open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
อี.ที. ดิเอกซ์ตราเทอร์เรสเทรียล (วิดีโอเกม)

***อี.ที. ดิเอกซ์ตราเทอร์เรสเทรียล*** ( เรียกอีกอย่างว่า E.T. ) เป็นวิดีโอเกมแนวผจญภัยในปี 1982 ที่พัฒนาและเผยแพร่โดย อาตาริอิงค์ สำหรับเครื่องเล่นเกมคอนโซล อาตาริ 2600 โดยได้เค้าโครงจากภาพยนตร์ชื่อเดียวกันและได้รับการออกแบบโดย Howard Scott Warshaw วัตถุประสงค์ของเกมคือการแนะนำตัวละครตัวนี้ผ่านหน้าจอแบบลูกบาศก์ เพื่อเก็บชิ้นส่วนของโทรศัพท์นพเคราะห์ สามชิ้น ซึ่งจะส่งสัญญาณวิทยุกลับไปในอวกาศ เพื่อแจ้งให้ยานแม่กลับมารับ

Warshaw ตั้งใจพัฒนาเกมที่จะปรับให้คล้ายกับภาพยนตร์และบริษัทอาตาริ คิดว่ามันจะเป็นเกมที่ประสบความสำเร็จด้วยยอดขายที่สูงขึ้น เนื่องจากภาพยนตร์เรื่องนี้ยังเป็นที่นิยมอย่างมากในสมัยนั้น การเจรจาเพื่อรักษาสิทธิที่จะพัฒนาเกมจบลงในปลายเดือนกรกฎาคม 1982 โดยที่ Warshaw ใช้เวลาเพียงแค่ 5 สัปดาห์ในการพัฒนาเกม เพื่อให้วางจำหน่ายทันช่วงเทศกาลคริสต์มาส 1982 หลังปล่อยตัวเกมครั้งสุดท้าย เกมต้องเผชิญกับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก E.T. มักถูกอ้างถึงว่าเป็นหนึ่งในเกมวิดีโอที่เลวร้ายที่สุดตลอดกาลและเป็นหนึ่งในความล้มเหลวในเชิงพาณิชย์ที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์วิดีโอเกม อย่างไรก็ตามเรื่องนี้เป็นที่นิยมมากสำหรับเหตุผลและยังถือว่าเป็นหนึ่งในเกมที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ของวิดีโอเกม โดยเกมถูกโยงว่าเป็นหนึ่งในปัจจัยต้น ๆ ที่นำมาสู่วิกฤตการณ์อุตสาหกรรมวิดีโอเกมในปี 1983 และได้รับการอ้างถึงบ่อยครั้ง และ เย้ยหยันในวัฒนธรรมสมัยนิยม ซึ่งจะถูกนำมาใช้เป็นเครื่องเตือนเกี่ยวกับอันตรายของการพัฒนาเกมที่เร็วเกินไปและการเร่งสตูดิโอที่มากเกินเหตุ

มีรายงานในปี 1983 ที่มีการเปิดเผยเป็นตำนานเมืองว่าผลที่ตามมาของการผลิตตลับเกมที่มากเกินไปและการส่งคืนตลับเกมที่ขายไม่ออกนับล้านตลับ ทำให้ตลับเกมทั้งหมดได้ถูกฝังอยู่ในหลุมฝังกลบของเมืองแอละโมกอร์โด รัฐนิวเม็กซิโก ในปี 2013 ได้มีแผนดำเนินการขุดค้นเพื่อตรวจสอบความจริงของรายงานเกี่ยวกับการฝังกลบ  กระทั่งในเดือนเมษายน 2014 ผู้ขุดค้นยืนยันว่าเรื่องการฝังตลับเกมที่แอละโมกอร์โดเป็นเรื่องจริง นอกเหนือจากเกม E.T. แล้วยังได้ขุดพบตลับเกมอื่น ๆ อีกด้วย โดยเจมส์ เฮลเลอร์ อดีตผู้จัดการของอาตาริ ผู้รับผิดชอบต่อการฝังตลับเกมได้เปิดเผยกับสำนักข่าว AP ว่ามีตลับเกมจำนวน 728,000 ตลับถูกฝังอยู่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* *[https://archive.org/details/E.T._The_Extra-Terrestrial_1982_Atari_NTSC E.T. the Extra-Terrestrial]* at the Internet Archive

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2525
หมวดหมู่:เกมสำหรับอาตาริ 2600
ชีวิตเธอดีอยู่แล้ว

**ชีวิตเธอดีอยู่แล้ว** เป็นซิงเกิลที่ 3 ของวงเดอะ คาสเซิล ในปี พ.ศ. 2560 สังกัดค่ายเพลงบ็อกซ์มิวสิก ในเครือมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์ ประพันธ์คำร้อง-ทำนองโดย ธรรมธร มัคคสมัน และเรียบเรียงโดย The Kastle เพลงนี้ออกจำหน่ายในวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2560

เนื้อหาของเพลงพูดถึงเรื่องราวของความสัมพันธ์ของคน ๆ หนึ่ง ที่ทุ่มเททุกทางที่จะได้เข้าใกล้คนที่เราชอบ แต่ยิ่งพยายามมากเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้ว่าไม่มีทางเป็นไปได้ จนได้เข้าใจว่า หลายสิ่งบนโลกนี้ปล่อยไว้เฉย ๆ นั่นก็สวยงามแล้ว จนทำได้แค่บอกกับตัวเองว่า ปล่อยเธอไปคงดีที่สุด เพราะชีวิตเธอก็ดีอยู่แล้ว

## ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง
*PRODUCER : คชภัค ผลธนโชติ & THE KASTLE
*LYRICS : ธรรมธร มัคคสมัน
*MELODY : ธรรมธร มัคคสมัน
*ARRANGE : THE KASTLE
*MIX ENGINEER : ธรรมธร มัคคสมัน
*MASTERING ENGINEER : ดนุภพ กมล 

## ชาร์ต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงไทยสากล
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยธรรมธร มัคคสมัน
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดบ็อกซ์มิวสิก
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดมิวสิกมูฟเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:เพลงบันทึกเสียงที่ผลิตโดยคชภัค ผลธนโชติ
อาหารโอกินาวะ

[250px|thumb|right|ชุดอาหารโอกินาวะ ประกอบด้วย[โซบะแบบโอกินาวะ, จัมปุรูมะระ และเบียร์โอริออน]]
[250px|thumb|right|[ราฟูเต หรือสตูหมูโชยุ]]
[250px|thumb|right|[ฮิรายาชี ลักษณะคล้ายกับโอโกโนมิยากิของญี่ปุ่นแผ่นดินใหญ่]]
**อาหารโอกินาวะ** () คืออาหารพื้นเมืองของจังหวัดโอกินาวะซึ่งเป็นจังหวัดภาคใต้ของประเทศญี่ปุ่น บ้างเรียกว่า **อาหารรีวกีว** () ตามนามอดีตอาณาจักรรีวกีวซึ่งเคยตั้งอยู่ ณ บริเวณดังกล่าว เนื่องจากความแตกต่างทางวัฒนธรรม, ประวัติศาสตร์การติดต่อค้าขายกับต่างชาติ, ภูมิอากาศ, พืชพรรณ และวัตถุดิบอื่น ๆ ทำให้อาหารโอกินาวะแตกต่างไปจากอาหารญี่ปุ่นในแผ่นดินใหญ่

## ประวัติ
อาหารโอกินาวะได้รับอิทธิพลส่วนใหญ่มาจากอาหารจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้สืบเนื่องจากการค้าขายที่มีมายาวนาน มันเทศเข้าสู่โอกินาวะเมื่อปี ค.ศ. 1605 ที่ต่อมาได้กลายเป็นอาหารหลักของโอกินาวะจนถึงต้นศตวรรษที่ 20 บทความที่เขียนโดยบริษัทคิคโคแมนระบุว่ามะระและบวบในโอกินาวะถูกนำไปจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่อมาเมื่ออาณาจักรรีวกีวตกเป็นรัฐบรรณาการของจีน พ่อครัวชาวโอกินาวะจำนวนหนึ่งได้เข้าไปเรียนรู้การทำอาหารอย่างจีนที่มณฑลฝูเจี้ยน ด้วยเหตุนี้อาหารจีนส่งอิทธิพลสู่อาหารโอกินาวะมาจนถึงปัจจุบัน และบทความของคิคโคแมนยังกล่าวไปอีกว่าการกลั่นอาวาโมริ () อาจเป็นสิ่งเดียวกับเหล้าขาวซึ่งได้รับไปจากสยามหรือประเทศไทยในปัจจุบัน โดยเข้าสู่โอกินาวะตั้งแต่ศตวรรษที่ 15 ครั้นเมื่อแคว้นคาโงชิมะเข้ารุกรานอาณาจักรรีวกีว เหล่าพ่อครัวโอกินาวะจึงเข้าไปร่ำเรียนการทำอาหารญี่ปุ่น และด้วยเหตุนี้จึงทำให้อาหารโอกินาวะได้รับอิทธิพลจากอาหารญี่ปุ่นเพิ่มขึ้นมาอีก

ในช่วงที่สหรัฐปกครองโอกินาวะหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในระยะเวลาดังกล่าว อาหารกระป๋องได้รับความนิยมมาก ร้านแฮมเบอร์เกอร์แบบอเมริกันผุดขึ้นในโอกินาวะ ชาวโอกินาวะเองก็คุ้นชินกับวัฒนธรรมอาหารของอเมริกันเป็นอย่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีทหารสหรัฐเข้ามาประจำการอยู่ในโอกินาวะนับตั้งแต่สิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง

## ลักษณะ
อาหารโอกินาวะมีการใช้ผักและผลไม้ประกอบ โดยได้รับอิทธิพลจากอาหารเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีการใช้สมุนไพรและเครื่องเทศมากกว่าอาหารญี่ปุ่นแผ่นดินใหญ่ แต่น้อยกว่าอาหารในกลุ่มประเทศหมู่เกาะเขตร้อนอื่น ๆ อาหารโอกินาวะส่วนใหญ่จะประกอบไปด้วยเกลือ, มิโซะ, ปลาโอแห้ง, สาหร่ายคมบุ และเห็ดชนิดต่าง ๆ

ลักษณะเด่นอีกอย่างหนึ่งของอาหารโอกินาวะคือนิยมใช้เนื้อสัตว์ โดยมีแหล่งโปรตีนหลักคือเนื้อหมู ส่วนหนึ่งก็เพราะหมู่เกาะโอกินาวะแทบมิได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธหรือรับนโยบายงดบริโภคเนื้อสัตว์ของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ทั้งนี้โอกินาวะมีวัฒนธรรมการเลี้ยงสัตว์เพื่อบริโภคมาตั้งแต่สมัยเอโดะแล้ว ชาวโอกินาวะกล่าวถึงอาหารของพวกตนว่า "เริ่มด้วยหมู จบที่หมู" และ "หมูกินได้ทุกส่วนยกเว้นกีบเท้าและเสียงร้องอู๊ด ๆ ของมัน"

แม้โอกินาวะจะล้อมรอบไปด้วยทะเล แต่ชาวโอกินาวะบริโภคอาหารทะเลค่อนข้างน้อยหากเปรียบเทียบกับวัฒนธรรมชายฝั่งทะเลในที่อื่น ๆ ปลาและผลิตภัณฑ์จากอาหารทะเลต่าง ๆ ไม่สามารถเก็บไว้ได้นาน เพราะสภาพอากาศของโอกินาวะค่อนข้างร้อน อาจทำให้เน่าเสียง่าย ด้วยเหตุนี้จึงมีวิธีถนอมอาหาร เป็นต้นว่าหมักเกลือ, ตากแห้ง, ย่าง, เคี่ยวกับซอสถั่วเหลือง หรือทำเป็นคามาโบโกะแทน ส่วนซาชิมิในโอกินาวะมีให้รับประทานค่อนข้างจำกัด ด้วยอุณหภูมิบนเกาะส่งผลให้ความสดใหม่คงอยู่ได้ไม่นาน ต่างจากญี่ปุ่นแผ่นดินใหญ่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารโอกินาวะ
ซาบีนา เที่ยวบินที่ 571

**ซาบีนา เที่ยวบินที่ 571** เป็นเที่ยวบินของสายการบินซาบีนา ออกเดินทางจากกรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม ผ่านกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรียถึงเมืองลอด ประเทศอิสราเอล เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 เที่ยวบินนี้ถูกจี้โดยสลัดอากาศที่ปลอมตัวเป็นคู่ 4 คน สลัดอากาศกลุ่มนี้เป็นสมาชิกกลุ่มกันยายนทมิฬ องค์กรก่อการร้ายของปาเลสไตน์ ทั้งหมดพกอาวุธปืน ระเบิดมือและเข็มขัดระเบิด

ยี่สิบนาทีหลังออกเดินทาง พวกเขาจี้กัปตันเรจินัลด์ เลวี ชาวอังกฤษ ให้ลงจอดที่ท่าอากาศยานนานาชาติเทลอาวีฟ-ลอด (ท่าอากาศยานนานาชาติเบนกูเรียนในปัจจุบัน) และแยกผู้โดยสารชาวยิวไปไว้ที่ท้ายเครื่อง เมื่อเครื่องลงจอด สลัดอากาศยื่นข้อเรียกร้องให้ปล่อยตัวนักโทษชาวปาเลสไตน์ 315 คนและขู่ว่าจะระเบิดเครื่องบินพร้อมกับผู้โดยสาร โมเช ดายันและซิมอน เปเรส รัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมและรัฐมนตรีกระทรวงคมนาคมอิสราเอลตามลำดับดำเนินการเจรจากับสลัดอากาศพร้อมกับวางแผนช่วยเหลือในชื่อปฏิบัติการไอโซโทป

ต่อมาเวลา 16.00 น. ของวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 กลุ่มคอมมานโดหน่วยลาดตระเวนกองเสนาธิการ​ 16 นายซึ่งมีสมาชิก เช่น เอฮุด บารัคและเบนจามิน เนทันยาฮู (ต่อมาทั้งคู่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอิสราเอล) ปลอมตัวเป็นช่างซ่อมเครื่องบินก่อนจะปฏิบัติการช่วยเหลือตัวประกัน ปฏิบัติการนี้มีผู้เสียชีวิต 3 คน เป็นผู้โดยสาร 1 คนและสลัดอากาศชาย 2 คน ส่วนสลัดอากาศหญิงอีก 2 คนถูกจับกุม หลังเหตุการณ์ดังกล่าว สลัดอากาศหญิงทั้งสองคนถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต แต่ได้รับการปล่อยตัวในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1983 โดยเป็นส่วนหนึ่งของการแลกเปลี่ยนนักโทษหลังสงครามเลบานอน ค.ศ. 1982 ระหว่างอิสราเอลกับปาเลสไตน์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การจี้เครื่องบิน
หมวดหมู่:การจับตัวประกันในประเทศอิสราเอล
หมวดหมู่:การต่อต้านการก่อการร้ายในประเทศอิสราเอล
เควี 29

หลุมฝังศพ **KV29** เป็นสุสานอียิปต์โบราณในหุบเขากษัตริย์ซึ่งตั้งอยู่ในประเทศอียิปต์ ซึ่งไม่ได้ถูกขุดขึ้นและยังคงเต็มไปด้วยซากที่เกิดมาจากน้ำท่วม เหลือแค่ทางเข้าสุสานที่ไม่ได้ถูกน้ำท่วม

## อ้างอิง
*Reeves, N & Wilkinson, R.H. *The Complete Valley of the Kings*, 1996, Thames and Hudson, London
*Siliotti, A. *Guide to the Valley of the Kings and to the Theban Necropolises and Temples*, 1996, A.A. Gaddis, Cairo

หมวดหมู่:หุบเขากษัตริย์
มูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น

**มูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น** (; ; อักษรย่อ: JFCR) เป็นองค์กรการวิจัยโรคมะเร็งที่ไม่หวังผลกำไร ซึ่งตั้งอยู่ในอาริอาเกะ เขตโคโต โตเกียว มูลนิธินี้ก่อตั้่งขึ้นในปี ค.ศ. 1908 ในฐานะองค์กรแรกของประเทศญี่ปุ่นที่มีความเชี่ยวชาญด้านมะเร็งโดยยะมะงิวะ คะสึซะบุโร และผู้สนับสนุนของเขา สถาบันมะเร็งและโรงพยาบาลที่ติดมาของมูลนิธิได้รับการจัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1934 ทั้งนี้ มูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่นได้กลายเป็นสมาชิกเต็มตัวของสหภาพเพื่อการควบคุมมะเร็งนานาชาติในปี ค.ศ. 1968 

## การวิจัย
สถาบันมะเร็งแห่งมูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น เป็นหนึ่งในสถาบันวิจัยทางการแพทย์และชีววิทยาชั้นนำของประเทศญี่ปุ่น เมื่อวารสารอเมริกันอย่าง*ไซเอนซ์* ตีพิมพ์ผลงานพิเศษด้านวิทยาศาสตร์ในประเทศญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1992 ได้มีการอธิบายถึงสถาบันแห่งนี้ว่าเป็นสถาบันที่มีประสิทธิผลมากที่สุดแห่งหนึ่งและได้รับการยกย่องมากที่สุดของโลกในช่วงเวลานั้น

การวิจัยของสถาบันครอบคลุมสาขาชีวการแพทย์ที่หลากหลาย ประกอบด้วย ชีวเคมี, ชีววิทยาของเซลล์, พยาธิวิทยา, กลไกการเกิดมะเร็ง, จีโนมิกส์, ชีววิทยาระบบ และวิศวกรรมชีวเวช สำหรับความสำเร็จ ได้แก่

* ค.ศ. 1979: ทะดะสึงุ ทะนิงุชิ แยกยีนอินเตอร์เฟียรอน
* ค.ศ. 1983: มิสึอะกิ โยะชิดะ ระบุโครงสร้างของโมเลกุลเอชทีแอลวี-วัน ที่ตอบสนองต่อมะเร็งเม็ดเลือดขาว/มะเร็งต่อมน้ำเหลืองทีเซลล์ผู้ใหญ่
* ค.ศ. 1992: ยูซุเกะ นะกะมุระ แยกยีนกดมะเร็งเอพีซี ที่ตอบสนองต่อมะเร็งลำไส้ใหญ่ชนิดถ่ายทอดทางพันธุกรรมชนิดเอฟเอพี

## โรงพยาบาล
thumb|โรงพยาบาลสถาบันมะเร็ง ของมูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น

โรงพยาบาลสถาบันมะเร็ง ของมูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น ได้รับการก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1934 ในฐานะโรงพยาบาลมะเร็งเฉพาะทางในประเทศญี่ปุ่น โดยมีเพียง 29 เตียง และมีผู้อำนวยการคนแรกคือริวกิชิ อินะดะ ส่วนปัจจุบัน โรงพยาบาลมีประมาณ 700 เตียง และในปีงบประมาณ 2011 มีผู้ป่วยนอก 61,324 คน และผู้ป่วยใน 9,690 ราย

คลินิกและแผนก ได้แก่ ศูนย์ทรวงอก (การแพทย์ด้านมะเร็งวิทยาทรวงอกและมะเร็งวิทยาศัลยกรรม), ศูนย์ระบบทางเดินอาหาร (อายุรศาสตร์และศัลยศาสตร์ระบบทางเดินอาหาร), ศูนย์มะเร็งวิทยาเต้านม (การแพทย์ด้านมะเร็งวิทยาเต้านมและมะเร็งวิทยาศัลยกรรม), มะเร็งวิทยาทางนรีเวช, มะเร็งวิทยาศีรษะและคอ, มะเร็งวิทยากระดูกและข้อ, มะเร็งวิทยาอวัยวะสืบพันธุ์, มะเร็งวิทยาโลหิต, การแพทย์ด้านมะเร็งวิทยา, ศูนย์มะเร็งซาร์โคมา, การบำบัดแบบประคับประคอง, เวชศาสตร์ทั่วไป, วิสัญญีวิทยา/การบริการระงับปวดหลังผ่าตัด, มะเร็งวิทยาและจิตรักษา, พลาสติกและการผ่าตัดเพื่อเสริมสร้าง, จักษุวิทยา, โรคติดเชื้อ, ยาสมุนไพรจีน, การทำฟัน, มะเร็งวิทยารังสีรักษา, รังสีวิทยาวินิจฉัย, การส่องกล้อง, การแพทย์ด้านมะเร็งวิทยาที่ครอบคลุม, คลินิกมะเร็งวิทยาทางพันธุกรรม และศูนย์คัดกรองมะเร็ง

## นักวิทยาศาสตร์และบุคคลที่มีชื่อเสียงจากมูลนิธิ
* มะตะโร นะงะโยะ, ผู้ชำนาญพยาธิวิทยา
* ทะกะโอะกิ ซะซะกิ, ผู้เชี่ยวชาญด้านมะเร็งวิทยา
* มะซะรุ คุรุ, ศัลยแพทย์
* โทะมิโซ โยะชิดะ, ผู้ค้นพบมะเร็งซาร์โคมาโยะชิดะ
* ทะกะชิ ซุงิมุระ, นักชีวเคมี
* เจ้าชายมะซะฮิโตะ เจ้าชายฮิตะชิ, นักวิจัยโรคมะเร็งและประธานกิตติมศักดิ์
* เจ้าหญิงคิกุโกะ พระชายาในเจ้าชายโนะบุฮิโตะ, ผู้สนับสนุนมูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น

## ดูเพิ่ม
* สมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:มูลนิธิในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:องค์การมะเร็ง
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2451
หมวดหมู่:สถาบันวิจัยทางการแพทย์
หมวดหมู่:เขตโคโต
การช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน

**การช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน** () เป็นระดับของการรักษาทางการแพทย์ระดับหนึ่ง ซึ่งใช้สำหรับช่วยเหลือผู้ที่เจ็บป่วยหรือบาดเจ็บรุนแรงจนเป็นอันตรายถึงชีวิต ระหว่างรอหรือระหว่างการนำส่งโรงพยาบาลเพื่อรับการรักษาแบบเต็มรูปแบบ อาจทำโดยบุคลากรทางการแพทย์ เช่น แพทย์ พยาบาล เวชกิจฉุกเฉิน อาสาสมัครกู้ชีพ หรือคนทั่วไปที่ได้รับการฝึก

หมวดหมู่:บริการการแพทย์ฉุกเฉิน
หมวดหมู่:การช่วยชีวิตฉุกเฉิน
เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย

เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย () เป็นพระราชโอรสพระองค์สุดท้องใน สมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย กับ มาเรียแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินียูโกสลาเวีย พระองค์ประสูติ ณ ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย โดยทรงมีพระเชษฐา 2 พระองค์คือ
#สมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย
#เจ้าชายโทมิสลาฟแห่งยูโกสลาเวีย

## เสกสมรสครั้งที่ 1
เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงคริสตินา-มาร์เกรเธอแห่งเฮสส์ พระภาคิไนยใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1956 ณ พระราชวังโคบอร์ก อันเป็นพระราชวังที่เจ้าหญิงคริสตินา-มาร์เกรเธอประสูติ โดยมีพระบุตรร่วมกัน ดังนี้
#เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซา
#เจ้าชายคริสโตเฟอร์

โดยหลังจากนั้น พระองค์ทรงหย่าจากกัน

## เสกสมรสครั้งที่ 2
เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย ทรงเสกสมรสครั้งที่ 2 กับ เจ้าหญิงคิระแห่งลีนีเจน โดยมีพระบุตร 3 พระองค์ดังนี้
#เจ้าหญิงลินิเวีย มาเรีย
#เจ้าชายคาร์ล วัลเดร์มา
#เจ้าชายดริมิทรี

ทรงหย่าเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1972

## เสกสมรสครั้งที่ 3
เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย เสกสมรสกับ อีวา มาเรีย แอนดริโครวิช เมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1974 แต่ไม่มีพระบุตรร่วมกัน

## พระชนม์ชีพหลังจากราชอาณาจักรยูโกสลาเวียล่มสลาย
หลังจากการล่มสลายของสถาบันพระมหากษัตริย์ในพระราชวงศ์คาราจอร์จเจวิช พระองค์ได้เสด็จไปประทับ ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ซึ่งพระองค์ทรงเป็นนายหน้าขายประกันภัย

## สิ้นพระชนม์
พระองค์ถูกพบว่าสิ้นพระชนม์ในรถยนต์ส่วนพระองค์ใน รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ เจ้าหน้าที่ได้ลงความเห็นว่าเป็นการ อัตวินิบาตกรรม ด้วยพระองค์เอง ด้วยการเปิดเครื่องยนต์ทำให้ได้รับคาร์บอนไดออกไซด์ ในพระวรกายมากเกินไป จนสิ้นพระชนม์ขณะมีพระชันษา 60 ปี

## พระอิสริยยศ

*เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย (His Royal Highness Prince Andrew of Yugoslavia)
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2472
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2533
อ
หมวดหมู่:เจ้าชายยูโกสลาเวีย
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายในสหรัฐ
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์
พระเจ้ารามประเดิด

**พระเจ้ารามประเดิด** (, ; ค.ศ. 1254–1311) เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 2 แห่งเมืองเมาะตะมะ ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1307–1311 พระองค์ขึ้นสืบราชบัลลังก์จากพระเจ้าฟ้ารั่วปฐมกษัตริย์ผู้เป็นพระเชษฐาซึ่งสวรรคตโดยไร้รัชทายาท รัชสมัยของพระองค์ต้องเผชิญหน้ากับการรุกรานจากอาณาจักรล้านนา

พระเจ้ารามประเดิดประสูติเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1254 มีพระนามเดิมว่า**มะกะตา** โดยพระองค์มีพระเชษฐา 1 พระองค์คือพระเจ้าฟ้ารั่ว และมีพระขนิษฐา 1 พระองค์คือนางอุ่นเรือน เมื่อมะกะโทสถาปนาตนเองขึ้นเป็นพระเจ้าเมาะตะมะใน ค.ศ. 1287 ก็ได้สถาปนาพระราชอนุชาพระองค์เดียวคือมะกะตาเป็นรัชทายาทเนื่องจากพระองค์มีพระราชธิดาพระองค์เดียว

เมื่อพระเจ้าฟ้ารั่วถูกปลงพระชนม์ในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1307 พระองค์จึงได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา แต่พระองค์ต้องใช้เวลาปราบปรามผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการสวรรคตของพระเจ้าฟ้ารั่วนานถึง 2 สัปดาห์ จึงได้ประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกเมื่อวันที่ 28 มกราคม ปีเดียวกัน

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1311 นางอุ่นเรือนและสมิงมังละ พระสวามีได้ก่อกบฏเข้ายึดราชบัลลังก์ ระหว่างที่พระเจ้ารามประเดิดเสด็จออกไปคล้องช้างป่าที่เมาะลำเลิง เมื่อพระองค์ทราบข่าวจึงรีบเสด็จกลับแต่ได้พบว่าประตูเมืองถูกปิด พระองค์จึงรีบเสด็จหนีไปยังป่าข้างเมืองแต่ก็ถูกทหารของสมิงมังละสังหารจนสวรรคต ทำให้ราชบัลลังก์ว่างลงกว่า 2 สัปดาห์ จากนั้นจึงได้มีการอัญเชิญเจ้าอาวพระโอรสของเจ้านางอุ่นเรือนและสมิงมังละขึ้นเป็นพระเจ้าแสนเมือง เมื่อวันที่ 10 เมษายน ปีเดียวกัน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง
; เชิงอรรถ

;บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์หงสาวดี
ลีกของไอร์แลนด์พรีเมียร์ดิวิชัน

**ลีกของไอร์แลนด์พรีเมียร์ดิวิชัน** () เป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศไอร์แลนด์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1985

## สโมสรที่เข้าร่วมลีกของไอร์แลนด์พรีเมียร์ดิวิชัน (ฤดูกาล 2018)

## ทีมชนะเลิศลีกสูงสุดไอร์แลนด์

## ดูเพิ่ม
* ฟุตบอลในประเทศไอร์แลนด์
* ลีกของไอร์แลนด์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศไอร์แลนด์
หมวดหมู่:ฟุตบอลลีกสูงสุด
หมวดหมู่:ลีกของไอร์แลนด์
เอเบิล กาวเวอร์

**เอเบิล แอนโทนี เจมส์ กาวเวอร์** (; ค.ศ. 1836 ที่ลีวอร์โน ประเทศอิตาลี – 1899?) เป็นกงสุลชาวอังกฤษ ปฏิบัติหน้าที่ในญี่ปุ่น 2 ครั้ง ระหว่างช่วงบากูมัตสึ ที่นางาซากิและฮาโกดาเตะ เขายังเป็นช่างภาพสมัครเล่น

หลังจากใช้ชีวิตในประเทศจีน กาวเวอร์ทำงานที่สถานอัครราชทูตอังกฤษในโทเซ็นจิ เอโดะ (ต่อมาคือโตเกียว) เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมเจ้าหน้าที่ของรัทเทอร์ฟอร์ด อัลคอก ต่อมาปี ค.ศ. 1863 เขามีส่วนร่วมในการระดมยิงคาโงชิมะ ในปี ค.ศ. 1866 เขาได้เป็นกงสุลในฮาโกดาเตะ (ในเอโซะ ต่อมาคือฮกไกโด) โดยก่อนหน้านั้นเป็นกงสุลในนางาซากิ (ในคิวชู)

หลายปีที่ผ่านมา เชื่อกันว่ากาวเวอร์หรือวอลเทอร์ บี. วุดเบอรี อาจจะมีส่วนร่วมในภารกิจของบริษัทจากลอนดอนที่ชื่อ *เนเกรตตีและแซมบรา* (*Negretti and Zambra*) ในการถ่ายภาพประเทศจีนและญี่ปุ่น ระหว่างปี ค.ศ. 1857 ถึง 1860 เพราะปัจจุบันภาพถ่ายของปีแยร์ รอซีเย ยังมีข้อสงสัย ชุดภาพของมหาวิทยาลัยไลเดิน มีภาพถ่ายของกาวเวอร์ ที่มีลายเซ็นว่า "P. Rossier" และในปี ค.ศ.  1859 ทั้งรอซีเยและกาวเวอร์ได้ออกเดินทางร่วมกันโดย เรือหลวง ''แซมป์ซัน''  จากนางาซากิไปยังเอโดะ

## อ้างอิง


## บรรณานุกรม
* Bennett, Terry. Bennett, Terry. 'The Search for Rossier: Early Photographer of China and Japan' . Accessed 12 September 2006; cited above as "Bennett". Originally appeared in *The PhotoHistorian-Journal of the Historical Group of  the Royal Photographic Society*, December 2004.
**Bakumatsu-ishin jinmei-jiten* (, A biographical dictionary of the *[[Late Tokugawa shogunate|Bakumatsu]]* and Meiji revitalization). Tokyo: Shinjinbutsujūraisha, 1994. 
*Nagasaki Foreign Settlement Research Group. "British Consulate." *People, places and scenes from the Nagasaki foreign settlement, 1859-1941.*

หมวดหมู่:นักการทูตชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากลีวอร์โน
วอลเทอร์ บี. วุดเบอรี

**วอลเทอร์ เบนต์ลีย์ วุดเบอรี** (Walter Bentley Woodbury; 26 มิถุนายน ค.ศ.  1834 – 5 กันยายน ค.ศ. 1885) เป็นนักประดิษฐ์และช่างภาพยุคบุกเบิกชาวอังกฤษ เขาเป็นหนึ่งในช่างภาพยุคแรกของออสเตรเลียและหมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (ส่วนหนึ่งของอินโดนีเซีย) เขาจดสิทธิบัตรสิ่งประดิษฐ์ที่เกี่ยวกับการถ่ายภาพหลายชิ้น เขายังเป็นที่รู้จักกับผู้คิดนวัตกรรม กระบวนการถ่ายภาพวุดเบอรี (woodburytype photomechanical process)

 

หมวดหมู่:บุคคลจากแมนเชสเตอร์
หมวดหมู่:ผู้บุกเบิกการถ่ายภาพ
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2019 รอบคัดเลือก กลุ่ม 6

**กลุ่ม 6** ของ **[[ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2019 รอบคัดเลือก|การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2019 รอบคัดเลือก]]** ประกอบไปด้วยหกทีม: สวีเดน, เบลเยียม, ตุรกี, ฮังการี, ไซปรัส, และ มอลตา. องค์ประกอบของเก้ากลุ่มใน รอบคัดเลือกรอบแบ่งกลุ่ม จะถูกตัดสินโดยการจับสลากในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2560, กับทีมที่ถูดจัดวางสอดคล้องกับพวกเขา การจัดอันดับค่าสัมประสิทธิ์.

กลุ่มนี้คือลงเล่นในรูปแบบพบกันหมดเหย้าและเยือนระหว่างวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2560 และ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2561. ชนะเลิศของกลุ่มจะได้สิทธิ์เข้ารอบโดยตรงสำหรับ รอบสุดท้าย, ในขณะที่ทีมรองชนะเลิศของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่ รอบเพลย์ออฟ ถ้าพวกเขาเป็น หนึ่งในสี่ทีมรองชนะเลิศจากกลุ่มทั้งหมดเก้ากลุ่ม (ไม่ได้นับผลการแข่งขันในนัดที่พบกับทีมอันดับที่หก).

## ตารางคะแนน

## นัด
เวลาคือ CET/CEST.

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

----

## อันดับดาวซัลโว

;7 ประตู

* Landry Dimata
* Carlos Strandberg

;4 ประตู

* Dodi Lukebakio
* Siebe Schrijvers
* Bence Bíró
* Orkan Çınar

;3 ประตู

* Kyrian Nwoko

;2 ประตู

* Aaron Leya Iseka
* Attila Szalai
* Myles Beerman
* Joel Asoro
* Erdal Rakip
* Deniz Hümmet
* Kubilay Kanatsızkuş
* Melih Okutan

;1 ประตู

* Samuel Bastien
* Dion Cools
* Isaac Mbenza
* Ryan Mmaee
* Jordi Vanlerberghe
* Rafael Anastasiou
* Marios Elia
* Andreas Frangos
* Theodoros Iosifidis
* Antreas Karo
* Giorgos Papageorgiou
* Costas Soteriou
* Christos Wheeler
* Attila Haris
* Bence Lenzsér
* Dániel Sallói
* Máté Vida
* Donát Zsótér
* Jean Borg
* Jake Grech
* Matthew Guillaumier
* Joel Andersson
* Franz Brorsson
* Filip Dagerstål
* Gustav Engvall
* Svante Ingelsson
* Jordan Larsson
* Isak Ssewankambo
* Mattias Svanberg
* Oğulcan Çağlayan
* Adil Demirbağ
* Dorukhan Toköz

;1 การทำเข้าประตูตัวเอง

* Leonidas Kyriakou (ในนัดที่พบกับ ฮังการี)
* Christos Hadjipaschalis (ในนัดที่พบกับ ตุรกี)
* Merih Demiral (ในนัดที่พบกับ เบลเยียม)

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Under-21 Standings: 2017–19 qualifying, UEFA.com

กลุ่ม 6
เก็นโซ มาเอดะ

**เก็นโซ มาเอดะ** () (ค.ศ. 1831–1906) เป็นช่างภาพชาวญี่ปุ่นจากทางเหนือของเกาะคีวชู เขาศึกษาการถ่ายภาพที่นางาซากิจจากยัน กาเริล ฟัน แด็นบรุกและเย. แอ็ล. เซ. โปมเปอ ฟัน เมร์เดอร์โฟร์ต  ต่างก็ไม่ใช่ช่างภาพผู้มีประสบการณ์ ความพยายามถ่ายภาพส่วนมากก็ล้มเหลว ถึงกระนั้น พวกเขาก็ได้สอนการถ่ายภาพด้วยกระบวนการกระจกเปียกให้แก่มาเอดะและนักเรียนคนอื่น ๆ รวมถึง ชุมเป ฟูรูกาวะ, เทโซ คาวาโนะ, ฮิโกมะ อูเอโนะ‎ และ คูวาจิโร โฮริเอะ จนเมื่อช่างภาพชาวสวิส ปีแยร์ รอซีเย เดินทางมาถึงญี่ปุ่นในปี ค.ศ.  1858 กับภารกิจถ่ายภาพให้กับบริษัท *เนเกรตตีและแซมบรา* (*Negretti and Zambra*) มาเอดะได้รับคำแนะนำให้มาช่วยเหลือเขาและเรียนรู้การถ่ายภาพเพิ่มเติม มาเอดะรวมถึงนักเรียนคนอื่นได้ช่วยดูแลรอซีเยระหว่างที่อยู่ในนางาซากิ รอซีเยได้ถ่ายภาพพระ ขอทาน ผู้ชมซูโม่ และที่อยู่ของชาวต่างชาติ รวมถึงภาพถ่ายของอาเล็กซันเดอร์ ฟ็อน ซีบ็อลท์ และซามูไร

รอซีเยคิดว่า ที่ภาพถ่ายของโปมเปอ ฟัน เมร์เดอร์โฟร์ต ออกมาล้มเหลวเพราะขาดเครื่องมือเคมีที่จำเป็น ดังนั้นเขาจึงให้มาเอดะส่งจดหมายเพื่อจัดหาอุปกรณ์ เครื่องมือการถ่ายภาพและสารเคมีจากเซี่ยงไฮ้ ทั้งมาเอดะและฟูรูกาวะได้ซื้อเลนส์ สารเคมีและกระดาษแอลบูเมนผ่านรอซีเย ทั้งมาเอดะและฟูรูกาวะประสบความสำเร็จในการถ่ายรูปด้วยเครื่องมือเหล่านี้ ในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1860

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* Bennett, Terry. *Early Japanese Images.* Rutland, Vermont: Charles E. Tuttle, 1996.
* Himeno, Junichi. "Encounters With Foreign Photographers: The Introduction and Spread of Photography in Kyushu". In *Reflecting Truth: Japanese Photography in the Nineteenth Century*, ed. Nicole Coolidge Rousmaniere, Mikiko Hirayama. Amsterdam: Hotei Publishing, 2004.

หมวดหมู่:นักถ่ายภาพชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้บุกเบิกการถ่ายภาพ
หมวดหมู่:บุคคลจากเกาะคีวชู
มหาวิทยาลัยไลเดิน

**มหาวิทยาลัยไลเดิน** ( ย่อว่า **LEI**; ) ตั้งอยู่ที่เมืองไลเดิน เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศเนเธอร์แลนด์ มหาวิทยาลัยก่อตั้งในปี ค.ศ. 1575 โดยวิลเลียม เจ้าชายแห่งออเรนจ์ ผู้นำการปฏิวัติดัชต์ในสงครามแปดสิบปี ราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซาและมหาวิทยาลัยยังคงมีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ และสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ ทรงศึกษาจบที่นี่ มหาวิทยาลัยมีชื่อเสียงขึ้นมาในช่วงยุคทองของเนเธอร์แลนด์ มหาวิทยาลัยยังมีศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงอย่าง เรอเน เดการ์ต, แร็มบรันต์, คริสตียาน เฮยเคินส์, และบารุค สปิโนซา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

ไลเดิน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดเซาท์ฮอลแลนด์
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 100 ปีทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย"

**เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 100 ปีทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย"** () เป็นเหรียญที่ระลึกที่รัฐบาลประเทศรัสเซียจัดทำขึ้นในวาระครบรอบ 100 ปีทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย จัดสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2544 โดยประกาศประธานาธิบดี ฉบับที่ 777

## คุณสมบัติผู้ได้รับเหรียญ
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 100 ปีทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย" ผู้ที่ได้รับคือผู้ที่มีส่วนร่วม 20 ปีในการทำงานอย่างดีเยี่ยมในทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย รวมถึงประชาชนที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย

## ลักษณะของเหรียญ
เหรียญที่ระลึก "ครบรอบ 100 ปีทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย" ทำจากเงินมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 32 มิลลิเมตร ด้านหน้าเป็นรูปรถไฟพร้อมกับคำว่า "ครบรอบ 100 ปีทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย" () ด้านหลังเขียนว่า "1901 2001" พร้อมกับภาพค้อนไขว้กับคีม

## ผู้ที่ได้รับเหรียญ (บุคคลโดดเด่น)
*Alexander Misharin
*Rashid Nurgaliyev
*Valerii Nikolaevich Ganichev
*Oblast Anatoly Leonidovich Gredin

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* The Commission on State Awards to the President of the Russian Federation
* The Russian Gazette  In Russian

หมวดหมู่:เครื่องอิสริยาภรณ์รัสเซีย
หมวดหมู่:ทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย
วิทยาลัยน่าน มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

**วิทยาลัยน่าน มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์** () เป็น วิทยาลัย สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ เป็นสถาบันอุดมศึกษาเพื่อพัฒนาท้องถิ่น ภายใต้ความร่วมมือของภาคีเครือข่าย เพื่อเพิ่มคุณภาพชีวิตของประชาชน บนพื้นฐานปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง 

## ประวัติวิทยาลัย
วิทยาลัยน่าน พัฒนามาจากศูนย์ให้การศึกษาจังหวัดน่านของวิทยาลัยครูอุตรดิตถ์เปิดให้บริการในปีการศึกษา 2526 ณ ศูนย์ให้การศึกษาจังหวัดน่าน โรงเรียนบ้านดอน(ศรีเสริมกสิกร) ตำบลในเวียง อำเภอเมือง จังหวัดน่าน

ต่อมาในปี พ.ศ. 2529 ศูนย์ให้การศึกษาจังหวัดน่านได้ขยายสถานที่ให้บริการทางการศึกษาโดยเพิ่มห้องเรียนที่วิทยาลัยสารพัดช่างน่าน ด้วยเหตุผลของการเพิ่มสาขาในการให้บริการสืบเนื่องจากมีนักศึกษาสนใจสมัครเรียนเพิ่มขึ้น จึงทำให้ช่วงเวลานั้นศูนย์ให้การศึกษาจังหวัดน่านของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ มีสถานที่ดำเนินการอยู่ 2 แห่ง คือ โรงเรียนบ้านดอนศรีเสริมกสิกร และวิทยาลัยสารพัดช่างน่าน

และในปัจจุบันได้ย้านที่ทำการมาที่ บ้านทุ่งผง หมู่ 3 ตำบลทุ่งศรีทอง อำเภอเวียงสา และได้ยกฐานะศูนย์ให้การศึกษาจังหวัดน่าน เป็น วิทยาลัยน่าน

## หลักสูตร

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
* เว๊บไซต์วิทยาลัยน่าน มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ 

## อ้างอิง

มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยรัฐ
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอเวียงสา
หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
มาสด้า6

**มาสด้า6** หรือ **มาสด้า 6** (หรือเรียกว่า **มาสด้า อเทนซ่า** ในประเทศจีนและประเทศญี่ปุ่น) เป็นรถยนต์นั่งขนาดกลางผลิตโดยมาสด้าบริษัทรถยนต์ประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่ พ.ศ. 2545 มาแทนที่รุ่นเก่าอย่างมาสด้า คาเพลลา ใน พ.ศ. 2545 โดยมาสด้า6 เป็นรถยนต์มาสด้ารุ่นแรกที่มียอดจำหน่ายถึงหนึ่งล้านคันได้เร็วที่สุดเมื่อเทียบกับรุ่นอื่น ๆ ก่อนหน้าของมาสด้า

## รุ่นที่ 1 (GG1; 2002–2008)

### ก่อนปรับโฉม

File:Mazda 6 2.0 Sedan 2003 (cropped).jpg|Mazda6 Sedan 
File:2003Mazda6-McMillansLookout (cropped).jpg|Mazda6 Classic
File:Mazda 6 2.0 2004 (14971577476).jpg|Sedan (rear)
File:2003 Mazda6 GG Classic Hatch Rear, McMillans Lookout, Vic, 21.12.2008.jpg|Hatchback
File:2004 Mazda6 TS Estate 2.0 Rear.jpg|Estate (European spec)
File:Mazda6-Wagon.jpg|Station wagon (North American spec)


### หลังปรับโฉม

File:2006 Mazda6 TS 2.0 Front.jpg|Mazda6 liftback
File:2005-2007 Mazda 6 (GG Series 2) Luxury Sports hatchback (2011-01-13).jpg|Mazda6 Sports
File:2007 Mazda6 GS in Dark Cherry Mica, rear right, 2021-07-18.jpg|Sedan
File:2006 Mazda6 TS 2.0 Rear.jpg|Liftback
File:Mazda6 Sport Kombi (GY1) – Heckansicht, 19. Juni 2011, Wülfrath.jpg|Estate/station wagon


## รุ่นที่ 2 (GH1; 2007–2012)

### ก่อนปรับโฉม

File:2009 Mazda6 SL Diesel Estate 2.2 Front.jpg|Estate (pre-facelift; front)
File:Mazda 6 rear 20080312.jpg|Sedan
File:Mazda 6 rear 20090212.jpg|Hatchback
File:Mazda6 II Sport Kombi rear 20101015.jpg|Estate (rear)
File:2008 Mazda6 (GH) Classic station wagon (2008-10-10) 02.jpg|Interior


### หลังปรับโฉม

File:2011 Mazda6 (GH Series 2 MY10) Luxury Sports hatchback (2011-08-17) 01.jpg|Mazda 6 Sports hatchback (facelift; front)
File:2011 Mazda6 (GH Series 2 MY10) Limited sedan (2011-06-15).jpg|Sedan
File:2011 Mazda6 (GH Series 2 MY10) Luxury Sports hatchback (2011-08-17) 02.jpg|Hatchback (rear)
File:2010 Mazda6 (GH Series 2 MY10) Touring station wagon (2011-11-18) 02.jpg|Estate/station wagon
File:2012 Mazda6 (GH Series 2 MY12) Touring hatchback (2012-10-26) 04.jpg|Interior


## รุ่นที่ 3 (GJ1/GL; 2012–2025)

### ปรับโฉมครั้งที่ 2 (2018)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

อเทนซา
เซียร์เกย์ โคโรเลฟ

**เซียร์เกย์ ปัฟโลวิช โคโรเลฟ** (, ; ) ,12 มกราคม  พ.ศ. 2450 [O.S. 30 ธันวาคม] พ.ศ. 2436 -23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509) เป็นหัวหน้าวิศวกรจรวดโซเวียตและนักออกแบบยานอวกาศในระหว่างการแข่งขันอวกาศระหว่างสหรัฐฯและสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามเย็น เขาได้รับกาารยกย่องเป็นบิดาแห่งการสำรวจอวกาศ เขามีส่วนในการพัฒนาจรวด อาร์-7, สปุตนิค, ไลก้า สิ่งมีชีวิตตัวแรกในอวกาศและการส่งมนุษย์คนแรกไปอวกาศ

แม้ว่า โคโรเลฟมีความสามารถออกแบบเครื่องบินให้แก่กองทัพก็ตาม แต่เขาถูกมองว่าเป็นสมาชิกในการต่อต้านโซเวียต เขาถูกส่งไปยังกูลัคในปี พ.ศ. 2481  เป็นเวลาเกือบ 6 ปีรวมทั้งบางส่วน เดือนในค่ายแรงงานโคลีมา ก่อนที่จะปล่อยตัวหลังจากการพัฒนาต้นแบบจากจรวดวี-2ของเขาทำให้เขากลายเป็นนักออกแบบจรวดที่มีชื่อเสียงและเป็นกุญแจสำคัญในการพัฒนาขีปนาวุธของสหภาพโซเวียต เพื่อปกป้องเขาจากการลอบสังหารสงครามเย็นที่เป็นไปได้โดยสหรัฐอเมริกา เขาจึงกลายเป็นบุคคลลึกลับตลอดชีวิตของเขา โคโรเลฟได้เสียชีวิตด้วยโรคะมะเร็งเนื้องอกในปี พ.ศ. 2509 การเสียชีวิตกะทันหันระหว่างแผนการไปดวงจันทร์ของโซเวียตเป็นอีกหนึ่งในสาเหตุของความล้มเหลวของแผนไปดวงจันทร์ของโซเวียต

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* คอนสแตนติน ซีออลคอฟสกี
* โครงการอวกาศโซเวียต

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Episode 47 of astrotalkuk.org  Contains recording from the unveiling of Yuri Gagarin Statue event in London on 14 July 2011, includes Natalya Koroleva speaking about her father.
* Sergei Pavlovich Korolev (1907–1966) Biography, with several historic photographs provided by Natalya Koroleva.
* "Korolev, Mastermind of the Soviet Space Program" Biography, with a few photographs, by James Harford, adapted, in part, from the author’s book.
* "Sergei Pavlovich Korolev"  Biography by Phil Delnon dated May 1998.
* "Sergey P. Korolev. The Great Engineer and Scientist". Biography at the official website of Korolev, Moscow Oblast
* Exclusive site on Sergei Korolev: The Soviet space pioneer.(needs Flash) 
* The official website of the city administration Baikonur - Honorary citizens of Baikonur
* Soviet and Russian space programmes
* PBS Red Files
* Korolev — detailed biography at ''Encyclopedia Astronautica''
* Detailed biography at Centennial of Flight website
* Korolëv's slide rule  at the U.S. National Air and Space Museum. His German-made slide rule was a "magician's wand" to his colleagues.
* Photograph and description of monument to S. Korolev  at the Kiev Polytechnic Institute.
* Extensive collection of photographs and documents related to Korolev at the RGANTD (РГАНТД) 
* Family history
** Korolev as a boy in Nizhyn, 1912.
** Korolev as a student at KPI, 1924.
:: (RGANTD is the Russian State Archive for Scientific and Technical Documentation.)

หมวดหมู่:วิศวกรชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:นักประดิษฐ์ชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:การสำรวจอวกาศ
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นฌือตอมือร์
หมวดหมู่:ชาวรัสเซียเชื้อสายยูเครน
หมวดหมู่:ชาวยูเครนเชื้อสายรัสเซีย
หมวดหมู่:สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
ยึดด่วน วันสิ้นโลก

***ยึดด่วน วันสิ้นโลก*** () เป็นภาพยนตร์พูดภาษาอังกฤษที่เป็นการร่วมทุนระหว่างเกาหลีใต้กับเช็ค แนวแอคชันดราม่าวิทยาศาสตร์ ดัดแปลงจากนิยายภาพภาษาอังกฤษเรื่อง *Le Transperceneige* เขียนโดย Jacques Lob, Benjamin Legrand, และ Jean-Marc Rochette กำกับโดยพง จุน-โฮ เขียนบทโดย Bong และ Kelly Masterson

ภาพยนตร์เรื่องนี้มีฉากเป็นขบวนรถไฟ Snowpiercer ที่เดินทางไปรอบโลก บนรถไฟมีมนุษย์ที่เหลือรอดจากภัยพิบัติที่เป็นผลจากความพยายามควบคุมสภาพอากาศโดยมนุษย์เพื่อหยุดยั้งภาวะโลกร้อน จนเกิดเป็นยุคน้ำแข็งใหม่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์อิงบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
หมวดหมู่:รถไฟสมมติ
ไซอิ๋ว ตอน ปีศาจแมงมุม

**ไซอิ๋ว ตอน ปีศาจแมงมุม** () เป็นภาพยนตร์จีนกำลังภายในที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1967 กล่าวถึงเรื่องราวส่วนหนึ่งของวรรณกรรมชิ้นเอกของ อู๋ เฉิงเอิน เรื่อง **[[ไซอิ๋ว]]** นำแสดงโดย อู๋ เฉิน, เฮลเลน หม่า, ฟาน เหอ, หวู เว่ย

## เนื้อเรื่อง
พระถังซัมจั๋ง และศิษย์ทั้งสาม ประกอบด้วย ซุน หงอคง, ตือโป๊ยก่าย และ ซัวเจ๋ง ยังคงเดินทางไปยังชมพูทวีปเพื่ออัญเชิญคัมภีร์พระไตรปิฎก กลับสู่เมืองถัง ครั้งหนึ่งหลงเข้าไปในอาณาจักรของเหล่าปีศาจแมงมุมสาวทั้งเจ็ด ซึ่งวางแผนจับตัว พระถังซัมจั๋งเพื่อจะได้เป็นอมตะโดยการกินเนื้อของเขา และหลอกล่อให้ เห้งเจีย ไปอีกทางจนสามารถจับตัว พระถังซัมจั๋ง และ ตือโป๊ยก่าย ได้ในที่สุด เห้งเจียและซัวเจ๋ง พยายามหาทางช่วยอาจารย์ของตนโดยให้ซัวเจ๋งไปขอยืมไฟโลกันต์จากเทพเจ้าในขณะที่เห้งเจียจะลอบเข้าไปในถ้ำปีศาจแมงมุม สุดท้ายเมื่อซัวเจ๋งได้ไฟโลกันต์มาแล้วกลับถูกปีศาจตะขาบ ชู้รักของปีศาจแมงมุมแดงที่ปลอมตัวเป็น เห้งเจีย หลอกเอาไปได้แต่เห้งเจีย ตัวจริงก็ตามไปเอาคืนมาได้อีกครั้งและใช้ไฟโลกันต์เผาถ้ำปีศาจแมงมุมรวมทั้งร่วมมือกับศิษย์น้องของตนสังหารปีศาจแมงมุมที่เหลือทั้งหมดกับปีศาจตะขาบได้ และสามารถช่วย พระถังซัมจั๋ง และ ตือโป๊ยก่าย ได้ในที่สุด ทั้งหมดจึงออกเดินทางไปยังชมพูทวีปต่อไปอีกครั้ง

## นักแสดงนำ
* อู่ เฉียน รับบท ปีศาแมงมุมคนที่สาม
* หลิว เหลียงหัว รับบท ปีศาจแมงมุมคนโต
* เหอ ฟ่าน รับบท พระถังซัมจั๋ง
* เผิง เผิง รับบท ตือโป๊ยก่าย
* โจว หลุงจาง รับบท ซึง หงอคง
* เทียน ชุน รับบท ซัวเจ๋ง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Hong Kong Cinemagic entry
* Film review with screenshots

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฮ่องกง
พระนางธัมมเทวีแห่งตองอู

**พระนางธรรมเทวี** (, ; ) หนึ่งในสามอัครมเหสีของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ กษัตริย์พม่าแห่งราชวงศ์ตองอู และพระเชษฐภคินีในพระเจ้าบุเรงนอง พระนางมีพระนามประสูติว่า คีนโป้นโซ่ (, ) ผู้เป็นธิดาของเมงเยสีหตู พระอาจารย์ของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้รวมถึงเป็นพระเชษฐภคินี (พี่สาว) ของ พระเจ้าบุเรงนอง เมื่อเจ้าชายรัชทายาทขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระเจ้าเมงจีโย พระราชบิดาเป็นพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1530 เมงเยสีหตูก็ได้ถวายตัวบุตรสาวให้เป็นมเหสีของพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ และพระองค์ทรงเลี้ยงดูพระนางเป็นหนึ่งในสองอัครมเหสี กล่าวกันว่าพระราชินีผู้มีพระชนมายุแก่กว่าพระมหากษัตริย์อย่างน้องพรรษาเดียว ทรงเป็นพระมเหสีองค์โปรดจนกระทั่ง ค.ศ. 1545 ที่พระองค์ทรงให้พระนางเข่มะนอเป็นอัครมเหสีร่วม

พระนางทรงใช้ชีวิตที่ตองอู และยังคงมีพระชนม์ชีพใน ค.ศ. 1577 พระนางทรงเข้าร่วมพิธีชักร่มของเจดีย์ Maha Wizaya โดยพระเจ้าบุเรงนองที่พะโค ซึ่งเกิดขึ้นในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1577 จากนั้นพระอนุชา/เชษฐาจึงอุทิศพระนางในพิธีเฉพาะ

## พงศาวลี



## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
* 

หมวดหมู่:ราชวงศ์ตองอู
สตูดิโอถ่ายภาพ

thumb|300px|สตูดิโอถ่ายภาพ

**สตูดิโอถ่ายภาพ** () คือ สถานที่ทำงานสำหรับถ่าย พัฒนา พิมพ์ หรือทำซ้ำ ภาพถ่าย นอกจากนั้นอาจมีการฝึกฝนการถ่ายภาพและการแสดงภาพถ่ายในสตูดิโอถ่ายภาพด้วย สตูดิโออาจมีห้องมืด ห้องเก็บของ สตูดิโอที่เหมาะสมสำหรับการถ่ายภาพ จัดแสดง หรือพื้นที่สำหรับงานที่เกี่ยวข้อง สตูดิโอถ่ายภาพมักเป็นธุรกิจที่เป็นของช่างภาพเอง เป็นไปได้ว่า อาจจะมีผู้ช่วยหรือนักเรียน สตูดิโออาจมีขายภาพของเจ้าของสตูดิโอหรือช่างภาพอื่น

ในช่วงปีแรก ๆ ของศตวรรษที่ 20 ธุรกิจของสตูดิโอถ่ายภาพมีเพิ่มมากขึ้น จนเรียกว่า เอเจนซีภาพ (photographic agency) จนทำให้คำว่า สตูดิโอถ่ายภาพ ใช้กับความหมาย ว่าเป็นสถานที่ทำงานแทบทั้งนั้น

## อ้างอิง

*Art & Architecture Thesaurus, s.v. "studios (organizations)". Accessed 31 January 2008.
*Art & Architecture Thesaurus, s.v. "studios (work spaces)". Accessed 31 January 2008.

หมวดหมู่:อุปกรณ์การถ่ายภาพ
หมวดหมู่:สตูดิโอ
ฟาโรห์นิเนทเจอร์

**นิเนทเจอร์** (หรือเรียกว่า **บาเนทเจอร์**) เป็นพระนามฮอรัสของฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณพระองค์ที่สามจากราชวงศ์ที่สองแห่งอียิปต์ ไม่ทราบระยะเวลาในการครองราชย์ของพระองค์ แต่ในบันทึกพระนามแห่งตูรินได้บันทึกว่ารัชสมัยของฟาโรห์นิเนทเจอร์ไม่น่าจะกินระยะเวลาเป็นไปได้ถึง 96 ปี และแมนิโธ ซึ่งเป็นนักประวัติศาสตร์ชาวอียิปต์ได้ระบุว่าการครองราชย์ของฟาโรห์นิเนทเจอร์นั้นยาวนานถึง 47 ปี นักไอยคุปต์ตั้งข้อสงสัยว่าข้อมูลทั้งสองชิ้นว่าเป็นการตีความที่ผิดหรือเกินจริง โดยทั่วไปนักไอยคุปต์วิทยาได้ระบุว่าฟาโรห์นิเนทเจอร์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 43 ปีหรือ 45 ปี จากการประมาณดังกล่าวนั้นขึ้นอยู่กับการตีความใหม่ของจารึกศิลาปาแลร์โมที่เป็นที่รู้จักกันดี ซึ่งบันทึกในช่วงในปี 7–21 แห่งการครองราชย์, ส่วนจารึกศิลาไคโรได้บันทึกในปี 36–44 แห่งการครองราชย์ของพระองค์ ตามนักวิชาการหลายคน ฟาโรห์นิเนทเจอร์ทรงปกครองอียิปต์ ตั้งแต่เมื่อประมาณ 2850 จนถึง 2760 ปีก่อนคริสตกาล หรือหลังจากนั้นตั้งแต่เมื่อประมาณ 2760 จนถึง 2715 ปีก่อนคริสตกาล

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ฟาโรห์ยุคราชวงศ์ที่สอง
ท่าอากาศยานนานาชาติอัตตะปือ

**ท่าอากาศยานนานาชาติอัตตะปือ**  สนามบินนี้เป็นสนามบินที่ตั้งอยู่ที่เมืองไชยเชษฐา แขวงอัตตะปือ ประเทศลาว ทำการในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 หลังจากที่เปิดมีสายการบินเวียงจันทร์ไปปากเซทุกๆ 3 ครั้งต่อสัปดาห์ แต่ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 ก็ต้องยกเลิกเที่ยวบินเนื่องจากมีผู้โดยสารต่ำ สนามบินอยู่ที่แขวงอัตตะปือซึ่งเป็นเขตชายแดนเวียดนามและมีการค้าระหว่างประเทศมากขึ้น แต่ก็ยังมีผู้โดยสารต่ำเหมือนเดิม

## โครงสร้าง
ท่าอากาศยานนานาชาติอัตตะปือมีรันเวย์ยาว 1,850 เมตร กว้าง 30 เมตร (6,070 ฟุต × 98 ฟุต)  อาคารผู้โดยสารขนาด 4,300 ตารางเมตร (46,000 ตารางฟุต) สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 300 คนต่อวัน

## การเดินทาง
ท่าอากาศยานนานาชาติอัตตะปือยู่ที่เส้นทาง 18บี ในเมืองไชยเชษฐาประมาณ 28 กิโลเมตรจากแขวงอัตตะปือ

## อ้างอิง

อัตตะปือ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในแขวงอัตตะปือ
หมิงรุ่ย

**หมิงรุ่ย** (, ) เป็นทหารที่เก่งกาจที่สุดคนหนึ่งของราชวงค์ชิงในยุคนั้น ตลอดเวลาที่เขาทำสงคราม เขามักจะมองหาจุดอ่อนในกองทัพของศัตรูก่อนเสมอ เมื่อเจอแล้วก็จะทำการโจมตีอย่างรวดเร็วและรุนแรง ทำให้ตลอดเวลาที่เขาเป็นผู้บัญชาการทหารนั้น แทบไม่เคยพ่ายแพ้แก่ผู้ใดเลย ไม่ว่าจะมองโกลหรือพวกอุยเกอร์ในซินเจียง หมิงรุ่ยนับได้ว่าเป็นขุนศึกคู่พระทัยคนหนึ่งของจักรพรรดิเฉียนหลง ซึ่งพระองค์โปรดปรานเป็นอย่างยิ่ง ทั้งเรื่องความสามารถและอายุที่ยังไม่มากนัก นับได้ว่าเป็นตัวเต็งเสาหลักอีกคนหนึ่งของราชวงค์ชิง แต่จุดเปลี่ยนสำคัญก็มาถึงเมื่อครั้งจักรพรรดิเฉียนหลงตัดสินใจ ทำสงครามกับพระเจ้ามังระ ซึ่งก็พ่ายแพ้ถึงสองครั้ง พระองค์จึงตัดสินใจส่งหมิงรุ่ย ขุนพลเอกของราชวงค์ชิงลงมาเพื่อหวังจะปราบปรามอาณาจักรทางใต้ให้ราบคาบ โดยได้ส่งกองทหารที่ดีที่สุดของราชวงค์ชิงในยุคนั้นอย่างกองทัพแปดกองธง 50,000 นาย ลงมาทำศึก แต่การณ์ก็ไม่ได้เป็นดังนั้นเมื่อหมิงรุ่ยต้องมาพบกับ นักการทหารที่เก่งกาจที่สุดคนหนึ่งของพม่าอย่างอะแซหวุ่นกี้
## การศึกกับอะแซหวุ่นกี้

หมิงรุ่ยได้ทำการแบ่งทหารออกเป็นสองส่วน 
* ทัพแรกมีกำลังพล 20000 นายบุกเข้าโจมตีเมืองกองตนซึ่งมีทหารรักษาเมือง 7,000 นาย มีบาลามินดินเป็นแม่ทัพ เพื่อไม่ให้พม่านำทัพกลับมาตลบหลังกองทัพหลักของหมิงรุ่ย เมื่อพิชิตได้แล้วให้มาบรรจบกันที่กรุงอังวะคอยเป็นกำลังเสริม
* ส่วนทัพหลักของหมิงรุ่ย 30000 นาย ยกมาเผชิญหน้ากับอะแซหวุ่นกี้ซึ่งคุมทหาร 20,000 นาย การรบเป็นไปอย่างรุนแรงทั้ง 2 ฝ่ายต่างใช้กลยุทธ์รบพุ่งใส่กัน สุดท้ายหมิงรุ่ยสามารถขับไล่อะแซหวุ่นกี้จนถอยร่นออกไปได้ จากนั้นหมิงรุ่ยจึงค่อยๆพิชิตไปทีละเมืองอย่างรอบคอบเพื่อรักษาเส้นทางเสบียงและเส้นทางกองหนุนเอาไว้ โดยตลอดทางหมิงรุ่ยไม่พ่ายแพ้แก่ผู้ใดเลยจนลึกเข้ามาถึงชานเมืองอังวะห่างออกไปไม่ถึง 50 กิโลเมตร ในขณะนั้นพระเจ้ามังระ ยกกองทัพออกไปรับศึกด้วยพระองค์เอง  แต่ยังไม่ทันได้รบพุ่งถึงขั้นแตกหักข่าวก็แจ้งมาถึงหมิงรุ่ยว่า อะแซหวุ่นกี้ได้นำทัพที่ซุ่มเอาไว้ย้อนกลับไปตีเมืองต่างๆคืนได้หมดแล้วและกำลังใกล้บุกมาถึงที่นี่แล้ว ส่วนกองทัพอีกเส้นหนึ่งก็พ่ายแพ้ไม่สามารถตีเมืองกองตนได้และถอนกำลังกลับต้าชิงไปแล้ว 
* ในตอนนี้ทัพรองแตกพ่าย ทัพหนุนถูกทำลาย เส้นทางเสบียงถูกตัดขาด หมิงรุ่ยรู้ถึงจุดจบของศึกครั้งนี้ทันที แต่เขาก็เลือกที่จะตายอย่างสมศักดิ์ศรีในฐานะนักรบ ดีกว่าถูกจับในฐานะเชลย รวมถึงกองทัพแปดกองธงที่พร้อมจะติดตามเขา หมิงรุ่ยตัดสินใจทำศึกสุดท้ายแต่แล้วกองทัพของพระเจ้ามังระและอะแซหวุ่นกี้ ก็สามารถพิชิตกองทัพของหมิงรุ่ยลงได้ในยุทธการณ์เมเมียว โดยหมิงรุ่ยได้สั่งให้ทหารที่เหลือไม่ถึง 1000 คนยอมแพ้ ส่วนตัวเองเลือกจะผูกคอตายเพื่อแสดงความรับผิดชอบต่อความพ่ายแพ้ในครั้งนี้ เป็นการจบสงครามจีน-พม่าครั้งที่ 3 ลงอย่างสิ้นเชิง

หมิงรุ่ยยังมีศักดิ์เป็นพระญาติกับเสี้ยวเสียนฮองเฮา และเป็นหลานของฟู่เหิงองค์มนตรีแห่งจักรพรรดิเฉียนหลงอีกด้วย

## ดูเพิ่ม
* สิบการทัพใหญ่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายด้วยการแขวนคอ
หมวดหมู่:นักการเมืองราชวงศ์ชิง
ปืนกล ต.สุรัตน์

**ปืนกล ต.สุรัตน์** (ชื่อเล่น: ซีเกมส์; 16 กรกฏาคม พ.ศ. 2540 – ) เป็นนักมวยไทยชาวไทย เจ้าของผลงานแชมป์ประจำปีจังหวัดระยอง

## ประวัติ
ปืนกล ต.สุรัตน์ มีชื่อจริงคือ วีระพงษ์ อุ่นละมัย เป็นบุคคลภูมิลำเนาจากอำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง มีชื่อในการแข่งมวยไทยครั้งแรกคือปืนกล ไมตรีจิต โดยได้รับค่าตัวครั้งแรกที่ 300 บาท

ปืนกลเคยปะทะกับนักมวยไทยระดับแถวหน้าของประเทศมาแล้วหลายราย ไม่ว่าจะเป็นอองรี ซินบีมวยไทย, เพชรลำสินธุ์ เกียรติพลทิพย์ และเด็ดขาด ป.พงษ์สว่าง จากนั้นเขาเว้นช่วงการแข่งในกรุงเทพมหานครระยะหนึ่ง โดยยังคงเข้าแข่งขันที่ภาคตะวันออกในขณะนั้น

ซึ่งในวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2558 เขาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนประจัญบาน วิสูตรเจริญยนต์ ที่พัทยา จังหวัดชลบุรี

กระทั่งช่วงปลาย พ.ศ. 2558 เขาได้กลับมาแข่งขันที่กรุงเทพมหานคร โดยเป็นฝ่ายชนะน็อกยอดปาดังห์ เกียรติบรรจง ในยกที่ 2 จากนั้น เขาก็เป็นฝ่ายชนะน็อกเพชรเทวดา บี.เอส.เจ.สูงเนิน ในยกที่ 5 ตลอดจนมีผลงานชนะคะแนน ทั้งเพชรเมืองชล ภ.สวนทอง (2 ไฟต์ติดต่อกัน), สุริยันต์เล็ก อบต.กำพี้, ร้อยเชิง สิงห์มาวิน, ประจัญบาน ส.จ.วิชิตแปดริ้ว, พิชิตชัย พี.เค.แสนชัยมวยไทยยิม (2 ไฟต์ติดต่อกัน), กิ่งซางเล็ก ต.หลักสอง และกุมารดอย ส.จิตรภักดี

ส่วนวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2559 ปืนกลได้ปะทะกับคู่ปรับเก่าอย่างกิ่งซางเล็ก ต.หลักสอง ในรายการศึกวันทรงชัย ที่สนามมวยราชดำเนิน จากการแข่งขันครั้งนี้ ปืนกลเป็นฝ่ายชนะน็อกในยกที่ 4 โดยสามารถป้องกันตำแหน่งแชมป์ซูเปอร์ฟลายเวทของสนามมวยราชดำเนิน พร้อมกับคว้าแชมป์รุ่นเดียวกันนี้ของรายการศึกยอดมวยไทยรัฐ

## ชีวิตส่วนตัว
ด้านชีวิตส่วนตัว ปืนกล มีบิดาชื่อ สมพิศ อุ่นละมัย และมารดาชื่อ สุพรรณี อุ่นละมัย

## เกียรติประวัติ
* แชมป์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท 115 ปอนด์ ของสนามมวยราชดำเนิน
* นักมวยยอดเยี่ยมแห่งปี 2559 ของสนามมวยราชดำเนิน
* 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 : รางวัลมวยไทยอาชีพดีเด่นชาย งานเชิดชูเกียรติ วันมวยไทยแห่งชาติ ครั้งที่ 5 ที่อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก
* 16 ธันวาคม พ.ศ. 2559 : นักกีฬามวยไทยอาชีพดีเด่น วันกีฬาแห่งชาติ ประจำปี 2559 ที่อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก

## สถิติการแข่งขัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Peankon: The Machine Gun Yodmuay. *Fightland - Vice*. .
* สถิติการขึ้นชกมวยไทยของ ปืนกล ต.สุรัตน์. *ผลมวย-มวยไทย.com*.

หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอบ้านฉาง
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดระยอง
คาเฟ่ อเมซอน

**คาเฟ่ อเมซอน** () เป็นธุรกิจร้านกาแฟข้ามชาติสัญชาติไทย ภายใต้การดำเนินงานของ ปตท. น้ำมันและการค้าปลีก ซึ่งเป็นหนึ่งในบริษัทย่อยของ ปตท. คาเฟ่ อเมซอนก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2545 โดยเริ่มต้นเป็นบริการเสริมในสถานีบริการน้ำมันของ ปตท. ต่อมาได้ขยายสาขาไปยังศูนย์การค้า อาคารสำนักงาน และพื้นที่เชิงพาณิชย์อื่น ๆ ทั้งในประเทศไทยและอีกหลายประเทศในทวีปเอเชีย

## ประวัติ
คาเฟ่ อเมซอน เป็นร้านกาแฟสัญชาติไทย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2545 โดยอภิสิทธิ์ รุจิเกียรติกำจร ประธานกรรมการบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) ในขณะนั้น แนวคิดเริ่มต้นเกิดขึ้นในช่วงที่สถานีบริการน้ำมันของ ปตท. ยังไม่มีธุรกิจเสริมมากนัก ยกเว้นเซเว่น อีเลฟเว่นบางสาขา ร้านสาขาแรกมียอดขายเพียงวันละประมาณ 20 แก้ว ต่อมาเมื่อขยายถึง 300 สาขา จึงเริ่มเปิดร้านนอกสถานีบริการน้ำมัน

ใน พ.ศ. 2555 คาเฟ่ อเมซอนเริ่มดำเนินธุรกิจในรูปแบบแฟรนไชส์ และเปิดสาขาในต่างประเทศแห่งแรกที่ประเทศลาว

ณ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2565 คาเฟ่ อเมซอนมีจำนวนสาขาในประเทศไทย 3,802 สาขา และมีสาขาในต่างประเทศอีก 10 ประเทศ โดย ประเทศ 6 ประเทศอยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้คือ กัมพูชา ลาว ฟิลิปปินส์ พม่า สิงคโปร์ และมาเลเซีย ส่วนอีก 4 ประเทศคือจีน ญี่ปุ่น โอมาน และซาอุดีอาระเบีย นับเป็นบริษัทร้านกาแฟที่มีจำนวนสาขามากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และมากเป็นอันดับ 6 ของโลก

## ธุรกิจ
[left|thumb|200x200px|ลูกค้าชาวต่างชาติกำลังดื่ม[กาแฟในร้านคาเฟ่ อเมซอน]]
### แฟรนไชส์
สาขาส่วนใหญ่ของคาเฟ่ อเมซอนดำเนินงานในรูปแบบแฟรนไชส์ สาขาที่ ปตท. บริหารเองมีประมาณ 100 สาขา (ข้อมูล พ.ศ. 2559) ส่วนแฟรนไชส์มี 2 ประเภท คือ ร้านแฟรนไชส์ที่เจ้าของสถานีบริการน้ำมันเป็นผู้ดำเนินการเอง และร้านนอกสถานีบริการน้ำมันที่เปิดโอกาสให้บุคคลทั่วไปซื้อแฟรนไชส์ได้

### การผลิต
คาเฟ่ อเมซอนคัดเลือกแหล่งปลูกกาแฟอะราบิกาและกาแฟโรบัสตาจากพื้นที่ทางภาคเหนือของประเทศไทย โดยร่วมมือกับเกษตรกรชาวเขาในโครงการหลวง สหกรณ์การเกษตร และวิสาหกิจชุมชนหลายแห่ง บริษัทมีโรงคั่วกาแฟของตนเอง กำลังการผลิต 2,700 ตันต่อปี โรงคั่วตั้งอยู่ที่อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

### ธุรกิจค้าปลีก
นอกจากการดำเนินธุรกิจร้านกาแฟ คาเฟ่ อเมซอนยังมีธุรกิจค้าปลีก โดยบริษัทได้เปิดศูนย์ธุรกิจค้าปลีกโออาร์ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา บนพื้นที่ 200 ไร่ ภายในประกอบด้วยศูนย์กระจายสินค้า (DC) โรงคั่วกาแฟที่ติดตั้งเครื่องคั่วจากประเทศอิตาลีและประเทศเยอรมนี กำลังการผลิต 15 ตันต่อวัน โรงผงผสมที่มีกำลังการผลิตผงโกโก้ ผงชาเขียว ครีมเทียม และน้ำตาลรวม 12,000 ตันต่อปี รวมทั้งโรงงานร้านขนมปังที่ผลิตขนมจำหน่ายในสาขา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ธุรกิจกาแฟ
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศไทย
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศจีน
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศสิงคโปร์
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศพม่า
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศลาว
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศซาอุดีอาระเบีย
คาเฟ่ อเมซอน
หมวดหมู่:ตราสินค้าไทย
หมวดหมู่:ตราสินค้าผลิตภัณฑ์เครื่องดื่ม
หมวดหมู่:แบรนด์เครื่องดื่มสัญชาติไทย
พรพิพัฒน์ พัฒนเศรษฐานนท์

**ภัทร์นิธิ ศรันย์วัฒนกุล** หรือชื่อในวงการ **พรพิพัฒน์ พัฒนเศรษฐานนท์**  ชื่อเล่น **พลัสเตอร์** เกิดเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2539 เป็นนักแสดง นายแบบชาวไทย เริ่มเข้สวู่วงการบันเทิงจากการเล่นซีรีส์เรื่องแรกคือ Lovey Dovey แผนร้ายนายเจ้าเล่ห์ รับบท แชง 

## ประวัติ
**พรพิพัฒน์ พัฒนเศรษฐานนท์** มีชื่อเล่น **พลัสเตอร์** เกิดวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ 2539 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเมืองพลพิทยาคม และโรงเรียนขอนแก่นวิทยายน ระดับปริญญาตรีที่ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ 

## ผลงาน
### พิธีกร

### ภาพยนตร์

### ละครและภาพยนตร์ชุดสืบเนื่องทางโทรทัศน์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:นักแสดงชายจากจังหวัดขอนแก่น
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนขอนแก่นวิทยายน
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
นภสร วีระยุทธวิไล

**แพทย์หญิง นภสร วีระยุทธวิไล** (เกิด 20 มกราคม พ.ศ. 2540) ชื่อเล่น **ปุยเมฆ** เป็นนักร้อง นางแบบ นักแสดงชาวไทย เริ่มเป็นที่รู้จักจากละครโทรทัศน์เรื่อง *[[My Dear Loser รักไม่เอาถ่าน]] ตอน Edge of 17* บทบาท  “ไอน้ำ“

## ประวัติ
**นภสร วีระยุทธวิไล** หรือ **ปุยเมฆ** เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2540 เป็นบุตรสาวคนเดียวของครอบครัว ปัจจุบันเป็นศิลปินสังกัด GMM Grammy ภายใต้การดูแลของค่าย GMMTV ปุยเมฆเกิดและเติบโตที่  กรุงเทพมหานคร จบชั้นอนุบาลศึกษา ประถมศึกษา และมัธยมศึกษาจากที่ โรงเรียนราชินี จบการศึกษาระดับปริญญาตรีคณะแพทยศาสตร์  วิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ปัจจุบันกำลังศึกษาในระดับปริญญาโท วิทยาลัยแพทยศาสตร์นานาชาติจุฬาภรณ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สาขาวิชาตจวิทยา (หลักสูตรนานาชาติ)

### เข้าสู่วงการบันเทิง
ปุยเมฆ เข้าสู่วงการโดยการชักชวนของคุณเอ็ม อัครวัฒน์ ผู้ดูแลศิลปินในบริษัทจีเอ็มเอ็มแกรมมี่ โดย **ชิม่อน วชิรวิชญ์** ได้เจอรูปภาพของ **ปุยเมฆ นภสร** ในทวิตเตอร์ที่มีการถูกพูดถึงและโด่งดังมาก จึงนำรูปภาพในทวิตเตอร์ไปให้ทางผู้ใหญ่ดู ซึ่งทางผู้ใหญ่เห็นว่าน่าสนใจ เลยเลยชักชวนให้ **ปุยเมฆ นภสร** เข้าสู่วงการบันเทิง และได้มีผลงานการแสดงมากมายจนถึงปัจจุบัน ซึ่งที่ผ่านมา ปุยเมฆ นภสร ก็เคยมีผลงานการแสดงมาบ้างแล้วทั้งมิวสิควิดิโอเพลงและซีรีส์

## จุดยืนทางการเมือง
นภสรสนับสนุนการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564 และต่อต้านการใช้ความรุนแรงในเหตุการณ์การสลายการชุมนุมที่แยกปทุมวัน พ.ศ. 2563 

## ผลงาน
### ซีรีส์

| rowspan="4"| 2560 || *[[U-Prince Series]]*|| * ตอน เซอร์เวย์ *||เจ้าหญิงคาริน
| 
|-
| *[[My Dear Loser รักไม่เอาถ่าน]]*|| *ตอน Edge of 17* ||ไอน้ำ 
|
|-
|*[[SOTUS S The Series]] *|| ||ข้าวฟ่าง
|
|-
|*[[My Dear Loser รักไม่เอาถ่าน]]*||* ตอน Happy Ever After* ||ไอน้ำ (รับเชิญ)
|
|-
| rowspan = "2" |  2561 ||*[[The Gifted นักเรียนพลังกิฟต์|THE GIFTED นักเรียนพลังกิฟต์]]*||  ||พัชมณ ปิติวงกรณ์ (มณ)
|
|-
|*[[Friend Zone เอา ให้ ชัด]] *||  ||แคลร์ (รับเชิญ)
|
|-
| rowspan = "2" |  2562||*[[Wolf เกมล่าเธอ]]*||  ||โย (รับเชิญ)
|
|-
|*[[ของขวัญเพื่อคนที่คุณเกลียด]]* || || พลอย
|
|-
| rowspan = "4" |  2563|||*[[Angel Beside Me เทวดาท่าจะรัก]]* || ||กามเทพ
|
|-
|*[[Turn Left Turn Right สมองเลี้ยวซ้าย หัวใจเลี้ยวขวา]]* || || เอิน
|
|-
|*[[Who Are You เธอคนนั้นคือฉันอีกคน]]* || || ก้อยแก้ว (กรรณิการ์)
|
|-
|*[[The Gifted นักเรียนพลังกิฟต์|THE GIFTED GRADUATION]]* || ||พัชมณ ปิติวงกรณ์ (มณ)
|
|-
| rowspan = "1" |  2564|||*[[55:15 Never Too Late]]* || ||ปริม
|
|-
|}

### ผลงานเพลง มิวสิควีดีโอ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*
*นภสร วีระยุทธวิไล ที่ยูทูบ

หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนราชินี
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:ศิลปินที่สนับสนุนการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564
การปฏิวัติคาร์เนชัน

**การปฏิวัติคาร์เนชัน** (, )
เรียกอีกอย่างว่า **25 เมษายน** () เป็นการทำรัฐประหารครั้งแรกในกรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2517 ซึ่งการล้มล้างระบอบเผด็จการโดอึชตาดูโนวูที่ปกครองมายาวนาน การปฏิวัติเริ่มขึ้นเมื่อมีการทำรัฐประหารโดยคณะกองกำลังแห่งชาติ (, ) ซึ่งเป็นกลุ่มทหารที่ต่อต้านระบอบการปกครองของกลุ่มเอสตาโด โนโว แต่การเคลื่อนไหวนี้ก็เกิดขึ้นควบคู่ไปกับการรณรงค์ต่อต้านของพลเมืองไปด้วย ความพยายามครั้งนี้ส่งผลให้ระบอบเผด็จการอึชตาดูโนวูที่ปกครองมา41ปีล่มสลายรวมไปถึงอาณานิคมในแอพริกา

ที่มาของชื่อ "การปฏิวัติดอกคาร์เนชัน" มาจากการเฉลิมฉลองหลังการสิ้นสุดของการปกครองแบบเผด็จการและสงครามในอาณานิคม โดยประชาชนนำดอกคาร์เนชันถูกใส่ลงในปากกระบอกปืนไรเฟิลและบนเครื่องแบบของกองทัพบก ในโปรตุเกส 25 เมษายนเป็นวันหยุดประจำชาติที่รู้จักกันในชื่อ **วันแห่งเสรีภาพ** () เพื่อเฉลิมฉลองการปฏิวัติ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Phil Mailer, "Portugal – The Impossible Revolution?" (All sixteen Chapters and the Introduction by Maurice Brinton)
* Accounts of the Carnation Revolution by U.S. diplomats Association for Diplomatic Studies and Training (ADST)

หมวดหมู่:สงครามเย็น
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์โปรตุเกส
หมวดหมู่:สาธารณรัฐโปรตุเกสที่สาม
หมวดหมู่:การให้เอกราช
เครื่องยิงจรวดคัตยูชา

**เครื่องยิงจรวดคัตยูชา** (, ) เป็นประเภทของปืนใหญ่จรวดที่ผลิตโดยสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเครื่องยิงจรวดหลายลำกล้องมีความสามารถในการยิงใส่พื้นที่เป้าหมายได้เร็วกว่าปืนใหญ่ทั่วไปแต่มีความแม่นยำต่ำและต้องใช้เวลาในการบรรจุนานกว่าปืนใหญ่ทั่วไป มีความเปราะบางเมื่อเทียบกับปืนใหญ่ แต่มีราคาถูกสร้างง่ายในการผลิตและเข้ากับตัวถังรถบรรทุกได้หลากหลาย 

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองคัตยูช่าเป็นปืนใหญ่อัตตาจรผลิตโดยสหภาพโซเวียตมักติดตั้งอยู่บนรถบรรทุก ความคล่องตัวนี้ทำให้คัตยูช่าสามารถขับเคลื่อนตัวเองได้ มีข้อดีอีกอย่างหนึ่งคือสามารถส่งระเบิดขนาดใหญ่ได้ในคราวเดียวและจากนั้นก็ขับหลบหนีก่อนที่จะเป็นเป้าโจมตีได้และถูกตรวจจับแบบเคาน์เตอร์-แบตเตอรี (การตรวจจับตำแหน่งการยิงปืนใหญ่) 

คัตยูชา เป็นชื่อเล่นของจรวด ซึ่งตั้งตามเพลงที่ได้รับความนิยมในกองทัพแดงในช่วงเวลานั้นคือ เพลงคัตยูชาของมีฮาอิล ซาร์คอฟสกี ที่กล่าวถึงหญิงสาวคิดถึงคนรักที่ไปรบในแดนไกล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ปืนใหญ่อัตตาจรสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:เครื่องยิงจรวดหลายลำกล้อง
เอ็นไอเอฟแอล พรีเมียร์ชิป

**เอ็นไอเอฟแอล พรีเมียร์ชิป** () เป็นลีกฟุตบอลสูงสุดของไอร์แลนด์เหนือ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2008

## สโมสรที่เข้าร่วมเอ็นไอเอฟแอล พรีเมียร์ชิป (ฤดูกาล 2017–18)

## ทีมชนะเลิศลีกสูงสุดไอร์แลนด์เหนือ

## ดูเพิ่ม
* ฟุตบอลในไอร์แลนด์เหนือ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:ฟุตบอลในไอร์แลนด์เหนือ
หมวดหมู่:ฟุตบอลลีกสูงสุด