open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
คาเธ่ย์แปซิฟิค

**คาเธ่ย์แปซิฟิค** () เป็นสายการบินประจำชาติฮ่องกง ก่อตั้งในปี 1946 เป็นสมาชิกของวันเวิลด์ โดยคาเธ่ย์แปซิฟิค เป็น 1 ใน 6 สายการบินที่บริการลูกค้าได้ในระดับ 5 ดาวจากการสำรวจของสกายแทร็กซ์

## กิจการองค์กร

### สำนักงานใหญ่
thumb|คาเธ่ย์ซิตี สำนักงานใหญ่ของคาเธ่ย์แปซิฟิคสำนักงานใหญ่ของคาเธ่ย์แปซิฟิค คาเธ่ย์ซิตี ตั้งอยู่ในบริเเวณท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง คาเธ่ย์ซิตีได้มีกำหนดสร้างระหว่างเดือนเมษายนถึงกันยายน ค.ศ. 1998 และเปิดทำการในปีเดียวกัน 

## จุดหมายปลายทาง
ณ เดือนสิงหาคม ค.ศ. 2023 คาเธ่ย์แปซิฟิคมีเที่ยวบินไปยัง81 จุดหมายปลายทางใน 46 ประเทศ

### ข้อตกลงการทำการบินร่วม
คาเธ่ย์แปซิฟิคได้ทำข้อตกลงการทำการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:

* แอร์อัสตานา
* แอร์แคนาดา
* แอร์ไชนา
* แอร์นิวซีแลนด์
* แอร์นิวกินี
* อะแลสกาแอร์ไลน์
* อเมริกันแอร์ไลน์
* ออสเตรียนแอร์ไลน์
* บางกอกแอร์เวย์ส
* บริติชแอร์เวย์
* บรัสเซลส์แอร์ไลน์
* ชูกงพาสเซ็นเจอร์ทรานส์พอร์ต (ทางเรือ)
* โคเทวอเตอร์เจ็ต (ทางเรือ)
* ฟิจิแอร์เวย์
* ฟินน์แอร์
* เอชเคเอ็กซ์เพรส (บริษัทลูก)
* ไอบีเรีย
* เจแปนแอร์ไลน์
* กลุ่มสายการบินลาตัม
* ลุฟท์ฮันซ่า
* มาเลเซียแอร์ไลน์
* มองโกเลียนแอร์ไลน์
* ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
* ควอนตัส
* กาตาร์แอร์เวย์
* เอสเซเว่นแอร์ไลน์
* เชินเจิ้นแอร์ไลน์
* แอ็สแอนเซแอ็ฟ (ทางรถไฟ)
* สวิสอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์
* เวียดนามแอร์ไลน์
* เวสต์เจ็ต

## ฝูงบิน
### ฝูงบินปัจจุบัน

ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026 คาเธ่ย์แปซิฟิคมีเครื่องบินประจำการอยู่ในฝูงบิน ดังนี้:

คาเธ่ย์แปซืฟิคมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 11 ปี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์คาเธ่ย์แปซิฟิค 

คาเธ่ย์ แปซิฟิค
คาเธ่ย์ แปซิฟิค
คาเธ่ย์ แปซิฟิค
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ฮ่องกง
หมวดหมู่:บริษัทของฮ่องกง
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2489
หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติฮ่องกง
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2489
ยาม

**ยาม** เป็นการนับเวลากลางคืนในประเทศไทยสมัยโบราณ และพบในการพากย์ภาพยนตร์จีนที่เรียกว่า **ชั่วยาม** โดยในจีนแบ่ง 1 วันเป็น 12 ชั่วยามตามที่บอกไว้ในธงชาติสาธารณรัฐจีน ขณะที่หนึ่งยามของไทยมีค่าประมาณ 3 ชั่วโมง 
  
ยาม เป็นคำภาษาบาลีที่เรานำมาใช้ในภาษาไทย จนไม่คิดว่าเป็นคำบาลีแล้ว แต่มักก่อให้เกิดความสับสนในเวลาใช้อยู่คำหนึ่ง คือ คำว่า “ยาม” ซึ่งบาลีออกเสียงว่า “ยา-มะ”

คำที่เกี่ยวกับ “ยาม” ที่คนไทยเรารู้จักและเข้าใจดีคำหนึ่งก็คือ “แขกยาม” ซึ่งได้แก่แขกที่เป็นชาวอินเดีย มักจะเป็นแขกปาทาน นุ่งผ้าขาวโจงกระเบน ที่เรามักว่าจ้างให้มาอยู่ยามตามตลาด หรือโรงเลื่อยโรงสี ตลอดจนโรงแรมใหญ่ ๆ บางคนก็มีเตียงนอนถักด้วยเชือก เขามักจ้างเฝ้ายามเฉพาะในเวลากลางคืน แขกพวกนี้มักจะถือกระบองอันโต ๆ น่าเกรงขาม และมักจะตีเหล็กแผ่นเป็นสัญญาณบอกเวลาทุกชั่วโมง

คำว่า “ยาม” ที่เรานับกันตามแบบไทย ๆ กับ “ยาม” ของแขกตามที่ปรากฏในบาลีนั้นแตกต่างกัน ทั้งนี้เพราะคืนหนึ่งเราแบ่งเป็น 4 ยาม ยามละ 3 ชั่วโมง 
* ตั้งแต่ย่ำค่ำ คือ 18 นาฬิกา ถึง 3 ทุ่ม (21 นาฬิกา) เป็นยามที่ 1
* หลังจาก 21 นาฬิกา หรือ 3 ทุ่ม ไปถึง 24 นาฬิกา หรือ เที่ยงคืน เราเรียกว่า ยาม 2 หรือ 2 ยาม 
* หลัง 24 นาฬิกา ไปถึงตี 3 (3 นาฬิกา) เราเรียกว่า ยาม 3 
* และหลังจากตี 3 ไปจนย่ำรุ่ง หรือ 6 นาฬิกา เราเรียกว่า ยาม 4 ซึ่งเป็นยามสุดท้ายของคืน

## ยามตามคติบาลี
ในวรรณคดีไทยถือตามคติสันสกฤตว่า คืนหนึ่งมี 4 ยาม ยามหนึ่งมี 3 ชั่วโมง แต่คติที่ปรากฏในวรรณคดีบาลีรวมถึงวรรณคดีบาลีที่แปลแต่งเป็นภาษาไทยว่าไว้ต่างกัน คือกำหนดว่า คืนหนึ่งมี 3 ยาม ยามหนึ่งมี 4 ชั่วโมง เรียกยามทั้ง 3 ช่วงนี้ตามลำดับว่า ปฐมยาม (อ่านว่า ปะ -ถม-มะ -ยาม) ทุติยยาม (อ่านว่า ทุ -ติ-ยะ -ยาม) และปัจฉิมยาม (อ่านว่า ปัด-ฉิม-มะ -ยาม) ตามลำดับ
* ปฐมยาม หรือ ยามแรก ได้แก่ช่วงเวลา 18.00-22.00 น.   
* ทุติยยาม หรือ ยามที่ 2 ได้แก่ช่วงเวลา 22.00-02.00 น. และ 
* ปัจฉิมยาม หรือ ยามสุดท้าย ได้แก่ช่วงเวลา 02.00-06.00 น. 
ยามตามคตินี้ปรากฏในเรื่องมงคลสูตรคำฉันท์ (อ่านว่า มง-คน-ละ -สูด-คำ-ฉัน) ซึ่งพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์จากมงคลสูตรและอรรถกถามงคลสูตร (อ่านว่า อัด-ถะ-กะ -ถา-มง-คน-ละ -สูด) ความตอนหนึ่งกล่าวถึงเทวดามาเฝ้าพระพุทธเจ้าหลังพ้นปฐมยามหรือพ้นเวลา 22.00 น. ไปแล้ว เพื่อทูลถามพระพุทธเจ้าว่า สิ่งใดเป็นมงคล 

## ดูเพิ่ม
* ยามอุบากอง

## อ้างอิง
* ราชบัณฑิตยสถาน ; ยาม ,ยามตามคติบาลี
* ภาษาไทยไขขาน. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แพร่พิทยา. ๒๕๒๘. หน้า ๑๐๐-๑๐๒.
* บทวิทยุรายการ "รู้ รัก ภาษาไทย"  ออกอากาศทางสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ ๑๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๓  เวลา ๗.๐๐-๗.๓๐ น.

หมวดหมู่:หน่วยเวลา
หมวดหมู่:ส่วนของวัน
แอริธ เกนส์เบอรู

**แอริธ เกนส์เบอรู** (ภาษาอังกฤษ : Aerith Gainsborough/ภาษาญี่ปุ่น : エアリス・ゲインズブール) เป็นตัวละครหญิงจากเกม ไฟนอลแฟนตาซี VII หญิงสาวขายดอกไม้ผู้มีสายเลือดโบราณ ปรากฏตัวในฉากหนึ่งของสลัม ในขณะที่ คลาวด์ กำลังหาทางกลับไปรวมกลุ่มกับบาร์เร็ต เธอมีบทบาทสำคัญในการปกป้องโลกจากความพินาศเนื่องจากการที่ถูกดึงพลังงานไลฟ์สตรีมไปใช้มากจนเกินไป

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Aeris Gainsborough character profile at the official Square Enix *Final Fantasy VII* site
*Aerith Gainsborough on *Final Fantasy* Wiki at Wikia 

หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครในไฟนอลแฟนตาซี
หมวดหมู่:ตัวละครเด็กกำพร้าในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่ใช้เวทมนตร์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นแม่มด
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับการรักษา
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นมนุษย์ลูกผสมข้ามสายพันธุ์
จังหวัดบัลข์

**บัลข์** (ปาทาน/ดารี: , *Balkh, Balx*) เป็นหนึ่งใน 34 จังหวัดของอัฟกานิสถาน ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ ประกอบด้วย 15 อำเภอ มีประชากรราว 1,509,183 คน ส่วนใหญ่เป็นชาติพันธุ์ผู้ใช้ภาษาดารี และมีมะซารีชารีฟ เป็นเมืองหลักของจังหวัด

ชื่อของจังหวัดมาจากเมืองโบราณ บัลข์ และมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ในฐานะเป็นจุดเชื่อมต่อหนึ่งระหว่างโลกตะวันออกกับตะวันตก ในเมืองเป็นที่ตั้งของมัสยิดสีน้ำเงิน ซึ่งครั้งหนึ่งเคยถูกทำลายไปโดยเจงกีส ข่าน และได้รับการบูรณะใหม่โดยตีมูร์

## อ้างอิง


บลค
จังหวัดบาดัคชาน

**บาดัคชาน** (เปอร์เซีย , *Badaxšān*) เป็นจังหวัดของอัฟกานิสถาน ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ มีพรมแดนติดกับเคอฮิสทอนีบาดัฆชอนของทาจิกิสถานทางตอนเหนือ จิตราล และ กิลกิต-บัลติสถาน ของปากีสถานทางตอนล่างและทางตะวันออกเฉียงใต้  นอกจากนี้ยังมีพรมแดน 91 กิโลเมตร (57 ไมล์) ติดกับจีนทางตะวันออก

เคยเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคประวัติศาสตร์อย่างบาดัคชานที่มีขนาดกว้างมาก ซึ่งในปัจจุบันมีบางส่วนอยู่ในทาจิกิสถานและจีน จังหวัดบาดัคชานประกอบไปด้วย 28 อำเภอ มากกว่า 1,200 หมู่บ้านและมีประชากรประมาณ 1,055,000 คนhttps://euaa.europa.eu/country-guidance-afghanistan-2020/badakhshan จังหวัดบาดัคชาน มีเมืองหลักของจังหวัดคือ ฟายซาบัด โดยเมืองนี้เคยมีรายงานว่าภายในเมืองมีการจัดกิจกรรมการต่อต้านการยึดครองอัฟกานิสถานของตอลิบานในปี ค.ศ. 2021 อีกด้วย

## ภูมิศาสตร์
**จังหวัดบาดัคชาน** ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ทางเหนือติกับประเทศทาจิกิสถาน ทางตะวันออกติดประเทศจีน (ทางเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์) ทิศใต้ติดกับประเทศปากีสถาน จังหวัดบาดัคชาน ตั้งอยู่ระหว่างเทือกเขาฮินดูกูซและเทือกเขาปามีร์
และที่สำคัญคือจังหวัดนี้ตั้งอยู่ในเส้นทางสายไหม

## การปกครอง
การปกครองของจังหวัดบาดัคชานมี 28 เขต ได้แก่
* อาร์กฮันจ์
* อาร์โก
* บาฮารัค
* ดารายิม
* ดาร์วาซ
* ดาร์วาซี บาลา
* ฟายซาบัด (เมืองเอก)
* อิสฮฺคาซิม
* เจิร์ม
* ขาส
* ขวาฮัน
* คิสฮิม
* โคฮิสถาน
* คูฟอัป
* กูราน วา มุนจาน
* ราจฮฺ
* ชาฮฺรี บูเซิร์ก
* ชิจฮฺนัน
* ชิคิ
* ชูฮาดา
* ทาแกบ
* ทิสคาน
* วาขาน
* วาร์ดุจ
* ยาฟทาลิ ซูฟลา
* ยัมกัน
* ยาวาน
* เซบัค
## อ้างอิง

หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศอัฟกานิสถาน
อุปกรณ์รวมส่งสัญญาณ

**มัลติเพล็กซ์เซอร์ (Multiplexer : MUX)**  หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า ตัวเลือกข้อมูล (Data Selector) ซึ่งเป็นตัวที่ทำหน้าที่เลือกช่องสัญญาณที่มีข้อมูลช่องหนึ่งจากหลาย ๆ ช่องสัญญาณมาเป็นอินพุตและต่อช่องสัญญาณที่มีข้อมูลนั้นเข้าเป็นสัญญาณเอาต์พุตเพียงเอาต์พุตเดียว ดังรูป

upright|thumb|mux กับ demux มัลติเพล็กซ์เซอร์
[upright|thumb|[การรวมสัญญาณ กับ การไม่รวมสัญญาณมัลติเพล็กซ์เซอร์]]

จากรูปทางด้านล่างแสดงอินพุตจำนวน n ขา ตั้งแต่ D0 ถึง Dn ขาซึ่งใช้สำหรับเลือกข้อมูล S0 ถึง Sm และขาเอาต์พุต Y ส่วนขาของ S0 ถึง Sm ใช้สำหรับการเลือกให้อินพุตใดจากอินพุต D0 ถึง Dn ผ่านออกไปที่เอาต์พุต Y และจำนวนขาของ S นั้นก็ยังมีความสัมพันธ์กับจำนวนขาของอินพุต D คือ เช่น ถ้ามีจำนวนอินพุตที่จะถูกเลือกจำนวน 4 อินพุต จำนวนบิตของขาสำหรับเลือกข้อมูลจะเท่ากับ 2 (22 = 4) ถ้ามีจำนวนอินพุตที่จะถูกเลือกจำนวน 8 อินพุต จำนวนบิตของขาสำหรับเลือกข้อมูลจะเท่ากับ 3 (23 = 8) เป็นต้น
alt=รูปบล็อกไดอะแกรมของมัลติเพล็กซ์เซอร์|center|300x300px
วิธีการรวมข้อมูลจากหลาย ๆ จุด แล้วส่งผ่านไปตามสายส่งเพียงสายเดียวนั้น เรียกว่า **multiplex** ซึ่งสามารถแบ่งได้ออกเป็น 2 รูปแบบคือ

**1) การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลา (Time Division Multiplexer หรือ TDM)** เป็นวิธีที่เพิ่งจะได้รับการพัฒนาขึ้นมาได้ไม่นานนักการมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งเวลาจะใช้เส้นทางเพียงเส้นทางเดียวและคลื่นพาห์ความถี่เดียวเท่านั้นแต่ ผู้ใช้แต่ละคนนั้นจะได้รับการจัดสรรเวลาในการเข้าใช้ช่องสัญญาณที่ต้องการนั้นเพื่อส่งข้อมูลไปยังปลายทางที่ตนต้องการ 

**2) การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งความถี่ (Frequency Division Multiplexer หรือ FDM)** เป็นวิธีที่ใช้กันทั้งระบบที่มีสายและระบบคลื่นวิทยุ ซึ่งหลักการของการมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งความถี่นี้คือ การนำสัญญาณจากแหล่งต่าง ๆ มารวมกัน ให้อยู่ในคลื่นพาห์เดียวกันที่ความถี่ต่าง ๆ และสัญญาณเหล่านี้สามารถที่จะใช้เส้นทางร่วมกันได้ซึ่งต่างจากแบบแรกที่ไม่สามารถใช้ร่วมกันได้

**3) การมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งความยาวคลื่น (Wave Division Multiplexer หรือ WDM)** ใช้งานกับสายไฟเบอร์ออปติก ซึ่งมีแบนด์วิดธ์ที่กว้างมากและมีอัตราการส่งข้อมูลที่สูง จะใช้แสงเป็นตัวนำส่งสัญญาณ โดยแต่ละ Channel จะถูกแบ่งออกตามความยาวคลื่นแสง 

**หลักการการทำงาน** : WDM Multiplexing จะรวมคลื่นแสงจากแหลง่กำเนิดต่าง ๆ เข้าดว้ยกันให้เป็นหนึ่งเดียว ก่อนที่จะสง่ออกไปยงัสายไฟเบอร์ออปติก 

หมวดหมู่:วงจรดิจิทัล
ริทึมแอนด์บลูส์

**ริทึมแอนด์บลูส์** () เป็นแนวเพลงที่ได้รับความนิยม โดยผสมผสานระหว่างเพลงแนว ป็อป แจ๊ส กอสเปล และบลูส์ โดยเริ่มแรกจะเล่นโดยศิลปินแอฟริกัน-อเมริกัน

## ประวัติ
คำว่า ริทึมแอนด์บลูส์ ถูกใช้ครั้งแรกในนิตยสารบิลบอร์ดโดย เจอรี่ เว็กซ์เลอร์ (Jerry Wexler) ในปี ค.ศ. 1947 แทนที่คำว่า Race Music ที่เคยถูกใช้มาก่อน  

ในปี ค.ศ. 1948 บริษัท RCA Victor ได้เข้ามาทำการตลาดดนตรีคนผิวดำโดย ภายใต้ชื่อ Blues and Rhythm คำนี้ถูกกลับคำ โดยเว็กซ์เลอร์ ค่าย Atlantic Records ซึ่งเป็นผู้นำเพลงแนวอาร์แอนด์บีในยุคแรก ๆ

ในปีช่วงยุค 1970 ริทึมแอนด์บลูส์ ได้ครอบคลุมนิยามกับแนว โซล (Soul) และ ฟังก์ (Funk) ในปัจจุบันนิยมเรียกอาร์แอนด์บี มากกว่าคำว่า ริทึมแอนด์บลูส์

ริทึมแอนด์บลูส์ มีที่มาก่อน ร็อก แอนด์ โรลล์ ได้รับอิทธิพลมาจากเพลงแนวแจ๊ส,จัมพ์บลูส์ และ แบล็กกอสเปล มีนักดนตรีแจ๊สหลายคนที่บันทึกเสียงทั้งเพลงแจ๊ส และ ริทึมแอนด์บลูส์ เช่นวงสวิงแบนด์ของ Jay McShann, Tiny Bradshaw และ Johnny Otis เป็นต้น และโดยส่วนมาก นักดนตรีในสตูดิโอที่ทำเพลงอาร์แอนด์บี จะเป็นนักดนตรีแจ๊ส

ในช่วงยุค 1950 ถือเป็นยุคคลาสสิกอาร์แอนด์บี มีการผสมแนวเพลงเข้าด้วยกันไม่ว่าจะเป็น แจ๊ส และ ร็อก แอนด์ โรลล์ เพลงแนวอาร์แอนด์บีถูกพัฒนาไปที่ต่าง ๆ เช่นในรัฐนิวออร์ลีนส์ มีการใช้เปียโนในเพลง ตัวอย่างเช่นศิลปินที่เป็นที่รู้จักอย่าง แฟท โดมิโน (Fats Domino) ในเพลงติดชาร์ท "Blueberry Hill" และเพลง "Ain't That a Shame" อีกที่ที่มีการพัฒนาของเพลงแนวอาร์แอนด์บีคือ ลุยเซียนา มีศิลปินเช่น Clarence "Frogman" Henry, Frankie Ford, Irma Thomas, The Neville Brothers และ Dr. John เป็นต้น

เพลง ร็อก แอนด์ โรลล์ ในรูปแบบของอาร์แอนด์บี ที่เป็นที่รู้จักเพลงแรก ๆ เช่น "Rocket 88" และ "Shake, Rattle and Roll" ที่ขึ้นชาร์ททั้ง ป็อปชาร์ทและอาร์แอนด์บีชาร์ท

ช่วงต้นยุค 1960 เพลงแนวอาร์แอนด์บีมีแนวโน้มมีรูปแบบออกไปทางกอสเปลรวมถึงโซล มีศิลปินเช่น Ray Charles, Sam Cooke, และ James Brown และเริ่มมีศิลปินผิวขาวทำเพลงในแนวนี้ แต่จะเรียกว่า บลู-อายด์ โซล เช่น The Yardbirds, The Rolling Stones, The Pretty Things, The Small Faces, The Animals, The Spencer Davis Group และ The Who

ในช่วงกลางยุค 1970 คนผิวสีทำเพลงในแนวดิสโก้ ถือเป็นปรากฏการณ์ในสังคม เพลงแนวดิสโก้ได้รับความนิยมอย่างมาก พอช่วงยุค 80 เพลงดิสโก้ก็หายไป กลายเป็นเพลงช้า ๆ ฟังสบาย ๆ ที่เรียกว่า quiet storm จนกระทั่งในปัจจุบันอาร์แอนด์บีได้เพิ่มแนวฮิปฮอป และ แร็ปอีก ซึ่งได้รับความนิยมมากในปัจจุบัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* AllMusic.com 

หมวดหมู่:แนวดนตรี
หมวดหมู่:ริทึมแอนด์บลูส์
หมวดหมู่:ดนตรีอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน
จังหวัดบามียัน

**บามียัน** (ดารี/) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอัฟกานิสถาน มีเมืองหลักคือบามียันตามชื่อจังหวัด มีประชากรราว 495,557 คน

## ประวัติ
ในอดีตพื้นที่จังหวัดบามียันถูกปกครองโดยจักรวรรดิมีดซ์ (Medes) ก่อนตกอยู่ในการปกครองของจักรวรรดิอะคีเมนิด (Achaemenid) ต่อมาในปี 330 ปีก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชได้เข้ายึดบริเวณนี้แต่ได้ละทิ้งไป ภายหลังจักรวรรดิเซลูซิดจึงเข้ามาปกครองต่อ ขณะนั้นพื้นที่ทางตอนใต้ของเทือกเขาฮินดูกูซ ได้มีการเผยแผ่ศาสนาพุทธจากราชวงศ์เมารยะเข้ามา จึงมีการตั้งอารามพุทธศาสนาที่บามียัน ว่ากันว่าชื่อ *บามียัน* มาจากคำว่า "วรมายานา" (varmayana) ที่แปลว่าสีในภาษาสันสกฤต ด้วยเหตุนี้จึงมีการก่อสร้างพระพุทธรูปขึ้นที่นี่จำนวนมาก และได้มีการแกะสลักขึ้นบนหน้าผาโดนเด่นสององค์ ขนานนามว่า *[[พระพุทธรูปแห่งบามียัน]]* ที่อายุเก่าแก่กว่า 1,500 ปี ตั้งอยู่ในบริเวณโบราณสถาน ที่ต่อมารัฐบาลกลุ่มตอลิบานได้ระเบิดทำลายเสียหายทั้งองค์ด้วยเหตุผลทางศาสนา เมื่อปี ค.ศ. 2001 สร้างความสูญเสียครั้งใหญ่ให้แก่วงการอนุรักษ์โบราณสถานไปทั่วโลก

ช่วงศตวรรษที่ 7 มีชาวอาหรับคนแรกเดินทางเข้ามาปกครองคาบูลชาหิ (Kabul Shahi) ก่อนถูกพิชิตในนามศาสนาอิสลามของจักรวรรดิซัฟฟาริดในศตวรรษที่ 9 ต่อมาได้ถูกปกครองโดยจักรวรรดิกัซนาวิด (Ghaznavids) รัฐสุลต่านกูริด (Ghurid) และถูกพิชิตโดยชาวมองโกลในศตวรรษที่ 13 ปกครองโดยอาร์กุน ข่าน แห่งอิลข่าน (Ilkhanate) ก่อนตกเป็นของจักรวรรดิตีมูร์ และจักรวรรดิโมกุล ตามลำดับ

ปี ค.ศ. 1709 จักรวรรดิโฮตากี (Hotaki) ที่ปกครองกันดาฮาร์ได้พ่ายแพ้แก่จักรวรรดิซาฟาวิด (Safavid) บามียานอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิโมกุล จนกระทั่งอะฮ์มัด ชาห์ ดุรรานี (Ahmad Shah Durrani) ได้ก่อตั้งจักรวรรดิดุรรานี (Durrani) ที่ต่อมาได้พัฒนาเปลี่ยนแปลงเป็นประเทศอัฟกานิสถาน จากการเปลี่ยนแปลงในช่วงปี ค.ศ. 1980 ถึงกลางปี 1990 อัฟกานิสถานถูกควบคุมโดยฮิซบ์ อี วะฮ์ดัต (Hizb-i-wahdat) นำโดยอับดุล อาลี มาซารี (Abdul Ali Mazari) จนในปี ค.ศ. 1995 ถูกเข้าควบคุมและปกครองโดยรัฐบาลตอลิบาน ก่อนถูกโค่นล้มโดยกองทัพสหรัฐอเมริกาเมื่อปี ค.ศ. 2001

## ภูมิศาสตร์
**จังหวัดบามียัน** ตั้งอยู่ในหุบเขาบามียัน ซึ่งมีแม่น้ำหล่อเลี้ยงประชาชน ด้านหนึ่งเป็นเขา ด้านหนึ่งเป็นหน้าผาสูงชันสลักเป็นพระยืน สภาพแวดล้อมของหุบเขา รายล้อมไปด้วยความแห้งแล้ง แต่ที่แห่งนี้อุดมไปด้วยทุ่งหญ้าและน้ำ ปัจจุบันเมืองบามียัน ใช่แต่เป็นสถานที่สำคัญที่เกี่ยวข้องกับการสู้รบเท่านั้น แต่มีความสำคัญเพราะเป็นสถานที่ที่มีโบราณสถานอีกทั้งโบราณวัตถุและร่องรอยประวัติศาสตร์ทางสังคมและศาสนาจำนวนมากอีกแห่งหนึ่ง ที่กลุ่มนักอนุรักษ์วัตถุทางโบราณคดีในปัจจุบันให้ความสนใจ

## ประชากร

ใน ค.ศ. 2020 ประชากรทั้งหมดในจังหวัดบามียันมีราว 495,557 คน เกือบทั้งหมดเป็นชาวแฮซอเร แต่ยังมีชาวทาจิกจำนวนน้อยอาศัยในบริเวณนี้ด้วย

### อำเภอ
นี่คือรายชื่ออำเภอใน ค.ศ. 2021โดยมีที่อยู่อาศัยประมาณ 22 แห่ง:

## ดูเพิ่ม
* พระพุทธรูปแห่งบามียาน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Bamyan Province - Naval Postgraduate School
* Bamyan Province by the Institute for the Study of War (ISW)
* Bamyan Development Community Portal for cultural heritage management of Bamyan
* Afghanistan Information Management Services - Bamyan Province
* Bamyan Tourism - Official site

หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศอัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:พุทธศิลป์และวัฒนธรรม
จูไค

**จูไค** () เป็นวงดนตรีดูโอ ป็อป,ซอฟต์ร็อก ในสังกัดของ SISTUS RECORDS จากประเทศญี่ปุ่น

## ประวัติ

## สมาชิก

* **มานามิ** () 
** ชื่อจริง: มานามิ วาตานาเบะ () 
** วันเกิด: 28 ธันวาคม 1986 
** กรุ๊ปเลือด: A
** เกิดที่: โอซาก้า
** ตำแหน่งในวง: นักร้อง และ แต่งเนื้อเพลง

* **โยชิอากิ เดวะ** () 
** วันเกิด: 26 กุมภาพันธ์ 1984
** กรุ๊ปเลือด: O
** เกิดที่: โอซาก้า
** ตำแหน่งในวง: เล่นดนตรี, ทำนอง, เรียบเรียง

## ผลงาน
### ซิงเกิลแบบ Maxi

### อัลบั้ม

## แหล่งข้อมูลอื่น
* http://www.jyukai.jp/ 

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น
คำสมาส

**คำสมาส** เป็นคำที่เกิดจากการรวมคำสองคำซึ่งต่างก็เป็นคำบาลีหรือสันสกฤตเข้าเป็นคำเดียวกัน โดยการนำมาเรียงต่อกัน ไม่ได้มีการดัดแปลงรูปอักษร มีการออกเสียง อะ อิ อุ ระหว่างคำ เช่น *ประวัติ*+*ศาสตร์* → *ประวั*'ติ**ศาสตร์''

== ลักษณะเฉพาะของคำสมาส ==
#  คำมูลที่นำมารวมกันนั้นต้องเป็นคำที่มาจาก[[ภาษาบาลี]]หรือ[[สันสกฤต]]เท่านั้น
#  ก่อนรวมเป็นคำสมาสคำหน้าสามารถประวิสรรชนีย์หรือมีตัวการันต์ได้ แต่เมื่อรวมเป็นคำสมาสแล้วต้องตัดทิ้ง เช่น ''[[แพทย์]]''+''ศาสตร์'' → ''แพทยศาสตร์''; ''พละ''+''ศึกษา'' → ''พลศึกษา''
#  มีการอ่านสระท้ายของคำหน้า เช่น ''ประวัติ''+''ศาสตร์'' → ''ประวัติศาสตร์'' [ประ-หวัด-**ติ*'-สาด] แต่ก็มียกเว้นเช่น *สุพรรณบุรี*
# การแปลต้องแปลจากหลังมาหน้า (คำตั้งอยู่หลังคำขยายอยู่หน้า) เช่น *ราชการ* *การ* เป็นคำตั้ง *ราช* ขยาย *การ* = งานของพระเจ้าแผ่นดิน; *อุบัติเหตุ* *เหตุ* เป็นคำตั้ง *อุบัติ* ขยาย *เหตุ* = เหตุการณ์ที่เกิดโดยไม่คาดคิด แต่ก็มีคำสมาสบางคำที่แปลจากหลังไปหน้า และหน้าไปหลังได้ถ้ามีความหมายเหมือนกัน ก็ถือเป็นคำสมาส เช่น *บุตร*+*ธิดา* → *บุตรธิดา* ไม่ว่าจะแปลจากหลังไปหน้าหรือหน้าไปหลัง ก็แปลว่า ลูก เหมือนกัน
#  คำที่ขึ้นต้นด้วย *พระ* แล้วคำหลังเป็น[[ภาษาบาลี]]หรือ[[สันสกฤต]]ถือว่าเป็นคำสมาส เช่น *พระอาทิตย์*, *พระองค์* ส่วน *พระเจ้า* ไม่ใช่คำสมาสเพราะ *เจ้า'' เป็นคำไทยแท้

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ภาษาไทย
ฟริตจ็อฟ นันเซิน

**ฟริตจ็อฟ เวเดิล-ยาลส์บาร์ก นันเซิน** () เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1861 ที่หมู่บ้านโฟรน ใกล้เมืองคริสเตียเนีย ประเทศนอร์เวย์ และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1930 นอกกรุงออสโล) เป็นชาวนอร์เวย์ซึ่งเป็นทั้งนักสำรวจ นักวิทยาศาสตร์ และนักการทูต นันเซินได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพเมื่อ ค.ศ. 1922

หมวดหมู่:นักสำรวจชาวนอร์เวย์
หมวดหมู่:นักวิทยาศาสตร์ชาวนอร์เวย์
หมวดหมู่:นักการทูตชาวนอร์เวย์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ
หมวดหมู่:ชาวนอร์เวย์ผู้ได้รับรางวัลโนเบล
หมวดหมู่:บุคคลจากออสโล
คำพ้องรูป

**คำพ้องรูป** คือคำที่เขียนรูปเดียวกันแต่ การออกเสียง และความหมายต่างกัน ซึ่งทำให้บุคคลทั่วไปอ่านผิดอยู่เสมอ ๆ

## คำพ้องรูปในภาษาไทย
คำพ้องรูปในภาษาไทยนั้นมีไม่มากนัก ดังที่จะกล่าวต่อไปนี้

## อ้างอิง
* *พจนานุกรมไทย ฉบับทันสมัย*. กรุงเทพฯ : ซีเอ็ดยูเคชั่น, 2543. ISBN 9745341495.

หมวดหมู่:คำศัพท์
ช้าง (ภาพยนตร์)

**ช้าง** () เป็นภาพยนตร์สารคดี เรื่องแรกที่เข้ามาถ่ายทำในประเทศไทย โดยบริษัท พาราเมาท์ กำกับโดย มีเรียน ซี. คูเปอร์ เมื่อ พ.ศ. 2468 ใช้เวลาถ่ายทำนานถึงหนึ่งปีครึ่ง ที่จังหวัดน่าน แพร่ พัทลุง สงขลา ตรัง สุราษฎร์ธานี ชุมพร มีการนำช้างมาเข้าฉากถึง 400 เชือก  การถ่ายทำได้รับการสนับสนุนจากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ และนายเซียวซองอ๊วน สีบุญเรือน

ภาพยนตร์เรื่อง ช้าง ถ่ายทำแล้วเสร็จออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2470 ที่โรงภาพยนตร์ในนครนิวยอร์ก หลังจากออกฉายที่สหรัฐอเมริกา ก็ได้รับความสนใจเป็นอันมาก ได้รับการเสนอชื่อเข้าประกวดรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 1 ประจำปี ค.ศ. 1929 ในสาขา ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม "การผลิตที่เป็นเอกลักษณ์ และมีศิลปะ" (:en:Academy Award for Unique and Artistic Production) ฉายครั้งแรกในประเทศไทย เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2471

ผู้กำกับ มีเรียน ซี. คูเปอร์ และ ช่างภาพ เออร์เนสต์ สโคแซค ต่อมาได้ร่วมงานกันอีกในการสร้างภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงไปทั่วโลก ***[[คิงคอง]]*** (1933) 

ในเวลาที่ภาพยนตร์เรื่อง ช้าง ออกฉายในประเทศสยามนั้น คนไทยได้สร้างหนังบันเทิงและนำออกฉายแล้วหลายเรื่อง ผู้คนจึงไม่ค่อยตื่นเต้นกับภาพยนตร์เรื่อง ช้าง กันมากเท่าที่ควร

## เรื่องย่อ
นายกรุจับลูกช้างได้จากหลุมที่ทำดักไว้ แล้วนำลูกช้างนั้นมาผูกไว้ใต้ถุนเรือนของตน ภายหลังแม่ช้างมาทำลายเรือนของนายกรุ เพื่อชิงเอาลูกของมันกลับคืนไป 

## งานสร้าง
ภาพยนตร์เรื่อง ช้าง กำกับและถ่ายทำโดย มาเรียน ซี คูเปอร์ และ เออร์เนส บี โชคแส็ค ใช้เวลาถ่ายทำทั้งสิ้นปีครึ่ง สิ้นเงินประมาณ 2 แสนบาทไทยขณะนั้น สถานที่ถ่ายทำคือจังหวัดน่าน พัทลุง ตรัง สงขลา และชุมพร 

การถ่ายทำภาพยนตร์ในสยามโดยคนไทย เริ่มด้วยพระเจ้าบรมวงศ์เธอพระองค์เจ้าทองแถมถวัลยวงศ์ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ พระเจ้าน้องยาเธอในรัชกาลที่ 5 ทรงสั่งซื้อกล้องถ่ายภาพยนตร์และอุปกรณ์เข้ามาในสยามเมื่อครั้งที่พระองค์ ทรงตามเสด็จพระพุทธเจ้าหลวง ประพาสยุโรปครั้งแรกในปี พ.ศ. 2440 แล้วทรงเริ่มถ่ายภาพยนตร์ด้วยฝีพระหัตถ์ของพระองค์เอง ภาพยนตร์ส่วนใหญ่เป็นภาพยนตร์สั้นๆ ส่วนพระองค์ เป็นบันทึกพระราชกรณียกิจในพระราชพิธีสำคัญๆ ของพระพุทธเจ้าหลวง และทรงนำออกฉายเก็บค่าดูจากสาธารณชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในงานขายของประจำปีของวัดเบญจมาบพิตรฯ ผู้ถ่ายภาพยนตร์ในสยามยุคบุกเบิก ที่สมควรแก่การจารึกพระนามไว้อีกพระองค์คือ พระศรัทธาพงศ์ (ต่วย) ซึ่งต่อมาทรงเป็นเจ้าของโรงหนังรัตนปีระกา

ปี พ.ศ. 2465 ในสมัยรัชกาลที่ 6 พระเจ้าบรมวงศ์เธอพระองค์เจ้าบุรฉัตรไชยากร กรมพระกำแพงอัครโยธิน พระเจ้าน้องยาเธอในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงจัดตั้งกองภาพยนตร์เผยแพร่ข่าวขึ้นในกรมรถไฟหลวง เพื่อทำหน้าที่ผลิตหนังข่าวสารและสารคดีเผยแพร่กิจการของกรมรถไฟสยาม ตลอดจนกิจการของกระทรวงทบวงกรมอื่นๆด้วย อีกทั้งยังรับจ้างผลิตภาพยนตร์ให้กับเอกชนโดยทั่วไป เมื่อการสร้างภาพยนตร์บันเทิงของไทยในสยามถือกำเนิดขึ้นในปี พ.ศ. 2470 ก็ได้อาศัยอุปกรณ์และบุคลากรจากกองภาพยนตร์นี้เองเป็นสำคัญ

## สัตว์ที่ปรากฏในเรื่องช้าง
มีสัตว์ที่อยู่ในป่าในเรื่องช้าง เช่น ลิ่น หมี เสือโคร่ง ตัวเงินตัวทอง เสือดาว ช้าง แพะ ควาย  และ ชะนี เป็นต้น

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สารคดี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ขาวดำ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2470
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในจังหวัดน่าน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในจังหวัดแพร่
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในจังหวัดพัทลุง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในจังหวัดตรัง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในจังหวัดสุราษฎร์ธานี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในจังหวัดชุมพร
หมวดหมู่:มรดกภาพยนตร์ของชาติ
โชคสองชั้น

**โชคสองชั้น** เป็นภาพยนตร์ไทยเรื่องแรก ที่สร้างและผลิตโดยคนไทยทั้งหมด เป็นภาพยนตร์เงียบ ถ่ายทำด้วยฟิล์มขาว-ดำขนาด 35 มม. ผลิตโดย กรุงเทพ ภาพยนตร์ บริษัท ต่อมา คือ บริษัท ภาพยนตร์ศรีกรุง ของมานิต วสุวัต ร่วมกับคณะนักหนังสือพิมพ์สยามราษฎร์ และศรีกรุง

ภาพยนตร์ โชคสองชั้น เข้าฉายครั้งแรกเมื่อ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2470 ที่โรงภาพยนตร์พัฒนากร มีจำนวนผู้ชมสูงสุด  4 คืน กับ 1 วัน เท่ากับ 12,130 คน ทำลายสถิติเมื่อสี่ปีก่อนหน้า ของภาพยนตร์เรื่อง นางสาวสุวรรณ ปัจจุบันฟิล์มภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับความเสียหายจากความเสื่อมสภาพ โดยหอสมุดแห่งชาติได้ค้นพบฟิล์มและพิมพ์สำเนาใหม่เอาไว้ได้เพียง 42 ฟุต คิดเป็นภาพนิ่งทั้งหมด 1,319 ภาพ รวมความยาวประมาณ 1 นาที 

ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนมรด­กภาพยนตร์ของชาติ ครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2555 เนื่องในวันอนุรักษ์ภาพยนตร์ไทยของหอภาพยนตร์ ขณะมีอายุเก่าแก่ที่สุด 85 ปี ในบรรดา 25 เรื่อง 

## ที่มา
thumb|left|ภาพจากภาพยนตร์
ในช่วงที่นายมานิต วสุวัต เจ้าของหนังสือพิมพ์ศรีกรุง และเป็นเพื่อนสนิทด้วยได้ออกหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษที่ชื่อว่า Liberty แสงทองได้รับคำชวนให้ร่วมงานเขียนกับหนังสือพิมพ์ศรีกรุง ต่อมาปลายปี พ.ศ. 2469 หลวงสุนทรอัศวราช ข้าราชการถูกดุลกับคณะ กำลังก่อตั้งบริษัทถ่ายภาพยนตร์ไทยและประกาศสร้างหนังไทยเรื่องแรก แต่ประสบปัญหาระหว่างการดำเนินการ หลวงกลการเจนจิต หัวหน้ากองภาพยนตร์เผยแพร่ข่าว กรมรถไฟที่หลวงสุนทรอัศวราชติดต่อวางตัวเพื่อจ้างให้เป็นทีมช่างถ่ายภาพยนตร์ที่รอความคืบหน้า หมดความอดทน จึงปรึกษากับคณะพี่น้องวสุวัตที่ประสงค์จะสร้างภาพยนตร์ไทย จึงรวมคนและเตรียมงานสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้

ก่อนการสร้างภาพยนตร์ พี่น้องวสุวัตเข้าปรึกษากับนายเซียวซองอ๊วน สีบุญเรือง ผู้จัดการใหญ่โรงภาพยนตร์ เพื่อตกลงความร่วมมือในการก่อตั้งบริษัทภาพยนตร์ขึ้นมา ชื่อ บริษัท กรุงเทพฯ ภาพยนตร์ มีทีมงานอย่าง หลวงกลการเจนจิต และนายกระเศียร วสุวัต แห่งกรมรถไฟหลวง รวมทั้งขุนอนุรักษ์รัถการ (เปล่ง สุขวิริยะ) ข้าราชการกรมรถไฟหลวง ซึ่งเคยทำหน้าที่เป็นเลขานุการของกรมพระกำแพงเพ็ชรอัครโยธิน ผู้คอยตามเสด็จไปดูงานในต่างประเทศ รวมถึงการดูงานกิจการโรงถ่ายภาพยนตร์ในฮอลลีวูดมาแล้วด้วย ซึ่งมารับเป็นผู้กำกับการแสดง และได้แสงทอง หรือ หลวงบุณยมานพพานิช เป็นเจ้าของงานประพันธ์

## โครงเรื่อง
นายกมล มาโนช (แสดงโดยมานพ ประภารักษ์) พระเอกของเรื่อง เป็นนายอำเภอหัวเมืองฝ่ายเหนือ ได้รับมอบหมายให้ลงมาสืบจับผู้ร้ายคนหนึ่งซึ่งซ่อนตัวอยู่ในกรุงเทพ นายกมลเข้ามาพักอยู่ที่บ้านพระยาพิชัย (แสดงโดย อุทัย อินทร์วงศ์) และมีหลานชื่อว่า นางสาววลี ลาวัณยลักษณ์ (แสดงโดย หม่อมหลวงสุดจิตตร์ อิศรางกูร) ซึ่งทั้งสองได้พบรักกันโดยเร็ว แต่นายวิง ธงสี (แสดงโดย มงคล สุมนนัฏ) ซึ่งหมายปองนางสาววลีอยู่แล้วและชอบไปมาหาสู่พระยาพิชัยเป็นเนือง ๆ และนายวิงคนนี้ก็คือคนร้ายที่นายกมลกำลังสืบจับอยู่นั่นเอง นายวิงไหวตัวทันเรื่องที่นายกมลตามคนร้าย จากนั้นนายวิงก็วางแผนร้ายโดยส่งพรรคพวกลูกสมุนเข้ามาทำร้ายนายกมล แต่นายกมลมีความชำนาญในการระวังภัยจากโจรจึงต่อกรขัดขวางกำลังได้ จนนายวิงและพรรคพวกต้องหลบหนีไป นายกมลไล่ตามจับแต่เกิดหลงทาง

นายวิงได้วกกลับมาที่บ้านพระยาพิชัยและจับนางสาววลีไป แต่นายกมลมีเชาวน์ที่ดี เข้าใจว่าเป็นแผนลวง จึงวกกลับบ้านพระยาพิชัยและได้พบนายวิง นายกมลจึงตามล่านายวิงไปจนสุดทางและเกิดการต่อสู้ขึ้น จนกระทั่งตำรวจที่พระยาพิชัยโทรไปแจ้งมาสมทบร่วมจับนายวิงและสมุนได้ทันเวลา นายวิงจึงถูกตำรวจจับเข้าตะราง ส่วนนายกมลมีโชคสองชั้น นอกจากจะจับผู้ร้ายได้แล้วยังได้นางสาววลีมาเป็นภรรยาอีกด้วย

## อ้างอิง
* 


ช
ช
ช
ช
คงกระพัน

**คงกระพัน** เป็นความเชื่อทางไสยศาสตร์อย่างหนึ่ง สันนิษฐานว่ามีที่มาจากคำว่า "กระบัล" ในภาษามลายู แปลว่า "คงทนต่อศัสตราวุธ" ดังที่มีสำนวนว่า "อยู่ยงคงกระพันฟันแทงไม่เข้า" วิชาคงกระพันชาตรีจึงหมายถึง "วิชาที่ทำให้ร่างกายสามารถทนทานต่อคมอาวุธทั้งหลายได้" สมัยโบราณเป็นวิชาที่ชายไทยเล่าเรียนกันมาก เนื่องจากต้องมีหน้าที่เป็นทหารออกรบป้องกันราชอาณาจักร และการรบในสมัยโบราณเป็นการรบแบบประชิดตัว จึงจำเป็นต้องเล่าเรียนคาถาอาคมที่จะช่วยปกป้องตนเองให้ปลอดภัยจากคมหอกคมดาบ ความเชื่อเรื่องอยู่ยงคงกระพันของไทยโบราณมีหลายวิธี เช่น พกพาเครื่องราง บริกรรมคาถาอาคม สักยันต์ เสกอาหารกิน เสกน้ำมันทาตัว เป็นต้น 

คงกระพันจะต่างจากชาตรี กล่าวคือ คงกระพันจะเป็นการทำให้เนื้อหนังร่างกายคงทนต่ออาวุธตลอดจนวัตถุต่าง ๆ ที่มาทำร้าย แต่หากอาวุธนั้นมีอันตรายมากหรือมีน้ำหนักมากก็อาจทำให้เจ็บปวดสาหัสหรืออวัยวะภายในบอบช้ำได้ ส่วนชาตรีจะเป็นวิชาที่ป้องกันคมอาวุธด้วย และทำให้ผู้ถูกทำร้ายไม่รู้สึกเจ็บปวดแต่อย่างใด เป็นวิชาที่ทำให้ตัวเบาและวัตถุสิ่งของที่มากระทบตัวเบาไปหมด แม้เป็นของแข็งอย่างหินทุ่มมาทำร้ายก็เชื่อว่าจะรู้สึกเหมือนถูกทุบด้วยหมอนนุ่นเท่านั้น วิชาในหมวดชาตรีที่รู้จักกันดีคือ **วิชาเก้าเฮ** ของสำนักวัดพระญาติการาม อยุธยา ซึ่งใช้นิ้วมือชักยันต์ลงไปบนส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย วิชาในหมวดเดียวกับคงกระพันคือ ชาตรี แคล้วคลาด และ มหาอุด ซึ่งเป็นการใช้อำนาจทางจิตในวิธีต่าง ๆ เพื่อป้องกันอันตรายจากศัสตราวุธ

ผู้ศึกษาเล่าเรียนวิชาอยู่ยงคงกระพัน จะต้องปฏิบัติตนตามข้อห้ามของวิชาที่ได้รับการสั่งสอนมาอย่างเคร่งครัด เป็นต้นว่า ต้องสวดมนต์ไหว้พระรำลึกคุณพระรัตนตรัยเป็นนิตย์ ต้องหมั่นปลุกตัวด้วยคาถาสม่ำเสมอ ห้ามผิดลูกเมียเขา ห้ามมุดลอดในที่ไม่สมควร ห้ามถ่มน้ำลายลงที่สกปรก ห้ามด่าบุพการี บางทีก็ห้ามกินอาหารหลายชนิด เช่น หัวปลี บวบ น้ำเต้า ห้ามกินของเหลือเดน ห้ามกินของงานศพ ห้ามเปิดปากเวลาถ่ายหนักถ่ายเบา ฯลฯ กล่าวโดยสรุปคือต้องถือศีล สำรวมกาย วาจา ใจ และต้องปฏิบัติสมาธิภาวนาอีกด้วย ในอดีตผู้ที่เชื่อ และเล่าเรียนคาถาอาคมมักถือปฏิบัติอย่างเคร่งครัด เนื่องจากเชื่อว่าหากปฏิบัติไม่ได้ความอยู่ยงคงกระพันจะเสื่อมคลายไป ปัจจุบันความเชื่อเช่นนี้ก็ยังพอมีปรากฏให้เห็นอยู่บ้าง

## อ้างอิง

* เทพย์ สาริกบุตร. *วิชาคงกระพันชาตรี*. กรุงเทพฯ : เสริมวิทย์บรรณาคาร, 2533.

หมวดหมู่:ไสยศาสตร์
RF

**RF**, **Rf**, **rf** อาจหมายถึง

* คลื่นความถี่วิทยุ (Radio frequency)
* รัทเทอร์ฟอร์เดียม ธาตุอันดับที่ 104 ในตารางธาตุ
ถนนลำลูกกา

**ถนนลำลูกกา** หรือ **ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3312 สายสนามกีฬาธูปะเตมีย์ - คลอง 16** เป็นทางหลวงแผ่นดินขนาด 2 - 6 ช่องจราจร เริ่มตั้งแต่ทางแยกออกจากถนนพหลโยธินตรงสนามกีฬาธูปะเตมีย์ (ตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี) ไปทางทิศตะวันออก สิ้นสุดที่คลองสิบหก (ตำบลพระอาจารย์ อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก) บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3369 และทางหลวงชนบท นย.4009 รวมระยะทาง 39.206 กิโลเมตร

ถนนแบ่งเป็นสามช่วง ช่วงแรกตั้งแต่แยกถนนพหลโยธินไปจนถึงประมาณ 500 เมตรถัดจากแยกถนนนิมิตใหม่ เป็นถนน 6 ช่องทาง มีเกาะกลางถนน ช่วงที่สองไปจนถึงสะพานข้ามคลองสิบหกเป็นถนน 4 ช่องทาง มีเกาะกลางถนนหรือแผงกั้นจนถึงช่วงระหว่างคลองแปด-คลองเก้า ช่วง 200 เมตรสุดท้ายไปจนถึงแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3369 เป็นถนน 2 ช่องทาง ไม่มีเกาะกลางถนนหรือแผงกั้น

## รายชื่อทางแยก

## รถประจำทาง
* สาย 374 ของบริษัท กิตติสุนทร จำกัด ซึ่งมีการเดินรถหลายเส้นทางได้แก่
** รังสิต - ลำลูกกาคลองสิบหก (ใช้รถ ปอ.6250 วิ่งแทน)
** ตลาดสิริทรัพย์ (รังสิตคลองหนึ่ง) - BTS คูคต (รถปรับอากาศ)
** แยกลำลูกกา - เสมาฟ้าคราม (รังสิตคลองสอง) (รถสองแถว)
** ฟ้าคราม (รังสิตคลองสอง) - BTS คูคต (รถปรับอากาศ)
** แยกลำลูกกา - รินทร์ทอง - เปียร์นนท์ (ลำลูกกาคลองสาม) (รถธรรมดา)
** ลาดสวาย (ลำลูกกาคลองสี่) - BTS คูคต (รถปรับอากาศ)
** โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ ปทุมธานี - รังสิตคลองเจ็ด
** โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ ปทุมธานี - รังสิตคลองแปด (ใช้รถ ปอ.367 วิ่งแทน)
* สาย 543(1-25) ขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ ซึ่งมีการเดินรถหลายเส้นทางได้แก่
** อู่บางเขน - ตลาดใหญ่ลำลูกกา (ลำลูกกาคลองเจ็ด)
** อู่บางเขน - กรมการปกครอง (ลำลูกกาคลองเก้า) (รถเสริมพิเศษ)
* สาย 6250 รังสิต - ลำลูกกาคลองสิบ ของบริษัท กิตติสุนทร จำกัด

## จุดอันตราย
ถนนลำลูกกาส่วนใหญ่เป็นทางตรง จุดที่มักจะเกิดอุบัติเหตุบ่อยคือจุดที่เป็นทางโค้งเพียงไม่กี่แห่ง ได้แก่บริเวณต่อไปนี้
* ทางโค้งขวาที่แยกถนนแนวมาลี (ทางเข้าวัดลาดสนุ่น) จุดนี้เป็นทางสามแพร่งและมีคลองระบายน้ำอยู่
* ทางโค้งซ้ายตั้งแต่โรงเรียนระเบียบวิทยาจนถึงสถานีตำรวจภูธรคูคต จุดนี้เป็นทางโค้งซ้ายติดกันสองครั้ง ครั้งละ 45 องศา
* ทางต่างระดับเชื่อมกับถนนกาญจนาภิเษก มีสองจุดซึ่งรถที่ลงจากทางด่วนต้องตัดเส้นทางข้ามฝั่ง ในขณะที่ความโค้งของสะพานข้ามคลองห้าก็บดบังทัศนวิสัย
* บริเวณแยกถนนนิมิตใหม่ ทางตรงสู่เส้นทางหลักมีลักษณะเฉียงไปทางซ้าย
* ทางโค้งซ้ายเกือบปลายสุดของถนน เป็นโค้งหักศอกซึ่งอีก 100 เมตรก็เป็นสามแยกพอดี

## โครงการในอนาคต

ถนนตัดใหม่เชื่อมระหว่างถนนพหลโยธินที่บริเวณสถานีแยก คปอ.  และถนนลำลูกกา ช่วงทางโค้งบริเวณสถานีตำรวจภูธรคูคต ซึ่งก่อสร้างร่วมกันกับโครงการรถไฟฟ้าสายสีเขียว ช่วงหมอชิต-สะพานใหม่-คูคต ซึ่งเปิดใช้งานแล้วเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2561

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* กรมทางหลวง
* กูเกิล แมปส์ แสดงทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3312 จากจุด A ไปยังจุด B

3312
4-3312
ลำลูกกา
ลำลูกกา
พระมหาธรรมราชาที่ 3

**พระมหาธรรมราชาที่ 3** (สวรรคต พ.ศ. 1962)  บางแห่งออกพระนามว่า **ไสยลือไทย** เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรสุโขทัยในราชวงศ์พระร่วง ครองราชย์ พ.ศ. 1943–1962

## พระราชประวัติ

พระมหาธรรมราชาที่ 3 เป็นพระราชโอรสในพระมหาธรรมราชาที่ 2 และเป็นพระเชษฐาในพระมหาธรรมราชาที่ 4 ได้ครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาในปี พ.ศ. 1943

ในรัชสมัยของพระองค์ ได้ทรงยกทัพไปช่วยท้าวยี่กุมกามชิงราชสมบัติเวียงเชียงใหม่จากพญาสามฝั่งแกน ทรงตีได้เมืองพะเยา เชียงราย และฝาง แต่ที่สุดทรงพ่ายสงครามต้องยกทัพกลับ ด้านการปกครองคณะสงฆ์ ได้ตราพระราชโองการให้สงฆ์ปกครองกันเอง และยึดคำตัดสินของสังฆราชในการระงับอธิกรณ์

พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ ระบุว่า เมื่อพระมหาธรรมราชาเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 1962 หัวเมืองเหนือก็เกิดจลาจล สมเด็จพระอินทราชา (เจ้านครอินทร์) จึงได้โอกาสยกทัพขึ้นมา พระยาบาลเมืองและพระยารามยอมอ่อนน้อม และเข้าเป็นประเทศราชของกรุงศรีอยุธยานับแต่นั้น

## พงศาวลี




## อ้างอิง
; เชิงอรรถ

; บรรณานุกรม

* 
* 
* 

## ดูเพิ่ม
* รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ในราชวงศ์พระร่วง
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์ไทย
ฉลากประหยัดไฟ

**ฉลากประหยัดไฟฟ้าเบอร์ 5 ** คือฉลากที่บ่งบอกระดับการใช้ไฟฟ้าและข้อมูลเบื้องต้นต่างๆ ของเครื่องใช้ไฟฟ้า เช่น ประสิทธิภาพ ค่าใช้จ่ายต่อปี เพื่อให้ผู้ใช้สามารถเลือกซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าได้อย่างเหมาะสมและประหยัดค่าใช้จ่ายในระยะยาว ฉลากประหยัดไฟจะมีระดับความประหยัดตั้งแต่เบอร์ 1 ถึงเบอร์ 5 โดยที่เบอร์ 5 หมายถึงประหยัดไฟมากที่สุด คือมีอัตราการประหยัดพลังงาน (Energy Efficiency Ratio : EER) มากกว่า 11.0 หน่วย

ผู้ออกฉลากประหยัดไฟในปัจจุบันคือกระทรวงพลังงาน ซึ่งจะมีตราของกระทรวงซ้อนอยู่บนฉลาก เริ่มใช้ตั้งแต่ พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) จากเดิมออกโดยการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) ซึ่งไม่มีโลโก้ใดๆ เว้นแต่ปี ค.ศ. ที่ออกบนฉลาก

ต้งแต่ปี พ.ศ. 2562 กระทรวงพลังงานได้ปรับปรุงฉลากประหยัดไฟใหม่ทั้งหมด โดยยกเลิกระดับความประหยัดเบอร์ 1 ถึงเบอร์ 4 คงไว้เพียงเบอร์ 5 แต่เพิ่มสัญลักษณ์ดาวที่จะระบุระดับคะแนนการประหยัดไฟเข้าไปแทน โดยยิ่งมีดาวมาก จะยิ่งมีประสิทธิภาพในการประหยัดไฟมากขึ้นดวงละ 5-10% โดยฉลากประหยัดไฟชนิดติดดาว มี 4 ระดับ คือเบอร์ 5, 1 ดาว, 2 ดาว และ 3 ดาว

## เครื่องใช้ไฟฟ้าที่มีฉลากประหยัดไฟฟ้าเบอร์ 5
* เครื่องปรับอากาศ
* ตู้เย็น
* พัดลม
* หลอดไฟ
* กระติกน้ำร้อน
* เครื่องรับโทรทัศน์
* หม้อหุงข้าว
* เครื่องรับโทรทัศน์
* เครื่องทำน้ำอุ่น
* เตารีด
* เครื่องซักผ้า
* จักรยานยนต์ไฟฟ้า
* เครื่องฟอกอากาศ

## อ้างอิง

* ฉลากประหยัดไฟเบอร์ 5 ใหม่ ปี ค.ศ. 2006 ตามมาตรฐาน กฟผ.

หมวดหมู่:การอนุรักษ์พลังงาน
พราหมณ์

**พราหมณ์** หรือ **พราหมิณ** (; ภาษาสันสฤต: ब्राह्मण) เป็นวรรณะหนึ่งในศาสนาฮินดู เป็นกลุ่มคนที่เฉพาะทางในการเป็นนักบวช (ปุโรหิต, บัณฑิต, หรือ บูชารี), อาจารย์ (อาจรรย์ หรือ คุรุ) และผู้ปกป้องแห่งการศึกษาที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สืบทอดผ่านทางสายเลือด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลในศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:ศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:ชนชั้นทางสังคม
หมวดหมู่:นักบวช

ขอบคุณบุญความดีที่สอนให้ผมเป็นคนดีและทุกๆคนและทุกศาสนาให้เราทำแต่ความดีเพื่อเกิดเป็นคนดีของศาสนา
ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550

**ตราสัญลักษณ์ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2550** ออกแบบโดย นายสุเมธ พุฒพวง นักวิชาการช่างศิลป์ 7 กลุ่มงานศิลปประยุกต์ กลุ่มจิตรกรรมศิลปประยุกต์และลายรดน้ำ กรมศิลปากร

## ความหมายตราสัญลักษณ์
พระราชลัญจกรประจำพระองค์ รัชกาลที่ 9 เป็นภาพพระที่นั่งอัฐทิศอุทุมพรราชอาสน์ ประกอบด้วยวงจักร กลางวงจักรมีอักขระเป็นอุณาโลม รอบวงจักรมีรัศมีเปล่งออกโดยรอบ เหนือวงจักรเป็นพระเศวตฉัตร 7 ชั้น ตั้งอยู่บนพระที่นั่งอัฐทิศอุทุมพรราชอาสน์ อันหมายถึง พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ มีพระบรมเดชานุภาพเป็นใหญ่ในแผ่นดิน โดยในการพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พระองค์ได้ประทับเหนือพระที่นั่งอัฐทิศอุทุมพรราชอาสน์ ตามโบราณราชประเพณี และสมาชิกรัฐสภาได้ถวายน้ำอภิเษกจากทิศทั้งแปดเป็นครั้งแรกแทนราชบัณฑิต 

ส่วนพระแท่นลานั้นโรยด้วยดอกพิกุลเงินพิกุลทอง 9 ดอก พระราชลัญจกรล้อมรอบด้วยเพชร 80 เม็ด หมายถึงพระชนมพรรษา 80 พรรษา 

ด้านบนพระราชลัญจกรเป็นพระมหาพิชัยมงกุฎ อันเป็นเครื่องประกอบพระบรมราชอิสริยยศของพระมหากษัตริย์ และเป็นเครื่องหมายแห่งความเป็นสมเด็จพระบรมราชาธิราช ภายในพระมหาพิชัยมงกุฎเป็นเลข 9 หมายถึงรัชกาลที่ 9 พระมหาพิชัยมงกุฎนั้นอยู่ด้านหน้าพระนพปฎลมหาเศวตฉัตรซึ่งอยู่กึ่งกลาง และขนาบข้างด้วยพระเศวตฉัตร 7 ชั้น อันเป็นเครื่องแสดงพระราชอิสริยยศอันยิ่งใหญ่ของพระมหากษัตริย์ 

ด้านล่างพระราชลัญจกรเป็นเลข 80 หมายถึงพระองค์มีพระชนมพรรษา 80 พรรษา ถัดจากเลขไทยลงมาเป็นแพรแถบบอกชื่องานพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 แพรแถบนอกจากบอกชื่องานพระราชพิธีแล้ว ยังรองรับประคองพระเศวตฉัตรด้วย

## ข้อปฏิบัติการขอใช้ตราสัญลักษณ์และการประดับธงกับตราสัญลักษณ์

thumb|200px|การประดับธงชาติไทยคู่กับธงตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2550
# กรณีที่หน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน และประชาชนทั่วไป มีความประสงค์นำตราสัญลักษณ์ไปใช้ในการจัดทำสิ่งของใด ๆ ก็ตาม ให้แจ้งสำนักราชเลขาธิการ เพื่อพิจารณาคำขออนุญาต
# โครงการและกิจกรรมที่ผ่านการพิจารณาให้ความเห็นชอบ เป็นโครงการและกิจกรรมร่วมเฉลิมพระเกียรติฯ จากคณะกรรมการอำนวยการจัดงานเฉลิมพระเกียรติฯ แล้ว สามารถนำตราสัญลักษณ์ไปใช้ในโครงการและกิจกรรมได้เลย โดยให้แจ้งสำนักราชเลขาธิการทราบ เพื่อรวบรวมบันทึกไว้เป็นประวัติศาสตร์ ยกเว้นโครงการและกิจกรรมที่ดำเนินการเพื่อก่อให้เกิดรายได้ จะต้องได้รับการพิจารณาจากสำนักราชเลขาธิการก่อน 
# ให้ประดับธงชาติไทยคู่กับธงผืนผ้าสีเหลืองที่มีตราสัญลักษณ์บนผืนผ้า และประดับตราสัญลักษณ์ ตามอาคารบ้านเรือนและสถานที่ของหน่วยงาน เพื่อเป็นการแสดงความจงรักภักดี โดยไม่ต้องขออนุญาตจากสำนักราชเลขาธิการ ทั้งนี้ ให้ประดับในระยะเวลาของการจัดงานเฉลิมพระเกียรติฯ โดยเริ่มตั้งแต่ 1 มกราคม - 31 ธันวาคม 2550

หมวดหมู่:พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา
หมวดหมู่:ตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติ
ปริมาณถึงฆาตมัธยฐาน

**ปริมาณถึงฆาตมัธยฐาน** () หรือ **แอลดี 50** (LD50) เป็นศัพท์ทางพิษวิทยาใช้เรียกการออกแบบการทดลองเพื่อหาขนาดของยาหรือสารที่ทำให้สัตว์ทดลองตายเป็นจำนวน 50% ของจำนวนเริ่มต้น การทดลองนี้ออกแบบโดย J.W. Trevan เมื่อ พ.ศ. 2470 (ค.ศ. 1927) 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Canadian Centre for Occupational Health and Safety
* List of LD-50s for selected psychoactive substances

หมวดหมู่:พิษวิทยา
หม่อมราชวงศ์จักรทอง ทองใหญ่

**หม่อมราชวงศ์จักรทอง ทองใหญ่** (23 มกราคม พ.ศ. 2457 – 23 สิงหาคม พ.ศ. 2541) เป็นข้าราชการพลเรือนชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ในสมัยของจอมพลถนอม กิตติขจร

## ประวัติ
หม่อมราชวงศ์จักรทอง ทองใหญ่ เกิดในประเทศไทย เมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2456 (นับแบบปัจจุบันคือปี พ.ศ. 2457) เป็นโอรสคนแรกในจำนวน 4 คนของพลตรี หม่อมเจ้าทองฑีฆายุ ทองใหญ่ และ หม่อมลุดมิลา ทองใหญ่ ณ อยุธยา สมรสกับศาสตราจารย์ ท่านผู้หญิง นพคุณ ทองใหญ่ ณ อยุธยา มีบุตร-ธิดา จำนวน 4 คน คือ 
* หม่อมหลวงประจักษศิลป ทองใหญ่ (2482-2564) สมรสกับ วันดี ทองใหญ่ ณ อยุธยา อดีตคณบดีคณะครุศาสตร์ สถาบันราชภัฏสวนสุนันทา มีบุตร 3 คน คือ
** ประวาลทอง ทองใหญ่ ณ อยุธยา
** ประคองศิลป์ ทองใหญ่ ณ อยุธยา
** ประวีณศรี ไตรประคอง (ทองใหญ่ ณ อยุธยา)
* หม่อมหลวงนีลนารา ชิโมมุระ สมรสกับ ยาซุโอะ ชิโมมุระ นักวิทยาศาสตร์ทางด้านพลังงานนิวเคลียร์ชาวญี่ปุ่น มีบุตร 3 คน คือ
** ฮิโรโนบุ ชิโมมุระ
** บุนจิโร ชิโมมุระ
** มิโนรุ ชิโมมุระ
* หม่อมหลวงจักรานพคุณ ทองใหญ่ นักวิชาการทางการเกษตร (ถึงแก่กรรม)
* หม่อมหลวงสุนทรานี ทองใหญ่

หม่อมราชวงศ์จักรทอง ทองใหญ่ ได้เข้าเรียนศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยทหารบก จนจบชั้นประถม 3 จนในปี พ.ศ. 2467 ท่านได้ตามครอบครัวไปเริ่มใช้ชีวิตในประเทศฝรั่งเศส โดยเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนบุฟฟง เป็นเวลา 3 ปี จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โดยหม่อมเจ้าทองฑีฆายุ ทองใหญ่ พระบิดาได้ฝากหม่อมราชวงศ์จักรทอง ไว้ในความดูแลของนายเบรองเจ พระสหายสนิท จนในปี พ.ศ. 2470 หม่อมราชวงศ์จักรทอง ย้าตามนายเบรองเจที่ถูกย้ายไปทำงานที่ซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา และทำการศึกษาต่อที่นั่นจนจบชั้นมัธยมที่ 7 และได้กลับมาศึกษาต่อที่ประเทศไทย ที่โรงเรียนมัธยมวัดเทพศิรินทร์เป็นเวลาครึ่งปี จนศึกษาจบชั้นมัธยมที่ 8 และสอบเข้าศึกษาเตรียมแพทย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นเวลา 1 ปี ก็ได้ทุนหลวงจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยคอร์แนล สาขากีฏวิทยา ซึ่งท่านได้ใช้วิชาการที่ได้ศึกษามารับราชการในประเทศไทย จนไปถึงระดับสูงสุดของข้าราชการ คือเป็นปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในช่วงปี พ.ศ. 2504 จนถึงปี พ.ศ. 2513 ก่อนจะได้รับการทาบทามเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ในปี 2514 และได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2518

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์
หม่อมราชวงศ์จักรทอง ทองใหญ่ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
### เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

* พ.ศ. 2500 – 80px เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ

### ต่างประเทศ
*  :
** พ.ศ. 2505 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์
*  :
** พ.ศ. 2510 – 80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญโอลาฟ ชั้นที่ 2 ทวีติยาภรณ์

## ลำดับสาแหรก



## อ้างอิง

หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
หมวดหมู่:หม่อมราชวงศ์
หมวดหมู่:ราชสกุลทองใหญ่
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายรัสเซีย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:ปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
หมวดหมู่:นักถ่ายภาพชาวไทย
อักษรกวิ

**อักษรกวิ** (กะ-วิ) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า **อักษรชวาเก่า** เป็นอักษรพราหมี โดยหลักพบในเกาะชวาและใช้งานทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทรระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึง 16 อักษรนี้เป็นอักษรสระประกอบ มีเครื่องหมายเสริมสัทอักษรที่ใช้หยุดเสียงสระและเป็นตัวแทนของพยัญชนะบริสุทธิ์ หรือไว้แทนรูปสระอื่น ทางภาคใต้ของไทยมีหลักฐานว่าเคยใช้อักษรนี้แต่ไม่แพร่หลายมากนัก ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้อักษรไทยและอักษรขอม อักษรกวิไม่มีบ่าอักษรเช่นเดียวกับอักษรมอญโบราณ

## ยูนิโคด
มีการบรรจุอักษรกวิลงในยูนิโคดมาตรฐานรุ่นที่ 15.0 ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2022 ตามข้อเสนอของ Aditya Bayu Perdana และ Ilham Nurwansah Anshuman Pandey ได้ส่งข้อเสนอเบื้องต้นก่อนหน้าไปยังคณะกรรมการด้านเทคนิคของยูนิโคดใน ค.ศ. 2012

บล็อกยูนิโคดของอักษรกวิอยู่ที่ U+11F00–U+11F5F และมีอักษรถึง 86 ตัวอักษร:

## ระบบลูก

### พยัญชนะ

## ภาพ

ตารางข้างบนเป็นช่องเปรียบเทียบการพัฒนาของอักษรเทวนาครีในอักษรกวิ มอญเก่าแห่งอาณาจักรอังวะ และอักษรไทย

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

*Omniglot. ''Kawi alphabet''. Retrieved 16 May 2019
*Tiongson, Jaime F., (2008). Laguna copperplate inscription: a new interpretation using early Tagalog dictionaries. Bayang Pinagpala. Retrieved January 14, 2012.

กวิ
หมวดหมู่:อักษรในตระกูลอักษรพราหมี
มอก. 620

**มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม 620-2533**, **มอก.620-2533**, หรือที่รู้จักกันทั่วไปว่า **TIS-620** เป็นชุดอักขระมาตรฐานอุตสาหกรรมของไทย มีชื่อเต็มว่า **รหัสสำหรับอักขระไทยที่ใช้กับคอมพิวเตอร์**

รหัส TIS-620 มีรายละเอียดคล้ายรหัส ISO-8859-11 มาก แตกต่างกันแค่เพียงที่ ISO-8859-11 กำหนดให้ A0 เป็น "เว้นวรรคแบบไม่ตัดคำ" (no-break space) ส่วน TIS-620 นั้นแม้จะสงวนตำแหน่ง A0 เอาไว้ แต่ก็ไม่ได้กำหนดค่าใด ๆ ให้

TIS-620
x0x1x2x3x4x5x6x7x8x9xAxBxCxDxExF
0x*ไม่ได้ใช้*
1x
2xSP!"#$%&'()*+,-./
3x0123456789:;&lt;=>?
4x@ABCDEFGHIJKLMNO
5xPQRSTUVWXYZ&#91;\&#93;^_
6x`abcdefghijklmno
7xpqrstuvwxyz{|~
8x*ไม่ได้ใช้*
9x
Ax&nbsp;กขฃคฅฆงจฉชซฌญฎฏ
Bxฐฑฒณดตถทธนบปผฝพฟ
Cxภมยรฤลฦวศษสหฬอฮ ฯ
Dx
 ะ
 &nbsp;ั
 า
 ำ
 &nbsp;ิ
 &nbsp;ี
 &nbsp;ึ
 &nbsp;ื
 &nbsp;ุ
 &nbsp;ู
 &nbsp;ฺ
 &nbsp;
 &nbsp;
 &nbsp;
 &nbsp;
 ฿
Ex
 เ
 แ
 โ
 ใ
 ไ
 ๅ
 ๆ
 &nbsp;็
 &nbsp;่
 &nbsp;้
 &nbsp;๊
 &nbsp;๋
 &nbsp;์
 &nbsp;ํ
 &nbsp;๎
 ๏
Fx
 ๐
 ๑
 ๒
 ๓
 ๔
 ๕
 ๖
 ๗
 ๘
 ๙
 ๚
 ๛
 &nbsp;
 &nbsp;
 &nbsp;
 &nbsp;


ตารางด้านบน 20 คือเว้นวรรค และ TIS-620 ไม่ได้กำหนดตัวอักขระสำหรับค่ารหัส 00-1F, 7F, 80-9F, A0, DB-DE และ FC-FF

ค่ารหัส D1, D4-DA, E7-EE เป็นอักขระผสม

## ดูเพิ่ม
* TIS 820

## อ้างอิง
* รหัสสำหรับอักขระไทยที่ใช้กับคอมพิวเตอร์ 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Mapping of TIS-620 to ISO 10646  ผังสำหรับแปลงรหัส TIS-620 เป็น ISO 10646 (Unicode)

หมวดหมู่:มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
หมวดหมู่:รหัสอักขระ
เคตช์วาโย

thumb|250px|right|พระบรมฉายาลักษณ์ของสมเด็จพระราชาธิบดีเคตช์วาโย ประมาณ พ.ศ. 2418 หรือค.ศ. 1875 

**เคตช์วาโย คามพันเด** **หรือสมเด็จพระราชาธิบดีเคตช์วาโย คามพันเด** (ประมาณ พ.ศ. 2369 -8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2427) พระมหากษัตริย์ของชนชาติซูลู จาก พ.ศ. 2415 - พ.ศ. 2422 เป็นผู้นำการรบในสงครามซูลู ชื่อของพระองค์ได้ถูกเรียกไปต่างๆ กันคือ Cetawayo, Cetewayo, Cetywajo และ Ketchwayo พระองค์เป็นพระราชโอรสของพระเจ้า "มพันเด" กษัตริย์ซูลู พี่น้องต่างมารดาของกษัตริย์ "ชากา" ในปี พ.ศ. 2399 พระองค์ได้ต่อสู้และประหารพี่น้องต่างมารดาคือ "มบูยาซี" พระราชโอรสพระองค์โปรดของพระราชบิดาและได้เป็นผู้ปกครองที่มีประสิทธิภาพของซูลูตั้งแต่พระราชบิดายังทรงมีพระชนม์

เคตช์วาโย เสด็จสวรรคตในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ.  2427 นับเป็นพระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งชนชาติซูลูที่ยังมิอิสรภาพ ดินิซูลู พระราชโอรสผู้สืบทอดราชบัลลังก์แทนเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2427 ด้วยการสนับสนุนของพวกทหารรับจ้างชาวบัวร์

## อ้างอิง
* ชีวประวัติของเคตช์วาโย คามพันเด กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งชนชาติซูลูอิสระ 

ค
หมวดหมู่:ซูลู
วีนัส (เทพปกรณัม)

**วีนัส** () เป็นเทพเจ้าโรมันซึ่งมีหน้าที่ครอบคลุมความรัก ความงาม เพศ ภาวะเจริญพันธุ์และความรุ่งเรือง ในเทพปกรณัมโรมัน พระนางทรงเป็นมารดาแห่งชาวโรมันผ่านพระโอรส ไอนีอัส (Aeneas) ผู้รอดจากสงครามกรุงทรอยแล้วหนีมายังอิตาลี จูเลียส ซีซาร์อ้างว่าพระนางเป็นบรรพบุรุษของตน วีนัสเป็นหัวใจของเทศกาลศาสนาหลายเทศกาล และได้รับการเคารพบูชาในศาสนาโรมันภายใต้ชื่อลัทธิต่าง ๆ

ชาวโรมันรับเรื่องปรัมปราและความเป็นสัญรูปของภาคกรีกของพระนาง แอโฟรไดที สำหรับศิลปะโรมันและวรรณคดีละติน ในประเพณีคลาสสิกยุคหลังของตะวันตก วีนัสเป็นพระเจ้าพระองค์หนึ่งในเทพปกรณัมกรีก-โรมันซึ่งมีการอ้างอิงมากที่สุดเป็นการรวมความรักและเพศสภาพ

หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
หมวดหมู่:วีนัส
วิกตอเรีย (เทพปกรณัม)

thumb|upright
ตามตำนานเทพปกรณัมโรมัน **เทพีวิกตอเรีย** (Victoria) เป็นเทพีแห่งชัยชนะ พระนามของนางในตำนานเทพปกรณัมกรีกคือเทพีไนคี (Nike) นอกจากนี้นางยังมีความเกี่ยวข้องกับเทพีเบลโลนา (Bellona) เทพีแห่งสงคราม อีกด้วย

หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
หมวดหมู่:ชัยชนะ
หมวดหมู่:อนุสาวรีย์แห่งชัยชนะ
เทอร์รา (เทพปกรณัม)

**เทพีเทอร์ร่า** () ตามตำนานเทพปกรณัมโรมัน เป็นเทพีบุคลาธิษฐานแห่งโลก พระนามของนางแปลว่า "พระแม่ธรณี" ในภาษาละติน ชาวโรมันจะสวดอ้อนวอนต่อนางเพื่อป้องกันแผ่นดินไหว นอกจากนี้นางและเทพีเซเรส (Ceres) เทพีแห่งความอุดมสมบูรณ์ ยังมีส่วนช่วยในเรื่องผลผลิตของไร่นา เทพีเทอร์ร่ายังมีความเกี่ยวข้องกับการสมรส ความเป็นมารดา สตรีตั้งครรภ์ และสัตว์ที่ตั้งครรภ์อีกด้วย พระนามของนางในตำนานเทพปกรณัมกรีกคือเทพีไกอา (Gaia) ซึ่งเป็นพระมารดาของเทพีฟาม่า (Fama) เทพีแห่งเกียรติศักดิ์ชื่อเสียงและข่าวลือ

นักภาษาศาสตร์ที่ทำการศึกษาเกี่ยวกับภาษาในแถบอินโด-ยูโรเปียนเชื่อว่าคำว่า เทลลุซ (Tellus) ดัดแปลงมาจากวลี tersa tellus ซึ่งแปลว่า "ผืนดิน" ถ้าความคิดนี้เป็นจริง คำว่า Tellus อาจเป็นต้นฉบับดั้งเดิมที่เก่าแก่ที่สุดของพระนามของนางก็เป็นได้ พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ดได้ระบุไว้ว่า คำว่า Terra หมายความถึงธาตุดิน (หนึ่งในธาตุพื้นฐานทั้งสี่ อันได้แก่ ดิน ลม น้ำ และไฟ) และคำว่า Tellus หมายถึงเทพผู้ปกป้องคุ้มครองโลกมนุษย์ ซึ่งก็คือโลกของเรานี่เอง การใช้คำสองคำนี้ในภาษาละตินแท้จริงแล้วไม่มีความแต่งต่างกันอย่างข้อกล่าวอ้างข้างต้น

งานเทศกาลสำหรับเทพีเทอร์ร่าเรียกว่า งานฟอร์ดิเซีย (Fordicia) หรืองานฮอร์ดิซิเดีย (Hordicidia) จะจัดขึ้นทุก ๆ ปีในวันที่ 15 เมษายน งานเทศกาลจะมีการบูชายัญโคที่กำลังตั้งครรภ์และจะจัดการโดยพระชั้นสูงที่เรียกว่า พอนติเฟกซ์ แม็กซิมุซ (pontifex maximus) และหลุ่มนักบวชหญิงนาม เวสทัล เวอร์จิ้นส์ (Vestal Virgins) เหล่านักบวชหญิงพรหมจรรย์จะเก็บเถ้ากระดูกของลูกโคไว้จนกระทั่งพิธีชำระล้างในงานพาริเลีย (Parilia) มีงานเทศกาลสองงานที่จะจัดขึ้นในช่วงเดือนมกราคม งานหนึ่งเพื่อเป็นการบอกลาฤดูหนาว เรียกว่า งานเซเมนทิเว (Sementivae) ซึ่งจะจัดขึ้นในเมือง และอีกงานหนึ่งคือ งานพากานาเลีย (Paganalia) ซึ่งส่วนใหญ่จะจัดขึ้นในเขตชนบท ช่วงแรกของงานเซเมนทิเวจะจัดขึ้นในวันที่ 24 ถึง 26 มกราคม เพื่อเป็นการยกย่องเทพีเทอร์ร่า ส่วนช่วงที่เหลือของเทศกาลจะเป็นการเฉลิมฉลองแด่เทพีเซเรส

หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
ฟลอรา (เทพปกรณัม)

**ฟลอรา** () เป็นเทพีแห่งดอกไม้และฤดูใบไม้ผลิของโรมัน แม้จะเป็นเพียงเทพชั้นรองในตำนานเทพปกรณัมโรมัน แต่การที่นางเป็นหนึ่งในเหล่าเทพีแห่งความอุดมสมบูรณ์ก็ส่งผลให้นางมีความสำคัญอย่างมากกับการมาเยือนของฤดูใบไม้ผลิ และมีบทบาทเป็นเทพีแห่งความเยาว์วัย พระนามของนางในตำนานเทพปกรณัมกรีกคือเทพีชลอริส (Chloris) เทพีฟลอร่าสมรสกับเทพเฟวอนิอุซ (Favonius) เทพแห่งสายลม และสหายของนางคือวีรบุรุษเฮอร์คิวลิส (Hercules)

## ศัพทมูลวิทยา
ศัพท์ *Flōra* มาจากภาษาอิตาลิกดั้งเดิมว่า **flōsā* ('เทพีดอกไม้') ซึ่งมาจากรูปหนึ่งของศัพท์อิตาลิกดั้งเดิมว่า **flōs* ('ดอกไม้'; เช่นในภาษาละติน *flōs*, *flōris* 'ดอก, ดอกไม้') ถือเป็นคำร่วมเชื้อสายกับเทพีดอกไม้*Fluusa* ของ Oscan แสดงให้เห็นว่ามีลัทธิที่เป็นที่แพร่หลายในกลุ่มชนอิตาลิก ชื่อนี้มาจากศัพท์อินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมว่า **bʰleh₃ōs* ('การบาน')

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* 

### ปฐมภูมิ

* Ovid, *Fasti* V.193-212
* Macrobius, *Saturnalia* I.10.11-14
* Lactantius, *Divinae institutions* I.20.6-10

## แหล่งข้อมูลอื่น
* The Warburg Institute Iconographic Database (images of Flora)
* 
* 
* 
* The Obscure Goddess Online Directory: Flora

หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
หมวดหมู่:เทพีแห่งความอุดมสมบูรณ์
หมวดหมู่:เทพประจำฤดูใบไม้ผลิ
หมวดหมู่:เทพีธรรมชาติ
หมวดหมู่:เทพของกลุ่มชนอิตาลิก
คาบูกิโจ

**คาบูกิโจ** (, , ) เป็นย่านบันเทิงกลางคืนในเขตชินจูกุ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นที่ตั้งของบาร์ โรงแรม ร้านค้า ภัตตาคาร โซปแลนด์ และไนต์คลับจำนวนมาก มักถูกขนานนามว่า "เมืองที่ไม่เคยหลับใหล" ชื่อของย่านนี้มีที่มาจากแผนการก่อสร้างโรงละครคาบูกิเมื่อปลายทศวรรษที่ 1940 แม้ว่าโรงละครจะไม่ได้ถูกสร้าง แต่ชื่อก็ยังคงอยู่จนทุกวันนี้

ย่านนี้มีโรงภาพยนตร์อยู่มากมาย และเนื่องจากอยู่ใกล้กับสถานีรถไฟชินจูกุ เซบุชินจูกุ และสถานีรถไฟอื่น ๆ อีกมากมายทั้งสายหลักและสายใต้ดิน ตั๋วรถไฟที่ใช้เดินทางมายังย่านนี้จึงมักจะจำหน่ายได้หมด

ภัตตาคารที่ดีที่สุดในโตเกียวบางร้านก็ตั้งอยู่ย่านคาบูกิโจนี้ และที่นี่ยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานเขตชินจูกุอีกด้วย

## ประวัติ

ในอดีต บริเวณที่เป็นย่านคาบูกิโจนี้ เคยเป็นหนองน้ำที่รู้จักกันในชื่อว่าสึโนฮาซุ () หลังจากยุคเมจิ บริเวณนี้ได้กลายเป็นที่อยู่อาศัยของนกเป็ดน้ำ เมื่อโรงงานบำบัดน้ำเสียโยโดบาชิถูกสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1893 หนองน้ำนี้ก็ถูกถม จากนั้นใน ค.ศ. 1920 โรงเรียนสตรีถูกสร้างขึ้นในบริเวณนี้ และบริเวณโดยรอบก็ถูกพัฒนาให้เป็นย่านที่อยู่อาศัย ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง อำเภอนี้เป็นหนึ่งในพื้นที่ที่เปิดให้ชาวต่างชาติเข้ามาถือครองทรัพย์สิน (ส่วนใหญ่มาจากไต้หวันและเกาหลี) ซึ่งส่วนใหญ่ทำอาชีพ *สึเรโกมิยาโดะ* ซึ่งเป็นรุ่นก่อนของเลิฟโฮเทลในปัจจุบัน

ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อมีการทิ้งระเบิดในกรุงโตเกียวในวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1945 บริเวณนี้ก็ถูกทำลายไปด้วย หลังจากสงครามสงบลง คิเฮ ซูซูกิจากสมาคมการปรับพื้นที่และฟื้นฟูชินจูกุทำงานร่วมกับเจ้าของพื้นที่รายใหญ่ โมเฮ มิเนจิมะวางแผนการก่อสร้างโรงละครคาบูกิขึ้นในบริเวณนี้ และในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1948 ย่านนี้ก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น คาบูกิโจ แต่แผนการก่อสร้างต้องถูกยกเลิกไปเนื่องจากปัญหาทางการเงิน ส่วนชื่อของย่านนี้ยังคงถูกใช้เรียกเรื่อยมา

คาบูกิโจได้รับการฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว โดยหลังมาจากชาวจีนโพ้นทะเลที่อาศัยอยู่ในญี่ปุ่นได้ซื้อที่ดินบริเวณนี้แล้วดำเนินการพัฒนาครั้งใหญ่ "สามชาวจีนโพ้นทะเลที่มีชื่อเสียงที่สุดของคาบูกิโจ" ได้แก่ Lin Yi-wen ผู้ก่อตั้งHumax ซึ่งเริ่มต้นธุรกิจด้วยคาบาเรต์; Lin Tsai-wang ผู้สร้างฟูริงไคกัง และ Lee Ho-chu เจ้าของภัตตาคารจีนในโรงแรมโตเกียว ใน ค.ศ. 2002 มีการประมาณการว่าที่ดินในคาบูกิโจร้อยละ 70 มีเจ้าของเป็นพลเมืองและลูกหลานชาวญี่ปุ่นที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวต่างชาติ

ในปัจจุบัน อำเภอคาบูกิโจที่มีขนาด  เปลี่ยนแปลงจากย่านที่อยู่อาศัยให้กลายเป็นย่านโคมแดงที่มีชื่อเสียง ซึ่งมีบาร์ ไนต์คลับ เลิฟโฮเทลอาบอบนวด โฮสต์คลับ และสถานบันเทิงต่าง ๆ กว่า 3,000 ร้าน ถึงแม้ว่าจะมีการกล่าวถึงเป็น "ย่านโคมแดง" แต่ไม่มีไฟสีแดงในความหมายโดยตรงและผู้ค้าประเวณีที่หน้าต่างเหมือนในอัมสเตอร์ดัม


File:Miranoza+Shinjuku Theatre+Shinjuku Odeon May1959.jpg|โทกีวมิราโนะ-ซะ (1959)
File:Shinjuku Theatre+Shinjuku Koma Feb1960.jpg|ชินจูกุโคมะ มองทางเหนือจากฝั่งตะวันออกสุดของจัตุรัส Cinecity (1960)
ไฟล์:Kabukicho ichibangai.jpg|ทางเข้าสู่ย่านคาบูกิโจในเวลากลางวัน


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Kabukicho Renaissance official website 
* KABUKI町 Kabukicho portal site 
* Kabukicho Commune 

หมวดหมู่:เขตชินจูกุ
หมวดหมู่:ย่านในโตเกียว
หมวดหมู่:ยากูซะ