ภาษามลายู

**ภาษามลายู** (, ยาวี: , เรอจัง: ) เป็นภาษาหลักภาษาหนึ่งในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน มีสถานะเป็นภาษาราชการในประเทศบรูไน ประเทศมาเลเซีย ประเทศสิงคโปร์ และประเทศอินโดนีเซีย และใช้สื่อสารกันอย่างไม่เป็นทางการในประเทศติมอร์-เลสเตและบางส่วนของประเทศไทย ภาษานี้มีผู้พูด 290 ล้านคน (ประมาณ 260 ล้านคนในอินโดนีเซียเพียงประเทศเดียวซึ่งมีมาตรฐานเป็นของตนเองที่เรียกว่า "ภาษาอินโดนีเซีย") โดยเป็นภาษาแม่ของผู้คนตลอดสองฟากช่องแคบมะละกา ซึ่งได้แก่ ชายฝั่งคาบสมุทรมลายูของมาเลเซียและชายฝั่งตะวันออกของเกาะสุมาตราของอินโดนีเซีย และได้รับการยอมรับเป็นภาษาแม่ในชายฝั่งตะวันตกของซาราวักและกาลีมันตันตะวันตกในเกาะบอร์เนียว นอกจากนี้ยังใช้เป็นภาษาการค้าในภาคใต้ของฟิลิปปินส์ ซึ่งได้แก่ ตอนใต้ของคาบสมุทรซัมบวงกา, กลุ่มเกาะซูลู และเมืองบาตาราซาและบาลาบัก (ซึ่งมีชาวมุสลิมอาศัยอยู่เป็นส่วนใหญ่) ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะปาลาวัน

ในฐานะที่เป็นภาษาประจำชาติ ( หรือ ) ของรัฐเอกราชหลายรัฐ ภาษามลายูมาตรฐานมีชื่อทางการแตกต่างกันไป ในบรูไนและสิงคโปร์เรียกว่า "ภาษามลายู" () ในมาเลเซียเรียกว่า "ภาษามลายู" () หรือ "ภาษามลายูมาเลเซีย" () และในอินโดนีเซียเรียกว่า "ภาษาอินโดนีเซีย" () อย่างไรก็ตาม ในหลายพื้นที่ทางตอนกลางและตอนใต้ของเกาะสุมาตราที่ซึ่งภาษามลายูเป็นภาษาพื้นเมือง ชาวอินโดนีเซียจะเรียกภาษานี้ว่า "ภาษามลายู" และมองว่าเป็นภาษาหนึ่งในบรรดาภาษาประจำภูมิภาคของตน

ภาษามลายูมาตรฐาน (หรือที่เรียกว่าภาษามลายูราชสำนัก) เคยเป็นวิธภาษามาตรฐานในวรรณกรรมของรัฐสุลต่านมะละกาและยะโฮร์สมัยก่อนอาณานิคม ดังนั้น บางครั้งจึงเรียกว่าภาษานี้ว่าภาษามลายูมะละกา, ภาษามลายูยะโฮร์ หรือภาษามลายูรีเยา (หรือชื่ออื่น ๆ ที่ใช้ชื่อเหล่านี้ประกอบกัน) เพื่อแยกให้แตกต่างกับภาษาอื่น ๆ อีกหลายภาษาในกลุ่มภาษามลายู จากข้อมูลของเอ็ทนอล็อก (Ethnologue) วิธภาษามลายูต่าง ๆ ซึ่งในปัจจุบันมีรายชื่อเป็นภาษาแยกต่างหาก (รวมถึงวิธภาษาโอรังอัซลีในมาเลเซียตะวันตก) มีความสัมพันธ์ใกล้เคียงกับภาษามลายูมาตรฐานมากจนอาจพิสูจน์ได้ว่าเป็นภาษาถิ่นของภาษาเดียวกัน นอกจากนี้ ยังมีภาษามลายูการค้าและภาษาครีโอล (creole) จากภาษามลายูอีกจำนวนมากซึ่งมีพื้นฐานจากภาษากลางที่พัฒนามาจากภาษามลายูตามแบบแผนดั้งเดิม เช่นเดียวกับภาษามลายูมากัซซาร์ซึ่งปรากฏว่าเป็นภาษาผสม

## ไวยากรณ์
ภาษามลายูเป็นภาษารูปคำติดต่อ การสร้างคำใหม่ทำได้ 2 วิธีคือ ลงวิภัติปัจจัยที่รากศัพท์ สร้างคำประสมหรือซ้ำคำ
### หน่วยคำเติม
รากศัพท์ที่เติมหน่วยคำเติมเป็นได้ทั้งคำนามและคำกริยา ตังอย่างเช่น masak (ทำอาหาร) เป็น memasak (กำลังทำอาหาร) memasakkan (ทำอาหารเพื่อ) dimasak (ทำอาหาร-รูปถูกกระทำ) และ pemasak (ผู้ทำอาหาร) บางครั้งมีการเปลี่ยนเสียงพยัญชนะตัวแรกเมื่อเติมคำอุปสรรคหน้ารากศัพท์ เช่น sapu (กวาด) เป็น penyapu (ไม้กวาด) panggil (เรียก) เป็น memanggil (กำลังเรียก)

ตัวอย่างการใช้หน่วยคำเติมเพื่อเปลี่ยนความหมายของคำได้แก่การผันคำว่า ajar (สอน)
* * ajar*'an** '' = คำสั่งสอน
* '' **bel**ajar '' = กำลังเรียน
* '' **meng**ajar '' = สอน
* '' **di**ajar '' = (บางสิ่ง) กำลังถูกสอน
* '' **di**ajar**kan** '' = (บางคน) กำลังถูกสอน (เกี่ยวกับบางสิ่ง)
* '' **mempel**ajar**i** '' = เรียน (บางอย่าง)
* '' **dipel**ajar**i** '' = กำลังถูกศึกษา
* '' **pel**ajar '' = นักเรียน
* '' **peng**ajar '' = ครู
* '' **pel**ajar**an** '' = วิชาเรียน
* '' **peng**ajar**an** '' = บทเรียน
* '' **pembel**ajar**an** '' = การเรียนรู้ 
* '' **terpel**ajar '' = ถูกศึกษา
* '' **berpel**ajar**an** '' = มีการศึกษาดี 
หน่วยคำเติมมี 4 ชนิดคือ อุปสรรค (awalan) ปัจจัย (akhiran) อุปสรรค+ปัจจัย (apitan) และอาคม  (sisipan) หน่วยคำเติมเหล่านี้แบ่งเป็น 3 กลุ่มตามหน้าที่คือ ทำให้เป็นนาม กริยา และคุณศัพท์

**หน่วยคำเติมสร้างคำนาม** เปลี่ยนรากศัพท์ให้เป็นคำนาม ตัวอย่างแสดงในตารางข้างล่าง


**หน่วยคำเติมสร้างคำกริยา** เปลี่ยนรากศัพท์ให้เป็นคำกริยา ตัวอย่างแสดงในตารางข้างล่าง


**หน่วยคำเติมสร้างคำคุณศัพท์''' เปลี่ยนรากศัพท์ให้เป็นคำคุณศัพท์ ตัวอย่างแสดงในตารางข้างล่าง:

ภาษามลายูมีปัจจัยที่ยืมจากภาษาอื่นเช่น ภาษาสันสกฤต ภาษาอาหรับ ภาษาอังกฤษ เช่น maha- juru- pasca- eka- anti- pro-

### คำประสม
คำประสมเกิดจากการรวมคำตั้งแต่ 2 คำขึ้นไปเข้าด้วยกัน ซึ่งคำเหล่านี้ปกติจะเขียนแยกกันในประโยค คำประสมนี้อาจรวมกันได้โดยตรง หรือมีปัจจัยเชื่อมคำเข้าด้วยกัน ตัวอย่างเช่น kereta หมายถึงรถ และ api หมายถึงไฟ รวมกันเป็น kereta api หมายถึงรถไฟ
kita หมายถึง เรา
kasih " รัก
kamu "คุณ
รวมกันเป็น  เรารักคุณ

### การซ้ำคำ
การซ้ำคำในภาษามลายูมี 4 แบบคือ ซ้ำทั้งหมด ซ้ำบางส่วน ซ้ำเป็นจังหวะ และซ้ำโดยความหมาย
### ลักษณนาม
ภาษามลายูมีการใช้ลักษณนามเช่นเดียวกับภาษาอื่น ๆ ในเอเชีย เช่น ภาษาไทย ภาษาจีน ภาษาเวียดนาม และภาษาเบงกอล
### คำหน้าที่
มี 16 ชนิด เป็นคำที่มีหน้าที่ทางไวยากรณืในประโยค ได้แก่ คำสันธาน คำบุพบท คำปฏิเสธ และคำอื่น ๆ
#### คำปฏิเสธ
คำที่แสดงการปฏิเสธในภาษามลายูมี 2 คำ คือ bukan และ tidak bukan ใช้ปฏิเสธนามวลีและบุพบท ส่วน tidak ใช้ปฏิเสธคำกริยาและวลีคุณศัพท์ 

คำ bukan อาจใช้นำหน้า กริยาและวลีคุณศัพท์ได้ ถ้าประโยคนั้นแสดงความขัดแย้ง

### เพศทางไวยากรณ์
โดยทั่วไปไม่มีการแบ่งเพศ มีเพียงบางคำที่มีการแบ่งเพศตามธรรมชาติ ตัวอย่างเช่น adik หมายถึงน้องโดยไม่แบ่งเพศ adik laki-laki หมายถึงน้องชายซึ่งไม่ตรงกับ"brother" ในภาษาอังกฤษ คำที่แบ่งเพศ เช่น puteri (เจ้าหญิง)และ putera (เจ้าชาย)
### การทำให้เป็นพหูพจน์
โดยทั่วไปการแสดงพหูพจน์ใช้การซ้ำคำ ตัวอย่างเช่น ถ้วย 1 ใบ ใช้ cawan ถ้วยหลายใบใช้cawan-cawan แต่ลดรูปเหลือ cecawan แต่บางคำมีข้อยกเว้นเช่น orang หมายถึงบุคคลแต่คำว่าประชาชนไม่ใช้ orang-orang แต่ใช้คำว่า rakyat แต่ถ้าหมายถึงคนหลายคนหรือคนเยอะใช้คำว่า ramai orang ,คน 1 พันคนใช้ seribu orang ซึ่งเป็นการใช้คำแสดงจำนวนแสดงรูปพหูพจน์

นอกจากใช้แสดงพหูพจน์แล้ว การซ้ำคำยังใช้สร้างคำใหม่ด้วย เช่น hati หมายถึงหัวใจหรือตับแล้วแต่บริบท hati-hati หมายถึงระวัง และมักใช้เป็นคำกริยา การซ้ำคำนี้ถือเป็นเรื่องยากสำหรับชาวต่างชาติที่เรียนภาษามลายู

### คำกริยา
ไม่มีการผันคำกริยาตามกาลหรือจำนวน ไม่มีเครื่องหมายแสดงกาล แต่มักบอกกาลโดยใช้คำกริยาวิเศษณ์แทน (เช่นเมื่อวานนี้) หรือตัวบ่งกาล เช่น sudah (พร้อมแล้ว) แต่ภาษามลายูมีระบบคำกริยาที่ซับซ้อนของปัจจัยเพื่อแสดงความหมายที่ต่างกันเล็กน้อยรวมทั้งแสดงผู้กระทำ ปัจจัยบางตัวถูกยกเว้นไม่ใช้ในการสนทนา

### การเรียงลำดับคำ
โดยทั่วไปเป็นแบบประธาน-กริยา-กรรม คำคุณศัพท์ คำสรรพนามชี้เฉพาะและสรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของตามหลังคำนามที่ขยาย

## คำยืม
ภาษามลายูมีคำยืมจากภาษาอาหรับ (มักเป็นคำทางศาสนา) ภาษาฮินดี ภาษาสันสกฤต ภาษาทมิฬ ภาษาเปอร์เซีย ภาษาโปรตุเกส ภาษาดัตช์ ภาษาจีนบางสำเนียง คำยืมรุ่นใหม่ ๆ มักมาจากภาษาอังกฤษ โดยมากเป็นศัพท์วิทยาศาสตร์และศัพท์เทคนิค

## ตัวอย่างคำศัพท์
* stesen สเตเซน =สถานี
* tandas ตันดัซ = ห้องน้ำ
* restoran เรซโตรัน = ภัตตาคาร
* lapangan terbang ลาปางัน เตอร์บัง = ท่าอากาศยาน
* taman ตามัน = สวนสาธารณะ
* pergi, tiba/sampai เปอร์ฆี, ตีบา/ซัมปัย = ไป, ถึง
* saya/aku ซายา/อากู = ผม, ฉัน
* dia ดียา = เขาผู้หญิง/เขาผู้ชาย
* ia อียา = มัน (คน)
* mereka, dia orang เมอเรกา, ดียา โอรัง = เขาทั้งหลาย
* terima kasih เตอรีมา กาซิฮ์ = ขอบคุณ
* hari ini ฮารี อีนี = วันนี้
* besok เบโซะ = พรุ่งนี้
* malam ini มาลัม อีนี = คืนนี้
* semalam/kelmarin เซอมาลัม/เกิลมาริน = เมื่อวานนี้
* pelancong เปอลันจง = นักท่องเที่ยว
* tutup ตูตุป = ปิด
* buka บูกา = เปิด
* baik บัยอ์ = ดี
* jahat ฌาฮัต = เลว
* betul เบอตุล = ถูก
* salah ซาละฮ์ = ผิด
* sarapan ซาราปัน = อาหารเช้า
* makan tengah hari มากัน เตองะฮ์ ฮารี = อาหารเที่ยง
* mahal มาฮัล = แพง
* murah มูระฮ์ = ถูก
* panas ปานัซ = ร้อน
* sejuk เซอฌุ = หนาว
* makan malam มากัน มาลัม = อาหารเย็น
* kertas pembalut เกอร์ตัซ เปิมบาลุต = กระดาษห่อของ
* sikat ซีกัต = หวี
* pembersih เปิมเบอร์ซิฮ์ = ผงซักฟอก
* tas ตัซ = กระเป๋าเดินทาง
* sampul surat ซัมปุล ซูรัต = ซองจดหมาย
* hadiah ฮาดียะฮ์ = ของขวัญ
* topi โตปี = หมวก
* geretan เฆเรตัน = ไฟแช็ก
* jarum ฌารุม = เข็มเย็บผ้า
* syampu ชัมปู = แชมพูสระผม
* kasut กาซุต = รองเท้า
* sabun ซาบุน = สบู่
* berus gigi เบอรุซ ฆีฆี = แปรงสีฟัน
* ubat gigi อูบัต ฆีฆี = ยาสีฟัน
* payung ปายุง = ร่ม
* darah  ดาระฮ์ = เลือด
* lukis ลูกิส = วาด
* buk/buku บูกู = หนังสือ

## อิทธิพลของภาษามลายูในภาษาไทย
ภาษามลายูมีอิทธิพลในภาษาไทยมาช้านาน โดยมีหลักฐานชัดเจนย้อนหลังไปอย่างน้อยในสมัยกรุงศรีอยุธยา โดยปรากฏในปริบทต่าง ๆ ดังนี้ 

* ในวรรณคดี ได้แก่ บุหลัน บุหงา ฯลฯ
* ในภาษาพูดทั่วไป เช่น บ้าน รูมาฮ
* ในราชาศัพท์ เช่น พระปั้นเหน่ง 
* ในชื่อจังหวัด เช่น ปัตตานี ยะลา ฯลฯ

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* The  and  at Wiktionary, the free dictionary and Wikipedia's sibling project
* 
* Digital version of Wilkinson's 1926 Malay-English Dictionary
* Pusat Rujukan Persuratan Melayu, online Malay language database provided by the Dewan Bahasa dan Pustaka
* Kamus Besar Bahasa Indonesia dalam jaringan (Online Great Dictionary of the Indonesian Language published by Pusat Bahasa, in Indonesian only)
* Dewan Bahasa dan Pustaka  (Institute of Language and Literature Malaysia, in Malay only)
* The Malay Spelling Reform, Asmah Haji Omar, (Journal of the Simplified Spelling Society, 1989-2 pp.&nbsp;9–13 later designated J11)
* Malay Chinese Dictionary
* Malay English Dictionary
* Malay English Translation


มลายู
มลายู
มลายู
มลายู
มลายู