open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
พิพิธภัณฑ์ปลากัดไทย

**พิพิธภัณฑ์ปลากัดไทย** เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในตำบลบางกะเจ้า อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ  จัดแสดงเกี่ยวกับปลากัดไทยสายพันธุ์ต่าง ๆ รวมถึงปลาสวยงามและปลาน้ำจืดอื่น ๆ

## ประวัติ
พิพิธภัณฑ์ปลากัดไทยก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2542 จากความคิดริเริ่มของพีระพงศ์ ถนอมพงษ์พันธ์ ประธานมูลนิธิพัฒนาศักยภาพคนและอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม โดยใช้ที่ดินว่างในตำบลบางกระเจ้า อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ

## ส่วนจัดแสดง
พิพิธภัณฑ์ปลากัดไทยแบ่งส่วนจัดแสดงเป็น 4 ส่วน
* บ้านรักรู้: มีห้องฉายวิดีโอเพื่อให้ผู้เข้าชมได้รับความรู้พื้นฐาน มีนิทรรศการให้ข้อมูลเกี่ยวกับชีวประวัติของปลากัด และลักษณะของปลากัดสายพันธุ์ต่าง ๆ ใต้ถุนของบ้านรักรู้เป็นส่วนจัดแสดงปลากัดส่วนแรก ส่วนใหญ่เป็นปลากัดสวยงามที่ได้รับการพัฒนาสายพันธุ์ เช่น ปลากัดหางพระจันทร์เสี้ยว ปลากัดหางยาว ปลากัดยักษ์ และปลากัดสองหาง รวมถึงมีอ่างปลาสำหรับเพาะพันธุ์และอนุบาลปลาตัวอ่อน
* หอโลกหอธรรม: เป็นอาคารแฝดทรงไทย ชั้นบนตรงกลางมีลานพระพุทธรูปปางลีลา อาคารขวามีประติมากรรมสมเด็จพระนเรศวรมหาราช อาคารขวามีประติมากรรมสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ใต้ถุนของทั้งสองอาคารจัดแสดงตู้ปลาของปลากัดและปลาน้ำจืดต่าง ๆ
* เส้นทางศึกษาธรรมชาติ: เป็นนิทรรศการอยู่ริมทางเดินเข้าสวน ให้ข้อมูลเกี่ยวบางกะเจ้า
* ลานคนกล้า: จัดแสดงประติมากรรมครึ่งตัวของนักวิทยาศาสตร์ เช่น กาลิเลโอ กาลิเลอี, หลุยส์ ปาสเตอร์, ชาลส์ ดาร์วิน, ไอแซก นิวตัน รวมไปถึงพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวผู้ทรงได้รับการยกย่องเป็นพระบิดาแห่งวิทยาศาสตร์ไทย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* พิพิธภัณฑ์ปลากัดไทย ที่เว็บไซต์มิวเซียมไทยแลนด์
* พิพิธภัณฑ์ปลากัด บ้านสวนบางกระเจ้า ที่เว็บไซต์ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร 
* พิพิธภัณฑ์ปลากัดไทย ที่เว็บไซต์การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย

ปลากัดไทย

ปลากัดไทย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอพระประแดง
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2542
สมาคมปรัชญาอเมริกัน

**สมาคมปรัชญาอเมริกัน** (; ) เป็นองค์กรทางวิชาการและสมาคมผู้คงแก่เรียนของสหรัฐอเมริกาที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1743 ณ เมืองฟิลาเดลเฟีย โดยมีพันธกิจในการส่งเสริมความรู้ในด้านมนุษยศาสตร์และวิทยาศาสตร์ธรรมชาติผ่านการวิจัย การประชุมวิชาชีพ สิ่งตีพิมพ์ ทรัพยากรห้องสมุด และการเผยแพร่สู่ชุมชน สมาคมนี้ก่อตั้งขึ้นโดยปราชญ์พหูสูตเบนจามิน แฟรงคลิน และถือเป็นสมาคมผู้คงแก่เรียนแห่งแรกที่ก่อตั้งขึ้นในดินแดนซึ่งต่อมาได้กลายเป็นสหรัฐอเมริกา

อาคารฟิโลซอฟิคัลฮอลล์ (Philosophical Hall) ซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่และพิพิธภัณฑ์ของสมาคม ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอินดิเพนเดนซ์ฮอลล์ภายในอุทยานประวัติศาสตร์แห่งชาติอินดิเพนเดนซ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สมาคมผู้คงแก่เรียนของสหรัฐอเมริกา
วาเซเอโงะ

**วาเซเอโงะ** (; แปลตรงตัวว่า "ภาษาอังกฤษที่สร้างขึ้นในญี่ปุ่น") หมายถึงคำศัพท์ภาษาญี่ปุ่นที่สร้างขึ้นจากหลักหรือองค์ประกอบของภาษาอังกฤษ แต่ไม่ได้ใช้ในภาษาอังกฤษมาตรฐาน หรือมีความหมายแตกต่างไปจากภาษาอังกฤษเดิม ในทางภาษาศาสตร์ วาเซเอโงะจัดอยู่ในกลุ่มคำยืมเทียม

## คำจำกัดความและตัวอย่าง
วาเซเอโงะประกอบด้วยคำศัพท์ คำประสม หรือคำผสมเสียงที่ผู้พูดภาษาญี่ปุ่นสร้างขึ้นจากคำภาษาอังกฤษหรือส่วนหนึ่งของคำภาษาอังกฤษ แล้วกำหนดความหมายใหม่ซึ่งแตกต่างไปจากภาษาอังกฤษมาตรฐาน ตัวอย่างเช่น *ฮันโดรุกีปา* (; handle-keeper) มาจากคำว่า handle กับ keeper ซึ่งรวมกันแล้วหมายถึง "ผู้ขับรถที่ไม่ดื่มแอลกอฮอล์" อีกตัวอย่างคือ *ซุกินชิปปุ* (; skinship) ซึ่งหมายถึงการสัมผัสทางกายเพื่อสร้างความผูกพัน โดยมาจากคำว่า skin และ kinship แม้ในภาษาอังกฤษไม่มีการใช้คำนี้โดยตรง ในบางกรณี วาเซเอโงะให้ความหมายต่างออกไปจากภาษาอังกฤษ เช่น *คันนิงกุ* (; cunning) ที่ใช้หมายถึง "การลอกข้อสอบ" แทนความหมายเดิมว่า "เจ้าเล่ห์" นอกจากนี้ยังมีบางคำที่ถูกยืมกลับไปใช้ในภาษาอังกฤษหรือภาษาอื่นอีกครั้ง

## ความแตกต่างจากไกไรโงะ
วาเซเอโงะมักถูกเข้าใจสับสนกับไกไรโงะ (; คำยืมจากภาษาต่างประเทศ) ไกไรโงะหมายถึงคำที่ภาษาญี่ปุ่นยืมมาจากภาษาอื่นโดยตรง เช่น ภาษาอังกฤษ เยอรมัน หรือดัตช์ แล้วปรับเสียงให้เข้ากับระบบเสียงของภาษาญี่ปุ่น เช่น การเติมสระเพื่อให้ตรงกับหน่วยเสียงและพยางค์ของภาษาญี่ปุ่น แต่วาเซเอโงะไม่ใช่การยืมคำตรง ๆ แต่เป็นการนำคำหรือส่วนของคำภาษาอังกฤษมาประกอบ ปรับรูป หรือสร้างขึ้นใหม่ให้เกิดคำภาษาญี่ปุ่นที่มีความหมายแตกต่างจากภาษาอังกฤษเดิมอย่างชัดเจน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*ตัวอย่างวาเซเอโงะ

หมวดหมู่:ภาษาญี่ปุ่น
วิศวกรรมระบบ

[thumb|เทคนิคของวิศวกรรมระบบถูกนำมาใช้ในโครงการที่ซับซ้อน เช่น การออกแบบ[แผ่นวงจรพิมพ์ หุ่นยนต์ สะพาน ระบบซอฟต์แวร์ และยานอวกาศ โดยใช้เครื่องมืออย่างการจำลองแบบ การวิเคราะห์ความต้องการ และการวางแผนเวลาเพื่อจัดการความซับซ้อนของระบบ]]

**วิศวกรรมระบบ** () เป็นสาขาวิชาสหวิทยาการระหว่างวิศวกรรมศาสตร์กับการจัดการวิศวกรรม ที่มุ่งเน้นการออกแบบ ผสานรวม และจัดการระบบที่มีความซับซ้อนตลอดวงจรชีวิตของระบบ ตั้งแต่เริ่มต้นแนวคิด การพัฒนา การดำเนินงาน ไปจนถึงการปลดระวาง แก่นสำคัญของวิศวกรรมระบบคือการคิดเชิงระบบเพื่อจัดระเบียบองค์ความรู้ วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบต่าง ๆ และทำให้แต่ละส่วนของระบบทำงานร่วมกันอย่างมีประสิทธิภาพ ผลลัพธ์จากกระบวนการนี้เรียกว่า **ระบบที่ถูกออกแบบทางวิศวกรรม** (engineered system) ซึ่งหมายถึงการรวมกันขององค์ประกอบหลายส่วนที่ทำงานร่วมกันเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์อย่างใดอย่างหนึ่ง

วิศวกรรมระบบยังครอบคลุมประเด็นต่าง ๆ เช่น วิศวกรรมความต้องการ ความน่าเชื่อถือ โลจิสติกส์ การประสานงานระหว่างทีม การทดสอบและประเมินผล การบำรุงรักษา ตลอดจนศาสตร์อื่น ๆ ซึ่งจำเป็นต่อการออกแบบ พัฒนา ใช้งาน และปลดระวางระบบอย่างประสบความสำเร็จ โดยเฉพาะเมื่อระบบมีขนาดใหญ่หรือมีความซับซ้อนสูง ในบริบทดังกล่าว วิศวกรรมระบบทำหน้าที่จัดการกระบวนการทำงาน วิธีการเพิ่มประสิทธิภาพ และเครื่องมือจัดการความเสี่ยงเพื่อให้โครงการดำเนินไปได้อย่างมีประสิทธิผล สาขานี้ยังมีลักษณะทับซ้อนกับศาสตร์ทั้งทางเทคนิคและที่เน้นมนุษย์เป็นศูนย์กลาง เช่น วิศวกรรมอุตสาหการ วิศวกรรมระบบการผลิต วิศวกรรมกระบวนการ วิศวกรรมเครื่องกล วิศวกรรมการผลิต วิศวกรรมระบบควบคุม วิศวกรรมซอฟต์แวร์ วิศวกรรมไฟฟ้า ไซเบอร์เนติกส์ วิศวกรรมการบินและอวกาศ การศึกษาองค์การ วิศวกรรมโยธา และการจัดการโครงการ โดยเป้าหมายหลักคือทำให้แน่ใจว่าองค์ประกอบทั้งหมดที่อาจเกี่ยวข้องกับระบบหรือโครงการ ถูกพิจารณาอย่างรอบด้านและรวมเป็นระบบเดียวที่ทำงานร่วมกันได้อย่างสมบูรณ์

กระบวนการของวิศวกรรมระบบเป็นกระบวนการเชิงค้นพบซึ่งแตกต่างจากกระบวนการผลิตโดยสิ้นเชิง กระบวนการผลิตมุ่งเน้นกิจกรรมซ้ำ ๆ ที่ให้ผลลัพธ์คุณภาพสูงโดยใช้ต้นทุนและเวลาให้น้อยที่สุด ในทางกลับกัน กระบวนการของวิศวกรรมระบบต้องเริ่มจากการค้นหาและทำความเข้าใจปัญหาที่แท้จริงที่ต้องได้รับการแก้ไข พร้อมทั้งระบุความล้มเหลวที่อาจเกิดขึ้นได้มากที่สุดหรือสร้างผลกระทบสูงที่สุด จากนั้นจึงมุ่งหาวิธีการแก้ปัญหาเหล่านั้นอย่างเป็นระบบ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิศวกรรมระบบ
การใช้อุบายหลอกลวง

[thumb|การ์ตูนการเมืองโดย [โจเซฟ มอร์วูด สแตนิฟอร์ท| สแตนิฟอร์ท : เฮอร์เบิร์ต คิตชิเนอร์ พยายามระดมทุนจำนวน 100,000 ปอนด์ เพื่อสร้างวิทยาลัยในซูดาน โดยตั้งชื่อตาม กอร์ดอน]]
**การใช้อุบายหลอกลวง** () หรือ **สแกม** (Scam) เป็นความพยายามฉ้อโกงบุคคลหรือกลุ่มบุคคลหลังจากได้รับความไว้วางใจแล้ว การใช้อุบายหลอกลวงจะเอาเปรียบเหยื่อโดยใช้ความเชื่อคนง่าย ความซื่อตรง ความเห็นใจ ความหยิ่งยะโส ความมั่นใจ ความไม่รับผิดชอบ และความโลภของเหยื่อร่วมกัน นักวิจัยนิยามการใช้อุบายหลอกลวงว่าเป็น "พฤติกรรมฉ้อฉลประเภทหนึ่ง... ที่มุ่งหวังให้เกิดการแลกเปลี่ยนโดยสมัครใจที่ไม่เกิดประโยชน์ร่วมกัน" เนื่องจาก "ให้ประโยชน์แก่ผู้ดำเนินการหลอกลวงโดยเอาเปรียบเหยื่อ"

## กลฉ้อฉลทางออนไลน์
กลฉ้อฉลได้ปรับตัวเข้ากับอินเทอร์เน็ตอย่างรวดเร็ว ศูนย์รับเรื่องร้องเรียนอาชญากรรมทางอินเทอร์เน็ต (IC3) ของสำนักงานสอบสวนกลาง (FBI) ในสหรัฐอเมริกา ได้รับรายงานการฉ้อฉลเหล่านี้จำนวน 847,376 ครั้งในปี ค.ศ. 2021 โดยมีรายงานการสูญเสียเงินจำนวน 6.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐเฉพาะในสหรัฐอเมริกาเพียงประเทศเดียว รายงานสถานะการหลอกลวงทั่วโลกประจำปีของพันธมิตรต่อต้านสแกมระดับโลก ระบุว่าบุคคลทั่วโลกสูญเสียเงินจำนวน 47.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และจำนวนการหลอกลวงที่ได้รับรายงานเพิ่มขึ้นจาก 139 ล้านครั้งในปี ค.ศ. 2019 เป็น 266 ล้านครั้งในปี ค.ศ. 2020

หน่วยงานภาครัฐในหลายประเทศได้จัดตั้งเว็บไซต์รายงานการฉ้อโกงออนไลน์ขึ้นเพื่อสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับการหลอกลวงทางออนไลน์ และช่วยให้เหยื่อสามารถรายงานการฉ้อโกงออนไลน์ได้ง่ายขึ้น เช่น สหรัฐอเมริกา, ออสเตรเลีย, สิงคโปร์, สหราชอาณาจักร และเนเธอร์แลนด์ เป็นต้น นอกจากนี้ ยังมีการจัดตั้งโครงการริเริ่มจากภาคเอกชนที่ไม่แสวงหาผลกำไรหลายโครงการเพื่อต่อสู้กับกลฉ้อฉลทางออนไลน์ เช่น อาร์ตติสต์สอะเกนสต์ 419 (ค.ศ. 2004), กลุ่มทำงานต่อต้านการหลอกลวงทางอินเทอร์เน็ต (ค.ศ. 2004) และ สแกมแอดไวเซอร์ (ค.ศ. 2012)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ความเห็นใจ
หมวดหมู่:กิจกรรมกลุ่มมิจฉาชีพ
หมวดหมู่:กลฉ้อฉล
หมวดหมู่:การชักจูงทางจิตวิทยา
หมวดหมู่:การต้มตุ๋น
ไบโอเมคคาทรอนิกส์

**ไบโอเมคคาทรอนิกส์** () เป็นศาสตร์ประยุกต์แบบสหวิทยาการ ที่บูรณาการความรู้จากชีววิทยาเข้ากับเมคคาทรอนิกส์ ซึ่งครอบคลุมทั้งวิศวกรรมไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ และเครื่องกล นอกจากนี้ยังเกี่ยวข้องกับวิทยาการหุ่นยนต์และประสาทวิทยาศาสตร์ด้วย อุปกรณ์ไบโอเมคคาทรอนิกส์มีการใช้งานหลากหลาย ตั้งแต่การพัฒนาแขนขาเทียม ไปจนถึงการสร้างระบบวิศวกรรมที่ช่วยในการหายใจ การมองเห็น รวมถึงระบบไหลเวียนโลหิต

## งานวิจัย
ไบโอเมคคาทรอนิกส์เป็นสาขาที่เติบโตอย่างรวดเร็ว แต่ในปัจจุบันยังมีจำนวนห้องปฏิบัติการวิจัยเฉพาะทางไม่มากเท่าใด มหาวิทยาลัยและสถาบันวิจัยที่มีบทบาทสำคัญ ได้แก่ สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ไรอันอะบิลิตีแล็บ (เดิมคือ Rehabilitation Institute of Chicago) มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และมหาวิทยาลัยตเว็นเตอ งานวิจัยในสาขานี้มักแบ่งออกเป็น 3 สาขาหลัก
* การวิเคราะห์การเคลื่อนไหวของมนุษย์ เพื่อใช้ในการออกแบบอุปกรณ์ไบโอเมคคาทรอนิกส์
* การเชื่อมต่อระหว่างอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์กับระบบประสาท
* การใช้เนื้อเยื่อกล้ามเนื้อที่มีชีวิตเป็นแอคชูเอเตอร์สำหรับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิศวกรรมกลศาสตร์ไฟฟ้า
กลศาสตร์ไฟฟ้า

**กลศาสตร์ไฟฟ้า** () เป็นสาขาที่ผสมผสานกระบวนการและวิธีการจากวิศวกรรมไฟฟ้าและวิศวกรรมเครื่องกลเข้าไว้ด้วยกัน กลศาสตร์ไฟฟ้าศึกษาการทำงานร่วมกันระหว่างระบบไฟฟ้ากับระบบกลไกในภาพรวม และวิเคราะห์ว่าทั้งสองระบบมีปฏิสัมพันธ์ต่อกันอย่างไร แนวคิดนี้เห็นได้เด่นชัดเป็นพิเศษในระบบเครื่องจักรไฟฟ้ากระแสตรงหรือกระแสสลับแบบหมุน ซึ่งสามารถออกแบบและใช้งานเพื่อผลิตพลังงานไฟฟ้าจากพลังงานกล (เช่น เครื่องกำเนิดไฟฟ้า) หรือเปลี่ยนพลังงานไฟฟ้าให้เป็นพลังงานกล (เช่น มอเตอร์ไฟฟ้า) ในบริบทนี้ สาขาวิศวกรรมไฟฟ้ายังครอบคลุมถึงวิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์ด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิศวกรรมกลศาสตร์ไฟฟ้า
สหวิทยาการ

**สหวิทยาการ** () หมายถึงการบูรณาการองค์ความรู้จากหลายสาขาวิชาการเข้าด้วยกันเพื่อใช้ในกิจกรรมเดียว เช่น โครงการวิจัย การศึกษาหรือการแก้ไขปัญหาใดปัญหาหนึ่ง สหวิทยาการอาศัยความรู้จากหลากหลายสาขา เช่น สังคมวิทยา มานุษยวิทยา จิตวิทยา เศรษฐศาสตร์ โครงการขนาดใหญ่ เช่น ทีมวิศวกรรมในการสร้างโรงไฟฟ้า โทรศัพท์มือถือ หรือเทคโนโลยีอื่น ๆ มักใช้แนวทางสหวิทยาการ เนื่องจากต้องอาศัยความเชี่ยวชาญจากหลายสาขามาผสานกัน อย่างไรก็ตาม คำว่าสหวิทยาการบางครั้งถูกใช้จำกัดอยู่เฉพาะในบริบททางวิชาการเท่านั้น

คำว่าสหวิทยาการในบริบทของการศึกษาและการฝึกอบรม ใช้เพื่ออธิบายการศึกษาเรียนรู้ที่ประยุกต์วิธีการและองค์ความรู้จากหลายสาขาวิชาที่มีอยู่เดิม สหวิทยาการเกี่ยวข้องกับนักวิจัย นักศึกษา และครูผู้สอนในการเชื่อมโยงและบูรณาการแนวคิดจากหลายศาสตร์ หลายวิชาชีพ หรือเทคโนโลยีต่าง ๆ รวมถึงมุมมองเฉพาะของแต่ละสาขา เพื่อนำมาใช้ร่วมกันในการบรรลุเป้าหมายหรือภารกิจเดียวกัน การศึกษาประเด็นที่ซับซ้อน เช่น วิทยาการระบาดของโรคเอดส์ หรือภาวะโลกร้อน จำเป็นต้องอาศัยความเข้าใจจากหลากหลายสาขาวิชาเพื่อพัฒนาวิธีแก้ไขปัญหาอย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ แนวทางแบบสหวิทยาการยังถูกนำมาใช้ในกรณีที่หัวข้อหนึ่ง ๆ ถูกมองว่าไม่ได้รับความสนใจเพียงพอ หรือถูกนำเสนอไม่ครบถ้วนในกรอบโครงสร้างของศาสตร์ดั้งเดิม เช่น สตรีศึกษา หรือการศึกษาชาติพันธุ์ สหวิทยาการยังเหมาะสำหรับการทำความเข้าใจประเด็นที่มีความลึกซึ้งและหลากหลาย ซึ่งไม่สามารถอธิบายได้จากเพียงศาสตร์ใดศาสตร์หนึ่ง แต่ต้องอาศัยการผสมผสานมุมมองจากสองสาขาวิชาขึ้นไป

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ความรู้
หมวดหมู่:ศึกษาศาสตร์
หมวดหมู่:ปรัชญาการศึกษา
ไทรโบโลยี

**ไทรโบโลยี** () เป็นศาสตร์และวิศวกรรมที่ศึกษาเกี่ยวกับแรงเสียดทาน การหล่อลื่น และการสึกกร่อนของพื้นผิวที่มีการสัมผัสและเคลื่อนที่สัมพันธ์กัน ไทรโบโลยีเป็นสาขาวิชาที่มีลักษณะสหวิทยาการสูง เชื่อมโยงองค์ความรู้จากหลายสาขา เช่น ฟิสิกส์ เคมี วัสดุศาสตร์ คณิตศาสตร์ ชีววิทยา และวิศวกรรมศาสตร์ วัตถุพื้นฐานที่ใช้ศึกษาในไทรโบโลยีเรียกว่า ระบบการขัดถู (tribosystem) ซึ่งหมายถึงระบบทางกายภาพที่มีพื้นผิวสัมผัสกัน สาขาย่อยของไทรโบโลยีได้แก่ ไบโอไทรโบโลยี (biotribology) นาโนไทรโบโลยี (nanotribology) และไทรโบโลยีอวกาศ (space tribology) นอกจากนี้ยังเกี่ยวข้องกับสาขาอื่น เช่น การกัดกร่อนแบบไทรโบ (tribocorrosion) ซึ่งศึกษาการเชื่อมโยงระหว่างการกัดกร่อนและการสึกหรอ รวมถึงกลศาสตร์การสัมผัสที่ศึกษาการเปลี่ยนรูปของพื้นผิวเมื่อสัมผัสกัน มีการประมาณว่า ราว 20% ของการใช้พลังงานทั้งหมดของโลกสูญเสียไปจากผลกระทบของแรงเสียดทานและการสึกหรอในภาคการขนส่ง การผลิต การผลิตพลังงาน และการใช้พลังงานในครัวเรือน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัสดุศาสตร์
หมวดหมู่:วิศวกรรมเครื่องกล
การหล่อลื่น

[thumb|การหล่อลื่น[เพลาข้อเหวี่ยงของเครื่องจักรไอน้ำเรือกลไฟ ขวดน้ำมันหล่อลื่นสองขวดถูกยึดติดไว้กับลูกสูบและจะขยับเคลื่อนที่ไปพร้อมกับการทำงานของเครื่องยนต์]]

**การหล่อลื่น** () คือกระบวนการหรือเทคนิคในการใช้สารหล่อลื่นเพื่อลดแรงเสียดทานและการสึกหรอที่เกิดขึ้นระหว่างผิวสัมผัสของวัตถุสองชิ้น การศึกษาว่าด้วยการหล่อลื่นเป็นสาขาหนึ่งในวิชาไทรโบโลยี

กลไกการหล่อลื่น เช่น ระบบการหล่อลื่นด้วยของไหล ถูกออกแบบมาเพื่อให้ภาระที่กระทำต่อพื้นผิวถูกพยุงไว้บางส่วนหรือทั้งหมดด้วยความดันแบบไฮโดรไดนามิกหรือไฮโดรสแตติก ซึ่งช่วยลดการสัมผัสโดยตรงระหว่างของแข็ง (และส่งผลให้แรงเสียดทานและการสึกหรอลดลง) ทั้งนี้ ระดับของการแยกตัวระหว่างผิวสัมผัสที่แตกต่างกันทำให้สามารถจำแนกระบอบการหล่อลื่นออกได้หลายประเภท

การหล่อลื่นที่เพียงพอช่วยให้ชิ้นส่วนของเครื่องจักรทำงานได้อย่างราบรื่นและต่อเนื่อง ลดอัตราการสึกหรอ และป้องกันไม่ให้เกิดความเค้นเกินกำลังหรือการติดขัดในบริเวณแบริง นอกจากนี้ การหล่อลื่นยังช่วยป้องกันการกัดกร่อนโดยการผลักน้ำหรือสารอื่นออกจากพื้นผิว เมื่อการหล่อลื่นล้มเหลว ชิ้นส่วนจะเสียดสีกันโดยตรงจนเกิดความร้อน การเชื่อมติดเฉพาะจุด ความเสียหายรุนแรง และอาจนำไปสู่การชำรุดของระบบ

หมวดหมู่:กลศาสตร์
จารุมัย มหาวัจน์

**จารุมัย มหาวัจน์** (10 มีนาคม พ.ศ. 2477 – ) เป็นอดีตนักกีฬายิงปืนชาวไทย เขาเข้าร่วมการแข่งยิงปืนยาว 3 ท่า 50 เมตร ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 นอกจากนี้ เขายังร่วมแข่งเอเชียนเกมส์ 1966 และได้รับรางวัลเหรียญทองแดงจากการแข่งประเภททีม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักกีฬายิงปืนชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักยิงปืนโอลิมปิกทีมชาติไทย
หมวดหมู่:นักยิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968
หมวดหมู่:นักกีฬาจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองแดงเอเชียนเกมส์
การประท้วงต่อต้านสงครามในซาราเยโว พ.ศ. 2535

ในวันที่ 5 เมษายน 1992 ผู้คนจากกลุ่มเชื้อชาติต่าง ๆ ประมาณ 100,000 คน รวมตัวกันจัดการเดินขบวนประท้วงโดยสันติเพื่อเรียกร้องสันติภาพท่ามกลางปัญหาความไม่สงบทั่วบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในเวลานั้น ที่กรุงซาราเยโว เมืองหลวง ในระหว่างการเดินขบวน มือปืนสไนเปอร์ของพรรคประชาธิปไตยเซอร์เบีย (SDS) ที่ประจำการบนโรงแรมฮอลิเดย์อินน์ซาราเยโว ทำการยิงใส่ผู้ชุมนุม มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บหลายคน ในบรรดาผู้เสียชีวิตระลอกแรกอยู่ที่แถวหน้า ๆ ของขบวนประท้วง คือ ซูวาดา ดิลเบรอวิช (Suada Dilberović) และ ออลกา ซูชิช สตรีชาวโครอาเชีย ขณะนั้นกำลังประท้วงอยู่บนสะพานเวอร์บันยา (ต่อมาเปลี่ยนชื่อสะพานเป็นชื่อของทั้งสองคนนี้) มือปืนของ SDS รบมหกคนถูกจับกุมตัว แต่ต่อมาได้แลกเปลี่ยนตัวนักโทษกับเซอร์เบียหลัง SDS ขู่ฆ่าผู้บังคับบัญชาของสถาบันนายร้อยตำรวจบอสเนียที่ถูกกองกำลังกึ่งกองทัพของเซอร์เบียบุกโจมตีและจับกุมตัวไป

ระหว่างการชุมนุมประท้วง ผู้ประท้วงบุกเข้าอาคารรัฐสภาในซาราเยโวและจัดตั้งสภาประชาชน ("Narodni parliament"; นารอดนีปาร์ลีอาเมนต์) ที่ซึ่งผู้ประท้วงได้รัชโอกาสคนละสองนาทีขึ้นกล่าวสุนทรพจน์เกี่ยวกับข้อเสนอในการแก้ไขปัญหาที่การปิดล้อมนครซาราเยโว ในโอกาสนี้ ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมบอสเนียและเฮร์เซโกวินา อาลียา อีเซตเบกอวิช ยังมาปรากฏตัวและกล่าวต่อมวลชนด้วยเช่นกันในฐานะพลเมือง ผู้บังคับบัญชากองกำลังพิเศษบอสนา ดรากัน วีกิช ได้ปรากฏตัวต่อมวลชนและกล่าวว่า "ให้ติดอาวุธเพื่อต่อต้านการรุกคืบของชาวเซอร์เบีย"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สงครามบอสเนีย
หมวดหมู่:พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:การประท้วงต่อต้านสงคราม
หมวดหมู่:ซาราเยโว
นักร้องเบื้องหลัง

**นักร้องเบื้องหลัง** นิยมเรียกในภาพยนตร์อินเดียหรือภาพยนตร์เอเชียใต้ว่า **เพลย์แบคซิงเกอร์** () หรือ **โกสต์ซิงเกอร์** () ในภาพยนตร์ตะวันตก เป็นนักร้องที่บันทึกเสียงร้องเพลงไว้ล่วงหน้าเพื่อใช้เป็นซาวด์แทร็ก นักร้องที่ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์จะบันทึกเสียงเพลงประกอบภาพยนตร์และจะไม่ปรากฏบนหน้าจอ ขณะนักแสดงจะทำการลิปซิงค์เพลงประกอบต่อหน้ากล้องบันทึกภาพ โดยทั่วไปแล้ว นักร้องที่ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์จะได้รับรู้อารมณ์และบรรยากาศของเพลงทั้งหมด เพื่อให้นักร้องสามารถถ่ายทอดอารมณ์และความรู้สึกให้ตรงกับบทบาทและฉากในภาพยนตร์

## เอเชียใต้
ภาพยนตร์เอเชียใต้ที่ผลิตในอนุทวีปอินเดียมักใช้เทคนิคนี้ ภาพยนตร์อินเดียส่วนใหญ่รวมถึงภาพยนตร์ปากีสถานมักจะมีเพลงประกอบหกหรือเจ็ดเพลงต่อหนึ่งเรื่อง โดยหลังจากการฉายภาพยนตร์เรื่อง *อะลัมอะรา* (1931) ซึ่งเป็นภาพยนตร์พากย์เสียงเรื่องแรกของอินเดีย นักร้องมักจะบันทึกเสียงสองชุดไว้สำหรับภาพยนตร์เรื่องหนึ่งเป็นเวลาหลายปี ครั้งแรกบันทึกเสียงระหว่างการถ่ายทำ และครั้งที่สองบันทึกเสียงในห้องบันทึกเสียง เทคนิคดังกล่าวได้ใช้จนถึงปี ค.ศ. 1952 หรือ ค.ศ. 1953 นักร้องเบื้องหลังที่ได้รับความนิยมในอินเดียมักจะมีสถานะที่โด่งดังเทียบเท่ากับนักแสดงและผู้เรียบเรียงเพลงยอดนิยม  และได้รับความชื่นชมจากสาธารณชนอย่างกว้างขวาง นักร้องเบื้องหลังส่วนใหญ่มักจะได้รับการฝึกฝนให้ร้องแบบพื้นเมืองอินเดียในช่วงแรก แต่ต่อมาพวกเขามักจะขยายขอบเขตการร้องออกไป 

โมฮัมเหม็ด ราฟิ และอะฮ์มัด รุชดี ถือเป็นสองในนักร้องเบื้องหลังที่มีอิทธิพลมากที่สุดในเอเชียใต้  พี่น้องลตา มังเคศกร และอาศา โภสเล ซึ่งส่วนใหญ่ทำงานในภาพยนตร์ฮินดี ถือเป็นนักร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงและมีผลงานมากที่สุดในอินเดีย  ในปี ค.ศ. 2011 กินเนสส์ได้ยกย่องอย่างเป็นทางการให้อาศาเป็นศิลปินที่ได้รับการบันทึกเสียงมากที่สุดในประวัติศาสตร์ดนตรี 

## แหล่งอ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องแบ่งตามแนวดนตรี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อินเดีย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมอินเดีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เพลง
ท่าอากาศยานไลพ์ซิช/ฮัลเลอ

**ท่าอากาศยานไลพ์ซิช/ฮัลเลอ**  เป็นท่าอากาศยานนานาชาติตั้งอยู่ในชก็อยดิทซ์ รัฐซัคเซิน ประเทศเยอรมนี เป็นท่าอากาศยานประจำนครไลพ์ซิชและฮัลเลอ ท่าอากาศยานเป็นรัฐวิสาหกิจ เปิดให้บริการเที่ยวบินตลอด 24 ชั่วโมง 

ข้อมูล ณ ปี 2019 ระบุว่าในแง่ของผริมาณสินค้าที่ขนส่งผ่านท่าอากาศยาน ท่าอากาศยานนี้มีการใช้งานมากที่สุดเป็นอันดับสองของประเทศรองจากท่าอากาศยานฟรังค์ฟวร์ท และอันดับที่ห้าในทวีปยุโรป ด้วยปริมาณคาร์โก 1,238,343 ตันต่อปี สำหรับในแง่ของผู้โดยสาร ถือว่าเป็นอันดับที่ 14 ของประเทศ ด้วยผู้โดยสารปริมาณมากกว่า 2.61 ล้านคนในปี 2019 ส่วนใหญ่ในเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทางเชิงท่องเที่ยวพักผ่อนหย่อนใจในทวีปยุโรป ท่าอากาศยานนี้ยังเป็นศูนย์บินหลักสำหรัลดีเอชแอลอาวีเอชันในทวีปยุโรป และท่าอากาศยานหลักของสายการบินแอโรโลจิก นอกจากนี้ท่าอากาศยานยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกทางการทหารที่ติดตั้งสำหรับอากาศยานรบของเนโทและสหภาพยุโรป

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ท่าอากาศยานในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:รัฐซัคเซิน
ซุพิน ครัค

**ซุพิน ครัค** (; ; 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1972 – 19 กันยายน ค.ศ. 2025) เป็นนักดนตรี นักร้อง นักเรียบเรียงเพลง นักแต่งเพลง นักดนตรี นักแสดง ผู้กำกับ ผู้สร้างภาพยนตร์ นักแต่งกลอน และผู้ใจบุญชาวอินเดีย ซึ่งทำงานและร้องเพลงในวงการภาพยนตร์และดนตรีภาษาอัสสัม เบงกอล และฮินดีเป็นหลัก  เขายังร้องเพลงในภาษาและสำเนียงอื่น ๆ อีก 40 ภาษา รวมถึงภาษามณีปุระสำเนียงพิษณุปุระ, ภาษาโบโด, ภาษาอังกฤษ, ภาษาคุชราต, ภาษากันนาดา, ภาษามลยาฬัม, ภาษามราฐี, ภาษาเนปาล, ภาษาโภชปุระ, ภาษาโอริยา, ภาษาสันสกฤต, ภาษาสินธ์, ภาษาทมิฬ, ภาษาเตลูกู, และ ภาษาอูรดู. 

ซุพินเป็นนักดนตรีหลากประเภท สามารถเล่นเครื่องดนตรีได้หลายชนิดรวมถึงกลอง, กีตาร์, แมนโดลิน, คีย์บอร์ด, ตะบลา และเครื่องเคาะจังหวะชนิดอื่น ๆ  เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นนักดนตรีที่มีอิทธิพลคนหนึ่งในรัฐอัสสัม และมีรายงานว่าเป็นนักร้องที่ได้รับค่าตอบแทนสูงที่สุดในรัฐ  เขาได้บันทึกเพลงมากกว่า 40,000 เพลง ตลอดระยะเวลาการทำงานในวงการเพลงที่ยาวนานถึง 33 ปี  

ซุพินเสียชีวิตที่ประเทศสิงคโปร์เมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2025 ขณะมีอายุได้ 52 ปี เขาเสียชีวิตขณะว่ายน้ำในทะเลโดยไม่สวมเสื้อชูชีพ  นอกชายฝั่งเกาะเซนต์จอห์น เขาได้รับการทำซีพีอาร์และส่งตัวไปโรงพยาบาลสิงคโปร์ ก่อนที่จะถูกประกาศว่าเสียชีวิตหลังจากช่วยเหลือในไอซียู เมื่อเวลา 17:00 น. ตามเวลาในประเทศสิงคโปร์ 

## แหล่งอ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องอินเดีย
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐอัสสัม
ควร์สดอร์ฟ

**ควร์สดอร์ฟ** () เป็นหมู่บ้านร้างในชก็อยดิทซ์ รัฐซัคเซิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ใกล้กับพรมแดนกับรัฐซัคเซิน-อันฮัลท์ หมู่บ้านนี้ตั้งอยู่ระหว่างรันเวย์สองรันเวย์ของท่าอากาศยานไลพ์ซิช/ฮัลเลอ ซึ่งเป็นท่าอากาศยานที่มีการใช้งานมากที่สุดในเยอรมนีเป็นอันดับสองในแง่ของปริมาณการขนส่งคาร์โก หมู่บ้านนี้ได้รับการเรียกขานว่าเป็น "หมู่บ้านที่เสียงดังที่สุดในเยอรมนี" และประชากรของหมู่บ้านได้ลดลงตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 20 กระทั่งไม่มีผู้อยู่อาศัยเลยในปี 2017

## ที่ตั้ง

ควร์สดอร์ฟตั้งอยู่ในท่าอากาศยานไลพ์ซิช/ฮัลเลอ ในเมืองชก็อยดิทซ์ ระหว่างนครไลพ์ซิชกับฮัลเลอ ทางใต้ของหมู่บ้านเป็นรันเวย์ 08R/26L และทางเหนือเป็นทางรถไฟของรถไฟความเร็วสูงแอร์ฟวร์ท-ไลพ์ซิช/ฮัลเลอ, เอาโทบาน 14 และรันเวย์ 08L/26R ทางเข้าออกเดียวของหมู่บ้านคือทางตะวันออกซึ่งเป็นสะพานอากาศยาน

## ประวัติศาสตร์

ปรากฏหลักฐานลายลักษณ์อักษรของควร์สดอร์ฟตั้งแต่อย่างน้อยปี ค.ศ. 1500 ในชื่อเดิมว่า *Kunsstorf* และ *Kurzsdorf* ในอดีตเป็นส่วนหนึ่งของอัมท์ชก็อยดิทซ์จนถึงคริสต์ทศวรรษ 1800 ที่มีการสถาปนาลันท์ไครส์แมร์เซอบวร์ค จากนั้นถูกย้ายไปอยู่ในไครส์ไลพ์ซิช-ลันท์ในเยอรมนีตะวันออกในปี 1992 ในปี 1994 ได้ผนวกรวมเข้ากับชก็อยดิทซ์ และต่อมาจัดเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเขตไลพ์ซีเกอร์ลันท์ (1994–1999), เดลิทช์ (1999–2008) และ นอร์ทซัคเซิน (2008–) ตามลำดับ

โบสถ์ในหมู่บ้านควร์สดอร์ฟสร้างขึ้นอย่างน้อยในศตวรรษที่ 14 ทำให้ควร์สดอร์ฟเป็นหนึ่งใน (เขตคริสตจักร) ที่เก่าแก่ที่สุดในแถบนี้ ทางใต้ของโบสถ์มีจารึกปี 1310 และ 1345 น่าจะบ่งปีที่ก่อสร้างใหม่ หอคอยของโบสถ์หันหน้าออกทางตะวันออก ต่างกับโบสถ์ส่วนใหญ่ ออร์แกนของโบสถ์สร้างขึ้นในปี 1777 ในปี 2001 มีการบูรณะใหญ่

ประชากรของหมู่บ้านควร์สดอร์ฟลดลงอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 1950 ที่จุดสูงสุดมีประชากรอยู่ประมาณ 500 คน สาเหตุสำคัญคือปัญหาเสียงดัง ตัวตรวจจับในหมู่บ้านวัดระดับเสียงเฉลี่ยอยู่ที่สูงกว่า 58.7 เดซิเบลเนื่องจากเสียงจากรถยนต์ รถไฟ และเครื่องบิน ควร์สดอร์ฟถูกเรียกว่าเป็น "ชัลอินแฟร์โน" (Schallinferno; โคตรนรกเสียง) และ "ดัสเลาเทสเทอดอร์ฟด็อยช์ลันทส์" (das lauteste Dorf Deutschlands; หมู่บ้านที่เสียงดังที่สุดในเยอรมนี) โดย *[[Der Tagesspiegel|แดร์ทาเกิสชปีเกิล]]* ท่าอากาศยานเคยลงทุนมากถึง 100 ล้านยูโรเพื่อป้องกันเสียงให้กับหมู่บ้าน ผ่านมาตรการและการก่อสร้างเช่น ผนังหนา กระจกกันเสียง หลังคาเสริมเหล็ก กระนั้นชาวหมู่บ้านส่วนใหญ่ยังคงย้ายออกไปสู่  ที่เป็นหมู่บ้านใกล้เคียงแทน นอกจากนี้ปัญหามลภาวะทางกลิ่น ซึ่งชาวบ้านบรรยายว่า "[กลิ่น]แทบทนไม่ได้" เนื่องจากเชื้อเพลิงเช่นเคอโรซีนจากการสันดาปจากพาหนะต่าง ๆ ตลอดเวลา

ในปี 2011 บ้านร้างจำนวน 44 หลังถูกรื้อถอนเพื่อเก็บวัสดุไปใช้ต่อ และในปี 2017 บ้านอีก 27 หลังถูกรื้อถอนเนื่องจากปัญหาความปลอดภัย ปัจจุบันสร้างเป็นที่จอดรถแทนที่ ณ ปี 2017 ปนะชากรหมู่บ้านคนสุดท้ายได้ย้ายออกจากหมู่บ้าน ทำให้ควร์สดอร์ฟเป็นเมืองร้างโดยสมบูรณ์ โบสถ์และโรงเรียนซึ่งอยู่ภายใต้สถานะอนุสรณ์ภายใต้การอนุรักษ์ยังคงอยู่ โบสถ์มีจัดพิธี  ในวันคริสต์มาสอีฟเป็นครั้งสุดท้ายในปี 2015

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Unofficial website (in German)
* Illustrated multimedia report by ''Leipziger Volkszeitung'' (in German)

หมวดหมู่:รัฐซัคเซิน
หมวดหมู่:เมืองร้างในทวีปยุโรป
ฐานทัพอากาศแอนดรูส์

**ฐานทัพอากาศแอนดรูส์** (; **Andrews AFB**, **AAFB** ) คือส่วนของสนามบินของฐานทัพร่วมแอนดรูส์ ซึ่งอยู่ภายใต้เขตอำนาจของกองทัพอากาศสหรัฐ ใน ค.ศ. 2009 ฐานทัพอากาศแอนดรูส์ได้รวมเข้ากับสถานีการบินทหารเรือวอชิงตันเพื่อก่อตั้งฐานทัพร่วมแอนดรูส์ แอนดรูส์ตั้งอยู่ใกล้มอร์นิงไซด์ รัฐแมริแลนด์ ในเขตชานเมืองวอชิงตัน ดี.ซี. โดยเป็นฐานหลักของโบอิง VC-25A สองลำซึ่งใช้สัญญาณเรียกขานแอร์ฟอร์ซวันเมื่อประธานาธิบดีอยู่บนเครื่องและให้บริการแก่ประธานาธิบดีสหรัฐ โดยปกติแล้ว ประธานาธิบดีจะเดินทางเข้าและออกจากแอนดรูส์เมื่อต้องเดินทางโดยเครื่องบินจากวอชิงตัน ดี.ซี.

หน่วยเจ้าบ้านที่แอนดรูส์คือกองบินที่ 316 ซึ่งได้รับมอบหมายให้อยู่ภายใต้มณฑลทหารอากาศวอชิงตัน หน่วยนี้มีหน้าที่รับผิดชอบในการบำรุงรักษาการลำเลียงทางอากาศด้วยอากาศยานปีกหมุนเพื่อรับมือเหตุฉุกเฉินและขีดความสามารถในการตอบสนองต่อเหตุการณ์ฉุกเฉินอื่น ๆ ในภูมิภาคเมืองหลวงซึ่งมีความสำคัญต่อความมั่นคงของชาติ รวมถึงการจัดระเบียบ การฝึกอบรม การจัดหายุทธภัณฑ์และการส่งกำลังรบที่พร้อมสำหรับการปฏิบัติการในกำลังรบนอกประเทศทางอากาศและอวกาศ (AEF) กองบินที่ 316 ยังให้การรักษาความปลอดภัย การบริการ และการจัดการสนามบินเพื่อสนับสนุนประธานาธิบดี รองประธานาธิบดี ผู้นำระดับสูงของสหรัฐคนอื่น ๆ และองค์กรผู้เช่าและหน่วยงานรัฐบาลกลางอีกกว่า 50 แห่ง

กองบินที่ 316 ให้การสนับสนุนด้านความปลอดภัย บุคลากร การทำสัญญา การเงิน และโครงสร้างพื้นฐานสำหรับ 5 กองบิน 3 กองบัญชาการ องค์กรผู้เช่ากว่า 80 แห่ง หน่วยงานที่แยกตามภูมิศาสตร์ 148 แห่ง และนักบิน 6,500 นายในเพนตากอนตลอดจนนักบินและครอบครัว 60,000 คนในภูมิภาคเมืองหลวงและทั่วโลก กองบินที่ 316 สนับสนุนปฏิบัติการฉุกเฉินในเมืองหลวงของสหรัฐด้วยทรัพย์สินหมุนเวียนที่พร้อมตอบสนองทันที นอกจากนี้ยังให้การรักษาความปลอดภัยสำหรับเส้นทางการบินที่มีความสำคัญสูงสุดของโลก และรับผิดชอบในการสนับสนุนพิธีการต่าง ๆ ร่วมกับ ดุริยางค์กองทัพอากาศสหรัฐ กองเกียรติยศ และคณะอนุศาสนาจารย์กองทัพอากาศอาร์ลิงตัน

ผู้บังคับการกองบินคือพันเอก ไทเลอร์ อาร์. ชาฟฟ์ และจ่าสิบเอกบังคับการคือจ่าสิบเอกพิเศษ ทอมัส ซี. แดเนียลส์

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อฐานทัพอากาศสหรัฐ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:สนามบินในรัฐแมริแลนด์
หมวดหมู่:อาคารและสิ่งปลูกสร้างในเทศมณฑลพรินซ์จอร์จ รัฐแมริแลนด์
หมวดหมู่:สถานที่ที่กำหนดโดยสำมะโนในรัฐแมริแลนด์
หมวดหมู่:ฐานทัพของกองกำลังป้องกันทางอากาศแห่งชาติสหรัฐ
หมวดหมู่:ฐานทัพในรัฐแมริแลนด์
หมวดหมู่:ฐานทัพซูเปอร์ฟันด์
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีประชากรหนาแน่นในเทศมณฑลพรินซ์จอร์จ รัฐแมริแลนด์
หมวดหมู่:ฐานทัพของกองบัญชาการทางอากาศเชิงยุทธศาสตร์
หมวดหมู่:พื้นที่ซูเปอร์ฟันด์ในรัฐแมริแลนด์
หมวดหมู่:ก่อตั้งในรัฐแมริแลนด์ใน พ.ศ. 2488
หมวดหมู่:ฐานทัพอากาศที่ก่อตั้งใน พ.ศ. 2485
เซาเดียคาร์โก

**เซาเดียคาร์โก** (, ) เป็นสายการบินขนส่งสินค้าสัญชาติซาอุดีอาระเบีย ที่มีสำนักงานใหญ่ในญิดดะฮ์ สายการบินก่อตั้งขึ้นในปี 2007

## ประวัติ
[thumb|[โบอิง 747-8|โบอิง 747-8เอฟของเซาเดียคาร์โกในอดีต]]
สายการบินก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 2007 ในฐานะสายการบินลูกของเซาเดีย สายการบินประจำชาติซาอุดีอาระเบีย ภายหลังเซาเดียแปรสภาพมาเป็นเอกชน ในปี 2008 บริษัทได้เข้าร่วมกลุ่มผลประโยชน์ของไออาตาที่ชื่อ *คาร์โกไอคิว* เซาเดียคาร์โกให้บริการการจัดการสินค้าเฉพาะทางหลายประเภท โดยปฏิบัติการเครื่องบินขนส่งสินค้าจำนวน 8 ลำ ซึ่งประกอบด้วย 747-400เอฟและ 777เอฟไปยังจุดหมายปลายทางการขนส่งสินค้า 13 แห่ง รวมถึงจุดหมายปลายทางระหว่างประเทศในห้องโดยสารอีกกว่า 58 แห่งทั่วทั้ง 6 ทวีป ซีอีโอของสายการบินคือโอมาร์ ทาลัล ฮาริรี สมาชิกคณะกรรมการขนส่งสินค้าของสมาคมขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ (ไออาตา)
 
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2018 สายการบินประกาศโครงการเทอร์มินัลใหม่สองแห่งสำหรับท่าอากาศยานนานาชาติสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซในญิดดะฮ์ และท่าอากาศยานนานาชาติสมเด็จพระราชาธิบดีคาลิดในรียาด ซึ่งจะเสร็จสมบูณณ์ในปี 2022 นอกจากนี้ยังได้ขยายไปยังไคโรและดูไบด้วย

ในปี 2019 เซาเดียคาร์โกได้สนับสนุนการแข่งขันกอล์ฟ Saudi International International Golf Tournament ในฐานะพันธมิตรด้านโลจิสติกส์อย่างเป็นทางการ

## ฝูงบิน
[thumb|[โบอิง 777เอฟของเซาเดียคาร์โก]]
ณ เดือนตุลาคม ค.ศ. 2025 เซาเดียคาร์โกมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:

เซาเดียคาร์โกมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 20.2 ปี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*
หมวดหมู่:เซาเดีย
หมวดหมู่:สายการบินขนส่งสินค้า
หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติซาอุดีอาระเบีย
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2550
สมการอิงตัวแปรเสริม

ในคณิตศาสตร์ **สมการอิงตัวแปรเสริม** () คือสมการที่แสดงค่าของตัวแปรหนึ่งหรือหลายตัว เช่นพิกัดของจุด ให้เป็นฟังก์ชันของตัวแปรอื่น ซึ่งตัวแปรเหล่านั้นเรียกว่า ตัวแปรเสริม 

ในกรณีที่มีตัวแปรเสริมเพียงตัวเดียว สมการอิงตัวแปรเสริมมักใช้เพื่ออธิบายแนววิถีของจุดที่เคลื่อนที่ โดยตัวแปรเสริมดังกล่าวมัก (แต่ไม่จำเป็นต้อง) แทนเวลา และจุดดังกล่าวจะสร้างเส้นโค้งที่เรียกว่า **เส้นโค้งอิงตัวแปรเสริม** หากมีตัวแปรเสริมสองตัว จุดจะสร้างเป็นพื้นผิว ซึ่งเรียกว่า **พื้นผิวอิงตัวแปรเสริม** กลุ่มสมการเหล่านี้โดยรวมเรียกว่า **การแทนแบบอิงตัวแปรเสริม** (parametric representation) หรือ **ระบบอิงตัวแปรเสริม** (parametric system) หรือ **การกำหนดเป็นตัวแปรเสริม** (parameterization)

ตัวอย่างเช่น สมการ
\begin{align}
  x &= \cos t \\
  y &= \sin t
\end{align}
เป็นการแทนแบบอิงตัวแปรเสริมของวงกลมหนึ่งหน่วย โดยที่  เป็นตัวแปรเสริม กล่าวคือ จุด  จะอยู่บนวงกลมหนึ่งหน่วยก็ต่อเมื่อมีค่าของ  บางค่า ที่ทำให้สมการทั้งสองนี้ให้ค่าพิกัดนั้นได้ บางครั้ง สมการอิงตัวแปรเสริมของตัวแปรสเกลาร์แต่ละตัวจะถูกรวมให้อยู่ในรูปสมการแบบเวกเตอร์เพียงสมการเดียว เช่น
(x, y)=(\cos t, \sin t)

การแทนแบบอิงตัวแปรเสริมมักไม่ได้มีรูปแบบเฉพาะเพียงแบบเดียว กล่าวคือ ปริมาณเดียวกันสามารถเขียนให้อยู่ในรูปของตัวแปรเสริมได้หลายวิธี

นอกจากเส้นโค้งและพื้นผิวแล้ว สมการอิงตัวแปรเสริมยังสามารถใช้บรรยายแมนิโฟลด์และวาไรตีเชิงพีชคณิตที่มีมิติมากกว่าได้ โดยจำนวนของตัวแปรเสริมจะเท่ากับมิติของแมนิโฟลด์หรือวาไรตีนั้น และจำนวนสมการจะเท่ากับมิติของปริภูมิที่วัตถุนั้นฝังอยู่ (เช่น เส้นโค้งมีมิติหนึ่งและใช้ตัวแปรเสริมหนึ่งตัว พื้นผิวมีมิติสองและใช้ตัวแปรเสริมสองตัว เป็นต้น)

สมการอิงตัวแปรเสริมถูกใช้บ่อยในวิชาจลนศาสตร์ เพื่ออธิบายแนววิถีการเคลื่อนที่ของวัตถุ โดยให้ตำแหน่งของวัตถุเป็นฟังก์ชันของเวลา ซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวแปรเสริม ด้วยเหตุนี้ ตัวแปรเสริมจึงมักเขียนแทนด้วย  อย่างไรก็ตาม ตัวแปรเสริมอาจแทนปริมาณทางฟิสิกส์อื่น เช่น ตัวแปรทางเรขาคณิต หรืออาจเลือกกำหนดขึ้นเพื่อความสะดวกก็ได้ การกำหนดเป็นตัวแปรเสริมไม่ได้มีรูปแบบเฉพาะเพียงแบบเดียว เส้นโค้งเส้นเดียวกันอาจเขียนด้วยสมการตัวแปรเสริมได้หลายชุด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แคลคูลัสหลายตัวแปร
หมวดหมู่:สมการ
จลนศาสตร์

ในฟิสิกส์ **จลนศาสตร์** () คือแขนงวิชาที่ศึกษาลักษณะทางเรขาคณิตของการเคลื่อนที่ของวัตถุ โดยไม่คำนึงถึงแรงที่เป็นสาเหตุของการเคลื่อนที่นั้น นอกจากนี้ การเคลื่อนที่ที่ถูกจำกัด เช่น การเคลื่อนของชิ้นส่วนเครื่องจักรที่เชื่อมต่อกัน ก็จัดอยู่ในขอบเขตของจลนศาสตร์ด้วย

จลนศาสตร์เกี่ยวข้องกับระบบที่ใช้กำหนดตำแหน่งและความเร็วของวัตถุ รวมทั้งการแปลงทางคณิตศาสตร์ระหว่างระบบเหล่านั้น ระบบพิกัดที่ใช้สามารถเป็นแบบเชิงมุมฉาก เช่น ระบบพิกัดคาร์ทีเซียน หรือระบบพิกัดเชิงเส้นโค้ง เช่น ระบบพิกัดเชิงขั้ว รวมถึงระบบพิกัดอื่น ๆ ได้ด้วย แนววิถีการเคลื่อนที่ของวัตถุสามารถอ้างอิงเทียบกับวัตถุอื่น ซึ่งวัตถุที่ใช้อ้างอิงนั้นอาจกำลังเคลื่อนที่เมื่อเทียบกับระบบอ้างอิงมาตรฐานก็ได้ นอกจากนี้ ระบบอ้างอิงที่หมุนก็สามารถนำมาใช้ในการอธิบายการเคลื่อนที่ได้เช่นกัน

ปัญหาทางจลนศาสตร์จำนวนมากในทางปฏิบัติเกี่ยวข้องกับข้อจำกัดการเคลื่อนที่ของวัตถุ เช่น การเชื่อมโยงเชิงกล เชือก หรือจานที่กลิ้ง

หมวดหมู่:จลนศาสตร์
หมวดหมู่:กลศาสตร์ดั้งเดิม
หมวดหมู่:กลไก
การไปรษณีย์สหรัฐ

**การไปรษณีย์สหรัฐ** (; ย่อ: USPS) หรือที่รู้จักในชื่อ **สำนักงานไปรษณีย์** (Post Office) **ไปรษณีย์สหรัฐ** (U.S. Mail) หรือเพียงแค่ **การไปรษณีย์** (Postal Service) เป็นหน่วยงานอิสระของฝ่ายบริหารของรัฐบาลกลางสหรัฐอที่รับผิดชอบการไปรษณีย์ในสหรัฐ พื้นที่เกาะ และรัฐที่เกี่ยวข้อง ถือเป็นหนึ่งในไม่กี่หน่วยงานของรัฐบาลที่ได้รับอำนาจอย่างชัดแจ้งตามรัฐธรรมนูญสหรัฐ ข้อมูล ณ วันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 2024 USPS มีพนักงานประจำ 525,377 คนและพนักงานก่อนประจำการเกือบ 114,623 คน

USPS ผูกขาดการส่งจดหมายแบบดั้งเดิมภายในสหรัฐและดำเนินงานภายใต้บริการพื้นฐานโดยทั่วถึงและบริการเพื่อสังคม (USO) ซึ่งทั้งสองส่วนนี้ถูกกำหนดไว้ในชุดของข้อบังคับทางกฎหมายที่ครอบคลุม ซึ่งมีผลผูกพันให้หน่วยงานต้องให้บริการในราคาและคุณภาพสม่ำเสมอตลอดพื้นที่ให้บริการทั้งหมด สำนักงานไปรษณีย์มีสิทธิเข้าถึงเฉพาะกล่องจดหมายที่มีเครื่องหมาย "U.S. Mail" และตู้จดหมายส่วนบุคคลในสหรัฐ แต่ต้องแข่งขันกับบริการับส่งพัสดุภัณฑ์เอกชน เช่น ยูไนเต็ดพาร์เซลเซอร์วิส, เฟดเอกซ์ และดีเอชแอล

## ดูเพิ่ม

* แสตมป์และประวัติศาสตร์การไปรษณีย์ของสหรัฐ
* สหภาพไปรษณีย์อเมริกา สเปน และโปรตุเกส
* รายชื่อการไปรษณีย์แห่งชาติ#ทวีปอเมริกา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* การไปรษณีย์สหรัฐ ใน *[[Federal Register]]*


หมวดหมู่:ไปรษณีย์ด่วน
การไปรษณีย์
หมวดหมู่:องค์การไปรษณีย์
หมวดหมู่:ระบบไปรษณีย์ของสหรัฐอ
หมวดหมู่:บริษัทขนส่งในวอชิงตัน ดี.ซี.
วันธรรมดาที่ไม่ธรรมดา กับโองามิ สึมิกิ

เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยมิยุ โมริชิตะ เรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารมังงะแนว''โชเน็ง''*[[โชเน็งซันเดย์รายสัปดาห์]]*ของสำนักพิมพ์โชงากูกัง ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2566

## สื่อสิ่งพิมพ์
*วันธรรมดาที่ไม่ธรรมดา กับโองามิ สึมิกิ*เขียนและวาดภาพโดยมิยุ โมริชิตะ เริ่มต้นตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนว''โชเน็ง''*[[โชเน็งซันเดย์รายสัปดาห์]]*ของสำนักพิมพ์โชงากูกัง เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2566 สำนักพิมพ์โชงากูกังได้รวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(*[[ทังโกบง]]*)โดยเล่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2567 ณ วันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2569 ได้มีการวางจำหน่ายไปแล้วจำนวน 9 เล่ม ได้รับการแปลและตีพิมพ์เป็นภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์

#### จำนวนเล่ม

### ตอนที่ยังไม่ได้ถูกรวมเล่มในรูปแบบ''ทังโกบง''

## ผลตอบรับ
ซีรีส์นี้ติดอันดับสามในประเภทมังงะตีพิมพ์ในรางวัลมังงะถัดไปครั้งที่ 10 เมื่อปี พ.ศ. 2567 นอกจากนี้ ซีรีส์นี้ยังได้รับการจัดอันดับให้อยู่ในอันดับที่ 11 ในรายชื่อหนังสือการ์ตูนแนะนำโดยพนักงานร้านหนังสือแห่งชาติประจำปี พ.ศ. 2568 อีกด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* 

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับมนุษย์หมาป่า
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม
หมวดหมู่:การ์ตูนเกี่ยวกับสัตว์ประหลาด
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โชงากูกัง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเหนือธรรมชาติ
หมวดหมู่:สยามอินเตอร์คอมิกส์
ค่าศูนย์ของฟังก์ชัน

ในทางคณิตศาสตร์ **ค่าศูนย์ของฟังก์ชัน** (บางครั้งเรียกว่า **รากของฟังก์ชัน**) ของฟังก์ชันจำนวนจริง จำนวนเชิงซ้อน หรือโดยทั่วไปเป็นฟังก์ชันค่าเวกเตอร์ f คือสมาชิก x ในโดเมนของ f ซึ่งทำให้ f(x) มีค่าเป็นศูนย์ หรือกล่าวได้ว่า f(x) ให้ผลลัพธ์เป็นศูนย์ที่จุด x นั่นคือ ฟังก์ชัน f ให้ค่าเท่ากับ 0 เมื่ออินพุตเป็น x หรือเทียบเท่ากับการกล่าวว่า x เป็นคำตอบของสมการ f(x) = 0 ดังนั้นค่าศูนย์ของฟังก์ชันจึงหมายถึงค่าของอินพุตที่ทำให้ผลลัพธ์ของฟังก์ชันเท่ากับศูนย์

**ราก**ของพหุนาม คือค่าศูนย์ของฟังก์ชันพหุนามนั้น ตามทฤษฎีบทมูลฐานของพีชคณิต พหุนามที่ไม่เป็นศูนย์ใด ๆ จะมีจำนวนรากไม่เกินดีกรีของพหุนามนั้น และเมื่อพิจารณารากเชิงซ้อน (หรือโดยทั่วไป รากในฟีลด์ปิดทางพีชคณิต) พร้อมนับภาวะซ้ำ จำนวนรากจะเท่ากับดีกรีของพหุนาม ตัวอย่างเช่น พหุนามดีกรีสอง f(x)=x^2-5x+6=(x-2)(x-3) มีราก (หรือค่าศูนย์) สองค่า คือ **2** และ **3**
f(2)=2^2-5\times 2+6= 0\text{ และ }f(3)=3^2-5\times 3+6=0

ถ้าฟังก์ชันรับค่าเป็นจำนวนจริงและให้ผลลัพธ์เป็นจำนวนจริง ค่าศูนย์ของฟังก์ชันก็คือพิกัดแกน x ของจุดที่กราฟของฟังก์ชันตัดกับแกน *x* ในระบบพิกัดฉาก จุดดังกล่าวมีพิกัด (x,0) และเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า **จุดตัดแกน <math>x</math>**

หมวดหมู่:คณิตศาสตร์มูลฐาน
หมวดหมู่:ฟังก์ชันและการจับคู่
หมวดหมู่:ศูนย์

## อ้างอิง
อีวัน วลาดีมีรอฟ

**อีวัน อาเลคเซเยวิช วลาดีมีรอฟ** (; , วิลนา – 14 ธันวาคม ค.ศ. 1947) เป็นจิตรกรชาวรัสเซีย ในช่วงสงคราม ค.ศ. 1904–1916 เขาเป็นที่รู้จักในฐานะศิลปินสงคราม ("batalist") หลังจากนั้น ชื่อเสียงของเขากลายเป็นที่พิพาท โดยในสหภาพโซเวียต เขาเป็นที่รู้จักจากภาพวาดเชิดชูการปฏิวัติเดือนตุลาคม อย่างไรก็ตาม ในโลกตะวันตกและประเทศรัสเซียหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต เขาเป็นที่รู้จักจากภาพวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับผลพวงของการปฏิวัติอย่างรุนแรง

## สองด้านของการปฏิวัติ

Down with the eagle (2).jpeg|*Down with the Eagle* (การทำลายสัญลักษณ์ของจักรวรรดิรัสเซีย), 1917
Ivan Vladimirov on-the-streets-of-petrograd-1918.jpg|*On the Streets of Petrograd*, 1918
Ivan Vladimirov requisitioning.jpg!HD.jpg|*[[Prodrazvyorstka]]* (การขอซื้อเมล็ดพืช)
Ivan Vladimirov russian-clergy-on-forced-labor-1919.jpg|*Clergy on forced labour*, 1919
Ivan Vladimirov from-their-homes.jpg!HD.jpg|จากบ้านของพวกเขา
Некому защитить.jpg|*No one to protect*, 1921



## อ้างอิง
กัน จอมพลัง

**กัณฐัศว์ พงศ์ไพบูลย์เวชย์** หรือรู้จักกันในนาม **กัน จอมพลัง** (เกิด 25 มกราคม พ.ศ. 2533)  เป็นนักธุรกิจชาวไทย เป็นผู้อาสาช่วยเหลืองานสังคม ที่เป็นหนึ่งในทีมช่วยเหลือผู้ประสบภัยในเหตุน้ำท่วมและโคลนถล่มที่จังหวัดเชียงราย อีกทั้งมีส่วนในการเปิดประเด็นและนำผู้เสียหายจากคดีดิไอคอนกรุ๊ปเข้าแจ้งความกับตำรวจ

กัณฐัศว์ ถูกวิจารณ์ในกรณีของมูลนิธิกันจอมพลังช่วยสู้ ที่รับเงินบริจาคแต่ไม่ปรากฏชื่อ กัณฐัศว์ พงศ์ไพบูลย์เวชย์ ในฐานะกรรมการ แต่ปรากฏข้อความในการมอบเงินให้มูลนิธิธรรมนัสของธรรมนัส พรหมเผ่า ทำให้มีการวิพากษ์วิจารณ์ ถึงความไม่โปร่งใสและการฟอกเงิน ในอดีตได้มีชื่อเสียงจากการขายบะหมี่ในชื่อ "บะหมี่จอมพลัง" 

## ประวัติ
กัณฐัศว์ เกิดวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2533 ในอดีตได้เปิดร้านขายบะหมี่ในชื่อ "บะหมี่จอมพลัง" ได้เป็นที่รู้จักหลังจากได้ออกรายการอายุน้อยร้อยล้าน ภายหลังเหตุการณ์โควิด-19 ได้ปิดร้านบะหมี่ และเปลี่ยนเป็นนักธุรกิจผู้อาสาช่วยสังคม

ในบทบาททางธุรกิจปรากฏชื่อในบริษัท 3 แห่ง

* บริษัท ไทยคิงดี จำกัด (ชื่อเดิม บริษัท ไทยคิงเทค จำกัด) 
* บริษัท สลากรวยดี จำกัด (ชื่อเดิม บริษัท เสือแดงลอตเตอรี่ ออนไลน์ จำกัด) 
* บริษัท จอมพลัง รวยดี จำกัด

ส่วนในด้านมูลนิธิกันจอมพลังช่วยสู้ ไม่ปรากฏชื่อในฐานะกรรมการแต่ได้มีบทบาทในการเป็นที่ปรึกษา

## บะหมี่จอมพลัง
บะหมี่จอมพลัง เป็นร้านบะหมี่ชื่อดังที่โด่งดังบนโลกออนไลน์ในช่วงปี 2558-2559 โดยเขาตั้งร้านขึ้นมาร่วมกับแฟนสาว แนน-อรอุมา จงเจริญจุดเด่นคือ บะหมี่ชามยักษ์ ที่จัดเต็มด้วยเครื่องเคียงแบบไม่อั้น เช่น ปู กุ้ง ลูกชิ้นยักษ์ เกี๊ยวทอด ไข่ต้ม หมูแดง ฯลฯ มีตั้งแต่ ราคา 50–700 บาท มี 3 สาขา (ตลาดนัดรถไฟ, ศรีนครินทร์, พุทธมณฑลสาย 1) และปัจจุบันได้เปิดแค่ที่ชลบุรี โดยอดีตแฟนเก่ายังเป็นเจ้าของ โดยในช่วงนั้นมีข้อวิพากษ์วิจารณ์จากสังคมออนไลน์ ร้านกีดกันคนเดินทางเท้า กินแล้วท้องเสีย มีการใช้รถตำรวจบริเวณหน้าร้าน 

## ผลงาน
#### พิธีกร
**โทรทัศน์**
* **พ.ศ. 2565** : Help Rangers ร่วมด้วยช่วยสู้ (มีมิติ/Amarin TV) ทุกวันเสาร์ เวลา 17:00-18:00 น. (29 ตุลาคม พ.ศ. 2565-ปัจจุบัน (ร่วมกับ ทนายไพศาล เรืองฤทธิ์, หมอปลา มือปราบสัมภเวสี, รังสิมา ศฤงคารนฤมิตร)

**ออนไลน์**
* **พ.ศ. 2562** : ทางช่อง YouTube:กัน จอมพลัง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2533
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักพูด
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ชาวไทย
หมวดหมู่:เชฟชาวไทย
หมวดหมู่:นักโภชนาการ
หมวดหมู่:นักจัดรายการโทรทัศน์ชาวไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:ยูทูบเบอร์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:นักเคลื่อนไหวชาวไทย
โอแอร์เอ็ฟ

**เอิสเตอร์ไรชิเชอร์รุนท์ฟุงค์** (; , ) ย่อว่า **โอแอร์เอ็ฟ** (; ) เป็นสถานีโทรทัศน์แห่งชาติและเว็บไซต์ข่าวสัญชาติออสเตรีย โอแอร์แอ็ฟเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในสื่อกระจายเสียงของออสเตรีย โดยได้รับเงินทุนจากทั้งรายได้จากค่าธรรมเนียมใบอนุญาตโทรทัศน์และการโฆษณา ออสเตรียเป็นประเทศสุดท้ายในยุโรปแผ่นดินใหญ่รองจากแอลเบเนียที่อนุญาตให้มีการแพร่ภาพโทรทัศน์เอกชนทั่วประเทศ แม้ว่าช่องโทรทัศน์เชิงพาณิชย์จากเยอรมนีซึ่งเป็นประเทศเพื่อนบ้านจะออกอากาศในออสเตรียผ่านระบบโทรทัศน์แบบเสียค่าบริการและผ่านระบบกระจายเสียงภาคพื้นดินมาตั้งแต่ช่วงคริสต์ ทศวรรษ 1980 แล้วก็ตาม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2498
หมวดหมู่:การแพร่สัญญาณ
ยูฟ่าคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2025–26 รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ (แมตช์รอบสามและรอบเพลย์ออฟ)

หน้านี้สรุปแต่ละนัดของ **รอบคัดเลือกรอบสามและรอบเพลย์ออฟ** ของ **ยูฟ่าคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2025–26 รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ**.

แต่ละเวลาคือ CEST (UTC+2), ตามที่ระบุไว้โดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, คืออยู่ในวงเล็บ).

## รอบคัดเลือกรอบสาม

### สรุปผลการแข่งขัน

เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 5 และ 7 สิงหาคม, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 13 และ 14 สิงหาคม ค.ศ. 2025.



### แมตช์ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก

*รวมผลสองนัด โอลิมปิจาลูบลิยานา ชนะ 4–2.*
----

*รวมผลสองนัด วีร์ตุส ชนะ 5–3.*
----

*รวมผลสองนัด ดิฟเฟอร์แดงก์ 03 ชนะ 5–4.*
----

*รวมผลสองนัด ลินฟีลด์ ชนะ 3–2.*

### แมตช์ตัวแทนจากลีก

*รวมผลสองนัด เสมอ 4–4; ราพีทวีน ชนะลูกโทษ 5–4.*
----

*รวมผลสองนัด สปาร์ตาปราฮา ชนะ 6–2.*
----

*รวมผลสองนัด อาเซ็ด ชนะ 4–0.*
----

## รอบเพลย์ออฟ

### สรุปผลการแข่งขัน

เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 21 สิงหาคม, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 27 และ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2025.



## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

*1C
2025-26
เหนือสมรภูมิ

***เหนือสมรภูมิ*** (; ) เป็นละครย้อนยุคจีนที่ผลิตโดยเทนเซ็นต์ วิดีโอและจิ้งเหอ มีเดีย โดยอิงจากนิยายเว็บของ เชียนซานฉาเค่อ (千山茶客) นำแสดงโดย , , ,  และ

ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2568 ทางหูหนานทีวี, เทนเซ็นต์ วิดีโอ (WeTV) และแมงโก ทีวี  สำหรับเวอร์ชันนานาชาติสามารถรับชมได้ทาง iQIYI และNetflix

## เรื่องย่อ
เพื่อรักษาบรรดาศักดิ์ของตระกูล **เหอเยี่ยน** บุตรสาวคนโต ถูกบังคับให้ปลอมตัวเป็น **เหอ หรูเฟย** บุตรชายคนเดียวของครอบครัวที่มีปัญหาสุขภาพ ในอดีต สมัยยังเด็กเธอได้พบกับ **เซียวเจวี๋ย** ซึ่งต่อคือ *แม่ทัพเฟิงอวิ๋น* โดยทั้งคู่เป็นเพื่อนร่วมเรียนกันที่สำนักบัณฑิตเสียนชัง ด้วยความพยายามที่จะสร้างเส้นทางของตนเอง เธอตัดสินใจเข้าร่วมสนามรบและปีนขึ้นสู่จุดสูงสุดด้วยความสามารถของตนเอง ในหลายปีต่อมาจึงได้รับแต่งตั้งให้เป็น *แม่ทัพเฟยหง* หนึ่งในเทพสงครามแห่งต้าเว่ย แต่แล้ววันที่เข้ารับตำแหน่ง พี่ชายที่ควรอ่อนแอของเธอก็กลับมาอย่างแข็งแรง เพื่อทวงคืนสถานะของตัวเองและบังคับให้เหอเยี่ยนต้องถอยกลับไปเป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง อีกทั้งยังทำให้เธอตาบอดและลอบทำร้ายเพื่อป้องกันไม่ให้เหอเยี่ยนกลับมาแก้แค้น

แต่สดท้ายแล้วเหอเยี่ยนก็สามารถเอาชนะความตายได้ และตั้งปณิธานว่าเธอจะกลับไปทวงทุกอย่างของเธอคืน จึงปลอมตัวเป็นชายอีกครั้งโดยใช้ชื่อจริงและสมัครเข้าเป็นทหารในกองทหารเย่โจว เธอมุ่งมั่นที่จะทวงคืนสิ่งที่เป็นของเธอและปกป้องประเทศชาติ เคียงข้างเซียวเจวี๋ย ผู้ซึ่งค่อย ๆ ค้นพบความจริงของเหอเยี่ยน

ในที่สุดทั้งคู่ก็ร่วมมือกันเพื่อแก้แค้นและต่อสู้ รวมถึงค้นหาความจริงเบื้องหลังโศกนาฏกรรมของตระกูลเซียว ควบคู่ไปกับการมอบความอบอุ่นให้กันและกันตลอดการเดินทาง

## นักแสดง
### ตัวละครหลัก

### ตัวละครอื่น

## เพลงประกอบ

## การผลิต
ในปี 2025 หลี่ หมิงเต๋อ ผู้รับบท "เฉิง หลี่ซู่" ถูกคุมขังในข้อหาทำลายทรัพย์สินจากการดื่มแอลกอฮอล์ ส่งผลให้ละครต้องเลื่อนการออกอากาศ ทีมงานตัดสินใจแก้ปัญหานี้โดยใช้ AI โดยการแทนด้วยใบหน้าของนักแสดงใหม่ หลี่ ชิง กระบวนการนี้ใช้เวลา 2-3 เดือน และมีค่าใช้จ่ายรวมประมาณ 10 ล้าน หยวน

## เกร็ด
ตามนวนิยายต้นฉบับ ตัวละครทั้งสองคือ เซียวเจวี๋ยและเหอเยี่ยน ต่างก็มีกระบี่ประจำตัว — *อิ่นชิว* และ *ชิงหลาง* ตามลำดับ — โดยมีการบรรยายไว้ว่า *อิ่นชิว* มีสีขาวและเปล่งประกายราวกับหิมะ เย็นชาแต่ทรงพลังสะท้อนถึงบุคลิกของเซียวเจวี๋ย ในขณะที่ *ชิงหลาง* มีสีเขียวใสราวกับสายลมที่พัดมาอย่างรวดเร็ว และมีนำหนักเบากว่า *อิ่นชิว* แต่สามารถตัดเหล็กได้เมื่อตัดดิน สะท้อนถึงตัวตนของเหอเยี่ยน โดยในซีรีส์ ทั้งคู่ได้รับกระบี่จากพ่อของเซียวเจวี๋ย

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ผลงานต้นฉบับของเทนเซ็นต์
หมวดหมู่:ซีรีส์โทรทัศน์จีน
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวย้อนยุคจีน
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวรักจีน
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์จีนในปี พ.ศ. 2568
อำเภอมีนาฮาซาเหนือ

**อำเภอมีนาฮาซาเหนือ** เป็นอำเภอในจังหวัดซูลาเวซีเหนือ ประเทศอินโดนีเซีย โดยมีเมืองหลักคือไอร์มาดีดี ในอดีตอำเภอนี้เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอมีนาฮาซาจนกระทั่งแยกออกเป็นอำเภอใหม่ในวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003 อำเภอนี้กินพื้นที่ 1,059.24 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรตามสำมะโน ค.ศ. 2010 อยู่ที่ 188,904 คน จากนั้นจึงเพิ่มขึ้นเป็น 224,993 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2020 และจำนวนประมาณการอย่างทางการเมื่อกลาง ค.ศ. 2023 อยู่ที่ 231,791 คน (แบ่งเป็นชาย 117,743 คนและหญิง 114,048 คน)

## เขตบริหาร
อำเภอนี้แบ่งออกเป็น 10 ตำบล (*kecamatan*) ตารางข้างล่างระบุพร้อมกับพื้นที่และประชากรจากสำมะโน ค.ศ. 2010 และสำมะโน ค.ศ. 2020 พร้อมกับจำนวนประมาณการทางการในช่วงกลาง ค.ศ. 2023 ตารางนี้ยังรวมที่ตั้งศุนย์กลางตำบล แและจำนวนหมู่บ้านในแต่ละอำเภอ (รวมเป็นหมู่บ้านชนบท 125 แห่ง (*desa*) และหมู่บ้านในเมือง 6 แห่ง (*kelurahan*) - จำนวนหลังทั้งหมดอยู่ในตำบลไอร์มาดีดี) และรหัสไปรษณีย์

หมายเหตุ: (a) รวมเกาะนอกชายฝั่งขนาดเล็ก 10 เกาะ (b) ประกอบด้วย 6 *kelurahan* (ไอร์มาดีดีอาตัซ, ไอร์มาดีดีบาวะฮ์, รัป-รัป, ซารงซงดูวา, ซารงซงซาตู และซูกูร์) และ 3 *desa*  (c) รวมเกาะนอกชายฝั่งมันเตอฮาเกอ, ไนน์เบอซาร์, ไนน์เกอจิล, บูลู, มาเกอเลอฮี และปานีกีทางตะวันตก  (d) รวมเกาะนอกชายฝั่งตาลีเซออี, เกอลาปาดูวา และเกาะขนาดเล็กกว่า 10 เกาะทางเหนือ (e) รวมเกาะนอกชายฝั่งบังกา และเกาะขนาดเล็กกว่า 18 เกาะทางเหนือ

## อ้างอิง
ร่างพระราชบัญญัติขจัดการเลือกปฏิบัติต่อบุคคล

**ร่างพระราชบัญญัติขจัดการเลือกปฏิบัติต่อบุคคล** เป็นร่างกฎหมายของไทยที่มีวัตถุประสงค์เพื่อคุ้มครองและปกป้องประชาชนจากการเลือกปฏิบัติทางสังคมบนพื้นฐานของอัตลักษณ์ของบุคคล

## ประวัติทางนิติบัญญัติ
ร่างกฎหมายฉบับนี้ถูกเสนอขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2562 โดยองค์กรภาคประชาสังคม เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2568 กรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพประกาศว่าร่างกฎหมายนี้คาดว่าจะได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีในเดือนเมษายน พ.ศ. 2568

## ข้อสังเกต
ร่างกฎหมายฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อห้ามการเลือกปฏิบัติในทุกรูปแบบ โดยเฉพาะการเลือกปฏิบัติบนพื้นฐานของเชื้อชาติ ชาติพันธุ์ สถานะการติดเชื้อเอชไอวี เพศ เพศสภาพ ความพิการ สถานะทางกฎหมาย เศรษฐกิจ หรือสังคม ตลอดจนการจ้างงาน ศาสนา ความคิดเห็นทางการเมือง ระดับการศึกษา และความเชื่อทางการเมือง

ร่างกฎหมายฉบับนี้จัดทำขึ้นเพื่อให้สอดคล้องกับกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง (ICCPR) และกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม (ICESCR)

## การสนับสนุน
ร่างกฎหมายฉบับนี้ได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มภาคประชาสังคมในประเทศไทย อาทิ มูลนิธิเพื่อสิทธิความหลากหลาย (FAIR) เครือข่ายประชาชนขจัดการเลือกปฏิบัติ (MovED) และสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) รวมถึงสำนักงานข้าหลวงใหญ่สิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติ (OHCHR)

## อ้างอิง

ขจัดการเลือกปฏิบัติต่อบุคคล
Panthera youngi

***Panthera youngi*** เป็นฟอสซิลแมวชนิดหนึ่งที่ได้รับการบรรยายใน ค.ศ. 1934; ซากฟอสซิลของแมวชนิดนี้ถูกขุดค้นในหมวดหิน *[[Homo erectus]]* ที่แหล่งขุดค้นทางโบราณคดีมนุษย์ปักกิ่ง โจวโข่วเตี้ยน ประเทศจีนตะวันออกเฉียงเหนือ ขากรรไกรบนและล่างที่ขุดพบในจังหวัดยามางูจิของญี่ปุ่นก็เชื่อว่าเป็นของสายพันธุ์นี้เช่นกัน 
คาดว่ามันมีชีวิตอยู่เมื่อประมาณ 350,000 ปีก่อนในสมัยไพลสโตซีน มีสมมติฐานว่ามันเป็นชนิดเดียวกันกับ *[[American lion|Panthera atrox]]* และ *[[Panthera spelaea|P. spelaea]]* เนื่องจากมีความคล้ายคลึงกันอย่างมาก นอกจากนี้ยังพบความคล้ายคลึงกันทางฟันบางอย่างกับ *[[Panthera leo fossilis|P. fossilis]]* ที่มีอายุมากกว่า อย่างไรก็ตาม *Panthera youngi* มีลักษณะทางพันธุกรรมที่สืบทอดมามากกว่า

## อ้างอิง
Takydromus hsuehshanensis

***Takydromus hsuehshanensis*** เป็นสายพันธุ์ของกิ้งก่าในวงศ์ Lacertidae ถือเป็นสัตว์เฉพาะถิ่นในไต้หวัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สกุลสางห่า
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานในไต้หวัน
Takydromus intermedius

***Takydromus intermedius*** เป็นสายพันธุ์ของกิ้งก่าที่อยู่ในวงศ์ Lacertidae ถือเป็นสัตว์เฉพาะถิ่นในประเทศจีน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สกุลสางห่า
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานในประเทศจีน
ทฤษฎีบทสังวัตนาการ

**ทฤษฎีบทสังวัตนาการ** (convolution theorem) เป็นทฤษฎีบทที่กล่าวว่าการแปลงฟูรีเย ของฟังก์ชันสังวัตนาการจะเท่ากับผลคูณของการแปลงฟูรีเย กล่าวคือ สังวัตนาการในโดเมนหนึ่งสอดคล้องกับผลคูณในอีกโดเมนหนึ่ง เช่น สังวัตนาการในโดเมนเวลาสอดคล้องกับผลคูณในโดเมนความถี่

: \mathcal{F}\{f*g\} = \mathcal{F}\{f\} \cdot \mathcal{F}\{g\}

โดยในที่นี้ \mathcal{F}(f) แทนการแปลงฟูรีเยของ *f* และในทางกลับกันก็จะได้ว่า

: \mathcal{F}\{f \cdot g\}= \mathcal{F}\{f\}*\mathcal{F}\{g\}

และก็ใช้กับการแปลงฟูรีเยผกผันได้ \mathcal{F}^{-1} ได้เช่นกัน

: f*g= \mathcal{F}^{-1}\big\{\mathcal{F}\{f\}\cdot\mathcal{F}\{g\}\big\}

ทฤษฎีบทนี้ยังใช้ได้กับการแปลงอีกหลายแบบ ได้แก่ การแปลงลาปลัส, การแปลงลาปลัสสองทาง, การแปลง Z, การแปลงเมลลิน และ การแปลงฮาร์ตลีย์

ในการวิเคราะห์ฮาร์มอนิก ทฤษฎีบทนี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้กับการแปลงฟูรีเยที่กำหนดบนอาบีเลียนกรุปแบบจำกัดได้อีกด้วย

ทฤษฎีบทสังวัตนาการสามารถใช้เพื่อลดความซับซ้อนของการคำนวณได้ เช่น สำหรับการคำนวณลำดับยาว n หากคำนวณตามคำจำกัดความของสังวัตนาการแล้วจะต้องทำการคำนวณทั้งหมด 2n-1 คู่ ดังนั้นความซับซ้อนในการคำนวณของการคูณจะเป็น \mathcal{O}(n^2) แต่ถ้าแปลงลำดับไปเป็นโดเมนความถี่โดยใช้การแปลงฟูรีเยแล้ว ก็แค่นำมาคูณกันเท่านั้น เมื่อรวมการคำนวณการแปลงฟูรีเยแบบเร็วแล้ว ความซับซ้อนในการคำนวณทั้งหมดเป็น \mathcal{O}(n\log n)

## พิสูจน์

ให้ f และ g อยู่ในปริภูมิ *L*1(**R***n*) แล้วให้ F เป็นผลการแปลงฟูรีเยของ f ส่วน G เป็นผลการแปลงฟูรีเยของ g

: F(\nu) = \mathcal{F}\{f\} = \int_{\mathbb{R}^n} f(x) e^{-2 \pi i x\cdot\nu} \, \mathrm{d}x 
: G(\nu) = \mathcal{F}\{g\} = \int_{\mathbb{R}^n}g(x) e^{-2 \pi i x\cdot\nu} \, \mathrm{d}x, 

โดยที่จุดระหว่าง *x* และ *ν* แสดงถึงผลคูณภายในบน **R***n*

: h(z) = \int\limits_{\mathbb{R}} f(x) g(z-x)\, \mathrm{d} x 

แล้วจะได้ว่า

:  \int\!\!\int |f(z)g(x-z)|\,dx\,dz=\int |f(z)| \int |g(z-x)|\,dx\,dz = \int |f(z)|\,\|g\|_1\,dz=\|f\|_1 \|g\|_1.

ดังนั้นตามทฤษฎีบทของฟูบีนี จะได้ว่า h\in L^1(\mathbb{R}^n) ดังนั้นการแปลงฟูรีเย H จึงได้จากนิยามโดยการคำนวณปริพันธ์เป็น

: 
\begin{align}
  H(\nu) = \mathcal{F}\{h\} &= \int_{\mathbb{R}} h(z) e^{-2 \pi i z\cdot\nu}\, dz \\
                            &= \int_{\mathbb{R}} \int_{\mathbb{R}^n} f(x) g(z-x)\, dx\, e^{-2 \pi i z\cdot \nu}\, dz.
\end{align}


จะเห็นว่า  |f(x)g(z-x)e^{-2\pi i z\cdot\nu}|=|f(x)g(z-x)| ดังนั้นเราสามารถนำทฤษฎีบทของฟูบินีมาใช้กับตัวแปรข้างต้นได้อีกครั้ง (กล่าวคือ สลับลำดับการหาปริพันธ์)

: H(\nu) = \int_{\mathbb{R}} f(x)\left(\int_{\mathbb{R}^n} g(z-x)e^{-2 \pi i z\cdot \nu}\,dz\right)\,dx.

แทนค่า y=z-x - dy = dz

: H(\nu) = \int_{\mathbb{R}} f(x) \left( \int_{\mathbb{R}} g(y) e^{-2 \pi i (y+x)\cdot\nu}\,dy \right) \,dx

::: =\int_{\mathbb{R}} f(x)e^{-2\pi i x\cdot \nu} \left( \int_{\mathbb{R}} g(y) e^{-2 \pi i y\cdot\nu}\,dy \right) \,dx

::: =\int_{\mathbb{R}} f(x)e^{-2\pi i x\cdot \nu}\,dx \int_{\mathbb{R}} g(y) e^{-2 \pi i y\cdot\nu}\,dy

ปริพันธ์ของทั้งสองก้อนนี้ก็คือ F(\nu) และ G(\nu) ดังนั้นได้ว่า

: H(\nu) = F(\nu) \cdot G(\nu)

หมวดหมู่:การวิเคราะห์ฟูรีเย
หมวดหมู่:ทฤษฎีบททางคณิตศาสตร์
หมวดหมู่:การประมวลผลสัญญาณ
หมวดหมู่:หน้าที่มีการแปลที่ยังไม่ได้ตรวจทาน
ยูพีเอสแอร์ไลน์

**ยูพีเอสแอร์ไลน์** () เป็นสายการบินขนส่งสินค้าหลักสัญชาติอเมริกันซึ่งมีฐานอยู่ที่ลุยส์วิลล์ รัฐเคนทักกี เป็นหนึ่งในสายการบินขนส่งสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในโลกในแง่ปริมาณสินค้าที่ขนส่ง และให้บริการบินไปยังจุดหมายปลายทาง 815 แห่งทั่วโลก เป็นบริษัทสาขาที่ยูไนเต็ดพาร์เซลเซอร์วิสเป็นเจ้าของทั้งหมดนับตั้งแต่เปิดตัวใน ค.ศ. 1988

เช่นเดียวกับสายการบินโดยสาร ยูพีเอสแอร์ไลน์ดำเนินงานภายใต้รูปแบบฮับแอนด์สโปก (hub-and-spoke) ศูนย์กลางหลักของสายการบินในสหรัฐตั้งอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติลุยส์วิลล์ มูฮัมหมัด อาลี ซึ่งเป็นที่ตั้งของอาคารขนาด 5,200,000 ตารางฟุตที่รู้จักในชื่อยูพีเอสเวิลด์พอร์ต (UPS Worldport) นอกจากเวิลด์พอร์ตแล้ว ยูพีเอสยังมีศูนย์กลางรองหลายแห่งทั่วสหรัฐและศูนย์กลางระหว่างประเทศในแคนาดา จีน อังกฤษ เยอรมนี มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ และเปอร์โตริโก

นักบินของยูพีเอสแอร์ไลน์มีสมาคมนักบินอิสระ (Independent Pilots Association) เป็นตัวแทน

## ประวัติศาสตร์

## ท่าหลัก

## ฝูงบิน

## การดำเนินงาน

## อุบัติเหตุและอุบัติการณ์

## ดูเพิ่ม
*การขนส่งสินค้าทางอากาศ
*ยูไนเต็ดพาร์เซลเซอร์วิส (บริษัทแม่)
*ยูพีเอสไฟลต์ฟอร์เวิร์ด
*เฟดเอกซ์เอกซ์เพรส
*ดีเอชแอลเอวิเอชัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการ

หมวดหมู่:สมาชิกสายการบินเพื่ออเมริกา
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2531
หมวดหมู่:สายการบินในรัฐเคนทักกี
หมวดหมู่:สายการบินขนส่งสินค้าของสหรัฐ
หมวดหมู่:บริษัทในลุยส์วิลล์ รัฐเคนทักกี
สายการบิน
หมวดหมู่:บริษัทอเมริกันที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2531
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานนานาชาติลุยส์วิลล์ มูฮัมหมัด อาลี