open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ไชนาทาวน์ (กรุงเทพมหานคร)

thumb|250x250px|ถนนเยาวราช ในเวลากลางคืน ในปี พ.ศ. 2560
[thumb|250px|แผนที่[เขตสัมพันธวงศ์ ซึ่งครอบคลุมพื้นที่หลัก ๆ ของไชนาทาวน์ กรุงเทพมหานคร]]
**ไชนาทาวน์ในกรุงเทพมหานคร** เป็นหนึ่งในไชนาทาวน์หรือชุมชนจีนที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ก่อตั้งขึ้นมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2325 พร้อมกับการสถาปนากรุงรัตนโกสินทร์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ชาวจีนอพยพที่นี่ส่วนใหญ่จะเป็นชาวแต้จิ๋ว โดยเมื่อมีการสร้างพระบรมมหาราชวัง พระองค์ได้โปรดเกล้าฯ ให้ชาวจีนที่เดิมอยู่รอบ ๆ ย้ายไปยังสำเพ็ง ก่อให้เกิดเป็นชุมชนจีนเกิดขึ้นที่นี่ ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการตัดถนนเยาวราชขึ้นในปี พ.ศ. 2435 จึงทำให้ถนนเยาวราชเป็นย่านหลักของชุมชนจีน และกลายเป็นเขตการค้าหลักของกรุงเทพมหานคร รวมทั้งเป็นย่านสีแดงแหล่งค้าฝิ่น โรงละคร ไนต์คลับ และบ่อนการพนัน 

เดิมบริเวณนี้เป็นกำแพงพระบรมมหาราชวังรอบนอก ซึ่งอยู่เลยอาณาเขตเกาะรัตนโกสินทร์ และกลายเป็นศูนย์กลางการค้าของกรุงเทพมหานครในช่วงปลาย พ.ศ. 2344 ถึงต้น พ.ศ. 2443 ตั้งแต่นั้นมา ไชนาทาวน์จึงมีความโดดเด่นขึ้นมา ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมจีนโดยมีร้านค้าจำนวนมากที่ขายสินค้าแบบดั้งเดิม

ปัจจุบันไชนาทาวน์ในกรุงเทพมหานครและย่านต่าง ๆ ใกล้เคียง คือ ตลาดน้อย, คลองถม และเวิ้งนครเกษม ตั้งอยู่ในพื้นที่เขตสัมพันธวงศ์ ตลอดความยาวของถนนเจริญกรุง

ปัจจุบันความเจริญสมัยใหม่ได้เข้ามาสู่ไชนาทาวน์ของกรุงเทพมหานคร จากการเปิดของรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ซึ่งมีสถานีวัดมังกรอยู่บริเวณนั้น เป็นที่น่ากังวลเกี่ยวกับชุมชนเก่าแก่ที่จะได้รับผลกระทบหลังจากความเจริญเหล่านี้เข้ามาแทนที่

## อาณาบริเวณ
*ถนนเยาวราช : ถนนสายหลักของไชนาทาวน์ สร้างขึ้นมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2435 มีจุดเริ่มต้นที่วงเวียนโอเดียนแยกกับถนนเจริญกรุง
*วงเวียนโอเดียน : วงเวียนที่เป็นจุดเริ่มต้นของถนนเยาวราช เดิมเป็นวงเวียนน้ำพุ ปัจจุบันมีซุ้มประตูเฉลิมพระเกียรติซึ่งมีอักษรจารึกทั้งภาษาไทยและภาษาจีนใน 2 ด้าน สร้างเสร็จตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542
*สำเพ็ง : หรือในชื่ออย่างเป็นทางการว่า ซอยวานิช 1 ชุมชนดั้งเดิมของไชนาทาวน์ เป็นแหล่งการค้าที่คึกคักทั้งเวลากลางวันและกลางคืน โดยมากจะเป็นเครื่องประดับ ของขวัญ ของจุกจิก หรือเครื่องใช้ไฟฟ้าเล็ก ๆ น้อย ๆ
*ชุมชนเจริญไชย : ชุมชนเก่าแก่ในย่านไชนาทาวน์ อยู่ในซอยเจริญกรุง 23 เป็นแหล่งจำหน่ายกระดาษเงินกระดาษทองและเครื่องเซ่นไหว้ต่าง ๆ รวมถึงชุดแต่งงานในแบบประเพณีจีนดั้งเดิมและเทศกาลไหว้พระจันทร์ ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของบ้านเก่าเล่าเรื่อง พิพิธภัณฑ์ที่เป็นศูนย์ข้อมูลของชาวจีนในประเทศไทย แต่เป็นชุมชนที่ได้รับผลกระทบการสร้างสถานีรถไฟฟ้า
*ตลาดน้อย : ย่านเก่าแก่ที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของไชนาทาวน์ เป็นที่ตั้งของอาคารประวัติศาสตร์หลายแห่ง เช่น โบสถ์กาลหว่าร์ ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาตลาดน้อย เป็นต้น
*ถนนทรงวาด : ถนนริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในอดีตเคยเป็นที่ตั้งของท่าเรือบรรทุกสินค้าจำนวนมาก ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของอาคารเก่าแก่ที่ทรงคุณค่ามากมาย และยังมีศิลปะบนผนัง ที่สร้างสรรค์โดยศิลปินชาวตะวันตกอีกด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*


หมวดหมู่:ไชนาทาวน์
หมวดหมู่:ไชนาทาวน์ในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:ดินแดนแทรกทางชาติพันธุ์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:ย่านในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ย่านในเขตสัมพันธวงศ์
ถนนผดุงด้าว

thumb|250px|ถนนผดุงด้าว ช่วงมุ่งหน้าสู่ถนนเยาวราช
**ถนนผดุงด้าว** () เป็นถนนสายสั้น ๆ สายหนึ่งในพื้นที่แขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร โดยเป็นถนนที่มีความยาวประมาณ 200 เมตร แบ่งออกเป็น 2 ช่วง ช่วงแรก เชื่อมระหว่างถนนเจริญกรุง และถนนเยาวราช เช่นเดียวกับถนนแปลงนาม ที่อยู่ใกล้เคียง  และช่วงที่ 2 เป็นช่วงฝั่งถนนเยาวราช ในช่วงนี้มีถนนอีกสายหนึ่งที่ตัดผ่าน คือ ถนนพาดสาย  ถนนผดุงด้าวมีชื่อเรียกติดปากว่า **ซอยเท็กซัส** หรือ **ตรอกเท็กซัส** อันเนื่องจากที่นี่ในอดีต เคยเป็นที่ตั้งของโรงภาพยนตร์เท็กซัสมาก่อน

ถนนผดุงด้าว ได้รับชื่อพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทั้งนี้เพื่อกำหนดให้ชื่อถนน หรือตรอกซอกซอยต่าง ๆ เหล่านี้มีความเป็นสากล และเพื่อให้สอดคล้องกับถนนสายต่าง ๆ ที่อยู่ใกล้เคียง โดยมีผู้เสนอทั้งชื่อ "ผดุงด้าว" และ "ผดุงเผ่า" ซึ่งทรงเลือกชื่อ ผดุงด้าว

ในอดีต ถนนผดุงด้าวมีความคึกคักอย่างยิ่ง โดยเฉพาะในเวลากลางคืน ถือว่าเป็นแหล่งบันเทิงยามราตรี โรงภาพยนตร์เท็กซัส เป็นที่รู้จักกันดีจะฉายภาพยนตร์อินเดียที่ได้รับความนิยมในขณะนั้น แต่ขณะเดียวกันก็ยังมีธุรกิจที่หมิ่นเหม่ต่อศีลธรรมและกฎหมายอยู่ด้วย นั่นคือ โรงน้ำชาที่มีผู้หญิงขายบริการ และยังเป็นแหล่งที่จำหน่ายหนังสือปกขาว หรือหนังสือลามกอนาจาร แห่งแรกอีกด้วย

ปัจจุบัน โรงภาพยนตร์เท็กซัสได้เลิกกิจการไปนานหลายปีแล้ว และได้กลายมาเป็นภัตตาคารสุกี้ที่ใช้ชื่อ เท็กซัส เช่นเดียวกับในอดีต นับเป็นภัตตาคารอายุเก่าแก่ยาวนาน และเป็นแห่งแรก ๆ ที่มีจำหน่ายสุกี้ในประเทศไทย นอกจากนี้แล้วบริเวณใกล้เคียงยังมีร้านอาหารจำหน่ายเนื้อแพะตุ๋นยาจีน รวมถึงเนื้อจระเข้, หอยทอด และร้านจำหน่ายซีดีเพลงและภาพยนตร์หรืองิ้วของจีน และขนมไหมฟ้า หรือขนมหนวดมังกร อันเป็นขนมของจีนที่หารับประทานได้ยากอีกด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*

ผดุงด้าว
ผดุงด้าว
ลีออนโทโพลิส

**ลีออนโทโพลิส** เป็นเมืองโบราณที่ตั้งอยู่ในบริเวณดอนปากแม่น้ำไนล์ในอียิปต์ล่าง จะทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงในสมัยราชวงศ์ที่ยี่สิบสาม ปัจจุบันยังคงเหลือซากโบราณสถานและการตั้งถิ่นฐาน และเป็นที่รู้จักกันในปัจจุบันคือ **คาฟร์ อัล มักดาม**

## ชื่อ
เมืองนี้เป็นชื่อภาษากรีกโบราณ *"ลีออนโทโพลิส"* Λεόντων πόλις (มีความหมายว่า "เมืองแห่งสิงโต") หรือ ลีออนโท Λεοντώ, ("สิงโต") ซึ่งได้รับวัฒนธรรมกรีกจากการเข้าของราชวงศ์ปโตเลมี โดยชาวอียิปต์โบราณเรียกเมืองนี้ว่า *ทาเรมู* ("ดินแดนแห่งปลา") และเมื่อวัฒนธรรมของอาหรับได้เข้ารุ่งเรืองจึงเปลี่ยนเป็น **แทล เอล-มักดาม** ("เนินดินของเมือง")

## ประวัติ

เมืองนี้ตั้งอยู่ในภาคกลางของพื้นที่ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ และน่าจะเป็นศูนย์กลางของอำนาจฟาโรห์ภายใต้ราชวงศ์ที่ยี่สิบสาม ในแผ่นหินสลักที่ค้นพบในแม่น้ำไนล์ที่เจเบล บาร์กัล ซึ่งบรรยายเกี่ยวกับฟาโรห์ปิเยได้พิชิตฟาโรห์ลูพุตที่ 2 ผู้ปกครองเมืองลีออนโทโพลิส สตราโบเป็นนักเขียนที่เก่าแก่ที่สุดที่กล่าวถึงเมืองลีออนโทโพลิส และอาจเป็นที่มาหรือความสำคัญ

ชื่อเมืองในภาษากรีกหมายถึง "เมืองแห่งสิงโต" โดยคำนึงถึงการปรากฏตัวของเทพธิดาบาสเทต เทพธิดาเซคเมต และโอรสของพระองค์นามว่า มาเฮต ซึ่งเป็นเจ้าชายแห่งสิงโต มัมมี่สิงโตถูกเก็บไว้ที่วัดในช่วงเวลาของการยึดครองกรีก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์ที่ยี่สิบสามแห่งอียิปต์
หมวดหมู่:เมืองหลวงเก่าของอียิปต์
ทักษะการเรียน

**ทักษะการเรียน**, **ทักษะวิชาการ** หรือ**ยุทธศาสตร์การเรียน** เป็นแนวทางการเข้าสู่ที่ใช้กับการเรียน โดยทั่วไปมีความสำคัญต่อความสำเร็จในสถานศึกษา ซึ่งถือว่าจำเป็นต่อการได้มาซึ่งผลการเรียนที่ดี และมีประโยชน์สำหรับการเรียนตลอดชีวิตของบุคคล

ทักษะการเรียนเป็นทักษะต่าง ๆ  ที่จัดการกับกระบวนการจัดระเบียบและรับสารสนเทศใหม่ รักษาสารสนเทศหรือจัดการกับการประเมิน ซึ่งมีทั้งวิธีช่วยจำ (mnemonics) เพื่อช่วยรักษารายการสารสนเททศ การอ่านอย่างมีประสิทธิภาพ เทคนิคสมาธิและการจดบันทึกที่มีประสิทธิภาพ หรือในความหมายอย่างกว้าง หมายถึงทักษะใด ๆ ที่ช่วยส่งเสริมความสามารถของบุคคลในการเรียน รักษาและเรียกสารสนเทศซึ่งช่วยในและผ่านการสอบ และอาจรวมถึงการจัดการเวลาและเทคนิคบันดาลใจด้วย

แม้ทักษะการเรียนมักขึ้นอยู่กับตัวผู้เรียนและเครือข่ายสนับสนุนของผู้เรียนเป็นหลัก แต่ทักษะการเรียนเริ่มมีสอนในระดับมัธยมศึกษาและมหาวิทยาลัยมากขึ้น

ทักษะการเรียนเป็นเทคนิคแยกเป็นส่วนที่สามารถเรียนได้ ปกติในเวลาสั้น ๆ และใช้ได้ักับการศึกษาแทบทุกแขนง ฉะนั้นจึงแตกต่างกับยุทธศาสตร์ที่จำเพาะกับการศึกษาสาขาใดสาขาหนึ่ง (เช่น ดนตรีหรือเทคโนโลยี) และจากความสามารถที่มีอยู่ในตัวผู้เรียน เช่น แง่มุมเชาวน์ปัญญาหรือลีลาการเรียน

หมวดหมู่:ทักษะ
จังหวัดนูเอวาวิซคายา

**จังหวัดนูเอวาวิซคายา** (อีโลกาโน: Probinsia ti Nueva Vizcaya [Baro nga Biscaya]) เป็นจังหวัดในเขตลัมบักนางคากายันของประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือบาโยมโบง อาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเบงเก็ตทางทิศตะวันตก, ติดกับจังหวัดอีฟูเกาทางทิศเหนือ, ติดกับจังหวัดอีซาเบลาทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ, ติดกับจังหวัดคีรีโนทางทิศตะวันออก, ติดกับจังหวัดเอาโรรา‎ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้, ติดกับจังหวัดนูเอวาเอซีฮาทางทิศใต้ และติดกับจังหวัดปังกาซีนันทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ เป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่เขตเทือกเขาคอร์ดิลเลรัส

จังหวัดนูเอวาวิซคายามีพื้นที่ 3,975.67 ตารางกิโลเมตร และเป็นจังหวัดใต้สุดของเขตลัมบักนางคากายัน อยู่ห่างจากเมโทรมะนิลาไปทางทิศเหนือประมาณ  สามารถเดินทางได้โดยถนนลัมบักนางคากายัน (ทางหลวงมาฮาร์ลิกา)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการประจำจังหวัด
* Philippine Standard Geographic Code 
* Local Governance Performance Management System 


นูเอวาวิซคายา
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2382
ซาอิส

right|305x305px

**ซาอิส** (; ; ) หรือ **ซา เอล ฮาการ์** เป็นเมืองของอียิปต์โบราณในแถบแม่น้ำไนล์ฝั่งตะวันตกบนดินดอนปากแม่น้ำไนล์ มันเป็นเมืองหลวงของเมือง ซาป-เมฮ์ ในอียิปต์ล่าง และกลายเป็นเมืองหลวงศูนย์รวมอำนาจในราชวงศ์ยี่สิบสี่แห่งอียิปต์โบราณ (732-720 ปีก่อนคริสตกาล) และราชวงศ์ที่ยี่สิบหกแห่งอียิปต์โบราณ (664- 525 ปีก่อนคริสตกาล) ในช่วงยุคปลาย ชื่ออียิปต์โบราณเรียกเมืองนี้ว่า **ซาอู**

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อียิปต์โบราณ
หมวดหมู่:เมืองหลวงเก่าของอียิปต์
จังหวัดคีรีโน

**จังหวัดคีรีโน** (, อีฟูเกา: ) เป็นจังหวัดที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในเขตลัมบักนางคากายันของประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งชื่อตามเอลปิดิโอ กีริโน ประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนที่ 6 เมืองหลักคือคาบาร์โรกิส

จังหวัดคีรีโน มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดเอาโรรา‎ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้, จังหวัดนูเอวาวิซคายาทางทิศตะวันตก และจังหวัดอีซาเบลาทางทิศเหนือ จังหวัดคีรีโนเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดนูเอวาวิซคายา จนถึงปี ค.ศ. 1966

## ภูมิศาสตร์
[thumb|left|upright=0.9|ส่วนหนึ่งของ[แม่น้ำคากายัน (ด้านล่าง) ไหลผ่านเมืองมัดเดลา]]
จังหวัดคีรีโนครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 2,323.47 ตารางกิโลเมตร (897.10 ตารางไมล์) ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของภูมิภาคคากายันแวลลีย์ ไม่มีทางออกสู่ทะเล อยู่ภายในส่วนบนของลุ่มแม่น้ำคากายัน และล้อมรอบด้วยจังหวัดอีซาเบลาทางทิศเหนือ จังหวัดเอาโรราทางทิศตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ และจังหวัดนูเอวาวิซคายาทางทิศตะวันตกและตะวันตกเฉียงใต้

เทือกเขาซีเยร์รามาเดรเป็นแนวกั้นธรรมชาติบริเวณชายแดนด้านตะวันออกและใต้ของจังหวัด และเทือกเขามัมปารังทางฝั่งตะวันตก พื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัด ประมาณร้อยละ 80 ปกคลุมด้วยภูเขาและที่ราบสูง ซึ่งส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในเขตอนุรักษ์คีรีโน

### ภูมิอากาศ

## ประชากร
ประชากรในจังหวัดคีรีโนมีประมาณ 188,991 คน (ค.ศ. 2015) ความหนาแน่น 81 คนต่อตารางกิโลเมตร หรือ 210 คนต่อตารางไมล์ ภาษาหลักที่ใช้คือ ภาษาอีโลกาโนและอีฟูเกา

### ศาสนา
ส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก คิดเป็นร้อยละ 54 ศาสนาอื่น ๆ ที่สำคัญ ได้แก่ ศาสนาอิสลาม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
* 


คีรีโน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2509
บัสโก

**เทศบาลบัสโก** (; อีโลกาโน: Ili ti Basco), เป็นเทศบาลหลักของจังหวัดบาตาเนส เขตลัมบักนางคากายัน ประเทศฟิลิปปินส์ มีประชากรประมาณ 8,579 คนในปี ค.ศ. 2015

บัสโกตั้งอยู่บนเกาะบาตัน ซึ่งใหญ่เป็นอันดับที่สองของ *หมู่เกาะบาตาเนส* ทางตอนเหนือสุดของฟิลิปปินส์ ตัวเมืองมีท่าอากาศยานหนึ่งแห่ง คือ ท่าอากาศยานบัสโก ให้บริการเที่ยวบินจากมะนิลาและบาเกียว บัสโกมีสถานที่สำคัญคือประภาคารบัสโก

## ภูมิอากาศ




## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เมืองในเขตลัมบักนางคากายัน
หมวดหมู่:จังหวัดบาตาเนส
สไตกิโมล็อก

***สไตกิโมล็อก*** () เป็นสกุลหนึ่งในตระกูล pachycephalosaurid ในยุคครีเทเชียส ประมาณ 66&nbsp;ล้&#xE32;&#xE19;ปีก่อน มันเป็นที่รู้จักจาก Hell Creek Formation, Ferris Formation, และ Lance Formation โดยมีชีวิตอยู่ร่วมกับที-เร็กซ์ และไทรเซอราทอปส์

## รายละเอียด
left|thumb|ขนาดของสไตกิโมล็อก(สีม่วง) กับมนุษย์
*สไตกิโมล็อก*เป็นแพคีเซอฟาโลซอรัสขนาดใหญ่ หัวกระโหลกยาวประมาณ 46 เซนติเมตร (18 นิ้ว) ไม่เหมือนกับแพคีเซฟาโลซอร์ตัวอื่น ๆ โดมบนหัวนั้นเล็กมาก มีนอทรงกรวยบนจมูก และส่วนหลังของหัว โดยยาวประมาณ 5 เซนติเมตร (2&nbsp;นิ้ว) และ 15&nbsp;เซนติเมตร (6&nbsp;นิ้ว) และยังมีนอเล็ก ๆ อีก 2-3 นอ

## ประวัติศาสตร์ของการค้นพบ
left|thumb|ตัวอย่างนอ และโดม
ชนิดต้นแบบ *S. spinifer* ตั้งชื่อโดยนักชีววิทยาชาวอังกฤษ และเยอรมัน Peter Galton และ Hans-Dieter Sues ใน ค.ศ. 1983 *สไตกิโมล็อก* เป็นไดโนเสาร์ที่มีเขาที่ด้านหลังของหัวกระโหลก มีนอยาวตรงกลางมีนอเล็ก ๆ อีก 2-3 นอ *[[Dracorex]]* มีลักษณะคล้ายกันทว่ามีนอที่เล็กกว่า แต่ปัจจุบันทั้งDracorex และ สไตกิโมล็อกเป็นแค่แพคิเซอฟาโลซอรัสวัยเด็กวัยรุ่น

ชื่อ *สไตกิโมล็อก* มาจากแม่น้ำสติกซ์ที่มีตำนานว่าได้ผ่านยมโลกในตำนานกรีก ส่วน Moloch เป็นชื่อของเทพเจ้าชาวคะนาอันมีหัวหนาทีมีไว้เพื่อดึงดูดคู่ 

thumb|หุ่นจำลองของ ''Stygimoloch spinifer''

## การปรากฏตัวในภาพยนตร์
ปรากฏในภาพยนตร์ จูราสสิค เวิลด์ อาณาจักรล่มสลาย ช่วยตัวเอกออกจากกรงใต้ดินและไปป่วนงานประมูลไดโนเสาร์ของตัวร้ายright|thumb|ภาพวาดของ สไตกิโมล็อก

## แหล่งข้อมูลอื่น
* TEDx talk by Jack Horner on shape-shifting dinosaur skulls and dinosaur misclassification.

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไดโนเสาร์
นอร์มา เชียเรอร์

**อีดิธ นอร์มา เชียเรอร์** (; 11 สิงหาคม ค.ศ. 1902 – 12 มิถุนายน ค.ศ. 1983) เป็นนักแสดงชาวแคนาดาและดาราฮอลลีวูดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1925 จนถึง 1942 เธอเป็นนักแสดงคนแรกที่ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์ถึง 5 ครั้งสำหรับการแสดง และได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์เรื่อง *[[The Divorcee]]* ในปี ค.ศ. 1930

## ชีวิตช่วงแรก
เชียเรอร์มีบรรพบุรุษเป็นชาวสก็อต อังกฤษ และไอริช เธอเกิดในมอนทรีออล โดยเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมสตรีมอนทรีออล และโรงเรียนมัธยมเวสต์เมิร์น เชียเรอร์เกิดในครอบครัวที่มีฐานะร่ำรวย  พ่อของเธอแอนดรูว์ เป็นเจ้าของธุรกิจรับเหมาก่อสร้างที่ประสบความสำเร็จ อย่างไรก็ตามการแต่งงานระหว่างพ่อแม่ของเธอไม่ค่อยมีความสุขนัก แอนดรูว์มีอารมณ์สองขั้ว และ "ชอบเดินเหมือนเงาหรือผีรอบ ๆ บ้าน" ในขณะที่แม่ของเธอ อีดิธ เมย์ ฟิชเชอร์ เป็นคนที่มีเสน่ห์และทันสมัย ในวัยเด็กเชียเรอร์สนใจในด้านดนตรี แต่หลังจากที่ได้ดูการแสดงลักษณะโวเดอวีล (vaudeville) เธอจึงตัดสินที่จะเป็นนักแสดงเมื่ออายุได้ 9 ปี

ในปี ค.ศ. 1918 ความฝันของเชียเรอร์ก็ต้องจบลง เมื่อครอบครัวของเธอล้มละลาย จากผลกระทบของสงครามโลกครั้งที่ 1 และพี่สาวของเธอ แอโธล ประสบปัญหากับการป่วยทางจิต เชียเรอร์ถูกบังคับให้ย้ายไปอยู่ในบ้านหลังเล็ก ๆ ในเขตชานเมืองของมอนทรีออล อย่าง "เจียมเนื้อเจียมตัว" แต่การเผชิญหน้ากับความยากจนอย่างฉับพลัน ทำให้เชียเรอร์เข้มแข็งขึ้น เธอกล่าวว่า "ในวัยเด็กฉันก่อตั้งปรัชญาเกี่ยวกับความล้มเหลว บางทีก็ต้องดิ้นรนเพื่อหาเงิน ถึงแม้ธุรกิจของพ่อจะล้มละลาย แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าพ่อล้มเหลวไปด้วย"

ต่อมาพ่อแม่ของเธอก็หย่าร้างกัน เชียเรอร์และพี่สาวย้ายไปอยู่กับมารดาที่บ้านพักราคาถูกแห่งหนึ่ง หลังจากนั้นแม่ของเธอจึงตัดสินใจผลักดันให้เป็นนักแสดง เพื่อที่จะนำเงินมาจุนเจือครอบครัว โดยเชียเรอร์เริ่มเป็นนักแสดงตั้งแต่อายุ 17 ปี และเพื่อความก้าวหน้า แม่จึงพาเธอและพี่สาวย้ายมาอยู่ที่นิวยอร์ก ในปี ค.ศ. 1920

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Photographs of Norma Shearer

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2445
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2526
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:นางแบบอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงแคนาดา
หมวดหมู่:นางแบบแคนาดา
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวแคนาดา
หมวดหมู่:บุคคลที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนายูดาย
ฟุตบอลทีมชาติยูโกสลาเวีย

**ฟุตบอลทีมชาติยูโกสลาเวีย** เป็นอดีตทีมฟุตบอลตัวแทนของราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย (ค.ศ. 1918–1941) และสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย (ค.ศ. 1943–1992) เป็นทีมที่ประสบความสำเร็จในการแข่งขันหลายรายการ แต่ในปี ค.ศ. 1992 ช่วงสงครามยูโกสลาเวีย ทีมชาติถูกลงโทษจากสหประชาชาติมิให้เข้าร่วมการแข่งขันใด ๆ ต่อมาในปี ค.ศ. 1994 ทีมชาติยูโกสลาเวียจึงกลายเป็นทีมชาติเซอร์เบียและมอนเตเนโกร

แม้ว่ายูโกสลาเวียจะถูกแยกเป็นหลายประเทศ แต่ทีมชาติเซอร์เบียถือเป็นผู้สืบทอดทีมชาติยูโกสลาเวียแต่เพียงผู้เดียว ภายใต้การรับรองของฟีฟ่าและยูฟ่า

## ชุดผู้เล่น

## ทีมชาติหลังแยกประเทศ

## อดีตผู้เล่นคนสำคัญ
* ดรากัน ซายิช
เปเเดร๊ก มิยาโตวิช

## ดูเพิ่ม
* รายนามนักฟุตบอลทีมชาติยูโกสลาเวีย
* รายนามผู้ทำประตูทีมชาติยูโกสลาเวีย
* ฟุตบอลทีมชาติยูโกสลาเวียรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี
* ฟุตบอลทีมชาติยูโกสลาเวียรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี

;ทีมชาติสืบทอด
* ฟุตบอลทีมชาติบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
* ฟุตบอลทีมชาติโครเอเชีย
* ฟุตบอลทีมชาตินอร์ทมาซิโดเนีย
* ฟุตบอลทีมชาติมอนเตเนโกร
* ฟุตบอลทีมชาติเซอร์เบีย (ผู้สืบทอดอย่างเป็นทางการโดยการรับรองของฟีฟ่าและยูฟ่า)
* ฟุตบอลทีมชาติสโลวีเนีย

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
*

## แหล่งข้อมูลอื่น

* RSSSF – ''Yugoslavia men's national football team international matches'' 1920–1992 
* RSSSF – ''Yugoslavia men's national football team international matches'' + Serbia and Montenegro and Serbia 
*Yugoslavia national football team web page 

ย
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศยูโกสลาเวีย
ย
ขนมหนวดมังกร

**ขนมหนวดมังกร** หรือ **ขนมไหมฟ้า** หรือ **ขนมสายไหมจีน** (; อักษรจีนตัวเต็ม: 龍鬚糖, 龙须糖; พินอิน: *Lóng xū táng*; อักษรจีนตัวย่อ: 銀絲糖, 銀絲糖; พินอิน: *Yín sī táng*) เป็นขนมแบบดั้งเดิมของชาวจีน  พบได้ตามแถบชุมชนจีน และได้แพร่กระจายไปในหลายประเทศทั่วโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเอเชียตะวันออก เช่น มาเก๊า, สิงคโปร์, แคนาดา, สหรัฐอเมริกา, ไต้หวัน, ญี่ปุ่น ในเกาหลีถือเป็นขนมหวานที่มีค่ายิ่งในราชสำนัก
thumb|left|ขนมหนวดมังกร
ขนมหนวดมังกร มีที่มาตั้งแต่ยุคราชวงศ์ฮั่นเมื่อ 2,000 ปีมาแล้ว กล่าวกันว่า พ่อครัวคนหนึ่งซึ่งเพลินเพลินในการทำขนมแบบใหม่กับพระจักรพรรดิ์ ด้วยการยืดส่วนผสมแบบแป้งที่ทำจากแป้งข้าวเจ้าเป็นเส้นเล็ก ๆ บาง ซึ่งแลดูคล้ายกับหนวดหรือเคราที่สามารถติดอยู่กับใบหน้าผู้คน การที่ได้ชื่อว่า "หนวดมังกร" อาจเป็นเพราะมังกรเป็นสัญลักษณ์ของพระจักรพรรดิ์ ในสมัยโบราณ ขนมหนวดมังกรถือเป็นของที่ทำเพื่อถวายแด่พระจักรพรรดิ์และชนชั้นสูงในราชสำนักเท่านั้น ในช่วงปฏิวัติวัฒนธรรม ขนมหนวดมังกรถูกห้ามจากยุวชนแดง ตามคำสั่งของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ที่ห้ามประชาชนประกอบกิจกรรมที่อาจเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ฮั่น การทำขนมหนวดมังกรถือเป็นศิลปะละเอียดอ่อนอย่างหนึ่ง จึงทำให้หาผู้สืบทอดได้ยาก อย่างไรก็ตามในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาก็ได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในสถานที่ท่องเที่ยว เช่น เทศกาลตามถนนสายต่าง ๆ และแพร่กระจายไปทั่วโลกได้ไกลถึงจุดหมายปลายทางของผู้เชี่ยวชาญ

เส้นขนมหนวดมังกร คล้ายกับสายไหม โดยทำจากน้ำผึ้งกวนกับแป้งข้าวเจ้า, แป้งข้าวโพด, แป้งข้าวเหนียว และข้าวโอ๊ต จากนั้นจึงนำมาดึงเหมือนเส้นบะหมี่ จนยืดยาวเป็นเส้นเล็ก ๆ จำนวนหลายร้อยเส้น และนำมาคลุกกับไส้ซึ่งเป็นเม็ดมะม่วงหิมพานต์, ถั่วลิสง และงาขาว จากนั้นจึงปั้นเป็นก้อนกลม ลักษณะคล้ายดักแด้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* About Asia's Dragon's Beard Candy Master 
* Singapore's version of the Dragon's Beard Candies 
* Bamboo Garden Icy-Crispy Dragon Beard Candy
* Noodles And Rice: Dragon Beard Candy
* DRAGON BEARD CANDY 龍鬚糖 
*  
* 
* International News Report on Dragon Beard Candy
* The Dragon Beard Candy Show
* https://www.yelp.ca/biz/dragon-papa-dessert-san-francisco

หมวดหมู่:อาหารข้างถนน
ศาลเจ้าคาโมะ

**ศาลเจ้าคาโมะ** () ศาลเจ้าที่มีความสำคัญที่สุดแห่งหนึ่งใน ลัทธิชินโต ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำคาโมะทางตะวันออกเฉียงเหนือของนครเกียวโต โดยแบ่งออกเป็นสองศาลเจ้าตั้งอยู่ทางตอนบนและตอนล่างของแม่น้ำคาโมะคือศาลเจ้าคามิงาโมะและศาลเจ้าชิโมงาโมะ โดยทั้งสองศาลเจ้าเปรียบเสมือนเป็นประตูของเมืองหลวงเก่าอย่างเกียวโตที่เรียกว่า **ประตูปีศาจ** () เทียบได้กับประตูผีของประเทศไทยแต่แตกต่างกันตรงที่ประตูผีของไทยเป็นการนำศพออกไปทิ้ง แต่ประตูปีศาจของเกียวโตเป็นประตูทางเข้าออกสำหรับปีศาจเพราะความเชื่อโบราณของชาวญี่ปุ่นถือว่าแม่น้ำคาโมะที่ไหลมาจากทางตะวันออกเฉียงเหนือเปรียบเสมือนการนำเหล่าปีศาจเข้าสู่เมือง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Kamigamo Shrine website 
*  Shimogamo Shrine website

คาโมะ
สารบัญ

thumb|สารบัญของเอกสารเล่มหนึ่ง
**สารบัญ** () เป็นรายการบทหรือชื่อเรื่องส่วนหรือคำอธิบายสั้น ๆ พร้อมกับเลขหน้าเริ่มต้น มักพบในหน้าก่อนเริ่มงานเขียน

## ตัวอย่าง
ตัวอย่างมีจุด:
 บทที่ 1: เริ่มต้น . . . . . . . . . . . . . 1
    อารัมภบท  . . . . . . . . . . . . . . . . . . 2
    ขั้นถัดไป  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 3

ตัวอย่างไม่มีจุด:
 บทที่ 1: เริ่มต้น   1
    อารัมภบท  2
    ขั้นถัดไป   3

ตัวอย่างมีผู้ประพันธ์:
 1. Introduction to Biology  *Arthur C. Smith*   1
 2. Microbiology  *Susan Jones*   10
 3. Advances in Biotechnology  *T.C. Chang*   24

ตัวอย่างมีข้อความอธิบาย:
 Chapter 1                                           3
    In which we first meet our hero and heroine, attend
    a gala feast, and begin an unexpected journey.

 Chapter 2                                          12
    The journey takes an unusual turn, and new villains
     are discovered.

หมวดหมู่:การสื่อสารเทคนิค
หมวดหมู่:การออกแบบหนังสือ
หมวดหมู่:ดัชนี (การจัดพิมพ์)
อัฏฏออิฟ

**อัฏฏออิฟ** (, ) เป็นเมืองที่อยู่ในแคว้นมักกะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย ตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 1,879 เมตรตามเนินลาดทิวเขาอัสซะเราะวาต (Al-Sarawat Mountains) ประชากรในเมืองมีทั้งหมด 1,200,000 คน เป็นเมืองหลวงในฤดูร้อนอย่างไม่เป็นทางการ เมืองนี้เป็นศูนย์กลางของอาชีพเกษตรกรรม สินค้าโดดเด่นคือ องุ่น ทับทิม มะเดื่อ ดอกกุหลาบ และน้ำผึ้ง

## กลุ่มชาติพันธุ์
ประชากรที่อยู่ในเมืองอัฏฏออิฟส่วนใหญ่เป็นชาวซาอุดีอาระเบียผู้นับถือนิกายซุนนีสำนักฮันบาลีและสำนักมาลิกี นอกจากนี้ยังมีประชากรจากต่างชาติอีกจำนวนหนึ่ง ส่วนมากเป็นชาวเอเชีย ชาวตุรกี ชาวอาหรับจากประเทศอื่น ๆ

## ประวัติ

## เศรษฐกิจ
ตามประวัติศาสตร์ของเมืองอัฏฏออิฟ กุหลาบเป็นสินค้าส่งออกสำคัญ ซึ่งส่วนมากส่งไปเอเชียกลาง

## คมนาคม

## ภูมิอากาศ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*

หมวดหมู่:เมืองในประเทศซาอุดีอาระเบีย
มรรค จันเหลือง

**มรรค จันเหลือง** (เกิด 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995) เป็นชาวอิตาเลียน-ไทย เป็นนักกีฬาครอสคันทรีของประเทศไทย

## ประวัติ
มรรค จันเหลืองเกิดเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995 บิดาชื่อนาย บุญจันทร์ จันเหลือง เป็นคนจังหวัดยโสธรแต่ต่อมาย้ายไปอยู่จังหวัดสมุทรสาคร มารดาชื่อ มาเรีย วิตโตเรีย โคมูเน ชาวอิตาลี ซึ่งอาศัยอยู่ที่เมืองเกรสโซเน่, ประเทศอิตาลี

## อาชีพ
### เอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017
มรรค จันเหลืองได้เข้าร่วมเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2017 ที่ซัปโปโระ ประเทศญี่ปุ่นในฐานะตัวแทนประเทศไทย 

อย่างไรก็ตามผลคะแนนไม่ได้บันทึกในส่วนกลาง เนื่องจากเขาไม่ได้เข้าแข่งขันกับทีม

### โอลิมปิกฤดูหนาว 2018
มรรค จันเหลืองได้เข้าร่วมโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 ในฐานะตัวแทนประเทศไทย มรรคและคาเรน น้องสาวของมรรค ทั้งสองได้กล่าวว่าจะขอเขาร่วมเฉพาะประเภทกีฬาครอสคันทรี

### โอลิมปิกฤดูหนาว 2022
มรรค จันเหลืองได้เข้าร่วมโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 ในฐานะตัวแทนประเทศไทย พร้อมกับคาเรน จันเหลือง น้องสาว โดยเขาจะลงแข่งขันในกีฬาสกีข้ามทุ่งรวม 3 รายการ ประกอบด้วย สปริ้นท์ ฟรีสไตล์ บุคคลชาย, สกีครอสคันทรี ระยะ 15 กิโลเมตรบุคคลชาย และสกีครอสคันทรี ระยะ 50 กิโลเมตรบุคคลชาย

### โอลิมปิกฤดูหนาว 2026
มรรค จันเหลืองได้เข้าร่วมโอลิมปิกฤดูหนาว 2026 ในฐานะตัวแทนประเทศไทยอีกครั้ง พร้อมกับคาเรน จันเหลือง น้องสาว โดยเขาจะลงแข่งขันในกีฬาสกีข้ามทุ่ง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นวัลเลดาออสตา
หมวดหมู่:ชาวอิตาลีเชื้อสายไทย
สโมสรฟุตบอลชัยนาท ฮอร์นบิลในฤดูกาล 2561

ฤดูกาล 2561 เป็นฤดูกาลที่ 6 ของ ชัยนาท ฮอร์นบิล ใน ไทยลีก นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555.

## นัดอุ่นเครื่องและกระชับมิตรก่อนเปิดฤดูกาล

## การแข่งขัน
### ภาพรวมสถิติ
{| class="wikitable" style="text-align: center"
|-
!rowspan=2|การแข่งขัน
!colspan=8|ตารางคะแนน
|-
!
!
!
!
!
!
!
!
|-
| ไทยลีก

|-
| โตโยต้า ลีกคัพ

|-
| ช้าง เอฟเอคัพ

|-
! ทั้งหมด

### ไทยลีก

#### ตารางคะแนน

#### สถิติผลการแข่งขัน

#### ผลการแข่งขัน

### ไทยเอฟเอคัพ

### ไทยลีกคัพ

## สถิติ

### การทำประตู

## การซื้อ-ขาย
ตลาดซื้อขายนักเตะฟุตบอลไทยช่วงแรกเปิดเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 ถึง 5 กุมภาพันธ์ 2561
ตลาดซื่อขายนักเตะฟุตบอลไทยช่วงที่สองจะเปิดในวันที่ 11 มิถุนายน ถึง 9 กรกฎาคม 2561

### เข้า

### ออก

### ยืมตัว เข้า

### ยืมตัว ออก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ชัยนาท ฮอร์นบิล เอฟซี 
* เฟซบุ๊กอย่างเป็นทางการ ชัยนาท ฮอร์นบิล เอฟซี
* Thaileague เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ ไทยลีก

ชัยนาท ฮอร์นบิล
2561
สี่กั๊กเสาชิงช้า

**สี่กั๊กเสาชิงช้า** เป็นสี่แยกหนึ่งในพื้นที่แขวงศาลเจ้าพ่อเสือ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดกันระหว่างถนนตะนาว, ถนนบำรุงเมือง และถนนเฟื่องนคร  โดยเป็นจุดเริ่มของถนนตะนาว และอยู่ใกล้กับแพร่งภูธร ซึ่งบริเวณนี้จะสามารถมองเห็นเสาชิงช้าได้อย่างชัดเจนจากทางด้านถนนบำรุงเมือง

ชื่อ "สี่กั๊ก" นั้นมาจากภาษาแต้จิ๋วจากคำที่ออกเสียงว่า *ซี้กั๊ก* (อักษรจีน: 四角; จีนกลางออกเสียง *ซื่อเจี่ยว*) มีความหมายถึง "สี่แยก" โดยเป็นคำเรียกขานของชาวจีนที่ลากรถเจ๊กในอดีต ใช้เรียกสถานที่แห่งนี้เมื่อลากรถผ่าน เช่นเดียวกับสี่กั๊กพระยาศรี ที่อยู่ใกล้เคียงออกไปทางถนนเฟื่องนคร ทางทิศใต้ ซึ่งจนถึงปัจจุบันทางแยกที่ยังคงเรียกว่า "สี่กั๊ก" เหลือเพียงแค่สองที่นี้เท่านั้น 

ในอดีต ที่ยังคงมีพระราชพิธีตรียัมปวาย หรือพิธีโล้ชิงช้า ที่เสาชิงช้า ขบวนของพิธีก็ตั้งต้นขึ้นที่นี่ 

อาคารบ้านเรือนของบริเวณสี่กั๊กเสาชิงช้า โดยเฉพาะที่ถนนบำรุงเมืองนั้นจะเป็นอาคารพาณิชย์ 2 ชั้น ที่มีสถาปัตยกรรมแบบจีน-โปรตุเกส โดยลอกแบบมาจากประเทศสิงคโปร์ ตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว มีความสวยงาม และมีจุดเด่นคือ ไม่มีบาทวิถี หรือฟุตบาท เหมือนเช่นถนนอื่น ๆ ส่วนบริเวณสี่กั๊กเสาชิงช้านั้น จะมีลักษณะเป็นวงเวียน ตัวอาคารที่อยู่ที่นี่จึงถูกออกแบบให้มีความโค้งตามไปด้วยเช่นกัน  

ปัจจุบัน บริเวณสี่กั๊กเสาชิงช้าเป็นแหล่งรวมของร้านค้าเครื่องสังฆภัณฑ์ ตลอดจนพระพุทธรูปและเทวรูปต่าง ๆ ซึ่งเปิดกันมาอย่างยาวนานตั้งแต่ในอดีต และยังมีร้านอาหาร, ตัวแทนจำหน่ายนาฬิกาโรเล็กซ์ และเป็นบริเวณด้านหลังของกระทรวงมหาดไทย รวมถึงร้านจำหน่ายชาที่นำเข้าจากประเทศจีนอีกด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:สี่แยกในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ทางแยกในเขตพระนคร
ตำบลหมากแข้ง

**ตำบลหมากแข้ง** เป็นหน่วยปกครองส่วนภูมิภาคของอำเภอเมืองอุดรธานี เป็นที่ตั้งของศูนย์ราชการจังหวัดอุดรธานี ไม่มีหมู่บ้าน เนื่องจากท้องที่ตำบลหมากแข้ง กระทรวงมหาดไทยเห็นสมควรให้จัดตั้งเป็นเทศบาลเมืองอุดรธานี ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2479 เป็นต้นมา

สืบเนื่องจากพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 มาตรา 12 วรรคสอง ...เขตเทศบาลเมือง และเทศบาลนคร ให้กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน แพทย์ประจำตำบล และสารวัตรกำนัน ในท้องถิ่นนั้นสิ้นสุดอำนาจหน้าที่... จึงมีผลทำให้ตำบลหมากแข้ง ไม่มีหมู่บ้านตั้งแต่นั้นมา

## ประวัติ
อดีต เมื่อ พ.ศ. 2428 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาธิคุณ โปรดเกล้าฯให้ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม เป็นแม่ทัพใหญ่ฝ่ายใต้นำกองทัพไทยปราปรามพวกฮ่อซึ่งก่อความไม่สงบในเขตมณฑลลาวพวนบริเวณล้านช้าง หลังจากที่ได้ปราบพวกฮ่อเป็นที่เรียบร้อยได้เกิดกรณีพิพาท ร.ศ.122 (พ.ศ. 2436) ระหว่างไทยกับฝรั่งเศสขึ้นโดยมีหลักการว่าไม่ให้ไทยมีกำลังทหาร ภายในรัศมี 25 กิโลเมตร บนฝั่งขวาฟากตะวันตกของแม่น้ำโขง กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคมจึงได้ทรงย้ายกองบัญชาการมณฑลลาวพวน ซึ่งตึ้งอยู่ที่จังหวัดหนองคาย มาทางใต้ ไปถึงบ้านเดื่อหมากแข้ง เมื่อวันที่ 18 มกราคม 2436 ซึ่งพระองค์ท่านเห็นเป็นชัยภูมิที่เหมาะสม และบริเวณนี้มีบ้านร้างเรียกว่า บ้านหมากแข้ง เพราะมีต้นหมากแข้ง (มะเขือพวง) ใหญ่ต้นหนึ่ง บริเวณใกล้เคียงที่สร้างวังของกรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม ซึ่งปัจจุบันเป็นวัดมัชฌิมาวาส มีโนนอยู่แห่งหนึ่ง ชาวบ้านเรียกว่า "โนนหมากแข้ง" มีเจดีย์ศิลาแดง มีสัณฐานดังกรงนกเขาตั้งอยู่ที่โน้นเป็นเจดีย์ก่อคร่อมตอหมากแข้งใหญ่ นัยว่ามีต้นหมากแข้งขนาดใหญ่ต้นหนึ่งจึงมาเป็นชื่อตำบลในปัจจุบัน

## ที่ตั้งและอาณาเขต
* ทิศเหนือ ติดต่อกับตำบลบ้านเลื่อม 
* ทิศใต้ ติดต่อกับตำบลบ้านจั่น, ตำบลหนองขอนกว้าง 
* ทิศตะวันออก ติดต่อกับตำบลหนองบัว 
* ทิศตะวันตก ติดต่อกับตำบลบ้านเลื่อม

## การปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลหมากแข้ง อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี ไม่มีการปกครองรูปแบบหมู่บ้าน 

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่ตำบลหมากแข้ง ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 1 แห่ง ได้แก่

*เทศบาลนครอุดรธานี ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหมากแข้งทั้งตำบล โดยแบ่งออกเป็นชุมชน จำนวนทั้งหมด 104 ชุมชน

## สถานศึกษา

* มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี
* มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตอุดรธานี
* วิทยาลัยอาชีวศึกษาอุดรธานี
* วิทยาลัยเทคนิคอุดรธานี
* วิทยาลัยสารพัดช่างอุดรธานี
* วิทยาลัยเทคโนโลยีโปลีเทคนิคอุดรธานี
* โรงเรียนอุดรพิทยานุกูล
* โรงเรียนสตรีราชินูทิศ
* โรงเรียนอุดรพิชัยรักษ์พิทยา
* โรงเรียนบ้านหมากแข้ง
* โรงเรียนอนุบาลอุดรธานี
* โรงเรียนเทศบาล 1 โพศรี
* โรงเรียนเทศบาล 2 มุขมนตรี
* โรงเรียนเทศบาล 3 บ้านเหล่า
* โรงเรียนเทศบาล 4 วัดโพธิวราราม
* โรงเรียนเทศบาล 5 สีหรักษ์วิทยา
* 
* โรงเรียนมัธยมเทศบาล 6 นครอุดรธานี
* โรงเรียนเทศบาล 7 รถไฟสงเคราะห์
* โรงเรียนเทศบาล 8 ไทยรัฐวิทยา 72
* โรงเรียนเทศบาล 9 มณเฑียรทองอนุสรณ์
* โรงเรียนเทศบาล 10 อนุบาลหนูดี
* โรงเรียนเทศบาล 11 หนองหิน
* โรงเรียนเทศบาล 12 บ้านช้าง
* โรงเรียนอุดรคริสเตียนวิทยา
* โรงเรียนอุดรคริสเตียนศึกษา
* โรงเรียนมารีพิทักษ์
* โรงเรียนอุดรวิทยา
* โรงเรียนเซนต์เมรี่
* โรงเรียนดอนบอสโกวิทยา

## แหล่งข้อมูลอื่น
* http://www.thaitambon.com/tambon/410101 

หมากแข้ง
หมวดหมู่:เทศบาลนครอุดรธานี
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2561 – ตอนล่าง

**[[ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2561]] โซนตอนล่าง** () (เป็นที่รู้จักในชื่อ ไทยลีก 3 ออมสินลีกโปร) ฤดูกาลที่สองของ ไทยลีก 3 นับแต่ก่อตั้งลีกเมื่อ พ.ศ. 2560. มีทั้งหมด 14 ทีมจะเข้าร่วมแข่งขันในลีกฤดูกาลนี้, หลังจาก บ้านบึง เอฟซี ได้ถอนทีมก่อนฤดูกาลจะเริ่มต้น.

## การเปลี่ยนแปลงทีมจากฤดูกาลที่แล้ว
### การเปลี่ยนแปลงทีม
#### สโมสรที่เลื่อนชั้น
หนึ่งสโมสรที่เลื่อนชั้นจาก ไทยลีก 4 ฤดูกาล 2560
* บีทียู ส.บุญมีฤทธิ์ ยูไนเต็ด

หนึ่งสโมสรที่เลื่อนชั้นจาก ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2561
* สมุทรสาคร เอฟซี

#### สโมสรที่ตกชั้น

หนึ่งสโมสรที่ตกชั้นสู่ ไทยลีก 4 ฤดูกาล 2561 – โซนภาคตะวันตก
* กรุงธนบุรี เอฟซี

หนึ่งสโมสรที่ตกชั้นจาก ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2560
* สงขลา ยูไนเต็ด

#### การเปลี่ยนชื่อสโมสร
* บ้านบึง เอฟซี ได้รับอนุญาตจาก ภูเก็ต ซิตี้ เพราะ บ้านบึง เอฟซี เป็นโควต้าฟุตบอลสโมสรอย่างแน่นอน.
* มหาวิทยาลัยกรุงเทพเดฟโฟ ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น เดฟโฟ เอฟซี
* นครศรีธรรมราช ยูนิตี้ ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น ดับบลิวยู นครศรี ยูไนเต็ด

#### สโมสรที่ขอถอนตัว

## สโมสร
### สนามเหย้าและที่ตั้ง



### ผู้เล่นต่างชาติ

## ตารางคะแนน

### ผลการแข่งขัน

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

## สถิติประจำฤดูกาล

### ผู้ทำประตูสูงสุด
:*ณ วันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2561.*
{| class="wikitable" style="text-align:center"
!อันดับ
!ผู้เล่น
!สโมสร
!ประตู
|-
|1
|align="left"| อณุศักดิ์ เหล่าแสงไทย
|align="left"|เดฟโฟ เอฟซี
|23
|-
|2
|align="left"| ฮิโรยูกิ ซูกิโมโตะ
|align="left"|จามจุรี ยูไนเต็ด
|19
|-
|rowspan="3"|3
|align="left"| Kourouma Mohamed
|align="left"|สุราษฎร์ เอฟซี
|rowspan="3"|16
|-
|align="left"| Sanou Oumar
|align="left"|แกรนด์อันดามัน ระนอง ยูไนเต็ด
|-
|align="left"| กษิตินาถ ศรีภิรมย์
|align="left"|จามจุรี ยูไนเต็ด
|-
|rowspan="2"|6
|align="left"| ไดกิ โคโนมูระ
|align="left"|ดับบลิวยู นครศรีฯ ยูไนเต็ด
|rowspan="2"|15
|-
|align="left"| Uros Stojanov
|align="left"|เอ็มโอเอฟ ศุลกากร ยูไนเต็ด
|-
|rowspan="2"|8
|align="left"| ชุง ชุง-ยู
|align="left"|นรา ยูไนเต็ด
|rowspan="2"|14
|-
|align="left"| ไกรสรณ์ ศรียันต์
|align="left"|ทหารบก เอฟซี
|-
|rowspan="3"|10
|align="left"| Douglas Lopes Carneiro
|align="left"|ตรัง เอฟซี
|rowspan="3"|5
|-
|align="left"| Okana Stasi Burnel
|align="left"|แกรนด์อันดามัน ระนอง ยูไนเต็ด
|-
|align="left"| อมรินทร์ ใจซื่อสัตย์
|align="left"|สุราษฎร์ธานี เอฟซี
|-

### แฮตทริก

## สถิติผู้ชม
### ตารางสถิติโดยรวม

## อ้างอิง

* ไทยลีก 3 เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
* Club licensing document passed 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ไทยลีก 3
* http://www.thailandsusu.com/webboard/index.php?topic=388885.0 
* http://www.smmsport.com/news.php?category=124 

หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศไทย
หมวดหมู่:ฟุตบอลไทยในปี พ.ศ. 2561
ทฤษฎีแนววิพากษ์

**ทฤษฎีแนววิพากษ์** () เป็นสำนักคิดที่เน้นย้ำการประเมินสะท้อนและการวิพากษ์สังคมและวัฒนธรรมโดยการประยุกต์ความรู้จากสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ คำว่า "ทฤษฎีแนววิพากษ์" มีสองความหมาย ที่มีจุดกำเนิดและประวัติศาสตร์ต่างกัน คำแรกกำเนิดในวิชาสังคมวิทยา และอีกคำหนึ่งกำเนิดในวิชาวรรณคดีวิจารณ์ โดยที่มีการใช้และประยุกต์เป็นคำรวม ๆ ที่สามารถอธิบายทฤษฎีที่ตั้งอยู่บนการวิพากษ์ ฉะนั้น นักทฤษฎี มักซ์ ฮอร์คไฮเมอร์ (Max Horkheimer) อธิบายว่าทฤษฎีหนึ่งเป็นแนววิพากษ์ตราบเท่าที่ทฤษฎีนั้นมุ่ง "ปลดปล่อยมนุษย์จากพฤติการณ์ท่ทำให้เป็นทาส"

ในวิชาสังคมวิทยาและปรัชญาการเมือง คำว่า "ทฤษฎีแนววิพากษ์" อธิบายปรัชญาลัทธิมากซ์ใหม่ของสำนักแฟรงก์เฟิร์ต ซึ่งมีการพัฒนาในประเทศเยอรมนีในคริสต์ทศวรรษ 1930 การใช้คำนี้ในภาษาอังกฤษจะต้องใช้ตัวใหญ่เป็นวิสามานายาม (Critical Theory) ส่วนทฤษฎีแนววิพากษ์ (a critical theory) อาจมีส่วนประกอบของความคิดคล้ายกัน แต่ไม่เน้นการสืบทางปัญญาโดยเฉพาะจากสำนักแฟรงก์เฟิร์ต นักทฤษฎีสำนักแฟรงก์เฟิร์ตนำวิธีการวิพากษ์จากคาร์ล มากซ์ และซิกมุนด์ ฟรอยด์ ทฤษฎีแนววิพากษ์ยืนยันว่าอุดมการณ์เป็นอุปสรรคหลักของการปลดปล่อยมนุษย์ นักทฤษฎีสำนักแฟรงก์เฟิร์ต เฮอร์เบิร์ต มาร์คูเซอ (Herbert Marcuse), ทีโอดอร์ อะดอร์โน (Theodor Adorno), วัลเทอร์ เบนจามิน (Walter Benjamin), และอีริช ฟรอมม์ (Erich Fromm) เป็นบุคคลหลักในการตั้งทฤษฎีแนววิพากษ์เป็นสำนักคิด ทฤษฎีแนววิพากษ์สมัยใหม่ได้รับอิทธิพลเพิ่มเติมจากเจิร์จ ลุกาช (György Lukács)  และอันโตนีโอ กรัมชี ตลอดจนนักวิชาการสำนักแฟรงก์เฟิร์ตรุ่นที่สอง คนสำคัญคือ เยือร์เกิน ฮาเบอร์มัส (Jürgen Habermas) ในงานของฮาเบอร์มัส ทฤษฎีแนววิพากษ์ดีกว่าเหง้าทฤษฎีของมันในจิตนิยมเยอรมันและก้าวหน้าใกล้เคียงกับปฏิบัตินิยมอเมริกัน  ความกังวลสำหรับ "ฐานและโครงสร้างส่วนบน (superstructure)" ทางสังคมเป็นมโนทัศน์ปรัชญาลัทธิมากซ์ที่ยังเหลืออยู่อันหนึ่งในทฤษฎีแนววิพากษ์ร่วมสมัยจำนวนมาก

แม้นักทฤษฎีแนววิพากษ์มักนิยามบ่อยครั้งเป็นปัญญาชนลัทธิมากซ์ แต่แนวโน้มของพวกเขาในการประณามมโนทัศน์บางอย่างของลัทธิมากซ์ และการผสมการวิเคราะห์แบบมากซ์กับขนบธรรมเนียมทางสังคมวิทยาและปรัชญาอย่างอื่นทำให้นักลัทธิมากซ์คลาสสิก ทรรศนะดั้งเดิมและวิเคราะห์ ตลอดจนนักปรัชญาลัทธิมากซ์–เลนินกล่าวหาว่าเป็นลัทธิแก้ มาร์ติน เจย์แถลงว่า ทฤษฎีแนววิพากษ์รุ่นแรกเข้าใจกันดีว่าไม่เป็นการสนับสนุนวาระปรัชญาหรืออุดมการณ์อย่างใดอย่างหนึ่ง แต่เป็น "เหลือบของระบบอื่น"

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ปรัชญาภาคพื้นทวีป
หมวดหมู่:ขบวนการทางปรัชญา
หมวดหมู่:ปรัชญาการเมือง
หมวดหมู่:ปรัชญาสังคม
มินะโมะโตะ โนะ คิโยะฮิเมะ

**มินะโมะโตะ โนะ คิโยะฮิเมะ** (源潔姫, 810 – 25 เดือน 6 ไซโก ที่ 3 (29 กรกฎาคม ค.ศ. 856) พระราชธิดาใน จักรพรรดิซะงะ ภรรยาเอกของ ฟุจิวะระ โนะ โยะชิฟุซะ ขุนนางผู้ใหญ่ใน ยุคเฮอัง และพระอัยยิกาของ จักรพรรดิเซวะ

หมวดหมู่:บุคคลในยุคเฮอัง
หมวดหมู่:ตระกูลฟุจิวะระ
ดอกเตอร์ฟอสฟอรัส

**ดอกเตอร์ฟอสฟอรัส** () เป็นตัวละครของดีซีคอมิกส์ สร้างสรรค์โดยสตีฟ เองเกิลฮาร์ต ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูน *[[ดีเทกทีฟคอมิกส์]]* เล่มที่ 469 (พฤษภาคม 1977) ดอกเตอร์ฟอสฟอรัสมีความสามารถในการควบคุมการแผ่รังสีและปล่อยควันพิษ รวมถึงมีผิวหนังที่ก่อให้เกิดการไหม้

## ประวัติ
ดอกเตอร์ฟอสฟอรัสมีชื่อจริงคือ ดร. อเล็กซานเดอร์ เจมส์ ซาร์โทเรียส (Dr. Alexander James Sartorius) เป็นนักวิทยาศาสตร์ผู้ประสบอุบัติเหตุทำให้ร่างกายเรืองแสงและกลายเป็นไฟ ดอกเตอร์ฟอสฟอรัสตามล่าคนที่ทำให้ตนตกอยู่ในสภาพนี้ ทำให้มีโอกาสได้ปะทะกับแบทแมนในบางครั้ง

ในเนื้อเรื่อง *[[อันเดอร์เวิลด์อันลีชด์]]* ดอกเตอร์ฟอสฟอรัสเป็นหนึ่งในผู้ที่ขายวิญญาณให้เนรอน ทำให้มีพลังมากขึ้นและควบคุมพลังได้ดีขึ้น

ดอกเตอร์ฟอสฟอรัสถูกสตาร์แมนฆ่าตายในหนังสือการ์ตูน *สตาร์แมน* ของเจมส์ โรบินสัน แต่กลับมาอีกครั้งใน *[[ดีเทกทีฟคอมิกส์]]* เล่มที่ 825 เมื่อเขาถูกจับเข้าโครงการแคดมัส หลังหลบหนีออกมาได้ เขาตามล่าทุกคนในโครงการก่อนจะถูกแบทแมนจับตัวเข้าอาร์คัมอะไซลัม แต่ดอกเตอร์ฟอสฟอรัสหนีออกมาได้หลังจากแบทแมนหายสาบสูญไปใน *[[แบทแมน: แบทเทิลฟอร์เดอะคาวล์]]*

ใน *[[เดอะนิว 52]]* ซึ่งเป็นการเริ่มต้นใหม่ของจักรวาลดีซี ดอกเตอร์ฟอสฟอรัสเข้าเป็นสมาชิกของซีเคร็ตโซไซตีออฟซูเปอร์วิลเลนส์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตัวละครดีซีคอมิกส์
หมวดหมู่:ตัวร้ายในการ์ตูนทีวีแอนิเมชัน
หมวดหมู่:ตัวละครในแบทแมน
หมวดหมู่:ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษ
หมวดหมู่:ตัวร้ายที่มีพลังพิเศษในดีซีคอมิกส์
พรรคเสรีนิยม (ประเทศไทย พ.ศ. 2553)

**พรรคเสรีนิยม** (, อักษรย่อ: ส.ร.น.) พรรคการเมืองที่จดทะเบียนก่อตั้งตาม พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. ๒๕๕๐ เป็นลำดับที่ ๒/๒๕๕๓ เมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2553 มีนายพุทธชาติ ช่วยราม เป็นหัวหน้าพรรคและ นายจรินทร์ อยู่สุข เป็นเลขาธิการพรรคคนแรก

ต่อมาในการประชุมใหญ่สามัญ ครั้งที่ 1/2554 เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2554 ทางพรรคเสรีนิยมได้มีการเปลี่ยนแปลงกรรมการบริหารพรรคในตำแหน่งเลขาธิการพรรคจากนาย จรินทร์ อยู่สุข ที่ขยับขึ้นไปรับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคมาเป็นนาย พุฒิพงศ์ พุ่มไสล

## การเลือกตั้งเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554
ใน การเลือกตั้งทั่วไปเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 เมื่อวันอาทิตย์ที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 พรรคเสรีนิยมได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งแต่มิได้รับเลือกตั้งแม้แต่ที่นั่งเดียว

## ยุบพรรค
ในวันศุกร์ที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2561 พรรคเสรีนิยมได้จัดประชุมใหญ่เพื่อยุบเลิกพรรคเสรีนิยมตามหนังสือที่ทาง คสช. ส่งมาซึ่งที่ประชุมมีมติเห็นชอบให้ยุบเลิกพรรคเสรีนิยม และได้มีการประกาศลงราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2561

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:พรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:พรรคการเมืองไทยในอดีต
หมวดหมู่:พรรคการเมืองไทยที่ยุบพรรคในปี พ.ศ. 2561
การล้อมบูดาเปสต์

**ยุทธการที่บูดาเปสต์** หรือ **การล้อมบูดาเปสต์** เป็นการสู้รบตลอด 50 วันของกองทัพโซเวียต ณ กรุงบูดาเปสต์เมืองหลวงของฮังการี ช่วงสงครามโลกครั้งที่สองจะสิ้นสุดลง โดยเป็นส่วนหนึ่งของการรุกบูดาเปสต์ ยุทธการเริ่มขึ้นเมื่อกรุงบูดาเปสต์ซึ่งถูกปกป้องโดยกองทัพฮังการีและเยอรมนี ถูกโจมตีครั้งแรกโดยกองทัพโซเวียตและกองทัพโรมาเนียในวันที่ 26 ธันวาคม 1944 ในช่วงการรบที่บูดาเปสต์พลเรือน 38,000 คนเสียชีวิตขณะอพยพหรือถูกทหารฆ่า กรุงบูดาเปสต์ยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไขในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 1945 โดยเป็นการรบที่ได้รับชัยชนะในเชิงยุทธศาสตร์ของฝ่ายสัมพันธมิตร ในการรุกหน้าสู่กรุงเบอร์ลิน
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* World War II: Siege of Budapest

บ
บ
หมวดหมู่:การล้อมในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2487
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2488
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2488
ศาสนารีวกีว

[thumb|300px|ศาลเจ้าฮาริมิซุในศาสนารีวกีวที่เมือง[มิยาโกจิมะ จังหวัดโอกินาวะ]]
**ศาสนารีวกีว** หรือ **ชินโตแบบรีวกีว** () บ้างเรียก **นิไรกาไนชิงโก** () หรือ **อูตากิชิงโก** () เป็นระบบความเชื่อพื้นเมืองของชาวรีวกีวในหมู่เกาะรีวกีว แต่ละเกาะจะมีตำนาน ประเพณี หรือพิธีกรรมแตกต่างกันออกไป สารัตถะของศาสนารีวกีวคือการบูชาบรรพบุรุษ โดยความเคารพนั้นจะสัมพันธ์กันระหว่างช่วงที่มีชีวิต ช่วงที่ตาย หรือที่เป็นเทพเจ้า หรือแม้แต่การเคารพผีธรรมชาติต่าง ๆ บ้างก็เชื่อเรื่องวิญญาณปกปักรักษาและอื่น ๆ โดยจะมีการแบ่งชนชั้นระหว่างเทพเจ้ากับมนุษย์อันบ่งชี้ถึงขนบการนับถือถือผีแบบโบราณที่มีมาแต่เดิม

ในเวลาต่อมาศาสนารีวกีวก็รับอิทธิพลจากศาสนาพื้นบ้านจีน (ลัทธิขงจื๊อ ลัทธิเต๋า และความเชื่อพื้นบ้าน), ศาสนาพุทธ และลัทธิชินโตของญี่ปุ่น หนึ่งในคุณลักษณะอันเก่าแก่ที่หลงเหลืออยู่คือคติโอนาริงามิ () หรือคติหญิงเป็นใหญ่ โดยมีพระเจ้าที่สร้างสรรพสิ่งเป็นอิตถีเพศคืออามามิกีว () ทำให้มีนักบวชหญิงเรียกว่าโนโระ (ภาษาโอกินาวะเรียก นูรุ) ซึ่งพัฒนามาจากยูตะหรือหญิงคนทรงหรือแม่หมอ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัฒนธรรมญี่ปุ่น
รีวกีว
พระเจ้าโช ไท

**โช ไท** (; พินอิน: *Shang Tai*; 3 สิงหาคม ค.ศ. 1843 – 11 สิงหาคม ค.ศ. 1901) เป็นพระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรรีวกีว (ครองราชย์ 8 มิถุนายน 1848 – 10 ตุลาคม 1872) และเป็นผู้นำแคว้นรีวกีว (10 ตุลาคม 1872 – 11 มีนาคม 1879) สิ่งที่โดดเด่นที่สุดในรัชสมัยของพระองค์คือ อาณาจักรรีวกีวมีการติดต่อค้าขายกับชาติตะวันตกจำนวนมาก โดยมากจะมาจากทวีปยุโรปและสหรัฐ และอีกประการหนึ่งคืออาณาจักรรีวกีวถูกยุบเป็นแคว้นรีวกีวในยุคสมัยของพระองค์ ภายหลังได้จัดตั้งเป็นจังหวัดโอะกินะวะในกาลต่อมา

ในปี ค.ศ. 1879 พระองค์ทรงสละราชบัลลังก์ก่อนถูกย้ายไปประทับในโตเกียว กระทั่งทางการญี่ปุ่นได้แต่งตั้งให้อดีตพระมหากษัตริย์พระองค์นี้ขึ้นเป็นขุนนางชั้นโคชะกุ (; คะโซะกุชั้นสอง เทียบมาร์ควิสของตะวันตก) ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1885 เพื่อเป็นการชดเชย

โช ไทพิราลัยเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1901 สิริพระชันษา 58 พรรษา พระบรมศพถูกบรรจุไว้ ณ สุสานหลวงทะมะอุดุง สมาชิกพระราชวงศ์ทำการไว้อาลัยตามโบราณราชประเพณีเป็นระยะเวลาสองปี 

## อ้างอิง
; เชิงอรรถ

; บรรณานุกรม
* Kerr, George H. Okinawa: The History of an Island People (revised ed.). Tokyo: Tuttle Publishing, 2003.
* "Shō Tai." *Okinawa rekishi jinmei jiten* (沖縄歴史人名事典, "Encyclopedia of People of Okinawan History"). Naha: Okinawa Bunka-sha, 1996. p 42.

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ชาวรีวกีว
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์รีวกีว
หมวดหมู่:ราชวงศ์โชที่สอง
หมวดหมู่:คาโซกุ
หมวดหมู่:โคชากุ
หมวดหมู่:บุคคลจากยุคเมจิ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชสมบัติ
แยกเฉลิมบุรี

**แยกเฉลิมบุรี** () เป็นสี่แยกหนึ่งในพื้นที่แขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร เป็นจุดตัดของถนนเยาวราชกับถนนทรงสวัสดิ์

ชื่อ "เฉลิมบุรี" นั้นมาจากในอดีต ที่นี่ทางด้านถนนทรงสวัสดิ์ฝั่งที่มุ่งหน้าไปทางแยกหมอมี หรือสามแยก เคยเป็นที่ตั้งของโรงภาพยนตร์เฉลิมบุรี หรือก่อนหน้านั้นคือ โรงภาพยนตร์สิงคโปร์ และได้รื้อถอนออก และสร้างใหม่ในชื่อ เฉลิมบุรี ในวาระฉลองกรุงรัตนโกสินทร์ครบ 150 ปี ในปี พ.ศ. 2475 พร้อมกับศาลาเฉลิมกรุง ซึ่งปัจจุบันโรงภาพยนตร์เฉลิมบุรีได้เลิกกิจการไปนานแล้ว สถานที่ตั้งของโรงภาพยนต์ได้กลายเป็นที่จอดรถยนต์

แยกเฉลิมบุรี ถือได้ว่าเป็นทางแยกแรกของถนนเยาวราช ที่มีจุดเริ่มต้นที่วงเวียนโอเดียน ปัจจุบันตรงบริเวณทางแยกเป็นที่ตั้งของร้านอาหารมากมาย เช่น ภัตตาคารอาหารจีน, ห่านและเป็ดพะโล้, หมูสะเต๊ะ ตลอดจนหูฉลาม  รวมถึงปาท่องโก๋ที่ได้รับการแนะนำบีบกูร์ม็องจากมิชลินไกด์ และในช่วงเวลาเย็นจนถึงค่ำ มีรถเข็นขายยำของชาวฝรั่งเศสอีกด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*	

เฉลิมบุรี
เฉลิมบุรี
แยกไมตรีจิตต์

**แยกไมตรีจิตต์** () เป็นทางแยกแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร มีลักษณะเป็นห้าแยกตัดกันระหว่างถนนไมตรีจิตต์, ถนนมิตรภาพไทย-จีน, ถนนพระราม 4, ถนนกรุงเกษม และซอยโปริสภา ซึ่งเป็นซอยหนึ่งของถนนข้าวหลาม

แยกไมตรีจิตต์ อยู่บริเวณเชิงสะพานเจริญสวัสดิ์ข้ามคลองผดุงกรุงเกษมในด้านที่มาจากแยกหัวลำโพง อยู่ใกล้กับสถานีรถไฟหัวลำโพง ถือได้ว่าเป็นจุดที่เริ่มต้นเข้าสู่ย่านเยาวราช หรือไชน่าทาวน์ของกรุงเทพมหานคร และยังเป็นจุดตัดระหว่างพื้นที่เขตสามเขตอีกด้วย คือ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย, เขตสัมพันธวงศ์ และเขตปทุมวัน

ชื่อ "ไมตรีจิตต์" มาจากชื่อของถนนไมตรีจิตต์ อันเป็นถนนสายหนึ่งที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์ระลึกถึงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ที่ประเทศไทยได้เข้าร่วม เช่นเดียวกับ วงเวียน 22 กรกฎาคม, ถนนมิตรพันธ์ และถนนสันติภาพ ที่สร้างขึ้นในวาระเดียวกัน

บริเวณใกล้ทางแยก ทางฝั่งถนนไมตรีจิตต์ ยังเป็นที่ตั้งของศาสนสถานสองแห่งในสองศาสนา สองความเชื่อที่แตกต่างกัน คือ คริสตจักรไมตรีจิต เป็นคริสตจักรแบบโปรเตสแตนต์แห่งแรกในประเทศไทยและของทวีปเอเชียด้วย โดยก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2380 อีกทั้งยังเป็นคริสตจักรในชุมชนชาวจีน (ย่านเยาวราช) และศาลเจ้าชิดเซี้ยม้า () ซึ่งหมายถึงศาลเจ้าแห่งพระแม่ที่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดของชาวจีน เช่น เทียนโหว天后 (เจ้าแม่ทับทิม), เต๋าบ้อ หรือ เต๋าบ้อหงวงกุง 斗姆元君, จู้แซเนี่ยเนี้ย 主生娘娘 เทพผู้ดูแลชะตาชีวิตคน, เจ้าแม่กวนอิมผู้เมตตา 慈悲娘娘 ฉือปุยเนี่ยเนี้ย เป็นต้น ซึ่งจะมีความคึกคักอย่างมากเป็นพิเศษในช่วงเทศกาลกินเจ และยังมีร้านข้าวต้มและอาหารตามสั่งที่ขึ้นชื่ออีกด้วย

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ห้าแยก
ไมตรีจิตต์
ไมตรีจิตต์
ถนนพระพิพิธ

**ถนนพระพิพิธ** เป็นถนนสายสั้น ๆ เส้นหนึ่งในพื้นที่แขวงพระราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร มีจุดเริ่มต้นจากถนนสนามไชย ผ่านด่านข้างโรงเรียนวัดราชบพิธ, สนามยิงปืน หน่วยบัญชาการกำลังสำรอง และกรมที่ดิน กระทรวงมหาดไทย ไปสิ้นสุดที่ถนนพระพิทักษ์ เชิงสะพานอุบลรัตน์ อันเป็นจุดตัดระหว่างถนนพระพิพิธ, ถนนพระพิทักษ์, ถนนราชินี และถนนอัษฎางค์

โดยชื่อ "พระพิพิธ" นั้นได้มาจากพระนามของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพนมวัน กรมพระพิพิธโภคภูเบนทร พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ซึ่งทรงเคยมีวังที่ประทับในบริเวณนี้ คือ วังท้ายหับเผย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพระบรมวงศานุวงศ์ไทย
ถนนข้าวหลาม (กรุงเทพมหานคร)

**ถนนข้าวหลาม** () เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่แขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร เป็นถนนสายสั้น ๆ มีจุดเริ่มต้นที่จุดตัดระหว่างถนนเจริญกรุงกับถนนทรงวาด (วงเวียนข้าวหลาม) มุ่งไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ข้ามคลองผดุงกรุงเกษม และไปสิ้นสุดที่ถนนมหาพฤฒารามใกล้กับแยกหัวลำโพง ในพื้นที่แขวงมหาพฤฒาราม เขตบางรัก

ในอดีต พื้นที่บริเวณถนนข้าวหลามนี้เคยเป็นที่ตั้งของโรงชำแหละหมู ที่ถูกส่งมาจากสถานีรถไฟหัวลำโพง จึงมักถูกเรียกว่า "ตรอกโรงหมู"  (ปัจจุบันคือซอยสุกร 1 และซอยสุกร 2 สามารถเข้าได้อีกทางจากถนนตรีมิตร ข้างวัดไตรมิตรวิทยารามวรวิหาร) โดยบริเวณนี้ปัจจุบันเป็นแหล่งรวมของร้านอาหารที่หลากหลาย และมีชื่อเสียงโด่งดัง เช่น ข้าวหมูแดง หมูสะเต๊ะ โจ๊ก หอยทอด เปาะเปี๊ยะสด เย็นตาโฟ ก๋วยเตี๋ยว บะหมี่และเกี๊ยว ลูกชิ้นหมูปิ้ง ไอศกรีม เป็นต้น 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

ข้าวหลาม
ข้าวหลาม
ฆ่า ไถ่ อำมหิต

***ฆ่า ไถ่ อำมหิต*** () เป็นภาพยนตร์แนวระทึกขวัญอาชญากรรม ออกฉายปี พ.ศ. 2560 กำกับโดยริดลีย์ สกอตต์ เขียนบทโดยเดวิด สคาร์ปา ดัดแปลงจากหนังสือมี 1995 เขียนโดยจอห์น เพียร์สัน เรื่อง *Painfully Rich: The Outrageous Fortunes and Misfortunes of the Heirs of J. Paul Getty*

## อ้างอิง
ตูเกกาเรา

**นครตูเกกาเรา** (อีบานัก: *Siudad nat Tuguegarao*; อีตาเวส: *Siudad yo Tuguegarao*; อีโลกาโน: *Siudad ti Tuguegarao*; , ) เป็นนครศูนย์กลางของจังหวัดคากายันและเขตลัมบักนางคากายัน ประเทศฟิลิปปินส์ เป็นเมืองหลักที่สำคัญทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และเป็นหนึ่งในเมืองที่เติบโตเร็วที่สุดของผระเทศ

สมญาของนครคือ “ประตูสู่อีโลแกนเดียและคอร์ดิลเลรัส” ตัวนครตั้งอยู่บริเวณขอบด้านใต้ของจังหวัด บริเวณที่แม่น้ำปินาคานาอวนไหลรวมกับแม่น้ำคากายัน และล้อมรอบด้วยเทือกเขาเซียร์รามาเดรทางทิศตะวันออก, เทือกเขาคอร์ดิลเลราทางทิศตะวันตก และเทือกเขาคาราบัลโลทางทิศใต้
 
ประชากรในปี ค.ศ. 2015 มีประมาณ 153,502 คน จึงเป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดในเขตลัมบักนางคากายัน ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวอีโลกาโน, อีบานัก และอีตาเวส

อุณหภูมิที่สูงที่สุดของประเทศฟิลิปปินส์ ถูกบันทึกที่นครแห่งนี้ โดยวัดอุณหภูมิได้  เมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1912 และอีกครั้งในวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1969 อุณหภูมิเฉลี่ยช่วงเดือนมีนาคม-เมษายนอยู่ที่ 

## ภูมิอากาศ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของนคร
* 
* 
* 

หมวดหมู่:จังหวัดคากายัน
หมวดหมู่:เมืองในเขตลัมบักนางคากายัน
ทูอิสเบ็ตเทอร์แดนวัน

"**ทูอิสเบ็ตเทอร์แดนวัน**" () เป็นเพลงของวงร็อกสัญชาติอเมริกัน บอยส์ไลก์เกิลส์ จากสตูดิโออัลบั้มที่สอง *[[เลิฟดรังก์]]* (2009) มีนักร้องรับเชิญคือ เทย์เลอร์ สวิฟต์ เพลงแต่งโดยมาร์ติน จอห์นสัน และสวิฟต์ เป็นซิงเกิลที่สองจากอัลบั้ม นักวิจารณ์และสื่อข่าวบางคนได้รับสำเนาเพลงฉบับที่ไม่มีเสียงร้องของสวิฟต์ แต่เป็นเสียงร้องของจอห์นสันทั้งหมด

เพลงประสบความสำเร็จอย่างกว้างขาง "ทูอิสเบ็ตเทอร์แดนวัน" ขายได้ 1,508,000 หน่วยในสหรัฐภายในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011 เพลงถูกเปิดในต่างประเทศหลายครั้ง เคยขึ้นอันดับ 18 ในชาร์ตแคนาเดียนฮอต 100

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:เพลงของบอยส์ไลก์เกิลส์
หมวดหมู่:เพลงของเทย์เลอร์ สวิฟต์
หมวดหมู่:เพลงร้องคู่
หมวดหมู่:เพลงป็อปบัลลาด
หมวดหมู่:เพลงร็อกบัลลาด
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์
ราชวงศ์ที่เจ็ดแห่งอียิปต์

**ราชวงศ์ที่เจ็ดแห่งอียิปต์** เป็นจุดเริ่มต้นของสมัยช่วงระหว่างกลางที่หนึ่งในช่วงต้นศตวรรษที่ 22 ก่อนคริสตกาล แต่การมีอยู่จริงของราชวงศ์นั้นยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ และ *[[แอจิปเทียกา]] (Aegyptiaca)* ของมาเนโท เป็นงานเขียนทางประวัติศาสตร์เพียงงานเดียวที่บันทึกเกี่ยวกับราชวงศ์ที่เจ็ดแห่งอียิปต์ ซึ่งเป็นงานเขียนประวัติศาสตร์ของอียิปต์ที่เขียนขึ้นในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล โดยที่ราชวงศ์ที่เจ็ดปรากฏเป็นคำอุปมาสำหรับความโกลาหล เนื่องจากไม่มีหลักฐานอื่นเลยนอกจากงานเขียนของมาเนโท ส่งผลให้นักไอยคุปต์วิทยาอย่างเยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราท และโทบี วิลกินสัน เชื่อว่าราชวงศ์นี้เป็นราชวงศ์ที่ถูกสมมติขึ้นมา แต่ในการพิจารณาใหม่เกี่ยวกับการล่มสลายของอาณาจักรเก่าอีกครั้งในปี ค.ศ. 2015 โดยฮราช์ต ปาปาเซียน นักไอยคุปต์วิทยาได้เสนอความเห็นว่า ราชวงศ์ที่เจ็ดนั้นมีอยู่จริงและประกอบด้วยฟาโรห์ที่มาจากราชวงศ์ที่แปดแห่งอียิปต์

## หลักฐานทางประวัติศาสตร์
โดยอ้างอิงจากงานเขียนของแอฟริกานัส (ค.ศ. 160–240) ที่สูญหายไปแล้วในปัจจุบันและยูเซเบียส (ค.ศ. 260–340) ซึ่งมีพื้นฐานมาจากงานเขียนที่สูญหายไปของมาเนโท นักบวชชาวอียิปต์ (ราวศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล) จอร์จ ซินเซลลัส นักวิชาการชาวไบแซนไทน์ (ถึงแก่กรรมหลัง ค.ศ. 810) ได้กำหนดช่วงหลังจากราชวงศ์ที่หก – ราชวงศ์ที่เจ็ด – ว่ามีฟาโรห์เจ็ดสิบพระองค์ในระยะเวลาเจ็ดสิบวัน (โดยแอฟริกานัส) หรือมีฟาโรห์ห้าพระองค์ในระยะเวลาเจ็ดสิบห้าวัน (โดยยูเซเบียส)  ตามงานเขียนของมาเนโท ฟาโรห์เหล่านี้ได้ปกครองในบริเวณเมมฟิส  แทนที่จะเป็นความจริงทางประวัติศาสตร์ การขึ้นครองราชย์ของฟาโรห์อย่างรวดเร็วในเวลาสั้น ๆ นี้ถูกตีความมานานแล้วว่าแสดงให้เห็นถึงช่วงเวลาที่เกิดความโกลาหลขึ้น

นักไอยคุปต์วิทยาบางคน เช่น ปาปาเซียน (2015)  เชื่อว่าการตีความนี้อาจให้น้ำหนักเกินควรแก่งานเขียนของมาเนโท และบิดเบือนความเข้าใจทางวิชาการโดยทั่วไปเกี่ยวกับการสิ้นสุดของสมัยราชอาณาจักรเก่า ตามคำกล่าวของปาปาเซียน (2015) "การตรวจสอบอีกครั้ง ... ของมีอยู่ของราชวงศ์ที่เจ็ด ยังคงได้รับการพิสูจน์โดยสมบูรณ์" และฟาโรห์บางพระองค์ที่อยู่ในช่วงกลางสมัยราชวงศ์ที่แปด ควรจะเป็นฟาโรห์จากราชวงศ์ที่เจ็ดแทน เมื่อได้รับการสนับสนุนจากหลักฐานประวัติศาสตร์โบราณเพิ่มเติมอีกสองชิ้นรวมถึงหลักฐานทางโบราณคดี ราชวงศ์ที่แปดจึงไม่ค่อยมีความคลุมเครือเท่ากับราชวงศ์ที่เจ็ด ด้วยเหตุนี้ นักไอยุปต์วิทยาบางคนจึงรวมราชวงศ์ที่เจ็ดและแปดเข้าเป็นราชวงศ์เดียวกันที่ขึ้นปกครองทันทีหลังจากราชวงศ์ที่หกแห่งอียิปต์

## รายพระนามฟาโรห์ในราชวงศ์
ราชวงศ์ที่เจ็ดแห่งอียิปต์มมักถูกมองว่าเป็นราชวงศ์ที่ถูกสมมติขึ่น และยังถูกละเลยโดยนักวิชาการสมัยใหม่ หรือไม่ก็รวมเข้ากับราชวงศ์ที่แปด โดยฮราช์ต ปาปาเซียน นักอียิปต์วิทยา ได้เสนอความเห็นในปี 2015 ว่าฟาโรห์บางพระองค์ที่อยู่ในช่วงกลางสมัยราชวงศ์ที่แปด ซึ่งบันทึกอยู่ในบันทึกพระนามกษัตริย์แห่งอไบดอส ควรนำจัดแยกเป็นมาอยู่ในราชวงศ์ที่เจ็ดแทน:





## อ้างอิง


07
หมวดหมู่:ก่อตั้งในศตวรรษที่ 22 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:สิ้นสุดในศตวรรษที่ 22 ก่อนคริสตกาล
อีลากัน

**อีลากัน** (อีบานัก: *Siudad nat Ilagan*; อีโลกาโน: *Siudad ti Ilagan*; ) หรือชื่ออย่างเป็นทางการ **นครอีลากัน**,  เป็นนครศูนย์กลางของจังหวัดอีซาเบลา ประเทศฟิลิปปินส์ ประชากรในปี ค.ศ. 2015 มีประมาณ 145,568 คน จึงเป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดของจังหวัด

อีลากันมีพื้นที่  จึงเป็นนครที่มีพื้นที่มากที่สุดของเกาะลูซอนและมากเป็นอันดับที่ 4 ของประเทศ อีลากันเคยเป็นเทศบาลระดับที่หนึ่ง ก่อนที่จะยกฐานะเป็นนคร

## ภูมิอากาศ




## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* City Profile at the National Competitiveness Council of the Philippines 
* at the Isabela Government Website
* Local Governance Performance Management System 
* Philippine Standard Geographic Code 
* Philippine Census Information
* The Road to Cityhood 
* NSCB – ActiveStats – PSGC Interactive – Municipality: ILAGAN (Capital) 

หมวดหมู่:เมืองในเขตลัมบักนางคากายัน
หมวดหมู่:จังหวัดอีซาเบลา
วอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก

**วอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก** (; ชื่อย่อ: VNL) เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลระหว่างประเทศโดยมีทีมชาติหญิงชุดใหญ่ร่วมเข้าแข่งในกลุ่มสมาชิกสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ  (**; FIVB) ซึ่งเป็นองค์กรกีฬาระหว่างประเทศ การแข่งขันครั้งแรกจัดขึ้นในปี ค.ศ. 2018 โดยรอบสุดท้ายจัดขึ้นที่เมืองหนานจิง มณฑลเจียงซู สาธารณรัฐประชาชนจีน

การแข่งขันวอลเลย์บอลเนชันส์ลีก ได้จัดแทนที่วอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ ซึ่งการแข่งขันได้จัดขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1993 ถึง ค.ศ. 2017

การแข่งขันที่คล้ายกันสำหรับประเภททีมชายคือ วอลเลย์บอลชายเนชันส์ลีก

## เจ้าภาพ
รายชื่อเจ้าภาพที่จัดการแข่งขันในรอบสุดท้าย

## ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน

## สรุปการแข่งขัน

## สรุปเหรียญรางวัล

## ผู้เล่นทรงคุณค่า
*2018 – 
*2019 – 
*2021 – 
*2022 – 
*2023 – 
*2024 – 
*2025 – 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Fédération Internationale de Volleyball – official website
* Volleyball Nations League – official website
บาโยมโบง

**เทศบาลบาโยมโบง** เป็นเทศบาลหลักของจังหวัดนูเอวาวิซคายา ประเทศฟิลิปปินส์ และเป็นที่ตั้งของศาลากลางจังหวัดนูเอวาวิซคายา ประชากรในปี ค.ศ. 2015 มีประมาณ 61,512 คน

## เมืองพี่น้อง
*  โกโนเฮะ จังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Philippine Standard Geographic Code
* Philippine Census Information
* Local Governance Performance Management System 

หมวดหมู่:จังหวัดนูเอวาวิซคายา
หมวดหมู่:เมืองในเขตลัมบักนางคากายัน