อำเภอแว้ง

**แว้ง** (มลายูปัตตานี: راوڠ ; Rawang, ราแวง) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนราธิวาส ชื่ออำเภอแว้งนั้นมีที่มาจากภาษามลายูปัตตานี โดยมาจากคำว่า "ราแวง" (Rawang) ซึ่งมีความหมายว่า หนองหรือบึง

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอแว้งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอสุไหงปาดีและอำเภอสุไหงโก-ลก
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับรัฐกลันตัน (ประเทศมาเลเซีย)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับรัฐกลันตัน (ประเทศมาเลเซีย) และอำเภอสุคิริน
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอสุคิริน

## ประวัติ
อำเภอแว้ง เดิมเป็นส่วนหนึ่งของ**อำเภอโต๊ะโมะ** ตั้งเมื่อประมาณ พ.ศ. 2445 ที่ว่าการอำเภอโต๊ะโมะในปัจจุบันอยู่ที่หมู่ที่ 3 บ้านโต๊ะโมะ ตำบลภูเขาทอง อำเภอสุคิริน แต่เดิมเป็นถิ่นทุรกันดาร การคมนาคมต้องใช้ช้างและเท้า ราษฎรไทย, จีน และต่างประเทศมาตั้งบ้านเรือนเพื่อขุดแร่ทองคำจำนวนมาก 

ในปี พ.ศ. 2478 ได้มีการแยกการปกครองเป็น **กิ่งอำเภอปาโจ** ขึ้นกับอำเภอโต๊ะโมะ สาเหตุที่มีการจัดตั้งกิ่งอำเภอปาโจ เป็นเพราะฝรั่งเศสได้เข้ามาทำสัมปทานเหมืองแร่ทองคำในเขตดังกล่าว ทำให้มีประชากรหนาแน่นขึ้น ทางราชการจึงได้จัดตั้งกิ่งอำเภอเพื่อดูแลผลประโยชน์ด้านภาษีอากร

แต่เมื่อเกิดสงครามอินโดจีน ชาวฝรั่งเศสจำต้องทิ้งเหมืองเพื่อหนีภัยสงคราม คนไทยจึงได้เข้าไปดำเนินงานแทน แต่ทำได้ไม่นานก็ต้องยกเลิกกิจการในเวลาต่อมา คนไทยที่อยู่บริเวณนั้นจึงได้พยพออกไป  กิ่งอำเภอปาโจจึงถูกยุบลงไปโดยปริยาย ในปี พ.ศ. 2482 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น กิ่งอำเภอโต๊ะโมะ ตามชื่อตำบล ส่วนตัวอำเภอโต๊ะโมะได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอแว้ง

ต่อมาในปี พ.ศ. 2496 ได้มีการยุบกิ่งอำเภอโต๊ะโมะเป็นตำบลขึ้นกับอำเภอแว้ง และในปี พ.ศ. 2500 ได้มีการยุบตำบลโต๊ะโมะขึ้นกับตำบลมาโมง

ในปี พ.ศ. 2520 ทางราชการได้แยกท้องที่ตำบลมาโมง และตำบลสุคิริน ไปจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอสุคิริน ซึ่งตั้งชื่อตามชื่อพระตำหนักของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ที่พระราชทานเมื่อคราวเสด็จประทับแรม ส่วนอดีตที่ตั้งของอำเภอโต๊ะโมะนั้น ปัจจุบันขึ้นกับตำบลภูเขาทอง อำเภอสุคิริน

## ที่มาของชื่ออำเภอ
คำว่า **โต๊ะโมะ** เป็นคำในภาษามลายู อาจมีความหมายว่า "ผู้อาวุโสที่ชื่อโมะ" บ้างว่ามาจากคำว่า "กะเต๊าะเมาะ" ที่แปลว่า "ทุบตีแม่" ซึ่งมีเรื่องราวเกี่ยวกับบุตรที่หาทองคำจนหิวข้าว เมื่อแม่นำอาหารมาก็พาลโกรธแม่ นำเลียงที่ใช้ร่อนแร่ทุบแม่อย่างอนาถ แต่นิทานเรื่องดังกล่าวก็ไม่กล่าวถึงผลกรรมแต่อย่างใด

ส่วนชื่ออำเภอในปัจจุบันคือ **แว้ง** มาจากคำมลายูคำว่า ราแวง (Rawang) ที่แปลว่า หนอง หรือ บึง บ้างว่าอาจจะมาจากภาษาถิ่นใต้แถบสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ที่หมายถึง ต้นมะเขือพวง

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
การปกครองของอำเภอแว้งมี 6 ตำบล 46 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอแว้งประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลแว้ง** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลแว้ง
***[[เทศบาลตำบลบูเก๊ะตา]]** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโละจูด
* **องค์การบริหารส่วนตำบลแว้ง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแว้ง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลแว้ง)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลกายูคละ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกายูคละทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลฆอเลาะ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลฆอเลาะทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลโละจูด** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโละจูด (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลบูเก๊ะตา)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลแม่ดง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแม่ดงทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลเอราวัณ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเอราวัณทั้งตำบล

## ประชากร
* **เชื้อชาติ** ชาวไทยเชื้อสายมลายูและชาวไทย
* **ศาสนา** ศาสนาอิสลามและศาสนาพุทธ
* **อาชีพ** ส่วนใหญ่ทำเกษตรกรรม เช่น ทำสวนยางพารา ทำสวนผลไม้

## อ้างอิง


แว้ง
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–มาเลเซีย