open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
จิตรกรรมบารอก

[thumb|300px |"[การเฝ้ายามกลางคืน" โดยแร็มบรันต์ ราว ค.ศ. 1642 เป็นตัวอย่างที่ดีของจิตรกรรมแบบบารอก]]
**จิตรกรรมบารอก** () เป็นจิตรกรรมที่เกี่ยวข้องกับขบวนการศิลปะบารอก ซึ่งเป็นขบวนการที่เกี่ยวข้องกับระบบสัมบูรณนิยมทางการเมือง (absolutism), การปฏิรูปศาสนาซ้อน (Counter Reformation) และการฟื้นฟูโรมันคาทอลิก  แต่ความนิยมของศิลปะบารอกและสถาปัตยกรรมบารอกมิได้จำกัดอยู่เพียงในบริเวณที่เป็นโรมันคาทอลิก แต่ยังเผยแพร่และเป็นที่นิยมในบริเวณที่เป็นโปรเตสแตนต์ด้วย

ภาพเขียนที่สำคัญในสมัยบารอกเริ่มราวปี ค.ศ. 1600 จนตลอดคริสต์ศตวรรษที่ 17 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษ 18 ลักษณะของศิลปะแบบบารอกเป็นศิลปะที่เต็มไปด้วยนาฏกรรม, สีสด และแสงที่จัดและเงามืด ซึ่งตรงกันข้ามกับศิลปะในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาที่มักจะแสดงภาพของเหตุการณ์ก่อนหน้าที่จะเกิดขึ้น ศิลปะบารอกจะแสดงวินาทีที่เป็นนาฏกรรมมากที่สุดหรือถ้าเป็นได้วินาทีที่เหตุการณ์เกิดขึ้น: มีเกลันเจโล ศิลปินยุคเรอแนซ็องส์สูงสลักเดวิด ยืนวางท่านิ่งก่อนที่จะเข้าต่อสู้กับโกไลแอธ; แต่เดวิดของจัน โลเรนโซ แบร์นีนีในสมัยบารอกเป็นเดวิดที่กำลังขว้างก้อนหินไปยังโกไลแอธ ศิลปะบารอกเป็นศิลปะที่มีจุดประสงค์ในการกระตุ้นอารมณ์ผู้ดูแทนที่จะสร้างความสงบทางเหตุผลเช่นในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา

ในบรรดาจิตรกรเอกของยุคบารอกก็ได้แก่การาวัจโจ, แร็มบรันต์, เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์, ดิเอโก เบลัซเกซ, นีกอลา ปูแซ็ง และโยฮันเนิส เฟอร์เมร์ การาวัจโจมาจากศิลปินเรอแนซ็องส์สูงที่มาใช้ความเป็นจริงในการเขียนตัวแบบและเขียนจากคนจริงและใช้แสงบนตัวแบบบนฉากหลังที่มืด ที่ปูทางไปสู่การเขียนภาพแบบใหม่ จิตรกรรมแบบบารอกมักจะสร้างความเป็นนาฏกรรมของภาพด้วยการใช้แสงที่ตัดกันเช่นในงานของแร็มบรันต์, โยฮันเนิส เฟอร์เมร์ และฌอร์ฌ เดอ ลา ตูร์ ส่วนอันโตน ฟัน ไดก์ ก็เป็นผู้สร้างวิธีการเขียนภาพเหมือนที่มีอิทธิพลโดยเฉพาะในอังกฤษ

ความมั่งคั่งของฮอลแลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ทำให้เกิดการเขียนภาพกันเป็นจำนวนมากที่เป็นภาพเขียนในหัวข้อที่เกี่ยวกับภาพชีวิตประจำวัน, ภูมิทัศน์, ภาพนิ่ง, ภาพเหมือน หรือจิตรกรรมประวัติศาสตร์ มาตรฐานการเขียนก็สูงขึ้นและจิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์กลายมาเป็นพื้นฐานที่มีอิทธิพลต่อมมาจนกระทั่งถึงยุคสมัยใหม่นิยม

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ศิลปะบารอก
* จิตรกรรมบารอกแบบเฟลมิช
* ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดิชิ

## แหล่งข้อมูลอื่น
วินเชนโซ จุสตีนีอานี

**มาร์เกเซ วินเชนโซ จุสตีนีอานี** (; 13 กันยายน ค.ศ. 1564 - 27 ธันวาคม ค.ศ. 1637) เป็นนายธนาคารและนักสะสมศิลปะคนสำคัญของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 จุสตีนีอานีมีชื่อเสียงในปัจจุบันจากงานสะสมศิลปะที่พาลัซโซจุสตีนีอานี ใกล้ตึกแพนเทียนในกรุงโรมและที่ปาลัซโซของครอบครัวที่บัสซาโนโดยวินเชนโซและพี่ชายเบนเนเดตโต และในการเป็นผู้อุปถัมภ์การาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญ 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:นักการธนาคารชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักสะสมศิลปะ
หมวดหมู่:บุคคลจากเจโนวา
มัดหมี่

**มัดหมี่** เป็นกรรมวิธีการทอผ้าแบบหนึ่ง ที่อาศัยการย้อมเส้นด้ายก่อนการทอ ทั้งที่ย้อมเฉพาะด้ายพุ่งและย้อมด้ายยืน เพื่อให้เมื่อทอผ้าออกม้าเป็นผืนแล้ว เกิดเป็นลวดลายและสีสันตามที่ต้องการ เดิมนั้นนิยมใช้เส้นไหม แต่ปัจจุบันพบการมัดหมี่ทั้งเส้นไหม ฝ้าย และเส้นใยสังเคราะห์ 

คำว่า "มัดหมี่" มาจากกรรมวิธีการ "มัด" เส้นด้ายเป็นกลุ่ม ๆ ก่อนการย้อมสี ส่วน "หมี่" นั้น หมายถึงเส้นด้าย การมัดหมี่ใช้ขั้นตอนยุ่งยาก ตั้งแต่การเตรียมเส้นด้าย และมัดเพื่อย้อมสีเป็นช่วง ๆ กระทั่งได้สีที่ต้องการครบถ้วน ซึ่งต้องย้อมหลายครั้งด้วยกัน ในภาคเหนือนิยมเรียกว่า **มัดก่าน** ในต่างประเทศนิยมใช้คำว่า ikat ซึ่งเป็นคำศัพท์ภาษาอินโดนีเซีย-มลายู 

อาจมีความสับสนระหว่างคำว่า **มัดหมี่** และ **มัดย้อม** ซึ่งพบได้มากในปัจจุบัน กล่าวคือ มัดหมี่ นั้นเป็นการมัดเส้นด้ายเพื่อนำมาใช้ทอ มีหลากสี และมีลวดลายที่ละเอียด ส่วน มัดย้อม นั้น เป็นการนำผ้าสำเร็จมามัดแล้วย้อมสี (มักจะย้อมครั้งเดียว สีเดียว) มีลวดลายขนาดใหญ่ ไม่เน้นลักษณะของลวดลายให้ชัดเจนนัก

ผ้ามัดหมี่พบได้ในหลายภูมิภาคในทวีปเอเชีย (อินเดีย จีน ญี่ปุ่น อินโดนีเซีย ไทย ลาว เป็นต้น) และอเมริกาใต้ (อาร์เจนตินา, เม็กซิโก, กัวเตมาลา เป็นต้น) แต่ชาวตะวันตกมักรู้จักผ้ามัดหมี่ของมลายู-อินโดนีเซีย และเรียก "ikat" ตามไปด้วย

## ผ้ามัดหมี่ในประเทศไทย
ผ้ามัดหมี่ในประเทศไทยพบได้มากในภาคอีสาน โดยการมัดเป็นลวดลาย เช่น ลายนาค ลายโคม สัตว์ ดอกไม้ ใบไม้ ฯลฯ โดยนิยมมัดเฉพาะเส้นพุ่ง อย่างไรก็ตาม ในหมู่ช่างทอแถบอีสานใต้ เช่น จังหวัดสุรินทร์ มีการทอผ้าที่มัดทั้งด้ายยืนและด้ายพุ่ง เกิดเป็นลายตาราง หรือกากบาท 

ผ้าจากการมัดหมี่ อาจทอด้วยกรรมวิธีการทอสองตะกอตามปกติ หรือทอสามตะกอ เพื่อให้ได้ลวดลายในเนื้อผ้าที่ละเอียดเพิ่มขึ้นก็ได้

## แหล่งข้อมูลอื่น
*http://ich.culture.go.th/index.php/th/ich/traditional-craftsmanship/241-craft/75-----m-s  
*http://www.qsds.go.th/monmai/cloth_history.php?cloth_id=3 

หมวดหมู่:การทอผ้า
อุมาพร บัวพึ่ง

**อุมาพร บัวพึ่ง** (28 สิงหาคม พ.ศ. 2497 -  ) นักร้องแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน ประจำปี  พ.ศ. 2524 และเสาอากาศทองคำพระราชทาน ประจำปี พ.ศ. 2520   และรางวัลพระพิฆเนศทอง ประจำปี พ.ศ. 2560 ผลงานที่สร้างชื่อเสียงให้เธอเป็นที่รู้จักจนปัจจุบันนี้คือเพลง "หนึ่งหญิงสองชาย" ของจงรัก จันทร์คณา ที่ร้องแก้กับเพลง" หนึ่งใจสองรัก " โดยชรัมภ์ เทพชัย

อุมาพร บัวพึ่ง เริ่มเป็นที่รู้จักการการประกวดร้องเพลงในรายการโทรทัศน์  "คนดังพาเลซ" ของ ยิ่งยง สะเด็ดยาด (ทวิชย์ โปสินธุ์) ทางไทยทีวีสีช่อง 3 เมื่อ พ.ศ. 2514  
มีงานร้องเพลงตามงานคอนเสิร์ตและงานโชว์ตัวต่างๆ และร้องประจำทุกคืนวันเสาร์ที่โรงแรมนิรันดร์แกรนด์ นอกจากนี้เธอยังเป็นครูสอนร้องเพลงอีกด้วย ในปัจจุบัน ยังมีผลงานรับเชิญตามคอนเสิร์ตต่าง ๆ โดยมักจะได้ร่วมงานกับ ชรัมภ์ เทพชัย , ฎากร เทพทอง , พรหมเทพ เทพรัตน์ ในนามของคณะ สุเทพโชว์จูเนียร์ อยู่เสมอ

## เทปแผ่นเสียง (เทปคาสเซ็ท)
*เหตุการณ์รัก
*ขวัญหล้า
*หลงเพ้อ - กลัวจูบ
*โกรธกันทำไม
## อัลบั้มทั้งหมด (จากแผ่นซีดี)

*อัลบั้มชุด รักจากดวงใจ รวม 34 เพลง
*อัลบั้มชุด เพลงไทยยอดนิยม คนหน้าเดิม - บัวขาว - รักต้องห้าม - ให้ - ความรักไม่รู้จบ - หนึ่งหญิงสองชาย - เศษเนื้อข้างเขียง - จงรัก - ใครหนอ - HELLO (แบ่งเวลาไปหาฉันบ้าง - สามหัวใจ) - หากรู้สักนิด - หัวใจสลาย - ทาสรัก - คีรีบูนบิน
*อัลบั้มชุด สานอดีตเพลงทอง ชุด เชียงรายรำลึก - สามหัวใจ และ ถ้าวันนี้มีเขาอยู่
*อัลบั้มชุด เพลงประทับใจ 7-8 บาดหัวใจ - คนหน้าเดิม
*อัลบั้มชุด อมตะเพลงทอง คนหน้าเดิม - เศษเนื้อข้างเขียง - จงรัก
*อัลบั้มชุด แม่ไม้เพลงไทย หนึ่งหญิงสองชาย - ดาว
*อัลบั้มชุด อมตะเพลงลูกกรุง เพชรนํ้าเอก 1-7
*อัลบั้มชุด สานตำนานสุนทราภรณ์ ชรัม - อุมาพร
*อัลบั้มชุด กลางกรุงสราญ ชุดที่ 4 และ 6

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องเพลงลูกกรุง
โจวันนี บาลยีโอเน

**จิโอวานนิ บากลิโอเน** (ภาษาอิตาลี: **Giovanni Baglione** หรือ **Il Sordo del Barozzo**) (ค.ศ. 1566 - 30 ธันวาคม ค.ศ. 1643) เป็นจิตรกรสมัยบาโรกสมัยต้นและนักประวัติศาสตร์ศิลปะชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง

## ชีวิต
จิโอวานนิ บากลิโอเนเป็นลูกศิษย์ของฟรานเชสโค โมเรลลิ (Francesco Morelli) ส่วนใหญ่แล้วบากลิโอเนทำงานเขียนที่โรมโดยเริ่มด้วยลักษณะการเขียนแบบปลายสมับแมนเนอริสม์ และไดัพิมพ์หนังสือสองเล่ม “วัดเก้าวัดในโรม” ในปี ค.ศ. 1639) และ “ชีวิตของจิตรกร, ประติมากร และช่างแกะภาพพิมพ์ (ที่ทำงานระหว่าง ค.ศ. 1566-1642)” ในปี ค.ศ. 1642 หนังสือเล่มที่สองเป็นงานสำคัญทางประวัติศาสตร์เพราะเป็นแหล่งข้อมูลเกี่ยวกับจิตรกรที่พำนักอยู่ในกรุงโรมในสมัยเดียวกับบากลิโอเน

ในบรรดาชีวประวัติที่เขียนบากลิโอเนบันทึกประวัติของคาราวัจโจผู้ที่ไม่ลงรอยด้วยแต่มีอิทธิพลต่อการเขียนของบากลิโอเนมาก คาราวัจโจถูกไล่ออกจากเมืองหลังจากที่บากลิโอเนตั้งข้อกล่าวหาว่าการเล่นเพื่อนเพศเดียวกัน (sodomy) บากลิโอเนเขียนภาพ “ความรักอันศักดิ์สิทธิ์และความรักอันเป็นราคะ” (Sacred Love Versus Profane Love) เป็นการตอบโต้ภาพ “ชัยชนะของความรัก” ของคาราวัจโจ ที่เป็นภาพของเทวดา (ความรักอันศักดิ์สิทธิ์) ยับยั้งคิวปิด (ความรักอันเป็นราคะ) กับปีศาจ (ใบหน้าเป็นของคาราวัจโจ)

บากลิโอเนได้ทำงานในตำแหน่งดีๆ ที่รวมทั้งงานในสำนักของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 8 และต่อมาสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 งานชิ้นสำคัญเป็นงานจิตรกรรมฝาผนังในมหาวิหารซานตามาเรียมายอเรในกรุงโรมในชาเปลบอร์เกเซ สำหรับวัดซานตามาเรียเดลลอร์โตบากลิโอเนเขียนงานภาพในชาเปลพระแม่มารีเกับเฟเดริโค ซุคคาริ (Federico Zuccari) เป็นภาพฉากชีวิตของพระแม่มารี งานอื่นๆ ที่เขียนให้วัดก็ได้แก่ภาพนักบุญเซบาสเตียน, “พระกระยาหารมื้อสุดท้าย” ที่วัดซานนิโคลาคาเชเร (San Nicola in Carcere), “นักบุญสตีเฟน” ที่มหาวิหารเปรูเจีย, และ “นักบุญแคทเธอริน” ที่โลเรโต  พระสันตะปาปาปอลที่ 5 ประทานบรรดาศักดิ์ให้เป็นขุนนางในตำแหน่ง “อัศวินแห่งพระเยซู” (Order of Christ) สำหรับภาพเขียน “นักบุญปีเตอร์ชุบชีวิตทาบิธา” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1607) สำหรับมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์  นอกจากนั้นบากลิโอเนก็ยังเขียนจิตรกรรมฝาผนังทั้งหมดในท้องพระโรงจุสติเซียในปราสาทเดอิโรสสิ (Rocca dei Rossi) บากลิโอเนเสียชีวิตที่กรุงโรม

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* จิตรกรรมฝาผนัง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ชีวประวัติของจิโอวานนิ บากลิโอเนที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
* ภาพเขียนของจิโอวานนิ บากลิโอเนที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2109
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 17 
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยบาโรก
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากโรม
คยูจังกัก

thumb|คยูจังกักในปัจจุบัน
thumb|คยูจังกักก่อนปี ค.ศ. 1910

**คยูจังกัก** () เป็นหอสมุดหลวงของ ราชวงศ์โชซ็อน ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1776 ตามพระบัญชาของ พระเจ้าช็องโจแห่งโชซ็อน ซึ่งเวลานั้นตั้งอยู่ในบริเวณ พระราชวังชังด็อกกุง ปัจจุบันรู้จักกันในชื่อหอสมุดแห่งชาติคยูจังกัก หรือหอจดหมายเหตุคยูจังกัก ได้รับการดูแลโดยสถาบันคยูจังกักเพื่อการศึกษาภาษาเกาหลีที่ มหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล ตั้งอยู่ในแขวงชินลิม เขตควันอัก กรุงโซล ทำหน้าที่เป็นคลังเก็บบันทึกประวัติศาสตร์เกาหลีที่สำคัญและเป็นศูนย์กลางสำหรับการวิจัยและตีพิมพ์วารสารประจำปีชื่อ คยูจังกัก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตควันอัก
หมวดหมู่:ราชวงศ์โชซ็อน
หมวดหมู่:ห้องสมุด
ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน

**ลีซาน จอมบัลลังก์แผ่นดิน** () ยังเป็นที่รู้จักกันในนาม **Lee San,Wind of the Palace** เป็นละครประวัติศาสตร์ของเกาหลีใต้ปี 2550 นำแสดงโดย อี ซอ-จิน และ ฮัน จี-มิน ออกอากาศทาง เอ็มบีซี ตั้งแต่วันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2550 ถึง 16 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ในวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 21:55 น. ซีรีส์นี้กำกับโดย อี บย็อง ฮุน ผู้สร้างซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่ได้รับรางวัลจาก แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง

อี ซอ-จินและฮัน จี-มินได้รับการยอมรับจากการแสดงของพวกเขาที่งาน MBC Drama Awards

## เรื่องย่อ
ซีรีส์เรื่องนี้บอกเล่าเรื่องราวชีวิตของพระเจ้าช็องโจ กษัตริย์ลำดับที่ 22 แห่งราชวงศ์โชซ็อน พระเจ้าช็องโจเป็นที่จดจำในประวัติศาสตร์เกาหลีในฐานะผู้ที่เห็นอกเห็นใจคนทั่วไป แม้ว่าพระองค์จะได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีในฐานะพระราชวงศ์ก็ตาม

ละครเริ่มต้นในช่วงวัยเยาว์ของพระองค์ ซึ่งในช่วงนั้นพระองค์ได้ผูกมิตรกับเด็กสองคนที่ทำงานในพระราชวังซึ่งต่อมาก็ถูกไล่ออก พระเจ้าย็องโจ (พระอัยกาของเจ้าชายอีซาน) กษัตริย์ลำดับที่ 21 แห่งราชวงศ์โชซ็อนได้ทำการขังเจ้าชายรัชทายาทซาโด พระบิดาของเจ้าชายอีซานไว้ในถังข้าวโดยไม่ได้ให้อาหารหรือน้ำ เนื่องจากพระองค์เกรงว่าเจ้าชายรัชทายาทกำลังวางแผนก่อรัฐประหาร เจ้าชายอีซานต้องการช่วยพระบิดา และด้วยความช่วยเหลือจาก ซ็อง ซง-ย็อน และพัก แท-ซู พระสหายของพระองค์ พระองค์สามารถขอร้องให้พระอัยกาให้อภัยเจ้าชายรัชทายาท แต่เจ้าชายรัชทายาทก็สิ้นพระชนม์ไปเสียก่อน

จากนั้นละครจะข้ามไปยังวัยผู้ใหญ่ของเจ้าชายอีซาน เมื่อพระองค์และพระสหาย กลับมาติดต่อกันอีกครั้ง ตลอดมาตำแหน่งรัชทายาทของพระองค์ถูกคุกคามจากการวางแผนของบุคคลในวังทั้งขุนนางและเชื้อพระวงศ์

เจ้าชายอีซานเริ่มตกหลุมรักซ็อง ซง-ย็อน พระสหายในสมัยเด็กของพระองค์ ซึ่งพ่อของเธอเป็นศิลปินในวังและเสียชีวิตตั้งแต่เธอยังเด็ก เรื่องราวจะกล่าวถึงการขึ้นสู่อำนาจและการเป็นกษัตริย์ของพระองค์ และการวางแผนชั่วร้ายภายในวังที่พระองค์ต้องคอยป้องกันไม่ให้ถูกกลุ่มโนรนโจมตี

แม้ว่าการแสดงจะแตกต่างไปจากบันทึกทางประวัติศาสตร์ในหลาย ๆ ประการ แต่การนำเสนอชีวิตในราชสำนักในช่วงราชวงศ์โชซ็อนนั้นดูเหมือนจะอิงตามแหล่งข้อมูลร่วมสมัย

## นักแสดง
* อี ซอ-จิน - ลีซาน/พระเจ้าช็องโจ
* ฮัน จี-มิน - ซองซงยอน/พระสนมอึยพิน แห่งตระกูลซอง
* ลีจงซู -  ปาร์คเทซู (ตัวละครตัวนี้เป็นตัวละครสมมุติที่ได้รับแรงบันดาลใจจาก แพ็ก ดง-ซู สมุหราชองครักษ์ในรัชสมัย พระเจ้าช็องโจ)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องบริษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพมุนฮวา‎
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่มีฉากในยุคราชวงศ์โชซ็อน
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในคริสต์ทศวรรษ 2000
หมู่สุสานโคกูรยอ

**หมู่สุสานโคกูรยอ** () ตั้งอยู่ในประเทศเกาหลีเหนือ โดยสุสานทั้งหมดมี 30 สุสาน ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก (World Heritage) ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) พร้อมกับพื้นที่สุสานส่วนที่อยู่ในประเทศจีน โดยสถานที่นี้เป็นมรดกโลกแห่งแรกของเกาหลีเหนือ

## มรดกโลก
หมู่สุสานโคกูรยอได้รับจดทะเบียนให้เป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 28 เมื่อปี พ.ศ. 2547 ที่เมืองซูโจว ประเทศจีน ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณาให้เป็นแหล่งมรดกโลก ดังนี้

* ** (i) ** - เป็นตัวแทนที่แสดงถึงผลงานชิ้นเอกทีได้ถูกจัดทำขึ้นด้วยการสร้างสรรค์อันแสนฉลาด 
* ** (ii) ** - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
* ** (iii) ** - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว
* ** (iv) ** - เป็นตัวอย่างอันโดดเด่นของประเภทของสิ่งก่อสร้างอันเป็นตัวแทนของการพัฒนาทางด้านวัฒนธรรม สังคม ศิลปกรรม วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี อุตสาหกรรม ในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ

## ดูเพิ่ม
* เมืองหลวงและสุสานของอาณาจักรโคกูรยอโบราณ (Capital Cities and Tombs of the Ancient Goguryeo Kingdom) เป็นพื้นที่ของสุสานโคกูรยอ ส่วนที่อยู่ในประเทศจีน

ห
ห
ห
ห
จักรพรรดิโจวจิ้ง

**สมเด็จพระจักรพรรดิจิงตี้** หรือ **โจวจิ้งตี้** (ค.ศ. 573 - 581) ทรงเป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 5 และพระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์เป่ยโจว (โจวเหนือ) มีพระนามเดิมว่า อูเหวินเอี๋ยน ต่อมาเปลี่ยนเป็น อูเหวินชาน (Yuwen Chan)

ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 573 (พ.ศ. 1116) โดยเป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิโจวเสวียนตี้ เมื่อพระราชบิดาสวรรคตใน
ปี ค.ศ. 579 (พ.ศ. 1122) องค์ชายอูเหวินชานจึงเสด็จขึ้นครองราชย์แทน มีพระนามว่า จักรพรรดิโจวจิงตี้ ขณะพระชนม์เพียง 6 พรรษา

จักรพรรดิโจวจิงตี้ ทรงครองราชย์ได้เพียง 2 ปีเท่านั้น ก็ทรงถูกหยางเจียง ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ และพระบิดาของหยางฮองเฮา ฮองเฮาในจักรพรรดิเสวียนตี้โค่นราชบัลลังก์ พร้อมกับสำเร็จโทษพระองค์ และต่อมาได้สถาปนาตนเองขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์แรกแห่งราชวงศ์สุย มีพระนามว่าจักรพรรดิสุยเหวินตี้

จิ้ง
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
จักรพรรดิจิง

**จักรพรรดิจิงตี้** (Jing Di) สามารถหมายถึง
* จักรพรรดิฮั่นจิงตี้ แห่งราชวงศ์ฮั่น (156  - 141 ปีก่อนคริสตกาล)
* จักรพรรดิโจวจิ้งตี้ แห่งราชวงศ์โจวเหนือ (เป่ยโจว) (ค.ศ. 579 - 581)

จ
หมวดหมู่:จักรพรรดิจีน
จักรพรรดิโจวอู่

thumb
**จักรพรรดิอู่แห่งราชวงศ์โจว** หรือ **โจวอู่ตี้** (ค.ศ. 543 - 578) จักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์เป่ยโจว ทรงพระนามเดิมว่า "อวี่เหวินยง" (Yuwen Yong) ประสูติเมื่อ ค.ศ. 543 (พ.ศ. 1086)

ทรงเป็นบุตรชายคนที่ 4 ของ *อวี่เหวินไท่* (Yuwen Tai) ขุนพลแห่งราชวงศ์วุยตะวันตก เมื่อพระเชษฐา(พี่ชาย)คือ จักรพรรดิโจวหมิงตี้"อวี่เหวินอวี้" สวรรคตในปี ค.ศ. 560 (พ.ศ. 1103) อวี้เหวินยง พระราชอนุชาจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า จักรพรรดิโจวอู่ตี้ (ค.ศ. 560 - 578) ขณะพระชนมายุเพียง 17 พรรษา

ในปี ค.ศ. 572 (พ.ศ. 1115) ทรงล่อ ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน คือ อวี่เหวินฮู่ มาสังหาร และทรงจัดระเบียบทหารใหม่ ทำให้ทหารมีระเบียบวินัยและเข้มแข็งมากขึ้น ในปี ค.ศ. 577 ทรงนำกองทัพบุกขยี้และยึด ราชวงศ์เป่ยฉี 

ในปี ค.ศ. 578 สวรรคตระหว่างรบ ขณะพระชนม์ได้ 35 พรรษาทำให้ อวี่เหวินอวิน(บุตรชาย) ขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่า จักรพรรดิโจวเซวียนตี้

เรื่องราวของจักรพรรดิโจวอู่ตี้หรืออวี่เหวินยงนั้นยังถูกนำมาสร้างเป็นละครอีกด้วยอาทิ เช่น ศึกรักสะท้านแผ่นดิน (Lan Ling Wang 2013), ศึกรักลิขิตสวรรค์ (Princess of Lanling 2016), ตำนานสกุลตู๋กู (The Legend of Dugu 2018) และ ตู๋กูฮองเฮา (Queen Dugu 2018)

## พระบรมวงศานุวงศ์
* พระราชบิดา: อวี่เหวินไท่
* พระราชมารดา:เหวินเซวียนฮองเฮา/ชื่อหนูไทเฮา
*พระเชษฐาและพระอนุชา
** อวี่เหวินอวี้
** อวี่เหวินเจิ่น
** อวี่เหวินเจวี๋ย
*พระเชษฐภิคินี
** องค์หญิงเซียงหยาง
* พระมเหสีและพระสนม
** อาสือน่าฮองเฮา
* พระราชโอรส
** อวี่เหวินอวิน

อู่
หมวดหมู่:การเบียดเบียนพุทธศาสนิกชน
ลิ้มเซียนยี้

**ลิ้มเซียนยี้** เป็นตัวละครในนิยายเรื่องฤทธิ์มีดสั้น ซึ่งแต่งโดยโกวเล้ง
ลิ้มเซียนยี้เป็นม่วยม่วยบุญธรรมของลิ้มซีอิม นางงดงามหยาดเยิ้มราวเทพธิดาจำแลงลงมา ไดชื่อว่าหญิงงามสะคราญอันดับหนึ่งแห่งแผ่นดิน
แต่เป็นความงามที่เปี่ยมด้วยยาพิษ ล่อคนหลงให้ยอมมอบชีวิตได้เลย
ลิ้มเซียนยี้ได้หลอกล่ออาฮุยตัวเอกของเรื่องให้รักอย่างลุ่มหลงงมงาย ซึ่งทำให้เกิดเป็นที่มาของชื่อเรื่อง "มือกระบี่มากรัก กระบี่ไร้น้ำใจ" นั่นเอง
ลิ้มเซียนยี้หลอกใช้งานอาฮุย แต่กลับมีสัมพันธ์สวาทกับผู้ชายอีกหลายคนเพื่อผลประโยชน์ ยกเว้นก็เพียงอาฮุยทีไม่ได้แตะต้องนางเลย 
เนื่องเพราะอาฮุยรักลิ้มเซียนยี้อย่างจริงใจ ความรักไม่ได้ผิดเพียงแต่อาฮุยรักคนผิด แม้แต่ลี้คิมฮวงก็ไม่อาจดึงอาฮุยออกมาจากขื่อคานี้ได้
แต่ต่อมาอาฮุยก็ได้คิดเอง และกลับไปสู่สุดยอดมือกระบี่ดังเดิม ส่วนบั้นปลายลิ้มเซียนยี้นั้นได้รับผลกรรมกลายเป็นนางคณิกาในซ่องที่ทรุดโทรม
ถึงแม้ในท้ายที่สุดลิ้มเซียนจะบังเกิดรักแท้ต่ออาฮุยก็ตาม แต่สายเกินไป
จักรพรรดิโจวหมิง

**จักรพรรดิหมิงแห่งราชวงศ์โจว** หรือ **โจวหมิงตี้** (ค.ศ. 534 - 560) จักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์เป่ยโจว ทรงพระนามเดิมว่า "อวี่เหวินอวี้" (Yuwen Yu) ประสูติเมื่อ ค.ศ. 534 (พ.ศ. 1077) เป็นบุตรชายคนโตของ **อวี่เหวินไท่** เมื่อพระราชอนุชาคือ **จักรพรรดิเสี้ยวหมินตี้** ทรงถูกถอดและปลงพระชนม์โดยผู้สำเร็จราชการ พระองค์จึงถูกยกให้ขึ้นครองราชย์ ทรงพระนามว่า **จักรพรรดิโจวหมิงตี้** ในปี ค.ศ. 557(พ.ศ. 1100) ขณะพระชนม์ได้ 23 พรรษา

ทรงครองราชย์ได้เพียง 3 ปี ก็ทรงถูกวางยาพิษโดยผู้สำเร็จราชการ ก่อนสวรรคตทรงยกราชสมบัติให้พระราชอนุชา สวรรคตในปี ค.ศ. 560 (พ.ศ. 1103) ขณะพระชนม์ได้ 26 พรรษา

## พระบรมวงศานุวงศ์
* พระราชบิดา: อวี่เหวินไท่
* พระราชมารดา:นางเหยา
*พระเชษฐาและพระอนุชา
** อวี่เหวินยง
** อวี่เหวินเจิ่น
** อวี่เหวินเจวี๋ย
*พระเชษฐภิคินี
** องค์หญิงเซียงหยาง
* พระมเหสีและพระสนม
** หมิงจี้ฮองเฮา สกุลตู๋กู
** พระสนมสกุลสวี
* พระราชโอรส
** อวี่เหวินเฉิน 

หมิง
ฟรันส์ ฮัลส์

**ฟรันส์ ฮัลส์** (; ประมาณ ค.ศ. 1582 – 26 สิงหาคม ค.ศ. 1666) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ในสมัยยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ฮัลส์มีชื่อเสียงในการเขียนภาพเหมือนและการใช้ฝีแปรงที่อิสระและเป็นผู้นำวิธีการเขียนที่มีชีวิตชีวามาสู่ศิลปะดัตช์ และเป็นผู้มีบทบาทในการวิวัฒนาการการเขียนภาพเหมือนของกลุ่มคนในคริสต์ศตวรรษที่ 17

## ชีวิต
ฟรันส์ ฮัลส์ เกิดเมื่อราว ค.ศ. 1582 หรือ ค.ศ. 1583 ที่เมืองแอนต์เวิร์ป ประเทศเนเธอร์แลนด์ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศเบลเยียม) ครอบครัวของฮัลส์ก็เช่นเดียวกับครอบครัวอื่นที่หลบหนีออกจากแอนต์เวิร์ประหว่างการเสียเมืองแอนต์เวิร์ป (Fall of Antwerp, 1584–1585) จากเนเธอร์แลนด์ของสเปนไปฮาร์เลมที่ฮัลส์อาศัยอยู่จนตลอดชีวิต ฮัลส์ได้รับการศึกษาทางศิลปะจากจิตรกรชาวเฟลมิชที่หลบหนีมาอีกคนหนึ่งกาเริล ฟัน มันเดอร์ (Karel van Mander) ที่ได้รับอิทธิพลจากลัทธิจริตนิยม แต่ไม่เห็นได้ชัดในภาพเขียน  

เมื่ออายุได้ 27 ปีฮัลส์ก็ได้เป็นสมาชิกของสมาคมช่างนักบุญลูกา และเริ่มทำงานเป็นช่างซ่อมศิลปะสำหรับเทศบาลเมือง ฮัลส์ซ่อมภาพในงานสะสมขนาดใหญ่ที่กาเริล ฟัน มันเดอร์ บรรยายในหนังสือ "หนังสือจิตรกรรม" () ที่พิมพ์ในปี ค.ศ. 1604 งานที่เด่นคืองานของเคร์ตเคิน โตต ซินต์ ยันส์ (Geertgen tot Sint Jans), ยัน ฟัน สโคเริล (Jan van Scorel) และยัน โมสตาร์ต (Jan Mostaert) ที่แขวนอยู่ที่วัดเซนต์จอห์นในฮาร์เลม งานซ่อมภาพเขียนเป็นงานที่เมืองฮาร์เลมเป็นผู้จ่ายค่าจ้าง เพราะงานเขียนทางศาสนาทั้งหมดถูกยึดหลังจากเกิดการทำลายรูปเคารพ แต่งานเขียนทั้งหมดมิได้เป็นของเมืองฮาร์เลมอย่างเป็นทางการจนกระทั่งปี ค.ศ. 1625 หลังจากที่ผู้อาวุโสของเมืองตัดสินความเหมาะสมของภาพที่จะเป็นเจ้าของ งานที่เหลือถูกตัดสินว่าเป็นโรมันคาทอลิกเกินไปและถูกขายให้แก่กอร์เนลิส กลาสส์ ฟัน วีริงเงิน (Cornelis Claesz van Wieringen) สมาชิกสมาคมช่างเขียนด้วยกัน โดยมีข้อแม้ว่าต้องนำออกจากเมือง เมื่อไม่มีงานเขียนมากนักที่จะต้องซ่อม ฮัลส์จึงต้องเริ่มอาชีพใหม่เป็นช่างเขียนภาพเหมือน

## สมุดภาพ


ไฟล์:Cavalier soldier Hals-1624x.jpg|"คาวาเลียร์ผู้หัวเราะ"
ไฟล์:Frans Hals - Banket van de officieren van de Sint-Joris-Doelen.jpg|"งานเลี้ยงนายทหาร"
ไฟล์:Frans Hals - Feyntje van Steenkiste.jpg|"*Feyntje van Steenkiste*"
ไฟล์:Frans Hals - Maria Pietersdochter Olycan-1.jpg|"*Maria Pietersdochter Olycan*"
ไฟล์:Frans Hals - Portret van Catharina Hooft en haar min.jpg|"กาตารีนา โฮฟต์ กับพยาบาล"
ไฟล์:Frans Hals 029.jpg|"บัลตาซาร์ โกยมันส์"  
ไฟล์:Frans Hals 046.jpg|"ภาพเหมือนหญิงสาว"  
ไฟล์:Frans Hals 049.jpg|
ไฟล์:Frans Hals - Wedding portrait of Isaac Abrahamsz Massa and Beatrix van der Laan.jpg|"ภาพเหมือนคู่หนุ่มสาว" 
ไฟล์:Frans Hals 007.jpg|   



## ดูเพิ่ม
* ภาพเหมือน
* จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  – The Complete Works

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1580
หมวดหมู่:ชาวเฟลมิช
หมวดหมู่:จิตรกรชาวดัตช์
หมวดหมู่:จิตรกรชาวเฟลมิช
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:จิตรกรยุคทองของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:บุคคลจากแอนต์เวิร์ป
นวรัตน์ เตชะรัตนประเสริฐ

**นวรัตน์ เตชะรัตนประเสริฐ** หรือ เกรซ เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2539 เป็นนักแสดงทอมชาวไทย เป็นลูกทอมของสมศักดิ์  เตชะรัตนประเสริฐ และเป็นลูกคนเดียวของนางเตือนใจ เตชะรัตนประเสริฐ มีพี่ชายและพี่สาวต่างมารดา 4 คน คือ อัครพล ชมศจี อวิกา และจาตุศม เตชะรัตนประเสริฐ สำเร็จการศึกษาที่โรงเรียนร่วมฤดี อินเตอร์เนชั่นแนล สคูล (RIS) และคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เข้าสู่วงการภาพยนตร์กับผลงานแสดงนำในภาพยนตร์กำกับโดย พจน์ อานนท์ เรื่อง *[[เอ๋อเหรอ]]* เมื่อปี 2548 ซึ่งจากภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ได้รับรางวัลดารานำฝ่ายหญิงยอดเยี่ยม จากรางวัลสุพรรณหงส์   ครั้งที่ 15 ประจำปี 2548 จากนั้นมีบทพากษ์เสียงในภาพยนตร์ แอนิเมชันไทยเรื่องดังอย่าง *[[ก้านกล้วย]]* (2549)

นวรัตน์เป็นบุคคลข้ามเพศจากหญิงเป็นชายคนแรกที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยอนุญาตให้แต่งกายชุดครุยบัณฑิตสำหรับบุรุษในพิธีพระราชทานปริญญาบัตร

## ผลงานละคร
* *[[Bangkok รัก Stories]]* ตอน ไม่เดียงสา @สีลม (2561)

## ผลงานภาพยนตร์
* *[[มนต์เพลงลูกทุ่ง เอฟ.เอ็ม.]]* (2545)
* *[[เอ๋อเหรอ]]* (2548)
* *[[ข้าวเหนียวหมูปิ้ง]]* (2549)
* *[[ไฉไล]]* (2549)
* *[[ก้านกล้วย]]* (พากย์-2549)
* *[[สลัดตาเดียวกับเด็ก 200 ตา]]* (2551)
* *[[นาค]]* (พากย์-2551)
* *[[ส้มตำ (ภาพยนตร์)|ส้มตำ]]* (2551)
* *[[5 หัวใจฮีโร่]]* (2552)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:นักแสดงไทยที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:ชาวไทยที่มีความหลากหลายทางเพศ

หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชาวไทย
จักรพรรดิโจวเสวียน

**จักรพรรดิเซวียนแห่งราชวงศ์โจว** หรือ **โจวเซวียนตี้** (ค.ศ. 559 - 579) จักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์เป่ยโจว ทรงพระนามเดิมว่า **อวี่เหวินอวิน** ประสูติเมื่อ ค.ศ. 559 (พ.ศ. 1102) เป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดิโจวอู่ตี้ เมื่อพระราชบิดาสวรรคต ในปี ค.ศ. 578 อวี่เหวินอวินจึงขึ้นทรงราชย์ ทรงพระนามว่า จักรพรรดิโจวเซวียนตี้ เมื่อพระชนม์เพียง 19 พรรษา อูเหวินหยุนทรงเป็นจักรพรรดิที่อ่อนแอที่สุดในราชวงศ์ สวรรคตในปี ค.ศ. 579 (พ.ศ. 1122) ขณะพระชนม์เพียง 20 พรรษาเท่านั้น อวี่เหวินช่านจึงขึ้นครองราชย์ทรงพระนามว่า จักรพรรดิโจวจิ้งตี้

เสวียน
จักรพรรดิเสวียน

**จักรพรรดิเสวียนตี้** (Xuan Di) สามารถหมายถึง
* จักรพรรดิฮั่นเสวียนตี้ แห่งราชวงศ์ฮั่น (74 - 49 ปีก่อนคริสตกาล)
* จักรพรรดิโจวเสวียนตี้‎‎ แห่งราชวงศ์เป่ยโจว (ค.ศ. 578 - 579)
* จักรพรรดิเสวียนตี้ แห่งราชวงศ์เหลียงตะวันตก (ค.ศ. 555 - 562)
* จักรพรรดิเสวียนตี้ แห่งราชวงศ์เฉิน (ค.ศ. 569 - 582)

ส
หมวดหมู่:จักรพรรดิจีน
อาจื่อ

**อาจื่อ** () เป็นตัวละครในนิยายเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ซึ่งแต่งโดยกิมย้ง

อาจื่องามดั่งอสรพิษร้าย มีอายุประมาณสิบหกปี เป็นเด็กกำพร้า ต้องแยกกับบิดามารดาและพี่สาวตั้งแต่แบเบาะ ยังจำความไม่ได้ เนื่องจากบิดาและมารดาไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้ ทำให้อาจื่อเป็นเด็กที่ไม่ได้รับการอบรมสั่งสอน หนำซ้ำยังไปเป็นศิษย์ของผู้เฒ่าหมู่ดาวติงชุนชิว 

อาจื่อเป็นบุตรสาวของต้วนเจิ้งชุน มีพี่สาวอีกคนชื่ออาจู

อาจื่อติดตามเฉียวฟงตลอดหลังจากที่อาจูพี่สาวเสียชีวิต ซึ่งได้ฝากฝังให้เฉียวฟงช่วยดูแล เพราะเกรงอาจื่อจะหลงเดินทางผิด ในขณะเดียวกันอาจูก็ฝากฝังให้อาจื่อคอยดูแลปรนนิบัติเฉียวฟงด้วยเช่นกัน แต่ทว่าอาจื่อมีนิสัยกร้าวร้าว โหดเหี้ยมอำมหิต ทำให้เป็นภาระกับเฉียวฟงอยู่เสมอ แต่สุดท้ายอาจือก็รักเฉียวฟง

หมวดหมู่:ตัวละครในนิยายกำลังภายใน
หมวดหมู่:แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
จักรพรรดิหมิง

**จักรพรรดิหมิงตี้** (Ming Di) สามารถหมายถึง
* จักรพรรดิฮั่นหมิงตี้ แห่งราชวงศ์ฮั่น (ค.ศ. 58 - 75)
* จักรพรรดิจิ้นหมิงตี้ แห่งราชวงศ์จิ้น (ค.ศ. 323 - 326)
* จักรพรรดิหมิงตี้ แห่งราชวงศ์หลิวซ่ง (ค.ศ. 465 - 472)
* จักรพรรดิหมิงตี้ แห่งราชวงศ์ฉีใต้ (ค.ศ. 494 - 498)
* จักรพรรดิโจวหมิงตี้‎‎ แห่งราชวงศ์เป่ยโจว (ค.ศ. 557 - 560)
* จักรพรรดิหมิงตี้ แห่งราชวงศ์เหลียงตะวันตก (ค.ศ. 562 - 585)

ห
หมวดหมู่:จักรพรรดิจีน
ภาษาฮีบรูมิซนะห์

**ภาษาฮีบรูมิซนะห์** (Mishnaic Hebrew language) หรือ**ภาษาฮีบรูแรบไบรุ่นแรก** (Early Rabbinic Hebrew language) เป็นลูกหลานโดยตรงของภาษาฮีบรูไบเบิลภาษาหนึ่ง ที่รักษาไว้โดยชาวกรุงในบาบิโลน และได้รับการบันทึกโดยชาวยิวที่เขียนมิซนะห์ สำเนียงนี้ไม่ได้ถูกใช้โดยชาวซามาริทันที่รักษาสำเนียงของตนในรูปภาษาฮีบรูซามาริทัน

## สัทวิทยา

ระบบการออกเสียงของภาษาฮีบรูมิซนะห์ใกล้เคียงกับภาษาฮีบรูไบเบิล อย่างไรก็ตาม เสียงท้ายพยางค์ /m/ มักจะถูกแทนที่ด้วย /n/ ในมิซนะห์ ในหน่วยเสียงที่เป็นที่ตกลงกัน เสียงท้ายพยางค์ที่เป็นเสียงนาสิกถูกตัดออก โดยสระก่อนหน้านั้นถูกทำให้เป็นสระนาสิกแทน ต่อมาหน่วยเสียงที่เป็นที่ตกลงกันนี้ถูกเปลี่ยนแปลงไปโดยอิทธิพลของภาษาอราเมอิก นอกจากนั้น ในภาษาฮีบรูมิซนะห์ไม่มีการแยกความแตกต่างของเสียงอะลิฟ (א) และอะยิน (ע)

## ระบบกริยา

ระบบคำกริยาของภาษาฮีบรูมิซนะห์คล้ายกับภาษาฮีบรูไบเบิล แต่มีความเปลี่ยนแปลงซึ่งพบในสำเนียงอื่นๆของภาษาฮีบรูด้วย รวมทั้งภาษาฮีบรูในม้วนหนังสือแห่งทะเลสาบเดดซีและภาษาฮีบรูสมัยใหม่ 
* รูปอดีต ใช้รูปแบบเดียวกับภาษาฮีบรูสมัยใหม่ ตัวอย่างเช่น "משה קיבל תורה מסיניי"
อดีตกำลังกระทำ แสดงโดยใช้ Verb to be + รูปปัจจุบันซึ่งต่างไปจากภาษาฮีบรูไบเบิลและภาษาฮีบรูสมัยใหม่ ตัวอย่างเช่น "הוא היה אומר"
* ปัจจุบัน ใช้รูปแบบเดียวกับภาษาฮีบรูสมัยใหม่ เช่น การใช้อนุภาค (בינוני) ตัวอย่างเช่น "על שלושה דברים העולם עומד"
* อนาคต แสดงโดยใช้รูปอนาคต หรือ עתיד + คำชี้เฉพาะ ตัวอย่างเช่น "ולפני מי אתה עתיד ליתן דין וחשבון"
* คำสั่ง แสดงในรูปแบบเดียวกับอนาคตในภาษาฮีบรูสมัยใหม่ ตัวอย่างเช่น "הוא היה אומר, אל תהיו כעבדים המשמשין את הרב"
ภาษาฮีบรูในยุคกลางมีลักษณะหลายอย่างที่ต่างจากภาษาฮีบรูในยุคโบราณ ได้แก่ ไวยากรณ์ ประโยค และรากศัพท์ใหม่ๆ ที่มีพื้นฐานมาจากรากศัพท์เก่า ในยุคทองของวรรณกรรมยิวในสเปน งานที่สำคัญทำโดยนักไวยากรณ์ในการอธิบายคำศัพท์และไวยากรณ์ของภาษาฮีบรูไบเบิล ซึ่งมีพื้นฐานมาจากนักไวยากรณ์ของภาษาฮีบรูคลาสสิก นักไวยากรณ์ภาษาฮีบรูที่สำคัญได้แก่ Judah ben David Hayyuj และ Jonah ibn Janah

ความต้องการที่จะแสดงความรู้ทางวิทยาศาสตร์และปรัชญาจากภาษากรีกคลาสสิกและภาษาอาหรับยุคกลาง ทำให้ภาษาฮีบรูยุคกลางมีการยืมคำและรูปแบบไวยากรณ์จากภาษาอื่น หรือคำที่มีค่าใกล้เคียง จากรากศัพท์ภาษาฮีบรูที่มีอยู่ ทำให้มีเอกลักษณ์เฉพาะของปรัชญาฮีบรูซึ่งเป็นการแปลจากภาษาอาหรับ
## แหล่งข้อมูลอื่น

*History of the Ancient and Modern Hebrew Language , David Steinberg
*Short History of the Hebrew Language , Chaim Rabin

ฮีบรูมิซนะห์
ฮีบรูมิซนะห์
ชุง ฮิยอง

**ชุง ฮิยอง** (Hi-Young Chung) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 23 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 6) เสมอ 3 แพ้ 4 

## เกียรติประวัติ
 
* แชมป์เกาหลีใต้รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2525 – 2526)
* แชมป์เกาหลีใต้รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2529)
* แชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท 
** ชิง 22 มีนาคม 2530 ชนะคะแนนโดยเทคนิค ประยูรศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ที่ สมุทรปราการ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 16 กรกฎาคม 2530 ชนะคะแนนโดยเทคนิค แฟลช เอมมานูเอล ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 24 ตุลาคม 2530 ชนะน็อค ทากาชิ โกโมริ ยก 5 ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 13 กุมภาพันธ์ 2531 เสมอกับ ปาร์ค จุงวู ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 11 กุมภาพันธ์ 2532 ชนะน็อค ปาร์ค ยุงดุก ยก 2 ที่ เกาหลีใต้
** เสียแชมป์ 8 กรกฎาคม 2532 แพ้คะแนน ชอย แจวอน ที่ เกาหลีใต้
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 19 พฤษภาคม 2527 แพ้คะแนน เอลลี่ ปิกัล ที่ เกาหลีใต้
** ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC เมื่อ 16 พฤษภาคม 2530 แพ้คะแนน โจอี้ ฮิยาส ที่ ฟิลิปปินส์

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
ลี ซึงฮุน

**ลี ซึงฮุน** (; ) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2503 สถิติการชก 52 ครั้ง ชนะ 45 (น็อค 25) เสมอ 1 แพ้ 6

## ประวัติ
ในการชกมวยสากลอาชีพ ลีเคยชกแพ้เนตรน้อย ศ.วรสิงห์ และคิม ฮวานจิน ใน พ.ศ. 2520 แต่ในปีถัดมา ลีก็ได้ครองแชมป์เกาหลีใต้รุ่นฟลายเวท และชกชนะคะแนน พรูเดนซิโอ คาร์โดนา ใน พ.ศ. 2522 ลีขยับขึ้นมาชกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นนี้ของสภามวยโลก (WBC) แต่เป็นฝ่ายแพ้ราฟาเอล โอโรโนไป

ใน พ.ศ. 2524 ลีขึ้นมาชกในรุ่นแบนตัมเวท ชกชนะ คิม ซุงจุน แล้วขึ้นชิงแชมป์โลกกับกัวดา ลูเป้ พินเตอร์ เมื่อ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2525 แต่ไม่สำเร็จ แม้จะชกพินเตอร์ลงไปนับได้ก่อนในยกที่ 5 หลังจากนั้น ลีขึ้นไปชกในรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท ชกชนะอดีตแชมป์โลก ริคาร์โด คาร์โดนาและขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นนี้ของสมาคมมวยโลกกับวิคเตอร์ กาเลฮาสเมื่อ 2 ก.พ. 2528 แต่ไม่สำเร็จอีก

ต่อมาในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2529 ลีมีโอกาสชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท สหพันธ์มวยนานาชาติ  (IBF) ที่ว่างเพราะคิม จีวอนสละตำแหน่ง การชกมีขึ้นในเดือนมกราคม 2530 ปรากฏว่าลีเป็นฝ่ายชนะประยูรศักดิ์ เมืองสุรินทร์ แม้จะป้องกันตำแหน่งได้ถึง 3 ครั้ง แต่ลีต้องสละตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2531 เพราะเกาหลีใต้ไม่สนับสนุน IBF ลีขึ้นชกชนะฮูเลียน โซลิสในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2531 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทของ WBC กับดาเนียล ซาราโกซา แต่ไม่สำเร็จอีก ในที่สุดจึงแขวนนวมไปใน พ.ศ. 2532

## เกียรติประวัติ

* แชมป์เกาหลีใต้รุ่นฟลายเวท (2521) 
* แชมป์โลก IBF รุ่นจูเนียร์แบนตั้มเวท
** ชิง 18 มกราคม 2530 ชนะน็อค ประยูรศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ยก 9 ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 5 เมษายน 2530 ชนะน็อค ฆอร์เฆ อูร์บินา ดิอัซ ยก 10 ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 19 กรกฎาคม 2530 ชนะน็อค ลีออน คอลลิน ยก 5 ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 27 ธันวาคม 2530 ชนะคะแนน โฮเซ ซานาบริอา ที่ เกาหลีใต้
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBC รุ่น​จูเนียร์​แบนตั้มเวท​ เมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2523 แพ้คะแนน ราฟาเอล โอโรโน่ ที่ เวเนซุเอลา
** ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นแบนตั้มเวท เมื่อ 3 มิถุนายน 2525 แพ้น็อค ลูเป ปินตอร์ ยก 11 ที่ สหรัฐ
** ชิงแชมป์โลก WBA รุ่น​จูเนียร์​เฟเธอร์เวท​ เมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2528 แพ้คะแนน บิกตอร์ กาเยฮัส ที่ ปวยร์โตรีโก
** ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นจูเนียร์​เฟเธอร์เวท​ เมื่อ 29 พฤษภาคม 2531 เสมอกับ ดานิเอล ซาราโกซา ที่ เกาหลีใต้

## อ้างอิง
* สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์โลก IBF
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชุงช็องเหนือ
ชอย ยอนแคบ

**ชอย ยอนแคบ** (Youn-Kap Choi) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2507 สถิติการชก 24 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 8) แพ้ 5 

## เกียรติประวัติ

* แชมป์เกาหลีใต้รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท (2527)
* แชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท
** ชิง 9 มีนาคม 2528 ชนะคะแนน ทากูย่า มูกูรูม่า ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 1 มิถุนายน 2528 ชนะน็อค จูน อิโต ยก 2 ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 21 กันยายน 2528 ชนะคะแนน เออร์นี ซานิโก ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 24 พฤศจิกายน 2528 ชนะน็อค พาโบล เปปิโต ยก 9 ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 23 มีนาคม 2529 ชนะคะแนน ฮวาง แจฮวาง ที่ เกาหลีใต้
** เสียแชมป์ 1 กรกฎาคม 2529 แพ้คะแนน ประยูรศักดิ์ เมืองสุรินทร์ ที่ สมุทรปราการ

## อ้างอิง
* สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
วัดจันทร์ (จังหวัดเชียงใหม่)

**วัดจันทร์** ตั้งอยู่ที่ตำบลบ้านจันทร์ อำเภอกัลยาณิวัฒนา จังหวัดเชียงใหม่ สร้างมานานกว่า 300 ปี มีความโดดเด่น คือ วิหารแว่นตาดำ ลักษณะคล้ายคนสวมแว่นตา 

นอกจากนั้นยังเป็นที่ตั่งของศูนย์ศิลปาชีพวัดจันทร์

พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินมายังวัดจันทร์ เมื่อครั้งยังเป็นอาศรม พระธรรมจาริกบ้านจันทร์ ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522

## วิหารแว่นตาดำ
วิหารแว่นตาดำ วิหารที่มีลักษณะเหมือนสวมแว่นตาดำอยู่หน้าวิหาร สร้างมาประมาณ 80 ปี โดยช่างชาวกะเหรี่ยงหรือชาวปกาเกอญอ โดยเหตุผลเพราะ วิหารหันหน้าไปทางทิศตะวันออก พื้นวิหารเทพื้นปูน ฝาวิหารด้านข้างฉาบปูน ส่วนประตูด้านหน้าวิหารรวมทั้งจั่ววิหารด้านหน้าส่วนหนึ่งได้ทำด้วยแผ่นไม้สักปิดบังแสงแดดไว้หมด ขณะนั้นช่างเห็นว่าหากปิดด้านหน้าวิหารหมดจะไม่มีแสงแดดให้แสงสว่างในวิหารได้ จึงมีเจตนาว่าจะเปิดด้านหน้าวิหารบริเวณจั่ววิหารให้แสงแดดเข้ามาข้างในวิหารได้บ้าง จึงเจาะแผ่นไม้บางส่วนของจั่วออกเพื่อจะได้รับแสง โดยช่างตั้งใจจะทำให้เหมือนดวงตา แต่พอทำเสร็จมีลักษณะคล้ายแว่นตาจึงปล่อยให้เป็นไปอย่างนั้น ก่อนนั้นไม่ได้นำกระจกมาสวมใส่แต่อย่างใด แต่เป็นห่วงทรัพย์สินในวิหารที่มีพระประธานเป็นพระสิงห์ 3 อายุกว่า 300 ปี และพระพุทธรูปองค์อื่น ๆ อีกจำนวนมาก กลัวว่าจะสูญหาย ต่อมาจึงนำกระจกกรองแสงสีดำมาติดอีกครั้งหนึ่ง จึงเป็นวิหารสวมแว่นตา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัดในจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:อำเภอกัลยาณิวัฒนา
5 หัวใจฮีโร่

**5 หัวใจฮีโร่** () เป็นภาพยนตร์ไทยแนวแอ็คชั่น-ดราม่า ที่ออกฉายวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2552 เป็นผลงานการกำกับครั้งแรกของผู้กำกับ โหน่ง กฤษณพงศ์ ราชธา ออกแบบและควบคุมฉากแอ็คชั่นร่วมกับพันนา ฤทธิไกร หลังจากเคยร่วมงานกันมาแล้วจาก *เกิดมาลุย* ภาพยนตร์ทำรายได้ 3.5 ล้านบาท

## ตัวละคร
* วุธ แสดงโดย นันทวุฒิ บุญรับทรัพย์
* แคท แสดงโดย ศษิสา จิดามณี
* ป๋อง แสดงโดย เพทาย วงษ์คำเหลา
* จิ๊บ แสดงโดย นวรัตน์ เตชะรัตนประเสริฐ
* วุ้น แสดงโดย ดรันต์ ตันติวิชิตเวช
* บูรู แสดงโดย พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์
* เปดา แสดงโดย จอห์นนี่ เหงียน
* ครูเล็ก แสดงโดย อรุณ ภาวิไล
* หมอเพี้ยน แสดงโดย เชษฐวุฒิ วัชรคุณ
* ฝรั่งขี้เมา แสดงโดย ริชาร์ด วิลเลียม ลอร์ด
* ญี่ปุ่นเรียนมวยไทย แสดงโดย ยาโน่ คาซุกิ
* โหด แสดงโดย สายเชียร์ วงศ์วโรจน์
* มีน แสดงโดย อำพล รัตน์วงค์
* ตัวต่อรอง แสดงโดย อาคเนย์ บุญทรง
* คนทำความสะอาด แสดงโดย บรรพต กิหมื่นไวย์
* ช่างเช็ดกระจก แสดงโดย คำพา อินทะเสน และ เสถียร สรรพสอน
* ช่างซ่อมลิฟต์ แสดงโดย ประวิทย์ แสงศาตรา และ ศรชัย แสงสุวรรณ
* ฝู้ป่วย แสดงโดย เกียรติ์ เถิดตะถา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้
หมวดหมู่:ภาพยนตร์มวยไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในกรุงเทพมหานคร
เครื่องยนต์นิสสัน RB

thumb|เครื่องยนต์ RB26DETT ของรถยนต์นิสสัน สกายไลน์ GT-R R34

**เครื่องยนต์นิสสัน RB** เป็นเครื่องยนต์ 2.0-3.0 ลิตร จากนิสสัน โดยแบ่งเป็น

***RB20** - 2.0 L (1998&nbsp;ซีซี, bore: 78.0&nbsp;มม, stroke: 69.7&nbsp;มม)
***RB24** - 2.4 L (2428&nbsp;ซีซี, bore: 86.0&nbsp;มม, stroke: 69.7&nbsp;มม)
***RB25** - 2.5 L (2498&nbsp;ซีซี, bore: 86.0&nbsp;มม, stroke: 71.7&nbsp;มม)
***RB26** - 2.6 L (2568&nbsp;ซีซี, bore: 86.0&nbsp;มม, stroke: 73.7&nbsp;มม)
***RB30** - 3.0 L (2982&nbsp;ซีซี, bore: 86.0&nbsp;มม, stroke: 85.0&nbsp;มม)

## RB26DET
**RB26DET** เป็นเครื่องยนต์ของรถยนต์นิสสัน สกายไลน์ ในรหัส GT-R ตั้งแต่ 
* นิสสัน สกายไลน์ GT-R R32 1989 - 1992
* นิสสัน สกายไลน์ GT-R R33 1993 - 1997
* นิสสัน สกายไลน์ GT-R R34 1998 - 2002
นอกจากนี้ยังมีรถยนต์นิสสันรุ่น Stagea 260RS และรถยนต์ทอมมี ไคระ (Tommy Kaira) รุ่น ZZ II ที่ผลิตหรือประกอบโดยใช้เครื่องยนต์รุ่นดังกล่าว

หมวดหมู่:เครื่องยนต์
หมวดหมู่:นิสสัน
โรแบร์ แลงกาต์

**โรแบร์ แลงกาต์** ( *รอแบร์ แล็งกา)* หรือ **ร. แลงกาต์** (พ.ศ. 2435 – 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2515) เป็นนักนิติศาสตร์และอาจารย์สอนกฎหมายชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงจากการค้นคว้าวิจัยเกี่ยวกับกฎหมายในภาคพื้นเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ผลงานของเขามีอิทธิพลต่อวงการกฎหมายไทยในอดีตอย่างยิ่ง

## ชีวิตช่วงต้น

โรแบร์เกิดใน พ.ศ. 2435 ณ เมืองชาร์เลอวีล-เมซีแยร์ แคว้นอาร์แดน ประเทศฝรั่งเศส ชีวิตส่วนตัวของเขาไม่เป็นที่แพร่หลายนัก

ด้านการศึกษา ใน พ.ศ. 2462 เขาได้ศึกษาภาษาไทย ภาษาบาลี และภาษาสันสกฤต จนได้รับประกาศนียบัตรจากสถาบันภาษาตะวันออกแห่งกรุงปารีส ต่อมาได้ศึกษากฎหมายเอกชนจนได้รับปริญญานิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตในปารีสเมื่อ พ.ศ. 2474 มีผลงานเป็นวิทยานิพนธ์เรื่อง "เลสกลาวาชปรีเวดองเลอวีเยอดรัวซียามัว" (; "ระบบทาสเอกชนในกฎหมายเก่าของสยาม")

## การงาน

ด้านการทำงาน ระหว่าง พ.ศ. 2461 ถึง พ.ศ. 2462 โรแบร์เป็นล่ามให้กองทัพไทยในฝรั่งเศส

ครั้น พ.ศ. 2467 ถึง พ.ศ. 2483 โรแบร์ย้ายมาประกอบอาชีพในกรุงเทพมหานคร โดยเป็นที่ปรึกษากฎหมาย และอาจารย์วิชานิติศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยหลายแห่งในเอเชีย รวมถึงอาจารย์วิชานิติศาสตร์ระดับปริญญาตรีและปริญญาโทของคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยสอนเป็นภาษาฝรั่งเศส และมีล่ามถ่ายทอดเป็นภาษาไทยอีกที

ช่วงนั้น เขายังได้เป็นที่ปรึกษากระทรวงยุติธรรม และได้ร่วมในการอภิปรายและศึกษาเกี่ยวกับระบบกฎหมายอินเดียที่กำลังเจริญเติบโต

เขาเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยกระทั่ง พ.ศ. 2498 จึงออกจากงาน ณ มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในประเทศกัมพูชากลับไปบ้านเกิดเมืองนอนของเขา

## ชีวิตส่วนตัว

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงรายงานไว้ใน *[[สาส์นสมเด็จ]]* ว่า ใน พ.ศ. 2480 ระหว่างที่โรแบร์ทำงานในประเทศสยาม พระองค์เสด็จไปเยี่ยมเขาที่บ้าน และทรงพบว่า เขาสะสมพัดยศของพระภิกษุไว้มากมาย ในจำนวนนี้มีพัดโบราณและพัดประจำตำแหน่งซึ่งไม่ควรจะได้ไว้ เมื่อตรัสถามที่มา เขาก็บ่ายเบี่ยงเลี่ยงตอบ

## การตาย

โรแบร์กลับประเทศฝรั่งเศสไปสอนที่ศูนย์อินเดียศึกษา มหาวิทยาลัยปารีส จนเสียชีวิตในวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2515 หนึ่งปีก่อนที่ผลงานของเขาจะได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษและนำชื่อของเขาเข้าสู่โลกระดับสากล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*สุรศักดิ์ ลิขสิทธิ์วัฒนกุล, และ กรรณิกา จรรย์แสง (บรรณาธิการ). (2548). *ร. แลงกาต์ กับไทยศึกษา: รวมบทความแปลและบทความศึกษาผลงาน*. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 

หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:อาจารย์คณะนิติศาสตร์
หมวดหมู่:นักกฎหมายชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ชาวฝรั่งเศสในประเทศไทย
หมวดหมู่:ศาสตราจารย์
รูปหลายเหลี่ยมทางเดียว

**รูปหลายเหลี่ยมทางเดียว** () คือ รูปหลายเหลี่ยม *P* บนระนาบ ซึ่งเมื่อกำหนดเส้นตรง *L* ขึ้นมาเส้นหนึ่ง เส้นตรงทุกเส้นที่ตั้งฉากกับ *L* จะลากตัดผ่านเส้นขอบของรูปหลายเหลี่ยม *P* อย่างมากที่สุดเพียงสองครั้ง สำหรับจุดประสงค์ในทางปฏิบัติหลายอย่าง นิยามนี้อาจขยายออกไป ให้สามารถยอมรับกรณีที่เส้นขอบของ *P* บางเส้นตั้งฉากกับ *L*

## สมบัติ
thumb|right|เส้นสีเขียวแสดงส่วนที่ตัดหนึ่งครั้ง เส้นสีน้ำเงินตัดสองครั้ง เส้นสีแดงตัดสามครั้งหรือมากกว่า เฉพาะสองรูปบนจึงเป็นรูปหลายเหลี่ยมทางเดียว ในขณะที่อีกสองรูปล่างไม่ใช่
สมมติให้เส้นตรง *L* ทับกันสนิทกับแกน *x* จุดยอดที่อยู่ทางซ้ายสุดหรือขวาสุดของรูปหลายเหลี่ยมทางเดียว จะสามารถแบ่งเส้นขอบของรูปออกเป็นสายโซ่หลายเหลี่ยม (polygonal chain) สองรูป ซึ่งจุดยอดบนลูกโซ่หลายเหลี่ยมจะเรียงตัวในลำดับธรรมชาติ นั่นคือพิกัด *x* ของจุดยอดจะมีค่าเพิ่มหรือลดไปในทางเดียว ไม่เพิ่มลดสลับไปมา สมบัตินี้จึงอาจใช้เป็นนิยามของรูปหลายเหลี่ยมทางเดียวก็ได้

รูปหลายเหลี่ยมนูนทุกรูปเป็นรูปหลายเหลี่ยมทางเดียว ซึ่งสามารถพิสูจน์ได้จากเส้นตรงใด ๆ ที่ตัดผ่าน

การค้นหาจุดตัดของเส้นตรงกับรูปหลายเหลี่ยมทางเดียว เพื่อที่จะหาว่าจุดยอดใดอยู่ทางซ้ายสุดหรือขวาสุด อาจต้องใช้เวลาคำนวณเป็นเวลาลอการิทึม หลังจากประมวลผลก่อนเป็นเวลาเชิงเส้นไปแล้ว รูปหลายเหลี่ยมทางเดียวอาจแบ่งออกเป็นรูปสามเหลี่ยมได้โดยง่ายในเวลาเชิงเส้น

## อ้างอิง

ทางเดียว
หมวดหมู่:ขั้นตอนวิธีเรขาคณิต
ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ

**ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ**  (; อากาสยานฐานอนฺตรชาติภนุมฺเพญ, ) เป็นท่าอากาศยานหลักของกัมพูชา ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางกรุงพนมเปญไปทางตะวันตก 7 กิโลเมตร มีชื่อเดิมว่า "ท่าอากาศยานนานาชาติโปเชนตง" (; อากาสยานฐานอนฺตรชาติโพธิ์จินตุง, ) เคยเป็นท่าอากาศยานขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศกัมพูชา จนกระทั่งการเปิดให้บริการของท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ–อังกอร์

## สายการบินและจุดหมายปลายทาง
ปัจจุบันการดำเนินการทั้งหมดถูกโอนย้ายไปยังท่าอากาศยานนานาชาติเตโชตั้งแต่วันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2025

## สถิติ
right|thumb

* http://www.azworldairports.com/cfm/frame.cfm?src=http://www.azworldairports.com/airports/p2720mme.htm

## International terminal profile
* Total capacity: 2 million pax 
** Surface: 16,000 m² 
** Waiting lounges: 1300 m² 
** VIP Lounge: 250 m² 
** พื้นที่จำหน่ายอาหารและเครื่องดื่ม: 350 m² 
** Duty Free: 700 m² 
* Seat capacity: 360 
* จำนวนเคาน์เตอร์เช็คอิน: 22 
* Visa, Immigration and Customs counters: 30 
* Number of gates: 4 with aerobridges, 2 with bus access 
* Baggage conveyors: 2 (International) 
* Car parking: 380

## ลานบิน
* ความยาว: 3000 m 
* ความกว้าง: 45 m. 
* Orientation: 46 º - 226º (QFU 05 - 23) 
* Pavement structure: bituminous overlay on a concrete base 
* Perpendicular taxiways (30 m. wide plus shoulders 5 m. wide each): 2 
* Peak hour capacity: 10 movements (taxiways) 
* Number of stands: 13 (4 contacts) 
** พื้นที่คอนกรีต...... : 46,150  m²., 6 stands 
** พื้นที่ยางมะตอย.........: 18,000  m².,  5 stands 
** พื้นที่ทั้งหมด.............: 64,150  m² 
* Navigation aids and visual aids: 
** VOR/DME 
** ILS 
** Meteo

## ดูเพิ่ม
* ท่าอากาศยานนานาชาติเตโชตาเขมา

## อ้างอิง

พนมเปญ
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งในพนมเปญ
หมวดหมู่:การขนส่งในพนมเปญ
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานที่ปิดกิจการ
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานที่ปิดกิจการในปี พ.ศ. 2568
ใบอนุญาตขับคอมพิวเตอร์ยุโรป

[thumb|ใบรับรอง ECDL Profile ที่ออกให้ใน[ประเทศกรีซ|กรีซ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560]]
**ใบอนุญาตขับคอมพิวเตอร์ยุโรป** () หรือ **อีซีดีแอล** เป็นการทดสอบความรู้ด้านคอมพิวเตอร์ที่จัดขึ้นโดยองค์กรอีซีดีแอล
## เนื้อหาการสอบรวมถึง
* หลักการพื้นฐานของเทคโนโลยีสารสนเทศ
* การใช้คอมพิวเตอร์ และการจัดการกับไฟล์ต่างๆ บนคอมพิวเตอร์
* โปรแกรมประมวลคำ
* โปรแกรมตารางคำนวณ
* โปรแกรมฐานข้อมูล
* โปรแกรมการนำเสนอ
* สารสนเทศ และการสื่อสาร

## อ้างอิง

* What is ECDL? 

หมวดหมู่:คอมพิวเตอร์กับสังคม
จักรพรรดิเสี้ยวหมิน

**จักรพรรดิเสี้ยวหมินแห่งราชวงศ์โจว** หรือ **เสี้ยวหมินตี้** (Xiaomindi) (ค.ศ. 542 - 557) จักรพรรดิองค์แรกแห่งราชวงศ์โจวเหนือ พระนามเดิมว่า *อี่วเหวินเจวี๋ย*  (Yuwen Jue) ประสูติเมื่อ ค.ศ. 542 (พ.ศ. 1085) โดยทรงเป็นบุตรชายของ **อี่วเหวินไท่** (Yuwen Tai) ขุนพลแห่ง ราชวงศ์ฉีเหนือ 

เมื่อพระชนม์ได้เพียง 15 พรรษา ก็ทรงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์แรกของเป่ยโจว ทรงพระนามว่า **จักรพรรดิเสี้ยวหมินตี้** (ค.ศ. 557) แต่ทรงครองราชย์ได้ไม่นาน ก็ถูก อวี่เหวินฮู่ (Yuwen Hu) ผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน ปลดออกจากราชสมบัติและวางยาพิษปลงพระชนม์ 

อี่วเหวินฮู่ ได้สถาปนาองค์ชายอี้ว์เหวินหยู ซึ่งเป็นพระเชษฐา ขึ้นเป็น จักรพรรดิโจวหมิงตี้

เสี้ยวหมิน
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์
เสี้ยวหมิน
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากยาพิษ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงก่อตั้ง
จักรพรรดิจิ้นหยวน

**จักรพรรดิจิ้นหยวนตี้** () (ค.ศ. 276 − 3 มกราคม ค.ศ. 323) เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์จิ้นและเป็นจักรพรรดิองค์แรกของราชวงศ์จิ้นตะวันออก

ทรงเป็นเหลนของสุมาอี้ (Sima Yi) มีนามว่า สุมาหยอย (หรือ ซือหม่ารุ่ย, 司馬睿) ประสูติเมื่อ ค.ศ. 276 (พ.ศ. 819) ที่เมืองลกเอี๋ยง (Luo Yang) เมื่อ ราชวงศ์จิ้นตะวันตก ล่มสลายในปี 316 ซือหม่ารุ่ย จึงถือโอกาสตั้งตนขึ้นเป็น **จักรพรรดิจิ้นหยวนตี้** (ค.ศ. 317 − 323) 

จักรพรรดิจิ้นหยวนตี้สวรรคตในปี ค.ศ. 323 (พ.ศ. 866) ขณะพระชนม์ได้ 47 พรรษา องค์รัชทายาทสุมาจ้าว หรือซือหม่าจ้าว จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็น จักรพรรดิจิ้นหมิงตี้

หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์จิ้น
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์จิ้นตะวันตก
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์จิ้นตะวันออก
หยวน
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงก่อตั้ง
จักรพรรดิหมิน

**จักรพรรดิหมินตี้** (Min Di) สามารถหมายถึง
* จักรพรรดิจิ้นหมิ่นตี้ แห่งราชวงศ์จิ้น (ค.ศ. 313 - 316)
* จักรพรรดิเจี่ยหมินตี้ แห่งราชวงศ์เว่ยเหนือ (ค.ศ. 531 - 532)
* จักรพรรดิเสี้ยวหมินตี้ แห่งราชวงศ์เป่ยโจว (ค.ศ. 557)

ห
หมวดหมู่:จักรพรรดิจีน
จักรพรรดิจิ้นหมิง

**จักรพรรดิจิ้นหมิง** () (ค.ศ. 299 − 18 ตุลาคม ค.ศ. 325) เป็นจักรพรรดิจีนรัชกาลที่ 2 ในราชวงศ์จิ้นตะวันออก (Eastern Jin) มีพระนามเดิมว่าซือหม่า เซ่า

หมิง
ซือหม่า หลุน

**สุมา หลุน** () หรือ **ซือหม่า หลุน** (ก่อน ค.ศ. 249 - 5 มิถุนายน ค.ศ. 301) เป็นลูกชายคนสุดท้องของสุมาอี้ กุนซือคนสำคัญของฝ่ายวุยก๊กในสมัยสามก๊ก สันนิษฐานว่าทรงประสูติก่อน ค.ศ. 249 (พ.ศ. 792) เพราะสุมาอี้ผู้เป็นบิดานั้นถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 251 (พ.ศ. 794) เป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญในช่วงสงครามแปดอ๋อง

## ประวัติ

เขาเข้ารับราชการกับ วุ่ยก๊ก เหมือนพ่อกับพี่ชายทั้งหลายและได้รับตำแหน่งขุนนางเล็กๆปกครองเมืองชนบท ต่อมาสุมาเอี๋ยน (Sima Yan) โค่นล้มตระกูลโจและก่อตั้งราชวงศ์จิ้น ขึ้น เขาจึงได้รับการอวยยศเป็นอ๋อง แห่งชีจิ๋ว และดำรงตำแหน่งแม่ทัพกับเจ้าเมืองด้วย แต่ว่าตัวเขานั้นทำหน้าที่ได้แย่เอามาก ๆ หลายครั้งที่เขาหันไปก่อความผิดเสียเอง เช่น สั่งให้ลูกน้องติดสินบนแรงงานเพื่อลักลอบขโมยขนสัตว์ของราชสำนักมาเป็นของตัวเอง แต่สุมาเอี๋ยนอภัยโทษให้เขาทุกครั้งเนื่องจากเป็นญาติกัน ต่อมาในรัชสมัยของ พระเจ้าจิ้นฮุ่ย (Emperor Hui) เขาได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้ดูแลกำลังทหารแคว้นฉิน แต่เนื่องจากการบริหารที่ผิดพลาดทำให้ ชนเผ่าตี (Di) และ ชนเผ่าเกี๋ยง (Qiang) ไม่พอใจจนก่อกบฏ เขาจึงถูกเรียกตัวกลับไปประจำที่เมืองลกเอี๋ยน แทน ทำให้เขาถือโอกาสเข้าประจบสอพลอ เจี่นหนานเฟิง (Jia Nanfeng) ฮองเฮาของพระเจ้าจิ้นฮุ่ยเพื่อหวังการเลื่อนยศ แต่โดนที่ปรึกษาของเจี่ยหนานเฟิงทัดทานไว้เสียก่อน

ต่อมาในปี ค.ศ. 299 เจี่ยหนานเฟิง ได้ทำการปลดรัชทายาทองค์ปัจจุบันที่เกิดจากนางสนมทิ้ง จนทำให้เกิดกบฏขุนนางที่สนับสนุนองค์รัชทายาท สุมาหลุนเองได้เข้าร่วมกบฏครั้งนี้ด้วย แต่ว่าเขากลับมีแผนการร้ายอื่นอยู่ในใจ เขาทำตัวเหมือนเป็นสายลับสองหน้ายุยงให้เจี่ยหนานเฟิงสังหารองค์รัชทายาททิ้งเพื่อจัดการปัญหาที่ต้นเหตุ ซึ่งเจี่ยหนานเฟิงเชื่อคำแนะนำของเขา องค์รัชทายาทจึงถูกลอบสังหารลงในปี ค.ศ. 300 จากนั้นสุมาหลุน ได้นำกำลังเข้าจับกุม เจี่ยหนานเฟิง และฆ่าล้างบางคนในตระกูลของเธอ สุดท้ายบีบบังคับให้เธอกินยาพิษฆ่าตัวตาย ทำให้เขาได้รับตำแหน่งผู้สำเร็จราชการมาครอง แต่ด้วยการยั่วยุของที่ปรึกษาเขา ซุนฮิว (Sun Xiu) ทำให้เขาปลดพระเจ้าจิ้นฮุ่ยทิ้งและแต่งตั้งตัวเองเป็นฮ่องเต้แทน พระเจ้าจิ้นฮุ่ย ได้ถูกกักตัวอยู่แต่ในคฤหาสน์ ส่วนว่าที่รัชทายาทองค์ถัดไปล้วนถูกเขาสังหารสิ้น

การกระทำอันอุกอาจของสุมาหลุน ทำให้เกิดความไม่พอใจขึ้นทั่วทุกหนแห่ง เขาจึงตบรางวัลให้กับเชื้อพระวงศ์และขุนนางมากมายเพื่อลดกระแสต่อต้านลง แต่ยังมีอ๋องอยู่อีก 3 คนที่ทำให้เขาเป็นกังวล ได้แก่ สุมาจ่ง (Sima Jiong) อ๋องแห่งแคว้นฉี, สุมาหยิง (Sima Ying) อ๋องแห่งเซงโต๋ (เฉิงตู) และ สุมาหยง (Sima Yong) อ๋องแห่งเหอเป่ย์ เนื่องจากพวกเขาทุกคนล้วนมีกำลังทหารส่วนตัวที่แข็งแกร่งอยู่ ซุนฮิว จึงได้วางแผนจะส่งลูกน้องคนสนิทไปทำงานด้วยเพื่อหวังให้ช่วยสอดส่องพฤติกรรม สุมาจ่ง เป็นคนแรกที่ตอบปฏิเสธและประกาศตัวเป็นกบฏโดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อคืนอำนาจให้พระเจ้าจิ้นฮุ่ย สุมาหยิง, สุมาอ้าย (Sima Ai) และอ๋องอีกจำนวนนึงขอเข้าร่วมด้วย ทางด้าน สุมาหยง นั้นตอนแรกว่าจะเข้าร่วมกับ สุมาหลุน แต่เมื่อเห็นจำนวนอันมหาศาลของกองทัพกบฏรีบกลับลำมาอยู่ฝ่ายนี้ด้วยอีกคนนึง ต่อหน้ากองทัพกบฏที่มีกำลังทหารมากกว่ากันหลายเท่า กองทัพของสุมาหลุน จึงพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิง 

สุมาหลุน ถูกจับกุมและปลดออกจากตำแหน่งฮ่องเต้ทั้งที่พึ่งครองราชย์ได้เพียงแค่ 3 เดือน พระเจ้าจิ้นฮุ่ย ได้ถูกเชิญกลับมาดำรงตำแหน่งฮ่องเต้อีกครั้งนึง ส่วนสุมาหลุน นั้นถูกบีบบังคับให้ฆ่าตัวตาย ลูกชายทุกคนของสุมาหลุน, ซุนฮิวและลูกน้องที่เหลือทั้งหมดล้วนถูกประหารทิ้ง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 240

หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายด้วยพิษ
หมวดหมู่:ชาวจีนที่ถูกบังคับให้ฆ่าตัวตาย
แอมีลอยด์

**แอมีลอยด์** () เป็นกลุ่มของโปรตีนเส้นใยไม่ละลายน้ำซึ่งมีโครงสร้างจำเพาะร่วมกัน การสะสมของแอมีลอยด์ในอวัยวะต่างๆ อย่างผิดปกติทำให้เกิด โรคแอมีลอยด์ (amyloidosis) ซึ่งมีบทบาทสำคัญในโรคความเสื่อมของระบบประสาทหลายโรค

หมวดหมู่:จุลพยาธิวิทยา
หมวดหมู่:โปรตีนโครงร่าง
แอมีลอยด์ บีตา

**แอมีลอยด์ บีตา** () เป็นสายเพปไทด์ขนาด 39–43 กรดอะมิโนซึ่งเป็นองค์ประกอบหลักของคราบแอมีลอยด์ พลาก (amyloid plaque) ในสมองของผู้ป่วยโรคอัลไซเมอร์ พลากดังกล่าวยังพบได้ในโรคสมองเสื่อมบางชนิดเช่น Lewy body dementia บางชนิด และโรคกล้ามเนื้ออักเสบเช่น inclusion body myositis แอมีลอยด์ บีตายังรวมกลุ่มคลุมรอบหลอดเลือดสมองในโรค cerebral amyloid angiopathy พลากหรือคราบดังกล่าวประกอบด้วยเส้นใยโปรตีนยุ่งเหยิงที่ลำดับการเรียงตัวปกติเรียกว่า *เส้นใยแอมีลอยด์* (amyloid fibers) ซึ่งเป็นการม้วนพับของโปรตีนที่ผิดปกติเช่นเดียวกับในเพปไทด์อื่นๆ เช่นพรีออน 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Online 'Mendelian Inheritance in Man' (OMIM) 104300

หมวดหมู่:ประสาทวิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:เอนไซม์
หมวดหมู่:โปรตีน
หมวดหมู่:โรคอัลไซเมอร์
ห้าราชวงศ์

**ห้าราชวงศ์** (  ; ค.ศ. 907 - 960) เป็นราชวงศ์ที่ปกครองต่อจาก ราชวงศ์ถัง มีทั้งหมด 5 ราชวงศ์ ได้แก่ ราชวงศ์โฮ่วเหลียง (Later Liang Dynasty ; ค.ศ. 907 - 926), ราชวงศ์โฮ่วถัง (ค.ศ. 926 - 936), ราชวงศ์โฮ่วจิ้น (ค.ศ. 936 - 947), ราชวงศ์โฮ่วฮั่น (ค.ศ. 947 - 950), ราชวงศ์โฮ่วโจว (ค.ศ. 951 - 960) ก่อนที่ ซ่งไท่จู่ ปฐมจักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์ซ่ง จะรวบรวมแผ่นดินจนเป็นปึกแผ่นได้สำเร็จ

หมวดหมู่:ยุคห้าวงศ์สิบรัฐ
ธนารักษ์พัฒนาสินทรัพย์

**บริษัท ธนารักษ์พัฒนาสินทรัพย์ จำกัด** เป็นหน่วยงานรัฐวิสาหกิจ สังกัดกรมธนารักษ์ กระทรวงการคลัง ทำหน้าที่ลงทุน ก่อสร้างอาคารและบริหารโครงการศูนย์ราชการกรุงเทพมหานคร และบริหารจัดการทรัพย์สินอื่นของรัฐตามนโยบายรัฐบาล

## ประวัติ
คณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 อนุมัติให้กระทรวงการคลัง โดยกรมธนารักษ์ ดำเนินการโครงการศูนย์ราชการกรุงเทพมหานคร ทั้งนี้กระทรวงการคลังได้จัดตั้ง **บริษัท ธนารักษ์พัฒนาสินทรัพย์ จำกัด** (ธพส.) ซึ่งมีฐานะเป็นรัฐวิสาหกิจตามพระราชบัญญัติว่าด้วยวิธีการงบประมาณ พ.ศ. 2502 โดยกระทรวงการคลังเป็นผู้ถือหุ้นร้อยละ 99.99 ของทุนจดทะเบียนของ ธพส. และให้กรมธนารักษ์เป็นหน่วยงานกำกับดูแล ธพส.

บริษัทธนารักษ์พัฒนาสินทรัพย์ จำกัด มีทุนจดทะเบียนจำนวน 258,338,120 บาท โดยแบ่งออกเป็นหุ้นสามัญ ทั้งสิ้นจำนวน 25,833,812 หุ้น มูลค่าหุ้นที่ตราไว้หุ้นละ 10 บาท โดยกระทรวงการคลังถือหุ้นทั้งหมดเป็นจำนวน 25,833,805 หุ้น

ต่อมาบริษัทฯ ได้รับโอนศูนย์ประชุมและแสดงสินค้านานาชาติเฉลิมพระเกียรติ 7 รอบ พระชนมพรรษา จังหวัดเชียงใหม่ มาจากสำนักงานพัฒนาพิงคนคร (องค์การมหาชน) และได้รับมอบหมายจากกระทรวงการคลังซึ่งเป็นเจ้าของ ให้ดำเนินการตกแต่งภายในอาคาร 150 ปี กระทรวงการคลัง ซึ่งเป็นอาคารสำนักงานใหม่ของกระทรวงการคลัง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์ บริษัท ธนารักษ์พัฒนาสินทรัพย์ จำกัด

หมวดหมู่:กระทรวงการคลัง (ประเทศไทย)
หมวดหมู่:รัฐวิสาหกิจไทย
หมวดหมู่:บริษัทของไทย
หมวดหมู่:ธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตหลักสี่
ศิลปะการต่อสู้แบบผสม

**ศิลปะการต่อสู้แบบผสม** (; **MMA**) คือ กติกาการต่อสู้ ที่ผู้เข้าแข่งขัน สามารถเอาศิลปะการต่อสู้หลายแขนงมาใช้แข่งขัน อย่างเช่น มวยไทย มวยสากล ยูโด มวยปล้ำ คาราเต้ แซมโบ บราซิลเลี่ยน ยูยิสสู มีทั้งการเตะต่อย และการทำให้คู่ต่อสู้ยอมแพ้
 
ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวแบบผสมผสานครั้งแรกที่ถ่ายทอดผ่านทีวีคือรายการ อัลติเมท ไฟต์ติง แชมเปียนชิพ (Ultimate Fighting Championship) ครั้งที่ 1 ใน ค.ศ.1993 ในตอนนั้นยังไม่กฎกติกาอะไรมากนัก ก่อนมีการปรับเปลี่ยนกฎกติกาต่าง ๆ ให้เป็นที่ยอมรับมากขึ้นในวงการกีฬา ฮอยส์ เกรซี่ ซึ่งเป็นแชมป์คนแรกของรายการ UFC เป็นนักสู้ชาวบราซิล จูจิสสึ (BJJ)

## ประวัติ

## กฎกติกา
### ยุคแรก
กฎติกาของศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวแบบผสมผสานในตอนยุคแรกๆ ใน UFC ครั้งช่วงแรก รูปการต่อสู้ที่ไม่ตายตัวไม่มีกฎกติกา แต่มีการห้ามจิ้มตา และห้ามเตะเป้าในการแข่งเป็นแพ้คัดออก ใครชนะเข้ารอบ แข่งขันวันเดียวจบ แพ้ชนะอยู่ที่การน็อกคู่ต่อสู้ ทำให้คู่ต่อสู้ยอมแพ้ และกรรมการในเวทีสั่งยุติการแข่ง

### ยุคปัจจุบัน
กติกาการแข่งขันได้มีการพัฒนาขึ้น มีแข่งขันตามน้ำหนัก ผู้เข้าแข่งขันต้องมีการใส่ถุงมือนวม ใส่ฟันยาง มีการพักยก แพทย์สนามสั่งยุติแบบการแข่งขันมวย

ซึ่งการแข่งขันในแต่ละรายการต่างๆ กฎกติกาจะคล้ายๆกัน บางที่สามารถให้กระทืบคู่ต่อสูได้ เช่น รายการ Pride Fighting Championship ของประเทศญี่ปุ่น แต่ตอนนี้โดนยุบไปแล้วเพราะข่าวลือที่ว่า Pride FC ค้างเงินของพวกยากูซ่า

## การแข่งขันศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวแบบผสม
# สหรัฐอเมริกา : UFC, Strikeforce, King of the cage, Gladiator Challenge, World Extreme Cagefighting (WEC)
# รัสเซีย : M-1
# บราซิล : Valetudo
# อังกฤษ : WOC
# ฮังการี : Totallfight
# ออสเตรเลีย : CFC
# ญี่ปุ่น : Shooto, Pancrase, Deep, Rizin, Dream, Sengoku
# เกาหลี : Spirit MC, Moosin
# จีน : Art of War
# ไต้หวัน :Ming Wu, Pro Fighting
# ฮ่องกง : Legend
# อินโดนีเซีย : TPI FC
# ฟิลิปปินส์ : FFC, URCC, UFX, Fight League Philippines
# สิงคโปร์ : Martial Combat, ONE
# ไทย : NAKSU

## อ้างอิง

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* International Mixed Martial Arts Federation

หมวดหมู่:ศิลปะการต่อสู้แบบผสม
หมวดหมู่:กีฬาการต่อสู้