open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
อีอี ที1 โอโซริโอ

* **ประเทศผู้ผลิต** บราซิล
* **ปีที่ใช้งาน** 1985
* **เจ้าหน้าที่** 4 นาย
* **หน้ก** 43,690 กิโลกรัม/ 43 ต้น
* **ยาว** 7.13 เมตร
* **สูง** 2.89 เมตร
* **กว้าง** 3.26 เมตร
* **เกราะหนาที่สุด** ความลับ
* **เครื่องยนต์** ดีเซล เอ็มดับลิว ทีบีกี 234 ให้กำลัง 1,040 แรงม้า 
* **ความเร็ว** 70 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **รัศมีทำการ** 550 กิโลเมตร
* **อาวุธ** 
* **อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ขนาด 120 มม./ 4.72 นิ้ว
* **อาวุธรอง** ปืนกลขนาด 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว และ 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว อย่างละ 1 กระบอก 

## อ้างอิง

* George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006

หมวดหมู่:รถถัง
หมวดหมู่:รถถังหลักของบราซิล
หมวดหมู่:รถถังที่ตั้งชื่อตามบุคคล
กอนดอร์

[thumb|ตราสัญลักษณ์แห่งกอนดอร์ ประกอบด้วย [ทวิพฤกษาแห่งวาลินอร์|พฤกษาขาว ดาวเจ็ดดวง และมงกุฎปีก]]

**กอนดอร์** () คือชื่ออาณาจักรมนุษย์แห่งหนึ่งบนทวีปมิดเดิลเอิร์ธ ในจินตนิยายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในนวนิยายแฟนตาซีเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ก่อตั้งโดย อิซิลดูร์ และ อนาริออน โอรสของ เอเลนดิล เมื่อปีที่ 3320 ของยุคที่สอง หลังจากการล่มสลายของอาณาจักรนูเมนอร์ มีอาณาจักรอาร์นอร์ ทางเหนือ (ซึ่งก่อตั้งโดยเอเลนดิลเอง) เป็นอาณาจักรคู่กัน

ชื่อ กอนดอร์ เป็นคำภาษาซินดาริน มาจากคำว่า *กอนดฺ (gond)* หมายถึง ก้อนหิน และ *(น)ดอร์ ((n)dor)* หมายถึง แผ่นดิน ชื่อรวมจึงหมายถึง ดินแดนแห่งศิลา เข้าใจว่าเป็นเพราะภูมิประเทศส่วนใหญ่ของอาณาจักรที่ตั้งอยู่บนเทือกเขาเอเร็ดนิมไรส์ (Ered Nimrais) และเทือกเขาอื่น ๆ ที่ต่อเนื่องกันนั่นเอง ส่วนในภาษาเควนยาจะเรียกว่า *ออนโดโนเร (Ondonórë)*

ทั้งอาณาจักรกอนดอร์และอาร์นอร์ บางครั้งเรียกรวมกันว่าเป็น "อาณาจักรแห่งชาวดูเนไดน์ผู้ลี้ภัย"

## แว่นแคว้นต่าง ๆ ในกอนดอร์
กอนดอร์ประกอบด้วยแว่นแคว้นต่าง ๆ ดังต่อไปนี้

* อิธิลิเอน ซึ่งอยู่บนอีกฟากหนึ่งของแม่น้ำอันดูอิน
* อโนริเอน ในคาเลนาร์ดอน
* ลอสซาร์นัค
* เลเบนนิน ดินแดนแห่งแม่น้ำทั้งห้า
* เบลฟาลัส
* *ดอร์-เอน-แอร์นิล* อาณาจักรในปกครองของเจ้าชายแห่งโดลอัมรอธ
* ลาเมดอน ทางเหนือของแม่น้ำริงกโล
* อันฟาลัส หรือ *แลงสแตรนด์* แคว้นทางตะวันตกเฉียงใต้

ดินแดนตลอดแหลมอันดรัสต์ไม่ค่อยมีประชากรอาศัยอยู่ ส่วนแคว้นศักดินาต่าง ๆ ปกครองโดยบรรดาเจ้านายและขุนนางชั้นสูง ในยุคที่สี่ เจ้านายชั้นสูงสุดในกอนดอร์มีสององค์คือ เจ้าชายแห่งอิธิลิเอน และ เจ้าชายแห่งโดลอัมรอธ

นอกจากนี้ยังมีดินแดนอื่น ๆ ที่เคยอยู่ใต้อาณัติของกอนดอร์ คือ

* ฮารอนดอร์ หรือกอนดอร์ใต้ รัฐกันชนระหว่างกอนดอร์กับฮารัด
* คาเลนาร์ดอน แคว้นที่กอนดอร์มอบให้ เอโอเธด ไปเมื่อปีที่ 2510 ของยุคที่สาม ต่อมากลายเป็นอาณาจักรโรฮัน
* เอเน็ดไวธ์ แคว้นนี้ไม่เคยมีประชาชนจากกอนดอร์ไปตั้งถิ่นฐานจริงจัง ต่อมาก็ถูกทิ้งร้าง ยกเว้นแต่เพียงเมืองธาร์บัด ซึ่งตั้งอยู่ที่ชายอาณาเขตระหว่างกอนดอร์กับอาร์นอร์
* แผ่นดินตะวันออก ระหว่างป่าใหญ่กรีนวู้ด กับทะเลสาบรูห์น
* อุมบาร์ เป็นดินแดนในอาณัติของกอนดอร์ตั้งแต่ยุคของกษัตริย์เออาร์นิลที่ 1 จนถึงยุคกบฏราชวงศ์
* โรห์วานิออน ดินแดนนี้ไม่เคยตกเป็นของกอนดอร์ แต่ได้รับอิทธิพลจากกอนดอร์อยู่มากในบางช่วงระหว่างยุคที่สาม

## เมืองและสถานที่สำคัญในกอนดอร์
เมืองสำคัญในกอนดอร์ประกอบด้วย
* ไคร์อันดรอส
* คาเลมเบล
* โดลอัมรอธ
* เอเร็ค
* ลินเฮียร์ เมืองที่ตั้งอยู่ใกล้จุดบรรจบระหว่างแม่น้ำกิลไรน์ และแม่น้ำแซร์นิ
* มินัสทิริธ (ชื่อเดิม มินัสอะนอร์) นครแห่งราชัน
* ออสกิเลียธ เมืองหลวงเดิมของกอนดอร์ ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำอันดูอิน
* เพลาเกียร์ เมืองท่าใหญ่ทางใต้ของกอนดอร์ เชื่อว่าเป็นเมืองที่อิซิลดูร์และอนาริออนมาถึงอาณาจักรกอนดอร์เป็นครั้งแรก
* ทาร์นอส เมืองหนึ่งใน *ดอร์-เอน-แอร์นิล*

นอกจากนี้ยังมีสถานที่น่าสนใจอื่น ๆ อีก คือ

* อะมอนเฮน และ อะมอนลอว์
* อังเกรนอสต์ เมืองปราการไอเซนการ์ด ซึ่งต่อมามอบให้ซารูมาน
* อะกลารอนด์ ตั้งอยู่ในเฮล์มส์ดีพ
* หอคอยตรวจตราเส้นทางผ่านช่องเขา คิริธอุงโกล
* ดัวร์ธัง ป้อมปราการที่ใหญ่ที่สุดในมอร์ดอร์ สร้างขึ้นเพื่อเฝ้าระวังเทือกเขาเอเฟลดูอัธ
* มินัสอิธิล ถูกมอร์ดอร์ยึดไปและเปลี่ยนชื่อเป็น มินัสมอร์กูล
* ธาร์บัด เมืองที่เป็นดินแดนร่วมระหว่างกอนดอร์กับอาร์นอร์ ต่อมาถูกทิ้งร้าง
* อุมบาร์ เมืองท่าไกลออกไปทางใต้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ดินแดนในตำนานของโทลคีน
หมวดหมู่:ราชอาณาจักรสมมุติ
ทาเกชิ โคโนมิ

**ทาเกชิ โคโนมิ** () เกิดวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2513 ที่จังหวัดโอซากะ เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เริ่มต้นอาชีพการวาดการ์ตูนในปี พ.ศ. 2540 กับเรื่อง **Cool** และผลงานที่เป็นที่รู้จักดีคือ ปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส ในปี พ.ศ. 2542

## ประวัติ
* ชื่อ : ทาเกชิ โคโนมิ 
* มือข้างถนัด : ขวา
* ส่วนสูง : 180 เซนติเมตร
* หมู่โลหิต : โอ
* ยี่ห้อโปรด : รองเท้า FILAแร็คเก็ต BRIDGE STONE(DYNABESM GRANDEA) 
* ท่าไม้ตาย : จัมปิ้ง สแม็ช
* อาหารโปรด : ซาชิมิทะเล ปู ต้มปลาอังโค ปลาไหล ส้ม ฯลฯ
* งานอดิเรก และเรื่องที่มุ่งมั่นอยู่ในตอนนี้ : ฟังดนตรีฮาวาย ไปออกกำลังกายที่โรงยิม ร้องเพลงคาราโอเกะ

## ผลงาน
* Cool
* ปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส (เจ้าชายลูกสักหลาด) 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศิลปินมังงะ
หมวดหมู่:นักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส
หมวดหมู่:บุคคลจากโทโยนากะ
เอเอสยู-85

เอเอสยู-85|thumb|250px|right
***ประเทศผู้ผลิต** สหภาพโซเวียต
***ปีที่ใช้งาน** 1962
***เจ้าหน้าที่** 4 นาย
***หน้ก** 15,500 กิโลกรัม/ 15.26 ต้น
***ยาว** 6 เมตร
***สูง** 2.1 เมตร
***กว้าง** 2.8 เมตร
***เกราะหนาที่สุด** 40 มม./ 1.58 นิ้ว
***เครื่องยนต์** ดีเซล วี6 ให้กำลัง 87 แรงม้า
***ความเร็ว** 45 กิโลเมตร/ชั่วโมง
***รัศมีทำการ** 260 กิโลเมตร
***อาวุธ** 
***อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ขนาด 85 มม./ 3.35 นิ้ว 1 กระบอก
***อาวุธรอง** ปืนกลขนาด 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว และ 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว อย่างละ 1 กระบอก 

## อ้างอิง

*George Forty & Jack Livesey, the World Encyclopedia of Tanks, Anness, 2006

หมวดหมู่:ปืนใหญ่จู่โจมของสหภาพโซเวียต
ทอล์กโชว์

**ทอล์กโชว์** () หรือ **แชตโชว์** () เป็นรายการโทรทัศน์หรือทางวิทยุที่มีรูปแบบการสนทนาในหัวข้อที่หลากหลาย โดยมีพิธีกรเป็นผู้ดำเนินรายการและซักถาม โทนของโชว์ถูกออกแบบตามบุคลิกภาพของพิธีกร ซึ่งถือเป็น "เครื่องหมายการค้า" ของโชว์ด้วย โดยส่วนใหญ่ทอล์กโชว์จะมีแขกรับเชิญซึ่งเป็นกลุ่มคนที่มีความรู้หรือมีประสบการณ์ในประเด็นต่าง ๆ ที่สนทนา โดยบางรายการมีการรับสายโทรศัพท์จากทางบ้าน

รายการรูปแบบทอล์กโชว์ได้มีการออกอากาศมานานแล้ว โดยทอล์กโชว์ช่วงค่ำที่เก่าแก่ที่สุดรายการหนึ่งคือ *RTÉ's The Late Late Show* ในไอร์แลนด์ ทอล์กโชว์ช่วงค่ำในสหรัฐอเมริกา เช่น *The Tonight Show*, *Late Show with David Letterman* ที่ได้ออกอากาศมาแล้วหลายปี รูปแบบเป็นการเชิญคนดังมาสนทนา

ในสหรัฐอเมริกา ทอล์กโชว์ที่มีชื่อเสียงเช่น *The Oprah Winfrey* โดย โอปราห์ วินฟรีย์, *The Jerry Springer Show* โดย เจอร์รี สปริงเกอร์ เป็นต้น

สำหรับในประเทศไทย ทอล์กโชว์รายการแรก คือ *คืนนี้... ที่ช่อง 9* ออกอากาศทางช่อง 9 ในปี พ.ศ. 2528 และรายการที่ออกอากาศยาวนานที่สุดคือ *[[เจาะใจ]]* ทางช่อง 5 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 เช่นเดียวกัน และยังคงออกอากาศอย่างต่อเนื่องมาถึงปัจจุบันด้วย จนนับเป็นรายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศยาวนานที่สุดในประเทศไทย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประเภทของรายการโทรทัศน์
หมวดหมู่:รูปแบบรายการวิทยุ
Yue

**Yue** อาจหมายถึง

; ยูเอะ
* ชาน ยูเอะ - นักร้องและนักแสดงชาวฮ่องกง
* ยูเอะ (วงดนตรี) - วงดนตรีอิเล็กทรอนิกส์จากอิตาลี
* อายาเซะ ยูเอะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง คุณครูจอมเวท เนกิมะ!
* ยูกิโตะ ซึกิชิโระ (ยูเอะ) - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ซากุระ มือปราบไพ่ทาโรต์

; เย่ว์
* "เย่ว์" (Yuè) = Việt มณฑลกวางตุ้ง นามเวียด ในประเทศจีน หรือ ภาษาจีนกวางตุ้ง
ยอดเขาฮารูนะ

**ยอดเขาฮารูนะ** () เป็นภูเขาไฟที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น มีความสูง 1,449 เมตร

## อ้างอิง
* Haruna  จาก Global Volcanism Program 

หมวดหมู่:ภูเขาไฟในประเทศญี่ปุ่น
อุทยานแห่งชาติเขาค้อ

**อุทยานแห่งชาติเขาค้อ** เป็นอุทยานแห่งชาติในท้องที่อำเภอหล่มเก่า อำเภอหล่มสัก อำเภอเขาค้อ และอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์

## ประวัติ
อุทยานแห่งชาติเขาค้อจัดตั้งอย่างไม่เป็นทางการเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 อยู่ในพื้นที่ของจังหวัดเพชรบูรณ์ บริเวณเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าเขาโปลกหล่น ซึ่งเดิมนั้นเป็นวนอุทยานน้ำตกธารทิพย์ เดิมมีเนื้อที่ประมาณ 14 ตารางกิโลเมตร หรือ 8,750 ไร่

## ลักษณะภูมิประเทศ
มีลักษณะเป็นภูเขาทอดยาวตามแนวทิศเหนือไปทิศใต้ ตอนบนสุดเป็นภูเขาสูงชัน มีความสูง จากระดับน้ำทะเลปานกลาง ตั้งแต่ 155 เมตร จนถึง จุดสูงสุด 1,593 เมตร และเนื่องจากภูเขาในแถบนี้เป็นภูเขาที่การจากการยกตัวในอดีตทำให้มีลักษณะเป็นภูเขาหินทรายยอดราบ หรือมีที่ราบอยู่บานยอดเขา เช่น แหล่งท่องเที่ยวของเพชรบูรณ์ “ภูทับเบิก” เป็นภูสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 1,786 เมตร และบริเวณตอนใต้ของพื้นที่สำรวจในเขตอำเภอเขาค้อ และอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ (บริเวณเขาย่า) จะมีลักษณะเป็นสันเขายาวลาดลงทางทิศเหนือ – ตะวันตก แต่บริเวณเชิงเขาค้อ ในเขตอำเภอหล่มเก่า อำเภอหล่มสัก อำเภอเขาค้อ (ทางส่วนตะวันตก) จะเป็นหน้าผาสลับซับซ้อน อันเนื่องมาจากการกัดเซาะ เพราะบริเวณขอบเขานั้น เป็นหินทรายที่ยังจับตัวกันไม่แน่น ทำให้ง่ายต่อการกัดเซา

เขาค้อเป็นแหล่งกำเนิดของแม่น้ำลำธาร มากมายหลายสายซึ่งทางด้านทิศตะวันออก จะไหลลงสู่แม่น้ำป่าสัก ส่วนทางด้านทิศตะวันตกจะไหลลงสู่ แม่น้ำยม และแม่น้ำน่าน

## ลักษณะภูมิอากาศ
ฤดูหนาว ประมาณเดือนพฤศจิกายน-กลางเดือนกุมภาพันธ์ อุณหภูมิค่อนข้างหนาวเย็น
ฤดูร้อน ประมาณกลางเดือนกุมภาพันธ์-กลางเดือนพฤษภาคม มีอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปีประมาณ 21.93 องศาเซลเซียส อากาศค่อนข้างร้อนช่วงกลางวัน
ฤดูฝน ประมาณกลางเดือนพฤษภาคม-เดือนตุลาคม ปริมาณน้ำฝนค่อนข้างสูง ถึงประมาณ 1,425.75 มิลิเมตรต่อปี มีฝนตกปีละ 126 วัน จะมีฝนตกชุก 70% ของทั้งปี 

## ทรัพยากรป่าไม้และสัตว์ป่า
อุทยานแห่งชาติเขาค้อมีทั้งป่าธรรมชาติและป่าปลูก (เป็นป่าปลูกกว่าร้อยละ 50 ของพื้นที่) ประกอบด้วยป่าเบญจพรรณ ป่าเต็งรังหรือป่าแดง ป่าดงดิบ ทุ่งหญ้า มีพันธุ์ไม้มีค่าทางเศรษฐกิจหลายชนิด เช่น ยาง สัก ประดู่ แดง มะค่าโมง เต็ง รัง ตะเคียนทอง สนเขา ก่อ สมุนไพร กล้วยไม้ป่าต่างๆ นอกจากนี้ยังพบสัตว์ป่า เช่น ช้างป่า เสือไฟ หมูป่า กระจง เม่น กระต่ายป่า ค่าง อีเห็น ตะกวด ไก่ป่า ลิงลมหรือนางอาย งูชนิดต่าง ๆ และนกชนิดต่าง ๆ มากกว่า 100 ชนิด

## ระเบียงภาพ


ภาพ:Khao Kor3.JPG
ภาพ:Flowers field and the view.jpg
ภาพ:Khao Kor1.JPG
ภาพ:Khao Kor2.JPG
ภาพ:Evening on Khaokho No.3.jpg
ภาพ:Sky and mountains.jpg
ภาพ:Peek The landscapes.jpg
ภาพ:Khao Kho from Temple.jpg
ภาพ:เขาค้อ.jpg
ภาพ:Khaoko.jpg
ภาพ:Khao Kho02.jpg



## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เขาค้อ สำนักอุทยานแห่งชาติ

เขาค้อ
หมวดหมู่:อำเภอหล่มเก่า
หมวดหมู่:อำเภอหล่มสัก
หมวดหมู่:อำเภอเขาค้อ
หมวดหมู่:อำเภอเมืองเพชรบูรณ์
บาร์

**บาร์** อาจหมายถึง
* บาร์ (สถานบันเทิง) - สถานบันเทิงที่จำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
* บาร์ (หน่วยวัด) - หน่วยวัดแรงดันอากาศ
* ห้องเพลง - คาบของจังหวะดนตรี
* บาร์ (มอนเตเนโกร) - ชื่อเมืองในประเทศมอนเตเนโกร
* บาร์ (ยูเครน) - ฃื่อเมืองในประเทศยูเครน

; ความหมายอื่น
* นอกจากนี้ **BAR** ยังเป็นอักษรย่อที่ใช้ในกีฬาโอลิมปิกของ ประเทศบาร์เบโดส

; คำอื่นที่ใกล้เคียงกัน
* บาร์บาเรียน เป็นคำกล่าวเชิงเหยียดหยามถึงอนารยชนที่ไร้วัฒนธรรม
เซ็ตสึนะ

**เซ็ตสึนะ** หรือ **เซสึนะ** (หรืออาจสะกดทับศัพท์ในแบบอื่น ๆ) () เป็นชื่อบุคคลญี่ปุ่น สามารถหมายความถึง "สักครู่" หรือ "หิมะสงบ"

ชื่อนี้มีการออกเสียง ภาษา ญี่ปุ่น ระยะ เดียวกัน ของ พุทธ: せつな หมายถึง "แยก ที่ สอง" ซึ่งนำเข้าจาก ประเทศจีน (ใน รูป แบบ ตัว อักษร ตัวอักษรจีน: 刹那 chànà) แต่ มา ใน ประเทศอินเดีย (ใน ภาษาสันสกฤต: क्षण ksana).

ชื่อดังกล่าวอาจหมายความถึง

* เมโอ เซ็ตสึนะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เซเลอร์มูน
* ซากุระซากิ เซ็ตซึนะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง คุณครูจอมเวท เนกิมะ!
* มุโด เซสึนะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ศึกวิหารเทพเจ้า
* เซ็ตสึนะ เอฟ เซย์เอย์ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง กันดั้มดับเบิลโอ
แขวงหลวงน้ำทา

**หลวงน้ำทา** () เป็นหนึ่งในแขวงของประเทศลาว ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือสุดของประเทศ ทิศเหนือติดกับประเทศจีน ทิศใต้ติดกับแขวงบ่อแก้ว ทิศตะวันออกติดกับแขวงอุดมไซ และทิศตะวันตกติดกับประเทศพม่า

## ประวัติ
พื้นที่แขวงนี้เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแขวงหัวของ ต่อมาแขวงหัวของถูกยุบลงและแยกออกเป็น 2 แขวง บริเวณศูนย์กลางของแขวงหัวของเดิมได้เปลี่ยนชื่อเป็นแขวงบ่อแก้ว ส่วนพื้นที่ทางเหนือของแขวงหัวของเดิมกลายเป็นแขวงใหม่คือแขวงหลวงน้ำทาในปัจจุบัน

ประชากรส่วนใหญ่ของแขวงหลวงน้ำทาเป็นชาวไทลื้อ เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรเชียงแขง (เชียงลาบ) ซึ่งเป็นอาณาจักรของชาวไทลื้อ มีพื้นที่ครอบคลุมสองฝั่งของแม่น้ำโขง คือบริเวณเมืองยอง รัฐฉาน ประเทศพม่า กับเมืองสิงห์ แขวงหลวงน้ำทาของลาวในปัจจุบัน เมื่อฝรั่งเศสขยายอิทธิพลเข้ามาบริเวณนี้ จึงได้ตกลงกับอังกฤษแบ่งเมืองเชียงแขงออกเป็นสองส่วน ฝั่งขวาแม่น้ำโขงเป็นของอังกฤษ ส่วนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงเป็นของฝรั่งเศสและตกเป็นของประเทศลาวในเวลาต่อมา

ระหว่าง พ.ศ. 2498–2518 พื้นที่แถบนี้เคยเป็นสมรภูมิรบระหว่างขบวนการปะเทดลาวและกลุ่มกองโจรของพวกชาวเขา ส่วนใหญ่เป็นชาวม้งที่ได้รับการหนุนหลังจากสำนักข่าวกรองกลางของสหรัฐอเมริกา ส่งผลให้ตัวเมืองถูกทำลายจนไม่สามารถซ่อมแซมได้ ต้องย้ายไปสร้างเมืองใหม่ที่ริมฝั่งแม่น้ำทา ห่างจากที่ตั้งเดิมไปทางเหนือ 7 กิโลเมตร ใกล้กับทางหลวงที่ใช้ไปยังเมืองสิงห์ อุดมไซ และบ่อเต็น

## การแบ่งเขตการปกครอง
แขวงนี้แบ่งออกเป็น 5 เมืองดังนี้:

## ประชากร
ประชากรในแขวงตามสำมะโน พ.ศ. 2558 มี 175,753 คน กลุ่มชาติพันธุ์ในอยู่ในบริเวณนี้คือม้ง ขมุ อาข่า ไทเหนือ ไทดำ ไทแดง ไทขาว ไทยวน ไทลื้อ ละวิด ละเมด สีดา อีก้อ มูเซอ กะลอม ไทใหญ่ ฯลฯ 

## การท่องเที่ยว
แม้ว่าทางการจะย้ายเมืองหลวงใหม่ไปแล้วก็ตาม แต่สถานที่ท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะอยู่ในเมืองเก่า ชาวหลวงน้ำทาเรียกเขตนี้ว่า *เมือง* และเรียกเขตที่สร้างใหม่ว่า *แขวง* นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะเข้ามาแวะพักเพื่อเดินทางต่อไปยังเมืองสิงห์ แขวงบ่อแก้ว หรือไม่ก็ไปจีน ภายตัวเมืองหลวงน้ำทามีที่พักค่อนข้างมาก ปัจจุบันหลวงน้ำทามีถนนสายกว้าง ถ้าเดินมาทางเชิงสะพานด้านตะวันออกของถนนสายหลักในยามเช้า จะเห็นผู้คนออกมาจับจ่ายซื้อของที่ตลาดซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของสถานีขนส่ง ถัดจากเมืองประมาณ 2 กิโลเมตรไปตามเส้นทางเมืองสิงห์ จะพบศูนย์หัตถกรรมหลวงน้ำทาซึ่งสหภาพยุโรปเป็นผู้ออกเงินสร้างเพื่อให้เป็นที่จำหน่ายสินค้าหัตถกรรมของชาวบ้าน

### แหล่งท่องเที่ยว
* วัดหลวงบ้านเชียงใจ
* วัดพระธาตุเชียงตึง
* วัดพระธาตุเมืองสิงห์
* เรือนพญาเซกอง
* ตลาดใหญ่
* พระธาตุหลวงน้ำทา
* ตลาดมืด
* พระธาตุปูมปุก
* น้ำตกตาด พูเพชร-พูคำ
* สวนน้ำห้า-ปาคำ
* ตาดน้ำดี
*วัดเวียงเหนือ ไชยราม
*วัดท่าอ้อ
*วัดน้ำทุ่ง
*วัดสามักคีไช
*วัดหลวงขอน

## การเดินทาง
การเดินทางมายังหลวงน้ำทา มีรถประจำทางไว้บริการจากหลวงพระบางและห้วยทรายทุกวัน และจากหลวงน้ำทาก็มีรถประจำทางมายังเมืองสิงห์เช่นกัน ระยะทางประมาณ 59 กิโลเมตร ใช้เวลา 1 ชั่วโมง 30 นาที

## อ้างอิง

### ข้อมูลทั่วไป
* 
*

## แหล่งข้อูลอื่น
*Photos of Luang Namtha Province
*Ecotourism in Laos
*Map of Luang Nam Tha Province
*Wildlife Conservation Society – Nam Ha National Protected Area Project
*Tourism as a Tool for Development (PDF-file) 


หลวงน้ำทา
สวนสัตว์ลพบุรี

**สวนสัตว์ลพบุรี** หรือชื่อเดิมว่า **สวนสัตว์สระแก้ว** ตั้งอยู่ด้านหลังของโรงภาพยนตร์ทหารบก หรืออยู่จากอนุสาวรีย์จอมพล ป.พิบูลสงคราม ประมาณ 100 เมตร สวนสัตว์นี้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2483 สมัยจอมพล ป.พิบูลสงคราม สัตว์ดาวเด่นขวัญใจคือลิงอุรังอุตัง

## อ้างอิง
* หนังสือ "ไมค์ ลิงธรรมดาที่ไม่ธรรมดา" โดย พ.ท.วิรัตน์ ภู่เพียงใจ

ลพบุรี
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดลพบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองลพบุรี
อากิระ

**อากิระ** หรือ **อะกิระ** หรือ **อาคิระ** เป็นชื่อบุคคลญี่ปุ่น สามารถหมายถึง

## บุคคล
* อากิระ คุโรซาวา - ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น
* อากิระ โทริยามา - นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ผู้วาดการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอล
* อากิระ ฟุบุกิ - เอวีไอดอลชาวญี่ปุ่น
* อากิระ ฟูจิโมโตะ - ประธานบริษัท Integra Incorporated
* อากิระ อีดะ - นักแข่งรถชาวญี่ปุ่น
* อากิระ คามิยะ - นักพากย์ชาวญี่ปุ่น
* อากิระ อิชิดะ - นักพากย์ชาวญี่ปุ่น
* อากิระ อิโต - นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น
* อากิระ อิโซะงาวะ - นักออกแบบแฟชันชาวญี่ปุ่น
* อากิระ นาโตริ - นักบินอวกาศชาวญี่ปุ่น
* อากิระ วาทาเสะ - นักแสดงชาวญี่ปุ่น
* อากิระ ยามาโอกะ - นักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น
* อากิระ เทระโอะ - นักแสดงและนักดนตรีชาวญี่ปุ่น
* อากิระ คุชิดะ - นักร้องชาวญี่ปุ่น

## ตัวละครการ์ตูน
* อากิระ (ตัวละคร) - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง อากิระ
* โอโคอุจิ อากิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง คุณครูจอมเวท เนกิมะ!
* โซมะ อาคิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เสน่ห์สาวข้าวปั้น
* อุเอะฮาร่า อากิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เมื่อผมกับเธอ XXX
* ชินเม อะกิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง โกเรนเจอร์
* โมโมอิ อากิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เด็นจิแมน
* โทยะ อากิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ฮิคารุเซียนโกะ
* คิโยะซาโตะ อากิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ซามูไรพเนจร
* อากิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง ลามู ทรามวัยจากต่างดาว
* อากิระ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง มาสก์แมน

## อื่นๆ
* อากิระ (การ์ตูนญี่ปุ่น) - การ์ตูนญี่ปุ่น
** อากิระ คนไม่ใช่คน - ภาพยนตร์แอนิเมชันที่สร้างจากการ์ตูนเรื่องดังกล่าว
ฮารุนะ

**ฮารูนะ**หรือ**ฮารุนะ** สามารถหมายถึง
* ยอดเขาฮารูนะ - ภูเขาไฟในประเทศญี่ปุ่น
* เรือรบฮารูนะ - เรือรบของประเทศญี่ปุ่น
* ฮารูนะ โฮโซยะ - นักกรีฑาชาวญี่ปุ่น
* ฮารูนะ อิเกซาวะ - นักพากย์ชาวญี่ปุ่น
* ซาโอโตะเมะ ฮารุนะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง คุณครูจอมเวท เนกิมะ!
* มาเสะ ฮารุนะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง อัสแซสซิเนชันคลาสรูม
* ซากุระดะ ฮารุนะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง เซเลอร์มูน
* ฮารุนะ ฮิโรโกะ - ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง แฮมทาโร่ แก๊งจิ๋วผจญภัย

หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
หมวดหมู่:ชื่อภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชื่อตัว
หมวดหมู่:นามสกุล
หมวดหมู่:นามสกุลญี่ปุ่น
โนะโดะกะ

**โนะโดะกะ** หรือ **โนโดกะ** () เป็นชื่อบุคคลญี่ปุ่น สามารถหมายถึง

* มิยาซากิ โนโดกะ - ตัวละครจาก *[[คุณครูจอมเวท เนกิมะ!]]*
* ซาโอโตเมะ โนโดกะ - ตัวละครจาก *[[รันม่า ½]]*
* มานาเบะ โนโดกะ - ตัวละครจาก *[[เค-อง! ก๊วนดนตรีแป๋วแหวว]]*
* ฮารามูระ โนโดกะ - ตัวละครจาก *[[ซากิ (การ์ตูนญี่ปุ่น)|ซากิ]]*
เขตพิเศษไชยสมบูรณ์

**เขตพิเศษไชยสมบูรณ์** ( สะกด *เขดพิเสดไซสมบูน*; ) เป็นเขตการปกครองในประเทศลาว แต่ถูกยุบเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2549 ตามดำรัสนายกรัฐมนตรี (คำสั่งนายกรัฐมนตรี) เลขที่ 10/ນຍ. ลงวันที่ 13 มกราคม 2549 โดยเมืองท่าโทมถูกรวมกับแขวงเชียงขวาง และเมืองไชยสมบูรณ์ถูกรวมกับแขวงเวียงจันทน์

## การแบ่งเขตการปกครอง

หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศลาว
มฤตยู มูนแรคเกอร์

**มฤตยู มูนแรคเกอร์** () ในที่นี้หมายถึง ชื่อนวนิยายเรื่องที่ 3 ในนวนิยายชุด เจมส์ บอนด์ ที่ เอียน เฟลมมิ่ง เป็นผู้ประพันธ์ขึ้น เป็นนวนิยายประเภทสายลับ/จารกรรม ตีพิมพ์ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2498 โดยสำนักพิมพ์ โจนาธาน เคป และตามด้วยอีกมากมายหลายสำนักพิมพ์ มีการพิมพ์ออกจำหน่ายครั้งแล้วครั้งเล่า ลิขสิทธิ์ในการพิมพ์จำหน่ายถูกซื้อขายเป็นทอดๆไปหลายสำนักพิมพ์ จนถึงปัจจุบันนี้สำนักพิมพ์ที่ถือลิขสิทธิ์คือสำนักพิมพ์ เพนกวินบุ๊คส์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับภารกิจของบอนด์ที่ให้ไปสืบราชการลับจากการที่อังกฤษถูกขโมยยานกระสวยอวกาศชื่อ มูนเรเกอร์ ไป

* นวนิยาย เจมส์ บอนด์ เล่มก่อนหน้า : Live and Let Die
* นวนิยาย เจมส์ บอนด์ เล่มถัดไป : Diamonds Are Forever

## อ้างอิง
* Moonraker

หมวดหมู่:หนังสือเจมส์ บอนด์
ภาษาโอริยา

**ภาษาโอริยา** (Oriya, ଓଡ଼ିଆ *oṛiā*) หรือ **ภาษาโอเดีย** (Odia) เป็นภาษาที่ใช้ในรัฐโอริศาของอินเดีย  และเนื่องจากมีการอพยพของแรงงาน รัฐคุชราต ก็มีคนพูดภาษาโอริยาพอสมควรด้วย (เมืองสุรัตเป็นเมืองที่มีคนพูดภาษาโอริยามากที่สุดเป็นอันดับ 2 ของอินเดีย) และเป็นภาษาราชการของอินเดียด้วย ภาษาโอริยาเป็นภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียน สาขาอินโด-อารยัน และคาดว่าน่าจะพัฒนามาจากภาษาปรากฤตที่ใช้พูดในอินเดียเมื่อ 1,500 ปีก่อน มีลักษณะคล้ายกับภาษาเบงกอล ภาษาไมถิลี และภาษาอัสสัม เป็นภาษาที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับและภาษาเปอร์เซียน้อยที่สุดในบรรดาภาษาในอินเดียเหนือด้วยกัน แต่ได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธและศาสนาเชนมาก เขียนด้วยอักษรโอริยา

โอริยา
โอริยา
เอฟซีเอ็ม 36

***ประเทศผู้ผลิต** ฝรั่งเศส
***ปีที่ใช้งาน** 1936
***เจ้าหน้าที่** 2 นาย
***หน้ก** 12,350 กิโลกรัม/ 12.15 ต้น
***ยาว** 4.22 เมตร
***สูง** 2.15 เมตร
***กว้าง** 1.95 เมตร
***เกราะหนาที่สุด** 40 มม./1.57 นิ้ว
***เครื่องยนต์** เรโนลต์  ให้กำลัง 35 แรงม้า 
***ความเร็ว** 24 กิโลเมตร/ชั่วโมง
***รัศมีทำการ** 225 กิโลเมตร
***อาวุธ**
****อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ ขนาด 37 มม./ 1.46 นิ้ว 
****อาวุธรอง** ปืนกล ขนาด 7.55 มม./ 0.297 นิ้ว

## อ้างอิง

*George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 

อ
รถถังพันเทอร์

[[รถถังพันเทอร์สภาพพังเสียหายในเมืองโคโลญน์|thumb|250px|right]]

**พันเทอร์** () หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า **พันท์เซอร์ 5** (Panzer V) ชื่ออย่างเป็นทางการคือ Panzerkampfwagen V Panther เป็นรถถังขนาดกลางของนาซีเยอรมนีที่ถูกใช้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นหนึ่งในรถถังที่ต่อสู้กับยานเกราะสัมพันธมิตรได้อย่างดี เพราะทั้งเกราะหนาและปืนขนาด75มิลเมตรทำให้ได้เปรียบในการต่อสู้ ซึ่งถูกออกแบบในช่วงปี ค.ศ. 1941 
## ภูมิหลัง
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมันทำให้โปแลนด์และฝรั่งเศสยอมคุกเข่าลงโดยการทำสงครามแบบสายฟ้าแลบและบุกสหภาพโซเวียตในเดือนมิถุนายน1941ในเวลานั้นเยอรมันคิดว่ากองทัพโซเวียตจะมีเฉพาะรถถังเบาเช่นT26และBTแต่โดยไม่คาดคิดกับได้พบกับรถถังT-34และKV-1ในสนามรบ โดยรถถังอย่างPANZER4ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับT-34ได้มากนัก ในขณะที่T-34สามารถทำลายPANZER4ได้อย่างง่ายดายในระยะ1กิโลเมตร เมื่อเห็นดังนี้เยอรมันจึงจะพัฒนารถถังกลางแบบใหม่ที่เหนือกว่าT-34

## การผลิต
พันเทอร์เริ่มการผลิตในปีค.ศ. 1943 แต่เนื่องจากต้องเร่งรีบผลิตออกสู่สมรภูมิ เพราะโซเวียตเริ่มการตีโต้กองทัพเยอรมัน และกำลังรบรถถังของโซเวียตที่มีจำนวนอันประมาณไม่ได้ ได้ถาโถมเข้าสู่แนวรบของเยอรมันอย่างหนัก เยอรมันจึงต้องรีบผลิตพันเทอร์ออกสู่สนามรบโดยเร็ว ทำให้มีปัญหาด้านเครื่องยนต์ รถถังบางคันเครื่องยนต์เสียหายทันทีหลังออกสู่สมรภูมิไม่นาน และในยุทธการเคิสก์ ปีค.ศ. 1943 รถถังพันเทอร์จำนวนมากเกิดเครื่องยนต์ขัดข้อง ทำให้แสดงความสามารถในการรบไม่ดีนัก แต่ปัญหาเรื่องเครื่องยนต์ก็ถูกแก้ไขในภายหลัง

แต่ในแนวรบด้านตะวันตกพันเทอร์กลับมีประสิทธิภาพสูงมาก โดยรถถังหลักของสัมพันธมิตรไม่อาจต้านทานได้เลย โดยในการรุกรานนอร์ม็องดีฝรั่งเศสในปีค.ศ. 1944 รถถังพันเทอร์ของเยอรมันได้ทำลายรถถังเอ็ม4 เชอร์แมนของสหรัฐอเมริกาไปเป็นจำนวนมากไม่แพ้รถถังทีเกอร์ 1 เลยทีเดียว
## การรบ
แต่เนื่องจากรถถังพันเทอร์เป็นรถถังที่ออกแบบดีมากทำให้ต้องการใช้ช่างเทคนิคที่มีความชำนาญสูงทำให้ผลิตรถถังพันเทอร์ได้ไม่มากนัก อีกทั้งช่วงปลายสงคราม กองทัพอากาศสัมพันธมิตรยังได้ทิ้งระเบิดโจมตีโรงงานผลิตอาวุธของเยอรมันอย่างหนักทำให้ผลิตรถถังพันเทอร์ออกมาได้น้อย และแล้วเวลาต่อมานาซีเยอรมนีกลายเป็นฝ่ายแพ้สงคราม พันเทอร์ก็ได้ถูกปลดประจำการในกองทัพเยอรมันไปแต่ด้วยการออกแบบอันยอดเยี่ยมทำให้พันเทอร์กลายมาเป็นต้นแบบในการผลิตรถถังของโลกเสรีและโลกคอมมิวนิสต์ในช่วงยุคสงครามเย็นเป็นเวลาต่อมา ในปัจจุบันนี้ มีพันเทอร์ไม่กี่คันเท่านั้นที่ยังคงเหลืออยู่ให้โดยถูกนำมาแสดงในพิพิธภัณฑ์และงานแสดงทั่วโลก ตัวอย่างของยานเกราะที่ยังคงมีสภาพสมบูรณ์ที่สุด คือ พิพิธภัณฑ์ Canadian War ใน Ottawa
## รายละเอียด
* **ประเทศผู้ผลิต** นาซีเยอรมัน
* **ปีที่ใช้งาน** 1944
* **พลประจำรถ** 5 นาย
* **หน้ก** 45,465 กิโลกรัม/ 45.5 ต้น
* **ยาว** 8.87 เมตร
* **สูง** 2.97 เมตร
* **กว้าง** 3.43 เมตร
* **เกราะหนาที่สุด** 100 มม./3.94 นิ้ว
* **เครื่องยนต์** มายบัค เอชแอล230พี30 วี12 ให้กำลัง 700 แรงม้า
* **ความเร็ว** 46 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **รัศมีทำการ** 200 กิโลเมตร
* **อาวุธ**
** **อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ ขนาด 75 มม./ 2.95 นิ้ว
** **อาวุธรอง** ปืนกล ขนาด 7.92 มม./ 0.297 นิ้ว 2 กระบอก

## อ้างอิง

* George Forty & Jack Livesey, the World Encyclopedia of Tanks, Anness,2006

หมวดหมู่:รถถัง
หมวดหมู่:รถถังเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:รถถังขนาดกลางในสงครามโลกครั้งที่สอง
อาจัน

รถถังหลักอรชุนthumb|250px|right
***ประเทศผู้ผลิต** อินเดีย
***ปีที่ใช้งาน** 1987 รุ่นต้นแบบ
***เจ้าหน้าที่** 4 นาย
***หน้ก** 58,000 กิโลกรัม/ 57.1 ต้น
***ยาว** 9.8 เมตร
***สูง** 2.43 เมตร
***กว้าง** 3.17 เมตร
***เกราะหนาที่สุด** ความลับ
***เครื่องยนต์** ดีเซล เอ็มทียู เอ็มบี 838 เคเอ 501 ให้กำลัง 1,400 แรงม้า 
***ความเร็ว** 72 กิโลเมตร/ชั่วโมง
***รัศมีทำการ** 400 กิโลเมตร
***อาวุธ**
****อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ ขนาด 120 มม./ 4.72 นิ้ว 
****อาวุธรอง** ปืนกล ขนาด 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว และ ปืนกลขนาด 7.62 มม/ 0.3 นิ้ว อย่างละ 1 กระบอก

## อ้างอิง
*George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 

อ
หมวดหมู่:รถถังหลักของอินเดีย
หมวดหมู่:รถถังที่ตั้งชื่อตามบุคคล
เอเอสยู-57

***ประเทศผู้ผลิต** สหภาพโซเวียต
***ปีที่ใช้งาน** 1957
***เจ้าหน้าที่** 3 นาย
***หน้ก** 7,400 กิโลกรัม/ 7.3 ต้น
***ยาว** 3.73 เมตร
***สูง** 1.42 เมตร
***กว้าง** 2.2 เมตร
***เกราะหนาที่สุด** 15 มม./0.59 นิ้ว
***เครื่องยนต์** ซิล-123   ให้กำลัง 110 แรงม้า 
***ความเร็ว** 65 กิโลเมตร/ชั่วโมง
***รัศมีทำการ** 320 กิโลเมตร
***อาวุธ**
****อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ ขนาด 57 ซม./ 2.24 นิ้ว 
****อาวุธรอง** ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว 1 กระบอก

## อ้างอิง
*George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 

หมวดหมู่:ปืนใหญ่จู่โจมของสหภาพโซเวียต
ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถา-ยฺเหวียน

**ท่าอากาศยานนานาชาติไต้หวันเถา-ยฺเหวียน** (จีนตัวเต็ม: 台灣桃園國際機場 หรือ 臺灣桃園國際機場, ไต้หวันพินอิน: Táiwan Táoyuán Gúojì Jicháng, พินอิน: Táiwān Táoyuán Gúojì Jīcháng) เดิมคือท่าอากาศยานนานาชาติเจียงไคเช็ก (จีนตัวเต็ม: 中正國際機場, ไต้หวันพินอิน: Jhongjhèng Gúojì Jicháng, พินอิน: Zhōngzhèng Gúojì Jīcháng) ตั้งอยู่ที่เมืองเถา-ยฺเหวียน ในประเทศไต้หวัน เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐจีน และเป็นท่าอากาศยานหลักของไชน่าแอร์ไลน์ และอีวีเอแอร์ โดยอาคาร 1 รองรับผู้โดยสารได้ 15 ล้านคน อาคาร 2 รองรับผู้โดยสารได้ 17 ล้านคน รวมกันได้ 32 ล้านคนต่อปี

## อาคารผู้โดยสาร และสายการบิน
### อาคารผู้โดยสาร 1
* การบินไทย
* โกเรียนแอร์
* คาเธย์แปซิฟิก
* เจ็ตสตาร์เอเชีย
* ไชน่าแอร์ไลน์
** แมนดารินแอร์ไลน์
* เซบูแปซิฟิก
* ทรานส์เอเชียแอร์เวย์
* วีแอร์แอร์ไลน์
* ปาลูทรานส์แปซิฟิก
* เพรสซิเดนท์แอร์ไลน์
* ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
* มาเลเซียแอร์ไลน์
* เวียดนามแอร์ไลน์
* อังกอร์แอร์เวย์
* แอร์มาเก๊า
* นกสกูตแอร์ไลน์
* ไทยไลอ้อนแอร์

### อาคารผู้โดยสาร 2
* คาเธย์แปซิฟิก
** ดราก้อนแอร์
* เคแอลเอ็ม
* เจแปนแอร์ไลน์
** เจแปนเอเชียแอร์เวย์
* ไชน่าแอร์ไลน์
* นอร์ทเวสต์แอร์ไลน์
* แปซิฟิกแอร์ไลน์
* ฟาร์อีสเทิร์นแอร์ทรานสปอร์ต
* ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
* สิงคโปร์แอร์ไลน์
* ออลนิปปอนแอร์เวย์
** แอร์นิปปอน
* อีวีเอแอร์
** ยูนิแอร์
* เอเชียน่าแอร์ไลน์

### สายการบินขนส่งสินค้า
* ไชน่าแอร์ไลน์คาร์โก
* อีวีเอแอร์คารโก
* แอตลาสแอร์ (ให้บริการสำหรับเอมิเรตส์)

## แผนพัฒนาสนามบินในอนาคต
ปัจจุบันอาคารผู้โดยสารของท่าอากาศยานไต้หวันเถาหยวนรองรับรวมได้ 32 ล้านคน โดยในอนาคตจะมีแผนจะสร้างอาคาร 4 เป็นแบบอาคารขนาดเล็กที่สามารถรองรับได้ 5 ล้านคน ก่อนที่จะมีการก่อสร้างอาคารผุ้โดยสารอาคาร 3 โดยสามารถรองรับเพิ่มเติมได้ อีก 8 ล้านคน เมื่อโครงการเสร็จสิ้นจะสามารถรองรับได้มากถึง 45 ล้านคนในอนาคต  และในปี พ.ศ. 2576 (ค.ศ. 2042) จะสามารถพัฒนาได้มากถึง 86 ล้านคนพร้อมกับการสร้างรันเวย์ที่ 3

## อ้างอิง

ต
หมวดหมู่:เจียง ไคเชก
ซีวี90

***ประเทศผู้ผลิต** สวีเดน
***ปีที่ใช้งาน** 1998
***เจ้าหน้าที่** 4 นาย
***หน้ก** 25,000 กิโลกรัม/ 24.6 ต้น
***ยาว** 6.47 เมตร
***สูง** 2.9 เมตร
***กว้าง** 3.1 เมตร
***เกราะหนาที่สุด** ความลับ
***เครื่องยนต์** ดีเซล สคาเนีย  ให้กำลัง 600 แรงม้า 
***ความเร็ว** 70 กิโลเมตร/ชั่วโมง
***รัศมีทำการ** 670 กิโลเมตร
***อาวุธ**
****อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ ขนาด 120 มม./ 4.72 
****อาวุธรอง** ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว 

## อ้างอิง

*George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 

ซ
ไอเควี-91

ไอเควี-91|thumb|250px|right
***ประเทศผู้ผลิต** สวีเดน
***ปีที่ใช้งาน** 1975
***เจ้าหน้าที่** 4 นาย
***หน้ก**  16.3 ต้น
***ยาว** 6.41 เมตร
***สูง** 2.32 เมตร
***กว้าง** 3 เมตร
***เกราะหนาที่สุด** ความลับ
***เครื่องยนต์** ดีเซล วอลโว่-เพนตา  ให้กำลัง 360 แรงม้า 
***ความเร็ว** 65 กิโลเมตร/ชั่วโมง
***รัศมีทำการ** 550 กิโลเมตร
***อาวุธ**
****อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ ขนาด 90 มม./ 3.54 นิ้ว 
****อาวุธรอง** ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว 2 กระบอก

## อ้างอิง

*George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 

อ
หมวดหมู่:รถยิงสนับสนุน
มากัช

250px|right|thumb|มากัช7
***ประเทศผู้ผลิต** อิสราเอล
***ปีที่ใช้งาน** 1970
***เจ้าหน้าที่** 4 นาย
***หน้ก** 54,857 กิโลกรัม/ 54 ต้น
***ยาว** 8.56 เมตร
***สูง** 3.35 เมตร
***กว้าง** 3.2 เมตร
***เกราะหนาที่สุด** 115 มม./4.53 นิ้ว
***เครื่องยนต์** เจเนอรัล ไดนามิคส์ เอวีดีเอส 179 เอ วี12 ให้กำลัง 908 แรงม้า 
***ความเร็ว** 48 กิโลเมตร/ชั่วโมง
***รัศมีทำการ** 129 กิโลเมตร
***อาวุธ**
****อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ ขนาด 90 มม./ 3.54 นิ้ว หรือ 105 มม./4.13 นิ้ว 
****อาวุธรอง** ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.297 นิ้ว 3 กระบอก และปินกลอัตโนมัติ 12.7 มม/ 0.5 นิ้ว 1 กระบอก

## อ้างอิง

*George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006

ม
หมวดหมู่:รถถังหลักของอิสราเอล
พีที-91

250px|right|thumb|พีที-91
* **ประเทศผู้ผลิต** ประเทศโปแลนด์
* **ปีที่ใช้งาน** 1993
* **เจ้าหน้าที่** 3 นาย
* **หน้ก** 45,300 กิโลกรัม/ 44.6 ต้น
* **ยาว** 9.67 เมตร
* **สูง** 2.19 เมตร
* **กว้าง** 3.59 เมตร
* **เกราะหนาที่สุด** ความลับ
* **เครื่องยนต์** ดีเซล เอส12ยู วี12  ให้กำลัง 850 แรงม้า รุ่นมาเลเซีย 1000 แรงม้า
* **ความเร็ว** 60 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **รัศมีทำการ** 650 กิโลเมตร
* **อาวุธ**
** **อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ ขนาด 125 ซม./ 4.92 นิ้ว 
** **อาวุธรอง** ปืนกล ขนาด 7.62 มม.และขนาด 12.7 มม อย่างละ 1 กระบอก

## ประเทศผู้ใช้งาน
thumb|300px|ประเทศที่ใช้รถถังพีที-91
* 
* 
* 
* 

## อ้างอิง

* George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 

พ
หมวดหมู่:รถถังหลักของโปแลนด์
หมวดหมู่:รถถังหลักของอินเดีย
หมวดหมู่:รถถังหลักของมาเลเซีย
หมวดหมู่:รถถังที่ใช้ระบบโหลดอัตโนมัติ
หมวดหมู่:ที-72
ซาบรา

* **ประเทศผู้ผลิต** อิสราเอล
* **ปีที่ใช้งาน** 1999
* **เจ้าหน้าที่** 4 นาย
* **หน้ก** 55,000 กิโลกรัม/ 54.1 ต้น
* **ยาว** 8.26 เมตร
* **สูง** 3.05 เมตร
* **กว้าง** 3.63 เมตร
* **เกราะหนาที่สุด** ความลับ
* **เครื่องยนต์** ดีเซล เจนเนอรัล ไดนามิคส์ เอวีดีเอส 1790 5เอ วี12 ให้กำลัง 908 แรงม้า 
* **ความเร็ว** 48 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **รัศมีทำการ** 450 กิโลเมตร
* **อาวุธ**
** **อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ ขนาด 120 มม./ 4.72 นิ้ว 
** **อาวุธรอง** ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.. นิ้ว 3 กระบอก

## อ้างอิง

* George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006

หมวดหมู่:รถถัง
หมวดหมู่:รถถังหลักของอิสราเอล
หมวดหมู่:รถถังหลักของตุรกี
ทีเอเอ็ม

thumb|250px|right|ทีเอเอ็ม
* **ประเทศผู้ผลิต** อาร์เจนตินา
* **ปีที่ใช้งาน** 1976
* **เจ้าหน้าที่** 4 นาย
* **หน้ก** 30,000 กิโลกรัม/ 29.53 ต้น
* **ยาว** 6.77 เมตร
* **สูง** 2.71 เมตร
* **กว้าง** 3.92 เมตร
* **เกราะหนาที่สุด** ความลับ
* **เครื่องยนต์** ดีเซล เอ็มทียู เอ็มบี 833 เคเอ 500  ให้กำลัง 720 แรงม้า 
* **ความเร็ว** 75 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **รัศมีทำการ** 940 กิโลเมตร
* **อาวุธ**
** **อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ ขนาด 105 มม./ 4.13 นิ้ว 
** **อาวุธรอง** ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว 2 กระบอก

## อ้างอิง

* George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 

หมวดหมู่:รถถัง
รถถังที-10

thumb|250px|right|ที-10
* **ประเทศผู้ผลิต** สหภาพโซเวียต
* **ปีที่ใช้งาน** 1953
* **เจ้าหน้าที่** 4 นาย
* **หน้ก** 52,000 กิโลกรัม/ 51.2 ต้น
* **ยาว** 7.41 เมตร
* **สูง** 2.43 เมตร
* **กว้าง** 3.56 เมตร
* **เกราะหนาที่สุด** 270 มม./ 10.63 นิ้ว
* **เครื่องยนต์** ดีเซล วี2ไอเอส 12 สูบ  ให้กำลัง 690 แรงม้า 
* **ความเร็ว** 42 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **รัศมีทำการ** 250 กิโลเมตร
* **อาวุธ**
** **อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ ขนาด 122 มม./ 4.8 นิ้ว 
** **อาวุธรอง** ปืนกล ขนาด 14.55 มม./ 0.57 นิ้ว 2 กระบอก และ 12.7 มม./ 0.3 นิ้ว 1 กระบอก

## อ้างอิง
* George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:รถถังของสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:รถถังหนัก
ที-62

thumb|right|ที-62
thumb|right|ที-62 รุ่นพัฒนา ถูกใช้งานในการรุกรานอัพกานิสถานของสหภาพโซเวียต

การพัฒนาของรถถังขนาดกลางของโซเวียตเริ่มขึ้นในปี 1951 ซึ่งได้พัฒนามาจากรถถังที-54/55แต่ในปี 1961 รถถัง ที-62 และในขณะเดียวกันรถถัง ที-54/55 ก็ยังเข้าประจำการเช่นกัน รถถัง ที-62 นั้นถูกผลิตตั้งแต่ปี 1961 ถึง 1975 โดยถูกแทนที่โดยรถถังที-72โดยมียอดผลิตรวมทั้งหมดสองหมื่นคัน 
## การจัดหารถถังใหม่
ในช่วงปี 1950 สหภาพโซเวียตได้ใช้งานรถถัง ที-54/55 ปืนขนาด 100 มิลลิเมตร แต่มันก็ไม่สามารต่อกรกับรถถังชาติตะวันตกเช่น เอ็ม 48 แพทตัน เซ็นจูเรี่ยน ซึ่งใช้ปืนลำกล้องเรียบไร้เกลียว สหภาพโซเวียตจึงจัดตั้งโครงการจัดหารถถังขนาดคันใหม่ในปี 1951 ของโซเวียตเริ่มขึ้น  ซึ่งได้พัฒนามาจากรถถังที-54/55และในปี 1951 รถถัง ที-62เอ รุ่นแรกได้ถูกสร้างขึ้นมาพร้อมปืนลำกล้องเกลียว 100 มิลลิเมตร แต่ในปี 1961 รถถัง ที-62 พร้อมด้วยปืนใหญ่ลำกล้องเรียบขนาด 115 มิลลิเมตร ก็ได้ถูกใช้งานแทน และในขณะเดียวกัน ที-62เอ ที่เป็นรุ่นแปลงของรถถังรุ่นนี้ก็ได้รับเข้าประจำการเช่นกัน ในเดือนมีนาคมปี 1962 สายการผลิตจำนวนมากของ ที-62 ก็หยุดลง รถถัง ที-62 นั้นถูกผลิตตั้งแต่ปี 1961 ถึง 1975 โดยถูกแทนที่โดยรถถังที-72โดยมียอดผลิตรวมทั้งหมดสองหมื่นคันด้วยกัน และปัจจุบันรถถังรุ่นนี้ยังคงประจำการในกองทัพบางประเทศอยู่อยู่เช่นอัฟกานิสถาน อิรัค ยูเครน ซึ่งได้รับการอัพเกรดให้มีความทันสมัยมากยิ่งขึ้น
## การพัฒนาในรุ่นต่างๆ
*ที-62เอ
*ที-62
*ที-62เค
*ที-62เคเอ็น
*ที-62เอ็ม
*ที-62ดี
*ที-62เอ็มเค
*ที-62เอ็มวี
*ที-62/122
*ที-62/160
*ที-67
*ที-72
## รายละเอียด ที-62
* **ประเทศผู้ผลิต** สหภาพโซเวียต  (รัสเซีย)  
* **ปีที่ใช้งาน** 1961                    
* **เจ้าหน้าที่** 4 นาย
* **หน้ก** 40,000 กิโลกรัม/ 39.4 ต้น
* **ยาว** 5.63 เมตร
* **สูง** 2.39 เมตร
* **กว้าง** 3.3 เมตร
* **เกราะหนาที่สุด** 242 มม./9.53 นิ้ว
* **เครื่องยนต์** ดีเซล วี55 12 สูบ  ให้กำลัง 580 แรงม้า 
* **ความเร็ว** 50 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **รัศมีทำการ** 650 กิโลเมตร
* **อาวุธ**
** **อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ ขนาด 115 มม./ 4.53 นิ้ว 
** **อาวุธรอง** ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว และ 12.7 มม./0.5 นิ้ว อย่างละ 1 กระบอก

## อ้างอิง

* George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:รถถังของสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:รถถังหลักของสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:รถถังหลักของเวียดนาม
ที-64

thumb|รถถัง ที-64
* **ประเทศผู้ผลิต** สหภาพโซเวียต
* **ปีที่ใช้งาน** 1972
* **เจ้าหน้าที่** 3 นาย
* **หน้ก** 42,000 กิโลกรัม/ 41.3 ต้น
* **ยาว** 7.4 เมตร
* **สูง** 2.2 เมตร
* **กว้าง** 3.46 เมตร
* **เกราะหนาที่สุด** 200 มม./7.87 นิ้ว
* **เครื่องยนต์** ดีเซล 5ดีทีเอฟ 5 สูบ  ให้กำลัง 750 แรงม้า 
* **ความเร็ว** 75 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **รัศมีทำการ** 400 กิโลเมตร
* **อาวุธ**
** **อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ ขนาด 125 มม./4.92 นิ้ว 
** **อาวุธรอง** ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว และ 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว อย่างละ 1กระบอก

## อ้างอิง

* George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006

หมวดหมู่:รถถังของสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:รถถังหลักของสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:รถถังที่ใช้ระบบโหลดอัตโนมัติ
ที-72

T-72 เป็นตระกูลของรถถังหลักโซเวียตที่เข้าสู่การผลิตครั้งแรกในปี 1971. มีการสร้างรถถัง T-72 ประมาณ 20,000 คันรุ่น , T-72A ที่เปิดตัวในปี 2522 ถือเป็นรถถังหลักรุ่นที่สอง มันถูกส่งออกอย่างกว้างขวางและเห็นมันได้ใน 40 ประเทศและในความขัดแย้งมากมาย รุ่น T-72B3 ที่เปิดตัวในปี 2010 ถือเป็นรถถังต่อสู้รุ่นที่สาม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 


หมวดหมู่:รถถังของสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:รถถังหลักของสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:รถถังหลักของรัสเซีย
หมวดหมู่:รถถังหลักของยูเครน
หมวดหมู่:รถถังหลักของพม่า
หมวดหมู่:รถถังหลักของลาว
หมวดหมู่:รถถังที่ใช้ระบบโหลดอัตโนมัติ
ที-80

ที-80|250px|thumb|right

**ที-80** () เป็นรถถังหลักที่ใช้ระบบเครื่องยนต์กังหันแก๊สเป็นรุ่นที่ 2 ของโลก (ถัดจาก Strv-103 จากสวีเดน) เริ่มเข้าประจำการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1976 

T-80 รุ่นแรกใช้เครื่องยนต์แบบ GTD-1000 ขนาด 1000 แรงม้า  รุ่นที่สองใช้ชื่อ T-80B เครื่องยนต์แบบ GTD- 1000TF ด้วยกำลังม้าเท่าเดิม และ รุ่นล่าสุด T-80U เครื่องยนต์แบบ GTD- 125.  
รถถัง T-80 ติดตั้งปืนใหญ่รถถังขนาด 125 มม. ลำกล้องเรียบ มีระบบทรงตัวของป้อมปืน ทั้งสองทิศทาง พร้อมด้วยปืนกลร่วมแกนขนาด 7.62 มม. สองกระบอก และปืนกลหนักแบบ PKT ขนาด 12.7มม.หนึ่งกระบอก

ด้วยระบบควบคุมการยิงอันทันสมัยทำให T-80 สามารถทำลายเป้าหมายในระยะไกลสุดได้ถึง 5000 เมตร  กล้องเล็งกลางคืนช่วยให้พลยิงสามารถมองเห็นเป้าหมายในความมืดได้ไกลถึง 1300 เมตรเมื่อใช้แสงอินฟราเรด และไกลถึง 850 เมตรเมื่อไม่ใช้แสงอินฟราเรด

## ระบบควบคุมการยิง
* ผู้บังคับรถ : กล้องเล็งกลางวัน-กลางคืนเชิงรับระบบทรงตัวทางดิ่ง 
* พลยิง: กล้องเล็งกลางวันระบบทรงตัวสองทิศทางพร้อมเครื่องหาระยะด้วยเลเซอร์และระบบนำวิถี; กล้องเล็งกลางคืนเชิงรับระบบทรงตัวทางดิ่ง 
* คอมพิวเตอร์ขีปนะ: ประมวลผลสภาพแวดล้อมที่เกี่ยวข้องกับความแม่นยำในการยิง 
* เครื่องตรวจจับความร้อน: ค้นหาเป้าหมายด้วยระบบความร้อน

## ระบบป้องกันตัว
* แผ่นเกราะ: ป้องกันกระสุน APFSDS, HEAT 
* เกราะแบบอ่อนตัว 
* ป้องกันรังสี 
* ป้องกันตรวจจับความร้อน
* สีพราง
* ป้องกัน นชค.
* ป้องกันการยิงกดดดัน
* การรบกวนทางอีเลคทรอนิค 
* เครื่องปรับอากาศ

## ข้อมูลจำเพาะ
* น้ำหนัก (ตัน) : 46 
* ความเร็ว (กม./ชม.) : 70 
* สัดส่วน (เมตร) : 9.651/6.982 x 3.582 x 2.202 
* เครื่องยนต์: กังหันแกส GTD 1,250 แรงม้า 
* พลประจำรถ: 3 นาย 
* กำลังม้าต่อน้ำหนัก (แรงม้า/ตัน) :  27.2 
* แรงกดพื้นดิน (กก./ลบ.ซม.) :  0.925 
* ความจุน้ำมัน (ลิตร) :  1,840 
* ระยะปฏิบัติการ (กม.) : 400 
* ลุยน้ำลึก (เมตร) : 1.2/5.0 
* อาวุธ
** ปืนใหญ่ลำกล้องเรียบขนาด125 มม.  
** ปืนกลร่วมแกนขนาด 7.62 มม. 
** ปืนกลหนักขนาด 12.7 มม.  12.7 mm NSVT
* ป้อนกระสุนปืนใหญ่:อัตโนมัติ; 
* ระบบทรงตัวของป้อมปืน:2ทิศทาง; 
* บรรทุกกระสุน
** ปืนใหญ่: 45นัด; 
** ปืนกลร่วมแกน: 1,250นัด;
** ปืนกลหนักขนาด 450นัด; 
* มุมยกปืน/มุมลดปืน.: 15องศา/ -5องศา;
* thumb|NSVT 12.7×108mmชนิดกระสุนปืนใหญ่: APFSDS HE-FRAG HEAT จรวดนำวิถึ
* ปืนกลหนักขนาด 12.7 มม. 12.7 mm NSVT
* มุมยกปืน/มุมลดปืน :  75องศา/5องศา

## รายชื่อประเทศผู้ใช้งาน
right|500px|สีน้ำเงินคือประเทศผู้ใช้งาน ที-80
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

#### อดีตประเทศผู้ใช้งาน
* 

## อ้างอิง

* http://se-ed.net/young11/tank/t80.htm 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:รถถังของสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:รถถังหลักของสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:รถถังที่ใช้ระบบโหลดอัตโนมัติ
ทีอาร์-85

* **ประเทศผู้ผลิต** โรมาเนีย
* **ปีที่ใช้งาน** 1987
* **เจ้าหน้าที่** 3 นาย
* **หน้ก** 50,000 กิโลกรัม/ 49.2 ต้น
* **ยาว** 9.96 เมตร
* **สูง** 3.10 เมตร
* **กว้าง** 3.44 เมตร
* **เกราะหนาที่สุด** ความลับ
* **เครื่องยนต์** ดีเซล เอ็มทียู 8 สูบ  ให้กำลัง 860 แรงม้า 
* **ความเร็ว** 60 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **รัศมีทำการ** 310 กิโลเมตร
* **อาวุธ**
** **อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ ขนาด 100 มม./3.94 นิ้ว 
** **อาวุธรอง** ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว และ 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว อย่างละ 1กระบอก

## อ้างอิง

* George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 

หมวดหมู่:รถถัง
ไทป์ 59

thumb|250px|ไทพ 59 II

## ข้อมูลจำเพาะ
* **ประเทศผู้ผลิต** สาธารณรัฐประชาชนจีน
* **ปีที่ใช้งาน** 1959
* **เจ้าหน้าที่** 4 นาย
* **หน้ก** 36,000 กิโลกรัม/ 35.4 ต้น
* **ยาว** 7.9 เมตร
* **สูง** 2.59 เมตร
* **กว้าง** 3.27 เมตร
* **เกราะหนาที่สุด** 203 มม./ 7.99 นิ้ว
* **เครื่องยนต์** ดีเซล 12150แอล วี12  ให้กำลัง 430 แรงม้า 
* **ความเร็ว** 50 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **รัศมีทำการ** 420 กิโลเมตร
* **อาวุธ**
** **อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ ขนาด 100 มม./3.94 นิ้ว 
** **อาวุธรอง** ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว และ 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว อย่างละ 1กระบอก

## อ้างอิง

* George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006

หมวดหมู่:รถถัง
หมวดหมู่:รถถังหลักของจีน
หมวดหมู่:รถถังหลักของกัมพูชา
หมวดหมู่:รถถังหลักของเวียดนาม
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์จีน–สหภาพโซเวียต
ไทป์ 62

## ข้อมูลจำเพาะ
* **ประเทศผู้ผลิต** สาธารณรัฐประชาชนจีน
* **ปีที่ใช้งาน** 1962
* **เจ้าหน้าที่** 4 นาย
* **หน้ก** 21,000 กิโลกรัม/ 20.7 ต้น
* **ยาว** 7.9 เมตร
* **สูง** 2.25 เมตร
* **กว้าง** 2.68 เมตร
* **เกราะหนาที่สุด** ความลับ
* **เครื่องยนต์** ดีเซล 12 สูบ  ให้กำลัง 430 แรงม้า 
* **ความเร็ว** 60 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **รัศมีทำการ** 500 กิโลเมตร
* **อาวุธ**
** **อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ ขนาด 85 มม./3.35 นิ้ว 
** **อาวุธรอง** ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว 2 กระบอก และ 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว  1กระบอก

## อ้างอิง

* George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006

หมวดหมู่:รถถัง
ไทป์ 63

thumb|200px
* **ประเทศผู้ผลิต** สาธารณรัฐประชาชนจีน
* **ปีที่ใช้งาน** 1963
* **เจ้าหน้าที่** 4 นาย
* **หน้ก** 18,000 กิโลกรัม/ 18.1 ต้น
* **ยาว** 8.44 เมตร
* **สูง** 2.52 เมตร
* **กว้าง** 3.2 เมตร
* **เกราะหนาที่สุด** 14 มม./ 0.55 นิ้ว
* **เครื่องยนต์** ดีเซล 12150แอล วี12  ให้กำลัง 400 แรงม้า 
* **ความเร็ว** 64 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **รัศมีทำการ** 370 กิโลเมตร
* **อาวุธ**
** **อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ ขนาด 85 มม./3.35 นิ้ว 
** **อาวุธรอง** ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว 1 กระบอก และ 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว 1กระบอก

## อ้างอิง

* George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:รถถังสะเทินน้ำสะเทินบก
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์จีน–สหภาพโซเวียต
ไทป์ 74

ไทบ์ 74 () เป็นรถถังที่ถูกประจำการในกองทัพญี่ปุ่น และถูกนำมาใช้งานจริงตั้งแต่ปี ค.ศ.1975 ในหลาย ๆ สงคราม

thumb|250px|ไทป์ 74

## ข้อมูลจำเพาะ
* **ประเทศผู้ผลิต** ญี่ปุ่น
* **ปีที่ใช้งาน** 1975
* **เจ้าหน้าที่** 4 นาย
* **หน้ก** 38,000 กิโลกรัม/ 37.4 ต้น
* **ยาว** 9.42 เมตร
* **สูง** 2.48 เมตร
* **กว้าง** 3.18 เมตร
* **เกราะหนาที่สุด** ความลับ
* **เครื่องยนต์** ดีเซล มิตซูบิชิ 10ซีเอฟ22 ดับลิวที  10 สูบ ให้กำลัง 720 แรงม้า 
* **ความเร็ว** 60 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **รัศมีทำการ** 400 กิโลเมตร
* **อาวุธ**
** **อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ ขนาด 105 มม./4.13 นิ้ว 
** **อาวุธรอง** ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว และ 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว อย่างละ 1กระบอก

## อ้างอิง

* George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006

หมวดหมู่:รถถัง
หมวดหมู่:รถถังหลักของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ยานเกราะมิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์
เค1 (รถถัง)

* **ประเทศผู้ผลิต** เกาหลีใต้
* **ปีที่ใช้งาน** 1987
* **เจ้าหน้าที่** 4 นาย
* **หน้ก** 51,100 กิโลกรัม/ 50.3 ต้น
* **ยาว** 7.48 เมตร
* **สูง** 2.25 เมตร
* **กว้าง** 3.59 เมตร
* **เกราะหนาที่สุด** ความลับ
* **เครื่องยนต์** ดีเซล เอ็มทียู เอ็มบี 871 เคเอ-501  ให้กำลัง 1200 แรงม้า 
* **ความเร็ว** 65 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **รัศมีทำการ** 440 กิโลเมตร
* **อาวุธ**
** **อาวุธหลัก** ปืนใหญ่ ขนาด 105 มม./4.13 นิ้ว 
** **อาวุธรอง** ปืนกล ขนาด 7.62 มม./ 0.3 นิ้ว 2 กระบอก และ 12.7 มม./ 0.5 นิ้ว  1กระบอก

## อ้างอิง

* George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006

หมวดหมู่:รถถัง
หมวดหมู่:รถถังหลักของเกาหลีใต้
พีที-76

**พีที-76** เป็นรถถังเบา สะเทินน้ำสะเทินบก ผลิตขึ้นในช่วงต้นทศวรรษที่ 1950  โดยสหภาพโซเวียต และกลายเป็นรถถังหลักของกองทัพโซเวียตและประเทศในกลุ่มสนธิสัญญาวอร์ซอ นอกจากนี้ยังส่งออกให้กับประเทศสังคมนิยมอื่นอีก เช่น อินเดีย อิรัก เกาหลีเหนือ เวียดนามเหนือ และอีกกว่า 25 ประเทศ

## อ้างอิง

*George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006 

พ
ไทป์ 99

thumb|200px|รูปทรงของรถถัง 

**ไทป์ 99** หรือ **ZTZ-99** หรือ **WZ-123**  เป็นรถถังประจัญบานรุ่นที่สามที่ใช้โดยสาธารณรัฐประชาชนจีน พัฒนามาจากไทป์ 98G เป็นรุ่นที่มีถังแบบทันสมัย แต่ต้นทุนสูงเมื่อเทียบกับการประหยัดกว่าของรุ่นไทป์ 96 

## อ้างอิง

* George Forty & Jack Livesey,the World Encyclopedia of Tanks,Anness,2006

หมวดหมู่:รถถัง
หมวดหมู่:รถถังหลักของจีน
หมวดหมู่:รถถังของสาธารณรัฐประชาชนจีน
หมวดหมู่:รถถังที่ใช้ระบบโหลดอัตโนมัติ
โทโฮกุ

**โทโฮกุ** () แปลตรงตัวว่า "ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ" เป็นอนุภูมิภาคของญี่ปุ่น ดินแดนที่ครอบคลุมพื้นที่หนึ่งในสี่ทางเหนือของเกาะฮนชู มีชื่อเดิมว่า "มิจิโนกุ" แปลว่าถนนภายในหรือถนนสายแคบ เนื่องจากในอดีตนั้นยากต่อการเข้าถึง ด้วยภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นเทือกเขาขรุขระ และฤดูหนาวอันโหดร้าย โทโฮกุเป็นดินแดนที่ยังคงธรรมชาติอันสวยงาม และเป็นแหล่งของน้ำพุร้อนจำนวนนับไม่ถ้วน นอกจากนั้น โทโฮกุยังเป็นดินแดนแห่งตำนานเรื่องเล่าขานมากมาย และเป็นแห่งสุดท้ายที่ยังคงอนุรักษ์วิถีชีวิตขนบประเพณีญี่ปุ่นโบราณอยู่ รวมถึงหัตถกรรมพื้นเมืองที่ยังคงอนุรักษ์ไว้ ภายใต้ความเจริญและอารยธรรมสมัยใหม่ที่หลั่งไหลเข้ามา 

อนุภูมิอากาศในโทโฮกุ ถูกแบ่งโดยเทือกเขาที่เป็นแนวยาวจากเหนือลงมาเป็นสองด้าน คือทางด้านฝั่งทะเลญี่ปุ่น จะมีอากาศหนาวเย็น หิมะตกหนักในฤดูหนาว ในขณะที่ทางด้านฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกจะมีอากาศอบอุ่นกว่า ประชากรที่อาศัยอยู่ในแถบโทโฮกุ ปัจจุบันมีอยู่ประมาณ 9 ล้านคน ลดลงจากปี พ.ศ. 2538 ที่ 9.8 ล้านคน ซึ่งเป็นสถิถิสูงที่สุด หากเทียบกับมาตรฐานของญี่ปุ่นแล้ว จัดว่ามีประชากรค่อนข้างเบาบาง บนพื้นที่ราบและลุ่มแม่น้ำเป็นแหล่งเกษตรกรรม หนึ่งในสี่ของข้าวที่ผลิตในญี่ปุ่นมาจากภูมิภาคนี้

## เขตการปกครอง
โทโฮกุ ประกอบไปด้วย 6 จังหวัด ได้แก่
* จังหวัดอาโอโมริ
* จังหวัดอิวาเตะ
* จังหวัดมิยางิ
* จังหวัดอากิตะ
* จังหวัดยามางาตะ
* จังหวัดฟูกูชิมะ

## เหตุการณ์สำคัญ
* แผ่นดินไหวหมู่เกาะคุรีล พ.ศ. 2552
* แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในเซ็นได พ.ศ. 2554

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาคในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาคโทโฮกุ
ชูบุ

[thumb|[ภูเขาฟูจิ สถานที่ที่สำคัญแห่งหนึ่งในชูบุ]]

**ชูบุ** () เป็นภูมิภาคหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ตรงส่วนกลางของประเทศ จุดเด่นของภาคชูบุก็คือ ถึงแม้ทั้ง 9 จังหวัดจะจัดอยู่ในภูมิภาคเดียวกัน แต่ก็มีลักษณะภูมิประเทศและภูมิอากาศ รวมไปถึงวัฒนธรรมท้องถิ่นที่แตกต่างกัน โดย 4 จังหวัดชายฝั่งทะเลญี่ปุ่น อันได้แก่ นีงาตะ โทยามะ อิชิกาวะ และฟูกูอิ เป็นเทือกเขาและที่ราบชายฝั่งทะเล มีหิมะตกหนักในฤดูหนาว แต่ระยะเวลาสั้นกว่าภูมิภาคโทโฮกุและฮกไกโด ฤดูร้อนอากาศร้อนชื้นและเย็นสบายในฤดูใบไม้ผลิ พื้นที่ราบในเขตนี้มีขนาดใหญ่ที่สุดในภูมิภาคชูบุ และเป็นแหล่งปลูกข้าวที่มีคุณภาพแห่งใหญ่แห่งหนึ่ง

ชูบุ ตั้งอยู่ตรงส่วนกลางของประเทศ มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 21 ล้านคนใน 9 จังหวัด ซึ่งถึงแม้ว่าจะจัดอยู่ในภูมิภาคเดียวกัน แต่มีลักษณะภูมิประเทศและภูมิอากาศ รวมไปถึงวัฒนธรรมท้องถิ่นที่แตกต่างกัน ในเขตโฮกูริกุ ประกอบไปด้วยสี่จังหวัดชายฝั่งทะเลญี่ปุ่น อันได้แก่ นีงาตะ โทยะมะ อิชิกาวะ และฟูกูอิ เป็นเทือกเขาและที่ราบชายฝั่งทะเล มีหิมะตกหนักในฤดูหนาว แต่ระยะเวลาสั้นกว่าภูมิภาคโทโฮกุและฮกไกโด ฤดูร้อนอากาศร้อนชื้นและเย็นสบายในฤดูใบไม้ผลิ พื้นที่ราบในเขตนี้มีขนาดใหญ่ที่สุดในภูมิภาคชูบุ และเป็นแหล่งปลูกข้าวที่มีคุณภาพแห่งใหญ่แห่งหนึ่ง พื้นที่สูงตอนกลางประกอบไปด้วยจังหวัดนางาโนะ กิฟุ และยามานาชิ ดินแดนแห่งเทือกเขาสูงทอดตัวเป็นแนวยาวไม่รู้จบ ที่ตั้งของเจแปนแอลป์หรือที่รู้จักกันดีว่าเป็นหลังคาของญี่ปุ่น เป็นเมืองตากอากาศบนเขาและแหล่งเล่นสกียอดนิยมแห่งหนึ่ง บนภูเขาอากาศหนาวเย็นตลอดปี ในฤดูร้อนบนเขามีแสงแดดอบอุ่น แต่ในขณะที่ทางเชิงเขาอากาศร้อนชื้น พื้นที่ทางตอนล่างประกอบไปด้วยจังหวัดไอจิและชิซูโอกะ ตั้งอยู่ทางชายฝั่งด้านมหาสมุทรแปซิฟิก มีภูมิอากาศอบอุ่นสบาย มีชื่อเสียงเลื่องลือในด้านการเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมการผลิตรถยนต์ที่เมืองนาโงยะ จังหวัดไอจิ และภูเขาไฟฟูจิ ภูเขาไฟที่สูงที่สุดและเป็นสัญลักษณ์ของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งตั้งตระหง่านอยู่ระหว่างเขตจังหวัดชิซูโอกะและยามานาชิ

## จังหวัดในเขตจูบุ
ชูบุ ประกอบไปด้วย 9 จังหวัด ได้แก่
* กิฟุ 
* ชิซูโอกะ 
* นางาโนะ 
* นีงาตะ 
* โทยามะ 
* ฟูกูอิ 
* ยามานาชิ 
* อิชิกาวะ 
* ไอจิ 

หมวดหมู่:ภาคในประเทศญี่ปุ่น
ชูโงกุ

**ภูมิภาคชูโงกุ** () หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า **ภูมิภาค[[ซันอิง]]-[[ซันโย (อนุภูมิภาค)|ซันโย]]** () เป็นภูมิภาคทางส่วนตะวันตกปลายสุดของเกาะฮนชู ซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ประกอบด้วยจังหวัดฮิโรชิมะ โอกายามะ ชิมาเนะ ทตโตริ และยามางูจิ ในปี 2010 มีประชากรจำนวน 7,563,428 คน

นอกจากเมืองฮิโรชิมะที่เป็นที่รู้จักกันดี เนื่องจากผลของการทิ้งระเบิดปรมาณูเมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 แล้ว ภูมิภาคนี้ยังมีชื่อเสียงในเรื่องของปราสาท สถาปัตยกรรมและศิลปหัตถกรรมโบราณ รวมถึงเนินทรายที่เลื่องชื่อแห่งทตโตริก็อยู่ที่ภูมิภาคนี้ 

## ภูมิศาสตร์
[thumb|250px|left|ภูมิภาคชูโงกุและ[ชิโกกุ มองจากสถานีอวกาศนานาชาติ]]

ชูโงกุเป็นภูมิภาคทางส่วนปลายสุดของเกาะฮนชู โดยทิศเหนือติดทะเลญี่ปุ่น ทิศใต้ติดกับทะเลในทะเลในเซโตะ (Seto Naikai) ซึ่งเป็นผืนน้ำขนาด 9,500 ตารางกิโลเมตร มีเกาะเล็ก ๆ ระเกะระกะกว่า 1,000 เกาะ และได้รับการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกของญี่ปุ่น ชูโงกุมีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 7.8 ล้านคน จากทั้งหมด 5 จังหวัด ซึ่งแบ่งเป็นสองด้านโดยเทือกเขาชูโงกุ ทางตอนกลางของภูมิภาค ด้านที่อยู่ทางฝั่งทะเลญี่ปุ่นเรียกว่าซันอิง ซึ่งแปลว่าร่มเงาของภูเขา ได้แก่จังหวัดทตโตริ ชิมาเนะ และตอนเหนือของจังหวัดยามางูจิ ภูมิอากาศของดินแดนทางด้านทะเลญี่ปุ่นนี้ มีแสงแดดจ้าและสดใสในฤดูร้อน ฤดูหนาวอากาศหนาวเย็น มรสุมจากทางตะวันตกเฉียงเหนือทำให้มีหมอกจัดและเมฆหนาทึบ ส่วนอีกด้านหนึ่งเรียกว่าซันโย คือทางฝั่งทะเลใน ประกอบไปด้วยจังหวัดโอกายามะ ฮิโรชิมะ และทางตอนใต้ของจังหวัดยามางูจิ เขตนี้มีอากาศอุ่นสบายตลอดปี ปริมาณน้ำฝนมีไม่มาก มีแสงแดดจ้าเป็นส่วนใหญ่

## จังหวัดในภาคชูโงกุ
ชูโงกุ ประกอบไปด้วย 5 จังหวัด ได้แก่

* ทตโตริ 
* ชิมาเนะ
* โอกายามะ
* ฮิโรชิมะ
* ยามางูจิ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ข้อมูลเกี่ยวกับภูมิภาคชูโงกุและทะเลในเซโตะ
* Into You WEST JAPAN Chugoku


หมวดหมู่:ภาคในประเทศญี่ปุ่น
เกาะคีวชู

**คีวชู** () เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศญี่ปุ่น และตั้งอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของหมู่เกาะญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 35,640 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 14,311,224 คน (ปี 2018) ชื่อคีวชูหมายถึง **เก้าแคว้น**

## เขตการปกครอง
ชื่อคีวชูมีความหมายตามตัวอักษรว่า "9 แคว้น" ซึ่งหมายถึงเก้าแคว้นดั้งเดิมในภูมิภาคไซไกโดบนเกาะ คือ ชิกูเซ็ง ชิกูโงะ ฮิเซ็ง ฮิโงะ บูเซ็ง บุงโงะ ฮีวงะ โอซูมิ และซัตสึมะ

ปัจจุบันนี้ภูมิภาคคีวชู () เป็นภูมิภาคทางการปกครองที่ประกอบด้วย 8 จังหวัด ซึ่งตั้งอยู่บนตัวเกาะคีวชูรวมทั้งหมู่เกาะโอกินาวะด้วย ได้แก่
* จังหวัดฟูกูโอกะ
* จังหวัดคาโงชิมะ
* จังหวัดคูมาโมโตะ
* จังหวัดมิยาซากิ
* จังหวัดนางาซากิ
* จังหวัดโออิตะ
* จังหวัดโอกินาวะ
* จังหวัดซางะ

จังหวัดฟูกูโอกะมีประชากรมากที่สุดบนเกาะ เมืองใหญ่ที่สุดบนเกาะคือนครฟูกูโอกะ มีศูนย์ธุรกิจหลักกับสนามบินระหว่างประเทศ และเป็นศูนย์กลางสำหรับเมืองที่มีอุตสาหกรรมหนัก

## เศรษฐกิจ
ผลิตภัณฑ์การเกษตรหลักเป็นข้าว ชา ยาสูบ มันหวาน และผ้าไหม ยังถูกผลิตอย่างกว้างขวาง อุตสาหกรรมหนักถูกเพ่งเล็งในทิศเหนือรอบเมืองคิตะกีวชู เมืองนางาซากิ และเมืองโออิตะ และรวมถึงเคมีและโลหะที่อยู่บนเกาะ

## วัฒนธรรม
วัฒนธรรมของคิวชูได้รับอิทธิพลอย่างมากจากวัฒนธรรมทางใต้ เช่น ริวกิว（琉球）

คิวชูเป็นภูมิภาคที่ยังคงรักษาวัฒนธรรมดั้งเดิมของญี่ปุ่นไว้ได้เป็นจำนวนมาก

### ผู้คน
ผู้คนในคิวชูเป็นที่รู้กันว่ามีแนวคิดแบบอนุรักษนิยมในระดับหนึ่งภายในประเทศญี่ปุ่น

โดยเฉพาะผู้ชายในคิวชู ซึ่งเรียกกันว่า "คิวชูดันจิ（九州男児）" มีภาพลักษณ์ที่แข็งแกร่งและกล้าหาญ

ด้วยวัฒนธรรมเช่นนี้ คิวชูจึงเป็นพื้นที่ที่ยังคงรักษาขนบธรรมเนียมท้องถิ่นไว้อย่างลึกซึ้ง

### เครื่องดนตรี
ในคิวชูมีเครื่องดนตรีพื้นเมืองที่ชื่อว่า “ก๊อตตัน（ゴッタン）”

เป็นเครื่องสายที่มีลักษณะคล้ายกับซังชิน（三線）ของโอกินาวะและชามิเซ็น（三味線）ของญี่ปุ่น แต่อยู่กึ่งกลางระหว่างทั้งสอง

เครื่องดนตรีนี้ถือเป็นจิตวิญญาณของชาวคิวชูเลยทีเดียว

### '''ศาสนา'''
คิวชูมีความสัมพันธ์ทางประวัติศาสตร์และศาสนากับโอกินาวาอย่างลึกซึ้ง ซึ่งยังคงสืบทอดในตำนานต่าง ๆ

เทพเจ้าแห่งศาสนาทะเล เช่น มุนากาตะซันจิน (宗像三神) และวาดะสึมิ (ワダツミ) ในภูมิภาคคิวชูตอนเหนือ ถือว่ามีต้นกำเนิดร่วมกับความเชื่อในนิไรคาไน(ニライカナイ)ของโอกินาวา

เทพเจ้าสูงสุดของศาสนาชินโตริวกิว (琉球神道) ที่ชื่ออามามิคิโยะ (アマミキヨ) มีตำนานเล่าว่าได้เสด็จมาจากคิวชูสู่หมู่เกาะอามามิ แล้วจึงเข้าสู่โอกินาวา

## ดูเพิ่ม
* หมู่เกาะรีวกีว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 


คีวชู
คีวชู
คีวชู