open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ฮอรัส (นักกีฬา)

**ฮอรัส** () มีชีวิตอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 4 เป็นผู้ซึ่งดูหมิ่นแนวคิดของนักปรัชญา และเป็นนักมวยโอลิมปิก ผู้ซึ่งได้รับชัยชนะในการแข่งขันโอลิมปิกเกมที่อันติออค ในปี ค.ศ. 364

## ประวัติ
ฮอรัสเกิดที่ประเทศอียิปต์ เป็นบุตรของวาเลนส์ และเป็นพี่ชายของเฟนส์ ในช่วงแรกเริ่มเขาได้เป็นนักเรียนวาทศาสตร์ รวมทั้งเป็นนักกีฬา และเป็นผู้ชนะการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่อันติออค ในปี ค.ศ. 364 ซึ่งเป็นไปได้ว่า เขาอาจเข้าร่วมการแข่งขันในฐานะของนักมวย ในปีนั้นเอง เขากับน้องชายของเขายังได้ให้การยกย่องถึงแม็กซิมัสกับยูโทเชียส ซึ่งในภายหลัง ฮอรัสได้หันมาเหยียดหยามแนวคิดทางปรัชญา เขาได้ปรากฏตัวเป็นคู่สนทนาในมาโครเบียส ที่แซทเทอร์นาเลีย ใน ค.ศ. 384 เขาได้มาเป็นเพื่อนกับซิมมาชุส ผู้ซึ่งได้กล่าวสดุดีแด่เขาต่อนีโกมาชุส ฟลาเวียนุสในเวลาต่อมา

## Notes

## อ้างอิง
* Arnold Hugh Martin Jones, John Robert Martindale, J. Morris, (1971), *The Prosopography of the Later Roman Empire*, page 445. Cambridge University Press
* R. Bracht Branham, Marie-Odile Goulet-Cazé, (2000), *The Cynics: The Cynic Movement in Antiquity and its Legacy*, page 396. University of California Press

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอียิปต์
บัญญัติ จันทน์เสนะ

**บัญญัติ จันทน์เสนะ** (เกิด 29 ตุลาคม พ.ศ. 2487) อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ รองประธานกรรมการคณะกรรมการที่ปรึกษาการบริหารและการพัฒนาจังหวัดชายแดนภาคใต้ ในรัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา ประธานมูลนิธิสวนประวัติศาสตร์ พลเอกเปรม ติณสูลานนท์  เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย และผู้แทนคณะรัฐมนตรี
ในคณะกรรมาธิการวิสามัญกิจการสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในรัฐบาลของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ และอดีตผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศอ.บต.)

## ประวัติ
นายบัญญัติ จันทน์เสนะ เกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2487 ที่ตำบลตะเครียะ อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนวัดเกษตรชลธี ชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา ต่อมาได้เข้าศึกษาระดับปริญญาตรีที่วิทยาลัยวิชาการศึกษาบางแสน และจบปริญญาโท ด้านรัฐประศาสนศาสตร์ จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์

ด้านชีวีตครอบครัว สมรสกับนางวรรณา จันทน์เสนะ (บุตรสาวกำนันวร ทวีรัตน์) มีบุตร 1 คน

## การทำงาน
นายบัญญัติ จันทน์เสนะ เริ่มรับราชการในสังกัดกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ในตำแหน่ง วิทยากรโท เมื่อปี พ.ศ. 2513 เป็นปลัดอำเภอนาทวี ในปี พ.ศ. 2514 จากนั้นจึงได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นจ่าจังหวัดสงขลา และเป็นนายอำเภอในปี พ.ศ. 2521 เคยดำรงตำแหน่งนายอำเภอ 3 อำเภอ คือ อำเภอควนกาหลง จังหวัดสตูล อำเภอรัตภูมิ และอำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา และได้รับแต่งตั้งเป็นปลัดจังหวัดสงขลา ในปี พ.ศ. 2531

ต่อมาในปี พ.ศ. 2533 ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองผู้ว่าราชการจังหวัดพัทลุง และจังหวัดสงขลา ในปี พ.ศ. 2534 จนได้รับตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดยะลา วันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2534 ได้รับพระราชทานยศ นายกองเอก

ในปี พ.ศ. 2536 และจังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดสงขลา ในปี พ.ศ. 2537 และพ.ศ. 2538 ตามลำดับ ซึ่งผลงานการบริหารราชการในพื้นที่จังหวัดภาคใต้เป็นที่ประจักษ์ จนกระทั่งได้รับตำแหน่งรองปลัดกระทรวงมหาดไทย และผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศอ.บต.) ในปี พ.ศ. 2543 และเป็นอธิบดีกรมที่ดิน ในปี พ.ศ. 2545 จนเกษียณอายุราชการ

### งานการเมือง
นายบัญญัติ จันทน์เสนะ ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ ในการจัดตั้งรัฐบาลหลังการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 ต่อมาในปี พ.ศ. 2557 นายบัญญัติ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ภายหลังการรัฐประหารอีกครั้งในประเทศไทย

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ข้อมูลรัฐมนตรี

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอระโนด
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:อธิบดีกรมที่ดิน
หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดยะลา
หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:ผู้ว่าราชการจังหวัดนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
ฌักแห่งมอแล

**ฌักแห่งมอแล** (; ;  ค.ศ. 1240–1250 – 11 หรือ 18 มีนาคม ค.ศ. 1314) บางครั้งสะกดเป็น "**Molai**" เป็นผู้นำคนที่ 23 และคนสุดท้ายของอัศวินเทมพลาร์ ดำรงตำแหน่งก่อนวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1292 จนกระทั่งuภาคีถูกยุบโดยคำสั่งของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 5 ใน ค.ศ. 1312 แม้ว่าจะทราบเรื่องราวชีวิตและผลงานที่แท้จริงของเขาไม่มากนัก ยกเว้นช่วงปีสุดท้ายของการเป็นผู้นำเทมพลาร์ แต่เขาก็เป็นหนึ่งในอัศวินเทมพลาร์ที่มีชื่อเสียงที่สุด

เป้าหมายของฌักแห่งมอแลในฐานะผู้นำคือปฏิรูปภาคีและแก้ไขสถานะการณ์ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในช่วงที่ตกต่ำของสงครามครูเสด การสนับสนุนสงครามครูเสดทางยุโรปมีแต่จะลดน้อยลง และมีแรงกดดันอื่นที่พยายามสลายภาคีและยึดเอาทรัพย์สินของเทมพลาร์มาเป็นของตน พระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศสผู้เป็นหนี้เทมพลาร์จำนวนมากได้สั่งจับกุมมอแลและอัศวินเทมพลาร์ชาวฝรั่งเศสคนอื่น ๆ ใน ค.ศ. 1307 และทรมานให้สารภาพผิดในข้อหาเท็จ เมื่อมอแลกลับคำรับสารภาพในภายหลัง พระเจ้าฟิลิปจึงสั่งประหารโดยการเผาทั้งเป็นบนเกาะกลางแม่น้ำแซนที่หน้ามหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีสในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1314 เป็นการยุติภาคีเทมพลาร์ที่มีอายุหลายศตวรรษและผู้นำคนสุดท้ายอย่างกระทันหัน ส่งให้ฌักแห่งมอแลกลายเป็นตำนาน

## วัยเด็ก
ชีวิตช่วงต้นของฌักแห่งมอแลเป็นที่รู้จักน้อยมาก แต่เขาน่าจะเกิดที่มอแล จังหวัดโอต-โซน เคาน์ตีบูร์กอญ ในเวลานั้นเป็นดินแดนที่ปกครองโดยอ็อทโทที่ 3 ซึ่งอยู่ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และปัจจุบันอยู่ในพื้นที่แคว้นฟร็องช์-กงเต ประเทศฝรั่งเศสตะวันออกเฉียงเหนือ ปีเกิดของเขาไม่แน่ชัด แต่หากพิจารณาจากคำบอกเล่าที่กล่าวในระหว่างการพิจารณาคดีครั้งหลัง น่าจะอยู่ราว ค.ศ. 1240–1250

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* 
* 
* 
* Demurger, Alain (2004). *The Last Templar – The Tragedy of Jacques de Molay, Last Grand Master of the Temple* (Translated into English by Antonia Nevill), Profile Books LTD,  (First publication in France in 2002 as *Jacques de Molay: le crépuscule des templiers* by Éditions Payot & Rivages).
* Frale, Barbara (2009), *The Templars – The secret history revealed*, Maverick House Publishers, .
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## อ่านเพิ่ม
* Archivio Segreto Vaticano (2007), *Processus Contra Templarios* (Prosecution Against the Templars), .

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Jacques de Molay's Site of Execution
* Jacques de Molay in Medieval History of Navarre
* DeMolay International, a Freemason-sponsored youth group
* Ordre Souverain et Militaire du Temple de Jérusalem

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1240
หมวดหมู่:อัศวินเทมพลาร์
จูโอ ไดเร็นคิ

**จูโอ ไดเร็นคิ** เป็นอดีตหัวหน้าหน่วยที่ 10 เป็นหัวหน้าหน่วยคนแรกของหน่วยที่ 10 ในสมัยนั้นเขาเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดใน 13 หน่วยพิทักษ์ และเป็นคนที่ใจดีมีคนนับถือ คำปลดปล่อย "จงกำเนิดใหม่" ดาบคือ โยโกสึกะเท็นโซ (ลำแสงนับหมื่น)ซึ่งเป็นดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาดาบฟันวิญญาณ ความสามารถ "สามารร่วมร่างกับวิถีผนึกแล้วกำเนิดเป็นดาบฟันวิญญาณเล่มใหม่" ชื่อของการปลดปล่อยสวัสดิกะของจูโอคือ "โยโกสึกะเท็นโซ โซเนเดะมารุชิน" (ลำแสงนับหมื่นได้ถือกำเนิดใหม่)

จูโอ ไดเร็นคิ อดีตหัวหน้าหน่วยที่ 10 แห่ง 13 หน่วยพิทักษ์

## ลักษณะ/อุปนิสัย
ชอบอ่านหนังสือการ์ตูน ขี้เล่น และเป็นกันเองกับสมาชิกในหน่วย แต่ถ้าเวลาต่อสู้หรือใครมาทำร้ายสมาชิกในหน่วยล่ะก็นิสัยจะเปลี่ยนเป็นอีกคนหนึ่งเลยที่เดียว คือจะฆ่าสิ่งที่ขวางหน้ายกเว้นสมาชิกในหน่วยเดียวกันแต่พอโกรธขึ้นมามักจะไม่มีใครเข้าไปยุ่งเพราะกลัวโดนลูกหลง เคารพ ยามาโมโตะ เก็นริวไซ ชิเงคุนิ อย่างพ่อ เพราะเป็นคนที่เก็บเขามาเลี้ยงโดยไม่รู้ว่าเขาเป็นลูกครึ่งยมทูตเละอารันคา

## ประวัติ

ในตอนที่ยามาโมโตะ เก็นริวไซ ชิเงคุนิเก็บเขามาเลี้ยงได้เจอเขาที่หน้าโรงเรียนยมทูตจึงเกิดความสงสารจึงเก็บมาเลี้ยงและสอนทุกอย่างให้กับเขา

วันเกิด / 2 กันยายน

สีผม / สีเหลืองทอง 

สีตา / สีแดง

ส่วนสูง / 195 เซนติเมตร 

น้ำหนัก / 41 กิโลกรัม (ผอมจังผอมเลยเกิน)

ดาบฟันวิญญาณ / โยโกสึกะเท็นโซ 

คำปลดปล่อย /จงกำเนิดใหม่ 

บังไค / โยโกสึกะเท็นโซ  โซเนเดะมารุชิน

ความชอบส่วนตัว / ฝึกให้สมาชิกในหน่วย

ความถนัดส่วนตัว / นอนหลับได้ทุกสถานที่เมื่ออยากหลับ

สิ่งที่ชอบ / นัทโตะ 

สิ่งที่ไม่ชอบ / คนที่ไม่ยอมฟังใคร 

การพักผ่อนสบายๆในวันหยุด /เที่ยวเมืองลุคอน

## บทบาท
**ภาคไอเซ็นบุกโลกมนุษย์**

ได้ฆ่าอิจิมาร งินแล้วหายตัวไป หลังจากจบศึกปะทะไอเซ็นก็ได้โผล่ออกมาที่ที่ทำการหน่วยที่10

## ดาบฟันวิญญาณ
**ขั้นต้น (ชิไค)**

ชื่อ : โยโกสึกะเท็นโซ (ลำแสงนับหมื่น)  

ท่วงทำนองวิญญาณ : "จงกำเนิดใหม่ " 

ลักษณะ : กระจายกลายเป็นลำแสงเล็กๆรอบกลาย

รูปร่างที่แท้จริง : เป็นนักพรตหนุ่มหน้าตาดีที่คอยปกป้องผู้คนให้รอดพ้นจากอันตราย

ความสามารถ : รวมร่างกับวิถีผนึกและกำเนิดขึ้นมาเป็นดาบฟันวิญญาณเล่มใหม่โดยมีพลังของวิถีผนึกนั้นอยู่ เละสามารถรวมร่างกับวิถีผนึกได้ที่ละหลายๆชนิด
**ขั้นปลดปล่อยสวัสดิกะ (บังไค)**

ชื่อ : โยโกสึกะเท็นโซ  โซเนเดะมารุชิน (ลำแสงนับหมื่นได้ถือกำเนิดใหม่)

ลักษณะ :เป็นวงแหวนรอบเท้าและมือทั้งสองข้างและสามารถสร้างลำแสงมารวมร่างกับวิถีมารเท่าไหร่ก็ได้สามารถลอยได้และสร้างบาเรียปกกันอันตรายและสามารถสร้างบอลแสงไปล้อมรอบดาบฟันวิญญาณขั้น(ชิได)และ(บังไค)ของอีกฝ่ายและทำลายได้และสามารถนำแสงจากบอลแสงนั้นมาสร้างดาบฟันวิญญาณเล่มที่ถูกทำลายให้ถือกำเนิดใหม่ได้และสามารถสร้างดาบฟันวิญญาณที่ถูกทำลายโดยวิธีอื่นโดยต้องมีเศษชิ้นส่วนของดาบฟันวิญญาณนั้นจึงจะสามารถสร้างใหม่ได้โดยจะอัปเกรดดาบขึ้นด้วย

หมวดหมู่:ตัวละครในเทพมรณะ
หมวดหมู่:หัวหน้าหน่วย (13 หน่วยพิทักษ์)
เห็ดนางฟ้า

**เห็ดนางฟ้า** หรือ **เห็ดนางรมอินเดีย** () เป็นเห็ดในตระกูลเห็ดนางรม มีผู้พบเห็นครั้งแรกที่เมืองชัมมู ประเทศอินเดีย 

ในประเทศไทย กองวิจัยโรคพืช กรมวิชาการเกษตร ได้นำเชื้อเห็ดชนิดนี้มาจาก American Type Culture Collection เมื่อประมาณปี ค.ศ. 1977 ทดลองเพาะแล้วพบว่าเจริญเติบโตได้ดี นอกจากนี้ยังมีการนำเข้าเห็ดนางฟ้าอีกสายพันธุ์หนึ่งจากประเทศภูฏาน จึงเรียกว่า**เห็ดนางรมภูฏาน** ที่นิยมเพาะปลูกเพื่อการค้า

## อ้างอิง

นางฟ้า
การบุกครองแอลเบเนียของอิตาลี

**การรุกรานแอลเบเนียของอิตาลี** (7-12 เมษายน ค.ศ. 1939) เป็นการรบระยะสั้นระหว่างราชอาณาจักรอิตาลีกับราชอาณาจักรแอลเบเนีย ซึ่งสิ้นสุดลงด้วยความพ่ายแพ้ของแอลเบเนีย ความขัดแย้งเป็นผลมาจากนโยบายขยายตัวของผู้เผด็จการอิตาลี มุสโสลินี แอลเบเนียถูกยึดครองอย่างรวดเร็วโดยกองกำลังอิตาลี พระเจ้าซ็อกที่ 1 ทรงถูกเนรเทศ และแอลเบเนียกลายเป็นรัฐในอารักขาของอิตาลีหลังจากสงคราม

แอลเบเนียมีความสำคัญทางยุทธศาสตร์อย่างมากสำหรับราชอาณาจักรอิตาลี โดยที่นักยุทธศาสตร์มองว่า โวโรร่าและเกาะซาแซน ที่ทางเข้าอ่าวโวโรร่า จะเป็นประโยชน์แก่อิตาลีอย่างมากในการควบคุมทางเข้าทะเลเอเดรียติก นอกจากนี้ แอลเบเนียยังสามารถเป็นหัวหาดของอิตาลีในแถบบอลข่าน ก่อนหน้าสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง อิตาลีและจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ได้ควบคุมการสร้างรัฐแอลเบเนียอิสระ เมื่อสงครามอุบัติขึ้น อิตาลีได้ทำลายโอกาสที่จะยึดครองส่วนใต้ของแอลเบเนีย เพื่อหลีกเลี่ยงมิให้มันถูกยึดครองโดยออสเตรีย-ฮังการี แต่ความสำเร็จของออสเตรีย-ฮังการีก็ไม่ยืนยาว ปัญหาภายในหลังสงครามและการต่อต้านของแอลเบเนียที่ยุทธการโวโรร่าได้ทำให้อิตาลีต้องถอนตัวออกในปี ค.ศ. 1920
เมื่อมุสโสลินียึดอำนาจในอิตาลีเขาก็มีความสนใจต่อการยึดแอลเบเนีย อิตาลีเริ่มรุกของเศรษฐกิจในแอลเบเนีย 1925 เมื่อแอลเบเนียอิตาลีตกลงเพื่ออนุญาตให้ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรแร่ของแอลเบเนียแก่อิตาลี ที่ตามด้วย สนธิสัญญาติรานาครั้งที่หนึ่ง ใน 1926 และ สนธิสัญญาติรานาครั้งที่สอง ในปี 1927 ภารกิจเร่งด่วนของอิตาลีและแอลเบเนียเข้าสู่พันธมิตรป้องกันรัฐบาลแอลเบเนีย เศรษฐกิจและมีการอุดหนุนโดยสินเชื่ออิตาลีกองทัพแอลเบเนียได้รับการฝึกอบรมโดยอาจารย์ทหารอิตาลีและชำระค่าการเป็นอาณานิคมอิตาลีเป็นกำลังใจ แม้จะมีอิทธิพลอิตาลีแข็งแกร่ง พระเจ้าซ็อกแห่งแอลเบเนียไม่ยอมให้ครบถ้วนเพื่อต้องการผลักดันฝ่ายอิตาลี ใน 1931 เขาเปิดเผยขึ้นเพื่อชาวอิตาเลียนที่ไม่ยอมต่ออายุสนธิสัญญาติรานาครั้งที่หนึ่ง แอลเบเนียหลังจากลงนามในสัญญาการค้ากับ ยูโกสลาเวีย และ สาธารณรัฐกรีซที่สอง ในปี 1934 มุสโสลินีพยายามทำการข่มขู่ชาวแอลเบเนีย โดยส่งกองเรือรบไปแอลเบเนีย

## เบื้องหลัง
thumb|150px|right|พระเจ้าซ็อกที่1แห่งแอลเบเนียผู้วางแผนการปกกันแอลเบเนียจากการคุกคามของอิตาลี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อิตาลี
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์แอลเบเนีย
หมวดหมู่:การบุกครองโดยอิตาลี
หมวดหมู่:แอลเบเนียในอารักขาของอิตาลี (ค.ศ. 1939–1943)
หมวดหมู่:ฝ่ายอักษะ
โรงเรียนสันติวิทยา (จังหวัดเชียงราย)

**โรงเรียนสันติวิทยา** ( คำเมือง:) ตั้งอยู่ในตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย

## ประวัติโรงเรียน
**[[พ.ศ. 2509]]** รัฐบาลพม่าเปลี่ยนแปลงการปกครอง ซิสเตอร์คณะมารีอาบัมบีนา (แปลว่า พระนางมารีอาบังเกิด) จำนวน 3 ท่าน ได้ถูกส่งตัวออกนอกประเทศพม่า ในข้อหาเป็นชาวต่างชาติ ซิสเตอร์ทั้ง 3 ท่าน จึงมุ่งหน้าเข้าสู่ประเทศไทยทางด้านอำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย

มุขนายกลูเซียง แบร์นาร์ ลากอสต์ ประมุขมิสซังโรมันคาทอลิกเชียงใหม่ในขณะนั้นได้จัดซื้อที่ดินในเชียงรายเพื่อสร้างบ้านพักให้แก่คณะซิสเตอร์ และได้ส่งบาทหลวง คือ บาทหลวงอูร์บานีมาประจำ
ที่เชียงราย บาทหลวงอูร์บานี ได้สร้างโบสถ์ หอพักสถานฝึกอาชีพหญิงสาวยากจน และต่อมาในปี พ.ศ. 2512 ได้สร้างโรงเรียนเพื่อเป็นที่ให้การอบรมสั่งสอนแก่กุลบุตรธิดาชาวเชียงราย โดยตั้งชื่อโรงเรียนว่า "โรงเรียนสันติวิทยา"

**[[พ.ศ. 2533]]** มุขนายกยอแซฟ สังวาลย์ ศุระสรางค์ ประมุขมิสซังเชียงใหม่องค์ก่อนได้ขอให้คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร มาช่วยดำเนินงานกิจการของโรงเรียนแทนซิสเตอร์คณะมารีอาบัมบีนาที่ย้ายไปแพร่ ธรรมในเขตอำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย ภคินีคณะเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ได้ช่วยดำเนินกิจการโรงเรียน สันติวิทยามาจนถึงปัจจุบัน

**ปัจจุบัน** บาทหลวงพงษ์ศักดิ์ นารินรักษ์ เป็นผู้รับใบอนุญาต และเซอร์แอนนี สนเจริญ เป็นผู้จัดการและผู้อำนวยการ จัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการ ตั้งแต่ชั้นอนุบาลปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยมุ่งเน้นด้านภาษาอังกฤษและการใช้เทคโนโลยี รวมทั้งมีการจัดกิจกรรมส่งเสริมและพัฒนาความรู้ ความถนัด ความสามารถด้านวิชาการ ควบคู่กับด้านคุณธรรม จริยธรรม ศิลปะและวัฒนธรรมไทยตามจุดมุ่งหมายของหลักสูตรการศึกษาของโรงเรียนดำเนินการตามนโยบายของกลุ่มโรงเรียนในเครือมิสซังเชียงใหม่ และโรงเรียนยังมีปรัชญาการศึกษาที่ชัดเจนว่า "จริยธรรมงามเด่น มุ่งเน้นการศึกษา คงค่าความเป็นไทย ก้าวไกลเทคโนโลยี" ซึ่งคณะบริหารได้ยึดเป็นแนวปฏิบัติในการบริหารโรงเรียนอย่างมีประสิทธิภาพ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ ร.ร.สันติวิทยา 

หมวดหมู่:โรงเรียนในอำเภอเมืองเชียงราย
หมวดหมู่:โรงเรียนคาทอลิกในเขตมิสซังเชียงราย
หมวดหมู่:โรงเรียนเอกชนในจังหวัดเชียงราย
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512
ห้าอัครบุคคล (คีตกวี)

**ห้าอัครบุคคล** () บ้างเรียก **กลุ่มห้าคน** () เป็นกลุ่มคีตกวีชาวรัสเซียที่ยิ่งใหญ่ห้าคนในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งที่คบหากันที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในช่วงปี ค.ศ. 1856 ถึง 1870 ประกอบด้วย:

* มีลี บาลาคิเรฟ (Mily Balakirev) เป็นผู้นำกลุ่ม
* เซซาร์ คูอี (César Cui) 
* โมเดสต์ มูสซอร์กสกี (Modest Mussorgsky)
* นีโคไล ริมสกี-คอร์ซาคอฟ (Nikolai Rimsky-Korsakov) 
* อะเลคซันดร์ โบโรดีน (Alexander Borodin) 

นักดนตรีทั้งห้ารวมกลุ่มกันเพื่อศึกษาทฤษฎีดนตรีร่วมกัน ฝึกซ้อม วิจารณ์และร่วมกันกำหนดแนวทางดนตรีคลาสสิกของรัสเซียในลักษณะชาตินิยมเป็นของตนเอง  แทนที่จะให้เป็นไปตามขนบดั้งเดิมดนตรีแบบยุโรป เหมือนในประเทศอื่นๆ  บาลาคิเรฟ, คูอี, มูสซอร์สกี, คอร์ซาคอฟ และโบโรดีน มักจะมาชุมนุมกันที่บ้านของบาลาคิเรฟ หรือบ้านของอเล็กซานเดอร์ ดาร์กอมิชกี (Alexander Dargomyzhsky) ร่วมกับบุคคลอื่นๆ เช่น วลาดีมีร์ สตาซอฟ นักวิจารณ์ดนตรี (Vladimir Stasov), สองพี่น้องอเล็กซานดรา พูร์โกลด์ (Alexandra Purgold) นักร้อง และนาเดชดา พูร์โกลด์ (Nadezhda Nikolayevna Purgold) นักเปียโน ที่ต่อมาแต่งงานกับคอร์ซาคอฟ

นักดนตรีกลุ่มนี้ ได้มีอิทธิพลต่องานดนตรีของคีตกวีรัสเซียในยุคหลัง เช่น ผลงานของอะเลคซันดร์ กลาซูนอฟ, มีคาอิล อิปโปลิตอฟ-อีวานอฟ, เซียร์เกย์ โปรโคเฟียฟ, อิกอร์ สตราวินสกี และ ดมีตรี ชอสตโกวิช

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* The Five Encyclopædia Britannica


ไฟล์:Milij Aleksejevič Balakirev (Милий Алексеевич Бала́кирев).jpg|บาลาคิเรฟ
ไฟล์:Cesar cui.jpg|คูอี
ไฟล์:Modest Musorgskiy, 1870.jpg|มูสซอร์กสกี
ไฟล์:Rimsky-Korsakov 1866.jpg|ริมสกี-คอร์ซาคอฟ
ไฟล์:Borodin.jpg|โบโรดีน


หมวดหมู่:คีตกวีชาวรัสเซีย
ฮอรัสซอร์นิทเด

**ฮอรัสซอร์นิทเด** () เป็นนกล่าเหยื่อในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในอันดับทางชีววิทยาของฟัลคอนิฟอร์มส ชื่อของมันหมายถึง "นก-ฮอรัส" ซึ่งเป็นเทพตามความเชื่อของอียิปต์ที่ได้พรรณาถึงนกเหยี่ยวฟอลคอน

**ฮอรัสซอร์นิส เวียนีเลียอูเด** เป็นเพียงสปีชีส์เดียวที่รู้จักกันในปัจจุบัน ซึ่งมันได้ใช้ชีวิตกันอยู่ในช่วงประมาณปลายยุคอีโอซีน ราว 35 ล้านปีก่อน ที่ซึ่งตรงกับตำแหน่งของประเทศฝรั่งเศสในปัจจุบัน โดยซากฟอสซิลของมันถูกค้นพบในตำบลเควอซี

ความสัมพันธ์ที่มีระหว่างเหยี่ยวฟอลคอนกับนกล่าเหยื่ออื่นๆ (เช่น เหยี่ยวฮอว์ค และนกอินทรี) ต่างไม่ได้มีการสรุปมติเป็นที่น่าพอใจนัก ซึ่ง **ฮอรัสซอร์นิส** อาจเกิดการเชื่อมโยงที่หายไปต่อการรวมเข้ากับเหยี่ยวฟอลคอน, เหยี่ยวฮอว์ค ตลอดจนนกเลขานุการ หากเหยี่ยวฟอลคอนมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างเด่นชัดมากกว่านกล่าเหยื่อชนิดอื่น ฮอรัสซอร์นิสก็จะมีความสัมพันธ์ขั้นมูลฐานต่อเหยี่ยวฮอว์คมากกว่า ซึ่งคล้ายกับว่าเหยี่ยวฟอลคอนมีวิวัฒนาการที่มาบรรจบกันในภายหลัง

## อ้างอิง
* **Haaramo**, Mikko (2005): Mikko's Phylogeny Archive : Accipitridae . Version of 2005-NOV-15. Retrieved 2007-MAY-17.

หมวดหมู่:นกล่าเหยื่อ
หมวดหมู่:นกดึกดำบรรพ์
หลักของเลอชาเตอลิเย

**หลักของเลอชาเตอลิเย** ใช้ในกระบวนการผลิตในอุตสาหกรรม เพื่อให้สารตั้งต้นเปลี่ยนไปเป็นผลิตภัณฑ์ให้มากที่สุด โดยใช้เวลาน้อยที่สุดเพื่อความประหยัดเวลาและเงินลงทุนโดยพิจารณาจากความดันและอุณหภูมิ ว่ามีผลต่อผลิตภัณฑ์อย่างไรและสามารถนำไปใช้ได้อย่างไร เช่น การผลิตก๊าซซัลเฟอร์ไตรออกไซด์ เพชรสังเคราะห์ ฯลฯ

หมวดหมู่:สมดุลเคมี
หมวดหมู่:ภาวะธำรงดุล
อัตราการตกตะกอนของเม็ดเลือดแดง

**อัตราการตกตะกอนของเม็ดเลือดแดง** หรือ **อัตราเลือดนอนก้น** () คือปริมาณเม็ดเลือดแดงที่ตกตะกอนได้ใน 1 ชั่วโมง เป็นการตรวจทางโลหิตวิทยาที่ทำกันทั่วไปโดยใช้เป็นการตรวจแบบไม่จำเพาะเพื่อตรวจหาการอักเสบในร่างกาย

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Interpret ESR BLood Test 
* Erythrocyte Sedimentation Rate 

หมวดหมู่:การตรวจเลือด
หมวดหมู่:โลหิตวิทยา
ยินดีที่ไม่รู้จัก

**"ยินดีที่ไม่รู้จัก"** เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง *[[กวน มึน โฮ]]* โดยวงทเวนตีไฟฟ์อาวส์ ประพันธ์เนื้อร้องโดยปิยวัฒน์ มีเครือ ทำนองโดยประทีป สิริอิสสระนันท์ และเรียงเรียงโดยทเวนตีไฟฟ์อาวส์

ที่มาของเพลงผู้กำกับภาพยนตร์ บรรจง ปิสัญธนะกูล กล่าวว่า เมื่อตอนเลือกเพลงประกอบ เนื้อเรื่องซึ่งมีคำในภาพยนตร์คือคำว่า ยินดีที่ไม่รู้จัก เป็นเนื้อหาหลัก ผู้กำกับและจิระ มะลิกุล ซึ่งพอรู้จักวงอยู่แล้วก็เห็นด้วย ถึงแม้ว่าจะเป็นวงอินดี้ ส่วนในการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอที่ใช้งบร่วมสามแสนบาท ได้ผู้กำกับคือ นิธิวัฒน์ ธราธร มากำกับมิวสิกวิดีโอ มีแนวความคิดการเสนอภาพด้วยเทคนิคของมุมกล้องที่แตกต่างจากมิวสิกวิดีโอที่เคยผ่านมา

โดยต่อยอดแนวคิดจากโปสเตอร์ภาพยนตร์ และปรับเทคนิคให้สนุกยิ่งขึ้นโดยการเล่นมุมกล้องกับแรงโน้มถ่วงของโลก โดยเซทสตูดิโอคัลเลอร์เฟรม ให้กลายเป็นห้องใหญ่ๆ หนึ่งห้อง เป็นฉาก 5 ด้าน ใช้เฟอร์นิเจอร์ติดบนเพดานและผนัง เมื่อถ่ายเสร็จก็รื้อฉากมาใหม่ และหมุนจนครบด้าน โดยในมิวสิกวิดีโอได้ 2 พระนาง เต๋อ และหนูนา จากภาพยนตร์เป็นตัวแสดง

ด้านอันดับเพลง เพลงนี้ติดชาร์ตซี๊ดชาร์ต ที่อันดับ 2

เพลงนี้นำมาใช้ในโฆษณา Mitsubishi Xforce HEV

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงไทยสากล
หมวดหมู่:เพลงของทเวนตีไฟฟ์อาเวอส์
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยปิยวัฒน์ มีเครือ
อูกแห่งปาแย็ง

**อูกแห่งปาแย็ง** (; ) (c. 1070-1136) เป็นอัศวินชนแฟรงค์จากจังหวัดช็องปาญ ผู้ก่อตั้งและผู้นำคนแรกของอัศวินเทมพลาร์  เขากับนักบุญแบร์นาร์แห่งแกลร์โวได้ตั้งกฎปฏิบัติสำหรับภาคีที่ชื่อ *กฎละติน (Latin Rule)*

## แหล่งข้อมูลอื่น
*The Crusades and the Knights Templar
*Hugues de Payns Museum  Payns, France

## บรรณานุกรม
* Leroy Thierry, *Hugues de Payns, chevalier champenois, fondateur de l'ordre des templiers*, 2e édition, Maison du Boulanger, 2001, ISBN 2-913052-10-X
* Leroy Thierry P.F., *Hugues de Payns, la naissance des Templiers*, Thebookedition, mars 2011, ISBN 978-2-7466-3049-9

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1070
หมวดหมู่:อัศวินเทมพลาร์
เซ็ปเป้

**บริษัท เซ็ปเป้ จำกัด (มหาชน)** หรือชื่อเดิมคือ **บริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด จำกัด** () ผู้ผลิตและจำหน่ายเครื่องดื่มแบรนด์ "โมกุโมกุ" และ "เซ็ปเป้" ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2544 โดยมีอนันต์ รักอริยะพงศ์ เป็นประธานกรรมการ/กรรมการผู้จัดการ และอดิศักดิ์ รักอริยะพงศ์  กรรมการผู้จัดการ ปัจจุบันได้ผลิตเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพออกมาภายใต้แบรนด์ "เซ็ปเป้" ได้แก่ บิวติ ดริ้งค์, บิวติ ชอท, จูซมี, ฟอร์ วัน เดย์, สมาร์ทที ชอท และอโร เวร่า  และผลิตภัณฑ์อื่น ๆ อีกมากมาย เช่น โมกุโมกุ, เซนต์ แอนนา, เพรียว คอฟฟี่ และ สลิมฟิต เป็นต้น

## ประวัติ
พ.ศ. 2516 คุณพ่อและคุณแม่ของคุณอดิศักดิ์ เริ่มต้นธุรกิจด้วยการซื้อเตาอบเล็กๆ เพื่อใช้ในการผลิต "คุกกี้" ขายตามสถานีรถไฟและสถานีขนส่ง ด้วยความใส่ใจในเรื่องคุณภาพและรสชาติ ทำให้มีสินค้าหลากหลายมากขึ้น ภายใต้แบรนด์ "ปิยจิต" กิจการได้เติบโตอย่างต่อเนื่อง จนในปี พ.ศ. 2531 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด และได้ย้ายฐานการผลิตไปยังโรงงานในนิคมอุตสาหกรรมบางชัน

พ.ศ. 2544 บริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด จำกัด เริ่มเข้าสู่อุตสาหกรรมเครื่องดื่ม โดยเริ่มต้นจาก "โมกุโมกุ" น้ำผลไม้ผสมวุ้นมะพร้าวรายแรกของตลาด ซึ่งมีพนักงานเริ่มต้นเพียง 40 คน โดยมีเจตนารมณ์ที่ต้องการผลิตสินค้าคุณภาพ รสชาติอร่อย และเป็นทางเลือกใหม่ให้แก่ผู้บริโภค ซึ่งในขณะนั้นตลาดเครื่องดื่มในเมืองไทยยังมีความหลากหลายน้อยมากเมื่อเทียบกับตลาดต่างประเทศ ทำให้ "โมกุโมกุ" ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากผู้บริโภค และได้ดำเนินการผลิตต่อเนื่องมาเป็นระยะเวลา 7 ปี

พ.ศ. 2549 หลังจากที่ "โมกุโมกุ" ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี ต่อมาคุณอดิศักดิ์ รักอริยะพงศ์ กรรมการผู้จัดการ บริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด จำกัด ผู้บริหารรุ่นที่ 2 ของครอบครัว ก็ได้ผลิตเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพแนวใหม่ ภายใต้แบรนด์ "เซ็ปเป้ บิวติ ดริ้งค์" ภายใต้แบรนด์ที่ชื่อว่า "เซ็ปเป้" เป็นเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:บริษัทของไทย
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2531
ลาแมร์ (เพลง)

**ลาแมร์** ( แปลว่า "ทะเล") เป็นเพลงภาษาฝรั่งเศสที่แต่งโดยชาลส์ เทรเนต์ นักร้อง นักแต่งเพลงชาวฝรั่งเศส มีคำร้องบรรยายความงดงามของชายฝั่งทะเล ท่ามกลางคลื่นและลมฝนในฤดูร้อน

เทรเนต์แต่งคำร้องเพลงนี้เมื่อปี ค.ศ. 1943 ขณะโดยสารรถไฟสายเอสเอ็นซีเอฟ เลียบชายฝั่งเมดิเตอเรเนียนจากปารีส กลับบ้านที่นาร์บอนน์ ว่ากันว่าเขาใช้เวลาแต่งเพลงนี้เพียงสิบนาที โดยจดเนื้อเพลงลงบนกระดาษชำระที่มีไว้ให้บริการบนรถ  เขาแต่งทำนองเพลงนี้ร่วมกับลีโอ ชาวเลียค

หลังจากแต่งเพลงนี้เสร็จ เทรเนต์และเพื่อนๆ ต่างคิดว่าเพลงนี้ไม่น่าจะประสบความสำเร็จ เขาจึงไม่ได้บันทึกเสียงเพลงนี้จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1946 ปรากฏว่าเพลงนี้กลับได้รับความนิยมอย่างสูง เป็นหนึ่งในสามเพลงฮิตของเทรเนต์และชาวเลียค  

ในเวลาต่อมาแจ็ก ลอว์เรนซ์ นักแต่งเพลงชาวอเมริกันได้แต่งคำร้องภาษาอังกฤษสำหรับทำนองเพลงนี้ ใช้ชื่อเพลงว่า "Beyond the Sea" คำร้องกล่าวถึงชายหนุ่มที่ต้องพลักพรากจากคนรัก ซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้องกับคำร้องต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส ไปปรากฏอยู่ในภาพยนตร์รักเรื่อง *Every Girl Should Be Married* (1948) นำแสดงโดยแครี แกรนต์และเบ็ตซี เดรก  บรรเลงโดยวงดนตรีของเบนนี กูดแมนในปี ค.ศ. 1948 ขับร้องโดยเพ็กกี ลี   ขับร้องโดยโรเจอร์ วิลเลียมส์ ในปี ค.ศ. 1956   และกลายเป็นเพลงฮิตขึ้นถึงอันดับ 6 ของบิลบอร์ดฮอต 100 จากการขับร้องโดยบ็อบบี ดาริน ในปี ค.ศ. 1959

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงฝรั่งเศส
หมวดหมู่:เพลงภาษาฝรั่งเศส
มะแข่น

**มะแข่น** ( Alston) ชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ คือ มะกรูดตาพราหมณ์ (นครราชสีมา); กำจัดต้น, พริกหอม, หมากมาศ (กรุงเทพฯ); มะข่วง, มะแขว่น, บ่าแข่น (ภาคเหนือ); มะแข่น (ไทสิบสองปันนา); มะแขว่น (ลาว); ลูกระมาศ (ภาคกลาง); หมักข่วง (แม่ฮ่องสอน); มะเข่น, มะแข่สะ (กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน) () เป็นพืชสมุนไพรสกุลเดียวกับพริกไทยเสฉวน (Sichuan pepper) ผลและใบใช้เป็นเครื่องเทศชูรสอาหาร โดยผลใช้ผลสดหรือผลแห้งหรือทั้งสองอย่าง แล้วแต่ชนิดอาหาร เช่น ลาบ หลู้ แกง และอาหารพื้นเมืองและอาหารท้องถิ่น เช่น ตำหวาย หลามบอน ตำน้ำพริก ฯลฯ มะแข่นมีรสชาติเผ็ด กลิ่นฉุนแต่หอม มีสรรพคุณทางยาคือสามารถแก้หวัดได้ 

ต้นและกิ่งเป็นหนาม ใบเป็นใบประกอบมีใบย่อย 6–8 คู่ ก้านใบสีแดง ใบย่อยรูปไข่หรือรูปรี ปลายแหลม ต้นที่เก็บเกี่ยวผลผลิตได้จะมีอายุตั้งแต่ 3–15 ปี ผลค่อนข้างกลมผลเล็ก ๆ ขนาดผลพริกไทย ผิวขรุขระ สีเขียว มีกลิ่นฉุน คล้ายกลิ่นเมล็ดผักชียี่หร่า ผลแก่เปลือกหุ้มเมล็ดสี แดง แก่จัดสีดำ ออกผลเดือนกันยายนถึงธันวาคม เมล็ดกลม ๆ ดำเป็นมัน ใช้เปลือกผลผสมชูรสอาหาร ใช้รากและเนื้อไม้ เป็นยาขับลมในลำไส้ ลดความดัน เป็นยาขับโลหิตระดูของสตรี ผลเป็นยาบำรุงหัวใจ บำรุงโลหิต บำรุงธาตุ พบมากหรือปลูกมากในเขตพื้นที่ หมู่บ้านผาสิงห์ บ้านผาหลัก บ้านปางส้าน บ้านยอด ตำบลยอด อำเภอสองแคว จังหวัดน่าน

## เทศกาล
มะแข่นถือได้ว่าเป็นพืชเศรษฐกิจอันดับต้น ๆ ของตำบลยอด ทางเทศบาลตำบลยอดจะมีการจัดงาน "วันมะแข่นหอมรสดี ชมวิถีชนเผ่า" ขึ้นเป็นประจำทุกปี โดยจะจัดในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายนของทุกปี ในงานจะมีการออกร้านแสดงสินค้าพื้นเมือง และสินค้าที่แสดงถึงภูมิปัญญาชาวบ้านในตำบล ชมการแห่ขบวนรถบุปผชาติ การแสดงศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้าน การประกวดธิดามะแข่น ร่วมชิมอาหารพื้นเมืองที่มีมะแข่นเป็นส่วนประกอบฟรี การเลี้ยงรับรองแขกผู้มีเกียรติแบบขันโตก และพบกับการแสดงมหรสพอีกมากมาย โดยงาน "วันมะแข่นหอมรสดี ชมวิถีชนเผ่า" ถือว่าเป็นอีกงานประเพณีสำคัญ ที่ได้รับการบรรจุอยู่ในปฏิทินท่องเที่ยวของจังหวัดน่าน
## อ้างอิง

หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:เครื่องเทศ
หมวดหมู่:สกุลมะแข่น
หมวดหมู่:วัฒนธรรมของจังหวัดน่าน
บลูฮาวาย (อัลบั้ม)

***บลูฮาวาย*** () เป็นอัลบั้มชุดที่ 14 ของเอลวิส เพรสลีย์ จำหน่ายโดยอาร์ซีเอวิกเตอร์เรเคิดส์ ในระบบเสียงโมโนและสเตอริโอ LPM/LSP 2426 ออกขายเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1961 วันจำหน่ายที่แน่นอนยังเป็นข้อสงสัยว่าเป็นวันที่ 1 ตุลาคม หรือไม่ อัลบั้มบันทึกเสียงที่เรดิโอเรเคิดเดอร์สในฮอลลีวูดเมื่อวันที่ 21 - 23 มีนาคม ค.ศ. 1961 อัลบั้มติดชาร์ตอันดับ 1 ป็อปอัลบั้มส์ชาร์ตนาน 20 สัปดาห์ ถือเป็นอัลบั้มที่มียอดขายมากที่สุดของเขา และได้รับการยืนยันจาก RIAA ในระดับแผ่นเสียงทองคำขาว 3 แผ่น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเอลวิส เพรสลีย์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2504
อะลี อิบน์ ริฎวาน

**อบูลฮัสซัน อะลี อิบน์ ริฎวาน อัลมิศรี**  () หรือรู้จักกันในชื่อ **อะลี อิบน์ ริฎวาน** (; ป. ค.ศ.988 - ป. ค.ศ.1061) เป็นชาวอาหรับสัญชาติอียิปต์ที่เกิดในกีซา เขาเป็นผู้วิจารณ์แพทยศาสตร์กรีกโบราณ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อกาเลน การออกความเห็นต่อ *Ars Parva* ของกาเลนได้รับการแปลโดยเกราโด เครโมเนเซ อย่างไรก็ตาม เขาเป็นที่รู้จักมากกว่าในฐานะที่เป็นผู้อธิบายซูเปอร์โนวา ซึ่งรู้จักกันว่า SN 1006 เป็นเหตุการณ์ของเทหวัตถุที่สว่างที่สุดเท่าที่เคยมีบันทึกมาในประวัติศาสตร์ ในปี ค.ศ. 1006 นอกจากนี้ ยังมีการเขียนการออกความเห็นต่อ *Tetrabiblos* ของทอเลมี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* History of Islamic Science 
* 2001 Columbia dissertation by Jennifer Ann Seymore ''The Life of Ibn Ridwan and his commentary of Ptolemy's Tetrabiblos''; not open link 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:นักดาราศาสตร์ชาวอียิปต์
หมวดหมู่:แพทย์ชาวอียิปต์
หมวดหมู่:บุคคลจากกีซา
ลาแมร์

**ลาแมร์** ( แปลว่า The Sea, ทะเล)  สามารถหมายถึง
* ลาแมร์ (เดอบุซซี) ผลงานประพันธ์สำหรับวงออร์เคสตราในปี ค.ศ. 1905 โดยโคล้ด เดอบุซซี
* ลาแมร์ (เพลง) เพลงภาษาฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1946 โดยชาลส์ เทรเนต์  ต่อมากลายเป็นเพลงภาษาอังกฤษชื่อ  "Beyond the Sea" ขับร้องโดยบ็อบบี ดาริน
* ลาแมร์ เพลงจากอัลบัม The Fragile ของไนน์อินช์เนลส์ ในปี ค.ศ. 1999
* ลาแมร์ เพลงจากอัลบัม Dive ของซาราห์ ไบรท์แมน ในปี ค.ศ. 1993
* ลาแมร์ (เครื่องสำอาง) ผลิตภัณฑ์ของเอสเต ลอเดอร์
ALL

**All** หรือ **ALL** อาจหมายถึง
## การแพทย์
* มะเร็งเม็ดเลือดขาวเฉียบพลันชนิดลิมโฟบลาสติก 
* Anterior longitudinal ligament
น้ำใสใจจริง (นวนิยาย)

**น้ำใสใจจริง** เป็นนวนิยายไทย โดย ว.วินิจฉัยกุล ถ่ายทอดเรื่องราวเกี่ยวกับความผูกพันของนักเรียน นักศึกษากลุ่มหนึ่งซึ่งเป็นผู้บุกเบิกรุ่นแรกในรั้วมหาวิทยาลัยเปิดใหม่นอกกรุงเทพมหานคร แต่ละคนมาจากคนละที่ ต่างถิ่น ต่างความคิด และต่างนิสัย แต่ไม่มีวันทอดทิ้งกัน แม้ในยามเกิดปัญหา ความเป็นเพื่อนที่คอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ในยามทุกข์ยากก็คอยให้กำลังใจกัน ร่วมสุขร่วมทุกกัน มีความจริงใจมอบให้แก่กัน ก็จะสามารถฝ่าฟันอุปสรรคหรือปัญหามาด้วยกันได้

## สื่ออื่น ๆ
* ละครโทรทัศน์ น้ำใสใจจริง (2537) ทางช่อง 7 - *นำแสดงโดย [[ศรราม เทพพิทักษ์]], [[สมชาย เข็มกลัด]], [[แคทรียา อิงลิช]], [[นัท มีเรีย]]*
* ละครโทรทัศน์ น้ำใสใจจริง (2543) ทางช่อง 3 - *นำแสดงโดย [[สราวุฒิ มาตรทอง]], [[ศรีริต้า เจนเซ่น]], [[อัษฎา พานิชกุล]], [[คณิตกุล เนตรบุตร]], [[รุษยา เกิดฉาย]]*
* ละครเวที น้ำใสใจจริง เดอะ มิวสิคัล (2553) - ''นำแสดงโดย ภพธร สุนทรญาณกิจ, ณัฏฐพัชร  วิพัธครตระกูล, รัชพล  แย้มแสง, สาธิกา ศิริปุญโญทัย, อารมณ์  โพธิ์หาญรัตนกุล

## นักแสดง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นวนิยาย
หมวดหมู่:นวนิยายไทย
หมวดหมู่:นวนิยายไทยที่ประพันธ์โดย ว.วินิจฉัยกุล
น้ำใสใจจริง

**น้ำใสใจจริง** อาจหมายถึง สิ่งต่อไปนี้
* น้ำใสใจจริง นวนิยายไทยโดย ว.วินิจฉัยกุล
* น้ำใสใจจริง ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2537 ทางช่อง 7
* น้ำใสใจจริง ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2543 ทางช่อง 3
* น้ำใสใจจริง เดอะ มิวสิคัล ละครเวที พ.ศ. 2553
* น้ำใสใจจริง ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2558 ทางช่อง Mono29
กลุ่มอาการเดอ เกอแวง

**กลุ่มอาการเดอ เกอแวง** () หรือ**โรคปลอกเอ็นกล้ามเนื้อ[[สไตลอยด์ โพรเซสของกระดูกเรเดียส|เรเดียล สไตลอยด์]]อักเสบ** () เป็นการอักเสบของปลอกเอ็นกล้ามเนื้อของเอ็นกล้ามเนื้อสองชิ้นที่ควบคุมการเคลื่อนไหวของนิ้วหัวแม่มือ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Hand University: A Patient's Guide to de Quervain Tenosynovitis
* DeQuervain's Syndrome: Medical Imagery - Medical Art and Illustration 
* 
* Computer related diseases and prevention methods

หมวดหมู่:Overuse injuries
หมวดหมู่:Disorders of synovium and tendon
หมวดหมู่:การอักเสบ
ลาแมร์ (เดอบูว์ซี)

[thumb|ภาพหน้าปกโน้ตดนตรีฉบับที่ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1905 เป็นภาพ[คลื่นยักษ์นอกฝั่งคะนะงะวะ จากภาพพิมพ์แกะไม้ผลงานของคะสึชิกะ โฮะกุไซ]]
[thumb|บ้านพักของเดอบูว์ซี ในหมู่บ้านเล็กๆ ใน[อียอน สถานที่ที่เขาแต่งผลงานชิ้นนี้]]
**La mer, trois esquisses symphoniques pour orchestre - L 109** () หรือเรียกสั้นๆ ว่า **ลาแมร์** () เป็นงานประพันธ์ดนตรีสำหรับบรรเลงด้วยวงออร์เคสตรา ผลงานของโกลด เดอบูว์ซี เริ่มแต่งในปี ค.ศ. 1903 ขณะเดอบูว์ซีอยู่ในฝรั่งเศส ใช้เวลาแต่งสองปี แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1905 ที่เมืองอีสต์บอร์น ทางใต้ของเกาะอังกฤษแถบชายฝั่งช่องแคบอังกฤษ

การแสดงรอบปฐมทัศน์ของผลงานชิ้นนี้ บรรเลงโดยวง Orchestre Lamoureux ที่กรุงปารีสเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1905 การแสดงรอบแรกได้รับการตอบรับจากผู้ชมไม่ดีนัก  เนื่องจากนักดนตรีซักซ้อมการเล่นไม่เพียงพอ ประกอบกับชาวปารีสบางส่วนพากันต่อต้านพฤติกรรมส่วนตัวของเดอบูว์ซี ที่เพิ่งแยกทางจากเอ็มมา บาร์แดค นักร้องและภรรยาคนแรก ในเวลาต่อมา ผลงานชิ้นนี้กลับได้รับความชื่นชอบ และเป็นผลงานสำหรับออร์เคสตราของเดอบูว์ซี ที่ได้รับความนิยมมากที่สุด ได้รับการยกย่องว่าเป็นผลงานชิ้นเอกของเขา

เดอบูว์ซีประพันธ์งานชิ้นนี้จากความประทับใจในทัศนียภาพชายทะเล และยังได้รับอิทธิพลจากศิลปะและดนตรีตะวันออกของญี่ปุ่น ที่ได้ชมจากการแสดงนิทรรศการนานาชาติ Exposition Universelle 1900 ที่ปารีส เขาตั้งใจเรียกชื่อผลงานนี้ว่าเป็น "งานร่างดนตรีซิมโฟนิกสามชิ้น" () แทนที่จะระบุว่าเป็น "ซิมโฟนี" หรือ "ซิมโฟนิกโพเอ็ม" 

ผลงานชิ้นนี้ แบ่งออกเป็น 3 มูฟเมนต์ ความยาวทั้งสิ้นประมาณ 24 นาที
# **"De l'aube à midi sur la mer"** (From dawn to midday on the sea)  - *très lent (si mineur)*  *animated and tumultuous (C sharp minor)* ความยาว 9 นาที
# **"Jeux de vagues"** (Play the waves) - *allegro (do dièse mineur)* *allegro (C sharp minor)* ความยาว 6-7 นาที
# **"Dialogue du vent et de la mer"** (Dialogue of the wind and the sea) - *animé et tumultueux (do dièse mineur)* *animated and tumultuous (C sharp minor)* ความยาว 8 นาที

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* Live recording of "La mer" 

หมวดหมู่:ผลงานของ โกลด เดอบูว์ซี
หมวดหมู่:งานประพันธ์ดนตรีสำหรับวงออร์เคสตรา
ตำบลร้องกวาง

**ตำบลร้องกวาง** เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ เป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอ และสถานที่ราชการต่างๆ ของอำเภอร้องกวาง

## ที่ตั้ง
ทิศเหนือติดต่อตำบลแม่ทราย อำเภอร้องกวาง ทิศตะวันออกติดต่อตำบลไผ่โทน อำเภอร้องกวาง ทิศใต้ติดต่อตำบลทุ่งศรี อำเภอร้องกวาง ทิศตะวันตกติดต่อตำบลแม่ยางฮ่อ อำเภอร้องกวาง

## การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลร้องกวางแบ่งออกเป็น 13 หมู่บ้าน ได้แก่
*หมู่ 1 บ้านร้องกวาง
*หมู่ 2 บ้านร้องกวาง
*หมู่ 3 บ้านแม่ยางโพธิ์
*หมู่ 4 บ้านกาศผาแพร่
*หมู่ 5 บ้านวังโป่ง
*หมู่ 6 บ้านห้วยกุลัว
*หมู่ 7 บ้านร้องกวาง
*หมู่ 8 บ้านผาหมู
*หมู่ 9 บ้านร้องกวาง
*หมู่ 10 บ้านผาหมูเหนือ
*หมู่ 11 บ้านแม่ยางโพธิ์
*หมู่ 12 บ้านกาศใต้
*หมู่ 13 บ้านร้องกวาง

## การปกครองส่วนท้องถิ่น
แบ่งการปกครองเป็น 1 เทศบาลตำบล และ 1 องค์การบริหารส่วนตำบล คือ
* เทศบาลตำบลร้องกวาง มีพื้นที่ครอบคลุม 8 หมู่บ้าน คือ หมู่ 1 บ้านร้องกวาง, หมู่ 2 บ้านร้องกวาง, หมู่ 4 บ้านกาศผาแพร่, หมู่ 5 บ้านวังโป่ง, หมู่ 7 บ้านร้องกวาง, หมู่ 9 บ้านร้องกวาง, หมู่ 12 บ้านร้องกวาง และหมู่ 13 บ้านกาศใต้ 
* องค์การบริหารส่วนตำบลร้องกวาง มีพื้นที่ครอบคลุมหมู่บ้านที่เหลือ

## สถานที่สำคัญ
* มหาวิทยาลัยแม่โจ้-แพร่ เฉลิมพระเกียรติ
* ที่ว่าการอำเภอร้องกวาง
* วัดร้องกวาง

## อ้างอิง

ร้องกวาง
หมวดหมู่:อำเภอร้องกวาง
วีทาลี อบาลาคอฟ

**วีทาลี มีไฮโลวิช อบาลาคอฟ** (; 13 มกราคม (ปฏิทินเก่า: 31 ธันวาคม) ค.ศ. 1906 ในเยนีเซยสก์ — 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1986 ในมอสโก) เป็นนักปีนเขาและนักประดิษฐ์ชาวโซเวียต/รัสเซีย

เขาเป็นพี่ชายของเยฟเกนี อบาลาคอฟ ผู้เป็นนักปีนเขาที่มีชื่อเสียงอีกคนหนึ่ง เขาสามารถนำการปีนเลนินพีคของโซเวียตได้สำเร็จเป็นคนแรกในปี ค.ศ. 1934 และได้ปีนภูเขาลูกนี้อีกสองครั้ง ในปี ค.ศ. 1936 เขายังได้ปีนข่านเทนกรี

ในปี ค.ศ. 1938 เขาและทีมงานของเขาคนอื่น ๆ ถูกจับกุมโดย NKVD และถูกควบคุมตัวเพื่อสืบสวนจนถึง ค.ศ. 1940 เขาถูกกล่าวหาว่า "โฆษณาชวนเชื่อต่อสาธารณชน" เกี่ยวกับเทคนิคการปีนเขาแบบตะวันตก และ "ลิดรอน" ความก้าวหน้าของนักปีนเขาภายในประเทศ และ "สายลับเยอรมัน" นักปีนเขาหลายคนที่ถูกจับกุมพร้อมกับวีทาลีถูกประหารชีวิต

ถือได้ว่าอบาลาคอฟได้ประดิษฐ์อุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น  camming devices ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 และ Abalakov thread และนวัตกรรมอุปกรณ์ปีนเขาอีกมากมาย

เขาได้รับเหรียญตรา Order of Lenin (1957) Order of the Badge of Honor (1972) และได้รับแต่งตั้งให้เป็น Honoured Master of Sports of the USSR (1943) และ Honoured Trainer of the USSR (1961)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักประดิษฐ์ชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:นักสำรวจชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:นักปีนเขาชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากดินแดนครัสโนยาสค์
หมวดหมู่:นักกีฬาชาวโซเวียต
ตำบลกลางเวียง

**กลางเวียง** เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ตั้งอยู่บริเวณกึ่งกลางของพื้นที่อำเภอ เป็นศูนย์กลางความเจริญและที่ตั้งของสถานที่ราชการต่าง ๆ ของอำเภอเวียงสา

## ที่ตั้ง
* **ทิศเหนือ** ติดต่อตำบลน้ำปั้ว อำเภอเวียงสา
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อตำบลไหล่น่านและตำบลขึ่ง อำเภอเวียงสา 
* **ทิศใต้** ติดต่อตำบลส้านและตำบลอ่ายนาไลย อำเภอเวียงสา 
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อตำบลปงสนุกและตำบลแม่สา อำเภอเวียงสา

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
แบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ได้แก่
*หมู่ 1 บ้านไชยสถาน
*หมู่ 2 บ้านดอนแท่น
*หมู่ 3 บ้านกลางเวียง
*หมู่ 4 บ้านบุญยืน
*หมู่ 5 บ้านต้นหนุน
*หมู่ 6 บ้านภูเพียง
*หมู่ 7 บ้านดอนไชยใต้
*หมู่ 8 บ้านหนองนก-บุญนาค
*หมู่ 9 บ้านหนอง
*หมู่ 10 บ้านสันติสุข
*หมู่ 11 บ้านใหม่ดินแดน
*หมู่ 12 บ้านร้องเย็น
*หมู่ 13 บ้านดอนไชยใต้
*หมู่ 14 บ้านดอนแท่น
*หมู่ 15 บ้านโพธิ์ชัย

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
แบ่งการปกครองเป็น 2 เทศบาลตำบล ได้แก่
* เทศบาลตำบลเวียงสา มีพื้นที่ครอบคลุม 2 หมู่บ้าน คือ หมู่ 3 บ้านกลางเวียง และหมู่ 4 บ้านบุญยืน 
* เทศบาลตำบลกลางเวียง มีพื้นที่ครอบคลุมหมู่บ้านที่เหลือ และตำบลปงสนุกทั้งตำบล

## สถานที่สำคัญ
* ที่ว่าการอำเภอเวียงสา
* โรงพยาบาลเวียงสา
* สถานีตำรวจภูธรเวียงสา
* สำนักงานขนส่งจังหวัดน่าน สาขาเวียงสา
* สำนักงานที่ดินจังหวัดน่าน สาขาเวียงสา
* สำนักงานเทศบาลตำบลเวียงสา
* สำนักงานเทศบาลตำบลกลางเวียง
* โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์น่าน
* โรงเรียนสา
* วัดบุญยืน

## อ้างอิง

กลางเวียง
มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล

**มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล** () เป็นการจัดประกวดความงามเวที 1 ของโลกดำเนินการโดย D’ Touch International s Sdn Bhd Foundation มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลจัดประกวดครั้งแรกที่ประเทศมาเลเซีย 

ปัจจุบันผู้ที่ดำรงตำแหน่งมิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลคือ เอ็ด อีเนโร่ จากฟิลิปปินส์

## ประวัติ
การประกวดเวทีมิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลนั้นได้เริ่มจัดการประกวดตั้งแต่ปี 2536 โดย ดาตุก โออิ แดนนี จัดขึ้นเพื่อเฟ้นหาสาวงามไปเป็นทูตประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวให้กับประเทศมาเลเซียและประเทศของผู้ที่ได้ตำแหน่งในปีนั้น การประกวดเวทีมิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลนั้นส่วนมากจะจัดขึ้นที่ประเทศมาเลเซีย และที่ประเทศจีน 

การประกวดมิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลไม่ได้มีการจัดประกวดในปี 2542, 2544-46, 2551-52, 2556-57 ,2561-ปัจจุบัน

## รูปแบบการจัดประกวด
การจัดประกวดทีมิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนลนั้น จะมีการจัดประกวดคล้ายกับเวทีการประกวดนางงามทั่วไปคือ จะมีการเก็บคะแนนระหว่างการทำกิจกรรมการจัดประกวด และมีการประกาศตำแหน่งต่างๆในการแข่งรอบสุดท้าย และในปี 2558 ได้กำหนดให้ผู้ชนะและรองอันดับต่าง ๆ โดยบางปีจะมีการแยกจัดการประกวด ซึ่งมีตำแหน่งต่างๆ 
## รายชื่อผู้ชนะเรียงตามปี
**สัญลักษณ์สี**

#### เรียงลำดับสัญชาติของผู้ชนะเลิศ

## ตัวแทนประเทศไทย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:การประกวดนางงาม
หมวดหมู่:มิสทัวริซึมอินเตอร์เนชันแนล
หมวดหมู่:มิสทัวริซึมควีนออฟเดอะเยียร์อินเตอร์เนชันแนล
ฟรันซิสโก บาราโย

**ฟรันซิสโก อันโตเนียว "ปันโช" บาราโย** (; 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1910 - 30 สิงหาคม ค.ศ. 2010) เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินาตำแหน่งกองหน้า เขาร่วมเล่นกับฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1930 ถึง 1937 เขาเป็นผู้ร่วมเข้าแข่งขันกับทีมอาร์เจนตินาในฟุตบอลโลก 1930 เมื่ออายุได้ 20 ปีในขณะนั้น ถือเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดในการแข่งขันครั้งนั้น ในอาชีพของเขาชนะ 3 การแข่งขันกับสโมสรโบกาจูเนียส์ ทำประตูได้ 194 ประตู ถือเป็นผู้ทำประตูได้สูงสุดของสโมสรเป็นอันดับที่ 2

บาราโยเสยชีวิตในบ้านเกิดที่ลาปลาตา เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2010 มีอายุ 100 ปี ถือเป็นผู้ร่วมเข้าแข่งขันฟุตบอลโลก 1930 คนสุดท้ายที่เสียชีวิต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:ชาวอาร์เจนตินาที่มีอายุเกิน 100 ปี
หมวดหมู่:ชาวอาร์เจนตินาเชื้อสายอิตาลี
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:บุคคลจากลาปลาตา
ซิมโฟนีหมายเลข 8 (ชูเบิร์ท)

**ซิมโฟนีหมายเลข 8 ในบันไดเสียง บี ไมเนอร์** () เป็นผลงานประพันธ์ของฟรันทซ์ ชูเบิร์ท เริ่มแต่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1822 แต่แล้วเสร็จเพียงสองมูฟเมนต์ จากทั้งหมดสี่มูฟเมนต์ ส่วนสองมูฟเมนต์ที่เหลือชูเบิร์ทเพียงเขียนร่างไว้ แต่ไม่ได้แต่งต่อจนเสร็จ ทั้งที่เขายังมีชีวิตอยู่ และยังประพันธ์ผลงานชิ้นอื่นๆ ต่อมาอีก 6 ปี  ทำให้ซิมโฟนีชิ้นนี้ถูกเรียกว่าเป็น "ซิมโฟนีที่ยังแต่งไม่เสร็จ" (; )

thumb|250px|''The Unfinished'', third movement, Facsimile, 1885, In J. R. von Herbeck’s Biography
ชูเบิร์ทแต่งซิมโฟนีบทนี้เพื่ออุทิศให้กับชุมชนดนตรีแห่งเมืองกราซ (Graz Music Society) ที่มอบประกาศนียบัตรเพื่อเป็นเกียรติให้กับเขาในปี ค.ศ. 1823 โดยให้มูฟเมนต์แรกอยู่ในจังหวะ 3/4 มูฟเมนต์ที่สองอยู่ในจังหวะ 3/8  ส่วนมูฟเมนต์ที่สาม เขาร่างสกอร์สำหรับเปียโนแล้วเสร็จในจังหวะ 3/4 และร่างสกอร์ฉบับสมบูรณ์สำหรับวงออร์เคสตราค้างไว้เพียง 2 หน้า  ปัจจุบันยังไม่พบหลักฐานว่าชูเบิร์ทได้ร่างมูฟเมนต์ที่สี่ไว้หรือไม่  

สองมูฟเมนต์ที่ชูเบิร์ทแต่งเสร็จสมบูรณ์ ประกอบด้วย
* I. Allegro moderato in B minor
* II. Andante con moto in E major 

บางครั้ง อาจเรียกซิมโฟนีฉบับนี้ว่า "ซิมโฟนีหมายเลข 7"  เนื่องจากซิมโฟนีหมายเลข 7 ในบันไดเสียง อี เมเจอร์ ที่เขาแต่งค้างไว้ก่อนหน้าตั้งแต่ปี ค.ศ. 1821 ก็ยังไม่เสร็จเช่นกัน ผลงานชิ้นสมบูรณ์ชิ้นสุดท้ายของชูเบิร์ท คือ ซิมโฟนีหมายเลข 6 (ในบันไดเสียง ซี เมเจอร์)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ผลงานของ ฟรันทซ์ ชูเบิร์ท
หมวดหมู่:ซิมโฟนี
หมวดหมู่:ผลงานที่เผยแพร่หลังมรณกรรม
เหมา มาลินี

**เหมา มาลินี**  (*เห-มา*; ; ) เกิดเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2491 เป็นนักแสดงบอลลีวูดเชื้อสายทมิฬ สามีของเธอ คือ ธรรมเมนทร ตัวเธอมีบุตร 3 คน เป็น ชาย 2 หญิง 1 คือ ซันนี่ เทโอล บ๊อบบี้ เทโอล และ อีศา เทโอล มีผลงานภาพยนตร์ที่สำคัญของเหมา คือ โชเล่ย์ และ baabul 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2491
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอินเดีย
หมวดหมู่:ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐทมิฬนาฑู
คาบสมุทรโบโซ

thumb|right|ตำแหน่งของคาบสมุทรโบโซ
thumb|right|ภาพถ่ายดาวเทียม

**คาบสมุทรโบโซ** () เป็นคาบสมุทรในจังหวัดชิบะ บนเกาะฮนชู ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอ่าวโตเกียว แบ่งอ่าวโตเกียวออกจากมหาสมุทรแปซิฟิก

พื้นที่ส่วนมากของคาบสมุทรเป็นเนินสูง บางพื้นที่มีความสูงกว่า 400 เมตร จากระดับน้ำทะเล ทางทิศตะวันตกของคาบสมุทรเป็นเขตที่อยู่อาศัย มีเมืองสำคัญคือ เมืองคิซาราซุ มีอะควาไลน์อ่าวโตเกียว (Tokyo Bay Aqua-Line) เชื่อมต่อระหว่างเมืองคาวาซากิ จังหวัดคานางาวะ กับเมืองคิซาราซุ จังหวัดชิบะ ทางตะวันออกของคาบสมุทรเป็นพื้นที่ราบชายฝั่งทะเล มีแม่น้ำสายสั้น ๆ เหมาะสำหรับการปลูกข้าว

โบโซ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จังหวัดชิบะ
เศรษฐีไซ่ง่อน

**เศรษฐีไซ่ง่อน** (ชื่อวิทยาศาสตร์: Ophiopogon jaburan Lodd) เป็นพืช ปลูกเป็นไม้ประดับกลุ่มว่านเศรษฐี มักตั้งโชว์ในห้องรับแขกเป็นเกียรติแก่เจ้าของบ้าน  จัดเป็นประเภทไม้ล้มลุก แตกกอ ความสูง 0.35 เมตร ขนาดทรงพุ่ม 0.3 เมตร ลำต้นเป็นเหง้าอยู่ใต้ดิน รากเหมือนแฝกหอม  

ใบสีเขียวและขาว ใบมีรูปแคบยาว เหมือนว่านเศรษฐีขอดทรัพย์  แต่ปลายใบไม่ขอด ขนาดกว้าง 1-2 เซนติเมตร ยาว40-50 เซนติเมตรปลายใบแหลม  โคนใบแคบ ขอบใบเรียบเป็นเส้นขาว ด้านบนเส้นกลางใบ  และเส้นใบเป็นร่องเล็กน้อย สีขาวหม่น  แผ่นใบสีเขียว  ดอกออกสีขาวชูก้านขึ้นสูง

ชอบแสงปานกลางถึงแสงแดดจัด ขยายพันธุ์โดยการแยกหน่อ หรือใช้ต้นอ่อนที่เกิดจากไหลไปปลูกใหม่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
พรรคเสรีนิยมแห่งออสเตรเลีย

**พรรคเสรีนิยมแห่งออสเตรเลีย** ( หรือย่อว่า LIB) เป็นพรรคการเมืองในประเทศออสเตรเลีย ฝ่ายขวากลาง ซึ่งเป็นหนึ่งในสองพรรคใหญ่ในการเมืองออสเตรเลีย. 

พรรคเสรีนิยมแห่งออสเตรเลียก่อตั้งในปี พ.ศ. 2487 เพื่อมาแทนพรรครวมใจออสเตรเลีย มีนายปีเตอร์ ดัตตัน เป็นหัวหน้าพรรค ส่วนใหญ่พรรคเสรีนิยมจะทำงานร่วมกับพรรคชาติออสเตรเลีย.

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พรรคการเมืองออสเตรเลีย
ตำบลขึ่ง

**ขึ่ง** เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของตัวอำเภอบนฝั่งซ้ายแม่น้ำน่าน

## ที่ตั้ง
* **ทิศเหนือ** ติดต่อตำบลไหล่น่าน อำเภอเวียงสา 
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อตำบลส้านนาหนองใหม่และตำบลน้ำมวบ อำเภอเวียงสา 
* **ทิศใต้** ติดต่อตำบลน้ำมวบ อำเภอเวียงสา
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อตำบลส้าน อำเภอเวียงสา

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
แบ่งการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
*หมู่ 1 บ้านศรีมงคล
*หมู่ 2 บ้านงิ้วงาม
*หมู่ 3 บ้านขึ่ง
*หมู่ 4 บ้านท่าลี่
*หมู่ 5 บ้านผาโพธิ์ทอง
*หมู่ 6 บ้านขึ่งใต้
*หมู่ 7 บ้านศรีมงคลเหนือ

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
เทศบาลตำบลขึ่งมีพื้นที่ครอบคลุมตำบลขึ่งทั้งหมด

## สถานที่สำคัญ
* สำนักงานเทศบาลตำบลขึ่ง
* โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลขึ่ง บ้านขึ่ง

## อ้างอิง

ขึ่ง
ขึ่ง
ขึ่ง
ภาษีคาร์บอน

**ภาษีคาร์บอน** () เป็นภาษีสิ่งแวดล้อมที่จัดเก็บเนื่องจากคาร์บอนที่เป็นส่วนประกอบของเชื้อเพลิง อะตอมของคาร์บอนจะประกอบอยู่ในเชื้อเพลิงฟอสซิล (ถ่านหิน ปิโตรเลียม และก๊าซธรรมชาติ) และเมื่อถูกเผาไหม้จะปล่อยออกมาในรูปแบบของคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2) เปรียบต่างกับพลังงานในรูปแบบอื่นเช่น พลังงานลม พลังงานแสงอาทิตย์ พลังงานน้ำ และ พลังงานนิวเคลียร์ ที่ไม่ได้เปลี่ยนไฮโดรคาร์บอนกลายมาเป็นคาร์บอนไดออกไซด์

ในทางเศรษฐกิจและนโยบาย ภาษีคาร์บอนได้เพิ่มการแข่งขันเพื่อช่วยพลังงานทางเลือกประเภทอื่น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เศรษฐศาสตร์ของภาวะโลกร้อน และภาษีคาร์บอน , มูลนิธิโลกสีเขียว

หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์สิ่งแวดล้อม
หมวดหมู่:พลังงาน
หมวดหมู่:ภาษี
วอลซ์

[thumb|150px|ภาพเขียน Bal à Bougival ปี 1883 โดย[เรอนัวร์]]
**วอลซ์** () เป็นการเต้นรำแบบพื้นเมืองในจังหวะ  กำเนิดขึ้นในออสเตรียและเยอรมนี โดยพัฒนามาจากการเต้นลีลาศหมุนตัว เป็นการเต้นรำแบบคู่ชายหญิง คู่เต้นจะต้องเกาะแขนกันและสืบเท้าไปด้านข้างพร้อมกับหมุนตัวอย่างรวดเร็ว การที่คู่เต้นเกาะแขนกันนี้ก็เพื่อช่วยในการทรงตัว ทำให้นักเต้นไม่จำเป็นต้องกระโดดสูงเพื่อหมุนตัว เหมือนการเต้นหมุนตัวในสมัยก่อนหน้านั้น  ถือกำเนิดขึ้นแถบแคว้นบาวาเรีย ราวทศวรรษ 1750 เรียกว่าการเต้น วอลต์เซอร์ (Waltzer) 

การเต้นรำแบบวอลซ์นี้แตกต่างการเต้นแบบมินูเอตที่นิยมอยู่ก่อน ซึ่งคู่เต้นรำเพียงแค่แตะปลายนิ้วกันเท่านั้น การที่ชายหญิงต้องสัมผัสร่างกายอย่างใกล้ชิด โดยฝ่ายชายต้องโอบแขนไปรอบเอวของฝ่ายหญิง ทำให้เกิดคำวิพากษ์วิจารณ์ในช่วงแรก  แต่ต่อมาการเต้นแบบนี้ก็ได้รับความนิยมไปทั่วทั้งกรุงเวียนนา เมื่อราวทศวรรษ 1770

ในศตวรรษที่ 19 ได้มีผู้เรียกจังหวะดนตรีที่ใช้ในการเต้นวอลซ์ ว่า ดนตรีวอลซ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:การเต้นรำ
หมวดหมู่:วอลซ์
ลุยส์ บาร์รากัน

thumb|200px|ลุยส์ บาร์รากัน มอร์ฟิน

**ลุยส์ บาร์รากัน มอร์ฟิน** () (9 มีนาคม ค.ศ. 1902 - 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988) เขาเกิดที่เมืองกวาดาลาฮารา ประเทศเม็กซิโก ถือเป็นสถาปนิกคนสำคัญของเม็กซิโกในศตวรรษที่ 20

เขาศึกษาทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ จบการศึกษาที่ Escuela Libre de Ingenieros ในกวาดาลาฮารา ในปี ค.ศ. 1923 และฝึกหัดด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์ด้วยตัวเอง หลังจากศึกษาจบ เขาเดินทางไปหลายที่ ทั้งในสเปน ฝรั่งเศส (ที่นี่เขาเข้าฟังคำบรรยายของเลอกอร์บูซีเย) และโมร็อกโก ขณะที่อยู่ในฝรั่งเศสเขาได้รู้จักงานเขียนของแฟร์ดินองด์ บัค นักเขียนชาวเยอรมัน-ฝรั่งเศส ทั้งยังเป็นดีไซเนอร์ละศิลปิน ที่จะมีอิทธิพลต่อบาร์รากันในอนาคต เขาออกแบบด้านสถาปัตยกรรมที่เมืองกวาดาลาฮารา ตั้งแต่ปี 1927-1936 และเม็กซิโกซิตีหลังจากนั้น ผลงานที่กวาดาลาฮารา เขาได้ทำงานออกแบบบ้านหลายหลัง ในเขตโกโลเนียอาเมริกา (Colonia America) ที่ปัจจุบันคือดาวน์ทาวน์ในกวาดาลาฮารา 

ผลงานการออกแบบที่โดดเด่นของเขา สามารถพบได้ในงานออกแบบภายในที่พักอาศัยและการออกแบบน้ำพุ ที่มีรูปแบบเป็นกำแพงสีสัน ที่เขาใช้องค์ประกอบและดัดแปลงมาจากอาคารแบบเม็กซิโก 

เขาทำงานอยู่หลายปี จนในปี ค.ศ. 1975 เขาได้เกียรติให้แสดงผลงานในพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ ที่นิวยอร์ก และในปี 1980 เขาได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ ถือเป็นคนที่ 2 ที่ได้รับรางวัลนี้ บ้านและสตูดิโอของเขา ที่สร้างในปี ค.ศ. 1948 ในเม็กซิโกซิตี อยู่ในพื้นที่มรดกโลกของยูเนสโกในปี 2004

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากกัวดาลาฮารา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวเม็กซิโก
สงครามครั้งสุดท้ายของสาธารณรัฐโรมัน

**สงครามครั้งสุดท้ายของสาธารณรัฐโรมัน** หรือเรียก **สงครามกลางเมืองของแอนโทนี** หรือ **สงครามระหว่างแอนโทนีกับออกเตเวียน** เป็นสงครามกลางเมืองโรมันครั้งสุดท้ายในสมัยสาธารณรัฐ เป็นสงครามระหว่างคลีโอพัตรา (โดยมีมาร์ค แอนโทนีสนับสนุน) และออกเตเวียน หลังจากวุฒิสภาโรมันประกาศสงครามต่อราชินีคลีโอพัตรา แอนโทนีซึ่งเป็นทั้งคนรักและพันธมิตรของนาง ทรยศต่อโรมและเข้าร่วมสงครามโดยถือฝ่ายคลีโอพัตรา หลังจากชัยอย่างเด็ดขาดของออกเตเวียนในยุทธนาวีที่อักติอูง คลีโอพัตราและแอนโทนีถอยทัพไปอเล็กซานเดรีย ที่ซึ่งออกเตเวียนล้อมเมืองไว้จนศัตรูทั้งสองกระทำอัตวินิบาตกรรม

หลังสงครามยุติ ออกเตเวียนนำสันติภาพมาสู่รัฐโรมันซึ่งตกอยู่ในภาวะสงครามกลางเมืองมาเป็นเวลานับศตวรรษ ออกเตเวียนกลายมาเป็นบุคคลทรงอำนาจที่สุดในโลกโรมัน และวุฒิสภาแต่งตั้งให้เขาเป็นจักรพรรดิออกัสตัส เมื่อ 27 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ทรงเป็นจักรพรรดิโรมันพระองค์แรก และเปลี่ยนรูปแบบสาธารณรัฐซึ่งปกครองระบอบคณาธิปไตย/ประชาธิปไตย มาเป็นจักรวรรดิโรมัน ซึ่งมีการปกครองแบบอำนาจนิยม

สงครามนี้ยังเป็นจุดเริ่มต้นของสันติภาพโรมัน ซึ่งเป็นยุคแห่งสันติภาพและเสถียรภาพของทวีปยุโรปที่ยืนยาวที่สุดในประวัติศาสตร์เท่าที่มีบันทึก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สงครามในศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล
ความรำคาญ

**ความรำคาญ** เป็นอาการด้านจิตใจที่ไม่รู้สึกพอใจในลักษณะที่รู้สึกมีผลทำให้เกิดความหงุดหงิด โมโห และกวนใจ ทำให้เกิดอารมณ์ต่าง ๆ เช่น ไม่พอใจและโกรธ

มีหลายสาเหตุที่กระตุ้นให้เกิดความน่ารำคาญ แต่ละคนมีเกิดภาวะรำคาญแตกต่างกัน มีความพยายามที่จะวัด ศึกษาด้านจิตวิทยาเกี่ยวกับความรำคาญ มักขึ้นอยู่กับประเด็นของการประเมินของแต่ละคน สิ่งกระตุ้นทำให้จากอารมณ์เป็นกลางในช่วงแรก หรือแม้ก็ทั่งพึงพอใจ สามารถทำให้เกิดความน่ารำคาญจะการกระทำซ้ำต่อเนื่อง อย่าง บางคนอาจจะเผชิญกับปรากฏการณ์ในสื่ออย่างเช่นดนตรีป็อป โฆษณา และจิงเกิลโฆษณา ที่เมื่อเปิดถี่อย่างต่อเนื่องหลาย ๆ ครั้ง ในช่วงเวลาตั้งแต่หลายสัปดาห์หรือหลายเดือน

ในการศึกษาใน *International Journal of Conflict Management* พบว่ามีบางคนตอบโต้ในความรำคาญ โดยทำให้ผู้อื่นรับรู้ และจะเพิ่มระดับมากขึ้นเมื่อพวกเขาพบว่าปัญหายังไม่ได้แก้ไข และคนเหล่านั้นมีโอกาสมากที่จะโทษในสิ่งที่ก่อให้เกิดความรำคาญกับพวกเขา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อารมณ์
ทะเลสาบหนองหาน

**ทะเลสาบหนองหาร** หรือ **หนองหารหลวง** เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ ที่สุดของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ เป็นรองจากบึงบอระเพ็ด ครอบคลุมพื้นที่ถึง 12 ตำบล ได้แก่ ตำบลธาตุเชิงชุม ตำบลท่าแร่ ตำบลเชียงเครือ ตำบลโคกก่อง ตำบลม่วงลาย ตำบลงิ้วด่อน ตำบลดงชน ตำบลธาตุนาเวง ตำบลฮางโฮง ตำบลเหล่าปอแดง ในอำเภอเมืองสกลนคร และตำบลบ้านแป้น ตำบลนาแก้ว ในอำเภอโพนนาแก้ว จังหวัดสกลนคร มีเนื้อที่กว่า 77,016 ไร่ หรือ (123.2 ตารางกิโลเมตร) ความลึกเฉลี่ยประมาณ 2.0 - 10.0 เมตร เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ปลาน้ำจืด นกน้ำ พื้นที่ชุ่มน้ำที่สำคัญของประเทศไทย สันนิษฐานว่าหนองหานเกิดจากการยุบตัวของแผ่นเปลือกโลกอันเนื่องมาจากการถูกชะล้างของชั้นหินเกลือใต้ดินจนเกิดโพรงขนาดใหญ่ และเกิดการพังทลายยุบตัวลงเป็นหนองน้ำในเวลาต่อมา  

หนองหารในอดีตเคยเป็นที่สร้างบ้านแปงเมือง ดังปรากฎหลักฐานทางด้านโบราณคดีและบันทึกทางประวัติศาสตร์หรือนิทานพื้นบ้านตำนาน "พญาพังคี" โดยแต่เดิมมีชื่อว่า “เมืองหนองหานหลวง” ทะเลสาบหนองหานประกอบด้วยเกาะน้อยใหญ่มากกว่า 30 เกาะ เกาะที่ขนาดใหญ่ที่สุดคือ เกาะดอนสวรรค์ โดยมีพุทธสถานโบราณภายในเกาะ

ชาวบ้านที่มีพื้นที่โดยรอบหนองหารจะประกอบอาชีพทางการเกษตรเป็นส่วนใหญ่ และมีชุมชนเมืองติดกับหนองหาร อิทธิพลของหนองหารส่งผลต่อการดำรงชีวิตของประชาชนในพื้นที่ถึง 32 ตำบล อยู่ในเขตจังหวัดสกลนคร 12 ตำบล และจังหวัดนครพนม 20 ตำบล เป็นพื้นที่ทั้งสิ้นรวม 1,671 ตร.กม. หรือ 1,044,375ไร่ ประชากรที่ใช้ประโยชน์จากหนองหาร มีทั้งสิ้น 240,327 คน จาก 80,750 ครัวเรือน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทะเลสาบในประเทศไทย
หมวดหมู่:แหล่งน้ำในจังหวัดสกลนคร
หมวดหมู่:อำเภอเมืองสกลนคร
หมวดหมู่:อำเภอโพนนาแก้ว
คอปเปเลีย

thumb|Giuseppina Bozzachi รับบทเป็นสวอนฮิลด์ เป็นคนแรก เมื่อปี 1870
**คอปเปเลีย** () เป็นบัลเลต์ชวนหัวความยาว 3 องก์ ออกแบบท่าเต้นโดยอาร์เทอร์ แซงต์-ลีออง (Arthur Saint-Léon, 1821-1870) ประกอบดนตรีที่แต่งโดยลีโอ ดีลิบีส ประพันธ์คำร้องโดยแซงต์-ลีออง กับชาลส์ นุตตีเยร์ (Charles-Louis-Étienne Nuitter, 1828-1899) ดัดแปลงจากเรื่องสั้นภาษาเยอรมันสองเรื่องของอี. ที. เอ. ฮอฟมานน์ คือเรื่อง *Der Sandmann* (The Sandman) และ *Die Puppe* (The Doll)

บัลลเต์เรื่องนี้ออกแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1870 ที่โรงอุปรากร Théâtre Impérial de l´Opéra กรุงปารีส และได้แสดงอยู่ระยะหนึ่งก่อนจะหยุดไป เพราะปารีสถูกรุกรานเนื่องจากสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย  ภายหลังสงครามบัลเลต์กลับมาแสดงและได้รับความนิยมมาจนถึงปัจจุบัน เป็นบัลเลต์เรื่องที่ถูกแสดงบ่อยครั้งที่สุด ที่โรงอุปรากรพาเลส์การ์นิเยร์

เนื้อเรื่องกล่าวถึงตุ๊กตาเต้นระบำขนาดเท่าคนจริงชื่อ คอปเปเลีย สิ่งประดิษฐ์ของด็อกเตอร์ คอปเปลิอุส เป็นที่หลงใหลของฟรานซ์ เด็กหนุ่มในหมู่บ้าน จนทำให้ สวอนฮิลด์ (Swanhild, Swanhilda) คู่หมั้นของฟรานซ์อิจฉา แต่งตัวเลียนแบบตุ๊กตาและแสร้งทำเป็นว่าคอปเปเลียมีชีวิตจิตใจขึ้นมาจริงๆ  เนื้อเรื่องมีความใกล้เคียงกับบัลเลต์เรื่อง *[[จิเซลล์]]* (Giselle) ดัดแปลงจากบทกวีของไฮน์ริก ไฮน์ (1797-1865) ที่ออกแสดงครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1841

เรื่องราวของคอปเปเลีย จากเรื่องสั้นของฮอฟมานน์ ต่อมาได้ถูกดัดแปลงเป็นอุปรากรเรื่อง *[[Les contes d'Hoffmann]]* โดยชาก ออฟเฟนบาค ในปี ค.ศ. 1879

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ผลงานของ ลีโอ ดีลิบีส
หมวดหมู่:บัลเลต์