สุภาษิต 1

**สุภาษิต 1** () เป็นบทแรกของหนังสือสุภาษิตในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสือสุภาษิตเป็นการรวบรวมผลงานปัญญานิพนธ์หลายบท โดยคำนำขึ้นต้นใน สุภาษิต 1:1 อาจมุ่งหมายเพื่อถือว่าซาโลมอนเป็นผู้เขียนดั้งเดิมของหนังสือทั้งเล่ม แต่ยากจะระบุวันที่ที่ปัญญานิพนธ์แต่ละบทถูกประพันธ์ขึ้น และหนังสือสุภาษิตอาจสำเร็จเป็นรูปแบบสุดท้ายในยุคหลังการตกไปเป็นเชลย  บทที่ 1 ของหนังสือสุภาษิตเป็นส่วนหนึ่งของรวมปัญญานิพนธ์ชุดแรกของหนังสือสุภาษิต

## ต้นฉบับ
### ภาษาฮีบรู
ตารางต่อไปนี้แสดงข้อความต้นฉบับภาษาฮีบรู ของสุภาษิต 1 พร้อมสระ ควบคู่กับคำแปลภาษาอังกฤษอิงจากคำแปลใน JPS 1917 (ปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติ) 

### พยานต้นฉบับ
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่  ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่  4Q102 (4QProv; 30 ปีก่อนคริสตกาล – ค.ศ. 30) ซึ่งมีวรรค 27–33 หลงเหลืออยู่

ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; **B**;  \mathfrak{G}B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; **S**; BHK:  \mathfrak{G}S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; **A**;  \mathfrak{G}A; ศตวรรษที่ 5)

## วิเคราะห์
บทนี้เป็นการเปิดนำของส่วนที่ถือเป็นสุภาษิตชุดแรกของหนังสือสุภาษิต (ประกอบด้วยสุภาษิต 1–9) หรือที่เรียกว่า "วจนิพนธ์คำสอน" (Didactic discourses) เยรูซาเล็มไบเบิลระบุว่าบทที่ 1-9 เป็นอารัมภบทของบทที่ 10–22:16 ที่เรียกว่า "สุภาษิตของซาโลมอน[ที่แท้จริง]" ในฐานะ "เนื้อหาหลักของหนังสือ" 
บทที่ 1 มีโครงสร้างดังต่อไปนี้:
*บทนำ (1:1–7)
*คำตักเตือนให้ระวังเพื่อนที่ไม่ดี (1:8–19)
*เสียงเรียกของปัญญา (1:20–33)

## บทนำ (1:1–7)
เนื้อหาส่วนนี้กล่าวถึงวัตถุประสงค์และคุณค่าของหนังสือสุภาษิตทั้งเล่ม โดยเฉพาะพื้นฐานของคำสอนของหนังสือ วัตถุประสงค์ห้าข้อของการรวบรวมสุภาษิตมีระบุไว้ในวรรค 1:2a, 2b, 3a, 4a, 6a ของส่วนเปิด 

### วรรค 1
:*บรรดาสุภาษิตของซาโลมอน ผู้เป็นกษัตริย์แห่งอิสราเอลและโอรสของดาวิด*
*"สุภาษิต": จากคำนามภาษาฮีบรู , *mashal*  อาจหมายถึง "บทเรียนที่ใช้การเปรียบเทียบหรืออุปมา" อาจหมายถึง "ข้อความรวบรัดสั้น ๆ" (เอเสเคียล 16:44), "บทเรียนที่มาจากประสบการณ์" (สดุดี 78:2-6), "คำกล่าวหรือคำคม" (เฉลยธรรมบัญญัติ 28:37) หรือ "พระวจนะแห่งพระพรในอนาคต" (เอเสเคียล 21:1-5)
*"สุภาษิตของซาโลมอน": วลีนี้ถือเป็นชื่อของหนังสือทั้งเล่ม แม้ว่าจะไม่ได้หมายความว่าซาโลมอนประพันธ์หรือรวบรวมสุภาษิตทั้งหมดในหนังสือเล่มนี้ เพราะสุภาษิตบางส่วนมีชื่อผู้แต่งที่แตกต่างออกไป เช่น "ถ้อยคำของคนมีปัญญา" (สุภาษิต 22:17–24:22), "ข้อความเหล่านี้เป็นคำกล่าวของคนมีปัญญาด้วย" (สุภาษิต 24:23-34), "ถ้อยคำของอากูร์" (สุภาษิต 30:1–33) และ "ถ้อยคำของเลมูเอล" (สุภาษิต 31:1-9) หนังสือสุภาษิตอาจไม่ได้อยู่ในรูปแบบสุดท้ายในยุคของซาโลมอน เพราะมีข้อความว่า "คนของเฮเซคียาห์" เพิ่มเข้าไปในชุดสุภาษิตซาโลมอนชุดหนึ่งในรูปแบบที่มีอยู่ในปัจจุบันของหนังสือ (สุภาษิต 25:1-29:27)

### วรรค 2
:*เพื่อให้รู้จักปัญญาและการสั่งสอน* 
:*เพื่อให้เข้าใจถ้อยคำแห่งความรอบรู้*
*"เพื่อให้รู้จัก": จากคำกริยาแสดงความรู้สึกภาษาฮีบรู , *yadaʿ* ซึ่งอาจหมายถึง "มาเพื่อรู้" หรือ "มาฉลาดในเรื่อง"

### วรรค 7
:*ความยำเกรงพระยาห์เวห์เป็นจุดเริ่มต้นของความรู้*
:*คนโง่ย่อมดูหมิ่นปัญญาและการสั่งสอน*
*"ความยำเกรงพระยาห์เวห์": จากวลีภาษาฮีบรู , *yirʾat YHWH*

## คำตักเตือนให้ระวังเพื่อนที่ไม่ดี (1:8–19)

## เสียงเรียกของปัญญา (1:20–33)

## ดูเพิ่ม

*ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง:  สุภาษิต 2, สุภาษิต 3, สุภาษิต 9, สุภาษิต 15

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
*
* 
*
* 
*
* 
*
* 
*
*

## แหล่งข้อมูลอื่น
* คำแปลในศาสนายูดาห์:
** Mishlei - Proverbs - Chapter 1 (Judaica Press) translation [with Rashi's commentary] at Chabad.org
* คำแปลในศาสนาคริสต์:
** ''Online Bible'' at GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
** Book of Proverbs Chapter 1 King James Version
**  Various versions
** [สุภาษิต 1. [ยูเวอร์ชัน]]

01