open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
พอยซันเค้ก

"**พอยซันเค้ก**" (; ) เป็นเพลงโดยมาร์กอ บอชเนียก นักร้องและนักแต่งเพลงชาวบอสเนียเชื้อสายโครเอเชีย ซึ่งเขาประพันธ์ขึ้นร่วมกับบาส วิสซิงก์, เบ็น ไพน์, เอ็มมา เกล, และฟิลิป มาจดัก เพลงนี้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2025 ผ่านอควาเรียส และเป็นตัวแทนของในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025

## การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025

### ''ดอรา 2025''
ดอรา *2025* เป็นการประกวดเพลงระดับชาติซึ่งใช้คัดเลือกเพลงจากโครเอเชียสำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ซึ่งจัดโดยสถานีวิทยุและโทรทัศน์แห่งโครเอเชีย (ฮาแอร์เต) ในปีนี้มีผู้เข้าร่วมการประกวดทั้งหมด 24 รายโดยจะแข่งขันแข่งขันรอบรองชนะเลิศสองรอบ ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 27 ถึง 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 และจะมีรอบชิงชนะเลิศซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2025 ผู้ผ่านเข้ารอบสุดท้ายในแต่ละรอบจะได้รับการตัดสินโดยการโหวตทางโทรทัศน์ต่อสาธารณะ โดยผู้เข้ารอบแปดอันดับแรกจากแต่ละรอบรองชนะเลิศจะผ่านเข้ารอบ ผู้ชนะจะได้รับการคัดเลือกโดยใช้คะแนนเสียงจากคณะกรรมการมืออาชีพในสัดส่วนร้อยละ 50 และประชาชนชาวโครเอเชียผ่านการลงคะแนนทางโทรทัศน์ในอัตราเท่ากัน

"พอยซันเค้ก" ถูกจับฉลากให้เข้าแข่งขันในรอบรองชนะเลิศรอบที่สอง และได้รับการประกาศให้เป็นหนึ่งในแปดผลงานที่ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศ ในรอบชิงชนะเลิศ เพลงนี้ได้ทำการแสดงเป็นลำดับที่ 13 โดยสุดท้ายได้คะแนนจากคณะกรรมการ 83 คะแนน และได้ 47 คะแนนจากการลงคะแนนทางโทรทัศน์ด้วยคะแนนรวม 130 คะแนน เพลงนี้จึงคว้าชัยชนะในการประกวดและได้เป็นตัวแทนของโครเอเชียในการประกวดเพลงยูโรวิชัน 2025

### ในยูโรวิชัน
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 จะจัดขึ้นที่ซังคท์ยาค็อพซ์ฮัลเลอในบาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และจะประกอบด้วยรอบรองชนะเลิศสองรอบในวันที่ 13 และ 15 พฤษภาคมตามลำดับ และรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 ในระหว่างการจับฉลากการจัดสรรที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2025 โครเอเชียได้รับการจับฉลากให้เข้าแข่งขันในรอบรองชนะเลิศที่หนึ่ง โดยทำการแสดงในช่วงครึ่งหลังของการแสดงต่อมาสแตตช์กอฟสกาได้รับเลือกให้ทำการแสดงเป็นลำดับที่ 14 ตามหลังเกลาด์จากและก่อนหน้าทีโอ เอวานจาก เพลงนี้ตกรอบรองชนะเลิศ โดยได้รับคะแนน 28 คะแนน เป็นอันดับที่ 12 ของรอบนั้น

## รายชื่อเพลง

## ชาร์ต

## ประวัติการเผยแพร่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงจากประเทศโครเอเชีย
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ประเทศโครเอเชียในการประกวดเพลงยูโรวิชัน
หมวดหมู่:เพลงที่ร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชัน
เม็นเรกิ

**เม็นเรกิ** () เป็นสัตว์ประหลาดชนิดหนึ่งในคติชนญี่ปุ่นที่ประกอบด้วยหน้ากากกิงากุ จัดอยู่ในบทสรุปรายการรวมเรื่องเหนือธรรมชาติของญี่ปุ่น ค.ศ. 1781 ชื่อว่า *[[กาซุเฮียกกิสึเรซูเระบูกูโระ]]*

มีการกล่าวถึงในคติชนว่าในสมัยของเจ้าชายโชโตกุ เจ้าชายได้สร้างหน้ากากกิงากุหลายแบบซึ่งใช้โดยฮาตะ โนะ คาวากัตสึ และหน้ากากเม็นเรกิก็อิงจากหน้ากากเหล่านั้น

## อ้างอิง
วอลอดือมือร์ วากูเลนกอ

**วอลอดือมือร์ วอลอดือมือรอวึช วากูเลนกอ** (, ; 1&nbsp;กรกฎาคม ค.ศ. 1972 – ระหว่างวันที่ 24 มีนาคม ถึง 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2022) เป็นนักกวี, นักเขียนหนังสือเด็ก และนักวิกิพีเดียชาวยูเครนที่ยังมีส่วนร่วมในงานอาสาสมัครและกิจกรรมรณรงค์อีกด้วย เขาถูกสังหารในช่วงการครอบครองแคว้นคาร์กิวของรัสเซียในประเทศยูเครนเมื่อ ค.ศ. 2022

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:บุคคลจากอีซุม
หมวดหมู่:พลเมืองที่เสียชีวิตในการรุกรานยูเครนของรัสเซีย
หมวดหมู่:ชาววิกิพีเดีย
หมวดหมู่:บุคคลที่ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรม (ประเทศยูเครน), ชั้นที่ 3
อัลอะฏอฏเราะฮ์

**อัลอะฏอฏเราะฮ์** () เป็นย่านทางตะวันตกเฉียงเหนือในนครบัยต์ลาฮิยาทางตอนเหนือของฉนวนกาซา ผู้อยู่อาศัยซึ่งส่วนใหญ่เป็นเกษตรกรหรือเจ้าของที่ดิน ไม่ใช่ผู้ลี้ภัยชาวปาเลสไตน์ ซึ่งต่างจากประชากรส่วนใหญ่ในฉนวนกาซา รวมถึงบัยต์ลาฮิยา พืชผลทางการเกษตรที่สำคัญในอัลอะฏอฏเราะฮ์คือสตรอว์เบอร์รี ซึ่งส่วนใหญ่ส่งออกไปยังอิสราเอลและเวสต์แบงก์ก่อนที่อิสราเอลจะล้อมฉนวนกาซาหลังจากที่ฮะมาส องค์กรกึ่งทหารและการเมืองของปาเลสไตน์ เข้าควบคุมดินแดนนี้

อัลอะฏอฏเราะฮ์ตกเป็นเป้าหมายการโจมตีของกองกำลังป้องกันอิสราเอลระหว่างสงครามกาซาใน ค.ศ. 2008-2009 มีรายงานว่าพลเรือนอย่างน้อย 16 คนเสียชีวิต รวมถึง 5 คนในครอบครัวเดียวกัน ในช่วงไม่กี่วันแรกของสงคราม บ้านเรือน 40 ถึง 50 หลังถูกทำลายเช่นกัน

ในช่วงสงครามในกาซา ย่านนี้ถูกทำลายเกือบทั้งหมดภายในสามสัปดาห์หลังจากการทิ้งระเบิดทางอากาศครั้งแรกในฉนวนกาซา ทหารอิสราเอลนายหนึ่งถูกถ่ายวิดีโอขณะโบกธงสีรุ้งในย่านนี้ท่ามกลางซากปรักหักพังในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2023 ทำให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากนักเคลื่อนไหว LGBTQ

## อ้างอิง
ตำบลนากลาง (อำเภอโกรกพระ)

**นากลาง** เป็นตำบลในอำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ เดิมเป็นพื้นที่ของตำบลบางประมุง 

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลนากลาง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือและทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลบางประมุง
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลศาลาแดง
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลโคกหม้อ (อำเภอทัพทัน จังหวัดอุทัยธานี) และตำบลหนองหลวง (อำเภอสว่างอารมณ์ จังหวัดอุทัยธานี)

## ประวัติ
เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 1 ในเขตตำบลบางประมุง ชื่อหมู่บ้านเดิมคือ บ้านนากลาง ลักษณะของหมู่บ้านเป็นจุดกึ่งกลางหรืออยู่ในบริเวณส่วนกลาง มีพื้นที่นากว้างใหญ่ ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อหมู่บ้านว่า *หนองจอก*

ต่อมาได้ขอแยกตั้งเป็นตำบล จึงนำพื้นที่ตำบลบางประมุงมาแบ่งเป็นพื้นที่ ดังนี้

* หมู่ 8 บ้านนากลาง ของตำบลบางประมุง จัดตั้งเป็น หมู่ 1 บ้านนากลาง (ปัจจุบัน คือ บ้านหนองจอก)
* หมู่ 8 บ้านทุ่งตาโห้ (บางส่วน) ของตำบลบางประมุง จัดตั้งเป็น หมู่ 2 บ้านในชุ้ง
* หมู่ 9 บ้านหนองปลาค้าว (บางส่วน) ของตำบลบางประมุง จัดตั้งเป็น หมู่ 3 บ้านหนองปลาค้าว
* หมู่ 11 บ้านท่าทราย ของตำบลบางประมุง จัดตั้งเป็น หมู่ 4 บ้านท่าทราย
* หมู่ 9 บ้านบางซ้าย ของตำบลบางประมุง จัดตั้งเป็น หมู่ 5 บ้านบางซ้าย (ปัจจุบัน คือ บ้านคลองบางแก้ว)

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลนากลางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านหนองจอก
* **หมู่ที่ 2** บ้านในชุ้ง
* **หมู่ที่ 3** บ้านหนองปลาค้าว
* **หมู่ที่ 4** บ้านหนองระว้า
* **หมู่ที่ 5** บ้านคลองบางแก้ว
* **หมู่ที่ 6** บ้านหัวโป่ง
* **หมู่ที่ 7** บ้านถ้ำผาสวรรค์
* **หมู่ที่ 8** บ้านหนองจอก

## อ้างอิง

นากลาง
นากลาง
แม่น้ำเกอมามัน

**แม่น้ำเกอมามัน** (, ตรังกานู: *Sunga Mmamang*) เป็นแม่น้ำในรัฐตรังกานู ประเทศมาเลเซีย ไหลไปทางทิศตะวันออก ด้วยความยาว 167 กิโลเมตร ถือเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในรัฐ และยาวเป็นอันดับสามในคาบสมุทรมาเลเซียชายฝั่งตะวันออก รองจากแม่น้ำปะหังและแม่น้ำกลันตัน หนึ่งในมัสยิดที่เก่าแก่ที่สุดในมาเลเซีย สร้างขึ้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 อยู่ในกัมปุงตวน ใกล้จูไก ตรงบริเวณปากแม่น้ำเกอมามัน แม่น้ำเกอมามันเป็นหนึ่งในเส้นทางคมนาคมหลักสู่ภูมิภาค 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
ธาร

**ธาร** (; Dhar) เป็นนครในอำเภอธาร ภูมิภาคมาฬวา รัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย ศูนย์กลางการปกครองของอำเภอธาร และอดีตราชธานีของรัฐธาร ในเมืองเก่าธารเป็นที่ตั้งของซากและอาคารสิ่งปลูกสร้างที่มีความสำคัญทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ จำนวนมาก เมืองเก่าธารล้อมด้วยป้อมปราการที่สร้างจากหินทราย ตั้งอยู่บนเนินเขาเตี้ย ป้อมปราการธารนั้นเชื่อว่าสร้างขึ้นโดยโมฮัมมัด บิน ตุฆลุก สุลต่านแห่งเดลี และน่าจะสร้างขึ้นบนซากของอดีตธาราคีรีที่ปรากฏในเอกสารเก่า นอกจากป้อมปราการแล้ว สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเมืองธาร ยังรวมถึง มัสยิดลาฏ ตั้งอยู่ทางใต้ของเมือง สร้างขึ้นเป๋นมัสยิดจามีโดยทิลวาร ข่าน ในปี 1405 และเป็นที่รู้จักจากทั้งสถาปัตยกรรมและโลหสตมภ์ที่ตั้งอยู่ภายในเขตมัสยิด 

ชื่อมืองธารมาจากชื่อเดิมว่า *ธารานคร* ('นครปลายดาบ') ปรากฏการกล่าวถึงครั้งแรกในจารึกอีศวรวรรมันที่ค้นพบในเชานปุระจากสมัยเมาขรี (ศตวรรษที่ 6) ธารกลายมาเป็นเมืองที่มีความสำคัญในฐานะราชธานีของผู้นำปรมารมาฬวา โดย ไวริสิงห์ (Vairisiṃha, ประมาณ ค.ศ. 920-45) ซึ่งย้ายราชธานีมาจากอุชไชนะ ในสมัยปกครองของปรมาร ธารมีฐานะเป็นศูนย์กลางการศึกษาและวัฒนธรรม โดยเฉพาะในรัชสมัยของกษัตริย์โภช (ประมาณ ค.ศ. 1000–1055) จาลุกยะแห่งกลยาณภายใต้การนำของโสเมศวรที่หนึ่ง (ประมาณ ค.ศ. 1042–68) เข้ายึดครองและเผาทำลายล้างเมืองธารในสมัยศตวรรษที่ 11 ตามด้วยถูกโจมตีและทำลายโดยจาลุกยะแห่งคุชราตภายใต้การนำของชยสิงหะ สิทธราชะ และเมื่ออาลาอุดดีน ขิลจี สุลต่านแห่งเดลี ปล่อยกองทัพเข้ายึดครองมาฬวาในศตวรรษที่ 14 จึงถูกยึดครองและผนวกเป็นส่วนหนี่งของรัฐสุลต่านเดลีได้โดยง่าย โดยธารได้รับเลือกเป็นเมืองหลวงของแคว้นมาฬวา โดยมีอัยน์ อัลมุล์ก มูลตานี เป็นผู้ว่าการจนถึงปี 1313 ในสมัยของอักบัร ธารถูกยึดครองเป็นของจักรวรรดิโมกุล และอยู่ใต้ปกครองของโมกุลจนปี 1730  ซึ่งถูกยึดครองโดยมราฐา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐมัธยประเทศ
โภชศาลา

**โภชศาลา** (IAST: Bhojaśālā) เป็นสิ่งปลูกสร้างที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ตั้งอยู่ในนครธาร รัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย ชื่อนี้ตั้งตามกษัตริย์โภชแห่งปรมาร องค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมของสิ่งปลูกสร้างนี้มาจากยุคสมัยที่แตกต่างกัน แต่ส่วนใหญ่มาจากศตวรรษที่ 12-13 ในขณะที่สุสานซึ่งมีโดมในอาณาเขตเดียวกันสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 14-15 อนุสรณ์นี้ได้รับการพิทักษ์และอยู่ภายใต้อนุรักษ์โดยกรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย

ชื่อ โภชศาลา นี้ ไม่ได้เป็นชื่อเดิมของอาคาร แต่เป็นชื่อที่เริ่มปรากฏใช้ในศตวรรษที่ 20 ตอนต้น ซึ่งมีที่มาจากคำจารึกกวีและภาพวาดเรขาคณิตที่พบในอาคาร โดย เคเค เลเล (K. K. Lele) หัวหน้าแผนกโบราณคดีของรัฐธาร อ็อยเกิน ฮูลทซช์ ระบุว่าจารึกของอรชุนวรรมันที่พบในธาร และตีพิมพ์ใน *[[Epigraphia Indica]]* (ปี 1905-06) กล่าวถึงเอกสารที่เลเลส่งให้เขาซึ่งบรรยายการค้นพบจารึกภาษาสันสกฤตและปรากฤตที่พบที่โภชศาลา ชื่อโภชศาลาจึงเริ่มใช้มาตั้งแต่ตอนนั้น เอหสารฉบับนั้นได้นำมาตีพิมพ์โดย เอสเค ทิกศิต (S. K. Dikshit) ในผลงานศึกษาและแปล ปาริชาตมัญชรี (*Pārijātamañjarī*) กัปตัน อี บานส์ (E. Barnes) เคยเขียนในเอกสารเก่าว่าอาคารนี้ "เป็นที่รู้จักในชาวฮินดูในชื่อ ราชโภช กา มัดดราซา ['Raja Bhoja ka Madrassa'] หรือ โรงเรียนของราชาโภช" ซีอี ลวร์ด (C. E. Luard) เขียนใน *Gazetteer* ปี 1908 เรียกที่นี่ว่าโรงเรียนของราชโภชเช่นกัน แต่ระบุว่าชื่อเรียกนี้เป็นชื่อเรียกที่ตั้งชื่อให้ผิด ("misnomer") ภายในทศวรรษ 1930s คำนี้กลายมาเป๋นที่ใช้โดยทั่วไป โดยเฉพาะโดยรัฐธารผู้ปกครองเมืองธาร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐมัธยประเทศ
อัซตานาปาจีมาตันฮีมากีรี

**อัซตานา ปาจีมาตัน ฮีมากีรี** () หรือ ***อีมอกีรี*** (; Imogiri, หรือ อีมากีรี; จากรากภาษาสันสกฤต: หิมะคีรี, *ภูเขาหิมะ*) เป็นสุสานหลวงในเขตปกครองพิเศษยกยาการ์ตา บนเกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย ในเขตอำเภอบันตุล อีมอกีรีเป็นสุสานที่ไว้พระศพของผู้นำแห่งชวา ทั้งจากรัฐสุลต่านมาตารัม, ราชวงศ์ซูราการ์ตา และรัฐสุลต่านยกยาการ์ตา โดยมีร่างของบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ เช่น สุลต่านอากุงแห่งยกยาการ์ตา ฮาเม็งกูบูวอนอที่เก้า ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้นำการต่อสู้เรียกร้องเอกราชอินโดนีเซีย ร่างล่าสุด ณ ปี 2025 ที่นำมาฝังที่นี่ คือปากูบูวานาที่สิบสามแห่งซูารการ์ตา ในวันที่ 5 พฤศจิกายน 2025 

สุสานนี้สร้างขึ้นล้อมรอบสุสานเดิมคือโกตาเกเด และเริ่มสร้างโดยสุลต่านอากุงแห่งมาตารัมในประมาณทศวรรษ 1640s สุสานนี้มีความสำคัญในฐานะจุดหมายปลายทางการแสวงบุญซีอาระฮ์ โดยเฉพาะตามวันสำคัญของปฏิทินชวา เช่น ซาตูซูโร และตามปฏิทินอิสลาม

ในบริเวณสุสานมีหม้อน้ำสี่หม้อที่เรีกบว่า ปาดาซัน (*padhasan*) ว่ากันว่าเป็นของที่มอบให้โดยอาณาจักรต่าง ๆ แก่สุลต่านอากุง ได้แก่ เกินตงไญซีเยิม (Gentong Nyai Siyem) จากสยาม (ประเทศไทย), เกินตงไญเมินดุง (Gentong Kyai Mendung) จาก รุม (ประเทศตุรกี), เกินตงไญดานูมายา (Gentong Kyai Danumaya) จากอาเจะฮ์ และ เกินตงไญดานูมูร์ตี (Gentong Nyai Danumurti) จากปาเล็มบัง น้ำจากหม้อเหล่านี้มีความเชื่อว่าให้พรและรักษาโรค

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สุสานในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ยกยาการ์ตา
วัดพุทธพม่า (ประเทศสิงคโปร์)

**วัดพุทธพม่า** () หรือ **มหาศาสนารังสี** (; , Mahā Sāsanā Raṃsī) เป็นองค์การและวัดพุทธพม่าแห่งเดียวในประเทศสิงคโปร์ ก่อตั้งในปี 1875 และย้ายจากที่ตั้งเดิมมาที่ตั้งปัจจุบันในเขตนอเวนาตั้งแต่ปึ 1988 ถือเป็นสถานที่สำคัญทางศาสนาและต่อชุมชนชาวพม่าในประเทศสิงคโปร์

วัดพุทธพม่า (BBT) สถาปนาขึ้นโดย U Thar Hnin (หรือ Tang Sooay Chin) ชาวพม่า ขึ้นที่เลขที่ 17 ถนนกินตา (Kinta Road) ซึ่งเชื่อมต่อกับถนนเซอรังกูน ในปี 1875 ในปี 1878 เขาลริจาควัดนี้ให้กับ U Kyaw Gaung (หรือ Khoo Teogou) แพทย์พื้นถิ่นพม่าจากมัณฑะเลย์ จนถึงปัจจุบัน วัดนี้เป็นวัดพม่าแห่งเดียวในประเทศสิงคโปร์ 

ภายในวัดประดิษฐานพระพุทธรูปหินอ่อนบริสุทธิ์ที่ใหญ่ที่สุดนอกประเทศพม่า ซึ่งแกะสลักมาจากหินอ่อนหนักสิบตันจากเขาซะจีน ห่างไป  ทางเหนือของมัณฑะเลย์ แกะสลักแล้วเสร็จที่มัณฑะเลย์ในปี 1918 มีความสูง  และขนส่งมาถึงสิงคโปร์ในปี 1921 โดยความช่วยเหลือจากอ๋อ บุ๋น ป่า แห่งยาหม่องตราเสือ

ในปี 1981 องค์การพัฒนานครแจ้งให้ที่ตั้งของวัดต้องย้ายออก จากนั้นในปี 1988 จึงย้ายมาตั้งที่ปัจจุบันในเขตนอเวนา ภายใต้การนำของเจ้าอาวาส อู้ ปัญญาวงศ์ วัดหลังใหม่เปิดในปี 1991 สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมพม่าและประดับด้วยไม้สักแกะสลัก

ต้นโพธิ์ภายในวัดเป็นต้นที่แตกหน่อมาจากต้นที่วัดพุทธมงคลวิหาร (Mangala Vihara Buddhist Temple) ในเกลังอีสต์

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
**Burmese Buddhist Temple Newsletter*, vol. 10, no. 1, July 1996.
**Burmese Buddhist Temple Newsletter*, vol. 21, no. 2, January 2007.
*
*

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Maha Sasanaramsi Burmese Buddhist Temple
คิม มิน-จี (นักกีฬายิงปืน)

**คิม มิน-จี** (; เกิดวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 ในอันซัน) เป็นนักกีฬายิงปืนชาวเกาหลีใต้ เธอได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการยิงปืนสกีตหญิงในเอเชียนเกมส์ 2010 ที่เมืองกว่างโจว ประเทศจีน โดยทำคะแนนได้ 89 เป้า

คิมเป็นตัวแทนของเกาหลีใต้ในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง โดยเข้าแข่งยิงปืนสกีตประเภทหญิง และเธอได้อันดับที่ 18 ในรอบคัดเลือกของการแข่งนี้ ซึ่งตามหลังมาร์ยูต เฮโนเนน จากประเทศฟินแลนด์อยู่หกคะแนน โดยมีคะแนนรวม 55 เป้า

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* NBC 2008 Olympics profile

หมวดหมู่:นักกีฬายิงปืนหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักยิงปืนสกีต
หมวดหมู่:นักยิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
หมวดหมู่:นักกีฬาเกาหลีใต้ที่ได้เหรียญทองเอเชียนเกมส์
หมวดหมู่:นักกีฬาเกาหลีใต้ที่ได้เหรียญเงินเอเชียนเกมส์
หมวดหมู่:นักกีฬาเกาหลีใต้ที่ได้เหรียญทองแดงเอเชียนเกมส์
ความสัมพันธ์ซูดานใต้–สหรัฐ

**ความสัมพันธ์[[ประเทศซูดานใต้|ซูดานใต้]]–[[สหรัฐอเมริกา]]** เป็นความสัมพันธ์ทวิภาคีระหว่างสาธารณรัฐซูดานใต้และสหรัฐอเมริกา

## ประวัติศาสตร์
### รัฐบาลโอบามา, ค.ศ. 2011–2017
สหรัฐอเมริกาให้การรับรองซูดานใต้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2011 ซึ่งตรงกับวันที่ซูดานใต้ประกาศเอกราช

สถานทูตสหรัฐในกรุงจูบา ประเทศซูดานใต้ ก่อตั้งขึ้นในวันเดียวกัน โดยสถานกงสุลเดิมซึ่งเปิดขึ้นในปี ค.ศ. 2005 ในกรุงจูบา ได้รับการยกระดับเป็นสถานทูต หัวหน้าคณะผู้แทนคืออุปทูต อาร์. แบร์รี วอคเลย์ ซึ่งรักษาการในตำแหน่งเอกอัครราชทูตประจำซูดานใต้ เมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2011 ซูซาน ดี. เพจ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเอกอัครราชทูตสหรัฐคนแรกประจำซูดานใต้

ในปี ค.ศ. 2012 ประธานาธิบดีบารัค โอบามา เห็นว่าสหรัฐสามารถให้ความช่วยเหลือด้านทหารและอาวุธแก่ซูดานใต้ได้ จากนั้นไม่นาน ได้มีทีมเจ้าหน้าที่ทหารอเมริกันจำนวนห้าคนเดินทางไปให้คำปรึกษากับกองทัพซูดานใต้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ซูดานใต้–สหรัฐอเมริกา
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทวิภาคีของประเทศซูดานใต้
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทวิภาคีของสหรัฐ
ฌอน โอนีล (นักการทูต)

**ฌอน โคทาโร โอนีล** เป็นนักการทูตชาวอเมริกัน และดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำประเทศไทยตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2025  โอนีลเคยเป็นเจ้าหน้าที่อาวุโสประจำสำนักกิจการเอเชียตะวันออกและแปซิฟิก ของกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐ

## อาชีพ
ก่อนหน้านี้ โอนีล เคยดำรงตำแหน่งกงสุลใหญ่สหรัฐประจำจังหวัดเชียงใหม่

เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2025 ประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ ได้เสนอชื่อโอนีลให้ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำประเทศไทยคนต่อไป เพื่อสืบทอดตำแหน่งต่อจากรอเบิร์ต โกเด็ก

ระหว่างการพิจารณาการแต่งตั้ง โอนีลวิจารณ์เรื่องข้อพิพาทชายแดนระหว่างประเทศไทยกับกัมพูชา โดยกล่าวว่า:

โอนีลได้รับการรับรองจากวุฒิสภาเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2025 เขาเป็นหนึ่งในกลุ่มผู้ได้รับการเสนอชื่อมากกว่า 100 คนที่ได้รับการรับรองโดยการลงคะแนนเสียงข้างมาก 51 ต่อ 47 รวมถึงอดีตเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำประเทศไทย ไมเคิล เดซอมเบร ที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศฝ่ายกิจการเอเชียตะวันออกและแปซิฟิกด้วย

ฌอน โอนีล เดินทางมาถึงประเทศไทยเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2568 ต่อมาในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี พระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้โอนีลเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาทถวายอักษรสาสน์ตราตั้ง เป็นเอกอัครราชทูตวิสามัญผู้มีอำนาจเต็มแห่งสหรัฐอเมริกาประจำประเทศไทย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักการทูตชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:เอกอัครราชทูตสหรัฐประจำไทย
อินทรปุระ (เขมร)

ตามข้อมูลจากศิลาจารึกในสด๊กก๊อกธม **อินทรปุระ** () หรือ **อมเรนทรปุระ** () เป็นเมืองหลวงแรกในรัชสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 2 ประมาณ ค.ศ. 781 ก่อนสถาปนาอาณาจักรพระนครใน ค.ศ. 802

## ที่ตั้ง
ยอร์ช เซเดส์และ Claude Jacques ระบุสถานที่นี้เข้ากับบันทายไพรนคร ใกล้กำปงจาม ประเทศกัมพูชา ส่วน Michael Vickery สันนิษฐานว่สถานที่นี้อยู่ใกล้กำปงธม นักวิชาการบางส่วนเสนอให้ Ak Yum เป็นศูนย์กลางของอมเรนทรปุระ  

## อ้างอิง


## ข้อมูล
*
มาร์โก ปิแอร์ ไวต์

**มาร์โก ปิแอร์ ไวต์** (; เกิด 11 ธันวาคม ค.ศ. 1961) เป็นเชฟชาวอังกฤษ เจ้าของร้านอาหาร และบุคคลที่มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ ใน ค.ศ. 1995 เขากลายเป็นเชฟที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับสามดาวมิชลิน เขาฝึกสอนเชฟหลายคน รวมถึงมาริโอ บาทาลี, แชนนอน เบนเน็ตต์, กอร์ดอน แรมซีย์, เคอร์ติส สโตน, เจมสัน สต็อกส์, ฟิล ฮาเวิร์ด และสตีเฟน เทอร์รี เขาได้รับการขนานนามว่าเป็น "เชฟคนดังคนแรก" และเป็น ** ของวงการร้านอาหารอังกฤษ

## ดูเพิ่ม
* พอล ลีบรันด์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* H Talent Management Marco Pierre White Client Biography

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2504
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักธุรกิจจากลีดส์
หมวดหมู่:เชฟอาหารอิตาเลียน
หมวดหมู่:บุคคลจากพรรคอนุรักษนิยม (สหราชอาณาจักร)
หมวดหมู่:นักเขียนอัตชีวประวัติชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษที่อาศัยอยู่ในออสเตรเลีย
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษที่อาศัยอยู่ในนิวซีแลนด์
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษที่อาศัยอยู่ในแอฟริกาใต้
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษที่อาศัยอยู่ในสหรัฐ
หมวดหมู่:นักเขียนตำราอาหารชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:เชฟชายชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษเชื้อสายอิตาเลียน
หมวดหมู่:เจ้าของร้านอาหารชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:เชฟรายการโทรทัศน์ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:หัวหน้าเชฟของร้านอาหารระดับดาวมิชลิน
หมวดหมู่:บุคคลที่ได้รับการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมอัลเลอร์ตัน
โปลิตบูโรที่ 7 แห่งพรรคประชาชนปฏิวัติลาว

**โปลิตบูโรที่ 7 แห่งพรรคประชาชนปฏิวัติลาว** เป็นกลุ่มผู้ได้รับการคัดเลือกในการประชุมเต็มคณะครั้งแรกของคณะกรรมการศูนย์กลาง ชุดที่ 7 ทันทีหลังแต่งตั้งคณะกรรมการกลางที่ 7 ใน ค.ศ. 2001

## สมาชิก

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
*หนังสือ:*
*
ซะจีน

**ซะจีน** (; Sagyin) เป็นหมู่บ้านในภาคมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า ชื่อของหมู่บ้านเป็นคำภาษาพม่าแปลว่า หินอ่อน ซะจีนเป็นที่ตั้งของเหมืองหินอ่อนที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ซึ่งคือ เขาซะจีน (เขาหินอ่อน) หินอ่อนขาวพม่ามีราคาในท้องตลาด และโดดเด่นที่ความแข็งกับผิวสัมผัส ประชากรในหมู่บ้านมีขนาด 5,800 คน 2,000 ครัวเรือน ในจำนวนนี้ 80% ทำงานในอุตสาหกรรมเหมืองหินอ่อนไปจนถึงอุตสาหกรรมแกะสลักหินอ่อน ในสมัยรัฐบาลทหาร บริษัทที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับกองทัพกับประเทศจีน ได้รับใบอนุญาตขุดเจาะหินอ่อนในซะจีนนานหลายทศวรรษ

หินอ่อนซะจีนถูกนำมาใช้ในสถานที่สำคัญทางศาสนาพุทธ ยกตัวอย่างเช่นพระประธานแกะสลักจากหินอ่อนที่วัดเจาะตอจี้ วัดสมัยโก้นบองในมัณฑะเลย์, จารึกพระไตรปิฎกที่เจดีย์กุโตดอในมัณฑะเลย์ และพระประธานของวัดพุทธพม่าในประเทศสิงคโปร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาคมัณฑะเลย์
ไฮเดอราบาดีบิรยานี

**ไฮเดอราบาดีบิรยานี** (อักษรโรมัน: Hyderabadi biryani) หรือ **ไฮเดอราบาดีดัมบิรยานี** (อักษรโรมัน: Hyderabadi dum biryani) หรือชื่อแปล **ข้าวหมกไฮเดอราบาด** เป็นบิรยานีรูปแบบหนึ่งที่มีที่มาจากนครไฮเดอราบาด ประเทศอินเดีย ทำมาจากข้าวบาสมติกับเนื้อสัตว์ มีที่มาตั้งต้นจากครัวหลวงของนีซัมแห่งไฮเดอราบาด ผสมผสานอาหารไฮเดอราบาดกับอาหารมุฆไล ปัจจุบันอาหารจานนี้เป็นอาหารที่ขึ้นชื่อของนครไฮเดอราบาด

## ประวัติศาสตร์
ไฮเดอราบาดเคยถูกปกครองโดยโมกุล (มุฆาล) ในทศวรรษ 1630s ตามด้วยนีซัมแห่งไฮเดอราบาด ธรรมเนียมอาหารแบบมุฆไล (มุฆาล) ผสมผสานกับธรรมเนียมพื้นถิ่นออกมาเป็นอาหารไฮเดอราบาด  ตำนานพื้นถิ่นเล่าว่าไฮเดอราบาดีบิรยานีเป็นผลงานสร้างสรรค์โดยหัวหน้าคนครัวประจำนีซัมคนแรก นีซัมอุลุมล์ก อาซัฟ ญะห์ ที่หนึ่ง ในกลางศตวรรษที่ 18 ขณะกำลังออกล่าสัตว์

## ส่วนประกอบ
ส่วนประกอบพื้นฐานได้แก่ข้าวบาสมติ, เนื้อสัตว์ใด ๆ, ดาหี, หอมเจียว และ กี เครื่องเทศที่ใช้ เช่น อบเชย, กานพลู, กระวาน, ใบกระวาน, นัตเม็ก, ผงมะละกอ, ชาฮียี่หร่า, ดอกบิรยานี, เลมอน และ หญ้าฝรั่น

ข้าวหมกนี้นิยมเสิร์ฟเคียงดาหีชัตนี และ มิรจิกาซาลัน 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารอินเดีย
หมวดหมู่:อาหารจานข้าว
หมวดหมู่:ไฮเดอราบาด (ประเทศอินเดีย)
ตลัศเศริ

**ตลัศเศริ** (; Thalassery, ) หรือ **เตลลิเชอรี** (อักษรโรมัน: Tellicherry) เป็นนครและเทศบาลนครบนชายฝั่งมะละบาร์ในอำเภอกันนูร รัฐเกรละ ประเทศอินเดีย ประชากรไม่ถึง 100,000 คน ตามสำมะโนปี 2011 เมืองตลัศเศริตั้งอยู่ที่ความสูง  จากระดับน้ำทะเล และตั้งอยู่ห่างไป 25 กิโลเมตรจากวฏกร

เทศบาลนครตลัศเศริตั้งขึ้นในวันที่ 1 พฤศจิกายน 1866 ตามพระราชบัญญัติมัทราส ที่ 10 ปี 1865 ของจักรวรรดิอังกฤษ ถือเป็นเทศบาลนครที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับสองของรัฐ และในเวลานั้นมีสถานะเป็นเมืองหลวงของนอร์ธมะละบาร์ ตลัศเศริเติบโตอย่างมากในสมัยปกครองของยุโรปเนื่องจากที่ตั้งที่เป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญทางภูมิศาสตร์

ในคู่มือปกครองฉบับที่สอง ปี 1885 ของอดีตรัฐมัทราสระบุผลการค้นคว้าตำนานพื้นถิ่นพบว่าชื่อของเมืองตลัศเศริปรากฏในวรรณคดีสันสกฤตโบราณว่า ศเวตารัญปุระ (Shwetaranyapura)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐเกรละ
ชอแพชีนอ

***ชอแพชีนอ*** () หรือ **โชไกชิงโงะ** (, ) เป็นตำราเรียนเกาหลีสำหรับภาษาญี่ปุ่นแบบสนทนา เขียนขึ้นใน ค.ศ. 1618 และจัดพิมพ์โดยสำนักงานล่ามใน ค.ศ. 1676 ถือเป็นแหล่งรวมภาษาญี่ปุ่นสมัยกลางตอนปลาย

## ผู้เขียน
คัง อูซ็อง (; , *โค กูเซ*) มีพื้นเพจากชินจู
ตอนอายุ 11 ขวบ เขาเป็นหนึ่งในพลเมืองเกาหลัพันกว่าคนที่ถูกลักพาตัวไปญี่ปุ่นในช่วงการรุกรานเกาหลีของญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1592
เขาได้รับการปล่อยตัว 10 ปีตอ่มาและเดินทางกลับเกาหลี ซึ่งเขาเริ่มต้นอาชีพในฐานะล่ามทางการ และสอบผ่านใน ค.ศ. 1609
เขาทำหน้าที่เป็นล่ามในสถานทูตเกาหลีประจำประเทศญี่ปุ่น และเป็นอาจารย์ประจำในปูซาน ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นสำหรับภารกิจเดินทางไปญี่ปุ่น
ใน ค.ศ. 1618 เขาสร้างสื่อการสอนภาษาญี่ปุ่นชุดหนึ่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว โดยเป็นเนื้อหาบทสนทนากับชาวเกาหลีที่เดินทางไปญี่ปุ่นเพื่อทำธุรกิจหรือการทูต

## ฉบับพิมพ์

ผลงานนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นชุด 10 ชุดใน ค.ศ. 1676 ซึ่งต่อมาได้รับการนำมาใช้เป็นตำราเรียนอย่างเป็นทางการสำหรับการสอนภาษาญี่ปุ่น แทนที่ตำราที่ล้าสมัยจำนวน 14 เล่ม
ข้อความภาษาญี่ปุ่นเขียนด้วยอักษรฮิรางานะขนาดใหญ่ ที่มีการถอดเสียงด้วยอักษรฮันกึลทางด้านขวา และตามด้วยคำแปลในอักษรเกาหลีผสม
สำเนาของฉบับพิมพ์นี้เก็บรักษาไว้ที่หอสมุดมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล
หนังสือเล่มนี้และฉบับปรับปรุงยังคงเป็นตำราภาษาญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการเพียงหนึ่งเดียวตลอดสองศตวรรษต่อมา

ฉบับปรับปรุงที่รู้จักกันในชื่อ *ชอแพชีนอ* แบบ *Chungan* (重刊, 'พิมพ์ซ้ำ') หรือ *Kaesu* (改修 *ปรับปรุง') ได้รับการตีพิมพ์เป็น 12 ชุดใน ค.ศ. 1781
ฉบับปรับปรุงประกอบด้วยบทสนทนาและคำแปลภาษาเกาหลีเช่นเดียวกับฉบับดั้งเดิม แต่ข้อความภาษาญี่ปุ่นได้รับการปรับปรุงให้สอดคล้องกับภาษาพูดในสมัยนั้น
สำเนาของฉบับปรับปรุงนี้เก็บรักษาไว้ที่หอสมุดมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล [[โทโยบุงโกะ]] และ[[วัดเอเฮ]]

ฉบับปรับปรุงก่อนหน้าเน้นที่การพูดภาษาญี่ปุ่น จึงบันทึกภาษาไว้โดยใช้อักษรฮิรางานะ 
*Ch'ŏphae sinŏ munsŏk* (捷解新語文釋 'การเปลี่ยนแปลงทางวรรณกรรมของ*ชอแพชีนอ*) ซึ่งตีพิมพ์เป็น 12 ชุดใน ค.ศ. 1796 มุ่งเป้าไปที่ผู้ที่กำลังศึกษาภาษาญี่ปุ่นรูปเขียนด้วยด้วย
โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อใช้คู่กับฉบับก่อนหน้า โดยมีเพียงข้อความภาษาญี่ปุ่นที่เขียนขึ้นใหม่ด้วย[[อักษรญี่ปุ่น|อักษรผสมญี่ปุ่น]]
สำเนาฉบับพิมพ์นี้ที่หลงเหลืออยู่เพียงฉบับเดียวเท่าที่ทราบ เก็บรักษาไว้ที่หอสมุดมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล

== อ้างอิง ==


*'ข้อมูล'''

* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 첩해신어(捷解新語) – description at the Academy of Korean Studies
* Cheopae sineo (捷解新語), National Hangeul Museum
* scanned volumes at the Digital Hangeul Museum
* scanned volumes at the Ogura Collection, University of Tokyo
ตำบลศาลาแดง (อำเภอโกรกพระ)

**ศาลาแดง** เป็นตำบลในอำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ เดิมเป็นพื้นที่ของตำบลเนินกว้าว ตำบลเนินศาลา และตำบลบางมะฝ่อ 

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลศาลาแดง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลนากลาง
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลบางประมุง และตำบลบางมะฝ่อ
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลโกรกพระ ตำบลเนินกว้าว และตำบลเนินศาลา
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลโคกหม้อ (อำเภอทัพทัน จังหวัดอุทัยธานี) และตำบลหนองหลวง (อำเภอสว่างอารมณ์ จังหวัดอุทัยธานี)

## ประวัติ
เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 4 ในเขตตำบลเนินกว้าว ในสมัยที่แหล่งการค้าทางน้ำในตำบลบางประมุงยังเป็นศูนย์กลางแลกเปลี่ยนการซื้อขายทางการค้าระหว่างพ่อค้าจากนครสวรรค์และใกล้เคียง ก่อให้เกิดการแสวงหาเส้นทางการขนส่งสินค้า จนกระทั่งพบเส้นทางที่ตัดผ่านพื้นที่นี้ เนื่องมาจากการเป็นชุมชนบนเส้นทางการค้าของกองคาราวานเกวียน รวมทั้งเป็นจุดที่พักของกองเกวียน คาราวานสินค้าที่เดินทางมาจากจังหวัดอุทัยธานีด้วย สร้างเป็นศาลาไม้ซึ่งมีสีแดง และเป็นที่พักของผู้คนระหว่างเดินทาง ศาลานี้จึงกลายเป็นจุดสังเกตและเป็นที่รู้จักของผู้คน และได้ถูกนำมาใช้ตั้งเป็นชื่อตำบลว่า *ศาลาแดง* ต่อมาได้ขอแยกตั้งเป็นตำบล จึงนำพื้นที่มาแบ่งเป็นพื้นที่ ดังนี้

* หมู่ 4 บ้านหนองโสน ของตำบลเนินศาลา จัดตั้งเป็น หมู่ 1 บ้านหนองโสน
* หมู่ 4 บ้านศาลาแดง ของตำบลเนินกว้าว จัดตั้งเป็น หมู่ 2 บ้านศาลาแดง
* หมู่ 4 บ้านหนองกลางโนน (บางส่วน) ของตำบลเนินกว้าว จัดตั้งเป็น หมู่ 3 บ้านหนองกลางโนน
* หมู่ 6 บ้านกระจังงาม ของตำบลบางมะฝ่อ จัดตั้งเป็น หมู่ 4 บ้านกระจังงาม

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลศาลาแดงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านหนองโสน
* **หมู่ที่ 2** บ้านศาลาแดง
* **หมู่ที่ 3** บ้านหนองกลางโนน
* **หมู่ที่ 4** บ้านกระจังงาม
* **หมู่ที่ 5** บ้านคลองบางช้าง

## อ้างอิง

ศาลาแดง
ศาลาแดง
ไก่โคล่า

**ไก่โคล่า** () เป็นอาหารจานไก่ที่เป็นที่นิยมในฮ่องกง ทำมาจากเนื้อไก่และเครื่องดื่มน้ำอัดลมโค้กเป็นส่วนประกอบหลัก โดยที่โค้กนี้จะนำไปผสมกับส่วนผสมอื่น เช่น ซีอี๊ว ซอสบาร์บีคิว หรือซอสมะเขือเทศ มีทั้งที่ใช้โค้กธรรทดาและสูตรไม่มีน้ำตาล ซอสเกิดการรีดิวซ์ซึ่งทำให้รสของโค้กเข้มข้นขึ้น กลายเป็นเกลซ บางครั้งอาจทำในรูปของอาหารจานปีกไก่ เนื้อสัมผัสสามารถมีลักษณะเหนียว ขึ้นอยู่กับกระบวนการการทำ ไก่โค้กมีการบรรยายว่ามีองค์ประกอบของรสชาติทั้งเปรี้ยวและหวาน โดยตัวโค้กนั้นให้รสที่รุ่มรวยกับเนื้อไก่

มีเรื่องเล่าอยู่สองเรื่องเกี่ยวกับที่มาของอาหารจานนี้ เรื่องเล่าแรกระบุว่าเชฟคนหนึ่งในจี่หนาน มณฑลชานตง เผลอทำโค้กในกระป๋องหกใส่หม้อที่ทำปีกไก่ตุ๋น ที่ซึ่งเขาค้นพบรสชาติที่แปลกใหม่ของโค้กเมื่อผสมกับซีอิ๊วและทำให้อาหารจานนี้กลายมาเป็นที่นิยม อีกเรื่องเล่าเล่าว่าไก่โค้กเช่นนี้มีทีในโลกตะวันตกอยู่แล้ว ก่อนจะมาถึงไต้หวัน ที่แทนที่ซอสมะเขือเทศด้วยซีอิ๊ว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารฮ่องกง
อัมปลัง

**อัมปลัง** () เป็นขนมอินโดนีเซียประเภทข้าวเกรียบปลา พบในประเทศอินโดนีเซีย และมาเลเซีย โดยทั่วไปนิยมทำมาจากเนื้อปลาวาฮูหรือปลาอินทรีย์บั้ง ผสมแป้งมันสำปะหลังและส่วนผสมอื่น ก่อนนำไปทอดกรอบ

รูปทรงและขนาดชองอัมปลังแตกต่างกันไปได้หลายแบบ แบบดั้งเดิมมักเป็นรูปที่เรียกว่า เล็บเสือยาว ไปจนถึงรูปลูกบอล และรูปลูกเต๋า สีมีทั้งสีเหลืองจนถึงน้ำตาลอ่อน

## ประวัติศาสตร์
ในประเทศอินโดนีเซีย โดยธรรมเนียมมักระบุว่าอัมปลังทีที่มาจากนครซามารินดา เมืองหลวงของกาลีมันตันตะวันออก ปรากฏอุตสาหกรรมผลิตอัมผลังในครัวเรือนรุ่งเรืองที่นี่มาตั้งแต่ทศวรรษ 1970 ดั้งเดิมแล้ว อัมปลังทำมาจากเนื้อปลาอีกันปีปิฮ์ (*ikan pipih*) หรือ อีกันเบอลีดา (*ikan belida*; *[[Chitala lopis]]*) อย่างไรก็ตาม ปลาน้ำจืดเหล่านี้เริ่มหายากขึ้น ผู้ผลิตอัมปลังจึงแทนที่ด้วยเนื้อปลา อีกันเต็งงีรี (*ikan tenggiri*; ปลาวาฮู) หรือ กาบุซ (*gabus*; ปลาช่อน)

อัมปลังมักซื้อขายในรูป โอเลฮ์โอเลฮ์ (*oleh-oleh*; ของที่ระลึกที่เป็นอาหาร) จากกาลีมันตันตะวันออก

## ศูนย์กลางการผลิต
อัมปลังมักผลิตในอุตสาหกรรมครัวเรือนในเมืองซามารินดา นอกจากนี้ยังพบได้ในบาลิกปาปัน, ปนตียานัก (กาลีมันตันตะวันตก) และ บันจาร์มาซิน (กาลีมันตันใต้)

ส่วนในประเทศมาเลเซีย มีการผลิตมากบนขายฝั่งตะวันออกของซาบะฮ์ โดยเฉพาะในเมืองตาเวา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ขนมขบเคี้ยว
หมวดหมู่:ข้าวเกรียบ
หมวดหมู่:อาหารอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:อาหารมาเลเซีย
จรงซา

**จรงซา** () เดิมชื่อ **ตงซา** (, , ) เป็นเมืองหรือชรมเด (Thromde, ) และเป็นเมืองหลักของเขตจรงซาในตอนกลางของประเทศภูฏาน วัดแห่งแรกของเมืองสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1543 โดยลามะดรุกปะ งักขี วังชุก ()

## จรงซาจ๋ง
จรงซาจ๋ง หรือ ชยาโครับแตนเจจ๋ง () เป็นจ๋งที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1644 เคยเป็นที่ประทับของราชวงศ์วังชุกก่อนที่จะสถาปนาขึ้นเป็นกษัตริย์ภูฏานในปี ค.ศ. 1907 ตามธรรมเนียมแล้วผู้ที่จะขึ้นเป็นกษัตริย์ภูฏานจะดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการเมืองจรงซา () ก่อนที่จะได้รับการแต่งตั้งเป็นมกุฎราชกุมาร และลำดับต่อมาได้รับการสถาปนาเป็นกษัตริย์ จ๋งนี้สร้างขึ้นบนยอดเขาสูงเหนือหุบเขาของแม่น้ำมังเต้ () ซึ่งควบคุมการค้าขายระหว่างทางตะวันออกและตะวันตกของประเทศมานานหลายศตวรรษ ถนนสายเดียวที่เชื่อมระหว่างภูฏานตะวันออกและตะวันตก (ซึ่งเป็นต้นแบบของทางหลวงตะวันออก-ตะวันตก ในปัจจุบัน) ผ่านลานของจ๋ง เมื่อประตูขนาดใหญ่ถูกปิดลงจากคำสั่งของผู้ว่าราชการก็สามารถแบ่งประเทศออกเป็นสองส่วนได้

บนไหล่เขาสูงขึ้นไปคือหอสังเกตการณ์ที่เรียกว่า "ตาจ๋ง" () สร้างขึ้นเพื่อป้องกันจ๋งจากศัตรู แต่ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์และโบสถ์น้อยที่อุทิศแด่จิกมี นัมเกล ผู้ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการเมืองจรงซาในช่วงปี ค.ศ. 1853 ถึง 1870

### การก่อตั้งจรงซาจ๋งในช่วงแรก
ตามคำทำนาย () ของลาถังลามะ () ในปี ค.ศ. 1543 อาจารย์ (ยงจิน ) ของกวินเคียน ปัทเม การ์โป () เดินทางมายังหมู่บ้าน เออลีง (yoeling, ) ทางทิศเหนือของจรงซาจ๋งในปัจจุบัน ซึ่งเป็นที่ตั้งของวัดเออลีง ด้วยนิมิตอันแจ่มชัดพระองค์ทรงเห็นแสงระยิบระยับปรากฏขึ้นในยามค่ำคืนจากหน้าผากลางป่า ต่อมาในวันนั้นเมื่อพระองค์เสด็จไปยังสถานที่นั้น พระองค์ทรงเห็นภค () ของรินโปเช พักโม () และทะเลสาบแห่งวิญญาณ () ของศรีเทวี (พระแม่กาลี, ) เช่นเดียวกับรอยเท้าม้าทรงของพระนางที่เลียบไปตามขอบหน้าผา ยงจวีน รินโปเช () ได้สร้างอาศรมขึ้น ณ สถานที่แห่งนี้ และได้ปฏิบัติธรรม ณ บริเวณนั้น ซึ่งท่านได้นิมิตเห็นพระแม่กาลีทำให้ตระหนักว่านี่คือคำทำนายว่าสถานที่แห่งนี้จะมีจ๋งอันสง่างาม ซึ่งจะตามมาด้วยความรุ่งเรืองของรัชสมัยภูฏานอันรุ่งโรจน์ ()

### หุบเขาจรงซา
จรงซา หรือที่รู้จักกันในชื่อ มังเต้ก () ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนเป็น มังเต้ () โดยมีการเปลี่ยนการสะกดและการออกเสียงคำที่สอง ประวัติความเป็นมาของชื่อนี้ ย้อนกลับไปถึงสมัยที่  () นักปราชญ์ทางพุทธศาสนา เดินทางมาที่จรงซา ประมาณปี ค.ศ. 1357 และได้เทศนาสั่งสอนทางจิตวิญญาณ ณ สถานที่ที่เรียกว่า ซเยรับลีง () ในช่วงเวลานั้น ชาวจรงซาผู้ศรัทธาได้นำธัญญาหาร (จรูนา, ) จำนวนมากมาถวาย กวินเคียน รินโปเช ได้สาธยายมนต์ว่า "เมื่อพวกท่านนำจรูนามาถวายอาตมามากมาย สถานที่แห่งนี้จึงจะถูกเรียกว่า มังเต้ก" โดย มัง () หมายถึง มากมาย และ เต้ก () หมายถึง ยึดมั่น ดังนั้นชื่อของสถานที่นี้จึงมีที่มาดังกล่าว และต่อมาได้เปลี่ยนเป็น มักเต้ เมื่อกาลเวลาผ่านไป

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Trongsa1.jpg|ทางหลวงไปยังซาร์ปังทางตะวันออกของเมือง
ไฟล์:Trongsa Town.jpg|ศูนย์การแพทย์เมืองจรงซา
ไฟล์:TrongsaDzong.jpg|จรงซาจ๋งจากด้านบนมองไปทางตะวันตกของเมือง
ไฟล์:Holy water spring -Trongsa- Bhutan.jpg|น้ำพุศักดิ์สิทธิ์ จรงซา-ภูฏาน


## ภูมิอากาศ

## ดูเพิ่ม
* จรงซาจ๋ง
* เขตจรงซา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:สถานที่ที่มีประชากรในประเทศภูฏาน
หมวดหมู่:เขตจรงซา
เมอลูกัต

**เมอลูกัต** () เป็นพิธีกรรมชำระล้างจิตใจ ร่างกาย และทางจิตวิญญาณ โดยใช้น้ำ มีปฏิบัตินับถือในจังหวัดบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย  ธรรมเนียมนี้มีสืบทอดปฏิบัติมาในชุมชนศาสนาฮินดูแบบบาหลีจนถึงปัจจุบัน คำว่า *เมอลูกัต* มีที่มาจากคำภาษาชวาเก่า *ลูกัต* (lukat) แปลว่า "การชำระให้บริสุทธิ์" พิธีกรรมเมอลูกัตนั้นนำโดยนักบวชและประกอบด้วยการถวายเครื่องบูชา เช่น ปรัซจีตา (*prascita*) หรือ บายูวัน (*bayuan*) ซึ่งเตรียมควบคู่กับมันตรา ซึ่งนักบวชเป็นผู้สวด หลังพิธีมันตราเสร็จแล้ว จะนำบุคคลนั้นชำระด้วยน้ำมะพร้าว ก่อนจะลงจุ่มน้ำในทะเลสาบ แม่น้ำ ทะเล หรือสถานที่สำหรับล้าง ที่มีความเชื่อว่าจะประทานพร 

พิธีกรรมนี้นิยมทำในช่วงโอกาสวันสำคัญทางศาสนาฮินดู เช่น ปูร์นามา (Purnama), ตีเลิม (Tilem) และ กาเจิงกลีวน (Kajeng Kliwon) นอกจากนี้ยังมีการจัดเมอลุกัตเป็นหมู่คณะโดยโรงเรียน ห้างร้าน หน่วยงาน หรือชุมชน มีปฏิบัติตามศาสนสถาน ทะเลสาบ หาดทราย และทะเลทั่วบาหลี ในปูราหลายแห่งมีพื้นที่สำหรับเมอลูกัตเฉพาะ เช่น ปูราตีร์ตาเอิมปุลและปูรากูนุงกาวีเซอบาตู เป็นต้น โดยในปัจจุบัน อาจถือว่าปูราตีร์ตาเอิมปุลมีชื่อเสียงที่สุดสำหรับการทำเมอลูกัต รวมถึงกลายมาเป็นกิจกรรมสำหรับนักท่องเที่ยว

## อ้างอิง
มหาวิทยาลัยอุสมานิยา

**มหาวิทยาลัยอุสมานิยา** (; ) เป็นมหาวิทยาลัยคอลเลกิเอตสาธารณะของรัฐ ตั้งอยู่ในนครไฮเดอราบาด รัฐเตลังคานา ประเทศอินเดีย สถาปนาขึ้นหลังมีร์ อุสมาน อะลี ข่าน นิซามที่เจ็ดแห่งไฮเดอราบาด ออก *[[firman|ฟีร์มาน]]* สถาปนามหาวิทยาลัยนี้ขึ้นในวันที่ 29 สิงหาคม 1917 ถือเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดเป็นดันดับสามในอินเดียใต้ และแห่งแรกในรัฐไฮเดอราบาดในเวลานั้น นอกจากนี้ยังเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกในประเทศอินเดียที่เปิดสอนด้วยภาษาอูรดู ส่วนภาษาอังกฤษมีเป็นวิชาภาคบังคับ ณ ปี 2012 มหาวิทยาลัยมีนักศึกษา 3,700 คนจากต่างประเทศ มากกว่า 80 ประเทศ

อุสมานิยาถือเป็นหนึ่งในระบบมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในโลกด้วยจำนวนนักศึกษา 300,000 คน วิทยาลัยแพทยศาสตร์อุสมานิยาเคยเป็นวิทยาลัยคอลเลกิเอตในสังกัด ก่อนจะย้ายไปอยู่ใต้กำกับของมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์สุขภาพกาโลจี นารายัณ เรา

มหาวิทยาลัยมีที่มาเริ่มต้นในปี 1917 เมื่อเซอร์อักบัร ไฮดารี เขียนจดหมายถึงรัฐมนตรีการศึกษา เน้นย้ำความต้องการตั้งมหาวิทยาลัยที่เปิดสอนด้วยภาษาอูรดูในไฮเดอราบาด ในฐานะภาษาที่ใช้แพร่หลายที่สุดในรัฐ ซึ่งนำไปสู่วันที่ 26 เมษายน 1917 ซึ่ง นิซามแห่งไฮเดอราบาด มีร์ อุสมาน อะลี ข่าน ออกฟิรมานสถาปนามหาวิทยาลัยขึ้น โดยมหาวิทยาลัยเริ่มเปิดการเรียนการสอนในปี 1918 ที่อาคารในบาชีรบาฆ โดยเปิดสอนในสองคณะ คือ คณะศิลปศาสตร์ และคณะเทววิทยา นักศึกษารุ่นแรกมีจำนวน 225 คน และคณาจารย์ 25 คน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในไฮเดอราบาด (ประเทศอินเดีย)
สวนอาซูกายามะ

เป็นสวนสาธารณะในเขตคิตะ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น

## ประวัติ

ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 โชกุน โทกูงาวะ โยชิมูเนะ ได้ปลูกต้นซากูระจำนวนมากในบริเวณนี้ และเปิดพื้นที่ให้ความบันเทิงแก่ "เอ-ดกโกะ" หรือพลเมืองของโตเกียว สวนสาธารณะแห่งนี้ได้รับการก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ ควบคู่ไปกับสวนอูเอโนะ สวนชิบะ สวนอาซากูซะ และสวนฟูกางาวะใน ค.ศ. 1873 โดยดาโจ-คัง ซึ่งเป็นสวนสาธารณะแห่งแรกของญี่ปุ่น 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  
* Three Museums of Asukayama Park 

หมวดหมู่:เขตคิตะ (โตเกียว)
อาซูกายามะ
ตำบลยางตาล

**ยางตาล** เป็นตำบลในอำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ เป็นพื้นที่เดียวของอำเภอที่ตั้งอยู่ทิศตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยาและมีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 ผ่านพื้นที่ 

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลยางตาล มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลตะเคียนเลื่อน และตำบลกลางแดด (อำเภอเมืองนครสวรรค์)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลเขาทอง (อำเภอพยุหะคีรี)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลย่านมัทรี และตำบลยางขาว (อำเภอพยุหะคีรี)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลโกรกพระ และตำบลบางมะฝ่อ

## ประวัติ
ยางตาล เป็นตำบลที่มีหมู่บ้านส่วนใหญ่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในอดีตจะมีต้นตาลขึ้นเป็นแนวยาวขนานไปกับ แม่น้ำและมีต้นยางขนาดใหญ่อยู่ต้นหนึ่งอยู่คู่กับต้นตาล เป็นที่สะดุดตา ชาวบ้านจึงเรียกกันว่า *ยางตาล* 

พ.ศ. 2559 พื้นที่หมู่ 5 บ้านตานิว ได้ขอเปลี่ยนแปลงชื่อเป็น "ยางตาล" เนื่องจากเป็นที่ตั้งของวัดยางตาล และมีพื้นที่ใกล้เคียงกับหมู่ 4 บ้านยางตาล ซึ่งสอดคล้องกับสภาพความเป็นจริงของพื้นที่ จึงเปลี่ยนเป็นชื่อ หมู่ 5 บ้านยางตาล

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลยางตาลแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านหว้า
* **หมู่ที่ 2** บ้านหว้า
* **หมู่ที่ 3** บ้านเนินกร่าง
* **หมู่ที่ 4** บ้านยางตาล
* **หมู่ที่ 5** บ้านยางตาล
* **หมู่ที่ 6** บ้านตานิว
* **หมู่ที่ 7** บ้านเชิงเขา
* **หมู่ที่ 8** บ้านเขาดิน
* **หมู่ที่ 9** บ้านเนินกร่าง

## อ้างอิง

ยางตาล
ยางตาล
ภาพที่สร้างด้วยคอมพิวเตอร์

**ภาพที่สร้างด้วยคอมพิวเตอร์** () หรือ **CGI** เป็นเทคโนโลยีเฉพาะหรือการประยุกต์ใช้ กราฟิกคอมพิวเตอร์เพื่อสร้างหรือปรับปรุงภาพใน งานศิลปะ สื่อสิ่งพิมพ์ โปรแกรมจำลอง วิดีโอ และวิดีโอเกม ภาพเหล่านี้เป็นภาพคงที่ (เช่น ภาพนิ่ง) หรือภาพแบบไดนามิก (เช่น ภาพเคลื่อนไหว) CGI หมายถึงกราฟิกคอมพิวเตอร์ 2 มิติและ (โดยส่วนใหญ่) กราฟิกคอมพิวเตอร์ 3 มิติ โดยมีจุดประสงค์เพื่อการออกแบบตัวละครโลกเสมือนจริงหรือฉากและเอฟเฟกต์พิเศษ (ในภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์ โฆษณา ฯลฯ) การประยุกต์ใช้ CGI ในการสร้าง/ปรับปรุงแอนิเมชั่นเรียกว่าแอนิเมชั่นคอมพิวเตอร์ (หรือแอนิเมชั่นที่ใช้ CGI)

## ดูเพิ่ม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผลพิเศษ
หมวดหมู่:ศิลปะคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:ผลพิเศษทางภาพ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีลือลิยอ

**มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีลือลิยอ** เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยของรัฐในเมืองลือลิยอ, ประเทศสวีเดน มีจำนวนนักศึกษามากกว่า 19,000 คน และพนักงานประมาณ 1,500 คน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีลือลิยอเป็นสถาบันอุดมศึกษาขนาดกลางของประเทศสวีเดน และเป็นสถาบันเทคโนโลยีที่อยู่เหนือสุดในสแกนดิเนเวีย

มหาวิทยาลัยก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1971 ภายใต้ชื่อ Luleå University College และมีวิทยาเขตแรกอยู่ในชานเมือง Porsön ในลือลียอ ต่อมาหลังจากไม่กี่ปีได้ถูกรวมเข้ากับวิทยาลัยฝึกอบรมครูของลือลิยอ และ School of Music of Piteå ในปี ค.ศ. 1997 สถาบันได้รับสถานะเป็นมหาวิทยาลัยเต็มรูปแบบจากรัฐบาลสวีเดน และได้เปลี่ยนชื่อเป็น Luleå University of Technology

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษา
หมวดหมู่:ประเทศสวีเดน
ทุนมงบุคะกะคุโช

**ทุนรัฐบาลญี่ปุ่น** หรือมักเรียกว่า **ทุนมง** เป็นทุนการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ วัฒนธรรม กีฬา วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีมอบให้แก่นักศึกษาชาวต่างชาติเพื่อศึกษาต่อในระดับอนุปริญญา () โดยเริ่มให้ทุนการศึกษาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2497 จนถึงปัจจุบัน ซึ่งเป็นทุนการศึกษาแบบให้เปล่าไม่มีข้อผูกมัดใด ๆ โดยแบ่งประเภททุนการศึกษาออกเป็น 7 ประเภทได้แก่:

# ทุนนักศึกษาปริญญาตรี (Undergraduate Student)
# ทุนนักศึกษาวิจัย (Research Student)
# ทุนญี่ปุ่นศึกษา (Japanese Studies Student)
# ทุนฝึกอบรมวิชาชีพครู (Teacher Training Student)
# ทุนนักศึกษาวิทยาลัยเทคนิค (College of Technology Student)
# ทุนนักศึกษาฝึกอบรมวิชาชีพ (Specialized Training College Student)
# ทุนนักศึกษาประเภท Youth Leaders' Program (YLP)

สถานเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำประเทศไทย ได้รับความร่วมมือจากกระทรวงศึกษาธิการในการคัดเลือกนักเรียนและนักศึกษาไทยที่ผ่านคุณสมบัติเป็นประจำทุกปี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประเทศญี่ปุ่น
สถาบันคอนกรีตอเมริกัน

**สถาบันคอนกรีตอเมริกัน** () เป็นสมาคมวิชาการไม่แสวงหากำไรและเป็นองค์กรพัฒนามาตรฐานคอนกรีต สถาบันคอนกรีตอเมริกันก่อตั้งขึ้นในเดือนมกราคม ค.ศ. 1905 ระหว่างการประชุมที่เมืองอินเดียแนโพลิส สำนักงานใหญ่ของสถาบันตั้งอยู่ที่เมืองฟาร์มิงตันฮิลส์ รัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา ปัจจุบันพันธกิจของสถาบันคอนกรีตอเมริกันคือ "สถาบันคอนกรีตอเมริกัน พัฒนาและเผยแพร่ความรู้ที่เป็นฉันทามติเกี่ยวกับคอนกรีตและการใช้งานของคอนกรีต"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิศวกรรมศาสตร์
มหาอัคคีภัยที่ฮาโกดาเตะ

**มหาอัคคีภัยที่ฮาโกดาเตะ** () เป็นอัคคีภัยที่เกิดขึ้นในฮาโกดาเตะ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1934

เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1934 เกิดเหตุเพลิงไหม้ที่บ้านในพื้นที่ซูมิโยชิ ฮาโกดาเตะ ตลอดสองวัน เศษซากที่ถูกลมแรงพัดกระหน่ำ ทำให้เกิดเพลิงไหม้ในพื้นที่โดยรอบ รวมถึงศาลประจำท้องถิ่น ห้างสรรพสินค้า โรงเรียน และโรงพยาบาล ตามเอกสารทางการรายงานว่ามีผู้เสียชีวิต 2,166 ราย บาดเจ็บ 9,485 ราย ประชาชน 145,500 คนต้องไร้ที่อยู่อาศัย และอาคารเสียหาย 11,055 หลัง เพลิงไหม้ได้ทำลายอาคารบ้านเรือนในฮาโกดาเตะไปประมาณสองในสาม เหตุการณ์นี้ยังส่งผลให้ผู้อยู่อาศัยจำนวนมากอพยพออกจากเมืองและส่งผลให้ประชากรในเมืองลดลง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 函館大火 - 函館市消防本部
* 昭和9年の大火概況 - 函館市史
* 1934年3月23日付大阪毎日新聞  - 神戸大学附属図書館新聞記事文庫
* 昭和9年函館大火の記録映像 1934年3月21日 - YouTube

หมวดหมู่:ฮาโกดาเตะ
หมวดหมู่:อัคคีภัยในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:พ.ศ. 2477
เศรษฐกิจคาร์บอนต่ำ

**เศรษฐกิจคาร์บอนต่ำ** (Low-Carbon Economy: LCE) คือรูปแบบของเศรษฐกิจที่สามารถมีกิจกรรมที่ดูดซับก๊าซเรือนกระจกได้เท่ากับปริมาณที่ปล่อยออกมา หรือที่เรียกว่า การปล่อยคาร์บอนสุทธิเป็นศูนย์ (Net Zero Emissions) การปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากกิจกรรมของมนุษย์เป็นสาเหตุสำคัญของ การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ที่เกิดขึ้นอย่างเห็นได้ชัดตั้งแต่ช่วงกลางศตวรรษที่ 20 เป็นต้นมา

มีแนวทางที่ได้รับการพิสูจน์แล้วมากมายสำหรับการเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจคาร์บอนต่ำ เช่น การส่งเสริมพลังงานหมุนเวียน การประหยัดพลังงาน การทำให้ระบบคมนาคมขนส่งใช้พลังงานไฟฟ้า

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เศรษฐกิจ
ราชวงศ์ฮ็อลชไตน์-ก็อททอร์พ (สายสวีเดน)

**ราชวงศ์ฮ็อลชไตน์-ก็อททอร์พ** เป็นราชวงศ์สาขารองของราชวงศ์อ็อลเดินบวร์ค ซึ่งปกครองสวีเดนตั้งแต่ ค.ศ. 1751–1818 และปกครองนอร์เวย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1814–1818 

ในปี ค.ศ. 1743 อดอล์ฟ เฟรเดอริกแห่งฮ็อลชไตน์-ก็อททอร์พ ได้รับเลือกเป็นเจ้าชายรัชทายาทของสวีเดน เพื่อประนีประนอมกับรัสเซียหลังสงครามอันเลวร้ายในปีนั้น พระองค์ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์สวีเดนในปี ค.ศ. 1751

พระเจ้ากุสตาฟที่ 3 พระราชโอรสองค์โตของพระเจ้าอดอล์ฟ เฟรเดอริก มีความตื่นเต้นที่ว่าราชวงศ์ของพระองค์สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์วาซาผ่านทางพระปัยยิกาของพระองค์ พระองค์ทรงแสดงความปรารถนาว่าราชวงศ์ของพระองค์จะเป็นที่รู้จักในฐานะราชวงศ์วาซาใหม่ เพื่อเป็นการสืบต่อจากราชวงศ์เดิม นักประวัติศาสตร์ยังไม่เห็นด้วยกับความปรารถนาของพระเจ้ากุสตาฟ และราชวงศ์นี้ก็ยังคงถูกเรียกว่าฮ็อลชไตน์-ก็อททอร์พเสมอ

พระเจ้ากุสตาฟที่ 4 อดอล์ฟพระราชโอรสของพระเจ้ากุสตาฟที่ 3 ถูกปลดจากราชสมบัติหลังจากสวีเดนสูญเสียฟินแลนด์ในปี ค.ศ. 1809 และราชวงศ์นี้ก็หายไปจากประวัติศาสตร์สวีเดนเมื่อพระเจ้าคาร์ลที่ 13 พระปิตุลา (อา) ของพระองค์สวรรคตในปี ค.ศ. 1818 ในปี ค.ศ. 1810 ฌ็อง-บาติสต์ จูลส์ แบร์นาด็อต (ต่อมาเป็นพระเจ้าคาร์ลที่ 14 โยฮัน) จอมพลแห่งฝรั่งเศส ได้รับเลือกเป็นเจ้าชายรัชทายาท และกลายเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์ปัจจุบันคือราชวงศ์แบร์นาด็อต

ในปี ค.ศ. 1836 เจ้าชายกุสตาฟพระราชโอรสของพระเจ้ากุสตาฟที่ 4 อดอล์ฟ ผู้ถูกปลด ถูกสถาปนาเป็นเจ้าชายแห่งวาซาโดยจักรพรรดิแห่งออสเตรีย

อย่างไรก็ตาม การใช้พระอิสริยยศนั้นก็สิ้นสุดลงเมื่อพระบุตรเพียงพระองค์เดียวที่ยังมีพระชนม์ของเจ้าชายคือเจ้าหญิงคาโรลา สิ้นพระชนม์โดยไม่มีพระโอรสธิดา

พระราชพิธีอภิเษกสมรสระหว่างพระเจ้ากุสตาฟที่ 5 ในอนาคตกับเจ้าหญิงวิคโทรีอาแห่งบาเดินในปี ค.ศ. 1881 เป็นการรวมราชวงศ์แบร์นาด็อตที่ปกครองเข้ากับผู้สืบสายพระโลหิตจากราชวงศ์ฮ็อลชไตน์-ก็อททอร์พ เนื่องจากเจ้าหญิงวิคโทรีอาเป็นพระราชปนัดดา (เหลน) ของพระเจ้ากุสตาฟที่ 4 อดอล์ฟ ผู้ถูกปลด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์สวีเดน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮ็อลชไตน์-ก็อททอร์พ
คาเก โนะ อลิส

***คาเก โนะ อลิส*** () เป็นซีรีส์มังงะที่เขียนและวาดภาพโดยคาโอริ ยูกิ ตีพิมพ์ใน *[[Aria (magazine)|Aria]]* นิตยสารแนวโชโจะของโคดันชะในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 ถึงเมษายน ค.ศ. 2018 และต่อมาหลัง *Aria* หยุดตีพิมพ์ นำไปดัดแปลงเป็นซีรีส์ใน *Shōnen Magazine Edge* ในเดือนกรกฎาคมถึงกันยายน ค.ศ. 2018 โคดันชะรวบรวมตอนของมังงะนี้ไปเป็น 11 เล่ม
 
## เผยแพร่
มังงะ*คาเก โนะ อลิส*เขียนและวาดภาพประกอบโดย คาโอริ ยูกิ เริ่มตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ใน *[[Aria (magazine)|Aria]]* นิตยสารการ์ตูนโชโจะของโคดันชะ เมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2014 หลัง *[[Aria (magazine)|Aria]]* หยุดตีพิมพ์ในวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2018 ซีรีส์นี้จึงถูกย้ายไปลงนิตยสาร *Shonen Magazine Edge* ที่เริ่มตีพิมพ์ในวันที่ 17 กรกฎาคมในปีเดียวกัน ซีรีส์นี้จบลงในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2018 ทางโคดันชะได้รวบรวมตอนต่าง ๆ ไว้เป็นเล่มรวม 11 เล่ม วางจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2014 ถึง 5 ตุลาคม ค.ศ. 2018

สำนักพิมพ์ Yen Press ได้รับอนุญาตให้ตีพิมพ์ซีรีส์นี้ในอเมริกาเหนือ
 
### ฉบับ

 
## อ้างอิง

 
## แหล่งข้อมูลอื่น
*  at *[[Aria (magazine)|Aria]]* 
*  at Hachette Book Group (parent of Yen Press)
* 
 
หมวดหมู่:คอมิกที่อิงจากอลิซในแดนมหัศจรรย์
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะดาร์กแฟนตาซี
หมวดหมู่:บันเทิงคดีกอทิก
หมวดหมู่:มังงะของโคดันชะ
หมวดหมู่:มังงะโชโจะ
หมวดหมู่:มังงะโชเน็ง
เหยียนหฺวาง

**เหยียนหฺวาง** () เป็นชื่อกลุ่มชาติพันธุ์ในตำนานของจีนโบราณ ซึ่งกล่าวกันว่าอาศัยอยู่ในพื้นที่แอ่งแม่น้ำหฺวาง พวกเขาอ้างว่าสืบเชื้อสายจากสองชนเผ่าที่นำโดยเหยียนตี้และหฺวางตี้ ความสำเร็จหลักของพวกเขาคือการร่วมมือกันเสริมสร้างรากฐานของชนเผ่าทั้งสองและชุมชนที่มีอารยธรรมของพวกเขา เหยียนหฺวางถือเป็นผู้ก่อกำเนิดชาวจีนและผู้บุกเบิกวัฒนธรรมจีน

:*Youjiao พระมเหสีของ[[เฉา เตี่ยน]] ให้กำเนิดหฺวางตี้ใกล้[[แม่น้ำจี่]] และเหยียนตี้ใกล้[[แม่น้ำแยงซี|แม่น้ำเจียง]] ซึ่งทำให้ทั้งสองมีพระอุปนิสัยที่แตกต่างกัน แม้ว่าเฉา เตี่ยนจะครองราชย์ก่อนหฺวางตี้และเหยียนตี้ แต่พระองค์ไม่ใช่พระบิดาของทั้งสอง*

:*ในรัชสมัยของหฺวางตี้ ลูกหลานของ[[เฉินหนง]]เสื่อมถอยลง Hong Sheng และเหยียนตี้สืบเชื้อสายมาจากเฉินหนง ทั้งสองมีความรู้รอบด้าน ห้าร้อยปีนับจากเฉินหนงถึงรัชสมัยของหฺวางตี้และเหยียนตี้ เหยียนตี้เป็นรุ่นสุดท้าย; เฉินหนง เฉา เตี่ยน จักรพรรดิเปลวเพลิง [เหยียน] และหฺวางตี้ ล้วนครองราชย์ก่อนพระองค์*

ชาวจีนยังคงเรียกตนเองด้วยคำว่า เหยียนหฺวางจื่อซุน (หมายถึง "ลูกหลานของเหยียนและหฺวาง") จนถึงทุกวันนี้

## ดูเพิ่ม
* หฺวาเซี่ย
* *[[เหยียนหฺวางจื่อซุน]]* แปลว่า "ลูกหลานของเหยียนตี้และหฺวางตี้"
* ประติมากรรมใหญ่เหยียนตี้และหฺวางตี้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Guoyu Original text in Chinese.

หมวดหมู่:จีนโบราณ
หมวดหมู่:กลุ่มชนโบราณของประเทศจีน
หมวดหมู่:วัฒนธรรมจีน
หมวดหมู่:อดีตสมาพันธรัฐ
หมวดหมู่:ชาวฮั่น
หมวดหมู่:จีนตอนเหนือ
หมวดหมู่:แม่น้ำหฺวาง
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2568–69 – รอบระดับประเทศ

**ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2568–69 รอบระดับประเทศ** เป็นการแข่งขันต่อจากรอบแบ่งโซนของไทยลีก 3 ฤดูกาล 2568–69 โดยสโมสรที่ชนะเลิศ และรองชนะเลิศของแต่ละโซน จะได้สิทธิแข่งขันในรอบนี้ เพื่อหา 3 สโมสรที่เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2569–70

## สโมสร

## รอบแชมเปี้ยนส์ลีก
### กลุ่มเอ


----

----

----

----

----

### กลุ่มบี


### กลุ่มซี


### ตารางคะแนนของทีมอันดับที่ 2


## รอบแพ้คัดออก
### สายการแข่งขัน

### รอบรองชนะเลิศ


|}

----

## รอบชิงชนะเลิศและรอบชิงอันดับที่ 3
### รอบชิงอันดับที่ 3


|}

### รอบชิงชนะเลิศ


|}

## สโมสรที่เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2569–70
:* (ชนะเลิศ)
:* (รองชนะเลิศ)
:* (อันดับที่ 3)

## อ้างอิง

ระดับประเทศ
ร
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดสมุทรสาคร
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดอุตรดิตถ์
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดเลย
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดอุดรธานี
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดนราธิวาส
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดสตูล
วิทยากรหลัก

**วิทยากรหลัก** (keynote speaker) ในการพูดในที่ชุมชนหมายถึงผู้บรรยายที่กำหนดหัวข้อหลักสำคัญของงาน ตามกรอบแนวคิดสำหรับโปรแกรมกิจกรรมหรือระเบียบวาระการประชุมที่กำหนดไว้ ในการประชุมวิชาการ หรือทางพาณิชย์ มักใช้เพื่อกำหนดบรรยากาศพื้นฐานและสรุปสาระสำคัญหรือประเด็นค้นพบที่สำคัญที่สุดของงาน อาทิงาน พิธีสำเร็จการศึกษาของมหาวิทยาลัย และพิธีเปิดงานประชุมวิชาการ

วิทยากรหลักมักได้รับการคัดเลือกเพื่อสร้างความสนใจในกิจกรรมเพื่อดึงดูดผู้เข้าร่วมให้มางานนั้น การเลือกผู้บรรยายจะดำเนินการตามผู้ที่มีชื่อเสียงในด้านความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง หรือเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางจากผลงานอื่น ๆ มักช่วยเพิ่มความสนใจและความตื่นตัวของผู้เข้าร่วมล่วงหน้าได้ ผู้บรรยายหลักอาจทำงานอิสระ หรือเป็นผู้เชี่ยวชาญจากมหาวิทยาลัย หรือหน่วยงานเฉพาะทาง และมักได้รับค่าคอมมิชชันประมาณ 25%–30% ซึ่งโดยธรรมเนียมและหลักจริยธรรมแล้ว ค่าคอมมิชชันนี้มักเป็นความรับผิดชอบของผู้บรรยาย ไม่ใช่ของลูกค้า เพื่อให้ค่าธรรมเนียมคงที่และมีความโปร่งใสสำหรับลูกค้า

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สังคม
ซี่โครงไก่

**ซี่โครงไก่** หรือในอาหารญี่ปุ่นเรียกว่า **โทริงาระ** () คือ กระดูกซี่โครงของไก่ มีการนำมาใช้เป็นส่วนผสมในการทำดาชิหรือซุปในอาหารจีน หรือ อาหารญี่ปุ่น เช่น ราเม็ง

## ดูเพิ่ม

* กระดูกหมู

หมวดหมู่:ผลิตผลจากสัตว์
หมวดหมู่:เนื้อไก่
เอ็ดนา ซาราห์ โคล

**เอ็ดนา ซาราห์ โคล** (1 มกราคม ค.ศ. 1855 – 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1950) หรือ **แหม่มโคล** เป็นมิชชันนารีเพรสไบทีเรียนชาวอเมริกันที่ทำงานในสยาม (ประเทศไทย) ตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 19 จนถึงต้นศตวรรษที่ 20 เธอเป็นอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนกุลสตรีวังหลังหรือโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัยในปัจจุบัน

มาร์กาเร็ต แลนดอนใช้จดหมายของโคลที่ส่งถึงน้องสาวของเธอในสหรัฐอเมริกาเป็นข้อมูลในการค้นคว้าเพื่อเขียนเรื่องแอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม

## ชีวิตวัยเด็ก
โคลเกิดที่เมืองเทรนตัน รัฐอิลลินอยส์ เป็นบุตรสาวของโจเซฟ เอส. โคล และซาราห์ แฟร์แบงก์ส โคล เธอฝึกฝนเพื่อเป็นครูที่เมืองเซนต์หลุยส์ และเข้าเรียนที่วิทยาลัยหญิงเวสเทิร์น (Western Female Seminary) ในเมืองออกซฟอร์ด รัฐโอไฮโอ

## อาชีพ
โคลกลายเป็นมิชชันนารีของคริสตจักรเพรสไบทีเรียน ภายใต้การสนับสนุนของคณะกรรมการมิชชันต่างประเทศในปี ค.ศ. 1875 และในปีเดียวกันนั้นเธอก็ออกเดินทางไปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เธอเป็นอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนหญิงล้วนที่เชียงใหม่ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1878 ถึง ค.ศ. 1883 ที่เชียงใหม่ เธอได้ทำงานร่วมกับแมรี มากาเรตตา แคมป์เบลล์ อดีตเพื่อนร่วมชั้นที่เชียงใหม่ จนกระทั่งแคมป์เบลล์เสียชีวิตจากการจมน้ำในปี ค.ศ. 1881 หลังจากกลับบ้านที่สหรัฐอเมริกาในช่วงปี ค.ศ. 1883–84 เธอกลับมาทำงานที่กรุงเทพฯ ซึ่งเธอสอนหนังสือและเป็นอาจารย์ใหญ่ที่โรงเรียนแฮเรียต เอ็ม. เฮาส์ รู้จักในชื่อโรงเรียนกุลสตรีวังหลัง ซึ่งเริ่มเปิดดำเนินการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1885 เธอทำงานหนักต่อเนื่องมานาน 7 ปีจนเหนื่อยล้ามาก เลยต้องลาพักและไปพักฟื้นที่อินเดียในปี ค.ศ. 1899 ในปี ค.ศ. 1892, 1904 และ 1905 เธอได้บรรยายเกี่ยวกับผลงานของเธอในสหรัฐอเมริกา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2398
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2493
หมวดหมู่:มิชชันนารีเพรสไบทีเรียนชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:มิชชันนารีอเมริกันในประเทศไทย
หมวดหมู่:นักการศึกษาชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:มิชชันนารีเพรสไบทีเรียนในประเทศไทย
มิก เกรฟส์

**ไมเคิล "มิก" เกรฟส์** () เป็นแอนิเมเตอร์ ผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ นักเขียน และนักพากย์ชาวอังกฤษ เขาเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้กำกับซีรีส์แอนิเมชันเรื่อง*[[โลกสุดอัศจรรย์ของกัมบอล]]* ทางช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค (2011–2019) ซึ่งเขายังเป็นนักเขียน ผู้อำนวยการสร้าง และผู้พากย์เสียงให้กับ บานาน่า โจ อีกด้วย นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้ร่วมพัฒนา ผู้กำกับดูแล และผู้อำนวยการสร้างของซีรีส์แอนิเมชันเรื่อง *[[Elliott from Earth]]* (2021) อีกด้วย

## อาชีพ
เกรฟส์เริ่มทำงานครั้งแรกที่ Studio AKA โดยรับหน้าที่ดูแลโฆษณา ฉากเปิดเรื่อง และฉากต่าง ๆ ตั้งแต่ ค.ศ. 1994 ถึง 2009 ฉากที่โด่งดังที่สุดคือ *The Canterbury Tales: Knight's Tale* ระหว่างที่ทำงานที่ Studio AKA เขาได้รับการว่าจ้างให้เป็นผู้ช่วยผู้กำกับศิลป์ใน *[[The Big Knights]]* ตั้งแต่ ค.ศ. 1999 ถึง 2000 จากนั้นเบน บ็อคคเล็ต ผู้สร้าง *[[The Amazing World of Gumball]]* ก็ได้รับการว่าจ้างให้เป็นผู้กำกับซีรีส์ นักเขียนบท ผู้อำนวยการสร้าง และนักพากย์เสียง ตั้งแต่ ค.ศ. 2011 ถึง 2019 หลังจากรายการจบลงใน ค.ศ. 2019 เขาได้ร่วมสร้าง *[[Elliott from Earth]]* และทำหน้าที่เป็นผู้กำกับควบคุมดูแล นักเขียน และผู้อำนวยการสร้างบริหารของซีรีส์เรื่องนี้

## ผลงานภาพยนตร์
### ภาพยนตร์สั้น

### โทรทัศน์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักเขียนบทภาพยนตร์
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังไม่ทราบปีที่เกิด
ตำบลเนินกว้าว

**เนินกว้าว** เป็นตำบลในอำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์  

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลเนินกว้าว มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลศาลาแดง
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลโกรกพระ และตำบลยางขาว (อำเภอพยุหะคีรี) 
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลเนินแจง (อำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี) 
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลหาดสูง และตำบลเนินศาลา

## ประวัติ
พื้นที่เดิมของตำบลมีลักษณะเป็นเนินสูงและมีไม้ต้นขนาดกลางถึงใหญ่ผลัดใบสูง 15-30 เมตร เนื้อไม้มีสีเหลืองอ่อน นิยมเรียกกันว่า ต้นกว้าว หรือขว้าว อยู่เป็นจำนวนมาก จึงเรียกชื่อบริเวณนี้ว่า *เนินกว้าว* ซึ่งมีความสำคัญในการใช้ทำเครื่องเรือนและไม้บุผนัง เครื่องมือทางการเกษตรของคนในพื้นที่

ปี พ.ศ. 2480 พื้นที่หมู่ 11 บ้านหนองพรมหน่อ (ในขณะนั้น) ของตำบลยางขาว อำเภอพยุหะคีรี ได้แจ้งแก่ทางราชการว่าประชาชนไปติดต่อราชการกับอำเภอโกรกพระที่มีระยะทางเพียง 8 กิโลเมตร สะดวกกว่าไปติดต่อกับอำเภอพยุหะคีรีที่ต้องเดินทางกว่า 22 กิโลเมตร และต้องใช้เรือข้ามฟากเพื่อไปอีกทอดหนึ่ง ทางราชการจึงโอนพื้นที่มาขึ้นกับตำบลเนินกว้าว และปี พ.ศ. 2491 หมู่ 4 บ้านศาลาแดง, บ้านหนองกลางโนน ของตำบลเนินกว้าว ได้นำไปแยกตั้งขึ้นเป็นตำบลใหม่ คือ ตำบลศาลาแดง

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลเนินกว้าวแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านเนินเปร็ง
* **หมู่ที่ 2** บ้านมาบเชือกเขา
* **หมู่ที่ 3** บ้านบ่อพลับ
* **หมู่ที่ 4** บ้านอู่เฆ่
* **หมู่ที่ 5** บ้านหนองหมัน
* **หมู่ที่ 6** บ้านหนองพรมหน่อ
* **หมู่ที่ 7** บ้านหนองสาหร่าย

## อ้างอิง

เนินกว้าว
เนินกว้าว