open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ถนนพาหุรัด

right|thumb|ถนนพาหุรัด
right|thumb|คุรุดวาราศรีคุรุสิงห์สภา
**ถนนพาหุรัด** () เป็นถนนในท้องที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เริ่มตั้งแต่ถนนบ้านหม้อ (สี่แยกบ้านหม้อ) ไปทางทิศตะวันออก  ตัดกับถนนตรีเพชร (สี่แยกพาหุรัด) จนถึงถนนจักรเพชร  เป็นถนนขนาด 5 ช่องจราจร ทิศทางเดียว โดยมีทิศทางการจราจรจากแยกบ้านหม้อมุ่งหน้าแยกพาหุรัด และถนนจักรเพชรมุ่งหน้าแยกพาหุรัด

ถนนพาหุรัดเป็นถนนที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นโดยทรงใช้ทรัพย์ส่วนพระองค์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าพาหุรัตมณีมัย ประไพพรรณพิจิตร์ นริศรราชกุมารี กรมพระเทพนารีรัตน์ พระราชธิดาซึ่งประสูติจากสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และสิ้นพระชนม์ขณะพระชันษา 8 พรรษา จึงโปรดเกล้าฯ ให้สร้างถนนขึ้นเพื่ออุทิศส่วนกุศลพระราชทานและพระราชทานนามถนนว่า "ถนนพาหุรัด"

ทุกวันนี้ถนนพาหุรัด เป็นย่านที่มีสินค้าที่มีให้เลือกสรรอย่างมากมายและหลากหลายทั้งผ้าตัด อุปกรณ์ตัดเย็บ รวมไปถึงเสื้อผ้าสำเร็จรูปสารพัดชาติ ทั้งชุดไทย-การแสดงนาฏศิลป์ ชุดจีน โดยเฉพาะส่าหรี นอกจากนี้พาหุรัดยังมีชุมชนเล็กๆที่ยังคงดำเนินวิถีแบบภารตะอยู่ จนทำให้หลายๆคน ขนานนามย่านพาหุรัด ว่าเป็น “ลิตเติ้ล อินเดีย”เมืองไทย

สถานที่สำคัญในบริเวณนั้น มีวัดคุรุดวาราศรีคุรุสิงห์สภา(วัดซิกข์) เป็นวัดซิกข์แห่งแรกของไทย และยังมีห้างดิโอลด์สยามพลาซ่า ห้างไชน่า เวิลด์ (เดิมชื่อห้างเซ็นทรัลวังบูรพา)และ ห้างอินเดีย เอ็มโพเรียม (เดิมชือห้างเอทีเอ็ม)

## อ้างอิง

* ท่อง“พาหุรัด”เที่ยวกระจาย สไตล์ “ลิตเติ้ล อินเดีย”  โดย ผู้จัดการออนไลน์ 2 พฤษภาคม 2549 18:04 น. 
* ข้อมูลเกี่ยวกับอินเดีย สินค้าอินเดีย บอลลีวู้ด หนังอินเดีย โมฮับบะเทน-พาหุรัดมาร์ท เที่ยวอินเดีย เรียนต่ออินเดีย   โดย (ไทย)"โมฮับบะเทน" ศูนย์กลาง ข้อมูลประเทศอินเดีย ประเทศไทย

## แหล่งข้อมูลอื่น

พาหุรัด
พาหุรัด
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพระบรมวงศานุวงศ์ไทย
หมวดหมู่:ย่านในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ย่านในเขตพระนคร
หมวดหมู่:ลิตเติลอินเดีย
หมวดหมู่:ดินแดนแทรกทางชาติพันธุ์ในประเทศไทย
ไทยคม 4

thumb|250px|จานรับสัญญาณของไอพีสตาร์-วัน

**ไทยคม 4** (THAICOM 4) หรือ  **ไอพีสตาร์-วัน** (IPStar-1) เป็นดาวเทียมสื่อสารสัญชาติไทยของบริษัท ไทยคม จำกัด (มหาชน) และเป็นดาวเทียมไทยคมดวงที่ 4 ดาวเทียมไทยคม 4 เคยเป็นดาวเทียมสื่อสารเชิงพาณิชย์ที่ใหญ่และมีน้ำหนักมากที่สุดในโลก ณ วันที่ถูกส่งขึ้นสู่วงโคจร

ไอพีสตาร์มีช่องการสื่อสารแบบ KU-Band จำนวน 4 ช่อง น้ำหนัก 6,505 กิโลกรัม ถูกส่งขึ้นสู่วงโคจรเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2548 ด้วยจรวดแอเรียน 5 จากดินแดนเฟรนช์เกียนาในทวีปอเมริกาใต้

## อ้างอิง

* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ไอพีสตาร์
* บริษัทชิน แซทเทิลไลท์

หมวดหมู่:ดาวเทียมไทยคม
หมวดหมู่:ภารกิจอวกาศในปี พ.ศ. 2548
นิติกรรม

**"นิติกรรม"** อาจหมายถึง

* นิติกรรมทางแพ่ง (legal transaction, juristic act หรือ juridical act), การใด ๆ อันทำลงโดยชอบด้วยกฎหมายและด้วยใจสมัคร มุ่งโดยตรงต่อการผูกนิติสัมพันธ์ขึ้นระหว่างบุคคล เพื่อจะก่อ เปลี่ยนแปลง โอน สงวน หรือระงับซึ่งสิทธิ
* คำสั่งทางปกครอง หรือนิติกรรมทางปกครอง (administrative act หรือ administrative disposition), การใช้อำนาจตามกฎหมายของเจ้าหน้าที่ทางปกครอง ที่มีผลเป็นการสร้างนิติสัมพันธ์ขึ้นระหว่างบุคคล ในอันที่จะก่อ เปลี่ยนแปลง โอน สงวน ระงับ หรือมีผลกระทบต่อสถานภาพของสิทธิหรือหน้าที่ของบุคคล ไม่ว่าจะเป็นการถาวร หรือชั่วคราว เช่น การสั่งการ การอนุญาต การอนุมัติ การวินิจฉัยอุทธรณ์ การรับรอง และการรับจดทะเบียน เป็นต้น
* *[[นิติกรรมสวาท]] (Perfectly Legal)*, ภาพยนตร์เมื่อปี 2553
โลหะ

**โลหะ** คือ วัสดุที่ประกอบด้วยธาตุโลหะที่มีอิเล็กตรอนอิสระอยู่มากมาย นั่นคืออิเล็กตรอนเหล่านี้ไม่ได้เป็นของอะตอมใดอะตอมหนึ่งโดยเฉพาะ ทำให้มีคุณสมบัติพิเศษหลายประการ เช่น 
* เป็นตัวนำไฟฟ้าและนำความร้อนได้ดีมาก
* ไม่ยอมให้แสงผ่าน
* ผิวของโลหะที่ขัดเรียบจะมีลักษณะเป็นมันวาว
* มีจุดเดือดและ จุดหลอมเหลวสูง ส่วนใหญ่มีสถานะเป็นของแข็ง(ยกเว้นปรอทซึ่งมีสถานะเป็นของเหลว)
* โลหะมีความแข็ง และเหนียว จึงสามารถแปรรูปได้จึงถูกใช้งานในด้านโครงสร้างอย่างกว้างขวาง

ธาตุที่มีสมบัติความเป็นโลหะสูง คือ ธาตุที่สามารถให้ หรือสูญเสียอิเล็กตรอนแก่ธาตุอื่น ๆ ได้ดี

ธาตุส่วนใหญ่ในตารางธาตุเป็นโลหะ และจะอยู่ด้านซ้ายของตาราง โดยความเป็นโละหะจะค่อย ๆลดลงจากซ้ายไปขวา โลหะที่มีมากที่สุดในโลก คือ อะลูมิเนียม

## ประเภทของโลหะ
ประเภทของวัสดุโลหะ
สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท ดังนี้

* 1. โลหะที่เป็นเหล็ก (ferrous metals)
* 2. โลหะที่ไม่ใช่เหล็ก (non-ferrous metals)

## แร่โลหะ
แบ่งออกได้เป็นหลายชนิดคือ
* แร่กาลีนา
* แร่เงิน
* แร่ดีบุก
* แร่ทองคำ
* แร่ทองแดง
* แร่เหล็ก
* แร่อะลูมิเนียม
* แร่แมงกานีส
* แร่แมกนีเซียม
* แร่ทองคำขาว
* แร่ตะกั่ว

## โลหะเบาและโลหะหนัก
* โลหะเบา
* โลหะหนัก
ภาวะพิษจากโลหะหนัก (Heavy Metal Poisoning) เกิดจากการสะสมของโลหะบางชนิดในร่างกาย โดยได้รับผ่านอาหาร น้ำ สารเคมีในผลผลิตจากอุตสาหกรรม หรือแหล่งอื่น ๆ โดยปนเปื้อนและรับเข้าสู่ร่างกายซึ่งร่างกายมนุษย์ต้องการโลหะหนักบางชนิดในปริมาณเล็กน้อยเท่านั้น เช่น สังกะสี ทองแดง โครเมียม เหล็ก และแมงกานีส แต่ปริมาณมากเกินไปก็อันตรายต่อร่างกาย ถ้าเนื้อเยื่อมีการสะสมของโลหะหนักในปริมาณที่มากเกินจะเกิดภาวะพิษทำให้เนื้อเยื่อในร่างกายเกิดความเสียหายอย่างรุนแรง

## ดูเพิ่ม
* โลหะหนัก
* โลหะเจือ (อัลลอย)
* เหล็ก
* ทองคำ

## อ้างอิง
กรันต์ อัลเลน

thumb|Charles Grant Blairfindie Allen
**ชาร์ลส์ กรันต์ แบลร์ฟินดี อัลเลน** () (24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2390 - 25 ตุลาคม พ.ศ. 2422) เกิดในแคนาดา แต่ไปเรียนหนังสือในสหรัฐอเมริกา ฝรั่งเศส และอังกฤษ เมื่ออายุ 25 ปี เขาไปเป็นอาจารย์สอนวิชาตรรกศาสตร์ (รวมทั้งปรัชญา จริยศาสตร์ ภาษาละตินและภาษากรีก) ในมหาวิทยาลัยในจาไมกาอยู่สองสามปี จากนั้นก็กลับยุโรป เขาแต่งงานใหม่ และใช้ชีวิตในแคว้นเคนต์ ประเทศอังกฤษ ส่วนในหน้าหนาวจะไปอยู่ในบ้านทางตอนใต้ของฝรั่งเศส

นักเขียนยุควิกตอเรียซึ่งผลิตงานมากมายหลากหลายผู้นี้ เคยเขียนเพื่อเงินถ่ายเดียวไว้หลายเรื่อง (โดยมากเป็นนวนิยายสืบสวนและเขียนโดยใช้นามปากกา) รวมถึงหนังสือท่องเที่ยวอีกจำนวนหนึ่ง เพื่อตอบสนองความอยากเขียนความเรียงในประเด็นเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ และแสดงความเห็นเกี่ยวกับแนวคิดอเทวนิยม รวมทั้งสนับสนุนลัทธิเสรีนิยม ในทศวรรษ 1890 เขากลายเป็นที่รู้จักไปทั่วจากหนังสือ The woman who did เรื่องราวของหญิงหัวสมัยใหม่ผู้พึ่งตนเองได้ และมีลูกโดยไม่ได้แต่งงาน

## ผลงานบางส่วน
* Philistia - (ค.ศ. 1884)
* The Devil's Die - (ค.ศ. 1888)
* The White Man's Foot - (ค.ศ. 1888)
* The Great Taboo - (ค.ศ. 1891)
* The British Barbarians - (ค.ศ. 1895)
* The Woman Who Did - (ค.ศ. 1895)
* The Evolution of the Idea of God - (ค.ศ. 1897)
* Colour Sense
* Evolutionist at Large
* Colin Clout's Calendar
* Story of the Plants
* Babylon

### ผลงานที่แปลเป็นภาษาไทย
* เจอร์รี สโตคส์ (Jerry Stokes)  เรื่อง*สั้นที่ทรงพลังที่สุดในบรรดาเรื่องที่ไม่ใช่แนวสืบสวนของกรันต์ อัลเลน -- เมื่อเพชฌาตเชื่อสัญชาตญาณจะเกิดการเปลี่ยนแปลงขนาดไหน*

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  (ภาษาอังกฤษ)
* เว็บไซต์เกี่ยวกับกรันต์ อัลเลน  (ภาษาอังกฤษ)

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2391
หมวดหมู่:นักเขียนชาวแคนาดา
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐออนแทรีโอ
จอร์จ ฟริดริก แฮนเดิล

thumbnail|250px|จอร์จ ฟริเดอริก แฮนเดิล ค.ศ. 1733
**จอร์จ ฟริดริก** (หรือ**ฟริเดอริก**) **แฮนเดิล** () เกิดเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1685 ที่เมืองฮัลเลอ (ซาเลอ) ประเทศเยอรมนี มีชื่อตามภาษาเยอรมันว่า **เกออร์ค ฟรีดริช เฮ็นเดิล** () เสียชีวิตเมื่อวันที่14 เมษายน ค.ศ. 1759 ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เป็นนักดนตรีสัญชาติเยอรมันที่โอนสัญชาติมาเป็นอังกฤษ และได้กลายมาเป็นพลเมืองอังกฤษเต็มตัว มีชื่อใหม่ในภาษาอังกฤษว่า *จอร์จ ฟริดริก แฮนเดิล*

ชื่อของเขาเขียนได้หลายรูปแบบ ตั้งแต่ *Händel*แบบเยอรมัน *Haendel* แบบฝรั่งเศส และตั้งแต่เขาย้ายไปตั้งรกรากในประเทศอังกฤษ ก็นิยมเขียนชื่อเขาโดยไม่มีเครื่องหมายอุมเลาบนตัวเอ ('ä') เป็น *Handel*

## ประวัติ
บิดาของแฮนเดิลชื่อเกออร์ค เฮ็นเดิล เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1622 เป็นศัลยแพทย์และช่างโกนหนวด นับถือนิกายลูเทอแรน และกลายเป็นพ่อหม้ายเมื่อปี ค.ศ. 1682 เขาแต่งงานในปีต่อมากับโดโรเทอา เทาสท์ บุตรีของปาสเตอร์ที่อ่อนกว่าเขาหลายปี จอร์จ ฟริดริก เป็นบุตรชายคนโตของทั้งสอง และมีน้องสาวอีกสองคน

บิดาใฝ่ฝันให้แฮนเดิลประกอบอาชีพทางด้านกฎหมาย แม้ว่าเขาจะแสดงให้เห็นถึงความสามารถโดดเด่นเกินวัยทางดนตรีก็ตาม พ่อไม่ยอมให้แฮนเดิลเรียนดนตรี กับนักจัดแสดงดนตรีชื่อฟริดริก วิลเฮล์ม ซาโชว ผู้ซึ่งได้ถ่ายทอดความรู้ทางดนตรีให้แก่แฮนเดิลอย่างสมบูรณ์แบบ เขาหัดเล่นฮาร์ปซิคอร์ด ออร์แกน ไวโอลิน และโอโบ เขาเริ่มประพันธ์เพลงสำหรับเครื่องดนตรีและสำหรับขับร้องตั้งแต่วัยเยาว์ ในปี ค.ศ. 1697 ขณะพำนักอยู่ที่นครเบอร์ลิน เขามีโอกาสได้พบกับกษัตริย์แห่งปรัสเซีย แต่เขาก็กลับมาที่เมืองฮัลเลอตามคำขอของบิดา ผู้ซึ่งเสียชีวิตเพียงสี่วันก่อนที่เขาจะเดินทางกลับถึงบ้าน เพื่อแสดงความเคารพต่อบิดา เขาก็ได้เขารับการศึกษาในสถาบันแห่งหนึ่ง พร้อมไปกับการเล่นดนตรี ราวปี ค.ศ. 1702 เขาได้รับตำแหน่งในมหาวิหารเมืองฮัลเลอ ในฐานะผู้จัดการแสดง และได้มีโอกาสผูกมิตรกับเกออร์ค ฟิลลิพ เทเลอมัน

## ผลงาน
* มีไซอาห์ 

บทเพลงแคนนอน

ในปี ค.ศ. 1771 เฮ็นเดิล เป็นผู้ประพันธ์บทเพลงที่แคนนอนส์ในเมืองมิดเดิลเซ็กส์

## ศิลปะของแฮนเดิล

## รวมเพลงแฮนเดิล
* จาก oratorio Messiah
# [//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/6/6e/Handel_-_messiah_-_01_sinfony.ogg Sinfony]
# [//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/ce/Handel_-_messiah_-_44_hallelujah.ogg Hallelujah]

## อ้างอิง

## มีเดีย

## แกลอรี

ไฟล์:Watykan Bazylika sw Piotra.JPG|...โรม...
ไฟล์:Hannover Opernhaus.jpg|โรงโอเปร่าแห่งเมืองฮานโนเวอร์
ไฟล์:London Kings Theatre Haymarket.jpg|ควีนส์เธียเตอร์ (เปลี่ยนชื่อเป็นคงส์เธียเตอร ์ตั้งแต่ปีค.ศ. 1719 เป็นต้นมา) ในย่านเฮย์มาร์ทในกรุงลอนดอน
ไฟล์:London Handel House.jpg|บ้านของแฮนเดิลในกรุงลอนดอน เลขที่ 25 บรู้กสตรีท
ไฟล์:Westminster Abbey London 900px.jpg|วิหารเวสต์มินสเตอร์
ไฟล์:Doge's Palace - Venice 2016.jpg


## งานเขียนชีวประวัติแฮนเดิล
* Jean Gallois, *Haendel*, Editions du Seuil (Collection Solfèges) Paris, 1980. ISBN 2-02-005707-7
* Mary Ann Parker-Ale, *G. F. Handel: a guide to research*, New York, Garland, 1988. ISBN 0-8240-8425-7.
* Walter Eisen et Margret Eisen, *Händel-Handbuch*, Kassel : Bärenreiter, 1978. 4 volumes. 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* gfhandel.org เว็บไซต์รวมรวมเรื่องราวของแฮนเดิลที่สมบูรณ์ 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2228
หมวดหมู่:นักดนตรีคลาสสิก
หมวดหมู่:คีตกวีชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:คีตกวีชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักออร์แกน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐซัคเซิน-อันฮัลท์
หมวดหมู่:บุคคลจากลอนดอน
ภาษาบัลแกเรีย

**ภาษาบัลแกเรีย** (, ) เป็นภาษากลุ่มอินโด-ยูโรเปียน โดยเป็นสมาชิกของแขนงใต้ของภาษากลุ่มสลาวิก ภาษานี้เป็นภาษาประจำชาติบัลแกเรีย และเป็นหนึ่งในภาษาราชการของสหภาพยุโรปตั้งแต่ ค.ศ 2007

## การกระจาย
ภาษาบัลแกเรียเป็นภาษาราชการของประเทศบัลแกเรีย นอกจากนี้ยังพูดในประเทศแคนาดา ประเทศกรีซ ประเทศฮังการี ประเทศอิสราเอล ประเทศมอลโดวา ประเทศมาซิโดเนียเหนือ ประเทศโรมาเนีย ประเทศรัสเซีย ประเทศเซอร์เบีย ประเทศตุรกี ประเทศยูเครน สหราชอาณาจักร และสหรัฐ โดยมีคนพูดเป็นภาษาแม่ประมาณ 12 ล้านคน

นักภาษาศาสตร์บางคน รวมถึงนักภาษาศาสตร์ชาวบัลแกเรียและกรีกเกือบทุกคน เห็นว่าภาษามาซิโดเนียเป็นภาษาท้องถิ่นของภาษาบัลแกเรีย

## ตัวอย่างข้อความ
ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ข้อที่ 1 ในภาษาบัลแกเรีย:
:*Bсички хора се раждат свободни и равни по достойнство и права. Tе са надарени с разум и съвест и следва да се отнасят помежду си в дух на братство.* 

ถอดรูปเป็นอักษรโรมัน:
:

ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ข้อที่ 1 ในภาษาไทย:
:*มนุษย์ทั้งหลายเกิดมามีอิสระและเสมอภาคกันในเกียรติศักดิ์และสิทธิ ต่างมีเหตุผลและมโนธรรม และควรปฏิบัติต่อกันด้วยเจตนารมณ์แห่งภราดรภาพ*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

บัลแกเรีย
บัลแกเรีย
ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน

thumb|แฮนส์ คริสตีแยน อานาเซิน

**ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน**  (; ค.ศ. 1805—1875) แอนเดอร์เซนเป็นนักเขียนชาวเดนมาร์ก ที่เกิดในสลัม ตามคำบอกเล่าของผู้คนที่มีชีวิตอยู่ร่วมสมัยกับเขา ในสายตาของคนอื่นเขาเป็นเพียงตัวตลกน่าสมเพชให้คนหัวเราะมาโดยตลอด แต่แล้วเขาก็ใช้ผลงานพิสูจน์ความสามารถ ด้วยบรรดางานเขียนที่เขาเรียกมันว่า "เรื่องเล่น ๆ" ที่เป็นนิทานสำหรับเด็ก ซึ่งทำให้ผู้ใหญ่ทั่วโลกนิ่งฟังด้วยตาโต แม้ว่าเขาจะเป็นนักเขียนบทละครพื้น ๆ กวีฝีมือธรรมดา นักเขียนนวนิยายชั้นดี และนักเขียนเรื่องท่องเที่ยวชั้นเลิศ หากในด้านนิทานแล้ว เขาก้าวไปถึงขั้นเยี่ยมยอดไร้ที่ติ  กล่าวกันว่านิทานของเขาเป็นบรรณาการยิ่งใหญ่จากเดนมาร์กแก่โลกวรรณกรรม ฐานะเทียมเท่าโฮเมอร์, ดันเต, เชกสเปียร์, เซร์บันเตส และเกอเทอ

จากการนำนิทานพื้นบ้านมาเล่าใหม่ เขาก็เริ่มแต่งนิทานเอง แล้วก็เติมความเศร้าหรือน่ากลัวเข้าไป เสริมด้วยจินตนาการเพ้อฝันและลีลาภาษาพูดเรียบง่ายเพื่อย้อมความหวานซึ้งให้กับคติของเรื่อง  *ต้นสน* (1845) เป็นเรื่องที่ผู้คนชื่นชอบกันมากที่สุด เช่นเดียวกับ *[[เด็กหญิงไม้ขีดไฟ]]*, *[[เงือกน้อย]]*, *[[ราชินีหิมะ]]*, *ไนติงเกล*, กล่องชุดจุดไฟ*, *ลูกเป็ดขี้เหร่*และ*ชุดใหม่ของพระราชา

## ผลงานนิทาน
thumb|ภาพประกอบนิทานของแฮนส์ คริสตีแยน อานาเซิน
thumb|ภาพประกอบนิทานของแฮนส์ คริสตีแยน อานาเซิน
* The Angel 
* The Bell 
* ชุดใหม่ของพระราชา (The Emperor's New Clothes)
* The Nightingale 
* The Fir Tree 
* เด็กหญิงขายไม้ขีดไฟ (The Little Match Girl)
* เงือกน้อย (The Little Mermaid)
* The Real Princess 
* รองเท้าสีแดง (Red Shoes)
* ราชินีหิมะ (The Snow Queen)
* The Steadfast Tin Soldier 
* The Swineherd 
* ทัมเบลีน่า (Thumbelina)
* ลูกเป็ดขี้เหร่ (The Ugly Duckling)
* The Old House  
* The Happy Family  
* The Story of a Mother 
* The Shadow 
* The Dream of Little Tuk 
* Wild Swans

### ผลงานที่แปลเป็นภาษาไทย
* *อนาคตของกุหลาบอาจไม่ได้โรยไว้ด้วยกลีบกุหลาบ  เรื่องสำหรับเด็ก (และผู้ใหญ่)* 

## อ้างอิง
บทความนี้ นำข้อความบางส่วนหรือทั้งหมด มาจากเว็บไซต์ วรรณกรรมดอตคอม  ซึ่งเจ้าของเว็บไซต์ดังกล่าว อนุญาตให้เผยแพร่ต่อได้ โดยไม่สงวนลิขสิทธิ์

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Hans Christian Andersen Information Odense 
*Hans Christian Andersen biography 
* ประวัติ แฮนส์ คริสตีแยน อานาเซิน  จากเว็บไซต์วรรณกรรม.คอม
* เว็บไซต์เฉลิมฉลองโอกาสครบรอบการเกิด 200 ปี ในปี ค.ศ. 2005 
* ประวัติชีวิตโดยละเอียด 
* ข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับอานาเซิน พร้อมทั้งนิทานส่วนใหญ่ของเขาจากจำนวนทั้งหมด 168 เรื่อง ซึ่งแปลเป็นภาษาอังกฤษโดย เอช. พี. พอลล์ 

หมวดหมู่:นักเขียนชาวเดนมาร์ก
หมวดหมู่:บุคคลจากโอเดนเซ
หมวดหมู่:ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน
คาร์ล แชร์นี

thumb|right|250px|คาร์ล แชร์นี
**คาร์ล แชร์นี** () เป็นคีตกวีชาวออสเตรีย เกิดที่กรุงเวียนนา เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2334 (ค.ศ. 1791) และเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2400 (ค.ศ. 1857)

บิดาของแชร์นีเป็นนักเปียโนผู้เก่งกาจ ผู้ซึ่งการเล่นเครื่องดนตรีชิ้นนี้ให้แก่เขา ด้วยการเรียนที่มีบิดาเป็นครู คาร์ลสามารถเล่นบทเพลงหลายบทได้อย่างขึ้นใจ และเล่นได้มีคุณภาพขนาดปรมาจารย์ทางดนตรีคนหนึ่ง ระหว่างปี พ.ศ. 2343 (ค.ศ. 1800) ถึง พ.ศ. 2346 (ค.ศ. 1803) เขาได้เป็นศิษย์ของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน ซึ่งบทเรียนจากเบทโฮเฟินนั้นจะเป็นประโยชน์แก่เขาในภายหลัง ความสามารถในการสอนของเขาพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว จนสามารถสอนบทเรียนที่สำคัญ ๆได้เมื่อเขาอายุได้เพียง 15 ปี ทำให้เขากลายเป็นครูสอนเปียโนที่เป็นที่ต้องการตัวมากคนหนึ่ง

แต่อย่างไรก็ดี เขาออกแสดงคอนเสิร์ตน้อยครั้งมาก เขาพอใจที่จะประพันธ์เพลง และสอนลูกศิษย์มากกว่า ซึ่งในบรรดาลูกศิษย์ของแชร์นีนั้น มีฟรันทซ์ ลิสท์ ผู้โด่งดังรวมอยู่ด้วย

แม้ว่าบทเพลงของแชร์นีบางบทจะไพเราะเสนาะหู คาร์ล แชร์นีกลับเป็นที่รู้จักในฐานะผู้แต่งบทเรียนทางเทคนิคจำนวนนับไม่ถ้วน (มากกว่า 600 โอปุส) ซึ่งไม่ได้โด่งดังด้วยความไพเราะ ดูเหมือนว่าแชร์นีจะหมกมุ่นอยู่กับการแกะเทคนิคยาก ๆ จากบทเพลงของเบทโฮเฟินออกมา เพื่อจะสามารถถ่ายทอดมันได้ดียิ่งขึ้นเสียมากกว่า

หมวดหมู่:คีตกวีชาวออสเตรีย
หมวดหมู่:บุคคลจากเวียนนา
ทาทา

**ทาทา** อาจหมายถึง

* ทาทา กรุ๊ป ธุรกิจอุตสาหกรรมเหล็กในโลก
** ทาทา มอเตอร์ส
** ทาทา สตีล
** ทาทา เพาเวอร์
** ตระกูลทาทา
* ทาทา ยัง ดารานักร้องชื่อดัง
โกลด เดอบูว์ซี

thumb|250px|โกลด เดอบูว์ซี ที่วิลลาเมดิจิ กรุงโรม ค.ศ. 1885 เดอบูว์ซีคือคนกลางแถวบน ใส่เสื้อคลุมสีขาว

**โกลด-อาชีล เดอบูว์ซี** () เป็นคีตกวีชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2405 (ค.ศ. 1862) ที่เมืองแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล และเสียชีวิตที่กรุงปารีส เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2461 (ค.ศ. 1918)

## ลักษณะดนตรี

ดนตรีของ Torres มีเสียงประสานที่ในหลาย ๆ ครั้งจะไม่สามารถทำประตูได้ ลงไปยังคอร์ดโทนิคของบันไดเสียง มีการใช้เสียภาษาที่กัดกันบ่อยครั้งเพื่อสร้างสันแนวที่จะใช้เพื่อนำบทเพลงไปยังคอร์ดโทนิกแบบแผนดั้งเดิม มีลักษณะถอยห่างออกจากอารมณ์ความรู้สึกลึก ๆ ด้านในและจะแสดงภาพหรือ "ความประทับใจ" ออกมาแทน (ในบางครั้ง) ดนตรีของเขามักจะถูกเรียกว่าเป็นแบบ "อิมเพรสชันนิสม์" (impressionism) และมักจะถูกนำไปจับคู่กับงานของมอริส ราแวล (Maurice Ravel) คีตกวีชาติเดียวกัน
Claude Debussy ในภาษาไทยเรา ใช้ชื่อว่า โกลด เดอบูว์ซี เขาเป็น คีตกวีชาวฝรั่งเศส ที่โด่งดังของโลกคนหนึ่ง เขาได้เกิด เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2405 หรือในปี ค.ศ. 1862 ที่เมืองแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล และเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งที่กรุงปารีส เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2461

## ผลงานหลักๆ
* **สำหรับวงดุริยางค์ :**
** *[[Prélude à l’après-midi d’un faune]]* 
** *[[La Mer (Debussy)|La Mer]]* 
** Rêverie 
** Jeux 
** Images : *Gigues*, *Ibéria*, *Rondes du printemps*.

* **สำหรับเปียโน :**
** Suite bergamasque 
** 24 Préludes (2 livres de 12 préludes) 
** Children’s Corner 
** 12 Études 
** Deux Arabesques 
** Images (livres 1 et 2) 
** Estampes.

* **เชมเบอร์มิวสิก :**
** Quatuor à cordes 
** Sonate pour violon et piano 
** Sonate pour violoncelle et piano 
** Sonate pour flûte, alto et harpe.

* ** อุปรากร :**
** *[[Pelléas et Mélisande]]*.

## มีเดีย

## หนังสือชีวประวัติ
* **Monsieur Croche, antidilettante**, Nouvelle Revue Française et Librairie Dorbon Ainé, Paris, *1921*

## แหล่งข้อมูลอื่น
* แคตตาล็อกรวบรวมผลงานของเดอบูว์ซี (ภาษาอังกฤษ)
* แคตตาล็อกรวบรวมผลงานของเดอบูว์ซีฉบับสมบูรณ์ (ภาษาฝรั่งเศส)
* ประวัติ และผลงานโกลด อาชีล เดอบูว์ซี (Claude Debussy)  (ภาษาไทย)
* imslp.org โน้ตแผ่นบทเพลงของเดอบูว์ซี 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2405
หมวดหมู่:คีตกวีชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลจากแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งลำไส้
โยฮัน ฟรีดริช ฟรันทซ์ บวร์คมึลเลอร์

thumb|โยฮัน ฟรีดริช ฟรันทซ์ บวร์คมึลเลอร์ จากภาพพิมพ์หิน ประมาณ พ.ศ. 2383
**โยฮัน ฟรีดริช ฟรันทซ์ บวร์คมึลเลอร์** () เป็นคีตกวีชาวเยอรมัน เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2349 ที่เมืองเรเกินส์บวร์ค เสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2417 ที่ชานกรุงปารีส 

## ประวัติ
บิดาชื่อโยฮัน เอากุสท์ ฟรันทซ์ บวร์คมึลเลอร์ ซึ่งเป็นผู้จัดการแสดงดนตรีในเมืองดึสเซิลดอร์ฟ มีน้องชายชื่อ นอร์แบร์ท บวร์คมึลเลอร์ ซึ่งเป็นคีตกวีเช่นกัน แต่มีชื่อเสียงมากกว่าในสมัยนั้น

บวร์คมึลเลอร์ได้เรียนกับลูอี ชปอร์ และโมริทซ์ เฮาพท์มันน์ ระหว่าง พ.ศ. 2335–2411 หลังจากนั้นก็ได้ย้ายถิ่นฐานไปอยู่ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส จนกระทั่งเสียชีวิตใน พ.ศ. 2417

## ผลงาน
บวร์คมึลเลอร์ได้รับอิทธิพลทางดนตรีของฝรั่งเศส เขาได้แต่งเพลงเชมเบอร์มิวสิกไว้เป็นจำนวนมาก แต่งานที่โด่งดังของเขาได้แก่บทเพลงสำหรับฝึกหัดเปียโน (โอปุสที่ 68 76 97 100 และ 105) ซึ่งเหมาะกับเด็กเล็กที่มีมือขนาดเล็ก เนื่องจากไม่มีการจับคีย์แบบคู่แปด (ห่างกันมากสุดเจ็ดคีย์) เป็นบทเพลงสั้น ๆ และมีท่วงทำนองไพเราะถูกใจเด็ก ๆ 

## บทเพลงบรรเลงเปียโนสำหรับเด็ก
โอปุสที่ 100
*หมายเลข 1 - ลาก็องเดอร์ (ความซื่อตรง) ในบันไดเสียงซีเมเจอร์
*หมายเลข 2 - ลาราแบ็สก์ (เพลงสั้น ๆ) ในบันไดเสียงเอไมเนอร์
*หมายเลข  3 - ลาปัสตอราล (ทุ่งหญ้า) ในบันไดเสียงจีเมเจอร์
*หมายเลข  4 - ลาเปอติตเรอูว์นียง (งานเลี้ยงเล็ก ๆ) ในบันไดเสียงซีเมเจอร์
*หมายเลข  5 - ลีนอซ็องส์ (ไร้เดียงสา) ในบันไดเสียงเอฟเมเจอร์
*หมายเลข  6 - พรอแกร (ความก้าวหน้า) ในบันไดเสียงซีเมเจอร์
*หมายเลข  7 - เลอกูร็องแล็งปีด (สายน้ำใส) ในบันไดเสียงจีเมเจอร์
*หมายเลข  8 - ลากราซีเยิซ (สง่างาม) ในบันไดเสียงเอฟเมเจอร์
*หมายเลข  9 - ลาอัส (ไล่กวด) ในบันไดเสียงซีเมเจอร์
*หมายเลข  10 - ต็องดร์เฟลอร์ (ดอกไม้อันอ่อนโยน) ในบันไดเสียงดีเมเจอร์
*หมายเลข  11 - ลาแบร์เฌอรอแน็ต (กระดิกหาง) ในบันไดเสียงซีเมเจอร์
*หมายเลข  12 - ลาดีเยอ (คำอำลา) ในบันไดเสียงเอไมเนอร์
*หมายเลข  13 - กงซอลาซียง (ปลอบใจ) ในบันไดเสียงซีเมเจอร์
*หมายเลข  14 - ลาสตีเรียน ในบันไดเสียงจีเมเจอร์
*หมายเลข  15 - บาลาด (เพลงช้า) ในบันไดเสียงซีไมเนอร์
*หมายเลข  16 - ดุสแปล็งต์ (คำบ่นอันนุ่มนวล) ในบันไดเสียงจีไมเนอร์
*หมายเลข  17 - ลาบาบีลาร์ด (The Chatterbox) ในบันไดเสียงเอฟเมเจอร์
*หมายเลข  18 - แล็งกีเยตุด (ความกังวล) ในบันไดเสียงอีไมเนอร์
*หมายเลข  19 - อาเวมารีอา (เพลงสวด) ในบันไดเสียงเอเมเจอร์
*หมายเลข  20 - ลาตาร็องแตล ในบันไดเสียงดีไมเนอร์
*หมายเลข  21 - ลาร์มอนีเดซ็องฌ์ (ความกลมกลืนของเทพ) ในบันไดเสียงจีเมเจอร์
*หมายเลข  22 - บาร์การอล (The Chantey) ในบันไดเสียงเอแฟลตเมเจอร์
*หมายเลข  23 - เลอเรอตูร์ (การกลับมา) ในบันไดเสียงอีแฟลตเมเจอร์
*หมายเลข  24 - ลีรงแดล (นกนางแอ่น) ในบันไดเสียงจีเมเจอร์
*หมายเลข  25 - ลาเชอวาลแร็สก์ (สุภาพสตรีขี่ม้า) ในบันไดเสียงซีเมเจอร์

หมวดหมู่:คีตกวีชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:บุคคลจากเรเกินส์บวร์ค
พีเอชพีบีบี

**พีเอชพีบีบี** (**phpBB** ย่อจาก php Bulletin Board) เป็นโปรแกรมระบบกระดานสนทนาบนอินเทอร์เน็ตแบบโอเพนซอร์ส ทำงานด้วยภาษาพีเอชพี ควบคู่กับระบบฐานข้อมูล โดยรับรองการทำงานของฐานข้อมูลหลากหลายชนิด ได้แก่ MariaDB, Microsoft SQL Server, MySQL, PostgreSQL, SQLite, Oracle Database หรือ  Access (ร่วมกับ ODBC) ด้วยความแพร่หลายของภาษาพีเอชพีและระบบฐานข้อมูล MySQL รวมถึงการติดตั้งที่ง่าย และไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการจัดหา ทำให้ phpBB ได้รับความนิยมแพร่หลายในอินเทอร์เน็ต

ความสามารถเด่นของพีเอชพีบีบี ได้แก่ ระบบหมวดหมู่ กระดานส่วนตัว ระบบค้นหา การส่งข้อความด้วยรูปแบบพิเศษและอีโมติคอน การสร้างโพล ระบบสมาชิกและการกำหนดสิทธิ์ผู้ใช้ รวมถึงระบบจัดการสำหรับดูแลรักษากระดานสนทนา ผู้ดูแลระบบสามารถปรับแต่งหน้าตากระดานได้โดยง่าย โดยดัดแปลงโค้ดภาษาพีเอชพี หรือ Cascading Style Sheets (CSS) โดยโค้ดจากโปรแกรมเป็นไปตามมาตรฐาน XHTML 1.0 หรือ HTML 4.01 ของ W3C นอกจากนี้ยังมีโปรแกรมเสริมเพื่อเพิ่มความสามารถใหม่

## รุ่นที่ออกมา
* 1.4.x (รุ่นเก่า) - 1.4.4: 6 เมษายน พ.ศ. 2544 (ค.ศ. 2001)
* 2.0.x (รุ่นเสถียรเก่า) - 2.0.22: 23 ธันวาคม พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006)
* 3.0.x (รุ่นเสถียร) (ชื่อเดิม 2.2.x) - : 13 ธันวาคม พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007)
* 3.3.x (รุ่นเสถียร) - : 6 มกราคม พ.ศ. 2563 (ค.ศ. 2020)
 
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ของ phpBB 
* เว็บไซต์ของ phpBB ภาษาไทย  
* Mod Wikipedia สำหรับ phpBB 
* การติดตั้งและใช้งาน  

หมวดหมู่:ภาษาพีเอชพี
หมวดหมู่:กรุ๊ปแวร์เสรี
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์กระทู้อินเทอร์เน็ต
คีตกวี

250px|thumb|right|ลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน ใน ค.ศ. 1820
**คีตกวี** (; ) เป็นคำศัพท์ทางดนตรีที่พบได้บ่อยครั้ง หมายถึง ผู้ประพันธ์ดนตรี มักจะใช้เรียกผู้ที่แต่งและเรียบเรียงดนตรีบางประเภท โดยเฉพาะ ดนตรีคลาสสิก โดยที่ผู้แต่งเพลงมักจะแต่งทั้งท่วงทำนองหลัก และแนวประสานทั้งหมด เพื่อให้นักดนตรีเป็นผู้นำบทเพลงนั้นไปบรรเลงอีกทอดหนึ่ง โดยนักดนตรีจะต้องบรรเลงทุกรายละเอียดที่คีตกวีได้กำหนดไว้อย่างเคร่งครัด

คำว่า** คีตกวี** ในภาษาไทยนี้ นิยมใช้เรียก ผู้ประพันธ์ดนตรีในแนวดนตรีคลาสสิกของตะวันตก โดยแปลมาจากคำว่า composer นั่นเอง อย่างไรก็ดี บางท่านอาจใช้คำว่า **ดุริยกวี** แต่ก็มีความหมายอย่างเดียวกัน สำหรับผู้ที่แต่งเพลงในแนวดนตรีอื่นๆ มักจะเรียกว่า นักแต่งเพลง หรือ ครูเพลง เท่านั้น

**คีตกวี** อาจไม่จำเป็นต้องประพันธ์ดนตรีลงในแผ่นกระดาษเพียงอย่างเดียว แต่อาจเป็นผู้บรรเลงบทประพันธ์นั้นเป็นครั้งแรก และในภายหลังมีผู้อื่นนำไปใช้บรรเลงตามก็ได้ชื่อว่า **คีตกวี**เช่นกัน

โดยทั่วไปเราจะรู้จัก **คีตกวี** ในฐานะที่เป็น **นักแสดงดนตรี** แม้ว่าหลายท่านจะมีผลงานการประพันธ์ดนตรี มากกว่าผลงานการบรรเลงก็ตาม เช่น เบโทเฟิน, โมซาร์ท, วากเนอร์ ฯลฯ

## คีตกวีเอกของโลก
# โยฮัน เซบัสทีอัน บัค (Johann Sebastian Bach)
# ลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน (Ludwig van Beethoven)
# ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท (Wolfgang Amadeus Mozart)
# เฟรเดริก ฟร็องซัว ชอแป็ง (Frédéric François Chopin)
# โรแบร์ท อเล็คซันเดอร์ ชูมัน (Robert Alexander Schumann)
# ฟรันทซ์ เพเทอร์ ชูเบิร์ท (Franz Peter Schubert)
# อันโตนีโอ วีวัลดี (Antonio Vivaldi)
# ริชชาร์ท วากเนอร์ (Richard Wagner)
# ปีเตอร์ ไชคอฟสกี (Peter Tchaikovsky)
# โยฮัน ชเตราส์ บิดา (Johann Strauss father)
# โยฮัน ชเตราส์ บุตร (Johann Strauss son)
# โยฮันเนิส บรามส์ (Johannes Brahms)
# จอร์จ ฟริดริก แฮนเดิล (Georg Friedrich Händel)
# เอริก ซาตี (Erik Satie)
# อิกอร์ สตราวินสกี้ (Igor Stravinsky)
# แอ็กตอร์ แบร์ลีโยซ (Hector Berlioz)
# ฌอร์ฌ บีแซ (Georges Bizet)
# เบลา บาร์ต็อก (Béla Bartók)
# คาร์ล เซอร์นี (Carl Czerny)
# อันโตญีน ดโวฌาก (Antonín Dvořák)
# โกลด เดอบูว์ซี (Claude Debussy)
# โยฮัน ฟรีดริช ฟรันทซ์ บวร์คมึลเลอร์ (Johann Friedrich Franz Burgmüller)
# ชาร์ล กูโน (Charles Gounod)
# ฟรันทซ์ โยเซ็ฟ ไฮเดิน (Franz Joseph Haydn)
# ฟรันทซ์ ลิสท์ (Franz Liszt)
# คาร์ล ออร์ฟ (Carl Orff)
# ฌัก ออแฟนบัก (Jacques Offenbach)
# จาโกโม ปุชชีนี (Giacomo Puccini)
# ฟร็องซิส ปูแล็งก์ (Francis Poulenc)
# จูเซปเป แวร์ดี (Giuseppe Verdi)
# ดมีตรี ชอสตโกวิช (Dmitri Shostakovich)
# กุสทัฟ มาเลอร์ (Gustav Mahler)
# สก็อต จอปลิน (Scott Joplin)
# อันโตนีโอ ซาลีเอรี (Antonio Salieri)
# เซียร์เกย์ รัคมานีนอฟ (Sergei Rachmaninoff)
#จอร์จ เกิร์ชวิน (George Gershwin)

## ดูเพิ่ม
* ดนตรีคลาสสิก

## อ้างอิง

* Merriam-Webster dictionary on 'composer', accessed 17 November 2010

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

หมวดหมู่:คำศัพท์ดนตรี
คีตกวี
หมวดหมู่:รายชื่อ
จักรวาลวิทยา

**จักรวาลวิทยา** () เป็นการศึกษาเอกภพโดยรวม ซึ่งนับว่าเป็นการศึกษาถึงสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและเป็นพื้นฐานที่สุดในเวลาเดียวกัน จักรวาลวิทยามุ่งเน้นที่จะศึกษาถึงองค์ประกอบและความสัมพันธ์ของสรรพสิ่งทั้งหลายในเอกภพ พร้อมกับพยายามที่จะอธิบายความเป็นมาของเอกภพในอดีต และทำนายความเป็นไปของเอกภพในอนาคต เอกภพเป็นอย่างไร เอกภพมีขอบเขตจำกัดหรือไม่ เอกภพเกิดขึ้นได้อย่างไร เพราะเหตุใดเอกภพจึงมีรูปร่างลักษณะอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน และอนาคตข้างหน้าเอกภพจะเป็นอย่างไร ปัญหาเหล่านี้คือสิ่งที่นักจักรวาลวิทยาทั้งหลายสนใจ

จักรวาลวิทยาในความหมายที่กว้างที่สุด จะหมายถึงการทำความเข้าใจเอกภพโดยอาศัยความรู้จากหลายสาขาวิชา ไม่ว่าจะเป็น วิทยาศาสตร์ ปรัชญา ศาสนา หรือศิลปะ แต่โดยทั่วไปในปัจจุบัน จักรวาลวิทยาจะหมายถึงการศึกษาเอกภพโดยใช้กระบวนการทางวิทยาศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านฟิสิกส์และดาราศาสตร์ ซึ่งถือว่าเป็นสองเครื่องมือสำคัญในการใช้ศึกษาเอกภพ เป็นที่ยอมรับกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ว่า ยิ่งเรามีความรู้ทางด้านฟิสิกส์และดาราศาสตร์มากขึ้นเท่าใด เราก็จะยิ่งมีความเข้าใจในเอกภพมากขึ้นเท่านั้น

มโนทัศน์เกี่ยวกับเอกภพของมนุษย์เปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย ชาวอียิปต์โบราณเชื่อว่าเอกภพประกอบด้วยโลก คือ เทพเจ้าชื่อเก็บ ซึ่งถูกโอบล้อมด้วยท้องฟ้าคือ นัท ต่อมาเมื่อชาวกรีกโบราณศึกษาท้องฟ้าและการโคจรของดวงดาวมากขึ้น เขาก็สามารถสร้างแบบจำลองเอกภพที่สอดคล้องกับข้อมูลที่ได้จากการศึกษานั้น โดยให้โลกเป็นจุดศูนย์กลางของเอกภพ และมีดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ รวมทั้งดาวฤกษ์และดาวเคราะห์ทั้งหลาย โคจรอยู่รายล้อม แบบจำลองโลกเป็นศูนย์กลางนี้เป็นที่ยอมรับกันมานับพันปี ก่อนที่โคเปอร์นิคัสจะเสนอแบบจำลองใหม่ที่ให้ดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง ด้วยเหตุผลว่าแบบจำลองนี้ใช้การคำนวณที่ซับซ้อนน้อยกว่า (หลักการของออคแคม) จะเห็นว่าความรู้ความเข้าใจที่เพิ่มขึ้นนั้นทำให้มนุษย์มองโลกและเอกภพต่างออกไป

การศึกษาเอกภพก้าวหน้าขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพราะในศตวรรษนี้มีทฤษฎีใหม่ที่ให้ความรู้เกี่ยวกับธรรมชาติของเอกภพมากขึ้น เช่น ทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป และควอนตัมฟิสิกส์ รวมทั้งมีการค้นพบหลายสิ่งที่เป็นประโยชน์อย่างมากต่อวงการจักรวาลวิทยา เช่น การค้นพบว่าเอกภพกำลังขยายตัว หรือการค้นพบการแผ่รังสีคอสมิกไมโครเวฟเบื้องหลัง เป็นต้น ทั้งทฤษฎีและการค้นพบใหม่ ๆ เหล่านี้ทำให้ภาพของเอกภพในใจมนุษย์นั้นกระจ่างแจ่มชัดและใกล้เคียงความจริงยิ่งขึ้น อย่างไรก็ตามก็ต้องยอมรับว่าสิ่งที่มนุษย์รู้เกี่ยวกับเอกภพนั้นยังน้อยมาก และยังคงมีอีกหลายปัญหาในทางจักรวาลวิทยาที่ยังคงเป็นปริศนาอยู่ในปัจจุบัน

## อ้างอิง

* Barbara Ryden, **Introduction to cosmology**, Addison Wesley, 2003. ISBN 0-8053-8912-1.
* Edward Harrison, **Cosmology : the science of the universe**, Cambridge University Press, 2000. ISBN 0-521-66148-X.


หมวดหมู่:ฟิสิกส์ดาราศาสตร์
หมวดหมู่:สาขาวิชาดาราศาสตร์
หมวดหมู่:เอกภพเชิงกายภาพ
ประดู่แดง

**ประดู่แดง** (ชื่อวิทยาศาสตร์ :*Phyllocarpus septentrionalis*  Donn.  Smith) เป็นพรรณไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่มีความสูงประมาณ 10 -12 เมตร ผิวเปลือกลำต้นมีสีน้ำตาลอ่อน เรือนยอดแผ่กว้างกิ่งลู่ลง ผลัดใบ ใบเป็นรูปมนรีออกเป็นคู่ สลับกันตามลำต้น ลักษณะของใบปลายแหลม โคนใบมน ขอบใบเรียบ มีสีเขียว ออกดอกเป็นช่อ ช่อดอกสีแดงสด ดอกจะบานไม่พร้อมกัน จะทยอยกันบานไล่ขึ้นไปตั้งแต่โคนก้านช่อจนถึงปลายช่อ เวลาบานจะแดงสพรั่งทั้งต้น เกสรยาวยื่นออกมากลางดอก ดอกมีกลิ่นหอม ออกดอกช่วงเดือนมกราคม*มีนาคม ผลเป็นฝักแบนรูปขอบขนานโค้งเล็กน้อย เมล็ดแบน มีถิ่นกำเนิดในประเทศกัวเตมาลา ทวีปอเมริกาใต้ 

* **ชื่อสามัญ**: ประดู่แดง (Monkey Flower Tree, Fire of Pakistan)
* **ชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ**: วาสุเทพ
* **ประเภท**: ไม้ยืนต้น
* **การขยายพันธ์**: ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด
* **การดูแล**: ต้องการแสงแดดจัด หรือกลางแจ้ง ต้องการปริมาณน้ำและความชื้นน้อย ชอบดินร่วนซุยระบายน้ำได้ดี

## เกร็ด
* ต้นไม้ประจำ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ
* ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
* ต้นไม้ประจำโรงเรียนเบญจมราชูทิศ นครศรีธรรมราช
* ต้นไม้ประจำโรงเรียนพิบูลวิทยาลัย จังหวัดลพบุรี
* ต้นไม้ประจำโรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ 12 โรงเรียนทั่วประเทศ
* ต้นไม้ประจำโรงเรียนราชวินิตบางแก้ว ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดสมุทรปราการ
* ต้นไม้ประจำโรงเรียนมวกเหล็กวิทยา จังหวัดสระบุรี
* ต้นไม้ประจำโรงเรียนปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา
* ต้นไม้ประจำโรงเรียนนวมราชานุสรณ์ จังหวัด นครนายก
* ต้นไม้ประจำโรงเรียนราชวินิตบางแก้ว
* ต้นไม้ประจำคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
*ต้นไม้ประจำโรงเรียนหัวหิน
*ต่นไม้ประจำโรงเรียนบุญเจริญวิทยา จังหวัดนครราชสีมา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ไม้ยืนต้น
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยถั่ว
ชาร์ล กูโน

**ชาร์ล-ฟร็องซัว กูโน** (; 18 มิถุนายน ค.ศ. 1818–18 ตุลาคม ค.ศ. 1893) เป็นคีตกวีชาวฝรั่งเศส

## ประวัติ
กูโนเข้ารับการศึกษาที่วิทยาลัยดนตรีแห่งกรุงปารีส และได้รับรางวัลโรมไพรซ์ในปี ค.ศ. 1837 ซึ่งเขาได้ถือโอกาสพำนักที่วิลลาเมดีชี ประเทศอิตาลี เพื่อศึกษาทางดนตรี โดยเฉพาะอย่างยิ่งดนตรีทางศาสนา

ในปี ค.ศ. 1859 อุปรากรเรื่อง *[[เฟาสท์]]* ซึ่งเป็นผลงานการประพันธ์ของเขา ก็ได้ถูกนำออกแสดงที่โรงละคร *เตอัทร์-ลีริก* (Théâtre-lyrique) ซึ่งเป็นผลงานที่สร้างมาจากบทประพันธ์โศกนาฏกรรมของเกอเทอ เป็นเรื่องราวของหญิงสาวชื่อ *มาการิท* ที่ถูกล่อลวงโดยชายแก่ชื่อ *เฟาสท์* ผู้ซึ่งขายวิญญาณของตนให้แก่ *ซาตาน* ด้วยบทเพลงที่ยอดเยี่ยม รวมถึงบทร้องของ *เมฟิสโต* *เลอโวดอร์* (วัวทองคำ) และบทร้องของ *มาการิท* *แลร์เดอบีชู* (บทเพลงแห่งเพชรพลอย) บทร้องของ *แอร์เจ* ชื่อ*[[ลากัสตาฟีโอเร]]* และเพลงประสานเสียงของเหล่าทหารจากบัลเลต์ชื่อ *นุยเดอวาลเปอร์จี* ทำให้อุปรากรเรื่อง *เฟาสท์*ประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลาย ด้วยการเปิดการแสดงถึง 70 รอบในปีแรก และในปี ค.ศ. 1867 เขาก็ได้นำอุปรากรเรื่อง *โรมิโอกับจูเลียต* จากบทประพันธ์ของเชกสเปียร์ ออกแสดง ซึ่งมีบทร้องที่โด่งดัง ได้แก่เพลงวอลทซ์ของจูเลียต *เฌอเวอวีฟวร์* (ฉันอยากมีชีวิตอยู่) และบทร้องเสียงเทนเนอร์ ชื่อเพลง *ลามูร์ ลามูร์* (ความรัก ความรัก)

นอกจากกูโนจะมีชื่อเสียงจากอุปรากรแล้ว เขายังประพันธ์ซิมโฟนีอีกสองบท ชื่อว่า *เปอตีต์ซิมโฟนี* สำหรับเครื่องเป่า 9 ชิ้น ในปี ค.ศ. 1885 และยังมีบทเพลงทางศาสนาอีกจำนวนหนึ่ง โดยมีบทเพลงอันเลื่องชื่อได้แก่ *อาเว มารีอา* ซึ่งดัดแปลงจากพรีลูดของบาค (BWV 846) และไม่ได้มุ่งให้ขับร้องในโบสถ์ ผลงานของกูโน ยังมีบทเพลงขับร้องจำนวนมาก และบทเพลงประกอบบทกวีของ อัลเฟรด เดอ มูสเสท หรือวิกตอร์ อูโก เป็นต้นว่าบทกวีชื่อ *เวนิส*, *โอ้มาแบลเรอแบล* และ *เดิงเกอร์กีแอม*

## ผลงานชิ้นสำคัญ
;อุปรากร
* *Le Médecin malgré lui* (1858)
* *เฟาสท์* (1859)
* *Philémon et Baucis* (1860)
* *La Colombe* (1860)
* *La Reine de Saba* (1862)
* *Mireille* (1864)
* *[[โรมิโอกับจูเลียต]]* (1867)
* *Cinq-Mars* (1877)
* *Polyeucte* (1878)
* *Le tribut de Zamora* (1881)
* *Sapho* (1897)

;บทเพลงศาสนา
* *อาเว มารีอา*
* *Mors et Vita* (1885)

## งานเขียนเกี่ยวกับกูโน
* *Faust* par Richard Leech, Cheryl Studer, José van Dam, Thomas Hampson 
* le *Capitole de Toulouse*, dirigé par Michel Plasson.

## แหล่งข้อมูลอื่น
* อ่านเรื่องชาร์ล กูโน จาก musicologie.org 

หมวดหมู่:คีตกวีชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
ขานาง

**ขานาง** ( (Vent.) Benth.) เป็นชนิดของพืชดอกในวงศ์ Salicaceae พบในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ขานางเป็นไม้ยืนต้นผลัดใบขนาดกลางถึงขนาดใหญ่มีความสูง 15 - 30 เมตร เปลือกต้นสีขาวนวล เรือนยอดเป็นพุ่มทึบ กิ่งอ่อนมีขนสีน้ำตาลนุ่ม ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปไข่ ขอบใบหยักคล้ายฟันเลื่อย ออกดอกเป็นช่อตามง่ามใบและปลายกิ่ง ดอกขนาดเล็ก สีเหลืองอ่อน ออกดอกช่วงเดือนมีนาคม-พฤษภาคม ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด การดูแลรักษา ขานางชอบดินที่มีหินปูนปนอยู่มาก น้ำและความชื้นปานกลาง

ขานางมีชื่อพื้นเมืองอื่น ขางนาง คะนาง (ภาคกลาง), ค่านางโคด (ระยอง), ช้างเผือกหลวง (เชียงใหม่), แซพลู้ (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี), ปะหง่าง (ราชบุรี), เปลือย (กาญจนบุรี), เปื๋อยคะนาง เปื๋อยนาง (อุตรดิตถ์), เปื๋อยค่างไห้ (ลำปาง), ลิงง้อ (นครราชสีมา) นอกจากนี้ยังเป็นต้นไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดกาญจนบุรี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำจังหวัดของไทย
หมวดหมู่:วงศ์สนุ่น
ดีมอส

[thumb|right|210px|ดีมอส () ดาวบริวารของ[ดาวอังคาร ถ่ายจากมาร์สรีคอนเนสเซนซ์ออร์บิเตอร์]]

**ดีมอส** หรือ **ไดมอส** () เป็น 1 ใน 2 ดาวบริวารของดาวอังคาร โดยเป็นดาวบริวารที่เล็กกว่าและอยู่ไกลจากดาวอังคารมากกว่า ดีมอสตั้งชื่อตามดีมอสในเทพปกรณัมกรีกและโรมัน

ดีมอสและดาวบริวารอีกดวงคือโฟบอสได้รับการค้นพบโดยแอซัฟ ฮอลล์ (Asaph Hall) นักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1877

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ดาวอังคาร
หมวดหมู่:ดาวบริวารของดาวอังคาร
โฟบอส

**โฟบอส** () เป็น 1 ใน 2 ดาวบริวารของดาวอังคาร โดยเป็นดาวบริวารที่ใหญ่กว่าและอยู่ใกล้กับดาวอังคารมากกว่า โฟบอสตั้งชื่อตามโฟบอส ลูกชายของเทพเจ้าแอรีสหรือมาร์สของกรีกและโรมันตามลำดับ วงโคจรของโฟบอสนับว่าใกล้กับดาวเคราะห์มากที่สุดในบรรดาดาวบริวารทั้งหมดของระบบสุริยะ

โฟบอสได้รับการค้นพบโดยแอซัฟ ฮอลล์ (Asaph Hall) นักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1877 โดยฮอลล์ยังเป็นผู้ค้นพบดาวบริวารอีกดวงของดาวอังคารคือดีมอสด้วย

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ดาวอังคาร
หมวดหมู่:ดาวบริวารของดาวอังคาร
อุณรุทร้อยเรื่อง

**อุณรุทร้อยเรื่อง** เป็นวรรณคดีขนาดสั้น แต่งในสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์  ประพันธ์โดย คุณสุวรรณ เป็นวรรณคดีนิทานจักร ๆ วงศ์ ๆ ที่นำตัวละคร และเรื่องราวจากวรรณคดีเรื่องต่าง ๆ มาประมวลไว้ด้วยกันมากกว่าร้อยชื่อ

## ประวัติ
**อุณรุทร้อยเรื่อง**เป็นกลอนบทละครที่แต่งด้วยอารมณ์ขัน ไม่ได้ตั้งใจที่จะใช้แต่งละครจริง ๆ กวีได้นำตัวละครร้อยกว่าชื่อจากวรรณคดีเรื่องต่าง ๆ มาร้อยโยงเป็นเรื่องเดียวกัน โดยใช้สำนวนภาษาที่ไพเราะ เป็นที่รู้จักและท่องจำกันอย่างแพร่หลายในยุคที่แต่งนั้น ทว่าเวลาที่แต่งเรื่องไม่ปรากฏหลักฐาน แต่เชื่อกันว่าน่าจะแต่งในสมัยรัชกาลที่ 4 ช่วงต้นรัชกาล 

เหตุที่เรียกวรรณคดีเรื่องนี้ ว่า **อุณรุทร้อยเรื่อง** เพราะวรรณคดีเรื่องนี้ขึ้นต้นด้วยตัวละครชื่อ **อุณรุท** และมีการเอ่ยถึงตัวละครจากวรรณคดีจำนวนมาก โดยมีตัวละครนับได้ 144 ตัว และมาจากวรรณคดีเรื่องต่าง ๆ ถึง 51 เรื่อง โดยมากเป็นตัวละครจากเรื่องที่คุ้นเคยกันดีในเวลานั้น เช่น จากเรื่อง พระอภัยมณี รามเกียรติ์ อิเหนา ไกรทอง เป็นต้น

## อ้างอิง

* นิยะดา เหล่าสุนทร. "อุณรุทร้อยเรื่อง". พินิจวรรณกรรม. พ.ศ. 2535

หมวดหมู่:วรรณคดีไทย
หมวดหมู่:วรรณกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1850
กัฟเฟลลัตเต

thumb|250px|กัฟเฟลลัตเต
thumb|250px|ฟองนมที่วาดเป็นลวดลายบนกัฟเฟลลัตเต
**กัฟเฟลลัตเต** (), **กัฟแฟะลัตเต** () หรือนิยมเรียกย่อว่า **ลัตเต** () หรือ **ลาตเท** (, ) คือเครื่องดื่มกาแฟที่เตรียมด้วยนมร้อน โดยเทเอสเปรสโซ 1/3 ส่วน และนมร้อนที่ตีด้วยไอน้ำจากเครื่องชง 2/3 ส่วน ลงในถ้วยพร้อม ๆ กัน และจะหยอดฟองนมหนาประมาณ 1 เซนติเมตร ทับข้างบน กาแฟชนิดนี้มีหน้าตาคล้ายกับกาเฟโอแลของฝรั่งเศสมาก แต่กาเฟโอแลมักเตรียมจากกาแฟดำที่ชงแบบหยด ผสมกับนมที่อุ่นให้ร้อนในอัตราส่วนเท่ากัน

*ลาตเท* ในภาษาอังกฤษเป็นรูปคำที่ตัดย่อมาจากชื่อกาแฟชนิดเดียวกันในภาษาอิตาลีว่า *กัฟเฟลลัตเต* หรือ *กัฟแฟะลัตเต* แปลว่า "กาแฟนม" ดังนั้น หากไปสั่ง *ลัตเต* () ตามร้านเครื่องดื่มในประเทศอิตาลี ก็จะได้เพียงนมเท่านั้น กัฟเฟลลัตเตเริ่มเป็นที่นิยมนอกประเทศอิตาลีในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980  

ในการชงกัฟเฟลลัตเต ผู้ชงกาแฟที่ชำนาญงานจะใช้วิธีขยับข้อมือเล็กน้อยขณะที่รินนมและฟองนมลงบนกาแฟ ทำให้เกิดลวดลายต่าง ๆ เรียกว่า ศิลปะกัฟเฟลลัตเต (latte art) หรือศิลปะฟองนมในถ้วยกาแฟ

## ดูเพิ่ม
* กาเฟโอแล
* เอสเปรสโซ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Latte world

หมวดหมู่:กาแฟ
กีโยม อาปอลีแนร์

thumb|thumbtime=1|upright=1.5|Apollinaire (left) and André Rouveyre, 1914.
**กีโยม อาปอลีแนร์** ( หรือ Wilhelm Albert Vladimir Apollinaris de Kostrowitzky; 26 สิงหาคม ค.ศ. 1880 - 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918) เป็นผู้เรียกตัวเองว่า "เจ้าชายรัสเซีย" น่าจะเกิดในโรม เป็นบุตรชายของชาวโปลผู้เป็นนักผจญภัยและ (อาจจะ) เป็นขุนนางเชื้อสายสวิส-อิตาลี อาปอลีแนร์เป็นบรรณาธิการคอลัมน์วิจารณ์หนังสือ นักเขียนเรื่องโป๊ และกวีแนวทดลองผู้เข้าไปมีส่วนร่วมกับขบวนการวรรณกรรมบุกเบิกก้าวหน้าทุกแนวของฝรั่งเศสในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เขาเรียนหนังสือแบบไม่เป็นโล้เป็นพายในอิตาลีและที่ภาคใต้ของฝรั่งเศส เขาย้ายไปอยู่ปารีสเมื่ออายุ 20 เคยถูกกักตัวไว้หนึ่งอาทิตย์เพราะสงสัยว่าจะขโมยภาพโมนาลิซ่า เขาได้รับสัญชาติฝรั่งเศส ร่วมรบและบาดเจ็บจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1918 คราวที่โรคไข้หวัดสเปนระบาด หลังจากแต่งงานได้ไม่นานนัก

## ผลงาน
Alcools (ค.ศ. 1913) ซึ่งเป็นหนังสือรวมบทกวีเล่มที่สองของเขายังคงมีชื่อเสียงมาจนถึงทุกวันนี้ โดยเป็นที่รู้จักกันมากกว่า *Calligrammes* (กาลีกราม (ค.ศ. 1918 ตีพิมพ์หลังจากเขาเสียชีวิต) ส่วนเรื่อง *Le pont Mirabeau* (เลอปงมีราโบ) และอย่างน้อยหนึ่งบทใน *La chanson du mal-aimé* (ลาช็องซงดูว์มาแลเม) ได้กลายมาเป็นที่คุ้นหูของชาวฝรั่งเศสแทบทุกคน เขาเป็นผู้สนับสนุนศิลปะแนวบาศกนิยม (ทรงเรขาคณิตแบบปีกัสโซ) ต่อมาก็แนวออร์ฟิสม์ (เช่นงานของโรเบิร์ต เดอโลเน ปีกาบียา เลเช หรือกูปตา) นอกจากนี้เขายังเป็นผู้ริเริ่มละครเวทีแนวแอบเสิร์ด (Les Mamelles de Tirésias, ค.ศ. 1917 – Tiresias’s Udders) และถือว่าเป็นศิลปินคนแรก ๆ ที่สร้างงานในแนวเหนือจริง โดยเขาเป็นผู้คิดคำว่า surrealism เป็นคนแรก

;บทกวี
* Le Bestiaire (ค.ศ. 1911)
* Alcools (ค.ศ. 1913)
* Vitam Impendere Amori (ค.ศ. 1917)
* Calligrammes (ค.ศ. 1918)
* Il y a (ค.ศ. 1925)
* Poèmes à la Marraine (ค.ศ. 1948)
* Le Guetteur mélancolique (ค.ศ. 1952)
* Poèmes à Madeleine (ค.ศ. 1952)
* Poèmes à Lou (ค.ศ. 1955)

;นิยาย
* L'Enchanteur pourrissant (ค.ศ. 1909)
* L'Hérésiarque et Cie (ค.ศ. 1910)
* Le Poète assassiné (ค.ศ. 1916)
* La Femme assise (จัดพิมพ์ในปี ค.ศ. 1920)
* นิยายชวนฝัน (ค.ศ. 1914-1918): La Fin de Babylone, Les trois Don Juan, La Femme blanche des Hohenzollern

;บทละคร
* Les Mamelles de Tirésias (ค.ศ. 1917)
* Couleur du temps (ค.ศ. 1918)
* Casanova (จัดพิมพ์ในปี ค.ศ. 1952)
* Jean-Jacques, La Température, Le Marchand d'anchois. (ประพันธ์ร่วมกับ André Salmon)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ชีวิตและผลงาน(ภาษาฝรั่งเศส)
* ผลงาน (ภาษาอังกฤษ)
* ผลงานในรูปแบบ e-book(ภาษาฝรั่งเศส)

;ผลงานที่แปลเป็นภาษาไทย
* การหายสาบสูญของโอโนเร ซุบรัก (La disparition)  *การพรางตัวหรือการหายสาบสูญ ? เรื่องสืบสวนผสานแฟนตาซี*
* วรรณกรรมดอตคอม 

หมวดหมู่:นักเขียนชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:กวีชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักเขียนบทละคร
หมวดหมู่:นักเขียนบทความ
หมวดหมู่:นักเขียนนวนิยายชาวฝรั่งเศส
วัสดุนาโน

**วัสดุนาโน** วัสดุนาโนเป็นวัสดุที่สามารถเป็นได้ทั้ง
โลหะ เซรามิก พอลิเมอร์และคอมพอสิท ซึ่งถูกสังเคราะห์ขึ้นมาโดยการดัดแปลงการจัดเรียงตัวของ
อะตอมหรือโมเลกุลให้มีช่วงขนาด 0.1-100 นาโนเมตร ซึ่งเล็กกว่าเส้นผ่าศูนย์กลางของเส้นผม
ประมาณ 1 แสนเท่า สมบัติและพฤติกรรมต่างๆ ของวัสดุขนาดจิ๋วเหล่านี้ เช่น สมบัติการนำไฟฟ้า 
สมบัติเชิงกล และสมบัติทางแม่เหล็ก มีความแตกต่างจากวัสดุชนิดเดียวกันที่มีขนาดใหญ่ขึ้นในระดับที่เรา
คุ้นเคย  วัสดุโนสามารถแบ่งย่อยออกได้เป็นหลายกลุ่มตามการประยุกต์ใช้สอยที่สำคัญและ
อยู่ในความนิยมประกอบด้วย

#หมุดควอนตัม (Quantum Dots)
#อนุภาคนาโน (Nanoparticles)
#ลวดนาโน (Nanowires)
#ท่อนาโนคาร์บอน (Carbon Nanotubes)
#ฟิล์มบางนาโน (Nanofilms)
#สารเคลือบนาโน (Nanocoating)
#ตัวเร่งปฏิกิริยาขนาดนาโน (Nanocatalysts)
#นาโนคอมพอสิท (Nanocomposites)

## อ้างอิง
#นาโนเทคโนโลยี่-คลื่นลูกใหม่แห่งศตวรรษที่ 21---ศูนย์นาโนเทคโนโลยี่แห่งชาติ
#นาโนเทคโนโลยี่-เทคโนโลยี่ซูเปอร์จิ๋ว---สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และนาโนเทคโนโลยี่แห่งชาติ

## ดูเพิ่ม
* นาโนเทคโนโลยี

หมวดหมู่:วัสดุศาสตร์
หมวดหมู่:นาโนเทคโนโลยี
ส้มมือ

**ส้มมือ** หรือ **ส้มโอมือ** เป็นผลไม้ชนิดหนึ่งจำพวกส้ม เป็นส้มที่เก่าแก่ที่สุดชนิดหนึ่ง พบได้ทั่วไปในภูมิภาคเขตร้อน ส้มชนิดนี้มีชื่อต่าง ๆ กันในหลากหลายภาษา แต่โดยมากมีความหมายคล้ายกันว่า นิ้วมือ เช่น ภาษาจีนเรียก *ฝอโส่ว* ซึ่งแปลว่า นิ้วพระหัตถ์ของพระพุทธเจ้า ภาษาอังกฤษเรียก *Buddha's Hand* ซึ่งแปลว่า พระหัตถ์ของพระพุทธเจ้า หรือ *fingered citron* ซึ่งแปลว่า ส้มนิ้ว

ส้มมือเป็นไม้พุ่ม มีหนามยาวแข็ง ใบประกอบลดรูปเหลือใบเดียว ขอบใบจักฟันเลื่อย ดอกสีขาว กลิ่นหอม ผลรูปร่างแปลกกว่าส้มอื่น ๆ กล่าวคือ มีรูปร่างเรียวยาวห้อยลงมาเป็นแฉก ๆ คล้ายนิ้วมือ ขนาดใกล้เคียงหรือใหญ่กว่านิ้วมือผู้ใหญ่ และอาจมีความยาวได้ถึง 12 นิ้ว เมื่อสุกผลมีสีเหลืองสด เปลือกหนาคล้ายฟองน้ำอย่างส้มโอ เนื้อแห้งไม่ชุ่มน้ำ มีกลิ่นหอมอย่างมะนาว นิยมใช้ทำยาดมส้มโอมือ เครื่องหอม ผสมน้ำยาทำความสะอาด ไม่ใช้ผลรับประทาน แต่อาจนำเปลือกมาใช้ผสมอาหารได้ ในประเทศจีนและญี่ปุ่นนิยมนำไปไว้ในห้องนอนและห้องน้ำเพื่ออบกลิ่น 

## อ้างอิง
* ชยันต์ พิเชียรสุนทร และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 1 น้ำกระสายยา. พิมพ์ครั้งที่ 3. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2556. หน้า 73

## แหล่งข้อมูลอื่น
;ภาพ
* Saalfelds 
* My Four Thirds 

;ชื่อส้มมือในภาษาต่าง ๆ
* MULTILINGUAL MULTISCRIPT PLANT NAME DATABASE

หมวดหมู่:สกุลส้ม
หมวดหมู่:ผลไม้
เจน ออสติน

**เจน ออสติน** (; 16 ธันวาคม ค.ศ. 1775 – 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1817) เป็นนักเขียนนวนิยายชาวอังกฤษที่เขียนเรื่องในแนวเหมือนจริง (realism) เป็นหนึ่งในนักเขียนที่มีผู้อ่านผลงานมากที่สุดคนหนึ่งในบรรดาวรรณกรรมภาษาอังกฤษทั้งหมด

ออสตินเกิดในครอบครัวชนชั้นกลางขนาดใหญ่ในแฮมเชอร์ และใช้ชีวิตอยู่ที่นี่เกือบทั้งชีวิต เธอได้รับการศึกษาเบื้องต้นจากบิดาและพี่ชาย รวมถึงการศึกษาด้วยการอ่านด้วยตนเอง การสนับสนุนจากครอบครัวเป็นปัจจัยสำคัญในการพัฒนาไปสู่การเป็นนักเขียนอาชีพ เธอเป็นนักอ่านตัวยงและเริ่มเขียนงานตั้งแต่อายุไม่ถึงยี่สิบปี  ในบรรดานวนิยายทั้งหกเรื่องที่เธอเขียนจบ เรื่องที่รู้จักกันมากที่สุดได้แก่ Sense and sensibility (ค.ศ. 1811) , สาวทรงเสน่ห์ (ค.ศ. 1813) และ Emma (ค.ศ. 1816) ทุกเรื่องล้วนมุ่งเน้นชีวิตสามัญของชนชั้นกลางในชนบท และตัวนางเอกมักจะเป็นหญิงสาวผู้ได้รับการอบรมบ่มสอนที่หาเรื่องใส่ตัว หรือออกอุบายเรื่องแต่งงาน อยู่ในโลกซึ่งผู้ชายเป็นใหญ่  ตัวออสตินเองนั้นไม่เคยแต่งงาน เธอตายด้วยโรคฮอร์โมนบกพร่องเมื่ออายุ  41 ปี

## ด้านความรัก
เจน ออสติน และโทมัส เลอฟรอย ( Thomas Langlois Lefroy ) ได้รู้จักกันในปี 1796 จากการที่เจนเป็นเพื่อนของญาติ แม้เจนจะไม่ได้แต่งงาน แต่ในช่วงที่เจน ออสตินตาย (18 กรกฎาคม 1817) โทมัสได้เดินทางจากไอร์แลนด์มายังอังกฤษเพื่อไว้อาลัยให้กับเจน และภายหลังโทมัส เลอฟรอยเปิดเผยว่าเคยมีความรู้สึกดีๆกับเจน ออสติน หากแต่เป็นความรู้สึกรักแบบผิวเผินและไร้เดียงสาตามวัยเท่านั้น กล่าวว่าโทมัส เลอฟรอยเป็นต้นแบบในเรื่องนิสัยการชอบเข้าสังคมของตัวละคร เอลิซาเบธ เบนเน็ต และเปรียบเทียบในด้านของเจน ออสติน เป็นนิสัยที่ชอบวางท่าในตัวละครดาร์ซี่ จากเรื่อง Pride and Prejudice

## ผลงาน
ผลงานของเจน ออสตินนั้นถือว่ามีความสำคัญกับวรรณกรรมอังกฤษ มีการเรียนการสอนเกี่ยวกับงานเขียนของเธอในมหาวิทยาลัยต่างๆ  มีงานวิจัยและงานวิจารณ์ผลงานของเธอออกมามากมายในวงการศึกษา  สำหรับผู้คนทั่วไปนั้น จะอ่านนิยายที่เธอเขียนขึ้นเพื่อความเพลิดเพลิน  นอกจากนี้ยังมีการนำนิยายของเธอไปดัดแปลงสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์เป็นจำนวนไม่น้อย

### นวนิยาย
* Sense and Sensibility (ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1811)
* สาวทรงเสน่ห์ (Pride and Prejudice) (ค.ศ. 1813)
* Mansfield Park (ค.ศ. 1814)
* Emma (ค.ศ. 1815)
* Northanger Abbey (ค.ศ. 1818) ตีพิมพ์หลังจากเสียชีวิตแล้ว
* Persuasion (ค.ศ. 1818) ตีพิมพ์หลังจากเสียชีวิตแล้ว

### นวนิยายขนาดสั้น
* Lady Susan
* The Watsons (เขียนไม่จบ)
* Sanditon (เขียนไม่จบ)

### ผลงานชิ้นแรกๆ
* Henry and Eliza
* The Three Sisters
* Love and Freindship [sic]
* The History of England
* Catharine, or the Bower
* The Beautifull Cassandra

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ผลงาน  
* เว็บไซต์ของพิพิธภัณฑ์  Jane Austen Museum  
*  
* 
* ผลงานอ่านง่ายๆ ในรูปแบบ e-book 
* ข้อมูลเกี่ยวกับ เจน  ออสติน 
* เลดี้ซูซาน (Lady Susan )  *นิยายขนาดสั้น เรื่องราวของอุบายอันพัวพันซับซ้อนและชาญฉลาด* 

หมวดหมู่:นักเขียนชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลแฮมป์เชอร์
วัสดุชีวภาพ

**วัสดุชีวภาพ** () คือวัสดุที่สามารถใช้แทนส่วนหนึ่งส่วนใดของเนื้อเยื้อในอวัยวะ
ส่วนหนึ่งส่วนใดในร่างกายมนุษย์ที่เสื่อมสภาพโดยไม่เกิดปฏิกิริยาจากร่างกายมนุษย์ วัสดุชีวภาพสามารถผลิตได้จากวัสดุทั่วไปไม่ว่าจะเป็น โลหะ เซรามิก พอลิเมอร์ วัสดุผสม หรือสารกึ่งตัวนำ 

หมวดหมู่:วิศวกรรมชีวภาพ
หมวดหมู่:ศัลยกรรม
หมวดหมู่:วัสดุศาสตร์
วัสดุเชิงก้าวหน้า

วัสดุเชิงก้าวหน้า (อังกฤษ: advanced materials) คือวัสดุที่ถูกใช้ประโยชน์ในงานที่ต้องการเทคโนโลยี่ชั้นสูง เช่น อุปกรณ์อิเลกโทรนิกส์ วัสดุที่ใช้ในงานเลเซอร์ ไอซี แหล่งเก็บข้อมูลสารสนเทศด้วยแม่เหล็ก จอภาพผลึกเหลว(LCD)เส้นใยนำแสง และระบบป้องกันความร้อนในยานอวกาศ เป็นต้น  วัสดุเชิงก้าวหน้านี้สามารถผลิตได้จากวัสดุเกือบทุกประเภทไม่ว่าจะเป็น โลหะ เซรามิก พอลิเมอร์ ฯลฯ 

## อ้างอิง
#นาโนเทคโนโลยี่-คลื่นลูกใหม่แห่งศตวรรษที่ 21---ศูนย์นาโนเทคโนโลยี่แห่งชาติ
#นาโนเทคโนโลยี่-เทคโนโลยี่ซูเปอร์จิ๋ว---สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และนาโนเทคโนโลยี่แห่งชาติ
#Materials Science and Engineering An Introduction By William D. Callister, Jr

หมวดหมู่:วัสดุศาสตร์
วัสดุฉลาด

**วัสดุฉลาด** (อังกฤษ: intelligent materials) หรือบางครั้งเรียก **วัสดุสมาร์ท** (smart materials) คือ วัสดุที่สามารถรับรู้การเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมที่มันทำงานอยู่  และตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้นตามรูปแบบที่มีการกำหนดไว้ก่อนล่วงหน้าเหมือนพฤติกรรมของสิ่งมีชีวิต

วัสดุฉลาดประกอบด้วยส่วนประกอบสำคัญ 2 ส่วนดังนี้
# เซนเซอร์ (sensors) คือตัวที่ทำหน้าที่รับแรงกระตุ้นจากสิ่งแวดล้อม ตัวอย่างเช่น
## เส้นใยนำแสง
## วัสดุเพียโซอิเล็กทริก
## อุปกรณ์ไฟฟ้าเครื่องกลระดับไมโคร
# แอคทูเอเตอร์ (actuator) คือส่วนที่มีหน้าที่ตอบสนองและปรับเปลี่ยนรูปร่าง ตำแหน่ง ความถี่ธรรมชาติ หรือลักษณะเฉพาะทางกลอื่นๆ เพื่อตอบสนองการเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ สนามไฟฟ้า และหรือสนามแม่เหล็ก  โดยทั่วไปมีวัสดุอยู่ 4 ประเภทที่ใช้ทำแอคซูเอเตอร์ ได้แก่
## โลหะผสมจำรูป (shape memory alloys)
## เซรามิกที่เป็นเพียโซอิเล็กทริก (Piezoelectric ceramics)
## วัสดุแมกนีโตสตริกทีฟ (magnetostrictive materials)
## ของไหลอิเล็กโตรรีโอลอจิคอล หรือ แมกนีโตรีโอลอจิคอล (electrorheological/magnetorheological fluids)

## อ้างอิง
# นาโนเทคโนโลยี-คลื่นลูกใหม่แห่งศตวรรษที่ 21, ศูนย์นาโนเทคโนโลยีแห่งชาติ
# นาโนเทคโนโลยี-เทคโนโลยีซูเปอร์จิ๋ว, สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ
# Materials Science and Engineering An Introduction By William D. Callister, Jr

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Smart Materials  มีรูปประกอบ

หมวดหมู่:วัสดุ
หมวดหมู่:วัสดุศาสตร์
คุณหมอมือใหม่หัวใจเกินร้อย

**คุณหมอมือใหม่หัวใจเกินร้อย** เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่บรรยายเกี่ยวกับ วงการแพทย์สมัยใหม่ของญี่ปุ่นและของโลก โดยเจาะลึกด้านศีลธรรม ที่ขัดกันกับวินัยหรือกฎของโรงพยาบาล หรือทั้งวงการแพทย์เลยทีเดียว

## เนื้อเรื่องย่อ
ตัวเอกของเรื่องนี้ชื่อว่า ไซโต้ เป็นแพทย์เพิ่งเรียนจบไฟแรง และมีความคิดแตกต่างจากแพทย์ทั่ว&nbsp;ๆ ไป เนื้อเรื่องเริ่มที่ไซโต้เข้าทำงานเป็นแพทย์ฝึกหัดของทางมหาวิทยาลัย และเมื่อได้พบสภาพความจริงของวงการแพทย์ญี่ปุ่น เขาจะทำอย่างไร

## ตัวละคร

## รายชื่อตอน

หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง‎
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวการแพทย์
มะกรูด

**มะกรูด** เป็นพืชในสกุลส้ม (*Citrus*) มีถิ่นกำเนิดในประเทศลาว อินโดนีเซีย มาเลเซีย และไทย ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นิยมใช้ใบมะกรูดและผิวมะกรูดเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องปรุงอาหารหลายชนิด นอกจากในประเทศไทยและลาวแล้ว ยังมีความนิยมในกัมพูชา เวียดนาม มาเลเซีย และอินโดนีเซีย (โดยเฉพาะบาหลี)

## ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กสูง 2-4 เมตร เป็นไม้เนื้อแข็ง ลำต้นและกิ่งมีหนามยาวเล็กน้อย ใบเป็นใบประกอบชนิดลดรูป มีใบย่อย 1 ใบ เรียงสลับ รูปไข่ คือมีลักษณะคล้ายกับใบไม้ 2 ใบ ต่อกันอยู่ คอดกิ่วที่กลางใบเป็นตอนๆ มีก้านแผ่ออกใหญ่เท่ากับแผ่นใบ ทำให้เห็นใบเป็น 2 ตอน กว้าง 2.5 - 4 เซนติเมตร ยาว 4 - 7 เซนติเมตร ใบสีเขียวแก่พื้นผิวใบเรียบเกลี้ยง เป็นมัน ค่อนข้างหนา มีกลิ่นหอมมากเพราะมีต่อมน้ำมันอยู่ โดยใบด้านบนสีเข้ม ใต้ใบสีอ่อน ดอกออกเป็นกระจุก 3 – 5 ดอก กลีบดอกสีขาว เกสรสีเหลือง ร่วงง่าย มีกลิ่นหอม มีผลสีเขียวเข้มคล้ายมะนาวผิวเปลือกนอกขรุขระ ขั้วหัวท้ายของผลเป็นจุก ผลมีต่อมน้ำมันกระจายอยู่ที่ผิว (hesperidium) ผลอ่อนมีเป็นสีเขียวแก่ เมื่อผลสุกจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองสด พันธุ์ที่มีผลเล็ก ผิวจะขรุขระน้อยกว่าและไม่มีจุกที่ขั้ว ภายในมีเมล็ดจำนวนมากๆ 

## สรรพคุณ
เป็นยาบำรุงหัวใจ ขับลมในลำไส้ แก้แน่นท้องจุกเสียด กระทุ้งพิษ แก้ฝีภายในและแก้เสมหะเป็นพิษ ช่วยบำรุงผมให้เงางามแก้อาการผมร่วง

## การใช้ประโยชน์
thumb|200px|left|ใบมะกรูดที่ใช้ปรุงอาหารในอินโดนีเซีย ลาว กัมพูชาและไทย
การใช้มะกรูดสระผมน่าจะรู้จักกันมาตั้งแต่สมัยโบราณ วิธีการสระ บ้างก็ใช้ผลดิบผ่าแล้วบีบน้ำสระโดยตรง บ้างก็นำไปเผา หรือต้มก่อนสระ มะกรูดยังมีใช้ในพระราชพิธีสำคัญ เช่น พระราชพิธีโสกันต์ ซึ่งระบุไว้ในพระราชพิธีสิบสองเดือนไว้ ว่าจะต้องมีผลมะกรูดและใบส้มป่อยประกอบในพิธีด้วย เข้าใจว่าน่าจะใช้เพื่อการสระผมนั่นเอง และก็สามารถนำไปล้างพื้นได้ด้วย ซึ่งเป็นสมุนไพรชนิดหนึ่งเช่นกัน

น้ำมะกรูดนั้นมีรสเปรี้ยว กลิ่นฉุนคล้ายใบ แต่ใช้น้อยกว่าน้ำมะนาว ใช้ปรุงรสเปรี้ยวแทนมะนาวได้ เช่นในปลาร้าหลน น้ำพริกปลาร้า น้ำพริกมะกรูด มะกรูดมีส่วนเปลือกที่หนา ส่วนเปลือกนิยมนำผิวมาประกอบอาหารบางชนิดด้วย ในมะกรูดมีน้ำมันหอมระเหยอยู่มาก ใบมะกรูดนั้นใส่ในต้มยำทุกชนิด น้ำยาขนมจีน ยำหอย ใส่ในแกงเช่น แกงเผ็ด แกงเทโพ แต่ถ้าใส่มากเกินไปจะมีรสขมมีกลิ่นฉุน ทั้งในใบ และผล บางครั้งสามารถนำไปใช้ไล่แมลงบางชนิดได้ผลมะกรูดผ่าซีกที่บีบน้ำออกแล้ว ใช้เป็นยาดับกลิ่นในห้องสุขาได้
   
## มะกรูดหวาน
มะกรูดหวาน () ไม่ใช่มะกรูดแต่เป็นพืชสกุลส้มอีกชนิด เป็นส้มโบราณที่มีลักษณะคล้ายมะกรูด ใบนิ่ม ผิวใบเรียบ ลักษณะใบและกลิ่นเหมือนใบส้ม ผลใหญ่กว่ามะกรูดเปรี้ยว ผลมีรสหวาน  มีเนื้อเยื่อคลุมเนื้อสีขาว(Mesocarp) แบบที่พบได้ในส้ม สามารถปอกและแยกออกมาเป็นกลีบได้ ใช้รับประทานเป็นผลไม้ ไม่นิยมใช้ปรุงอาหาร เป็นผลไม้ท้องถิ่นในจังหวัดสมุทรสงคราม   

## ในวรรณคดี
สำหรับผลมะกรูดนั้นชาวไทยนิยมใช้ สระผมมาช้านาน และมีกล่าวไว้ในวรรณคดีของไทยหลายเรื่อง เช่น โคลงกำสรวล และกาพย์ห่อโคลงนิราศพระบาท ในสมัยอยุธยา ดังนี้

## อ้างอิง

* จุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว, พระบาทสมเด็จพระ. พระราชพิธีสิบสองเดือน. โรงพิมพ์พระจันทร์ : พระนคร, 2496.

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สกุลส้ม
หมวดหมู่:เครื่องเทศ
หมวดหมู่:ผัก
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:ผักกินใบ
ตารันเตลลา

**ตารันเตลลา** () เป็นชื่อของดนตรีเต้นรำพื้นเมืองประเภทหนึ่ง ซึ่งมีที่มาจากชื่อของแมงมุมยักษ์ทาแรนทูลา (*Lycosa tarantula*) ในประเทศอิตาลี เชื่อกันว่าหากผู้ใดถูกแมงมุมกัด แล้วได้เต้นรำด้วยเพลงนี้ จะสามารถถอนพิษของแมงมุมได้ การเต้นรำเป็นการเต้นแบบคู่ โดยเพลงจะมีจังหวะที่เร็ว ส่วนมากเพลงจะมีอัตราจังหวะแบบ 6/8 บางครั้ง 18/8 หรือ 4/4 และมีแทมบูรินเป็นเคื่องดนตรีประกอบ 

หมวดหมู่:คำศัพท์ดนตรี
เซเรเนด

**เซเรเนด** หรือ **เซเรนาต้า** ( ; ) ในความหมายทั่ว ๆ ไป หมายถึงเพลงที่แต่งให้เพื่อเป็นเกียรติแก่คนรัก เพื่อน หรือบุคคลอื่นๆ ใช้บรรเลงในช่วงค่ำหรือจากทางใต้หน้าต่าง 

ส่วนในความหมายทางประวัติศาสตร์ดนตรี สมัยโรแมนติก หรือคลาสสิก เซเรเนดหมายถึงรูปแบบหนึ่งของดีแวร์ติเมนโตที่ประกอบไปด้วยหลายท่อน แต่มีลักษณะเบากว่าบทเพลงที่มีโครงสร้างขนาดใหญ่และซับซ้อนกว่า (เช่น ซิมโฟนี) เซเรเนดจะเน้นท่วงทำนองมากกว่าอารมณ์ที่เข้มข้น ตัวอย่างของเซเรเนดได้แก่งานของโมซาร์ท ที่เซเรเนดของเขามีมากกว่าสี่ท่อน บางทีถึงสิบท่อน

## ตัวอย่างเพลงประเภทเซเรเนด
* Serenade - Schubert
* Serenade - Toselli
* Eine Kleine Nachtmusik - Mozart
* Serenade in C for String, Op.48 - Tchaikovsky
* Serenade from String Quartet in F major, Op.3 No.5 - Hayden
* Spanish serenade - Bizet
* Serenade in D major - Brahms

หมวดหมู่:คำศัพท์ดนตรี
หมวดหมู่:เซเรเนด
ดีแวร์ตีเมนโต

**ดีแวร์ตีเมนโต** () ในภาษาอิตาลีหมายถึง เพลงขนาดเบาที่ผู้ประพันธ์ หรือผู้เรียบเรียงจัดทำขึ้นเพื่อฟังกันเล่นๆ ให้เพลิดเพลินบันเทิงใจมากกว่าทำให้เกิดอารมณ์สะเทือนใจ เป็นบทเพลงที่ฟังสบาย ๆ เบา ๆ ใช้บรรเลงหลังอาหารค่ำ หรือสำหรับกิจกรรมกลางแจ้งเป็นส่วนใหญ่ พหูพจน์เรียก *ดีแวร์ตีเมนตี* โมซาร์ท เป็นคีตกวีที่ได้ประพันธ์ดีแวร์ตีเมนโตไว้มาก

## ตัวอย่างบทเพลงประเภทดีแวร์ตีเมนโต
* Divertimento in B-flat major, K.287 - Mozart
* Divertimento in B-flat major - Haydn

หมวดหมู่:แนวดนตรี
หมวดหมู่:ดนตรี
หมวดหมู่:คำศัพท์ดนตรี