open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
กาทรีน เดอเนิฟว์

**กาทรีน เดอเนิฟว์** () นักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศสผู้เคยได้รับรางวัลซีซาร์ 2 สมัย และเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ และรางวัลบาฟตา มีชื่อเสียงจากบทบาทในภาพยนตร์ของรอเฌ วาดีม, ลุยส์ บูญวยล์, โรมัน โปลันสกี, ฌัก เดอมี และฟร็องซัว ทรูว์โฟ

กาทรีน เดอเนิฟว์ มีชื่อจริงว่า กาทรีน ฟาเบียน ดอร์เลอัก () เป็นบุตรคนที่สามของสามีภรรยานักแสดง มอริส ดอร์เลอัก และเรอเน เดอเนิฟว์ มีพี่สาวที่เป็นนักแสดงเช่นกัน ชื่อ ฟร็องซวซ ดอร์เลอัก ส่วนเธอใช้นามสกุลของมารดาในการแสดง

กาทรีน เดอเนิฟว์ เริ่มเป็นนักแสดงตั้งแต่อายุ 13 ปี โดยรับบทนักแสดงประกอบเล็ก ๆ เริ่มมีชื่อเสียงจากภาพยนตร์หลาย ๆ เรื่องของรอเฌ วาดีม และโด่งดังจากภาพยนตร์เพลงของฌัก เดอมีในปี 1964 เรื่อง *Les Parapluies de Cherbourg* (Umbrellas of Cherbourg)  ต่อมาในปี 1967 เธอได้แสดงภาพยนตร์เพลงอีกเรื่องหนึ่งของเดอมี ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาดนตรีประกอบยอดเยี่ยม คือ *Les Demoiselles de Rochefort* (The Young Girls of Rochefort) โดยแสดงนำคู่กับฟร็องซวซ ดอร์เลอัก พี่สาว ก่อนพี่สาวของเธอจะเสียชีวิตเนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ 

ผลงานอื่นของกาทรีน เดอเนิฟว์ ที่ได้รับคำชื่นชมได้แก่ *Repulsion* (1965) ของโรมัน โปลันสกี, *Belle de Jour* (1967) และ *Tristana* (1970) ของลุยส์ บูญวยล์, *Le Dernier métro* (1980) ของฟร็องซัว ทรูว์โฟ ซึ่งได้รับรางวัลซีซาร์ และ *The Hunger* (1983) ของโทนีย์ สก็อตต์ ที่มีบทเลสเบียนที่อื้อฉาวกับซูซาน ซาแรนดอน 

ผลงานในระยะหลัง ที่สำคัญได้แก่ บทนำใน *[[อินโดจีน (ภาพยนตร์)|อินโดจีน]]* (1992) ได้รับรางวัลซีซาร์ และเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในฐานะนักแสดงนำ ส่วนตัวภาพยนตร์ได้รับรางวัลในสาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม ทั้งรางวัลออสการ์ และรางวัลลูกโลกทองคำ ในปี 2000 เธอรับบทสมทบใน *[[Dancer in the Dark]]* กำกับโดยลาร์ส ฟอน เทรียร์ นำแสดงโดยปีเยิร์ก ซึ่งได้รับรางวัลปาล์มทองคำจากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์

กาทรีน เดอเนิฟว์ ยังมีผลงานในฐานะนางแบบ เธอเคยเป็นนางแบบให้กับสินค้าน้ำหอมชาแนล เสื้อผ้าอีฟว์ แซ็ง โลร็อง, กระเป๋าหลุยส์ วิตตอง, ลอรีอัล ใบหน้าของเธอถูกใช้เป็นต้นแบบของมารียาน () สัญลักษณ์ของประเทศฝรั่งเศส ระหว่างปี 1985 ถึง 1989  ต่อจากบรีฌิต บาร์โด 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักแสดงฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
มาฮิแคน

thumb|แผนที่แสดงถิ่นฐานของมาฮิแคนในปัจจุบัน
**มาฮิแคน** (Mahican) หรือ **โมฮิแคน** (Mohican) เป็นชนเผ่าพื้นเมืองอเมริกันที่มีถิ่นฐานอยู่แถบหุบเขาแม่น้ำฮัดสัน (ปัจจุบันคือ ออลบานี รัฐนิวยอร์ก)  ชนพื้นเมืองเผ่านี้ บางส่วนย้ายไปอยู่ที่สต็อกบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์เมื่อราว ค.ศ. 1780 และส่วนที่เหลือย้ายไปอยู่รัฐวิสคอนซิน ในช่วงทศวรรษ 1820-1830 

ชาวมาฮิแคน จะเรียกตัวเองว่า **Muhhekunneuw** ("People of the River")

คนทั่วไปมักจะสับสนระหว่างชนเผ่ามาฮิแคน กับ โมฮีแกน (Mohegan) ที่มีถิ่นฐานอยู่แถบหุบเขาทางตะวันออกของรัฐคอนเนตทิคัต 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Stockbridge-Munsee community
* Mohican Indians
*  Stockbridge Timeline

หมวดหมู่:อเมริกันอินเดียน
ผิวหนังอักเสบเหตุแสงเรื้อรัง

**ผิวหนังอักเสบเหตุแสงเรื้อรัง** () เป็นการแพ้แสงทั้งยูวีเอและยูวีบีสองช่วงครึ่งถือเป็นโรคเรื้อรัง โรคนี้เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของระบบภูมิต้านทานร่างกาย เพราะแสงแดดเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยาภูมิแพ้เมื่อระบบต้านทานของร่างกายแปรปรวน

## อาการ
เริ่มแรกคันบริเวณที่โดนแสงแดด เมื่อเป็นหนักขึ้นจะขึ้นเป็นผื่นนูนคันตั้งแต่ศีรษะจนไปถึงข้อเท้า มีลักษณะคล้ายผิวคางคกและบางทีมีน้ำเหลืองด้วย ซึ่งร่างกายจะแสดงอาการเมื่อมีการสะสมพลังงานพอสมควร

## การตรวจวินิจฉัย
ต้องตรวจวิเคราะห์ยืนยันจากหน่วยรังสีวิทยาว่าเกิดจากการแพ้แสงแดดหรือไม่ และแพ้แสงทั้งยูวีเอและยูวีบีแล้วจึงรักษาให้ตรงจุด

## การป้องกันและรักษา
หลีกเลี่ยงแสงแดด  หรือสวมเสื้อผ้าปกปิดอย่างมิดชิด ถุงเท้า หมวก ทาครีม และที่สำคัญหากอยู่ในบ้านหรืออาคารควรอยู่บริเวณที่มีแสงน้อย เพราะรังสียูวีเอสามารถทะลุผ่านกระจกได้

เนื่องจากโรคนี้ไม่แสดงอาการขณะที่สัมผัสกับแดดผู้ป่วยควรสังเกตตัวเอง หากรักษาควรรักษาอย่างต่อเนื่องเพราะเป็นโรคเรื้อรัง

* ครีมกันแดดที่ป้องกันยูวีเอและยูวีบี ซึ่งมีค่า SPF 40 ขึ้นไป และทาทับทุกๆ 2 ชั่วโมง
* สวมหมวกปีกกว้างสีเข้ม สามารถป้องกันรังสียูวีที่กระทบที่หน้าได้ 50-80 % 
* กางร่มให้ห่างจากผิวหนัง 10-20 เซนติเมตร
* ฟิล์มกรองแสงรถยนต์ ปัจจุบันฟิล์มกรองแสงสามารถกรองแสงได้แทบทุกความยาวคลื่น

## อ้างอิง

* นิตยสารชีวจิต ฉบับวันที่ 16 เมษายน 2552

พแพ้แสงแดด CAD
ซาดะฮารุ

**ซาดะฮารุ** () เป็นตัวละครหลักในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ 
## ข้อมูลตัวละคร
ซาดะฮารุเป็นอินุงามิ มีลักษณะหมาขนาดใหญ่และมีขนสีขาว เดิมมีมิโกะสองพี่น้องคือโมเนะและอาเนะเป็นเจ้าของ แต่เนื่องจากความที่ตัวมันมีขนาดใหญ่ทำให้สิ้นเปลืองค่าอาหารและค่าเลี้ยงดู อาเนะและโมเนะจึงได้ตัดสินใจนำซาดะฮารุไปทิ้งไว้ใต้บันไดทางขึ้นร้านกินจังรับจ้างสารพัด เพื่อให้คนของร้านรับจ้างสารพัดนำไปเลี้ยงดู คางุระซึ่งกำลังจะเข้าร้านได้พบซาดะฮารุที่ใต้บันไดจึงเกิดถูกใจจึงรับเลี้ยงดูในร้านรับจ้างสารพัด ตอนแรกกินโทกิไม่พอใจที่คางุระนำซาดะฮารุมาเลี้ยง แต่ภายหลังก็ยอมรับซาดะฮารุให้อาศัยในร้านรับจ้างสารพัดได้

พลังของอินุงามิในตัวซาดะฮารุจะตื่นขึ้น เมื่อซาดะฮารุกินนมสดกับสตรอเบอรี่และได้ยินบทสวดปลุกพลังอินุงามิ ครั้งหนึ่งซาดะฮารุได้กินนมรสสตรอเบอร์รี่ที่คางุระนำมาให้กิน ทำให้ซาดะฮารุโตขึ้นจนทะลุหลังคาร้านรับจ้างสารพัด ชาวบ้านเชื่อว่าซาดะฮารุเป็นปีศาจจึงนำสิ่งของมาเขวี้ยงปาใส่มัน คางุระพยายามปกป้องจนได้รับบาดเจ็บ ซาดะฮารุโกรธจนพลังแห่งอินุงามิได้ตื่นขึ้น และบ้าคลั่งอาละวาดทั้งเอโดะ โมเนะและอาเนะมิโกะสองพี่น้องเจ้าของเดิมของซาดะฮารุได้มาหากินโทกิและเสนอวิธีปราบพยศให้ซาดะฮารุ จนสามารถทำให้ซาดะฮารุกลับคืนสู่ร่างปกติได้

ซาดะฮารุเป็นสุนัขที่ฉลาดแสนรู้ แต่มีนิสัยเสียคือชอบกัดศีรษะคนเล่นจนเลือดออก โดยเฉพาะกินโทกิ ยังไรก็ตามซาดะฮารุก็ได้ร่วมมือกับสมาชิกร้านรับจ้างสารพัดในการกอบกู้ภัยอันตรายของเอโดะหลายครั้ง

ซาดะฮารุเคยออกโทรทัศน์ในรายการประกวดสัตว์เลี้ยงทางโอเอโดะทีวี โดยเหล่านักรับจ้างสารพัดได้พามันไปประกวดเพื่อหวังเงินรางวัลไปจ่ายค่าเช่าบ้าน โดยซาดะฮารุจะต้องแข่งขันความสามารถกับอลิซาเบท สิ่งมีชีวิตต่างดาวซึ่งเป็นสัตว์เลียงของคาซึระ แต่ผลการแข่งขันกลับไม่ปรากฏในเนื่อเรื่อง เนื่องจากรายการประกวดสัตว์เลี้ยงได้งดออกอากาศกะทันหัน เนื่องจากการปรากฏตัวของมนุษย์ที่กำลังสวมชุดเป็นอลิซาเบท 

## ชื่อของซาดะฮารุ
ชื่อของซาดะฮารุนั้น เป็นชื่อที่คางุระตั้งให้ เดิมเป็นชื่อที่คางุระใช้เป็นชื่อของกระต่ายที่เธอเลี้ยงก่อนหน้านี้ โดยใช้ชื่อว่า *ซาดะฮารุหมายเลข 1* คืนหนึ่ง คางุระนำกระต่ายไปในห้องนอนของเธอ คางุระเกิดฝันร้ายแล้วเผลอกอดกระต่ายจนตาย เพราะพลังมหาศาลของคางุระที่เป็นชาวยาโตะ นอกจากนี้ ชื่อของซาดะฮารุยังนำไปใช้ตั้งเป็นชื่อด้วงขี้ควายที่เธอนำไปร่วมแข่งซูโม่ แต่มันก็ตายตอนนำไปใช้แข่งชนด้วงกับด้วงของโอคิตะ โซโกะ ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่ามาก

## การปรากฏตัวบนปก
ซาดะฮารุปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 4 โดยในปากคาบถุงสินค้าและมีโอทาเอะนั่งอยู่บนหลัง และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มเดียวกัน
## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* กินทามะ
* คางุระ (กินทามะ)

หมวดหมู่:กินทามะ
หมวดหมู่:ตัวละครในกินทามะ
หมวดหมู่:ตัวละครอนิเมะและมังงะที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสุนัข
หมวดหมู่:สุนัขที่มีชื่อเสียง
หมวดหมู่:มาสคอตอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ไซด์คิกอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
เจ้าพระยาโกษาธิบดี

**เจ้าพระยาโกษาธิบดี** อาจหมายถึง

* เจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน)
* เจ้าพระยาโกษาธิบดี (เหล็ก)
โมฮีแกน

**โมฮีแกน** (Mohegan)  เป็นชนเผ่าพื้นเมืองอเมริกันที่มีถิ่นฐานอยู่แถบฝั่งตะวันออกของหุบเขาแม่น้ำเทมส์ ในรัฐคอนเนตทิคัต  ชนเผ่านี้ได้รับการรับรองสถานภาพจากรัฐบาลกลางสหรัฐในปี 1994 ปัจจุบันมีถิ่นฐานอยู่ที่เมืองอันคาสวิลล์ รัฐคอนเนตทิคัต

คนทั่วไปมักจะสับสนระหว่างชนเผ่าโมฮีแกน กับ มาฮิแคน (Mahican) ที่เคยตั้งถิ่นฐานอยู่แถบหุบเขาแม่น้ำฮัดสัน ในคริสต์ศตวรรษที่ 17  ปัจจุบันอาศัยอยู่แถบเมืองสต็อกบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์ และรัฐวิสคอนซิน 

ในช่วงเวลาของการติดต่อกับยุโรป โมฮีแกนและเปโควทเป็นหน่วยชนเผ่าที่รวมกันอาศัยอยู่ในภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐคอนเนตทิคัต แต่โมฮีแกนค่อยๆ แยกตัวเป็นอิสระเมื่อเปโควท ซึ่งมีอำนาจเหนือกว่า สูญเสียการควบคุมอาณาจักรการค้าและกลุ่มบรรณาการของพวกเขา ชื่อเปโควทถูกตั้งให้กับโมฮีแกนโดยชนเผ่าอื่นๆ ทั่วภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และในที่สุดก็ได้รับการยอมรับโดยพวกเขาเอง 

ในปี 1637 ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวอังกฤษที่นับถือศาสนาเพียวริตันได้ทำลายหมู่บ้านป้อมปราการหลักที่มิสติค ด้วยความช่วยเหลือของอันคัส ผู้นำของชาวโมฮีแกน ซึ่งเป็นคริสเตียนที่เปลี่ยนมานับถือศาสนา และซากามอร์ วีควอช คุก รวมถึงชาวนารากันเซ็ทในช่วงสงครามเปโควท สิ่งนี้สิ้นสุดลงด้วยการเสียชีวิตของแซสซาคัส ลูกพี่ลูกน้องของอันคัส ใกล้เมืองออลบานี รัฐนิวยอร์ก ซึ่งเขาหลบหนีไป โดยมือของชาวโมฮอว์ค ซึ่งเป็นชาติในสมาพันธรัฐอิโรควอยจากทางตะวันตกของแม่น้ำฮัดสัน หลังจากนั้นโมฮีแกนก็กลายเป็นชาติชนเผ่าแยกภายใต้การนำของอันคัส

อันคัสเป็นรูปแบบการสะกดแบบอังกฤษของชื่อวอนคัสในภาษาแอลกอนควิน ซึ่งแปลว่า **สุนัขจิ้งจอก** ในภาษาอังกฤษ คำว่าโมฮีแกน (ออกเสียง /ˈmoʊhiːɡæn/) แปลในภาษาถิ่นแอลกอนควิน (ภาษาโมฮีแกน-เปโควท) ว่า **ผู้คนแห่งหมาป่า**

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Mohegan Tribe Homepage

หมวดหมู่:อเมริกันอินเดียน
แมเดลีน สโตว์

**แมเดลีน มอรา สโตว์** () นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์เกี่ยวกับชาวอเมริกันอินเดียนเรื่อง *The Last of the Mohicans* ในปี 1992 และเคยได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยม จากภาพยนตร์ *Twelve Monkeys*

แมเดลีน สโตว์ เกิดที่อีเกิลร็อก ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นลูกครึ่งอเมริกัน-คอสตาริกา เข้าศึกษาวิชาภาพยนตร์และวารสารศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย และเริ่มเป็นนักแสดงโทรทัศน์ และตัวประกอบในภาพยนตร์หลายเรื่อง

แมเดลีน สโตว์ รับบทเล็กๆ ในภาพยนตร์อยู่เป็นเวลาหลายปี จึงเริ่มมีชื่อเสียงจากบทนำเป็นครั้งแรกในปี 1992  จากบท "คอรา มุนโร" ในภาพยนตร์ *[[The Last of the Mohicans]]* ดัดแปลงจากนวนิยายของเจมส์ เฟนิมอร์ คูเปอร์  นำแสดงโดยแดเนียล เดย์ ลูอิสและรัสเซล มีนส์

ภาพยนตร์เรื่องอื่นที่สร้างชื่อเสียงให้กับเธอ ได้แก่เรื่อง *Short Cuts* (1993) กำกับโดยโรเบิร์ต อัลต์แมน, รับบทนักดนตรีตาบอดใน *Blink* (1994) และรับบทในภาพยนตร์ไซไฟ *Twelve Monkeys* (1995) คู่กับบรูซ วิลลิส แบรด พิตต์ และคริสโตเฟอร์ พลัมเบอร์ 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายฮิสแปนิกและลาติโน
หมวดหมู่:บุคคลจากลอสแอนเจลิส
ลานประชาคมโรมัน

**ลานประชาคมโรมัน** () หรือ **ฟอรูงโรมานูง** () ตั้งอยู่ระหว่างเนินพาเลติเน (Palatine hill) กับเนินแคปิโตลิเน (Capitoline hill) ในกรุงโรมในประเทศอิตาลี บริเวณนี้เป็นบริเวณศูนย์กลางของการวิวัฒนาการของวัฒนธรรมโรมันมาแต่โบราณ ประชาชนมักจะเรียกบริเวณนี้ว่า "ฟอรูงมังนูง" หรือเพียง ว่า "ฟอรูง"

โครงสร้างที่เก่าและสำคัญที่สุดต่าง ๆ ของเมืองเก่าต่างก็ตั้งอยู่ในบริเวณนี้ที่รวมทั้งที่ประทับเดิมที่เรียกว่า "เรกิอา" () และกลุ่มสิ่งก่อสร้างรอบ ๆ สำหรับ "เทพีพรหมจารีย์" (Vestal virgins) สาธารณรัฐโรมันมีตึกรัฐสภา () ที่เป็นที่ประชุมของวุฒิสมาชิกในบริเวณนี้ด้วย ลานประชาคมเป็นเหมือนจัตุรัสศูนย์กลางของเมืองที่ประชาชนใช้เป็นที่ชุมนุมในกิจการต่าง ๆ ของรัฐ และยังเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและถือกันว่าเป็นศูนย์กลางของสาธารณรัฐและจักรวรรดิต่อมา

สิ่งก่อสร้างในบริเวณลานประชาคมก็มีด้วยกันหลายอย่างที่รวมทั้งเทวสถาน เช่น เทวสถานแห่งอันโตนินัสและฟาอัสตินา, ประตูชัยเช่นประตูชัยเซ็พติมิอัส เซเวอรัส และอื่นๆ

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* จักรวรรดิโรมัน
* สาธารณรัฐโรมัน

## แหล่งข้อมูลอื่น

## ระเบียงภาพ


ไฟล์:Forum Romanum Panorama2.jpg|ภูมิทัศน์โดยทั่วไป
ไฟล์:Forum Romanum April 2007.jpg|ภูมิทัศน์โดยทั่วไป
ไฟล์:051ForoRomano.jpg|ภูมิทัศน์โดยทั่วไป
ไฟล์:RomaForoRomanoTempioCastori.jpg|เทวสถานแห่งคาสเตอร์และโพลลักซ์
ไฟล์:RomaForoRomanoTempioDivoGiulio.JPG|เทวสถานแห่งซีซาร์
ไฟล์:Temple of Antoninus and Faustina (Roma).jpg|alt=|เทวสถานแห่งอันโตนินัสและฟาอัสตินา
ไฟล์:RomaForoRomanoTempioVespasiano.JPG|เทวสถานแห่งเวสเปเซียนและไททัส
ไฟล์:Fororomanoarchoftitusromeitaly.jpg|ประตูชัยไททัส
ไฟล์:RomeForumRomanumArchofSeptimiusSeverus01.jpg|ประตูชัยเซ็พติมิอัส เซเวอรัส
ไฟล์:RomaForoRomanoTempioDivoRomolo.JPG|เทวสถานแห่งรอมิวลัส



หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมโรมัน
หมวดหมู่:เทวสถานโรมัน
หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในโรม
วิหารแพนธีอัน

**วิหารแพนธีอัน** (,  หรือ ; , มาจาก  ที่แปลว่า “พระเจ้าทั้งหมด”) เป็นสิ่งก่อสร้างที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ตั้งอยู่ในกรุงโรม เดิมสร้างโดยมาร์กุส วิปซานิอุส อากริปปา เพื่อเป็นเทวสถานสำหรับเทพเจ้าทั้งปวงของโรมันโบราณ ก่อนจะได้รับการสร้างใหม่ทั้งหมดในรัชสมัยของจักรพรรดิเฮเดรียน (ประมาณ ค.ศ. 126)

วิหารนี้เป็นหนึ่งในสิ่งก่อสร้างจากยุคโรมันที่ยังคงสภาพสมบูรณ์ที่สุดในโลก ส่วนหนึ่งเป็นเพราะมีการใช้งานอย่างต่อเนื่องตลอดประวัติศาสตร์ โดยตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 เป็นต้นมา ได้เปลี่ยนสถานะเป็นคริสต์ศาสนสถานของโรมันคาทอลิก ในชื่อ **บาซิลิกาเซนต์แมรีและเหล่ามรณสักขี** ()

ในทางสถาปัตยกรรม แพนธีอันมีชื่อเสียงระดับโลกจากโดมคอนกรีตไม่เสริมเหล็กที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ซึ่งมีความสูงของช่องตา (oculus) บนเพดานและเส้นผ่าศูนย์กลางของโดมวัดจากด้านในเท่ากับ 43.3 เมตรเท่ากัน นอกจากนี้ วิหารยังเป็นที่ฝังศพของบุคคลสำคัญ เช่น จิตรกรราฟาเอล และกษัตริย์แห่งอิตาลี

## ระเบียงภาพ


ไฟล์:Rome (Italy, October 2019) - 275 (50589571796).jpg|โดมแพนธีอัน
ไฟล์:Roma40.jpg|เพดานหลุม
ไฟล์:Pantheon (Rome) - Dome.jpg|ช่องตาบนเพดาน
ไฟล์:Pantheon_panorama%2C_Rome_-_6.jpg|



## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* สถาปัตยกรรมโรมัน

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมโรมัน
หมวดหมู่:เทวสถานโรมัน
พนธีอัน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 2
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างแบบโรมัน
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในโรม
แพนธีอัน

__NOTOC__
**แพนธีอัน** อาจจะหมายถึง

* เทพทั้งปวง (Pantheon (gods)) - หมายถึงกลุ่มเทพ หรือ พระเจ้าในตำนานเทพหรือศาสนา 
* ตึกแพนธีอัน (Pantheon, Rome) - เทวสถานโรมันในกรุงโรมที่สร้างราว ค.ศ. 125
สาธารณรัฐเวนิส

**สาธารณรัฐอันสงบสุขเป็นที่สุดแห่งเวนิส** หรือ **สาธารณรัฐเวนิส** (, ) เป็นรัฐที่เริ่มขึ้นในเมืองเวนิสที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี สาธารณรัฐเวนิสรุ่งเรืองอยู่กว่าหนึ่งพันปีตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 7 จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1797 และมักจะได้การขนานนามว่า “La Serenissima” ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชื่อของรัฐว่า “สาธารณรัฐอันสงบสุขเป็นที่สุด” (Most Serene Republic)

## ประวัติ

เมืองเวนิสเดิมเป็นชุมชนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณลากูนที่รวมตัวเข้าด้วยกันเพื่อต่อต้านอันตรายจากชนลอมบาร์ด, ชนฮั่น และกลุ่มชนอื่นที่เริ่มเข้ามารุกรานหลังจากอำนาจของจักรวรรดิโรมันตะวันตกเริ่มลดถอยลงในบริเวณทางตอนเหนือของอิตาลี ในเวลาระหว่างต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 ชุมชนในบริเวณลากูนก็เลือกตั้งผู้นำคนแรกออร์โซ อิพาโต (Orso Ipato) ที่ได้รับการอนุมัติจากไบแซนเทียมและได้รับตำแหน่ง “Hypatos” ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ใช้ในจักรวรรดิไบแซนไทน์ที่เทียบเท่ากับ “กงสุล” และ “Dux”  ที่ต่อมาแผลงมาเป็น “โดเจ”  ออร์โซ อิพาโตเป็นบุคคลแรกที่ได้รับการบันทึกในประวัติศาสตร์ว่าเป็นดยุกแห่งเวนิส (Doge of Venice) คนแรก แต่ในหลักฐานจากคริสต์ศตวรรษที่ 11 กล่าวว่าชาวเวนิสประกาศให้เพาโล ลูชิโอ อนาเฟสโต (Paolo Lucio Anafesto) เป็นดยุกในปี ค.ศ. 697 แต่หลักฐานนี้ก็เป็นเพียงบันทึกของจอห์นผู้เป็นดีคอนของเวนิส แต่จะอย่างไรก็ตามดยุกแห่งเวนิสก็มีอำนาจอยู่ที่เอราเคลีย

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* เวนิส 
* ดยุกแห่งเวนิส 

สาธารณรัฐเวนิส
*
*
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 7
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 18
ว
ว

หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศอิตาลี
จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

**จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์** () (10 มีนาคม ค.ศ. 1503 - 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1564) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ระหว่างวันที่ ค.ศ. 1558 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1564 นอกจากจะทรงเป็นประมุขของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แล้ว จักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 1 ก็ยังเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมียและพระมหากษัตริย์แห่งฮังการีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1526 และทรงเป็นอาร์ชดยุกแห่งออสเตรียตั้งแต่ปี ค.ศ. 1521 จนเสด็จสวรรคต

หลังจากที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฮังการีผู้ทรงพระอนุชาเขยของพระองค์เสด็จสวรรคต แฟร์ดีนันท์ก็ทรงปกครองเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมียและฮังการี และเมื่อจักรพรรดิคาร์ลสละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1556 แฟร์ดีนันท์ก็กลายเป็นผู้สืบตำแหน่งจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ต่อในปี ค.ศ. 1558 ขณะที่จักรวรรดิสเปน ราชอาณาจักรเนเปิลส์ ราชอาณาจักรซิซิลี ดัชชีมิลาน, เนเธอร์แลนด์ของฮับส์บูรก์ และแคว้นฟรองช์-กงเตตกไปเป็นของ พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปนพระราชโอรสในจักรพรรดิคาร์ล

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
* จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
* จักรวรรดิสเปน
* ราชอาณาจักรเนเปิลส์
* ราชอาณาจักรซิซิลี
* รายพระนามกษัตริย์และจักรพรรดิเยอรมัน

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2046
หมวดหมู่:จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์โบฮีเมีย
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ฮังการี
หมวดหมู่:ผู้ปกครองออสเตรีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามอิตาลี
หมวดหมู่:ดยุกแห่งคารินเทีย
หมวดหมู่:เคานต์แห่งทีโรล
หมวดหมู่:ผู้ปกครองสติเรีย
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์
หมวดหมู่:พระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถ
เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์

**เฮนรี สจวต พระมหากษัตริย์พระราชสวามีแห่งชาวสกอต** หรือ **เฮนรี สจวต ลอร์ดดาร์นลีย์** () (7 ธันวาคม ค.ศ. 1545 - 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1567) เฮนรี สจวต เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1545 ที่ลีดสในมณฑลเวสต์ยอร์คเชอร์ในอังกฤษ เป็นบุตรของแม็ทธิว สจวต ดยุคแห่งเล็นน็อกซที่ 4และมาร์กาเร็ต ดักกลาส ลอร์ดดาร์นลีย์เป็นพระราชสวามีองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ ระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1565 ถึงวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1567 และเป็นพระบิดาของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ เฮนรีเสด็จสวรรคตเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1567 ที่เอดินบะระห์ในสกอตแลนด์

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งสกอตแลนด์ 
* ราชวงศ์สจวต 

 
หมวดหมู่:คู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์สกอตแลนด์
หมวดหมู่:เจ้าชายพระราชสวามี
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2088
หมวดหมู่:ขุนนางสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์พระราชสวามี
หมวดหมู่:ราชวงศ์สทิวเวิร์ต
หมวดหมู่:บุคคลจากลีดส์
หมวดหมู่:ดยุกแห่งออลบานี
หมวดหมู่:ราชนิกุลที่ถูกลอบปลงพระชนม์
เทวสถานเวสตา

**เทวสถานแห่งเวสตา** (; ) เป็นเทวสถานโรมัน (Roman temple) ที่ตั้งอยู่ภายในบริเวณจตุรัสโรมันในกรุงโรมในประเทศอิตาลี เทวสถานแห่งเวสตาตั้งอยู่ระหว่างเทวสถานแห่งคาสเตอร์และโพลลักซ์, เทวสถานแห่งซีซาร์, เรเจีย และ ที่พำนักเทพีพรหมจารีย์ (House of the Vestals) สิ่งที่เด่นที่สุดในเทวสถานคือ รอยเท้ากลมที่อาจจะเป็นสิ่งที่หลงเหลือมาจากสถานที่สักการะของละตินหรืออีทรัสคัน สิ่งก่อสร้างเป็นแบบสถาปัตยกรรมกรีกโบราณ โดยมีการใช้คอลัมน์โครินเธียน, หินอ่อน และครรภมณฑล (cella) โครงสร้างที่ยังมองเห็นอยู่บ้างทำให้ทราบว่าเป็นคอลัมน์โครินเธียนยี่สิบคอลัมน์ที่สร้างบนฐานที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางสิบห้าเมตร หลังคาของสิ่งก่อสร้างอาจจะมีปล่องด้านบนเพื่อให้มีการถ่ายเทควันอากาศจากภายในตัวอาคาร

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* จตุรัสโรมัน

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมโรมันในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:เทวสถานโรมัน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างแบบโรมัน
ซาร์ฟิโอดอร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย

**ซาร์ฟิโอดอร์ที่ 3 อะเลคเซเยวิช** (; 9 มิถุนายน ค.ศ. 1661 – 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1682) เป็นซาร์แห่งรัสเซีย ระหว่างปี 1676 ถึงปี 1682

## พระราชประวัติ
ซาร์ฟิโอดอร์ที่ 3 เป็นพระราชโอรสในซาร์อะเลคเซย์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ที่พระราชสมภพจากพระมเหสีองค์แรกเสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระราชบิดาเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1676 ขณะพระชนม์เพียง 14 พรรษาแต่เนื่องจากพระพลานามัยไม่แข็งแรงและทรงพิการมาแต่ทรงพระเยาว์จึงทำให้ทรงบริหารราชการแผ่นดินได้ไม่สะดวกและในวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1681 พระมเหสีองค์แรกมีพระประสูติกาลพระราชโอรสองค์แรกและองค์เดียวแต่หลังจากนั้น 3 วัน พระมเหสีก็สวรรคตและในวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1681 พระราชโอรสพระองค์เดียวของพระองค์ก็สิ้นพระชนม์ตามกันไปอีก พระองค์สวรรคตในวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1682 ขณะพระชนม์เพียง 20 พรรษาสวรรคตโดยไร้รัชทายาท ราชสมบัติจึงตกแก่พระราชอนุชา 2 พระองค์คือ เจ้าชายอีวาน และ เจ้าชายปีเตอร์

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์โรมานอฟ
หมวดหมู่:ซาร์แห่งรัสเซีย
หมวดหมู่:ซาเรวิชแห่งรัสเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากมอสโก
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์ในสมัยใหม่
เซฺว ไข่ฉี

thumb|เซฺว ไข่ฉี
**เซฺว ไข่ฉี** (; , 11 สิงหาคม ค.ศ. 1981-) เป็นนักร้องและนักแสดงสาวชาวฮ่องกงเธอเรียนจบด้านบริหาร เป็นนักร้องในสังกัด **วอร์เนอร์ มิวสิก** ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004

หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวฮ่องกง
หมวดหมู่:นักร้องจีน
เหมียว เข่อซิ่ว

**เหมียว เข่อซิ่ว** (;  เกิด 8 กุมภาพันธ์ 1952) เป็นนักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวฮ่องกง เธอเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากการปรากฏตัวใน ภาพยนตร์กังฟู หลายเรื่องในช่วงทศวรรษ 1970 ประกบกับนักแสดงแอ็คชั่นชาวฮ่องกงอาทิ บรู๊ซ ลี และ เฉินหลง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Hong Kong Movie World Biography 
* Nora Miao: Babe
* Nora Miao's myspace.com fanpage
* Fairchild Radio DJ Profile 

หมวดหมู่:นักแสดงจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากมณฑลกวางตุ้ง
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวฮ่องกง
หักดิบระห่ำ แผนจารกรรมพันล้าน

**หักดิบระห่ำ แผนจารกรรมพันล้าน** เป็นภาพยนตร์แอคชั่นที่ออกฉายเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006นำแสดงโดย แฮริสัน ฟอร์ด โดยเนื้อเรื่องเล่าถึง **แจ๊ค สไตน์ฟิลด์** (**ฟอร์ด**)ผู้ออกแบบระบบป้องกันภัยให้กับธนาคารแห่งหนึ่งแต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ ์ไม่คาดฝันขึ้นเมื่อได้มีกลุ่มโจรกลุ่มหนึ่งบุกมายังบ้านของเขาจับภรรยาและลูกทั้ง 2 ของเขาเป็นตัวประกัน พร้อมกับบังคับให้เขาเจาะระบบป้องกันที่เขาสร้างขึ้นมากับมือและสั่งไม่ให้แจ้งตำรวจแล้วเขาจะหยุดยั้งกลุ่มโจรและช่วยครอบครัวของเขา
ได้หรือไม่

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2549
ลาบราบ็องซอน

**ลาบราบ็องซอน** () หรือ **เพลงแห่งบราบ็อง** คือเพลงชาติของประเทศเบลเยียม ประพันธ์ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1830 คำร้องโดยหลุยส์-อาแล็กซ็องดร์ เดอเช (Louis-Alexandre Dechet) ในนามแฝง "แฌนวาล" ("Jenneval") ทำนองโดย ฟร็องซัว ฟาน กอมเปนฮูต (François Van Campenhout) เพลงนี้ได้มีการรับรองเป็นเพลงชาติเบลเยียมอย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1860 โดยมีคำร้องเป็นภาษาราชการของเบลเยียมทั้ง 3 ภาษา ได้แก่ ภาษาดัตช์ ภาษาฝรั่งเศส และภาษาเยอรมัน

## ประวัติ
เมื่อเกิดการปฏิวัติเบลเยียมเพื่อปลดแอกเบลเยียมจากเนเธอร์แลนด์ ซึ่งเริ่มต้นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1830 ชาวเบลเยียมได้ใช้เพลงลามาร์แซแยส และเพลง "ลาปารีเซียน" (La Parisienne) (ทั้งสองเพลงร้องเฉพาะท่อนประสานเสียง) เป็นเพลงในการปฏิวัติครั้งนั้น นักปฏิวัติหนุ่มผู้ใช้นามแฝงว่า "แฌนวาล" (ชื่อจริงคือ หลุยส์-อาแล็กซ็องดร์ เดอเช ต่อมาเสียชีวิตระหว่างการปฏิวัติ) นักแสดงชาวฝรั่งเศสจากเมืองลียงซึ่งทำงานอยู่ในเบลเยียม และฟร็องซัว ฟาน กอมเปนฮูต นักร้องโอเปราชาวเบลเยียมเชื้อสายเนเธอร์แลนด์ จึงได้ร่วมกันแต่งเพลงเพื่อใช้ในการปฏิวัติดังกล่าว โดยในชั้นแรกได้ให้ชื่อเพลงนี้ว่า "ลาบรุกแซลวซ" ("La Bruxelloise" - เพลงแห่งบรัสเซลส์) ต่อมาจึงเปลี่ยนชื่อเพลงเป็น "ลาบราบ็องซอน" อันเป็นชื่อที่รู้จักกันดีในปัจจุบัน เล่ากันว่าทั้งสองได้ร่วมกันแต่งเพลงนี้ขึ้นที่คาเฟ่ชื่อ "แอกล์ดอร์" (Aigle d'Or - ร้านอินทรีทอง) ระหว่างการประชุมครั้งหนึ่งของคณะปฏิวัติ เพลงนี้เมื่อแต่งสำเร็จแล้วก็ได้มีการบรรเลงครั้งแรกในเดือนกันยายนปีเดียวกันนั้นเอง

ต่อมาในปี ค.ศ. 1860 รัฐบาลเบลเยียมได้มีการแก้ไขคำร้องของเพลงลาบราบ็องซอนเสียใหม่ พร้อมทั้งประกาศรับรองให้เพลงนี้เป็นเพลงชาติเบลเยียมอย่างเป็นทางการ ตามคำสั่งของชาร์ล รอฌีเย (Charles Rogier) นายกรัฐมนตรีของเบลเยียมในขณะนั้น ซึ่งเนื้อร้องดังกล่าวมีเนื้อหามุ่งโจมตีประเทศเนเธอร์แลนด์ผู้เป็นเจ้าอาณานิคมเก่าอย่างชัดเจน ภายหลังกระทรวงมหาดไทยแห่งเบลเยียมจึงได้มีหนังสือเวียนลงวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1921 ให้ใช้คำร้องบทที่ 4 ของฉบับที่มีการแก้ใขใน ค.ศ. 1860 เป็นคำร้องเพลงชาติฉบับทางการ

## บทร้อง
thumb|Right|250px|โน้ตเพลง "ลาบราบ็องซอน"
[thumb|Right|250px|อนุสาวรีย์ "[ลาบราบ็องซอน (อนุสาวรีย์)|ลาบราบ็องซอน" ที่กรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม สร้างเมื่อ ค.ศ. 1930 ที่แท่นฐานอนุสาวรีย์แห่งนี้จารึกคำร้องของเพลงนี้ในภาษาฝรั่งเศสและภาษาดัตช์]]

### สำนวนดั้งเดิม  ค.ศ. 1830

### บทร้องฉบับแก้ไข

### ฉบับราชการ

### ภาษาวาลลูน (Li Braibançone)

## อ้างอิง
### เชิงอรรถ

### บรรณานุกรม

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Himnuszok
* ''La Brabançonne'' des Arquebusiers de Visé
* ''La Brabançonne''  dans le ''Courrier des Pays-Bas'' du 7 septembre 1830 

หมวดหมู่:เพลงชาติ
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศเบลเยียม
หมวดหมู่:การปฏิวัติเบลเยียม
หมวดหมู่:เพลงภาษาฝรั่งเศส
เกรก้าEXE

**เกรก้า** อสูรไซเบอร์ในโลก อันเดอร์กลาว (Underground) ที่เมื่อ 10 กว่าปีก่อนได้กำเนิดมาจากบั๊กคอมพิวเตอร์ จากการหลาย ๆ ที่มารวมตัวกัน จนกำเนิดเกรก้า ขึ้นมา และได้ทำลายระบบไซเบอร์ทุกอย่าง จนได้โปรแกรมในตำนานกักขังไว้ในอันเดอร์กลาวมากว่า 10 ปี...

(เกรก้าเป็นบีสตัวเอกของร็อคแมนเอ็กเซ่ภาคมังงะ)

## ร็อคแมนเอ็กเซ่(เกม)
:อาศัยอยู่ในอันเดอร์กลาวกับอสูรฟาร์เซอร์ถูกปลุกโดยเชอร์คลาวแมนแล้วถูกร็อคแมนดูดพลังงานไปใช้เป็น บีสเอาท์ ตอนหลังได้ปรากฏตัวอีกที่ห้องทดลอง**โรบอต**แล้วต่อสู้กับร็อคแมนจนเข้ารวมกับร็อคแมน แต่ถูกคาเนลกับไอริสดึงออกมาจากตัวร็อคแมน...
## ร็อคแมนเอ็กเซ่(อะนิเมะ)
:
## ร็อคแมนเอ็กเซ่(มังงะ)
:อาศัยอยู่ในอันเดอร์กลาวถูกร็อคแมนขโมยพลังงานจนร่างกลายเป็นเงา ตามหาพลังงานเพื่อเอาคืนจากร็อคแมน แต่พอรวมร่างกับฟาร์เซอร์ที่อาศัยอยู่ในโลกเซเบอร์จนกลายเป็น  **[[เกรเซอร์EXE|เกรเซอร์]]** ดูดพลังงานจากโลกไซเบอร์ไปโผลที่โลกมนุษย์ โลกมนุษย์กลายเป็นโลกดึกดำบรรณแล้วดูดพลังงานและวัตถุไปเป็น เบล็กโฮ ขนาดใหญ่ ถูกจัดการโดย ร็อคแมนกับฟอร์เต้...

## ท่าไม้ตาย

## แหล่งข้อมูลอื่นๆ
*http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Mega_Man_Battle_Network_characters#Cybeasts
*http://megaman.wikia.com/wiki/Gregar
*http://www.capcom.co.jp/rockmanexe/ 

หมวดหมู่:ร็อคแมนเอ็กเซ่
หมวดหมู่:ตัวละครจากเกมชุดร็อคแมน
พระอภัยมณี (ตัวละคร)

พระอภัยมณี เป็นตัวละครเอกจากวรรณคดีของพระสุนทรโวหาร (ภู่) เรื่อง พระอภัยมณี เจ้าชายแห่งกรุงรัตนา เป็นพระราชโอรสองค์ของท้าวสุทัศน์และพระนางประทุมเกสร 

เมื่อพระอภัยมณีอายุได้ 15 ชันษา ท้าวสุทัศน์ได้ให้พระอภัยมณีและศรีสุวรรณ ผู้เป็นอนุชา ไปเสาะหาอาจารย์เพื่อเรียนวิชา ทั้งสองไปเรียนวิชาที่หมู่บ้านจันตคาม พระอภัยมณีเรียนวิชาเป่าปี่ ส่วนศรีสุวรรณเรียนวิชากระบี่กระบอง ท้าวสุทัศน์เมื่อทรงทราบว่าโอรสทั้งสองเรียนวิชาเป่าปี่และกระบี่กระบองจึงทรงกริ้ว เนื่องจากทรงเห็นว่าไม่สมควรกับกษัตริย์ สั่งให้ขับไล่ทั้งสองออกจากเมือง พระอภัยมณีและศรีสุวรรณได้เดินทางรอมแรมผ่านป่าเขาจนถึงชายทะเล ได้พบกับพราหมณ์สามคนคือวิเชียร โมรา สานนท์ พราหมณ์ทั้งสามได้แสดงวิชาที่ถนัดของตนให้พระอภัยมณีและศรีสุวรรณชม พระอภัยมณีจึงแสดงวิชาของตนบ้างโดยการเป่าปี่ให้ฟังจนสามพราหมณืและศรีสุวรรณเคลิ้มหลับไป ฝ่ายนางยักษ์ผีเสื้อสมุทรซึ่งกำลังหาอาหารในทะเล ได้เห็นพระอภัยมณีกำลังเป่าปี่ก็ตกหลุมรักจึงลักพาตัวพระอภัยมณีไปอยู่ที่ถ้ำของนาง อยู่กินด้วยกันจนมีบุตรชื่อ สินสมุทร

ต่อมา พระอภัยมณีและสินสมุทรได้หลบหนีจากถ้ำนางผีเสื้อสมุทรโดยการหลอกให้นางไปถือศีลที่อื่น ขณะนั้นก็หนีออกมาด้วยความช่วยเหลือของเงือกสามพ่อแม่ลูก ฝ่ายนางผีเสื้อสมุทรเมื่อรู้ว่าถูกหลอกจึงออกตามล่าพระอภัยมณี จับเงือกเฒ่าผัวเมียจับกินเป็นอาหาร ส่วนเงือกสาวก็พาพระอภัยมณีและสินสมุทรหนีมาจนถึงเกาะแก้วพิสดาร พระฤๅษีแห่งเกาะแก้วพิสดารได้ลงอาคมขับไล่นางผีเสื้อสมุทรไม่ให้เข้ามาใกล้เกาะ นางผีเสื้อสมุทรจึงถอยกลับถ้ำไป พระอภัยมณีและสินสมุทรจึงได้พักอาศัยอยู่กับพระฤๅษีที่เกาะแก้วพิสดารแห่งนี้

ต่อมา ท้าวสิลราชเจ้าเมืองผลึกได้เสด็จประพาสทางทะเลจนมาถึงเกาะแก้วพิสดาร พระอภัยมณีและสินสมุทรจึงขอโดยสารเรือของท้าวสิลราชเพื่อเดินทางกลับเมือง ระหว่างเดินทางกลับ นางผีเสื้อสมุทรได้โผล่ออกมาทำลายเรือของท้าวสิลราช ท้าวสิลราชจมน้ำสิ้นพระชนม์ สินสมุทรพานางสุวรรณมาลีธิดาท้าวสิลราชว่ายน้ำหนีไป ส่วนพระอภัยมณีได้ว่ายน้ำขึ้นไปที่เกาะแห่งหนึ่งและตัดสินใจเป่าปี่เพื่อสังหารนางผีเสื้อสมุทร

ต่อมา อุศเรน โอรสเจ้าเมืองลังกา คู่หมั้นของนางสุวรรณมาลี ได้เดินทางทางทะเลเพื่อตามหานางสุวรรณมาลีที่หายสาบสูญจนมาพบพระอภัยมณีที่เกาะแห่งนี้ 
หมวดหมู่:ตัวละครในพระอภัยมณี
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีคนรักหลายคน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นเจ้าชาย
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นพระมหากษัตริย์
คาร์ดินัลเพลซ

thumb|250px|คาร์ดินัลเพลซ บนถนนวิกตอเรีย

**คาร์ดินัลเพลซ ** (Cardinal Place) เป็นศูนย์การค้าปลีกและสำนักงานใน London SW1 ใกล้กับสถานีรถไฟวิกตอเรีย และตั้งอยู่ตรงข้ามกับมหาวิหารเวสต์มินสเตอร์ (Westminster Cathedral) ประกอบด้วยอาคารสามหลัง ครอบคลุมพื้นที่กว่าหนึ่งล้านตารางฟุตบนถนนวิกตอเรียถัดจาก Portland House ออกแบบโดย EPR Architects และก่อสร้างโดย Robert McAlpine

การก่อสร้างมีมูลค่า 200 ล้านปอนด์สเตอริง สร้างขึ้นเหนืออุโมงค์รถไฟใต้ดินสาย District และ  Circle ซึ่งผ่านที่ชั้นใต้ดินของอาคาร อาคารทั้งสามหลังสร้างขึ้นบนอุปกรณ์กันสะเทือนแบบยางเพื่อป้องกันการสั่นจากรถไฟใต้ดิน โครงการประกอบด้วยพื้นที่สำนักงาน 51,000 ตร.ม. และพื้นที่ศูนย์การค้าปลีก 9,300 ตร.ม. ซึ่งส่วนใหญ่เป็นของ Marks & Spencer

ปัจจุบันชั้นที่ 1 เป็นของ Microsoft UK ชั้นที่ 6 เป็นของ Experian ชั้นที่ 7 เป็นของบริษัท Kazakhmys จากคาซัคสถาน

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Cardinal Place  official web site

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในนครเวสต์มินสเตอร์
ร็อคแมนเอ็กเซ่ (มังงะ)

**ร็อคแมนเอ็กเซ่** () เป็นการ์ตูนมังงะญี่ปุ่นที่แต่งเรื่องและวาดเขียนโดย ทาคามิซากิ เรียว มีพื้นฐานมาจากเกมร็อคแมนเอ็กเซ่ซีรีส์ ตีพิมพ์ทางนิตยสารรายเดือนโคโระโคโระคอมมิกในเครือโชงะกุกัง เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2001 จนถึง เดือนกันยายนปี 2006 และมีแบบรวมเล่มวางขายทั้งหมด 13 เล่ม

## เนื้อเรื่อง

## ตัวละคร
### ตัวละครหลัก
; ฮิคาริ เน็ตโตะ (光熱斗)
:; ร็อคแมน (ロックマン)
; อิจูอิน เอ็นซัน (伊集院 炎山)
:; บลูส์ (ブルース)

### โรงเรียน
; ซากุระอิ เมล (桜井メイル)
:; โรล (ロール)
: เน็ตนาวิของเมล
; โอยามะ เดคาโอะ (大山デカオ)
: เน็ตนาวิของเดคาโอะ
:; กัตซ์แมน (ガッツマン)
; อายาโนะโคจิ ไยโตะ (綾小路やいと)
:; ไกลด์ (グライド)
: เน็ตนาวิของไยโตะ
; โอโซโนะ มาริโกะ (大園 まり子)
; อากิระ (アキラ)

### WWW
;ดร.ไวลี่ (ドクター ワイリー)
;ฮิโนะ เคนอิจิ (火野ケンイチ)
:;ไฟเออร์แมน (ファイアマン)
: เน็ตนาวิของฮิโนะเคน
;ฮิงุเระ ยามิทาโร่ (日暮 闇太郎)
:;นัมเบอร์แมน (ナンバーマン)
: เน็ตนาวิของฮิงุเระ
;อิโรอายะ มาโดอิ (色綾まどい)
:;คาลาร์ดแมน (カラードマン)
:เน็ตนาวิของมาโดอิ รูปร่างคล้ายตัวตลก
;สโตนแมน (ストーンマン)
;แจ็ค อิเล็คเทล (ジャック・エレキテル)
:;อิเล็คแมน (エレキマン)
: เน็ตนาวิของแจ็ค
; ดรีมไวรัส (ドリームウィルス)
; บอมเบอร์แมน (ボンバーマン)

### โลกอินเทอร์เน็ตเบื้องหลัง
; ฟอร์เต้ (フォルテ)
; ชาโดว์แมน (シャドーマン)
; เกทแมน (ゲートマン)
; ฟาโรห์แมน (ファラオマン)
; เซเรนาร์ด (セレナード)

### กอสเปล
; คาเซฟูคิ อาราชิ (風吹 アラシ)
:; แอร์แมน (エアマン)
:เน็ตนาวิของอาราชิ มีความสามารถในการสร้างลมพายุภายในตัว
; ฮายามิ ไดสุเกะ (速見 ダイスケ)
:; ควิกแมน (クイックマン)
:เน็ตนาวิของไดสุเกะ
; คัตแมน (カットマン)
:เน็ตนาวิอิสระ
; ปรินเซส ไพรด์ (プリンセス・プライド)
:; ไนท์แมน (ナイトマン)
:เน็ตนาวิของไพรด์
; เก๊าส์ แม็กเน็กซ์ (ガウス・マグネッツ)
:; แม็กเน็ตแมน (マグネットマン)
:เน็ตนาวิของเก๊าส์
; ฟรีซแมน (フリーズマン)
:เน็ตนาวิอิสระ มีพลังในการแช่แข็งเป็นหลัก
; หัวหน้ากลุ่มกอสเปล (ゴスペル首領)
: ตัวจริงชือ **เคย์ ยูกิ** (ケイ・ユウキ)
; อสูรไซเบอร์ กอสเปล (電脳獣ゴスペル)

### 4 จตุรเทพแห่งความมืด
; เฟลมแมน (フレイムマン)
; ไซโค เรย์ (西古レイ)
:; แฟลชแมน (フラッシュマン)
:เน็ตนาวิของเรย์
; อินุไค ทาเคโอะ (犬飼猛雄)
:; บีสต์แมน (ビーストマン)
:เน็ตนาวิของทาเคโอะ
; ดาร์คแมน (ダークマン)
; แพลนท์แมน (プラントマン)
; ดริลแมน (ドリルマン)
; โปรโต (プロト)

### ดาร์ครอยด์
; ร็อคแมน DS (ロックマンDS, ร็อคแมนดาร์คโซล)
; เลเซอร์แมน (レーザーマン)
; เชดแมน (シェードマン)
; คลาวด์แมน (クラウドマン)
; คอสโมแมน (コスモマン)
; เนบิวล่า เกรย์ (ネビュラグレイ)
; ดร.ริกัล (Dr.リーガル)

### ชาวอเมโรปปะ
; บาเรล (バレル)
:; คาเนล (カーネル)
; ดิงโก้ (ディンゴ)
:; โทมาฮอว์กแมน (トマホークマン)
; ชาลี แอร์สตาร์ (チャーリー・エアスター)
:; ไจโรแมน (ジャイロマン)
: เน็ตนาวิของชาลี
; เมดี้ (メディ)

### ผู้เกี่ยวข้องกับอสูรไซเบอร์
; ไอริส (アイリス)
; จิโรรุ (チロル)
:; เชอร์คัสแมน (サーカスマン)
; จัดจ์แมน (ジャッジマン)
; เอเลเมนท์แมน (エレメントマン)
; เกรย์ก้า (グレイガ)
; ฟอลเซอร์ (ファルザ)

### ตัวละครอื่นๆ
; โอดะ (織田)
; มาสะ (マサ)
:; ชาร์คแมน (シャークマン)
; คุโรอิ มิยูคิ (黒井みゆき)
:; สกัลแมน (スカルマン)
; โอบิฮิโระ ชุน (帯広 シュン)
; อาราโกมะ โทราคิจิ (荒駒虎吉)
:; คิงแมน (キングマン)
; เมจิน (名人)
:; พั๊งค์ (パンク)
; ราอูล (ラウル)
:; ธันเดอร์แมน (サンダーマン)
: เน็ตนาวิของราอูล
; ไรกะ (ライカ)
:; เซิร์ซแมน (サーチマン)
: เน็ตนาวิของไรกะ
; ดร.โคแซค (コサック博士)
; บับเบิ้ลแมน (バブルマン)
; อควาแมน (アクアマン)
; บั๊กไรเซอร์ (バグライザー)

## ดูเพิ่มเติม
* ร็อคแมนเอ็กเซ่ซีรีส์

หมวดหมู่:ร็อคแมนเอ็กเซ่
หมวดหมู่:ผลงานมังงะที่เกี่ยวข้องกับร็อคแมน
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2544
เบรกคิงเบนจามิน

**เบรกคิงเบนจามิน** () เป็นวงดนตรีร็อกอเมริกันก่อตั้งใน ค.ศ. 1998 โดยเบนจามิน เบิร์นลีย์ ในวิลก์สแบรี รัฐเพนซิลเวเนีย หลังจากเปลี่ยนแปลงสมาชิกวงบ่อยครั้ง เบิร์นลีย์เป็นสมาชิกคนเดียวที่อยู่มาตั้งแต่ก่อตั้ง และทำหน้าที่เป็นคนเขียนเพลง นักร้องนำ และมือกีตาร์ ล่าสุดเขาเล่นควบคู่กับแอรอน บรัช มือเบสและนักร้องเบื้องหลัง คีธ วอลเลน มือกีตาร์และนักร้องเบื้องหลัง  เจเซน รอช มือกีตาร์ และชอน ฟอยส์ วงออกอัลบั้มมาแล้ว 4 อัลบั้มได้แก่ *[[แซตทูเรต (อัลบั้ม)|แซตทูเรต]]*  (2002) *[[วีอาร์น็อตอะโลน (อัลบั้ม)|วีอาร์น็อตอะโลน]]*  (2004) *[[โฟเบีย (อัลบั้ม)|โฟเบีย]]* (2006) และ*[[เดียร์แอโกนี]]* (2009) ทั้งหมดขายได้มากกว่า 7 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกาแห่งเดียว อัลบั้มรวมเพลงอัลบั้มหนึ่งออกจำหน่ายใน ค.ศ. 2011 และวงจะออกสตูดิโออัลบั้มที่ห้าในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2015 ชื่อ *[[ดาร์กบีฟอร์ดอว์น]]* หลังจากพักงานดนตรีเป็นเวลาสี่ปี

ตั้งแต่เซ็นสัญญากับสังกัดฮอลลิวูดเรเคิดส์ใน ค.ศ. 2002 เบรกคิงเบนจามินผลิตอัลบั้มระดับแพลตินัม 2 อัลบั้ม ระดับทองคำ 1 อัลบั้ม และซิงเกิลระดับทองคำอีก  1 งานในสหรัฐอเมริกา ในบรรดาอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จสูงสุด อัลบั้ม*โฟเบีย* ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตท็อปดิจิทัลอัลบั้ม และท็อปร็อกอัลบั้ม และ*เดียร์แอโกนี* ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตท็อปออลเทอร์นาทีฟอัลบั้ม และท็อปฮาร์ดร็อกอัลบั้ม อัลบั้มแชลโลว์เบย์: เดอะเบสต์ออฟเบรกคิงเบนจามิน ก็ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตท็อปฮาร์ดร็อกอัลบั้มยาวนาน 3 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 2011 ถึง 2013 อัลบั้มเหล่านี้ยังมีซิงเกิลที่ขึ้นชาร์ตสูงหลายเพลง เช่น "บรีด" ขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตฮอตเมนสตรีมร็อกแทร็กส์ ใน ค.ศ. 2007 และ "ไอวิลน็อตบาว" ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตฮอตเมนสตรีมร็อกแทร็กส์ และท็อปร็อกซองส์ ใน ค.ศ. 2009

## ผลงาน
### อัลบั้ม
**[[แซตทูเรต (อัลบั้ม)|แซตทูเรต]]* (2002) 
**[[วีอาร์น็อตอะโลน (อัลบั้ม)|วีอาร์น็อตอะโลน]]* (2004)
**[[โฟเบีย (อัลบั้ม)|โฟเบีย]]* (2006)
**[[เดียร์แอโกนี]]* (2009)
* *[[ดาร์กบีฟอร์ดอว์น]]* (2015)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีโพสต์-กรันจ์สัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:วงกลุ่มห้าสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากรัฐเพนซิลเวเนีย
สถานีเซนต์เจมส์พาร์ก

**St. James's Park** เป็นสถานีรถไฟใต้ดินในลอนดอน ใกล้กับสวนสาธารณะเซนต์เจมส์ ใน City of Westminster ให้บริการสำหรับรถไฟใต้ดินสาย District และ Circle ตั้งอยู่ระหว่างสถานีวิคตอเรียและเวสต์มินสเตอร์ ใน Travelcard Zone 1

อาคารสถานีเป็นส่วนหนึ่งของ 55 Broadway ซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่ของรถไฟใต้ดินในลอนดอน มีทางเข้าจาก Broadway, Petty France และ Palmer Street ตั้งอยู่ติดกับ Home Office และ New Scotland Yard

## ประวัติ
สถานีนี้เปิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2411 โดย Metropolitan District Railway (MDR)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถานีรถไฟใต้ดินลอนดอน
แอริน ยุกตะทัต

**อาฒยา เบญจรงคกุล** (เกิด 22 มิถุนายน พ.ศ. 2532) ชื่อเล่น **แอริน** เป็นที่รู้จักในชื่อ **แอริน ยุกตะทัต** เป็นนักแสดง นางแบบ และพิธีกรชาวไทย เข้าสู่วงการบันเทิงจากบทนางร้ายในละครเรื่องแรกที่เธอแสดงเรื่อง *[[แก้วล้อมเพชร]]* จากบทบาทนี้ทำให้เธอมีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จัก

## ประวัติ
แอรินเกิดเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2532 เป็นบุตรคนที่สองจากทั้งหมดสามคนของศิรวีย์ ยุกตะทัต ซึ่งเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวหลังการหย่าร้างกับสามี ส่วนบิดาของเธอชื่อนันทพล ขจรบุญ เสียชีวิตเมื่อเธออายุได้ 17 ปี แอรินมีพี่ชายต่างบิดาชื่อณพวัชร คชาชีวะ เป็นนักดนตรีวงเรโทรสเปกต์ และน้องชายร่วมบิดามารดาชื่อนนทพันธ์ ขจรบุญ เป็นนักบินของการบินไทย จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ภาคภาษาอังกฤษ และจบhigh school จาก ISB หรือ International School Bangkok 

ปี พ.ศ. 2549 แอรินเป็นศิลปินเกิร์ลกรุป ภายใต้ชื่อวง  **FOXY** ออกอัลบั้มจำนวน 1 ชุด ในชื่อ “FOXY LOOK@ME” สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มีเพลงเปิดตัว ได้แก่เพลง Foxy Ladies , พลังดึงดูด

ใน พ.ศ. 2551 แอรินมีผลงานสร้างชื่อจากการรับบทร้ายในละครเรื่องแรกของเธอ เรื่อง *[[แก้วล้อมเพชร]]* ทางช่อง 5

แอรินสมรสกับเบญจ เบญจรงคกุล เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2565 กระทั่งวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2567 แอรินได้ออกมาประกาศผ่านทางอินสตาแกรมส่วนตัวว่า กำลังตั้งครรภ์ลูกคนแรก มีกำหนดคลอดภายในเดือนกันยายนปีเดียวกัน  

ในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2567 แอรินได้ให้กำเนิดลูกชายชื่อ น้องคิณ ด.ช. อคิณ เบญจรงคกุล

## ผลงานการแสดง
### ละครโทรทัศน์

### ซิตคอม

### ซีรีส์

### ภาพยนตร์

## รางวัล
* 1 ใน 5 รางวัลดาวรุ่งหญิงยอดเยี่ยมจากละครเรื่อง แก้วล้อมเพชร จากงาน Top Awards 2008
* 1 ใน 5 รางวัลดาวรุ่งมาแรงหญิงจากงานสยามดารา ปาร์ตี้ 2009
* 1 ใน 5 รางวัลนางร้าย Hot แห่งปีจากงาน T.V.inside Hot awards 2009
* 1 ใน 5 รางวัลดาราสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากละครเรื่อง ระบำดวงดาว จากงาน Top Awards 2010

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 21
ซาร์อีวานที่ 5 แห่งรัสเซีย

**ซาร์อีวานที่ 5 อะเลคเซเยวิช** (;  - ) เป็นซาร์แห่งรัสเซียร่วมกับพระอนุชาของพระองค์ซาร์ปิออตร์ที่ 1ซึ่งครองราชย์ร่วมกันระหว่างปี 1682 ถึง 1696 พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์สุดท้องในซาร์อะเลคเซย์ที่ 1กับมาเรีย มิโลสลาฟสกายา ในขณะที่ซาร์ปีเตอร์ เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวในซาร์อะเลคเซย์กับนาตาลียา นาริชคินา รัชกาลของอีวานเป็นเพียงตำแหน่งเพราะพระองค์มีปัญหาทางพระวรกายและทางพระทัยที่ร้ายแรง

## พระราชประวัติ
ซาร์อีวานที่ 5 เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 11 ในซาร์อะเลคเซย์ที่ 1 แห่งรัสเซีย พระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1666 ทรงขึ้นครองราชย์แทนพระเชษฐาคือ ซาร์ฟิโอดอร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1682 ขณะพระชนม์เพียง 15 พรรษา ตลอด 14 ปีในรัชกาลทรงบริหารราชการแผ่นดินร่วมกับ จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1 แห่งรัสเซียพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาสวรรคตเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1696 ขณะพระชนม์เพียง 29 พรรษา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซาร์แห่งรัสเซีย
หมวดหมู่:ซาเรวิชแห่งรัสเซีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์โรมานอฟ
หมวดหมู่:บุคคลจากมอสโก
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์ในสมัยใหม่
แก๊งจอมป่วน

**แก๊งจอมป่วน** เป็นหนังสือการ์ตูนไทย ผลงานของ สุพล เมนาคม (ต้อม) จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร หนูจ๋า ช่วงปี พ.ศ. 2540 ต่อมาได้ตีพิมพ์อีกครั้งลงในนิตยสาร มหาสนุก ในปี พ.ศ. 2542 พิมพ์เป็นรวมเล่ม 2 เล่มจบ ในปี พ.ศ. 2543 

หมวดหมู่:การ์ตูนไทย
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนไทย
ผลงานของบียอนเซ่

รายชื่อผลงานของ บียอนเซ่ โนวส์ นักร้องอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน ซึ่งประกอบไปด้วย 5 สตูดิโออัลบั้ม, 2 อีพี, 47 ซิงเกิล (รวมถึงซิงเกิลที่ได้รับเชิญ 9 ซิงเกิล), 4 ดีวีดีบันทึกการแสดงสด จากค่ายโคลัมเบียเรเคิดส์

## อัลบั้ม
### สตูดิโออัลบั้ม

### อัลบั้มแสดงสด

### อีพี

### อัลบั้มรวม
 

### อัลบั้มอื่น ๆ

## ซิงเกิล
### เพลงหลัก

### เพลงที่ได้รับเชิญ

### เพลงโปรโมต

### เพลงเฉพาะกิจ

### เพลงอื่น ๆ ที่ขึ้นชาร์ต

## ดูอย่างอื่น

* Destiny's Child discography
* List of Destiny's Child songs

## ที่ถูกบันทึก

## อ้างอิง
	 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official American website 
* 
* 

หมวดหมู่:บียอนเซ่ โนวส์
บียอนเซ่ โนวส์
โถงทางเข้าโบสถ์คริสต์

250px|thumb|แผนผังโบสถ์คอราที่แสดงทั้งโถงทางเข้าโบสถ์ทั้งด้านนอกและด้านใน
[thumb|250px|left|[แผนผังคริสต์ศาสนสถานที่แสดงโถงทางเข้าโบสถ์เป็นสีเทา]]
**โถงทางเข้าโบสถ์คริสต์** () คือ บริเวณทางเข้าของโบสถ์คริสต์ เป็นบริเวณรับรองที่ตั้งอยู่ทางตะวันตก ตอนปลายสุดของบริเวณกลางโบสถ์ที่ตรงกันข้ามกับบริเวณที่ตั้งของแท่นบูชาเอก ตามปกติแล้วโถงทางเข้าโบสถ์เป็นส่วนหนึ่งของคริสต์ศาสนสถาน แต่ไม่ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของตัวสิ่งก่อสร้างหลัก ตัวโถงทางเข้าโบสถ์อาจจะตั้งอยู่ภายในตัวอาคารและแยกจากบริเวณกลางโบสถ์ด้วยฉากหรือราว หรืออาจจะสร้างเป็นองค์ประกอบภายนอกเช่นมุขทางเข้า จุดประสงค์ของการมีโถงทางเข้าโบสถ์ก็เพื่อให้เป็นบริเวณสำหรับผู้ไม่มีสิทธิเข้าร่วมพิธี เช่น ผู้ยังไม่ได้รับศีลล้างบาป หรือผู้ที่มีความผิดอย่างใดอย่างหนึ่ง ในการมีโอกาสเข้าร่วมพิธีในบริเวณที่จัดให้เฉพาะ บริเวณนี้มักจะเป็นที่ตั้งของอ่างล้างบาปเพื่อให้เด็กหรือผู้ใหญ่สามารถทำรับศีลล้างบาปก่อนที่จะเข้าไปในบริเวณหลักของโบสถ์ ฉะนั้นตามปกติแล้วบริเวณนี้จึงเป็นสถานที่สำหรับผู้มีทำบาป ในศาสนาคริสต์ตะวันออก บางครั้งก็จะใช้เป็นที่ทำพิธีแก้บาปเช่นพิธีระหว่างสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ รัสเซียนออร์ทอดอกซ์มักจะทำพิธีศพในบริเวณนี้

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* สถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ 
* สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ 
* สถาปัตยกรรมกอทิก

## แหล่งข้อมูลอื่น
* พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา

หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน
ดยุกแห่งบูร์กอญ

280px|thumb|right|ธงกางเขนแห่งบูร์กอญ

**ดยุคแห่งบูร์กอญ** () เป็นตำแหน่งของประมุขผู้ปกครองดัชชีบูร์กอญที่เป็นดินแดนบริเวณไม่ใหญ่นักของชาวบูร์กอญที่ตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของแม่น้ำโซน (Saône) ที่ชาร์ลส์เดอะบอลด์ ดยุคแห่งบูร์กอญได้รับมาในปี ค.ศ. 843

## การทำสงครามเพื่ออิสรภาพในรอบแรก
เมื่อ **ดยุคแห่งบูร์กอญ** (อังกฤษ: Duke of Burgundy) ได้เสด็จดำเนินเพื่อสานต่อพื้นที่ใหญ่ในประเทศที่ด้อยการพัฒนา ดูเหมือนว่าพื้นที่นี้เป็นหนึ่งในรูปแบบของ กัลเลียเบลกีกา (อังกฤษ, ละติน: Gallia Belgica) ยังคงอยู่ทางการเมืองของรัฐ สิ่งแรกที่ไปได้ดีโดยเฉพาะประเทศอิตาลี มีจำนวนเมืองมากกว่าและเจริญมากกว่าประเทศด้อยพัฒนา ในเวลาต่อมาผู้มีสกุลสูงในประเทศก็ได้เริ่มจัดข้อตกลงทางการเมืองที่ชัดเจน ในเวลานั้นอย่างไรก็ตามยังคงมีผู้คัดค้านการพัฒนาในประเทศเยอรมัน และมี ฟลานเดอร์ ซึ่งใช้ภาษาดัตช์ ในทางประวัติศาสตร์ อาจจะเหมือนไม่ใช่ปัญหาใหญ่ในตอนแรก แต่หลังจากนั้นเมื่อจักรวรรดิแห่งสเปนได้สืบทอดสานต่อพื้นที่แห่งนั้นและทำการสืบสวนนั้นหมายความว่า พระสงฆ์บางองค์ได้ถูกส่งออกไปและถูกลงโทษ ถูกฆ่า ผู้คนใครก็ตามที่กลายเป็นผู้นับถือลัทธิโปรเตสแตนต์ นี้จึงเป็นเหตุผลหลักว่าทำไมพื้นที่นี้เกิดการปะทุของสงครามตลอด 80 ปี (เรียกว่า สงครามแปดสิบปี) พยายามดิ้นรนต่อสู้ทุกทางที่จะเรียกอิสรภาพให่แก่ประเทศ ประเทศที่ออกมาจากสงครามครั้งนั้นคือ เนเธอแลนด์ ส่วนประเทศเบลเยี่ยมยังคงถูกครอบครองภาคใต้อำนาจจักรวรรดิแห่งสเปน กองทหารที่รับใช้ประเทศจะต้องเปลี่ยนการทำงานไม่ให้เหมือนกับพวกกฏบที่ทรยศอย่างประเทศเพื่อนบ้านทางตอนเหนือ จักรวรรดิสเปนได้กล่าวไว้

## ตระกูลหรือราชวงศ์ที่ปกครองบูร์กอญ
*ค.ศ. 880 ถึงปี ค.ศ. 956 - ตระกูลโบโซนอยด์ (Bosonid dynasty)
*ค.ศ. 956 ถึงปี ค.ศ. 1004 - ตระกูลโรแบร์เตียง (Robertian dynasty) และ
*ค.ศ. 1004 ถึงปี ค.ศ. 1032 - ตระกูลกาเปต์ (House of Capet) (คนละตระกูลกับราชวงศ์กาเปเตียง (Capetian dynasty)) 
*ค.ศ. 1032 ถึงปี ค.ศ. 1361 - ตระกูลบูร์กอญ
*ค.ศ. 1361 ถึงปี ค.ศ. 1482 - ราชวงศ์วาลัวส์
*ค.ศ. 1482 ถึงปี ค.ศ. 1780 - ราชวงศ์ฮับส์บูร์ก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
หินตา หินยาย

**หินตาหินยาย** เป็นโขดหินขนาดใหญ่ที่มีรูปร่างแปลก ตั้งโดดเด่นอยู่ริมหาดละไม อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของเกาะสมุย ถือได้ว่าเป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติ บวกกับจินตนาการของมนุษย์ จนกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง
* หินตา เป็นหินแกรนิตที่มีลักษณะเหมือนอวัยวะเพศชายที่เกิดจากการกัดเซาะของน้ำทะเล สายลมและแสงแดดมาเป็นเวลานาน
* หินยาย เป็นหินแกรนิตที่มีลักษณะเหมือนอวัยวะเพศหญิง เกิดจากการผุกร่อนของหน้าผาชายฝั่งทะเลที่ถูกคลื่นกัดเซาะเป็นระยะเวลานาน
ความมหัศจรรย์ตามธรรมชาติแห่งนี้ ดึงดูดให้นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติได้แวะเวียนมาชม นอกจากนี้ บริเวณลานหินตาหินยาย ยังเป็นจุดชมพระอาทิตย์ตกที่สวยงามแห่งหนึ่งบนเกาะสมุย

**ตำนานหินตาหินยาย**

ยังมีตำนานท้องถิ่นเล่ากันมาว่า? นานมาแล้ว มีตายายคู่หนึ่ง ชื่อ ตาเครง และ ยายเรียม เป็นชาวปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช เดินทางโดยเรือใบเพื่อไปสู่ขอลูกสาวของตาม่องล่ายที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ให้กับลูกชาย ครั้นเรือแล่นมาถึงบริเวณแหลมละไม เกิดพายุใหญ่ทำให้เรือล่ม ทั้งตาและยายได้อธิษฐานว่าขอให้เกิดเป็นสัญลักษณ์ให้ตาม่องล่ายได้ทราบว่าตน ได้เดินทางมาแล้ว มิได้ผิดคำสัญญาแต่ประการใด แล้วทั้งตาและยายก็เสียชีวิตลงและคลื่นได้ซัดร่างขึ้นมาเกยชายหาด กลายเป็นหินตาและหินยายอย่างที่เห็นในปัจจุบัน

นอกจากเดินเล่นรอบๆหินตาหินยายแล้ว บริเวณนี้ยังมีร้านสินค้าที่ระลึก ของฝากนานาชนิด รวมไปถึงร้านอาหาร ร้านกาแฟต่างๆ ให้คุณได้นั่งพักผ่อน ส่วนของฝากที่ขึ้นชื่อที่สุดในบริเวณนี้ ก็คือกาละแม ที่มีหลายร้านให้ได้เลือกซื้อเลือกชิมตามความพอใจ ซึ่งมันเป็นของฝากที่ขึ้นชื่อที่สุดอีกอย่างหนึ่งของเกาะสมุย ที่ทุกคนจะต้องซื้อติดไม้ติดมือ เพราะกาละแมที่ขายอยู่บริเวณหินตาหินยายอร่อยไม่เหมือนที่ไหน

## อ้างอิง
* ข้อมูลของหินตายกับหินยายในเว็บไซต์ ไทย-ทัวร์ 
* ข้อมูลของหินตาหินยาย 

หมวดหมู่:เกาะสมุย
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศไทย
สามชุก (แก้ความกำกวม)

**สามชุก** อาจหมายถึง
* อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี
* ตลาดสามชุก
* วัดสามชุก
* สามชุก (ภาพยนตร์) ภาพยนตร์โดย ธนิตย์ จิตนุกูล
การหนีเรียน

thumb|นักเรียนที่โดดเรียนจะหายไปจากห้องเรียน
**การหนีเรียน** หรือ **การโดดเรียน** คือการไม่เข้าห้องเรียนในชั่วโมงหรือคาบเวลาที่มีการสอน การหนีเรียนแบ่งได้เป็นสองแบบ คือการเตร็ดเตร่อยู่ในบริเวณโรงเรียนหรือสถานศึกษา หรือการหาช่องทางหลบออกไปนอกโรงเรียน

## การจัดการปัญหาการหนีเรียน
* ในสหราชอาณาจักร ตำรวจสามารถตรวจสอบเด็กที่ต้องสงสัยว่าได้หนีเรียน และนำตัวกลับไปส่งที่โรงเรียนหรือผู้ปกครองได้ทันที
* ในสหรัฐอเมริกา ในหลายรัฐได้มีการกำหนดผู้ตรวจสอบในการตามตัวเด็กให้กลับไปที่โรงเรียนหรือพาพบผู้ปกครอง
* ในเยอรมนี ทางโรงเรียนจะมีการส่งข้อความไปยังผู้ปกครองของเด็กที่หนีเรียน และให้ผู้ปกครองจัดการ ซึ่งหากผู้ปกครองไม่สามารถควบคุมเด็กให้มาเรียนได้ ทางหน่วยงานสังคมสงเคราะห์สามารถเข้ามาจัดการในจุดนี้ ในขณะเดียวกันตำรวจสามารถนำเด็กที่หนีเรียนกลับมาที่โรงเรียนได้ ซึ่งหากเป็นกรณีร้ายแรงสามารถนำเรื่องถึงศาล และตัวผู้ปกครองจะโดนค่าปรับในการไม่สามารถคุมความประพฤติเด็กได้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การศึกษา
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของนักเรียน
ราชวงศ์กาแป

thumb|250px |พระบรมสาทิสลักษณ์โดยจินตนาการของอูก กาแปผู้เป็นองค์ปฐมของราชสกุลกาแป
**ราชสกุลกาแป** หรือ **สายตรงจากราชวงศ์กาเปเซียง** () หรือบางครั้งก็เรียกว่า "สกุลแห่งฝรั่งเศส" () หรือเรียกกันง่าย ๆ ว่า "กาแป" เป็นประมุขผู้ครองราชอาณาจักรฝรั่งเศสระหว่าง ค.ศ. 987 ถึง ค.ศ. 1328 เป็นสาขาที่อาวุโสที่สุดของผู้ที่สืบเชื้อสายจากราชวงศ์กาเปเซียง - ที่เป็นเชื้อสายที่มาจากตระกูลรอแบร์ ในฐานะประมุขของฝรั่งเศสในราชสกุลกาแปสืบการปกครองต่อจากราชวงศ์การอแล็งเฌียง ชื่อของราชสกุลมาจากพระนามลำลองของอูก พระมหากษัตริย์กาเปเซียงองค์แรกที่รู้จักกันในพระนามว่า "อูก กาแป" (Hugues Capet) 

ราชสกุลกาแปมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1328 เมื่อไม่มีพระราชโอรสองค์ใดในสามองค์ของพระเจ้าฟีลิปที่ 4 ที่สามารถมีรัชทายาทสืบราชบัลลังก์ฝรั่งเศสได้ เมื่อพระเจ้าชาร์ลที่ 4 เสด็จสวรรคตราชบัลลังก์จึงตกไปเป็นของราชวงศ์วาลัวผู้สืบเชื้อสายโดยตรงมาจากชาร์ลแห่งวาลัว พระราชโอรสองค์รองในพระเจ้าฟีลิปที่ 3 ต่อมาราชบัลลังก์ก็ตกไปเป็นของราชวงศ์บูร์บงและราชวงศ์ออร์เลอ็อง ทั้งสองราชวงศ์สืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 9) ซึ่งต่างก็สืบเชื้อสายไม่ทางใดทางหนึ่งก็มาจาก "อูก กาแป"

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ราชวงศ์กาเปเซียง 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
กาแป
*
ทวี เกตะวันดี

**ทวี เกตะวันดี** เป็นนักหนังสือพิมพ์ นักเขียนนวนิยาย เรื่องสั้น บทภาพยนตร์ และเป็นคอลัมนิสต์ให้กับหนังสือพิมพ์สยามรัฐ เดลินิวส์ เดลิเมล์ เป็นดำรงตำแหน่งนายกสมาคมนักข่าวฯ 3 สมัย ระหว่าง พ.ศ. 2506-2508

## ประวัติ
ทวี เกตะวันดี เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2475 ที่บ้านหัวสะพานน้ำหมาก ตำบลกุดป่อง อำเภอเมือง จังหวัดเลย เดินทางเข้ามาศึกษาต่อที่โรงเรียนวิศวกรรมรถไฟ โดยในระหว่างเรียนได้เริ่มเขียนเรื่องสั้น ตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในหนังสือพิมพ์ "นครหลวง" และเขียนคอลัมน์ใน สยามรัฐ จากนั้นเริ่มทำงานที่สถานีรถไฟบางกอกน้อย ก่อนจะลาออกไปทำงานกับสำนักพิมพ์ไทยพาณิชยการของอารีย์ ลีวีระ มีหน้าที่เก็บบล็อก ของหนังสือพิมพ์พิมพ์ไทย และสยามนิกร ก่อนจะได้เลื่อนเป็นพนักงานพิสูจน์อักษร และนักข่าวประจำสถานีตำรวจ ต่อมาได้เป็นลูกศิษย์ของอิศรา อมันตกุล และติดตามไปอยู่กับหนังสือพิมพ์เดลิเมล์ และ เดลินิวส์ หลังจากไทยพาณิชยการต้องเลิกกิจการไป หลังเหตุการณ์ฆาตกรรมอารีย์ ลีวีระ

ทวี เกตะวันดี มีผลงานเขียนทั้งเรื่องสั้น เรื่องยาว นวนิยาย และคอลัมน์ตอบปัญหา โดยใช้นามปากกา "รมย์ รติวัน" เขียนเรื่องสั้นและนวนิยาย "รอย ฤทธิรณ" เขียนนวนิยายบู๊ จากนั้นจึงได้เริ่มเขียนบทภาพยนตร์ จากคำแนะนำของมารุต

ทวี เกตะวันดี เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2517 ขณะอายุ 42 ปี เนื่องจากอาการแพ้ยาหลังจากเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์

## ผลงาน
### เรื่องสั้น
* หล่อนมีค่าเพียงมิให้จูบปาก 
* นาฟางลอย
* ปุยนุ่นกับดวงดาว
* ลอมฟาง
* หยัดอยู่สู้โลกพาลา
* ก่อนตะวันจะขึ้น
* หยาดเหงื่อจากหยดชีวิต
* เสียงแคนและเปียนโน

### นวนิยายเรื่องยาว
* กัปตันเครียว
* นายพันใต้ดิน 
* โทน เทวดา นักสู้จากที่ราบสูง (2509)
### บทภาพยนตร์
* ตะวันหลั่งเลือด กำกับโดย วิจิตร คุณาวุฒิ จากเรื่อง "โคกตะแบก" ของมาลัย ชูพินิจ
* กัปตันเครียว กำกับโดย วิจิตร คุณาวุฒิ
* น้ำตาลไม่หวาน กำกับโดย รัตน์ เปสตันยี

## เชิงอรรถ


## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักเขียนบทภาพยนตร์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองเลย
หมวดหมู่:พนักงานรัฐวิสาหกิจชาวไทย
ราชอาณาจักรโบฮีเมีย

**ราชอาณาจักรโบฮีเมีย** (; ; ; ) เป็นราชอาณาจักรที่ตั้งอยู่ในตอนกลางของทวีปยุโรปที่ได้รับการก่อตั้งโดยสารตราทองแห่งซิซิลีที่ออกโดยจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1212 ที่เป็นพระราชโองการที่ยกฐานะดัชชีโบฮีเมียขึ้นเป็นราชอาณาจักร ราชอาณาจักรโบฮีเมียจึงเป็นสมาชิกอิสระของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ต่อมาก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรียและมาถูกยุบในปี ค.ศ. 1918 เมื่อจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีล่มสลายลง เมื่อพระเจ้าคาร์ลที่ 3 แห่งโบฮีเมียทรงสละราชสมบัติ การประชุมสภาแห่งชาติปลดราชวงศ์ฮับส์บูร์ก-โลทริงเงินและประกาศให้เป็นสาธารณรัฐเชโกสโลวักที่ 1

ราชอาณาจักรโบฮีเมียเป็นส่วนหนึ่งของที่ดินของพระมหากษัตริย์โบฮีเมีย (Lands of the Bohemian Crown) ที่รวมทั้ง:
* อาณาจักรมาร์ชแห่งโมราเวีย (March of Moravia) ได้มาโดยประมุขโบฮีเมียหลังจากยุทธการเล็คเฟลด์ (Battle of Lechfeld) ในปี ค.ศ. 955, มาเสียไปให้แก่ราชอาณาจักรโปแลนด์ ใน ค.ศ. 999 และได้คืนมาอีกครั้งโดยพระเจ้าเบรติสเลาสที่ 1 แห่งโบฮีเมีย ราวระหว่าง ค.ศ. 1019 ถึง ค.ศ. 1029
* ดัชชีออสเตรีย ใน ค.ศ. 1251 ดัชชีสติเรีย ใน ค.ศ. 1261 เอเกอร์แลนด์ ใน ค.ศ. 1266, ดัชชีคารินเทีย พร้อมกับดัชชีคาร์นีโอลา และดัชชีวินดิก ใน ค.ศ. 1269 และดัชชีฟริอุลิ ใน ค.ศ. 1272 ดินแดนทั้งหมดนี้ได้มาโดยพระเจ้าออทโทคาร์ที่ 2 แห่งโบฮีเมีย และมาเสียไป ใน ค.ศ. 1278 ในยุทธการที่มาร์ชเฟลด์ (Battle on the Marchfeld)
* ลูเซเชียเหนือถูกผนวกโดยพระเจ้าจอห์นแห่งโบฮีเมีย ใน ค.ศ. 1319 และ ใน ค.ศ. 1329 เกอร์ลิทซ์ (Görlitz) และลูเซเชียใต้ (เดิมเป็นดัชชีลูเซเชีย) ที่ได้มาโดยจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จาก ออทโทที่ 5 ดยุกแห่งบาวาเรีย ใน ค.ศ. 1367 ต่อมาจักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ก็เสียลูเซเชียให้แก่รัฐผู้คัดเลือกซัคเซินใน ค.ศ. 1635 
* ดัชชีไซลีเชียได้มาใน ค.ศ. 1335 จากสนธิสัญญาเทรนเซ็น (Treaty of Trencsén) ระหว่าง Jan Lucemburský และพระเจ้าคาซิเมียร์ที่ 3 แห่งโปแลนด์ ต่อมาจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซาเสียดินแดนไซเลเซียยกเว้นไซเลเซียออสเตรีย ให้แก่พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย ใน ค.ศ. 1742
* ดินแดนโอเบิร์ฟฟัล์ซ ("โบฮีเมียใหม่") ผนวกโดยจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 ใน ค.ศ. 1355 เวนซสเลาส พระมหากษัตริย์แห่งโรมัน พระราชโอรสของพระองค์เสียโอเบิร์ฟฟัล์ซ ใน ค.ศ. 1400 แก่รูเปิร์ตแห่งเยอรมนี
* ดัชชีบรันเดินบวร์คได้มาโดยจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 จากออทโทที่ 5 ดยุกแห่งบาวาเรีย ใน ค.ศ. 1373 พระราชโอรสในจักรพรรดิซีกิสมุนด์เสียบรันเดินบวร์คใน ค.ศ. 1415 แก่ฟรีดริชที่ 1 ผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์ค

ระหว่างรัชสมัยของพระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ Přemyslid และราชวงศ์ลักเซมเบิร์กต่อมาโดยเฉพาะในรัชสมัยของจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดของอาณาจักร จนดินแดนโบฮีเมียไม่กลายไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เช่นที่ระบุไว้ในการปฏิรูปจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Imperial Reform) ของปี ค.ศ. 1500

สาธารณรัฐเช็กในปัจจุบันยังคงใช้สัญลักษณ์บางอย่างของราชอาณาจักรโบฮีเมียเช่นสิงห์โตสองหางในตราอาร์มของ และใช้ปราสาทปรากเป็นที่พำนักอย่างเป็นทางการของประธานาธิบดี

## อ้างอิง


*
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศเช็กเกีย
หมวดหมู่:รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 13
บ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 1755
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2461
หมวดหมู่:เขตการปกครองของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
ดัชชีปาร์มา

**ดัชชีปาร์มาและปีอาเชนซา** () เป็นรัฐที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลีที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1545 จากดัชชีมีลาโนส่วนที่อยู่ทางใต้ของแม่น้ำโป เพื่อให้เป็นรัฐของปีแอร์ ลุยจี ฟาร์เนเซ (Pier Luigi Farnese, Duke of Parma) ผู้เป็นบุตรนอกกฎหมายของสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองปาร์มา

ในปี ค.ศ. 1556 ดยุกแห่งปาร์มาคนที่สองออตตาวีโอ ฟาร์เนเซ (Ottavio Farnese) ได้รับเมืองปีอาเชนซา และได้เป็นดยุกแห่งปีอาเชนซา ฉะนั้นรัฐนี้จึงได้รู้จักกันในชื่อว่า “ดัชชีปาร์มาและปีอาเชนซา” ตั้งแต่นั้นมา

## อ้างอิง


หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 19
พระผู้เป็นเจ้า

**พระผู้เป็นเจ้า** อาจหมายถึง
* **[[พระเป็นเจ้า]]** เทวดาผู้เป็นใหญ่ เช่น พระศิวะ พระยาห์เวห์
* **[[พระคุณเจ้า]]** คำเรียกพระภิกษุที่นับถือ