เสือฝ้าย

**เสือฝ้าย** เป็นอาชญากรชาวไทย ที่ก่อเหตุและมีคดีความอยู่ในสมัยรัชกาลที่ 7 - รัชกาลที่ 8 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์

## ประวัติ
เสือฝ้าย มีชื่อจริงว่า **นายฝ้าย** นามสกุล **เพ็ชนะ** (บ้างสะกดว่า เพ็ชร์นะ) เกิดเมื่อปีกุน วันเดือนปีใดไม่ปรากฏข้อมูลชัดเจน ในหนังสือเสือฝ้าย 10 ทิศ ซึ่งสัมภาษณ์นายฝ้ายเมื่อวันที่ 25 - 26 มกราคม พ.ศ. 2489 ระบุว่าขณะนั้นเขามีอายุ 45 ปี จึงสันนิษฐานว่าเกิด พ.ศ. 2443 (ตรงกับปลายปีกุน) ที่หมู่บ้านท่าใหญ่ แขวงเมืองไชยนาท (ปัจจุบันอยู่ในเขตหมู่ที่ 5 ตำบลเดิมบาง อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี)

เป็นบุตรคนที่ 4 ในจำนวนพี่น้อง 8 คน ครอบครัวประกอบอาชีพเกษตรกรรม (ทำนา) บิดาชื่อ นายสว่าง นามสกุล เพ็ชนะ มารดาชื่อ นางคลี่ นามสกุล เพ็ชนะ

วัยเยาว์ เข้ารับการศึกษาอักษรสมัยจากพระภิกษุที่วัดเดิมบาง ซึ่งอยู่ใกล้บ้าน เป็นระยะเวลา 4 - 5 ปี จวบจนสำเร็จการศึกษา มีความรู้อ่านออกเขียนได้ แล้วช่วยครอบครัวประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นต้นมา

วัยหนุ่ม ชอบคบเพื่อนเที่ยวเตร่ ชอบสนุกสนาน ชอบผู้หญิง (เจ้าชู้) เป็นคนใจกว้าง ชอบคบคนและเลี้ยงดูเพื่อนฝูง มั่วสุมจนตกเป็นเป้าสายตาของเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครอง อายุ 25 ปี จึงหนีไปอุปสมบทที่วัดพระนอน จังหวัดสิงห์บุรี โดยมีพระมหานาค เปรียญธรรม 4 ประโยค เป็นพระอุปัชฌาย์ อุปสมบทเป็นระยะเวลา 1 พรรษาจึงลาสิกขา

กลับบ้านช่วยครอบครัวประกอบอาชีพได้ 1 ปี แล้วแต่งงานกับนางทองใบ ซึ่งเป็นคนบ้านเดียวกัน ใช้ชีวิตเป็นชาวบ้าน ประกอบอาชีพเกษตรกรรม (ทำนา) ไม่กี่ปีต่อมาก็ได้เป็นผู้ใหญ่บ้าน หมู่บ้านท่าใหญ่ ตำบลเดิมบาง อำเภอเดิมบาง จังหวัดสุพรรณบุรี ระหว่างเป็นผู้ใหญ่บ้าน มีชื่อเสียงในทางนักเลงพอสมควร มีนิสัยเป็นคนสู้คน ไม่ยอมใคร คบเพื่อนที่เป็นนักเลงหลายคน จนเป็นผู้ใหญ่บ้านได้ 3 ปี ก็ถูกปลัดฉุย (ปลัดอำเภอเดิมบาง) จับกุมตัวดำเนินคดีในข้อหาปล้นทรัพย์ที่บ้านท่านางเริง เมื่อต้นฤดูแล้ง พ.ศ. 2477 นายฝ้ายปฏิเสธว่าไม่ได้ปล้น แต่ไม่มีพยานหลักฐาน จึงแพ้คดีความ ถูกศาลพิพากษาจำคุกเป็นเวลา 12 ปี อยู่ที่เรือนจำลหุโทษ (ปัจจุบันคือสวนรมณีนาถ) กรุงเทพมหานคร ระหว่างจำคุกทำงานอยู่ในแผนกโรงพิมพ์ มีหน้าที่เย็บปก เข้าเล่ม เรียงหนังสือ เป็นนักโทษตัวอย่าง (นักโทษชั้นดี) ได้รับการลดโทษ จำคุกเป็นเวลา 8 ปี 4 เดือน 22 วัน ก็พ้นโทษออกมา

ขณะที่นายฝ้ายจำคุกนั้น นายเบี้ย (หลานเขยของนายฝ้าย) ซึ่งมีบ้านอยู่ใกล้กัน ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ใหญ่บ้านท่าใหญ่ เมื่อนายฝ้ายพ้นโทษออกมา เกิดปัญหาขัดแย้งกับนายเบี้ย โดยนายฝ้ายอ้างว่านายเบี้ยมีส่วนร่วมกับการใส่ความดำเนินคดีตน ด้วยหวังขึ้นเป็นผู้ใหญ่บ้านแทน อีกทั้งยังโกงทรัพย์สินที่ตนฝากไว้ก่อนจะเข้าเรือนจำ แต่ไม่ได้ทำหลักฐานเป็นลายลักษณ์อักษรไว้ เมื่อทวงถามจึงถูกนายเบี้ยปฏิเสธ โดยอ้างว่าจำไม่ได้ ต่อมานายฝ้ายได้หลานสาวของนายเบี้ยมาเป็นภรรยาอีกคนหนึ่ง ทำให้นายเบี้ยไม่พอใจ เกิดความบาดหมางรุนแรงขึ้น ถึงขั้นต่างฝ่ายต่างคิดหาทางกำจัดกัน

หลังพ้นโทษได้ 5 เดือน นายฝ้ายอ้างว่านายเบี้ยไปแจ้งความต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ ใส่ความว่านายฝ้ายจะพาพรรคพวกเข้าปล้น แล้วเวลาค่ำวันนั้นนายเบี้ยพาเจ้าหน้าที่ตำรวจมาดักลอบยิงตน ขณะกลับจากอาบน้ำกำลังจะเดินขึ้นบ้าน ตนถูกยิงบาดเจ็บจึงหลบหนีไปอยู่บนยอดเขาใหญ่ โดยมีนางทองใบ (ภรรยา) เป็นผู้ช่วยพาหลบหนี นายฝ้ายผ่าแผลนำกระสุนปืนออก รักษาตัวเองและหลบซ่อนอยู่บนยอดเขานั้น ต่อมาจึงหลบไปอยู่กับพรรคพวกที่จังหวัดชัยนาท 

ระหว่างนั้นนายเบี้ยระมัดระวังตัว พกพาอาวุธปืนไม่ห่าง และติดต่อขอความคุ้มครองจากเจ้าหน้าที่ เพราะคิดว่านายฝ้ายจะต้องกลับมาล้างแค้นแน่ กระทั่งผ่านไปราว 6 - 7 เดือน ในช่วงเวลากลางวันของวันหนึ่ง นายฝ้ายกับพรรคพวกประกอบด้วย นายชม นายเทื้อม กลับมายิงนายเบี้ยที่บ้านท่าใหญ่ นายเบี้ยไหวตัวกระโดดลงจากเรือนหนีไปทางแม่น้ำ กำลังจะว่ายน้ำหนีไปยังอีกฝั่ง แต่ถูกพรรคพวกนายฝ้ายยิงเสียชีวิตก่อน 

หลังก่อเหตุสังหารนายเบี้ย นายฝ้ายกับพรรคพวกหลบหนีไปอยู่ในพื้นที่อำเภอหันคา จังหวัดชัยนาท และอ้างว่าระหว่างนั้นทราบข่าวนางทองใบ (ภรรยา) ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจทำร้ายร่างกายจนได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก เพื่อสอบเค้นเรื่องการหลบหนีของตน อีกทั้งทรัพย์สินบางอย่างถูกเจ้าหน้าที่ยึดไป บ้างก็ถูกทำลาย นายฝ้ายกับพรรคพวกจึงลอบเข้าพื้นที่อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี เพื่อพบภรรยาและซุ่มดูครอบครัวด้วยความเป็นห่วง ต่อมาภรรยาถูกเจ้าหน้าที่ดำเนินคดีในข้อหาหลบหนีจากที่คุมขัง ต้องโทษจำคุกเป็นระยะเวลา 1 เดือน ส่วนน้องสาวถูกดำเนินคดีในข้อหารับของโจร ต้องโทษจำคุกเป็นระยะเวลา 3 เดือน นายฝ้ายและพรรคพวกจึงหลบหนีไป

## เป็นโจร
นายฝ้ายเริ่มใช้ชีวิตเป็นโจร (เสือ) อย่างเต็มตัวตั้งแต่นั้น หลบหนีแล้วทำการปล้นตามพื้นที่จังหวัดต่าง ๆ เช่น จังหวัดชัยนาท จังหวัดอุทัยธานี จังหวัดอ่างทอง จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดพิจิตร จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา แต่ไม่ปล้นในจังหวัดสุพรรณบุรี และจะปล้นเฉพาะเศรษฐีมีเงินเท่านั้น บางครั้งเอาทรัพย์สินที่ปล้นได้ เช่น เสื้อผ้า ไปแจกจ่ายให้กับคนยากจนก็มี เพราะสมัยนั้นเสื้อผ้าหายาก นายฝ้ายให้สัมภาษณ์ว่าสิ่งหนึ่งที่เขากล้ายืนยันด้วยความภาคภูมิใจก็คือ ไม่มีชีวิตเจ้าทรัพย์คนใดเลยจะเคยดับสูญไปเพราะฝีมือของเขา *"ข้อสำคัญ ผมไม่เอาของ ๆ คนที่ถ้าผมปล้นมาเสียแล้วเขาจะได้รับความลำบากถึงกับอดอยากหรือทนทุกข์ทรมาน"* 

นายฝ้าย หรือเสือฝ้ายขณะนั้นเป็นโจรที่มีชื่อเสียง กอปรกับโจร (เสือ) หลายรายมักสวมรอยนำชื่อเสือฝ้ายไปแอบอ้างใช้ในการปล้น ถ้าหากเสือฝ้ายรู้มักส่งลูกน้อง (สมุนโจร) ไปจับตัวหรือยิงทิ้งแทบทุกราย อีกทั้งปรากฏข่าวของเขาในหนังสือพิมพ์และวิทยุ ส่งผลให้ชื่อเสียงกระจายเป็นวงกว้างมากขึ้น ในระยะนี้จึงมีผู้มาสมัครเป็นลูกน้องเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ นับว่าเป็นโจรที่มีลูกน้องมากที่สุดในขณะนั้น เขามักไม่ออกปล้นเอง แต่เป็นสมุนโจรที่ออกปล้นแทน โดยเขาดำรงตนอยู่ในฐานะหัวหน้า และเป็นครูของสมุนโจร ๆ จึงเรียกเสือฝ้ายว่า ***"ครูฝ้าย"***

ชุมโจรเสือฝ้ายมีอาวุธทันสมัย เช่น ปืนคาร์ไบน์ (Carbine), ปืนทอมป์สัน (ปืนกลมือทอมป์สัน), ปืนสเตน (Sten), ปืน 83 ญี่ปุ่น (ปืนกลเบาแบบ 83 ญี่ปุ่น), ปืนพระราม (ปืนพระราม 6), ปืนแบบ 66 (ปืนเล็กยาวแบบ 66) ซ่องสุมผู้คนอยู่ที่อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี ซึ่งขณะนั้นยังเป็นป่าดงรกทึบ การคมนาคมลำบาก ลูกน้องคนใดทำผิดกฎชุมโจรจะถูกนำไปยิงเป้าที่หัวเขาใหญ่ ซึ่งเป็นแดนประหารเสือ ถ้ามีเสียงปืนดังขึ้นเมื่อไร สัปเหร่อที่วัดจะมานำศพไปฝังleft|thumb|367x367px|ภาพ เสือแพว ขาวพันธุ์ (แถวนั่งลำดับที่ 5 จากซ้ายมือ) กับพรรคพวก (อดีตลูกน้องเสือฝ้าย) รวม 18 คน หลังเข้ามอบตัวต่อเจ้าหน้าที่อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี ถ่ายที่เรือนจำจังหวัดสุพรรณบุรี เมื่อ พ.ศ. 2491จังหวัดสุพรรณบุรีขณะนั้นมี 7 อำเภอ มีกลุ่มโจรหลายกลุ่ม แต่กลุ่มใหญ่ มี 4 กลุ่ม คือ ชุมเสือพล ชุมเสือแบน ชุมเสือดำ และชุมเสือฝ้าย แบ่งแยกอาณาเขต ดังนี้ พื้นที่อำเภอสองพี่น้อง อำเภออู่ทอง บางไทรและเลาขวัญต่อแดนจังหวัดกาญจนบุรี เป็นเขตอิทธิพลของเสือพล พื้นที่อำเภอเมืองสุพรรณบุรี อำเภอศรีประจันต์ ต่อแดนจังหวัดอ่างทอง และอำเภอเดิมบางนางบวชแถบตำบลเขาดิน เป็นเขตอิทธิพลของเสือแบน พื้นที่อำเภอสามชุก กับตะวันตกของอำเภอเดิมบางนางบวช แถบตำบลบ่อกรุ ตำบลป่าสะแก จนป่าใหญ่และโขดเขาติดต่อแดนจังหวัดกาญจนบุรี เป็นเขตอิทธิพลของเสือดำ ส่วนพื้นที่อำเภอเดิมบางนางบวช ตั้งแต่ต่อแดนอำเภอหันคา ท่าโบสถ์ ปากน้ำ สองฝั่งแม่น้ำลงมาท่านางเริง นางบวช เป็นเขตอิทธิพลของเสือฝ้าย แต่ละชุมโจรไม่ถูกกัน มีอาวุธทันสมัย และมีจำนวนสมาชิกไม่น้อย เฉพาะชุมโจรเสือฝ้ายมีจำนวนสมาชิกมากที่สุด มีผู้ที่ประจำการอยู่กับเสือฝ้ายที่ชุมโจรราว 30 - 40 คน หากรวมที่ไม่ประจำการมีจำนวนอีกมากกว่า 100 คน อิทธิพลครอบคลุมไปถึงจังหวัดเขตติดต่อ โดยปกติสมุนโจรอยู่ที่พักของตน จะรวมตัวกันก็ต่อเมื่อมีงานที่จะทำ (ปล้น) สมุนชุมโจรเสือฝ้าย อาทิ

* **เสือเบิ้ม** หรือ **เสือคอย น้ำจันทร์** เป็นเสือผู้มีความอาวุโส และเป็นเพื่อนกับเสือฝ้าย เปรียบเสมือนพ่อบ้านของชุมโจร เดิมมีกลุ่มโจรเป็นของตัวเอง ต่อมารวมกับกลุ่มเสือฝ้าย เมื่อเสือฝ้ายเสียชีวิต จึงตั้งกลุ่มโจรขึ้นใหม่
* **[[เสือมเหศวร]]** หรือ **เสือสวน เภรีวงษ์** เป็นเสือผู้ที่พรรคพวกให้ความนับถือ ยำเกรง มีฝีมือดีจนได้เลื่อนเป็นรองหัวหน้าชุมโจร ต่อมาขัดแย้งกับเสือฝ้าย จึงตั้งกลุ่มโจรขึ้นใหม่ ภายหลังเข้ามอบตัวต่อเจ้าหน้าที่ ถูกดำเนินคดี ติดคุก และพ้นโทษ
* **เสือแพว ขาวพันธุ์** บ้างออกสำเนียงเป็น **เสือแผ้ว** เป็นเสือผู้ใกล้ชิดเสือฝ้าย เมื่อเสือฝ้ายเสียชีวิต ตั้งกลุ่มโจรขึ้นใหม่ บรรดาลูกน้องเรียกเสือแพวว่า *"เจ้านาย"* เป็นเสือปล้นฆ่า ดุร้าย ต่อมาเข้ามอบตัวต่อเจ้าหน้าที่ ช่วยปราบปรามเสือต่าง ๆ ภายหลังได้รับบรรจุเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ และมียศจ่าสิบตำรวจ
* **[[เสือหวัด]]** หรือ **เสือสวัสดิ์ โพธิ์หอม** เป็นเสือหนุ่ม มีฝีมือดี ซึ่งเสือฝ้ายไว้ใจและกล่าวว่าเป็นมือขวาของเขา เวลาเกิดเรื่องที่ไหน ถ้าเสือฝ้ายไม่ไป ก็จะส่งเสือหวัดกับพรรคพวกไปทำงานไม่เคยพลาด เมื่อเสือฝ้ายเสียชีวิต เสือหวัดร่วมกับเสืออิ่ม ทองแดง ตั้งกลุ่มโจรขึ้นใหม่ ปล้นเรือโยง เรือบรรทุก ตามย่านแม่น้ำลำคลอง ภายหลังจึงถูกเจ้าหน้าที่วิสามัญฆาตกรรม
* **เสืออิ่ม ทองแดง** เมื่อเสือฝ้ายเสียชีวิต ร่วมกับเสือหวัด ตั้งกลุ่มโจรขึ้นใหม่ ภายหลังจึงถูกเจ้าหน้าที่วิสามัญฆาตกรรม
* **[[เสือใบ]] สะอาดดี** เป็นเสือขึ้นชื่อเรื่องปลอมตัว ต่อมาขัดแย้งกับเสือฝ้าย ตั้งกลุ่มโจรขึ้นใหม่ ออกปล้นเงิน มีวีรกรรมโลดโผน ภายหลังจึงถูกเจ้าหน้าที่จับกุม ถูกดำเนินคดี ติดคุก พิพากษาประหารชีวิต แต่ได้รับพระราชทานอภัยโทษ และพ้นโทษ
* **เสือหลอม กรานวงษ์** มีบิดาเป็นกำนัน เรียนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เคยเป็นครูโรงเรียนประชาบาล แต่ชีวิตหักเหจึงเข้าร่วมกลุ่มเสือฝ้าย ต่อมาขัดแย้งกับเสือฝ้าย ตั้งกลุ่มโจรขึ้นใหม่ เป็นเสือเหี้ยมโหด ปล้นฆ่า และจับคนเรียกค่าไถ่ มีความเด็ดขาดชนิดที่เสือฝ้ายเองก็เกรง มักก่อเหตุเย้ยหยันเจ้าหน้าที่เสมอ
* **เสือลา กลัดเพ็ชร์** เมื่อเสือฝ้ายเสียชีวิต จึงตั้งกลุ่มโจรขึ้นใหม่ เป็นเสือปล้นฆ่า และจับคนเรียกค่าไถ่ ดุร้าย ดื่มเลือด (เลือดสัตว์) สด ๆ ภายหลังจึงเข้ามอบตัวต่อเจ้าหน้าที่
* **เสือพักตร์** หรือ **เสือเยื้อน** เดิมเป็นพนักงานบริษัท ชีวิตหักเหจึงเข้าร่วมกลุ่มเสือฝ้าย เคยร่วมปล้นอาวุธปืนทหารญี่ปุ่น เมื่อเสือฝ้ายเสียชีวิต จึงเข้ามอบตัวต่อเจ้าหน้าที่ ช่วยปราบปรามเสือต่าง ๆ ภายหลังได้เป็นผู้ใหญ่บ้านตำบลบ่อกรุ อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี
* **เสือหมื่น** เป็นเสือคนสนิทของเสือฝ้ายอีกคนหนึ่ง ออกปล้นกับเสือมเหศวร แต่เกิดความขัดแย้งกัน โดยเสือมเหศวรอ้างว่าเสือหมื่นทำผิดกฎชุมโจร ก่อเหตุทำร้ายเจ้าทรัพย์และจะข่มขืนลูกสาวเจ้าทรัพย์ ตนจึงยิงเสียชีวิต
* **เสือจำรัส**  เมื่อเสือฝ้ายเสียชีวิต จึงหลบหนีไปกับเสือเริญ ซ่อนตัวอยู่ในพื้นที่จังหวัดอ่างทอง
* **เสือเจริญ** หรือ **เสือเริญ** เมื่อเสือฝ้ายเสียชีวิต จึงหลบหนีไปกับเสือจำรัส ซ่อนตัวอยู่ในพื้นที่จังหวัดอ่างทอง
* **เสือแคล้ว** เมื่อเสือฝ้ายเสียชีวิต จึงตั้งกลุ่มโจรขึ้นใหม่ เป็นเสือปล้นฆ่า และจับคนเรียกค่าไถ่ ภายหลังจึงถูกเจ้าหน้าที่วิสามัญฆาตกรรม
* **นางฉัตร** ไม่ได้เป็นโจร แต่เป็นคนเก่าแก่ของตลาดเดิมบาง เคยเป็นเจ้าของตลาดและที่ดินแปลงใหญ่หลายแปลงในพื้นที่อำเภอเดิมบางนางบวช รู้จักคนกว้างขวาง มักมีผู้ขอความช่วยเหลือเรื่องหาเสียงเลือกตั้ง เรื่องหาผู้หญิง และเป็นตัวกลางเรื่องการติดต่อกับเสือฝ้าย
นายมาลัย ชูพินิจ (นักเขียน และนักหนังสือพิมพ์) กล่าวว่าถ้าเราจะฟังกันตามเสียงของชาวสุพรรณบุรี และกระแสข่าวที่ส่งมายังสำนักงานหนังสือพิมพ์จากจังหวัดต่าง ๆ  เราก็พอจะฟังได้เป็นเสียงเดียวกันว่า ประวัติในชีวิตโจรของเสือฝ้ายไม่เคยมีรอยด่างพร้อยเลยในการประกอบทารุณกรรมอย่าง เสือดำ เสือแบนแห่งสุพรรณ เสือวงศ์แห่งเพชรบุรี หรือเสือใดซึ่งมากราย แม้จะปล้นได้ทรัพย์ไปแล้ว ก็อดที่จะขอเห็นเลือดจากเจ้าของไม่ได้

เสือฝ้ายมีฉายาซึ่งสื่อหนังสือพิมพ์ตั้งให้ว่า **จอมพลฝ้าย** มาจากการล้อเลียนยศของ **จอมพล ป. พิบูลสงคราม** นายกรัฐมนตรีไทยในขณะนั้น เนื่องจากฝ่ายบ้านเมืองมีจอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นผู้นำรัฐบาล ฝ่ายโจรก็มีเสือฝ้ายเป็นผู้นำกลุ่มโจร และยังมีฉายาอีกว่า **เสือฝ้าย 10 ทิศ** มีที่มาจากชื่อหนังสือ **เสือฝ้าย 10 ทิศ** โดยนายฉันทนา (นามปากกาของนายมาลัย ชูพินิจ) เป็นฉายาที่บ่งบอกถึงกิตติศัพท์ของเสือฝ้ายซึ่งเลื่องลือไปทั่วทุกสารทิศ โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่องผู้ชนะสิบทิศ ของยาขอบ โดยนายมาลัย ชูพินิจเป็นผู้ตั้งชื่อให้เช่นกัน

ใกล้สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 เสือฝ้ายได้รับการทาบทามจากขบวนการเสรีไทยให้เป็นกองโจรก่อกวนทหารญี่ปุ่น โดยนายอารีย์ ลีวีระ (เจ้าของและบรรณาธิการหนังสือพิมพ์พิมพ์ไทย) เป็นผู้เดินทางมาติดต่อเสือฝ้ายที่อำเภอเดิมบางนางบวชด้วยตนเอง หลวงอรรถสิทธิสุนทร (ข้าหลวงประจำจังหวัดสุพรรณบุรี) ได้คิดจะเจรจากับเสือฝ้ายเพื่อจัดตั้งกองโจรโจมตีตัดกำลังทหารญี่ปุ่นทางด้านจังหวัดกาญจนบุรี ก็พอดีถูกย้ายไปเป็นข้าหลวงประจำจังหวัดนครปฐม ขบวนการเสรีไทยในจังหวัดสุพรรณบุรียังไม่ทันปฏิบัติภารกิจตามแผน กองทัพญี่ปุ่นก็ประกาศยอมแพ้สงคราม เป็นอันสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 ภารกิจจึงล้มเลิกไป

นายมนัส โอภากุล (นักเขียน และนักประวัติศาสตร์ท้องถิ่นจังหวัดสุพรรณบุรี) พบเห็นเสือฝ้ายแล้วบอกเล่าถึงบุคลิกไว้ว่า *เสือฝ้ายเคี้ยวหมาก… สงบเสงี่ยม ไม่มีแววแห่งความเป็นเสือเหี้ยมเกรียมเลยแม้แต่น้อย ญาติของข้าพเจ้าตลอดจนนางฉัตรเรียกเสือฝ้ายว่าผู้ใหญ่ทั้งนั้น ผมสีดอกเลา ใบหน้าเป็นเหลี่ยม หวีผมเสยเรียบ สวมเสื้อกุยเฮงผ่าอกตลอด มีกระเป๋า 2 ใบ นุ่ง[[โสร่ง]]แบบชาวชนบททั่วไป สะพายย่ามเฉวียงบ่า บรรจุ[[กระสุน|ลูกปืน]]พาราเบรั่มคงไม่น้อยกว่าร้อยนัด พก[[ปืนพกลูเกอร์|ปืนพาราเบรั่ม]]อยู่ที่เอว นิ้วทั้งแปดสวม[[แหวน]][[พลอย]] [[ทับทิม (อัญมณี)|ทับทิม]] นัยน์ตาคมเฉียบ คล้ายกับ[[เสือ]]จะต้องระวังภัยอยู่ตลอดเวลา บางทีก็มองด้วยหางตา เวลาคุยยิ้มแย้มแจ่มใสดี…* 

เสือมเหศวร (อดีตลูกน้องเสือฝ้าย) เล่าว่า …*ครูฝ้ายนี่แกบูชาเงินนะ เมียแกมีเป็นสิบ ๆ คน* 

เสือฝ้ายสร้างบ้านเรือนที่หมู่บ้านท่าใหญ่ มีขนาดใหญ่โตจำนวนหลายหลัง มีภรรยามากกว่าสิบคน ทุกคนได้รับการเลี้ยงดูเป็นอย่างดี ดำรงตนเป็นผู้มีอิทธิพลในพื้นที่ ชาวบ้านหรือผู้ใดมีเรื่องพิพาท ทะเลาะวิวาทกัน มักมาหาเสือฝ้าย เพื่อขอให้ช่วยตัดสินหรือเจรจาไกล่เกลี่ยกัน เรือบรรทุกใดผ่านพื้นที่อิทธิพลของเสือฝ้ายจะต้องเสียค่าผ่านทาง ไม่เช่นนั้นจะโดนลูกน้องวางเพลิง เรือพ่อค้าแม่ขายที่จะผ่านสุพรรณบุรีสมัยนั้นต้องพ่วงด้วยเรือกลไฟ มีเรือกลไฟหลายลำรับจ้างโยง (พ่วง) เรือ แต่ลำที่โยงไปแล้วไม่ถูกปล้นมีอยู่ลำเดียว คือ เรือโยงเพชรชะนะ (เพ็ชนะ) ซึ่งเป็นเรือของเสือฝ้าย

อิทธิพลของเสือฝ้ายเล่ากันว่า หากมีงานมหรสพกลางแปลง คนยืนชมการแสดงจนคนด้านหลังมองไม่เห็น เพียงแต่ชาวบ้านชูไม้ตะพดขึ้นเหนือศีรษะพร้อมกับตะโกนว่า *"นี่ไม้ตะพดของเสือฝ้าย"* ให้ทุกคนดู ชนหมู่นั้นจะนั่งลงทันที อิทธิพลมีมากกว่าผู้ปกครองท้องที่ แม้แต่นายอำเภอเดิมบางนางบวช เช่น นายอุไร มุตตามระ ยังไม่พกปืนติดตัวเลย โดยอ้างเหตุว่าพกไปก็ใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้ เพราะพวกเสือมีอาวุธมากกว่า

เสือฝ้ายมักเป็นเจ้าภาพจัดงานอุปสมบทให้ลูกหลานชาวบ้านในพื้นที่ กับบริจาคทรัพย์ทำนุบำรุงวัดวาอารามต่าง ๆ เช่น ซ่อมผนังอุโบสถวัดพระปรางค์ จังหวัดสิงห์บุรี จำนวน 100 บาท สร้างศาลาการเปรียญวัดพระลอย จังหวัดสุพรรณบุรี จำนวน 360 บาท สร้างสะพานข้ามลำน้ำที่บ้านกำมะเชียร อำเภอเดิมบางนางบวช จำนวน 500 บาท โดยเฉพาะ พ.ศ. 2488 นี้ เป็นเจ้าภาพทอดกฐิน จำนวน 2 วัด และเป็นเจ้าภาพอุปสมบทพระภิกษุไปแล้ว 5 รูป

## เลิกเป็นโจร
left|thumb|353x353px|ภาพ เสือฝ้าย (ฝ้าย เพ็ชนะ) กับนายฉันทนา (มาลัย ชูพินิจ) ที่บ้านท่าใหญ่ อ.เดิมบางนางบวช จ.สุพรรณบุรี โดย สมบูรณ์ ณฤกษ์ เป็นผู้ถ่าย เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2489
ราว พ.ศ. 2488 เป็นต้นมา เสือฝ้ายต้องการเลิกเป็นโจร พยายามติดต่อเข้าพบและให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ ต่อมา พ.ศ. 2489 กระทรวงมหาดไทยได้ปรับปรุงแต่งตั้งโยกย้าย พ.ต.ต.ขุนอินทรัตน์ภักดี (ผู้กำกับการตำรวจภูธรจังหวัดสุพรรณบุรี) กับกำลังพลเจ้าหน้าที่ตำรวจในพื้นที่จำนวน 50 นายออกจากพื้นที่ แล้วแต่งตั้ง พ.ต.ต.บุณณะ ตาละลักษมณ์ (ผู้กำกับการตำรวจภูธรจังหวัดสุรินทร์) กับกำลังพลตำรวจในจังหวัดจำนวน 50 นายมาแทน แล้วตั้งกองปราบปรามพิเศษที่สโมสรข้าราชการชลประทาน ประตูน้ำโพธิ์พระยา ตำบลโพธิ์พระยา อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี โดย พ.ต.ท.สวัสดิ์ กันเขตต์ เป็นผู้อำนวยการกองปราบปรามพิเศษ พร้อมกำลังพลจำนวน 4 กองร้อย ประกอบด้วย ร.ต.อ.ยอดยิ่ง สุวรรณนาคร, ร.ต.อ.เชฐ เตชะเสน, ร.ต.อ.วิชิต แสงศรี, และ ร.ต.อ.ชาญชัย วีระนาวิน เป็นผู้บังคับแต่ละกองร้อย มีนโยบายปราบปรามโจร (เสือ) ใช้วิธีโจรปราบโจร ขั้นแรกเกลี้ยกล่อมให้เข้ามอบตัวต่อสู้คดี หากไม่สำเร็จจึงใช้วิธีปราบปรามโดยเด็ดขาด ผลการเจรจาปรากฏว่าเสือฝ้ายกับลูกน้อง เช่น เสือมเหศวร เสือแพรว และโจรส่วนใหญ่ยินดีปฏิบัติตาม ให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ในการปราบปรามกลุ่มโจรต่าง ๆ แต่เสือดำและลูกน้องไม่ยินยอม 

วันเจรจา วันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2489 เสือฝ้ายเข้าพบกับขุนธรรมรัฐธุราทร (ข้าหลวงประจำจังหวัดสุพรรณบุรี), พ.ต.ท.สวัสดิ์ กันเขตต์ (ผู้อำนวยการกองปราบปรามพิเศษ), พ.ต.ท. พระปราบริปู (ฉวน เศวตกนิษฐ์) มีข้อตกลงให้ส่งมอบอาวุธปืนที่มีอยู่และขอให้ช่วยเหลืองานราชการในการปราบปรามโจรผู้ร้าย เพื่อเป็นความดีความชอบ เสือฝ้ายยินดีช่วยปราบปรามโจรผู้ร้ายต่าง ๆ แต่เรื่องส่งมอบอาวุธปืนหากปราบปรามโจรผู้ร้ายสำเร็จแล้วทางการปล่อยเขา ๆ ก็จะส่งมอบอาวุธที่มีอยู่ให้ทั้งหมด และถ้าต่อไปหากมีคนของเขาไปทำไม่ดีอีก เขาก็จะเป็นผู้รับผิดชอบเอง

เขาให้สัมภาษณ์แก่นายมาลัย ชูพินิจ (นักเขียน และนักหนังสือพิมพ์) ถึงเหตุที่ทำให้เบื่อชีวิตในการเป็นโจรผู้ร้ายว่า *"นอกจากคนที่มีสันดานเป็นโจรมาแต่กำเนิดจริง ๆ แล้ว ไม่มีใครหรอกครับจะอยากใช้ชีวิตเช่นนี้ เมื่อเวลามันนานไป ในชั้นแรกก็ดูตื่นเต้น ได้ประจญอันตรายสนุกดี บางทีหนีเขารอดมาแล้วก็ภูมิใจ แต่พอมันนาน ๆ ไป ชินเข้าแล้วก็หมดอยาก เห็นมีแต่ความทุกข์ยากและความเดือดร้อน ผมเองเป็นโจรเพราะความจำเป็นบังคับ ที่อยากจะกลับตัวก็ไม่ใช่เหตุอื่นไกล เพราะอิดหนาระอาใจชีวิตคนป่าเต็มที ลักเขากิน ขโมยเขากินมาหลายปีแล้ว ไม่เห็นมันจะจำเริญอย่างไร ได้มาแบ่งกันกินไป มากก็นานหน่อย ถ้าน้อยก็ไม่กี่มื้อ คนเดียวทำการได้เมื่อไรเล่าครับ ไหนยังจะลำบาก นอนกลางดินกินกลางทราย ไม่ได้พบหน้าลูกเมีย บางทีหลายเดือน บางทีตั้งปี ๆ ขึ้นไป อันตรายหรือรอบด้าน ลงท้ายผมจึงมาคิดว่าแก้ว 3 ประการ ([[พระรัตนตรัย]]) เท่านั้นแหละ ที่พอจะเป็นที่พึ่งของผมได้ คือตั้งหน้าทำแต่บุญกุศล กับช่วยเหลือญาติพี่น้องที่ตกทุกข์ได้ยากให้มีความสุข แต่ความตั้งใจของผมจะสำเร็จหรือไม่ ก็อยู่ที่ท่านผู้ใหญ่จะกรุณาหรือไม่เท่านั้น"* พูดแล้วเขาก็ถอนหายใจ 

และยังกล่าวว่า ***"ถ้าผมจะตายก็คงเพราะเรื่องความไว้ใจคนนี่แหละคุณ"*** และก่อนจากกันยังกล่าวทิ้งท้ายอีกว่า ***"ถ้าท่านผู้ใหญ่ทางบ้านเมืองท่านให้โอกาสผมแก้ตัว และผมยังไม่ตายจากการปราบโจรผู้ร้ายเมืองนี้ เราคงจะได้พบกันอีก''' ผมจะเป็นคนนำทางพาคุณไปล่าสัตว์ทางแดนต่อแดนให้สนุกทีเดียว"''

พ.ต.ต.ขุนอินทรัตน์ภักดี (อดีตผู้กำกับการตำรวจภูธรจังหวัดสุพรรณบุรี) กล่าวกับนาย[[มาลัย ชูพินิจ]] (นักเขียน และนักหนังสือพิมพ์) ว่า ''"โจรอย่างเสือฝ้ายเป็นโจรมีสัจจะ และใจนักเลงจริง ผมเห็นด้วยกับคุณว่าถ้าเปิดโอกาสให้แกกลับตัวได้จะเป็นคนดีอยู่ต่อไป... การได้รับความร่วมมือจากแกในการปราบโจรผู้ร้าย จะเป็นหลักประกันโจรภัยในจังหวัดสุพรรณบุรี พวกนายตำรวจเก่า ๆ ที่เคยอยู่สุพรรณมาควรจะรู้ข้อนี้ดี"''

หลังเสือฝ้ายตกลงกับเจ้าหน้าที่แล้ว จึงช่วยปราบปรามโจรผู้ร้ายใน[[จังหวัดสุพรรณบุรี]]และเขตพื้นที่ติดต่อกัน รวมทั้งลูกน้องของตนไปทีละคนสองคน แม้แต่โจรที่เป็นญาติพี่น้องลูกหลานก็ไม่เว้น จนลูกน้องล้มหายตายจากไปหลายคน

พ.ศ. 2490 เสือฝ้ายเข้ามอบตัวที่[[อำเภอเดิมบางนางบวช]] เพื่อมอบอาวุธและสู้คดีตามกฎหมาย ในวันรับมอบตัว คณะประกอบด้วย [[พระรามอินทรา (ดวง จุลัยยานนท์)|พล.ต.ท.พระรามอินทรา]] (ปลัดกระทรวงมหาดไทย), ขุนธรรมรัฐธุราทร (ข้าหลวงประจำจังหวัดสุพรรณบุรี), พ.ต.ท.สวัสดิ์ กันเขตต์ (ผู้อำนวยการกองปราบปรามพิเศษ), [[พระครูประภัศร์ธรรมาภรณ์ (แต้ม ปุญฺญสุวณฺโณ)|พระอธิการแต้ม ปุญฺญสุวณฺโณ]] (เจ้าอาวาส[[วัดพระลอย]]), พระอาจารย์ถิร ปญฺญาปโชโต (ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาส[[วัดป่าเลไลยก์วรวิหาร|วัดป่าเลไลยก์]]) สองพระภิกษุที่เสือฝ้ายและชาวสุพรรณบุรีนับถือ เป็นผู้ประกันความปลอดภัย พร้อมด้วยคณะเจ้าหน้าที่นำเรือยนต์ประจำตำแหน่งของข้าหลวงประจำจังหวัดสุพรรณบุรี มารับเสือฝ้ายในเวลาค่ำและกลับไปถึงจวนข้าหลวงประจำจังหวัดฯ ในตัวเมืองจังหวัดสุพรรณบุรี เวลาประมาณ 03.00 น. แล้วปลัดกระทรวงมหาดไทยกับคณะนำเสือฝ้ายไปพบกับ[[รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย]]ในวันรุ่งขึ้น เวลาประมาณ 10.00 น. รัฐมนตรีแสดงความยินดีและให้โอวาท เสือฝ้ายให้คำรับรองที่จะให้พลพรรคเข้ามอบตัวต่อเจ้าหน้าที่ให้หมด ถ้าขัดขืนจะทำการปราบปรามโดยเด็ดขาด ส่วนเรื่องชุม[[เสือดำ (โจร)|เสือดำ]]ก็จะร่วมมือทุกวิถีทางกับกองปราบที่จะทำการปราบปรามให้ราบคาบโดยด่วน

หลังเสือฝ้ายมอบตัวแล้ว พ.ต.ท.สวัสดิ์ กันเขตต์ ต้องการจะให้เสือฝ้าย[[อุปสมบท]]เป็นพระภิกษุใน[[พระพุทธศาสนา]] โดยจะให้[[สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (ทิม อุฑาฒิโม)|พระเมธาธรรมรส (ทิม อุฑาฒิโม)]] เจ้าอาวาส[[วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร]] [[กรุงเทพมหานคร]] ซึ่งเป็นพระภิกษุที่ตนเคารพนับถือและเป็นชาว[[จังหวัดสุพรรณบุรี]]เช่นเดียวกับเสือฝ้ายอุปสมบทให้ ทว่า[[สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (ทิม อุฑาฒิโม)|พระเมธาธรรมรส (ทิม อุฑาฒิโม)]] เห็นว่าตนเองยังเป็นผู้มีอายุน้อย และตำแหน่งหน้าที่ก็ไม่อยู่ในขั้นเป็นผู้หลักผู้ใหญ่พอจะเป็นผู้ปั้นชีวิตของเสือฝ้ายให้กลับเป็นพลเมืองดีได้ และเกรงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตต่อไปอีก ทั้งมีความรู้สึกว่าหากอุปสมบทให้แล้วจะมีภัยมาถึงตัวด้วยประการต่าง ๆ จึงไม่รับอุปสมบทให้

== เสียชีวิต ==
[[ไฟล์:ภาพศพนายฝ้าย เพ็ชนะ (เสือฝ้าย).jpg|thumb|308x308px|ภาพและคำบรรยาย ''ฉากสุดท้ายของ เสือฝ้าย เพ็ชรนะ ปิดลงโคนไม้ใหญ่ต้นนี้เอง ดังภาพร่างอันไร้วิญญาณของเขานอนจมกองเลือด รอการชันสูตรพลิกศพ จนพุงอืด'' : ตีพิมพ์ในนิตยสาร ''สยามสมัยรายสัปดาห์'' วันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2490]]
หลังเสือฝ้ายมอบ[[อาวุธ]]และมอบตัวเข้าสู่กระบวนการตาม[[กฎหมาย]]ได้ไม่นาน วันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2490 นายประกอบ ทรัพย์มณี (ข้าหลวงประจำจังหวัดอ่างทอง), ร.ต.อ.เลื่อน ปัณฑรนนทกะ (ผู้กำกับการตำรวจภูธรจังหวัดอ่างทอง), [[ยอดยิ่ง สุวรรณนาคร|ร.ต.อ.ยอดยิ่ง สุวรรณนาคร]] (ผู้บังคับกองร้อย กองปราบปรามพิเศษ ซึ่งถูกย้ายไปประจำการอยู่ที่จังหวัดอ่างทอง) พร้อมกำลัง[[ตำรวจ]]ประมาณ 20 นาย เข้าพบเสือฝ้ายที่[[อำเภอเดิมบางนางบวช]] โดยพูดคุยกันที่[[โรงแรม]]ดำรงเกียรติ ตลาดท่าช้าง จากนั้นออกอุบายควบคุมตัวเสือฝ้ายกับผู้ที่ติดตามมา 1 คน แล้วอ้างว่าจะพาไปพูดคุยกับผู้ใหญ่ (ผู้มีอำนาจ) ที่[[กรุงเทพมหานคร]] โดยพาไปขึ้นเรือยนต์ซึ่งจอดรออยู่ใกล้กันที่ท่าน้ำวัดท่าช้าง ระหว่างทางมีชาวบ้าน 3 คน เดินผ่านมาจึงทักทายเสือฝ้าย เจ้าหน้าที่คิดว่าเป็นพวกเดียวกันจึงควบคุมตัวไปด้วย 

เจ้าหน้าที่นำตัวเสือฝ้าย ผู้ติดตาม และชาวบ้าน รวมทั้งหมด 5 คน ขึ้นเรือเข้าตัวเมืองจังหวัดสุพรรณบุรี พักที่โรงแรมศรีธงชัย ตลาดอำเภอเมืองสุพรรณบุรี ประชาชนแตกตื่นไปดูตัวเสือฝ้ายกันเป็นจำนวนมาก รุ่งเช้าวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2490 คณะของเจ้าหน้าที่จึงควบคุมตัวเสือฝ้ายและพรรคพวกขึ้นเรือไปยัง[[จังหวัดอ่างทอง]] และในช่วงสายของวันนั้น เจ้าหน้าที่อ้างว่ามีลูกน้องเสือฝ้ายจำนวนหนึ่งมาดักรอชิงตัวเสือฝ้าย ขณะควบคุมตัวมาถึงกองปราบปรามพิเศษที่[[วัดนางในธัมมิการาม]] เสือฝ้ายและพรรคพวกพยายามหลบหนีและแย่งอาวุธปืนยิงต่อสู้เจ้าหน้าที่ [[ยอดยิ่ง สุวรรณนาคร|ร.ต.อ.ยอดยิ่ง สุวรรณนาคร]] จึงกระทำการ[[วิสามัญฆาตกรรม]]เสือฝ้ายและพรรคพวกรวมทั้งหมด 7 คน ปล่อยศพทิ้งไว้ที่โคนต้นสะตือ บ้านบางกะพ้น หลัง[[วัดเขียน (จังหวัดอ่างทอง)|วัดเขียน]] หมู่ที่ 8 ตำบลศาลเจ้าโรงทอง [[อำเภอวิเศษชัยชาญ]] [[จังหวัดอ่างทอง]] 

[[บัวผัน จันทร์ศรี|นางบัวผัน จันทร์ศรี]] (แม่[[เพลงพื้นเมือง|เพลงพื้นบ้าน]] และ[[ศิลปินแห่งชาติ]]) อ้างว่าตนเป็นหนึ่งในชาวบ้านผู้อยู่ในเหตุการณ์เจ้าหน้าที่[[วิสามัญฆาตกรรม]]เสือฝ้าย โดยเล่าว่า ''พอถึงวิเศษฯ เขาก็เอาขึ้นตลาดเลย เอามือไพล่หลังไว้ ลูกน้องอีกเจ็ดคน มีคนหนึ่งชื่อชาญ เพิ่งจะแต่งงานยังไม่ได้เดือนเลย ไปแต่งที่ตลาดศาลเจ้า (ศาลเจ้าโรงทอง หรือตลาดวิเศษชัยชาญ) บอกกับพวกบ้าน (ภรรยา) ว่า "เขาจับครูมา เดี๋ยวไปดูสักหน่อยซิ" ก็มาพลอยตายกับเขาอีก เขาให้เสือฝ้ายพูดไปเรื่อย ๆ ว่า นี่ลูกหลานดูเยี่ยงดูอย่างไว้นะ อย่าเอาอย่างเสือฝ้าย ถ้าเอาอย่างเสือฝ้ายจะลำบาก ถ้าใครอยากได้ดีก็ให้ก้มหน้าก้มตาหากิน ไม่ให้เอาอย่างเสือฝ้าย ดูเขาเป็นตัวอย่างความลำบาก ตอนนั้นเสือฝ้ายอายุราว ๆ ห้าสิบกว่า เขาจูงให้แกพูดไปเรื่อย ๆ จนถึงหลัง[[วัดเขียน (จังหวัดอ่างทอง)|วัดเขียน]] พอเข้าไปถึงเขาก็ยิงลูกน้อง ยิงเรียงเป็นหน้าจั่วเลย ล้มกันให้เป็นแถวเลย ยิงข้างโน้นบ้าง ข้างนี้บ้าง เขาเข้าใจยิงจังเลย ยิงกันยังไงก็ไม่รู้ แต่ตัวเสือฝ้ายนี่ยิงไม่ออก ทำยังไงก็ไม่ออก เขาก็เลยเอาโซ่แขวนไว้อย่างนี้นะ (ทำท่าประกอบ) แล้วก็สวนเข้าทวารไปออกปาก ฉันไปดูมากับเขาด้วย พอตอนสวนฉันดูไม่ได้เลย ฉันต้องวิ่งกลับ เขาเอาเหล็กสวนทวาร…โอ้โฮ…แกทนทาน ขนาดสวนอย่างนั้น แกยังกัดฟันแน่นเชียว กัดจนกรามเขม็งเชียว ตอนแกตายแล้วนะ ขากรรไกรยังแข็งอยู่เลย ความที่แกอึดน่ะ เลือดนี่กองท่วมเลย กว่าจะขาดใจ แล้วเขาก็ไม่เอาแกลงหรอก เขาเอาแขวนไว้อย่างนั้นแหละ แขวนไว้จนเน่า แร้งลงมากินจนบินไม่ได้นั่นแหละ'' 

หลังเสือฝ้ายเสียชีวิต ครอบครัวที่อยู่[[อำเภอเดิมบางนางบวช]] [[จังหวัดสุพรรณบุรี]] ทราบข่าว นางทองใบกับนางสงัด (ภรรยาของเสือฝ้าย) จึงรีบเดินทางมารับศพ แต่พบศพถูกทิ้งเน่าขึ้นอืดอยู่โคนต้นสะตือ จึงช่วยกันจัดการศพ รูดเอาเนื้อที่เน่าเฟะออก นำ[[กระดูก]]รวมใส่ผ้าห่อไว้ แล้วนำไปทำพิธีฌาปนกิจที่[[วัดหลวงสุนทราราม]] ตำบลศาลเจ้าโรงทอง [[อำเภอวิเศษชัยชาญ]] [[จังหวัดอ่างทอง]] ส่วนบ้านเรือนของเสือฝ้ายนั้นทางครอบครัวตัดสินใจรื้อถวายวัดเขาใหญ่ [[อำเภอเดิมบางนางบวช]] [[จังหวัดสุพรรณบุรี]] อุทิศเป็นส่วนกุศลแด่เสือฝ้าย [[ไฟล์:นิตยสาร สยามสมัยรายสัปดาห์ ปีที่ 1 ฉบับที่ 1 หน้าที่ 5.jpg|thumb|372x372px|สกู๊ปข่าว ''อวสานของเสือฝ้าย'' โดยนายฉันทนา (มาลัย ชูพินิจ) วิจารณ์การกระทำของเจ้าหน้าที่กรณีวิสามัญฆาตกรรมเสือฝ้าย : ตีพิมพ์ในนิตยสาร ''สยามสมัยรายสัปดาห์'' วันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 |left]]การเสียชีวิตของเสือฝ้ายเป็นข่าวใหญ่โตใน[[หนังสือพิมพ์]]นานนับเดือน ต่างวิพากษ์วิจารณ์ถึงการกระทำของเจ้าหน้าที่ซึ่งเป็นที่เคลือบแคลงสงสัยต่อประชาชนและเจ้าหน้าที่ด้วยกันเอง เช่น 

[[หนังสือพิมพ์]]พิมพ์ไทย ฉบับวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 พาดหัวข่าวตัวโตและเนื้อข่าวว่า ***นายพลตำรวจตงฉินสงสัยเรื่องเสือฝ้ายว่าถ้าเป็นเรื่องยิงทิ้ง ตำรวจทั้งหมดก็พลอยเสื่อม การตัดสินชีวิตผู้ร้ายไม่ใช่หน้าที่ตำรวจ… การกระทำผิดหรือถูกของฝ้าย เพ็ชนะ กับพวกไม่ใช่หน้าที่ของตำรวจที่จะวินิจฉัย เป็นหน้าที่ของศาลที่จะพิพากษา…*** 

[[นิตยสาร]]สยามสมัยรายสัปดาห์ ฉบับวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 สกู๊ปข่าวอวสานของเสือฝ้าย โดยนายฉันทนา ([[มาลัย ชูพินิจ]]) วิจารณ์การกระทำของเจ้าหน้าที่กรณีวิสามัญฆาตกรรมเสือฝ้ายว่า ''เสือฝ้าย เพ็ชนะ ผู้ซึ่งเป็นที่รู้ทั่วกันว่าวางอาวุธและคุกเข่าให้กับกฎหมายบ้านเมืองแล้ว แต่เขาซึ่งโง่เขลาเบาปัญญาเสียนี่กระไร ที่ไปแย่งปืนต่อสู้เจ้าพนักงาน และไปตายถึงวิเศษชัยชาญ นอกถ้ำ!... '''อวสานของเสือฝ้าย เพ็ชนะ… มิใช่แต่จะจบชีวิตของชายผู้หนึ่งซึ่งเคยได้ชื่อว่าโจรมาแล้วเท่านั้น หากเป็นการจบความหวังและศรัทธาใด ๆ ที่ชายผู้นั้นและคนอื่น ๆ ในฐานะเดียวกันกับเขาได้มีหรืออาจจะมีต่อสังคม ซึ่งเขาคิดว่าคงจะให้โอกาสเขาได้ชำระบาป เพื่อกลับตัวอยู่ร่วมสังคมกับคนดีทั้งหลายต่อไปอีกด้วย***

หลังการเสียชีวิตของเสือฝ้าย นอกจากจะทำให้การปราบปรามเสือดำล้มเหลวแล้ว ยังเป็นเหตุให้สมุนของเสือฝ้ายและโจรชุมอื่นที่รอดูการปฏิบัติอยู่ ขาดความเชื่อถือเจ้าหน้าที่ฝ่ายปราบปรามทุกระดับโดยสิ้นเชิง แล้วก่อเหตุอาชญากรรมอย่างอุกอาจ ขุนธรรมรัฐธุราทร (ข้าหลวงประจำจังหวัดสุพรรณบุรี) เสียใจในการกระทำของเจ้าหน้าที่ตำรวจและข้าหลวงประจำจังหวัดอ่างทองเป็นอันมาก เดินทางไปพบรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และปลัดกระทรวงมหาดไทย เพื่อรายงานพฤติการณ์ต่าง ๆ ให้ทราบ แล้วยื่นใบลาออกจากราชการในวันนั้น แต่รัฐมนตรีฯ ระงับและไม่อนุญาตให้ลาออก ส่วนบรรดาลูกน้องหรือพรรคพวกของเสือฝ้ายที่เหลืออยู่มีความโกรธแค้นต่อทางราชการบ้านเมือง ได้ลุกฮือจับอาวุธออกเป็นโจร แบ่งเป็นชุมโจรหรือกลุ่มประมาณ 20 กลุ่ม แต่ละกลุ่มมีจำนวนสมาชิกราว 10 - 30 คน ออกปล้นสร้างความเดือดร้อนแก่ชาวบ้านและเจ้าหน้าที่เป็นอย่างมาก

## เสือฝ้ายในวัฒนธรรมร่วมสมัย
เสือฝ้าย ปรากฏเป็นข่าวในสื่อต่าง ๆ ในอดีต แล้วเป็นที่สนใจของสังคม จึงถูกนำมาสร้างเป็นวัฒนธรรมร่วมสมัย ดังนี้

### หนังสือ
* หนังสือ *เสือฝ้าย 10 ทิศ* ตีพิมพ์ครั้งที่ 1 วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2489 โดย นายฉันทนา (มาลัย ชูพินิจ) สัมภาษณ์ชีวประวัติและเรื่องราวของเสือฝ้าย (ฝ้าย เพ็ชนะ) กับภรรยา (ทองใบ เพ็ชนะ) ฯลฯ เมื่อวันที่ 25 - 26 มกราคม พ.ศ. 2489

### '''นวนิยาย'''
เสือฝ้าย ที่ปรากฏในนวนิยายประพันธ์โดย ป.อินทรปาลิต (นักเขียน) เป็นตัวละครซึ่งถูกประพันธ์ขึ้น โดยได้รับแรงบันดาลใจจากข่าวของเสือฝ้าย (ฝ้าย เพ็ชนะ) ที่ปรากฏในสื่อวิทยุและหนังสือพิมพ์ ถูกนำมาประพันธ์เป็นตัวละครซึ่งไม่ตรงกับชีวิตจริง แล้วตีพิมพ์เป็นนวนิยาย ดังนี้
* นวนิยายชุด *เสือดำ* ตีพิมพ์ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2492 ประพันธ์โดย ป.อินทรปาลิต

### ภาพยนตร์
เสือฝ้าย ที่ปรากฏในภาพยนตร์ เป็นเรื่องราวของเสือฝ้ายซึ่งถูกประพันธ์ขึ้น อาจมีทั้งตรงและไม่ตรงกับชีวิตจริง เพียงแต่ได้รับแรงบันดาลใจจากข่าวของเสือฝ้าย (ฝ้าย เพ็ชนะ) ที่ปรากฏในอดีต บางเรื่องสร้างหรือดัดแปลงจากนวนิยายประพันธ์โดย ป.อินทรปาลิต
* ภาพยนตร์เรื่อง *[https://thaibunterng.fandom.com/th/wiki/%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%93_(2493) สามเสือสุพรรณ]* ฉายเมื่อ พ.ศ. 2493 บทของเสือฝ้าย แสดงโดย บุศราพันธ์
* ภาพยนตร์เรื่อง *[https://thaibunterng.fandom.com/th/wiki/%E0%B8%88%E0%B8%AD%E0%B8%A1%E0%B9%82%E0%B8%88%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%A8%E0%B8%A7%E0%B8%A3_(2513) จอมโจรมเหศวร]* ฉายเมื่อ พ.ศ. 2513 บทของเสือฝ้าย แสดงโดย สุรสิทธิ์ สัตยวงษ์
* ภาพยนตร์เรื่อง [''สามเสือสุพรรณ''](https://thaibunterng.fandom.com/th/wiki/%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%AA%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%93_(2524)) ฉายเมื่อ พ.ศ. 2524 บทของเสือฝ้าย แสดงโดย ส.อาสนจินดา (สมชาย อาสนจินดา)

* ภาพยนตร์เรื่อง *[https://thaibunterng.fandom.com/th/wiki/%E0%B8%9F%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%97%E0%B8%B0%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B9%82%E0%B8%88%E0%B8%A3_(2543) ฟ้าทะลายโจร]* ฉายเมื่อ พ.ศ. 2543 บทของเสือฝ้าย แสดงโดย สมบัติ เมทะนี

* ภาพยนตร์เรื่อง *[[ขุนพันธ์ 2]]* ฉายเมื่อ พ.ศ. 2561 บทของเสือฝ้าย แสดงโดย วันชนะ สวัสดี
* ภาพยนตร์เรื่อง ''ขุนพันธ์ 3'' ฉายเมื่อ พ.ศ. 2566 บทของเสือฝ้าย แสดงโดย วันชนะ สวัสดี
* ภาพยนตร์เรื่อง *[[เสือ (ภาพยนตร์ไทย)|เสือ]]* ฉายเมื่อ พ.ศ.2568 บทของเสือฝ้าย แสดงโดย ศุกลวัฒน์ คณารศ

### ละคร

* ละครเรื่อง *ตะกรุดโทน* ออกอากาศเมื่อ พ.ศ. 2562 บทของเสือฝ้าย แสดงโดย ปราปต์ปฎล สุวรรณบาง

### เพลง

* เพลงพื้นบ้าน *ตับเสือฝ้าย* เป็นเพลงอีแซว เล่าถึงชีวประวัติเสือฝ้ายแบบมุขปาฐะ ไม่ทราบผู้แต่งคนแรก ต่อมาไสว วงษ์งาม เป็นผู้แต่งเพิ่ม

*เพลง *[https://www.youtube.com/watch?v=aUGvcbUZoS0&list=RDaUGvcbUZoS0&start_radio=1 เต่า]* อัลบั้มนักสู้ผู้ยิ่งใหญ่ พ.ศ. 2545 เนื้อร้องโดย ยืนยง โอภากุล ขับร้องโดย วงคาราบาว 
เนื้อร้องที่ว่า *"เสือสุพรรณบ้านฉันเขาว่าแน่ แต่เห็นมาไม่ทันแก่ เป็นไข้โป้ง นั่งหม่ำข้าวอยู่ดี ๆ มีคนหามไปใส่โลง"* แม้ไม่ปรากฏชื่อเสือฝ้าย แต่เป็นที่เข้าใจกันว่าหมายถึงเหตุการณ์เสียชีวิตของเสือฝ้าย
## ข้อวิจารณ์
เกิดข้อวิจารณ์ในสังคมไทย ถึงเรื่องพฤติกรรมโจร (เสือ) ต่าง ๆ ที่ถูกหยิบยกมาสร้างเป็นวรรณกรรม ละคร ภาพยนตร์ ฯลฯ ถึงเรื่องการต่อเติมเสริมแต่ง การสร้างภาพลักษณ์ตัวละครที่อาจไม่ตรงความเป็นจริง การสร้างทัศนคติที่เกิดขึ้นจากมุมมองด้านเดียวของผู้ก่อเหตุ โดยที่ไม่ได้มองอีกด้านซึ่งเป็นฝ่ายผู้เสียหายบ้างเลย

ในช่วงกระแสจตุคามรามเทพกำลังได้รับความนิยม พ.ศ. 2549 - 2551 เสือใบ (นายใบ สะอาดดี) เสือมเหศวร (นายสวน เภรีวงษ์) และพระครูสุนทรธรรมวิมล (ทวีศักดิ์ ชุตินฺธโร) ออกเดินสายร่วมพิธีพุทธาภิเษกวัตถุมงคลจตุคามรามเทพยังวัดต่าง ๆ ในประเทศไทย และเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ถึงพฤติกรรมการกล่าวอ้างถึงขุนพันธรักษ์ราชเดช (บุตร พันธรักษ์) เสือฝ้าย (ฝ้าย เพ็ชนะ) และเสือดำ (ดำ สะราคำ) ที่เสียชีวิตไปแล้ว ไม่ตรงกับความเป็นจริง และแสวงหาผลประโยชน์

## ดูเพิ่ม
* เสือดำ
* เสือมเหศวร
* เสือใบ
* เสือหวัด
* ร.ต.อ.ยอดยิ่ง สุวรรณนาคร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเดิมบางนางบวช
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:ชาวไทยในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:โจร
หมวดหมู่:อาชญากรชาวไทย
หมวดหมู่:หัวหน้าอาชญากรชาวไทย
หมวดหมู่:นักโทษของประเทศไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยที่ถูกลอบสังหาร
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2443
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2490