เหตุเอ็มวี เซว็อลจม

thumb|กองทัพเรือสหรัฐมอบหมายให้หน่วยกำลังรบนอกประเทศทางน้ำที่ 31 เข้าช่วยเหลือเหตุการณ์เรือโดยสารเซว็อล เมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 2014

**เรือข้ามฟากเกาหลีใต้ เอ็มวี เซว็อล** (MV Sewol) (ฮันกึล: 세월호; ฮันจา: 世越號) พลิกคว่ำเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 2014 จุดเกิดเหตุคือช่องแคบแมงโก (Maenggol Channel) เกาะดองเกียวชาโด ระหว่างบรรทุกผู้โดยสาร 476 คน ซึ่งเป็นนักเรียนจากโรงเรียนมัธยมทันว็อน เมืองอันซัน (Ansan) 325 ราย อาจารย์ของโรงเรียนมัธยมทันว็อน เมืองอันซัน 14 ราย ลูกเรือ 36 ราย สินค้ารวม 2,142.7 ตัน ที่กำลังเดินทางจากเมืองอินช็อนไปยังเกาะเชจู ประเทศเกาหลีใต้ เรือบรรทุกสินค้าและผู้โดยสารน้ำหนักรวม 3,608 ตัน มากกว่ามาตรฐาน 3.7 เท่า ส่งสัญญาณอันตรายห่างจากเกาะควันแมโด (Gwanmaedo) ที่เวลา 8.58 นาฬิกาตามเวลามาตรฐานเกาหลีมีผู้เสียชีวิต รวม 295 ราย 

ผู้โดยสารหลายคนได้รับการช่วยชีวิตโดยเรือประมงและเรือสินค้าอื่น ๆ ซึ่งเป็นช่วงเวลาแรก อีก 30 นาทีต่อมา เรือของหน่วยยามฝั่งและเรือของกองทัพเรือเกาหลีใต้จึงมาถึง รวมถึงเฮลิคอปเตอร์ มีความพยายามช่วยเหลืออย่างต่อเนื่องโดยรัฐบาลเกาหลีใต้ กองทัพเรือสหรัฐอเมริกา กลุ่มพลเมืองและเอกชน

เหตุการณ์นี้เป็นเหตุการณ์ที่มีผู้เสียชีวิตรองจากสงครามเกาหลี นอกจากนั้นยังเป็นเหตุการณ์ที่กัปตันเรือและลูกเรือนำเรือฉุกเฉินออกมาใช้หนีภัยโดยทิ้งผู้โดยสารให้เสียชีวิตนับเป็นเหตุการณ์ที่คนเกาหลีใต้กระทำต่อชีวิตคนเกาหลีใต้ที่ร้ายแรงที่สุดรองจากการก่อการกำเริบควังจู

## เบื้องหลัง

### เรือ

เรือเอ็มวี เซว็อล (Korean: MV 세월호; 2013-2014) สร้างโดยบริษัทญี่ปุ่น ayashikane ที่ความยาว 146 เมตร และความกว้าง 22 เมตร เรือสามารถบรรทุกผู้โดยสาร 921 คน ตามความจุสูงสุด รวมถึงลูกเรือทั้งหมด 956 คน เรือดำเนินการโดยบริษัท Cheonghaejin marine ในเมืองอินช็อน ซึ่งมีรายงานว่ามีพื้นที่ว่างสำหรับบรรทุกรถอีก 180-220 คัน  และสามารถขนตู้บรรจุสินค้าขนาดความสูง 20 ฟุต จำนวน 152 ตู้ เรือสามารถวิ่งด้วยความเร็วสูงสุด 22 นอต (41 กิโลเมตร) ต่อชั่วโมง

เรือเซว็อลดำเนินการในคาโงชิมะประเทศญี่ปุ่นเป็นเวลา 18 ปี (ตั้งแต่ ค.ศ. 1994) โดยเรือนำมาจากญี่ปุ่นในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2012 ตั้งแต่นั้นบริษัทของ เกาหลีใต้ ได้เพิ่มห้องผู้โดยสารพิเศษเพิ่มด้วยชั้น 3, 4 และชั้นดาดฟ้าที่ 5 มีการเพิ่มความจุของผู้โดยสารมากขึ้น 181 คน และเพิ่มน้ำหนักของเรือประมาณ 239 ตัน การก่อสร้างเป็นไปอย่างถูกกฎหมายและผ่านการทดสอบที่มีการควบคุม หลังจากผ่านการตรวจสอบความปลอดภัยโดยรัฐบาลเกาหลีใต้ เรือเริ่มดำเนินการในเกาหลีใต้เมือวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2013 จากนั้นเรือมีการขนส่งผู้โดยสาร 2-3 ครั้งไปกลับทุก ๆ สัปดาห์จากเมืองอินช็อนไปเกาะเชจู มีรายงานว่า เรือผ่านการตรวจสอบด้านความปลอดภัยอีกครั้งโดยศูนย์รักษาความปลอดภัยชายฝั่งเกาหลีใต้เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 การตรวจสอบนี้เรียกว่า การสำรวจขั้นกลาง (Intermediate Survey) ตามองค์กรนานาชาติของสมาคมมาตรฐานเรือ (International Association of Classification Societies (IACS)) รวมถึงการตรวจสอบและการทดสอบที่ระบุไว้ในกฎและเงื่อนไขทั่วไป ซึ่งเรือได้ตอบสนองข้อเรียกร้องตามกฎต่าง ๆ

### ผู้โดยสาร
อี คย็อน-อก รัฐมนตรีช่วยฝ่ายกิจการความมั่นคงและบริหารรัฐกิจของเกาหลีใต้ กล่าวว่ามีจำนวนผู้โดยสาร 459 คน โดยกลุ่มหลัก ๆ คือนักเรียนมัธยม ประกอบด้วยลูกเรือ 30 คน นักเรียนมัธยมโรงเรียนทันว็อน 325 คน อาจารย์ 15 คน และผู้โดยสารที่ไม่ใช่นักเรียน 89 คน รายงานอื่น ๆ กล่าวว่ามีจำนวนผู้โดยสารระหว่าง 450-475 คน

## การพลิกคว่ำ
### เหตุการณ์
เรือเซว็อลเป็นเรือโดยสารที่อับปางเป็นลำที่หนึ่งร้อย นับตั้งแต่ ค.ศ. 2002 ห่างจากชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ ประมาณ 30 กิโลเมตร เรือข้ามฟากเริ่มเอียงข้างอย่างมากในขณะที่กำลังมุ่งหน้าไปเกาะเชจู มีการรายงานของการหันเหทิศทางออกจากเส้นทางเดิม แต่ผู้ตรวจการชายฝั่งชี้ชัดว่าเรือไม่ห่างไปจากเส้นทางเดินเรือปกติ ผู้โดยสารที่รอดชีวิตรายงานว่า เกิดเสียงดังมากขึ้นตามมาด้วยการหยุดชะงักของเรือ คาดว่าน่าจะชนเข้ากับแนวหินหรือสันดอนใต้น้ำ แม้ว่าน้ำทะเลจะไหลเข้ามาในเรือตามที่รายงานราว 37 เมตรในส่วนที่เรือเอียงข้าง ผู้โดยสารที่รอดชีวิตกล่าวว่า ลูกเรือบอกให้พวกเขา "อย่าขยับ" โดยประกาศผ่านระบบอินเตอร์คอมของเรือ ระหว่างที่เรือกำลังจมลง

มีรายงานว่า เรือกำลังจมลงเรื่อย ๆ ที่เวลา 8:58 น. ตามเวลาเกาหลีใต้ ที่เวลา 9:30 น. มีรายงานว่า เรือมีการเอียง 20 องศาทางซ้าย และเวลาประมาณ 11:18 น. หัวเรือจมลงในน้ำ ส่วนหนึ่งของความสูงเรือประมาณ 2 เมตร และระดับความยาว 20 ถึง 30 เมตรยังลอยอยู่เหนือน้ำ ที่เวลา 8 นาฬิกาของวันที่ 18 เมษายน มีเพียง 1 เมตรของเรือที่ยังลอยอยู่เหนือน้ำ และเวลา 13:03 น. ตามเวลาเกาหลีใต้ เรือได้จมลงในน้ำหมดทั้งลำ

ระหว่างการพลิกคว่ำ มีการเชื่อว่าผู้โดยสารที่ติดอยู่ในเรือสามารถส่งข้อความไปยังเพื่อนและครอบครัวในขณะที่เรือกำลังจม อย่างไรก็ตามการสืบสวนต่อมาโดยศูนย์ตอบโต้การก่ออาชญากรรมทางคอมพิวเตอร์รายงานว่า ผู้รอดชีวิตยังไม่ใช้โทรศัพท์ของพวกเขาในช่วงกลางวันของวันที่ 16 เวลา 10.00 น. และวันที่ 17 และเชื่อว่ารายงานการส่งข้อความทั้งหมดหลอกลวง

อุณหภูมิในบริเวณที่เรือพลิกคว่ำนั้นประมาณ 12 องศาเซลเซียส และสามารถทำให้เกิดภาวะตัวเย็นเกินได้ในเวลา 90 นาที

### สาเหตุ
ศูนย์รักษาความปลอดภัยชายฝั่งเชื่อว่าการหมุนเรืออย่างทันทีและการเปลี่ยนตำแหน่งของตู้สินค้าในเรือเป็นสาเหตุของอุบัติเหตุในครั้งนี้ขณะเกิดเหตุ ผู้ช่วยต้นเรือหญิง อายุ 26 ปี ทำหน้าที่ควบคุมเรือซึ่งเจ้าหน้าที่คนดังกล่าวมีประสบการณ์เพียง 6 เดือน

ทางการเกาหลีใต้ยังระบุสาเหตุเพิ่มเติมว่าเจ้าหน้าที่ที่อยู่บนเรือไม่มีความรู้ความสามารถเพียงพอในการรับมือกับเหตุการณ์และไม่เคยฝึกซ้อมการอพยพหนีภัยหรือเหตุฉุกเฉินทางเรือ รวมถึงการศึกษาของประเทศเกาหลีใต้ที่เน้นให้เด็กและครูต้องเชื่อฟังและไว้ใจเจ้าหน้าที่ที่เป็นลูกเรือโดยไม่มีการตั้งคำถาม เนื่องจากเหตุการณ์นี้ผู้แจ้งเหตุรายแรกคือนักเรียนชายชื่อ ชเว ดุคฮา Choi Deokha อายุ 17 ปีซึ่งขัดคำสั่งลูกเรือที่สั่งให้เขานั่งเฉยๆ ผู้รอดชีวิตระบุสาเหตุการรอดชีวิตว่าเพราะไม่เชื่อใจและไม่ไว้วางใจลูกเรือบนเรือดังกล่าว สาเหตุหนึ่งที่ยอมรับโดยกว้างขวางคือคำสั่ง "อย่าขยับ" "อยู่นิ่งๆ" และ"จงใส่เสื้อชูชีพและนั่งลง"ซึ่งปรากฏว่าผู้ทำตามอย่างเคร่งครัดได้เสียชีวิตลง

การตรวจสอบที่เรียกว่า การสำรวจขั้นกลาง (Intermediate Survey) ตามองค์กรนานาชาติของสมาคมมาตรฐานเรือถูกกระทำโดยเจ้าหน้าที่ที่อายุมากกว่า 60 ปี ซึ่งเกษียณอายุราชการแล้ว กัปตันและลูกเรือซึ่งทราบเรื่องเรือฉุกเฉินเป็นอย่างดีได้แย่งเรือลำดังกล่าวและทิ้งเรือขณะอำปางลง ทำให้นักเรียนและครูไม่มีเรือฉุกเฉินให้ใช้งาน

## การช่วยชีวิต
*16 เมษายน - เวลา 8:58 น. ตามเวลาเกาหลีใต้ หน่วยจากกองทัพเรือเกาหลีถูกส่งไปช่วยเหลือ ทหารกองเรือรบที่ 3 และกองทัพอากาศเกาหลี ส่งเครื่องบินต่าง ๆ ได้แก่ ซี-130 เฮอร์คิวลิส ซีเอช-47 ชีนุก ไปสนับสนุนความช่วยเหลือ รวมถึงกองทัพบกเกาหลีส่งทหารหน่วยสวัสดิการพิเศษ 150 คน และรถพยาบาล 11 คัน

*17 เมษายน - เวลา 6 นาฬิกา เรือ 171 ลำ เครื่องบิน 26 ลำ และนักดำน้ำ 30 คน ร่วมค้นหาผู้รอดชีวิต ศูนย์รักษาความปลอดภัยชายฝั่งมอบหมายให้นักดำน้ำ 20 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม กองทัพเรือเกาหลียังมอบหมายนักดำน้ำ 8 คน ร่วมช่วยเหลือ และมีความพยายามช่วยเหลือของกลุ่มพลเมืองทั่วไป ที่เวลาบ่าย 15:32 น. จำนวนของนักดำน้ำเพิ่มเป็น 555 คน

*18 เมษายน - เวลา 10:50 น. นักดำน้ำสามารถเข้าไปในตัวเรือที่พลิกคว่ำ แต่กระแสน้ำที่ไหลรุนแรง ความมืด และการอยู่ในน้ำที่เต็มไปด้วยเลน ทำให้พวกเขาไม่สามารถไปถึงบริเวณของผู้โดยสาร แม้ว่าพวกเขาจะพยายามสูบออกซิเจนด้วยความดันสูงเข้าไปในตัวเรือด้วยหวังว่าผู้สูญหายอาจรอดชีวิตในช่องอากาศของเรือ

*19 เมษายน - เวลา 5:40 น. นักดำน้ำพบผู้เสียชีวิต 3 คนอยู่ภายในห้องผู้โดยสารชั้น 4 เป็นครั้งแรก ศูนย์รักษาความปลอดภัยชายฝั่งยังมีแผนยกเรือขึ้นประมาณ 2-3 เมตร หลังนักดำน้ำอนุญาตในด้านความปลอดภัย โดยมีเครนปั้นจั่นขนาดใหญ่ 3 ตัวมาถึงในที่เกิดเหตุแล้ว

*6 พฤษภาคม - นักดำน้ำเสียชีวิตขณะปฏิบัติหน้าที่ 1 ราย 

*14 พฤษภาคม - ทางการประเทศเกาหลีใต้สรุปการค้นหาศพโดยนักดำน้ำและชาวประมงพบศพ 281 ราย มีผู้สูญหาย 23 ราย รวมนักดำน้ำที่เสียชีวิต 1 ราย รวมมีผู้เสียชีวิตที่พบศพจากเหตุการณ์นี้ 282 ราย

## อ้างอิง
 

หมวดหมู่:พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:อุบัติเหตุเรืออับปาง
หมวดหมู่:เรืออับปางในทะเลเหลือง