open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
วัดบางคณฑีนอก

**วัดบางคณฑีนอก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแม่กลอง ในตำบลกระดังงา อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ฝั่งตรงข้ามเป็นวัดเกตการาม

วัดบางคณฑีนอกสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2406 โดยสมเด็จพระวันรัตน์ (ทับ พุทฺธสิริ) วัดโสมนัสราชวรวิหาร เป็นผู้สร้าง ซึ่งได้รับการถวายที่ดินจากนายพู่ และคุณหญิงอิ่ม จึงมีบัญชาให้หลวงปู่ปาน โสปาโก ซึ่งขณะนั้นบวชอยู่ที่วัดโสมนัสราชวรวิหาร ออกมาดูแลการก่อสร้างจนแล้วเสร็จ แล้วให้ชื่อว่า **วัดธรรมยุตติการาม** แต่ชาวบ้านโดยทั่วไปเรียกว่า **วัดปากคลอง** ต่อมาในปี พ.ศ. 2458 สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้เสร็จมาตรวจราชการคณะสงฆ์ในจังหวัดสมุทรสงคราม ทรงเห็นว่าวัดสายธรรมยุตไม่ได้มีแค่วัดเดียวในจังหวัด จึงได้เปลี่ยนชื่อวัดเสียใหม่ให้สอดคล้องกับพื้นที่ว่า "วัดบางคณฑีนอก" วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2506

สิ่งสำคัญของวัด ได้แก่ พระพุทธรูปปางมารวิชัย เนื้อทองเหลืองขัดหล่อ ลงรักปิดทอง จีวรลายดอกพิกุล ประดิษฐานเป็นพระประธานในอุโบสถ และหอไตรปัจจุบันทำเป็นหอสวดมนต์

หลวงปู่ปาน ท่านถือเป็นพระเกจิรูปสำคัญของ พระสายธรรมยุตในจังหวัดสมุทรสงคราม มีการสร้างเหรียญหลวงปู่ปาน หลังปี พ.ศ. 2500 ในสมัยที่หลวงพ่อแทน เป็นเจ้าอาวาส ลักษณะเป็นเหรียญรูปไข่แบบมีหูในตัว สร้างขึ้นด้วยเนื้ออัลปาก้า เนิ้อทองแดงรมดำ และเนื้อทองแดงกระไหล่ทอง จำนวนการสร้างไม่ได้มีการจดบันทึกไว้

## อ้างอิง

บางคณฑีนอก
วัดทรงคนอง

**วัดทรงคนอง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทรงคนอง อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม

วัดทรงคนองประกาศตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2256 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2484 เป็นวัดที่สร้างในสมัยอยุธยา หลักฐานที่ยังคงเหลืออยู่ ได้แก่ กลุ่มพระพุทธรูปสร้างด้วยหินทรายขนาดต่าง ๆ จำนวนหลายองค์ และบางองค์มีความเก่าแก่ไปถึงสมัยอยุธยาตอนต้นร่วมสมัยกับสมัยอู่ทองตอนปลายหรือสุพรรณภูมิ มีประวัติการสร้างอุโบสถมาแล้ว 3 หลัง ซึ่งมีการบูรณะและปฏิสังขรณ์มาโดยตลอด ต่อมาสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ได้เสด็จตรวจวัดในลุ่มแม่น้ำท่าจีน พระองค์เสด็จแวะเยี่ยมและได้ถวายรูปถ่ายของพระองค์ไว้ให้กับวัดทรงคนอง 1 รูป

วัดแห่งนี้มีพระเกจิอาจารย์ที่มีคนเคารพเลื่อมใสกันเป็นอย่างมากอยู่หลายองค์ ได้แก่ พระสมุห์มี จนฺทสโร (หลวงพ่อมี) อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 7 ซึ่งท่านมีความรู้เรื่องยารักษาโรคพื้นบ้านเป็นอย่างดี ต่อมาตำรานี้ได้สืบทอดลงมาถึง พระครูฐิติญาณสังวร (ขวบ ฐิติญาโน) อดีตเจ้าอาวาสรูปที่ 8 และต่อลงมาถึงพระวงษ์อาภากโร ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดทรงคนอง ซึ่งปัจจุบันมรณภาพแล้ว สำหรับพระเครื่องและวัตถุมงคลที่มีชื่อเสียงของวัดนี้ ได้แก่ พระปิดตา พระสมเด็จหลวงพ่อมี และพระหลวงพ่อโป๊หลุย เป็นต้น

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูสุข 
* พระอธิการอิน 
* พระอธิการเรือง 
* พระอธิการกล่อม 
* พระอธิการรุ่ง 
* พระอธิการแจ่ม 
* พระสมุห์ มี จนฺทสโร 
* พระครูฐิติญาณสังวร (ขวบ ฐิติญาโณ) 
* พระครูนิเทศกิจจาทร (มหา นิเทสโก)	 
* พระมหาสมเกียรติ เตชวณฺโณ ป.ธ.7 

## อ้างอิง

ทรงคนอง
มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่

**มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่** (မဟာရာဇဝင်သစ်) เป็นบันทึกเหตุการณ์พม่าที่แต่งจนแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1798 หรือ พ.ศ. 2341 ตรงกับปีที่ 17 ในรัชสมัยพระเจ้าปดุง กษัตริย์ลำดับที่ 6 แห่งราชวงศ์โก้นบอง ตีพิมพ์ครั้งแรกโดย ราชสำนักโก้นบอง เพื่อเพิ่มเติมและตรวจเช็คความแม่นยำของมหาราชวงศ์ พงศาวดารฉบับมาตรฐานที่มีมาตั้งแต่ครั้งราชวงศ์ตองอู โดยผู้เขียนคือ Twinthin Taikwun Maha Sithu ได้เก็บรวบรวมข้อเขียนและศิลาจารึกกว่า 600 ชิ้นทั่วพระราชอาณาจักรตั้งแต่ ค.ศ. 1785 ถึง ค.ศ. 1793

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ราชวงศ์โก้นบอง
หมวดหมู่:บันทึกเหตุการณ์พม่า
ยูเฟเมียแห่งพอเมอเรเนีย

**ยูเฟเมียแห่งพอเมอเรเนีย** (ค.ศ. 1285 - 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1330) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กจากการอภิเษกสมรสกับพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก ซึ่งเสกสมรสเมื่อครั้งยังเป็นเจ้าชายคริสตอฟเฟอร์ และเป็นรัชทายาทโดยสมมติของพระเจ้าอีริคที่ 6 แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินียูเฟเมียเป็นพระธิดาในบอกิสเลาว์ที่ 4 ดยุกแห่งพอเมอเรเนียกับชายาคนที่สองคือ มาร์กาเรเธแห่งรือเงิน

## พระชนม์ชีพ
ยูเฟเมียเสกสมรสกับเจ้าชายคริสตอฟเฟอร์ พระอนุชาในกษัตริย์อีริคที่ 6 แห่งเดนมาร์กในปี ค.ศ. 1300 การเสกสมรสครั้งนี้เป็นการเสกสมรสทางการเมือง เพื่อให้เจ้าชายคริสตอฟเฟอร์ได้รับการสนับสนุนจากราชตระกูลทางฝ่ายมารดาของพระนางและบิดาของพระนาง เมื่อทรงได้เป็นพระราชินีในปี ค.ศ. 1320 ก็ไม่มีบันทึกถึงพระองค์มากนักในช่วงความวุ่นวายทางการเมืองในเดนมาร์กนี้ พระราชินียูเฟเมียสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1330 พระศพถูกฝังที่โบสถ์ซอรือ

พระราชินียูเฟเมียและกษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 2 มีพระราชโอรสธิดาร่วมกัน 6 พระองค์ ดังนี้

## อ้างอิง

* Alf Henrikson: *Dansk historia* (Danish history) (1989) (Swedish)
* Sven Rosborn (In Swedish): *När hände vad i Nordens historia* (When did what happen in the historiy of the Nordic countries) (1997)
* Den store danske encyklopædi Eufemia_af_Pommern
* https://web.archive.org/web/20110604072630/http://runeberg.org/nfad/0404.html
* http://runeberg.org/dbl/4/0621.html

ย
หมวดหมู่:ตระกูลพอเมอเรเนีย
โทนี ยฺหวี

**ยฺหวี จิ่งเทียน** (; เกิด 21 สิงหาคม พ.ศ. 2545) เป็นที่รู้จักในชื่อ **โทนี** เป็นนักร้อง นักเต้น และแร็ปเปอร์ชาวจีน-แคนาดา เขาเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้เข้าแข่งขันรายการ *[[พรอดิวซ์เอ็กซ์ 101]]* ตอนนี้เขากำลังเข้าร่วมในแข่งขันรายการ *[[Youth With You 3]]*

## ชีวิตในวัยเด็ก
โทนีเกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2545 ที่เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน และเติบโตในแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องชายชาวจีน
หมวดหมู่:สมาชิกของวิกทัน
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันพรอดิวซ์เอ็กซ์ 101
พัก ซ็อน-โฮ (นักร้อง)

**พัก ซ็อน-โฮ** (; เกิด 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2536) เป็นนักแสดง นักร้อง และนายแบบชาวเกาหลีใต้ พักเปิดตัวการแสดงในละครชุดทางโทรทัศน์เรื่อง *[[Golden Rainbow (TV series)|สายรุ้งแห่งรัก]]* ทางช่องเอ็มบีซีใน พ.ศ. 2557 นอกจากนี้เขายังเดบิวต์ในฐานะนักร้องใน พ.ศ. 2557 ด้วยเพลง "อาฟเตอร์เลิฟ" (บัลลาด) ประกอบละครชุดทางโทรทัศน์ พ.ศ. 2557 เรื่อง *เลิฟเซลส์*

ล่าสุดพักเป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการบอยแบนด์เอาชีวิตรอดของช่องเอ็มเน็ต *[[พรอดิวซ์เอ็กซ์ 101]]* (2562) และรับบทอี กวัง-ช็อล ในละครชุดทางโทรทัศน์ช่องโอซีเอ็นเรื่อง *[[Rugal (TV series)|ตำรวจกลคนเหนือมนุษย์]]* (2563)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันพรอดิวซ์เอ็กซ์ 101
หมวดหมู่:ไอดอลชายชาวเกาหลีใต้
ชัง แด-ฮย็อน

**จาง แด-ฮยอน** (; เกิด 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540) หรือที่รู้จักกันในชื่อ **แดฮยอน** เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง และนักแต่งเพลงชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นที่รู้จักจากการเข้าร่วมการแข่งขันรายการเรียลลิตี *[[พรอดิวซ์ 101 (ฤดูกาล 2)|พรอดิวซ์ 101 ฤดูกาลที่ 2]]* เขาเป็นอดีตสมาชิกวงเรนซ์ และปัจจุบันเป็นสมาชิกวงวีไอ บอยแบนด์เกาหลีใต้ แดฮยอนได้เปิดตัวเป็นศิลปินเดี่ยวด้วยการปล่อยอัลบั้มเดี่ยวในชื่อ *ฟีลกู๊ด* เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักร้องชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันพรอดิวซ์ 101
หมวดหมู่:สมาชิกของวีไอ (วงดนตรี)
หมวดหมู่:ไอดอลชายชาวเกาหลีใต้
พระนางสิริราชเทวีแห่งหงสาวดี

**พระนางสิริราชเทวีแห่งหงสาวดี** (, ) เป็นพระมเหสีของพระยาอู่ กษัตริย์ลำดับที่ 8 แห่ง อาณาจักรหงสาวดี และเป็นพระมารดาของพ่อขุนเมือง ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง ระหว่างปลายรัชสมัยของพระยาอู่

## พระประวัติ
อ้างอิงจากพงศาวดารเรื่อง ราชาธิราช ว่าพระนางเป็นหญิงสาวสามัญชนจากหมู่บ้านทางเหนือของราชธานีของอาณาจักรในขณะนั้นคือเมาะตะมะ วันหนึ่ง พระยาอู่ เสด็จกลับจากคล้องช้างป่าและหยุดพักที่หมู่บ้านแห่งนี้และทอดพระเนตรเห็นพระนางและหลงใหลในความสวยของพระนาง พระยาอู่จึงสถาปนาพระนางเป็นพระสนมของพระองค์

พระยาอู่โปรดปรานพระนางอย่างมาก ภายหลังพระนางได้รับการสถาปนาเป็นพระมเหสีพร้อมกับรับพระราชทานพระอิสริยยศที่ **สิริราชเทวี** พระนางมีพระประสูติกาลพระโอรส พ่อขุนเมือง อีกสองทศวรรษต่อมา พระยาอู่โปรดปรานพ่อขุนเมือง และสถาปนาเป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงหรือรัชทายาทของอาณาจักรในปี พ.ศ. 1925 แต่พระนางมิเคยได้เป็นพระพันปีหลวง ใน พ.ศ. 1927, พระยาอู่เสด็จสวรรคต, และ พระยาน้อย เข้ายึดราชบัลลังก์ด้วยความช่วยเหลือของราชสำนัก พระยาน้อยซึ่งตอนนี้เป็นที่รู้จักในพระนาม พระเจ้าราชาธิราช ได้จับพ่อขุนเมืองขังคุกและมีพระบรมราชโองการให้สำเร็จโทษพ่อขุนเมืองในปี พ.ศ. 1932/1933

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 

หมวดหมู่:ราชวงศ์หงสาวดี
จักรพรรดิองค์ปัจจุบัน

**จักรพรรดิองค์ปัจจุบัน** () หรือ **สมเด็จพระจักรพรรดิ** () เป็นพระอิสริยยศที่ใช้เรียกจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ปัจจุบัน ตามธรรมเนียมของญี่ปุ่นแล้วจะไม่มีการเอ่ยพระนามของจักรพรรดิโดยตรง (เช่น ฮิโรฮิโตะ) ซึ่งแตกต่างจากในตะวันตก พระนามของจักรพรรดิจะใช้ในโอกาสเดียวเท่านั้น คือเมื่อกล่าวถึงพระนามในช่วงก่อนขึ้นครองราชย์ (เช่น เจ้าชายฮิโรฮิโตะ)

## ประวัติ
ในปัจจุบัน พระปัจฉามรณนาม () ของจักรพรรดิจะตรงกับนามรัชศกเสมอ อย่างไรก็ตาม ระบบ "หนึ่งรัชกาล หนึ่งรัชศก" () นี้เพิ่งจะนำมาใช้ในยุคใหม่หลังการฟื้นฟูเมจิเท่านั้น ก่อนหน้านั้น พระนามของจักรพรรดิจะไม่ตรงกับชื่อศักราช และการเปลี่ยนชื่อศักราช () ก็สามารถเกิดขึ้นกี่ครั้งก็ได้ในแต่ละรัชกาล

การนำชื่อศักราชมาเติมหลังคำว่าจักรพรรดิ จะได้เป็นพระนามหลังสวรรคตของจักรพรรดิที่ครองราชย์อยู่ในยุคนั้น เช่น "จักรพรรดิเมจิ" "จักรพรรดิไทโช" "จักรพรรดิโชวะ" ดังนั้นการเรียกพระนามดังกล่าวกับจักรพรรดิที่ยังทรงพระชนม์อยู่ (สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะและสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ) จึงถือเป็นการผิดมารยาทอย่างมาก (faux pas)

## ดูเพิ่ม
* จักรพรรดิญี่ปุ่น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรพรรดิญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ราชวงศ์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บรรดาศักดิ์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ฐานันดรศักดิ์ (อิมพีเรียล)
ต้นทุนส่วนเพิ่ม

thumb|250px|right|เส้นโค้งต้นทุนส่วนเพิ่มซ้อนกับรายได้ส่วนเพิ่ม (MR) ต้นทุนส่วนเพิ่มและรายได้ส่วนเพิ่มเป็นแกนนอน และปริมาณการผลิตเป็นแกนตั้ง
ในวิชาเศรษฐศาสตร์ **ต้นทุนส่วนเพิ่ม** หรือ **ต้นทุนหน่วยสุดท้าย** () เป็นการเปลี่ยนแปลงต้นทุนรวม (total cost) ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อจำนวนการผลิตเพิ่มขึ้นหนึ่งหน่วย นั่นคือ เป็นต้นทุนในการผลิตสินค้าเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งหน่วย ต้นทุนส่วนเพิ่มในแต่ละรดับการผลิตจะรวมต้นทุนของสิ่งป้อนเข้า (input) เพิ่มเติมที่จำเป็นต่อการผลิตหน่วยถัดไป ในแต่ละระดับการผลิตและระยะเวลาที่พิจารณา ต้นทุนส่วนเพิ่มรวมต้นทุนทั้งหมดที่แปรผันกับระดับการผลิต ขณะที่ต้นทุนอื่นซึ่งไม่แปรผันกับการผลิตถือว่าเป็นต้นทุนคงที่ และไม่มีผลต่อต้นทุนส่วนเพิ่ม ตัวอย่างเช่น ต้นทุนส่วนเพิ่มสำหรับการผลิตรถยนต์ 1 คันโดยทั่วไปจะรวมต้นทุนค่าแรงและค่าชิ้นส่วนที่จำเป็นต่อการประกอบรถยนต์เพิ่ม แต่ไม่คิดรวมต้นทุนค่าโรงงานซึ่งใช้ผลิตอันเป็นต้นทุนคงที่ ในทางปฏิบัติ การวิเคราะห์ต้นทุนส่วนเพิ่มยังแยกออกไปได้อีกเป็นระยะสั้นและระยะยาว ซึ่งมองว่าในระยะยาวต้นทุนทั้งหมดจะเป็นต้นทุนส่วนเพิ่ม (ไม่มีต้นทุนคงที่) เมื่อมีการประหยัดต่อขนาด (economies of scale) ราคาซึ่งตั้งไว้ที่ต้นทุนคงที่จะไม่รวมถึงต้นทุนทั้งหมด ทำให้ต้องอาศัยเงินอุดหนุน (subsidy) การคิดราคาต้นทุนส่วนเพิ่มไม่ใช่ประเด็นเพียงว่าการลดระดับราคาโดยทั่วไปด้วยความช่วยเหลือจากเงินอุดหนุนอย่างเดียว ไม่ว่าจะมีเงินอุดหนุนหรือไม่ก็ตาม ปัญหานี้เรียกร้องให้มีการปรับโครงสร้างวิธีการกำหนดราคาอย่างมาก โดยมีโอกาสสำหรับการปรับปรุงอย่างสำคัญซึ่งประสิทธิภาพ ณ จุดวิกฤต

ถ้าฟังก์ชันราคา C เป็นฟังก์ชันต่อเนื่องและหาอนุพันธ์ได้ ต้นทุนส่วนเพิ่ม MC เป็นอนุพันธ์ลำดับแรกของฟังก์ชันราคาโดยเปรียบเทียบกับปริมาณออก Q ดังนี้

: MC(Q) = \frac{\ dC}{\ dQ}

ต้นทุนส่วนเพิ่มอาจเป็นฟังก์ชันปริมาณได้ถ้าฟังก์ชันราคาไม่เป็นเส้นตรง ถ้าฟังก์ชันราคาหาอนุพันธ์ไม่ได้ ต้นทุนส่วนเพิ่มมีสูตรดังนี้

: MC = \frac{\Delta C}{\Delta Q}

โดยที่ \Delta เป็นการเปลี่ยนแปลงส่วนเพิ่มต่อหนึ่งหน่วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ต้นทุน
หมวดหมู่:มโนทัศน์ส่วนเพิ่ม
การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศยูเครน

**การระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศยูเครน** เป็นส่วนหนึ่งของการระบาดทั่วโลกของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ซึ่งเกิดจากไวรัสโคโรนาสายพันธุ์กลุ่มอาการทางเดินหายใจเฉียบพลันรุนแรง 2 (SARS-CoV-2) ไวรัสดังกล่าวได้รับการยืนยันว่าแพร่กระจายไปยังประเทศยูเครนเมื่อผู้ป่วยรายแรกของประเทศได้รับการยืนยันว่าต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลที่แคว้นเชอร์นิฟซีเมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2020 ซึ่งเป็นชายคนหนึ่งที่เดินทางจากประเทศอิตาลีไปยังประเทศโรมาเนียโดยเครื่องบิน และเดินทางมาถึงยูเครนโดยรถยนต์

มีการประกาศภาวะฉุกเฉินเมื่อวันที่ 20 มีนาคมในแคว้นเคียฟ, แคว้นเชอร์นิฟซี, แคว้นฌือตอมือร์, แคว้นดนีปรอแปตร็อวสก์, แคว้นอีวานอ-ฟรันกิวสก์ และนครเคียฟ

ส่วนสถิติของสาธารณรัฐปกครองตนเองไครเมียที่ครอบครองโดยรัสเซียและนครเซวัสโตปอล ตลอดจนสาธารณรัฐประชาชนโดเนตสค์และสาธารณรัฐประชาชนลูฮันสค์ที่ไม่ได้รับการยอมรับทางตะวันออกของยูเครน ไม่ได้รับการรายงานโดยหน่วยงานของรัฐยูเครน และไม่ได้รวมอยู่ในผลรวมของประเทศ

## ดูเพิ่ม
* การระบาดทั่วของโควิด-19 ในทวีปยุโรป
* การระบาดทั่วของโควิด-19 เรียงตามประเทศและดินแดน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

ยูเครน

หมวดหมู่:ประเทศยูเครนในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ประเทศยูเครนในปี พ.ศ. 2564
อดัม เพียร์ซ

**อดัม จอห์น เพียร์ซ** (Adam John Pearce) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เกษียณแล้ว ปัจจุบันเขาเซ็นสัญญากับ WWE ในตำแหน่งผู้อำนวยการไลฟ์อีเวนต์ โปรดิวเซอร์ และโค้ช เขาเป็นอดีตแชมป์โลก NWA World Heavyweight Championship 5 สมัย, แชมป์เฮฟวี่เวทเครือจักรภพอังกฤษ NWA และแชมป์โลก PWG World Championship เขายังได้เข้าสู่ NWA Hall of Fame และอดีตผู้ฝึกสอนและโค้ชที่ WWE Performance Center ด้วย

## ผลงานแชมป์รางวัล
thumb|แชมป์โลก NWA
***All-Star Championship Wrestling**
**ACW Heavyweight Championship (1 time)
**ACW Television Championship (1 time)
***Alternative Wrestling Show**
**AWS Heavyweight Championship (1 time)
***[[Cauliflower Alley Club]]**
**Men's Wrestling Award (2014)
***[[Championship Wrestling from Hollywood|NWA Pro Wrestling]]**
**NWA Heritage Championship (2 times)
***Great Lakes Wrestling**
**GLW Heavyweight Championship (1 time) 
***[[Independent Wrestling Association Mid-South]]**
**IWA Mid-South Light Heavyweight Championship (1 time)
***[[National Wrestling Alliance]]**
**NWA World Heavyweight Championship (5 times)
**NWA British Commonwealth Heavyweight Championship (1 time)
**Reclaiming the Glory Tournament (2007)
**NWA Hall of Fame (Class of 2015)
***[[Metro Pro Wrestling]]**
**Metro Pro Heavyweight Championship (1 time)
***Mid-American Wrestling**
**MAW Heavyweight Championship (1 time)
***Professional Championship Wrestling**
**PCW Australian National Championship (1 time)
***[[Pro Wrestling Guerrilla]]**
**PWG World Championship (1 time) 
***[[Pro Wrestling Illustrated]]**
**PWI ranked him # **44** of the 500 best singles wrestlers in the PWI 500 in 2008
***Steel Domain Wrestling**
**SDW Northern States Television Championship (1 time)
***[[Ultimate Pro Wrestling]]**
**UPW Heavyweight Championship (1 time)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Online World of Wrestling profile 
*

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพจากรัฐอิลลินอย
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนมวยปล้ำอาชีพ
เจ้าชายญองยาน

**เจ้าชายมหาสีหสุระธรรมราชา** (မဟာသီဟသူရဓမ္မရာဇာ,; 27 ตุลาคม 2355 - 4 เมษายน 2382) หรือ **เจ้าชายญองยาน** (ညောင်ရမ်းမင်းသား) เป็น ทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง หรือรัชทายาทของพม่าและพระราชโอรสของ พระเจ้าจักกายแมง และพระมเหสีของพระองค์ ซีน-พยูแม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระมหาอุปราชาพม่า
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์โก้นบอง
หมวดหมู่:เจ้าชายพม่า
สาธารณรัฐกงสี

** สาธารณรัฐกงสี** (; ) บางครั้งเรียกว่า **ประชาธิปไตยกงสี** () หรือ **สหพันธรัฐกงสี** () เป็นรัฐปกครองตนเองบนเกาะบอร์เนียวที่ก่อตัวขึ้นจากการรวมตัวกันของชุมชนทำเหมืองชาวจีนที่เรียกว่ากงสี ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 สาธารณรัฐกงสีควบคุมดินแดนทางตะวันตกของเกาะบอร์เนียวเกือบทั้งหมด สาธารณรัฐกงสีที่ใหญ่ที่สุดสามแห่งประกอบด้วยสาธารณรัฐหลานฟาง สาธารณรัฐเหอชุ่น (和順共和國) และสหพันธ์ซานเถียวโกว (三条沟聯邦) กงสีเชิงพาณิชย์มีอยู่ทั่วไปในชุมชนชาวจีนโพ้นทะเลที่มีอยู่ทั่วโลก ทว่าสาธารณรัฐกงสีบนเกาะบอร์เนียวมีความเฉพาะตัวในฐานะที่เป็นรัฐอธิปไตยที่ควบคุมดินแดนเป็นแนวขนาดใหญ่

สาธารณรัฐกงสีแข่งขันกับดัตช์ในการปกครองบอร์เนียว อันนำไปสู่การเกิดสงครามกงสีจำนวนสามครั้ง ได้แก่ ค.ศ. 1822–24, ค.ศ. 1850–54 และ ค.ศ. 1884–85 ซึ่งในท้ายที่สุดดัตช์มีชัยชนะเหนือสาธารณรัฐกงสีทั้งมวล และนำดินแดนเหล่านั้นเข้าอยู่ภายใต้อำนาจของอาณานิคมดัตช์

สหพันธ์กงสีปกครองแบบประชาธิปไตยทางตรง และได้รับการเรียกขานว่า "สาธารณรัฐ" เป็นครั้งแรกโดยนักเขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 19 อย่างไรก็ตามนักวิชาการสมัยใหม่มีมุมมองที่ต่างกันว่าสาธารณรัฐกงสีควรถือเป็นสาธารณรัฐแบบตะวันตกหรือเป็นประชาธิปไตยแบบประเพณีจีน

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
* 
*
*
* 

หมวดหมู่:สหพันธรัฐสิ้นสภาพ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อินโดนีเซีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษาจีนเป็นภาษาทางการ
ลอนดอนพัลเลเดียม

**ลอนดอนพัลเลเดียม** (); ) เป็นโรงละครภายใต้การอนุรักษ์ระดับ II* หนึ่งในเวสท์เอนด์เธียเทอร์ ตั้งอยู่บนถนนอาร์กายล์ ในย่านโซโฮ ลอนดอน โรงละครมีที่นั่งรวม 2,286 ที่นั่ง โรงละครใช้เป็นสถานที่แสดงและจัดเทศกาล รวมถึงใช้ถ่ายทำรายการโทรทัศน์ เช่นระหว่างปี 1955 ถึง 1969 ใช้ถ่ายทำรายการ *[[Tonight at the London Palladium|ซันเดย์ไนท์แอทเดอะลอนดอนพัลเลเดียม]]* ฉายบนช่องไอทีวี

พัลเลเดียมก่อสร้างขึ้นโดยวอลเทอร์ กิบเบินส์ในปี 1910 เพื่อแข่งขันกับโรงละครลอนดอนฮิพโพโดมของเซอร์เอ็ดเวิร์ด มอส และลอนดอนคอลิเซียมของเซอร์ออสวอลด์ สโตลล์ ฟาซาดของอาคาร (ตั้งอยู่บนที่อดีตเคยเป็นบ้านอาร์กายล์ซึ่งถูกทุบทำลายไปในทศวรรษท่ 1860s คงเหลือไว้แต่เพียงชื่อใน *[[Argyll Arms|อาร์กายล์อาร์มส์]]* ผับซึ่งตั้งอยู่ตรงกันข้าม) มีอายุเก่าแก่ถึงศตวรรษที่ 19 ในอดีตเคยเป็นอาคารไม้เรียกว่า *คอรินเธียนบะซาร์* (Corinthian Bazaar) ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อดึงดูดลูกค้าจากพานธีออนบะซาร์ (Pantheon Bazaar) ที่ซึ่งปิดตัวไป (ปัจจุบันเป็นร้านมารกส์แอนด์สเปนเซอส์) บนถนนออกซเฟิด โรงละครถูกสร้างใหม่ในปีถัดมาโดยเฟดริก เฮงเกลอร์ (Fredrick Hengler) ในฐานะเซอร์กัสอารีนา (circus arena) เพื่อความบันเทิง มีทั้งพรอเมนาดคอนเซิร์ท, ละครใบ้, ส่วนจัดแสดงสัตว์น้ำ และลานสเกตน้ำแข็ง จนได้รับการเรียกขานชื่อว่า *เนชั่นนอลสเกตทิงพาเลซ* (National Skating Palace) อย่างไรก็ตามลานสเกตนั้นล้มเหลวและท้ายที่สุดพัลเลเดียมได้รับการออกแบบใหม่โดยแฟรงค์ มัทชัม สถาปนิกด้านโรงละครที่เป็นผู้ออกแบบลอนดอนคอลิเซียม ที่ซึ่งอดีตเคยเป็นเฮงเกลอส์เซอร์กัส

อาคารได้รับสถานะอนุรักษ์เกรด II*ในเดือนกันยายน 1960

## อ้างอิง

* *Guide to British Theatres 1750–1950*, John Earl and Michael Sell pp.&nbsp;122–3 (Theatres Trust, 2000) 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* The Official London Palladium Site
* History of the London Palladium from Television Heaven's *Sunday Night at the London Palladium*
* The Palladium Pantomimes It's Behind You
* Building history , *[[Survey of London]]*, vols 31 and 32 (1963)
* London Palladium Theatre History with many pictures and original Programmes; Music Hall and Theatre History Site – Dedicated to Arthur Lloyd, 1839 – 1904
* Moss Empires' Theatres in the Fifties by Donald Auty, Music Hall and Theatre History Site – Dedicated to Arthur Lloyd, 1839 – 1904

หมวดหมู่:โรงละครเวสท์เอนด์
หมวดหมู่:ซิทีออฟเวสต์มินสเตอร์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในลอนดอน
ยุทธการที่โกรกธารโกะเทะ

**ยุทธการที่โกรกธารโกะเทะ** (ဂုတ်ထိပ်တိုက်ပွဲ) เป็นการรบกันใน สงครามจีน-พม่า การต่อสู้ระหว่าง ราชวงศ์โก้นบอง ของพม่า และ ราชวงศ์ชิง ของจีนในช่วงปลายเดือนธันวาคม ปี พ.ศ. 2310 หรือต้นเดือนมกราคม ปี พ.ศ. 2311 เป็นการรบหลักครั้งแรกในการบุกครั้งที่ 3 โดยกองทัพจีนซึ่งก่อนหน้านั้นไม่ประสบความสำเร็จในการบุกพม่าใน พ.ศ. 2308 และ พ.ศ. 2309 ชัยชนะของกองทัพจีนครั้งนี้เป็นการเคลียร์ทางให้กองทัพหลักของจีนมุ่งหน้าสู่ อังวะ ราชธานีของพม่าในขณะนั้น

## รายละเอียด
กองทัพจีนวางแผนบุกเป็นสองทาง กองทัพหลักของจีนนำโดย หมิงรุ่ย พระราชบุตรเขยของ จักรพรรดิเฉียนหลง บุกมายัง อังวะ ผ่านทาง แสนหวี ล่าเสี้ยว และ สี่ป้อ และทางใต้ของน้ำตู้ (เส้นทางการบุกหลักเป็นเส้นทางเดียวกันกับกองทัพแมนจูเมื่อร้อยปีก่อนหน้าที่ตามจับ จักรพรรดิหย่งลี่ แห่งราชวงศ์หมิงใต้) ส่วนกองทัพที่ 2 นำโดยขุนพลเอ๋อเอ่อร์เติงเอ๋อ ซึ่งพยายามมาทางเมือง บะมอ อีกครั้ง

## อ้างอิง

โกรกธารโกะเทะ
หมวดหมู่:สงครามจีน–พม่า
หมวดหมู่:ความขัดแย้งในปี พ.ศ. 2310
อีริค คริสตอฟเฟอร์เซนแห่งเดนมาร์ก

**อีริค คริสตอฟเฟอร์เซนแห่งเดนมาร์ก** (ราว ค.ศ. 1307 - ราว ค.ศ. 1332) () ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์รองแห่งเดนมาร์ก หรือยุวพระมหากษัตริย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1321 จนกระทั่งสวรรคต โดยเป็นพระประมุขร่วมกับพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระราชบิดา ทรงเป็นสมาชิกราชวงศ์แอสตริดเซน พระองค์มักถูกเรียกว่า "อีริค พระมหากษัตริย์ที่ถูกเลือก"

เจ้าชายอีริคเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ในกษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 2 และยูเฟเมียแห่งพอเมอเรเนีย ในปี ค.ศ. 1321 พระองค์ทรงได้รับเลือกให้ครองราชบัลลังก์เคียงคู่พระราชบิดาในฐานะยุวพระมหากษัตริย์ หรือ กษัตริย์พระองค์รอง และประกอบพิธีอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1324 ในปี ค.ศ. 1325 พระราชบิดาทรงมีพระบัญชาให้พระองค์ยกกองทัพไปหยุดยั้งเหล่าเคานท์แห่งฮ็อลชไตน์และกลุ่มพันธมิตร แต่พระองค์ทรงถูกทหารทอดทิ้งและถูกจับกุมคุมขังในปราสาทฮาเดอร์สเลฟ พระราชบิดาของพระองค์ทรงถูกบีบให้สละราชบัลลังก์และถูกเนรเทศ ในขณะที่ดยุกวัลเดมาร์แห่งจัตแลนด์ใต้วัย 12 ปีได้ถูกเลือกให้ครองราชบัลลังก์เดนมาร์ก ภายใต้การสำเร็จราชการของเกอร์ฮาร์ดที่ 3 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-เรนส์บวร์ค หลังจากเกิดความโกลาหลในการปกครอง "สาธารณรัฐขุนนาง"ในเดนมาร์ก กษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ได้ถูกฟื้นฟูราชบัลลังก์อีกครั้งในฐานะกษัตริย์หุ่นเชิดในปี ค.ศ. 1329 ด้วยความช่วยเหลือของอนุชาต่างบิดาคือ โยฮันน์ที่ 3 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-ปลอน ยุวกษัตริย์อีริคได้รับการปล่อยพระองค์ในปี ค.ศ. 1330 โดยมีเงื่อนไขว่าพระองค์ต้องเสกสมรสกับเอลิซาเบธแห่งฮ็อลชไตน์-เรนส์บวร์ค ดัชเชสม่ายแห่งซัคเซิน-เลาเอินบวร์ค และเป็นน้องสาวของเคานท์เกอร์ฮาร์ดที่ 3 ศัตรูของพระราชบิดา การเสกสมรสครั้งนี้ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน การเสกสมรสถูกบอกล้างในปีถัดมา สงครามจึงเกิดขึ้นอีกครั้งระหว่างพระราชบิดาที่ร่วมกับเคานท์โยฮันน์ และต้องทำสงครามกับเคานท์เกอร์ฮาร์ด

ยุวกษัตริย์อีริคสวรรคตก่อนพระราชบิดา พระองค์ร่วมต่อสู้ในสงครามที่พระราชบิดาทรงแตกหักกับแคว้นฮ็อลชไตน์ ในวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1330 ยุวกษัตริย์อีริคพ่ายแพ้ในสงครามที่ดันเนอวีร์เกอ แต่พระองค์ได้หลบหนีไปยังคีลได้ ที่ซึ่งสุดท้ายพระองค์สวรรคตด้วยพระอาการบาดเจ็บจากการสู้รบ ในไม่กี่เดือนถัดมา ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1331 หรือ ต้นปี ค.ศ. 1332 พระบรมศพของยุวกษัตริย์อีริคถูกฝังที่โบสถ์ซอรือ หลังจากนั้นมีการย้ายไปฝังที่โบสถ์นักบุญเบ็นท์ ในริงสเต็ด พระราชบิดาของพระองค์สวรรคตในปีเดียวกัน เดนมาร์กถูกยกเลิกการเป็นราชอาณาจักรอย่างเป็นทางการ และตลอดเวลาแปดปีถัดมาประเทศถูกปกครองด้วยผู้รับจำนองที่ดินหลายรายซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของทหารชาวเยอรมัน ในเวลาต่อมาพระอนุชาของพระองค์ได้ยึดเดนมาร์กคืนมาได้จากพวกฮ็อลชไตน์และครองราชย์เป็น พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์ก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เดนมาร์ก
หมวดหมู่:เจ้าชายเดนมาร์ก
หมวดหมู่:รัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงที่ไม่เคยสืบราชสันตติวงศ์
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์
ด่านขุนทด (แก้ความกำกวม)

**ด่านขุนทด** อาจหมายถึง
***[[อำเภอด่านขุนทด]]** อำเภอในจังหวัดนครราชสีมา
***[[ตำบลด่านขุนทด]]** ตำบลในอำเภอด่านขุนทด
***[[องค์การบริหารส่วนตำบลด่านขุนทด]]** องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีเขตครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของตำบลด่านขุนทด
***[[เทศบาลตำบลด่านขุนทด]]** องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลด่านขุนทด
พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 3 แห่งเดนมาร์ก

**พระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 3 แห่งเดนมาร์ก** (ค.ศ. 1314 - ค.ศ. 1364) พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กระหว่างปีค.ศ. 1326 ถึง ค.ศ. 1329 ในขณะที่พระองค์ยังไม่บรรลุนิติภาวะ พระองค์ยังครองตำแหน่งเป็น **ดยุกวัลเดมาร์ที่ 5** ดยุกแห่งชเลสวิช ในปีค.ศ. 1325 - 1326 และในปีค.ศ. 1330 - 1364 พระองค์เป็นกษัตริย์ฝ่ายผู้ทรยศต่อต้านรัชกาลที่ไม่ประสบความสำเร็จของพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก แต่การครองราชย์ของพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 3 ก็ทรงถูกต่อต้านจากเหล่าข้าราชบริพารด้วย รัชกาลของพระองค์สิ้นสุดลงเมื่อพระองค์สละราชบัลลังก์ บางครั้งมีการสับสนว่า วัลเดมาร์ยุวกษัตริย์ (ราวค.ศ. 1209 - 1231) เป็นกษัตริย์พระองค์เดียวกับพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 3

## พระประวัติ

พระบิดาของกษัตริย์วัลเดมาร์คือ อีริคที่ 2 ดยุกแห่งชเลสวิก และพระมารดาของพระองค์คือ อเดเลดแห่งฮ็อลชไตน์-เรนส์บวร์ค ธิดาในไฮน์ริชที่ 1 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-เรนส์บวร์ค เมื่อพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระญาติห่างๆ ของพระองค์และเป็นคู่แข่งทางราชตระกูลถูกเนรเทศออกไปจากบัลลังก์ เหล่าขุนนางฮ็อลชไตน์และเดนมาร์กพยายามสรรหากษัตริย์พระองค์ใหม่ พวกเขาได้เลือกดยุกวัลเดมาร์ที่ 5 แห่งชเลสวิช วัย 11 พรรษาเป็นพระมหากษัตริย์ ซึ่งเป็นประมุขของสายตระกูลอเบลที่สืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าอเบลแห่งเดนมาร์ก ด้วยยังทรงพระเยาว์ เกอร์ฮาร์ดที่ 3 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-เรนส์บวร์ค ผู้เป็นพระปิตุลาฝ่ายพระมารดาและเป็นผู้รับจำนองทื่ดินรายใหญ่ที่สุดของเดนมาร์ก ได้เป็นผู้สำเร็จราชการและเป็นผู้ปกครองพระมหากษัตริย์ ("grev Gert" or "Den kullede Greve")

การครองราชย์ของกษัตริย์วัลเดมาร์ที่ 3 มีความเข้มงวดน้อยกว่าสมัยกษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 2 มีข้อกำหนดใหม่บางประการเช่น ปราสาทของราชวงศ์ทั้งหมดในสคาเนียต้องถูกทำลาย และขุนนางทุกคนมีสิทธิที่จะเสริมสร้างที่อยู่อาศัยของตน ข้อตกลงที่สำคัญนี้เรียกว่า *[[คอนสติตูชิโอ วัลเดมาเรียนา]]* ซึ่งเป็นการสัญญาว่าในอนาคต คนๆ เดียวจะไม่สามารถปกครองทั้งชเลสวิชและเดนมาร์กพร้อมกันได้ กษัตริย์วัลเดมาร์จึงยอมยกดินแดนที่เป็นมรดกของพระบิดา คือ ชเลสวิช ให้แก่เคานท์เกอร์ฮาร์ด ผู้เป็นสมเด็จลุงและผู้ปกครอง เกอร์ฮาร์ดจึงเป็นชาวฮ็อลชไตน์คนแรกที่ได้เป็นดยุก และใช้นามว่า เกอร์ฮาร์ด ดยุกแห่งจัตแลนด์ (จัตแลนด์ใต้ หรือ ชเลสวิช)

ในทางปฏิบัติ เดนมาร์กถูกขุนนางครอบงำอย่างสิ้นเชิง สิ่งนี้ไม่เป็นที่นิยมในหมู่ชาวนา ขุนนางส่วนหนึ่งเป็นชาวต่างชาติและหลายคนตั้งอัตราเก็บภาษีใหม่ ในปีค.ศ. 1328 ชาวนาในเกาะเชลลันด์ก่อกบฏ แต่ก็ถูกปราบปราม และมีกบฏในคาบสมุทรจัตแลนด์ในปีค.ศ. 1329 การกบฏในจัตแลนด์ประสบความสำเร็จกว่า แต่สุดท้ายก็ถูกปราบปรามเช่นกัน สุดท้าย เคานท์เกอร์ฮาร์ดประกาศยอมแพ้ในนามของกษัตริย์ และในปีค.ศ. 1329 กษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 2 เสด็จกลับคืนสู่ราชบัลลังก์ อดีตกษัตริย์วัลเดมาร์กลับไปครองชเลสวิชเช่นเดิม

ในปีค.ศ. 1340 อดีตกษัตริย์ทรงให้ขนิษฐาคือ เฮลวิกแห่งชเลสวิช อภิเษกสมรสกับพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์ก กษัตริย์พระองค์ใหม่ ในช่วงปลายการครองตำแหน่งของพระองค์ ได้มีการเปลี่ยนแปลงนโยบายต่อเดนมาร์ก โดยมีสงครามต่อกันสลับกับการร่วมมือกัน

ดยุกวัลเดมาร์สิ้นพระชนม์ในปีค.ศ. 1364 พระองค์เสกสมรสกับรีชาร์ดิสแห่งชเวรีน ธิดาในกุนเซลินที่ 6 เคานท์แห่งชเวรีน ทั้งสองมีบุตรชายสองคน คือ วัลเดมาร์ (ค.ศ. 1338 - 1360) และเฮนริก ดยุกแห่งชเลสวิช (ค.ศ. 1342 - 1375) เฮนริกสืบตำแหน่งดัชชีชเลสวิชต่อจากบิดา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เดนมาร์ก
หมวดหมู่:ดยุกแห่งชเลสวิช
เลตโชว์วิตเดวิด เลตเทอร์แมน

***เลตโชว์วิตเดวิด เลตเตอร์แมน*** () เป็นเลตไนต์ทอล์กโชว์สัญชาติอเมริกันทางช่องซีบีเอส มีเดวิด เลตเทอร์แมนเป็นพิธีกร นับเป็นรายการแรกในแฟรนไชส์เลตโชว์ รายการออกอากาศรอบประเดิมเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 2536 และผลิตโดย เวิลด์ไวด์แพนส์ บริษัทผลิตของเลตเทอร์แมน และซีบีเอส เทเลวิชชันสตูดิโอส์ ในบรรดารายการเลตไนต์ใหญ่ ๆ ของสหรัฐ *เลตโชว์* มียอดผู้ชมเฉลี่ยสะสมเป็นอันดับสอง ในตลาดสหรัฐส่วนใหญ่ รายการออกอากาศตั้งแต่เวลา 23.35 น. ถึง 0.37 น. ตามเวลาตะวันออกและแปซิฟิก และถ่ายทำในวันจันทร์ถึงพุธในเวลา 16.30 น. และวันพฤหัสบดีในเวลา 15.30 น. และ 18.00 น. เวลาตะวันออก ตอนที่ถ่ายทำตอนที่สองในวันพฤหัสบดีปกติแพร่สัญญาณในวันศุกร์สัปดาห์เดียวกัน

ในปี 2545 *เลตโชว์วิตเดวิด เลตเทอร์แมน* จัดอยู่ในอันดับ 7 ในรายการทีวียิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล 50 รายการของทีวีไกด์ หลังเป็นพิธีกรกว่า 30 ปี เลตเทอร์แมนได้เป็นพิธีกรเลตไนต์ทอล์กโชว์นานที่สุดในปี 2556 แซงจอห์นนี คาร์สัน ในปีนั้น *เลตไนต์* และ *เลตโชว์* จัดอยู่ในอันดับที่ 41 ใน ซีรีส์ยอดเยี่ยมตลอดกาล 60 ซีรีส์ของทีวีไกด์ รายการได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มมีเพรมไทม์สาขาซีรีส์วาไรตีดีเด่น 16 ครั้ง และได้รับรางวัล 6 ครั้ง นอกจากนี้ยังได้รับเสนอชื่อรับรางวัลเอ็มมีไพรม์ไทม์สาขาการกำกับดีเด่นสำหรับซีรีส์วาไรตี 15 ครั้ง และได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มมีไพรม์ไทม์สาขาเขียนบทดีเด่นสำหรับซีรีส์วาไรตี 16 ครั้ง

ในปี 2557 เลตเทอร์แมนประกาศเกษียณและรายการตอนสุดท้ายแพร่สัญญาณเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2558 จากนั้นรายการที่มาแทนคือ เลตโชว์วิตสตีเฟน กอลแบร์ ซึ่งออกอากาศรอบประเดิมในวันที่ 8 กันยายน 2558

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์อเมริกันที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์อเมริกันที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องซีบีเอส
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่ถ่ายทำในนิวยอร์ก
หมวดหมู่:ซีรีส์ทางโทรทัศน์โดยซีบีเอสสตูดิโอส์
เมย์แฟร์

[thumb|220px|upright|บ้านเลขที่ 23–25 ถนนบรูค ในย่านเมย์แฟร์ อดีตที่อยู่อาศัยของ[จิมิ เฮนดริกซ์ และ จอร์จ เฟรเดอริก ฮันเดล ตามลำดับ]]

**เมย์แฟร์** () เป็นย่านคนร่ำรวยในเวสท์เอนด์ของลอนดอนตั้งอยู่ติดกับตะวันออกของไฮด์พาร์ค ในนครเวสต์มินสเตอร์ ระหว่างถนนออกซเฟิด, ถนนเรเจินท์, พิคะดิลลี และ พาร์คเลน เมย์แฟร์เป็นหนึ่งในย่านที่แพงที่สุดในลอนดอนและในโลก

ชื่อของย่านมาจากเทศกาลประจำปี "เทศกาลเดือนพฤษภาคม" (May Fair) ซึ่งมีขึ้นตั้งแต่ปี 1686 ถึงปี 1764 ตรงจุดที่ปัจจุบันคือตลาดเชเพิร์ด ในเวลาต่อมาเทศกาลกลายเป็นเทศกาลที่น่าขยะแขยงและเป็ตลาดล่าง (downmarket) มากจนในที่สุดกลายเป็นเหตุรำคาญ (nuisance) ต่อสาธารณชน ต่อมาตระกูลกรอสเวเนอร์ (Grosvenor) ผู้ซึ่งต่อมากลายเป็นดยุกแห่งเวสต์มินสเตอร์ จึงเข้าครอบครองพื้นที่ผ่านการสมรสและพัฒนาย่านขึ้นใหม่ภายใต้แนวทางของธอมัส บาร์โลว์ (Thomas Barlow) ซึ่งประกอบด้วยการสร้างจัตุรัสฮันนอเวอร์, จัตุรัสเบิร์คลีย์ และ จัตุรัสกรอสเวเนอร์ รายล้อมด้วยที่อยู่อาศัยระดับไฮเอนด์แลเโบสถ์เซนท์จอร์เจิสฮันนอเวอร์สแควร์

ในปัจจุบัน เมย์แฟร์เป็นย่านร่ำรวยและหรูหรา ประกอบที่อยู่อาศัยระดับไฮเอนด์, ร้านค้าและภัตตาคารหรูหรา, โรงแรมหรู ตลอดช่วงถนนพิคะดิลลี และ พาร์คเลน ความมั่งคั่งของย่านเมย์แฟร์ทำให้เมย์แฟร์เป็นจุดที่แพงที่สุดในบอร์ดเกม *[[Monopoly (game)|มอนอพอลี]]* ของลอนดอน

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* 
* 

* 

## ดูเพิ่ม

* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูอื่น

*  of the business directory


หมวดหมู่:ย่านในลอนดอน
หมวดหมู่:นครเวสต์มินสเตอร์
เอลีซาเบ็ทแห่งฮ็อลชไตน์-เร็นทซ์บวร์ค

**เอลีซาเบ็ทแห่งฮ็อลชไตน์-เร็นทซ์บวร์ค** (ราว ค.ศ. 1300 - ก่อน ค.ศ. 1340) เป็นผู้สำเร็จราชการแห่งดัชชีซัคเซิน-เลาเอินบวร์ค ในช่วงที่พระโอรสยังอยู่ในวัยเยาว์ในช่วงปี ค.ศ. 1321 จนถึง ค.ศ. 1330 เอลิซาเบธได้รับคำแหน่งจากการสมรสสองครั้ง ครั้งที่หนึ่งคือ ดัชเชสแห่งซัคเซิน-เลาเอินบวร์ค และครั้งที่สองคือสมเด็จพระราชินีพระองค์รองแห่งเดนมาร์ก (ค.ศ. 1330 - 1331) โดยเสกสมรสกับอีริค คริสตอฟเฟอร์เซนแห่งเดนมาร์ก พระราชโอรสในพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก

## พระชนม์ชีพ
เอลีซาเบ็ทเป็นสมาชิกตระกูลชอมบวร์ค เป็นธิดาในไฮน์ริชที่ 1 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-เร็นทซ์บวร์คกับเฮลวิกแห่งโบรงก์ฮอสต์ สวามีคนแรกของพระนางคือโยฮันน์ที่ 2 ดยุกแห่งซัคเซิน-เลาเอินบวร์ค ซึ่งสมรสกันราวปี ค.ศ. 1315 เอลีซาเบ็ทมีพระโอรสซึ่งสืบตำแหน่งต่อจากสวามีคือ อัลเบร็คท์ที่ 4 ดยุกแห่งซัคเซิน-เลาเอินบวร์ค แต่พระนางต้องเป็นผู้สำเร็จราชการดัชชีในช่วงที่บุตรชายยังอยู่ในวัยเยาว์

ในปี ค.ศ. 1330 ดัชเชสม่ายเอลีซาเบ็ทได้เสกสมรสกับอีริค คริสตอฟเฟอร์เซน พระมหากษัตริย์พระองค์รองแห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าคริสตอฟเฟอร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก ศัตรูของเกอร์ฮาร์ดที่ 3 เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์-เร็นทซ์บวร์ค ผู้เป็นพระเชษฐาของพระนาง ทั้งสองพระองค์ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน และการเสกสมรสถูกบอกล้างในปีถัดมา อดีตพระสวามีของพระนางสวรรคตในสงครามกับฮ็อลชไตน์ในปี ค.ศ. 1332

## อ้างอิง
*Elisabeth

อ
วัดสำแล

**วัดสำแล** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลบ้านกระแชง อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 12 ไร่ 80 ตารางวา โฉนดเลขที่ 6341 ที่ธรณีสงฆ์จำนวน 8 แปลง เนื้อที่ 103 ไร่ 45 ตารางวา

วัดสำแลสร้างโดยมอญที่อพยพมาเมื่อครั้งต้นรัตนโกสินทร์ได้ร่วมกันสร้างขึ้น สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ต่อมา พ.ศ. 2412 เกิดความทรุดโทรมจึงบูรณะใหม่อีกครั้ง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2414 เขตวิสุงตามสีมากว้าง 16 เมตร ยาว 25 เมตร

แต่เดิมวัดสำแลในปัจจุบันเปลี่ยนชื่อมา 3 ครั้งแล้ว ชาวมอญที่อพยพเข้ามาในสมัยรัชกาลที่ 2 ช่วยกันสร้างวัดขึ้นให้ชื่อว่า **แภ่ธ่มษะ** "แภ่" แปลว่า วัด "ธ่มษะ" แปลว่า สำแล เป็นชื่อวัดที่อยู่ในเมืองมอญ ปัจจุบันยังมีวัดนี้อยู่ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จผ่านวัดสำแล เหลียวทอดพระเนตรวัดถึง 3 ครั้ง จึงเปลี่ยนชื่อเป็นวัด "สามแล" หลังจากนั้น การเขียนชื่อวัดก็เปลี่ยนแปลงเป็น "วัดสำแล" จนถึงปัจจุบันนี้

อุโบสถหลังเดิมหันหน้าเข้าแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นโบสถ์มหาอุดด้านหลังไม่มีประตู ขนาดของโบสถ์มีความกระทัตรัด หน้าบันตอนบนสลักลายสีทองบนพื้นขาว แกะสลักเป็นรูปพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ ลักษณะช้างรูปแบบสมจริงมีพระอินทร์ประทับนั่งบนบุษบกเหนือกระพองช้าง ตกแต่งด้วยลายดอกบุนนาค กรอบด้านล่างเป็นซุ้มพระบัญชรมีพระพุทธรูปอยู่ภายในกรอบหน้าต่างและประตูทางเข้าแกะลายเรียบง่าย แต่ฝีมือชั้นครูตัวโบสถ์จะผายเล็กน้อย รับกับเสาหน้ามุข แต่ละต้นซึ่งเป็นลักษณะโคนใหญ่ปลายเรียว มีใบสีมาตั้งอยู่บนฐานกลีบบัวไม่มีซุ้ม มีหมู่เจดีย์มอญอยู่หน้าอุโบสถเก่า ประกอบด้วยเจดีย์ประธานรายล้อมด้วยเจดีย์บริวารหลายมหาเจดีย์ชเวดากอง ศาลาการเปรียญสร้างด้วยไม้สักทั้งหลัง ภายในศาลาการเปรียญ มีตู้พระไตรปิฎกแบบมอญและพระพุทธรูปพร้อมทั้งรูปปั้นอดีตเจ้าอาวาสตั้งประดิษฐานอยู่ มีหอระฆังตั้งอยู่หน้าศาลาการเปรียญ

## อ้างอิง

สำแล
สำแล
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดปทุมธานี
ประชาธิปไตยทางเศรษฐกิจ

**ประชาธิปไตยทางเศรษฐกิจ** เป็นปรัชญาทางสังคมและเศรษฐกิจซึ่งเสนอให้เปลี่ยนอำนาจวินิจฉัยสั่งการจากผู้จัดการบริษัทและผู้ถือหุ้นบริษัทมาเป็นกลุ่มผู้มีส่วนได้เสียสาธารณะในวงกว้างซึ่งประกอบด้วยคนงาน ลูกค้า ผู้ผลิตวัตถุดิบ ย่านที่อยู่อาศัยและสาธารณะในวงกว้าง ไม่มีบทนิยามหรือแนวเข้าสู่การศึกษาเดียวที่ครอบคลุมประชาธิปไตยทางเศรษฐกิจ แต่ผู้สนับสนุนส่วนใหญ่อ้างว่าความสัมพันธ์ของทรัพย์สินสมัยใหม่ผลักภาระต้นทุน ทำให้ความกินอยู่ดีทั่วไปมีความสำคัญน้อยกว่ากำไรเอกชนและปฏิเสธองค์การทางการเมืองไม่ให้มีสิทธิ์มีเสียงในการตัดสินใจนโยบายเศรษฐกิจ นอกเหนือจากข้อกังวลทางศีลธรรมเหล่นี้ ประชาธิปไตยทางเศรษฐกิจยังมีข้ออ้างในการปฏิบัติ เช่น ประชาธิปไตยทางเศรษฐกิจชดเชยช่องว่างอุปทานยังผลในตัวของทุนนิยม

ผู้สนับสนุนประชาธิปไตยทางเศรษฐกิจโดยทั่วไปให้เหตุผล่าวทุนนิยมสมัยใหม่ส่งผลให้เกิดวิกฤตเศรษฐกิจเป็นคาบ โดยทำให้เกิดการขาดอุปทานยังผลเพราะสังคมมีรายได้ไม่เพียงพอในการซื้อผลผลิตออกของทุนนิยม การผูกขาดของบริษัทซึ่งทรัพยากรสาธารณะตรงแบบทำให้เกิดความขาดแคลนจากฝีมือมนุษย์ ส่งผลให้เกิดความขาดสมดุลทางสังคมและเศรษฐกิจซึ่งจำกัดคนงานไม่ให้เข้าถึงโอกาสทางเศรษฐกิจและลดอำนาจซื้อของผู้บริโภค ประชาธิปไตยทางเศรษฐกิจนั้นมีการเสนอเป็นส่วนหนึ่งของอุดมการณ์ทางสังคมและเศรษฐกิจที่ใหญ่กว่า เป็นทฤษฎีเดี่ยว ๆ และเป็นแบบหนึ่งของวาระการปฏิรูป ตัวอย่างเช่น มีการเสนอเป็นวิธีหนึ่งในการได้มาซึ่งสิทธิทางเศรษฐกิจอย่างสมบูรณ์ รวมทั้งเปิดเส้นทางสู่สิทธิทางการเมืองอย่างสมบูรณ์ มีการเสนอทฤษฎีประชาธิปไตยทางเศรษฐกิจแบบตลาดและแบบไม่ใช่ตลาด ในฐานะวาระการปฏิรูป ทฤษฎีที่สนับสนุนและตัวอย่างโลกจริงมีตั้งแต่การกระจายอำนาจและการเปิดเสรีทางเศรษฐกิจให้แก่สหกรณ์แบบประชาธิปไตย การธนาคารสาธารณะ การค้าโดยชอบธรรมและการผลิตอาหารและเงินตราแบบขึ้นกับภูมิภาค

## อ้างอิง

; บรรณานุกรม :
* 
* 
* 

## บทอ่านเพิ่มเติม
* 
* 
* 
* 
* De Magalhães, L. M., & Ferrero, L. (2010). *[http://citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/download?doi=10.1.1.173.3099&rep=rep1&type=pdf Political parties and the tax level in the American states: two regression discontinuity designs]* (No. 10/614). Department of Economics, University of Bristol, UK.
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ประชาธิปไตย
หมวดหมู่:ระบบเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:สังคมนิยมแบบตลาด
หมวดหมู่:สหกรณ์คนงาน
หมวดหมู่:การค้าอย่างเป็นธรรม
เดเอ็ฟเบ-โพคาล 2021 รอบชิงชนะเลิศ

การแข่งขัน **เดเอ็ฟเบ-โพคาล 2021 รอบชิงชนะเลิศ** เป็นการตัดสินหาผู้ชนะของ เดเอ็ฟเบ-โพคาล ฤดูกาล 2020–21, ฤดูกาลที่ 78 ของฟุตบอลถ้วยหลักของเยอรมนี. นัดนี้ลงเล่นไปเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 ที่สนาม โอลึมเพียชตาดิโยน ใน เบอร์ลิน. แมตช์นี้ตามกำหนดเดิมจะเป็นวันเสาร์ที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2021, แต่ถูกย้ายไปเป็นวันที่เร็วขึ้นก่อนที่ลีกจะจบฤดูกาลในเยอรมนี. นี่เป็นเนื่องมาจากความหนาแน่ของโปรแกรมการแข่งขันเกิดจากการเริ่มต้นฤดูกาลที่ล่าช้า, มีต้นกำเนิดมาจากการเลื่อนของการสิ้นสุดของฤดูกาลที่ผ่านมาอันเป็นผลมาจาก การระบาดทั่วของโควิด-19. เช่นเดียวกับการแข่งขันอื่นๆ, แมตช์นี้จะลงเล่น หลังปิดประตู โดยไม่มีผู้ชม.

แมตช์นี้เป็นการพบกันระหว่าง แอร์เบ ไลพ์ซิช และ โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์.

เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงตารางการแข่งขัน, แมตช์นี้จะเป็นครั้งแรกของนัดชิงชนะเลิศเดเอ็ฟเบ-โพคาล นับตั้งแต่ ค.ศ. 2008 ที่จะเล่นก่อนจบฤดูกาลของลีก, และรอบชิงชนะเลิศครั้งแรกนับตั้งแต่ ค.ศ. 1985 ที่จะไม่ได้ลงเล่นในวันเสาร์. นอกจากนี้ยังเป็นรอบชิงชนะเลิศครั้งแรกในวันพฤหัสบดี, เช่นเดียวกับครั้งแรกที่ไม่ได้ลงเล่นในหนึ่ง สุดสัปดาห์, นับตั้งแต่ ค.ศ. 1984.

## ทีม
*ในตารางด้านล่างนี้, คู่ชิงชนะเลิศนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1943 จะเป็นยุคทสชัมเมอร์โพคาล, ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 จะเป็นยุค เดเอ็ฟเบ-โพคาล.*

## ภูมิหลัง

## เส้นทางสู่รอบชิงชนะเลิศ
เดเอ็ฟเบ-โพคาล เริ่มต้นกับ 64 ทีมในการแข่งขันรูปแบบถ้วยน็อคเอาต์ตกรอบเดียว. มีทั้งหมดห้ารอบนำหน้าก่อนถึงนัดชิงชนะเลิศ. แต่ละทีมถูกจับสลากพบกับทีมอื่น, และผู้ชนะหลังจบ 90 นาทีจะได้ผ่านเข้ารอบ. ถ้าเสมอกัน, 30 นาทีของ การต่อเวลาพิเศษ จะได้ลงเล่น. ถ้าผลการแข่งขันยังคงระดับอยู่, การดวลลูกโทษ จะเป็นวิธีที่นำมาใช้ในการตัดสินหาทีมชนะเลิศ.

*หมายเหตุ: ผลการแข่งขันด้านล่างนี้, ผลของทีมที่เข้าชิงชนะเลิศจะขึ้นเป็นตัวเลขแรก (H: เหย้า; A: เยือน).*

## แมตช์

### รายละเอียด


## ดูเพิ่ม
*เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ 2021
*ฟุตบอลในเบอร์ลิน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

2021
หมวดหมู่:ฟุตบอลถ้วยเยอรมันในฤดูกาล 2020–21
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาที่เลื่อนออกไปเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19
ยุทธการที่นองโย

**ยุทธการที่นองโย** การต่อสู้บนบกระหว่างกองทัพของ อาณาจักรตองอู และ อาณาจักรหงสาวดี ระหว่าง สงครามตองอู–หงสาวดี (พ.ศ. 2077–2084) ในปลายปี พ.ศ. 2081 การรบครั้งนี้ตองอูได้ชัยชนะ กองทัพตองอูนำโดยขุนพล กะยอดินนรธา (ภายหลังคือ พระเจ้าบุเรงนอง) ขณะที่ กองทัพหงสาวดีนำโดย พญาทะละ และ เมงเยอองแนง

การรบครั้งนี้เป็นหนึ่งในการรบที่มีชื่อเสียงมากที่สุดใน ประวัติศาสตร์พม่า หลังการรบครั้งนี้ กะยอดินนรธา ได้รับพระราชทานตำแหน่ง บุเรงนอง จาก พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้ กษัตริย์ลำดับที่ 2 แห่ง ราชวงศ์ตองอู

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์หงสาวดี
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์มอญ
หมวดหมู่:ยุทธการเกี่ยวข้องกับพม่า
กฎหมายครอบครัว

**กฎหมายครอบครัว**, **กฎหมายเกี่ยวกับการสมรส** หรือ **กฎหมายความสัมพันธ์ภายในครอบครัว** เป็นขอบเขตของกฎหมายที่ว่าด้วยเรื่องครอบครัวและความสัมพันธ์ภายในครอบครัว

## ภาพรวม
เรื่องที่ปกติอยู่ในขอบเขตประมวลกฎหมายครอบครัวของประเทศหนึ่ง ๆ เช่น
* การสมรส, การอยู่กินด้วยกัน (civil union), และคู่อาศัย (domestic partnership):
** การเข้าสู่ความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาและคู่อาศัยที่กฎหมายรับรอง
** การสิ้นสุดความสัมพันธ์แบบครอบครัวที่กฎหมายรับรองและประเด็นประกอบ รวมทั้ง การหย่า, การบอกล้างนิติกรรม, การแบ่งทรัพย์สิน, ค่าอุปการะเลี้ยงดู, การปกครองดูแลบุตร และการเยี่ยมเยียน, หน้าที่อุปการะเลี้ยงดูเด็กและการตัดสินค่าอุปการะเลี้ยงดู
* การรับเป็นบุตรบุญธรรม
* การอุ้มบุญ (surrogacy), กระบวนการคลอดโดยแม่ที่รับตั้งครรภ์แทน
*  การคุ้มครองเด็ก: วิธีพิจารณาของศาลซึ่งอาจเกิดขั้นในกรณีที่รัฐเข้าแทรกแซงในกรณีการละเมิดเด็กและการทอดทิ้งเด็ก
* กฎหมายเยาวชน: ประเด็นที่เกี่ยวข้องกับผู้เยาว์ซึ่งรวมถึง สถานะทางอาชญากรรม (status offense), การกระทำความผิดอาญา, การปลดปล่อยให้เป็นอิสระ (emancipation) และการชี้ขาดตัดสินเยาวชน (juvenile adjudication)
* การพิสูจน์ความเป็นบิดา: วิธีพิจารณาในการหาความเป็นบิดา และการทดสอบความเป็นบิดา

ทั้งนี้ รายการข้างต้นนั้นไม่สมบูรณ์ และอาจแตกต่างกันได้ขึ้นอยู่กับเขตอำนาจศาลต่าง ๆ

## อ้างอิง
อันโทน บรุคเนอร์

**อันโทน บรุคเนอร์** () เป็นคีตกวี, นักทฤษฎีดนตรี และนักออร์แกนชาวออสเตรีย 

## ประวัติ
### ชีวิตวัยเด็ก
อันโทน บรุคเนอร์ เกิดเมื่อค.ศ. 1824 ในหมู่บ้านอันส์เฟ็ลเดิน (Ansfelden) ทางตอนเหนือของประเทศออสเตรีย เด็กชายบรุคเนอร์เป็นบุตรคนโตของครอบครัว บิดาเป็นครูใหญ่ของโรงเรียนประจำหมู่บ้าน มารดาเป็นนักร้องประสานเสียง เขาเริ่มเรียนหนังสือเมื่ออายุหกขวบที่โรงเรียนของบิดา และเป็นนักเรียนที่ขยันมากจนได้เลื่อนชั้นเรียนก่อนเพื่อนในวัยเดียวกัน นอกจากนี้ บิดายังสอนออร์แกนให้แก่เด็กชายด้วย

เนื่องจากบ้านที่พวกเขาอยู่เป็นบ้านประจำตำแหน่งครูใหญ่ เมื่อบิดาของเขาเสียชีวิตจากวัณโรคในค.ศ. 1837 ครอบครัวจึงต้องย้ายออก มารดาจึงนำเขาไปฝากกับอารามซังคท์ฟลอรีอาน (Sankt Florian) และได้เป็นนักร้องเพลงสวด นอกจากจะได้เรียนการร้องเพลงสวดแล้ว เขายังได้เรียนไวโอลินและออร์แกนเพิ่มเติม บรึคเนอร์มีพรสวรรค์จนได้เล่นออร์แกนใหญ่ของอาราม และบางครั้งมีโอกาสเล่นประกอบงานพิธีกรรม ออร์แกนดังกล่าวจึงถูกเรียกว่า "บรึคเนอร์ออร์แกน"

### ครูสอนหนังสือ
แม้บรุคเนอร์มีพรสววรค์ด้านดนตรี แต่แล้วมารดาก็ส่งเขาเข้าโรงเรียนพระที่เมืองลินทซ์ในค.ศ. 1841 หลังจบการศึกษาจากโรงเรียนพระด้วยผลการเรียนยอดเยี่ยม บรุคเนอร์ถูกส่งเป็นผู้ช่วยสอนที่หมู่บ้านวินด์ฮาค (Windhaag) ด้วยค่าจ้างต่ำเตี้ยเรี่ยดินและถูกผู้บังคับบัญชากลั่นแกล้งเสมอ แต่กระนั้นก็ไม่เคยบ่นหรือต่อต้าน อุปนิสัยเจียมเนื้อเจียมตัวของบรุคเนอร์ถือเป็นลักษณะเด่นที่สุดของเขาตลอดช่วงชีวิต เขาอยู่ที่เมืองนี้สองปีจนถึงอายุ 19 และทำหน้าที่สอนวิชาที่ไม่เกี่ยวกับดนตรีเลย พระสงฆ์ทรงสมณศักดิ์รับรู้ความยากลำบากของบรุคเนอร์ จึงย้ายเขาไปเป็นผู้ช่วยสอนที่เมืองคร็อนชตอร์ฟ (Kronstorf) บรุคเนอร์มีความสุขทีเดียวกับที่ทำงานใหม่ เขาได้เป็นลูกศิษย์ของคีตกวีเซเน็ตตี ทักษะด้านการแต่งเพลงของเขาพัฒนาขึ้นมากขณะอาศัยอยู่ในเมืองนี้

ค.ศ. 1845 บรุคเนอร์กลับมาที่ซังคท์ฟลอรีอานและสอบได้เป็นครูผู้ช่วยประจำโรงเรียนในหมู่บ้านหนึ่งใกล้ซังคท์ฟลอรีอาน ต่อมาในค.ศ. 1848 เขาได้รับตำแหน่งเพิ่มเติมเป็นนักออร์แกนประจำซังคท์ฟลอรีอาน

### ประพันธ์เพลง
บรึคเนอร์เรียนรู้การประพันธ์เพลงด้วยตนเองเป็นส่วนใหญ่ เขาเริ่มประพันธ์เพลงอย่างจริงจังในค.ศ. 1861 ขณะมีอายุ 37 ปี แล้วอาศัยการศึกษาหาความรู้จากนักดนตรีนามว่าอ็อทโท คิทซ์เลอร์ ที่อ่อนกว่าเก้าปี ผลงานเพลงชิ้นแรกๆของบรึคเนอร์ (เช่น Symphony in F minor, March in D minor และ Overture in G minor) ล้วนถูกประพันธ์ขึ้นในช่วงที่เขายังศึกษาหาความรู้อยู่

ค.ศ. 1868 บรุคเนอร์ตัดสินใจเป็นครูวิชาทฤษฎีดนตรีที่โรงเรียนสอนดนตรีในกรุงเวียนนา และมีโอกาสสร้างสรรค์ผลงานซิมโฟนีหลายชิ้น ผลงานซิมโฟนีของเขาในเวลานั้นได้รับผลตอบรับในทางลบ ถูกมองว่า "เถื่อน" และ "เลอะเทอะ" ต่อมาในค.ศ. 1875 เขารับตำแหน่งอาจารย์ในมหาวิทยาลัยเวียนนา โดยรวมแล้ว บรุคเนอร์ไม่ค่อยมีความสุขในเวียนนา การดนตรีของเวียนนาในเวลานั้นตกอยู่ใต้อิทธิพลการตีฝีปากของนักวิจารณ์ดนตรีนามว่าฮันส์ลิค (Hanslick) ประกอบกับเวลานั้น วงการดนตรีแบ่งเป็นสองขั้วระหว่างวากเนอร์กับบรามส์ การที่บรุคเนอร์เลือกข้างวากเนอร์ ทำให้ฮันส์ลิคกลายเป็นศัตรูโดยไม่ตั้งใจ 

บรุคเนอร์ใช่ว่าไร้แรงหนุน นักวิจารณ์ดนตรีและวาทยกรหลายคนพยายามช่วยนำเสนอผลงานของบรุคเนอร์สู่สาธารณะ ซึ่งก็สามารถทำให้ชื่อของบรุคเนอร์ได้รับการยอมรับมากขึ้น บรุคเนอร์ถือเป็นคีตกวีที่มีความใจกว้างอย่างมาก ขณะที่ชื่อของเขายังไม่มีชื่อเสียง เขายอมให้บรรดาผู้หวังดีนำซิมโฟนีของเขาไปตัดทอนแก้ไขและนำออกแสดงตามใจชอบ เพื่อให้ชื่อของเขาเป็นที่แพร่หลาย

## อ้างอิง

บร
หมวดหมู่:บุคคลจากลินทซ์
มหาราชวงศ์ ฉบับที่สอง

**มหาราชวงศ์ ฉบับที่สอง** (, ) เป็นบันทึกเหตุการณ์หลักฉบับที่สองของราชวงศ์โก้นบองแห่งประเทศพม่า ต่อเนื่องจากมหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว โดยมหาราชวงศ์ ฉบับที่สองได้เพิ่มเติมบันทึกเหตุการณ์อย่างเป็นทางการระหว่าง ค.ศ. 1821 ถึง 1854 อาทิ สงครามหายนะสองครั้งกับจักรวรรดิบริติช

## ข้อมูล
ผลงานเกี่ยวกับพงศาวดารนี้เริ่มต้นโดย คณะกรรมการประวัติศาสตร์หลวงแห่งพม่า ใน ค.ศ. 1867 ราว 15 ปีหลังสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สอง (1852) ที่สร้างหายนะยิ่งกว่า และประมาณปีเดียวหลังการกบฏที่สังหารมกุฎราชกุมารกะนองมี่นต้า พระเจ้ามินดงผู้ทรงหวั่นไหวจึงทรงแต่งตั้งคณะกรรมการนักวิชาการอีกชุดเพื่อปรับปรุง*มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว*ให้ทันสมัย คณะกรรมการประกอบด้วยสมาชิกห้าคน ได้แก่ ข้าราชการชั้นสูง บรรณารักษ์ และเสมียน ในขณะที่คณะกรรมการชุดแรกยุติลงใน ค.ศ. 1821 ก่อนสงครามอังกฤษ-พม่าครั้งที่หนึ่ง (ค.ศ. 1824–1826) คณะกรรมการชุดที่สองไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องจัดการกับสงครามที่เลวร้ายสองครั้ง อันทำให้อาณาจักรที่แตกแยกของพวกเขาอยู่ในจุดวิกฤต คณะกรรมการได้ปรับปรุงพงศาวดารให้ทันสมัยจนถึง ค.ศ. 1854 หลังสงครามครั้งที่สอง ทีนอองกล่าวถึงบันทึกสงครามทั้งสองครั้งในมหาราชวงศ์ ฉบับที่สองว่า "เขียนขึ้นด้วยความเที่ยงธรรมแบบนักประวัติศาสตร์ที่แท้จริง และบันทึกความพ่ายแพ้ครั้งยิ่งใหญ่ของชาติไว้อย่างละเอียดถี่ถ้วน" พงศาวดารฉบับที่สองจำนวนสิบเล่มเสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 1869

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ราชวงศ์โก้นบอง
หมวดหมู่:บันทึกเหตุการณ์พม่า
การประชุมลอนดอน (ค.ศ. 1830)

thumb|ภาพเขียนล้อเลียนการประชุมลอนดอน ค.ศ. 1830 โดยออนอเร โดมีเย แสดงให้เห็นตัวแทนของปรัสเซีย ออสเตรีย รัสเซีย บริเตนใหญ่ และฝรั่งเศสกำลังประชุมอย่างขะมักเขม้น ในขณะที่ฮอลแลนด์และเบลเยียมถูกมัดอยู่บนหลักด้านข้างของภาพ และโปแลนด์ถูกเหยียบตายอยู่บนพื้น

**การประชุมลอนดอน ค.ศ. 1830** () ได้รวบรวมตัวแทนประเทศมหาอำนาจทั้งห้าของยุโรปในสมัยนั้น ได้แก่ ออสเตรีย บริเตนใหญ่ ฝรั่งเศส ปรัสเซีย และรัสเซีย โดยเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ผลการประชุมคือความสำเร็จในการแบ่งแยกดินแดนของเบลเยียมจากสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์และการรับรองความเป็นเอกราชของประเทศเบลเยียม

## แผนการแบ่งแยกประเทศ
กลุ่มมหาอำนาจทั้งห้าได้ตกลงไม่รับรองแผนการแบ่งแยกเบลเยียมออกเป็นหลายส่วนตามเส้นแบ่งทางภาษาที่เสนอโดยนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส (ตาแลร็อง) แต่สุดท้ายได้รับรองการมีเอกราชเป็นประเทศเบลเยียมเพียงประเทศเดียวที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาหลัก โดยเป็นหนึ่งในแผนการแบ่งแยกเบลเยียมที่มีหลายแผนด้วยกัน โดยจุดประสงค์หลักคือการเป็นรัฐกันชนระหว่างฝรั่งเศสกับประเทศยุโรปอื่น ๆ 

## การตอบรับของเนเธอร์แลนด์
รัฐบาลเนเธอร์แลนด์ได้ปฏิเสธและได้ต่อต้านแผนการนี้อย่างรุนแรง และส่งกองทัพเข้ามาจัดการใน ค.ศ. 1831 แต่ก็ประสบความล้มเหลว สุดท้ายใน ค.ศ. 1839 จึงยอมรับข้อตกลงในสนธิสัญญาลอนดอนและยอมรับการเป็นเอกราชของเบลเยียมโดยสมบูรณ์

## ผลที่ตามมา
ใน ค.ศ. 1914 เยอรมนีปฏิเสธที่จะรับประกันความเป็นกลางของเบลเยียม และเข้ารุกรานเบลเยียม ส่งผลให้บริเตนใหญ่ตอบโต้ด้วยการประกาศสงครามกับเยอรมนีในที่สุด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การปฏิวัติเบลเยียม
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เบลเยียม
พระองค์เจ้าอรรคนารี

**พระองค์เจ้าอรรคนารี** (หรือ **อัครนารี**) หรือ **หม่อมเจ้าปุก อิศรศักดิ** ประสูติช่วง พ.ศ. 2391 หรือ พ.ศ. 2393 เป็นพระธิดาพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ เจ้าฟ้าอิศราพงศ์ ซึ่งเป็นเจ้านายวังหน้าของกรุงสยาม เมื่อจำเริญพระชันษาขึ้นหม่อมเจ้าปุกจึงเสด็จออกไปอยู่กรุงกัมพูชา เพื่อเข้ารับราชการเป็นบาทบริจาริกาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร ราว พ.ศ. 2414 ต่อมาพระบาทสมเด็จพระนโรดมโปรดเกล้าฯ สถาปนาหม่อมเจ้าปุก ขึ้นเป็นพระองค์เจ้าอรรคนารี ในตำแหน่งพระเทพี

เมื่อคราวสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพเสด็จเยือนกัมพูชาราว พ.ศ. 2467 พระองค์เจ้าอรรคนารีกราบทูลขอเข้าเฝ้าด้วย แต่ด้วยพระองค์พำนักอยู่กรุงกัมพูชามานาน จึงมีกิริยาที่ต่างออกไปจากคนไทยในกรุงเทพมหานคร สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงกล่าวถึงไว้ ความว่า "...ยังมีหม่อมเจ้าหญิงปุก ในเจ้าฟ้าอิศราพงศ์ ซึ่งออกมาอยู่กรุงกัมพูชา ได้เปนหม่อมสมเด็จพระนโรดม ยกขึ้นเปนพระองค์เจ้าอรรคนารี เดี๋ยวนี้อายุได้ ๗๖ ปี ยังอยู่ในวัง ทูลขอมาพบพวกเราอิกองค์หนึ่ง แต่กิริยาอาการดูเปนพันทาง จะเปนเขมรก็ไม่ใช่จะเปนไทยก็ไม่เชิง ไม่ชวนสมาคมเหมือนเจ้านายพวกกรุงกัมพูชา จึงเปนแต่ทักทายพอมิให้เสียอัชฌาสัย..."

พระองค์เจ้าอรรคนารีสิ้นพระชนม์ ในกัมพูชา ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวของสยาม

## พงศาวลี



## อ้างอิง
; หมายเหตุ 

 ในไทยจะใช้คำว่า "สิ้นชีพิตักษัย" เพราะมีฐานันดรศักดิ์เป็นหม่อมเจ้าในราชสำนักไทย

; เชิงอรรถ

หมวดหมู่:ราชสกุลนโรดม
หมวดหมู่:บาทบริจาริกาในราชสำนักกัมพูชา
หมวดหมู่:หม่อมเจ้าหญิง
หมวดหมู่:ราชสกุลอิศรศักดิ์
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าหญิง
หมวดหมู่:เจ้าหญิงกัมพูชา
หมวดหมู่:ชาวไทยในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตพระนคร
หมวดหมู่:ชาวไทยที่เสียชีวิตในประเทศกัมพูชา
วัดสินวิเศษศรัทธาราม

**วัดสินวิเศษศรัทธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางคนที อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ปัจจุบันมีพระครูอุดมสมุทรกิจ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดสินวิเศษศรัทธาราม เดิมชื่อ **วัดต้นมะม่วง** เนื่องด้วยเดิมพื้นที่ของวัดเป็นดงมะม่วง เจ้าของสวนมะม่วงได้ยกที่ดินบางส่วนสร้างวัด เพื่อถวายเป็นพุทธบูชา วัดสร้างเมื่อ พ.ศ. 2325 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2496

ภายในวัดมีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ที่สิ่งสำคัญได้แก่ *หลวงพ่อโต* ซึ่งเป็นพระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปหล่อปางมารวิชัย นอกจากนี้ยังมีรูปหล่อหลวงพ่อเพชร และรูปหล่อหลวงพ่อทอง (อดีตเจ้าอาวาส) ประดิษฐานอยู่ภายในวัดด้วย และมีศาลาท่าน้ำของวัด 2 หลังเป็นทรงไทยหลังคาซ้อน 2 ชั้น

วัดมีพระเกจิอาจารย์ คือ หลวงพ่อทอง มีเรื่องเล่าถึงความศักดิ์สิทธิ์ของท่าน ในด้านมหาอุด คงกระพันชาตรี โดยเฉพาะตะกรุดโทนของท่านด้วยนั้นเลื่องลือกันเป็นอันมาก

## อ้างอิง

สินวิเศษศรัทธาราม
วัดพลับ (จังหวัดจันทบุรี)

**วัดพลับ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกะจะ อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานโดยกรมศิลปากรตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523

## ประวัติ
วัดพลับเป็นวัดเก่าแก่ตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนปลาย เดิมชื่อว่า **วัดพลับสุวรรณพิมพราราม** ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น **วัดสุวรรณติมพรุธาราม** มีความหมายว่า "วัดพลับทอง" และท้ายสุดเปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดพลับ"

เมื่อ พ.ศ. 2310 ครั้นกรุงศรีอยุธยาล่มสลาย สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชซึ่งตีฝ่าวงล้อมข้าศึกมาตั้งทัพที่ภาคตะวันออก พระองค์ทรงใช้วัดพลับเป็นที่พักทัพและจัดเตรียมกองทัพก่อนเข้าตีเมืองจันทบุรี ทั้งยังทรงประกอบพิธีบำรุงขวัญทหาร สร้างพระยอดธงแจกจ่าย และนำน้ำในบ่อน้ำมาทำน้ำพระพุทธมนต์ประพรมเหล่าทหารหาญ โดยกระทำพิธีปลุกเสกในอุโบสถหลังเก่า ภายหลังเมื่อพระองค์กอบกู้กรุงศรีอยุธยากลับคืนมาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พระองค์พร้อมด้วยแม่ทัพนายกองได้เสด็จกลับมาบูรณะวัดพลับอีกครั้ง และได้นำพระยอดธงที่เหลือจากการแจกจ่ายทหารในครั้งนั้นเข้าบรรจุในพระเจดีย์กลางน้ำถวายเป็นพุทธบูชา

วัดพลับยังได้ให้ทางราชการตั้งโรงเรียน 2 โรงเรียน คือ โรงเรียนบากะจะ โรงเรียนประถมศึกษาวัดพลับจันทบุรชีบาอุทิศ และศูนย์เด็กเล็กก่อนเกณฑ์ของวัดอีก 1 ศูนย์ และเมื่อ พ.ศ. 2543 กรมการศาสนาได้ประกาศให้วัดพลับเป็นอุทยานการศึกษาในวัด

## อาคารและเสนาสนะ

อุโบสถหลังเก่าได้รับการปฏิสังขรณ์หลายครั้ง  มีหน้าบันเป็นลวดลายปูนปั้นรูปพระนารายณ์ทรงครุฑ หลังคาตกแต่งด้วยเครื่องลำยองปูนปั้น เคยเป็นสถานที่ปลุกเสกมุรธาภิเษกในพระพิธีพระบรมราชาภิเษกของพระมหากษัตริย์ราชวงศ์จักรีทุกพระองค์ สร้างใหม่ พ.ศ. 2506 ปฏิสังขรณ์ พ.ศ. 2533 ด้านหลังพระประธานภายในพระอุโบสถ มีพระพุทธรูปเก่าแก่ที่เชื่อว่าสร้างตั้งแต่สมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช

เจดีย์ทรงระฆังตั้งอยู่กลางน้ำ ศิลปะสมัยอยุธยาตอนกลางสูงประมาณ 7 เมตร ตัวองค์ระฆังก่ออิฐถือปูนธรรมดา ไม่ประดับกระเบื้องมีฐานประทักษิณ โดยรอบ 4 ด้าน กรมศิลปากรได้ปฏิสังขรณ์ แล้วเสร็จเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2552 หอไม้ทรงไทยสร้างอยู่กลางสระน้ำ หลังคา 2 ชั้นทรงจั่วโครงสร้างไม้ตกแต่งด้วยเครื่องลำยอง มีระเบียงรอบหอเสารองรับหลังคาเป็นเสาเดิมยังเห็นร่องรอยการตกแต่งด้วยลายรดน้ำลงรักปิดทอง กรมศิลปากรได้ปฏิสังขรณ์แล้วเสร็จเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2552 

พระปรางค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2441 เป็นศิลปะสมัยรัตนโกสินทร์ สูง 20 เมตร องค์พระปรางค์ตั้งอยู่บนฐานประทักษิณ 2 ชั้น มีบันไดมีมุขยื่นทั้ง 4 ด้านโดยรอบ ส่วนยอดของพระปรางค์ มีการซ้อนชั้น องค์พระปรางค์เล็กมีชั้นฐานเชิงบาตรรองรับประดับซุ้มด้วยรูปปั้นเศียรช้างทั้ง 4 ทิศ และส่วนยอดสุดตกแต่งด้วยยอดปรางค์ประดับด้วยตรีศูล ได้รับการบูรณะเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550

วิหารไม้รูปทรงสี่เหลี่ยมจตุรัส ส่วนยอดของหลังคาเป็นทรงจัตุรมุข มีเจดีย์ขนาดเล็กประดับบนยอดจัตุรมุขมีเครื่องลำยองที่ทำด้วยไม้ แกะสลัก สวยงามตกแต่งจตุรมุขและบริเวณช่องลมทั้ง 4 ด้านประดับด้วยการแกะสลักลวดลายไม้ฉลุที่งดงาม ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางบำเพ็ญทุกรกิริยา กรมศิลปากรได้ปฏิสังขรณ์วิหารไม้แห่งนี้เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2556 นอกจากนั้นวัดยังมีบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์และอนุสรณ์สถานสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดจันทบุรี
พลับ
วัดนังคัลจันตรี

**วัดนังคัลจันตรี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงคำพร้อย อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 19 ไร่ 37 งาน

วัดนังคัลจันตรีสร้างเมื่อประมาณ พ.ศ. 2436 สร้างโดยพระครูโทน วัดบำเพ็ญเหนือ อำเภอมีนบุรี กับสมภารแป้น ก้อนนาค และประชาชนร่วมกันสร้าง (ซึ่งต่อมาสมภารแป้นได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดเป็นรูปแรก) โดยมีหลวงโยธาภิบาลและคุณหญิงสะอาด เป็นผู้ถวายที่ดินประมาณ 20 ไร่ เพื่อสร้างวัด ชาวบ้านเรียกว่า **วัดคลองเจ็ด** หรือ **วัดปากคลองเจ็ด**

ภายในวัดมีพระพุทธรูปโบราณและปูชนียวัตถุ อาทิเช่น *หลวงพ่อโต* เป็นพระประธานในโบสถ์ *หลวงพ่อประสิทธิโชค* พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ในวิหาร นอกนั้นยังมีหลวงพ่อพุทธโสธรจำลอง รอยพระพุทธบาทจำลอง ท้าวเวสสุวรรณ ศาลเจ้าศักดิ์สิทธิ์ เซียงซือกง และมีสะพานไม้โบราณ *สะพานนรการผดุง* ตั้งอยู่หน้าที่ว่าการอำเภอลำลูกกา สร้างขึ้นด้วย 3 ไม้ คือ ไม้เต็ง ไม้แดง ไม้ตะเคียน เมื่อปี พ.ศ. 2437 และได้นำชื่อ ขุนนรการผดุง นายอำเภอลำลูกกาขณะนั้นมาตั้งเป็นชื่อสะพาน

## อ้างอิง

นังคัลจันตรี