open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ปะโอ

**ปะโอ** (, ) บ้างเรียก **ต่องสู่** หรือ **ต้องสู้** (, กะเหรี่ยงโปตะวันออก: , ), **กะเหรี่ยงดำ** หรือ **กะเหรี่ยงพะโค** เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศพม่าที่มีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับเจ็ด อาศัยในรัฐฉาน รัฐกะยา รัฐกะเหรี่ยง รัฐมอญ และเขตพะโค ทั้งนี้สามารถแบ่งชาวปะโอออกเป็นสองกลุ่มใหญ่ คือ กลุ่มที่ราบ คือชาวปะโอที่อยู่เมือง กับกลุ่มที่สูง คือชาวปะโอในแถบรอบเมืองตองยีในรัฐฉาน และมีกลุ่มย่อยไม่น้อยกว่า 20 กลุ่ม ในประเทศไทยมีชุมชนปะโอทางภาคเหนือกระจายตัวในจังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดเชียงราย และจังหวัดพะเยา เป็นต้น

ชาวปะโอมีวัฒนธรรมและภาษาร่วมรากกับชาวกะเหรี่ยง แต่นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาทเป็นหลัก เช่นเดียวกับชาวพม่า มอญ และไทใหญ่ ชาวปะโอมีอุปนิสัยและการแต่งกายอย่างไทใหญ่ พวกเขาสามารถใช้ภาษาไทใหญ่ควบคู่กับภาษาตัวเอง และบางคนก็มีจิตสำนึกว่าเผ่าของตนเป็นชาวไทอีกกลุ่มหนึ่ง

## ประวัติ
ตามมุขปาฐะอธิบายว่า เดิมชาวปะโอตั้งถิ่นฐานที่เมืองสะเทิม มีเครื่องแต่งกายหลากสีสัน ครั้นพระเจ้าอโนรธามังช่อพิชิตเมืองสะเทิมเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 11 ชาวปะโอถูกเกณฑ์ไปสร้างเจดีย์ที่เมืองพะโค บางส่วนก็อพยพลี้ภัยในแถบรัฐฉาน พวกเขาเศร้าเสียใจที่พลัดเมืองจึงสวมชุดย้อมครามหรือดำตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

ชาวปะโอมีนิสัยรักการค้ามาแต่โบราณ ปรากฏหลักฐานการค้าขายกับอาณาจักรล้านนาช่วง พ.ศ. 1839–1898 ทำให้เกิดการค้าขายระหว่างประเทศกันอย่างกว้างขวาง และถือว่าชาวปะโอเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีฐานะทางเศรษฐกิจดีกลุ่มหนึ่งของภาคเหนือ

ในยุคร่วมสมัยชาวปะโอเริ่มอพยพเข้าสู่ประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2428 หลังการทำสนธิสัญญาเบาว์ริงและสนธิสัญญาเชียงใหม่ฉบับที่ 2 ทำให้บริษัทสหราชอาณาจักรในพม่าเข้ามาสัมปทานป่าไม้ทางเหนือของไทย ชาวปะโอจึงเข้ามาดำเนินกิจการค้าขายมากขึ้น โดยเฉพาะที่เมืองเชียงใหม่ มีชาวปะโอบางกลุ่มตั้งร้านค้าแบบเรือนแพที่ย่านท่าแพ ตลาดวโรรส และช้างม่อย บางกลุ่มที่ขายเร่ก็ตั้งบ้านเรือนแถบวัดมหาวัน วัดบูรพาราม วัดเชตวัน และวัดหนองคำ ซึ่งลูกหลานชาวปะโอเหล่านี้ถูกกลืนเข้าสู่วัฒนธรรมไทยวนไปแล้ว เช่น ชุมชนหน้าตลาดเก่า อำเภอหางดง, บ้านแม่ก๊ะ อำเภอสันป่าตอง, บ้านข่วงเปา อำเภอแม่ริม, บ้านเวียง อำเภอฝาง และบ้านบ่อหิน อำเภอพร้าว นอกจากนี้ยังมีชาวปะโอร่วมเดินทางกับชาวไทใหญ่ ไปค้าขายในภูมิภาคต่าง ๆ ของประเทศไทยและกัมพูชา และถูกเรียกรวม ๆ ว่า กุลา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศพม่า
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:ชุมชนพุทธในประเทศพม่า
โพรคาเทอรอล

**โพรคาเทอรอล** () เป็นยากระตุ้นตัวรับเบต้าทูที่ออกฤทธิ์ยาวปานกลาง (intermediate acting) ใช้สำหรับรักษาโรคหืด ยานี้จะถูกออกซิไดส์เมื่อถูกความชื้นและอากาศจึงไม่เหมาะกับการนำไปใช้ด้วยการพ่นฝอยละออง

หมวดหมู่:ควิโนลินอล
วัดสังกระต่าย

**วัดสังกระต่าย** เป็นโบราณสถานร้างตั้งอยู่ในตำบลศาลาแดง อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง อุโบสถมีอายุกว่า 400 ปี

## ประวัติ
วัดสังกระต่าย เดิมชื่อว่า **วัดสามกระต่าย** แต่ภายหลังได้เรียกเพี้ยนมาเป็น "วัดสังกระต่าย" ผู้สร้างวัดคือ ทวดติ จันทนเสวี เป็นพระมารดาของพระยาหัสกาล เป็นวัดที่มีพระภิกษุสงฆ์มาจำพรรษาอยู่นาน สภาพวัดบริเวณด้านซ้ายเป็นสระน้ำขนาดใหญ่ ซึ่งต่อมาได้ถมดินกลบไปแล้ว ข้างอุโบสถมีกุฏิสร้างเรียงรายอยู่หลายหลัง ต่อมาพระภิกษุสงฆ์เกิดทะเลาะวิวาทกัน จนทำให้ต้องแยกย้ายกันไป ชาวบ้านก็เริ่มเสื่อมศรัทธาไม่เข้ามาทำบุญ พระสงฆ์ไม่มีจำวัดกลายเป็นวัดร้าง ภายหลังที่เป็นวัดร้างร่วมร้อยปี มีการสร้างวัดใหม่ชื่อ วัดไผ่ล้อม ชาวบ้านได้ย้ายกุฏิของวัดสังกะต่ายไปที่วัดไผ่ล้อม  เพื่อให้พระภิกษุสงฆ์ได้ใช้จำวัด ทำให้วัดสังกระต่ายเหลือเพียงอุโบสถร้าง ถูกปกคลุมไปด้วยต้นโพธิ์

แต่เดิมนั้นภายนอุโบสถมีพระพุทธรูป 3 องค์ คือ หลวงพ่อวันดี หลวงพ่อศรี และหลวงพ่อสุข แต่มีสภาพที่โดนตัดเศียรกองไว้กับพื้น จนต้องมีการบูรณะซ่อมแซมต่อเศียรพระไว้กับองค์พระ ส่วนหลวงพ่อแก่น ได้นำเศียรพระที่ถูกตัดมาจากอำเภอวิเศษชัยชาญ มาบูรณะสร้างองค์ใหม่และประดิษฐานไว้ แต่ยังมีชาวบ้านบางส่วนยังมีความเลื่อมใส ศรัทธาในตัววัดถึงแม้จะเป็นวัดร้างก็ตาม ชาวบ้านยังมีการแห่งนาคมาเวียนรอบอุโบสถ ก่อนจะไปแห่นาคไปยังวัดที่จะอุปสมบทอีกที

## อุโบสถและต้นโพธิ์
ส่วนที่หลงเหลือมีเพียงอุโบสถแค่ส่วนผนังที่มีต้นโพธิ์ 4 ต้น ขึ้นปกคลุมแล้วยึดผนังอุโบสถเอาไว้ในลักษณะ 4 มุมพอดี อุโบสถมี 3 ห้อง มีพระประธานและพระพุทธรูปอยู่ทั้งสิ้น 4 องค์ ในห้องแรกประดิษฐานหลวงพ่อแก่น ในห้องใหญ่ตรงกลางประดิษฐานหลวงพ่อวันดี หลวงพ่อศรี และหลวงพ่อสุข ในห้องสุดท้ายนั้นเป็นห้องของพ่อปู่ฤาษี ช่องหน้าต่างสามารถมองเข้าไปตรงกับองค์พระพอดี กับผนังที่ถูกอุ้มไว้ด้วยรากของต้นโพธิ์ 

กระทรวงวัฒนธรรมได้ประกาศขึ้นทะเบียนต้นโพธิ์ล้อมโบสถ์วัดสังกระต่าย เป็นต้นไม้ทรงคุณค่าที่ได้รับการขึ้นทะเบียนและได้ประกาศให้เป็นรุกข มรดกของแผ่นดิน เมื่อ พ.ศ. 2560

## อ้างอิง

สังกระต่าย
วัดบาง

**วัดบาง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลในเมือง อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 10 ไร่ 3 งาน 58.4 ตารางวา

วัดบางตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2420 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2430 สันนิษฐานว่าที่ชื่อวัดบางคงเป็นเพราะที่ตั้งวัดอยู่ใกล้กับคลองน้ำซึ่งแยกจากแม่ปิงไปสู่ "หนองรี" คลองน้ำดังกล่าวเรียกว่า "บาง" ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเมื่อ พ.ศ. 2515 และเมื่อ พ.ศ. 2501 ทางราชการได้ประกาศรวมวัดกุฎีพงษ์ซึ่งเป็นวัดร้าง เข้าเป็นวัดเดียวกับวัดบางด้วย 

อาคารเสนาสนที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 24 เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 28 เมตร กุฏิสงฆ์ จำนวน 2 หลัง และเจดีย์ 2 องค์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ *หลวงพ่อเพชร* เป็นพระพุทธรูปเนื้อสำริดศิลปะเชียงแสน ปางมารวิชัย (สิงห์ 1) มีหน้าตักกว้าง 2 ศอก 1 คืบ 5 นื้ว สูง 3 ศอก 1 คืบ มีอายุกว่า 800 ปี

## อ้างอิง

บาง
วัดท่าอิฐ (จังหวัดอ่างทอง)

**วัดท่าอิฐ** เป็นวัดราษฎร์ในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ตำบลบางพลับ อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง

วัดท่าอิฐตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2304 ตรงกับสมัยพระเจ้าเอกทัศน์ บริเวณที่ตั้งเดิมเข้าใจว่าเป็นที่ปั้นเผาอิฐนำไปก่อสร้างวัดขุนอินทประมูล เป็นสถานที่ขนอิฐหรือท่าขนอิฐ และเมื่อได้สร้างวัดขึ้นจึงขนานนามว่า "วัดท่าอิฐ" ในตอนวางศิลาฤกษ์สร้างวัดได้ขุดพบอิฐหน้าวัวจำนวนมาก วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2564

ราว พ.ศ. 2535 พระครูสุคนธศีลคุณ (หลวงพ่อหอม) มีดำริจะสร้าง *พระธาตุเจดีย์ศรีโพธิ์ทอง* เป็นเจดีย์มีความกว้าง 40 เมตร สูง 58 เมตร เพื่อทดแทนเจดีย์หลังเดิม เพื่อบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ประดิษฐานในเจดีย์

พระประธานในอุโบสถชาวบ้านเรียกว่า *หลวงพ่อเพ็ชร* พระประธานในวิหารชาวบ้านเรียกว่า *หลวงพ่อขาว* เป็นพระพุทธรูปที่สร้างในสมัยอยุธยา 

## อ้างอิง

ท่าอิฐ
เอริก โรเบิตส์

**เอริก แอนโธนี โรเบิตส์** (เกิด 18 เมษายน ค.ศ. 1956) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เริ่มต้นแสดงบทบาทนักแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง *King of the Gypsies* (ค.ศ. 1978) ที่ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำเป็นครั้งแรก จากนั้นเขาได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำอีกครั้งในภาพยนตร์เรื่อง *Star 80* (ค.ศ. 1983) ก่อนจะมีผลงานที่ประสบความสำเร็จและทำให้เขาเป็นที่รู้จักในวงกว้างในภาพยนตร์เรื่อง *[[รถด่วนแหกนรก]]* (ค.ศ. 1985) และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงลูกโลกทองคำเป็นสมัยที่ 3 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม โดยเอริก โรเบิตส์ เป็นพี่ชายของ จูเลีย โรเบิตส์ และเป็นพ่อของเอมมา โรเบิตส์

เอริก โรเบิตส์ เป็นนักแสดงที่มีผลงานทั้งทางภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ มาอย่างยาวนานกว่า 40 ปี โดยในขณะที่เขากำลังมีชื่อเสียงในวงการภาพยนตร์อเมริกันจากการเป็นนักแสดงหนุ่มที่สามารถเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำถึง 3 สมัย แต่ช่วงปลายยุคคริสต์ทศวรรษ 1980–90 ชื่อเสียงในวงการบันเทิงของเขากลับลดความนิยมลงจากปัญหาการใช้สารเสพติด โดยในปี ค.ศ. 1987 เขาเคยถูกเจ้าหน่าที่ตำรวจในนิวยอร์กจับกุมข้อหาครอบครองยาเสพติดให้โทษประเภทโคเคน และ กัญชา รวมถึงต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงาน ทำให้เขาถูกควบคุมตัว แม้ในที่สุดศาลจะยกฟ้องในคดียาเสพติดแต่ก็ส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงในวงการบันเทิง จากนั้น ในปี ค.ศ. 1995 เขาถูกจับกุมอีกครั้งในข้อหาทำร้ายร่างกายภรรยา และทำให้เขาประกาศเลิกใช้สารเสพติดอย่างถาวร แต่ก็ทำให้งานในอาชีพนักแสดงเขาตกต่ำลงจนได้แสดงแค่ในภาพยนตร์อิสระ และ ภาพยนตร์ทุนสร้างต่ำ

จนกระทั่งเขาได้รับโอกาสในการกลับมาแสดงในภาพยนตร์กระแสหลักอีกครั้งในบทบาท "ซัล มาโรนี" อาชญากรผู้มีอิทธิพล ใน *[[แบทแมน อัศวินรัตติกาล]]* (ค.ศ. 2008), บท "เจมส์ มันโร" อดีตเจ้าหน้าที่ซีไอเอ ใน *[[โคตรคนทีมมหากาฬ]]* (ค.ศ. 2010), บท แฟรงค์ แทนเนอร์ ใน *[[เกมล่าคนทรชนเดนตาย 2]]* (ค.ศ. 2015)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากแอตแลนตา
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐมิสซิสซิปปี
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายสวีเดน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเวลส์
โฟล์กลอร์: เดอะลองพอนด์สตูดิโอเซสชันส์

***โฟล์กลอร์: เดอะลองพอนด์สตูดิโอเซสชันส์*** () เป็นภาพยนตร์สารคดีการแสดงดนตรีสดอเมริกันปี 2020 กำกับและผลิตโดยนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกันเทย์เลอร์ สวิฟต์ เข้าฉายทางดิสนีย์+ เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2020 สารคดีนี้ถ่ายทำที่ลองพอนด์สตูดิโอ สตูดิโอบันทึกเสียงที่แยกตัวอยู่ในป่าบนพื้นที่ในหุบเขาฮัดสันนิวยอร์ก เธอแสดงทั้งหมด 17 เพลงจากสตูดิโออัลบั้มที่แปด *[[โฟล์กลอร์ (อัลบัมเทย์เลอร์ สวิฟต์)|โฟล์กลอร์]]* (2020) ซึ่งจะเป็นการพูดคุยเกี่ยวกับกระบวนการสร้างสรรค์เบื้องหลังของเพลงกับแจ็ก แอนโตนอฟฟ์ และแอรอน เดสเนอร์ ผู้ร่วมงาน

เทย์เลอร์ สวิฟต์เปิดตัวในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์ด้วยสารคดี ซึ่งเป็นภาพยนตร์เรื่องที่สี่ของเธอที่จะเข้าฉายในบริการสตรีมมิ่งต่อจากการเปิดตัวของ *[[เดอะ 1989 เวิลด์ทัวร์|เดอะ 1989 เวิลด์ทัวร์ไลฟ์]]* (2015) *[[เรพิวเทชันสเตเดียมทัวร์]]* (2018) *[[มิสอเมริกานา]]* (2020)

## ผู้แสดง
* เทย์เลอร์ สวิฟต์ นักร้องนำและนักดนตรี
* แอรอน เดสเนอร์ นักดนตรี
* แจ็ก แอนโตนอฟฟ์ นักดนตรี
* จัสติน เวอร์นอน นักร้อง

## รางวัล

## อัลบั้มบันทึกการแสดงสด

***โฟล์กลอร์: เดอะลองพอนด์สตูดิโอเซสชันส์ (ฟรอมเดอะดิสนีย์+ สเปเชียล)*** () เป็นอัลบั้มบันทึกการแสดงสดชุดที่สามของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกันเทย์เลอร์ สวิฟต์ เพลงประกอบภาพยนตร์ *โฟล์กลอร์: เดอะลองพอนด์สตูดิโอเซสชันส์* จัดจำหน่ายผ่านรีพับลิกเรเคิดส์ ไปยังสตรีมมิ่งและแพลตฟอร์มดิจิทัลในวันที่ 25 พฤศจิกายน 2020 ควบคู่ไปกับภาพยนตร์ ประกอบด้วยแผ่นดิสก์สองแผ่น: รุ่นดีลักซ์ของ *โฟล์กลอร์* ในแผ่นที่หนึ่ง และบันทึกการแสดงสดจาก *โฟล์กลอร์: เดอะลองพอนด์สตูดิโอเซสชันส์* ในแผ่นที่สอง

### รายการเพลง

### ชาร์ต

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:เทย์เลอร์ สวิฟต์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยแจ็ก แอนโตนอฟฟ์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยแอรอน เดสเนอร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์คอนเสิร์ต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ได้รับผลกระทบจากการระบาดทั่วของโควิด-19
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกันในคริสต์ทศวรรษ 2020
โนเซะ

**โนเซะ** (; ) เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอโทโยโนะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น

ณ เดือนตุลาคม 2016 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 9,971 คน มีความหนาแน่นของประชากร 100 คนต่อตารางกิโลเมตร (262 คนต่อตารางไมล์) และมีพื้นที่ทั้งหมด 98.68&nbsp;ตารางกิโลเมตร (38.1 ตารางไมล์)

โนเซะเป็นที่รู้จักจาก "โนมะ เคยากิ" ซึ่งเป็นต้นเคยากิอายุ 1,000 ปี สูง 25&nbsp;เมตร (82&nbsp;ฟุต) เส้นรอบวง 11.95&nbsp;เมตร (39.2&nbsp;ฟุต)

## ประวัติศาสตร์
ในพื้นที่ของโนเซะมีผู้คนอาศัยอยู่มาตั้งแต่ยุคโจมง (ประมาณ 10,000 ปีก่อนคริสตกาล – ประมาณ 300 ปีก่อนคริสตกาล) ชื่อในสมัยก่อนของโนเซะคือ *หมู่บ้านคูซากะ* ถูกกล่าวถึงในนิฮงโชกิ ซึ่งแต่งเสร็จใน ค.ศ. 720

ใน ค.ศ. 1837 ได้เกิดการก่อการกำเริบครั้งใหญ่โดยชาวนาในโนเซะ ในช่วงภาวะความอดอยากเท็มโป (ค.ศ. 1833–1839) ซึ่งเกิดขึ้นไม่กี่เดือนหลังจากการจลาจลของโอชิโอะ เฮฮาจิโร

## ภูมิศาสตร์
โนเซะถูกล้อมรอบด้วยภูเขาทุกทิศทาง ได้แก่ เขามิยามะ (791 ม.) และเขาเค็มปิ (784 ม.) นอกจากนี้ยังมีลำน้ำไหลผ่านหลายสาย ได้แก่ แม่น้ำยามาเบะ แม่น้ำฮิโตกูราโอโรจิ แม่น้ำโนมะ และแม่น้ำทาจิริ ซึ่งอยู่ในแอ่งแม่น้ำอินางาวะ และยังมีแม่น้ำคัตสึระที่ไหลผ่านเมืองด้วย

## การขนส่ง
### รถไฟ
เมืองโนเซะไม่มีสถานีรถไฟ สถานีที่ใกล้ที่สุดคือ สถานียามาชิตะ ในนครคาวานิชิ จังหวัดเฮียวโงะ

### ถนน
* ทางหลวงแผ่นดิน
** ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 173
** ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 477
* ทางหลวงจังหวัด
** ทางหลวงจังหวัดโอซากะสาย 4
** ทางหลวงจังหวัดโอซากะสาย 54

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*Nose official website 
*Nose Town Tourism & Local Products

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดโอซากะ
อิวาเตะ (เมือง)

**อิวาเตะ** () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภออิวาเตะ จังหวัดอิวาเตะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2020 เมืองนี้มีประชากร 13,111 คน มีความหนาแน่นของประชากร 36 คนต่อตารางกิโลเมตร มี 5,455 ครัวเรือน และมีพื้นที่ทั้งหมด 

## ภูมิศาสตร์
right|thumb|270px|แม่น้ำทันโดในเมืองอิวาเตะ

เมืองอิวาเตะอยู่ในพื้นที่ภายในแผ่นดินไม่ติดกับทะเล ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดอิวาเตะ

### เทศบาลข้างเคียง
* จังหวัดอิวาเตะ
** โมริโอกะ
** ฮาจิมันไต
** อิจิโนเฮะ
** คูซูมากิ

### ภูมิอากาศ
เมืองอิวาเตะมีภูมิอากาศแบบหนาวชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน *Dfa*) มีลักษณะคือมีฤดูร้อนที่ไม่ร้อนจัด และมีฤดูหนาวที่หนาวเย็น อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในอิวาเตะอยู่ที่ 8.4&nbsp;°C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,384&nbsp;มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด และกุมภาพันธ์เป็นเดือนที่แห้งแล้งที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 22.0&nbsp;°C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ −4.1&nbsp;°C

## สถิติประชากร
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของอิวาเตะได้ลดลงอย่างต่อเนื่องในช่วง 60 ปีที่ผ่านมา

## ประวัติศาสตร์
พื้นที่ของเมืองอิวาเตะในปัจจุบันเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นมุตสึ อยู่ภายใต้การควบคุมของตระกูลนัมบุในสมัยเอโดะ ซึ่งเป็นผู้ปกครองแคว้นศักดินาโมริโอกะภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ

วันที่ 1 เมษายน 1889 ในช่วงที่มีการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ขึ้น ได้มีการก่อตั้งหมู่บ้านนูมากูไน คาวางูจิ อิกกาตาอิ และมิโด ขึ้นกับอำเภอคิตะ-อิวาเตะ ต่อมาวันที่ 29 มีนาคม 1896 อำเภอคิตะ-อิวาเตะ และอำเภอมินามิ-อิวาเตะ ได้ควบรวมกันเป็นอำเภออิวาเตะ และในวันที่ 21 กรกฎาคม 1955 หมู่บ้านทั้งสี่ได้รวมกันเพื่อก่อตั้งเป็นเมืองอิวาเตะ

## การเมืองการปกครอง
เมืองอิวาเตะมีการปกครองรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเทศบาลเมือง ซึ่งเป็นสภาเดี่ยว มีสมาชิกทั้งหมด 14 คน เมืองอิวาเตะ เมืองคูซูมากิ และนครฮาจิมันไต รวมเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดอิวาเตะจำนวน 2 ที่นั่ง ส่วนในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งจังหวัดอิวาเตะที่ 2 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น

## เศรษฐกิจ
เศรษฐกิจท้องถิ่นของเมืองอิวาเตะคือการเกษตรเป็นหลัก โดยมีชื่อเสียงในด้านการผลิตบลูเบอร์รี

## การศึกษา
เมืองอิวาเตะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 5 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 3 แห่ง และมีโรงเรียนมัธยมปลายอีก 1 แห่งที่ดำเนินการโดยคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดอิวาเตะ

## การขนส่ง
### รถไฟ
* 22px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR East): โทโฮกุชิงกันเซ็ง
** สถานี: 
* 20px ทางรถไฟสายอิวาเตะกิงงะ
** สถานี:  –  – 

### ทางหลวง
*  - ที่พักริมทางอิชิงามิโนะโอกะ
* 

## สถานที่ท่องเที่ยว
* พิพิธภัณฑ์ศิลปะอิชิงามิโนะโอกะ ()

## บุคคลที่มีชื่อเสียง
* เซชิโร อิตางากิ () - นายพลกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เว็บไซต์ทางการ 

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดอิวาเตะ
เซอร์ไวเวอร์ 42

**เซอร์ไวเวอร์ 42** () เป็นฤดูกาลที่ 42 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ ออกอากาศครั้งแรกวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2565 ทางสถานีโทรทัศน์ CBS ประเทศสหรัฐอเมริกา สถานีโทรทัศน์ Global ในประเทศแคนาดา และสถานีโทรทัศน์ 9Go! ในประเทศออสเตรเลีย

ซึ่งในการถ่ายทำฤดูกาลที่ 41 และ 42 ทางผู้ผลิตรายการได้รับผลกระทบจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ทำให้ต้องถ่ายทำต่อเนื่องที่ประเทศฟิจิ ในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงเดือนมิถุนายน

นอกจากนี้ จากผลกระทบของการแพร่ระบาดยังส่งผลถึงจำนวนวันของการถ่ายทำและการแข่งขันในรายการอีกด้วย จากเดิมจะต้องแข่งกัน 39 วัน ถูกลดเหลือเพียง 26 วัน เป็นผลอันเนื่องมาจากข้อกำหนดเรื่องการกักตัวของผู้ที่เดินทางเข้าสู่ประเทศฟิจิ

## รายละเอียดของฤดูกาล
* **เผ่า** :
: ไอก้า แปลว่า ปลา ในภาษาฟิจิ สีประจำเผ่า สีฟ้า
: ทากู แปลว่า เต่ากระ ในภาษาฟิจิ สีประจำเผ่า สีส้ม
: วาติ แปลว่า ปู ในภาษาฟิจิ สีประจำเผ่า สีเขียว
: กูลา กูล่า เป็นชื่อเรียก นกประจำชาติของฟิจิ สีประจำเผ่า สีม่วง

## ผู้เข้าแข่งขัน

## การแข่งขัน

## การโหวต

## ดูเพิ่ม

เซอร์ไวเวอร์
วัดท่าอิฐ

**วัดท่าอิฐ** อาจหมายถึง
* **[[วัดท่าอิฐ (จังหวัดนนทบุรี)|วัดท่าอิฐ]]** จังหวัดนนทบุรี
* **[[วัดท่าอิฐ (จังหวัดสิงห์บุรี)|วัดท่าอิฐ]]** จังหวัดสิงห์บุรี
* **[[วัดท่าอิฐ (จังหวัดอ่างทอง)|วัดท่าอิฐ]]** จังหวัดอ่างทอง
* **[[วัดท่าอิฐ (อำเภอปากพลี)|วัดท่าอิฐ]]** อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก
* **[[วัดท่าอิฐ (อำเภอเมืองนครนายก)|วัดท่าอิฐ]]** อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก
* วัดไชยภูมิธาราม จังหวัดฉะเชิงเทรา ชาวบ้านในละแวกนั้นมักเรียกว่า *วัดท่าอิฐ*

ท่าอิฐ
วัดโพธิ์ปากพลี

**วัดโพธิ์ปากพลี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลปากพลี อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก 

วัดโพธิ์ปากพลีเป็นวัดเก่าแก่ น่าจะสร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาแต่ไม่ทราบสร้างเมื่อปีใด แต่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นคณะสงฆ์อนุญาตสร้างวัดเมื่อราว พ.ศ. 2280 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2482 ซึ่งน่าจะมีอายุสมัยรุ่นเดียวกับวัดท้าวอู่ทอง จังหวัดปราจีนบุรี เนื่องจากมีผู้สูงวัยเล่าว่า มีการสร้างวัดโพธิ์ปากพลีสร้างแข่งขันคู่กันมากับวัดท้าวอู่ทอง แต่เดิมนั่นวัดโพธิ์ปากพลี เป็นวัดไม่ใหญ่โตนัก สร้างด้วยไม้มุ่งแฝกมีกุฎิเพียง 2–3 หลัง ศาลาการเปรียญและอุโบสถเล็ก ๆ ครั้นกาลล่วงมาอุโบสถชำรุดจึงได้สร้างอุโบสถหลังใหม่ พระภิกษุในวัดแต่เดิมนั้นเป็นพระลาว ต่อมาจึงมีแต่พระไทย

ภายในวัดมีพิพิธภัณฑ์เริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2540 โดยผู้ช่วยศาสตราจารย์อาจารย์น้อม งามนิสัย อาจารย์ประจำคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร โดยได้งบประมาณสนับสนุนมาจากบริษัทเอสโซ่ (ประเทศไทย) จำกัด อาจารย์น้อมเป็นคนในพื้นที่และกรมศิลปากร ร่วมขุดค้นแหล่งโบราณคดีโคกกระโดน ตำบลปากพลี ลักษณะเป็นเนินในท้องนาที่ชาวบ้านเรียกว่า มาบไข่เน่า อยู่ห่างจากวัดออกไปประมาณ 2 กิโลเมตร มีการพบโบราณวัตถุเป็นจำนวนมาก เช่น ของมีค่าาพวกทองคำ สำริด จึงเข้าใจว่าบ้านปากพลีเคยรุ่งเรือง เป็นเมืองท่าเรือสำคัญ ภายหลังได้นำวัตถุโบราณเหล่านี้มาจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ ภายในวัดยังมีต้นยางนาเก่าแก่ 400 ปี ขึ้นทะเบียนเป็นรุกข มรดกของแผ่นดิน เมื่อ พ.ศ. 2560

## อ้างอิง

โพธิ์ปากพลี
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดนครนายก
ฟูจู (เมืองในจังหวัดฮิโรชิมะ)

**ฟูจู** () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภออากิ จังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น

ณ วันที่ 1 พฤษภาคม 2017 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 52,056 คน มีความหนาแน่นของประชากร 5,000 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 10.45 ตารางกิโลเมตร

เมืองฟูจูเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของมาสด้า และ เดลต้าโคเงียว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เว็บไซต์ทางการเมืองฟูจู 

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดฮิโรชิมะ
ฟูจู

**ฟูจู** อาจหมายถึง
* ฟูจู (โตเกียว) - นครในมหานครโตเกียว
* ฟูจู (นครในจังหวัดฮิโรชิมะ) - นครในจังหวัดฮิโรชิมะ
* ฟูจู (เมืองในจังหวัดฮิโรชิมะ) - เมืองในจังหวัดฮิโรชิมะ
วัดทุ่งกล้วย (จังหวัดพะเยา)

**วัดทุ่งกล้วย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งกล้วย อำเภอภูซาง จังหวัดพะเยา มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 2 ไร่

วัดทุ่งกล้วยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2441 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 30 เมตร ยาว 30 เมตร มีเจ้าอาวาสรูปแรกชื่อว่า พระครูบาเจ้ากั๋ญไจย

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารกว้าง 12.4 เมตร ยาว 35.3 เมตร วิหารหลังนี้เป็นวิหารหลังที่สามของวัด มีงานปอยหลวงฉลองวิหารที่ได้บูรณปฏิสังขรณ์ในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ถึง 1 มกราคม พ.ศ. 2558 ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 22.4 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 หอระฆัง กว้าง 4.60 เมตร ยาว 6.30 เมตร มีความสูง 8 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2535 กุฏิทรงล้านนาประยุกต์สองชั้น ชั้นล่างเป็นปูนชั้นบนเป็นไม้ ยอดหลังหลังคาเป็นทรงจัตุรมุข กว้าง 20 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2537 และศาลาพระพุทธปิมปาสารูปเจ้าพระเจ้าทันใจสะหรี๋ศรีทุ่งกล้วยมหาบารมีบันดาลโภคทรัพย์ ศาลามีความกว้าง 2 เมตร มีความยาว 8 เมตร เป็นทรงล้านนาประยุกต์

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปปางมารวิชัย มีความสูง 3 เมตร สร้างด้วยอิฐถือปูน เป็นพระประธานในวิหาร พระพุทธรูปไม้สักทอง ซึ่งเป็นพระพุทธรูปเก่าแก่อายุร้อยกว่าปี มีความสูงประมาณ 1 เมตร พระสิงห์สอง เป็นพระพุทธรูปเนื้อเงิน มีความสูงประมาณ 1 ฟุต มีอายุหลายร้อยปีแล้ว ซึ่งพระสิงห์สองนี้มีมาก่อนที่จะสร้างวัดขึ้นมาแล้ว พระบรมสารีริกธาตุ และ พระพุทธปิมปาสารูปเจ้าพระเจ้าทันใจสะหรี๋ศรีทุ่งกล้วยมหาบารมีบันดาลโภคทรัพย์ องค์พระเป็นลักษณะคล้ายพระสิงห์หนึ่ง เป็นศิลปะเมืองน่าน หน้าตัก กว้าง 1 เมตร 50 สูง 1 เมตร 30 องค์สร้างด้วยอิฐถือปูนข้างในองค์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูบาเจ้ากั๋ญไจย   เริ่มสร้างวัด
* พระอานันท์ใจ  พ.ศ. 2437–2449
* พะองค์ พ.ศ. 2450–2457
* พระกันทา พ.ศ. 2458–2471
* พระวิชัย พ.ศ. 2487–2501
* พระนวล พ.ศ. 2509–2510
* พระเปลี่ยน พ.ศ. 2510–2516
* พระสายชล พ.ศ. 2516–2523
* พระสมฤทธิ์ พ.ศ. 2523–2526
* พระสุทธิกานต์ พ.ศ. 2527–2535
* พระอธิการสุวรรณ พ.ศ. 2536–2540
* พระอธิการศรสุรินทร์ พ.ศ. 2542–

## อ้างอิง

ทุ่งกล้วย
หมวดหมู่:อำเภอภูซาง
วัดเทพนิมิตมงคล (อำเภอไทรงาม)

**วัดเทพนิมิตมงคล** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไทรงาม อำเภอไทรงาม จังหวัดกำแพงเพชร

วัดเทพนิมิตรมงคล หรือชาวบ้านเรียกว่า **วัดไทรงามเหนือ** ตั้งวัดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2519 ประวัติการสร้างวัด มีวันหนึ่งหลวงปู่อินทร์ท่านได้นิมิตว่ามีเทวดา มาบอกว่าที่ตรงนี้ให้สร้างวัด ซึ่งในขณะนั้นประชาชนได้เป็นไข้มาเลเรียกันมาก เทวดาจึงบอกยารักษาโรคแก่หลวงปู่ให้นำมารักษาชาวบ้าน เมื่อหลวงปู่ได้นิมิตแล้วจึงได้บอกเล่าให้ผู้ใหญ่ม้วน เทียนสันต์ ถึงเรื่องนิมิตดังกล่าว และได้ขายที่ดินที่ชาวบ้านถวายหลวงปู่ไว้เพื่อวัด เริ่มสร้างเสนาสนะ สร้างกุฏิ ศาลา หลวงปู่อินทร์ได้เป็นประธานก่อสร้างอุโบสถ โดยนิมนต์พระมหาโชติ มาดำเนินการก่อสร้าง ทำการก่อสร้างอยู่ 2 ปี จึงแล้วเสร็จ และได้ทำการฝังลูกนิมิตเมื่อ พ.ศ. 2520

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ 1 หลัง กุฏิเจ้าอาวาส 1 หลัง กุฏิสงฆ์ 10 หลัง อุโบสถ 1 หลัง ศาลาธรรมสังเวช 1 หลัง เมรุ 1 หลัง และมณฑปหลวงปู่อินทร์

## อ้างอิง

เทพนิมิตมงคล
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2022

**[[การประกวดเพลงยูโรวิชัน]]ปี 2022** เป็นการประกวดเพลงซึ่งจัดขึ้นที่เมืองตูริน ประเทศอิตาลี ซึ่งดำเนินการโดยสหภาพการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งยุโรป มีประเทศที่เข้าร่วมทั้งหมด 40 ประเทศ แข่งขันรอบคัดเลือกในวันที่ 10 และ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 และรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 โดยเป็นการจัดประกวดครั้งที่สามของอิตาลี ต่อจากการประกวดในปี 1965 ที่นาโปลี และการประกวดปี 1991 ที่โรม

ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 หลังจากเผชิญแรงกดดันจากองค์กรสมาชิกและผู้เข้าร่วมประกวดบางส่วน สหภาพการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งยุโรป ได้ประกาศว่าจะไม่มีตัวแทนจากประเทศรัสเซียเข้าร่วมประกวดในครั้งนี้ ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องจากการรุกรานยูเครน โดยตอนหนึ่งของแถลงการณ์สหภาพฯ กล่าวว่า "ท่ามกลางสถานการณ์วิกฤติร้ายแรงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนของยูเครน การมีรัสเซียร่วมการแข่งขันในปีนี้ด้วย อาจทำลายทั้งความเชื่อมั่นขององค์กรสมาชิก และชื่อเสียงของการประกวดที่มีมาอย่างยาวนาน" วันต่อมาหลังประกาศดังกล่าว สมาชิกของสหภาพฯ ที่มาจากประเทศรัสเซียทั้งหมด ซึ่งรวมถึงวีจีทีอาร์เค และเปอร์วีคานัล ได้ถอนตัวจากการเป็นสมาชิก

ประเทศผู้ชนะในการประกวดครั้งนี้คือ ยูเครน จากผลงานเพลง สแตฟานียา โดยกาลูชอร์แกสตรา ซึ่งเป็นเพลงอันประกอบด้วยท่อนแร็ป เพลงแรกที่ชนะการประกวด อีกทั้งได้รับคะแนนโหวตจากผู้ชม หรือเทเลโหวต สูงที่สุดในประวัติศาสตร์การประกวด คือ 439 คะแนน ซึ่งมีประเทศที่มีคะแนนดังกล่าวให้ยูเครน 12 คะแนนเต็ม จำนวน 28 ประเทศ
## ผลการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ
### สรุปภาพรวม

### จำแนกตามประเภทคะแนน

### กระดานคะแนน

### ประเทศที่ให้ 12 คะแนนเต็ม
ต่อไปนี้คือประเทศที่ให้ 12 คะแนนเต็ม แก่ผู้เข้าประกวด **ตัวหนา** คือประเทศที่ให้ 12 คะแนนเต็ม ทั้งจากส่วนของคณะกรรมการและส่วนของผู้ชม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การประกวดเพลงยูโรวิชัน
หมวดหมู่:ตูริน
วัดป่าฝาง (จังหวัดลำปาง)

**วัดป่าฝาง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระบาท อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง มีเนื้อที่ 7 ไร่ 1 งาน 60 ตารางวา 

วัดป่าฝาง หรือ **วัดศาสนโชติการาม** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2435 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2449 สร้างโดยพ่อเฒ่าอูส่วยอัตถ์และแม่เฒ่าคำหวาน สุวรรณอัตถ์ สองสามี 

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ เจดีย์สีทองซึ่งบรรจุพระบรมสารีริกธาตุที่อัญเชิญมาจากพม่าเมื่อประมาณ พ.ศ. 2449 วิหารเป็นเรือนไม้ทั้งหลังหลังคาซ้อนกันเป็นชั้น ๆ แบบพม่า อุโบสถขนาดเล็กมีหลังคาเครื่องไม้แบบพม่าประดับด้วยลวดลายเครือเถาปูนปั้นเหนือ บานประตูสวยงาม ซึ่งภายในประดิษฐานพระทับทิมพม่าซึ่งห่มจีวรประดับด้วยทับทิมสวยงาม วัดมีบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ และพระประธานศิลปะแบบพม่า ปัจจุบัน วันป่าฝางถือว่าเป็นวัดประจำตระกูลของครอบครัว สุวรรรณอัตถ์ และ เป็นวัดคู่บุญของจังหวัดลำปาง 

## อ้างอิง

ป่าฝาง
วัดไชยพฤฒาราม

**วัดไชยพฤฒาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ในการสร้างวัด จำนวน 10 ไร่

วัดไชยพฤฒาราม หรือชาวบ้านโดยทั่วไปเรียกว่า **วัดสัมปทวนใน** ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2260 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตร ยาว 36 เมตร มีประวัติว่าสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช สมัยที่เป็นพระยาตาก ได้ยกทัพไปตีเมืองจันทบุรีได้ผ่านมาทางวัดนี้ จึงได้ทำการบูรณะ ซ่อมแซมวัด ก่อนที่เดินทัพต่อไปเมืองจันทบุรี 

แต่ก็มีอีกเรื่องเล่าว่าหลังกรุงแตกราว พ.ศ. 2313 นายอยู่กับนายอินชักชวนชาวบ้านร่วมสร้างวัดขึ้นในหมู่บ้านสวนพริก ใช้เวลาสร้างประมาน 3 ปี สำเร็จราว พ.ศ. 2315 พระภิกษุอินได้แยกออกมาสร้างวัดสวนพริก (นอก) หรือวัดสัมปทวน (นอก) ริมฝั่งขวาของแม่น้ำบางปะกง

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการเป้า
* พระอธิการเจริญ
* พระมหาเทวิน
* พระอธิการนุช
* พระอธิการบุญธรรม ขนฺติธโร
* พระอธิการเทียนชัย โฆสธมฺโม
* พระอธิการกัณหา อภิวณฺโญ
* พระอธิการบุญนำ
* พระอธิการสมัย ธมฺมธโร
*พระครูสมุห์สมชาติ ขนฺติโก

## อ้างอิง

ไชยพฤฒาราม
วัดท่าไทร (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)

**วัดท่าไทร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าทองใหม่ อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีเนื้อที่ประมาณ 35 ไร่

วัดท่าไทรตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2200 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2511 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 22 เมตร ยาว 32 เมตร ได้รับคัดเลือกและประกาศให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างประจำปี 2533 จากกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2533 และ ได้รับการคัดเลือกและประกาศให้เป็นอุทยานการศึกษาของจังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อ พ.ศ. 2536 ได้รับพระะราชวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2546 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 30 เมตร ยาว 40 เมตร

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถมีหลังคาเป็นแบบทรงไทย 3 ชั้น มุงด้วยกระเบื้องเคลือบเงาสีเขียว ฉาบปูนทั้งด้านนอกและด้านใน รอบอุโบสถได้สร้างวิหารคด กว้าง 4 เมตร สูง 3 เมตร ก่อกำแพงด้วยอิฐ ฉาบปูนทั้งด้านนอกและด้านในรอบวิหารคตทั้ง 4 ด้าน รอบระเบียงวิหารคด เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ขนาดหน้าตักกว้าง 32 นิ้ว จำนวน 36 องค์ อุโบสถ มีหน้าต่างข้างละ 5 ช่อง แกะสลักประดับด้วยมุข ทุกบาน ประตูด้านหน้า 2 ช่อง แกะสลักประดับมุข ประตูด้านหลัง 2 ช่อง แกะสลักประดับมุข พระประธานในอุโบสถ ทำจากทองเหลืองลงรักปิดทองหน้าตักกว้าง 58 นิ้ว สูง 79 นิ้ว มีพระพุทธรูปซึ่งแต่เดิมคือพระประธานประดิษฐานอยู่ด้านหน้าขององค์ปัจจุบัน เป็นพระพุทธรูปซึ่งสร้างด้วยศิลาแลง ลงรัก ปิดทอง กว้าง 48 นิ้ว สูง 68 นิ้ว 

วัดมีเกจิอาจารย์คือ พระครูดิตถารามคณาศัย หรือ หลวงพ่อชม คุณาราโม มีรูปเหมือนเท่าขนาดองค์จริงของท่าน ประดิษฐานในมณฑปวัด

## อ้างอิง

ท่าไทร
วัดพันท้ายนรสิงห์

**วัดพันท้ายนรสิงห์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 5 ในตำบลพันท้ายนรสิงห์ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดจำนวน 18 ไร่ 2 งาน 13 ตารางวา

วันพันท้ายนรสิงห์ตั้งวัดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2525 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 ตามคำบอกเล่าของชาวบ้านต่อ ๆ กันมา เดิมเป็นพื้นที่ป่าไม่มีถนนสัญจรไปมาตามหลักฐานในสมัยนั้น โดยมีพระครูปลัดผล อินทสโร หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่า หลวงปู่ผล เป็นเกจิอาจารย์ด้านเมตตา ได้สร้างอุโบสถมหาอุตด้านหน้าหันไปทิศตะวันตกทางเข้าออกทางเดียวกัน มีวิหารของหลวงปู่ผลและท่านพ่อพันท้ายนรสิงห์แม่สีนวล ต่อมาชาวบ้านได้หารือสร้างวิหารโดยเห็นว่าประชาชนนักเรียนนักศึกษาจะเดินทางไปศึกษาหาข้อมูลประวัติพันท้ายนรสิงห์และพระเจ้าเสือ ยากแก่การเดินทางจึงทำแผ่นจารึกติดไว้ ณ ผนังวิหารโดยสังเขปเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2527 โดยมี พลเอกอาทิตย์ กำลังเอก เป็นประธานพิธี

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2527 ศาลาการเปรียญ โรงเรียนพระปริยัติธรรม วิหารท่านพ่อพันท้ายนรสิงห์ที่เป็นที่ตั้งของรูปปั้นพ่อพันท้ายนรสิงห์และแม่ศรีนวล ซึ่งหล่อด้วยโลหะตั้งประดิษฐานไว้บนศาลาจัตุรมุข และวิหารหลวงปู่ผล (อดีตเจ้าอาวาส) 

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูปลัดผล อินทสโร พ.ศ. 2524–2533
* พระอธิการกุ่น จิรกุโร พ.ศ. 2533–2539
* พระครูสาครพัฒนานุรักษ์ (ชาญศักดิ์ อุตตโม) พ.ศ. 2541–ปัจจุบัน

## อ้างอิง

พันท้ายนรสิงห์
วัดใหม่คลองตันประชาสรรค์

**วัดใหม่คลองตันประชาสรรค์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลคลองตัน อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 25 ไร่ 3 งาน มีพระสมุห์สุทิตย์ กตปุญฺโญ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

ประชาชนชาวบ้านในตำบลคลองตันได้มีจิตศรัทธาได้ร่วมกันบริจาคทรัพย์เป็นจำนวนเงิน 5 ล้านบาท เพื่อจัดซื้อสำหรับดำเนินการสร้างวัด เมื่อ พ.ศ. 2556 ในการดำเนินการขอสร้างวัด พระมงคลพัฒนาภรณ์ เจ้าคณะอำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร และเจ้าอาวาสวัดหลักสี่ราษฎร์สโมสร ผู้ขอสร้างวัดคือ  พระครูสาครพิพัฒนาภรณ์ ดำเนินการขอสร้างวัด เมื่อ พ.ศ. 2559 สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ประกาศให้เป็นวัดที่ 98 ของ จังหวัดสมุทรสาคร ประกาศตั้งวัดเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 ใช้ชื่อว่า "วัดใหม่คลองตันประชาสรรค์" ซึ่งสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ (ช่วง วรปุญฺโญ) วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร ผู้ปฏิบัติหน้าที่แทนสมเด็จพระสังฆราช (ในขณะนั้น) ประทานชื่อ

ภายในวัดใหม่คลองตันประชาสรรค์มีความสงบร่มรื่น ประกอบด้วยต้นไม้หลากหลายชนิด ศาลาปฏิบัติธรรมและอาคารสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ มีวังมัจฉา ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ หลวงพ่อเงินเป็นพระพุทธรูปหินทราย อายุมากกว่า 200 ปี ขนาดหน้าตักกว้าง 19 นิ้ว ประดิษฐาน ณ ศาลาปฏิบัติธรรม หลวงพ่อเศรษฐีทันใจเป็นพระพุทธรูปเนื้อทองเหลือง ขนาดหน้าตักกว้าง 100 นิ้ว สูง 160 นิ้ว เป็นพระประธานในศาลาปฏิบัติธรรม และหลวงพ่อทองเป็นพระพุทธรูปหินทราย อายุมากกว่า 200 ปี ขนาดหน้าตักกว้าง 19 นิ้ว ประดิษฐาน ณ ศาลาปฏิบัติธรรม 

## อ้างอิง

ใหม่คลองตันประชาสรรค์
วัดไร่ไทรทอง (จังหวัดสมุทรสาคร)

**วัดไร่ไทรทอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 1 ในตำบลนาโคก อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน ทิศเหนือ ติดกับสะพานข้ามคลองสุนัขหอน ทิศตะวันออก ติดคลองรำราง ทิศตะวันตก ติดถนนเข้าหมู่บ้าน ทิศใต้ ติดบ่อปลาเอกชน

วัดไร่ไทรทอง แต่เดิมเป็นที่พักสงฆ์ก่อสร้างเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2556 การก่อสร้างเดิม มีกุฏิมุงจากหลังเดียว ต่อมาได้สร้างกุฏิขึ้นมาใหม่ สร้างโรงครัว และวิหาร ต่อมาได้ยกขึ้นเป็นวัด เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2557 ผู้ขออนุญาตให้สร้างวัดคือ พระอมร สิริธโร และแต่งตั้งพระครูสาครพิพัฒนโสภณ วุดนาโคก มารักษาการเจ้าอาวาส และต่อมาได้แต่งตั้งพระปลัดรงคพันธ์ ธมฺมธีโร มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสจนถึงปัจจุบัน ปูชนียวัตถุที่สำคัญของวัด คือ หลวงพ่อใหญ่

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูสาครพิพัฒนโสภณ วุดนาโคก รักษาการเจ้าอาวาส
* พระปลัดรงคพันธ์ ธมฺมธีโร

## อ้างอิง

ไร่ไทรทอง
วัดหัวถนน (จังหวัดนครปฐม)

**วัดหัวถนน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอนพุทรา อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม พื้นที่วัดมีเนื้อที่ 12 ไร่ 1 งาน 64 ตารางวา

แต่เดิมนั้นชาวบ้านในละแวกนี้หากต้องทำบุญต้องไปทำบุญกันที่วัดทุ่งผักกูดและวัดดอนพุทรา ซึ่งเป็นไปด้วยความยากลำบาก และมีระยะทางไกล จนเมื่อหลวงตาหมูซึ่งเป็นพระธุดงค์มาจาก จังหวัดนครสวรรค์ ร่วมกับชาวบ้านหัวถนนและชาวบ้านดอนแกะแระ ได้สร้างที่พักสงฆ์ขึ้นมาในบริเวณที่สาธารณะ ช่วยกันขุดตอไม้สร้างเป็นที่พักสงฆ์ จนสำเร็จในวันเสาร์ที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2514 ต่อมาชาวบ้านได้นิมนต์ พระปลัดปลิว มาดูแลรักษาสำนักสงฆ์ จนได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาส และได้ซื้อที่ดินของนายขัน กำมา นายเอก เตี๊ยตาช้าง และนายลัพ ศรีคช ต่อมา พ.ศ. 2522 นายพล อ่ำเงิน ได้ขออนุญาตสร้างวัดต่อคณะสงฆ์ตามลำดับชั้น 

วัดหัวถนนตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2522

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถเริ่มวางศิลาฤกษ์ก่อสร้างอุโบสถเมื่อ พ.ศ. 2532 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา กำหนดเขตกว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2532 และแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2550 ศาลา กุฏิสงฆ์ ห้องสุขา โรงครัว

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระปลัดปลิว  ปภสฺสโร พ.ศ. 2529
* พระคอน กิตฺติธมฺโม (หลวงตาคอน) รักษาการเจ้าอาวาส พ.ศ. 2529–2531
* พระอธิการวร วรธมฺโม (อาจารย์ชิน) พ.ศ. 2531–2537 (ลาออกจากตำแหน่ง)
* พระครูวิถีธรรมประวรรต พ.ศ. 2537–

## อ้างอิง

หัวถนน
วัดผาสุการาม (จังหวัดนครปฐม)

**วัดผาสุการาม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน เลขที่ 102 หมู่ที่ 2 ในตำบลบางไทรป่า อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม มีพื้นที่ตั้งวัดเนื้อที่ 30 ไร่ 1 งาน 86 ตารางวา

วัดผาสุการามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2489 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2490 ชาวบ้านเรียกว่า **วัดใหม่** คู่กับวัดเก่า หรือวัดชุมนุมศรัทธาซึ่งตั้งอยู่ใกล้กัน มีเจ้าอาวาสรูปแรกคือ พระครูสังฆรักษ์ สังวาลย์ ส่วนเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูผาสุกกิจจาภรณ์ (สัมพันธ์ ผลธมฺโม)

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ วิหารหลวงพ่อสด และปูชนียวัตถุที่สำคัญ คือ พระบรมสารีริกธาตุ

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูสังฆรักษ์ สังวาลย์ พ.ศ. 2490–2509 
* พระอาจารย์สมหวัง
* พระอาจารย์สืบ
* พระอาจารย์สิน
* พระครูผาสุกกิจจาภรณ์ (สัมพันธ์ ผลธมฺโม) พ.ศ. 2534–

## อ้างอิง

ผาสุการาม
LUSS

**ลัส** (LUSS) เป็นวงดนตรีไทยประเภทดูโอที่ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2561 ซึ่งมีสมาชิกประกอบด้วย เบน ศิรสิทธิ์ ตั้งบุญดวงจิตต์ และ ปั้น นลพรรณ อัมพุช อดีตสมาชิกวงเจลลีร็อกเกต

## ผลงาน
### ซิงเกิล

### สตูดิโออัลบั้ม

### EP

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 2010
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติไทย
หมวดหมู่:วงกลุ่มสองสัญชาติไทย
หมวดหมู่:ศิลปินค่ายเอ็กซ์โอเอ็กซ์โอเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:เอ็กซ์โอเอ็กซ์โอเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีทีป็อป
อี ซอ-จิน

**อี ซอ-จิน** (; เกิด 30 มกราคม ค.ศ. 1971) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากรายการเรียลลิตี้โชว์ *Three Meals a Days และ Grandpa Over Flowers*  ในฐานะนักแสดง เขาได้แสดงนำในละครโทรทัศน์เรื่อง *Damo* (2003), *Phoenix* (2004), *Lovers* (2006), *[[ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน]]* (2007) และ *[[สัญญาวิวาห์ลวง]]* (2016)

## อาชีพ
อี ซอ-จิน เปิดตัวทางการแสดงของเขาในปี ค.ศ. 1999 ในละครโทรทัศน์เรื่อง *House Above the Waves* หลังจากรับบทบาทสมทบในละครโทรทัศน์หลายเรื่อง เขาก็มีชื่อเสียงในละครฮิตเรื่อง *Damo* เมื่อปี ค.ศ. 2003 ตามด้วยละครร่วมสมัยเรื่องฟีนิกซ์ที่ได้รับความนิยมในปี ค.ศ. 2004 อีได้รับบทนำในจอใหญ่เรื่องแรกในภาพยนตร์แอกชันเรื่อง *Shadowless Sword* ในปี ค.ศ. 2005

อีเล่นเป็นแวมไพร์ในซีรีส์ทางเคเบิลทีวีเรื่อง *Freeze* (2006), นักเลงใน *Lovers* (2006), และนักวิเคราะห์พฤติกรรมอาชญากรใน *[[สิงร่างวิญญาณหลอน]]* (2009) แต่เขากลายเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดจากการแสดงเป็นบุคคลทางประวัติศาสตร์ของเกาหลี พระเจ้าช็องโจแห่งโชซ็อน ใน ลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน (2007) และขุนพลคเยแบ็ก ของแพ็กเจ ใน *[[ยอดขุนพลกู้บัลลังก์]]* (2011)

## กิจกรรมอื่น
อีมาจากครอบครัวที่มีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นในภาคการเงิน และเชื่อว่าเกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมการธนาคาร การคมนาคมขนส่ง และการท่องเที่ยว และอื่น ๆ เขาสำเร็จการศึกษาด้านการจัดการธุรกิจจาก New York University Stern School of Business ในปี ค.ศ. 2011 อีได้ร่วมงานกับบริษัท Ask Veritas Assets Management ซึ่งเชี่ยวชาญด้านทรัพย์สินทางปัญญาและการลงทุนด้านอสังหาริมทรัพย์ เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นกรรมการผู้จัดการ

เป็นอาสาสมัครประจำขององค์การที่อยู่อาศัยเพื่อมนุษยชาติสากล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นทูตสันถวไมตรีของเกาหลีในปี ค.ศ. 2008 ร่วมกับมูลนิธินิปปอน และเจเนซิส แฟรนไชส์อาหารของเกาหลีใต้ อีได้ก่อตั้ง "กองทุน Let's Tree Fund" ในปี ค.ศ. 2010 เพื่อดำเนินการกิจกรรมปลูกป่า ในปี ค.ศ. 2011 อีได้ร่วมบรรเทาทุกข์แก่ผู้ประสบภัยแผ่นดินไหวและสึนามิที่ญี่ปุ่น เช่นเดียวกับคนดังหลาย ๆ คน อีประท้วงต่อสาธารณชนเรื่องการบังคับส่งตัวผู้แปรพักตร์ชาวเกาหลีเหนือกลับประเทศ

## ผลงาน
### ละครโทรทัศน์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้
ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2021–22 รอบแพ้คัดออก

**ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2021–22 รอบแพ้คัดออก** จะเริ่มต้นในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ กับเพลย์ออฟ รอบแพ้คัดออก และจะสิ้นสุดในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 กับ นัดชิงชนะเลิศ ที่ อาเรนากอมเบอตาเร ใน ติรานา, ประเทศแอลเบเนีย, ที่จะตัดสินหาทีมแชมเปียนส์ของ ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2021–22. ทั้งหมด 24 ทีมจะเข้าร่วมในรอบแพ้คัดออก.

เวลาต่างๆ คือ CET/CEST, เป็นไปตามที่ระบุไว้โดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, อยู่ในวงเล็บ).

## ทีมที่ผ่านเข้ารอบ
รอบแพ้คัดออกประกอบไปด้วย 24 ทีม: 16 ทีมที่เข้ารอบในฐานะทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศของแต่ละทีมจาก 8 กลุ่มใน รอบแบ่งกลุ่ม, และแปดทีมอันดับที่สามจาก ยูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม.

### ยูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม ชนะเลิศและรองชนะเลิศ


### ยูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม ทีมอันดับสาม

## ตารางการแข่งขัน
ตารางการแข่งขันเป็นไปดังนี้ (การจับสลากทั้งหมดจัดขึ้นที่สำนักงานใหญ่ยูฟ่าใน นียง, สวิตเซอร์แลนด์).

## สายการแข่งขัน


## รอบแพ้คัดออก เพลย์ออฟ

การจับสลากสำหรับรอบแพ้คัดออก เพลย์ออฟ ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2021, 14:00 CET.

### สรุปผลการแข่งขัน

เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 17 กุมภาพันธ์, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022.

|}

### แมตช์

*รวมผลสองนัด มาร์แซย์ ชนะ 6–1.*
----

*รวมผลสองนัด เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน ชนะ 2–1.*
----

*รวมผลสองนัด สลาเวียปราก ชนะ 6–4.*
----

*รวมผลสองนัด เสมอ 2–2. ปาโอก ชนะลูกโทษ 5–3.*
----

*รวมผลสองนัด เลสเตอร์ซิตี ชนะ 7–2.*
----

*รวมผลสองนัด โบโด/กลิมต์ ชนะ 5–1.*
----

*รวมผลสองนัด ปาร์ติซาน ชนะ 3–1.*
----

*รวมผลสองนัด ฟีเตสเซอ ชนะ 3–2.*

## รอบ 16 ทีมสุดท้าย

การจับสลากสำหรับรอบ 16 ทีมสุดท้าย  ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022, 13:00 CET.

### สรุปผลการแข่งขัน

เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 10 มีนาคม, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2022.

|}

### แมตช์

*รวมผลสองนัด มาร์แซย์ ชนะ 4–2.*
----

*รวมผลสองนัด เลสเตอร์ซิตี ชนะ 3–2.*
----

*รวมผลสองนัด ปาโอก ชนะ 3–1.*
----

*รวมผลสองนัด โรมา ชนะ 2–1.*
----

*รวมผลสองนัด เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน ชนะ 8–4.*
----

*รวมผลสองนัด สลาเวียปราฮา ชนะ 7–5.*
----

*รวมผลสองนัด โบโด/กลิมต์ ชนะ 4–3.*
----

*รวมผลสองนัด ไฟเยอโนร์ด ชนะ 8–3.*

## รอบก่อนรองชนะเลิศ

การจับสลากสำหรับรอบก่อนรองชนะเลิศจะจัดขึ้นในวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2022, 15:00 CET.

### สรุปผลการแข่งขัน

เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 7 เมษายน, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 2022.

|}

### แมตช์

*รวมผลสองนัด โรมา ชนะ 5–2.*
----

*รวมผลสองนัด ไฟเยอโนร์ด ชนะ 6–4.*
----

*รวมผลสองนัด มาร์แซย์ ชนะ 3–1.*
----

*รวมผลสองนัด เลสเตอร์ซิตี ชนะ 2–1.*

## รอบรองชนะเลิศ

การจับสลากสำหรับรอบรองชนะเลิศได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2022, 15:00 CET, หลังจากการจับสลากรอบก่อนรองชนะเลิศ.

### สรุปผลการแข่งขัน

เลกแรกจะลงเล่นในวันที่ 28 เมษายน, และเลกที่สองจะลงเล่นในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2022.

|}

### แมตช์

*รวมผลสองนัด โรมา ชนะ 2–1.*
----

*รวมผลสองนัด ไฟเยอโนร์ด ชนะ 3–2.*

## รอบชิงชนะเลิศ


นัดชิงชนะเลิศจะลงเล่นในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 ที่ อาเรนากอมเบอตาเร ใน ติรานา ประเทศแอลเบเนีย. การจับสลากได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2022, หลังการจับสลากรอบก่อนรองชนะเลิศและรอบรองชนะเลิศ, เพื่อกำหนดหาทีม "เจ้าบ้าน" เพื่อวัตถุประสงค์ในการบริหาร.


## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

*3
คันระ

**คันระ** () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอคันระ จังหวัดกุมมะ ประเทศญี่ปุ่น  เมืองนี้มีประชากรประมาณ 21,749 คน 8,311 ครัวเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 220 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 

## ภูมิศาสตร์
คันระตั้งอยู่ในพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดกุมมะ บนฝั่งใต้ของแม่น้ำคาบูระ

### เทศบาลข้างเคียง
* จังหวัดกุมมะ
** ฟูจิโอกะ
** ทากาซากิ
** โทมิโอกะ
** ชิโมนิตะ

### ภูมิอากาศ
คันระมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน *Cfa*) มีลักษณะคือ มีฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคันระอยู่ที่ 12.8&nbsp;°C มีปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ยรายปีอยู่ที่ 1,166&nbsp;มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.4&nbsp;°C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 1.1&nbsp;°C

## สถิติประชากร
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของคันระค่อนข้างคงที่ตลอด 40 ปีที่ผ่านมา

## ประวัติศาสตร์
thumb|right|250px|เมืองเก่าโอบาตะในคันระ

ในสมัยเอโดะ ศูนย์กลางของคันระในทุกวันนี้เดิมเป็น*[[โจกามาจิ]]* (เมืองรอบปราสาท) ของแคว้นศักดินาโอบาตะ ซึ่งเป็นแคว้นศักดินาภายใต้การปกครองของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในแคว้นโคสึเกะ

ในช่วงของการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่หลังการฟื้นฟูเมจิ ได้มีการก่อตั้งหมู่บ้านโอบาตะ หมู่บ้านอากิฮาตะ เมืองฟูกูชิมะ และหมู่บ้านนียะเมื่อวันที่ 1 เมษายน 1889 โดยขึ้นกับอำเภอคิตะคันระ จังหวัดกุมมะ หมู่บ้านโอบาตะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองโอบาตะในปี 1925 อำเภอคิตะคันระได้เปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอคันระในปี 1950 หมู่บ้านอากิฮาตะได้ถูกผนวกเข้ากับเมืองโอบาตะในปี 1955 และในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 1959 เมืองฟูกูชิมะ และหมู่บ้านนียะ ได้ถูกผนวกเข้ากับเมืองโอบาตะ เพื่อตั้งขึ้นเป็นเมืองคันระ

## การเมืองการปกครอง
คันระมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเมือง ซึ่งเป็นสภาเดี่ยวและประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 12 คน เมืองคันระกับเทศบาลอื่น ๆ ในอำเภอคันระ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดกุมมะจำนวน 2 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองคันระเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 5 ของจังหวัดกุมมะ ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น

## เศรษฐกิจ
เศรษฐกิจของคันระส่วนมากขึ้นอยู่กับการเกษตร

## การศึกษา
คันระมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 3 แห่ง และเมืองนี้ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย

## การขนส่ง
### รถไฟ
20px โจชิงเด็นเต็ตสึ - สายโจชิง
* - 

### ทางหลวง
*  – จุดพักรถคันระ
* 

## เมืองพี่น้อง
* 20px - แชร์ตัลโด แคว้นตอสคานา ประเทศอิตาลี ในฐานะเมืองมิตรภาพ ตั้งแต่ 1984

## สถานที่ท่องเที่ยว
thumb|250px|รากูเซ็ง-เอ็ง
* สวน ()

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เว็บไซต์ทางการ 

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดกุมมะ
กีฬาสถานชาติมรดกเตโช

**กีฬาสถานชาติมรดกเตโช** ( *กีฬฎฺฐานชาติมรตกเตโช*) เป็นสนามกีฬาสำหรับแข่งฟุตบอลและกรีฑาในกรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา เป็นส่วนหนึ่งของพหุกีฬาสถานชาติมรดกเตโช

## การก่อสร้าง
พหุกีฬาสถานชาติมรดกเตโช ซึ่งรวมถึงกีฬาสถานชาติมรดกเตโชแห่งนี้ สร้างขึ้นเพื่อการเป็นเจ้าภาพซีเกมส์ 2023 ของประเทศกัมพูชา การก่อสร้างพหุกีฬาสถานเริ่มขึ้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2556 ส่วนการก่อสร้างกีฬาสถานแห่งนี้เริ่มขึ้นในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2560 และวางศิลาฤกษ์ไปก่อนหน้านี้แล้วเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2560 รัฐบาลจีนมอบเงินช่วยเหลือ 1.1 พันล้านหยวน (ประมาณ 160 ล้านดอลลาร์) เพื่อก่อสร้างสนามกีฬา โดยมีผู้พัฒนา คือ ไชน่าสเตทคอนสตรัคชั่นเอนยิเนียริ่ง (, *[[China State Construction Engineering Corporation|CSCEC]]*) ประกอบด้วยวิศวกรชาวจีนประมาณ 340 คน และคนงานชาวกัมพูชาราว 240 คน ติดตั้งที่นั่งเสร็จสมบูรณ์ในเดือนมกราคม 2562

## สถาปัตยกรรมและการออกแบบ
โครงสร้างของกีฬาสถานแห่งนี้ได้รับการออกแบบให้คล้ายกับเรือใบเพื่อรำลึกถึงความสัมพันธ์ระหว่างกัมพูชากับจีน เนื่องจากชาวจีนเคยเดินทางไปยังกัมพูชาโดยการเดินเรือในสมัยโบราณ กีฬาสถานแห่งนี้ออกแบบให้สูง  และมีโครงสร้าง "หัวเรือ" สองโครงสร้างที่สูง  ซึ่งออกแบบให้คล้ายท่าทางการทักทายของเขมรที่คล้ายกับการไหว้ กีฬาสถานแห่งนี้ล้อมรอบด้วยคูน้ำเช่นเดียวกับเมืองพระนคร และประดับประดาด้วยลวดลายดอกลำดวนซึ่งเป็นดอกไม้ประจำชาติของกัมพูชา กีฬาสถานแห่งนี้มีความจุ 60,000 ที่นั่ง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สนามฟุตบอลในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:สนามกีฬาในพนมเปญ
หมวดหมู่:ฮุน เซน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ฟุตบอลทีมชาติกัมพูชา
หมวดหมู่:สนามกีฬาที่สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศกัมพูชาในปี พ.ศ. 2564
หมู่เกาะเกโยะ

**หมู่เกาะเกโยะ** () เป็นกลุ่มเกาะในทะเลในเซโตะพื้นที่บางส่วนอยู่ภายใต้การบริหารของจังหวัดฮิโรชิมะและจังหวัดเอฮิเมะ เกาะใหญ่บางเกาะเชื่อมต่อกันด้วยระบบสะพานทางด่วนนิชิเซโตะ ซึ่งเป็นทางด่วนที่เชื่อมต่อระหว่างเกาะฮนชูและเกาะชิโกกุ

คำจำกัดความคร่าว ๆ ของหมู่เกาะเกโยะ คือ เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของทะเลในเซโตะ ตั้งแต่ฮิอูจิ-นาดะ () ไปจนถึงอากิ-นาดะ () แต่ก็มีคำจำกัดความที่แคบกว่า คือ ครอบคลุมเฉพาะเกาะที่อยู่ระหว่างแคว้น 2 แคว้นในอดีต คือ แคว้นอิโยะ และแคว้นบิเซ็ง เท่านั้น ดังนั้น หมู่เกาะในอ่าวฮิโรชิมะ โดยเฉพาะเกาะเอตาจิมะและคูราฮาชิจิมะ จึงไม่รวมอยู่ในคำจำกัดความอันหลัง

## เศรษฐกิจ
เนื่องจากทะเลในเซโตะมีคลื่นลมที่สงบแต่มีความลึก หมู่เกาะเกโยะจึงเป็นหนึ่งในศูนย์กลางหลักของการต่อเรือ การประมง และการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในญี่ปุ่น

## รายชื่อเกาะ
เกาะที่มีพื้นที่ใหญ่กว่า 20 ตารางกิโลเมตร ได้แก่
* ฮากาตะ
* อิกูจิจิมะ
* อินโนชิมะ
* มูไกชิมะ
* โอมิชิมะ
* โอซากิกามิจิมะ
* โอชิมะ

เกาะเด่นอื่น ๆ ได้แก่
* นิอิโอชิมะ
* โอกามูระ
* โอกูโนชิมะ
* สึชิมะ
* อูโอชิมะ

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Innoshima habu port 001.JPG|เขตเมืองอินโนชิมะ
ไฟล์:JMSDF-Officer-Candidate-School-Former-Japanese-Naval-Academy.png|อดีตโรงเรียนนายเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น
ไฟล์:Chigirishima001.jpg|ชิงิริจิมะ
ไฟล์:Iwagijima.JPG|ท่าเรือประมงบนเกาะอิวากิจิมะ 


## อ้างอิง

เกโยะ
เกโยะ
หมวดหมู่:จังหวัดเอฮิเมะ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จังหวัดฮิโรชิมะ
มัสยิดวะซีร์ ข่าน

**มัสยิดวะซีร์ ข่าน** (,  *Wazīr <u>Kh</u>ã Masīt*; เปอร์เซียและ) เป็นมัสยิดสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 17 ตั้งอยู่ในนครลาฮอร์ แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน สร้างขึ้นภายใต้ดำริของจักรพรรดิโมกุล ชาห์จะฮาน เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของหมู่สิ่งก่อสร้างที่รวมถึงชาฮีฮัมมัน มัสยิดเริ่มก่อสร้างในปี 1634 แล้วเสร็จในปี 1641 ปัจจุบันได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นรายชื่อแหล่งมรดกโลกเบื้องต้น

มัสยิดนี้ถือเป็นหนึ่งในมัสยิดยุคโมกุลที่มีการประดับประดาตระการตามากที่สุด และเป็นที่รู้จักจากงานกระเบื้องเคลือบดีบุก ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อ *kashi-kari* และพื้นผิวภายในที่ทั้งหมดแทบจะประดับไปด้วยงานเขียนเฟรสโกยุคโมกุล นับตั้งแต่ปี 2009 ได้เริ่มมีการบูรณะมัสยิดครั้งใหญ่ภายใต้การดูแลของทรัสต์อากา ข่านและรัฐบาลแคว้นปัญจาบ รวมถึงการสนับสนุนโดยรัฐบาลของเยอรมนี, นอร์เวย์ และสหรัฐ

## ระเบียงภาพ

File:Wazir Khan Mosque, Interior Fresco, Lahore, Punjab, Pakistan.jpg|มุรฆัรนา
File:Internal Elevation - Courtyard of Wazir Khan Mosque, Lahore.jpg|โถงละหมาดหลัก
File:Lahore 052 copy.jpg|ภายในโดม
File:Interior of Wazir Khan Mosque.jpg|มุรฆัรนา
File:Domes of Wazir Khan Mosque.JPG|โดมรูปแบบโลฑี (*Lodi*)
File:Wazeer Khan Mosque, Lahore.jpg|งานประดับผนังภายใน
File:Pulpit of Wazir Khan Mosque description.jpg|มุขเทศน์
File:Pulpit of Wazir Khan Mosque.jpg|มุขเทศน์
File:Wazir Khan Mosque in 1895.jpg|ภาพถ่ายเมื่อปี 1895
File:Masjid Wazeer Khan, Lahore.jpg|ลานของมัสยิด
File:Masjid wazir khan dehli gate lahore.jpg|มุมมองผ่านประตูเดลี
File:A fountain for ablution inside Wazir Khan Mosque's courtyard.jpg|ลานมัสยิดและน้ำพุ
File:Arabic Calligraphy at Wazir Khan Mosque.jpg|งานกระเบื้องอักษรวิจิตรอิสลาม
File:Wazir khan mosque, tile art1.jpg|งานเฟรสโกภายใน
File:Wazir Khan Mosque at night.jpg|มัสยิดประดับแสงไฟยามค่ำคืน


## ดูเพิ่ม
* มัสยิดบาดชาฮี
* มัสยิดชาห์จะฮาน
* มัสยิดในลาฮอร์
* นครในกำแพงเมืองลาฮอร์

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
*
*
*
*
*  Read online at Scribd and Islamic arts.org, 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Lahore Photos and History 
* ''Reading Masjid Wazir Khan'' , by Kamil Khan Mumtaz

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในลาฮอร์
หมวดหมู่:มัสยิดในประเทศปากีสถาน
หอสมุดแห่งชาติคอซอวอ

**หอสมุดแห่งชาติคอซอวอ** (; ; National Library of Kosovo) เป็นสถาบันด้านหอสมุดระดับสูงสุดของประเทศคอซอวอ ตั้งอยู่ในนครพริสตีนา หอสมุดมีการเปลี่ยนชื่อของหอสมุดมาตลอดนับตั้งแต่การก่อตั้ง ขึ้นอยู่กับสภาวะทางการเมืองของคอซอวอในเวลานั้น โดยชื่อแรกที่ตั้งคือหอสมุดภูมิภาคจังหวัดปกครองตนเองอคอซอวอ (Regional Library of Autonomous Province of Kosovo) ส่วนชื่อที่ใช้ในปัจจุบันนั้นเริ่มใช้มาตั้งแต่ปี 2014

อาคารหลังปัจจุบันของหอสมุดเริ่มก่อสร้างในวันที่ 25 พฤศจิกายน 1982 ผลงานออกแบบของอันดริยา มุตญากอวิช (Andrija Mutnjaković) สถาปนิกชาวโครแอต มีพื้นที่ 16,500 ตารางเมตร ประดับด้วยหน้าต่างเซนิธ (zenith windows) มีโดมจำนวน 99 โดมที่มีขนาดต่างกัน ภายนอกคลุมด้วยโครงสร้างโลหะรูปตาข่ายจับปลา แต่ละส่วนของการตกแต่งหอสมุดล้วนมีความหมายเชิงสัญรูปในตัว อาคารหอสมุดประกอบด้วยห้องอ่านหนังสือสองห้อง ความจุ 300 และ 100 ที่นั่ง, ห้องอัฒจันทร์ขนาด 150 ที่นั่ง และหอประชุมขนาด 75 ที่นั่ง นอกจากนี้ยังมีชั้นใต้ดินสองชั้นที่เป็นที่เก็บรักษาหนังสือและของสะสมของหอสมุดบางส่วน ซึ่งไม่เปิดให้บุคคลภายนอกเข้าชม

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Biblioteka Kombëtare e Kosovës "Pjetër Bogdani"
*Biblioteka "HIVZI SULEJMANI"
*Akademia e Shkancave dhe Arteve te Kosoves
* The International Federation of Library Associations and Institutions 

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในพริสตีนา
หมวดหมู่:มรดกทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:หอสมุดวิจัย
ดินที่อิ่มตัวด้วยน้ำ

**ดินน้ำท่วมขัง**, **ดินไฮดริก** หรือ **ดินที่อิ่มตัวด้วยน้ำ** () เป็นดินที่มีน้ำอิ่มตัวอย่างถาวรหรือตามฤดูกาล ทำให้เกิดสภาวะไร้อากาศ (แอนาโรบิก) พบได้ทั่วไปในพื้นที่ชุ่มน้ำ
 
## ภาพรวม
ดินส่วนใหญ่เป็นดินที่มีอากาศถ่ายเท (ดินแอโรบิก) ซึ่งเป็นส่วนสำคัญต่อรากพืชในการหายใจ (รากพืชดูดออกซิเจนและคาร์โบไฮเดรตในขณะที่ปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์) และต้องมีอากาศที่เพียงพอโดยเฉพาะอย่างยิ่งออกซิเจนในดินเพื่อรองรับชีวิตในดินส่วนใหญ่ โดยปกติอากาศจะเคลื่อนที่ผ่านรูพรุนที่เชื่อมต่อถึงกันโดยแรงต่าง ๆ เช่น การเปลี่ยนแปลงของความดันบรรยากาศ การชะล้างของน้ำฝน และการแพร่กระจายอย่างง่าย
 
นอกจากรากพืชแล้ว จุลินทรีย์ในดินส่วนใหญ่ต้องการออกซิเจนเพื่อความอยู่รอด และรวมทั้งสัตว์ในดิน เช่น มด ไส้เดือน และตุ่น แต่ดินมักจะอิ่มตัวด้วยน้ำเนื่องจากฝนตกและน้ำท่วม ทำให้ไม่มีช่องว่างให้อากาศผ่านเข้าไป เนื้อดินมีน้ำอยู่เต็มและการแพร่กระจายของก๊าซในดินจะช้าลง (ประมาณ 10,000 เท่า) เมื่อระดับออกซิเจนจำกัดการแข่งขันที่รุนแรงในการแย่งอากาศที่เหลืออยู่ของสิ่งมีชีวิตในดิน เมื่อสภาพแวดล้อมแบบไม่ใช้ออกซิเจน (ไร้อากาศ) นี้ยังคงดำเนินต่อเนื่องเป็นเวลานานในช่วงฤดูการเติบโต ปฏิกิริยาทางชีวภาพและเคมีที่แตกออกไปจะเริ่มมีอิทธิพลแทนสภาวะเดิม (เมื่อดินมีอากาศถ่ายเท) ในดินที่อิ่มตัวด้วยน้ำเป็นเวลานานและเกิดขึ้นซ้ำ ๆ เป็นเวลาหลายปี คุณสมบัติของดินที่มีลักษณะเฉพาะมักจะพัฒนาขึ้นซึ่งสามารถแยกออกได้โดยง่าย ดินที่มีคุณสมบัติพิเศษเหล่านี้เรียกว่า*ดินไฮดริก* และแม้อาจพบดินนี้ในพื้นที่ทางภูมิประเทศที่ไม่มากนัก แต่ก็รักษาหน้าที่ของดินที่สำคัญ (soil functions) ในสิ่งแวดล้อมไว้ได้
 
พืชที่พบในดินไฮดริกมักมีเนื้อเยื่อแอเรงคิมา (aerenchyma) ซึ่งเป็นช่องว่างภายในของลำต้นและเหง้า ซึ่งช่วยให้ออกซิเจนในบรรยากาศถูกส่งไปยังบริเวณระบบราก (เขตราก) ดังนั้นพื้นที่ชุ่มน้ำหลายแห่งจึงถูกปกคลุมด้วยพืชที่มีแอเรนไคมา ได้แก่ ธูปฤาษี กก และบัว
 
## อ้างอิง

 
หมวดหมู่:ปฐพีวิทยา
หมวดหมู่:ชนิดของดิน
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์ทางดิน
หมวดหมู่:พื้นที่ชุ่มน้ำ