open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
รถไฟใต้ดินลิสบอน

**รถไฟใต้ดินลิสบอน** () เป็นระบบขนส่งมวลชนในกรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส เปิดให้บริการเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 1959 เป็นระบบรถไฟใต้ดินแห่งแรกในโปรตุเกส ปัจจุบันมีจำนวน 4 เส้นทาง ระยะทางทั้งสิ้น  55 สถานี

## เส้นทาง
เดิมสายทางรถไฟใต้ดินทั้ง 4 สายมีชื่อเรียกตามรูปภาพ 4 รูป ภายหลังจึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อเรียกตามสีเป็นชื่อหลัก แต่ในปัจจุบันยังคงใช้สัญลักษณ์ตามชื่อรูปภาพเหมือนเดิม และชื่อรูปภาพก็ยังคงใช้เป็นชื่อรองของแต่ละสาย

## รถไฟฟ้า
### ปัจจุบัน
* ML90 series (ตั้งแต่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1993)
* ML95 series (ตั้งแต่ ค.ศ. 1997)
* ML97 series (ตั้งแต่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999)
* ML99 series (ตั้งแต่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2000)

### อดีต
* ML7 series (ตั้งแต่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1959 จนถึง 31 มกราคม ค.ศ. 2000)
* ML79 series (ตั้งแต่ 1 มกราคม ค.ศ. 1984 จนถึง 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2002)

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินลิสบอน
* รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*The official Lisbon Metro site
*Lisbon Metro at GoogleMaps
*OTLIS - The Consortium of Transport Operators in Lisbon Region 
*Flickr's Metro Lisboa Group
*Lisbon subway news archive


ลิสบอน
แม่น้ำติซอ

**แม่น้ำติซอ** (), **แม่น้ำตือซา** (ยูเครนและ) หรือ **แม่น้ำติซา** (สโลวัก, เซอร์เบีย และ) เป็นหนึ่งในแม่น้ำสายสำคัญในยุโรปกลาง ต้นน้ำอยู่ในเทือกเขาคาร์เพเทียน ไหลผ่านประเทศยูเครน ไหลไปทางตะวันตก เป็นส่วนหนึ่งของเส้นเขตแดนระหว่างประเทศยูเครนกับประเทศโรมาเนีย แล้วไหลไปทางตะวันตกเฉียงใต้ ผ่านประเทศฮังการี เข้าไปทางเหนือของประเทศเซอร์เบีย ลงสู่แม่น้ำดานูบ

แม่น้ำติซอมีพื้นที่รองรับน้ำ 156,087 ตร.กม. (60,266 ตร.ไมล์) มีความยาว  เป็นแควสายที่ยาวที่สุดของแม่น้ำดานูบ มีการระบายน้ำต่อปีราว 792 m3/s (28,000 cu ft/s) 

กล่าวกันว่ามีการฝังร่างอัตติลาไว้ที่ส่วนโค้งของแม่น้ำติซอ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

ติซอ
ติซอ
ติซอ
ติซอ
ติซอ
ติซอ
ต
รถไฟใต้ดินลียง

**รถไฟใต้ดินลียง** () เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินในเมืองลียง ประเทศฝรั่งเศส เปิดให้บริการครั้งแรกในปี ค.ศ. 1978 ประกอบด้วย 4 เส้นทาง 43 สถานี ระยะทาง 

## เส้นทาง

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินลียง
* รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Métro de Lyon French Wikipedia has a much more detailed description of the Lyon Metro 
* TCL official website  
* Lyon Metro on UrbanRail.net  
* Comprehensive map of the Lyon metro network 


ลียง
ซง ฮอ-ยุน

**ซง ฮา-ยุน** หรือชื่อเกิด **คิม มี-ซอน** (เกิด 2 ธันวาคม พ.ศ. 2529) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้หรือชื่ออีกหนึ่งคือ คิม บยอล () เธอเปลี่ยนชื่อในการแสดงว่า ซง ฮา-ยุน เมื่อปี พ.ศ. 2555มีชื่อเสียงจากซีรี่ย์เกาหลีใต้เรื่องสามีคนนี้แจกฟรีให้เธอ

## ผลงานการแสดง
### ภาพยนตร์

### ละครโทรทัศน์

### มิวสิกวิดีโอ

## รางวัลและการเสนอชื่อ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Song Ha-yoon  at JYP Entertainment 
* Song Ha-yoon Fan Cafe at Daum
* 
* 

หมวดหมู่:นางแบบเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลจากโซล
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงจากโซล
รถไฟใต้ดินมาราไกโบ

**รถไฟใต้ดินมาราไกโบ** เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินในเมืองมาราไกโบ เมืองใหญ่ในประเทศเวเนซุเอลา ปัจจุบันมีเพียงเส้นทางเดียว จำนวน 6 สถานี เปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006

## เส้นทาง

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Metro de Maracaibo map from Urban Rail.net
*Allen Morrison - Early tramways system Maracaibo 
*Metro Maracaibo official web site in spanish 

มาราไกโบ
รถไฟใต้ดินมาร์แซย์

**รถไฟใต้ดินมาร์แซย์** () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าใต้ดินในเมืองมาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1977 ประกอบด้วยสองเส้นทาง จำนวน 28 สถานี ระยะทาง  สถิติผู้โดยสารปี ค.ศ. 2012 คือ 76.7 ล้านคน

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง

## อ้างอิง


### บรรณานุกรม
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* RTM official website 
* Urbanrail.net 

มาร์แซย์
นาดอร์

**นาดอร์** (ฝรั่งเศสและ), **อันนาซูร** () หรือ **เอนนาดูร์** (เบอร์เบอร์: ) เป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศโมร็อกโก เป็นเมืองท่าริมฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เป็นเมืองการค้าสำคัญ ค้าปลา ผลไม้ และการปศุสัตว์ เชื่อมโยงกับเมืองเมลียาของประเทศสเปนซึ่งอยู่ห่างออกไปทางทิศเหนือประมาณ 10 กิโลเมตร เมืองมีประชากรราว 150,000 คน

หมวดหมู่:เมืองในประเทศโมร็อกโก
นามังแกน

**นามังแกน** (/, ) เป็นนครในภาคตะวันออกของประเทศอุซเบกิสถาน เมืองหลักของแคว้นนามังแกน เมืองตั้งอยู่บนขอบทางเหนือของหุบเขาฟาร์ฆอนา ราว 30 กิโลเมตรจากพรมแดนประเทศคีร์กีซสถาน มีท่าอากาศยานหลักคือท่าอากาศยานนามังแกน

นามังแกนเป็นเมืองสำคัญทางการค้าตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 ในสมัยสหภาพโซเวียตมีการสร้างโรงงานมากมายที่นี่ ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง มีการผลิตทางอุตสาหกรรมในเมืองนี้มากขึ้นกว่าห้าเท่าจากปี 1926–1927 ในปัจจุบันนามังแกนเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมเบาโดยเฉพาะอุตสาหกรรมอาหารของประเทศ และมีประชากร 475,700 คนในปี 2014

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศอุซเบกิสถาน
ตำบลทุ่งสัง

**ตำบลทุ่งสัง** เป็นตำบลในอำเภอทุ่งใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ดูแลรับผิดชอบในพื้นที่ คือ เทศบาลตำบลทุ่งสัง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งสังทั้งตำบล

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลทุ่งสังตั้งอยู่ทางทิศเหนือของอำเภอทุ่งใหญ่ ห่างจากที่ว่าการอำเภอทุ่งใหญ่ประมาณ 8 กิโลเมตร ห่างจากศาลากลางจังหวัดนครศรีธรรมราชประมาณ 115 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอถ้ำพรรณรา
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลทุ่งใหญ่
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลท่ายาง 
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลบางรูป

## หมู่บ้าน
ตำบลทุ่งสังประกอบด้วย 7 หมู่บ้าน ดังนี้
* หมู่ที่ 1 บ้านโคกวัด
* หมู่ที่ 2 บ้านหน้าเขา
* หมู่ที่ 3 บ้านควนยูง
* หมู่ที่ 4 บ้านวังหิน
* หมู่ที่ 5 บ้านภูเขาหลัก
* หมู่ที่ 6 บ้านทุ่งสมอ
* หมู่ที่ 7 บ้านหนองเก้าวา

## ประวัติ
ตำบลทุ่งสังได้รับการจัดตั้งเป็นตำบล ตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ. 2457 โดยแบ่งหมู่บ้านออกเป็น 6 หมู่บ้าน โดยยังคงรวมพื้นที่ตำบลบางรูปปัจจุบันเข้าด้วยกันคือ
*หมู่ที่ 1 บ้านโคกวัดและบ้านควนสะตอ 
*หมู่ที่ 2 บ้านหน้าเขาและบ้านทุ่งสมอ 
*หมู่ที่ 3 บ้านควนยูง 
*หมู่ที่ 4 บ้านไสหร้าและบ้านหนองหรั่ง 
*หมู่ที่ 5 บ้านวังหินและบ้านภูเขาหลัก 
*หมู่ที่ 6 บ้านคลองเพรียงและบางรูป

หลังจากนั้นมีคำสั่งกระทรวงมหาดไทยแบ่งแยกการปกครองออกเป็นตำบลบางรูป ทำให้ตำบลทุ่งสังเหลือพื้นที่ การปกครอง ประชากร น้อยกว่าตำบลบางรูปและได้จัดสรรพื้นที่หมู่บ้านใหม่เป็น 6 หมู่บ้าน ดังนี้
*หมู่ที่ 1 บ้านโคกวัด 
*หมู่ที่ 2 บ้านหน้าเขา 
*หมู่ที่ 3 บ้านควนยูง 
*หมู่ที่ 4 บ้านวังหิน 
*หมู่ที่ 5 บ้านภูเขาหลัก 
*หมู่ที่ 6 บ้านทุ่งสมอ 

และในปี พ.ศ. 2543 ได้แบ่งแยกเพิ่มขึ้นอีก 1 หมู่บ้าน คือ 
* หมู่ที่ 7 บ้านหนองเก้าวา 

ต่อมาได้มีการประกาศจัดตั้ง "องค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งสัง" เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 เป็นต้นมา และเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2556 ก็ได้รับการประกาศยกฐานะเป็น "เทศบาลตำบลทุ่งสัง"

## ตำนาน
ตำบลทุ่งสัง มีตำนานเล่าว่าเคยมีพระยาคนหนึ่ง ชื่อว่า พระยาลอ มีนิสัยชอบล่าไก่ป่า (ไก่เถื่อน) เป็นชีวิตจิตใจ วันหนึ่งท่านได้ออกล่าไก่ป่า (ต่อไก่) โดยได้นำไก่ต่อเป็นไก่ที่ใช้ต่อไก่ป่าให้มาติดกับดัก (อุปกรณ์สำหรับต่อจับไก่ป่า) แล้วท่านได้แอบซ่อนตัวอยู่ใกล้ ๆ เมื่อได้ระยะเวลาหนึ่ง ซึ่งยังไม่ทันที่ไก่ป่าจะผ่านมา ก็ปรากฏว่าได้มีมุดสัง (มูสังหรืออีเห็น) เป็นสัตว์ป่าชนิดหนึ่งที่มีลักษณะคล้ายเสือ แต่ตัวเล็กกว่าเสือชอบกินไก่เป็นอาหารย่องเข้ามาตะครุบไก่ต่อของพระยาลอ เพื่อหมายจะกินเป็นอาหาร พระยาลอเห็นดังนั้นก็โกรธมาก จึงหยิบเอาไม้ทัง ขว้างไปถูกมุดสัง ชักดิ้นกระเสือกกระสน ทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวดทำให้ป่าแถบนั้นเตียนโล่งเป็นเนื้อที่กว้างขวาง กลายเป็นทุ่งนากว้างใหญ่ในปัจจุบัน ซึ่งเรียกว่า ทุ่งสัง ส่วนไม้ทังนั้นได้กระเด็นไปกลายเป็นภูเขา เรียกว่า ภูเขาลำทัง หมู่ที่ 2 ตัวมุดสังตายและกลายเป็นภูเขา ใกล้ ๆ กับภูเขาลำทังเรียกว่า ภูเขาสังข์ ไก่ต่อของพระยาลอซึ่งผูกติดอยู่กับหลัก ตายและกลายเป็นภูเขาเรียกว่า ภูเขาหลัก และมีแนวหินจากภูเขาหลักมาถึงภูเขาหินมีลักษณะคล้ายกับหลัก ซึ่งสันนิษฐานว่าคงจะเป็นหลักที่พระยาลอใช้ต่อไก่ ซึ่งตั้งอยู่หมู่ที่ 5 ในปัจจุบัน ซึ่งเรื่องราวเหล่านี้เป็นที่เล่าขานสืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เทศบาลตำบลทุ่งสัง

ทุ่งสัง
ทุ่งสัง
หมวดหมู่:อำเภอทุ่งใหญ่
ปูโน

**ปูโน** () เป็นเมืองทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเปรู ตั้งอยู่บนชายฝั่งของทะเลสาบตีตีกากา เป็นเมืองหลวงของแคว้นปูโนและจังหวัดปูโน มีประชากรราว 100,000 คน เมืองก่อตั้งในปี ค.ศ. 1668 โดยผู้สำเร็จราชการเปโดร เฟร์นันเดซ เด กัสโตร ในฐานะเมืองหลวงของจังหวัดเปาการ์โกยา ในชื่อ ซานควนเบาติสตาเดปูโน ต่อจากนั้นเปลี่ยนชื่อมาเป็น ซานการ์โลสเดปูโน เพื่อเป็นเกียรติแก่พระเจ้าการ์โลสที่ 2 แห่งสเปน

หมวดหมู่:เมืองในประเทศเปรู
แคว้นปูโน

**แคว้นปูโน** () เป็นแคว้นทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเปรู ติดกับชายแดนประเทศโบลิเวียทางทิศตะวันออก ติดกับแคว้นมาเดรเดดีโอสทางทิศเหนือ ติดกับแคว้นกุสโกและแคว้นอาเรกีปาทางทิศตะวันตก ติดกับแคว้นโมเกกวาทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และติดกับแคว้นตักนาทางทิศใต้ เมืองหลวงของแคว้นคือเมืองปูโน ซึ่งตั้งติดกับทะเลสาบตีตีกากา 

ปูโน
องค์การขนส่งมวลชนมหานครแอตแลนตา

**องค์การขนส่งมวลชนมหานครแอตแลนตา** เป็นระบบขนส่งมวลชนหลักในเมืองแอตแลนตา ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1971 ประกอบด้วยระบบรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ และ รถไฟใต้ดิน (รถไฟใต้ดิน มีระยะทาง  38 สถานี) สถิติผู้โดยสารต่อวันทั้งหมด คือ 422,400 คน

## โครงข่าย
### รถไฟใต้ดิน
องค์การขนส่งมวลชนมหานครแอตแลนตา มีเส้นทางรถไฟใต้ดิน  จำนนวน 38 สถานี สี่เส้นทาง ได้แก่
* สายสีแดง (หรือสายเหนือ-ใต้)
* สายสีทอง (หรือสายตะวันออกเฉียงเหนือ-ใต้)
* สายสีน้ำเงิน (หรือสายตะวันออก-ตะวันตก)
* สายสีเขียว (หรือสาย Proctor Creek) มีทั้งเส้นทางใต้ดิน เสมอดิน และยกระดับ

### รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
* รายชื่อระบบรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* MARTA website
* MARTA Breeze website 
* New Georgia Encyclopedia article
* Georgia Regional Transportation Authority website
* Clayton County C-TRAN website 
* Cobb Community Transit website 
* Gwinnett County Transit website 
* nycsubway.org Atlanta page
* The Clueless Commuter's Guide to MARTA
* Citizens for Progressive Transportation - Atlanta Chapter 
* Railfanning.org: MARTA Profile 
* MARTA rail lines integrated with google maps
* 5 Points Station Map 
* Atlanta Magazine - ''Where It All Went Wrong'' 

องค์การขนส่งมวลชนมหานครแอตแลนตา
แอตแลนตา
แอตแลนตา
หมวดหมู่:การขนส่งในรัฐจอร์เจีย
รถไฟเขตเมืองมัชฮัด

**รถไฟเขตเมืองมัชฮัด** เป็นระบบขนส่งมวลชนในเมืองมัชฮัด เป็นระบบขนส่งมวลชนแห่งที่สองในประเทศอิหร่าน

เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1999 เปิดให้บริการในวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2011

เริ่มแรกมีระยะทาง  22 สถานี เปิดให้บริการวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2011 ระหว่างสถานี Nakhrisi และ Vakilabad

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Mashad Urban Railway Corp 

มัชฮัด
ยูนิกยูนิต

**ยูนิค ยูนิต** (; ) เป็นกลุ่มโปรเจกต์ที่สร้างขึ้นหลังจากการทำงานร่วมกันระหว่างเอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์และฮุนได PYL (Premium Younique Lifestyle) และมีสมาชิกคนหนึ่งจากกลุ่มต่างๆในค่ายเอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ สมาชิกของกลุ่มมีทั้งสิ้น 6 คน ได้แก่ อึนฮยอก ซุปเปอร์จูเนียร์, ฮโยยอน เกิลส์เจเนอเรชัน, เฮนรี่ ซูเปอร์จูเนียร์ เอ็ม,ลู่หาน เอ็กโซ, แทมิน ชายนี่ และไค เอ็กโซ

## สมาชิก

## อดีตสมาชิก

## ผลงาน
### ซิงเกิ้ลอัลบั้ม
* 2012: PYL Younique Volume 1

 

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีป็อปสัญชาติเกาหลีใต้
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเคป็อป
โรงเรียนวัดแม่เฉย

**โรงเรียนวัดแม่เฉย** เป็นโรงเรียนประจำหมู่บ้านแม่เฉย ตั้งอยู่ที่ บ้านแม่เฉย ตำบลด่านนาขาม อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอุตรดิตถ์เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ โรงเรียนวัดแม่เฉย เป็นสถานศึกษารางวัลโรงเรียนพระราชทานในระดับประถมศึกษา ปัจจุบันโรงเรียนแบ่งการเปิดการสอนเป็น ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ระดับประถมศึกษา และระดับก่อนประถมศึกษา 

โรงเรียนวัดแม่เฉย แยกมาจาก "โรงเรียนประชาบาลตำบลบ้านด่านนาขาม" เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกในปี พ.ศ. 2475 โดยอาศัยศาลาการเปรียญวัดแม่เฉย เป็นสถานที่เรียน

ปัจจุบันโรงเรียนวัดแม่เฉยเปิดทำการเรียนการสอนเป็น 3 ระดับชั้น คือระดับก่อนประถมศึกษา ระดับประถมศึกษา และระดับมัธยมศึกษาตอนต้น มีนายภราดร เชียงส่ง ดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการโรงเรียนวัดแม่เฉยคนปัจจุบัน

## ประวัติโรงเรียน
left|thumb|100px|น้ำดื่มไอโอดีนในโรงเรียนวัดแม่เฉย
โรงเรียนวัดแม่เฉย จัดตั้งในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ วันที่ 14 กันยายน พ.ศ.  2475 ในพื้นที่บ้านแม่เฉย ตำบลบ้านด่านนาขาม อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ โดยใช้พื้นที่ของวัดแม่เฉย อันเป็นวัดประจำหมู่บ้านเป็นที่ตั้งโรงเรียน โดยแยกนักเรียนมาจาก โรงเรียนประชาบาลตำบลบ้านด่านนาขาม ในปี พ.ศ. 2484 นายศูนย์ ใจน้อย และประชาชนได้จัดหาโต๊ะ เก้าอี้ และกระดานดำ พร้อมกับให้นักเรียนย้ายมาเรียนที่ศาลาวัดแม่เฉย มีครูทั้งหมด 4 คน ปัจจุบันโรงเรียนมีเนื้อที่รวมทั้งหมด 6 ไร่ 2 งาน 81 ตารางวา 

ปีการศึกษา พ.ศ. 2556 เปิดทำการสอนเป็น 3 ระดับชั้น คือระดับก่อนประถมศึกษา ระดับประถมศึกษา และระดับมัธยมศึกษา มีนักเรียนรวมทั้งสิ้น 172 คน ห้องเรียน 11 ห้อง

## รายนามผู้บริหารสถานศึกษา
โรงเรียนวัดแม่เฉย มีผู้บริหารนับตั้งแต่เริ่มก่อตั้งใน พ.ศ. 2484 จนถึงปัจจุบัน (พ.ศ. 2556) นับได้ 72 ปี มีรายนามดังต่อไปนี้

## พื้นที่ของสถานศึกษา
thumb|200px|โรงเรียนวัดแม่เฉย
### อาณาบริเวณของสถานศึกษา
**โรงเรียนวัดแม่เฉย** ตั้งอยู่บนเนินเขาภายในวัดแม่เฉย หมู่บ้านแม่เฉย ตำบลบ้านด่านนาขาม อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์  

### อาคารสถานที่

## การจัดการศึกษา
left|thumb|150px|นักเรียนโรงเรียนวัดแม่เฉย

### ระดับอนุบาล
* อ.1, อ.2 ระดับละ 1 ห้อง รวมจำนวน 2 ห้อง
### ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น
* ป.1, ป.2, ป.3, ป.4, ป.5, ป.6 ระดับละ 1 ห้อง รวมจำนวน 6 ห้อง
### ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
* ม.1, ม.2, ม.3 ระดับละ 1 ห้อง รวมจำนวน 3 ห้อง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการโรงเรียนวัดแม่เฉย 

วัดแม่เฉย
วัดแม่เฉย
แม่เฉย
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก

**สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก** (; ; ) เป็นหนึ่งในสาธารณรัฐสิบห้าแห่งที่ประกอบกันเป็นสหภาพโซเวียต ได้รับการจัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1924 และในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1991 ได้กลายเป็นรัฐเอกราชโดยเปลี่ยนชื่อประเทศเป็น "สาธารณรัฐอุซเบกิสถาน"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สาธารณรัฐโซเวียต
หมวดหมู่:อดีตรัฐสมาชิกสหประชาชาติ
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อุซเบกิสถาน
อ
องค์การห้ามอาวุธเคมี

**องค์การห้ามอาวุธเคมี** () เป็นองค์การระหว่างประเทศ ตั้งอยู่ที่กรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ สนับสนุนและทวนสอบการเข้าร่วมเป็นภาคีอนุสัญญาว่าด้วยอาวุธเคมีซึ่งห้ามใช้อาวุธเคมีและกำหนดให้ต้องทำลายอาวุธเคมีที่ภาคีมีในครอบครอง 

ในปี 2556 องค์การได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:องค์การระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:องค์การที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ
หมวดหมู่:เดอะเฮก
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค

**สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค** (; ) เป็นหนึ่งใน 15 สาธารณรัฐองค์ประกอบ (constituent republic) ของ สหภาพโซเวียต ก่อตั้งเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 1920 เริ่มแรกถูกเรียกว่า สาธารณรัฐสังคมนิยมปกครองตนเองคีร์กีซ (Kirghiz ASSR)  และเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต ต่อมาวันที่ 15-19 เมษายน 1925 ถูกเปลี่ยนชื่อใหม่ว่า สาธารณรัฐสังคมนิยมปกครองตนเองโซเวียตคาซัค และในวันที่ 5 ธันวาคม 1936 ถูกยกระดับให้กลายเป็น สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค (Kazakh SSR) 

ในช่วงระหว่าง ปี 1950 – 1960 พลเมืองโซเวียตถูกกระตุ้นให้ตั้งถิ่นฐานยังโครงการดินแดนบริสุทธิ์ของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค การไหลหลั่งเข้ามาของผู้อพยพย้ายถิ่นเช่น รัสเซีย (อพยพเข้ามาเป็นส่วนใหญ่) ยูเครน เยอรมัน ยิว เบลารุส และ เกาหลี ทำให้เกิดการผสมผสานในหลายเชื้อชาติจนมีจำนวนของชาวต่างชาติมากกว่าชาวพื้นเมือง ซึ่งเป็นผลทำให้มีการใช้ภาษาคาซัคน้อยลงแต่ก็ถูกนำกลับมาใช้อีกตั้งแต่ถูกแยกตัวออกมาเป็นอิสระ วันที่ 10 ธันวาคม 1991 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัคได้เปลี่ยนชื่อเป็น  **[[สาธารณรัฐคาซัคสถาน]]**  และแยกตัวเป็นอิสระจาก สหภาพโซเวียต ในวันที่ 16 ธันวาคม ปีเดียวกัน ซึ่งคาซัคสถานเป็นสาธารณรัฐสุดท้ายที่แยกตัวออกมาก่อนที่จะเกิดการล่มสลายของสหภาพโซเวียต

## ประชากร
จากการสำรวจประชากรในปี 1897-1970 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค ประกอบด้วยเชื้อชาติคาซัค 81.7% ของประชากรทั้งหมด เชื้อชาติรัสเซีย 10.95% ของประชากรทั้งหมด เชื้อชาติยูเครน 1.91% ของประชากรทั้งหมด ชาวตาตาร์ 1.34% ของประชากรทั้งหมด ชาวอุยเกอร์ 1.34% ของประชากรทั้งหมด และเชื้อชาติอุซเบก 0.7% ของประชากรทั้งหมด

thumb|left|320px|ตารางแสดงการขยายตัวของประชากรในคาซัคสถาน ค.ศ. 1897-1970

ที่มา: Ethnic Composition of Kazakhstan (census data)

## เศรษฐกิจ
ก่อนยุคโซเวียต คาซัคสถานแทบจะไม่มีอุตสาหกรรมหรือการเกษตรขนาดใหญ่เลย ประชากรส่วนใหญ่เป็นชนเผ่าเร่ร่อนในทุ่งหญ้าหรือคนเลี้ยงสัตว์ แม้ว่าสหภาพโซเวียตจะสามารถพัฒนาอุตสาหกรรมที่เจริญรุ่งเรืองและนำการเกษตรมาสู่คาซัคสถานได้ แต่การพัฒนาเหล่านี้ก็มาพร้อมกับต้นทุนมหาศาล การบังคับรวมฟาร์ม ข้อจำกัดของระบบราชการ การวางแผนเศรษฐกิจแบบรวมศูนย์ และการให้ความสำคัญกับอุตสาหกรรมหนักมากเกินไป ล้วนก่อให้เกิดปัญหาทั้งด้านโครงสร้างและกำลังแรงงานต่อเศรษฐกิจของคาซัคสถาน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ''Kazakhstan: Seven Year Plan for Prosperity'' by Dinmukhamed Konayev, a 1958 Soviet propaganda booklet

หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2463
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศคาซัคสถาน
หมวดหมู่:สาธารณรัฐโซเวียต
หมวดหมู่:อดีตรัฐสมาชิกสหประชาชาติ
ค
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน

**สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน** (; ) เป็นหนึ่งใน 15 สาธารณรัฐองค์ประกอบ (constituent republic) ของสหภาพโซเวียต สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมนก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการตั้งแต่ปี 1921 ถึงปี 1991 ในตอนแรกเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 1921 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมนได้ก่อตั้งขึ่นจากแคว้นเติร์กเมนของสาธารณรัฐปกครองตนเองสังคมนิยมโซเวียตเตอร์กิสถาน ก่อนที่จะถูกก่อตั้งขึ้นในวันที่ 13 พฤษภาคม 1925 อันเป็นสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียตที่แยกกันเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน

ตั้งแต่พรมแดนของเติร์กเมนิสถานไม่มีการเปลี่ยนแปลง ในวันที่ 22 สิงหาคม 1990 เติร์กเมนิสถานประกาศอธิปไตยเหนือกฎหมายของสหภาพโซเวียต และในวันที่ 27 ตุลาคม 1991 เติร์กเมนิสถานประกาศเป็นเอกราชและสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น **[[เติร์กเมนิสถาน]]**

ในทางภูมิศาสตร์ เติร์กเมนิสถานมีพรมแดนติดกับ อิหร่าน และ อัฟกานิสถานไปทางทิศใต้ ทะเลแคสเปียน ไปทางตะวันตก คาซัคสถานไปทางทิศเหนือ และ อุซเบกิสถานไปทางทิศตะวันออก

## อ้างอิง

* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ''Turkmenia: Man Masters the Desert'' by Balysh Ovezov.

หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศเติร์กเมนิสถาน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2464
หมวดหมู่:สาธารณรัฐโซเวียต
หมวดหมู่:อดีตรัฐสมาชิกสหประชาชาติ
ต
เทศบาลตำบลบัวงาม

**เทศบาลตำบลบัวงาม** อาจหมายถึง
*เทศบาลตำบลบัวงาม (อำเภอดำเนินสะดวก) จังหวัดราชบุรี
*เทศบาลตำบลบัวงาม (อำเภอเดชอุดม) จังหวัดอุบลราชธานี

บัวงาม
องค์การขนส่งอ่าวแมสซาชูเซตส์

**การคมนาคมอ่าวแมสซาชูเซตส์** () เป็นการขนส่งสาธารณะขนาดใหญ่ในเขตเกรตเทอร์บอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1964 โดยดำเนินการต่อเนื่องจาก Metropolitan Transit Authority (MTA) ในปี ค.ศ. 2008 มีผู้โดยสารเฉลี่ยวันละ 1.3 ล้านคน (รถไฟใต้ดิน 598,200 คน)

การคมนาคมอ่าวแมสซาชูเซตส์ดำเนินการระบบขนส่งต่าง ๆ ดังนี้ รถไฟชานเมือง, รถไฟใต้ดิน, รถไฟฟ้ารางเบา, รถโดยสารประจำทาง, รถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ, รถโดยสารประจำทางไฟฟ้า และ เรือเฟอร์รี

## โครงข่าย
### รถโดยสารประจำทาง

### รถไฟใต้ดิน
thumb|left|แผนที่ทางภูมิศาสตร์
รถไฟใต้ดินมีจำนวนสามเส้นทาง ได้แก่
* 
* 
* 

และมีเส้นทางรถไฟฟ้ารางเบา 2 เส้นทาง คือ 
* 
* สายความเร็วสูงแอชมอนต์–มัตตาแพน (ส่วนหนึ่งของสายสีแดง)

### รถไฟชานเมือง
* สายแฟร์เมาต์
* สายฟิตช์เบิร์ก
* สายฟรามิงแฮม/วอร์เซสเตอร์
* สายแฟรงกลิน
* สายกรีนบุช
* สายฮาเวอร์ฮิล
* สายโอลด์โคโลนี
* สายโลเวล
* สายนีดแฮม
* สายนิวเบอรีพอร์ต/ร็อคพอร์ต
* สายโพรวิเดนซ์/สตาฟตัน

## ดูเพิ่ม
* รัฐแมสซาชูเซตส์
* รายชื่อระบบรถไฟและรถไฟฟ้าชานเมือง
* รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
* รายชื่อระบบรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ
* รายชื่อระบบรถรางและรถไฟฟ้ารางเบา

## อ้างอิง

* Bierman, Noah, "Transit archeology: Tour of abandoned subway network offers a glimpse of how the T was built", Boston Globe, Saturday, December 26, 2009.
* Cheape, Charles W., ''Moving the masses: urban public transit in New York, Boston, and Philadelphia, 1880-1912'', Harvard University Press, 1980. ISBN 0-674-58827-4
* Lupo, Alan; Colcord, Frank; Fowler, Edmund P., *Rites of way: the politics of transportation in Boston and the U.S. city*, 3rd edition, Little, Brown, 1971
* Van Hattem, Matt, "Massachusetts Bay Transportation Authority (MBTA): Boston's commuter railroad and transit agency" , *Trains* magazine, Wednesday, July 5, 2006

## แหล่งข้อมูลอื่น

*MBTA official site
*Massachusetts Bay Commuter Railroad Company (MBCR) 
*Official EOT/MBTA Transit Commitment documents 
*State Transportation Improvement Plan (STIP) 
*Official Green Line extension website
*Official South Coast Rail website
*History of the MBTA (official)
*TransitHistory  Discussion of the MBTA, Greater Boston Transit and national transit.
*Boston Street Railway Association Boston-based historical organization.
*MBTA history (archived 2007)
*nycsubway.org — Boston Transit: The MBTA (station by station history and photographs)
*Boston Elevated-Subway and Tunnel System Map, 1934 - Collection of the City Record and Boston News-Letter
*MBTA Vehicle Inventory1
*Statistics and video tours of major elements of the MBTA

หมวดหมู่:การขนส่งในรัฐแมสซาชูเซตส์
หมวดหมู่:องค์การขนส่งอ่าวแมสซาชูเซตส์
อ่าวแมสซาชูเซตส์
หมวดหมู่:รถไฟฟ้ารางเบาในสหรัฐ
อ่าวแมสซาชูเซตส์
อ่าวแมสซาชูเซตส์
อาร์ตป็อป

**อาร์ตป็อป** ( เขียนอีกอย่างว่า art-pop หรือ artpop) เป็นรูปแบบเพลงป็อปที่มีการกำหนดไว้อย่างคลุมเครือ ซึ่งได้รับอิทธิพลจาก ทฤษฎีศิลปะ เช่นเดียวกับแนวคิดจากสื่อศิลปะประเภทอื่นอย่าง แฟชัน วิจิตรศิลป์ ภาพยนตร์ และวรรณกรรมกลุ่มล้ำยุค แนวเพลงนี้ได้รับอิทธิพลจากการผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมระดับสูงและวัฒนธรรมระดับต่ำของ ศิลปะประชานิยม และเน้นที่สัญลักษณ์ ลีลา และท่าทางมากกว่าการแสดงออกส่วนตัว นักดนตรีแนวป็อปอาร์ตอาจฉีกแนวไปจากผู้ฟังเพลงป็อปดั้งเดิมและขนบธรรมเนียมดนตรีร็อก โดยสำรวจแนวทางและความคิด แบบหลังยุคนวนิยม แทน เช่น สถานะของป็อปในฐานะพาณิชยศิลป์ แนวคิดเรื่องการประดิษฐ์และตัวตน และคำถามเกี่ยวกับความถูกต้องทางประวัติศาสตร์

ตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษ 1960 นักดนตรีป็อปชาวอังกฤษและอเมริกัน เช่น ไบรอัน วิลสัน,  ฟิล สเปกเตอร์ และเดอะบีเทิลส์ เริ่มนำแนวคิดของขบวนการป็อปอาร์ตเข้ามาใช้ในการบันทึกเสียงของพวกเขา นักดนตรีป็อปอาร์ตชาวอังกฤษหลายคนได้รับอิทธิพลจากการเรียน ศิลปะในโรงเรียน ในขณะที่ในอเมริกา แนวเพลงนี้ได้รับอิทธิพลจากศิลปินป็อปอย่าง แอนดี วอร์ฮอล และวงเดอะเวลเวตอันเดอร์กราวด์  "ยุคทอง" ของป็อปอาร์ตในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 ท่ามกลางศิลปินแกลมร็อก เช่น เดวิด โบอี และร็อกซีมิวสิก ที่เปิดรับการฟู่ฟ่าแบบละครเวทีและวัฒนธรรมประชานิยมทิ้งขว้าง

ประเพณีของป็อปอาร์ตยังคงดำเนินต่อไปในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 และ 1980 ผ่านรูปแบบต่าง ๆ เช่น โพสต์พังก์และซินท์ป็อป รวมถึงแนวเพลงนิวโรแมนติกของอังกฤษ พัฒนาต่อไปกับศิลปินที่ปฏิเสธเครื่องดนตรีและโครงสร้างร็อกแบบดั้งเดิม แต่กลับเลือกใช้รูปแบบดนตรีแดนซ์และเครื่องสังเคราะห์เสียงแทน ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 2010 แนวโน้มศิลปะป็อปอาร์ตใหม่ ๆ เกิดขึ้น เช่น ศิลปินฮิปฮอปที่นำ ทัศนศิลป์มาใช้ และศิลปินเวเพอร์เวฟที่สำรวจความรู้สึกของทุนนิยมร่วมสมัยและอินเทอร์เน็ต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ดนตรีโพรเกรสซิฟ
หมวดหมู่:ประเภทดนตรีป็อป
หมวดหมู่:ป็อปอาร์ต
ปาดัง

**ปาดัง** () เป็นเมืองใหญ่สุดของชายฝั่งตะวันตกของเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย และเป็นเมืองเอกของจังหวัดสุมาตราตะวันตก ปาดังมีพื้นที่ทั้งหมด  และมีประชากรทั้งหมด 923,544 คน จากการสำมะโนประชากรปี 2013

## การแบ่งเขตการปกครอง
ปาดังมีการแบ่งเขตการปกครองออกเป็นทั้งหมด 11 ตำบล (*kecamatan*): 
*บังกัส เตลุก กาบัง 
*โกโต ตังอะห์ 
*กุรันจิ 
*ลูบัก เบกาลัง 
*ลูบัก กิลังอัน
*นังกาโล
*ปาดัง บาราต 
*ปาดัง เสเลตัน 
*ปาดัง ติเมอร์ 
*ปาดัง อุตระ 
*เปาห์

## ภูมิอากาศ

หมวดหมู่:นครในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:จังหวัดสุมาตราตะวันตก
รถไฟใต้ดินเมเดยิน

**รถไฟใต้ดินเมเดยิน** () เป็นระบบขนส่งมวลชนในเมืองเมเดยิน ประเทศโคลอมเบีย ปัจจุบันมีจำนวน 2 เส้นทาง

## โครงสร้าง
### เส้นทาง
มีสองเส้นทาง: *สายเอ* จำนวน 21 สถานี และ *สายบี* จำนวน 6 สถานี นอกจากนี้ ยังมีอีก 3 เส้นทางซึ่งเป็นรถไฟกระเช้า

### สถานี
27 สถานี

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น
*The official webpage of the Metro de Medellín 
*Civica, the official webpage of the AFC of Metro de Medellín  
*Metro de Medellín at urbanrail.net

เมเดยิน
จิ้งจกบ้านหางแบน

**จิ้งจกบ้านหางแบน** (; ) สัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่ง จำพวกจิ้งจกบ้าน ในวงศ์จิ้งจกและตุ๊กแก (Gekkonidae) บางครั้งจัดให้อยู่ในสกุล *[[Cosymbotus]]*

มีลักษณะและพฤติกรรมทั่วไปรวมถึงขนาดเหมือนกับจิ้งจกบ้านหางหนาม (*H. frenatus*) ซึ่งเป็นจิ้งจกบ้านอีกชนิดหนึ่งที่พบได้กว้างขวางและหลากหลายเช่นเดียวกัน หากแต่จิ้งจกบ้านหางแบนพังผืดที่ตีนจะมีมากกว่า และส่วนหางที่เหยียดหางตรงและมีขอบหางค่อนข้างแบน และรูปร่างลำตัวโดยรวมแบนข้างมากกว่า และหากเมื่อเกาะกับวัสดุที่มีสีอ่อนหรือมีแสงสว่าง จะเปลี่ยนสีลำตัวออกไปทางเหลืองอ่อน

จิ้งจกบ้านหางแบน พบได้ทั่วไปตามบ้านเรือนในทวีปเอเชีย และมีบางส่วนแพร่ขยายพันธุ์ในสหรัฐอเมริกาด้วย โดยถูกนำเข้าไปในฐานะสัตว์เลี้ยง 

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* Anderson, J. 1871 A list of the reptilian accession to the Indian Museum, Calcutta, from 1865 to 1870, with a description of some new species. J. Asiat. Soc. Bengal, Calcutta, 40, part 11(1): 12–39.
* Annandale, N. 1907 Reports on a collection of batrachia, reptiles and f ish from Nepal and the western Himalayas. Lacertilia. Records of the Indian Museum, 1:151-155
* Kober, I. 2004 Der Saumschwanz-Hausgecko (Cosymbotus platyurus): Haltung und Nachzucht im Terrarium und im Freilauf. Draco 5 (18): 68–75
* Krysko, K.L. And Keidra J. Daniels 2005 A Key to the Geckos (Sauria: Gekkonidae) of Florida. Caribbean Journal of Science 41 (1): 28–36
* Myers, George Sprague 1943 The Lizard Names Platyurus and Cosymbotus. Copeia 1943 (3):192
* Schneider, J.G. 1797 Amphibiorum Physiologiae Specimen Alterum Historiam et Species Generis Stellionum seu Geckonum Sistens. Frankfurt (Oder), C. L. F. Aitzi (2): 30

## แหล่งข้อมูลอื่น
* A technical description (1980) of the species, as found on the island of Komodo. The heading is the older name of *Platyurus platyurus*, but note the near-identical forelimb (A.) as the one depicted above.
*Baby Cosymbotus platyurus Photos
*Adult Cosymbotus platyurus Photos

หมวดหมู่:วงศ์จิ้งจกและตุ๊กแก
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
เมโทรเรล (ลอสแอนเจลิส)

**เมโทรเรล** เป็นระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูงในเมืองลอสแอนเจลิส ประกอบด้วยหกส้นทาง แบ่งเป็น รถไฟใต้ดิน 2 สาย และรถไฟฟ้ารางเบา 4 สาย จำนวน 80 สถานี ผู้โดยสารเฉลี่ยรายวัน 362,904 คน ดำเนินการโดย Los Angeles County Metropolitan Transportation Authority ตั้งแต่ ค.ศ. 1990

## โครงข่ายปัจจุบัน
### เส้นทาง
#### รถไฟใต้ดิน
:25px **[[รถไฟใต้ดินลอสแอนเจลิส สายสีแดง|สายสีแดง]]** เป็นระบบรถไฟใต้ดิน วิ่งจากสถานี Downtown Los Angeles ไปยัง North Hollywood

:25px **[[รถไฟใต้ดินลอสแอนเจลิส สายสีม่วง|สายสีม่วง]]** เป็นระบบรถไฟใต้ดิน วิ่งจากสถานี Downtown Los Angeles ไปยัง Koreatown/Mid-Wilshire

#### รถไฟรางเบา
:25px **[[รถไฟใต้ดินลอสแอนเจลิส สายสีน้ำเงิน|สายสีน้ำเงิน]]** เป็นระบบรถไฟฟ้ารางเบา วิ่งจากสถานี Financial District ไปยัง Long Beach

:25px **[[รถไฟใต้ดินลอสแอนเจลิส สายสีเขียว|สายสีเขียว]]** เป็นระบบรถไฟฟ้ารางเบา วิ่งจากสถานี Redondo Beach ไปยัง Norwalk

:25px **[[รถไฟใต้ดินลอสแอนเจลิส สายสีทอง|สายสีทอง]]** เป็นระบบรถไฟฟ้ารางเบา วิ่งจากสถานี East Los Angeles ไปยัง Pasadena

:25px **[[รถไฟใต้ดินลอสแอนเจลิส สายเอ็กซ์โป|สายเอ็กซ์โป]]** เป็นระบบรถไฟฟ้ารางเบา วิ่งจากสถานี Downtown Los Angeles ไปยัง Culver City

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
*Gold Line - Foothill Extension  — *Construction Authority website*
*History of the Metro Rail System 
*The Transit Coalition 
*Network map (to-scale)
*Los Angeles Metro System on Google Maps
*Google map of Metro Rail Stations


ลอสแอนเจลิส
หมวดหมู่:รถไฟฟ้ารางเบาในสหรัฐ
หมวดหมู่:การขนส่งในรัฐแคลิฟอร์เนีย
จิ้งจกบ้านหางหนาม

**จิ้งจกบ้านหางหนาม** (; ) สัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่ง จำพวกจิ้งจกบ้าน อยู่ในวงศ์จิ้งจกและตุ๊กแก   (Gekkonidae)

จิ้งจกบ้านหางหนาม นับเป็นจิ้งจกอีกชนิดหนึ่งที่พบได้หลากหลายและกว้างขวางที่สุด เป็นจิ้งจกที่มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเริ่มแพร่พันธุ์ในหลายประเทศทั่วโลก ทั้งแอฟริกาตะวันออก, นิวกินี, เม็กซิโก, มาดากัสการ์ และออสเตรเลีย  พบเห็นได้ทั่วไปตามที่พักอาศัย  เช่น บ้านเรือน โดยเฉลี่ยลำตัวจะมีความยาว 3 นิ้ว ตัวเต็มวัยอาจจะถึง 5 นิ้ว มีสีน้ำตาลอ่อนจนถึงเข้ม หางค่อนข้างกลม มีหนามอยู่บริเวณด้านข้าง ตัวเมียวางไข่คราวละ 2 ฟอง ไข่จะใช้เวลาฟักประมาณ 50-65 วัน ตัวอ่อนที่ออกจากไข่จะมีขนาดประมาณ 2 นิ้ว วงจรชีวิตมีอายุประมาณ 5-10 ปี การงอกใหม่ของหางจิ้งจกใช้เวลาประมาณ 2-6 สัปดาห์ ระยะเวลาขึ้นอยู่กับขนาดของหางที่ขาดหายไป 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
*
*Interaction of Asian House geckos and Wasps 
*Gecko whoopee, introduced Asian House Geckos in Laguna de Apoyo Nature Reserve, Nicaragua

หมวดหมู่:วงศ์จิ้งจกและตุ๊กแก
เมโทรเรล (ไมแอมี)

**เมโทรเรล** เป็นระบบขนส่งมวลชนหลักในเขตเกรทเตอร์ไมแอมี รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา ปัจจุบันมีจำนวน 2 เส้นทาง คือ สายสีเขียวและสายสีส้ม นอกจากนี้ยังมีเส้นทางรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานอีกด้วย

## สถิติผู้โดยสาร

 สถิติสูงสุด

## เส้นทาง

## การปรากฏในสื่อต่าง ๆ
### เกม
* ซับเวย์เซิร์ฟเฟอส์ เวิลด์ทัวร์: ไมแอมี (มิถุนายน 2556)

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Metrorail Homepage
*Transit Network Map of Dade County (to scale)


ไมแอมี
หมวดหมู่:การขนส่งในรัฐฟลอริดา
รถไฟใต้ดินมักกะฮ์

**รถไฟใต้ดินมักกะฮ์** เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมืองมักกะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย โดยสายแรกที่เปิดให้บริการมีชื่อว่า *Al Mashaaer Al Mugaddassah Metro* ระยะทาง  เปิดให้บริการในเดือน พฤศจิกายน ค.ศ. 2010

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง

## อ้างอิง

## หมายเหตุ

มักกะฮ์
ประสิทธิภาพควอนตัม

[thumb|right|300px|กราฟแสดงการเปลี่ยนแปลงของประสิทธิภาพควอนตัมด้วยความยาวคลื่นของชิป CCD ใน[กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลและกล้องถ่ายภาพสนามกว้างและดาวเคราะห์ 2]]

**ประสิทธิภาพควอนตัม** (อังกฤษ: quantum efficiency) (QE) หรือ **อุบัติการณ์โปรตอนถูกแปลงไปเป็นอิเล็กตรอนตามอัตราส่วน** (IPCE)  คือ ปริมาณที่บ่งบอกถึงความไวต่อการรับแสงของอุปกรณ์ เช่น ฟิลม์สำหรับถ่ายภาพ หรือ อุปกรณ์สำหรับชาร์จประจุไฟฟ้าคู่ควบ (CCD) โดยที่เปอร์เซ็นต์ของโฟตอนของแสงที่พุ่งเข้าชนพื้นผิวที่ไวต่อปฏิกิริยาซึ่งจะทำให้เกิดขั้วคู่ โฮล-อิเล็กตรอนขึ้น มันคือการตรวจวัดความแม่นยำเที่ยงตรงของอุปกรณ์ทางไฟฟ้าที่มีความไวต่อแสง เนื่องจากพลังงานของโฟตอนขึ้นอยู่กับ (ความถูกต้องเที่ยงตรงกว่า, ได้สัดส่วนพอเหมาะกับ) ความยาวคลื่นของตัวมันเอง, QE จะถูกใช้บ่อย ๆ ในการวัดเกินกว่าในย่านของความแตกต่างของความยาวคลื่นเพื่อแสดงคุณลักษณะพิเศษของค่าประสิทธิภาพของอุปกรณ์ที่มีต่อแต่ละค่าระดับพลังงานของโฟตอน QE สำหรับโฟตอนที่มีพลังงานต่ำกว่าช่องว่างพลังงานนั้นจะมีค่าเป็นศูนย์ ฟิล์มถ่ายภาพโดยทั่วไปแล้วจะมีค่า QE น้อยกว่า 10%, ในขณะที่ CCDs สามารถมี QE ดีกว่า 90% ในบางช่วงของความยาวคลื่น

### ประสิทธิภาพควอนตัมของเซลล์แสงอาทิตย์

ค่าประสิทธิภาพควอนตัมของเซลล์แสงอาทิตย์แสดงถึงปริมาณของกระแสไฟฟ้าที่เซลล์จะผลิตได้เมื่อมีการฉายรังสีโฟตอนโดยเฉพาะของความยาวคลื่น ถ้าประสิทธิภาพควอนตัมของเซลล์ถูกนำมารวมโดยทั่วตลอดทั้งสเปกตรัมคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าของพลังงานแสงอาทิตย์แล้ว, หนึ่งคือสามารถประเมินปริมาณของกระแสซึ่งเซลล์จะผลิตได้เมื่อสัมผัสกับแสงแดด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สเปกโทรสโกปี
หมวดหมู่:ปริมาณทางกายภาพ
หมวดหมู่:Quantum electronics
หมวดหมู่:Engineering ratios
กุญแจ (แก้ความกำกวม)

**กุญแจ** อาจหมายถึง
* กุญแจ
* ลูกกุญแจ
* แม่กุญแจ
* กุญแจเสียงหรือกุญแจประจำหลัก
* กุญแจรหัส
* โดยปริยายหมายถึงสิ่งสำคัญหรือแก่นสาร
บลูอีเกิล (หนังสือการ์ตูน)

**บลูอีเกิล** () เป็นตัวละครการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรจากมาร์เวลคอมิกส์ ซึ่งปรากฎตัวครั้งแรกในนามของทีมซูเปอร์ฮีโรของ สควาดรอน สุพรีม ในการ์ตูนเรื่องดิ อเวนเจอร์ส ฉบับที่ 85 (กุมภาพันธ์ 1971) ในชื่อ **อเมริกันอีเกิล** ต่อมาในชื่อ **แค็พ'เอ็นฮอว์ก** ในการ์ตูนเรื่องดิ อเวนเจอร์ส* ฉบับที่ 148 (มิถุนายน 1976) และต่อมาได้ชื่อว่า *'บลูอีเกิล''' ในการ์ตูนเรื่องสควาดรอน สุพรีม ฉบับที่ 1 (กันยายน 1985) 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตัวละครมาร์เวลคอมิกส์
กัปตันอุลตร้า

**กัปตันอุลตร้า** () เป็นตัวละครการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรตลกจากมาร์เวลคอมิกส์ ปรากฏตัวครั้งแรกในการ์ตูนเรื่อง แฟนแทสติกโฟร์ ฉบับที่ 177 (ธันวาคม 1976) สร้างสรรค์โดย รอย โธมัส ,จอร์จ เปเรซ และโจ ซินนอทท์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Marvel Directory entry

หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโร่ในมาร์เวลคอมิกส์
หมวดหมู่:ตัวละครมาร์เวลคอมิกส์
สไปเดอร์-แมน (ไมล์ โมราเลส)

**ไมล์ โมราเลส** () เป็นตัวละครการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรจากมาร์เวลคอมิกส์ ปรากฏโดยเฉพาะในการ์ตูนซีรีส์รายเดือน อัลติเมตคอมิกส์: สไปเดอร์-แมน สร้างสรรค์โดยนักเขียน Brian Michael Bendis และนักวาด Sara Pichelli

ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูน อัลติเมตฟอลล์เอาท์ ฉบับที่ 4 (สิงหาคม 2011) หลังจากการตายของปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ เป็นวัยรุ่นอเมริกันเชื้อสายแอฟริกันและลาติน ไมล์เป็นไอ้แมงมุมคนที่ 2 ในอัลติเมตมาร์เวล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* World of Black Heroes: Miles Morales Biography

หมวดหมู่:ตัวละครมาร์เวลคอมิกส์
หมวดหมู่:ตัวละครในสไปเดอร์-แมน
หมวดหมู่:ตัวละครในอเวนเจอร์ส (หนังสือการ์ตูน)
หมวดหมู่:เจ้าหน้าที่ชีลด์
หมวดหมู่:ตัวละครชาวปวยร์โตรีโก
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่สามารถล่องหน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้ทำตัวเป็นศาลเตี้ย
หมวดหมู่:ยอดมนุษย์ปวยร์โตรีโก
หมวดหมู่:ยอดมนุษย์ลาตินอเมริกา
หมวดหมู่:ยอดมนุษย์อเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโร่เด็กในมาร์เวลคอมิกส์
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโรวัยทีน
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโรที่มีการปกปิดตัวตนจริง
จิ้งจกดินลายจุด

**จิ้งจกดินลายจุด** หรือ **จิ้งจกดินสยาม** (; ) สัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกจิ้งจกดิน ในวงศ์จิ้งจกและตุ๊กแก (Gekkonidae) 

เป็นจิ้งจกขนาดเล็ก ลำตัวค่อนข้างยาว  ผิวหนังปกคลุมด้วยเกล็ดละเอียด มีแถวของตุ่มเกล็ดเรียงตัวตลอดแนวของลำตัว นิ้วตีนเรียวไม่มีพังผืดระหว่างนิ้ว สีลำตัวมีความหลากหลาย เช่น สีเทา, สีน้ำตาลเหลือง, สีน้ำตาลเข้ม หรือสีดำ มีลวดลายเป็นแต้มสีน้ำตาลจนถึงดำกระจายอย่างไม่เป็นระเบียบทั่วตัว ซึ่งช่วยให้สามารถพรางตัวกับต้นไม้ หรือพื้นดินได้เป็นอย่างดี อีกทั้งปรับความเข้มอ่อนของสีตัวให้กลมกลืนตามลักษณะพื้นผิวที่เกาะได้ในระดับหนึ่ง แพร่พันธุ์โดยการวางไข่ครั้งละ 2 ฟอง ใต้กองวัสดุเหนือพื้นดิน เปลือกไข่จะบอบบางกว่าไข่ของจิ้งจกที่พบได้ตามบ้าน พบได้ทั่วทุกภาคในประเทศไทย แต่พบได้น้อยในภาคใต้ รวมถึงประเทศอื่น ๆ ใกล้เคียง เช่น พม่า, เวียดนาม, ลาว, กัมพูชา

พบได้ทั้งในป่าและตามที่รกร้างต่าง ๆ ในเขตเมือง เช่น สวนสาธารณะ, สวนหย่อมภายในบ้านเรือน โดยจะมีพฤติกรรมหากินในเวลากลางคืน ตามโคนต้นไม้, พื้นดิน หรือพื้นที่เหนือพื้นดินระดับต่ำ ๆ ในเวลากลางวันจะหลบซ่อนตัว  

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์จิ้งจกและตุ๊กแก
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศลาว
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศกัมพูชา
รถไฟใต้ดินรีโอเดจาเนโร

**รถไฟใต้ดินรีโอเดจาเนโร** () เป็นระบบขนส่งมวลชนในเมืองรีโอเดจาเนโร รัฐรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล เปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1979 พร้อมกับ 5 สถานีเริ่มแรก ปัจจุบัน มีระยะทาง  35 สถานี จำนวนสองเส้นทาง: สาย 1 () สายสาย 2 () โดยมีสถานีร่วม 10 สถานี

ปัจจุบันมีสองเส้นทาง สาย 1 (สายสีส้ม) แนวเส้นทางจากย่านบางส่วนทาทิศเหนือไปยังทิศใต้ เป็นทางใต้ดินเต็มระบบ สถานีปลายทางคือสถานีซาเองส์เปญญา (Saens Peña) และอีปาเนมา/เฌเนรัลโอซอรีอู (Ipanema/General Osório) ส่วนสาย 2 (สายสีเขียว) แนวเส้นทางจากตะวันตกเฉียงเหนือไปยังตะวันออกเฉียงใต้ แต่ก่อนเป็นระบบรถไฟฟ้ารางเบา แต่ได้เปลี่ยนเป็นรถไฟใต้ดินในภายหลัง

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Metro-rio-de-janeiro.jpg|สถานีอูรูไกวยานา (Uruguaiana)
ไฟล์:EstacaoAfonsoPena.JPG|สถานีอาฟงซู (Afonso)
ไฟล์:Metro Rio 01 2013 Estacio 5394.JPG|สถานีอิสตาซีอู (Estácio)
ไฟล์:Metrô Rio - Estação Botafogo 03.jpg|สถานีบอตาโฟกู (Botafogo)
ไฟล์:Inside Cardeal Arcoverde Metro Station - Rio de Janeiro - Brazil.jpg|สถานีการ์เดอัลอาร์โกเวร์ดี (Cardeal Arcoverde)


## ดูเพิ่ม
* รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง
* รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินรีโอเดจาเนโร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Official Website 
*NYCSubway's page on the Rio de Janeiro Metro 
*Cantagalo Station information  
*Rio Trilhos  
*Rio de Janeiro metro map 


รีโอเดจาเนโร
หมวดหมู่:การขนส่งในรีโอเดจาเนโร
รถไฟใต้ดินเม็กซิโกซิตี

[thumb|รถไฟใต้ดินเม็กซิโกซิตีค.ศ. 2015

**รถไฟใต้ดินเม็กซิโกซิตี** () หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า **ระบบการขนส่งสาธารณะ** () เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินในเม็กซิโกซิตี เมืองหลวงของประเทศเม็กซิโก เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกาเหนือ รองจากรถไฟใต้ดินนครนิวยอร์ก ผู้โดยสารต่อปี 1.487 คน ซึ่งหนาแน่นเป็นอันดับที่เก้าของโลก

เมื่อเริ่มแรกมีจำนวน 16 สถานี เปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1969 ปัจจุบันมี 12 เส้นทาง ระยะทาง  195 สถานี

## เส้นทางและสถานี


ไฟล์:MexicoCityMetro.JPG|สาย 1
ไฟล์:Mexico City Metro.jpg|สาย 2
ไฟล์:Metro zapata.jpg|สาย 3
ไฟล์:Metro Canal Del Norte 01.jpg|สาย 4
ไฟล์:Tren NM-83.jpg|สาย 5
ไฟล์:NM-73B en Ferreria.jpg|สาย 6
ไฟล์:MetroSanJoaquinPlatform.JPG|สาย 7
ไฟล์:MetroSanJuanLetranPlatformDF.JPG|สาย 8
ไฟล์:Estación Lázaro Cárdenas (Metro de México, west platform, 2008).jpg|สาย 9
ไฟล์:MetroAgricolaOrientalPlatform.JPG|สาย A
ไฟล์:Túnel en San Lázaro 2.jpg|สาย B
ไฟล์:Metro Tlahuac 11.jpg|สาย 12


## ดูเพิ่ม
* รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินเม็กซิโกซิตี
* รถไฟรางเบาเม็กซิโกซิตี
* รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Mexico City Metro  (official) 


เม็กซิโกซิตี
รถไฟใต้ดินมิลาน

**รถไฟใต้ดินมิลาน** () เป็นระบบขนส่งมวลชนในเมืองมิลาน ประเทศอิตาลี ดำเนินการโดย Azienda Trasporti Milanesi เป็นระบบรถไฟฟ้าที่ยาวที่สุดในอิตาลี ประกอบไปด้วย 4 เส้นทาง ระยะทางทั้งสิ้น  101 สถานี มีผู้โดยสาร 1.15 ล้านคนต่อวัน โดยเส้นทางแรก เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1964 ทำให้เป็นเมืองที่มีระบบรถไฟฟ้าเป็นแห่งที่สอง ต่อจากกรุงโรม

## โครงข่าย

## ดูเพิ่ม

* รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*ATM - Milan's Transportation Company 
*Photos of Milan Metro
*Unofficial detailed Milan Metro & Suburban railways map (PDF)


มิลาน
อี มิน-ฮย็อก (แร็ปเปอร์, เกิด พ.ศ. 2533)

**อี มิน-ฮย็อก** (; ; เกิด 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990) หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ **มินฮย็อก** (Minhyuk) หรือ **ฮูตะ** (Huta) เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดงชาวเกาหลีใต้ เป็นสมาชิกของบีทูบี เขาเป็นนักแสดงสมทบในละครชุดทางโทรทัศน์หลายเรื่องเช่น *[[A New Leaf (TV series)|อะนิวลีฟ]]* และ *[[Sweet, Savage Family|สวีต, ซาเวจแฟมิลี]]*

## อาชีพ
### เปิดตัว
ก่อนที่จะเปิดตัวครั้งแรกในฐานะสมาชิกของ BtoB   มินฮย็อกแสดงละครในช่อง jTBC  เรื่อง 'Living In Chungdamdong  

### 2012: BtoB
กลุ่มหนึ่งได้ออกมินิอัลบั้ม along with an Asia Special Edition และมินฮย็อกเองก็ได้มีส่วนการเขียนเพลง 비밀(Insane)”นอกจากนี้เขายังได้ร่วมแสดงในฐานะนักแสดงนำสำหรับ " 그 입 술 을 뺏 었 어 (Irresistible Lips)ร่วมกับนักแสดงสาว 
Seo Woo.

## ชีวิตส่วนตัว
มินฮย็อกปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ที่ มหาวิทยาลัยดองกุก คณะเอกการดนตรี

## ผลงานเพลง

## ผลงาน
* JTBC 'Living In Chungdamdong' (Pre-debut)
* Mnet Wide 'BtoB Amazon'
* SBS 'MTV The Show 2' (with Yook Sungjae)
* MBC 'Idol QTV Miracle on 7th Street' (with Yook Sungjae)
* JTBC 'Naughty Boy'
* KBS '1 Vs 100' (with Seo Eunkwang)
* SBS MTV Diary
* TVN 'Romantic & Idol 2'
* SBS BTOB B+ Diary
* MBC 'Reckless Family 2'
* Mnet 'Monstar'

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official website 

หมวดหมู่:นักร้องชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นายแบบเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ไอดอลชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงเกาหลีใต้
หมวดหมู่:บุคคลจากโซล
หมวดหมู่:แร็ปเปอร์ชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักเต้นเกาหลีใต้
หมวดหมู่:พิธีกรชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:แร็ปเปอร์จากโซล
หมวดหมู่:สมาชิกของบีทูบี
หมวดหมู่:นักแสดงชายจากโซล
สายมินาโตมิไร

**สายมินาโตมิไร** เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินของบริษัทรถไฟโยโกฮามะมินาโตมิไร เชื่อมต่อระหว่างสถานีโยโกฮามะไปยังย่านไชนาทาวน์ในโยโกฮามะ

## สถานี
*O: จอด; : ไม่จอด

## รถไฟฟ้า
* Tokyu 5050 series 8 คัน
* Tokyu 5050-4000 series 10 คัน
* Y500 series 8 คัน
* Tokyo Metro 7000 series 8-10 คัน
* Tokyo Metro 10000 series 8-10 คัน
* Tobu 9000 series 10 คัน
* Tobu 50070 series 10 คัน
* Seibu 6000 series 10 คัน


ไฟล์:Tokyu 5000 kei Fliner.JPG|Tokyu 5050-4000 series
ไฟล์:Yokohama Minatomirai Railway Y500 Series Y514F Rapid Express.jpg|Y500 series
ไฟล์:Tokyo Metro 7000 series Tōbu Tōjō Line 20171229.jpg|Tokyo Metro 7000 series
ไฟล์:Tokyo metro 10000 kei Fliner.JPG|Tokyo Metro 10000 series
ไฟล์:Touyoko line tobu 9050kei.JPG|Tobu 9000 series
ไฟล์:Touyoko line tobu 50070kei.JPG|Tobu 50070 series
ไฟล์:Seibu 6000 kei Fliner.JPG|Seibu 6000 series


## ดูเพิ่ม
* รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Naka Ward Office guide to the Minatomirai Line
* Minatomirai Line Official Website 
* http://www.urbanrail.net/as/yoko/yokohama.htm 

หมวดหมู่:รถไฟฟ้าใต้ดินในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การขนส่งระบบรางในจังหวัดคานางาวะ
รถไฟใต้ดินมอนทรีออล

**รถไฟใต้ดินมอนทรีออล** () เป็นระบบขนส่งมวลชนขนาดใหญ่ในเมืองมอนทรีออล รัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา ปัจจุบันดำเนินการโดยบริษัทขนส่งมอนทรีออล () ตั้งแต่วันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1966 ปัจจุบันมีจำนวน 68 สถานี 4 เส้นทาง ระยะทางรวม  เป็นเส้นทางที่มีผู้โดยสารหนาแน่นเป็นอันดับที่สองในแคนาดา สถิติผู้โดยสารรายปี คือ 308.7 คน รถไฟใต้ดินมอนทรีออลเป็นระบบขนส่งแบบราง-ล้อยาง ซึ่งผสมผสานเทคโนโลยีการขนส่งทางรางและทางถนนไว้ด้วยกัน 

## โครงข่าย

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง

## อ้างอิง
* ''The Montreal Métro, a source of pride''  (PDF document)
* P.Laprise, ed. (1983). *The Montreal Metro*. Montreal: Metropolitan Transit Bureau. ISBN 2-920295-20-9
* Bombardier Transportation. (1974). *MR-73: Fiche technique.*
* ''Programme triennial d'immobilisations 2006-2007-2008''  (PDF document)
* ''Voitures de métro MR-73 rénovées''  (PDF document)
* ''Rénovation des voitures de métro MR-73''  (PDF document)
* ''Le « dou-dou-dou » du métro - Le hacheur de courant''  (PDF document)

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Société de transport de Montréal (STM) 
* Montreal by Metro 
* History of Metro station names in Montréal 
* Montreal Metro Google Maps mashup  
* Agence métropolitaine de transport  — Information on extension to Laval 
* Marc Dufour's site — Behind the scenes information in French 
* Topology of lines, garages, shops, interchanges and switches & crossovers. 
* CBC Digital Archives - Going Underground: Toronto's Subway and Montreal's Metro
* CBC Television Archives Talking about how hard it can be to open doors in Metro Stations.
* Sounds of the Montreal Metro by yototo
* Voir un schéma détaillé d'un Bogie  
* Exterior and interior station photos, in black and white only. 
* Metro Bits - Photo gallery featuring art and architecture of various stations in Montreal  
* Le prolongement de la ligne 4 du métro dans Longueuil 


มอนทรีออล
หมวดหมู่:การขนส่งในรัฐเกแบ็ก
รถไฟใต้ดินมอสโก

**รถไฟใต้ดินมอสโก** () เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินขนาดใหญ่ที่ให้บริการในกรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1935 พร้อมกับ 1 เส้นทาง ระยะทาง  13 สถานีเริ่มแรก เป็นประเทศแรกในกลุ่มอดีตประเทศของสหภาพโซเวียตที่มีรถไฟใต้ดิน ปัจจุบันมีจำนวน 188 สถานี ระยะทาง 313.1 กิโลเมตร

## ภาพรวม
lang=en|thumb|right|แผนที่เส้นทางรถไฟใต้ดินมอสโก
รถไฟใต้ดินมอสโก ของรัฐวิสาหกิจ มีระยะทาง  และมีจำนวนสถานีรถไฟฟ้ารวม 194 สถานี ในแต่ละวันจะมีผู้โดยสารตั้งแต่ 7 ล้านถึง 9 ล้านคน แต่ละสายจะมีชื่อสาย และสีที่ไม่เหมือนกัน บนรถไฟฟ้า จะมีเสียงประกาศผู้ชายในเที่ยวของขบวนรถขาเข้าเมือง ส่วนขาออกเมือง จะเป็นเสียงประกาศผู้หญิง แต่ในสายคอลเซวายา ซึ่งเป็นสายวงกลม จะมีเสียงประกาศชายในขบวนรถเที่ยวตามเข็มนาฬิกา ส่วนเที่ยวทวนเข็มนาฬิกา เป็นเสียงประกาศหญิง ในแผนที่เส้นทาง แต่ละเส้นทางจะใช้สีเดียวกันกับสีประจำเส้นทาง

thumbnail|right|ป้ายบอกสถานีถัดไปของทุก ๆ สถานี จะบอกสถานีถัดไปของแต่ละทิศทางอย่างชัดเจน
เส้นทางรถไฟฟ้า มีรูปแบบให้บริการจากกระจุกศูนย์กลางไปยังพื้นที่ชานเมือง สายคอลเซวายา (สาย 5) ระยะทาง  ซึ่งเป็นสายวงกลม เป็นสายที่ช่วยบรรเทาความหนาแน่นของผู้โดยสารได้ดีที่สุด ป้ายบอกสถานีถัดไปของทุก ๆ สถานี จะบอกสถานีถัดไปของแต่ละทิศทางอย่างชัดเจน โดยแผนที่เส้นทางแบบสมบูรณ์จะแสดงในพื้นที่จำหน่ายตั๋ว พื้นที่ให้ข้อมูลบนชานชาลา และบนรถไฟทุกขบวน สถานีและเส้นทางส่วนใหญ่อยู่ใต้ดิน แต่บางสายก็อยู่ระดับดินหรือยกระดับเป็นส่วนน้อย โดย สายฟีลิออฟสกายา เป็นสายที่ระยะทางส่วนใหญ่อยู่ระดับดิน

รถไฟใต้ดินมอสโก เปิดให้บริการตั้งแต่เวลา 5 นาฬิกา 30 นาที จนถึง 1 นาฬิกาของวันถัดไป เวลาเปิดให้บริการของแต่ละสถานีจะแตกต่างกันไป ขึ้นกับเวลาของรถไฟฟ้าเที่ยวแรกในแต่ละวัน ส่วนเวลาปิดทำการจะเป็นเวลาเดียวกัน เพื่อความสะดวกในการบำรุงทาง รถไฟฟ้าแต่ละขบวนให้บริการห่างกันอย่างน้อยที่สุด 1 นาที 30 วินาที ไม่ว่าสถานการณ์ใด ๆ

## เส้นทาง


ไฟล์:Bib-Lenina-mm.jpg|สายโซคอลนีเชสกายา
ไฟล์:Aeroport metro station Moscow 2.jpg|สายซามอสคโวเรตสกายา
ไฟล์:Mitino station (Moscow Metro) 1.jpg|สายอาร์บัตสโค-โปครอฟสกายา
ไฟล์:Kievskaya STFL.JPG|สายฟีลิออฟสกายา
ไฟล์:KurskayaKL-mm.jpg|สายคอลเซวายา
ไฟล์:Cherem Antares 02.jpg|สายคาลุชสโค-ริชสกายา
ไฟล์:Ryazansky Prospekt.jpg|สาย ตากันสโค-ครัสโนเปรสเนนสกายา
ไฟล์:Shosseentuz-mm.jpg|สายคาลีนินสกายา
ไฟล์:Nahimovsky 05.jpg|สายเซียร์ปูคอฟสโค-ตีมีเรียเซฟสกายา
ไฟล์:Rimskaya-mm.jpg|สายลูย์บลินสโค-ดมีตรอฟสกายา
ไฟล์:Kashirskaya-mm.jpg|สายคาคอฟสกายา
ไฟล์:Starokachalovskaya.JPG|สายบูตอฟสกายา


## ดูเพิ่ม
* รถรางในมอสโก
* รายชื่อสถานีรถไฟใต้ดินมอสโก
* รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Official website
* Way system map of the Moscow Metro 
* Moscow Metro 2 – The Dark Legend of Moscow 
* Moscow Metro Tips with Virtual Tour (English) 


มอสโก
รถไฟใต้ดินเทศบาลนาโงยะ

**รถไฟใต้ดินเทศบาลนาโงยะ** () หรือมักเรียกว่า **รถไฟใต้ดินนาโงยะ** เป็นระบบขนส่งมวลชนขนาดใหญ่ ประเภทรถไฟใต้ดิน ในเมืองนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีผู้โดยสารมาใช้บริการร้อย 38 ของประชากรทั้งเมือง ดำเนินการโดยการคมนาคมเทศบาลนาโงยะ ปัจจุบันมีจำนวนหกเส้นทาง ร้อยละ 90% เป็นทางใต้ดิน

ระบบรถไฟใต้ดินมีระยะทางรวมประมาณ 93.3 กิโลเมตร และมีสถานีทั้งหมด 87 แห่ง โดยให้บริการผู้โดยสารเฉลี่ยมากกว่า 1.17 ล้านคนต่อวัน

## เส้นทาง


ไฟล์:Kamiyashiro stn.jpg|สายฮิงาชิยามะ
ไฟล์:Nagoya Subway 2127 Motoyama 20090518.JPG|สายเมโจ
ไฟล์:Nagoya subway series 2000.jpg|สายเมโก
ไฟล์:Nagoya3160.JPG|สายซึรุมะอิ
ไฟล์:NagoyaCitySubwaySeries6050@Nakamurakuyakusyo.JPG|สายซากูระโดริ
ไฟล์:Meitetsu-300EMU.jpg|สายคามิอีดะ


## เครือข่ายแผนที่เส้นทาง

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อระบบขนส่งมวลชนความเร็วสูง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Official English website
*UrbanRail.net: Nagoya Subway system


นาโงยะ
สรธัญ รัตนรุ่งศรี

**สรธัญ รัตนรุ่งศรี**  หรือ  มินนี่ เกิดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2520 เป็นนักแสดงชาวไทย

## ประวัติ
**สรธัญ รัตนรุ่งศรี**  ชื่อเล่น มินนี่ เกิดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2520 เกิดที่กรุงเทพมหานคร เป็นนักแสดงชาวไทย

## การศึกษา
* อนุบาล 1-3  โรงเรียนอนุบาลทองพูน 
* ประถมศึกษา 1-6 โรงเรียนเซนต์โยเซฟทิพวัล
* มัธยมศึกษา  1-6  โรงเรียนมัธยมวัดศรีจันทร์ประดิษฐ์

## ผลงาน
### ละคร
*2534 ลิขิตพิศวาส (ช่อง 9) 
*2536  เงารัก  (ช่อง 3) 
*2537 แม่แตงร่มใบ (ช่อง 3)
*2537 ยอดคุณตูบ    (ช่อง 5) 
*2539 ขบวนการเก็บหมอก (ช่อง 3) 
*2540  พ่อครัวหัวป่าก์  (ช่อง 3) 
*2540 สามอนงค์ (ช่อง 5) 
*2546 ตราบฟ้าสิ้นดาวสาวแก่ (ช่อง 3) 

หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
รถไฟใต้ดินหนานจิง

**รถไฟใต้ดินหนานจิง** (; ) เป็นระบบขนส่งมวลชนเร็วที่ให้บริการทั้งในเขตเมืองและชานเมืองของหนานจิง ซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑลเจียงซู สาธารณรัฐประชาชนจีน 

ปี พ.ศ. 2527 แผนระบบรถไฟใต้ดินที่ให้บริการในหนานจิงเริ่มขึ้นครั้งแรก โดยได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการวางแผนของรัฐบาลกลาง (ปัจจุบันคือคณะกรรมการพัฒนาและปฏิรูปแห่งชาติ)          

ป ี 25 เริ่มต้นการก่อสร้างวย 16 สถานีแองสาย 1 ในปี 2542 และเปิดให้บริการในปี 2548 ปัจจุบันมี 12 เส้นทาง จำนวน 208 สถานี ระยะทางรวม 449.45 กิโลเมตร (279.28 ไมล์) ดำเนินการและดูแลโดยบริษัทหนานจิงเมโทรกรุ๊ป โครงการต่อขยายในอนาคตประกอบด้วย 30 สายที่จะเปิดให้บริการในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า และอีกหลายสายที่กำลังรอการอนุมัติเพื่อเริ่มการก่อสร้าง

## เส้นทางในปัจจุบัน

[thumb|200px|สำนักงานใหญ่ของรถไฟใต้ดินหนานจิง ตั้งอยู่ด้านบนของทางออก 3 ของสถานี [สถานีจูเจียงลู่]]

## เส้นทางที่กำลังก่อสร้าง

## เส้นทางโครงการ

## รถไฟฟ้า
* อัลสตอม/หนานจิงผู่เจิ้น 20 ขบวน 6 คันต่อขบวน
* อัลสตอม/หนานจิงผู่เจิ้น Metropolis 21 ขบวน 6 คันต่อขบวน
* อัลสตอม/หนานจิงผู่เจิ้น Metropolis 144 คัน

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Nanjing Metro Line 1 085086.jpg|สาย 1
ไฟล์:Nanjing Metro Line2 Train(No.019020)-2.jpg|สาย 2
ไฟล์:Nanjing Metro Line 3 033034.jpg|สาย 3
ไฟล์:南京地铁4号线04-029030驶入仙林湖站.jpg|สาย 4
ไฟล์:Nanjing Metro Line10 Train(No.013014).jpg|สาย 10
ไฟล์:Nanjing Metro Line S1 Train.jpg|สาย S1
ไฟล์:南京地铁S3宁和线列车驶离刘村站.jpg|สาย S3
ไฟล์:南京地铁S7宁溧线空港溧水进站.jpg|สาย S7
ไฟล์:Nanjing Metro Line S8 049050.jpg|สาย S8
ไฟล์:Nanjing Metro Line S9 Train.jpg|สาย S9


## สถิติผู้ใช้บริการทุกเส้นทาง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Nanjing Metro official site  
* UrbanRail.net's page on the Nanjing Metro
* Alstom wins contract

หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินหนานจิง
หนานจิง
หมวดหมู่:การขนส่งในมณฑลเจียงซู
ถ่านก้อนกระดุม

thumb|upright=1.4|ถ่านก้อนกระดุมแบบต่างๆ
**ถ่านก้อนกระดุม** หรือ**ถ่านนาฬิกา** () คือแบตเตอรี่เซลล์เดี่ยว ที่มีรูปร่างกลมแบนหรือทรงกระบอกเตี้ย ขนาดเล็ก โดยทั่วไปจะมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 5 จนถึง 20 มิลลิเมตร, สูง 1 ถึง 6 มิลลิเมตร ซึ่งจะขนาดเท่าๆ กับกระดุม จึงเป็นที่มาของชื่อ*ถ่านก้อนกระดุม*

เนื่องจากขนาดที่เล็ก และอายุการใช้งานที่ยาวนาน จึงนิยมใช้เป็นแหล่งจ่ายไฟสำหรับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ขนาดเล็กหลายชนิด เช่น เครื่องคิดเลขพกพา, นาฬิกาข้อมือ และเครื่องช่วยฟัง

หมวดหมู่:แบตเตอรี่
พระสังวรกิจโกศล (ทองคำ ยสสุวณฺโณ)

**พระสังวรกิจโกศล (ทองคำ ยสสุวณฺโณ/แจ้งกรณ์)** หรือ **ท่านเจ้าคุณพระสังวรกิจโกศล** อดีตเจ้าอาวาสวัดหนองโว้ง เป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนา ที่มีคุณูปการต่องานสาธารณะสงเคราะห์ โดยเป็นผู้ก่อตั้งโรงพยาบาลศรีสังวรสุโขทัย อุปถัมภ์โรงพยาบาลพุทธชินราช โรงพยาบาลสุโขทัย รวมทั้งเป็นผู้ก่อตั้งวัดศรีสังวร  นอกจากนี้ท่านยังเป็นเกจิย์คณาจารย์ที่มีการจัดสร้างวัตถุมงคลหลายรุ่น เพื่อจัดมอบให้แก่ศิษย์ที่เคารพนับถือ 

## ประวัติ
เจ้าคุณสังวรกิจโกศล นามเดิมว่า ทองคำ แจ้งกรณ์ เกิดเมื่อวันอังคาร ขึ้น 11 ค่ำ เดือนอ้าย ปีฉลู จ.ศ. 1215 ตรงกับวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2432 ณ บ้านหนองป่าตอ ตำบลท่าทอง (อำเภอวังไม้ขอน จังหวัดสวรรคโลก ในอดีต) อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย เป็นบุตรคนที่ 7 ของ นายแจ้ง นางลูกจันทร์ แจ้งกรณ์ 
## การศึกษา
เมื่อ อายุ 18 ปี โยมมารดาได้นำไปฝาก พระอาจารย์แจ้ง สำนักวัดราชบูรณะ (วัดเลียบ) กรุงเทพฯ และได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดเลียบ จากนั้นย้ายไปศึกษาพระธรรมวินัยที่วัดปทุมคงคา (วัดสำเพ็ง) ที่นี่นอกเหนือจากการศึกษาแล้ว ยังได้ฝึกหัดเทศน์มหาชาติ กัณฑ์กุมารและมัทรี จนกระทั่งครบบวช จึงได้กลับไป อุปสมบทที่วัดเกาะ ตำบลวัดเกาะ อำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย
## ผลงาน
* เป็นประธานจัดสร้างโรงพยาบาลศรีสังวรสุโขทัย
* เป็นประธานจัดสร้างวัดศรีสังวร
* เป็นผู้อุปถัมภ์จัดสร้างอาคารผู้ป่วยโรงพยาบาลพุทธชินราช พิษณุโลก
* เป็นผู้อุปถัมภ์จัดสร้างอาคารผู้ป่วยโรงพยาบาลสุโขทัย 
* อุปถัมภ์สร้างโรงเรียนวัดหนองโว้ง(อรรถกิจวิทยาคาร)

## เกียรติคุณ
*ได้รับสมณศักดิ์เป็นพระครูอรรถกิจโกศล (ทองคำ  แจ้งกรณ์) 
*ได้รับสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะที่พระสังวรกิจโกศลเมื่อ พ.ศ. 2459
*เป็นเจ้าอาวาสวัดหนองโว้ง 

## แหล่งข้อมูลอื่น
 
## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระราชาคณะชั้นสามัญ
หมวดหมู่:เจ้าอาวาส
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอสวรรคโลก
หมวดหมู่:ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
หมวดหมู่:ภิกษุจากจังหวัดสุโขทัย