สาธารณรัฐประชาชนยูเครน

**สาธารณรัฐประชาชนยูเครน** หรือ **สาธารณรัฐแห่งชาติยูเครน** เป็นอดีตประเทศในภูมิภาคยุโรปตะวันออก ดำรงอยู่ระหว่าง ค.ศ. 1917 จนถึง ค.ศ. 1920 สาธารณรัฐประกาศจัดตั้งขึ้นภายหลังการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ในรัสเซีย ตามประกาศสากลที่หนึ่ง มีการเลือกตั้งสมาชิกสภากลางโดยสภาคองเกรสแห่งชาติในเคียฟในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1917 ซึ่งส่วนใหญ่แล้วประกอบด้วยบรรดาพรรคสังคมนิยม โดยเป็นหลักการเดียวกันกับที่ใช้ทั่วทั้งอาณาเขตของสาธารณรัฐรัสเซีย การปกครองตนเองของสาธารณรัฐได้รับการยอมรับจากรัฐบาลชั่วคราวรัสเซีย ภายหลังการปฏิวัติเดือนตุลาคม สาธารณรัฐได้ประกาศตนเป็นเอกราชจากสาธารณรัฐรัสเซียเมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1918 ตามประกาศสากลที่สี่

ในระยะเวลาสั้น ๆ ของการดำรงอยู่ สาธารณรัฐได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองหลายครั้ง ตั้งแต่การเอนเอียงไปทางฝ่ายสังคมนิยมของสาธารณรัฐที่นำโดยฝ่ายเลขาธิการทั่วไปของสภากลางยูเครน ไปจนถึงการปกครองแบบสาธารณรัฐสังคมนิยมที่นำโดยซือมอน แปตลูรา และคณะกรรมาธิการ ระหว่างเดือนเมษายนถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 1918 อำนาจฝ่ายสังคมนิยมของสาธารณรัฐประชาชนยูเครนถูกระงับลง และถูกโค่นล้มโดยเปาลอ สกอรอปัดสกึย พร้อมทั้งประกาศจัดตั้งรัฐยูเครนขึ้น ซึ่งมีสถานะเป็นรัฐบริวารของเยอรมนี สกอรอปัดสกึยได้รับเลือกให้เป็นผู้บัญชาการแห่งรัฐ (hetman) โดยสภาชาวนา เมื่อปลาย ค.ศ. 1919 สาธารณรัฐได้ร่วมเป็นพันธมิตรกับสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2 เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1920 สาธารณรัฐได้สูญเสียดินแดนส่วนที่เหลืออยู่ให้แก่บอลเชวิค  สนธิสัญญาสันติภาพรีกาเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1921 อันเป็นการลงนามระหว่างสาธารณรัฐโปแลนด์ที่สอง รัสเซียโซเวียต (ดำเนินการในนามของเบลารุสโซเวียต) และยูเครนโซเวียต ถือเป็นการกำหนดชะตากรรมอันแน่นอนของสาธารณรัฐประชาชนยูเครน

หลังการปฏิวัติเดือนตุลาคม รัฐบาลท้องถิ่นมากมายถูกจัดตั้งขึ้นในยูเครน โดยที่ปรากฏเด่นชัดที่สุดคือ สาธารณรัฐประชาชนยูเครนแห่งโซเวียต (ค.ศ. 1917–1918) ซึ่งมีรากฐานอยู่ที่คาร์กิว และเหล่าคณะผู้สืบทอดอำนาจจากโซเวียต ทั้งกองกำลังโซเวียต สาธารณรัฐยูเครน (ซึ่งมีรากฐานอยู่ที่เคียฟ) ขบวนการขาว โปแลนด์ กองทัพเขียว และกลุ่มอนาธิปไตยได้ต่อสู้กันเองอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้ชาวยูเครนเป็นจำนวนมากต้องสูญเสียเลือดเนื้อในสงครามกลางเมืองยูเครน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสงครามกลางเมืองรัสเซีย ใน ค.ศ. 1917–1923 ต่อมาสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย (หลังสนธิสัญญาสันติภาพรีกา) ได้ขยายอำนาจการควบคุมให้ยูเครนกลายเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน และใน ค.ศ. 1922 ยูเครนก็กลายเป็นหนึ่งในสมาชิกของการจัดตั้งสหภาพโซเวียต

## ประวัติ
### คลื่นแห่งการปฏิวัติ

[thumb|left|250px|หนังสือพิมพ์ ''[เดอะนิวยอร์กไทมส์* ฉบับเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 แสดงแผนที่อาณาเขตของ[[จักรวรรดิรัสเซีย]]ที่อ้างสิทธิ์โดยสาธารณรัฐประชาชนยูเครนในเวลานั้น ก่อนหน้าการผนวกดินแดนออสเตรีย-ฮังการีของ[[สาธารณรัฐประชาชนยูเครนตะวันตก]]]]
เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1917 [[สภากลางยูเครน]]ได้ประกาศปกครองตนเองในฐานะส่วนหนึ่งของ[[สาธารณรัฐรัสเซีย]]ตาม[[ประกาศสากลที่หนึ่งแห่งสภากลางยูเครน|ประกาศสากลที่หนึ่ง]] ณ การประชุมสภาทหารแห่งยูเครนทั้งปวง อำนาจการปกครองสูงสุดในสาธารณรัฐประชาชนยูเครนตกเป็นของ[[คณะเลขาธิการยูเครน]] (General Secretariat of Ukraine) ซึ่งนำโดย[[วอลอดือมือร์ วึนนือแชนกอ]] (Volodymyr Vynnychenko) ทาง[[อะเลคซันดร์ เคเรนสกี]] นายกรัฐมนตรีรัสเซีย ได้ยอมรับคณะเลขาธิการ โดยแต่งตั้งให้เป็นผู้แทนหน่วยงานปกครองของ[[รัฐบาลชั่วคราวรัสเซีย]]และจำกัดอำนาจการปกครองไว้ในพื้นที่ห้า[[เขตผู้ว่าการ (รัสเซีย)|เขตผู้ว่าการ]] ได้แก่ [[เขตผู้ว่าการวอลึญ|วอลึญ]], [[เขตผู้ว่าการเคียฟ|เคียฟ]], [[เขตผู้ว่าการโปโดเลีย|โปโดเลีย]], [[เขตผู้ว่าการเชียร์นีกอฟ|เชียร์นีกอฟ]], และ[[เขตผู้ว่าการปอลตาวา|ปอลตาวา]] ในช่วงแรกวึนนือแชนกอไม่พึงพอใจและได้ลาออกจากการเป็นผู้นำคณะเลขาธิการ แต่สุดท้ายเขาก็กลับมารับตำแหน่งในคณะเลขาธิการอีกครั้งหลังจากที่สภากลางยูเครน (Tsentralna Rada) ยอมรับคำชี้แนะของเคเรนสกี (*Kerensky Instruktsiya*) และออก[[ประกาศสากลที่สองแห่งสภากลางยูเครน|ประกาศสากลที่สอง]]

หลัง[[การปฏิวัติเดือนตุลาคม]] พรรค[[บอลเชวิค]]ฝ่ายเคียฟได้[[การก่อการกำเริบบอลเชวิคในเคียฟ|ก่อการกำเริบในเคียฟ]]เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1917 โดยมีจุดประสงค์เพื่อก่อสร้างอำนาจของโซเวียตในเมืองแห่งนี้ กองกำลังของ[[มณฑลทหารเคียฟ]]มีความพยายามปราบปรามความไม่สงบ แต่หลังจากที่สภากลางให้การสนับสนุนแก่บอลเชวิคอยู่เบื้องหลัง ทำให้กองทัพรัสเซียถอนกำลังออกจากเคียฟ ภายหลังการขับไล่รัสเซียออกจากยูเครน สภากลางได้ประกาศการปกครองตนเองของสาธารณรัฐยูเครนให้ชัดเจนยิ่งขึ้น แต่ยังคงรักษาความสัมพันธ์กับรัสเซีย เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1917 อาณาเขตของสาธารณรัฐถูกกำหนดขึ้นตาม[[ประกาศสากลที่สามแห่งสภากลางยูเครน|ประกาศสากลที่สาม]] โดยครอบคลุมพื้นที่เขตผู้ว่าการวอลึญ, เคียฟ, โปโดเลีย, เชียร์นีกอฟ, ปอลตาวา, [[เขตผู้ว่าการฮาร์คอฟ|ฮาร์คอฟ]], [[เขตผู้ว่าการเยคาเตรีโนสลัฟ|เยคาเตรีโนสลัฟ]], [[เขตผู้ว่าการเฮียร์ซอน|เฮียร์ซอน]], [[เขตผู้ว่าการเทาริดา|เทาริดา]] (ไม่รวม[[สาธารณรัฐไครเมีย|ไครเมีย]]) นอกจากนี้ในประกาศยังระบุอีกว่าผู้คนในเขตผู้ว่าการ[[เขตผู้ว่าการโวโรเนจ|โวโรเนจ]], [[เขตผู้ว่าการฮอล์ม (ยูเครน)|ฮอล์ม]], และ[[เขตผู้ว่าการคูสค์|คูสค์]] ยินดีที่จะเข้าร่วมกับสาธารณรัฐผ่าน[[การออกเสียงประชามติ]] อีกทั้งระบุให้สภากลางเป็นรัฐบาลที่มีอำนาจสูงสุดในดินแดนยูเครนจนกว่าจะมีการฟื้นฟูสาธารณรัฐรัสเซียอีกครั้ง เนื่องจาก[[การปฏิวัติเดือนตุลาคม|เหตุการณ์ปฏิวัติบอลเชวิค]] สภากลางยูเครนเรียกกิจกรรมการปฏิวัติทั้งหมดในดินแดนต่าง ๆ เช่น การปฏิวัติเดือนตุลาคม ว่าเป็น[[สงครามกลางเมือง]] และแสดงเจตนาที่จะเข้ามาแก้ไขความวุ่นวายนี้

หลังการสงบศึกในช่วงเวลาอันสั้น บอลเชวิคตระหนักว่าสภากลางไม่ได้มีเจตนาที่จะสนับสนุนการปฏิวัติของบอลเชวิค พวกเขาจึงหันไปจัดตั้ง[[สภาคองเกรสโซเวียตแห่งยูเครนทั้งปวง|สภาโซเวียตแห่งยูเครนทั้งปวง]] (All-Ukrainian Council of Soviets) ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1917 เพื่อพยายามยึดอำนาจ แต่ก็ล้มเหลวเนื่องจากความนิยมบอลเชวิคอันน้อยนิดของผู้คนในเคียฟ พวกเขาจึงย้ายไปตั้งหลักที่[[คาร์กิว]]แทน พรรคบอลเชวิคยูเครนประกาศว่ารัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนละเมิดกฎหมายและประกาศจัดตั้ง[[สาธารณรัฐประชาชนยูเครนแห่งโซเวียต]] โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่เคียฟ พร้อมทั้งอ้างว่า[[คณะเลขาธิการประชาชน|คณะเลขาธิการประชาชนยูเครน]] (People's Secretaries of Ukraine) เป็นรัฐบาลเดียวของประเทศเท่านั้น [[กองทัพแดง]]ของบอลเชวิคได้เข้ารุกรานยูเครนเพื่อสนับสนุนรัฐบาลโซเวียตท้องถิ่น เมื่อความสัมพันธ์ระหว่างสมาชิกภายในสภากลางเริ่มแย่ลง บรรดาสาธารณรัฐโซเวียตประจำภูมิภาคจึงประกาศตนเป็นเอกราชและประกาศจงรักภักดีต่อ[[คณะกรรมการราษฎร (สหภาพโซเวียต)|ซอฟนาร์คอม]]ในเปโตรกราด (sovnarkom) ([[สาธารณรัฐโซเวียตออแดซา]]ในยูเครนใต้, [[สาธารณรัฐโซเวียตดอแนตสก์–กรือวึยรีห์|สาธารณรัฐโซเวียตโดเนตสค์–ครีวอยรอก]]ในยูเครนตะวันออก) สาธารณรัฐโซเวียตดอแนตสก์–ครีวอยรอกถูกก่อตั้งขึ้นโดยคำสั่งจาก[[เลนิน]]โดยตรง ซึ่งถือเป็นส่วนหนึ่งของ[[สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย|รัสเซียโซเวียต]] โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่คาร์กิว คำสั่งนั้นได้รับการตอบสนองอย่างประสบผลสำเร็จโดย[[ฟิโอดอร์ เซียร์เกเยฟ]] (Fyodor Sergeyev) ผู้ซึ่งเป็นประธานของรัฐบาลยูเครนโซเวียต ในทางกลับกันสาธารณรัฐโซเวียตออแดซาไม่ได้รับการยอมรับจากรัฐบาลบอลเชวิคอื่นใด และด้วยแนวคิดริเริ่มของตนเอง จึงนำไปสู่ความขัดแย้งทางทหารกับ[[ราชอาณาจักรโรมาเนีย|โรมาเนีย]]เพื่อแย่งชิงการควบคุม[[สาธารณรัฐประชาธิปไตยมอลเดเวีย]] ซึ่งมีดินแดนที่พิพาทอยู่

=== ประกาศเอกราช ===
[[ไฟล์:UNR 2.1918 Brest-Litovsk.png|thumb|250px|[[สนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์ (ยูเครน–มหาอำนาจกลาง)|สนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์]] (9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918):












]]

ในช่วงการรุกรานจาก[[รัสเซียโซเวียต]] เมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1918 สภากลางได้ออก[[ประกาศสากลที่สี่แห่งสภากลางยูเครน|ประกาศสากลที่สี่]] ซึ่งถือเป็นการทำลายความสัมพันธ์กับรัสเซียโซเวียตและประกาศสถานะเป็นรัฐอธิปไตยยูเครน แต่ต่อมาไม่นาน เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 กองทัพแดงเข้ายึดเคียฟ

การที่ประเทศถูกล้อมรอบด้วยกองกำลังบอลเชวิคและสูญเสียดินแดนเป็นจำนวนมาก สภากลางจึงขอความช่วยเหลือจากต่างชาติและลงนามใน[[สนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์ (ยูเครน–มหาอำนาจกลาง)|สนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์]]เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 เพื่อขอความข่วยเหลือทางทหารจาก[[จักรวรรดิเยอรมัน]]และ[[ออสเตรีย-ฮังการี]] ด้วยความช่วยเหลือจากเยอรมนีทำให้กองทัพยูเครนสามารถขับไล่บอลเชวิคออกจากประเทศได้ เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 สภาแห่ง[[สาธารณรัฐประชาชนคูบัน]]ยอมรับการลงมติสำหรับการรวมสหพันธ์ระหว่างคูบันและยูเครน หลังกองกำลังบอลเชวิคออกจาก[[ครัสโนดาร์|เยกาเตรีโนดาร์]] และทางสภาแห่งคูบันจึงให้สัตยาบันต่อรัฐบาลยูเครน

หลังสนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์ ยูเครนเริ่มกลายเป็น[[รัฐในอารักขา]]ของ[[จักรวรรดิเยอรมัน]]มากขึ้นเรื่อย ๆ และทางเยอรมนีกังวลว่าจะพ่ายแพ้ในสงคราม จึงเร่งดำเนินการเคลื่อนย้ายทรัพยากรและเสบียงจำนวนมากจากยูเครน โดยตัดสินใจจัดตั้งหน่วยบริหารภายใต้การดูแลของ[[จอมพล (เยอรมัน)|จอมพล]][[แฮร์มัน ฟ็อน ไอช์ฮอร์น]] และต่อมาเป็น[[พลเอกอาวุโส]][[อเล็คซันเดอร์ ฟ็อน ลินซินเงิน]] เมื่อวันที่ 6 เมษายน ผู้บัญชาการกองทัพแห่งเคียฟออกคำสั่งที่จะดำเนินการตามเงื่อนไขของสนธิสัญญาตามความตั้งใจของเขา แต่คำสั่งของเขาเกิดขัดแย้งกันกับกฎหมายของรัฐบาล ดังนั้นคำสั่งนี้จึงเป็นโมฆะ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1918 [[ปฏิบัติการเฟาสท์ชลัก]]ของ[[จักรวรรดิเยอรมัน|เยอรมนี]]-[[ออสเตรีย-ฮังการี|ออสเตรีย]]ทำให้อิทธิพลของบอลเชวิคถูกลบล้างออกจากยูเครนอย่างสมบูรณ์ ชัยชนะของเยอรมนี/ออสเตรีย-ฮังการีนั้นเกิดจากความเมินเฉยของชาวบ้านท้องถิ่นและการมีประสบการณ์ด้อยกว่าของกองกำลังบอลเชวิค เมื่อเทียบกับกองทัพเยอรมันและออสเตรีย-ฮังการี

กองทัพเยอรมันทำการยึดอำนาจและยกเลิกสภากลางยูเครนเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1918 เพื่อหยุดยั้งการปฏิรูปสังคมที่เกิดขึ้นและเริ่มดำเนินการเคลื่อนย้ายทรัพยากรไปยังเยอรมนีและออสเตรีย-ฮังการี เจ้าหน้าที่เยอรมันเข้าจับกุมนายกรัฐมนตรียูเครน[[Vsevolod Holubovych|วแซวอลอด ฮอลูบอวึช]] ในข้อหาก่อการร้ายและทำให้เกิดการยกเลิกสภารัฐมนตรีประชาชน (Council of People's Ministers) เนื่องจากก่อนหน้านี้สภากลางได้อนุมัติใช้[[รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐประชาชนยูเครน]]

=== รัฐผู้บัญชาการ ===

[[ไฟล์:Ukrainian State 1918.5-11.png|thumb|250px|แผนที่ในช่วงพฤษภาคม–พฤศจิกายน ค.ศ. 1918:












]]

ภายหลังการยึดอำนาจ สภากลางยูเครนถูกแทนที่โดยรัฐบาลอนุรักษนิยมของ[[ผู้บัญชาการแห่งรัฐยูเครน|ผู้บัญชาการแห่งรัฐ]] [[เปาลอ สกอรอปัดสกึย]] และเปลี่ยนจากสาธารณรัฐประชาชนเป็น "รัฐยูเครน" (*Ukrayinska derzhava*) สกอรอปัดสกึยผู้ซึ่งเป็นอดีตข้าราชการของ[[จักรวรรดิรัสเซีย]]ได้ก่อตั้งระบอบการปกครองที่เป็นที่ชื่นชอบต่อเจ้าของที่ดินส่วนใหญ่ แต่ทว่ารัฐบาลได้รับการสนับสนุนเพียงเล็กน้อยจากนักเคลื่อนไหวชาวยูเครน ซึ่งแตกต่างจากสภากลางที่สามารถจัดตั้งหน่วยบริหารที่มีประสิทธิภาพได้ อีกทั้งยังสร้างความสัมพันธ์ทางการทูตกับหลายประเทศ และเจรจาสันติภาพกับรัสเซียโซเวียตสำเร็จอีกด้วย ในเวลาเพียงไม่กี่เดือน รัฐผู้บัญชาการได้จัดพิมพ์หนังสือเรียนใน[[ภาษายูเครน]]เป็นจำนวนหลายล้านเล่ม ก่อตั้งโรงเรียนและมหาวิทยาลัยจำนวนมาก และจัดตั้ง[[สถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติยูเครน|สถาบันวิทยาศาสตร์ยูเครน]]

รัฐบาลผู้บัญชาการยังสนับสนุนการยึดครองที่ดินของชาวนาโดยเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ที่ได้รับการสนับสนุนจากกองทัพเยอรมัน ซึ่งสิ่งนี้นำไปสู่ความไม่สงบที่เพิ่มขึ้นจากขบวนการพลพรรคชาวนาและการจราจลด้วยอาวุธขนานใหญ่ การเจรจาถูกจัดขึ้นเพื่อสนับสนุนสมาชิกสภากลางอย่าง[[ซือมอน แปตลูรา|แปตลูรา]]และ[[วอลอดือมือร์ วึนนือแชนกอ|วึนนือแชนกอ]] แต่นักเคลื่อนไหวเหล่านี้ต้องการโค่นล้มรัฐบาลสกอรอปัดสกึย เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม สมาชิกพรรคปฏิวัติสังคมนิยมฝ่ายซ้ายของรัสเซีย[[บอริส มีไฮโลวิช ดอนสกอย]] ซี่งได้รับการช่วยเหลือจาก[[พรรคปฏิวัติสังคมนิยมยูเครน]] ประสบความสำเร็จในการลอบสังหารจอมพลแฮร์มัน ฟ็อน ไอช์ฮอร์น

เนื่องจากการเสื่อมลงของกองกำลังเยอรมนีและออสเตรีย-ฮังการีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สกอรอปัดสกึยจึงจัดตั้งคณะรัฐมนตรีแห่งราชาธิปไตยรัสเซียใหม่ และพยายามจะเข้าร่วมกับรัฐบาลรัสเซียที่ไม่ใช่บอลเชวิค ในขณะที่นักสังคมนิยมยูเครนตอบโต้ด้วยการประกาศจัดตั้งรัฐบาลปฏิวัติใหม่ในชื่อ "[[คณะกรรมาธิการยูเครน]]" เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918

=== คณะกรรมาธิการยูเครน ===

[[ไฟล์:Rząd URL 1920.jpg|300px|right|thumb|รัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนยูเครนใน ค.ศ. 1920 - โดยมี[[ซือมอน แปตลูรา]] (คนที่นั่งตรงกลาง) เป็นหัวหน้ารัฐบาล]]
คณะกรรมาธิการได้รับความนิยมเป็นจำนวนมากจากประชาชนและหน่วยทหารบางส่วนของสกอรอปัดสกึย ซึ่งได้ก่อจราจลในเคียฟเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ภายหลังสามสัปดาห์ที่อับจนอย่างยาวนานของสกอรอปัดสกึย ในที่สุดเขาจึงลาออกเพื่อให้การสนับสนุนคณะรัฐมนตรีของเขาที่ต่อมาได้ยอมจำนนต่อกองกำลังปฏิวัติ และในวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 1918 คณะกรรมาธิการเข้าควบคุมเคียฟได้สมบูรณ์

กองกำลังบอลเชวิคเข้ารุกรานยูเครนจาก[[คูสค์]]ในปลายเดือนธันวาคม ค.ศ. 1918 ที่ซึ่งรัฐบาลยูเครนโซเวียตใหม่ก่อตั้งขึ้นในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน เมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1919 ยูเครนประกาศสงครามกับรัสเซียอย่างเป็นทางการ ขณะที่รัฐบาลรัสเซียโซเวียตยังคงปฏิเสธการกล่าวอ้างการรุกรานทั้งหมด ในวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1919 คณะกรรมาธิการ[[รัฐบัญญัติซลูกือ|ได้รวม]][[สาธารณรัฐประชาชนยูเครนตะวันตก]]เป็นส่วนหนึ่งอย่างเป็นทางการ แม้ว่าในทาง[[โดยพฤตินัย|พฤตินัย]]แล้วจะยังมีกองทัพและรัฐบาลเป็นของตนเองก็ตาม และในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ กองกำลังบอลเชวิคเข้ายึดเคียฟอีกครั้ง

[[ไฟล์:Map of Ukraine for Paris Peace Conference no grid.svg|300px|left|thumb|พรมแดนที่ถูกเสนอโดยผู้แทนชาวยูเครนใน[[การประชุมสันติภาพปารีส ค.ศ. 1919|การประชุมสันติภาพปารีส]]]]
ตลอดช่วง ค.ศ. 1919 ยูเครนประสบกับความโกลาหลจากการต่อสู้กันของกองทัพสาธารณรัฐยูเครน บอลเชวิค [[กองทัพขาว]] มหาอำนาจ[[ไตรภาคี]] และ[[สาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2|โปแลนด์]] รวมถึง[[อนาธิปไตย|กลุ่มอนาธิปไตย]]ที่นำโดย[[แนสตอร์ มัคนอ]] ซึ่งต้องการมีอำนาจในยูเครน แม้ว่า[[การรุกเคียฟ (ค.ศ. 1920)|การรุกเคียฟ]]โดยกองทัพพันธมิตรโปแลนด์-ยูเครนจะประสบความสำเร็จในช่วงแรก แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ที่ดำเนินอยู่นี้ได้ ในวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1920 คณะกรรมาธิการสูญเสียดินแดนที่เหลืออยู่แก่บอลเชวิคในวอลึญ และพลัดถิ่นไปที่โปแลนด์ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1921 [[สนธิสัญญาสันติภาพรีกา]]ได้กำหนดพรมแดนระหว่างโปแลนด์ [[รัสเซียโซเวียต]] และ[[สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน|ยูเครนโซเวียต]]

หลังการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพรีกา ดินแดน[[กาลิเชีย (ยุโรปกลาง)|กาลิเชีย]]และพื้นที่ส่วนใหญ่ของ[[วอลึญ]]ถูกผนวกรวมกับโปแลนด์ ขณะที่ดินแดนทางตะวันออกและใต้กลายเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน

หลังความพ่ายแพ้ทางทหารและการเมือง คณะกรรมาธิการยังคงควบคุมกองกำลังทหารบางส่วนต่อไป เนื่องจากกังวลถึงแผนการที่อาจจะเกิดขึ้นของ[[อาร์ชดยุกวิลเฮ็ล์มแห่งออสเตรีย]] ซึ่งเป็นศัตรูทางการเมืองกับคณะ ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1921 [[รัฐบาลพลัดถิ่นสาธารณรัฐประชาชนยูเครน]]เปิดฉากการโจมตีแบบกองโจรในภาคกลางของยูเครน ตั้งแต่ทางตะวันออกไกลจนถึง[[แคว้นเคียฟ]] เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน กองโจรของคณะกรรมาธิการเข้ายึด[[กอรอสแตญ]] พร้อมทั้งกองทหารและทรัพยากรจำนวนมาก แต่ในวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1921 กองกำลังนี้ถูกปราบโดยทหารม้าบอลเชวิคและสลายตัวลง

== รัฐบาลพลัดถิ่น ==
[[ไฟล์:Mykola Plaviuk.jpg|thumb|200px|มือกอลา ปลาวุก ประธานาธิบดีคนสุดท้ายของสาธารณรัฐประชาชนยูเครนพลัดถิ่น]]
คณะกรรมาธิการได้จัดตั้ง[[รัฐบาลพลัดถิ่นสาธารณรัฐประชาชนยูเครน]]และกระทำการเคลื่อนไหวอยู่ใน[[วอร์ซอ]] [[ปารีส]] [[ไวมาร์]] [[บัดคิสซิงเงิน|คิสซิงเงิน]] [[มิวนิก]] และ[[ฟิลาเดลเฟีย]]

ระหว่างการปะทุของสงครามโลกครั้งที่สอง [[ตารัส บุลบา-บอรอแวตส์]] ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากประธานาธิบดีพลัดถิ่น[[อันดรีย์ ลีวึตสกึย]] ได้ข้ามพรมแดนเยอรมัน-โซเวียตและจัดตั้งหน่วยทหาร[[กองทัพผู้ก่อการกำเริบยูเครน|อูแปอา]]ภายใต้สังกัดรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนยูเครน

ในการประชุมฉุกเฉินครั้งที่ 10 ของสภาแห่งชาติยูเครน มีการรับรองรัฐยูเครนในฐานะผู้สืบทอดของรัฐบาลพลัดถิ่นสาธารณรัฐประชาชนยูเครน และ ตกลงที่จะโอนอำนาจรัฐไปยัง[[ประธานาธิบดียูเครน]]ที่ได้รับการเลือกตั้งใหม่ใน ค.ศ. 1991

== ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ==
สาธารณรัฐประชาชนยูเครนได้รับการรับรอง[[โดยนิตินัย|ทางนิตินัย]]ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 โดย[[ฝ่ายมหาอำนาจกลาง|ประเทศมหาอำนาจกลาง]]ใน[[สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง]] ([[จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี]] [[จักรวรรดิเยอรมัน|เยอรมนี]] [[จักรวรรดิออตโตมัน]] และ[[ราชอาณาจักรบัลแกเรีย|บัลแกเรีย]]) และโดย[[สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย|รัสเซียบอลเชวิค]] กลุ่มประเทศบอลติก ([[เอสโตเนีย]] [[ลัตเวีย]] และ[[ลิทัวเนีย]]) [[สาธารณรัฐประชาธิปไตยจอร์เจีย|จอร์เจีย]] [[สาธารณรัฐประชาธิปไตยอาเซอร์ไบจาน|อาเซอร์ไบจาน]] [[ราชอาณาจักรโรมาเนีย|โรมาเนีย]] [[สาธารณรัฐเชโกสโลวักที่ 1|เชโกสโลวาเกีย]] และ[[สันตะสำนัก]] และประเทศที่รับรอง[[โดยพฤตินัย|ทางพฤตินัย]] ได้แก่ [[สวิตเซอร์แลนด์]] [[สวีเดน]] [[เดนมาร์ก]] และ[[ราชวงศ์ปาห์ลาวี|เปอร์เซีย]] อีกทั้งยังได้รับการรับรองบางส่วนจาก[[สาธารณรัฐประชาชนเบลารุส]]ด้วย

ต่อมาใน ค.ศ. 1918 รัสเซียได้ถอนการรับรองเอกราชของยูเครน โดยอ้างถึงพิธีสารใน[[สนธิสัญญาแวร์ซาย]]เป็นเหตุผลในการดำเนินการ ใน ค.ศ. 1920 [[ซือมอน แปตลูรา]] และ[[ยูแซฟ ปิวซุดสกี]] ร่วมลงนามใน[[สนธิสัญญาวอร์ซอ (ค.ศ. 1920)|สนธิสัญญาวอร์ซอ]] ซึ่งทั้งสองประเทศถือเอา[[แม่น้ำซบรุช]]เป็นเส้นแบ่งพรมแดน อย่างไรก็ตาม รัฐต่าง ๆ ที่เคยรับรองสาธารณรัฐประชาชนยูเครนได้ยุติความสัมพันธ์ทั้งหมดกับ[[รัฐบาลพลัดถิ่นสาธารณรัฐประชาชนยูเครน|รัฐบาลพลัดถิ่น]] และหันให้การรับรองรัฐบาลโซเวียตในเคียฟแทน

=== ภารกิจทางการทูตที่สำคัญ ===
* สนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์; 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 (ได้รับการรับรองจากเยอรมนีและตุรกี)
* สนธิสัญญาสันติภาพเบื้องต้นกับ[[รัสเซียโซเวียต]]; 12 มิถุนายน ค.ศ. 1918 (ยกเลิกสนธิสัญญาเบรสท์-ลีตอฟสก์ เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918)
* สนธิสัญญาสันติภาพกับ[[สาธารณรัฐดอน]]; 8 สิงหาคม ค.ศ. 1918
* [[รัฐบัญญัติซลูกือ|รัฐบัญญัติรวมชาติ]]; 20 มกราคม ค.ศ. 1919 (รวมสองสาธารณรัฐที่มีได้รับการรับรองบางส่วน) [[สาธารณรัฐฮุตซุล]] ([[คาร์เพเทียรูเทเนีย|ซาการ์ปัจจา]]ตะวันออก) ประกาศเข้าร่วมเช่นกัน
* การสูญเสียเคียฟแก่โซเวียต; 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1919 และวิกฤตทางการเมืองภายในรัฐบาลแห่งชาติยูเครน
* การลาออกของ[[แซร์ฮีย์ ออสตาแปนกอ]] และรัฐบาลของเขา เนื่องจากความล้มเหลวในการเจรจากับมหาอำนาจ[[ไตรภาคี]]
* การมีส่วนร่วมใน[[การประชุมสันติภาพปารีส ค.ศ. 1919|การประชุมสันติภาพปารีส]] ค.ศ. 1919
* ดินแดนในอาณัติกาลิเชียตะวันออกได้รับการอนุมัติโดยมหาอำนาจไตรภาคีเพื่อส่งมอบแก่โปแลนด์; 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1919
* [[สนธิสัญญาวอร์ซอ (ค.ศ. 1920)|สนธิสัญญาวอร์ซอ]]ใน ค.ศ. 1920 กับ[[สาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2|โปแลนด์]]

== ประชากรศาสตร์ ==
ตามการสำรวจสำมะโนประชากรใน ค.ศ. 1897 สาธารณรัฐมีประชากรมากกว่า 20 ล้านคนในพื้นที่อดีตเจ็ดเขตผู้ว่าการ และอีกสามเทศมณฑลของ[[เขตผู้ว่าการเทาริดา]]ที่อยู่ในแผ่นดินใหญ่

; กลุ่มชาติพันธุ์ในสาธารณรัฐประชาชนยูเครน (พันคน)
* [[ชาวยูเครน]] – 14,931.5 (73%)
* [[ชาวรัสเซีย]] – 2,146.1 (11%)
* [[ชาวยิว]] – 1,871.8 (9%)
* [[ชาวเยอรมัน]] – 451.3 (2%)
* [[ชาวโปแลนด์]] – 375.9 (2%)
* [[ชาวเบลารุส]] – 208.5 (1%)
* [[ชาวโรมาเนีย]] – 185.7 (1%)
* อื่น ๆ – 1%

== การแบ่งเขตการปกครอง ==
[[ไฟล์:UNR 1918 divisions-0.png|thumb|300px|เขตการปกครองของยูเครนใน ค.ศ. 1918]]

เมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1918 รัฐบาลยูเครนได้ออกกฎหมายการแบ่งเขตการปกครองของประเทศ โดยในกฎหมายระบุว่ายูเครนจะแบ่งการปกครองออกเป็น 32 แซมเลีย (*ดินแดน'') โดยมีแซมสตวอ () บริหารในเขตการปกครองนั้น ๆ อย่างไรก็ตาม กฎหมายฉบับนี้ยังไม่ได้บังคับใช้อย่างจริงจัง เนื่องจากในวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1918 เกิดการยึดอำนาจจากฝ่ายต่อต้านสังคมนิยมในเคียฟ ซึ่งหลังจากนั้นผู้บัญชาการแห่งรัฐเปาลอ สกอรอปัดสกึย ได้เปลี่ยนการบริหารกลับไปเป็นรูปแบบเขตผู้ว่าการตามสมัยจักรวรรดิรัสเซีย

## ดูเพิ่ม

* สงครามรัสเซีย–ยูเครน
* การผนวกไครเมียโดยสหพันธรัฐรัสเซีย

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* People's war 1917–1932 by Kyiv city organization "Memorial"
* UNIVERSAL of the Ukrainian Central Rada addressed to the Ukrainian people living in and outside of Ukraine.. Translationreport.

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ยูเครน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ทศวรรษ 1910