open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
แหวนอัศวิน

**แหวนอัศวิน** เป็นแหวนที่พลตํารวจเอกเผ่า ศรียานนท์ อดีตอธิบดีกรมตำรวจ ต้องการจะมอบเป็นรางวัลให้กับนายตำรวจที่ทำงานเสี่ยงตาย ทำชื่อเสียงในด้านปราบปราม และงานอื่น อันเป็นประโยชน์ต่อทางราชการตำรวจ ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายภูธร หรือฝ่ายนครบาล จึงได้มอบเป็นแหวนทองลงยา ที่หัวแหวนเป็นตราหน้าหมวกตำรวจสีแดง

ต่อมา พล.ต.อ. เผ่า ได้ "แบ่งระดับของแหวนอัศวิน" ด้วยการเอาเพชรมาติดที่หัวแหวน เกิดเป็นคำว่า "อัศวินแหวนเพชร" อันเป็นการยกระดับให้กับตำรวจที่ทำงานเสี่ยงชีวิตอย่างสมบุกสมบันในหน้าที่ ทั้งนี้ เมื่อพลตํารวจเอกเผ่าพ้นจากตำแหน่งอธิบดีกรมตำรวจในปี พ.ศ. 2500 จึงไม่มีการมอบแหวนอัศวินอีกตั้งแต่นั้น

ในยุค พล.ต.อ. เผ่า เป็นอธิบดีกรมตำรวจ มีตำรวจได้รับแหวนอัศวินฝังเพชรทั้งหมด 13 นาย โดยหนึ่งในนั้นคือ พันตำรวจตรี ประชา พูนวิวัฒน์ อดีตเลขาธิการพรรคประชาธิปไตย

กระทั่งวันที่ 17 ตุลาคม 2566 ซึ่งตรงกับวันตำรวจ พลตํารวจเอกต่อศักดิ์ สุขวิมล ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ได้มีแนวความคิดที่จะรื้อฟื้นการมอบแหวนอัศวินขึ้นมาอีกครั้ง จึงได้มอบแหวนอัศวินให้กับร้อยตำรวจเอก ธัญอมร หนูนารถ รองสารวัตรสืบสวนปฏิบัติหน้าที่รองสารวัตรป้องกันปราบปราม สถานีตำรวจนครบาลปทุมวัน ที่เข้าไประงับเหตุกราดยิงที่สยามพารากอนเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2566 เป็นคนแรก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
กีฬาสกีนอร์ดิกในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924

การแข่งขัน**[[โอลิมปิกฤดูหนาว 1924]]** มีการแข่งขัน **[[สกีนอร์ดิก]]** ทั้งหมด 4 รายการ ได้แก่ สกีข้ามทุ่ง 2 รายการ, สกีกระโดดไกล 1 รายการ และสกีนอร์ดิกผสม 1 รายการ ซึ่งการแข่งแข่งทั้งหมดสำหรับผู้ชายเท่านั้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* International Olympic Committee results database

หมวดหมู่:สกีนอร์ดิก
สกีนอร์ดิก
1924
วัดพรหม

**วัดพรหม**  เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองแดง อำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน มีเนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน 70 ตารางวา

วัดพรหมตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1707 โดยการนำของครูบาค่อม มีผู้อุปถัมภ์คือ พญาพรหม บัณฑิต ร่วมกับคณะศรัทธาบ้านพรหม เริ่มแรกได้สร้างวิหารหลังเล็กกลางทุ่งนา พร้อมกุฎิเป็นที่พำนักสงฆ์ ต่อมาไม่นานถูกไฟป่าเผาไหม้ จึงได้ย้ายมาสร้างในที่ดินใกล้หมู่บ้าน ในสมัยพระครูบาวังโส มีการบูรณะปฏิสังขรณ์วัด โดยความอุปถัมภ์ของแสนขันธะ และขยายพื้นที่โดยการซื้อที่ดินในการจัดสร้างศาลาการเปรียญ มีศาสนสถานต่าง ๆ ภายในวัดเป็นจำนวนมาก เมื่อครูบาวังโสมรณภาพ ก็มีครูบาหลวงลาวจากนครเวียงจันทร์ ได้มาก่อสร้างเสนาสนะต่าง ๆ มีพญาอินต๊ะบุญเรือง ร่วมกับชาวบ้านเป็นผู้อุปถัมภ์ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 20 เมตร ยาว 40 เมตร

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10 เมตร ยาว 23 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530 กุฏิสงฆ์ จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ศาลาการเปรียญ กว้าง 11 เมตร ยาว 21 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2549 หอระฆัง 1 หลัง หอกลอง 1 หลัง โรงครัว 1 หลัง เรือนเก็บพัสดุ 1 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก กว้าง 40 นิ้ว สูง 55 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 1707 พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก กว้าง 30 นิ้ว สูง 45 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2549

## อ้างอิง

พรหม
หมวดหมู่:อำเภอแม่จริม
ส่วนสารภาพบาป

**ส่วนสารภาพบาป** () เป็นกล่อง ตู้ คูหา หรือที่นั่งที่บาทหลวงในโบสถ์คาทอลิกบางแห่งใช้นั่งเพื่อฟังการสารภาพบาปของผู้สำนึกผิด เป็นบริเวณที่มักใช้สำหรับทำพิธีศักดิ์สิทธิ์ในคริสตจักรโรมันคาทอลิกและคริสตจักรลูเทอแรน แต่โครงสร้างที่คล้ายกันนี้ยังใช้ในคริสตจักรแองกลิคันของนิกายแองโกล-คาทอลิก ในคริสตจักรคาทอลิก การสารภาพบาปจะต้องได้ยินเฉพาะในส่วนสารภาพบาปหรือในโบสถ์ประจำเท่านั้น เว้นแต่จะมีเหตุผลอันควร

ส่วนสารภาพบาปโดยทั่วไปเป็นโครงสร้างไม้ โดยมีช่องหรือห้องตรงกลางที่เข้าผ่านประตูหรือผ้าม่านซึ่งมีบาทหลวงนั่งอยู่ด้านใน แต่ละด้านมีโครงไม้ที่ขัดกันเป็นช่องตาข่ายสำหรับให้ผู้สำนึกผิดได้พูดผ่านเข้าไปให้ได้ยินข้างในได้ และมียกพื้นสำหรับนั่งคุกเข่า ด้วยลักษณะของส่วนสารภาพบาปเช่นนี้ บาทหลวงจึงซ่อนอยู่ภายใน ส่วนผู้สำนักผิดเห็นได้ในที่สาธารณะ บางครั้งส่วนสารภาพบาปเป็นส่วนหนึ่งของรูปแบบทางสถาปัตยกรรมของโบสถ์  ตัวอย่างของส่วนสารภาพบาปที่มีการตกแต่งอย่างวิจิตรงดงามจำนวนมากมีอายุตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 16 และศตวรรษที่ 17 พบได้ในโบสถ์ต่าง ๆ ในทวีปยุโรป ตัวอย่างที่โดดเด่นเป็นส่วนสารภาพบาปแบบสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาใน ที่เมืองเลอเฟิน แต่โดยทั่วไปแล้วส่วนสารภาพบาปเป็นเครื่องเรือนซึ่งสามารถเคลื่อนย้ายได้

ในแนวปฏิบัติสมัยใหม่ของคริสตจักรคาทอลิก คริสตจักรลูเทอแรน และคริสตจักรแองกลิคัน นอกเหนือจากการได้รับการให้อภัยบาปในส่วนสารภาพบาปแล้ว โบสถ์หลายแห่งยังเสนอการสารภาพบาปและการให้อภัยบาปเป็นการส่วนตัวที่ราวแท่นบูชาหรือในห้องปรองดอง เช่นเดียวกับในระหว่างพิธีกรรมสำนึกผิดของชุมชน

## คลังภาพ

File:Cornelis-van-Alkemade-Pieter-van-der-Schelling-Behandeling-van-'t-kamp-regt MGG 1146.tif|ส่วนสารภาพบาปในพื้นที่เปิดในงานศิลปะ Cornelis van Alkemade: *Behandeling van 't kamp regt*, 1740
File:Confessional Parma.jpg|ส่วนสารภาพบาปที่อาสนวิหารพาร์มา
File:PL Wwa, kos Krzyza, konfesjonal, 2023.04.08, fot Ivonna Nowicka corr 3.jpg|ส่วนสารภาพบาปในโบสถ์กางเขนศักดิ์สิทธิ์ของคริสตจักรโรมันคาทอลิกขณะมีการสารภาพบาป เมืองวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์
File:PL Wwa, kos Wizytek, konfesjonal, Wielkanoc, 2023.04.08, fot Ivonna Nowicka corr.jpg|ส่วนสารภาพบาปในโบสถ์วิซิเทชันนิสต์ของคริสตจักรโรมันคาทอลิก มีไฟเป็นสัญญาณว่าบาทหลวงกำลังรออยู่ภายใน  เมืองวอร์ซอ ประเทศโปแลนด์


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน
กีฬาปัญจกีฬาทหารในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924

**กีฬาปัญจกีฬาทหารในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924** จัดขึ้นที่สนามกีฬาโอลิมปิกชามอนี เมืองชามอนี ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1924 การแข่งขันปัญจกีฬาทหารมีทั้งหมด 1 รายการ

## ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน
นักกีฬาทั้งหมด 24 คนจาก 6 ประเทศ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาปัญจกีฬาทหารในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924:
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## สรุปเหรียญรางวัล

### ตารางสรุปเหรียญ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* International Olympic Committee results database
* 

หมวดหมู่:ปัญจกีฬาทหาร
ปัญจกีฬาทหาร
1924
กีฬาสกีข้ามทุ่งในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924

**กีฬาสกีข้ามทุ่งในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924** จัดขึ้นที่สนามกีฬาโอลิมปิกชามอนี เมืองชามอนี ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 30 มกราคม – 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1924 การแข่งขันสกีข้ามทุ่งมีทั้งหมด 2 รายการ

## ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน
นักกีฬาทั้งหมด 59 คนจาก 12 ประเทศ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาสกีข้ามทุ่งในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## สรุปเหรียญรางวัล

### ตารางสรุปเหรียญ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*International Olympic Committee results database

หมวดหมู่:สกีข้ามทุ่ง
สกีข้ามทุ่ง
1924
กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924

**กีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924** จัดขึ้นที่สนามกีฬาโอลิมปิกชามอนี เมืองชามอนี ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 26-27 มกราคม ค.ศ. 1924 การแข่งขันสเกตความเร็วมีทั้งหมด 5 รายการ

## ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน
นักกีฬาทั้งหมด 31 คนจาก 10 ประเทศ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาสเกตความเร็วในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924:
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## สรุปเหรียญรางวัล

### ตารางสรุปเหรียญ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*International Olympic Committee results database
*Official Report  (digitized copy online)
* 

หมวดหมู่:สเกตความเร็ว
สเกตความเร็ว
1924
กีฬาสกีกระโดดไกลในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924

**กีฬาสกีกระโดดไกลในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924** จัดขึ้นที่เลอ เทรมป์ลิน โอลิมปิก ดู มองต์ เมืองชามอนี ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1924 การแข่งขันสกีกระโดดไกลมีทั้งหมด 1 รายการ

## ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน
นักกีฬาทั้งหมด 27 คนจาก 9 ประเทศ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาสกีกระโดดไกลในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924:
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## สรุปเหรียญรางวัล

### ตารางสรุปเหรียญ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*International Olympic Committee results database
*Official Official Olympic Report 
* 

หมวดหมู่:สกีกระโดดไกล
สกีกระโดดไกล
1924
ไฟโตเอสโตรเจน

350px|right|thumb|
โครงสร้างทางเคมีของไฟโตเอสโตรเจนที่พบทั่วไปในพืช (บนและกลาง) เทียบกับเอสโตรเจน (ล่าง) ที่พบในสัตว์

**ไฟโตเอสโตรเจน** () เป็นเอสโตรเจนชนิดหนึ่งที่พบในพืช ไฟโตเอสโตรเจนเป็นเซโนเอสโตรเจนที่ไม่ได้สร้างจากระบบต่อมไร้ท่อ  แต่ได้รับจากการทานพืชและอาหารแปรรูป ไฟโตเอสโตรเจนมีโครงสร้างคล้ายเอสตราไดออล ซึ่งเป็นหนึ่งในฮอร์โมนเพศหญิงหลัก จึงสามารถจับกับตัวรับเอสโตรเจนและออกฤทธิ์เลียนแบบและบางครั้งเป็นตัวยับยั้งเอสโตรเจน ไฟโตเอสโตรเจนไม่ใช่สารอาหารจำเป็นเนื่องจากไม่เกิดโรคหากขาด และไม่พบว่ามีส่วนในการทำงานปกติของร่างกาย

ไฟโตเอสโตรเจนเป็นกลุ่มสารประกอบพืชที่ไม่ใช่สเตียรอยด์ที่มีความหลากหลาย ส่วนใหญ่อยู่ในกลุ่มฟีนอลที่พบในธรรมชาติ เช่น คูเมสแทน พรีนิลฟลาโวนอยด์และไอโซฟลาโวน นอกจากนี้ยังมีสารอื่น ๆ ที่เป็นไฟโตเอสโตรเจนแต่ไม่จัดอยู่ในสามกลุ่มนี้ เช่น ลิกแนน สติลบีนอยด์ และไมโคเอสโตรเจน (เอสโตรเจนจากเห็ดรา)

ไฟโตเอสโตรเจนพบทั่วไปในโปรตีนถั่วเหลือง ถั่ว ข้าว ข้าวโอ๊ต ข้าวบาร์เลย์ กาแฟ แอปเปิลและแคร์รอต คำว่าไฟโตเอสโตรเจนมาจากการรวมคำภาษากรีก 2 คำคือ φυτόν (phutón) แปลว่าพืช กับ estrogen ซึ่งมาจาก οἶστρος (oîstros) แปลว่าความต้องการทางเพศ มีสมมติฐานว่าพืชใช้ไฟโตเอสโตรเจนในการควบคุมภาวะเจริญพันธุ์ของสัตว์กินพืชเพศเมีย เพื่อป้องกันประชากรมากเกินไป

นักวิทยาศาสตร์สังเกตไฟโตเอสโตรเจนครั้งแรกในปี ค.ศ. 1926 แต่ยังไม่ทราบว่าส่งผลอย่างไรต่อเมแทบอลิซึมในมนุษย์และสัตว์ จนกระทั่งในคริสต์ทศวรรษ 1940–1950 มีการพบว่าไฟโตเอสโตรเจนส่งผลต่อความสามารถมีลูกของแกะที่กินพืชจำพวกโคลเวอร์ (สกุล *Trifolium*) ซึ่งอุดมไปด้วยสารชนิดนี้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สารพฤกษเคมี
หมวดหมู่:วิทยาต่อมไร้ท่อ
หมวดหมู่:สารอาหาร
หมวดหมู่:โภชนาการ
เดอะบี-ทีม

**เดอะบี-ทีม** (The B-Team) เป็นทีมนักมวยปล้ำสังกัด WWE ประกอบด้วย Bo Dallas และ Curtis Axel เป็นแชมป์ WWE Raw Tag Team Championship ร่วมกัน 1 สมัย เดิมพวกเขาเคยเป็นสมาชิกของ The Social Outcasts และ The Miztourage ตั้งแต่ปี 2016 ถึง 2018 ก่อนจะมาเป็นทีม The B-Team

## ผลงานแชมป์รางวัล
* ***[[Pro Wrestling Illustrated]]***
** Ranked Curtis Axel No. 172 of the top 500 singles wrestlers in the *[[PWI 500]]* in 2019
** Ranked Bo Dallas No. 176 of the top 500 singles wrestlers in the *PWI 500* in 2019
* **[[WWE]]**
** WWE Raw Tag Team Championship (1 time)
** WWE 24/7 Championship (1 time) – Bo Dallas

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* The B-Team's profile at Cagematch.net
* The B-Team's profile at Wrestlingdata.com

หมวดหมู่:กลุ่มนักมวยปล้ำของเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
โจนาธาน แฮ็กเกอร์ตี

**โจนาธาน แฮ็กเกอร์ตี** (; 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 – ) เป็นนักมวยไทยชาวอังกฤษ ปัจจุบันเขาเซ็นสัญญากับวันแชมเปียนชิพ เขาเป็นแชมป์โลกวันมวยไทยและคิกบอกซิงรุ่นแบนตัมเวต และอดีตแชมป์โลกวันมวยไทยรุ่นฟลายเวต

## ภูมิหลัง
แฮ็กเกอร์ตีเติบโตในย่านถนนวอลเวิร์ธ ลอนดอน โดยมีน้องชายหนึ่งคนและน้องสาวสองคน เขาเรียนมวยไทยจากพ่อเมื่ออายุ 7 ขวบ และเริ่มแข่งในฐานะนักกีฬาสมัครเล่นเมื่ออายุ 12 ปี รวมถึงเป็นผู้สนับสนุนสโมสรฟุตบอลมิลวอล ซึ่งเป็นทีมฟุตบอลท้องถิ่น

## อาชีพมวยไทย

### อาชีพช่วงแรก
แฮ็กเกอร์ตีได้รับการเปิดตัวระดับอาชีพใน ค.ศ. 2014 เมื่อครั้งปะทะกับแอนโธนี เอ็ดเวิดส์ โดยเป็นฝ่ายชนะน็อกโดยเทคนิคในยกที่สี่ และชนะการชกอีกสี่ไฟต์จากกรรมการยุติการชก ก่อนที่จะชกเจรี บาเวตตา ในศึกมวยไทยเมย์เฮมเพื่อชิงตำแหน่งมวยไทยเวิลด์ซูเปอร์เฟเธอร์เวตของสมาคมกีฬาคิกบอกซิงนานาชาติ ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะบาเวตตาด้วยการน็อกเอาต์ในยกที่สาม

ในการชกสองครั้งถัดไป แฮ็กเกอร์ตีเป็นฝ่ายชนะเจโอ มาร์เกเซ และเจมส์ โอคอนเนล โดยกรรมการยุติการชกยกแรก ต่อมา เขาประสบความพ่ายแพ้ในระดับอาชีพครั้งแรกในศึกหยกขาว 28 โดยแพ้จา เกียรติพลทิพย์ จากกรรมการตัดสิน อย่างไรก็ตาม เขาได้กลับมาเป็นฝ่ายชนะอีกครั้งด้วยการน็อกคีธ แมคลาชแลน ในยกที่สองของศึกหยกขาว 29 และเขามีกำหนดชกกับเลียม แฮร์ริสัน ในศึกหยกขาว 31 แต่ไฟต์ดังกล่าวกลับล้มเลิกในเวลาต่อมา แฮร์ริสันถูกแทนที่โดยซุปเปอร์เล็ก เกียรติหมู่ 9 โดยที่ซุปเปอร์เล็กเป็นฝ่ายชนะน็อกโดยเทคนิค ซึ่งก่อนปรากฏตัวที่ศึกหยกขาว 31 แฮ็กเกอร์ตีได้คว้าแชมป์มวยไทยสภามวยโลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวตนานาชาติ โดยเป็นฝ่ายชนะอิซาอัก อารายา จากการชนะน็อกโดยเทคนิค

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักกีฬาจากลอนดอน
หมวดหมู่:แชมป์โลกมวยไทย
ค่ายผู้ลี้ภัยชาตีลา

**ค่ายผู้ลี้ภัยชาตีลา** (; Shatila refugee camp หรือ Chatila refugee camp) เป็นนิคมที่ตั้งขึ้นเดิมทีสำหรับผู้ลี้ภัยชาวปาเลสไตน์ในปี 1949 ค่ายตั้งอยู่ทางใต้ของนครเบรุต ประเทศเลบานอน ภายในเป็นที่อยู่อาศัยของผู้ลี้ภัยชาวปาเลสไตน์ 9,842 คนที่ขึ้นทะเบียนแล้ว นับตั้งแต่เกิดสงครามกลางเมืองซีเรียขึ้น ค่ายผู้ลี้ภัยยังมีผู้ลี้ภัยชาวซีเรียจำนวนมากอพยพมายังค่ายชาตีลา ประชากรในปี 2014 ของค่ายอยู่ที่ประมาณ 10,000-22,000 คน

ค่ายชาตีลาตั้งขึ้นโดยคณะกรรมการกาชาดสากลเพื่อเป็นที่พักพิงแก่ผู้ลี้ภัยหลายร้อยคนที่เดินทางมาที่นี่หลังปี 1948 โดยผู้ลี้ภัยเหล่านี้มาจากบริเวณรอบ ๆ Amka, Majd al-Krum และ Yajur ในตอนเหนือของปาเลสไตน์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เบรุต
หมวดหมู่:ค่ายผู้ลี้ภัย
เอกสารขอความเห็น

**เอกสารขอความเห็น** ( (RFC)) เป็นสิ่งพิมพ์จากหน่วยงานที่ทำหน้าที่พัฒนาทางเทคนิคหลักและกำหนดมาตรฐานสำหรับ อินเทอร์เน็ต โดยมักจะเป็น คณะทำงานเฉพาะกิจด้านวิศวกรรมอินเทอร์เน็ต ( (IETF)) RFC แต่ละฉบับจะจัดทำโดยบุคคลหรือกลุ่มวิศวกรและนักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ ในรูปแบบของบันทึกที่อธิบายวิธีการ พฤติกรรม การวิจัย หรือนวัตกรรมที่เกี่ยวข้องกับการทำงานของอินเทอร์เน็ตและระบบที่เชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ต RFC จะถูกส่งเพื่อรับพิชญพิจารณ์ หรือเพื่อถ่ายทอดแนวคิด ข้อมูลใหม่ ๆ หรืออารมณ์ขันทางวิศวกรรมในบางครั้ง

คณะทำงานเฉพาะกิจด้านวิศวกรรมอินเทอร์เน็ตนำข้อเสนอบางส่วนที่เผยแพร่เป็น RFC มาใช้เป็นมาตรฐานบนอินเทอร์เน็ต อย่างไรก็ตาม RFC จำนวนมากมีลักษณะเป็นการให้ข้อมูลหรือเป็นการทดลอง และไม่ใช่มาตรฐาน ระบบ RFC ถูกคิดค้นโดยสตีฟ คร็อกเกอร์ (Steve Crocker) ในปี 2512 เพื่อช่วยบันทึกบันทึกอย่างไม่เป็นทางการเกี่ยวกับการพัฒนา ARPANET ตั้งแต่นั้นมา RFC ได้กลายเป็นเอกสารอย่างเป็นทางการเกี่ยวกับข้อกำหนดอินเทอร์เน็ต โพรโทคอล ขั้นตอน และเหตุการณ์ต่าง ๆ ตามข้อมูลของคร็อกเกอร์ เอกสารดังกล่าว "กำหนดรูปแบบการทำงานภายในของอินเทอร์เน็ตและเกื้อหนุนความสำเร็จของระบบอินเตอร์เน็ต" แต่ไม่เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางภายนอกชุมชนนักพัฒนาอินเทอร์เน็ต

ภายนอกชุมชนนักพัฒนาอินเทอร์เน็ต เอกสารอื่น ๆ ที่เรียกว่า *Request for Comments* ก็ได้รับการตีพิมพ์โดย รัฐบาลกลางสหรัฐ เช่น การบริหารความปลอดภัยการจราจรบนทางหลวงแห่งชาติ

## การเข้าดูเอกสารขอความเห็น
แหล่งเก็บ RFC อย่างเป็นทางการคือ [//www.rfc-editor.org/rfc.html RFC Editor] โดย RFC ที่ได้รับการเผยแพร่แล้วสามารถเข้าถึงได้โดยยูอาร์แอล เช่น http://www.rfc-editor.org/rfc/rfc5000.txt จะนำทางไปยัง RFC 5000 เป็นต้น

## ลิขสิทธิ์
โดยทั่วไปจะถือว่าผู้เขียนเอกสารขอความเห็นนั้นๆ หรือผู้ว่าจ้างของเขาได้ถือลิขสิทธิ์ เว้นแต่ถ้าพวกเขาโอนย้ายลิขสิทธิ์อย่างชัดแจ้ง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:มาตรฐานอินเทอร์เน็ต
จอมใจ จอมโจร อิลจิแม

**จอมใจ จอมโจร อิลจิแม** () เป็นซีรีส์โทรทัศน์แนวแอ็คชั่นประวัติศาสตร์ของเกาหลีใต้ปี 2009 นำแสดงโดยช็อง อิล-อู ในบทอิลจิแม, ยุน จิน-ซอ, คิม มิน-จง และช็อง ฮเย-ย็อง ออกอากาศทางช่องเอ็มบีซี ตั้งแต่วันที่ 21 มกราคม ถึง 9 เมษายน 2009 ทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 21:55 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) จำนวน 24 ตอน

ซีรีส์เรื่องนี้สร้างจากการ์ตูนเรื่อง อิลจิแม ซึ่งตีพิมพ์ระหว่างปี 1975 ถึง 1977 โดย โค อู-ย็อง ซึ่งมีพื้นฐานมาจากนิทานพื้นบ้านของจีนสมัยราชวงศ์หมิงเกี่ยวกับฮีโร่สวมหน้ากากในโชซ็อน เอ็มบีซีซื้อลิขสิทธิ์การ์ตูนเรื่องนี้เพื่อนำไปดัดแปลงเป็นซีรีส์ ซึ่งนำแสดงโดยอี ซึง-กีในบทบาทของอิลจิแม อย่างไรก็ตามเขาถอนตัวออกจากซีรีส์และถูกแทนที่ด้วยช็อง อิล-อู ซึ่งทำให้เขาเป็นนักแสดงเกาหลีคนที่ 3 ที่รับบทฮีโร่คนนี้ ต่อจาก จัง ดง-ก็อน (เอ็มบีซี, 1993) และอี จุน-กีจากอิลจิแม วีรบุรุษจอมโจร (เอสบีเอส, 2008)

## เนื้อเรื่อง
อิลจิแมเกิดมาในฐานะลูกนอกสมรสเนื่องจากพ่อของเขาเป็นขุนนางระดับสูง ในขณะที่แม่ของเขาเป็นคนรับใช้ที่ต่ำต้อย เพื่อปกป้องเกียรติของครอบครัวบิดาของเขา เขาจึงถูกทิ้งตั้งแต่ยังเป็นทารกและซุกอยู่ใต้ต้นแอปริคอท เขาจึงได้ชื่อว่า อิลจิแม

อิลจิแมถูกรับเลี้ยงโดยครอบครัวที่อาศัยอยู่ในอาณาจักรต้าชิง หลังจากสืบค้นพบรากเหง้าของเขาว่ามาจากโชซ็อน เขาก็เดินทางกลับไปที่โชซ็อน แต่พ่อของเขาปฏิเสธเขาอีกครั้ง ด้วยหัวใจที่บอบช้ำ เขากลับไปยังดินแดนบ้านเกิดและระบายความโกรธต่อชนชั้นปกครองเพื่อต่อสู้กับความอยุติธรรมและการกดขี่เพื่อประโยชน์ของสามัญชน

เขาใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวและซ่อนใบหน้าไว้หลังหน้ากากเพื่อเป็นฮีโร่ของผู้คน แต่ชีวิตของอิลจิแมมีผู้หญิงคนหนึ่งที่เชื่อมโยงเขาเข้ากับโลกนี้อีกครั้ง เธอชื่อวอลฮี

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* ช็อง อิล-อู แสดงเป็น อิลจิแม, ฮีโร่ที่ปรากฏตัวเมื่อโลกต้องการความยุติธรรม  แม้ว่าเขาจะเป็นผู้ชายที่หล่อเหลาและละเอียดอ่อน แต่เขาก็ยังมีความยุติธรรมและความกล้าหาญ รักแรกของเขาจบชีวิตอย่างน่าอนาถ และหลังจากใช้ชีวิตอย่างไร้จุดหมายด้วยหัวใจที่แตกสลาย เขาได้พบกับวอลฮี หญิงสาวที่คล้ายกับรักแรกของเขามาก
** ชา จุน-ฮวาน แสดงเป็น อิลจิแม (วัยเด็ก)

## การออกอากาศในต่างประเทศ
ก่อนที่จะเริ่มออกอากาศในเกาหลีใต้ ญี่ปุ่นได้ซื้อลิขสิทธิ์การออกอากาศซีรีส์เรื่องนี้ในราคา 1.32 ล้านเหรียญสหรัฐ (หรือประมาณ 55,000 เหรียญสหรัฐต่อตอน) ออกอากาศทางเคเบิลทีวี KNTV ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน 2012 ถึงวันที่ 8 มกราคม 2013

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องบริษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพมุนฮวา
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2552
พิพิธภัณฑ์คริสต์ศาสนิกชนอามากูซะ

**พิพิธภัณฑ์คริสต์ศาสนิกชนอามากูซะ** () เปิดทำการในเมืองอามากูซะ จังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2509 และในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2557 มีผู้เยี่ยมชมเป็นรายที่สี่ล้าน ในพิพิธภัณฑ์มีการจัดแสดงสิ่งที่เกี่ยวข้องกับกบฏชิมาบาระและคากูเระคิริชิตัง (คริสต์ศาสนิกชนลับ)

## ดูเพิ่ม
* คิริชิตัง
* ศาสนาคริสต์ในญี่ปุ่น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  พิพิธภัณฑ์คริสต์ศาสนิกชนอามากูซะ 

คริสต์ศาสนิกชนอามากูซะ
คริสต์ศาสนิกชนอามากูซะ
คริสต์ศาสนิกชนอามากูซะ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2509 ในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์ในประเทศญี่ปุ่น
คริสต์ศาสนิกชนอามากูซะ
คริสต์ศาสนิกชนอามากูซะ
ประเทศเชโกสโลวาเกียในโอลิมปิกฤดูหนาว 1928

**ประเทศเชโกสโลวาเกีย** เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1928 ซึ่งจัดขึ้น ณ เมืองซังคท์โมริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ถึง 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471

## ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

## อ้างอิง

*
*

1928
เชโกสโลวาเกีย
พิพิธภัณฑ์บุงเกียว

**พิพิธภัณฑ์บุงเกียว** () เป็นพิพิธภัณฑ์เอกชนในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นของพื้นที่บุงเกียว พิพิธภัณฑ์เปิดทำการเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2534 พิพิธภัณฑ์มีทั้งนิทรรศการถาวรและนิทรรศกรพิเศษ มีการตีพิมพ์จดหมายข่าว "ข่าวพิพิธภัณฑ์บุงเกียว" ปีละหนึ่งครั้งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2537 ในปี พ.ศ. 2564 พิพิธภัณฑ์ได้ฉลองครบรอบ 30 ปี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2534 ถึง พ.ศ. 2563 มีผู้เยี่ยมชมมากกว่า 560,000 คน

## นิทรรศการ
พิพิธภัณฑ์มี 2 ชั้นที่จัดนิทรรศการหลัก และชั้นใต้ดินที่จัดนิทรรศการพิเศษ นิทรรศการหลักเริ่มด้วยประวัติศาสตร์ของยุคโจมงและยุคยาโยอิ โดยให้ความสำคัญกับโบราณคดีของยุคยาโยอิ (900–250 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นพิเศษเนื่องจากชื่อของยุคตั้งตามย่านยาโยอิในเขตบุงเกียวซึ่งเป็นสถานที่ที่ค้นพบวัตถุจากยุคยาโยอิเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1884 โดยศาสตราจารย์โชโงโระ สึโบอิและเพื่อนร่วมงาน พื้นที่จัดแสดงส่วนที่เหลือของพิพิธภัณฑ์ส่วนใหญ่เน้นไปที่ยุคเอโดะจนถึงยุคปัจจุบัน นิทรรศกาารมีโมเดลจำลองของอาคารและถนนเก่าจำนวนมาก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์ของพิพิธภัณฑ์ (ภาษาญี่ปุ่น)

บุงเกียว
บุงเกียว
บุงเกียว
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2534
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตบุงเกียว
พิพิธภัณฑ์รัฐบาลสรทาร

**พิพิธภัณฑ์รัฐบาลสรทาร** () หรือ **พิพิธภัณฑ์รัฐบาลโชธปุระ** () เป็นพิพิธภัณฑ์ของรัฐบาล ตั้งอยู่ที่สวนอุเมทบาฆ โชธปุระ รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย ชื่อของพิพิธภัณฑ์ตั้งเพื่อระลึกถึงมหาราชา สรทาร สิงห์ ผู้ปกครองรัฐโชธปุระระหว่างปี 1895 ถึง 1911 และก่อสร้างขึ้นในสมัยของมหาราชา อุเมท สิงห์ บุตรของสรทาร พิพิธภัณฑ์สร้างขึ้นโดยเฮนรี วักกัน ลังเคสเตอร์ ในปี 1909 และเปิดสู่สาธารณะอย่างเป็นทางการในวันที่ 17 มีนาคม 1936 พิพิธภัณฑ์มีขนาด 18,000 ตารางฟุต

## ประวัติศาสตร์
ในปี 1909 ลอร์ดคิตเชนเนอร์เดินทางเยือนนครโชธปุระ ผู้นำแห่งโชธปุระได้จัดการแสดงงานศิลปะและหัตถกรรมพื้นถิ่นรวมถึงโบราณวัตถุชิ้นสำคัญเพื่อสร้างความประทับใจแก่ลอร์ดคิชเชนเนอร์ ของสะสมชุดเล็ก ๆ นี้ได้กลายมาเป็นศูนย์กลางของการสร้างพิพิธภัณฑ์สรทาร นักประวัติศาสตร์วิษเณศวร นาถ เรว ได้รับเชิญให้เป็นที่ปรึกษาในการพัฒนาของสะสมชุดนี้ ท้ายที่สุดในปี 1914 ของสะสมเหล่านี้ได้นำมาตั้งจัดแสดงถาวรที่สวนเสวสาคร (Suesagar Gardens) โดยเรวได้มีส่วนสำคัญในการเพิ่มเติมวัตถุชิ้นสำคัญมากมายเข้าในของสะสมของพิพิธภัณฑ์ ในปี 1916 รัฐบาลอังกฤษเจ้าอาณานิคมให้การยอมรับพิพิธภัณฑ์นี้ และตั้งชื่อว่าพิพิธภัณฑ์สรทาร รวมถึงย้ายไปตั้งจัดแสดงที่อาคารขนาดใหญ่โตในสวนอุเมทบาฆ อาคารพิพิธภัณฑ์สร้างขึ้นโดยความช่วยเหลือของตระกูลพังคุร เสฐ (Bangur Seth family) และประกอบพิธีเปิดเป็นทางการโดยลอร์ดเวลลิงตันเมื่อวันที่ 17 มีนาคม 1936

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในโชธปุระ
อุชชยันตปราสาท

**อุชชยันตปราสาท** (; ) หรือ **พระราชวังหลวงอุชชยันตะ** () เป็นอดีตพระราชวังหลวงของอาณาจักรตริปุระ สร้างขึ้นโดยมหาราชา ราธา กฤษัร มณิกยะ ในปี ค.ศ. 1901 และมีรพินทรนาถ ฐากุร เป็นผู้ตั้งชื่อให้ อาคารถูกใช้งานเป็นสภานิติบัญญัติรัฐจนถึงปี 2011 ในปัจจุบันอาคารใช้งานเป็นพิพิธภัณฑ์รัฐตริปุระ

อาคารก่อสร้างขึ้นในระหว่างปี ค.ศ. 1899 ถึง 1901 บนชายฝั่งของทะเลสาบสองแห่ง ล้อมรอบด้วยสวนที่ได้รับอิทธิพลจากรูปแบบอย่างยุโรป เพื่อเป็นที่อยู่อาศัยของตระกูลมณิกยะซึ่งเป็นผู้ปกครองแห่งตริปุระ กระทั่งตริปุระรวมเข้ากับอินเดียในปี 1949 รัฐบาลรัฐตริปุระซื้ออาคารนี้จากตระกูลมณิกยะในปี 1972–73 ด้วยราคา 2.5 ล้านรูปี ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์รัฐตริปุระตั้งอยู่ในตัวอาคาร และมีจัดแสดงวิถีชีวิต ศิลปะ วัฒนธรรม หัตถกรรมของชุมชนในอินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ

## ประวัติศาสตร์
พระราชวังอุชชยันตะสร้างขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1862 ห่างไปจากเมืองอัครตละ  โดยมหาราชาอิศาน จันทระ มณิกยะ (Ishan Chandra Manikya, 1849–1862) อาคารพังทลายลงหลังเกิดแผ่นดิไหวเมื่อ 12 มิถุนายน 1897 ในรัฐอัสสัม ต่อมา มหาราชาราธา กฤษัร มณิกยะ ได้สร้างพระราชวังขึ้นใหม่ในปี 1899–1901 ในเมืองอัครตละ ด้วยราคามากกว่า 1 ล้านรูปี โดยว่าจ้างให้มาร์ตินแอนด์เบิรน์ โค เป็นผู้ก่อสร้าง

ในช่วงแรกของการเปลี่ยนผ่านเป็นพิพิธภัณฑ์ พรรคชาตินิยมชนพื้นถิ่นตวิประ (INPT) ได้เขียนจดหมายร้องเรียนไปยังรองประธานาธิบดี ฮามิด อันซารี เรียกร้องให้รัฐบาลถอนข้อเสนอในการเปลี่ยนชื่อจากอุชชยันตปราสาท เป็นพิพิธภัณฑ์รัฐตริปุระ โดยระบุว่าชื่อของพิพิธภัณฑ์ควรสะท้อนถึงวัฒนธรรมของภูมิภาค ปราทยุต วิกรม กฤษัร เทพพรม (Pradyut Bikram Kishore Debbarma) ผู้สืบเชื้อสายจากมหาราชาแห่งตริปุระระบุว่า "วังนี้เป็นโบราณสถาน ไม่ได้เป็นของราชวงศ์แห่งตริปุระแต่เพียงผู้เดียว และก็ไม่ได้เป็นของรัฐบาลแต่เพียงผู้เดียวเช่นกัน" ดังนั้น "ใครบางคนในรัฐบาลมิอาจตัดสินใจเปลี่ยนชื่อของวังนี้ได้ตามใจ" 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:วังในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐตริปุระ
วัดห้วยโก๋น

**วัดห้วยโก๋น** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลห้วยโก๋น อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดน่าน ที่ดินที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 15 ไร่ ปัจจุบันมีพระปลัดทศพร กลฺยาณสิริ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดห้วยโก๋นได้รับอนุญาตให้เข้าทำประโยชน์หรืออยู่อาศัยภายในเขตป่าสงวนแห่งชาติ เมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2563 ได้รับประกาศจังหวัดน่าน เรื่อง การสร้างวัด เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 และได้รับประกาศตั้งวัด เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2564

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 10 เมตร ยาว 13 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2562 ศาลาการเปรียญ กว้าง 9.50 เมตร ยาว 25 เมตร เป็นอาคารก่อด้วยอิฐถือปูน โครงหลังคามุงกระเบื้อง สร้างเมื่อ พ.ศ. 2562 กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้ ปูชนียวัตถุที่สำคัญได้แก่ พระประธานประจำวิหาร ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก กว้าง 29 นิ้ว สูง 1.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2561

## อ้างอิง

ห้วยโก๋น
หมวดหมู่:อำเภอเฉลิมพระเกียรติ (จังหวัดน่าน)
บ้านชัยปุระ

**บ้านชัยปุระ** () เป็นอดีตที่พำนักของมหาราชาแห่งรัฐชัยปุระ ตั้งอยู่ในนครนิวเดลี ประเทศอินเดีย ตรงปลายสุดของราชปาถ หันหน้าออกสู่ประตูอินเดีย

บ้านชัยปุระเป็นผลงานออกแบบโดยชาลส์ บล็อมฟีลด์ ภายหลังการก่อสร้างเดลีของลัตเยินส์ในปี 1936

ปัจจุบันบ้านชัยปุระเป็นที่ตั้งของหอศิลป์ร่วมสมัยแห่งชาติ (NGMA) ซึ่งเป็นของรัฐบาลอินเดีย และตั้งขึ้นในปี 1954

สถาปัตยกรรมของอาคารสร้างขึ้นตามแปลนรูปแบบผีเสื้อและมีโดมกลาง โครงสร้างปูผนังด้านนอกด้วยหินทรายแดงและเหลือง ด้านหลังเป็นสวนขนาดใหญ่ และมีห้องบอลรูมที่เป็นไม้สีเข้ม โถงหลักตั้งอยู่ภายใต้โดมกลาง และมีบันไดวนขนาดใหญ่อยู่

## ดูเพิ่ม
* บ้านไฮเดอราบาด
* บ้านพิกาเนร์
* บ้านพโรทา
* บ้านปฏิอาลา
* บ้านโชธปุระ

## อ้างอิง

*
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติยูเครน เชียร์โนบีล

**พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติยูเครน เชียร์โนบีล** () เป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ในกรุงเคียฟ ประเทศยูเครน สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้กับภัยพิบัติเชียร์โนบีลใน พ.ศ. 2529 และผลที่ตามมา เป็นที่เก็บรวบรวมสื่อภาพ สิ่งของ แบบจำลองขนาด และสิ่งของเป็นตัวแทนอื่น ๆ มากมาย ซึ่งออกแบบมาเพื่อให้ความรู้แก่สาธารณชนเกี่ยวกับแง่มุมต่าง ๆ ของภัยพิบัติครั้งนี้ หลายนิทรรศการบรรยายถึงความก้าวหน้าทางเทคนิคของอุบัติเหตุครั้งนี้ และยังมีอีกหลายพื้นที่ที่อุทิศให้กับการสูญเสียชีวิตและผลกระทบทางวัฒนธรรมจากภัยพิบัติครั้งนี้

พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ตั้งอยู่ในอาคารสมัยต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งเดิมเคยเป็นหน่วยดับเพลิง และได้รับบริจาคใน พ.ศ. 2535 โดยหน่วยป้องกันอัคคีภัยของรัฐ

## หนังสือรำลึกผู้เก็บกวาด
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้สนับสนุน "หนังสือรำลึก" () ซึ่งเป็นฐานข้อมูลออนไลน์เฉพาะของผู้เก็บกวาด (เจ้าหน้าที่จัดการภัยพิบัติเชอร์โนบิลซึ่งบางคนสละชีวิต) โดยนำเสนอเพจส่วนบุคคลพร้อมรูปภาพและสารสนเทศโดยย่อเกี่ยวกับข้อมูลที่พวกเขาป้อน ช่องข้อมูลประกอบด้วย "ความเสียหายจากรังสีที่ได้รับ", "กิจกรรมเก็บกวาด" และ "ชะตากรรมที่ตามมา" โครงการนี้เริ่มต้นใน พ.ศ. 2540 โดยมีรายการมากกว่า 5,000 รายการ ณ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ขณะนี้ฐานข้อมูลมีให้บริการเป็นภาษายูเครนเท่านั้น "หนังสือรำลึก" นี้ไม่ใช่ทั้งฐานข้อมูลเดียว ฐานข้อมูลสมบูรณ์ หรือเป็นฐานข้อมูลทางการว่าด้วยผู้เก็บกวาด แต่อาจเป็นเพียงฐานข้อมูลเดียวที่เปิดสู่สาธารณชนผ่านทางเว็บไซต์

## เงินทุนและผู้อุปถัมภ์
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ก่อตั้งและได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลยูเครนและหน่วยงานท้องถิ่นของเคียฟ การบริจาคของภาคเอกชนและต่างประเทศก็เป็นเรื่องปกติเช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ได้รับทุนสนับสนุนจากรัฐบาลญี่ปุ่น

## ภาษาต่างประเทศที่จัดเตรียมให้
อาจมีการจัดทัวร์นำเที่ยวเป็นภาษาอังกฤษและภาษาตะวันตกอื่น ๆ และป้ายนิทรรศการหลายป้ายได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษแล้ว เสียงที่บันทึกได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษและภาษาอื่น ๆ

## ที่ตั้งและการเข้าถึงการขนส่งสาธารณะ
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ตั้งอยู่ที่เลขที่ 1 ซอยคอรือวา ในย่านปอดิลอันเก่าแก่ใจกลางเมือง

สถานีรถไฟใต้ดินเคียฟที่ใกล้ที่สุดคือสถานีกอนตรักตอวาปลอชชาบนจัตุรัสกอนตรักตอวา ซึ่งมีป้ายจอดรถราง รถบัส และเส้นทางรถตู้โดยสารของเคียฟหลายแห่ง ที่จอดรถบริเวณใกล้พิพิธภัณฑ์มีจำกัดมาก

## ระเบียงภาพ

## ดูเพิ่ม
* โรงไฟฟ้านิวเคลียร์เชียร์โนบีล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Official website
* National Chernobyl Museum  - museum page on the *PRIPYAT.com* community
* Ukraine.com listing
* Kyiv: Chernobyl Museum - article in *[[TripAdvisor]]*

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศยูเครน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเคียฟ
พิพิธภัณฑ์เชอร์ล็อก โฮมส์

**พิพิธภัณฑ์เชอร์ล็อก โฮมส์** () เป็นพิพิธภัณฑ์เอกชนในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้กับเชอร์ล็อก โฮมส์ ตัวละครนักสืบที่มีชื่อเสียง เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งแรกของโลกที่สร้างอุทิศให้กับตัวละครในวรรณกรรมเชอร์ล็อก โฮมส์ เปิดทำการในปี ค.ศ. 1990 ตั้งอยู่บนถนนเบเกอร์ โดยมีเลขที่บ้าน 221 บี ที่ได้รับอนุญาตจากนครเวสต์มินสเตอร์ แม้ว่าตัวพิพิธภัณฑ์จะตั้งอยู่ระหว่างบ้านเลขที่ 237 และ 241 ใกล้กับสุดทางเหนือของถนนเบเกอร์ในใจกลางลอนดอนใกล้กับสวนสาธารณะรีเจนส์พาร์ก

ทาวน์เฮาส์สถาปัตยกรรมจอร์เจียนซึ่งเป็นของพิพิธภัณฑ์ในฐานะ "บ้านเลขที่ 221 บี ถนนเบเกอร์" สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1815 เดิมใช้เป็นบ้านเช่าตั้งแต่ ค.ศ. 1860 ถึง ค.ศ. 1936 ครอบคลุมช่วงเวลาระหว่าง ค.ศ. 1881 ถึง ค.ศ. 1904 ซึ่งเนื้อเรื่องระบุว่าเชอร์ล็อก โฮมส์และหมอวัตสันอาศัยอยู่ในฐานะผู้เช่าของคุณนายฮัดสัน ทาวน์เฮาส์นี้ถูกจัดเป็นบ้านระดับ 2 โดยรัฐบาลเพราะลักษณะทางสถาปัตยกรรมและประวัติศาสตร์ที่พิเศษ พิพิธภัณฑ์จัดแสดงสิ่งของจากสื่อดัดแปลงต่าง ๆ ของเชอร์ล็อก โฮมส์ และจำลองฉากจากซีรีส์โทรทัศน์*[[เชอร์ล็อก โฮมส์ (ซีรีส์โทรทัศน์ ค.ศ. 1984)|เชอร์ล็อก โฮมส์]]*ของกรานาดาเทลิวิชันในปี ค.ศ. 1984  

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*พิพิธภัณฑ์เชอร์ล็อก โฮมส์

หมวดหมู่:เชอร์ล็อก โฮมส์
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในลอนดอน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2533
โรงพยาบาลแรฟเฟิลส์

**โรงพยาบาลแรฟเฟิลส์** (; การย่อ: **RH**) (จีน: 莱佛士医院 : Lái fú shì yīyuàn) เป็นโรงพยาบาลเอกชนบริการระดับตติยภูมิของแรฟเฟิลส์เมดิคอลกรุป ซึ่งเป็นผู้ให้บริการสุขภาพเอกชนในประเทศสิงคโปร์

## ประวัติ
เมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1997 บริษัทสองแห่ง ได้แก่ แรฟเฟิลส์เมดิคอลกรุป และพิเดมโกแลนด์ ได้ก่อตั้งบริษัทกิจการร่วมค้าเพื่อเปลี่ยนบลังโกคอร์ต ซึ่งเคยเป็นตึกสำนักงานและแหล่งชอปปิงที่ตั้งอยู่ใกล้สถานีรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนบูกิส มาเป็นโรงพยาบาลแรฟเฟิลส์ในปัจจุบัน

โรงพยาบาลแรฟเฟิลส์เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2002 โดยอดีตรองนายกรัฐมนตรี ลี เซียนลุง

## อาคารโรงพยาบาล
left|thumb|โรงพยาบาลแรฟเฟิลส์ในบูกิส ประเทศสิงคโปร์

โรงพยาบาลเป็นอาคารรูปตัวแอล (L) ครอบคลุมพื้นที่ 540,000 ตารางฟุต (50,000 ตารางเมตร) บนพื้นที่ 13 ชั้น ซึ่งเป็นอาคารที่ได้รับการปรับปรุงใหม่ โดยยังคงรักษาตัวตึกหลักของอาคารลังโกคอร์ตที่มีอยู่ก่อนไว้

ที่พักของผู้ป่วยในโรงพยาบาลประกอบด้วยห้องชุด, ห้องส่วนตัว, ห้องคู่ ตลอดจนสิ่งอำนวยความสะดวกแบบสี่ห้องนอนและหกห้องนอนราคาประหยัด

เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2008 โรงพยาบาลแรฟเฟิลส์ได้รับการรับรองจากจอยต์คอมมิชชันอินเตอร์เนชันแนล

## รางวัล
โรงพยาบาลแรฟเฟิลส์ได้รับการจัดอันดับโรงพยาบาลแห่งปีใน ค.ศ. 2006 จากฟรอสต์แอนด์ซัลลิแวนสิงคโปร์เอกเซลเลนซ์อะวอดส์ และด้วยเตียงผู้ป่วยใน 380 เตียง โรงพยาบาลแรฟเฟิลส์ได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสาร*นิวส์วีก*ให้เป็นโรงพยาบาลอันดับ 10 ในประเทศสิงคโปร์เมื่อ ค.ศ. 2020

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

แรฟเฟิลส์
วัดนาปัง

**วัดนาปัง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาปัง อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน ที่ดินของวัดมีเนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 49 ตารางวา 

วัดนาปังสร้างมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย จากหลักฐานทางโบราณคดี ประวัติศาสตร์ศิลปะเมืองน่านกล่าวถึงพระยาสารผาสุม (พระยางั่วผาสุม) ได้โปรดให้สร้างพระพุทธรูป 5 องค์ขึ้นในเมืองน่านราว พ.ศ. 1969–1970 พระพุทธรูปปางลีลาวัดนาปังได้สร้างขึ้นภายหลังไม่นาน จึงสันนิษฐานได้ว่าวัดนาปังน่าจะสร้างก่อน พ.ศ. 1970 ได้รับประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2310 โดยมีครูบาพรหมเสน เป็นเจ้าอาวาสองค์แรก พงศาวดารเมืองน่าน จารึกว่า เจ้าอนันตวรฤทธิเดช เจ้าผู้ครองนครน่านองค์ที่ 61 ได้สร้างวิหารวัดนาปัง เป็นลำดับที่ 4 ในจำนวน 
22 วัด คือ วัดพระธาตุช้างค้ำวรวิหาร วัดกู่คำ วัดมิ่งเมือง และวัดนาปัง ตามลำดับ วัดนาปังได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2492

วัดนาปังมีโบราณวัตถุและโบราณสถานต่าง ๆ เช่น พระประธานปางมารวิชัย พระพุทธรูปปางลีลาศิลปะล้านนา (องค์ด้านซ้ายขวาของพระประธาน) พระเพชร พระเจ้าทันใจ สัตตภัณฑ์ ธรรมาสน์กุฏิก่ออิฐถือปูน หลังคากระเบื้องวิบูลย์ศรี เป็นตึกรุ่นเก่า หอไตร เป็นสถานที่เก็บหีบธรรมและธรรมใบลาน บนหอไตรแห่งนี้มีหีบธรรม จำนวน 13 ใบ และมีธรรมใบลานประมาณ 4,000 ผูก ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้าง กุฏิหรือโฮงครูบาบุญศรีสร้างในสมัยครูบาบุญศรีอินทสาโร (พระครูอินทสารปยุต) เป็นเจ้าอาวาสเมื่อประมาณ พ.ศ. 2489 รูปทรงเป็นอาคารตึกก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น มีมุขยื่นด้านหน้าปัจจุบัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดน่าน
นาปัง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอภูเพียง
พิพิธภัณฑ์มหาสงครามของผู้รักชาติเบลารุส

**พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์มหาสงครามของผู้รักชาติรัฐเบลารุส** (, ) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งในกรุงมินสค์ ประเทศเบลารุส

แนวความคิดในการสร้างพิพิธภัณฑ์ที่รำลึกถึงมหาสงครามของผู้รักชาติหลังจากการสิ้นสุดการยึดครองของนาซีเกิดขึ้นก่อนที่สงครามจะสิ้นสุดลงด้วยซ้ำ พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เปิดครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2487 ไม่นานหลังจากกรุงมินสค์ถูกปลดปล่อยจากนาซีผู้รุกราน ทำให้ที่นี่เป็นพิพิธภัณฑ์สงครามโลกครั้งที่สองแห่งแรกที่เปิดในช่วงสงคราม พิพิธภัณฑ์ได้ย้ายไปยังที่ตั้งปัจจุบันใน พ.ศ. 2557

พิพิธภัณฑ์มีห้องจัดแสดงนิทรรศการ 24 ห้อง ใน พ.ศ. 2555 มีสิ่งของในคอลเลคชันของพิพิธภัณฑ์ถึง 142,676 ชิ้น บุคลากรของพิพิธภัณฑ์ยังมีส่วนร่วมในการวิจัยทางประวัติศาสตร์ในพื้นที่เฉพาะ ได้แก่ ชาวเบลารุสในกองทัพแดง กิจกรรมต่อต้านฟาสซิสต์และพลพรรคในท้องถิ่น และประวัติศาสตร์ของค่ายมรณะเอาช์วิทซ์

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Экпазіцыя музея ВАв 01.jpg
ไฟล์:Экпазіцыя музея ВАв 02.jpg
ไฟล์:Экпазіцыя музея ВАв 03.jpg
ไฟล์:Экпазіцыя музея ВАв 04.jpg
ไฟล์:Экпазіцыя музея ВАв 05.jpg
ไฟล์:Экпазіцыя музея ВАв 06.jpg
ไฟล์:Экпазіцыя музея ВАв 08.jpg
ไฟล์:Экпазіцыя музея ВАв 09.jpg
ไฟล์:Экпазіцыя музея ВАв 10.jpg
ไฟล์:Экпазіцыя музея ВАв 11.jpg
ไฟล์:Экпазіцыя музея ВАв 12.jpg
ไฟล์:Экпазіцыя музея ВАв 13.jpg
ไฟล์:Inauguration of a center in the Belarusian Great Patriotic War Museum.jpg|วลาดีมีร์ ปูติน และ อาเลียกซันดร์ ลูกาแชนกา เข้าร่วมพิธีเปิดอาคารใหม่ในพิพิธภัณฑ์ใน พ.ศ. 2557


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Official site

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศเบลารุส
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์สงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมินสค์
ทิวเขาสันกำแพง

**ทิวเขาสันกำแพง** เป็นทิวเขาในภาคตะวันออกและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย มีความต่อเนื่องจากทิวเขาดงพญาเย็น ทอดยาวไปทางทิศตะวันออกจนไปเชื่อมต่อกับทิวเขาพนมดงรัก จุดเริ่มต้นของทิวเขาอยู่ที่เส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่างอำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก กับอำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา ผ่านไปตามแนวเส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่างอำเภอปากช่อง อำเภอวังน้ำเขียว และอำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา กับอำเภอประจันตคามและอำเภอนาดี จังหวัดปราจีนบุรี และระหว่างอำเภอครบุรีและอำเภอเสิงสาง จังหวัดนครราชสีมา กับอำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว จากนั้นไปตามแนวเส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่างอำเภอโนนดินแดง จังหวัดบุรีรัมย์ กับอำเภอตาพระยา จังหวัดสระแก้ว ทิวเขามีจุดสิ้นสุดที่ช่องตะโกตรงทางหลวงหมายเลข 348 (อรัญประเทศ-นางรอง) ตัดผ่าน

ทิวเขาสันกำแพงมีความยาวประมาณ 200 กิโลเมตร เขาสูงสุดชื่อเขาร่ม มีความสูง 1,351 เมตร มีเขาสำคัญ ได้แก่ เขาแหลม เขาจันทน์ เขาโป่งฉนวน และเขาละมั่ง ทิวเขาสันกำแพงเป็นต้นน้ำของลุ่มน้ำปราจีนบุรี แม่น้ำสายหลักในลุ่มน้ำ ได้แก่ แม่น้ำปราจีนบุรี ซึ่งเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำบางปะกง และเป็นต้นกำเนิดลุ่มแม่น้ำมูล ซึ่งไหลผ่านที่ราบสูงโคราชจากทิศตะวันตกไปทางทิศตะวันออก ผ่านตัวเมืองอุบลราชธานีก่อนจะลงสู่แม่น้ำโขง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทือกเขาในประเทศไทย
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดนครนายก
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดปราจีนบุรี
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดสระแก้ว
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดสระบุรี
ตีนมูรติภวัน

**ตีนมูรติภวัน** (อักษรโรมัน: Teen Murti Bhavan) เป็นอาคารและอดีตบ้านพักในนิวเดลี ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นโดยบริติชราชและกลายมาเป็นที่พำนักของนายกรัฐมนตรีอินเดียคนแรก ชวาหัรลาล เนห์รู ซึ่งอาศัยที่นี่นาน 16 ปีจนเสียชีวิตในปี 1964 ตีนมูรติภวันเป็นผลงานออกแบบโดยรอเบิร์ต ทอร์ รัสเซล สถาปนิกชาวอังกฤษผู้ออกแบบคอนน็อตเพลส และบริเวณรอบชนปาถ ตีนมูรติภวันสร้างขึ้นในปี 1930 เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของนิวเดลี โดยใช้งานเป็นที่พำนักแห่งใหม่ของผู้ว่าการกองทัพอินเดียของอังกฤษ

นายกรัฐมนตรี อินทิรา คานธี ได้เปลี่ยนสภาพตีนมูรติภวันจากที่พักเป็นพิพิธภัณฑ์ ในปัจจุบันมีหน่วยงานจำนวนหนี่งที่อยู่ภายในอาคารนี้ ซึ่งรวมถึง หอสมุดและพิพิธภัณฑ์เนห์รูระลึกในสังกัดกระทรวงวัฒนธรรม,  ประธานมนตรีสังครหาลัย พิพิธภัณฑ์และอนุสรณ์สถานระลึกถึงนายกรัฐมนตรีอินเดีย, กองทุนชวาหัรลาล เนห์รู ระลึก (Jawaharlal Nehru Memorial Fund) ซึ่งตั้งขึ้นในปี 1964 ภายใต้ประธานาธิบดีอินเดีย เอส ราธากฤษณัน, ศูนย์การศึกษาร่วมสมัย (Centre for Contemporary Studies) และ ท้องฟ้าจำลองเนห์รู ซึ่งเปิดให้บริการในปี 1984

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเดลี
อุทยานสามก๊ก

**อุทยานสามก๊ก** เป็นอุทยานและพิพิธภัณฑ์ด้านศิลปะวัฒนธรรมจีนที่เกี่ยวข้องกับนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง*[[สามก๊ก]]*ในศตวรรษที่ 14 ตั้งอยู่ที่ตำบลโป่ง อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี 

## ประวัติ
อุทยานสามก๊กสร้างบนเนื้อที่ 36 ไร่ของตระกูลศรีเฟื่องฟุ้ง ริเริ่มการสร้างโดยเกียรติ ศรีเฟื่องฟุ้ง นักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีนซึ่งมีเจตนารมณ์ที่จะสร้างเป็นสถานที่ที่เปี่ยมด้วยคุณค่าทางศิลปะวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในประเทศไทยและประเทศจีน เกียรติเสียชีวิตไปก่อนที่จะเริ่มการก่อสร้าง ชัยคีรี ศรีเฟื่องฟุ้งบุตรชายคนโตของเกียรติจึงสานต่อเจตนารมณ์ในการก่อสร้าง เริ่มสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2538 ก่อสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2543 และเปิดอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2545

## ภายในอุทยานสามก๊ก
ภายในอุทยานสามก๊กมีลักษณะของสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างศิลปะจีนและไทย มีการจัดวางรูปแบบตามหลักฮวงจุ้ยของจีน ออกแบบโดยธีรวัลย์ วรรธโนทัยและรณฤทธิ์ ธนโกเศศ สถาปนิกแห่งกรมศิลปากร

ภายในอุทยานสามก๊กประกอบด้วยอาคารหลัก 3 อาคารที่สร้างแบบสถาปัตยกรรมจีน

* อาคารประธาน: เป็นอาคารสูง 4 ชั้น ชั้นแรกจัดแสดงรูปปั้น ประวัติ ผลงาน และจดหมายปิดผนึกของเกียรติ ศรีเฟื่องฟุ้ง และจัดแสดงตุ๊กตากระเบื้องของตัวละครหลักในนวนิยาย*สามก๊ก* 12 คน ชั้นที่ 2 และ 3 จัดแสดงภาพเขียนสีน้ำมันบนผ้าใบเล่าเรื่องชีวประวัติของจูกัดเหลียง ชั้นที่ 4 เป็นที่ประดิษฐานของพระบรมสารีริกธาตุ พระอรหันต์ธาตุ พระพุทธรูปปางประทานพร พระสังกัจจายน์ และพระกษิติครรภโพธิสัตว์

* อาคารอเนกประสงค์: ใช้สำหรับจัดกิจกรรมหรือนิทรรศการต่าง ๆ มีการจัดแสดงตุ๊กตากระเบื้องของสิบแปดอรหันต์ 

* อาคารพระโพธิสัตว์กวนอิม: เป็นที่ประดิษฐานของรูปเคารพพระโพธิสัตว์กวนอิมทำจากหินอ่อนขาวขนาดใหญ่ 

ภายในอุทยานสามก๊กยังมีระเบียงจิตรกรรมความยาว 223.8 เมตร วาดบนกระเบื้องเคลือบดินเผาจีน แสดงเหตุการณ์สำคัญจากนวนิยาย*สามก๊ก*จำนวน 56 ตอน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* อุทยานสามก๊ก ที่เว็บไซต์มิวเซียมไทยแลนด์
* อุทยานสามก๊ก ที่เว็บไซต์การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
* อุทยานสามก๊ก ที่เว็บไซต์ฐานข้อมูลพิพิธภัณฑ์ในประเทศไทย ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร 

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอบางละมุง
หมวดหมู่:สามก๊ก
พิพิธภัณฑ์กลางนาคปุระ

**พิพิธภัณฑ์กลางนาคปุระ** () เป็นพิพิธภัณฑ์ในนาคปุระ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย สถาปนาขึ้นในปี 1863 และเป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่เก่าแก่ที่สุดในรัฐและประเทศอินเดีย ของสะสมของพิพิธภัณฑ์มีทั้งฟอสซิลไดโนเสาร์, โบราณวัตถุเช่นเหรียญ จารึก ประติมากรรม อาวุธ, วัตถุจัดแสดงจากชนเผ่าต่าง ๆ พิพิธภัณฑ์กลางนาคปุระเป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดในภาคกลางของประเทศอินเดีย

แนวติดในการก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ในเมืองนาคปุระเริ่มเสนอครั้งแรกโดยสมาคมโบราณคดีแห่งแคว้นตอนกลางในปี 1862 ภายใต้คำเสนอแนะของเซอร์ริชาร์ด เทมเพิล ได้มีการตั้งคณะกรรมการเพื่อการจัดตั้งหอสมุดและพิพิธภัณฑ์ขึ้นในนาคปุระ ตามแผนของคณะกรรมการได้นำไปสู่การก่อตั้งพิพิธภัณฑ์กลางนาคปุระในปี 1863 ของสะสมของพิพิธภัณฑ์ได้รับความร่วมมือจากเซอร์ริชาร์ด เทมเพิล, บรรดามหาราชาในอินเดียกลาง, หัวหน้าชนเผ่าต่าง ๆ ไปจนถึงผู้ดูแลแคว้นต่าง ๆ 

พิพิธภัณฑ์กลางนาคปุระเป็นแห่งแรกในรัฐมหาราษฏระที่ติดตั้งคิวอาร์โค้ดในพื้นที่จัดแสดงเพื่อให้ข้อมูลเกี่ยวกับวัตถุจัดแสดงเพิ่มเติมในภาษามราฐี ฮินดี อังกฤษ และภาษาอื่นรวม 13 ภาษา 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในนาคปุระ
ซอฟต์แวร์เน้นปริมาณ

**ซอฟต์แวร์เน้นปริมาณ** หรือ **โชเวลแวร์**  () คือวิดีโอเกมหรือชุดของซอฟต์แวร์ ที่เน้นปริมาณมากกว่าคุณภาพหรือประโยชน์  

## เกมเน้นปริมาณ
วิดีโอเกมที่ผลิดแบบถูกๆ คุณภาพต่ำ ปล่อยออกมาโดยหวังว่าลูกค้าไร้เดียงสาจะซื้อไป มักเรียกกันว่า "เกมเน้นปริมาณ" ซึ่งอาจนำไปสู่ปัญหา  เมื่อแพลตฟอร์มไม่มีการควบคุมคุณภาพ 

นักพัฒนาและผู้เผยแพร่เกมบางรายเป็นที่ฉาวโฉ่ในฐานะผู้สร้างเกมเน้นปริมาณ เช่น Blast! Entertainment เป็นผู้พัฒนาและผู้เผยแพร่เกมที่เลิกกิจการไปแล้ว เจ้านี้เป็นที่ฉาวโฉ่จากการเปิดตัวเกมเน้นปริมาณที่ได้รับลิขสิทธิ์ จากภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์ และหนังสือ  เช่น *An American Tail*, *Beverly Hills Cop*, *[[จูแมนจี้ เกมดูดโลกมหัศจรรย์]]* และ *Lassie*  

ผู้ใช้นินเทนโด จะรู้กันว่ามีเกมเน้นปริมาณจำนวนมากสำหรับเครื่องเล่นเกมวี รวมไปถึงพอร์ตของเกมจาก เพลย์สเตชัน 2 ซึ่งก่อนหน้านี้วางจำหน่ายในยุโรปเท่านั้น  Data Design Interactive เป็นที่ฉาวโฉ่จากการสร้างเกใเน้นปริมาณสำหรับเครื่องวี เกมของพวกเขาอย่าง *เขา Ninjabread Man*, *Anubis II*, *Rock 'n' Roll Adventures* และ *Myth Makers: Trixie in Toyland* ใช้รูปแบบการเล่นและเลย์เอาต์ของด่านแบบเดียวกันเป๊ะทุกประการ แต่เปลี่ยนงานศิลปะและการออกแบบตัวละครเพื่อให้ดูเหมือนว่าแต่ละเกมมีคุณสมบัติเฉพาะตัว  นินเท็นโด อีช็อป บนคอนโซลรุ่นใหม่ของนินเทนโด อย่าง นินเท็นโด สวิตช์ ก็มีชื่อเสียในด้านเกมและซอฟต์แวร์คุณภาพต่ำมากมาย  

Asset Flips เป็นเกมเน้นปริมาณที่เน้นใช้ asset ที่สร้างไว้แล้วสำเร็จรูป แทนที่จะลงแรงสร้างเอง เพื่อลดต้นทุนในการเผยแพร่เกมจำนวนมาก วาล์วคอร์ปอเรชัน ด่าเกมพวกนี้ว่าเป็นเกม "จอมปลอม" โดยในปี พ.ศ. 2560 วาล์วได้นำเกม 173 รายการออกจากสตีม  
## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาษาเฉพาะวงการคอมพิวเตอร์
ภาอู ดาจี ลาฑ สังครหาลัย

**พิพิธภัณฑ์ ดร. ภาอู ดาจี ลาฑ** () หรือ **ภาอู ดาจี ลาฑ สังครหาลัย** () เป็นพิพิธภัณฑ์ในมุมไบ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ที่วีรมาตา จีจาบาอี โภนสเล อุทยาน ใกล้กับสวนสัตว์ไบกุลลา ในย่านไบกุลลาอีสต์ พิพิธภัณฑ์ก่อตั้งขึ้นในปี 1855 เพื่อเก็บสะสมสมบัติและชิ้นงานศิลปกรรม ต่อมาได้มีการเปลี่ยนชื่อใหม่เพื่อให้เกียรติแด่ ดร. ภาอู ดาจี ลาฑ

ลอร์ดเอลฟินสะโตนสถาปนาพิพิธภัณฑ์กลางประวัติศาสตร์ธรรมชาติ เศรษฐศาสตร์ ธรณีวิทยา อุตสาหการ และศิลปกรรม (*Central Museum of Natural History, Economy, Geology, Industry and Arts*) ขึ้นในปี 1855 เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งแรกในบอมเบย์ ต่อมาในปี 1857 พิพิธภัณฑ์ได้ปิดตัวลงและของสะสมถูกโอนย้ายไปยังศาลาว่าการนครมุมไบแทน กระทั่งปี 1858 จอร์จ เบิร์ดวูด ได้รับการแต่งตั้งเป็นภัณฑารักษ์พิพิธภัณฑ์ ต่อมาเขาได้ตั้งคณะกรรมการขึ้น อันประกอบด้วยตัวเขาเอง, ภาอู ดาจี ลาฑ และ ชคันนาถ ศังกรเศฐ เพื่อเรี่ยไรเงินในการก่อสร้างพิพิธภัณฑ์แห่งใหม่ ซึ่งมีการวางศิลาฤกษ์ในปี 1862 และก่อสร้างขึ้นภายใต้การอุปถัมภ์ของเศรษฐีใจบุญมากมาย เช่น เดวิด ซาสซูน, ชามเสตจี จีจีโภย และ ชคันนาถ ศังกรเศฐ

การก่อสร้างดำเนินไปในพื้นที่ของจีจีมาตาอุทยานในไบกุลลาตั้งแต่ปี 1862 แล้วเสร็จในปี 1871 ก่อนจะเปิดในปี 1872 ภายใต้ชื่อพิพิธภัณฑ์วิกตอเรียและอัลเบิร์ต บอมเบย์ (*The Victoria and Albert Museum, Bombay*) ต่อมามีการเปลี่ยนชื่อในปี 1975 เป็นพิพิธภัณฑ์ ดร. ภาอู ดาจี ลาฑ ผู้ว่าการนครมุมไบคนแรกที่เป็นชาวอินเดีย นักประวัติศาสตร์ ผู้ใจบุญ และศัลยแพทย์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Museum site
* Dr.  Bhau Daji Lad Mumbai City Museum at Google Cultural Institute
ฉัตรปตี ศิวาจี มหาราช วัสตุสังครหาลัย

**ฉัตรปตี ศิวาจี มหาราช วัสตุสังครหาลัย** (อักษรโรมัน: Chhatrapati Shivaji Maharaj Vastu Sangrahalaya, CSMVS) เป็นพิพิธภัณฑ์ในมุมไบ ประเทศอินเดีย ที่บอกเล่าเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ของอินเดีย ก่อตั้งขึ้นโดยบริติชราชในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 เพื่อระลึกถึงโอกาสการเดินทางเยือนบอมเบย์ของเจ้าชายแห่งเวลส์ พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในใจกลางตอนใต้ของมุมไบ ไม่ไกลจากประตูสู่อินเดีย ชื่อปัจจุบันของพิพิธภัณฑ์เปลี่ยนมาใช้ตั้งแต่ปี 1998 โดยตั้งตามฉัตรบดี ศิวาจี มหาราช ปฐมกษัตริย์แห่งจักรวรรดิมราฐา

พิพิธภัณฑ์มีวัตถุจัดแสดงราว 50,000 ชิ้นจากประวัติศาสตร์ของอินเดีย และจากต่างประเทศ และแบ่งออกเป็นสามส่วนใหญ่ ๆ ได้แก่ ศิลปกรรม โบราณคดี และประวัติศาสตร์ธรรมชาติ โดยมีโบราณวัตถุตั้งแต่อารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ, คุปตะ, โมรยะ, จาลุกยะ และ ราษฏรกูฏ

อาคารพิพิธภัณฑ์ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 1915 แต่ถูกแปรสภาพมาใช้เป็นศูนย์สวัสดิการเยาวชน และโรงพยาบาลกองทัพ ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ก่อนจะถูกส่งคืนในปี 1920 พิพิธภัณฑ์ประกอบพิธีเปิดเป็นทางการในวันที่ 10 มกราคม 1922 โดยเลดีลอยด์ ภริยาของจอร์จ ลอยด์ ผู้ว่าการนครบอมเบย์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมุมไบ
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกีเตกา

**พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติกีเตกา** (, ) เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งชาติของประเทศบุรุนดี ตั้งอยู่ในเมืองกีเตกา โดยก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2498 ในดินแดนอาณานิคมรวันดา-อูรุนดี ภายใต้การปกครองของเบลเยียม พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นพิพิธภัณฑ์สาธารณะที่ใหญ่ที่สุดของบุรุนดี แม้ว่าของสะสมจะจัดแสดงอยู่ในห้องเดียวก็ตาม ในปี 2557 มีผู้เข้าชมเฉลี่ย 20–50 คนต่อสัปดาห์

พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ก่อตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่ออนุรักษ์โบราณวัตถุจากวัฒนธรรมพื้นบ้านบุรุนดี ซึ่งเสื่อมถอยลงอันเป็นผลมาจากการทำให้ทันสมัยและการเปลี่ยนแปลงทางสังคม สิ่งสะสมประกอบด้วยวัตถุทางชาติพันธุ์วรรณนาและประวัติศาสตร์ที่มีต้นกำเนิดในประเทศ รวมถึงสิ่งประดิษฐ์จากราชสำนักของกษัตริย์บุรุนดี การขาดแคลนเงินทุนในช่วงที่ผ่านมาทำให้พิพิธภัณฑ์จัดหาสิ่งสะสมต่าง ๆ ได้เพียงไม่มากนัก

ในปี 2558 ได้มีการตีพิมพ์สิ่งสะสมของพิพิธภัณฑ์โดยได้รับการสนับสนุนจากสถานเอกอัครราชทูตเยอรมันประจำบุรุนดี โดยหนังสือมีชื่อว่า *Le Patrimoine Burundais: le Musée de Gitega*

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

*

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

กีเตกา
กีเตกา
กีเตกา
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2498
กีเตกา
หมวดหมู่:กีเตกา
กีเตกา
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2498
ริกกี เซนต์

**ริชาร์ด สตากส์** (Richard Starks; 21 กุมภาพันธ์ 1990) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่รู้จักดีกับ All Elite Wrestling (AEW) ภายใต้ชื่อ **ริกกี สตากส์** (Ricky Starks) และใน WWE ภายใต้ชื่อ **ริกกี เซนต์** (Ricky Saint)

เขายังเป็นที่รู้จักในสมาคม National Wrestling Alliance (NWA) เป็นแชมป์ NWA World Television Championship คนแรก

## เส้นทางอาชีพ
Ricky Starks เริ่มปล้ำในวงการอินดี้ก่อน โผล่ในหลายโปรโมชันอิสระ เช่น Inspire Pro Wrestling ฯลฯ

มีส่วนร่วมใน NWA (National Wrestling Alliance) โดยได้เป็นแชมป์ NWA World Television Championship คนแรก หลังจากชนะทัวร์นาเมนต์ “Hard Times” ในปี 2020

เซ็นสัญญากับ AEW เมื่อประมาณกลางปี 2020 หลังจากได้แสดงตัวในการตอบรับ “open challenge” ของ Cody Rhodes สำหรับ AEW TNT Championship เข้าร่วมกลุ่ม Team Taz ร่วมกับ Brian Cage, Powerhouse Hobbs และ Taz ผู้เป็นผู้จัดการกลุ่ม ได้แชมป์ FTW Championship, มีแมตช์ใหญ่และบทบาทสำคัญในวงการ AEW Starks ถูกปล่อยตัวออกจาก AEW ประมาณต้นปี 2025

หลังจากนั้นเซ็นกับ WWE มาอยู่ใน NXT ภายใต้ชื่อใหม่ “Ricky Saints”
เริ่มมีแมตช์และบทบาทใหม่ใน NXT (เช่นชิงแชมป์ภายในรายการ NXT) คว้าแชมป์ NXT และแชมป์นอร์ธอเมริกัน

## ลักษณะนิสัย / บุคลิกภาพ
Starks โตมาในครอบครัวที่มีคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว กับพี่น้อง ทำให้เขาเป็นคนที่มีความมุ่งมั่นและยืนหยัดสูง

เขาให้ความสำคัญต่อการเป็นตัวของตัวเอง ทั้งใน-ring และนอกจอ — บุคลิกที่แฟนๆ เห็นบนทีวี มักจะใกล้เคียงกับบุคลิกจริงของเขา

Starks มีความสนใจด้านการแสดงด้วย — เคยบอกว่าอยากลองงานแอ็คติ้ง งานหนัง หรือซีรีส์ถ้าโอกาสมา

## แชมป์และรางวัล
thumb|แชมป์โลก DEFY
***[[All Elite Wrestling]]**
**AEW World Tag Team Championship (1 time) – with Big Bill
**FTW Championship (1 time)
**AEW World Championship Eliminator Tournament (2022)
**Dynamite Diamond Battle Royale (2022) 
** Men’s Owen Hart Cup (2023)
***Anarchy Championship Wrestling**
**ACW Hardcore Championship (1 time)
**ACW Televised Championship (1 time)
**ACW Unified Championship (1 time)
***[[DEFY Wrestling]]**
**DEFY World Championship (1 time)
***Dojo Pro Wrestling**
**Dojo Pro White Belt Championship (1 time)
***[[ESPN]]**
**Breakthrough Wrestler of the Year (2022)
***Imperial Wrestling Revolution**
**IWR Revolutionary Championship (1 time)
***Inspire Pro Wrestling**
**Inspire Pro Championship (1 time)
**Inspire Pro Junior Crown Championship (1 time)
**Inspire Pro Pure Prestige Championship (1 time)
***[[National Wrestling Alliance]]**
**NWA World Television Championship (1 time, inaugural)
**NWA World Television Championship Tournament (2020)
***NWA Houston**
**NWA Lone Star Junior Heavyweight Championship (1 time)
****[[Pro Wrestling Illustrated]]***
** Ranked No. 92 of the top 500 singles wrestlers in the *[[Pro Wrestling Illustrated#PWI 500|PWI 500]]* in 2020
***VIP Wrestling**
**VIP Tag Team Championships (1 time) – with Carson
**VIP Tag Team Championship Tournament (2015)
***WrestleCircus**
**WC Big Top Tag Team Championships (1 time) – with Aaron Solow
***[[WWE]]**
**NXT Championship (1 time)
**NXT North American Championship (1 time)
***Xtreme Championship Wrestling**
**XCW Heavyweight Championship (1 time, final)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ประกาศนักมวยปล้ำอาชีพ
กรุงเทพมหานครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร]] พ.ศ. 2539** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 13 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 37 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (ยกเว้นเขตเลือกตั้งที่ 8 และ 13 จะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน)

## ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

### เขตเลือกตั้งที่ 1
ประกอบไปด้วย เขตดุสิต, เขตบางซื่อ และเขตราชเทวี

### เขตเลือกตั้งที่ 2
ประกอบไปด้วยเขตพระนคร, เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย, เขตปทุมวัน, เขตบางรัก และเขตสัมพันธวงศ์

### เขตเลือกตั้งที่ 3
ประกอบไปด้วยเขตพญาไท, เขตจตุจักร, และเขตลาดพร้าว

### เขตเลือกตั้งที่ 4
ประกอบไปด้วยเขตพระโขนง, เขตประเวศ, และเขตสวนหลวง

### เขตเลือกตั้งที่ 5
ประกอบไปด้วยเขตห้วยขวาง, เขตดินแดง, และเขตคลองเตย (ยกเว้น แขวคลองเตยและแขวงคลองเตยเหนือ)

### เขตเลือกตั้งที่ 6
ประกอบไปด้วยเขตยานนาวา, เขตสาทร, เขตบางคอแหลม, และเขตคลองเตย (เฉพาะ แขวคลองเตยและแขวงคลองเตยเหนือ)

### เขตเลือกตั้งที่ 7
ประกอบไปด้วยเขตบางกะปิ และเขตบึงกุ่ม

### เขตเลือกตั้งที่ 8
ประกอบไปด้วยเขตธนบุรี และเขตคลองสาน

### เขตเลือกตั้งที่ 9
ประกอบไปด้วยเขตบางขุนเทียน, เขตจอมทอง และเขตราษฎร์บูรณะ

### เขตเลือกตั้งที่ 10
ประกอบไปด้วยเขตบางกอกน้อย, เขตบางพลัด และเขตตลิ่งชัน

### เขตเลือกตั้งที่ 11
ประกอบไปด้วยเขตภาษีเจริญ, เขตหนองแขม และเขตบางกอกใหญ่

### เขตเลือกตั้งที่ 12
ประกอบไปด้วยเขตบางเขน และเขตดอนเมือง

### เขตเลือกตั้งที่ 13
ประกอบไปด้วยเขตมีนบุรี, เขตหนองจอก และเขตลาดกระบัง

## ดูเพิ่ม
* กรุงเทพมหานครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538
* กรุงเทพมหานครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

## อ้างอิง

กรุงเทพมหานคร
เลือกตั้ง
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในกรุงเทพมหานคร
ประธานาธิบดีวานูวาตู

**ประธานาธิบดีวานูวาตู** (, , )  เป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศวานูวาตู ได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งวาระละ 5 ปีโดยรัฐสภาและประธานสภาภูมิภาค

บทบาทของประธานาธิบดีส่วนใหญ่เป็นพิธีการ รัฐธรรมนูญกำหนดให้ประธานาธิบดีสามารถแต่งตั้งหัวหน้าผู้พิพากษาของศาลฎีกาแห่งวานูวาตูและผู้พิพากษาได้อีก 3 คน

ในกรณีที่ตำแหน่งว่างประธานรัฐสภาจะรักษาการตำแหน่งแทน

ตั้งแต่ปี 2449 ถึง 2523 คณะกรรมาธิการประจำถิ่นเป็นเจ้าหน้าที่อาณานิคมของอังกฤษและฝรั่งเศส ตั้งแต่ปี 2430 ถึง 2449 New Hebrides นำโดยคณะกรรมาธิการกองทัพเรือแองโกล-ฝรั่งเศส

ประธานาธิบดีคนปัจจุบันคือ Nikenike Vurobaravu ตั้งแต่วันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2565

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ประเทศวานูวาตู
พิพิธภัณฑ์เนเพียร์

**พิพิธภัณฑ์เนเพียร์** () หรือ **พิพิธภัณฑ์เนปิยัร** () เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะและประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ตั้งอยู่ในนครติรุวนันตปุรัม ประเทศอินเดีย

พิพิธภัณฑ์เนเพียร์ตั้งอยู่บนพื้นที่เดียวกับสวนสัตว์ตริวันทรัม ซึ่งเปิดให้บริการในปี 1857 บนพื้นที่กว่า  รวมถึงยังประกอบด้วยหอศิลป์ศรีจิตรซึ่งตั้งขึ้นในปี 1935

พิพิธภัณฑ์และสวนสัตว์ที่นี่อยู่ภายใต้การบริหารดูแลของสำนักพิพิธภัณฑ์และสวนสัตว์ กรมกิจการวัฒนธรรมรัฐเกรละ

อาคารมีองค์ประกอบของหลังคาอย่างกอธิก และมีหอมินาเรต การตกแต่งอาคารได้รับอิทธิพลที่ผสมผสานมาจากอินเดีย จีน เกรละ และโมกุล

## ประวัติศาสตร์
อาคารพิพิธภัณฑ์แรกเริ่มก่อสร้างขึ้นในปี 1857 ในสมัยของอุตรัม ติรุนัล มรตันทะ วรรมา ก่อนจะถูกทำลายลงในปี 1874 เพื่อก่อสร้างอาคารหลังใหม่ขึ้นในสมัยของอยิลยัม ติรุนัล

ในปี 1872 รัฐบาลรัฐมัทราสได้มอบหมายให้รอเบิร์ต ชิสซอล์ม สถาปนิกประจำรัฐบาลรัฐมัทราส เป็นผู้ออกแบบอาคารพิพิธภัณฑ์ การก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 1880 และเปิดสู่สาธารณชน ชื่อของพิพิธภัณฑ์มาจากชื่อของฟรันซิส เนพียร์ ลอร์ดเนเพียร์ที่สิบ

อาคารนี้ก่อสร้างขึ้นโดยไม่มีระบบปรับอากาศ กระนั้นไม่ปรากฏปัญหาใดมากนักเนื่องจากอาคารมีการระบายอากาศตามธรรมชาติเพียงพอ อย่างไรก็ตาม อาคารเสริมซึ่งต่อเติมเข้ามาในปี 2016 มีรายงานปัญหาหลายประการ ซึ่งรวมถึงรา แมลง และการกร่อน เนื่องมาจากไม่มีหน้าต่างและทางระบาย จนในปี 2017 ได้มีการทบทวนสภาพอาคารและการออกแบบ รวมถึงมีการออกแผนปรับปรุงอาคาร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐเกรละ
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศอินเดีย