open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
วัดเสลารัตนปัพพะตาราม

**วัดเสลารัตนปัพพะตาราม** () หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า **วัดไหล่หิน** หรือ วัดไหล่หินหลวงแก้วช้างยืน และในบางครั้งชาวบ้านรุ่นก่อน ๆ เรียกว่า วัดป่าหิน หรือ วัดม่อนหินแก้ว เป็นวัดที่ตั้งอยู่ใน อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง ไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าสร้างขึ้นเมื่อใด แต่ ดร.ฮันส์ เพนธ์ ได้พบคัมภีร์ใบลานที่เก่าแก่ที่สุดของวัด ระบุจุลศักราช 833 หรือ พ.ศ. 2014 

ตำนานของวัดกล่าวไว้ว่า ช่วงพุทธศตวรรษที่ 23 ในสมัยของพระมหาป่าเกสรปัญโญ เป็นระยะที่มีการก่อสร้างและบูรณะเสนาสนะต่าง ๆ มากมาย เนื่องจากท่านเป็นพระสงฆ์ที่มีผู้นับถือมากมาย เล่ากันว่าครั้งที่ท่านธุดงค์ไปถึงเชียงตุง ท่านได้มอบกะลามะพร้าวซีกหนึ่งให้ชายคนหนึ่ง จากนั้นท่านก็กลับมาลำปาง โดยไม่ได้บอกชายผู้นั้นว่าท่านอยู่ที่ใด ต่อมาชายคนนั้นได้ตามมาหาท่านจนพบที่วัดไหล่หิน แล้วนำกะลามาประกอบเข้าเป็นหนึ่งเดียว ชายคนดังกล่าวเกิดความศรัทธาแรงกล้า ได้ขอบูรณะวัดและก่อสร้างวิหารหลังที่เห็นปัจจุบันขึ้นในปี พ.ศ. 2226

## สถาปัตยกรรม
สถาปัตยกรรมวัดไหล่หิน เป็นรูปแบบพุทธศาสนาแบบล้านนา ประกอบด้วยลานหน้าวัดหรือข่วงสำหรับกิจกรรมและปลูกต้นโพธิ์ วิหารโถง ศาลาบาตรและลานทราย และมีเจดีย์ท้ายวิหาร แบบล้านนาซึ่งเชื่อว่าบรรจุพระบรมธาตุ  มีรูปแบบจำลองภูมิจักรวาล คือวิหารเปรียบเสมือนชมพูทวีป เจดีย์เปรียบเหมือนเขาพระสุเมรุ และลานทรายเปรียบเสมือนมหานทีสีทันดร

ส่วนพุทธาวาสก่อสร้างอย่างสวยงาม และมีขนาดส่วนที่ค่อนข้างเล็กกะทัดรัด อาคารต่าง ๆ ก่อสร้างด้วยอิฐฉาบปูน ประดับปูนปั้น ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว วิหารมีลักษณะสกุลช่างลำปาง ซึ่งจะมีลักษณะอ่อนช้อยน้อยกว่าสกุลช่างเชียงใหม่ คือหลังคาจะมีลักษณะแอ่นโค้งเพียงเล็กน้อย เรียกวิหารแบบนี้ว่า ฮ้างปู้ หมายถึง ร่างการของผู้ชาย เป็นวิหารโถง หลังคาซ้อน 3 ชั้น 2 ตับ มุง กระเบื้องดินเผาปลายตัด ที่น่าสนใจคือ เครื่องลำยองของวิหารนี้มีการเปลี่ยนแปลงเนื่องจากการบูรณปฏิสังขรณ์ ทำให้มีช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ เป็นแบบไทยภาคกลาง

ซุ้มประตูโขงวัดไหล่หินนั้นมีลักษณะคล้ายคลึงกับวัดพระธาตุลำปางหลวง แต่มีการประดับตกแต่งที่แตกต่างกันบ้าง คือมีการใช้ตุ๊กตาดินเผาประดับ นอกจากเสนาสนะและบริเวณที่ทางวัดได้อนุรักษ์และดูและเป็นอย่างดี ยังมีคัมภีร์โบราณและโบราณวัตถุที่ทางวัดได้เก็บรักษาไว้เป็นจำนวนมาก บางสิ่งที่เกี่ยวข้องกับตำนานของวัดเช่น กะลามะพร้าว และบาตรของพระมหาป่าเกสรปัญโญ

กรมศิลปากรได้ประกาศวัดไหล่หินขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน โดยกำหนดขอบเขตในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 97 ตอนที่ 195 ลงวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2523 สิ่งที่ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน คือ วิหารทรงล้านนา พระธาตุเจดีย์ พระอุโบสถ ซุ้มประตูกำแพงแก้ว และหอธรรม นอกจากนี้ในปี 2550 ยังได้ขึ้นเป็นอาคารอนุรักษ์จากสมาคมสถาปนิกสยาม

## อ้างอิง
* วัดไหล่หิน  ล้านนาคดี
* วารสารอาษา ฉบับเดือน สิงหาคม-กันยายน 2550 ISSN 0857-3050 
* วัดไหล่หินหลวง วัดไหล่หินหลวง หรือ วัดเสลารัตนปัพพตาราม 
* วัดไหล่หินใหม่ ธ. วัดไหล่หินลุ่ม วัดชัยมงคลธรรมวราราม 

เสลารัตนปัพพะตาราม
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดลำปาง
ถนนสมเด็จเจ้าพระยา

thumb|250px|ถนนสมเด็จเจ้าพระยา
**ถนนสมเด็จเจ้าพระยา** () เป็นถนนสายสำคัญสายหนึ่งในเขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร มีเส้นทางเริ่มต้นจากวงเวียนเล็ก ถนนประชาธิปก ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ในพื้นที่แขวงสมเด็จเจ้าพระยา ตัดกับถนนท่าดินแดงและเข้าพื้นที่แขวงคลองสานที่สี่แยกท่าดินแดง จากนั้นยังคงตรงไปในทิศเดิม จนกระทั่งสิ้นสุดที่สี่แยกคลองสานซึ่งเป็นจุดตัดกับถนนลาดหญ้า ระยะทางรวม 1.440 กิโลเมตร มีความกว้าง 19.50 เมตร

ถนนสมเด็จเจ้าพระยาเป็น "ถนนสายที่ 2" ในโครงการตัดและขยายถนน 11 สายในจังหวัดธนบุรี ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากการก่อสร้างสะพานปฐมบรมราชานุสรณ์ (สะพานพระพุทธยอดฟ้า) เมื่อปี พ.ศ. 2472 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยกำหนดแนวเส้นทางไว้ตั้งแต่วัดอมรินทราราม มาทางถนนบ้านขมิ้น ข้ามคลองบางกอกใหญ่ ผ่านถนนสายที่ 1 (ปัจจุบันคือถนนประชาธิปก) แล้วตรงไปตามแนวถนนคลองสานซึ่งมีอยู่แล้ว ไปบรรจบกับถนนสายที่ 4 (ปัจจุบันคือถนนลาดหญ้า) ที่ปากคลองสาน ยาวประมาณ 4,900 เมตร กว้าง 23 เมตร ตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการจัดซื้อที่ดินและอสังหาริมทรัพย์อย่างอื่น เพื่อตัดและขยายถนนฝั่งจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนคร

ถนนสายที่ 2 สร้างและขยายใหม่ตามแนวถนนที่สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ได้สร้างไว้ รวมทั้งยังเป็นที่ตั้งจวน (บ้าน) ของสมเด็จเจ้าพระยาถึง 4 ท่านอีกด้วย ได้แก่ สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาประยูรวงศ์ (ดิศ บุนนาค) สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัต บุนนาค) และสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ดังนั้น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพจึงทรงตั้งชื่อถนนถวายพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า **ถนนสมเด็จเจ้าพระยา** 

อย่างไรก็ตาม ถนนสายนี้ตัดสำเร็จเฉพาะส่วนปลาย โดยแยกออกเป็นสองด้านและมีเส้นทางไม่ต่อเนื่องกัน กล่าวคือ ส่วนปลายด้านหนึ่งเริ่มต้นจากวงเวียนเล็ก ใกล้วัดพิชยญาติการามวรวิหารไปจนถึงปากคลองสานซึ่งยังคงใช้ชื่อว่า "ถนนสมเด็จเจ้าพระยา" ตามเดิม และส่วนปลายอีกด้านมีระยะทางเริ่มต้นจากวัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหารจนถึงวัดอมรินทรารามวรวิหารจึงเรียกชื่อถนนส่วนนี้ใหม่ว่า "ถนนอรุณอมรินทร์" ส่วนถนนตอนกลางที่เชื่อมระหว่างสองส่วนดังกล่าวเพิ่งสร้างสำเร็จตลอดสายเมื่อไม่นานมานี้ โดยถือเป็นส่วนหนึ่งของถนนอรุณอมรินทร์

## สถานที่สำคัญ
* วัดอนงคาราม
* วัดพิชยญาติการามวรวิหาร
* อุทยานเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี
* โรงพยาบาลตากสิน
* สถาบันจิตเวชศาสตร์สมเด็จเจ้าพระยา
* ล้ง 1919
* บ้านหวั่งหลี
* วงเวียนเล็ก
* พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร เขตคลองสาน

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:ถนนในเขตคลองสาน
หมวดหมู่:ถนนในกรุงเทพมหานคร
ถนนกัลปพฤกษ์

**ถนนกัลปพฤกษ์** () หรือ **ทางหลวงชนบท กท.1001** เป็นเส้นทางคมนาคมในพื้นที่ฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร โดยเป็นถนนลาดยางขนาด 6 ช่องจราจร เชื่อมต่อระหว่างถนนราชพฤกษ์กับถนนกาญจนาภิเษก

## รายละเอียดเส้นทาง
เริ่มต้นจากถนนราชพฤกษ์ที่ทางแยกต่างระดับสวนเลียบ ระหว่างพื้นที่แขวงบางค้อ (เขตจอมทอง) กับแขวงปากคลองภาษีเจริญ (เขตภาษีเจริญ) ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ในพื้นที่แขวงบางค้อ ข้ามคลองวัดโคนอนเข้าพื้นที่แขวงบางหว้า (เขตภาษีเจริญ) ข้ามคลองบางหว้าเข้าพื้นที่แขวงบางขุนเทียน (เขตจอมทอง) ข้ามคลองสวนหลวงเข้าแขวงบางหว้า ข้ามคลองรางบัวเข้าแขวงบางขุนเทียน ตัดกับถนนกำนันแม้นและข้ามคลองวัดสิงห์เข้าแขวงบางหว้าอีกครั้งหนึ่ง แล้วเลียบไปกับคลองบางโคลัด (บางส่วนซ้อนทับแนวคลองจึงเข้าไปในพื้นที่แขวงคลองบางพราน (เขตบางบอน) ด้วย) ข้ามคลองพระยาราชมนตรีเข้าพื้นที่แขวงบางแค (เขตบางแค) ก่อนตัดกับถนนบางแค จากนั้นจึงเริ่มแยกออกจากแนวคลองไปทางทิศตะวันตก จนบรรจบกับถนนกาญจนาภิเษกที่ทางแยกต่างระดับบางโคลัด ระหว่างพื้นที่แขวงบางแคกับแขวงหลักสอง (เขตบางแค)

## ประวัติ
ถนนกัลปพฤกษ์ตัดขึ้นตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่เขตจอมทอง เขตภาษีเจริญ เขตบางขุนเทียน และเขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2537 เพื่อขยายและเชื่อมโยงการคมนาคมระหว่างพื้นที่ตอนในของกรุงเทพมหานครกับบริเวณรอบนอก เมื่อการก่อสร้างแล้วเสร็จและเปิดการจราจรในปี พ.ศ. 2545 กรมทางหลวงชนบทได้ใช้ชื่อถนนในเบื้องต้นว่า **ถนนสายแยกตากสิน-เพชรเกษมไปถนนวงแหวนรอบนอก** เนื่องจากถนนสายนี้มีจุดเริ่มต้นแยกจากถนนตากสิน-เพชรเกษม และไปสิ้นสุดที่ถนนวงแหวนรอบนอกตะวันตก (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของถนนกาญจนาภิเษก)

ต่อมากรมทางหลวงชนบทได้ขอให้กรมศิลปากรพิจารณาชื่อถนนตากสิน-เพชรเกษม และถนนสายแยกตากสิน-เพชรเกษมไปถนนวงแหวนรอบนอกใหม่ กรมศิลปากรโดยสำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์จึงพิจารณาโดยใช้หลักการที่กรมทางหลวงชนบทเคยใช้ตั้งชื่อถนนในโครงการสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณวัดนครอินทร์ และถนนต่อเชื่อมสายติวานนท์-เพชรเกษม-รัตนาธิเบศร์ไปแล้ว กล่าวคือ ใช้ชื่อพรรณไม้มงคลตั้งเป็นชื่อถนน ในส่วนของถนนตากสิน-เพชรเกษม ให้รวมเป็นสายเดียวกันกับถนนที่ตัดใหม่จากเพชรเกษมไปรัตนาธิเบศร์ซึ่งใช้ชื่อว่าถนนราชพฤกษ์ ส่วนถนนสายแยกตากสิน-เพชรเกษมไปถนนวงแหวนรอบนอกนั้นตั้งชื่อว่า **ถนนกัลปพฤกษ์** เนื่องจากกัลปพฤกษ์ (*Cassia bakeriana*) เป็นชื่อไม้มงคลที่มีลักษณะทางพฤกษศาสตร์เป็นไม้ในวงศ์และสกุลเดียวกันกับราชพฤกษ์ (*Cassia fistula*) รวมทั้งยังออกดอกและทิ้งใบในช่วงระยะเวลาเดียวกันอีกด้วย

ถนนกัลปพฤกษ์ได้รับการขยายตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560 แล้วเสร็จเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 โดยปรับปรุงจากถนนคอนกรีตขนาด 4 ช่องจราจร เป็นถนนลาดยางขนาด 6 ช่องจราจร และมีโครงการต่อขยายไปบรรจบที่ถนนพุทธสาครและถนนเศรษฐกิจ 1 อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร โดยคาดว่าจะเริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2568

## รายชื่อทางแยก

## รายการอ้างอิง

กัลปพฤกษ์
กัลปพฤกษ์
กัลปพฤกษ์
กัลปพฤกษ์
กัลปพฤกษ์
กัลปพฤกษ์
โคเรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 902

**โคเรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 902** หรือรู้จักกันในชื่อ **KAL 902** หรือ **KE 902** เป็นเที่ยวบินของโคเรียนแอร์ไลน์ ของเกาหลี เดินทางด้วยเครื่องโบอิง 707 ทะเบียน HL7429 จากปารีส ฝรั่งเศส มุ่งหน้าสู่ท่าอากาศยานนานาชาติกิมโป โซล ประเทศเกาหลีใต้  โดยมีกำหนดแวะพักเติมน้ำมันที่ท่าอากาศยานนานาชาติเทด สตีเวนส์ เมืองแองคอเรจ อะแลสกา สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2521 มีผู้โดยสาร 97 คน ลูกเรือ 12 คน

เครื่องบินมุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ ผ่านฐานทัพแคนาดาที่เมืองอเลิร์ท (Alert) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะเอลสเมียร์ ใกล้ขั้วโลกเหนือ จากนั้นจึงปรับเส้นทางบินทางทิศใต้ มุ่งหน้าสู่แองคอเรจ แต่เกิดความผิดพลาดเนื่องจากเครื่องบินไม่ได้ติดตั้งระบบ Inertial navigation system ทำให้นักบินเกิดการหลงทิศ มุ่งหน้าไปทางเมืองมูร์มันสค์ สหภาพโซเวียต (68°58′N 33°5′E﻿) แทนที่จะเป็นเมืองแองคอเรจ (61°13′N 149°53′W)

left|thumb|200px|แผนที่แสดงเส้นทางบิน

สหภาพโซเวียตส่งเครื่องบินขับไล่ซู-15 (Su-15) ขึ้นสกัดกั้น และสั่งให้นักบินยิงเครื่องให้ตก (ระบบเตือนภัยของโซเวียตระบุว่าเครื่องบินลำนี้เป็นเครื่องบินสอดแนม โบอิง RC-135 ซึ่งมีแบบแผนใกล้เคียงกับเครื่องโบอิง 707) นักบินซู-15 พยายามแจ้งฐานทัพว่าเครื่องบินนี้เป็นเครื่องบินพลเรือน แต่ฐานทัพยังคงยืนยันคำสั่ง  จึงได้ยิงมิสไซล์ R-60 ออกไป 2 ลูก ทำความเสียหายให้กับปีกซ้าย ความดันภายในเครื่องลดลง และมีผู้โดยสารเสียชีวิต 2 คน

40 นาทีถัดมา เวลา 23.05 น. เครื่องบินถูกบังคับให้ลงจอดฉุกเฉินบนทะเลสาบน้ำแข็งโกร์ปิแยร์วิทางทิศใต้ของเมืองมูร์มันสค์ ใกล้ชายแดนฟินแลนด์ และได้รับการช่วยเหลือจากหน่วยกู้ภัยของโซเวียต  ผู้โดยสารทั้งหมดถูกกักตัวเป็นเวลาสองวันจึงได้รับการปล่อยตัว โดยสารเครื่องบินแพนแอมจากมูร์มันสค์ ไปเฮลซิงกิ และต่อเที่ยวบินไปกรุงโซลในที่สุด

## ดูเพิ่ม
* โคเรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 007

## อ้างอิง

* (KAL).asp   Korean Airliner Shot Down By Soviets

## แหล่งข้อมูลอื่น
* KAL 902 fails to appear on time 

 
หมวดหมู่:อุบัติเหตุทางการบินในประเทศรัสเซีย
หมวดหมู่:อุบัติเหตุทางการบินในสหภาพโซเวียต
หมวดหมู่:อุบัติเหตุทางการบินในปี พ.ศ. 2521
หมวดหมู่:อุบัติเหตุของเครื่องบินโบอิง 707
หมวดหมู่:อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับโคเรียนแอร์
หมวดหมู่:เหตุเครื่องบินพาณิชย์ถูกยิงตก
หมวดหมู่:เหตุอากาศยานถูกยิงตกในคริสต์ศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:สงครามเย็น
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์เกาหลี–สหภาพโซเวียต
ปลาเสือดำ

**ปลาเสือดำ** หรือ **ปลากะพงเล็ก** (ชื่อท้องถิ่นจันทบุรี) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Nandus nebulosus* อยู่ในวงศ์ปลาเสือดำ (Nandidae) มีรูปร่างคล้ายปลาดุมชี (*N. oxyrhynchus*) ซึ่งอยู่ในวงศ์และสกุลเดียวกัน แต่มีจะงอยปากสั้นกว่าปลาดุมชี  มีลำตัวแบนข้าง หัวและตาโต ปากมน บนฝาปิดเหงือกมีหนามชิ้นเล็ก ๆ 1 ชิ้น ลำตัวสีน้ำตาลแดง มีลายบั้งและประสีคล้ำพาดขวาง 5-6 บั้ง มีแถบยาวสีดำจากปลายปากจนถึงท้ายทอย ครีบหลังตอนแรกสีเหมือนลำตัว ตอนหลังใส ครีบอกใส  มีขนาดประมาณ 6 เซนติเมตร-10 เซนติเมตร

มีพฤติกรรมชอบซ่อนตัวอยู่นิ่ง ๆ ใต้กองไม้หรือใบไม้ใต้น้ำ เพื่อล่าเหยื่อซึ่งเป็นซึ่งมีชีวิตเล็ก ๆ กินเป็นอาหาร  ปลาเสือดำพบได้ในบริเวณภาคตะวันออกของประเทศ และป่าพรุในภาคใต้

มีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลานางคง" หรือ "ปลาดุมชี" ในวงการปลาสวยงามนิยมเรียกว่า "ปลาเสือลายเมฆ" 

## ดูเพิ่ม
* ปลาดุมชี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปและข้อมูลปลาเสือดำ 

หมวดหมู่:สกุลปลาเสือดำ
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
เสือดำ
ปลาดุมชี

**ปลาดุมชี** ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Nandus oxyrhynchus* อยู่ในวงศ์ปลาเสือดำ (Nandidae) มีรูปร่างคล้ายปลากะพงทั่วไป แต่มีส่วนหน้ายื่นยาวกว่า ปากกว้างสามารถยืดออกไปได้มาก ลำตัวมีลายสีด่างคล้ำ เนื่องจากต้องปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อม มีลายพาดสีดำที่ลูกตาไปจนถึงโคนครีบหลัง กลางหัวมีแถบสีจาง ครีบสีคล้ำ ครีบก้นใสและมีจุดสีคล้ำ มีความยาวประมาณ 6 เซนติเมตร-10 เซนติเมตร

เป็นปลาที่เพิ่งถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1996 มักอาศัยอยู่นิ่ง ๆ ตามใบไม้ใต้น้ำหรือกองหินเพื่อดักล่าเหยื่อที่มีชีวิต ซึ่งได้แก่ ลูกกุ้ง ลูกปลาขนาดเล็ก และแมลง พบอาศัยอยู่ตามแหล่งน้ำนิ่งที่มีพืชน้ำหนาแน่นในภาคกลางและภาคอีสานของประเทศ

เป็นปลาที่มักตายอยู่บ่อย ๆ เมื่อจับขึ้นมาพ้นน้ำ หรือขี้ตื่นตกใจ จึงได้ชื่อเรียกในภาษาอีสานว่า "ปลาเสียจิต" หรือ "ปลาบ่มีจิต" ที่นครสวรรค์นิยมเรียกว่า "ปลาเสือปรือ" หรือ "ปลาเสือดำ"

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งมีชื่อเรียกในวงการปลาสวยงามว่า "ปลาเสือลายเมฆ" 

## ดูเพิ่ม
* ปลาเสือดำ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปและข้อมูลปลาดุมชี

หมวดหมู่:สกุลปลาเสือดำ
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาตู้
อาสนวิหารทรูโร

**อาสนวิหารทรูโร** (ภาษาอังกฤษ: *Truro Cathedral*) เป็นอาสนวิหารนิกายอังกลิคันตั้งอยู่ที่เมืองทรูโร มณฑลคอร์นวอล (Cornwall) ใน สหราชอาณาจักร มีชื่อเป็นทางการว่า “The Cathedral of the Blessed Virgin Mary, Truro” เป็นอาสนวิหารแรกที่สร้างในสหราชอาณาจักรตั้งแต่ยุคทองของการสร้างอาสนวิหารในยุคกลาง และเป็นอาสนวิหารเดียวที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็น สถาปัตยกรรมแบบฟื้นฟูกอธิคซึ่งนิยมกันในสมัยนั้น นอกจากนั้นยังเป็นหนึ่งในสามอาสนวิหารในอังกฤษที่มียอดสามยอด อีกสองอาสนวิหารคือ อาสนวิหารลิคฟิลด์ และ อาสนวิหารเอดินบะระ

ศิลาฤกษ์วางเมื่อค.ศ. 1880 ส่วนแรกของอาสนวิหารได้รับการสถาปนาเมื่อปีค.ศ. 1887 หอกลางสร้างเสร็จเมื่อปีค.ศ. 1905 ตัวอาสนวิหารเสร็จเมื่อสร้างหอสองหอทางตะวันตกเสร็จเมื่อปีค.ศ. 1910

## ดูเพิ่ม
* แผนผังอาสนวิหาร
* สถาปัตยกรรมกอธิค
* อาสนวิหารในสหราชอาณาจักร

## แหล่งข้อมูลอื่น

*อาสนวิหารทรูโรเว็บไซต์
* อาสนวิหารทรูโรเว็บไซต์ยพานอรามา 

## สมุดภาพ

ไฟล์:TruroCathedral-StMary-fromE-01.jpg|มองจากตะวันออกค.ศ. 1913
ไฟล์:Truro Cathedral in 1905, before completion of its spire.jpg|ค.ศ.  1905 ก่อนจะสร้างหอกลางเสร็จ
ไฟล์:TruroCathedralRain.jpg|มองจากด้านใต้
ไฟล์:Truro Cathedral 1.jpg|ด้านหน้า
ไฟล์:TruroCathedralWest.jpg|ด้านหน้า
ไฟล์:Truro rooftops.jpg|จากตัวเมือง


ทรูโร
ทรูโร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1910
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเทศมณฑลคอร์นวอลล์
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนสถานแบบฟื้นฟูกอทิก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ระดับ 1
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในทรูโร
วิลปาเร จัมฮูร์

**วิลปาเร จัมฮูร์** (Willpare Jamhur) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 ที่เมืองกมบง ประเทศอินโดนีเซีย สถิติการชก 13 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 2) แพ้ 4 
## ประวัติ
วิลปาเร จัมฮูร์ เริ่มชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 20 มีนาคม พ.ศ. 2544 ชนะน็อค ปาร์ลิน ยก 1  จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์เวลเตอร์เวทที่ว่างเมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2545 ชนะคะแนน ศรคม เกียรตินุกูล ที่อินโดนีเซีย ได้แชมป์มาครอง แต่หลังจากได้แชมป์มาแล้ว จัมฮูร์ก็ไม่ได้ขึ้นชกป้องกันตำแหน่งเลย จนถูกปลดออกไป แต่เขาก็ยังขึ้นชกในอินโดนีเซียอย่างต่อเนื่อง จนหลังจากที่เขาชกชนะคะแนนโดดี้ ลอเรง เมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2549 แล้ว เขาก็แขวนนวมไป ไม่ได้ขึ้นชกอีก
## เกียรติประวัติ

* แชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท 
** ชิง 20 เมษายน 2545 ชนะน็อค ศรคม เกียรตินุกูล ยก 11 ที่ อินโดนีเซีย
** ถูกปลด

## อ้างอิง
* สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:แชมป์ PABA
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชวากลาง
ยามาโตะ มิตานิ

**ยามาโตะ มิตานิ** () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 16 มกราคม พ.ศ. 2514 ที่เมืองคูราชิกิ จังหวัดโอกายามะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 12 (น็อค 9) แพ้ 4

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นเฟเธอร์เวท (2538)
* แชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท 
** ชิง 9 ตุลาคม 2538 ชนะน็อค โนรี จ๊อกกี้ยิม ยก 8 ที่ โตเกียว
* แชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท 
** ชิง 8 พฤศจิกายน 2540 ชนะน็อค โฮเซลิโต ริเวร่า ยก 12 ที่ โอกลาโฮมา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 2 มีนาคม 2541 ชนะคะแนน โนบูโตชิ ฮิรานากะ ที่ โตเกียว
** เสียแชมป์ 8 มิถุนายน 2541  แพ้คะแนน เค็งโงะ นางาชิมะ ที่ โตเกียว
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท เมื่อ 27 มกราคม 2539 แพ้คะแนน ชเว ยง-ซู ที่ โตเกียว
** ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์ไลท์เวท เมื่อ 13 ตุลาคม 2539 แพ้คะแนน ชเว ยง-ซู ที่ โตเกียว

## อ้างอิง
* สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:บุคคลจากคูราชิกิ
วงศ์ปลาหมอช้างเหยียบ

**วงศ์ปลาหมอช้างเหยียบ** () เป็นวงศ์ปลาน้ำจืดวงศ์หนึ่ง ในอันดับAnabantiformes ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pristolepididae 

มีลักษณะสำคัญ คือ มีรูปร่างแบนข้างมากเป็นรูปไข่หรือวงรี เกล็ดสาก เส้นข้างลำตัวขาดตอนแบ่งออกเป็น 2 ส่วน มีปากเล็ก มุมปากยาวถึงนัยน์ตา ดวงตากลมโต หนังขอบกระดูกแก้มติดต่อกันถึงส่วนใต้ปาก ริมกระดูกแก้มชิ้นกลางเป็นหนามแหลม 2 ชิ้น

มีเพียงสกุลเดียว คือ *Pristolepis*

จำแนกออกได้ทั้งหมด 6 ชนิด

* *[[Pristolepis fasciata]]* (Bleeker, 1851) (ปลาหมอช้างเหยียบ)
* *[[Pristolepis grootii]]* (Bleeker, 1852) (ปลาหมอช้างเหยียบแดง)
* *[[Pristolepis malabarica]]* (Günther, 1864) 
* *[[Pristolepis marginata]]* Jerdon, 1849 
* *[[Pristolepis pentacantha]]* Plamoottil, 2014 
* *[[Pristolepis rubripinnis]]* Britz, Krishna Kumar & Baby, 2012 

พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียใต้และเอเชียอาคเนย์ นิยมตกเป็นเกมกีฬาและใช้บริโภคในท้องถิ่น และเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม

หมายเหตุ: ปลาในวงศ์นี้ถูกแยกออกมาจากวงศ์ Nandidae

## ดูเพิ่ม
*Nandidae

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รายละเอียดจาก Fishbase.org 

หมวดหมู่:วงศ์ปลาหมอช้างเหยียบ
หมวดหมู่:ปลาน้ำจืด
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:อันดับปลากะพง
พระพี่นาง

**พระพี่นาง** คือคำเรียกของพระเชษฐภคินีในพระมหากษัตริย์ โดยพระองค์ที่เป็นที่รู้จักมาก ได้แก่
* พระสุพรรณกัลยา พระพี่นางในสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
* สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมพระนราธิวาสราชนครินทร์ บดินทรเชษฐภคินี พระพี่นางในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
* ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี พระพี่นางในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระไภษัชยคุรุทั้ง 7

**พระไภษัชยคุรุทั้ง 7** (; ) เป็นกลุ่มของพระพุทธเจ้าตามคติของมหายานกลุ่มหนึ่ง มีจำนวน 7 พระองค์ เป็นที่นับถือกันมาในทิเบตและเนปาล โดยพระพุทธะแต่ละองค์จะมีโลกธาตุหรือพุทธเกษตรเป็นของตนเองเช่นเดียวกับแดนสุขาวดีของพระอมิตาภะ ในบรรดาพระพุทธเจ้ากลุ่มนี้ พระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาเป็นที่นับถือมากที่สุด 

## พระไภษัชยคุรุทั้ง 7 ตามความเชื่อของชาวจีน

พระพุทธะในกลุ่มนี้ ได้แก่
* **พระสุนามยศศิริราชาตถาคต** อยู่ที่ชยประภาโลกธาตุ มีปณิธาน 8 ประการคือ ช่วยสรรพสัตว์ให้หายจากโรคร้าย ช่วยผู้พิการให้มีร่างกายสมบูรณ์ ช่วยให้สรรพสัตว์มีโอกาสหลุดพ้นจากอนันตริยกรรม ช่วยให้สรรพสัตว์มีโภคทรัพย์สมบูรณ์ ช่วยเหลือสรรพสัตว์ที่ถูกโบยตีให้พ้นทุกข์ ช่วยให้สรรพสัตว์พ้นภัยจากสัตว์ร้าย ช่วยให้สรรพสัตว์มีเมตตา ช่วยสรรพสัตว์ที่พลัดหลงให้ปลอดภัย
* **พระรัตนจันทรประภาปรัชญาประภาศัพทศวรราชาตถาคต** อยู่ที่สุรัตนโลกธาตุ มีปณิธาน 8 ประการคือ ช่วยให้สรรพสัตว์ประสบความสำเร็จในการค้า ช่วยสรรพสัตว์ให้พ้นจากการต้องทนหนาวร้อน ช่วยสตรีที่มักมากในกามให้พ้นจากกิเลส ช่วยสรรพสัตว์ให้พ้นจากการถูกปล้นระหว่างทาง ช่วยสรรพสัตว์ที่เดินทางกลางคืนให้ปลอดภัย ช่วยให้สรรพสัตว์หันมาศึกษาพระธรรม  ช่วยสรรพสัตว์ให้หันมาตั้งมั่นในโพธิจิต ช่วยสรรพสัตว์ให้พ้นภัยทางโลก
* **พระสุวรรณรัตนประภามัญชุจรยสิทธิตถาคต** อยู่ที่บริบูรณ์คันธาลยโลกธาตุ มีปณิธาน 4 ประการคือ ช่วยสรรพสัตว์ที่ทำกรรมโดยอาชีพให้พ้นกรรม ช่วยสรรพสัตว์ที่ทำความชั่วให้พ้นกรรม ช่วยให้สรรพสัตว์มีความเมตตา ช่วยให้สรรพสัตว์ที่มีสังโยชน์ให้พ้นกรรม
* **พระอโศกาวิชยตถาคต** อยู่ที่อโศกาโลกธาตุ มีปณิธาน 4 ประการคือ ช่วยสัตว์ให้พ้นจากความโศก ช่วยสัตว์ให้พ้นจากอเวจีนรก ช่วยสัตว์ที่จะตกนรกในชาติหน้าให้พ้นทุกข์ ช่วยให้สรรพสัตว์ให้พ้นจากอำนาจของภูตผีปีศาจ
* **พระธรรมสาครครชิตศัพทตถาคต** อยู่ที่ธรรมธวัชโลกธาตุ มีปณิธาน 4 ประการคือ ช่วยให้สรรพสัตว์พ้นจากความหลงผิดในการมีมิจฉาทิฏฐิต่อพระรัตนตรัย ช่วยให้สัตว์พบกัลยาณมิตรที่จะพาไปสู่พระโพธิญาณ ช่วยให้สรรพสัตว์พ้นจากความขาดแคลนเครื่องนุ่งห่ม ช่วยให้สรรพสัตว์หันมาสร้างกรรมดี
* **พระธรรมสาครชยประภาอภิญญากรีฑาตถาคต** อยู่ที่วิจิตรรัตนสาครโลกธาตุ มีปณิธาน 4 ประการ คือ ช่วยให้สรรพสัตว์เลิกสร้างกรรมชั่ว ช่วยให้สรพพสัตว์หันมาสร้างกุศลกรรม ช่วยสรรพสัตว์ให้พ้นจากการถูกประหารชีวิต ช่วยให้สรรพสัตว์พ้นจากมิจฉาทิฐิของมาร
* **[[พระไภษัชยคุรุไวฑูรยประภาตถาคต]]** อยู่ที่ ศุทธิไวฑูรยโลกธาตุ มีปณิธาน 12 ประการ
นอกจากนั้นในคัมภีร์อุตรเคราะห์นิรภัยจิรายุวัฒนาวิเศษสูตร กล่าวถึงพระพุทธเจ้าทั้งเจ็ดพระองค์นี้ว่า ทรงมีนิรมาณกายเป็นเทพเจ้า 7 องค์ รวมกับพระโพธิสัตว์ 2 องค์ กลายเป็นเทพนพเคราะห์ 9 องค์ ที่ควบคุมสรรพสิ่งในจักรวาล

## พระไภษัชยคุรุทั้ง 9 ตามความเชื่อของชาวทิเบต
พระไภษัชยคุรุตามความเชื่อของชาวทิเบตมี 9 องค์ ดังนี้
* **พระไภษัชยคุรุ** กายสีฟ้าหรือสีทอง หัตถ์ขวาถือผลสมอ หัตถ์ซ้ายทำสมาธิ 
* **พระสิงหนาท** หัตถ์กระทำปางวิตรรกะ หัตถ์ซ้ายทำสมาธิรองรับบาตร 
* **พระสุปริกีรติตนามศรี** กายสีเหลือง หัตถ์ขวาทำท่าวิตรรกะหรือประทานอภัย หัตถ์ซ้ายทำสมาธิ
* **พระสวรโฆษราช** กายสีแดงอมเหลือง หัตถ์ขวาทำปางประทานพร หัตถ์ซ้ายทำสมาธิ
* **พระสุวรรณภัทรวิมลรัตนประภาส** กายสีเหลืองซีด ทำปางธรรมจักรหรือประทานพร ประทานอภัย
* **พระอโคโกตมศรี** กายสีแดงเพลิง ทำปางสมาธิ
* **พระธรรมกีรติสาครโฆษะ** กายสีแดง ปางธรรมจักร
* **พระอภิฌาราช** กายสีแดง หัตถ์ขวาประทานพร หัตถ์ซ้ายทำสมาธิ
* **พระศิยิน** กายสีแดงอมเหลือง หัตถ์ขวาประทานอภัย หัตถ์ซ้ายทำสมาธิ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระพุทธเจ้าตามคติมหายาน
หมวดหมู่:มหายาน
หมวดหมู่:วัชรยาน
สถาบันขงจื๊อ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

**สถาบันขงจื๊อ มหาวิทยาลัยขอนแก่น** (, ) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2549 โดยความร่วมมือระหว่างมหาวิทยาลัยขอนแก่น กับมหาวิทยาลัยซีหนาน และสำนักงานคณะกรรมการภาษาจีนสากล หรือฮั่นปั้น สาธารณรัฐประชาชนจีน ในการประชุมสถาบันขงจื๊อครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2550 สถาบันขงจื๊อ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เป็นสถาบันขงจื๊อ 1 ใน 20 แห่งที่ได้รับรางวัล สถาบันขงจื๊อแห่งปี 2550 จากสถาบันขงจื๊อ 210 ทั่วโลก 

สถาบันขงจื๊อ มหาวิทยาลัยขอนแก่น มีฐานะเป็นองค์กรในกำกับของมหาวิทยาลัย ที่มีการบริหารจัดการเป็นอิสระจากระบบราชการ พึ่งตนเองได้ และไม่หวังผลกำไร โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อเป็นศูนย์กลางการให้การศึกษาภาษาและวัฒนธรรมจีนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือและอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง นอกจากนั้น ยังเป็นแหล่งข้อมูลและให้บริการทางวิชาการด้านภาษาและวัฒนธรรมจีนแก่นักเรียน นักศึกษา และประชาชนทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นการแนะแนวการศึกษาต่อ ณ ประเทศจีน การทัศนศึกษา การจัดประชุมวิชาการ การจัดกิจกรรมทางวัฒนธรรม ตลอดจนการจัดสอบวัดความรู้ความสามารถทางภาษาจีน หรือ HSK

## การบริหาร
สถาบันขงจื๊อ มหาวิทยาลัยขอนแก่น บริหารงานภายใต้การกำกับดูแลของคณะกรรมการบริหารสถาบันขงจื๊อฯ ซึ่งมีองค์ประกอบเป็น ผู้บริหารจากมหาวิทยาลัยขอนแก่น และมหาวิทยาลัยซีหนาน ได้แก่ อธิการบดีมหาวิทยาลัยขอนแก่น และ อธิการบดีมหาวิทยาลัยซีหนาน เป็นที่ปรึกษา รองอธิการบดีมหาวิทยาลัยขอนแก่น และรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยซีหนานเป็นประธานและรองประธาน คณบดี และ/หรือ ผู้อำนวยการหน่วยงานในมหาวิทยาลัยขอนแก่น และมหาวิทยาลัยซีหนานแห่งละ 3 คน รวม 6 คน เป็นกรรมการ โดยมีผู้อำนวยการสถาบันขงจื๊อ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เป็นกรรมการและเลขานุการ และรองผู้อำนวยการสถาบันขงจื๊อ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เป็นกรรมการและผู้ช่วยเลขานุการ

## ผลงาน
สถาบันขงจื๊อ มหาวิทยาลัยขอนแก่น มีหลักสูตรฝึกอบรมหลากหลายที่มีคุณภาพตามมาตรฐานของกระทรวงศึกษาธิการจีน และออกแบบโดยคำนึงถึงความต้องการของผู้เรียนเป็นสำคัญ โดยแบ่งเป็น หลักสูตรฝึกอบรมภาษา อาทิ ภาษาจีนเพื่อการสนทนา ภาษาจีนเพื่อการท่องเที่ยว และภาษาจีนเชิงธุรกิจ เป็นต้น และหลักสูตรฝึกอบรมทางวัฒนธรรม เช่น ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับประเทศจีน ศิลปะการเขียนพู่กันจีน และศิลปะการรำมวยจีน เป็นต้น

สถาบันขงจื๊อ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้จัดกิจกรรมหลากหลายรูปแบบเพื่อส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศในด้านต่างๆ เป็นต้นว่า การแลกเปลี่ยนนักศึกษา การจัดหาอาจารย์และอาสาสมัครชาวจีนสำหรับสถานศึกษา การจัดการศึกษาดูงานด้านธุรกิจ  การจัดการแลกเปลี่ยนและเผยแพร่ผลงานวิจัย
หรือกิจกรรมเพื่อเผยแพร่วัฒนธรรมจีน ในวันและเทศกาลสำคัญๆ อาทิ วันตรุษจีน วันชาติจีน และวันไหว้พระจันทร์ เป็นต้น
ทั้งยังให้ความสำคัญในการเปิดโลกทัศน์ของเยาวชนไทยผ่านกิจกรรมมากมาย เช่น การออกซุ้มนิทรรศการ การแข่งขันชิงทุนการศึกษาหลักสูตรฝึกอบรมระยะสั้น ณ มหาวิทยาลัยซีหนาน โครงการค่ายภาษาและวัฒนธรรมจีน ณ ฉงชิ่ง ภาคฤดูร้อน และกิจกรรมส่งเสริมความรู้ตลอดทั้งปี

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยขอนแก่น
ลิงอ้ายเงียะ

**ลิงอ้ายเงียะ**, **ลิงอัสสัม** หรือ **ลิงภูเขา** (; ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่งที่อยู่ในอันดับวานร (ไพรเมต) มีรูปร่างอ้วนเทอะทะ แขนและขาสั้น ขนตามลำตัวมีสีเหลืองปนเทา บางตัวอาจมีสีเข้มมากจนดูคล้ายสีน้ำตาลดำ ส่วนหัวไหล่ ศีรษะ และแขนจะมีสีอ่อนกว่าสีขนบริเวณอื่น ๆ ของร่างกาย ขนบริเวณหัวและหางมักมีสีเทา ขนที่ไหล่มีความยาวมากกว่า 8.5 เซนติเมตร ในบางฤดูกาลผิวหนังใต้ขนจะเปลี่ยนเป็นสีเทาอมฟ้า มีความยาวลำตัวและหางรวม 51-63.5 เซนติเมตร ความยาวหาง 20-38 เซนติเมตร น้ำหนัก 5-10 กิโลกรัม

มักอาศัยในป่าบนภูเขาสูงหรือตามที่ราบสูงซึ่งมีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 500-3,500 เมตร ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่บนต้นไม้ซึ่งมีเรือนยอดไม้สูงจากพื้นดินประมาณ 10-15 เมตร จากการศึกษาพบว่ามักอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ โดยฝูงหนึ่งมีสมาชิกประมาณ 40- 60 ตัว ในระหว่างการหากินจะมีสมาชิกบางตัวทำหน้าที่ระวังภัยให้ฝูง โดยจะนั่งสังเกตการณ์อยู่บนต้นไม้ซึ่งสูงที่สุด และหากมีอันตรายเข้ามาใกล้จะส่งเสียงร้องเตือนให้หลบหนี โดยจะร้องเสียงดัง "ปิ้ว" ลิงอ้ายเงียะจัดเป็นลิงนิสัยดุร้าย สามารถกระดิกหางได้เหมือนสุนัข เริ่มผสมพันธุ์ได้เมื่อมีอายุ 3-4 ปี ระยะตั้งท้องนาน 5-6 เดือน ออกลูกครั้งละ 1 ตัว ในระหว่างเดือนเมษายน-มิถุนายน กินอาหารประกอบไปด้วย ผลไม้ ยอดไม้อ่อน แมลง และสัตว์เลื้อยคลานจำพวกกิ้งก่า เป็นต้น

มีการกระจายพันธุ์พบในเนปาล ภูฏาน สิกขิมและรัฐอัสสัมของอินเดีย ภาคใต้ของจีน ภาคเหนือของพม่า ภาคเหนือของเวียดนาม ภาคตะวันตกและภาคอีสานของไทย แบ่งเป็นชนิดย่อย 2 ชนิดได้แก่ **ลิงอ้ายเงียะตะวันออก** (*M. a. assamensis*) และ**ลิงอ้ายเงียะตะวันตก** (*M. a. pelops*) ซึ่งแบ่งตามสองฝั่งของแม่น้ำพรหมบุตร

ลิงอ้ายเงียะในประเทศไทย ปัจจุบันนี้พบได้เพียง 9 แห่งเท่านั้น ได้แก่ วัดถ้ำปลา และวัดถ้ำผาแลนิภาราม จ.เชียงราย, บ้านป่าไม้ จ.เชียงใหม่, เขตห้ามล่าสัตว์ป่าถ้ำผาท่าพล จ.พิษณุโลก, อุทยานแห่งชาติน้ำตกคลองลาน จ.กำแพงเพชร, เขตรักษาพันธ์ป่าอุ้มผาง จ.ตาก, อุทยานแห่งชาติภูเขียว จ.ชัยภูมิ, เขื่อนเขาแหลม และ อุทยานแห่งชาติน้ำตกเอราวัณ จ.กาญจนบุรี และยังมีข้อมูลว่าพบที่อุทยานแห่งชาติถ้ำผาไท จ.ลำปางอีกด้วยซึ่งถือว่าน้อยมาก ปัจจุบัน เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ลิงโลกเก่า
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศเนปาล
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศภูฏาน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
ลิงวอก

**ลิงวอก** () เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับวานร (Primates) เป็นลิงที่มีร่างกายอ้วนสั้น บริเวณหลัง หัวไหล่ และตะโพกมีสีน้ำตาลปนเทา ส่วนบริเวณใต้ท้องและสีข้างมีสีอ่อนกว่า หางยาวประมาณครึ่งหนึ่งของความยาวลำตัว ขนหางค่อนข้างยาวและฟู มีการผลัดขนประมาณช่วงเดือนมิถุนายนถึงกรกฎาคมของทุกปี โดยจะเริ่มที่บริเวณปากก่อน หลังจากนั้นจึงจะเริ่มผลัดขนที่หลัง ตัวเมียอาจมีขนสีแดงในฤดูผสมพันธุ์ ขนที่หัวของลิงวอกจะชี้ตรงไปด้านหลัง ลิงตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย

มีความยาวลำตัวและหัว 47–58.5 เซนติเมตร ความยาวหาง 20.5–28 เซนติเมตร น้ำหนัก 3–6 กิโลกรัม

มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่อัฟกานิสถาน, ภาคเหนือของอินเดีย, เนปาล, พม่า, ภาคใต้ของจีน, ลาว, เวียดนาม และภาคตะวันตกของไทย โดยในประเทศ ปัจจุบันเชื่อว่า เหลืออยู่เพียงฝูงสุดท้ายแล้วที่วัดถ้ำผาหมากฮ่อ ในพื้นที่อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย แต่จากข้อมูลล่าสุด ยังพบเห็นฝูงลิงวอกได้อีกที่บริเวณสะพานข้ามน้ำ หน่วยพิทักษ์ป่าศาลาพรม ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ

มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ ตั้งแต่ 50 ตัวขึ้นไป สมาชิกส่วนใหญ่ในฝูงประกอบไปด้วยลิงตัวเมียและลูก ๆ ตัวเมียในฝูงจะมีบทบาทสำคัญมากกว่าตัวผู้ แต่ลิงตัวผู้จะมีบทบาทในการปกป้องฝูง ลิงวอกเริ่มผสมพันธุ์ได้เมื่อมีอายุ 3–4 ปี ระยะตั้งท้องนาน 5–7 เดือน ออกลูกครั้งละ 1 ตัว ลิงตัวเมียจะอยู่กับฝูงไปจนตาย แต่ตัวผู้เมื่อโตขึ้น มักจะถูกขับไล่ให้ออกจากฝูง จากการศึกษาพบว่า ลิงวอกมีความสัมพันธ์กับชุมชนมนุษย์มาเป็นเวลานาน แต่การที่ลิงวอกมักเข้ามาอาศัยและใช้ประโยชน์ในพื้นที่เกษตรกรรม จึงทำให้ไม่กลัวคน ในบางครั้งจึงถูกจับฆ่าเพื่อนำมาทำเป็นอาหารและฆ่าเพื่อลดความรำคาญ 

ปัจจุบัน เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 แต่ประชาชนทั่วไป สามารถ ขออนุญาตเลี้ยงได้ ตามกฎกระทรวงกำหนดชนิดของสัตว์ป่าชนิดที่เพาะพันธุ์ได้ พ.ศ. 2546 ส่วนใหญ่จะเลี้ยงไว้ใช้งาน เป็นลิงเก็บมะพร้าว ซึ่งเป็นอาชีพดังเดิมของคนไทยที่ควรอนุรักษ์ไว้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ARKive: images and movies of the rhesus macaque ''Macaca mulatta''
* Brain maps and brain atlases of rhesus macaque
* Primate Info Net: ''Macaca mulatta'' Factsheet
* University of Michigan Museum of Zoology's Animal Diversity Web: ''Macaca mulatta''
* ''Macaca mulatta'' Genome 
* Rhesus Play Film analysis of agonistic play by Donald Symons (UCSB) on DVD
* View the Macaque genome in Ensembl.
* 

หมวดหมู่:วงศ์ลิงโลกเก่า
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศจีน
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
ไอริเวอร์

**ไอริเวอร์** () เป็นชื่อยี่ห้อของดิจิตอลออดิโอเพลเยอร์ และแผนกหนึ่งของบริษัทเรนคอม (ReignCom) ไอริเวอร์มีหน้าที่หลักคือทำตลาด จัดจำหน่าย และให้บริการลูกค้า ส่วนการผลิตนั้นเป็นหน้าที่ของบริษัทเรนคอม
ไอริเวอร์มีสำนักงานใหญ่ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้ ไอริเวอร์ได้ออกผลิตภัณฑ์เครื่องเล่นเพลงดิจิตอลมาหลายชนิดตั้งแต่ปีพ.ศ. 2542 เครื่องเล่นที่เป็นรุ่นยอดฮิต ของคนไทยก็คือ iriver T10 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* บริษัทเรนคอม
* iriver.com 

หมวดหมู่:เครื่องใช้ไฟฟ้า
ชุน วันโบ

**ชุน วันโบ** () นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 ที่ เมืองฮวาซ็อง จังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 9) เสมอ 3 แพ้ 1

## เกียรติประวัติ
* แชมป์เกาหลีใต้รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท (2542 – 2543)
* แชมป์ PABA รุ่นไลท์เวท 
** ชิง 21 พฤศจิกายน 2546 ชนะคะแนน สถาพร บุญมาเลิศ ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 27 มีนาคม 2547 ชนะคะแนน ศรคม เกียรตินุกูล ที่ เกาหลีใต้
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 12 มิถุนายน 2547 เสมอกับ โนเอล ปาเนสโกโร ที่ เกาหลีใต้
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 2 เมษายน 2543 แพ้ทีเคโอ​ ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่ ยก 2 ที่ กรุงเทพมหานคร

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com
* การชกชิงแชมป์พาบาของ ชุน วันโบ

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:แชมป์ PABA
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดคย็องกี
อำเภออากาศอำนวย

**อากาศอำนวย** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสกลนคร เดิมเป็นพื้นที่ของอำเภอวานรนิวาส

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภออากาศอำนวย ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอคำตากล้า อำเภอเซกา (จังหวัดบึงกาฬ) และอำเภอนาทม (จังหวัดนครพนม)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอศรีสงครามและอำเภอนาหว้า (จังหวัดนครพนม)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอพรรณานิคม
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอวานรนิวาสและอำเภอคำตากล้า

## ประวัติ
อากาศ เดิมเป็นตำบลในการปกครองของอำเภอวานรนิวาส ในปี พ.ศ. 2505 นายสุพัฒน์ วงษ์วัฒนะ ผู้ว่าราชการจังหวัดสกลนคร พิจารณาพื้นที่ด้านตะวันออก 4 ตำบล คือ ตำบลโพนแพง ตำบลโพนงาม ตำบลอากาศ ตำบลวาใหญ่ อยู่ห่างไกลจากอำเภอต้นสังกัดมากถึง 30 กิโลเมตร มีพื้นที่รวมกว่า 580 ตารางกิโลเมตร กรมการปกครองได้พิจารณาดำเนินการจัดตั้งกิ่งอำเภอ โดยเปิดใช้ที่ว่าการกิ่งอำเภอวันที่ 15 พฤษภาคม และตั้งเป็น **กิ่งอำเภออากาศอำนวย** ในวันที่ 3 พฤษภาคม ปีเดียวกัน และยกฐานะเป็น **อำเภออากาศอำนวย** ในวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 โดยได้รับอนุมัติจัดตั้งจากจอมพลถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรีของไทยในขณะนั้น

หลังจากจัดตั้งเป็นอำเภอ ได้ดำเนินการจัดปกครองท้องที่เพิ่มตามลำดับ โดยปี พ.ศ. 2521 ได้แยกตำบลวาใหญ่ และตำบลโพนแพง จัดตั้งเป็นตำบลท่าก้อน ปี พ.ศ. 2523 แยกตำบลวาใหญ่ จัดตั้งเป็นตำบลนาฮี ปี พ.ศ. 2525 แยกตำบลโพนแพง จัดตั้งเป็นตำบลบะหว้า ก่อนที่จะแยกตำบลอากาศ และตำบลโพนงาม จัดตั้งเป็นตำบลสามัคคีพัฒนา เป็นตำบลลำดับที่ 8 ของทางอำเภออากาศอำนวย จนถึงปัจจุบัน

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภออากาศอำนวยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 ตำบล 96 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภออากาศอำนวยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่
* **[[เทศบาลตำบลอากาศอำนวย]]** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลอากาศ
* **เทศบาลตำบลสามัคคีพัฒนา** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสามัคคีพัฒนาทั้งตำบล
* **เทศบาลตำบลบะหว้า** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบะหว้าทั้งตำบล
* **เทศบาลตำบลโพนแพง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนแพงทั้งตำบล
* **เทศบาลตำบลวาใหญ่** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวาใหญ่ทั้งตำบล
* **เทศบาลตำบลท่าก้อน** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าก้อนทั้งตำบล
* **[[องค์การบริหารส่วนตำบลอากาศ]]** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอากาศ (นอกเขตเทศบาลตำบลอากาศอำนวย)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลโพนงาม** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนงามทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลนาฮี** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาฮีทั้งตำบล

## อ้างอิง


อากาศอำนวย
อำเภอกุสุมาลย์

**กุสุมาลย์** เป็นอำเภอในจังหวัดสกลนคร เดิมป็นพื้นที่ของอำเภอเมืองสกลนคร

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอกุสุมาลย์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอนาหว้าและอำเภอโพนสวรรค์ (จังหวัดนครพนม)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอโพนสวรรค์ อำเภอเมืองนครพนม และอำเภอปลาปาก (จังหวัดนครพนม)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอโพนนาแก้วและอำเภอเมืองสกลนคร
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอเมืองสกลนคร และอำเภอนาหว้า (จังหวัดนครพนม)

## ประวัติ
กุสุมาลย์ เดิมเป็นตำบลของอำเภอเมืองสกลนคร ปี พ.ศ. 2489 ผู้แทนราษฎรจังหวัดสกลนคร ได้ยื่นเรื่องราวต่อราชการ ขอให้ตั้งกิ่งอำเภอขึ้นที่ตำบลกุสุมาลย์ แต่รัฐบาลไม่ได้ที่จะพิจารณาเพราะของท้องที่ไม่สะดวกต่อการปกครอง จึงแยกตำบลกุสุมาลย์ จัดตั้งเป็นตำบลโพธิไพศาล และตำบลนาโพธิ์ ก่อนที่นายเที่ยง เฉลิมช่วง ผู้ว่าราชการจังหวัดสกลนครได้พิจารณาพื้นที่อีกครั้ง รวมทั้งตำบลอุ่มจาน ตั้งขึ้นเป็น **กิ่งอำเภอกุสุมาลย์** ในวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2505 โดยเริ่มเปิดใช้ที่ว่าการกิ่งอำเภอวันที่ 1 ตุลาคม ปีเดียวกัน

เมื่อชุมชนและความเจริญขยายตัวตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 22 สายอุดรธานี–นครพนม มีการพัฒนาพื้นที่อย่างต่อเนื่อง ในวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 ได้ยกฐานะขึ้นเป็น **อำเภอกุสุมาลย์** และแยกพื้นที่ตำบลอุ่มจาน จัดตั้งเป็นตำบลนาเพียง เป็นตำบลลำดับสุดท้ายของทางอำเภอ

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอกุสุมาลย์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 71 หมู่บ้าน

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอกุสุมาลย์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
* **[[เทศบาลตำบลกุสุมาลย์]]** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลกุสุมาลย์
* **องค์การบริหารส่วนตำบลกุสุมาลย์** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกุสุมาลย์ (นอกเขตเทศบาลตำบลกุสุมาลย์)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลนาโพธิ์** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาโพธิ์ทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลนาเพียง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเพียงทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลโพธิไพศาล** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพธิไพศาลทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลอุ่มจาน** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอุ่มจานทั้งตำบล

## อ้างอิง

กุสุมาลย์
อำเภอกุดบาก

**กุดบาก** เป็นอำเภอในจังหวัดสกลนคร เดิมเป็นพื้นที่ของอำเภอเมืองสกลนคร

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอกุดบากตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอนิคมน้ำอูนและอำเภอพรรณานิคม
* ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองสกลนคร
* ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอภูพาน และอำเภอคำม่วง (จังหวัดกาฬสินธุ์)
* ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอวังสามหมอ (จังหวัดอุดรธานี)

## ประวัติ
กุดบาก เป็นตำบลของอำเภอเมืองสกลนคร ต่อมานายเที่ยง เฉลิมช่วง ผู้ว่าราชการจังหวัดสกลนคร ได้พิจารณาพื้นที่ตำบลโคกภู ตำบลกุดบาก ตำบลนาม่อง มีพื้นที่รวม 894.5 ตารางกิโลเมตร พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาสลับที่ราบสูง มีระยะทางไกลจากอำเภอต้นสังกัดมากถึง 43 กิโลเมตร จึงเสนอตั้งกิ่งอำเภอขึ้น โดยวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2507 จะรวม 3 ตำบลเป็น **กิ่งอำเภอกุดบาก** เริ่มเปิดใช้ที่ว่าการวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ต่อมามีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น **อำเภอกุดบาก** ในวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 

เมื่อพื้นที่มีการพัฒนาด้านหมู่บ้านและประชากรมากขึ้น มีการแยกการปกครองเพิ่ม 3 ตำบล โดยแยกพื้นที่ตำบลโคกภู จัดตั้งเป็นตำบลสร้างค้อ ต่อมาพื้นที่หมู่ 7 บ้านกุดน้ำใส ของตำบลนาใน อำเภอพรรณานิคม ได้แจ้งว่าติดต่อราชการกับอำเภอกุดบาก สะดวกกว่าไปติดต่อกับอำเภอต้นสังกัด ทางราชการจึงโอนหมู่บ้านขึ้นตำบลนาม่อง รวมทั้งแยกพื้นที่ตำบลกุดบาก จัดตั้งเป็นตำบลกุดไห แยกพื้นที่ตำบลโคกภู ตำบลสร้างค้อ จัดตั้งเป็นตำบลหลุบเลา ก่อนที่ปี พ.ศ. 2537 จะแยกตำบลโคกภู ตำบลหลุบเลา ตำบลสร้างค้อ ออกไปตั้งเป็นกิ่งอำเภอภูพาน

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอกุดบากแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 3 ตำบล 40 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอกุดบากประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
* **[[เทศบาลตำบลกุดบาก]]** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลกุดบาก
* **เทศบาลตำบลกุดแฮด** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกุดบาก (นอกเขตเทศบาลตำบลกุดบาก)
* **เทศบาลตำบลกุดไห** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกุดไหทั้งตำบล
* **เทศบาลตำบลนาม่อง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาม่องทั้งตำบล

## อ้างอิง


กุดบาก
อำเภอเต่างอย

**เต่างอย** เป็นอำเภอในจังหวัดสกลนคร เดิมเป็นพื้นที่ของอำเภอเมืองสกลนคร เป็นที่รู้จักมากขึ้นเมื่อมีการเผยแพร่บทเพลง "เต่างอย" ของ จินตหรา พูนลาภ

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอเต่างอย มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอเมืองสกลนคร
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอโคกศรีสุพรรณ และอำเภอนาแก (จังหวัดนครพนม)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอดงหลวง (จังหวัดมุกดาหาร) และอำเภอนาคู (จังหวัดกาฬสินธุ์)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอภูพาน

## ประวัติ
เต่างอย เป็นตำบลของอำเภอเมืองสกลนคร ต่อมาปี พ.ศ. 2517 นายสอน สุทธิสาร ผู้ว่าราชการจังหวัดสกลนคร ได้ลงเยี่ยมเยียนพื้นที่ตำบลบึงทวาย และตำบลเต่างอย ซึ่งเป็นพื้นที่ห่างไกลจากอำเภอต้นสังกัดมากถึง 20 กิโลเมตร เป็นพื้นที่ราบสลับกับภูเขา ซึ่งมีความยากลำบากในการเดินทาง จึงเสนอขอตั้งกิ่งอำเภอ และกรมการปกครองได้บรรจุเข้าแผนการจัดตั้งกิ่งอำเภอ ยกเว้นหมู่ 2 บ้านโนนเจริญ, หมู่ 4 บ้านกกปลาซิว, หมู่ 13 บ้านนาขี้นาค, หมู่ 16 บ้านหนองครอง และหมู่ 17 บ้านกกโด่ ของตำบลเต่างอย รวม 5 หมู่บ้าน จัดตั้งขึ้นเป็นตำบลกกปลาซิว และขอขึ้นการปกครองกับอำเภอเมืองสกลนคร ไม่ร่วมอยู่ในเขตพื้นที่ของกิ่งอำเภอใหม่ 

ตำบลบึงทวาย ตำบลเต่างอย ได้เริ่มเปิดใช้ที่ว่าการกิ่งอำเภอวันที่ 1 กันยายน และตั้งเป็น **กิ่งอำเภอเต่างอย** ในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2521 รวมทั้งแยกตำบลเต่างอย จัดตั้งเป็นตำบลนาตาล และจัดตั้งเป็นตำบลจันทร์เพ็ญ ระยะกว่าเวลา 12 ปี 313 วัน กิ่งอำเภอได้ยกฐานะเป็น **อำเภอเต่างอย** ในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2534 

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอเต่างอยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 32 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอเต่างอยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลเต่างอย** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเต่างอยทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลบึงทวาย** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบึงทวายทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลนาตาล** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาตาลทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลจันทร์เพ็ญ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจันทร์เพ็ญทั้งตำบล

## อ้างอิง

ต่เงอย
อำเภอส่องดาว

**ส่องดาว** เป็นอำเภอในจังหวัดสกลนคร เดิมเป็นพื้นที่ของอำเภอสว่างแดนดิน

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอส่องดาว มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอสว่างแดนดิน
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอสว่างแดนดินและอำเภอวาริชภูมิ
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอวังสามหมอและอำเภอไชยวาน (จังหวัดอุดรธานี)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอสว่างแดนดิน

## ประวัติ
ส่องดาว ตั้งขึ้นเป็นตำบลปี พ.ศ. 2470 อยู่ในเขตอำเภอสว่างแดนดิน เมื่อพื้นที่มีการพัฒนาด้านประชากรและหมู่บ้านเพิ่มมากขึ้น จึงแยกตำบลส่องดาวกับตำบลบงเหนือ จัดตั้งเป็นตำบลท่าศิลา และแยกตำบลส่องดาวกับตำบลพันนา จัดตั้งเป็นตำบลวัฒนา รวมทั้งโอนหมู่บ้านของตำบลพันนา มาขึ้นตำบลวัฒนา ก่อนที่นายจรูญ โลกะกะลิน ผู้ว่าราชการจังหวัดสกลนคร พิจารณาพื้นที่ทั้ง 3 ตำบล ห่างไกลจากอำเภอต้นสังกัดมากถึง 20 กิโลเมตร ซึ่งได้เสนอขอตั้งกิ่งอำเภอ และกรมการปกครองได้บรรจุเข้าแผนการจัดตั้งกิ่งอำเภอและอำเภอระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2515 - 2519)

ตำบลวัฒนา ตำบลท่าศิลา ตำบลส่องดาว ได้เริ่มเปิดใช้ที่ว่าการกิ่งอำเภอวันที่ 1 เมษายน และตั้งเป็น **กิ่งอำเภอส่องดาว** ในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2515 ขณะจัดตั้งกิ่งอำเภอได้ 2 ปี พื้นที่หมู่ 2-3, 10-11 ของตำบลวัฒนาได้แจ้งแก่ทางราชการว่าติดต่อราชการกับอำเภอสว่างแดนดิน สะดวกกว่าไปติดต่อกับกิ่งอำเภอใหม่ ทางราชการจึงโอนทั้ง 4 หมู่บ้านเข้าในการปกครองของตำบลพันนา และยกฐานะเป็น **อำเภอส่องดาว** ในวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2519 และแยกตำบลส่องดาว จัดตั้งเป็นตำบลปทุมวาปี เป็นตำบลลำดับสุดท้ายของทางอำเภอ จนถึงปัจจุบัน

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอส่องดาวแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 46 หมู่บ้าน

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอส่องดาวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
* **[[เทศบาลตำบลส่องดาว]]** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลส่องดาว และตำบลปทุมวาปี
* **เทศบาลตำบลท่าศิลา** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าศิลาทั้งตำบล
* **เทศบาลตำบลส่องดาวหนองแดง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลส่องดาว (นอกเขตเทศบาลตำบลส่องดาว)
* **เทศบาลตำบลปทุมวาปี** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปทุมวาปี (นอกเขตเทศบาลตำบลส่องดาว)
* **เทศบาลตำบลวัฒนา** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวัฒนาทั้งตำบล

## อ้างอิง


ส่องดาว
เจลา

thumb|250px|ชายหาดเมืองเจลา
**เจลา** () เป็นเมืองหนึ่งในจังหวัดกัลตานิสเซตตา แคว้นปกครองตนเองซิซิลี มีฐานะเป็นเทศบาล () ตั้งอยู่ห่างจากเมืองกัลตานิสเซตตาซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัดประมาณ 84 กิโลเมตร เมืองเจลามีประชากร 77,051 คน (มิถุนายน 2551) ซึ่งเป็นเมืองที่มีประชากรมากกว่าเมืองหลวงของจังหวัด และมีพื้นที่ 276 ตารางกิโลเมตร

เมืองเจลาเป็นเมืองท่าและเมืองอุตสาหกรรมที่สำคัญ อุตสาหกรรมหนึ่งที่สำคัญมากก็คือที่นี่มีโรงกลั่นน้ำมันปิโตรเลียม

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  Piccolo, Salvatore. ''Gela.'' Ancient History Encyclopedia. December 20, 2017. 
*  เว็บไซด์อย่างเป็นทางการ 
* ข้อมูลทั่วไปทางโบราณคดีของเมือง  

หมวดหมู่:เมืองในแคว้นซิซิลี
มีเคอิล ซาคัชวีลี

**มีเคอิล ซาคัชวีลี** (จอร์เจีย: მიხეილ სააკაშვილი, ) เป็นนักการเมืองชาวยูเครนและอดีตนักการเมืองชาวจอร์เจียเขาเป็นอดีตประธานาธิบดีของสาธารณรัฐจอร์เจีย ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 25 มกราคม พ.ศ. 2547 ถึง 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และได้ลงสมัครเพื่อเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีอีกสมัยในเลือกตั้งประธานาธิบดีจอร์เจียที่จะจัดขึ้นใน พ.ศ. 2551 ซึ่งระหว่างช่วงก่อนการเลือกตั้ง นางนีนอ บูร์จานาดเซ โฆษกรัฐสภา จะทำหน้าที่รักษาการแทน

หลังจากที่หมดวาระประธานาธิบดีในปี พ.ศ. 2556 ซาคัชวีลี ได้ไปเป็นผู้ว่าการแคว้นโอเดสซาที่ประเทศยูเครนในปี พ.ศ. 2558 ถึงปี พ.ศ. 2559
## อ้างอิง

## หนังสือเพื่มเติม
* Asmus, Ronald. *A Little War that Shook the World : Georgia, Russia, and the Future of the West*. NYU (2010). ISBN 978-0-230-61773-5
*

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
*
*Mikheil Saakashvili Full Biography 
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีจอร์เจีย
หมวดหมู่:ชาวจอร์เจีย
หมวดหมู่:บุคคลจากทบิลิซี
ลิเบียนอาหรับแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 114

**ลิเบียนอาหรับแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 114** (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น ลิเบียนแอร์ไลน์) เป็นเที่ยวบินพาณิชย์ของลิเบีย เดินทางจากทริโปลี มุ่งหน้าสู่ไคโร เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 ระหว่างทางเกิดพายุทรายทำให้ทัศนวิสัยไม่ดี นักบินจึงทำการบินด้วยระบบอิเลคโทรนิคส์ และหลงเข้าไปในเขตยึดครองของอิสราเอลเหนือคลองสุเอซ บริเวณคาบสมุทรไซนาย และถูกสกัดกั้นโดยเครื่องบินขับไล่ แฟนทอม เอฟ-4 ของกองทัพอากาศอิสราเอล และต้องร่อนลงจอดฉุกเฉินลงบนเนินทราย ทำให้มีผู้เสียชีวิต 108 คน รอดชีวิต 5 คน รวมทั้งนักบินผู้ช่วยชาวลิเบีย 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อุบัติเหตุทางการบินในปี พ.ศ. 2516
หมวดหมู่:ความขัดแย้งระหว่างอาหรับ-อิสราเอล
หมวดหมู่:อุบัติเหตุทางการบินในประเทศอียิปต์
หมวดหมู่:อุบัติเหตุของเครื่องบินโบอิง 727

หมวดหมู่:เหตุเครื่องบินพาณิชย์ถูกยิงตก
สัจพจน์ของเบอร์แทรนด์

**สัจพจน์ของเบอร์แทรนด์** () เป็นทฤษฎีบทในทฤษฎีจำนวน ซึ่งกล่าวว่า สำหรับจำนวนเต็ม *n > 3* ใด ๆ จะมีจำนวนเฉพาะ *p* อย่างน้อยหนึ่งตัวที่ *n < p < 2n - 2* (ทฤษฎีบทอีกรูปแบบหนึ่งที่อ่อนกว่าแต่สวยงามกว่าคือ สำหรับทุกจำนวนเต็ม *n > 1* จะมีจำนวนเฉพาะ *p* ที่ *n < p < 2n*)

สัจพจน์ของเบอร์แทรนด์ถูกตั้งเป็นข้อความคาดการณ์ขึ้นเป็นครั้งแรกโดย โจเซฟ เบอร์แทรนด์ ในปี พ.ศ. 2388 ต่อมา เชบีเชฟ เป็นผู้พิสูจน์ข้อคาดการณ์นี้ได้เป็นคนแรกในปี พ.ศ. 2393 บางครั้งสัจพจน์นี้จึงเรียกว่า **ทฤษฎีบทของเบอร์แทรนด์-เชบีเชฟ** หรือ **ทฤษฎีบทของเชบีเชฟ** ต่อมา รามานุจัน ได้แสดงบทพิสูจน์ที่ง่ายกว่าไว้ และ พอล แอร์ดิช ได้แสดงการพิสูจน์โดยใช้ฟังก์ชันเชบีเชฟใน พ.ศ. 2475

## อ้างอิง
* Erdős, P. "A Theorem of Sylvester and Schur." J. London Math. Soc. 9, 282–288, 1934. 
* Chris Caldwell, ''Bertrand's postulate'' at Prime Pages glossary.

หมวดหมู่:ทฤษฎีบททางคณิตศาสตร์
หมวดหมู่:ทฤษฎีจำนวน
ซ.ต.พ.

**ซ.ต.พ.** () เป็นอักษรย่อที่มักใช้ ณ ตอนจบของบทพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์ ย่อมาจาก **ซึ่งต้องพิสูจน์** (; which was to be demonstrated)

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Earliest Known Uses of Some of the Words of Mathematics (Q)

หมวดหมู่:คำศัพท์คณิตศาสตร์
หมวดหมู่:วงศัพท์
หมวดหมู่:การพิสูจน์
คำสลับอักษร

**คำสลับอักษร** หรือ **อะนาแกรม** หรือ ** แอนาแกรม** () คือข้อความเกิดจากการนำตัวอักษรในอีกข้อความหนึ่งทั้งหมดมาเรียงสลับที่กัน เช่น คำว่า *anagram* สามารถสลับเรียงใหม่เป็นวลีที่ไม่มีความหมายว่า "nag a ram" ซึ่งเป็นข้อเสนอแนะไข่อีสเตอร์ในกูเกิลหลังค้นหาคำว่า "anagram"

## ตัวอย่าง

คำสลับอักษรอาจสร้างขึ้นเพื่อเป็นความเห็นเกี่ยวกับเรื่อง โดยอาจเป็นเรื่องล้อเลียน วิจารณ์ หรือเสียดสี เช่น:
* "New York Times" = "monkeys write"
* "Church of Scientology" = "rich-chosen goofy cult"
* "McDonald's restaurants" = "Uncle Sam's standard rot"
* "coronavirus" = "carnivorous"
* "She Sells Sanctuary" = "Santa; shy, less cruel" หรือ "Satan; cruel, less shy"

คำสลับอักษรอาจเป็นคำพ้องความหมายกับศัพท์ต้นฉบับ เช่น:
* "evil" = "vile"
* "a gentleman" = "elegant man"
* "silent" = "listen"

คำสลับอักษรอาจมีความหมายตรงข้ามกับศัพท์หรือวลีต้นฉบับ ซึ่งมีชื่อเรียกว่า "antigram" เช่น:
* "restful" = "fluster"
* "cheater" = "teacher"
* "funeral" = "real fun"
* "adultery" = "true lady"
* "forty five" = "over fifty"
* "Santa" = "Satan"

บางครั้งสามารถเปลี่ยนวิสามานยนามหรือชื่อบุคคลไปเป็นประโยคได้
* "William Shakespeare" = "I am a weakish speller"
* "Madam Curie" = "Radium came"
* "George Bush" = "He bugs Gore"
* "Tom Marvolo Riddle" = "I am Lord Voldemort"

นอกจากนี้ยังสามารถเปลี่ยนชนิดของคำ เช่น คำคุณศัพท์ "silent" ไปเป็นคำกริยา "listen"

## ดูเพิ่ม
* แพนแกรม
* แอมบิแกรม

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Henry Benjamin Wheatley. *Of Anagrams: A Monograph Treating of Their History from the Earliest Ages to the Present Time.* Williams & Norgate, 1862.
* *[[Word Ways: The Journal of Recreational Linguistics]]*.  Greenwood Periodicals et al., 1968–. .
* Howard W. Bergerson. *[[Palindromes and Anagrams]]*.  Dover Publications, 1973. .

## แหล่งข้อมูลอื่น

* AnagramThis - An ad-free online anagram creator

หมวดหมู่:การเล่นคำ
หมวดหมู่:วงศัพท์
หมวดหมู่:ปริศนา
อำเภอพังโคน

**พังโคน** เป็นอำเภอในจังหวัดสกลนคร เดิมเป็นพื้นที่ของอำเภอพรรณานิคม

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอพังโคน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอวานรนิวาส
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอพรรณานิคม
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอพรรณานิคมและอำเภอวาริชภูมิ
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอสว่างแดนดิน

## ประวัติ
พังโคน เดิมเป็นหมู่บ้านในตำบลม่วงไข่ อำเภอพรรณานิคม ต่อมาราชการสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 22 สายอุดรธานี–นครพนม ได้ตัดผ่านศูนย์กลางบ้านดอนพังโคน ประชาชนสร้างชุมชนตามแนวสองข้างทาง มีการพัฒนาพื้นที่ขึ้นเป็นสุขาภิบาลพังโคน นายโบแดง จันตะเสน ผู้ว่าราชการจังหวัดสกลนครจึงได้แยกตำบลแร่ ตำบลม่วงไข่ ตำบลไฮหย่อง ได้เริ่มเปิดใช้ที่ว่าการกิ่งอำเภอวันที่ 20 มีนาคม มีพ่อค้าประชาชนร่วมบริจาคเงินซื้อที่ดินจำนวน 35 ไร่และตั้งเป็น **กิ่งอำเภอพังโคน** ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2511 

ระยะเวลา 3 ปี 244 วัน กิ่งอำเภอได้ยกฐานะเป็น **อำเภอพังโคน** เมื่ออำเภอ,สุขาภิบาล,สถานีตำรวจ ที่ทำการไปรษณีย์ และศูนย์ราชการอื่นมีชื่อไม่ตรงกับตำบลที่ตั้ง จึงแยกตำบลม่วงไข่ จัดตั้งเป็นตำบลพังโคน ก่อนที่จะแยกตำบลไฮหย่อง ตั้งเป็นตำบลต้นผึ้ง เป็นตำบลลำดับสุดท้ายของทางอำเภอ จนถึงปัจจุบัน

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอพังโคนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 70 หมู่บ้าน

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอพังโคนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
* **[[เทศบาลตำบลพังโคน]]** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลพังโคน
* **เทศบาลตำบลไฮหย่อง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไฮหย่องทั้งตำบล
* **[[เทศบาลตำบลพังโคนศรีจำปา]]** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพังโคน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลพังโคน)
* **เทศบาลตำบลแร่** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลแร่ทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลม่วงไข่** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลม่วงไข่ทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลต้นผึ้ง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลต้นผึ้งทั้งตำบล

## อ้างอิง


พังโคน
อำเภอนิคมน้ำอูน

**นิคมน้ำอูน** เป็นอำเภอในจังหวัดสกลนคร เดิมเป็นพื้นที่ของอำเภอวาริชภูมิ และอำเภอพรรณานิคม

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอนิคมน้ำอูน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอวาริชภูมิและอำเภอพรรณานิคม
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอพรรณานิคมและอำเภอกุดบาก
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอกุดบาก และอำเภอวังสามหมอ (จังหวัดอุดรธานี)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอวาริชภูมิ

## ประวัติ
เมื่อปี พ.ศ. 2511 กรมชลประทานได้มีการสร้างโครงการชลประทานลำน้ำอูนที่ตำบลแร่ อำเภอพังโคน ตำบลนาใน อำเภอพรรณานิคม และตำบลวาริชภูมิ อำเภอวาริชภูมิ ทำให้ราษฎรที่อาศัยอยู่ในเขตพื้นที่น้ำท่วมต้องอพยพขึ้นไปอยู่บริเวณเชิงเขาภูพาน จึงเกิดเป็นชุมชนขึ้น มีการจัดตั้งพื้นที่เป็นนิคมสร้างตนเอง รวมทั้งจังหวัดสกลนครเสนอจัดตั้งกิ่งอำเภอในพื้นที่ เพื่อจัดสรรพื้นที่รองรับที่อยู่อาศัยและทำกินของประชาชน จึงแยกพื้นที่ตำบลวาริชภูมิ อำเภอวาริชภูมิ จัดตั้งเป็นตำบลนิคมน้ำอูน และแยกตำบลนาใน อำเภอพรรณานิคม จัดตั้งเป็นตำบลหนองปลิง และโอนพื้นที่ตำบลหนองปลิง มารวมเข้ากับอำเภอวาริชภูมิ 

ก่อนที่ในวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2518 จะรวมพื้นที่ 2 ตำบลขึ้นเป็น **กิ่งอำเภอนิคมน้ำอูน** โดยเริ่มเปิดใช้ที่ว่าการกิ่งอำเภอวันที่ 16 มิถุนายน และแยกตำบลหนองปลิง จัดตั้งเป็นตำบลหนองบัว แยกตำบลหนองบัว จัดตั้งเป็นตำบลสุวรรณคาม เนื่องจากมีประชากรน้อย เป็นพื้นที่ทุรกันดาร ในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 จึงยกฐานะขึ้นเป็น **อำเภอนิคมน้ำอูน** เพื่อส่งเสริมการพัฒนาพื้นที่ให้ดียิ่งขึ้น โดยมีระยะเวลาการเป็นกิ่งอำเภอถึง 18 ปี 358 วัน

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอนิคมน้ำอูนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 29 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอนิคมน้ำอูนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจำนวน 4 แห่ง ได้แก่
* **องค์การบริหารส่วนตำบลนิคมน้ำอูน** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนิคมน้ำอูนทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลิง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองปลิงทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลสุวรรณคาม** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสุวรรณคามทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบัว** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบัวทั้งตำบล

## อ้างอิง

นิคมน้ำอูน
อำเภอเจริญศิลป์

**เจริญศิลป์** เป็นอำเภอหนึ่งในจำนวน 18 อำเภอของจังหวัดสกลนคร เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอสว่างแดนดิน แต่เนื่องจากระยะทางในการติดต่อราชการนั้นห่างไกลจากอำเภอสว่างแดนดิน จึงได้มีการแยก 5 ตำบลทางตอนเหนือและตั้งเป็น **กิ่งอำเภอเจริญศิลป์** เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 15 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน และต่อมาได้จัดตั้งเป็นอำเภอเจริญศิลป์ เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2537

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอเจริญศิลป์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอบ้านม่วง
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอวานรนิวาส
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอสว่างแดนดิน
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอบ้านดุง (จังหวัดอุดรธานี)

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอเจริญศิลป์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 59 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอเจริญศิลป์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
* **[[เทศบาลตำบลเจริญศิลป์]]** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลเจริญศิลป์และตำบลทุ่งแก
* **องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเหล่า** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านเหล่าทั้งตำบล
* **[[องค์การบริหารส่วนตำบลเจริญศิลป์]]** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเจริญศิลป์ (นอกเขตเทศบาลตำบลเจริญศิลป์)
* **[[องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งแก]]** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งแก (นอกเขตเทศบาลตำบลเจริญศิลป์)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลโคกศิลา** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโคกศิลาทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแปน** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแปนทั้งตำบล


เจริญศิลป์