open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เหล่าปาสัด

**เหล่าปาสัด**  (; Lau Pa Sat) หรือ **ตลาดเตอลกอาเยร์** (; ; Telok Ayer Market) เป็นอาคารเก่าแก่ในดาวน์ทาวน์คอร์ เขตกลาง ประเทศสิงคโปร์ อาคารสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 1824 เป็นสะพานปลาริมน้ำในนิคมสิงคโปร์ยุคแรก ก่อนจะมีการสร้างใหม่ในปี 1838 ต่อมาได้ถูกรื้อย้ายมาประกอบสร้างใหม่ ณ จุดปัจจุบันในปี 1894 ปัจจุบันใช้งานเป็นสวนอาหาร

ตลาดนี้เป็นตัวอย่างของสถาปัตยกรรมวิกตอเรียที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และหนึ่งในโครงสร้างแรก ๆ ในเอเชียที่สร้างด้วยโลหะหล่อแบบพรีฟาบริเคต (pre-fabricated cast iron)

## ศัพทมูล
ชื่อมลายู เตอลก อาเยร์() ตั้งตามชื่ออ่าวเตอลกอาเยร์ ก่อนการถมที่ดินในอ่าวดังกล่าวขึ้นมา คำนี้มีความหมายว่า "น้ำอ่าว"

เหล่าปาสัด () แปลว่า "ตลาดเก่า" ในภาษาจีนฮกเกี้ยนที่ใช้ในสิงคโปร์ "'เลา'" แปลว่า เก่า และ "'ปาสัด'" มาจากคำเปอร์เซีย ปสาน ชื่อนี้นอกจากจะเป็นเพราะนี่เป็นตลาดที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในสิงคโปร์ แต่ยังด้วยเพราะต่อมามีการสร้างตลาดเอลเลนบะระ (Ellenborough Market) ซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อตลาดใหม่ (*Pasar Baru* หรือ *Sin Pa Sat*) ส่วนเตอลกอาเยร์จึงได้ชื่อตลาดเก่า หรือ เหล่าปาสัด  นอกจากนี้ยังมีเรียกว่าตลาดเหล็กหรือ ปาซาร์ เบอซี (pasar besi) ด้วยโครงสร้างที่ทำมาจากเหล็ก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตลาดในประเทศสิงคโปร์
กระแสน้ำฮุมบ็อลท์

thumb| กระแสน้ำฮุมบ็อลท์
**กระแสน้ำฮุมบ็อลท์** () หรือเรียกอีกอย่างว่า **กระแสน้ำเปรู** (Peru Current) เป็นกระแสน้ำเย็นในมหาสมุทรที่มีความเค็มต่ำ ไหลไปทางเหนือตามแนวชายฝั่งตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้ เป็นกระแสน้ำใต้ทะเลลึกด้านตะวันออก ไหลไปในทิศทางเส้นศูนย์สูตร และทอดยาว  นอกชายฝั่ง กระแสน้ำฮุมบ็อลท์ได้ตั้งชื่อตามนักธรรมชาติวิทยาชาวเยอรมัน อเล็คซันเดอร์ ฟ็อน ฮุมบ็อลท์ ถึงแม้ว่ากระแสน้ำนี้จะค้นพบโดยโฆเซ เด อาโกสตา เมื่อ 250 ปี ก่อนฮุมบ็อลท์ค้นพบก็ตาม ในค.ศ. 1846 ฮุมบ็อลท์ได้รายงานการวัดกระแสน้ำเย็นในหนังสือของเขาที่ชื่อ *Cosmos*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์การประมง
หมวดหมู่:กระแสน้ำมหาสมุทร
วงวนใหญ่มหาสมุทร

thumb|แผนที่วงวนใหญ่ 5 วงวนที่สำคัญ

ในทางสมุทรศาสตร์ **วงวนใหญ่** () คือระบบกระแสน้ำขนาดใหญ่บนพื้นผิวมหาสมุทรที่เคลื่อนที่เป็นวงกลมซึ่งขับเคลื่อนด้วยการเคลื่อนที่ของลม วงวนใหญ่เกิดจากแรงกอรียอลิส ซึ่งได้แก่ ความวนของดาวเคราะห์ แรงเสียดทานแนวนอน และแรงเสียดทานแนวตั้ง เป็นตัวกำหนดรูปแบบการไหลเวียนจาก *[[เคิร์ล]]ของลม* (ทอร์ก)

*วงวนใหญ่*สามารถหมายถึง กระแสวนประเภทใดก็ได้ในบรรยากาศหรือในทะเล แม้กระทั่งกระแสน้ำวนที่มนุษย์สร้างขึ้น แต่ส่วนใหญ่มักใช้ในวิชาสมุทรศาสตร์ ภาคพื้นดินเพื่อกล่าวถึงระบบมหาสมุทรที่สำคัญ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พลศาสตร์ของไหล
หมวดหมู่:อากาศพลศาสตร์
หมวดหมู่:วิทยาศาสตร์การประมง
ภาวะเค็ม

**ภาวะเค็ม** () คือปริมาณเกลือที่ละลายอยู่ในน้ำ เรียกว่า น้ำเค็ม โดยปกติจะวัดเป็น กรัม/ลิตร หรือ กรัม/กิโลกรัม (กรัมของเกลือต่อลิตร/กิโลกรัมน้ำ ภายหลังไม่มีหน่วยวัดและเท่ากับ ‰)

ภาวะเค็มเป็นปัจจัยสำคัญในการกำหนดคุณสมบัติ ทางเคมีของน้ำในแหล่งธรรมชาติและกระบวนการทางชีววิทยาในน้ำ และเป็นตัวแปรสถานะอุณหพลวัต ที่ควบคุมลักษณะทางกายภาพ เช่น ความหนาแน่นและความร้อนจำเพาะของน้ำ ร่วมกับอุณหภูมิและความดัน

หมวดหมู่:เกลือ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ชายฝั่ง
หมวดหมู่:สมุทรศาสตร์
หมวดหมู่:ระบบนิเวศในน้ำ
หมวดหมู่:สมุทรศาสตร์เคมี
พรรคสาธารณรัฐอาร์มีเนีย

**พรรคสาธารณรัฐอาร์มีเนีย** (; **RPA**, ; , *HHK*) เป็นพรรคการเมืองในประเทศอาร์มีเนียที่มีจุดยืนอนุรักษนิยมระดับชาติ

พรรคนี้ถือเป็นพรรคการเมืองแรกในอาร์มีเนียหลังได้รับเอกราช ก่อตั้งในปี 1990 และขึ้นทะเบียนในปี 1991 ถือเป็นพรรคฝ่ายขวาที่ใหญ่ที่สุดของอาร์มีเนีย และอ้างว่ามีจำนวนสมาชิก 140,000 คนในช่วงที่เจริญสูงสุด พรรคเป็นผู้นำประเทศตั้งแต่ปี 1999 ถึง 2018 กระทั่งการเลือกตั้งปี 2021 ซึ่งกลายมาเป็นพรรคฝ่ายค้าน ส่วนหนึ่งของพันธมิตรข้าพเจ้ามีเกียรติ

*[[The Economist|ดิเอคอนอมิสต์]]* บรรยายถึงพรรคนี้ไว้ว่าเป็น "'พรรคขุมพลัง' สมัยหลังโซเวียตแบบที่พบทั่วไป สมาชิกส่วนใหญ่เป็นเจ้าหน้าที่รัฐระดับอาวุโส ข้าราชการ และคนมีเงินที่ต้องพึ่งพาคอนเน็กชั่นกับรัฐ" นักวิจารณ์การเมืองบรรยายลักษณะของพรรคว่าขาดอุดมการณ์

## อุดมการณ์
อุดมการณ์อนุรักษนิยมระดับชาติของพรรคนั้นมีที่มาจากคติ *[[tseghakron|เซฆาครอน]]* ("ชาติ-ศาสนา") ลัทธิชาตินิยมอาร์มีเนียที่มีที่มาจากต้นศตวรรษที่ 20 ริเริ่มโดยกาเรกิน นัจเดฮ์ ซึ่งระบุว่าอัตลักษณ์ประจำชาติของอาร์มีเนียและของรัฐควรจะคงไว้ซึ่งความสำคัญของศาสนาสำหรับชาติพันธุ์อาร์มีเนียทั้งปวง วลีดังกล่าวมีความหมายว่า "คนแบกเผ่า" หรือ ผู้มีเผ่า (carrier of race) อันหมานถึงผู้เป็นตัวแทนและแบกรับแก่นแท้ทางชีวภาพและทางจิตวิญญาณของความเป็นอาร์มีเนียดั้งเดิม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พรรคการเมืองอาร์มีเนีย
ตำบลเขาดิน (อำเภอเดิมบางนางบวช)

**เขาดิน** เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลเขาดิน

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลเขาดิน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลยางนอน และตำบลทุ่งคลี
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลหนองกระทุ่ม (อำเภอค่ายบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลดอนปรู (อำเภอศรีประจันต์) และตำบลสีบัวทอง (อำเภอแสวงหา จังหวัดอ่างทอง)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลนางบวช และตำบลวังลึก (อำเภอสามชุก)

## ประวัติ
เขาดิน เดิมมีพื้นที่ตำบลกว้างขวาง ปี พ.ศ. 2479 พระประชากรบริรักษ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดอ่างทอง กับพ.ท.พระเจนกระบวนหัก ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้รับรายงานว่าเขตตำบลดอนปรู อำเภอวิเศษชัยชาญ ได้แจ้งแก่ทางราชการว่าประชาชนติดต่อราชการกับอำเภอเดิมบางนางบวช และจังหวัดสุพรรณบุรีสะดวกกว่าไปติดต่อกับอำเภอโพธิ์ทอง ปี พ.ศ. 2480 จึงโอนพื้นที่หมู่ 1,11 (ในตอนนั้น) จากตำบลศาลาทุ่งแฝก อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง มาสมทบเข้ากับเขตปกครองของตำบลเขาดิน อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี 

ปี พ.ศ. 2492 ขุนธรรมรัฐธุราทร (ธรรมรัฐ โรจนสุนทร) ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยกหมู่ 3–4 ของตำบลเขาดิน และหมู่ 3, 6–7 ของตำบลโคกช้าง ออกไปตั้งเป็น ตำบลทุ่งคลี

ปี พ.ศ. 2519 นายสอน สุทธิสาร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ 3 บ้านคลองละออม ของตำบลทุ่งคลี กับหมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลนางบวช กับหมู่ 2 บ้านห้วยปลาช่อน, หมู่ 7 บ้านท่ามะนาว, หมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลเขาดิน ออกไปตั้งเป็น ตำบลยางนอน 

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลเขาดินแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน ได้แก่
* **หมู่ที่ 1** บ้านเขาดิน
* **หมู่ที่ 2** บ้านปากดงท่าศาล
* **หมู่ที่ 3** บ้านกร่างสามยอด
* **หมู่ที่ 4** บ้านขุหนองแขม
* **หมู่ที่ 5** บ้านดอนอุโลก
* **หมู่ที่ 6** บ้านกาบบัว
* **หมู่ที่ 7** บ้านห้วงมะระ
* **หมู่ที่ 8** บ้านสีบัวทอง
* **หมู่ที่ 9** บ้านรางแจง
* **หมู่ที่ 10** บ้านหนองแขม
* **หมู่ที่ 11** บ้านนิคมเกษตร
* **หมู่ที่ 12** บ้านทุ่งกระเต้น

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ตำบลเขาดินเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลเขาดิน ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลเขาดินมี 12 หมู่บ้าน พื้นที่ 31.78 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,797 คน และ 1,485 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลเขาดินอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเขาดิน

ปี พ.ศ. 2549 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลเขาดินมี 8 หมู่บ้าน พื้นที่ 31.78 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,631 คน และ 1,680 ครัวเรือน ดิน มีสภาพความเจริญอันเหมาะสม ประกอบกับมีสัดส่วนรายได้จริงไม่รวมเงินอุดหนุน 10.6 ล้านบาทเศษ ต่อรายได้ประจำ 3.70 ล้านบาทเศษ คิดเป็นร้อยละ 65:35 จึงมีรายได้เหลืออีกเกินกว่าร้อยละ 60 (9 ล้านบาทเศษ) และมีเงินสะสมอีก 3 ล้านบาทเศษ เพียงพอที่จะดำเนินการในการบริการสาธารณะให้แก่ประชาชนในท้องถิ่น และพอควรแก่การปฏิบัติหน้าที่ของเทศบาลตำบลที่ต้องทำตามที่กฎหมายกำหนดและได้รับความเห็นชอบจากราษฎร พ.ศ. 2550 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลเขาดินอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลเขาดิน

## อ้างอิง

เขาดิน
เขาดิน
เล่าเอียว

**เล่าเอียว** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **หลิว เหยา** () เป็นเจ้าชายของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระโอรสองค์รองของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิลำดับที่ 2 และลำดับสุดท้ายของจ๊กก๊ก เล่าเอียวเป็นพระอนุชาของเล่ายอยรัชทายาทแห่งจ๊กก๊ก

## พระประวัติ
ในปี ค.ศ. 238 ฤดูใบไม้ผลิ เดือน 1 ของศักราชเหยียนซี (延熙; ค.ศ. 238-257) ปีที่ 1 เล่าเสี้ยนทรงแต่งตั้งบุตรสาวคนรองของเตียวหุยเป็นจักรพรรดินี โปรดให้นิรโทษกรรมทั่วแผ่นดิน ทรงแต่งตั้งให้เล่ายอยพระโอรสองค์โตเป็นรัชทายาท และทรงแต่งตั้งให้เล่าเอียวพระโอรสองค์รองเป็นอ๋องแห่งฮันเต๋ง (安定王 *อานติ้งหวาง*)

หลังการล่มสลายของจ๊กก๊กในปี ค.ศ. 263 เล่าเอียวพร้อมด้วยเล่าเสี้ยนรวมถึงพระโอรสและพระญาติองค์อื่น ๆ ของเล่าเสี้ยนย้ายไปประทับที่ลกเอี๋ยง (洛陽 *ลั่วหยาง*) นครหลวงของรัฐวุยก๊ก เนื่องจากเล่ายอยพระเชษฐาของเล่ายอยสิ้นพระชนม์ในเหตุการณ์กบฏจงโฮยเมื่อต้นปี ค.ศ. 264 เล่าเอียวที่เป็นพระโอรสองค์รองของเล่าเสี้ยนจึงควรเป็นทายาทของเล่าเสี้ยน แต่เล่าเสี้ยนโปรดเล่าสุนที่เป็นโอรสองค์ที่ 6 จึงทรงตั้งให้เล่าสุนเป็นทายาทโดยไม่ฟังคำทัดทานของเหวิน ลี่ (文立) เล่าสุนจึงได้สืบทอดบรรดาศักดิ์อ่านลกก๋ง (安樂公 *อานเล่อกง*) ของเล่าเสี้ยน

ลูกหลานของเล่าเอียวทั้งหมดเสียชีวิตในช่วงวิบัติหย่งเจียในปี ค.ศ. 311

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* พงศาวลีจ๊กก๊ก

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรษที่ 3). *[[สามก๊กจี่]]* (*ซันกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายสามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).

หมวดหมู่:เจ้าชายของจ๊กก๊ก
เล่าจ้าน

**เล่าจ้าน** (ค.ศ. 252-262) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **หลิว จ้าน** () เป็นเจ้าชายของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระโอรสองค์ที่ 4 ของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิลำดับที่ 2 และลำดับสุดท้ายของจ๊กก๊ก

## พระประวัติ
ในปี ค.ศ. 256 เล่าเสี้ยนทรงแต่งตั้งให้เล่าจ้านเป็นอ๋องแห่งซินผิง (新平王 *ซินผิงหวาง*) และโปรดให้นิรโทษกรรมทั่วแผ่นดิน

หลังการล่มสลายของจ๊กก๊กในปี ค.ศ. 263 เล่าจ้านพร้อมด้วยเล่าเสี้ยนรวมถึงพระโอรสและพระญาติองค์อื่น ๆ ของเล่าเสี้ยนย้ายไปประทับที่ลกเอี๋ยง (洛陽 *ลั่วหยาง*) นครหลวงของรัฐวุยก๊ก ลูกหลานของเล่าจ้านทั้งหมดเสียชีวิตในช่วงวิบัติหย่งเจียในปี ค.ศ. 311

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* พงศาวลีจ๊กก๊ก

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรษที่ 3). *[[สามก๊กจี่]]* (*ซันกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายสามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).

หมวดหมู่:เจ้าชายของจ๊กก๊ก
ทะเลแลบราดอร์

**ทะเลแลบราดอร์**  (; ; ) เป็นทะเลหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ตั้งอยู่ระหว่าง คาบสมุทรแลบราดอร์และกรีนแลนด์ ทะเลมีไหล่ทวีปอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ ตะวันตกเฉียงเหนือ และตะวันออกเฉียงเหนือ เชื่อมต่อกับอ่าวแบฟฟินทางเหนือผ่านช่องแคบเดวิส เป็นทะเลชายขอบทวีปของมหาสมุทรแอตแลนติก

ทะเลเกิดจากการแยกตัวของแผ่นเปลือกโลกอเมริกาเหนือและแผ่นเปลือกโลกกรีนแลนด์ เมื่อประมาณ 60 ล้านปีก่อนและหยุดลงเมื่อประมาณ 40 ล้านปีก่อน ประกอบด้วยระบบช่องกระแสน้ำขุ่นขนาดใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก คือ ช่องน้ำกลางมหาสมุทรแอตแลนติกตะวันตกเฉียงเหนือ (NAMOC) ซึ่งทอดยาวหลายพันกิโลเมตรตามแนวก้นทะเลสู่มหาสมุทรแอตแลนติก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์อเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:ทะเลในมหาสมุทรแอตแลนติก
หมวดหมู่:สมุทรศาสตร์
หมวดหมู่:ทะเลในประเทศแคนาดา
อ่าวแบฟฟิน

**อ่าวแบฟฟิน** () เป็นอ่าวที่ตั้งอยูระหว่างเกาะแบฟฟินและชายฝั่งตะวันตกของกรีนแลนด์ องค์การอุทกศาสตร์สากล (International Hydrographic Organization) ระบุให้เป็นทะเลชายขอบทวีปของมหาสมุทรอาร์กติก บางครั้งถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ เชื่อมต่อกับมหาสมุทรแอตแลนติกผ่านช่องแคบเดวิสและทะเลลาบราดอร์ ช่องแคบนาเรสที่แคบกว่าอ่าวแบฟฟินเป็นตัวกับมหาสมุทรอาร์กติก อ่าวนี้ไม่สามารถเดินเรือได้เกือบทั้งปี เนื่องจากมีน้ำแข็งปกคลุมและมีน้ำแข็งลอยและภูเขาน้ำแข็งหนาแน่นมากในพื้นที่เปิดโล่ง อย่างไรก็ตามโพลีเนียประมาณ 80,000&nbsp;ตารางกิโลเมตร  ที่เรียกว่า *นอร์ทวอเตอร์* เปิดในช่วงฤดูร้อนทางตอนเหนือใกล้กับสมิทซาวนด์ สิ่งมีชีวิตในน้ำในอ่าวส่วนใหญ่จะกระจุกตัวอยู่บริเวณใกล้บริเวณดังกล่าว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์อเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:ทะเลในประเทศแคนาดา
หมวดหมู่:ทะเลในกรีนแลนด์
นีกอล พาชินยัน

**นีกอล วอยายี พาชินยัน** (, ; เกิด 1 มิถุนายน 1975) เป็นนักการเมืองชาวอาร์มีเนีย ผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอาร์มีเนียตั้งแต่ 8 พฤษภาคม 2018 เขามีอาชีพเป็นนักข่าว และก่อตั้งหนังสือพิมพ์เป็นของตนเองในปี 1998 แต่ถูกสั่งปิดในปีเดียวเนื่องจากข้อหาหมิ่นประมาท เขาเคยถูกตัดสินจำคุกหนึ่งปีจากข้อหาหมิ่นประมาทแซร์ฌ ซาร์เคิสยัน รัฐมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ เขาเป็นบรรณาธิการประจำนิตยสาร *[[Haykakan Zhamanak|ฮัยกากันฌามานัก]]* ระหว่างปี 1999 ถึง 2012 เขาเป็นผู้สนับสนุนเลวอน เตร์-เปตรอสยัน ประธานาธิบดีคนแรกของอาร์มีเนีย และเป็นผู้วิจารณ์รอเบร์ต คอชาร์ยัน ประธานาธิบดีคนที่สองและพวก รวมถึงวิพากษ์วิจารณ์ความสัมพันธ์ใกล้ชิดระหว่างอาร์มีเนียกับรัสเซีย และสนับสนุนความสัมพันธ์อันดีกับตุรกีแทน

พาชินยันก่อตั้งพรรคสัญญาพลเมืองขึ้น และร่วมกับอีกสองพรรคฝ่ายค้าน จัดตั้งเป็นพันธมิตรทางออก ซึ่งได้คะแนนเสียงรวมเกือบ 8% ในการเลือกตั้งรัฐสภาปี 2017 ต่อมาเขาเป็นผู้นำการปฏิวัติปี 2018 ซึ่งโค่นล้มรัฐบาลของแซร์ฌ ซาร์เคิสยัน และได้รับเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีในการเลือกตั้งปีเดียวกัน ซึ่งได้รับการเชิดชูจากผู้สังเกตการณ์ด้านการเมืองว่าเป็นชัยชนะของประชาธิปไตยในอาร์มีเนีย ในขณะเดียวกันเขาถูกวิจารณ์ว่าเป็นพวกประชานิยม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักการเมืองอาร์มีเนีย
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีอาร์มีเนีย
องค์การอุทกศาสตร์สากล

**องค์การอุทกศาสตร์สากล** ()  เป็นองค์การระหว่างประเทศที่ทำหน้าที่ด้านอุทกศาสตร์ จากข้อมูลเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2024 ประกอบด้วยประเทศสมาชิก 100 ประเทศ

เป้าหมายหลักประการหนึ่งของ IHO คือการทำให้มั่นใจว่าทะเล มหาสมุทร และแหล่งน้ำเดินเรือของโลกจะได้รับการสำรวจและทำแผนที่อย่างถูกต้อง การดำเนินการดังกล่าวเกิดขึ้นผ่านการกำหนดมาตรฐานสากล 

IHO ได้รับสถานะผู้สังเกตการณ์ในสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติซึ่งเป็นหน่วยงานที่มีอำนาจหน้าที่ที่ได้รับการยอมรับในด้านการสำรวจทางอุทกศาสตร์และการทำแผนที่เดินเรือ เมื่อกล่าวถึงอุทกศาสตร์และแผนที่เดินเรือในอนุสัญญาและเครื่องมือที่คล้ายคลึงกัน โดยปกติแล้วมาตรฐานและข้อกำหนดของ IHO จะเป็นมาตรฐานและเป็นข้อกำหนดที่มักใช้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผู้สังเกตการณ์ในสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ
หมวดหมู่:สถาบันทางสมุทรศาสตร์
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2464
หมวดหมู่:มาตรฐานสากล
หมวดหมู่:องค์การระหว่างรัฐบาล
เล่ากี๋

**เล่ากี๋** เป็นบุคคลชาวจีน อาจหมายถึง:

* เล่ากี๋ (หลิว ฉี) (劉琦; เสียชีวิต ค.ศ. 209) ขุนพลและขุนนางในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก บุตรชายคนโตของเล่าเปียว
* เล่ากี๋ (หลิว เฉียน) (劉虔) พระโอรสองค์ที่ 7 ของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก
วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

**วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์** ()เป็นส่วนงานระดับคณะของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในในหลักสูตรนานาชาติ และหลักสูตรภาษาอังกฤษจากทุกวิทยาเขต โดยสำนักงานของวิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ตั้งอยู่ ณ เกษตรกลางบางเขน (วิทยาเขตบางเขน) เพื่อเป็นศูนย์กลางในการประสานงานด้านการศึกษาระหว่างประเทศ ให้การฝึกอบรม ให้คำแนะนำ และให้บริการแก่นิสิตต่างชาติของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

## ประวัติ
ปีพุทธศักราช 2565 สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในคราวประชุมครั้งที่ 3/2565 ได้มีมติเห็นชอบให้ดำเนินการโครงการจัดตั้งวิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (Kasetsart University International College Establishment Project) เมื่อวันที่ 28 มีนาคม 2565 ประกอบด้วย ฝ่ายบริหาร และฝ่ายวิชาการ และได้มีประกาศมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เรื่อง โครงการจัดตั้งวิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ลงวันที่ 1 เมษายน 2565 โดยมีผลเมื่อวันที่ 5 เมษายน 2565เป็นต้นไป 

ปีพุทธศักราช 2567 สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในคราวประชุมครั้งที่ 6/2567 เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2567 ได้พิจารณาอนุมัติจัดตั้งวิทยาลัยนานาชาติมหาวิทยาลัย
เกษตรศาสตร์ (Kasetsart University International College : KUIC)  ต่อมาสำนักงานเลขาธิการรัฐมนตรีได้เผยแพร่ประกาศมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เรื่อง การจัดตั้งส่วนงานมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (ฉบับที่ 10) พ.ศ. 2567 ลงวันที่ 2 กรกฎาคม 2567 เผยแพร่ในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 141 หน้าที่ 12 ตอนพิเศษ ที่ 212 ง เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม 2567 

## รายนามคณบดี

## หน่วยงาน
ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายใน ประกอบด้วย ดังนี้

## หลักสูตร
### หลักสูตรระดับปริญญาตรี
วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ดำเนินการหลักสูตรนานาชาติ และหลักสูตรภาษาอังกฤษ จำนวน 24 หลักสูตร ภายใต้คณะวิชาในวิทยาเขตบางเขน และวิทยาเขตศรีราชา ดังนี้

### หลักสูตรระดับปริญญาโท
วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ดำเนินการหลักสูตรนานาชาติ และหลักสูตรภาษาอังกฤษ  ภายใต้คณะวิชาในวิทยาเขตบางเขน และวิทยาเขตกำแพงแสน  ดังนี้

### หลักสูตรระดับปริญญาเอก
วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ดำเนินการหลักสูตรนานาชาติ และหลักสูตรภาษาอังกฤษ  ภายใต้คณะวิชาในวิทยาเขตบางเขน และวิทยาเขตกำแพงแสน  ดังนี้

## อัตลักษณ์
* สีประจำวิทยาลัย :  สีน้ำเงินคราม (Indigo blue)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก]] พ.ศ. 2531** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

### เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิษณุโลก, อำเภอบางระกำ, อำเภอบางกระทุ่ม และอำเภอพรหมพิราม

### เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอนครไทย, อำเภอชาติตระการ, อำเภอวัดโบสถ์, อำเภอวังทอง และอำเภอเนินมะปราง

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529
* จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

## อ้างอิง

พิษณุโลก
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดพิษณุโลก
บำนาญ

**บำนาญ** (pension) หมายถึง ค่าตอบแทนจำนวนมากที่บริษัทหรือนายจ้างต้องให้แก่ลูกจ้างที่เกษียณอายุเมื่อบุคคลออกจากที่ทำงานเนื่องจากอายุหรือปัจจัยอื่น ๆ พนักงานสามารถเลือกถอนเงินจำนวนนี้เต็มจำนวนได้ในคราวเดียว (บำนาญครั้งเดียว) หรือผ่อนเป็นงวด (บำนาญตลอดชีพ)

การเกษียณอายุในประเทศและอาชีพที่ต่างกันไปมีอายุตามกฎหมายหรือความอาวุโสในการทำงานที่แตกต่างกัน พนักงานที่มีอายุถึงเกณฑ์นี้หรืออาวุโสจะถือว่าต้องลาออกจากที่ทำงานและสละตำแหน่งให้กับคนอายุน้อยกว่า ในเวลานี้นายจ้างจะต้องให้เงินจำนวนมากเป็นรางวัลสำหรับการทำงานหนักของคนงานตลอดชีวิตและใช้เป็นแหล่งที่มาของเงินบำนาญและค่ารักษาพยาบาลหลังจากที่หยุดทำงาน

โดยทั่วไปบำนาญเกษียณอายุในประเทศต่าง ๆ โดยทั่วไปแบ่งได้เป็น 3 ประเภท ได้แก่ ประเภทแรกคือเงินรายปีที่ได้รับทุนจากรัฐบาลหรือสถาบันที่เกี่ยวข้อง อีกประเภทคือเงินรายปีที่ได้รับทุนจากกองทุนเกษียณอายุที่จ่ายโดยพนักงานระหว่างการจ้างงาน และกองทุนที่รัฐวิสาหกิจจัดสรรไว้สำหรับพนักงาน และส่วนที่สามคือเงินรายปีที่จ่ายโดยบุคคล การออมและการลงทุนเพื่อการเตรียมการเกษียณอายุของตัวเอง (เช่น การประกันภัยเชิงพาณิชย์ การลงทุนในกองทุน ฯลฯ)

## ประวัติศาสตร์
หลักสำคัญของเงินบำนาญคือการจ่ายเงินคงที่ มีการออกเป็นจำนวนมากในฐานะหนี้สาธารณะของราชอาณาจักรกัสติยาในรัชสมัยของจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

ระบบบำนาญภาคบังคับสำหรับพลเรือนระบบแรกของโลกเริ่มต้นโดยอ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค นายกรัฐมนตรีคนแรกของจักรวรรดิเยอรมัน ในปี 1889

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การเงินส่วนบุคคล
บ้านอุปถัมภ์

**บ้านอุปถัมภ์** คือ สถานที่ซึ่งผู้ที่มีความเปราะบางทางสังคม อาศัยอยู่เป็นกลุ่มเล็ก ๆ ในที่อยู่อาศัยปกติ โดยได้รับการสนับสนุน มีตั้งแต่สถานดูแลสำหรับผู้สูงอายุและผู้พิการขั้นรุนแรงเป็นหลัก ไปจนถึงบ้านพักร่วมที่มีผู้พิการเล็กน้อยและเด็กที่ไม่สามารถอาศัยอยู่ร่วมกับพ่อแม่ได้ รวมถึงห้องอยู่อาศัยหรืออาคารชุด มีอุดมคติคือการทำให้ใช้ชีวิตอย่างผสมผสานเข้ากับชุมชนท้องถิ่นได้

## ประวัติศาสตร์
บ้านอุปถัมภ์ได้รับการเสนอขึ้นครั้งแรกใน สหราชอาณาจักร สำหรับผู้ที่มีอาการป่วยทางจิต ในอังกฤษในช่วงศตวรรษที่ 18 โรงพยาบาลบ้าซึ่งเทียบเท่ากับหอพักสงเคราะห์ บ้านพักกลุ่ม และโรงพยาบาลจิตเวชขนาดเล็กในปัจจุบัน ถูกสร้างขึ้นมากมาย มีหลากหลายรูปแบบและขนาด เช่น เรือนแรม หรือ ห้องอยู่อาศัย และแบบที่มีเตียงมากกว่า 100 เตียง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การเปลี่ยนตามวัย
แชร์เฮาส์

**แชร์เฮาส์** (シェアハウス, share house) เป็น รูปแบบที่อยู่อาศัยแบบหนึ่งในญี่ปุ่น หมายถึงอสังหาริมทรัพย์ให้เช่าซึ่งมีผู้คนหลายคนอาศัยอยู่รวมกันในที่พักอาศัยหลังเดียว โดยทั่วไป ผู้คนจะใช้ห้องครัว ห้องนั่งเล่น ห้องน้ำ ฯลฯ ร่วมกัน และใช้ห้องส่วนตัวเป็นพื้นที่ส่วนตัว

แชร์เฮาส์ส่วนใหญ่ใช้อาคารที่เคยเป็นหอพัก, อาคารชุด หรือ บ้านส่วนตัวทั่วไป ผู้อยู่อาศัยจะอาศัยอยู่ในห้องส่วนตัวและใช้สิ่งอำนวยความสะดวกร่วมกันเท่านั้น เช่น ห้องนั่งเล่น, ห้องครัว, ห้องน้ำ, อ่างอาบน้ำ และ เครื่องซักผ้า

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชุมชน
แชร์เฮาส์ (แก้ความกำกวม)

**แชร์เฮาส์** (share house) อาจหมายถึง

* แชร์เฮาส์ - รูปแบบที่อยู่อาศัยที่อาศัยอยู่ร่วมกัน
* แชร์เฮาส์ (ภาพยนตร์) - ภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ฉายในปี 2011
Artemisia absinthium

***Artemisia absinthium*** หรือที่รู้จักกันในชื่อ **common wormwood** (วอร์มวูดทั่วไป) เป็นชนิดของพืชในสกุล *[[Artemisia (genus)|Artemisia]]* ที่มีถิ่นกำเนิดในแอฟริกาเหนือและภูมิภาคที่มีอากาศหนาวเย็นในยูเรเซีย และได้ถูกแพร่พันธุ์ไปยังแคนาดาและทางตอนเหนือของสหรัฐอเมริกาอย่างกว้างขวาง โดยถูกปลูกเป็นพืชประดับและใช้เป็นส่วนประกอบในเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ชนิดต่าง ๆ เช่น อัปแซ็งต์ (absinthe) และเครื่องดื่มแอลกอฮอล์บางชนิดอื่น ๆ

## ศัพทมูลวิทยา

ญาติของพืชวอร์มวูดอย่าง มักวอร์ต (mugwort) ถูกใช้เป็นยารักษาโรคหลากหลาย โดยเฉพาะโรคที่เกี่ยวข้องกับ นรีเวชวิทยา ด้วยเหตุนี้ ชื่อของสกุลวอร์มวูดจึงมาจากเทพีแห่งการคลอดบุตรในตำนานกรีก คือ อาร์ทีมิส (Artemis)  ชื่อเฉพาะของพืชชนิดนี้มาจากคำกรีก *apsínthion* ซึ่งหมายถึงพืชชนิดนี้ 

คำว่า "วอร์มวูด" (wormwood) เองเป็นการ เปลี่ยนแปลง มาจากภาษาอังกฤษโบราณว่า *wermod* ซึ่งมีที่มาไม่ชัดเจน  คำที่สอดคล้องในภาษาเยอรมัน *Wermut* เป็นที่มาของคำว่า เวอร์มุธ (vermouth) ในภาษาฝรั่งเศสและอังกฤษ ซึ่งใช้เรียกไวน์ชนิดหนึ่งที่มีกลิ่นรสจากวอร์มวูด 

## ลักษณะ

*A. absinthium* เป็นพืช ไม้ล้มลุก ยืนต้น ที่มีรากเป็นเส้นใย ลำต้นตั้งตรง สูง  (และบางครั้งสูงได้ถึง ) ลำต้นเป็นร่อง กิ่งก้านแตกแขนง และมีสีเขียวเงิน

ใบมีการเรียงแบบเกลียว มีสีเขียวอมเทาด้านบนและสีขาวด้านล่าง ปกคลุมด้วย ไทรโครม สีขาวเงิน และมีกลุ่มต่อมน้ำมันเล็ก ๆ ใบฐานยาวถึง  แยกเป็นสองหรือสามแฉก มี ก้านใบ ยาว ส่วนใบที่อยู่บนลำต้นมีขนาดเล็กกว่า  มีการแยกน้อยกว่าและก้านใบสั้น ใบด้านบนสุดอาจเป็นแบบเรียบง่ายและไม่มีขั้ว (sessile)

ดอกมีสีเหลืองอ่อน เป็นทรงหลอด รวมตัวกันเป็น ช่อดอก รูปทรงกลมที่โค้งลง ซึ่งจับกลุ่มกันใน ช่อดอกแบบช่อกระจะ ดอกบานตั้งแต่ต้นฤดูร้อนถึงต้นฤดูใบไม้ร่วง การผสมเกสรเป็นแบบ anemophilous (ใช้ลม) ผลเป็น achene (ผลแห้งไม่มีเมล็ด) และเมล็ดกระจายด้วยแรงโน้มถ่วง 

*A. absinthium* พบได้ตามพื้นที่แห้งที่ไม่ได้เพาะปลูก บนลาดหิน และตามขอบทางเดินหรือทุ่งนา ในสหราชอาณาจักร วอร์มวูดเคยพบได้ทั่วไป แต่ปัจจุบันพบได้น้อยลง และมีข้อเสนอว่าอาจเป็น archaeophyte (พืชต่างถิ่นที่เข้ามานานแล้ว) แทนที่จะเป็นพืชพื้นเมืองแท้ ๆ 

## การเพาะปลูก

thumb|right| ''A. absinthium'' ช่อดอก
พืชชนิดนี้ปลูกง่ายในดินแห้ง ควรปลูกในที่มีแสงแดดจ้า ดินควรมีความอุดมสมบูรณ์ปานกลางและมีไนโตรเจนสูง การขยายพันธุ์สามารถทำได้โดยการปักชำในฤดูใบไม้ผลิหรือฤดูใบไม้ร่วงในเขตอบอุ่น หรือปลูกด้วยเมล็ดในเรือนเพาะชำ การปลูกพืชชนิดนี้ร่วมกับพืชชนิดอื่นอาจทำให้พืชชนิดอื่นเติบโตช้าลง และไม่ได้เป็นพืชที่เหมาะกับการปลูกร่วมกัน วอร์มวูดยังสามารถขยายพันธุ์เองได้ง่าย และกลายเป็นพืชธรรมชาติในบางพื้นที่นอกถิ่นกำเนิด เช่น อเมริกาเหนือและหุบเขากัษมีร์ในอินเดีย 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Biodiversity Heritage Library bibliography for *Artemisia absinthium*
* Erowid Wormwood Vault- information on the use and preparation of wormwood, along with user experiences.
* European Medicines Agency (4 March 2020). European Union herbal monograph on ''Artemisia absinthium'' L., herba, Amsterdam
* AHPA Herbs in History historical information on wormwood in the Mediterranean tradition
* Wormwood in ''The English Physician Enlarged'' (1801) by Nicholas Culpeper

absinthium
หมวดหมู่:อัปแซ็งต์
หมวดหมู่:พืชสมุนไพรในแอฟริกา
หมวดหมู่:พืชสมุนไพรในเอเชีย
หมวดหมู่:พืชสมุนไพรในยุโรป
หมวดหมู่:พืชที่ได้รับการบรรยายในปี 1753
หมวดหมู่:พืชที่กินได้
หมวดหมู่:แทกซาที่ตั้งชื่อโดยคาร์ล ลินเนียส
คณะกรรมการการแข่งขันทางการค้า

**คณะกรรมการการแข่งขันทางการค้า** ซึ่งมีหน่วยงานฝ่ายธุรการคือ **สำนักงานคณะกรรมการการแข่งขันทางการค้า** (OTCC) เป็นหน่วยงานกำกับดูแลการแข่งขันทางการค้าของประเทศไทย ก่อตั้งครั้งแรกในปี พ.ศ. 2542 และได้รับการปรับโครงสร้างใหม่เป็นหน่วยงานอิสระที่มีอำนาจในปี พ.ศ. 2560

## ประวัติ
ก่อนปี พ.ศ. 2560 กฎหมายที่เกี่ยวข้อง คือ พระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2542 ได้จัดตั้งหน่วยงานดังกล่าวเป็นหน่วยงานในสังกัดกรมการค้าภายใน กระทรวงพาณิชย์ เป็นหน่วยงานของรัฐซึ่งคณะกรรมการการแข่งขันทางการค้าแต่งตั้งขึ้น และมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์เป็นประธานโดยตำแหน่ง ในช่วงทศวรรษถัดมา โครงสร้างนี้พิสูจน์แล้วว่าไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอ โดยคณะกรรมการการแข่งขันทางการค้าดำเนินคดีเพียงคดีเดียวคือฟ้องเอพี ฮอนด้าในปี 2546 หลังจากคดีหมดอายุความเนื่องจากคดียืดเยื้อออกไปเป็นเวลาสิบปี ทำให้คณะกรรมการการแข่งขันทางการค้าถูกมองว่าเป็นเสือกระดาษ กฎหมายฉบับใหม่ คือ พระราชบัญญัติการแข่งขันทางการค้า พ.ศ. 2560 ได้ยกเลิกโครงสร้างเดิมและจัดตั้งสำนักงานคณะกรรมการการแข่งขันทางการค้าขึ้นใหม่เป็นหน่วยงานอิสระที่มีอำนาจมากยิ่งขึ้น รวมถึงอำนาจในการกำหนดค่าปรับและบทลงโทษ ตลอดจนอำนาจในการอนุมัติหรือปฏิเสธการควบรวมกิจการที่เสนอขึ้นมาซึ่งอาจนำไปสู่ “การผูกขาดหรือการครอบงำตลาดที่ไม่เหมาะสมต่อผลประโยชน์ของผู้บริโภค” อย่างไรก็ตาม อำนาจดังกล่าวจะไม่ครอบคลุมไปถึงภาคส่วนที่มีกฎหมายควบคุม เช่น โทรคมนาคมและพลังงาน

คดีใหญ่คดีแรกที่เกิดขึ้นก่อนการจัดตั้งคณะกรรมการการแข่งขันทางการค้าขึ้นใหม่คือการขายเทสโก้โลตัสให้กับกลุ่มซีพีในปี พ.ศ. 2563 ซึ่งถือเป็นบททดสอบครั้งสำคัญของหน่วยงานในการต่อกรกับกลุ่มธุรกิจที่มีอิทธิพลของประเทศไทย ข้อตกลงดังกล่าวได้รับการอนุมัติด้วยคะแนนเสียง 4 ต่อ 3 โดยที่คณะกรรมการระบุว่า "ข้อตกลงดังกล่าวอาจลดการแข่งขันลงอย่างมาก แต่จะไม่สร้างความเสียหายร้ายแรงต่อเศรษฐกิจหรือผลประโยชน์ของผู้บริโภค" การตัดสินใจดังกล่าวได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงจากนักวิชาการ ประชาชนทั่วไป ตลอดจนคณะกรรมการที่ไม่เห็นด้วย รวมถึงประธานคณะกรรมการด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:องค์กรอิสระ
หมวดหมู่:เศรษฐกิจของประเทศไทย
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:หน่วยงานภาครัฐที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:หน่วยงานกำกับดูแลของไทย
จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก]] พ.ศ. 2522** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2522 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2519 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

### เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิษณุโลก, อำเภอบางระกำ, อำเภอบางกระทุ่ม และอำเภอพรหมพิราม

### เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอนครไทย, อำเภอชาติตระการ, อำเภอวัดโบสถ์, อำเภอวังทอง และกิ่งอำเภอเนินมะปราง

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519
* จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526

## อ้างอิง

พิษณุโลก
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดพิษณุโลก
พรรคสัญญาพลเมือง

**สัญญาพลเมือง** (; นิยมย่อเป็น ) เป็นพรรคการเมืองในประเทศอาร์มีเนีย มีจุดยืนเป็นกลาง เป็นพรรคการเมืองผู้นำรัฐบาลมาตั้งแต่ชนะการเลือกตั้งในปี 2018 หลังการปฏิวัติปี 2018 นีกอล พาชินยัน หัวหน้าพรรค เป็นผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี

ในวันที่ 23 มกราคม 2013 สมาชิกรัฐสภานีกอล พาชินยัน เริ่มเสนอโครงการจัดตั้งเป็นองค์การนอกรัฐบาลเพื่อขับเคลื่อนทางการเมือง และขึ้นทะเบียนเป็นองค์การนอกภาครัฐในวันที่ 24 มกราคม 2013 ก่อนจะแปรสภาพมาเป็นพรรคการเมืองในวันที่ 30 พฤษภาคม 2015 และเข้าร่วมการเลือกตั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภา ปี 2017 และการเลือกตั้งสภานครเยเรวาน ปี 2017 ในฐานะสมาชิกของพันธมิตรทางออก ก่อนจะก้าวเข้าสู่ความนิยมในการปฏิวัติปี 2018 ในฐานะสมาชิกของพันธมิตรก้าวของเรา ซึ่งชนะการเลือกตั้งทั่วไป ปี 2018 เป็นเสียงข้างมากในรัฐสภา ก่อนที่จะสลายพันธมิตรในปี 2021 เนื่องจากพรรคเตรียมเข้าร่วมการเลือกตั้งปี 2021 ในฐานะพรรคเดี่ยว และชนะเลือกตั้งด้วยเสียงข้างมาก

## อุดมการณ์
พรรคสัญญาพลเมืองไม่มีอุดมการณ์ที่ชัดเจน นีกอล พาชินยัน ผู้นำพรรค เคยระบุว่า: "บรรดาอุดมการณ์ทางการเมืองต่าง ๆ มันไม่ได้มีเส้นแบ่งชัดเจนอีกต่อไปแล้ว ... ในศตวรรษที่ 21 เส้นแบ่งเหล่านี้ได้หายไปแล้ว มันคงไม่เหมาะที่ผมจะเรียกพรรคของเราว่าเป็นพรรค 'เสรีนิยม,' 'กลาง' หรือ 'ประชาธิปไตยสังคม' เพราะเป้าหมายต่าง ๆ ที่เราต้องไปถึงเกินกว่าชื่อลัทธิต่าง ๆ ['-isms']" อย่างไรก็ตาม นักวิจารณ์และผู้สังเกตการณ์ทางการเมืองบรรยายถึงตัวเขาเองและพรรคว่ามีอุดมการณ์เป็นกลางจัด, สนับสนุนการปฏิรูป, เสรีนิยม และบางครั้งถูกเรียกว่าเป็นประชานิยม และสนับสนุนประชาธิปไตยเสรีโดยสื่อนานาชาติ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พรรคการเมืองอาร์มีเนีย
หมวดหมู่:พรรคการเมืองที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2558
คาเอดามะ

thumb|200x200px| คาเอดามะ
**คาเอดามะ** () คือ การสั่งเส้นเพิ่มเติมที่ร้านราเม็ง หลังจากรับประทานเส้นไปแล้ว

## กำเนิดและแพร่หลาย
ว่ากันว่ามีต้นกำเนิดที่ร้านอาหารเก็นโสะนางาฮามายะ (元祖長浜屋) ในเขตชูโอของเมืองฟุกุโอกะ กล่าวกันว่าเส้นบะหมี่มักจะยืดออกขณะรับประทานอาหาร ดังนั้นจึงได้มีการคิดค้นระบบที่ให้เสิร์ฟเส้นในปริมาณเล็กน้อย แล้วค่อยให้สั่งเส้นเพิ่มเส้นเพิ่มเติมโดย การสั่งเส้นเพิ่มนี้เรียกว่า "คาเอดามะ"

ว่ากันว่าระบบนี้ซึ่งเริ่มจากที่นางาฮามะได้แพร่กระจายไปยังฮากาตะและต่อมาได้แพร่กระจายไปยังส่วนอื่น ๆ ของประเทศ ตามความนิยมของราเม็งฮากาตะในญี่ปุ่น อย่างไรก็ตาม หากดูทั่วประเทศ โดยหลักแล้วจะมีแค่ในร้านที่ให้บริการราเม็งฮากาตะแบบเส้นบางแค่บางส่วนช ร้านราเม็งในคิวชู รวมถึงฟุกุโอกะ และแม้แต่ร้านค้าที่ขายราเม็งคิวชูและราเมงฮากาตะในพื้นที่อื่นนอกเหนือจากคิวชูก็ไม่จำเป็นต้องมีระบบคาเอดามะเสมอไป นอกจากนี้ร้านอาหารบางแห่งก็ไม่มีบริการคาเอดามะในช่วงเวลาอาหารกลางวันที่มีผู้คนพลุกพล่าน

ในภูมิภาคคันโต แม้จะมีร้านราเม็งคิวชูและร้านราเม็งฮากาตะอยู่แต่ว่าหลายแห่งก็ไม่มีคาเอดามะ

## นอกจากราเม็ง
ในแถบเมืองฟุกุโอกะ นอกจากร้านราเม็งแล้ว ร้านอูดงบางร้านก็บริการคาเอดามะอยู่ในเมนูด้วย

นอกจากนี้ ที่ร้านนางาซากิเทย์ (長崎亭) ซึ่งเป็นร้านจัมปงในเมืองฟุกุโอกะ ก็มีให้บริการคาเอดามะด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารจากเส้นของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ราเม็ง
กอนดอซ

**กอนดอซ** (; ) หรือ **คูนดูซ** (อักษรโรมัน: Kunduz; ) เป็นนครในอัฟกานิสถานตอนเหนือ เมืองหลวงของแคว้นกอนดอซ มีประชากรประมาณ 268,893 คน ณ ปี 2015 ถือว่ามีประชาการมาที่สุดอันดับเจ็ดของประเทศ และมากที่สุดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอัฟกานิสถาน กอนดอซตั้งอยู่ในภูมิภาคตอคารีสถานในอดีตของบักเตรีย ใกล้กับจุดบรรจบของแม่น้ำกอนดอซและแม่น้ำข่านาบาด กอนดอซเชื่อมต่อเข้ากับเมืองหลวงคาบูลและเมืองอื่น ๆ ในประเทศผ่านทางหลวง กอนดอซเป็นที่รู้จักในประเทศในฐานะแหล่งผลิตแตงโมที่มีชื่อเสียง

ข้อมูล ณ ปี 2015 ระบุการจัดสรรพื้นที่ในเขตเทศบาลนครอยู่ที่ 65.8% เป็นพื้นที่เกษตรกรรม และยังมีสนามบินอยู่ในเขตหนึ่งแห่ง

ในสมัยโบราณ นครนี้มีชื่อว่าออร์นอส () และต่อมาชื่อ **วัลวาลีจ** (Walwalij) หรือ **วาร์วาลีซ** (Varvaliz) ชื่อปัจจุบันเริ่มใช้ในสมัยจักรวรรดิตีมูริด

กอนดอซเคยเป็นราชธานีในศตวรรษที่ 18-19 ของรัฐข่านกอนดอซของชาวอุซเบก และเมื่อเจริญสูงสุดกินพื้นที่จากแบลค์ไปถึงเทือกเขาปามีร์ ในรัชสมัยของมูราด เบก (1815–1842) ก่อนจะเริ่มเสื่อมลงหลังแพ้ให้กับดอซต์ โมฮัมมัด ข่าน หลังจากมูราดเสียชีวิต รัฐข่านเสื่อมถอยลงจนท้ายที่สุดถูกผนวกเข้ากับอัฟกานิสถานในปี 1859

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศอัฟกานิสถาน
สามเหลี่ยมเศรษฐกิจอินโดนีเซีย-มาเลเซีย-ไทย

thumb|IMT-GT Logo
**โครงการสามเหลี่ยมการเติบโตอินโดนีเซีย มาเลเซีย และไทย** (IMT-GT) เริ่มต้นจากความพยายามในระยะเริ่มแรกในการเปิดเสรีและการบูรณาการทางเศรษฐกิจใน อาเซียน ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการโดยประธานาธิบดี ซูฮาร์โต ของ อินโดนีเซีย นายกรัฐมนตรี มาฮาดีร์ โมฮามัด ของ มาเลเซีย และนายกรัฐมนตรีชวน หลีกภัย ของไทย ในปี พ.ศ. 2536 

IMT-GT เป็นกรอบความร่วมมือทางเศรษฐกิจระหว่างประเทศเชิงยุทธศาสตร์ โดยได้รับการอนุมัติจากผู้นำทั้ง 3 ประเทศ เพื่อพัฒนาพื้นที่ทางตอนใต้ของ ประเทศไทย พื้นที่บางส่วนของ มาเลเซีย (เกดะ, เปอร์ลิส, เปรัก, ปีนัง, เซอลาโงร์, กลันตัน, มะละกา, เนอเกอรีเซิมบีลัน) และพื้นที่บางส่วนของ อินโดนีเซีย (อาเจะห์, สุมาตราเหนือ, สุมาตราตะวันตก, เรียว, จัมบี, เบงกูลู, หมู่เกาะเรียว, บังกา เบลีตุง, ลัมปุง) เพื่อให้เป็น "อนุภูมิภาคแห่งการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ความก้าวหน้า ความมั่งคั่ง สันติภาพ และคุณภาพชีวิต" ตามแผนงาน IMT-GT 5 ปี (พ.ศ. 2550–2554) 

ต่อมา ธนาคารพัฒนาแห่งเอเชีย ได้ดำเนินการศึกษาความเป็นไปได้โดยละเอียดและกำหนดกรอบความร่วมมือ ผลการศึกษาสรุปได้ว่า IMT-GT มีศักยภาพที่ยอดเยี่ยมในการกระตุ้นการบูรณาการทางเศรษฐกิจข้ามพรมแดนใน 6 ด้านสำคัญ ได้แก่ การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน การเกษตรและการประมง การค้า การท่องเที่ยว การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ และบริการวิชาชีพ 

## โครงการ IMT-GT JBC
thumb|IMT-GT Map Coverage
สภาธุรกิจร่วม IMT-GT (IMT-GT JBC)  ได้รับการก่อตั้งในปี พ.ศ. 2538 โดยเป็นช่องทางอย่างเป็นทางการในการระดมการมีส่วนร่วมของภาคเอกชนและการมีส่วนร่วมในโครงการ IMT-GT ระหว่างปีพ.ศ. 2538–2548 JBC อำนวยความสะดวกในการลงทุนโครงการใหม่ในภูมิภาค IMT-GT มูลค่าประมาณ 3.80 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ

## เป้าหมาย IMT-GT
เป้าหมายโดยรวมของ IMT-GT คือการเร่งการเติบโตทางเศรษฐกิจที่นำโดยภาคเอกชนในภูมิภาค IMT-GT โดย:

* ก. เพิ่มการค้าและการลงทุนโดยใช้ประโยชน์จากการเสริมซึ่งกันและกันทางเศรษฐกิจและข้อได้เปรียบเชิงเปรียบเทียบ
* ข. เพิ่มการส่งออกไปยังส่วนอื่นของโลกโดยเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันด้านการส่งออกและการลงทุน
* ค. เพิ่มสวัสดิการของประชาชนโดยการสร้างโอกาสด้านการจ้างงาน การศึกษา สังคมและวัฒนธรรมในภูมิภาค IMT-GT
* ง. ส่งเสริมให้ภาคเอกชนมีบทบาทนำ ขณะที่ภาครัฐอำนวยความสะดวกและสนับสนุนให้มากที่สุด

## ดูเพิ่ม

* สามเหลี่ยมการเติบโตอินโดนีเซีย–มาเลเซีย–สิงคโปร์
* สามเหลี่ยมการเติบโตติมอร์-เลสเต–อินโดนีเซีย–ออสเตรเลีย
* บรูไน–อินโดนีเซีย–มาเลเซีย–ฟิลิปปินส์ พื้นที่การเติบโตของอาเซียนตะวันออก (BIMP-EAGA)
* พื้นที่สามเหลี่ยมพัฒนากัมพูชา–ลาว–เวียดนาม (CLV-DTA)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:มาฮาดีร์ บิน โมฮามัด
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ไทย–อินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ไทย–มาเลเซีย
หมวดหมู่:สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:เศรษฐกิจของประเทศไทย
หมวดหมู่:เศรษฐกิจของประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร
ศูนย์บริบาลผู้บาดเจ็บกอนดอซ

**ศูนย์บริบาลผู้บาดเจ็บกอนดอซ** () เป็นอดีตโรงพยาบาลขององค์การแพทย์ไร้พรมแดน (MSF) ในกอนดอซ ประเทศอัฟกานิสถาน ที่เปิดให้บริการระหว่างวันที่ 29 สิงกาคม 2011 ถึง 3 ตุลาคม 2015 ซึ่งต้องปิดตัวลงหลังถูกทำลายในการโจมตีทางอากาศจากอากาศยาน AC-130U โดยกองทัพอากาศสหรัฐ

ก่อนถูกทิ้วระเบิด โรงพยาบาลนี้เป็นศูนย์ให้บริการทางการแพทย์เพียงแห่งเดียวที่ยังเปิดให้บริการในแถบกอนดอซ และเป็นศูนย์บริบาลผู้บาดเจ็บ/ศูนย์อุบัติเหตุ (trauma center) เพียงแห่งเดียวในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอัฟกานิสถาน

ในปี 2014 ใรผู้ป่วยเช้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลนี้มากกว่า 22,000 ราย และมีการทำการผ่าตัดมากกว่า 5,900 ครั้ง

## บริการ
โรงพยาบาลเปิดให้บริการในวันที่ 29 สิงหาคม 2011 มีขนาด 55 เตียง, ห้องผ่าตัดสองห้อง, ห้องไอซียูหนึ่งหน่วย, ส่วนบริการห้องแล็บและบริการเอ็กซ์เร รวมถึงหอผู้ป่วยในแยกเพศ

ในปลายปี 2012 จำนวนเตียงผู้ป่วยในเพิ่มเป็น 58 เตียง และมีห้องผ่าตัดห้องที่สาม ณ ขณะที่โรงพยาบาลถูกทิ้งระเบิด

## เหตุการณ์เมื่อมกราคม 2015
เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2015 กลุ่มคนติดอาวุธจำนวนมากจากกองทัพแห่งชาติอัฟกานิสถานพยายามบุกรุกเข้าโรงพยาบาลเพื่อจับกุมตัวผู้ป่วยสามคน ในขณะเดียวกันยังทำร้ายร่างกายเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลรวมสามคน และหนึ่งคนถูกใช้ปืนจ่อศีรษะขู่ องค์การแพทย์ไร้พรมแดนระบุว่าหลังผ่านไปหนึ่งชั่วโมง คนกลุ่มดังกล่าวก็ออกจากโรงพยาบาลไปโดยไม่ได้นำพาตัวผู้ป่วยคนใดไปด้วย

## การโจมตี

กองทัพอากาศสหรัฐทิ้งระเบิดทางอากาศใส่โรงพยาบาลในเดือนตุลาคม 2015 ทำให้โรงพยาบาลเสียหายอย่างหนัก ผู้ป่วยไอซียูทั้งหมดถูกส่งตัวไปยังศูนย์อื่น ๆ และองค์การแพทย์ไร้พรมแดนอพยพเจ้าหน้าที่ของตนเองทั้งหมดออกจากกอนดอซ ส่วนโรงพยาบาลปิดให้ทำการนับจากนั้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* ‘Look for Hospitals as Targets’: The historical record suggests that the US bombing of an Afghan hospital was no accident.  Greg Grandin for *[[The Nation]]*. 5 October 2015.
* Médecins Sans Frontières releases internal review of the Kunduz hospital attack, 5 October 2015.
จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก]] พ.ศ. 2519** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2518 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

### เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิษณุโลก, อำเภอบางระกำ และอำเภอบางกระทุ่ม

### เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอนครไทย, อำเภอชาติตระการ, อำเภอวัดโบสถ์, อำเภอพรหมพิราม และอำเภอวังทอง

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518
* จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522

## อ้างอิง

พิษณุโลก
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดพิษณุโลก
แคสเซียส (จระเข้)

**แคสเซียส** () เป็นจระเข้น้ำเค็ม (*Crocodylus porosus*) เพศผู้ที่เคยได้รับการรับรองจากบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ให้เป็นจระเข้ที่ใหญ่ที่สุดในโลกเท่าที่มีชีวิตอยู่ในกรงเมื่อ ค.ศ. 2011 จระเข้ตัวนี้มีความยาว  น้ำหนักประมาณ  และเก็บไว้ที่สวนจระเข้ามารีนแลนด์ สวนสัตว์ในกรีนไอแลนด์ รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย

แคสเซียสได้รับการรับรองจากกินเนสส์อย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 2011 แต่สูญเสียตำแหน่งใน ค.ศ. 2012 ให้กับโลลงจระเข้น้ำเข็มที่จับได้ในฟิลิปปินส์ตอนใต้ที่มีความยาว  แคสเซียสถือครองตำแหน่งต่อหลังโลลงตายในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013

เกรแฮม เวบบ์ นักวิจัยจระเข้กล่าวว่า แคสเซียสเป็น "จระเข้แก่ตัวใหญ่และมีกระดูกพรุน" ที่มีอายุระหว่าง 30 ถึง 80 ปีในตอนที่ถูกจับได้เมื่อ ค.ศ. 1984 และจะมีอายุ "ประมาณ 120 ปี" ใน ค.ศ. 2023

แคสเซียสตายในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2024 การชันสูตรศพไม่พบสาเหตุการตายที่ชัดเจน แสดงให้เห็นว่ามันตายด้วยวัยชรา มีการส่งตัวอย่างศพของแคสเซียสไปเพื่อพยายามตรวจสอบอายุของมัน และมีการเก็บรักษาหนังจระเข้และหัวไว้

## จับตัว
แคสเซียสเคยเป็นเป็นรู้จักในฐานะสัตว์เจ้าปัญหาที่โจมตีเรือในแม่น้ำฟินนิสส์ในนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี และถูกจับได้ใน ค.ศ. 1984 สามปีต่อมา จอร์จ เครก นักล่าจระเข้ผู้เปิดมารีนแลนด์เมลานีเซียใน ค.ศ. 1969 นำจระเข้ตัวนี้มาที่กรีนไอแลนด์ ตอนที่เขานำแคสเซียสมาที่สวนสัตว์ มันมีความยาว 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Marineland Melanesia on Green Island: Cassius the Crocodile 

หมวดหมู่:จระเข้ที่มีชื่อเสียง
เหตุโจมตีทางอากาศใส่โรงพยาบาลในกอนดอซ

เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2015 อากาศยาน AC-130U ของกองทัพอากาศสหรัฐ ทำการโจมตีใส่ศูนย์บริบาลผู้บาดเจ็บกอนดอซ ซึ่งเป็นโรงพยาบาลขององค์การแพทย์ไร้พรมแดน (MSF) ในนครกอนดอซ แคว้นกอนดอซ ทางตอนเหนือของประเทศอัฟกานิสถาน เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 42 ราย และบาดเจ็บอีก 30 คน

องค์การแพทย์ไร้พรมแดนประณามเหตุการณ์นี้ โดยระบุว่าเป็นการละเมิดซึ่งกฎหมายมนุษยธรรมนานาชาติและจัดเป็นอาชญากรรมสงคราม รวมถึงระบุเพิ่มเติมอีกว่าองค์การและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งหมดล้วนได้รับการแจ้งให้ทราบแล้วถึงการมีอยู่และบริการของโรงพยาบาลมาตั้งนานแล้ว

กองทัพสหรัฐในตอนแรกระบุว่าการโจมตีนี้ทำไปเพื่อป้องกันกองทัพของสหรัฐบนภาคพื้น แต่ต่อมา ผู้บังคับบัญชาการทหารของอเมริกาในอัฟกานิสถาน จอห์น เอฟ. แคมป์เบลล์ กล่าวว่าการโจมตีนี้ถูกร้องขอมาโดยกองทัพกองทัพอัฟกานิสถานซึ่งในเวลานั้นกำลังถูกตอลิบานโจมตี แต่ในท้ายที่สุดแคมป์เบลล์ระบุว่าเป็นการตัดสินใจของสหรัฐ ทำในลำดับขั้นสั่งการของสหรัฐเท่านั้น โดยไม่มีอัฟกานิสถานมีส่วนในการตัดสินใจ เขายังระบุยอมรับว่าการโจมตีนี้ "เป็นความผิดพลาด" และ "ไม่มีทางที่จะจงใจโจมตีเป้าที่เป็นหน่วยให้บริการทางการแพทย์ซึ่งได้รับการคุ้มครอง" ในรายงาน USCENTCOM 15-6 ระบุว่าการขาดการชี้นำเชิงยุทธศาสตร์และการเผยแพร่กฎการปฏิบัติบางประการของนายพลแคมป์เบลล์เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้การบังคับบัญชาและการควบคุมล้มเหลวก่อนการโจมตีทางอากาศ และแหล่งข้อมูลไม่ระบุตัวตนอ้างเสียงอัดจากห้องนักบินแสดงให้เห็นว่าทหารบนอากาศยาน AC-130 เองก็ตั้งข้อสงสัยถึงความชอบด้วยกฎหมายของการโจมตีนี้

ในวันที่ 7 ตุลาคม 2015 ประธานาธิบดีสหรัฐ บารัก โอบามา ทำการขอโทษอย่างเป็นทางการและประกาศว่าสหรัฐอเมริกาจะทำการจ่ายเงินทำขวัญ 6,000 ดอลลาร์สหรัฐให้กับครอบครัวเหยื่อที่เสียชีวิตในเหตุการณ์ดังกล่าว มีการตั้งคณะกรรมการสอบสวนสามคณะโดยเนโท, กลุ่มร่วมมือระหว่างสหรัฐกับอัฟกานิสถาน และจากกระทรวงกลาโหมของสหรัฐ กระทรวงกลาโหมเผยแพร่ผลการสอบสวนใันวันที่ 29 เมษายน 2016 ในขณะที่ทางองค์การแพทย์ไร้พรมแดนเรียกร้องให้มีการสอบสวนโดยนานาชาติและโดยอิสระ พร้อมระบุว่ากองกำลังติดอาวุธที่ดำเนินการโจมตีทางอากาศไม่สามารถดำเนินการสืบสวนการกระทำของตนเองไปได้อย่างเที่ยงธรรม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:การโจมตีทางอากาศในประเทศอัฟกานิสถาน
หลี่เจาอี๋

**หลี่เจาอี๋** (; เสียชีวิต ค.ศ. 264) เป็นสตรีชนชั้นสูงชาวจีนของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน หลี่เจาอี๋เป็นพระสนมของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊ก หลี่เจาอี๋มาจากตระกูลลิ (李 *หลี่*) และเข้าสู่ราชสำนักภายด้วยยศสนมเจาอี๋ (昭儀)

## การล่มสลายของจ๊กก๊ก
ใน ค.ศ. 263 เตงงายขุนพลวุยก๊กนำทัพเข้าพิชิตจ๊กก๊ก เมื่อเตงงายยกถึงประตูเมืองเซงโต๋ (成都 *เฉิงตู*) นครหลวงของจ๊กก๊กที่หลี่เจาอี๋อาศัยอยู่ เล่าเสี้ยนและกองทัพทั้งหมดยอมจำนนต่อวุยก๊ก เล่าเสี้ยนทรงลงพระปรมาภิไธยในข้อตกลงยอมจำนนและได้รับการปฏิบัติอย่างจริงใจจากเตงงาย ภายหลังเล่าเสี้ยนและจักรพรรดินีจางเสด็จไปลกเอี๋ยง (洛陽 *ลั่วหยาง*) นครหลวงของวุยก๊ก หลี่เจาอี๋ยังคงอยู่ที่เซงโต๋และถูกปลดออกจากตำแหน่ง 

การยอมจำนนของเล่าเสี้ยนสร้างเกิดความวุ่นวายในหมู่ขุนนางจ๊กก๊กที่มีความเห็นแตกแยกกัน และขุนนางหลายคนฆ่าตัวตาย รวมถึงเล่าขำพระโอรสของเล่าเสี้ยน หลี่เจาอี๋รู้สึกอับอายจากการยอมจำนนและแสดงความไม่พอใจต่อการปกครองของวุยก๊ก ภายหลังรัฐวุยก๊กตัดสินใจให้สตรีในราชสำนักจ๊กก๊กสมรสกับขุนพลวุยก๊กที่ยังไม่ได้แต่งงาน หลี่เจาอี๋ผู้อับอายจากการเสียแผ่นดินให้รัฐอริไปแล้ว จะต้องอับอายอีกครั้งการสมรสอย่างไม่เต็มใจกับขุนพลวุยก๊ก หลี่เจาอี๋กล่าวว่า "ข้าไม่อาจทนถูกดูหมิ่นครั้งแล้วครั้งเล่าได้อีก" แล้วจึงฆ่าตัวตาย

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
*
*
** 28: 王毌丘諸葛鄧鍾傳, pp. 779, 787
** 34: 二主妃子傳, p. 907

## อ่านเพิ่มเติม
* 

หมวดหมู่:บุคคลจากจ๊กก๊ก
หมวดหมู่:ผู้หญิงจีนในคริสต์ศตวรรษที่ 3
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายในจ๊กก๊ก
มูลนิธิเบาเฮาส์ เทลอาวีฟ

**มูลนิธิเบาเฮาส์ เทลอาวีฟ** เป็นพิพิธภัณฑ์และศูนย์วิจัยเอกชนในเทลอาวีฟ ประเทศอิสราเอล ที่ทำงานด้านการอนุรักษ์ ศึกษา และจัดแสดงชิ้นงานการออกแบบ ศิลปกรรม และสถาปัตยกรรมเบาเฮาส์ อาคารมูลนิธิตั้งอยู่ที่เลขที่ 21 ถนนบียาลิก (Bialik Street) ติดกันกับบ้านบียาลิกและศาลากลางนครเทลอาวีฟหลังเก่า อาคารหลังนี้เป็รผลงานออกแบบโดนชโลโม เกปชไทน์ (Shlomo Gepstein) ในปี 1934 มูลนิธินี้เป็นของมหาเศรษฐี นักธุรกิจ และนักสะสมงานศิลปะชาวอเมริกัน รอนัลด์ เลาเดอร์ โครงการในช่วงแรกริเริ่มโดยดานีลลา ลุมเซิมบวร์ค

มูลนิธิมีพื้นที่จัดแสดงขนาด  ซึ่งจัดแสดงเฟอร์นิเจอร์และวัตถุที่เกี่ยวข้องกับขบวนการเบาเฮาส์ในทศวรรษ 1920-1930 รวมถึงนิทรรศการเกี่ยวกับศิลปะขบวนการอินเตอร์เนชันนอล วัตถุจัดแสดงนี้รวมถึงผลงานออกแบบโดยลุดวิก มีส ฟัน โรเฮอ, มาร์แซล บรอยเออร์ แลถ วอลเตอร์ โกรปีอุส

มูลนิธิเปิดให้เข้าชมได้โดยไม่มีค่าเข้าชม และเปิดสี่วันต่อสัปดาห์ ระหว่างวันพุธถึงวันเสาร์

## ดูเพิ่ม
*ศูนย์เบาเฮาส์เทลอาวีฟ
*บ้านมักซ์-ลีบลิง
*เมืองขาวเทลอาวีฟ

## อ้างอิง
จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก]] พ.ศ. 2512** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2500 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้ง

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500
* จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518

## อ้างอิง

พิษณุโลก
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดพิษณุโลก
อูนัมวิกิ

**อูนัมวิกิ** () เป็นวิกิสัญชาติเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งใน ค.ศ. 2018 นำชื่อมาจากชื่อศิลปินของอี ซึง-มัน ประธานาธิบดีเกาหลีใต้คนแรก  วิกินี้มีบทความทั้งหมด 16,706 บทความ

วิกินี้ก่อตั้งโดยพัก ซ็อง-ฮย็อน () ในวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 2018 โดยเจตนาส่งต่อข้อมูลที่มีมุมมองอนุรักษ์นิยมเกาหลีใต้ พักก่อตั้งมันขึ้นมาเป็นการเฉพาะ เพื่อโต้แย้งสิ่งที่เขารู้สึกว่าเป็นเรื่องเล่าของฝ่ายซ้ายหรือคอมมิวนิสต์ในวิกิเกาหลีใต้อื่น ๆ โดยเฉพาะนามูวิกิและวิกิพีเดียภาษาเกาหลี รายงานระบุว่าวิกิกำหนดให้แก้ไขต้องมีความเชื่อทางการเมืองที่สอดคล้องกับวิกิ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2019 วิกิมีสมาชิกประมาณ 300 ราย และผู้ร่วมเขียนรายวัน 30 ราย เว็บไซต์ได้จัดเวิร์กช็อปและการประชุมสำหรับชุมชน

## ดูเพิ่ม
* คอนเซอร์วะพีเดีย –&nbsp;วิกิอนุรักษ์นิยมสัญชาติอเมริกัน

## อ้างอิง
จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก]] ธันวาคม พ.ศ. 2500** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้ง

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500
* จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2512

## อ้างอิง

พิษณุโลก
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดพิษณุโลก
จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก]] กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2495 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้ง

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500

## อ้างอิง

พิษณุโลก
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดพิษณุโลก
ศรีวีรมากาฬิยัมมันโกวิล

**ศรีวีรมากาฬิยัมมันโกวิล**  (; Sri Veeramakaliamman Temple) หรือชื่อเดิม **จูนัมปุกัมปัมโกวิล** (; Soonambu Kambam Kovil) เป็นโบสถ์พราหมณ์ (โกวิล) ในใจกลางย่านลิตเติลอินเดีย ในตอนใต้ของประเทศสิงคโปร์ เป็นโบสถ์พระกาลีและพระปารวตี สร้างขึ้นแรกเริ่มเป็นศาลในปี 1855 ก่อนจะสร้างเป็นโบสถ์พราหมณ์ในปี 1881 โดยใช้แรงงานชาวเบงกอล ลักษณะทางสถาปัตยกรรมเป็นแบบทราวิฑหรือแบบทมิฬ

ในปี 2018 คณะกรรมการการกุศล (Charities Commissioner) ได้สั่งห้ามประธานของโบสถ์ ศิวกฑาจัม (Sivakadacham), อดีตประธานโบสถ์ อาร์ เสลวราจุ (R Selvaraju) และเลขานุการ รถ กฤษณัน เสลวกุมาร (Ratha Krishnan Selvakumar) ออกจากตำแหน่ง เนื่องจากทั้งสามคนซึ่งเป็นผู้ลงนามเช็คและอนุมัติการชำระเงิน ได้ออกเช็คที่ไม่ได้ขีดฆ่าจำนวนมากกว่า 1.5 ล้านดอลลาร์ ในจำนวนนี้ มีเช็ค 45 ฉบับ รวมมูลค่ากว่า 227,000 ดอลลาร์ที่ไม่ได้ออกให้กับผู้รับเงินตามชื่อที่ตั้งใจไว้ การสอบสวนยังเปิดเผยอีกว่า รถ ได้รับเงินกู้จำนวน 350,000 ดอลลาร์โดยไม่ได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการบริหาร และไม่มีข้อตกลงเงินกู้เป็นลายลักษณ์อักษรกับผู้ให้กู้ นอกจากนี้ เงินกู้สดและการจ่ายเงินจากเงินกู้ยังไม่ได้รับการบันทึกอย่างถูกต้องในบันทึกของวัด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บทางการ
*Uniquely Singapore website
อาทิตย์ การสังเวชน์

**อาทิตย์ การสังเวชน์**  (22 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 – ) เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวไทย ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งแบ็กขวา

## เกียรติประวัติ

### ผลงานระดับนานาชาติ
**ร่วมกับฟุตบอลทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี**
* ชนะเลิศ ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี: พ.ศ. 2558

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:ฟุลแบ็กฟุตบอลชาย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชลบุรี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลพานทอง
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
หมวดหมู่:ชาวไทยในคริสต์ศตวรรษที่ 21
ราเม็งกระดูกหมู

thumb|ราเม็งกระดูกหมู
thumb|ภาพระยะใกล้ของราเม็งกระดูกหมู
[thumb|ราเม็งกระดูกหมูพร้อม[ชาฮัง]]
**ราเม็งกระดูกหมู** หรือ **ทงกตสึราเม็ง** () เป็นราเมงประเภทหนึ่ง ทำโดยใช้น้ำซุปที่ทำจากกระดูกหมูซึ่งอาจผสมกับวัตถุดิบอื่น ๆ แล้วนำไปเคี่ยวเป็นชั่วโมง มักรับประทานกับเนื้อหมูหั่นบางและเส้นราเม็งแข็ง มีต้นกำเนิดจากจังหวัดฟุกุโอกะบนเกาะคิวชู ถือเป็นของขึ้นชื่อของจังหวัด ราเม็งกระดูกหมูสูตรของเมืองฟุกุโอกะเป็นที่รู้จักดีในชื่อราเม็งฮากาตะ
น้ำซุปกระดูกหมูที่ใช้ทำโดยการต้มกระดูกหมูในน้ำนานถึง 18 ชั่วโมง ซึ่งมักจะมีสีขุ่น ส่วนผสมในน้ำซุปประกอบด้วย หัวหอม กระเทียม ต้นหอม ขิง ไขมันหมู ตีนเป็ดขาหมู น้ำมัน และ เนื้อไก่  เส้นราเมงปรุงสุกมักจะรับประทานกับหมูสามชั้นตุ๋นหรือย่าง และเครื่องปรุงรสอาจรวมถึง คมบุ เห็ดหูหนู ซอสพริก งา ฯลฯ ร้านราเม็งบางแห่งอนุญาตให้ลูกค้าเลือกระดับความแข็งของเส้นได้ด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราเม็ง
ราเม็งฮากาตะ

thumb|233x233px|ราเม็งฮากาตะ
**ราเม็งฮากาตะ** () เป็นราเม็งกระดูกหมูประเภทหนึ่งซึ่งพบได้ในเมืองฟุกุโอกะ จังหวัดฟุกุโอกะ เป็นหลัก โดยทั่วไปอาจหากินได้ที่ ร้านราเม็ง, ร้านอาหารจีน หรือ ยาไต ต่าง ๆ ในจังหวัดฟุกุโอกะ

## ภาพรวม
เครื่องปรุงรสและสีอาจแตกต่างกันไปหลากหลายขึ้นอยู่กับร้าน แต่ลักษณะสำคัญคือซุปสีขาวขุ่นที่ทำจากกระดูกหมูเป็นหลักและเส้นที่ยืดตรงบางเฉียบคล้ายกับ ชิมาบาระโซเม็ง กระดูกหมูต้มด้วยไฟแรงซึ่งทำให้คอลลาเจนในกระดูกละลายส่งผลให้น้ำซุปขุ่น ในร้านบางแห่งอาจเลือกความแข็งของเส้นได้เวลาสั่ง นอกจากนี้ยังสามารถสั่งเส้นเพิ่ม (เรียกว่า คาเอดามะ)

ความแข็งของเส้นราเม็งที่เลือกได้อาจแบ่งหลายระดับ ตั้งแต่ "แข็งมาก", "แข็ง", "ปกติ", "อ่อน", "อ่อนมาก" (「バリカタ」「カタ」「普通」「やわ」「バリやわ」) อ้างอิงจากบทความในนิชินิปปงชิมบุงในเดือนสิงหาคม 2017 ลูกค้า 80% ในร้านราเม็งในเมืองฟุกุโอกะเลือกแบบ "แข็ง" อย่างไรก็ตาม ในร้านราเม็งฮากาตะหลายร้าน แม้ว่าจะสั่งความแข็ง "ปกติ" ก็ยังให้เส้นที่ค่อนข้างแข็งเมื่อเทียบกับราเม็งภูมิภาคอื่น ๆ

ราเม็งฮากาตะอาจใส่เมล็ดงาขาว (งาบด) โดยผู้ที่คิดสูตรนี้คือยาสึโนริ โทโนมุระ (外村泰徳) ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งร้านฮากาตะราเม็งชิบารากุ (博多ラーメンしばらく) ในย่านนิชิจิง ในเขตซาวาระ ของเมืองฟุกุโอกะ ในปี 1958

## ราเม็งนางาฮามะ
thumb|233x233px|ราเม็งนางาฮามะของร้านกันโสะนางาฮามะยะซึ่งเป็นต้นกำเนิด
**ราเม็งนางาฮามะ** (長浜ラーメン) เป็นชื่อเรียกราเม็งกระดูกที่ขายในยาไตหรือร้านราเม็งหลายแห่งในเมืองฟุกุโอกะ โดยเดิมทีมีต้นกำเนิดจากร้านกันโสะนางาฮามะยะ (元祖長浜屋)  ในย่านนางาฮามะ ริมชายฝั่งอ่าวฟุกุโอกะ ในเขตจูโอ กลางเมืองฟุกุโอกะ และต่อมาก็มีร้านอื่นที่ใช้ชื่อว่าราเม็งนางาฮามะตามมา แม้ว่าจะไม่ได้อยู่ในย่านนางาฮามะ และมีสูตรที่ต่างไปจากร้านกันโสะนางาฮามะยะก็ตาม และเนื่องจากเป็นราเม็งกระดูกหมูที่ขายในฟุกุโอกะเหมือนกับราเม็งฮากาตะ ทำให้ปัจจุบันมักถือเป็นชนิดหนึ่งของราเม็งฮากาตะ

ราเม็งนางาฮามะไม่ได้เป็นที่รู้จักในพื้นที่อื่นนอกจากฟุกุโอกะ ทำให้ร้านราเม็งนางาฮามะที่เปิดขายในพื้นที่จังหวัดอื่นมักใช้ชื่อว่า "ฮากาตะนางาฮามะราเม็ง" (博多長浜ラーメン)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราเม็ง
จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตร]] พ.ศ. 2538** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

### เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิจิตร, อำเภอสามง่าม, อำเภอโพธิ์ประทับช้าง, อำเภอวังทรายพูน และกิ่งอำเภอสากเหล็ก

### เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอตะพานหิน, อำเภอบางมูลนาก, อำเภอโพทะเล และอำเภอทับคล้อ

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
* จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

## อ้างอิง

พิจิตร
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดพิจิตร