อาชิกางะ โยชิมิตสึ

**อาชิกางะ โยชิมิตสึ** () เป็น *[[โชกุน]]* ลำดับที่สามแห่งรัฐบาลโชกุนอาชิกางะ ครองอำนาจระหว่างปี ค.ศ. 1368 ถึง 1394 ในช่วงยุคมูโรมาจิของญี่ปุ่น โยชิมิตสึเป็นบุตรชายคนที่สามของอาชิกางะ โยชิอากิระ แต่เป็นบุตรชายคนโตที่มีชีวิตรอด โดยมีชื่อในวัยเด็กว่า ฮารุโอะ (春王) โยชิมิตสึได้รับแต่งตั้งเป็นโชกุน ซึ่งเป็นตำแหน่งสืบตระกูลในฐานะผู้นำฝ่ายทหาร ในปี ค.ศ. 1368 ขณะมีอายุสิบปี และเมื่ออายุยี่สิบปี เขาได้เป็นขุนนางในราชสำนักในตำแหน่งกงไดนะงง (Gon Dainagon 権大納言)

ในปี ค.ศ. 1379 โยชิมิตสึได้ปรับโครงสร้างระบบสถาบันของคณะเซนโกะซัน (五山禅) และอีกสองปีต่อมา เขากลายเป็นบุคคลคนแรกจากชนชั้นนักรบ (ซามูไร) ที่ได้ต้อนรับจักรพรรดิผู้ครองราชย์ ณ ที่พำนักส่วนตัว ในปี ค.ศ. 1392 เขาเจรจาให้ความแตกแยกระหว่างราชสำนักเหนือ–ใต้ (นันโบกูโจ) ซึ่งสร้างความปั่นป่วนทางการเมืองมานานกว่าครึ่งศตวรรษยุติลง และอีกสองปีต่อมา เขาได้รับแต่งตั้งเป็นไดโจไดจิง (Daijō-daijin 太政大臣) ซึ่งเป็นตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีในราชสำนัก

ภายหลังสละตำแหน่งทางราชการทั้งหมดในปี ค.ศ. 1395 โยชิมิตสึได้ปลงผมบวช แล้วจึงย้ายไปพำนักที่คิตะยามะโดโนะ (北山殿) ซึ่งภายในบริเวณนั้นมีศาลาหลังหนึ่งที่ปิดทองคำเปลวประมาณสองในสามของตัวอาคาร เรียกว่า คินคะคุชะริเด็ง (Kinkaku Shariden 金閣舎利殿) ณ ที่แห่งนี้ เขาได้ต้อนรับคณะทูตจากราชสำนักหมิงและราชสำนักโชซ็อนอย่างน้อยหกครั้ง และได้กำหนดเงื่อนไขของข้อตกลงการค้าระหว่างจีนกับญี่ปุ่น ซึ่งดำรงอยู่ต่อเนื่องยาวนานกว่าหนึ่งศตวรรษ เพื่อเป็นการยกย่องความพยายามทางการทูตของเขา (รวมถึงการแสดงความนอบน้อมอย่างชัดเจน) จักรพรรดิจีนจึงประกาศแต่งตั้งโยชิมิตสึเป็น “กษัตริย์แห่งญี่ปุ่น” (นิฮงโคกุโอ 日本国王)

## ประวัติ

### วัยเยาว์
โยชิมิตสึเกิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1358 เป็นบุตรชายของโชกุน อาชิกางะ โยชิอากิระ โชกุนลำดับที่สองแห่งรัฐบาลโชกุนมูโรมาจิ กับนางคิ โนะ โยชิโกะ () ซึ่งเป็นภรรยาน้อยของโยชิอากิระ เดิมโยชิมิตสึในวัยเยาว์มีชื่อว่า ชุงโอ () ในค.ศ. 1367 โชกุนโยชิอากิระผู้เป็นบิดาล้มป่วยลงกระทันหันจนถึงแก่อสัญกรรม ใน ค.ศ. 1368 ชุงโอจึงผ่านพิธี*เง็มปูกุ*ได้รับชื่อว่า โยชิมิตสึ และได้สืบทอดตำแหน่งโชกุนต่อจากบิดาด้วยอายุเพียงสิบปีเท่านั้น

เนื่องจากโชกุนโยชิมิตสึขึ้นดำรงตำแหน่งตั้งแต่อายุยังเยาว์ อำนาจการปกครองจึงตกอยู่ที่โฮโซกาวะ โยริยูกิ () ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นคันเร () หรือผู้สำเร็จราชการแทนโชกุน มาตั้งแต่สมัยของโชกุนโยชิอากิระผู้เป็นบิดา โชกุนโยชิอากิระก่อนจะสิ้นใจ ได้เรียกทั้งโยชิมิตสึและโยริยูกิเข้าพบ โชกุนโยชิอากิระกล่าวแก่โยริยูกิว่า "ข้ามอบบุตรของข้าให้แก่ท่าน" และกล่าวแก่โยชิมิตสึบุตรชายว่า "ข้ามอบบิดาคนใหม่ให้แก่เจ้า" ประเทศญี่ปุ่นในช่วงต้นสมัยของโชกุนโยชิมิตสึนั้นยังคงมีหลายขั้วอำนาจ อยู่ในสมัยราชวงศ์เหนือใต้ () รัฐบาลโชกุนมูโรมาจิซึ่งมีฐานที่มั่นอยู่ที่นครเคียวโตะ ให้การสนับสนุนราชวงศ์ฝ่ายเหนือ ในขณะที่ราชวงศ์ฝ่ายใต้แยกตัวเป็นอิสระประทับอยู่ที่เมืองโยชิโนะ ทางเกาะคีวชูนั้นมีเจ้าชายคเนโยชิ () ควบคุมอยู่ และทางภูมิภาคคันโตที่เมืองคามากูระ *คันโตคุโบ* () ก็พร้อมที่จะแยกตนเป็นอิสระ
left|thumb|คฤหาสน์ ฮานะ โนะ โกโชะ
ใน ค.ศ. 1369 คุซูโนกิ มาซาโนริ () แม่ทัพของราชวงศ์ฝ่ายใต้ แปรพักตร์มาเข้ากับฝ่ายรัฐบาลโชกุนฯ ค.ศ. 1370 คันเรโยริยูกิส่งอิมางาวะ ซาดาโยะ () นำทัพของรัฐบาลโชกุนฯ ไปปราบเจ้าชายคาเนโยชิที่เกาะคีวชู ใน ค.ศ. 1378 คฤหาสน์แห่งใหม่ของโชกุนโยชิมิตสึสร้างขึ้นแล้วเสร็จ เรียกว่า ฮานะ โนะ โกโชะ () หรือ มูโรมาจิ โดะโนะ () ซึ่งจะกลายเป็นที่พำนักของโชกุนตระกูลอาชิกางะไปจนตลอดยุคมูโรมาจิ

### ดำรงตำแหน่งโชกุน
ตลอดสิบปีช่วงต้นสมัยของโชกุนโยชิมิตสึ อำนาจในการปกครองตกอยู่ที่คันเรโยริยูกิ จนกระทั่งใน ค.ศ. 1379 คันเรโยริยูกิถูกกดดันให้ลาออกจากตำแหน่ง ทำให้โชกุนโยชิมิตสึมีโอกาสขึ้นมามีอำนาจในการบริหารประเทศอย่างเต็มที่ เนื่องจากรัฐบาลโชกุนฯ ให้การสนับสนุนราชวงศ์ฝ่ายเหนือ ในการต่อสู้กับราชวงศ์ฝ่ายใต้ ทำให้รัฐบาลโชกุนอาชิกางะมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับราชสำนักเกียวโต ใน ค.ศ. 1381 พระจักรพรรดิโกะ-เอ็งยูเสด็จไปทรงเยี่ยมโชกุนโยชิมิตสึที่คฤหาสน์ฮานะโนะโกโชะ เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นที่พระจักรพรรดิเสด็จไปหาโชกุนด้วยพระองค์เอง

การสูญสิ้นอำนาจของคันเรโยริยูกิทำให้ความเปลี่ยนแปลงทางการเมือง ค.ศ. 1382 คุซูโนกิ มาซาโนริ แปรพักตร์กลับไปเข้ากับราชวงศ์ฝ่ายใต้อีกครั้ง และ ค.ศ. 1395 อิมางาวะ ซะดะโยะ ถูกปลดจากการเป็นผู้นำทัพในเกาะคีวชู คุซูโนกิ มาซาโนริ พ่ายแพ้ต่อทัพของรัฐบาลโชกุนฯ ใน ค.ศ. 1385 และมาซาโนริถึงแก่กรรมใน ค.ศ. 1389 ทำให้ราชวงศ์ฝ่ายใต้ขาดแม่ทัพที่เข้มแข็ง ใน ค.ศ. 1391 ตระกูลยามานะ ซึ่งเป็นตระกูลที่มีอำนาจถือครองที่ดินจำนวนมากในภูมิภาคชูโงกุ นำโดยยามานะ อุจิกิโยะ () ถือโอกาสยกทัพเข้าเมืองเกียวโตเพื่อที่จะยึดอำนาจจากรัฐบาลโชกุนฯ ให้แก่ราชวงศ์ฝ่ายใต้ เรียกว่า สงครามปีเมโตกุ () แต่ล้มเหลว 

ใน ค.ศ. 1392 โชกุนโยชิมิตสึจัดให้มีการเจรจาข้อตกลงระหว่างราชวงศ์ฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้ โดยพระจักรพรรดิโกะ-คาเมยามะแห่งราชวงศ์ฝ่ายใต้ทรงยินยอมมอบเครื่องราชกกุฎภัณฑ์สามอย่าง (Three Sacred Treasures) อันเป็นสัญลักษณ์ของราชสมบัติญี่ปุ่น ให้แก่พระจักรพรรดิโกะ-โคมัตสึแห่งราชวงศ์ฝ่ายเหนือ ภายใต้เงื่อนไขว่าพระราชวงศ์ทั้งสองสายจะผลัดกันขึ้นครองราชสมบัติที่นครเกียวโต เท่ากับเป็นการยอมรับว่าพระจักรพรรดิที่เมืองเกียวโตนั้นเป็นพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นแต่เพียงพระองค์เดียว เป็นการยุติยุคราชวงศ์เหนือใต้ อันเป็นยุคสมัยแห่งความขัดแย้งที่ยืดเยื้อมานานเป็นเวลาประมาณหกสิบปี

### ดำรงตำแหน่งโอโงโชะ
ด้วยความดีความชอบของโชกุนโยชิมิตสึ ทำให้ใน ค.ศ. 1394 โชกุนโยชิมิตสึได้รับการแต่งตั้งให้เป็น *ไดโจไดจิง* () ซึ่งเป็นตำแหน่งที่สูงที่สุดในราชสำนักญี่ปุ่นรองจาก *คัมปะกุ* และในปีเดียวกันนั้น โชกุนโยชิมิตสึสละตำแหน่งโชกุนให้แก่อาชิกางะ โยชิโมจิผู้เป็นบุตรชาย โยชิมิตสึดำรงตำแหน่งเป็น โอโงโชะ () หรืออดีตโชกุนแทน พร้อมทั้งบรรพชาเป็นพระภิกษุในพุทธศาสนานิกายเซนได้รับฉายาว่า โดงิ () ในปีค.ศ. 1395
[left|thumb|คฤหาสน์คิงกากุ ต่อมาคือ [วัดคิงกากุ]]
แม้ว่าจะสละตำแหน่งโชกุนให้แก่บุตรชายแล้ว แต่อำนาจการปกครองยังคงอยู่ที่โอโงโชะโยชิมิตสึ ใน ค.ศ. 1397 โอโงโชะโยชิมิตสึซื้อที่ดินบนเขาคิตายามะ () ทางตะวันตกเฉียงเหนือของนครเกียวโต เพื่อสร้างเป็นคฤหาสน์หลังใหม่ให้แก่ตนเองเรียกว่า คฤหาสน์คิงกากุ () หรือ คฤหาสน์ศาลาทอง (ปัจจุบันคือวัดคิงกากุ) ค.ศ. 1399 ชูโง(เจ้าครองแคว้น)โออูจิ โยชิฮิโระ () ก่อการกบฏต่อรัฐบาลโชกุนฯ และสร้างป้อมปราการขึ้นที่เมืองซากาอิ ( อยู่ในเขตเมืองโอซะกะในปัจจุบัน) เรียกว่า สงครามปีโอเอ () โยชิฮิโระยกทัพมายังเมืองเกียวโตแต่โอโงโชะโยชิมิตสึสามารถป้องกันเมืองได้ โยชิฮิโระล่าถอยทัพไปยังเมืองซากาอิ โยชิมิตสึเข้ายึดเมืองซากาอิได้ และโยชิฮิโระคว้านท้องฆ่าตัวตาย

ใน ค.ศ. 1401 โอโงโชะโยชิมิตสึแต่งคณะทูตเดินทางไปยังนครปักกิ่งเพื่อเจริญสัมพันธไมตรีกับจีนราชวงศ์หมิง ปีต่อมา ค.ศ. 1402 จักรพรรดิเจี้ยนเหวินทรงแต่งตั้งให้โยชิมิตสึดำรงตำแหน่งเป็น "กษัตริย์แห่งญี่ปุ่น" () ในการติดต่อสัมพันธ์กับราชสำนักจีน เป็นการเริ่มต้นนำประเทศญี่ปุ่นเข้าสู่ระบอบบรรณาการจิ้มก้อง 

สมัยของโชกุนโยชิมิตสึเป็นสมัยแห่งความรุ่งเรืองทางด้านศิลปะวัฒนธรรมของญี่ปุ่นในสมัยมูโรมาจิ เรียกว่า สมัยวัฒนธรรมคิตายามะ () ประกอบกับการติดต่อทางการทูตกับจีนทำให้รัฐบาลโชกุนฯ เปิดรับวัฒนธรรมจีน อันได้แก่ พุทธศาสนานิกายเซน พิธีชงชา ศิลปะการจัดสวน เป็นต้น โยชิมิตสึอุปถัมภ์พุทธศาสนานิกายเซ็น สำนักรินไซ () 

โยชิมิตสึถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1408 ขณะอายุได้ 49 ปี หลังจากที่ถึงแก่อสัญกรรมไปแล้ว โยะชิมิตสึได้รับชื่อว่า โรกูอัง-อิง () และที่พำนักคฤหาสน์ศาลาทองนั้น ได้รับการยกขึ้นให้เป็นวัดในพุทธศาสนานิกายเซ็น ชื่อว่า วัดโรกูอัง ()

## ครอบครัว
* บิดา: อาชิกางะ โยชิอากิระ
* มารดา: คิ โนะ โยชิโกะ ()
* มิไดคนที่หนึ่ง: ฮิโนะ นาริโกะ () เสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1405
* มิไดคนที่สอง: ฮิโนะ ยาซูโกะ ()
* ภรรยาน้อย: ฟูจิวาระ โนะ โยชิโกะ ()
** บุตรชาย: อาชิกางะ โยชิโมชิ โชกุนลำดับที่สี่
** บุตรชาย: อาชิกางะ โยชิโนริ โชกุนลำดับที่หก
** บุตรสาว: แม่ชี อิเรโดโนะ เซเซ็ง ()
* ภรรยาน้อย: คางะ โนะ สึโบเนะ ()
** บุตรชาย: พระภิกษุซนมัง ()
** บุตรชาย: โบโดจากุ-โก ()
* ภรรยาน้อย: คาซูงะ โนะ สึโบเนะ ()
** บุตรชาย: อาชิกางะ โยชิตสึงุ ()
* ภรรยาน้อย: นาง เนฟูกุ-อิง ()
** บุตรสาว: แม่ชี ไดจิอิง-เซเกียว () 
* ภรรยาน้อย: ฟูจิวาระ โนะ คาซูโกะ ()
** บุตรสาว: แม่ชี ไดจิอิง-เซโช ()
* ภรรยาน้อย: ฟูจิวาระ โนะ โทโมโกะ ()
** บุตรชาย: คะจี กิโช ()
* ภรรยาน้อย: เคอุนอันจุ ()
** บุตรสาว: แม่ชี โคโชอิง-ซงเกียว ()

## ปัจจุบัน
โชกุนโยชิมิตสึปรากฏเป็นตัวละครสำคัญในเรื่อง อิคคิวซัง เณรน้อยเจ้าปัญญา

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ตระกูลอาชิกางะ