open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เรือธง

[200px|thumb|right|เรือหลวงวิกตอรี ของพลเรือโท โฮราชิโอ เนลสัน เป็นหนึ่งในเรือธงที่โด่งดังของราชนาวีอังกฤษใน[ยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์]]

**เรือธง** () หมายถึงเรือรบที่มีผู้บัญชาการกองเรือโดยสารอยู่ และเป็นที่ตั้งของส่วนบัญชาการกองเรือ โดยจะชักธงชั้นยศนายพลหรือธงประจำตำแหน่งของผู้บัญชาการท่านนั้นไว้บนยอดเสาเพื่อให้เรือลำอื่นในกองเรือเดียวกันสังเกตเห็นได้ชัดเจน ซึ่งจะเป็นเรือที่ส่งอาณัติสัญญาณให้เข้าโจมตีหรือกระทำการใดๆ กองทัพเรือไทยมีเรือธงได้แก่ เรือหลวงจักรีนฤเบศร, เรือหลวงแม่กลอง

ในปัจจุบันคำว่า "เรือธง" ไม่เพียงแต่หมายถึงเรือเท่านั้น แต่ถูกยืมมาใช้กับอุตสาหกรรมต่าง ๆ เช่น วงการค้าปลีก เพื่อสื่อความถึงผลิตภัณฑ์ที่แพงที่สุด หรือที่ดีที่สุดของบริษัทนั้น ๆ อย่างไรก็ตาม การใช้คำดังกล่าวในภาษาไทยเป็นการแปลแบบตรงตัวมาจากคำ "Flagship" ในภาษาอังกฤษ ซึ่งเป็นสำนวนภาษาต่างประเทศที่ไม่มีในภาษาไทยมาตรฐาน

## รูปภาพ

ไฟล์:Le Bucentaure Anonymous.jpg|เรือธง *บูเซนทอร์* ของพลเรือโท ปีแยร์-ชาร์ล วีลเนิฟว์ ในยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์
ไฟล์:HMSVictoryPortsmouthEngland (version 2).jpg|เรือธง *วิกตอรี* ของพลเรือโท โฮราชิโอ เนลสัน ในยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์
ไฟล์:Japanese battleship Mikasa.jpg|เรือธง *มิกาซะ* ของพลเรือเอก โทโง เฮฮาจิโร ในยุทธนาวีที่ช่องแคบสึชิมะ
ไฟล์:Knyaz'Suvorov1904Kronshtadt.jpg|เรือธง *คเนียซซูโวรอฟ* ของพลเรือโท ซีโนวี โรซเดสท์เวนสกี ในยุทธนาวีที่ช่องแคบสึชิมะ
ไฟล์:HMS Iron Duke.png|เรือธง *ไอรอนดยุก* ของพลเรือเอก จอห์น เจลลิโค ในยุทธนาวีที่จัตแลนด์
ไฟล์:SMS Friedrich der Grosse2.jpg|เรือธง *ฟรีดริชเดอร์กรอสเซอ* ของพลเรือเอก ไรน์ฮาร์ท แชร์ ในยุทธนาวีที่จัตแลนด์
ไฟล์:HMS Exeter off Sumatra in 1942.jpg|เรือธง *เอ็กซิเตอร์* ของพลเรือจัตวา เฮนรี่ ฮาร์วูด ในยุทธนาวีริโอเดลาปลาตา
ไฟล์:Panzerschiff Admiral Graf Spee in 1936.jpg|เรือธง *แอดมิรัลกราฟสปี* ของเรือเอก ฮันส์ แลงสดอร์ฟ ในยุทธนาวีริโอเดลาปลาตา
ไฟล์:เรือลามอตต์ ปิเกต์ ขณะจอดอยู่ในเวียดนาม.jpg|เรือธง *ลาม็อต-ปีเก* ของนาวาเอก เรจี เบรังเยร์ ในยุทธนาวีเกาะช้าง
ไฟล์:HTMS Tonburi 4 days before fight.jpg|เรือธง *ธนบุรี* ของนาวาโท หลวงพร้อมวีระพันธ์  ในยุทธนาวีเกาะช้าง
ไฟล์:Bundesarchiv Bild 193-04-1-26, Schlachtschiff Bismarck.jpg|เรือธง *บิสมาร์ค* ของพลเรือเอก กึนเทอร์ ลึทเยินส์ ในยุทธนาวีที่ช่องแคบเดนมาร์ก
ไฟล์:HMS Hood (51) - March 17, 1924.jpg|เรือธง *ฮูด* ของพลเรือโท แลนสล็อต ฮอลแลนด์ ในยุทธนาวีที่ช่องแคบเดนมาร์ก
ไฟล์:Vittorio Veneto (battleship).jpg|เรือธง *วิตโตรีโอเวเนโต* ของพลเรือเอก แอนเจโล ลาชิโน ในยุทธนาวีแหลมมะตะปัน
ไฟล์:HMS Formidable underway in 1942.jpg|เรือธง *ฟอร์มิเนเบิล* ของพลเรือเอก แอนดรูว์ คันนิงแฮม ในยุทธนาวีแหลมมะตะปัน
ไฟล์:Japanese aircraft carrier Akagi 01.jpg|เรือธง *อาคากิ* ของพลเรือโท ชูอิจิ นางูโมะ ในยุทธนาวีที่มิดเวย์
ไฟล์:USS Yorktown (CV-5) Jul1937.jpg|เรือธง *ยอร์กทาวน์* ของพลเรือตรี แฟรงก์ แจ็ค เฟล็ตเชอร์ ในยุทธนาวีที่มิดเวย์
ไฟล์:Japanese aircraft carrier Taiho 02.jpg|เรือธง *ไทโฮ* ของพลเรือโท จิซะบุโร โอะซะวะ ในยุทธนาวีที่ทะเลฟิลิปปิน
ไฟล์:USS Indianapolis (CA-35) underway at sea on 27 September 1939 (80-G-425615).jpg|เรือธง *อินเดียแนโพลิส* ของพลเรือเอก เรมอนด์ เอ. สปรูแอนซ์ ในยุทธนาวีที่ทะเลฟิลิปปิน


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เรือแบ่งตามประเภท
เรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์

thumb|200px|เรือยูเอสเอสบอกเซอร์ของกองทัพเรือสหรัฐ เป็นเรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ชั้นวาสป์

**เรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์** เป็นเรือบรรทุกอากาศยานที่มีหน้าที่หลักในการใช้เฮลิคอปเตอร์เป็นหลัก นอกจากนี้เครื่องบินบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ยังได้ถูกใช้เป็นเรือบรรทุกอากาศยานต่อต้านเรือดำน้ำและเรือโจมตีสะเทินน้ำสะเทินบกอีกด้วย

เรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์สามารถมีความยาวของดาดฟ้าเรือเต็มที่ได้เท่ากับเรือรบหลวงโอเชี่ยนของราชนาวีอังกฤษหรือมีลานจอดขนาดใหญ่สำหรับเฮลิคอปเตอร์ ซึ่งส่วนมากจะอยู่ที่กราบเรือ เหมือนกับเรือชั้นมอสคาว่าของกองทัพเรือโซเวียตหรือเรืออาร์กัสของกองเรือหลวงสนับสนุนของราชนาวีอังกฤษ ดาดฟ้าเรือที่มีความยาวเต็มที่นั้นออกแบบมาเพื่อให้มีพื้นที่ในการลงจอดสำหรับเฮลิคอปเตอร์ ซึ่งการออกแบบดังกล่าวยังถูกนำเอาไปใช้ในโรงเก็บอากาศยานบนเรืออีกด้วย

การนิยามเรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์แบบแท้จริงในศตวรรษที่ 21 นั้นนับว่าเป็นเรื่องยาก นั้นก็เพราะมีการสร้างอากาศยานปีกนิ่งที่ลงจอดในแนวดิ่งขึ้นมา เช่น แฮริเออร์จัมพ์เจ็ท ซึ่งมีการจัดชนิดที่ซับซ้อน ตัวอย่างเช่น ในกรณีของเรือโจมตีสะเทื้อนน้ำสะเทื้อนบกชั้นวาสป์ของนาวิกโยธินสหรัฐ ที่บรรทุกเครื่องบินแฮริเออร์ 6-8 ลำ พร้อมกับเฮลิคอปเตอร์อีก 30 ลำ ดังนั้นจึงมีแค่เรือบรรทุกอากาศยานขนาดเล็กที่ไม่สามารถบรรทุกเครื่องบินแฮริเออร์และเรือบรรทุกอากาศยานยุคก่อนการสร้างเครื่องบินแฮริเออร์เท่านั้นที่จัดได้ว่าเป็นเรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์อย่างแท้จริง ในหลายกรณี เรือบรรทุกอากาศยานที่สามารถบรรทุกเครื่องบินปีกนิ่งขึ้นลงในแนวดิ่งได้นั้นจะถูกจัดเป็นเรือบรรทุกอากาศยานขนาดเล็ก เรือแบบอื่นๆ อย่างเรือชั้นวาสป์นั้นสามารถบรรทุกทหารราบและส่งพวกเขาขึ้นบกได้ เรือดังกล่าวจึงถูกจัดว่าเป็นเรือโจมตีสะเทินน้ำสะเทินบก
thumb|200px|เรือเอชเอ็มเอสโอเชียนของกองทัพเรือสหราชอาณาจักร
เรือรบหลวงเฮอร์เมสและเรือพี่น้องของมันอีกสองลำเป็นกองเรือบรรทุกอากาศยานขนาด 20,000 ตันที่ถูกเปลี่ยนให้เป็นเรือบรรทุกอากาศยานคอมมานโดที่บรรทุกเพียงแต่เฮลิคอปเตอร์เท่านั้น ต่อมาเรือเฮอร์เมสได้ถูกเปลี่ยนเป็นเรือบรรทุกอากาศยานปีกนิ่งขึ้นลงในแนวดิ่งแทน

thumb|200px|เรือ ฮีวงะ  (16DDH) ของกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลญี่ปุ่น
thumb|200px|เรือ ROKS Dokdo (LPH 6111) ของกองทัพเรือเกาหลีใต้

## เรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์แบ่งตามประเทศ

## เรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์
### เรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ปัจจุบันที่ใช้

### ปลดเป็นเรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์
* USS ''Iwo Jima'' (United States Navy) - the lead ship of the ''Iwo Jima'' class
* HMS ''Bulwark'', HMS ''Albion'', (Royal Navy) - helicopter carriers of the 1960s-1980s
* ''Moskva'' class (Soviet Navy)
* ''Vittorio Veneto'' class (Italian Marina Militare)
* ''Jeanne d'Arc'' (French Navy, decommissioned in 2010)
* USCGC Cobb (WPG-181) (US Coast Guard, decommissioned in 1946) - World's first helicopter carrier.
* HMS ''Illustrious'' (Royal Navy) An ''Invincible''-class light aircraft carrier, which operated as a helicopter carrier when HMS *Ocean* was being refitted.

### เรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ที่อยู่ระหว่างการก่อสร้าง
[thumb|''Dixmude'' a [Mistral class amphibious assault ship|Mistral class helicopter carrier of the French Navy]]
* Mistral class amphibious assault ship. Two ships under construction for the Russian Navy. More ordered.
* เรือพิฆาตบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ชั้นอิซูโมะ (JMSDF).

## ดูเพิ่ม
* เรือบรรทุกอากาศยาน
* กองเรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์

## อ้างอิง


*
เฮลิคอปเตอร์
สงครามฉู่–ฮั่น

**สงครามฉู่-ฮั่น** (206–202 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นยุคสมัยที่ว่างกษัตริย์ในระหว่างราชวงศ์ฉู่กับราชวงศ์ฮั่น เกิดขึ้นเมื่อราชวงศ์ฉินล่มสลายในปีที่ 206 ก่อนคริสตกาล เซี่ยง อฺวี่ (項羽) ขุนศึกฉู่ จึงนำจักรวรรดิฉินไปรวมกับอาณาจักรทั้งสิบแปด ต่อมาอาณาจักรเหล่านี้แย่งชิงความเป็นใหญ่ซึ่งกันและกัน รัฐฉู่ตะวันตกกับรัฐฮั่นซึ่งมีกำลังมากได้เข่นเคี่ยวกัน รัฐฉู่ตะวันตกมีเซี่ยง อฺวี่ เป็นผู้นำ รัฐฮั่นมีหลิว ปัง (劉邦) เป็นผู้นำ ในช่วงนั้นรัฐที่เหลือรบรากันเองบ้าง ทำสงครามกับฉู่ตะวันตกหรือฮั่นบ้าง จนปีที่ 202 ก่อนคริสตกาล รัฐฮั่นมีชัยเหนือรัฐอื่นทั้งหมด จึงรวมแผ่นดินจีนเป็นหนึ่งอีกครั้งโดยมีราชวงศ์ฮั่นปกครอง และมีหลิว ปัง เป็นปฐมกษัตริย์

หมวดหมู่:สงครามสมัยโบราณ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์จีน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮั่น
ตู้ ฉีเฟิง

**ตู้ ฉีเฟิง** (, จีนตัวเต็ม: 杜琪峯, จีนตัวย่อ: 杜琪峰, พินอิน: dù qífēng) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง

ตู้ ฉีเฟิง เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1955 ที่ฮ่องกง เริ่มต้นบทบาทในแวดวงบันเทิงของฮ่องกงด้วยการเป็นพนักงานส่งเอกสารของบริษัททีวีบี จากนั้นจึงขยับเลื่อนขั้นขึ้นมา จนกระทั่งได้มีโอกาสกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกในปี ค.ศ. 1980 จากเรื่อง *[[The Enigmatic Case]]* 

ปัจจุบัน ตู้ ฉีเฟิง ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้กำกับฯที่มีความสามารถมาก โดยเฉพาะในภาพยนตร์แนวแอ็คชั่นหรือทริลเลอร์ระทึกขวัญ เช่นเดียวกับ จอห์น วู, ฉีเคอะ หรือหลิว เหว่ยเฉียง แต่ก็มีผลงานที่หลากหลายทั้งภาพยนตร์รัก หรือภาพยนตร์ตลกอีกด้วย ได้รับรางวัลมากมายทั้งรางวัลภาพยนตร์ฮ่องกงยอดเยี่ยม, รางวัลดอกชงโคทองคำ, รางวัลม้าทองคำ, รางวัลสมาคมนักวิจารณ์ฮ่องกง เป็นต้น

ในปี ค.ศ. 1996 ได้ก่อตั้งบริษัทผลิตภาพยนตร์ของตนร่วมกับเพื่อนผู้กำกับฯอีกคน คือ ไว กาเฟย ชื่อ มิลด์กี เวย์ อิมเมจ

## ผลงานที่ผ่านมา

**[[The Enigmatic Case]]* (1980) 
**[[Happy Ghost 3]]* (1986) 
**[[Seven Years Itch]]* (1987) 
**[[The Big Heat]]* (1988) 
**[[The Eighth Happiness]]* (1988) 
**[[All About Ah Long]]* (1989) 
**[[The Fun, The Luck and the Tycoon]]* (1990) 
**[[The Story of My Son]]* (1990) 
**[[The Royal Scoundrel]]* (1990) 
**[[Casino Raiders 2]]* (1991) 
**[[Justice, My Foot!]]* (1992) 
**[[Lucky Encounter]]* (1992) 
**[[The Bare-Footed Kid]]* (1993) 
**[[The Heroic Trio]]* (1993)
**[[Executioners]]* (1993)
**[[The Mad Monk]]* (1993) 
**[[Loving You]]* (1995) 
**[[A Moment of Romance 3]]* (1996) 
**[[Lifeline]]* (1997) 
**[[สองทรนงไม่ยอมให้โลกทรยศ]]* (1998)
**[[Where a Good Man Goes]]* (1999) 
**[[Running Out of Time]]* (1999) 
**[[The Mission (ภาพยนตร์ฮ่องกง)|The Mission]]* (1999) 
**[[Needing You …]]* (2000) 

**[[Help!!!]]* (2000) 

**[[Wu Yen]]* (2001) 
**[[Love On a Diet]]* (2001) 
**[[Fulltime Killer]]* (2001) 
**[[Running Out of Time 2]]* (2001) 
**[[Fat Choi Spirit]]* (2002) 
**[[My Left Eye Sees Ghosts]]* (2002) 
**[[Love For All Seasons]]* (2003)
**[[PTU]]* (2003)
**[[Turn Left Turn Right]]* (2003) 
**[[Running on Karma]]* (2003) 
**[[Breaking News]]* (2004) 
**[[Throw Down]]* (2004)
**[[Yesterday Once More]] (2004)
**Election* (2005) 
**Election 2* (2006) 
**Exiled* (2006) 
**พลิกเกมทรชน คนเหนือเมฆ* (2007)
**Triangle* (2007) 
**Mad Detective* (2007) 
**Linger* (2008) 
**เกมกล คนเงื่อนเงิน* (2011)  
**Romancing in Thin Air* (2012)
**Drug War'' (2012)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฮ่องกง
หมวดหมู่:ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวฮ่องกง
เกมกล คนเงื่อนเงิน

**เกมกล คนเงื่อนเงิน** (, จีนตัวเต็ม: 奪命金, จีนตัวย่อ: 夺命金, พินอิน: Duó Mìng Jīn) ภาพยนตร์ทริลเลอร์สัญชาติฮ่องกง นำแสดงโดย หลิว ชิงหวิน, เยิ่น เสียนฉี, เหอ หวั่นซือ, หลอ ไห่เผิง, ซู ฮั่งซวน, หวง เย่อหัว กำกับโดย ตู้ ฉีฟง

## เนื้อเรื่อง
เมื่อเศรษฐกิจของฮ่องกง และทั้งโลกตกต่ำ ตลาดหุ้นพากันเทขายหุ้นกันล็อตใหญ่ นักลงทุนต่างพากันแสวงหาโอกาสและทางรอด เรื่องราวของคน 3 คนที่ไม่ได้ข้องเกี่ยวหรือรู้จักกันเลย แต่กลับมีอะไรบางอย่างเชื่อมโยงเกี่ยวพันกัน ท่ามกลางความผันผวนของเศรษฐกิจ การค้าเงินและตลาดหุ้นโลก

## นักแสดง
*หลิว ชิงหวิน...เสือดำ
*เยิ่น เสียนฉี...สารวัตรเจิ้ง
*เหอ หวั่นซือ...เทเรซ่า
*ซู ฮั่งซวน...คุณนายคุน
*หู ซิงเอ๋อ...คอนนี่
*หลอ ไห่เผิง...คุณกวาน
*หวง เย่อหัว

## เบื้องหลังและการเข้าฉาย
*Life Without Principle* เป็นผลงานการกำกับของ ตู้ ฉีฟง ผู้กำกับฯชื่อดังของฮ่องกง โดยในเรื่องนี้ได้สร้างให้ผิดแผกออกไปจากผลงานเดิม ๆ ที่ส่วนมากเป็นภาพยนตร์แอ็คชั่น โดยดำเนินเรื่องในรูปแบบของภาพยนตร์อิสระ โดยมีเนื้อหาว่าด้วยประเด็นสังคมร่วมสมัยของฮ่องกงในปัจจุบัน คือ เงิน,  การค้าเงิน และชีวิตที่ผูกติดกับความผันผวนของเงินตราได้อย่างแนบเนียนและแยบยล

ยังไม่ทันได้ตัดต่อเสร็จเรียบร้อย แต่ทว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ได้เข้าฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์เวนิซครั้งที่ 68 ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2011

สำหรับในประเทศไทย ได้ฉายในแวดวงที่จำกัด คือ มีฉายเฉพาะโรงภาพยนตร์เฮาส์ ที่อาร์ซีเอ ที่เดียวเท่านั้น

## รางวัล
ภาพยนตร์มีชื่อเข้าชิงรางวัลและได้รับมาหลายรางวัล อาทิ

**[[Hong Kong Film Award|ฮ่องกงฟิล์มอวอร์ด]] ครั้งที่ 31**
*นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม: หลอ ไห่เผิง
*นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม: ซู ฮั่งซวน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของภาพยนตร์
*

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฮ่องกง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฮ่องกงที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ตู้ ฉีฟง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ระทึกขวัญ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์นอกกระแส
หมวดหมู่:ปัญหาสังคม
ปืนกลแม็กซิม

**ปืนกลแม็กซิม** (Maxim gun) เป็นปืนกลที่ใช้กำลังตนเองกระบอกแรกของโลก ประดิษฐ์โดยชาวอังกฤษที่เกิดในสหรัฐ เซอร์ ไฮแรม สตีเวนส์ แม็กซิม (Hiram Stevens Maxim) ในปี ค.ศ. 1884  มันถูกเรียกว่า "the weapon most associated with [British] imperial conquest (อาวุธที่จะช่วยจักรวรรดิอังกฤษพิชิตดินแดนมากที่สุด)"

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* Anon, *Vickers, Sons and Maxim Limited: Their Works and Manufactures. (Reprinted from 'Engineering')* London (1898). It gives plates showing the mechanism of the Vickers Maxim gun and numerous plates showing the variety of mounts available at the end of the 19th century. It also includes numerous plates of the factories in which they were made.
* Callwell, Colonel C.E. : *Small Wars, a Tactical Textbook for Imperial Soldiers*. 1990 Greenhill Books, London, Lionel Leventhal Ltd. ISBN 1-85367-071-5. This is a reprint of the 1906 version.
*  (See chapter 3: "Hiram Maxim Changes War")
* 
* 
* McCallum, Iain : *Blood Brothers. Hiram and Hudson Maxim : Pioneers of Modern Warfare*, Chatham Publishing, London, 1999
* Ellis, John : *The Social History of the Machine Gun*, Pimlico, London, 1976

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Handbook of the Maxim Automatic Machine Gun, caliber .30, model of 1904, with pack outfits and accessories. US War Department, July 1916

หมวดหมู่:ปืนกล
ซีรี

**ซีรี** () หรือแผลงเป็น **สิริ** เป็นซอฟต์แวร์ผู้ช่วยอัจฉริยะ (intelligent software assistant) และผู้นำร่องความรู้ (knowledge navigator) ซึ่งทำหน้าที่เสมือนแอปพลิเคชันช่วยส่วนบุคคลสำหรับอุปกรณ์ iOS แอปพลิเคชันนี้ใช้อินเตอร์เฟซผู้ใช้ภาษาธรรมชาติในการตอบคำถาม เสนอคำแนะนำ และดำเนินการปฏิบัติตามคำขอซึ่งได้รับมอบหมายไปยังชุดบริการเว็บ แอปเปิลอ้างว่าซอฟต์แวร์นี้ปรับให้เข้ากับความพึงใจส่วนตัวของผู้ใช้เมื่อเวลาผ่านไป และให้ผลเป็นของตัว เช่นเดียวกับการบรรลุภารกิจ เช่น การหาคำแนะนำร้านอาหารละแวกใกล้เคียง หรือถามทาง

ซีรีเดิมเริ่มแรกเป็นแอปพลิเคชัน iOS ที่สามารถหาได้ใน App Store ซีรีตกเป็นกรรมสิทธิของบริษัทแอปเปิลเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2553 บริษัท เอสอาร์ไอ อินเตอร์เนชันแนล ประกาศว่า ซอฟต์แวร์ของพวกเขาจะสามารถใช้ได้ในแบล็กเบอร์รีและสำหรับโทรศัพท์ที่ใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ แต่ความพยายามพัฒนาทั้งหมดสำหรับแพลตฟอร์มที่ไม่ใช่ของแอปเปิลถูกยกเลิกภายหลังแอปเปิลเข้าซื้อกิจการ

ปัจจุบัน ซีรีเป็นส่วนหนึ่งของไอโอเอสตั้งแต่เวอร์ชัน 5 เป็นต้นมา โดยเริ่มแรกสามารถใช้ได้เฉพาะบนไอโฟน 4เอส ซึ่งเปิดตัวเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2554 แม้กระนั้น แฮกเกอร์ก็ยังสามารถใช้ซีรีได้ในไอโฟนรุ่นเก่ากว่า วันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 แอปเปิลประกาศต่อสาธารณะว่า ไม่มีแผนสนับสนุนซีรีบนเครื่องรุ่นเก่ากว่าของบริษัท ต่อมาแอปเปิลได้อนุญาตให้ไอแพด และไอแพดมินิ สามารถใช้ซีรีได้ด้วยเช่นกัน และในปี 2559 ได้เพิ่มความสามารถนี้ใส่บนคอมพิวเตอร์แมค บน macOS ตั้งแต่เวอร์ชัน 10.12 เป็นต้นมา

## ภาษาที่รองรับ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Siri homepage
*   วิธีการใช้งาน Siri  ในภาษาไทย

หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ปัญญาประดิษฐ์
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนไอโอเอส
หมวดหมู่:การควบรวมและเข้าซื้อกิจการในปี พ.ศ. 2553
วินนี่เดอะพูห์ รัมบลีทัมบลีแอดเวนเจอร์

**วินนี่เดอะพูห์ รัมบลีทัมบลีแอดเวนเจอร์** () เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็คชั่น-ผจญภัย ที่ได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 2005 เกมนี้ได้รับการเปิดตัวโดย  ยูบิซอฟท์ และ ดิสนีย์อินเตอร์แอ็คทีฟ และได้รับการพัฒนาโดยฟีนิกซ์สตูดิโอ เกมอิงมาจากตัวละครวินนี่-เดอะ-พูห์ในเวอร์ชันของดิสนี่ย์

## รูปแบบการเล่น
เกมนี้มีวัตถุประสงค์สำหรับเด็กเล็ก และมีสามโหมดที่แตกต่างกัน ซึ่งได้แก่ เบิร์ธเดย์แอดเวนเจอร์, จูเนียร์โหมด และมัลติเพลย์เยอร์เกม โดยเบิร์ธเดย์โหมด เป็นโหมดการผจญภัยแบบพื้นฐาน ในขณะที่คริสโตเฟอร์ โรบิน และวินนี่เดอะพูห์ทำการผจญภัยในป่า พูห์เริ่มรู้สึกจะหิว คริสโตเฟอร์ โรบิน บอกให้พูห์ระลึกถึงความทรงจำอันแสนสุข พูห์คิดว่านี่เป็นความคิดที่ดี เขาจึงไม่ห่วงเรื่องนั้นในภายหลัง ส่วนจูเนียร์โหมดเป็นโหมดสำหรับเด็กที่มีอายุน้อย และมัลติเพลย์เยอร์เกมนี้ช่วยให้ผู้เล่นสามารถเล่นมินิเกมต่างๆได้

## การตอบรับ
เกมนี้ได้รับคะแนนที่ 5.5 เต็ม 10 คะแนนจากเว็บไซต์ไอจีเอ็น โดยได้รับการยกย่องสำหรับการนำเสนอ แต่รูปแบบการเล่นไม่ได้รับการยกย่องเฉกเช่นเดียวกับการนำเสนอ และได้รับ 6 คะแนนจากคะแนนเต็ม 10 คะแนน ที่เว็บไซต์เฌอวิดีโอ ส่วนเว็บไซต์เมต้าคริทิคให้คะแนนเกมดังกล่าวที่ 59 คะแนน สำหรับระบบเกมคิวบ์ ในขณะที่เว็บไซต์เกมแรงกิงส์ให้การตอบรับที่ค่าระดับ 65.65% สำหรับระบบเดียวกันนี้

## ผู้ให้เสียงพากย์
* จอห์น ฟีดเลอร์ พากย์เสียงเป็น พิกเล็ต
* จิม คัมมิงส์ พากย์เสียงเป็น วินนี่เดอะพูห์/ทิกเกอร์
* เคน แซนซัม พากย์เสียงเป็น แร็บบิท
* ปีเตอร์ คัลเลน พากย์เสียงเป็น อียอร์
* นิกิต้า ฮอปกินส์ พากย์เสียงเป็น รู
* อังเดร สทอยกา พากย์เสียงเป็น ลุงฮูก
* ไมเคิล โกก์ พากย์เสียงเป็น โกเฟอร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 2
หมวดหมู่:วินนี่-เดอะ-พูห์
ธงชาติติมอร์-เลสเต

**[[ธงชาติ]][[สาธารณรัฐประชาธิปไตยติมอร์-เลสเต]]** (; ) ประกาศใช้ครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 โดยรัฐบาลติมอร์-เลสเต เมื่อสาธารณรัฐประชาธิปไตยติมอร์-เลสเตได้รับเอกราชจากอินโดนีเซีย ความหมายของสีธงชาติที่ระบุไว้ในรัฐธรรมนูญดังนี้ สามเหลี่ยมสีเหลือง (PMS 123) หมายถึง "ประวัติศาสตร์ยุคอาณานิคมโปรตุเกส ". สามเหลี่ยมสีดำ หมายถึง "การกดขี่ และ ความเจ็บปวดในอดีต"; พื้นธงสีแดง (PMS 485) หมายถึงการต่อสู้เพื่อเอกราช และ เสรีภาพ"; ดาว 5 แฉก, หรือ "แสงสว่างนำทางของชาติ", สีขาว หมายถึง สันติภาพ และ ความสงบสุข.

## รายละเอียดแบบธงชาติ
รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยติมอร์-เลสเต'', หมวดที่ I, มาตรา 15:
:"ลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีแดง ทางซ้ายมือเป็นรูปสามเหลี่ยมสีเหลือง ทับด้วยรูปสามเหลี่ยมสีดำ ภายในรูปสามเหลี่ยมสีดำมีรูปดาว 5 แฉกสีขาวเวียนไปทางซ้าย."

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

ติมอร์ตะวันออก
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศติมอร์-เลสเต
ด็อกแท็ก

thumb|200px|right|ด็อกแท็ก มักนิยมทำเป็นคู่

**ด็อกแท็ก** () เป็นชื่ออย่างไม่เป็นทางการสำหรับแถบป้ายประจำตัวที่สวมใส่โดยกำลังพล ได้ชื่อด็อกแท็ก หรือป้ายชื่อห้อยคอสุนัข เนื่องจากมีลักษณะคล้ายแถบสุนัขจริง ๆ แท็กนี้ส่วนใหญ่ใช้เพื่อระบุตัวตนของผู้เสียชีวิตและได้รับบาดเจ็บ และให้ข้อมูลการแพทย์เบื้องต้นที่สำคัญแก่การรักษาผู้บาดเจ็บ เช่น หมู่เลือด และประวัติการฉีดวัคซีน เช่นเดียวกับความพึงใจทางศาสนา ด็อกแท็กโดยปกติผลิตจากโลหะหรืออัลลอยที่ทนการกัดกร่อนหลายชนิดรวมกัน เช่น อะลูมิเนียม โมเนลหรือเหล็กกล้าไร้สนิม อย่างไรก็ดี ในช่วงสงคราม ด็อกแท็กอาจผลิตขึ้นจากโลหะอะไรก็ตามที่หาได้ ในกองทัพสหรัฐ หากทหารมีภาวะทางการแพทย์ซึ่งต้องการความสนใจเป็นพิเศษ จะมีการเพิ่มแถบสีแดงซึ่งมีข้อมูลตรงประเด็นระบุอยู่และใส่ด้วยกันกับด็อกแท็ก

ในกองทัพสหรัฐ กำหนดให้ทหารทุกนายในสนามต้องสวมใส่แถบป้ายตลอดเวลา แถบนี้อาจมีสองสำเนาข้อมูลและถูกออกแบบให้หักได้ง่ายเป็นสองชิ้น ซึ่งเป็นผลให้ป้ายครึ่งหนึ่งสามารถเก็บได้เพื่อการประกาศ และอีกครึ่งหนึ่งเก็บไว้กับตัวเมื่อสถานะการรบไม่เอื้อให้ผู้ได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตเก็บกู้ได้ทันที อีกทางหนึ่ง ในกองทัพสหรัฐ มีการออกแถบป้ายสองแถบที่เหมือนกัน ป้ายหนึ่งสวมบนโซ่ยาวรอบคอ ส่วนป้ายที่สองบนโซ่ที่เล็กกว่ามากที่ติดกับโซ่อันแรก ในกรณีที่ผู้สวมเสียชีวิต แถบที่สองจะถูกเก็บรวบรวมไป และแถบแรกยังอยู่กับศพ อีกทางหนึ่ง บางหน่วยอนุญาตหรือกำหนดให้ทหารแต่ละนายสวมปักอยู่ในบูตของพวกเขาแทน และอันที่สองสวมไว้รอบคอ  

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ชีวิตทหาร
เรือควบคุมทะเล

**เรือควบคุมทะเล** (; ตัวย่อ: SCS) เป็นเรือบรรทุกอากาศยานขนาดเล็กที่ออกแบบและพัฒนาโดยกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา สมัยผู้บัญชาการทหารเรืออัลโม ซัมวัล์ต (Elmo Zumwalt) ระหว่างปีคริสต์ทศวรรษที่ 1970 ปัจจุบันหมายถึงเรือของกองทัพเรือที่สามารถปฏิบัติหน้าที่ที่คล้ายกัน เรือควบคุมทะเลมีวัตถุประสงค์เป็นเรือคุ้มกัน ให้การสนับสนุนทางอากาศสำหรับขบวนเรือ มันเป็นผลมาจากการตัดงบประมาณกองทัพเรือสหรัฐในช่วงเวลานั้น  ในปัจจุบันราชนาวีของหลายชาติต่างมีเรือควบคุมทะเลในประจำการของตน รวมถึงราชนาวีไทยด้วย

## หนังสืออ่านเพิ่ม
* 
* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เรือแบ่งตามประเภท
หมวดหมู่:เรือการสงครามสะเทินน้ำสะเทินบก
โอกินาวะ (เมือง)

**โอกินาวะ** () หรือ **อูจินา** ( *Uchinaa*) เป็นเมืองใหญ่อันดับสองของจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น รองจากนาฮะ เมืองหลวงของจังหวัด ตั้งอยู่ทางตอนกลางของเกาะโอกินาวะทางทิศเหนือ 20 กิโลเมตรจากนาฮะ

มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 49.00 ตารางกิโลเมตร ในเดือนธันวาคม 2020 มีจำนวนประชากร 142,752 คน

## ประวัติ
ในสมัยอาณาจักรรีวกีว พื้นที่ปัจจุบันของเมืองโอกินาวะถูกแบ่งเป็นสอง "มาจิริ" หรือเขตการปกครอง ได้แก่ "โกเอคุ มาจิริ" ซึ่งครอบคลุมทางตอนใต้ของเมือง และ "มิโซโตะ มาจิริ" ครอบคลุมทางตอนเหนือของเมือง

ในปี 1908 จังหวัดโอกินาวะได้ยกเลิกระบบมาจิริและจัดตั้งเป็นหมู่บ้านโกเอคุและหมู่บ้านมิโซโตะ ทั้งสองหมู่บ้านมีลักษณะเป็นเกษตรกรรมก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2

หลังจากยุทธการโอกินาวะ สหรัฐอเมริกาได้จัดตั้งค่ายผู้ลี้ภัยแห่งแรกในโอกินาวะในพื้นที่ทางตอนใต้ของฐานทัพอากาศคาเดนะ ทำให้ประชากรในหมู่บ้านเดิมเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว พื้นที่หนึ่งของโกเอคุที่เรียกว่า "โกยะ" (ごや) ถูกชาวอเมริกันออกเสียงผิดเป็น "โคซะ" (コザ) ในระหว่างการยึดครองโอกินาวะโดยสหรัฐอเมริกา รัฐบาลทหารสหรัฐฯ ได้จัดตั้งเมืองโคซะ (コザ市, โคซะ-ชิ) ขึ้นในโกเอคุ ซึ่งถือเป็นเมืองแรกที่ใช้ตัวคาตาคานะในการเขียนชื่อ

มิโซโตะได้รวมเข้ากับชุมชนข้างเคียง และในปี 1946 ก็แยกตัวออกมาใหม่ เช่นเดียวกับโกเอคุ ทั้งสองเทศบาลที่เคยเป็นเกษตรกรรมกลายเป็นพื้นที่เมืองอย่างหนาแน่นอันเนื่องมาจากการสร้างค่ายผู้ลี้ภัยและฐานทัพขนาดใหญ่ พื้นที่ดังกล่าวจึงกลายเป็น "เมืองฐานทัพ" ที่ให้บริการแก่ทหารสหรัฐฯ

เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 1956 โกเอคุได้เปลี่ยนชื่อเป็นหมู่บ้านโคซะ และวันที่ 1 กรกฎาคมของปีเดียวกันก็ได้รับการยกสถานะเป็นเมือง

ในคืนวันที่ 20 ธันวาคม 1970 เมืองโอกินาวะเป็นสถานที่เกิดจลาจลโคซะ โดยมีชาวโอกินาวะประมาณ 5,000 คนเข้าปะทะกับตำรวจทหารอเมริกัน (MP) ประมาณ 700 นาย ทำให้มีชาวอเมริกันบาดเจ็บประมาณ 60 คน และมีรถยนต์ถูกเผา 75 คัน รวมถึงอาคารหลายหลังในฐานทัพอากาศคาเดนะที่ถูกทำลายหรือต้องซ่อมแซม จลาจลนี้ถือเป็นสัญลักษณ์แห่งความโกรธของชาวโอกินาวะหลังจากถูกยึดครองโดยกองทัพสหรัฐฯ เป็นเวลา 25 ปี การจลาจลเกิดขึ้นโดยไม่คาดคิดและสร้างความตึงเครียดให้กับการเจรจาที่กำลังดำเนินอยู่เกี่ยวกับการสิ้นสุดการปกครองของสหรัฐฯ ในโอกินาวะ

เมืองโอกินาวะก่อตั้งขึ้นในวันที่ 1 เมษายน 1974 จากการควบรวมเมืองโคซะและมิโซโตะ

## ชุมชนใกล้เคียง

* ชาตัง
* คาเดนะ
* คิตะนากางูซูกุ
* อนนะ
* อูรูมะ
* โยมิตัง

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* เว็บไซต์ทางการนครโอกินาวะ 
* 

หมวดหมู่:นครในจังหวัดโอกินาวะ
อูรูมะ

**อูรูมะ** (;  *Uruma*) เป็นนครในจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2005 โดยการควบรวมนครกูชิกาวะและนครอิชิกาวะเข้ากับเมืองคัตสึเร็งและเมืองโยนาชิโระ (เมืองทั้งคู่เดิมอยู่ในอำเภอนากางามิ)

มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 87.02 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 126,299 คน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*  

หมวดหมู่:นครในจังหวัดโอกินาวะ
หลิน ไต้

**ลินดา หลิน ไต้** (; )  เป็นนักแสดงหญิงชาวจีน ที่มีชื่อเสียงโด่งดังระดับเอเชีย ในวงการภาพยนตร์ฮ่องกงในช่วงทศวรรษ 1950 ถึง 1960 เป็นนางเอกภาพยนตร์ภาษาจีนกลางอันดับหนึ่งในสังกัดชอว์บราเดอส์ มีชื่อเสียงอย่างมากจากเรื่อง *[[จอมใจจักรพรรดิ์]]* (The Kingdom and the Beauty, 江山美人) เมื่อปี ค.ศ. 1959 เคยได้รับรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์เอเชียแปซิฟิก ถึง 4 ครั้ง ช่วงที่เธอมีชีวิตอยู่ เธอได้ฉายาจากสื่อว่าเป็น *ราชีนีจอเงินแห่งเอเชีย*

หลิน ไต้ เกิดที่เมืองกุ้ยหลิน มีชื่อจริงว่า  เฉิง เยว์รู่ (Cheng Yueru, 程月如)  เป็นบุตรสาวของนักการเมืองมณฑลกวางสี และย้ายไปอยู่ฮ่องกงพร้อมกับครอบครัว ในปี ค.ศ. 1958 เธอศึกษาต่อด้านการแสดงที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา และพบรักกับ หลง เฉิงซวิ่น บุตรชายของ หลง หยุ่น อดีตผู้ว่าการมณฑลยูนนาน ทั้งคู่แต่งงานกันในปี ค.ศ. 1961

หลิน ไต้ เสียชีวิตด้วยวัยเพียง 29 ปี จากการกินยานอนหลับเกินขนาด และฆ่าตัวตายด้วยการรมแก๊สในห้องพัก เนื่องจากปัญหาชีวิตสมรส

## อ้างอิง
* หญิงงามนาม “หลินไต้”/รุ่งมณีฟรีสไตล์ รุ่งมณี เมฆโสภณ, ผู้จัดการ	6 มกราคม 2548
* รำลึกถึง หลินไต้ LIN DAI

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:นักแสดงฮ่องกง
หมวดหมู่:นักแสดงที่ฆ่าตัวตาย
หมวดหมู่:บุคคลจากกุ้ยหลิน
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการใช้ยา
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ฮ่องกง
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวจีน
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวจีนในศตวรรษที่ 20
โรงเรียนนอร์เทอร์ดามนครราชสีมา

###### '''โรงเรียนนอร์เทอร์ดามนครราชสีมา''' () ตั้งอยู่เลขที่ 1152 หมู่ 4 ถนนมหาวิทยาลัย ต.หนองจะบก อ.เมืองนครราชสีมา [[จังหวัดนครราชสีมา]] 30000

## ประวัติ
**โรงเรียนนอร์เทอดาม นครราชสีมา ** (อังกฤษ: Notre Dame Nakhon Ratchasima School) (เดิมชื่อ โรงเรียนสารสาสน์วิเทศนครราชสีมา) เป็นโรงเรียนในสังกัดสังฆมณฑลนครราชสีมา ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2555 โดยมูลนิธิรุ่งอรุณ ภายใต้การนำ
ของ บิชอป ยอแซฟ ชูศักดิ์ สิริสุทธิ์ ผู้แทนผู้รับใบอนุญาต ถือเป็นโรงเรียนลำดับที่ 28 ของกลุ่มโรงเรียนในเครือ
สารสาสน์ ตั้งอยู่บนพื้นที่ขนาด 78 ไร่ 1 งาน 12 ตารางวา บริเวณปากทางเข้ามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี ประตู 1 เลขที่ 1152 หมู่ที่ 4 ตำบลหนองจะบก อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา
ในช่วงเริ่มต้นของการก่อตั้งโรงเรียน บิชอป ยอแซฟ ชูศักดิ์ สิริสุทธิ์ มีวิสัยทัศน์ที่จะพัฒนาสถานศึกษา
ในจังหวัดนครราชสีมา เพื่อเพิ่มทางเลือกทางการศึกษาแก่ผู้ปกครองในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมา จึงได้หารือ
กับอาจารย์พิบูลย์ และอาจารย์ เพ็ญศรี ยงค์กมล ผู้ก่อตั้งโรงเรียนในเครือสารสาสน์ถึงแนวทางการพัฒนาและยกระดับโรงเรียนสองภาษาให้มีคุณภาพ พร้อมทั้งได้เชิญ อาจารย์พิบูลย์ ยงค์กมล ประธานอำนวยการโรงเรียนในเครือสารสาสน์ เข้ามาช่วยบริหารจัดการโรงเรียน
ในช่วงแรก ซึ่งความร่วมมือนี้ได้นำไปสู่การก่อตั้ง โรงเรียนสารสาสน์วิเทศนครราชสีมา ภายใต้การสนับสนุน
และการดูแลของสังฆมณฑลนครราชสีมา ร่วมกับโรงเรียนในเครือสารสาสน์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 
ปัจจุบัน โรงเรียนนอร์เทอดาม นครราชสีมา เป็นโรงเรียนประเภทสามัญศึกษา สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนตั้งแต่ระดับเตรียมอนุบาลถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6 แบบสหศึกษา โดยมี 3 แผนกการเรียน ได้แก่
	Intensive English Programme (IEP): ระดับชั้นอนุบาล 1 - ประถมศึกษาปีที่ 6
	Bilingual Programme (BP): ระดับชั้นเตรียมอนุบาล - มัธยมศึกษาปีที่ 6
	Mini Bilingual Programme (MBP): ระดับชั้นอนุบาล 1 - มัธยมศึกษาปีที่ 6
โครงสร้างอาคารของโรงเรียนประกอบด้วยอาคารเรียน 3 หลัง อาคารประกอบ 8 หลัง อาคารห้องพัก 1 หลัง สนามเด็กเล่น 2 แห่ง และสระว่ายน้ำ 2 สระ เพื่อรองรับกิจกรรมการเรียนการสอนและเสริมสร้างประสบการณ์นอกห้องเรียน
การเปลี่ยนแปลงและพัฒนาการ
ในปีการศึกษา 2566 คณะกรรมการบริหารโรงเรียนในเครือสารสาสน์ได้ส่งมอบการบริหารโรงเรียนคืนให้กับ
สังฆมณฑลนครราชสีมา โดยในปีการศึกษา 2568 โรงเรียนได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนนอร์เทอดาม นครราชสีมา ตามชื่อที่ได้รับการตั้งจากบาทหลวง สมชาย หมอกครบุรี เลขาธิการสังฆมณฑลนครราชสีมา
ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา โรงเรียนมีความมุ่งมั่นในการพัฒนาการเรียนการสอนอย่างต่อเนื่อง 
ด้วยสื่ออุปกรณ์การเรียนการสอนที่ครบครัน และสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ ส่งเสริมให้นักเรียนมีศักยภาพทางภาษา ความรู้ และทักษะที่ทันสมัย เพื่อก้าวไปสู่การเป็นบุคคลคุณภาพในอนาคต

โรงเรียนนอร์เทอดาม นครราชสีมา มุ่งมั่นที่จะพัฒนานักเรียนให้เป็นบุคคลที่มีความพร้อมในทุกมิติ 
ทั้งด้านวิชาการ คุณธรรม และทักษะชีวิต ผ่านการเรียนการสอนที่ทันสมัยและบูรณาการสู่ความเป็นพลเมืองโลก โรงเรียนยังคงยึดมั่นในพันธกิจที่จะเป็นศูนย์กลางการศึกษาที่เสริมสร้างศักยภาพนักเรียนให้ก้าวสู่ความสำเร็จในอนาคต พร้อมทั้งส่งเสริมความรัก ความเมตตา และความรับผิดชอบต่อสังคม เพื่อให้นักเรียนเติบโตเป็นผู้นำที่มีคุณภาพและสามารถสร้างประโยชน์ให้กับชุมชน ประเทศชาติ และสังคมโลกอย่างยั่งยืน

## คณะผู้บริหารโรงเรียน

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Website
* Facebook
* [@notredameschool LINE]
* Youtube Channel
* TikTok
* Instagram

หมวดหมู่:โรงเรียนในอำเภอเมืองนครราชสีมา
นครราชสีมา
กู้ เม่ย

**กู้ เม่ย** () หรือ **แครี กู้** () เป็นที่รู้จักในไทยว่า **มิสคูมี่** เป็นนักร้องและนักแสดงหญิงชาวจีน มีชื่อเสียงจากภาพยนตร์ฮ่องกงของชอว์บราเดอร์สในช่วงทศวรรษ 1950 ถึง 1960 ผลงานมีชื่อของเธอ ได้แก่การร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง *[[ปู้เหลี่ยวฉิง]]* (不了情, Bu Liao Qin, Love Without End, รักไม่รู้จบ) ในปี ค.ศ. 1961 ที่นำแสดงโดย หลิน ไต้ และจากบทนำในภาพยนตร์เพลงเรื่อง *เสี่ยวหยุนเชว่*  (小云雀, The Lark, นกน้อยคะนองรัก ) ในปี ค.ศ. 1964

กู้ เม่ย มีชื่อจริงว่า กู้ เจียหมี (顧嘉瀰) เกิดที่เมืองกวางโจว เป็นพี่สาวของโจเซฟ กู นักแต่งเพลงประกอบภาพยนตร์ฮ่องกง นอกเหนือจากในฮ่องกงแล้ว เธอยังเป็นนักแสดงที่ได้รับความนิยมในสิงคโปร์ ไต้หวัน และประเทศไทย เธอใช้ชื่อในการแสดงภาพยนตร์ไทย เรื่อง *ขบวนเสรีจีน* (2501), *มือเหล็ก* (2502) และ *กงกรรม* (2503) ว่า "มิสคูมี่"

## ชีวิตส่วนตัว
เธอเคยเป็นภรรยาของ ลือชัย นฤนาท พระเอกภาพยนตร์ไทยชื่อดังในอดีต แต่ภายหลังทั้งคู่ก็แยกทางกัน ต่างฝ่ายต่างไปมีครอบครัวใหม่

ปัจจุบัน กู้ เม่ย ใช้ชีวิตอยู่ในประเทศแคนาดา และได้รับสัญชาติแคนาดา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* ประวัติ ''Carrie Ku Mei''  ที่ Hong Kong Cinemagic
* Koo Mei (Carrie Koo) 顧媚

หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวฮ่องกง
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวฮ่องกง
หมวดหมู่:บุคคลจากกว่างโจว
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวฮ่องกงในศตวรรษที่ 20
ตำบลหนองป่าครั่ง

**ตำบลหนองป่าครั่ง** เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ปัจจุบันพื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในเขตเทศบาลตำบลหนองป่าครั่ง และบางส่วนอยู่ในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ โดยส่วนที่เป็นเทศบาลตำบลมีพื้นที่ 2.9 ตารางกิโลเมตร มีประชากรรวมทั้งหมด 8,868 คน สถานที่สำคัญเช่น วัดบวกครกน้อย เป็นต้น

## ประวัติ
คำว่า *หนองป่าครั่ง* มีที่มาจาก ในอดีต พื้นที่ในบริเวณนี้เป็นหนองน้ำใหญ่ รอบหนองน้ำมีต้นก้ามปูขึ้นอยู่โดยทั่วไปเป็นจำนวนมาก ชาวบ้านในละแวกนี้มีอาชีพหลักคือ การเลี้ยงครั่ง โดยนำครั่งมาปล่อยไว้บนต้นฉำฉา จึงเป็นที่มาของชื่อตำบลหนองป่าครั่ง

เดิมทีตำบลหนองป่าครั่งเป็นส่วนหนึ่งของตำบลวัดเกต อำเภอเมืองเชียงใหม่ ซึ่งในขณะนั้นตำบลวัดเกตสามารถแบ่งพื้นที่ออกเป็นสองส่วน คือ ตำบลวัดเกตในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ และนอกเขตเทศบาลฯ เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2492 ได้มีพระราชกฤษฎีกาให้เปลี่ยนชื่อตำบลวัดเกตเฉพาะส่วนนอกเขตเทศบาลนครเชียงใหม่เป็นตำบลหนองป่าครั่ง เพื่อประโยชน์ในด้านการบริหารงานราชการและอนุรักษ์ความเป็นท้องถิ่น ต่อมาเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2526 ได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ โดยขยายครอบคลุมพื้นที่มากขึ้น ทำให้พื้นที่บางส่วนของตำบลหนองป่าครั่งตกอยู่ในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่

ตำบลหนองป่าครั่ง (ส่วนนอกเขตเทศบาลนครเชียงใหม่) ได้รับการยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเมื่อ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 และยกระดับเป็น "เทศบาลตำบลหนองป่าครั่ง" เมื่อ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2549 ตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พุทธศักราช 2537 และพระราชบัญญัติเทศบาล พุทธศักราช 2496

## ภูมิศาสตร์
ตำบลหนองป่าครั่งอยู่ห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 1 กิโลเมตร เฉพาะส่วนเทศบาลฯ มีพื้นที่ 1,842.68 ไร่ หรือประมาณ 2.9 ตารางกิโลเมตร ลักษณะทั่วไปเป็นพื้นที่ราบ เหมาะแก่การตั้งถิ่นฐาน บางส่วนเป็นที่ราบลุ่มเกิดน้ำท่วมขังได้ แหล่งน้ำที่สำคัญคือ น้ำแม่คาว ไหลจากทิศเหนือไปทิศใต้ มีความยาวเฉพาะส่วนที่ผ่านตำบล 5.4 กิโลเมตร ซึ่งยังถูกใช้เป็นหลักกำหนดแนวเขตตำบลด้านทิศตะวันออกอีกด้วย

อาณาเขตของตำบลหนองป่าครั่ง มีดังนี้
* ทิศเหนือ ติดกับตำบลฟ้าฮ่าม อำเภอเมืองเชียงใหม่ ตำบลสันทรายหลวง อำเภอสันทราย
* ทิศตะวันออก ติดกับตำบลสันพระเนตร อำเภอสันทราย ตำบลสันกลาง อำเภอสันกำแพง
* ทิศใต้ ติดกับตำบลท่าศาลา อำเภอเมืองเชียงใหม่
* ทิศตะวันตก ติดกับเทศบาลนครเชียงใหม่ บางส่วนของตำบลหนองประทีป

## การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลหนองป่าครั่งประกอบด้วย 7 หมู่บ้าน ดังนี้

## ประชากร
จากการสำรวจเมื่อปี พ.ศ. 2561 ตำบลหนองป่าครั่งมีประชากรตามทะเบียนราษฎร์ทั้งสิ้น 8,868 คน รายละเอียดจำแนกตามเพศและเขตการปกครองตามตารางด้านล่าง อนึ่ง จากข้อมูลของเทศบาลตำบลหนองป่าครั่งพบว่าประชากรตามทะเบียนราษฎร์คิดเป็น 45% ของจำนวนประชากรทั้งหมดในพื้นที่ ซึ่งที่เหลืออีก 55% (คิดเป็นราว 10,800 คน) คือประชากรแฝงซึ่งมีการหมุนเวียนเข้าออกพื้นที่อย่างสม่ำเสมอเนื่องจากตำบลเป็นที่ตั้งของแหล่งงาน โดยเฉพาะเชียงใหม่บิสเนสพาร์คและห้างสรรพสินค้าหลายแห่ง รวมถึงมหาวิทยาลัยพายัพที่เป็นสถานศึกษาขนาดใหญ่ในพื้นที่

## สถานที่สำคัญ
* มหาวิทยาลัยพายัพ (เขตแม่คาว)
* วัดบวกครกน้อย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซด์เทศบาลตำบลหนองป่าครั่ง 
* ตำบลหนองป่าครั่ง  จากเว็บไซด์ไทยตำบล ดอตคอม
* แผนที่และคำอธิบายแนวเขตเทศบาลตำบลหนองป่าครั่ง (หน้า 5) จากราชกิจจานุเบกษา (2549)

หนองป่าครั่ง
เก่อ หลาน

**เก่อ หลาน** (; ) นักแสดงและนักร้องชาวจีน เป็นนักแสดงในสังกัดโมชันพิกเจอร์แอนด์เจเนอรัลอินเวสต์เมนต์ (MP & GI) ของฮ่องกง

## ประวัติ
ชื่อจริงว่า จาง อวี้ฟาง () เป็นชาวเมืองไห่หนิง (海寧) มณฑลเจ้อเจียง (浙江) เกิดที่เมืองหนานจิง แต่มาเติบโตที่เซี่ยงไฮ้ (上海) และได้ย้ายมาอยู่ฮ่องกงพร้อมกับครอบครัวตั้งแต่อายุ 15 ปี

## ผลงาน
เริ่มอาชีพการแสดงเมื่ออายุ 19 ปี เป็นดาราในสังกัดของ บริษัทไท่ซานภาพยนตร์ (泰山影業公司) แต่งงานเมื่ออายุ 28 ปีกับเกา ฝูเฉวียน (高福全) ที่ลอนดอน  

อายุ 31 ปี  ออกจากวงการแสดง แต่ยังร้องเพลงประกอบภาพยนตร์อยู่เบื้องหลัง 

ดาราในภาพยนตร์ไทย เรื่อง ***หงษ์หยก*** (2499) ของ เนรมิตภาพยนตร์ กำกับโดยครูเนรมิต ดาราในเรื่อง คือวิไลวรรณ วัฒนพานิช, สุรสิทธิ์ สัตยวงศ์, ส.อาสนจินดา, เสน่ห์ โกมารชุน, ล้อต๊อก ฉายที่โรงหนังกรุงเกษม และได้ร้องเพลงประกอบเนื้อภาษาไทยไว้ ชื่อ*รักแรมไกล* (สง่า อารัมภีร - ชาลี อินทรวิจิตร), *ไม่เคยรักใครเท่าเธอ* (ชาลี อินทรวิจิตร) และเพลง *ชีวิตฉันขาดเธอไม่ได้* (สง่า อารัมภีร - เหยา หมิ่น (姚敏)) โดยนำทำนองมาจากเพลงจีน "เสียงระฆังที่ลานวัด" (廟院鐘聲) ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง แอร์โฮสเตสสาว (空中小姐) ในปี พ.ศ. 2502 ซึ่งเก่อ หลาน ร้องเพลงประกอบและแสดงนำ ต่อมาเพลงนี้ ลินจง บุญนากรินทร์ ได้นำมาขับร้องจนโด่งดัง 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักแสดงฮ่องกง
หมวดหมู่:นักร้องฮ่องกง
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์จากเซี่ยงไฮ้
หมวดหมู่:บุคคลจากหนานจิง
เล่อ ตี้

**เล่อ ตี้** (; ) นักแสดงหญิงชาวจีน ผู้ได้รับฉายา "Chinese Classic Beauty" เป็นตัวแทนความงามแบบหญิงสาวจีนโบราณ จากบทบาทในภาพยนตร์ย้อนยุคหลายเรื่อง โดยเฉพาะเรื่อง *วิญญาณรัก ปีศาจสาว* (1960), *[[ความฝันในหอแดง]]* (1962) และ *ม่านประเพณี* (1963)

เล่อ ตี้ มีชื่อจริงว่า สวีจงอี้ () เกิดที่เมืองผูตง จังหวัดเจียงซู  ปัจจุบันคือจังหวัดหนึ่งในเซี่ยงไฮ้

เล่อ ตี้ เป็นลูกกำพร้าตั้งแต่เล็กและได้รับการเลี้ยงดูโดยปู่และย่า เธอย้ายออกจากเซี่ยงไฮ้มาอาศัยที่ฮ่องกง ตั้งแต่อายุ 12 ปี และเริ่มอาชีพการแสดงตั้งแต่อายุ 15 ปี เธอจบมัธยมที่ฮ่องกง

เล่อ ตี้ มีผลงานแสดงทั้งสิ้น 44 เรื่อง ให้กับสามบริษัทภาพยนตร์ใหญ่ของฮ่องกง คือ เกรตวอลฟิล์มโปรดักชัน (1953–1958) ชอว์บราเดอส์ (1958–1964) และโมชันพิกเจอร์แอนด์เจเนอรัลอินเวสต์เมนต์ (1964–1968)  

ผลงานสร้างชื่อให้แก่เธอ คือเรื่อง *วิญญาณรัก ปีศาจสาว* (倩女幽魂, Qiàn Nǚ Yōu Hún, The Enchanting Shadow หรือ โปเยโปโลเย) ในปี 1960 เป็นภาพยนตร์สีภาษาจีนกลางเรื่องแรก ที่เข้าร่วมประกวดในระดับนานาชาติ ในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ และได้รับเลือกเป็นตัวแทนภาพยนตร์ฮ่องกง เสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศ

ผลงานทีมีชื่อเสียงอีกเรื่องหนึ่ง คือเรื่อง *[[ม่านประเพณี]]* (, The Love Eterne) ในปี 1963 ที่แสดงคู่กับ หลิน ปอ นักแสดงหญิงหน้าใหม่ที่รับบทเป็นชาย ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูงในทวีปเอเชีย เธอได้รับรางวัลม้าทองคำ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ส่วนหลิน ปอ ได้รับรางวัลพิเศษสำหรับนักแสดงหญิงที่แต่งชายได้ดีที่สุด ซึ่งเป็นรางวัลพิเศษที่มีขึ้นเฉพาะการประกาศรางวัลครั้งนี้ 

เล่อ ตี้ แต่งงานกับเฉิน โฮ่ว (Peter Chen Ho) นักแสดงชาวฮ่องกง เมื่ออายุ 25 ปี ก่อนจะหย่าขาดกันใน 5 ปีต่อมา จากนั้นเธอมีอาการซึมเศร้าจนกระทั่งเสียชีวิตเนื่องจากการกินยานอนหลับเกินขนาด เมื่ออายุ 31 ปี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* ประวัติ ''Betty Loh Ti ''  ที่ Hong Kong Cinemagic 

หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวฮ่องกง
หมวดหมู่:บุคคลจากเซี่ยงไฮ้
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการใช้ยา
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวฮ่องกงในศตวรรษที่ 20
หลิง ปัว

**หลิง ปัว** (; ) นักร้องและนักแสดงหญิงชาวจีน มีชีอเสียงในช่วงทศวรรษ 1950 ถึง 1970 มีความสามารถพิเศษในการร้องเพลงอุปรากรจีน เธอมีผลงานแสดงหลากหลาย ทั้งแนวภาพยนตร์รัก ดรามา ภาพยนตร์ย้อนยุค และภาพยนตร์กำลังภายใน

หลิง ปัว มีชื่อจริงว่า หวง ยวี่จวิน () เกิดที่เมืองซัวเถา เติบโตที่เซี่ยเหมิน ก่อนจะย้ายไปฮ่องกง เริ่มมีผลงานตั้งแต่อายุ 12 ปี โดยเป็นนักร้องเพลงเบื้องหลังให้กับภาพยนตร์หลายเรื่อง 

หลิง ปัว ในวัย 24 ปีได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง ม่านประเพณี (梁山伯与祝英台) ของชอว์บราเดอส์ในปี 1963 โดยผู้กำกับตัดสินใจให้เธอในฐานะนักแสดงหญิงหน้าใหม่ รับบท เหลียงซานปั๊วะ (เป็นตัวละครชาย) คู่กับ เล่อ ตี้ ที่รับบทเป็น จูอิง​ไถ ชอว์บราเดอส์เร่งรัดการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ เพื่อแข่งขันกับโมชันพิกเจอร์แอนด์เจเนรัลอินเวสต์เมนต์ (MP&GI) บริษัทคู่แข่งที่กำลังสร้างภาพยนตร์จากตำนานม่านประเพณี อยู่ในเวลาเดียวกัน

ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จสูงสุด ทำให้หลิง ปัว กลายเป็นนักแสดงชั้นแนวหน้า เมื่อเธอไปปรากฏตัวที่ใดก็ถูกเรียกขานว่า "พี่เหลียง" ตามชื่อตัวละคร เธอได้รับรางวัลม้าทองคำ สาขารางวัลพิเศษสำหรับบทบาทที่โดดเด่น ซึ่งเป็นรางวัลพิเศษที่มีขึ้นเฉพาะการประกาศรางวัลในปีนั้น ในเวลานั้น ชอว์บราเดอส์ถึงกับยกเลิกโครงการสร้างภาพยนตร์เรื่องอื่น ที่จะให้หลิง ปัว รับบทนางเอก เพราะเกรงว่าจะทำให้ภาพพจน์ของเธอในฐานะพระเอกเรื่องม่านประเพณีเสียไป

ปัจจุบัน หลิง ปัว ใช้ชีวิตอยู่ในประเทศแคนาดา ได้รับสัญชาติแคนาดา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวฮ่องกง
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวฮ่องกง
หมวดหมู่:นักร้องเด็กชาวฮ่องกง
หมวดหมู่:ชาวแคนาดาเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:บุคคลจากซัวเถา
หมวดหมู่:นักแสดงเด็กหญิงชาวฮ่องกง
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวฮ่องกง
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวฮ่องกงในศตวรรษที่ 20
เซอมารัง

**เซอมารัง** (, ) เป็นเมืองบนชายฝั่งทางเหนือของเกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย และเป็นเมืองหลวงของจังหวัดชวากลาง มีพื้นที่ประมาณ 373.78 ตารางกิโลเมตร และมีจำนวนประชากรประมาณ 1.6 ล้านคน เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับที่ 9 ของอินโดนีเซีย เป็นเมืองท่าที่มีความสำคัญของเนเธอร์แลนด์ในยุคอาณานิคมและยังคงเป็นศูนย์กลางของภูมิภาค มีประชากรชาวชวาหนาแน่น

## ประวัติ
ประวัติความเป็นมาของเซอมารังย้อนกลับไปช่วงท้ายของศตวรรษที่ 15 มีชาวชวาอิสลาม เข้ามาตั้งรกรากก่อตั้งหมู่บ้านและโรงเรียนสอนศาสนา เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 1547 และในศตวรรษที่ 19, เป็นที่รู้จักกันในนาม เบอร์โกตา

ในปี ค.ศ. 1678 เมืองเซอมารังก็ตกอยู่ในการควบคุมของบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ เพื่อเป็นการชำระหนี้ และอยู่ภายใต้อาณานิคมในเวลาต่อมา มีการขยายพื้นที่สร้างถนน และ ทำทางรถไฟ ทำให้เซอมารังเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญในยุคอาณานิคมอย่างรวดเร็ว 

แม้ว่าเมืองซูราบายาจะเป็นศูนย์กลางของการปกครองและการเมืองในชวา แต่เซอมารังก็เป็นศูนย์กลางสำคัญของรัฐบาลในชวาเหนือด้วย หลังจากสิ้นสุดยุคอาณานิคม เมืองเซอมารังก็ได้กลายเป็นศูนย์กลางของฝ่ายซ้ายและพรรคชาตินิยม โดยการก่อตั้งของพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย เป็นที่รู้จักกันว่า "เมืองสีแดง"

ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ทหารญี่ปุ่นได้เข้ายึดครองเมืองพร้อมกับส่วนที่เหลือของเกาะชวา ในปี 1942 เมื่อสิ้นสุดสงคราม อินโดนีเซียได้ประกาศอิสรภาพในปี 1945 เซอมารังจึงกลายเป็นเมืองหลวงของจังหวัดชวากลาง


COLLECTIE TROPENMUSEUM Chinees huis in Semarang TMnr 60022048.jpg|บ้านจีนในเซมารังในช่วงเปลี่ยนผ่านสู่คริสต์ศตวรรษที่ 20
COLLECTIE TROPENMUSEUM Het hoofdkantoor van de Nederlandsch-Indische Spoorweg Maatschappij (NIS) in Semarang TMnr 10032316.jpg|สำนักงานใหญ่ของบริษัทเอ็นไอเอส (อาคารลาวังเซวู) ที่เซอมารัง หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของดัตช์


## ภูมิศาสตร์
### ภูมิประเทศ
เซอมารังตั้งอยู่ทางชายฝั่งด้านทิศเหนือของเกาะชวา ตั้งอยู่ที่พิกัด 6 ° 58 'ต 110 ° 25'อ พื้นที่ทางตอนเหนือของเมืองเป็นที่ราบชายฝั่งทะเล ในขณะที่พื้นที่ทางทิศใต้เป็นที่ราบสูง

### ภูมิอากาศ
เซอมารังมีสภาพภูมิอากาศเป็นแบบป่าฝนเขตร้อน ตั้งอยู่บนเส้นมรสุมเขตร้อน เป็นเมืองที่มีคุณสมบัติอากาศแบบร้อนชื้น และแห้งอย่างเห็นได้ชัดในเดือนมิถุนายนถึงสิงหาคม อุณหภูมิเฉลี่ยในเมือง โดยประมาณ 28 องศาเซลเซียส

## เศรษฐกิจ
ส่วนตะวันตกของเมือง เป็นพื้นที่สวนอุตสาหกรรมและโรงงานหลายแห่ง ท่าเรือของเซอมารังตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองและเป็นท่าเรือหลักของจังหวัดชวากลาง มีการผลิตสินค้า เช่น สิ่งทอ เครื่องเรือน และอาหารแปรรูป ธนาคารหลายแห่งในอินโดนีเซียมีสำนักงานใหญ่ในเซอมารัง ส่วนใหญ่สำนักงานเหล่านี้จะตั้งอยู่ในใจกลางเมือง และยังมีโรงแรมขนาดใหญ่ไว้รองรับนักเดินทาง นักธุรกิจและนักท่องเที่ยวด้วยเช่นกัน

## การขนส่ง
### ทางอากาศ
เซอมารังมีการขนส่งทางอากาศด้วย โดยมีสนามบินนานาชาติ Achmad Yani ซึ่งมีเที่ยวบินต่อวันไปยังเมืองต่าง ๆ ของอินโดีเซีย และยังมีเที่ยวบินจากต่างประเทศด้วย เช่น สิงคโปร มาเลเซีย

### ทางบก
เซอมารังมีบริการ แท็กซี่สาธารณะ รถโดยสารประจำทาง รวมถึงรถไฟด้วย

### ทางทะเล
มีท่าเรือเพื่อขนส่งสินค้า และท่าเรือโดยสารด้วย (Tanjung Mas seaport)

## วัฒนธรรม
ประชากรของเซอมารังส่วนใหญ่เป็นชาวเกาะชวา รวมถึงชาวอินโดนีเชียจากเกาะต่าง ๆ ด้วย มีชาวจีนอาศัยอยู่ในใจกลางเมือง และมีอิทธิพลทางด้านเศรษฐกิจ ภาษาพูดมีการพูดภาษาอินโดนีเซียและชวา เป็นหลักและยังมีการพูดภาษาจีนฮกเกี้ยน ภาษาจีนกลาง ในการติดต่อธุรกิจด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  
* 


หมวดหมู่:นครในจังหวัดชวากลาง
หญ้าเทียม

thumb|300px|หญ้าเทียม
**หญ้าเทียม** () เป็นพื้นผิวที่ทำมาจากเส้นใยสังเคราะห์ โดยทำให้ดูเหมือนหญ้าธรรมชาติ มักใช้กับสนามกีฬาที่เป็นกีฬาที่เล่นบนสนามหญ้าจริง อย่างไรก็ตามยังมีใช้ในสนามหญ้าตามที่พักอาศัย และอาคารพาณิชย์ด้วย เหตุผลสำคัญคือเรื่องการบำรุงรักษา หญ้าเทียมสามารถใช้งานได้ทนทาน เช่นการแข่งขันกีฬา และไม่ต้องรดน้ำ หรือตัดหญ้า สำหรับสนามที่ครอบโดยหลังคาและมีบางส่วนใช้หญ้าเทียมเพราะยากที่จะปลูกหญ้าที่มีแสงไม่เพียงพอ แต่หญ้าเทียมก็มีข้อเสีย คือ มีอายุการใช้งานต่ำ ต้องการทำความสะอาดเป็นครั้งคราว มีสารพิษเคมีจากอินฟิลและต้องเพิ่มความปลอดภัยด้านสุขภาพเพิ่มขึ้น

หญ้าเทียมสามารถผลิตได้จากพลาสติก 2 ชนิด ดังนี้
* พอลิเอทิลีน (Polyethylene, PE) ผลิตโดยแรงดันสูง มีความเหนียวและยืดหยุ่นได้ดี ทนต่อการกรอบแตกจึงนิยมนำมาผลิตเป็นหญ้าเทียมเกรดที่ต้องการความคงทน เช่น งานกีฬา งานสวนซึ่งใช้งานภายนอกต้องโดนทั้งแดดและฝน 
* พอลิโพรพีลีน (Polypropylene, PP) มีความแข็งแรงทนทานน้อยกว่า ทนความร้อนได้ไม่มากแต่ทนสารเคมีได้ดี มีราคาถูกจึงนิยมนำมาผลิตเป็นหญ้าที่ใช้งานชั่วคราวหรืองานภายในที่ไม่โดนแดดและฝน 

หมวดหมู่:อุปกรณ์กีฬา
 เอกสิทธิ์ เอมสอาด
แคว้นศักดินาโทซะ

[thumb|[ปราสาทโคจิ ที่พำนักและที่ทำการของไดเมียวผู้ปกครองแคว้นโทซะ]]
[thumb|ทหารแคว้นโทซะสวม[ชากูมะเป็นเครื่องหมายสังเกต ในยุทธการที่อูเอโนะ สงครามโบชิง (ค.ศ. 1867–68)]]
**แคว้นศักดินาโทซะ** () เป็นแคว้นศักดินาโบราณซึ่งปัจจุบันคือจังหวัดโคจิ โดยในอดีตแคว้นนี้มีตระกูลยามาอูจิเป็นผู้ปกครอง ซึ่งยามาอูจิ โทโยชิเงะ ไดเมียวคนที่ 15 ได้มีส่วนร่วมในการโค่นล้มรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ด้วยการเขียนฎีกาให้โทกูงาวะ โยชิโนบุ ยอมถวายคืนพระราชอำนาจแก่จักรพรรดิโคเม บุคคลสำคัญในยุคนั้นถือกำเนิดที่แคว้นนี้เช่น ซากาโมโตะ เรียวมะ, นากาโอกะ ชินตาโร และอิวาซากิ ยาตาโร เป็นต้น

Tosa
หมวดหมู่:จังหวัดโคจิ
ฝาน เส้าหวง

**ฝานเส้าหวง** (, , พินอิน: Fán Shàohuáng) เป็นนักแสดงชาวฮ่องกงในภาพยนตร์กำลังภายในหรือกังฟู

ฝานเส้าหวง เกิดเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1973 ที่ฮ่องกง ได้รับการฝึกกังฟูมาตั้งแต่อายุ 14 เข้าสู่แวดวงบันเทิงในกลางทศวรรษที่ 80 โดยมักจะได้รับบทตัวประกอบหรือตัวร้ายในภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ รวมถึงเป็นนักแสดงนำด้วยในภาพยนตร์ประเภทนี้ในแบบภาพยนตร์ฟอร์มเล็ก

จนกระทั่งมีชื่อเสียงขึ้นมาจากการการรับบท จิน ซานโถว นักเลงกังฟูผู้ที่ท้าอวดดีกับ ยิปมัน ถึงฝ่อซาน ใน *[[ยิปมัน เจ้ากังฟูสู้ยิบตา|Ip Man]]* ในปี ค.ศ. 2008 และ *[[ ยิปมัน 2 อาจารย์บรู๊ซ ลี|Ip Man 2]]* ในปี ค.ศ. 2009

จากนั้นได้รับบท ยิปเทียนซือ ศิษย์พี่ของยิปมัน ใน *[[ยิปมัน 3 เปิดตำนานปรมาจารย์หมัดหย่งชุน|The Legend is Born – Ip Man]]* ภาพยนตร์ชีวประวัติของยิปมันอีกเรื่อง

## ผลงาน
(อาทิ)
*The Story of Ricky (1991)
**[[Legend of Black Mask]]* (2001)
**[[Shaolin vs. Evil Dead]]* (2004)
**[[Kung Fu Fighter]]* (2007) 
**[[The Moss]]* (2008) 
**[[Connected]]* (2008) 
**[[ยิปมัน เจ้ากังฟูสู้ยิบตา|Ip Man]]* (2008) 
**[[Give Love]]* (2009) 
**[[Split Second Murders]]* (2009) 
**[[Kung Fu Chefs]]* (2009)
**[[Just Another Pandora's Box]]* (2010) 
**[[Future X-Cops]]* (2010) 
**[[ยิปมัน 2 อาจารย์บรู๊ซ ลี|Ip Man 2]]* (2010) 
**[[ยิปมัน 3 เปิดตำนานปรมาจารย์หมัดหย่งชุน|The Legend is Born - Ip Man]]* (2010) 
**[[A Chinese Ghost Story]]* (2011) 
**[[พยัคฆ์ตะลุยพยัคฆ์|Flying Swords of Dragon Gate]]* (2011)   
**[[The Monkey King]]* (2012)
*How Dare You(2025)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักแสดงฮ่องกง
หมวดหมู่:ผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้
โทกูงาวะ อิเอมาซะ

**โทกูงาวะ อิเอมาซะ** (; 23 มีนาคม ค.ศ. 1884 – 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963) รู้จักกันในชื่อ อิเยมาซะ หรือ **เจ้าโทกูงาวะที่ 2** เป็นนักการเมืองชาวญี่ปุ่นใน ยุคไทโช และต้น ยุคโชวะ ผู้นำ ตระกูลโทกูงาวะ คนที่ 17 และประธานคนสุดท้ายของ สภาขุนนางญี่ปุ่น ใน รัฐสภาญี่ปุ่น

## ประวัติ
อิเอมาซะเกิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1884 ที่ เซ็นดางายะ, ฐานะบุตรชายคนโตของ โทกูงาวะ อิเอซาโตะ และโคโนเอะ ฮิโรโกะ ธิดาของ โคโนเอะ ทาดาฟูซะ เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนกฎหมายของ มหาวิทยาลัยโตเกียว ในปี ค.ศ. 1909 และได้เข้ารับราชการในกระทรวงการต่างประเทศในปีเดียวกัน ในปี ค.ศ. 1924 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นกงสุลใหญ่ประจำสถานกงสุลที่ ซิดนีย์,ออสเตรเลีย ในปี ค.ศ. 1929 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นทูตไป แคนาดา และจาก ค.ศ. 1937 ถึง 1939 รับราชการในฐานะเอกอัครราชทูต ประจำตุรกี

อิเอมาซะเป็นพันธมิตรกับเจ้าชาย โทกูงาวะ อิเอซาโตะ บิดาของเขาในการส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างญี่ปุ่นและยุโรป, แคนาดา, และสหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1940, จากการเสียชีวิตของบิดาของเขา เขาได้รับตำแหน่ง **โคชากุ** หรือ **เจ้าชาย** (公爵) ภายใต้ระบบคาโซกุ และที่นั่งฐานะสมาชิกของสภาขุนนางญี่ปุ่น ใน รัฐสภาญี่ปุ่น ในวันพุธที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1946 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานสภาขุนนางญี่ปุ่น เขาดำรงตำแหน่งจนถึงวันเสาร์ที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 เมื่อรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันได้ยกเลิกสภาขุนนาง

เขาถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคระบบหัวใจหลอดเลือด ที่บ้านของเขาที่ชิบูยะ,โตเกียว, เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1963 โดยได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นสูงสุด มงกุฎดอกพอลโลเนีย ย้อนหลัง หลุมศพของเขาตั้งอยู่ที่สุสานยานากะ

## อ้างอิง

* Banno, Junji. *The Establishment of the Japanese Constitutional System*. Routledge (1992). 
*Lebra, Sugiyama Takie. *Above the Clouds: Status Culture of the Modern Japanese Nobility*. University of California Press (1995). 
* Sims, Richard. *Japanese Political History Since the Meiji Renovation 1868–2000*. Palgrave Macmillan. 

หมวดหมู่:ตระกูลโทกูงาวะ
หมวดหมู่:คาโซกุ
หมวดหมู่:เจ้าญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ประธานสภาขุนนางญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากระบบหัวใจหลอดเลือด
ตี๋เหรินเจี๋ย ดาบทะลุคนไฟ

**ตี๋เหรินเจี๋ย ดาบทะลุคนไฟ** (, จีนตัวเต็ม: 狄仁傑之通天帝國（臺：通天神探狄仁傑, จีนตัวย่อ: 狄仁杰之通天帝国) ภาพยนตร์กำลังภายในแนวสืบสวนสอบสวนสัญชาติฮ่องกง นำแสดงโดย หลิว เต๋อหัว, หลิว เจียหลิง, หลี่ ปิงปิง, เหลียง เจียฮุย, เติ้งเชา กำกับโดย ฉีเคอะ ภาพยนตร์ออกฉายทั่วโลก 

## เรื่องย่อ
ในแผ่นดินยุคราชวงศ์ถัง ที่เมืองลั่วหยาง พระนางบูเช็คเทียนได้ขึ้นครองราชย์เป็นฮ่องเต้โดยสมบูรณ์ ซึ่งในราชสำนักกำลังมีการเฉลิมฉลองด้วยการสร้างพระพุทธรูปขนาดใหญ่ แต่แล้วจู่ ๆ นายช่างผู้ควบคุมการสร้างก็ได้เกิดไฟลุกไหม้ท่วมตัวเสียชีวิตอย่างปริศนา ซึ่งก่อนหน้านั้นก็ได้มีเหตุการณ์ลึกลับเช่นนี้เกิดขึ้นมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง พระนางจึงมีราชโองการให้เบิกตัว ตี๋เหรินเจี๋ย นักสืบราชสำนักผู้ถูกควบคุมตัวในคุกนานถึง 8 ปี ด้วยข้อหาท้าทายอำนาจพระนาง ออกมาเพื่อให้สืบสวนเรื่องราวเหล่านี้ ตี๋เหรินเจี๋ยถูกปล่อยตัวออกมา โดยมี จิงเอ๋อ หญิงสาวรับใช้คนสนิทของพระนางบูเช็คเทียนเป็นผู้ควบคุม

การสืบสวนของ ตี๋เหริ่นเจี๋ยได้พาเขาเข้าไปในตลาดมืด ซึ่งทำให้ค้นพบกับหลักฐานถึงวิธีการเผาไหม้จากภายในร่างกายเหยื่อ คือ ฟอสฟอรัสขาว ซึ่งทั้งหมดก็โยงไปที่ พ่อมดวังหลวง ที่ปรึกษาคนสำคัญของฮ่องเต้ แต่นั้นก็หมายถึงการที่เขาต้องท้าทายกับอำนาจของประมุขของประเทศอีกครั้ง

## นักแสดง
*ตี๋เหรินเจี๋ย...หลิว เต๋อหัว
*พระนางบูเช็คเทียน...หลิว เจียหลิง
*จิงเอ๋อ...หลี่ ปิงปิง
*ชาทา...เหลียง เจียฮุย
*เป่ย ตงไหล...เติ้งเชา

## เบื้องหลังและการเข้าฉาย
*Detective Dee* หรือในชื่อเต็มว่า *Detective Dee and the Mystery of the Phantom Flame* เป็นภาพยนตร์กำลังภายในแฟนตาซีแนวสืบสวนสอบสวนจากการกำกับของ ฉีเคอะ ผู้กำกับฯชื่อดังของฮ่องกง โดยสร้างมาจากบุคคลที่มีตัวตนในประวัติศาสตร์ คือ ตี๋เหรินเจี๋ย และพระนางบูเช็คเทียน รวมถึง จิงเอ๋อ ด้วย ซึ่งในเรื่องผู้สร้างได้สร้างให้เธอเป็นผู้เชี่ยวชาญวิทยายุทธด้วย

เมื่อออกฉายแล้ว ได้รับเกียรติให้ร่วมฉายในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต ที่แคนาดา และเทศกาลภาพยนตร์เวนิซ ที่อิตาลี โดยในเทศกาลนี้ได้มีชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมอีกด้วย รวมถึงมีชื่อเข้าชิงรางวัลในเทศกาลเอเชียน ฟิล์ม อวอร์ดส์ และภาพยนตร์ฮ่องกงยอดเยี่ยม  และได้ออกฉายมากกว่า 20 ประเทศทั่วโลก เวปไซด์ box office mojo กวาดรายได้ในจีนมากกว่า 51 ล้านดอลล่าห์สหรัฐ 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์กำลังภายใน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฮ่องกง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ฉีเคอะ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์จีน
อิชิดะ มิตสึนาริ

**อิชิดะ มิตสึนาริ** () เป็นขุนศึกที่รับใช้โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ และเป็นผู้นำกองทัพตะวันตกในยุทธการที่เซกิงาฮาระ หลังยุคอะซุจิ–โมโมยามะในศตวรรษที่ 16 เขายังเป็นที่รู้จักในพระอิสริยยศราชสำนักว่า จิ บุ โนะโช (治部少輔)

อิชิดะ มิตสึนาริ เกิดเมื่อค.ศ. 1559 ที่แคว้นโอมิ (จังหวัดชิงะในปัจจุบัน) เป็นบุตรชายคนรองของอิชิดะ มาซัตสึงุ () และมีพี่ชายคือ อิชิดะ มาซาซูมิ () ตระกูลอิชิดะเป็นซามูไรข้ารับใช้ของตระกูลอาซาอิ ซึ่งในขณะนั้นมีผู้นำคืออาซาอิ นางามาซะ หลังจากที่ตระกูลอาซาอิสูญสิ้นลงเมื่อค.ศ. 1573ด้วยน้ำมือของโอดะ โนบูนางะ สามพ่อลูกตระกูลอิชิดะจึงเข้ารับใช้ตระกูลโอดะต่อมา

อิชิดะ มิตสึนาริ มีความสามารถทางด้านการบริหารและการคลัง ผิดกับซามูไรร่วมสมัยโดยทั่วไปซึ่งเน้นการทหารเป็นหลัก ในสมัยการปกครองของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ มิตสึนาริจึงได้รับแต่งตั้งเป็นบูเงียว () ซึ่งมีหน้าที่ทางด้านการบริหารปกครอง และยังได้รับการแต่งตั้งเป็นไดเมียวผู้ปกครองปราสาทซะวะยะมะ ( แถบเมืองฮิโกเนะในปัจจุบัน) ในช่วงการบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น (พ.ศ. 2135–2141) *ไทโก*ฮิเดโยชิได้แต่งตั้งให้มิตสึนาริเป็นผู้ตรวจการตรวจสอบการทำงานของบรรดาขุนศึกที่ยกทัพไปรุกรานอาณาจักรโชซ็อน มิตสึนาริรายงานกลับมายังไทโกว่าการรุกรานนั้นไม่มีประสิทธิภาพ สร้างความไม่พอใจแก่บรรดาขุนศึกระดับสูงที่นำการรุกรานเกาหลีเป็นอย่างมาก

ก่อนที่ไทโกฮิเดโยชิจะถึงแก่อสัญกรรมลงในค.ศ. 1598 ได้ทำการแต่งตั้งให้อิชิดะ มิตสึนาริ เป็นหนึ่งในคณะ *โกบูเงียว* () หรือรัฐมนตรีทั้งห้า เพื่อคอยบริหารดูแลอาณาเขตของฮิเดโยชิในช่วงที่โทโยโตมิ ฮิเดโยริ () ผู้เป็นทายาทของฮิเดโยชิยังอยู่ในวัยเยาว์

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Bryant, Anthony. *Sekigahara 1600: The Final Struggle for Power*. Praeger Publishers, 2005

## แหล่งข้อมูลอื่น

* SengokuDaimyo.com The website of Samurai Author and Historian Anthony J. Bryant
* SamuraiArchives.com 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2102
หมวดหมู่:ไดเมียว
หมวดหมู่:บุคคลในยุคอาซูจิ–โมโมยามะ
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตโดยการตัดศีรษะ
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชิงะ
หมวดหมู่:ข้ารับใช้ตระกูลโทโยโตมิ
หลิน อีเฉิน

**หลิน อีเฉิน** () หรือ **เอเรียล หลิน** () เกิดวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1982 เป็นทั้งนักแสดงหญิงและนักร้องชาวไต้หวัน ผู้ชนะ*[[นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมในซีรีส์โทรทัศน์ (โกลเด้นเบลอะวอร์ดส์)|นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมในซีรีส์โทรทัศน์]]* ที่งานโกลเดนเบลอะวอร์ดส์ ครั้งที่ 43 และ 47 เธอศึกษาวิชาเอกภาษาเกาหลีและวรรณคดีที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติเจิ้งจื้อ  เธอยังศึกษาต่อด้านการแสดงที่ประเทศอังกฤษเมื่อปี 2014

## ประวัติ
หลิน อีเฉิน ได้รับการทาบทามจากวงการบันเทิงหลายราย ภายหลังจากการประกวดซูเปอร์โมเดล โดยเธอมีผลงานละคร, ถ่ายแบบ และพรีเซ็นเตอร์อย่างต่อเนื่อง รวมทั้งผลงานที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงจากละครโทรทัศน์ซีรีส์ *[[แกล้งจุ๊บให้รู้ว่ารัก]]* ที่แสดงคู่กับ เจิ้ง หยวนช่าง นอกจากนี้ เธอยังมีผลงานถ่ายมิวสิกวิดีโอในเพลง ซวงเจี๋ยกุ้น ของ เจย์ โชว์, เมคอะวิช ของ ไจ๋ไจ่ (วิค F4 หรือ โจว อวี๋หมิน) รวมถึง ห่าวเผิงโหย่ว ของ โชว์ หลัว และเธอยังได้ร่วมถ่ายมิวสิกวิดีโอในเพลงร่วมกับ ชเว ชีวอน กับ อี ดงแฮ จากบอยแบนด์เกาหลี ซูเปอร์จูเนียร์ มาแล้วครั้งหนึ่ง

## ผลงานด้านการแสดง
### ภาพยนตร์

### ละครโทรทัศน์

## ผลงานเพลง
#### อัลบั้มเดี่ยว
* 2009 Blissful Emcounter
* 2010 A Wonderful Journey

#### เพลงประกอบละคร
* 2004 Cha Cha , My Secret Garden 2
* 2004 Gu Dan Bei Ban Qiu (孤單北半球) Lonely Northern Hemisphere, สาวกลัวฝนอลวนรัก
* 2006 Fei Ni Mo Shu (非你莫屬) It Had To Be You, ดีไซน์รักฉบับจูเลียต
* 2007 Ni (你) You, แกล้งจุ๊บให้รู้ว่ารัก
* 2008 Mian Bao Zi Wei (麵包的滋味) The Taste Of Bread, เผลอใจรัก...นักต้มตุ๋น
* 2011 Chi Bang (翅膀) Wing, เกินห้ามใจไม่ให้รัก

## หนังสือ
* *Ariel Lin's New York Bagel Diary* (林依晨的紐約貝果日記 *Lín Yīchén de Niǔ Yuē bèiguǒ rìjì*) มีนาคม ค.ศ. 2008
* *Ariel's Blog* (林家女孩依晨的青春部落格 *Lín jiā nǚhái Yīchén de qīngchūn bùluògé*) ค.ศ. 2005
* *Ariel's A wonderful Journey* (美好的旅行) สิงหาคม ค.ศ. 2010

## อ้างอิง

* คุยกับหลินอี้เฉิน กับชีวิตหลังผ่าสมอง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* ประวัติหลินอีเฉิน แกล้งจุ๊บให้รู้ว่ารัก
* Ariel Lin's official website   
* Ariel Lin@Avex Taiwan 

หมวดหมู่:บุคคลจากไทเป
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชาวไต้หวัน
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวไต้หวัน‎
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไต้หวัน‎
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไต้หวัน
หมวดหมู่:ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยแห่งชาติเจิ้งจื้อ