สปริงเกลอร์ดับเพลิง

[right|thumb|สปริงเกลอร์ดับเพลิง (ส่วนสีแดงเป็นกระเปาะแก้วบรรจุ[แอลกอฮอล์)]]

**สปริงเกลอร์ดับเพลิง** () คือชิ้นส่วนของระบบสปริงเกลอร์ดับเพลิงที่ทำหน้าที่พ่นน้ำออกมาเมื่อมีการตรวจพบสัญญาณของไฟไหม้ เช่น เมื่ออุณหภูมิภายในพื้นที่สูงเกินค่าที่กำหนดไว้ สปริงเกลอร์ดับเพลิงได้รับการใช้งานอย่างแพร่หลายทั่วโลก มีการติดตั้งหัวสปริงเกลอร์มากกว่า 40 ล้านหัวต่อปี ในอาคารที่ติดตั้งระบบสปริงเกลอร์ซึ่งผ่านการออกแบบและบำรุงรักษาอย่างเหมาะสม พบว่า มากกว่า 99% ของเหตุเพลิงไหม้สามารถควบคุมได้ด้วยระบบสปริงเกลอร์เพียงอย่างเดียว

## ประวัติศาสตร์
ในปี ค.ศ. 1812 เซอร์วิลเลียม คองกรีฟ นักประดิษฐ์ชาวอังกฤษ ได้จดสิทธิบัตรระบบสปริงเกลอร์แบบใช้มือโดยการฝังท่อใว้ผ่านการเจาะรูตามเพดาน และเมื่อมีคนสังเกตเห็นไฟไหม้ ก็สามารถเปิดวาล์วด้านนอกอาคารเพื่อส่งน้ำดับไฟได้ ไม่นานหลังจากนั้น เนื่องจากโรงงานผลิตเฟอร์นิเจอร์ขนาดใหญ่แห่งหนึ่งถูกไฟไหม้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไฮแรม สตีเวนส์ แม็กซิม จึงได้รับเชิญมาปรึกษาหารือเกี่ยวกับวิธีการป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์ซ้ำอีก และได้ประดิษฐ์สปริงเกลอร์ดับไฟอัตโนมัติเครื่องแรกขึ้น เครื่องดับไฟสามารถฉีดน้ำดับไฟในบริเวณที่เกิดไฟไหม้ได้โดยอัตโนมัติ และยังสามารถแจ้งเหตุไปยังสถานีดับเพลิงได้ แต่แม็กซิมไม่สามารถนำแนวคิดนี้ไปขายที่อื่นได้ จนเมื่อสิทธิบัตรหมดอายุ แนวคิดนี้ก็ถูกนำมาใช้

ในปี 1872 โทมัส เจ. มาร์ติน ได้รับสิทธิบัตรในการปรับปรุงถังดับเพลิง ที่มีความคล้ายคลึงซึ่งเป็นการใช้ท่อส่งน้ำขึ้นสู่ด้านบนของอาคาร และติดตั้งวาล์วที่เพดานให้ทำงานเหมือนสปริงเกลอร์เพื่อดับไฟภายในอาคาร ต่อมาในปี 1874 เฮนรี เอส. พาร์มาลี จากเมืองนิวเฮเวน รัฐคอนเนทิคัต ได้คิดค้นและติดตั้ง ระบบสปริงเกลอร์ดับเพลิงอัตโนมัติระบบแรกของโลก ที่มีหลักการทำงานคือเมื่แโลหะบัดกรี โดนไฟหลอมละลายในความร้อนจะเป็นการเปิดรูบนท่อน้ำที่ปิดสนิทอยู่ ทำให้น้ำสามารถพุ่งออกมาเมื่อเกิดไฟไหม้ พาร์มาลีที่ซึ่งเป็นประธานบริษัทผลิตเปียโน Mathusek Piano Works ได้ประดิษฐ์ระบบนี้เพื่อลดค่าเบี้ยประกันภัยที่สูงมาก สิ่งประดิษฐ์นี้ได้รับการจดสิทธิบัตรและประสบความสำเร็จอย่างมากในสหรัฐอเมริกา โดยเขาเรียกระบบนี้ว่า “เครื่องดับเพลิงอัตโนมัติ” หลังจากนั้นเขายังได้เดินทางไปยุโรปเพื่อสาธิตวิธีการของตน ในการหยุดไฟไหม้อาคารก่อนที่อาคารจะถูกทำลายทั้งหมด

สิ่งประดิษฐ์ของพาร์มาลี ไม่ได้รับความสนใจเท่าที่เขาวางแผนไว้ เนื่องจากคนส่วนใหญ่นั้นไม่มีเงินพอที่จะติดตั้งระบบสปริงเกลอร์ เมื่อเขาตระหนักถึงสิ่งนี้ เขาจึงหันไปให้ความรู้แก่บริษัทประกันภัยเกี่ยวกับเรื่องเหตุเพลิงไหม้ เขาอธิบายว่าระบบสปริงเกลอร์จะช่วยลดอัตราการสูญเสีย และช่วยประหยัดเงินให้กับบริษัทประกันภัย เขารู้ดีว่าเขาไม่อาจได้สัญญาติดตั้งระบบนี้จากเจ้าของกิจการต่าง ๆ หากไม่สามารถทำให้พวกเขาเห็นผลตอบแทนที่ชัดเจนในรูปของ เบี้ยประกันภัยที่ลดลง

ในเรื่องนี้ เขาสามารถดึงการสนับสนุนจากชายสองคนที่มีเส้นสายในอุตสาหกรรมประกันภัย คนแรกคือ เมเจอร์ เฮสเคธ ที่เป็นช่างปั่นฝ้ายในธุรกิจขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในเมืองโบลตันและยังเป็นประธานบริษัทประกันภัย Bolton Cotton Trades Mutual Insurance Company อีกด้วย กรรมการของบริษัทนี้ รวมถึงเลขาธิการ ปีเตอร์ เคแวน ต่างให้ความสนใจในงานทดลองระบบสปริงเกลอร์ของพาร์มาลี เฮสเคธเป็นลูกค้าคนแรกของพาร์มาลีทำให้เขาได้งานติดตั้งสปริงเกลอร์ครั้งแรก ในโรงปั่นฝ้ายของบริษัท John Stones & Company ที่แอสต์ลีย์ บริดจ์ เมืองโบลตัน และไม่นานหลังจากนั้น ก็มีคำสั่งซื้อเพิ่มจากโรงงาน Alexandra Mills ของจอห์น บัตเลอร์ ในเมืองเดียวกัน

แม้ว่าพาร์มาลี จะสามารถขายได้สองรายจากความพยายามของตนแต่ Bolton Cotton Trades Mutual Insurance Company ก็ไม่ใช่บริษัทขนาดใหญ่มากพาร์มาลี ต้องการอิทธิพลที่กว้างขวางกว่านี้ เขาพบกับ James North Lane ผู้จัดการของ Mutual Fire Insurance Corporation แห่งเมืองแมนเชสเตอร์บริษัทนี้ก่อตั้งขึ้นในปี 1870 โดยสมาคมผู้ผลิตสิ่งทอแห่งแลงคาเชอร์และยอร์กเชอร์เพื่อประท้วงอัตราเบี้ยประกันที่สูง พวกเขามีนโยบายส่งเสริมการบริหารความเสี่ยง และโดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้อุปกรณ์ที่ทันสมัยและเป็นวิทยาศาสตร์ที่สุดในการดับเพลิง แม้ว่าเขาจะทุ่มเทความพยายามและเวลาอย่างมากในการให้ความรู้แก่สาธารณชนเกี่ยวกับระบบสปริงเกลอร์ของเขา แต่ในปี 1883 มีโรงงานเพียงประมาณ 10 แห่งเท่านั้นที่ใช้สปริงเกลอร์ของพาร์มาลี

ย้อนกลับไปที่สหรัฐอเมริกาเฟรเดอริก กรินเนลล์ผู้ผลิตสปริงเกลอร์พาร์มาลี ได้ออกแบบสปริงเกลอร์ Grinnell ที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น เขาเพิ่มความไวโดยการนำข้อต่อแบบหลอมละลายออกจากการสัมผัสกับน้ำทั้งหมด และด้วยการติดตั้งวาล์วไว้ตรงกลางไดอะแฟรม แบบยืดหยุ่น เขาจึงช่วยลดแรงตึงจากแรงดันน้ำในข้อต่อแบบบัดกรีที่มีการเชื่อมติดต่ำ ด้วยวิธีนี้ บ่าวาล์วจะถูกดันเข้ากับวาล์วด้วยแรงดันน้ำ ทำให้เกิดการปิดตัวเอง ยิ่งแรงดันน้ำสูง วาล์วก็จะยิ่งแน่นขึ้น ไดอะแฟรมแบบยืดหยุ่นมีหน้าที่สำคัญยิ่งกว่า คือทำให้วาล์วและบ่าวาล์วเคลื่อนออกด้านนอกพร้อมกันจนกระทั่งข้อต่อแบบบัดกรีขาดออกจากกัน กรินเนลล์ได้รับสิทธิบัตรสำหรับระบบสปริงเกลอร์รุ่นของเขา เขายังนำสิ่งประดิษฐ์ของเขาไปยังยุโรป ซึ่งประสบความสำเร็จมากกว่ารุ่นพาร์มาลีมาก ในที่สุดสปริงเกลอร์ของพาร์มาลีก็ถูกถอนออกไป เปิดทางให้กรินเนลล์และสิ่งประดิษฐ์ของเขา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อุปกรณ์ความปลอดภัย
หมวดหมู่:อุปกรณ์ดับเพลิง