open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
กรดเพอร์ฟลูออโรออกทาโนอิก

**กรดเพอร์ฟลูออโรออกทาโนอิก** (; C8HF15O2) เป็นกรดคาร์บอกซิลิกชนิดหนึ่งที่มีฟลูออรีนเป็นองค์ประกอบ ซึ่งผลิตและใช้กันทั่วโลกในฐานะสารลดแรงตึงผิวในกระบวนการทางเคมีและเป็นสารตั้งต้นทางเคมี กรดเพอร์ฟลูออโรออกทาโนอิกถือเป็นสารลดแรงตึงผิวเนื่องจากโครงสร้างทางเคมีซึ่งประกอบด้วยหมู่หาง n-heptyl ที่มีฟลูออรีนเป็นองค์ประกอบ และหมู่หัวที่เป็นกรดคาร์บอกซิลิก โดยหมู่หัวนั้นอาจอธิบายได้ว่าเป็นส่วนที่ชอบน้ำ ในขณะที่หางซึ่งเป็นฟลูออโรคาร์บอนนั้นมีทั้งส่วนที่ไม่ชอบน้ำและไม่ชอบไขมัน

องค์กรระหว่างประเทศเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งได้จัดประเภทกรดเพอร์ฟลูออโรออกทาโนอิกว่าเป็นสารก่อมะเร็งในมนุษย์ กรดเพอร์ฟลูออโรออกทาโนอิกเป็นหนึ่งในสารประกอบออร์กาโนฟลูออรีนสังเคราะห์หลายชนิดที่เรียกรวมว่าสารประกอบเปอร์- และโพลีฟลูออโรอัลคิล ซึ่งสารประกอบเหล่านี้หลายชนิด เช่น กรดเพอร์ฟลูออโรออกเทนซัลฟอนิกและกรดเพอร์ฟลูออโรออกทาโนอิกถือเป็นสิ่งที่น่ากังวลเนื่องจากไม่สลายตัวตามกระบวนการทางธรรมชาติ และมักถูกจัดเป็นสารมลพิษอินทรีย์ที่คงยืน หรือที่รู้จักกันในชื่อ "สารเคมีตลอดกาล" สารเหล่านี้สามารถเคลื่อนตัวผ่านดิน ปนเปื้อนแหล่งน้ำดื่ม และสะสมในปลาและสัตว์ป่าได้ นอกจากนี้ ยังมีการตรวจพบสารตกค้างในร่างกายมนุษย์และสัตว์ป่าอีกด้วย

กรดเพอร์ฟลูออโรออกทาโนอิกถูกนำไปใช้ในอุตสาหกรรมหลายประเภท เช่น พรม เบาะ เฟอร์นิเจอร์ แว็กซ์ขัดพื้น สิ่งทอ โฟมดับเพลิง และสารเคลือบหลุมร่องฟัน กรดเพอร์ฟลูออโรออกทาโนอิกทำหน้าที่เป็นสารลดแรงตึงผิวในการพอลิเมอไรเซชันแบบอิมัลชันของฟลูออโรพอลิเมอร์ และเป็นสารตั้งต้นทางเคมีสำหรับการสังเคราะห์สารประกอบ พอลิเมอร์ และวัสดุพอลิเมอร์ที่มีหมู่เพอร์ฟลูออโรอัลคิลเป็นส่วนประกอบ กรดเพอร์ฟลูออโรออกทาโนอิกถูกผลิตในปริมาณมากในระดับอุตสาหกรรมตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1940 นอกจากนี้ยังเกิดขึ้นจากการสลายตัวของสารตั้งต้น เช่น ฟลูออโรเทโลเมอร์บางชนิด กรดเพอร์ฟลูออโรออกทาโนอิกถูกใช้เป็นสารลดแรงตึงผิวเนื่องจากสามารถลดแรงตึงผิวของน้ำได้มากกว่าสารลดแรงตึงผิวประเภทไฮโดรคาร์บอน ในขณะเดียวกันก็มีความเสถียรเป็นพิเศษเนื่องจากมีหมู่หางเพอร์ฟลูออโรอัลคิล ความเสถียรของกรดเพอร์ฟลูออโรออกทาโนอิกเป็นที่ต้องการในอุตสาหกรรม แต่เป็นสาเหตุของความกังวลในด้านสิ่งแวดล้อม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สารลดแรงตึงผิวไอออนลบ
หมวดหมู่:กรดเพอร์ฟลูออโรคาร์บอกซิลิก
หมวดหมู่:สารก่อมะเร็งกลุ่ม 1 โดย IARC
หมวดหมู่:สารมลพิษอินทรีย์ที่คงยืนภายใต้อนุสัญญาสต็อกโฮล์ม
โคลมา (รัฐแคลิฟอร์เนีย)

**โคลมา** () เป็นเมืองขนาดเล็กในเทศมณฑลแซนแมทีโอ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่บนคาบสมุทรซานฟรานซิสโกในเขตอ่าวซานฟรานซิสโก จากการสำรวจสำมะโนครัวประชากรเมื่อ ค.ศ. 2020 ระบุว่าเมืองแห่งนี้มีประชากรจำนวน 1,507 คน และเมืองแห่งนี้ถูกใช้เป็นเมืองคนตาย (Necropolis) ตั้งแต่ ค.ศ. 1924 เป็นต้นมา ส่วนนามเมืองเป็นภาษาโอฮ์โลนี (Ohlone) ซึ่งเป็นอเมริกันพื้นเมืองกลุ่มหนึ่ง แปลว่า "น้ำพุ"

พื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองถูกอุทิศเป็นสุสานและป่าช้าหลายแห่ง จำนวนร่างผู้วายชนม์ที่ถูกฝังไว้ในโคลมามีจำนวนมากและไม่ทราบจำนวนที่แน่ชัด แต่คาดการณ์ไว้ว่าศพที่ถูกฝังในเมืองอาจมีมากถึง 1.5 ล้านศพ ซึ่งมีมากกว่าประชากรที่อาศัยอยู่ในเมืองราวหนึ่งต่อหนึ่งพันคน ทำให้เมืองแห่งนี้ได้รับสมญานามว่า "เมืองแห่งความเงียบ" และมีคำขวัญชวนหัวปรากฏอยู่ในเว็บไซต์ของเมืองระบุว่า "มันเยี่ยมมากที่มีชีวิตอยู่ในโคลมา" ("It's great to be alive in Colma")

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลแซนแมทีโอ
หมวดหมู่:เมืองในรัฐแคลิฟอร์เนีย
คูเรซา นาเซา

**คูเรซา นาเซา** () เป็นนักการเมืองชาวโตเกเลาที่ดำรงตำแหน่งหัวหน้ารัฐบาล () 5 ครั้ง และแห่งอาตาฟู

นาเซาเสียที่นั่งในการเลือกตั้ง ค.ศ. 2011 แต่ได้รับเลือกใหม่ใน ค.ศ. 2014 แล้วเสียที่นั่งอีกครั้งในการเลือกตั้ง ค.ศ. 2017 หลังการเลือกตั้งใน ค.ศ. 2017 มีการเปิดเผยว่าเขาได้ตัดสินใจลงทุนที่ก่อให้เกิดข้อถกเถียงหลายประการ รวมถึงการซื้อเฮลิคอปเตอร์สองลำ

ช่วงที่ดำรงตำแหน่ง มีดังนี้:
*กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 – กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999
*กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 – กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2002
*กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 – กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008
*22 มีนาคม ค.ศ. 2010 – 11 มีนาคม ค.ศ. 2011
*กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 – 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หัวหน้ารัฐบาลโตเกเลา
หมวดหมู่:สมาชิกรัฐสภาโตเกเลา
หมวดหมู่:บุคคลจากอาตาฟู
ทับพญาเสือ

**ทับพญาเสือ** เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโลดโผน ขนาด 35 มม. พากย์เสียงในฟิล์ม ปี พ.ศ. 2528 สร้างและจัดจำหน่ายโดยบัวหลวงภาพยนตร์ กำกับโดยสุวิชา มีแสงเงิน นำแสดงโดยสรพงศ์ ชาตรี, สมบัติ เมทะนี, กรุง ศรีวิไล และมานพ อัศวเทพ

## เนื้อเรื่อง
*ทับพญาเสือ* เป็นเรื่องราวของ ทับ พญาเสือ (สรพงศ์ ชาตรี) มือปืนระดับพระกาฬคนสนิทของหม่องอองเย (มานพ อัศวเทพ) เจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพลทางภาคใต้ ซึ่งต้องเข้าไปพัวพันกับการช่วงชิงอำนาจระหว่าง 4 กลุ่มอิทธิพล ได้แก่ หม่องอองเย ผู้มีพระคุณของเขา, โกสุ่น (สมบัติ เมทะนี), เยี่ยม เจ้าขุนคำ (กรุง ศรีวิไล) และราหยา (นรีรัตน์ มนต์ศิริ) เจ้าแม่แห่งหาดทรายดำ

เนื่องจากทับเป็นมือปืนระดับพระกาฬของหม่องอองเย จึงทำให้หลายกลุ่มหมายปองเอาชีวิตเขา เพราะหากสามารถกำจัดทับได้ ก็เสมือนเป็นการตัดแขนขาของหม่องอองเยไปในตัว ต่อมา ด้วยแผนการของโกสุ่นที่ทำให้ทับกับหม่องอองเยเกิดแตกคอกัน ทับจึงย้ายไปอยู่กับโกสุ่นในที่สุด

หม่องอองเยจึงร่วมมือกับเยี่ยม เจ้าขุนคำ เพื่อจัดการกับทับและโกสุ่น ขณะเดียวกันโกสุ่นกลับไม่ล่วงรู้เลยว่า บุคคลใต้บังคับบัญชาของเขากำลังคิดคดทรยศหวังขึ้นเป็นใหญ่เสียเอง ซึ่งก็คือ ทนายวิฑูรย์ (ไกร ครรชิต) ทนายความคนสนิทของเขา ส่งผลให้ทับและโกสุ่นต้องเผชิญหน้ากับศึกถึงสามด้าน อย่างไรก็ตาม โชคดีที่ราหยาและพรรคพวกตามมาช่วยเหลือได้ทันท่วงที จึงสามารถคลี่คลายสถานการณ์และจัดการกับศัตรูทั้งสามด้านได้สำเร็จ

## นักแสดง
* สรพงศ์ ชาตรี รับบท ทับ พญาเสือ
* สมบัติ เมทะนี รับบท โกสุ่น
* กรุง ศรีวิไล รับบท เยี่ยม เจ้าขุนคำ
* มานพ อัศวเทพ รับบท หม่องอองเย
* นรีรัตน์ มนต์ศิริ รับบท ราหยา
* สุขุมาภรณ์ สุทธิศรีศิลป
* เป้า ปรปักษ์ รับบท เย็น ผาตาด
* ภูมิ พัฒนายุทธ รับบท ไข่แก้ว
* สมศักดิ์ ชัยสงคราม รับบท คิด
* ฉัตร มงคลชัย รับบท 
* พิภพ ภู่ภิญโญ รับบท บักแอ๊ด
* ไกร ครรชิต รับบท ทนายวิฑูรย์
* อนันต์ สัมมาทรัพย์ รับบท ทนายภูมี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2528
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผนไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยบัวหลวงภาพยนตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย สุวิชา มีแสงเงิน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำใน 35 มม.
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทยในคริสต์ทศวรรษ 1980
อีเมียร์

**อีเมียร์** () บางตำนานเรียก **เอารเก็ลเมียร์** (Aurgelmir) เป็นปฐมวงศ์ของยักษ์และอาศิรเทพของจักรวาลนอร์ส 

## การกำเนิดและพลังของอีเมียร์
กลุ่มแม่น้ำโบราณที่เรียกว่าเอลิวอการ์ (Élivágar) ซึ่งไหลมาจากตาน้ำคแวร์เก็ลเมียร์ (Hvergelmir) ได้พัดพาน้ำแข็งจากนิเวิลเฮย์เมอร์ (Niflheimr) ไหลลงสู่ห้วงสุญตากินนุงกากัป (Ginnungagap) แม่น้ำดังกล่าวเจือปนสารที่ชื่อว่าไอเทอร์ (Eitr) มีฤทธิ์เป็นพิษและมีพลังงานชีวิตแฝงอยู่ จนเมื่อน้ำแข็งที่มีสารไอเทอร์เจือปนได้รับความร้อนจากมูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์ (Múspellsheimr) จึงเกิดการละลายกลายเป็นหยาดน้ำที่มีพลังชีวิต
 เมื่อหยาดน้ำแห่งชีวิตสะสมกันถึงจุดหนึ่ง ก็เกิดเป็นปฐมยักษ์อีเมียร์ และแม่โคบรรพกาล เอาด์อุมบลา (Auðumbla)

หลังจากอีเมียร์กำเนิด เขาโตขึ้นด้วยน้ำนมจากแม่โคเอาดุมลา ในขณะที่อีเมียร์นอนหลับ พลังงานในกายได้ก่อกำเนิดยอตุนน์ชายหญิงรูปร่างปกติออกมาจากเหงื่อใต้รักแร้ นอกจากนี้ การถูกันของขาทั้งสองข้างก็ให้กำเนิดยอตุนน์เพศชายมีหกหัวที่ชื่อว่าซรูดเกลเมียร์ (Þrúðgelmir)

## การสังหารอีเมียร์
ในสายตาของเทพสามพี่น้องอย่างโอดินน์ (Odin), วิลี (Vili), และเว (Vé) การดำรงอยู่ของอีเมียร์เป็นอุปสรรคใหญ่ที่ขวางความเจริญของจักรวาล อีเมียร์คือตัวแทนของสัญชาตญาณดิบที่ไร้รูปแบบและขยายตัวอย่างไม่สิ้นสุด ตราบใดที่อีเมียร์ยังครองพื้นที่ในจักรวาล พื้นที่สำหรับการสร้างสรรค์ที่เป็นระเบียบย่อมไม่อาจเกิดขึ้น ไม่เท่านั้น การขยายพันธุ์ของเผ่าพันธุ์ยักษ์ถือว่าน่ากลัว อีเมียร์สามารถให้กำเนิดทายาทจากเหงื่อและร่างกายแม้ในขณะที่นอนหลับ การปล่อยให้ประชากรยักษ์ที่ดุร้ายทวีจำนวนขึ้นต่อเนื่องจึงเป็นภัยคุกคามต่อความมั่นคงของทวยเทพในระยะยาว

ในที่สุด เทพทั้งสามได้ร่วมกันสังหารอีเมียร์ เลือดที่พุ่งออกจากบาดแผลของปฐมยักษ์นั้นมีปริมาณมหาศาลจนกลายเป็นมหาอุทกภัยที่กลืนกินยักษ์น้ำแข็งทุกตนสิ้นชีพ เว้นแต่เพียงบุตรแห่งซรูดเกลเมียร์อย่างแบร์เกลเมียร์ (Bergelmir) พร้อมภรรยา เป็นสองตนที่รอดชีวิตมาได้

จากนั้น โอดินน์ก็นำศพอีเมียร์มาแปรสภาพเป็นโลกทั้งใบ เลือดกลายเป็นมหาสมุทร เนื้อกลายเป็นผืนดิน กระดูกกลายเป็นเทือกเขา เส้นขนกลายเป็นผืนป่า และกะโหลกศีรษะถูกยกขึ้นเป็นโดมท้องฟ้าที่โอบอุ้มชีวิตทั้งปวง หลังจากนั้น ยักษ์ผู้รอดตายอย่างแบร์เกลเมียร์และภรรยาก็สร้างอาณาจักรใหม่ที่ชื่อว่ายอตุนเฮย์เมอร์ (Jǫtunheimr) และกลายเป็นบรรพบุรุษคู่แรกที่ให้กำเนิดเผ่าพันธุ์ยักษ์น้ำแข็งรุ่นใหม่

## อ้างอิง

Ym
ซรูดเกลเมียร์

ในเทวตำนานนอร์ส **ซรูดเกลเมียร์** (Þrúðgelmir) เป็นบุตรของอีเมียร์ (Ymir) ปฐมยักษ์แห่งจักรวาล ซรูดเกลเมียร์เกิดจากการที่ขาทั้งสองข้างของอีเมียร์สมสู่หรือถูกันเองขณะนอนหลับ ซรูดเกลเมียร์ถูกพรรณนาว่าเป็นยักษ์ที่มีพละกำลังมหาศาลและมีถึงหกหัว ธรูดเกลเมียร์มีบุตรชายคนหนึ่งนามว่าแบร์เกลเมียร์ (Bergelmir) ซึ่งต่อมาเขาและภรรยากลายเป็นยักษ์สองตนผู้รอดชีวิตจากเหตุมหาอุทกภัยเลือดเมื่อโอดินน์สังหารอีเมียร์

## อ้างอิง

Thu
โห้หล้ำ

**โห้หล้ำ** ในภาษาจีนกลางเรียกว่า **เหอหนานจฺวิ้น** () เป็นกุ๋น (郡 *จฺวิ้น*) หรือเมืองของจีนตั้งแต่ยุคราชวงศ์ฮั่น (漢) ถึงยุคราชวงศ์ถัง (唐) ตั้งอยู่บริเวณตอนเหนือของมณฑลเหอหนาน (河南省 *เหอหนานเฉิ่ง*) ในปัจจุบัน

## ประวัติศาสตร์
ในสมัยของหานเซฺวียนฮุ่ยหวาง (韓宣惠王) หรือหันเจียก (韓姬 *หาน จี*) อ๋อง (王 *หวาง*) ผู้ก่อตั้งรัฐหัน (韓 *หาน*) ในยุครณรัฐ (戰國 *จ้านกั๋ว*) ได้มีการจัดตั้งเมืองซานชฺวาน (三川郡 *ซานชฺวานจฺวิ้น*) ขึ้น ที่ตั้งชื่อว่า "ซานชฺวาน" ( "สามแม่น้ำ") เพราะแม่น้ำฮองโห (黃河 *หฺวางเหอ*), แม่น้ำอี (伊河 *อีเหอ*) และแม่น้ำลก (洛河 *ลั่วเหอ*) ไหลผ่านอาณาบริเวณนี้ ต่อมาเมื่อ 249 ปีก่อนคริสตกาล เมืองซานชฺวานถูกผนวกเข้ากับรัฐจิ๋น (秦 *ฉิน*)

หลังการก่อตั้งราชวงศ์ฮั่น (漢) เมื่อ 205 ปีก่อนคริสตกาล เมืองซานชฺวานถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "โห้หล้ำ" หรือ "เหอหนาน" ( "ทางใต้ของแม่น้ำ") มีที่ว่าการเมืองตั้งอยู่ที่ลกเอี๋ยง (洛陽 *ลั่วหยาง*) อดีตนครหลวงของราชวงศ์จิว (周 *โจว*) ต่อมาเมื่อ 113 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนตะวันตกครึ่งหนึ่งของเมืองโห้หล้ำถูกแบ่งมาก่อตั้งเป็นเมืองฮองหลง (弘農郡 *หงหนงจฺวิ้น*) เมื่อ ค.ศ. 2  เมืองโห้หล้ำมีประชากร 1,740,279 คนใน 274,666 ครัวเรือน มีอำเภอใต้การปกครอง 22 อำเภอ ได้แก่ ลกเอี๋ยง (雒陽 *ลั่วหยาง*; อีกรูปคำของ 洛陽), เอ๊งหยง (滎陽 *สิงหยาง*), เหยี่ยนชือ (偃師), จิง (京), ผิงอิน (平陰), จงพวน (中牟 *จงมู่*), ผิง (平), บู๊เอี๋ยง (陽武 *หยางอู่*), โห้หล้ำ (河南 *เหอหนาน*), โกวชื่อ (緱氏), เฉฺวียน (卷), ยฺเหวียนอู่ (原武), ก่ง (鞏), กู่เฉิง (穀成), กู้ชื่อ (故市), มี่ (密), ซินเฉิง (新城), ไคเฟิง (開封), เฉิงเกา (成皋), ยฺเหวี่ยนหลิง (苑陵), เหลียง (梁) และซินเจิ้ง (新鄭)

ในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 *ตงฮั่น*) นครหลวงถูกย้ายมาลกเอี๋ยง เมืองโห้หล้ำหรือเหอหนานจฺวิ้นจึงเปลี่ยนชื่อ "เหอหนานอิ่น" (河南尹) หรือ "เมืองลูกหลวงโห้หล้ำ" ตามชื่อของเขตบริหารของพื้นที่โดยรอบนครหลวง ดำเนินรอยตามการตั้งชื่อเมืองลูกหลวงเกงเตียว (京兆尹 *จิงเจ้าอิ่น*) ในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันตก (西漢 *ซีฮั่น*) ครั้น ค.ศ. 140 เมืองโห้หล้ำมีประชากร 1,100,827 คนใน 208,486 ครัวเรือน 

ในยุคราชวงศ์จิ้นตะวันตก (西晉 *ซีจิ้น*) โห้หล้ำเปลี่ยนสถานะกลับเป็นกุ๋น (郡 *จฺวิ้น*) หรือเมือง ครั้น ค.ศ. 266 มีการจัดตั้งเมืองเอ๊งหยง (滎陽郡 *สิงหยางจฺวิ้น*) จาก 8 อำเภอของเมืองโห้หล้ำ  

หลังการก่อตั้งราชวงศ์สุย (隋) เมืองโห้หล้ำได้ถูกยกเลิกไปและหลอมรวมเข้ากับมณฑลลั่วโจว (洛州) ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 607 มีการฟื้นฟูเมืองโห้หล้ำขึ้นใหม่ มีอำเภอใต้การปกครอง 18 อำเภอและมีประชากร 202,230 ครัวเรือน ในยุคราชวงศ์ถัง (唐) "โห้หล้ำ" หรือ "เหอหนาน" เป็นอีกชื่อหนึ่งของมณฑลลั่วโจว เป็นที่รู้จักในฐานะจังหวัดเหอหนาน (河南府 *เหอหนานฝู่*) เมื่อ ค.ศ. 741 มีประชากร 1,183,092 คนใน 194,746 ครัวเรือน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จฺวิ้นของราชวงศ์ฮั่น
ตำบลชอนม่วง

**ชอนม่วง** เป็นตำบลในอำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี เดิมพื้นที่มีฐานะเป็นสภาตำบล ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของเขตองค์การบริหารส่วนตำบลชอนม่วงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอบ้านหมี่ 26 กิโลเมตรและที่ว่าการอำเภอหนองม่วง 9 กิโลเมตร

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลชอนม่วง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลบ่อทอง ตำบลหนองม่วง (อำเภอหนองม่วง)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลชอนสารเดช (อำเภอหนองม่วง)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลดอนดึง ตำบลหนองเมือง และตำบลหนองกระเบียน
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลลาดทิพรส (อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์)
## ประวัติ
ชอนม่วงเดิมเป็นพื้นที่หมู่ 8 ของตำบลดอนดึง อำเภอบ้านหมี่ พ.ศ. 2518 นายฉลอง วัชรากร ผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรีได้ประกาศแยกพื้นที่หมู่ 6 บ้านชอนกาเหว่า, หมู่ 7 บ้านชอนผึ้ง, หมู่ 8 บ้านชอนม่วง, หมู่ 9 บ้านพุสะอาด และหมู่ 10 บ้านดงกลาง ของตำบลดอนดึง รวม 5 หมู่บ้าน ออกมาตั้งเป็น ตำบลชอนม่วง

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลชอนม่วงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านพุสะอาด
* **หมู่ที่ 2** บ้านดงกลาง
* **หมู่ที่ 3** บ้านชอนม่วง
* **หมู่ที่ 4** บ้านชอนกาเหว่า
* **หมู่ที่ 5** บ้านชอนผึ้ง
* **หมู่ที่ 6** บ้านดอนเจริญ

## อ้างอิง

ชอนม่วง
ชอนม่วง
หมวดหมู่:อำเภอบ้านหมี่
ไกรนโดมิเตอร์

thumb|ไกรนโดมิเตอร์สองเครื่อง เครื่องแรกสำหรับวัดขนาด 0 ถึง 15 μm และอีกเครื่องสำหรับ 0 ถึง 100 μm
**ไกรนโดมิเตอร์** () เป็นอุปกรณ์ที่ใช้สำหรับวัดขนาดอนุภาคของสารแขวนลอย โดยทั่วไปมักใช้กับหมึก (เช่น หมึกที่ใช้ในการพิมพ์) หรือสี อุปกรณ์นี้ประกอบด้วยบล็อกเหล็กที่มีร่องซึ่งมีความลึกต่างกันถูกตัดลึกเข้าไปในเนื้อเหล็ก โดยเริ่มจากระดับความลึกที่เหมาะสมกับประเภทของสารแขวนลอยที่จะวัด และจะค่อย ๆ ตื้นขึ้นจนกระทั่งเรียบเสมอไปกับพื้นผิวของบล็อกเหล็ก ความลึกของร่องจะถูกระบุด้วยมาตรวัดที่อยู่ด้านข้าง สารแขวนลอยที่ต้องการทดสอบจะถูกเทลงในส่วนที่ลึกที่สุดของร่อง และถูกปาดไปยังด้านที่ตื้นกว่าด้วยที่ปาดโลหะแบน ณ จุดที่ความลึกของร่องเท่ากับอนุภาคที่ใหญ่ที่สุดในสารแขวนลอย จะเริ่มมองเห็นความไม่สม่ำเสมอของเนื้อสาร (เช่น รูเข็มที่ปรากฏในตัวอย่างหมึก)

​ข้อดีของวิธีการนี้คือใช้ตัวอย่างในปริมาณน้อย และสามารถระบุค่าสูงสุดของการกระจายตัวของขนาดอนุภาคได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งช่วยให้สามารถติดตามกระบวนการผลิตได้แบบเวลาจริง (real time)

​มาตรฐานดังต่อไปนี้มีความเกี่ยวข้องกับการใช้งานไกรนโดมิเตอร์: ASTM D 1210, ASTM D 1316, JIS K 5600-2-5, ISO 1524, EN ISO 1524, BS 3900-C6

## อ้างอิง
* 

หมวดหมู่:เครื่องมือวัด
มาริกะจัง โนะ โกกังโด วะ บุกโกวาเรเตะ อิรุ

เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยริน โคมูกิ เริ่มตีพิมพ์ทางออนไลน์ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2567 และมีการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอลีโอ มีกำหนดออกอากาศในเดือนเมษายน พ.ศ. 2569

## เรื่องย่อ
คิตามิ คานาตะ แอบชอบจิโตเซะ มาริกะ เพื่อนสมัยเด็กของเขา ทั้งสองแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง มาริกะน่ารักและเป็นที่นิยม ในขณะที่คานาตะเป็นคนสันโดษและมีเพื่อนน้อย วันหนึ่ง เขาได้พบกับดาวตก โดยเขาได้อธิษฐานขอพรจากดาวตกโดยปรารถนาที่จะเข้าใจผู้อื่นได้ดีขึ้น และทำให้ชีวิตเป็นเหมือนเกมจำลองความรักมากขึ้น ซึ่งวันต่อมา เขาตื่นขึ้นมาพร้อมกับความสามารถในการมองเห็นระดับความรักของหญิงสาวคนอื่น ๆ เขาพบว่ามาตรวัดของมาริกะนั้นดูเหมือนจะติดลบ ซึ่งทำให้เขาสับสนเมื่อทั้งสองได้พบกันอีกครั้งในวันนั้น และเขาก็ปฏิบัติต่อเธออย่างดี

## ตัวละคร
;
:
:พระเอกของเรื่อง โดยเขาแอบชอบมาริกะมานานแล้ว แต่เขาขี้อายเกินกว่าจะสารภาพรัก หลังจากอธิษฐานขอพรจากดาวตกขณะเดินทางกลับบ้านจากโรงเรียน เขาก็ได้รับความสามารถในการมองเห็นระดับความรักที่อยู่ข้าง ๆ ผู้หญิง รวมถึงแม่และสุนัขของครอบครัวด้วย เขาพบว่ามาตรวัดความรักของมาริกะนั้นเสียหาย ทำให้เขาจึงไม่เข้าใจว่าทำไมมาริกะถึงปฏิบัติต่อเขาดีขนาดนี้
;
:
:เธอเป็นเพื่อนสมัยเด็กของคานาตะและเป็นนักเรียนยอดนิยมในโรงเรียน เนื่องจากเธอเป็นที่นิยมในขณะที่เขาไม่เป็นที่นิยม เขาจึงมีปัญหาในการสารภาพรักกับเธอ ซึ่งจริง ๆ แล้วเธอก็แอบชอบคานาตะเหมือนกัน ถึงขั้นคลั่งไคล้เขามากถึงขนาดมีรูปเขาอยู่ในโทรศัพท์และติดรูปเขาไว้ทั่วห้อง ซึ่งสิ่งนี้ทำให้มาตรวัดความรักของเธอไม่สามารถรองรับความรักที่เธอมีต่อเขาได้
;
:
;
:
;
:

## การพัฒนา
ริน โคมูกิ อยากเขียนซีรีส์ที่มีตัวละครที่ไม่ค่อยเก่งเรื่องการแสดงความรัก พวกเขาพบว่ามันเป็นเรื่องท้าทายที่จะสร้างตัวละครมาริกะให้เป็นเด็กสาวที่คนอื่นมองว่าสมบูรณ์แบบ แต่แท้จริงแล้วมีข้อบกพร่อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งความรักอันล้นเหลือที่มีต่อคานาตะ

## สื่อ
### มังงะ
โคมูกิเปิดตัวซีรีส์นี้เมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2567 โดยสำนักพิมพ์ซุยเซชะเป็นผู้จัดจำหน่ายและเผยแพร่ผ่านเว็บไซต์ต่าง ๆ ภายใต้แบรนด์ทราฮิสัน ณ เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2568 มีการเผยแพร่ไปแล้ว 17 บทและเล่ม และฉบับรูปเล่มจะเริ่มวางจำหน่ายโดยสำนักพิมพ์ซุยเซชะ ภายใต้ชื่อซุยเซชะคอมิกส์ ในวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2569 ซีรีส์นี้วางจำหน่ายในรูปแบบภาษาอังกฤษบนเว็บไซต์ MangaPlaza แล้ว

### อนิเมะ
มีการประกาศสร้างเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2568 ซีรีส์นี้ผลิตโดยสตูดิโอลีโอ ซึ่งกำกับโดย Sumito Sasaki โดยมี Masamitsu Ōtake และ Scenario Engineering Institute รับหน้าที่เขียนบท และเรนะ นาซุ เป็นผู้ออกแบบตัวละคร โดยอนิเมะเรื่องนี้มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2569 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์ และบีเอส11 และเป็นส่วนหนึ่งของงาน *[[อนิเมะเฟสตา]]* มีเพลงเปิดคือ , ร้องโดยมายะ อูจิดะ ในบทบาทจิโตเซะ มาริกะของเธอ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมังงะ 
*เว็บไซต์อย่างเป็นทางการแห่งที่สองของมังงะ 
*เว็บไซต์อย่างเป็นการทางการของอนิเมะ 
*
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่กำลังจะมา
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
หมวดหมู่:เว็บตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2569
ตำบลเขาสามสิบ

**เขาสามสิบ** เป็นตำบลในอำเภอเขาฉกรรจ์ จังหวัดสระแก้ว เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบล ปัจจุบันอยู่ในความดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลเขาสามสิบตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 เดิมพื้นที่เป็นส่วนหนึ่งของตำบลเขาฉกรรจ์   

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลเขาสามสิบ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลสระแก้ว และตำบลท่าเกษม (อำเภอเมืองสระแก้ว)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลห้วยโจด และตำบลท่าเกวียน (อำเภอวัฒนานคร)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลไทรเดี่ยว (อำเภอคลองหาด)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลคลองหินปูน (อำเภอวังน้ำเย็น) และตำบลเขาฉกรรจ์
## ประวัติ
พื้นที่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลเขาฉกรรจ์ อำเภอสระแก้ว ปี พ.ศ. 2536 ทางจังหวัดปราจีนบุรีได้แยกพื้นที่ตำบลเขาฉกรรจ์ ได้แก่ หมู่ 1 บ้านโคกมัน, หมู่ 2 บ้านขอนขว้าง, หมู่ 3 บ้านคลองสิบสาม, หมู่ 4 บ้านเขาสามสิบ, หมู่ 13 บ้านพวงนิมิตร, หมู่ 14 บ้านเนินตะแบก, หมู่ 15 บ้านหนองโกวิท, หมู่ 17 บ้านหนองคุ้ม และหมู่ 18 บ้านโคกมะกอก รวม 9 หมู่บ้าน ออกมาตั้งเป็น ตำบลเขาสามสิบ 

โดยตำบลมีชื่อมาจากที่สมัยก่อนเป็นป่าที่อุดมสมบูรณ์ ได้มีผู้คนอพยพมาบุกเบิกทำกินในพื้นที่นี้ซึ่งมองเห็นภูเขาอยู่ทั่วไปประมาณว่ามีเขาอยู่ 30 ลูก จึงเรียกชื่อบ้านว่า *เขาสามสิบ* ปี พ.ศ. 2537 ตำบลเขาสามสิบได้ย้ายมาเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเขาฉกรรจ์ โดยมีหน่วยการปกครอง 12 หมู่บ้าน ก่อนที่จะแยกพื้นที่หมู่ 4 บ้านเขาสามสิบ ตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ชื่อ หมู่ 13 บ้านจัดสรร****

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลเขาสามสิบแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านโคกมัน
* **หมู่ที่ 2** บ้านขอนขว้าง
* **หมู่ที่ 3** บ้านคลองสิบสาม
* **หมู่ที่ 4** บ้านเขาสามสิบ
* **หมู่ที่ 5** บ้านพวงนิมิตร
* **หมู่ที่ 6** บ้านเนินตะแบก
* **หมู่ที่ 7** บ้านหนองโกวิท
* **หมู่ที่ 8** บ้านหนองคุ้ม
* **หมู่ที่ 9** บ้านโคกมะกอก
* **หมู่ที่ 10** บ้านน้ำอ้อม
* **หมู่ที่ 11** บ้านฝั่งคลอง
* **หมู่ที่ 12** บ้านสุขสำราญ
* **หมู่ที่ 13** บ้านจัดสรร

## อ้างอิง

หนองหว้า
หนองหว้า
หมวดหมู่:อำเภอเขาฉกรรจ์
โจชัว

**โจชัว ฮง** (; เกิด 30 ธันวาคม ค.ศ. 1995) เป็นที่รู้จักในชื่อเดี่ยวว่า **โจชัว** () เป็นนักร้องชาวอเมริกันที่ทำงานอยู่ในประเทศเกาหลีใต้ ภายใต้การดูแลของเพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์ เขาเป็นสมาชิกของบอยแบนด์เกาหลีใต้เซเวนทีน และเป็นสมาชิกของยูนิตสายร้อง (Vocal Team)

## ผลงานเพลง

### ในฐานะศิลปินหลักหรือศิลปินรับเชิญ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สมาชิกวงเซเวนทีน
หมวดหมู่:ศิลปินในสังกัดเพลดิสเอนเตอร์เทนมเนต์
หมวดหมู่:ไอดอลชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักร้องเคป็อปชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักร้องป๊อปชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักเต้นชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:เกิดปี ค.ศ. 1995
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันที่อาศัยอยู่ในเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักร้องจากลอสแอนเจลิส
หมวดหมู่:นักดนตรีจากลอสแอนเจลิส
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอเมริกันเชื้อสายเกาหลี
หมวดหมู่:ศิลปินไฮบริด
ตำบลหนองหว้า (อำเภอเขาฉกรรจ์)

**หนองหว้า** เป็นตำบลในอำเภอเขาฉกรรจ์ จังหวัดสระแก้ว เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบล ปัจจุบันอยู่ในความดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองหว้าตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 เดิมพื้นที่เป็นส่วนหนึ่งของตำบลเขาฉกรรจ์   

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลหนองหว้า มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลสระขวัญ (อำเภอเมืองสระแก้ว)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลเขาฉกรรจ์
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลพระเพลิง
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลท่ากระดาน (อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา) และตำบลวังท่าช้าง (อำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี)
## ประวัติ
พื้นที่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลเขาฉกรรจ์ อำเภอสระแก้ว ปี พ.ศ. 2526 ทางจังหวัดปราจีนบุรีได้แยกพื้นที่ฝั่งตะวันตกคลองพระสะทึงของตำบลเขาฉกรรจ์ ได้แก่ หมู่ 4 บ้านคลองเจริญ, หมู่ 7 บ้านหนองหว้าตาเชียง, หมู่ 8 บ้านหนองกะทะ, หมู่ 10 บ้านคลองอีนพ, หมู่ 11 บ้านซับมะนาว, หมู่ 13 บ้านโคกข้าวเหนียว และหมู่ 14 บ้านคลองธรรมชาติ รวม 7 หมู่บ้าน ออกมาตั้งเป็น ตำบลหนองหว้า ชื่อมีที่มาจากลักษณะภูมิประเทศซึ่งเป็นที่ตั้งของหนองน้ำที่มีต้นหว้าขึ้นอยู่หนาแน่นโดยรอบ ชาวบ้านจึงเรียกขานพื้นที่นี้ต่อกันมาว่า *หนองหว้า* 

ปี พ.ศ. 2537 ตำบลหนองหว้าได้ย้ายมาเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเขาฉกรรจ์ โดยมีหน่วยการปกครอง 21 หมู่บ้าน ก่อนที่จะแยกเพิ่ม 4 หมู่บ้านในปี พ.ศ. 2546 โดยแยกพื้นที่หมู่ 6 บ้านธารนพเก้า ตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ชื่อ หมู่ 22 บ้านเกตุจำปา***' แยกพื้นที่หมู่ 5 บ้านหนองหว้า ตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ชื่อ หมู่ 23 บ้านท่านา***' แยกพื้นที่หมู่ 11 บ้านโปร่งเกตุ ตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ชื่อ หมู่ 24 บ้านลานไผ่ และแยกพื้นที่หมู่ 4 บ้านคลองธรรมชาติ ตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ชื่อ หมู่ 25 บ้านฝั่งคลอง 

ปี พ.ศ. 2550 ได้แยกพื้นที่หมู่ 9 บ้านซับสมบูรณ์ ตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ชื่อ หมู่ 26 บ้านเนินมะกอก แยกพื้นที่หมู่ 16 บ้านสองสีเจริญ ตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ชื่อ หมู่ 27 บ้านเขาน้อยสามัคคี และแยกพื้นที่หมู่ 5 บ้านหนองหว้าตาเชียง ตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ชื่อ หมู่ 28 บ้านใหม่หนองบัวทอง ทำให้ตำบลหนองหว้ามีพื้นที่ถึง 28 หมู่บ้านซึ่งเป็นตำบลที่มีหมู่บ้านมากที่สุดของจังหวัด

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลหนองหว้าแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 28 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านคลองเจริญ
* **หมู่ที่ 2** บ้านโคกข้าวเหนียว
* **หมู่ที่ 3** บ้านหนองกะทะ
* **หมู่ที่ 4** บ้านคลองธรรมชาติ
* **หมู่ที่ 5** บ้านหนองหว้า
* **หมู่ที่ 6** บ้านธารนพเก้า
* **หมู่ที่ 7** บ้านซับมะนาว
* **หมู่ที่ 8** บ้านเขาดิน
* **หมู่ที่ 9** บ้านซับสมบูรณ์
* **หมู่ที่ 10** บ้านเกาะรัง
* **หมู่ที่ 11** บ้านโปร่งเกตุ
* **หมู่ที่ 12** บ้านคลองนางาม (เขาสำพุง)
* **หมู่ที่ 13** บ้านหนองโสน
* **หมู่ที่ 14** บ้านหนองคล้า
* **หมู่ที่ 15** บ้านคลองมิตรสัมพันธ์	
* **หมู่ที่ 16** บ้านสองสีเจริญ
* **หมู่ที่ 17** บ้านคลองสำราญ
* **หมู่ที่ 18** บ้านทรัพย์ประเสริฐ
* **หมู่ที่ 19** บ้านหนองแสง
* **หมู่ที่ 20** บ้านวังสีทอง
* **หมู่ที่ 21** บ้านใหม่ปากดง
* **หมู่ที่ 22** บ้านเกตุจำปา
* **หมู่ที่ 23** บ้านท่านา
* **หมู่ที่ 24** บ้านลานไผ่
* **หมู่ที่ 25** บ้านฝั่งคลอง
* **หมู่ที่ 26** บ้านเนินมะกอก
* **หมู่ที่ 27** บ้านเขาน้อยสามัคคี
* **หมู่ที่ 28** บ้านใหม่หนองบัวทอง

## อ้างอิง

หนองหว้า
หนองหว้า
หมวดหมู่:อำเภอเขาฉกรรจ์
ลารับเบียเอโลร์กอกลีโอ

***ลารับเบียเอโลร์กอกลีโอ*** (; ) เป็นหนังสือที่โอรียานา ฟัลลาชีเผยแพร่ใน ค.ศ. 2001 หนังสือเล่มนี้กล่าวหาว่าโลกตะวันตกมองไม่เห็นภัยคุกคามที่แท้จริงของศาสนาอิสลาม และเขียนขึ้นในนครนิวยอร์กในช่วงหลายสัปดาห์หลังการโจมตี 11 กันยายน หนังสือที่เป็นที่ถกเถียงนี้กลายเป็นหนังสือขายดี มียอดขายมากกว่าหนึ่งล้านเล่มในอิตาลีและ 500,000 เล่มในส่วนอื่น ๆ ของยุโรป และขึ้นเป็นอันดับหนึ่งในรายชื่อหนังสือขายดีประเภทสารคดีในฝรั่งเศสและเยอรมนี

## เนื้อหา
ในหนังสือเล่มนี้ ฟัลลาชีเปรียบเทียบศาสนาอิสลามเข้ากับ "ภูเขาซึ่งในระยะเวลาหนึ่งพันสี่ร้อยปีไม่เคยเคลื่อนที่ ไม่เคยผุดขึ้นจากเหวแห่งความมืดบอด ไม่เคยเปิดประตูรับการพิชิตของอารยธรรม ไม่เคยปรารถนาที่จะรู้จักเสรีภาพ ประชาธิปไตย และความก้าวหน้า กล่าวโดยสรุปคือ ไม่เปลี่ยนแปลง" 

ฟัลลาชีแปลหนังสือเป็นภาษาฝรั่งเศสและอังกฤษด้วยตนเอง

## คำตอบรับ
ในประเทศฝรั่งเศส ขบวนการต่อต้านการเหยียดเชื้อชาติและเพื่อมิตรภาพระหว่างประชาชนพยายามแบนหนังสือเล่มนี้ แต่คำร้องถูกศาลปฏิเสธ ในประเทศอิตาลี หนังสือเล่มเล็กชื่อ "อิสลามลงโทษโอรียานา ฟัลลาชี" ซึ่งเขียนโดยประธานพรรคอิสลามอิตาลี เรียกร้องให้ชาวมุสลิม "ไปตายกับฟัลลาชี" ฟัลลาชีจึงฟ้องร้องผู้เขียนในข้อหาหมิ่นประมาทและยุยงให้ฆ่าคน 

คริสโตเฟอร์ คัลด์เวลล์อธิบายหนังสือเล่มนี้ในนิตยสาร*[[Commentary (magazine)|คอมเมนทารี]]*ว่าเป็น "คำวิพากษ์วิจารณ์ต่อการก่อการร้ายของพวกลัทธิอิสลามอย่างรุนแรง และชนชั้นนำตะวันตกที่ขี้ขลาดซึ่งปล่อยให้มันเบ่งบานในหมู่พวกเขา" ว่า "ถึงแม้หนังสือของเธอจะมีข้อบกพร่องอยู่บ้าง แต่ฟัลลาชีก็มักพูดถูกต้องมากกว่าผิด" และว่า "ไม่มีข้อสงสัยเลยว่าฟัลลาชีพูดถูกที่ว่าบุคคลหัวรุนแรงทางลัทธิอิสลามบางคนอาศัยอยู่ในโลกตะวันตก"

จอร์จ โจนาส ผู้เขียนให้กับ UPI เห็นด้วยกับคัลด์เวลล์ แต่ก็วิจารณ์การที่ฟัลลาชีเทียบเคียงลัทธิอิสลามกับศาสนาอิสลาม อย่างไรก็ตาม โจนาสเขียนว่าฟัลลาชี "มีเหตุผลที่หนักแน่นเมื่อเธอพูดถึงชนชั้นนำของตะวันตก เป็นเรื่องยากที่จะไม่เห็นด้วยกับเธอ เช่น ระบบราชการแบบรัฐนิยมที่เกิดขึ้นจากบรัสเซลส์และเรียกตัวเองว่าสหภาพยุโรป "ไม่ใช่ยุโรป มันคือการฆ่าตัวตายของยุโรป"" เขาสรุปว่า "เมื่อคนที่มีรสนิยมและวิจารณญาณที่ดีกลัวที่จะพูดออกมา พวกเขาก็ปล่อยให้คนที่มีความกล้าหาญมากกว่า แม้จะมีรสนิยมและวิจารณญาณด้อยกว่า คุณฟัลลาชีจึงเข้ามาแทนที่"

ตัวฟัลลาชีเองกล่าวว่าความสำเร็จของหนังสือของเธอมาจากการที่เธอได้ชี้ให้เห็นถึงปัญหาการอพยพเข้าของชาวมุสลิม "ซึ่งเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ โดยไม่แทรกซึมเข้าไปในวิถีชีวิตของเรา ไม่ยอมรับวิถีชีวิตของเรา และในทางตรงกันข้าม พยายามที่จะบังคับใช้วิถีชีวิตของพวกเขาต่อเรา" โดยอ้างว่า "ผู้คนในยุโรปต่างรู้สึกหงุดหงิดกับความเย่อหยิ่งของ ‘ผู้รุกราน’ ส่วนใหญ่เหล่านี้ และถูกข่มขู่ด้วยคำว่า ‘เหยียดเชื้อชาติ’ อย่างไม่เป็นธรรมเมื่อพวกเขาประท้วง จนเกิดความต้องการหนังสือแบบนี้ขึ้นมา" 

หนังสือเล่มนี้ได้รับการพิจารณาในภายหลังว่าเป็นหนึ่งในหนังสือของฟัลลาชีใน "ประเภทยูเรเบีย" โดยมีหนังสือเรื่อง *[[ลาฟอร์ซาเดลลาราโจเน]]* เป็นภาคถัดมา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ความสู้สึกต่อต้านอิสลามในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:หนังสือวิจารณ์ศาสนาอิสลาม
หมวดหมู่:ทฤษฎีสมคบคิดยูเรเบีย
หมวดหมู่:ผลงานโดยโอรียานา ฟัลลาชี
หมวดหมู่:ผลงานต่อต้านการเข้าเมือง
ตำบลพระเพลิง

**พระเพลิง** เป็นตำบลในอำเภอเขาฉกรรจ์ จังหวัดสระแก้ว เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบล ปัจจุบันอยู่ในความดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลพระเพลิงตั้งแต่ พ.ศ. 2539 เดิมพื้นที่เป็นส่วนหนึ่งของตำบลเขาฉกรรจ์   

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลพระเพลิง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลหนองหว้า และตำบลเขาฉกรรจ์
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลคลองหินปูน และตำบลตาหลังใน (อำเภอวังน้ำเย็น)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลทุ่งมหาเจริญ (อำเภอวังน้ำเย็น) 
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลท่าตะเกียบ (อำเภอท่าตะเกียบ จังหวัดฉะเชิงเทรา) และตำบลท่ากระดาน (อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา)
## ประวัติ
พื้นที่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลเขาฉกรรจ์ อำเภอสระแก้ว ปี พ.ศ. 2526 ทางจังหวัดปราจีนบุรีได้แยกพื้นที่ตำบลเขาฉกรรจ์ ไปตั้งเป็นตำบลหนองหว้า ทำให้พื้นที่ตำบลเขาฉกรรจ์ถูกตัดขาดแบ่งเป็น 2 พื้นที่ ปีต่อมาจึงประกาศแยกพื้นที่ตำบลเขาฉกรรจ์ คิอ หมู่ 1 บ้านพระเพลิง, หมู่ 4 บ้านนาคันหัก, หมู่ 7 บ้านภูเงิน, หมู่ 8 บ้านท่าผักชีใต้, หมู่ 10 บ้านแหลมทอง, หมู่ 17 บ้านเขาจันทร์, หมู่ 18 บ้านบึงตาราม และหมู่ 19 บ้านไทรทอง รวม 8 หมู่บ้าน ออกมาตั้งเป็น ตำบลพระเพลิง***' โดยพื้นที่ก่อตั้งและมีประชาชนอพยพย้ายถิ่นฐานมาจากหลายจังหวัด เช่น [[จังหวัดเชียงราย]] [[จังหวัดชลบุรี]] [[จังหวัดอุดรธานี]] [[จังหวัดขอนแก่น]] เป็นต้น คำว่า พระเพลิง มาจากชื่อคลองพระเพลิง เป็นคลองที่ไหลมาบรรจบกับ[[คลองพระสทึง|คลองพระสะทึง]] 

ปี พ.ศ. 2537 ตำบลพระเพลิงได้ย้ายมาเป็นส่วนหนึ่งของ[[อำเภอเขาฉกรรจ์]] โดยมีหน่วยการปกครอง 16 หมู่บ้าน ก่อนที่จะแยกเพิ่ม 3 หมู่บ้านในปี พ.ศ. 2547 โดยแยกพื้นที่หมู่ 8 บ้านแหลมทอง ตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ชื่อ หมู่ 17 บ้านโนนสมพรสามัคคี แยกพื้นที่หมู่ 10 บ้านใหม่พัฒนา ตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ชื่อ หมู่ 18 บ้านไทรงาม***' และแยกพื้นที่หมู่ 13 บ้านเนินสายฝน ตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่ชื่อ หมู่ 19 บ้านเนินสยาม
## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลพระเพลิงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 19 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านพระเพลิง
* **หมู่ที่ 2** บ้านนาคันหัก
* **หมู่ที่ 3** บ้านเขาจันทร์
* **หมู่ที่ 4** บ้านบึงพระราม
* **หมู่ที่ 5** บ้านภูเงิน
* **หมู่ที่ 6** บ้านท่าผักชี
* **หมู่ที่ 7** บ้านไทรทอง
* **หมู่ที่ 8** บ้านแหลมทอง
* **หมู่ที่ 9** บ้านท่าเต้น
* **หมู่ที่ 10** บ้านใหม่พัฒนา
* **หมู่ที่ 11** บ้านหนองปักหลัก
* **หมู่ที่ 12** บ้านซับมูล
* **หมู่ที่ 13** บ้านเนินสายฝน
* **หมู่ที่ 14** บ้านเขานันทา
* **หมู่ที่ 15** บ้านเขาภูทอง
* **หมู่ที่ 16** บ้านสุขเจริญ
* **หมู่ที่ 17** บ้านโนนสมพรสามัคคี
* **หมู่ที่ 18** บ้านไทรงาม
* **หมู่ที่ 19** บ้านเนินสยาม

## อ้างอิง

พระเพลิง
พระเพลิง
หมวดหมู่:อำเภอเขาฉกรรจ์
ว็อนอู

**ช็อน ว็อน-อู** (; เกิด 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1996) เป็นที่รู้จักในชื่อเดี่ยวว่า **ว็อนอู** () เป็นแร็ปเปอร์และนักร้องชาวเกาหลีใต้ ภายใต้การดูแลของเพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์ เขาเป็นสมาชิกของบอยแบนด์เกาหลีใต้เซเวนทีน สมาชิกของทีมฮิปฮอป และยูนิตย่อยลำดับที่สองของวงเจxดับเบิลยู

## ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา
ช็อน วอนอู เกิดที่ชังว็อน ประเทศเกาหลีใต้ เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1996 เขาศึกษาที่โรงเรียนศิลปะการแสดงโซล และสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 2015

## ผลงานเพลง

### ซิงเกิล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สมาชิกวงเซเวนทีน
หมวดหมู่:นักร้องเกาหลี
หมวดหมู่:ศิลปินในสังกัดเพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:นักร้องฮิปฮอปเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แร็ปเปอร์ชายเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักดนตรีฮิปฮอปเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ไอดอลชายเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แร็ปเปอร์เกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:โปรดิวเซอร์เพลงฮิปฮอปเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
เวอร์นอน

**ฮันซ็อล เวอร์นอน ชเว** (; เกิด 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998) เป็นที่รู้จักในชื่อเดี่ยวว่า **เวอร์นอน** () เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง และนักแต่งเพลงชาวเกาหลีใต้ และชาวอเมริกัน ภายใต้การดูแลของเพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์ เขาเป็นสมาชิกของบอยแบนด์เกาหลีใต้เซเวนทีน และทีมฮิปฮอปของวง

เวอร์นอนเปิดตัวในฐานะศิลปินเดี่ยวอย่างเป็นทางการด้วยเพลง "Black Eye" เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2022 นอกเหนือจากผลงานร่วมกับเซเวนทีนและผลงานเดี่ยวแล้ว เขายังมีส่วนร่วมในการเขียนและโปรดิวซ์เพลงให้กับศิลปินอื่น ๆ เช่น เจมี, Bumzu และ ชาร์ลี เอ็กซ์ซีเอ็กซ์

## ผลงานเพลง

### ซิงเกิลและผลงานร่วมงาน
#### ในฐานะศิลปินหลัก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สมาชิกของเซเวนทีน (วงดนตรี)
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:นักดนตรีฮิปฮอปชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักร้องฮิปฮอปเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ไอดอลชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แร็ปเปอร์ชายเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:แร็ปเปอร์เกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักดนตรีจากแมนฮัตตัน
หมวดหมู่:แร็ปเปอร์จากแมนฮัตตัน
หมวดหมู่:นักร้องจากนิวยอร์กซิตี้
หมวดหมู่:โปรดิวเซอร์เพลงฮิปฮอปชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ชาวเกาหลีใต้เชื้อสายอเมริกัน
หมวดหมู่:แร็ปเปอร์ชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
ดิโน

**อี ชัน** (; เกิด 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999) เป็นที่รู้จักในชื่อในวงการว่า **ดิโน** () เป็นนักร้อง นักเต้น และแร็ปเปอร์ชาวเกาหลีใต้ ภายใต้การดูแลของเพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์ เขาเป็นสมาชิกของบอยแบนด์เกาหลีใต้เซเวนทีน และทีมเพอร์ฟอร์แมนซ์ของวง ดีโนเปิดตัวในฐานะศิลปินเดี่ยวด้วยเพลง "Wait" เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023

## ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา
อี ชาน เกิดที่อิกซัน ประเทศเกาหลีใต้ เขาศึกษาที่โรงเรียนมัธยมกระจายเสียงโซล และสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 2017

## ผลงานเพลง

### ซิงเกิล
#### ในฐานะศิลปินหลักหรือศิลปินรับเชิญ

### เพลงอื่นที่ติดชาร์ต

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สมาชิกของเซเวนทีน (วงดนตรี)
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเพลดิสเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:ไอดอลชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลจากอิกซาน
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ศิลปินไฮบริด
ทีมแคนาดา (ทีเอ็นเอ)

**ทีมแคนาดา** () เป็นกลุ่มนักมวยปล้ำอาชีพฝ่ายอธรรมในสมาคมมวยปล้ำโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (TNA) ซึ่งปฏิบัติการระหว่าง ค.ศ. 2004 ถึง ค.ศ. 2006

## ประวัติ

### เอกซ์คัพ ค.ศ. 2004
ใน ค.ศ. 2004 "โค้ช" สกอต ดามอร์ ผู้เป็นโปรโมเตอร์และบุคคลที่มีชื่อเสียงในวงการมวยปล้ำ ได้รวบรวมเพื่อนร่วมชาติชาวแคนาดาเพื่อก่อตั้งทีมแคนาดาในรูปแบบของตนเองในโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (TNA) สำหรับการแข่งอเมริกาส์เอกซ์คัพทัวร์นาเมนต์ 2004

ซึ่งทีมชุดแรกประกอบด้วยเท็ดดี ฮาร์ต เป็นกัปทีม โดยมีแจ็ก อีแวนส์, จอห์นนี เดอไวน์ และเพตี วิลเลียมส์ เป็นเพื่อนร่วมทีม ครั้นเมื่อมีการประกาศจัดการแข่งขันเวิลด์เอ็กซ์คัพ ทีมนี้ก็ได้รับการปรับปรุงใหม่เพื่อเพิ่มพละกำลังควบคู่ไปกับความเร็วและความคล่องตัวที่เคยมีในทีมชุดก่อนหน้า โดยเพตี วิลเลียมส์ จะเข้ามาแทนที่ฮาร์ตในตำแหน่งกัปทีม ส่วนจอห์นนี เดอไวน์ จะยังคงอยู่ในทีม และเอริก ยัง กับบ็อบบี รู้ด จะได้รับการเพิ่มเข้ามาในทีม ซึ่งทีมดังกล่าวได้ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศของการแข่งอัลทิเมต X แต่พ่ายแพ้ให้แก่ทีมยูเอสเอ (อันประกอบด้วยเจอร์รี ลินน์, คริส เซบิน, คริสโตเฟอร์ แดเนียลส์ และอีลิกซ์ สกิปเปอร์)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* TNAWrestling.com (official website of TNA Wrestling)

หมวดหมู่:กลุ่มนักมวยปล้ำของโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง
หมวดหมู่:กลุ่มนักมวยปล้ำของลูชาลิเบรตริเปลอาเวิลด์ไวด์
หมวดหมู่:มวยปล้ำอาชีพในประเทศแคนาดา
กินนุงกากัป

ในเทวตำนานนอร์ส **กินนุงกากัป** (Ginnungagap) คือห้วงสุญตา ซึ่งมีแต่ความว่างเปล่าอันกว้างใหญ่ไพศาลที่ดำรงอยู่ก่อนการกำเนิดของโลกและสรรพสิ่ง เป็นพื้นที่ที่ไร้ซึ่งแสงสว่าง ไร้ชีวิต และไร้กาลเวลา  มักถูกตีความว่าหมายถึงห้วงอวกาศ

บทกวี Völuspá ระบุว่าในช่วงเวลาบรรพกาลนั้น ไม่มีทั้งพื้นดิน ท้องฟ้า หรือแม้แต่ผืนหญ้า มีเพียงกินนุงกากัปที่คั่นกลางระหว่างสองภพ ได้แก่ ภพแห่งน้ำแข็ง นิเวิลเฮย์เมอร์ (Niflheimr) และภพแห่งไฟ มูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์ (Múspellsheimr) เมื่อไอเย็นจากนิเวิลเฮย์เมอร์เดินทางมาพบกับความร้อนจากมูสเป็ลล์สเฮย์เมอร์ในกินนุงกากัป น้ำแข็งจึงเริ่มละลาย สารพิษแห่งชีวิตไอเทอร์ (Eitr) ที่เจือปนในน้ำแข็งกลายเป็นหยาดน้ำพิษแห่งชีวิต สะสมกันถึงจุดหนึ่ง ก็เกิดเป็นปฐมยักษ์อีเมียร์ (Ymir) และแม่โคบรรพกาล เอาด์อุมบลา (Auðumbla)

## อ้างอิง

Gin
ฮอกกี้โปรลีกชาย ฤดูกาล 2025–26

**2025–26 ชาย FIH โปรลีก** เป็นการแข่งขันครั้งที่ 7 ของฮอกกี้โปรลีกชาย ซึ่งเป็นการแข่งขันชิงแชมป์ฮอกกี้สำหรับทีมชาติชาย การแข่งขันเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2025 และมีกำหนดสิ้นสุดในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2026

## รูปแบบการแข่งขัน
ฤดูกาลนี้ยังคงใช้ระบบเหย้าและเยือน โดยแบ่งการแข่งขันออกเป็นช่วงตามปฏิทิน เพื่อช่วยในการวางแผนการแข่งขันทั้งระดับนานาชาติและภายในประเทศ หลายทีมจะมารวมตัวกันแข่งขันในสนามเดียวกันในรูปแบบ “มินิทัวร์นาเมนต์” ซึ่งแต่ละทีมจะพบกันทีมละสองนัด

หากหนึ่งในสองนัดที่แข่งขันกันระหว่างสองทีมถูกยกเลิก ผู้ชนะของอีกนัดจะได้รับคะแนนเป็นสองเท่า

ทีมที่ชนะเลิศในฤดูกาลนี้จะได้รับสิทธิ์ผ่านเข้าแข่งขันโดยตรงใน[กีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2028 – ทีมชาย|ฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2028 ประเภทชาย]]

## ทีม
ภายหลังจากคว้าแชมป์ ฮอกกี้เนชันส์คัพ 2024–25 ทีมนิวซีแลนด์ได้รับสิทธิ์เลื่อนชั้นขึ้นมาแทนที่ทีมที่ตกชั้นจากฤดูกาลก่อนของ ฮอกกี้โปรลีก ฤดูกาล 2024–25 คือไอร์แลนด์

อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2025 นิวซีแลนด์ได้ถอนตัว และถูกแทนที่โดยปากีสถาน ซึ่งจบอันดับรองชนะเลิศในการแข่งขันฮอกกี้เนชันส์คัพชาย 2024–25

*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## ผลการแข่งขัน
### ตารางคะแนน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:ฮอกกี้โปรลีก
ฮอกกี้โปรลีก
ฮอกกี้โปรลีก
FIH Olympic Qualifiers
หมวดหมู่:กีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน – รอบคัดเลือกชาย
โปรลีก
ลุกมัมโนคอมพิวเตอร์

**แซม เจมส์ บาร์เทิล** (; เกิดวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989) หรือรู้จักกันในชื่อ **ลุกมัมโนคอมพิวเตอร์** () เป็นนักดนตรี ยูทูบเบอร์ ผู้สนใจอิเล็กทรอนิกส์ และนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ เขาเผยแพร่วิดีโอเกี่ยวกับการสร้างอุปกรณ์เสียงระดับมืออาชีพและเครื่องสังเคราะห์เสียง และยังเผยแพร่เพลงของเขาเองอีกด้วย 

เขาเป็นที่รู้จักจากการสร้างและเล่นเครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ที่แปลกประหลาด ลึกลับ และแหวกแนว ซึ่งสร้างจากเทคโนโลยีวินเทจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอุปกรณ์ เช่น ออร์แกนเฟอร์บี เครื่องสังเคราะห์เสียงที่ผสมผสานกับจักรยานราลีห์ ชอปเปอร์ และเครื่องสังเคราะห์เสียงออสซิลเลเตอร์สามตัวจากเกมบอย แซมเปิดพิพิธภัณฑ์ชื่อ "ดิสมิวเซียมอีสนอกออบโซลีต" ซึ่งตั้งอยู่ที่แรมส์เกต เคนต์ พิพิธภัณฑ์แห่งนี้จัดแสดงสิ่งประดิษฐ์ต่าง ๆ ของเขา เขาจะเป็นตัวแทนของสหราชอาณาจักรในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2026

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* LOOK MUM NO COMPUTER – Youtube Channel

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:ยูทูบเบอร์ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2026
ความสามารถในการเข้าถึง

**ความสามารถในการเข้าถึง** () คือการออกแบบผลิตภัณฑ์ อุปกรณ์ บริการ ยานพาหนะ หรือสภาพแวดล้อมให้สามารถใช้งานได้โดยผู้ที่มีความพิการ แนวคิดของการออกแบบที่สามารถเข้าถึงได้กับแนวปฏิบัติของการพัฒนาที่คำนึงถึงการเข้าถึงนั้นช่วยให้เกิดทั้งการเข้าถึงโดยตรง (กล่าวคือ ใช้งานได้ด้วยตนเองโดยไม่ต้องมีตัวช่วย) และการเข้าถึงโดยอ้อมซึ่งหมายถึงความเข้ากันได้กับเทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวก (เช่น โปรแกรมอ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์)

ความสามารถในการเข้าถึงอาจมองได้ว่าเป็นการที่ผู้ใช้จะสามารถเข้าถึงและได้ประโยชน์จากระบบหรือสิ่งใดสิ่งหนึ่ง แนวคิดนี้มุ่งเน้นไปที่การทำให้ผู้ที่มีความพิการสามารถเข้าถึงได้ หรือการทำให้เข้าถึงได้ผ่านการใช้เทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวก อย่างไรก็ตาม การวิจัยและพัฒนาด้านความสามารถในการเข้าถึงก่อให้เกิดประโยชน์ต่อทุกคน ดังนั้น สังคมที่คำนึงถึงการเข้าถึงจึงควรมุ่งลดความเหลื่อมล้ำทางดิจิทัลหรือความเหลื่อมล้ำทางความรู้

ความสามารถในการเข้าถึงนั้นไม่ควรสับสนกับความใช้งานง่าย ซึ่งหมายถึงขอบเขตที่ผลิตภัณฑ์ (เช่น อุปกรณ์ บริการ หรือสภาพแวดล้อม) สามารถใช้งานได้โดยผู้ใช้ที่เฉพาะเจาะจง เพื่อบรรลุเป้าหมายที่กำหนดได้อย่างมีประสิทธิภาพ ประสิทธิผล และเกิดความพึงพอใจ ภายใต้บริบทการใช้งานที่กำหนด

ความสามารถในการเข้าถึงมีความสัมพันธ์อย่างมากกับการออกแบบอย่างสากล ซึ่งเป็นกระบวนการสร้างผลิตภัณฑ์ที่สามารถใช้งานได้โดยผู้คนหลากหลายกลุ่มมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ และใช้งานได้ในสถานการณ์ที่หลากหลายที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ โดยทั่วไปแล้วการออกแบบอย่างสากลจะนำเสนอวิธีแก้ปัญหาทั่วไปเพียงวิธีเดียวที่สามารถรองรับผู้พิการและประชากรส่วนที่เหลือได้ ในทางตรงกันข้าม การออกแบบที่คำนึงถึงการเข้าถึงมุ่งเน้นไปที่การทำให้แน่ใจว่าไม่มีอุปสรรคต่อการเข้าถึงสำหรับทุกคน รวมถึงผู้พิการด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ความสามารถในการเข้าถึง
หมวดหมู่:ความพิการ
หมวดหมู่:การยศาสตร์
หมวดหมู่:การวางแผนการขนส่ง
หมวดหมู่:คำศัพท์การศึกษาเขตเมืองและการผังเมือง
หมวดหมู่:การออกแบบชุมชนเมือง
เทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวก

**เทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวก** () เป็นคำที่ใช้เรียกอุปกรณ์ที่ทำหน้าที่ช่วยเหลือ ปรับตัว และฟื้นฟูสมรรถภาพสำหรับผู้พิการและผู้สูงอายุ ซึ่งผู้พิการมักมีปัญหาในการดำเนินกิจวัตรประจำวันด้วยตนเอง หรือแม้แต่ต้องได้รับความช่วยเหลือ ซึ่งกิจวัตรประจำวันที่ว่านี้ก็คือการดูแลตนเอง ซึ่งรวมถึงการเข้าห้องน้ำ การเคลื่อนไหวหรือการเดิน การรับประทานอาหาร การอาบน้ำ การแต่งกาย การดูแลสุขอนามัย และการดูแลอุปกรณ์และของใช้ส่วนตัว เทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวกสามารถบรรเทาผลกระทบของความพิการซึ่งจำกัดความสามารถในการดำเนินกิจวัตรประจำวันดังกล่าวได้ และยังส่งเสริมความเป็นอิสระมากขึ้นด้วยการช่วยให้บุคคลสามารถทำสิ่งที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยทำได้หรือทำได้ยากมาก โดยการปรับปรุงหรือเปลี่ยนแปลงวิธีการโต้ตอบกับเทคโนโลยีที่จำเป็นในการทำภารกิจเหล่านั้น ตัวอย่างเช่น วีลแชร์ที่ช่วยให้ผู้ที่ไม่สามารถเดินได้สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ และอุปกรณ์ช่วยรับประทานอาหารที่สามารถช่วยให้ผู้ที่รับประทานอาหารด้วยตนเองไม่ได้สามารถทำกิจกรรมดังกล่าวได้ และเมื่อมีเทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวก ผู้พิการก็จะได้รับโอกาสที่จะมีวิถีชีวิตที่ดีขึ้นและสะดวกสบายมากขึ้น มีการมีส่วนร่วมทางสังคม ความปลอดภัยและการควบคุมเพิ่มขึ้น และมีโอกาสมากขึ้นที่จะลดค่าใช้จ่ายด้านการดูแลโดยไม่ต้องเพิ่มค่าใช้จ่ายในครัวเรือนอย่างมีนัยสำคัญ ในโรงเรียน เทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวกมีความสำคัญอย่างยิ่งในการช่วยให้นักเรียนที่มีความพิการสามารถเข้าถึงหลักสูตรการศึกษาทั่วไปได้ ตัวอย่างเช่น นักเรียนที่มีปัญหาในการเขียนหรือใช้แป้นพิมพ์ สามารถใช้ซอฟต์แวร์รู้จำเสียงแทนได้ เทคโนโลยีช่วยเหลือยังช่วยผู้ที่กำลังฟื้นตัวจากโรคหลอดเลือดสมองและผู้ที่ได้รับบาดเจ็บซึ่งส่งผลกระทบต่อการทำกิจกรรมประจำวันได้ด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทคโนโลยีสิ่งอำนวยความสะดวก
หมวดหมู่:เทคโนโลยีการศึกษา
หมวดหมู่:ความสามารถในการเข้าถึงเว็บ
ความเหลื่อมล้ำทางดิจิทัล

**ความเหลื่อมล้ำทางดิจิทัล** () คือ การเข้าถึงและการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลอย่างมีประสิทธิภาพที่ไม่เท่าเทียมกัน ซึ่งประกอบด้วยมิติที่เกี่ยวข้องกันสี่ประการ ได้แก่ แรงจูงใจ วัสดุ ทักษะ และการเข้าถึง

ความเหลื่อมล้ำทางดิจิทัลทำให้ปัญหาความไม่เท่าเทียมในการเข้าถึงข้อมูลและทรัพยากรแย่ลง ซึ่งในยุคสารสนเทศ ผู้ที่ไม่มีโอกาสเข้าถึงอินเทอร์เน็ตและเทคโนโลยีอื่น ๆ จะเสียเปรียบ เพราะจะมีโอกาสน้อยกว่าในการติดต่อกับผู้อื่น รวมถึงค้นหาและสมัครงาน ซื้อสินค้า และเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ

ผู้ที่มีภาวะยากจน มีที่อยู่อาศัยไม่มั่นคง หรือเป็นคนไร้บ้าน รวมถึงผู้สูงอายุและผู้ที่อาศัยอยู่ในชุมชนชนบท อาจเข้าถึงอินเทอร์เน็ตได้จำกัด ในขณะที่ชนชั้นกลางในเมืองสามารถเข้าถึงอินเทอร์เน็ตได้ง่าย ความแตกต่างอีกประการหนึ่งคือระหว่างผู้ผลิตและผู้บริโภคเนื้อหาบนอินเทอร์เน็ต ซึ่งอาจเป็นผลมาจากความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา และแม้ว่าการใช้สื่อสังคมจะแตกต่างกันไปตามกลุ่มอายุ แต่การศึกษาของสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 2010 รายงานว่าไม่มีความแตกต่างทางเชื้อชาติ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ความเหลื่อมล้ำทางดิจิทัล
หมวดหมู่:สื่อดิจิทัล
หมวดหมู่:สังคมสารสนเทศ
หมวดหมู่:การพัฒนาเทคโนโลยี
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์เศรษฐกิจ
หมวดหมู่:โลกาภิวัตน์ทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:ความเหลื่อมล้ำของโลก
หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์ชนบท
หมวดหมู่:ความเหลื่อมล้ำทางสังคม
ดาอินน์ ดวาลินน์ ดูนเอยร์ และดูราซรอร์

ในเทวตำนานนอร์ส กวางแดงเพศผู้ที่อาศัยอยู่ตามกิ่งของต้นพิภพอึกก์ดราซิลล์ (Yggdrasill) มีอยู่สี่ตัวนามว่า **ดาอินน์** (Dáinn), **ดวาลินน์** (Dvalinn), **ดูนเอยร์** (Duneyrr) และ **ดูราซรอร์** (Duraþrór) ซึ่งตามที่ระบุไว้ในบทกวี *Grímnismál* กวางทั้งสี่ถูกพรรณนาว่ายืนยืดคอขึ้นเพื่อเล็มกินใบไม้จากกิ่งก้านเบื้องบน ซึ่งสะท้อนถึงสภาวะที่อึกก์ดราซิลล์ต้องเผชิญกับความเจ็บปวดและการถูกกัดกินอย่างไม่สิ้นสุดร่วมกับนีดฮ็อกเกอร์ (Níðhöggr) ที่แทะรากเบื้องล่าง ในเชิงสัญลักษณ์ นักตำนานวิทยาบางกลุ่มตีความว่ากวางทั้งสี่อาจเป็นตัวแทนของลมจากสี่ทิศที่พัดผ่านกิ่งก้านต้นพิภพ

## อ้างอิง

Da
นิดอาวิย็อลล์

ในเทวตำนานนอร์ส **นิดอาวิย็อลล์** (Niðafjöll) มีความหมายว่า **ทิวเขาทมิฬ** ตั้งอยู่ทางทิศเหนือสุดของโลกบาดาล เป็นถิ่นที่อยู่หลักของมังกรนีดฮ็อกเกอร์ (Níðhöggr)โดยในวาระสุดท้ายของโลกตามคำทำนาย นีดฮ็อกเกอร์จะบินมาจากทิวเขาทมิฬแห่งนี้พร้อมกับซากศพของคนโฉดที่ติดอยู่ตามขนปีกเพื่อมุ่งหน้าไปยังสมรภูมิสุดท้าย โดยพวกมันต้องบินไปยังประตูนาสตร็อนด์ (Náströnd) เพื่อบินขึ้นสู่โลกบนดิน

นอกจากนี้ นิดอาวิย็อลล์ถูกพยากรณ์ว่าจะเป็นที่ตั้งของวิมานทองคำของตระกูลคนแคระนามว่าสินดรี (Sindri) ซึ่งจะเป็นที่พำนักแห่งใหม่สำหรับทวยเทพที่รอดชีวิตและวิญญาณของผู้ยึดมั่นในคุณธรรม ภายหลังจากที่ไฟบรรลัยกัลป์ของซัวร์เตอร์ (Surtr) ได้เผาผลาญมิดการ์เดอร์และอาสการ์เดอร์จนสิ้นสูญในเหตุการณ์รักนาร็อก (Ragnarǫk) เพื่อรอคอยการอุบัติของโลกใหม่

## อ้างอิง

Nidaf
สุศานต์ สิงห์ ราชปุต

**สุศานต์ สิงห์ ราชปุต** (; ) (21 มกราคม ค.ศ. 1986 – 14 มิถุนายน ค.ศ. 2020) เป็นนักแสดงชาวอินเดียที่มีชื่อเสียงจากผลงานในวงการภาพยนตร์ฮินดี เขาได้รับคำชื่นชมจากผลงานการแสดงในภาพยนตร์หลายเรื่องที่โดดเด่นหลายเรื่อง ราชปุตได้รับรางวัลสกรีนอวอร์ด และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลฟิล์มแฟร์ถึงสามครั้ง เขายังติดอันดับในรายชื่อ *[[100 ผู้ทรงอิทธิพลของฟอบส์|เซเลบริตี 100]]* ของฟอร์บส อินเดีย สองครั้ง และได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักแสดงที่มีพรสวรรค์และมีความสามารถรอบด้านที่สุดในรุ่นของเขา

ราชปุตเริ่มต้นอาชีพการแสดงหลังจากลาออกจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ที่วิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์เดลี และเข้าสู่วงการนักแสดงในมุมไบ เขาได้แสดงในละครโทรทัศน์ภาษาฮินดี ก่อนที่จะเข้าแสดงภาพยนตร์ซึ่งประสบความสำเร็จทั้งในด้านคำวิจารณ์และรายได้ ภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดของราชปุตคือบทสมทบในภาพยนตร์เสียดสีเรื่อง *พีเค* (PK - พีเค ผู้ชายปาฏิหาริย์ ค.ศ. 2014) และบทนำในภาพยนตร์ชีวประวัติกีฬาของมเหนทระ สิงห์ โธนี จากการแสดงในภาพยนตร์เรื่องหลัง เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลฟิล์มแฟร์สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมเป็นครั้งแรก

ราชปุตเสียชีวิตจากการฆ่าตัวตายที่บ้านของเขาในบันดรา มุมไบ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2020 ขณะอายุได้ 34 ปี การเสียชีวิตของเขามีข้อโต้แย้งต่าง ๆ มากมาย สำนักงานควบคุมยาเสพติดอ้างว่าราชปุตใช้บุคคลต่าง ๆ ในการจัดหายาเสพติดมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2018 และได้ยื่นฟ้องข้อหาช่วยเหลือให้กระทำการดังกล่าว มีการยื่นฟ้องข้อหาช่วยเหลือให้ฆ่าตัวตาย และคดีถูกส่งต่อให้สำนักงานสอบสวนกลาง ซึ่งได้ยื่นรายงานปิดคดีเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 2025 โดยระบุว่าไม่มีการกระทำผิดใด ๆ  ภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของเขาถูกเผยแพร่หลังการเสียชีวิตของเขาบนแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งฮอตสตาร์

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอินเดีย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชาวอินเดีย
หมวดหมู่:ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐพิหาร
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายด้วยการแขวนคอ
คณะรัฏฐาธิปัตย์เยอรมนีตะวันออก

**คณะรัฏฐาธิปัตย์แห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี** () คือองค์กรทางการเมืองที่เป็น "ประมุขร่วมกันแห่งรัฐ" ของประเทศเยอรมนีตะวันออก ก่อตั้งขึ้นในปี 1960 ภายหลังการอสัญกรรมของประธานาธิบดีวิลเฮ็ล์ม พีค ซึ่งเป็นประธานาธิบดีคนแรกและคนเดียวของประเทศ การจัดตั้งสภานี้ถือเป็นการยกเลิกตำแหน่งประธานาธิบดีในบุคคลเดียว เพื่อเปลี่ยนผ่านสู่รูปแบบการบริหารตามอุดมการณ์ลัทธิเลนินที่เน้นการตัดสินใจร่วมกัน

คณะรัฏฐาธิปัตย์ประกอบด้วยประธานหนึ่งคน รองประธาน สมาชิก และเลขาธิการ รวมกันทั้งหมด 24 ถึง 26 คน ซึ่งได้รับเลือกจากหอประชาชน (Volkskammer) มีวาระการดำรงตำแหน่งห้าปี ภารกิจตามรัฐธรรมนูญคือการเป็นตัวแทนของประเทศในระดับสากล การให้สัตยาบันในสนธิสัญญา และการเรียกประชุมหอประชาชน แต่ในความเป็นจริง อำนาจบริหารสูงสุดไม่ได้อยู่ที่องค์คณะ แต่อยู่ที่ตัวประธานซึ่งมักจะเป็นบุคคลเดียวกับเลขาธิการพรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนี ทำให้ตำแหน่งนี้กลายเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจเบ็ดเสร็จในระบบพรรคการเมืองเดียว นอกจากนี้ ประธานมักได้ควบตำแหน่งประธานสภากลาโหมแห่งชาติ

คณะรัฏฐาธิปัตย์สิ้นสุดบทบาทลงภายหลังการปฏิวัติโดยสันติในเยอรมนีตะวันออก เมื่อมีการแก้ไขรัฐธรรมนูญเพื่อลดบทบาทของพรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนี และการเลือกตั้งเสรีครั้งแรกในปี 1990 นำไปสู่การลงมติให้ยุบเลิกคณะนี้ในเดือนเมษายน 1990 โดยมีการมอบอำนาจประมุขแห่งรัฐชั่วคราวให้แก่ ซาบีเนอ แบร์คมัน-โพล ประธานหอประชาชน

## รายนามประธานคณะรัฏฐาธิปัตย์
* วัลเทอร์ อุลบริชท์ (Walter Ulbricht) ระหว่าง กันยายน 1960 – สิงหาคม 1973
* วิลลี ชโตฟ (Willi Stoph) ระหว่าง ตุลาคม 1973 – ตุลาคม 1976
* เอริช ฮ็อนเน็คเคอร์ (Erich Honecker) ระหว่าง ตุลาคม 1976 – ตุลาคม1989
* เอก็อน เคร็นทซ์ (Egon Krenz) ระหว่าง ตุลาคม – ธันวาคม 1989
* มันเฟรท แกร์ลัค (Manfred Gerlach) ระหว่าง ธันวาคม 1989 – เมษายน 1990
## อ้างอิง

หมวดหมู่:รัฐบาลเยอรมนีตะวันออก
ตำบลเขาฉกรรจ์

**เขาฉกรรจ์** เป็นตำบลในอำเภอเขาฉกรรจ์ จังหวัดสระแก้ว เดิมเป็นตำบลใหญ่ที่สุดในจังหวัดซึ่งเคยมีพื้นที่กว่า 1,082 ตารางกิโลเมตร ก่อนแยกออกเป็นอำเภอวังน้ำเย็นและอำเภอวังสมบูรณ์ทั้งหมด รวมทั้งทุกตำบลในอำเภอเขาฉกรรจ์ ปัจจุบันเป็นศูนย์กลางการปกครอง เศรษฐกิจ คมนาคมของอำเภอ และเป็นที่ตั้งของเขาฉกรรจ์   

thumb|367x367px|วัดถ้ำเขาฉกรรจ์

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลเขาฉกรรจ์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลหนองหว้า และตำบลเขาฉกรรจ์
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลคลองหินปูน และตำบลตาหลังใน (อำเภอวังน้ำเย็น)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลทุ่งมหาเจริญ (อำเภอวังน้ำเย็น) 
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลท่าตะเกียบ (อำเภอท่าตะเกียบ จังหวัดฉะเชิงเทรา) และตำบลท่ากระดาน (อำเภอสนามชัยเขต จังหวัดฉะเชิงเทรา)
## ประวัติ
พื้นที่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอกบินทร์บุรี มณฑลปราจิณบุรี ตั้งเป็นตำบลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2440 ก่อนจะย้ายมาขึ้นกับอำเภอสระแก้ว โดยชื่อ "เขาฉกรรจ์" มาจากที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชสมัยที่ทรงเป็นพระยาวชิรปราการ ได้ทำพิธีตัดไม้ข่มนาม หลังจากเสด็จพิธีแล้วจึงยกทัพไปตีชุมนุมทั้ง 5 จนสามารถรวมเป็นหนึ่งเดียวและกอบกู้เอกราชสำเร็จ และจากพิธีดังกล่าวจึงเรียกว่า "เขาฉอ-กัณฑ์" แต่มาเพี้ยนเสียงเป็น *เขาฉกรรจ์*

ทางจังหวัดปราจีนบุรีได้เสนอการจัดตั้งกิ่งอำเภอวังน้ำเย็นขึ้นในท้องที่ตำบลเขาฉกรรจ์ แต่ยังมีประชาชนส่วนมากยังสะดวกในการติดต่อราชการกับอำเภอสระแก้ว จึงให้แยกพื้นที่ที่สะดวกกับการติดต่อราชการกับกิ่งอำเภอใหม่ โดยให้แยกพื้นที่ตำบลเขาฉกรรจ์ 10 หมู่บ้านออกไปตั้งเป็นตำบลวังน้ำเย็น ตำบลวังสมบูรณ์ และตำบลตาหลังใน และย้าย 3 ตำบลที่แยกขึ้นใหม่ไปตั้งและขึ้นการปกครองกับกิ่งอำเภอวังน้ำเย็นในปี พ.ศ. 2519***' 

ปี พ.ศ. 2526 ได้แยกพื้นที่ตำบลเขาฉกรรจ์ ออกไปตั้งเป็นตำบลหนองหว้า และแยกพื้นที่ตำบลเขาฉกรรจ์อีกครั้ง ไปตั้งเป็นตำบลพระเพลิง ในปี พ.ศ. 2527 เมื่อพื้นที่มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องมีการจัดตั้ง [[สุขาภิบาล|สุขาภิบาลเขาฉกรรจ์]] ต่อมาทางราชการยังเห็นว่าตำบลเขาฉกรรจ์มีพื้นที่กว้างใหญ่ จึงแยกพื้นไปตั้งขึ้นเป็น[[ตำบลเขาสามสิบ]] และได้ย้ายมาขึ้นกับ[[จังหวัดสระแก้ว]]***' ตำบลเขาฉกรรจ์จึงมีฐานะเป็นตำบลในอำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว

ปี พ.ศ. 2536 ตำบลเขาฉกรรจ์ เป็นพื้นที่มีชุมนุมชนหนาแน่น มีตลาด ร้านค้า สถานีตำรวจ สถานีอนามัย อยู่ห่างจากอำเภอเมืองสระแก้ว กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาและรวมพื้นที่ ได้แก่ ตำบลเขาฉกรรจ์ ตำบลหนองหว้า ตำบลพระเพลิง ตำบลเขาสามสิบ รวมตั้งเป็น กิ่งอำเภอเขาฉกรรจ์**** และหลังจากตั้งเป็นกิ่งอำเภอได้เพียง 2 ปี ก็ได้ยกฐานะเป็น อำเภอเขาฉกรรจ์ จนถึงปัจจุบัน

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลเขาฉกรรจ์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านวังรี
* **หมู่ที่ 2** บ้านนา
* **หมู่ที่ 3** บ้านเขาฉกรรจ์ (อยู่ใน ทต.เขาฉกรรจ์)
* **หมู่ที่ 4** บ้านตลาดโคกส้าน (อยู่ใน ทต.เขาฉกรรจ์)
* **หมู่ที่ 5** บ้านเนินมะค่า (อยู่ใน ทต.เขาฉกรรจ์)
* **หมู่ที่ 6** บ้านสันติสุข (บางส่วนอยู่ใน ทต.เขาฉกรรจ์)
* **หมู่ที่ 7** บ้านนาบน
* **หมู่ที่ 8** บ้านพรสวรรค์
* **หมู่ที่ 9** บ้านหนองกระทุ่ม (บางส่วนอยู่ใน ทต.เขาฉกรรจ์)
* **หมู่ที่ 10** บ้านโคกยาง
* **หมู่ที่ 11** บ้านลุมมะค่า

## อ้างอิง

เขาฉกรรจ์
หมวดหมู่:อำเภอเขาฉกรรจ์
ประเทศเบลารุสในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010

**[[ประเทศเบลารุส]]** เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ณ แวนคูเวอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา

## ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

thumb|right|277px|นักกีฬาเดินเข้าสู่สนามระหว่างพิธีเปิดการแข่งขัน

## สกีลงเขา

;หญิง

## อ้างอิง

ประเทศเบลารุส
2010