open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
อุทยานอนุสรณ์ชูมาริตเซ

**อุทยานอนุสรณ์เดือนตุลาในกรากูเยวัตส์** (, Спомен-парк „Крагујевачки октобар") หรือ **อุทยานอนุสรณ์ชูมาริตเซ** (*Memorijalni park Šumarice*, Меморијални парк Шумарице) เป็นสถานที่ใกล้กับกรากูเยวัตส์ ประเทศเซอร์เบีย ที่ซึ่งกองกำลังรุกรานของนาซีเยอรมนีประหารชีวิตชายและเด็กชายจำนวน 2,800 คนจากเมือง ในจำนวนนี้มีหลายร้อยคนเป็นนักเรียน ในวันที่ 21 ตุลาคม 1941 ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง หรือที่รู้จักในชื่อการสังหารหมู่กรากูเยวัตส์ พิพิธภัณฑ์ 21 ตุลา ได้ถูกสร้างขึ้น ออกแบบโดยอีวัน อันทีช (Ivan Antić) ตรงจุดเกิดเหตุ

อนุสรณ์ภายในสวนประกอบด้วยอนุสรณ์ระลึกถึงนักเรียนและครูอาจารย์ของพวกเขาเหล่านั้น หรือ อนุสรณ์ "เที่ยวบินที่ถูกรบกวน" ("Interrupted Flight") ผลงานโดยประติมากร มีออดราก ชีฟคอวิช (Miodrag Živković), อนุสรณ์แห่งความเจ็บปวดและการต้านทาน ("Monument of pain and defiance") โดยประติมากร อันเท เกิร์ชเชตีช (Ante Gržetić), อนุสรณ์ "หนึ่งต่อหนึ่ง" ("One hundred for one") โดยนันดอร์ กลีด, อนุสรณ์แห่งการต้านทานและเสรีภาพ ("Resistance and Freedom") โดยเกิร์ชเชตีช เช่นกัน และ อนุสรณ์คนขัดรองเท้า หรือ อนุสรณ์ดอกไม้แก้ว ("Crystal Flower") โดย เนบอยชา เดเลีย (Nebojša Delja) นอกจากนี้ยังมีอนุสรณ์แด่ชาวสโลวักที่ถูกสังหารในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสุสานทัพจากยุคสงครามโลกครั้งที่หนึ่งกับอนุสรณ์ทหารเซอร์เบีย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Šumarice Memorial Park - Museum of October 21
* Virtual tour to area, monuments and buildings
พิพิธภัณฑ์ยูโกสลาเวีย

**พิพิธภัณฑ์ยูโกสลาเวีย** () เป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์สาธารณะในเบลเกรด ประเทศเซอร์เบีย ซึ่งบอกเล่าประวัติศาสตร์ของยูโกสลาเวียยุคราชอาณาจักรไปจนถึงยุคสังคมนิยม และชีวิตของยอซีป บรอซ ตีโต ที่ไว้ศพของตีโตในปัจจุบันอยู่ในอาคารบ้านดอกไม้ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์

ด้วยยอดเข้าชม 120,000 ต่อปี ทำให้พิพิธภัณฑ์มียอดเข้าชมสูงสุดในประเทศเซอร์เบีย

## ประวัติศาสตร์

### ศูนย์ "ยอซีป บรอซ ตีโต" อนุสรณ์
ทั้งสามอาคารของพิพิธภัณฑ์ ในอดีตเป็นส่วนหนึ่งของศูนย์ "ยอซีป บรอซ ตีโต" อนุสรณ์ มาก่อน

พิพิธภัณฑ์ 25 พฤษภา เปิดเมื่อปี 1962 สร้างโดยนครเบลเกรดเพื่อเป็นของขวัญวันเกิดแก่ยอซีป บรอซ ตีโต ประธานาธิบดีแห่งยูโกสลาเวียเนื่องในโอกาสวันเกิดปีที่ 70 ปี พิพิธภัณฑ์นี้ใช้จัดแสดงของขวัญต่าง ๆ ที่ตีโตได้รับจนถึงปี 1962 ในปี 1982 ได้มีการก่อตั้งศูนย์ "ยอซีป บรอซ ตีโต" อนุสรณ์ ("Josip Broz Tito" Memorial Centre) ขึ้น และพิพิธภัณฑ์ 25 พฤษภา กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของศูนย์ ศูนย์ดังกล่าวประกอบด้วยหลายอาคารและสถาบันต่าง ๆ ที่ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในเบลเกรด และบางส่วนนอกเบลเกรด เช่นที่กุมรอเวซ บ้านเกิดของตีโต อาคารของศูนย์ยังรวมถึงบ้านดอกไม้ซึ่งเป็นที่ฝังร่างของตีโต อาคารส่วนใหญ่ของศูนย์ตั้งอยู่ในบริเวณเดดีเนีย ในปี 1984 มีการเปิดตัวส่วนต่อเติมอาคารของสะสมอนุสรณ์ (the Memorial Collection Building) ซึ่งจัดแสดงของส่วนตัวและรางวัลรวมถึงเหรียญเกียรติยศของตีโต

นอกจากวัตถุจัดแสดงอันเนื่องจากประวัติศาสตร์ของยูโกสลาเวียและตีโตแล้ว พิพิธภัณฑ์ยังจัดแสดงงานศิลปะจากศิลปินเลื่องชื่อระดับโลก เช่น ยัน กรีเกียร์, คลอด ยอเซฟ แวร์เนท์, เฟอร์ดีนันท์ เฌออร์ก วอลด์มืลเลอร์, ภาพพิมพ์ต้นฉบับของ *[[Los Caprichos]]* โดย ฟรังซิสโก โกยา, เกอร์เบรนด์ ฟาน เดิน เอ็กเฮาต์ เป็นต้น

### พิพิธภัณฑ์การปฏิวัติประชาชนยูโกสลาฟ
พิพิธภัณฑ์การปฏิวัติประชาชนยูโกสลาฟ (Museum of the Revolution of Yugoslav Peoples) สถาปนาในปี 1959 โดยคณะกรรมการกลางสภาคอมมิวนิสต์แห่งยูโกสลาเวีย อาคารเริ่มก่อสร้างในปี 1978 ที่นิวเบลเกรด ตั้งอยู่ระหว่างวังเซอร์เบีย และหออูชเซ ตั้งเป้าแล้วเสร็จในปี 1981 ตรงกับการเฉลิมฉลอง 40 ปีของการปฏิวัติ กระนั้นอาคารสร้างไม่แล้วเสร็จและถูกทิ้งร้าง กลายมาเป็นที่อยู่อาศัยของคนไร้บ้าน

### พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ยูโกสลาเวีย
พิพิธภัณฑ์สถาปนาในปี 1996 โดยรัฐบาลสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวีย เพื่อทดแทนสองสถาบันเก่า คือ ศูนย์ "ยอซีป บรอซ ตีโต" ระลึก และ พิพิธภัณฑ์การปฏิวัติประชนชนยูโกสลาฟ ของสะสมจากทั้งสองหน่วยงานถูกขนย้ายมาเป็นของพิพิธภัณฑ์ใหม่นี้

พิพิธภัณฑ์เปลี่ยนชื่อในปี 2016 เป็น พิพิธภัณฑ์ยูโกสลาเวีย โดยประกอบด้วยสามอาคาร พื้นที่รวม 5253 ตารางเมตร ตั้งอยู่ในสวนขนาด 3.2 เฮกตาร์ 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
พิพิธภัณฑ์ธนาคารแห่งประเทศไทย

**พิพิธภัณฑ์ธนาคารแห่งประเทศไทย** เป็นพิพิธภัณฑ์ในกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ในวังบางขุนพรหมซึ่งเป็นที่ประทับเดิมของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต เป็นพระราชโอรสคนที่ 33 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ นอกจากนี้พิพิธภัณฑ์ยังมีสาขาย่อยที่จังหวัดเชียงใหม่ด้วย

พิพิธภัณฑ์ธนาคารแห่งประเทศไทย จัดแสดงสื่อในการแลกเปลี่ยนเมื่อยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยแบ่งออกเป็นห้องต่าง ๆ เช่น ห้องเงินตราโบราณ ห้องกษาปณ์ไทย ห้องเงินพดด้วง ห้องธนบัตรไทย ห้องทองตรา ห้อง 50 ปี ตัวพิพิธภัณฑ์มีพื้นที่ทั้งหมด 30 ไร่ อาคารเคยถูกใช้เป็นสถานที่ราชการอยู่ระยะหนึ่ง กระทั่งปี พ.ศ. 2525 เปลี่ยนมาเป็นพิพิธภัณฑ์ธนาคารแห่งประเทศไทย

## การจัดแสดง
* **นิทรรศการโรงพิมพ์ธนบัตร** 
จัดแสดงให้ชมเกี่ยวกับการออกแบบธนบัตร เครื่องพิมพ์ธนบัตรรุ่นแรก ใช้วีดีทัศน์เล่าเรื่องราวการก่อตั้งโรงพิมพ์ธนบัตรแห่งแรกของไทย 

* **นิทรรศการเงินตรา** 
จัดแสดงเหรียญลิเดียที่มีอายุ 2,600 ปี เหรียญและเงินรูปแบบต่างๆ ในดินแดนสุวรรณภูมิ

## อ้างอิง

ธนาคารแห่งประเทศไทย
หมวดหมู่:ธนาคารแห่งประเทศไทย
ธนาคารแห่งประเทศไทย
แคสต์อะเวย์ ดีว่า

***แคสต์อะเวย์ ดีว่า*** ( ) ) เป็นละครโทรทัศน์ผ่านสัญญาณต่อเนื่องเกาหลีใต้ที่กำกับโดย โอ ชุง-ฮวาน เขียนบทโดย พัก ฮเย-รย็อน และอึนยอล และนำแสดงโดย พัก อึน-บิน, คิม ฮโย-จิน, แช จง-ฮย็อบ, ชา ฮัก-ย็อน และคิม จู-ฮ็อน ออกอากาศตอนแรกในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2023 และออกอากาศทางช่องทีวีเอ็น ทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ เวลา 21:20 น. (KST)   นอกจากนี้ยังสามารถรับชม สตรีมมิ่ง บน Netflix ในบางภูมิภาคได้อีกด้วย

## เรื่องย่อ
ซอ มอก-ฮา ( พัก อึน-บิน ) เป็นเด็กผู้หญิงที่ใฝ่ฝันที่จะเป็นนักร้อง เธอชนะการแข่งขัน UCC และไปโซลเพื่อออดิชัน แต่ต้องติดอยู่บนเกาะที่ไม่มีคนอาศัยอยู่เนื่องจากอุบัติเหตุอันโชคร้าย และกลับมาสู่โลกอีกครั้งหลังจากผ่านไป 15 ปี 

## นักแสดง
### หลัก
* พัก อึน-บิน รับบทเป็น ซอ มก-ฮา 
** Lee Re รับบทเป็น Seo Mok-ha ตอนเด็ก 

: เด็กสาวผู้ใฝ่ฝันที่จะออดิชั่นเพื่อเป็นดีว่า

* คิม ฮโย-จิน รับบทเป็น ยุน รัน-จู 

: ท็อปสตาร์และดีว่าสุดสวยที่มกฮาชื่นชอบ

* แช จง-ฮย็อบ รับบท คัง โบ-กอล 

: โปรดิวเซอร์แผนกบันเทิงของ YGN
: พี่ชายของโบกอลและผู้รายงานข่าวของ YGN

### สนับสนุน
#### อาร์เจ เอ็นเตอร์เทนเมนท์
* คิม จู-ฮ็อน รับบทเป็น อี ซอ-จุน 

: อดีตผู้จัดการของรันจู ซึ่งปัจจุบันเป็นซีอีโอของ RJ Entertainment

* แพ คัง-ฮี รับบทเป็น อึน โม-แร 

: นักร้องยอดนิยมภายใต้สังกัด RJ Entertainment

* ชิน จู-ฮย็อบ รับบทเป็น พัก ยง-กวาน 

: มือขวาของซอจุนและผู้จัดการของโมแรที่ RJ Entertainment

#### ทีม Nth Primetime
* คิม โบ-ช็อง รับบทเป็น ฮง ย็อน-กย็อง 

: โปรดิวเซอร์หลักของ 'Nth Primetime'

* ยุน ช็อง-ฮุน รับบทเป็น อัน ดง-มิน 

: ผู้ช่วยผู้กำกับ 'Nth Primetime'

#### ผู้คนบนเกาะชุนซัม
* มุน อู-จิน รับบทเป็น ช็อง กี-โฮ วัย 16 ปี 

: ลูกคนเดียวของบงวานและเพื่อนร่วมชั้นของโมกฮา

* อี ซึง-จุน รับบท เป็น ช็อง บง-วาน 

: พ่อของกีโฮที่เป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจที่โรงพัก

* คิม มิน-ซ็อก รับบทเป็น ฮัน แด-อุง 

: ตัวแทนประกันภัยและเพื่อนร่วมชั้นของโมกฮาก่อนที่เธอจะพลัดตกเกาะร้างโดยอุบัติเหตุ

* โอ กย็อง-ฮวา รับบทเป็น มุน ย็อง-จู 

: เพื่อนสนิทของมกฮาและภรรยาของแดอุง

* อี ยู-จุน รับบทเป็น ซอ ช็อง-โฮ 

: พ่อของโมกฮาเจ้าของร้านอาหารปลาดิบ

#### ครอบครัวของโบกอลและวูฮัก
* ซอ จองยอน รับบท เป็น ซง ฮาจอง 

: แม่ของ Woo-hak และ Bo-geol ที่เปิดร้านทำผมให้กับน้องชายของเธอ

* อี จุง-อก รับบทเป็น Kang Sang-du 

: พ่อของวูฮักและโบกอล

* ซงคยองชอล รับบทเป็น ฮวังบยองกัก 

: CEO ของ Suga Entertainment

* มุนซุก รับ บทเป็น โกซานฮี 

## เพลงประกอบต้นฉบับ
### อัลบั้มเพลงประกอบ

อัลบั้มเพลงประกอบของรายการเผยแพร่เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2566 ขึ้นสูงสุดที่อันดับสามสิบในชาร์ตอัลบั้มวงกลมประจำสัปดาห์ณวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2567

### Singles

## การผลิต
ซีรีส์นี้เป็นความร่วมมือครั้งที่สามระหว่างผู้กำกับ โอ ซ็อง-ฮวาน และผู้เขียนบท พัก ฮเย-รย็อน *Star News* รายงานว่าละครเรื่องนี้อยู่ระหว่างการหารือเพื่อออกฉายในช่วงเวลาวันเสาร์และวันอาทิตย์ทาง ทีวีเอ็น ในช่วงครึ่งหลังของปี 2023 

เมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2566 มีรายงานว่าซีรีส์นี้อ่านบทครั้งแรกเสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 8 มีนาคมในกรุงโซล และจะเริ่มถ่ายทำเร็ว ๆ นี้ 

## ผู้ชม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  
* 
* 
* 
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องทีวีเอ็น
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยมเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลีที่ออกอากาศเฉพาะเน็ตฟลิกซ์ในต่างประเทศ
ยูกินาริ ซูงาวาระ

**ยูกินาริ ซูงาวาระ** (; 28 มิถุนายน ค.ศ. 2000 – ) เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวญี่ปุ่น ซึ่งปัจจุบันทำหน้าที่ในตำแหน่งแบ็กขวาให้แก่สโมสรอาเซ็ด อัลก์มาร์ ของลีกเอเรอดีวีซี และทีมชาติญี่ปุ่น

## อาชีพสโมสร

### นาโงยะ แกรมปัส
ซูงาวาระลงประเดิมสนามให้แก่สโมสรนาโงยะ แกรมปัส เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 ซึ่งเป็นวันเปิดฤดูกาล 2018 ในแมตช์ที่พบกับกัมบะ โอซากะ ในปฏิบัติการเช่นนั้น เขาได้กลายเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดเป็นอันดับสองที่ลงเล่นในการแข่งเจลีก ดิวิชัน 1 ด้วยวัย 17 ปี 7 เดือน 27 วัน แซงหน้าอดีตนักฟุตบอลของกัมบะ โอซากะ อย่างจุงอิจิ อินาโมโตะ ใน ค.ศ. 1997 และวันที่ 6 เมษายน ของปีดังกล่าว ซูงาวาระได้เซ็นสัญญาอาชีพฉบับแรกกับนาโงยะ แกรมปัส ซึ่งนับเป็นนักฟุตบอลอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์สโมสรที่เซ็นสัญญาอาชีพด้วยวัย 17 ปี 10 เดือน

#### ยืมตัวไปอาเซ็ด
ซูงาวาระเข้าร่วมสโมสรอาเซ็ดในลีกเอเรอดีวีซีเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 2019 ด้วยการยืมตัวตลอดฤดูกาล เขาได้รับการเปิดตัวในทีมชุดใหญ่เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ในฐานะตัวสำรองในนาทีที่ 59 ระหว่างเกมเสมอ 0–0 ในเหย้าของอาเซ็ดกับเบียโค เฮกเกน ในรอบคัดเลือกรอบสองของยูโรปาลีก ที่สโมสรอาเซ็ดเขาได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่เป็นแบ็กขวาเป็นหลัก ซึ่งเขาแข่งขันกับยูนาส สเวนซอน ที่มีอายุมากกว่า และได้รับการกำหนดให้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งของเขาในอนาคต โดยเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2019 ซูงาวาระได้ลงเป็นตัวจริงในเกมเหย้าโดยปะทะกับสโมสรฟอร์ตือนาซิตตาร์ด และยิงประตูสุดท้ายในนาทีที่ 84 ทำให้ขึ้นนำ 4 ประตูต่อ 0 หลังจากผลงานเบื้องต้นของเกลวิน สเตงส์ ทั้งในลีกและรอบแบ่งกลุ่มของยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2019–2020 ซูงาวาระเป็นนักฟุตบอลที่หมุนเวียนอย่างสม่ำเสมอระหว่างฤดูกาล ขณะเดียวกันก็ทำหน้าที่ให้แก่ทีมสำรองอย่างยง อาเซ็ด ในเอร์สเตอดีวีซีซึ่งเป็นลีกดิวิชันสอง และในระหว่างฤดูกาลนี้เขาลงเล่นในลีก 16 เกม โดยยิงได้สองประตู

### อาเซ็ด
ครั้นเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 ได้มีการประกาศว่าซูงาวาระจะเซ็นสัญญาห้าปีเพื่อเข้าร่วมอาเซ็ดอย่างถาวรตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2020 โดยเขาได้รับรางวัลจากเอเรอดีวีซีในเดือนมกราคม ค.ศ. 2022 และสิงหาคม ค.ศ. 2023

## อาชีพระดับนานาชาติ
ซูงาวาระได้เป็นตัวแทนของทีมชาติญี่ปุ่นในฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี 2017 เขาได้รับการเปิดตัวครั้งแรกร่วมกับทีมชาติญี่ปุ่นชุดใหญ่ในเกมกระชับมิตรที่เสมอกับทีมชาติแคเมอรูน 0 ประตูต่อ 0 เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2020 ต่อมา ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2023 เขาเตะลูกครั้งแรกให้แก่ทีมชาติญี่ปุ่นเมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติอุรุกวัย ส่วนในเดือนกันยายนของปีเดียวกัน เขาได้ส่งบอลให้เพื่อนทำประตูแรกเมื่อครั้งพบกับทีมชาติเยอรมนี และยังเป็นผู้เตะลูกครั้งแรกสำหรับประตูที่สองเช่นกัน

## สถิติอาชีพ

### สโมสร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Profile at Nagoya Grampus

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายทีมชาติญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอลชาย
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเอร์สเตอดีวีซี
หมวดหมู่:ผู้เล่นอาเซ็ด อัลก์มาร์
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเจ1 ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเอเรอดีวีซี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเอเชียนคัพ 2023
เตียวหิว

**เตียวหิว** ( ค.ศ. 205–245) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **จาง ซิว** () ชื่อรอง **ชูซื่อ** () เป็นขุนพลของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน

## ประวัติ
เตียวหิวเป็นบุตรชายคนรองของเตียวเจียว รัฐบุรุษผู้รับใช้ซุนกวนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊ก หลังเตียวเจียวผู้บิดาเสียชีวิต เตียวหิวได้สืบทอดบรรดาศักดิ์ "โหลวโหว" (婁侯) ของบิดา เพราะจาง เฉิง (張承) ที่เป็นพี่ชายของเตียวหิวมีบรรดาศักดิ์ของตนเองอยู่แล้ว

เมื่อเตียวหิวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่เมื่ออายุราว 19 ปี เตียวหิวพร้อมด้วยจูกัดเก๊ก, กู้ ถาน (顧譚) และเฉิน เปี่ยว (陳表) ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นข้าราชบริพารของซุนเต๋ง บุตรชายคนโตและทายาทของซุนกวน พวกเขาสั่งสอนความรู้ในตำราประวัติศาสตร์*[[ฮั่นชู]]*ให้กับซุนเต๋ง เตียวหิวไม่เพียงสอนอย่างถูกต้องและเป็นระเบียบ แต่ยังเป็นกันเองและเป็นมิตร ซุนเต๋งจึงถือว่าเตียวหิวเป็นสหายสนิทและมักเชิญเตียวหิวมาร่วมงานเลี้ยงครั้งต่าง ๆ

ต่อมาเตียวหิวได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายร้อยผู้ช่วยฝ่ายซ้าย (右弼都尉 *โย่วปี้ตูเว่ย์*) จักรพรรดิซุนกวนมักออกไปประพาสป่าล่าสัตว์อยู่บ่อยครั้งและเสด็จกลับมาช้าในเวลาเย็น เตียวหิวจึงเขียนฎีกาทูลเกล้าฯ ถวายซุนกวน แนะนำซุนกวนให้จัดการบริหารเวลาให้ดียิ่งขึ้น ซุนกวนทรงทำตามคำแนะนำของเตียวหิวและยังนำฎีกาที่เตียวหิวเขียนให้เตียวเจียวดูด้วย หลังจากซุนเต๋งสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 241 เตียวหิวได้ขึ้นเป็นขุนนางมหาดเล็ก (侍中 *ชื่อจง*) และได้รับมอบหมายหน้าที่เป็นแม่ทัพหน่วยยฺหวี่หลิน (羽林都督 *ยฺหวี่หลินตูตู*) และมีหน้าที่ตรวจสอบกิจการการทหาร ภายหลังเตียวหิวได้เลื่อนขั้นเป็นขุนพลเชิดชูยุทธ (揚武將軍 *หยางอู่เจียงจฺวิน*)

ในช่วงทศวรรษ 240 เกิดการต่อสู้แย่งชิงอำนาจระหว่างโอรสสองพระองค์ของซุนกวน คือซุนโฮผู้เป็นรัชทายาท และซุน ป้า (孫霸) ผู้เป็นอ๋องแห่งหลู่ (魯王 *หลู่หวาง*) เตียวหิวเป็นผู้สนับสนุนของซุนโฮ ในปี ค.ศ. 241 หลังจากเตียวหิวกลับจากยุทธการกับรัฐวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของง่อก๊กที่เชฺว่เปย์ (芍陂; อยู่ทางใต้ของอำเภอโช่ว มณฑลอานฮุยในปัจจุบัน) ขุนพลง่อก๊กจวนจ๋องและเฉฺวียน จี้ (全寄) บุตรชายกล่าวหาเตียวหิว, กู้ ถาน และกู้ เฉิง (顧承) ในข้อหาสมคบกับข้าราชการชื่อเฉิน สฺวิน (陳恂) รายงานเท็จเกี่ยวกับความดีความชอบในยุทธการที่เชฺว่เปย์ ในปี ค.ศ. 245 เตียวหิวและพี่น้องกู้ถูกเนรเทศไปยังมณฑลเกาจิ๋ว ก่อนหน้านี้เตียวหิวมีเหตุบาดหมางกับซุน หง (孫弘) หัวหน้าสำนักราชเลขาธิการ ซุน หงจึงถือโอกาสนี้กล่าวหาเตียวหิวเพิ่มเติม เป็นผลทำให้เตียวหิวได้รับคำสั่งจากซุนกวนให้ฆ่าตัวตาย เตียวหิวเสียชีวิตขณะอายุ 40 ปี

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *[[สามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายสามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* 
* 

หมวดหมู่:ขุนพลของง่อก๊ก
หมวดหมู่:บุคคลในง่อก๊กที่ถูกประหารชีวิต
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายในง่อก๊ก
หมวดหมู่:ชาวจีนที่ถูกบังคับให้ฆ่าตัวตาย
หมวดหมู่:บุคคลที่ถูกประหารชีวิตโดยง่อก๊ก
พิพิธภัณฑ์นครมิกาซะ

**พิพิธภัณฑ์นครมิกาซะ** () เปิดในนครมิกาซะ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2522 พิพิธภัณฑ์จัดแสดงสิ่งสะสมเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ธรรมชาติและประวัติศาสตร์ของพื้นที่ สิ่งสะสมที่มีชื่อเสียงคือแอมโมไนต์ตลอดจนซากดึกดำบรรพ์ต้นแบบ เอโซะ มิกาซะ รีว ที่ค้นพบในปี พ.ศ. 2519 และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางธรรมชาติ

## ดูเพิ่ม
* พิพิธภัณฑ์ซากดึกดำบรรพ์โปเกมอน — นิทรรศการหมุนเวียนที่จัดโดยพิพิธภัณฑ์นครมิกาซะตั้งแต่วันที่ 4 กรกฎาคมถึง 20 กันยายน พ.ศ. 2564

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  พิพิธภัณฑ์นครมิกาซะ
*  พิพิธภัณฑ์นครมิกาซะ

มิกาซะ
มิกาซะ
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2522
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2522 ในประเทศญี่ปุ่น
อาร์มีย์สการัตนากอมานดา เด-0

**อาร์มีย์สการัตนากอมานดา เด-0** (ชื่อทางการเต็มคือ ) หรือชื่ออื่น **ดิอาร์ก** (the Ark), **อาเอร์กา/เด-0** (ARK/D-0) และชื่อเล่น **หลุมหลบภัยของตีโต** () เป็นหลุมหลบภัยนิวเคลียร์ยุคสงครามเย็นและศูนย์บัญชาการทางการทหาร ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองกอญิตส์ ในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา หลุมหลบภัยนี้สร้างขึ้นเพื่อป้องกันภัยแก่ประธานาธิบดียอซีป บรอซ ตีโต แห่งสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย และสมาชิกวงในของเขามากถึง 350 คน ในกรณีที่อาจเกิดข้อพิพาททางนิวเคลียร์ขึ้น หลุมหลบภัยประกอบด้วยส่วนที่อยู่อาศัย ห้องประชุม สำนักงาน ห้องวางแผนยุทธการ และพื้นที่อื่น ๆ หลุมหลบภัยนี้เป็นความลับของรัฐกระทั่งยูโกสลาเวียล่มสลายในคริสต์ทศวรรษ 1990 หลุมหลบภัยสร้างขึ้นระหว่างปี 1953 ถึง 1979 โดยสร้างอยู่ภายในเขาซลาตาร์ (Zlatar) ซึ่งเป็นเชิงเขาทางใต้ของทิวเขาบิเยลาชนิตซา

ในปี 1953 ซึ่งสงครามเย็นเริ่ม "ร้อนแรงขึ้น" ประธานาธิบดีตีโตให้คำสั่งแก่กองทัพประชาชนยูโกสลาฟเพื่อทำการก่อสร้างหลุมหลบภัยนี้ขึ้น ในกรณีที่เกิดสงครามนิวเคลียร์ขึ้นจะใช้งานที่นี่เป็นศูนย์บัญชาการและหลุมหลบภัยแก่ผู้บัญชาการระดับสูงของตีโต รวมถึงครอบครัวและคนใกล้ชิดของเขา การก่อสร้างและการมีอยู่ของหลุมหลบภัยนี้ได้รับการปกป้องอย่างแน่นหนา ถือเป็นความลับทางการทหารที่ลับที่สุดของยูโกสลาฟในเวลานั้น ในปี 1979 หลุมหลบภัยก่อสร้างแล้วเสร็จ รวมระยะเวลา 26 ปี งบประมาณ 4.6 พันล้านดอลลาร์ในการก่อสร้าง (เทียบเท่า ดอลลาร์ในปัจจุบัน) โครงการนี้พึ่งจะเปิดเผยสู่สาธารณะเมื่อช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990

หลังตีโตถึงแก่อสัญกรรมในปี 1980 โครงการนี้ได้เก็บรักษาเผื่อใช้ในอนาคตและพร้อมใช้งานหากเกิดสงคราม ในปี 1992 ขณะเกิดสงครามในยูโกสลาเวีย มิลูติน กูกาญัตส์ นายพลแห่งกองทัพประชาชนยูโกสลาฟ สั่งให้ทุบทำลายหลุมหลบภัยนี้ เช่นเดียวกับฐานทัพอากาศเฌ็ลยาวา การทำลายไม่สำเร็จเนื่องจากถูกเจ้าหน้าที่ทหารสองนายทำการล้มแผนผ่านการตัดสายไฟขาดขณะหนี หลุมหลบภัยจึงได้ส่งมอบแก่รัฐบาลบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ต่อมาสาธารณรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาใช้งานที่นี่เป็นโกดังเก็บของในระหว่างสงครามบอสเนีย

หลังสงครามบอสเนียสิ้นสุด ในปัจจุบันหลุมหลบภัยใช้งานเป็นสถานที่พบปะของศิลปินจากทั่วโลก มีการจัดโครงการนิทรรศการศิลปะร่วมสมัยรายสองปี (Project Biennial of Contemporary Art) ที่นี่ ด้วยมุ่งหมายให้ที่นี้กลายเป็นสถาบันด้านวัฒนธรรมของภูมิภาค และตอบสนองความต้องการทางศิลปะที่เพิ่มสูงขึ้น และใช้งานเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ภายในอนุรักษ์วัตถุและสัญลักษณ์ต่าง ๆ จากสมัยของตีโตไว้อย่างดี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
หมวดหมู่:หลุมหลบภัย
หมวดหมู่:สงครามยูโกสลาเวีย
หมวดหมู่:สงครามเย็น
กรมเสนาธิการร่วม คณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง

**กรมเสนาธิการร่วม** () เป็นองค์กรบังคับบัญชาและและเป็นหน่วยงานบัญชาการรบของทุกเหล่าทัพของกองทัพปลดปล่อยประชาชน มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงปักกิ่ง ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2559 ภายใต้การปฏิรูปกองทัพของสี จิ้นผิง ประธานคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง เพื่อแทนที่อดีตกรมเสนาธิการกองทัพปลดปล่อยประชาชน

กรมเสนาธิการร่วมอยู่ภายใต้การนำของคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง ทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อมโยงทางสถาบันระหว่างสมาชิกคณะกรรมาธิการกับกองบัญชาการยุทธบริเวณหลังปี พ.ศ. 2559 มีอำนาจหน้าที่หลักได้แก่ วางแผนการสนับสนุนการรบและคำสั่งรบ การศึกษากำหนดยุทธศาสตร์และข้อกำหนดทางทหาร, การประเมินขีดความสามารถในการรบ การจัดระเบียบแนวทางในการฝึกอบรมร่วม การเตรียมพร้อมสําหรับการสู้รบ และการเตรียมพร้อมสําหรับสงคราม
 
## หน่วยงาน
ก่อนการเปลี่ยนแปลงในปี พ.ศ. 2559 เดิมกรมเสนาธิการประกอบด้วยหน่วยงานดังต่อไปนี้:

* กองบัญชาการปฏิบัติการรบ
* สำนักงานสื่อสารการรบ
* สำนักข่าวกรอง
* สำนักงานสรรพกำลัง
* สำนักงานสงครามอิเล็กทรอนิกส์ 
* สำนักความสัมพันธ์ทางการทูต
* สำนักบริหาร

ในปัจจุบันกรมเสนาธิการร่วมมีหน่วยงานดังต่อไปนี้:

* สำนักงานกลาง (办公厅)
* สำนักงานความมั่นคง (警卫局)
* สำนักงานการเมือง (政治工作局)
* สำนักงานปฏิบัติการ (作战局)
* สำนักฝึกอบรมยุทธศาสตร์และปฏิบัติการ (战略战役训练局)
* สำนักข่าวกรอง (情报局)
* สำนักงานนำร่อง (导航局)
* สำนักสารสนเทศและการสื่อสาร (信息通信局)
* สำนักงานคุ้มครองสิ่งแวดล้อมในสนามรบ (战场环境保障局)
* สำนักความต้องการทางทหาร (军事需求局)
สำนักข่าวกรอง หน่วยสืบราชการลับ เดิมคือสำนักที่ 2 หรือ '2PLA' ภายใต้กรมเสนาธิการร่วม เป็นหน่วยงานในสังกัดที่มีชื่อเสียงมากที่สุด สำหรับบทบาทในการจารกรรม

## รายนามเจ้ากรม
เจ้ากรมเสนาธิการร่วมคนปัจจุบันคือ พลเอก หลิว เจิ้นลี่ รองเจ้ากรมคนปัจจุบัน ได้แก่ พลโท เช่า อี้หมิง และพลตรี เช่า ยฺเหวียนหมิง

|- style="text-align:center;"
|colspan=7|*ว่าง*  2514–18
|-

|- style="text-align:center;"
|colspan=7|*กรมเสนาธิการทั่วไป เปลี่ยนชื่อเป็น กรมเสนาธิการร่วม*
|-

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* กรมเสนาธิการร่วม สำนักงานข่าวกรองคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง
* คณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง

หมวดหมู่:คฯะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง (จีน)
หมวดหมู่:เสนาธิการกองทัพปลดปล่อยประชาชน
หมวดหมู่:เสนาธิการ (ทหาร)
หมวดหมู่:หน่วยงานทหารที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:พ.ศ. 2559 ในประวัติศาสตร์การทหาร
มาตรฐานสีอาร์เอแอล

right|thumb|213x213px|โลโก้สีอาร์เอแอล
**อาร์เอแอล**เป็นระบบการจัดการสีที่ใช้ในยุโรปซึ่งสร้างและบริหารจัดการโดย  ของเยอรมนี  (RAL non-profit LLC) ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของ German  ในบริบททั่วไปนั้น, อาร์เอแอล หมายถึงระบบอาร์เอแอลคลาสสิก (RAL Classic) ซึ่งส่วนใหญ่ใช้สำหรับการเคลือบเงาและการเคลือบสีฝุ่น แต่ในปัจจุบันรวมไปถึงพลาสติกเช่นกัน ผลิตภัณฑ์อาร์เอแอลที่ได้รับการรับรองจะมีโฮโลแกรมเพื่อทำให้รุ่นที่ไม่ได้รับอนุญาตผลิตได้ยาก ตัวเลียนแบบอาจแสดงเฉดสีที่แตกต่างออกไปเมื่อสังเกตภายใต้แหล่งกำเนิดแสงต่างๆ

## ระบบปริภูมิสีอาร์เอแอล

thumb|พัดลมสีอาร์เอแอลคลาสสิก K5

### อาร์เอแอล คลาสสิค
ในปี พ.ศ. 2470 กลุ่มจากเยอรมนีชื่อ  (คณะกรรมการจักรวรรดิเพื่อการจัดส่งและการประกันคุณภาพ) คิดค้นคอลเลกชันสี่สิบสีภายใต้ชื่อ "RAL 840"  ก่อนถึงวันดังกล่าว ผู้ผลิตและลูกค้าจะต้องแลกเปลี่ยนตัวอย่างเพื่ออธิบาย สีย้อมในขณะที่ต่อจากนี้ไปก็จะต้องใช้ตัวเลขเป็นหลัก 

ในช่วงทศวรรษ 1930 ตัวเลขมีการเปลี่ยนแปลงสม่ำเสมอเป็นตัวเลขสี่หลัก และคอลเลกชันได้เปลี่ยนชื่อเป็น "RAL 840 R" (R สำหรับฉบับแก้ไข (revised)) ประมาณปี 1940 สีอาร์เอแอลได้ถูกเปลี่ยนเป็นระบบสี่หลักตามธรรมเนียม สีลายพรางของกองทัพมักจะแสดงออกด้วยเลข "7" หรือ "8" ในตอนแรกจนกระทั่งปีพ.ศ. 2487 เนื่องจากมีการเพิ่มสีลงในคอลเลกชันอย่างต่อเนื่อง จึงได้รับการแก้ไขอีกครั้งในปีพ.ศ. 2504 และเปลี่ยนเป็น "RAL 840-HR" ซึ่งประกอบด้วยสี 210 เฉดสีและยังคงใช้อยู่จนถึงทุกวันนี้ ในทศวรรษที่ 1960 สีต่างๆ ได้รับการตั้งชื่อเสริมเพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนในกรณีที่มีการสลับตัวเลข ในงานแสดงเฟอร์นิเจอร์ระดับนานาชาติ *[[อิมม์ โคโลญจน์|imm Cologne]]* วันที่ 13-19 มกราคม 2563 ได้เปิดตัว 2 เฉดสีใหม่ในคอลเล็กชันคลาสสิก ได้แก่  RAL 2017 ส้มอาร์เอแอล (RAL orange) และ  RAL 9012 ขาวห้องสะอาด (Cleanroom White)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สี
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของประเทศเยอรมนี
เมื่อคู่กัดตัวร้ายกลายเป็นภรรยาหวานใจ

เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดย อามาโนะ เซจุ และวาดภาพประกอบโดย นานามิ นารุมิ เปิดตัวครั้งแรกในรูปแบบมังงะบนยูทูบ ในช่อง Manga Angel Neko Oka ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 เริ่มตีพิมพ์โดย เมเดียแฟกทอรี ภายใต้สำนักพิมพ์ เอ็มเอฟ บุงโกะ เจ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2563 ซึ่งตีพิมพ์ไปแล้ว 9 เล่ม ณ เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 มังงะดัดแปลงวาดภาพโดย มอสคอมบุ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร Shōnen Ace Plus ของคาโดกาวะโชเต็ง ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2564 โดยรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม*[[ทังโกบง]]* ถึงเล่มที่ 5 เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 ซีรีส์ไลต์โนเวลและมังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ โดยมีการประกาศสร้างเป็นอนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอสตูดิโอโกกูมิ และ AXsiZ ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2568

## ตัวละคร

; 
:
เพื่อนร่วมห้องที่ไม่ถูกกับอากาเนะ เขาเป็นหลานชายของโฮโจ เท็นริว เจ้าของบริษัทที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น

; 
:
เพื่อนร่วมห้องที่ไม่ถูกกับไซโตะ

; 
:
เพื่อนร่วมห้องของอากาเนะและไซโตะ

; 
:
ลูกพี่ลูกน้องและเพื่อนร่วมห้องของไซโตะ

; 
:
ปู่ของไซโตะและประธานบริษัท โฮโจ กรุ๊ป

; 
:
ย่าของอากาเนะและเพื่อนเก่าของเท็นริว

;
:
:นักเรียนหญิงรุ่นน้องที่เพิ่งย้ายมาเรียนที่โรงเรียน เธอเป็นน้องสาวของอากาเนะ และเธอก็มีความสนใจในตัวอากาเนะเป็นอย่างมาก

## สื่อ

### ไลต์โนเวล
ไลต์โนเวลเรื่องนี้เขียนโดยอามาโนะ เซจุ และวาดภาพโดยนานามิ นารุมิ เริ่มตีพิมพ์โดย เมเดียแฟกทอรี ซึ่งเริ่มเผยแพร่ซีรีส์นี้ภายใต้สำนักพิมพ์ไลต์โนเวล เอ็มเอฟ บุงโกะ เจ เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2563 โดยเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 ได้วางจำหน่ายถึงเล่มที่ 9 มีประกาศว่าไลต์โนเวลเรื่องนี้จะจบในเล่มที่ 10 ซึ่งจะตีพิมพ์ในวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2568

ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ โดยประกาศลิขสิทธิ์เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2565

### มังงะ
มังงะดัดแปลงวาดภาพประกอบโดยมอสคอมบุ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร Shōnen Ace Plus ของของคาโดกาวะโชเต็งเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 ซึ่งได้รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม*[[ทังโกบง]]* เล่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2564 ปัจจุบันวางจำหน่ายไปแล้วทั้งหมด 7 เล่ม โดยมังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ โดยประกาศลิขสิทธิ์เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2566

### อนิเมะ
ได้รับการประกาศดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ ที่ผลิตโดย อะนิเพล็กซ์ เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2567 แอนิเมชันโดยสตูดิโอสตูดิโอโกกูมิ และ AXsiZ ซึ่งกำกับการดูแลโดย Hiroyuki Oshima เขียนบทโดย Tatsuya Takahashi ออกแบบตัวละครโดย Nanako Tatsu และเพลงประกอบโดย Arisa Okehazama โดยมีกำหนดออกอากาศในวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2568 ทางโตเกียวเอ็มเอ็กซ์ , โทจิงิทีวี, กุนมะทีวี, และช่อง บีเอส11 มีเพลงเปิดคือ ร้องโดยวงไอดอล =Love ในขณะที่เพลงปิดคือ  ร้องโดย ฮินากิ ยาโนะ ในบทบาท ซากุระโมริ อากาเนะ พลัสมีเดียเน็ตเวิร์คเอเชียได้รับลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และจะออกอากาศทางช่อง Aniplus Asia

#### รายชื่อตอน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
*  
*  

หมวดหมู่:ไลต์โนเวล
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเสี้ยวชีวิต
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:มังงะชุด
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับการสมรส
หมวดหมู่:ฟีนิกซ์ (สำนักพิมพ์)
หมวดหมู่:อะนิเพล็กซ์
หมวดหมู่:อนิพลัส
เกรตเตอร์โฆรอซอน

**เกรตเตอร์โฆรอซอน** หรือ **โฆรอซอน** (เปอร์เซียกลาง: Xwarāsān;  ) เป็นภูมิภาคในประวัติศาสตร์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของที่ราบสูงอิหร่านระหว่างเอเชียตะวันตกกับเอเชียกลาง

ขอบเขตของโฆรอซอนเปลี่ยนไปตามช่วงเวลา ในทางประวัติศาสตร์อย่างเคร่งครัดหมายถึงบริเวณตะวันออกเฉียงเหนือของอิหร่าน บางส่วนของอัฟกานิสถานและตอนใต้ของเอเชียกลาง เรื่อยไปจนถึงแม่น้ำอามูดาร์ยา (ออกซุส) อย่างไรก็ตามโฆรอซอนมักถูกพรรณนาถึงภูมิภาคที่กว้างกว่านั้น ซึ่งรวมถึงส่วนใหญ่ของทรานส์ออกเซียนา (ครอบคลุมบูฆอรอและซามาร์กันต์ในประเทศอุซเบกิสถานปัจจุบัน) จรดชายฝั่งทะเลแคสเปียนทางตะวันตก ข้ามทะเลทรายแดชเทอกาวีร์ ไปจนถึงซีสถานทางใต้ และเทือกเขาปามีร์ทางตะวันออก ปัจจุบันคำว่าเกรตเตอร์โฆรอซอนใช้เพื่อแยกกับจังหวัดโฆรอซอนของอิหร่าน (ค.ศ. 1906–2004) ซึ่งกินพื้นที่ภาคตะวันตกของเกรตเตอร์โฆรอซอน

คำว่า "โฆรอซอน" เป็นภาษาเปอร์เซีย มีรากศัพท์มาจากภาษาแบกเตรีย *Miirosan* หมายถึง "ที่ซึ่งดวงอาทิตย์ขึ้น" หรือ "จังหวัดตะวันออก" ใช้เรียกดินแดนทางตะวันออกของเปอร์เซียครั้งแรกสมัยจักรวรรดิซาเซเนียน และใช้เรียกแยกกับทรานส์ออกเซียนาที่อยู่ใกล้เคียงมาตั้งแต่ปลายสมัยกลาง ภูมิภาคนี้มักถูกแยกย่อยออกเป็น 4 ส่วน ได้แก่ ตะวันตก เหนือ กลางและตะวันออก โดยมีนครนีชอบูร์ (อิหร่านในปัจจุบัน) เมิร์ฟ (เติร์กเมนิสถานในปัจจุบัน) เฮราตและแบลค์ (อัฟกานิสถานในปัจจุบัน) เป็นศูนย์กลางตามลำดับ

โฆรอซอนถูกตั้งเป็นเขตการปกครองครั้งแรกในฐานะภาคตะวันออกและตะวันออกเฉียงเหนือของจักรวรรดิซาเซเนียนช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 6 (ประมาณหลัง ค.ศ. 520) ในรัชสมัยพระเจ้าคาวัดที่ 1 (ครองราชย์ ค.ศ. 488–496, 498/9–531) หรือพระเจ้าคอสเราที่ 1 (ครองราชย์ ค.ศ. 531–579) คำว่า *Miirosan* ในภาษาแบคเตรียซึ่งเป็นรากศัพท์ของโฆรอซอนเป็นชื่อเขตการปกครองเดียวกันของชาวฮันแอลคอน (Alchon Huns)  หลังพวกเขายึดตอนใต้ของแม่น้ำออกซุสจากพวกเฮฟทาไลต์ ต่อมาชาวมุสลิมที่พิชิตจักรวรรดิซาเซเนียนใช้คำว่าโฆรอซอนเพื่อพรรณนาถึงทางตะวันออกของญิบัล (ตะวันตกของอิหร่าน) หรืออิรักอะญามีในภายหลัง ต่อมาในสมัยจักรวรรดิกาสนาวิยะห์ ราชวงศ์เซลจุคและราชวงศ์เตมือร์เรียกบริเวณทะเลทรายและเมืองทาบัสทางตะวันตกของอิหร่าน เรื่อยไปจนถึงเทือกเขาฮินดูกูชว่าโฆรอซอน หลักฐานจากคริสต์ศตวรรษที่ 10 เรียกพื้นที่ทางใต้ของเทือกเขาฮินดูกูชว่า โฆรอซอนมาร์ชิส (Khorasan Marches) และเป็นพรมแดนระหว่างโฆรอซอนกับฮินดูสถาน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เอเชียกลาง
หมวดหมู่:เอเชียตะวันตก
หมวดหมู่:ที่ราบสูงอิหร่าน
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์เอเชียกลาง
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์เอเชียตก
หมวดหมู่:ภูมิภาคในอิหร่าน
หมวดหมู่:ภูมิภาคในอัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:ภูมิภาคในทาจิกิสถาน
หมวดหมู่:จังหวัดของประเทศเติร์กเมนิสถาน
หมวดหมู่:ภูมิภาคในอุซเบกิสถาน
สโมสรวอลเลย์บอลชายนครราชสีมา ในฤดูกาล 2023–24

การแข่งขันวอลเลย์บอลของ**[[สโมสรวอลเลย์บอลชายนครราชสีมา]]** หรือ **นครราชสีมา ฮุ่ยหวาง คิวมินซี วีซี** ตามชื่อผู้สนับสนุน ประจำปี พ.ศ. 2566–พ.ศ. 2567

## รายชื่อผู้เล่น

### ผู้เล่นต่างชาติ

* ที่มา : รายชื่อกีฬาสโมสรวอลเลย์บอลชายนครราชสีมา ในฤดูกาล 2023–24

## การแข่งขันไทยแลนด์ลีก
### เลกแรก
** ตารางคะแนน **

 

|}

#### ผลการแข่งขัน

### เลกสอง
** ตารางคะแนน **

 

|}

#### ผลการแข่งขัน

### รอบไฟนอล 4
#### ผลการแข่งขัน

### รอบรองชนะเลิศ
#### ผลการแข่งขัน

### รอบชิงชนะเลิศ
#### ผลการแข่งขัน

## ผลการแข่งขันประจำฤดูกาล

### รางวัลบุคคล

***ผู้เล่นทรงคุณค่า**
:  อิสลอมจอน โซบีรอฟ
***ผู้เล่นทำคะแนนสูงสุด**
:  อิสลอมจอน โซบีรอฟ 
***ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม**
:  อิสลอมจอน โซบีรอฟ
***ตัวบล็อกกลางยอดเยี่ยม**
:  อาซิซเบ็ก คุชโครอฟ 
***ตัวเซตยอดเยี่ยม**
:  สราญจิต เจริญสุข
***เสิร์ฟยอดเยี่ยม**
:  ฟาร์ฮัน ฮาลิม 
***ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม**
:  ธนภัทร เจริญสุข 

## ดูเพิ่ม
* สโมสรวอลเลย์บอลหญิงนครราชสีมา ในฤดูกาล 2023–24

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฤดูกาลแข่งขันของสโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในประเทศไทย
นครราชสีมา
นครราชสีมา
พิพิธภัณฑ์การยึดครองลัตเวีย

**พิพิธภัณฑ์การยึดครองลัตเวีย** () เป็นพิพิธภัณฑ์และสถาบันการศึกษาด้านประวัติศาสตร์ในรีกา ประเทศลัตเวีย สถาปนาตั้งขึ้นในปี 1993 เพื่อจัดแสดงวัตถุ เอกสาร และให้ความรู้แก่สาธารณะเกี่ยวกับช่วงเวลา 51 ปีที่ลัตเวียถูกยึดครองโดยโซเวียตในปี 1940–1941 ตามด้วยนาซีในปี 1941–1944 และอีกครั้งโดยโซเวียตในปี 1944–1991 ในโปรแกรมการเดินทางเยือนลัตเวียของอาคันตุกะจากต่างชาติมักจะมีการเดินทางเยือนพิพิธภัณฑ์นี้ด้วย สถาบันที่นี่ยังเป็นผู้จัดนิทรรศการถาวรที่บ้านหัวมุมซึ่งเป็นอดีตสำนักงานใหญ่ของเคจีบีในรีกา

หลังการก่อสร้างใหม่นาน 10 ปี นิทรรศการถาวรอันใหม่เปิดตัวในปี 2022 นิทรรศการแรกของพิพิธภัณฑ์เปิดเมื่อปี 1993 โดยจัดแสดงเรื่องราวจากการยึดครองโดยโซเวียตในครั้งแรก จากปี 1940-1941 และมีการขยับขยายในเวลาต่อมาเพื่อให้เนื้อหาครอบคลุมการยึดครองในช่วงอื่น ๆ เช่นกัน

วัตถุของสะสมที่ขึ้นทะเบียนแล้วของพิพิธภัณฑ์ ข้อมูลจากปี 2017 อยู่ที่เกือบ 60,000 ชิ้น รวมถึงยังมีหอจดหมายเหตุที่จัดแสดงสื่อเสียงและภาพที่มีวิดีโอคำสารภาพและคำบอกเล่ากว่า 2,300 ชิ้นจากผู้ที่ถูกเนรเทศ, ผู้ลี้ภัย และบุคคลอื่นที่ได้รับผลกระทบจากการยึดครองลัตเวีย ไปจนถึงภาพยนตร์สารคดีจำนวน 10 เรื่อง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในรีกา
พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดโอกินาวะ

**พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดและพิพิธภัณฑ์ศิลปะโอกินาวะ** (; Okinawa Prefectural Museum & Art Museum) เป็นพิพิธภัณฑ์ในจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น หมู่อาคารของพิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในย่านโอโมระมาจิ (Omoro-machi) ในเมืองนาฮะ เมืองหลวงของจังหวัดโอกินาวะ เปิดให้บริการในปี 2007 และนำเสนอนิทรรศการเกี่ยวกับศิลปะ ประวัติศาสตร์ และประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับโอกินาวะเป็นพิเศษ

อาคารพิพิธภัณฑ์ก่อสร้างโดยใช้วัสดุหลักคือหินปูนในท้องถิ่น ออกแบบด้วยภาพของ *[[gusuku|กูคุซุ]]* (ปราสาท) แบบโอกินาวะ และมีขนาดประมาณ 24,000 ตารางเมตร ประกอบด้วยสี่ชั้นเหนือพื้นและหนึ่งชั้นใต้ดิน อาคารพิพิธภัณฑ์ศิลปะและประวัติศาสตร์/ประวัติศาสตร์ธรรมชาติตั้งอยู่ตรงกันข้ามกัน และผู้เข้าเยี่ยมชมสามารถซื้อตั๋วเข้าชมเพียงอย่างเดียวหรือทั้งคู่ได้

## ประวัติศาสตร์
พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดโอกินาวะก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในปี 1972 ภายหลังการเข้ายึดครองโอกินาวะโดยสหรัฐ ผ่านการจัดการ ปรับโครงสร้าง และเปลี่ยนชื่อของพิพิธภัณฑ์รัฐบาลรีวกีว (Ryukyu Governmental Museum หรือ 琉球政府立博物館) ซึ่งสถาปนาขึ้นในปี 1946 พิพิธภัณฑ์แรกเริ่มตั้งอยู่ในย่านโอนากะโช (Ōnaka-chō) ในเมืองชูริ ไม่ไกลจากปราสาทชูริ ก่อนจะปิดตัวในปี 2007 เพื่อย้ายไปยังสถานที่ปัจจุบัน พิพิธภัณฑ์หลังใหม่นี้มีการเพิ่มส่วนพิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดเข้าไปด้วย

## การจัดสรรพื้นที่
สวนด้านหน้าพิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยอาคารโอกินาวะสองหลังที่สร้างขึ้นใหม่ ได้แก่บ้านที่มุงด้วยใบจาก และบ้านหลังคากระเบื้อง แบบท้องถิ่น ควบคู่กับรูปปั้นของ *[[shisa|ชีชะ]]* และวันถุอื่นที่แทนวัฒนธรรมการทำเครื่องปั้นดินเผาและเซรามิกส์ขอฝโอกินาวะ ด้านหลังพิพิธภัณฑ์เป็นสวนประติมากรรมที่จัดแสดงงานศิลป์ร่วมสมัยและเปิดออกสู่สวนสาธารณะชินโตชิน

ส่วนพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาตินั้นเข้าถึงได้ผ่านทางทางเดินกระจกซึ่งออกแบบให้สร้างความรู้สึกเหมือนกำลังเดินผ่านเหนือปะการังเข้าสู่เกาะ ในบรรดาสิ่งจัดแสดงของพิพิธภัณฑ์ที่สำคัญคือมนุษย์มินาโตงาวะ ซึ่งเป็นตัวอย่างของ *[[Homo sapiens]]* ที่เก่าแก่ที่สุดที่พบในเอเชียตะวันออก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในจังหวัดโอกินาวะ
หมวดหมู่:นาฮะ
เลิฟเวอร์ (ไลฟ์ฟรอมปารีส)

***เลิฟเวอร์ (ไลฟ์ฟรอมปารีส)*** () เป็นอัลบั้มบันทึกการแสดงสดชุดที่สามของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2020 ผ่านทางรีพับลิกเรเคิดส์ เป็นการออกฉบับใหม่สำหรับวันวาเลนไทน์เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 เนื่องจากแผ่นเสียงไวนิลรุ่นจำนวนจำกัดจำหน่ายผ่านร้านค้าบนเว็บไซต์ของสวิฟต์เท่านั้น ประกอบด้วยแผ่นเสียงรูปหัวใจสองแผ่นที่บันทึกการแสดงสดในแปดเพลงจากสตูดิโออัลบั้มชุดที่เจ็ดของเธอในชื่อ *[[เลิฟเวอร์ (อัลบั้ม)|เลิฟเวอร์]]* (2019) ซึ่งเธอแสดงในซิตีออฟเลิฟเวอร์ คอนเสิร์ตในหนึ่งวันของเธอที่โรงละครโอลิมเปียในกรุงปารีส เมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2019 ติดชาร์ตในออสเตรเลีย สหราชอาณาจักร และสหรัฐ และติดอันดับชาร์ต*[[บิลบอร์ด]]*ไวนิลอัลบั้มของสหรัฐ

## รายการเพลง
เพลงทั้งหมดผลิตโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์ และมีคำบรรยายต่อท้ายว่า "(ไลฟ์ฟรอมปารีส)" "(Live from Paris)"

;ด้านเอ
# "Me!" (เทย์เลอร์ สวิฟต์, โจเอล ลิตเติล, เบรนดอน ยูรี) – 3:33
# "The Archer" (สวิฟต์, แจ็ก แอนโตนอฟฟ์) – 3:30

;ด้านบี
#  "Death by a Thousand Cuts" (สวิฟต์, แอนโตนอฟฟ์) – 3:19
# "Cornelia Street" (สวิฟต์) – 4:56

;ด้านซี
#  "The Man" (สวิฟต์, ลิตเติล) – 3:39
# "Daylight" (สวิฟต์) – 4:22

;ด้านดี
#  "You Need to Calm Down" (สวิฟต์, ลิตเติล) – 3:23
# "Lover" (สวิฟต์) – 3:49

## ชาร์ต

## ประวัติการจำหน่าย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงที่ผลิตโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเทย์เลอร์ สวิฟต์
พิพิธภัณฑ์การกำจัดยาเสพติด ย่างกุ้ง

**พิพิธภัณฑ์การกำจัดยาเสพติด** (; Drug Elimination Museum) เป็นพิพิธภัณฑ์ในย่างกุ้ง ประเทศพม่า เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการในเดือนมิถุนายน 2001 พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในเขตกะมายุในย่างกุ้ง โดยสร้างอยู่บนอดีตสุสานที่ใหญ่ที่สุดของเมือง ซึ่งคือสุสานจานดอ พิพิธภัณฑ์นี้อุทิศเพื่อวันสากลต่อต้านการใช้สารเสพติดและการค้าสารผิดกฎหมาย

พิพิธภัณฑ์มีความสูงสามชั้น และประกอบด้วยนิทรรศการเกี่ยวกับการใช้ยาเพสติดตลอดจนความพยายามของรัฐบาลในการควบคุมปัญหา จุดสนใจของพิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยแบบจำลองเหตุการณ์ขนาดย่อส่วน ห้องจัดแสดงที่ต้องใช้การตีความด้วยตนเอง และงานศิลปะน่าสยดสยองที่แสดงให้เห็นผลจากการใช้ยาเสพติด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในย่างกุ้ง
หมวดหมู่:ยาเสพติดในประเทศพม่า
ดรามา (อีพี)

***ดรามา*** () เป็นอีพีที่สี่โดยเกิร์ลกรุปชาวเกาหลีใต้เอสปา วางจำหน่ายโดยเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ในวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ.  2023 และมีเพลงหกเพลงรวมถึงซิงเกิลนำในชื่อเดียวกัน

## เบื้องหลังและการวางจำหน่าย
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 วงได้แสดงเพลงที่ยังไม่ได้เผยแพร่ในตอนนั้น "Hot Air Balloon", "YOLO", และ "Don't Blink" ในคอนเสิร์ตครั้งแรกซิงก์: ไฮเปอร์ไลน์ เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม เอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ประกาศว่ากลุ่มจะปล่อยอีพีที่สี่ในชื่อ*ดรามา*ในวันที่ 10 พฤศจิกายน และยังมีการเผยแพร่วิดีโอทีเซอร์แนะนำในวันเดียวกัน หกวันต่อมาตารางการโปรโมตได้รับการปล่อยตัว ในวันที่ 30 ตุลาคม วิดีโอทีเซอร์ mood sample ได้เผยแพร่ วันที่ 3 พฤศจิกายน เมดเลย์ไฮไลต์ได้รับการเผยแพร่ และในวันที่ 6 พฤศจิกายน วิดีโอทีเซอร์ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากแนวคิดของละครโทรทัศน์ได้รับการเผยแพร่เริ่มจาก วินเทอร์ และ จีเซล พร้อมทีเซอร์ของ คารีนา และ หนิงหนิง ในวันรุ่งขึ้น ในวันที่ 9 พฤศจิกาย ทีเซอร์มิวสิกวิดีโอ "ดรามา" ได้รับการเผยแพร่ อีพีได้เผยแพร่ควบคู่ไปกับมิวสิกวิดีโอ "ดรามา" เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน

## ประสิทธิภาพเชิงพาณิชย์
*ดรามา* เปิดตัวที่อันดับ 3 บน เซอร์เคิลอัลบั้มชาร์ต ของเกาหลีใต้ในชาร์ตฉบับวันที่ 19–25 พฤศจิกายน ค.ศ.  2023 ในญี่ปุ่น อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับ 27 บน *[[บิลบอร์ดเจแปน]]*ฮอตอัลบั้ม ในชาร์ตฉบับวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ.  2023 ในชาร์ตส่วนประกอบอัลบั้มเปิดตัวที่อันดับ 11 ใน Top Download Albums บนชาร์ต ออริคอน อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับ 11 ใน Albums Chart และอันดับที่ 10 ใน Combined Albums Chart ในชาร์ตฉบับวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ.  2023

ในสหรัฐอเมริกา*ดรามา*เปิดตัวที่อันดับ 33 บน ''บิลบอร์ด'' 200 และอันดับที่ 2 ใน *[[บิลบอร์ด]]*เวิลด์อัลบั้ม ในชาร์ตฉบับวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ.  2023 ในสหราชอาณาจักร อัลบั้ม เปิดตัวที่อันดับ 10 ในชาร์ต UK Album Downloads Chart ของ โอซีซี อันดับ 33 จากยอดขายอัลบั้มในสหราชอาณาจักร และอันดับ 45 ในชาร์ตฉบับวันที่ 17–23 พฤศจิกายน ค.ศ.  2023 ในออสเตรเลีย อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับ 4 บน เออาร์ไอเอ Top 20 Hitseekers Albums Chart ในชาร์ตฉบับวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ.  2023 ในฝรั่งเศส อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับ 30 บน SNEPTop Albums ในชาร์ตฉบับวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ.  2023 ในฮังการี อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับ 19 ในชาร์ต MAHASZTop Albums 40 ในชาร์ตฉบับวันที่ 10–16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 ในโปแลนด์ อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับ 28 บนชาร์ต ZPAV ของ OLiS ในชาร์ตฉบับวันที่ 10–16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 ในสกอตแลนด์ อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับ 43 บน Scottish Albums Chart ของ โอซีซี ในชาร์ตฉบับวันที่ 17–23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 ในสเปน อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับ 79 บน PROMUSICAETop 100 Albums ในชาร์ตฉบับวันที่ 10–16 พฤศจิกายน ค.ศ.  2023

## การโปรโมต
ก่อนเปิดตัวอัลบั้ม*ดรามา*ในวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ.  2023 เอสปาได้จัดงานแสดงสดในชื่อ "Aespa Drama Countdown Live" ผ่านช่องทางยูทูบ, ติ๊กต็อก, วีเวิร์ส, และ Idol Plus เพื่อแนะนำอัลบั้มและสื่อสารกับแฟน ๆ ของพวกเธอ นอกจากนี้กลุ่มยังได้เปิดตัวป๊อปอัพสโตร์ในชื่อ "Aespa Week? Drama City?" ในโซล ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 10 ถึง 26 พฤศจิกายนเพื่อ "รำลึกถึงการเปิดตัวอัลบั้ม"

## รายชื่อเพลง

## ชาร์ต
### ชาร์ตประจำสัปดาห์

### ชาร์ตประจำเดือน

### ชาร์ตสิ้นปี

## ยอดขายและการรับรอง

## ประวัติการวางจำหน่าย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อีพีของเอสปา
หมวดหมู่:อีพีในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:อีพีภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:อีพีของค่ายเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:Warner Records EPs
กองพันทหารรักษาการณ์เกียรติยศปักกิ่ง

**กองพันทหารรักษาการณ์เกียรติยศปักกิ่ง** () มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า "**กองทหารเกียรติยศ กองทัพปลดปล่อยประชาชน**" เป็นหน่วยทหารเกียรติยศและกองกําลังพิเศษของกองทัพปลดปล่อยประชาชน ประกอบด้วยตัวแทนจากกองทัพบก กองทัพเรือ และกองทัพอากาศ ทหารชายในกองพันต้องสูงไม่ต่ำกว่า 180 เซนติเมตร ส่วนทหารหญิงต้องสูงไม่ต่ำกว่า 173 เซนติเมตร โดยกองพันจะขึ้นตรงต่อคณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง และอยู่ภายใต้บังคับบัญชาของกองบัญชาการยุทธบริเวณภาคกลาง ในพิธีสวนสนาม กองพันนี้จะนำโดยหมู่เชิญธง (ยามสี; Colour guard) ซึ่งจะแบกธงของกองทัพปลดปล่อยประชาชน เป็นประเพณีที่เริ่มขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524

## ประวัติ

## ภารกิจ

## กองปืนใหญ่

## เครื่องแบบพิธีการ

## รูปภาพ

## ดูเพิ่ม
* กรมทหารราบที่ 3, สหรัฐอเมริกา
## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
หมวดหมู่:หน่วยกำลังทางบกของสาธารณรัฐประชาชนจีน
หมวดหมู่:กองบัญชาดารยุทธบริเวณภาคกลาง
หมวดหมู่:หน่วยพิธีการของจีน
หมวดหมู่:หน่วยและรูปขบวนทหารที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2496
สพล ชนวีร์

**สพล ชนวีร์** (เกิด 8 มีนาคม 
2523) เป็นอดีตนักแสดงชายชาวไทย มีชื่อเสียงจากการรับบทเป็นพระเอกในละครจักร ๆ วงศ์ ๆหลายเรื่อง

## ประวัติ
สพล ชนวีร์ มีชื่อจริงว่า ปิยะรัชต์ อรรถกรศิริโพธิ์ ชื่อเล่นว่า บอย เกิดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2523 เป็นพี่คนโตในบรรดาพี่น้อง 2 คน เขามีน้องสาวคือ บี–มาติกา อรรถกรศิริโพธิ์ นักแสดงชื่อดัง ซึ่งมีชื่อเสียงจากการแสดงละครจักร ๆ วงศ์ ๆ เช่นเดียวกันและเคยได้แสดงละครร่วมกันหลายเรื่อง

ปัจจุบันสพลหรือปิยะรัชต์ได้หันหลังให้กับวงการบันเทิงตั้งแต่ปี 2550 โดยหันไปทำธุรกิจส่วนตัวและแต่งงานกับหญิงสาวนอกวงการนามว่า "ขวัญฤดี ธานินทรประชา" ซึ่งทั้งคู่มีลูกสาวด้วยกันทั้งหมด 2 คน

ในช่วงปี 2557 สพลป่วยเป็นโรค GBS (Guillain-Barre' Syndrome) ถึงขั้นนอนเฉย ๆ ขยับตัวไม่ได้ กินอาหารและขับถ่ายไม่ได้ ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ แต่ในปัจจุบันรักษาจนหายเป็นปกติ

## เข้าสู่วงการ
สพลเข้าสู่วงการจากการแสดงเป็น พ่อจันทร์ บุตรชายคนโตของ ขุนไกร กับ ดาวเรือง ในละครพีเรียดอิงประวัติศาสตร์เรื่องสายโลหิต เมื่อปี 2538 ในปีถัดมา เขาได้แสดงละครเรื่องบ้านสอยดาว โดยแสดงเป็น ปวุฒิ (วัยเด็ก) รวมถึงละครเรื่องรัตนโกสินทร์ แสดงเป็น พี่ชายของแม่เพ็ง นางเอกของเรื่อง

ก่อนที่ในปี 2543 เขาจะได้แสดงละครพื้นบ้านเรื่องแรกคือเรื่องนางสิบสอง แสดงเป็น พระรถเสน คู่กับ บี มาติกา น้องสาวของเขาที่แสดงเป็น นางเมรี ซึ่งทั้งคู่ได้แสดงคู่กันอีกในละครเรื่องพระสุธน–มโนห์รา ภาคต่อของเรื่องนางสิบสองในปีเดียวกัน

ในปี 2544 เขาได้แสดงละครพื้นบ้านเรื่อง แก้วหน้าม้า ในบท มานพน้อยวัชรา ร่างแปลงของแก้วมณี ตามด้วยสี่ยอดกุมาร แสดงเป็นแสงสุรีย์ (ไฟ) จากนั้นก็ได้มีผลงานละครกับทางช่อง 7 ซึ่งเป็นต้นสังกัดอีกหลายเรื่องอาทิ วงษ์สวรรค์ (2545), นะหน้าทองและเทพสามฤดู (2546), แหวนทองเหลือง (2547), เกราะกายสิทธิ์ (2549) และละครเรื่องสุดท้ายก่อนหันหลังให้วงการคือเรื่องสังข์ทอง เมื่อปี 2550 โดยแสดงเป็น พยนตรา

## ผลงาน
### ละครโทรทัศน์

### ละครพื้นบ้าน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวไทย
พิพิธภัณฑ์โบราณคดีพุกาม

**พิพิธภัณฑ์โบราณคดีพุกาม** () เป็นพิพิธภัณฑ์โบราณคดีและประวัติศาสตร์ในเมืองพุกาม ประเทศพม่า สร้างขึ้นในปี 1904 ตั้งอยู่ใกล้กับอานานดาพะย่า มีการก่อสร้างใหม่ในปี 1938 ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง โบราณวัตถุได้ถูกนำไปฝังใต้ดินเพื่อป้องกันการถูกทำลาย ในปี 1952 หลังพม่าได้รับเอกราช กระทรวงวัฒนธรรมได้เริ่มเข้าบริหารพิพิธภัณฑ์ อาคารพิพิธภัณฑ์มีความสูงสามชั้นและเก็บรักษาวัตถุโบราณของพุกามที่สำคัญมากมาย รวมถึง จารึกเมียเซดี ซึ่งเรียกกันว่าเป็นศิลาโรเซตตาของพม่า

## ประวัติศาสตร์
ในปี 1901 ผู้ว่าการใหญ่แห่งอินเดียเดินทางถึงพุกามเพื่อป้องกันการทำลายสิ่งปลูกสร้างและวัตถุโบราณทางศาสนา ศาสตราจารย์ด้านภาษาบาลีประจำวิทยาลัยย่างกุ้ง เอมานูเอล ฟอร์ชแฮมเมอร์ ได้รับมอบหมายให้ดูแลหน้าที่ในส่วนนี้ ในปี 1902 Taw Sein Ko หัวหน้าแผนกจารึกและศิลา (ปัจจุบันคือแผนกโบราณคดี) ได้รวบรวมศิลาจารึกและโบราณวัตถุจากรอบพุกาม ต่อมาได้สร้างพิพิธภัณฑ์ขนาดเล็กขึ้นทางเหนือของอานานดาพะย่าในปี 1904 เพื่อจัดแสดงวัตถุเหล่านี้

ในปี 1994 หัวหน้าคณะรัฐประหาร นายพลต้านชเว ขณะเดินทางเยือนพุกาม ได้เสนอการก่อสร้างพิพิธภัณฑ์ขนาดใหญ่ขึ้นในพุกาม พิพิธภัณฑ์หลังใหม่เปิดในปี 1998 ข้อมูลจากรายงานของรัฐ พิพิธภัณฑ์มียอดเข้าชมอยู่ที่ 295,284 คน ในระหว่างปีงบประมาณ 2018-2019

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในพุกาม
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศพม่า
พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมรัฐมอญ

**พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมรัฐมอญ** (พม่า: မွန်ယဉ်ကျေးမှုပြတိုက်; Mon State Cultural Museum) หรือชื่อเดิม **พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมชาติพันธุ์มอญ** เป็นพิพิธภัณฑ์ในมอละมไยน์ รัฐมอญ ประเทศพม่า สถาปนาขึ้นในปี 1955 อยู่ภายใต้การดูแลของกระทรวงกิจการศาสนาและวัฒนธรรม

ของจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยเครื่องแต่งกายพื้นถิ่น พุทธศาสนวัตถุ ประติมากรรม จารึกใบลาน งานหัตกรรม งานโลหะสัมฤทธิ์ เครื่องเงิน เหรียญ และตุ๊กตาของชาวมอญ รวมถึงศิลปะเซรามิกของอาณาจักรมอญ ซึ่งรวมถึง *[[Martaban jar|ไหมะตะบัน]]* และเครื่องดนตรีมอญ นอกจากนี้ยังจัดแสดงชิ้นจำลองของจารึกเมียเซดี (ค.ศ. 1113) เป็นภาษามอญ และมงกุฎจำลองของราชินีเชงสอบู ส่วนของจริงจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียแอนด์อัลเบิร์ตในลอนดอน

นอกจากของชาวมอญแล้วยังมีจัดแสดงวัตถุของชาวปยู, วัฒนธรรมตองอู และวัฒนธรรมโก้นบอง รวมถึงเบาะนั้งจากศตวรรษที่ 19 ของพระมเหสีราชวงศ์โก้นบอง พระนางเซนดน และเจ้าหญิงเมียะพะยากะเล ซึ่งเคยอาศัยอยู่ในมอละมไยน์

ค่าเข้าชมของพิพิธภัณฑ์อยู่ที่ 5,000 จัต สำหรับชาวต่างชาติ และ 500 จัต สำหรับคนท้องถิ่น ส่วนนักเรียนเข้าชมโดยไม่เสียค่าเข้าชม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐมอญ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศพม่าในปี พ.ศ. 2498
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2498
สตรีในประเทศญี่ปุ่น

แม้ว่า**สตรีในประเทศญี่ปุ่น**จะได้รับการยอมรับว่ามีสิทธิตามกฎหมายเท่าเทียมกันกับผู้ชายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง แต่สภาพทางเศรษฐกิจของสตรียังคงไม่สมดุล ซึ่งความคิดริเริ่มด้านนโยบายสมัยใหม่เพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมของมารดาและในสถานที่ทำงานให้ผลลัพธ์ที่หลากหลาย

สตรีในประเทศญี่ปุ่นได้รับสิทธิลงคะแนนเสียงใน ค.ศ. 1945 แม้ว่าสถานะของสตรีชาวญี่ปุ่นจะดีขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วงหลายทศวรรษนับตั้งแต่นั้นมา แต่ความคาดหวังแบบดั้งเดิมสำหรับผู้หญิงที่แต่งงานแล้วและมารดาถูกมองว่าเป็นอุปสรรคต่อความเท่าเทียมกันทางเศรษฐกิจโดยสมบูรณ์ ส่วนสถาบันกษัตริย์เป็นสถาบันสำหรับชายเท่านั้น และเจ้าหญิงจะต้องลาออกจากตำแหน่งของจักรพรรดิหากเธอแต่งงานกับคนธรรมดาสามัญ

## ประวัติศาสตร์วัฒนธรรม

ขอบเขตที่สตรีสามารถมีส่วนร่วมในสังคมญี่ปุ่นนั้นแตกต่างกันไปตามกาลเวลาและชนชั้นทางสังคม โดยในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ประเทศญี่ปุ่นมีจักรพรรดินี และในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ระหว่างยุคเฮอัง สตรีในญี่ปุ่นสามารถสืบทอดทรัพย์สินในชื่อของตนเองและจัดการได้ด้วยตัวเอง ซึ่ง "ผู้หญิงสามารถเป็นเจ้าของทรัพย์สิน, ได้รับการศึกษา และได้รับอนุญาตให้มีเพศสัมพันธ์ได้ หากแยกกันโดยสิ้นเชิง"

ตั้งแต่ปลายยุคเอโดะ สถานะของสตรีก็ลดลง ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 หนังสือ "อนนะไดงากุ" หรือ "การเรียนรู้สำหรับผู้หญิง" ของเอกิเก็ง ไคบาระ ผู้เป็นนักเขียนลัทธิขงจื๊อ ได้กล่าวถึงความคาดหวังที่มีต่อผู้หญิงญี่ปุ่น โดยระบุว่า "นี่คือความโง่เขลาของอุปนิสัยของผู้หญิงญี่ปุ่นที่ทำให้เธอต้องไม่ไว้ใจตัวเองและเชื่อฟังสามีในทุกกรณี"

## ดูเพิ่ม
* จักรพรรดินีญี่ปุ่น
* ฮินะมัตสึริ
* โชโจะ

**ประวัติศาสตร์:**
* คุโนะอิชิ – สายลับหญิง

## อ้างอิง
*  - Japan

## อ่านเพิ่ม
* 
* 
* Aoki, Debora. *Widows of Japan: An anthropological perspective* (Trans Pacific Press, 2010).
* Bardsley, Jan. *Women and Democracy in Cold War Japan* (Bloomsbury, 2015) excerpt.
* Bernstein, Lee Gail. ed. *Recreating Japanese Women, 1600–1945* (U of California Press, 1991).
* Brinton, Mary C. *[[Women and the economic miracle: Gender and work in postwar Japan]]* (U of California Press, 1993).
* Copeland, Rebecca L. *Lost leaves: women writers of Meiji Japan* (U of Hawaii Press, 2000).
* Faison, Elyssa. *Managing women: Disciplining labor in modern Japan* (U of California Press, 2007).
* 
* 
* Gayle, Curtis Anderson. *Women's history and local community in postwar Japan* (Routledge, 2013). excerpt
* 
* Gulliver, Katrina. *Modern women in China and Japan: Gender, feminism and global modernity between the wars* (IB Tauris, 2012).
* Hastings, Sally A. "Gender and Sexuality in Modern Japan." in *A Companion to Japanese History* (2007): 372+.
* 
* LaFleur, William R. *Liquid Life: Abortion and Buddhism in Japan* (Princeton UP, 1992).
* Lebra, Joyce C. *Women in changing Japan* (Routledge, 20190 
* 
* Patessio, Mara. *Women and public life in early Meiji Japan: The development of the feminist movement* (U of Michigan Press, 2020). 
* Robins-Mowry, Dorothy. *The hidden sun: Women of modern Japan* (Westview Press, 1983) 
* Sato, Barbara. *The New Japanese Woman: Modernity, Media, and Women in Interwar Japan* (Duke UP, 2003). 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Japanese Equal Employment Opportunity Law
* "Gender and Sexuality in Japan" syllabus by Professor Jeffry T. Hester


ญี่ปุ่น
พิพิธภัณฑ์ซรี บาดูกา

**พิพิธภัณฑ์ซรี บาดูกา** (; ) เป็นพิพิธภัณฑ์ของรัฐที่ตั้งอยู่ในเมืองบันดุง ประเทศอินโดนีเซีย พิพิธภัณฑ์แห่งนี้จัดแสดงสิ่งสะสมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับจังหวัดชวาตะวันตก เช่น งานฝีมือของชาวซุนดา เครื่องเรือน ประวัติทางธรณีวิทยา และความหลากหลายทางธรรมชาติ

## ประวัติ
พิพิธภัณฑ์ซรี บาดูกา ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกใน พ.ศ. 2517 ภายในอาคารที่เคยใช้เป็นที่ทำการรัฐบาลของเกอเวดานาอัน เตอกัลเลอกา ซึ่งเป็นอดีตหน่วยการปกครองระดับต่ำกว่าอำเภอในบันดุง เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2523 มีพิธีเปิดดำเนินการพิพิธภัณฑ์อย่างเป็นทางการโดย ดาอุด ยูซุฟ () รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการและวัฒนธรรมในขณะนั้น ในชื่อ "พิพิธภัณฑ์แห่งรัฐของจังหวัดชวาตะวันตก" () ในปี 2533 พิพิธภัณฑ์ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "พิพิธภัณฑ์แห่งรัฐของจังหวัดชวาตะวันตกซรี บาดูกา" () หรือพิพิธภัณฑ์ซรี บาดูกา ตามพระนามซรี บาดูกา มาฮาราจา () กษัตริย์ชาวซุนดาในคริสต์ศตวรรษที่ 15

## สิ่งสะสม
พิพิธภัณฑ์ซรี บาดูกา รวบรวมสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมในภูมิภาคจังหวัดชวาตะวันตก พิพิธภัณฑ์มีชุดสะสมประมาณ 5,637 ชิ้น จัดแสดงบนสามชั้นของอาคาร ชั้นแรกจัดแสดงพัฒนาการเบื้องต้นของประวัติศาสตร์ธรรมชาติและวัฒนธรรมของชวาตะวันตก ซึ่งอธิบายด้วยการจัดแสดงมรดกทางวัฒนธรรมตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์จนถึงยุคฮินดู-พุทธ

ชั้นสองประกอบด้วยนิทรรศการวัตถุทางวัฒนธรรมดั้งเดิมที่มีความสำคัญต่อการดำรงชีวิต การค้า และการคมนาคม รวมถึงอิทธิพลของศาสนาอิสลามและวัฒนธรรมยุโรป ประวัติศาสตร์การต่อสู้ของชาติ และตราสัญลักษณ์ของเมืองต่าง ๆ ในชวาตะวันตก

ชั้น 3 จัดแสดงชุดสะสมทางด้านชาติพันธุ์วิทยาในรูปแบบของงานผ้า ชิ้นงานศิลปะ และเซรามิก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2523
ซรี บาดูกา
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่น
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในบันดุง
การบริการ

thumb| พนักงานเสิร์ฟในร้านอาหาร เป็นตัวอย่างหนึ่งของอาชีพที่เกี่ยวข้องกับการบริการ
**การบริการ** คือการกระทำหรือการใช้งานที่ผู้บริโภค บริษัท หรือรัฐบาลยินดีที่จะจ่าย ตัวอย่างเช่น งานที่ทำโดยช่างตัดผม แพทย์ ทนายความ ช่างเครื่อง ธนาคาร บริษัทประกันภัย และอื่น ๆ ส่วนบริการสาธารณะ คือบริการที่สังคม (รัฐชาติ สหภาพการคลัง หรือภูมิภาค) ได้จ่ายให้ 

ผู้ให้บริการจะใช้ทรัพยากร ทักษะ ความคล่องแคล่ว และประสบการณ์ เพื่อประโยชน์แก่ผู้บริโภค การบริการอาจหมายถึงการกระทำหรือการปฏิบัติงานที่จับต้องไม่ได้โดยที่ผู้ให้บริการมอบมูลค่าหรือคุณค่าให้กับลูกค้า

## อ้างอิง


หมวดหมู่:เศรษฐทรัพย์
มาตฤกา

**มาตฤกา** (Sanskrit: मातृका (singular), IAST: mātṝkās, lit. "มารดร") หรือเรียกอีกอย่างว่ามาตฤหรือมาตริ เป็นกลุ่มพระเทวีในศาสนาพราหมณ์ ฮินดูซึ่งมักปรากฏองค์พร้อมกันทั้งเจ็ดนาง จึงขนานนามว่า **สัปตมาตฤ** (เจ็ดเทพี) หรือในบางครั้งปรากฏองค์แปดนาง จึงขนานนามว่า  ** อัสตมาตฤกา** (แปดเทพี) คณะเทพีกลุ่มนี้คืออิตถีพละหรืออำนาจแห่งเทพชายาของเทพบุรุษที่สำคัญในศาสนาฮินดู (*[[ศักติ]]*) คือ พระพรหมาณี มาจากอิตถีพละแห่ง พระพรหม, พระไวษณวี จาก พระวิษณุ, พระมเหศวรี จาก พระศิวะ, พระอินทราณี จาก พระอินทร์, พระเกามารี จาก พระขันธกุมาร, พระวราหิ จาก พระวราหะ และ พระจามุณฑา จาก พระจัณฑี ในบางครั้งอาจปรากฏ พระนรสิงหิ จาก พระนรสิงห์ และ พระวินายกี จาก พระพิฆเนศ

ในประเทศไทยมีเทวรูปคณะเทพีกลุ่มนี้ประดิษฐานอยู่ในวัดพระศรีมหาอุมาเทวี (วัดแขกสีลม) ณ พื้นที่ด้านข้างเทวสถานในส่วนเทพเจ้าพื้นเมืองของอินเดียใต้ ในโดยประดิษฐานร่วมกันกับพระอัยยนาร์และออกนามเป็นสำเนียงแบบอินเดียใต้ว่า **พระซับทระกรรณี**

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพม่า (ย่างกุ้ง)

**พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ** () ที่นครย่างกุ้ง เป็นหนึ่งในสองพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติด้านศิลปะ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมของพม่า ตั้งอยู่ในเขตอำเภอตะเกิง สถาปนาขึ้นในปี 1952 ตัวอาคารพิพิธภัณฑ์มีความสูงห้าชั้นและเก็บรักษาโบราณวัตถุที่มีความเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และอารยธรรมของชาวพม่า จุดเด่นสำคัญของพิพิธภัณฑ์คือบัลลังก์สิงห์ของกษัตริย์พม่าของเดิมชิ้นเดียวที่ยังหลงเหลือถึงปัจจุบัน วัตถุในพิพิธภัณฑ์มีจำนวนมากกว่า 4,000 ชิ้น

พิพิธภัณฑ์นี้เป็นพิพิธภัณฑ์ของรัฐและอยู่ภายใต้การดูแลของกระทรวงศาสนกิจและวัฒนธรรม โดยพิพิธภัณฑ์นี้จัดเป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ

อาคารหลังเดิมของพิพิธภัณฑ์อยู่ที่อาคารจูบิลีฮอลล์ (Jubilee Hall) และเปิดให้บริการในปี 1952 ต่อมาจึงย้ายไปเปิดสถานที่ใหญ่กว่าบนถนนป้านโซ่ด้าน ในปี 1970 และย้ายมาที่ปัจจุบันซึ่งเป็นอาคารสูงห้าชั้นในปี 1996 ภายในประกอบไปด้วยโถงจัดแสดงที่แบ่งออกเป็น 14 ส่วน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในย่างกุ้ง
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2495
เจนทูลินุกซ์

**เจนทูลินุกซ์** (ออกเสียง    ) เป็นการแจกจ่ายลินุกซ์ที่สร้างขึ้นโดยใช้ตัวจัดการแพ็กเกจ ที่ชื่อ Portage ซึ่งทำงานแตกต่างไปจา การแจกจ่ายซอฟต์แวร์แบบไบนารี กล่าวคือ รหัสต้นทางจะถูกคอมไพล์ในเครื่องตามความต้องการของผู้ใช้ และมักจะได้รับการปรับประสิทธิภาพให้เหมาะกับคอมพิวเตอร์นั้นๆ โดยเฉพาะ ไบนารีที่คอมไพล์สำเร็จรูปแล้วมีให้สำหรับบางแพ็คเกจ 

เจนทูลินุกซ์นั้นได้รับการตั้งชื่อตามเพนกวินเจนทู ซึ่งเป็นเพนกวินที่มักเข้าใจกันว่าว่ายน้ำได้เร็วที่สุด ชื่อนี้ได้รับเลือกเพื่อสะท้อนถึงการปรับปรุงความเร็วที่เป็นไปได้ของการปรับประสิทธิภาพต่อคอมพิวเตอร์แต่ละเครื่อง ซึ่งเป็นคุณสมบัติหลักของเจนทูลินุกซ์ โดยตัวจัดการแพ็คเกจของเจนทูลินุกซ์นั้นได้รับการออกแบบให้มีลักษณะ โมดูลาร์ พอร์ตได้ บำรุงรักษาง่าย และยืดหยุ่น เจนทูลินุกซ์อธิบายตัวเองว่าเป็น "การแจกจ่ายลินุกซ์แบบเมทา" เนื่องจากมีความสามารถในการปรับตัว ในความหมายที่ว่าผู้ใช้ส่วนใหญ่มีการกำหนดค่าและชุดของโปรแกรมที่ติดตั้งซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของแต่ละเครื่อง และแต่ละแอปพลิเคชันที่พวกเขาใช้ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การแจกจ่ายลินุกซ์
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ในปี พ.ศ. 2545
เครื่องกำเนิดไฟฟ้ากระแสสลับ (ยานยนต์)

**เครื่องกำเนิดไฟฟ้ากระแสสลับ** หรือ **อัลเทอร์เนเตอร์** เป็นเครื่องกำเนิดไฟฟ้าชนิดหนึ่งที่ใช้ในรถยนต์สมัยใหม่เพื่อชาร์จแบตเตอรี่ และให้พลังงานแก่ระบบไฟฟ้าในขณะที่เครื่องยนต์ กำลังทำงาน

จนถึงทศวรรษที่ 1960 รถยนต์ใช้เครื่องกำเนิดไฟฟ้ากระแสตรงพร้อมคอมมิวเตเตอร์ เนื่องจากวงจรเรียงกระแสซิลิคอน-ไดโอด มีจำหน่ายกันอย่างแพร่หลายและราคาไม่แพงเครื่องกำเนิดไฟฟ้ากระแสสลับจึงค่อย ๆ เข้ามาแทนที่ไดนาโม สิ่งนี้ได้รับแรงหนุนจากความต้องการพลังงานไฟฟ้าที่เพิ่มขึ้นสำหรับรถยนต์ในช่วงเวลานี้ โดยเพิ่มภาระจากไฟหน้าที่ใหญ่ขึ้น ที่ปัดน้ำฝนไฟฟ้า ระบบทำความร้อนกระจกหลัง และอุปกรณ์เสริมอื่น ๆ