ไดโอรามา (อัลบั้ม)

***ไดโอรามา*** () คือสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 4 ของซิลเวอร์แชร์ วงอัลเทอร์เนทีฟร็อกจากออสเตรเลีย ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2545 โดยค่ายอีเลเว็น อัลบั้มนี้เป็นผลงานการโปรดิวซ์ร่วมกันของดาเนียล จอห์นส และเดวิด บอตทริลล์ ในขณะที่เดวิดทำงานให้กับอัลบั้มต่าง ๆ ของวงดนตรีอื่น ๆ ทำให้ *ไดโอรามา* สร้างชื่อเสียงการเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับจอห์นส นักร้องนำของวงเป็นครั้งแรก 

จอห์นสประพันธ์บทเพลงส่วนใหญ่ในอัลบั้มนี้โดยใช้เปียโน แทนที่ปกติเขาจะใช้กีตาร์ ในระหว่างที่วงพักร้อนยาว 12 เดือนภายหลังการออกอัลบั้ม *นีออนบอลรูม* อัลบั้มสตูดิโอชุดล่าสุดของพวกเขาในขณะนั้น ซิลเวอร์แชร์ทำงานร่วมกับแวน ไดก์ พาร์กสในอัลบั้ม *ไดโอรามา* อัลบั้มนี้บรรจุเพลงที่ใช้ดนตรีออร์เคสตรา และแนวเพาเวอร์บัลลาด  ซึ่งถือเป็นการเปลี่ยนแปลงงานด้านดนตรีของพวกเขาในอดีตซึ่งใช้กีตาร์เป็น เครื่องดนตรีหลัก ชื่ออัลบั้มนี้ต้องการสื่อถึงความหมายว่า "โลกซึ่งอยู่ภายในโลก" โดยมีซิงเกิลจากอัลบั้มนี้กว่า 5 ซิงเกิล ประกอบไปด้วย "เดอะเกรเทสวิว", "วิทเอาต์ยู", "เลิฟยัวร์ไลฟ์", "อะครอสเดอะไนต์", และ "อาฟเตอร์ออลดีสเยียร์ส" โดยมีเพียงเพลง "อาฟเตอร์ออลดีสเยียร์ส" เท่านั้นที่ออกเผยแพร่ในรูปแบบซิงเกิลวิทยุ โดยเพลงนี้ขึ้นลำดับในชาร์ตเออาร์ไอเอ

*ไดโอรามา* ประสบความสำเร็จในอันดับบนชาร์ต แต่การวิพากษ์วิจารณ์กลับเป็นไปในทางตรงข้าม ไม่เหมือนกับอัลบั้มก่อน ๆ ของพวกเขา อัลบั้มนี้ขึ้นชาร์ตอัลบั้มของสมาพันธ์อุตสาหกรรมดนตรีแห่งออสเตรเลีย อัลบั้มนี้ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว 3 แผ่นจากเออาร์ไอเอ สำหรับยอดขายกว่า 210,000 ชุด และได้รับรางวัลเออาร์ไอเอกว่า 5 รางวัล ในปี พ.ศ. 2545 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเออาร์ไอเอในปี พ.ศ. 2546 สาขา "อัลบั้มที่มียอดขายสูงสุดแห่งปี" และมีเพลงจากอัลบั้มนี้ 3 เพลงที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลกว่าอีก 2 ปี

## การผลิตและบันทึกเสียง
ในอัลบั้ม *ไดโอรามา* ซิลเวอร์แชร์ทำงานร่วมกับโปรดิวเซอร์คนใหม่คือ เดวิด บอตทริลล์ ซึ่งมาแทนนิก ลอเนย์ แม้ว่านิกจะเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับซิลเวอร์แชร์ใน 3 อัลบั้มก่อนหน้านี้ จอห์นส นักร้องนำของวงเป็นผู้ตัดสินใจในเรื่องดังกล่าว และกล่าวว่าเขาต้องการ "คนที่เข้าใจว่าเขาต้องการไปในทิศทางใด" จอห์นสเชื่อว่าอัลบั้ม *ไดโอรามา* จะเป็นอัลบั้มที่เป็นที่ชื่นชอบของผู้ฟังทั่วไปหรือไม่ก็เป็นอัลบั้มที่เกลียดไปเลย" และต้องการโปรดิวเซอร์ที่เข้าใจทิศทางใหม่ของวง เขาสัมภาษณ์ผู้สมัครหลายคน และท้ายที่สุดก็เลือกเดวิดมาร่วมงานโปรดิวซ์ให้กับเขา

จอห์นสเริ่มต้นการบันทึกเสียง 8 เพลง ลบไฟล์เพลงที่พวกเขาคิดว่าคล้ายกับเพลงของอัลบั้มก่อน ๆ อย่าง  *[[นีออนบอลรูม]]* เขาทิ้งทั้งความมั่นคงและด้านมืดจากอัลบั้มก่อน ๆ ของเขาออกไป แล้วเริ่มต้นสร้างสรรค์ดนตรีที่ดีขึ้นใหม่อีกครั้ง *ไดโอรามา* แสดงการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางดนตรีของซิลเวอร์แชร์ อิทธิพลเพลงโพสต์-กรันจ์หนัก ๆ ในอัลบั้มก่อนๆ กลายเป็นเพลงแนวสตริง และฮอร์นทั้งหมด และเพิ่มความซับซ้อนในโครงสร้างดนตรี จอห์นสรู้สึกดีที่จะเปลี่ยนแนวดนตรีทั้งอัลบั้ม มากกว่าที่จะเปลี่ยนในแค่บางเพลง การค้นหาช่วยให้เขาได้รับความรักในดนตรีกลับคืนมา ซึ่งความรู้สึกนี้ลดลงในวันที่ผ่านมาของเขาที่ทำเพลงแนวกรันจ์ จอห์นประพันธ์เพลงส่วนใหญ่ในอัลบั้มด้วยเปียโน โดยเป็นครั้งแรกที่เขาใช้เครื่องดนตรีดังกล่าวในการประพันธ์เพลง และสร้างดนตรีในอัลบั้ม *ไดโอรามา*  การเปลี่ยนแปลงในเรื่องเทคนิคการประพันธ์เพลงครั้งนี้มีผลกระทบที่สำคัญมาก ในส่วนของดนตรีของอัลบั้ม จอห์นสให้ความเห็นเรื่องความแตกต่างเรื่องความกังวาลของเสียงเขาเมื่อเล่น กับเปียโนเปรียบเทียบกับกีตาร์ เขายังทำงานร่วมกับผู้พัฒนาอัลบั้มอื่น ๆ อาทิ แวน ไดก์ พาร์กส (เดอะบีชบอยส์, ยูทู) ร่วมทำงานในด้านการเรียบเรียงดนตรีออร์เครสตรา ทั้งสองใช้เวลาส่วนใหญ่ของการบันทึกเสียงในการอธิบายดนตรีในเชิงอุปมาอุปไมย  จอห์นสอธิบายให้ปาร์กสว่าเสียงดนตรีออร์เคสตราที่ค่อย ๆ ดังขึ้นเปรียบ เสมือน"คลื่นทะเล" และเสียงของไวโอลินเปรียบเสมือน "ฝูงนก" ทั้งสองอุปมาประสบการณ์การทำงานร่วมของพวกเขาว่า "ตื่นเต้นมาก" โดยดีวีดี ใช้ชื่อว่า *อะครอสส์เดอะไนต์: เดอะครีเอชันออฟไดโอรามา* ซึ่งออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2545 นำโดยบทสัมภาษณ์ของจอห์นสและปาร์กส

มีหลายเพลงใน *ไดโอรามา* ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากแฟนในขณะนั้นของจอห์นส นาตาลี อิมบรูเลีย แต่เขาก็ระมัดระวังที่อาจตีความผิดเกี่ยวกับเพลง เขาพูดว่า "ทุกคนจะคิดว่าเนื้อเพลงเกี่ยวกับใครบางคนในด้านสว่าง จะเป็นเธอ" และก็เอ่ยอีกว่ามีคนอื่นที่เขาใส่ใจและเขียนลงในเพลง จอห์นสปฏิเสธข่าวลือว่าเขาตั้งใจเขียนเพลงให้อิมบลูเลียร้อง

ซิลเวอร์แชร์ตั้งใจจะออกทัวร์เพื่อสนับสนุนการออกอัลบั้ม *ไดโอรามา* แต่แผนก็ถูกหยุดไปเมื่อจอห์นเกิดอาการปวดข้อ เป็นเหตุให้ช่วงต่อบวมและทำให้เขาเล่นกีตาร์และร้องเพลงอย่างเจ็บปวดอย่างมาก หลังจากที่วงแสดงเพลง "เดอะเกรเทสวิว" ที่งานแจกรางวัลแอเรียปี 2002 จอห์นสพูดว่าเขาต้องการ "ที่จะแสดง 11 เพลงจาก *ไดโอรามา* ซักครั้งหนึ่งต่อหน้าคนดู" ก่อนที่อัลบั้มจะหยุดไป เขาเดินทางไปแคลิฟอร์เนียไปรับการรักษาอาการปวดข้อ รวมทั้งการกายภาพบำบัดรายวัน

## การออกจำหน่ายอัลบั้มและซิงเกิล
อัลบั้ม *ไดโอรามา* ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2545 โดยค่ายอีเลฟเว็น *ไดโอรามา* ขึ้นสู่ชาร์ตอัลบั้มเออาร์ไอ อันดับที่หนึ่ง เมื่อวันที่ 14 เมษายน ปีเดียวกัน ทำให้ซิลเวอร์แชร์มีอัลบั้มขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งเป็นอัลบั้มที่ 4  อัลบั้มนี้ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว 3 แผ่นโดยสมาพันธ์อุตสาหกรรมดนตรีแห่งออสเตรเลีย สำหรับยอดขายกว่า 210,000 ชุด อัลบั้มนี้ขึ้นชาร์ตอันดับสูงสุดในอันดับที่ 7 ในนิวซีแลนด์, อันดับที่ 13 ในออสเตรีย, อันดับที่ 40 ในสวิตเซอร์แลนด์ และอันดับที่ 116 ในฝรั่งเศส *ไดโอรามา* ขึ้นอันดับสูงสุดของชาร์ต *[[บิลบอร์ด 200]]* ของสหรัฐอเมริกาในอันดับที่ 91

"เดอะเกรเทสวิว" (The Greatest View) เป็นซิงเกิลแรกจากอัลบั้มนี้ โดยออกจำหน่ายล่วงหน้าก่อนออกจำหน่ายอัลบั้มเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2545 ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 3 ในออสเตรเลีย ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำ และขึ้นอันดับสูงสุดที่ 4 ในนิวซีแลนด์ และแคนาดา ต่อมาเพลงนี้ได้นำมาออกจำหน่ายใหม่อีกครั้งในอัลบั้ม *[[ยังโมเดิร์น]]* อัลบั้มต่อมาของวงนี้เพลงนี้ขึ้นชาร์ตอันดับที่ 36 ในชาร์ตฮอตโมเดิร์นร็อกแทร็กส์ ในนิตยสารบิลบอร์ด ในปี พ.ศ. 2550 จอห์นสประพันธ์เพลง "เดอะเกรเทสวิว" เป็นตัวแทนทัศนคติของเขาต่อสื่อในแง่มุมต่าง ๆ เพลงนี้ไม่ได้มีเจตนาในการแสดงออกถึงความก้าวร้าว แต่เป็นความตรงไปตรงมาในความเห็นเกี่ยวกับความบ้าของสื่อรอบ ๆ วงของเขาตลอดหลายปีที่ผ่านมา

ในวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 เพลง "วิทเอาต์ยู" ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลที่ 2 ของอัลบั้ม ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 8 ในออสเตรเลีย แต่ตกลงมาที่อันดับ 29 ในสัปดาห์ต่อมา และอยู่บนชาร์ตนาน 5 สัปดาห์ เพลงนี้ได้เผยแพร่เป็นครั้งแรกโดยคริส โจนนาว มือเบสของวง เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2542 เมื่อเขาประกาศกับแฟนเพลงว่าทางวง "มีที่เก็บเพลงเพียงเล็กน้อย" หนึ่งในนั้นคือเพลง "วิทเอาต์ยู" หลังจากนั้นก็ได้ออกซิงเกิล "เลิฟยัวร์ไลฟ์" (Luv Your Life) ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 20 ในออสเตรเลียหลังการออกจำหน่ายในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2545 แรงบันดาลใจในบทเพลงนี้มาจากช่วงการบำบัดของจอห์นส โดยมีพื้นฐานมาจากแนวคิด "มันมีคนในโลกที่ต้องการการบำบัดแต่ไม่สามารถทนการบำบัดได้" จอห์นสประพันธ์เพลงนี้ระหว่างที่เขาฟังนักบำบัด ในระหว่างการแสดงเชปเพิร์ดสบุชเอมไพร์ที่ลอนดอน จอห์นสพูดหยอกล้อว่าเพลง "เลิฟยัวร์ไลฟ์" เขามอบให้แก่ "หญิงทุกคนของเขา"

"อาฟเตอร์ออลดีสเยียร์ส" ออกเผยแพร่ต่อจากเพลง "เลิฟยัวร์ไลฟ์" ในรูปแบบซิงเกิลวิทยุ แต่ไม่ประสบความสำเร็จในชาร์ต เพลงนี้เป็นเพลงสุดท้ายจากอัลบั้ม *ไดโอรามา* อันเป็นเพลงที่มีความยาวมากที่สุดถึง 9:53 นาที ซิงเกิลสุดท้าย "อะครอสเดอะไนต์" ออกจำหน่ายในวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2546 เพลงนี้ประพันธ์ขึ้นในเวลากว่า 9 ชั่วโมงในคืนที่จอห์นสนอนไม่หลับ ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 24 ในชาร์ตของออสเตรเลีย ปาร์กดำเนินการเรียบเรียงดนตรี นำโดยคีย์บอร์ดแฝดและกลุ่มดนตรีเครื่องสาย หลังจากนั้นทางวงได้เริ่มต้นการจัดคอนเสิร์ตทัวร์ *อะครอสเดอะไนต์* เพื่อสนับสนุนอัลบั้มดังกล่าว

## การตอบรับ
*ไดโอรามา* ได้คะแนนร้อยละ 71 จากเว็บไซต์เมตาคริติกจากผู้วิจารณ์ 9 คน ผู้ฟังสถานีวิทยุทริเปิลเจ (Triple J) คลื่นวิทยุในประเทศออสเตรเลียลงคะแนนให้อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มอันดับหนึ่งใน 10 อันดับอัลบั้มแห่งปี 2002 ขณะที่โรซี บีตัน และแกบี บราวน์เจ้าหน้าที่ของทริเปิลเจให้อันดับอัลบั้มนี้ในอันดับที่ 3 และ 5 ตามลำดับ

*[[โรลลิงสโตน]]* นิตยสารดนตรีให้ดาวแก่อัลบั้ม *ไดโอรามา* 3 จาก 5 ดาว และ มาร์ก เคมป์ นักวิจารณ์ได้ยกย่องพัฒนาการทางดนตรีของซิลเวอร์แชร์ กล่าวว่าวงนี้มีการพัฒนาขึ้นอย่างมาก มีความอิสระทางดนตรี แตกต่างจากผลงานอัลบั้ม *[[ฟรอกสตอมป์]]* อัลบั้มแรกของพวกเขา มาร์กกล่าวชมถึงการ "เรียบเรียงดนตรีในแบบวงออร์เคสตรา, การเปลี่ยนช่วงทำนองเพลงอย่างที่ไม่สามารถคาดเดาได้ และเป็นเพลงป็อปที่ให้ความรู้สึกประหลาด" เช่นเดียวกับปาร์กส ผู้เรียบเรียงดนตรีที่ตั้งใจให้ดนตรีของอัลบั้มนี้ "กว้างและหนาขึ้น" เขาโต้แย้งว่าความแข็งแกร่งของอัลบั้มเกิดขึ้นมาพร้อมกับความมั่นใจของจอห์น ส ผลลัพธ์คือผลงานคุณภาพในเพลง "เวิลด์อัปพอนยัวร์โชวเดอร์" "ทูนาอินเดอะไบรน" และ "อาฟเตอร์ออลดีสเยียร์ส" อย่างไรก็ตามเพลง "วิทเอาต์ยู" แสดงให้เห็นถึงแนวเพลงเดิมของซิลเวอร์แชร์ จากบทวิจารณ์ของมาร์ก ยังระบุว่า "เป็นท่อนฮุกอย่างเอ็มทีวีชอบ"

แบรดลีย์ ทอร์รีโน นักวิจารณ์จากเว็บไซต์ออลมิวสิกให้ดาวแก่อัลบั้ม *ไดโอรามา* 4 ดวง และให้เป็นอัลบั้มคัดสรรของออลมิวสิก เขาเริ่มต้นบทวิจารณ์ด้วยพัฒนาการทางดนตรีของซิลเวอร์แชร์ที่พัฒนาขึ้นจากอัลบั้ม *ฟรอกสตอมป์* ว่าน่าประทับใจ และอัลบั้ม *ไดโอรามา* ทำให้เห็นว่าวงนี้ในที่สุดก็เติบโตได้ด้วยตัวของพวกเขาเอง ในการนี้งานสร้างของบอตทริลล์ ก็ได้รับการยกย่องเทียบกับผลงานของบิกคันทรีและยูทู ขณะที่จอห์นส "เสียงอันอวบอิ่มและสำเนียงติดหูอย่างน่าตกใจ ที่ขาดความเพลิดเพลินไปในผลงานชุดแรก ๆ ของพวกเขา" สำหรับคำวิจารณ์โดยทอร์รีโนกับ 2 เพลงในอัลบั้ม เขาอธิบายว่า ได้รับอิทธิพลจากกูกูดอลส์ ในเพลง "วิทเอาต์ยู" แต่เป็นการหักมุมที่ไม่น่าต้อนรับ และรู้สึกว่าในเพลง "วันเวย์มูล" วงจะกลับไปสู่ดนตรีกรันจ์ของพวกเขา

เจมส์ แจม จากนิตยสาร *[[เอ็นเอ็มอี]]* วิจารณ์อัลบั้ม *ไดโอรามา* ว่าเป็น "ผลผลิตเพลงร็อกออสเตรเลียที่เหนือความคาดหมาย" เจมส์เปรียบเทียบซิลเวอร์แชร์กับไบรอัน อดัมส์ ในความพยายาม "ความเสี่ยงในการเสนอแนวดนตรีใหม่" "ทูนาอินไบรน์" ที่ "ดูเสแสร้งและอวดเบ่ง" ขณะที่เขามองภาพรวมอัลบั้มว่า "ไม่น่าเกลียด" โดยเฉพาะเมื่อเปรียบเทียบกับอดีตที่ผ่านมาของวง เจมส์ยังกล่าวต่อไปว่า "วงนี้ไม่พยายามที่มีสาระดนตรีให้ดูเป็นผู้ใหญ่ แต่แค่ต้องการให้ผู้ใหญ่ประทับใจมากกว่า"

นิกกิ ทรานเตอร์ จากเว็บไซต์เพลงป็อป *ป็อปแมตเตอร์ส* กล่าวว่าอัลบั้มมีความเป็นผู้ใหญ่ และยกย่องทุกอย่างตั้งแต่ปกอัลบั้มไปถึงเมโลดี้เพลงป็อปที่ละเมียดละไม" ทรานเตอร์กล่าวยกย่องอัลบั้ม *ไดโอรามา* ที่แตกต่างจากภาพดนตรีออสเตรเลียที่ "คล้ายคลึงกันมาก" เพลงส่วนใหญ่ในอัลบั้มเป็นเพลงในขั้นดี เธอคือว่าเพลง "เดอะเกรเทสวิว" เป็นเพลงที่อิสระจาก "เสียงอู้อี้ของวงออเคสตรา" และเพลง "อาฟเตอร์ออฟดีสเยียรส์" ปกคลุมไปด้วยเสียงของฮอร์น เนื้อเพลงที่ใคร่ครวญและนุ่มนวล และเสียงขับร้องที่ไม่อาจลืมเลือนได้"

ร็อบ โอ'คอนเนอร์ จากเว็บไซต์ ยาฮู! วิจารณ์อัลบั้ม *ไดโอรามา* ในเชิงบวก กล่าวว่าอัลบั้มนี้มีพัฒนาการขึ้นอย่างมากเมื่อเทียบกับอัลบั้มที่พวกเขาออก ในสมัยมัธยม เพลงป็อปในอัลบั้มได้แก่เพลง "เลิฟยัวร์ไลฟ์" และ "ทูมัชออฟนอตอีนาฟ" เป็นเพลงที่ลื่นไหล และร็อบก็ยกย่องจอห์นสสำหรับ "การกระซิบเนื้อเพลงที่สง่าและบอบบาง" ซึ่งในอดีตจะเป็นการ "ตะโกนในความกังวล" นอกจากนั้นยังเปรียบเทียบดนตรีคล้ายกับเอลเลียต สมิธ คำวิจารณ์หลักของอัลบั้มนี้ยังคง "พยายามผูกพันกับกรันจ์" เขารู้สึกว่าการละทิ้งความรู้สึกจะทำให้วงพัฒนาได้อย่างเต็มที่

## ชาร์ตและรางวัล
*ไดโอรามา* ขึ้นชาร์ตในอันดับสูงสุดของชาร์ตออสเตรเลีย อยู่บนชาร์ตอัลบั้มเออาร์ไอเอนาน ประมาณ 50 สัปดาห์ โดยอยู่อันดับที่ 1 เป็นเวลา 1 สัปดาห์ ซึ่งไม่สอดคล้องกับประเทศอื่น ๆ ที่อัลบั้มอยู่บนชาร์ตน้อยกว่าหรือเท่ากับ 10 สัปดาห์ แม้จะขึ้นชาร์ตอันดับสูงสุดที่ 7 ในนิวซีแลนด์ 

## รายชื่อเพลง
# "Across the Night"&nbsp;– 5:37
# "The Greatest View"&nbsp;– 4:06
# "Without You"&nbsp;– 5:17
# "World Upon Your Shoulders"&nbsp;– 4:37
# "One Way Mule"&nbsp;– 4:15
# "Tuna in the Brine"&nbsp;– 5:40
# "Too Much of Not Enough"&nbsp;– 4:43
# "Luv Your Life"&nbsp;– 4:29
# "The Lever"&nbsp;– 4:22
# "My Favourite Thing"&nbsp;– 4:14
# "After All These Years"&nbsp;– 9:53

## คณะผู้สร้างอัลบั้ม
* ดาเนียล จอห์นส&nbsp;– ร้อง กีตาร์ เปียโน ฮาร์ปซิคอร์ด เรียงเรียงออร์เครสตรา (ในเพลงที่ 2, 4, 10)
* เบ็น กิลไลส์&nbsp;– กลอง, เพอร์คัชชัน
* คริส โจนนาว&nbsp;– กีตาร์เบส

**บุคคลสนับสนุน**
* เดวิด บอตทริลล์&nbsp;– งานผลิต
* แวน ไดค์ ปาร์กส&nbsp;– เรียงเรียงออร์เครสตรา (ในเพลงที่ 1, 6, 8)
* ลาร์รี มูโฮเบแร็ก&nbsp;– เรียงเรียงออร์เครสตรา (ในเพลงที่ 2, 4, 10)
* ร็อบ วูลฟ์&nbsp;– แฮมมอนด์ออร์แกน (ในเพลงที่ 3, 10)
* ไมเคิล โรส&nbsp;– พีดัลสตีล (ในเพลงที่ 7)
* พอล แม็ก&nbsp;– เปียโน (ในเพลงที่ 1, 4, 6, 7, 8, 10)
* จิม โมจินี&nbsp;– คีย์บอร์ด (ในเพลงที่ 2, 5 , เปียโน ในเพลงที่ 5)

## ดูเพิ่ม
* อัลบั้มเพลงของซิลเวอร์แชร์
* รายชื่อผลงานของอัลบั้มเพลงของซิลเวอร์แชร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของซิลเวอร์แชร์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2545