open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
โปล (บ้าน)

[thumb|โปลแห่งหนึ่งใน[Old Ahmedabad|นครเก่าอะห์เมดาบาด]]
***โปล*** (; pol; ) ในประเทศอินเดีย หมายถึงกระจุกบ้านเรือนที่ประกอบไปด้วยหลายครอบครัวที่เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มหนึ่ง ๆ เช่น เกี่ยวเนื่องกันด้วยวรรณะ อาชีพ หรือศาสนา โปลในปัจจุบันสามารถพบได้ทั่วไปในย่านกลางนครต่าง ๆ ของรัฐคุชราต โดยเฉพาะในนครเก่าอะห์เมดาบาด

แรกเริ่มเดิมที โปลสร้างขึ้นเพื่อเป็นมาตรการป้องกันความปลอดภัยในสมัยที่มีจลาจลในชุมชนเกิดขึ้น เข้าใจว่าโปลเริ่มมีขึ้นในปี 1738 ในสมัยอะห์เมดาบาดภายใต้การปกครองของโมกุล-มราฐา (1738–1753) โปลโดยทั่วไปมักมีทางเข้าออกเพียงทางเดียวหรือสองทาง และมีทางเข้าออกลับที่เฉพาะผู้อยู่อาศัยจะรู้เท่านั้น โปลแต่ละแห่งจะมีซุ้มประตูที่ปิดในตอนกลางคืนเพื่อกันขโมย ภายในโปลจะมีถนนสายหลักหนึ่งเส้น และมีซอยย่อยกระจายไปตามทาง โปลประกอบไปด้วยบ้านเรือนจำนวนมากแตกต่างกันไป ตั้งแต่ห้าหกหลังไปจนถึงห้าสิบหกสิบหลัง หรือตัวอย่างเช่น มัณฑวีโปล (Mandvi pol) ในย่านชมัลปุระ (Jamalpur) ของอะห์เมดาบาดนั้นมีโปลขนาดเล็ก ๆ ย่อยอยู่ภายในโปลไปอีก โปลแห่งนี้กินพื้นที่กว่า 50 เอเคอร์และมีผู้อยู่อาศัยหลักพันคน ส่วนใหญ่ผูอ้อยู่อาศัยของโปลมักเป็นครอบครัวชาวฮินดูที่มีวรรณะเดียวกัน 

นครเก่าอะห์เมดาบาดซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำสาพรมตีประกอบไปด้วยโปลราว 360 แห่ง ล้อมรอบด้วยป้อมปราการ โปลแห่งที่เก่าแก่ที่สุดที่ถูกผนวกเข้าคือ มหุรัตโปล (Mahurat Pol) ซึ่งสร้างขึ้นตรงข้ามกับมาเนกจาวก์

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

หมวดหมู่:บ้านในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:อะห์มดาบาด
สัปตปุรี

**สัปตปุรี** (Sanskrit सप्त-पुरी **, "นครทั้งเจ็ด") เป็นกลุ่มนครเจ็ดแห่งที่ในศาสนาฮินดูถือว่าเป็นแหล่งจาริกแสวงบุญที่สำคัญ (*[[tirtha (Hinduism)|ตีรถะ]]*) ในประเทศอินเดีย เชื่อกันว่าการได้จาริกแสวงบุญไปยังสถานที่ทั้งเจ็ดจะให้พรโมกษะแก่ผู้นั้นให้ได้หลุดพ้นการเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ

นครต่าง ๆ ในสัปตปุรีล้วนมีความสำคัญทางศาสนา เช่น อโยธยาเป็นชนมภูมิ (ที่เกิด) ของพระราม ส่วนพาราณสีกับหฤทวารเป็น "นิตยตีรถะ" หรือสถานที่ที่เต็มไปด้วยพลังงานทางจิตวิญญาณอยู่ตามธรรมชาติ กาญจีปุรัมเป็นที่รู้จักดีจากกามากษีอัมมันเทวาลัยบูชาเทวมารดา ในมหาภารตะระบุว่าพระกฤษณะมีพระชนม์ชีพช่วงเยาว์อยู่ในมถุรา ก่อนจะประทับทวารกาเป็นเวลาหนึ่งร้อยปี และเสด็จกลับไปประทับยังวิมานเดิม หฤทวารยังเป็นจุดที่แม่น้ำคงคาอันศักดิ์สิทธิ์เริ่มต้นไหลออกจากเทือกเขาสู่ที่ราบ และพาราณสียังเป็นนครที่มีความเกี่ยวเนื่องอย่างมากกับพระศิวะ อุชไชนะเป็นที่ตั้งของหนึ่งใน 12 ชโยติรลึงค์ ที่มหากาเลศวรมนเทียร ทั้งหฤทวารและอุชไชนะเป็นสถานที่ประกอบพิธีกุมภเมลาซึ่งมีขึ้นทุก 12 ปี ส่วนที่กาญจีปุรีมมีพิธี กามากษี และกฤษณชนมาษฏมี เฉลิมฉลองเป็นพิเศษในทวารกาและมถุรา

โศลกจากครุฑปุราณะบรรยายถึงสัปตปุรีเจ็ดแห่งไว้ว่า *อโยธฺยา มถุรา มายา กาศี กาญฺจี อวนฺติกา ฯ ปุรี ทฺวาราวตี ไจว สปฺไตเต โมกฺษทายกะห์* อันแปลว่า "อโยธยา, มถุรา, คยา, กาศี, กาญจี, กวันติกา, ทวาราวตี - นครทั้งเจ็ดนี้ จักเป็นที่ทราบในฐานะผู้ประทานโมกษะ" ชื่อของนครทั้งเจ็ดในปัจจุบัน ได้แก่ อโยธยา, มถุรา, หฤทวาร (มายา หรือ คยา), พาราณสี (กาศี), กาญจีปุรัม (กาญจี), อุชไชนะ (อวันติกา), ทวารกา (ทวารวดี)

## อ้างอิง




หมวดหมู่:นครศักดิ์สิทธิ์
หมู่ถ้ำสสโปล

**หมู่ถ้ำสสโปล** () หรือหมู่ถ้ำโกน-นีลา-พูก (Gon-Nila-Phuk Cave Temples) เป็นถ้ำอารามในหุบเขาในสสโปล ลาดัก ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ราว 76 กิโลเมตรจากนครเลห์ หมู่ถ้ำสสโปลจำนวนห้าถ้ำมีงานจิตรกรรมฝาผนังประดับ ในจำนวนนี้ สองถ้ำมีจิตรกรรมที่ได้รับความเสียหายอย่างหนัก และมีถ้ำหลักซึ่งทาสีหินปูนเคลือบไว้ ในถ้ำนี้มีจิตรกรรมแสดงภาพอนุตตรโยคตันตระ (หรือ โยคานิรุตตรตันตระ) ถือเป็นรูปแบบงานที่หายากในยุคนั้น ปัจจุบันถ้ำทั้งหมดอยู่ภายใต้การบริหารของอารามลิกีร

ในลาดักพบถ้ำอารามที่จิตรกรรมฝาผนังภายในเช่นนี้ได้น้อยมาก ส่วนงานจิตรกรรมในถ้ำเหล่านี้อายุราวศตวรรษที่ 14-15 หมู่ถ้ำทั้งหมดมีรายงานว่าอยู่ในภาวะอันตราย เสี่ยงต่อการถล่มได้ทุกเมื่อ และได้รับการขึ้นทะเบียนของ World Monuments Watch ในปี 2016

มีโครงการอนุรักษ์ทางศิลปะและสถาปัตยกรรมโดย INTACH ในลาดัก ในปี 2015 ถึง 2016 ภายใต้ความร่วมมือกับ ACS นอยดา ภายใต้เงินทุนสนับสนุนในปี 2015 โดยกองทุน Prince Claus Fund และในปี 2016 กับ 2018 โดยกองทุน World Monuments Fund

## ระเบียงภาพ


File:Ushnishavijaya Saspol.jpg|อุศนิศวิชัย (Ushnishavijaya)
File:Manjushri and Maitreya.jpg|พระมัญชุศรีและพระศรีอาริย์
File:Amitabha Sukhavati.jpg|พระอมิตภะในสุขาวดี
File:Wall Painting in Saspol cave DSCN7057 5.jpg
File:Wall Painting in Saspol cave DSCN7083 1.jpg|เหวัชระ (Hevajra)
File:Wall paintings of Saspol cave 20180216 113556 08.jpg|พระอวโลกิเตศวร, พระมัญชุศรี และพระศรีอาริย์


## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น
* The Painted Caves of Saspol February 7, 2017, World Monuments Fund
* Saspol Caves C.P.R. Environmental Education Centre, Chennai, Ministry of Environment and Forests& Climate Change, Govt of India
อาสนวิหารโอแซร์

**อาสนวิหารโอแซร์** () หรือชื่อเต็มว่า **อาสนวิหารนักบุญสเทเฟนแห่งโอแซร์** () เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิก และเป็นที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลซ็องส์และโอแซร์ ตั้งอยู่ในเขตเมืองโอแซร์ จังหวัดอียอน ในแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญสเทเฟน 

สร้างขึ้นในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถึง 16 แทนที่อาสนวิหารแบบโรมาเนสก์ที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ซึ่งยังหลงเหลือให้เห็นในปัจจุบันบริเวณใต้ดินใต้อาสนวิหาร โดยอาสนวิหารนี้มีชื่อเสียงด้านจิตรกรรมฝาผนังเฟรสโกสมัยราชวงศ์การอแล็งเฌียงซึ่งพบในบริเวณห้องใต้ดิน และยังมีชื่อเสียงด้านกระจกสีขนาดใหญ่ โดยตั้งแต่ ค.ศ. 1823 ได้เป็นที่ตั้งของมุขมณฑลซ็องส์และโอแซร์

## อ้างอิง

โอแซร์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอียอน
เดอะไคโร

**เดอะไคโร** () ตั้งอยู่ที่เลขที่ 1615 ถนนคิว นอร์ตเวสต์ (Q Street NW) ในวอชิงตัน ดี.ซี. เป็นตึกสำคัญในย่านดูพอนต์เซอร์เคิล และเป็นตึกที่อยู่อาศัยที่สูงที่สุดในเขตโคลัมเบีย ผลงานออกแบบโดยสถาปนิก ทอมัส แฟรงคลิน ชไนเดอร์ สร้างเสร็จในปี 1894 และถือเป็น "ตึกระฟ้าสำหรับการอยู่อาศัยแห่งแรกของนคร" เดอะไคโรมีความสูง  สร้างขึ้นจากอิฐ และมีส่วนผลักดันให้เกิดข้อบังคับและกฎหมายระดับประเทศที่กำหนดความสูงของสิ่งปลูกสร้างในเมือง กฎระเบียบเหล่านี้ยังคงมีอิทธิพลต่อทิวนครของวอชิงตันมาถึงปัจจุบัน

ในปัจจุบัน เดอะไคโรเป็นคอนโดมิเนียม มีห้องอะพาร์ตเมนต์ที่มีผู้อยู่อาศัยทั้งเช่าอยู่และซื้อขาด มีขนาดห้องเล็กไปจนถึงสูงหลายชั้นและมีมากถึงสามห้องนอน

## ประวัติศาสตร์
เดอะไคโรมีความสูง 12 ชั้น ทำให้สูงเหนืออาคารโดยรอบทั้งหมด นับตั้งแต่เปิดให้บริการในปี 1894 ความสูงของตึกนี้ทำให้ชาวเมืองไม่พอใจอย่างมากจนเรียกตึกนี้ว่าเป็น "เรื่องโง่เง่าของไชนเดอร์" (Schneider's Folly) และทำการล็อบบี้ให้สภาคองเกรสทำการออกกฎจำกัดความสูงของตึกที่อยู่อาศัยในเขตโคลัมเบีย รัฐบัญญัติความสูงอาคาร ปี 1899 ยังคงมีบทชาทในการกำหนดความสูงของตึกสูงในวอชิงตันดีซีถึงปัจจุบัน

ในราวปี 1900 มีการเปลี่ยนชื่ออาคารเป็นไคโรโฮเท็ล ในยุคนั้น ไคโรโฮเท็ลกลายมาเป็นศูนย์กลางของชีวิตสังคมในดีซี ห้องเต้นรำ (ballroom) เป็นสถานที่พบปะทางสังคมและทางการเมืองอยู่บ่อยครั้ง ผู้อยู่อาศัยและแขกของไคโรในยุคนี้รวมถึงสก็อต ฟิตซ์เจอรอลด์, ทอมัส เอดิสัน และบุคคลที่ทรงอิทธิพลทางการเมืองอีกจำนวนมาก

ในวันที่ 15 มีนาคม 1897 ราชินีแห่งอาณาจักรฮาวายที่ถูกโค่นล้มบัลลังก์ Liliuokalani เสด็จมาพำนักที่เดอะไคโร ในระหว่างที่ทรงทำการล็อบบี้ให้ประธานาธิบดี กรัฟเวอร์ คลีฟแลนด์ จ่ายเงินชดเชยกรณีการล้มล้างราชาธิปไตยในฮาวายเมื่อมกราคม 1893 ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 1905 เดอะไคโรกลายเป็นเป้าของกลุ่มแรงงานหลังระหว่างการนัดประท้วงหยุดงานของแรงงาน คนงานทาสี เจ แฟรงก์ แอนบี (J. Frank Hanby) ร่วงลงมาเสียชีวิตเนื่องจากเชือกที่ผูกตัวขาด มีผู้ค้นพบว่าเชือกดังกล่าวเป็นไปได้ว่าถูกตัดโดยใช้กรด นำไปสู่การตรวจสอบหาสาเหตุการตายครั้งใหญ่ซึ่งมีรายงานอยู่ใน *The Washington Post* สมาชิกชนชั้นสูงในวอชิงตันนิยมจัดงานพบปะที่ไคโรโฮเท็ล ซึ่งรวมถึงที่สโมสรสตรีประชาธิปไตยแห่งชาติ (Woman's National Democratic League) พบปะกับผู้แทนรัฐจากรัฐนิวเม็กซิโกในปี 1913

ในปี 1906 สมาชิกรัฐสภา รูฟัส เอ เลสเตอร์ จากพรรคเดโมแครตในรัฐจอร์เจีย ร่วงผ่านสกายไลต์บนดาดฟ้าของเดอะไคโรลงมาถึงแก่ชีวิต ในเวลานั้นเลสเตอร์อาศัยอยู่ที่เดอะไคโร และปีนขึ้นไปบนดาดฟ้าเพื่อตามหาหลานสองคน ก่อนที่จะก้าวเท้าพลาดและร่วงลงมาจากความสูง 30 ฟุตผ่านสกายไลต์และกระแทกลงที่พื้นของชั้นสิบเอ็ดของตึก ผลการตรวจสอบพบว่าขาเขาหักทั้งสองข้างและอวัยวะภายในบาดเจ็บอย่างหนักจนถึงแก่ชีวิต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในวอชิงตัน ดี.ซี.
ย็อชกอ กวาร์ดิออล

**ย็อชกอ กวาร์ดิออล** (; เกิด 23 มกราคม ค.ศ. 2002) เป็นนักฟุตบอลชาวโครเอเชีย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้แก่แมนเชสเตอร์ซิตี สโมสรในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติโครเอเชีย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวโครเอเชีย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติโครเอเชีย
หมวดหมู่:ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นดินามอซาเกร็บ
หมวดหมู่:ผู้เล่นแอร์เบ ไลพ์ซิช
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2022
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024
ศาลาเผิงไหล

**ศาลาเผิงไหล** หรือ **เจดีย์เผิงไหล** () เป็นหอคอยที่มีชื่อเสียงในนครเผิงไหล มณฑลชานตง หนึ่งในหอคอยยิ่งใหญ่ทั้งสี่ของประเทศจีน เจดีย์เผิงไหลยังเป็นที่รู้จักในฐานะจุดขึ้นฝั่งของเทพเจ้าแปดเซียน และเป็นจุดที่สามารถเห็นเส้นแบ่งของทะเลเหลือง และ ทะเลป๋อไห่ พื้นที่การท่องเที่ยวในบริเวณนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนพื้นที่ทิวทัศน์สวยงามระดับห้าเอ โดยองค์การการท่องเที่ยวแห่งชาติจีน

ขุนศึก "นายพลเนื้อหมา" เคยนิพนธ์บทกวี "เยี่ยมเยียนศาลาเผิงไหล" ("Visiting Pengai Pavilion") ซึ่งชื่นชมความงามของศาลานี้ บทกวีดังกล่าวมีชื่อเสียงในแง่ของความหยาบคาย

## อ้างอิง
หอคอยกระเรียนเหลือง

**หอคอยกระเรียนเหลือง** () หรือ **หอคอยหวงเฮ่อ** () เป็นหอคอยแบบธรรมเนียมจีนตั้งอยู่ในนครอู่ฮั่น หอคอยหลังปัจจุบันสร้างขึ้นในระหว่างปี 1981-1985 แต่หอคอยนี้เคยมีอยู่มาก่อนในหลายรูปนับตั้งแต่ปี 223 หอคอยปัจจุบันมีความสูง  บนพื้นที่  ตั้งอยู่บนเขางู () หนึ่งกิโลเมตรจากที่เคยตั้งหอคอยหลังเดิม ริมแม่น้ำแยงซี หอคอยนี้ยังเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในลัทธิเต๋า ว่ากันว่า หลี่ว์ ต้งปิน ได้เดินทางสู่สวรรค์จากที่นี่

## ประวัติศาสตร์
แผนที่และบันทึกว่าด้วยจังหวัดและมณฑลของหยวนเหอ เขียนขึ้นราว 600 ปี หลังการก่อสร้างหอคอย ระบุว่านับตั้งแต่ซุน กวน ปฐมกษัตริย์แห่งอู่ตะวันออก สร้างป้อม Xiakou ขึ้นในปี 223 และสร้างหอคอยขึ้นตรงจุดที่เป็นเขื่อนกระเรียนเหลือง ซึ่งกลายมาเป็นที่มาของชื่อหอคอย

หอคอยถูกทำลายไปรวม 12 ครั้ง ทั้งจากเพลิงไหม้และจากสงคราม ในสมัยราชวงศ์หมิงและราชวงศ์ชิง และได้รับการซ่อมแซมรวม 10 วาระ หอคอยหลังสุดท้ายที่จุดที่ตั้งหอคอยหลังเดิมสร้างขึ้นในปี 1868 และทำลายลงไปในปี 1884 ต่อมาในปี 1907 ได้มีการสร้างหอคอยหลังใหม่ขึ้นใกล้กับจุดที่ตั้งหอคอยหลังเดิม จาง จื้อตง เสนอชื่อ '' (หอคอยเอ้าลี่ว์) สำหรับหอคอยหลังใหม่นี้ รวมถึงยังได้เขียนโคลงคู่ถึง ในปี 1957  สะพานอู่ฮั่นแยงซีได้สร้างขึ้นโดยที่โครงรับน้ำหนักข้างหนึ่งของสะพานสร้างอยู่บนจุดที่จะเป็นหอคอยกระเรียนเหลือง ในปี 1981 รัฐบาลนครอู่ฮั่นได้เริ่มก่อสร้างหอคอยขึ้นใหม่อีกครั้งที่จุดใหม่ ห่างไปราว  จากจุดเดิม หอคอยหลังใหม่นี้สร้างเสร็จในปี 1985

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หอคอยในประเทศจีน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอู่ฮั่น
ศาลาเจ้าชายเถิง

**ศาลาเจ้าชายเถิง** () หรือ **ศาลาเถิงหวัง** () เป็นสิ่งปลูกสร้างทางตอนเหนือของนครหนานชาง มณฑลเจียงซี ประเทศจีน บนชายฝั่งตะวันออกของแม่น้ำกั้น และเป็นหนึ่งในสี่หอคอยอันยิ่งใหญ่ของประเทศจีน ศาลานี้ถูกทำลายและสร้างขึ้นใหม่หลายครั้งตลอดในประวัติศาสตร์ อาคารหลังปัจจุบันสร้างขึ้นในปี 1989 บนจุดที่ตั้งเดิม ภายใต้การดูแลของสถาปนิก เหลียง ซือเฉิง ศาลามีความสูงเก้าชั้น สถาปัตยกรรมไม้แบบราชวงศ์ซ่ง

ศาลาเถิงหวังสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 653 โดย ลี่ หยวนยิง (ได้รับบรรดาศักดิ์เป็น เจ้าชายเถิง ในปี 639) น้องชายของจักรพรรดิไท่ซงแห่งราชวงศ์ถัง และลุงของจักรพรรดิเกาจงแห่งราชวงศ์ถัง นับตั้งแต่การก่อสร้างเสร็จ หอคอยถูกทำลายรวม 29 ครั้ง มีการเปลี่ยนรูปทรงและการใช้สอยของอาคารหลายครั้งมาตลอดประวัติศาสตร์ อาคารหลังก่อนปัจจุบันสร้างขึ้นในรัชสมัยของจักรพรรดิถงจื้อแห่งราชวงศ์ชิง อาคารหลังนี้ถูกทำลายลงในเดือนตุลาคม 1926 ในยุคสมัยขุนศึก

ศาลาหลังปัจจุบันสร้างขึ้นตามการออกแบบของสถาปนิก เหลียง ขือเฉิง สร้างแล้วเสร็จเมื่อปี 1989 สร้างขึ้นจากคอนกรีตเสริมเหล็ก ตกแต่งอย่างราชวงศ์ซ่ง หอคอยมีความสูง  เก้าชั้น พื้นที่ใช้สอยรวม 

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

*Wang, Qiaolin () et al. 1996. *Jiangnan Famous Site: The Pavilion of Prince Teng* (). Baihuazhou Literary Press (). 247 pages. .
หอคอยเยฺว่หยาง

**หอคอยเยฺว่หยาง** () เป็นหอคอยแบบจีนโบราณ ตั้งอยู่ในเย่วหยาง มณฑลหูหนาน ริมฝั่งทะเลสาบต้งถิง หอคอยเยฺว่หยาง, หอคอยเจ้าชายเถิง และ หอคอยกระเรียนเหลือง เป็นสามหอคอยอันยิ่งใหญ่ของแคว้นเจียงหนาน หอคอยเยฺว่หยางเป็นที่รู้จักมาจากบทนิพนธ์ *ระลึกถึงหอคอยเยฺว่หยาง* () นิพนธ์โดยซีเหวิน ขุนนางคนสำคัญของราชวงศ์ซ่งเหนือ (960&ndash;1127) ของจีน หอคอยตั้งอยู่บนกำแพงเมืองนครโบราณเยฺว่หยาง มณฑลหูหนาน โดยหันหน้าออกสู่เกาะจุนชาน เหนือทะเลสาบต้งถิง

หลังคาของหอคอยประดับด้วยกระเบื้องเคลือบสีเหลือง () สีตัดกันกับป่าไม้สีเขียวโดยรอบ หลังคายอดสดของหอคอยเป็นทรงโค้งเรียบลักษณะคล้ายกับหมวกขุนพลในจีนโบราณ หอคอยเยฺว่หยางถือเป็นสิ่งปลูกสร้างในจีนโบราณแห่งเดียวที่มีลักษณะหลังคาทรงหมวกขุนพลเช่นนี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หอคอยในประเทศจีน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมณฑลหูหนาน
โรงเรียนสตรีราชกุมารีรัตนาวตี

**โรงเรียนสตรีราชกุมารีรัตนาวดี** () เป็นโรงเรียนสตรีในชนบทของทะเลทรายทาร์ในไชสัลเมร์ ประเทศอินเดีย โรงเรียนนี้โดดเด่นที่การออกแบบโดยสถาปนิกให้มีลักษณะเป็นรูปวงรีที่สามารถต้านทานอุณหภูมิกลางทะเลทรายที่สูงได้ถึง 50 องศาเซลเซียส โรงเรียนมีขนาด 400 คน เปิดสอนระดับอนุบาลถึงระดับสิบ (เทียบเท่ามัธยมสี่) เป้าหมายการศึกษาของโรงเรียนคือการเรียนการสอนและฝึกวิชาซึ่งรวมถึงทักษะงานศิลปหัตถกรรมแบบพื้นถิ่น เช่น การทอผ้า เย็บปักถักร้อย อาคารโรงเรียนนี้เป็นผลงานการออกแบบโดยบริษัทสถาปนิกจากนิวยอร์ก ไดแอนา เคลลอก อาร์คีเท็กส์ (Diana Kellogg Architects) ส่วนเครื่องแบบนักเรียนของโรงเรียนเป็นผลงานออกแบบโดยสพยสาจี มุขรจี โดยใช้อาร์จัก ซึ่งเป็นภาพพิมพ์ไม้อัดแบบท้องถิ่น

ชื่อของโรงเรียนตั้งตามเจ้าหญิง (ราชกุมารี) นามว่า รัตนาวตี (หรือ รัตนาวดี) ธิดาในมหาราวัลรตัน สิงห์ (Maharawal Ratan Singh)

## สถาปัตยกรรม
โรงเรียนตั้งอยู่ในภูมิภาคห่างไกลโดยรอบนครไชสัลเมร์ ใกล้กับหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ชื่อ กาโนอี (Kanoi) สถาปัตยกรรมของโรงเรียนเป็นรูปวงรี โดดเด่นท่ามกลางทะเลทราย การออกแบบอาคารของโรงเรียนนั้นออกแบบเพื่อให้อากาศเย็นไหลเวียน และยังเป็นสัญลักษณ์แทนความเป็นสตรี อันเป็นเอธอส (ethos) ของโครงการ ช่างหินจากไชสัลเมร์สร้างอาคารขึ้นจากหินทรายสีเหลืองทองพรีคัต เคลล็อก ผู้ออกแบบสร้างโรงเรียนเรียกผลงานชิ้นนี้ของเธอว่าเป็น "อ้อมกอดใหญ่และเป็นกอดที่แน่น" ("a big, tight hug")

เพื่อให้ภายในอาคารของโรงเรียนมีอากาศเย็นสบาย เคลล็อกได้นำเอาวิธีแบบท้องถิ่นมาใช้ เช่น การฉาบผนังด้านในด้วยปูนขาว (lime plaster) ปูนขาวนี้มีฤทธิ์ในการคงความเย็นแก่อาคาร นอกจากนี้ เธอยังนำเอาหน้าต่างแบบจาฬีมาใช้ ซึ่งสร้างปรากฏการณ์เวนตูรี ทำให้ลมที่พัดผ่านเข้ามามีความเย็นขึ้น ความเย็นภายในอาคารเพียงพอที่จะไม่ต้องติดตั้งเครื่องปรับอากาศ

พระบรมวงศานุวงศ์ของมหาราชาแห่งไชสัลเมร์ และ มเวนทระ สิงห์ เศขวาต (Manvendra Singh Shekhawat) เป็นผู้บริจาคที่ดินสร้างโรงเรียนนี้

## อ้างอิง
ปฏิบัติการเทอร์มินอล

**ปฏิบัติการเทอร์มินอล** เป็นหนึ่งในปฏิบัติการของฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ส่วนหนึ่งของปฏิบัติการคบเพลิง (ฝ่ายสัมพันธมิตรบุกครองฝรั่งเศสแอฟริกาเหนือ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942) มันเกี่ยวข้องกับการขึ้นบกโดยตรงของทหารราบเข้าสู่ท่าเรือแอลเจียร์ของวิชีฝรั่งเศสด้วยจุดมุ่งหมายในการเข้ายึดท่าเรือโดยสะดวกก่อนที่พวกเขาอาจจะถูกสังหารได้

## เบื้องหลัง
กองกำลังที่เข้าโจมตีคือเรือพิฆาตสองลำของราชนาวี ได้แก่ เรือหลวงมัลคอล์ม และเรือหลวงโบรค (บัญชาการโดย เฮนรี่ แฟนคอร์ท) ซึ่งบรรจุทหารจำนวน 600 นายของกองพันที่ 3 ทหารราบที่ 135 (บัญชาการโดยพันเอก เอ็ดวิน สเวนสัน) ส่วนหนึ่งของกองพลทหารราบสหรัฐที่ 34 แผนการดังกล่าวคือกองทหารจะทำการขึ้นบกโดยตรงเข้าสู่ท่าเรือ มันเป็นการคาดหวังว่าไม่ว่าจะเข้าจู่โจมโดยไม่ทันได้ตั้งตัวอย่างสมบูรณ์อาจจะได้รับประสบผลสำเร็จหรือว่าฝ่ายป้องกันอาจจะให้การสนับสนุนการบุกครองดังกล่าวในขนาดที่อย่างน้อยก็ปฏิเสธที่จะยิงใส่ฝ่ายโจมตี อย่างไรก็ตาม กองกำลังวิชีได้เปิดฉากยิงใส่เรือ สร้างความเสียหายแก่พวกเขาอย่างหนัก

## ปฏิบัติการ
เวลา 4 นาฬิกา ช่วงเช้าของวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 เรือมัลคอล์มและเรือโบรคได้แล่นเรือเข้าใกล้ท่าเรือแอลเจียร์ พวกเขาถูกมองว่าเป็นศัตรูโดยกองทหารวิชีที่คอยป้องกันอยู่ ได้เปิดฉากยิงในเวลา 4 นาฬิกา 6 นาที เรือมัลคอล์มได้พยายามแล่นเรือฝ่าดงระเบิดแต่ถูกยิงและได้รับความเสียหายอย่างหนักโดยกระสุนปืนใหญ่ที่ยิงมาจากชายฝั่ง ลูกเรือบนเรือสิบนายเสียชีวิต อีกหลายคนได้รับบาดเจ็บ และหม้อไอน้ำสามในสี่ของเรือได้ดับไป ตัดความเร็วของเรือที่ 4 น็อต เรือถูกบังคับให้ล่าถอยและไม่ได้มีส่วนร่วมในปฏิบัติการอีกต่อไป ในช่วงแรก เรือโบรคนั้นโชคดีกว่า ในความพยายามครั้งที่สามของเรือ เรือได้แล่นฝ่าดงระเบิดและได้ส่งกองทหารของเรือภายใต้การยิงไว้ที่ Quai de Fécamp และจากนั้นก็ล่าถอย นี่คือสี่ชั่วโมงหลังปฏิบัติการได้เริ่มขึ้น ความโชคดีของเรือโบรคได้หมดลง เรือถูกยิงโดยปืนใหญ่ชายฝั่งซึ่งประกอบกับความเสียหายก่อนหน้าและหลังจากถูกลากจูง เรือได้จมลงในวันที่ 10 พฤศจิกายน

ทหารราบที่ขึ้นบกถูกล้อมและถูกบีบบังคับให้ยอมจำนนในเจ็ดชั่วโมงต่อมา อย่างไรก็ตาม พวกเขาประสบความสำเร็จในการขัดขวางการทำลายท่าเรือก่อนที่ฝ่ายป้องกันได้ยอมจำนนต่อกองกำลังบุกรุกที่ใหญ่กว่า

## ผลพวง
ปฏิบัติการที่คล้ายกันได้ถูกดำเนินที่ออราน (ปฏิบัติการรีเซอร์วิสท์) แต่ด้วยความสำเร็จที่ค่อนข้างน้อย อย่างไรก็ตาม การขึ้นบกของคบเพลิงได้ประสบความสำเร็จโดยรวม ส่วนปฏิบัติการเทอร์มินอลและรีเซอร์วิสท์เป็นเพียงความล้มเหลวในปฏิบัติการทั้งหมด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การทัพแอฟริกาเหนือ
คอสมิกเกอริลลา

***คอสมิกเกอริลลา*** () เป็นวิดีโอเกมอาร์เคดเกมยิงที่ตายตัวที่พัฒนาโดยบริษัทยูนิเวอร์แซลและวางจำหน่ายใน ค.ศ. 1979 ส่วนพอร์ตแซดเอกซ์ สเปกตรัม เผยแพร่โดยบริษัทคริสตัลคอมพิวติงใน ค.ศ. 1983

## รูปแบบการเล่น
thumb|200px|left|บรรดาเอเลียนฉกชิงฝายกำบังที่ปกป้องจำนวนชีวิตของผู้เล่น

*คอสมิกเกอริลลา*เป็นเกมยิงที่ตายตัวสองมิติ โดยผู้เล่นควบคุมปืนใหญ่เลเซอร์ที่ด้านล่างของหน้าจอ ซึ่งการเคลื่อนไหวจะจำกัดไปทางซ้ายกับขวา และต้องยิงใส่เอเลียนด้านบน เกมนี้ตรงกันข้ามกับ*สเปซอินเวเดอส์* ซึ่งบรรดาเอเลียนจะถูกจัดเรียงเป็นเส้นแนวตั้งเดียวในแต่ละด้านของหน้าจอ โดยมีการเคลื่อนไหวไปที่ตรงกลางทีละหนึ่งตัวหรือมากกว่า เพื่อพยายามจับกุมและโยกย้ายฝ่ายกำบังของผู้เล่นออก ทั้งนี้ เหล่าเอเลียนไม่สามารถโดนกระสุนของผู้เล่นได้จนกว่าพวกมันจะเริ่มเคลื่อนไหว และผู้เล่นสามารถยิงโพรเจกไทล์ได้ครั้งละหนึ่งนัดเท่านั้น เมื่อฝ่ายกำบังแถวหนึ่งถูกโยกย้ายออก หนึ่งใน "ชีวิต" ของผู้เล่นจะถูกเปิดเผยและสามารถถูกจับกุมได้ ในบางครั้ง "ยานแม่" ที่รวดเร็วมากจะปรากฏขึ้น และเคลื่อนผ่านหน้าจอเหนือผู้เล่นโดยมีการทิ้งระเบิด

เกมนี้มีความยากหกระดับ พร้อมกับโหมดเกมสี่โหมด ที่ผสมระหว่างเกมปกติ, โบนัสศัตรู และเอเลียนที่เร็วกว่า นอกจากนี้ ยังมีโหมดผู้เล่นสองคนที่ผู้เล่นผลัดกันเล่น

## การตอบรับ
*คอสมิกเกอริลลา*ได้รับการเปรียบเทียบกับ*[[สเปซอินเวเดอส์]]*อย่างสม่ำเสมอ แม้ว่านิตยสาร*[[ซินแคลร์ยูสเซอร์]]*จะอธิบายว่าเกมนี้เป็น "ขั้นต่อไป" ด้วยสถานการณ์และการจัดเรียงวัตถุที่แตกต่างกัน ทั้งนี้ นิตยสาร*โฮมคอมพิวติงวีกลี*, *ซินแคลร์ยูสเซอร์* และ*แซดเอกซ์ คอมพิวติง*ต่างชื่นชมกราฟิกที่ลื่นไหลของเกม แม้ว่า*โฮมคอมพิวติงวีกลี*จะรู้สึกว่าเสียงน่าจะใช้งานได้ดีกว่า เกมนี้ได้รับการตอบรับที่ดีโดยทั่วไป ตลอดจนได้รับการอธิบายไปต่าง ๆ นานา ว่า "น่าเล่นอย่างไม่น่าเชื่อ" และ "น่าเล่นมาก" รวมถึง "แนะนำเป็นอย่างยิ่ง"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2522
หมวดหมู่:การบุกครองของเอเลียนในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:วิดีโอเกมอาร์เคด
หมวดหมู่:เกมยิงที่ตายตัว
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
แซตเทิร์นสวาปามบุตรของตน

***แซตเทิร์นสวาปามบุตรของตน*** (; ) เป็นจิตรกรรมโดยศิลปินชาวสเปน ฟรังซิสโก โกยา ตามธรรมเนียมแล้ว ภาพนี้ถูกตีความว่าเป็นภาพของปรัมปรากรีกแสดงตอนที่ยักษ์โครนุส (หรือในปรัมปราโรมันเรียก แซตเทิร์น) กำลังกินลูกของตัวเองคนหนึ่ง ตามปรัมปราในตอนนี้เล่าว่า หลังแซตเทิร์นรับทราบคำพยากรณ์ของเกอาว่าตนจะถูกโค่นล้มโดยลูกคนหนึ่งของตนเอง แซตเทิร์นจึงกินลูกแต่ละคนตั้งแต่แรกเกิด ภาพเขียนนี้เป็นหนึ่งสิบสี่ *[[Black Paintings|ภาพดำ]]* ที่โกยาเขียนขึ้นบนผนังของบ้านตนเองโดยตรงในปี 1820-1823 ต่อมาภาพเขียนนี้ได้ถูกเคลื่อนย้ายออกมาไว้บนผ้าใบหลังโกยาเสียชีวิต ปัจจุบันเป็นสมบัติของพิพิธภัณฑ์ปราโดในมาดริด

ภาพเขียนนี้เป็นหนึ่งในหกชิ้นงานที่โกยาสร้างขึ้นในห้องอาหาร กระนั้น โกยาไม่เคยตั้งชื่อชิ้นงานที่เขาวาดไว้ในบ้านตนเอง ชื่อชิ้นงานนี้ถูกตั้งขึ้นให้หลังโกยาเสียชีวิต การตีความภาพนี้เป็นการคาดเดาจากภาพเขียนเท่านั้น นักวิชาการที่ศึกษาเรื่องราวของโกยา เฟร็ด ลิตช์ (Fred Licht) ได้แสดงความไม่วางใจในชื่อของชิ้นงานที่ถูกตั้งให้หลังโกยาเสียชีวิต โดยระบุว่าชื่อนี้อาจ "ชักนำไปในทางที่ผิดอย่างมาก" เขาชี้ให้เห็นว่าประติมานวิทยาโดยธรรมเนียมที่เกี่ยวข้องกับแซตเทิร์น (เช่น เคียวยาว หรือ นาฬิกาทราย) ไม่มีปรากฏในภาพ และร่างของมนุษย์ตัวเล็กดูแล้วไม่ได้คล้ายกันกับเด็กทารก หรือไม่แม้แต่เหมือนกายวิภาคของมนุษย์ด้วยซ้ำ เขาระบุว่า "ต้องเข้าใจชื่อเหล่านี้เป็นแค่ส่วนเล็ก ๆ ของชิ้นงานเท่านั้น" เช่นเดียวกับชิ้นงานภาพเขียนดำอื่น ๆ ของโกยา คำอธิบายแทนที่ของลิตช์เสนอว่าภาพเขียนนี้เป็นการตีกลับกระแสการต่อต้านยิวที่แสดงภาพชาวยิวกินเด็ก (ซึ่งเป็นการอ้างถึงเหตุการณ์บลัดไลเบิล) เมื่อตีความเช่นนี้แล้ว มนุษย์ตัวใหญ่กว่าในภาพกลับเป็นตัวแทนของความหวาดกลัวต่อชาวยิวแสดงออกมาในรูปของความรุนแรงแท้จริงต่อพวกต้านยิว ดังที่ว่า "ความกระหายแบบสัตว์ป่าแท้จริงเกิดขึ้นมาจากความกระหายแบบสัตว์ป่าที่จินตนาการขึ้น" ("bestiality is born of imagined bestiality") กระนั้น เขายังเสริมต่อว่าการตีความนี้เป็นไปไม่ได้ที่จะยืนยัน และเช่นเดียวกันกับการตีความว่าเป็นแซตเทิร์น แสดงให้เห็นถึงความตั้งใจอันหลากหลายของโกยาในการจัดวางองค์ประกอบของภาพ 

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:จิตรกรรมสเปน
หมวดหมู่:จิตรกรรมศตวรรษที่ 19
ผลงานเพลงของนิวจีนส์

เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้นิวจีนส์ ได้วางจำหน่ายมาแล้ว 2 อีพี 3 ซิงเกิลอัลบั้ม 10 ซิงเกิล และ 5 ซิงเกิลโปรโมต กลุ่มเปิดตัวด้วยอีพีแรก*[[นิวจีนส์ (อีพี)|ในชื่อเดียวกัน]]* ในปี ค.ศ. 2022 ในเกาหลีใต้อีพีนี้ติดอันดับเซอร์เคิลอัลบั้มชาร์ตกลายเป็นอัลบั้มเปิดตัวที่ขายดีที่สุดโดยศิลปินหญิงเคป็อปด้วยยอดขายมากกว่าหนึ่งล้านชุด รวมถึงสามซิงเกิล: "อัตเทนชัน", "ไฮป์บอย", และ "คุกกี้" ทั้ง "อัตเทนชัน" และ "ไฮป์บอย" ได้รับการรับรองระดับแพลตตินัมสำหรับการสตรีมในเกาหลีใต้ และ การรับรองระดับโกลด์สำหรับการสตรีมในญี่ปุ่น และติดชาร์ตเซอร์เคิลดิจิทัลชาร์ตของเกาหลีใต้ และมีเพลงที่ติดชาร์ตนานที่สุดในชาร์ต ''บิลบอร์ด'' โกลบอล 200 นานที่สุดจากศิลปินหญิงเคป็อป

ซิงเกิลอัลบั้มชุดแรกของนิวจีนส์ *[[โอเอ็มจี]]* (2023) ขึ้นอันดับหนึ่งและอันดับสองใน Circle Album Chart และขึ้นถึง 10 อันดับแรกในชาร์ตในญี่ปุ่นและโปรตุเกส ขายได้มากกว่าหนึ่งล้านชุดในเกาหลีใต้ และสองซิงเกิลที่ได้รับการรับรองระดับแพลตตินัมสำหรับการสตรีมในญี่ปุ่น: "ดิตโต" และเพลง "โอเอ็มจี" ได้รับการรับรองระดับแพลตตินัมสำหรับการสตรีมในเกาหลีใต้ กลายเป็นเพลงที่ติดอันดับหนึ่งที่นานที่สุดใน Circle Digital Chart และเป็นเพลงแรกของวงในชาร์ตต่างประเทศหลายแห่งรวมถึง แคนนาดา ฮอต 100  ชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร และ''บิลบอร์ด'' ฮอต 100

อีพีที่สองของนิวจีนส์ *[[เก็ตอัป]]* ขายได้มากกว่าหนึ่งล้านชุดขึ้นถึง 10 อันดับแรกในชาร์ตในเกาหลีใต้ ออสเตรีย แคนาดา ฝรั่งเศส เยอรมนี ญี่ปุ่น นิวซีแลนด์ และสวิตเซอร์แลนด์ และอื่นๆ ในสหรัฐอเมริกา อีพีนี้ทำให้นิวจีนส์มีผลงานแรกและเป็นอันดับหนึ่งใน''บิลบอร์ด'' 200 *เก็ตอัป*มีเพลงทั้งหมดสามเพลง: "ซูเปอร์ชาย", คูลวิธยู", และ "อีทีเอ" "ซูเปอร์ชาย"ทำให้นิวจีนส์ขึ้นเป็นอันดับหนึ่งและอับดับที่สามใน Circle Digital Chart และกลายเป็นเพลงที่มีผลงานดีที่สุดในชาร์ตต่างประเทศ

## อีพี

## ซิงเกิลอัลบั้ม

## รีมิกซ์อัลบั้ม

## ซิงเกิล
### ซิงเกิลภาษาเกาหลี

### ซิงเกิลภาษาญีุ่่น

## ซิงเกิลโปรโมต

## ชาร์ตเพลงอื่น

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

ผลงานเพลง
หมวดหมู่:ผลงานของศิลปินเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ผลงานเพลงกลุ่มดนตรีเคป็อป
ไดสุเกะ สุกี้คาวา

**ไดสุเกะ สุกี้คาวา** (Daisuke Sukikawa)  (เกิด 15 ตุลาคม พ.ศ. 2530) เป็นนักแสดงอิสระชาวไทย เริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงจากการเดินแบบและถ่ายโฆษณาแสดงมิวสิกวิดีโอต่าง ๆ และผลงานภาพยนตร์เป็นที่รู้จักในบาท "โทรู"  จากละครเรื่อง *[[คนละโลก]]* เป็นต้น

## ประวัติ
ไดสุเกะเกิดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2530 จบการศึกษาปริญญาตรีจากประเทศญี่ปุ่น

ไดสุเกะเป็นลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น มีบิดาเป็นชาวประเทศญี่ปุ่นและมารดาเป็นชาวไทย ปัจจุบันพักอาศัยอยู่กับมารดาที่กรุงเทพมหานคร 

## วงการบันเทิง
ไดสุเกะเริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงจากการเดินแบบและถ่ายโฆษณาแสดงมิวสิกวิดีโอต่าง ๆ และผลงานภาพยนตร์เป็นที่รู้จักในบาท "โทรู" จากละครเรื่อง *[[คนละโลก]]*และ *แฝดล่องหน*

ในปัจจุบันไดสุเกะได้สิ้นสุดในการเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดี ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระสามารถรับงานละครอื่นๆทางทุกสถานี

## ผลงานละครโทรทัศน์
### ละครโทรทัศน์

## ผลงานมิวสิกวิดีโอ

* (2558) เพลงคู่ชีวิต ศิลปิน Cocktail

### ภาพยนตร์

| rowspan="1" | 2557
| *เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน*
| อาจารย์ธาดา
|}

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
สำนักงานใหญ่จอห์นสันแว็กซ์

**สำนักงานใหญ่จอห์นสันแว็กซ์** () เป็นสำนักงานใหญ่นานาชาติและอาคารบริหารของบริษัทเอส. ซี. จอห์นสัน แอนด์ ซัน ในราซีน รัฐวิสคอนซิน ผลงานออกแบบโดยสถาปนิกชาวอเมริกัน แฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ ให้กับประธานบริษัท แฮร์เบิร์ต เอฟ. "ฮิบ" จอห์นสัน (Herbert F. "Hib" Johnson) สร้างขึ้นในระหว่างปี 1936 ถึง 1939 เสาทรง "ใบบัว" ที่โดดเด่น และนวัตกรรมอื่น ๆ ที่ไรต์ออกแบบให้กับอาคารนี้ได้ช่วยฟื้นหน้าที่การงานของไรต์ขึ้นมาอีกครั้งจากช่วงที่เขากำลังเริ่มสูญเสียอิทธิพล ตัวอาคารสำนักงานและอีกอาคารที่อยู่ติดกัน คือหอค้นคว้าวิจัยความสูง 14 ชั้น (Johnson Wax Research Tower) สร้างขึ้นปี 1944–1950 ได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นแนชั่นนอลฮิสตอริกแลนด์มาร์กในปี 1976

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สำนักงานในสหรัฐ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐวิสคอนซิน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์
3 นักสู้ผู้ยิ่งใหญ่

**3 นักสู้ผู้ยิ่งใหญ่** เป็นภาพยนตร์ไทยแนว โลดโผน, ตลก และอาชญากรรม โดยเป็นผลงานลำดับแรกของค่ายไทรทองภาพยนตร์ และจัดจำหน่ายโดยนิวไฟว์สตาร์ (ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น ในปัจจุบัน ต่อมาเมื่อค่ายไทรทองภาพยนตร์ปิดกิจการลงไปลิขสิทธิ์จึงตกมาอยู่กับไฟว์สตาร์โปรดักชั่น) จากการกำกับของผู้ที่ใช้นามแฝงว่า ทับทิมสยาม ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2519 นำแสดงโดย สรพงศ์ ชาตรี, อุเทน บุญยงค์, ไพโรจน์ ใจสิงห์, ภาวนา ชนะจิต, บู๊ วิบูลย์นันท์, แพน บอระเพ็ด, พิภพ ภู่ภิญโญ, ไกร ครรชิต, สุคนธ์ คิ้วเหลี่ยม และดวงใจ หทัยกาญจน์

## นักแสดง
* สรพงศ์ ชาตรี รับบท จอม
* อุเทน บุญยงค์ รับบท เฉียบ ชัยภูมิ
* ไพโรจน์ ใจสิงห์ รับบท โรจน์
* ภาวนา ชนะจิต รับบท ทับทิม
* บู๊ วิบูลย์นันท์ รับบท เสี่ยเคี้ยง แซ่โค้ว
* ไกร ครรชิต รับบท ไกร
* แพน บอระเพ็ด รับบท โดม
* พิภพ ภู่ภิญโญ รับบท สามภพ
* สุคนธ์ คิ้วเหลี่ยม รับบท ตาเปา
* ดวงใจ หทัยกาญจน์ รับบท เปรม
* เมือง อพอลโล รับบท เมือง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผนไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2519
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1970
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทยในคริสต์ทศวรรษ 1970
สถานีรถไฟปอยเปต

**สถานีรถไฟปอยเปต** เดิมใช้ชื่อว่า **สถานีรถไฟเสรีเริงฤทธิ์** คือสถานีรถไฟแห่งหนึ่งในปอยเปต จังหวัดบันทายมีชัย ประเทศกัมพูชา ห่างจากชายแดนไทย 850 เมตร เป็นจุดสิ้นสุดของทางรถไฟสายพนมเปญ–ปอยเปต และเชื่อมต่อกับทางรถไฟสายตะวันออกของการรถไฟแห่งประเทศไทย

## ประวัติ
ทางรถไฟพนมเปญ-ปอยเปตที่เชื่อมต่อไปยังประเทศไทยและสถานีรถไฟสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2485 ระบุถึงการเวนคืนที่ดินเพื่อสร้างทางรถไฟสายอรัญญประเทศ–มงคลบุรี เมื่อ พ.ศ. 2485-2487 ไทยได้ทำการสร้างรางรถไฟเชื่อมต่อกับทางรถไฟเดิมไปจนถึงสถานีรถไฟพระตะบองจนถึงสถานีรถไฟสวายโดนแก้ว ที่แม่น้ำเป็นพรมแดนกั้นไทยกับฝรั่งเศสในขณะนั้น เป็นระยะทาง 17 กิโลเมตร โดยในราชกิจจานุเบกษาได้กำหนดชื่อสถานีรถไฟที่ปอยเปตว่า *สถานีรถไฟเสรีเริงฤทธิ์* กระทั่งสงครามโลกครั้งที่สองยุติลง ฝ่ายไทยได้ส่งมอบดินแดนเขมรส่วนในพร้อมกับทางรถไฟสายตะวันออกนี้คืนแก่ฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2489

แต่การเดินรถไฟระหว่างประเทศ มักหยุดเดินรถและรื้อเส้นทางออกหลายครั้งด้วยเหตุผลทางการเมืองของประเทศกัมพูชา และไม่มีการเดินรถระหว่างกันนานกว่า 40 ปี กระทั่งรัฐบาลกัมพูชาบูรณะเส้นทางรถไฟขึ้นใหม่เพื่อผลประโยชน์ด้านการค้า โดยมีการสร้างทางรถไฟเชื่อมกับสถานีรถไฟด่านพรมแดนบ้านคลองลึกของประเทศไทยขึ้นใหม่เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2562 ทว่าการเดินรถระหว่างประเทศหยุกชะงักอีกครั้งช่วงเดือนเมษายน พ.ศ. 2563 จากการระบาดทั่วของโควิด-19

## อ้างอิง

ปอยเปต
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดบันทายมีชัย
หมวดหมู่:จุดผ่านแดนกัมพูชา–ไทย
โรงเรียนนาทวีวิทยาคม

**โรงเรียนนาทวีวิทยาคม**  () เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 16 กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่เลขที่ 100 หมู่ที่ 2 ถนนเพชรเกษม ตำบลคลองทราย อำเภอนาทวี จังหวัดสงขลา รหัสไปรษณีย์ 90160 มีพื้นที่ 80 ไร่  
## ประวัติ
   โรงเรียนนาทวีวิทยาคม ได้รับอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการ ให้เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น เมื่อปี พ.ศ. 2516 โดยอาศัยที่เรียนอาคารชั่วคราวภายในโรงเรียนบ้านนาทวีในการจัดการเรียนการสอน มีนายสมคิด สุวรรณยุหะ เป็นครูใหญ่ และรับนักเรียนสหศึกษา 1 ห้อง มีจำนวนนักเรียน 51 คน ครู 2 คน ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 โรงเรียนได้รับบริจาคที่ดินจาก นายเมล์ รัตนเสถียร เนื้อที่ 30 ไร่ และขอใช้ที่ดินกรมธนารักษ์อีก 50 ไร่ เพื่อเป็นที่ตั้งของโรงเรียน

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูล
* เว็บไซต์โรงเรียนนาทวีวิทยาคม

หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสงขลา สตูล
หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอนาทวี
ชู้รักของเลดี

"**ชู้รักของเลดี**" () เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกใน*[[นิตยสารสแตรนด์]]*ในสหราชอาณาจักรในเดือนกันยายน ค.ศ. 1904 และตีพิมพ์ในนิตยสาร*[[คอลเลียร์]]*ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1904 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 12 จากทั้งหมด 13 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น *[[เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ|เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ]]* ในปี ค.ศ. 1905

## ประวัติการตีพิมพ์
"ชู้รักของเลดี" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน*[[นิตยสารสแตรนด์]]*ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1904 และตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร*[[คอลเลียร์]]*เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1904  ใน*นิตยสารสแตรนด์*มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 8 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต ในนิตยสาร*คอลเลียร์*มีภาพวาดประกอบ 6 ภาพวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น *[[เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ|เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ]]* ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1905 และในสหราชอาณาจักรในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1905

## อ้างอิงและบรรณานุกรม
;อ้างอิง

;บรรณานุกรม
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*
*
* 

หมวดหมู่:เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์
สุกฤษฎิ์ สงแก้ว

**สุกฤษฎิ์ สงแก้ว**  (เกิดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2544) เป็นนักแสดงชาวไทยในสังกัดช่อง 7 เอชดีเริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงจากเวทีการประกวดเดินแบบในรายการ "ซุปตาร์ไทยแลนด์" ในการประกวดครั้งนั้นได้รับตำแหน่งชนะเลิศอันดับ 1 มีผลงานละครพื้นบ้านเรื่อง *[[สังข์ทอง]]*, *นางสิบสอง,* และ *[[พระสุธน มโนราห์]]* เป็นต้น ปัจจุบันเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดีมีผลงานละครเรื่อง *พยัคฆ์ร้ายนายกุหลาบ* แสดงคู่กับ ศศินา  พนมธรนิจกุล

## ประวัติ

บีช สุกฤษฎิ์ เกิดเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2544 (ชื่อเล่น:บีช) เป็นนักแสดงชาวไทยเกิดที่จังหวัดพัทลุงปัจจุบันเป็นนักแสดงในสังกัดสามเศียรและช่อง 7 เอชดีกำลังศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิทยุและโทรทัศน์ มหาวิทยาลัยรังสิต 

## วงการบันเทิง

บีช สุกฤษฎิ์ เริ่มเข้าสู่ในวงการบันเทิงจากเวทีการประกวดเดินแบบในรายการ "ซุปตาร์ไทยแลนด์" ในการประกวดครั้งนั้นได้รับตำแหน่งชนะเลิศอันดับ 1 มีผลงานละครพื้นบ้านเรื่อง *[[สังข์ทอง]]*, *นางสิบสอง*, และ *[[พระสุธน มโนราห์]]* และเป็นที่รู้จักในบทบาท "วีระพล" จากละครเรื่อง *ก่อนตะวันแลง*
เป็นต้น ปัจจุบันเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดีมีผลงานละครเรื่อง *พยัคฆ์ร้ายนายกุหลาบ* แสดงคู่กับ ศศินา พนมธรนิจกุล

ปัจจุบันในปี พ.ศ. 2565 บีช สุกฤษฎิ์ มีผลงานละครพื้นบ้านเรื่อง *ลูกผู้ชายชื่อไกรทอง* รับบทเป็น "ไพรวัลย์" และผลงานละครที่กำลังออกอากาศในปี พ.ศ. 2566 ละครเรื่อง *เพลิงไพร* และ *มาเฟียลำซิ่ง* แสดงคู่กับ ศรันย์ฉัตร์ มิตรชัยออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี

## ผลงาน
### ละครโทรทัศน์
* ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี

| rowspan="1" |2561
|*[[สังข์ทอง]]*
|อสูรพยนตรา
|-
| rowspan="1" |2562
|*[[นางสิบสอง]]*
| rowspan="2" align="center" | เจ้าชายสุรกาศ
|-
| rowspan="3" |2563
|*[[พระรถเมรี]]*
|-
|*[[พระสุธน มโนราห์]]*
| วัลลภ
|-
|*[[ก่อนตะวันแลง]]*
|วีระพล (วี)
|-
| rowspan="2" |2565
|*[[ไกรทอง|ลูกผู้ชายชื่อไกรทอง]]*
| ไพรวัลย์
|-
|*[[พยัคฆ์ร้ายนายกุหลาบ]]*
| วทัญญู (วิน)
|-
| rowspan="2" |2566
|*[[เพลิงไพร]]*
|  เทิดไท เดชบารมี (ไท)
|-
|*[[มาเฟียลำซิ่ง]]*
| ชาญ
|-
| rowspan="2" |2567
|*[[ภูเขาเงาพยัคฆ์]]*
|สันติ
|-
|*[[ร้ายเดียงสา (ละครโทรทัศน์)|ร้ายเดียงสา]]*
| ดนุชา
|-
|}

## ผลงานละครสั้น

*ฟ้ามีตา ตอน ตลาดล่าง
**ฟ้ามีตา* ตอน กาหลงซาก
**ฟ้ามีตา* ตอน หัวเราะทีหลังดังกว่า
*
**ฟ้ามีตา* ตอน นักเลง-อันธพาล
**ฟ้ามีตา* ตอน พี่สาวครับ
**ฟ้ามีตา* ตอน ทำไมไม่โทษผู้ชาย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงสังกัดช่อง 7 เอชดี
วัดพระธาตุจอมศีล

**วัดพระธาตุจอมศีล** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านถ้ำ อำเภอดอกคำใต้ จังหวัดพะเยา

วัดพระธาตุจอมศีลมีตำนานเล่าว่ามียักษ์ 2 ตน เป็นสามีภรรยากัน ซึ่งรักษาบริเวณภูเขามาช้านาน อาหารของยักษ์ก็คือสัตว์ต่าง ๆ จากนั้นได้มีพระพุทธเจ้าเสด็จมาบริเวณน้ำออกฮู (รู) ในปัจจุบันนี้ ยักษ์ได้พบพระพุทธเจ้าที่ได้เสด็จมาบริเวณนั้น จากนั้นยักษ์ คิดว่า มีอาหารแล้วและจะจับพระพุทธเจ้ากินเป็นอาหาร แต่พระพุทธเจ้าก็แสดงอิทธิฤทธิ์ โดยยักษ์ก็จะร้อนเป็นไฟจนยักษ์บอกว่าพอแล้วข้ายอมแล้ว พอยักษ์หยุดคิดที่จะกินพระพุทธเจ้าแล้ว จากนั้นจึงยอมทุกอย่างที่พระพุทธเจ้าได้สั่งสอนไว้และได้และได้จำศีลอยู่ที่ภูเขา ต่อมาชาวบ้านได้สร้างวัดพระธาตุจอมศีล วัดพระธาตุจอมศีลตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2470 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2558

ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปทรงเครื่อง นามว่า *หลวงพ่อพุกกะยาภรณ์มณีศรีปทุม* กล่าวกันว่าเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีความสูง 7 เมตร หน้าตักกว้าง 5.5 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2545 องค์พระสร้างด้วย ปูนปั้นปิดทอง เซรามิก เพชรนิลจินดาที่ได้มาจาก จังหวัดจันทบุรีและประเทศพม่า

## อ้างอิง

พระธาตุจอมศีล
หมวดหมู่:อำเภอดอกคำใต้
รัชนก สุวรรณเกตุ

**รัชนก สุวรรณเกตุ** (เกิด 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2538)  หรือที่รู้จักในชื่อ **เจนนี่ ได้หมดถ้าสดชื่น** เป็นนักร้อง นักแสดง และยูทูบเบอร์หญิงชาวไทย มีชื่อเสียงจากค่ายเพลง ได้หมดถ้าสดชื่น

## ประวัติ
เจนนี่เกิดเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 เจนนี่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย วิทยาเขตนครศรีธรรมราช ไสใหญ่ ในสาขาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสากล ภูมิลำเนาเดิมเจนนี่พื้นเพเป็นชาวอำเภอรัษฎา จังหวัดตรัง ต่อมาครอบครัวได้ย้ายไปอยู่ที่อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช ส่วนตัวเธอนั้นยังเป็นพี่สาวต่างพ่อของ นารีนาท เชื้อแหลม หรือ ลิลลี่ ได้หมดถ้าสดชื่น เจ้าของบทเพลง เลิกคุยทั้งอำเภอเพื่อเธอคนเดียว

และต่อมา ในปี พ.ศ. 2559 เจนนี่เริ่มมีชื่อเสียงจากการแต่งเพลงประชดแฟนในชื่อเพลง “ไม่สดชื่น” ถือว่าเป็นเพลงแจ้งเกิดในวงการเพลงของเจนนี่ จากนั้นผ่านไป 2 ปี ในปี พ.ศ. 2561 เจนนี่เริ่มมีผลงานเพลงมากขึ้นไม่ว่าจะเป็น เพลง โสดแล้วนะ, สาวนุ้ยสายเปย์, เลิกกับพี่ได้ดีทุกคน และ คิดถึงคนไกล

เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 เจนนี่ได้มีโอกาสรับหน้าที่เป็นผู้ประกาศข่าว ทางช่องอมรินทร์ทีวี

เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2567 เจนนี่ได้เริ่มเปิดธุรกิจใหม่ (การตลาดออนไลน์) บนช่องทางแฟลตฟอร์ม TikTok ของเธอ ซึ่งมีผู้ติดตามมากทีสุดในประเทศไทยกว่า 16 ล้านคน 

เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568 เจนนี่ได้มีโอกาสไลฟ์สดคู่กับ อั้ม พัชราภา เพื่อโปรโมตผลิตภัณฑ์มาดามฟินในเทศกาลเจนนี่ ซึ่งทำเงินได้มากกว่า 70 ล้านบาท ภายใน 10 นาที 

## ชีวิตส่วนตัว
### ครอบครัว
เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2564 เจนนี่ เเละ ยิว ได้เข้าพิธีมงคลสมรสตามแบบประเพณีไทย เเละได้มีลูกสาวด้วยกัน 1 คน ชื่อว่า
# ด.ญ. ฉัตรชนก สมแก้ว  เกิดเมื่อวันที่ 
# ด.ญ. ฉัตรธิดา สมแก้ว   เกิดเมื่อวันที่ 

## ผลงานเพลง
### ซิงเกิล

## ผลงานการแสดง

### ละคร/ซิทคอม

### ภาพยนตร์

### ผู้ประกาศข่าว
ทุบโต๊ะข่าว ช่อง อมรินทร์ทีวี พ.ศ. 2566–2567

## อ้างอิง

## เเหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอทุ่งสง
หมวดหมู่:นักร้องนักแต่งเพลงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องจากจังหวัดตรัง
หมวดหมู่:นักร้องจากจังหวัดนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดตรัง
หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย
หมวดหมู่:ยูทูบเบอร์ชาวไทย
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:ติ๊กต๊อกเกอร์ชาวไทย
สงครามเงิน

**สงครามเงิน** เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนว ดราม่า สร้างจากบทประพันธ์ของ ว.วินิจฉัยกุล ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์แล้ว 2 ครั้ง

## การนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์
ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2532 ผลิตโดย บริษัท กันตนา จำกัด บทโทรทัศน์โดย วิลาสินี กำกับการแสดงโดย นพดล มงคลพันธ์ ออกอากาศทางช่อง 7 นำแสดงโดย ปรียานุช ปานประดับ, ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี, มยุรา เศวตศิลา, วิวัฒน์ ผสมทรัพย์, รัชนี จันทรังษี ทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 21.00-22.15 น. เริ่มวันที่ 31 พฤษภาคม 2532-9 สิงหาคม 2532 ต่อจากละคร จ้าวพ่อกรรมกร 

ครั้งที่สองเมื่อปี พ.ศ. 2566 ผลิตโดย บริษัท เช้นจ์2561 จำกัด บทโทรทัศน์โดย กำกับการแสดงโดย ออกอากาศทางช่องอมรินทร์ทีวี นำแสดงโดย เขมนิจ จามิกรณ์, ปิยธิดา มิตรธีรโรจน์, อาทิตย์ ตั้งวิบูลย์พาณิชย์, ณัฐริกา ธรรมปรีดานันท์ , ดวงดาว จารุจินดา ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 21.45-22.45 น. (เวลามาตรฐานไทย) เริ่มวันที่ 30 กรกฎาคม 2566 ต่อจากละคร วงศาคณาญาติ

## งานสร้าง
ละครเรื่องสงครามเงินได้ทำการลองเสื้อผ้านักแสดงเมื่อช่วงเดือนมีนาคม 2566 จากนั้นจึงได้มีการจัดงานพิธีบวงสรวงละครเมื่อวันอังคารที่ 18 กรกฎาคม 2566

## นักแสดง

## เพลงประกอบละคร
### ปี 2532

### ปี 2566

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* เรื่องย่อละคร สงครามเงิน (2023) : mgronline 
* เรื่องย่อละคร สงครามเงิน (2023) : online-idol 
* เรื่องย่อละคร สงครามเงิน (2023) : thairath
* เรื่องย่อละคร สงครามเงิน (2023) : khaosod
* เรื่องย่อละคร สงครามเงิน (2023) : daradaily
* เรื่องย่อละคร สงครามเงิน (2023) : entertainment.trueid
* เรื่องย่อละคร สงครามเงิน (2023) : newsplus
* Songkram Ngern (1989) : mydramalist
* Treasure War (2023) : mydramalist
* Songkhram Ngoen (2023) : imdb
* Songkhram Ngoen (2023) : myasiantv

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องอมรินทร์ทีวี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยเช้นจ์2561
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย กฤษฎา เตชะนิโลบล
ปอร์โตฟลาวีอา

**ปอร์โตฟลาวีอา** () เป็นอ่าวริมทะเล ตั้งอยู่ใกล้กับเนบีดาในคอมมูนอีเกลซีอัส ซาร์ดีญาใต้ ประเทศอิตาลี สร้างขึ้นในปี 1923&ndash;24 และใช้งานเป็นศูนย์กลางการผลิตแร่ของมาซูอาบนชายฝั่งของซาร์ดิเนียในแถบอีเกลซีเอนเต ชื่อของปอร์โตนี้ตั้งตามฟลาวีอา เวเชลลี (Flavia Vecelli) ลูกสาวของวิศวกรและผู้ออกแบบ เซซาเร เวเชลลี (Cesare Vecelli) ลักษณะของอ่าวถือว่าโดดเด่นและพิเศษกว่าทุกที่ในโลก รวมถึงเป็นผลงานวิศวกรรมชั้นยอดของโลกในเวลานั้น

## การออกแบบและก่อสร้าง
ปอร์โตฟลาวีอาออกแบบโดยวิศวกรชาวอิตาลี เซซาเร เวเชลลี (Cesare Vecelli) โดยเจ้าของเหมืองต้องการปรับปรุงเวลาและค่าใช้จ่ายในการขนส่งผลิตภัณฑ์จากเหมืองขึ้นบนเรือกลไอน้ำ เวเชลลีทำการสำรวจพื้นที่ในแถบมาซูอา และพบกับหน้าผาสูงชันด้านหน้าของสแต็กที่ชื่อ *ปันดีซุจเจโร* (Pan di Zucchero) ทะเลตรงนี้ลึกพอและปลอดภัยดีจากลมและคลื่นลมทำให้สามารถทอดสมอได้ปลอดภัยในขณะที่ขนส่งแร่ลงมาจากหน้าผาโดยใช้แรงโน้มถ่วง 

หลังการสำรวจพื้นที่นานหนึ่งปีเต็ม เขาได้ออกแบบแผนโดยละเอียดสำหรับสร้างอุโมงค์สองอุโมงค์ที่วางซ้อนกัน (superimposed tunnels) แต่ละอุโมงค์มีความยาว  และเชื่อมต่อเข้ากับพื้นที่เก็บแร่ที่ผ่านขบวนการแล้วจำนวนเก้าโถงลักษณะเป็นแนวตั้ง ในอุโมงค์อันบนมีติดตั้งรถไฟฟ้าเพื่อขนส่งจากปลายทางฝั่งหน้าผาไปยังพื้นที่เก็บแร่ แร่จะถูกเทออกมาโดยใช้แรงโน้มถ่วงลงบนโครงสร้างคล้ายประตูกักน้ำ (hatches) บนยอดของพื้นที่เก็บแร่ ส่วนในอุโมงค์ล่างเป็นสายพานสำหรับรับแร่จากที่เก็บแร่ไปยังสายพานตวามยาว  ที่สามารถขนส่งแร่เต็มความจุของเรือกลไอน้ำได้ภายในสองวัน ส่วนที่เก็บแร่ที่เจาะเข้าไปในหินนั้นสามารถบรรจุแร่ได้ถึง 

ทีมงานผู้เชี่ยวชาญด้านการระเบิดเหมืองแร่และปีนเขาได้ถูกว่าจ้างให้มาช่วยในการก่อสร้าง โดยทำงานกันเป็นกะกลางวันกับกลางคืนเพื่อให้สร้างเสร็จทันตามเวลาที่ตั้งไว้ ในการก่อสร้างนี้ มาตรการความปลอดภัยต่าง ๆ ได้ถูกละเลยอย่างหนักเพื่อให้สร้างเสร็จเร็ว กระนั้นก็ไม่มีรายงานผู้เสียชีวิตในระหว่างการก่อสร้าง

## การใช้งาน
ปอร์โตฟลาวีอาเริ่มเปิดใช้งานในปี 1924 และช่วยลดค่าใช้จ่ายลงมากถึง 70% และข่วยให้วีแอล มองตาเญ (Vieille Montagne) สามารถกินส่วนแบ่งในตลาดได้อย่างรวดเร็ว การก่อสร้างปอร์โตฟลาวีอาคุ้มทุนในเวลาเพียงสองปี และได้รับการยกย่องให้เป็นผลงานทางวิศวกรรมที่มหัศจรรย์ในวงการธุรกิจเหมืองแร่ ในขณะเดียวกัน เหมืองแร่อื่น ๆ ในพื้นที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้อุโมงค์และอ่าวของปอร์โตฟลาวีอา ทำให้ยังคงต้องใช้แรงงานมุนษย์และการขนส่งทางรางที่เวลานานกว่า ในสภาวการณ์ปกติ สามารถขนส่งแร่มากกว่า  ลงเรือในเวลาหนึ่งชั่วโมง

ปอร์โตฟลาวีอาลดทอนความสำคัญลงในทศวรรษ 1960s พร้อมกับการเสื่อมลงของธุรกิจเหมืองแร่ในแถบซูลชีส-อัเกลเชียนเต ก่อนจะปิดใช้งานลงในทศวรรษ 1990s หลังการผลิตแร่ในพื้นที่มาซูอาปิดตัวลง ปัจจุบันปอร์โตฟลาวีอาเป็นของ IGEA SpA บริษัทสาธารณะที่มีหน้าที่ในการดูแลและบำรุงรักษาเหมืองแร่เก่าแก่ในพื้นที่ ผอร์โตฟลาวีอาได้รับการคุ้มครองโดยยูเนสโก ปัจจุบันมีบริการนำชมอุโมงค์ที่นำชมโดยอดีตคนงานและวิศวกรเหมืองของ IGEA

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Porto Flavia at Atlas Obscura. Includes many photos.

หมวดหมู่:แคว้นซาร์ดิเนีย
หมวดหมู่:ท่าเรือในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:เหมืองแร่ในประเทสอิตาลี
วอลเลย์บอลอาเซียนกรังด์ปรีซ์ 2022

**วอลเลย์บอลอาเซียนกรังด์ปรีซ์ 2022 **() (หรือ **วอลเลย์บอลหญิง วัน อาเซียน กรังด์ปรีซ์ ครั้งที่ 2** () ตามชื่อผู้สนับสนุน คือ เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์) เป็นการแข่งขันครั้งที่ 2 ของวอลเลย์บอลอาเซียนกรังด์ปรีซ์ ซึ่งแข่งขันโดยทีมวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติจำนวน 4 ทีม ที่เป็นสมาชิกของสมาคมวอลเลย์บอลแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (SAVA) ซึ่งเป็นหน่วยงานกำกับดูแลกีฬาระดับภูมิภาคในสังกัดสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย (AVC) โดยแข่งขันที่จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 9–11 กันยายน พ.ศ. 2565

## ทีม
* 
* 
* 
* 

## สถานที่แข่ง
รายชื่อเมืองเจ้าภาพและสถานที่มีดังนี้:

## ผลการแข่งขัน





## อันดับการแข่งขัน

## รางวัล

***ผู้เล่นทรงคุณค่า**
*:
***ตัวเซ็ตยอดเยี่ยม**
*:
***ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม**
*:
*:
***ตัวบล็อกกลางยอดเยี่ยม**
*:
*:
***ตัวตบตรงข้ามยอดเยี่ยม**
*:
***ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม**
*:

## ดูเพิ่ม
* วอลเลย์บอลอาเซียนกรังด์ปรีซ์
## อ้างอิง

2022
อาเซียนกรังด์ปรีซ์
หมวดหมู่:กีฬาไทยในปี พ.ศ. 2565
อาเซียนกรังด์ปรีซ์
อาเซียนกรังด์ปรีซ์
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดนครราชสีมา
อาสนวิหารเซบิยา

**อาสนวิหารพระแม่มารีแห่งสำนัก** ()  หรือ **อาสนวิหารเซบิยา** () เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกในเมืองเซบิยา ประเทศสเปน อาสนวิหารได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกยูเนสโกในปี 1987 ร่วมกับอัลกาซาร์และหอจดหมายเหตุอินดีสซึ่งอยู่ติดกัน อาสนวิหารนี้ถือเป็นหนึ่งในโบสถ์คริสต์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก และเป็นโบสถ์คริสต์สถาปัตยกรรมกอธิกที่ใหญ่ที่สุดในโลก

เมื่อสร้างแล้วเสร็จในคริสต์ศตวรรษที่ 16 อาสนวิหารเซบิยาขึ้นแท่นเป็นอาสนวิหารที่ใหญ่ที่สุดในโลกแทนที่ฮาเกียโซเฟียซึ่งเป็นอาสนวิหารที่ใหญ่ที่สุดในโลกมานานนับพันปี ส่วนกอธิกขอบอาสนวิหารมีขนาด  กว้าง  ตรงกลางมุขยื่นมีความสูงสูงสุด  ส่วนหอคอยฆิรัลดามีความสูง 

อาสนวิหารเซบิยาเป็นสถานที่ประกอบพิธีศีลบัปติศมาของอินฟันเตฆวนแห่งอารากอนในปี 1478 ซึ่งเป็นพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวของพระมหากษัตริย์คาทอลิก (พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอนและสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา) ภายในโบสถ์น้อยหลวงเป็นที่บรรจุพระศพของพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 3 แห่งกัสติยา ผู้พิชิตเซบิยาคืนจากมุสลิม, พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 10 แห่งกัสติยา พระราชโอรสของพระองค์ และพระเจ้าเปโดรแห่งกัสติยา ผู้สืบราชสมบัติกัสติยาในสมัยหลัง นอกจากนี้ยังมีอนุสรณ์ศพของพระคาร์ดินัลฆวน เด เซร์บันเตส และเปโดร กอนซาเลซ เด เมนโดซา อยู่ในโบสถ์น้อยต่าง ๆ ของอาสนวิหาร นอกจากนี้ภายในอาสนวิหารยังเป็นที่ฝังร่างของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส และดีเอโก โคลัมบัส ผู้เป็นบุตรด้วย

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
*
* 
* 
* 

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเซบิยา
หมวดหมู่:อาสนวิหารในประเทศสเปน
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศสเปน
วิหารโปกลองการาย

**วิหารโปกลองการาย** หรือ **วิหารโปกลองก่าหร่าย** () เป็นหมู่วิหารในศาสนาฮินดูยุคจามปา ตั้งอยู่ในราชรัฐปาณฑุรังคะ (Panduranga) ของชาวจามปา ที่ซึ่งปัจจุบันคือเมืองฟานซาง จังหวัดนิญถ่วน ทางตอนใต้ของประเทศเวียดนาม วิหารนี้สร้างขึ้นโดยกษัตริย์ชัยสิงหาวรมันที่ 3 เพื่อบูชากษัตริย์ในตำนาน โปกลองก่าหร่าย ผู้ครองนครปาณฑุรงค์ระหว่างปี 1151 ถึง 1205

## ตำนาน
ตามตำนาน กษัตริย์โปกลองการาย หรือ โปกลองก่าหร่าย (Po Klong Garai, ในภาษาจาม แปลว่า "กษัตริย์มังกรแห่งชาวก่าหร่าย") เริ่มต้นชีวิตโดยการเป็นคนเลี้ยงวัวที่เป็นที่รัก ต่อมาด้วยชะตาฟ้าลิขิตจึงได้กลายมาเป็นกษัตริย์แห่งจามปา ปกครองชาวจามปาด้วยความเฉลียวฉลาดและเพื่อประโยชน์สุขของปวงชน เมื่อครั้นชาวเขมรเข้ารุกรานดินแดน เขาได้ท้าทายให้พวกเขมรประลองสร้างหอคอย (พระปรางค์) แข่งกันเพื่อยุติการรุกรานนี้ โปกลองก่าหร่ายสามารถเอาชนะชาวเขมรและบังคับให้พวกเขมรต้องถอยทัพกลับไป หลังสิ้นชีวิต โปกลองก่าหร่ายกลายมาเป็นเทพเจ้าและเทพารักษ์แก่ผู้คนที่ยังอาศัยอยู่ ว่ากันว่าหอคอยที่สร้างแข่งกับเขมรในเวลานั้นคือหอคอยโปกลองการาย

## ประวัติศาสตร์
กษัตริย์ชัยสิงหวรมันที่สาม (เวียต: Chê Mân) ได้รับการขึ้นชื่อเป็นผู้ก่อสร้างหอคอยโปกลองการายชึ้นเพื่อเป็นเกียรติแด่กษัตริย์โปกลองก่าหร่าย โดยหอคอยนี้สร้างขึ้นในปลายศตวรรษที่ 13 อย่างไรก็ตาม จารึกจำนวนมากจากสมัยก่อนหน้าเสนอว่ากษัตริย์ชัยสิงหวรมันที่สามน่าจะเพียงแค่ทำนุบำรุงวิหารและก่อสร้างเพิ่มเติมจากโครงสร้างที่มีอยู่แต่เดิม

จารึกหนึ่งจากปี 1050 ที่วิหารโปกลองการายระบุการเฉลิมฉลองชัยชนะในการศึกของเจ้าชายแห่งจามสองคน ซึ่งสันนิษฐานว่าหมายถึงราชวงศ์อินทรปุระ (Indrapura) จากทางเหนือ ซึ่งมีราชธานีใกล้กับหมีเซิน เหนือพวกปาณฑุรงค์แห่งจามปาใต้ เจ้าชายทั้งสองที่มีชัยในการศึกนี้ได้สร้างลึงค์และวิชยสตมภ์ (เสาชัยชนะ) ขึ้น

## ลักษณะ
วิหารโปกลองก่าหร่ายจัดเป็นศิลปกรรมแบบ Thap Mam ของศิลปกรรมจาม หมู่วิหารประกอบไปด้วยหอคอยอิฐสามหอ ได้แก่หอหลักสูงสามชั้น และหอซุ้มทางเข้าออก (โคปุระ) ที่มีขนาดเล็กลงมา และหอทรงยาวที่มีหลังคาทรงอานม้า หมู่อาคารทั้งหมดได้รับการอนุรักษ์อย่างดี เหนือประตูทางเข้าหลักของหอคอยหลักมีประติมากรรมรูปพระศิวะในปางศิวนาฏราช ที่ได้รับการยกย่องให้เป็นชิ้นงานที่สำคัญชิ้นหนึ่งของศิลปกรรมแบบ Thap Mam กระนั้น งานศิลปกรรมที่หลงเหลือภายในวิหารนั้นไม่เป็นที่น่าประทับใจนัก มีลักษณะที่บ่งบอกถึง "ศิลปะในยุคเสื่อมถอย อันเนื่องมาจากงานช่างที่ดูแข็งทื่อและจืดชืด" หอคอยที่มีหลังคารูปอานม้านั้นเข้าใจว่ามีไว้บูชาเทพเจ้าแห่งเปลวเพลิงนามว่า Thang Chuh Yang Pui

รูปเคารพหลักของวิหารคือมุขลึงค์ อายุศตวรรษที่ 16 หรือ 17 แม้ปกติลึงค์เช่นนี้จะเป็นสัญลักษณ์แทนพระศิวะ แต่มุขลึงค์นี้ชาวจามเชื่อว่าเป็นรูปแทนของกษัตริย์โปกลองก่าหร่ายมากกว่า จนถึงปัจจุบันยังคงมีการจัดเทศกางเฉลิมฉลองของชาวจามขึ้นที่นี่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Jean Boisselier, *La statuaire du Champa*, Paris: École Française d'Extrême-Orient, 1963.
* Emmanuel Guillon, *Hindu-Buddhist Art of Vietnam: Treasures from Champa*  Translated from the French by Tom White.  Trumbull, Connecticut: Weatherhill, 1997.
* Ngô Vǎn Doanh, *Champa: Ancient Towers*.  Hanoi: Thế Giới Publishers, 2006.  Chapter 16: "Po Klaung Garai and the Legend of Mount Trâu", pp.&nbsp;228 ff.
ฆิรัลดา

**ฆิรัลดา** (, ) หมายถึงหอระฆังของอาสนวิหารเซบิยาในเซบิยา ประเทศสเปน ฆิรัลดาแรกเริ่มสร้างขึ้นเป็นหออะษานของมัสยิดใหญ่เซบิยาในอัลอันดะลุสภายใต้ปกครองของชาวมัวร์จากจักรวรรดิอัลโมฮัด ตัวหอแขวนระฆังสร้างขึ้นตามแบบศิลปะสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาซึ่งชาวคาทอลิกต่อเติมเข้ามาหลังจากที่ขับไล่มุสลิมออกจากพื้นที่ อาสนวิหารเซบิยาซึ่งรวมถึงฆิรัลดาได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในปี 1987 ร่วมกับอัลกาซาร์และหอจดหมายเหตุอินดีส หอมีความสูง  และเป็นหนึ่งในสิ่งปลูกสร้างที่สำคัญที่สุดของเซบิยาจนถึงปัจจุบัน

## อ้างอิง

*Blueprints of Seville's Cathedral and Giralda, by Hernán Ruiz
มอลินโนง

**มอลินโนง** (อักษรโรมัน: Mawlynnong) เป็นหมู่บ้านในอำเภออีสต์ขาสีฮิลล์ รัฐเมฆาลัย ประเทศอินเดีย หมู่บ้านนี้เป็นที่รู้จักจากความสะอาดของหมู่บ้าน และได้รับการเลือกโดยนิตยสารดัสคัฟเวอร์อินเดีย (Discover India) ให้เป็นหมู่บ้านที่สะอาดที่สุดในเอเชีย

หมู่บ้านนี้อยู่ภายใต้บล็อกพัฒนาชุมชนและเขตเลือกตั้งวิธนสภา Pynursla

## ภูมิศาสตร์
มอลินโนงตั้งอยู่ห่างไป 90 กิโลเมตรจากชิลลอง อยู่บนพรมแดนกับประเทศบังกลาเทศ

## ประชากร
ประชากรปี 2019 อยู่ที่ 900 คน  มีประมาณ 95 ครัวเรือน อัตราการรู้หนังสืออยู่ที่ 90% อาชีพหลักคือเกษตรกรรม โดยมีพืชพันธุ์หลักคือถั่วพลู ในช่วงฤดูร้อนยังมีผลิตสัปปะรดและลิ้นจี่ส่งออกไปยังภูมิภาคโดยรอบเช่นกัน ประชากรส่วนใหญ่ของหมู่บ้านเป็นชาวขาสี

ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์ ภายในหมู่บ้านมีโบสถ์รวมสามหลัง

## สังคม
ตามธรรมเนียมของชาวขาสี มอลินโนงเป็นสังคมแบบสืบสกุลทางมารดา (matrilineal) โดยทรัพย์สมบัติและความมั่งคั่งจะส่งต่อผ่านทางมารดาไปสู่ลูกสาวที่เด็กสุด ซึ่งเป็นผู้คงใช้นามสกุลฝ่ายมารดา

## ความสะอาด

มอลินโนงเป็นที่รู้จักดีจากความสะอาด ขยะในหมูบ้านจะนำมารวมกันในถังขยะที่ทำมาจากไม้ไผ่ และนำไปเทลงหลุมปุ๋ยคอก มีโครงการของชุมชนที่บังคับให้ชาวบ้านทุกคนต้องเข้าร่วมในการทำความสะอาดหมู่บ้าน ในหมู่บ้าน การสูบบุหรี่และผลิตพันธ์จากพอลีเอทธิลีนเป็นสิ่งต้องห้ามในมอลินโนง และการเก็บน้ำฝนยังได้รับการสนับสนุนให้ใช้

นิตยสารการท่องเที่ยว ดิสคัฟเวอร์อินเดีย (*Discover India*) ประกาศให้หมู่บ้านนี้เป็นหมู่บ้านที่สะอาดที่สุดในทวีปเอเชียในปี 2003 และสะอาดที่สุดในอินเดียในปี 2005 ชื่อเสียงของหมู่บ้านนี้นำไปสู่การกระตุ้นการท่องเที่ยว ในปี 2017 NPR รายงานว่าข้อมูลจากหัวหน้าหมู่บ้าน รายได้ในหมู่บ้านสูงขึ้นถึง 60% เนื่องจากการท่องเที่ยว

## อ้างอิง
วัดโนฟูกู

**วัดโนฟูกู** () เป็นวัดศาสนาพุทธ ซึ่งตามตำนานระบุว่าสร้างขึ้นในปี 805 โดยภิกษุไซโช ตั้งอยู่ในคิตะซากาเซงาวะ เฮียวโงะ จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น ไซโชได้สร้างรูปเคารพของยากูชิ เนียวไร และตั้งไว้ในโถงของวัด วัดนี้เป็นวัดสาขาของวัดโชเร็งในเกียวโตนับตั้งแต่สมัยเอโดะถึงสมัยเมจิตอนต้น

## ถาวรวัตถุ

อาคารหลังเดิมของวัดโนฟูกูสูญสลายไปหมดแล้ว อาคารโถงหลักหลังปัจจุบัน ซูกิโนวะเอเด็ง () สร้างขึ้นในปี 1953 พังลงในปี 1995 จากแผ่นดินไหวใหญ่ฮันชิน ก่อนจะถูกสร้างขึ้นใหม่ในปี 1997

พระใหญ่เฮียวโงะ หรือ เฮียวโงพไดบุตซุ () เป็นอดีตพระพุทธรูปขนาดใหญ่ในเฮียวโงะ สร้างขึ้นแรกเริ่มในปี 1891 จากเงินบริจาคของพ่อค้าผู้ร่ำรวย ในเวลานั้นเป็นพระพุทธรูปขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามของประเทศญี่ปุ่น มีภาพถ่ายของพระใหญ่นี้เป็นสมบัติของพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิตัน พระใหญ่เฮียวโงะถูกนำไปหลอมทิ้งในปี 1944 เพื่อใช้ในการสงคราม ส่วนพระองค์ปัจจุบันหล่อขึ้นใหม่ใรปี 1991 มีขนาด 11 เมตร (18 เมตรรวมฐาน), หนัก 60 ตัน และมีพิธีเบิกเนตร (ไคเง็ง-คุโย;  หรือพิธีพุทธาภิเษก) ในเดือนพฤษภาคม 1991

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Page at Official Kobe Tourism Site
ฌโรขาทรรศนะ

***ฌโรขาทรรศนะ*** (, เทวนาครี: झरोखा दर्शन, Jharokha Darshan) เป็นการพบปะสาธารณชน (*[[Darśana|ทรรศนะ]]*) ประจำวันจากบานหน้าต่าง (*[[jharokha|ฌโรขา]]*) จากป้อมหรือวังของกษัตริย์ในยุคกลางของอินเดีย ฌโรขาทรรศนะมีส่วนสำคัญในการสื่อสารกับสาธารณชนซึ่งหน้า และถูกนำมาใช้โดยจักรพรรดิของจักรวรรดิโมกุล รวมถึงจักรพรรดิหุมายูง และจักรพรรดิอักบัร แม้ว่าจะขัดกันกับคำสั่งของศาสนาอิสลาม

*[[Darśana|ทรรศนะ]]* เป็นคำภาษาสันสกฤต แปลว่าการมองเห็น และสามารถหมายถึงการมองเทวรูป) ต่อมาจักรพรรดิของโมกุลได้นำเอามาใช้เพื่อเรียกการปรากฏตัวรายวันเพื่อพบปะกับประชาชน ถือว่าเป็นอิทธิพลจากศาสนาฮินดู จักรพรรดิหุมายูงเป็นผู้แรกที่นำมาปฏิบัติ ตามด้วยบุตรของเขาคือจักรพรรดิอักบัรซึ่งทำในช่วงพระอาทิตย์ขึ้น

ในจักรวรรดิโมกุล จักรพรรดิที่ปฏิบัติฌโรขาทรรศนะได้แก่ หุมายูง, อักบัร, จะฮังกีร์ และชะห์จาฮัน ก่อนที่จะเลิกปฏิบัติไปโดยจักรพรรดิเอารังเซบในรัชสมัยปีที่ 11 เนื่องจากมองว่าการกระทำเช่นนี้ขัดกันกับคำสอนของศาสนาอิสลามที่ห้ามไม่ให้มีการบูชารูปเคารพ ทั้งในป้อมอัครา และ ป้อมแดง มีฌโรขาที่หันหน้าออกสู่แม่น้ำยมุนาที่จักรพรรดิจะมายืนพบปะสาธารณชนจากตรงนี้ เมื่อครั้นเดินทางไปยังนอกราชธานี จักรพรรดิของโมกุลจะออกฌโรขาทรรศนะผ่านทางบ้านไม้พกพาที่เรียกว่า *Do-Ashiayana Manzil*

ในระหว่างเดลีดูร์บาร์ในเดลีเมื่อ 12 ธันวาคม 1911 กษัตริย์จอร์จที่ห้าและราชินีแมรีเสด็จออกสีหบัญชรที่ฌโรขาในป้อมแดงเพื่อออกฌโรขาทรรศนะต่อหน้าสาธารณชนกว่า 500,000 คน

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

หมวดหมู่:วัฒนธรรมอินเดีย