จักรพรรดินินโตกุ

**จักรพรรดินินโตกุ** () มีอีกพระนามว่า *โอโฮซาซากิ โนะ ซูเมรามิโกโตะ* () เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 16 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม เนื่องด้วยชื่อเสียงด้านความดีตามที่ปรากฏในโคจิกิและนิฮงโชกิ ทำให้บางครั้งมีการเรียกขานพระองค์เป็น **จักรพรรดินักบุญ** ()

ในขณะที่การมีตัวตนของพระองค์เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป กลับไม่มีวันที่แน่นอนในการกำหนดพระชนมชีพหรือรัชสมัยของจักรพรรดิองค์นี้ ตามธรรมเนียมถือว่าครองราชย์ใน ค.ศ. 313 ถึง 399 แม้ว่านักวิชาการตั้งข้อสงสัยถึงวันที่นั้น

## เรื่องราวตามตำนาน
ข้อมูลเกี่ยวกับพระองค์นำมาจาก*[[โคจิกิ]]*และ*[[นิฮงโชกิ]]* ซึ่งเรียกโดยรวมเป็น *คิกิ* (記紀) หรือ *พงศาวดารญี่ปุ่น* โดยใน*คิกิ*ระบุว่า นินโตกุเสด็จพระราชสมภพจากนากัตสึฮิเมะ โนะ มิโกโตะ (仲姫命) ในช่วง ค.ศ. 290 และได้รับพระราชทานนามว่า โอโฮซาซากิ โนะ มิโกโตะ () และ*[[นิฮงโชกิ]]*รายงานว่า พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ในจักรพรรดิโอจิง

## ข้อมูลที่มีอยู่
นักประวัติศาสตร์ถือว่านินโตกุเป็นผู้ปกครองในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 5 ซึ่งการดำรงอยู่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าเป็นข้อเท็จจริง โดยไม่ระบุถึงสิ่งที่พระองค์อ้างว่าบรรลุทั้งหมด

แม้ว่า*นิฮงโชกิ*ระบุว่านินโตกุครองราชย์ใน ค.ศ. 313 ถึง 399 การวิจัยเสนอแนะว่าวันที่นั้นน่าจะไม่ถูกต้อง วิลเลียม จอร์จ แอสตันระบุว่าถ้าเป็นไปตามข้อเท็จจริง นินโตกุจะมีพระชนมพรรษาถึง 312 พรรษาในปีที่ 78 ของการครองราชย์ ถ้าสันนิษฐานว่าเรื่องราวแบบดั้งเดิมถูกต้อง ส่วนข้อมูลนอก*คิกิ* รัชสมัยของจักรพรรดิคิมเม (&nbsp;– 571) เป็นช่วงแรกที่ประวัติศาสตร์นิพนธ์ร่วมสมัยสามารถกำหนดวันที่ที่ตรวจสอบได้ แม้ว่าพระนามและวันที่ที่ยอมรับกันโดยทั่วไปของจักรพรรดิช่วงแรกไม่ได้รับการยืนยันว่าเป็น "แบบดั้งเดิม" จนกระทั่งรัชสมัยจักรพรรดิคัมมุในช่วง ค.ศ. 737 ถึง 806

ฮิเดฮิดระ โอการะระบุตัวพระองค์เข้ากับเดแห่งวะ กษัตริย์องค์ก่อนกษัตริย์องค์อื่น ๆ ที่รู้จักกันดีในพระนามกษัตริย์ทั้งห้าแห่งวะ

## พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา
According to the *[[นิฮงโชกิ]]*รายงานว่า พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ในจักรพรรดิโอจิง และพระราชมารดาคือ นากัตสึฮิเมะ โนะ มิโกโตะ (仲姫命) พระราชปนัดดาในจักรพรรดิเคโก พระองค์ยังเป็นพระราชบิดาในจักรพรรดิริจู, ฮันเซ และอิงเงียว พระนามของพระองค์คือ โอโฮซาซากิ โนะ มิโกโตะ ()

จักรพรรดินี (*[[โคกีว|โคโง]]*): เจ้าหญิงอิวะ () กวีและพระธิดาในคัตสึรางิ โนะ ซตสึฮิโกะ () (องค์แรก)
*พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายโอเอโนอิซาโฮวาเกะ () ภายหลังเป็นจักรพรรดิริจู
*เจ้าชายซูมิโนเอะ โนะ นากัตสึ (; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 399)
*พระราชโอรสองค์ที่ 3: เจ้าชายมิซูฮาวาเกะ () ภายหลังเป็นจักรพรรดิฮันเซ
*พระราชโอรสองค์ที่ 4: เจ้าชายโออาซัตสึมะ วากูโงะ โนะ ซูกูเนะ () ภายหลังเป็นจักรพรรดิอิงเงียว
*เจ้าชายซาโกอูโดะ ()

จักรพรรดินี (*[[โคกีว|โคโง]]*): เจ้าหญิงยาตะ () พระราชธิดาในจักรพรรดิโอจิง (องค์ที่สอง)

พระมเหสี (*[[โคกีว|ฮิ]]*) : ฮิมูกะ โนะ คามินางะ-ฮิเมะ () พระธิดาในโมโรกาตะ โนะ คิมิ อูชิโมโรอิ
* (; สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 454)
*เจ้าหญิงคูซากะ โนะ ฮาตาบิ-ฮิเมะ () สมรสกับจักรพรรดิยูเรียกุ

พระมเหสี: อูจิ โนะ วากิอิรัตสึเมะ () พระราชธิดาในจักรพรรดิโอจิง

พระมเหสี: คูโระ-ฮิเมะ () พระธิดาในคิบิ โนะ อามาเบะ โนะ อาไต ()

## สุสาน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Aston, William George. (1896).  ''Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697.'' London: Kegan Paul, Trench, Trubner.  
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida. (1979).  ''Gukanshō: The Future and the Past.'' Berkeley: University of California Press. ;  
* Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  ''The Imperial House of Japan.'' Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Ōdai Ichiran]]*; ou,  ''Annales des empereurs du Japon.''  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  
* Varley, H. Paul. (1980). ''Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns.'' New York: Columbia University Press. ;  

นินโตกุ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคโคฟุง