open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ผักแว่น

**ผักแว่น** () เป็นเฟินน้ำชนิดหนึ่ง มีอายุหลายปี พบได้ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จัดอยู่ในวงศ์ Marsileaceae สกุล *[[Marsilea]]* มีลักษณะเป็นเหง้าเถาเลื้อยไปตามผิวดินหรือผิวน้ำหรือโคลนเลน พบเห็นได้ทั่วไปตามริมน้ำหรือพื้นดินที่มีน้ำขังแฉะ สามารถนำมากินเป็นผักสด มีคุณค่าทางอาหาร และยังมีสรรพคุณทางยา

## ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ผักแว่นมีลักษณะจำแนกออกเป็นส่วนต่าง ๆ ดังนี้thumbnail|left|150px|ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ของผักแว่น
* **ลำต้น** – กลม มีขนสีน้ำตาลอ่อนปกคลุม ลำต้นอ่อนมีสีเขียว เมื่อแก่จะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล 
* **ใบ** – เป็นใบประกอบ มีใบย่อยทั้งสี่ใบ รูปกรวยปลายมนเป็นรูปลิ่มคล้ายพัด มีเส้นใบแบบ dichotomous คล้ายบัวแฉก ขนาดใบกว้าง 0.6–1.5 เซนติเมตร ยาว 0.8–1.9 เซนติเมตร โคนใบสอบ ขอบใบและแผ่นใบเรียบหรือหยักเล็กน้อย ไม่มีขน แผ่นใบจะงอกกออกจากตรงกลางตำแหน่งเดียวกัน 3–5 ใบ ทำให้ใบทั้งหมดรวมกันเป็นลักษณะกลม 
* **ก้านใบ** – ยาว 4.5–15 เซนติเมตร ใบย่อยไม่มีก้านใบ มี Sporocarp ลักษณะรีคล้ายเมล็ดถั่วเขียว ออกที่โคนก้านใบขณะอ่อนมีสีขาว เมื่อแก่จะเป็นสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ
* **ดอกช่อ** – ออกที่ซอกใบ ขนาดเล็ก 2–3 ดอก กลีบดอกสีม่วง ผลแห้ง แตกได้เป็นดอกสมบูรณ์ bySand

## ประโยชน์
* ใช้เป็นยาภายนอก รักษาแผลเปื่อย แผลไฟไหม้น้ำร้อนลวก โดยใช้ใบสด 1 กำมือ ล้างให้สะอาด ตำละเอียด คั้นเอาน้ำทาบริเวณแผล สารที่ออกฤทธิ์คือ กรด Madecassic, Asiatic acid และ Asiaticoside acid ซึ่งช่วยสมานแผล เร่งการสร้างเนื้อเยื่อ ระงับการเจริญเติบโตของเชื้อแบคทีเรีย ที่ทำให้เกิดหนองและลดการอักเสบ
* น้ำต้มใบสด : รสจืดเย็นฝาดหวานเล็กน้อย สมานแผลในปากและลำคอ ดื่มระงับอาการร้อนในกระหายน้ำ ขับปัสสาวะ แก้ท้องเสีย
* ในประเทศไทย โดยเฉพาะภาคอีสาน ผักแว่นมักนำมากินเป็นผักสดกับน้ำพริก หรือเป็นเครื่องเคียงกับอาหารชนิดต่าง ๆ โดยสามารถนำมากินสดได้ทั้ง ใบอ่อน ก้านใบ และยอดอ่อน หรือนำมาปรุงเป็นอาหารรูปแบบอื่น ๆ เช่น แกงผักแว่น ผัดเผ็ดหมูผักแว่น
* ในประเทศอินโดนีเซีย โดยเฉพาะในเมืองสุราบายา มักนำผักแว่นเสิร์ฟพร้อมกับมันเทศและเพเซล (Pecel) ซึ่งเป็นซอสเผ็ดทำจากถั่วลิสงของอินโดนีเซีย
* ชาวเขาเผ่าเมี่ยน (เย้า) ใช้ผักแว่นทั้งต้น ต้มน้ำดื่ม เพื่อแก้เจ็บคอ แก้เสียงแหบ

## ชื่อท้องถิ่น
ผักแว่นมีชื่อเรียกในแต่ละท้องถิ่นดังนี้
* ภาคเหนือ/อีสาน/กลาง – ผักแว่น
* ภาคใต้ – ผักลิ้นปี่
* ชาวกะเหรี่ยง (ภาคเหนือ) – หนูเต๊าะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เฟิน
หมวดหมู่:พืชที่พบในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:พืชน้ำ
หมวดหมู่:ไม้น้ำ
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่าย

**องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่าย** อาจหมายถึง
* **[[องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่าย (อำเภอปากช่อง)|องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่าย]]** อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา
* **[[องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่าย (อำเภอดอนเจดีย์)|องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสาหร่าย]]** อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี
หลี่ เสฺว่ยิง

**หลี่ เสฺว่ยิง** (; ) เกิดวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 ที่มณฑลเหอหนาน เป็นนักยกน้ำหนักชาวจีน เธอได้รับรางวัลเหรียญทองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 โดยยกน้ำหนักได้ 108 กิโลกรัม (240 ปอนด์) และ 138 กิโลกรัม (300 ปอนด์) ในท่าสแนตช์และคลีนแอนด์เจิร์กตามลำดับ ซึ่งมีน้ำหนักรวมในการยกที่ 246 กิโลกรัม (540 ปอนด์) โดยเป็นสถิติโอลิมปิกใหม่ในท่าสแนตช์และน้ำหนักยกรวม

## ดูเพิ่ม
* สาธารณรัฐประชาชนจีนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักยกน้ำหนักหญิงชาวจีน
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิก
หมวดหมู่:บุคคลจากมณฑลเหอหนาน
หมวดหมู่:นักยกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติจีน
ปลาหมอแจ็กเดมป์ซีย์

*สำหรับนักมวย ดูที่ [[แจ็ค เดมป์ซีย์]]*

**ปลาหมอแจ็คเดมป์ซีย์** (; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) 

มีลักษณะลำตัว มีลายขวางตามลำตัวจาง ๆ มีลายทั้งหมด 8 ลาย ซึ่งเมื่อโตขึ้นจะเลือนหายไป มีจุดสีเขียวเล็กละเอียดกระจัดกระจายเต็มตามลำตัว ดูแลสวยงาม ตลอดจนส่วนหัวและครีบต่าง ๆ ยกเว้นครีบอกและครีบหาง

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20-25 เซนติเมตร ปลาตัวเมียจะมีขนาดเล็กกว่าตัวผู้ มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมที่อเมริกากลาง คือ เม็กซิโก จนถึงฮอนดูรัส

เป็นปลาที่มีอุปนิสัยดุร้ายก้าวร้าวมาก จนได้รับการตั้งชื่อว่า "แจ็ค เดมป์ซีย์"  ซึ่งเป็นนักมวยประเภทไฟเตอร์ชาวอเมริกันชื่อดังในอดีต

ปลาหมอแจ็คเดมป์ซีย์ เป็นปลาหมอสีอีกชนิดหนึ่ง ที่ได้รับความนิยมในการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเป็นปลาที่เลี้ยงง่าย โตเร็ว และแพร่ขยายพันธุ์ได้ง่าย โดยในประเทศไทย ปลาหมอแจ็คเดมป์ซีย์ ถือได้ว่าเป็นปลาหมอสีชนิดแรกที่มีการเข้ามาจากต่างประเทศ ในราวปี พ.ศ. 2505  โดยไม่ปรากฏชื่อผู้นำเข้า

ปัจจุบัน ปลาหมอแจ็คเดมป์ซีย์ ได้มีการเพาะขยายพันธุ์จนมีสีสันต่าง ๆ หลากหลายจากปลาดั้งเดิมในธรรมชาติมาก เช่น "บลูแจ็คเดมป์ซีย์" ที่มีสีฟ้าแวววาวแบบบลูเมทัลลิกตลอดทั้งตัว ซึ่งมีราคาขายที่ค่อนข้างแพง 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยปลาหมอสี
น้ำตกสันติสุข

**น้ำตกสันติสุข** ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาตินันทบุรี บริเวณหมู่บ้านสันติสุข ตำบลแสนทอง  อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน ห่างจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติ 10 กิโลเมตร เป็นน้ำตกขนาดกลางมีทั้งหมด 3 ชั้น โดยชั้นที่สวยงามที่สุดคือชั้นที่ 3 สูงประมาณ 20 เมตร มีแอ่งน้ำกว้างสามารถเล่นน้ำได้ และมีน้ำไหลตลอดปี เนื่องจากมีความสวยงามตามธรรมชาติทางองค์การบริหารส่วนตำบลแสนทองจึงจัดให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวของตำบล

## การเดินทาง
การเดินทางจากตัวเมืองน่านใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1080 (สายน่าน–ทุ่งช้าง) ไปยังอำเภอท่าวังผา ต่อจากนั้นใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1148 (สายท่าวังผา–สองแคว) ประมาณ 1.5 กิโลเมตร แล้วแยกไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1082 (สายนาหนุน–สบขุ่น) พอถึงแยกทางเข้าหมู่บ้านสันติสุข บริเวณกิโลเมตรที่ 27 ให้เลี้ยวขวาเข้าสู่หมู่บ้านสันติสุข มีถนนคอนกรีตเข้าไปถึงตัวน้ำตก โดยจากตัวอำเภอท่าวังผาถึงน้ำตกสันติสุขมีระยะห่างประมาณ 15 กิโลเมตร

## อ้างอิง

สันติสุข
หมวดหมู่:อำเภอท่าวังผา
ซาร่า อัลกอทซอน อูสโฮลท์

**ซาร่า อัลกอทซอน อูสโฮลท์** () เกิดวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1974 ที่ร็อคเนบี ประเทศสวีเดน เป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวสวีเดน โดยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เธอได้เข้าร่วมแข่งขันทั้งในประเภททีมและประเภทบุคคล ซึ่งอัลกอทซอน ได้รับรางวัลเหรียญเงินในประเภทบุคคล

เธอเป็นน้องสาวของนักขี่ม้า ลินดา อัลกอทซอน ทั้งนี้ ซาร่า อัลกอทซอน อูสโฮลท์ มีคู่สมรสเป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวเยอรมันชื่อ แฟรงค์ อูสโฮลท์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักกีฬาขี่ม้าหญิงชาวสวีเดน
หมวดหมู่:นักกีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญเงินโอลิมปิก
หมวดหมู่:นักกีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ปลาสินสมุทรลายบั้ง

**ปลาสินสมุทรลายบั้ง** (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสินสมุทร (Pomacanthidae)

มีรูปร่างสี่เหลี่ยมมน หัวและลำตัวตอนหน้ามีสีคล้ำอมน้ำเงิน มีแถบสีขาวพาดตรงหลังตา ลำตัวสีขาว มีจุดสีน้ำเงินในเกล็ดแต่ละเกล็ด และมีบั้งพาดผ่านลำตัวสีดำทั้งหมด 6 แถบ ครีบมีลายจุดประสีฟ้าสด ขณะยังเป็นปลาวัยอ่อนอยู่ ลำตัวจะเป็นสีน้ำเงิน มีลายโค้ง 9-11 เส้น

มีขนาดความยาวประมาณ 38 เซนติเมตร พบใหญ่ที่ได้ถึง 45 เซนติเมตร กระจายพันธุ์ในแนวปะการังของแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ออสเตรเลีย, หมู่เกาะโซโลมอน, ทะเลฟิลิปปิน, อินโดนีเซีย, ศรีลังกา และสิงคโปร์ ในเขตน่านน้ำไทยพบบ่อยที่อ่าวไทย 

เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอาศัยอยู่เพียงลำพังหรืออยู่เป็นคู่ โดยมีอาณาบริเวณของตัวเอง กินสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร เป็นปลาสินสมุทรอีกชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 

หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:วงศ์ปลาสินสมุทร
ต่อ ศรีอาชวนนท์

**ต่อ ศรีอาชวนนท์ เกรฟส์ **  หรือ **ต่อ เกรฟส์** (Tor Graves) หรือ **ต่อศักดิ์ ลิ้ม** (Torsak Lim) นักแข่งรถอาชีพชาวไทย  ปัจจุบันเป็นนักแข่งในระดับเวิลด์เอนดูแรนซ์แชมเปียนชิป จัดโดยสมาพันธ์รถแข่งนานาชาติ (Fédération Internationale de l'Automobile - FIA)

ต่อ ศรีอาชวนนท์ เกิดที่อำเภอกำแพงแสนจังหวัดนครปฐม จบชั้นมัธยมต้นจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย  จากนั้นเดินทางไปพักอาศัยกับบิดาที่ประเทศอังกฤษ  เริ่มแข่งรถอาชีพตั้งแต่อายุ 21 ปี   ปัจจุบันสังกัดทีม ADR - Delta ของประเทศอังกฤษ โดยเป็นหนึ่งในสามนักแข่งของทีมในการแข่งขันรายการ 24 ชั่วโมง เลอม็อง  เป็นคนไทยคนที่สองต่อจากพระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช ที่เข้าร่วมในรายการนี้ 

ต่อ ศรีอาชวนนท์ ได้ประกาศอำลาการขับรถแข่ง เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ผ่านเฟซบุคส่วนตัว โดยมีสาเหตุจากการถูกปรับออกจากทีมอย่างกะทันหัน  ต่อมา ต่อ ศรีอาชวนนท์ ได้กลับมาสู่การแข่งรถอีกครั้งโดยจะลงแข่งในรายการ เดย์โทน่า 24 ชั่วโมง ในปี 2558 

## อ้างอิง

[thumb|300px|left|รถ Oreca 03 หมายเลข 25 ของทีมเอดีอาร์-เดลตา ที่ต่อ เกรฟส์ ขับร่วมกับ John Martin ชาวอังกฤษ และ Jan Charouz ชาวเช็ก เข้าเส้นชัยเป็นที่หนึ่งในระดับ LMP2 (เข้าเป็นที่ 8 ในระดับ overall) รายการ[ซิลเวอร์สโตน 6 ชั่วโมง เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ที่ซิลเวอร์สโตนเซอร์กิต นอร์แธมป์ตันเชอร์ สหราชอาณาจักร]]

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอกำแพงแสน
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
หมวดหมู่:นักแข่งรถชาวไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:นักกีฬาจากจังหวัดนครปฐม
ปลาสุดสาครจิ๋วลายเข้ม

**ปลาสุดสาครจิ๋วลายเข้ม**  (; ) เป็นปลาทะเลขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสินสมุทร (Pomacanthidae)

มีรูปทรงลำตัวเป็นรูปไข่ ลำตัวมีสีเทา มีลายบั้งเป็นสีส้มพาดขวางทั้งลำตัว  ปาก, ท้อง และครีบท้องสีเหลืองอมส้ม ด้านท้ายครีบหลังและครีบหางเป็นสีดำ ปลายครีบหางมีขลิบสีฟ้า

มีความยาวโดยเฉลี่ย 10 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุด 15 เซนติเมตร เป็นปลาที่อาศัยอยู่ตามลำพังหรือเป็นฝูงขนาดเล็ก กินอาหารจำพวก ฟองน้ำและสัตว์น้ำขนาดเล็ก พบอาศัยอยู่ในตอนลึกในแนวปะการัง ตั้งแต่มหาสมุทรอินเดียตะวันออก, อินโดนีเซีย จนถึงตะวันออกเฉียงเหนือของออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยเป็นปลาที่พบได้เฉพาะทะเลอันดามัน จัดเป็นปลาที่พบได้น้อย

นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยมีชื่อในวงการปลาสวยงามว่า "ปลาหมอส้ม" 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:วงศ์ปลาสินสมุทร
แบบจำลองข้อมูล

**แบบจำลองข้อมูล** () ระดับสูงในธุรกิจ หรือในงานต่าง ๆ เป็นแบบจำลองนามธรรม ซึ่งเอกสารและการจัดข้อมูลธุรกิจสำหรับการสื่อสารระหว่างผู้ปฏิบัติงานและนักเทคนิค แบบจำลองนี้ถูกใช้ให้แสดงข้อมูลที่จำเป็นและถูกสร้างขึ้นโดยกระบวนการทางธุรกิจ

แบบจำลองข้อมูลในวิศวกรรมซอฟต์แวร์ เป็นแบบจำลองนามธรรมซึ่งเอกสารและการจัดข้อมูลธุรกิจสำหรับการสื่อสารระหว่างผู้ร่วมงาน และใช้สำหรับวางแผนสำหรับการพัฒนาแอพลิเคชัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเก็บและการเข้าถึงข้อมูล
 
โฮเบอร์แมน (Hoberman: 2009) กล่าวว่า "แบบจำลองข้อมูล เป็นเครื่องมือที่ครอบคลุมทุกวิถีทางเพื่อเป็นแนวทางสำหรับผู้ร่วมงานทั้งด้านธุรกิจและผู้เชี่ยวชาญด้านไอที โดยใช้เซตของสัญลักษณ์และข้อความเพื่ออธิบายเซตย่อยของข้อมูลจริง สำหรับปรับปรุงการสื่อสารในองค์กร และนำไปสู่สภาพแวดล้อมของแอพลิเคชันที่ยืดหยุ่นและเสถียร"

แบบจำลองข้อมูลได้กำหนดโครงสร้างของข้อมูลอย่างชัดเจน แอพลิเคชันปกติของแบบจำลองข้อมูล รวมถึงแบบจำลองฐานข้อมูล การออกแบบของระบบสารสนเทศ และการทำให้ข้อมูลสามารถแลกเปลี่ยนกันได้ โดยปกติแบบจำลองข้อมูลถูกระบุในภาษาแบบจำลองข้อมูล

การสื่อสารและความถูกต้องเป็นปัจจัยสำคัญสองอย่างที่เป็นประโยชน์ในการทำให้แบบจำลองข้อมูลมีความสำคัญต่อแอพลิเคชันที่ใช้และแลกเปลี่ยนข้อมูล แบบจำลองข้อมูลเป็นตัวกลางซึ่งผู้ร่วมโครงการที่มีภูมิหลังต่างกัน มีประสบการณ์ต่างกัน สามารถสื่อสารกันได้ ความถูกต้อง หมายความว่า ทีมงานและกฎเกณฑ์ของแบบจำลองข้อมูลสามารถสื่อความหมายได้อย่างเดียวกัน ไม่กำกวม

แบบจำลองข้อมูลในบางครั้งอาจใช้ในความหมายของโครงสร้างข้อมูล โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของภาษาโปรแกรม และมักใช้ประกอบแบบจำลองฟังก์ชัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของแบบจำลองวิสาหกิจ

## ภาพรวม
หน้าที่หลักของระบบสารสนเทศคือการจัดการข้อมูลขนาดใหญ่ที่มีการจัดโครงสร้าง หรือไม่มีการจัดโครงสร้าง แบบจำลองข้อมูลอธิบายข้อมูลแบบมีโครงสร้างสำหรับจัดเก็บในระบบการจัดการข้อมูล เช่น ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ โดยปกติมันไม่อธิบายข้อมูลที่ไม่จัดโครงสร้าง เช่น เอกสารของโปรแกรมประมวลผลคำ ข้อความอีเมล ภาพ เสียง หรือวีดิทัศน์

### กฎเกณฑ์ของแบบจำลองข้อมูล
จุดมุ่งหมายหลักของแบบจำลองข้อมูลคือสนับสนุนการพัฒนาระบบสารสนเทศโดยจัดเตรียมนิยามและรูปแบบของข้อมูล ตามที่เวสและฟาวเลอร์ (2542) ได้กล่าวว่า "ถ้าสิ่งนี้ได้ทำอย่างสม่ำเสมอในระบบก็จะทำให้ข้อมูลเข้ากันได้ถ้าโครงสร้างข้อมูลเดียวกันถูกใช้สำหรับจัดเก็บและเข้าถึงข้อมูล จะทำให้ข้อมูลนั้นใช้ร่วมกันได้โดยแอพลิเคชันต่างกัน อย่างไรก็ตามระบบและอินเตอร์เฟซมักมีค่า (การเสียทรัพยากร เช่น เวลา หรือเนื้อที่) มากกว่ามันควรจะเป็น ทั้งในการสร้างการทำงานและการจัดการ มันอาจเป็นตัวจำกัดธุรกิจมากกว่าที่จะสนับสนุน สาเหตุหลักคือ คุณภาพของแบบจำลองข้อมูลที่ใช้ระบบและอินเตอร์เฟซไม่เหมาะสม"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การจัดการข้อมูล
หมวดหมู่:แบบจำลองทางวิทยาศาสตร์
วงศ์ปลากะพงสลิด

*ระวังสับสนกับ [[ปลาสลิดทะเล]]*

**วงศ์ปลากะพงสลิด** หรือ **วงศ์ปลาหางเสือ** () เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งทะเลวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลากะพง (Perciformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Kyphosidae ซึ่งมาจากภาษากรีกคำว่า  *κυφος* (kyphos) หมายถึง "โหนก"

มีลักษณะโดยรวม คือ เป็นปลาขนาดกลาง ลำตัวป้อม แบนข้าง ครีบหางเว้าตื้น ส่วนหัวมน ปากมีขนาดเล็กคล้ายปลาสลิดทะเล ครีบหลังเชื่อมต่อเป็นครีบเดียว เป็นปลาทะเลทั้งหมด มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง มักหากินอยู่กลางน้ำ ถึงใกล้ผิวน้ำในแนวปะการัง, กองหินใต้น้ำ และวัสดุลอยน้ำต่าง ๆ  หลายชนิดพบตามแนวปะทะคลื่น หรือ อ่าวที่มีคลื่นลมรุนแรง กินแพลงก์ตอนสัตว์และเศษอาหารบนผิวน้ำเป็นอาหาร ในแหล่งดำน้ำหลายแห่งมักพบปลาในวงศ์นี้กินขนมปังจากนักท่องเที่ยวเป็นอาหาร 

สามารถแบ่งออกได้เป็น 42 ชนิด จากทั้งหมด 15 สกุล ซึ่งยังสามารถแบ่งออกได้เป็นวงศ์ย่อยอีก 5 วงศ์ด้วยกัน คือ

* Girellinae   
* Kyphosinae  
* Microcanthinae    
* Parascorpidinae 
* Scorpidinae

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อันดับปลากะพง
หมวดหมู่:ปลาน้ำเค็ม
ปลาสีนวล

**ปลาสีนวล** หรือ **ปลากะพงสลิดลายน้ำเงิน** หรือ **ปลาสลิดทะเลน้ำเงิน** (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงสลิด (Kyphosidae) 

มีลำตัวหนาแบนข้าง รูปร่างเป็นทรงรูปไข่ ครีบหลังและครีบก้นตอนท้ายปลายเรียว ครีบหางเว้าลึก ครีบหลังแบ่งออกเป็นสองตอนชัดเจน เกล็ดมีขนาดเล็ก ปากมีขนาดเล็ก มีฟันซี่เล็ก ๆ เป็นขน ลำตัวสีเทาคล้ำ มีแถบสีน้ำตาลตามแนวเกล็ดหลายแถบ ครีบต่าง ๆ มีสีคล้ำ

มีขนาดความยาวเต็มที่ได้ถึง 50 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 45 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางตั้งแต่ทะเลแดง, แอฟริกาตะวันออก, ฮาวาย, ทะเลญี่ปุ่น และตอนเหนือของออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยพบได้ชุกชุมทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน

เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ ว่ายไปไหนมาไหนด้วยกันทั้งฝูง มักรวมตัวกันบริเวณกองหินหรือแนวปะการังใกล้ชายฝั่ง กินสาหร่ายเป็นอาหารหลัก

เป็นปลาที่มีความสำคัญทางการประมงเพียงเล็กน้อย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 

หมวดหมู่:วงศ์ปลากะพงสลิด
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:ปลาแอฟริกา
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
ปลาสลิดทะเลเหลืองทอง

**ปลาสลิดทะเลเหลืองทอง** (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสลิดทะเล (Siganidae)

มีลำตัวป้อม จะงอยปากแหลม  ก้านครีบแข็งของครีบหลังมีขนาดใหญ่ แข็งแรง ก้านครีบแข็งอันแรกของครีบหลังสั้นกว่าก้านครีบแข็งอันสุดท้าย เยื่อยึดระหว่างก้านครีบเว้าเล็กน้อย ปลายของครีบหลังและครีบก้นโค้งมน ครีบหางเว้าชัดเจน ปลายครีบหางแหลม ครีบอกขนาดค่อนข้างใหญ่ มีสันบริเวณหน้าตา  ลำตัวและครีบทุกครีบสีเหลืองสด อาจมีแถบหรือแต้มสีเข้มเล็กน้อย มีจุดสีน้ำเงินขนาดเล็กกระจายอยู่ทั่วตัว ตั้งแต่หัวถึงโคนครีบหาง ในตัวที่ยังไม่โตเต็มที่ มีลำตัวสีเหลืองแต่ไม่มีจุดสีน้ำเงิน

มีขนาดโตเต็มที่ได้ 11 นิ้ว พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในแนวปะการัง ในเขตอินโด-แปซิฟิก

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 

หมวดหมู่:วงศ์ปลาสลิดทะเล
หมวดหมู่:ปลาตู้
มาสค์ไรเดอร์ รวมพลังผ่ามิติกู้โลก Let's go Kamenrider

**มาสค์ไรเดอร์ รวมพลังผ่ามิติกู้โลก** หรือในชื่อญี่ปุ่น **โอส เดนโอ ออลไรเดอร์ เล็ท'ส โก คาเมนไรเดอร์** () เป็นภาพยนตร์ซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ผลิตโดยโตเอะ คัมปะนี และ อิชิโนะโมะริ โปรดักชั่นส์ โดยเป็นการฉลองครบรอบ 40 ปีของมาสค์ไรเดอร์ ซีรีส์และฉลองครบรอบ 60 ปีของบริษัทโตเอะ คาบูกิไคซา เริ่มออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2011 ในประเทศไทยใช้ชื่อว่า "มาสค์ไรเดอร์ รวมพลังผ่ามิติกู้โลก" และเข้าฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2556 โดย บริษัท ดรีมเอกซ์เพรส (เด็กซ์) จำกัด

## เนื้อเรื่อง

## ตัวละคร
;นาโอกิ (ナオキ)
;ชิเงรุ (シゲル)
;มิทสึรุ (ミツル)
;กลุ่มเยาวชนมาสค์ไรเดอร์ (少年仮面ライダー隊)
:;นกโกะ (ノッコ)
;โมลอิมาจิน 1, 2, 3 (モールイマジン1・2・3)

### ช็อกเกอร์
;ผู้นำช็อกเกอร์ (ショッカー首領)
:;ไกเซคิไดชูเรียว (岩石大首領)
;ช็อกเกอร์กรีด (ショッカーグリード)
:กรีดที่เกิดจากคอร์เมดัลช็อกเกอร์และเซลเมดัล
;ชายชุดขาว (白衣の男)

## ไรเดอร์ที่ปรากฏ
### มาสค์ไรเดอร์โอส ทามาชี่คอมโบ
:*ส่วนสูง: 197 ซม.
:*น้ำหนัก: 87 กก.
:*พลังชก: 8.8 ตัน
:*พลังเตะ: 18 ตัน
:*ระดับการกระโดดสูง: 280 เมตร
:*ระดับการวิ่ง: 100 เมตร / 3.9 วินาที

ร่างที่ใช้เมดัล ทาคะ, อิมาจิน, ช็อกเกอร์ในการแปลงร่าง เป็นคอมโบที่ใช้เฉพาะ

## ข้อมูลอื่น
;ช็อกเกอร์เมดัล (ショッカーメダル)
;อิมาจินเมดัล (イマジンメダル)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official website  
* ''Let's Go Kamen Riders'' at Toei 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์มาสค์ไรเดอร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:โทคุซัทสึข้ามฝั่ง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในปี พ.ศ. 2514
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เดินทางข้ามเวลา
เบรเด ฮังเกลันด์

**เบรเด พอลเซน ฮังเกลันด์** เกิดวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1981 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวนอร์เวย์ เขาได้ลงเล่นให้กับ ฟุตบอลทีมชาตินอร์เวย์ โดยเขาเป็นกัปตันทีมอีกด้วย โดยเล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก หรือ กองหลังตัวกลาง โดยมีจุดเด่น คือความสูงที่สามารถเล่นลูกกลางอากาศได้ดี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวนอร์เวย์
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฟูลัม
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายนอร์เวย์
หมวดหมู่:บุคคลจากฮิวสตัน
หมวดหมู่:บุคคลจากสตาวังเงอร์
ภาษาบอนัน

**ภาษาบอนัน** (Bonan language; ออกเสียง [p⁼aoˈnaŋ], Baonang; ภาษาจีน 保安语 Bǎoān) เป็นภาษาในกลุ่มภาษามองโกลของชาวบอนันในประเทศจีน เมื่อ พ.ศ. 2528 มีผู้พูดประมาณ  8,000 คน  นอกจากชาวบอนันยังมีชาวมองเกอร์ในกานซูและชิงไห่ที่พูดภาษานี้ มีหลายสำเนียง ส่วนใหญ่ได้รับอิทธิพลจากภาษาจีนและภาษาทิเบต ที่รู้จักดีที่สุดคือสำเนียงตอนเกรน ไม่มีระบบการเขียน
 
## สัทวิทยา
สัทวิทยาของภาษาบอนันได้รับอิทธิพลจากภาษาทิเบต มีเสียงพยัญชนะควบกล้ำมาก เช่น  [mp, nt, nt͡ɕ, ntʂ, ŋk, tʰχ, χt͡ɕ, rt͡ɕ, lt͡ɕ, ft, fk, ʂp, ʂk]
## สัณฐานวิทยา
ภาษาบอนันเป็นภาษารูปคำติดต่อเช่นเดียวกับภาษาอื่นในกลุ่มภาษามองโกล มี 5 การก โครงสร้างของคำกริยาซับซ้อน มีการกำหนดรูปชี้เฉพาะและไม่ชี้เฉพาะโดยใช้ปัจจัยเฉพาะหรือกริยาช่วย ภาษาบอนันเรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา แต่การใช้ประโยคที่ขึ้นต้นด้วยกรรมจะพบได้เช่นกัน 
## ภาษาวูตัน
ภาษาบอนันจัดเป็นแหล่งของไวยากรณ์และรากศัพท์จำนวนหนึ่งสำหรับภาษาวูตันซึ่งเป็นภาษาผสมระหว่างภาษาจีน ภาษาทิเบตและภาษาบอนัน ซึ่งเป็นภาษาที่พูดในมณฑลชิงไห่

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

* 
* 
* 
* 
* 
* 

บอนัน
บอนัน
จิงโจ้น้ำ

** จิงโจ้น้ำ ** (Water Striders / Pond Skaters) เป็นแมลงที่จัดอยู่ในกลุ่มประเภทมวนอยู่ในอันดับ Hemiptera วงศ์ Gerridae ชื่อสามัญ Water Striders หรือ Pond skaters มีชื่อเรียกต่างกันคือ จิงโจ้น้ำ มวนจิงโจ้น้ำ แมงกะพุ้งน้ำ

## ลักษณะทางกายวิภาคศาสตร์

จิงโจ้น้ำจัดเป็นแมลง ร่างกายประกอบด้วย 3 ส่วนคือ ส่วนหัว ส่วนอก และส่วนท้อง มีขา 6 ขาเป็นปล้อง มีหนวดยาว 1 คู่ บริเวณลำตัวมีสีดำหรือน้ำตาลเข้มเรียวยาว มีทั้งที่มีปีกและไม่มีปีก

## หนวด

จิงโจ้น้ำมีหนวดจำนวน 1 คู่ โดยส่วนที่อยู่ติดกับส่วนหัวมีลักษณะแข็งคล้ายขนแปรง ความยาวของหนวดนี้สามารถบอกความแตกต่างของแต่ละสปีชีส์ได้
## ส่วนอก

ส่วนอกของจิงโจ้น้ำมีขนาดที่เล็กและแคบ มีขนาดประมาณ 1.6-36 มิลลิเมตร มีขนาดที่แตกต่างกันตามแต่ละสปีชีส์ มีขนขนาดเล็กปกคลุมอยู่ซึ่งมีความมันวาวช่วยป้องกันไม่ให้จมน้ำ

thumb|left|จิงโจ้น้ำอาศัยแรงตึงผิวของน้ำเมื่อมีการผสมพันธุ์
## ขา

จิงโจ้น้ำประกอบด้วยขา  3 คู่ โดยขาแต่ละคู่ทำหน้าที่ต่างกันคือ ขาคู่ที่ 1 ขาคู่หน้ามีลักษณะสั้นกว่าขาคู่อื่นทำหน้าที่ในการจับตัวเหยื่อ หรืออาหาร ขาคู่ที่ 2 ขาคู่กลางมีความเรียวและยาวทำหน้าที่ผลักดันให้เกิดการเคลื่อนที่ และขาคู่ที่ 3 ขาคู่หลังทำหน้าที่ในการปรับทิศทางขณะเคลื่อนที่

## ปีก

ปีกของจิงโจ้น้ำจะอยู่บริเวณหลังของส่วนอก และบางสปีชีส์ไม่มีปีก ความยาวปีกจะต่างกันในแต่ละสปีชีส์ บริเวณที่อยู่อาศัยที่เป็นน้ำไหลจะพบจิงโจ้น้ำมีปีกที่สั้น ส่วนบริเวณที่น้ำนิ่งจะพบจิงโจ้น้ำที่มีปีกยาว

## ความสามารถในการเดินบนน้ำ

จิงโจ้น้ำอาศัยแรงตึงผิว(surface tension)ของน้ำซึ่งยึดเหนี่ยวโมเลกุลของน้ำเข้าไว้ด้วยกันเกิดความยืดหยุ่นทำให้ไม่จมน้ำ และมีขาที่ยาวมีขนขนาดเล็กปกคลุมอยู่ ขนขนาดเล็กเหล่านี้เรียกว่า ไมโครซีเต(miceosetae) ทำหน้าที่ในการกักเก็บอากาศเอาไว้ทำให้เป็นฟิล์มบางๆป้องกันไม่ให้จมน้ำ และทำให้สามารถเคลื่อนที่อยู่บนผิวน้ำได้

## วัฎจักรชีวิต

ตัวเต็มวัยเพศเมียจะวางไข่อยู่บนผิวน้ำ ไข่นี้จะพัฒนาไปเป็นตัวเต็มวัยโดยการเปลี่ยนแปลง 5 ระยะ ซึ่งแต่ละระยะใช้เวลาประมาณ 7-10 วัน และมีการลอกคราบ ตัวอ่อนของจิงโจ้น้ำจะมีพฤติกรรมและกินอาหารคล้ายกับตัวเต็มวัย แต่จะมีขนาดเล็กกว่า(ตัวอ่อนยาวประมาณ 1 มิลลิเมตร)มีสีซีดกว่าและไม่สามารถสืบพันธุ์ได้ จากตัวอ่อนของจิงโจ้น้ำจะใช้เวลาประมาณ 60-70 วัน ในการพัฒนาไปเป็นตัวเต็มวัย

thumb|right|กลุ่มของจิงโจ้น้ำกำลังกินผึ้ง
## ที่อยู่อาศัย

โดยทั่วไปจิงโจ้น้ำจะอาศัยอยู่บริเวณพื้นผิวน้ำนิ่ง ส่วนใหญ่อาศัยในแหล่งน้ำจืด ชอบสภาพแวดล้อมที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยแมลง และแพลงก์ตอน

## อาหารและการหาอาหาร

จิงโจ้น้ำจะกินสัตว์ขนาดเล็ก เช่น แมงมุมและแมลงที่ตกลงบนผิวน้ำ โดยจะใช้ขาหน้าในการจับเหยื่อจากนั้นใช้ปากสำหรับเจาะดูดของเหลวจากตัวเหยื่อเป็นอาหาร

หมวดหมู่ : สัตว์
หมวดหมู่ : แมลง

## อ้างอิง
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 3

**สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 3** (12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481 - 15 ตุลาคม พ.ศ. 2488) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของประเทศไทย มีจำนวนสมาชิกทั้งสิ้น 190 คน โดยประเภทที่ 1 มาจากการเลือกตั้ง ซึ่งแบ่งเขตทั้งหมด 91 คนจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2481 และ 4 คนจากการได้ดินแดน 4 จังหวัดในภายหลัง ประเภทที่ 2 มาจากการแต่งตั้งเท่ากับจำนวนสมาชิกประเภทที่ 1

การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งทางตรง แบบรวมเขต ครั้งแรก ถือเกณฑ์ราษฎร 200,000 คน ต่อผู้แทนราษฎร 1 คน ได้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 91 คน

เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2483 แก้ไขเพิ่มเติม รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม ว่าด้วยบทเฉพาะกาล ซึ่งเสนอโดยขุนบุรัสการกิตติคดี (เหมือน บุรัสการ) ผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี โดยการสนับสนุนของรัฐบาล ซึ่งมี นายพลตรี หลวงพิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี อันมีผลให้บทเฉพาะกาลซึ่งควรจะต้องสิ้นสุดในวันที่ 10 ธันวาคม 2485 เป็นอย่างช้า ยืดเวลาออกไปอีก 10 ปี แก่นแท้ของการเสนอยึดบทเฉพาะกาลก็คือ การคงอยู่ต่อไปอีกของสมาชิกประเภทที่ 2 อันมาจากการแต่งตั้ง 

ประกาศขยายอายุสภาผู้แทนราษฎรครั้งที่หนึ่ง รัฐบาลได้เสนอรัฐธรรมนูญแก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรต่อสภาผู้แทนราษฎร โดยให้มีบทบัญญัติว่าถ้ามีพฤติการณ์สำคัญกระทบถึงนโยบายภายในและภายนอกประเทศอันเป็นการพ้นวิสัย หรือมีเหตุขัดข้องที่จะทำให้การเลือกตั้งในขณะที่กำหนดเวลาสี่ปีสิ้นสุดลงไม่ได้ ก็ให้ตราพระราชบัญญัติขยายเวลาออกไปอีกคราวละไม่เกินสองปีได้ ที่ประชุมได้พิจารณารับหลักการและให้ประกาศใช้เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม

วันที่ 5 ธันวาคม 2485 รัฐบาลได้เสนอร่างพระราชบัญญัติขยายกำหนดเวลาอยู่ในตำแหน่งของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรออกไปอีกไม่เกินสองปี นับแต่วันที่สมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษรสิ้นสุดลง ซึ่งที่ประชุมได้ลงมติรับหลักการและได้ลงมติให้ประกาศใช้เป็นกฎหมายได้ 

ประกาศขยายอายุสภาผู้แทนราษฎรครั้งที่สอง วันที่ 14 กันยายน 2487 รัฐบาลได้เสนอร่างพระราชบัญญัติขยายกำหนดเวลาอยู่ในตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ฉบับที่ 2) โดยกำหนดให้ขยายอายุของสมาชิกชุดนี้ออกไปอีกไม่เกินสองปี นับแต่วันที่สิ้นวาระเป็นต้นไป โดยมีเหตุผลว่าอยู่ในระหว่างสงครามไม่สามารถดำเนินการเลือกตั้งได้ และได้ประกาศใช้เป็นกฎหมายเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2487 

สมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดนี้ สิ้นสุดลง เนื่องจาก สภาผู้แทนราษฎรมีมติไม่เห็นชอบด้วยกับร่างพระราชบัญญัติอาชญากรสงครามที่รัฐบาลเสนอ เพื่อให้ลงโทษผู้ก่อให้เกิดการปกครองตามลัทธิคอมมิวนิสต์

## รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

### ประเภทที่ 1

มีรายนามดังนี้

#### พระนคร

#### ธนบุรี

#### ภาคกลาง

#### ภาคเหนือ

#### ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

#### ภาคใต้

#### ภาคตะวันออก

#### ภาคตะวันตก

### ประเภทที่ 2
ดำรงตำแหน่งต่อเนื่องมาจาก สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 1

## ผู้ดำรงตำแหน่ง
**ประธานสภาผู้แทนราษฎร** 
* พระยามานวราชเสวี (ปลอด วิเชียร ณ สงขลา) (12 ธันวาคม พ.ศ. 2481 - 24 มิถุนายน พ.ศ. 2486)
* พลเรือตรี พระยาศรยุทธเสนี (กระแส ประวาหะนาวิน) (6 กรกฎาคม พ.ศ. 2486 - 24 มิถุนายน พ.ศ. 2487)
* พระยามานวราชเสวี (ปลอด วิเชียร ณ สงขลา) (2 กรกฎาคม พ.ศ. 2487 - 15 ตุลาคม พ.ศ. 2488)

**รองประธานสภาผู้แทนราษฎร**  
* พลตรี พระประจนปัจจนึก (พุก มหาดิลก) (12 ธันวาคม 2481 - 29 มิถุนายน 2487) 
* พันตรี ควง อภัยวงศ์ (29 มิถุนายน 2487 - 16 สิงหาคม 2487) 
* ฟื้น สุพรรณสาร (17 สิงหาคม 2487 - 15 กรกฎาคม 2488)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 3
โจนาธาน ทาคูนิง

**โจนาธาน ทาคูนิง** นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 12 มกราคม พ.ศ. 2530 ที่ประเทศฟิลิปปินส์

## ประวัติ
ทาคูนิงเริ่มชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ชนะน็อค ทินโกล เปเรซ ยกแรก จากนั้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ มีแพ้และเสมออย่างละครั้ง ก่อนครองแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวทของสภามวยโลกเมื่อชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะน็อค วอร์ คัตสุมาดา ยก 6 เมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ป้องกันตำแหน่งได้สองครั้ง ก่อนจะขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวทของสภามวยโลกกับ คมพยัคฆ์ ป.ประมุข ปรากฏว่าทาคูนิงเป็นฝ่ายแพ้คะแนนหลังจากกรรมการยุติการชกเมื่อหมดยกที่ 5 เนื่องจากคมพยัคฆ์แตกด้วยอุบัติเหตุหัวชนกันตั้งแต่ช่วงแรก ๆ ของการแข่งขัน ชกต่อไม่ได้

## เกียรติประวัติ
* แชมป์เงา WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท
** ชิง 31 กรกฎาคม  2553 ชนะน็อค วอร์ คัตสุมาดา ยก 6
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 25 มีนาคม 2554 ชนะน็อค ลูกเดี่ยว ต.บัวมาศ ยก 3
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 17 ตุลาคม 2554 ชนะคะแนน เงาพระจันทร์ ศิษย์ทรายทอง
*แชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวท
** ชิง 25 มีนาคม 2557 ชนะน็อกโดยเทคนิค เวอร์จิลิโอ ซิลวาโน ยก 11 ที่ฟิลิปปินส์
*แชมป์เงา WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท (สมัยที่ 2)
** ชิง 19 พฤศจิกายน​ 2559 ชนะทีเคโอ ซาลาติเอล อามิต ยก 10 ที่ฟิลิปปินส์
*แชมป์เงา WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท (สมัยที่ 3) 
** ชิง 15 ตุลาคม 2560 ชนะน็อก อาโนลด์ การ์เด ยก 2 ที่ฟิลิปปินส์ 
**ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 22 กรกฎาคม 2561 ชนะคะแนน วินเซ ปารัส ที่ฟิลิปปินส์    
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 3 พฤษภาคม 2555 แพ้คะแนนโดยเทคนิค คมพยัคฆ์ ป.ประมุข ยก 5 ที่บุรีรัมย์
** ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นไลท์ฟลายเวท เมื่อ 2 กรกฎาคม 2559 แพ้คะแนน กานิกัน โลเปซ ที่เม็กซิโก

## อ้างอิง
* ฅนเหล็ก. *โจนาธาน ทาโคนิง ซ้ายสายฟ้าของตากาล็อก อันตรายของแชมป์โลกชาวไทย*. นิตยสารมวยโลก ปีที่ 30 ฉบับที่ 1446 23-29 พฤษภาคม 2555, หน้า 20-21.
* boxrec.com สถิติ

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท
หมวดหมู่:แชมป์เงา WBC
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
โรงเรียนบ้านไผ่ (ข.ก.๕)

**โรงเรียนบ้านไผ่ (ข.ก.๕)** เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 25 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ตำบลในเมือง อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น

## ประวัติ
โรงเรียนบ้านไผ่ (ข.ก.๕) เป็นโรงเรียนรัฐบาล ประเภทสหศึกษา เปิดสอนครั้งแรกในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2491 

โรงเรียนบ้านไผ่เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น และมัธยมศึกษาตอนปลาย บนเนื้อที่ทั้งหมด 42 ไร่ 16 ตารางวา

## เกียรติประวัติ
# รางวัลพระราชทาน ประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ของกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2532
# รางวัลโรงเรียนแกนนำปฏิรูปการศึกษาดีเด่น กรมสามัญศึกษา พ.ศ. 2545
# รางวัลห้องสมุดดีเด่น โดยสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาขอนแก่น เขต 2 พ.ศ. 2549
# รางวัลพระราชทาน ประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ของกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2558

## แผนการสอน
* ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น แผนการเรียนภาษาอังกฤษ  ระดับชั้นละ 10 ห้องเรียน รวม 30 ห้องเรียน
* ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย แผนการเรียนภาษาอังกฤษ ระดับชั้นละ 12 ห้องเรียน รวม 36 ห้องเรียน
** แผน 1 คณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์                                                                                                                                           
** แผน 2 วิชาศึกษาทั่วไป 
** แผน 3 ศิลป์ภาษา ญี่ปุ่น จีน  
** แผน 4 วิทยาศาตร์การกีฬา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์โรงเรียนบ้านไผ่ 
* 
* 

หมวดหมู่:โรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ
หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดขอนแก่น
หมวดหมู่:โรงเรียนที่มีอัตราการแข่งขันสูง
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาขอนแก่น
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2491
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอบ้านไผ่
ชะเอมไทย

thumb|right|ใบชะเอมไทย
**ชะเอมไทย** ชื่อวิทยาศาสตร์ *Albizia myriophylla* Benth อยู่ในวงศ์ *Mimosoideae* เป็นไม้ยืนต้นมีสรรพคุณเป็นยาสมุนไพร มีชื่อเรียกทั่วไป  อ้อยช้าง ชะเอมป่า(กลาง) ส้มป่อยหวาน(ภาคเหนือ)  ตาลอ้อย(ตราด) เซาะซูโพ(กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน) ชะเอมไทยจะแตกต่างจากชะเอมเทศ 

ชะเอมไทยเป็นไม้เถาขนาดใหญ่ มีหนาม ใบประกอบแบบขนนกสองชั้น ใบเล็กละเอียดเป็นฝอย คล้ายกับใบส้มป่อยหรือใบกระถิน โคนใบโป่งออก ดอกช่อออกตามปลายกิ่งลักษณะเป็นพู่ สีขาวหอม ก้านช่อดอกยาว เกสรตัวผู้สีขาว มีจำนวนมาก ผลเป็นฝัก เมื่ออ่อนมีสีเขียว แก่แล้วเป็นสีเหลืองหรือน้ำตาลแบน นูนตรงที่มีเมล็ดอยู่มักพบขึ้นอยู่ตามเชิงเขา ดงป่าไม้ หรือป่าเบญจพรรณ พบมากในทางภาคตะวันออกของไทย ปลูกได้โดยการตอนกิ่งหรือเพาะเมล็ด
## สรรพคุณ
รากแก้กระหายน้ำ ยาระบาย มีรสหวาน ขับเสมหะ แก้ไอ เลือดออกตามไรฟัน โรคในลำคอ แก้ลม ดอกช่วยย่อยอาหาร ผลขับเสมหะ ใบ ขับเลือดให้ตก เนื้อไม้รสหวาน แก้โรคในลำคอ แก้ลม เลือดออกตามไรฟัน บำรุงกำลัง
## อ้างอิง
*http://www.rspg.or.th/plants_data/herbs/herbs_08_1.htm สรรพคุณสมุนไพร.สำนักงานโครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ 
สยามบรมราชกุมารี
*http://www.pharmacy.mahidol.ac.th/siri/index.php?page=search_detail&medicinal_id=145 อุทยานธรรมชาติวิทยาสิรีรุขชาติ.มหาวิทยาลัยมหิดล
*http://thaiherb-tip108.blogspot.com/2011/02/blog-post_1657.html มหัศจรรย์สมุนไพรไทย
*http://www.phargarden.com/main.php?action=viewpage&pid=41  คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สกุลถ่อน
ชะเอมไทย
อิสระพงษ์ ลิละคร

**อิสระพงษ์ ลิละคร**  เกิดวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2531 เป็นทั้งอดีตนักฟุตบอลและอดีตนักมวยไทยชาวไทย 

## ประวัติ
#### มวยไทย
อิสระพงษ์ ลิละคร เกิดที่อำเภอกระนวน จังหวัดขอนแก่น เป็นลูกชายของ ประยูร และ ดอกจันทร์ ลิละคร โดยในวัยเด็ก อิสระพงษ์ช่วยพ่อและแม่ทำนา และฝึกมวยไทยกับพ่อและค่ายแถวบ้าน เขาเข้าเรียนในระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนบ้านน้ำอ้อม ซึ่งอิสระพงษ์เข้าแข่งขันมวยไทยครั้งแรกเมื่ออายุได้ 10 ขวบ โดยใช้ชื่อ พนมทวนเล็ก วีระยิม โดยเป็นฝ่ายชนะน็อคคู่ชกภายในยกแรก และได้รับค่าตัวจากการชกดังกล่าวที่ 100 บาท จากนั้น เขาได้เข้าแข่งขันทั้งในจังหวัดขอนแก่น รวมถึงจังหวัดใกล้เคียง โดยในช่วงที่ศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ถึง 6 เขาแข่งขัน 31 ครั้ง ชนะ 20 ครั้ง แพ้ 8 ครั้ง เสมอ 3 ครั้ง ก่อนที่เขาจะเข้าศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมที่โรงเรียนศรีกระนวนวิทยาคม โดยที่นี่อิสระพงษ์ได้รับค่าตัวไฟท์ละ 1,500 บาท โดยเขาได้เข้าแข่งขันในไฟท์ที่ 32 ที่จังหวัดร้อยเอ็ด ในรุ่น 42 กก. ซึ่งอิสระพงษ์ได้พบกับคู่ชกที่มีร่างกายใหญ่กว่า และมีน้ำหนักมากกว่า 45 กก. ซึ่งเป็นมวยคนละรุ่น ส่งผลให้อิสระพงษ์เป็นฝ่ายแพ้ในสภาพที่บอบช้ำ และเกือบเป็นการแพ้น็อคครั้งแรก

#### ฟุตบอล
ภายหลังจากการพ่ายแพ้ต่อคู่ชกมวยไทย อิสระพงษ์ได้ตัดสินใจอำลาวงการมวยไทย แล้วหันไปเล่นฟุตบอลแทน กระทั่งในช่วงมัธยมศึกษาปีที่ 5 เขาก็ติดทีมจังหวัดขอนแก่น ตลอดจน ร่วมแข่งขันในรายการ ฟุตบอลเยาวชนโค้กคัพ รอบคัดเลือกภาคอีสาน พ.ศ. 2548 ซึ่งทีมจังหวัดขอนแก่นเป็นฝ่ายครองแชมป์ในครั้งนั้น โดยอิสระพงษ์ เป็นผู้สามารถทำได้ 13 ประตู และพาทีมเข้าชิงชัยรอบสุดท้ายที่กรุงเทพมหานคร

จากผลงานที่โดดเด่น ทำให้เขาได้รับเลือกเข้าแข่งขันรายการ ฟุตบอลนักเรียนชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี ที่ประเทศเวียดนาม ที่ซึ่งทีมไทยได้ตำแหน่งรองแชมป์ หลังจากนั้น เขาได้เข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย จังหวัดขอนแก่น ซึ่งเขาเข้าแข่งขันในรายการไทยลีกดิวิชั่น 1 ให้แก่สโมสรฟุตบอลจังหวัดขอนแก่น

ทั้งนี้ อิสระพงษ์ ลิละคร เคยเก็บตัวร่วมกับทีมชาติชุดซีเกมส์มาแล้วครั้งหนึ่ง โดยได้เปิดเผยว่าตนต้องการเข้าแข่งขันให้แก่ทีมชาติในซีเกมส์ เพื่อเป็นเกียรติประวัติแก่ตนเอง
## เกียรติประวัติ
* ทีแอนด์ทีคัพ: พ.ศ. 2551

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดขอนแก่น
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดขอนแก่น
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอกระนวน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลการท่าเรือ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์มี่ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบางกอก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโปลิศ เทโร
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลศรีสะเกษ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลขอนแก่น ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสมุทรสงคราม
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลขอนแก่น
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 2

**สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 2** (10 ธันวาคม พ.ศ. 2480 - 11 กันยายน พ.ศ. 2481) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของประเทศไทย มีจำนวนสมาชิกทั้งสิ้น 182 คน โดยประเภทที่ 1 มาจากการเลือกตั้ง ซึ่งแบ่งเขตทั้งหมด 78 คนจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2480 การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งทางตรง แบบรวมเขต ครั้งแรก ถือเกณฑ์ราษฎร 100,000 คน ต่อผู้แทนราษฎร 1 คน ได้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จำนวน 78 คน และมีการแต่งตั้งเพิ่ม 13 คน

ประเภทที่ 2 มาจากการแต่งตั้งซึ่งเป็นชุดที่ดำรงตำแหน่งต่อเนื่องมาจากสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 1

สมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชุดนี้ สิ้นสุดลง เนื่องจาก รัฐบาลพ่ายแพ้การลงมติในสภาฯ กรณี ส.ส. เสนอญัตติขอแก้ไขข้อบังคับการะประชุมของสภาผู้แทนราษฎร เกี่ยวกับวิธีการเสนอร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปี

## รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

### ประเภทที่ 1

มีรายนามดังนี้

#### พระนคร

#### ธนบุรี

#### ภาคกลาง

#### ภาคเหนือ

#### ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

#### ภาคใต้

#### ภาคตะวันออก

#### ภาคตะวันตก

### ประเภทที่ 2
ดำรงตำแหน่งต่อเนื่องมาจาก สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 1

## ผู้ดำรงตำแหน่ง
**ประธานสภาผู้แทนราษฎร** พระยามานวราชเสวี 

**รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่หนึ่ง**  พระยาวิทุรธรรมพิเนตุ 

**รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่สอง**  พันเอกพระประจนปัจจนึก (ออกจากตำแหน่ง พ.ศ. 2481) 

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2480
* คณะรัฐมนตรีสยาม คณะที่ 8

## แหล่งข้อมูลอื่น
* สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 2
เฟรียดริก ยุงแบร์ย

**คอล เฟรียดริก ยุงแบร์ย** (; เกิด 16 เมษายน ค.ศ. 1977) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวสวีเดน 

ยุงแบร์ยเริ่มต้นเล่นฟุตบอลกับฮัล์มสตาซึ่งเป็นสโมสรในบ้านเกิด ก่อนที่จะย้ายมาร่วมสโมสรอาร์เซนอลในพรีเมียร์ลีกใน ค.ศ. 1998 ที่อาร์เซนอลนี้ทำให้ลุงเบิร์กมีชื่อเสียง เมื่อสามารถคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีก, เอฟเอคัพ และอีกหลายแชมป์หรือรองแชมป์มาได้ ลุงเบิร์กมีสถิติกับอาร์เซนอลด้วยการยิงไปทั้งหมด 46 ประตู จากการลงสนามทั้งหมด 216 นัดในทุกรายการ

ในช่วงนี้ยุงแบร์ยได้เป็นพรีเซนเตอร์ให้กับหลายผลิตภัณฑ์ เช่น กางเกงในของเคลวิน ไคลน์, ไนกี้ เป็นต้น 

ยุงแบร์ยย้ายออกจากอาร์เซนอลไปใน ค.ศ. 2007 ไปร่วมกับหลายสโมสร ได้แก่ เวสต์แฮม ยูไนเต็ด, ซีแอตเติล ซาวเดอร์ส และชิคาโก ไฟร์ ในเมเจอร์ลีก, เซลติก ในสก๊อตติชพรีเมียร์ลีก, ชิมิซู เอส-พลัส ในเจลีก  และเล่นให้สโมสรมุมไบซิตีในอินเดียนซูเปอร์ลีกเป็นสโมสรสุดท้าย ขณะที่ผลงานระดับทีมชาติ ยุงแบร์ยลงสนามทั้งสิ้น 75 นัด ยิงได้ 14 ประตู

ยุงแบร์ยเคยตัดสินใจยุติการเป็นนักฟุตบอลตั้งแต่กลาง ค.ศ. 2012 ด้วยวัย 35 ปี ก่อนที่จะกลับมาเล่นฟุตบอลอีกครั้งใน ค.ศ. 2014 กับสโมสรมุมไบซิตีในอินเดีย แต่ด้วยปัญหาบาดเจ็บจึงเล่นไม่ได้ลงนัดเปิดสนาม และเล่นให้กับมุมไบซิตีเพียง 4 เกมก่อนที่เฟรียดริกจะตัดสินใจจบสัญญาและเดินทางกลับลอนดอน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์ส่วนตัว  

หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเวสต์แฮมยูไนเต็ด‎
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวสวีเดน
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวสวีเดน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2002
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2006
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ

**วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ** หรือ **วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปลอม** () เป็นวงศ์ของปลาทะเลกระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ (Syngnathiformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Solenostomidae (มาจากภาษากรีกคำว่า solen หมายถึง ท่อ, หลอด หรือช่องทาง กับ *στομα* (stoma) หมายถึง ปาก)

มีรูปร่างโดยรวม คือ เหมือนกับปลาจิ้มฟันจระเข้ขนาดเล็ก คือมีลำตัวยาวเหมือนกิ่งไม้ ปากยาวเป็นท่อ แต่มีความแตกต่างกัน คือ มีครีบที่พัฒนาให้มีขนาดกว้างใหญ่เมื่อเทียบกับขนาดของลำตัว เป็นครีบที่โดดเด่นทั้งครีบข้างลำตัว, ครีบหลัง, ครีบหาง และยังมีครีบพิเศษ คือ ครีบใต้ท้องที่ม้าน้ำและปลาจิ้มฟันจระเข้ทั่วไปไม่มี ซึ่งครีบขนาดใหญ่นี้สามารถจะหุบเก็บแนบกับลำตัว หรือคลี่กางให้กว้างใหญ่ได้คล้ายกับพัด ที่เมื่อคลี่กางครีบสุดตัวแล้วจะแลดูสวยงาม  นอกจากนี้แล้วยังมีลักษณะเฉพาะที่โดดเด่น คือ ตลอดทั่วทั้งตัวมีติ่งเนื้อหรือสีสันที่กลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อม สำหรับการพรางตัวได้เป็นอย่างดี

เป็นปลาขนาดเล็ก มีความยาวเต็มที่ไม่เกิน 15 เซนติเมตร มีพฤติกรรมหากินในเวลากลางคืน โดยกินอาหาร เช่น กุ้งขนาดเล็ก มักจะลอยตัวนิ่ง ๆ  เพียงลำพังตัวเดียวหรือเป็นคู่ในแนวปะการังหรือกอสาหร่ายในทะเลเขตร้อน ตั้งแต่ทวีปเอเชีย ถึงแอฟริกา

## การจำแนก
มีเพียงสกุลเดียว พบ 5 ชนิด (ในขณะที่บางข้อมูลจัดให้มีเพียง 3 ชนิด) ได้แก่

****[[Solenostomus]]***
***[[Solenostomus armatus]]* Weber, 1913    
***[[Solenostomus cyanopterus]]* Bleeker, 1854  
***[[Solenostomus halimeda]]* Orr, Fritzsche and Randall, 2002    
***[[Solenostomus leptosoma]]* Tanaka, 1908    
***[[Solenostomus paradoxus]]* (Pallas, 1770) 

ในน่านน้ำไทยพบประมาณ 3 ชนิด ทุกชนิดเป็นปลาที่หาพบได้ยากมาก 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*รวมรูปถ่ายปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจทั้ง 5 ชนิด

หมวดหมู่:อันดับปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ
หมวดหมู่:วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ
กลุ่มตะวันตก

[right|thumb|400px|สถานการณ์ทางการเมืองของโลกตะวันตกในยุค[สงครามเย็น. สีน้ำเงินคือฝ่ายตะวันตก]]
**ค่ายตะวันตก** () เป็นชื่อเรียกที่หมายถึงประเทศรัฐซึ่งปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตยซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในยุโรปตะวันตก และอาจหมายรวมถึงประเทศที่เข้าร่วมสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือหรือนาโต้ด้วยเช่นกัน คำว่า "ค่ายตะวันตก" เป็นชื่อที่ใช้เรียกในยุคสงครามเย็น (ค.ศ. 1946 - ค.ศ. 1989) ประเทศรัฐต่างๆ ที่อยู่ในโลกตะวันตกส่วนใหญ่เป็นรัฐที่ถูกสหรัฐอเมริกาและสัมพันธมิตรทำการช่วยเหลือปลดปล่อยให้พ้นจากการปกครองของนาซีเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

## รัฐสมาชิก
* สหรัฐอเมริกา
*
* สาธารณรัฐฝรั่งเศส
* สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี
* สาธารณรัฐอิตาลี
* แคนาดา
* ราชอาณาจักรเดนมาร์ก
* สาธารณรัฐไอซ์แลนด์
* ราชรัฐลักเซมเบิร์ก
* สาธารณรัฐโปรตุเกส
* ราชอาณาจักรนอร์เวย์
* ราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์
* ราชอาณาจักรเบลเยียม

หมวดหมู่:การเมืองแบ่งตามภูมิภาค
หมวดหมู่:การเมืองยุโรป
หมวดหมู่:การจำแนกหมวดหมู่ประเทศ
ปลาจิ้มฟันจระเข้ใบสาหร่าย

**ปลาจิ้มฟันจระเข้ใบสาหร่าย** หรือ **ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจใบสาหร่าย** (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ (Solenostomidae)

มีรูปร่างคล้ายปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจใบไม้ (*S. cyanopterus*) แต่มีครีบอกที่กลมมนกว่า มีลำตัวสีเขียวอมเทาคล้ายสีของสาหร่าย มีลายด่างและจุดสีเทากระจายอยู่ทั่วตัว  จะงอยปากมีติ่งเป็นกระจุกสีน้ำตาล

มีความยาวโดยประมาณ 6 เซนติเมตร มักอาศัยอยู่ตามลำพัง โดยลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ เหนือกอสาหร่ายหรือหญ้าทะเลในพื้นทราย ในแนวปะการังที่มีหญ้าทะเลขึ้น  กินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร

พบกระจายพันธุ์ในอินโด-แปซิฟิกตะวันตก ในน่านน้ำไทย ถือว่าเป็นปลาที่หาได้ยากมาก พบเพียงทะเลในภาคใต้ตอนล่างเท่านั้น 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 
หมวดหมู่:วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ
เทศบาลเมืองลำปลายมาศ

**เทศบาลเมืองลำปลายมาศ** เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมืองอันเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอและหน่วยงานการบริหารราชการ รวมทั้งเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การคมนาคมขนส่งของอำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์

## ประวัติ
ท้องถิ่นเริ่มต้นจากการจัดตั้งเป็น สุขาภิบาลลำปลายมาศ ในวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2498 ต่อมาเมื่อชุมชนลำปลายมาศขยายความเจริญไปยังพื้นที่ข้างเคียง ในวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2526 ได้ขยายเขตสุขาภิบาลลำปลายมาศให้ครอบคลุมพื้นที่หมู่ 1 บ้านลำปลายมาศ, หมู่ 2 บ้านสวนแตง, หมู่ 3 บ้านหนองแสง, หมู่ 5 บ้านโนนสมบูรณ์, หมู่ 6 บ้านผักกาดหญ้า ของตำบลลำปลายมาศ รวมทั้งหมู่ 1 บ้านกะทิง ของตำบลหินโคน และหมู่ 3 บ้านหนองมันปลา, หมู่ 8 บ้านหนองคู, หมู่ 11 บ้านหนองตราด ของตำบลหนองคู และต่อมาได้ยกฐานะสุขาภิบาลลำปลายมาศขึ้นเป็น เทศบาลตำบลลำปลายมาศ ในปี พ.ศ. 2542

ในปี พ.ศ. 2567 เทศบาลตำบลลำปลายมาศมีพื้นที่ 17 หมู่บ้าน 3 ตำบล ประชากรรวม 12,923 คน มีความเหมาะสมในการจัดตั้งขึ้นเป็นเทศบาลเมือง วันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2568 จึงยกฐานะเทศบาลตำบลลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ ขึ้นเป็น เทศบาลเมืองลำปลายมาศ รวมทั้งมีการควบรวมองค์การบริหารส่วนตำบลหนองคูเข้ามาในพื้นที่เทศบาล โดยรับพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองคูมาทั้งหมด 8 หมู่บ้าน 41.50 ตารางกิโลเมตร  และประชากร 5,228 คน ทำให้เขตเทศบาลเมืองลำปลายมาศ มีทั้งหมด 25 หมู่บ้าน 53.97 ตารางกิโลเมตร ประชากรรวม 18,745 คน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเทศบาลเมืองลำปลายมาศ

ลำปลายมาศ
หมวดหมู่:อำเภอลำปลายมาศ
ปลาจิ้มฟันจระเข้ลายด่าง

**ปลาจิ้มฟันจระเข้ลายด่าง** (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ (Syngnathidae)

เป็นปลาจิ้มฟันจระเข้ชนิดหนึ่ง มีลำตัวเรียวยาว จะงอยปากสั้น ตาโต ครีบหลังอยู่ตอนกลางลำตัว ครีบหางเล็กปลายมน ครีบอกเล็ก ตามลำตัวเป็นสันเล็ก ๆ เป็นปล้องตลอดลำตัวไปจนโคนหาง มีลำตัวสีเทาอมเขียวหรือสีฟ้า และมีลายเส้นเป็นสีคล้ำหรือดำ ครีบต่าง ๆ ใสโปร่งแสง  ครีบหางสีแดงเรื่อ ๆ 

มีความยาวประมาณ 10 เซนติเมตร พบยาวเต็มที่ได้ถึง 19.8 เซนติเมตร ในตัวผู้ อาศัยอยู่ตามกอสาหร่ายหรือกองหินใต้น้ำ หรือแนวปะการัง ในแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่แอฟริกาตะวันออก จนถึงวานูอาตู ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน จัดเป็นปลาที่พบได้ไม่บ่อยนัก 

เป็นปลาที่กินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร ตัวผู้จะเป็นฝ่ายฟักไข่โดยติดไว้ที่หน้าท้องเป็นแพ โดยทุก ๆ เช้า ตัวเมียที่มีไข่เต็มท้องจะออกมาจากที่อาศัยเพื่อว่ายคลอเคลียกับตัวผู้เพื่อทำความคุ้นเคย ทั้งคู่จะว่ายพันกันไปมา และตัวผู้จะใช้โอกาสนี้ย้ายไข่ของตัวเมียมาไว้ที่หน้าท้องของตัวเอง โดยไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัว 10 ตัว ซึ่งตัวเมียสามารถผลิตไข่ชุดใหม่ได้เลยภายใน 20 วัน ดังนั้นปีหนึ่ง ๆ ปลาจิ้มฟันจระเข้ลายด่างจึงสามารถผลิตลูกได้เยอะมาก

ปลาจิ้มฟันจระเข้ลายด่างสามารถเรืองแสงชีวภาพ (biofluorescence) กล่าวคือเมื่อส่องด้วยแสงสีน้ำเงินหรืออัลตราไวโอเลต ปลาจะเปล่งแสงกลับออกมาเป็นสีเหลือง ซึ่งมีลักษณะที่แตกต่างจากการส่องด้วยแสงสีขาว การเรืองแสงชีวภาพอาจช่วยในการสื่อสารและการพรางตัว

นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม

## ชื่อพ้อง

**Corythoichthys hematopterus* (Bleeker, 1851) (สะกดผิด)
**Corythroichthys elerae* Evermann & Seale, 1907
**Corythroichthys isigakius* Jordan & Snyder, 1901
**Ichthyocampus papuensis* Sauvage, 1880
**Syngnathus crenulatus* Weber, 1913
**Syngnathus haematopterus* Bleeker, 1851

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*รูปและข้อมูลเพิ่มเติม (ภาษาอังกฤษ)
*''Corythoichthys haematopterus'' (Bleeker, 1851) – WoRMS

หมวดหมู่:วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ
หมวดหมู่:ปลาตู้
ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ

**ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ** (; ) เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ (Solenostomidae)

มีจะงอยปากยาว ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย มีติ่งสั้น ๆ ทั่วทั้งตัว ครีบมีขนาดใหญ่ และมีขอบเป็นเส้นสั้น ๆ ลำตัวค่อนข้างใส มีสีสันหลากหลาย ทั้งสีแดง, ขาวสลับดำหรือเหลือบสีอื่น ๆ โดยปรับเปลี่ยนสีให้เข้ากับสภาพแวดล้อมที่อาศัย

มีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 8 เซนติเมตร มักพบในแนวปะการังหรือกัลปังหาที่เขตน้ำลึก ในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก มักลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ เพื่อแฝงตัวให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อม เป็นปลาที่หากินในเวลากลางคืน โดยกิน แพลงก์ตอนสัตว์และครัสเตเชียนขนาดเล็ก เป็นอาหาร โดยเอาส่วนหัวทิ่มลงพื้น 

ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ มีพฤติกรรมการวางไข่ที่แตกต่างไปจากปลาชนิดอื่นในอันดับเดียวกัน คือ ตัวเมียจะเป็นฝ่ายอุ้มท้อง โดยใช้ครีบหน้าท้องขนาดใหญ่สองครีบไว้สำหรับโอบอุ้มไข่ที่ได้รับการผสม และอุ้มท้องพาไข่ติดตัวไปด้วยตลอดเวลาจนกว่าจะฟักออกเป็นตัว โดยมีปลาตัวผู้ที่มีขนาดเล็กกว่า คอยดูแลอยู่ตลอด ซึ่งถุงครีบใต้ท้องของแม่ปลานั้นจะคอยกระพือเปิดปิดเป็นระยะ ๆ เพื่อให้น้ำทะเลและออกซิเจนที่ผสมอยู่ในน้ำไหลเวียนถ่ายเท เพื่อให้ตัวอ่อนในไข่เจริญเติบโต ซึ่งสามารถมองเห็นเป็นไข่ลูกกลม ๆ ใส ๆ หรือบางครั้งก็สามารถมองเห็นดวงตาจุดดำ ๆ คู่โตในไข่ได้อย่างชัดเจนด้วยตาเปล่า 

ปลาจิ้มฟันจระเจ้ปีศาจ เป็นปลาที่พบได้น้อยมาก ในน่านน้ำไทยอาจพบได้ที่หมู่เกาะสิมิลัน ไม่จัดว่าเป็นปลามีความสำคัญทางเศรษฐกิจ และปัจจุบันได้มีการจับมาจากแหล่งธรรมชาติเพื่อขายเป็นปลาสวยงาม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*http://fishbase.sinica.edu.tw/Summary/speciesSummary.php?id=7312 

หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ
ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจใบไม้

**ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจใบไม้** (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ (Solenostomidae) 

มีจะงอยปากยาว ลำตัวแบนข้างเล็กน้อยคล้ายปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ (*S. paradoxus*) แต่ตามตัวไม่มีติ่งเนื้อสั้น ๆ สามารถปรับเปลี่ยนไปตามสภาพแวดล้อมได้ ทั้งสีน้ำตาล, น้ำตาลแดง หรือสีเขียว 

มีความยาวประมาณ 10 เซนติเมตร โตเต็มที่ได้ถึง 15 เซนติเมตร พบว่าเป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุดของวงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ พบกระจายพันธุ์ตามแนวปะการัง, กอหญ้าทะเล, ปะการังอ่อน หรือกัลปังหา กระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก พบได้จนถึงอินโดนีเซียและออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยจัดเป็นปลาที่พบได้น้อยมาก โดยพบได้เฉพาะทะเลอันดามันเท่านั้น

มีพฤติกรรมลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ อาศัยอยู่รวมกันเป็นคู่ กินอาหารจำพวกแพลงก์ตอนสัตว์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 

หมวดหมู่:วงศ์ปลาจิ้มฟันจระเข้ปีศาจ
เมืองโบราณแสลงโทน

**เมืองโบราณแสลงโทน** ตั้งอยู่หมู่ที่ 1–7 แสลงโทน ตำบลแสลงโทน อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นเมืองที่มีการอาศัยตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ตอนปลาย และมีการทิ้งร้างไประยะหนึ่ง จึงมีชุมชนในละแวกใกล้เคียงเข้ามาตั้งถิ่นฐานอยู่อาศัยซ้อนทับชุมชนเมืองโบราณเดิม ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2478 เริ่มมีการศึกษาจากกรมศิลปากร

เมืองโบราณแสลงโทน ตั้งอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2445 โดยห่างจากอำเภอเมืองบุรีรัมย์ประมาณ 25 กิโลเมตร

## ลักษณะทั่วไป
จากภาพถ่ายทางอากาศและหลักฐาน ทางโบราณคดีที่พบแสดงให้เห็นว่า** เมืองโบราณแสลงโทน** มีการอาศัยมาตั้งแต่สมัยยุคก่อนประวัติศาสตร์ตอนปลาย เป็นเมืองโบราณที่สร้างขึ้นในสมัยทวารวดี อายุราวพุทธศตวรรษที่ 12 – 16 หรือ ประมาณ 2,000 - 1,500 ปี ช่วงนี้จะอาศัยกันอยู่อย่างไม่หนาแน่นนัก มีการขุดคูน้ำหรือคูเมืองละลม เป็นคูเมืองเก่าล้อมรอบชุมชนและกำแพงดินเป็น 3 ชั้น เพื่อใช้ป้องกันภัยศัตรู ผู้รุกราน และเพื่อกักเก็บน้ำและอาหาร ลักษณะของผังเมืองจะเป็นรูปวงรีวางตามแนวตะวันออก ตะวันตก ขนาดสูงของกำแพงดิน 5-7 เมตร มีพื้นที่ในเขตเมืองโบราณโดยประมาณทั้งสิ้น 1.19 ตารางกิโลเมตร และยังพบหลักฐานต่าง ๆ ทางโบราณคดี เช่น ใบเสมาในเขตเมืองโบราณแสลงโทน ซึ่งมีอยู่ 3 กลุ่มคือ ภายในกำแพงเมือง 2 กลุ่ม ที่บริเวณศาลเจ้าพ่อแสลงโทน และโคกพระนอนหน้าโรงพักตำรวจ ส่วนอีกกลุ่มอยู่นอกคูเมืองด้านทิศเหนือ ลักษณะใบเสมาทั้ง 3 กลุ่มเป็นหินทรายสีขาวและแดงแบบรูปทรงธรรมชาติ ปักกระจายทั่วบริเวณหนึ่ง โดยไม่กำหนดทิศทางมีทั้งที่ปักคู่และปักเดี่ยว และยังพบหินศิลาแลง หินทรายสีชมพูในบริเวณศาลเจ้าพ่อแสลงโทนและโคกพระนอนหน้าโรงพักตำรวจ เครื่องใช้ เครื่องประดับ เศษภาชนะดินเผา โครงกระดูกมนุษย์  เทวรูปเก่านอกจากนี้ยังพบหลักฐานอื่นที่สำคัญ คือ สระน้ำโบราณรูปสี่เหลี่ยมในเขตวัดแสลงโทน 2 สระ เป็นต้น ใกล้คันดินด้านที่ตั้งโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลแสลงโทนในปัจจุบัน มีเนินดินซึ่งมีก้อนหินศิลาแลงกระจัดกระจายแต่ปัจจุบันเป็นที่ตั้งศาลเจ้าพ่อแสลงโทน เรียกว่า ศาลปู่เจ้าหรือกระท่อมเนียะตา เป็นศาลเจ้า ซึ่งเป็นที่เคารพนับถือของชาวแสลงโทนและชาวใกล้เคียง สร้างด้วยไม้ระแนง หลังคามุงกระเบื้องและพื้นเป็นปูนซีเมนต์ และบริเวณเนินดินโรงพักตำรวจชุมชนตำบลแสลงโทนเช่นเดียวกัน สันนิษฐานว่าทั้งสองแห่งน่าจะเป็น ปราสาทแสลงโทนและมีพระพุทธรูปบางไสยาสน์ศิลาทราย ซึ่งเข้าใจว่าบริเวณนี้เคยเป็นศาสนสถานสำคัญประจำชุมชนโบราณ ถูกรื้อหมดสภาพ ทั้งคูน้ำคันดิน (ที่เหลืออยู่ริมทางหลวง) และเนินดินศาลเจ้าพ่อแสลงโทน ได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานแล้ว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดบุรีรัมย์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอประโคนชัย
ความซื่อสัตย์

**ความซื่อสัตย์** หมายถึงแง่มุมหนึ่งของศีลธรรม แสดงถึงคุณลักษณะทางบวกและคุณธรรม เช่น ความซื่อสัตย์สุจริต ความจริงใจ ความตรงไปตรงมา พร้อมด้วยความประพฤติตรง ตลอดจนการงดเว้นการโกหก การคดโกง หรือการลักขโมย เป็นต้น ยิ่งไปกว่านั้น ความซื่อสัตย์ยังหมายถึงความน่าไว้วางใจ ความภักดี ความเป็นธรรมและความบริสุทธิ์ใจอีกด้วย

หลายเชื้อชาติและวัฒนธรรมของแต่ละศาสนาให้ค่าความซื่อสัตย์เป็นอย่างมาก

## ดูเพิ่ม
* การโกหก
*การมีน้ำใจ
* ความจริงใจ
* ความจริง

หมวดหมู่:คุณธรรม
หมวดหมู่:การเสแสร้ง
หมวดหมู่:ความจริง
วงศ์ปลาใบมีดโกน

**วงศ์ปลาใบมีดโกน** หรือ **วงศ์ปลาข้างใส** () เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็ง ในอันดับปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ (Syngnathiformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Centriscidae

มีลักษณะทั่วไปเหมือนกับปลาวงศ์อื่นทั่วไปในอันดับนี้ คือ มีปากยาวเหมือนท่อ ไม่มีฟัน ไม่มีกราม กินอาหารจำพวก แพลงก์ตอนสัตว์ ลำตัวปกคลุมด้วยแผ่นกระดูกใส ครีบหลังมี 2 อันและอยู่ในแนวราบ ครีบหางกลมมน บางชนิดลำตัวใส บางชนิดมีแถบคาดตามยาวสีดำ

มีพฤติกรรมที่มีลักษณะพิเศษที่แตกต่างไปจาก ปลาวงศ์อื่นในอันดับเดียวกัน คือ จะตั้งตัวทรงเป็นมุมฉากกับพื้นทะเลเหนือ แม้จะว่ายน้ำก็จะว่ายไปในลักษณะเช่นนี้ จะอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง  อาศัยอยู่ร่วมกับสัตว์น้ำอย่างอื่น ได้แก่ ปะการัง, ปะการังอ่อน และเม่นทะเล บางครั้งจะเข้าไปอาศัยหลบภัยในหนามของเม่นทะเล อีกทั้งมีพฤติกรรมการขยายพันธุ์ ด้วยการปล่อยไข่ให้ล่องลอยไปในกลางทะเล โดยไม่มีพฤติกรรมการตั้งท้องเหมือนปลาจิ้มฟันจระเข้หรือม้าน้ำ ตัวอ่อนจะอาศัยอยู่กลางทะเลลึก ก่อนที่โตขึ้นและกลับมาอาศัยอยู่ในแนวปะการังและชายฝั่ง

## การจำแนก
แบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ย่อย 15 ชนิด ใน 5 สกุล ได้แก่ 

*วงศ์ย่อย Centriscinae
** *[[ Aeoliscus ]]*
** *[[Centriscops ]]*
** *[[Centriscus ]]*

*วงศ์ย่อย Macroramphosinae
***[[Macroramphosus ]]*
***[[Notopogon ]]*

แต่ในบางข้อมูลระบุว่ามีเพียง 4 ชนิดเท่านั้น ใน 2 สกุล 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อันดับปลาจิ้มฟันจระเข้และม้าน้ำ
หมวดหมู่:วงศ์ปลาใบมีดโกน
แอ่งเลือดโคโรนารี

**แอ่งเลือดโคโรนารี** () คือ แอ่งที่มีการรวมหลอดเลือดเวนเส้นต่างๆเข้าด้วยกันกลายเป็นหลอดเลือดที่มีขนาดใหญ่ ทำหน้าที่รับเลือดจากกล้ามเนื้อหัวใจ (myocardium) และส่งเลือดซึ่งมีแก๊สออกซิเจนต่ำไปยังหัวใจห้องบนขวา (right atrium) เช่นเดียวกับหลอดเลือดเวนาคาวาด้านบนและหลอดเลือดเวนาคาวาด้านล่างที่รับเลือดเสียจากส่วนต่างๆของร่างกายแล้วส่งไปยังหัวใจห้องบนขวา โดยแอ่งเลือดโคโรนารีนั้นสามารถพบได้ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมรวมทั้งมนุษย์ด้วย

แอ่งเลือดโคโรนารีเปิดเข้าสู่หัวใจห้องบนขวาที่รูเปิดโคโรนารี ไซนัส ซึ่งอยู่บริเวณระหว่างหลอดเลือดเวนาคาวาด้านล่างกับรูเปิดแอนตริโอเวนตริคูลาร์ด้านขวา 
## ตำแหน่ง
ตำแหน่งของแอ่งเลือดโคโรนารี อยู่ที่ด้านหลังของร่องโคโรนารี (coronary sulcus) บนพื้นผิวของหัวใจ โดยทอดตัวผ่านระหว่างหัวใจห้องบนซ้ายและหัวใจห้องล่างซ้าย
## ภาพเพิ่มเติม

File:Gray492.png|ภาพด้านหน้าของหัวใจ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หลอดเลือดดำ
ปลามีดโกน

**ปลามีดโกน** หรือ **ปลาใบมีดโกน** หรือ **ปลาข้างใส** (; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาใบมีดโกน (Centriscidae)

มีรูปร่างเหมือนใบมีดโกน จะงอยปากยาวมากและงอนขึ้นเล็กน้อย ท้องบาง ผิวเป็นแผ่นกระดูกบาง ด้านท้ายยื่นแหลม ครีบหลัง, ครีบหาง และครีบก้นอยู่ชิดกัน ลำตัวใสเป็นสีชมพูหรือสีเนื้อเหลือบ มีแถบสีดำพาดจากปลายปากจนถึงส่วนท้ายลำตัว

มีความยาวโดยเฉลี่ย 10 เซนติเมตร และสามารถโตเต็มที่ได้ 15 เซนติเมตร  พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในแถบอินโด-แปซิฟิก โดยอาศัยอยู่กับปะการัง, กัลปังหา และหนามของเม่นทะเล เพื่อหลบหลีกจากศัตรูผู้ล่า เนื่องจากไม่มีอาวุธอะไรที่จะป้องกันตัวได้ มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง จะเอาหัวทิ่มลงพื้นเสมอ และตั้งฉากกับพื้นทะเล แม้แต่จะว่ายน้ำไปไหนมาไหนก็จะไปด้วยลักษณะเช่นนี้เสมอ ในน่านน้ำไทยจัดเป็นปลาที่พบได้บ่อยในบางพื้นที่

กินแพลงก์ตอนสัตว์เป็นอาหาร นิยมเลี้ยงกันในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และเป็นปลาสวยงามปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว โดยกรมประมง ของประเทศไทย โดยเพาะขยายพันธุ์ในบ่อ ด้วยการให้กินแพลงก์ตอนสัตว์, เคย และโคพีพอด หลังจากฟักแล้ว ลูกปลาจะเริ่มเห็นตัวเมื่ออายุได้ 12-15 วัน จากนั้นจะย้ายลูกปลาไปไว้ในบ่ออนุบาลต่อไป และเปลี่ยนมาให้ลูกปลากินอาร์ทีเมีย เมื่อปลามีความยาวได้ราว 2 นิ้ว ก็จะกินเคยได้เหมือนปลาวัยโต แต่ลูกปลาที่ยังเล็กอยู่ คืออายุไม่เกิน 15 วัน จะมีการว่ายน้ำเหมือนกับปลาส่วนใหญ่ทั่วไป จนกระทั่งมีรูปร่างเหมือนปลามีดโกน จึงจะอยู่ในลักษณะหัวทิ่ม และเข้ามารวมฝูงกัน

นอกจากนี้แล้ว ปลามีดโกนยังเป็นซากดึกดำบรรพ์ที่มีชีวิตอีกชนิดหนึ่ง เพราะแทบจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงรูปร่างเลยมานานกว่า 60 ล้านปีแล้ว ตั้งแต่ยุคต้นไมโอซีน เมื่อนำไปเปรียบเทียบกับฟอสซิลบรรพบุรุษของปลาชนิดนี้ที่ขุดพบที่เทือกเขาแอลป์ทางตอนเหนือของอิตาลี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 

หมวดหมู่:วงศ์ปลาใบมีดโกน
หมวดหมู่:ปลาตู้หมวดหมู่:ซากดึกดำบรรพ์มีชีวิต