open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
วัดช่องลม (จังหวัดสมุทรสงคราม)

**วัดช่องลม** ตั้งอยู่เลขที่   18  หมู่ที่  6   ถนนบางแพ-สมุทรสงคราม ตำบลบ้านปรก อำเภอเมืองสมุทรสงคราม  จังหวัดสมุทรสงคราม รหัสไปรษณีย์ 75000
สังกัดมหานิกาย  คณะสงฆ์ภาค 15 เนื้อที่ตั้งวัดจำนวน 33 ไร่ 2 งาน 4 ตารางวา

## ประวัติ

วัดช่องลม มีนายปาน นายสังข์ กำนันตุ่ม เป็นผู้ร่วมกันสร้าง หลักฐานหนังสือรับรองสภาพวัดตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2373 พระครูพ่วง เป็นผู้ปกครองวัด ต่อมาพระวินัยธรรมแก้ว สมัยนั้นวัดได้ทรุดโทรมมาก นายพ่วง  นางลัย จึงได้ร่วมกับพระวินัยธรรมแก้ว และสัสดีอำเภอ ช่วยกันบูรณะปฏิสังขรณ์ ต่อมาย้ายไปเป็นเจ้าอาวาสวัดพวงมาลัย พระครูบ่าย ธมฺมโชโต เป็นเจ้าอาวาส บูรณะปฏิสังขรณ์วัดสร้างอุโบสถหลังที่ 2 ซึ่งหลังแรกที่ดินพังลงแม่น้ำอุโบสถก็พังลงไปด้วย สร้างวิหาร ศาลาการเปรียญ กุฎีสงฆ์ และสร้างพระปรางค์-เจดีย์ไห พ.ศ. 2484

พระครูใบฎีกาถนอม ปฏิสังขรณ์กุฎีสงฆ์ ศาลาการเปรียญ สร้างโรงเรียนประชาบาลขึ้นแต่ยังไม่ทันเสร็จเรียบร้อย ต่อมาพระอธิการพวง สํวโร ได้ดำเนินการสร้างต่อจนสำเร็จเรียบร้อย และได้สร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรมเป็นที่เล่าเรียนศึกษาพระธรรมวินัยของพระภิกษุสามเณร  

ในปี พ.ศ. 2514 พระครูสมุทรธีรคุณ พิณ สุวณฺโณ ป.ธ.6) เป็นเจ้าอาวาส ได้ดำเนินการซื้อที่ดินเพิ่มจำนวน 12 ไร่เศษ แล้วย้ายหมู่กุฎีสงฆ์ทั้งหมด มาสร้างในที่ดินแห่งใหม่ทั้งหมดดังที่เห็นในปัจจุบันนี้ และดำเนินการบูรณะปฏิสังขรณ์ศาลาการเปรียญทรงไทย ปรับลานวัด สร้างเขื่อนกันน้ำเซาะตลิ่ง 

ในปี พ.ศ. 2540 พระครูสมุทรกิตติวัฒน์ สร้างศาลาเอนกประสงค์ เมรุ โรงครัว   

ในปี พ.ศ. 2544 ก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ ทดแทนหลังเก่าที่ชำรุดทรุดโทรมน้ำท่วมขัง เพราะอุโบสถหลังเก่าอยู่ต่ำกว่าระดับถนน ย้ายโรงฝึกงาน โรงอาหารโรงเรียนวัดช่องลม สร้างศาลาทรงไทย บูรณะกุฎีสงฆ์ สร้างกำแพงแก้วหน้าวัดข้างวัดหน้าโรงเรียนวัดช่องลมยาวตลอดแวเขตวัด ปรับภูมิทัศน์ สร้างอาคารปฏิบัติธรรม สร้างหลวงพ่อบ้านแหลม สูง 9 เมตร และหลวงปู่ทวด โพธิสัตโต องค์ใหญ่ เพื่อให้พุทธศาสนิกชน สักการบูชาขอพร เป็นแหล่งท่องเที่ยวของจังหวัดสมุทรสงคราม และบูรณะถาวรวัตถุเรื่อยมา มีความเป็นระเบียบเรียบร้อยเข้าแนววัดเจริญสวยงามขึ้นตามลำดับ

## ศาสนสถาน
*อุโบสถ วาดภาพจิตรกรรมฝาผนัง
*กุฎีสงฆ์ทรงไทย
*วิหารอดีตเจ้าอาวาสจตุรมุข
*ศาลาการเปรียญทรงไทยโบราณ 
*หอกลอง-ระฆัง
*ศาลาเอนกประสงค์
*อาคารสำนักปฏิบัติธรรม แห่งที่ 5 ประจำจังหวัดสมุทรสงคราม
*ศาลาฌาปนสถาน

## ทำเนียบเจ้าอาวาส
*พระครูพ่วง ไม่ทราบฉายา             
*พระครูวินัยธรรมแก้ว พฺรหฺมสโร			  
*หลวงพ่อบ่าย ธมฺมโชโต					
*พระครูใบฎีกาถนอม ฐิตธมฺโม			
*พระครูพวง สํวโร					
*พระครูสมุทรธีรคุณ (พิณ สุวณฺโณ ป.ธ.๖ /อดีตเจ้าคณะตำบลบ้านปรก)	
*พระครูสมุทรกิตติวัฒน์ (บุญชอบ สุขวณฺโณ)

## อ้างอิง
*ศุนย์ข้อมุลทางวัฒนธรรม สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดสมุทรสงคราม กระทรวงวัฒนธรรม 02 มกราคม 2553
*กรมการศาสนา, ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร เล่มที่ 7, โรงพิมพ์การศาสนา . พ.ศ. 2531 หน้า 101
ช่องลม
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสมุทรสงคราม
อุ่นเรือน อารีเอื้อ

**อุ่นเรือน อารีเอื้อ** (เกิด 29 กันยายน พ.ศ. 2498) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด

## ประวัติ
อุ่นเรือน อารีเอื้อ เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2498 เป็นบุตรของพุทธา กับดวง อารีเอื้อ สำเร็จการศึกษา นิติศาสตรบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยรามคำแหง

## งานการเมือง
อดีตเคยเป็นทนายความ ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด ครั้งแรก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2529 และได้รับเลือกเพียงครั้งเดียว 

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
อุ่นเรือน อารีเอื้อ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 จังหวัดร้อยเอ็ด สังกัดพรรคกิจประชาคม

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองร้อยเอ็ด
หมวดหมู่:ทนายความชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองสตรีชาวไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคกิจประชาคม
หมวดหมู่:พรรคราษฎร (พ.ศ. 2529)
หมวดหมู่:พรรคความหวังใหม่
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ม.
งูดิน

**งูดิน** เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกงูกลุ่มหนึ่ง จัดอยู่ในอันดับฐาน Scolecophidia จัดเป็นงูขนาดเล็กที่สุด เป็นงูไม่มีพิษ มีลักษณะลำตัวยาวเรียว ปกคลุมด้วยเกล็ดมันวาว  ขนาดเท่ากันตลอดลำตัวรวมทั้งเกล็ดท้อง มักมีสีน้ำตาลหรือดำ ลิ้นมี 2 แฉก มีขนาดลำตัวตั้งแต่ความยาวไม่กี่เซนติเมตรลักษณะคล้ายไส้เดือนหรือไส้ดินสอ ไปจนถึงความยาวกว่า 30 เซนติเมตร ตาขนาดเล็กมากอยู่ใต้เกล็ด บางชนิดมองไม่เห็นเลยจนเสมือนว่าตาบอด มักพบเจองูดินได้บ่อย ๆ บนพื้นดินช่วงหลังฝนตกใหม่ ๆ ดำรงชีวิตโดยการกินไข่และตัวอ่อนของมดและปลวกรวมถึงสัตว์ขาปล้องขนาดเล็กเป็นอาหาร

งูทั้งหมดในวงศ์นี้เป็นนักขุดงัด (สามารถขุดรูได้) ปัจจุบันมีชนิดที่ยอมรับถึง 5 วงศ์ และ 39 สกุล

## การจำแนก

สำหรับในประเทศไทย เป็นงูดินที่อยู่ในวงศ์ Typhlopidae หรืองูดินตาบอด พบประมาณ 12 ชนิด ใน 2 สกุล คือ *[[Typhlops]]* เช่น งูดินตรัง (*T. trangensis*), งูดินหัวเหลือง (*T. floweri*), งูดินสองสี (*T. muelleri*) และสกุล *[[Ramphotyphlops]]* เช่น งูดินหัวขาว (*R. albiceps*) และงูดินบ้าน (*R. braminus*) เป็นต้น

### วิวัฒนาการชาติพันธุ์
ตารางวิวัฒนาการชาติพันธุ์นำข้อมูลจาก Vidal *et al.* ใน ค.ศ. 2010 และ Fachini *et al.* ใน ค.ศ. 2020 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:งูดิน
วัดปากง่าม (จังหวัดสมุทรสงคราม)

**วัดปากง่าม** เป็นวัดในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย (ภาค 15)  ตั้งอยู่ที่ 8/1 หมู่ 11 ตำบลกระดังงา อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม 75120 มีความสำคัญในฐานะเป็นวัดที่เป็นศูนย์กลางชุมชนกระดังงา ในการทำกิจกรรมทางศาสนา   

## ประวัติ
วัดปากง่ามเป็นวัดเก่าแก่ สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ไม่ปรากฏหลักฐานผู้สร้าง    คาดว่ามีอายุกว่า 200 ปี มีหลักฐานว่าขอตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2305 การคมนาคมสมัยโบราณอาศัยคลองบางน้อย และคลองบางใหญ่ เป็นหลักสำคัญ วัดตั้งอยู่ตรงคลองสามแพร่งของคลองทั้งสอง จึงชื่อ "วัดปากง่าม"จากคำบอกเล่าของผู้เฒ่าผู้แก่ซึ่งอายุเกือบ 100 ปีแล้ว เล่าว่า เกิดมาจำความได้ก็เห็นวัดนี้เป็นวัดเก่าๆ ไม่ค่อยเจริญเพราะตั้งอยู่ในสวน บ้านเรือนมีน้อย อุโบสถสร้างมา 3 หลังแล้ว ตั้งอยู่ต่างสถานที่กัน หลัง พ.ศ. 2479 วัดจึงได้เจริญรุ่งเรืองตามลำดับ ทั้งนี้ ด้วยความสามารถของเจ้าอาวาสที่สืบทอดต่อๆ กันมา ประกอบกับชุมชนขยายใหญ่ขึ้น บ้านเรือนหนาแน่นขึ้น ประชาชนมีความศรัทธาในพระพุทธศาสนา วัดจึงมีศาสนสถาน และศาสนวัตถุครบถ้วน มีอุโบสถ และศาลาการเปรียญสวยงาม กุฏิสงฆ์ หอฉัน หอสวดมนต์ทรงไทย ศาลาท่าน้ำ สร้างสะพานข้ามคลองบางน้อย ตลอดจนการศึกษาก็บริบูรณ์ มีโรงเรียนพระปริยัติธรรม และโรงเรียนประถมศึกษา

วัดนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2501

**สิ่งสำคัญของวัดที่ควรชม และนมัสการ ได้แก่**

1. พระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัยพระนามว่า “หลวงพ่อเกษร” เป็นพระพุทธรูปที่ศักดิ์สิทธิ์ เข้าประตูอุโบสถแล้วจะแลเห็นท่านยิ้มรับ แต่เมื่อเข้าพิจารณาใกล้ๆ จะแลเห็นพระพักตร์ท่านนิ่งเฉย มีพระอัครสาวกทั้ง 2 นั่งคุกเข่านมัสการท่านอยู่

2. ภาพผนังอุโบสถแปลกกว่าวัดอื่นๆ คือ วาดเป็นภาพเทวดารักษาทิศทั้ง 8 งดงามมาก

3. ศาลาการเปรียญชั้นบนทรงไทย ภายในมีธรรมาสน์เทศน์ ทรงบุษบกโบราณสามชั้น ฝีมือประณีตงดงามมาก

4. หลวงพ่อแดงหน้าอุโบสถเป็นพระพุทธรูปโบราณศิลาแลง ปางสมาธิ มีความศักดิ์สิทธิ์

5. พระพุทธรูปหล่อสมัยอู่ทองปางห้ามสมุทร สูง 1 เมตร 20 เซนติเมตร อยู่ที่หอสวดมนต์

6. เจดีย์โบราณสมัยกรุงศรีอยุธยา หน้าอุโบสถใหม่ สถานที่สร้างอุโบสถเก่าของวัด

7. หอพระไตรปิฎกโบราณ ปัจจุบันเป็นศาลเจ้าแม่แก่นจันทร์อยู่หน้าอุโบสถ

8. ต้นสมอพิเภกอายุกว่า 200 ปี อยู่หลังอุโบสถ บนต้นสมอมีต้นกล้วยไม้ช้างกระขึ้นเป็นกระจุกขึ้นมากมาย ถึงฤดูออกดอก จะบานสะพรั่งเต็มต้น นกเป็นผู้พามาปลูกไว้

## ศาสนสถาน
*อุโบสถ
*ศาลาการเปรียญ
*ศาลาอเนกประสงค์
*ศาลาฌาปนสถาน
*หอกลอง หอระฆัง
*เจดีย์โบราณสมัยกรุงศรีอยุธยา หน้าอุโบสถใหม่ สถานที่สร้างอุโบสถเก่าของวัด
*หอพระไตรปิฎกโบราณ ปัจจุบันเป็นศาลเจ้าแม่แก่นจันทร์อยู่หน้าอุโบสถ

## เจ้าอาวาส
*หลวงปู่ทรัพย์
*หลวงพ่อเสือ
*พระครูสมุทรธรรมนิเทศ  หลวงพ่อเอี้ยง
*พระครูสถิตกมลธรรม  เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน

## อ้างอิง
*A.ศูนย์ข้อมูลทางวัฒนธรรม (สมุทรสงคราม) กระทรวงวัฒนธรรม
*B.ศูนย์ข้อมูลทางวัฒนธรรม (สมุทรสงคราม) กระทรวงวัฒนธรรม
 

ปากง่าม
ปากง่าม
วงศ์งูดิน

**วงศ์งูดิน** () เป็นวงศ์ของงูจำพวกงูดินวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Typhlopidae

ลักษณะของงูดินในวงศ์นี้ คือ กระดูกพรีแมคซิลลาไม่มีฟัน กระดูกแมคซิลลาเรียงตัวตามขวางและไม่มีฟัน ช่องเปิดตาอยู่ที่กระดูกฟรอนทัล ขากรรไกรล่างมีกระดูกโคโรนอยด์และกระดูกเดนทารีไม่มีฟัน ไม่มีกระดูกของระยางค์ขาแต่มีกระดูกเชิงกรานขนาดเล็กที่ยังลดรูปไม่หมดฝังอยู่ในกล้ามเนื้อลำตัว ปอดข้างซ้ายเล็กมากหรือลดรูปไม่หมด ไม่มีท่อนำไข่ข้างซ้าย

มาีลำตัวเรียวยาว ชนิดที่มีขนาดเล็กที่สุด คือ *[[Ramphotyphlops braminus]]* ที่มีความยาวประมาณ 14-18 เซนติเมตร และชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ *[[Rhinotyphlops schlegelii]]* ที่ยาว 90 เซนติเมตร อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่มีความแตกต่างกันมากทั้งพื้นที่แห้งแล้งจนถึงป่าดิบชื้น ส่วนมากอาศัยอยู่ในโพรงและในจอมปลวกโดยใช้เส้นทางเดินของปลวกทั้งบนพื้นดินและต้นไม้ กินมดและปลวก รวมถึงสัตว์ขาปล้องที่มีลำตัวนุ่มนิ่มเป็นอาหาร แพร่กระจายพันธุ์ทั่วไปในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนทั่วทั้งโลกทั้งที่เป็นพื้นแผ่นดินใหญ่และเกาะกลางมหาสมุทร

แบ่งออกได้ทั้งหมด 6 สกุล พบประมาณ 210 ชนิด ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่ทั้งหมด แต่ก็มีบางชนิดที่มีการขยายพันธุ์ได้โดยไม่มีการปฏิสนธิ สำหรับในประเทศไทยพบประมาณ 12 ชนิด ล้วนแต่เป็นงูดินในวงศ์นี้ทั้งหมด

## การจำแนก
แบ่งออกเป็นสกุลต่าง ๆ ดังนี้

**[[Acutotyphlops]]* Wallach, 1995	 
**[[Cyclotyphlops]]* Bosch & Ineich, 1994	 
**[[Ramphotyphlops]]* Fitzinger, 1843
**[[Rhinotyphlops]]* Fitzinger, 1843	 
**[[Typhlops]]* Oppel, 1811 	 
**[[Xenotyphlops]]* Wallach & Ineich, 1996

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
งูดินบ้าน

**งูดินบ้าน** หรือ **งูดินธรรมดา** (; ) เป็นงูดินชนิดหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์ Typhlopidae

ลำตัวเรียวยาวและกลมสม่ำเสมอตลอดความยาวลำตัว  ส่วนของหัวกว้างเท่ากับลำตัว ส่วนปลายของหัวมน  หางสั้นมากและส่วนปลายของหางมีหนามแข็ง ตาเล็กมากแต่มองเห็นได้ชัดเจน ผิวหนังลำตัวมีเกล็ดขนาดเล็กปกคลุมและพื้นผิวเกล็ดเรียบเป็นมัน  เกล็ดรอบลำตัวในแนวกึ่งกลางตัว
จำนวน 20 เกล็ด 

ลำตัวสีน้ำตาลดำหรือสีดำ  ด้านท้องสีจางกว่าด้านหลังเล็กน้อย  ส่วนปลายของหัวช่องเปิดรูก้น และหาง มีสีจางกว่าสีลำตัว มีความยาวจากปลายปากจนถึงรูก้น 132 มิลลิเมตร ส่วนหางยาว 2 มิลลิเมตร

อาศัยอยู่ในชั้นหน้าดินที่ดินมีลักษณะร่วนซุยตามพื้นล่างของป่าบริเวณที่มีความชุ่มชื้นสูง หรือหลบซ่อนตัวอยู่ใต้กองไม้ที่เปื่อยผุพัง และส่วนมากเป็นบริเวณที่มีปลวกอาศัยอยู่  ปรกติมักพบลำพังตัวเดียว แต่ถ้าเป็นขอนไม้ใหญ่ที่เปื่อยผุพังอาจอยู่รวมกันหลายตัว  พื้นผิวของเกล็ดลำตัวที่
เรียบเป็นมันช่วยให้การเลื้อยไปในดินร่วนซุยรวดเร็วมากขึ้น แต่เมื่อมาอยู่บนพื้นผิวดินจะเลื้อยช้า และใช้ส่วนปลายของหางที่มีหนามแข็งยึดพื้นผิวดินไว้แล้วส่ายหัวและลำตัวไปในทิศทางที่ต้องการ มักขึ้นมาอยู่บนพื้นดินภายหลังที่ฝนตกหนัก มีรายงานพบว่ามีการเกิดโดยไร้การปฏิสนธิ และสมาชิกทุกตัวเป็นตัวเมียทั้งหมด

พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวาง ตั้งแต่เกาะมาดากัสการ์, เซเชลส์, โซมาเลีย, แทนซาเนีย, แคเมอรูน, คูเวต, จีน, ญี่ปุ่น, เนปาล, ปากีสถาน, ศรีลังกา, พม่า, กัมพูชา, ลาว, เวียดนาม, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, สิงคโปร์, ฟิลิปปินส์ จนถึงตอนเหนือของออสเตรเลีย ในประเทศไทยพบได้ทั่วทุกภาค

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์งูดิน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
งูดินหางยาว

**งูดินหางยาว** () งูดินจำพวกหนึ่ง อยู่ในสกุล *Ramphotyphlops* ในวงศ์งูดิน (Typhlopidae)

งูดินในสกุลนี้ มีแท่งกระดูกอยู่ภายในถุงพีนิสซึ่งแตกต่างจากของสกุลอื่นที่มีเฉพาะตัวถุงพีนิส และในชนิด *[[งูดินธรรมดา|R. braminus]]* มีชุดโครโมโซมเป็นไตรพลอยด์ และมีกระบวนการเกิดโดยไม่มีการปฏิสนธิได้ ซึ่งเป็นปัจจัยที่ทำให้เกิดการแพร่กระจายพันธุ์ของงูดินนี้กว้างมากเนื่องจากไข่ติดไปกับรากของต้นไม้ที่ถูกนำไปในพื้นที่อื่นรวมทั้งเกาะกลางมหาสมุทร เช่น หมู่้เกาะฮาวาย หรือเกาะมาดากัสการ์

สามารถแบ่งออกเป็นชนิดต่าง ๆ ได้ 49 ชนิด 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
วัดท้องคุ้ง (จังหวัดสมุทรสงคราม)

**วัดท้องคุ้ง** เป็นวัดพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 10 ตำบลสวนหลวง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม 75110 
## ประวัติ
วัดทองคุ้งเป็นวัดที่มีอายุประมาณ 200  ปี ไม่มีหลักฐานปรากฏว่าใครเป็นผู้สร้าง  มีแต่ผู้ปฏิสังขรณ์วัดต่อๆกันมา เดิมมีชื่อว่า “วัดราชบูรณะ” ตัวอารามอยู่ติดกับฝั่งแม่น้ำซึ่งเป็นท้องคุ้งของแม่น้ำแม่กลอง ประชาชนผู้ซึ่งอาศัยแม่น้ำสายนี้เป็นทางสัญจรไปมาจะมองเห็นวัดนี้ได้แต่ในระยะไกลด้วยเหตุนี้จึงเปลี่ยนชื่อวัดใหม่ว่า “วัดท้องคุ้ง” มาจนกระทั่งปัจจุบันนี้    

พระประธานในอุโบสถ เป็นพระปั้นด้วยปูนพระองค์เป็น “พระปางมารวิชัย” หน้าตักกว้าง 2.56 เมตร สูง 4.61 เมตร หรือเรียกว่า “หลวงพ่อโต”เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยขัดสมาธิราบ คาดว่าด้านในอาจเป็นพระพุทธรูปสำริด เนื่องจากในช่วงหนึ่งมีการรบติดพัน มีข้าศึกพม่าเข้ามาในบ้านเรา กลัวว่าพวกทหารพม่าจะเข้ามาพบและนำเอาพระพุทธรูปล้ำค่ากลับประเทศพม่า จึงได้มีการอำพรางเอาไว้  เมื่อครั้งสงครามไทยพม่านั่นเอง

## พระปฏิมากรเก่า
*1.พระพุทธรูปที่ปั้นด้วยปูนหุ้มไว้ภายนอก ปางมารวิชัย "หลวงพ่อโต"
*2.พระพุทธรูปบูชา หล่อด้วยสัมฤทธิ์ ปางประทานพร
*3.พระพุทธรูปบูชา ซึ่งหม่อมคุ้มถวายไว้เป็นพระสัมฤทธิ์ของเก่าโบราณ
## เจ้าอาวาส
*1.พระอธิการฉาย
*2.พระครูสมุห์ฮ้อ
*3.พระอธิการเชื่อม
*4.พระครูสมุทรธรรมโกศล (หลวงพ่อเจน)
*5.พระใบฎีกาสวัสดิ์   นาถธมฺโม
*6.พระปลัดปัญญา  จิตฺตปญฺโญ (หลวงพ่อแดง)

## อ้างอิง
*วัดท้องคุ้ง อัมพวา สมุทรสงคราม 
*ศูนย์ข้อมูลทางวัฒนธรรม จังหวัดสมุทรสงคราม กระทรวงวัฒนธรรม

ท้องคุ้ง
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสมุทรสงคราม
ทวีศักดิ์ อนรรฆพันธ์

**ทวีศักดิ์ อนรรฆพันธ์**  (เกิด 15 ธันวาคม พ.ศ. 2507) เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเหรัญญิกพรรคเพื่อไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ

## ประวัติ
ทวีศักดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2507 ที่ตำบลนาเฉลียง อำเภอหนองไผ่ จังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นบุตรนายเลียง และนางเอมอร อนรรฆพันธ์ มีพี่น้อง 6 คน คนหนึ่งคือสุรศักดิ์ อนรรฆพันธ์

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต รัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ระดับปริญญาโท จากคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) และประกาศนียบัตรชั้นสูง หลักสูตรการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตย สำหรับผู้บริหารระดับสูง รุ่นที่ 7 สถาบันพระปกเกล้า

## การทำงาน
ทวีศักดิ์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ ในพ.ศ. 2544 และพ.ศ. 2548 สังกัดพรรคไทยรักไทย ต่อมาในพ.ศ. 2554 ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 69 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 เขาได้เลื่อนขึ้นมาเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ แทนตำแหน่งที่ว่าง  ของนายวิเชียร ขาวขำ ซึ่งลาออกไปลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุดรธานี

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 76

ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้กลับมาลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบแบ่งเขตเลือกตั้ง ในพื้นที่จังหวัดเพชรบูรณ์ เขตเลือกตั้งที่ 3 สังกัดพรรคเพื่อไทย

ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง ที่ปรึกษารัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม (มนพร เจริญศรี)

ได้รับโล่เกียรติคุณในฐานะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรดีเด่น ปี พ.ศ. 2544, พ.ศ. 2545 และพ.ศ. 2546

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดเพชรบูรณ์
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากสถาบันพระปกเกล้า
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ม้าลายแชพแมน

**ม้าลายแชพแมน** (; ) เป็นม้าลายชนิดหนึ่ง ที่เป็นชนิดย่อยหรือสปีชีส์ย่อยของม้าลายธรรมดา (*E. quagga*)

ม้าลายแชพแมน มีลักษณะทั่วไปเหมือนกับม้าลาลธรรมดาหรือม้าลายทั่วไป แต่มีลักษณะแตกต่างกันก็คือ เป็นม้าลายเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่มีแถบสีเทาคั่นกลางระหว่างแถบสีขาวและแถบสีดำ ซึ่งเรียกว่า "เงา" และลายไม่คลุมตามขาลงไปถึงกีบ 

ม้าลายแชพแมน กระจายพันธุ์เฉพาะทวีปแอฟริกาทางตอนใต้ เช่น บอตสวานา, นามิเบีย และแองโกลา
thumb|left|ภาพขยายที่ให้เห็นลายแถบสีเทาที่คั่นกลางระหว่างแถบสีดำและสีขาว
ม้าลายแชพแมน มีจ่าฝูงเป็นตัวผู้ที่แข็งแรง และไม่มีพฤติกรรมอพยพย้ายที่อยู่อาศัยเหมือนม้าลายชนิดอื่นเป็นม้าลายที่ยังมีจำนวนประชากรมากอยู่ในธรรมชาติ แต่ทว่าด้วยภาวะโลกร้อนที่ทำให้สภาพภูมิอากาศและสภาพแวดล้อมเปลี่ยนแปลงไป ส่งผลให้สัตว์หลายชนิดต้องเปลี่ยนวิถีการหากินแบบดั่งเดิมที่เคยเป็นอยู่ ในอนาคตข้างหน้า ม้าลายแชพแมนอาจเป็นสัตว์อีกชนิดหนึ่งที่เข้าสู่ภาวะใกล้สูญพันธุ์ก็เป็นไปได้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ม้าลาย
ม้าลายธรรมดา

**ม้าลายธรรมดา** หรือ **ม้าลายทุ่งหญ้า** (; ) เป็นม้าลายชนิดหนึ่ง ที่พบกระจายพันธุ์มากที่สุดในบรรดาม้าลายทั้งหมด

ม้าลายธรรมดา มีความสูงจากกีบเท้าจนถึงหัวไหล่ประมาณ 1.2–1.4 เมตร มีความยาวลำตัว 1.9–2.4 เมตร ความยาวหาง 45–55 เซนติเมตร น้ำหนักในตัวผู้ประมาณ 230–330 กิโลกรัม และตัวเมียราว 200–300 กิโลกรัม อายุขัยโดยเฉลี่ย 15–20 ปี

ม้าลายธรรมดา มีลายแตกต่างจากม้าลายชนิดอื่น ๆ ตรงที่มีลายขนาดใหญ่สีดำพาดยาวสลับกับลายสีขาวจากหลังลงไปทั้งสองข้างของลำตัวจนถึงใต้ท้อง เป็นม้าลายที่มีปฏิสัมพันธ์กันในระหว่างสมาชิกในฝูง มีการตกแต่งร่างกายและทำความสะอาดเนื้อตัวให้กันและกัน

ม้าลายธรรมดา จะอยู่รวมฝูงกันทั้งในทุ่งหญ้าที่เป็นที่ราบหรือป่าละเมาะ บางครั้งจะรวมฝูงกันเป็นฝูงใหญ่ที่มีจำนวนสมาชิกฝูงถึงหมื่นตัว ในราวกลางปีของทุกปี ม้าลายธรรมดาประมาณ 500,000 ตัว จะร่วมกันเดินทางอพยพกับฝูงวิลเดอบีสต์อีก 1.8–2 ล้านตัว ตามเส้นทางอพยพระหว่างอุทยานแห่งชาติเซเรงเกติในแทนซาเนียกับเขตอนุรักษ์แห่งชาติมาไซมาราในเคนยา เพื่อแสวงหาแหล่งอาหาร อันได้แก่ ทุ่งหญ้าใหม่ ๆ และแหล่งน้ำ และจะเดินทางอพยพกลับพร้อมฝูงวิลเดอบีสต์ในราวเดือนกันยายน ซึ่งในระหว่างการเดินทางทั้งไปและกลับจะมีม้าลายธรรมดารวมถึงวิลเดอบีสต์ตกเป็นอาหารของสัตว์กินเนื้อต่าง ๆ เช่น จระเข้, สิงโต, เสือดาว หรือไฮยีน่า เป็นต้น 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ม้าลาย
ม้าลายเบอร์เชลล์

thumb
**ม้าลายเบอร์เชลล์** (;  )  เป็นม้าลายชนิดย่อยหรือสปีชีส์ย่อยของม้าลายธรรมดา (*E. quagga*) ชนิดหนึ่ง

ม้าลายเบอร์เชลล์ เป็นม้าลายที่แพร่กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกาตอนใต้ เช่น บอตสวานา, สวาซิแลนด์, แอฟริกาใต้ เป็นต้น เป็นม้าลายที่มีลายขนาดใหญ่สีดำพาดยาวสลับกับลายสีขาวจากหลังลงไปทั้งสองข้างของลำตัวจนถึงใต้ท้อง มีพฤติกรรมและลักษณะนิสัยคล้ายกับม้าลายธรรมดาทั่วไป 

ม้าลายเบอร์เชลล์ ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ วิลเลียม จอห์น เบอร์เชลล์ วิศวกรและนักสำรวจธรรมชาติชาวอังกฤษ จัดเป็นม้าลายอีกชนิดหนึ่งที่ใกล้สูญพันธุ์แล้ว โดยฝีมือของมนุษย์ เพื่อล่าเอาเนื้อเพื่อการบริโภคและหนังทำเครื่องประดับและเครื่องแต่งกาย นอกจากนี้ยังถูกบุกรุกถิ่นที่อยู่อาศัย ทำให้ปัจจุบันม้าลายเบอร์เชลล์หลงเหลืออยู่ตามธรรมชาติน้อยลงทุกที ม้าลายเบอร์เชลล์มักจะอาศัยอยู่รวมเป็นฝูงกับวิลเดอบีสต์ เพื่อคอยระวังภัยให้แก่กัน เนื่องจากม้าลายเบอร์เชลล์เป็นสัตว์ที่ประสาทตาไม่ดี แต่ประสาทหูดีเยี่ยม ขณะที่วิลเดอบีสต์เป็นสัตว์ที่ประสาทตาดี แต่ประสาทหูไม่ดี และเป็นม้าลายที่อพยพครั้งใหญ่ตามฝูงวิลเดอบีสต์ข้ามแม่น้ำที่มีอันตรายไปเป็นประจำทุกปีจากอุทยานแห่งชาติเซเรงเกติไปยังอุทยานแห่งชาติมาไซมารา มีปริมาณม้าลายเบอร์เชลล์ในการอพยพแต่ละครั้งประมาณ 500,000 ตัว และในเดือนตุลาคมจะอพยพกลับ จัดเป็นม้าลายที่มีฝูงขนาดใหญ่ที่สุดในบรรดาม้าลายทั้งหมด โดยมีตัวผู้ที่แข็งแรงที่สุดเป็นจ่าฝูง และอาศัยอยู่ร่วมหากินกับสัตว์กีบหรือสัตว์กินพืชชนิดอื่นได้อย่างดี 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ม้าลาย
นกเงือกปากเหลืองถิ่นใต้

**นกเงือกปากเหลืองถิ่นใต้** (; ) เป็นนกจำพวกนกเงือก (Bucerotidae) ชนิดหนึ่ง

นกเงือกปากเหลืองถิ่นใต้ เป็นนกเงือกที่พบแพร่กระจายพันธุ์เฉพาะที่ทวีปแอฟริกาตอนใต้ ถือเป็นนกเงือกปากเหลืองแอฟริกาชนิดหนึ่ง นอกจากนกเงือกปากเหลืองถิ่นเหนือ (*T. flavirostris*) ซึ่งเป็นนกเงือกปากเหลืองอีกชนิดหนึ่งที่พบได้ในทวีปแอฟริกา
[thumb|left|ขณะหากินบนพื้นที่[ทะเลทรายคาลาฮารี]]
นกเงือกปากเหลืองถิ่นใต้ มีจุดเด่น คือ ลักษณะจะงอยปากที่มีสีเหลืองยาว ไม่มีขนใต้ปีก มีพฤติกรรมความเป็นอยู่แตกต่างจากนกเงือกที่อาศัยอยู่ในทวีปเอเชียอย่างสิ้นเชิง โดยจะอาศัยอยู่ในพื้นที่เปิดโล่ง เช่น ป่าละเมาะ หรือทุ่งหญ้า หรือทะเลทราย ผิดกับนกเงือกที่อาศัยอยู่ในทวีปเอเชียที่จะอาศัยอยู่เฉพาะในป่าดิบชื้นเท่านั้น กินแมลงเป็นอาหารหลัก ซึ่งในพื้นที่ ๆ เปิดโล่งนั้นสามารถหาอาหารได้ง่ายและมากกว่า แต่ก็ทำรังและหลับนอนบนต้นไม้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:นกเงือก
วงศ์งูเส้นด้าย

**วงศ์งูเส้นด้าย** () เป็นวงศ์ของงูจำพวกงูดินวงศ์หนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Leptotyphlopidae

ลักษณะเด่นของงูดินวงศ์นี้ คือ กระดูกพรีแมคซิลลาไม่มีฟัน กระดูกแมคซิลลาเรียงตัวตามยาวและไม่มีฟัน ช่องเปิดของตาอยู่ที่กระดูกฟรอนทัล ขากรรไกรล่างมีกระดูกโคโรนอยด์และกระดูกเดนทารีมีฟัน 4-5 ซี่ ไม่มีกระดูกของระยางค์ขาแต่มีกระดูกเชิงกรานขนาดเล็กที่ยังลดรูปไม่หมดฝังอยู่ในกล้ามเนื้อลำตัว ไม่มีปอดข้างซ้าย ไม่มีท่อนำไข่ข้างซ้าย

มีลักษณะลำตัวเรียวยาวมาก มีความยาวของลำตัวตั้งแต่ 15-25 เซนติเมตร แต่บางชนิด เช่น *[[Leptotyphlops macrolepis]]* และ *[[Leptotyphlops occidentalis|L. occidentalis]]* มีความยาวกว่า 30 เซนติเมตร แต่ในชนิด *[[งูเส้นด้ายบาร์เบโดส|*L. carlae]]* กลับมีความยาวเพียง 10 เซนติเมตร นับเป็นงูชนิดที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก

อาศัยอยู่ในพื้นที่ ๆ มีความแตคกต่างกันมากทั้งแห้งแล้งและชุ่มชื้น กินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังโดยเฉพาะปลวกเป็นอาหารหลัก สามารถเสาะแสวงหารังปลวกได้จากสารเคมีในตัวปลวก เนื่องจากอาศัยอยู่ในจอมปลวกจึงพบบางชนิด เช่น *L. dulcis* บนต้นไม้สูงจากพื้นดินโดยเลื้อยไปในภายในรังของปลวกที่อยู่ตามต้นไม้

พบประมาณ 90 [[species|ชนิด]] ทุกชนิดแพร่ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่ทั้งหมด แบ่งออกได้เป็น 2 [[genus|สกุล]] คือ

**Leptotyphlops* <small>Fitzinger, 1843</small>
**Rhinoleptus'' Orejas-Miranda, Roux-Estève & Guibé, 1970

แพร่กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา, อเมริกาเหนือและอเมริกาใต้, เอเชียตะวันตกเฉียงใต้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:งูดิน
*
นกเงือกปากเหลืองแอฟริกา

**นกเงือกปากเหลืองแอฟริกา** หรือ **นกเงือกปากเหลือง** () เป็นนกเงือก 2 ชนิด ที่พบได้ในทวีปแอฟริกา

*นกเงือกปากเหลืองถิ่นใต้ (*Tockus leucomelas*)
*นกเงือกปากเหลืองตะวันออก หรือนกเงือกปากเหลืองถิ่นเหนือ (*Tockus flavirostris*)

หมวดหมู่:การแก้ความกำกวม
หมวดหมู่:นกแบ่งตามชื่อสามัญ
หมวดหมู่:นกเงือก
ฟรีแด็ก-มีสแต็ก

**ฟรีแด็ก-มีสแต็ก** (, ), **ฟรือแด็ก-มิสแต็ก** () หรือ **ฟรีเด็ค-มิสเท็ค** () เป็นนครในแคว้นมอเรเวีย-ไซลีเชีย ประเทศเช็กเกีย ประกอบด้วย 2 เมืองอิสระในอดีตคือ ฟรีแด็กและมีสแต็ก แบ่งจากกันโดยแม่น้ำโอสตราวิตแซ () 

## เขตการปกครอง
ฟรีแด็ก-มีสแต็กแบ่งออกเป็นเขตและหมู่บ้าน 7 แห่ง ได้แก่ ฟรีแด็ก, มีสแต็ก, แคลโบวิตแซ, ลีสโกแว็ตส์, ลิซูฟกี, สกาลิตแซ และแซลิงโกวิตแซ
    
## ประวัติ
นครนี้มีประวัติสืบไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 เมื่อมีการสร้างปราสาทกอทิกขึ้นในบริเวณนี้ เมืองฟรีแด็ก (ในตอนนั้นมีชื่อว่าฟรีทแบร์ค) ได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกใน ค.ศ. 1267 ต่อมาในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1943 ชาวเยอรมันรวมเมืองอิสระฟรีแด็กและมีสแต็กให้กลายเป็นเมืองเดียวที่มีชื่อว่าฟรีแด็ก จากนั้นจึงเปลี่ยนชื่อกลับไปเป็นเหมือนเดิมใน ค.ศ. 1945 ใน ค.ศ. 2006 ฟรีแด็ก-มีสแต็กได้รับการยกฐานะเป็นนครโดยกฎหมาย

## ประชากร

## ภูมิอากาศ
ในฤดูหนาวอากาศหนาวและมีเมฆปกคลุม ช่วงกลางวันสั้นและหิมะตกเป็นเรื่องปกติ อุณหภูมิเฉลี่ยในเดือนมกราคมคือ -5 องศาเซลเซียส (23 องศาฟาเรนไฮต์) ส่วนฤดูร้อน มีอากาศอบอุ่น มีฝนตกบ้าง อุณหภูมิเฉลี่ยของเดือนกรกฎาคมคือ 18 องศาเซลเซียส (64 องศาฟาเรนไฮต์) อุณหภูมิต่ำสุดของเมืองคือ -34.8 องศาเซลเซียส และอุณหภูมิสูงสุดอยู่ที่ 35.9 องศาเซลเซียส

## เมืองพี่น้องและเมืองแฝด
ฟรีแด็ก-มีสแต็กเป็นเมืองพี่เมืองน้องกับเมืองต่อไปนี้:
* บีแยลสกอ-เบียวา ประเทศโปแลนด์
* ฮาเริลเบเกอ ประเทศเบลเยียม
* มึสวอวิตแซ ประเทศโปแลนด์
* ฌิลินา ประเทศสโลวาเกีย
* เทศมณฑลชือวีแยตส์ ประเทศโปแลนด์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*

หมวดหมู่:เมืองในประเทศเช็กเกีย
หมวดหมู่:แคว้นมอเรเวีย-ไซลีเชีย
ปลากริมแรด

**ปลากริมแรด** () เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กที่อยู่ในสกุล *Parosphromenus* ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae) 

มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาที่อยู่ในสกุล *[[Trichopsis]]* หรือปลากริม แต่มีฐานครีบหลังกว้างกว่า และมีขอบครีบสีฟ้า ตามลำตัวมีลวดลายหรือลายแถบแตกต่างกันออกไปตามแต่ชนิด

ปลากริมแรด กระจายพันธุ์ตั้งแต่ภาคใต้ตอนล่างของประเทศไทย ไปตลอดแหลมมลายู จนถึงอินโดนีเซีย มักอาศัยอยู่ในพื้นที่ ๆ เป็นป่าพรุ หรือน้ำที่มีสภาพเป็นกรด มีสีชา (ค่า pH ต่ำกว่า 7) ในประเทศไทยพบเพียงชนิดเดียวเท่านั้น จัดเป็นปลาที่หายาก และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ

## การจำแนก
* *[[Parosphromenus alfredi]]*
* *[[Parosphromenus allani]]*
* *[[Parosphromenus anjunganensis]]*
* *[[Parosphromenus bintan]]*
* *[[Parosphromenus deissneri]]*
* *[[Parosphromenus filamentosus]]*
* *[[Parosphromenus harveyi]]*
* *[[Parosphromenus linkei]]*
* *[[Parosphromenus nagyi]]*
* *[[Parosphromenus opallios]]*
* *[[Parosphromenus ornaticauda]]*
* *[[Parosphromenus pahuensis]]*
* *[[Parosphromenus paludicola]]* (เป็นชนิดที่พบในประเทศไทย)
* *[[Parosphromenus parvulus]]*
* *[[Parosphromenus quindecim]]*
* *[[Parosphromenus rubrimontis]]*
* *[[Parosphromenus sumatranus]]*
* *[[Parosphromenus tweediei]]*
**ชนิดที่ค้นพบใหม่**
* *[[Parosphromenus phoenicurus]]* - อดีตเคยใช้ *P.* sp. "Langgam"
* *[[Parosphromenus gunawani]]* - อดีตเคยใช้ *P.* sp. "Danau Rasau" 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาป่าพรุ
หมวดหมู่:วงศ์ปลากัด ปลากระดี่
อ็อสนาบรึค

**อ็อสนาบรึค** (, ; เว็สท์ฟาเลิน: ) เป็นเมืองในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ห่างจากเมืองมึนส์เทอร์ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 45 กิโลเมตร ด้วยจำนวนประชากร 168,145 คน ทำให้เมืองนี้เป็นหนึ่งในสี่เมืองใหญ่ของรัฐนีเดอร์ซัคเซิน

## เมืองพี่น้อง
อ็อสนาบรึคเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:

* ฮาร์เลม ประเทศเนเธอร์แลนด์ (1961)
* อ็องเฌ ประเทศฝรั่งเศส (1964)
* กมุนด์ ประเทศออสเตรีย (1971)
* ดาร์บี สหราชอาณาจักร (1976)
* ไกรฟส์วัลท์ ประเทศเยอรมนี (1988)
* ตเวียร์ ประเทศรัสเซีย (1991)
* เอวันส์วิลล์ สหรัฐ (1991)
* ควังมย็อง ประเทศเกาหลีใต้ (1997)
* ชานักคาแล ประเทศตุรกี (2004)
* วีลาเรียล ประเทศโปรตุเกส (2005)
* เหอเฝย์ ประเทศจีน (2006)

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
*  
* 

## อ่านเพิ่ม
* Gerd Steinwascher (editor): *Geschichte der Stadt Osnabrück* Meinders & Elstermann, Belm 2006, 
* Bettina Meckel: *Osnabrück und Umland*. Wenner, Osnabrück, 2010. An excellent picture book includes translation to English by Nick Woods. 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*

หมวดหมู่:สถานที่ในเหตุการณ์ฮอโลคอสต์ในประเทศเยอรมนี
บั๊ก บันจี้

**บั๊ก บันจี้** (อังกฤษ: Bug Bunji) เป็นวงดนตรีเกิร์ลกรุปชาวไทย สังกัด แกรมมี่ มีสมาชิก 4 คนด้วยกัน มีผลงานปี พ.ศ. 2543

## ประวัติ
**บั๊กบันจี้** หรือ สี่แมลงน้อยกระโดห้อยหัว มีสมาชิก 4 คนด้วยกัน คือ สาวิกา ไชยเดช (พิ้งกี้) วนัสนันท์ ธรรมบูรณะวงษ์ (แก็ก) ธัชชา พุ่มอ่อน (จ๋า) และเจนนิเฟอร์ ชวโนวานิช (เจน) ที่สี่คนมีผลงานอัลบั้มตอนอายุ 12 ปี หนึ่งชุด เมื่อปี พ.ศ. 2543 โดยออกอัลบั้มกับสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ กับอัลบั้ม "Forest Girl" ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2543

**Forest Girl** อัลบั้มชุดนี้มีเพลงยอดนิยมมากมาย เช่น O-YA-O รู้ป่ะ อยากมีแค่เธอ ไม่อยากยืนข้างเธอ และเพลง ขอบคุณดาว ส่วน Producer ในอัลบั้มชุดนี้คือ กบ-นิมิตร จิตรานนท์ แนวเพลงในอัลบั้มชุดนี้เป็นแนวป๊อปค่อนข้างสนุก อบอวลไปด้วยกลิ่นป่า Jungle Sound และศิลปินทั้งกลุ่มยังได้รับรางวัลในวันเด็กอีกด้วย 

พวกเธอทั้งสี่คนยังมีผลงานโฆษณาและนิตยสารที่ถ่ายร่วมกัน เช่น โฆษณาแชมพูแคลรอล โฆษณาสกาแคร์ นิตยสาร The Boy และอีกมากมาย

## ผลงาน
### เพลงที่มีชื่อเสียง
* เพลง "ขอบคุณดาว" (3.29)
* เพลง "ไม่อยากยืนข้างเธอ" (4.33)
* เพลง "รู้ป่ะ" (3.41)
* เพลง "ไปวัดจีน" (3.27)
* เพลง "O-YA-O" (3.17)

### สตูดิโออัลบั้ม

### โฆษณา
* โฆษณาแชมพูแคล์รอล (**พิ้งกี้ - เจน**)
* โฆษณาสกาแคร์ (**พิ้งกี้ - เจน - แก๊ก - จ๋า**)

### มิวสิควีดีโอ
* เพลง **อะไร...ว้า** ศิลปิน แซนด์-แบงค์ (เฉพาะ เจน เจนิเฟอร์)
* เพลง **เกรงใจ** ศิลปิน แร็พเตอร์ (เฉพาะ จ๋า ธัชชา)
* เพลง **I LOVE YOU** ศิลปิน เจอาร์-วอย (เฉพาะ จ๋า ธัชชา)

## อ้างอิง
* การบ้าน.com read-content-tid-121465 บั๊ก บันจี้ อัลบั้ม Forest girls 4 สาวน่ารัก พิ้งกี้ เจน จ๋า แก๊ก

## แหล่งข้องมูลอื่น
* Bug Bunji 

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติไทย
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม มิวสิค
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 1990
แม่น้ำชิกกาซอเวย์

thumb|250 px|แผนที่แสดงต้นน้ำของแม่น้ำแพสคากูลา คือแม่น้ำลีฟและแม่น้ำชิกกาซอเวย์ไหลมารวมกัน

**แม่น้ำชิกกาซอเวย์** () เป็นแม่น้ำที่มีความยาวราว 210 ไมล์ (340 กม.)  ไหลผ่านทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐมิสซิสซิปปี สหรัฐอเมริกา ต้นน้ำอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันออกของรัฐ ไหลไปทางใต้รวมกับแม่น้ำลีฟ ในจอร์จเคาน์ตี กลายเป็นแม่น้ำแพสคากูลา

ชิกกาซอเวย์
เกาะบูเกนวิลล์

**เกาะบูเกนวิลล์** (; ตอกปีซิน: *Bogenvil*) เป็นเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก โดยเป็นเกาะใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะโซโลมอน แต่เป็นส่วนหนึ่งของประเทศปาปัวนิวกินี เกาะมีพื้นที่ 9,300 ตารางกิโลเมตร มีจุดสูงสุดคือ ยอดเขาบัลบี สูง 2,700 เมตร

นักเดินเรือชาวฝรั่งเศสชื่อ หลุยส์ เดอ บูแก็งวีล เดินทางเข้ามาสำรวจเกาะนี้ใน ค.ศ. 1768 ภายใต้การควบคุมของบริษัทการค้าของเยอรมนี ใน ค.ศ. 1882 และเยอรมนีเข้าครอบครองเกาะนี้ระหว่าง ค.ศ. 1899–1914 ออสเตรเลียเข้ายึดครองในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ใน ค.ศ. 1942 ญี่ปุ่นเข้ายึดครองซึ่งมีการพัฒนาอ่าวและสร้างเป็นสนามบิน กลายเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนภายใต้ความคุ้มครองของสหประชาชาติของนิวกีนีหลังสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็นส่วนหนึ่งของประเทศปาปัวนิวกีนีหลังแยกตัวเป็นประเทศใน ค.ศ. 1975

ภูมิภาคปกครองตนเองบูเกนวิลล์จะกลายเป็นเอกราชจากปาปัวนิวกินีใน ค.ศ. 2027

## ภูมิอากาศ




## การลงประชามติเอกราช

ในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2019 มีการจัดประชามติที่ไม่มีผลผูกพันว่าบูเกนวิลล์ควรเป็นรัฐเอกราชจากปาปัวนิวกินีหรือไม่ ผลตอบรับจำนวนมากอยู่ในฝั่งยอมรับ โดยมีผู้โหวตสนับสนุนถึง 98% ทำให้รัฐบาลปาปัวนิวกินีและบูเกนวิลล์ยอมรับให้ภูมิภาคนี้เป็นเอกราชโดยสมบูรณ์ใน ค.ศ. 2027

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* 
* 
* Hobbs, J. (2017). *Fundamentals of World Regional Geography* (4th ed.). Boston, Massachusetts.

## อ่านเพิ่ม

* Robert Young Pelton, Hunter Hammer and Heaven, Journeys to Three Worlds Gone Mad. 

บูเกนวิลล์
หมู่เกาะเบาน์ตี

**หมู่เกาะเบาน์ตี** () เป็นกลุ่มเกาะเล็ก ๆ 13 เกาะที่ไม่มีคนอยู่อาศัย มีพื้นที่ 330 เอเคอร์ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นส่วนหนึ่งของประเทศนิวซีแลนด์ ตั้งอยู่ทางตะวันออก/ใต้ ของเกาะใต้ ราว 670 กม. และตั้งอยู่ทางทิศใต้-ตะวันตกของหมู่เกาะแชทัม หมู่เกาะได้ลงทะเบียนขึ้นเป็นมรดกโลก

## อ้างอิง

เบาน์ตี
ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555

*ระวังสับสนกับ [[ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา|ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550]]*

**ตราสัญลักษณ์ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555** ออกแบบโดย นายศิริ หนูแดง พร้อมๆกับตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 28 กรกฎาคม 2555

## การประกาศใช้
ที่ทำเนียบรัฐบาล เวลา 13.00 น. ของตอนบ่ายวันวันที่ 29 พฤษภาคม 2555 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติทั้ง 2 งาน และคณะรัฐมนตรีได้แจ้งให้ทุกหน่วยงานราชการทุกหน่วยงานทั่วทั้งประเทศ ได้เตรียมการประดับตราสัญลักษณ์ และติดธงสัญลักษณ์นี้ในสถานที่ราชการทุกแห่ง ส่วนพสกนิกรชาวไทยทั่วประเทศสามารถซื้อหรือจับจองมาติดในบ้านได้ ตามร้านจำหน่ายตราสัญลักษณ์หรือธงทั่วไป

ต่อมา เว็บไซด์ทำเนียบรัฐบาล http://www.thaigov.go.th/ ได้เผยแพร่ข่าวว่า ที่ประชุมคณะรัฐมนตรีรับทราบ เรื่องตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555 และตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ขณะทรงดำรงพระราชอิสริยยศสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร) เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 28 กรกฎาคม 2555 ตามที่สำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรีเสนอ
## ความหมาย
ตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติฯ นี้ประกอบด้วย อักษรพระนามาภิไธย ส.ก. อยู่ภายในวงรีพื้นสีน้ำเงินด้านบนวงรีเป็นพระมหามงกุฎ ภายในพระมหามงกุฎเป็นพระแสงจักรและพระแสงตรีศูล มีเครื่องราชอิสริยาภรณ์โบราณมงคลพระมหาสังวาลนพรัตนราชวราภรณ์ล้อมรอบวงรี ขนาบข้างด้วยพระสัปตปฎลเศวตฉัตร ด้านล่างวงรีเป็นเลขไทย 80 อยู่ในรูปทรงของเพชรด้านล่างเลขไทย 80 เป็นผ้าแพรแถบอักษรข้อความ พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555 ในการพระราชพิธีบรมราชาภิเษก วันที่ 5 พฤษภาคม 2493 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ สถาปนาสมเด็จพระราชินี เป็นสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินี แล้วพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ อันเป็นโบราณมงคลนพรัตนราชวราภรณ์

## การเผยแพร่ต่อสาธารณชน
ภายหลังการสิ้นสุดการแสดงตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ขณะทรงดำรงพระราชอิสริยยศสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร) เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 28 กรกฎาคม 2555 เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2555 แล้วนั้น

วันที่ 1 สิงหาคม 2555 สถานีโทรทัศน์ทุกช่องทยอยนำตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 12 สิงหาคม 2555 ขื้นแสดงตรงมุมซ้ายบนของหน้าจอ ซึ่งได้ใช้ไปเรื่อยๆ จนถึงช่วงวันที่ 1 และ 2 กันยายน 2555

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติ
ลิงบาบูนชัคม่า

**ลิงบาบูนชัคม่า** หรือ **ลิงบาบูนเคป** (; )  เป็นลิงบาบูนชนิดหนึ่ง ในวงศ์ลิงโลกเก่า (Cercopithecidae) 

ลิงบาบูนชัคม่า เป็นลิงบาบูนที่มีขนาดใหญ่ที่สุด และนับเป็นลิงอีกชนิดหนึ่งที่มีขนาดใหญ่ที่สุด  มีขนตามตัวสีน้ำตาล ขนค่อนข้างหยาบ หน้าดำ หูมีขนน้อย แต่ตัวผู้ขนตรงรอบคอและไหล่ยาว และมีขนปรกที่ปาก ส่งเสียงร้องได้ดัง วิ่งได้เร็วมากและทรงพลัง มีลักษณะการวิ่งเหมือนม้าควบ ว่ายน้ำเก่ง 
 
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง ฝูงหนึ่งมีจำนวนเป็นร้อยอาจถึง 200-300 ตัว มีหัวหน้าเป็นตัวผู้ ซึ่งเป็นผู้ควบคุมสังคมของตัวให้เป็นระเบียบ ในขณะในหมู่ลิงตัวเมียจะมีการจัดลำดับสังคมตามอาวุโส ในเวลากลางคืนจะนอนพักผ่อนในถ้ำ หรือซอกหิน หรือบนกิ่งไม้ใหญ่ เพื่อหลบหลีกศัตรู เนื่องจากลิงบาบูนชัคม่าเองก็ตกเป็นอาหารของสัตว์กินเนื้อขนาดใหญ่กว่าด้วย เช่น สิงโต เสือดาว, เสือชีตาห์ โดยอาจจะโดนล่าได้ถึงบนต้นไม้ และลูกลิงก็ตกเป็นเหยื่อของนกล่าเหยื่อขนาดใหญ่ เช่น นกเหยี่ยว, นกอินทรี เป็นต้น ส่วนในหมู่ลิงตัวผู้จะมีการสลับสับเปลี่ยนกันเรื่อย เนื่องจากการแย่งชิงกันเป็นจ่าฝูง และหากมีลิงจากที่อื่นจะขอเข้าเป็นสมาชิกฝูง ก็ต้องได้รับการอนุญาตจากลิงตัวอื่นในฝูง 

ลิงบาบูนชัคม่าไม่ค่อยพบในป่าทึบ ชอบอยู่ตามเขาที่เป็นหินมีต้นไม้น้อย เนื่องจากว่าลิงบาบูนชัคม่าขึ้นต้นไม้ไม่เก่ง ในเวลาเช้ามักลงมาจากต้นไม้เพื่อลงมาอาบแดด และแยกย้ายกันหากิน  มีพฤติกรรมผสมพันธุ์เป็นคู่ ไม่ปะปนกัน มีระยะเวลาตั้งท้องประมาณ 6-7 เดือน ออกลูกครั้งละ 1 ตัว ลูกจะอยู่กับแม่ตลอดเวลา บางครั้งพ่อลิงจะช่วยดูแลลูกด้วย เมื่อลูกยังเล็กจะอยู่ที่อกแม่และดูดนมแม่ เมื่อโตขึ้นมาหน่อยจะเปลี่ยนขึ้นมาเกาะหลังแม่ ลิงบาบูนชัคม่ามีอายุยืนราว 20 ปี 

ลิงบาบูนชัคม่า แพร่กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกาตอนใต้ กินอาหารได้ทั้งเนื้อสัตว์และพืชผักและเมล็ดพืชผลไม้ต่าง ๆ นอกจากนี้แล้วยังสามารถวิ่งกระโจนจับนกฟลามิงโกกินเป็นอาหารได้ด้วย

ลิงบาบูนชัคม่า แบ่งออกได้เป็น 3 ชนิดย่อย คือ

**Papio ursinus ursinus* Kerr, 1792 – พบในแอฟริกาตอนใต้
**Papio ursinus griseipes* Pocock, 1911 – พบในแอฟริกาใต้ทางตอนเหนือและตอนใต้ของแซมเบีย
**Papio ursinus raucana* Shortridge, 1942 – พบตั้งแต่นามิเบียจนถึงตอนใต้ของแองโกลา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ลิงโลกเก่า
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปแอฟริกา
พระเจ้าทันกุน

**ทันกุน** (; ) หรือ **ทันกุนวังก็อม** (; ) เป็นผู้ก่อตั้งในตำนานและกษัตริย์องค์แรกแห่งโชซ็อนโบราณ อาณาจักรเกาหลีแห่งแรก พระองค์สถาปนาอาณาจักรแรกในบริเวณที่ปัจจุบันคือคาบสมุทรเกาหลีตอนเหนือ กล่าวกันว่าพระองค์เป็น "พระนัดดาแห่งสวรรค์" "โอรสแห่งหมี" และสถาปนาอาณาจักรแรกเมื่อ 2333 ปีก่อน ค.ศ. บันทึกแรกสุดของตำนานพระเจ้าทันกุนมาจาก*[[ซัมกุก ยูซา]]* ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ซึงอ้างบันทึกประวัติศาสตร์เกาหลีที่สูญหายชื่อ *Gogi* (;  'บันทึกโบราณ') และ *[[เว่ย์ชู]]* ของจีน 

นักประวัติศาสตร์เกาหลีหลายคยพิจารณาว่าทันกุนกับเทงรีว่ามีรากศัพท์เดียวกัน

## ตำนานและการตีความ

## พระราชวงศ์
* พระราชบิดา : เจ้าชายซังกย็อง (ภายหลังถูกสถาปนาเป็น พระเจ้า อินจง)
* พระราชมารดา : พระนางฮวังโบซู ตระกูลฮัน แห่งซ็องซ็อง (ภายหลังถูกสถาปนาเป็น สมเด็จพระนางเจ้าอึยฮเย พระพันปีหลวง)
* พระราชินี มี 3 พระองค์ : 
# พระนางฮโยซ็อง ตระกูลยง แห่งยอนึง (ภายหลังถูกสถาปนาเป็น พระนางโซย็อน พระพันปีหลวง)
# พระนางฮเยอึย ตระกูลซ็อง แห่งนัมซัน (ภายหลังถูกสถาปนาเป็น พระนางโซว็อน พระพันปีหลวง)
# พระนางฮย็อนริน ตระกูลโซ แห่งว็อนซัน (พระนางโซริน พระราชชนนี)
* พระราชโอรส
# เจ้าชายบูมงกฎราชกุมาร แห่ง โกโชซ็อน ประสูติจาก พระราชินีฮโยซ็อง ตระกูลยง (พระเจ้าบู)
# เจ้าชายจุน ประสูติจากพระราชินีฮเยอึย ตระกูลซ็อง (พระเจ้าจุน)
* พระราชธิดา
# เจ้าหญิงซุกฮย็อน ประสูติจาก พระราชินีฮย็อนริน ตระกูลโซ
# เจ้าหญิงซุกฮเย ประสูติจาก พระราชินีฮย็อนริน ตระกูลโซ
# เจ้าหญิงซุกฮวี ประสูติจาก พระราชินีฮย็อนริน ตระกูลโซ
# เจ้าหญิงไม่ทราบพระนาม ประสูติจากพระราชินีฮย็อนริน ตระกูลโซ

## สุสานทันกุน

คิม อิล-ซ็อง ผู้นำเกาหลีเหนือ ยืนยันว่าพระเจ้าทันกุนไม่ได้เป็นเพียงตำนาน แต่เป็นบุคคลที่มีตัวตนจริงทางประวัติศาสตร์ เป็นผลให้นักโบราณคดีชาวเกาหลีเหนือถูกบังคับให้ค้นหาซากศพและหลุมศพที่เชื่อว่าเป็นของพระเจ้าทันกุน

สื่อสิ่งพิมพ์เกาหลีเหนือรายงานว่า สุสานทันกุนเป็นที่ฝังศพที่อ้างว่าเป็นของพระเจ้าทันกุนในตำนาน

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
*

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์โชซ็อนโบราณ
หมวดหมู่:บุคลาธิษฐานประจำชาติ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงก่อตั้ง
สารพัดพิษ

**สารพัดพิษ** หรือ ส้มพอ กักไม้ฝอย สะนาน  เป็นไม้พุ่มในวงศ์ Leguminosae วงศ์ย่อย Papilionoideae ต้นอ่อนเปลือกสีเขียวนวล แก่เป็นสีเทาอมน้ำตาล ใบประกอบแบบขนนกชั้นเดียว ดอกช่อ ดอกย่อยทรงดอกถั่ว สีเหลือง ผลเดี่ยว ฝักเป็นทรงกระบอกยาว ฝักแก่จะนูนที่ตำแหน่งเมล็ด เป็นสีน้ำตาล เมล็ดใช้รักษาอาการติดเชื้อเป็นฝีหนอง
## อ้างอิง
* มัณฑนา นวลเจริญ. พรรณไม้ป่าชายหาด. ปทุมธานี. สำนักพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ 2552 หน้า 153

หมวดหมู่:วงศ์ย่อยถั่ว
หมวดหมู่:สมุนไพร
โพธิ์ขี้นก

**โพธิ์ขี้นก** หรือโพตัวผู้ หรือโพประสาท  เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Moraceae โคนต้นเป็นพูพอน เปลือกสีน้ำตาลอมเทา ใบเดี่ยว รูปหัวใจ บริเวณกิ่งตอนต้นมีรากอากาศห้อยลงมา ปลายใบมีติ่งแหลม ดอกช่อ ออกตามซอกใบตามปลายกิ่ง ดอกเจริญอยู่บนฐานรองดอก ดอกตัวผู้อยู่ใกล้ช่องของฐานรองดอก ดอกตัวเมียอยู่ถัดเข้าไป ผลเดี่ยว ขนาดเล็ก อัดแน่นอยู่บนฐานรองดอก ผลเดี่ยว ขนาดเล็ก อัดแน่นอยู่บนฐานรองดอก มีผนังบาง ๆ หุ้มฐานรองดอก เปลี่ยนจากสีเขียวมีน้ำยางมาเป็นสีดำอมแดงนิ่มและไม่มียาง 

ผลใช้เป็นอาหารสัตว์ เปลือกและใบเป็นยาละลายเสมหะ เปลือกและผลบดให้ละเอียด เป็นยาแก้โรคบิด เปลือกผลผสมสมุนไพรอื่นทำเป็นขี้ผึ้งทาแก้ปวด ยางผสมกับน้ำตาลมะพร้าวใช้ขับพยาธิ 
## อ้างอิง
* มัณฑนา นวลเจริญ. พรรณไม้ป่าชายหาด. ปทุมธานี. สำนักพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ 2552 หน้า 112
หมวดหมู่:สกุลโพ
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:พืชที่เป็นพิษต่อพยาธิ
ศักดา นพสิทธิ์

**ศักดา นพสิทธิ์** (เกิด 10 ธันวาคม พ.ศ. 2506) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม อดีตประธานแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) จังหวัดชลบุรี อดีตโฆษกพรรคเพื่อไทย และอดีตรองเลขาธิการพรรคเพื่อชาติ

## ประวัติ
ศักดา เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2506 เป็นบุตรของนายมานพ นางสมาน นพสิทธิ์ มีบุตรสาว คือวรรณิดา นพสิทธิ์ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี เขต 2 พรรคประชาชน

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี หลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิต จากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และระดับปริญญาโท หลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิต จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และหลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยบูรพา

เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2567 ศักดาถูกนายศุภเดช รัตนะเจริญลาภ ใช้อาวุธปืนขนาด 9 มม. ยิงที่บริเวณลานจอดรถร้านข้าวต้ม กระสุนเข้าที่บริเวณท้องทะลุหลัง ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส โดยสาเหตุมาจากการทะเลาะวิวาท

## การเมือง
ศักดา นพสิทธิ์ เคยลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชลบุรี ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่แพ้ให้กับนายวิทยา คุณปลื้ม จากพรรคชาติไทย และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 แพ้ให้กับนายอัมรินทร์ ตั้งประกอบ จากพรรคไทยรักไทย ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 เขาได้เข้าร่วมงานและได้รับแต่งตั้งเป็นโฆษกพรรคเพื่อไทย รวมทั้งเป็นประธาน นปช.จังหวัดชลบุรี

ศักดา นพสิทธิ์ เป็นหนึ่งในสมาชิก นปช. ที่มีบทบาทในการชุมนุมระหว่างการประชุมผู้นำประเทศอาเซียน ที่พัทยาด้วยเขาเคยจำคุกในคดี เหตุการณ์ก่อความไม่สงบของกลุ่ม นปช. เมษายน พ.ศ. 2552 ในศาลชั้นต้น ในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2558 ต่อมาใน วันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2558 เขาได้รับการประกันตัวในวงเงิน 8 แสนบาท 

เขาจำคุกในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2560 ตามคำตัดสินของศาลอุทธรณ์ในคดีดังกล่าว และไม่ได้รับการประกันตัวในวันดังกล่าว

ในปี พ.ศ. 2561 เขาได้ย้ายไปร่วมงานกับพรรคเพื่อชาติ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:พรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:พรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:พรรคเพื่อชาติ
หมวดหมู่:แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
โฮลด์ออนทิลเดอะไนต์

**โฮลด์ออนทิลเดอะไนท์** (อังกฤษ: Hold On 'til the Night) เป็นสตูดิโออัลบั้มเปิดตัวนักร้องชาวอเมริกัน เกรย์สัน แชนซ์ อัลบั้มได้รับการปล่อยตัวเมื่อ 2 สิงหาคม 2011 โดย eleveneleven, Maverick Records, Streamline Records and Geffen Records. อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแรกที่ได้รับการปล่อยตัวโดย Ellen DeGeneres' record label eleveneleven. นำโดยสองซิงเกิล "เวตติงเอาต์ไซด์เดอะไลนส์" และ "อันเฟรนด์ ยู" อัลบั้มนี้ถูกบันทึกเสียงที่ Los Angeles และผลิตโดย The Matrix Steinberg และ Ron Fair

## ซิงเกิล
**[[เวตติงเอาต์ไซด์เดอะไลนส์]]** (อังกฤษ: Waiting Outside the Lines) ได้ปล่อยเป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มนี้ เมื่อ 26 สิงหาคม พศ 2553 แต่ปล่อยเป็นมินิอัลบั้มแล้วเมื่อ 19 เมษายน 2553 มิวสิกวิดีโออำนวยการสร้างโดย Sanaa Hamri และปล่อยให้ชมเมื่อ 13 ธันวาคม 2553

**[[อันเฟรนด์ ยู]]** (อังกฤษ: Unfriend You)ได้ปล่อยเป็นซิงเกิลที่สองของอัลบั้มเมื่อ 17 พฤษภาคม 2553 ได้ดารา นักร้องสาว อารีอาน่า แกรนด์ มาเป็นนางเอกเอ็มให้ด้วย ซึ่งปล่อยให้รับชมเมื่อ 30 มิถุนายน 2553

ซิงเกิล **โฮลด์ออนทิลเดอะไนท์** (อังกฤษ: Hold On 'til the Night) ซึ่งเป็นชื่อเดียวกับอัลบั้ม ได้ปล่อยเป็นซิงเกิลที่ 3 ถ่ายทำเมื่อ  6 พฤศจิกายน 2553 มิวสิคได้เผยแพร่ลง VEVO เมื่อวันศุกร์ 9 ธันวาคม 2553

และซิงเกิล **เทคอะลุคแอตมีนาว** (อังกฤษ: Take a Look at Me Now) ได้เผยแพร่ในเอเชียเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2554

## การออกจำหน่าย
ในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มขายได้ 16,185 ในสัปดาห์แรก เปิดตัวครั้งแรกที่ชาร์ตลำดับที่ 29 ในบิลบอร์ด 200 
ในแคนาดา อัลบั้มเปิดตัวด้วยชาร์ตลำดับที่ 67 ในแคนาดา อัลบั้มชาร์ต 
ในฝรั่งเศส อัลบั้มเปิดตัวด้วยชาร์ตลำดับที่ 47 ในฝรั่งเศส อัลบั้มชาร์ต  22 กันยายน 2554 อัลบั้มได้ติดอันดับที่ 144 ของบิลบอร์ด 200 อีกครั้ง

## รายชื่อเพลง

## อ้างอิง
* Official website
* https://itunes.apple.com/us/album/hold-on-til-the-night/id449077139

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเกรย์สัน แชนซ์
แม่พระบังเกิด

**แม่พระบังเกิด** () หมายถึง วันประสูติหรือการประสูติของพระนางมารีย์พรหมจารี เหตุการณ์นี้ไม่ปรากฏในคัมภีร์ไบเบิล แต่ปรากฏในพระวรสารนักบุญยากอบซึ่งเป็นพระวรสารนอกสารบบที่เขียนขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 2 พระวรสารนี้ระบุด้วยว่าบิดามารดาของพระแม่มารีย์คือนักบุญโยอาคิมและนักบุญอันนา

วันฉลองแม่พระบังเกิดในคริสตจักรโรมันคาทอลิกและแองกลิคันคอมมิวเนียนตรงกับวันที่ 8 กันยายน โดยนับจากวันสมโภชพระนางมารีย์ผู้ปฏิสนธินิรมล (8 ธันวาคม) ไป 9 เดือน 

## ประวัติการฉลอง
การฉลองแม่พระบังเกิดเกิดขึ้นครั้งแรกที่ซีเรียและปาเลสไตน์ราวคริสต์ศตวรรษที่ 6 สันนิษฐานว่านักบุญโรมานุสแห่งแอนติออกได้นำขนบนี้ไปเผยแพร่ในศาสนาคริสต์ตะวันออกจนแพร่หลาย นักบุญหลายองค์ในสมัยต่อมาก็สนับสนุนการเฉลิมฉลองนี้ด้วย เช่น นักบุญแอนดรูว์แห่งครีต นักบุญจอห์นแห่งดามัสกัส ส่วนคริสตจักรโรมันคาทอลิกเริ่มรับรองการฉลองนี้ราวปลายคริสต์ศตวรรษที่  7 จากนั้นจึงแพร่หลายไปทั่วยุโรป

เหตุที่กำหนดให้ฉลองแม่พระบังเกิดในวันที่ 8 กันยายน เพราะเดิมวันนี้เป็นวันฉลองโบสถ์นักบุญอันนา กรุงเยรูซาเลม ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นสถานที่ที่นักบุญอันนาให้กำเนิดพระแม่มารีย์ จึงถือเอาวันที่ 8 เป็นวันฉลองแม่พระบังเกิดด้วย

## อ้างอิง

บังเกิด
มารีย์
หมวดหมู่:วันสำคัญทางศาสนาคริสต์
วัดวันดาว

**วัดวันดาว** เป็นพุทธศาสนสถานเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ภาค 15 หมู่ที่ 1 ตำบลวันดาว อำเภอปากท่อ จังหวัดราชบุรี
## ประวัติ
วัดวันดาว ตั้งมานานกว่า 100 ปี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2393 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2502 เท่าที่มีข้อมูลปรากฏ มีเจ้าอาวาสคือ พระอาจารย์เขียน บุญช่วย ต่อมาก็เป็นหลวงพ่อชุล อินทโชโต ซึ่งท่านได้สร้างโรงเรียนวัดวันดาวขึ้น นอกจากนี้ หลวงพ่อชุบยังได้รับตำแหน่งเป็นเจ้าคณะอำเภอปากท่อ เป็นท่านเจ้าคุณพิบูรณ์ธรรมเวธี ประมาณ 10 กว่าปี เจ้าอาวาสองค์ต่อมาคือพระครูสถิตสุภาจารย์ (ปลด) ได้เป็นเจ้าอาวาสอยู่ ณ วัดวันดาวเป็นเวลาประมาณ 30 กว่าปี และในปัจจุบัน พ.ศ. 2554 มีเจ้าอาวาส คือ พระอธิการสมศักดิ์ กิตติสาโร
## ศาสนสถาน
* อุโบสถ์
* ศาลาเนกประสงค์
* ศาสฌาปนสถาน (เมรู)
* กุฏิ
* หอกลอง, หอระฆัง
* ห้องสุขา
## รายนามเจ้าอาวาส
* 1.พระอาจารย์เขียน
* 2.พระพิบูรณ์ธรรมเวธี (หลวงพ่อชุบ)
* 3.พระครูสถิตสุภาจารย์
* 4.พระอธิการสมศักดิ์ กิตฺติสาโร
## อ้างอิง
* ศูนข์ข้อมูลทางวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม

วันดาว
ชู่จฺวี

thumb|ภาพวาดโบราณการเล่นชู่จฺวีของเด็ก ๆ
**ชู่จฺวี** (; พินอิน: Cùjū; ) เป็นการละเล่นหรือกีฬาชนิดหนึ่งของจีนโบราณ ที่มีลักษณะการเล่นคล้ายกับฟุตบอลในยุคปัจจุบัน

คำว่า "ชู่จฺวี" (蹴鞠) นั้นแปลตรงตัวได้เลยว่า "เตะบอล" เป็นกีฬาที่แบ่งผู้เล่นออกเป็น 2 ฝ่าย ต่างฝ่ายใช้ขาหรือเท้าเตะลูกบอลทำประตูของอีกฝ่ายให้ได้ โดยห้ามใช้แขนหรือมือ ต่างกับฟุตบอลในปัจจุบันตรงที่ประตูฟุตบอลในปัจจุบันจะเป็นตาข่ายที่ขึงด้วยโครงเหล็ก แต่ประตูชู่จฺวีจะเป็นห่วงไม้ขนาดใหญ่ที่แขวนจากที่สูง

ไม่มีหลักฐานว่าชู่จฺวีนั้นเริ่มมีขึ้นมาตั้งแต่เมื่อใด แต่ก็มีหลายกระแสต่างบ่งบอกถึงที่มา เช่น มีที่มาจากตั้งแต่ยุคจักรพรรดิเหลืองหรืออึ่งตี้ (黃帝) เมื่อกว่า 5,000 ปีก่อน โดยเป็นการละเล่นเพื่อผ่อนคลายให้แก่ทหาร หรือเกิดขึ้นเมื่อ 400 ปีก่อนคริสต์ศักราช หรือราว 2,500 ปีก่อน ในยุคสงครามระหว่างรัฐครั้งใหญ่ แต่ชู่จฺวีนั้นได้รับความนิยมถึงขีดสุดในยุคราชวงศ์ฮั่น (206 ปีก่อนคริสตกาล – ค.ศ. 220)

ปัจจุบันกีฬาชู่จฺวีนั้นได้รับการรื้อฟื้นขึ้นมาอีกครั้งโดยกลุ่มยุวชนชาวจีน โดยจะแต่งกายด้วยอาภรณ์ย้อนไปในยุคสมัยราชวงศ์ฮั่น จับกลุ่มเล่นชู่จฺวีกันในสวนสาธารณะปักกิ่งในกรุงปักกิ่ง โดยมีจุดประสงค์ให้ชาวต่างชาติได้รู้จักกับกีฬาชนิดนี้ ซึ่งในปี ค.ศ. 2004 สหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (ฟีฟ่า) ก็ได้ประกาศอย่างเป็นทางการว่า จีนและกรีซ(ของกรีซมีชื่อว่าอิพิสไรกอส)เป็นชนชาติแรกที่ให้กำเนิดกีฬาฟุตบอล

ชู่จฺวีได้รับการอ้างอิงถึงในวัฒนธรรมร่วมสมัย ในภาพยนตร์สงครามเรื่อง *[[Red Cliff]]* เมื่อปี ค.ศ. 2008 ที่กำกับโดยจอห์น วู อันเป็นเรื่องราวของสงครามในยุคสามก๊ก ตรงกับสมัยราชวงศ์ฮั่นซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ชู่จฺวีได้รับความนิยมถึงขีดสุดด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เกมลูกบอล
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศจีน
หมวดหมู่:วัฒนธรรมจีน
หมวดหมู่:เกมจีนโบราณ
หมวดหมู่:กีฬาที่มีต้นกำเนิดในประเทศจีน
เวตติงเอาต์ไซด์เดอะไลนส์

"เวตติงเอาต์ไซด์เดอะไลนส์" (อังกฤษ:Waiting Outside the Lines) เป็นซิงเกิลเปิดตัวของนักร้องเพลงร็อค ป๊อป ชาวอเมริกัน เกรย์สัน แชนซ์ เพลงนี้เขียนขึ้นโดย Aaron Michael Cox และ Da Internz และ Ron Fair.  ถูกจำหน่ายทาง iTunes เมื่อ 26 ตุลาคม 2553 ซีดีจำหน่ายเมื่อ 14 ธันวาคม 2553 ภายใต้ลิขสิทธ์ eleveneleven Maverick Records, และ Geffen Records นอกจากนี้ยังมีเพลงคัฟเวอร์จากเลดี้กาก้าและ Augustana 

มิวสิกวิดีโอเพลงอำนวยการสร้างโดย Sanaa Hamri

## รายชื่อเพลง
;Digital download

#"Waiting Outside the Lines" – 3:52

;US & UK CD single

#"Waiting Outside the Lines" – 3:52
#"Paparazzi"(originally performed by Lady Gaga)  –  3:22
#"Fire"(originally performed by Augustana) –  3:01

;ดิจิทัล ดาวน์โหลด

#"Waiting Outside the Lines" – 3:52
#"Paparazzi"(originally performed by Lady Gaga)  –  3:22
#"Fire"(originally performed by Augustana) –  3:01
#"Waiting Outside the Lines (Remix - featuring Charice) – 3:52

;CD single - Scholastic Book Club Exclusive CD (comes with a "locker poster" and an exclusive bonus track)

#"Waiting Outside the Lines" – 3:52
#"Paparazzi"(originally performed by Lady Gaga)  –  3:22
#"Fire"(originally performed by Augustana) –  3:01
#"Light Up the Dark – 3:24

## อ้างอิง
* Official website
* https://itunes.apple.com/us/album/waiting-outside-the-lines-ep/id432579914

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2553
1 E-1 m²

**1 E-1 m²** เป็นอันดับของขนาด ของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 100 ตารางเซนติเมตร ถึง 1 ตารางเมตร

----
**[[1 E-2 m²|พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 100 ตารางเซนติเมตร]]**
----

* 1 ตารางเมตร เทียบเท่ากับ:
** **1 E-1 m²** หรือ 1 E-1 m² หรือ 100 ตร.ซม. ในรูป สัญกรณ์วิทยาศาสตร์
** 1.076 ตารางฟุต
** พื้นที่ของสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่มีความยาวด้านละ 10 เซนติเมตร
** พื้นที่ของลูกบาศก์ที่ความยาวแต่ละด้านประมาณ 4.082 เซนติเมตร
** พื้นที่ของวงกลมที่มีรัศมีประมาณ 5.641 เซนติเมตร
** พื้นที่ผิวของทรงกลมที่มีรัศมีประมาณ 2.8 เซนติเมตร

## ตัวอย่าง
* 125 ตร.ซม. — พื้นที่ของกระดาษ A3
* 180 ตร.ซม. — พื้นผิวของลูกบาสเกตบอล
* 250 ตร.ซม. — พื้นที่ของกระดาษ A2
* 500 ตร.ซม. — พื้นที่ของกระดาษ A1

----
**[[1 E0 m²|พื้นที่ขนาดมากกว่า 1 ตารางเมตร]]**
----

หมวดหมู่:อันดับของขนาด (พื้นที่)
เทวดาท่าจะบ๊องส์ ภาคพิสดาร ตอน ตะลุยซาฟารี

เทวดาท่าจะบ๊องส์ ภาคพิสดาร ตอน ตะลุยซาฟารี (อังกฤษ Crazy Safari) เป็นภาพยนตร์ตลกต้นทุนต่ำ สร้างโดยผู้สร้างภาพยนตร์จากฮ่องกง ออกฉายครั้งแรกเมื่อ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2534

## เนื้อเรื่องย่อ
แซม หนุ่มชาวจีนที่อาศัยอยู่ในอังกฤษได้ข่าวว่ามัมมี่ของบรรพบุรุษของเขาได้ถูกนำไปวางประมูลที่ลอนดอน แซมจึงไปนำมัมมี่กลับมาเพื่อส่งไปกลับไปฝังที่ประเทศจีนและ.ได้จ้างหมอผีมาทำพิธีสะกดวิญญาณไว้ ระหว่างที่กำลังบินกลับจีน เครื่องบินเกิดเหตุขัดข้องแซมกับหมอผีจึงต้องกระโดดจากเครื่องบินรวมทั้งผีดิบด้วย แซมกับหมอผีลงสู้พื้นดินโดยปลอดภัยพร้อมกัน แต่ผีดิบกลับไปลงที่เผ่าของนิเชาที่กำลังถูก ซูซานและ.ลูกน้องคุกคามอยู่และ.มันก็ช่วยไล่พวกซูซานไปได้ แต่ซูซานได้ย้อนกลับมาอีกครั้งพร้อมกับหมอผีและ.ผีดิบแอฟริกาเพื่อค้นหาเพชรที่เธอเห็นจากมีดและ.ด้ามขวานของนิเชา แซมกับหมอผีตามมาที่หมู่บ้านพอดีจึงช่วยนิเชาสู้กับซูซาน
*นิเชา
*หลิน เจิ้งอิง

## ข้อมูลภาพยนตร์
งานนี้ดำเนินการโดย ทีมงาน และบริษัทจากฮ่องกง ที่ลงทุนว่าจ้าง เอา “นิเชา” หนุ่ม ชาวพื้นเมืองแห่ง ป่าทุ้งหญ้าประเทศ นามิเบีย ที่คนไทยเราก็รู้จักกันดี ให้มาแสดงหนังฮ่องกง ขณะเดียวกันก็ลงทุนส่ง ต้นตำรับอาจารย์ผีกัด หลินเจิ้งอิง บินไปถ่ายทำหนังถึงประเทศนามิเบีย กันเลยทีเดียว
สัตว์ป่าดาราดังแห่งอาฟริกา ถูกระดมมาเข้าฉากรวมถึง ทั้ง นกกระจอกเทศ สิงโต ยีราฟ ม้าลาย หรืองูหลามตัวเขื่อง เช่นเดียวกับของเล่น ของอาจารย์ผีกัด ก็ขนกันมาแบบเต็มพิกัด ทั้งยันต์แปะหน้าผาก กระบี่ไม้ปราบมาร หัวฟางอาคม รวมไปถึงการอัญเชิญ วิญญานปรมจารย์นักบู๊ บรูซ ลี ให้มาประทับใน นิเชา ในตอนท้ายเรื่อง เพื่อต่อกรกับศัตรู 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศนามิเบีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศแอฟริกาใต้
ปัสคอฟ

**ปัสคอฟ ** หรือ **ปสคอฟ** ( สะกดรัสเซียโบราณ "Плѣсковъ" Pleskov) เป็นเมืองและเป็นศูนย์กลางของการบริหารของมณฑลปัสคอฟตั้งอยู่ประมาณ 20 กิโลเมตร (12 ไมล์) จากชายแดนทางทิศตะวันออกของประเทศเอสโตเนีย บนแม่น้ำเวลิกายา  มีประชากร 203,279 คน (ค.ศ. 2010) 202,780 (ค.ศ. 2002) 203,789 (ค.ศ. 1989)

## ภูมิศาสตร์
### ภูมิอากาศ



## ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

### เมืองพี่น้อง
พิสคอฟมีเมืองพี่น้องกับเมืองเหล่านี้:

## อ้างอิง

### หมายเหตุ

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Official website of Pskov 
*Nortfort.ru. Pskov fortress
*The Pskov Power. Archive of the Pskov area of regional studies
* 
*
ดนัย ตันธนะศิริวงศ์

**รินทร์ดนัย ไตรรัตน์ธนากุล**  (ชื่อเดิม: ดนัย ตันธนะศิริวงศ์)  เกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2527 เป็นนักแสดงชาวไทย

เจสซี่มีผลงานในวงการชิ้นแรกๆ ได้แก่ โฆษณา SWENZEN

## การศึกษา
* ปริญญาตรี นิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต

## ผลงาน
### ละครโทรทัศน์

### มิวสิควีดีโอ
* เพลง ฝันเล็กๆ ศิลปิน นาตาลี-แจ๊สกี้
* เพลง นายใจร้าย ศิลปิน ราฟฟี่-แนนซี่
* เพลง เปลี่ยนเป็นเขาก็ได้นะ ศิลปิน อ้อน ลัคนา หวงมณีรุ่งโรจน์

### ผลงานโฆษณา
* SWENZEN

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2527
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
1 E-2 m²

**1 E-2 m²** เป็นอันดับของขนาด ของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 10 ตารางเซนติเมตร ถึง 100 ตารางเซนติเมตร

----
**[[1 E-3 m²|พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 10 ตารางเซนติเมตร]]**
----

* 1 ตารางเดซิเมตร เทียบเท่ากับ:
** **1 E-2 m²** หรือ 1 E-2 m² หรือ 10 ตร.ซม. ในรูปสัญกรณ์วิทยาศาสตร์
** 0.1076 ตารางฟุต
** พื้นที่ของสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่มีความยาวด้านละ 3.16 เซนติเมตร
** พื้นที่ของลูกบาศก์ที่ความยาวแต่ละด้านประมาณ 40.82 มิลลิเมตร
** พื้นที่ของวงกลมที่มีรัศมีประมาณ 56.41 มิลลิเมตร
** พื้นที่ผิวของทรงกลมที่มีรัศมีประมาณ 28 มิลลิเมตร

## ตัวอย่าง
* 60 ตร.ซม. — พื้นที่ของกระดาษจดหมายของอเมริกา
* 62.5 ตร.ซม. — พื้นที่ของกระดาษ A4
* 93 ตร.ซม. — 1 ตารางฟุต

----
**[[1 E-1 m²|พื้นที่ขนาดมากกว่า 100 ตารางเซนติเมตร]]**
----

หมวดหมู่:อันดับของขนาด (พื้นที่)