เกลาดิอุสประกาศเป็นจักรพรรดิ

***เกลาดิอุสประกาศเป็นจักรพรรดิ*** () เป็นภาพเขียนสีน้ำมันบนผ้าใบวาดโดยชาร์ล เลอแบล ปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่เอกอลเดโบซาร์หรือโรงเรียนวิจิตรศิลป์ชั้นสูงแห่งชาติในกรุงปารีส

เรื่องกำหนดไว้สำหรับพรีเดอรอมใน ค.ศ. 1886 เป็นเหตุการณ์ที่มีการประกาศให้เกลาดิอุสเป็นจักรพรรดิในคริสตศักราชที่ 41 ตามที่ได้รับการบรรยายไว้ใน*[[ซีซาร์สิบสององค์|ชีวิตของซีซาร์]]* (เกลาดิอุส, 10) ของซุเอโตนิอุส เลอแบลชนะผลงานนี้ ทำให้เขาได้รับรางวัลพักที่วิลลาเมดีชีในโรม

## บริบททางประวัติศาสตร์
เรื่องที่กำหนดให้ผู้เข้าแข่งขันวาดคือ การประกาศเป็นจักรพรรดิโรมันของเกลาดิอุส ในวันที่ 24 มกราคม ปีที่ 41 ก่อนคริสต์ศักราช อ้างตามคำบรรยายของซุเอโตนิอุส หลังเหตุการณ์ปลงพระชนม์จักรพรรดิกาลิกุลาโดยฝีมือของกองทหารไปรโตริอานี ทหารคนหนึ่งพบเกลาดิอุส สมเด็จอาของจักรพรรดิซ่อนตัวอยู่หลังผ้าม่านโดยเห็นพระบาทของพระองค์ยื่นออกมาจึงดึงตัวพระองค์ออกมา และจำพระองค์ได้ ขณะที่เกลาดิอุสทรงร้องขอชีวิต แต่ทหารก็ประกาศให้พระองค์เป็นจักรพรรดิ

เรื่องช่วงนี้ในมุมมองของโยเซพุสมีความแตกต่างจากซุเอโตนิอุส ที่เย้ยหยันเกลาดิอุสว่าพยายามซ่อนตัวแต่พระบาทยื่นออกมา ในตอนนั้นกาลิกุลาเพิ่งถูกลอบปลงพระชนม์โดยไปรโตริอานีและกำลังเดินทางไปสู่พระราชวังของพระองค์ ท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย ชาวเยอรมันซึ่งเป็นราชองครักษ์ของจักรพรรดิกาลิกุลาทราบข่าวการสวรรคตของพระองค์และไม่ได้มีส่วนร่วมในแผนการดังกล่าว ได้บุกเข้ามาและสังหารวุฒิสมาชิกที่เดินเข้ามาในสถานที่เกิดเหตุอย่างไม่เลือกหน้า ในช่วงนี้ เกลาดิอุสยืนอยู่บนที่สูงไม่กี่ขั้นและซ่อนพระองค์เองในความมืด กราตุสหนึ่งในทหารประจำพระราชวังเห็นพระองค์และไม่รู้ว่าเป็นใครเพราะเงามืด ได้จับกุมพระองค์และจำพระองค์ได้"นั่น แกร์มานิกุส" เขาพูดต่อหน้าทหารที่ตามเขามา "ตั้งเขาเป็นประมุขของพวกเรากันเถอะ" เกลาดิอุสหวาดกลัวว่าจะต้องถูกสังหารเหมือนกาลิกุลา พระราชนัดดา จึงร้องขอชีวิต กราตุสจับพระหัตถ์ขวาของพระองค์ไว้ และประกาศต่อพระพักตร์ว่า จักรวรรดิจะกลับมาสู่พระองค์

## คำอธิบายงานจิตรกรรม
thumb|left|จักรพรรดิเกลาดิอุสผู้มีพระเกศาสีขาวตามคำบรรยายของซุเอโตนิอุส หน้าซีดและอ่อนเปลี้ยด้วยความกลัว
thumb|ทหารที่อยู่เบื้องพระบาทของเกลาดิอุส: แสดงรูปแบบเหล็กและการเดรปตอกา
ชาร์ล เลอแบลจำถึงเหตุการณ์ตามที่ซุเอโตนิอุสกล่าวว่า เกลาดิอุสซ่อนตัวในผ้าม่านไม่มิดชิด ซึ่งเป็นฉากที่ลอว์เรนซ์ อัลมา-ทาเดอมาจิตรกรชาวอังกฤษเคยบรรยายไว้ โดยบรรยายถึงกราตุสที่จำเกลาดิอุสได้และจับพระหัตถ์ของพระองค์ มือที่กำแน่นของพวกเขาวางอยู่บนแกนแนวตั้งตรงกลางของภาพวาด ซึ่งแยก กราตุสกับเกลาดิอุส ออกจากกันเป็นสองทัศนคติที่ตรงกันข้าม ทางด้านขวา เกลาดิอุสหน้าซีดและอ่อนเปลี้ยด้วยความกลัว และดันตัวเองเข้ากับผนัง เสื้อคลุมตอกาถูกปลดออกครึ่งหนึ่งตอกย้ำถึงความหวาดกลัว สายตาเขาเบือนหน้าหนีจากทหาร ทางด้านซ้าย กราตุสกระตือรือร้นและยกแขนขึ้น ตะโกนเรียกทหารคนอื่น ๆ ซึ่งเป็นชาวเยอรมันตัวสูงอยู่เบื้องหน้า และเบื้องหลังมีกลุ่มคนที่สับสนสวมหมวกเกราะเหล็กและมือ ทหารที่นั่งอยู่ที่พื้นขั้นบันไดหันหน้าไปหาเกลาดิอุส โดยวางไว้ที่มุมขวาล่างเพื่อปรับสมดุลองค์ประกอบของภาพวาด การจัดองค์ประกอบแนวตั้งนี้เป็นเรื่องปกติของฉากฆาตกรรมในกรังด์ปรีซ์ ตามคำบรรยายของอเล็กซิส เลอไมสเตร์ ระบุว่าตัวแบบของเกลาดิอุสคือ เกอลอน ผู้มีชื่อเสียงจากการสวมเสื้อคลุมตอกา 

เช่นเดียวกับภาพวาดประวัติศาสตร์อื่น ๆ การค้นหาความถูกต้องแม่นยำอยู่ที่การนำเสนอเครื่องแต่งกายและอาวุธอย่างระมัดระวัง เกลาดิอุสสวมเสื้อคลุมตอกาแบบของวุฒิสมาชิก สีขาวแถบสีม่วง เกอลอนเป็นคนที่เลอแบลเอามาเป็นแบบ มีชื่อเสียงด้านการสวมตอกา แต่บางส่วนก็ถูกเอาออกจากภาพวาด กราตุสสวมเสื้อเกราะส่วนบนที่มีเกล็ด (*[[ลอริคา สควอมาตา]]*) และดาบที่สะโพกขวา (การสวมดาบทางด้านซ้ายถือเป็นข้อผิดพลาดทั่วไปในการออกแบบสมัยใหม่) ทหารที่นั่งสวมคาลิกาที่ทำจากแถบหนังและสวมเกราะแบ่งส่วน (*[[ลอริคา เซ็กเมนตาตา]]*) ชาวเยอรมันมีภาพลักษณ์แบบเหมารวมของชาวอนารยชน: ผมยาวสีแดงมัดเป็นหางม้า ลำตัวเปลือยเปล่า ผ้าเตี่ยวหนังสัตว์ ดาบยาวและขวาน

## ผลตอบรับ
ผลงานนี้สร้างขึ้นเพื่อชิงรางวัลพรีเดอรอมในการวาดภาพและได้รับรางวัลชนะเลิศ เลอแบลชนะผลงานนี้ ทำให้เขาได้รับรางวัลพักที่วิลลาเมดีชีในโรม
## การจัดแสดงนิทรรศการ
ภาพวาดถูกนำเสนอในนิทรรศการ
* ธันวาคม ค.ศ. 2018 – มีนาคม ค.ศ. 2019 พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์ลียง - ภายใต้ชื่อ *"[[เกลาดิอุส จักรพรรดิผู้มีโชคชะตาอันเป็นเอกลักษณ์]]"*
## อ้างอิง

หมวดหมู่:จิตรกรรมประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:จิตรกรรมฝรั่งเศส