open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ต้นไม้แบบทอดข้าม

thumb|ต้นไม้ทอดข้ามกราฟ 
**ต้นไม้ทอดข้าม** หรือ **ต้นไม้แผ่ทั่ว** () หมายถึง กราฟย่อยซึ่งมีลักษณะเป็นต้นไม้และมีทุกจุดยอดของกราฟเป็นจุดยอดทุกจุดของต้นไม้ด้วย  การหาต้นไม้ทอดข้ามในกราฟใดๆ โดยเฉพาะต้นไม้ทอดข้ามน้อยสุด เป็นปัญหาที่พบบ่อยในวิทยาการคอมพิวเตอร์รูปแบบหนึ่ง

## นิยาม
ถ้าต้นไม้ T เป็นกราฟย่อยของกราฟ G และเซ็ตของจุดยอดของ T เท่ากับเซ็ตของจุดยอดของ G เราจะกล่าวว่าต้นไม้ T นั้น **ทอดข้าม** (spanning) G และเรียก T ว่า **ต้นไม้ทอดข้าม** ของ G 

หมวดหมู่:ทฤษฎีกราฟ
หมวดหมู่:ต้นไม้ทอดข้าม
หมวดหมู่:ปัญหาการคำนวณในทฤษฎีกราฟ
ต้นไม้ (แก้ความกำกวม)

**ต้นไม้** อาจหมายถึง
* ไม้ต้น พืชนานปีที่มีลำต้นยาว
* ต้นไม้ (ทฤษฎีกราฟ)
* ต้นไม้ (โครงสร้างข้อมูล) *ดูเพิ่มที่ [[:หมวดหมู่:ต้นไม้ (โครงสร้างข้อมูล)]]*
** ต้นไม้แบบทวิภาค (binary tree)
** ต้นไม้ค้นหาแบบทวิภาค (binary search tree)
* ต้นไม้การตัดสินใจ (decision tree)

## ดูเพิ่ม
* พืช ในทางชีววิทยา หมายถึงอาณาจักรสิ่งมีชีวิตอย่างหนึ่ง
รถจักรไอน้ำ

[thumb|[เจเอ็นอาร์ คลาสซี 56|รถจักรไอน้ำโมกุล C56 หมายเลข 735 (C56-44) ขณะทำขบวนรถโดยสารนำเที่ยวบนเส้นทางรถไฟสายโอกิกาวะ เนื่องในโอกาสฉลองครบ 120 ปี การทูตระหว่าง ไทย-ญี่ปุ่น เมื่อปี พ.ศ. 2550|alt=]]
thumb|รถจักรไอน้ำ LNER รุ่น A3 หมายเลข 4472 ชื่อ Flying Scotsman ด้านหน้าโรงรถจักรดองคัสเตอร์ เป็นรถจักรไอน้ำคันแรกของโลกที่ทำความเร็วได้ 100 ไมล์/ชั่วโมง
thumb|รถจักรไอน้ำ LNER รุ่น A4 หมายเลข 4468 ชื่อ Mallard ด้านหน้าพิพิธภัณฑ์รถไฟแห่งชาติ เป็นรถจักรไอน้ำที่เร็วที่สุดในโลก โดยทำความเร็วได้ 126 ไมล์/ชั่วโมง
**รถจักรไอน้ำ** (Steam locomotive) เป็น รถไฟในยุคแรกที่ใช้กลไกของแรงดันไอ (น้ำ) ในการผลักดันให้ล้อรถหมุนและทำให้รถเคลื่อนที่ ซึ่งในปัจจุบันรถจักรประเภทนี้แทบไม่มีใช้ให้เห็นกันแล้ว

## ที่มาของรถจักรไอน้ำ

หลังจากปี ค.ศ. 1768 เจมส์ วัตต์ (James Watt) นักประดิษฐ์ชาวอังกฤษสามารถสร้างเครื่องจักรไอน้ำได้สำเร็จได้มีนักประดิษฐ์จำนวนมากนำเครื่องจักรไอน้ำมาใช้เป็นส่วนประกอบของเครื่องจักรชนิดต่างๆมากมาย แต่ก็ไม่ค่อยได้รับความนิยมกัน ซึ่งหนึ่งในนั้นคือริชาร์ด เทรวิทิก (Richard Trevithick) วิศวกรชาวอังกฤษที่ได้ทำการสร้างรถจักรไอน้ำเป็นผลสำเร็จ ซึ่งรถจักรไอน้ำนี้ยังเป็นล้อธรรมดาและวิ่งบนถนนอยู่ ต่อมาทางเหมืองแร่ที่จอร์จ สตีเฟนสัน (George Stephenson) ทำงานอยู่ได้นำรถจักรไอน้ำนี้มาใช้ในการขนถ่านหิน แต่รถจักรของวิชาร์ดทราวิคนั้นยังมีข้อเสียอยู่หลายอย่างทั้งเรื่องความเร็ว และยังทำความเสียหายแก่ถนนเพราะน้ำหนักการบรรทุกที่มาก จึงได้มีการสร้างรางเหล็กให้รถจักรนี้วิ่งซึ่งเป็นการกำจัดปัญหาการทำให้ถนนพัง แต่เมื่อมีการวิ่งรถบนรางแล้วรถจักรก็ยังคงตกรางอยู่บ่อย ๆ จึงได้มีการปรับปรุงล้อรถจักรเสียใหม่ จากเดิมที่เป็นล้อธรรมดาก็ให้เปลี่ยนเป็นล้อเหล็กและมีร่องสำหรับ วิ่งบนรางเหล็กอีกด้วย 

ต่อมา จอร์จ สตีเฟนสัน ได้นำรถจักรนี้ไปพัฒนาให้มีความเร็วมากยิ่งขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1814 รถจักรของสตีเฟนสันมีตัวถึงเป็นไม้ มีล้อเหล็ก 4 ล้อ วิ่งได้ 4 ไมล์ต่อชั่วโมงสามารถลากรถถ่านหินได้ถึง 30 ตัน สตีเฟนสันตั้งชื่อรถของเขาว่าบลูเซอร์ (Blueser) ระหว่างนั้นเองเอ็ดเวิร์ด พิส (Edward Piss) ได้สร้างทางรถไฟจากเมืองสตอกตัน (Stockton) ไปยังเมืองดาร์ลิงตัน (Darlington) สตีเฟนสันจึงได้นำรถจักรของเขาไปเสนอแก่พิสเพื่อหวังให้พิสเห็นดีกับรถของเขาและให้การสนับสนุน ซึ่งมันก็เป็นอย่างที่เขาคิด พิสสนับสนุนเขาในการสร้างหัวรถจักรด้วยเงินเดือนปีละ 300 ปอนด์และรถจักรไอน้ำก็เริ่มเป็นที่นิยมมากขึ้นจนทำให้บรรดาเจ้าของรถม้าที่เสียผลประโยชน์ไม่พอใจ และทำการขัดขวางการทำงานของสตีเฟนสันอยู่บ่อยครั้ง จนกระทั่งรัฐบาลอังกฤษเล็งเห็นถึงความสำคัญของการพัฒนาระบบการขนส่งด้วยรถจักร จึงประกาศใช้กฤษฎีกาใช้สร้างทางรถไฟขึ้นในปี ค.ศ. 1826 ระหว่างแมนเชสเตอร์และลิเวอร์พูล ซึ่งการสร้างทางรถไฟสายนี้มีความยากลำบากมากแต่ในที่สุดสตีเฟนสันก็สามารถสร้างทางรถไฟจากแมนเชสเตอร์ไปถึงลิเวอร์พูลได้สำเร็จ กิจการรถไฟจึงเป็นที่นิยมมากขึ้น และเริ่มแพร่ขยายตัวไปยังเมืองต่าง ๆ ในอังกฤษ ในขณะเดียวกันก็เริ่มแพร่กระจายไปยังประเทศต่าง ๆ รวมถึงประเทศไทยด้วย

## อ้างอิง

* http://siweb.dss.go.th/Scientist/Scientist_1/George%20Stephenson.html 

## ดูเพิ่ม
*เจเอ็นอาร์ คลาสซีเอ็กซ์ 50
*เจเอ็นอาร์ คลาสดีเอ็กซ์ 50
*เจเอ็นอาร์ คลาสซี 56
*เจเอ็นอาร์ คลาสซี 58
*ซี56 31
*รถจักรไอน้ำเอเดรียติค C10

หมวดหมู่:เทคโนโลยี
หมวดหมู่:รถไฟ
พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวิไลยลักษณา

**พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวิไลยลักษณา** (9 มิถุนายน พ.ศ. 2425 – 1 มิถุนายน พ.ศ. 2467) มีพระนามลำลองว่า "พระองค์หญิงกลาง" เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ประสูติแต่หม่อมราชวงศ์สว่าง จักรพันธุ์ มีพระยศเมื่อประสูติเป็น “หม่อมเจ้า” ต่อมา พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็น “พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า” เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2436 และได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็น “พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า”  เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2443

## พระประวัติ
พระองค์เป็นที่โปรดปรานของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีพระราชประสงค์ให้อภิเษกสมรสกับ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามมกุฎราชกุมาร ได้เคยพระราชทานพระราชปรารภไว้ว่า "**จะเลี้ยงหญิงกลางให้เป็นควีน**" และได้ทรงขอพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวิไลยลักษณา มาเลี้ยงดูใกล้ชิดพระองค์ ในพระอภิบาลของพระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าสายสวลีภิรมย์ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เข้าเฝ้าสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ อยู่เสมอ

เมื่อสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ายุคลทิฆัมพร เสด็จกลับหลังจบการศึกษาที่ประเทศอังกฤษ ได้ทรงพบกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวิไลยลักษณา และทรงพอพระทัยกันและกัน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงไม่อภิเษกสมรสกับพระองค์เจ้าสุทธวิไลยลักษณา ตามพระราชปณิธานของสมเด็จพระบรมชนกนาถ

พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุทธวิไลยลักษณา สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2467 สิริพระชันษา 41 ปี

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## พงศาวลี




## อ้างอิง

* 

หมวดหมู่:พระเจ้าวรวงศ์เธอ
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าหญิง
หมวดหมู่:พระองค์เจ้ายก
หมวดหมู่:ราชสกุลจักรพันธุ์
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิพัทธ์พิสิฐพงษ์

**พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิพัทธ์พิสิฐพงษ์** (สิงหาคม พ.ศ. 2420 - 27 สิงหาคม พ.ศ. 2434) เป็นพระโอรสพระองค์แรกในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ประสูติแต่หม่อมทับทิม จักรพันธุ์ ณ อยุธยา เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2420

พระองค์เจ้านิพัทธ์พิสิฐพงษ์ มีพระอิสริยยศเมื่อแรกประสูติเป็นหม่อมเจ้า ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็น*พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า* เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2428 

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิพัทธ์พิสิฐพงษ์ ทรงเข้าพระราชพิธีโสกันต์เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2431 และผนวชเป็นสามเณรเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2433 ณ พระอุโบสถ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม โดยมีพระพรหมมุนี (เหมือน สุมิตฺโต) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพระอรุณนิภาคุณากร เป็นพระศีลาจารย์ ผนวชแล้วไปประทับ ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร

พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้านิพัทธ์พิสิฐพงษ์ ประชวรปวดพระเศียร ขุนประสิทธิโอสถถวายพระโอสถ พระอาการทรงเรื่อยมาจนถึงวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2434 จึงทรุดลง มีอาการแน่นเฟ้อพระอุทรและชักกระตุก เช้าวันที่ 27 สิงหาคม ทรงหอบและสิ้นพระชนม์ในเช้าวันนั้น สิริพระชันษาราว 14 ปี

## พงศาวลี




## อ้างอิง

* 

หมวดหมู่:พระวรวงศ์เธอ
หมวดหมู่:พระองค์เจ้ายก
หมวดหมู่:ราชสกุลจักรพันธุ์
หมวดหมู่:เจ้านายไทยที่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทรงพระเยาว์
ทุหศาสัน

**ทุหศาสัน** เป็นโอรสองค์ที่สองของท้าวธฤตราษฎร์กับพระนางคานธารีแห่งกรุงหัสตินาปุระ และเป็นน้องชายของทุรโยธน์ ครั้งหนึ่งทุรโยธน์เชิญยุธิษฐิระมาเล่นสกา การแข่งขันดำเนินไปอย่างยาวนาน ยุธิษฐิระเริ่มแพ้พนันสกาไปเรื่อย ๆ ทรัพย์สินและบ้านเมืองที่ใช้เดิมพันถูกทุรโยธน์ยึดไว้ทั้งหมด ยุธิษฐิระหน้ามืดตามัวเดิมพันตัวเองและน้อง ๆ ทั้งสี่ (คือ ภีมะ อรชุน นกุลและสหเทพ) แต่ก็แพ้ตกเป็นทาสของทุรโยธน์ ในที่สุดก็นำพระนางเทราปตี พระชายามาเดิมพัน ก็แพ้พนันอีก ทุรโยธน์จึงให้ทุหศาสันลากตัวพระนางเทราปทีมาประจานที่กลางสภาเพื่อให้ทุกคนรับรู้ ทุหศาสันจิกผมนางและลากนางมาที่สภา ทุรโยธน์ออกคำสั่งให้ทุหศาสันเปลื้องผ้านางออก นางจึงขอให้พระกฤษณะ (ซึ่งเป็นพระนารายณ์อวตารปางที่ 8) ช่วยนาง พระองค์จึงเนรมิตผ้าสาหรี่ให้มีความยาวไม่มีที่สิ้นสุด ทุหศาสันดึงผ้านางอยู่นานก็ไม่มีทีท่าที่จะหมดไปจากกายนาง จนกระทั่งทุหศาสันหมดแรงไปเอง จากการกระทำอันชั่วช้าในครั้งนี้ ภีมะประกาศกร้าวที่จะฉีกอกทุหศาสันเอาเลือดจากอกมาดื่มกิน และเอาเลือดมาล้างผมพระนางเทราปทีเป็นการลบล้างมลทิน

ต่อมาเมื่อเกิดศึกมหาภารตะที่ทุ่งราบกุรุเกษตร ระหว่างฝ่ายเการพของทุรโยธน์กับฝ่ายปาณฑพของยุธิษฐิระ ในวันที่ 16 ของสงครามทุ่งราบกุรุเกษตรนี้ ภีมะมีโอกาสได้สู้กับทุหศาสัน ภีมะฟาดกระะบองใส่ทุหศาสันจนล้มฟุบ แล้วตามไปกระชากแขนทั้งสองข้างจนขาดออกมาอย่างโหดเหี้ยม จากนั้นก็ฉีกอกทุหศาสันล้วงเอาเลือดออกมาดื่ม ตามคำสาบานที่เขาประกาศไว้

หมวดหมู่:ตัวละครในมหาภารตะ
เดอะ พิซซ่า คอมปะนี

**เดอะ พิซซ่า คอมปะนี** () เป็นภัตตาคารประเภทพิซซาที่บริหารงานโดยไมเนอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล เริ่มต้นดำเนินธุรกิจครั้งแรกใน พ.ศ. 2523 ในฐานะบริษัทผู้รับสิทธิ์แฟรนไชส์พิซซ่าฮัทหรือร่วมทุนกับTriconในประเทศไทย ก่อนที่สัญญาจะสิ้นสุดลงใน พ.ศ. 2544 ส่งผลให้เดอะ ไมเนอร์ ฟู้ด กรุ๊ป หันมาพัฒนาแบรนด์พิซซ่าของตนเองภายใต้ชื่อเดอะ พิซซ่า คอมปะนี

บริษัทมีสำนักงานใหญ่อยู่ในกรุงเทพมหานคร และได้ขยายสาขาทั้งในประเทศและต่างประเทศ ผ่านระบบแฟรนไชส์ในหลายประเทศ อาทิ คูเวต, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, ซาอุดีอาระเบีย, จีน, ฟิลิปปินส์, กัมพูชา, ลาว, เวียดนาม, พม่า และมาเลเซีย

ในปัจจุบัน เดอะ พิซซ่า คอมปะนีให้บริการสั่งซื้อผ่านเว็บไซต์ทางการ และในประเทศไทยยังสามารถโทรสั่งอาหารผ่านหมายเลขโทรศัพท์ 1112 ซึ่งเป็นหมายเลขศูนย์บริการเดลิเวอรีของบริษัทโดยตรง

## สาขาในต่างประเทศ

## ดูเพิ่ม
* พิซซ่าฮัท
* โดมิโน่ส์ พิซซ่า
* มิสเตอร์พิซซ่า
* นารายณ์ พิซเซอเรีย
* สกูซี่พิซซ่า

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Official Facebook Page
* Youtube Channel
* พาร์ทเนอร์ โปรโมชั่น The Pizza Company 1112
* ThePizzaCompany1112™ Twitter
*The Pizza Company Store

หมวดหมู่:ธุรกิจอาหาร
หมวดหมู่:แฟรนไชส์อาหารจานด่วน
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศไทย
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศจีน
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศพม่า
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศลาว
หมวดหมู่:ภัตตาคารในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:บริษัทอาหารของไทย
หมวดหมู่:บริษัทนานาชาติที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ไทย
หมวดหมู่:บริษัทที่ตั้งอยู่ในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:พิซซ่า
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2523
หมวดหมู่:บริษัทอาหารและเครื่องดื่มที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2523
หมวดหมู่:การควบรวมและเข้าซื้อกิจการในปี พ.ศ. 2549
อภิมันยุ

**อภิมันยุ** (, ) เป็นโอรสของ อรชุน กับ เจ้าหญิงสุภัทรา น้องสาวของ พระกฤษณะ อภิมันยุได้อาศัยอยู่กับพระกฤษณะที่ กรุงทวารกา พระกฤษณะได้สอนอภิมันยุยิงธนูจนเก่งกาจเทียบเท่าอรชุนผู้เป็นพระบิดา เมื่ออภิมันยุเติบโตเป็นหนุ่มก็ได้สมรสกับ นางอุตตรา (มหาภารตะ) ธิดาของท้าววิราฏ กับ พระนางสุเทศนา แห่งแคว้นมัตสยะ อภิมันยุมีลูกกับนางอุตตราคือ ปรีกษิต
ต่อมาได้เกิดศึกมหาภารตะซึ่งเป็นศึกระหว่าง ฝ่ายปาณฑพ ซึ่งเป็นฝ่ายของพระบิดา กับ ฝ่ายเการพของ ทุรโยธน์
ในวันที่ 13 ของการรบ ฝ่ายเการพได้ท้าอรชุนรบไปอีกฟากหนึ่งของสมรภูมิ แต่แล้วยุธิษฐิระก็ต้องตะลึงกับการจัดทัพที่เรียกว่า 
จักรพยุหะ ของฝ่ายเการพ ซึ่งอรชุนเป็นผู้รู้ถึงวิธีเข้าโจมตีและวิธีฝ่าออกมาเพียงผู้เดียว  อภิมันยุผู้เป็นโอรสอรชุนก็รู้แต่
วิธีเข้าโจมตีอย่างเดียว ยุธิษฐิระ จึงให้อภิมันยุเข้าโจมตีขบวนทัพนี้ ส่วนยุธิษฐิระกับภีมจะรีบเคลื่อนทัพตามติดเข้าไป
แต่เมื่ออภิมันยุเข้าไปอยู่ท่ามกลางกองทัพของศัตรู ยุธิษฐิระกับ ภีมะ กลับถูก ชัยทรัถ ขัดขวาง 
ทางด้านอภิมันยุได้บุกผ่านด่านแต่ละชั้น จนอยู่ตรงกลาง โทรณาจารย์ผู้บัญชาการรบจึงออกคำสั่งให้กฤตวรมา กับ อัศวัตถามา ทำลายรถศึกของอภิมันยุ อภิมันยุจึงใช้ล้อรถเป็นอาวุธ แต่ก็ถูกเหล่าแม่ทัพที่รายล้อมอยู่ คือ ศกุนิ ทุรโยธน์ ทุหศาสัน กรรณะ อัศวัตถามา และกฤตวรมา ได้รุมยิงธนูสังหาร ทั้งยังถูกตะบองของทุรมะเสน โอรสของทุหศาสัน ฟาดใส่จนสิ้นใจตาย

## รากศัพท์และฉายา
*อภิมันยุ* เป็นชื่อสันสกฤตที่แปลว่า "ผู้ที่เคารพตนเอง" ยังสามารถแปลได้อีกว่า "วีรบุรุษ" หรือ "ผู้กล้าหาญ" ใน*[[มหาภารตะ]]* มีฉายานามที่ใช้เรียกอภิมันยุอยู่จำนวนมาก รายการข้างล่างคือส่วนหนึ่ง
* *Ārjuni* - 'บุตรอรชุน'
* *Arjunātmaja* - 'บุตรอรชุน'
* *Arjunāpara* - 'เขาผู้เทียบเท่ากับอรชุน'
* *Phālguni* - 'บุตรผาลคุน (อรชุน)'
* *Śakrātmajatmāja* - 'บุตรของโอรสพระอินทร์ (อรชุน)'
* *Saubhadra* - 'บุตรสุภัทรา'
* *Janmavira* - 'ผู้กล้าหาญแต่เกิด'

## ภูมิหลังวรรณกรรม

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ตัวละครในมหาภารตะ
คอลเกต

**คอลเกต** เป็นผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับช่องปากอย่างยาสีฟัน แปรงสีฟัน ก่อตั้งโดยวิลเลียม คอลเกต และฟรานซิส สมิธ ในปี 1806 ในชื่อ Smith and Colgate ต่อมาในปี 1813 วิลเลียม คอลเกต ซื้อหุ้นกลับคืนมาและเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น William Colgate and Company เมื่อนายวิลเลียม คอลเกตเสียชีวิตแล้ว ในปี 1857 ชื่อบริษัทก็เปลี่ยนมาเป็น Colgate & Company และในปี 1873 ออกสินค้ายาสีฟันคอลเกต

ต่อมาในปี 1928 ได้รวมตัวกับบริษัท Palmolive-Peet Company ซึ่งเป็นบริษัทผลิตสบู่ Palmolive จึงได้เปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น Colgate Palmolive-Peet Company ในปีเดียวกันนั้นเอง ได้ออกสินค้าจำหน่ายไปทั่วโลก หลังจากนั้นได้เปลี่ยนชื่อบริษัทให้สั้นลงเป็น Colgate-Palmolive Company ซึ่งปัจจุบันจำหน่ายสินค้ามากกว่า 200 ประเทศ นอกจากนี้ยังมีแบรนด์อื่น ๆ ที่อยู่ภายใต้ดูแล เช่น Palmolive, Protex, Sorriso, Kolynos, Axion, Soupline,Fab โดยในประเทศไทย บริหารงานโดย บริษัท คอลเกต-ปาล์มโอลีฟ (ประเทศไทย) จำกัด

## อ้างอิง

* Brand Directory ฉบับ 048 (May 2008) positioningmag.com

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* เว็บไซต์คอลเกตในประเทศไทย 

หมวดหมู่:ตราสินค้าอเมริกัน
หมวดหมู่:ยาสีฟัน
สุดสัปดาห์

**สุดสัปดาห์** เป็นนิตยสารรายปักษ์ ของบริษัท อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน) ซึ่งก่อตั้งโดย ชูเกียรติ อุทกะพันธุ์ เดิมชื่อ *[[แพรว]]สุดสัปดาห์* วางตลาดเป็นฉบับปฐมฤกษ์ เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 และวางจำหน่ายฉบับสุดท้ายเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2562 เป็นนิตยสารสำหรับผู้หญิงที่มีเนื้อหาด้านแฟชั่น จับกลุ่มผู้อ่านที่เป็นคนรุ่นใหม่ ผู้ทันสมัยก้าวตามแฟชั่นและทันกระแสโลก เนื้อหาครอบคลุมตั้งแต่สัมภาษณ์ ไลฟ์สไตล์ เรื่องเจาะลึก และสาระบันเทิงต่างๆ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:นิตยสารในประเทศไทย
สเคลอเรนไคมา

**สเคลอเรนไคมา** (sclerenchyma) เป็นเซลล์พืชที่มีผนังเซลล์ชั้นที่สอง พบตามบริเวณที่เป็นเนื้อแข็งๆของพืช เช่น เปลือกหรือเนื้อไม้ที่สาก เสี้ยนในเนื้อผลไม้ แบ่งได้เป็นสองชนิดคือ แบบที่รูปร่างยาว ปลายแหลม เรียก ไฟเบอร์ (fiber) พบในส่วนที่เป็นเส้นใยของพืช กับสเคลอรีด (sclereid) มีรูปร่างกลมหรือรี สั้นกว่าไฟเบอร์ พบได้ทั่วไปเช่นในกะลามะพร้าว หรือในใบบัว
หมวดหมู่:เนื้อเยื่อพืช
เปลือกชั้นใน

**เปลือกชั้นใน** หรือ **โฟลเอ็ม** (โฟฺล-) (phloem) เป็นกลุ่มที่ลำเลียงสารอาหารที่สังเคราะห์ขึ้นที่ใบไปยังส่วนต่าง ๆ ของพืชจนถึงราก เซลล์ที่สำคัญมี 2 ชนิด คือ เซลล์หลอดตะแกรง (sieve tube member) เป็นเซลล์ที่เป็นแท่งยาว ยังมีชีวิตอยู่ แต่ไม่มีนิวเคลียส หัวและท้ายเป็นรูพรุน เป็นเซลล์ที่ทำหน้าที่ลำเลียงสารอาหาร และเซลล์ข้างเคียง (companion cell) เป็นเซลล์ที่มีนิวเคลียส อยู่ใกล้เซลล์หลอดตะแกรงและคอยควบคุมการทำงานของเซลล์หลอดตะแกรง

## อ้างอิง
* Raven, Peter H.; Ever, R.F., and Eichhorn, S.E. (1992). Biology of Plants. New York, NY, U.S.A.: Worth Publishers. pp. 791.

หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของพืช
หมวดหมู่:สรีรวิทยาของพืช
หมวดหมู่:เนื้อเยื่อพืช
รายพระนามพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก

**พระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก** และ **สมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์ก** พระอิศริยยศนี้รวมด้วย
* ราชอาณาจักรเดนมาร์ก (ตั้งแต่ พ.ศ. 1940 จนถึงปัจจุบัน)
** สหภาพโดยตนเองแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ (พ.ศ. 1923 - พ.ศ. 1940)
* สหภาพคาลมาร์ (พ.ศ. 1940 - พ.ศ. 2079)
** สหภาพแห่งเดนมาร์ก,นอร์เวย์และสวีเดน (พ.ศ. 1940 - พ.ศ. 2066)
** สหภาพแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ (พ.ศ. 2066 - พ.ศ. 2079)
* ราชอาณาจักรเดนมาร์ก-นอร์เวย์ (พ.ศ. 2079 - พ.ศ. 2357)
* ราชอาณาจักรเดนมาร์ก (พ.ศ. 2357 - ปัจจุบัน)
** ไอซ์แลนด์
** กรีนแลนด์
** หมู่เกาะแฟโร

ราชวงศ์อ็อลเดินบวร์คได้ครองพระอิสริยยศนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 1991 ถึง พ.ศ. 2406 เมื่อได้ผ่านมาถึงราชวงศ์ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึคส์บูร์กซึ่งเป็นสายหนึ่งของราชวงศ์อ็อลเดินบวร์ค ซึ่งเลื่อนลงมาจากเชื้อสายของพระเจ้าคริสเตียนที่ 3 แห่งเดนมาร์ก ราชอาณาจักรได้มีการเลือกกษัตริย์จนกระทั่งพ.ศ. 2203 ได้กลายเป็นระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ จนกระทั่ง พ.ศ. 2407 เดนมาร์กได้รวมเป็นสหภาพโดยตนเองด้วยดัชชีแห่งชเลสวิชและฮ็อลชไตน์ พระมหากษัตริย์องค์ปัจจุบันเป็นสมเด็จพระราชาธิบดี คือ สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 10 แห่งเดนมาร์ก และมีพระมหากษัตริย์พระองค์อื่น ๆ ได้แก่

## [[ราชวงศ์สเวนสัน]]

## [[ราชวงศ์แฟร์แฮร์]]

## [[ราชวงศ์แอสตริดเซน]]

## [[ราชวงศ์บเจลโบ]] (นอร์เวย์)

## ราชวงศ์แอสตริดเซน

## [[ราชวงศ์พอเมอเรเนีย]]

## [[ราชวงศ์พาราทิเนต-เนามาร์ทก์]]

## [[ราชวงศ์อ็อลเดินบวร์ค]]

## [[ราชวงศ์ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-เซอเนอร์ปอร์-กลึคส์บวร์ค|ราชวงศ์ชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึคส์บูร์ก]]

## ดูเพิ่ม
* ประวัติศาสตร์เดนมาร์ก
* รายพระนามรัชทายาทเดนมาร์ก

## อ้างอิง

ด
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เดนมาร์ก
DataPortability

thumb| ตราสัญลักษณ์ของ DataPortability

**DataPortability** คือความสามารถในการควบคุม แชร์ และเคลื่อนย้ายข้อมูลจากระบบหนึ่งไปสู่อีกระบบหนึ่ง สำหรับบนเว็บคือการแชร์และเชื่อมโยงข้อมูลระหว่างผู้ให้บริการ โดยมีกลุ่มทำงานที่มีชื่อว่า Data Portability Working Group เข้ามาร่วมผลักดันการใช้เทคโนโลยีเปิด (open standard และ protocols) ที่มีอยู่แล้ว อาทิ OpenID, OAuth, RDF, RSS, Microformat ฯลฯ กับเว็บเซอร์วิซจากผู้ให้บริการต่างๆ ประโยชน์สำหรับผู้ให้บริการที่เด่นชัดคือโอกาสในการขยายฐานลูกค้าใหม่ๆ ส่วนสำหรับผู้ใช้ทั่วไปคือความสะดวกและง่าย ที่ไม่ต้องสมัครสมาชิกใหม่ทุกครั้งในการใช้เว็บเซอร์วิซใหม่ๆ ที่เกิดขึ้นมา

หมวดหมู่:การพัฒนาซอฟต์แวร์
หมวดหมู่:การพัฒนาเว็บ
หมวดหมู่:ข้อมูลคอมพิวเตอร์
แถวลำดับแบบจับคู่

**แถวลำดับแบบจับคู่** () หรือที่เรีบกว่า **แผนที่** (),  **ตารางสัญลักษณ์** (), หรือ **พจนานุกรม** () หมายถึง กลุ่มโครงสร้างข้อมูลหรือแบบชนิดข้อมูลนามธรรม ที่สามารถเข้าถึงข้อมูลได้โดยผ่านข้อมูลอีกตัว เรียกว่า **คีย์** (key) โดยเป็นการจับคู่คีย์เข้ากับค่าข้อมูล (value) เป็นคู่ ๆ ไป

ในภาษาโปรแกรมหลายภาษา แถวลำดับแบบจับคู่ ถือเป็นประเภทข้อมูลประเภทหนึ่งที่สำคัญมากและมีใช้หลากหลายรูปแบบ อาทิ ใช้ในการจัดการข้อมูลในฐานข้อมูล ใช้เป็นโครงสร้างข้อมูลเบื้องต้น เป็นต้น

## จุดเด่นของแถวลำดับแบบจับคู่
จุดเด่นของแถวลำดับแบบจับคู่ คือบริการที่ไม่เหมือนใคร โดยการเข้าถึงข้อมูลตัวหนึ่ง โดยใช้ข้อมูลอีกตัวที่เรียกว่าคีย์ คล้ายกับฟังก์ชันในคณิตศาสตร์ ซึ่งเมื่อใส่คีย์เข้าไป จะได้คำตอบออกมา

ตัวอย่างของแถวลำดับแบบจับคู่ ที่มักกล่าวถึงคือสมุดโทรศัพท์ เมื่อเรารู้ชื่อของผู้ที่เราจะคุยด้วย เราก็สามารถเปิดสมุดโทรศัพท์เพื่อหาหมายเลขโทรศัพท์ได้ทันที

## บริการที่มักจะมี
* การเพิ่ม ลบข้อมูล
* การค้นหาตามคีย์
## ความเร็วที่ใช้ในการทำงาน
เราสามารถใช้ฟังก์ชันแฮชในการช่วยจัดเก็บข้อมูลแบบนี้ เราจะเรียก Associative Array ที่ใช้ฟังก์ชันแฮชว่า ตารางแฮช ซึ่งจากสมบัติของฟังก์ชันแฮชจะได้ว่าการเข้าถึงมีความเร็วคงที่ (O(1))

แต่ถึงอย่างไรก็ตามเราสามารถใช้โครงสร้างข้อมูลอื่น เช่น แถวลำดับสองอัน และเก็บคีย์และข้อมูลไว้ที่ดัชนีเดียวกัน แต่การไล่หาข้อมูลต้องไล่หาทั้งหมด จึงอาจใช้เวลาเป็น (O(n)) หรือใช้ต้นไม้ค้นหาเข้าช่วย

## โครงสร้างข้อมูลที่เป็นแถวลำดับแบบจับคู่
* ตารางแฮช
* ต้นไม้ค้นหา
* แถวลำดับสองอัน
## ความแตกต่างของแถวลำดับแบบจับคู่ ใน[[ภาษาโปรแกรม|ภาษา]]ต่าง ๆ

### ชื่อเรียก
ชื่อเรียกของแถวลำดับแบบจับคู่ ตามภาษาต่าง ๆ มีหลากหลายมากสามารถแจกแจงออกมาเป็นตารางดังนี้

นอกจากนี้ยังมีชื่ออื่น ๆ เช่น associative container, mapping, finite map, lookup table, Index file

### การใช้งาน
นอกจากชื่อแล้ว แถวลำดับแบบจับคู่ ในแต่ละภาษายังมีการใช้งานที่แตกต่างกัน บางภาษา อาทิ ใน PHP แถวลำดับทุกตัวจะสามารถเป็น แถวลำดับแบบจับคู่ ได้ ในภาษาสคริปต์ Lua จะใช้  Associated Array เป็นตัวเริ่มต้นในการสร้างโครงสร้างข้อมูล ทั้งหมดอีกด้วย

### โครงสร้างข้อมูลที่ใช้
ใน MUMPS แถวลำดับแบบจับคู่สร้างโดยใช้ ต้นไม้แบบบี ในจาวามีให้เลือกระหว่างการใช้ ตารางแฮช (HashMap) หรือ ตารางแฮชผสมรายการโยง (ListHashMap)

## ดูเพิ่ม
* ฟังก์ชันแฮช

หมวดหมู่:แบบชนิดข้อมูลนามธรรม
เอบังเฮลิโอ เปเรซ

**เอบังเฮลิโอ เปเรซ** () นักมวยสากลชาวปานามา เกิดเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 ที่เมืองเบรากวส ประเทศปานามา สถิติการชก 45 ครั้ง ชนะ 27 (น็อก 23) เสมอ 1 แพ้ 17

## เกียรติประวัติ
 
* แชมป์ปานามารุ่นฟลายเวท (2534)
* แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท
** ชิง 15 มีนาคม 2539 ชนะน็อก ฆูลิโอ กัมโบอา ยก 5 ที่ปานามา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่1, 31 มกราคม 2541 ชนะน็อก ลุยส์ กอกซ์ โกโรนาโด ยก 5 ที่ปานามา
** เสียแชมป์ 3 ตุลาคม 2541 แพ้น็อก เฮซุส โรฮัส ยก 7 ที่เวเนซุเอลา
* แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวท
** ชิง 1 มิถุนายน 2539 ชนะน็อก วิลลิอัม โลเปซ ยก 9 ที่ปานามา
** สละแชมป์
* แชมป์ปานามารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (2542)
* แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท
** ชิง 30 มกราคม 2542 ชนะน็อก มาร์โกส ซานเชซ ยก 10 ที่ปานามา
** เสียแชมป์ 30 กรกฎาคม 2542 แพ้น็อก โฆเซ เด เฆซุส โลเปซ ยก 2 ที่ปานามา
* แชมป์ WBC Continental Americas รุ่นแบนตัมเวท
** ชิง 11 มีนาคม 2543 ชนะน็อก อูโก เดียนโซ ยก 10 ที่สหรัฐ
** เสียแชมป์ 24 มิถุนายน 2543 แพ้คะแนน เฆนาโร การ์ซิอา ที่สหรัฐ
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท, 7 พฤษภาคม 2538 แพ้คะแนน แสน ส.เพลินจิต ที่หาดใหญ่
** ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท, 23 สิงหาคม 2540 แพ้คะแนน โฮเซ โบนิยา ที่เวเนซุเอลา
** ชิงแชมป์ NABF รุ่นแบนตั้มเวท, 7 ตุลาคม 2543 แพ้คะแนน อูโก เดียนโซ ที่เม็กซิโก

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวปานามา
มนต์ชัย ส.จาตุรงค์

**มนต์ชัย ส.จาตุรงค์** สถิติการชก 6 ครั้ง ชนะ 2 แพ้ 4 

## เกียรติประวัติ

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 19 ตุลาคม 2534 แพ้น็อค คริส ซากิต (ฟิลิปปินส์) ที่ ฟิลิปปินส์

## อ้างอิง
* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นเฟเธอร์เวท
กฎของมัวร์

thumb|จำนวนทรานซิสเตอร์เทียบกับช่วงเวลา แสดงถึงปริมาณที่เพิ่มขึ้นสองเท่าในทุกสองปี
[thumb|[Osborne Executive คอมพิวเตอร์พกพาปี 1982 และ iPhone ที่ออกปี 2007 (ในรูปเป็น iPhone 3G)
Osborne Executive หนักกว่า 100 เท่า ใหญ่กว่า 500 เท่า แพงกว่า 10 เท่า และช้ากว่า 100 เท่าของ iPhone]]

**กฎของมัวร์** (Moore's law) อธิบายถึง ปริมาณของทรานซิสเตอร์บนวงจรรวม โดยจะเพิ่มเป็นเท่าตัวประมาณทุก ๆ สองปี กฎนี้ได้ถูกพิสูจน์อย่างต่อเนื่องมาแล้วกว่าครึ่งศตวรรษ และคาดว่าจะใช้ได้จนถึงปี 2015 หรือ 2020 หรืออาจมากกว่านั้น

ความสามารถของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์มากมาย เป็นไปตามกฎของมัวร์อย่างเห็นได้ชัด เช่น ความเร็วประมวลผล ความจุของแรม เซ็นเซอร์ หรือแม้แต่จำนวนพิกเซลของกล้องดิจิทัล ทั้งหมดนี้เป็นข้อมูลสนับสนุนอย่างคร่าว ๆ (ยังมีกฎอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องเช่นราคาต่อหน่วย) การพัฒนาของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ มีผลต่อการขยายตัวทางเศรษฐกิจโลกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ กฎของมัวร์ได้อธิบายแรงการขับเคลื่อนของเทคโนโลยี ตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 20 ไปจนถึงต้นศตวรรษที่ 21

ชื่อของกฎถูกตั้งตามชื่อของ อดีตซีอีโอและผู้ร่วมก่อตั้งบริษัทอินเทล กอร์ดอน มัวร์ (Gordon E. Moore) เขาได้อธิบายกฎนี้ไว้ในรายงานของเขาเมื่อปี 1965 รายงานนั้นได้ระบุไว้ว่า จำนวนของส่วนประกอบในวงจรรวมจะเพิ่มเป็นเท่าตัวทุก ๆ ปี ตั้งแต่ปี 1958 ไปจนถึง 1965 และคาดว่าจะเป็นอย่างนี้ไปอีก "อย่างน้อยสิบปี" การทำนายของเขายังเป็นไปตามที่คาดไว้อย่างน่าประหลาดใจ อย่างน้อยกฎนี้ปัจจุบันยังถูกใช้ในอุตสาหกรรมสารกึ่งตัวนำที่ได้ถูกใช้เป็นแนวทางของแผนที่จะเป็นเป้าหมายของของการวิจัย และพัฒนา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* กฎของมัวร์  ยืน ภู่วรวรรณ. หนังสือไมโครคอมพิวเตอร์.

หมวดหมู่:วัฒนธรรมคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:สื่อดิจิทัล
หมวดหมู่:การออกแบบอิเล็กทรอนิกส์
หมวดหมู่:อนาคตศึกษา
วัดสาลวนาราม (หนองจอก)

**วัดสาลวนาราม** (หนองจอก) ตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ 1 ตำบลหนองจอก อำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี ซึ่งติดต่อกับเขตอำเภอเนินขาม จังหวัดชัยนาท และอำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี มีที่ดินเป็นที่สร้างวัดประมาณ 64 ไร่ โดยมีนายโฮม จันทร ได้รับอนุญาตสร้างวัดขึ้นเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2504 และได้รับอนุญาตให้ตั้งเป็นวัดโดยถูกต้องตามกฎหมายทางราชการ เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2506 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2520 และต่อมาเมื่อวันที่ 1–7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 ได้จัดงานผูกพัทธสีมาฝังลูกนิมิต โดยมีพระมหาสมุทร สุนฺทรธมฺโม ป.ธ.9 เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน พร้อมด้วยทายกทายิกา เป็นประธานจัดสร้างอุโบสถขึ้นเป็นพัทธสีมาจนถึงทุกวันนี้

## เจ้าอาวาสและรักษาการเจ้าอาวาส
รวม 12 รูป คือ
#พระอาจารย์พันธ์ ญาณสุโภ รักษาการที่พักสงฆ์วัดสาลวนารามตั้งแต่วันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2501 ถึง พ.ศ. 2503 แล้วลาสิกขา
#พระอาจารย์ท สุภโร  รักษาการที่พักสงฆ์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2503 ถึง พ.ศ. 2505 แล้วลาสิกขา 
#พระอธิการสม สิริทินฺโน (พระครูอุเทศธรรมนิวิฐ สม) ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดสาลวนาราม เป็นรูปแรก ตั้งแต่ พ.ศ. 2506 ถึง พ.ศ. 2508 แล้วย้ายไปเป็นเจ้าอาวาสวัดบ้านไร่
#พระอธิการมนัส แสนพรม ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดสาลวนาราม ตั้งแต่ พ.ศ. 2508 ถึง พ.ศ. 2519 แล้วลาสิกขา
#พระวิเชียร โฆสธมฺโม รักษาการแทนเจ้าอาวาส ตั้งแต่ พ.ศ. 2519 ถึง พ.ศ. 2524 แล้วย้ายไปอยู่จำพรรษา ณ วัดมหาธาตุ กรุงเทพฯ 
#พระมหามนัส สมชาโน (พระครูอุดมจริยาภรณ์) ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดสาลวนาราม ตั้งแต่ พ.ศ. 2524 ถึง พ.ศ. 2534 แล้วย้ายไปเป็นเจ้าอาวาสวัดหนองขุนชาติ
#พระอาจารย์อนันต์  ภูคลัง รักษาการแทนเจ้าอาวาสในช่วงพระมหามนัส สมชาโน ไปเรียนต่อระดับปริญญาโท ที่ประเทศอินเดีย ตั้งแต่ พ.ศ. 2526 ถึง พ.ศ. 2529  แล้วลาสิกขา
#พระอาจารย์สมชาย (เกียรติศักดิ์) เลี้ยงบุตร รักษาการแทนเจ้าอาวาส ตั้งแต่ พ.ศ. 2534 ถึง พ.ศ. 2538 แล้วสาสิกขา
#พระใบฎีกาสุชิน วาสารโท ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาส ตั้งแต่ พ.ศ. 2535 แล้วลาสิกขา
#พระอาจารย์สั้น จนฺทสาโร รักษาการแทนเจ้าอาวาส ตั้งแต่ พ.ศ. 2538 ถึง พ.ศ. 2539 แล้วลาออกจากตำแหน่งรักษาการ
#พระครูอุปกิตวรการ (เจ้าอาวาสวัดเมืองการุ้ง จ.ต.เมืองการุ้ง) รักษาการแทนเจ้าอาวาสตั้งแต่ พ.ศ. 2540 ถึง พ.ศ. 2541 (ไม่ได้ย้ายมาจำพรรษาที่วัดสาลวนาราม)
#พระมหาสุนทร สุนฺทรธมฺโม  เปรียญธรรม 9 ประโยค ได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดสาลวนาราม (หนองจอก) ตั้งแต่วันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2541 ถึงปัจจุบัน 

สาลวนาราม
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอบ้านไร่
ภาษาบาเลนเซีย

**ภาษาบาเลนเซีย** () หรือ **ภาษาวาเล็นซิอา** (, ) เป็นภาษาหนึ่งที่ใช้สื่อสารกันในแคว้นบาเลนเซีย และในบริเวณเอลการ์เชของแคว้นภูมิภาคมูร์เซีย ประเทศสเปน  ในแคว้นบาเลนเซีย ภาษานี้มีฐานะเป็นภาษาราชการร่วมกับภาษาสเปนตามธรรมนูญการปกครองตนเองของแคว้นและรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสเปน พ.ศ. 2521

ภาษาบาเลนเซียจัดอยู่ในกลุ่มภาษากาตาลาตะวันตก จากการสำรวจความคิดเห็นครั้งหนึ่งพบว่า ชาวแคว้นบาเลนเซียส่วนใหญ่ (เกือบร้อยละ 65) มองว่าภาษานี้เป็นภาษาแยกต่างหากจากภาษากาตาลา แต่มุมมองดังกล่าวขัดแย้งกับมุมมองทางวิชาการโดยทั่วไปซึ่งถือว่าภาษานี้เป็นภาษาย่อยของภาษากาตาลา ภายใต้ธรรมนูญการปกครองตนเองแห่งแคว้นบาเลนเซีย บัณฑิตยสถานภาษาแห่งบาเลนเซีย () ได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อให้เป็นผู้วางระเบียบเกี่ยวการใช้ภาษา หน่วยงานนี้ถือว่า *กาตาลา* และ *บาเลนเซีย* เป็นเพียงชื่อเรียกที่ต่างกันของภาษาเดียวกัน อย่างไรก็ดี ภาษาบาเลนเซียก็มีวิธภาษามาตรฐานเป็นของตนเองซึ่งมีพื้นฐานมาจากภาษาถิ่นที่ใช้ในพื้นที่คาบเกี่ยวระหว่างจังหวัดบาเลนเซียตอนใต้กับจังหวัดอาลิกันเตตอนเหนือ

ผลงานที่สำคัญที่สุดบางชิ้นของวงวรรณกรรมบาเลนเซียดำรงอยู่ในยุคทองซึ่งกินเวลาตั้งแต่ยุคกลางตอนปลายไปจนถึงสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ผลงานเหล่านั้นรวมถึงนิยายวีรคติอัศวินเรื่อง *[[ติรันต์โลบลังก์]]* ของจูอาน็อต มาร์โตเร็ลย์ และกวีนิพนธ์ของเอาซิอัส มาร์ก หนังสือเล่มแรกในคาบสมุทรไอบีเรียที่ผลิตด้วยวิธีการพิมพ์แบบตัวเรียงนั้นพิมพ์เป็นภาษาบาเลนเซีย เกมหมากรุกเกมแรกที่มีการบันทึกไว้พร้อมด้วยกติกาการเดินหมากควีนและบิชอปอยู่ในบทกวีเรื่อง *[[สกักส์ดาโมร์]]* ซึ่งแต่งเป็นภาษาบาเลนเซียและได้รับการตีพิมพ์เมื่อประมาณ พ.ศ. 2018 (ค.ศ. 1475)

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
* Colomina i Castanyer, Jordi, (1995). *Els valencians i la llengua normativa.* Textos universitaris. Alicante: Institut de Cultura "Juan Gil-Albert". .
* 
* Guinot, Enric (1999). *Els fundadors del Regne de València*. Edicions 3i4, Valencia 1999. 
* 
* Salvador i Gimeno, Carles (1951). ''Gramàtica valenciana''. Associació Cultural Lo Rat Penat. Valencia 1995. .
* 
* 
* 
* Salvador i Gimeno, Carles (1963). *Valencians i la llengua autòctona durant els segles XVI, XVII i XVIII*. Institució Alfons el Magnànim. Valencia. .
* Sanchis i Guarner, Manuel (1934, 1967). *La llengua dels valencians*. Edicions 3i4, Valencia 2005.  .
* Valor i Vives, Enric (1973). *Curs mitjà de gramàtica catalana, referida especialment al País Valencià*. Grog Editions, Valencia 1999.  .
* 
* 
* 
* 
* 


บาเลนเซีย
ภาษาบาเลนเซีย
ทะเลชวา

thumb|ทะเลชวา|250px|right

**ทะเลชวา** () ตั้งอยู่ระหว่างเกาะชวากับเกาะบอร์เนียว (กาลีมันตัน) ในประเทศอินโดนีเซีย ครอบคลุมเนื้อที่ประมาณ 310,000 ตารางกิโลเมตร โดยเชื่อมต่อกับทะเลจีนใต้

การประมงเป็นกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สำคัญอย่างหนึ่งในทะเลชวา มีสัตว์น้ำในพื้นที่เหล่านี้มากกว่า 3,000 ชนิด มีอุทยานแห่งชาติจำนวนหนึ่งในพื้นที่ดังกล่าว เช่น การีมุนจาวา และมีเกาะนับพันเกาะทางตอนเหนือของแผ่นดินใหญ่จาการ์ตา พื้นที่รอบทะเลชวาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญและเป็นแหล่งดำน้ำเพื่อชมและถ่ายภาพใต้น้ำ เช่น สัตว์ทะเล ฟองน้ำ ปะการัง ซากเรืออับปาง หรือถ้ำใต้น้ำ เป็นต้น

การรบในทะเลชวาในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีนาคม พ.ศ. 2485 นับเป็นยุทธนาวีที่สิ้นเปลืองมากที่สุดครั้งหนึ่งในสงครามโลกครั้งที่สอง โดยที่กองกำลังทางเรือของเนเธอร์แลนด์ อังกฤษ ออสเตรเลีย และสหรัฐอเมริกา แทบจะถูกทำลายย่อยยับในการรบเพื่อป้องกันชวาจากการโจมตีของญี่ปุ่น


ชวา
ชวา
หมวดหมู่:เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร
ช่องแคบสิงคโปร์

**ช่องแคบสิงคโปร์** (Singapore Strait) เป็นช่องแคบที่ยาว  กว้าง  ตั้งอยู่บริเวณตอนใต้ของประเทศสิงคโปร์ ทางทิศตะวันออกติดกับทะเลจีนใต้ ทิศตะวันตกติดกับช่องแคบมะละกา ทางใต้ติดประเทศอินโดนีเซีย ช่องแคบนี้มีเส้นทางน้ำลึกไปยังท่าเรือสิงคโปร์ ซึ่งทำให้เป็นช่องแคบที่ชุกชุมมาก โดยมีเรือสินค้าเดินทางผ่านช่องแคบนี้ประมาณ 2,000 ลำทุกวัน

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
*Kwa, C.G., Heng, D., Borschberg, P. and Tan, T.Y., *Seven Hundred Years: A History of Singapore* (Singapore: Marshall Cavendish, 2019).
*Kwa, C.G. and Borschberg, P., *Studying Singapore before 1800* (Singapore: NUS Press, 2018).
*Borschberg, Peter, “Three questions about maritime Singapore, 16th and 17th Centuries”, *Ler História,* 72 (2018): 31–54. https://journals.openedition.org/lerhistoria/3234
*Borschberg, Peter and Khoo, J.Q. Benjamin, "Singapore as a Port City, c.1290–1819: Evidence, Frameworks and Challenges", *Journal of the Malaysian Branch of the Royal Asiatic Society*, 91.1 (2018): 1-27. https://www.academia.edu/35832776  
*Borschberg, Peter, "Singapura in Early Modern Cartography: A Sea of Challenges", in *Visualising Space. Maps of Singapore and the Region. Collections from the National Library and National Archives of Singapore* (Singapore: NLB, 2015): 6-33. https://www.academia.edu/8681191
*Borschberg, Peter, *The Singapore and Melaka Straits. Violence, Security and Diplomacy in the 17th Century*, Singapore and Leiden: NUS Press and KITLV Press, 2010. https://www.academia.edu/4302722 
*Borschberg, Peter, *Jacques de Coutre's Singapore and Johor, 1595-c1625*, Singapore: NUS Press, 2015. https://www.academia.edu/9672124 
*Borschberg, Peter, *Admiral Matelieff's Singapore and Johor, 1606–1616*, Singapore, 2015. https://www.academia.edu/11868450
*Borschberg, Peter, "The Singapore Straits in the Latter Middle Ages and Early Modern Period (c.13th to 17th Centuries). Facts, Fancy and Historiographical Challenges", *Journal of Asian History*, 46.2 (2012): 193–224. https://www.academia.edu/4285020
*Borschberg, Peter,  "The Straits of Singapore: Continuity, Change and Confusion", in *Sketching the Straits. A Compilation of the Lecture Series on the Charles Dyce Collection*, ed. Irene Lim (Singapore: NUS Museums, 2004): 33–47. https://www.academia.edu/4311413 
*Borschberg, Peter, "Singapore and its Straits, 1500–1800", *Indonesia and the Malay World* 43, 3 (2017) https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/13639811.2017.1340493
*Borschberg, Peter, "Singapore in the Cycles of the Longue Duree", *Journal of the Malaysian Branch of the Royal Asiatic Society*, 90 (1) (2017), pp.&nbsp;32–60. 
*Gibson-Hill, Carl-Alexander, "Singapore: Note on the History of the Old Straits, 1580–1850", *Journal of the Malayan Branch of the Royal Asiatic Society*, 27.1 (1954): 165–214.


หมวดหมู่:ช่องแคบในประเทศสิงคโปร์
สิงคโปร์
สิงคโปร์
หมวดหมู่:เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร
หมวดหมู่:ช่องแคบมะละกา
หมวดหมู่:ช่องแคบนานาชาติ
ช่องแคบมาเจลลัน

thumb|right|295px|ภาพถ่ายดาวเทียมบริเวณช่องแคบมาเจลลัน
thumb|right|295px|
**ช่องแคบมาเจลลัน** (; ) เป็นทางเดินเรือที่ตั้งอยู่ระหว่างตอนใต้ของแผ่นดินใหญ่ทวีปอเมริกาใต้กับกลุ่มเกาะติเอร์ราเดลฟูเอโก ตั้งชื่อตามชื่อของเฟอร์ดินานด์ มาเจลลัน นักเดินเรือชาวโปรตุเกส ช่องแคบนี้เป็นทางเชื่อมสำคัญระหว่างมหาสมุทรแปซิฟิกกับมหาสมุทรแอตแลนติก มีความยาวประมาณ 570 กิโลเมตร ส่วนที่แคบที่สุดอยู่บริเวณเกาะการ์โลสที่ 3 ทางด้านตะวันตกของช่องแคบ ซึ่งกว้างเพียง 2 กิโลเมตร 

เนื่องจากมาเจลลันเดินเรือมาถึงที่นี่ในวันที่ 1 พฤศจิกายน ซึ่งตรงกับวันสมโภชนักบุญทั้งหลายพอดี ในตอนแรกเขาจึงตั้งชื่อว่า "ช่องแคบแห่งเหล่านักบุญ" () แต่ต่อมาพระมหากษัตริย์แห่งสเปนที่มาเจลลันถวายงานทรงเปลี่ยนชื่อมาเป็น "ช่องแคบมาเจลลัน" เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา ปัจจุบันตลอดช่องแคบมาเจลลันถือเป็นน่านน้ำของชิลี แต่ปากทางด้านแอตแลนติกบางจุดเป็นอาณาเขตของอาร์เจนตินา อย่างไรก็ตาม เรือชาติต่าง ๆ ยังสามารถเดินทางผ่านช่องแคบนี้ได้อย่างเสรี

ก่อนที่จะมีการเปิดใช้คลองปานามาซึ่งสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1914 ช่องแคบนี้เป็นเส้นทางข้ามมหาสมุทรที่สำคัญและปลอดภัยสำหรับเรือกลจักรไอน้ำ แต่ถ้าเป็นเรือใบ เช่น เรือแบบคลิปเปอร์ จะนิยมใช้ช่องแคบเดรกซึ่งอยู่ใต้ลงไปอีก เพราะมีเนื้อที่ให้กลับลำเรือได้กว้างกว่า แต่ก็ต้องเสี่ยงกับสภาพอากาศที่ปั่นป่วนและคาดคะเนได้ยาก


ไฟล์:NaoVictoria.JPG
ไฟล์:Commerson's_dolphins_(Cephalorhynchus_commersonii)_in_the_Strait_of_Magellan.jpg
ไฟล์:US_Navy_040621-N-6536T-066_The_Nimitz-class_aircraft_carrier_USS_Ronald_Reagan_(CVN_76)_cruises_through_the_Straits_of_Magellan.jpg
ไฟล์:Ferry_magallanes.jpg


## อ้างอิง

 

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ชิลี
หมวดหมู่:ช่องแคบในมหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:ช่องแคบในมหาสมุทรแอตแลนติก
หมวดหมู่:ช่องแคบในทวีปอเมริกาใต้
ทะเลบาหลี

thumb|250px|right|ทะเลบาหลีครอบคลุมบริเวณพื้นที่สีน้ำเงิน
**ทะเลบาหลี** (&thinsp;) ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 45,000 ตารางกิโลเมตร ทิศตะวันตกติดกับทะเลชวา

## ภูมิศาสตร์
ทะเลบาหลีบางครั้งจะรวมเข้ากับทะเลโฟลเร็ซ แต่แผนที่ทางทะเลบางฉบับ จะแยกทะเลบาหลีออกมาต่างหาก ทะเลมีพื้นที่ประมาณ 45,000 ตร.กม. (17,000 ตร.ไมล์) และลึกที่สุดประมาณ 1,590 เมตร (5,217 ฟุต)

### ขอบเขต
องค์การอุทกศาสตร์ระหว่างประเทศได้กำหนดขอบเขตของทะเลบาหลีไว้ดังนี้ :

*ทิศเหนือ* เส้นเริ่มจากเกาะปาเตอร์นอสเตอร์ทางตะวันตกไปยังทางตะวันออกของเซอปันจังและผ่านเกาะนี้ไปยังจุดตะวันตกของอ่าวเกเดะฮ์ ที่ชายฝั่งทางใต้ของเกาะกาเงอัน ()
*ทิศตะวันตก* เริ่มจากจุดทางตะวันตกของอ่าวเกเดะฮ์ เกาะกาเงอัน ไปยังตันจงเซดาโน ส่วนที่อยู่ตะวันออกเฉียงเหนือสุดของเกาะชวา และลงมาตามชายฝั่งตะวันออกของตันจงบันเตอนัน ที่อยู่ทางตะวันออกสุด 
*ทิศใต้* เริ่มจากตันจงบันเตอนันผ่านจุดใต้สุดของบัลต์และเกาะนูซาเปอนีดาไปจนถึงทางตะวันตกเฉียงใต้สุดของเกาะลมบก และชายฝั่งทางใต้ของตันจงริงกิตทางตะวันอออกเฉียงใต้สุด จนถึงตันจงมังกุน () ส่วนที่อยู่ตะวันตกเฉียงใต้สุดของเกาะซุมบาวา 
*ทิศตะวันออก* จากชายฝั่งทางตะวันตกและทางเหนือของซุมบาวาไปไกลทางตะวันออกจนถึงตันจงซาโรกายา () จนถึงฝั่งตะวันตกสุดของทะเลโฟลเร็ซ [เส้นจากตันจงซาโรกายาไปจนถึงเกาะปาเตอร์นอสเตอร์ทางตะวันตก ()]


### กระแสน้ำ
กระแสน้ำในทะเลบาหลีไหลจากทะเลโฟลเร็ซไปสู่ทะเลชวาทางเหนือ อยู่ในทางไหลของกระแสน้ำผ่านอินโดนีเซียจากมหาสมุทรแปซิฟิกไปยังมหาสมุทรอินเดีย  การไหลนี้จะผ่านช่องแคบบาหลี และช่องแคบลอมบอก 

## สึนามิ
ทะเลบาหลีเกิดสึนามิหลายครั้ง การระเบิดของภูเขาไฟเติมโบราเมื่อ พ.ศ. 2358 ทำให้เกิดสึนามิเมื่อ 22 กันยายนที่จุด  และอีกสามปีต่อมา (8 กันยายน พ.ศ. 2361) เกิดการปะทุของภูเขาไฟที่จุด   นอกจากนั้นยังเกิดสึนามิเมื่อ พ.ศ. 2401 และ พ.ศ. 2460 ซึ่งมีความสูงของคลื่นสูงสุด  และ  ตามลำดับ

## อ้างอิง

บาหลี
บาหลี
ทะเลโฟลเร็ซ

300px|right|thumb|ตำแหน่งของทะเลโฟลเร็ซในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
**ทะเลโฟลเร็ซ** () ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเกาะโฟลเร็ซ ประเทศอินโดนีเซีย ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 240,000 ตารางกิโลเมตร

โฟลเร็ซ
โฟลเร็ซ
ช่องแคบมากัซซาร์

thumb|200px|ช่องแคบมากัซซาร์
**ช่องแคบมากัซซาร์** () ตั้งอยู่ระหว่างเกาะบอร์เนียวกับเกาะซูลาเวซีในประเทศอินโดนีเซีย ทิศเหนือติดกับทะเลเซเลบีส ทิศใต้ติดกับทะเลชวา

มากัซซาร์
มากัซซาร์
มากัซซาร์
ทะเลบันดา

300px|right|thumb|ตำแหน่งของทะเลบันดาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
**ทะเลบันดา** (; ) ตั้งอยู่ทางใต้ของหมู่เกาะโมลุกกะ ประเทศอินโดนีเซีย วัดจากทิศตะวันตกมาทิศตะวันออก กว้างประมาณ 1,000 กิโลเมตร จากเหนือจรดใต้ยาวประมาณ 500 กิโลเมตร

บันดา
บันดา
หมวดหมู่:เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร
ทะเลโมลุกกะ

**ทะเลโมลุกกะ** (; ) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิก อยู่ระหว่างทะเลบันดากับทะเลเซเลบีส ในประเทศอินโดนีเซีย ทะเลโมลุกกะมีพื้นที่ 77,000 ตร.ไมล์ (200,000 ตร.กม.) เป็นแหล่งปะการังและแหล่งดำน้ำจำนวนมากเนื่องด้วยความลึกของน้ำ

โมลุกกะ
โมลุกกะ
หมวดหมู่:เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร
จอร์จ สตีเฟนสัน

**จอร์จ สตีเฟนสัน** () เป็นผู้ประดิษฐ์รถจักรไอน้ำคนแรกของโลก เกิดเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1781 ที่ตำบลวีลัม นอร์ททัมเบอร์แลนด์ เเคว้น อังกฤษ ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ จอร์จ สตีเฟนสัน ได้รับการยกย่องว่าเป็น "บิดาแห่งการรถไฟ" จอร์จสตีเฟนสัน
จอร์จ สตีเฟนสัน (9 มิถุนายน ค.ศ. 1781 - 12 สิงหาคม ค.ศ. 1848) เป็นวิศวกรโยธาและวิศวกรเครื่องกลชาวอังกฤษผู้ที่
สร้างทางรถไฟวิ่งบริการสาธารณะระหว่างเมืองเป็นสายแรกในโลกที่ใช้หัวรถจักรไอน้ำระหว่างเมืองลิเวอร์พูลและ
เมืองแมนเชสเตอร์ซึ่งเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1830 โดยที่เขาถูกขานนามในฐานะ "บิดาของรถไฟ" พระราชินีวิกตอเรียได้กล่าวว่า
เขาเป็นตัวอย่างที่ดีของการริเริ่มประยุกต์และไฝ่หาการปรับปรุง,ซามูเอลสไมล์นักเขียนหนังสือเรื่องการช่วยเหลือตัวเอง
ได้กล่าวถึงโดยเฉพาะอย่างยิ่งการยกย่องความสำเร็จของเขา, ขนาดความกว้างของทางรถไฟ 4 ฟุต 8 1/2 นิ้ว (1,435 มม. ) บางครั้งเรียกว่า
"ขนาดความกว้างของสตีเฟนสัน" เป็นขนาดทางรถไฟมาตรฐานที่ใช้กันทั่วโลก

## ประวัติ
**จอร์จ สตีเฟนสัน** เกิดมาในครอบครัวที่ยากจน บิดาทำงานอาชีพเป็นกรรมกรขุดเหมืองถ่านหิน ตัวเขาเองจึงต้องทำงานช่วยบิดาหาเงินตั้งแต่เด็ก พออายุ 14 ปี เขาจึงเขาทำงานในเหมืองถ่านหิน โดยช่วยพ่อคัดแยกถ่านหิน เขาชอบเรียนรู้เกี่ยวกับเครื่องยนต์กลไกลต่างๆภายในเหมือง รวมทั้งยังใช้เวลากลางคืนไปเรียนหนังสือจนเขาสามารถเป็นนายช่างที่มีหน้าที่ดูแลควบคุมเครื่องจักรได้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักประดิษฐ์ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:วิศวกรชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลนอร์ทัมเบอร์แลนด์
ทะเลติมอร์

thumb|right|300 px|ที่ตั้งของทะเลติมอร์
**ทะเลติมอร์** (; ; ) เป็นทะเลที่ตั้งอยู่บริเวณเกาะติมอร์และประเทศติมอร์-เลสเต ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเกาะติมอร์ ระหว่างติมอร์ในประเทศอินโดนีเซีย ติมอร์-เลสเต และประเทศออสเตรเลีย

ติมอร์
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ติมอร์-เลสเต
หมวดหมู่:แหล่งน้ำในประเทศออสเตรเลีย
ติมอร์
หมวดหมู่:จังหวัดนูซาเติงการาตะวันออก
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี
อ่าวคาร์เพนแทเรีย

**อ่าวคาร์เพนแทเรีย** (, , ) เป็นทะเลตื้นขนาดใหญ่ที่ล้อมรอบด้วยออสเตรเลียตอนเหนือทั้งสามด้าน และทางเหนือติดกับทะเลอาราฟูราตะวันออก (ตั้งอยู่ระหว่างออสเตรเลียกับนิวกินี) ขอบเขตทางเหนือโดยทั่วไปสิ้นสุดที่เส้นจาก Slade Point รัฐควีนส์แลนด์ (มุมตะวันตกเฉียงเหนือของคาบสมุทรเคปยอร์ก) ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ถึงแหลมอาร์นเฮมที่คาบสมุทรโกฟ นอร์เทิร์นเทร์ริทอรี (จุดตะวันออกสุดของอาร์นเฮมแลนด์) ทางตะวันตก

ตรงปากอ่าวนี้มีความกว้าง  และทางใต้มีความกว้าง  ความยาวจากเหนือลงใต้อยู่ที่  กินพื้นที่น้ำประมาณ  ความลึกทั่วไปอยู่ที่ระหว่าง  และไม่เกิน  ช่วงน้ำขึ้นน้ำลงในอ่าวคาร์เพนแทเรียอยู่ที่ระหว่าง  ตัวอ่าวและแผ่นซาฮุลเคยเป็นผืนดินแห้งในช่วงสูงสุดของยุคน้ำแข็งตอนปลายเมื่อ 18,000 ปีก่อน เมื่อระดับน้ำทะเลทั่วโลกอยู่ต่ำกว่าระดับปัจจุบันที่ประมาณ  ณ เวลานั้น มีทะเลสาบตื้นตรงกลางบริเวณที่ปัจจุบันคืออ่าว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Morning Glory Cloud video footage and video of the Gulf Region around Burketown
* Morning Glory Cloud meteorology
* Aerial Video of Sweers Island in the Gulf of Carpentaria
* Video of Burketown and the Gulf from the air
*Video of discovery of coral reefs in the Gulf of Carpentaria
*Hamish Cairns Gulf of Carpentaria photographs, State Library of Queensland

หมวดหมู่:แหล่งน้ำในประเทศออสเตรเลีย
คาร์เพนแทเรีย
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ปาปัวนิวกินี
สวนนกกรุงกัวลาลัมเปอร์

right|thumb|นกแก้วในสวนนก

**สวนนกกัวลาลัมเปอร์** () ตั้งอยู่ที่กัวลาลัมเปอร์ เป็นสถานจัดแสดงสวนนกหลายพันธุ์ต่างๆ และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวของประเทศมาเลเซีย

## อ้างอิง
* สวนนกกัวลาลัมเปอร์ 

หมวดหมู่:สวนสัตว์ในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:สวนนก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในกัวลาลัมเปอร์
เท็นอีเลฟเวน

**เท็นอีเลฟเวน** (1011) เป็นศิลปินคู่ดูโอ ประกอบ ไปด้วย บอน-สภา  พานิชอัตรา และ แบงค์-สาโรช โรจน์ประเสริฐกูล โดยบอนเป็นอดีตนักเรียน AFS ญี่ปุ่นที่แม้จะจบการศึกษาจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แต่ว่าก็สามารถเล่นดนตรีได้หลายชนิด ทั้ง กีต้าร์ เบส  คีย์บอร์ด ส่วนแบงค์ จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เอกดนตรีไทย ชื่อวง 1011 มาจากการเอาเดือนเกิดของ แบงค์ (เกิดเดือน 10) กับ บอน (เกิดเดือน 11) มารวมกัน

## ผลงานเพลง

### ซิงเกิ้ล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติไทย
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดอาร์เอส
หมวดหมู่:วงกลุ่มสองสัญชาติไทย
ทะเลซูลู

**ทะเลซูลู** (; ; เตาซุก: *Dagat sin Sūg*; ชาบากาโน: *Mar de Sulu*; เซบัวโน: *Dagat sa Sulu*; ฮีลีไกโนน: *Dagat sang Sulu*; กินาไรอา: *Dagat kang Sulu*; Cuyonon: *Dagat i'ang Sulu*; ) เป็นแหล่งน้ำทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศฟิลิปปินส์ โดยมีปาลาวันทางตะวันตกเฉียงเหนือแบ่งพื้นที่นี้จากทะเลจีนใต้ และหมู่เกาะซูลูทางตะวันออกเฉียงใต้จากทะเลเซเลบีส เกาะบอร์เนียวอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้และหมู่เกาะวิซายัส‎อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ

ทะเลซูลูมีเกาะจำนวนมาก เช่น หมู่เกาะกูโย และหมู่เกาะคากายันอยู่ในจังหวัดปาลาวัน ส่วนมาปุน และหมู่เกาะเต่าอยู่ในจังหวัดตาวี-ตาวี ทะเลซูลูยังเป็นที่ตั้งของอุทยานธรรมชาติพืดหินปะการังตุบบาตาฮา หนึ่งในแหล่งมรดกโลกของประเทศด้วย

## อ้างอิง

## หล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:มหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:ทะเลในประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:ทะเลในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:แหล่งน้ำในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร
หมวดหมู่:เขตแดนมาเลเซีย–ฟิลิปปินส์
ทะเลฟิลิปปิน

thumb|250px|right|ทะเลฟิลิปปิน
**ทะเลฟิลิปปิน** (; ) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศฟิลิปปินส์ เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ มีร่องลึกได้แก่ ร่องลึกฟิลิปปินเทรนซ์และมาเรียนาเทรนซ์ ที่เป็นจุดลึกที่สุดในโลก

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ทะเลในประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:ทะเลในประเทศญี่ปุ่น
ฟิลิปปิน
หมวดหมู่:ยุทธนาวีที่ทะเลฟิลิปปิน
ร่องลึกฟิลิปปินส์

**ร่องลึกฟิลิปปินส์** () ตั้งอยู่บริเวณตะวันออกของประเทศฟิลิปปินส์ มีความยาวประมาณ 1,320 กิโลเมตร กว้างโดยประมาณ 30 กิโลเมตร จุดที่ลึกที่สุดลึกประมาณ 10,540 เมตร

หมวดหมู่:ทะเลฟิลิปปิน
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานในประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:มหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:ร่องลึกก้นสมุทรในมหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:ร่องลึกก้นสมุทร
ร่องลึกตองงา

**ร่องลึกตองงา** () ตั้งอยู่ทางตะวันออกของหมู่เกาะตองงา ประเทศตองงา จุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 10,882 เมตร ร่องลึกนี้ถือเป็นร่องลึกที่ลึกสุดในซีกโลกใต้ และลึกที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ของโลก การเคลื่อนที่ของแผ่นเผลือกโลกที่เร็วที่สุดเกิดขึ้นที่ร่องลึกนี้ ร่องลึกนี้เกิดจากการที่แผ่นแปซิฟิกมุดตัวลงไปใต้แผ่นออสเตรเลีย

หมวดหมู่:มหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ตองงา
หมวดหมู่:ร่องลึกก้นสมุทรในมหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:ร่องลึกก้นสมุทร
ร่องลึกเปรู-ชิลี

thumb|250px|right|ร่องลึกเปรู-ชิลี
**ร่องลึกเปรู-ชิลี** (Peru-Chile Trench) หรือร่องลึกอาทากามา ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งตะวันตกของประเทศเปรูและประเทศชิลี มีความยาวประมาณ 5,900 กิโลเมตร จุดที่ลึกที่สุดลึก 8,065 เมตร

หมวดหมู่:ประเทศเปรู
หมวดหมู่:ประเทศชิลี
หมวดหมู่:มหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:ร่องลึกก้นสมุทรในมหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:ร่องลึกก้นสมุทร
ร่องลึกปวยร์โตรีโก

thumb|250px|right|ร่องลึกปวยร์โตรีโก
**ร่องลึกปวยร์โตรีโก** () ตั้งอยู่ชายฝั่งทางทิศเหนือของเกาะปวยร์โตรีโก มีความยาวประมาณ 800 กิโลเมตร จุดที่ลึกที่สุดลึก 8,605 เมตร

หมวดหมู่:ปวยร์โตรีโก
หมวดหมู่:มหาสมุทรแอตแลนติก
หมวดหมู่:ร่องลึกก้นสมุทรในมหาสมุทรแอตแลนติก
หมวดหมู่:ร่องลึกก้นสมุทร
อ่าวเอเดน

thumb|250px|right|อ่าวเอเดน

**อ่าวเอเดน** () ตั้งอยู่ระหว่างประเทศโซมาเลียกับประเทศเยเมน เส้นเดินเรือที่สำคัญเพราะเป็นทางผ่านจากทะเลอาหรับไปทะเลแดงและเข้าสู่คลองสุเอซ


เอเดน
หมวดหมู่:ประเทศโซมาเลีย
หมวดหมู่:ประเทศเยเมน
ทะเลขาว

**ทะเลขาว** (; คาเรเลียและ; ; ) เป็นทางน้ำเข้าตอนใต้ของทะเลแบเร็นตส์ที่ตั้งในบริเวณชายฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศรัสเซีย ล้อมรอบด้วยคาเรเลียทางตะวันตก คาบสมุทรโคลาทางเหนือ และคาบสมุทรคานินทางตะวันออก ทะเลขาวทั้งหมดอยู่ภายใต้อธิปไตยของรัสเซียและถือเป็นส่วนหนึ่งในน่านน้ำภายในของรัสเซีย ส่วนในด้านเขตบริหาร ทะเลขาวถูกแบ่งระหว่างแคว้นอาร์ฮันเกลสค์ แคว้นมูร์มันสค์ และสาธารณรัฐคาเรเลีย

ทะเลขาวเป็นหนึ่งใน 4 ทะเลที่ตั้งชื่อตามชื่อสี ส่วนอีกสามทะเลคือ ทะเลดำ ทะเลแดง และทะเลเหลือง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Portrait of the White Sea offered by the Baltic Sea Portal 
*
*


ขาว
หมวดหมู่:ทะเลแบเร็นตส์
หมวดหมู่:ทะเลในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:ทะเลในทวีปยุโรป
ทะเลจีนตะวันออก

**ทะเลจีนตะวันออก** เป็นทะเลชายขอบทวีปในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ตั้งอยู่นอกชายฝั่งจีนตะวันออก ประเทศจีนตั้งชื่อแหล่งน้ำตามแนวชายฝั่งตะวันออกว่า "ตงไห่" () เนื่องจากทิศทางของทะเล ชื่อ"ทะเลจีนตะวันออก"ได้รับการกำหนดเป็นชื่อทางการในองค์การอุทกศาสตร์สากล (IHO) และใช้กันในระดับนานาชาติ

ทางทิศเหนือติดกับทะเลเหลือง ทิศตะวันออกติดกับหมู่เกาะโอกินาวะและเกาะคิวชูของประเทศญี่ปุ่น ทิศใต้ติดกับทะเลจีนใต้และช่องแคบไต้หวัน ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 1,249,000 ตารางกิโลเมตร (482,000 ตารางไมล์) เชื่อมต่อกับทะเลญี่ปุ่นทางตะวันออกเฉียงเหนือผ่านช่องแคบเกาหลี เชื่อมต่อกับทะเลจีนใต้ทางตะวันตกเฉียงใต้ผ่านช่องแคบไต้หวัน และเชื่อมต่อกับทะเลฟิลิปปินทางตะวันออกเฉียงใต้ผ่านช่องว่างระหว่างหมู่เกาะรีวกีวต่าง ๆ (เช่น ช่องแคบโทการะ และช่องแคบมิยาโกะ)

พื้นที่ทะเลจีนตะวันออกส่วนใหญ่เป็นน้ำตื้น โดยพื้นที่เกือบสามในสี่มีความลึกน้อยกว่า  ความลึกเฉลี่ยอยู่ที่  ส่วนความลึกสูงสุดในแนวโอกินาวะอยู่ที่ 

ทะเลจีนตะวันออกระหว่างสาธารณรัฐประชาชนจีน ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ ซึ่งเป็นสามประเทศในเอเชียตะวันออกที่สำคัญซึ่งมีปฏิสัมพันธ์ทางการทูตและเศรษฐกิจเป็นหนึ่งในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศที่สำคัญที่สุดส่วนหนึ่งในโลก

## ภูมิศาสตร์
ทะเลจีนตะวันออกเป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแปซิฟิก และครอบคลุมพื้นที่ประมาณ  ทางตะวันออกติดกับเกาะคีวชูและหมู่เกาะรีวกีวของญี่ปุ่น ทางใต้ติดกับทะเลจีนใต้ และทางตะวันตกติดกับทวีปเอเชีย ทะเลนี้เชื่อมกับทะเลญี่ปุ่นผ่านช่องแคบเกาหลี ด้านเหนือทะเลนี้คือทะเลเหลือง

ประเทศที่ติดกับทะเลนี้ (ตามเข็มนาฬิกาจากเหนือ) ได้แก่ เกาหลีใต้ ญี่ปุ่น ไต้หวัน และจีน

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* 
* 
*
* Medcalf, Rory. (2020) *Indo-Pacific Empire: China, America and the contest for the world's pivotal region* (2020) excerpt
* 
* 
* the United States. Congress. (2014).   Maritime Sovereignty in the East and South China Seas: Joint Hearing before the Subcommittee on Seapower and Projection Forces of the Committee on Armed Services Meeting Jointly with the Subcommittee on Asia and the Pacific of the Committee on Foreign Affairs (Serial No. 113-137), House of Representatives, One Hundred Thirteenth Congress, Second Session, Hearing held January 14, 2014
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* *Rising Powers Quarterly* Volume 3, Issue 2, Aug. 2018,  special issue on "The "Indo-Pacific" - Regional Dynamics in the 21st Century's New Geopolitical Center of Gravity" 
* Kosuke Takahashi. Gas and oil rivalry in the East China Sea *Asia Times Online*. 27 July 2004.
* Oil and gas in troubled waters *The Economist*. 6 October 2005.
* J Sean Curtin. Stakes rise in Japan, China gas dispute *Asia Times Online*. 19 October 2005.
* Chinese Suyan Rock community 
* Alexander M. Peterson's 2009 Note in the Cornell International Law Journal detailing the dispute, clarifying the legal impact of the 2008 Sino-Japanese arrangement to cooperate in the East China Sea, and proposing increased Sino-Japanese cooperation.
* China, Japan and the Energy Quest in the East China Sea  by Amrita Jash, *IPP Review (Singapore).* 29 August 2017.


หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จีน
หมวดหมู่:มหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ญี่ปุ่น
จีนตะวันออก
หมวดหมู่:ทะเลในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:ทะเลในประเทศจีน
หมวดหมู่:ทะเลในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ทะเลในประเทศไต้หวัน
หมวดหมู่:ทะเลในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชายแดนจีน–ญี่ปุ่น
พาวเวอร์เรนเจอร์ ซูเปอร์ เลเจนด์

**พาวเวอร์เรนเจอร์ ซูเปอร์ เลเจนด์** เป็นเกมส์แนวแอ็คชั่นการต่อสู้พัฒนาโดย Artificial Mind and Movementและเขียนโดย Disney Interactive Studios

## ตัวละครที่ปรากฏตัว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พาวเวอร์เรนเจอร์
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดดีเอส
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 2
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีตัวละครเอกหญิง
หมวดหมู่:วิดีโอเกมซูเปอร์ฮีโร
ซูเปอร์ฮิวแมนซามูไรไซเบอร์-สคว็อด

**ซูเปอร์ฮิวแมนซามูไรไซเบอร์-สคว็อด** (อังกฤษ: Superhuman Samurai Syber Squad) เป็นละครโทรทัศน์สหรัฐที่นำผลงานมาจากละครโทรทัศน์โทคุซัทสึ เด็นโคโจจินกริดแมนของประเทศญี่ปุ่นมาทำใหม่ในรูปแบบละครโทรทัศน์ฉบับอเมริกัน ผลิตโดย สึบุรายะโปรดักชัน, Ultracom Inc. และ DIC Productions, L.P. ออกอากาศเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2537 จนถึงวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ทางสถานีโทรทัศน์บริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน มีจำนวนตอนทั้งหมด 53 ตอน

## ภาพรวม
ซูเปอร์ฮิวแมนซามูไรไซเบอร์-สคว็อด เป็นผลงานที่นำที่นำผลงานมาจากละครโทรทัศน์โทคุซัทสึประเทศญี่ปุ่นเรื่อง เด็นโคโชจินกริดแมน มาทำเป็นละครโทรทัศน์ของอเมริกา ถูกสร้างมาโดยอิทธิพลของความนิยมของ พาวเวอร์เรนเจอร์ ที่ผลิตโดย ซาบันเอนเตอร์เทนเมนท์ ซึ่งแตกต่างจากพาวเวอร์เรนเจอร์ ตรงที่ฉากต่อสู้ไม่ได้ถูกถ่ายทำใหม่และฉากต่อสู้ที่ใช้แล้วถูกนำกลับมาใช้ซ้ำอีกรอบ ฉากใหม่ทั้งหมดถ่ายทำในฉากต่างๆ และประเภทของฉากรวมถึงห้องของตัวละครหลัก, โถงทางเดิน, โรงอาหารของโรงเรียน และห้องขับยานรบของยานพาหนะ ว่ากันว่าหลายตอนสามารถถ่ายทำในช่วงเวลาสั้น ๆ และถ่ายทำด้วยจำนวนเซ็ตงบประมาณที่น้อยมาก

เซนแมน เมกอน และ มาร์ค ซาแร็บ ผู้เขียนบทโทรทัศน์ถูกรับจ้างงานเนื่องจากความรวดเร็วในการเขียน โดยเขียนบท 4 ตอนต่อสัปดาห์ โดยเมกอนได้กล่าวในช่วงเขียนบทว่า เป็น "วันที่เกาหัวตัวเองมากที่สุด" แต่เนื่องจากไม่มีการตรวจสอบบทสคริปต์ในฝั่งของ DIC นอกจากนี้ยังบอกว่าพวกเขาจึงสามารถรวมเนื้อหาเพลงของวง เดอะบีเทิลส์ ที่พวกเขาชื่นชอบไว้ในละครโทรทัศน์ได้

## เนื้อเรื่อง

## ตัวละคร
### ทีมซามูไร
; แซม คอลลิน (Sam Collins) / เซอร์โว (Servo)
; แท็งเกอร์ (Tanker)
; ซิดนีย์ ซิด ฟอร์เรสเตอร์ (Sydney "Syd" Forrester)
; แอมป์ เอลล์ (Amp Ere)
; ลัคกี้ ลอนดอน (Lucky London)

### บุคคลที่เกี่ยวข้อง
; เจนนิเฟอร์ เจน ดอยล์ (Jennifer "Jen" Doyle)
; ริมบ้า ชาชา สตาร์กี้ (Rimba "Cha-Cha" Starkey)
; โยลันดา โยลี่ พลาเชต (Yolanda "Yoli" Pratchert)
; เอลิซาเบธ ลิซ คอลลิน (Elizabeth "Liz" Collins)

### ศัตรู
; กิโลคาร์น (Kilokahn)
; มัลคอม ฟริงค์ (Malcolm Frink)
; เมก้าไวรัส มอนสเตอร์ (Mega-Virus Monster)

## ยานรบและอาวุธ
; ดิจิทัลคอมมูนิเคเตอร์ (Digital Communicator)
; ซามูไรซอร์ด (Samurai Sword)
; ซามูไรชิลด์ (Samurai Shield)
; ซามูไรซิงค์ซอร์ด (Samurai Sync-Sword)
; วิทเตอร์ (Vitter)
; ทรัคต์ (Tracto)
; โบลาร์ (Bolar)
; ซีนอน (Zenon)
; ซิงโคร (Synchro)
; ดราก้อนแคนนอน (Dragon Cannon)
; แจมบ์ (Jamb)
; ทอร์บ (Torb)
; ดราโก (Drago)
; ฟอร์โม (Phormo)

## อ้างอิง
### บรรณานุกรม

หมวดหมู่:กริดแมน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:สึบุรายะโปรดักชันส์