open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
อึกก์ดราซิลล์

[300px|thumb|ภาพจินตนาการจักรวาลนอร์สอันมีต้นพิภพอึกก์ดราซิลล์เป็นแกนกลาง ด้านบนคือ[อาสการ์เดอร์และแดนมนุษย์ ด้านล่างสุดคือตาน้ำร้อนคแวร์เก็ลมีร์]]

ตามเทวตำนานนอร์ส **อึกก์ดราซิลล์** () หรือ **ต้นพิภพ** (World Tree) เป็นแกนกลางของจักรวาลนอร์สและเชื่อมต่อโลกทั้งเก้า อึกก์ดราซิลล์ถูกกล่าวถึงร้อยกรองเอ็ดดา (Poetic Edda) ซึ่งเรียบเรียงขึ้นในคริสตศตวรรษที่ 13 จากมุขปาฐะที่มีอยู่เดิม

ในร้อยกรองเอ็ดดา (Poetic Edda) มิได้กล่าวถึงการกำเนิดของต้นอึกก์ดราซิลล์ที่แน่นอน บรรยายเพียงว่าพฤกษาต้นนี้ "ตั้งตระหง่านอยู่" (Ask veit ek standa) มาตั้งแต่ปฐมกาล อึกดราซิลล์คือสรรพสิ่งที่อุบัติขึ้นเองเพื่อทำหน้าที่เป็นแกนแห่งสรรพสิ่ง (Axis Mundi) ตั้งแต่ช่วงที่โอดินน์และพระอนุชาเริ่มจัดระเบียบเก้าภพจากซากศพของปฐมยักษ์อีเมียร์ (Ymir)

## ลักษณะ
 
อึกก์ดราซิลล์เป็นต้นไม้สีเทาซีดขนาดมหึมาซึ่งเขียวชอุ่มอยู่ตลอดกาล กิ่งก้านแผ่กว้างจนปกคลุมสวรรค์ชั้นสูงสุด ขณะที่รากแก้วทั้งสามแขนงทำหน้าที่เป็นสายใยยึดโยงโลกทั้งเก้า เข้ากับแหล่งพลังงานศักดิ์สิทธิ์สามแห่ง ได้แก่ บ่อน้ำอูร์ดาร์บรุนเนอร์ (Urðarbrunnr) ตั้งอยู่บริเวณรากที่แผ่ไปอาสการ์เดอร์, ตาน้ำคแวร์เก็ลเมียร์ (Hvergelmir) ตั้งอยู่บริเวณรากที่แผ่ไปนิเวิลเฮย์เมอร์ และบ่อน้ำมีมิสบรุนเนอร์ (Mímisbrunnr) ตั้งอยู่บริเวณรากที่แผ่ไปยอตุนเฮย์เมอร์

เบื้องล่างลึกสุดของรากคือที่พำนักของมังกรนีดฮ็อกเกอร์ (Níðhǫggr) ผู้คอยกัดแทะรากไม้หวังทำลายจักรวาล ขณะที่เบื้องบนยอดไม้มีอินทรีนิรนามเกาะอยู่เฝ้ามองความเป็นไป โดยมีกระรอกราตาตอสเกอร์ (Ratatoskr) วิ่งขึ้นลงเพื่อถ่ายทอดคำด่าทอระหว่างอินทรีและนีดฮ็อกเกอร์ นอกจากนี้ยังมีกวางแดงสี่ตัวที่วิ่งอยู่ตามกิ่งก้านและแทะกินยอดอ่อนของต้นพิภพ

## ศัพท์มูลวิทยา
อึกก์ดราซิลล์เป็นภาษานอร์สโบราณที่ถูกตีความว่าหมายถึง "อาชาแห่งโอดินน์" มาจากการตีความคำว่า  ที่แปลว่าม้า กับคำว่า  ซึ่งเป็นหนึ่งในหลายนามแฝงของจอมเทพโอดินน์ ในบทกวี *Hávamál (ภาษิตจอมเทพ)* ระบุว่าโอดินน์ต้องการทราบความลับสูงสุดของจักรวาล (การกำเนิดจักรวาล ชีวิตหลังความตาย และอนาคตของจักรวาล) จึงทรมานองค์โดยผูกเท้าข้างหนึ่งกับต้นพิภพ แทงหอกที่สีข้าง ทุกข์ทรมานอยู่ถึงเก้าวันจนสิ้นพระชนม์ แล้วทรงฟื้นคืนชีพโดยไม่เจ็บปวดและตรัสรู้ ต้นอึกก์ดราซิลล์จึงได้ถูกเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าคานประหารโอดิน ต้นไม้ต้นนี้เป็นเสมือนพาหนะหรืออาชาที่นำพาจิตของจอมเทพก้าวข้ามขอบเขตไปสู่การมีสัพพัญญุตญาณ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ต้นไม้ในปรัมปราวิทยา
หมวดหมู่:ประมวลเรื่องปรัมปรานอร์ส
บุณย์ เจริญไชย

**บุณย์  เจริญไชย** เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ และรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร เป็นนักการทูตประจำประเทศฝรั่งเศส มีบุตรชาย นายจักร เจริญไชย

## ประวัติ
บุณย์ เจริญไชย เป็นบุตรของขุนอนุการสกลรัฐ (กาทอน เจริญไชย) กับนางกาไวย อนุการสกลรัฐ เป็นชาวอำเภอเลิงนกทา จังหวัดยโสธร เป็นนักเรียนโรงเรียนเทพศิรินทร์ที่สอบได้ที่ 1 ของทุนไปเรียนต่างประเทศถึง 3 ทุน แต่เขาเลือกไปเรียนกฎหมายที่ฝรั่งเศส หลังจบการศึกษานายบุณย์ เข้ารับราชการในกระทรวงการต่างประเทศ เป็นเอกอัคราชทูตหลายประเทศ อาทิ กรุงปารีส ฝรั่งเศส อินเดีย สมรสกับหม่อมราชวงศ์กัญจนากร ทองใหญ่ บุตรของหม่อมเจ้าทองอนุวัติ ทองใหญ่ ซึ่งเป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม

บุณย์ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เมื่อ พ.ศ. 2502 และดำรงตำแหน่งต่อเนื่องมาในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร ใน พ.ศ. 2506 ภายหลังการถึงแก่อสัญกรรมของจอมพลสฤษดิ์ จนกระทั่งเขาลาออกจากตำแหน่ง ใน พ.ศ. 2507

บุณย์ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติใน พ.ศ. 2516 หลังเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ซึ่งเป็นการยึดอำนาจและขับไล่รัฐบาลชุดที่มีจอมพล ถนอม กิตติขจร เป็นนายกรัฐมนตรี

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเลิงนกทา
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมไทย
หมวดหมู่:นักการทูตชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
โงวหยง

[thumb|324x324px|โงวหยง วาดโดย [อูตางาวะ คูนิโยชิ]]
**โงวหยง** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **อู๋ ย่ง** () เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง เป็นผู้กล้าอันดับที่ 3 ของเขาเหลียงซาน เนื่องจากมีสติปัญญาอันหลักแหลมและมีไหวพริบดี ทำให้เขาไปถูกเปรียบเทียบว่าฉลาดเทียบเท่าตันแผงกับขงเบ้ง และได้รับฉายาว่า **ดาวปัญญา** (จีน : 智多星 / อังกฤษ : Resourceful Star) ต่อมาได้เข้าร่วมกับเตียวไก่ ร่วมกันปล้นของขวัญของราชครูไช่จิง และได้ขึ้นเขาเหลียงซาน หลังจากเตียวไก่ตาย โงวหยงก็ได้เป็นกุนซือให้กับซ้องกั๋งและคอยช่วยวางแผนให้ซ่งเจียงได้ชัยชนะในหลาย ๆ สมรภูมิ ครั้นเสร็จศึกการปราบฟางล่า โงวหยงก็ได้รับการแต่งตั้งจากฮ่องเต้ ให้เป็นขุนนางใหญ่ที่เมืองหลวง ต่อมาโงวหยงได้ฝันถึงซ่งเจียงและก็ได้รู้ว่าซ่งเจียงถูกวางยา ก็เลยชวนฮัวหยงไปที่เมืองชูโจว (楚州 ท.ฌ้อจิว ; ปัจจุบันคือหวยอัน มณฑลเจียงซู) แล้วไปผูกคอตายข้างสุสานของซ่งเจียงและหลี่ขุย

## อ้างอิง

* Keffer, David. "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". *Poison Pie Publishing House*. Retrieved 19 December 2016.
* Miyamoto, Yoko (2011). "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" . *Demystifying Confucianism*. Retrieved 19 December 2016.

หมวดหมู่:ตัวละครในซ้องกั๋ง
สัพแหยก

**สัพแหยก** [สับ-พะ-แหฺยก] หรือ **สัพแหยะ** เป็นอาหารไทยชนิดหนึ่งซึ่งได้รับอิทธิพลจากโปรตุเกส พบได้ที่ชุมชนกุฎีจีน กรุงเทพมหานคร เป็นอาหารคาว ทำจากเนื้อสัตว์สับละเอียด ผัดกับเครื่องเทศ ปรุงรสด้วยน้ำส้มสายชู น้ำตาล และน้ำปลา รสชาติคล้ายไส้กะหรี่ปั๊บ สามารถรับประทานเป็นอาหารหลักคู่กับข้าวสวย หรือรับประทานเป็นของว่างคู่กับขนมปังก็ได้

## ประวัติ
ชุมชนกุฎีจีนเป็นชุมชนของชาวไทยเชื้อสายโปรตุเกสที่อพยพจากกรุงศรีอยุธยาหลังการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่สอง สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีได้พระราชทานที่ดินแก่ลูกหลานชาวโปรตุเกสกลุ่มดังกล่าว มีศูนย์กลางที่โบสถ์ซางตาครู้ส ซึ่งได้ตกทอดสำรับอาหารไทย-โปรตุเกสมาจนถึงปัจจุบัน หนึ่งในนั้นคือสัพแหยก นาวินี พงศ์ไทย (สกุลเดิม ทรรทรานนท์) ซึ่งเป็นชาวชุมชนกุฎีจีน สันนิษฐานว่าอาจเป็นอาหารที่ได้รับอิทธิพลจากเมืองกัว ประเทศอินเดีย ซึ่งอดีตเคยเป็นเมืองท่าของจักรวรรดิโปรตุเกสมาก่อน

ชื่อ "สัพแหยก" บ้างว่ามาจากคำว่า  ในภาษาอังกฤษแปลว่า "คนในบังคับ" บ้างว่าเป็นคำโปรตุเกสว่า *สับเช่* ที่แปลว่าการสับ

สัพแหยกทำจากเนื้อวัวสับละเอียด (ปัจจุบันอาจใช้เป็นเนื้อหมูหรือเนื้อไก่แทน) ผัดกับพริกแกงที่ทำจากพริกชี้ฟ้าแดง เกลือสมุทร กระเทียมจีน หอมแดง ยี่หร่า ลูกผักชี และผงขมิ้น ผัดด้วยไฟกลาง ปรุงรสด้วยน้ำส้มสายชู น้ำปลา และน้ำตาลทราย ให้ได้รสเปรี้ยวนำ เค็มและหวานตาม หลังจากนั้นจึงใส่มันฝรั่งต้มสุกหั่นเต๋าผัดเข้าด้วยกัน ผัดจนงวดไม่แฉะมากเป็นอันเสร็จ

## ดูเพิ่ม
* หมินจี่ – อาหารแบบเดียวกันในอาหารมาเก๊า

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อวัว
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อหมู
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อไก่
หมวดหมู่:อาหารไทยภาคกลาง
วัลฮ็อลล์

[300px|thumb|ภาพจิตรกรรมอาคารวัลฮ็อลล์ที่จุดยอดของอาสการ์เดอร์ เบื้องหลังคือต้นพิภพ[อึกก์ดราซิลล์]]
thumb|300px|ภาพวาดโถงวัลฮ็อลล์ (ค.ศ. 1905)

**วัลฮ็อลล์** () หรือ **วัลฮัลลา** () เป็นห้องโถงตระการใหญ่มหึมาในอาสการ์เดอร์ซึ่งปกครองโดยจอมเทพโอดินน์ โอดินน์จะเลือกผู้ตายในสนามรบครึ่งหนึ่งเพื่อเดินทางไปยังวัลฮ็อลล์หลังความตาย ผู้ตายเหล่านี้จะถูกนำทางโดยเหล่าวัลกือริยา ส่วนผู้ตายอีกครึ่งหนึ่งจะได้เดินทางไปยังลานโฟลกวังเกอร์ของเทพีเฟร็วยา

ในโถงวัลฮ็อลล์ นักรบผู้สิ้นชีพจะได้พบกับเหล่านักรบมากมายที่ตายก่อนหน้าซึ่งเรียกว่าเอย์นเฮริยาร์ ตลอดจนเหล่ากษัตริย์และวีรชนในตำนานเยอรมันมากมาย พวกเขามารวมตัวกันเพื่อรอช่วยเหลือโอดินน์ในเหตุการณ์รักนาร็อก กลางโถงวัลฮ็อลล์มีต้นไม้ทองที่ชื่อกลาซีร์ (Glasir) เพดานโถงทั้งหมดถูกบุด้วยแผ่นทองคำ ที่จุดสูงสุดของวัลฮ็อลล์มีกวางเอย์กซือร์นีร์ (Eikþyrnir) และแพะเฮย์ดรูน (Heiðrún) ยืนกินใบไม้จากต้นแลราเดอร์ (Læraðr)

## อ้างอิง

Val
เอย์นเฮริยาร์

thumb|290px|ภาพวาดโถงวัลฮ็อลล์ที่เต็มไปด้วยเหล่าเอย์นเฮริยาร์

ในตำนานนอร์ส **เอย์นเฮริยาร์** () มีความหมายว่า "กองทัพหนึ่งบุรุษ" คือเหล่านักรบที่สิ้นชีพในสงครามและถูกนำพามาที่วัลฮ็อลล์โดยเหล่าวัลกือริยา ในโถงวัลฮ็อลล์ เหล่าเอย์นเฮริยาร์จะรับประทานเนื้อของสัตว์อสูรแซรีมนีร์ (Sæhrímnir) ซึ่งจะฟื้นคืนชีพในทุก ๆ คืน เนื้อนี้ปรุงโดยเอย์นเฮริยาร์ที่เป็นพ่อครัวนามว่าอันดรีมนีร์ (Andhrímnir) ขณะที่เหล่าวัลกือริยาเป็นผู้เตรียมเหล้าน้ำผึ้ง (ที่ได้มาจากเต้าของแพะเฮย์ดรูน) เหล่าเอย์นเฮริยาร์ถูกเลือกโดยโอดินน์ให้มารวมตัวกันที่วัลฮ็อลล์เพื่อรอสู้ในศึกรักนาร็อกซึ่งจะเกิดขึ้นที่สนามวีกรีเดอร์ (Vígríðr) 

ร้อยกรองเอ็ดดา (Poetic Edda) ซึ่งเรียบเรียงในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ระบุว่า โอดินน์ได้ประลองเชาวน์กับยักษ์ฉลาดนามวัฟซรูดเนียร์ (Vafþrúðnir) โอดินน์ถามว่า "คนพวกไหนที่สู้กันในวิหารทุกวัน" ยักษ์ฉลาดตอบว่า "ปวงเอย์นเฮริยาร์ที่สู้ในวิหารโอดินน์ ทุกวันฆ่าฟันแล้วจบประจัญ แล้วจึงนั่งสงบพร้อมหน้า"

## อ้างอิง

Ein
โกชิ โอกูโบะ

**โกชิ โอกูโบะ** (; 14 มิถุนายน ค.ศ. 1986 – ) เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งกองหน้า 

โอกูโบะเคยเล่นให้หลายสโมสรในเมืองไทย เช่น ระยอง, ราชนาวี รวมถึงบางกอกกล๊าส  และมีประสบการณ์ในการแข่งระดับอาชีพร่วมกับสโมสรฟุตบอลในประเทศญี่ปุ่นบ้านเกิดหลายทีม ทั้งเวกัลตะ เซ็นได, โซนี่ เซ็นได, มอนเตดีโอ ยามางาตะ และเกียวโต ซังงะ

## สถิติสโมสร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเจ1 ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเจ2 ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลราชนาวี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบางกอก
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:ชาวญี่ปุ่นในประเทศไทย
วัดโพธิ์ชัย

วัดโพธิ์ชัย อาจหมายถึง
วัดที่อยู่ในเขตการปกครองคณะสงฆ์ภาค 9
* วัดโพธิ์ชัย พระอารามหลวง อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย
* วัดโพธิ์ชัย อำเภอนาแก จังหวัดนครพนม
* วัดโพธิ์ชัย 
* วัดโพธิ์ชัย จังหวัดกาฬสินธุ์
ฯลฯ

## ดูเพิ่ม
* วัดโพธาราม
* วัดโพธิ์
* วัดโพธิ์งาม
* วัดโพธิ์ทอง
* วัดโพธิ์เผือก
* วัดโพธิ์เย็น

โพธิ์ชัย
มิกิเฮาส์

**มิกิเฮาส์** (, ) เป็นบริษัทผลิตและจัดจำหน่ายเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายและเครื่องประดับสำหรับเด็กจากประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งโดยคิมูระ โคอิจิ เมื่อ ค.ศ. 1974 ในฐานะผู้ผลิตและผู้ค้าส่งเสื้อผ้าเด็กและทารกในโอซากะ ซึ่งในขณะนั้นใช้ชื่อว่า Miki Sangyo ก่อนที่ในปี ค.ศ. 1978 จะปรับเปลี่ยนโครงสร้างบริษัทและเปลี่ยนชื่อเป็น Miki House ดังปัจจุบัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น
ประเทศอาร์มีเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

**ประเทศอาร์มีเนีย** เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอาร์มีเนียได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 4 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 2 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 4 เหรียญ

## นักกีฬาที่ได้รับเหรียญ

## นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา

## กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้ :

## มวยสากลสมัครเล่น

ผลการแข่งขันดังนี้ :

## ยิมนาสติก

ผลการแข่งขันดังนี้ :

## ยูโด

ผลการแข่งขันดังนี้ :

## ว่ายน้ำ

ผลการแข่งขันดังนี้ :

## ยกน้ำหนัก

ผลการแข่งขันดังนี้ :

## มวยปล้ำ

ผลการแข่งขันดังนี้ :

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ประเทศอาร์มีเนียในโอลิมปิก
* รายชื่อผู้เชิญธงชาติอาร์มีเนียในโอลิมปิก
* รายชื่อนักกีฬาอาร์มีเนียที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ


อาร์มีเนีย
ประเทศไทยในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010

**ประเทศไทย** ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 1 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 14-26 สิงหาคม พ.ศ. 2533 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทยได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 15 ชนิดกีฬา รวมทั้งหมด 34 คน ประกอบด้วยชาย 15 คน และหญิง 19 คน และคว้าเหรียญรางวัลได้ 7 เหรียญ โดยเป็นเหรียญทอง 4 เหรียญ และเหรียญเงิน 3 เหรียญ

## นักกีฬาที่ได้รับเหรียญ

## จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประเทศไทยในโอลิมปิกเยาวชน
ไทย
แฟรงก์ ดาราบอนต์

**แฟรงก์ ดาราบอนต์** () เกิดวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1959 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบทและผู้อำนวยการสร้างชาวอเมริกันเชื้อสายฮังการี ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงสามรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ ในอาชีพแรกของเขา เขาเป็นนักเขียนบทภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง *[[นิ้วเขมือบ 3]]*, *[[เหนอะเคี้ยวโลก]]* และ *[[ไอ้แมลงวันสยองพันธุ์ผสม 2]]* ในฐานะผู้กำกับเขาเป็นที่รู้จักในเรื่องการดัดแปลงภาพยนตร์ของ สตีเวน คิง โนเวลลาและนวนิยายต่างๆ เช่น *[[ชอว์แชงค์ มิตรภาพ ความหวัง ความรุนแรง]]*, *[[ปาฏิหาริย์แดนประหาร|เดอะ กรีน ไมล์: ปาฏิหาริย์แดนประหาร]]* และ *[[มฤตยูหมอกกินมนุษย์|เดอะ มิสท์: มฤตยูหมอกกินมนุษย์]]*

## ผลงาน
### ภาพยนตร์

### โทรทัศน์

## ผลตอบรับ
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 4 เรื่องของ แฟรงก์ ดาราบอนต์

16px 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 16px 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 16px 75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก  

สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก  

$ ดอลลาร์สหรัฐ 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักเขียนบทชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากมงเบลียาร์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายฮังการี
ประเทศไทยในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2014

**ประเทศไทย** ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 2 ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ณ เมืองหนานจิงประเทศจีน ระหว่างวันที่ 16-28 สิงหาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทยได้ส่งทีมนักกีฬาเข้าแข่งขันทั้งหมด 37 คน แบ่งเป็นเป็นชาย 15 คนและหญิง 19 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 13 ชนิดกีฬา โดยได้รับเหรียงรางัลได้แก่ 3 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน และ 3 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 8 เหรียญ

## นักกีฬาที่ได้รับเหรียญ

## จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

## ยกน้ำหนัก

ไทยได้รับโควต้านักกีฬาชาย 1 คน หญิง 2 คน จากการจัดอันดับหลังการแข่งขันยกน้ำหนักเยาวชนชิงแชมป์โลก 2013 

;ชาย

;หญฺง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประเทศไทยในโอลิมปิกเยาวชน
ไทย
ประเทศอันดอร์ราในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

**ประเทศอันดอร์รา** เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอันดอร์ราได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 5 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และไม่ได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้

## นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา

## กรีฑา
 
นักกีฬากรีฑาจากประเทศอันดอร์ราที่ได้รับโควตามีดังนี้

## ยูโด
 
นักกีฬาว่ายน้ำจากประเทศอันดอร์ราที่ได้รับโควตามีดังนี้

## ยิงปืน
 
นักกีฬาว่ายน้ำจากประเทศอันดอร์ราที่ได้รับโควตามีดังนี้

Qualification Legend: **Q** = Qualify for the next round; **q** = Qualify for the bronze medal (shotgun)

## ว่ายน้ำ
 
นักกีฬาว่ายน้ำจากประเทศอันดอร์ราที่ได้รับโควตามีดังนี้

## อ้างอิง

อันดอร์รา
อเมริกันซามัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

**ดินแดนอเมริกันซามัว** เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอเมริกันซามัวได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 4 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และไม่ได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้

## นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา

## กรีฑา
 
นักกีฬากรีฑาจากประเทศดินแดนอเมริกันซามัวที่ได้รับโควตามีดังนี้

## ยูโด
 

นักกีฬาว่ายน้ำจากประเทศดินแดนอเมริกันซามัวที่ได้รับโควตามีดังนี้

## ยกน้ำหนัก
 

นักกีฬายกน้ำหนักจากประเทศดินแดนอเมริกันซามัวที่ได้รับโควตามีดังนี้

## อ้างอิง

ดินแดนอเมริกันซามัว
ประเทศไทยในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018

**ประเทศไทย** ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 ค.ศ. 2018 (พ.ศ. 2561) ณ เมืองบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ระหว่างวันที่ 6-18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขัน 21 ชนิดกีฬา รวมทั้งหมด 57 คน ประกอบด้วยชาย 25 คน และหญิง 32 คน และคว้าเหรียญรางวัลได้ 11 เหรียญ โดยเป็นเหรียญทอง 4 เหรียญ เหรียญเงิน 5 เหรียญ และเหรียญทองแดง 2 เหรียญ

## สรุปเหรียญรางวัล

### เหรียญตามชนิดกีฬา

### เหรียญตามวัน

### นักกีฬาที่ได้รับเหรียญ

*Supatchanin Khamhaeng ถูกตัดสิทธิ์หลังจากตรวจพบสารต้องห้าม และถูกริบเหรียญทอง

## จำนวนผู้เข้าแข่งขัน

## ยกน้ำหนัก

ไทยได้รับโควต้านักกีฬาชาย 2 คน หญิง 2 คน

;ชาย

;หญิง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประเทศไทยในโอลิมปิกเยาวชน
หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
อารูบาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

**อารูบา** เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอารูบาได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 7 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 4 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 0 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน รวมทั้งหมด 0 เหรียญ

## นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา

## ยูโด

ผลการแข่งขัน

## เรือใบ

ผลการแข่งขันดังนี้ :

## ว่ายน้ำ

ผลการแข่งขันดังนี้ :

## เทควันโด

ผลการแข่งขันดังนี้ :

## ดูเพิ่ม
* ประเทศอารูบาในโอลิมปิก
* รายชื่อผู้เชิญธงชาติอารูบาในโอลิมปิก
* รายชื่อนักกีฬาอารูบาที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
* ประเทศอารูบาในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ


อารูบา
ประเทศอาเซอร์ไบจานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

**ประเทศอาเซอร์ไบจาน** เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติอาเซอร์ไบจานได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 56 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 18 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 1 เหรียญทอง 7 เหรียญเงิน และ 10 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 18 เหรียญ

## สรุปเหรียญรางวัล

| width=78% align=left valign=top |

| width=22% align=left valign=top |

## นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา

## ดูเพิ่ม
* ประเทศอาเซอร์ไบจานในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016

## อ้างอิง

อาเซอร์ไบจาน
ประเทศบาฮามาสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

**ประเทศบาฮามาส** เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ค.ศ. 2016 (พ.ศ. 2559) ณ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 สิงหาคม – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติบาฮามาสได้ส่งทีมนักกีฬาที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 28 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 3 ชนิดกีฬา และได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ 1 เหรียญทอง 0 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง รวมทั้งหมด 2 เหรียญ

## สรุปเหรียญรางวัล

## นักกีฬาแบ่งตามชนิดกีฬา

## ว่ายน้ำ

ผลการแข่งขัน

## อ้างอิง

บาฮามาส
เสียวหมี่

**บริษัทเสียวหมี่** (; ) หรือ **เสียวหมี่** เป็นบริษัทจีน มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่อุทยานเทคโนโลยีเสียวหมี่ ถนนอันหนิงจวง เขตไห่เตี้ยน ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2553 มีสำนักงานใหญ่ในปักกิ่ง ประเทศจีน ผลิตและลงทุนเกี่ยวกับสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ เช่น สมาร์ตโฟน โมบายล์แอป แล็ปท็อป เอียร์โฟน รถยนต์อัจฉริยะ ชิป อุปกรณ์ IoT ฯลฯ ตลอดจนสินค้าอื่น ๆ เช่น กระเป๋า รองเท้า ฯลฯ

เสียวหมี่ออกผลิตภัณฑ์สมาร์ตโฟนของตนเองในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 และได้ส่วนแบ่งในตลาดจีนอย่างรวดเร็ว จนกลายเป็นบริษัทสมาร์ตโฟนรายใหญ่ที่สุดของประเทศจีนใน พ.ศ. 2557 และกลายเป็นบริษัทผลิตสมาร์ตโฟนรายใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 ของโลกเมื่อเริ่มครึ่งหลังของปี พ.ศ. 2561 มีตลาดใหญ่ที่สุดอยู่ในประเทศจีน และตลาดใหญ่เป็นอันดับ 2 อยู่ในประเทศอินเดีย

## ดูเพิ่ม
*เรดหมี่
*โพโค่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:บริษัทของจีน
หมวดหมู่:การเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชนในปี พ.ศ. 2561
แบลซ มาตุยดี

**แบลซ มาตุยดี ** (; เกิดวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1987) เป็นนักฟุตบอล​ชาวฝรั่งเศส​เชื้อสายแองโกลา​-คองโก​ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับสโมสรฟุตบอลอินเตอร์ไมแอมีในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์และทีมชาติฝรั่งเศส

มาตุยดีเริ่มต้นเล่นฟุตบอลสมัครเล่นให้กับสโมสรในแคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ ได้แก่ อูว์แอ็ส ฟงต์แน-ซู-บัว และเซโอ แว็งแซนัว ต่อมาใน ค.ศ. 1999 เขาได้เข้าร่วมทีมเยาวชนของสโมสรแกลร์ฟงแตน ก่อนที่จะย้ายไปเล่นให้กับสโมสรกึ่งอาชีพอย่างเครเตยซึ่งเขาได้เล่นให้ทีมเยาวชนของสโมสรนั้นอยู่สามปี ต่อมาใน ค.ศ. 2004 เขาเซ็นสัญญาอาชีพครั้งแรกกับสโมสรทรัว และได้ลงเล่นฟุตบอลอาชีพครั้งแรกในฤดูกาล 2004–05 หลังจากสามฤดูกาลกับทรัวส์ มาตุยดีก็ได้ย้ายไปเล่นให้กับแซ็งเตเตียน ทำให้เขาได้ลงเล่นในการแข่งขันระดับทวีปครั้งแรกในฤดูกาล 2008–09 ในรายการยูฟ่าคัพ ต่อมาในฤดูกาล 2009–10 เขากลายเป็นกัปตันทีมภายใต้การคุมทีมของผู้จัดการอย่างอาแล็ง แปแร็ง และในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 มาตุยดีได้ย้ายไปปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง ด้วยสัญญาสามปี

มาตุยดีเคยเล่นให้กับทีมชาติฝรั่งเศสชุดเยาวชน รุ่นอายุไม่เกิน 19 และ 21 ปี ต่อมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 เขามีชื่อติดทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกภายใต้การคุมทีมของโลร็อง บล็อง เขาได้ลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในเดือนกันยายน ค.ศ. 2010 ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 รอบคัดเลือก นัดที่พบกับบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา มาตุยดีได้ลงเล่นให้กับทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปสองครั้ง และฟุตบอลโลกอีกสองครั้ง โดยเขาพาทีมชาติฝรั่งเศสคว้าอันดับที่สองในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 และคว้ารางวัลชนะเลิศในฟุตบอลโลก 2018

## สถิติอาชีพ
### ทีมชาติ
[thumb|right|มาตุยดี ''(เสื้อน้ำเงิน)'' กับ[เดเล อัลลี|อัลลี *(เสื้อขาว)* ของทีมชาติอังกฤษ ใน ค.ศ. 2015]]

#### ประตูในนามทีมชาติ

## เกียรติประวัติ
[thumb|มาตุยดี (กลาง) ชนะเลิศ[กุปเดอลาลีก ใน ค.ศ. 2014]]

**ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง**
* ลีกเอิง: 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16
* กุปเดอฟร็องส์: 2014–15, 2015–16, 2016–17
* กุปเดอลาลีก: 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2016–17
* ทรอเฟเดช็องปียง: 2013, 2014, 2015, 2016, 2017

**ยุเวนตุส**
* เซเรียอา: 2017–18, 2018–19
* โกปปาอีตาเลีย: 2017–18
* ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา: 2018

**ฝรั่งเศส**
* ฟุตบอลโลก: 2018

**รางวัลส่วนตัว**
* ทีมแห่งปีของลีกเอิง: 2012–13, 2015–16
* ผู้เล่นชาวฝรั่งเศสแห่งปี: 2015
* Globe Soccer Awards Player Career Award: 2018

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์**
* เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์: 2018

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ชาวฝรั่งเศสเชื้อสายสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นอาแอ็ส แซ็งเตเตียน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลยูเวนตุส
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอินเตอร์ไมแอมี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลีกเอิง
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียอา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2014
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
หมวดหมู่:นักกีฬาจากตูลูซ
ดินแดนอัลไต

**ดินแดนอัลไต** (; ) เป็นหนึ่งหน่วยองค์ประกอบของประเทศรัสเซีย (ดินแดน) มีเขตแดนติดกับ (หมุนตามเข็มนาฬิกาจากทางทิศตะวันตก) ประเทศคาซัคสถาน (จังหวัดอีสต์คาซัคสถานและจังหวัดปัฟโลดาร์), แคว้นโนโวซีบีสค์และแคว้นเคเมโรโว และสาธารณรัฐอัลไต เมืองหลวงของดินแดน คือ บาร์นาอุล จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 ดินแดนมีประชากร 2,419,755 คน

## อ้างอิง

อัลไต
หมวดหมู่:ดินแดนอัลไต
อวนเซียวชิด

[thumb|364x364px|อวนเซียวชิด วาดโดย [อูตางาวะ คูนิโยชิ]]
**อวนเซียวชิด** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **รฺเหวียน เสี่ยวชี** () เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง และเป็นผู้กล้าอันดับที่ 31 ของเหลียงซาน มีฉายาคือ **พญายม** (จีน : 活閻羅 / อังกฤษ : Living King Yama)

เขาเป็นน้องชายของอวนเซียวยี่กับอวนเซียวเหงา เขากับพี่ชายอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านสื่อเจี๋ย (石碣村 ท.เจียกัด ; ปัจจุบันคือเขตเหลียงซาน มณฑลซานตง) และทำอาชีพเป็นชาวประมง ต่อมาได้ร่วมมือกับเตียวไก่ ไปปล้นของขวัญวันเกิดราชครูไช่จิง และได้ขึ้นเขาเหลียงซาน ต่อมาเขาได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการกองเรือรบพร้อมกับพี่ชาย มีช่วงหนึ่งที่เขากับจางเหิงเสียทีให้กับกลยุทธ์ของกวนเซิ่งจนถูกจับ แต่ก็ได้เป็นอิสระ หลังจากที่กวนเซิ่งขอยอมแพ้และเข้าร่วมกับเหลียงซาน

เขาเป็นหนึ่งในผู้กล้าที่รอดตายในช่วงศึกฟางล่า แต่ไม่ได้รับการแต่งตั้งจากทางการ เนื่องจากมีกรณีที่เขาไปใส่ชุดของฟางล่า เขาจึงตัดสินใจกลับไปใช้ชีวิตอย่างสงบสุขที่บ้านเกิด

## อ้างอิง

* Keffer, David. "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". *Poison Pie Publishing House*. Retrieved 19 December 2016.
* Miyamoto, Yoko (2011). "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" . *Demystifying Confucianism*. Retrieved 19 December 2016.

หมวดหมู่:ตัวละครในซ้องกั๋ง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักตกปลา
สุรจิต จารุเศรนี

พลเอก **สุรจิต จารุเศรนี** (1 กรกฎาคม พ.ศ. 2449 – 2 ตุลาคม พ.ศ. 2511) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ในรัฐบาลจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ และรัฐบาลจอมพล ถนอม กิตติขจร เป็นรัฐมนตรีที่ถูกศาลตัดสินจำคุกในคดีรับสินบนสัมปทานป่าไม้ ในขณะดำรงตำแหน่ง

## ประวัติ
พลเอก สุรจิต รับราชการทหารในสังกัดกองทัพบก เคยโอนไปเป็นอธิบดีกรมโฆษณาการ (ชื่อในขณะนั้น) ในปี พ.ศ. 2493 และกลับมาดำรงตำแหน่งเจ้ากรมส่งกำลังบำรุงทหารบก ในปี พ.ศ. 2495 - 2497 จากนั้นกลับไปเป็นอธิบดีกรมประชาสัมพันธ์ ในปี พ.ศ. 2500-2506

พลเอก สุรจิต ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ในรัฐบาลจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ในปี พ.ศ. 2502 แทนนายสวัสดิ์ มหาผล ซึ่งถึงแก่อนิจกรรม และได้รับแต่งตั้งต่อเนื่องอีกวาระหนึ่ง ในรัฐบาลจอมพล ถนอม กิตติขจร ซึ่งเข้ามาทำหน้าที่หลังการถึงแก่อสัญกรรมของจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ในปี พ.ศ. 2506 แต่เขาก็ได้ลาออกจากตำแหน่งในเวลาต่อมา

## คดีความ
ต่อมาเขาถูกตัดสินจำคุกในคดีเกี่ยวกับการรับสินบนการสัมปทานป่าไม้ โดยถูกนายสมฤกษ์ กิตติสุวรรณ พ่อค้าเพชรย่านสะพานหัน ฟ้องร้องว่า "เรียกสินบน" เพื่อแลกกับการได้รับอนุญาตให้เช่าที่ดินป่าสงวนแห่งชาติในจังหวัดยะลากว่า 100,000 ไร่ โดยเรียกรับผลประโยชน์ตอบแทนไร่ละ 25 บาทให้แก่ พล.อ.สุรจิต และค่าตอบแทนไร่ละ 15 บาท ให้แก่นางจำรูญ ศศิประภา แต่นายสมฤกษ์กลับไม่ได้รับอนุญาต จนทำให้พลเอก สุรจิต ต้องลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรี ศาลฎีกาพิพากษาให้พลเอกสุรจิต จำคุก 15 ปี จนกระทั่งเสียชีวิตในเรือนจำกลางคลองเปรมเนื่องจากหัวใจวาย และจำคุกภรรยาของเขาคือ คุณหญิงน้อมจิตร จารุเศรนี และเพื่อนภรรยาคือ นางจำรูญ ศศิประภา จำนวน 10 ปี

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์
พลเอก  ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของประเทศไทยและเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของต่างประเทศต่างๆ ดังนี้
### เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

### ต่างประเทศ
*  :
** พ.ศ. 2503 – 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณฝ่ายทหาร ชั้นที่ 2 ประดับดาวทอง
* : 
** พ.ศ. 2505 – 80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 1
* : 
** พ.ศ. 2505 – 80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์เลออปอล ชั้นที่ 1

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทหารบกชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ไทย
หมวดหมู่:นักโทษของประเทศไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
หมวดหมู่:อธิบดีกรมประชาสัมพันธ์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายหน้า)
ซ้องเซ็ง

ซ่งชิง (จีนตัวเต็ม : 宋清 / อังกฤษ : Song Qing) สำเนียงแต้จิ๋วคือ ซ้องเช็ง เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง เป็นผู้กล้าลำดับที่ 76 ของเขาเหลียงซาน และเป็นคนที่ 40 ในตำแหน่ง 72 สหายดิน มีฉายาว่า **พัดเหล็ก** (จีน : 鐵扇子 / อังกฤษ : Iron Fan)

เขาเป็นน้องชายของซ่งเจียง ถูกบรรยายว่าเป็นคนเก็บตัวและเป็นคนเรียบง่าย ในช่วงที่ซ่งเจียงกำลังหนีคดีฆาตกรรมนางเหยียนผอซี ไปอยู่กับเยี่ยนชุนและฮัวหยงที่เขาชิงฟงนั้น ซ่งชิงได้เขียนจดหมายไปถึงพี่ชายว่าบิดานั้นตายเสียแล้ว อยากให้กลับมาสวดกงเต๊กที่บ้าน ครั้นซ่งเจียงกลับมาถึงบ้าน ก็ยังพบว่าซ่งไท่กง ผู้เป็นบิดานั้น ยังสบายดี แต่ที่ทำเช่นนั้น เพียงเพราะอยากให้มามอบตัวกับทางการ

ซ่งชิงเข้าร่วมกับเขาเหลียงซาน หลังจากที่ซ่งเจียงได้พบกับเจ้าแม่เฮียนหนึง และได้ตำแหน่งเป็นผู้จัดงานเลี้ยง เขาเป็นหนึ่งในผู้กล้าที่รอดตายจากศึกฟางล่า หลังจากที่ซ่งเจียงเสียชีวิต เขาก็ไปใช้ชีวิตอย่างสงบที่อำเภอยิ้นเฉิงซึ่งเป็นบ้านเกิด

## อ้างอิง

* Keffer, David. "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". *Poison Pie Publishing House*. Retrieved 19 December 2016.
* Miyamoto, Yoko (2011). "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" . *Demystifying Confucianism*. Retrieved 19 December 2016.

หมวดหมู่:ตัวละครในซ้องกั๋ง
อวนเซียวยี่

[thumb|377x377px|อวนเซียวยี่ วาดโดย [อูตางาวะ คูนิโยชิ]]
**อวนเซียวยี่** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **รฺเหวียน เสี่ยวเอ้อร์** () เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง และเป็นผู้กล้าลำดับที่ 27 แห่งเขาเหลียงซาน มีฉายาว่า **ยักษ์เฝ้าศาล** (จีน : 立地太歲 / อังกฤษ : Tai Sui Who Stands His Ground) เขาเป็นพี่ชายของหยวนเสี่ยวอู่กับหยวนเสี่ยวชี อาศัยอยู่ที่หมู่บ้านสื่อเจี๋ย (石碣村 ท.เจียกัด ; ปัจจุบันคือเขตเหลียงซาน มณฑลซานตง)

ต่อมา เขาและน้องชาย ได้เข้าร่วมกับเตียวไก่ ไปปล้นของขวัญวันเกิดราชครูไช่จิง และได้ขึ้นเขาเหลียงซาน ต่อมาเขาได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการกองเรือรบ ในช่วงการศึกกับฟางล่า เขาได้รับคำสั่งจากซ้องกั๋ง ให้ไปรบกับกองเรือรบของฝ่ายศัตรูที่ริมน้ำใกล้เนินเขามังกรดำ (烏龍嶺 ท.โอวเล่งเนีย ; ปัจจุบันอยู่ในแถวเจ้อเจียง) โดยมี ถงเวย ถงเหมิ่ง และ เมิ่งคัง เป็นผู้ช่วย แต่เสียทีให้กับฝ่ายศัตรู และเขาก็ตายในการรบพร้อมกับเมิ่งคัง

## อ้างอิง

* Keffer, David. "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". *Poison Pie Publishing House*. Retrieved 19 December 2016.
* Miyamoto, Yoko (2011). "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" . *Demystifying Confucianism*. Retrieved 19 December 2016.

หมวดหมู่:ตัวละครในซ้องกั๋ง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักตกปลา
อวนเซียวเหงา

[thumb|367x367px|อวนเซียวเหงา วาดโดย [อูตางาวะ คูนิโยชิ|อุตะงาวะ คุนิโยชิ]]
**อวนเซียวเหงา** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **รฺเหวียน เสียวอู่** () เป็นตัวละครสมมุติจากซ้องกั๋ง และเป็นผู้กล้าอันดับที่ 29 ของเหลียงซาน มีฉายาคือ **ผู้เสี่ยงชีวิต** (จีน : 短命二郎 / อังกฤษ : Short-lived Second Brother / บางครั้งก็แปลเป็น น้องสองผู้อายุสั้น กับ เพชรฆาตไร้น้ำใจ) เขาเป็นน้องชายของอวนเซียวยี่และเป็นพี่ชายของอวนเซียวชิด อาศัยอยู่ที่หมู่บ้านสื่อเจี๋ย (石碣村 ท.เจียกัด ; ปัจจุบันคือเขตเหลียงซาน มณฑลซานตง)

ต่อมาได้ร่วมมือกับเตียวไก่ ไปปล้นของขวัญวันเกิดราชครูไช่จิง และได้ขึ้นเขาเหลียงซาน ต่อมาได้รับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการกองเรือรบ ในช่วงศึกฟางล่า เขาได้เป็นสายลับเพื่อคอยดูความเคลื่อนไหวของศัตรูที่เมืองกังหนำ โดยมี หยวนเสี่ยวชี หลี่จุ้น ถงเวย ถงเหมิ่ง เป็นผู้ช่วย ครั้นเมืองกังหนำถูกซ้องกั๋งกับหลูจุ้นอี้เข้าตีแตก อวนเซียวเหงาและอีก 4 คน ก็พยายามที่จะออกจากเมืองเพื่อไปพบกับทัพหลักของซ่งเจียง แต่อวนเซียวเหงาหนีไม่ทัน ถูกโหลวหมิ่นจง (婁敏中 ท.ลูเมี้ยนตง) ฆ่าตาย

## อ้างอิง

* Keffer, David. "Outlaws of the Marsh: A Somewhat Less Than Critical Commentary". *Poison Pie Publishing House*. Retrieved 19 December 2016.
* Miyamoto, Yoko (2011). "Water Margin: Chinese Robin Hood and His Bandits" . *Demystifying Confucianism*. Retrieved 19 December 2016.

หมวดหมู่:ตัวละครในซ้องกั๋ง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักตกปลา
โกวตั่วซ้อ

**กู้ต้าเส่า** (; แต้จิ๋ว: โกวตั่วซ้อ; แปลว่า "ซ้อใหญ่กู้/โกว") ฉายา **หมู่ต้าฉง** (; "แม่เสือ") เป็นตัวละครในนวนิยายจีน เรื่อง *[[ซ้องกั๋ง]]* (ฮกเกี้ยน; จีนมาตรฐาน: ซ่งเจียง; ) จัดเป็นผู้กล้าลำดับที่ 101 ในกลุ่ม 108 ผู้กล้า (一百單八將)

## ภูมิหลัง

นวนิยาย *ซ้องกั๋ง* พรรณนาว่า ซ้อใหญ่กู้เป็นสตรีมีคิ้วหนา ตาโต หน้ากลม เอวใหญ่ ที่ศีรษะและข้อมือสวมเครื่องประดับหลายอย่าง แต่นางต่างจากสตรีทั่วไปในยุคของนางตรงที่นางไม่ใฝ่ใจงานบ้าน แต่สนใจทำเรื่องดิบเถื่อนและอาชญากรรม ชำนาญการใช้อาวุธยาว เช่น หอก และพลอง ทั้งสามารถรับมือคู่ต่อสู้ 20–30 คนพร้อมกัน และนางยังมักโบยตีสามี คือ ซุน ซิน (孫新) ทำให้นางได้ฉายา "แม่เสือ" 

นางกับสามีเปิดโรงเตี๊ยมที่เติงโจว (登州) ในภาคตะวันออกของชานตง (山东) ปัจจุบัน

สามีของนางมีน้องชายคนหนึ่ง ชื่อ ซุน ลี่ (孫立) เป็นทหารอยู่ที่เติงโจว และซุน ลี่ มีน้องเขย ชื่อ เยฺว่ เหอ (樂和) เป็นผู้คุมคุกอยู่ที่เติงโจวเช่นกัน

## การปล้นคุกเติงโจว

วันหนึ่ง ซ้อใหญ่กู้ได้ข่าวจากเยฺว่ เหอ ว่า พี่น้องเซี่ย เจิน (解珍) กับเซี่ย เป่า (解寶) ถูกพิพากษาประหารชีวิตด้วยข้อหาเท็จ และถูกขังระหว่างรอประหาร นาง พร้อมด้วยสามี และเยฺว่ เหอ กับโจรพี่น้องนาม โจว ยฺเวียน (鄒淵) กับโจว รุ่น (鄒潤) จึงวางแผนปล้นคุกช่วยพี่น้องสกุลเซี่ย แต่นางวิตกว่า ซุน ลี่ ซึ่งเป็นทหาร จะขัดขวาง จึงลวงซุน ลี่ มาคุยด้วย แล้วบีบให้เขาเข้าร่วม ซุน ลี่ เดิมทีอิดเอื้อน แต่เมื่อเห็นว่า เรื่องนี้แม้ไม่ชอบด้วยกฎหมาย แต่ชอบด้วยคุณธรรม จึงเข้าด้วย

แผนการเริ่มโดยเยฺว่ เหอ แอบเปิดประตูคุกไว้ให้คนอื่น ๆ เข้ามาชิงตัวโทษ และเยฺว่ เหอ คอยเบี่ยงเบนความสนใจของผู้คุมคนอื่น ๆ เมื่อช่วยพี่น้องสกุลเซี่ยได้แล้ว ทั้งหมดหนีไปกบดานอยู่ที่บึงริมภูเขาเหลียง (梁山) ก่อนจะเข้าร่วมกลุ่มกับโจรคนอื่น ๆ ที่นั่น

## การรบที่หมู่บ้านสกุลจู้

ในคราวที่กลุ่มโจรแห่งภูเขาเหลียงต้องต่อสู้กับชาวหมู่มู่บ้านสกุลจู้ (祝家村) ซุน ลี่ อาสาจะเข้าไปเป็นไส้ศึกในหมู่บ้านโดยอาศัยความสัมพันธ์กับลฺหวาน ถิง-ยฺวี่ (欒廷玉) ซึ่งเป็นครูฝึกยุทธ์อยู่ในหมู่บ้าน และเคยเป็นศิษย์สำนักเดียวกัน เมื่อโจรคนอื่น ๆ เห็นด้วย ซุน ลี่ กับพวก ซึ่งรวมถึงซ้อใหญ่กู้ จึงดำเนินตามแผน โดยลวง ลฺหวาน ถิง-ยฺวี่ และสกุลจู้ ว่า พาคนมาช่วยรับมือกับกลุ่มโจรภูเขาเหลียง ลฺหวาน ถิง-ยฺวี่ และสกุลจู้ ยินดีให้ซุน ลี่ กับพวกเข้าพำนักในหมู่บ้าน แต่ไม่เชื่อว่า ซุน ลี่ กับพวกจะมาช่วยเหลือโดยน้ำใสใจจริงดังว่า

จนกระทั่งซุน ลี่ แสร้งเอาชนะและจับตัวฉือ ซิ่ว (石秀) หนึ่งในสมาชิกโจรภูเขาเหลียง ซุน ลี่ จึงได้รับความไว้วางใจเต็มที่จากชาวหมู่บ้านสกุลจู้

เมื่อซุน ลี่ กับพวกสบช่อง ก็สร้างความปั่นป่วนในหมู่บ้านสกุลจู้ และเปิดโอกาสให้กลุ่มโจรภูเขาเหลียงบุกเข้ายึดหมู่บ้านได้โดยราบคาบ

## ชีวิตภายหลัง

เมื่อราชสำนักของจักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง (宋徽宗) จะใช้กลุ่มโจรภูเขาเหลียงไปรบกับราชวงศ์เหลียว (遼朝) โดยแลกกับการอภัยโทษความผิดทั้งหลายที่เคยก่อไว้ ซ้อใหญ่กู้กับสามีรับหน้าที่เตรียมการต้อนรับราชทูตของราชสำนักที่จะมายังภูเขาเหลียง และซ้อใหญ่กู้ก็ได้ออกรบด้วย แม้การรบจะทำให้โจรภูเขาเหลียงล้มตายลงมาก แต่ซ้อใหญ่กู้อยู่ในกลุ่มที่รอดชีวิตกลับไปเมืองหลวงทูลถวายรายงานถึงชัยชนะ ราชสำนักประทานบรรดาศักดิ์ "ตง-ยฺเหวียนเซี่ยน-จฺวิน" (東源縣君) ให้แก่นาง และในบั้นปลายชีวิต นางกลับไปอาศัยอยู่กลับครอบครัวที่เติงโจวดังเดิม

## อ้างอิง
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ตัวละครในซ้องกั๋ง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักรบหญิง
เหริน เจียหลุน

**เหริน เจียหลุน** (; , เกิด 11 เมษายน ค.ศ. 1989), หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ **อัลเลน เหริน** เป็นนักแสดง นักร้องชาวจีน  เขามีชื่อเสียงจากละครอิงประวัติศาสตร์เรื่อง *ศึกชิงบัลลังก์ราชวงศ์ถัง* (2017) และประสบความสำเร็จอย่างมากกับบท สวี่เซวียน ใน *ลิขิตรักนางพญางูขาว* (2018) และบท ลู่อี้ ใน *องครักษ์เสื้อแพร* (2019) *ทุกชาติภพกระดูกงาม* ภาคอดีต , ภาคปัจจุบัน (2021) *ทาสรักปีศาจ* (2022)

## ประวัติก่อนเข้าวงการ
เหรินเจียหลุนเคยเป็นนักกีฬาปิงปองอาชีพ ที่เทรนมาพร้อมกับนักกีฬาปิงปองชื่อดัง โจว หยู และ จ้างจี้เคอ เขาเข้าทีมนักกีฬาปิงปองจังหวัดชานตงเมื่ออายุ 9 ปี และฝึกฝนอย่างหนักมาตลอด จนกระทั่งเมื่ออายุ 16 ปี เขาต้องเลิกเล่นกีฬาไปเพราะอาการบาดเจ็บ

ตั้งแต่ปี 2009 เขาเข้าร่วมรายการประกวดสตาร์หลายรายการ รวมถึงรายการ Super Boy และ Korean Star ทางช่องหูหนาน  แต่เดิมเขามีแผนจะเดบิวเป็นบอยแบนด์จีน-เกาหลี แต่ล้มเลิกในปี 2014 ด้วยสาเหตุที่ไม่เปิดเผย

## ชีวิตการทำงาน
ในปี 2014 เหรินเจียหลุนถ่ายทำละครโทรทัศน์เรื่องแรก *Detective Dee* โดยรับบทนำ  ละครออกอากาศล่าช้าโดยไปออกอากาศในปี 2017  ในปี 2016 เขารับบทในละครแอคชั่นแฟนตาซี *Noble Aspirations* และละครอาชญากรรมเรื่อง *Memory Lost*

เหรินเจียหลุนเริ่มมีชื่อเสียงโด่งดังในปี 2017 หลังจากเขารับบทในละครย้อนยุค ศึกชิงบัลลังก์ราชวงศ์ถัง  การถ่ายทอดบท หลี่ชู ของเขาสร้างความประทับใจให้ผู้ชมเป็นอันมากและการแสดงของเขาได้รับคำวิจารณ์ที่ดีมาก เขาได้รับรางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมจาก the 4th Hengdian Film and TV Festival of China

ในปี 2018 เหรินเจียหลุนนำแสดงในละครโรแมนติกแฟนตาซีเรื่อง ลิขิตรักนางพญางูขาว สร้างจาก ตำนานนางพญางูขาว รับบทเป็น สวี่เซวียน 

ในปี 2019 เขารับบทในละครกำลังภายใน องครักษ์เสื้อแพร การรับบทคู่ ถานซงยวิ้น ได้รับชื่นชมเรื่องเคมีที่ลงตัวและการแสดงทางสายตาของเหรินเจียหลุน ทำให้เป็นที่กล่าวขวัญถึงและทำให้ละครประสบความสำเร็จเป็นอันมาก

## ผลงานแสดง
### ละครโทรทัศน์

## ผลงานเพลง
### ซิงเกิ้ล

## รางวัลและการได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล

## ชีวิตส่วนตัว
เหรินเจียหลุน เผยแพร่ภาพเขากับแฟนสาวทางเว่ยป๋อทางการเมื่อวันที่ 7 มีนาคม 2017  และประกาศทางเว่ยป๋อว่าเขาได้เป็นคุณพ่อแล้วโดยโพสต์ภาพทารกเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2018

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องเพลงภาษาจีนกลาง
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชาวจีน
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวจีน
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชาวจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากชิงเต่า
กาลีญาอาปูร์ตูเกซา

**กาลีญาอาปูร์ตูเกซา** (, "ไก่แบบโปรตุเกส", ) เป็นอาหารมาเก๊าชนิดหนึ่ง แม้จะชื่อไก่แบบโปรตุเกสแต่ไม่ได้มีที่มาจากประเทศโปรตุเกส แต่เป็นอาหารจากอาณานิคมมาเก๊า และไม่พบในอาหารโปรตุเกส

อาหารชนิดนี้ประกอบด้วยเนื้อไก่ราดด้วยซอสโมญูปูร์ตูเกช (, ) ลักษณะคล้ายแกงกะหรี่ข้นใส่นม ซึ่งพบได้ในอาหารมาเก๊าเท่านั้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารมาเก๊า
หมวดหมู่:อาหารจากเนื้อไก่
สวัสดิ์ มหาผล

**สวัสดิ์ มหาผล** อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ในรัฐบาลจอมพล สฤษดิ์  ธนะรัชต์ และอดีตนายกสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

## ประวัติ

สวัสดิ์ มหาผล เกิดเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2454 ที่จังหวัดศรีสะเกษ เข้ารับการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ระดับเตรียมอุดมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ ต่อมาได้เข้าศึกษาต่อเป็นนักเรียนทุนที่โรงเรียนป่าไม้ เมืองปินมานา ประเทศพม่า ได้รับประกาศนียบัตรวิชาการป่าไม้ชั้นสูง (เทียบเท่าปริญญาตรี)

สวัสดิ์ มหาผล สมรสกับนางมณีพรรณ (บัณฑุวงศ์) มหาผล

## การทำงาน
สวัสดิ์ มหาผล เข้ารับราชการในสังกัดกรมป่าไม้ กระทรวงเกษตร เมื่อปี พ.ศ. 2475 ในตำแหน่งผู้ช่วยนายด่านป่าไม้อำเภอปากน้ำโพ จังหวัดนครสวรรค์ ในปีต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นป่าไม้จังหวัดสุโขทัย และเป็นอาจารย์สอนในโรงเรียนการป่าไม้ จังหวัดแพร่ ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นป่าไม้เขตปราจีนบุรี (พ.ศ. 2485 - พ.ศ. 2486) ป่าไม้เขตลำปาง (พ.ศ. 2486 - พ.ศ. 2493) ประจำกรมป่าไม้ (พ.ศ. 2493 - พ.ศ. 2496) เป็นข้าหลวงตรวจการป่าไม้ภาคเหนือ (พ.ศ. 2496) และลาออกจากราชการกรมป่าไม้ในปีเดียวกัน เพื่อไปปฏิบัติงานในองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ เป็นผู้จัดการแผนกไม้สัก ปฏิบัติงานที่จังหวัดลำปาง (พ.ศ. 2496 - พ.ศ. 2502)

สวัสดิ์ มหาผล เป็นนายกสมาคมศิษย์เก่าเซนต์คาเบรียล ระหว่างปี พ.ศ. 2499 จนถึงปี พ.ศ. 2502

ในปี พ.ศ. 2502 เขาได้ออกจากองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ และเข้ารับตำแหน่งทางการเมืองในรัฐบาลจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นนายกรัฐมนตรี โดยได้รับแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ตั้งแต่วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 และในระหว่างที่ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร เขาจึงเป็นนายกสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์โดยตำแหน่งอีกด้วย

สวัสดิ์ มหาผล ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2502 ในขณะที่ยังดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดศรีสะเกษ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนการป่าไม้
หมวดหมู่:นายกสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ไทย
แรงเงา

**แรงเงา** เป็นนวนิยายของนันทนา วีระชน ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี 2529 และละครโทรทัศน์ในปี 2531 ในชื่อ *แรงหึง* และปี 2544 ผลิตโดย บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น นำแสดงโดย ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ , แอน ทองประสม , ยุทธพิชัย ชาญเลขา , สาวิตรี สามิภักดิ์ , มณฑล ปริวัฒน์ , บุษราคัม อภิธนารักษ์ , พิมประภา ตั้งประภาพร ในบท ต้อม ปี 2555 ได้ผลิตอีกครั้งโดยบริษัทเดิม นำแสดงโดย ภูภูมิ พงศ์ภาณุ , เจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณ์ , รวิชญ์ เทิดวงส์ , ธัญญาเรศ รามณรงค์ , และนักแสดงน้องใหม่ พิชฌพัฒน์ ตันทา , อริต์ตา รามณรงค์ และ ด.ญ.ชาริสา โอแฮม ต่อมาได้มีการสร้างภาคต่อใช้ชื่อ แรงเงา 2 แรงเงาแรงแค้น ออกอากาศในปี 2562

## รายชื่อนักแสดง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2529
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2531
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยบรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3 เอชดี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวแก้แค้นไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย อดุลย์ ดุลยรัตน์
กีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900

**กีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900** เป็นการแข่งขันกีฬายิงธนูในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 2 ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 15 กรกฎาคม - 14 สิงหาคม พ.ศ. 2443 แข่งขันทั้งหมด 7 รายการ มีนักกีฬาเข้าร่วม 153 คน เป็นผู้ชายทั้งหมด จาก 3 ประเทศ การแข่งขันจัดที่ 

## สรุปเหรียญรางวัล
thumb|upright|Unknown competitor in the archery events

## อ้างอิง

1900
การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลกับสโมสรฟุตบอลเชลซี

**การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลกับสโมสรฟุตบอลเชลซี** (Arsenal F.C.–Chelsea F.C. rivalry) หรือเรียกว่า **ดาร์บีลอนดอนตะวันตกเฉียงเหนือ** (North West London derby) เป็นการแข่งขันฟุตบอลระหว่างอาร์เซนอลกับเชลซี โดยแข่งขันปีละ 2 ครั้งในพรีเมียร์ลีก

## ประวัติ

## เกียรติประวัติ

## สถิติ
*ณ วันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2020*

## สถิติยอดผู้ชมสูงสุด
* อาร์เซนอล 2–1 เชลซี: 89,472 (27 พฤษภาคม 2017), เวมบลีย์ (สนามกลาง)
* เชลซี 2–1 อาร์เซนอล: 88,103 (18 เมษายน 2009), เวมบลีย์ (สนามกลาง)
* อาร์เซนอล 1–0 เชลซี: 85,437 (2 สิงหาคม 2015), เวมบลีย์ (สนามกลาง)
* อาร์เซนอล 1–1 เชลซี: 83,325 (6 สิงหาคม 2017), เวมบลีย์ (สนามกลาง)
* เชลซี 1–1 อาร์เซนอล: 82,905 (12 ตุลาคม 1935), สแตมฟอร์ดบริดจ์ (บ้านเชลซี)
* อาร์เซนอล 2–0 เชลซี: 73,963 (4 พฤษภาคม 2002), มิลเลนเนียม (สนามกลาง)
* อาร์เซนอล 1–1 เชลซี: 68,084 (5 เมษายน 1952), ไวต์ฮาร์ตเลน (บ้าน ทอตนัมฮอตสเปอร์)
* เชลซี 2–1 วูลิชอาร์เซนอล: 65,000 (9 พฤศจิกายน 1907), สแตมฟอร์ดบริดจ์ (บ้านเชลซี)
* อาร์เซนอล 2–1 เชลซี: 62,642 (20 มีนาคม 1973), ไฮบิวรี (บ้านอาร์เซนอล)
* อาร์เซนอล 1–2 เชลซี: 60,309 (29 ธันวาคม 2019), เอมิเรตส์ (บ้านอาร์เซนอล)

## ดูเพิ่ม
* การแข่งขันระหว่างสโมสรฟุตบอลเชลซีกับสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Soccerbase

หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลเชลซี
อ
หมวดหมู่:คู่แข่งฟุตบอล
พงษ์ ปุณณกันต์

พลเอก **พงษ์  ปุณณกันต์** เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลของนายพจน์ สารสิน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม 4 สมัย ในรัฐบาลจอมพล ถนอม กิตติขจร และจอมพลสฤษดิ์  ธนะรัชต์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม 1 สมัย ในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร และเป็นอดีตเลขาธิการคณะปฏิวัติในการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2501

## ประวัติ
พล.อ.พงษ์ เป็นบุตรของร้อยเอก หลวงพลวินัยกิจ (อำไพ ปุณณกันต์) และทองดำ พลวินัยกิจ พล.อ.พงษ์ สมรสกับคุณหญิงสะอาด (สกุลเดิม อดิเรกสาร) มีบุตรคือ ศาสตราจารย์ นายแพทย์ เหลือพร ปุณณกันต์ และมีศักดิ์เป็นปู่ของพุทธิพงษ์  ปุณณกันต์ กับดนุพร ปุณณกันต์

พล.อ.พงษ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลนายพจน์ สารสิน ในปี พ.ศ. 2500 และลาออกพร้อมกันทั้งคณะรัฐมนตรีหลังการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 จากนั้นเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม อีกครั้งในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร 3 สมัย (ครม.28, ครม.30, ครม.32) และรัฐบาลจอมพลสฤษดิ์  ธนะรัชต์ (ครม.29) และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจรอีก 1 สมัย (ครม.32) รวมระยะเวลาการดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีต่อเนื่องทั้งสิ้นกว่า 15 ปี 10 เดือน

พล.อ.พงษ์ ได้เข้าร่วมการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2501 นำโดยจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ และมีบทบาทเป็นเลขาธิการคณะปฏิวัติ และยังเคยเป็นกรรมการบริหารพรรคสหประชาไทย ซึ่งมีจอมพล ถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และ ผู้บัญชาการทหารสูงสุด เป็นหัวหน้าพรรค

## ยศ
* 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 - ร้อยตรี

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

### เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย

 

* พ.ศ. 2500 – 80px เหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ

### ต่างประเทศ

*  :
** พ.ศ. 2504 – 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสาธารณรัฐอิตาลี ชั้นที่ 1
*  :
** พ.ศ. 2506 – 80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาวขั้วโลก ชั้นประถมาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ทหารบกชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมไทย
หมวดหมู่:รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมไทย
หมวดหมู่:สกุลปุณณกันต์
หมวดหมู่:พรรคสหประชาไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.3
ราฟาแอล กามาชู

**ราฟาแอล เอวกลีดึช ซูวารึช กามาชู** (; เกิดวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2000) เป็นนักฟุตบอลชาวโปรตุเกสผู้ทำหน้าที่ให้กับสปอร์ติกกลูบีดีปูร์ตูกาล

## สโมสรอาชีพ
กามาชูเกิดที่ลิสบอน และมีเชื้อสายแองโกลา เขาได้เข้าร่วมทีมเยาวชนของลิเวอร์พูลหลังจบฤดูกาล 2015–16 โดยถูกมองว่าเป็นผู้เล่นที่สามารถเล่นได้หลากหลายตำแหน่ง

กามาชูมีชื่อเป็นตัวสำรองในเมอร์ซีย์ไซด์ดาร์บี นัดที่พบกับเอฟเวอร์ตันในพรีเมียร์ลีกเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 2018 โดยเขาถูกคาดว่าจะได้ลงเล่นแทนอัลเบร์โต โมเรโน ที่ได้รับบาดเจ็บ แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้ลงเล่น ต่อในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2018 เขาเป็นตัวสำรองในนัดที่พบกับเบิร์นลีย์และแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เขาได้ลงเล่นให้กับสโมสรชุดใหญ่เป็นครั้งแรกในเอฟเอคัพรอบที่สาม นัดที่พบกับวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์เมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 2019 ต่อมาในอีก 12 วันถัดมา เขาได้ลงเล่นในลีกครั้งแรก โดยลงเล่นเป็นตัวสำรองในนัดที่เปิดบ้านเอาชนะคริสตัลพาเลซ 4–3

ในวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 2019 กามาชูย้ายกลับสู่สปอร์ติกด้วยสัญญา 5 ปี

## สถิติอาชีพ
### สโมสร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวโปรตุเกส
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสปอร์ติงลิสบอน
หมวดหมู่:ปีกฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในปรีไมราลีกา
หมวดหมู่:บุคคลจากลิสบอน
หมวดหมู่:ชาวโปรตุเกสเชื้อสายแองโกลา
แม่น้ำคะเนเดียน

**แม่น้ำคะเนเดียน** () เป็นแควแม่น้ำสายยาวสุดของแม่น้ำอาร์คันซอในสหรัฐ มีความยาวราว   มีจุดเริ่มต้นที่รัฐโคโลราโด แล้วไหลผ่านรัฐนิวเม็กซิโก ไปเทกซัสแพนแฮนเดิล และรัฐโอคลาโฮมา มีบริเวณลุ่มน้ำราว 

บางครั้งอาจเรียกว่า แม่น้ำเซาท์คะเนเดียน เพื่อให้ต่างจากแม่น้ำนอร์ทคะเนเดียน ที่ไหลลงแม่น้ำนี้

## อ้างอิง

คะเนเดียน
คะเนเดียน
คะเนเดียน
คะเนเดียน
แม่น้ำกาเวรี

**แม่น้ำกาเวรี** () เป็นแม่น้ำในประเทศอินเดีย ไหลผ่านรัฐกรณาฏกะและรัฐทมิฬนาฑู เป็นแม่น้ำใหญ่เป็นอันดับ 3 ของอินเดียใต้ รองจากแม่น้ำโคทาวรี และแม่น้ำกฤษณา และเป็นแม่น้ำสายใหญ่สุดในรัฐทมิฬนาฑูที่ทำให้รัฐแบ่งออกเป็นฝั่งเหนือและฝั่งใต้ แม่น้ำกาเวรีเป็นแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์สำหรับผู้คนในอินเดียใต้ เป็นหนึ่งในแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์เจ็ดสายของอินเดีย แม่น้ำกาเวรีมีลุ่มน้ำราว 81,155 ตารางกิโลเมตร

## อ้างอิง

กาเวรี
กาเวรี
รายชื่อประเทศและดินแดนในทวีปอเมริกาใต้

## '''ประเทศและดินแดนในทวีปอเมริกาใต้'''

แผนที่ดาวเทียมแสดงส่วนประกอบทางภูมิศาสตร์ของทวีปอเมริกาใต้
ปอปรัต

**ปอปรัต** () หรือ **ด็อยท์เชินดอร์ฟ** () เป็นนครทางตอนเหนือของประเทศสโลวาเกีย บริเวณตีนเขาตาตราสูง มีชื่อเสียงจากการเป็นศูนย์กลางประวัติศาสตร์อันงดงาม และมีสถานตากอากาศสำหรับวันหยุด และเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับที่ 10 ของประเทศสโลวาเกีย มีประชากรราว 50,000 คน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศสโลวาเกีย
กีฬาเปโลตาบาสก์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900

**กีฬาเปโลตาบาสก์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900** เป็นการแข่งขันกีฬาเปโลตาบาสก์ในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 2 ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2443 แข่งขันทั้งหมด 1 รายการ มีนักกีฬาเข้าร่วม 4 คน เป็นผู้ชายทั้งหมด จาก 2 ประเทศ ในการแข่งขันครั้งนี้มีเพียงสองทีมที่ลงทะเบียนเข้าร่วมแข่งขัน แต่หนึ่งทีมถอนตัวก่อนการแข่งขัน ทีมชาติสเปนจึงได้รับรางวัลชนะเลิศ 

การแข่งขันเปโลตาบาสก์ในโอลิมปิกครั้งนี้เป็นเพียงครั้งเดียวที่ได้รับการบรรจุเป็นกีฬาหลักอย่างเป็นทางการ หลังจากนั้นได้รับการฟื้นฟูในปี 1924, 1968 และ 1992 แต่เป็นเพียงกีฬาสาธิต

## นักกีฬาที่ได้รับเหรียญรางวัล

## อ้างอิง

1900
หมวดหมู่:กีฬาที่ยกเลิกในโอลิมปิกฤดูร้อน
ซาตูมาเร

**ซาตูมาเร** (, ; , ; ;  หรือ ) เป็นนครที่มีประชากร 102,400 คน (ค.ศ. 2011) เป็นเมืองหลวงของเทศมณฑลซาตูมาเร รวมถึงเป็นศูนย์กลางของมหานครซาตูมาเร มีการกล่าวถึงเมืองนี้ใน *[[Gesta Hungarorum]]* ในชื่อ  ("Zotmar's fort") เมืองมีประวัติศาสตร์ย้อนไปถึงยุคกลาง ปัจจุบันเมืองเป็นศูนย์กลางการศึกษา วัฒนธรรม อุตสาหกรรมและธุรกิจในโรมาเนียตะวันตกเฉียงเหนือ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

### เว็บไซต์ทางการs

* Satu Mare administration official site 
* Satu Mare County Prefecture 
* Satu Mare Municipal Council  
* Transurban (Public Transport Company) official site 
* Satu Mare International Airport 

### เว็บไซต์ไม่ทางการ
* Satu Mare Online 
* Satu-Mare.com 
* Szatmar.ro 

### อื่น ๆ
* 

หมวดหมู่:เมืองในประเทศโรมาเนีย
กีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900

**กีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900** เป็นการแข่งขันกีฬาจักรยานในโอิลมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 2 ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 11-15 กันยายน พ.ศ. 2443 แข่งขันทั้งหมด 3 รายการ มีนักีฬาเข้าร่วม 72 คน เป็นผู้ชายทั้งหมด จาก 7 ประเทศ 

## สรุปเหรียญรางวัล
thumb|200px|Sprint race.

## ตารางสรุปเหรียญ

## อ้างอิง

1900
เสียงกรีดร้องวิลเฮ็ล์ม

thumb|เสียงกรีดร้องวิลเฮ็ล์ม
thumb|ไฟล์ต้นฉบับของเสียงกรีดร้องวิลเฮ็ล์ม
**เสียงกรีดร้องวิลเฮ็ล์ม** () เป็นเสียงประกอบเผื่อใช้ซึ่งมีผู้นำมาใช้ในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์และภาพยนตร์แล้วอย่างน้อย 433 เรื่อง (ณ เดือนมกราคม พ.ศ. 2563) โดยใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2494 ในภาพยนตร์ *[[ดิสทันต์ดรัมส์]]* เสียงประกอบนี้มักใช้กับตัวละครที่ถูกยิง ตกจากที่สูงมาก หรือกระเด็นจากแรงระเบิด

ผู้ให้เสียงกรีดร้องวิลเฮ็ล์มคือ เช็บ วูลีย์ นักแสดงและนักร้องชาวอเมริกัน เสียงประกอบนี้ได้ชื่อมาจากพลทหารวิลเฮ็ล์ม ตัวละครในภาพยนตร์คาวบอยเรื่อง *[[เดอะชาร์จแอตเฟเธอร์ริเวอร์]]* ใน พ.ศ. 2496 เมื่อตัวละครนี้ถูกยิงด้วยธนูเข้าที่ต้นขา นี่เป็นครั้งแรกที่มีการใช้เสียงประกอบนี้จากคลังเสียงเผื่อใช้ของวอร์เนอร์บราเธอส์ แต่ก็เชื่อกันว่า *เดอะชาร์จแอตเฟเธอร์ริเวอร์* ใช้เสียงประกอบนี้เป็นเรื่องที่สาม

เสียงกรีดร้องวิลเฮ็ล์มได้รับความนิยมอีกครั้งหลังจากถูกใช้ในภาพยนตร์ชุด *[[สตาร์ วอร์ส]]*, ภาพยนตร์ชุด *[[ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า (เฟรนชายส์)|ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า]]* และภาพยนตร์แอนิเมชันของเดอะวอลต์ดิสนีย์กับพิกซาร์ (เช่น *[[ทอยสตอรี]]*, *[[4 ล้อซิ่ง...ซ่าท้าโลก]]*, *[[ปู่ซ่าบ้าพลัง]]*, *[[ทอย สตอรี่ 3]]*, *[[สายลับสี่ล้อ ซิ่งสนั่นโลก]]*, *[[มหา'ลัย มอนส์เตอร์]]*, *[[ทอย สตอรี่ 4]]*, *[[คู่ซ่าล่ามนต์มหัศจรรย์]]*) รวมทั้งในภาพยนตร์เงินล้าน รายการโทรทัศน์ การ์ตูน และวิดีโอเกมอีกเป็นจำนวนมาก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Wilhelm Scream Sample (1951) from The Community Audio collection at the Internet Archive
*''Times'' article in which Sheb Wooley's widow states her belief that her husband was the man behind the scream 
*IMDB page: Most Popular "Wilhelm Scream" Titles"
*

หมวดหมู่:เสียงประกอบ
หมวดหมู่:ผลงานในปี พ.ศ. 2494
หมวดหมู่:การบันทึกงานเสียง
หมวดหมู่:คำสร้างใหม่ในคริสต์ทศวรรษ 1950
กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900

**กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900** เป็นการแข่งขันกีฬาขี่ม้าในโอิลมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 2 ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2443 แข่งขันทั้งหมด 5 รายการ มีนักกีฬาเข้าร่วม 58 คน เป็นผู้ชายทั้งหมด จาก 8 ประเทศ

## สรุปเหรียญรางวัล

## อ้างอิง

1900
กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900

**กีฬาฟันดาบในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900** เป็นการแข่งขันกีฬาฟันดาบในโอิลมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 2 ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 14 พฤษภาคม - 27 มิถุนายน พ.ศ. 2443 แข่งขันทั้งหมด 7 รายการ มีนักกีฬาเข้าร่วม 260 คน เป็นผู้ชายทั้งหมด จาก 19 ประเทศ  การแข่งขันจัดขึ้นที่Tuileries Garden.

## สรุปเหรียญรางวัล

## อ้างอิง

1900
มาร์วิน พลัทเทินฮาร์ท

**มาร์วิน พลัทเทินฮาร์ท** (; เกิดวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งแบ็กซ้ายให้กับแฮร์ทา เบเอ็สเซ และทีมชาติเยอรมนี

## ทีมชาติ
พลัทเทินฮาร์ทมีชื่อติดทีมชาติเยอรมนีใน ค.ศ. 2017 ในนัดกระชับมิตรพบกับเดนมาร์กเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2017 และฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือก นัดที่พบกับซานมารีโนมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2017 และคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 ที่จัดขึ้นระหว่างวันที่ 17 มิถุนายน ถึง 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 โดยเขาได้ลงเล่นให้กับทีมชาติครั้งแรกในนัดที่พบกับเดนมาร์กเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2017

ในวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2018 พลัทเทินฮาร์ทมีชื่อติดทีมชาติ 23 คนสุดท้ายภายใต้การคุมทีมของโยอาคิม เลิฟ ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2018 ต่อมาในวันที่ 17 มิถุนายน เขาได้ลงเล่นในฟุตบอลโลกเป็นครั้งแรก ในนัดที่เยอรมนีพ่ายแพ้ต่อเม็กซิโก 1–0 โดยเขาได้ลงเล่น 78 นาที ก่อนที่จะถูกเปลี่ยนตัวออก สลับกันกับมารีโอ ก็อมเม็ส ตัวสำรองที่ลงเล่นในนาทีที่ 79

## สถิติอาชีพ
### ทีมชาติ

## เกียรติประวัติ
;เยอรมนี
* ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี: 2009
* ฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ: 2017

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Marvin Plattenhardt at the official 1. FC Nuremberg website
* 
* 

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี
หมวดหมู่:ผู้เล่นแอร์สเทอ เอ็ฟเซ เนือร์นแบร์ค
หมวดหมู่:ผู้เล่นแฮร์ทา เบเอ็สเซ
หมวดหมู่:ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
กีฬาชักเย่อในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900

**กีฬาชักเย่อในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900** เป็นการแข่งขันกีฬาชักเย่อในโอลbมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 2 ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2443 แข่งขันทั้งหมด 1 รายการ มีนักกีฬาเข้าร่วม 12 คน เป็นผู้ชายทั้งหมด จาก 3 ประเทศ การแข่งขันจัดที่ Catalan Cross, Boulogne Forest, Paris 

## สรุปเหรียญรางวัล

## อ้างอิง

1900