เก๋า..เก๋า

***เก๋า..เก๋า*** เป็นภาพยนตร์ไทยแนวตลกและดนตรี ฉายเมื่อปี พ.ศ. 2549 กำกับโดย วิทยา ทองอยู่ยง แสดงนำโดย โจอี้ บอย (อภิสิทธิ์ โอภาสเอี่ยมลิขิต) เป็นผู้นำวงดนตรีแนวสตริงคอมโบในปี พ.ศ. 2512 โดยเขาและสมาชิกในวงถูกนำตัวมาสู่โลกยุคปัจจุบันด้วยเครื่องย้อนเวลาที่มาในรูปแบบไมโครโฟน วงดิพอสซิเบิ้ลในภาพยนตร์ ดัดแปลงจากวง ดิอิมพอสซิเบิ้ล

## โครงเรื่อง
ในปี พ.ศ. 2512 วงสตริงคอมโบชื่อพอสซิเบิ้ล (Possible) สมาชิกประกอบด้วยต๋อย นักร้องนำ, โบ้ มือกีตาร์, สอง เบบี้ มือเบส, เบ๊ มือกลอง, น็อต แซมบ้า มือคีย์บอร์ด รวมถึงแก๊งเครื่องเป่าประกอบด้วยจ๊อด มือเป่าแซ็กโซโฟน, อเนก มือเป่าทรอมโบน และอำนวย มือเป่าทรัมเป็ต เป็นวงดนตรีที่ได้รับความนิยมสูงสุดในช่วงเวลานั้น แต่ด้วยชื่อเสียงที่ได้รับทำให้พวกเขาล้วนมีทิฐิมานะสูง หยิ่งยโส ขาดความรับผิดชอบและไม่สนใจแฟนเพลง

สตรอว์เบอรี่ แอร์โฮสเตสซึ่งเป็นแฟนสาวของต๋อยได้เดินทางมาหาวงพอสซิเบิ้ลที่ห้องอัดเสียงเนื่องจากต๋อยไม่ได้ไปรับเธอที่สนามบินตามที่สัญญาไว้ และพบว่าต๋อยได้พาสาวฝรั่งเข้ามาด้วย ทำให้เธอเสียความรู้สึกเป็นอย่างมากเนื่องจากต๋อยทำให้เธอเสียใจหลายครั้ง ในระหว่างการเดินทางของวงพอสซิเบิ้ลไปยังคาเฟ่แห่งหนึ่ง พวกเขาได้สำรวจของขวัญที่ได้รับจากแฟนเพลงบนรถตู้โดยหนึ่งในของขวัญนั้นคือไมโครโฟนของเล่นสีชมพูที่มีชื่อว่าฮิตเทสเตอร์ (Hit Tester) ในคาเฟ่นั้นวงพอสซิเบิ้ลได้พบกับวงดนตรีที่ใช้ชื่อว่าดิอิมพอสซิเบิ้ล (The Impossibles) ซึ่งสมาชิกวงพอสซิเบิ้ลไม่พอใจเป็นอย่างมากเนื่องจากเข้าใจว่าเป็นวงเลียนแบบ ซึ่งต๋อยได้ใช้ไมโครโฟนสีชมพูที่หยิบติดมือมาร้องเพลงล้อเลียนเพลง  "เป็นไปไม่ได้" โดยเปลี่ยนเนื้อร้องในเชิงลบ ซึ่งวงดิอิมพอสซิเบิ้ลไม่สามารถที่จะทำอะไรได้เลย

ในการแสดงดนตรีที่โรงภาพยนตร์พระโขนง ซีเนม่า วงพอสซิเบิ้ลได้แสดงดนตรีโดยต๋อยได้นำไมโครโฟนสีชมพูมาใช้อีกครั้ง ซึ่งในระหว่างการเล่นดนตรีสมาชิกเครื่องเป่าทั้งสามล้วนอยู่ในสภาพมึนเมาจนทำให้พลัดตกจากเวทีอีกทั้งไมโครโฟนสีชมพูได้ติดแสงไฟเป็นระยะจนเกิดแสงสว่างจ้าทำให้ต๋อยและสมาชิกวงที่เหลืออยู่หายไปจากเวทีและโผล่ขึ้นมาอีกครั้งในเวทีเดิมซึ่งมีสภาพเก่าทรุดโทรมและกำลังฉายหนังโป๊ พวกเขาต่างตกใจและถูกผู้ชมโห่ไล่ออกจากโรงภาพยนตร์

เมื่อออกมาข้างนอก พวกเขาได้พบกับกรุงเทพที่มีสภาพแตกต่างจากก่อนที่เข้ามาแสดงดนตรีไม่ว่าจะเป็นรถไฟฟ้า การจราจรที่ติดขัดและเต็มไปด้วยมลพิษ สมาชิกวงยังได้รับรู้ว่าพวกเขากำลังอยู่ในปี พ.ศ. 2549 ต๋อยเชื่อว่าไมโครโฟนน่าจะเป็นสาเหตุที่ทำให้พวกเขาเดินทางข้ามเวลามายังอนาคตเป็นเวลากว่า 37 ปี พวกเขายังได้มีเรื่องทะเลาะวิวาทกับคนขายก๋วยเตี๋ยวหลังจากรับประทานบะหมี่เนื่องจากตกใจกับราคาที่สูงกว่าอดีตและไม่สามารถใช้เงินรุ่นเก่าที่มีอยู่จ่ายได้ ทำให้พวกเขาถูกจับขังที่โรงพัก เมื่อชายวัยกลางคนชื่ออู๋มาทำธุระที่โรงพัก เขาเจอกับสมาชิกวงพอสซิเบิ้ลโดยบังเอิญและจำพวกเขาทั้งหมดได้เนื่องจากในอดีตอู๋เคยเป็นแฟนพันธุ์แท้ของวงพอสซิเบิ้ลมาก่อน อู๋จึงได้ประกันตัวสมาชิกวงทุกคนออกมาจากโรงพัก

ในระหว่างที่ตั้งหลักอยู่ที่บ้านของอู๋ สมาชิกวงได้ทราบถึงวงดิอิมพอสซิเบิ้ลที่ประสบความสำเร็จในปัจจุบันและพยายามที่จะหาวิธีการให้ไมโครโฟนพาพวกเขากลับสู่อดีตอีกครั้ง ในที่สุดพวกเขาจึงตัดสินใจว่าต้องจัดการแสดงดนตรีขึ้นอีกครั้ง พวกเขาพบว่าเพลงแนวสตริงคอมโบไม่ได้รับความนิยมในปัจจุบันและวงยังขาดสมาชิกเครื่องเป่า เมื่อล้มเหลวในการรับสมัครสมาชิกใหม่ พวกเขาตัดสินใจตามหาสมาชิกเครื่องเป่าที่ยังเหลือ โดยสามารถตามตัวเอนกที่บวชเป็นพระสงฆ์และจ๊อดที่อยู่ในวัยชราซึ่งยินดีกลับมาช่วยพวกเขาได้ ยกเว้นอำนวยที่เสียชีวิตด้วยโรคพิษสุราเรื้อรังและทิ้งลูกสาวชื่อหนูมาลีไว้เพียงลำพัง เมื่อเธอรับรู้ถึงเรื่องนี้เธอก็ปฏิเสธที่จะเชื่อว่าวงพอสซิเบิ้ลได้เดินทางข้ามเวลามา

ในขณะที่อู๋พาสมาชิกวงพอสซิเบิ้ลเข้าชมการแสดงดนตรีของวงบอดี้แสลม ต๋อยเผลอทำไมโครโฟนหลุดมือโดยตูน นักร้องนำของวงบอดี้แสลมสามารถรับไมโครโฟนไว้ได้ทำให้สมาชิกวงบอดี้แสลมเกิดการเดินทางข้ามเวลาแต่สามารถกลับมายังที่เดิมได้ในไม่กี่วินาที สมาชิกวงพอสซิเบิ้ลพยายามแย่งไมโครโฟนจนเกิดเหตุชุลมุนแต่ในท้ายที่สุดพวกเขาก็ได้รับไมโครโฟนคืนกลับมาและวงบอดี้แสลมไม่ได้เอาผิดแต่อย่างใด แต่เหตุการณ์นี้ทำให้พวกเขาพวกเขารู้ว่าไมโครโฟนแสดงเลขปี พ.ศ. และพวกเขาสามารถที่จะย้อนอดีตได้หากปรับ พ.ศ. ให้ตรงตามปีที่พวกเขาจากมา ขณะเดียวกันหนูมาลีได้ดูภาพถ่ายเก่าของอำนวยจึงรู้แล้วว่าสมาชิกวงพอสซิเบิ้ลมาจากอดีตจริงและได้ยินดีเข้ามาช่วยเหลือวงอีกคน

วงพอสซิเบิ้ลได้ซ้อมและตระเวนเล่นดนตรีตามที่ต่าง ๆ เพื่อประชาสัมพันธ์ให้ผู้ชมเข้ามาชมการแสดงดนตรีใหญ่ที่จะจัดในโรงภาพยนตร์ที่พวกเขาข้ามเวลามาอีกครั้งแต่ไม่ประสบความสำเร็จมากนัก ต่อมาอู๋ได้พาสมาชิกวงไปยังผับแห่งหนึ่งซึ่งพวกเขาได้พบกับวงดิอิมพอสซิเบิ้ลที่เล่นดนตรีก่อนหน้า สมาชิกวงเกิดความไม่พอใจและขณะที่ขึ้นแสดงดนตรีต่อ ต๋อยได้ร้องเพลงแปลงล้อเลียนเพลงของวงดิอิมพอสซิเบิ้ลเช่นเดียวกับเมื่อครั้งอดีต ทำให้ได้รับเสียงโห่ไล่จากผู้ฟัง เมื่อต้อย นักร้องนำของวงดิอิมพอสซิเบิ้ลได้รู้ว่านี้คือวงพอสซิเบิ้ล จึงได้ตกใจและสลบล้มลงในจังหวะที่ต๋อยผลักอกของต้อยพอดี ทำให้ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์เข้าใจผิดว่าต๋อยทำรายต้อย (ต๋อยต่อยต้อย) หลักจากนั้นต๋อยได้ทะเลาะกับอู๋และสมาชิกในวงคนอื่น ๆ อย่างรุนแรง ซึ่งสมาชิกในวงหลายคนเริ่มยอมรับในความสามารถของวงดิอิมพอสซิเบิ้ลและข้อบกพร่องของวงพอสซิเบิ้ลเอง โดยเฉพาะเบ๊ มือกลองที่พยายามเกลี้ยกล่อมให้ต๋อยใจเย็นลง แต่ต๋อยก็เดินออกจากกลุ่มของสมาชิกก่อนจะไปขึ้นรถประจำทางเพื่อไปที่บ้านของสตรอเบอร์รี่

ต๋อยได้เดินทางมาหาสตรอว์เบอรี่ซึ่งเธอตกใจกับการปรากฏตัวของต๋อยจนสลบลง ต๋อยได้ติดโปสเตอร์ชวนสตรอว์เบอรี่มาดูการแสดงดนตรีและกลับไปขอโทษกับสมาชิกวงรวมถึงอู๋ เมื่อทุกคนเดินทางไปแสดงดนตรีที่โรงภาพยนตร์ ทางวงพบว่าที่ผู้คนที่มาฟังการแสดงดนตรีนั้นตั้งใจมาเพื่อที่จะรับแผ่นซีดีที่มีภาพยนตร์ลามกอันเป็นแผนของอู๋ ต๋อยเลือกที่ให้อภัยอู๋แต่อู๋กับอาแปะเจ้าของโรงภาพยนตร์นั้นถูกตำรวจจับกุมตัว ก่อนขึ้นแสดงดนตรีต๋อยและสมาชิกวงได้เจอกับต้อยซึ่งได้ปรับความเข้าใจกัน แต่ปัญหาติดอยู่ที่ว่าไมโครโฟนเจ้าปัญหาพวกเขาดันลืมไว้ที่ร้านคาราโอเกะระหว่างร้องเพลง และเกิดสลับกับอุปกรณ์ทางเพศของมาม่าซัง อู๋, อาแปะเจ้าของโรงภาพยนตร์, หมวดผึ้ง, ดาบแหลม จึงต้องขับรถไปที่คาราโอเกะจนขับรถทับห่านและต้องตามหาไมโครโฟนในถังขยะเพราะมาม่าซังนำมาทิ้งจนเจอก่อนจะนำมากลับมาให้ต๋อยที่โรงภาพยนตร์

วงพอสซิเบิ้ลพยายามเล่นเพลงของพวกเขาหลายเพลง แต่ผู้ชมในโรงภาพยนตร์ต่างก็ไม่ได้ให้ความสนใจมากนัก หนำซ้ำผู้ชมก็ยังเริ่มทยอยเดินออกจากโรงภาพยนตร์ จนในที่สุด ต๋อยจึงได้ร้องเพลง “เหงา” ของวงพีซเมกเกอร์ โดยแปลงเนื้อร้องเป็น “เก๋า” ทำให้ผู้ชมที่กำลังจะเดินออกจากโรงภาพยนตร์เริ่มหันกลับมาและชมการแสดงดนตรีของวงพอสซิเบิ้ล ในขณะเดียวกันไมโครโฟนเจ้าปัญหาที่นำพาวงพอสซิเบิ้ลข้ามมาจากอดีตก็เกิดแสงไฟสว่างมากขึ้นและไฟในโรงภาพยนตร์ก็เริ่มกระพริบอย่างรุนแรง และได้เกิดการระเบิดขึ้นบนเวที หลังจากเสียงระเบิดและแสงได้ดับลง ก็ปรากฏว่าสมาชิกวงพอสซิเบิ้ลทั้ง 5 คนได้หายตัวไปจากเวทีแล้วต่อหน้าผู้ชม

การแสดงดนตรีของวงพอสซิเบิ้ลประสบความสำเร็จและไมโครโฟนสามารถนำพวกเขากลับมายังปี พ.ศ. 2512 ได้ในท้ายที่สุด และพวกเขาก็ได้ปรับปรุงแก้ไขข้อบกพร่องของวงตนเองเพื่อสร้างชื่อเสียงในฐานะตำนานของสตริงคอมโบไทยอีกครั้ง

## นักแสดง
* โจอี้ บอย : อภิสิทธิ์ โอภาสเอี่ยมลิขิต รับบท ต๋อย (นักร้องนำวง Possible)
* รถเมล์ : คะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์ รับบท สตรอว์เบอรี่ (แฟนของต๋อย)
* โป้ โยคีเพลย์บอย : ปิยะ ศาสตรวาหา รับบท โบ้ (มือกีตาร์วง Possible)
* สอง Paradox : จักรพงษ์ สิริริน รับบท สอง เบบี้ (มือเบสวง Possible)
* โบ : ธนากร ชินกูล  รับบท เบ๊ (มือกลองวง Possible)
* น็อต : ยุทธนา ธุวะประดิษฐ์ : น็อต แซมบ้า (มือคีย์บอร์ดวง Possible)
* เกรียง พันธมิตร : เกรียงศักดิ์ เหรียญทอง รับบท อู๋
* โฟกัส : โฟกัส จีระกุล รับบท หนูมาลี
* แจ๊ค แฟนฉัน : เฉลิมพล ทิฆัมพรธีรวงศ์ รับบท เพื่อนของหนูมาลี
;นักแสดงรับเชิญ
* เก้ง : จิระ มะลิกุล : คนดูหนังโป๊ (ชุดคาวบอย)
* สิน : ยงยุทธ ทองกองทุน : เจ้าขอวร้านข้าวต้ม
* ประเสริฐ วิวัฒนานนท์พงษ์ รับบท นายห้าง
* กร๋อย : กิตติพงษ์ ทุมวิภาต : คนดูหนังโป๊
* ชิงกำ แช่ล่ำ รับบท อาแปะ (เจ้าของโรงหนัง)
* บุญถิ่น ทวยแก้ว รับบท ดาบแหลม
* อดิเรก วัฎลีลา รับบท หมวดผึ้ง
* ธนากร ชมภูหลงกุลเดช รับบท อู๋ (ตอนเด็ก)
* มงคล รื่นเริง รับบท โกโก้
* กบ TAXI : รหัส ราชคำ รับบท กบ TAXI
* ปู BLACKHEAD : อานนท์ สายแสงจันทร์ รับบท ปู BLACKHEAD
* เสริมเวช ช่วงยรรยง รับบท พิธีกรคอนเสิร์ต Possible
* อุ๋ย นที เอกวิจิตร, เอ็ม กิตติพงษ์ คำสาตร์, โต้ง สุรนันต์ ชุ่มธาราธร บุดด้า เบลส รับบท คนขายบะหมี่
;วง ดิ อิมพอสซิเบิ้ล (วัยรุ่น)
* บอล : วิทยา ทองอยู่ยง
* ปิ๊ง : อดิสรณ์ ตรีสิริเกษม
* ต้น : นิธิวัฒน์ ธราธร
* ย้ง : ทรงยศ สุขมากอนันต์
* เดียว : วิชชพัชร์ โกจิ๋ว
* เอส : คมกฤษ ตรีวิมล
;วง ดิ อิมพอสซิเบิ้ล (ปัจจุบัน)
* ต้อย : เศรษฐา ศิระฉายา
* ต๋อย : วินัย พันธุรักษ์
* แตง : อนุสรณ์ พัฒนกุล
* อู้ด : สิทธิพร อมรพันธ์
* แดง : พิชัย ทองเนียม
;แก๊งตันโจ
* เต๋อ : ฉันทวิชช์ ธนะเสวี
* เมษ : เมษ ธราธร
;แก๊งเครื่องเป่าขี้เมา
* วิฑูรย์ ลิ่วลักษณ์ รับบท จ๊อด (วัยรุ่น)
* สัณหณัฐ มาตุเรศ รับบท อเนก (วัยรุ่น)
* นนรัณย์พัชร ศรีทองมาศ รับบท อำนวย (วัยรุ่น)
* วิโรจน์ สายะวัฒนะ รับบท จ๊อด (ปัจจุบัน)
* พนม ศิริสุวรรณ รับบท เอนก (ปัจจุบัน)

## เพลงประกอบภาพยนตร์
* ไอ้บ้า ไอ้บี้ ไอ้โบ้ ไอ้เบ้ - แปลงมาจากเพลง A-Ba-Ni-Bi ของ Izhar Cohen & Alphabeta ซึ่งได้รางวัลชนะเลิศในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 1978 (พ.ศ. 2521)
* โทร  - แปลงมาจากเพลง Go ของ Tina Charles ปี 1978  (พ.ศ. 2521)
* ดวงใจยังมีรัก - แปลงมาจากเพลง Bad Time ของวง แกรนด์ฟังก์เรลโรด ปี 1975  (พ.ศ. 2518)
* กางเกงลิงลอยฟ้า  - แปลงมาจากเพลง Ring My Bell ของ Anita Ward ปี 1979  (พ.ศ. 2522)
* รินมา - แปลงมาจากเพลง Linda Linda ของวง Tee Set ปี 1979   (พ.ศ. 2522)
* วันเกิด - แปลงมาจากเพลง runaway ของ Gary Allan ปี 1999  (พ.ศ. 2542)
* รักอลังการ - แปลงมาจากเพลง Il mio mondo ของ Umberto Bindi ประมาณปี 1963 (พ.ศ.2506)
* เก๋า แปลงมาจากเพลง เหงา ของ พีซเมกเกอร์ ปี พ.ศ. 2546
* ขมิบตูด - แปลงมาจากเพลง เป็นไปไม่ได้ ของ ดิอิมพอสซิเบิ้ล ปี พ.ศ. 2515

## รางวัล

## อ้างอิง
 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เก๋า..เก๋า ที่ สยามโซน.คอม

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:365 ฟิล์ม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยจีทีเอช
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย วิทยา ทองอยู่ยง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เดินทางข้ามเวลาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2000