กรดไขมันโอเมกา-3

**กรดไขมันโอเมกา-3 ' ()
เป็น[[กรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่]] (polyunsaturated fatty acid, PUFA)
ปลายข้างหนึ่งเป็น[[กรดคาร์บอกซิลิก]] (-COOH) ซึ่งจัดว่าเป็นต้นของโซ่ ดังนั้นจึงเรียกว่า อัลฟา ปลายอีกข้างเป็นเมทิล (methyl, -CH<sub>3</sub>) ซึ่งจัดว่าเป็นหางโซ่ ดังนั้น จึงเรียกว่า โอเมกา
วิธีการตั้งชื่อกรดไขมันอย่างหนึ่งก็คือโดยตำแหน่งของ[[พันธะคู่]]แรกนับจากหางโซ่ คือจากปลายโอเมกา (ω-) หรือปลาย n-
ดังนั้น กรดไขมันโอเมกา-3 จึงมีพันธะคู่ระหว่าง[[อะตอม]][[คาร์บอน]]ตำแหน่งที่สามกับสี่นับจากหางโซ่
แต่ระบบการตั้งชื่อสากลคือ [[IUPAC]] จะนับจากปลายที่เป็นคาร์บอกซิล

 
กรดไขมันโอเมกา-3 สามอย่างในร่างกายมนุษย์คือ [[กรดลิโนเลนิกอัลฟา]] (α-linolenic acid, ALA) ที่พบใน[[น้ำมันพืช]], 
eicosapentaenoic acid (EPA) และ docosahexaenoic acid (DHA) โดยทั้งสองพบอย่างสามัญในน้ำมันสัตว์/พืชทะเล
สาหร่ายทะเลและ[[แพลงก์ตอนพืช]]เป็นแหล่งหลักของกรดไขมันโอเมกา-3
ส่วนน้ำมันพืชที่มี ALA รวมทั้ง[[วอลนัต]], เมล็ดพืชที่ทานได้, น้ำมันเมล็ด ''Salvia sclarea'' (clary sage ใน[[วงศ์กะเพรา]]), [[น้ำมันเมล็ดแฟลกซ์]], น้ำมันต้น ''Plukenetia volubilis'' (Sacha Inchi), น้ำมันต้น ''Echium plantagineum'' (Echium) และ[[น้ำมันกัญชง]]
น้ำมันสัตว์ที่มี  และ  รวมทั้ง[[ปลา]], [[น้ำมันปลา]], [[ไข่ (อาหาร)|ไข่]]จาก[[ไก่]]ที่ได้[[อาหาร]]มี EPA และ DHA, น้ำมัน[[ปลาหมึก]] และน้ำมัน[[เคย]]
แต่การทาน[[อาหารเสริม]]เป็นกรดไขมันโอเมกา-3 ดูเหมือนจะไม่มีผลต่อความเสี่ยงตาย [[มะเร็ง]] และ[[โรคหัวใจ]]
อนึ่ง งานศึกษาอาหารเสริมเป็นน้ำมันปลาไม่ให้[[หลักฐานเชิงประสบการณ์|หลักฐาน]]สนับสนุนว่า สามารถป้องกัน[[กล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด]] [[โรคหลอดเลือดสมอง]] หรือมีผลต่อโรคหลอดเลือด


กรดไขมันโอเมกา-3 สำคัญต่อ[[เมแทบอลิซึม]]ปกติ
แม้[[สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม]]จะไม่สามารถสังเคราะห์กรดนี้ได้ แต่ก็ได้ [[กรดลิโนเลนิกอัลฟา|ALA]] ที่มีโซ่สั้นกว่า (มีคาร์บอน 18 อะตอมและพันธะคู่ 3 คู่) จากอาหาร แล้วใช้สร้างกรดไขมันโอเมกา-3 ที่ยาวว่าและสำคัญกว่า คือ  (มีคาร์บอน 20 อะตอมและพันธะคู่ 5 คู่) ซึ่งก็ใช้สร้าง  ที่สำคัญสุด
แต่สมรรถภาพการสร้างกรดไขมันดโซ่ยาวจาก ALA อาจแย่ลงเมื่ออายุมากขึ้น
กรดไขมันโอเมกา-3 เป็นโครงสร้างทาง[[ไขมัน]]ที่สำคัญใน[[สมอง]]และ[[จอประสาทตา]]

ในอาหารที่ถูกกับอากาศ กรดไขมันไม่อิ่มตัวไม่อิ่มตัวจะไวต่อกระบวนการ[[ออกซิเดชัน]]และการเหม็นหืน


== ผลต่อสุขภาพ ==
การทานอาหารเสริมโอเมก้า 3 ดูเหมือนจะไม่ลดความเสี่ยงตายเพราะเหตุทั้งหมด

=== มะเร็ง ===
การบริโภคกรดไขมันโอเมกา-3 ของสัตว์ทะเลไร้หลักฐานที่ดีว่าช่วยลด[[ความเสี่ยง]]มะเร็ง
โดยอาจยกเว้นมะเร็งเต้านม
แต่การทานกรดไขมันโอเมกา-3 เป็นอาหารเสริมไม่มีหลักฐานพอว่ามีผลต่อมะเร็งต่าง ๆ
และผลต่อมะเร็งต่อมลูกหมากก็ยังไม่สามารถสรุปได้
คือความเสี่ยงจะลดลงเมื่อมี DPA (Docosapentaenoic acid) ที่สูงขึ้น แต่สำหรับมะเร็งที่โตเร็ว ความเสี่ยงจะสูงขึ้นเมื่อค่ารวมของ EPA กับ DHA สูงขึ้น

สำหรับ[[คนไข้]]มะเร็งระยะหลัง ๆ และมีอาการผอมแห้ง (cachexia) การทานกรดไขมันโอเมกา-3 เป็นอาหารเสริมอาจมีประโยชน์ เพราะเพิ่มความอยากอาหาร น้ำหนัก และคุณภาพชีวิต

=== โรคหัวใจร่วมหลอดเลือด ===
หลักฐานโดยทั่วไปไม่สนับสนุนประโยชน์ของการทานกรดไขมันโอเมก้า 3 เป็นอาหารเสริมเพื่อป้องกัน[[โรคหัวใจร่วมหลอดเลือด]] (รวม[[กล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด]] และหัวใจล้มแบบฉับพลัน ) หรือ[[โรคหลอดเลือดสมอง]]
[[งานวิเคราะห์อภิมาน]]ปี 2018 ไม่พบหลักฐานว่า การทานกรดไขมันโอเมกา-3 ของคนไข้ที่มีประวัติ[[โรคหลอดเลือดเลี้ยงหัวใจ]] ช่วยป้องกันความตายเพราะโรคหลอดเลือดเลี้ยงหัวใจ หรือป้องกันกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือดที่ไม่ถึงตาย หรือป้องกันปัญหาหลอดเลือดอื่น ๆ

การทานกรดไขมันโอเมกา-3 เป็นอาหารเสริมมากกว่าหนึ่งกรัมต่อวันอย่างน้อยปีหนึ่งอาจช่วยป้องกันความตายเพราะโรคหัวใจ การตายฉับพลัน หรือกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือดสำหรับคนไข้ที่มีประวัติโรคหัวใจร่วมหลอดเลือด
แต่ไม่มีผลต้านการเกิดโรคหลอดเลือดสมอง หรือความตายเพราะเหตุทั้งหมดในประชากรกลุ่มนี้

แม้การทานปลาซึ่งมีกรดไขมันโอเมกา-3 โซ่ยาวดูเหมือนจะลดความเสี่ยงโรคหลอดเลือดสมอง
แต่การทานน้ำมันปลาเป็นอาหารเสริมก็ไม่พบว่ามีประโยชน์ต่อการเกิดเส้นเลือดมาเลี้ยงใหม่ (revascularization) หรือหัวใจเต้นผิดจังหวะ และไม่มีผลต่ออัตราการรับเข้า รพ. เพราะหัวใจวาย
อนึ่ง งานศึกษาน้ำมันปลาเป็นอาหารเสริมไม่สามารถยืนยันข้ออ้างว่า มันช่วยป้องกันกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือดหรือโรคหลอดเลือดสมอง

หลักฐานแสดงว่า กรดไขมันโอเมกา-3 ลด[[ความดันโลหิต]] (ทั้งช่วงหัวใจบีบตัวและคลายตัว) เล็กน้อยสำหรับทั้งคนไข้ที่มีความดันโลหิตสูงและบุคคลปกติ
หลักฐานบางส่วนแสดงว่า บุคคลที่มีปัญหาหลอดเลือด เช่น เส้นเลือดดำขอด อาจได้ประโยชน์จากการบริโภค EPA และ DHA ซึ่งอาจกระตุ้นให้เลือดเดินและสลาย[[โปรตีน]] fibrin ที่มีบทบาทในการจับลิ่มเลือดและการก่อแผลเป็น

กรดไขมันโอเมกา-3 ลด[[ไตรกลีเซอไรด์]]ในเลือดแต่ก็ไม่เปลี่ยนระดับ[[คอเลสเตอรอล]]แบบไม่ดี ([[ไลโพโปรตีนหนาแน่นต่ำ|LDL cholesterol]]) หรือระดับ[[คอเลสเตอรอล]]แบบดี ([[ไลโพโปรตีนหนาแน่นสูง|HDL cholesterol]]) อย่างสำคัญในเลือด

สมาคมหัวใจอเมริกัน () มีจุดยืนในปี 2011 ว่า ระดับ[[ไตรกลีเซอไรด์]]ที่เฉียดสูง คือที่ระหว่าง 150-199&nbsp;mg/dL อาจลดได้ด้วยการทาน EPA และ DHA 
ส่วนไตรกลีเซอไรด์ที่จัดว่าสูงระหว่าง 200-499&nbsp;mg/dL อาจได้ประโยชน์จากการทาน 
และที่มากกว่า 500&nbsp;mg/dL อาจรักษาในการดูแลของแพทย์ด้วยการทานผลิตภัณฑ์ที่มีขนาด 

ALA ไม่ได้มีผลดีต่อสุขภาพหลอดเลือดหัวใจเหมือนกับ EPA และ DHA

ส่วนผลของ[[กรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่]] (polyunsaturated fatty acid) แบบโอเมกา-3 ต่อโรคหลอดเลือดสมองไม่ชัดเจน แต่อาจดีสำหรับหญิง

=== การอักเสบ ===
[[งานปริทัศน์เป็นระบบ]]ปี 2013 พบหลักฐานเบื้องต้นถึงประโยชน์ในการลดระดับความอักเสบในผู้ใหญ่สุขภาพดีและบุคคลที่มีตัวบ่งชี้ทางชีวภาพว่ามีกลุ่มอาการเมแทบอลิซึม (metabolic syndrome)
การบริโภคกรดไขมันโอเมกา-3 จากอาหารทะเลรลดตัวบ่งชี้การอักเสบในเลือด เช่น C-reactive protein, interleukin 6 และ TNF alpha

สำหรับโรค[[ข้ออักเสบรูมาตอยด์]] งานปริทัศน์เป็นระบบงานหนึ่งพบหลักฐานที่คงเส้นคงวาว่า ไขมัน n−3  มีผลเล็กน้อยต่อาการต่าง ๆ เช่น "ข้อบวมและเจ็บ, ข้อแข็งตอนเช้า, ความเจ็บและปัญหาของโรคโดยทั่วไป" เมื่อใช้ร่วมกับ[[ยาแก้อักเสบชนิดไม่ใช่สเตอรอยด์]] (NSAID)
วิทยาลัยวิทยารูมาติกอเมริกัน (American College of Rheumatology) กล่าวว่า การใช้น้ำมันปลาอาจมีประโยชน์เล็กน้อย แต่อาจใช้เวลาเป็นเดือน ๆ ก่อนเห็นผล อาจมี[[ผลข้างเคียง]]ทางกระเพาะลำไส้ และอาหารเสริมอาจมี[[ปรอท]]หรือ[[วิตามินเอ]]ในระดับที่เป็นพิษ
ส่วนศูนย์สุขภาพแบบผสมผสานแห่งชาติสหรัฐ () ได้สรุปว่า "ไม่มีอาหารเสริมใดที่แสดงประโยชน์ที่ชัดเจนต่อข้ออักเสบรูมาตอยด์" แต่มีหลักฐานเบื้องต้นว่า น้ำมันปลาอาจมีประโยชน์ แต่ก็จำต้องศึกษาเพิ่มขึ้น

=== ปัญหาทางพัฒนาการ ===
แม้จะไม่มี[[หลักฐานทางวิทยาศาสตร์]]ให้ใช้เป็นการรักษาหลักสำหรับ[[โรคซนสมาธิสั้น]] () [[โรคออทิซึม]] และปัญหาทางพัฒนาการอื่น ๆ
ก็มีการให้เด็กที่มีปัญหาเหล่านี้ทานกรดไขมันโอเมกา-3 เป็นอาหารเสริม

ส่วนงานวิเคราะห์อภิมานหนึ่งสรุปว่า อาหารเสริมคือกรดไขมันโอเมกา-3 ปรับปรุงอาการ ADHD เล็กน้อย
งานปริทัศน์แบบคอเคลนในเรื่อง PUFA (แต่อาจไม่ใช่แบบโอเมกา-3) เป็นอาหารเสริมพบว่า "มีหลักฐานน้อยว่า การทาน PUFA เป็นอาหารเสริมมีประโยชน์ต่ออาการ ADHD ทั้งในเด็กและผู้ใหญ่"
ส่วนงานปริทัศน์อีกงานหนึ่งพบว่า "ไม่มีหลักฐานพอเพื่อสรุปเรื่องการใช้ PUFA สำหรับเด็กที่ผิดปกติในการเรียนรู้ (learning disorder)"
งานปริทัศน์อีกงานหนึ่งระบุว่า หลักฐานไม่สามารถสรุปเรื่องการใช้กรดไขมันโอเมกา-3 สำหรับความผิดปกติทางพฤติกรรมและทางประสาทจิตเวชที่ไม่ใช่ประสาทเสื่อม (behavior and non-neurodegenerative neuropsychiatric disorders) เช่น ADHD และ[[โรคซึมเศร้า]]

น้ำมันปลาอาจมีประโยชน์เล็กน้อยต่อความเสี่ยง[[การคลอดก่อนกำหนด]]
งานวิเคราะห์อภิมานปี 2015 ในเรื่องผลของการทานกรดไขมันโอเมกา-3 เป็นอาหารเสริมเมื่อ[[ตั้งครรภ์]]ไม่ลดอัตราการเกิดก่อนกำหนด หรือทำให้ได้ผลที่ดีขึ้นในหญิงที่คลอดลูกเดี่ยวโดยไม่เคยมีลูกเกิดก่อนกำหนดมาก่อน
งานปริทัศน์เป็นระบบและงานวิเคราะห์อภิมานปี 2016 กลับได้ข้อสรุปตรงกันข้าม คือ กรดไขมันโอเมกา-3 มีประสิทธิผลป้องกันการเกิดก่อนกำหนด

=== สุขภาพจิต ===
มีหลักฐานบ้างว่า กรดไขมันโอเมกา-3 สัมพันธ์กับ[[สุขภาพจิต]]
รวมทั้งอาจใช้เป็นการรักษาเพิ่มสำหรับช่วงซึมเศร้าของ[[โรคอารมณ์สองขั้ว]]
แต่อาหารเสริมคือ EPA ก็มีประโยชน์สำคัญสำหรับเฉพาะคราวซึมเศร้า แต่ไม่ใช่สำหรับคราวฟุ้งพล่าน (mania) ซึ่งอาจแสดงความสัมพันธ์ระหว่างกรดไขมันโอเมกา-3 กับ[[อารมณ์ซึมเศร้า]]

มีหลักฐานเบื้องต้นด้วยว่า อาหารเสริมคือ EPA ช่วยในกรณี[[โรคซึมเศร้า]]
ความสัมพันธ์ระหว่างไขมันโอเมกา-3 กับโรคซึมเศร้าอาจมีเหตุจากว่า ผลิตผลของการสังเคราะห์กรดไขมันโอเมกา-3 มีบทบาทสำคัญในการควบคุมการอักเสบ (เช่น [[prostaglandin]] E3) ซึ่งสัมพันธ์กับความซึมเศร้า
ความสัมพันธ์กับการควบคุมการอักเสบได้พบในทั้งสภาพแวดล้อมที่ทำเทียมขึ้น (in vitro)
และในร่างกาย (in vivo) โดยรวมงานวิเคราะห์อภิมานด้วย

กลไกการออกฤทธิ์ต่อกระบวนการอักเสบโดยเฉพาะของกรดไขมันโอเมกา-3 ยังเป็นเรื่องไม่ยุติ

อย่างไรก็ดี มีปัญหาการตีความวรรณกรรมวิทยาศาสตร์เพราะปัญหาการระลึกได้ของผู้ร่วมการทดลอง (participant recall) และความแตกต่างอย่างเป็นระบบในเรื่องอาหาร
มีข้อโต้แย้งถึงประสิทธิผลของกรดไขมันโอเมกา-3 คืองานวิเคราะห์อภิมานหลายงานแสดงผลต่าง ๆ กันซึ่งอาจอธิบายได้ด้วย[[ความเอนเอียงในการตีพิมพ์]]
การทดลองรักษาแบบสั้น ๆ ยังมีสหสัมพันธ์อย่างสำคัญกับประสิทธิผลของกรดไขมันโอเมกา-3 เพื่อรักษาอาการซึมเศร้า ซึ่งแสดงความเอนเอียงเช่นนี้อีกด้วย

งานศึกษาปี 2013 สรุปไว้ว่าดังนี้ "แม้หลักฐานซึ่งแสดงประโยชน์ของการรักษารูปแบบใดแบบหนึ่งโดยเฉพาะจะยังสรุปไม่ได้ สิ่งที่ได้ค้นพบก็แสดงนัยว่า อาจเป็นไปได้เพื่อยืดเวลาหรือป้องกันการกลายเป็น[[โรคจิต]] (psychosis)
ควรทำงานวิจัยต่อ ๆ ไปเพื่อให้พิสูจน์อย่างสรุปได้ถึงประโยชน์ที่อาจได้จากการรักษาทางจิตวิยาสำหรับบุคคลที่เสี่ยงสูงต่อโรคจิต"

=== ความชราภาพทางประชาน ===
งานศึกษาทาง[[วิทยาการระบาด]]ไม่สามารถสรุปผลของกรดไขมันโอเมกา-3 ต่อกลไกของ[[โรคอัลไซเมอร์]]
มีหลักฐานในเบื้องต้นถึงผลดีต่อปัญหาทางอ่อน ๆ ประชาน แต่ไม่มีหลักฐานว่ามีผลต่อบุคคลที่สุขภาพดีหรือมี[[ภาวะสมองเสื่อม]]

=== การทำงานของสมองและสายตา ===
การทำงานของ[[สมอง]]และสายตาต้องอาศัยการทาน DHA จากอาหารเพื่อสนับสนุนการทำงานของ[[เยื่อหุ้มเซลล์]] โดยเฉพาะ[[เนื้อเทา]] (ในสมอง) ซึ่งมีเยื่อหุ้มเซลล์มาก
DHA เป็นกรดไขมันโอเมกา-3 ซึ่งมีมากที่สุดในสมองเพราะเป็นองค์ประกอบทางโครงสร้างหลักของสมอง[[สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม]]
ยังศึกษากันอยู่ว่ามันอาจเป็นสารอาหารจำเป็นที่มีบทบาทในพัฒนาการทางประสาท ทาง[[ประชาน]] และของโรคประสาทเสื่อม (neurodegenerative disorders)

=== โรคภูมิแพ้กรรมพันธุ์ (Atopic diseases) ===
ผลของการทานกรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่และโซ่ยาวคือ  เพื่อป้องกันและรักษาโรคภูมิแพ้กรรมพันธุ์ (atopic diseases รวมทั้ง allergic rhinoconjunctivitis, atopic dermatitis และ allergic asthma) ยังเป็นเรื่องไม่ยุติ
ดังนั้น จนถึงปี 2013 จึงยังไม่สามารถกล่าวได้ว่า การทานกรดไขมัน n−3 มีผลป้องกันหรือรักษาอย่างชัดเจน หรือว่าการทานกรดไขมัน n-6 มีผลสนับสนุนโรคภูมิแพ้กรรมพันธุ์

=== ความเสี่ยงขาด ===
คนไข้โรค[[ฟีนิลคีโตนูเรีย]] (PKU) บ่อยครั้งทานกรดไขมันโอเมกา-3 น้อยเกิน เพราะต้องงดทานอาหารซึ่งมีโปรตีนสูงแต่ก็มีกรดไขมันโอเมกา-3 มากด้วย

=== โรคหืด ===
จนถึงปี 2015 ยังไม่มีหลักฐานว่าการทานอาหารเสริมคือกรดไขมันโอเมกา-3 ช่วยป้องกันปัญหาโรคหืดในเด็ก

== เคมี ==
[[ไฟล์:EPAnumbering.png|360px|right|thumb|
โครงสร้างทางเคมีของ eicosapentaenoic acid (EPA)
]]
[[ไฟล์:DHAnumbering.png|360px|right|thumb|
โครงสร้างทางเคมีของ docosahexaenoic acid (DHA)
]]
กรดไขมันโอเมกา-3 มี[[พันธะคู่]]หลายคู่ คู่แรกอยู่ระหว่างอะตอมคาร์บอนตำแหน่งที่ 3 กับ 4 จากปลายโซ่
กรดไขมันที่มีโซ่สั้นจะมีคาร์บอน 18 อะตอมหรือน้อยกว่า เทียบกับที่มีโซ่ยาวซึ่งจะมี 20 อะตอมหรือมากกว่า

กรดไขมันโอเมกา-3 สามรูปแบบที่สำคัญต่อการทำงานของร่างกายมนุษย์รวมทั้ง[[กรดลิโนเลนิกอัลฟา]] (18:3, ''n''-3; ALA), eicosapentaenoic acid (20:5, ''n''-3; EPA) และ docosahexaenoic acid (22:6, ''n''-3; DHA)
โดยมีพันธะคู่ 3 คู่, 5 คู่ และ 6 คู่ในโซ่ที่มีคาร์บอน 18 อะตอม, 20 อะตอม และ 22 อะตอมตามลำดับ
เหมือนกับกรดไขมันที่มีตามธรรมชาติโดยมาก พันธะคู่จะอยู่ในรูปแบบ ''ซิส'' (cis) คือมีไฮโดรเจน 2 อะตอมอยู่ในด้านเดียวกันที่พันธะคู่
พันธะคู่แต่ละคู่จะไม่อยู่ติดกันเพราะมี methylene bridge คั่นอยู่ในระหว่าง ดังนั้น จึงมีพันธะเดี่ยวสองอันคั่นระหว่างพันธะคู่ที่อยู่ใกล้ ๆ กันสองคู่

=== รายการกรดไขมันโอเมกา-3 ===
ตารางต่อไปนี้แสดงชื่อต่าง ๆ ของกรดไขมันโอเมกา-3 ซึ่งสามัญที่สุดในธรรมชาติ


== รูปแบบ ==
กรดไขมันโอเมกา-3 มีอยู่สองรูปแบบในธรรมชาติ คือเป็น[[ไตรกลีเซอไรด์]]หรือ[[ฟอสโฟลิพิด]]
ในรูปแบบไตรกลีเซอไรด์ กรดไขมันโอเมกา-3 พร้อมกับกรดไขมันอื่น ๆ จะมี[[พันธะโคเวเลนต์]]กับกลีเซอรอล (glycerol)
คือจะมีโซ่กรดไขมัน 3 สายเชื่อมกับกลีเซอรอล
ส่วนรูปแบบฟอสโฟลิพิดจะมีโซ่กรดไขมันสองสายเชื่อมติดกับหมู่[[ฟอสเฟต]]ด้วยกลีเซอรอล

ไตรกลีเซอไรด์สามารถแปลงเป็นกรดไขมันอิสระหรือเป็นเอสเทอร์แบบเมทิล (methyl) หรือเอทิล (ethyl) 

== ชีวเคมี ==
=== หน่วยขนส่ง (Transporter) ===
DHA ในรูปแบบของ lysophosphatidylcholine จะขนส่งไปยังสมองโดยโปรตีนขนส่งที่เยื่อหุ้มเซลล์ (membrane transport protein) คือ MFSD2A ซึ่ง[[การแสดงออกของยีน|แสดงออก]]เท่านั้นที่เนื้อเยื่อบุโพรง (endothelium) ของ[[ตัวกั้นระหว่างเลือดกับสมอง]] ()

== กลไกการออกฤทธิ์ ==
[[กรดไขมันจำเป็น|กรดไขมัน "จำเป็น"]] ได้ชื่อจากการพบว่า มันจำเป็นต่อการเจริญเติบโตของเด็กและสัตว์วัยเยาว์
กรดไขมันโอเมกา-3 คือ DHA หรือ docosahexaenoic acid มีเป็นจำนวนมากในสมองมนุษย์
ซึ่งสร้างด้วยกระบวนการเติมพันธะคู่ให้กรดไขมัน (desaturation) แต่มนุษยก์กลับไร้เอนไซม์ที่จำเป็น คือ desaturase ในกระบวนการนี้ ซึ่งออกฤทธิ์โดยเติมพันธะคู่เข้าที่ตำแหน่ง ω<sub>6</sub> และ ω<sub>3</sub>
ดังนั้น กรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่แบบ ω<sub>6</sub> และ ω<sub>3</sub> จึงไม่สามารถสังเคราะห์ได้ และจึงเรียกอย่างสมควรว่า เป็นกรดไขมันจำเป็นเพราะต้องได้จากอาหาร

ในปี 1964 จึงพบว่า [[เอนไซม์]]ที่พบในเนื้อ[[แกะ]]สามารถเปลี่ยนกรด arachidonic acid แบบโอเมกา-6 ไปเป็นสารก่อการอักเสบคือ 
ซึ่งมีบทบาทในการตอบสนองของภูมิคุ้มกันต่อเนื้อเยื่อที่เกิดการบาดเจ็บหรือติดเชื้อ
เมื่อถึงปี 1979 จึงได้ระบุไอโคซานอยด์ (eicosanoid) รวมทั้ง thromboxane, prostacyclin และ leukotriene
ไอโคซานอยด์ปกติจะมีฤทธิ์ช่วงสั้น ๆ ภายในร่างกาย เริ่มต้นที่การสังเคราะห์จากกรดไขมันแล้วยุติที่[[เมแทบอลิซึม]]ด้วยเอนไซม์
ถ้าอัตราการสังเคราะห์มากกว่าอัตราของเมแทบอลิซึม ไอโคซานอยด์ที่เกินไปอาจก่อความเสียหาย
นักวิจัยยังพบด้วยว่า กรดไขมันโอเมกา-3 บางชนิดจะแปรเป็น eicosanoid และ docosanoid
แม้ในอัตราที่ช้ากว่า
ถ้ามีทั้งกรดไขมันโอเมกา-3 และโอเมกา-6 ทั้งสองจะต้องแข่งกันแปรสภาพ
ดังนั้น สัดส่วนกรดไขมันโซ่ยาวคือโอเมกา-3:โอเมกา-6 จึงมีผลโดยตรงต่อประเภทไอโคซานอยด์ที่สร้างขึ้น

=== การแปรเป็นกันและกัน ===
==== ประสิทธิภาพการแปร ALA เป็น EPA และ DHA ====
มนุษย์สามารถเปลี่ยนกรดไขมันโซ่สั้นแบบโอเมกา-3 เป็นโซ่ยาว (คือ EPA และ DHA) โดยมีประสิทธิภาพน้อยกว่า 5%
หญิงมีประสิทธิภาพดีกว่าชาย แต่ก็มีงานศึกษากับหญิงน้อยกว่า
ค่า ALA และ DHA ในฟอสโฟลิพิดของน้ำเลือดที่พบในหญิงอาจเป็นเพราะมีปฏิกิริยาของ desaturase มากกว่า โดยเฉพาะของ delta-6-desaturase

การแปรสภาพเกิดแข่งกับกรดไขมันโอเมกา-6 ซึ่งเป็นกรดไขมันจำเป็นที่เป็นแอนะล็อกทางเคมีที่แปรมาจากกรดลิโนเลอิก
กรดไขมันทั้งสองต่างก็ใช้โปรตีน desaturase และ elongase เดียวกันเพื่อสังเคราะห์โปรตีนควบคุมการอักเสบ
ผลิตผลจากวิถีทางเคมีทั้งสองต่างก็จำเป็นต่อการเติบโต ทำให้การทานอาหารที่มีกรดไขมันโอเมกา-3 และโอเมกา-6 อย่างสมดุลสำคัญต่อสุขภาพ
โดยสัดส่วนที่ 1:1 เชื่อว่าดีสุดเพื่อให้โปรตีนสังเคราะห์ผลิตผลในวิถีทางเคมีทั้งสองให้ได้พอ แต่ประเด็นนี้ยังไม่มีข้อยุติ

การแปร ALA เป็น EPA แล้วต่อเป็น DHA พบว่าจำกัดในมนุษย์ แต่ก็ต่าง ๆ กันในแต่ละบุคคล
หญิงมีประสิทธิภาพการแปร ALA เป็น DHA ดีกว่าชาย
ซึ่งเชื่อว่า เพราะมีอัตราการใช้ ALA ในกระบวนการ beta-oxidation (เป็นกระบวนการ[[แคแทบอลิซึม]]ที่สลาย[[โมเลกุล]]กรดไขมัน) ที่น้อยกว่า
งานศึกษาเบื้องต้นงานหนึ่งแสดงว่า สามารถเพิ่ม EPA โดยลดการทานกรดลิโนเลอิก และสามารถเพิ่ม DHA โดยการเพิ่มทาน ALA

==== อัตรากรดไขมันโอเมกา-6:โอเมกา-3 ====
อาหารมนุษย์ได้เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วใน[[ศตวรรษ]]ที่ผ่าน ๆ มา ซึ่งทำให้ได้กรดไขมันโอเมกา-6 มากขึ้นเทียบกับโอเมกา-3
การเปลี่ยนทานสัดส่วนกรดไขมันโอเมกา-3:โอเมกา-6 ไปจาก 1:1 เช่นดังที่เกิดในปฏิวัติเกษตรกรรมยุคหิน (Neolithic Agricultural Revolution) เชื่อว่าเร็วเกินกว่าที่มนุษย์จะสามารถปรับร่างกายซึ่งทำงานได้ดีสุดเมื่อได้อัตราส่วนนี้ได้
นี่เชื่อว่าเป็นเหตุผลที่อาหารปัจจุบันมี[[สหสัมพันธ์]]กับโรคก่อการอักเสบหลายอย่าง
แม้กรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่หลายคู่แบบโอเมกา-3 อาจช่วยป้องกันโรคหัวใจในมนุษย์ แต่ระดับกรดไขมันกรดไขมันโอเมกา-6 ดูเหมือนจะไม่มีผลอะไร

ทั้งกรดไขมันโอเมกา-6 และโอเมกา-3 เป็นกรดจำเป็น มนุษย์ต้องได้พวกมันจากอาหาร
กรดไขมันทั้งสองซึ่งมีคาร์บอน 18 อะตอม ยังแข่งขันกันเพื่อเอนไซม์เดียวกันในกระบวนการเมแทบอลิซึม
ดังนั้น อัตราส่วนโอเมกา-6:โอเมกา-3 ที่ทานจึงมีอิทธิพลสำคัญต่อัตราส่วนและอัตราการผลิตไอโคซานอยด์ (eicosanoid) ต่าง ๆ ซึ่งเป็นกลุ่มฮอร์โมนที่มีบทบาทสำคัญในกระบวนการอักเสบและธำรงดุลของร่างกาย เป็นฮอร์โมนรวมทั้ง[[โพรสตาแกลนดิน]], leukotriene และ thromboxane
ดังนั้น การเปลี่ยนอัตราส่วนนี้จะเปลี่ยนสภาวะทางเมแทบอลิซึมและการอักเสบในร่างกาย

โดยทั่วไป สัตว์ที่เลี้ยงด้วยหญ้าจะสะสมกรดไขมันโอเมกา-3 มากกว่าสัตว์ที่เลี้ยงด้วยธัญพืช ซึ่งสะสมกรดไขมันโอเมกา-6 มากกว่า
[[เมแทบอไลต์]]ของกรดไขมันโอเมกา-6 (โดยเฉพาะ arachidonic acid) ก่อการอักเสบมากกว่ากรดไขมันโอเมกา-3
ทำให้การบริโภคอัตราส่วนโอเมกา-6:โอเมกา-3 ที่สมดุลเป็นเรื่องจำเป็น
ตามนักวิชาการบางพวก อัตราส่วนที่ถูกสุขภาพของโอเมกา-6:โอเมกา-3 อยู่ในพิสัย 1:1 จนถึง 1:4
ส่วนนักวิชาการพวกอื่นเชื่อว่า อัตราส่วนที่ 4:1 (คือกรดไขมันโอเมกา-6 มากกว่าโอเมกา-3 ถึง 4 เท่า) ก็ถูกสุขภาพแล้ว
งานศึกษาแสดงว่า อาหารที่มนุษย์ได้วิวัฒนาการขึ้น ซึ่งมีเนื้อสัตว์ อาหารทะเล และแหล่งกรดไขมันโอเมกา-3 มาก อาจทำให้ได้อัตราส่วนดังที่ว่า

อาหารชาวตะวันตกทั่วไปให้อัตราส่วนระหว่าง 10:1 จนถึง 30:1 (คือ มีระดับกรดไขมันโอเมกา-6 สูงกว่าโอเมกา-3 มาก)
อัตราส่วนของกรดไขมันโอเมกา-6 ต่อโอเมกา-3 ใน[[น้ำมันพืช]]สามัญรวมทั้ง [[คาโนลา]] 2:1, [[น้ำมันกัญชง|กัญชง]] 2-3:1,
[[น้ำมันถั่วเหลือง|ถั่วเหลือง]] 7:1, [[น้ำมันมะกอก|มะกอก]] 3-13:1, [[น้ำมันดอกทานตะวัน|ทานตะวัน]]ไม่มีโอเมกา-3, [[น้ำมันแฟลกซ์|แฟลกซ์]] 1:3
[[น้ำมันเมล็ดฝ้าย|เมล็ดฝ้าย]]เกือบไม่มีโอเมกา-3, ถั่วลิสงไม่มีโอเมกา-3, เมล็ดองุ่นเกือบไม่มีโอเมกา-3 และ[[น้ำมันข้าวโพด|ข้าวโพด]] 46:1

== ประวัติ ==
แม้จะรู้ว่ากรดไขมันโอเมกา-3 จำเป็นต่อการเจริญเติบโตและสุขภาพตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1930 แต่ความสำนึกถึงผลต่อสุขภาพก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1980

ปลายปี 2004 [[องค์การอาหารและยาสหรัฐ]]ได้อนุญาตให้ใช้ข้ออ้างทางสุขภาพแบบมีเงื่อนไข (qualified health claim) ของกรดไขมันโอเมกา-3 คือ EPA และ DHA ว่า "มีผลวิจัยที่สนับสนุนแต่ยังสรุปไม่ได้ว่า การบริโภคกรดไขมัน EPA และ DHA อาจลดความเสี่ยง[[โรคหลอดเลือดเลี้ยงหัวใจ]]"
นี่เป็นการอัปเดตและเปลี่ยนคำแนะนำขององค์การจากปี 2001 (ดูต่อไป)

องค์กรตรวจสอบอาหารแคนาดายอมรับความสำคัญของกรดไขมันโอเมกา-3 และอนุญาตให้อ้างเช่นนี้คือ "DHA ซึ่งเป็นกรดไขมันโอเมกา-3 สนับสนุนพัฒนาการปกติของสมอง ตา และประสาทโดยหลักในเด็กอายุน้อยกว่า 2 ขวบ"

ในอดีต อาหารที่ไม่ได้แปรรูปมีกรดไขมันโอเมกา-3 เพียงพอ แต่เพราะกรดไขมันออกซิไดซ์ได้ง่าย และแนวโน้มการผลิตอาหารแปรรูปที่มีคุณภาพสินค้า (shelf life) นาน จึงทำให้อาหารที่ผลิตมีกรดไขมันโอเมกา-3 น้อยเกิน

== แหล่งอาหาร ==


=== ค่าแนะนำทางอาหาร ===
ใน[[สหรัฐอเมริกา]] สถาบันการแพทย์ (Institute of Medicine) เป็นผู้ตีพิมพ์ค่าอ้างอิงในเรื่องการทานอาหาร ซึ่งรวมค่าเฉลี่ยโภชนาการที่ควรได้รับแต่ละวัน () ค่าเปอร์เซ็นต์พลังงานช่วงต่ำสุดจนถึงสูงสุดที่ควรได้รับจากอาหารแต่ละชนิด () เช่น ไขมัน
เมื่อไร้หลักฐานพอที่จะตั้งค่า RDA สถาบันอาจกำหนดค่าโภชนาการที่คนปกติควรได้รับ () ซึ่งมีความหมายคล้ายคลึงกัน แต่ชัดเจนทางหลักฐานน้อยกว่า

AI สำหรับ[[กรดลิโนเลนิกอัลฟา]] (α-linolenic acid) อยู่ที่ 1.6&nbsp;กรัม/วันสำหรับชาย และ 1.1&nbsp;กรัม/วันสำหรับหญิง โดยมีค่า AMDR ที่  ของ[[พลังงาน]]ทั้งหมดที่ได้รับ
เพราะ EPA และ DHA มีฤทธิ์ทางสรีรภาพมากกว่า ALA จึงไม่อาจประเมินค่า AMDR เป็นค่าเดียวสำหรับกรดไขมันโอเมกา-3 ทั้งหมด
10% ของ AMDR สามารถบริโภคเป็น EPA และ/หรือ DHA ได้
สถาบันการแพทย์ไม่ได้ตั้งค่า RDA หรือ AI สำหรับ EPA, DHA และกรดไขมันผสม จึงไม่มีค่า Daily Value สำหรับฉลากอาหารและอาหารเสริม และไม่มีอาหารหรืออาหารเสริมที่สามารถบอกได้ว่าเป็นแหล่งที่ดี

ในเรื่องความปลอดภัย ไม่มีหลักฐานพอจนถึงปี 2005 เพื่อตั้งค่าสารอาหารสูงสุดที่บริโภคได้แต่ละวัน (upper tolerable limit) สำหรับกรดไขมันโอเมกา-3
แม้องค์การอาหารและยาสหรัฐจะแนะนำว่า ผู้ใหญ่สามารถบริโภค DHA และ EPA อย่างปลอดภัย 3&nbsp;กรัม/วัน โดยไม่ควรได้เกิน 2&nbsp;กรัมจากอาหารเสริม

สมาคมหัวใจอเมริกัน () แนะนำให้ทาน EPA และ DHA เพราะประโยชน์ต่อหัวใจและหลอดเลือด บุคคลที่ไม่มีประวัติ[[โรคหลอดเลือดเลี้ยงหัวใจ]]หรือ[[กล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด]] ควรบริโภคปลาไขมันสูง 2 ครั้งต่ออาทิตย์
และให้ใช้เป็นการรักษาที่สมเหตุผล (Treatment is reasonable) สำหรับผู้ได้รับ[[การวินิจฉัยทางการแพทย์|วินิจฉัย]]ว่าเป็นโรคหลอดเลือดเลี้ยงหัวใจ
สำหรับผู้ที่เป็นโรค AHA ไม่ได้แนะนำขนาดโดยเฉพาะ ๆ แต่ให้ข้อสังเกตว่า การทดลองโดยมากทดสอบที่ขนาด 1,000&nbsp;มก./วัน
ประโยชน์น่าจะลด[[ความเสี่ยงสัมพัทธ์]]ได้ถึง 9%

องค์การความปลอดภัยอาหารของสหภาพยุโรป () ได้อนุมัติให้อ้างว่า "EPA และ DHA มีส่วนทำให้หัวใจทำงานได้เป็นปกติ" สำหรับผลิตภัณฑ์ที่มี EPA + DHA อย่างน้อย 250&nbsp;มก. 
แต่ก็ไม่ได้พูดถึงบุคคลที่มีโรคหัวใจอยู่แล้ว

ส่วน[[องค์การอนามัยโลก]]แนะนำให้ทานปลาเป็นปกติ (1-2 ที่ต่ออาทิตย์ เท่ากับได้ EPA + DHA 500&nbsp;มก./วัน) เพื่อป้องกันโรคหลอดเลือดเลี้ยงหัวใจ และโรคหลอดเลือดสมองเหตุขาดเลือด (ischaemic stroke)

=== การปนเปื้อน ===
การสั่งสมโลหะเป็นพิษในปริมาณน้อย ๆ โดยเฉพาะจาก[[ปรอท]] [[ตะกั่ว]] [[นิกเกิล]] [[สารหนู]] และ[[แคดเมียม]] เป็นความเสี่ยงอย่างหนึ่งในการบริโภคอาหารเสริมคือน้ำมันปลา
แต่สารปนเปื้อนอื่น ๆ (รวมทั้ง , furan, dioxins และ ) ก็อาจพบโดยเฉพาะน้ำมันปลาที่ไม่ทำให้บริสุทธิ์ดี
แต่โลหะหนักเป็นพิษเพราะบริโภคน้ำมันปลาเป็นอาหารเสริมก็มีโอกาสน้อยมาก เพราะโลหะหนักเข้ายึดกับโปรตีนในเนื้อปลาได้ดียิ่งกว่าที่จะสะสมในน้ำมัน

งานทดลองอิสระในปี 2005 ตรวจสอบผลิตภัณฑ์น้ำมันปลา 44 ตัวอย่างใน[[สหรัฐ]]แล้วพบว่า ทั้งหมดผ่านมาตรฐานความปลอดภัยเนื่องกับสิ่งปนเปื้อน
องค์กรเพื่อโภชนาการที่เชื่อถือได้ (Council for Responsible Nutrition) และ[[องค์การอนามัยโลก]] เป็นผู้ตีพิมพ์มาตรฐานเกี่ยวกับสิ่งปนเปื้อนในในน้ำมันปลาตั้งแต่การเริ่มองค์กร
และที่เข้มงวดที่สุดในปัจจุบันก็คือมาตรฐานน้ำมันปลาสากล (International Fish Oils Standard) 
น้ำมันปลาที่กลั่นแยกในระดับโมเลกุล (molecular distillation) ใน[[สุญญากาศ]]ปกติจะผ่านมาตรฐานระดับนี้
สิ่งปนเปื้อนที่ระบุปกติจะมีหน่วยเป็น "ส่วนต่อพันล้านหรือแสนล้านส่วน (parts per billion/trillion)"

=== ปลา ===
แหล่งอาหารที่มี EPA และ DHA มากก็คือปลามีไขมันสูง (oily fish) เช่น [[ปลาแซลมอน]], [[เฮร์ริง]], [[แมกเคอเรล]], [[กะตัก]], ปลากลุ่ม menhaden (สกุล ''Brevoortia'' และ ''Brevoortia'') และ[[ซาร์ดีน]]
น้ำมันจากปลาเหล่านี้มีกรดไขมันโอเมกา-3 สูงเป็น 7 เท่าของกรดไขมันโอเมกา-6
ปลามีไขมันสูงอื่น ๆ เช่น ทูน่า ก็มีกรดไขมัน ''n''-3 เยี่ยงนี้เช่นกันแต่น้อยกว่า
ผู้บริโภคปลามีไขมันสูงควรระวังเรื่องโลหะหนักและมลพิษที่ละลายไขมันได้อื่น ๆ เช่น  และ dioxins ซึ่งมักจะสั่งสมยิ่ง ๆ ขึ้นตามลำดับโซ่อาหาร
แต่หลังจากทำการปริทัศน์อย่างละเอียด นักวิชาการคณะสาธารณสุขแห่ง[[มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด]]ได้ตีพิมพ์ในวารสาร ''[[JAMA]]'' (2006)
โดยรายงานว่า ประโยชน์ของปลาคุ้มค่าความเสี่ยงกว่ามาก

แม้ปลาจะเป็นแหล่งกรดไขมันโอเมกา-3 แต่ปลาก็ไม่ได้สังเคราะห์เอง
เพราะได้มาจาก[[สาหร่าย]] (โดยเฉพาะจากสาหร่ายเซลล์เดียว) หรือจาก[[แพลงก์ตอน]]เนื่องกับอาหาร
ในกรณีปลาเลี้ยง ปลาจะได้กรดไขมันมาจากอาหารเลี้ยงคือน้ำมันปลา
ในปี 2009 น้ำมันปลาที่ผลิตทั่วโลก 81% ใช้เลี้ยงพืชและสัตว์น้ำ

[[ไฟล์:Lachsölkapsel.jpg|thumb|
แคปซูลน้ำมันปลา
]]
==== น้ำมันปลา ====

น้ำมันปลาทะเลและน้ำจืดจะต่างกันโดย arachidonic acid, EPA และ DHA
และจะมีผลต่างกันต่อลิพิดในอวัยวะของร่างกายต่าง ๆ กันด้วย

ร่ายกายอาจนำน้ำมันปลาต่าง ๆ ไปใช้ได้ไม่เท่ากัน
งานศึกษา 4 งานได้เปรียบเทียบ[[ชีวปริมาณออกฤทธิ์]]ของน้ำมันปลาในรูปแบบ glyceryl ester และ ethyl ester
งาน 2 งานสรุปว่า รูปแบบ glyceryl ester ที่มีตามธรรมชาติดีกว่า แต่งานที่เหลือไม่พบความต่างกันอย่างสำคัญ
แต่ก็ไม่มีงานใดที่พบว่ารูปแบบ ethyl ester นั้นดีกว่า แม้จะผลิตได้ในราคาถูกกว่า

=== เคย ===
น้ำมัน[[เคย]]ก็เป็นแหล่งกรดไขมันโอเมกา-3 เหมือนกัน
แม้น้ำมันเคยจะมี EPA + DHA น้อยกว่า (62.8%) แต่ก็พบว่า มีผลคล้ายกับน้ำมันปลาต่อระดับลิพิดในเลือดและต่อสารส่อการอักเสบในผู้ที่มีสุขภาพดี
แม้จะไม่ใช่[[สัตว์ใกล้สูญพันธุ์]] แต่เคยก็เป็นอาหารหลักของสัตว์ทะเลหลายอย่างรวมทั้ง[[วาฬ]] ซึ่งทำให้เป็นห่วงในเรื่อง[[ความยั่งยืน]]

=== แหล่งจากพืช ===
[[ไฟล์:Semillas de Chía.jpg|thumb|250px|
[[ชีอา]]เป็นพืชที่ปลูกเพื่อเมล็ดที่มี[[กรดลิโนเลนิกอัลฟา]] (ALA) สูง
]]
[[ไฟล์:Flax seeds.jpg|thumb|250px|
เมล็ดแฟลกซ์มี[[น้ำมันลินซีด]]ซึ่งมีกรดลิโนเลนิกอัลฟาสูง
]]
**ตาราง 1.** [[เปอร์เซ็นต์]]กรดลิโนเลนิกอัลฟา () ในน้ำมันเมล็ดพืช


**ตาราง 2.*' [[อัตราส่วน]]ของกรดลิโนเลนิกอัลฟาในอาหาร

เมล็ดแฟลกซ์ (หรือลินซีด) (*Linum usitatissimum*) และน้ำมันของมันน่าจะเป็นแหล่งกรดไขมันโอเมกา-3 คือกรดลิโนเลนิกอัลฟา (ALA) ซึ่งได้มากที่สุดจากพืช โดยปกติจะเป็น ALA 55% ทำให้มีกรดไขมันโอเมกา-3 มากกว่าเป็น 6 เท่าของน้ำมันปลาโดยมาก
ส่วนหนึ่งจากนี้ร่างกายจะเปลี่ยนเป็น EPA กับ DHA แม้เปอร์เซ็นต์ที่เปลี่ยนอาจจะต่างกันระหว่างหญิงชาย

ในปี 2013 สถาบันวิจัยใน[[สหราชอาณาจักร]]แห่งหนึ่งรายงานว่า ได้พัฒนา[[พืชดัดแปลงพันธุกรรม]][[วงศ์ผักกาด]]สกุล *Camelina* ที่ผลิตทั้ง EPA และ DHA
น้ำมันที่ได้จากเมล็ดพันธุ์หนึ่งจะมี EPA 11% และ DHA 8% โดยเฉลี่ย และมี EPA 24% ในอีกพันธุ์หนึ่ง

=== ไข่ ===
ไข่ที่ได้จากไก่เลี้ยงด้วย[[พืช]]และ[[แมลง]]จะมีระดับกรดไขมันโอเมกา-3 มากกว่าไก่ที่เลี้ยงด้วย[[ข้าวโพด]]และ[[ถั่วเหลือง]]
นอกจากจะเลี้ยงไก่ด้วยพืชและแมลง การใส่น้ำมันปลาในอาหารเลี้ยงก็จะเพิ่มความเข้มข้นของกรดไขมันโอเมกา-3 ในไข่

การใส่เมล็ดแฟลกซ์และคาโนลาซึ่งต่างก็เป็นแหล่งกรดลิโนเลนิกอัลฟาที่ดีในอาหารของไก่ จะเพิ่มกรดไขมันโอเมกา-3 ในไข่ โดยหลัก DHA
การเพิ่มสาหร่ายสีเขียวหรือสาหร่ายทะเลเข้าในอาหารจะเพิ่มทั้ง DHA และ EPA ซึ่งเป็นรูปแบบกรดไขมันโอเมกา-3 ที่องค์การอารหาและยาสหรัฐอนุมัติให้โฆษณาว่ามีประโยชน์ต่อสุขภาพได้
สิ่งที่ผู้บริโภคบ่นมากที่สุดก็คือ "ไข่โอเมกา-3 บางครั้งจะเหม็นคาวถ้าไก่ได้อาหารเป็นน้ำมันสัตว์/พืชทะเล "

=== เนื้อ ===
กรดไขมันโอเมกา-3 เกิดใน[[คลอโรพลาสต์]]ของ[[พืชใบเขียว]]และ[[สาหร่าย]]
ในขณะที่สาหร่ายทะเลและสาหร่ายจะเป็นต้นกำเนิดกรดไขมันโอเมกา-3 ที่มีในปลา หญ้าก็เป็นต้นกำเนิดกรดไขมันที่พบในสัตว์ที่เลี้ยงด้วยหญ้า
เมื่อให้วัวควายเลิกกินหญ้าที่มีกรดไขมันโอเมกา-3 สูง แล้วส่งไปยังที่เลี้ยงขุนไขมันด้วยธัญพืชที่ขาดกรดไขมันโอเมกา-3 สัตว์ก็จะสูญไขมันดีที่สะสมเช่นนี้ไป
สัตว์ยิ่งอยู่ในที่เลี้ยงขุนไขมันนานเท่าไร ปริมาณกรดไขมันโอเมกา-3 ก็ลดลงเท่านั้น

อัตราส่วนของกรดไขมันโอเมกา-6:โอเมกา-3 ของวัวควายที่เลี้ยงด้วยหญ้าอยู่ที่ 2:1 ซึ่งทำให้เป็นแหล่งกรดไขมันโอเมกา-3 ที่ดีกว่าเนื้อที่เลี้ยงด้วยธัญพืช ซึ่งปกติมีอัตราส่วนที่ 4:1
งานศึกษาที่[[กระทรวงเกษตรสหรัฐ]]ร่วมมือกับนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยใน[[รัฐเซาท์แคโรไลนา]]ได้เปรียบเทียบเนื้อวัวควายที่เลี้ยงด้วยหญ้ากับที่เลี้ยงด้วยธัญพืช
นักวิจัยพบว่า เนื้อที่เลี้ยงด้วยหญ้าชุ่มชื้นกว่า, มีลิพิดน้อยกว่า 42.5%, มีไขมันรวมน้อยกว่า 54%, มี[[บีตา-แคโรทีน]]สูงกว่า 54%, มี[[วิตามินอี]] (alpha-tocopherol) สูงกว่า 288%, มีวิตามินบี คือ [[ไทอามีน]]และ[[ไรโบเฟลวิน]]สูงกว่า, มีแร่ธาตุคือ[[แคลเซียม]] [[แมกนีเซียม]] และ[[โพแทสเซียม]]สูงกว่า, มีกรดไขมันโอเมกา-3 รวมสูงกว่า 193%, มีกรด CLA (cis-9, trans-11 octadecenoic acid) ซึ่งเป็น กรดลิโนเลอิกพันธะคู่สลับเดียว (conjugated) และอาจช่วยสู้กับมะเร็ง, มีกรด vaccenic (ซึ่งอาจเปลี่ยนเป็น CLA), มีไขมันอิ่มตัวที่สัมพันธ์กับโรคหัวใจน้อยกว่า และมีอัตรากรดไขมันโอเมกา-6 ต่อโอเมกา-3 ที่ถูกสุขภาพกว่า (คือ 1.65 เทียบกับ 4.84)
ส่วนปริมาณ[[โปรตีน]]และ[[คอเลสเตอรอล]]จะเท่ากัน

กรดไขมันโอเมกา-3 ในเนื้อไก่อาจเพิ่มได้โดยเลี้ยงไก่ด้วยธัญพืชที่มีกรดไขมันโอเมกา-3 สูงรวมทั้ง เมล็ดแฟลกซ์ เมล็ดชีอา และเมล็ดคาโนลา

เนื้อ[[จิงโจ้]]ก็เป็นแหล่งกรดไขมันโอเมกา-3 ด้วยโดยเนื้อที่ไม่มีกระดูกจะมี  

=== น้ำมันแมวน้ำ ===
น้ำมันแมวน้ำเป็นแหล่ง EPA,  และ DHA ตามกระทรวงสุขภาพแคนาดา มันช่วยในพัฒนาการของสมอง ตา และประสาทในเด็กจนกระทั่งถึงอายุ 12 ขวบ
แต่ผลิตภัณฑ์แมวน้ำทั้งหมดไม่สามารถนำเข้าสหภาพยุโรปได้

=== แหล่งอื่น ๆ ===
ปัจจุบันมีแนวโน้มในการเสริมอาหารด้วยกรดไขมันโอเมกา-3
บริษัทอาหารทั่วโลกเริ่มวางขายผลิตภัณฑ์เสริมกรดไขมันโอเมกา-3 รวมทั้ง[[ขนมปัง]] [[มายองเนส]] [[พิซซ่า]] [[โยเกิร์ต]] น้ำส้ม [[พาสตา]]สำหรับเด็ก [[นม]] [[ไข่ (อาหาร)|ไข่]] [[ข้าวโพดคั่ว]] ขนมหวาน และนมผสมเลี้ยงทารก
สาหร่ายเซลล์เดียว *Crypthecodinium cohnii* และ *Schizochytrium* มี DHA มาก แต่มี EPA น้อย และสามารถผลิตขายด้วยเครื่องปฏิกรณ์ชีวภาพ (bioreactor)
น้ำมันจากสาหร่าย[[ชั้น (ชีววิทยา)|ชั้น]] Phaeophyceae (brown algae, kelp) ก็เป็นแหล่ง[https://klarity.asia/blogs/health-knowledge-resources/importance-of-omega-3-6-9 โอเมก้า 3 6 9] EPA ด้วย
สาหร่าย[[สกุล (ชีววิทยา)|สกุล]] *Nannochloropsis* ก็เช่นกัน

ในปี 2006 วารสารวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์นม *Journal of Dairy Science* ตีพิมพ์งานศึกษาที่พบว่า [[เนย]]ที่ทำจากนมวัวที่เลี้ยงด้วยหญ้ามี[[กรดลิโนเลนิกอัลฟา]]มากกว่าที่ทำจากนมวัวที่กินหญ้าน้อย

== เชิงอรรถและอ้างอิง ==


== แหล่งข้อมูลอื่น ==

*
*Allport, Susan. *The Queen of Fats: Why Omega−3s Were Removed from the Western Diet and What We Can Do to Replace Them*. University of California Press, September 2006. .
*Chow, Ching Kuang. *Fatty Acids in Foods and Their Health Implications*. Routledge Publishing. New York. 2001. . *Clover, Charles.
*The End of the Line: How overfishing is changing the world and what we eat*. Ebury Press, London 2004. .
*
*Stoll, Andrew L. *The Omega−3 Connection: how you can restore your body's natural balance and treat depression''. Simon & Schuster 2001. . 

หมวดหมู่:Alkenoic acids
หมวดหมู่:Biologically-based therapies
หมวดหมู่:กรดไขมัน