open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ลิ้มจุ้ยฮูหยิน

**เฉินจิ้งกู** ตามสำเนียงแบบภาษาจีนกลาง หรือ ตันเจงก้อ ตามสำเนียงแบบจีนฮกเกี้ยน () เป็นเจ้าแม่ผู้คุ้มครองอุปถัมถ์รักษาสตรี, เด็ก และดูแลการตั้งครรภ์ในศาสนาชาวบ้านจีน และเป็นนักพรตเต๋าของลัทธิเต๋า พระนางเป็นที่รู้จักในนาม **ลิ้มจุ้ยฮูหยิน**  (, หลินฉุ่ยฟูเหริน - ท่านผู้หญิงหลินฉุ่ย)

จ้าวแม่ตันเจงก้อเป็นเซียน (นักสิทธิ์จีน) ที่ได้รับการนิยมระลึกนึกถึงเคารพบูชาอย่างยิ่งในชาวฮกเกี้ยน, ชาวไต้หวัน, ทางภาคใต้ของประเทศจีน, และในหมู่เอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตำนานการกำเนิดและสร้างสมคุณงามความดีแก่สาธารณชนของเจ้าแม่เริ่มต้นกำเนิดในมณฑลฝูเจี้ยน พระนางเป็นนักพรตเต๋าสตรีของลัทธิเต๋าในสังกัดสำนักเขาลฺหวี (闾山派; 閭山派) เจ้าแม่ประพฤติตนคุณธรรมอันเป็นที่ประจักษ์แก่สาธารณชนและหลังจากการเกิดอุบัติเหตุจนถึงแก่ชีวิตแล้วด้วยคุณูปการคุณงามความดีของเจ้าแม่จึงได้รับการเคารพบูชาในฐานะเจ้าแม่สืบต่อมา พระนางเป็นที่รู้จักคุ้นเคยของบรรดาม้าทรงพระจีน

ที่ไต้หวันมีวัดและศาลเจ้ามากกว่าหนึ่งร้อยสามสิบแห่งซึ่งอุทิศถวายแด่พระนาง และที่มณฑลฝูเจี้ยนมีหอบรรพบุรุษอันซึ่งอุทิศถวายแด่พระนางหลายแห่งเช่นกัน ในปัจจุบันเจ้าแม่เป็นเทพเจ้ายอดนิยมในทำเนียบของลัทธิเต๋าและลัทธิขงจื๊อ

## ประวัติ
พระแม่ตันเจ๊งก๊อมีนามเดิม ว่า เฉินจิ้ง (ออกเสียงตามสำเนียงจีนกลาง 陳靖) และมักขนานนามว่า เฉินจิ้งกู (ออกเสียงตามสำเนียงจีนกลาง 陈靖姑) พระนางกำเนิดในเขตเซี่ยตู้ (下渡) เมืองฝูโจว (ปัจจุบันคือเขตชางชาน (仓山区)) เมื่อ 766 ปีก่อนคริสต์ศักราช หลักฐานหนึ่งอ้างว่าเธอเกิดในปีที่ 2 ของรัชสมัยต้าหลี่ในช่วงราชวงศ์ถัง และบางจารึกอ้างว่ากำเนิดในช่วงของราชวงศ์ถังยุคหลัง เมื่อครั้งยังเป็นดรุณีเป็นศิษย์ของสำนักเขาลฺหวี (ว่ากันว่าอยู่ในมณฑลเจียงซีในปัจจุบัน) พร้อมกับเจ้าแม่หลินจินเหนียง และเจ้าแม่หลี่ซานเหนียง ซึ่งได้ศึกษากับอาจารย์สู่สฺวิ่น (许逊) แต่ถึงแม้จะอยู่ที่เขาลฺหวี เฉินจิ้งศึกษาทุกอย่างเกี่ยวกับลัทธิเต๋า ยกเว้นเรื่องการมีครรภ์ตามประเพณี

หลังจากสำเร็จการศึกษาเจ้าแม่ได้กลับสู่นิวาสสถานเดิมและได้สมรสกับ หลิวฉฺหวี่ (劉杞) จากเขตกู่เถียน หนิงเต๋อ เจ้าแม่ทรงยังคงปราบวิญญาณร้ายและช่วยเหลือผู้ขัดสนต่อไป หลังจากมีชันษาได้ยี่สิบสี่ปี ได้มีครรภ์ แต่ยังคงช่วยเหลือผู้คนผ่านฝนหรือภัยแล้ง ด้วยภัยแล้งถล่มทางเหนือของมณฑลฝูเจี้ยน ซึ่งเจ้าแม่ได้ใช้วิชาที่ได้ศึกษาสำเร็จมาจากในลัทธิเต๋าเรียกฝน แต่ได้เกิดอุบัติเหตุกำเนิดเจ้าแม่ขณะปราบปีศาจงูขณะทำการเรียกฝนซึ่งแก่ตกโลหิตและสิ้นชีพตักษัย เจ้าแม่ได้รับการยกย่องนับถือเป็นเทพเจ้าจากชาวบ้านทั่วไปและได้รับการสถาปนาอิสริยยศ เป็นหลินฉุ่ยฟูเหริน เทพีผู้ปกป้องทารกในครรภ์และสตรีมีครรภ์ (順產助生護胎佑民女神)

ว่ากันว่าเจ้าแม่ท้องถิ่นองค์หนึ่ง คือ ยี่เต๋อฮูหยิน (懿德夫人) แห่งหมู่เกาะรีวกีว เป็นศิษย์ของเจ้าแม่เช่นกัน

เฉินจิ้งกู, หลินจินเหนียง, และ หลี่ซานเหนียง ทั้งสามองค์เป็นพี่น้องร่วมสาบาน (義結金蘭) โดยมีเฉิงจิ้งกู เป็นพี่ใหญ่ ขนานนามว่า ต้าไน้ฮูหยิน  (大奶夫人) หรือ เฉินไน้ฮูหยิน (陳奶夫人) หลินจินเหนียง ออกนามว่าหลินไน้ฮูหยิน  (林奶夫人) หรือ หลินเอ้อไน้ (林二奶 ) หลี่ซานเหนียง ออกนามว่า หลี่ไน้ฮูหยิน (李奶夫人) หรือ หลี่ซานไน้  (李三奶) โดยเจ้าแม่ทั้งสามนี้บางครั้งเรียกว่า *ซำไน้ฮูหยิน* (三奶夫人; ซานไหน่ฟูเหริน)

[thumb|200px|right|[กิมซิ้น|เทวรูปเจ้าแม่ตันเจ๊งก๊อ หลี่ฮูหยิน หลินฮูหยิน (三奶夫人) แบบศิลปะประเพณีจีน ณ วัดลู่หยวน (爐源寺 羅東) เมืองหลัวตง เทศมณฑลอี้หลาน ประเทศไต้หวัน]]

## ดูเพิ่ม
* เจ้าแม่หยี่ว์เต๋อฮูหยิน
* ฮวดจูกง
* เจ้าแม่จู๊แซเนี้ย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทพเจ้าจีน
หมวดหมู่:เทวีจีน
หมวดหมู่:เทวี
หมวดหมู่:ศาสนาชาวบ้านจีน
หมวดหมู่:ลัทธิเต๋า
หมวดหมู่:เซียน
หมวดหมู่:ผู้หญิง
บ่มีวันจาก

***บ่มีวันจาก*** (; ) เป็นภาพยนตร์ดรามาลาวที่กำกับโดยแมตตี โด ภาพยนตร์ฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส ครั้งที่ 76 และเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต 2019

## นักแสดง
* ยานนะวุดทิ จันทะลังสี
* วิลุนา เพ็ดมะนี
* ปอ สีลัดสา
* นุดนะพา ส้อยดาลา
* จันสะหมอน อินอุดม
* แบรนดอน ฮาชิโมโตะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ลาว
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ลาวที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2562
วิชญ วัฒนศัพท์

**วิชญ วัฒนศัพท์** (ชื่อเล่น: **โหน่ง**) เป็นนักดนตรี, นักแต่งเพลง, โปรดิวเซอร์เพลง, Music Director และ นักประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์ชาวไทย ซึ่งเป็นที่รู้จักจากการประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ ผ่านหัวลำโพงริดดิม ซึ่งเป็นค่ายเพลงที่เขาร่วมก่อตั้งและเป็นเจ้าของ

## ประวัติ
วิชญ เกิดที่ จังหวัดกรุงเทพฯ เติบโต จังหวัดขอนแก่น ในครอบครัวที่เล่นดนตรี (ทั้งพ่อ พี่ชายและน้องสาวของเขา)

วิชญ จบการศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ในช่วงที่ศึกษาที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ เขามีโอกาสได้ประพันธ์ดนตรีประกอบให้กับละครเวที นิทานวิทยุของมูลนิธิยุวพัฒน์ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการประพันธ์ดนตรีประกอบของเขา

## อาชีพ
วิชญ เคยเป็นสมาชิกของวงดนตรีทีโบน ในตำแหน่งมือคีย์บอร์ด และเคยเป็นสมาชิกของวงดนตรีละอองฟอง (เฉพาะอัลบั้มแรก)

ในปี พ.ศ. 2542 วิชญ ได้ร่วมกับ นครินทร์ ธีระภินันท์ (กอล์ฟ) ก่อตั้งค่ายเพลงอิสระที่มีชื่อว่า หัวลำโพงริดดิม ต่อมาเขาได้ทำโปรเจกต์ของตัวเองในชื่อ **The Photo Sticker Machine** 

วิชญ ได้ประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่องแรก คือ *[[คนจร ฯลฯ]]* ซึ่งกำกับโดย อรรถพร ไทยหิรัญ หลังจากนั้น เขาประพันธ์ดนตรีประกอบให้กับภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ เช่น *กุมภาพันธ์*, *[[บุปผาราตรี]]*, *[[บุปผาราตรี เฟส 2]]*, *กระสือวาเลนไทน์* และ *สายล่อฟ้า* ซึ่งกำกับโดย ยุทธเลิศ สิปปภาค *[[เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล]]*, *[[คำพิพากษาของมหาสมุทร]]*, *[[พลอย (ภาพยนตร์)|พลอย]]* และ *[[ฝนตกขึ้นฟ้า]]* ซึ่งกำกับโดย เป็นเอก รัตนเรือง รวมถึงภาพยนตร์หลาย ๆ เรื่องของ จีทีเอช และ จีดีเอช ตั้งแต่เรื่อง เพื่อนสนิท, Season Change, Suck Seed, Bad Genius, One for the Road, บุพเพสันนิวาส ๒ เป็นต้น นอกจากนี้ วิชญยังได้ประพันธ์ดนตรีประกอบละครชุด เช่น Hormone The Series 3, SOS - Side by Side, SOS Shoot Iove you, Bad Genius The Series,  เคว้ง ,แปลรักฉันด้วยใจเธอ , ดอกเตอร์ไคลแมกซ์ ปุจฉาพาเสียว และ สงคราม ส่งด่วน เป็นต้น

วิชญ ยังเป็นโปรดิวเซอร์เพลงให้ศิลปิน เช่น ศิลปินในค่ายหัวลำโพงริดดิม, กฤษดา สุโกศล แคลปป์ และวิโอเลต วอเทียร์ เป็นต้น

เป็น Music Director ให้กับคอนเสิร์ต เช่น Palmy กากากา (2011), Bird Thongchai - Singing Bird I (2019) และ II (2022) , Violette Wautier - You Better Love Me Concert (2023) และ So Very Dramatic Live in Theatre (2025), 4 Queens (2023) - ['''Ink Waruntorn • bowkylion • Violette Wautier • Zom Marie''' เป็นต้น

ได้รับรางวัล ศิลปินร่วมสมัยดีเด่น รางวัล [รางวัลศิลปาธร  สาขา ภาพยนตร์และภาพเคลื่อนไหว ประจำปี พ.ศ. 2567

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดขอนแก่น
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวไทย
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงชาวไทย
หมวดหมู่:นักประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
โมลลอซอนี

**โมลลอซอนี** () เป็นนครและเมืองหลักของเทศมณฑลบอวี จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 นครนี้มีประชากร 13,979 คนใน 2,563 ครัวเรือน

## อ้างอิง
อำเภอกลาง (เทศมณฑลบอวี)

**อำเภอกลางของเทศมณฑลบอวี** () เป็นอำเภอในเทศมณฑลบอวี จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 44,319 คนใน 8,029 ครัวเรือน  อำเภอนี้มีเมืองเพียงสองเมืองคือเชย์บอนและโมลลอซอนี อละมีตำบลเพียงตำบลเดียวคือตำบลโมลลอซอนี

## อ้างอิง

กลาง (เทศมณฑลบอวี)
ช่องตะโก

**ช่องตะโก** เป็นช่องเขาตามธรรมชาติ เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาพนมดงรัก ในท้องที่จังหวัดสระแก้ว เป็นเส้นทางคมนาคมกันมาตั้งแต่สมัยโบราณระหว่างเขมรกับไทย ใช้เป็นเส้นทางคมนาคมเชื่อมระหว่างชุมชนที่ราบสูงในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยกับชุมชนพื้นที่ราบในเขตจังหวัดสระแก้ว ประเทศไทยและชุมชนในพื้นที่ลุ่มน้ำโตนเลสาบ ประเทศกัมพูชา จากภาพถ่ายทางอากาศ พบว่าทั้งปราสาทหนองหงส์และปราสาทเขาโล้น ตั้งอยู่บนเส้นทางของช่องตะโก ที่มาของชื่อเรียกช่องตะโกน่าจะมาจากต้นตะโกซึ่งเป็นต้นไม้ยืนต้น

## ปรากฏในหลักฐาน
ในจดหมายเหตุของโจว ต้ากวาน ราชทูตชาวจีนที่เดินทางเข้าไปในราชสำนักเขมร เมื่อ พ.ศ. 1839–1840 ได้บันทึกไว้ว่าเขมรกับไทยมีการติดต่อค้าขายกันโดยเฉพาะมีสินค้าที่มีชื่อเสียงคือผ้าไหม (จากอำเภอปักธงชัยในปัจจุบัน)

เส้นทางช่องเขาตะโก เป็นเส้นทางเดินทัพสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ปรากฏในแผนที่ระวางที่ชื่อว่า *เขมรในนี้* (Khmer Nai Ni) จัดทำขึ้นในช่วงรัชกาลที่ 1–3 เส้นทางช่องตะโกในสมัยรัชกาลที่ 5 ยังใช้เป็นเส้นทางจากกรุงเทพไปสู่หัวเมืองทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เอกสารราชการได้ระบุถึงการเป็นเส้นทางการค้าที่สำคัญระหว่างภูมิภาคจนถึงกับมีข้อเสนอในการซ่อมบำรุงเมื่อ พ.ศ. 2451 เพราะมีช่องเขาที่กว้างพอให้เกวียนขนขึ้นลงได้ และสะดวกในการขนย้ายจากทางบกมาลงเรือเพื่อล่องลงมาอ่าวไทยหรือส่งเข้ากรุงเทพตามคลองต่าง ๆ

## ปัจจุบัน
ในช่วงทศวรรษ 2510 ช่องตะโกได้รับการพัฒนาจากภาครัฐส่วนกลางโดยการตัดถนนเชื่อมระหว่างพื้นที่อำเภอละหานทราย (ปัจจุบันคือ อำเภอโนนดินแดง) จังหวัดบุรีรัมย์ กับอำเภอตาพระยา จังหวัดปราจีนบุรี (ปัจจุบันคือจังหวัดสระแก้ว) แต่การสร้างถนนก็เผชิญจากการต่อต้านของกลุ่มผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ในพื้นที่ แรงงานและเครื่องจักรที่ใช้ในการก่อสร้างถนนถูกโจมตีได้รับความเสียหาย จนในที่สุดสามารถตัดถนนได้เสร็จและได้มีการสร้างอนุสาวรีย์เราสู้ ในปี พ.ศ. 2523

ในปัจจุบันเส้นทางผ่านช่องตะโกคือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 348 หรือ ถนนธนะวิถี เป็นเส้นทางเชื่อมระหว่างอำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ กับอำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว มีระยะทางประมาณ 143 กิโลเมตร บริเวณเขาช่องตะโกมักเกิดอุบัติเหตุเป็นประจำ มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บจำนวนมาก เพราะเป็นทางแคบทั้งช่วงขึ้นเขาและลงเขา ลักษณะถนนไม่มีไหล่ทาง คันทางแคบ ลาดชัน และคดเคี้ยว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ช่องเขาในประเทศไทย
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดสระแก้ว
หมวดหมู่:จุดผ่านแดนกัมพูชา–ไทย
หมวดหมู่:พรมแดนธรรมชาติกัมพูชา–ไทย
ลาลเจาก์

**ลาลเจาก์** (อักษรโรมัน: Lal Chowk, ) เป็นจัตุรัสนครในศรีนคร ชัมมูและกัศมีร์ ประเทศอินเดีย ชื่อของจัตุรัสตั้งโดยนักเคลื่อนไหวฝ่ายซ้ายที่ได้รับแรงบันดาลใจจากการปฏิวัติรัสเซียและต่อสู้กับมหาราชาแห่งรัฐมหาราชาชัมมูและกัศมีร์ มหาราชาหริ สิงห์ ที่นี่ถือเป็นสถานที่นัดพบและปราศรัยทางการเมืองของศรีนครมาอย่างยาวนาน ทั้งนายกรัฐมนตรีอินเดีย ชวาหัรลาล เนห์รู และผู้ว่าการชัมมูและกัศมีร์ เฉก อับดุลลอห์ ล้วนเคยปราศรัยแก่สาธารณชนในศรีนครโดยเลือกปราศรัยอยู่ที่ลาลเจาก์

พื้นที่ของลาลเจาก์กินพื้นที่สองฝั่งของถนนเรสซิเดนซี (Residency Road) ระหว่างสะพานอมิรา กาดัล และโรงเรียนตินเดล บิสโก และกลายมาเป็นศูนย์กลางย่านการค้าที่สำคัญของศรีนครนับตั้งแต่ศตวรรษที่ยี่สิบเป็นต้นมา ปลายฝั่งตะวันออกของลาลเจาก์เป็นวงเวียน และตรงกลางมีหอนาฬิกา (ฆัณฏาฆัร; *ganta ghar*) ซึ่งสร้างขึ้นโดยบายัจอิเล็กตริกัลส์ในปี 1980

## ประวัติศาสตร์

ลาลเจาก์เป็นสถานที่ที่ซึ่งชวาหัรลาล เนห์รู นายกรัฐมนตรีอินเดียคนแรก กางธงชาติอินเดียสู่สาธารณะในปี 1948 ไม่นานหลังได้รับเอกราชจากจักรวรรดิอังกฤษ ภายหลังสงครามระหว่างอินเดียกับปากีสถานในปี 1947-48 เนห์รูได้ยืนปราศรัยที่ลาลเจาก์โดยให้คำมั่นสัญญาแก่ชาวกัศมีร์ว่าจะให้ลงคะแนนเสียงในประชามติเพื่อตัดสินอนาคตของดินแดนกัศมีร์ นอกจากนี้ เฉก อับดุลลอห์ ผู้ว่าการชัมมูและกัศมีร์คนแรกที่มาจากการเลือกตั้ง ยังประกาศความภักดีต่อเนห์รูและอินเดียที่ลาลเจาก์ เขากล่าวกลอนคู่ภาษาเปอร์เซีย ว่า "*Man Tu Shudam, Tu Man Shudi, Taqas Na Goyed, Man Degram Tu Degri*" (เราเป็นท่าน และท่านเป็นเรา; เมื่อนั้นไม่มีใครจะว่าเราแยกกันได้)

## การชักธงที่หอนาฬิกา
ในปี 1990 กลุ่มแบ่งแยกดินแดนกัศมีร์ได้ประกาศท้าทายให้ใครก็ตามไปแขวนธงชาติที่ลาลเจาก์ หองกำลังรักษาความปลอดภัยแห่งชาติรับคำท้านี้และนำธงชาติอินเดียขึ้นแขวนที่ลาลเจาก์ หอนาฬิกา (ฆัณฏาฆัร) กลายมาเป็นสัญลักษณ์ที่สำคัญทางการเมืองในปี 1992 เมื่อหัวหน้าพรรคบีเจพี มุรลี มโนหัร โชษี นำเอาธงชาติอินเดียห้อยลงบนยอดหอนาฬิกาเนื่องในวันสาธารณรัฐ ร่วมกับกองทัพอินเดีย นับจากนั้นมา หองกำลังรักษาชายแดน และ กองกำลังตำรวจกลาง เป็นผู้จัดพิธีชักธงชาติอินเดียขึ้นที่หอนาฬิกาฆัณฏาฆัรเรื่อยมาจนถึงปี 2009 ซึ่งยกเลิกพิธีนี้ไปเพราะว่า "เป็นพิธีการที่ไม่มีความจำเป็น" เนื่องจากหอนาฬิกานี้ "ไม่มีความสำคัญใดในทางการเมือง" นับจากนั้นมา พิธีชักธงในวันสาธารณรัฐและวันเอกราชได้เปลี่ยนไปจัดที่สนามกีฬาบากชี ในย่านวาฌีร์บาฆ (Wazir Bagh) แทน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง
ถุงน้ำของต่อมบาร์โทลิน

**ตุ่มน้ำของต่อมบาร์โทลิน** () เกิดขึ้นจากการอุดตันของต่อมบาร์โทลินในแคมของปากช่องคลอด ตุ่มร้ำขนาดเล็กอาจมีอาการเพียงเล็กน้อย และหากเป็นตุ่มน้ำขนาดใหญ่อาจก่อใเชห้เกิดปากช่องคลอดโตข้างเดียว ไปจนถึงอาการเจ็บขณะเดินหรือมีเพศสัมพันธ์ อาจเกิดหนองได้หากติดเชื้อในถุงน้ำ ซึ่งมักเป็นสีแดงและเจ็บมาก หากไม่มีอาการอะไร โดยัท่วไปก็ไม่จำเป็นต้องรักษา ตุ่มน้ำนี้สามารถพบได้ใน 2% ของสตรีในช่วงใดช่วงหนึ่งของชีวิต

หากตุ่มน้ำก่อความระคายเคืองหรือเจ็บ แพทย์อาจแนะนำให้เจาะระบายถุงน้ำ วิธีที่นิยมคือการใส่สายสวนเวิร์ดสี่สัปดาห์ ในขษะที่การผ่าระบายก็มีทำทั่วไปเช่นกัน นอกจากนี้อาจใช้หัตถการที่เรียกว่าการผ่าเปิดแบบกระเป๋าหน้าท้อง หรืออาจตัดทั้งต่อมบาร์โทบินหากอาการยังคงอยู่ โดยทั่วไปแล้วไม่ใช้ยาปฏิชีวนะเพื่อรักษาโรคนี้

โดยทั่วไปแล้ว สาเหตุของตุ่มน้ำบาร์โทลินไม่เป็นที่ทราบ หนองที่เกิดขึ้นตามมาเป็นผลจากการติดเชื้อแบคทีเรีย แต่โดยมากไม่ใช่การติดเชื้อที่มาจากเพศสัมพันธ์ (STI) อาจพบหนองในแท้ร่วมด้วย แต่พบได้น้อยมาก การวินิจฉัยโรคกระทำโดยการซักอาการและตรวจร่างกาย หากผู้ป่วยมีอายุมากกว่า 40 ปี แพทย์จะแนะนำให้ทำการตัดชิ้นเนื้อส่งตรวจด้วย เพื่อให้แน่ใจว่าไม่ได้เป็นมะเร็ง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
Marsupialization

**Marsupialization** เป็นหัตถการทางศัลยศาสตร์รูปแบบหนึ่งที่เป็นการผ่าเปิดช่องเข้าไปในถุงน้ำหรือตุ่มหนอง แล้วจึงเย็บขอบของช่องที่เปิด ทำให้เกิดพื้นผิวต่อเนื่องกันจากนอกเข้าในของตุ่มน้ำหรือตุ่มหนอง เป็นผลให้ของเหลวหรือหนองภายในสามารถไหลออกได้เอง วิธีการนี้ใช้ในการรักษาตุ่มน้ำหรือตุ่มหนองที่การเจาะตุ่มทางเดียวไม่มีประสิทธิภาพพอ และการตัดโครงสร้างออกไปเลยไม่สามารถกระทำได้  วิธีนี้นิยมใช้ในการรักษาตุ่มน้ำท่อการ์ดเนอร์, ตุ่มน้ำของตับอ่อน, ตุ่มน้ำปีลอนีเดียล และ ตุ่มน้ำบาร์โทลิน  ส่วนในกรณีของตุ่มน้ำเดนทิเจอรัส การทำ Marsupialization อาจทำเพื่อปล่อยให้ฟันที่กำลังโตโดยสัมพันธ์กับตุ่มน้ำสามารถแตกออกสู่โพรงปากได้ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หัตถการทางศัลยศาสตร์
กีฬากรีฑาในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47

**กีฬา[[กรีฑา]]ใน[[กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47]]** เป็นการแข่งขันกีฬากรีฑาที่จัดขึ้นในจังหวัดศรีสะเกษ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 19–23 มีนาคม พ.ศ. 2565 โดยได้จัดขึ้นที่สนามกรีฑา มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ ในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 49 รายการ ซึ่งมีการชิงชัยเหรียญรางวัลรวมทั้งสิ้น 147 เหรียญ

## ตารางการแข่งขัน





## รอบคัดเลือก

## สรุปเหรียญรางวัล

## ผู้ได้รับเหรียญรางวัล
### ประเภทชาย

### ประเภทหญิง

### ประเภทผสม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*ตารางการแข่งขันและผลการแข่งขัน

กรีฑา
รัชนี พลซื่อ

**รัชนี พลซื่อ** (เกิด 27 เมษายน พ.ศ. 2509) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าพรรคกล้าธรรม และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด และอดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดร้อยเอ็ด เป็นภรรยาของเอกภาพ พลซื่อ

## ประวัติ
รัชนี เกิดเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2509 สำเร็จการศึกษาวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพ จากวิทยาลัยครูบุรีรัมย์ และบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ชีวิตครอบครัวสมรสกับเอกภาพ พลซื่อ นักการเมืองชาวจังหวัดร้อยเอ็ด

## งานการเมือง
รัชนี เริ่มทำงานการเมืองในการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดร้อยเอ็ด ในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2547 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดโดยตรงครั้งแรกในประเทศไทย และเธอได้รับเลือกตั้งในครั้งนั้น ต่อมาในปี 2551 เธอลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้ง แต่แพ้ให้กับมังกร ยนต์ตระกูล

ต่อมาในปี 2552 ได้จัดให้มีการเลือกตั้งซ่อมแทน นพดล พลซื่อ ซึ่งถูกตัดสิทธิทางการเมือง 5 ปี เธอจึงได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคเพื่อแผ่นดิน และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ดสมัยแรก หลังจากนั้นเธอได้เข้าร่วมงานกับพรรคภูมิใจไทย แต่ในปี 2554 เธอย้ายไปลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคชาติพัฒนาเพื่อแผ่นดิน แต่ก็แพ้ให้กับนิรมิต สุจารี จากพรรคเพื่อไทย ต่อมาในปี 2555 เธอได้ลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่นจังหวัดร้อยเอ็ดอีกครั้ง แต่ก็แพ้ให้กับมังกร ยนต์ตระกูล คู่แข่งคนเดิม ซึ่งในการเลือกตั้งครั้งนั้น เอกภาพ พลซื่อ ได้นำมากล่าวในการหาเสียงว่า "เกิดไฟดับ 2 ชั่วโมง ทำให้คะแนนของนางรัชนี พลซื่อ ภรรยา ซึ่งเป็นผู้สมัครนายก อบจ.ขณะนั้นหาย และพลาดเป็นนายก อบจ. ปี 55" ทำให้เอกภาพถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง

จากนั้นในปี 2562 เธอย้ายไปร่วมงานกับพรรคพลังประชารัฐ และลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตเลือกตั้งที่ 2 แต่แพ้ให้กับฉลาด ขามช่วง จากพรรคเพื่อไทยเช่นเดียวกัน ภายหลังเธอจึงได้รับแต่งตั้งเป็นข้าราชการการเมืองตำแหน่งประจำสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี 5 สิงหาคม 2565 นายเอกภาพพลซื่อถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง 10 ปี จากกรณีใส่ร้ายนายมังกรยนต์ตระกูลในการเลือกตั้ง 2563 จัดให้มีการเลือกตั้งใหม่ 25 กันยายน 2565 เธอลงสมัครแทนนายเอกภาพโดยใช้โลแกนสงสารเอกภาพเลือกรัชนีแค่พ่ายแพ้ให้ นายเศกสิทธิ์ ไวยนิยมพงษ์ ผู้สมัครจากพรรคเพื่อไทยเธอได้คะแนนมาเป็นลำดับ 3 แค่แสนกว่าคะแนน

ในปี 2566 รัชนี พลซื่อ ได้เป็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด เขต 3
### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
รัชนี พลซื่อ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 3 สมัย คือ
# การเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2552 จังหวัดร้อยเอ็ด สังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดร้อยเอ็ด สังกัดพรรคพลังประชารัฐ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2569 จังหวัดร้อยเอ็ด สังกัดพรรคกล้าธรรม

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักการเมืองสตรีชาวไทย
หมวดหมู่:คู่สมรสของนักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด
หมวดหมู่:นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดของประเทศไทย
หมวดหมู่:นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดร้อยเอ็ด
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อแผ่นดิน
หมวดหมู่:พรรคภูมิใจไทย
หมวดหมู่:พรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2550)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคพลังประชารัฐ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคกล้าธรรม
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะการบัญชีและการจัดการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
ซีซาร์ โรเมโร

พันจ่าโท **ซีซาร์ ฆูลิโอ โรเมโร** (;15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1907 – 1 มกราคม ค.ศ. 1994) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานการแสดงทั้งทางภาพยนตร์และละครโทรทัศน์

โรเมโร เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางจากการรับบทโจ๊กเกอร์ ซึ่งนับได้ว่าเป็นนักแสดงคนแรกที่รับบทบาทนี้ในภาพยนตร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากนครนิวยอร์ก
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ทหารเรือชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
วัดสกุณาราม (จังหวัดอ่างทอง)

**วัดสกุณาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลไชโย อำเภอไชโย จังหวัดอ่างทอง ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 26 ไร่ 2 งาน 15 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 13 ไร่ 3 งาน 8 ตารางวา 

วัดสกุณาราม หรือชาวบ้านเรียกว่า **วัดนก** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2416 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 เป็นวัดเก่าแก่สมัยอยุธยาแต่ได้ถูกทิ้งร้างจนได้รับการบูรณะอีกครั้ง วัดมีกรุพระเครื่องชื่อดังโดยหลวงปู่เฟื่อง อดีตเจ้าอาวาส สร้างขึ้นมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2460–2470 ยังมีพระเกจิอาจารย์เลื่องนามอีกรูปหนึ่งคือ หลวงพ่อทอง เป็นพระลูกวัด

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ กว้าง 7.30 เมตร ยาว 25.76 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทยโบราณ ชั้นเดียวแต่ยกสูงพื้นสูง กุฏิสงฆ์ จำนวน 14 หลัง เป็นอาคารไม้ 4 หลัง ครึ่งตึกครึ่งไม้ 10 หลัง วิหาร กว้าง 6.65 เมตร ยาว 12.95 เมตร หอสวดมนต์ กว้าง 9.38 เมตร ยาว 15.52 เมตร เป็นอาคารไม้คอนกรีตเสริมเหล็ก เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สร้างเมื่อ พ.ศ. 2547 ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 12.35 เมตร ยาว 25.50 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 82 นิ้ว สูง 103 นิ้ว พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 27 นิ้ว สูง 39 นิ้ว วิหารประดิษฐานรูปหล่อหลวงปู่แก้ว หลวงปู่เฟื่อง อยู่ในวิหาร มีพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ประดิษฐานอยู่ในศาลาอเนกประสงค์และศาลาการเปรียญ

## อ้างอิง

สกุณาราม
ผู่หนิง

**ผู่หนิง** ในภาษาจีนกลาง () หรือ **โผวเล้ง** ในภาษาแต้จิ๋ว (เพ็งอิม: ) เป็นนครระดับอำเภอที่อยู่ภายใต้การปกครองของนครระดับจังหวัดเจียหยาง (เก๊กเอี๊ย) ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน นครผู่หนิงมีฐานะเป็นนครระดับกิ่งจังหวัดด้วย ซึ่งมีอำนาจในการบริหารด้านเศรษฐกิจเทียบเท่ากับนครระดับจังหวัด

นครผู่หนิงมีประชากรตามทะเบียนราษฎร์ประมาณ 2,508,900 คน ทำให้เป็นนครระดับอำเภอที่มีประชากรตามทะเบียนราษฎร์มากที่สุดในประเทศจีน ในจำนวนนี้เป็นประชากรที่อยู่อาศัยในตัวเมืองประมาณ 581,900 คน นอกจากนี้ ผู่หนิงยังเป็นถิ่นฐานบรรพบุรุษของชาวจีนโพ้นทะเลจำนวนมาก

อำเภอผู่หนิงก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1563 ในสมัยราชวงศ์หมิง (รัชศกจักรพรรดิเจียจิ้งปีที่ 42) อำเภอผู่หนิงได้รับการจัดตั้งให้เป็นนครระดับอำเภอเมื่อ ค.ศ. 1993

นครผู่หนิงแบ่งการปกครองออกเป็น 7 แขวง (ใจกลางเมือง), 18 เมือง (เมืองรอบนอก), และ 1 ตำบล (พื้นที่ชนบท)

## ภูมิอากาศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครในมณฑลกวางตุ้ง
หมวดหมู่:เจียหยาง
กุลเทวดา

**กุลเทวดา** (), หรือ **กุลไทวัม** () เป็นเทพารักษ์บรรพชนในศาสนาฮินดูและศาสนาเชน กุลเทวดามักเป็นสิ่งเคารพบูชาของบุคคลหนึ่ง ๆ (*[[bhakti|ภักติ]]*) และได้รับการบูชาร้องขอให้ปกปักรักษาตระกูล (*กุล*), โคตร, ครอบครัวและลูกหลาน ไม่ให้เผชิญกับความโชคร้ายหรืออันตราย กุลเทวดาต่างไปจาก *[[ishta-devata|อิษฏเทวดา]]* (เทพารักษ์ส่วนตัว) และครามเทวดา (เทพารักษ์ประจำหมู่บ้าน)

*กุลเทวดา* ประกอบขึ้นจากคำว่า *กุล* แปลว่า ตระกูล และ *เทวดา* หมายถึงเทวดา รวมกันจึงหมายถึง เทวดาประจำตระกูล บางครั้งกุลเทวดาบุรุษจะเรียกว่า *กุลเทวะ* ส่วนสตรีเรียกว่า *กุลเทวี*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:เทพเจ้าฮินดูท้องถิ่น
หมวดหมู่:เทพเจ้าในศาสนาฮินดู
อัฏฏิฆนะรี

**อัฏฏิฆนะรี** (; ชื่อเต็ม: **อะบู อับดุลลอฮ์ มุฮัมมัด อิบน์ มาลิก อัลมุรรี อัฏฏิฆนะรี อัลฆ็อรนาฏี** ;**** มีชีวิตอยู่ในปี ค.ศ. 1075-1118) เป็นนักปฐพีวิทยา นักพฤกษศาสตร์ กวี นักเดินทาง และแพทย์มุสลิมชาวอันดาลูซิอา อัฏฏิฆนะรีได้เขียนบทความเกี่ยวกับพืชไร่ที่เรียกว่า ซุฮ์เราะตุลบุสตาน วะนุซฮะตุลอัษฮาน () ในหนังสือ อัฏฏิฆนะรีอธิบายการเดินทางของเขาไปยังตะวันออกกลางและได้แบ่งปันข้อสังเกตเกี่ยวกับการเกษตรและหัวข้ออื่น ๆ 

อัฏฏิฆนะรีเดินทางบ่อยและเขียนเกี่ยวกับการผจญภัยของเขาในหนังสือของเขา เขาเยี่ยมไปหลายที่รวมทั้งเมืองต่าง ๆ ในอัลอันดะลุส; ซาเล, ประเทศโมร็อกโก; ก็อลอัตบะนีฮัมมาด, ประเทศแอลจีเรีย และอียิปต์ เขายังไปที่ฮิญาซ ประเทศซาอุดีอาระเบีย และดำเนินในพิธีฮัจญ์ ในงานเขียนของเขา เขาบรรยายสิ่งที่เขาเห็นในแต่ละแห่ง สำหรับตัวอย่าง เขาเขียนเกี่ยวกับระยะเวลาที่ต้นไม้เติบโตในอียิปต์และบ่อน้ำอับราฮัมในปาเลสไตน์ถูกขุดอย่างไร

## ประวัติ
อัฏฏิฆนะรี เกิดในตระกูลของบะนูมุรเราะฮ์ ในวัยเล็กๆ หมู่บ้านที่หายไปของฏิฆนัรตั้งอยู่ระหว่างที่มีอยู่อัลโบโลเตและมาราเซนา ในจังหวัดกรานาดา อัลอันดะลุส (สเปนสมัยใหม่) ไม่ทราบปีเกิดและเสียชีวิตของเขา แต่เขามีชีวิตอยู่ระหว่างปี ค.ศ. 1075 ถึง ค.ศ. 1118

อัฏฏิฆนะรีเป็นนักวรรณกรรมและกวีที่อาศัยอยู่ในสมัยราชวงศ์ซีริดภายใต้อับดุลลอฮ์ อิบน์ บุลุกกีน เขาเป็นหนึ่งในหลายบุคลิกจากกรานาดาที่ย้ายไปที่ฏออิฟะฮ์แห่งอัลเมรีอา น่าจะเป็นเพราะความไม่เห็นด้วยกับผู้ปกครอง เขาเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มกวีนักวิทยาศาสตร์ในราชสำนักของบะนูศุมาดิห์ ในสวนของพระราชวังอัศศุมาดิฮียะฮ์ เขาทำการทดลองทางการเกษตรประเภทต่าง ๆ

อัฏฏิฆนะรีได้ย้ายไปที่เซบิยาหลังจากที่ชาวอัลโมราวิดพิชิตกรานาดาและได้ศึกษาต่อที่นั่นในปี ค.ศ. 1100 ในเซบิยา เขาเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มนักปฐพีวิทยาและนักพฤกษศาสตร์ของอิบน์ บัศศอล

อัฏฏิฆนะรีไปต่างเมืองในอัลอันดะลุส แอฟริกาเหนือและตะวันออก เนื่องจากเขาถูกกล่าวถึงว่าเป็นอัลฮัจญ์ อัลฆัรนะฏีในตำราพืชไร่ขงอิบน์ อัลเอาวาม เป็นไปได้ว่าเขาจะทำฮัจญ์ในบางจุด ต่อมาหลังจากไปสถานที่ต่าง ๆ ในแอฟริกาเหนือและตะวันออก เขากลับมาที่อัลอันดะลุสและจะอาศัยอยู่ในกราดานาและเซบิเลอย่างสลับกัน

เขาเขียนบทความเกี่ยวกับพืชไร่เรื่องชื่อว่า ซุฮ์เราะตุลบุสตาน วะนุซฮะตุลอัษฮาน () เพื่อเจ้าชายตะมีมแห่งอัลโมราวิด พระโอรสของยูซุฟ อิบน์ ตาชฟีน เจ้าชายตะมีมเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดของกรานาดาและผู้อุปถัมภ์ของอัฏฏิฆนะรีและนักปฐพีวิทยาและนักพฤกษศาสตร์อื่นๆ

ในคำอธิบายของเอ็กซ์ปีราซีออน การ์ซีอา ซันเชซของอัฏฏิฆนะรี เธอวาดภาพเขาเป็นนักเขียนที่ดีด้วยแบบสั้นและเรียบง่าย แม้ว่าเธอจะมีเพียงเศษเสี้ยวของบทกวีและร้อยแก้วของเขา เธอเชื่อว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเครื่องบ่งชี้ความสามารถในการเขียนของเขาได้ดี เธอยังแนะนำว่าเขาอาจจะเป็นหมอ ขึ้นอยู่กับความรู้โดยละเอียดของยาที่แสดงในตำราของเขา แต่เธอไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าเขาเคยฝึกทักษะนี้มาก่อน

อิบน์ บัสซาม และอิบน์ อัลเคาะฏีบมีทั้งเขียนบทกวีเกี่ยวกับอัฏฏิฆนะรีในสมัยของเขา

อัฏฏิฆนะรีเสียชีวิตที่กรานาดาและฝังอยู่ที่นั่น เขาสั่งว่าให้เขียนไว้บนหลุมฝังศพของเขาว่า:

## อ้างอิง
หมวดหมู่:นักพฤกษศาสตร์
เมดร็อกซีโพรเจสเทอโรนอะซีเทต

**เมดร็อกซีโพรเจสเทอโรนอะซีเทต** (อักษรโรมัน: Medroxyprogesterone acetate; **MPA**) หรือในรูปสำหรับฉีดเรียก **ดีโป เมดร็อกซีโพรเจสเทอโรนอะซีเทต** (อักษรโรมัน: depot medroxyprogesterone acetate; **DMPA**) เป็นยาฮอร์โมนชนิดโพรเจสติน ใช้เพื่อคุมกำเนิดและใช้รักษาฮอร์โมนหลังหมดประจำเดือน ยานี้ยังใช้ในการรักษาบรรเทาโรคเยื่อบุมดลูกเจริญผิดที่, เลือดออกจากมดลูกผิดปกติ, ชายผิดเพศ และในการรักษามะเร็งบางชนิด ยานี้มีทั้งแบบเดี่ยวหรือแบบผสมกับอีสโตรเจน ยานี้สามารถใช้โดยการทาน, อมใต้ลิ้น หรือโดยฉีดเข้าทางกล้าม หรือ ใต้ผิวหนัง

ผลข้างเคียงที่พบได้บ่อยของยานี้คือระดูผิดปกติ เช่น ขาดระดู, ปวดท้อง, และปวดศีรษะ ผลข้างเคียงที่รุนแรงของยา เช่น กระดูกพรุน, เลือดจับตัวกัน, แพ้ยา และโรคของตับ ยานี้ไม่แนะนำให้ใช้หากตั้งครรภ์ เนื่องจากจัดเป็นสารก่ออันตรานต่อทารกในครรภ์ MPA เป็นสารสังเคราะห์พวกโพรเจสโตเจน ซึ่งทำหน้าที่จับและกระตุ้นตัวรับโพรเจสเตอโรน ซึ่งเป็นเป้าหมายชีวภาพของฮอร์โมนโพรเจสเตอโรน นอกจากนี้ยังมีฤทธิ์อันโดรเจนิกและกลูโคคอร์ติคอยด์เบา ๆ เนื่องจากฤทธิ์โพรเจสโตเจนนี้ MPA ส่งผลให้มีการลดการหลั่งโกนาโดโทรพินและกดระดับฮอร์โมนเพศ ยานี้ใช้คุมกำเนิดได้เนื่องจากไปป้องกันการออวูเลท

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
อาร์ทิมิส 1

**อาร์ทิมิส 1** (อังกฤษ: Artemis 1) เป็นภารกิจแรกในโครงการอาร์ทิมิส ที่มีการนำส่งขึ้นในเดือนพฤศจิกายน ปี 2022 เป็นเที่ยวบินแรกของจรวดขนส่งขนาดใหญ่ สเปซลอนช์ซิสเตม (SLS) พร้อมด้วยยานโอไรออน ภารกิจอาร์เทมิส 1 ถือเป็นจุดเริ่มต้นของการกลับไปสำรวจดวงจันทร์ หลังจากโครงการอะพอลโลกว่า 47 ปี ภารกิจมีจุดประสงค์หลักคือทดสอบความปลอดภัยของยานโอไรออน  เพื่อให้พร้อมสำหรับภารกิจอาร์ทิมิส 2 ที่เป็นภารกิจแบบมีลูกเรือในเดือนเมษายน ปี 2025  

อาร์ทิมิส 1 มีการนำส่งขึ้นในวันที่ 16 พฤศจิกายน 2022 จากฐานส่งจรวด 39B ศูนย์อวกาศเคเนดี และกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศโลกและลงจอดที่มหาสมุทรแปซิฟิก ในวันที่ 12 ธันวาคม 2022

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Artemis I map October 2021.jpg|ภาพรวมภารกิจอาร์ทิมิส I
ไฟล์:Artemis I SLS with Full Moon (KSC-20220614-PH-JBS01 0332).jpeg|link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Artemis_I_SLS_with_Full_Moon_(KSC-20220614-PH-JBS01_0332).jpeg|SLS บนฐานส่งจรวด 39B
ไฟล์:Artemis I Launch (NHQ202211160203).jpeg|link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Artemis_I_Launch_(NHQ202211160203).jpeg|SLS หลังจรวดจุดเครื่องยนต์ขณะเริ่มปล่อยตัว
ไฟล์:Inside Orion with Callisto (art001e000192).jpg|link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Inside_Orion_with_Callisto_(art001e000192).jpg|ภายในยานโอไรออน
ไฟล์:Orion and Earth (art001e000095).jpg|link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Orion_and_Earth_(art001e000095).jpg|โอไรออนในวันแรกของภารกิจ
ไฟล์:Orion Approaches Moon for Outbound Powered Flyby.jpg|link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Orion_Approaches_Moon_for_Outbound_Powered_Flyby.jpg|โอไรออนมุ่งหน้าสู่ดวงจันทร์ในวันที่ 6
ไฟล์:Artemis 1 at maximum distance from Earth.jpg|link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Artemis_1_at_maximum_distance_from_Earth.jpg|โอไรออน,ดวงจันทร์ และโลก ในวันที่ 13
ไฟล์:Mission control on flight day 14.jpg|link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Mission_control_on_flight_day_14.jpg|ศูนย์ควบคุมภารกิจในวันที่ 14
ไฟล์:The lunar surface (art001e002162).jpeg|link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:The_lunar_surface_(art001e002162).jpeg|พื้นผิวของดวงจันทร์ถ่ายในวันที่ 19
ไฟล์:Moon by Artemis 1.jpg|link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Moon_by_Artemis_1.jpg|ดวงจันทร์ระหว่างทางกลับโลกในวันที่ 19
ไฟล์:Artemis 1 sees Earth before reentry.jpg|link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Artemis_1_sees_Earth_before_reentry.jpg|อาร์เทมิส 1 ก่อนการเข้าสู่ชั้นบรรยากาศในวันที่ 25
ไฟล์:Orion descending down to the Pacific Ocean.jpg|link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Orion_descending_down_to_the_Pacific_Ocean.jpg|โอไรออนกำลังลงสู่มหาสมุทรแปซิฟิก
ไฟล์:Orion off the coast of Baja California.jpg|link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Orion_off_the_coast_of_Baja_California.jpg|โอไรออนหลังจากการ


## ดูเพิ่ม

* วิดีโออธิบายขั้นตอนของภารกิจอาร์ทิมิส 1

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* Artemis-I at NASA

หมวดหมู่:การสำรวจดวงจันทร์
หมวดหมู่:โครงการอาร์ทิมิส
เรดีฟอร์เลิฟ (เพลงแบล็กพิงก์)

"**เรดีฟอร์เลิฟ**" () เป็นซิงเกิลประชาสัมพันธ์ของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ แบล็กพิงก์ ซึ่งร่วมมือกับวิดีโอเกมแบตเทิลรอยัล *[[พับจีโมบายล์]]* ถูกเผยแพร่เป็นมิวสิกวิดีโอแอนิเมชันบนยูทูบเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2022 และยังรวมอยู่ในอัลบั้มชุดที่สอง *[[บอร์นพิงก์]]*

## เบื้องหลังและการเผยแพร่
เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2022 วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์เปิดเผยว่าแบล็กพิงก์จะจัดคอนเสิร์ตเสมือนจริงในเกม *[[พับจีโมบายล์]]* ตั้งแต่วันที่ 22 ถึง 30 กรกฎาคม ประกอบด้วยการแสดงเพลงฮิตของวง ตลอดจนแทร็กพิเศษ ซึ่งจะแสดงตัวอย่างภายในงานเป็นครั้งแรก ก่อนถูกเผยแพร่นั้น มีฉากหนึ่งในสารคดีของแบล็กพิงก์ชื่อ *[[แบล็กพิงก์: ไลต์อัพเดอะสกาย]]* (2020) แสดงสมาชิกอยู่ในกระบวนการบันทึกของเพลงนี้ ในวันที่ 24 กรกฎาคม โปสเตอร์ทีเซอร์ถูกอัปโหลดไปยังบัญชีสื่อสังคมอย่างเป็นทางการของพับจีโมบายล์และแบล็กพิงก์ โดยยืนยันวันเผยแพร่เพลงเป็นวันที่ 29 กรกฎาคม ต่อมาวันที่ 27 กรกฎาคม *พับจีโมบายล์* ได้อัปโหลดภาพทีเซอร์รายบุคคลและแบบกลุ่มบนบัญชีสื่อสังคมของพวกเขา โดยแต่ละภาพเป็นอวตารเอไอ พื้นหลังทีเซอร์ของสมาชิกแต่ละคนสอดคล้องกับสีของดอกไม้ในหน้าปกเพลง เพลงถูกเผยแพร่เฉพาะมิวสิกวิดีโอแอนิเมชันบนยูทูบเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2022 ต่อมามีการยืนยันว่าเพลงถูกรวมอยู่ในอัลบั้มชุดที่สอง *[[บอร์นพิงก์]]* ซึ่งวางจำหน่ายในวันที่ 16 กันยายน 2022 ด้วย

## ผู้มีส่วนร่วมทำเพลง
ดัดแปลงจากตอนจบ *[[แบล็กพิงก์: ไลต์อัพเดอะสกาย]]*
* แบล็กพิงก์เสียงร้อง
* เท็ดดี พักเขียนเพลง
* กูชเขียนเพลง
* 24เขียนเพลง
* วีวีเอ็นเขียนเพลง
* เบกกา บูมเขียนเพลง

## ชาร์ต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงของแบล็กพิงก์
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดวายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2565
วัดน้อมประชาสรรค์

**วัดน้อมประชาสรรค์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลชะแมบ อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา  มีเนื้อที่ 16 ไร่ 3 ตารางวา

วัดน้อมประชาสรรค์ตั้งวัดเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2517 โดยมีนางน้อม ตามสกุล บริจาคที่นาให้เป็นที่สร้างวัด และได้รับอนุญาตให้สร้างเป็นวัดวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2516 และตั้งชื่อว่า "วัดน้อมประชาสรรค์" ตามชื่อและนามสกุลของผู้บริจาค ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2521 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 25 เมตร ยาว 40 เมตร

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2511 สร้างด้วยไม้ ศาลาการเปรียญสร้างด้วยคอนกรีต เมื่อ พ.ศ. 2519 หอสวดมนต์สร้างด้วยไม้ เมื่อ พ.ศ. 2517 กุฏิสงฆ์จำนวน 9 หลัง เป็นอาคารไม้ หอระฆัง ศาลาธรรมสังเวช และศาลาท่าน้ำ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระประธานในอุโบสถ ขนาดพระเพลากว้าง 60 นิ้ว พร้อมด้วยอัครสาวก ที่ศาลาการเปรียญ มีพระประธาน 2 องค์ ที่หอสวดมนต์มี 3 องค์

ใน พ.ศ. 2565 วัดเริ่มมีชื่อเสียงจากการที่ลูกศิษย์วัดนิยมไปอาบน้ำมนต์กับพระครูสมุห์ตะวัน อิทฺธิโชโต (พระอาจารย์แจ้)

## อ้างอิง

น้อมประชาสรรค์
วัดโฆสิตาราม (จังหวัดชัยนาท)

**วัดโฆสิตาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางขุด อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท มีเนื้อที่ 35 ไร่

วัดโฆสิตาราม แต่เดิมเป็นวัดร้างชื่อว่า **วัดขวิด** ตั้งอยู่ในป่า มีกุฎิสองหลัง หลังคามุงแฝก พอประชุมปั้นหยามุงแฝกเช่นกัน เหตุที่ชื่อวัดขวิด เพราะเนื่องจากทำเลเป็นที่ดอนและมีต้นมะขวิดขึ้นอยู่ แต่ชาวบ้านผู้มีอาวุโสเรียกว่า **วัดบ้านแค** ตามชื่อของหมู่บ้านคือบ้านแค ต่อมาในสมัยหลวงพ่อกวยเป็นเจ้าอาวาส ท่านจึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นวัดโฆสิตาราม สันนิษฐานว่าหลวงพ่อกวยท่านคงมีแรงบันดาลใจมาจากการที่ท่านได้สร้างพระพิมพ์ซึ่งมีรูปแบบเหมือนกับของสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) วัดระฆังโฆสิตาราม จากข้อมูลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2360 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2517

อุโบสถสร้างราว พ.ศ. 2518 มีงานผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิตเมื่อ พ.ศ. 2521 วัดมีหลวงพ่อโตเป็นพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ปูนปั้นประจำวัด *พระพุทธเจ้าในวิหาร* ที่ฐานวิหารเขียนไว้ว่า สร้างเมื่อ พ.ศ. 2473 ปัจจุบันวิหารเก่าที่ด้วยมุงสังกะสีนั้น ทางวัดได้ทำการบูรณะใหม่แล้ว โดยสร้างวิหารใหม่ครอบองค์หลวงพ่อโต นอกจากนั้นวัดยังมีสระน้ำศักดิ์สิทธิ์ คนนิยมเอาน้ำไปทำน้ำมนต์ ดินก็เอาไปสร้างพระ เป็นสระที่หลวงพ่อกวยขุดและลงอาถรรพ์ไว้ สระนี้สมัยก่อนหลวงพ่อจะเอาพระเครื่อง เละแม่พิมพ์พระบางแบบทิ้งลงไป เพื่อให้ศักดิ์สิทธิ์

## รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงพ่อกวย ชุตินธโร เจ้าอาวาสรูปที่ 6 พ.ศ. 2491 ถึง 2522
* พระอธิการสำรวย อัคคฺปญฺโญ เจ้าอาวาสรูปที่ 7 พ.ศ. 2522 ถึง 2535
* พระครูโฆสิตพัฒนคุณ (บุญยัง ฐานวโร) พ.ศ. 2535 ถึง ปัจจุบัน

## อ้างอิง

โฆสิตาราม
วัดพานิชวนาราม

**วัดพานิชวนาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวัดสิงห์ อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท ปัจจุบันพระมหาฉัตรชัย ฉตฺตชโย ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดพานิชวนารามสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2389 ปลายแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมาได้กลายเป็นวัดร้าง และได้กลับมาเป็นวัดขึ้นอีกครั้งเมื่อนายสำปั้น พานิชกุล ได้ซื้อที่ดินเพื่อสร้างเสนาสนะ พร้อมกับถวายความอุปถัมภ์ตลอดมา ตั้งชื่อวัดว่า **วัดป่าธัญญาผล** มีความหมายว่าวัดป่าข้าวเปลือก จนเมื่อ พ.ศ. 2469 พระเจริญอรุณศักดิ์ นายอำเภอวัดสิงห์ เห็นว่านายสำปั้น พานิชกุล ได้ทำนุบำรุงวัดด้วยดีตลอดมา จึงได้เปลี่ยนนามวัดเสียใหม่เป็น **วัดป่าพานิชกุล** เพื่อเป็นเกียรติคุณ ต่อมาทางวัดได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "วัดพานิชวราราม" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2471 

วัดมีปูชนียวัตถุที่สำคัญคือ *หลวงพ่อขาว* เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ประดิษฐานอยู่ที่ศาลาข้างอุโบสถ มีประวัติว่ามีการล้างป่าช้าเพื่อใช้ในเนื้อที่ในการสร้างวัด และได้ฌาปนกิจศพเหล่านั้นแล้วจึงนำเถ้าอัฐิมาสร้างเป็นองค์พระจึงได้ชื่อว่าหลวงพ่อขาว

## อ้างอิง

พานิชวนาราม
ตำบลหันตรา

thumb|วัดมเหยงคณ์ วัดร้างในตำบลหันตราในยามค่ำคืนท่ามกลางแสงเทียน
**ตำบลหันตรา** เป็นตำบล และทุ่งในอำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

## ประวัติศาสตร์
ตำบลหันตราเป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์ตั้งชื่อตามทุ่งที่มีชื่อเดียวกัน เดิมเรียกว่า "ทุ่งอุทัย" และยังเป็นที่ประสูติของ สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ พระมหากษัตริย์องค์ที่ 8 แห่งอาณาจักรอยุธยา และรัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์สุพรรณภูมิ ในปี พ.ศ. 1974

แม่น้ำป่าสัก ไหลผ่านอำเภอนครหลวง ไหลเรื่อยไปจนถึงตัวเมืองอยุธยาไหลลงสู่พื้นที่ที่ แม่น้ำเจ้าพระยา และ แม่น้ำลพบุรี มาบรรจบกัน แม่น้ำป่าสักที่อยู่ทางทิศตะวันออกเรียกว่า “แม่น้ำหันตรา” หรือ “คลองหันตรา” ที่ไหลลงใต้สู่แม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณตอนล่างของ วัดพนัญเชิง เรียกว่า “ปากแม่น้ำเบี้ย” หรือ "ปากคลองสวนพลู" ดังนั้นสภาพของตัวเมืองพระนครศรีอยุธยาจึงเรียงรายอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำหันตราและหันหน้าไปทางแม่น้ำหันตราหรือแม่น้ำป่าสักโดยตรง

ทุ่งหันตราในสมัยอยุธยาเป็นนาข้าวหลวงและใช้เป็นสถานที่ประกอบพระราชพิธีแรกนาขวัญ และยังใช้เป็นสถานที่ฝึกทหาร จึงได้ชื่อว่า "ทุ่งหาญกล้า" ต่อมาเรียกเพี้ยนเป็น "ทุ่งหันตรา" มาจนถึงปัจจุบัน

ในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระองค์เคยประกอบพระราชกรณียกิจที่นี่หลายครั้ง

## ภูมิศาสตร์
ภูมิประเทศของตำบลหันตราเป็นที่ราบลุ่ม แม่น้ำหันตรารับน้ำจากแม่น้ำป่าสักที่ไหลผ่านทุกหมู่บ้านในพื้นที่ มีน้ำขังในฤดูฝนและมีน้ำท่วมประมาณ 2-3 เดือนต่อปี

ตำบลหันตราตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอพระนครศรีอยุธยา ห่างจากตัวเมืองอยุธยาประมาณ 

มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลอื่น (จากทิศเหนือตามเข็มนาฬิกา) ได้แก่ ตำบลบ้านเกาะ อำเภอพระนครศรีอยุธยา ตำบลธนู และตำบลข้าวเม่าใน อำเภออุทัย และตำบลไผ่ลิง อำเภอพระนครศรีอยุธยา

## การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลหันตราบริหารงานโดยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่ เทศบาลเมืองอโยธยา และองค์การบริหารส่วนตำบลหันตรา

ในพื้นที่ยังแบ่งออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่

## การเดินทาง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 มักเรียกขานว่า ทางหลวงสายเอเชีย

## บริเวณใกล้เคียง
* วัดดุสิดาราม
* วัดมเหยงคณ์
* มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ และ สนามมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ
* อนุสรณ์สถานแห่งความจงรักภักดี

## อ้างอิง

หันตรา
วัดดอนตลุง

**วัดดอนตลุง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะพลับพลา อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี ปัจจุบันมีพระครูศาสนกิจจานุโยคเป็นเจ้าอาวาส

จากการสัมภาษณ์หลวงตาชื่น พระวัดดอนตลุง เล่าว่า บริเวณดอนตลุงนี้แต่เดิมเรียกว่า ดอนถลุงเนื่องจากเป็นสถานที่ถลุงแร่ และวัดดอนตลุงนี้สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) เป็นผู้สร้างเป็นวัด ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2550

อาคารเสนาสนะและถาวรวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถอาคารก่ออิฐถือปูนทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า หลังคาเครื่องไม้มุงกระเบื้องว่าว ไม่มีช่อฟ้าใบระกาหางหงส์ ใบเสมา ประดิษฐานอยู่โดยรอบอุโบสถ ลักษณะเป็นเสมาขนาดเล็กทำจากหินแกรนิต เจดีย์ตั้งอยู่ด้านหน้าอุโบสถ ลักษณะเป็นเจดีย์ทรงระฆัง ฐานด้านล่างมีระเบียงล้อมรอบ ถัดขึ้นไปเป็นฐานบัวกลม และชั้นมาลัยลูกแก้วรองรับองค์ระฆังทรงกลม ขนาดใหญ่

## อ้างอิง

ดอนตลุง
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดราชบุรี
วัดไผ่ล้อม (จังหวัดตราด)

**วัดไผ่ล้อม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางพระ อำเภอเมืองตราด จังหวัดตราด ด้านในวัดมีป่าสวนที่จัดเป็นสวนพุทธธรรม

วัดไผ่ล้อมตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 ไม่มีปรากฏหลักฐานว่าใครเป็นผู้สร้างขึ้น วัดเคยเป็นที่พำนักของพระวิมลเมธาจารย์วรญาณคณานุรักษ์ สังฆปาโมกข์ (เจ้ง จนฺทสโร) ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นบิดาแห่งการศึกษาจังหวัดตราด เมื่อครั้งที่ได้มีคำสั่งให้มีการจัดตั้งโรงเรียนอย่างเป็นทางการครั้งแรกในจังหวัดตราดโดยใช้ชื่อว่า *สำนักสอนหนังสือไทยวัดไผ่ล้อม* นอกจากนี้ท่านยังได้จัดตั้งโรงเรียนสอนนักธรรมขึ้นเป็นครั้งแรกที่วัดไผ่ล้อม และจัดตั้งโรงเรียนสอนบาลีแก่พระสงฆ์ วัดไผ่ล้อมได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2467

วัดมี *เจดีย์สามท่านเจ้าคุณ* สร้างบนพื้นที่บนเกาะกลางน้ำในสวนพุทธธรรมพระบุรเขตต์คณาจารย์ องค์เจดีย์เป็นรูปทรงระฆังคว่ำ 8 เหลี่ยมเป็นอาคาร 2 ชั้นจัดแสดงเป็นพิพิธภัณฑ์  ส่วนปลียอดของเจดีย์เป็นทรงดอกบัวตูมปิดทับด้วยโมเสกเคลือบทองคำจากประเทศอิตาลี ภายในปลียอดจะบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ พระธาตุและพระเครื่องโบราณของวัดไผ่ล้อม

## อ้างอิง

ไผ่ล้อม
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแก (จังหวัดอุทัยธานี)

**องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแก** เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลหนองแก ตำบลหนองเต่า และตำบลหนองพังค่า ในอำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลหนองแกใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนองแกเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2542

ต่อมาในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลหนองพังค่าและสภาตำบลหนองเต่า รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแก ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองแกครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแก ตำบลหนองเต่า และตำบลหนองพังค่าทั้งหมด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแก

หนองแก
หมวดหมู่:อำเภอเมืองอุทัยธานี
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่แบน

**หนองไผ่แบน** เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทองค์การบริหารส่วนตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลโนนเหล็ก ตำบลหนองไผ่แบน และตำบลทุ่งใหญ่ ในอำเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี ปัจจุบันมีเขตการปกครองในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลทั้งหมด 17 หมู่บ้าน และประชากร 4,529 คน

## ที่ตั้งและอาณาเขต
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่แบนมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลเนินแจง และองค์การบริหารส่วนตำบลหาดสูง องค์การบริหารส่วนตำบลเนินศาลา (อำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลสะแกกรัง
* **ทิศใต้** ติดต่อกับองค์การบริหารส่วนตำบลดอนขวาง และองค์การบริหารส่วนตำบลหนองแก
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับเทศบาลตำบลทัพทัน (อำเภอทัพทัน)

## ประวัติ
เดิมพื้นที่ตำบลหนองไผ่แบน มีฐานะเป็นสภาตำบลหนองไผ่แบนในปี พ.ศ. 2516 ในปี พ.ศ. 2541 สภาตำบลหนองไผ่แบนมี 6 หมู่บ้าน ประชากร 2,372 คน และ 532 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2542 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลหนองไผ่แบนอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่แบน

เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาว่าเขตสภาตำบลโนนเหล็ก มีพื้นที่ 6 หมู่บ้านและประชากรเพียง 1,408 คน จึงไม่ผ่านเงื่อนไขในการจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล กระทรวงมหาดไทยจึงดำเนินการประกาศยุบรวมสภาตำบลโนนเหล็กที่มีจำนวนประชากรไม่ถึงสองพันคน โดยให้รวมพื้นที่เข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่แบน 

เดือนกันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาว่าเขตสภาตำบลทุ่งใหญ่ มีพื้นที่ 5 หมู่บ้านและประชากรเพียง 914 คน จึงไม่ผ่านเงื่อนไขในการจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบล กระทรวงมหาดไทยจึงดำเนินการประกาศยุบรวมสภาตำบลทุ่งใหญ่ที่มีจำนวนประชากรไม่ถึงสองพันคน โดยให้รวมพื้นที่เข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่แบน

## ประชากร
พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่แบนประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 17 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากรรวมทั้งหมด 4,529 คน แบ่งเป็นชาย 2,198 คน หญิง 2,331 คน (เดือนธันวาคม 2566)

: 
: 
: 

 ปี **พ.ศ. 2558** มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไผ่แบน

หนองไผ่แบน
หมวดหมู่:อำเภอเมืองอุทัยธานี
เทศบาลตำบลทัพทัน

**เทศบาลตำบลทัพทัน** เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลทัพทัน ตำบลทุ่งนาไทย ตำบลเขาขี้ฝอย และตำบลหนองหญ้าปล้อง ในอำเภอทัพทัน จังหวัดอุทัยธานี เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลทัพทันที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2499 แล้วได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบันในเขตเทศบาลมีประชากรทั้งหมด 8,789 คน โดยแบ่งเป็นประชากรในสี่ส่วนตำบล คือ ตำบลทัพทัน 4,233 คน, ตำบลทุ่งนาไทย 1,606 คน, ตำบลเขาขี้ฝอย 1,301 คน และตำบลหนองหญ้าปล้อง 1,649 คน

ในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลทัพทันและสภาตำบลหนองหญ้าปล้อง รวมเข้ากับพื้นที่เทศบาลตำบลทัพทัน และในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลทุ่งนาไทยและสภาตำบลเขาขี้ฝอย รวมเข้ากับพื้นที่เทศบาลตำบลทัพทัน ทำให้เขตเทศบาลตำบลทัพทันครอบคลุมพื้นที่ตำบลทัพทัน ตำบลทุ่งนาไทย ตำบลเขาขี้ฝอย และตำบลหนองหญ้าปล้องทั้งหมด

พื้นที่เทศบาลตำบลอยู่บริเวณเขตศูนย์ราชการต่าง ๆ ของอำเภอทัพทัน พื้นที่เทศบาลอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดอุทัยธานีประมาณ 19.8 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 236 กิโลเมตรตามทางรถยนต์ มีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 57.97 ตารางกิโลเมตรหรือคิดเป็น 36,231.55 ไร่ เทศบาลเป็นที่ตั้งของตลาดนัดโค-กระบือ ที่หมู่ 5 ตำบลหนองหญ้าปล้อง ริมถนนสายทัพทัน-โกรกพระ ซึ่งมีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์เทศบาลตำบลทัพทัน

ทัพทัน
ทัพทัน
หมวดหมู่:อำเภอทัพทัน
โคตะ มิอูระ

**โคตะ มิอูระ** (; เกิด 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2545) เป็นนักมวยชาวญี่ปุ่น เขาเป็นเจ้าของสถิติชนะน็อก T.K.O. ตั้งแต่ขึ้นสังเวียนครั้งแรกจนได้สมญา "เจ้าหนูมหัศจรรย์" และ “คิง จูเนียร์” (King Jr.)

## ประวัติส่วนตัว
โคตะเกิดที่ เมืองโกเบ จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียน Meisei Gakuen

ครอบครัวโคตะ เรียกได้ว่าเป็นครอบครัวที่มีชื่อเสียงในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งคุณพ่อคือ คาซูโยชิ มิอูระ เป็นนักฟุตบอลที่มีชื่อเสียงและเป็นตำนานของชาวญี่ปุ่น ที่รู้จักกันในนาม “คิงคาซู” จึงเป็นที่มาของสมญา "King Jr." ของโคตะ ส่วนคุณแม่ของเขาคือ ริซาโกะ มิอุระ เป็นนักแสดง-นางแบบ และเขายังมีพี่ชายอีกหนึ่งคนคือ เรียวตะ มิอุระ ที่เป็นนักแสดงอีกด้วย

นอกจากนี้ตั้งแต่เด็กโคตะมีความชื่นชอบและสนใจกีฬาฟุตบอล และมวยมาตลอด โดยรับแรงบันดาลใจมาจากพ่อที่ชื่นชอบการดูกีฬาชกมวย และในช่วงแรกโคตะก็เคยไปเตะฟุตบอลเหมือนกับพ่อ ทำให้เขาเริ่มเรียนมวยตั้งแต่เรียนชั้นประถม โดยเข้าเรียนต่อยมวยหนึ่งวันต่อสัปดาห์ และพอขึ้นมัธยมปลายก็เข้าร่วมชมรมศิลปะป้องกันตัว หลังจากออกจากชมรมฟุตบอลจากอาการไส้เลื่อน

พอจบมัธยมปลายก็เข้าสังกัดมวยชื่อดัง ‘BRAVE GYM’ ฝึกซ้อมมาเรื่อย ๆ และเริ่มต้นวงการมวยอาชีพ เปิดตัวครั้งแรกในรายการแข่งขัน Rizin FF – Rizin 33 ศิลปะการต่อสู้แบบผสม หรือ MMA โดยเขาสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ไปด้วยการชนะน็อก เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2021 ซึ่งขณะนั้นมิอุระอายุ 19 ปี สามารถชนะน็อกคู่ต่อสู้ในครั้งแรกที่แข่งขัน จนได้ฉายา "เจ้าหนูมหัศจรรย์"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:นักมวยชาวญี่ปุ่น
ญะอ์ฟัร อันนิมัยรี

**ญะอ์ฟัร มุฮัมมัด อันนิมัยรี** (; 26 เมษายน ค.ศ. 1928 – 30 พฤษภาคม ค.ศ. 2009) เป็นนักการเมืองชาวซูดานและประธานาธิบดีของซูดานระหว่าง ค.ศ. 1969–1985 เขาเป็นนายทหารที่ขึ้นสู่อำนาจหลังการรัฐประหารใน ค.ศ. 1969 และผู้ก่อตั้งพรรคสหภาพสังคมนิยมซูดานซึ่งเป็นพรรคการเมืองเดียวในซูดาน เขาดำเนินนโยบายสังคมนิยมและอุดมการณ์รวมกลุ่มอาหรับ และร่วมมืออย่างใกล้ชิดกับญะมาล อับดุนนาศิร ผู้นำอียิปต์ และมูอัมมาร์ กัดดาฟี ผู้นำลิเบีย

## แหล่งอ้างอิง

หมวดหมู่:ประธานาธิบดีซูดาน
หมวดหมู่:ชาวซูดาน
ตำบลคลองสวนพลู

**ตำบลคลองสวนพลู** เป็นตำบล ในอำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

## ประวัติศาสตร์
ชื่อคลองสวนพลู เรียกตามชื่อคลองทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของพื้นที่ คลองสวนพลูเป็นแม่น้ำสายเก่าของแม่น้ำป่าสักที่เริ่มต้นที่หัวรอแล้วเลี้ยวไปทางแม่น้ำหันตราผ่านวัดพนัญเชิง เป็นทางน้ำเชื่อมระหว่างแม่น้ำป่าสักกับแม่น้ำเจ้าพระยา

ในสมัยอยุธยามีการขุดทางน้ำและคูน้ำจำนวนมาก คลองสวนพลู (หรือที่เรียกว่า คลองไผ่ลิง หรือ คลองน้ำแม่เบี้ย) ก็เป็นหนึ่งในนั้น ในอดีต พื้นที่คลองสวนพลูเป็นชุมชนชาวจีนขนาดใหญ่ ริมแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณปากคลอง เป็นที่ตั้งของ เรือนแพ ของชาวจีนอพยพ เชื่อกันว่าบริเวณนี้เป็นจุดจอดเรือสำเภาจีนอีกแห่งหนึ่งในใจกลางกรุงศรีอยุธยา ทุกวันนี้หลักฐานที่หลงเหลืออยู่ว่าคลองสวนพลูเคยเป็นไชน่าทาวน์คือศาลเจ้าริมน้ำที่มีอายุมากกว่า 600 ปี 

## ภูมิศาสตร์
ตำบลคลองสวนพลู ครอบคลุมพื้นที่ 6.68 ตารางกิโลเมตร

ภูมิประเทศเป็น ที่ราบน้ำท่วมถึง จึงเหมาะแก่การทำการเกษตร

ทิศเหนือ ติดต่อกับ ตำบลกะมัง และตำบลไผ่ลิง อำเภอพระนครศรีอยุธยา ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ตำบลคานหาม อำเภออุทัย ทิศใต้ ติดต่อกับ ตำบลเกาะเรียน อำเภอพระนครศรีอยุธยา และตำบลบ้านกรด อำเภอบางปะอิน และตำบลเกาะเรียนในอำเภอพระนครศรีอยุธยา ทางทิศตะวันตก

## การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลคลองสวนพลูบริหารโดยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่ เทศบาลนครพระนครศรีอยุธยา และ เทศบาลเมืองอโยธยา

ยังแบ่งออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่

## เศรษฐกิจ
ตำบลคลองสวนพลูมีชื่อเสียงด้านโรงแรมและรีสอร์ทที่ให้บริการสปา และนวดแผนไทย สำหรับแขกหรือบุคคลทั่วไป

thumb|เซ็นทรัลอยุธยา

## สถานที่น่าสนใจ
### ศาสนสถาน
* วัดใหญ่ชัยมงคล

### ห้างสรรพสินค้า
* เซ็นทรัล อยุธยา
* อยุธยาซิตี้พาร์ค

## การเดินทาง
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 (มักเรียกขานว่า ทางหลวงสายเอเชีย) เป็นทางสัญจรสายหลัก

## ผลิตภัณฑ์
* โรตีสายไหม
* ดอกไม้ประดิษฐ์
* ไม้แกะสลัก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตำบลในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
หมวดหมู่:อำเภอพระนครศรีอยุธยา
ปีเตอร์แห่งเซอร์เบียและยูโกสลาเวีย

**ปีเตอร์แห่งเซอร์เบีย** () อาจหมายถึง
* เจ้าชายปีเตอร์แห่งเซอร์เบีย (ค.ศ. 892–917)
* สมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 1 แห่งเซอร์เบีย (ค.ศ. 1903–1918)

**ปีเตอร์แห่งยูโกสลาเวีย** () อาจหมายถึง
* สมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย (ค.ศ. 1918–1921)
* สมเด็จพระเจ้าปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย (ค.ศ. 1934–1945)

**ปีเตอร์แห่งเซอร์เบียและยูโกสลาเวีย** () อาจหมายถึง
* เจ้าชายปีเตอร์ รัชทายาทแห่งเซอร์เบียและยูโกสลาเวีย (อ้างสิทธิ)

## ดูเพิ่ม
* ซาร์ปีเตอร์
* จักรพรรดิปีเตอร์

หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อบุคคล
หลุยส์แห่งฝรั่งเศส

**หลุยส์แห่งฝรั่งเศส** () อาจหมายถึง

* พระเจ้าหลุยส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 3 แห่งฝรั่งเศส
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศส
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 5 แห่งฝรั่งเศส
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศส
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 8 แห่งฝรั่งเศส
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 10 แห่งฝรั่งเศส
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศส
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 แห่งฝรั่งเศส
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 19 แห่งฝรั่งเศส

หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อบุคคล
สารัชถ์ รัตนาวะดี

**สารัชถ์ รัตนาวะดี** (เกิด 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2508) ชื่อเล่น **กลาง** เป็นนักธุรกิจชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองประธานกรรมการและประธานเจ้าหน้าที่บริหารของกัลฟ์ ดีเวลลอปเมนท์, รองประธานคณะกรรมการของแอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส (เอไอเอส) และประธานกรรมการไทยคม

## ประวัติ
สารัชถ์ เกิดเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 เป็นบุตรพลเอก ถาวร รัตนาวะดี อดีตหัวหน้านายทหารฝ่ายเสนาธิการ กองบัญชาการทหารสูงสุด กับนางประทุม รัตนาวะดี เป็นน้องสาววาริน พูนศิริวงศ์ นักธุรกิจและเจ้าของหนังสือพิมพ์แนวหน้า โดยสารัชถ์เป็นบุตรคนกลาง มีพี่ชายชื่อ สาณิต รัตนาวะดี และน้องชายชื่อ สฤษดิ์ รัตนาวะดี ด้านครอบครัวสมรสกับนลินี ตันติสุนทร ลูกสาวรักษ์ ตันติสุนทร คหบดีชาวจีนในจังหวัดตาก และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ มีบุตร 2 คน คือ สาริศและสิตมน

สารัชถ์ศึกษาที่โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย โดยเพื่อนร่วมรุ่นเรียกเขาว่า "แย้ม"  ศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโท ด้านการบริหารจัดการวิศวกรรม จากมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา

## การงาน
เมื่อศึกษาจบได้ก่อตั้ง บริษัท กัลฟ์ อิเล็คตริก จำกัด ซึ่งประกอบธุรกิจเกี่ยวกับพลังงานไฟฟ้า ในปี พ.ศ. 2537 ขณะอายุเพียง 29 ปี โดยสารัชถ์ดำรงตำแหน่ง กรรมการผู้จัดการใหญ่ จากนั้นได้จัดตั้งบริษัทอีกจำนวนหนึ่งที่ใช้คำนำหน้าว่า "กัลฟ์" เช่น บริษัท กัลฟ์ เพาเวอร์ เจเนอเรชั่น จำกัด (ก่อตั้ง พ.ศ. 2539) บริษัท กัลฟ์ โคเจนเนอเรชั่น จำกัด (ก่อตั้ง พ.ศ. 2539) บริษัท กัลฟ์ ยะลา กรีน จำกัด (ก่อตั้ง พ.ศ. 2540) และ บริษัท กัลฟ์ ไอพีพี จำกัด (ก่อตั้ง พ.ศ. 2547) เป็นต้น รวมถึงบริษัท กัลฟ์ เอ็นเนอร์จี ดีเวลลอปเมนท์ จำกัด (มหาชน) เป็นผู้ผลิตกระแสไฟฟ้าของเอกชนรายใหญ่ที่สุดของไทยในแง่มูลค่าตามราคาตลาด เข้าจดทะเบียนซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อ พ.ศ. 2560 ทำให้สารัชถ์ปรากฏอยู่ในทำเนียบอันดับมหาเศรษฐีไทยของนิตยสาร *[[ฟอบส์]]* ในปี 2561 โดยในปี พ.ศ. 2568 กัลฟ์ เอ็นเนอร์จี ดีเวลลอปเมนท์ ได้ควบรวมกับอินทัช โฮลดิ้งส์ เป็น บริษัท กัลฟ์ ดีเวลลอปเมนท์ จำกัด (มหาชน)

ในปี พ.ศ. 2562 สารัชถ์ถือสินทรัพย์ที่เป็นหุ้นไทยที่มีมูลค่ามากที่สุดเป็นปีแรก จากนั้นครองอันดับ 1 ผู้มีหุ้นมากที่สุดเป็นสามปีซ้อน จากข้อมูลของนิตยสาร *ฟอบส์* ณ วันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2565 สารัชถ์ มีความมั่งคั่งสุทธิอยู่ที่ประมาณ 421,260 ล้านบาท (11,800 ล้านเหรียญสหรัฐ) ขึ้นเป็นอันดับ 1 แซงหน้าเจริญ สิริวัฒนภักดี

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:มหาเศรษฐีชาวไทย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ภ.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย
โมแฮมแมดเรซอ ออเมลี เทฮ์รอนี

**โมแฮมแมดเรซอ ออเมลี เทฮ์รอนี** (, Mohammad Reza Ameli Tehrani; 1 มกราคม ค.ศ. 1928–8 พฤษภาคม ค.ศ. 1979) เป็นแพทย์ชาวอิหร่านและนักการเมืองชาวอิหร่านที่อยู่ในพรรคแพนอิหร่านเขาเป็นรัฐมนตรีกระทรวงข่าวสารและท่องเที่ยวและรัฐมนตรีกระทรวงศึกษาธิการ

เขาเกิดในปี ค.ศ. 1927 เขาสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยการแพทย์ของมหาวิทยาลัยเตหะราน จากนั้นเขาก็เสร็จสิ้นการอยู่อาศัยของเขาที่เชี่ยวชาญด้านวิสัญญีวิทยา เขาเริ่มทำงานที่คณะแพทยศาสตร์มหาวิทยาลัย และเขาถูกประหารชีวิตในปี ค.ศ. 1979

## แหล่งอ้างอิง

หมวดหมู่:นักการเมืองอิหร่าน
ไฉฮงเฮิง

**ไฉฮงเฮิง** หรือ **ไช่หงเฮิง** () เป็นเจ้าแม่อันเป็นเทพบรรพชนชาวรีวกีวแห่งอาณาจักรรีวกีว (หมู่เกาะรีวกีว) ซึ่งตรงกับรัชกาลจักรพรรดิว่านลี่แห่งราชวงศ์หมิงของจีนและในตำนานท้องถิ่นและมุขปาฐะกล่าวว่านางเป็นศิษย์ของเจ้าแม่ตันเจ๊งก๊อและได้รับการเคารพบูชาในศาสนาชาวบ้านจีน และทรงเป็นนักพรตเต๋าของลัทธิเต๋าในฐานะเซียน (นักสิทธิ์) ที่นิยมอย่างยิ่งในชาวฮกเกี้ยน, ชาวไต้หวัน, ทางภาคใต้ของประเทศจีน และในหมู่เอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตำนานการกำเนิดและสร้างสมคุณงามความดีแก่สาธารณชนของเจ้าแม่เริ่มต้นกำเนิดในหมู่เกาะรีวกีว เจ้าแม่ประพฤติตนคุณธรรมอันเป็นที่ประจักษ์แก่สาธารณชนและหลังจากการถึงแก่พิราลัยแล้วด้วยคุณูปการคุณงามความดีของเจ้าแม่จึงได้รับการเคารพบูชาในฐานะเจ้าแม่สืบต่อมาในวัดและศาลเจ้าตามคติท้องถิ่นของประเทศไต้หวัน นามอื่น ๆ ของเจ้าแม่คือ ไฉโกวโผว (蔡姑婆; ไช่กูผัว) ไฉฮูหยิน (蔡夫人; ไช่ฟูเหริน) ไฉม่าฮูหยิน (蔡妈夫人; ไช่มาฟูเหริน) ไฉม่าเนี้ยเนี้ย (蔡妈娘娘; ไช่มาเหนียงเหนียง) และไฉไน้ฮูหยิน (蔡奶夫人; ไช่ไหน่ฟูเหริน)

## ประวัติ
ไม่ปรากฏทำเนียบนามของเจ้าแม่ในประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ แต่ปรากฏในหนังสือ "*ตำนานที่ชาวหมิ่นลืมเลือน*" (*闽都别记*; *หมิ่นโตวเปี๋ยจี้*) ที่เขียนโดย เหอ ฉิว (何求) ในราชวงศ์ชิง บันทึกว่า ไฉฮงเฮิงกำเนิดในตระกูลขุนนางของอาณาจักรรีวกีว บรรพชนของเจ้าแม่คือ ไช่จั๋ว (蔡茁) เดิมซึ่งเป็นชนพื้นเมืองของเขตฉางเล่อ (长乐) มณฑลฝูเจี้ยน

## ดูเพิ่ม
* เจ้าแม่ตันเจ๊งก๊อ
* ฮวดจูกง
* เจ้าแม่จู๊แซเนี้ย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทพเจ้าจีน
หมวดหมู่:เทวีจีน
หมวดหมู่:เทวี
หมวดหมู่:ศาสนาชาวบ้านจีน
หมวดหมู่:ลัทธิเต๋า
หมวดหมู่:เซียน
หมวดหมู่:ผู้หญิง