เหาลำ

**เหาลำ** (เสียชีวิต ค.ศ. 172) มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า **โหว หล่าน** () เป็นขันทีราชสำนักและขุนนางชาวจีนผู้รับราชการในรัชสมัยพระเจ้าหวนเต้ (漢桓帝 *ฮั่นหฺวานตี้*; ครองราชย์ ค.ศ. 146–168) ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 *ตงฮั่น*) ของประเทศจีน เหาลำมีความดีความชอบจากการมีส่วนร่วมในการกำจัดเลียงเอ๊ก (梁冀 *เหลียง จี้*) จึงได้รับการแต่งตั้งให้มีบรรดาศักดิ์เป็นเฮาแห่งเกาเซียง (高鄉侯 *เกาเซียงโหว*) 

## ประวัติ
เหาลำเป็นชาวอำเภอฝางตง (防東縣 *ฝางตงเซี่ยน*) เมืองซันหยง (山陽郡 *ชานหยางจฺวิ้น*) ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอช่าน (單縣 *ช่านเซี่ยน*) มณฑลชานตง (山東) 

ในช่วงต้นรัชสมัยพระเจ้าหวนเต้ (漢桓帝 *ฮั่นหฺวานตี้*) เหาลำดำรงตำแหน่งเป็นเป็นขันทีผู้ถวายงานกลาง (中常侍 *จงฉางชื่อ*) 

ในช่วงศักราชเหยียนซี (延熹; ค.ศ. 158-167) เหาลำถวายผ้าไหม 5,000 พับแก่ราชสำนัก เหาลำจึงได้รับการแต่งตั้งให้มีบรรดาศักดิ์เป็นกวนไล่เหา (關內侯 *กวานเน่ย์โหว*)  เหาลำเคยมอบหมายให้โตเสียง (度尚 *ตู้ ช่าง*) เป็นผู้ดูแลที่ดินโดยตน 

เมื่อ ค.ศ. 159 เหาลำเข้าร่วมกับพระเจ้าหวนเต้และขันทีตัวเถียว (單超 *ตาน เชา*) ในการก่อรัฐประหารโค่นอำนาจของเลียงเอ๊ก (梁冀 *เหลียง จี้*) พระญาติฝ่ายจักรพรรดินีพันปีหลวงและขุนพลทรงอิทธิพลที่ผูกขาดอำนาจรัฐ หลังโค่นเลียงเอ๊กได้สำเร็จ พระเจ้าหวนเต้ทรงแต่งตั้งให้เหาลำมีบรรดาศักดิ์เป็นเฮาแห่งเกาเซียง (高鄉侯 *เกาเซียงโหว*) เพื่อตอบแทนความดีความชอบ

ในช่วงที่ฉื่อ ปี้ (史弼) ดำรงตำแหน่งเจ้าเมือง (太守 *ไท่โฉ่ว*) ของเมืองฮอตั๋ง (河東郡 *เหอตงจฺวิ้น*; อยู่บริเวณอำเภอเซี่ย มณฑลชานซีในปัจจุบัน) ราชสำนักออกพระราชโองการให้เสนอชื่อผู้มีคุณสมบัติเป็นเซี่ยวเหลียน (孝廉; ผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้ารับราชการ) เหาลำส่งเหล่าบัณฑิตให้ถือจดหมายแนะนำไปขอพบฉื่อ ปี้ แต่ฉื่อ ปี้ปฏิเสธการให้เข้าพบ เหล่าบัณฑิตจึงอ้างเหตุผลอื่นในการขอเข้าพบและยื่นจดหมายแนะนำของเหาลำให้ ฉื่อ ปี้โกรธมาก ประณามการกระทำของเหล่าบัณฑิต จากนั้นจึงสั่งให้นำบัณฑิตเหล่านี้ไปขังคุกและทรมานจนตาย เหาลำไม่พอใจเป็นอย่างมากจึงกล่าวโทษใส่ร้ายฉื่อ ปี้ เป็นเหตุทำให้ฉื่อ ปี้ถูกจับกุมใส่รถนักโทษและถูกพาตัวมายังนครหลวงลกเอี๋ยง (洛陽 *ลั่วหยาง*) และถูกจำคุกในเรือนจำประจำสำนักของเสนาบดีตุลาการ (廷尉 *ถิงเว่ย์*) ฉื่อ ปี้ได้รับการลดหย่อนโทษจากโทษประหารชีวิต หลังพ้นโทษมาแล้ว ฉื่อ ปี้ก็กลับบ้านเกิด อ้างว่าป่วยอยู่แต่ในบ้าน 

เมื่อ ค.ศ. 165 โหว ชาน (侯參) พี่ชายของเหาลำดำรงตำแหน่งข้าหลวงมณฑล (刺史 *ชื่อฉื่อ*) ของมณฑลเอ๊กจิ๋ว (益州 *อี้โจว*) ได้ยึดเอาทรัพย์สินของเศรษฐีในท้องถิ่นมาเป็นของตน หยาง ปิ่ง (楊秉) ผู้เป็นเสนาบดีกลาโหม (太尉 *ไท่เว่ย์*) ฟ้องร้องเรื่องการกระทำของโหว ชานนี้ เป็นเหตุทำให้โหว ชานฆ่าตัวตาย  ยฺเหวียน เฝิง (袁逢) ผู้เป็นผู้ว่าราชการของเมืองเกงเตียว (京兆尹 *จิงเจ้าอิ่น*) ตรวจสอบทรัพย์สินที่โหว ชานยึดมาพบว่ามีจำนวนนับไม่ถ้วน เหาลำซึ่งเป็นน้องชายของโหว ชานมีส่วนพัวพันในเรื่องนี้จึงถูกถูกปลดจากตำแหน่ง แต่ต่อมาไม่นานก็ได้รับตำแหน่งเดิมคืนมาเมื่อ ค.ศ. 166

เมื่อ ค.ศ. 169 เตียวเคียม (張儉 *จาง เจี่ยน*) ผู้เป็นผู้ตรวจการหรือต๊กอิ้ว (督郵 *ตูโหยว*) เขียนคำร้องกล่าวโทษเหาลำหลายครั้ง แต่เอกสารคำร้องทั้งหมดถูกเหาลำยึดไว้ เหาลำยังกล่าวหาเตียวเคียมด้วยหารวมกุล่มกันเพื่อแสวงประโยชน์ ทำให้เตียวเคียมต้องหนีภัย นอกเหนือจากเตียวเคียมแล้ว เหาลำยังใส่ร้ายหลี่ อิง (李膺) ผู้เป็นเสนาบดีเจ้ากรมมหาดเล็กแห่งพระราชวังฉางเล่อ (長樂少府 ฉางเล่อเฉาฝู่), ตู้ มี่ (杜密) ผู้เป็นเสนาบดีกรมราชรถ (太僕 *ไท่ผู*) และคนอื่น ๆ ด้วย ต่อมาเหาลำได้รับตำแหน่งเสนาบดีกรมราชรถประจำพระราชวังฉางเล่อ (長樂太僕 *ฉางเล่อไท่ผู*) แทนที่เทาเจียด (曹節 *เฉา เจี๋ย*)

เมื่อ ค.ศ. 172 ราชสำนักประกาศความผิดของเหาลำและยึดตราประจำตำแหน่งของเหาลำคืนไป เหาลำจึงฆ่าตัวตายเพื่อหนีความผิด พรรคพวกของเหาลำต่างก็ถูกปลดจากตำแหน่ง

## ในนวนิยาย''สามก๊ก''
ในช่วงต้นของนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง *[[สามก๊ก]]* (三國演義 *ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*) ที่ประพันธ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ระบุว่าเหาลำเป็นขันทีคนหนึ่งในกลุ่มสิบเสียงสี (十常侍 *ฉือฉางชื่อ*) ซึ่งเป็นกลุ่มขันทีที่มีอิทธิพลในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 *ฮั่นหลิงตี้*) แม้ว่าตามประวัติศาสตร์จริงแล้วเหาลำไม่ได้อยู่ในกลุ่มสิบเสียงสี

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* สิบเสียงสี

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ซือหม่า กวาง (1084). *[[จือจื้อทงเจี้ยน]]*.
* ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[โฮ่วฮั่นชู]]*.
* ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). *[[สามก๊ก]]* (*ซานกั๋วเหยี่ยนอี้*).

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 2
หมวดหมู่:ขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายในยุคราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:สิบเสียงสี