จักรพรรดิโกะ-คาเมยามะ

**จักรพรรดิโกะ-คาเมยามะ** (; ป. ค.ศ. 1347 – 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1424) เป็นจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นองค์ที่ 99 ตามประเพณีสืบราชสันตติวงศ์ พระองค์ปกครองตั้งแต่ ค.ศ. 1383 ถึง 21 ตุลาคม ค.ศ. 1392 พระองค์กลายเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชสำนักใต้ พระนามเดิมของพระองค์คือ เจ้าชายฮิโรนาริ (煕成親王)

พระนามของพระองค์นั้นนำมาจากพระนามของ จักรพรรดิคะเมะยะมะ จักรพรรดิในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 13 ผู้เป็นต้นราชสกุล ไดกะกุจิ ที่ปกครอง ราชสำนักใต้ เมื่อใส่คำว่า **โกะ** (後) เข้าไปพระนามของพระองค์จึงมีความหมายว่า **จักรพรรดิคะเมะยะมะยุคหลัง** หรือ **จักรพรรดิคะเมะยะมะที่ 2**

## ราชตระกูล
พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองของจักรพรรดิโกะ-มูรากามิ จักรพรรดิองค์ที่ 97  พระมารดาของพระองค์คือ ฟูจิวาระ โนะ คัตสึโกะ (藤原勝子) หรือที่รู้จักกันดีในนาม คากิมง-อิง (嘉喜門院)

โดยไม่ค่อยรู้เกี่ยวกับจักรพรรดินีหรือพระสนมของพระองค์ ส่วนเจ้าชายสึเนอัตสึ (恒敦親王) เชื่อว่าเป็นพระราชโอรสของพระองค์
*จักรพรรดินี: มินาโมโตะ (คิตาบาตาเกะ) โนบูโกะ, ธิดาในคิตาบาตาเกะ อากิโนบุ
** พระราชโอรสองค์ที่ 3: เจ้าชายโยชิยาซุ (良泰親王; 1370–1443)
** เจ้าชายนักบวชเกียวโงะ (行悟法親王; 1377–1406)
** พระราชธิดาองค์แรก: เจ้าหญิงยาซูโกะ (泰子内親王) สมรสกับนิโจ ฟูยูซาเนะ

*พระมเหสี: ฟูจิวาระ (นิโจ) โนริโกะ, ธิดาในนิโจ โนริโมโตะ
** พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายโทกิยาซุ (世泰親王, 1360–1377)
*นางสนองพระโอษฐ์: ฟูจิวาระ (ฮิโนะ) คูนิโกะ, ธิดาในฮิโนะ คูนิมิตสึ
** พระราชโอรสองค์ที่ 2: เจ้าชายโมโรยาซุ (師泰親王; 1362–1423)
** ชิโนะ (真阿, 1374–1440)

*ไม่ทราบพระราชมารดา
** เจ้าชายสึเนอัตสึ (恒敦, สวรรคต ค.ศ. 1422) หัวหน้าตระกูลโองาวะคนแรก
** ซนโกกุ (琮頊, สวรรคต ค.ศ. 1448)

## พระราชประวัติ
จักรพรรดิโกะ-คาเมยามะสืบราชบัลลังก์ในยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ที่วุ่นวาย ซึ่งผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศได้รวบรวมผู้สนับสนุนโดยรู้จักกันในชื่อราชสำนักเหนือและราชสำนักใต้ จักรพรรดิโกะ-คาเมยามะกลายเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ของราชสำนักใต้เมื่อจักรพรรดิโชเกซึ่งเป็นพระเชษฐาสละราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1383 เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1392 ในการเจรจาสันติภาพระหว่างราชสำนักเหนือกับราชสำนักใต้ พระองค์ได้ร้องขอสันติภาพจากอาชิกางะ โยชิมิตสึ; และต่อมาพระองค์ก็เสด็จกลับไปยังเมืองหลวงซึ่งพระองค์ได้ส่งมอบไตรราชกกุธภัณฑ์ให้แก่ราชสำนักเหนือซึ่งเป็นคู่แข่งของพระองค์

ตามเงื่อนไขของสนธิสัญญาราชสำนักเหนือและราชสำนักใต้ควรจะสลับกันสืบราชสันตติวงศ์ อย่างไรก็ตาม สนธิสัญญาฉบับนี้ถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1412 เมื่อจักรพรรดิโกะ-โคมัตสึซึ่งเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 100 จากราชสำนักเหนือได้ทรยศต่อสนธิสัญญาดังกล่าวโดยสละราชสมบัติให้กับพระราชโอรสองค์โปรดของพระองค์ ต่อจากนั้นจึงไม่มีผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์จากราชสำนักใต้ได้ประทับบนราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศอีกเลย จนถึงปี ค.ศ. 1911 รัฐบาลญี่ปุ่นในรัชสมัยของจักรพรรดิเมจิได้ประกาศว่าจักรพรรดิผู้อ้างสิทธิ์จากราชสำนักใต้เป็นจักรพรรดิโดยชอบธรรม แม้ว่าจักรพรรดิหลังจากนั้นรวมถึงจักรพรรดิเมจิจะสืบเชื้อสายมาจากราชสำนักเหนือก็ตาม ด้วยเหตุผลที่ว่าราชสำนักใต้ยังครอบครองไตรราชกกุธภัณฑ์อันศักดิ์สิทธิ์อยู่ ดังนั้นจึงเปลี่ยนจักรพรรดิจากอดีตราชสำนักเหนือให้กลายเป็นเพียงผู้อ้างสิทธิ์

## ดูเพิ่ม
* รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น
* จักรพรรดิญี่ปุ่น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  ''The Imperial House of Japan.'' Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
* Titsingh, Isaac, ed. (1834). [Siyun-sai Rin-siyo/Hayashi Gahō, 1652], *[[Nipon o daï itsi ran]]; ou, [https://books.google.com/books?id=18oNAAAAIAAJ&q=nipon+o+dai+itsi+ran Annales des empereurs du Japon.]*  Paris: Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.

โกะ-คาเมยามะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคมูโรมาจิ
หมวดหมู่:โคไตชิ
โกะ-คาเมยามะ