้านวัดประชารังสรรค์

## อ้างอิง

บางกร่าง
ฮีนตาดะ

**ฮีนตาดะ** () เป็นนครตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอิรวดีในภาคอิรวดี ประเทศพม่า จากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 1983 เมืองมีประชากร 82,005 คน และปี ค.ศ. 2010 มีประชากรเพิ่มเป็น 170,312 คน การค้าข้าวและธัญพืชที่ปลูกในท้องถิ่นใช้ท่าเรือฮีนตาดะเป็นจุดส่งออก

เดิมฮีนตาดะปกครองโดยชาวมอญ และเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรพุกาม

## ภูมิอากาศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในภาคอิรวดี
คัลวิหาร

[thumb|พระพุทธรูป[ปางรำพึงแห่งกัลวิหาร]]

**คัลวิหาร** () หรือ **อุตตราราม** เป็นวิหารที่ประดิษฐานหมู่พระพุทธรูปสลักเข้าไปในหน้าผาหินแกรนิต 4 องค์ "คัลวิหาร" แปลว่า วิหารหิน หรือ อารามหิน สร้างโดยพระเจ้าปรากรมพาหุมหาราช ในราวปี พ.ศ. 1696 – 1729 วิหารแกะสลักแห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของนครโบราณโปโฬนนรุวะ ตั้งอยู่ในเมืองโปโฬนนะรุวะ ประเทศศรีลังกา

พระพุทธรูปแกะสลักในแกรนิตทั้ง 4 พระองค์ ได้แก่ 
*พระพุทธรูปปางสมาธิ ฐานของพระพุทธรูปสลักเป็นวัชระและสิงห์ ด้านหลังแกะสลักลักษณะคล้ายวิมานหรือซุ้ม
*พระพุทธรูปปางสมาธิ มีขนาดเล็กกว่าองค์ที่กล่าวไปก่อนหน้า ประทับนั่งบนบัลลังก์บัวคว่ำบัวหงาย สองข้างมีประดิษฐานเทวดาแกะสลักตามศิลปะปาละ
* พระพุทธรูปปางรำพึง มีความสูง 7 เมตร 
*พระพุทธปางไสยาศน์เสด็จดับขันธปรินิพพาน
เดิมสันนิษฐานว่าพระพุทธรูปทั้ง 4 องค์ประดิษฐานภายในวิหาร จากการพบแนวฐานก่อด้วยอิฐเป็นร่องรอลการก่อสร้างวิหาร

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

*Central Cultural Fund of Sri Lanka - Polonnaruwa Heritage site
*Galvihara - a  unique display of rock art 

หมวดหมู่:พระพุทธรูปขนาดมหึมา
หมวดหมู่:วัดในประเทศศรีลังกา
โบอิง 377 สตาร์โตครุยเซอร์

**โบอิง 377 สตาร์โตครูซเซอร์** (Boeing 377 Stratocruiser) เป็นเครื่องบินโดยสารพิสัยบินยาวขนาดใหญ่ ใช้เครื่องยนต์ 4 ตัว การออกแบบที่ทันสมัยในตอนนั้น; คุณลักษณะใหม่ของมันรวมถึงดาดฟ้าสองชั้นและห้องโดยสารที่มีแรงดันอากาศซึ่งเป็นคุณลักษณะใหม่ในอากาศยานขนส่ง สามารถบรรทุกผู้โดยสารได้ 100 คน บนชั้นธรรมดา บวก 14 ในเลานจ์ชั้นล่าง; ที่นั่งปกติสำหรับผู้โดยสาร 63 หรือ 84 คนหรือผู้โดยสารที่มีที่นั่งจำนวน 28 คนและห้าที่นั่ง

สตาร์โตครุยเซอร์มีขนาดใหญ่กว่าดักลาส ดีซี-6 และล็อกฮีด คอนสเทลเลชั่น และมีต้นทุนเพิ่มขึ้นในการซื้อและใช้งาน ความน่าเชื่อถือของมันไม่ดีส่วนใหญ่เกิดจากปัญหาที่เกิดขึ้นกับเครื่องยนต์พิสตัน Pratt & Whitney R-4360 Wasp Major และปัญหาโครงสร้างและการควบคุมด้วยใบพัด มีเพียง 55 ลำ ที่สร้างขึ้นสำหรับสายการบิน และเครื่องบินต้นแบบ 1 ลำ

## ข้อมูลจำเพาะ
มีดังต่อไปนี้

* **ผู้สร้าง** บริษัท โบอิง คอมเมอร์เชียล แอร์เพลน (สหรัฐอเมริกา)
* **ประเภท** อากาศยานพิสตัน พิสัยบินยาว เจ้าหน้าที่ 3 นาย
* **เครื่องยนต์ (4x)** Pratt & Whitney R-4360 Wasp Major
* **ยาว** 33.63 เมตร
* **สูง** 11.66 เมตร
* **พื้นที่ปีก** 164.3 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า** 37,876 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด** 67,133 กิโลกรัม
* **เพดานบินใช้งาน** 9,800 เมตร
* **พิสัยบินเมื่อภารกรรมบรรทุกสูงสุด** 6,760 กิโลเมตร

## อ้างอิง

377
หมวดหมู่:อากาศยานเชิงพาณิชย์
กลุ่มเกาะชากอส

**กลุ่มเกาะชากอส** () หรือ **หมู่เกาะชากอส** (Chagos Islands เดิมชื่อ Bassas de Chagas, ต่อมาคือ Oil Islands) เป็นกลุ่มอะทอลล์ 7 อะทอลล์ ประกอบด้วยเกาะเขตร้อนมากกว่า 60 เกาะในมหาสมุทรอินเดีย ทางใต้ของกลุ่มเกาะมัลดีฟส์ราว 500 กม. (310 ไมล์) แนวหมู่เกาะนี้ตั้งอยู่ทางใต้สุดของเทือกเขาชากอส-แลกคาดิฟ แนวเทือกเขายาวในมหาสมุทรอินเดีย กลุ่มเกาะเป็นส่วนหนึ่งของบริติชอินเดียนโอเชียนเทร์ริทอรี เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2025 สหราชอาณาจักรได้ลงนามในสนธิสัญญายกหมู่เกาะดังกล่าวให้กับมอริเชียส โดยยังคงควบคุมฐานทัพทหารดิเอโกการ์เซียโดยจ่ายค่าเช่ารายปีให้กับมอริเชียส

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
*Sands, Philippe (2022), *The Last Colony: A Tale of Exile, Justice and Britain's Colonial Legacy*, Weidenfeld & Nicolson, 
*Wenban-Smith, N. and Carter, M. (2016) *Chagos: A History, Exploration, Exploitation, Expulsion*, Chagos Conservation Trust: London. 
* Chapter 1: Stealing a Nation, pp.&nbsp;19–60
*Padma Rao, *Der Edikt der Königin,* in: Der Spiegel, 5 December 2005, pp.&nbsp;152–54.
*Xavier Romero-Frias, *The Maldive Islanders, A Study of the Popular Culture of an Ancient Ocean Kingdom.* Barcelona 1999, 
*David Vine, *Island of Shame: The Secret History of the US Military Base on Diego Garcia.* Princeton University Press, 2009, 

## วรรณกรรม
* Shenaz Patel, *Le silence des Chagos*, Éditions de l'Olivier, 2005, 
* Caroline Laurent, *Rivage de la colère*, Les Escales, 2020, 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ICJ Advisory Opinion 2019: Legal Consequences of the Separation of the Chagos Archipelago from Mauritius in 1965
* Chagos | UK Chagos Support Association
* Chagos: A Documentary Film
* Indian Ocean Pilot: Sector 8. The Seychelles Islands to the Chagos Archipelago (U.S Government Publishing Office)
* About Chagos Archipelago in Governenment of Mauritius website


หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในประเทศมอริเชียส
หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในประเทศมัลดีฟส์
หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในมหาสมุทรอินเดีย
ชากอส
แม่น้ำเมฆนา

right|thumb|แผนที่แสดงแม่น้ำสายสำคัญของบังกลาเทศ รวมถึงแม่น้ำเมฆนา
**แม่น้ำเมฆนา** (, ) เป็นหนึ่งในสายแม่น้ำสายสำคัญที่สุดของประเทศบังกลาเทศ เป็นหนึ่งในสามของแมน้ำที่ก่อให้เกิดสามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคา ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกที่แผ่ออกไปถึงอ่าวเบงกอล

แม่น้ำเมฆนาเป็นแม่น้ำที่กว้างที่สุดในบรรดาแมน้ำที่ไหลในเขตแดนของประเทศบังกลาเทศ และที่จุดใกล้กับเมืองโภลา แม่น้ำเมฆนามีความกว้าง 12 กม.

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศบังกลาเทศ
หมวดหมู่:อ่าวเบงกอล
ภาษาซ้านจัย

**ภาษาม่านเชาลาน** หรือ **ภาษาเชาลาน** เป็นภาษาในกลุ่มภาษาไทของภาคเหนือของเวียดนาม พูดโดยชาวซ้านจัยกลุ่มเชาลาน ชาวซ้านจัยส่วนใหญ่จะพูดรูปแบบหนึ่งของภาษาจีน ตาม พิทยาวัฒน์ พิทยาภรณ์ (2009) ภาษานี้มีความเกี่ยวข้องกับภาษาจ้วงชงจัวและช่างซี ซึ่งทั้งสองจัดอยู่ในภาษาจ้วงหยงหนานตาม *Ethnologue* ตามการเล่าของคน ชาวเชาลานและซ้านจัยมาจากจีนตอนใต้ตั้งแต่ 400 ปีก่อนเป็นกลุ่มเดียวกันแม้ว่าจะพูดต่างภาษากัน ซึ่งทั้งสองใช้อักษรจีนในการบันทึก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตระกูลภาษาขร้า-ไท
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:กลุ่มภาษาไท
รีอูเนกรู (แอมะซอน)

**รีอูเนกรู** (, ) หรือ **ริโอเนโกร** (, , "แม่น้ำดำ") เป็นลำน้ำสาขาฝั่งซ้ายที่ใหญ่ที่สุดของแม่น้ำแอมะซอน เป็นแม่น้ำสีดำที่ใหญ่ที่สุดในโลก (คิดเป็นประมาณร้อยละ 14 ของน้ำในลุ่มน้ำแอมะซอน) และติดหนึ่งในสิบของแม่น้ำที่มีปริมาณน้ำไหลมากที่สุดในโลก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สาขาของแม่น้ำแอมะซอน
หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศโคลอมเบีย
หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศบราซิล
หมวดหมู่:แม่น้ำนานาชาติในทวีปอเมริกาใต้
ชาวตั่ย

**ชาวตั่ย** คือบุคคลที่พูดภาษาในกลุ่มภาษาไทกลาง และอาศัยอยู่ทางภาคเหนือของเวียดนาม มีจำนวนประชากรประมาณ 1.7 ล้านคน ทำให้เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่สองในเวียดนาม รองจากชาวเวียดนาม ส่วนใหญ่อยู่ในภาคเหนือของเวียดนามโดยเฉพาะอย่างยิ่งในจังหวัดกาวบั่ง, หลั่งเซิน, บั๊กกั่น, ท้ายเงวียน และกว๋างนิญ ในหุบเขาและเนินเขาของภูเขา ในที่ราบอุดมสมบูรณ์ โดยทั่วไปมักปลูกข้าว นอกจากนั้นยังมีปลูกข้าวโพดและมันฝรั่งหวานอีกด้วย

หมู่บ้านของชาวตั่ยมักมีขนาดประมาณ 15-20 ครัวเรือน และมักตั้งอยู่บนตีนเขา

ชาวตั่ยมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับชาวนุงและชาวจ้วงในประเทศจีน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:ชาวไท
อิมกังจัวยี่

thumb|อิมกังจัวยี่เลียนแบบธนบัตรไทยและดอลลาร์สหรัฐ

**อิมกังจัวยี่** หรือที่คนไทยเรียกว่า **ธนบัตร[[กงเต็ก]]** เป็นกระดาษเงินกระดาษทองรูปแบบหนึ่ง ที่ถูกพิมพ์รูปและทำให้มีลักษณะคล้ายธนบัตร หรือสกุลเงินที่มีอยู่จริง อิมกังจัวยี่ถูกนำมาใช้ในการเผากระดาษให้แก่บรรพบุรุษที่ล่วงลับตามความเชื่อของชาวจีนว่าเป็นสกุลเงินที่สามารถนำไปใช้จ่ายได้ในอีกภพภูมิหนึ่ง

สันนิษฐานว่าอิมกังจัวยี่ถูกคิดค้นโดยชาวจีนสมัยใหม่ในราวคริสตศตวรรศที่ 19 - 20 รูปแบบของลายบนธนบัตรนั้นมีหลากหลาย ขึ้นอยู่กับท้องถิ่นหรือประเทศที่ผู้ผลิตอยู่ เช่น ในประเทศจีนมักพบธนบัตรอิมกังจัวยี่ที่ทำเลียนแบบธนบัตรหยวน แต่ที่พบทั่วไปคือรูปแบบที่ทำเลียนแบบธนบัตรดอลล่าร์สหรัฐ โดยทั่วไปมักแทนที่หน้าบุคคลบนธนบัตร เช่น ท่านประธานเหมาบนธนบัตรหยวน หรือ เบนจามิน แฟรงคลิน บนธนบัตรดอลล่าร์สหรัฐ ด้วยพระรูปของพระยม เทพแห่งยมบาล ตามความเชื่อของพุทธมหายาน, ขงจื้อ หรือ เง็กเซียนฮ่องเต้ ค่าเงินของธนบัตรมีตั้งแต่รูปแบบที่ใกล้เคัยงชีวิตจริง เช่น 5 หยวน ไปจนถึง 100,000,000 ดอลล่าร์สหรัฐ ในปัจจุบัน นอกจากการพิมพ์ภาพเทพเจ้าบนธนบัตรแล้ว ยังมีการนำภาพทิวทัศน์ วัด หรือศาลเจ้าต่าง ๆ มาประดับเพื่อความสวยงามตามความเหมาะสม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประเพณีเกี่ยวกับความตาย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมจีน
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของจีน
หมวดหมู่:ไฟในวัฒนธรรม
ภาษาซึนลาว

**ภาษาซึนลาว** เป็นภาษาในกลุ่มภาษาไท มีการพูดในจังหวัดลายเจิวของภาคตะวันตกเฉียงเหนือของเวียดนาม
## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มภาษาไท
หมวดหมู่:ตระกูลภาษาขร้า-ไท
หมวดหมู่:ภาษาของประเทศเวียดนาม
หลั่งเซิน

**หลั่งเซิน** (; ) เป็นนครภายใต้จังหวัดแห่งหนึ่งและเป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดหลั่งเซิน สามารถเดินทางได้โดยทางถนนและทางรถไฟจากฮานอย ซึ่งเป็นเมืองหลวงของเวียดนาม และเป็นจุดที่อยู่เหนือสุดของทางหลวงแผ่นดินเวียดนามหมายเลข 1

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
บั๊กกั่น

**บั๊กกั่น** (; ) เป็นนครภายใต้จังหวัดแห่งหนึ่ง เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดบั๊กกั่น ประเทศเวียดนาม และเป็นนครเพียงแห่งเดียวของจังหวัด มีอาณาเขตติดกับอำเภอบักทงทางทิศเหนือ ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และทิศตะวันตก และติดกับอำเภอเจอะเม้ยทางทิศตะวันออกเฉียงใต้และทิศตะวันตกเฉียงใต้ นครบั๊กกั่นอยู่ห่างจากนครฮานอย 160 กิโลเมตร

ณ ค.ศ. 2019 เมืองนี้มีประชากร 45,036 คน เมืองนี้มีต้นกำเนิดจากป้อมปราการที่ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1880 และได้รับการยกฐานะเป็นนครในวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2015 นครบั๊กกั่นแบ่งออกเป็น 6 แขวง (*phường*) และ 2 ตำบล (*xã*)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:จังหวัดบั๊กกั่น
หมวดหมู่:จังหวัดท้ายเงวียน
ภาษาตุรุง

**ภาษาตุรุง** เป็นภาษาจีน-ทิเบตที่มีความเสี่ยงต่อการสูญหาย โดยมีความใกล้ชิดกับ Singpho ที่มีผู้พูดใน 7 หมู่บ้านทางตอนกลางของรัฐอัสสัม ชาวตุรุงหลายคนในปัจจุบันหันไปพูดภาษาอัสสัมแทน

## ความเป็นไปได้ถึงร่องรอยภาษาไท
บรรพบุรุษของชาวตุรุงในปัจจุบันอาจพูดภาษาไทที่มีชื่อว่า ตุรุง หรือ ไทรง และปัจจุบันสูญหายแล้ว ภาษาตุรุงสมัยใหม่ได้รับอิทธิจากกลุ่มภาษาไท

## อ้างอิง

## ข้อมูล
*Morey, Stephen. 2005. *The Tai languages of Assam: a grammar and texts*. Canberra: Pacific Linguistics.

หมวดหมู่:ภาษาในประเทศอินเดีย
กลุ่มภาษาเอิงเกอ

**กลุ่มภาษาเอิงเกอ** เป็นกลุ่มภาษาสำหรับภาษาอันดามันสองภาษา Önge และ Jarawa มีการพูดในทางตอนใต้ของหมู่เกาะอันดามัน นอกจากนี้ยังมีภาษาเซนทิเนลที่คาดว่าอยู่ในกลุ่มภาษานี้แต่ไม่มีการยืนยัน ซึ่งมีผู้พูดประมาณ 15–500 คน และภาษา Jangil ที่สูญไปแล้วในระหว่าง 1895 และ 1920 ซึ่งไม่สามารถเข้าใจกับภาษาอื่นในกลุ่มได้ แต่พบความเกี่ยวข้องกับภาษา Jarawa
## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตระกูลภาษา
หมวดหมู่:ภาษาใกล้สูญ
จังกิล

**Jangil** (หรือ **Rutland Jarawa**) เคยเป็นหนึ่งในชาวพื้นเมืองของหมู่เกาะอันดามันในอ่าวเบงกอล พวกเขาอาศัยอยู่ในเกาะ Rutland และถูกเรียกว่า Rutland Jarawa เนื่องจากคาดว่าเกี่ยวข้องกับชาว Jarawa 

เนื่องจากพบและมีการบันทึกไว้ครั้งแรกในช่วงกลางทตวรรษที่ 1800 การติดต่อโดยตรงกับพวกเขาจึงหาได้ยาก และพวกเขาหลีกเลี่ยงการติดต่อ การสำรวจในทศวรรษที่ 1920 ไม่พบสัญญาณของการดำรงอยู่ของพวกเขา การสูญพันธุ์อาจเป็นผลมาจากโรคจากโลกภายนอก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชาวพื้นเมืองในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ชาวพื้นเมืองในหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์
หมวดหมู่:ภาษาสูญแล้ว
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:กลุ่มภาษา Ongan
เท็นจิง

**เท็นจิง** หรือ **เท็นจินซามะ** (天神) เป็นเทพตามความเชื่อของญี่ปุ่น พระองค์ทรงเป็นเทพแห่งการศึกษา, ความรู้ และการสอบเข้ามหาวิทยาลัย พระองค์ทรงเป็นเทพประเภท "คามิ" ตามศาสนาชินโต กล่าวคือเป็นเทพผู้อุปถัมภ์และมีตัวตนเป็นบุคคลและได้รับเคารพนับถือให้เป็นเทพเจ้า

เท็นจินเดิมเป็นมนุษย์ที่มีตัวตนในประวัติศาสตร์ เป็นขุนนางสมัยเฮอันชื่อ ซุงาวาระ โนะ มิจิซาเนะ (菅原道真) เป็นผู้มีความใฝ่รู้ใฝ่เรียนและฉลาด จนได้รับการไว้วางพระทัยจากพระจักรพรรดิ์อูดะ ให้เป็นเลขาธิการส่วนพระองค์ ต่อมาหลังจักรพรรดิอูดะสิ้นพระชนม์ มิจิซาเนะถูกใส่ร้ายว่าเป็นกบฏและถูกขับไล่ออกจากเกียวโต ต่อมาหลังท่านเสียชีวิตได้มีการจัดพิธีศพอย่างเรียบง่าย และมีการสร้างหลุมศพของท่านซึ่งต่อมาได้พัฒนาเป็นศาลเจ้าของท่าน และผู้คนก็ยกย่องให้เป็นเทพเจ้าเท็นจินหรือเทพเจ้าแห่งปัญญา จากความขยันหมั่นเพียรและความเฉลียวฉลาดของท่าน

ศาลเจ้าชินโตที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเคารพเทพเท็นจินจะถูกเรียนว่า เท็มมังงู (天満宮) ซึ่งมีกระจายอยู่ทั่วประเทศญี่ปุ่น โดยมีศาลเจ้าหลักคือ ศาลเจ้าดาไซฟุเท็มมันงู (太宰府天満宮) ซึ่งเป็นที่ประดิษฐานหลุมพระศพของเทพเท็นจิน ตั้งอยู่ในจังหวัดฟุกุโอกะ ซึ่งเป็นที่นิยมในหมู่นักเรียนญี่ปุ่นที่จะสอบเอนทรานซ์เข้ามหาวิทยาลัยหรือสอบเลื่อนชั้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทพเจ้าญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เทพเจ้าชินโต