เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก (นิตยสาร)

***เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก*** () เดิมชื่อ ***เดอะเนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก แม็กกาซีน*** () และบางครั้งมีการใช้ชื่อทางการตลาดว่า ***แนตจีโอ*** () เป็นนิตยสารรายเดือนของสหรัฐ จัดพิมพ์โดยบริษัทเนชันแนลจีโอกราฟฟิกพาร์ตเนอร์ส ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1888 ในฐานะวารสารทางวิชาการ เก้าเดือนหลังจากการก่อตั้งของสมาคม แต่ปัจจุบันได้กลายเป็นนิตยสารที่ยอดนิยม ใน ค.ศ. 1905 นิตยสารเริ่มบรรจุภาพถ่าย ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นเอกลักษณ์สำคัญของสำนักพิมพ์ ภาพถ่ายสีชุดแรกปรากฏในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1910 ในช่วงสงครามเย็น นิตยสารได้ยึดมั่นในพันธกิจที่จะนำเสนอภาพรวมอย่างสมดุลของภูมิศาสตร์กายภาพและภูมิศาสตร์มนุษย์ของประเทศต่าง ๆ ที่อยู่นอกม่านเหล็ก ภายหลังนิตยสารได้แสดงจุดยืนอย่างชัดเจนในประเด็นสิ่งแวดล้อม

จนถึง ค.ศ. 2015 นิตยสารนี้ยังคงอยู่ภายใต้การเป็นเจ้าของและการบริหารงานอย่างเต็มรูปแบบของสมาคมเนชันแนลจีโอกราฟฟิก แต่ตั้งแต่ ค.ศ. 2015 เป็นต้นมา การถือหุ้นได้ตกอยู่ในมือของบริษัทเนชันแนลจีโอกราฟฟิกพาร์ตเนอร์ส หัวข้อหลักของบทความมักเกี่ยวข้องกับภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ ธรรมชาติ วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมโลก นิตยสารเป็นที่รู้จักกันดีจากลักษณะเฉพาะของรูปเล่ม — เป็นปกแบบหนา เข้าเล่มสันตรง พร้อมกรอบสี่เหลี่ยมสีเหลืองซึ่งเป็นเอกลักษณ์ สมาชิกนิตยสารจะได้รับแผนที่เสริมจากเนชันแนลจีโอกราฟฟิกแมพส์ และนิตยสารมีทั้งฉบับพิมพ์แบบดั้งเดิมและฉบับออนไลน์แบบโต้ตอบได้

ใน ค.ศ. 1995 นิตยสารฉบับนี้มีการจัดจำหน่ายทั่วโลกเกือบ 40 ฉบับภาษาท้องถิ่น โดยมียอดจัดจำหน่ายทั่วโลกไม่น้อยกว่า 6.5 ล้านฉบับต่อเดือน รวมถึง 3.5 ล้านฉบับในสหรัฐ (ลดลงจากประมาณ 12 ล้านฉบับ ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980) จนถึงปี 2015 นิตยสารได้รับรางวัลเนชันแนลแมกกาซีนอะวอดส์ รวมทั้งสิ้น 25 รางวัล ในปี 2023 นิตยสาร*เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก* ได้เลิกจ้างนักเขียนประจำทั้งหมด และประกาศว่าจะยุติการวางจำหน่ายตามแผงหนังสือในสหรัฐของปีถัดมา ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2024 บัญชีอินสตาแกรมของนิตยสารมียอดผู้ติดตามกว่า 280 ล้านคน ซึ่งเป็นจำนวนมากเป็นอันดับที่สามของบัญชีที่ไม่ได้เป็นของบุคคลมีชื่อเสียง ยอดจำหน่ายรวมของนิตยสารทั้งในสหรัฐและต่างประเทศ ณ วันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2024 อยู่ที่ประมาณ 1.65 ล้านฉบับ ขณะที่นิตยสารสำหรับเด็กในเครือมียอดจำหน่ายแยกต่างหากประมาณ 500,000 ฉบับ

## ภาพถ่าย
นอกจากจะเป็นที่รู้จักในฐานะนิตยสารที่นำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับทิวทัศน์ ประวัติศาสตร์ และพื้นที่อันห่างไกลที่สุดของโลกแล้ว *เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก* ยังได้รับการยกย่องในด้านคุณภาพของงานพิมพ์ที่มีลักษณะคล้ายหนังสือ และมาตรฐานสูงของภาพถ่ายอีกด้วย ในช่วงที่อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ ดำรงตำแหน่งประธานสมาคม และกิลเบิร์ต เอช. โกรส์เวนอร์ (จี.เอช.จี.) เป็นบรรณาธิการ นิตยสารได้เริ่มให้ความสำคัญกับการใช้ภาพประกอบเป็นครั้งแรก แม้จะถูกคัดค้านจากคณะกรรมการบริหารบางส่วนซึ่งเห็นว่าการใช้ภาพจำนวนมากสะท้อนถึงแนวคิดทางภูมิศาสตร์ที่ "ไม่เป็นวิทยาศาสตร์" ภายใน ค.ศ. 1910 ภาพถ่ายได้กลายเป็นเอกลักษณ์ประจำของนิตยสาร และโกรส์เวนอร์ได้มุ่งแสวงหา "ภาพเคลื่อนไหวเชิงพลวัต" ตามคำของเกรแฮม เบลล์ โดยเฉพาะภาพที่สามารถถ่ายทอดความเคลื่อนไหวในเฟรมภาพนิ่งได้อย่างมีชีวิตชีวา ใน ค.ศ. 1915 โกรส์เวนอร์ได้เริ่มจัดตั้งทีมช่างภาพประจำ และจัดหาเครื่องมือขั้นสูงให้พวกเขา รวมถึงห้องมืดถ่ายภาพรุ่นใหม่ล่าสุด

นิตยสารเริ่มนำเสนอภาพถ่ายสีบางส่วนในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1930 ซึ่งเป็นยุคที่เทคโนโลยีการถ่ายภาพสียังอยู่ในระยะเริ่มต้น ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1930 ลูอิส มาร์เดน (1913–2003) นักเขียนและช่างภาพของ*เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก* ได้โน้มน้าวให้ทางนิตยสารอนุญาตให้ช่างภาพใช้กล้องขนาดเล็กแบบไลกา ขนาด 35 มิลลิเมตร ที่บรรจุฟิล์มโคดาครอม แทนกล้องขนาดใหญ่ที่ใช้แผ่นกระจกหนาและต้องตั้งขาตั้งกล้อง ใน ค.ศ. 1959 นิตยสารเริ่มตีพิมพ์ภาพถ่ายขนาดเล็กบนปก ซึ่งต่อมาได้ขยายให้มีขนาดใหญ่ขึ้น ต่อมา *เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก* ได้เปลี่ยนมาใช้ระบบการถ่ายภาพดิจิทัลอย่างรวดเร็ว ทั้งในฉบับพิมพ์และบนเว็บไซต์ของตน ตลอดหลายปีหลังจากนั้น แม้ยังคงรักษากรอบสีเหลืองอันเป็นเอกลักษณ์ไว้ ปกนิตยสารได้ละทิ้งลายประดับใบโอ๊กและสารบัญหน้าแรก เพื่อให้พื้นที่แก่ภาพถ่ายเต็มหน้าจากบทความสำคัญของแต่ละเดือนนิตยสาร*เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก* มักถูกเก็บรักษาโดยสมาชิกผู้อ่านเป็นเวลาหลายปี และมักถูกนำไปจำหน่ายต่อในร้านของมือสองในฐานะของสะสม มาตรฐานด้านการถ่ายภาพยังคงอยู่ในระดับสูงตลอดหลายทศวรรษ และนิตยสารยังคงได้รับการยกย่องว่ามีงานภาพข่าวเชิงสารคดีที่มีคุณภาพสูงที่สุดในโลก ใน ค.ศ. 2006 *เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก* ได้จัดการแข่งขันการถ่ายภาพระดับนานาชาติขึ้นเป็นครั้งแรก โดยมีประเทศเข้าร่วมมากกว่า 18 ประเทศ

### ระเบียงภาพ

ไฟล์:Srirangam 1909.jpg|วัดติรุวรังกัม อินเดีย (ฉบับเดือนพฤศจิกายน 1909)
ไฟล์:Tajin1913.jpg|พีระมิดแห่งช่องเว้า เอลตาฆิน (ฉบับเดือนกุมภาพันธ์ 1913)
ไฟล์:ButterMakingPalestine1914.jpg|การทำเนยแบบดั้งเดิมในปาเลสไตน์ (ฉบับเดือนมีนาคม 1914)
ไฟล์:Spanish Gypsy NGM-v31-p257.jpg|ยิปซีสเปน (ฉบับเดือนมีนาคม 1917)
ไฟล์:Kathmandu Market 1920.jpg|ตลาดกาฐมาณฑุ (ฉบับเดือนตุลาคม 1920)
ไฟล์:Nat Geo Expedition to the north pole.jpg|ภาพถ่ายธารน้ำแข็งที่ถ่ายระหว่างการเดินทางสำรวจขั้วโลกเหนือ (ฉบับเดือนมกราคม 1910)


## ฉบับภาษาต่าง ๆ
### ฉบับที่ตีพิมพ์ในปัจจุบัน
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1995 นิตยสาร*เนชั่นแนล จีโอกราฟฟิก* เริ่มตีพิมพ์เป็นภาษาญี่ปุ่น ซึ่งเป็นฉบับภาษาถิ่นฉบับแรก ปัจจุบันนิตยสารฉบับนี้ตีพิมพ์ในฉบับท้องถิ่น 29 ฉบับทั่วโลก

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Stephanie L. Hawkins, *American Iconographic: "National Geographic," Global Culture, and the Visual Imagination*, University of Virginia Press, 2010, 264 pages. A scholarly study of the magazine's rise as a cultural institution that uses the letters of its founders and its readers; argues that *National Geographic* encouraged readers to question Western values and identify with others. 
* Catherine A. Lutz and Jane L. Collins. *Reading National Geographic.* Chicago: The University of Chicago Press, 1993. A foundational work in the field of visual anthropology. In 1915, Gilbert Hovey Grosvenor announced seven principles which would guide *National Geographic*. These included a call for absolute accuracy and objective reporting of important issues. Nothing controversial or partisan would be included. The emphasis would be on the photographs themselves.
* Robert M. Poole, *Explorers House: National Geographic and the World it Made*, 2004; reprint, Penguin Press, 2006. 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* All the magazine's covers published since 1888 until the year 2000
*  on the Internet Archive
* 
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:นิตยสารอเมริกัน
หมวดหมู่:นิตยสารรายเดือนอเมริกัน