จักรพรรดิโกโยเซ

**จักรพรรดิโกะ-โยเซ** (; 31 ธันวาคม ค.ศ. 1571 – 25 กันยายน ค.ศ. 1617) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 107 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม รัชสมัยของโกะ-โยเซอยู่ในช่วง ค.ศ. 1586 จนกระทั่งสละราชสมบัติใน ค.ศ. 1611 เทียบเท่ากับช่วงเปลี่ยนผ่านระหว่างยุคอาซูจิ–โมโมยามะกับยุคเอโดะ

พระนามของพระองค์นำมาจากพระนามของจักรพรรดิโยเซในคริสต์ศตวรรษที่ 9 กับคำว่า **โกะ** (後) ที่แปลว่าที่สองหรือยุคหลังเข้าไป ทำให้พระนามของพระองค์มีความหมายว่า **จักรพรรดิโยเซที่ 2** หรือ **จักรพรรดิโยเซยุคหลัง**

## พระราชวงศ์
ก่อนที่โกะ-โยเซขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระองค์มีพระนามส่วนพระองค์ (*[[อิมินะ]]*) ว่า คาตาฮิโตะ () หรือ คาซูฮิโตะ () พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในเจ้าชายมาซาฮิโตะ (; ค.ศ. 1552–1586) มีอีกพระนามว่า เจ้าชายซาเนฮิโตะ และได้รับการตั้งพระนามหลังสวรรคตเป็น โยโกวอิง ''ไดโจเท็นโน'' ผู้เป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดิโองิมาจิ พระราชมารดาเป็นนางพระกำนัล

พระบรมวงศานุวงศ์ของโกะ-โยเซประทับในไดริของพระราชวังหลวงเฮอัง พระบรมวงศานุวงศ์มีพระราชโอรสธิดาอย่างน้อย 35 พระองค์

พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา: 
*จักรพรรดินี (''เนียวโงะ''): ฟูจิวาระ (โคโนเอะ) ซากิโกะ (藤原近衛 前子; ค.ศ. 1575 – 11 สิงหาคม ค.ศ. 1630) ภายหลังเป็นชูกามนอิง (中和門院) ธิดาในโคโนเอะ ซากิฮิซะ (近衛 前久) 
**พระราชธิดาองค์แรก: เจ้าหญิงโชโก (聖興女王; 1590–1594)
**พระราชธิดาองค์ที่ 2: เจ้าหญิงรีวโตอิง (龍登院宮; 1592–1600)
**พระราชธิดาองค์ที่ 3: เจ้าหญิงเซชิ (清子内親王; 1593–1674) สมรสกับทากัตสึกาซะ โนบูฮิซะ
**พระราชธิดาองค์ที่ 4: เจ้าหญิงบุนโก (文高女王; 1595–1644)
**พระราชโอรสองค์ที่ 3: เจ้าชายโคโตฮิโตะ (政仁親王, 29 มิถุนายน 1596 – 11 กันยายน 1680) ภายหลังเป็นจักรพรรดิโกะ-มิซูโน
**พระราชธิดาองค์ที่ 5: เจ้าหญิงซนเอ (尊英女王; 1598–1611)
**พระราชโอรสองค์ที่ 4: โคโนเอะ โนบูฮิโระ (近衛 信尋, 24 มิถุนายน 1599 – 15 พฤศจิกายน 1649)
**พระราชโอรสองค์ที่ 7: เจ้าชายทากามัตสึ-โนะ-มิยะ โยชิฮิโตะ (29 เมษายน 1603 – 14 กรกฎาคม 1638; 高松宮好仁親王) 
**พระราชโอรสองค์ที่ 9: อิจิโจ อากิโยชิ (一条 昭良, 12 มิถุนายน 1605 – 11 มีนาคม ค.ศ. 1672)
**พระราชธิดาองค์ที่ 6: เจ้าหญิงเทชิ (貞子内親王; 1606–1675) สมรสกับนิโจ ยาซูมิจิ
**พระราชโอรสองค์ที่ 10: เจ้าชายโมโรจิกะ (庶愛親王) ภายหลังเป็น เจ้าชายนักบวชซนกากุ (1608–1661; 尊覚法親王)
**พระราชธิดาองค์ที่ 12: เจ้าหญิงซนเร็ง (尊蓮女王; 1614–1627)
*พระมเหสี (*[[โคกีว|ฮิ]]*): คิโยฮาระ (ฟูรูอิจิ) ทาเนโกะ (清原古市 胤子, 1583–1658) ธิดาในฟูรูอิจิ ทาเนฮิเดะ (古市胤栄) 
**พระราชธิดาองค์ที่ 9: *เจ้าหญิงเรอุนอิง* (冷雲院宮; 1611) 
**พระราชโอรสองค์ที่ 11: เจ้าชายนักบวชโดโก (道晃法親王; 8 เมษายน 1612 – 5 สิงหาคม 1679)
**พระราชธิดาองค์ที่ 10: เจ้าหญิงคูกาอิง (空花院宮; 1613)
*พระมเหสี (*[[โคกีว|ฮิ]]*): ธิดาในชูโต โทโกฮิโระ (中東時広, เสียชีวิต ค.ศ. 1680) 
**พระราชโอรสองค์ที่ 12: เจ้าชายนักบวชโดชู (道周法親王; 1613–1634)
**พระราชโอรสองค์ที่ 13: เจ้าชายนักบวชจิอิง (慈胤法親王; 1617–1699)
*นางพระกำนัล (*[[โคกีว|ไนชิ-โนะ-ซูเกะ]]*): ฟูจิวาระ (นากายามะ) ชิกาโกะ (藤原中山親子; 1576–1608) ธิดาในนามายามะ โอยัตสึนะ (中山親綱)
**พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายคาตาฮิโตะ (1588–1648; 良仁親王) ภายหลังเป็น เจ้าชายนักบวชคากูชิง
**พระราชโอรสองค์ที่ 2: เจ้าชายนักบวชโชไก (承快法親王; 1591–1609)
*นางพระกำนัล (*[[โคกีว|ไนชิ-โนะ-ซูเกะ]]*): ฟูจิวาระ (ฮิโนะ) เทรูโกะ (藤原日野 輝子, 1581–1607) ธิดาในฮิโนะ เทรูซูเกะ (日野輝資) 
**พระราชโอรสองค์ที่ 5: เจ้าชายโทชิอัตสึ (1602–1651; 毎敦親王) ภายหลังเป็น เจ้าชายนักบวชซนเซ (尊性法親王)
*นางพระกำนัล (*[[โคกีว|ไนชิ-โนะ-ซูเกะ]]*): ฟูจิวาระ (จิเมียวอิง) โมโตโกะ (藤原持明院 基子; เสียชีวิต ค.ศ. 1644) ธิดาในจิเมียวอิง โมโตโนริ (持明院基孝) 
**พระราชโอรสองค์ที่ 6: เจ้าชายสึเนโยชิ (常嘉親王) ภายหลังเป็น เจ้าชายนักบวชเกียวเน็ง (尭然法親王; 1602–1661)
*นางพระกำนัล (*[[โคกีว|ไนชิ-โนะ-ซูเกะ]]*): มินาโมโตะ (นิวาตะ) โทโมโกะ (源庭田 具子; เสียชีวิต ค.ศ. 1626) ธิดาในนิวาตะ ชิเงโตโมะ (庭田重具) 
**พระราชโอรสองค์ที่ 8: เจ้าชายนักบวชเรียวจุง (良純法親王; 1603–1669)
*นางพระกำนัล (*[[โคกีว|ไนชิ-โนะ-ซูเกะ]]*): ฟูจิวาระ (ฮามูโระ) โนบูโกะ (藤原葉室 宣子; เสียชีวิต ค.ศ. 1679) ธิดาในฮามูโระ โยริโนบุ (葉室頼宣) 
**พระราชธิดาองค์ที่ 11: เจ้าหญิงซนเซ (尊清女王; 1613–1669)
*หญิงรับใช้ (*[[โคกีว|ไนชิ-โนะ-โจ]]*): ไทระ (นิชิโนโตอิง) โทกิโกะ (平西洞院 時子, เสียชีวิต ค.ศ. 1661) ธิดาในนิชิโนโตอิง โทกิโยชิ (西洞院時慶)
**พระราชธิดาองค์ที่ 7: เจ้าหญิงเอชู (永崇女王; 1609–1690)
**พระราชธิดาองค์ที่ 8: เจ้าหญิงโคอุนอิง (高雲院宮; 1610–1612)

## พระราชประวัติ
เมื่อจักรพรรดิโองิมะชิผู้เป็นพระอัยกา (ปู่) ได้สละราชบัลลังก์เมื่อปี พ.ศ. 2129 เจ้าชายคะตะฮิโตะผู้เป็นพระราชนัดดาพระชนมายุ 15 พรรษาจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมาโดยได้ประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2130

## พระราชพงศาวลี

## อ้างอิง

โกะ-โบเซ