จักรพรรดินากามิกาโดะ

**ยาซูฮิโตะ** (; 14 มกราคม ค.ศ. 1702 – 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1737) ได้รับการเลื่อนพระเกียรติหลังสวรรคตเป็น **จักรพรรดินากามิกาโดะ** () เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 114 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1709 จนถึง ค.ศ. 1735 เมื่อพระองค์สละราชสมบัติ

## เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของนากามิกาโดะ
ในปี โฮเอะ ที่ 5 ตรงกับ ค.ศ. 1708 จักรพรรดิฮิงาชิยามะได้โปรดให้จัดพิธีสถาปนาเจ้าชายโยชิฮิโตะพระราชโอรสองค์ที่ 5 ขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์หลังจากนั้นไม่นานจักรพรรดิฮิงาชิยามะได้ประกาศสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายโยชิฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดินากามิกาโดะ เมื่อวันที่ 21 เดือน 6 ปี โฮเอะ ที่ 6 ตรงกับวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1709 โดยได้มีการจัดพิธีราชาภิเษกขึ้นที่ พระราชวังหลวงเกียวโต เมื่อวันที่ 11 เดือน 11 ปี โฮเอะ ที่ 7 ตรงกับวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1710 

ในรัชสมัยของพระองค์ถือว่าความสัมพันธ์ระหว่างราชสำนักกับรัฐบาลโชกุนยังคงราบรื่นถึงขั้นองค์จักรพรรดิได้ยกเจ้าหญิงยาโซะพระธิดาในจักรพรรดิเรเง็ง จักรพรรดิองค์ที่ 112 ผู้เป็นพระปิตุจฉา (อา) ในจักรพรรดินากามิกาโดะให้สมรสกับโทกูงาวะ อิเอสึงุ โชกุนคนที่ 7 แต่งานพิธีต้องถูกยกเลิกเนื่องจากการอสัญกรรมอย่างกะทันหันของโชกุนที่เอโดะ

จักรพรรดินากามิกาโดะได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายอากิฮิโตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิซากูรามาจิ เมื่อวันที่ 21 เดือน 3 ปี เคียวโฮ ที่ 20 ตรงกับวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1735 หลังจากครองสิริราชสมบัติได้ 25 ปีโดยพระองค์ยังคงกุมพระราชอำนาจเหนือพระราชโอรสเช่นเดียวกับพระอัยกาและพระราชบิดาในฐานะไดโจเท็นโน (มหาจักรพรรดิ) แต่หลังจากนั้นอีกเพียง 2 ปีอดีตจักรพรรดินากามิกาโดะก็เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 11 เดือน 4 ปี เก็นบุง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1737 ขณะมีพระชนมายุเพียง 35 พรรษาโดยได้มีการฝังพระบรมศพที่พระราชสุสาน สึกิ โนะ วะ โนะ มิซะซะงิ เมื่อวันที่ 8 เดือน 5 ปี เก็นบุง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1737

## พระราชพงศาวลี

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* Adams, Thomas Francis Morton. (1953). *Japanese Securities Markets: A Historical Survey,* Tokyo: Seihei Okuyama.   OCLC 4376900
* Brownlee, John S. (1999).  ''Japanese Historians and the National Myths, 1600–1945: The Age of the Gods and Emperor Jinmu.'' Vancouver: University of British Columbia Press. ;   OCLC 248071153
* Hall, John Whitney. (1988). *The Cambridge History of Japan,* Vol. 4. *Early Modern Japan.* Cambridge: Cambridge University Press. ;   OCLC 489633115
* Foreign Press Center. (1997). *Japan: Eyes on the Country, Views of the 47 Prefectures.* Tokyo: Foreign Press Center. ;   OCLC 39537893
* Hayami, Akira, Osamu Saitō, Ronald P Toby. (2004) *The Economic History of Japan: 1600–1990.* Oxford: Oxford University Press. ;   OCLC 314513300
* Meyer, Eva-Maria. (1999).  ''Japans Kaiserhof in der Edo-Zeit: unter besonderer Berücksichtigung der Jahre 1846 bis 1867.''  Münster: LIT Verlag. 	;   OCLC 42041594
* Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1956). *Kyoto: The Old Capital of Japan, 794–1869.* Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 
* __________. (1959). *The Imperial House of Japan.* Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
* Screech, Timon. (2006). ''Secret Memoirs of the Shoguns: Isaac Titsingh and Japan, 1779–1822.'' London: RoutledgeCurzon. ; OCLC 65177072
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Ōdai Ichiran]]*; ou,  ''Annales des empereurs du Japon.''  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  OCLC 5850691
* Varley, H. Paul. (1980). ''Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns.'' New York: Columbia University Press. ;  OCLC 59145842

นากามิกาโดะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเอโดะ
หมวดหมู่:โคไตชิ
นากามิกาโดะ