จักรพรรดิหลงชิ่ง

**สมเด็จพระจักรพรรดิหลงชิ่ง** () หรือ **จักรพรรดิหมิงมู่จง** () (4 มีนาคม ค.ศ. 1537 - 23 มกราคม ค.ศ. 1572) ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1537 (พ.ศ. 2080) เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิเจียจิ้ง (หมิงซื่อจง) เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 1567 (พ.ศ. 2110) เจ้าชายจูไจ้ชี่ รัชทายาทชันษา 30 พรรษาจึงขึ้นครองราชย์ ทรงพระนามว่า**จักรพรรดิหมิงมู่จง** รัชศกหลงชิ่ง

## พระราชประวัติ
**จักรพรรดิหมิงมู่จง** เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ของจักรพรรดิหมิงซื่อจงแห่งราชวงศ์หมิงกับคังเฟย (พระราชชายาคัง) พระองค์เกิดในปีเจียจิ้งที่ 16 (พ.ศ. 2080) มีพระนามแรกว่าองค์ชาย (สาม) จูไจ้จชี่ ในเดือนกุมภาพันธ์ปีเจียจิ้งที่ 18 (พ.ศ. 2082) จักรพรรดิซื่อจงพระราชบิดาได้แต่งตั้งจูไจ่หยวนพระโอรสองค์ที่สองขึ้นเป็นไท่จื่อ (เจ้าชายรัชทายาท) แต่งตั้งพระองค์เป็นอ๋องหยู แต่งตั้งองค์ชาย (สี่) จูไจ้เจินเป็นอ๋องจิ่ง ในเดือนมีนาคมปีเจียจิ้งที่ 28 (พ.ศ. 2092) รัชทายาทจูไจ้หยวนสิ้นพระชนม์ พระองค์จึงได้รับการสถาปนาเป็นไท่จื่อ (เจ้าชายรัชทายาท) ต่อจากพระเชษฐา
### ครองราชย์
ในเดือนธันวาคมปีเจียจิ้งที่ 45 (มกราคม พ.ศ. 2110) จักรพรรดิซือจงพระราชบิดาสวรรคต อ๋องหยู (จูไจ้ชี) ขึ้นครองราชย์และเปลี่ยนรัชศกเป็นปีหลงชิ่ง มีพระนามว่าจักรพรรดิหมิงมู่จง

หลังจากเขาขึ้นครองราชย์ได้เริ่มแก้ไขปัญหาในการบริหารของเสนาบดีที่ไม่เหมาะสมในยุคของพระราชบิดา อาทิเช่น ข้าราชการที่ถูกปลดได้รับการแต่งตั้งกลับมาอีกครั้ง ข้าราชการที่เสียชีวิตได้รับการชดเชยแก่ครอบครัว และได้ทรงสั่งให้หยุดการเล่นแร่แปรธาตุของนักพรตเต๋าที่พระราชบิดาของพระองค์หลงไหล แต่ทรงเป็นจักรพรรดิที่อ่อนแอ และทรงบริหารราชการแผ่นดินได้ไม่ดี แต่มีพระเมตตาต่อชาวประชาอย่างมาก เนื่องจากมีพระเมตตานี้เอง ตลอดรัชกาลของพระองค์จึงเกิดการทุจริตอย่างมาก ขุนนางไร้ความสามารถ ทั้งนี้สืบเนื่องมาจากการครองราชย์อย่างยาวนานของจักรพรรดิเจียจิ้งพระราชบิดาของพระองค์ด้วย

### สวรรคต
ในเดือนมีนาคมในปีหลงชิ่งที่ 5 (พ.ศ. 2115) หลังจากมีข่าวการประชวรของจักรพรรดิหมิงมู่จงมาจากพระราชวัง พระองค์จึงเรียกร้องให้ขุนนางเกากง, จาง จวีเจิ้ง และ เกายวี ยอมรับคำสั่งของกู่หมิง และประกาศสถาปนาให้รัชทายาทจูยวีจุน วัย 9 พระชันษาขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิหมิงเฉินจง (ว่านลี่) จากนั้นจักรพรรดิหมิงมู่จงก็เสด็จสวรคตที่ พระที่นั่งเฉียนชิง และได้รับการถวายพระนามให้เป็นจักรพรรดิจวง พระองค์ถูกฝังใน หมิงเจาหลิง, สุสานหลวงราชวงศ์หมิง, อำเภอฉางผิง, ปักกิ่ง

## พระราชสันตติวงศ์
### พระภรรยาเจ้า
thumb|191x191px|จักรพรรดินีเซี่ยวอี้จวง
thumb|191x191px|จักรพรรดินีเซี่ยวอัน
thumb|189x189px|จักรพรรดินีเซี่ยวติ้ง
# **[[จักรพรรดินีเซี่ยวอี้จวง]]** (หลี่หวางเฟย) สกุลหลี่: ในเดือนกุมภาพันธ์ปีเจียจิ้งที่ 32 (พ.ศ. 2096) พระนางได้รับการตั้งเป็นอวี๋หวางเฟย (พระชายาอ๋องอวี๋) มีพระราชบุตรคือ รัชทายาทเสี้ยนหวย (จู อวี่ชื่อ), อ๋องหมิงจิ่ง (จู อวี่หลิง) และเจ้าหญิงเผิงไหล ในเดือนเมษายนปีเจียจิ้งที่ 37 (พ.ศ. 2101) พระนางสิ้นพระชนม์ในวัย 20 ชันษา เมื่อจักรพรรดิหมิงมู่จงขึ้นครองราชย์ได้สถาปนาพระอิสริยยศหลังสวรรคตเป็น **จักรพรรดินีเซียวอวี่** ภายหลังจักรพรรดิหมิงเฉินจงขึ้นครองราชย์ได้เฉลิมพระนามหลังสวรรคตเป็น "จักรพรรดินีเซียวอี้เจิ้นฮุ่ยชุนเจ๋อกงเหรินลี่เทียนเซียงเซิ่งจวง"
# **[[จักรพรรดินีเซี่ยวอัน]]** (เฉินฮองเฮา) สกุลเฉิน: ในปีเจียจิ้งที่ 37 (พ.ศ. 2101) พระนางได้รับการตั้งเป็นหยูหวางจีเฟย (พระชายาจีแห่งอ๋องหยู) มีพระราชบุตรคือ เจ้าหญิงไท่เหอ ในเดือนกันยายนปีหลงชิ่งที่ 1 พระนางได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเฉิน ในปีว่านลี่ที่ 6 จักรพรรดิหมิงเฉินจงได้สถาปนาอิสริยยศเป็น "จักรพรรดนีเหรินเฉิง พระพันปีหลวง (เหรินเชิ่งไท่โฮ่ว)" พระนางสิ้นพระชนม์ในเดือนกรกฎาคมตรงกับปีว่านลี่ที่ 24 (พ.ศ. 2139) ภายหลังจักรพรรดิหมิงเฉินจงเฉลิมพระนามหลังสวรรคตเป็น "จักรพรรดินีเซี่ยวอันเจิ้นอี้กงชุนเหวินฉุยโจวเทียนหงเฉิง"
# **[[จักรพรรดินีเสี่ยวติง พระพันปีหลวง|จักรพรรดินีเซี่ยวติ้ง]]** (หลี่หวงกุ้ยเฟย) สกุลหลี่: ในเดือนกันยายนปีหลงชิ่งที่ 1 (พ.ศ. 2110) พระมเหสีหลี่ได้รับแต่งตั้งเป็นเฟิงกุ้ยเฟย (พระมเหสีเฟิง) และเซิงหวนหวงกุ้ยเฟย ตามลำดับ มีพระราชบุตรคือ จักรพรรดิหมิงเฉินจง (ว่านลี่), เจ้าหญิงโชวหยาง (จู เหยาเอ๋อ), เจ้าหญิงหย่งหนิง (จู เหยายิง), อ๋องลู่เจียน (จู ยวีเหลียว) และเจ้าหญิงรุ่ยอัน (จู เหยาหยวน) เมื่อจักรพรรดิหมิงเสินจงขึ้นครองราชย์ได้สถาปนาพระนางขึ้นเป็น "**สมเด็จพระพันปีหลวงฉือเซิ่ง** (慈圣皇太后) พระนางสวรรคตในเดือนกุมภาพันธ์ปีว่านลี่ที่ 42 (พ.ศ. 2157) จักรพรรดิหมิงเสินจงเฉลิมพระนามหลังสวรรคตเป็น "จักรพรรดินีเซี่ยวติ้งเจินฉุนชินเหรินตวนซูปี้เทียนจั้วเซิ่ง พระบรมราชชนนีพันปีหลวง"
# **พระมเหสีฉิน** (ฉินชูเฟย): ในเดือนกุมภาพันธ์ปีหลงชิ่งที่ 4 (พ.ศ. 2113) ได้รับสถาปนาเป็นชูเฟย มีพระธิดา 1 คือ เจ้าหญิงจูเหยาชีเซี่ย 
# **พระมเหสีหวันหลง** (หวันหลงเฟย)
# **พระมเหสีหลี่เต๋อ** (หลี่เต๋อเฟย)
# **พระมเหสีหลิวจวง** (หลิงจวงเฟย)
# **พระมเหสีตงตวน** (ตงตวนเฟย)
# **พระมเหสีหม่าฮุ่ย** (หม่าฮุ่ยเฟย)
# **พระมเหสีเจาเหอ** (เจาเหอเฟย)
# **พระมเหสีหยางอัน** (หยางอันเฟย)
# **พระมเหสีหานหรง** (หานหรงเฟย)
# **พระมเหสีจ้วงจิง** (จ้วงจิงเฟย)
# **พระมเหสีหลี่กง** (หลี่กงเฟย)
# **พระมเหสีหยูอี้** (หยูอี้เฟย)
# **พระมเหสีเย่ฉี** (เย่ฉีเฟย)
# **พระมเหสีเจียงเซียน** (เจียงเซียนเฟย)
# **พระมเหสีหวูกง** (หวูกงเฟย)
# **พระมเหสีฉีจิง** (ฉีจิงเฟย)
# **พระมเหสีซวูยิง** (ซวูยิงเฟย)
# **พระมเหสีเฉียนอัน** (เฉียนอันเฟย)

## พงศาวลี




## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2080
หลงชิ่ง