open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
วัดบุรณศิริมาตยาราม

**วัดบุรณศิริมาตยาราม** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ตั้งอยู่ที่บนถนนอัษฎางค์ แขวงศาลเจ้าพ่อเสือ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร สร้างโดยเจ้าพระยาสุธรรมมนตรี ปรากฏในพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 3 ว่า กรมหมื่นเสนีเทพ (พระองค์เจ้าอสุนี) พระโอรสในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท เป็นผู้สร้างวัดขึ้นแต่ยังค้างอยู่ จนกระทั่งพระยามหาอำมาตย์ (ต่อมาคือ เจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (บุญศรี ต้นสกุล บุรณศิริ)) ดำเนินการสร้างต่อจนเสร็จ ในสมัยรัชกาลที่ 4 

พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ พระราชทานนามว่า วัดศิริอำมาตยาราม ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น วัดบุรณศิริมาตยาราม

เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2520 กรมศิลปากร ได้ประกาศขึ้นทะเบียนวัดเป็นโบราณสถาน

## คลังภาพ

(2023) วัดบุรณศิริมาตยาราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร (38).jpg|พระประธานในพระอุโบสถ
(2023) วัดบุรณศิริมาตยาราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร (14).jpg|พระเจดีย์
(2023) วัดบุรณศิริมาตยาราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร (21).jpg|สถูปบรรจุอัฐิคนในสกุลบุรณศิริ
(2023) วัดบุรณศิริมาตยาราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร (37).jpg|พระนิรันตราย
(2023) วัดบุรณศิริมาตยาราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร (12).jpg|กุฏิเฉยสวัสดินาค


## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตพระนคร
บุรณศิริมาตยาราม
บุรณศิริมาตยาราม
หมวดหมู่:สกุลบุรณศิริ
มังกรทะเลใบหญ้า

**มังกรทะเลใบหญ้า** (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ (Syngnathidae) 

เดิมเคยจัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Phyllopteryx*  แต่ในปัจจุบันได้มีการจำแนกออกเป็นชนิดใหม่

มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับมังกรทะเลใบไม้ ซึ่งเป็นปลาชนิดที่ใกล้เคียงมากที่สุด เพียงแต่มังกรทะเลใบหญ้ามีระยางค์ต่าง ๆ น้อยกว่า  มีความยาวเต็มที่ได้ถึง 45 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยทั่วไปประมาณ 30 เซนติเมตร

พบกระจายพันธุ์เฉพาะตอนใต้ของออสเตรเลียเท่านั้น และเกาะทัสมาเนีย เหมือนกับมังกรทะเลใบไม้ โดยอาศัยอยู่ตามกองหินและแนวปะการัง หรือกอสาหร่าย พบได้ในระดับความลึกถึง 50 เมตร

เป็นปลาที่มีพฤติกรรมการขยายพันธุ์เช่นเดียวกับปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน คือ ตัวผู้เป็นฝ่ายอุ้มท้อง ตัวเมียจะวางไข่ได้ครั้งละประมาณ 1,200 ฟอง ในหน้าท้องของตัวผู้ ไข่ใช้เวลาประมาณหนึ่งเดือนถึงจะฟักเป็นตัว ตัวอ่อนเมื่อฟักออกมาแล้วจะกินอาหารได้เลยทันทีและว่ายน้ำเป็นอิสระได้เอง

ปัจจุบันมีการเลี้ยงแสดงไว้ตามพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ทั่วโลกประมาณ 50 แห่ง เช่น พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำจอร์เจีย ซึ่งมีความพยายามในการเพาะขยายพันธุ์อยู่

## ดูเพิ่ม
*มังกรทะเลใบไม้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 

หมวดหมู่:วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
เฟย์เอตต์วิลล์ (รัฐนอร์ทแคโรไลนา)

**เฟย์เอตต์วิลล์** () เป็นเมืองในคัมเบอร์แลนด์เคาน์ตี รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐอเมริกา เป็นเคาน์ตีซีตของคัมเบอร์แลนด์เคาน์ตี เป็นที่ตั้งของฟอร์ตแบรกก์ กองทัพอเมริกัน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมือง จากข้อมูลปี ค.ศ. 2011 เมืองมีประชากร 205,678 คน เป็นเทศบาลที่ใหญ่เป็นอันดับ 6 ของรัฐ ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำเคปเฟียร์บริเวณจุดเริ่มต้นของการเดินเรือ ในอดีตเคยเป็นศูนย์กลางการผลิตน้ำมันสนและไม้แปรรูปที่สำคัญ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐนอร์ทแคโรไลนา
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี

**จังหวัดปัตตานี** มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 5 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2569) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 5 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย

## ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดปัตตานีมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ **นาย[[แทน วิเศษสมบัติ]]**

* นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากครั้งที่สุด คือ 8 สมัย ได้แก่ นายเด่น โต๊ะมีนา
* ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ
** **อับดุลบุตร** (3 คน) ได้แก่ พระพิพิธภักดี (ตนกูมุกดา อับดุลบุตร) นายบันเทิง อับดุลบุตร และนายทวีศักดิ์ อับดุลบุตร

## เขตเลือกตั้ง

## รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต
### ชุดที่ 1–7; พ.ศ. 2476–2495

:

### ชุดที่ 8–10; พ.ศ. 2500–2512

: 
: 
: 
: 

### ชุดที่ 11–18; พ.ศ. 2518–2535

: 
: 
: 
: 
: 
:
: 
: 
: 
: 

### ชุดที่ 19–20; พ.ศ. 2538–2539

: 
: 

### ชุดที่ 21–22; พ.ศ. 2544–2548

: 
: 

### ชุดที่ 23; พ.ศ. 2550

: 
: 

### ชุดที่ 24–25; พ.ศ. 2554–2562

: 
: 
: 
:

### ชุดที่ 26—27; พ.ศ. 2566—2569

:
:
:
:
:

## รูปภาพ

ไฟล์:มุข สุไลมาน-2019.jpg | นายมุข สุไลมาน
ไฟล์:Anwar Saleh 2012.jpg | นายอันวาร์ สาและ
ไฟล์:นายอิสมาแอล เบญอิบรอฮีม.jpg | นายอิสมาแอล เบญอิบรอฮีม
ไฟล์:สมมุติ เบ็ญจลักษณ์.jpg| นายสมมุติ เบญจลักษณ์
ไฟล์:อับดุลบาซิม อาบู.jpg| นายอับดุลบาซิม อาบู


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* คณะกรรมการการเลือกตั้งจังหวัดปัตตานี 

ปัตตานี
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดปัตตานี
ผู้บริโภคซากพืชซากสัตว์

**ผู้บริโภคซากพืชซากสัตว์** หรือ **ผู้บริโภคซากอินทรีย์** (, ,  หรือ ) คือ สิ่งมีชีวิตที่บริโภคของเสียจากสัตว์ หรือซากของสิ่งมีชีวิตเป็นอาหาร ทำให้เศษซากอินทรีย์เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
เช่น ปลวก ไส้เดือนดิน กิ้งกือ หอย ด้วง และจุลินทรีย์ ผู้บริโภคเหล่านี้มีส่วนร่วมในการสลายตัวและช่วยในวัฏจักรสาร

## ความสำคัญกับระบบนิเวศ
เป็นสิ่งมีชีวิตที่ช่วยทำให้เศษซากอินทรีย์ชิ้นใหญ่เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ผู้บริโภคซากพืชซากสัตว์นี้มีส่วนช่วยในการสลายตัว มีส่วนช่วยในวัฏจักรสารและเกิดธาตุอาหารในระบบนิเวศ ช่วยให้จุลินทรีย์ย่อยสลายอินทรียวัตถุได้เร็วยิ่งขึ้น ซึ่งมีส่วนช่วยให้พืชดูดธาตุอาหารไปใช้ได้ง่ายมากยิ่งขึ้น โดยถ้าในระบบนิเวศไม่มีสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ อาจทำให้การการสลายตัวของซากพืชซากสัตว์ที่ตายแล้วเป็นไปได้ช้าลง หากในห่วงโซ่อาหารไม่มีผู้บริโภคซากพืชซากสัตว์ ก็จะทำให้ห่วงโซ่อาหารเป็นไปอย่างไม่สมบูรณ์ อาหารของพวกผู้บริโภคเหล่านี้กินมีความผิดแผกแตกต่างกันไปบ้างในแต่ละพื้นที่ ทั้งในด้านปริมาณและชนิด ซึ่งทำให้ก่อให้เกิดความอุดมสมบูรณ์ของดินในแต่ละพื้นที่ที่ผู้บริโภคเหล่านั้นอาศัยอยู่ไม่เหมือนกันและไม่เท่ากัน

## ห่วงโซ่อาหารแบบเศษอินทรีย์
**ห่วงโซ่อาหารแบบเศษอินทรีย์** (detritus food chain) เป็นโซ่อาหารที่เริ่มจากซากอินทรีย์ คือห่วงโซ่อาหารที่เริ่มจากซากพืชหรือซากสัตว์ (Detritus) และถูกกินโดยผู้บริโภคซากพืชหรือซากสัตว์ และถูกกินต่อโดยผู้บริโภคสัตว์ หรือ saprophytic food chain เริ่มจากสารอินทรีย์จากซาก ของสิ่งมีชีวิตผ่านไปยังผู้ย่อยสลาย และต่อไปยังสัตว์ที่กินสารอินทรีย์ที่ถูกย่อยสลาย (detritivore) และต่อไปยังผู้ล่าอื่น&hairsp;ๆ

saprophytic food chain เป็นลักษณะของลูกโซ่อาหารที่มีการกินหรือเริ่มถ่ายทอดพลังงานจากสิ่งที่ตายแล้ว เช่น ซากพืช ซากสัตว์ ในการถ่ายทอดพลังงานไปตามลำดับขั้น
ของห่วงโซ่อาหารนี้ พลังงานจะผ่านไปตามผู้บริโภคระดับต่าง&hairsp;ๆ แต่ละขั้นตอนของห่วงโซ่อาหารเรียกว่า ลำดับขั้นของการกิน (trophic level) โดยพืชสีเขียวประกอบเป็น trophic
level ที่หนึ่ง และสัตว์กินพืชเป็นลำดับที่สอง สัตว์กินสัตว์เป็นลำดับที่สาม เป็นต้น (สิ่งมีชีวิตต่างชนิดกันอาจมี trophic level ลำดับเดียวกันก็ได้ เช่น ตั๊กแตน หนูนา วัว ควาย
ต่างก็อยู่ใน trophic level ลำดับที่สองเหมือนกัน) โดยพบในระบบนิเวศของสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในดินที่มีเศษใบไม้ทับถม เช่น ป่าชายเลน ป่าพรุ เป็นต้น

## ตัวอย่างสิ่งมีชีวิตและหน้าที่ในระบบนิเวศ
ไส้เดือน เป็นสัตว์ที่มีความสำคัญอย่างมากในระบบนิเวศ ช่วยในการย่อยอินทรียสารในดิน และการเคลื่อนที่ในดินของไส้เดือน ถือเป็นการช่วยพรวนดิน ทำให้ดินมีช่องว่างที่จะเพิ่มปริมาณออกซิเจนให้แก่ดิน ซึ่งมี ความสำคัญต่อการปลูกพืช

ปลวก เป็นสัตว์ช่วยย่อยสลายอินทรีย์วัตถุต่าง&hairsp;ๆ เช่น เศษไม้ ท่อนไม้ กิ่งไม้ ใบไม้ ที่หักร่วง ล้มตายทับถมกันอยู่ในป่า แล้วกลายสภาพเป็นฮิวมัสในดิน เป็นกระบวนการหมุนเวียนธาตุ อาหารจากพืชไปสู่ดิน ทำให้ดินอุดมสมบูรณ์

กิ้งกือ เป็นสัตว์ช่วยในการย่อยเศษใบไม้ ที่ร่วงหล่นแห้งตาย ให้กลายเป็นปุ๋ยให้กับต้นไม้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิทยาเห็ดรา
หมวดหมู่:นิเวศวิทยา

หมวดหมู่:พฤติกรรมการกิน
หมวดหมู่:โภชนาการและการเจริญของจุลินทรีย์
หมวดหมู่:วิทยาเชื้อรา
หมวดหมู่:ชีววิทยาของดิน
แผ่นดินไหวในเกาะซูลาเวซี พ.ศ. 2555

**แผ่นดินไหวใน[[เกาะซูลาเวซี]] [[ประเทศอินโดนีเซีย]]** เกิดขึ้นในจังหวัดซูลาเวซีกลาง เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2555 เวลา 17:42 น. ตามเวลาท้องถิ่นของเกาะซูลาเวซี (เวลา 16:42 ตามเวลาในประเทศไทย) จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ใกล้กับเขตปาริกีมูตอง ซึ่งเป็นเขตพื้นที่ภูเขาสูง และห่างจากเมืองปาลู เมืองเอกของจังหวัดซูลาเวซีกลาง (ประชากร 335,000 คน) ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 56 กิโลเมตร แผ่นดินไหวครั้งนี้ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 6 ราย เนื่องจากถูกเศษซากปรักหักพังตกใส่และดินถล่มทับ ในจำนวนนี้เป็นเด็กชายวัย 9 ขวบรวมอยู่ด้วย นอกจากนี้มีผู้ได้รับบาดเจ็บ 94 ราย ในจำนวนนี้บาดเจ็บสาหัส 27 ราย และบาดเจ็บเล็กน้อยอีก 67 ราย ด้านความเสียหายทางทรัพย์สิน หมู่บ้านมากกว่า 16 แห่งเสียหายอย่างหนัก จำนวนบ้านเรือนที่เสียหายทั้งสิ้น 1,626 หลัง จำแนกเป็นเสียหายทั้งหลัง 527 หลัง เสียหายบางส่วน 311 หลัง และเสียหายเล็กน้อย 788 หลัง ศาสนสถานเสียหาย 7 แห่ง โรงเรียน 3 แห่ง และสถานที่ราชการ 1 แห่ง ในพื้นที่ใกล้จุดศูนย์กลางอันได้แก่เขตปาริกีมูตอง (Parigi Mountong) และเขตซิกิ (Sigi) เส้นทางคมนาคมทั้งถนนและสะพานถูกทำลายหลายจุด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
; ข้อมูลจำเพาะ
*  Magnitude 6.3 - SULAWESI, INDONESIA (โดย USGS)
*  M6.3 - 56km SSE of Palu, Indonesia (โดย USGS)

ซูลาเวซี 2555
ซูลาเวซี 2555
หมวดหมู่:ประเทศอินโดนีเซียใน พ.ศ. 2555
ทศพล ลาเทศ

**ทศพล ลาเทศ** เกิดเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 เป็นนักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันเล่นให้กับ สโมสรลำพูน วอริเออร์ ในไทยลีก

## เกียรติประวัติ
;การท่าเรือ
* ไทยเอฟเอคัพ: 2562

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเมืองทอง ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลราชบุรี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลำพูน วอริเออร์
อัมรินทร์ เยาดำ

**อัมรินทร์ เยาดำ** (ชื่อเล่น : อํ่า) เกิดวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2523 ปัจจุบันเป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูให้กับฟุตบอลทีมชาติไทย 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้รักษาประตูฟุตบอลชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบีบีซียู
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสงขลา ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเมืองทอง ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแอร์ฟอร์ซ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556

**การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556** เป็นการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครครั้งที่ 10 เกิดขึ้นในวันอาทิตย์ที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2556 หลังหม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตรลาออกก่อนครบวาระเพียงหนึ่งวัน เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2556 โดยที่คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) กำหนดเปิดรับสมัครผู้ลงสมัครรับเลือกตั้ง ระหว่างวันที่ 21 - 25 มกราคม พ.ศ. 2556

ผลอย่างไม่เป็นทางการปรากฏว่า หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมัยที่สอง ด้วยคะแนนเสียงมากที่สุดเป็นประวัติการณ์ เช่นเดียวกับ พลตำรวจเอก ดร.พงศพัศ พงษ์เจริญ ซึ่งมีคะแนนมาเป็นอันดับที่ 2 ทำลายสถิติของนายสมัคร สุนทรเวช เมื่อปี พ.ศ. 2543 ทั้งคู่ อีกทั้งสถิติของผู้มาใช้สิทธิทั้งหมดยังสูงถึงร้อยละ 63.38 นับว่ามากที่สุดกว่าการเลือกตั้งผู้ว่าฯทุกครั้ง แม้ว่าในหลายพื้นที่ในช่วงก่อนเที่ยงและบ่ายจะมีฝนตกลงมาอย่างหนักก็ตาม

ต่อมาในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2556 คณะกรรมการการเลือกตั้งได้มีมติรับรองหม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร

## ประวัติ
ในกรณีที่หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ ดำรงตำแหน่งจนครบวาระในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2556 คณะกรรมการการเลือกตั้ง จะต้องจัดให้มีการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ภายใน 45 วัน แต่หากลาออกก่อนครบวาระ คณะกรรมการการเลือกตั้ง จะต้องจัดให้มีการเลือกตั้งภายใน 60 วัน

### การรับสมัคร
คณะกรรมการการเลือกตั้งเปิดรับสมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ณ ห้องรัตนโกสินทร์ ชั้น 1 ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร ในวันที่ 21 มกราคม ถึง 25 มกราคม พ.ศ. 2556 เวลา 08:30 - 16:30 นาฬิกา

### ข้อมูลการเลือกตั้ง
* จำนวนผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง 4,244,452 คน แบ่งเป็นเพศชาย 1,955,843 คน เพศหญิง 2,288,609 คน มีจำนวนหน่วยเลือกตั้ง 6,548 หน่วยเลือกตั้ง

## ผู้สมัครรับเลือกตั้ง

### การเปลี่ยนแปลง
นายประทีป วัชรโชคเกษม ผู้สมัครรับเลือกตั้งหมายเลข 14 เคยถูกตัดสิทธิ์ด้วยเหตุไม่ไปเลือกตั้งเป็นการทั่วไปเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 แต่จากการพิจารณาใหม่อีกครั้งของ กกต. พบว่านายประทีปได้ไปใช้สิทธิ์เลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 จริง ทำให้ได้รับคืนสิทธิ์สมัครรับเลือกตั้งเช่นเดิม

## ผลการเลือกตั้ง

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

### ผลการเลือกตั้งเรียงตามเขต
ตารางด้านล่างเป็นผลการเลือกตั้งเรียงตามเขตอย่างไม่เป็นทางการ โดยข้อมูลเบื้องต้นมาจากเว็บไซต์กรุงเทพมหานคร 

## ผลสำรวจ
### ผลสำรวจผู้ว่าราชการที่ต้องการ

## หมายเหตุ


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ข้อมูลการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2556  คณะกรรมการการเลือกตั้ง
* เลือกตั้งผู้ว่าฯ มหานคร 2556  สถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส
* เกาะติดข่าวเลือกตั้งผู้ว่าฯ กทม 2556  เอ็มไทยนิวส์

หมวดหมู่:การเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2556
ปลาเบลนนี่

**ปลาเบลนนี่** () เป็นอันดับย่อยของปลาทะเลกระดูกแข็งจำพวกหนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Blennioidei

ปลาเบลนนี่ มีชื่อสามัญในภาษาไทยว่า "ปลาตั๊กแตนหิน" หรือ"ปลาตุ๊ดตู่" จากพฤติกรรมที่อาศัยและมุดไปมาอยู่ในรู เหมือนกับตุ๊ดตู่ มีลักษณะโดยรวม คือ มีลำตัวกลมยาวคล้ายปลาไหลหรือปลาบู่ แต่สั้นกว่ามาก  มีขนาดโตเต็มที่ยาวประมาณ 3-4 นิ้ว ดวงตากลมโต ปากกว้าง ครีบหลังยาวต่อกันไปตลอดความยาวของลำตัว  อาศัยอยู่ในรูหรือซอกหิน หรือเปลือกหอยที่ว่างเปล่า โดยจะโผล่มาแต่ส่วนหัวเพื่อสังเกตการณ์

เป็นปลาออกหากินในเวลากลางวัน โดยมักหากินตามพื้นทะเลใกล้ ๆ กับรูที่อาศัย ตัวผู้มีสีสันสดใสสวยกว่าตัวเมีย และมีขนาดใหญ่กว่าด้วย โดยมากเป็นปลากินพืชเป็นอาหาร มีอาหารหลัก คือ ตะไคร่น้ำ แต่ก็มีบางจำพวกที่กินเนื้อเป็นอาหาร

โดยสามารถจำแนกวงศ์ของปลาเบลนนี่ ออกได้ทั้งหมด 6 วงศ์ คือ

* **[[Blenniidae]]**
* **[[Chaenopsidae]]**  
* **[[Clinidae]]**   
* **[[Dactyloscopidae]]**    
* **[[Labrisomidae]]**  
* **[[Tripterygiidae]]** 

พบทั้งหมดราว 883 ชนิด ใน 133 สกุล เป็นปลาทะเลแทบทั้งหมด มีเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้นที่พบในน้ำกร่อยหรือน้ำจืด เช่น  ปลากระบี่ (*Omobranchus ferox*) เป็นต้น

ปลาเบลนนี่ เป็นปลาที่นักเลี้ยงปลาสวยงาม มักจะเลี้ยงไว้ในตู้กระจก เพื่อให้กินตะไคร่น้ำเพื่อทำความสะอาดตู้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อันดับปลากะพง
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
หมวดหมู่:ปลาแบ่งตามชื่อสามัญ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระนอง

**จังหวัดระนอง** มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 1 เขต (สำหรับการเลือกตั้ง พ.ศ. 2569) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 1 คน จากทั้งหมด 400 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย

## ประวัติศาสตร์
หลังจากที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการจัดการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็น "การเลือกตั้งทางอ้อมครั้งแรกและครั้งเดียวของไทย" โดยจังหวัดระนองมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรคนแรก คือ **[[ขุนขจรเขานิเวศน์ (อิวเกี่ยน จรขันธ์)]]**

* นักการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากครั้งที่สุด คือ 8 สมัย ได้แก่ นายวิรัช ร่มเย็น 
* สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสตรีคนแรกของจังหวัดระนอง คือ นางระพีพรรณ พรหมวีระ (จากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2495)
* ตระกูลการเมืองที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ 
** **เหมะภูติ** (2 คน) ได้แก่ นายยกเสียง เหมะภูติ และนายกวีศักดิ์ เหมะภูติ 
** **พรหมวีระ** (2 คน) ได้แก่ นางระพีพรรณ พรหมวีระ และนายจง พรหมวีระ

## เขตเลือกตั้ง

## รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต
### ชุดที่ 1–7; พ.ศ. 2476–2495

:

### ชุดที่ 8–27; พ.ศ. 2500–2569

:
:
:
:
:
:
:

## รูปภาพ

File:ทองหยด จิตตวีระ.jpg |นายทองหยด จิตตวีระ 
ไฟล์:วิรัช ร่มเย็น 2012.jpg | นายวิรัช ร่มเย็น


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* คณะกรรมการการเลือกตั้งจังหวัดระนอง 

ระนอง
หมวดหมู่:การเมืองจังหวัดระนอง
ถั่วผี

**ถั่วผี** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Macroptilium lathyroides* (L.) Urb.) เป็นไม้ล้มลุกและ เป็นพืชฤดูเดียว (annual) เมล็ดแก่ร่วงแล้วงอกเป็นต้นใหม่ในฤดูฝนต่อไป ทรงต้นเป็นกอพุ่มตั้งปลายยอดทอดอ่อนเล็กน้อย ตามลำต้นมีขน ลำต้นกลม ใบประกอบมีใบย่อย 3 ใบ ใบย่อยรูปไข่แกมรูปหอก ดอกช่อแบบติดดอกสลับ ก้านดอกสั้น ดอกแดงปนม่วง ฝักรูปทรงกระบอก ภายในมีเมล็ด 18-30 เมล็ด แตกได้ เมล็ดรูปขอบขนาน หรือสี่เหลี่ยม

## ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

### ต้น
ความสูงของต้น 109.91- 136.73 เซนติเมตร ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางลำต้น 4.0- 8.3 มิลลิเมตร ลำต้นเหนียวและกลวงสีเขียวเข้ม ผิวลำต้นเป็นเส้นตามยาวมีขนสีน้ำตาลยาวประมาณ 2 มิลลิเมตรปกคลุมหนาแน่น ลูบจะสากมือ

### ใบ
ใบมี 3 ใบย่อย มีก้านใบ (pinnately trifoliate) ใบย่อยเป็นแบบรูปใบหอกแกมขอบขนาน (oblong lanceolate) และมีแบบรูปสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดปะปน (rhomboidal) โคนใบสอบเป็นรูปเกือบสามเหลี่ยม แผ่นใบเรียว ปลายใบแหลม (acute) ปลายใบมีติ่งหนามสั้น (macronate) ใบบนยาว 6.7- 6.8 เซนติเมตร กว้าง 3.1- 3.5 เซนติเมตร ใบคู่ข้างยาว 5.6- 6.2 เซนติเมตร กว้าง 2.8- 2.9 เซนติเมตร เส้นกลางใบ (mid rib) ด้านหลังนูนขึ้นเล็กน้อย เส้นใบ (vein) จัดเรียงตัวแบบร่างแห (reticulate) สีใบเขียวเข้ม หน้าใบมีขนสั้น ๆ หลังใบมีขนปกคลุมหนาแน่นกว่าหน้าใบ ขอบใบหยักแบบขนครุย (ciliate) ผิวใบค่อนข้างนุ่ม ก้านใบยาว 3.25-5.81 เซนติเมตรมีขนคลุมปานกลาง หูใบ (stipule) เป็นแบบหนาม (spinous) สีเขียวยาวประมาณ 2 มิลลิเมตร โคนใบพองออกเล็กน้อย

### ดอก
ออกดอกช่วงเดือนเมษายน - ธันวาคม ดอกออกที่ซอกใบแบบช่อกระจะ (raceme) ช่อดอกรวม (inflorescence) ยาว 17.31- 25.25 เซนติเมตร ดอกเดี่ยวรูปดอกถั่วยาว 2.8- 3 เซนติเมตร กลีบดอกสีแดงเลือดหมู (crimson) ดอกออกจากจุดเดียวกันเป็นคู่ ๆ บนแกนช่อดอกรวม โคนดอกมีกลีบรองดอกรูปกรวยส่วนปลายสีแดงเข้มแยกเป็น 5 หยัก ส่วนโคนสีอ่อนกว่า

### ฝัก
รูปฝักกลมมีรอยคอดตื้น ๆ ฝักยาว 4.29- 7.5 เซนติเมตร กว้าง 0.26- 0.3 เซนติเมตร มี 4-6 ฝักต่อช่อ ในหนึ่งฝักมี 3-12 

### เมล็ด
เมล็ดรูปทรงกระบอกปลายตัดสีน้ำตาลดำ ฝักแก่แตกเป็นสองซีก

## แหล่งที่พบและเก็บรวบรวมพันธุ์
พบขึ้นอยู่ทั่วไปในพื้นที่ว่างเปล่า ริมคูน้ำ คันนา สภาพดินเหนียว ดินเหนียวปนลูกรังและดินร่วนปนเหนียว พื้นที่มีความสูงเหนือระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 31 เมตร เช่น เขตพื้นที่ตำบลจันทึก อำเภอปากช่อง เขื่อนลำแซะ อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก อำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี (PC 029, PC 063, PC 069, PC 080, PC 248, SN 079, SN 106)

## คุณค่าทางอาหาร
ต้นถั่วระยะมีดอก อายุประมาณ 50 วัน มีค่า โปรตีน 17.52 เปอร์เซ็นต์ เยื่อใยส่วน ADF 36.07 เปอร์เซ็นต์ NDF 48.22 เปอร์เซ็นต์ เฮมิเซลลูโลส 9.28 เปอร์เซ็นต์ เซลลูโลส 27.04 เปอร์เซ็นต์ ลิกนิน 9.01 เปอร์เซ็นต์ แทนนิน 0.49 เปอร์เซ็นต์ แคลเซียม 1.71 เปอร์เซ็นต์ ฟอสฟอรัส 0.40 เปอร์เซ็นต์ โปแตสเซียม 1.60 เปอร์เซ็นต์ มีค่าการย่อยได้ของวัตถุแห้ง (DMD) 46.59 เปอร์เซ็นต์ (โดยวิธี Nylon bag Technique)

## การใช้ประโยชน์
เป็นแหล่งอาหารสัตว์ตามธรรมชาติสำหรับแทะเล็มของโค กระบือ

## รูปภาพ

ไฟล์:Starr 050419-0410 Macroptilium lathyroides.jpg|ต้นถั่วผี
ไฟล์:Starr 060405-7460 Macroptilium lathyroides.jpg|ต้นถั่วผี
ไฟล์:Starr 060405-7461 Macroptilium lathyroides.jpg|ใบของต้นถั่วผี


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ย่อยถั่ว
หมวดหมู่:ไม้ล้มลุก
พัก ซู-อา

**พัก ซู-ย็อง** (; 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 – ) หรือชื่อในการแสดงว่า **ลิซซี** (Lizzy) เป็นไอดอลและเป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้แร็ปหลัก ร้องนำ และเต้นของวงเกิร์ลกรุป อาฟเตอร์สกูล โดยเริ่มเป็นสมาชิกวงเมื่อปี 2553

## ประวัติ
ลิซซีเกิดเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 ที่ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ เธอเคยเป็นแดนเซอร์ให้กับซน ดัมบิในปี 2552 โดยเธอได้เดบิวต์อย่างเป็นสมาชิกของวงอาฟเตอร์สกูลอย่างเป็นทางการในซิงเกิลที่สามของวงคือ *[[Bang! (After School EP)|Bang!]]* เมื่อวันที่ 25 มีนาคม 2553 ก่อนที่เธอจะเดบิวต์ เธอได้แสดงคอนเสริตในเพลง "To My Boyfriend" ของวง Fin.K.L. ร่วมกับวงในระหว่างงานโชวเคสของกลุ่มในช่วงต้นปี 2553 ซึ่งในช่วงเวลานั้นเธอได้กลายเป็นสมาชิกในอายุน้อยที่สุดในกลุ่มและได้กลายเป็น "มักเน่" คนใหม่ของวงแทนนานะ ซึ่งอายุมากกว่าเธอ 1 ปี ซึ่งเธอได้เป็นมักเน่จนกระทั่งอียองเข้ามาเป็นสมาชิกของวงในปี 2554 ซึ่งอียองอ่อนกว่าเธอเพียงเดือนเดียว 

ในเดือนมิถุนายน 2553 ลิซซีและเพื่อนร่วมวงอาฟเตอร์สกูล คือ เรนะและนานะได้ก่อตั้งกลุ่มย่อยขึ้นมาชื่อ ออเรนจ์ คาราเมลและได้ปล่อยมินิอัลบั้มแรกของวงคือ "Magic Girl" และยังเป็นชื่อเพลงไตเติ้ลในมินิอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จในเกาหลีใต้เนื่องจากท่าเต้นของเพลงและเหล่าผู้มีชื่อเสียงหลายคนได้ทำการล้อเลียนเพลงนี้ทางโทรทัศน์ ซึ่งหลายคนก็ได้อัปโหลดวิดีโอการเต้นเพลงนี้ของตนลงบนยูทูป ซึ่งถือว่ากลุ่มย่อยนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก

ในเดือนกันยายน 2553 เธอได้กลายเป็นสมาชิกของรายการวาไรตี้โชว์ รันนิ่งแมน (런닝맨) และเธอยังได้แสดงซีรียส์ทางช่อง MBC เรื่อง All My Love เธอรับบทเป็น พัก ซุนด็อกในปี 2554 

มีการยืนยันในวันที่ 5 มกราคม 2555 ว่าเธอจะเข้าร่วมรายการมาแต่งงานกันเถอะ ร่วมกับ ซอนฮวา จากวงซีเครต, ฮโยรินจากวงซิสตาร์, และฮัน ซึงยอนจากวงคารา โดยเธอคู่กับอีจุนจากวงเอ็มแบล็ค

ในเดือนพฤษภาคม 2561 ลิชชี่ได้หมดสัญญากับทางค่าย  Pledis Entertainment ไม่ต่อสัญญา และจบการศึกษาจากวงอาฟเตอร์สคูล  ในวันที่ 10 พฤษภาคม ลิชชี่ตัดสินใจเซ็นสัญญากับ  Celltrion Entertainment 

## ชีวิตส่วนตัว
ลิซซีได้เข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยคยองฮีกับสมาชิกในวงอาฟเตอร์สกูล อียองในสาขาดนตรีแบบหลังสมัยใหม่

## ผลงานเพลง
### ซิงเกิล

### เพลงอื่น

## ผลงาน
### โทรทัศน์

### วาไรตี้โชว์

### ฟีทเจอริ่งเอ็มวี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:นักร้องเคป็อป
หมวดหมู่:บุคคลจากปูซาน
หมวดหมู่:ไอดอลหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันรายการรันนิ่งแมน
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:สมาชิกของอาฟเตอร์สกูล
หมวดหมู่:สมาชิกของออเรนจ์คาราเมล
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักร้องป็อปหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงจากปูซาน
นัตโต

**นัตโต** () เป็นอาหารพื้นเมืองของประเทศญี่ปุ่น ทำจากถั่วเหลือง หมักด้วยเชื้อแบคทีเรีย *[[Bacillus subtilis]]* สายพันธุ์ *natto* นิยมรับประทานเป็นอาหารเช้า นัตโตอุดมไปด้วยโปรตีน  เช่นเดียวกับมิโซะ ทำให้เป็นแหล่งโภชนาการที่สำคัญของญี่ปุ่นมาช้านานและคุณค่าทางโปรตีนที่สูงทำให้สามารถใช้แทนเนื้อสัตว์ได้ แต่เนื่องจากนัตโตมีกลิ่นแรงและมีลักษณะเป็นเมือกซึ่งเกิดจากการย่อยโปรตีนระหว่างการหมัก ดังนั้นจึงทำให้มีทั้งผู้ที่ชอบและไม่ชอบ ในญี่ปุ่นนิยมรับประทานกันในแถบภาคตะวันออก เช่น คันโต โทโฮะกุและฮกไกโด

## ขั้นตอนการทำ
นำถั่วเหลืองไปแช่น้ำค้างคืนแล้วเอาเปลือกออก จากนั้นนำไปนึ่งแล้วใส่เชื้อ *Bacillus sp.* หมักที่อุณหภูมิ 40 องศาเซลเซียส ใช้เวลา 20 ชั่วโมง จากนั้นทำให้เย็นจนถึงอุณหภูมิปกติ การใส่เชื้อที่อุณหภูมิ 40 องศาเซลเซียส จะช่วยลดการปนเปื้อนของจุลินทรีย์ชนิดอื่น ๆ  ขั้นตอนสุดท้ายคือการนำไปใส่ภาชนะหรือฟางข้าวห่อ จากนั้นนำไปบ่ม

## การรับประทาน
การรับประทานนัตโตนั้นจะแตกต่างกันในแต่ละคน โดยส่วนใหญ่แล้วจะรับประทานร่วมกับการผสมกับโชยุ (ซีอิ๊วญี่ปุ่น)  ต้นหอมซอย หัวไชเท้าฝอย ไข่ดิบ หรืออาจจะนำไปประกอบอาหาร เช่น ข้าวผัดนัตโต ราเม็งนัตโต ซูชินัตโต แซนวิชนัตโต เป็นต้น

## ประโยชน์และคุณค่าทางสารอาหาร

นัตโตเป็นอาหารที่อุดมไปด้วยโปรตีน โปรไบโอติกส์ วิตามินบี 12   และสารต้านอนุมูลอิสระ มีคุณสมบัติช่วยลดระดับคอเลสเตอรอล ป้องกันโรคหัวใจ และลดโอกาสเส้นเลือดในสมองแตกได้

ถั่วเหลืองหมักรวมทั้งนัตโตมี vitamin PQQ ซึ่งจำเป็นสำหรับผิวหนัง โดย PQQ ในเนื้อเยื่อของมนุษย์ส่วนใหญ่ได้มาจากอาหาร นอกจากนั้นยังมี polyamine ซึ่งกดปฏิกิริยาของภูมิคุ้มกันที่มากเกินไป  โดยนัตโตมีมากกว่าอาหารอื่น ๆ 

นัตโตมีสารเคมีที่มีฤทธิ์ป้องกันมะเร็งหลายชนิด เช่น daidzein, genistein, isoflavone, phytoestrogen และธาตุอาหาร เช่น ซีลีเนียม ซึ่ง ส่วนใหญ่สารเหล่านี้ พบในผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลืองหมักอื่นๆด้วย และการออกฤทธิ์ยังไม่ชัดเจน มีรายงานว่านัตโตมีผลทำให้คอเลสเทอรอลลดระดับลงเช่นกัน

ในกองทัพเรือญี่ปุ่น ใช้นัตโตเป็นยาป้องกันโรคบิคในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 บางครั้งใช้เป็นอาหารสัตว์เลี้ยงด้วย

## คลังภาพ


ไฟล์:Natto types.jpg|คำอธิบายขนาดถั่วที่ใช้ทำ*นัตโต*ก่อนหมักในซูเปอร์มาร์เก็ต
ไฟล์:Natto mixed.jpg|*นัตโต*ถูกคนด้วยตะเกียบ
ไฟล์:Natto gunkan maki by LWY in Fukuoka.jpg|*นัตโตกุงคังมากิ* (ซูชิ*นัตโต*)
ไฟล์:Natto wrapped in straw.jpg|*นัตโต*ห่ออยู่ในฟางข้าว เป็นบรรจุภัณฑ์ของ*นัตโต*แบบเก่าแก่
ไฟล์:Rice seasoned with Natto.jpg|ข้าวขาวในชามมี*นัตโต*ราดหน้าด้านบน
ไฟล์:Natto, with welsh onion and karashi by yoppy.jpg|*นัตโต* โรยหน้าด้วยต้นหอมและมัสตาร์ดคาราชิ
ไฟล์:Natto boxed.jpg|*นัตโต*จำหน่ายในบรรจุภัณฑ์ขนาดเล็กพร้อมกับถุงใส่ซีอิ๊วและมัสตาร์ด


## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลือง
คีโตนบอดีส์

[thumb|120px|right|โครงสร้างเคมีของคีโตนบอดีส์ทั้งสาม: [อะซีโตน (บน), กรดอะซีโตอะซีติก (กลาง) และ กรดเบตา-ไฮดรอกซีบิวทีริก (ล่าง)]]
**คีโตนบอดีส์** () เป็นสารประกอบที่ละลายน้ำได้สามชนิด เป็นผลผลิตพลอยได้เมื่อมีการสลายกรดไขมันให้พลังงานในตับ คีโตนบอดีส์สองในสามชนิดถูกใช้เป็นแหล่งพลังงานในหัวใจและสมอง ขณะที่สารตัวที่เหลือเป็นผลิตภัณฑ์ของเสียที่ถูกขับออกจากร่างกาย ในสมอง คีโตนบอดีส์เป็นแหล่งพลังงานสำคัญขณะอดอาหาร

คีโตนบอดีส์ที่เกิดในสิ่งมีชีวิตทั้งสาม ได้แก่ อะซีโตน กรดอะซีโตอะซีติก และกรดเบตาไฮดรอกซีบิวทีริก แม้ว่ากรดเบตา-ไฮดรอกซีบิวทีริกจะเป็นกรดคาร์บอกซิลิก มิใช่คีโตน ในทางเทคนิคก็ตาม คีโตนบอดีส์อื่น เช่น เบตา-คีโตเพนทาโนเอต และบาตา-ไฮดรอกซีเพนทาโนเอตอาจถูกสร้างขึ้นเป็นผลของเมแทบอลิซึมของไตรกลีเซอไรด์ที่เกิดจากการสังเคราะห์ เช่น ไตรเฮปทาโนอิน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมแทบอลิซึม
คังนัมสไตล์

***คังนัมสไตล์*** (;  *คังนัมซือทาอิล*) เป็นเพลงซิงเกิลของแรปเปอร์ชาวเกาหลี PSY ในอัลบั้ม *PSY 6甲 (Six Rules), Part 1* เริ่มออกอากาศครั้งแรกในเกาหลีใต้ในวันที่ 15 กรกฎาคม 2012 โดยไต่ชาร์ทเพลง Gaon Chart ได้ถึงอันดับ 1 ในการเปิดตัวครั้งแรก

หลังจากออกอากาศมาเป็นเวลากว่าสองเดือน ซิงเกิลขึ้นถึงอันดับ 1 ในหลายประเทศ รวมทั้งชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร เป็นซิงเกิลแรกของนักร้องเคป็อปที่ขึ้นถึงอันดับนี้ และขึ้นถึงอันดับ 2 บิลบอร์ดฮอต 100  ซึ่งหากซิงเกิลนี้สามารถแซงหน้าซิงเกิล "One More Night" ของมารูนไฟฟ์ขึ้นถึงอันดับหนึ่งได้ จะเป็นนักร้องเอเชียคนแรกในประวัติศาสตร์ ไซให้สัมภาษณ์ไว้ว่า หากซิลเกิลนี้ขึ้นถึงอันดับ 1 บิลบอร์ดฮอต 100 เขาจะออกมิวสิกวิดีโอใหม่ โดยถอดเสื้อเต้นในที่สาธารณะ 

## มิวสิกวิดีโอ
ในมิวสิกวิดีโอของเพลงนี้ ใช้ท่าม้าย่องหรือท่าม้าเต้นเป็นหลัก และใช้อารมณ์ขันของผู้เต้นประกอบการแสดงท่าทางตามเนื้อหาเพลง นอกจากนี้ มิวสิกวิดีโอยังมีความน่าดึงดูด เพราะผู้ร้องนอกจากรูปร่างอวบอ้วนแล้ว ยังสามารถเต้นได้สนุกและขบขันด้วย
ในขณะนี้ *PSY - GANGNAM STYLE (강남스타일) M/V* ได้เล่นในยูทิวบ์ไปแล้วมากกว่า  4,406,383,726 ครั้ง และกำลังขึ้นไปที่ ลำดับเพลงฮิตแห่งปี และยังได้เป็นเพลงฮิต 1 ใน 10 อันดับแรกของเว็บ Youtube ส่วนแบบเพลงคู่ *PSY (ft. HYUNA) 오빤 딱 내 스타일* เล่นทั่วโลกไปแล้วมากกว่า 589 ล้านครั้ง
ในวันที่ 3 สิงหาคม 2555 ได้รับการบันทึกจาก บันทึกลงกินเนส เวิลด์ เรเคอร์สเป็น มิวสิกวีดีโอ ที่มีคนชอบมากที่สุดในโลกด้วยจำนวนที่มากกว่า 7,000,000 คนl

ผู้ร่วมสร้าง เพลงนี้ :
* คิม ฮย็อน-อา สมาชิกวง โฟร์มินิต ได้ร่วมร้องและแสดงเป็นคู่รักของ PSY
* นักแสดงตลกทางโทรทัศน์ ยู แจ-ซ็อก เข้ามาร่วมเต้นในช่วง ชุดเหลือง
* นักแสดงตลกทางโทรทัศน์ โน ฮง-ช็อล เข้ามาร่วมเต้นในช่วงฉากในลิฟต์ด้วยท่าทางที่เป็นเอกลักษณ์ของเขา 
* แดซอง และ ซึงรี สมาชิกวงบิ๊กแบง ได้เข้ามาแสดงเป็นคนแก่เล่นเกมกระดานในมิวสิกวิดีโอนี้

## กระแสในสังคมออนไลน์

คำว่า คังนัม (강남) มาจากชื่อ เขตคังนัม (강남구; 江南區) ที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวสำหรับนักท่องราตรีในโซล และยังหมายถึงแหล่งแฟชั่นอีกด้วย เมือนำมาใช้เป็นคำว่า *คังนัมสไตล์* จึงเป็นศัพท์สแลงที่หมายถึง คนที่ชอบความสนุกและเซ็กซี่

โดยในเนื้อหาของเพลงนั้น เป็นการขอร้องผู้หญิงว่า เวลาใดควร ทำกิริยาเช่นใดในเวลาไหน น่ารักในตอนที่กินข้าว หรือ งอแงบ้างแต่ไม่ใช่ทุกเวลา

จากเนื้อหาหลักของเพลง ก็ถูกนำไปเลียนแบบ ทำเป็นมิวสิกวิดีโอในรูปแบบต่าง ๆ มากมาย โดยมีผู้ให้ความสนใจในวงกว้าง ในประเทศเกาหลี ได้มีผู้เต้นเลียนแบบ โดยใช้เพลง หรือการ ขับร้องใหม่ในเพลง คังนัมสไตล์ ไปเป็นในรูปแบบที่ตนสามารถเลียนแบบโดยยังคงดนตรีและจังหวะที่สนุกสนานนี้ได้ เป็นที่นิยมอย่างกว้างขวาง ทั้งในประเทศเกาหลี อเมริกา อังกฤษ ไทย และอีกหลายประเทศ

## อันดับความนิยม

## ชาร์ต

### ชาร์ตประจำสัปดาห์

### ชาร์ตสิ้นปี

### ชาร์ตปลายทศวรรษ

## ยอดขายและการรับรอง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* PSY - GANGNAM STYLE (강남스타일) M/V — มิวสิกวิดีโออย่างเป็นทางการบนยูทูบ
* PSY (ft. HYUNA) 오빤 딱 내 스타일 — มิวสิกวิดีโออย่างเป็นทางการ (ชุด 2) บนยูทูบ

หมวดหมู่:เพลงเกาหลี
หมวดหมู่:ไวรอลวิดีโอ
หมวดหมู่:เพลงของไซ
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดวายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์
วงศ์ปลาตั๊กแตนหิน

**วงศ์ปลาตั๊กแตนหิน** หรือ **วงศ์ปลาตุ๊ดตู่** () เป็นวงศ์ของปลาทะเลขนาดเล็กวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลาตั๊กแตนหิน (Blenniiformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Blenniidae (/เบลน-นิ-อิ-ดี้/) จัดเป็นปลาจำพวกปลาเบลนนี่ หรือปลาตั๊กแตนหิน

มีรูปร่างเรียวยาวคล้ายปลาไหลหรือปลาบู่ขนาดเล็ก มีหัวทู่ขนาดใหญ่ ดวงตากลมโตอยู่ด้านหน้าของส่วนหัว เป็นปลาที่ไม่มีเกล็ด มีก้านครีบแข็งจะฝังอยู่ที่ครีบท้อง มีก้านครีบอ่อน 2-4 อัน ครีบท้องเป็นเส้นขนาดเล็ก 2 เส้นแตกต่างจากปลาบู่ อยู่ด้านหน้าครีบอกหรือครีบหู มีก้านครีบแข็งขนาดเล็กที่ครีบหลัง 3-17 อัน มีก้านครีบอ่อน 9-119 อัน มีก้านครีบแข็งที่ครีบก้น 2 อัน ครีบหางเป็นวงกลม ปากอยู่ด้านล่างของส่วนหัว จัดเป็นปลาขนาดเล็ก มีความยาวน้อยกว่า 15 เซนติเมตร ชนิดที่ใหญ่ที่สุดยาวถึง 52 เซนติเมตร มีลักษณะเด่นอีกประการ คือ มีฟันแหลมคมคล้ายหวีติดแน่น หรือขยับกรามที่ขากรรไกรได้ บางชนิดเป็นฟันเขี้ยว สามารถที่จะกัดสัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่ามากได้ เช่น ปลาอื่น หรือแม้แต่นักดำน้ำ ขณะที่บางสกุลจะมีต่อมพิษที่ฟันเขี้ยวนี้ ส่วนมากมีสีสันที่สวยงาม โดยเฉพาะในตัวผู้ 

เป็นปลาทะเลส่วนมาก กระจายพันธุ์ทั้งในมหาสมุทรแปซิฟิก, แอตแลนติก และอินเดีย จะอาศัยอยู่ตามพื้นทะเลในระดับความลึกตั้งแต่ 2-21 เมตร โดยหลบซ่อนอยู่ในซอกรูหินใต้น้ำ เป็นปลาที่มักไม่ค่อยอยู่นิ่ง จะว่ายเข้าว่ายออกรูที่อาศัยอยู่บ่อย ๆ หรือบางครั้งโผล่มาแต่หัวเพื่อสังเกตการณ์ มีพฤติกรรมวางไข่โดยตัวเมียวางไข่ในเปลือกหอยที่ว่างเปล่า ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะช่วยกันดูแลไข่ มีเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้นที่พบได้ในน้ำกร่อยหรือน้ำจืด 

หากินโดยกินตะไคร่น้ำเป็นหลัก แต่หลายชนิดก็สามารถที่จะกินเนื้อหรือสัตว์น้ำตัวเล็ก ๆ หรือแม้แต่เศษอาหารที่ปลาใหญ่กินเหลือได้ โดยหากินใกล้ ๆ รูที่อาศัยอยู่

ถือเป็นวงศ์ที่ใหญ่ ปัจจุบันพบแล้วมากกว่า 300 ชนิด ใน 57 สกุล นับว่ามากที่สุดในบรรดาปลาเบลนนี่ทั้งหมด 

ปลาในวงศ์นี้ มีความสำคัญในแง่ของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยมักที่จะนำมาเลี้ยงเพื่อทำความสะอาดตู้เลี้ยงเพื่อให้กำจัดตะไคร่น้ำ

## สกุล
* *[[Aidablennius]]* 
* *[[Alloblennius]]* 
* *[[Alticus]]* 
* *[[Andamia]]* 
* *[[Antennablennius]]* 
* *[[Aspidontus]]* 
* *[[Atrosalarias]]* 
* *[[Bathyblennius]]* 
* *[[Blenniella]]* 
* *[[Blennius]]* 
* *[[Chalaroderma]]* 
* *[[Chasmodes]]* 
* *[[Cirripectes]]* 
* *[[Cirrisalarias]]* 
* *[[Coryphoblennius]]* 
* *[[Crossosalarias]]* 
* *[[Dodekablennos]]* 
* *[[Ecsenius]]* 
* *[[Enchelyurus]]* 
* *[[Entomacrodus]]* 
* *[[Exallias]]* 
* *[[Glyptoparus]]* 
* *[[Haptogenys]]* 
* *[[Hirculops]]* 
* *[[Hypleurochilus]]* 
* *[[Hypsoblennius]]*
* *[[Istiblennius]]*
* *[[Laiphognathus]]* 
* *[[Lipophrys]]* 
* *[[Litobranchus]]* 
* *[[Lupinoblennius]]* 
* *[[Meiacanthus]]* 
* *[[Microlipophrys]]* 
* *[[Mimoblennius]]* 
* *[[Nannosalarias]]* 
* *[[Oman (genus)|Oman]]* 
* *[[Omobranchus]]*
* *[[Omox]]* 
* *[[Ophioblennius]]*
* *[[Parablennius]]*
* *[[Parahypsos]]*
* *[[Paralipophrys]]*
* *[[Paralticus]]*
* *[[Parenchelyurus]]*
* *[[Pereulixia]]*
* *[[Petroscirtes]]*
* *[[Phenablennius]]*
* *[[Plagiotremus]]*
* *[[Praealticus]]*
* *[[Rhabdoblennius]]*
* *[[Salaria]]*
* *[[Salarias]]*
* *[[Scartella]]*
* *[[Scartichthys]]*
* *[[Spaniblennius]]*
* *[[Stanulus]]*
* *[[Xiphasia]]*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อันดับย่อยปลาเบลนนี่
ปลาตั๊กแตนหินแปลงสีส้ม

**ปลาตั๊กแตนหินแปลงสีส้ม** (; ) ปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตั๊กแตนหิน (Blenniidae) เป็นปลาจำพวกปลาตั๊กแตนหิน หรือปลาเบลนนี่

มีลักษณะคล้ายปลาบู่ แต่ปากมีขนาดเล็ก เหนือตามีเส้นเป็นติ่งสั้น ๆ ไม่มีเกล็ด ครีบท้องเป็นเส้น ครีบหลังตอนเดียว ครีบหางมีลักษณะเหมือนพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว ตามีสีน้ำเงินอมฟ้า ครีบหลังเป็นสีเหลืองทองขอบฟ้า ตอนหลังสีเหลืองทอง ส่วนท้องสีชมพู

มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ย 12 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแนวปะการัง อาศัยอยู่ตามซอกหิน กินอาหารจำพวกแพลงก์ตอนสัตว์ และสัตว์น้ำขนาดเล็ก

กระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ทะเลแดงจนถึงโพลีนีเซีย ในน่านน้ำไทยเป็นปลาที่พบได้ไม่บ่อย พบได้เฉพาะฝั่งทะเลอันดามัน 

เป็นปลาอีกชนิดหนึ่ง ที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ข้อมูลเพิ่มเติม 

แปลงสีส้ม
หมวดหมู่:ปลาตู้
ปลาตั๊กแตนหินสองสี

**ปลาตั๊กแตนหินสองสี** หรือ **ปลาตุ๊ดตู่สองสี** (; ) ปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตั๊กแตนหิน (Blenniidae)

มีรูปร่างคล้ายกับปลาบู่ แต่ตัวป้อมสั้นกว่าและแบนข้าง ริมฝีปากหนา เหนือตามีติ่งสั้น ๆ เป็นเส้น ครีบหลังเว้าเป็นสองตอน ครีบอกใหญ่ ครีบท้องเป็นเส้นเล็ก ลำตัวแบ่งเป็นสีสองสีชัดเจน คือ ลำตัวช่วงแรกเป็นสีเทา ขณะที่ด้านหลังเป็นสีส้ม

มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ย 10-12 เซนติเมตร อาศัยอยู่ในโพรงหินหรือซอกหินในแนวปะการัง ในความลึกระดับ 1-21 เมตร กินอาหารจำพวก แพลงก์ตอนสัตว์และสัตว์น้ำหน้าดินขนาดเล็ก 

พบกระจายพันธุ์ในทะเลแถบฟิจิ, อินโดนีเซีย และศรีลังกา ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน จัดเป็นปลาที่พบได้บ่อย นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกชนิดหนึ่ง 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
* http://www.encyclopediathai.org/nakornthai/book6/cover/0021.htm

สองสี
หมวดหมู่:ปลาตู้
1 E+15 m²

**1 E+15 m²** เป็นอันดับของขนาดของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 1,000 ถึง 10,000 ล้านตารางกิโลเมตร

----
**[[1 E+14 m²|พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 1 พันล้านตารางกิโลเมตร]]**
----
[thumb|[ดาวเนปจูนมีพื้นที่ 7,700 ล้านตารางกิโลเมตร]]
[thumb|[ดาวยูเรนัสมีพื้นที่ 8,100 ล้านตารางกิโลเมตร]]

* 1,000 ล้านตารางกิโลเมตร เทียบเท่ากับ
** 1 E+15 m² หรือ 1 E15 m² หรือ 1×1015 ตร.ม. ในรูป สัญกรณ์วิทยาศาสตร์
** 1,000 ตารางเมกะเมตร
** ประมาณ 386 ล้านตารางไมล์
** วงกลมที่มีรัศมีประมาณ 17,841 กิโลเมตร
** สี่เหลี่ยมจัตุรัสที่มีความยาวด้านประมาณ 31,622 กิโลเมตร
** พื้นผิวของลูกบาศก์ที่มีขอบยาวประมาณ 12,909 กิโลเมตร
** พื้นผิวของทรงกลมที่มีรัศมี 8920.6 กิโลเมตร

## ตัวอย่าง
* 7,700 ล้าน ตร.กม. — พื้นผิวของดาวเนปจูน
* 8,100 ล้าน ตร.กม. — พื้นผิวของดาวยูเรนัส

----
**[[1 E+16 m²|พื้นที่ขนาดมากกว่า 1 หมื่นล้านตารางกิโลเมตร]]**
----

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อันดับของขนาด (พื้นที่)
ตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 2

ในการศึกษาเกี่ยวกับสภาพนำยวดยิ่ง **ตัวนำยวดยิ่งชนิดที่  2** () 300px|right|thumb|The B-T diagram of type-II superconductor.คือลักษณะของการก่อตัวของกระแสหมุนวนของแม่เหล็ก (magnetic vortices) ในสนามแม่เหล็กที่นำมาใช้ สิ่งนี้เกิดขึ้นนอกเหนือไปจากบางค่าของความเข้มของสนามวิกฤติ *H<sub>c1</sub>* ความหนาแน่นของกระแสหมุนวนเพิ่มขึ้นด้วยความเข้มของสนามที่เพิ่มขึ้น ที่สนามวิกฤติที่สูงขึ้น *H<sub>c2</sub>* สภาพนำไฟฟ้ายวดยิ่งจะถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิงและตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 2 จะไม่เกิดปรากฏการณ์ไมส์เนอร์(Meissner effect)ขึ้นอย่างสมบูรณ์เหมือนกับตัวนำยวดยิ่งประเภทที่ 1 

## ประวัติ
แนวคิดของ ตัวนำยวดยิ่งทั้งสองชนิด ถูกเสนอโดยเลฟ แลนเดา  (Lev Landau)  และวิแทลลี จินซ์เบิร์ก (Vitaly Ginzburg) ในรายงานวิจัยของพวกเขาเกี่ยวกับทฤษฎีจินซ์เบิร์ก-แลนเดา  (Ginzburg-Landau theory)  ในการถกเถียงกันของพวกเขานั้น ตัวนำไฟฟ้าชนิดที่ 1 มีพลังงานอิสระเชิงบวกของตัวนำไฟฟ้าขอบเขตโลหะปกติ  ในปี ค.ศ. 1935  จูบินิน (Rjabinin), เลฟ เชฟนิคอฟ (Lev Shubnikov)   ได้ทำการทดลองและค้นพบตัวนำยวดยิ่งประเภทที่ 2 ในห้องทดลองความเย็นยิ่งยวด หรือ ไครโอเจนิค (cryogenic laboratory) ที่ศูนย์วิทยาศาสตร์แห่งชาติสถาบันฟิสิกส์และเทคโนโลยีแห่งคาร์คิฟในเมืองคาร์คอฟ (the National Scientific Center Kharkiv Institute of Physics and Technology in Kharkov) ในยูเครน ได้ให้คำอธิบายไว้อย่างครอบคลุมไว้ในหนังสือที่มีชื่อว่า "ความไม่เป็นเชิงเส้นในสภาพนำยวดยิ่งของคลื่นไมโครเวฟ" (Nonlinearities in Microwave Superconductivity), ที่ร่วมเขียนโดย  ดิมิทรี โอ เลเดนเยฟ (Dimitri O. Ledenyov) และ วิคเตอร์ โอ เลเดนเยฟ (Viktor O. Ledenyov)  

## ดูเพิ่ม
* ตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 1

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สภาพนำยวดยิ่ง
กรกฎาคม พ.ศ. 2555

**กรกฎาคม พุทธศักราช 2555** เป็นเดือนที่ 7 ของปี พ.ศ. 2555 วันแรกของเดือนเป็นวันอาทิตย์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันอังคาร

หมวดหมู่:กรกฎาคม
*2555-07
แป้งสาลี

**แป้งสาลี** เป็นผงที่มนุษย์ใช้บริโภค ทำจากการบดข้าวสาลี แป้งสาลีเป็นแป้งประกอบอาหารที่ผลิตมากที่สุด ข้าวสาลีมีหลายประเภทตามปริมาณกลูเตน ข้าวสาลีแข็งหรือข้าวสาลีขนมปัง มีปริมาณกลูเตนสูง ระหว่าง 12% ถึง 14% และมีความเหนียวยืดหยุ่นที่รักษารูปทรงได้ดีเมื่ออบ แป้งอ่อนมีกลูเตนค่อนข้างต่ำ จึงให้เนื้อที่ละเอียดหรือร่วนกว่า แป้งอ่อนตามปกติแบ่งได้เป็นแป้งเค้ก ซึ่งมีปริมาณกลูเตนต่ำสุด และแป้งพาสต้า ซึ่งมีกลูเตนมากกว่าแป้งเค้กเล็กน้อย  

ในศัพท์ส่วนประกอบของธัญพืชที่ใช้ในแป้ง เอนโดสเปิร์ม หรือส่วนโปรตีน/แป้ง จมูก (germ) หรือส่วนที่อุดมด้วยโปรตีน/ไขมัน/วิตามิน และส่วนรำข้าวหรือเส้นใย เป็นแป้งสามประเภททั่วไป แป้งขาวผลิตจากเอนโดสเปิร์มอย่างเดียว ธัญพืชเต็มเมล็ดผลิตจากธัญพืชทั้งเมล็ด ทั้งรำข้าว เอนโดสเปิร์ม และจมูก แป้งเมล็ดผลิตจากเอนโดสเปิร์มและจมูก 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แป้ง
หมวดหมู่:ข้าวสาลี
เอเลี่ยน 2 ฝูงมฤตยูนอกโลก

***เอเลี่ยน 2 ฝูงมฤตยูนอกโลก*** () เป็นภาพยนตร์แนวไซไฟโลดโผน ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1986 เขียนบทและกำกับโดย เจมส์ แคเมรอน เป็นภาคต่อของภาพยนตร์แนวไซไฟสยองขวัญเรื่อง *[[เอเลี่ยน (ภาพยนตร์)|เอเลี่ยน]]* ที่ฉายเมื่อปี ค.ศ. 1979 และเป็นภาพยนตร์เรื่องที่สองในแฟรนไชส์ ''เอเลี่ยน'' ภาพยนตร์ดำเนินเรื่องในอนาคตอันไกล แสดงนำโดย ซิกัวร์นีย์ วีเวอร์ เป็น ร้อยโท เอลเลน ริปลีย์ ผู้รอดชีวิตหนึ่งเดียวจากการโจมตีของเอเลี่ยนบนยานของเธอ เมื่อการสื่อสารของอาณานิคมมนุษย์บนดวงจันทร์ซึ่งลูกเรือของเธอได้พบกับเอเลี่ยนเป็นครั้งแรกขาดหายไป ริปลีย์ตกลงที่จะกลับไปที่นั่นพร้อมกับกองทหารนาวิกโยธินเพื่อตรวจสอบ ภาพยนตร์ยังประกอบด้วย ไมเคิล บีห์น, พอล ไรเซอร์, เลนซ์ เฮนริกเซนและแคร์รี เฮนน์ ในบทบาทสมทบ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2529
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย เจมส์ คาเมรอน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในอนาคต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์หุ่นยนต์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผจญภัยในอวกาศ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผจญภัยบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผนบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ระทึกขวัญบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในไพน์วูดสตูดิโอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนดรอยด์ (หุ่นยนต์)
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สัตว์ประหลาดอเมริกัน
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

**[[ประเทศเดนมาร์ก]]** เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ทีมนักกีฬาจากเดนมาร์กมีทั้งสิ้น 113 คน เข้าแข่งขันกีฬา 17 ชนิด

## นักกีฬาที่ได้เหรียญรางวัล

### สรุปเหรียญรางวัลแยกตามชนิดกีฬา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  Denmark — เดนมาร์ก , จากเว็บไซด์อย่างเป็นทางการ London2012.com 

เดนมาร์ก
สเตฟาโน คูกูรา

**อาเลสซานดรู สเตฟาโน คูกูรา โรดิเกวซ** (หรือรู้จักการในชื่อ **สเตฟาโน คูกูรา**) เกิดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1974 ในเมือง รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ในอดีตเคยเป็นนักฟุตบอลชาวบราซิลที่เล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลโรมา และ สโมสรฟุตบอลซัมป์โดเรีย เขาเคยเป็นผู้ฝึกสอนให้กับสโมสรฟุตบอลเชียงราย ยูไนเต็ด ในไทยพรีเมียร์ลีก

## เกียรติประวัติในการคุมทีม
;เปอร์ซีจาจาการ์ตา
* ลีกาซาตู: 2018
;บาหลี ยูไนเต็ด
* ลีกาซาตู: 2019, 2021–22
* 2003 อินโดนีเซียน เฟิร์ส ดิวิชัน ชนะเลิศ
* 2004 อินโดนีเซียน เฟิร์ส ดิวิชัน ชนะเลิศ
* 2006 อินโดนีเซียน เซคัน ดิวิชัน - ชนะเลิศ
* 2006 อินโดนีเซีย กูเบอเนอร์ คัพ - ชนะเลิศ
;สโมสรในไทย
* 2010 - 2012 ไทยลีกดิวิชั่น 1 เชียงราย ยูไนเต็ด - เลื่อนชั้นสู่ ไทยพรีเมียร์ลีก
* 2013 ไทยลีกดิวิชั่น 1 ภูเก็ต เอฟซี - อันดับ 13
* 2014 ไทยลีก โอสถสภา เอ็ม-150 สระบุรี 
* 2015 ไทยลีก สโมสรฟุตบอลราชนาวี - อันดับ 15

## อ้างอิง
* Alessandro Stefano Cugurra Rodrigues's Biodata 

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวบราซิล
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวบราซิล
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2517
หมวดหมู่:บุคคลจากรีโอเดจาเนโร
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเชียงราย ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลภูเก็ต
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลโอสถสภา
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลราชนาวี
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมเปอร์ซีจาจาการ์ตา
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลบาหลี ยูไนเต็ด
ปลากะมงพร้าว

**ปลากะมงพร้าว** หรือ **ปลากะมงยักษ์** หรือ **ปลาตะคองยักษ์** (;  ชื่อย่อ: GT; ) ปลาทะเลขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)

มีส่วนหัวโค้งลาด ปากกว้าง ลำตัวแบนข้าง ครีบหางเว้าลึก ข้างลำตัวและโคนหางมีเส้นแข็งสีคล้ำ ลำตัวสีเทาเงินหรืออมเหลือง ครีบอกสีเหลือง ครีบหลังยาวและมีแต้มสีขาวที่ตอนปลาย ครีบอื่นสีคล้ำ ในปลาขนาดใหญ่อาจมีจุดประสีคล้ำที่ข้างลำตัว

มีความยาวเมื่อโตเต็มที่ได้ถึง 170 เซนติเมตร น้ำหนัก 80 กิโลกรัม

ปลาขนาดเล็กจะอยู่รวมเป็นฝูง อาจรวมฝูงปะปนกับปลากะมงชนิดอื่น เช่น ปลากะมงตาโต (*C. sexfasciatus*) หรือมักว่ายคู่กับปลาขนาดใหญ่ เช่น ปลาฉลามวาฬ หรือ ปลากระเบนแมนตา เมื่อโตขึ้นจะแยกตัวอยู่ตามลำพังเพียงตัวเดียว หรือเป็นฝูงเล็ก ๆ แค่ 2 หรือ 3 ตัว เป็นปลาที่กินเนื้อเป็นอาหาร โดยไล่ล่าปลาขนาดเล็กต่าง ๆ เช่น ปลากะตัก รวมทั้ง หมึก, กุ้ง และปู รวมถึงปลากะมงด้วยกันเป็นอาหาร บ่อยครั้งที่พบเห็นออกล่าเหยื่อแถบน้ำตื้นด้านข้างของเกาะหรือใกล้หาดทราย และยังมีรายงานว่าที่เกาะห่างไกลแห่งหนึ่งในเซเชลส์เคยไล่โฉบนกทะเลที่บริเวณผิวน้ำอีกด้วย

ในปลาขนาดเล็กอาจพบได้ในแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืด เช่น ท่าเรือ, ชายฝั่ง และปากแม่น้ำ ปลาขนาดใหญ่อยู่นอกแนวปะการังหรือกองหินใต้น้ำ ในทะเลเปิด ที่แอฟริกาตะวันออก ปลากะมงพร้าวขนาดโตเต็มวัยจะว่ายเป็นฝูงเข้ามาในแม่น้ำที่เป็นน้ำจืด อย่างช้า ๆ และว่ายเป็นวงกลมรอบ ๆ ไปมา โดยที่ยังไม่ทราบสาเหตุถึงพฤติกรรมเช่นนี้

เป็นปลาที่แพร่กระจายไปในมหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย ตั้งแต่ฮาวาย, ญี่ปุ่น, ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก จนถึงออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยสามารถพบได้ทั้ง 2 ฟากฝั่งทะเล จัดเป็นปลาที่พบได้บ่อย 

เป็นปลาขนาดใหญ่ที่นิยมตกกันเป็นเกมกีฬา โดยถือเป็นปลาเกมที่เป็นปลาทะเล 1 ใน 3 ชนิดที่นิยมตกกัน โดยเฉพาะที่คิริบาสหรือหมู่เกาะเซเชลส์ มีชาวตะวันตกที่ชื่นชอบการตกปลายินดีที่จ่ายเงินคนละสามแสนบาท เพื่อที่ล่องเรือไปในทะเลเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ เข้าพักในรีสอร์ตที่สามารถพักได้เพียง 20 คน เพียงเพื่อที่จะตกปลาชนิดนี้ โดยเมื่อตกได้ จะไม่ทำอันตรายใด ๆ ต่อปลา จะเพียงแค่ถ่ายรูปหรือบันทึกสถิติ จากนั้นจึงจะปล่อยลงทะเลไป  นอกจากนี้แล้วยังนิยมเลี้ยงกันในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ทั่วโลก   ซึ่งปลากะมงพร้าวมีพฤติกรรมพุ่งเข้าอาหารด้วยความรุนแรง ทำให้หลายครั้งสร้างความบาดเจ็บแก่ผู้ให้อาหารแบบที่สวมชุดประดาน้ำลงไปให้ถึงในที่เลี้ยง

อีกทั้ง ยังมีผู้ที่นิยมเลี้ยงปลาสวยงามประเภทปลาใหญ่ หรือปลากินเนื้อ เลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย เช่นเดียวกับปลากะมงตาโต โดยจะนำมาเลี้ยงในน้ำจืดตั้งแต่ยังเล็ก ๆ ทั้งนี้มีรายงานระบุอย่างไม่เป็นทางการว่า ในหลายพื้นที่ได้พบปลากะมงพร้าวขนาดกลางหรือค่อนไปทางใหญ่ในแหล่งน้ำจืด เช่น ในเหมืองร้างแห่งหนึ่ง ในอำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา และที่จังหวัดชุมพร สันนิษฐานว่าคงเป็นปลาที่ผลัดหลงมาจากเหตุการณ์สึนามิในปี ค.ศ. 2004 ซึ่งปลามีน้ำหนักประมาณ 2-10 กิโลกรัม นอกจากนี้แล้วที่ประเทศอินโดนีเซีย ยังมีผู้เลี้ยงปลากะมงพร้าวในน้ำจืดได้ในบ่อปลาคาร์ป จนมีขนาดใหญ่ราว 60 เซนติเมตรได้ โดยเลี้ยงมาตั้งแต่ตัวประมาณ 5 เซนติเมตร ซึ่งการจะเลี้ยงปลาให้เติบโตและแข็งแรงจนโตได้ ต้องเลี้ยงในสถานที่ ๆ มีความกว้างขวางพอสมควร และต้องผสมเกลือลงไปในน้ำในปริมาณที่มากพอควร แม้จะมีปริมาณความเค็มไม่เท่ากับน้ำทะเลก็ตาม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* http://www.giant-trevally.com/ 

พร้าว
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาเกม
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย

**เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย** (; ) เป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ญี่ปุ่นที่สถาปนาขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1875 โดยจักรพรรดิเมจิ เครื่องราชอิสริยาภรณ์เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์แรกที่มอบโดยรัฐบาลญี่ปุ่น และสถาปนาขึ้นในวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1875 โดยกฤษฎีกาของสภาแห่งรัฐ ดวงตราเป็นแสงอาทิตย์อุทัยฉายรัศมี การออกแบบของเครื่องราชเป็นสัญลักษณ์ของพลังที่ทรงพลังดั่งอาทิตย์อุทัย

## ลำดับชั้น

## บุคคลของไทยที่ได้พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์

### ชั้นที่ 1

* พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์
* สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต
* สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ
* สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ
* พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา
* พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์
* พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคม
* พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอดิศรอุดมศักดิ์
* พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย
* พระวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัฒนา
* พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์
* พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล
* พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฤษฎางค์
* พลตรี หลวงวิจิตรวาทการ (วิจิตร วิจิตรวาทการ)
* จอมพล แปลก พิบูลสงคราม 
* จอมพล ถนอม กิตติขจร
* จอมพล ประภาส จารุเสถียร
* จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์
* พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์
* พลเอก เปรม ติณสูลานนท์
* พลเอก ประมาณ อดิเรกสาร
* พลตำรวจเอก เภา สารสิน
* พลโท หม่อมเจ้าชิดชนก กฤดากร
* พันเอก (พิเศษ) ดร. ถนัด คอมันตร์
* ศาสตราจารย์ ปรีดี พนมยงค์
* ศาสตราจารย์ นายแพทย์กระแส ชนะวงศ์
* ศาสตราจารย์สัญญา ธรรมศักดิ์
* กษิต ภิรมย์
* อานันท์ ปันยารชุน
* สมัคร สุนทรเวช
* ศาสตราจารย์ดิเรก ชัยนาม
* อาสา สารสิน

### ชั้นที่ 2

* พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิต
* พระยาสุรเสนา (กลิ่น แสง-ชูโต)
* จอมพลอากาศ ฟื้น รณนภากาศ ฤทธาคนี
* พลอากาศเอก จอม รุ่งสว่าง
* เตช บุนนาค
* ท่านผู้หญิงบุตรี วีระไวทยะ
* กอบกาญจน์ วัฒนวรางกูร
* กิตติพงษ์ กิตยารักษ์
* จิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา
* พันตรี รักษ ปันยารชุน
* อาคม เติมพิทยาไพสิฐ

### ชั้นที่ 3

* เจ้าพระยาสุรวงษ์วัฒนศักดิ์
* ท่านผู้หญิงเลอศักดิ์ สมบัติศิริ
* ประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ
* จรัลธาดา กรรณสูต
* ปรีดา กรรณสูต
* มณทิพย์ ศรีรัตนา

### ชั้นที่ 4

* พระยาสิงห์เสนี
* เจ้าพระยาพระเสด็จสุเรนทราธิบดี

## รูปภาพ

ไฟล์:Badge of the Order of the Rising Sun with pulownia flowers.jpg|เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นสูงสุด
ไฟล์:Order of the Rising Sun.jpg|เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นสูงสุด คุนอิตโต เคียวกุจิสึ โทกะ ไดจูโช
ไฟล์:เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย เคียวกุจิสึ ทันโกโช 旭日単光章 ชั้นที่6.jpg|เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัยเคียวกุจิสึทันโกโช ชั้นที่ 6
ไฟล์:ตัวอย่างใบประกาศเครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย เคียวกุจิสึทันโกโช.jpg|ตัวอย่างใบประกาศเครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นที่ 1 ขนาด 40X60 ซม.


## แหล่งข้อมูลอื่น

* Japan, Cabinet Office: Decorations and Medals 
** Decoration Bureau: Order of the Paulownia Flowers 
** Decoration Bureau: Order of the Rising Sun 
* Japan Mint: Production Process 

หมวดหมู่:เครื่องราชอิสริยาภรณ์ญี่ปุ่น
ทางแยกต่างระดับนครราชสีมา

**ทางแยกต่างระดับนครราชสีมา** () เป็นชุมทางต่างระดับแห่งหนึ่งบริเวณถนนมิตรภาพ ถนนสืบศิริ และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา

## รูปแบบของทางแยกต่างระดับ
*สะพานข้ามถนนของถนนสืบศิริ ช่วงอำเภอปักธงชัย-ตำบลจอหอ มุ่งสู่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 204 และมีทางเลี้ยวไปยังถนนมิตรภาพ
*ถนนระดับดินของถนนมิตรภาพ มุ่งสู่อำเภอเมืองนครราชสีมาและมีทางเลี้ยวไปยังถนนสืบศิริและทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 204
*จุดกลับรถใต้สะพานบริเวณถนนสืบศิริและทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304
*ถนนระดับดินผ่านตลอดของถนนทุกสายเมื่อเลี้ยวซ้ายเข้าถนนที่อยู่ติดกัน
*ทุกเส้นทางมีสะพานข้ามแยกเข้าหาถนนโดยตรง

นครราชสีมา
นครราชสีมา
ความตกลงเอลีเซ

**ความตกลงเอลีเซ ค.ศ. 1949** () เป็นข้อตกลงระหว่างรัฐบาลฝรั่งเศสกับสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ในวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2492 เนื้อหาโดยสรุปของข้อตกลงคือ ฝรั่งเศสรับรองเอกราชของรัฐภาคีแห่งเวียดนาม (Associated state of Vietnam) ในฐานะส่วนหนึ่งของสหภาพฝรั่งเศส และรวมเข้ากับดินแดนที่เรียกว่าสาธารณรัฐโคชินไชนา ที่ก่อนหน้านี้ถูกกำหนดให้มีรัฐธรรมนูญต่างหากใน พ.ศ. 2489

ข้อตกลงเอลีเซมีผลบังคับใช้และมีการเฉลิมฉลองในไซ่ง่อนเมื่อ 14 มิถุนายน และมีการจัดตั้งรัฐภาคีแห่งเวียดนามเมื่อ 1 กรกฎาคม สมัชชาแห่งชาติฝรั่งเศสให้สัตยาบันเมื่อ 29 มกราคม พ.ศ. 2493 และทำให้สมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย ทรงเปลี่ยนสถานะจากผู้ลี้ภัยมาเป็นประมุขรัฐ หลังจากนั้นไม่นาน สหรัฐให้การรับรองทางการทูตแก่รัฐภาคีแห่งเวียดนามเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 การที่สหรัฐให้การรับรองนี้ รวมทั้งการให้ความช่วยเหลือทางทหารแก่ฝรั่งเศส ทำให้กลายเป็นพันธะผูกพันที่ดึงสหรัฐเข้าสู่สงครามเวียดนาม
## อ้างอิง
* ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กทม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2548. หน้า 184-185
หมวดหมู่:ประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 4
มังตาน

thumb|right|ดอกมังตาน
thumb|right|ต้นมังตาน

**มังตาน** เป็นชื่อไม้ต้นชนิด *Schima wallichii* (DC.) Korth. ในวงศ์ Theaceae เปลือกชั้นในทำให้ระคายผิวหนังทำให้เป็นเม็ดผื่นคัน ใช้เบื่อปลาได้ ชื่ออื่น ๆ เช่น ทะโล้, ส่วนปักษ์ใต้เรียก พันตัน, พายัพเรียก มังกะตาน สารภีดอย คายโซ่ หรือกะโซ้, กะเหรี่ยงเชียงใหม่เรียก เต่อครื่อยสะ, กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอนเรียก เส่ยือสะ, ละโว้เรียก ลำโคระ ลำพิโย๊วะ หรือลำคิโยะ, และขมุเรียก ตุ๊ดตรุ ปัจจุบัน มังตานมีจำนวนลดลงเนื่องจากพื้นที่ป่าถูกรุกราน

## ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
มังตานเป็นไม้ต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ ลำต้นตรงสูงประมาณ 15-25 เมตร วัดรอบลำต้นได้ถึง 1.5 เมตร เปลือกด้านนอกขรุขระและแตกเป็นร่องลึกตามยาว มีสีเทาปนน้ำตาลอ่อน เปลือกด้านในมีสีน้ำตาลอมแดง มีเสี้ยนละเอียดสีขาวซึ่งมีความเป็นพิษต่อผิวหนัง

**ใบ** เป็นใบเดี่ยวรูปหอก ออกตามปลายกิ่งสลับกันไปมักติดเป็นกระจุกตามปลายกิ่ง โคนและปลายใบเรียว ขอบใบเรียบหรือหยักตื้น ๆ ตามขอบ หลังใบมักมีสีเขียวเข้ม ท้องใบและเส้นกลางใบมีขน

**ดอก** คล้ายไข่ดาว ดอกสีขาวหรือขาวนวล ออกดอกเป็นดอกเดี่ยวตามง่ามใบ ก้านดอกยาว มีกลิ่นหอม กลีบดอกและกลีบรองกลีบดอกมี 5 กลีบ มีเกสรตัวผู้จำนวนมาก สีเหลือง อยู่กลางดอก แต่มีเกสรตัวเมียเพียงอันเดียว

**ผล** ค่อนข้างกลม เปลือกแข็ง มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2.5-3 ซม. ผลแก่สีน้ำตาลเข้ม และแตกออกตามรอยประสานเป็น 4-5 ส่วน แต่ละส่วนมีเมล็ด 4-5 เมล็ด

## การกระจายพันธุ์
พบมีการกระจายพันธุ์ค่อนข้างกว้างในป่า กระจัดกระจายทั่วประเทศไทย พบมากในป่าดิบชื้น ป่าดิบแล้งหรือป่าดิบเขาที่ระดับความสูง 2,000 เมตร และป่าเบญจพรรณทั่วไปตามเขาที่ระดับความสูงประมาณ 600 เมตร พบมากทางภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคใต้ของประเทศไทย  มีการขยายพันธุ์
โดยเมล็ด

## ประโยชน์

เปลือก มีสีเทาใช้เป็นสีผสมอาหาร เปลือกต้นมีพิษทำให้คัน ชาวกะเหรี่ยงใช้เนื้อไม้ทำฟืน ทำรั้ว เนื้อไม้ ใช้ทำฟืนสำหรับนึ่งเมี่ยง มีสีน้ำตาลอมแดง มีเสี้ยนละเอียดสีขาว ใช้ในการก่อสร้างบ้านเรือนทำพื้นบ้าน ฝาและกระดานได้ดี เปลือกต้นใช่แต่งกลิ่นธูป เบือปลา

### สรรพคุณทางยา

ต้นและราก ต้มน้ำดื่มรักษาโรคนิ่ว ใบสด ใช้แก้ท้องร่วง ดอก แก้ขัดเบา, ลมบ้าหมู, ลมชัก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไม้ยืนต้น
หมวดหมู่:วงศ์ชา
หมวดหมู่:ไม้ที่ใช้ในการก่อสร้าง
หมวดหมู่:พืชมีพิษ
หมวดหมู่:สมุนไพร
นิกเกอร์บอกเกอส์

**นิกเกอร์บอกเกอส์** () เป็นกางเกงผู้ชายสำหรับขี่ม้าหรือกางเกงทรงหลวมยาวถึงเข่า เคยได้รับความนิยมช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ในสหรัฐอเมริกา กางเกงเล่นกอล์ฟพลัสทูส์แและพลัสโฟส์ก็เป็นกางเกงประเภทนี้เช่นกัน ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง นักเล่นสกีก็มักสวมกางเกงนิกเกอร์บอกเกอส์ โดยมากจะมีความยาวถึงข้อเท้า

จนกระทั่งหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หลายประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ ชายส่วนใหญ่จะสวมกางเกงขาสั้นในฤดูร้อนและใส่นิกเกอร์บอกเกอส์ หรือ นิกเกอส์ (หรือกางเกงยาวถึงเข่า) ในฤดูหนาว 

หมวดหมู่:ชุดชั้นใน
หมวดหมู่:กางเกง