open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
พ.ศ. 2587

**พุทธศักราช 2587** ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2044 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น

* ปีชวด ฉศก จุลศักราช 1406 (วันที่ 16 เมษายน เป็นวันเถลิงศก)

## เหตุการณ์
* 23 สิงหาคม - สุริยุปราคาเต็มดวงในสหรัฐอเมริกา
* 8 พฤศจิกายน - การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา

## วันสำคัญทางศาสนาและพิธีกรรม
พ.ศ. 2589

**พุทธศักราช 2589** ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2046 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น

* ปีขาล อัฐศก จุลศักราช 1408 (วันที่ 16 เมษายน เป็นวันเถลิงศก)

## เหตุการณ์

### ไม่ทราบวัน
* การประกาศสัญญาที่กำหนดให้ฮ่องกงเป็นเขตการปกครองพิเศษจะหมดอายุลง

## วันสำคัญทางศาสนาและพิธีกรรม
พ.ศ. 2591

**พุทธศักราช 2591** ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2048 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น

* ปีมะโรง สัมฤทธิศก จุลศักราช 1410 (วันที่ 16 เมษายน เป็นวันเถลิงศก)

## เหตุการณ์
* การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2048
* การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา

## วันสำคัญทางศาสนาและพิธีกรรม
พ.ศ. 2592

**พุทธศักราช 2592** ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2049 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น

* ปีมะเส็ง เอกศก จุลศักราช 1411 (วันที่ 16 เมษายน เป็นวันเถลิงศก)

## เหตุการณ์
* 7 พฤษภาคม - ดาวพุธผ่านหน้าดวงอาทิตย์ 
* 1 ตุลาคม - วันชาติสาธารณรัฐประชาชนจีนครบรอบ 100 ปี

## วันสำคัญทางศาสนาและพิธีกรรม
พ.ศ. 2594

**พุทธศักราช 2594** ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2051 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น

* ปีมะแม ตรีศก จุลศักราช 1413 (วันที่ 17 เมษายน เป็นวันเถลิงศก)

## เหตุการณ์
* แคปซูลกาลเวลาที่ *Washington State Ferries* จะถูกเปิดออกในปีนี้

## วันสำคัญทางศาสนาและพิธีกรรม
พ.ศ. 2595

**พุทธศักราช 2595** ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2052 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น

* ปีวอก จัตวาศก จุลศักราช 1414 (วันที่ 16 เมษายน เป็นวันเถลิงศก)

## เหตุการณ์ที่จะเกิดในอนาคต
* การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2052
* การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา

## วันสำคัญทางศาสนาและพิธีกรรม
แคปซูลกาลเวลา

[thumb|200px|''Helium Centennial Time Columns Monument'' ในเมืองอามาริลโล [รัฐเท็กซัส เป็นที่รวบรวมแคปซูลกาลเวลาไว้ 4 อัน]]

**แคปซูลกาลเวลา** () คือสิ่งที่เก็บรวบรวมสิ่งของหรือข้อมูลที่สำคัญในอดีตไว้ เพื่อให้คนในอนาคตได้ทราบถึงเหตุการณ์ในอดีต อีกความหมายหนึ่งคือการที่ได้รวบรวมความทรงจำในปัจจุบันแล้วกำลังจะกลายเป็นอดีตเพื่อให้ตัวเราเองในอนาคตได้กลับมามองตัวเรา ความทรงจำธรรมดาที่เกิดขึ้นในห้วงเวลาปัจจุบัน อาจกลายเป็นความทรงจำที่มีมูลค่ามหาศาลในห้วงเวลาของอนาคต

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Create online Time Capsules
* International Time Capsule Society 
* Capturing Time: The New York Times Capsule; an American Museum of Natural History exhibition
* ''The book of record of the time capsule of Cupaloy''
* The future of the future - Seattle Weekly 
* Project Keo
* Time Capsules from Tales of Futures Past 
* Genesis Landing Site Monument Installation
* Andy Warhol's Time Capsule 21 

หมวดหมู่:บรรจุภัณฑ์
พ.ศ. 2588

**พุทธศักราช 2588** ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2045 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันอาทิตย์ตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น

* ปีฉลู สัปตศก จุลศักราช 1407 (วันที่ 16 เมษายน เป็นวันเถลิงศก)

## เหตุการณ์
* 12 สิงหาคม - สุริยุปราคาปรากฏในสหรัฐอเมริกา

## วันสำคัญทางศาสนาและพิธีกรรม
เฉลิม รงคผลิน

**เฉลิม รงคผลิน** หรือ **เฉลิมศักดิ์ รงคผลิน** (1 มกราคม พ.ศ. 2490 )  นักเขียนชาวไทย ที่มีชื่อเสียงจากนวนิยายเรื่อง อยู่กับก๋ง กตัญญูพิศวาส และ มงกุฎดอกงิ้ว ใช้นามปากกาว่า "หยก บูรพา"

เฉลิมชัย รงคผลิน เกิดที่อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี  

เดิมชื่อ เฉลิมศักดิ์ ศิลาพร ต่อมาเปลี่ยนนามสกุลเป็น รงคผลิน และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อตัวเป็น เฉลิม  จบชั้นมัธยมและสอบเทียบ ม.8 จากโรงเรียนปทุมคงคา และศึกษาที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ 

เฉลิม รงคผลิน เริ่มเขียนร้อยกรองตั้งแต่สมัยเรียนชั้นมัธยม เมื่อเรียนมหาวิทยาลัยได้เป็นประธานชมรมวรรณศิลป์ของมหาวิทยาลัย และทำงานเสริมเป็นผู้ช่วยบรรณาธิการนิตยสารฟ้าเมืองไทย และเริ่มงานเขียนเรื่องสั้นเกี่ยวกับชีวิตนักศึษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในชุด "ที่นี่มหาวิทยาลัย" "เสื้อครุยสีดำ" และ "ปริญญาสีขาว"

เฉลิม รงคผลิน เริ่มเขียนนวนิยายเรื่องแรกชื่อ "พันธะชีวิต" และประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูงจากเรื่องที่สอง "อยู่กับก๋ง" ได้รับรางวัลนวนิยายดีเด่นประจำปี พ.ศ. 2519 ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ และนวินิยายเรื่องถัดมา "กตัญญูพิศวาส" ได้รับรางวัลชมเชย ในปีต่อมา

## อ้างอิง
* 

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอหนองแค
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนปทุมคงคา
ทวีป วรดิลก

**ทวีป วรดิลก** (25 สิงหาคม พ.ศ. 2471 - 8 เมษายน พ.ศ. 2548) นักเขียน นักหนังสือพิมพ์ ได้รับการประกาศเกียรติคุณเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2538 และเป็นอดีตรองหัวหน้าพรรคกิจประชาคม

## ประวัติ
ทวีป วรดิลก เกิดที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนที่ 4 ในจำนวนพี่น้อง 9 คนของ พระทวีปธุรประศาสน์ (วร วรดิลก) อดีตเจ้าเมืองกระบี่และชลบุรีซึ่งตกเป็นผู้ต้องหาในกรณีกบฏบวรเดช พี่ทั้งสามคนล้วนอยู่ในวงการนักเขียนและนักหนังสือพิมพ์คือ ดรุณ ศิวะศริยานนท์ สุวัฒน์ วรดิลก และถวัลย์วร วรดิลก ใช้ชีวิตในวัยเด็กที่อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร เรียนชั้นมัธยมที่โรงเรียนวัดโสมนัส และโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร และศึกษาคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ระหว่างเรียนธรรมศาสตร์ได้ทำกิจกรรมนักศึกษา และทำนิตยสาร "ธรรมจักร" ของสโมสรนักศึกษา จนถูกเพ่งเล็งจากฝ่ายบริหาร และเป็นหนึ่งในห้านักศึกษาที่ถูกลบชื่อออกจากทะเบียนนักศึกษา ฐานยุยงให้มีการต่อต้านรัฐบาล ในปี พ.ศ. 2494 เป็นเหตุชนวนให้เกิดเหตุการณ์ กบฏสันติภาพ

ชีวิตส่วนตัว ทวีปสมรสกับ กานดา พงศ์ธรานนท์

นายทวีป วรดิลก ได้ถึงแก่อนิจกรรมลงด้วยอาการหัวใจล้มเหลว ที่อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก เมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2548 สิริรวมอายุได้ 76 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร

## การทำงาน
ทวีป วรดิลก ทำงานกับหนังสือพิมพ์หลายฉบับในช่วง พ.ศ. 2496 - 2506 เช่น สยามนิกร พิมพ์ไทย สุภาพบุรุษ-ประชามิตร และเสียงอ่างทอง จนถูกจับด้วยข้อหากบฏและคอมมิวนิสต์ ใน พ.ศ. 2503 ถูกคุมขังพร้อมกับ จิตร ภูมิศักดิ์ และทองใบ ทองเปาด์  ในระหว่างถูกคุมขัง ได้สอบผ่านเป็นเนติบัณฑิต โดยมีเจ้าหน้าที่ควบคุมตัวออกจากเรือนจำไปสอบในตอนเช้า และกลับเรือนจำในตอนเย็น

ในปี พ.ศ. 2506 เริ่มทำงานเป็นทนายความให้กับสำนักกฎหมายมารุต บุนนาค และย้ายไปเป็นฝ่ายกฎหมายของธนาคารมหานคร (สมัยนั้นชื่อ ธนาคารไทยพัฒนา) หลังเหตุการณ์ 14 ตุลา ย้ายไปอยู่ประเทศอังกฤษกับน้องสาว ก่อนจะกลับมาทำงานเขียนบทความ แปลนวนิยาย แต่งบทกวี เขียนสารคดีประวัติศาสตร์ และเป็นที่ปรึกษากฎหมายให้กับหลายบริษัท

## ผลงานเขียน
ผลงานที่มีชื่อเสียง คือ นวนิยายแปลเรื่อง "คนขี่เสือ" และบทกวีนิพนธ์เพื่อชีวิต เช่น "จงเป็นอาทิตย์เมื่ออุทัย" "กำแพงเงา"  และผลงานแต่งคำร้อง เพลง "โดมในดวงใจ"  (เอื้อ สุนทรสนาน แต่งทำนอง) "นิมิตสวรรค์"  (เอื้อ สุนทรสนาน แต่งทำนอง) "มนต์รักนวลจันทร์"  (เอื้อ สุนทรสนาน แต่งทำนอง)"มาร์ช ม.ธ.ก." (ทำนองเพลงชาติฝรั่งเศส "ลามาร์แซแยส") "นางในสวรรค์" "รุ้งสวรรค์" "รักข้ามขอบฟ้า" (สง่า อารัมภีร แต่งทำนอง) และ "มาร์ชเทิดสิทธิมนุษยชน" (สุธรรม บุญรุ่ง (จิตร ภูมิศักดิ์) แต่งทำนอง)

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์
* 

## อ้างอิง

* คำประกาศเกียรติคุณ นายทวีป วรดิลก ศิลปินแห่งชาติ
* 

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดพระนคร
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงชาวไทย
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:นักกฎหมายชาวไทย
หมวดหมู่:นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร
หมวดหมู่:พรรคกิจประชาคม
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลว
หมวดหมู่:ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์กรุงรัตนโกสินทร์
แอมยัวร์แองเจิล

**"แอมยัวร์แองเจิล"** () คือบทเพลงผสานเสียงของเซลีน ดิออน และอาร์. เคลลี จากอัลบั้ม *[[ดีสอาร์สเปเชียลไทม์ส]]* ของเซลีน ดิออน และอัลบั้ม *อาร์* ของ อาร์. เคลลี ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 

เพลงนี้คือผลงานการประพันธ์ และอำนวยการสร้างของอาร์ เคลลี  มิวสิกวิดีโอ เพลง "แอมยัวร์แองเจิล" อำนวยการสร้างโดย Bille Woodruff ปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ซึ่งมี 2 แบบ แบบแรกคือแบบที่ศิลปินทั้งสองทำการบันทึกเสียงในห้องบันทึกเสียง และแบบที่ 2 ถ่ายทำในสตูดิโอ ซึ่งในแบบนี้ได้บรรจุลงในดีวีดีรวมมิวสิกวิดีโอ *[[ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซองแอนด์วิดีโอ]]*

ซิงเกิลนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก ในการขึ้นชาร์ตครั้งแรก สามารถไต่อันดับสู่อันดับที่ 1 ในชาร์ตบิลบอร์ดเพลงยอดนิยม 100 เพลง เป็นเวลากว่า 6 สัปดาห์ "แอมยัวร์แองเจิล" อยู่บนชาร์ตเพลงร่วมสมัยอันดับ 1 กว่า 12 สัปดาห์ และอันดับ 1 ถึง 6 สัปดาห์ในชาร์ตยอดขายซิงเกิลยอดนิยม 100 เพลง และอันดับที่ 22 ในชาร์ตบิลบอร์ดแอร์เพล "แอมยัวร์แองเจิล" ครองอันดับ 1 เป็นเวลา 1 สัปดาห์ของเออาร์ซีวีคลี ยอดนิยม 40 อันดับ ยอดขายซิงเกิลนี้กว่า 1,412,000 แผ่นในสหรัฐอเมริกา (พลาตตินัม), 35,000 แผ่นในออสเตรเลีย (โกลด์), 263,000 แผ่นในสหราชอาณาจักร (ซิลเวอร์) "แอมยัวร์แองเจิล" ขึ้นสู่อันดับสูงสุดที่ 3 ในสหราชอาณาจักร และชาร์ตยูไนเต็ดเวิลด์ และที่ 5 ในยุโรป  

## รูปแบบและรายชื่อเพลง
** ซิงเกิลซีดี 3 เพลง** - (สหราชอาณาจักร) 
# "แอมยัวร์แองเจิล" (ฉบับวิทยุ) – 4:49
# "ไอแคนท์สลีปเบบี (อิฟไอ)" – 5:31
# "ทูเลิฟยูมอร์" (Tony Moran I'll be waiting... vocal mix) – 10:08

** ซิงเกิลซีดี 3 เพลง** - (สหราชอาณาจักร) 
# "แอมยัวร์แองเจิล" (ฉบับวิทยุ) – 4:49
# "เชอกรัวซองตัว" – 5:05
# "มายฮาร์ตวิลโกออน" – 4:40

**ซิงเกิลเทป 3 เพลง ** - (สหราชอาณาจักร) 
# "แอมยัวร์แองเจิล" (ฉบับวิทยุ) – 4:49
# "ไอแคนท์สลีปเบบี (อิฟไอ)" – 5:31
# "เชอกรัวซองตัว" – 5:05

** ซิงเกิลซีดี 2 เพลง ** - (ยุโรป) 
# "แอมยัวร์แองเจิล" (ฉบับวิทยุ) – 4:49
# "ซีลซูฟฟีเซแดมเม" – 3:35
**ซิงเกลิซีดี 3 เพลง** - (ยุโรป) 
# "แอมยัวร์แองเจิล" (ฉบับวิทยุ) – 4:49
# "ซีลซูฟฟีเซแดมเม" – 3:35
# "ไอแคนท์สลีปเบบี (อิฟไอ)"  – 5:31

**ซิงเกลิซีดี 4 เพลง** - (ออสเตรเลีย) 
# "แอมยัวร์แองเจิล" (ฉบับวิทยุ) – 4:49
# "ไอแคนท์สลีปเบบี (อิฟไอ)" – 5:31
# "คริต์มาสอีฟ" – 4:16
# "ซีลซูฟฟีเซแดมเม" – 3:35

**ซิงเกิลซีดี 3 เพลง** - (ญี่ปุ่น) 
# "แอมยัวร์แองเจิล" (ฉบับวิทยุ) – 4:49
# "คริสต์มาสอีฟ" – 4:16
# "ไอแคนท์สลีปเบบี (อิฟไอ)" – 5:31

## ฉบับอย่างเป็นทางการ
# "แอมยัวร์แองเจิล" (ฉบับวิทยุ) – 4:49
# "แอมยัวร์แองเจิล" (ฉบับในอัลบั้ม) – 5:31

## ชาร์ต

## อ้างอิง
* เซลีน ดิออน - เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* เซลีน ดิออน - ประวัติชาร์ต 

หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในบิลบอร์ดฮอต 100
หมวดหมู่:เพลงของอาร์. เคลลี
หมวดหมู่:เพลงร้องคู่
บีตา-แคโรทีน

**บีตา-แคโรทีน** () เป็นรงควัตถุสีแดง-ส้มเข้มที่พบมากในพืชและผลไม้ เป็นสารประกอบอินทรีย์และในทางเคมีจัดเป็นไฮโดรคาร์บอน หรือให้เจาะจงคือ เทอร์พีนอยด์ (ไอโซพรีนอยด์) ซึ่งสะท้อนว่ามาจากหน่วยไอโซพรีน เบต้าแคโรทีนชีวสังเคราะห์จากเจรานิลเจรานิลไพโรฟอสเฟต (geranylgeranyl pyrophosphate) บีตา-แคโรทีนอยู่ในกลุ่มแคโรทีน ซึ่งเป็นเตตระเทอร์พีน ซึ่งสังเคราะห์ทางชีวเคมีจากแปดหน่วยไอโซพรีนและมี 40 คาร์บอน บีตา-แคโรทีนแตกต่างจากแคโรทีนชนิดอื่น คือ มีวงแหวนบีตาที่ทั้งสองปลายของโมเลกุล การดูดซึมบีตา-แคโรทีนเพิ่มขึ้นหากรับประทานกับไขมัน เพราะแคโรทีนละลายในไขมัน

สำหรับขนาดรับประทานของวิตามินเอเพื่อรักษาสุขภาพโดยทั่วไปคือ 5,000 หน่วยสากล (IU) ซึ่งเทียบเท่ากับเบต้าแคโรทีน 3 มิลลิกรัม และสำหรับปริมาณที่สมเหตุสมผลของบีตา-แคโรทีนที่แนะนำให้รับประทานต่อวันเพื่อรักษาสุขภาพให้แข็งแรงคือ 15 มิลลิกรัม ในขณะที่การรับประทานเพื่อหวังผลในรักษาจะต้องได้รับในปริมาณมากกว่านี้ 

## แหล่งอาหาร
บีตา-แคโรทีนมีในพืชสีเหลืองและสีส้ม และผักที่มีสีเขียว เช่น

* แคร์รอต
* ฟักทอง 
* หน่อไม้ฝรั่ง 
* ข้าวโพดอ่อน 
* แตงโม 
* แคนตาลูป 
* มะละกอสุก 
* บรอกโคลี 
* มะระ 
* ผักบุ้ง 
* ต้นหอม 
* ผักคะน้า 
* ผักตำลึง 

ส่วนเหตุที่อาหารบางชนิดมีสีเขียว เป็นเพราะสีของบีตา-แคโรทีนถูกสีเขียวของคลอโรฟิลล์บดบัง

## ผลข้างเคียง
บีตา-แคโรทีนนับเป็นสารอาหารที่มีบทบาทสำคัญสำหรับสุขภาพของมนุษย์ อย่างไรก็ตามไม่พบว่ามีรายงานของการขาดบีตา-แคโรทีนเลย แม้ว่าการวิจัยจำนวนมากจะระบุว่า การเสริมด้วยบีตา-แคโรทีนใช้ในคนที่มีอาการขาดวิตามินเอ แต่ก็ยังคงไม่มีข้อมูลแน่ชัดที่แสดงถึงอาการขาดบีตา-แคโรทีน ซึ่งนักวิทยาศาสตร์และนักโภชนาการแนะนำว่าเราควรรับประทานบีตา-แคโรทีนเข้าสู่ร่างกายโดยการบริโภคผักสดและผลไม้สด 

สำหรับผลข้างเคียงที่อาจเป็นผลเสียต่อร่างกายจากบีตา-แคโรทีน ขณะนี้ได้พบแล้ว แม้จากการวิจัยพบว่า**วิตามินเอ**อาจเป็นพิษได้ถ้ารับประทานในปริมาณที่สูงกว่า **25,000 หน่วยสากล (IU) ** ต่อวัน แต่ไม่พบว่าบีตา-แคโรทีนมีความเป็นพิษ เมื่อรับประทานในปริมาณสูง ส่วนการมีปฏิกิริยากับสารอื่นไม่พบรายงานว่ามีปฏิกิริยาของบีตา-แคโรทีนกับยาสมุนไพร รวมทั้งผลิตภัณฑ์อาหารเสริมใดๆ

## ดูเพิ่ม
* แคโรทีน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไฮโดรคาร์บอน
หมวดหมู่:วิตามิน
มามา

"**มามา**" คือซิงเกิลดีวีดีที่ 2 ของอิล ดิโว่จากอัลบั้ม อิล ดิโว่ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ในสหราชอาณาจักรเท่านั้น

"มามา" คือผลงานการประพันธ์ของ Quz, Larossi และ Savan อำนวยการสร้างโดย Steve Mac & Quiz และ Larossi 

หมวดหมู่:เพลงของอิลดีโว
การตลาดทางอีเมล

**การตลาดทางอีเมล** () หมายถึงการตลาดที่ใช้วิธีการส่งอีเมลเพื่อใช้เป็นสื่อโฆษณาหรือข้อมูลข่าวสาร ผ่านไปยังกลุ่มคนจำนวนมาก โดยที่คนรับทั้งหมดจะต้องยอมรับหรือยินยอม ซึ่งผู้ที่ต้องการรับอีเมลจะรวมอยู่ในรายชื่อที่เรียกว่า opt in e-mail หากผู้รับไม่ต้องการรับอีเมลอีกต่อไปก็สามารถยกเลิกเพื่อถอนออกจากรายชื่อได้ แต่หากส่งอีเมลไปโดยผู้รับไม่ยินยอมหรือไม่เคยติดต่อกันมาก่อน จะถือว่าเป็นการรบกวนทางอีเมล ไม่ใช่การตลาดทางอีเมล ศัพท์ทางเทคนิคเรียกว่า สแปม

หมวดหมู่:การตลาด
หมวดหมู่:อีเมล
เลียว ศรีเสวก

**เลียว ศรีเสวก** (30 กันยายน พ.ศ. 2455 - 15 ธันวาคม พ.ศ. 2521) นักเขียนชาวไทย ที่เขียนนวนิยายได้หลากหลายแนว ทั้งนิยายรัก โศก วัยรุ่น วาบหวาม โดยเฉพาะนิยายแนวต่อสู้ ที่ใช้นามปากกา "อรวรรณ" เช่นเรื่อง "ชาติอาชาไนย" "ไพรกว้าง" "มังกรแดง" "ชาติเสือ" "อกสามศอก" "กระทิงโทน" "จิ้งเหลนไฟ" "รอยเสือ"

เลียว ศรีเสวก เป็นบุตรชายคนโตของพระนรินทราภิรมย์ (เบียบ ศรีเสวก) กับนางละม้าย ศรีเสวก  ชื่อ "เลียว" เป็นชื่อที่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก กรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราชัย ประทานให้

เลียว ศรีเสวก ศึกษาที่โรงเรียนมัธยมบ้านสมเด็จเจ้าพระยา โรงเรียนอัสสัมชัญ และโรงเรียนเทพศิรินทร์ ริเริ่มการเขียนหนังสือตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม เนื่องจากบ้านอยู่ใกล้ และสนิทสนมกับ ส่ง เทภาสิต นักเขียนเรื่องสั้นแนวใหม่

ช่วงชีวิตในวัยหนุ่ม เลียว ศรีเสวก ผจญภัยอย่างโชกโชนทั่วประเทศ คบหาสนิทสนมทั้งกับนักเลง เจ้าพ่อ และพระโอรสของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ายุคลฑิฆัมพร กรมหลวงลพบุรีราเมศร์ทั้งสามพระองค์ โดยเฉพาะกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมพลฑิฆัมพร และพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ  ซึ่งสนิทสนมกันเป็นพิเศษ

เลียว ศรีเสวก เริ่มเขียนหนังสือตั้งแต่เป็นวัยรุ่น ตั้งแต่ พ.ศ. 2477 เป็นนักเขียนประจำของสำนักพิมพ์ "วัฒนานุกูล" และ "เพลินจิตต์" ร่วมสมัยกับ มนัส จรรยงค์ และป. อินทรปาลิต เขียนนิยายได้หลากหลายแนว ทั้งแนวรักวาบหวาม ใช้นามปากกา "เทพ วีรวรรณ" แนวตื่นเต้น ใช้นามปากกา "ช่อลิลลี่-พริ้มเพรา" แนวรักหวาน ใช้นามปากกา "สุกัญญา"  แนวรักเศร้า ใช้นามปากกา "กุลปราณี" และมีชื่อเสียงที่สุดกับแนวต่อสู้ ใช้นามปากกา "อรวรรณ"

เลียว ศรีเสวก สมรสกับ เอื้อน มิลินทวัต บุตรสาวของรองอำมาตย์โท ขุนวิพัฒน์พสุธา มีบุตรชายชื่อ เรือง ศรีเสวก ช่วงบั้นปลายชีวิตมีสุขภาพไม่ดี เพราะเที่ยว ดื่มสุรา และสูบบุหรี่จัดมาตั้งแต่วัยรุ่น ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2521 อายุ 66 ปี

## อ้างอิง
* 

ล
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
ยูเมเนส จอมคนพลิกโลก

***ยูเมเนส จอมคนพลิกโลก*** () เป็นการ์ตูนนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ โดย ฮิโตชิ อิวาอางิ เล่าประวัติเกี่ยวกับ ยูเมเนส เสนาธิการและจอมทัพของอเล็กซานเดอร์มหาราช ตีพิมพ์ในญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์โคดันชะ ในหนังสือการ์ตูนรายเดือนอาฟเตอร์นูน ในประเทศไทยนั้น ***ยูเมเนส จอมคนพลิกโลก*** ตีพิมพ์ลงหนังสือการ์ตูนรายปักษ์คอมมิกส์โซน

หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง‎
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวมหากาพย์
อาร์ชเดอลาเดฟ็องส์

**อาร์ชเดอลาเดฟ็องส์** () หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า **ประตูใหญ่แห่งภราดรภาพ** (, "ช่องโค้งใหญ่แห่งภราดรภาพ") เป็นอนุสรณ์สถานตั้งอยู่บนย่านลาเดฟ็องส์ ทางทิศตะวันตกของกรุงปารีส ส่วนมากมักจะเรียกสถานที่แห่งนี้ว่า "อาร์ชเดอลาเดฟ็องส์" หรือ "ลากร็องดาร์ช" (, "ช่องโค้งใหญ่")

## ประวัติ

ประธานาธิบดีแต่ละคน: ฌอร์ฌ ปงปีดู (โครงการของไอ. เอ็ม. เป่ย), วาเลรี ฌิสการ์ แด็สแต็ง (โครงการของฌ็อง วีแลร์วาล) ต่างต้องการที่จะสร้างอนุสาวรีย์สถาปัตยกรรมต่าง ๆ บนแกนกลางอันเก่าแก่
[thumb|200px|left|อาร์ชเดอลาเดฟ็องส์ถ่ายจาก[อาร์กเดอทรียงฟ์เดอเลตวล|อาร์กเดอทรียงฟ์บนแกนกลางอันเก่าแก่]]
ในความเป็นจริงแล้ว โครงการได้ริเริ่มในปี พ.ศ. 2526 หลังจากการแข่งขัน "แต็ตเดฟ็องส์" (*Tête Défense*) จัดโดยประธานาธิบดีฟร็องซัว มีแตร็องเพื่อที่จะหาสิ่งก่อสร้างเพื่อที่จะขยายแกนกลางอันเก่าแก่ให้ยาวขึ้น จากเดิมเริ่มต้นที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ ผ่านเสาโอเบลิสก์ที่จัตุรัสลากงกอร์ดและประตูชัยฝรั่งเศสที่จัตุรัสชาร์ล เดอ โกล โดยการแข่งขันครั้งนี้มีแบบโครงการกว่า 484 ชิ้นจากทั่วโลกเข้าร่วมแข่งขัน ผลปรากฏว่าโครงการของโยฮันน์ ออตโต ฟอน สเปร็กเคลเซน สถาปนิกชาวเดนมาร์กได้ถูกรับเลือกจากโครงการทั้งหมด

บริษัทบูอีก (*Bouygues*) ได้ทำการก่อสร้างโครงการดังกล่าว เมื่อเสร็จสมบูรณ์แล้วก็ได้มีพิธีเปิดในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2532 ซึ่งเป็นการครบรอบการปฏิวัติฝรั่งเศส 200 ปีและยังเป็นปีที่ประเทศฝรั่งเศสเป็นเจ้าภาพการประชุมจี 7 อีกด้วย

ประตูแห่งนี้สร้างบนแกนตะวันออก - ตะวันตกของกรุงปารีส ซึ่งสามารถมองเห็นจากอาร์กเดอทรียงฟ์และสวนตุยเลอรี

## อนุสาวรีย์

โยฮันน์ ออตโต ฟอน สเปร็กเคลเซนได้ออกแบบอาร์ชเดอลาเดฟ็องส์ โดยีจุดประสงค์ให้เป็นประตูชัยฝรั่งเศสในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 20: อนุสาวรีย์ที่ออกแบบเพื่อมวลมนุษยชนและความคิดสร้างสรรค์ของมนุษยชาติ ไม่ใช่อนุสาวรีย์แห่งชัยชนะอีกต่อไป แต่ทว่าโยฮันน์ ออตโต ฟอน สเปร็กเคลเซนได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2530 ซึ่งปอล อ็องเดรอได้รับงานต่อจากเขา

อาร์ชเดอลาเดฟ็องส์มีลักษณะเหมือนลูกบาศก์มาก (กว้าง 108 เมตร / สูง 110 เมตร / ลึก 112 เมตร)

พื้นผิวภายนอกของประตูนั้นเป็นกระจกหนา 5 เซนติเมตร โดยมีการป้องกันการเสียหายของกระจกโดยเฉพาะและสามารถต้านทานลมแรงได้

## ดูเพิ่ม

* ลาเดฟ็องส์
* แกนกลางอันเก่าแก่
* ปูโต 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Site officiel du toit de la Grande Arche, sur grandearche.com 
* La Grande Arche, sur le site Insecula.com  
* La Grande Arche, sur paris-skyscrapers.com  

หมวดหมู่:ลาเดฟ็องส์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในปารีส
รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 11 ประจำปี พ.ศ. 2530

**รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 11 ประจำปี พ.ศ. 2530** (ตุ๊กตาทอง) จัดโดยสมาคมผู้สื่อข่าวบันเทิงแห่งประเทศไทย โดยมีการประกาศผลเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ณ พาราไดซ์มิวสิกฮอลล์ ธนบุรี

## ผู้ได้รับรางวัล
### ตุ๊กตาทอง
### รางวัลตุ๊กตาทอง

### รางวัลตุ๊กตาเงิน

## อ้างอิง
* http://www.thaifilm.com/awardsDetail.asp?id=51 

11
หมวดหมู่:พ.ศ. 2530
ร้านร้อยเยน

thumb|หน้าร้านร้อยเยน

**ร้านร้อยเยน** () เป็นร้านขายของในประเทศญี่ปุ่นที่เสนอขายสินค้าทุกอย่างในราคา 100 เยน แต่จริงๆราคารวมภาษีแล้ว คือ 105 เยน

ร้านร้อยเยน เริ่มต้นดำเนินการโดย บริษัทไดโซ ซังเกียว จำกัด (Daiso Sangyo)  แต่ไม่นานก็มีอีกหลายบริษัทเปิดกิจการคล้ายๆกัน
บริษัทไดโซ ซังเกียว ได้มาเปิดให้บริการในเมืองไทย ในชื่อ บริษัทไดโซ ซังเกียว (ประเทศไทย)จำกัด  โดยนำเข้าสินค้าจากญี่ปุ่น ตั้งราคาขายทุกชิ้นที่ 60 บาท สาขาแรกเปิดบริการที่สยามสแควร์ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น
ธงชาติซูดานใต้

**ธงชาติซูดานใต้** เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นธงแบ่งเป็นสามแถบตามแนวนอน โดยแถบกลางธงเป็นแถบสีแดงขนาบด้วยขอบสีขาวที่ตอนบนและตอนล่าง แถบบนสุดมีสีดำ แถบล่างสุดเป็นสีเขียว ลักษณะดังกล่าวนี้คล้ายคลึงกับธงชาติเคนยามาก ทึ่ด้านคันธงนั้นมีรูปสามเหลี่ยมสีน้ำเงิน ภายในมีรูปดาวห้าแฉกสีเหลืองดวงหนึ่ง ธงดังกล่าวนี้เดิมใช้เป็นธงของขบวนการประชาชนปลดปล่อยซูดาน (Sudan People's Liberation Movement) ต่อมาจึงถือเป็นธงของรัฐบาลซูดานใต้อย่างเป็นทางการภายหลังการลงนามในความตกลงสันติภาพเบ็ดเสร็จเพื่อยุติสงครามกลางเมืองซูดานครั้งที่สอง

ในธงนี้ สีดำเป็นสัญลักษณ์แทนตัวชาวซูดานใต้ สีแดงคือสีของเลือดที่หลั่งออกมาเพื่ออิสรภาพ สีเขียวหมายถึงผืนแผ่นดิน ส่วนดาวสีทอง หรือดาวแห่งเบธเลเฮมนั้น เป็นตัวแทนของความสามัคคีระหว่างรัฐของซูดานใต้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ประเทศซูดานใต้
ซูดานใต้
ธงชาติกินี

**ธงชาติกินี** เริ่มใช้หลังประกาศเอกราชจากฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501 ลักษณะเป็นธงสามสีอย่างธงชาติฝรั่งเศส กล่าวคือ เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็น 3 แถบตามแนวตั้ง เรียงจากด้านคันธงไปยังปลายธงคือ สีแดง สีเหลือง และสีเขียว แต่ละแถบกว้างเท่ากัน ถือได้ว่าธงนี้ได้รับอิทธิพลในการออกแบบจากฝรั่งเศส ซึ่งเป็นเจ้าอาณานิคมเดิมโดยตรง

สีในธงนี้เป็นสีพันธมิตรแอฟริกา โดยมีที่มาจากสีของขบวนการ Rassemblement Democratique Africaine ซึ่งเป็นขบวนการเรียกร้องเอกราชของกินี ส่วนเหตุที่เรียงแถบสีตามแนวตั้ง ก็เพื่อให้ต่างจากธงชาติกานาซึ่งประกาศใช้ธงสามสีเช่นนี้ก่อนในปี พ.ศ. 2500 โดยแถบสีธงในนั้นเรียงกันตามแนวนอน ส่วนธงที่คล้ายกับธงชาติกินีที่สุดคือธงชาติมาลี ซึ่งใช้สีธงและเรียงแถบสีธงในลักษณะเดียวกัน เว้นแต่ว่าลำดับแถบสีธงนั้นจะเป็นสีเขียว สีเหลือง และสีแดง 

สำหรับความหมายของสีธงนั้น สีแดงหมายถึงการเสียสละของประชาชน สีเหลืองหมายถึงดวงอาทิตย์และความอุดมสมบูรณ์ของโลก และสีเขียวหมายถึงบรรดาพันธุ์พืชต่างๆ ในประเทศกินี
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

กินี
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศกินี
ธงชาติเซเนกัล

**ธงชาติ[[เซเนกัล]]** เป็นธงสามสีสามแถบแนวตั้งอย่างธงชาติฝรั่งเศส กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นสีเขียว สีเหลือง และสีแดง เรียงตามลำดับจากด้านคันธง กลางแถบสีเหลืองมีรูปดาวห้าแฉกสีเขียว 1 ดวง เหตุที่ธงมีลักษณะอย่างนี้ก็เนื่องจากได้รับอิทธิพลทางความคิดจากฝรั่งเศส ซึ่งเป็นชาติเจ้าอาณานิคมเดิม ส่วนสีในธงนี้จัดเป็นกลุ่มสีพันธมิตรแอฟริกา เริ่มใช้เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2503

ธงชาติเซเนกัลมีที่มาจากธงชาติสหพันธรัฐมาลี ซึ่งก่อตั้งจากดินแดนซูดานของฝรั่งเศสขึ้นในปี พ.ศ. 2502 และได้รับสิทธิปกครองตนเองในปี พ.ศ. 2503 ก่อนจะล่มสลายลงในปีเดียวกันเนื่องจากความไม่ลงรอยทางการเมือง ระหว่างประเทศเซเนกัลกับประเทศมาลี ซึ่งร่วมในสหพันธรัฐดังกล่าว ธงของประเทศนี้มีลักษณะคล้ายธงชาติเซเนกัลในปัจจุบัน แต่ที่กลางธงเป็นรูปคนสีดำ


ไฟล์:Flag-senegal-1958.svg|ธงอาณานิคม 25 พ.ย. 2501 - 4 เม.ย. 2502
ไฟล์:Flag of Mali (1959-1961).svg|ธงชาติสหพันธรัฐมาลี 4 เม.ย. 2502 - 20 ส.ค. 2503


## ดูเพิ่ม
* ตราแผ่นดินของเซเนกัล
* แป็งเซตูโวกอรา ฟราเปเลบาลาฟง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

ซเนกัล
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศเซเนกัล
ธงชาติกินี-บิสเซา

**[[ธงชาติ]][[กินี-บิสเซา]]** () เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อประเทศได้รับอิสรภาพจากสาธารณรัฐโปรตุเกสในวันที่  มีลักษณะเป็นธงสามสี พื้นธงแบ่งเป็นสามส่วน ส่วนแรกเป็นแถบสีแดงแนวตั้งอยู่ที่ด้านติดคันธง ความกว้างเป็น 1 ใน 3 ของความยาวธงทั้งหมด ภายในมีรูปดาวห้าแฉกสีดำ พื้นธงที่เหลืองแบ่งครึ่งเป็น 2 ส่วนตามแนวนอน ครึ่งบนสีเหลือง ครึ่งล่างสีเขียว สีเหล่านี้เป็นสีพันธมิตรแอฟริกา โดยดัดแปลงมาจากธงชาติกานา

ความหมายของสีในธงชาตินั้น สีแดงหมายถึงเลือดของผู้สละชีพเพื่อเอกราชชาติ สีเขียวหมายถึงป่าไม้ที่อุดมสมบูรณ์และความหวัง สีเหลืองความมั่งคั่งด้วยทรัพยากรธรรมชาติ และดาวสีดำหมายถึงเอกภาพของทวีปแอฟริกา

## ดูเพิ่ม
* ธงชาติเคปเวิร์ด

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

ก
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศกินี-บิสเซา
แห่นางดาน

**พิธีแห่นางดาน** คำว่านางดาน หรือนางกระดาน หมายถึงแผ่นไม้กระดานขนาดกว้างหนึ่งศอกสูงสี่ศอก ที่วาดหรือแกะสลักรูปเทพบริวารในคติพราหมณ์ จำนวน 3 องค์ แผ่นแรก คือ พระอาทิตย์ พระจันทร์ แผ่นที่สองคือแม่พระธรณี แผ่นที่สามคือพระแม่คงคา เพื่อใช้ในขบวนแห่เพื่อรอรับเสด็จพระอิศวรที่เสด็จมาเยี่ยมมนุษย์โลก ณ เสาชิงช้า

เชื่อกันว่าการเสด็จมาเยี่ยมมนุษย์โลกเพื่อประสาทพรให้เกิดความสงบสุข ให้เกิดน้ำท่าอุดมสมบูรณ์ และช่วยคุ้มครองมนุษย์โลกให้ปลอดภัย  ซึ่งตามความเชื่อการเสด็จลงมาของพระอิศวรจะต้องเสด็จลงมาในเดือนอ้าย ซึ่งเป็นปีใหม่ของชาวพราหมณ์ฮินดู เพื่อให้ประเพณีแห่นางดานเป็นที่รู้จักและคงไว้ซึ่งเป็นประเพณีเก่าแก่ของเมืองนครศรีธรรมราชและกำเนิดขึ้นเป็นแห่งแรกในเมืองไทย

ปัจจุบัน ประเพณีแห่นางดาน จัดขึ้นในวันที่ 14 เมษายน ของทุกปี โดยแต่ก่อนมีขบวนแห่นางดานจากสนามหน้าเมืองมายังหอพระอิศวร ปัจจุบันมีขบวนแห่นางดานจากฐานพระสยมมายังสวนสาธารณะพระศรีธรรมาโศกราช การแสดงแสง สี เสียง ตำนานนางดานและเทพเจ้าที่เกี่ยวข้อง การจำลองพิธีแห่นางดาน และการโล้ชิงช้า ซึ่งเป็นการโล้ชิงช้านอกเขตเมืองหลวงแห่งเดียวของไทยในปัจจุบัน โดยเทศบาลนครนครศรีธรรมราชเป็นผู้รับผิดชอบ และถือเป็นกิจกรรมสำคัญในปฏิทินการท่องเที่ยวเทศกาลสงกรานต์ของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยอีกด้วย 

หมวดหมู่:ประเพณีไทยภาคใต้
หมวดหมู่:พิธีกรรมในศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:อาณาจักรนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของจังหวัดนครศรีธรรมราช
ธงชาติมอริเตเนีย

**[[ธงชาติ]]ของ[[ประเทศมอริเตเนีย|มอริเตเนีย]]** เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน  พื้นสีเขียว กลางธงมีรูปจันทร์เสี้ยวหงาย ระหว่างปลายจันทร์เสี้ยวมีรูปดาวห้าแฉกสีทอง 1 ดวง เริ่มใช้เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2502 อันเป็นวันที่ประเทศนี้ประกาศเอกราชจากฝรั่งเศส

พื้นธงสีเขียว รูปจันทร์เสี้ยวและดาว สัญลักษณ์ทั้งสองอย่างนี้หมายถึงศาสนาอิสลามอันเป็นศาสนาประจำชาติ สีทองหมายถึงทรายในทะเลทรายซาฮารา อนึ่ง ทั้งสีเขียวและสีทองนี้จัดเป็นสีพันธมิตรแอฟริกาด้วย สีแดงทั้งบนและล่างหมายถึงทวีปแอฟริกา

## ธงชาติผืนใหม่

thumb|ธงชาติมอริเตเนียในอดีต (1 เมษายน พ.ศ. 2502 – 15 สิงหาคม พ.ศ. 2560)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

มอริเตเนีย
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศมอริเตเนีย
ธงชาติโตโก

**ธงชาติโตโก** มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 500 ส่วน ยาว 809 ส่วน (หรือสัดส่วน 1:1.618 ซึ่งมีชื่อเรียกเฉพาะว่า สัดส่วนสี่เหลี่ยมผืนผ้าทองคำ) ภายในแบ่งเป็นริ้วสีเขียวสลับสีเหลือง 5 ริ้ว เป็นสีเขียว 3 ริ้ว สีเหลือง 2 ริ้ว ที่มุมธงบนด้านคันธงเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสสีแดง กว้างยาวเท่ากับ 3 ใน 5 ของความกว้างธงชาติ ภายในมีรูปดาวห้าแฉกสีขาว 1 ดวง ธงนี้ใช้สีพันธมิตรแอฟริกาเป็นหลักในการออกแบบ ส่วนรูปแบบธงนั้นคล้ายกับธงชาติไลบีเรีย ซึ่งได้รับอิทธิพลจากธงชาติสหรัฐอเมริกาอีกทอดหนึ่ง ออกแบบโดยอาห์ยี พอล (Ahyi Paul) ศิลปินชาวโตโก
 และเริ่มใช้เป็นธงชาติในวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2503 อันเป็นวันที่โตโกประกาศเอกราชจากฝรั่งเศส

## ธงชาติในสมัยต่างๆ

ไฟล์:Reichskolonialflagge.svg|ธงชาติจักรวรรดิเยอรมันในช่วงอาณานิคมโตโกแลนด์
ไฟล์:Flag of Togo (1957-1958).svg|ธงอาณานิคม พ.ศ. 2500 – 2501
ไฟล์:Flag of Togo (1958-1960).svg|ธงอาณานิคมปกครองตนเอง พ.ศ. 2501 – 2503


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

ตโโก
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศโตโก
กระดูกลูเนท

**กระดูกลูเนท** หรือ **กระดูกรูปเสี้ยวพระจันทร์** () เป็นกระดูกในที่อยู่ภายในมือของมนุษย์ มีลักษณะเด่นคือมีความเว้าและรูปร่างเหมือนพระจันทร์เสี้ยว ตั้งอยู่บริเวณตรงกลางของกระดูกข้อมือแถวต้น (proximal row) อยู่ระหว่างกระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid) และกระดูกไตรกีตรัล (triangular bone)

คำว่า ลูเนท *(lunate)* มาจากรากศัพท์ภาษาละตินคำว่า *luna* ที่แปลว่า ดวงจันทร์

## พื้นผิว
พื้นผิวด้านบน (superior surface) มีลักษณะนูน เรียบ เกิดเป็นพื้นผิวข้อต่อกับกระดูกเรเดียส (radius)

พื้นผิวด้านล่าง (inferior surface) เป็นรอยเว้าขนาดลึกในแนวจากหน้าไปหลัง เกิดข้อต่อกับหัวกระดูกแคปปิเตต (capitate) และหน้าประกบที่มีลักษณะแคบและยาว ซึ่งแยกจากพื้นผิวอื่นๆ โดยสันตื้นๆ เป็นข้อต่อกับกระดูกฮาเมต (hamate)

พื้นผิวด้านหลัง (dorsal) และด้านฝ่ามือ (palmar surfaces) มีลักษณะขรุขระ เป็นที่ยึดเกาะของเอ็น

พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) มีลักษณะแคบ แบน เป็นหน้าประกบรูปเสี้ยวพระจันทร์เกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid)

พื้นผิวด้านใกล้กลาง (medial surface) เป็นหน้าประกบรูปสี่เหลี่ยม มีลักษณะเรียบ เกิดเป็นพื้นผิวข้อต่อกับกระดูกไตรกีตรัล (triangular)

## ภาพอื่นๆ

ไฟล์:Gray219.png|กระดูกของมือข้างซ้าย มุมมองด้านฝ่ามือ
ไฟล์:Gray220.png|กระดูกของมือข้างซ้าย มุมมองด้านหลังมือ


ลูเนท
หมวดหมู่:ข้อมือ
ลูเนท

**ลูเนท** () เป็นบอยแบนด์เกาหลีใต้ที่ก่อตั้งโดยแฟนตาจิโอ ในปี ค.ศ. 2023 กลุ่มประกอบด้วยสมาชิกแปดคน ได้แก่ ชาเอล, จิน ซู, ทาคุมะ, จุน อู, โท ฮย็อน, เอียน, จี อึน-โฮ และ อึน ซ็อบ พวกเขาเปิดตัวในวันที่ 15 มิถุนายน 2023 ด้วยอีพีชื่อ *[[Continue? (EP)|Continue?]]*

## ผลงานเพลง

### อีพี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  on Fantagio 

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเคป็อป
หมวดหมู่:เคป็อป
หมวดหมู่:นักร้องเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บอยแบนด์เกาหลีใต้
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติเกาหลีใต้
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติเกาหลี
กระดูกไตรกีตรัล

**กระดูกไตรกีตรัล** (; หรืออาจเรียกว่า triquetrum bone, cuneiform bone, pyramidal bone, cubital bone, three-cornered bone, และ triangular bone) เป็นกระดูกที่อยู่บริเวณข้อมือ อยู่บริเวณด้านใกล้กลาง (medial side) ของกระดูกข้อมือแถวต้น ระหว่างกระดูกลูเนท (lunate) และกระดูกพิสิฟอร์ม (pisiform) กระดูกนี้อยู่ด้านอัลนา (ด้านนิ้วก้อย) ของมือ แต่ไม่เกิดข้อต่อกับกระดูกอัลนา กระดูกไตรกีตรัลเกิดข้อต่อกับกระดูกพิสิฟอร์ม, กระดูกฮาเมต (hamate) , และกระดูกลูเนท กระดูกนี้มีโอกาสหักมากเป็นอันดับที่ 3 เมื่อเกิดกระดูกข้อมือหัก

กระดูกไตรกีตรัลมีลักษณะเด่นคือ มีรูปร่างคล้ายพีระมิด และที่เด่นชัดที่สุดคือรอยบุ๋มรูปวงรีที่อยู่บนพื้นผิวด้านหน้า ซึ่งเป็นบริเวณเกิดข้อต่อกับกระดูกพิสิฟอร์ม กระดูกนี้อยู่ด้านบนและด้านอัลนาของข้อมือ ในการคลำกระดูกนี้เพื่อตรวจ มือต้องอยู่ในท่าเบนไปทางนิ้วหัวแม่มือเพื่อให้กระดูกไตรกีตรัลเลื่อนออกจากสไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกอัลนา (ulnar styloid process) กระดูกไตรกีตรัลอาจหาได้ยากเพราะว่ากระดูกนี้วางตัวอยู่ใต้กระดูกพิสิฟอร์ม

รากศัพท์ของชื่อกระดูกนี้มาจากภาษาละติน *triquetrus* ซึ่งแปลว่า สามเหลี่ยม (three-cornered)

## พื้นผิว
พื้นผิวด้านบน (superior surface) ด้านใกล้กลาง (medial) มีลักษณะขรุขระ และไม่เกิดข้อต่อกับกระดูกอื่นๆ และพื้นผิวด้านข้าง (lateral) เป็นพื้นผิวข้อต่อนูน เกิดข้อต่อกับแผ่นรองข้อต่อรูปสามเหลี่ยม (triangular articular disk) ของข้อมือ

พื้นผิวด้านล่าง (inferior surface) ซึ่งชี้ไปทางด้านข้าง มีลักษณะเว้า โค้งวกคล้ายคลื่น เรียบ เกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกฮาเมต (hamate)

พื้นผิวด้านหลังมือ (dorsal surface) ขรุขระ เป็นจุดเกาะของเอ็นต่างๆ

พื้นผิวด้านฝ่ามือ (volar surface) ส่วนใกล้กลางเป็นหน้าประกบรูปวงรี ซึ่งเกิดข้อต่อกับกระดูกพิสิฟอร์ม ส่วนด้านข้างมีลักษณะขรุขระซึ่งเป็นจุดเกาะของเอ็น

พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) ซึ่งเหมือนเป็นฐานของพีระมิด มีลักษณะเป็นหน้าประกบแบนรูปสี่เหลี่ยม เกิดข้อต่อกับกระดูกลูเนท (lunate)

พื้นผิวด้านใกล้กลาง (medial surface) ซึ่งเหมือนเป็นยอดของพีระมิด มีลักษณะเป็นยอดแหลมและขรุขระ ซึ่งเป็นจุดเกาะของเอ็นอัลนาคอลแลทเทอรัลของข้อมือ (ulnar collateral ligament of the wrist)

## ภาพอื่นๆ

ไฟล์:Gray219.png|กระดูกของมือข้างซ้าย มุมมองด้านฝ่ามือ
ไฟล์:Gray220.png|กระดูกของมือข้างซ้าย มุมมองด้านหลังมือ


หมวดหมู่:ระบบโครงกระดูก
ตไรกีตรัล
หมวดหมู่:ข้อมือ
มอเดิร์นร็อก

**มอเดิร์นร็อก** () เป็นคำที่มักใช้อธิบายถึงดนตรีร็อก ที่มักใช้ในสถานีวิทยุในสหรัฐอเมริกา โดยเริ่มแรกใช้กับเพลงพังก์ร็อกในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 แต่จะเริ่มนิยมใช้ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 และคำว่า มอเดิร์นร็อกก็ทำให้เห็นคำแตกต่างเมื่อเทียบกับคำว่า คลาสสิกร็อก ที่จะมุ่งประเด็นเพลงในคริสต์ทศวรรษ 1960 และ 1970 และยิ่งชัดเจนขึ้นเมื่อสถานีวิทยุที่เล่นเพลงประเภทออลเทอร์นาทิฟร็อก เรียกตนเองว่า สถานีวิทยุทางเลือก (ออลเทอร์นาทิฟ) และในปี 1988 นิตยสารบิลบอร์ดได้มีการจัดชาร์ตที่ชื่อว่า มอเดิร์นร็อกแทร็กส์ชาร์ท (Modern Rock Tracks chart)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ดนตรีร็อก
หมวดหมู่:รูปแบบรายการวิทยุ
ยุฟฟี คิซารางิ

**ยุฟฟี่ คิซารากิ** หรืออีกชื่อ นักล่ามาเทเรีย นิสัยขี้เล่น ซุกซน อาวุธคือชูริเคนขนาดใหญ่ โดยแรกเริ่ม ยุฟฟี่ เป็นเด็กสาวชาว วูไท หลังจากกองกำลังทหารของวูไทถูกปราบปรามโดยทหารของชินระชื่อ แซ็ค และ แองจีล  เธอได้ออกติดตามล้างแค้นแซ็ค โดยการขัดขวางการทำภารกิจของแซ็ค แรกๆ เธอใช้ชื่อว่า 'เจ้าหญิงขุมทรัพย์' และขโมยสมบัติที่แซ็คเจอ (ขโมยแบบต่อหน้าต่อตา) เนื่องจากการกลั่นแกล้งของยุฟฟี่ในทุกๆภารกิจ ความสัมพันของทั้งคู่เริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ จากล้างแค้น เป็น กลั่นแกล้ง เป็น หยอกล้อ ในภารกิจสุดท้ายของแซ็คก่อนที่จะไปทำภารกิจนีเบิลไฮม์ ยุฟฟี่ได้ขโมยมาเทเรีย'บาฮามุท เรซึ' (บาฮามุธที่มีพลังมากพอที่จะทำร้ายโลกได้ง่าย) แซ็คได้รู้และตกใจมาก หลังจากนั้นก็เกิดเหตุการณ์วิ่งไล่จับระหว่างทหารกับนินจาสาว วันต่อมา แซ็คได้รับของขวัญจากยุฟฟี่ ซึ่งก็คือ มาเทเรียบาฮามุธ เรซึ

หมวดหมู่:ตัวละครในไฟนอลแฟนตาซี
หมวดหมู่:บอสวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนินจาหญิง
กระดูกพิสิฟอร์ม

**กระดูกพิสิฟอร์ม** () หรือ **กระดูกเลนติฟอร์ม** () เป็นกระดูกที่อยู่ในข้อมือ มีขนาดเล็ก รูปร่างกลมคล้ายเมล็ดถั่วลันเตา กระดูกนี้เป็นกระดูกข้อมือแถวต้น อยู่บริเวณที่กระดูกอัลนา (ulna) เชื่อมกับกระดูกข้อมือ กระดูกนี้เกิดข้อต่อกับกระดูกไตรกีตรัล (triquetral) เท่านั้น

กระดูกพิสิฟอร์มจัดเป็นกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ (sesamoid bone)

รากศัพท์ของชื่อ พิสิฟอร์ม (pisiform) มาจากภาษาละตินว่า *pīsum* แปลว่า ถั่วลันเตา (pea)

## พื้นผิว
พื้นผิวด้านหลังมือ (dorsal surface) มีลักษณะเป็นหน้าประกบรูปวงรี เรียบ เกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกไตรกีตรัล หน้าประกบนี้จะมาถึงขอบด้านบน แต่ไม่ถึงขอบด้านล่างของกระดูกนี้

พื้นผิวด้านฝ่ามือ (volar surface) มีลักษณะกลมและขรุขระ ให้เป็นจุดเกาะของเอ็นทรานสเวิร์สคาร์ปัล (transverse carpal ligament) และกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส (Flexor carpi ulnaris) และกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ ดิจิไต มินิไม (Abductor minimi digiti muscle)

พื้นผิวด้านข้าง (lateral) และด้านใกล้กลาง (medial surfaces) ขรุขระ พื้นผิวด้านข้างจะมีลักษณะเว้า แต่พื้นผิวด้านใกล้กลางมักมีลักษณะนูน

## ภาพอื่นๆ

ไฟล์:Gray219.png|กระดูกของมือข้างซ้าย มุมมองด้านฝ่ามือ
ไฟล์:Gray220.png|กระดูกของมือข้างซ้าย มุมมองด้านหลังมือ
ไฟล์:Gray427.png|กล้ามเนื้อของมือซ้าย พื้นผิวด้านฝ่ามือ


## แหล่งข้อมูลอื่น
* Cross section at UV limbs/hand/hand-fr-1 
* 
* Hand kinesiology at UK bone/pisiform.html 
* Illustration at ntu.edu.tw 

หมวดหมู่:ระบบโครงกระดูก
พิสิฟอร์ม
หมวดหมู่:ข้อมือ
กระดูกทราพีเซียม

**กระดูกทราพีเซียม** () เป็นกระดูกข้อมือ (carpus) ในแถวปลาย อยู่ภายในข้อมือ

กระดูกทราพีเซียมมีลักษณะเด่นคือจะมีร่องลึกทางด้านฝ่ามือ กระดูกชิ้นนี้จะตั้งอยู่ที่ด้านเรเดียส (ด้านนิ้วหัวแม่มือ) ของข้อมือ ระหว่างกระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid) และกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1 (first metacarpal bone)

รากศัพท์ของชื่อกระดูกมาจากภาษากรีก *trapezion* ซึ่งหมายความตามตัวอักษรว่า รูปสี่เหลี่ยมไม่สม่ำเสมอ (irregular quadrilateral) หรือมาจาก *trapeza* หมายถึง โต๊ะ หรือมาจาก *tra-* แปลว่า สี่ และ *peza* แปลว่า เท้า หรือ ขอบ

## พื้นผิว
พื้นผิวด้านบน (superior surface) ชี้ขึ้นด้านบนและไปทางด้านใกล้กลาง ด้านใกล้กลางมีลักษณะเรียบและเกิดข้อต่อกับกระดูกสแคฟฟอยด์ ด้านข้างมีลักาณะขรุขระและต่อเนื่องกับพื้นผิวด้านข้าง

พื้นผิวด้านล่าง (inferior surface) มีรูปร่างวงรี เว้าทางด้านข้างแต่นูนจากหน้าไปหลัง ทำให้มีรูปร่างพื้นผิวข้อต่อเป็นรูปอานม้า เกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1

พื้นผิวด้านหลังมือ (dorsal surface) มีลักษณะขรุขระ

พื้นผิวด้านฝ่ามือ (palmar surface) มีลักษณะแคบและขรุขระ ส่วนบนของพื้นผิวนี้เป็นร่องลึก วิ่งจากด้านบนเฉียงลงมาด้านล่างและไปทางด้านใกล้กลาง เป็นทางผ่านของเอ็นจากกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส (Flexor carpi radialis muscle) ขอบด้านข้างของร่องนี้เป็นสันเฉียงซึ่งพื้นผิวนี้เป็นจุดเกาะต้นของกล้ามเนื้อที่ใช้ในการเคลื่อนไหวของนิ้วหัวแม่มือ ซึ่งได้แก่กล้ามเนื้อออพโพเนนส์ พอลิซิส (Opponens pollicis) , กล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส เบรวิส (Abductor pollicis brevis muscle) , และกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (Flexor pollicis brevis muscle) และยังให้เป็นจุดเกาะของเอ็นทรานสเวิร์สคาร์ปัล (transverse carpal ligament)

พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) กว้างและขรุขระ เป็นจุดเกาะของเอ็นต่างๆ

พื้นผิวด้านใกล้กลาง (medial surface) เป็นหน้าประกบ 2 หน้า หน้าด้านบนมีลักษณะเว้าและใหญ่ เกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกทราพีซอยด์ (trapezoid) และหน้าประกบด้านล่างมีขนาดเล็ก เป็นรูปวงรี เกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 (second metacarpal)

## ปุ่มกระดูกของกระดูกทราพีเซียม
ปุ่มกระดูกทราพีเซียม (tubercle of trapezium) บางครั้งอาจเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส เบรวิส (abductor pollicis brevis muscle)

## ภาพอื่นๆ

ไฟล์:Gray220.png|กระดูกของมือข้างซ้าย มุมมองด้านหลังมือ
ไฟล์:Gray334.png|เอ็นข้อมือ มุมมองจากทางด้านหน้า
ไฟล์:Gray416.png|เอ็นของนิ้วชี้และวินคิวลา เทนดินา (vincula tendina)
ไฟล์:Carpal-Tunnel.svg|ภาคตัดขวางผ่านข้อมือและนิ้วมือ


หมวดหมู่:ระบบโครงกระดูก
ทราพีเซียม
หมวดหมู่:ข้อมือ
สเปรย์พริกไทย

thumb|การใช้งานสเปรย์พริกไทย
**สเปรย์พริกไทย** รู้จักในชื่อ OC spray ซึ่งมาจาก “Oleoresin Capsicum” (น้ำมันจำพวกพริก), OC gas, capsicum spray (สเปรย์พริก) หรือ oleoresin capsicum) เป็นสารทำให้น้ำตาไหล (สารเคมีที่ทำให้ตาระคายเคือง น้ำตาไหล เจ็บปวด ตาบอดชั่วคราว) ใช้เพื่อควบคุมการจลาจล ฝูงชน และการป้องกันตัวเอง อันประกอบด้วยการป้องกันตัวจากหมีและหมา โดยสเปรย์พริกไทยไม่เป็นสารที่ทำให้ตายได้ สารที่ทำหน้าที่ในสเปรย์พริกไทย คือ สารแคปเซอิซิน

## การออกฤทธิ์
**การออกฤทธิ์ ของสเปรย์พริกไทย** เป็นตัวทำให้เกิดการอักเสบ มันจะมีผลในทันที ตาจะปิดลง น้ำหูน้ำตาไหล หายใจลำบาก และอาการไอ ระยะเวลาของผลที่ได้เกิดขึ้นกับความเข้มข้นของสเปรย์ แต่จะกินเวลาเฉลี่ย 30 นาที ถึง 45 นาที ในรายที่แพ้จะกินเวลานานเป็นชั่วโมง

สเปรย์พริกไทย เป็นอุปกรณ์ป้องกันตัวที่ได้รับความนิยมเพื่อการป้องกันตัวของผู้หญิงมาเป็นเวลานาน เนื่องจากเป็นอุปกรณ์ป้องกันตัวที่หยุดคนร้ายได้จริง แต่ไม่ส่งผลแค่เพียงให้เกิดอาการไอจาม หรือแสบตา ลืมตาไม่ขึ้น โดยอาการทั้งหมดจะหายไปในเวลา ประมาณ 15-30 นาที ซึ่งจะไม่ส่งผลร้ายกับคนร้ายในระยะยาว แต่ก็เป็นระยะเวลาที่เพียงพอในการหนีเอาตัวรอด

โดยธรรมชาติของสเปรย์พริกไทย เป็นอุปกรณ์ป้องกันตัวที่เหมาะกับการนำมาใช้ป้องกันตัวแบบตั้งรับ สำหรับคนร้ายที่จะนำสเปรย์พริกไทย มาใช้จู่โจมผู้อื่นนั้นยาก เนื่องจากผู้ฉีดจะต้องหนีไปอีกทาง หากจะวิ่งไล่ฉีดผู้อื่น คนร้ายก็จะโดนสเปรย์พริกไทยไอจามไป จึงไม่เหมาะกับการนำสเปรย์พริกไทย ไปทำร้ายผู้อื่นเป็นอย่างยิ่ง

## การปฐมพยาบาล
หากเข้าดวงตา ให้รีบล้างหน้า ล้างตา ด้วยน้ำนมสด (นมแบบพร่องมันเนยไม่สามารถใช้ได้ เนื่องจาก ในสเปรย์พริกไทยมีสารแคปเซอิซินอยู่ จึงสามารถจะละลายได้ดีในไขมันที่ทำหน้าที่เป็นตัวทำละลาย ซึ่งนมสดธรรมดาจะมีไขมันที่สูง) หรือถ้าหาไม่ได้ ล้างด้วยน้ำสะอาดหลาย ๆ ครั้งจนอาการระคายเคืองบริเวณตาดีขึ้น

หากถูกผิวหนัง ซึ่งจะมีอาการแสบคันที่ผิวหนัง แสบคันเหมือนเวลาโดนพริกแต่แสบมากกว่า สามารถล้างด้วยสบู่หลายครั้ง ถ้าให้ดีควรล้างด้วยน้ำเย็น และอย่าเอานิ้วไปโดนดวงตา เพราะบางทีล้างหลายครั้งแล้ว แต่พอมือไปขยี้ตาก็จะแสบตา ถ้าทางการแพทย์จะใช้ 5% sodium bisulfite เช็ดผิวหนังเพื่อเอาสาร OC (Oleoresin of capsicum) อันเป็นส่วนประกอบในน้ำยาออก

## กฎหมายควบคุม
**กฎหมายประเทศไทย** สเปรย์พริกไทย สามารพกพาได้ โดยไม่เข้าข่ายยุทธภัณฑ์ ไม่ผิดกฎหมายอาญา แต่ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่อง รายชื่อวัตถุอันตรายในความรับผิดชอบของสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) ในลำดับที่ 258 ได้ระบุไว้ว่า “**ผลิตภัณฑ์ที่มีสารสำคัญที่ใช้เพื่อขัดขวางระบบการ ทำงานของร่างกายเป็นการชั่วคราวเพื่อการป้องกัน ตัวหรือทำร้ายผู้อื่น** ” เป็นวัตถุอันตรายประเภทที่ 4 โดย **ห้ามมิให้ นำเข้า จำหน่าย พกพา สำหรับผู้ที่ฝ่าผืนมีโทษจำคุก 10 ปี หรือปรับ 1,000,000 บาท** โดยทั้งนี้ คณะกรรมการอาหารและยา ติดความว่าหมายถึง สเปรย์พริกทุกชนิด

สำหรับผู้ที่ไม่เห็นด้วยกับประกาศนี้ มีอยู่มากในประเทศไทย โดยมีความเห็นว่า สเปรย์พริกไทย ควรจะพกพาได้ แต่ควรมีการควบคุมในรูปแบบอื่น ๆ แทนการประกาศห้ามทุกกรณี ดังเช่นปัจจุบัน ทำให้มีการรวบรวมรายชื่อเสนอ แก้ไขประกาศดังกล่าวกับสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.) โดย www.ThaiBodyGuard.com แสดงตัวเป็นผู้รวบรวมรายชื่อดังกล่าว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องป้องกันตัว
กระดูกทราพีซอยด์

**กระดูกทราพีซอยด์** () เป็นกระดูกข้อมือชิ้นหนึ่งในสัตว์สี่เท้า (tetrapod) รวมทั้งมนุษย์ มีขนาดเล็กที่สุดในกระดูกข้อมือแถวปลาย มีลักษณะเด่นคือมีรูปร่างเหมือนลิ่ม โดยมีปลายด้านหลังกว้าง และพื้นผิวด้านฝ่ามือแคบ กระดูกนี้มีหน้าประกบเกิดเป็นข้อต่อ 4 หน้าซึ่งแต่ละหน้าแยกกันด้วยขอบแหลมคม

รากศัพท์ของ ทราพีซอยด์ (trapezoid) มาจากภาษากรีก *trapezion* แปลว่า สี่เหลี่ยมไม่สม่ำเสมอ ซึ่งมาจาก *tra-* แปลว่า สี่ และ *peza* แปลว่า เท้าหรือขอบ หากแปลตามตัวอักษรอาจแปลได้ว่า โต๊ะขนาดเล็ก มาจาก *trapeza* หมายถึง โต๊ะ และ *-oeides* หมายถึง รูปร่าง

## พื้นผิว
พื้นผิวด้านบน (superior surface) เป็นรูปสี่เหลี่ยม มีลักษณะเรียบ และค่อนข้างเว้า เกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid)

พื้นผิวด้านล่าง (inferior surface) เป็นพื้นผิวข้อต่อกับปลายด้านต้นของกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2 (second metacarpal bone) มีลักษณะนูนในทางด้านข้างและเว้าจากด้านหน้าไปด้านหลัง และแบ่งพื้นผิวออกเป็น 2 หน้าประกบขนาดไม่เท่ากันโดยสันที่ยกขึ้น

พื้นผิวด้านหลัง (dorsal surface) และด้านฝ่ามือ (palmar surface) มีพื้นผิวขรุขระซึ่งเป็นที่ยึดเกาะของเอ็นต่างๆ พื้นผิวด้านหลังจะมีขนาดใหญ่กว่าด้านฝ่ามือ

พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) มีลักษณะนูนและเรียบ เกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกทราพีเซียม (trapezium)

พื้นผิวด้านใกล้กลาง (medial surface) เว้าและเรียบในด้านหน้า ซึ่งเป็นข้อต่อกับกระดูกแคปปิเตต (capitate) ส่วนด้านหลังขรุขระซึ่งเป็นจุดเกาะของเอ็นเยื่อระหว่างกระดูก (interosseous ligament)

## ภาพอื่นๆ

ไฟล์:Gray220.png|กระดูกของมือข้างซ้าย มุมมองด้านหลังมือ
ไฟล์:Carpal-Tunnel.svg|ภาคตัดขวางผ่านข้อมือและนิ้วมือ


หมวดหมู่:ระบบโครงกระดูก
ทราพีซอยด์
หมวดหมู่:ข้อมือ
กระดูกแคปปิเตต

**กระดูกแคปปิเตต** () เป็นกระดูกที่อยู่ในข้อมือของมนุษย์ กระดูกนี้นับว่าเป็นกระดูกข้อมือที่ใหญ่ที่สุดและตั้งอยู่ตรงกลางของข้อมือ ส่วนบนมีลักษณะเป็นหัวกระดูกกลม ซึ่งรับกับส่วนของกระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid) และกระดูกลูเนท (lunate) และถัดลงมาเป็นส่วนคอดเรียกว่า คอกระดูก และด้านล่างเป็นตัวกระดูก

รากศัพท์ของชื่อกระดูก มาจากภาษาละติน *capitātus* แปลว่า มีหัว มาจาก *capit-* แปลว่า หัว

## พื้นผิว
พื้นผิวด้านบน (superior surface) กลมและเรียบ เป็นข้อต่อกับกระดูกลูเนท (lunate bone)

พื้นผิวด้านล่าง (inferior surface) แบ่งออกเป็น 3 หน้าประกบโดยสัน 2 สัน เกิดเป็นพื้นผิวสำหรับข้อต่อกับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2, 3 และ 4 โดยพื้นผิวสำหรับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3 ใหญ่ที่สุด

พื้นผิวด้านหลัง (dorsal surface) กว้างและขรุขระ

พื้นผิวด้านฝ่ามือ (volar surface) มีลักษณะแคบ กลม และขรุขระ ซึ่งเป็นจุดเกาะของเอ็นต่างๆ และส่วนของกล้ามเนื้อแอดดักเตอร์ พอลิซิส (Adductor pollicis muscle)

พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) เกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกทราพีซอยด์ (trapezoid) โดยหน้าประกบเล็กๆ ที่มุมด้านหน้าและด้านล่าง ส่วนด้านหลังซึ่งเป็นรอยเว้าขรุขระเป็นจุดเกาะของเอ็นเยื่อระหว่างกระดูก (interosseous ligament) เหนือขึ้นไปเป็นร่องลึกและขรุขระ ซึ่งสร้างเป็นส่วนของคอกระดูก ให้เป็นจุดเกาะของเอ็นต่างๆ ซึ่งขอบบนของร่องเป็นพื้นผิวนูนและเรียบสำหรับเกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid)

พื้นผิวด้านใกล้กลาง (medial surface) เกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกฮาเมต (hamate) โดยหน้าประกบเว้า เรียบ รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กินเนื้อที่ส่วนด้านหลังและด้านบน ส่วนทางด้านหน้าขรุขระเป็นจุดเกาะของเอ็นเยื่อระหว่างกระดูก (interosseous ligament)

## ข้อต่อ
กระดูกแคปปิเตตเกิดข้อต่อกับกระดูก 7 ชิ้น ได้แก่ ด้านต้นกับกระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid) และกระดูกลูเนท (lunate) , ด้านปลายกับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2, ชิ้นที่ 3, และชิ้นที่ 4, ด้านเรเดียล (นิ้วหัวแม่มือ) กับกระดูกทราพีซอยด์ (lesser multangular) และด้านอัลนา (นิ้วก้อย) กับกระดูกฮาเมต (hamate)

## ภาพอื่นๆ

ไฟล์:Capitatum_ant.jpg|พื้นผิวด้านฝ่ามือของกระดูกแคปปิเตตของข้อมือข้างซ้าย
ไฟล์:Capitatum_post.jpg|พื้นผิวด้านหลังของกระดูกแคปปิเตตของข้อมือข้างซ้าย
ไฟล์:Gray219.png|กระดูกของมือซ้าย มองจากด้านฝ่ามือ
ไฟล์:Gray220.png|กระดูกของมือซ้าย มองจากด้านหลังมือ
ไฟล์:Carpal-Tunnel.svg|ภาคตัดขวางผ่านข้อมือและนิ้วมือ


หมวดหมู่:ระบบโครงกระดูก
คแปปิเตต
หมวดหมู่:ข้อมือ
ธนิต ธรรมสุคติ

**ธนิต ธรรมสุคติ**  เป็นนักแปลนวนิยาย และนักเขียนที่มีชื่อเสียง เคยเป็นนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2534 - 2538

## ประวัติ
ธนิต ธรรมสุคติ เติบโตที่จังหวัดมหาสารคาม และจังหวัดชัยภูมิ ศึกษาชั้นมัธยมที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และศึกษาต่อปริญญาตรี และปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยซานโตโตมาส ฟิลิปปินส์  เริ่มงานครั้งแรกเป็นพนักงานแปลของโครงการเขื่อนผามอง เพื่อการประเทศพัฒนาลุ่มแม่น้ำโขงตอนกลาง โดยได้รับการสนับสนุนจากธนาคารโลก (เป็นตำแหน่งที่ สุทธิชัย หยุ่น เคยทำอยู่ก่อนหน้านั้น)  จากนั้นได้ลาออกไปเป็นผู้สื่อข่าวของหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์

ธนิต ธรรมสุคติ เข้าทำงานบริษัทในเครือสุราทิพย์ ของเจริญ สิริวัฒนภักดี เมื่อ พ.ศ. 2528 ทำหน้าที่วางแผนงานประชาสัมพันธ์  ปัจจุบันเป็นที่ปรึกษาบริษัท ไทยเบฟเวอเรจ จำกัด (มหาชน)

ธนิต ธรรมสุคติ เริ่มงานแปลครั้งแรกเมื่ออายุ 16 ปี โดยแปลประวัติของนักกายกรรมชาวฝรั่งเศส ชื่อ Blanbin และแปลเรื่องสั้นของลีโอ สตอลตอย ตีพิมพ์ในวารสารของโรงเรียน  เริ่มงานแปลเป็นอาชีพเสริม ขณะทำงานอยู่กับหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์  มีผลงานแปลที่มีชื่อเสียงเป็นจำนวนมาก เช่น เรื่อง "โชกุน" (Shogun) ของ เจมส์ คลาเวลล์ "เดอะก็อดฟาเธอร์" (The Godfather) ของ มาริโอ พูโซ "วันลอบสังหาร" (The Day of the Jackal) และ "ตามล่านาซี" (The Odessa File) ของ เฟรเดอริค ฟอร์ไซท์  "ปาปิญอง" (Papillon) ของ อองรี ชาร์เรียร์  "แม่น้ำสีเลือด" (Death On The Nile) ของ อกาธา คริสตี้ และ "ข้าชื่อเจสัน บอร์น" (Bourne Identity) ของ โรเบิร์ต ลัดลัม ฯลฯ

## อ้างอิง

* 
* "ธนิต ธรรมสุคติ" ผู้รู้ในธุรกิจน้ำเมา ผู้พิสมัยงานแปล 

หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
กระดูกฮาเมต

**กระดูกฮาเมต** () เป็นกระดูกที่อยู่ในข้อมือของมนุษย์ซึ่งมีลักษณะเด่นคือมีรูปร่างคล้ายลิ่ม และทีส่วนยื่นของกระดูกที่มีรูปร่างคล้ายตะขอออกมาจากพื้นผิวด้านฝ่ามือ กระดูกนี้เป็นกระดูกข้อมือ (carpus) ในแถวหลังที่วางตัวอยู่ทางด้านใกล้กลาง (ด้านนิ้วก้อย) ซึ่งมีฐานอยู่ด้านล่างติดกับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 4 และ 5 ส่วนยอดชี้ขึ้นด้านบนและไปทางด้านข้างลำตัว

รากศัพท์ของชื่อกระดูกมาจากภาษาละติน *hamus* แปลว่า ตะขอ

## พื้นผิว
พื้นผิวด้านบน (superior surface) ซึ่งเป็นยอดของลิ่ม มีลักษณะแคบ นูน เรียบ และเกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกลูเนท (lunate)

พื้นผิวด้านล่าง (inferior surface) เป็นหน้าประกบเว้า แบ่งเป็นหน้าประกบ 2 อันโดยสันนูน ซึ่งเกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 4 และ 5

พื้นผิวด้านหลัง (dorsal surface) เป็นรูปสามเหลี่ยมที่ขรุขระ สำหรับเป็นจุดเกาะของเอ็นต่างๆ

พื้นผิวด้านฝ่ามือ (volar surface) ด้านล่างและด้านอัลนา (ด้านนิ้วก้อย) มีลักษณะโค้งและมีส่วนยื่นคล้ายตะขอ เรียกว่า ฮามิวลัส (hamulus) ซึ่งชี้ไปทางด้านหน้าและด้านข้าง

พื้นผิวด้านใกล้กลาง (medial surface) เกิดเป็นข้อต่อกับกระดูกไตรกีตรัล (triangular bone) โดยหน้าประกบรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า วิ่งเฉียงในจากด้านบนลงมาด้านล่างและด้านใกล้กลาง

พื้นผิวด้านข้าง (lateral surface) ส่วนด้านบนและด้านหลังเกิดข้อต่อกับกระดูกแคปปิเตต (capitate) ส่วนที่เหลือขรุขระสำหรับเป็นจุดเกาะของเอ็น

## ความสำคัญทางคลินิก
เนื่องจากลักษณะการวางตัวที่ค่อนข้างอยู่ทางด้านนอกของข้อมือ กระดูกฮาเมตจึงจัดว่าเป็นกระดูกที่หักได้ง่ายที่สุดในบรรดากระดูกข้อมือ โดยเฉพาะเมื่อนักกอล์ฟหวดไม้กอล์ฟลงบนพื้นแข็งๆ รอยแตกของกระดูกนี้เป็นรอยแตกแบบ hairline fracture ซึ่งมักจะมองไม่เห็นในภาพเอกซ์เรย์ทั่วไป

อาการจะสังเกตได้จากการกดเจ็บเหนือกระดูกชิ้นนี้ และอาจรู้สึกเจ็บเมื่อกำมือ นอกจากนี้เนื่องจากกระดูกฮาเมตวางตัวอยู่ใกล้กับเส้นประสาทอัลนา (Ulnar nerve) จึงมีความเป็นไปได้ที่จะเกิดความเสียหายกับเส้นประสาท ทำให้กล้ามเนื้อของมืออ่อนแรง และเสียความรู้สึกของฝ่ามือในบริเวณนิ้วนางและนิ้วก้อย

## ภาพอื่นๆ

ไฟล์:Gray219.png|กระดูกของมือข้างซ้าย มุมมองด้านฝ่ามือ
ไฟล์:Gray220.png|กระดูกของมือข้างซ้าย มุมมองด้านหลังมือ
ไฟล์:Carpal-Tunnel.svg|ภาคตัดขวางผ่านข้อมือและนิ้วมือ


หมวดหมู่:ระบบโครงกระดูก
ฮาเมต
หมวดหมู่:ข้อมือ
ฮามิวลัส

**ฮามิวลัส** () เป็นส่วนยื่นโค้งคล้ายตะขอออกมาจากด้านล่างและด้านอัลนา (ด้านนิ้วก้อย) ของกระดูกฮาเมต (hamate bone) ชี้ไปทางด้านหน้าและด้านข้าง

ส่วนยื่นดังกล่าวให้เป็นจุดเกาะต่างๆ ดังนี้ ยอดเป็นจุดเกาะของเอ็นทรานสเวิร์สคาร์ปัล (transverse carpal ligament) และกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ คาร์ไพ อัลนาริส (Flexor carpi ulnaris) พื้นผิวด้านใกล้กลางเป็นจุดเกาะของกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ ดิจิไต มินิไม เบรวิส (Flexor digiti minimi brevis) และกล้ามเนื้อออพโพเนนส์ ดิจิไต มินิไม (Opponens digiti quinti) พื้นผิวด้านข้างเป็นร่องสำหรับให้เอ็นกลุ่มกล้ามเนื้องอ (Flexor tendons) ผ่านเข้าไปในฝ่ามือ

ฮามิวลัสเป็นหนึ่งในสี่ส่วนนูนทางด้านหน้าของกระดูกข้อมือ (carpus) ที่เป็นจุดเกาะของเอ็นทรานสเวิร์สคาร์ปัลของข้อมือ ซึ่งที่เหลืออีก 3 บริเวณ ได้แก่ ด้านใกล้กลางเกาะกระดูกพิสิฟอร์ม (pisiform) , ด้านข้างเกาะสันเฉียงของกระดูกทราพีเซียม (Trapezium) และปุ่มกระดูกของกระดูกสแคฟฟอยด์ (scaphoid)

## ดูเพิ่ม
* เส้นประสาทอัลนา
* หลอดเลือดแดงอัลนา

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:กระดูกของรยางค์บน
หมวดหมู่:ข้อมือ
ทรายสีเพลิง

**ทรายสีเพลิง** เป็นนวนิยายที่แต่งโดย ปิยะพร ศักดิ์เกษม ซึ่งเป็นนามปากกาของนันทพร ศานติเกษม ทรายสีเพลิงได้รับการตีพิมพ์ลงในนิตยสารสกุลไทย ในปี พ.ศ. 2535 ก่อนที่จะรวมเล่มในปี พ.ศ. 2536 แล้วยังได้รับรางวัลชมเชยประเภทนวนิยาย จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ ประจำปี พ.ศ. 2537

นวนิยายเรื่องนี้ได้ถูกนำมาดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ทั้งหมด 2 ครั้ง ได้แก่ พ.ศ. 2539 และ พ.ศ. 2557 โดยครั้งแรกในปี พ.ศ. 2539 นำแสดงโดย ลลิตา ปัญโญภาส, วิลลี่ แมคอินทอช, ยุทธพิชัย ชาญเลขา, สินิทธา บุญยศักดิ์ และเพ็ญเพชร เพ็ญกุล และครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2557 นำแสดงโดย อารยา เอ ฮาร์เก็ต, ณัฐวุฒิ สกิดใจ, ชาคริต แย้มนาม, นิษฐา คูหาเปรมกิจ, มยุรา เศวตศิลา, เพ็ญพักตร์ ศิริกุล, ธีรเดช เมธาวรายุทธ กำกับยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์ บทละครเขียนโดยศัลยา 13 ถึง 14 ตอน แต่เขียนได้ไม่จบ ภายหลังมีการรื้อบทใหม่ทั้งหมด

## นักแสดงนำในแต่ละปี

## อ้างอิง
 

หมวดหมู่:นวนิยายไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยเมคเกอร์วาย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย มารุต สาโรวาท
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1990
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2010
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่ถ่ายทำในประเทศสหรัฐอเมริกา
กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1

**กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 1** หรือ **กระดูกฝ่ามือของนิ้วหัวแม่มือ** () เป็นกระดูกฝ่ามือ (metacarpal bones) ที่รองรับนิ้วหัวแม่มือ โดยลักษณะสำคัญคือจะสั้นและกว้างกว่ากระดูกฝ่ามือชิ้นอื่นเล็กน้อย และขอบด้านฝ่ามือมีความโค้งเข้าหาตัวฝ่ามือ

ตัวกระดูกด้านหลังมือ (dorsal surface) มีลักษณะแบนและกว้าง และไม่มีสันเหมือนในกระดูกฝ่ามือชิ้นอื่นๆ พื้นผิวด้านฝ่ามือ (volar surface) เว้าจากบนลงล่าง

ขอบทางด้านเรเดียส (ด้านนิ้วหัวแม่มือ) จะเป็นจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อออพโพเนนส์ พอลิซิส (Opponens pollicis muscle) ขณะที่ขอบทางด้านที่ติดกับนิ้วชี้จะให้เป็นจุดเกาะต้นของปลายจุดเกาะด้านข้าง (lateral head) กล้ามเนื้ออินเตอร์ออสเซียสด้านหลังมือ (Dorsal interosseus muscles) ที่ยึดระหว่างนิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้

ทางด้านฐานกระดูกจะเป็นรอยเว้าที่รองรับกับกระดูกทราพีเซียม (greater multangular) ส่วนด้านข้างไม่มีหน้าประกบที่เกิดข้อต่อ แต่ด้านเรเดียล (ด้านนิ้วหัวแม่มือ) มีปุ่มกระดูกสำหรับจุดเกาะปลายของกล้ามเนื้อแอบดักเตอร์ พอลิซิส ลองกัส (Abductor pollicis longus)

ขณะที่ทางด้านหัวกระดูกจะมีลักษณะโค้งนูนน้อยกว่ากระดูกฝ่ามือชิ้นอื่น และมีความกว้างในทางด้านข้างมากกว่าทางแนวหน้าหลัง

พื้นผิวด้านฝ่ามือ (volar surface) มีส่วนนูนซึ่งเป็นข้อต่อ 2 อัน โดยอันที่อยู่ด้านข้างกว่ามีขนาดใหญ่กว่า ข้อต่อทั้งสองเกิดกับกระดูกในเอ็นกล้ามเนื้อ (sesamoid bone) 2 ชิ้นที่อยู่ในเอ็นกล้ามเนื้อเฟลกเซอร์ พอลิซิส เบรวิส (flexor pollicis brevis muscle)

## ดูเพิ่ม
* กระดูกฝ่ามือ
* กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 2
* กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 3
* กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 4
* กระดูกฝ่ามือชิ้นที่ 5

หมวดหมู่:ระบบโครงกระดูก
ฝ่ามือชิ้นที่ 1
หมวดหมู่:มือ