open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
โรเบิร์ต ดูวัล

**โรเบิร์ต เชลดอน ดูวัล** นักแสดงและผู้กำกับชาวอเมริกัน เจ้าของรางวัลออสการ์ รางวัลเอมมี 2 รางวัล และรางวัลลูกโลกทองคำ 4 รางวัล 

โรเบิร์ต ดูวัลเคยเป็นนักแสดงละครเวทีมาก่อนจะเข้าสูวงการภาพยนตร์ โดยเป็นเพื่อนกับดัสติน ฮอฟแมนและยีน แฮกแมน มาตั้งแต่สมัยที่ยังไม่มีชื่อเสียง  เริ่มมีงานแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกเป็นนักแสดงประกอบในภาพยนตร์ *[[พิพากอธรรม]]* (1962) สร้างจากบทประพันธ์ของฮาร์เปอร์ ลี นำแสดงโดยเกรกอรี เป็ก และ *[[Captain Newman, M.D.]]* (1963) นำแสดงโดยเกรกอรี เป็ก บ็อบบี ดาริน แองจี ดิกกินสันและโทนี เคอร์ติส จากนั้นเริ่มมีชื่อเสียงจากการรับบทสำคัญในภาพยนตร์ตลก *[[M*A*S*H]]* (1970) และภาพยนตร์ไซไฟ *[[THX 1138]]* (1971)  จากนั้นได้ประสบความสำเร็จจากภาพยนตร์หลายต่อหลายเรื่อง ได้แก่ *[[เดอะก็อดฟาเธอร์]]* (1972), *[[เดอะก็อดฟาเธอร์ ภาค 2]]* (1974), *Network* (1976), *The Great Santini* (1979), *[[อะโพคาลิปส์ นาว]]* (1979), *True Confessions* (1981) และ ภาพยนตร์ซีรีส์ *Lonesome Dove* (1989)

ดูวัลเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 6 ครั้ง รางวัลบาฟตา 3 ครั้ง รางวัลลูกโลกทองคำ 6 ครั้ง  ได้รับรางวัลออสการ์จากเรื่อง *Tender Mercies* (1983) ได้รับรางวัลบาฟตาและลูกโลกทองคำจากเรื่อง *Apocalypse Now* (1979) 

ในระยะหลัง บทบาทการแสดงของดูวัลที่เป็นที่จดจำ ได้แก่บทนักบินอวกาศใน *Deep Impact* (1998) และบทโจรขโมยรถยนต์ใน *Gone in 60 Seconds* (2000)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมุลอื่น

* 
* 

หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลเอมมี
หมวดหมู่:บุคคลจากแซนดีเอโก
หมวดหมู่:ตระกูลลี (รัฐเวอร์จิเนีย)
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม
ปลาฉลามกบ

**ปลาฉลามกบ** หรือ **ปลาฉลามปล้องอ้อย** เป็นปลาฉลามขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Chiloscyllium punctatum* อยู่ในวงศ์ Hemiscylliidae มีลำตัวและหางเรียวยาว จะงอยปากกว้างอยู่บริเวณด้านหน้าของตาทั้ง 2 ข้าง ตามีขนาดเล็ก ครีบหางแฉกบนโค้งเรียวยาวกว่าแฉกล่าง ในลูกปลาวัยอ่อนจะมีลายเป็นแถบสีขาวสลับดำคาดตามขวางลำตัวและจะค่อย ๆ จางลงเมื่อโตขึ้นและกลายเป็นสีน้ำตาลแทน  และมีอวัยวะคล้ายหนวดบริเวณส่วนหน้าด้วย จึงได้อีกชื่อเรียกหนึ่งว่า "ปลาฉลามแมว"

ขนาดเมื่อโตเต็มที่ความยาวที่เคยพบสูงสุด คือ 121 เซนติเมตร พบทั่วไปตามพื้นทรายแนวปะการังในเขตน่านน้ำอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่อินเดีย, มาเลเซีย, สิงคโปร์, อินโดนีเซีย, เวียดนาม, จีน, ไต้หวัน, ญี่ปุ่น, ฟิลิปปินส์ จนถึงตอนเหนือของออสเตรเลีย ส่วนในไทยพบทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน

เป็นปลาฉลามที่หากินอยู่บริเวณหน้าดิน มีพฤติกรรมชอบอยู่นิ่ง ๆ กินแต่พืชและสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร ออกลูกเป็นไข่ โดยที่ตัวเมียจะไม่ดูแลไข่ แต่จะวางไข่อยู่บริเวณแนวปะการังที่มีสาหร่ายล้อมรอบอยู่ และสร้างเปลือกไข่ที่แข็งแรงเพื่อปกป้องตัวอ่อน จัดเป็นปลาทะเลอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม จากการที่เป็นปลาขนาดเล็กและสีสันที่สวยงาม ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในตู้เลี้ยง ตั้งแต่ยังเป็นไข่ โดยมีการเพาะฟักจนกลายเป็นปลาวัยอ่อนและนำไปปล่อยคืนสู่ทะเลเพื่อเป็นการอนุรักษ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Compagno, Dando, & Fowler, *Sharks of the World*, Princeton University Press, New Jersey 2005 
* Bamboo Shark Hatched at Australia's Melbourne Aquarium via In-Vitro Fertilization  FishChannel.com

ฉลามกบ
ฉลามกบ
ฉลามกบ
ฉลามกบ
หมวดหมู่:สัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย
เฉียงพร้านางแอ

**เฉียงพร้านางแอ**( หรือ เขียงพร้า,กวางล่ามา(ตราด),บงมั่ง(ปราจีน),แสนฟ้านางแอ,โอ่งนั่ง,บ่งนั่ง(อุดร),วงคต,บงคต,สีฟันนางแอ,เฉียงพร้านางแอ่น,(พายัพ)คอแห้ง,เขียงฟ้า,(ภาคใต้),เขียงพร้านางแอ(ชุมพร),กูมุย(เขมรสุรินทร์)เป็นพรรณไม้ยืนต้นขนาดกลาง จนถึง ขนาดใหญ่ แตกกิ่งก้านสาขาตรงเรือนยอดของต้น เปลือกต้นเป็นสีดำและขรุขระเล็กน้อย ใบเดี่ยว ออกใบสลับกันไปตามลำต้น มีสีเขียว มีเนื้อที่แข็ง ลักษณะของใบจะคล้ายกับใบไทรย้อย ใบดกและหนาทึบ ดอกออกเป็นช่อ อยู่ตรงส่วนปลายของลำต้น ดอกของต้นเฉียงพร้านางแอนี้มีขนาดเล็ก และมีสีเขียวเหลืองๆ เป็นพรรณไม้กลางแจ้ง ที่ชอบความชื้นสูง มักขึ้นตามป่าชื้นและที่ลุ่มชื้นแฉะ ขยายพันธุ์ด้วยการตอน และเพาะเมล็ด

เปลือก ใช้ปรุงเป็นยาแก้ไข้ระงับความร้อน แก้ไข้กล่อมเสมหะและโลหิต และ ยังแก้พิษร้อนภายในร่างกายแต่จะทำให้กระหายน้ำบ้าง ซึ่งจะมีรสฝาด เย็น และหวานเล็กน้อย
(อ้างอิงจาก108สมุนไพรไทย เล่ม3)

หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:วงศ์โกงกาง
นอติเกิร์ล

"**นอติเกิร์ล**" () คือเพลงอาร์แอนด์บี-ดิสโก้ โดยบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องเพลงอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน แต่งขึ้นโดยโนวส์, Scott Storch, โรเบิร์ต วอลเลอร์ และ Angela Beyincé สำหรับอัลบั้มเปิดตัวของโนวส์ *[[เดนเจอรัสลีอินเลิฟ]]* ดูแลการผลิตโดยโนวส์ และ Storch ควบคู่กันไปกับการได้รับรางวัลต่างๆตลอดมา เพลงนี้ก็ได้รับความตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์ต่างๆ

ซิงเกิลนี้ได้วางจำหน่ายในช่วงต้นปี 2547 โดยเป็นซิงเกิลที่ 4 และซิงเกิลสุดท้ายจากอัลบั้ม ถึงแม้ว่าความสำเร็จของซิงเกิลนี้จะแตกต่างจากความสำเร็จของ 2 ซิงเกิลก่อนมาอย่าง "เครซีอินเลิฟ" และ "เบบี้บอย" แต่อย่างไรก็ตาม ซิงเกิลนี้ก็ยังสามารถขึ้ไปได้ถึงอันดับที่ 3 บนชาร์ต''บิลบอร์ด'' ฮอต 100 และซิงเกิลนี้ยังได้ความตอบรับที่คล้ายๆกันในตลาดของต่างประเทศและส่วนมากจะสามารถเข้าไปใน 20 อันดับแรกได้

## รายชื่อเพลงและรูปแบบ

***ดิจิทัลอีพียุโรป**
# "นอติเกิร์ล" – 3:28
# "นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Kim) – 3:47
# "นอติเกิร์ล" (Calderone Quayle Club Mix) – 9:38
# "I Know" (Destiny's Child) – 3:32

***ซีดีซิงเกิลแคนาดา**
#"นอติเกิร์ล" – 3:30
#"นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Kim) – 3:50
#"นอติเกิร์ล" (Calderone Quayle Naughty Dub) – 7:21

***แม็กซีซิงเกิลเยอรมนี**
#"นอติเกิร์ล" – 3:28
#"นอติเกิร์ล" (Calderone Quayle Club Mix Edit) – 3:56
#"นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Kim) – 3:47
#"นอติเกิร์ล" (Enhanced Musicvideo) – 3:28
#"นอติเกิร์ล" (DMS12 Mix) – 3:17
#"นอติเกิร์ล" (Live from Headliners) (Enhanced Video) – 3:23

***ซีดีซิงเกิลเยอรมนี (ไอทูนส์ )**
#"นอติเกิร์ล" – 3:29
#"นอติเกิร์ล" (Calderone Quayle Club Mix Edit) – 3:56

***ซีดีพ็อคอิต 3 นิ้วลิมิเต็ด ออสเตรเลีย เยอรมนี และสหราชอาณาจักร**
#"นอติเกิร์ล" – 3:30
#"นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Flip) – 4:07

***ดิจิทัลดาวน์โหลดออสเตรเลียและนิวซีแลนด์**
#"นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Flip) – 4:07

***แม็กซีซิงเกิลสหราชอาณาจักร**
#"นอติเกิร์ล" – 3:28
#"นอติเกิร์ล" (featuring Lil' Flip) – 4:07
#"นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Kim) – 3:47
#"Naïve" (HR Crump Remix feat. Da Brat Solange) – 4:02
#"นอติเกิร์ล" (Live from Headliners) – 3:23

***ซีดีซิงเกิลสหราชอาณาจักรและสหรัฐ**
#"นอติเกิร์ล" – 3:28
#"Everything I Do" (Beyoncé and Bilal) – 4:21

***แม็กซีซิงเกิล 12 นิ้ว สหรัฐ**
#"นอติเกิร์ล" – 3:28
#"นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Kim) – 3:50
#"นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Flip) – 4:07
#"นอติเกิร์ล" (Instrumental) – 3:30
#"นอติเกิร์ล" (A Cappella) – 3:26
#"นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Kim A Capella) – 3:48
#"นอติเกิร์ล" (feat. Lil' Flip A Capella) – 4:05

## ชาร์ต

## การรับรอง

## ประวัติการวางจำหน่าย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:เพลงของบียอนเซ่ โนวส์
นอร์มัน ฟอสเตอร์

**นอร์มัน รอเบิร์ต ฟอสเตอร์, บารอนฟอสเตอร์แห่งเทมส์แบงก์** () เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1935 เป็นสถาปนิกชาวอังกฤษซึ่ง มีผลงานออกแบบผลงานระดับนานาชาติ เขาเป็นผู้ออกแบบอาคารสำนักงานที่เป็นจุดเด่นมากที่สุดคนหนึ่งในสหราชอาณาจักร ในปี 2009 เขาได้รับรางวัลพรินท์เฟลีเปออฟอัสตูเรียส ในสาขาศิลปะ และได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ ในปีค.ศ. 1999

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากสต็อกพอร์ต
เวิลด์ไซเบอร์เกมส์

thumb|right|สัญลักษณ์ของการแข่งขัน ใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2544 - พ.ศ. 2559
thumb|right|200px|ประเทศผู้เข้าร่วมการแข่งขันเวิลด์ไซเบอร์เกมส์
**เวิลด์ไซเบอร์เกมส์** (; ตัวย่อ: WCG) เป็นชื่อเรียกของการจัดการแข่งขันกีฬาอิเล็กทรอนิกส์ระหว่างประเทศ ดำเนินการโดยบริษัทเวิลด์ไซเบอร์เกมส์ สัญชาติเกาหลีใต้ โดยได้รับการสนับสนุนจากซัมซุง และไมโครซอฟท์ นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 จัดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544

กิจกรรมเวิลด์ไซเบอร์เกมส์ถือได้ว่าเป็นกิจกรรมเกมที่ใหญ่ที่สุดที่จัดขึ้นในแต่ละปี ซึ่งมีผู้เข้าเยี่ยมชมมากกว่า 1 ล้านคน ประเทศผู้เข้าร่วมการแข่งขันจะมีการคัดเลือกนักเล่นเกมที่ดีที่สุดเพื่อที่จะมาเข้าร่วมกิจกรรมในครั้งนี้ โดยในปี พ.ศ. 2552 ซึ่งจัดขึ้นที่เฉิงตู ประเทศจีน มีผู้เข้าร่วมการแข่งขัน 600 คน จาก 65 ประเทศ

## การจัดแข่งขัน

## สรุปเหรียญรางวัลตลอดกาล

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:WCG 2007 Ceremony 01.jpg|พิธีเปิดงาน WCG 2007
ไฟล์:WCG 2007 Trophy.jpg|ถ้วยรางวัล WCG
ไฟล์:WCG 2006 Warcraft 3 Winners.jpg|WCG 2006 ผู้ชนะ (Warcraft III)
ไฟล์:World Cyber Games, Singapore, 2005.jpg|WCG 2005 จัดขึ้นที่ประเทศสิงคโปร์
ไฟล์:World Cyber Games 2004 Auditorium.jpg|WCG 2004 จัดขึ้นที่ Bill Graham Civic Auditorium ใน ซานฟรานซิสโก สหรัฐ


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official Website

หมวดหมู่:ไซเบอร์เกม
หมวดหมู่:อีสปอร์ต
พระเจ้าสเน่ห์มิน

**พระเจ้าสเน่ห์มิน** (, ; ;  1 เมษายน ค.ศ. 1673 – ) เป็นพระมหากษัตริย์พม่าองค์ที่ 12 แห่งราชวงศ์ตองอูครองราชย์ต่อจากพระเจ้ามังกะยอดินพระบิดาของพระองค์เมื่อ ค.ศ. 1698 ในรัชสมัยของพระองค์ประเทศพม่าได้มีขนาดเล็กลงมากบ้านเมืองอ่อนแอลงซึ่งมีผลทำให้ราชวงศ์ตองอูล่มสลายลง

## พระชนม์ชีพช่วงต้น
พระเจ้าสเน่ห์มินเสด็จพระราชสมภพจากพระเจ้ามังกะยอดินกับพระมเหสี Sanda Dewi (สกุลเดิม Khin Ma Shwe San Oo) ประมาณ เมษายน ค.ศ. 1673 พระองค์ได้รับที่ดินที่ Dabayin และตอนยังทรงพระเยาว์เป็นที่รู้จักในพระนาม Debayin Mintha พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1688 (วันพุธ ขึ้น 14 ค่ำ เดือนตอตะลี่น 1050 ME)

## รัชสมัย
ใน ค.ศ. 1707 พระเจ้าสเน่ห์มินทรงนำเชลยศึกมุสลิมจากตาน-ดแวและพาไปตั้งถิ่นฐานที่ Myedu มุสลิมสามพันคนจากอาณาจักรมเยาะอู้ที่อ่อนแอ่ลี้ภัยในรัชสมัยของพระองค์เมื่อ ค.ศ. 1698–1714 ผู้ลี้ภัยเหล่านี้ถูกแบ่งและตั้งถิ่นฐานที่ตองอู, Yamethin, Nyaung Yan, Yin Daw, เมะทีลา, Pin Dale, Tabet Swe', Bhodhii, Syi Tha, Siputtara, Myae du และ Depayin 

พระเจ้าสเน่ห์มินยังทรงมีหมวดเรือสองลำชื่อ *Elahee* และ *Selamat* ซึ่งทั้งสองชื่อเป็นชื่ออาหรับอิสลาม มีบันทึกว่าเรือเหล่านี้แวะจอดที่ Forte St. George เรือ *Elahee* ถูกใช้ส่งมิชชันนารีแลกเปลี่ยนระหว่างจักรวรรดิโมกุลกับอาณาจักรพม่า เดินเรือโดยชาวอาหรับ ความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างราชสำนักอังวะกับราชสำนักมุสลิมแห่งโมกุลเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1706 โดยมีการบันทึกแลกเปลี่ยนของขวัญจากโรงงานอังกฤษในเมืองมัทราส

## ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
มีนักแสดงผู้รับบท พระเจ้าสเน่ห์มิน ได้แก่

* สุรศักดิ์ ชัยอรรถ จากละครเรื่อง พันท้ายนรสิงห์ (2559)

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
* 
* 
* {{cite book | author=Royal Historical Commission of Burma | author-link=Royal Historical Commission of Burma | title

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์ตองอู
หลุยส์ คาห์น

**หลุยส์ อิซาดอร์ คาห์น** () (20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1901 หรือ 1902 - 17 มีนาคม ค.ศ. 1974) เป็นสถาปนิกผู้มีชื่อเสียงระดับโลก มีพื้นเพเป็นคนยิวเอสโตเนีย อาศัยอยู่ในฟิลาเดลเฟีย สหรัฐอเมริกา หลังจากทำงานจำนวนมากหลายชิ้นให้กับหลายบริษัทในฟิลาเดลเฟีย เขาก็ก่อตั้งห้องศิลปะของตัวเองในปี 1935 ขณะที่ทำงานส่วนตัว เขาก็ยังเป็นนักวิจารณ์ด้านการออกแบบและอาจารย์โรงเรียนสถาปัตยกรรมศาสตร์เยล ตั้งแต่ปี 1947 ถึง 1957 และจากปี 1957 จนกระทั่งเสียชีวิตเขาเป็นอาจารย์สอนที่โรงเรียนออกแบบที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย งานของเขาได้รับอิทธิพลจากซากโบราณ มีลักษณะไปทางอนุสรณ์และสิ่งใหญ่โต ตึกอันหนัก วัสดุ ของเขารวมกันดูไม่ได้ซ่อนรูปน้ำหนัก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวเอสโตเนีย
หมวดหมู่:บุคคลจากฟิลาเดลเฟีย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย
รัฐการาโบโบ

**การาโบโบ** () เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา  ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ ราว 2 ชั่วโมงโดยรถจากกรุงการากัส มีเมืองหลวงของรัฐคือเมืองบาเลนเซีย ที่เป็นเมืองหลักในด้านศูนย์กลางอุตสาหกรรม รัฐมีพื้นที่ครอบคลุม 4,650 ตร.กม. มีประชากรราว 2,227,000 คน (ข้อมูลปี 2007)

รัฐการาโบโบเป็นที่เกิดเหตุของยุทธการที่การาโบโบ เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1821 เป็นชัยชนะในสงครามให้ได้ซึ่งอิสรภาพจากสเปน นำโดยซีมอง โบลีวาร์

## อ้างอิง

การาโบโบ
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2407
หมวดหมู่:รัฐการาโบโบ
เอลแพโซ (รัฐเท็กซัส)

**เอลแพโซ** () เป็นเมืองและที่ตั้งเทศมณฑลของเทศมณฑลเอลแพโซ รัฐเท็กซัส สหรัฐ เป็นเมืองตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากรในปี 2006 เมืองมีประชากรอยู่ที่ 606,913 คน เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 6 ของรัฐเท็กซัสและเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกาในอันดับที่ 21 ในเขตเมืองครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของเทศมณฑลเอลแพโซ เขตเมืองมีประชากรราว 736,310 คน เอลแพโซตั้งอยู่ริมแม่น้ำรีโอแกรนด์

## ภูมิอากาศ
เอลแพโซมีลักษณะภูมิอากาศแบบทะเลทรายเขตร้อน ฤดูร้อนมีอากาศร้อนถึงร้อนจัด อาจมีฝนตกหนักหรือพายุฟ้าคะนองเกิดขึ้นได้บางครั้ง อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 34-36 องศาเซลเซียส ต่ำสุดเฉลี่ย 21-23 องศาเซลเซียส ส่วนฤดูหนาวมีอากาศเย็นในตอนเช้าและอบอุ่นในตอนบ่าย แห้งกว่าในช่วงฤดูร้อน แต่อาจมีหิมะตกบางครั้ง อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 14-17 องศาเซลเซียส ต่ำสุดเฉลี่ย 1-4 องศาเซลเซียส

นับตั้งแต่ปี 1879 เอลแพโซมีสถิติอุณหภูมิสูงสุดอยู่ที่ 114 องศาฟาเรนไฮต์ (45.6 องศาเซลเซียส) เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 1994 และมีสถิติอุณหภูมิต่ำสุดอยู่ที่ -8 องศาฟาเรนไฮต์ (-22.2 องศาเซลเซียส) เมื่อวันที่ 11 มกราคม 1962

เอลแพโซมีปริมาณหยาดน้ำฟ้ารวมทั้งปีเพียง 220 มิลลิเมตร มีฝนตกเฉลี่ย 48 วันต่อปี และมีแสงแดดรวมทั้งปีมากกว่า 3,700 ชั่วโมง 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐเท็กซัส‎
วัลเลตตา

**วัลเลตตา** (; ) เป็นเมืองหลวงของประเทศมอลตาและหนึ่งใน 68 พื้นที่สภา ตั้งอยู่ระหว่าง Grand Harbour ทางตะวันออกกับ Marsamxett Harbour ทางตะวันตก โดยมีประชากรใน ค.ศ. 2021 ที่ 5,157 คน วัลเลตตาเป็นศูนย์กลางการค้าสำหรับการซื้อของ บาร์ ร้านอาหาร และร้านคาเฟ่ โดยเป็นเมืองหลวงทางใต้สุดของทวีปยุโรป และเป็นเมืองหลวงที่เล็กที่สุดในสหภาพยุโรป โดยมีขนาดเพียง 

วัลเลตตามีอาคารสถาปัตยกรรมของศตวรรษที่ 16 ที่สร้างขึ้นโดยคณะอัศวินบริบาล นครนี้ตั้งชื่อตามฌ็อง ปารีโซ เดอ วาแลต์ (Jean Parisot de Valette) ผู้ปกป้องเกาะจากการรุกรานของออตโตมันในการล้อมมอลตาได้สำเร็จ นครนี้มีเอกลักษณ์พื้นฐานแบบสถาปัตยกรรมบาโรก กับองค์ประกอบของความจริตนิยม, ฟื้นฟูคลาสสิก และสมัยใหม่ แม้ว่าสงครามโลกครั้งที่สองทิ้งความเสียหายขนานใหญ่ในตัวนคร โดยเฉพาะการทำลายล้างโรงอุปรากรหลวงนครวัลเลตตาได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกใน ค.ศ. 1980 นครนี้ีมีอนุสรณ์สถาน 320 แห่งภายในพื้นที่ 0.55 ตร.กม. ทำให้เป็นหนึ่งในพื้นที่ทางประวัติศาสตร์ที่หนาแน่นที่สุดในโลก  ทำให้บางครั้งเรียกเป็น "พิพิธภัณฑ์กลางแจ้ง" วัลเลตตาได้รับเลือกเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรปใน ค.ศ. 2018 และยังได้รับการจัดอันดับเป็นนครที่รับแสงอาทิตย์มากที่สุดในยุโรปเมื่อ ค.ศ. 2016

นครนี้มีชื่อเสียงจากป้อมปราการ ประกอบด้วยมุขป้อม, ม่าน และ cavaliers ร่วมกับความงดงามของพระราชวัง สวน และโบสถ์สมัยบาโรก

## เมืองพี่น้อง
วัลเลตตาเป็นเมืองพี่น้องกับ:
* ปาแลร์โม ประเทศอิตาลี
* กอร์โตนา ประเทศอิตาลี ตั้งแต่วันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2022
* บิบลอส ประเทศเลบานอน

## อ่านเพิ่ม
*

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Valletta Local Council
* Valletta Living History
* Valletta, Malta's capital city and UNESCO World Heritage Site
*[Old maps](https://merhav.nli.org.il/primo-explore/search?query=any,contains,valletta%20map&tab=default_tab&search_scope=Local&sortby=lso01&vid=NLI&mfacet=topic,include,Valletta%20(Malta),1&lang=en_US&offset=0&came_from=sort) of Valletta from the Eran Laor Cartographic Collection, The National Library of Israel

หมวดหมู่:เมืองในประเทศมอลตา
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศมอลตา
วัล
หมวดหมู่:เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป
นาตาลี วูด

**นาตาลี วูด** (; 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1938 — 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน

หลังจากที่เธอปรากฏตัวครั้งแรกในปี 1943 ทำให้เธอเป็นนักแสดงเด็กที่ประสบความสำเร็จ อย่างภาพยนตร์เรื่อง *Miracle on 34th Street* (1947) ได้รับเสียงตอบรับด้านการแสดงที่ประกบคู่กับเจมส์ ดีน ใน *Rebel Without a Cause* (1955) ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม และเปลี่ยนภาพให้หลุดจากนักแสดงเด็กได้ เธอแสดงในภาพยนตร์เพลงเรื่อง *[[West Side Story (film)|West Side Story]]* (1961) และ *[[Gypsy (1962 film)|Gypsy]]* (1962) เธอยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์จากการแสดงในเรื่อง *[[Splendor in the Grass]]* (1961) และ *[[Love With the Proper Stranger]]* (1963)

เธอยังประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่องในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 กับบทนำในภาพยนตร์อย่าง *[[Bob & Carol & Ted & Alice]]* (1969) หลังจากเรื่องนี้เธอมีผลงานน้อยลง เริ่มใช้ชีวิตกับครอบครัว เธอแต่งงานกับนักแสดง โรเบิร์ต แวกเนอร์ 2 ครั้งและมีลูกสาว 2 คนคือ นาตาชา เกรกสันและคอร์ตนีย์ แวกเนอร์ วูดได้แสดงในละครโทรทัศน์ รวมถึงเรื่องที่สร้างใหม่จากภาพยนตร์เรื่อง *[[From Here to Eternity (TV series)|From Here to Eternity]]* (1979) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ

วูดเสียชีวิตจากการจมน้ำ ใกล้กับเกาะแซนตาแคทาลินา รัฐแคลิฟอร์เนีย ผลงานภาพยนตร์เรื่องสุดท้าย คือหนังดราม่าแนวนวนิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง *[[Brainstorm (1983 film)|Brainstorm]]* (1983) แสดงร่วมกับคริสโตเฟอร์ วอลเคน ออกฉายหลังจากเธอเสียชีวิต 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายรัสเซีย
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายยูเครน
หมวดหมู่:บุคคลจากซานฟรานซิสโก
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการจมน้ำ
บูคาเรสต์

**บูคาเรสต์** (; , ) เป็นเมืองหลวง เมืองอุตสาหกรรมและเศรษฐกิจของประเทศโรมาเนีย เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของโรมาเนีย ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศและตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำดึมบอวิตซา ทางตอนเหนือของแม่น้ำดานูบและพรมแดนประเทศบัลแกเรียประมาณ 60 กิโลเมตร

เมืองบูคาเรสต์มีระบุไว้ในเอกสารมาตั้งแต่ปี 1459 จากนั้นก็หายไปอันเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงบ่อยครั้ง จนกลางเป็นเมืองหลวงของโรมาเนียในปี 1862 เป็นเมืองที่มีจุดแข็งในเรื่องเป็นศูนย์กลางของสื่อ วัฒนธรรม และศิลปะ มีสถาปัตยกรรมหลายรูปแบบ รวมถึงสถาปัตยกรรมประวัติศาสตร์ (สถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิกและอาร์นูโว), สถาปัตยกรรมสมัยระหว่างสงคราม (เบาเฮาส์และอาร์ตเดโค), ยุคคอมมิวนิสต์ และยุคใหม่ 

ในช่วงระหว่าง 2 สงครามโลก ความงามด้านสถาปัตยกรรมของเมืองทำให้เมืองมีชื่อเล่นว่า "ปารีสแห่งตะวันออก" () หรือ "ปารีสน้อย" () และถึงแม้อาคารหลายหลังและเขตในศูนย์กลางประวัติศาสตร์จะถูกทำลายในช่วงสงครามหรือแผ่นดินไหว รวมถึงโครงการปรับปรุงโครงสร้างเมืองของนีกอลาเอ ชาวูเชสกู แต่ก็มีอาคารสวยงามหลงเหลืออยู่ ในยุคปัจจุบัน เมืองมีความรุ่งเรืองทางด้านเศรษฐกิจและวัฒนธรรม

จากข้อมูลเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2011 บูคาเรสต์มีประชากรอยู่ราว 1,883,425 คน  เขตเมืองขยายเกินไปกว่าเมืองบูคาเรสต์และมีประชากรอยู่ 2 ล้านคน บูคาเรสต์เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 ของสหภาพยุโรป นับจากจำนวนประชากรในเขตเมือง

ด้านเศรษฐกิจ ถือเป็นเมืองที่เจริญมั่งคั่งที่สุดในโรมาเนีย และเป็นหนึ่งในศูนย์กลางด้านอุตสาหกรรมและการขนส่งของยุโรปตะวันออก รวมถึงเป็นเมืองที่ครอบคลุมสิ่งอำนวยความสะดวกด้านการประชุม การศึกษา งานทางด้านวัฒนธรรม ศูนย์การค้า และบริเวณสันทนาการ

## อ้างอิง


หมวดหมู่:เมืองในประเทศโรมาเนีย
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปยุโรป
รัฐตรูฮิโย

**ตรูฮิโย** () เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา มีเมืองหลวงของรัฐคือตรูฮิโย มีพื้นที่ครอบคลุม 7,400 ตร.กม. จากข้อมูลในปี 2007 มีประชากรราว 711,400 คน

## อ้างอิง

ตรูฮิโย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2442
เช็ค

thumb|ตัวอย่างเช็ค
**เช็ค** () เป็นหนังสือตราสาร ซึ่งบุคคลคนหนึ่ง เรียกว่า "ผู้สั่งจ่าย" () สั่งธนาคารให้ใช้เงินจำนวนหนึ่งเมื่อทวงถาม ให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่งหรือให้ใช้ตามคำสั่งของบุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่า "ผู้รับเงิน" ()

ชเช็ค
หมวดหมู่:คำศัพท์การธนาคาร
เบาเฮาส์

thumb|เบาเฮาส์
[thumb|การออกแบบตัวอักษาโดย[เฮอร์เบิร์ต เบเยอร์ เหนือทางเข้าเบาเฮาส์ ในเดสโซ ถ่ายปี 2005]]

**เบาเฮาส์** () คือโรงเรียนในประเทศเยอรมนี ที่สอนเรื่องศิลปะและวิจิตรศิลป์ และถือเป็นแนวทางที่โด่งดังในเรื่องการออกแบบที่เผยแพร่ออกไปและแนวคิดการสอน เปิดระหว่างปี 1919 ถึง 1933 ปรัชญาสำคัญของเบาเฮาส์คือศิลปินนักออกแบบและนักคิดต้องสามารถทำงานด้วยตัวเองได้ โดยเน้นการลงมือปฏิบัติจริง

โรงเรียนเบาเฮาส์ก่อตั้งโดยวอลเตอร์ โกรเปียสในเมืองไวมาร์ แม้ว่าชื่อของโรงเรียน รวมถึงความจริงที่ผู้ก่อตั้งเป็นสถาปนิก แต่โรงเรียนไม่มีแผนกการสอนด้านสถาปัตยกรรมในช่วงแรกที่ก่อตั้ง ถึงกระนั้นก็ได้ก่อตั้งในแนวความคิดที่จะสร้างสรรผลงานศิลปะที่เป็นศิลปะทุกแขนง รวมถึงสถาปัตยกรรมด้วย สไตล์ของเบาเฮาส์เป็นอิทธิพลให้กับสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ และการออกแบบสมัยใหม่ เบาเฮาส์ได้มีอิทธิพลอย่างมากในการพัฒนาในด้านศิลปะ สถาปัตยกรรม กราฟิกดีไซน์ การออกแบบภายใน การออกแบบอุตสาหกรรมและการออกแบบตัวอักษร

โรงเรียนมีอยู่ใน 3 เมืองของเยอรมนี (ไวมาร์ จากปี 1919 ถึง 1925, เดสโซ จากปี 1925 ถึง 1932 และเบอร์ลิน จากปี 1932 ถึง 1933) ภายใต้ผู้บริหารสถาปนิกที่แตกต่างกัน 3 คน คือ วอลเตอร์ โกรเปียส จากปี 1919 ถึง 1927, ฮานส์ เมเยอร์ จากปี 1927 ถึง 1930 และลุดวิก มีส ฟาน เดอร์ โรห์ จากปี 1930 จนปี 1933 จนโรงเรียนปิดตัวไปเพราะระบอบนาซี

การเปลี่ยนสถานที่สอนและผู้บริหาร ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงบ้างทั้งด้าน เทคนิก ครูสอน และด้านการเมือง เช่นร้านขายศิลปะการปั้นเครื่องปั้นดินเผาปิดไปเมืองย้ายโรงเรียนจากไวมาร์ไปเดสโซ หรือแม้กระทั่งเมื่อมีส ฟาน เดอร์ โรห์เปลี่ยนโรงเรียนไปเป็นโรงเรียนเอกชน เมื่อเขาบริหารในปี 1930 และยังไม่อนุญาตให้ผู้สนับสนุนในฮานส์ เมเยอร์เข้าร่วมด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:โรงเรียนสถาปัตยกรรม
หมวดหมู่:รูปแบบสถาปัตยกรรม
หมวดหมู่:สมัยใหม่นิยม
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมสมัยใหม่
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาเยอรมัน
หมวดหมู่:การออกแบบกราฟิกส์
หมวดหมู่:การออกแบบเชิงอุตสาหกรรม
แววมยุรา

**แววมยุรา** เป็นพืชไม้ดอกล้มลุก สูงประมาณ 15-50 เซนติเมตร จะมีสีดอกหลายสี ทั้งสีแดง สีชมพู สีม่วงเข้ม สีม่วงอ่อน โคนกลีบจะมีสีขาว กลีบล่างอาจมีแต้มสีเหลือง จะออกเป็นช่อ กระจายตามซอกใบที่ปลายกิ่ง ปลายแยกเป็น 5 แฉก จะมีขนาดไม่เท่ากัน  ดอกจะบานทุกฤดูกาล

*ชื่อวิทยาศาสตร์ : Torenia fournieriLinden. ex E. Fourn. 
* ชื่อวงศ์ : Scrophulariaceae 
* ชื่อสามัญ : Wishbone flower, Bluewings, Torenia 
* ชื่อพื้นเมือง : เกล็ดหอย แววมยุเรศ สามสี หญ้าลิ้นเงือก หญ้าลำโพง 
* ชนิดพืช [Plant Type] : ไม้ดอกล้มลุก 
* ขนาด [Size] : สูง 15-50 เซนติเมตร 
* สีดอก [Flower Color] :  สีแดง ชมพู ม่วงเข้ม ม่วงอ่อน โคนกลีบสีขาวกลีบล่างอาจมีแต้มสีเหลือง 
* ฤดูที่ดอกบาน [Bloom Time] : ตลอดปี  
* อัตราการเจริญเติบโต [Growth Rate] : ปานกลาง 
* ลักษณะนิสัย [Habitat] : ดินร่วน ระบายน้ำได้ดี 
* ความชื้น [Moisture] : ปานกลาง  
* แสง [Light] : แดดเต็มวัน 
* ลักษณะทั่วไป (Characteristic) :   ไม้ดอกล้มลุก ลำต้นและกิ่งเป็นเหลี่ยม แตกกิ่งก้านมาก  
* ใบ (Foliage) :   ใบเดี่ยว  เรียงตรงข้ามสลับตั้งฉาก  ใบรูปไข่ถึงรูปรีแคบ  กว้าง 1.5-4.5 เซนติเมตร  ยาว 5-7 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบมน ขอบใบจักฟันเลื่อย แผ่นใบบาง สีเขียว เส้นใบเป็นร่อง 
* ดอก (Flower) :  สีแดง ชมพู ม่วงเข้ม ม่วงอ่อน โคนกลีบสีขาวกลีบล่างอาจมีแต้มสีเหลือง ออกเป็นช่อแบบช่อกระจะตามซอกใบที่ปลายกิ่ง โคนกลีบดอกเชื่อมกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็น 5 แฉก ขนาดไม่เท่ากัน ดอกบานเต็มที่กว้าง 1.5-2.5 เซนติเมตร 
* ผล (Fruit) : ผลแห้งแตก รูปรีหรือทรงกระบอก มีเมล็ดจำนวนมาก 
* การใช้งานด้านภูมิทัศน์ (Landscape Used) :   ปลูกคลุมดินในสวน   ดอกช่วยสร้างสีสัน เหมาะกับสวนในบ้าน ริมน้ำตก ลำธาร

หมวดหมู่:ไม้ล้มลุก
หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:วงศ์มณเฑียรทอง
ชื่อศิลปิน

thumb|280px|“โก” ของคูนิซาดะ I ทางซ้าย และ<br>คูนิซาดะ II กลางและขวา
**ชื่อศิลปิน** หรือ **โก** (, ) เป็นนามแฝงหรือนามปากกาที่ศิลปินชาวญี่ปุ่นเลือกใช้ ซึ่งบางครั้งก็จะเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ 

ในบางกรณีศิลปินก็จะใช้ “โก” หลายชื่อในช่วงต่าง ๆ ของชีวิต ที่มักจะเป็นสัญญาณของความเปลี่ยนแปลงอันสำคัญในชีวิต ตัวอย่างของการเปลี่ยนแปลงที่บ่อยครั้งที่สุดคือการเปลี่ยน “โก” ของคัตสึชิกะ โฮกูไซผู้ที่เปลี่ยนชื่ออย่างน้อยก็หกครั้งระหว่าง ค.ศ. 1798 ถึง ค.ศ. 1806

## ชื่อศิลปินและตระกูลการเขียน
“โก” ของจิตรกรภาพพิมพ์แกะไม้อูกิโยะมักจะเป็นชื่อที่ได้รับการตั้งให้โดยโรงเรียนศิลปะที่ประกอบด้วยครูและกลุ่มลูกศิษย์ผู้ฝึกงาน ที่เป็นโรงเรียนแรกที่เริ่มการศึกษา “โก” นี้มักจะมีส่วนหนึ่งของชื่อของ “โก” ของอาจารย์รวมอยู่ด้วย เช่น “โก” แรกของโฮกูไซคือ “ชุนโร” (Shunrō) ที่มาจากชื่อปรมาจารย์ “คัตสึกาวะ ชุนโช” (Katsukawa Shunshō) ที่โฮกูไซได้เข้ารับการฝึกเป็นครั้งแรก

ชื่อศิลปินที่ว่านี้ทำให้สามารถสืบประวัติความสัมพันธ์ระหว่างศิลปินได้ โดยเฉพาะในปีหลัง ๆ เมื่อการตั้ง “โก” ดูเหมือนจะมีระบบอยู่บ้าง โดยเฉพาะการตั้งของสำนักศิลปินอูตางาวะ ที่พยางค์แรกของ “โก” ของลูกศิษย์จะเป็นพยางค์สุดท้ายของ “โก” ของอาจารย์

ตัวอย่างเช่นศิลปินชื่อโทโยฮารุ (Utagawa Toyoharu) มีลูกศิษย์ชื่อโทโยฮิโระ (Utagawa Toyohiro) ผู้ไปมีลูกศิษย์ผู้มีชื่อเสียงชื่อฮิโรชิเงะ 

ลูกศิษย์อีกคนหนึ่งที่ศึกษากับโทโยฮารุ โทโยฮิโระ (Utagawa Toyohiro) กลายมาเป็นผู้นำคนสำคัญของสำนักศิลปินอูตางาวะ โทโยกูนิมีลูกศิษย์ชื่อคูนิซาดะ และ คูนิโยชิ คูนิโยชิไปมามีลูกศิษย์ชื่อโยชิโตชิผู้มีลูกศิษย์คนหนึ่งชื่อโทชิกาตะ

## การรับชื่อศิลปินมาใช้หรือการใช้ชื่อศิลปินของผู้อื่น
ในโรงเรียนศิลปะบางโรงเรียนโดยเฉพาะสำนักศิลปินอูตางาวะ “โก” ของลูกศิษย์ผู้มีอาวุโสที่สุดของปรมาจารย์จะเป็นผู้รับหน้าที่ของอาจารย์ต่อเมื่ออาจารย์มาเสียชีวิตไป เพื่อที่จะเป็นการแสดงความเคารพอาจารย์ลูกศิษย์ผู้รับหน้าที่ก็อาจจะใช้ “โก” ของอาจารย์ ซึ่งบางครั้งก็ทำให้เป็นปัญหาต่อการระบุจิตรกร แต่ตราประทับช่วยให้สามารถระบุวันที่พิมพ์ได้ ลักษณะการเขียนก็เป็นสิ่งสำคัญ เช่นงานเขียนของคูนิซาดะเมื่อเปลี่ยน “โก” เป็นโทโยกูนิก็เริ่มลงชื่อเป็นตรารูปไข่ที่ยาวออกไปเป็น “โทชิดามะ” ของสำนักศิลปินอูตางาวะ ซึ่งเป็นตราชื่อที่แปลกกว่าปกติและมีหยักทางตอนขวาบนของตรา ลูกศิษย์ต่อมาก็เลียนแบบตราของโทโยกูนิ

ในการเขียนสมัยใหม่ใช้การลำดับ “โก” ด้วยเลขโรมัน ฉะนั้น “คูนิซาดะ I” ก็รู้จักกันในชื่อ “โทโยกูนิ III” ด้วยเพราะเป็นศิลปินคนที่สามที่ใช้ “โก” โทโยกูนิ

## อ้างอิง

*Frederic, Louis (2002). "Gō." *Japan Encyclopedia.* Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press.
*Lane, Richard (1978). *Images of the Floating World.* Old Saybrook, CT: Konecky & Konecky.

## ดูเพิ่ม
* นามแฝง 
* นามปากกา

หมวดหมู่:ศิลปินชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นามแฝง
หมวดหมู่:นามปากกา
หมวดหมู่:ชื่อ
เจ้าหญิงซาจิโกะ ฮิซะโนะมิยะ

**เจ้าหญิงซาจิโกะ ฮิซาโนมิยะ** (; 10 กันยายน พ.ศ. 2470 – 8 มีนาคม พ.ศ. 2471) เป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิโชวะ กับจักรพรรดินีโคจุง และเป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ

## พระประวัติ
เจ้าหญิงซาจิโกะเป็นพระราชธิดาองค์ที่สองในจักรพรรดิโชวะ และจักรพรรดินีโคจุง ประสูติเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2470 สร้างความโสมนัสแก่จักรพรรดินีโคจุงเป็นอย่างมาก แม้จะมีเสียงซุบซิบนินทาเกี่ยวกับการสืบทอดราชบัลลังก์เนื่องจากองค์จักรพรรดินียังมิได้ให้พระประสูติกาลพระราชโอรสเลยในขณะนั้น 

## สิ้นพระชนม์
โดยต่อมาอีก 4 เดือนหลังจากพระประสูติกาล พระธิดาองค์น้อยนี้ก็มีพระอาการพระโลหิตเป็นพิษ ทำให้พระวรกายบวมผิดปกติ แม้จะอยู่ภายใต้การดูแลอย่างใกล้ชิดจากแพทย์และพยาบาลในโรงพยาบาล ต่อมา 2 เดือน เจ้าหญิงซาจิโกะจึงสิ้นพระชนม์อย่างสงบเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2471 สร้างความโศกเศร้าระทมพระทัยแก่จักรพรรดินีโคจุงเป็นอย่างมาก

## พงศาวลี



## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระราชธิดาในจักรพรรดิญี่ปุ่น
หมวดหมู่:มิยะแห่งญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เจ้านายที่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
หมวดหมู่:พระราชบุตรในจักรพรรดิโชวะ
วันเมืองเพื่อชีวิต

**วันเมืองเพื่อชีวิต** () ตรงกับวันที่ 30 พฤศจิกายน ของทุกปี ซึ่งเมืองทั่วโลกจัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองการยกเลิกโทษประหารชีวิต โดยรัฐในทวีปยุโรปเป็นครั้งแรก ตามพระบรมราชโองการของสมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 2 แห่งราชวงศ์ฮับส์บูร์ก เมื่อปี พ.ศ. 2329 ในโอกาสดังกล่าว เมืองที่เข้าร่วมจะแสดงการไม่เห็นด้วยกับโทษประหารชีวิต ซึ่งในปี พ.ศ. 2552 มีเมืองกว่า 1,000 แห่ง และเมืองหลวงอีกกว่า 60 แห่งทั่วโลกเข้าร่วม

## แหล่งข้อมูลอื่น
* วันเมืองเพื่อชีวิต 
* การประชุม "Africa for Life" พ.ศ. 2548 
* รายชื่อเมืองที่เข้าร่วม 

หมวดหมู่:การประหารชีวิต
หมวดหมู่:วันสำคัญ
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนพฤศจิกายน
รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 1

**รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 1 ประจำปี พ.ศ. 2521-2522**  เป็นรางวัลภาพยนตร์ไทยครั้งแรกซึ่งจัดโดยสมาคมผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ไทย โดยมี นางจิรวรรณ กัมปนาทแสนยากร เป็นนายกสมาคม  มีพิธีประกาศผลและมอบรางวัลเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ณ อาคารใหม่ สวนอัมพร ถ่ายทอดสดทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. โดย ศ.ประกอบ หุตะสิงห์ องคมนตรีผู้แทนพระองค์เป็นประธานมอบรางวัล  

จุดเริ่มต้นของรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ มาจากงานมหกรรมภาพยนตร์อาเซียน ของสมาพันธ์ผู้สร้างภาพยนตร์เอเชียภาคตะวันออกไกล (The Federation of Motion Picture Producers in South-East Asia) ครั้งที่ 23 ปี พ.ศ. 2520  ซึ่งจัดขึ้นในประเทศไทย โดยทางสมาคมผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ไทยได้มีมติให้จัดทำรางวัลเป็นรูปหัวเรือสุพรรณหงส์ เพราะเป็นสัญลักษณ์ตัวแทนซึ่งชาวต่างชาติคุ้นตากันดี ถือเป็นศิลปะชั้นสูงที่มีความหมายที่ให้เกียรติและศักดิ์ศรี  หลังจากนั้นงานดังกล่าวได้เปลี่ยนชื่อเป็น มหกรรมภาพยนตร์เอเชีย-แปซิฟิก ของสมาพันธ์ผู้สร้างภาพยนตร์เอเชีย-แปซิฟิก โดยจะจัดเป็นครั้งที่ 24 ที่นครซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย   ส่วนรางวัล "สุพรรณหงส์ทองคำ" ครั้งนี้จะมอบให้แก่บุคคลในวงการภาพยนตร์ไทยที่มีผลงานดีเด่นที่สุดในช่วงปี พ.ศ. 2521 และ 2522

## ผู้ได้รับรางวัล
### รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ

### รางวัลพิเศษ โล่เกียรติคุณ

## อ้างอิง

* http://www.thainationalfilm.com/site/index.php?option=com_content&task=category&sectionid=18&id=75&Itemid=154   ประวัติรางวัล สุพรรณหงส์
* จากสูจิบัตรงานประกาศผลการประกวดภาพยนตร์ไทยยอดเยี่ยม รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ


หมวดหมู่:พ.ศ. 2522
รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 2

**รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 2 ประจำปี พ.ศ. 2523**  เป็นรางวัลภาพยนตร์ไทยซึ่งจัดโดยสมาคมผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ไทย โดยมี นายพร้อมสิน สีบุญเรือง (พันคำ) เป็นนายกสมาคม  มีพิธีประกาศผลและมอบรางวัลเมื่อวันเสาร์ที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2524 ณ โรงละครแห่งชาติ ถ่ายทอดสดทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. โดยมี พล.อ.ประจวบ สุนทรางกูร รองนายกรัฐมนตรี(ในขณะนั้น) เป็นประธานในพิธี

## ผู้ได้รับรางวัล
### รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ

### รางวัลพิเศษ สุพรรณหงส์เงิน

## อ้างอิง

* จากสูจิบัตรงานประกาศผลการประกวดภาพยนตร์ไทยยอดเยี่ยม รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ


หมวดหมู่:พ.ศ. 2523
เพิ่มพล เชยอรุณ

**เพิ่มพล เชยอรุณ** (9 มกราคม พ.ศ. 2487 – 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ไทย มีภูมิลำเนาอยู่อำเภอแปลงยาว จังหวัดฉะเชิงเทรา มีพี่น้อง 7 คน เป็นคนที่ 2 มีบุตรชาย 2 คน คนที่ 1 พิบูลย์ เชยอรุณ คนที่ 2 เป็นนักแสดง พิธีกรคือ เบญจพล เชยอรุณ

อดีตเคยสมรสกับ สีตลา เรืองศิริ อดีตนางเอกละครโทรทัศน์ ภายหลังได้หย่าร้างกัน เพิ่มพลเสียชีวิตจากการถูกลอบยิงที่บริเวณตรงหน้ากาดสวนแก้ว จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534

ในร้อยเรื่องหนังไทยที่คนไทยควรดู โดยหอภาพยนตร์แห่งชาติ  มีหนังของเพิ่มพล ถึง 3 เรื่อง คือเรื่อง ชีวิตบัดซบ, เมืองในหมอก และ ระย้า

## ผลงานกำกับ
* ชีวิตบัดซบ (2520) 
* เมืองในหมอก (2521)
* เมืองขอทาน ขี้กลากคอนกรีต (2521)
* สัญชาตญาณโหด (2522)
* ไผ่แดง (2522)
* หลวงตา (2523)
* ระย้า (2524)
* หลวงตา ภาค 2 (2525)
* สงครามปาก (2526)
* คนขวางโลก (2527)
* หลวงตาน้อย ธุดงค์ชายแดน (2528)
* ผัวเชลย (2528)
* พยาบาลที่รัก (2528)
* เธอร้องไห้เมื่อคืนนี้ (2530)
* คำพิพากษา (2532)
* หยุดตัณหาซาดิสต์ (2533)
* กระสือซิ่ง (2533)
* หลวงตา ภาค 3 (2534)

## บทภาพยนตร์

* คนขวางโลก (2527)
* พยาบาลที่รัก (2528)
* หลวงตาน้อย ธุดงค์ชายแดน (2528)
* คำพิพากษา (2532)

## ช่างภาพ

* เมืองขอทาน ขี้กลากคอนกรีต (2521)
* ไผ่แดง (2522)
* หลวงตา (2523)
* ระย้า (2524)
* คนขวางโลก (2527)
* หลวงตาน้อย ธุดงค์ชายแดน (2528)
* ผัวเชลย (2528)

## ลำดับภาพ

* เมืองขอทาน ขี้กลากคอนกรีต (2521)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอแปลงยาว
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยที่ถูกลอบสังหาร
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอาวุธปืน
หมวดหมู่:ศิลปินจากจังหวัดฉะเชิงเทรา
ศึกวังค้างคาว

**ถล่มวังค้างคาว** หรือ **ศึกวังค้างคาว** () เป็นหนึ่งในตอนย่อยของชุด ชอลิ้วเฮียง ผลงานการประพันธ์ของยอดนักประพันธ์นวนิยายแนวกำลังภายใน โกวเล้ง ซึ่ง น.นพรัตน์ ได้นำมาแปลเป็นภาษาไทยใช้ชื่อว่า **ศึกวังค้างคาว** โดยชอลิ้วเฮียงตอนนี้ได้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์จีนชุดหลายครั้งแต่เวอร์ชันที่ผู้ชมรู้จักมากที่สุดคือเวอร์ชันที่สร้างโดย **ทีวีบี** ในชื่อเรื่องว่า ชอลิ้วเฮียง ตอน ถล่มวังค้างคาว ที่ได้ออกอากาศเมื่อปี ค.ศ. 1984

## เนื้อเรื่อง

**ศึกวังค้างคาว** เล่าถึง ชอลิ้วเฮียง โจรหนุ่มรูปหล่อผู้ผดุงคุณธรรมซึ่งได้เข้าไปช่วย 2 ตระกูลในการสืบหาสาเหตุการป่วยอย่างน่าพิศวงของลูกสาวทั้ง 2 ตระกูลจนได้รู้ความจริงว่าแท้ที่จริงแล้วลูกสาวของทั้ง 2 ตระกูลแกล้งป่วยและแกล้งตายเพื่อหนีไปกับชายคนรักหลังจากนั้นเขาได้ช่วยท่านซิในการออกตามหา **ดาบอสรพิษ** ของท่านซิซึ่งหายไปจากห้องศิลาผลจากสืบหาทำให้ชอลิ้วเฮียงถูกกล่าวหาว่าเป็นฆาตกรแต่โชคยังเข้าข้างชอลิ้วเฮียงเมื่อคนรักทั้ง 3 ของเขาได้ไปพา โอ๊วทิฮวย เพื่อนสนิทของชอลิ้วเฮียงมาช่วยแก้ต่างหลังจากนั้นเขาและพรรคพวกจึงได้เริ่มออกเดินทางสืบหาดาบอสรพิษจนได้เข้าไปพัวพันกับ **วังค้างคาว** ซึ่งมีคุณชายค้างคาวเป็นผู้นำ

หมวดหมู่:งานเขียนของโก้วเล้ง
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2514
หมวดหมู่:ชอลิ้วเฮียง
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิตัส

**จดหมายของนักบุญเปาโลถึงทิตัส** () เป็นหนังสือฉบับที่ 17 ในคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่ เป็นหนึ่งใน "จดหมายฝากศิษยาภิบาล" อันได้แก่ **1 ทิโมธี**, **2 ทิโมธี** และ **ทิตัส**

หนังสือเล่มนี้เดิมเป็นจดหมายของนักบุญเปาโลอัครทูต เขียนถึง**ทิตัส** ซึ่งในขณะนั้นทิตัสอยู่ที่เกาะครีต จากข้อความในตัวจดหมายและลักษณะการเขียน บ่งบอกชัดเจนว่าผู้เขียนคือเปาโล ในตอนท้ายของจดหมาย นักบุญเปาโลนัดให้**ทิตัส**ไปพบกันที่เมืองนิโคบุรี แสดงว่าขณะที่กำลังเขียนจดหมายฉบับนี้เปาโลไม่ได้ถูกจองจำอยู่ในคุก เมื่อประกอบกับข้อมูลทางประวัติศาสตร์อื่น ๆ แล้ว คาดว่าเปาโลเขียนจดหมายนี้ขึ้นขณะกำลังอยู่ในเมืองโครินธ์ ราวปีค.ศ. 64

**ทิตัส**เป็นชาวกรีก แต่กลับใจเป็นคริสเตียนและเป็นทั้งเพื่อนร่วมงานและร่วมเดินทางกับเปาโลหลายครั้ง ตอนที่เปาโลออกเดินทางจากเมืองแอนติออกไปยังกรุงเยรูซาเลม **ทิตัส**ก็ได้ร่วมเดินทางไปด้วย บางทีอาจจะเป็น**ทิตัส**นี่เอง ที่ไม่ได้ถูกกล่าวถึงในหนังสือกิจการของอัครทูต เป็นผู้ร่วมงานกับนักบุญเปาโลที่เมืองเอเฟซัสและโครินธ์ หลังจากที่นักบุญเปาโลได้รับการปล่อยตัวจากการถูกจำคุกครั้งแรก เปาโลกับทิตัสได้ไปยังเกาะครีต หลังจากประกาศข่าวประเสริฐที่นั่นอยู่ระยะเวลาหนึ่ง นักบุญเปาโลได้เดินทางไปยังเมืองอื่น ส่วน**ทิตัส**ยังคงอยู่ที่เกาะครีต เพื่อทำงานต่อไป หลังจากที่จากเกาะครีตมาแล้ว เปาโลจึงเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้น เพื่อเป็นแนวทางในการทำงานให้กับ**ทิตัส**

จุดประสงค์ในการเขียนจดหมายฉบับนี้มีอยู่ 3 ประการ ประการแรกเกี่ยวกับคุณสมบัติของผู้ปกครองคริสตจักร เนื่องจากงานที่เปาโลมอบหมายให้ทิตัสทำคือการแต่งตั้งผู้ปกครองคริสตจักร ดังนั้น ทิตัสจะต้องทราบว่าลักษณะของผู้ปกครองคริสตจักรที่ดีเป็นอย่างไร เปาโลกล่าวไว้หลายประการ เช่น ไม่เป็นคนเย่อหยิ่ง ไม่เป็นคนเลือดร้อน ไม่เป็นนักเลงสุรา เป็นต้น

ประการที่สองคือ ต้องการให้ทิตัสสั่งสอนคนในเกาะครีตให้ดำเนินชีวิตอย่างถูกต้อง เนื่องจากเปาโลทราบมาว่าชาวครีตเป็นคนไม่ดี จึงสั่งทิตัสเกี่ยวกับชาวครีตว่า "คำที่เขาอ้างนี้เป็นความจริง เหตุฉะนั้นท่านจงต่อว่าเขาให้แรง ๆ เพื่อเขาจะได้มีความเชื่ออันมีหลัก" เปาโลยังได้แนะนำถึง แนวทางการประพฤติตัวที่ดี เช่น ให้เอาจริงเอาจัง มีสติสัมปชัญญะ เป็นคนไม่ส่อเสียด เป็นต้น

ประการที่สามคือ ต้องการบอกให้ทิตัสมาพบกันที่เมืองนิโคบุรี หลังจากงานที่เกาะครีตเสร็จสิ้นแล้ว

## โครงร่าง
# คำทักทาย 1:1 - 4
# คุณสมบัติของผู้ปกครอง 1:5 - 9
# คุณสมบัติที่ทุกคนควรมี 1:10 - 2:15
# คำสั่งสอนทั่วไปสำหรับผู้เชื่อทุกคน 3:1 - 15

## อ้างอิง
* Thai Holy Bible, Thailand Bible Society, 1998
* Walter A. Elwell, The Pocket Bible Handbook, Harold Shaw Publisher, 1997

## ดูเพิ่ม
* พันธสัญญาใหม่
* นักบุญพอล


หมวดหมู่:บทจดหมายในสารบบ
หมวดหมู่:หนังสือของพันธสัญญาใหม่
หมวดหมู่:บทจดหมายถึงศิษยาภิบาล
สถานพักตากอากาศ

thumb|สถานพักตากอากาศจะรวมโรงแรมและนันทนาการเข้าหลายอย่าง เช่นสระน้ำเป็นต้น

**สถานพักตากอากาศ** หรือ **รีสอร์ต** () เป็นสถานที่ที่ใช้พักผ่อนหรือนันทนาการ ผู้พักใช้ในวันหยุดหรือวันพักผ่อน รีสอร์ตเป็นสถานที่หรืออาจเป็นเมืองหรือในบางครั้งอาจะเป็นสิ่งก่อสร้างการค้าที่บริหารโดยบริษัทเดียว เป็นสถานที่ที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครันสำหรับผู้มาพัก ทั้งอาหาร ที่พัก กีฬา สิ่งบันเทิงและศูนย์การค้า

เมืองที่มีรีสอร์ตอยู่หรือสถานที่ท่องเที่ยวหรือพักผ่อนเป็นส่วนสำคัญของกิจกรรมในเมือง มักจะเรียกว่าเมืองพักตากอากาศ (สถานที่พักตากอากาศ) หรือรีสอร์ตทาวน์ เมืองอย่างเช่น โซชีในรัสเซีย, ชาร์ม เอล-ชีคในอียิปต์, บาริโซในสเปน, กอร์ตีนาดัมเปซโซในอิตาลี, Druskininkai ในลิทัวเนีย, นิสหรือเฟรนช์ริวีเอราของฝรั่งเศส หรือนิวพอร์ต, โรดไอแลนด์ หรือเซนต์มอริตซ์, สวิตเซอร์แลนด์ หรือในเขตที่ใหญ่กว่าอย่าง ภูเขาอดีรอนเดค หรืออิตาเลียนริวีเอรา ที่เป็นที่รู้จักดี ส่วนวอลต์ดิสตีย์เวิลด์รีสอร์ตเป็นตัวอย่างที่โด่งดังของรีสอร์ตสมัยใหม่ 

รีสอร์ตถือเป็นจุดหมายปลายทางที่เพิ่มมากขึ้นกับนักท่องเที่ยวทั่วโลก ตัวอย่างเช่นประเทศไทยก็เป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางที่มีชื่อเสียง และรีสอร์ตในแถบอเมริกากลางและทะเลแคริบเบียนก็มีอยู่มากมาย 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โรงแรม
หมวดหมู่:สถานพักตากอากาศ
ดาวไถ

|thumb|กลุ่มดาวไถ หรือเข็มขัดนายพราน
thumb|ดาวไถ     
**ดาวไถ** หรือ **ดาวเต่า** หรือ **เข็มขัดนายพราน** () เป็นกลุ่มดาวเรียงเด่นในกลุ่มดาวนายพราน มองเห็นชัดในฤดูหนาวเป็นดวงดาวสามดวงเรียงกัน ถือว่าเป็นกลุ่มดาวที่ดูได้ง่ายในฤดูหนาวจะเห็นได้ชัดกลุ่มดาวไถมีประโยชน์ในการค้นหาดาวอื่น ๆ ซึ่งดาวไถจะอยู่ห่างจากโลกประมาณ 800 - 1400 ปีแสง และเป็นแหล่งที่มีดาวดวงใหม่เกิดขึ้นมากที่สุดที่ตรงใจกลางดาวไถมีดวงดาวอยู่ถึง 110 ดวง
คลองคอรินท์

thumb|200px|คลองคอรินท์
**คลองคอรินท์** (; ) เป็นคลองที่เชื่อมอ่าวคอรินท์เข้ากับอ่าวซาโรนิกในทะเลอีเจียน โดยตัดคอคอดคอรินท์และแบ่งคาบสมุทรเพโลพอนนีสออกจากแผ่นดินกรีซ คลองมีความยาว 6.3 กิโลเมตรและสร้างระหว่าง ค.ศ. 1881 และ 1893

## อ้างอิง

คอรินท์
หมวดหมู่:คลองเดินเรือสมุทร
เจน ฟอนดา

**เจน ฟอนดา** () เกิดเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1936 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน นักเขียน นักเคลื่อนไหวด้านการเมือง อดีตนางแบบแฟชันและผู้รู้เรื่องฟิตเนส เธอมีชื่อเสียงในคริสต์ทศวรรษ 1960 กับผลงานภาพยนตร์เช่น *[[Barbarella (film)|Barbarella]]* และ *[[Cat Ballou]]* และไม่นับที่เธอห่างหายจากวงการภาพยนตร์ไป 15 ปี ช่วงปี 1991 ถึง 2005 ในช่วงที่แต่งงานกับเท็ด เทอร์เนอร์ ผู้ก่อตั้งซีเอ็นเอ็น

เธอได้รับรางวัลออสการ์ 2 ครั้ง รวมถึงยังได้รับรางวัลอื่น ๆ และได้รับการเสนอชื่ออีกมากมาย เธอประกาศว่าจะเลิกการแสดงในปี 1991 แต่ก็กลับมาในภาพยนตร์อีกครั้งในปี 2005 กับเรื่อง *[[Monster in Law]]*, และต่อมา *[[Georgia Rule]]* ออกในปี 2007 เธอยังร่วมสร้างและนำแสดงในวิดีโอออกกำลังกายหลายครั้ง ออกในระหว่างปี 1982 และ 1995

นอกจากนั้นแล้วเธอยังเป็นนักเคลื่อนไหวด้านการเมือง เช่นเรื่องขัดแย้งที่เธอต่อต้านในสงครามเวียดนาม ร่วมประท้วงต่อต้านพลังงานนิวเคลียร์ในปี 1979 หลังเกิดอุบัติเหตุนิวเคลียร์ทรีไมล์ไอส์แลนด์ที่รัฐเพนซิลเวเนีย ซึ่งเกิดขึ้นเพียง 12 วันหลังภาพยนตร์เรื่อง *[[The China Syndrome]]* ภาพยนตร์เกี่ยวกับอุบัติเหตุนิวเคลียร์ที่เธอแสดงนำเข้าฉาย เธอยังร่วมประท้วงสงครามอิรักและการทารุณต่อสตรี เธออธิบายตัวเองว่าเป็นเสรีนิยมและสนับสนุนสิทธิสตรี และตั้งแต่ปี 2001 เธอเป็นคริสเตียน เธอตีพิมพ์อัตชีวประวัติในปี 2005 และย้ายมาอยู่ในแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย
thumb|left|ปี ค.ศ. 1963

หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:บุคคลจากนครนิวยอร์ก
หมวดหมู่:บุคคลจากแอตแลนตา
หมวดหมู่:ผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านม
เจ็ต (วงดนตรี)

**เจ็ต** ( หรือเขียนว่า JET) เป็นวงร็อกจากเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ประกอบด้วยสมาชิกคือ แคเมรอน มันเซย์, มาร์ก วิลสัน และพี่น้อง นิกและคริส เซสเตอร์ วงมียอดขาย 4 ล้านชุดทั่วโลก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแอตแลนติกเรเคิดส์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:วงกลุ่มสี่สัญชาติออสเตรเลีย
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากเมลเบิร์น
เจ้าหญิงซาห์รา มาห์นาซ ซาเฮดี

**เจ้าหญิงซาห์รา มาห์นาซ ซาเฮดี** (H.H. Princess Zahra Mahnaz Zahedi) (ประสูติ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2501-) เป็นพระธิดาของนายอาร์เดชีร์ ซาเฮดี (اردشیر زاهدی ,Ardeshir Zahedi) ที่ประสูติแด่เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี พระราชธิดาในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี และเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์

## พระประวัติ
**เจ้าหญิงซาห์รา มาห์นาซ ซาเฮดี** ประสูติเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2501 ณ กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน โดยเป็นพระธิดาของนายอาร์เดชีร์ ซาเฮดี (اردشیر زاهدی, Ardeshir Zahedi) อดีตรัฐมนตรีต่างประเทศของอิหร่าน และอดีตเอกอัครราชทูตอิหร่านประจำสหรัฐอเมริกา ประสูติแด่เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี พระราชธิดาพระองค์แรกในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวีแห่งอิหร่าน และเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์

## ราชตระกูล



## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Historical Images 
*Family Pictures
*Ardeshir Zahedi web site in Persian containing photos & video 

ซาห์รา มานาซ ซาเฮดี
ซาห์รา มานาซ ซาเฮดี
หมวดหมู่:ชาวอิหร่านเชื้อสายกรีก
หมวดหมู่:ชาวอิหร่านเชื้อสายฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ชาวอิหร่านเชื้อสายแอลเบเนีย
หมวดหมู่:ชาวอิหร่านเชื้อสายตุรกี
หมวดหมู่:ชาวอิหร่านเชื้อสายเซอร์แคเซีย
หมวดหมู่:ชาวอิหร่านเชื้อสายอียิปต์
หมวดหมู่:มุสลิมชาวอิหร่าน
หมวดหมู่:ชาวมอแซนแดรอน
อะแคปเปลลา

**อะแคปเปลลา** () เป็นดนตรีที่ใช้เสียงร้องหรือการร้องโดยปราศจากเครื่องดนตรีประกอบ ดนตรีอะแคปเปลลาเดิมแยกออกจากแนวร้องโพลีโฟนีเรอเนสซองซ์และคอนเซรอ์ตาโตบาโรก ในสมัยใหม่ อะแคปเปลลามักหมายถึงการร้องโดยเสียงร้องทั้งหมดไม่ว่าจะแนวเพลงไหน รวมถึง บาร์เบอร์ชอป, ดูว็อป, และโมเดิร์น ป็อป/ร็อก ปัจจุบันอะแคปเปลลายังมีใช้เป็นท่อนแซมเพิล/ท่อนซ้ำ ที่เป็นเสียงร้องอย่างเดียว ในภาคผลิตของโปรดิวเซอร์เพลง อย่างเช่น จิมมี สไปซ์ เคอร์รี, เทดดี ไรลีย์, ไวเคลฟ เป็นต้น

## ประวัติศาสตร์ช่วงแรก
มีการวิจัยที่ชี้ให้เห็นว่าการขับร้องและการใช้เสียงแบบ vocable อาจเป็นวิธีการสื่อสารของมนุษย์ยุคแรกก่อนที่จะมีการประดิษฐ์ภาษา โน้ตเพลงที่เก่าแก่ที่สุดที่เชื่อว่ามีต้นกำเนิดย้อนไปถึงราว 2000 ปีก่อนคริสตกาล ขณะที่บทเพลงที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งยังคงหลงเหลือมาจนสมบูรณ์มีอายุราวคริสต์ศตวรรษที่ 1 จากประเทศกรีก ซึ่งรู้จักกันในชื่อ Seikilos epitaph

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การร้องเพลง
หมวดหมู่:คำศัพท์ดนตรี
เจ้าหญิงเฟาเซห์ จาฮันบานี

**เจ้าหญิงเฟาเซห์ จาฮันบานี** (Princess Fouzieh Djahanbani) (ประสูติ พ.ศ. 2517-) เป็นพระธิดาของนายโควสลอว์ จาฮันบานี (Khosrow Jahanbani) กับเจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี พระราชธิดาในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี และเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์

## พระประวัติ
**เจ้าหญิงเฟาเซห์ จาฮันบานี** ประสูติในปี พ.ศ. 2517 เป็นพระธิดาของนายโควสลอว์ จาฮันบานี (Khosrow Jahanbani) ซึ่งเป็นเอกอัครราชทูตอิหร่านประจำประเทศฝรั่งเศส และเจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี พระราชธิดาพระองค์แรกในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวีแห่งอิหร่าน และเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ โดยเจ้าหญิงเฟาเซห์มีเชษฐา 1 องค์ คือ เคย์โควสลอว์ จาฮันบานี

## ราชตระกูล



## อ้างอิง

ฟแซห์
ฟแซห์
หมวดหมู่:ชาวอิหร่านเชื้อสายกรีก
หมวดหมู่:ชาวอิหร่านเชื้อสายฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ชาวอิหร่านเชื้อสายแอลเบเนีย
หมวดหมู่:ชาวอิหร่านเชื้อสายตุรกี
หมวดหมู่:ชาวอิหร่านเชื้อสายเซอร์แคเซีย
หมวดหมู่:ชาวอิหร่านเชื้อสายอียิปต์
หมวดหมู่:มุสลิมชาวอิหร่าน
ชุมเห็ดเทศ

**ชุมเห็ดเทศ** เป็นพรรณไม้พุ่มขนาดกลาง ลำต้นมีความสูง 2-3 เมตร ก้านใบนั้นยาว ในก้านหนึ่งนั้นจะมีใบแตกออกเป็น 2 ทาง มีลักษณะคล้ายใบมะยม แต่จะโตและยาวกว่าประมาณ 10-12 ซม. และกว้างประมาณ 3-6 ซม.  

ใบเป็นใบประกอบขนนก มีความยาวประมาณ 30-60 ซม. ใบย่อยจะเรียงกันเป็นคู่ ๆ 8-20 คู่ ลักษณะใบย่อยนั้นจะรูปขอบขนานแกมรูปรี โคนใบจะมน ตรงปลายใบของมันมนหรือเว้าเล็กน้อย ฐานใบนั้นจะมน และไม่เท่ากันทั้ง 2 ข้าง ขอบใบเรียบเป็นสีแดง ใบจะมีความกว้างประมาณ 5-7 ซม. และยาวประมาณ 5-15 ซม. ก้านใบย่อยสั้นมาก

ดอกจะออกเป็นช่อใหญ่ ตามง่ามใบใกล้ปลายกิ่ง มีความยาวประมาณ 20-50 ซม. ดอกจะเป็นสีเหลือง ดอกตูมนั้นคล้ายดอกข่า และเมื่อดอกบานจะเป็นสีเหลืองเข้ม กลีบรองกลีบดอกจะมีอยู่ 5 กลีบ เป็นรูปขอบขนาน สีเขียวตรงปลายของมันจะแหลม ส่วนก้านดอกนั้นจะสั้นและมีลายเส้นเห็นได้ชัด

เกสรตัวผู้จะมีอยู่ประมาณ 9-10 อัน แต่มีความยาวไม่เท่ากันอับเรณูเมื่อแก่จะมีรูเปิดที่ยอด ส่วนเกสรตัวเมียนั้นมีอยู่1อันผิวเกลี้ยง

ผลนั้นจะออกฝัก แต่ไม่มีขน ฝักเป็นรูปบรรทัด หนา มีความกว้างประมาณ 1.5-2 ซม. และยาวประมาณ 10-15 ซม. จะมีปีกอยู่ 4 ปีก มีความกว้างประมาณ 5-8 มม. และยาวประมาณ 7-10 มม.ผิวนอกนั้น จะขรุขระเป็นสีดำ

ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด

## ประโยชน์
ใช้ทั้งต้น ต้นใบ ดอกฝัก เมล็ด ราก  ใช้เป็นยา มีสรรพคุณดังนี้:
;ทั้งต้น:ใช้ขับพยาธิในลำไส้ ถ่ายพิษตานทรง รักษาซาง โรคผิวหนัง ถ่ายเสมหะ รักษาฟกบวม รักษาริดสีดวง ดีซ่าน และฝี 
;ต้น:ใช้เป็นยารักษาคุดทะราด และกลากเกลื้อน  รักษากษัยเส้น ขับพยาธิ และขับปัสสาวะ รักษาท้องผูก และทำให้หัวใจเป็นปกติ
;ใบ:จะมีกลิ่นฉุน ต้มน้ำกินเป็นยาระบาย  อมบ้วนปากและใช้เป็นยาฆ่าพยาธิตามผิวหนัง รักษากลากเกลื้อน ผิวหนังอักเสบเป็นผื่นคันเส้นประสาทอักเสบ รักษากษัยเส้น ขับปัสสาวะและรักษากระเพาะอาหารอักเสบ

## อ้างอิง

* อ้างอิงจาก 108 สมุนไพรไทย

หมวดหมู่:ไม้พุ่ม
หมวดหมู่:สกุลขี้เหล็ก
หมวดหมู่:สมุนไพร
ดอยผาตั้ง

**ดอยผาตั้ง** เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงราย อยู่ในเขตตำบลปอ อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย ดอยผาตั้งเป็นยอดดอยอยู่ในเทือกเขาหลวงพระบาง สันปันน้ำเป็นจุดแบ่งอาณาเขตระหว่างประเทศไทย-ลาว เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่อสำหรับชมพระอาทิตย์ขึ้นและทะเลหมอกในตอนเช้าและชมพระอาทิตย์ตกในเวลาเย็น มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 1,800 เมตร เส้นทางเดินขึ้นยอดดอยอยู่ติดกับสถานที่จอดรถและร้านค้าบริการความยาวประมาณ 700 เมตร จากยอดดอยสามารถมองเห็นแม่น้ำโขงฝั่งลาวและสามารมองเห็นยอดภูชี้ฟ้าที่อยู่ห่างออกไปกว่า 25 กิโลเมตรได้ชัดเจน

thumb|1100px|center|ทะเลหมอกบนดอยผาตั้ง และภาพรวมของดอยผาตั้ง

## ดูเพิ่ม
* ภูชี้ฟ้า

## แหล่งข้อมูลอื่น

ผาตั้ง
ผาตั้ง
หมวดหมู่:พรมแดนธรรมชาติไทย–ลาว
มูนไชน์

**มูนไชน์** (moonshine) เป็นชื่อทั่วไปสำหรับเรียกเหล้ากลั่นที่ต้มกินอย่างผิดกฎหมาย โดยที่มาของชื่อมูนไชน์ มาจากการต้มเหล้าในบริเวณกลางแจ้งใต้แสงจันทร์ มูนไชน์นิยมกันในสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะในทางตอนใต้ของประเทศ ปัจจุบันประเทศลาวและกัมพูชามีปัญหานักท่องเที่ยวเสียชีวิตจากเครื่องดื่มนี้จำนวนมาก และนิยมใช้ข้ออ้างว่า ไทยนำของสิ่งนี้มาต้มกินโดยใส่สารเมทานอลลงไปจากนั้นเอาไปขายให้กับเพื่อนบ้านอย่างลาว กัมพูชา พม่าแบบผิดกฏหมาย เพราะเหล้าเถื่อนไทยราคาถูก ตลาดโลกมืดต้องการ คนไทยนิยมอย่างมากในเรื่องยาดอง เหล้าดอง เหล้าเถื่อน

มูนไชน์มักจะถูกกลั่นมาจากสติลที่ไม่ได้จดทะเบียนตามกฎหมาย โดยการนำยีสต์ หรืออาหารที่มีน้ำตาลเป็นส่วนประกอบมาผลิตเอทานอล โดยหลังจากนั้นนำเอทานอลที่ได้ไปกลั่นต่อในสติล รสชาติและความเข้มข้นของแอลกอฮอล์ในมูนไชน์มักจะมีค่าสูงกว่าเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ทั่วไป

สติลที่ใช้ในการกลั่นมูนไชน์มักจะมีขนาดเล็ก (เพื่อหลีกเลี่ยงกฎหมาย) และมักจะถูกสร้างโดยผู้ผลิตมูนไชน์เอง โดยในปัจจุบันสติลและวิธีการผลิตมูนไชน์ได้เริ่มมีการเผยแพร่ในอินเทอร์เน็ต 

## ดูเพิ่ม
* เหล้าขาว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิสกี้
หมวดหมู่:เครื่องดื่มกลั่น
หมวดหมู่:ความผิดอาญา
หมวดหมู่:มิจฉาชีพ
แมลงวันทอง

**แมลงวันทอง** () หรือ **[[แมลงหวี่]]** เป็นแมลงศัตรูพืชที่สำคัญทางเศรษฐกิจ ทำลายพืชได้หลายชนิด เช่น ชมพู่, มะม่วง กล้วย, มะละกอ, พุทรา, น้อยหน่า

ลำตัวสีน้ำผึ้งใส ดวงตาสีแดง มีลักษณะคล้ายแมลงวันทั่วไป

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:แมลง
อดัมสกี

**อดัมสกี้** (Adamski) ชื่อจริง **อดัม ทินลีย์** เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1967ที่นิวฟอเรสต์ ประเทศอังกฤษ  เป็นนักดนตรีเพลงเอซิดเฮาส์ และ มีเพลงฮิตอย่างเพลง "N-R-G" และ "Killer" (ซึ่งเป็นเพลงที่ร้องโดย ซีล). ได้ติดชาร์ตซิงเกิลอันดับสูงสุดที่ 1

## ผลงานอัลบั้ม
* *Liveandirect* (1989)
* *Doctor Adamski's Musical Pharmacy #8 UK* (1990)
* *Naughty* (1992)
* *Adamski's Thing* (1998)
* *Killer - the best of Adamski* (1999)
* *Mutant Pop (2000)*

## อันดับชาร์ตซิงเกิล
* "N-R-G" #12 UK 
* "Killer" (feat. Seal) #1 UK, #5 World 
* "The Space Jungle" #7 UK
* "Flashback Jack"  #46 UK
* "Sunday Roast"  #86 UK
* "Never Goin' Down" (duet with Jimi Polo) / "Born To Be Alive" (duet with Soho) #51 UK
* "Get Your Body" (duet with Nina Hagen) #68 UK
* "Back To Front" #63 UK
* "One Of The People" (billed as Adamski's Thing) #56
* "Already Out There" #4 Italy

หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลแฮมป์เชอร์
Eternally: Drama Mix

**"Eternally: Drama Mix"** เป็นซิงเกิลดาวน์โหลดที่ 3 ของอูทาดะ ฮิคารุ จากทั้งหมด 34 ซิงเกิล วางขายในระบบดาวน์โหลดของ iTunes เพลงถูกใช้เป็นเพลงประกอบละครชุดญี่ปุ่น "อินโนเซนส์เลิฟ" ซิงเกิลนี้ดัดแปลงมาจากซิงเกิล ดิสแทน ที่วางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2544

## รายการเพลง
# "Eternally: Drama Mix" 4:49

## ชาร์ต
### Billboard (Japan)

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงของฮิการุ อูตาดะ
เวลคัมทูไทยแลนด์

***เวลคัมทูไทยแลนด์*** () เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 8 ของวงคาราบาว ภายใต้สังกัดแว่วหวาน ออกจำหน่ายในเดือน ตุลาคม พ.ศ. 2530 หลังจากได้ออกอัลบั้ม อเมริโกย และ ประชาธิปไตย ซึ่งเนื้อหาของบทเพลงส่วนหนึ่งนั้นมาจากเรื่องการเมือง ทำให้บางบทเพลงไม่สามารถออกอากาศทางสื่อต่าง ๆ ได้ แต่ในอัลบั้มชุดนี้ได้ลดโทนของเนื้อหาให้เบาบางลง เข้าใจง่าย และมีความสนุกสนานมากยิ่งขึ้น เข้ากับบรรยากาศปีท่องเที่ยวไทย

และด้วยความโดดเด่นของเนื้อหาที่กล่าวมาข้างต้น ส่งผลให้อัลบั้มชุดนี้เป็นอัลบั้มชุดที่ 2 ที่สามารถทำยอดขายได้เกิน 1 ล้านตลับ แต่ยังเป็นรองจากอัลบั้ม *[[เมด อิน ไทยแลนด์ (อัลบั้ม)|เมด อิน ไทยแลนด์]]* และ เป็นอัลบั้มชุดที่ 3 ที่มีภาพสมาชิกวงคาราบาวอยู่บนหน้าปก โดยที่สมาชิกวงในชุดนี้เป็นยุคคลาสสิก

เพลงดังในอัลบั้มมีอยู่เกือบทุกเพลง เช่น เพลง *เวลคัมทูไทยแลนด์* ซึ่งเปิดตัวด้วยเสียงกลองยาว และ เสียงชาวต่างชาติ , *บิ๊กเสี่ยว* ถ่ายทอดสภาพความเป็นอยู่แห้งแล้งของชาวไทยในภาคอีสาน หรือ *อิสาน* ซึ่งเป็นที่มาของการจัดคอนเสิร์ต เวลคัมทูอิสานเขียว ในเวลาต่อมา , *กระถางดอกไม้ให้คุณ* เพลงแรกในชีวิตการขับร้องของ อ๊อด - อนุพงษ์ ประถมปัทมะ โดยว่าด้วยการที่อ๊อดเป็นคนที่มีใจรักในเสียงเพลง ฝึกซ้อมดนตรีอยู่เป็นประจำ แต่ไม่เคยร้องเพลงเลยแม้สักเพลง เพลงนี้จึงเป็นเพลงแรกและเพลงสุดท้ายในชีวิตของอ๊อดที่จะได้ยินได้ฟัง แต่ดันร้องผิดที่ผิดเวลาและผิดคีย์ จึงโดนกระถางดอกไม้ปาใส่ ,*เทวดาท่าจะแย่* เมื่อมนุษย์ต่างบนบานว่าหากถูกล็อตเตอรี่จ­ะตอบแทนอย่างดี แต่แล้วพวกเขาถูกหวยกิน และขอร้องให้เทวดาช่วย เทวดาจึงสงสัยว่าทำไมมนุษย์ถึงเล่นสิ่งที่­เรียกว่า ล็อตเตอรี่ จึงเข้าสู่หนทางของล็อตเตอรี่ , *คนหนังเหนียว* เป็นการร้องเพลงร่วมกันครั้งแรกระหว่าง เล็ก - ปรีชา ชนะภัย กับ เทียรี่ เมฆวัฒนา และ *บาปบริสุทธิ์* ของ เล็ก - ปรีชา ชนะภัย ซึ่งเพลงดังกล่าวได้มีการขับร้องใหม่อยู่เรื่อยๆ ทั้งในงานของตนเองและศิลปินท่านอื่นๆ 

## รายชื่อเพลง

## มิวสิกวิดีโอ
# เวลคัม ทู ไทยแลนด์
# สบายกว่า
# กระถางดอกไม้ให้คุณ
# เทวดาท่าจะแย่ (ได้รับรางวัล BAD AWARDS 1987 มิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยม)

## นักดนตรี
# ยืนยง โอภากุล (แอ๊ด) : ร้องนำ , กีตาร์ , คำร้อง - ทำนอง
# กีรติ พรหมสาขา ณ สกลนคร (เขียว) : ร้องประสานเสียง , คุมเสียง
# ปรีชา ชนะภัย (เล็ก) : ร้องนำ เพลง บาปบริสุทธิ์ - คนหนังเหนียว , กีตาร์ , คีย์บอร์ด , ประสานเสียง , คำร้อง - ทำนอง เพลง บาปบริสุทธิ์
# อนุพงษ์ ประถมปัทมะ (อ๊อด) : เบส , คุมเสียง , ร้องนำ เพลง กระถางดอกไม้ให้คุณ
# อำนาจ ลูกจันทร์ (เป้า) : กลองไฟฟ้า
# เทียรี่ เมฆวัฒนา (เทียรี่) : ร้องนำ เพลง บิ๊กเสี่ยว - สังกะสี - คนหนังเหนียว, กีตาร์, ประสานเสียง
# อ.ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี : คีย์บอร์ด , แซ็กโซโฟน เพลง บิ๊กเสี่ยว - สบายกว่า , คลาริเน็ท เพลง นีออน , ประสานเสียง , ร่วมร้องเพลง เทวดาท่าจะแย่
# พงษ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา (ปุ้ม วงตาวัน) : เปียโน เพลง สังกะสี 
# เอก : คุมเสียง

## คอนเสิร์ต
* รายการ โลกดนตรี วันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2530
* คอนเสิร์ต เวลคัม ทู อิสานเขียว : 27 ธันวาคม พ.ศ. 2530

## การจัดจำหน่าย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของคาราบาว
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงไทยในปี พ.ศ. 2530
รอเฌ วาดีม

**รอเฌ วาดีม** () เป็นผู้กำกับ ผู้อำนวยการสร้าง นักเขียนบทภาพยนตร์ และนักแสดงชาวฝรั่งเศส เชื้อสายเบลารุส  เป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง *[[Et Dieu… créa la femme]]* (And God Created Woman) ภาพยนตร์ที่สร้างชื่อให้กับบรีฌิต บาร์โด ในปี 1956   *Le vice et la vertu* (Vice and Virtue) ภาพยนตร์เรื่องแรกของกาทรีน เดอเนิฟว์ ในปี ค.ศ. 1963 และ *[[Barbarella]]* ภาพยนตร์ที่สร้างชื่อให้กับเจน ฟอนดา ในปี ค.ศ. 1966  นักแสดงหญิงทั้งสามล้วนมีความสัมพันธ์หรือแต่งงานกับวาดีม

รอเฌ วาดีม มีชื่อจริงว่า **รอเฌ วาดีม เปลมียานีกอฟ** () เกิดที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส บิดาเป็นชาวเบลารุส อพยพมาจากยูเครน เขาเริ่มเป็นนักแสดงละครเวทีตั้งแต่อายุ 16 ปี และเป็นผู้ช่วยเขียนบทให้กับมาร์ก อาเลแกร (Marc Allégret) ผู้กำกับชาวฝรั่งเศส-สวิส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1950

วาดีมมีผลงานเขียนบทและกำกับเรื่องแรก เรื่อง *And God Created Woman* นำแสดงโดยบรีฌิต บาร์โด เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลหมีทองคำ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน จากเรื่อง *[[Sait-on jamais?]]* (No Sun in Venice ปี ค.ศ. 1957) และรางวัลสิงโตทองคำ เทศกาลภาพยนตร์เวนิส จากเรื่อง *[[La curée]]* (The Game is Over ปี ค.ศ. 1966) 

นอกเหนือจากผลงานเขียนบทและกำกับภาพยนตร์ วาดีมยังเป็นนักเขียน เคยมีผลงานหนังสือชื่อ *Bardot, Deneuve, Fonda: My Life With The Three Most Beautiful Women In The World* บอกเล่าชีวิตส่วนตัวกับอดีตภรรยาสามคน ที่ได้ชื่อว่าเป็นหญิงที่สวยที่สุดในโลก

รอเฌ วาดีมเสียชีวิตในวัย 72 ปี เมื่อปี ค.ศ. 2000 ด้วยโรคมะเร็งต่อมน้ำเหลือง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Roger Vadim's biographic sketch ที่ Find A Grave

หมวดหมู่:นักแสดงฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งต่อมน้ำเหลือง