open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ภัทรพงษ์ ลีลาภัทร์

**ภัทรพงษ์ ลีลาภัทร์** (เกิด 5 ธันวาคม พ.ศ. 2533)  เป็นนักการเมืองชาวไทย เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ เขตเลือกตั้งที่ 8 พรรคประชาชน และรองโฆษกพรรคประชาชน

## ประวัติ
ภัทรพงษ์ เกิดเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ที่จังหวัดเชียงใหม่ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย ระดับปริญญาตรี สาขาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และระดับปริญญาโท วิศวกรรมศาสตร์ สาขาโครงสร้าง ในหลักสูตรร่วมกันระหว่างมหาวิทยาลัยเอดินบะระ และมหาวิทยาลัยกลาสโกว์ ที่ประเทศสกอตแลนด์

หลังเดินทางกลับประเทศไทย ภัทรพงษ์ประกอบอาชีพวิศวกร ทำงานในบริษัทเอกชน และดำเนินธุรกิจส่วนตัวอยู่ระยะหนึ่ง ก่อนจะหันไปทำงานด้านการเมืองในเวลาต่อมา

## งานการเมือง
พ.ศ. 2562 ภัทรพงษ์เริ่มต้นทำงานการเมืองในระดับท้องถิ่นกับพรรคเพื่อไทยก่อน แต่ได้ลาออกจากพรรคในปี พ.ศ. 2563 ต่อมาในปลายปีเดียวกันได้สมัครเป็นสมาชิกพรรคก้าวไกล และได้รับเลือกให้เป็นว่าที่ผู้สมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564

ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 ภัทรพงษ์ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ เขตเลือกตั้งที่ 8 และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก โดยในสภา เขามีบทบาทในการอภิปรายนโยบายและการแก้ปัญหาของรัฐบาลในด้านสิ่งแวดล้อมเป็นหลัก และเป็นหนึ่งในทีมก้าวไกลสู้ไฟป่า เพื่อแก้ปัญหาไฟป่าในพื้นที่ภาคเหนือ

ภัทรพงษ์เป็นผู้เสนอร่างพระราชบัญญัติฝุ่นพิษและการปล่อยมลพิษข้ามพรมแดน หรือพระราชบัญญัติอากาศสะอาด ซึ่งสภาผู้แทนราษฎรได้มีรับหลักการร่างพร้อมกับร่างกฎหมายอีก 6 ฉบับจากคณะรัฐมนตรี พรรคการเมืองอื่นๆ และภาคประชาสังคม โดยขณะนี้อยู่ระหว่างรอการพิจารณาขั้นสุดท้ายจากวุฒิสภา

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ภัทรพงษ์ ลีลาภัทร์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคก้าวไกล → พรรคประชาชน
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2569 จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคประชาชน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:วิศวกรชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:พรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคก้าวไกล
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาชน (พ.ศ. 2567)
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
เหตุโจมตีทางอากาศใส่อาคารอยู่อาศัยในซาปอริฌเฌีย

**เหตุโจมตีทางอากาศใส่อาคารอยู่อาศัยในซาปอริฌเฌีย** เกิดขึ้นในช่วงเช้ามืดของวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ที่อาคารห้องอยู่อาศัยแห่งหนึ่งในเมืองซาปอริฌเฌีย แคว้นซาปอริฌเฌีย ทางภาคใต้ของประเทศยูเครน การโจมตีด้วยขีปนาวุธของกองทัพรัสเซียครั้งนี้ทำให้มีพลเรือนเสียชีวิตอย่างน้อย 13 คน และบาดเจ็บอีกกว่า 89 คน

เช่นเดียวกับที่กรุงเคียฟ เมืองดนีปรอ เมืองมือกอลายิว เมืองฌือตอมือร์ และเมืองลวิว เหตุโจมตีทางอากาศที่เมืองซาปอริฌเฌียเกิดขึ้นหนึ่งวันหลังจากเกิดเหตุระเบิดที่สร้างความเสียหายแก่สะพานไครเมีย ซึ่งวลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย กล่าวหายูเครนว่าเป็นผู้ลงมือและเรียกเหตุระเบิดนั้นว่าเป็น "การก่อการร้าย"

## ภูมิหลัง
ระหว่างที่การรุกรานยูเครนใน พ.ศ. 2565 กองทัพรัสเซียได้โจมตีพลเรือนยูเครนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในแคว้นซาปอริฌเฌีย เหตุโจมตีขบวนรถพลเรือนเมื่อวันที่ 30 กันยายน ส่งผลให้มีพลเรือนเสียชีวิต 32 คน และบาดเจ็บอีกเกือบ 90 คน เหตุโจมตีดังกล่าวเกิดขึ้นในวันเดียวกับที่รัสเซียประกาศผนวกภาคใต้ของยูเครนเข้ากับตน

ไม่กี่วันก่อนเกิดเหตุโจมตีอาคารอยู่อาศัย ในวันที่ 6 ตุลาคม มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 17 คน (รวมถึงเด็ก 1 คน) หลังจากที่ขีปนาวุธรัสเซีย 7 ลูกพุ่งโจมตีเมืองซาปอริฌเฌีย โดย 3 ลูกในจำนวนนี้ตกใส่ย่านที่อยู่อาศัยใจกลางเมือง

ในวันที่ 8 ตุลาคม เกิดเหตุระเบิดที่สร้างความเสียหายอย่างหนักแก่สะพานไครเมียซึ่งเป็นเส้นทางส่งกำลังบำรุงหลักสำหรับกองทัพรัสเซียในการที่จะเข้าสู่ไครเมียที่ถูกยึดครอง

## การโจมตี
วันที่ 9 ตุลาคม ขีปนาวุธ 6 ลูกถูกยิงใส่ย่านที่อยู่อาศัยในเมืองซาปอริฌเฌีย ทำลายอาคารห้องอยู่อาศัย 1 หลัง และสร้างความเสียหายแก่อาคารอื่น ๆ อีก 70 หลัง เหตุโจมตีครั้งนี้ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 13 คน รวมทั้งเด็กด้วย และมีผู้บาดเจ็บอีก 89 คน โดย 11 คนในจำนวนนี้เป็นเด็ก มีรายงานว่ารัสเซียยิงขีปนาวุธดังกล่าวจากฐานยิงในแคว้นซาปอริฌเฌียส่วนที่ถูกรัสเซียยึดครอง

## ปฏิกิริยา
วอลอดือมือร์ แซแลนสกึย ประธานาธิบดียูเครน กล่าวทางเทเลแกรมว่า

กระทรวงกลาโหมรัสเซียยอมรับว่ามีการโจมตีด้วยขีปนาวุธจริง แต่อ้างว่าฝ่ายตนยิงใส่ฐานของกองกำลังพิทักษ์ชาติยูเครนและคลังกระสุนแห่งหนึ่งเท่านั้น

## ระเบียงภาพ

File:Zaporizhzhia after Russian shelling, 2022-10-09 (40).jpg|สภาพอาคารหลังเกิดเหตุ
File:Zaporizhzhia after Russian shelling, 2022-10-09 (49).jpg|สภาพยานพาหนะหลังเกิดเหตุ
File:Zaporizhzhia after Russian shelling, 2022-10-09 (001).webm|การดับเพลิงและการกู้ภัย


## อ้างอิง

หมวดหมู่:การสังหารหมู่ใน พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:การรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย
หมวดหมู่:แคว้นซาปอริฌเฌีย
จินตามณีจักร

**จินตามณีจักร** () หรือ **หรูยี่หลุนกวนอิม** (; ) เป็นพระโพธิสัตว์ และภาคอวตารของพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร พระจินตามณีจักรถือว่าเป็นหนึ่งในหกอวตารของกวนอิม ซึ่งคือกวนอิมหกอวตารที่ช่วยเหลือสิ่งมีชีวิตในหกภพภูมิให้หลุดพ้นจากสังสารวัฏ พระจินตามณีจักรถือเป็นผู้ช่วยเหลือในภพภูมิเทพ

## ประติมานวิทยา
ในรูปปางหกกร พระจินตามณีจักรมักแสดงในรูปทรงมงกุฏที่มีภาพของพระอมิตาภพุทธเจ้า ประทับนั่งด้วยท่ามหาราชลีลาสน์ หรือท่าประทับนั่งอย่างมหาราช ประทับนั่งบนดอกบัว ซึ่งอยู่บนหินที่พ้นมหาสุมทรขึ้นมา อันเป็นสัญลักษณ์ของเขาปู่เต๋าเล่าเจีย วิมานในตำนานของพระอวโลกิเตศวร หัตถ์ขวาแรกสัมผัสพักตร์ และประกอบมุทรา, หัตถ์ขวาต่อมาทรงถือ *[[จินตามณี|แก้วจินตามณี]]*, หัตถ์ขวาที่สามทรงถือลูกประคำ หัตถ์ซ้ายแรกสัมผัสหินซึ่งประทับนั่งอยู่, หัตถ์ซ้ายที่สองทรงถือดอกบัวปัทมะ และหัตถ์ซ้ายสุดท้ายทรงถือธรรมจักร

ในรูปปางแบบสองกรจะไม่ได้ทรงถือแก้วจินตามณี และอาจประทับนั่งไขว่ห้าง ลักษณะเช่นนี้คล้ายกับพระพุทธรูปของพระศรีอริยเมตไตรยที่วัดชูงูจิในจังหวัดนารา ซึ่งเป็นที่บูชากันว่าเป็นพระจินตามณีจักร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระโพธิสัตว์
หมวดหมู่:พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร
เทนต์อามุน (ราชวงศ์ที่ยี่สิบ)

**เทนต์อามุน** (แปลว่า “*พระนางแห่ง[[อาเมิน|อามุน]]*”) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณ ซึ่งน่าจะเป็นพระมเหสีของฟาโรห์รามเสสที่ 11 ซึ่งทรงเป็นผู้ปกครองพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่ยี่สิบ มีการกล่าวถึงพระองค์ในบันทึกปาปิรุสพิธีพระศพของพระราชธิดาของพระองค์พระนามว่า ดูอัตฮัตฮอร์-เฮนุตทาวี ซึ่งเป็นภริยาของพิเนดจ์เอมที่ 1 และอาจเป็นพระราชธิดาของฟาโรห์รามเสสที่ 11 และพระนามของพระองค์เขียนอยู่ในวงคาร์ทูช

## พระราชวงศ์
ปรากฏบุรุษคนหนึ่งนามว่า เนบเซนิ ถูกกล่าวถึงว่าเป็นพระราชบิดาของพระองค์บนบันทึกปาปิรุสพิธีพระศพของพระราชธิดาของพระองค์ พระองค์อาจถูกฝังอยู่ในสุสานหลวงธีบส์ ทีที 320

พระราชธิดาของพระองค์มีดังต่อไปนี้

* ดูอัตฮัตฮอร์-เฮนุตทาวี ซึ่งเป็นภริยาของพิเนดจ์เอมที่ 1

* พระราชธิดาอีกพระองค์หนึ่งที่เป็นไปได้คือ เทนต์อามุน ซึ่งเป็นพระมเหสีของฟาโรห์สเมนเดส

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ราชินีแห่งอียิปต์โบราณ
หมวดหมู่:ราชวงศ์ที่ยี่สิบแห่งอียิปต์
จู ซัง-อุก

**จู ซัง-อุก** (; เกิด 18 กรกฎาคม 1978) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากบทบาทในละครเรื่อง *[[ศึกแค้น สงครามชีวิต]]*, ละครเกี่ยวกับการแพทย์เรื่อง *[[ฟ้าส่งผมมาเป็นหมอ]]*, ละครแนวโรแมนติกคอมเมดี้เรื่อง *[[เล่ห์รักยัยตัวร้าย]]*, *[[ศัลย์ใจให้เธอรัก]]* และละครที่เกี่ยวกับกระบวนการอาชญากรรมเรื่อง *Special Affairs Team TEN*

## ชีวิตส่วนตัว
จู ซัง-อุก และนักแสดงสาว ชา เย-รย็อน ออกเดทกันตั้งแต่เดือนมีนาคม 2016 และแต่งงานกันในเดือนพฤษภาคม 2017 ชาประกาศว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ลูกคนแรกของพวกเขาในเดือนธันวาคม 2017 พวกเขามีลูกสาวคนหนึ่งเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2018

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงชายจากโซล
คาเฟ่เลิฟ กฎหมายรัก

**คาเฟ่เลิฟ กฎหมายรัก** () เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่นำแสดงโดยอี ซึง-กี และอี เซ-ย็อง ออกอากาศทางช่อง KBS2 ตั้งแต่วันที่ 5 กันยายน ถึง 25 ตุลาคม 2022 ออกอากาศทุกวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 21:50 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) จำนวน 16 ตอน

## เรื่องย่อ
*คาเฟ่เลิฟ กฎหมายรัก* บอกเล่าเรื่องราวความรักของ คิม ช็อง-โฮ (อี ซึง-กี) อดีตอัยการที่รู้จักกันในชื่อ *Monster Genius* และ คิม ยู-รี (อี เซ-ย็อง) ทนายความสาวสวยที่มีบุคลิกแปลกแยก

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* อี ซึง-กี รับบท คิม ช็อง-โฮ
:อดีตอัยการที่รู้จักกันในชื่อ "Monster Genius" ปัจจุบันเขาเป็นเจ้าของอาคารซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักงานกฎหมายซึ่งเปิดเป็นร้านกาแฟด้วย

* อี เซ-ย็อง รับบท คิม ยู-รี
:ทนายความสาวสวยที่มีบุคลิกแปลกแยก เธอเปิดร้านกาแฟที่รับปรึกษาข้อกฎหมายหลังจากลาออกจากสำนักงานกฎหมาย Hwang & Gu

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวกฎหมายเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวรักเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องเคบีเอส
ดาวน์

**ดาวน์** (; )เป็นหมู่บ้านในเขตเกรเทอร์ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ตั้งอยู่ในเขตลอนดอนแห่งบรอมลีย์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ในเทศมณฑลมณฑลเคนต์จนถึงปี ค.ศ. 1965 และอยู่นอกเขตเมืองที่แผ่ขยายของลอนดอน ชาลส์ ดาร์วิน นักธรรมชาติวิทยา อาศัยอยู่ในดาวน์เฮาส์เป็นเวลาสี่สิบปีจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1882

ดาวน์อยู่ห่างจากออร์พิงตันไปทางตะวันตกเฉียงใต้  และห่างจากชาริงครอสส์ในลอนดอนไปทางตะวันออกเฉียงใต้  ดาวน์ตั้งอยู่บนสันเขาเตี้ยๆ (ซึ่งอยู่นอกเหนือนอร์ธดาวน์ส) และบริเวณใจกลางหมู่บ้านส่วนใหญ่ยังคงรักษาอาคารเก่าแก่เอาไว้ ปัจจุบันโรงเรียนประจำหมู่บ้านเดิมทำหน้าที่เป็นศาลาประชาคมหมู่บ้าน

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1965 พื้นที่ส่วนใหญ่ของเขตเมืองออร์พิงตัน รวมถึงดาวน์ ได้รับการโอนจากเทศมณฑลในประวัติศาสตร์เคนต์ และย้ายไปอยู่ในเขตลอนดอนแห่งบรอมลีย์ที่เพิ่งสร้างขึ้นใหม่

## บุคคลสำคัญ

*บิล ฮันเตอร์ คริสตี้ (ค.ศ. 1922–97) นักล็อบบี้ชาวเกาะฟอล์กแลนด์
*ชาลส์ ดาร์วิน (ค.ศ. 1809–82) นักชีววิทยา นักธรรมชาติวิทยา และนักธรณีวิทยา
*ฮอเรซ ดาร์วิน (ค.ศ. 1851–1928) วิศวกรโยธาและสมาชิกวิทยาลัยทรินิตี้ เคมบริดจ์
* ไนเจล แฟราจ (เกิด ค.ศ. 1964) อดีตผู้นำพรรคเอกราชยูเค และสมาชิกรัฐสภายุโรปประจำเซาท์อีสต์อิงแลนด์
* ชาลส์ เฮย์ส (ค.ศ. 1678–1760) นักคณิตศาสตร์และนักลำดับเวลา
* จอห์น ลับบ็อค (ค.ศ. 1803–65) นักการธนาคาร ทนายความ นักคณิตศาสตร์ และนักดาราศาสตร์
* จอห์น ลับบ็อค (ค.ศ. 1831–1913) นายธนาคาร นักชีววิทยา นักโบราณคดี และนักการเมืองจากพรรคเสรีนิยม
* มาร์ค ลับบ็อค (ค.ศ. 1898–1986) วาทยกรและนักประพันธ์เพลงโอเปเรตตาและดนตรีเบาสมอง
* เฮอร์เบิร์ต นิวตัน แคสสัน (ค.ศ. 1869–1951) นักข่าวและนักเขียน ผู้ก่อตั้งนิตยสาร *อิฟฟิเชินซี*
* โอลิฟ วิลลิส (ค.ศ. 1877–1965) ผู้ก่อตั้งโรงเรียนดาวน์เฮาส์

## สถานที่ใกล้เคียง
*คัดแฮม
*เบอร์รี่ส์กรีน
*ลักซ์เทด
*ซิงเกิล สตรีท
*ฟาร์นโบโรห์
*เคสตัน
*ออร์พิงตัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Audio tour of Downe and Down House
*Downe Bank Nature Reserve
*Darwin at Downe - World Heritage Site nomination
*Homepage of Stage Door Theatre Group, Downe

หมวดหมู่:ย่านในลอนดอน
เกาะหมาก (แก้ความกำกวม)

**เกาะหมาก** อาจหมายถึง
* เกาะหมาก – เกาะในจังหวัดตราด
* เกาะหมาก – เกาะในจังหวัดพัทลุง
* เกาะปีนัง – ก่อนหน้าเคยใช้ชื่อว่าเกาะหมาก ปัจจุบันเป็นเกาะในรัฐปีนัง
* ตำบลเกาะหมาก – ตำบลในอำเภอเกาะกูด จังหวัดตราด
* ตำบลเกาะหมาก – ตำบลในอำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง

หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
สรอรรถ ดาบบัง

**สรอรรถ ดาบบัง** (ชื่อเล่น ต้า; 18 พฤศจิกายน  พ.ศ. 2545) เป็นนักวิ่งระยะสั้นชาวไทยในระยะ 100 และ 200 เมตร

## ประวัติ
สรอรรถมาจากอำเภอค่ายบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี เริ่มวิ่งเมื่ออายุ 13 ปี เพราะสมัครเข้าสอบความสามารถพิเศษที่โรงเรียนสิงห์บุรี จากนั้นศึกษาต่อที่เทคนิคสิงห์บุรี ได้ร่วมแข่งขันกรีฑาอาชีวศึกษา ซึ่งทำเวลาได้ดีจึงถูกทางสมาคมกีฬากรีฑาแห่งประเทศไทยเรียกไปเก็บตัว ในการแข่งขันกีฬากรีฑาในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565 สรอรรถวิ่งระยะ 100 เมตร ด้วยเวลา 10.48 ได้รับเหรียญเงิน เป็นรองภูริพล บุญสอน

## การแข่งขันระหว่างประเทศ
การแข่งขันซีเกมส์ 2021 ที่เวียดนาม สรอรรถลงแข่งขันระดับนานาชาติครั้งแรกทำผลงานพาทีม 4×100 เมตร คว้าทอง พร้อมคว้าเหรียญเงินวิ่ง 100 เมตร เป็นรองภูริพล ต่อมาในการแข่งขันซีเกมส์ 2023 ที่กัมพูชา สรอรรถคว้าเหรียญทองวิ่ง 100 เมตรชาย และวิ่ง 200 เมตร

ในการแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์เอเชีย 2023 ที่จัดขึ้นที่กรุงเทพ สรอรรถได้เหรียญทองวิ่งผลัด 4x100 เมตรชายไทย ด้วยเวลา 38.55 วินาที ทำลายสถิติเดิมของการแข่งขันนี้ พร้อมทำลายสถิติประเทศไทยด้วย

ในการแข่งขันกีฬากรีฑาในเอเชียนเกมส์ 2022 ที่หางโจว ประเทศจีน การแข่งขันกรีฑาชาย 100 เมตร ในรอบรองชนะเลิศ สรอรรถวิ่งเข้าเส้นชัย ด้วยสถิติ 10.16 วินาที ทำลายของตนเองได้สำเร็จ แต่ในรอบชิงชนะเลิศโดนปรับแพ้ฟาวล์ เนื่องจากออกตัวจากบล็อกสตาร์ทก่อนเสียงสัญญาณจะดังขึ้น

ในการแข่งขันซีเกมส์ 2025 สรอรรถแข่งขันวิ่งผลัด 4X100 เมตรชาย โดยวิ่งไม้สุดท้าย ทำสถิติ 38.28 วินาที คว้าเหรียญทอง พร้อมกับทำลายสถิติประเทศไทยและสถิติซีเกมส์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดสิงห์บุรี
หมวดหมู่:นักกรีฑาชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองซีเกมส์
หมวดหมู่:นักวิ่งระยะสั้นชายชาวไทย
หลุยส์ อ็องตวน ดยุกแห่งอ็องแกง

**หลุยส์-อ็องตวน-อ็องรี เดอ บูร์บง-กงเด** () ผู้มียศขุนนางตั้งแต่เกิดเป็น **ดยุกแห่งอ็องแกง** (Duke of Enghien) เป็นสมาชิกราชวงศ์บูร์บงแห่งฝรั่งเศส และเป็นทายาทคนสุดท้ายของราชตระกูลกงเด ซึ่งสืบตระกูลทายาทของตำแหน่งเจ้าชายแห่งกงเด

เขาเป็นที่รู้จักเนื่องจากถูกประหารแบบไม่มีหลักฐานโดยคำสั่งของนโปเลียน โบนาปาร์ต กงสุลเอกแห่งฝรั่งเศส ซึ่งกล่าวหาว่าเขาสบคบคิดกับอังกฤษในการประทุษร้ายต่อนโปเลียน เขาถูกยิงเสียชีวิตที่ปราสาทแว็งซ็องเมื่อ 21 มีนาคม ค.ศ. 1804 การประหารชีวิตเขาสร้างความตกใจทั่วทวีปยุโรป

หมวดหมู่:ราชวงศ์บูร์บง-กงเด
เฮ็นชิง (มังงะ)

***เฮ็นชิง*** () เป็นมังงะของญี่ปุ่น เขียนและแต่งเรื่องโดยชินโด L ถูกตีพิมพ์ลงใน Comic X-Eros ตั้งแต่ 26 กรกฎาคม 2013 จนถึง 26 มีนาคม 2016 และในวันที่ 31 พฤษภาคม 2016 ได้ตีพิมพ์เป็นทังโกบง เนื่องจากเนื้อหาเรื่องราวที่มีความโหดร้าย หดหู่ ค่อนข้างรุนแรง จึงเป็นที่พูดถึงกันมากมายในอินเทอร์เน็ต สร้างกระแสภายในสื่อสังคมไปต่าง ๆ นานา รวมถึงกลายเป็นอินเทอร์เน็ตมีม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:มังงะและอนิเมะเฮ็นไต
หมวดหมู่:การทารุณเด็กทางเพศในบันเทิงคดี
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวนาฏกรรม
หมวดหมู่:การค้าประเวณีในหนังสือการ์ตูน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้เสพสารเสพติด
หมวดหมู่:บันเทิงคดีเกี่ยวกับการข่มขืน
หมวดหมู่:อินเทอร์เน็ตมีม
หมวดหมู่:อินเทอร์เน็ตมีมซึ่งเริ่มปรากฏในปี พ.ศ. 2559
เฮ็นชิง

**เฮ็นชิง** () เป็นคำภาษาญี่ปุ่นหมายถึงการแปลงกาย:
* เฮ็นชิง (ฮีโร่) - การแปลงกายของตัวละครในนิยาย ภาพยนตร์ อนิเมะ มังงะ มักจะเป็นตัวละครฮีโร่ เช่น สาวน้อยเวทมนตร์
* เฮ็นชิง (นิยาย) - นิยายแต่งโดยเคโงะ ฮิงาชิโนะ และยังได้ทำเป็นภาพยนตร์ด้วย
* เฮ็นชิง (มังงะ) - มังงะวาดโดยชินโด L
ภาพช่วงพลวัตสูง

alt=ハイダイナミックレンジイメージ|thumb|220x220px| ภาพช่วงพลวัตสูง
**ภาพช่วงพลวัตสูง** (high dynamic range image, HDRI) คือภาพที่มีช่วงพิสัยของความสว่างสูง โดยทั่วไปจะใช้กับภาพดิจิทัล

## ภาพรวม
ภาพช่วงพลวัตสูงมีพิสัยความสว่างที่กว้างและสามารถแสดงความสว่างที่แท้จริงได้ ดังนั้นจึงใช้ในการจำลองแสงส่องสว่างภายในคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ (3DCG) วิดีโอเกม และอื่น ๆ

รูปแบบภาพช่วงพลวัตมาตรฐาน (standard dynamic range, SDR) ซึ่งไม่ใช่ภาพช่วงพลวัตสูงได้รับการออกแบบให้มีข้อมูลความมืดสว่างและสีเพียงพอสำหรับการแสดงบนจอภาพหลอดรังสีแคโทด (CRT) ดังนั้นเดิมทีมักใช้ปริภูมิสีแบบ sRGB (แกมมาประมาณ 2.2, ความสว่างจุดดำ 1cd/m2, ความสว่างจุดขาว 80cd/m2) หรือปริภูมิสี Rec. 709 (แกมมา 2.4, ความสว่างจุดขาว 100cd/m2) ในปี 1998 อะโดบีได้เปิดตัวปริภูมิสีอะโดบีอาร์จีบีซึ่งมีช่วงพลวัตที่กว้างขึ้น (แกมมาประมาณ 2.2, ความสว่างจุดดำ 0.5557 cd/m2, ความสว่างจุดขาว 160 cd/m2) สำหรับใช้ได้ภายในอะโดบี โฟโตชอป และต่อมาปริภูมิสีนี้จึงได้กลายเป็นมาตรฐานในอุตสาหกรรมการพิมพ์ นอกจากนี้แล้ว ข้อมูลภาพช่วงพลวัตสูงยังสามารถบรรจุลงในรูปแบบภาพช่วงพลวัตมาตรฐานได้ด้วยวิธีการต่าง ๆ เช่น โทนแมปพิง หรือ เอกซ์โพเชอร์ฟิวชัน เป็นต้น

ในทางกลับกัน ในการสร้างภาพทางสถาปัตยกรรมและคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติจำเป็นต้องบันทึกความสว่างและความมืดให้ได้เหมือนในโลกแห่งความเป็นจริง (ตั้งแต่กลางคืนที่มืดมิดไปจนถึงกลางแสงแดด) เพื่อสร้างความสว่างจริงบนคอมพิวเตอร์ ดังนั้นจึงได้มีการพัฒนารูปแบบไฟล์หรือซอฟต์แวร์ต่าง ๆ ขึ้น เช่นไฟล์ เรเดียนซ์เอชดีอาร์ (*.hdr) สำหรับใช้ในซอฟต์แวร์จำลองการจัดแสง เรเดียนซ์ แม้ว่ารูปแบบเรเดียนซ์ เอชดีอาร์จะใช้ค่าเป็นจำนวนจุดลอยตัว แต่เลขชี้กำลังนั้นใช้ร่วมกันโดย 3 สี แดง (R) / เขียว (G) / น้ำเงิน (B) (วิธี RGBE) ดังนั้นจึงมีปัญหาด้านความเที่ยงตรง ในขณะที่รูปแบบไฟล์ TIFF รองรับภาพ 32 บิต แต่มีข้อเสียคือขนาดไฟล์ใหญ่ บริษัทอินดันเทรียลไลต์ & เมจิก (ILM) ได้พัฒนารูปแบบไฟล์ภาพใหม่คือ OpenEXR ขึ้นสำหรับภาพ 16 บิต และเปิดตัวเป็นโอเพ่นซอร์สในปี 1999 ต่อมาอะโดบีได้ขยายการใช้งาน TIFF เพื่อรองรับภาพ 16 บิตที่เทียบเท่ากับ OpenEXR

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การประมวลผลภาพ
หมวดหมู่:คอมพิวเตอร์กราฟิกส์
วิดีโอช่วงพลวัตสูง

[thumb|วิดีโอช่วงพลวัตสูง [HDR10+]]
**วิดีโอช่วงพลวัตสูง** (high-dynamic-range video) หรือ **โทรทัศน์ช่วงพลวัตสูง** (high-dynamic-range television) คือรูปแบบการถ่ายทำวิดีโอที่มีช่วงพลวัตกว้างกว่าวิดีโอช่วงพลวัตมาตรฐาน (วิดีโอ SDR) กระบวนการทำวิดีโอช่วงพลวัตสูงนั้นประกอบไปด้วยการถ่ายภาพ การผลิต การเข้ารหัส และการแสดงผล การจับภาพและแสดงภาพแบบช่วงพลวัตสูงจะทำให้แสดงสีขาวที่สว่างยิ่งขึ้น และสีดำที่มืดยิ่งขึ้นได้ เพื่อที่จะรองรับภาพแบบนี้ ในการเข้ารหัสแบบช่วงพลวัตสูงจะบันทึกความสว่างสูงสุดที่สูงกว่ามาตรฐาน และใช้ความลึกสีอย่างน้อย 10 บิต 

คำว่าช่วงพลวัตสูงนั้นโดยทั่วไปหมายถึงการที่อัตราส่วนของความสว่างสูงสุดต่อความสว่างต่ำสุดนั้นมีค่าสูง อย่างไรก็ตามในกรณีของวิดีโอช่วงพลวัตสูงนั้นยังรวมถึงการที่มีช่วงสีกว้าง (wide color gamut, WCG) ด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รงคศาสตร์
หมวดหมู่:เทคโนโลยีหน่วยแสดงผล
หมวดหมู่:เทคโนโลยีโทรทัศน์
หมวดหมู่:เทคโนโลยีภาพยนตร์และวิดีโอ
หมวดหมู่:ข้อเสนอแนะของ ITU-R
HDR

**HDR** อาจหมายถึง

* รายงานการพัฒนามนุษย์ (Human Development Report)
* ช่วงพลวัตสูง (High Dynamic Range)
** ภาพช่วงพลวัตสูง
** การประกอบภาพช่วงพลวัตสูง
** วิดีโอช่วงพลวัตสูง
* เครื่องบันทึกฮาร์ดดิสก์ (harddisk recorder)
เดวิด คอเรนสเว็ต

**เดวิด คอเรนสเว็ต** (; เกิด 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1993) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนจูลลิอาร์ด ในปี พ.ศ. 2559 เขาเริ่มแสดงบทรับเชิญในซีรีส์โทรทัศน์ ได้แก่ *[[House of Cards (ละครโทรทัศน์ของอเมริกา)|เฮาส์ออฟการ์ด]]* ในปี ค.ศ. 2561 จากนั้นเขาได้รับบทนำในซีรีส์ของเน็ตฟลิกซ์เรื่อง *[[The Politician (TV series)|เดอะโพลิทิเชียน]]* (2019–2020) และ *[[Hollywood (miniseries)|ฮอลลีวูด]]* (2020) ทั้งสองเรื่อง สร้างโดย ไรอัน เมอร์ฟี เขาได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง *[[Look Both Ways (2022 film)|ลุคบอธเวย์ส]]* และ *[[Pearl (2022 film)|เพิร์ล]]* และมินิซีรีส์ของเอชบีโอเรื่อง *[[เราเป็นเจ้าของเมืองนี้]]* (ทั้งหมดฉายในปี ค.ศ. 2022) 

## ผลงานการแสดง

### ภาพยนตร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวอเมริกัน
พลวัต

**พลวัต** หรือ **ไดนามิก** (dynamic) อาจหมายถึง
* พลศาสตร์
** อุทกพลศาสตร์
** อุณหพลศาสตร์
** จลนพลศาสตร์
** อากาศพลศาสตร์
** ดาราพลศาสตร์
*ช่วงพลวัต
**ช่วงพลวัตสูง
*** ภาพช่วงพลวัตสูง
*** วิดีโอช่วงพลวัตสูง
* เว็บเพจพลวัต
* กำหนดการพลวัต
* แถวลำดับพลวัต
* พลวัตกลุ่ม
พระยาวิชิตภักดี (ตนกูปะสา)

**พระยาวิชิตภักดีศรีสุรวังษารัตนาณาเขตรประเทศราช (ตนกูปะสา หรือ เต็งกูมูฮัมหมัด)**  (มลายู: Tengku Besar or Tengku Muhammad) เป็นพระยาเมืองปัตตานีในช่วงปี พ.ศ. 2381-2399 ซึ่งถือเป็นเจ้าเมืองปัตตานีแห่งราชวงศ์กลันตันองค์แรกที่ปกครองปัตตานี โดยเป็นรายาปัตตานีองค์ที่ 7
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เกิดความขัดแย้งภายในเมืองกลันตันระหว่างพระยากลันตัน (ตวนสนิปากแดง) กับตนกูปะสาในปี พ.ศ.2382 ด้วยเรื่องที่ตนกูปะสาน้อยใจพระยากลันตัน (ตวนสนิปากแดง) ไม่กราบทูลขอเมืองอื่นๆให้ตนได้ครอบครอง ตลอดจนเรื่องทรัพย์สมบัติบ่าวไพร่ของตนกูปะสา เหตุการณ์นี้ได้ลุกลามมากขึ้นเมื่อตนกูปะสาได้ชักชวนพระยาบาโงย เพื่อช่วยกันรวบรวมผู้คนตั้งค่ายสู้รบกับพระยากลันตัน (ตวนสนิปากแดง) ด้วยเหตุนี้กองทัพกรุงเทพซึ่งมีพระยาศรีพิพัฒน์ยกลงไปตั้งมั่น ณ เมืองสงขลา จึงมอบหมายให้พระยาไชยายกกองทัพเรือไปเมืองกลันตัน บังคับให้พระยากลันตัน (ตวนสนิปากแดง) กับตนกูปะสา รื้อค่ายเลิกรบกัน พร้อมทั้งได้ไกล่เกลี่ยจนสามารถประนีประนอมกันได้

ในปีต่อมาได้เกิดการทะเลาะวิวาทกันอีกครั้งด้วยเรื่องพระยาจางวาง กับตนกูศรีอินทิรา (รายามุดา) ขัดคำสั่งพระยากลันตัน (ตวนสนิปากแดง )ถึงขั้นจะรบกันอีก เมื่อความทราบถึงกรุงเทพ จึงโปรดให้พระยานคร(น้อย) แต่งหนังสือลงไปว่ากล่าวขุ่มขู่จึงสงบลงได้อีกครั้ง ต่อมาเมื่อปี พ.ศ.2384 ตนกูปะสาเดินทางมายังกรุงเทพเพื่อร้องเรียนเรื่องพระยาจางวางและตนกูศรีอินทิรา (รายามุดา) นำทรัพย์สมบัติของตนไปทำประโยชน์ ในขณะเดียวกันพระยากลันตัน(ตวนสนิปากแดง)ได้มีใบบอกมายังกรุงเทพ กล่าวโทษตนกูปะสาว่าใช้คนไปชักชวนพระยาบาโงย และพรรคพวกที่เมืองตรังกานู เมืองลิงา ให้มาทำร้ายพระยากลันตัน(ตวนสนิปากแดง)

การทะเลาะระหว่างพระยากลันตันกับพระราชวงศ์หลายครั้งทำให้พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชดำริว่า ถ้าปล่อยให้เหตุการณ์เป็นเช่นนี้ความวุ่นวายต้องเกิดขึ้นไม่สิ้นสุด ต่อมาจึงโปรดเกล้าให้ตนกูปะสาเป็นเจ้าเมืองหนองจิก เมื่อถึงปี พ.ศ.2388 จึงโปรดเกล้าแต่งตั้งตนกูปะสาเป็นเจ้าเมืองปัตตานีองค์แรกแห่งราชวงศ์กลันตันที่ปกครองปัตตานี นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาความบาดหมางระหว่างพระยากลันตัน(ตวนสนิปากแดง) กับตนกูปะสาจึงยุติลง

ตนกูปะสาเมื่อเดินทางมาถึงเมืองปัตตานีได้สร้างวังขึ้นเป็นครั้งแรกบริเวณชายทะเล ปัจจุบันคือหมู่บ้านตันหยง ต่อมาห็นว่าภูมิศาสตร์ไม่เหมาะสมจึงย้ายไปสร้างวังหลังใหม่เรียกว่า "วังจังบังตีกอ" ปัจจุบันคือ ตำบลจะบังตีกอ อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี ได้ปกครองเมืองปัตตานีจนถึงแก่พิราลัยในปี พ.ศ.2399  

## โอรส-ธิดา
พระยาวิชิตภักดี **(**ตนกูปะสา หรือ เต็งกูมูฮัมหมัด) มีโอรส-ธิดา 6 องค์ ได้แก่

# เต็งกูปูเตะ  เจ้าเมืองปัตตานีองค์ที่ 8
# เต็งกูบูลัค (ตนกูฮาญีตูวอร์)
# เต็งกูฮุเซ็น (ตนกูนิมันดาร์ฮัน)
# ต่วนบอซู (เต็งกูสุไลมานชารีฟุดดีน) เจ้าเมืองปัตตานีองค์ที่ 10
# เต็งกูตัมบัล  ชายาพระยาเมืองรามัน
# เต็งกูลาโบะฮ์  ชายาตนกูจิ โอรสในตนกูบังโงย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจ้าผู้ครองนครปัตตานี

หมวดหมู่:ราชวงศ์กลันตัน
หมวดหมู่:กลุ่มราชวงศ์ดาตูยามู-จามปา
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดปัตตานี
เขาโปตาลกะ

**เขาโปตาลกะ** () หรือ **เขาผู่ถัวลั่วเจีย** (, Japanese: 補陀洛 *Fudaraku-san*, Vietnamese: Phổ Đà sơn 普陀山, núi Phổ Đà 𡶀普陀) แปลว่า "ประเสริฐ", เป็นวิมานที่ประทับตามตำนานของพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร ว่ากันว่าอยู่ในทะเลทางใต้ของอินเดีย ปรากฏการกล่าวถึงครั้งแรกของเขาโปตาลกะในบทสุดท้ายของ *[[Avatamsaka Sutra|อวตังสกสูตร]]* ซึ่งคือบท *[[Avatamsaka Sutra#The Gandavyuha Sutra|คัณฑวยูหสูตร]]* ที่ซึ่งเล่าเรื่องการเดินทางไปหาพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรเพื่อขอคำแนะนำ

นักวิชาการชาวญี่ปุ่น ชู ฮิโกซากะ (Shu Hikosaka) ได้เสนอว่าเขาโปตาลกะตามที่อธิบายไว้ใน *คัณฑวยูหสูตร* และ *[[Great Tang Records on the Western Regions|บันทึกราชวงศ์ถังอันยิ่งใหญ่ว่าด้วยภูมิภาคทางตะวันตก]]* ของ สวนจ้าง ในโลกความเป็นจริงน่าจะเป็นเขาโปติยัมทางใต้ของประเทศอินเดีย โดยอ้างจากข้อมูลจากการศึกษาเอกสารในศาสนาพุทธ, แหล่งข้อมูลภาษาทมิฬ, การสำรวจพื้นที่จริง เขาโปติคาอีนี้ตั้งอยู่ในเมืองอัมพาสมุทรัง อำเภอติรุเณลเวฬิ รัฐทมิฬนาฑู ชูยังเสนอว่าเขานี้ยังเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในความเชื่อของชาวทมิฬมาอย่างยาวนาน หลังการเผยแผ่ของศาสนาพุทธเริ่มต้นในสมัยของพระเจ้าอโศกมหาราชในช่วง 300 ปีก่อนคริสต์กาล เป็นต้นมา เขานี้ได้กลายมาเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับพุทธศาสนิกชนเช่นกัน มีการสร้างพุทธาศรมขึ้นจำนวนหนึ่งบนเขา กระนั้น คนท้องถิ่นบริเวณรอบเขาเป็นชาวฮินดู

สถานที่ต่าง ๆ ที่มีความเชื่อว่าเป็นเชาโปตาลกะ ยังรวมถึง
* เขาผู่ถัว ในเจ้อเจียง
* พุทธารามผู่ถัวจงเชิง ในเหอเป่ย์
* วังโปตาลา ในทิเบต
* นักซันซา ในคังวอน
* ศาลเจ้าฟูตาระซัง ในนิกโก
* วัดฟูดาระกุซัง ในนาชิคัตซูระ
* Hương Temple ในฮานอย

## อ้างอิง
เกาะญี่ปุ่น (จังหวัดระนอง)

**เกาะญี่ปุ่น** หรือ **เกาะกำกลาง** เป็นหนึ่งในเกาะของหมู่เกาะกำที่อยู่ในพื้นที่ของอุทยานแห่งชาติแหลมสน ในตำบลกำพวน อำเภอสุขสำราญ จังหวัดระนอง

เดิมชื่อ **เกาะมันมารง** เพราะมีหัวมันมารงอยู่มากซึ่งชาวเลนิยมขุดมากิน ต่อมาตอนหลังเรียกว่าเกาะญี่ปุ่น มีข้อสันนิษฐานว่าในสมัยสงครามโลกญี่ปุ่นเคยมาตั้งฐานทัพที่นี่ อีกข้อสันนิษฐานก็ว่าเคยมีนักธุรกิจญี่ปุ่นมาเลี้ยงหอยมุกที่นี่ก่อนที่จะเลิกราไป ปัจจุบันยังคงเห็นร่อยรอยที่พักของชาวญี่ปุ่นหลงเหลืออยู่

เกาะญี่ปุ่นมีลักษณะเป็นภูเขาเล็ก ๆ บริเวณรอบเกาะเป็นแหล่งดำน้ำ มีปะการังแข็ง ปลาเสือ ปลาการ์ตูน ด้านหน้าเกาะทางทิศตะวันออกเป็นแนวชายหาดสีขาวนวล เม็ดทรายละเอียด

## อ้างอิง

ญี่ปุ่น
ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อำเภอสุขสำราญ
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–ไทย
พระยาวิชิตภักดี (เต็งกูปูเตะ)

**พระยาวิชิตภักดีศรีสุรวังษารัตนาณาเขตรประเทศราช (เต็งกูปูเตะ)** (มลายู: Tengku Puteh) เป็นพระยาเมืองปัตตานีในช่วงปี พ.ศ. 2399-2425 โดยเป็นรายาปัตตานีองค์ที่ 8
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าแต่งตั้ง เต็งกูปูเตะซึ่งเป็นโอรสองค์โตในตนกูปะสาเป็นเจ้าเมืองปัตตานีองค์ต่อมาโดยได้รับบรรดาศักดิ์เป็นพระยาวิชิตภักดีศรีสุรวังษารัตนาณาเขตรประเทศราช ในช่วงที่เต็งกูปูเตะปกครองเมืองปัตตานีได้มีผู้คนเข้าอาศัยอยู่ในเมืองปัตตานีมากขึ้น โดยเฉพาะพ่อค้าชาวจีนซึ่งเข้ามาตั้งบ้านเรือนประกอบอาชีพค้าขาย สำหรับเต็งกูปูเตะนั้นได้ปกครองปัตตตานีด้วยความสงบเรียบร้อยเป็นเวลา 26 ปี ในบั้นปลายชีวิตเต็งกูปูเตะได้เดินทางไปรักษาตัวและได้ถึงแก่พิราลัยที่เมืองกลันตันในปี พ.ศ.2424 

## โอรส-ธิดา
พระยาวิชิตภักดี (เต็งกูปูเตะ) มีชายา 2 องค์ คือ ตนกูรายา (ตนกูนานิ) ธิดาของพระยากลันตัน(ตวนสนิปากแดง) และตนกูโวะ ธิดาของตนกูตือเงาะที่ปรึกษาพระยาพิทักษ์เมืองปัตตานี โดยมีโอรส-ธิดา 7 องค์ ดังนี้

# เต็งกูบือซาร์  (ตนกูตีมุง) เจ้าเมืองปัตตานีองค์ที่ 9
# เต็งกูอามงร์  ชายาของรายาบันดารอเมืองกลันตัน
# เต็งกูอัมปิ  ชายาตนกูมูฮัมหมัดเมืองกลันตัน
# เต็งกูตือเงาะ  ชายาพระยาเมืองยะลา
# เต็งกูปิ  ชายาตนกูมูฮัมหมัด โอรสในรายาเบอร์รัส
# เต็งกูปัตตานี  ชายาตนกูเบอร์ซาร์อินดรา รายาเมืองกลันตัน
# เต็งกูมูฮัมหมัด เป็นอุปราชในสมัยของเต็งกูสุไลมานชารีฟุดดีน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจ้าผู้ครองนครปัตตานี
หมวดหมู่:ราชวงศ์กลันตัน
หมวดหมู่:กลุ่มราชวงศ์ดาตูยามู-จามปา
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดปัตตานี
พระยาวิชิตภักดี (เต็งกูตีมุง)

**พระยาวิชิตภักดีศรีสุรวังษารัตนาเขตประเทศราช (เต็งกูตีมุง)** (มลายู: *Tengku Timun*) เป็นพระยาเมืองปัตตานีในช่วงปี พ.ศ. 2425-2433 โดยเป็นรายาปัตตานีองค์ที่ 9เต็งกูตีมุงเป็นโอรสองค์โตของพระยาวิชิตภักดี(เต็งกูปูเตะ) ประสูติที่เมืองกลันตันและไม่ได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองปัตตานี เต็งกูตีมุงจึงเดินทางไปเมืองกลันตันอยู่เสมอๆ การปกครองในสมัยเต็งกูตีมุงเป็นไปด้วยความราบรื่นจนกระทั้งได้ถึงแก่พิราลัยในปี พ.ศ.2433 ในรายงานของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช เมื่อครั้งเสด็จตรวจตราราชการหัวเมืองปักษ์ใต้ในปี พ.ศ.2427 ได้รายงานสภาพบ้านเมืองในสมัยเต็งกูตีมุง เป็นพระยาวิชิตภักดี เจ้าเมืองปัตตานีว่า

"ตัวเมืองตั้งลำน้ำฝั่งตะวันออก มีตึกกัปตันจีนอยู่ริมน้ำหลังหนึ่ง เป็นตึกจีน 2 ชั้น หันหน้าไปตะวันออก แลมีบ้านโรงเรือนหลังคาจากสาคู ฝาขัดแตะด้วยไม้อยู่ตามริมน้ำประมาณ 50 หลังคาเรือน หน้าตึกกัปตันจีนริมน้ำมีถนน 2 สาย มีตลาดขายผ้าและผลไม้ 4-5 รา้น สองฝากถนนมีตึกจีนชั้นเดียว ตั้งค้าขายสินค้ารายเรียง สลับจากโรงจากตลอดไปตามถนนประมาณ 3 เส้น"

## โอรส-ธิดา
พระยาวิชิตภักดี (เต็งกูตีมุง) มีชายา 3 คน ได้แก่ อินเจะวาร์ แมะปูเตะ และอินเจะแมะอินเจะเตะ โดยมีโอรสธิดาทั้งหมด 5 องค์ดังนี้

* ที่เกิดจากอินเจะวาร์ ได้แก่
** เต็งกูบือซาร์  ชายามกุฎราชกุมารกลันตัน
** เต็งกูโว๊ะ  ชายาตนกูฮุเซ็น
* ที่เกิดจากแมะปูเตะ ได้แก่
** เต็งกูนิฮาญี
* ที่เกิดจากอินเจะแมะอินเจะเตะ ได้แก่
** เต็งกูตือเงาะ
** เต็งกูมูฮัมหมัด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจ้าผู้ครองนครปัตตานี
หมวดหมู่:ราชวงศ์กลันตัน
หมวดหมู่:กลุ่มราชวงศ์ดาตูยามู-จามปา
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของจังหวัดปัตตานี
ซอ โช-ว็อน

**ซอ โซ-ว็อน** (; เกิด 6 กันยายน 1995) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากบทสมทบในละคร เธอได้ปรากฏตัวในซีรีส์ชุดโรงเรียนเรื่อง *[[ชีวิตใหม่ หัวใจไม่ลืมรัก]]* ในบท โช-ว็อน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแบบเกาหลีใต้
ป้อมฮูเล

**ป้อมฮูเล** เป็นที่มั่นในนูกูนูกูบนเกาะโตงาตาปูในประเทศตองงา ป้อมนี้เป็นสถานที่ที่เกิดการสังหารหมู่ผู้คนทั้งหมดร่วมสามร้อยคนในช่วงสงครามศาสนาเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1837

ตูอิวากาโน ผู้ปกครองนูกูนูกูเป็นผู้ครอบครองป้อม ได้เข้ารีตนับถือคริสต์ศาสนา  เขาถูกหัวหน้าระดับรองขับไล่ออกไป เขาไปร้องขอความช่วยเหลือจากอาเลอาโมตูอาและเตาฟาอาเฮา ในวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1837 เตาฟาอาเฮาได้ล้อมป้อม และเมื่อคำเชิญให้ยอมจำนนถูกปฏิเสธ พวกเขาก็บุกเข้าไปสังหารหมู่ผู้ที่อยู่อาศัย ซึ่งในมุมมองของมิชชันนารีมองว่าเป็นการพิพากษาจากสวรรค์ต่อคนนอกรีต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ตองงา
หมวดหมู่:โตงาตาปู
หน่วยบัญชาการยุทธการพิเศษกำลังนาวิกโยธินสหรัฐ

**หน่วยบัญชาการยุทธการพิเศษกำลังนาวิกโยธินสหรัฐ** (United States Marine Forces Special Operations Command) เป็นส่วนย่อยของหน่วยบัญชาการยุทธการพิเศษสหรัฐ (SOCOM) 

หน่วยนี้ถูกตามคำประกาศของดอนัลด์ รัมส์เฟลด์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และเริ่มปฏิบัติหน้าที่อย่างเป็นทางการเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2006 รับผิดชอบการบังคับบัญชาแผนกกำลังนาวิกโยธินของหน่วยบัญชาการยุทธการพิเศษ โดยมีขีดความสามารถในการทำปฏิบัติการทางตรง, การลาดตระเวนพิเศษ และการป้องกันภายในต่างประเทศ นอกจากนี้ยังกำกับดูแลการต่อต้านการก่อการร้าย และปฏิบัติการสารสนเทศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หน่วยและรูปขบวนหน่วยรบพิเศษ
อี ท็อก-ฮวา

**อี ท็อก-ฮวา** (; เกิด 8 พฤษภาคม 1952) เป็นนักแสดงอาวุโสชาวเกาหลีใต้

## อาชีพ
อี ท็อก-ฮวา เรียนเอกการละครและภาพยนตร์ที่มหาวิทยาลัยทงกุก และเปิดตัวการแสดงของเขาในปี 1972 เขาและ อี เย-ชุน พ่อของเขาซึ่งเป็นดาราภาพยนตร์ชื่อดัง แสดงร่วมกันในภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง *The Man With Two Faces* ในปี 1975

ในปี 1976 อีและนักแสดงสาว  แสดงร่วมกันในภาพยนตร์ 2 เรื่องคือ *Never Forget Me* และ *I Am Really Sorry* ภาพยนตร์ทั้งสองเรื่องอยู่ในซีรีส์ "Really Really" ที่เกี่ยวข้องกับแรงบันดาลใจของวัยรุ่นและความโรแมนติก เป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้อย่างมากในบ็อกซ์ออฟฟิศและได้รับความนิยมอย่างมากในหมู่นักเรียนมัธยมปลายในยุคนั้น ก่อนหน้านี้ อีเคยแสดงประกบกับอิมในเรื่อง Red Shoes (1975) และแสดงคู่กันต่อต่อใน Blue Classroom (1976), I've Never Felt Like This Before (1976), Angry Apple (1977), When We Grow Up... (1977), The First Snow (1977), The Hey Days of Youth 77 (1979) และ Love's Scribble (1988)

อีได้รับการยอมรับในฝีมือการแสดงจากภาพยนตร์เรื่องต่อ ๆ มาของเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมถึง 3 ตัวจากงาน Grand Bell Awards จากภาพยนตร์เรื่อง "Lost Love" (หรือ "In the Name of Memory", 1989), "Fly High Run Far" (1991), และ "I Will Survive" (1993) นอกจากนี้ อียังสร้างประวัติศาสตร์เป็นนักแสดงเกาหลีคนแรกที่ได้รับรางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติ เมื่อปี 1993 โดยคว้ารางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์เรื่อง 'I Will Survive' ในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมอสโก

สำหรับจอแก้ว อีได้รับรางวัลแดซังอันทรงเกียรติ (หรือ "รางวัลใหญ่") สำหรับละครร่วมสมัยเรื่อง Love and Ambition (1987) และละครอิงประวัติศาสตร์เรื่อง Han Myung-hoe (1994) อีมีผลงานการแสดงที่หลากหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งบทบาทของบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ที่น่าสนใจหลายบทบาท เช่น ฮัน มย็อง-ฮเว อัครมหาเสนาบดีในสมัยราชวงศ์โชซ็อนจากละครโทรทัศน์เรื่อง Han Myeong-hoe (1994), อี อึย-มิน ผู้นำเผด็จการทหารในสมัยราชวงศ์โครยอ จากละครโทรทัศน์เรื่อง Age of Warriors (2003), ซิ ยิ่นกุ้ย ขุนพลในสมัยต้นราชวงศ์ถัง จากละครโทรทัศน์เรื่อง Dae Jo-yeong (2006), คังกัมชัน ผู้บัญชาการทหารในสมัยต้นราชวงศ์โครยอจากละครโทรทัศน์เรื่องชอนชู หัวใจเพื่อแผ่นดิน (2009) และพระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอจากละครโทรทัศน์เรื่อง The King of Legend (2010)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยทงกุก
หมวดหมู่:นักแสดงชายจากโซล
หมวดหมู่:พิธีกรชาวเกาหลีใต้
รินโปเช

**รินโปเช** (, อักษรโรมัน: Rinpoche, Rimboche, Rinboku) เป็นคำยกย่องในภาษาทิเบต มีความหมายตรงตัวว่า "รัตนะ" หรือ "สิ่งอันมีค่า" ใช้เรียกบุคคลหรือวัตถุที่ได้รับการยกย่องอย่างสูง ที่มาของคำประกอบด้วย *rin* (คุณค่า), *po* (คำเชื่อม) และ *chen* (ใหญ่)

ในบริบทของศาสนาพุทธแบบทิเบต ใช้คำว่ารินโปเชเพื่อแสดงความเคารพยิ่งในการเรียกผู้ที่เชื่อว่าอวตารมาเกิด, อาวุโส, เป็นที่เคารพ, เป็นที่รู้จัก, เป็นผู้แก่วิชา, เป็นภิกษุผู้สำเร็จในการศึกษาธรรม, เป็นผู้เผยแผ่คำสอนของพระพุทธเจ้า นอกจากนี้ยังใช้เป็นคำยกย่องสำหรับเรียกเจ้าอาวาสในพุทธารามแบบทิเบตด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*''Rinpoche'' entry in Rangjung Yeshe wiki.

หมวดหมู่:ผู้นำศาสนา
กาตัม

**นิกายกาตัม** หรือ **กาตัมปา** () เป็นนิกายหนึ่งในศาสนาพุทธแบบทิเบต ก่อตั้งโดยจมเตินปา

นิกายกาตัมก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1056 โดยชื่อ "กาตัม" เป็นภาษาทิเบต มีความหมายถึงการนำพระธรรมคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้ามาชี้นำให้คนทั่วไปยอมรับความหมายของพระพุทธศาสนา นิกายนี้มีพื้นฐานมาจากการปฏิบัติพระสูตรเป็นส่วนใหญ่และสนับสนุนการเรียนรู้พระสูตรก่อนและต่อมาจึงเรียนรู้ตันตระ คำสอนของนิกายนี้แพร่กระจายอย่างกว้างขวางและทุกนิกายของพุทธศาสนาในทิเบตได้รับอิทธิพลจากนิกายนี้

ในปี ค.ศ. 1409 อาจารย์จงคาปา นักปฏิรูปศาสนาที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในประวัติศาสตร์ทิเบต ได้ก่อตั้งนิกายเกลุก (หรือยังเรียกว่านิกายกาตัมใหม่) โดยอาศัยหลักคำสอนของนิกายนี้ เนื่องจากพระสงฆ์ของนิกายเกลุกทั้งหมด สวมหมวกสีเหลือง จึงเรียกว่า "นิกายเหลือง" พระสงฆ์และอารามของนิกายกาตัมดั้งเดิมได้ค่อย ๆ เปลี่ยนมาเป็นนิกายเกลุก และจนในที่สุดนิกายกาตัมก็หายไปจากสังคมทิเบต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศาสนาพุทธแบบทิเบต
เหตุโจมตีด้วยขีปนาวุธในวินนึตเซีย เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565

ในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 กองทัพรัสเซียได้ยิงขีปนาวุธโจมตีเมืองวินนึตเซียในแคว้นวินนึตเซีย ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกของประเทศยูเครน ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 23 คน (รวมถึงเด็ก 3 คน) และบาดเจ็บอย่างน้อย 100 คน เหตุโจมตีครั้งนี้ได้รับการระบุว่าเป็นอาชญากรรมสงครามโดยเจ้าหน้าที่จากหลายประเทศ

## การโจมตี

ในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 เวลาประมาณ 10:10 น. สัญญาณเตือนการโจมตีทางอากาศดังขึ้นในเมืองวินนึตเซีย จากนั้นเมื่อเวลาประมาณ 10:42 น. ชาวบ้านรายงานว่าเกิดเหตุระเบิดขึ้นสามครั้งในเมือง ก่อนหน้านั้น ชาวเมืองสังเกตเห็นขีปนาวุธบินเหนือเมืองแบร์ชัดและวินนึตเซีย ทางการยูเครนระบุว่ากองทัพรัสเซียได้ยิงขีปนาวุธร่อนคาลิบร์จำนวน 4 ลูกจากเรือดำน้ำลำหนึ่งในทะเลดำ ขีปนาวุธ 2 ลูกถูกยิงตก แต่อีก 2 ลูกตกใส่อาคารพลเรือนซึ่งรวมถึงศูนย์การแพทย์ สำนักงาน ร้านค้า และอาคารอยู่อาศัย เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นชี้ว่าขีปนาวุธคาลิบร์มีความแม่นยำสูง แสดงให้เห็นว่ารัสเซียพุ่งเป้าไปที่พลเรือนอย่างจงใจ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การสังหารหมู่ใน พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:การรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย
หมวดหมู่:แคว้นวินนึตเซีย
พัก กี-ว็อน

**พัก กี-ว็อน** (; เกิด 25 สิงหาคม 1951) เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลชาวเกาหลีใต้ซึ่งเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 และในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 เขาเล่นให้กับเกาหลีตั้งแต่ปี 1972–1978 โดยแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก 1972 และ 1976 พักได้รับรางวัลเหรียญทองในเอเชียนเกมส์ 1978 ที่ประเทศไทย และเป็นสมาชิกของทีมชุดที่จบอันดับ 4 ในการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 1978 ที่ประเทศอิตาลี หลังจากเลิกเล่นวอลเลย์บอลในปี 1978 เมื่ออายุได้ 37 ปี เขาก็หันมาเป็นโค้ชวอลเลย์บอล ไฮไลท์ในอาชีพโค้ชของเขา ได้แก่ การพาทีมชาติอิหร่านคว้าเหรียญเงินในการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ 2002 ที่ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ และเหรียญทองแดงในวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชียในปีถัดมา ในปี 2013 เขาพาทีมวอลเลย์บอลชายทีมชาติเกาหลีใต้คว้าเหรียญเงินในการแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย ต่อมาในต้นเดือนกุมภาพันธ์ 2023 สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ หรือ เอฟไอวีบี ได้ส่ง พัก คี-ว็อน ซึ่งเป็นประธานคณะกรรมการผู้ฝึกสอน ให้เข้ามาช่วยพัฒนาวอลเลย์บอลชายทีมชาติไทย โดยได้เข้ามาเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนแทน โค้ชยุ่น-มนต์ชัย สุภจิรกุล ที่ขยับไปทำหน้าที่ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน ซึ่ง พัก คี-ว็อน ได้สร้างประวัติศาสตร์ในการพาทีมวอลเลย์บอลชายทีมชาติไทยคว้าแชมป์วอลเลย์บอลชายเอวีซีแชลเลนจ์คัพ 2023 เป็นสมัยแรก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักวอลเลย์บอลชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
หมวดหมู่:นักวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
บลู บีเทิล (ภาพยนตร์)

***บลู บีเทิล*** () เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่อเมริกันที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2023 สร้างจากตัวละคร บลูบีเทิล/ไฆเม เรเยส ของดีซีคอมิกส์ ผลิตโดยดีซีสตูดิโอส์ และ บริษัทซาฟราน กำกับโดยอังเฆล มานูแอล โซโต จากบทภาพยนตร์ของแกเร็ธ ดันเน็ต-อัลโคเซอร์ เป็นภาพยนตร์เรื่องที่ 14 ในจักรวาลขยายดีซี ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดยโชโล มาริดูเอญญา ในบท ไฆเม เรเยส/บลู บีเทิล ร่วมกับ แอดรีอานา บาร์ราซา, ดามิอัน อัลคาซาร์, ราอูล ตรูฮีโย, ซูเซิน ซาแรนดอน และจอร์จ โลเปซ

การพัฒนาภาพยนตร์เริ่มขึ้นในปลายเดือนพฤศจิกายน 2018 โดยมี ดันเน็ต-อัลโคเซอร์ รับหน้าที่เขียนบทภาพยนตร์ โซโตได้รับการว่าจ้างให้กำกับภาพยนตร์เรื่องนี้ในเดือนกุมภาพันธ์ 2021 สำหรับบริการสตรีมมิ่งเอชบีโอ แม็กซ์ มาริดูเอญญาได้รับคัดเลือกในเดือนสิงหาคมและภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเปลี่ยนให้ฉายในโรงภาพยนตร์ในเดือนธันวาคม การคัดเลือกนักแสดงเพิ่มเติมมีขึ้นในช่วงต้นปี 2022 ก่อนที่การถ่ายทำจะเริ่มขึ้นตั้งแต่ปลายเดือนพฤษภาคมถึงกลางเดือนกรกฎาคมในเขตมหานครแอตแลนตาที่ Wilder Studios ในดีเคเตอร์ รัฐจอร์เจีย รวมถึงในเอลปาโซ รัฐเท็กซัส และปวยร์โตรีโก

*บลู บีเทิล* ออกฉายในอเมริกาวันศุกร์ที่ 18 สิงหาคม 2023 โดยวอร์เนอร์บราเธอส์พิคเจอส์ สำหรับในไทยออกฉายในวันพฤหัสบดีที่ 17 สิงหาคม 2566 ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์ในแง่บวก แต่ทำรายได้เพียง 130 ล้านดอลลาร์สหรัฐ กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้น้อยที่สุดในจักรวาลขยายดีซี

## เนื้อเรื่อง
หลังจาก ไฆเม เรเยส จบการศึกษาจากวิทยาลัยและกลับไปยังเมืองพัลเมรา บ้านเกิดของเขา เขาได้รับเลือกให้เป็นพาหะของ ซแคแร็บ ซึ่งทำให้เขาได้รับชุดเกราะที่ทรงพลัง ซึ่งเปลี่ยนให้เขากลายเป็นซูเปอร์ฮีโร่นาม บลู บีเทิล

## นักแสดง
* โชโล มาริดูเอญญา รับบท ไฆเม เรเยส/บลู บีเทิล
:บัณฑิตวัยรุ่นผู้ได้รับพลังพิเศษเมื่อ Blue Beetle ซ้อนทับเขา พร้อมกับสร้างเกราะที่ทรงพลังรอบตัวเขา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:จักรวาลขยายดีซี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอร์เนอร์บราเธอร์ส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากบนเกาะสมมติ
ไฟแค้น ไฟอดีต

***ไฟแค้น ไฟอดีต*** (; ) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ญี่ปุ่นแนวระทึกขวัญ–ดรามา สร้างจากผลงานมังงะต้นฉบับในชื่อภาษาญี่ปุ่นเดียวกันโดย โมยาชิ ฟูจิซาวะ ในชุด "คิส" ของสำนักพิมพ์โคดันชะ เผยแพร่ทางเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 2023 นำแสดงโดย เมอิ นางาโนะ แสดงเป็นอันสึ ซึ่งเข้าไปเป็นแม่บ้านอย่างมีเจตนาแอบแฝงผ่านบริษัทจัดหาให้กับมากิโกะ แสดงโดย เคียวกะ ซูซูกิ ผู้ที่ชีวิตผลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังมือหลังเกิดเหตุการณ์เพลิงไหม้บ้านครอบครัวอันสึเมื่อ 13 ปีก่อน

ยูอิจิโร ฮิรากาวะ เป็นผู้กำกับละครชุด เขาเคยกำกับละครโทรทัศน์เรื่อง*[[สลับร่าง เปลี่ยนอำมหิต]]* และภาพยนตร์ฉบับคนแสดงของอนิเมะเรื่อง*[[พันธสัญญาเนเวอร์แลนด์]]* มาก่อน อาริซะ คาเกโกะ เป็นผู้ประพันธ์บทโทรทัศน์ ผลงานก่อนการรับหน้าที่นี้คือละครโทรทัศน์แนวโรแมนติก–คอเมดีเรื่อง*[[คุณหมอขาโหดกับพยาบาลโขดหิน]]* ทางช่องทีบีเอสทีวี ทาเกชิ โคบายาชิ เป็นผู้ประพันธ์เพลง และเพลง "แคนนิบอล" โดย วอนดี เป็นธีมปิดของละครชุด

## นักแสดง
### ตัวละครหลัก
* เมอิ นางาโนะ แสดงเป็น อันสึ มูราตะ / อันสึ มิตาราอิ / ชิซูกะ ยามาอูจิ
* เคียวกะ ซูซูกิ แสดงเป็น มากิโกะ มิตาราอิ / มากิโกะ วาตาริ

### ตัวละครสมทบ
* อาซูกะ คูโด แสดงเป็น คิอิจิ มิตาราอิ / คิอิจิ วาตาริ
* ไทชิ นากางาวะ แสดงเป็น ชินจิ มิตาราอิ / ชินจิ วาตาริ
* ยูริ สึเนมาสึ แสดงเป็น ยูซุ มูราตะ / ยูซุ มิตาราอิ
* คิอิ คิตาโนะ แสดงเป็น คูเรอะ
* มิจิโกะ คิชิเซะ แสดงเป็น ซาสึกิ มูราตะ / ซาสึกิ มิตาราอิ
* มิตสึฮิโระ โออิกาวะ แสดงเป็น โอซามุ มิตาราอิ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ละครต้นฉบับของเน็ตฟลิกซ์ในปัจจุบัน
หมวดหมู่:ผลงานต้นฉบับภาษาญี่ปุ่นของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่เค้าโครงมาจากมังงะ
เกาะรง (เมือง)

**เกาะรง** (, *เกาะรุง*) เป็นเมืองชายฝั่งทะเลแห่งหนึ่งขึ้นกับอำเภอพระสีหนุ จังหวัดพระสีหนุ ประเทศกัมพูชา มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเกาะรง () และเกาะรงซันลึม (, *เกาะรุงสนฺลึม*) ซึ่งเป็นเกาะกลางอ่าวไทย ขึ้นเป็นเมือง หรือ *กรุง* ในภาษาเขมร เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2562 มีประชากรประมาณ 4,000 คน

ที่มาของชื่อ *เกาะรง* เข้าใจว่ามาจากคำเขมรเก่าว่า *รูง* (, *รูง*) แปลว่า ถ้ำ หรืออุโมงค์ บางคนก็ว่า *รง* อาจเป็นชื่อของบุคคลที่ปรากฏอยู่ในประวัติศาสตร์ บ้างก็ว่ามาจากคำว่า *โรง* ที่แปลว่า สิ่งปลูกสร้างที่มีหลังคาคลุม

เกาะรงจัดว่าเป็นนิคมใหม่ เพราะเพิ่งมีการตั้งถิ่นฐานบนเกาะรงเมื่อ พ.ศ. 2543 เป็นต้นมา มีสถานะเป็นตำบลเกาะรง ขึ้นกับอำเภอมิตตเภียพ จังหวัดพระสีหนุ (ปัจจุบันคืออำเภอพระสีหนุ จังหวัดพระสีหนุ) เกาะรงมีประชากรอยู่สี่หมู่บ้าน ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาได้มีชาวต่างชาติก่อสร้างเกสต์เฮาส์ บังกะโลเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แต่กระนั้นบนเกาะก็แทบไม่มีโครงสร้างพื้นฐานมากนัก ประชาชนล้วนใช้การคมนาคมด้วยเรือเป็นหลัก โดยมีท่าเรือกระจายอยู่หลายแห่งบนเกาะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Independent Travel Guide on Koh Rong Island 
* Koh Rong Island Tourism
* Cambodia Island Database-list of islands

หมวดหมู่:เมืองในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:จังหวัดพระสีหนุ
รง
การทัพอุล์ม

**การทัพอุล์ม** () เป็นการเคลื่อนไหวทางทหารและเป็นยุทธการของกองทัพฝรั่งเศสและกองทัพบาวาเรีย เพื่อโอบตีและจับกุมกองทัพออสเตรียในปี 1805 ระหว่างสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สาม การทัพครั้งนี้เกิดขึ้นบริเวณชายเขตนครอุล์ม กองทัพใหญ่ของนโปเลียนมีกำลัง 210,000 นายซึ่งจัดแบ่งเป็นเจ็ดกองทัพน้อย คาดหวังจะเข้าตีกองทัพออสเตรียที่แม่น้ำดานูบก่อนที่กำลังเสริมจากกองทัพรัสเซียจะมาถึง กองทัพของนโปเลียนเดินทัพเร็วและสามารถจับกุมกองทัพออสเตรีย 23,000 นายในบัญชาของพลเอกไลเบอริชที่อุล์มในวันที่ 20 ตุลาคม ส่งผลให้ฝรั่งเศสมีจำนวนเชลยชาวออสเตรียในความดูแลเพิ่มขึ้นเป็นหกหมื่นคน การทัพครั้งนี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นผลงานชิ้นเอกทางกลยุทธ์ และมีอิทธิพลต่อการคิดร่างแผนชลีเฟินของเยอรมนีในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

ชัยชนะของฝรั่งเศสในการทัพอุล์มไม่ได้ยุติสงครามเนื่องจากกองทัพรัสเซียขนาดใหญ่ในบัญชาของจอมพลคูตูซอฟ ยังคงตั้งทัพอยู่ใกล้เวียนนา กองทัพรัสเซียร่นถอยสู่ตะวันออกเฉียงเหนือเพื่อรอรับกำลังเสริม และรอสนธิกำลังกับกำลังทหารออสเตรียที่เหลืออยู่ กองทัพฝรั่งเศสตามติดและเข้ายึดเวียนนาในวันที่ 12 พฤศจิกายน และแล้ว ชัยชนะขาดลอยของฝรั่งเศสในยุทธการที่เอาสเทอร์ลิทซ์ ก็ขับไล่ออสเตรียออกจากเวทีสงคราม ในที่สุด สงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สาม ก็เป็นอันยุติด้วยสนธิสัญญาเพร็สบวร์คซึ่งลงนามในเดือนถัดมา ฝรั่งเศสภายใต้นโปเลียนกลายเป็นชาติมหาอำนาจที่สุดในยุโรปกลาง ก่อนที่จะเกิดสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สี่ในปีถัดมา
## อ้างอิง

หมวดหมู่:สงครามสหสัมพันธมิตร
หมวดหมู่:การทัพในสงครามนโปเลียน
เชอโนบ็อคและเบโลบ็อค

**เชอโนบ็อค (Chernobog)** และ **เบโลบ็อค (Belobog)** เป็นคู่เทพเจ้าตามความเชื่อของชาวสลาฟ โดยเฉพาะชาวสลาฟทางเหนือในดินแดนช่วงโปแลนด์ เทพทั้งสององค์ถูกมองว่าเป็นตัวแทนของแสงและความมืด โดยเชอโนบ็อคเป็นตัวแทนของความมืด และเบโลบ็อคเป็นตัวแทนของแสงสว่าง อย่างไรก็ตามเทพทั้งสองไม่ได้เป็นที่ยอมรับของชาวสลาฟมากนัก และที่สำคัญคนในปัจจุบันก็มองว่าเทพทั้งสองนั้นไม่มีตัวตนจริงๆ และเป็นเทพที่สร้างข้นมาใหม่ในช่วงศตวรรษที่ 12 โดยอ้างอิงจากหลักฐานจากปกรณัมแห่งชนสลาฟ (Chronica Slavorum) ที่แต่งโดยเฮมอลต์ นักประวัติศาสตร์ในช่วงศตวรรษที่ 12 ที่บันทึกเขียนตำนานของเทพเชอโนบ็อคเท่านั้น ไม่มีการบันทึกถึงเทพเบโลบ็อค นอกจากนี้ยังมีการตีความอีกว่าเทพคู่ที่แสดงถึงความเป็นปรปักษ์อย่างชัดเจนนี้ เป็นตัวแทนของความเชื่อแบบศาสนาคริสต์ ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าเทพทั้งสององค์นี้เป็นตัวแทนของสังคมชาวสลาฟ ที่ถูกศาสนาคริสต์กลืนไปแล้วนั่นเอง

หมวดหมู่:เทพเจ้าแห่งนรก
วัดราเจ็ง

**วัดราเจ็ง** (, [raʈʂeŋ kø̃pa]) หรือ **วัดเร่อเจิ้น** () หรือ **วัดเฉียวเจี่ยว** () เป็นวัดศาสนาพุทธแบบทิเบตในนิกายเกลุก ตั้งอยู่ในหมู่บ้านทังโก อำเภอลวินจุบ เมืองลาซ่า เขตปกครองตนเองทิเบต ประเทศจีน สร้างขึ้นในประมาณปี ค.ศ. 1056-1057 โดยจมเตินปา ผู้ซึ่งก่อตั้งนิกายกาตัม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 1600
ฌ็อง-บาติสต์ แบซีแยร์

**ฌ็อง-บาติสต์ แบซีแยร์** () เป็นแม่ทัพชาวฝรั่งเศส และเป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิผู้รับใช้นโปเลียน ทั้งในช่วงสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามนโปเลียน

ฌ็อง-บาติสต์ เกิดในครอบครัวชนชั้นกระฎุมพีในจังหวัดเกร์ซี (Quercy) เป็นบุตรคนโตในบรรดาแปดคนของนายแพทย์มาทูแร็ง แบซีแยร์ (Mathurin Bessières) กับนางอ็องตัวแน็ต เลโมซี (Antoinette Lemozy)

ระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส เขาถูกเรียกตัวสู่ปารีสเพื่อทำหน้าที่ในกรมทหารรักษาราชธรรมนูญ ซึ่งถูกจัดตั้งใหม่โดยโองการของพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ซึ่งมีการคัดเลือกนายทหารหนุ่มจากทั่วประเทศ ซึ่งมาจากครอบครัวที่ยังจงรักภักดีต่อสถาบันกษัตริย์ อย่างไรก็ตาม กรมทหารรักษาราชธรรมนูญก็ถูกยุบโดยรัฐบาลปฏิวัติในวันที่ 29 พฤษภาคม 1792 ไม่กี่เดือนหลังก่อตั้ง แบซีแยร์เป็นหนึ่งในทหารผู้ทำหน้าที่ปกป้องพระราชวังตุยเลอรีจากการบุกโจมตีของฝูงชนในวันที่ 10 สิงหาคม 1792 ซึ่งประสบความล้มเหลว แบซีแยร์จึงหลบหนีและซ่อนตัวอยู่ในบ้านพักของดยุกเดอลาโรฟูโก เป็นเวลาเกือบสามเดือน

พฤศจิกายน 1792 แบซีแยร์ตัดสินใจเข้าร่วมกับกองทัพปฏิวัติ และได้รับการบรรจุเป็นพลทหารม้า กรมทหารม้าที่ 22 หน่วยของเขาถูกส่งไปเข้าร่วมกับกองทัพพิเรนีสตะวันออก และได้กระทำยุทธการที่พิเรนีส และได้เลื่อนเป็นร้อยตรีในเดือนกุมภาพันธ์ 1793

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลในการปฏิวัติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามนโปเลียนชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ผู้มีชื่อจารึกใต้ประตูชัยฝรั่งเศส
อารามอาจี

**อารามอาจี** (; Alchi Monastery) หรือ **อาจีเกินปา** () เป็นหมู่พุทธารามในศาสนาพุทธแบบทิเบต ตั้งอยู่ในหมู่บ้านอาจี อำเภอเลห์ ส่วนหนึ่งของสภาพัฒนาที่เขาปกครองตนเองในลาดัก ในลาดัก ประเทศอินเดีย หมู่อารามนี้ประกอบด้วยนิคมย่อยจำนวนสี่นิคมที่อยู่แยกกันในหมู่บ้านอาจี ในแต่ละอารามมีสิ่งปลูกสร้างที่มีอายุเก่าแก่แตกต่างกันไป อารามอาจีอยู่ภายใต้การบริหารของอารามลีกีร์ อาจียังเป็นส่วนหนึ่งของหมู่อนุสรณ์อาจี (‘Alchi group of monuments’) ร่วมกับมังคยู และ ซุมดาชุน ซึ่งได้รับการบรรยายไว้ว่ามี "รูปแบบงานช่างศิลป์เฉพาะตัว"

ตามธรรมเนียมพื้นถิ่น หมู่พุทธารามนี้สร้างขึ้นโดยคุรุนักแปล Rinchen Zangpo ในปี 958 ถึง 1055 กระนั้น จารึกในสิ่งปลูกสร้างต่าง ๆ ระบุว่าสร้างขึ้นโดยขุนนางชาวทิเบต นามว่า Kal-dan Shes-rab ในศตวรรษที่ 11 ดูคัง (Dukhang) หรือโถงรวมตัว และตัววัดหลัก (gTsug-lag-khang) ที่มีความสูงสามชั้นและมีชื่อเรียกว่า Sumtseg (gSum-brtsegs, แปลตรงตัวว่า 'สูงสามชั้น') ล้วนสร้างขึ้นด้วยงานศิลป์แบบกัศมีร์ ส่วนวิหารหลังที่สามเรียกว่าวิหารพระมัญชุศรี ('Jam-dpal lHa-khang) นอกจากนี้ในพื้นที่หมู่พทุธารามยังประกอบด้วยสถูปจำนวนหนึ่ง

งานจิตรกรรมฝาพนังของอารามสะท้อนให้เห็นถึงรายละเอียดเชิงศิลปะและเชิงศาสนาของทั้งกษัตริย์ฮินดูและพุทธในพื้นที่กัศมีร์และหิมาจัลประเทศในเวลานั้น งานิจตรกรรมเหล่านี้เป็นหนึ่งในจิตรกรรมที่เก่าแก่ที่สุดในลาดักที่ยังเหลือถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ภายในยังมีพุทธประติมาขนาดใหญ่และงานแกะสลักไม้ที่วิจิตรตระการตาที่เทียบเท่าได้กับศิลปะยุโรปแบบบาโรก หนึ่งในจิตรกรรมฝาผนังที่โดดเด่นคือฉากกินดื่มของกษัตริย์ที่โถงดูคัง (Royal drinking scene in the Dukhang) อายุราวปี 1200 ซึ่งแสดงภาพกษัตริย์สวมเครื่องประดับศีรษะกะบะอ์ในรูปแบบเติร์ก-เปอร์เซีย ซึ่งคล้ายกันกับที่พบที่อารามมังคยูซึ่งอยู่ในพื้นที่เดียวกัน ศิลปินเลื่องชื่อของอินเดีย ศากติ ไมระ เคยบรรยายความงดงามของอารามนี้ไว้อย่างมีชีวิตชีวาในงานเชียนของเขา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัดพุทธในลาดัก
หมวดหมู่:พุทธารามในลาดัก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในลาดัก
ตาวัง

**ตาวัง** (, อักษรโรมัน: Tawang) เป็นเมืองและศูนย์กลางการปกครองของอำเภอตาวัง รัฐอรุณาจัลประเทศ ประเทศอินเดีย ในสมัยโบราณ ตาวังเป็นราชธานีของดินแดนตาวัง (Tawang Tract) ที่ซึ่งปัจจุบันครอบคุลมพื้นที่ของอำเภอตาวัง และอำเภอเวสต์กาเมง

ตาวังตั้งอยู่ห่างไป 448&nbsp;km ทางเหนือของอิตนคร และอยู่ที่ความสูง  จากระดับน้ำทะเล ตั้งอยู่ทางเหนือของแม่น้ำตาวังชู และราว  ทางใต้ของเส้นควบคุมแท้จริงซึ่งแบ่งพรมแดนกับประเทศจีน ตาวังเป็นที่รู้จักมากจากอารามนิกายเกลุก อารามตาวัง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐอรุณาจัลประเทศ
พิพิธภัณฑ์บ้านเลทัน

**พิพิธภัณฑ์บ้านเลทัน** () เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะในย่านฮอลแลนด์พาร์ก รอยัลโบโรออฟเคนซิงตันแอนด์เชลซี ในลอนดอน

อาคารหลังนี้เป็นที่อยู่อาศัยในลอนดอนของจิตรกร เฟรเดอริก เลทัน บารอนเลทันที่หนึ่ง (1830&ndash;1896) ผู้จ้างวานสถาปนิกและนักออกแบบ จอร์จ ไอชิสสัน ให้ออกแบบอาคารเป็นบ้านและสตูดิโอผสมกัน อาคารนี้มีความโดดเด่นที่การผสมผสานเอาองค์ประกอบและงานกระเบื้องจากตะวันออกใกล้มาใช้ในการสร้างห้องกาอะ หรือห้องรับรองแบบอาหรับ อาคารสร้างแล้วเสร็จในปี 1866 ถึง 1895 บนพื้นที่อิลเชสเตอร์เอสเตต ปละปัจจุบันได้รับการขึ้นทะเบียนระดับ II* อาคารมีชื่อเสียงด้วยการออกแบบภายในที่เป็นแบบโอเรียนทัลลิสต์ และ แอสเธติก

## ตัวบ้าน
พิพิธภัณฑ์นี้เปิดสู่สาธารณะตั้งแต่ปี 1929 และในปี 1958 สภามณฑลลอนดอนได้ติดตั้งบลูแพล็กนะลึกถึงเลทันที่พิพิธภัณฑ์นี้ พิพิธภัณฑ์ได้รับรางวัลมรดกวัฒนธรรมยูโรปานอสตราโดยสหภาพยุโรปในปี 2012 อาคารเปิดให้เข้าชมทุกวันเว้นวันอังคาร และเป็นพิพิธภัณฑ์ร่วมของบ้านเลขที่ 18 สตัฟเฟิร์ด เทอร์เรซ ซึ่งเป็นบ้านของศิลปินยุควิกตอเรียนอีกคนในเคนซิงตัน

## การออกแบบสร้าง

ไอชิสสันออกแบบส่วนแรกของบ้าน (เลขที่ 2 ถนนฮอลแลนด์พาร์ก, ต่อมาจัดเรียงเลขที่ใหม่เป็นบ้านเลขที่ 12) ในปี 1864 แม้ว่าเลทันจะไม่ได้สามารถเช่าที่ดินนี้ได้กระทั่งเดือนเมษายน 1866 การก่อสร้างบ้านเริ่มต้นไม่นานหลังจากนั้น ค่าใช้จ่ายการก่อสร้างบ้านอยู่ที่ 4500 ปอนด์ และสามารถเข้าอยู่ได้ภายในสิ้นปี อาคารสร้างจากอิฐซัฟเฟิก (Suffolk bricks) ประกอบ หินคาน ตกแต่ง สถาปัตยกรรมแบบคลาสสิก

สถาปนิกออกแบบบ้านนี้ในระยะเวลากว่า 30 ปี ประกอบด้วยระยะแรกซึ่งมีความกว้างแค่สามหน้าต่าง ห้องหลักประกอบด้วยสตูดิโอบนชั้นหนึ่งซึ่งหันหน้าออกทิศเหนือ มีขนาดแรกเริ่มอยู่ที่ 45 คูณ 25 ฟุต ตรงกลางมีกระจกใหญ่กลางเพื่อให้มีแสงเข้ามาเพียงพอต่อการสร้างงานจิตรกรรม ที่ปลายฝั่งตะวันออกยังมีระเบียงภาพและบันไดแยกสำหรับผู้มาเป็นแบบให้ภาพเขียน บ้านขยายออกอีกครั้งในทางตะวันออกในปี 1869–70 และมีการต่อเติมครั้งใหญ่อีกในปี 1877-79 ที่ซึ่งได้สร้าง "โถงอาหรับ" (Arab Hall) ขนาดสองชั้น เพื่อแสดงกระเบื้องที่เลทันสะสมขณะเดินทางไปตะวันออกกลาง

ในปี 1889 ได้มีการต่อเติมสตูดิโอฤดูหนาวเข้าไป และในปี 1895 เป็นการต่อเติมสุดท้ายของไอชิสสัน ซึ่งสร้างระเบียงภาพที่มีแสงส่องสว่างจากเพดาน หลังเลทันเสียชีวิตในปี 1896 สิ่งของในบ้านถูกนำไปขาย รวมถึงภาพเขียนของเลทันอย่างน้อยหนึ่งพันภาพ ภาพเขียนและวัตถุเกือบทั้งหมดนี้ สมาคมวิจิตรศิลป์เป็นผู้ซื้อไป ต่อมาในปี 1927 มิสซิส เฮนรี เพอริน (Mrs Henry Perrin) ได้เสนอจ่ายเงินสร้างพื้นที่ระเบียงภาพเพิ่ม อาคารจึงมีการขยับขยายอีกตรั้งตามการออกแบบของ Halsey Ricardo และเปิดให้บริการในปี 1929 ในฐานะ หอศิลป์เพอริน (Perrin Galleries) การต่อเติมในครั้งนี้สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงลูกสาวของมิสซิสเพอริน ศิลปินและประติมากร มิวเรียล ไออา เพอริน (Muriel Ida Perrin) ซึ่งจบจากวิทยาลัยศิลปะหลวง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในลอนดอน
หมวดหมู่:รอยัลโบโรออฟเคนซิงทันแอนด์เชลซี
เกาะฮอลแลนด์

**เกาะฮอลแลนด์** () เป็นเกาะที่กำลังถูกกัดเซาะอย่างรวดเร็วในอ่าวเชสพีก มณฑลดอเรสเตอร์ รัฐแมริแลนด์ ในอดีต เกาะนี้เป็นที่อยู่อาศัยของชาวนาและวอร์เทอร์เม็น ต่อมาเกาะถูกทิ้งร้างเนื่องจากผิวเกาะค่อย ๆ จมลงจากการจมแบบไอโซสตาติก (isostatic subsidence) และระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้น เกาะตั้งอยู่ในช่องแคบฮอลแลนด์ ระหว่างเกาะบัลดสเวิร์ธ และ เกาะสมิธ

## ประวัติศาสตร์
เกาะน่าจะมีการตั้งรกรากครั้งแรกในราวปี 1600 และตั้งชื่อตามอดีตนักล่าอาณานิคม แดเนียล ฮอลแลนด์ (Daniel Holland) และเป็นผู้ซื้อเกาะนี้จากมณฑลดอเรสเตอร์ ภายในปี 1850 ชุมชนชาวประมงและชาวนาครอบครัวต่าง ๆ ไอ้เกิดขึ้นบนเกาะ และภายในปี 1910 เกาะมีประชากร 360 คน เป็นหนึ่งในเกาะที่มีประชากรมากสุดในอ่าวเชสพีก ชุมชนเกาะประกอบด้วยบ้าน 70 หลัง ร้านค้าและสิ่งปลูกสร้างอื่น ๆ รวมถึงไปรษณีย์ของตนเอง โรงเรียนขนาดสองห้องที่มีครูประจำสองคน โบสถ์หนึ่งหลัง ทีมเบสบอล ศูนย์ชุมชน และคลินิก ชาวเกาะหาเลี้ยงชีพด้วยการขุดเลนหาหอยนางรม, ตกปลาแชด และ จับปู กองเรือประมงของเกาะประกอบด้วยเรือชิปแจ็ก 41 ลำ, ชูเนอร์ 10 ลำ และ บักกาย 36 ลำ บางส่วนในจำนวนนี้สร้างขึ้นบนเกาะนี้

ในปี 1914 คลื่นลมและคลื่นน้ำเริ่มจะกัดเซาะเกาะอย่างหนักในฝั่งของเกาะที่บ้านเรือนส่วนใหญ่ตั้งอยู่ ชาวเกาะจึงจำเป็นต้องย้ายออกจากเกาะไปยังแผ่นดินใหญ่ ส่วนใหญ่ได้รื้อถอนบ้านและสิ่งปลูกสร้างเพื่อนำกลับไปแผ่นดินใหญ่ ส่วนใหญ่ย้ายไปตั้งรกรากใหม่ที่คริสฟีลด์ มีความพยายามป้องกันการกัดเซาะโดยการสร้างกำแพงหิน แต่ไม่สำเร็จนัก ครอบครัวสุดท้ายย้ายออกจากเกาะในปี 1918 หลังพายุเข้าถล่มเกาะและทำลายโบสถ์ประจำเกาะลง บนเกาะยังคงมีคนอาศัยอยู่ไม่กี่คนในช่วงฤดูประมง กระทั่งปี 1922 โบสถ์ได้ย้ายไปปลูกใหม่ที่แฟร์เมาท์

สตีเฟน ไวต์ (Stephen White) เจ้าหน้าที่รัฐ เป็นผู้ดูแลเกาะนี้อยู่หลายปี และได้จัดตั้งมูลนิธิพิทักษ์เกาะฮอลแลนด์ (The Holland Island Preservation Foundation) ขึ้น ในเดือนมิถุนายน 2010 ไวต์ขายเกาะนี้ให้กับมูลนิธิคองคอร์ด (Concorde Foundation) และในเดือนตุลาคม 2010 บ้านหลังสุดท้ายบนเกาะซึ่งสร้างขึ้นในปี 1888 ได้ถล่มลง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รัฐแมริแลนด์
หมวดหมู่:เกาะในสหรัฐ