ชาวรีวกีว

**ชาวรีวกีว** (; , *Duuchuu minzuku*) หรือ **ชาวโอกินาวะ** (; , ; โรมาจิ: *Uchinaanchu*) เป็นชนพื้นเมืองที่อาศัยอยู่บนหมู่เกาะรีวกีว ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างคีวชูกับไต้หวัน ซึ่งปัจจุบันคือที่ตั้งของจังหวัดโอกินาวะและคาโงชิมะของประเทศญี่ปุ่น ภาษาของพวกเขาจัดอยู่ในตระกูลภาษาย่อยรีวกีว หนึ่งในสองตระกูลภาษาย่อยของตระกูลภาษาญี่ปุ่น และถูกนับว่าเป็นสำเนียงหนึ่งของภาษาญี่ปุ่น

ชาวรีวกีวไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นชนกลุ่มน้อยในญี่ปุ่น เนื่องจากเจ้าหน้าที่จากทางการนับว่าชาวรีวกีวเป็นกลุ่มย่อยของชาวญี่ปุ่น ทำนองเดียวกับชาวยามาโตะและไอนุ กระนั้นถ้าหากว่าชาวรีวกีวเป็นชนกลุ่มน้อย ก็ถือเป็นชนกลุ่มน้อยที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น เพียงแค่จังหวัดโอกินาวะก็มีชาวรีวกีวมากถึง 1.3 ล้านคนอาศัยอยู่ นอกจากนี้ยังมีชาวรีวกีวจำนวนไม่น้อยกว่า 600,000 คน อาศัยกระจายไปยังส่วนอื่น ทั้งภายในประเทศญี่ปุ่นเองและประเทศอื่น ๆ ทั่วโลก โดยมากจะอาศัยอยู่ในรัฐฮาวาย

ผลการศึกษาด้านพันธุกรรมและมานุษยวิทยาพบว่าชาวรีวกีวมีความสัมพันธ์กับชาวไอนุเป็นพิเศษ และมีบรรพบุรุษร่วมกันช่วงยุคก่อนประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่นหรือยุคโจมง (10,000–1,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ซึ่งอพยพมาจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ก่อนจะผสมข้ามเผ่าพันธุ์กับชาวยามาโตะในยุคยาโยอิ (1,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช – ค.ศ. 300) ซึ่งอพยพมาจากเอเชียตะวันออก (โดยเฉพาะจากจีนและคาบสมุทรเกาหลี) ชาวรีวกีวมีวัฒนธรรมเป็นของตนเอง เช่น ความเชื่อ ศาสนา หรือแม้แต่อาหาร โดยมีการเพาะปลูกข้าวเพื่อบริโภคครั้งแรกราวศตวรรษที่ 12 ประชากรอาศัยอยู่ตามหมู่เกาะอย่างโดดเดี่ยวเป็นเวลาหลายศตวรรษ ราวศตวรรษที่ 14 ได้มีการรวมสามอาณาจักรเป็นรัฐเดียวคืออาณาจักรรีวกีว (ค.ศ. 1429–1879) ซึ่งโดดเด่นด้านการค้าทางทะเลและมีสถานะเป็นรัฐบรรณาการของจีนยุคราชวงศ์หมิงเป็นต้นมา กระทั่ง ค.ศ. 1609 อาณาจักรรีวกีวถูกแคว้นซัตสึมะรุกราน แต่ยังมีอิสระในฐานะรัฐประเทศราช

กระทั่งในยุคเมจิ อาณาจักรรีวกีวถูกยุบเป็นแคว้นรีวกีว (1872–1879) หลังถูกจักรวรรดิญี่ปุ่นยึดครอง ในปี ค.ศ. 1879 มีการผนวกดินแดนรวมเข้ากับประเทศญี่ปุ่น แล้วจัดตั้งจังหวัดโอกินาวะ ส่วนพระเจ้าโช ไท พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายของรีวกีวถูกเนรเทศไปโตเกียวหลังจากนั้น ค.ศ. 1895 ประเทศจีนอ้างสิทธิเหนือหมู่เกาะรีวกีว ในช่วงเวลานี้ทางการญี่ปุ่นได้ทำการปราบปรามประเพณี วัฒนธรรม และภาษาพื้นเมืองของชาวรีวกีว เพื่อกลืนเป็นชาวญี่ปุ่นหรือชาวยามาโตะ หลังสงครามโลกครั้งที่สอง หมู่เกาะรีวกีวถูกสหรัฐเข้าปกครองในปี ค.ศ. 1945–1950 และ ค.ศ. 1950–1972 ช่วงเวลานี้เกิดการละเมิดสิทธิมนุษยชนรีวกีวจำนวนมาก  อันก่อให้เกิดความไม่พอใจทั้งรัฐบาลญี่ปุ่นและหน่วยงานทหารของสหรัฐที่ประจำการในโอกินาวะอย่างรุนแรง ดังจะเห็นได้จากการเกิดขบวนการรีวกีวอิสระ (, )

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง

### ข้อมูล

*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
* 

## อ่านเพิ่ม
* *Arabia*, Vol. 5, No. 54. February 1986/Jamad al-Awal 1406
* 
* 
* Abu Bakr Morimoto, *Islam in Japan: Its Past, Present and Future*, Islamic Centre Japan, 1980
* Esenbel, Selcuk, *A "fin-de-siecle" Japanese Romantic in Istanbul: The life of Yamada Torajirō and his "Turoko gakan";* Bulletin of the School of Oriental and African Studies (SOAS), Vol. LIX, No. 2, 1996, pp. 237-252. 
* Esenbel, Selcuk; *Japanese Interest in the Ottoman Empire;* in: Edstrom, Bert; The Japanese and Europe: Images and Perceptions; Surrey 2000
* Esenbel, Selcuk; Inaba Chiharū; *The Rising Sun and the Turkish Crescent;* İstanbul 2003, 
*
* Hiroshi Kojima, "Demographic Analysis of Muslims in Japan," The 13th KAMES and 5th AFMA International Symposium, Pusan, 2004
* Keiko Sakurai, *Nihon no Musurimu Shakai* (Japan's Muslim Society), Chikuma Shobo, 2003
*Kreiner, J. (1996). *Sources of Ryūkyūan history and culture in European collections*. Monographien aus dem Deutschen Institut für Japanstudien der Philipp-Franz-von-Siebold-Stiftung, Bd. 13. München: Iudicium. 
*Ota, Masahide. (2000). *Essays on Okinawa Problems*.  Yui Shuppan Co.:  Gushikawa City, Okinawa, Japan.  C0036.
*Ouwehand, C. (1985). *Hateruma: socio-religious aspects of a South-Ryukyuan island culture*. Leiden: E.J. Brill. 
*Pacific Science Congress, and Allan H. Smith. (1964). *Ryukyuan culture and society: a survey*. Honolulu: University of Hawaii Press.
* Penn, Michael, "Islam in Japan: Adversity and Diversity," *Harvard Asia Quarterly*, Vol. 10, No. 1, Winter 2006
* 
*Sakiyama, R. (1995). *Ryukyuan dance = Ryūkyū buyo*̄. Naha City: Okinawa Dept. of Commerce, Industry & Labor, Tourism & Cultural Affairs Bureau.
*University of Hawaii at Manoa. Ethnic Studies Oral History Project (1981). *Uchinanchu, a History of Okinawans in Hawaii*. Leiden: Center for Oral History, University of Hawai‘i at Mānoa and Hawai‘i United Okinawa Association. 
*Yamazato, Marie. (1995). *Ryukyuan cuisine*. Naha City, Okinawa Prefecture: Okinawa Tourism & Cultural Affairs Bureau Cultural Promotion Division.

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Ryukyuans (Okinawans) - Minority Rights Group International


หมวดหมู่:ชนพื้นเมือง
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศญี่ปุ่น