open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล

thumb|250px|สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล

**สถาบันวิจัยประชากรและสังคม (วปส.) มหาวิทยาลัยมหิดล** เป็นสถาบันชั้นนำที่มีชื่อเสียงในระดับชาติและนานาชาติ ด้านการวิจัยและการศึกษา มุ่งเน้นการวิจัยในรูปแบบสหสาขาวิชาที่บูรณาการทั้งด้านประชากรศาสตร์ สังคมศาสตร์ วิทยาศาสตร์สุขภาพ และสาขาวิชาที่เกี่ยวเนื่องกับประชากร เปิดสอนหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาทางด้านประชากรศาสตร์และสังคมศาสตร์ ที่รวมถึง การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางประชากร การฉายภาพประชากร อนามัยเจริญพันธุ์ ผู้สูงอายุ และการย้ายถิ่น&nbsp;

## ประวัติ
สถาบันวิจัยประชากรและสังคม ได้ก่อกำเนิดขึ้นในคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2509 ภายใต้ชื่อ *"ศูนย์วิจัยประชากรและสังคม"* ต่อมา สภามหาวิทยาลัยมหิดล&nbsp;เมื่อคราวประชุม ครั้งที่ 20/2514 วันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2514 ได้เห็นชอบให้จัดตั้ง&nbsp;"สถาบันวิจัยประชากรและสังคม"&nbsp;มีสถานภาพเทียบเท่าคณะในมหาวิทยาลัยมหิดล โดยได้รับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรี ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษาประกาศจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยมหิดลเพิ่มเติม เมื่อวันที่&nbsp;14 พฤศจิกายน&nbsp;พ.ศ. 2514&nbsp;โดยในช่วงเริ่มก่อตั้ง มีศาสตราจารย์นายแพทย์จรัส ยามะรัต ดำรงตำแหน่งรักษาการผู้อำนวยการ จนถึงวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ต่อมา ดร.บุญเลิศ เลียวประไพ ได้รับตำแหน่งรักษาการผู้อำนวยการ จนกระทั่งได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้อำนวยการคนแรกของสถาบันฯ เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2518 &nbsp;

ในปี&nbsp;พ.ศ. 2526&nbsp;สถาบันวิจัยประชากรและสังคม ได้ย้ายที่ทำการจากคณะสาธารณสุขศาสตร์ มาอยู่ที่อาคารของคณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา และในปี&nbsp;พ.ศ. 2554 สถาบันฯ ได้มีอาคารที่ทำการหลังแรก&nbsp;สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี&nbsp;โปรดเกล้าพระราชทานนามอาคารแห่งนี้ว่า&nbsp;**"อาคารประชาสังคมอุดมพัฒน์"**&nbsp;ซึ่งมีความหมายว่า&nbsp;**"อาคารซึ่งมีความเจริญยิ่งในด้านประชากรและสังคม"**&nbsp;และเสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดอาคารเมื่อวันที่&nbsp;1 กันยายน&nbsp;พ.ศ. 2554  

## ทำเนียบผู้อำนวยการ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* สถาบันวิจัยประชากรและสังคม  
* มิเตอร์ประเทศไทย 

หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยมหิดล
สถาบันวิจัยประชากรและสังคม
หมวดหมู่:สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล
โคเรียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล

**โคเรียส์เน็กซ์ท็อปโมเดล** (; คำแปล: Challenge Supermodel Korea; ตัวย่อ: **KNTM**; ) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ค้นหาสุดยอดนางแบบของประเทศเกาหลีใต้ โดยได้ซื้อลิขสิทธิ์มาจากรายการอเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ออกอากาศผ่านทางสถานีโทรทัศน์ช่อง ออนสไตล์ (OnStyle) ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 2010 และออกอากาศครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014

## บุคคลที่เกี่ยวข้องกับรายการ

## ฤดูกาล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์ของ KNTM2
*เว็บไซต์ของ KNTM3 
*เว็บไซต์ของ KNTM4 
*เว็บไซต์ของ KNTM5 Guys & Girls 

หมวดหมู่:เรียลลิตีโชว์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์เกาหลีใต้
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์เกาหลีใต้ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์เกาหลีใต้ที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2557
จักรพรรดิโกะ-มิซูโน

**โคโตฮิโตะ** (; 29 มิถุนายน ค.ศ. 1596 – 11 กันยายน ค.ศ. 1680) ได้รับการยกพระเกียรติหลังสวรรคตเป็น **จักรพรรดิโกะ-มิซูโน** () เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 108 ตามกฎมณเทียรบาลดั้งเดิม รัชสมัยของจักรพรรดิโกะ-มิซูโนะอยู่ใน ค.ศ. 1611 ถึง 1629 และเป็นจักรพรรดิองค์แรกที่ครองสิริราชสมบัติอย่างสมบูรณ์ในยุคเอโดะ

พระนามของจักรพรรดิโกะ-มิซูโนนำมาจากพระนามของ จักรพรรดิเซวะ () จักรพรรดิองค์ที่ 56 ที่ปกครองในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 9 ที่มีอีกพระนามหนึ่งว่า **จักรพรรดิมิซูโน** เมื่อใส่คำว่า **โกะ** (後) เข้าไปทำให้พระนามของจักรพรรดิโกะ-มิซูโนมีความหมายว่า **จักรพรรดิมิซูโนที่สอง** หรือ **จักรพรรดิมิซูโนยุคหลัง**

## ลำดับวงศ์ตระกูล
ก่อนที่จะเสด็จขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระองค์มีพระนามเดิม (*[[อิมินะ]]*) ว่า โคโตฮิโตะ () หรือ มาซาฮิโตะ พระองค์เป็นโอรสองค์ที่ 3 ของจักรพรรดิโกโยเซกับโคโนเอะ ซากิโกะ

พระองค์ประทับอยู่กับพระราชวงศ์ของพระองค์ใน ไดริ หรือ เขตพระราชฐานชั้นใน ของ พระราชวังหลวงเฮอัง โกะ-มิซูโนมีพระราชโอรสธิดา 33 พระองค์จากพระมเหสีกับพระสนมทั้งหมด 6 พระองค์

## เหตุการณ์
เจ้าชายมาซาฮิโตะขึ้นเป็นจักรพรรดิหลังจากการสละราชสมบัติของจักรพรรดิโกโยเซพระราชบิดา หลังจากไม่นาน จักรพรรดิโกโยเซได้เสด็จขึ้นครองราชย์ ปีแห่งการครองราชย์ของจักรพรรดิโกะ-มิซูโนะสอดคล้องกับช่วงเวลาที่ โทกูงาวะ ฮิเดตาดะ และ โทกูงาวะ อิเอมิตสึ เป็นผู้นำของ รัฐบาลเอโดะ

* **29 มิถุนายน ค.ศ. 1596**: การประสูติของเจ้าชายซึ่งจะเป็นที่รู้จักในพระนาม จักรพรรดิโกะ-มิซูโนะ

## พระราชพงศาวลี

## อ้างอิง

โกะ-มิซูโน
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเอโดะ
หมวดหมู่:ภิกษุชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภิกษุที่เป็นพระราชวงศ์
โกะ-มิซูโน
เทาเทาโมนา

**เทาเทาโมนา** (; ชามอร์โร: *เทาเทา–taotao* หมายถึง "บุคคล" หรือ "ผู้คน" และ *โมนา–mo'na* หมายถึง "ยุคก่อน" โดยรวมความแล้วหมายถึง "คนยุคก่อนประวัติศาสตร์" หรือ "คนโบราณ") เป็นผีหรือวิญญาณชนิดหนึ่งตามความเชื่อของชาวชามอร์โร ซึ่งเป็นกลุ่มชาติปฐมภูมิของดินแดนแถบหมู่เกาะมาเรียนา ในมหาสมุทรแปซิฟิก ซึ่งได้แก่ เกาะลูตา, เกาะไซปัน, เกาะทีเนียน, เกาะกวม ในประเทศไมโครนีเซีย เชื่อว่าเป็นวิญญาณบรรพบุรุษ สิงสถิตอยู่ตามป่าเขาหรือในถ้ำตามธรรมชาติ 

เทาเทาโมนา เป็นความเชื่อที่มาแต่ตั้งเดิมของชาวชามอร์โร ก่อนที่ชาวสเปนในยุคล่าอาณานิคมในยุคศตวรรษที่ 17 และ 18 จะเข้ามาครอบครองดินแดนแถบนี้และพยายามเปลี่ยนความเชื่อทั้งหมดของชาวพื้นเมือง แต่ถึงปัจจุบันความเชื่อเรื่องเทาเทาโมนาก็ยังคงมีอยู่ในหมู่ชาวชามอร์โร ทั้งนี้เชื่อว่า เทาเทาโมนาสิงสถิตอยู่ตามธรรมชาติ หากใครจะล่วงล้ำเข้าในป่าหรือเพื่อเก็บผลไม้ต้องกระทำพิธีการขออนุญาตเสียก่อน เนื่องจากเทาเทาโมนาจะไม่พอใจผู้ที่ล่วงล้ำเข้าไป ทั้งนี้เทาเทาโมนาอาจมาคุกคามผู้คนในหมู่บ้านหรือชุมชนเมืองได้ โดยเทาเทาโมนาจะไม่ชอบผู้หญิงตั้งครรภ์ หญิงตั้งครรภ์ชาวชามอร์โรจะใช้น้ำหอมและสวมเสื้อผู้ชายของสามี เพื่อปกปิดตัวเองจากเทาเทาโมนา ยามเมื่ออยู่กับบ้านในเวลากลางคืน
บ้างก็บอกว่าเทาเทาโมนามีรูปร่างเหมือนมนุษย์ที่ตัวผอมแห้ง เนื้อตัวเหม็นเหมือนซากศพและกำลังผุกร่อน แต่ทว่ามีพละกำลังเหนือมนุษย์คล้ายซอมบี บ้างก็บอกว่าไม่มีหัว เทาเทาโมนาสิงอยู่ตามต้นไม้ใหญ่ในป่า เช่น ไม้จำพวกต้นไทร หรือหินที่เรียกว่า หินแลตเต ซึ่งเป็นหินก้อนใหญ่ที่วางตั้งอยู่ทั่วไปทั้งในเมืองและในป่า ซึ่งเป็นสิ่งประดิษฐ์ของมนุษย์คล้ายกับสโตนเฮนจ์หรือโมอาย แต่มีขนาดเล็กกว่า โดยที่ไม่มีใครทราบว่าหินเหล่านี้เกิดขึ้นได้อย่างไร จึงเชื่อว่าเป็นการกระทำของเทาเทาโมนา เทาเทาโมนาจะไม่พอใจผู้ที่ลบหลู่และจะสร้างความเสียหายให้แก่ผู้นั้น เช่น ทำร้ายร่างกาย ครอบครัวรอดริเกซ ครอบครัวชาวชามอร์โรครอบครัวหนึ่ง เชื่อว่าพวกตนสามารถบันทึกเสียงของเทาเทาโมนาไว้ได้ด้วยเทปบันทึกเสียง ในปี ค.ศ. 1975  เป็นเสียงพูดคุยกันของ โทนี ลูกชายวัย 2 ขวบ ในขณะนั้น พูดคุยกับ พริสซิลลา แม่ของตน ซึ่งเป็นบทสนทนาทั่วไปในชีวิตประจำวัน และจู่ ๆ ก็มีเสียงประหลาดลึกลับแทรกเข้ามา โดยขณะที่บันทึกเสียง ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นยืนยันว่าไม่มีใครได้ยินเสียงนี้

บ้างก็เชื่อว่า เทาเทาโมนาเป็นวิญญาณที่อ่อนโยนที่คอยช่วยเหลือหมอพื้นบ้านหรือแม่มดที่เรียกว่า ซูรูฮานัส (Suruhanas, Suruhanus) เทาเทาโมนาสามารถข่วนหรือหยิกหรือลักพาตัวเด็กได้ในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ รวมถึงยังสามารถแฝงมาในร่างผู้คนเพื่อทำให้คน ๆ นั้นเจ็บไข้ได้ป่วยได้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผี
ธันวาคม พ.ศ. 2559

**ธันวาคม พ.ศ. 2559** เป็นเดือนที่ 12 ของปี พ.ศ. 2559 วันแรกของเดือนเป็นวันพฤหัสบดี วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันเสาร์

## [[สถานีย่อย:เหตุการณ์ปัจจุบัน]]

หมวดหมู่:ธันวาคม
*
ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ทัวร์นาเมนต์

**[[ดับเบิลยูดับเบิลยูอี]] (WWE)** ได้จัดความหลากหลายของทัวร์นาเมนต์การแข่งขันมวยปล้ำอาชีพสำหรับการแข่งขันโดยนักมวยปล้ำ

## การแข่งขันเป็นระยะๆ
จับกด; ซับมิสชั่น; น็อกเอาต์; เคาต์เอาต์; ดับเบิลเคาต์เอาต์; ทำฟาล์ว; คะแนน; การตัดสิน; การตัดสินใจของกรรมการ; ไม่มีผลตัดสิน

## คิงออฟเดอะริง
**คิงออฟเดอะริง** (King of the Ring) เป็นรายการทัวนาเมนต์หนึ่งของ WWE ที่เริ่มจัดขึ้นในปี ค.ศ. 1985 แต่มาเริ่มจัดเป็น PPV ในระหว่างปี 1993 - 2002

หมวดหมู่:เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
คาร์ล วิลเฮ็ล์ม แฟร์ดีนันท์ ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์

**คาร์ล วิลเฮ็ล์ม แฟร์ดีนันท์ แห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล** () เป็นเจ้าชายเยอรมันจากราชรัฐเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล ในปี 1780 เขาขึ้นสืบตำแหน่งต่อจากบิดาเป็นดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค และเป็นเจ้าผู้ครองเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล แต่ในอังกฤษนิยมเรียกท่านว่า **ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์** (Duke of Brunswick)

ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์นับถือพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย ผู้เป็นเสด็จลุงอย่างมาก และยึดเอาเสด็จลุงเป็นต้นแบบ ทั้งในด้านการเป็นเผด็จการอันมีกุศลธรรม และการเป็นผู้นำทางทหาร จอมพลดยุกแห่งเบราน์ชไวค์ได้รับการยอมรับเป็นนักการสงครามชั้นครูศตวรรษที่ 18 โดยมีความถนัดในการใช้สงครามนอกแบบ (irregular warfare) 

## ประวัติ
คาร์ล วิลเฮ็ล์ม แฟร์ดีนันท์ ประสูติที่เมืองว็อลเฟินบึทเทิล เป็นโอรสองค์ใหญ่ของคาร์ลที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล กับเจ้าหญิงฟิลิพพีเนอ ชาร์ล็อทเทอ แห่งปรัสเซีย (ขนิษฐาของพระเจ้าฟรีดริชมหาราช) บิดาของท่านเป็นผู้ครองเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล ซึ่งเป็นรัฐขนาดเล็กของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ต่อมาในปี 1753 พระบิดาย้ายเมืองหลวงของราชรัฐกลับไปยังเมืองเบราน์ชไวค์ ซึ่งเป็นเมืองใหญ่สุดในราชรัฐ

## การทหาร
ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์ได้รับการกล่าวถึงในแง่ของเป็นผู้เชี่ยวชาญการยุทธ์ในศตวรรษที่ 18 โดยระหว่างปี 1756-63 ท่านมีส่วนร่วมในสงครามเจ็ดปี ร่วมกองกำลังผสมระหว่างบรรดาราชรัฐเยอรมันตอนเหนือภายใต้บัญชาของเจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์ เพื่อพิทักษ์ราชรัฐฮันโนเฟอร์ (ในการปกครองของกษัตริย์อังกฤษ) จากการรุกรานของราชอาณาจักรฝรั่งเศส แม้จะไม่สามารถปกป้องฮันโนเฟอร์ไว้ได้ แต่ท่านก็ยังรับราชการทหารต่อและได้ขึ้นเป็นผู้บัญชาการกองทัพเหนือแทนดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์ 

ต่อมาในปี 1773 ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นนายพลแห่งกองทัพปรัสเซีย และต่อมาในปี 1787 ได้รับแต่งตั้งเป็นจอมพล และจัดทัพ 20,000 นายไปรุกรานเนเธอร์แลนด์ การรุกรานเนเธอร์แลนด์ของท่านเป็นไปอย่างรวดเร็วและไร้การนองเลือด  ต่อมาในวันที่ 14 ตุลาคม 1806 ระหว่างสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่สี่ ท่านบัญชาทัพเข้าเผชิญหน้ากับทัพฝรั่งเศสที่นำโดยหลุยส์-นีกอลา ดาวู และได้รับความพ่ายแพ้ ท่านสูญเสียดวงตาทั้งสองข้างจากการต้องกระสุนปืนในศึกครั้งนี้และได้รับบาดเจ็บหนัก และอสัญกรรมในวันที่ 10 พฤศจิกายน 1806 

จอมพลดยุกแห่งเบราน์ชไวค์ยังมีความใกล้ชิดกับราชวงศ์อังกฤษ โดยเสกสมรสกับเจ้าหญิงออกัสตาแห่งบริเตนใหญ่ ขนิษฐาในพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร นอกจากนี้ หนึ่งในพระธิดาของพระองค์ยังเสกสมรสเข้าสู่ราชวงศ์อังกฤษได้ขึ้นเป็นราชินีแห่งสหราชอาณาจักร ทำให้ทรงมีศักดิ์เป็นพระอัยกา(ตา)ของเจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งเวลส์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จอมพลแห่งปรัสเซีย
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ทหารในสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามนโปเลียนชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ทหารในสงครามนโปเลียน
หมวดหมู่:ผู้นำในสงครามนโปเลียน
หมวดหมู่:ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค
เจ้าชายมาซาฮิโตะ

**เจ้าชายมาซาฮิโตะ** () อดีตรัชทายาทในรัชสมัย จักรพรรดิโองิมะชิ และเป็นพระราชบิดาของ จักรพรรดิโกะ-โยเซ   จักรพรรดิองค์ที่ 107 ซึ่งในภายหลังจักรพรรดิโกะ-โยเซผู้เป็นพระโอรสได้สถาปนาพระอิสริยยศของพระราชบิดาขึ้นเป็น **จักรพรรดิโยโคอิง พระเจ้าหลวง** 
( Ȳokwōin ''daijō tennō)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจ้าชายญี่ปุ่น
ผลคูณโคชี

ในคณิตศาสตร์เชิงวิเคราะห์ **ผลคูณโคชี** () คือการคอนโวลูชันแบบไม่ต่อเนื่อง (หรือเรียกอย่างง่ายคือการคูณ) ของอนุกรมอนันต์สองอนุกรม ตั้งชื่อตามนักคณิตศาสตร์ชาวฝรั่งเศส โอกึสแต็ง ลวี โคชี

## นิยาม
กำหนดให้ทั้ง \sum_{n=0}^\infty a_n และ \sum_{n=0}^\infty b_n เป็นอนุกรมลู่เข้าสัมบูรณ์ ซึ่งทำให้อนุกรม

:\sum_{n=0}^\infty c_n โดยที่ c_n = \sum_{k=0}^n {a_{k} b_{n-k}}=\sum_{i+j=n}a_i b_j

ลู่เข้าสัมบูรณ์ด้วยเช่นกัน และเกิดความสัมพันธ์ดังนี้

:\left(\sum_{n=0}^\infty a_n\right) \cdot \left(\sum_{n=0}^\infty b_n\right) = \sum_{n=0}^\infty c_n.

เราเรียกอนุกรม \sum_{n=0}^\infty c_n นี้ว่า **ผลคูณโคชี**ของอนุกรม \sum_{n=0}^\infty a_n และ \sum_{n=0}^\infty b_n

สูตรดังกล่าวสามารถแจกแจงได้ดังนี้
:\left(\sum_{n=0}^\infty a_n\right) \cdot \left(\sum_{n=0}^\infty b_n\right) = \underbrace{(a_0 b_0)}_{c_0} + \underbrace{(a_0 b_1 + a_1 b_0)}_{c_1} + \underbrace{(a_0 b_2 + a_1 b_1 + a_2 b_0)}_{c_2} + ... + \underbrace{(a_0 b_n + a_1 b_{n-1} + ... + a_k b_{n-k} + ... + a_n b_0)}_{c_n} + ...

เมื่อแทนค่า n แล้ว เราจะได้ค่าใกล้เคียงของผลคูณที่ต้องการหาค่า

; อนุกรมยกกำลัง
นอกจากอนุกรมอนันต์แล้ว ผลคูณโคชียังสามารถนำมาใช้กับอนุกรมยกกำลังได้ ดังนี้

กำหนดอนุกรมยกกำลังสองอนุกรม \sum_{i=0}^\infty a_i x^i และ \sum_{j=0}^\infty b_j x^j

โดยที่ \{a_i\} และ \{b_j\} คือสัมประสิทธิ์เชิงซ้อน ผลคูณโคชีของอนุกรมยกกำลังสองอนุกรมนี้นิยามได้ว่า

:\left(\sum_{i=0}^\infty a_i x^i\right) \cdot \left(\sum_{j=0}^\infty b_j x^j\right) = \sum_{k=0}^\infty c_k x^k โดยที่ c_k=\sum_{l=0}^k a_l b_{k-l}

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง
*.

*.

*.

*.

หมวดหมู่:คณิตวิเคราะห์
หมวดหมู่:การวิเคราะห์เชิงซ้อน
หมวดหมู่:ลำดับและอนุกรม
จักรพรรดิโองิมาจิ

**จักรพรรดิโองิมาจิ** (; 18 มิถุนายน ค.ศ. 1517 – 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1593) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 106 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิมพระองค์ครองราชย์ในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1557 จนกระทั่งสละราชสมบัติในวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1586 ตรงกับช่วงเปลี่ยนผ่านระหว่างยุคเซ็งโงกุในรัฐบาลโชกุนอาชิกางะกับช่วงต้นของยุคอาซูมิ–โมโมยามะ พระนามส่วนพระองค์คือมิจิฮิโตะ (方仁)

## ลำดับวงศ์ตระกูล
โองิมาจิเป็นพระราชโอรสองค์แรกในจักรพรรดิโกะ-นาระ
* นางกำนัล (''ไนชิ-โนะ-ซูเกะ''): มาเกโนโกจิ (ฟูจิวาระ) ฟูซาโกะ (万里小路 房子; สวรรคต ค.ศ. 1580) ภายหลังเป็นเซโกะ-อิง (清光院) ธิดาในมาเดโนโกจิ ฮิเดฟูซะ
** พระราชธิดาองค์ที่ 2: เจ้าหญิงเอโก (1540–1551; 永高女王)
** พระราชธิดาองค์ที่ 3 (พระราชสมภพ ค.ศ. 1543)
** พระราชโอรสองค์โต: เจ้าชายมาซาฮิโตะ () มีอีกพระนามว่า เจ้าชายซาเนฮิโตะและได้รับสมัญญานามหลังสวรรคตเป็นโยโกวอิง''ไดโจเท็นโน'' พระราชโอรสองค์โตของมาซาฮิโตะคือ เจ้าชายคาซูฮิโตะ (; ค.ศ. 1572–1617) ผู้กลายเป็นจักรพรรดิโกะ-โยเซ
** พระราชธิดา (1562–67, พระราชมารดายังอยู่ในการคาดคะเน)
* นางกำนัล (*[[โคกีว|ไนชิ-โนะ-ซูเกะ]]*): ธิดาในอาซูไก มาซัตสึนะ
** พระราชธิดา: ??? (春齢女王; 1549–1569)
** พระราชธิดา: เจ้าหญิงเอโชะ (永尊女王; 1563–1571)
* นางกำนัล (*[[โคกีว|ไนชิ-โนะ-ซูเกะ]]*): ได-ไนชิ (大典侍) ธิดาในมาเดโนโกจิ คาตาฟูซะ
** พระราชธิดาองค์แรก (1539–1543)

## พระราชประวัติ
เมื่อจักรพรรดิโกะ-นะระจักรพรรดิองค์ที่ 105 ผู้เป็นพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในวันที่ 5 เดือน 9 ปี โคจิ ที่ 3 ตรงกับวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1557 เจ้าชายมิชิฮิโตะที่รัชทายาทพระชนมายุ 40 พรรษาจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโองิมะชิ หลังจากนั้นจึงได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกเมื่อวันที่ 27 เดือน 10 ปี โคจิ ที่ 3 ตรงกับวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1557

ภายหลังจากการสิ้นพระชนม์ของ เจ้าชายมะซะฮิโตะ พระราชโอรสองค์ใหญ่ที่รัชทายาทเมื่อวันที่ 24 เดือน 7 ปี เท็นโช ที่ 14 ตรงกับวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1586 จักรพรรดิโองิมะชิจึงได้สถาปนาเจ้าชายคะซุฮิโตะพระราชนัดดาพระโอรสในเจ้าชายมะซะฮิโตะขึ้นเป็นรัชทายาทและหลังจากนั้นไม่นานจักรพรรดิโองิมะชิได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายคะซุฮิโตะขึ้นเป็น จักรพรรดิโกะ-โยเซ เมื่อวันที่ 7 เดือน 11 ปี เท็นโช ที่ 14 ตรงกับวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1586 และได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิโกะ-โยเซเมื่อวันที่ 25 เดือน 11 ปี เท็นโช ที่ 14 ตรงกับวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1587 

หลังจากสละราชบัลลังก์แล้วอดีตจักรพรรดิโองิมะชิได้เสด็จไปประทับยัง **พระราชวังเซ็นโนะดะ** จนกระทั่งเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 เดือน 1 ปี บุนโระคุ ที่ 2 ตรงกับวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1593 ขณะพระชนมายุได้ 75 พรรษา

## พระราชพงศาวลี

## อ้างอิง

โองิมาจิ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคอาซูจิ–โมโมยามะ
โองิมาจิ
อาชีวอนามัยและความปลอดภัย

[thumb|ภาพนี้แสดงให้เห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังตรวจสอบการทำงานของเครื่องกลึงที่โรงงานผลิตอาวุธในสหราชอาณาจักรในช่วง[สงครามโลกครั้งที่สอง โดยที่ดวงตาของเธอไม่ได้รับการป้องกัน ซึ่งปัจจุบัน การปฏิบัติดังกล่าวจะไม่ได้รับอนุญาตในประเทศอุตสาหกรรมส่วนใหญ่เพื่อให้สอดคล้องกับมาตรฐานด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัยสำหรับคนงาน อย่างไรก็ตามในหลายประเทศ มาตรฐานดังกล่าวก็ยังคงเปราะบาง หรือไม่มีเลย]]

**อาชีวอนามัยและความปลอดภัย** (; อักษรย่อ: OSH) นอกจากนี้ยังเรียกกันทั่วไปว่า **สุขภาพและความปลอดภัยในอาชีพ** (; อักษรย่อ: OHS), **อาชีวอนามัย** () หรือ **สุขภาพและความปลอดภัยในที่ทำงาน** (; อักษรย่อ: WHS) เป็นวิชาที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัย, สุขภาพ และสวัสดิภาพของประชาชนในที่ทำงาน คำนิยามนี้ยังหมายถึงเป้าหมายของสาขานี้ เพื่อให้พวกเขามีสำนึกต่อหัวข้อดังกล่าว ที่แต่เดิมเป็นคำย่อของ*โครงการ/ภาควิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย*

เป้าหมายของอาชีวอนามัยและความปลอดภัย ประกอบด้วยการส่งเสริมให้เกิดให้เกิดสภาพแวดล้อมการทำงานที่ปลอดภัยและมีอนามัย ทั้งยังให้การป้องกันต่อเพื่อนร่วมงาน, สมาชิกในครอบครัว, ผู้ว่าจ้าง, ลูกค้า และอื่น ๆ อีกมากที่อาจได้รับผลกระทบจากสภาพแวดล้อมในสถานที่ทำงาน ส่วนในสหรัฐอเมริกา คำนิยามนี้ยังกินความหมายเป็น **อาชีวอนามัย และความปลอดภัยสำหรับผู้ประกอบอาชีพและไม่ได้ประกอบอาชีพ** () และรวมถึงความปลอดภัยในการทำกิจกรรมนอกที่ทำงาน

ในเขตอำนาจศาลระบบกฎหมายคอมมอนลอว์ นายจ้างมีหน้าที่ตามกฎหมายสำหรับการดูแลที่เหมาะสมต่อความปลอดภัยของพนักงาน กฎหมายที่เป็นพระราชบัญญัติอาจเพิ่มกำหนดหน้าที่ทั่วไปอื่น ๆ, แนะนำการปฏิบัติหน้าที่โดยเฉพาะ และสร้างหน่วยงานของรัฐที่มีอำนาจในการควบคุมปัญหาด้านความปลอดภัยในสถานที่ทำงาน โดยรายละเอียดของเรื่องนี้แตกต่างกันไปตามแต่ละเขตอำนาจศาล

ทุกองค์กรมีหน้าที่สร้างความมั่นใจต่อพนักงานและบุคคลอื่นใดที่อาจได้รับผลกระทบจากกิจกรรมขององค์กร ให้ยังคงมีความปลอดภัยอยู่ตลอดเวลา

## ดูเพิ่ม

### หลัก

### องค์กรภาครัฐ

### สาขาที่เกี่ยวข้อง

## หนังสืออ่านเพิ่ม
* Health and Safety Executive (2009) : A Guide to Safety and Health Regulation in Great Britain . 4th edition. .
* 
* OSAH Safety 1 
* 
*  
* 
* 
* OHSAS 18000 series: (derived from a British Standard, OHSAS is intended to be compatible with ISO 9000 and 14000 series standards, but is not itself an ISO standard)
* Historical Hazard Identification Process for D&D

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* (US) CDC - National Institute for Occupational Safety and Health
* (EU) Health-EU Portal – Health and Safety at work
* ILO International Occupational Safety and Health Information Centre
* [American Journal of Industrial Medicine](http://onlinelibrary.wiley.com/journal/10.1002/(ISSN)1097-0274)


หมวดหมู่:การจัดการความเสี่ยง
หมวดหมู่:สังคมศาสตร์สิ่งแวดล้อม
หมวดหมู่:สภาพการจ้าง
หมวดหมู่:จิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ
คริสเตียน บี. แอนฟินเซน

**คริสเตียน โบห์เมอร์ แอนฟินเซน จูเนียร์** (; 26 มีนาคม ค.ศ. 1916 – 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1995) เป็นนักชีวเคมีชาวอเมริกัน เกิดในครอบครัวชาวอเมริกันเชื้อสายนอร์เวย์ที่เมืองโมเนสเซน รัฐเพนซิลเวเนีย เป็นบุตรของโซฟี (นามสกุลเดิม รัสมุสเซน) และคริสเตียน โบห์เมอร์ แอนฟินเซน ซีเนียร์ ช่วงทศวรรษที่ 1920 ครอบครัวของแอนฟินเซนย้ายไปอยู่ที่เมืองฟิลาเดลเฟีย แอนฟินเซนเรียนที่วิทยาลัยสวาร์ธมอร์จนจบปริญญาตรีในปี ค.ศ. 1937 สองปีต่อมาเขาเรียนจบปริญญาโทสาขาเคมีอินทรีย์จากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย ในปีเดียวกัน ห้องปฏิบัติการคาลส์เบิร์กของมูลนิธิอเมริกัน-สแกนดิเนเวียนที่กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์กมอบตำแหน่งสมาชิกให้แก่แอนฟินเซนในฐานะผู้พัฒนาวิธีการใหม่ในการวิเคราะห์โครงสร้างโปรตีนเชิงซ้อนและการตั้งชื่อเอนไซม์ ในปี ค.ศ. 1941 แอนฟินเซนทำงานที่ภาควิชาชีวเคมีของโรงเรียนแพทย์ฮาร์วาร์ด เขาเรียนจบปริญญาเอกสาขาชีวเคมีที่นั่นในอีกสองปีต่อมา

ในปี ค.ศ. 1950 สถาบันหัวใจ ปอดและเลือดแห่งชาติ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสถาบันสุขภาพแห่งชาติเลือกแอนฟินเซนให้เป็นหัวหน้าห้องปฏิบัติการสรีรวิทยาเซลล์ สี่ปีต่อมา เขากลับไปทำงานที่ห้องปฏิบัติการคาลส์เบิร์กและมีโอกาสเรียนที่สถาบันวิทยาศาสตร์ไวซ์แมนน์ที่เมืองเรโฮวอต ประเทศอิสราเอล แอนฟินเซนได้รับเลือกเป็นภาคีสมาชิกของสถาบันศิลปะและวิทยาศาสตร์แห่งอเมริกาในปี ค.ศ. 1958

ในปี ค.ศ. 1962 แอนฟินเซนเป็นศาสตราจารย์อาคันตุกะที่โรงเรียนแพทย์ฮาร์วาร์ดและเป็นหัวหน้าภาควิชาเคมี ก่อนจะดำรงตำแหน่งหัวหน้าห้องปฏิบัติการชีวเคมีที่สถาบันโรคข้ออักเสบและโรคทางเมตาบอลิซึมจนถึงปี ค.ศ. 1981 ต่อมาในปี ค.ศ. 1972 แอนฟินเซนได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีจากการอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างลำดับกรดอะมิโนกับปฏิกิริยาคอนฟอร์เมชันที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ หลังจากนั้นเขาได้ร่วมก่อตั้งสภาวัฒนธรรมโลก ระหว่างปี ค.ศ. 1982–1995 แอนฟินเซนดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านเคมีเชิงชีวฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์

ด้านชีวิตส่วนตัว แอนฟินเซนแต่งงานครั้งแรกกับฟลอเรนซ์ คีเนนเกอร์ในปี ค.ศ. 1941 มีบุตรด้วยกัน 3 คนแต่หย่าร้างในปี ค.ศ. 1978 ต่อมาเขาแต่งงานใหม่กับลิบบี ชูลแมน เอลีในปี ค.ศ. 1979 และมีบุตรบุญธรรม 4 คน แอนฟินเซนเสียชีวิตด้วยภาวะหัวใจล้มที่เมืองแรนดอลส์ทาวน์ รัฐแมริแลนด์ในปี ค.ศ. 1995

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเพนซิลเวเนีย
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายนอร์เวย์
หมวดหมู่:บุคคลที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนายูดาย
หมวดหมู่:นักเคมีชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมี
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันผู้ได้รับรางวัลโนเบล
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากโรงเรียนแพทย์ฮาร์วาร์ด
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด
หงฉือ

**หงฉือ** ( *Hóngshí*; 18 มีนาคม ค.ศ. 1704 – 20 กันยายน ค.ศ. 1727) เป็นเจ้าชายชาวแมนจูแห่งราชสกุลอ้ายซินเจว๋หลัวในราชวงศ์ชิง เป็นโอรสองค์ที่สามของจักรพรรดิยงเจิ้ง ถูกพระบิดาถอดเป็นสามัญชนใน ค.ศ. 1725 เพราะสนับสนุนเจ้าชายยฺหวิ่นซื่อ (允禩) อดีตคู่แข่งทางการเมืองของพระบิดา สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1727 เชื่อว่าด้วยการแขวนพระศอเพราะถูกพระบิดาบีบคั้น ภายหลังจักรพรรดิเฉียนหลงผู้เป็นอนุชาให้ตั้งกลับเป็นเจ้าดังเดิม

## ประวัติ
หงฉือเกิดในสกุลแมนจูอ้ายซินเจว๋หลัว เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามของเจ้าชายอิ้นเจิน (胤禛) กับชายารองคือพระชายาฉี (齊妃) ซึ่งเป็นชาวฮั่นจากสกุลหลี่ (李)

เจ้าชายอิ้นเจินได้ครองราชย์เป็นจักรพรรดิยงเจิ้งใน ค.ศ. 1722 หลังจักรพรรดิคังซีพระราชบิดาสวรรคต ในรัชกาลยงเจิ้ง เจ้าชายหงฉือไม่มีบทบาทมากมายในราชสำนัก ต่างจากพระอนุชาของพระองค์คือ หงลี่ (弘曆) ซึ่งต่อมาเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิเฉียนหลง หงลี่ได้รับพระราชทานพระอิสริยยศ "ชินหวัง" (亲王 *อ๋องชั้นเอก*) ขณะที่หงฉือมิได้รับแต่งตั้งใด ๆ ทั้งสิ้น

ครั้นช่วง ค.ศ. 1722–26 หงฉือสมาคมกับเจ้าชายยฺหวิ่นซื่อผู้เป็นพระอนุชาของจักรพรรดิหย่งเจิ้ง และเป็นพระปิตุลา (อา) ของพระองค์ เจ้าชายยฺหวิ่นซื่อกับจักรพรรดิยงเจิ้งนั้นชิงดีชิงเด่นทางการเมืองกันมาแต่เดิม ใน ค.ศ. 1725 จักรพรรดิยงเจิ้งจึงถอดเจ้าชายหงฉือเป็นสามัญชน ขับออกจากสกุลอ้ายซินเจว๋หลัว และอัปเปหิจากวังต้องห้าม อย่าได้กลับมาอีก ในราชโองการนั้น จักรพรรดิยงเจิ้งระบุว่า เชิญหงฉือไป "เป็นลูกของยฺหวิ่นซื่อเสีย ถ้าต้องการ" ซึ่งนักประวัติศาสตร์ตีความว่า แสดงถึงความสัมพันธ์ใกล้ชิดระหว่างหงฉือกับยฺหวิ่นซื่อ อันเป็นเหตุให้จักรพรรดิยงเจิ้งไม่สบพระทัย ในไม่ช้า ยฺหวิ่นซื่อก็ประสบชะตากรรมเดียวกันคือถอดเป็นสามัญชน

แม้หงฉือถูกห้ามเข้าวังอีก แต่ก็มิได้ถูกจองจำอย่างยฺหวิ่นซื่อผู้เป็นอา ถึงกระนั้น ก็มีพระบัญชาให้อยู่ในความควบคุมของยฺหวิ่นเถา (允祹) อาอีกคนของเขา

แต่แม้จะต้องโทษทัณฑ์เช่นนั้น หงฉือมิได้สำนึก จักรพรรดิหย่งเจิ้งยิ่งพิโรธ จึงให้ลบชื่อหงฉือออกจากราชพงศาวลี (玉蝶) ถือเป็นการตัดความสัมพันธ์พ่อลูก

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1727 จักรพรรดิหย่งเจิ้งบีบให้หงฉือแขวนคอตาย เวลานั้น หงฉืออายุได้ 23 ปี แต่ไม่มีเอกสารประวัติศาสตร์ฉบับไหนระบุเหตุที่จักรพรรดิบังคับเช่นนั้น

จักรพรรดิหย่งเจิ้งสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1735 หงลี่ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อเป็นจักรพรรดิเฉียนหลง เจ้าชายอิ้นลู่ (胤禄) ถวายฎีกาขอให้คืนสถานะเดิมแก่หงฉือ จักรพรรดิเฉียนหลงตรัสว่า หงฉือพระเชษฐายัง "เยาว์และเขลา" นัก แต่แม้จะสิ้นชีพมานานแล้ว ก็ยังทรงรำลึกถึงด้วยความรักฉันพี่น้องอยู่มิได้ขาด จึงอนุมัติตามนั้น

การที่ฎีกาของอิ้นลู่ก็ดี หรือโองการคืนยศของจักรพรรดิเฉียนหลงก็ดี มิได้เอ่ยว่า หงฉือเคยกระทำความผิดอย่างใด ยิ่งทำให้นักประวัติศาสตร์ฉงนสนเท่ห์เกี่ยวกับการลงโทษหงฉือของจักรพรรดิหย่งเจิ้ง

## พงศาวลี
; ภริยา
* นางต้งเอ้อ (棟鄂氏) ธิดาของชายชื่อ สีเอ่อร์ต๋า (席爾達)
* นางจง (鐘氏) ธิดาของ จง ต๋า (鐘達)
* นางเถียน (田氏)

; บุตร
* หยงเชิน (永珅) บุตรคนเดียวของหงฉือ สิ้นชีวิตในวัย 3 ปี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจ้าชายราชวงศ์ชิง
ยศทหารสาธารณรัฐเวียดนาม

พลตารางต่อไปนี้คือข้อมูลยศทหารของกองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม ตั้งแต่การก่อตั้งประเทศในปี 1954 จนถึงการล่มลายในปี 1975

## ทหารชั้นสัญญาบัตร
### กองทัพบก

### กองทัพอากาศ

### กองทัพเรือ

## ดูเพิ่ม
* ยศทหารเวียดนาม (ประเทศเวียดนามเหนือและในปัจจุบัน)
* กองทัพประชาชนเวียดนาม (กองทัพเวียดนามเหนือและในปัจจุบัน)

## อ้างอิง

เวียดนาม
หมวดหมู่:กองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม
มาร์โกส อาลอนโซ เมนโดซา

**มาร์โกส อาลอนโซ เมนโดซา** (; เกิดเมื่อ 28 ธันวาคม ค.ศ 1990) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายให้กับบาร์เซโลนา สโมสรในลาลิกา และทีมชาติสเปน

### บาร์เซโลนา
ในวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 2022 อาลอนโซ ได้เซ็นสัญญากับบาร์เซโลนา สโมสรเป็นเวลาหนึ่งปีหลังจากออกจากเชลซีด้วยความยินยอมร่วมกันหนึ่งวันก่อนหน้านี้ เขาได้ให้สัมภาษณ์ในภายหลังกับสโปร์ต ถึงการเซ็นสัญญาว่าเขามีความฝันที่อยากเซ็นสัญญากับบาร์เซโลนามาตั้งแต่เด็ก

ในวันที่ 10 กันยายน เขาได้ลงเล่นนัดแรกในนัดที่ออกไปเยือนกาดิซ หลังถูกเปลี่ยนตัวลงมาแทนอาเลฆันโดร บัลเดในนาทีที่ 78 ช่วยให้ทีมเอาชนะ 0–4ในอีก 3 วันต่อมา อาลอนโซ ได้ลงเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รวมทั้งได้ลงเล่นเป็นตัวจริงนัดแรก ในนัดที่ออกไปเยือนไบเอิร์นมิวนิก ที่อัลลีอันทซ์อาเรนา เขามีส่วนทำให้ทีมเสียประตูแรก ก่อนที่บาร์เซโลนาจะพ่ายแพ้ 2–0 มีรายงานว่าเขาได้เข้าไปขอโทษเพื่อนร่วมทีมของเขา หลังจากประเดิมการลงเล่นเป็นตัวจริงนัดแรกด้วยความผิดพลาด ในวันที่ 1 พฤศจิกายน เขาทำประตูแรกให้กับทีมได้ในนัดที่เอาชนะวิกตอเรียเปิลเซ็ญ 4–2 ที่สาธารณรัฐเช็ก ในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม ด้วยอาการบาดเจ็บของผู้เล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก และการเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพของฌาราร์ต ปิเก ทำให้ ชาบี ผู้จัดการทีม ได้เลือกเขาให้เปลี่ยนมาทำหน้าที่ในตำแหน่งนี้แทนที่จะซื้อผู้เล่นใหม่มาร่วมทีม ซึ่งสถิตินับตั้งแต่เขาย้ายมาร่วมทีมแห่งกาตาลุญญา กระทั่งสิ้นสุดปี ค.ศ. 2022 เขาได้ลงเล่นในตำแหน่งนี้ 8 นัด จากการลงเล่นรวมทั้งหมด 12 นัด

ในวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2024 อาลอนโซ ได้ต่อสัญญาฉบับใหม่กับบาร์เซโลนาออกไปจนถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2024 โดยมีค่าฉีกสัญญา 50 ล้านยูโร

## ชีวิตส่วนตัว
ตาของอัลออนโซ, มาร์โคส อัลออนโซ อิมัซ (ที่รู้จักกันดีในนาม มาร์กิโตส์), เล่นในทีมชาติแรกของเรอัลมาดริดเป็นเวลาแปดปี เจ้าของบิดา, มาร์โคส อัลออนโซ เปเนา, เล่นในลีกชั้นนำของสเปนหลายซีซั่นโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับ อัตลีโต มาดริด และ บาร์เซโลนา, และทั้งสองคนเป็นตัวแทนของสเปนในระดับชาวบ้าน.

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
*
*

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวสเปน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโบลตันวอนเดอเรอส์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฟีออเรนตีนา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชลซี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียอา
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก
สถาบันพัฒนาสุขภาพอาเซียน มหาวิทยาลัยมหิดล

**สถาบันพัฒนาสุขภาพอาเซียน มหาวิทยาลัยมหิดล** เป็นส่วนงานระดับคณะของมหาวิทยาลัย ทำหน้าที่วิจัย พัฒนาสาธารณสุขมูลฐานของประเทศไทยและอาเซียน อีกทั้งยังเป็นสถาบันที่ให้การศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษาอีกด้วย

## ประวัติ
**สถาบันพัฒนาการสาธารณสุขอาเซียน** เดิมคือ **ศูนย์ฝึกอบรมและพัฒนาการสาธารณสุขมูลฐานอาเซียน** ก่อตั้งและเริ่มดำเนินการเมื่อปี พ.ศ. 2525 เพื่อดำเนินโครงการศูนย์ฝึกอบรมและพัฒนาการสาธาณสุขมูลฐานแห่งอาเซียน โดยความร่วมมือกันของมหาวิทยาลัยมหิดล กับกระทรวงสาธารณสุข สนับสนุนการก่อตั้งโดยองค์การ JICA ประเทศญี่ปุ่น 

ต่อมาในปี พ.ศ. 2529 ได้เริ่มดำเนินการหลักสูตรปริญญาโทนานาชาติ สาขาการบริหารงานพัฒนาการสาธารณสุขมูลฐานเป็นหลักสูตรแรกของโลก ซึ่งมีบทบาทต่อการถ่ายทอดประสบการณ์การพัฒนาโดยกลวิธีการสาธารณสุขมูลฐานของประเทศไทยให้แก่ประเทศกำลังพัฒนาและพัฒนาแล้วทั่วโลก และวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2531 ได้ยกฐานะเป็น **สถาบันพัฒนาการสาธารณสุขอาเซียน** ดำเนินงานต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง  

และเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 สถาบันพัฒนาการสาธารณสุขอาเซียนได้ปรับเปลี่ยน ชื่อเป็น **"สถาบันพัฒนาสุขภาพอาเซียน"** ตามประกาศของ สภามหาวิทยาลัยมหิดล 

## การศึกษา
** ระดับบัณฑิตศึกษา ** 
* การจัดการสาธารณสุขมูลฐานมหาบัณฑิต (หลักสูตรนานาชาติ)
* ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (วิทยาการเสพติด) (ศศ.ม.(วิทยาการเสพติด))
* การบริหารงานสาธารณสุขระดับสูง (Mini Master of Management in Health)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* สถาบันพัฒนาสุขภาพอาเซียน 

หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยมหิดล
สถาบันพัฒนาสุขภาพอาเซียน
หมวดหมู่:สถาบันพัฒนาสุขภาพอาเซียน มหาวิทยาลัยมหิดล
สาธารณรัฐสโลวักที่ 1

**สาธารณรัฐสโลวัก** (**ที่หนึ่ง**) () หรือที่รู้จักในชื่อ **รัฐสโลวัก** () เป็นรัฐบริวารระบอบฟาสซิสต์ของนาซีเยอรมนีที่ได้รับการรับรองบางส่วน ตั้งอยู่ในภูมิภาคยุโรปกลาง ดำรงอยู่ระหว่างวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1939 ถึงวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1945 ดินแดนสโลวาเกียในเชโกสโลวาเกียได้ประกาศเอกราชด้วยการสนับสนุนจากเยอรมนี ซึ่งเป็นเวลาหนึ่งวันก่อนการยึดครองโบฮีเมียและมอเรเวียของเยอรมนี สาธารณรัฐควบคุมอาณาเขตส่วนใหญ่ของประเทศสโลวาเกียในปัจจุบัน ยกเว้นทางตอนใต้ ซึ่งยกให้กับฮังการีใน ค.ศ. 1938 สาธารณรัฐถือเป็นรัฐเอกราชอย่างเป็นทางการครั้งแรกของประวัติศาสตร์สโลวาเกีย โดยมีกรุงบราติสลาวาเป็นเมืองหลวง

พรรคประชาชนสโลวักเป็นพรรคการเมืองเดียวที่ปกครองประเทศ สาธารณรัฐสโลวักเป็นที่รับรู้โดยส่วนใหญ่จากการให้ความร่วมมือกับนาซีเยอรมนี ซึ่งรวมถึงการส่งกองทหารไปในการบุกครองโปแลนด์เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1939 และในการบุกครองสหภาพโซเวียตเมื่อ ค.ศ. 1941 โดยใน ค.ศ. 1940 ประเทศได้เช้าร่วมฝ่ายอักษะจากการเป็นหนึ่งในผู้ลงนามกติกาสัญญาไตรภาคี

ใน ค.ศ. 1942 ประเทศเนรเทศชาวยิว 58,000 คน (ประชากรสองในสามของชาวยิวในสโลวาเกีย) ไปยังโปแลนด์ที่ถูกเยอรมนียึดครอง โดยจ่ายเงินให้เยอรมนี 500 ไรชส์มาร์ค ต่อคน หลังจากกิจกรรมต่อต้านนาซีของพลพรรคสโลวาเกียเพิ่มมากขึ้น เยอรมนีจึงเข้ายึดครองสโลวาเกีย ซึ่งก่อให้เกิดการก่อการกำเริบใน ค.ศ. 1944 สาธารณรัฐสโลวักยุบเลิกลงภายหลังการปลดปล่อยของโซเวียตใน ค.ศ. 1945 และดินแดนสโลวาเกียถูกรวมกลับเข้าไปในสาธารณรัฐเชโกสโลวักที่ 3

ประเทศสโลวาเกียในปัจจุบันไม่ได้ถือว่าตนเองเป็นรัฐสืบทอดของสาธารณรัฐสโลวักนี้ แต่เป็นการสืบทอดจากสหพันธ์สาธารณรัฐเชโกสโลวัก อย่างไรก็ดี นักชาตินิยมบางส่วนได้เฉลิมฉลองวันประกาศเอกราชในวันที่ 14 มีนาคม

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

;เอกสาร
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Axis History Factbook — Slovakia 
* Selected laws of the First Slovak Republic, including the constitution (in Slovak)
* Map 
* A Comparison of the First and Second Slovak Republics’ Political Systems 

หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2482
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2488
หมวดหมู่:รัฐบริวารของนาซีเยอรมนี
หมวดหมู่:รัฐรวบอำนาจเบ็ดเสร็จ
ส
หมวดหมู่:ฝ่ายอักษะ
ชาร์ล เลอง

** ชาร์ล** หรือ **เคานต์เลอง** (Count Léon) เป็นบุตรนอกสมรสของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ที่เกิดกับ ลุยส์ แคเธอริน เอเลนัวร์ เดอนูแอล เดอ ลา แปลง์ (Louise Catherine Eléonore Denuelle de la Plaigne) เขาเกิดเมื่อปี 1806 ทำให้เขามีศักดิ์เป็นพระเชษฐาของนโปเลียนที่สอง กษัตริย์แห่งโรม เคานต์เลองเสียชีวิตในปี 1881 ขณะมีอายุ 75 ปี

บุตรีของเลอง นามว่า ชาร์ล็อต เมสนาร์ด ซึ่งให้สัมภาษณ์ในปี 1921 ขณะเธอมีอายุ 55 ปีและพักอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์ในปารีส เธอให้สัมภาษณ์ว่า บุตรชายของเธอมีหน้าตาคล้ายคลึงกับเสด็จทวดอย่างมาก อย่างไรก็ตาม บุตรชายของเธอได้เสียชีวิตไปช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งใกล้กับเมืองแร็งส์ในฝรั่งเศสอย่างไรก็ตาม  ชาร์ล็อตยังให้สัมภาษณ์ว่า บิดาของเธอยังได้สมรสกับสตรีคนอื่นอีกและมีบุตรชายด้วยกันสามคน โดยสองคนได้เสียชีวิตไปในช่วงสงคราม อีกคนที่เหลือรอดใช้ชีวิตอย่างเงียบๆกับลูกๆในวอซ (Vosges)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์โบนาปาร์ต
หมวดหมู่:พระราชบุตรนอกสมรสในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1
มิสเตอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล

**มิสเตอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล** () เป็นประกวดความงามชายประจำปี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2013 ซึ่งครั้งแรกของการประกวดมิสเตอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนลได้รับการจัดขึ้นที่ซานโตโดมิงโก สาธารณรัฐโดมินิกัน เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 ผู้ที่ได้รับตำแหน่งมิสเตอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนล 2013 คนแรกได้แก่ วิลเลียน เรช จากประเทศบราซิล 

ผู้ดำรงตำแหน่งมิสเตอร์โมเดลอินเตอร์เนชันแนลปัจจุบันคือ แจ๊ค ไททัส จากไทย ได้รับตำแหน่งเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2025 ในบาร์รังกิยา, โคลอมเบีย

## ผู้ดำรงตำแหน่ง

## สถิติการประกวด
### เรียงลำดับสัญชาติของผู้ชนะเลิศ

### จำนวนผู้ชนะเลิศแบ่งตามภูมิภาค

## ตัวแทนประเทศไทย

## ดูเพิ่ม

* รายการประกวดความงาม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official website 

หมวดหมู่:ประกวดความงามชาย
เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง ศึกราชันย์แผ่นดินเดือด

***เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง ศึกราชันย์แผ่นดินเดือด*** () เป็นภาพยนตร์แอคชั่นกำกับภาพยนตร์โดยชัค รัสเซล นำแสดงโดย ดเวย์น จอห์นสัน, เคลลี หู, แกรนต์ เฮสลอฟและไมเคิล คลาร์ก ดันแคน ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคแยกมาจาก *[[เดอะมัมมี่ รีเทิร์น ฟื้นชีพกองทัพมัมมี่ล้างโลก]]*

เรื่องราวในภาพยนตร์เรื่อง *เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง ศึกราชันย์แผ่นดินเดือด* เกิดขึ้นเมื่อ  5,000 ปีก่อนภาพยนตร์เรื่อง *[[เดอะมัมมี่ คืนชีพคำสาปนรกล้างโลก]]* และ *เดอะมัมมี่ รีเทิร์น ฟื้นชีพกองทัพมัมมี่ล้างโลก* ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ *[[เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 2 อภินิหารศึกจอมราชันย์]]*

## เนื้อเรื่องย่อ
เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อห้าพันปีก่อน เมื่อชายผู้ทะเยอทะยานและไร้ความปรานี นามว่า เมมนอน เชื่อว่า เขาถูกกำหนดให้มาปกครองผู้คน ที่กระจัดกระจายอยู่ในทะเลทราย เขาพร้อมด้วยกองทัพที่โหดร้ายทารุณ บุกไปทั่วทั้งภูเขาและที่ราบ ที่สังหารผู้คน และนำคนที่เหลือมาเป็นทาส เขาต่อสู้อย่างไร้ความปรานี กับใครก็ตามที่ต่อต้านเขา ด้วยรู้ตัวเองว่ามีศัตรูอยู่มากมาย เมมนอน ได้รับคำแนะนำเรื่องแผนการณ์จากผู้พยากรณ์คนหนึ่ง ซึ่งจะคอยบอกว่า เมื่อใด ที่ไหน และจะโจมตีอย่างไร ทำให้เขาไม่เคยพ่ายแพ้เลย
มีเพียงชนไม่กี่เผ่าเท่านั้นที่ไม่ยอมสยบ และยังขัดขวางเมมนอนไม่ให้ครองบัลลังก์ แต่ก็รู้ดีว่า ในที่สุดต้องเผชิญหน้ากับเมมนอน ชนเหล่านั้นจึงได้ว่าจ้าง มาธายุส ชายผู้สืบเชื้อสายจากนักรบผู้เก่งกล้าสามารถ เพื่อกำจัดผู้พยากรณ์ และขัดขวางเมมนอน ไม่ให้ได้ครองบัลลังก์ตามต้องการ

ดังนั้น มาธายุสจึงเข้าสู่สงคราม ที่ต้องอาศัยความชำนาญ และความเข้มแข็ง ที่มาจากกำลังในตัวเขา เขาลักลอบเข้าไปในเมืองโกโมราห์อันชั่วร้ายของเมมนอน และพบว่าผู้พยากรณ์ของเมมนอนนั้น เป็นหญิงสาวสวยชื่อ คาสซานดรา แทนที่จะฆ่าเธอ เขากลับจับเธอมาเป็นตัวประกัน ขังไว้ในหุบเขาแห่งความตายอันรกร้างว่างเปล่า แม้ว่ามาธายุสจะมีกองทัพมากกว่ามาก แต่มาธายุสก็รู้ดีว่า มีทางเดียวที่จะรอดพ้นได้ นั่นคือการเผชิญหน้าโดยตรงกับเมมนอน

คาสซานดราทำนายว่า มาธายุสจะตายในการรบครั้งนี้ แต่มาธายุสดำเนินชีวิตตามบัญญัติที่เรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง ดังเช่นประชาชนของเขาคือ “อยู่อย่างอิสระ ตายอย่างสบาย” (Live Free.. Die Well!) เขายังเชื่อว่า เขาสามารถกำหนดชะตาชีวิตของตัวเองได้ และความเชื่อมั่นนี้ที่สืบทอดมา ทำให้ผู้ลอบฆ่ากลายมาเป็นตำนาน นั่นคือ The Scorpion King

## นักแสดงนำ
* ดเวย์น จอห์นสัน รับบท เมธายุส
* สตีเฟ่น แบรนด์ รับบท เมนมอน
* เคลลี หู รับบท คาสเซนดร้า
* แกรนท์ เฮสโลฟ รับบท อาร์พิด
* เบอร์นาร์ด ฮิลล์ รับบท ไฟโลส์
* ไมเคิล คาร์ก คันแคน รับบท บาลทาร์ซาร์
* ปีเตอร์ ฟาซิเนลลี รับบท เจ้าชายธากเมตต์
* เชอร์ริ ฮาวเวิร์ด รับบท ราชินีไอริส
* ราล์ฟ มอยเลอร์ รับบท ธอรัค
* บรานส์คอมบ์ ริชมอนด์ รับบท เจซุป
* โรเจอร์ รีส รับบท พระราชาเฟรอน
* โจเซฟ รัสคิน รับบท หัวหน้าชนเผ่า
* ไทเลอร์ เมน รับบท บาร์บาเรียน เชฟเฟ่น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เยอรมัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เบลเยียม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สยองขวัญอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผนอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผจญภัยแฟนตาซี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ปฐมบทอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐแคลิฟอร์เนีย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรัฐแอริโซนา
หมวดหมู่:ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สตูดิโอส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์
อภินิหารศึกจอมราชันย์

***อภินิหารศึกจอมราชันย์*** () เป็นภาพยนตร์โลดโผน/จินตนิมิตที่เป็นภาคต่อจากภาพยนตร์เรื่อง *[[เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง ศึกราชันย์แผ่นดินเดือด]]* ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือเรื่อง เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 3 สงครามแค้นกู้บัลลังก์เดือด ภาพยนตร์เริ่มการถ่ายทำในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2007 ในเมืองเคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้

## เนื้อเรื่องย่อ
ภาพยนตร์เรื่องนี้กล่าวถึงเรื่องราวของหนุ่มนามแมธาอุสที่เห็นพ่อของเขาซึ่งเป็นนักรบเผ่าแอกคาเดียนถูกซากอนนักรบคู่อาฆาตฆ่าตายเมื่อตอนเขายังเด็ก ต่อมาแมธาอุสถูกส่งไปฝึกฝนการต่อสู้ที่สำนักแมงป่องดำถึง 7 ปี จนกลายเป็นนักฆ่าที่สาบานจะล้างแค้นให้พ่อ แต่การเอาชนะซากอนได้เขาจะต้องอาศัยดาบศักดิ์สิทธิ์มาช่วยเสริมพลังฝีมือของ เขา เมธาอุสจึงออกเดินทางเพื่อตามหาดาบเล่มนั้นให้ได้เสียก่อน

## นักแสดงนำ
* ไมเคิล โคปอน รับบท เมธายุส
* คาเรน เดวิด รับบท ไลลา
* ไซมอน ควาร์เตอร์แมน รับบท อาริ
* ทอม วู รับบท ฟั้ง
* แอนเดรส เวสนิวสกี รับบท พอลลุกซ์
* แรนดี้ โคเทอร์ รับบท ซากอน/ซาร์กข่าน
* นาตาลี เบกเคอร์ as เอสทาร์ต
* เพียร์เร่ เมเรียส รับบท เมธายุส (วัยเด็ก)
* เจเรมี ครัตช์ลีย์ รับบท บัลโด้
* เชน มานี รับบท เจซุป

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*
*
*

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอฟริกาใต้
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เยอรมัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผจญภัยแฟนตาซี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศแอฟริกาใต้
เล็บเหล็กหวงเฟยหง

***เล็บเหล็กหวงเฟยหง*** () เป็นภาพยนตร์กำลังภายในสัญชาติฮ่องกงในปี ค.ศ. 1993 เขียนบทและกำกับโดย หวังจิ่ง ออกแบบคิวบู๊โดย หยวน หวูปิง ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากภาพยนตร์ซีรีส์ชุด หวงเฟยหง ซึ่งออกจำหน่ายหลังจากที่มีภาพยนตร์ชุด หวงเฟยหง 3 ภาคแรก นำแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย,จาง เหมี่ยน. ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่นับเข้ากับภาพยนตร์ชุด หวงเฟยหงของฉีเคอะแต่อย่างใด

## เนื้อเรื่องย่อ
รัฐบาลฮ่องกงกำลังตามจับหัวหน้าค่ายมวยคุณธรรม โดยที่มีใต้เท้าเซียนเป็นผู้อยู่เบื้องหลังในการจับตัวหญิงสาวไปขายตัวให้กับชาวฝรั่ง และได้เตรียมการที่จะจับตัว "ชาชาน" เพื่อต้องการบีบรัฐบาลให้ปล่อยตัวคนของพรรคคุณธรรมทั้งหมด แผนการชั่วเริ่มขึ้นในการเตรียมการฉลองร้านของอาสิบสาม โดยที่เขาต้องการให้หวงเฟยหงมาเชิดสิงโตในงาน เมื่อหวงซื่อหู่ เจ้าของกิจการซ่องนางโลมได้ยินแผนการชั่ว และได้นำข่าวมาบอกกับหวงเฟยหง แล้วทีนี้ล่ะ หวงเฟยหงจะมีแผนการใดมายับยั้งใต้เท้าเซียน ติดตามได้ใน *เล็บเหล็กหวงเฟยหง*

## นักแสดงนำ
* หลี่ เหลียนเจี๋ย รับบท หวง เฟยหง
* จาง เหมี่ยน รับบท ไท่ หยินเอ๋อ
* จาง เว่ย์เจี้ยน รับบท อาโซ
* ไบรอัน เหลียง รับบท เหลียงควน
* ยฺเหวียน หย่งอี๋ รับบท แม่นางเก้า
* นาตาลิส ชาน  รับบท หวง ซื่อหู่
* คิงดอม เหยียน รับบท ซ่านกู่
* ลินดา ชอง รับบท หญิงคณิกา
* กอร์ดอน หลิว รับบท อาจารย์ลิ่วหวง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย หยวน หวูปิง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฮ่องกง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาจีนกวางตุ้ง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์กังฟู
เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 3 สงครามแค้นกู้บัลลังก์เดือด

***เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 3 สงครามแค้นกู้บัลลังก์เดือด*** () เป็นภาพยนตร์โลดโผน/จินตนิมิตแอคชั่น ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2012 ซึ่งได้วางจำหน่ายในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคสามในภาพยนตร์เฟรนไชส์ชุด เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง ต่อจากภาพยนตร์เรื่อง อภินิหารศึกจอมราชันย์ ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 4 ศึกชิงอำนาจจอมราชันย์ นำแสดงโดย วิกเตอร์ เว็บสเตอร์, บอสติน คริสโตเฟอร์, เทอร์มิวรา มอริสสัน, คริสตัล วี, เซลิน่า โล, คิมโบ้ สลิซ, เดฟ บาวทิสตาร์ , บิลลี่ เซน, รอน เพอว์แมน

## เนื้อเรื่องย่อ
ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าถึงอาณาจักรของแมเธอุสที่ได้ล่มสลายลง และเขายังต้องสูญเสียราชินีของเขาให้กับโรคระบาด เวลานี้ในฐานะมือสังหารรับจ้าง เขาต้องปกป้องอาณาจักรแห่งนี้จากทรราชผู้ชั่วร้ายและกองทัพปีศาจของมัน เพื่อฉุดความรุ่งเรืองของเขากลับคืนมาอีกครั้ง

## นักแสดงนำ
* วิกเตอร์ เว็บสเตอร์ รับบท เมธายุส, พระเจ้าสกอร์เปียน
* บอสติน คริสโตเฟอร์ รับบท อโลฟ
* เทเมียร่า มอร์ริสัน รับบท ราชาบารูสัน
* คริสตัล วี รับบท เจ้าหญิงศีลดา/งูจงอาง
* เซลีน่า โล รับบท สือค่าย
* เคลวิน เฟอร์กูสัน รับบท ซูลู คอนโด
* เดฟ บาวทิสตาร์ รับบท อะโกรเมียร์
* บิลลี่ เซน รับบท ราชาเทรุส
* รอน เพิร์ลแมน รับบท ฮอรัส
* แบรนดอน โคเฮน รับบท ซาริม
* เคลลี่ หู รับบท คาเซนดรา

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผจญภัย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แฟนตาซี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์มวยไทย
เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 4 ศึกชิงอำนาจจอมราชันย์

***เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 4 ศึกชิงอำนาจจอมราชันย์*** () เป็นภาพยนคร์แอคชั่น/จินตนิมิต/ผจญภัย ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2015 ซึ่งออกวาวจำหน่ายในวันที่ 10 มกราคม ปีเดียวกัน เป็นภาพยนตร์ลำดับที่สี่ในภาพยนตร์เฟรนไชส์ชุด เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง นำแสดงโดย วิกเตอร์ เว็บสเตอร์,  เอลเลน ฮอลแลน, เลา เฟอร์ริคโน่, รัดเจอร์ เฮาเออร์, รอยซ์ กราซี่, อีฟ ทอเรส, และ เอียน ไวต์ ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ภาคต่อจาก *[[เดอะ สกอร์เปี้ยน คิง 3 สงครามแค้นกู้บัลลังก์เดือด]]*.

## เนื้อเรื่องย่อ
ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าถึงเรื่องราวที่กษัตริย์แห่งนอร์วาเนียถูกลอบปลงพระชนม์ แมทเธอุส ราชันย์แมงป่องผู้เป็นตำนานถูกใส่ความว่าเป็นคนร้ายและต้องต่อสู้กับทัพทหารทั้งราชอาณาจักร เวลานี้ แมทเธอุส (วิคเตอร์ เว็บสเตอร์) และพันธมิตรที่เหลืออยู่ซึ่งมีเพียงสตรีลึกลับนางหนึ่งกับพ่อของเธอเท่านั้น ที่เป็นความหวังสุดท้ายในการหยุดรัชทายาทผู้ชั่วร้ายที่จะขึ้นครองบัลลังก์ และหมายครอบครองสุดยอดพลังวิเศษอันเก่าแก่มาเป็นของตนเองให้ได้

## นักแสดง
* วิกเตอร์ เว็บสเตอร์ รับบท เมธายุส, พระเจ้าสกอร์เปียน
* เอลเลน ฮอลแลน รับบท วารีน่า
* เลา เฟอร์ริคโน่ รับบท สกีซัวร่า
* รัดเจอร์ เฮาเออร์ รับบท พระราชาสากฮัว
* รอยซ์ กราซี่ รับบท อันน์การ์
* อีฟ ทอเรส รับบท จันคารา
* เอียน ไวต์ รับบท เจ้าชายดูแอน
* แบร์รี บอสวิก รับบท ซอร์เรล รัสคาร์ว
* วิล เคมพ์ รับบท ดราเซน
* ไมเคิล บีห์น รับบท พระราชายันนิค
* เอ็ม. เอ็มเม็ท วาร์ลก รับบท กอลัค
* แบรนดอน ฮาร์เดสตี้ รับบท บอริส
* ร็อดเจอร์ ฮาลส์ตัน รับบท โรแลนด์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*
*
*

หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แฟนตาซี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศโรมาเนีย
เอฟเอพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2003–04

**พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2003-04** ( หรืออาจหมายถึง 2003–04 Barclaycard Premiership อันเนื่องจากมีผู้สนับสนุน) เป็นการแข่งขันในฤดูกาลที่ 12 ของพรีเมียร์ลีก ลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ โดยสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลชนะการแข่งขันเป็นครั้งที่ 3 จากการแข่งขัน 13 ครั้งในประวัติศาสตร์ฟุตบอลลีกสูงสุดของอังกฤษ และอาร์เซนอลเป็นสโมสรแรกที่สามารถสร้างประวัติศาสตร์ไร้พ่ายบนลีกสูงสุดใน 38 นัดของฤดูกาลและเป็นทีมที่สองทั้งหมด (ครั้งแรกเกิดขึ้นกับ สโมสรฟุตบอลเปรสตันนอร์ทเอ็นด์ ในปี ค.ศ. 1889, 115 ปีที่แล้ว, ขณะระหว่างฤดูกาลในจำนวน 22 นัด) อีกด้วย.

## ทีม

### ทีมและชุดแข่งขัน

## ตารางคะแนน

 

## ผลการแข่งขัน

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

## การทำประตู

## รางวัล

### รางวัลประจำเดือน

### รางวัลประจำปี

#### ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมประจำปีของสมาคมผู้จัดการพรีเมียร์ลีก
รางวัล ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมประจำปีของสมาคมผู้จัดการพรีเมียร์ลีก ชนะโดย อาร์แซน แวงแกร์, เขาสร้างประวัติศาสตร์ในการทำเช่นนั้นได้โดยเป็นผู้จัดการทีมคนแรกที่ชนะรางวัลครั้งนี้เป็นครั้งที่สอง.

#### นักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเอ
รางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเอในปี 2004 ได้แก่ ตีแยรี อ็องรี ของอาร์เซนอลซึ่งเป็นปีที่สองติดต่อกันของเจ้าตัว.

#### นักฟุตบอลดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเอ
รางวัลนักฟุตบอลดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งปีของพีเอฟเอ ได้แก่ สกอตต์ ปาร์คเกอร์ ของ เชลซี.

#### ทีมยอดเยี่ยมประจำปีของพีเอฟเอ

ผู้รักษาประตู: ทิม ฮาวเวิร์ด (แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด)กองหลัง: โลร็อง, แอชลีย์ โคล, โซล แคมป์เบลล์ (อาร์เซนอล ทั้งหมด), จอห์น เทร์รี (เชลซี)กองกลาง: สตีเวน เจอร์ราร์ด (ลิเวอร์พูล), ปาทริค วิเอรา, รอแบร์ ปีแร็ส (อาร์เซนอล ทั้งคู่), แฟรงค์ แลมพาร์ด (เชลซี)กองหน้า: ตีแยรี อ็องรี (อาร์เซนอล), รืด ฟัน นิสเติลโรย (แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด)

#### ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาลของพรีเมียร์ลีกโดยบาร์เคลย์การ์ด
อาร์แซน แวงแกร์ ชนะรางวัลนี้. ทีมของเขาชนะ 26 นัด, แพ้ 0 และ เสมอ 12 ทำประตูได้ 73 ประตู, เสียประตูให้กับคู่แข่งไปเพียง 26 ประตู.

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*2003–04 FA Premier League Season at RSSSF
วีลียัง บอร์ฌิส ดา ซิลวา

**วีลียัง บอร์ฌิส ดา ซิลวา** (; เกิด 9 สิงหาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นได้ทั้งในตำแหน่งปีกและกองกลางตัวรุกให้แก่เกรมีอูในกังเปโอนาตูบราซีเลย์รูแซรียีอา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Profile at the Fulham F.C. website
*
*
*
*

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวบราซิล
หมวดหมู่:ผู้เล่นอิสโปร์ชีกลูบีโกริงชังส์เปาลิสตา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชัคตาร์ดอแนตสก์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอันจีมาคัชคาลา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชลซี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฟูลัม
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในแซรีอีอา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในรัสเซียนพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในยูเครนเนียนพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
หมวดหมู่:ผู้เล่นในโกปาอาเมริกา 2019
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศโกปาอาเมริกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเซาเปาลู
รอยัลรัมเบิล (2017)

**รอยัลรัมเบิล (2017)** () รายการเพย์-เพอร์-วิว มวยปล้ำอาชีพ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWE) ซึ่งปีนี้จัดขึ้นเป็นปีที่30 โดยจัดขึ้นในวันที่ 29 มกราคม 2017 (30 มกราคม ตามเวลาประเทศไทย) โดยจะจัดขึ้นที่สนาม Alamodome เมืองแซนแอนโทนีโอ, รัฐเท็กซัส ซึ่งเป็นครั้งที่ 4 ที่จัดในรัฐเท็กซัส (ครั้งแรก 1989, ครั้งที่ 2 1997, และครั้งที่ 3 2007)

## เบื้องหลัง
หลังจากที่ Goldberg ได้เอาชนะ Brock Lesnar ไปได้ในศึก Survivor Series ในรอบ 12 ปีที่ผ่านมา เขาได้ประกาศจะเข้าร่วมแมทช์การปล้ำรอยัลรัมบัลเป็นคนแรกในศึกรอว์ วันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016

## ผล

### ลำดับการเปิดตัวและการคัดออก
: – Raw
: – SmackDown
: – NXT
: – Unassigned
: – Winner

## ดูเพิ่ม
* รอยัลรัมเบิล
* รายชื่อรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:รอยัลรัมเบิล
หมวดหมู่:มวยปล้ำอาชีพในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:กีฬาในแซนแอนโทนีโอ (รัฐเท็กซัส)‎
หมวดหมู่:รายการของช่องโทรทัศน์ดับเบิลยูดับเบิลยูอี เน็ตเวิร์คในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:มวยปล้ำอาชีพในรัฐเท็กซัส
เตโอโดโร โอเบียง อึงเกมา อึมบาโซโก

**เตโอโดโร โอเบียง อึงเกมา อึมบาโซโก** (, เกิด 5 มิถุนายน ค.ศ. 1942) เป็นประธานาธิบดีคนปัจจุบันของอิเควทอเรียลกินี เขาขับไล่ฟรันซิสโก มาซิอัส อึงเกมา อาของเขา ในรัฐประหารเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1979 ภายใต้การปกครองของเขา ประเทศอิเควทอเรียลกินีเป็นผู้ผลิตน้ำมันที่สำคัญตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 โอเบียงยังเคยเป็นประธานสหภาพแอฟริกาตั้งแต่วันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2011 ถึง 29 มกราคม ค.ศ. 2012 เขาเป็นผู้นำที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดในแอฟริกาและเป็นประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดในโลกในขณะนี้ 

รัฐบาลของโอเบียงนั้นไม่เป็นประชาธิปไตย โอเบียงยังถูกกล่าวหาว่าทุจริตในตำแหน่งหน้าที่และใช้อำนาจในทางที่ผิด รัฐธรรมนูญให้อำนาจโอเบียงอย่างกว้างขวางรวมถึงสามารถออกกฎหมายได้โดยไม่ต้องผ่านสภา

## รัฐประหาร
หลังจากที่มาซิอัสสั่งประหารผู้คนมากมายและสมาชิกในครอบครัวตัวเองรวมถึงพี่ชายของโอเบียง โอเบียงและคนอื่น ๆ ต่างคิดว่ามาซิอัสเสียสติไป โอเบียงโค่นล้มมาซิอัสในรัฐประหารนองเลือดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1979และดำเนินคดีกับเขาในข้อหาต่าง ๆ รวมถึงการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวบูบี (Bubi) ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา มาซิอัสถูกตัดสินประหารชีวิตโดยการยิงเป้าในวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1979

โอเบียงประกาศว่ารัฐบาลใหม่จะยุติความโหดร้ายและระบอบการปกครองที่กดขี่ของมาซิอัส เขาประกาศนิรโทษกรรมนักโทษทางการเมืองและยุติระบอบการปกครองแบบบังคับใช้แรงงาน อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ถูกกล่าวถึงว่ามีส่วนเกี่ยวข้องในความโหดร้ายของระบอบมาซิอัส

## ประธานาธิบดี
การปกครองของโอเบียงในตอนแรกนั้นมีมนุษยธรรมมากกว่าอาของเขา แต่อย่างไรก็ตาม จากข้อมูลบางแหล่ง ความโหดร้ายของระบอบของเขาได้เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ผู้สังเกตการณ์ทั้งภายในและภายนอกประเทศกล่าวว่าระบอบการปกครองของเขาเป็นหนึ่งในระบอบที่มีการทุจริตในตำแหน่งหน้าที่ กดขี่ และไม่เป็นประชาธิปไตยที่สุดในโลก ข่าวและสื่อต่าง ๆ ทุกประเภทถูกจำกัดให้ในความควบคุมของรัฐบาลและพันธมิตร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผู้นำที่ได้อำนาจจากรัฐประหาร
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีอิเควทอเรียลกินี
หมวดหมู่:ประเทศอิเควทอเรียลกินี
ออลีฟว์ ซูลุก

**มารี-ออลีฟว์ ซูลุก**  () หรือ **ออลีฟว์ โฟสแต็ง** (; 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1842 — 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1883) เป็นพระราชธิดาพระองค์โตในจักรพรรดิโฟสแต็งที่ 1 และจักรพรรดินีอาเดลีนาแห่งเฮติ  ภายหลังเสกสมรสกับแม็งวีล-โฌแซ็ฟ ซูลุก  () ผู้มีศักดิ์เป็นพระราชนัดดาของจักรพรรดิโฟสแต็ง ซึ่งขณะนั้นเป็นมกุฎราชกุมารแห่งเฮติ 

พระองค์ทรงได้รับการเรียกขานว่า **[[Fils de France|มาดามเพรอมีแยร์]]** (; "ท่านผู้หญิงชั้นเอก") หรือ **ออลีฟว์ลากร็องด์** (; "ออลีฟว์มหาราชินี")

## พระประวัติ
เจ้าหญิงออลีฟว์เป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิโฟสแต็งที่ 1 ประสูติแด่อาเดลีนา เลแว็ก เมื่อปีค.ศ. 1842 ซึ่งในขณะที่พระองค์ประสูติ พระบิดาและพระมารดายังมิได้อภิเษกสมรสกัน พระองค์จึงอยู่ในฐานะ "ลูกนอกสมรส" ซึ่งจักรพรรดิโฟสแต็งที่ 1 พระบิดา ยังไม่ได้อภิเษกสมรสกับหญิงใด อีกทั้งยังมีพระสนมและลูกนอกสมรสคนอื่น ๆ อยู่อีกหลายคน แต่ภายหลังจากที่พระบิดาและพระมารดาอภิเษกสมรสกันในปีค.ศ. 1849 พระองค์จึงกลายมาเป็นพระธิดาที่ถูกต้องตามกฏหมาย พร้อมทั้งได้รับฐานันดรศักดิ์ "เจ้าหญิงแห่งจักรวรรดิเฮติ"
เจ้าหญิงออลีฟว์เสกสมรสกับเจ้าชายแม็งวีล-โฌแซ็ฟ ซูลุก () พระโอรสในเจ้าชายฌ็อง-โฌแซ็ฟ ซูลุก () พระราชอนุชาในจักรพรรดิโฟสแต็ง ทั้งสองถูกคลุมถุงชนจนเสกสมรสในปี ค.ศ. 1854 แรกเริ่มนั้นขัดพระทัยที่จะไม่เสกสมรสตามพระราชประสงค์ขององค์จักรพรรดิอย่างแข็งขัน แต่จักรพรรดินีทรงปรามไว้และทรงให้เจ้าหญิงปฏิบัติตามพระราชประสงค์ แต่หลังจากการที่จักรพรรดิโฟสแต็งทรงสละราชสมบัติ และพระราชวงศ์ถูกเนรเทศ ก่อนอดีตจักรพรรดิจะเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1859 เจ้าชายแม็งวีล-โฌแซ็ฟ พระภัสดาจึงทรงอ้างสิทธิในการสืบราชสันตติวงศ์เฮติ โดยมีความพยายามที่จะฟื้นฟูระบอบจักรพรรดิอีกครั้งแต่ไม่เคยประสบความสำเร็จ เจ้าหญิงและพระสวามีมีพระโอรส-ธิดาด้วยกันสามพระองค์ คือ
# เจ้าหญิงมารียา ซูลุก (Maria Soulouque; ประสูติ ? — สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1899)
# เจ้าชายโฌแซ็ฟ ซูลุก (Joseph Soulouque; ประสูติ ? — สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1922)
# เจ้าชายโฟสแต็ง-โฌแซ็ฟ ซูลุก (Faustin-Joseph Soulouque; ประสูติ ค.ศ. 1857 — สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1913)

เจ้าหญิงออลีฟว์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1883 ณ กรุงปอร์โตแปรงซ์ สิริพระชันษา 40 ปี

## แหล่งข้อมูลอื่น
* *L'Illustration*, 1850, p. 277 : « S.A.I. madame Oliva Faustin, princesse impériale d'Haïti », portrait.

หมวดหมู่:เจ้าหญิง
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:บุคคลที่มีอายุเกิน 100 ปี
3/2

**3/2** อาจหมายถึง:
* 2 มีนาคม (สัญกรณ์วันที่ เดือน และวัน)
* 3 กุมภาพันธ์ (สัญกรณ์วันที่-เดือน)
* เศษส่วน
2+1

**2+1** อาจหมายถึง:
; ทางฟิสิกส์
ถนน 2+1
* มิติ 2+1
** มิติแรงโน้มถ่วง 2 + 1 (ทฤษฎีสตริง, ความโน้มถ่วงเชิงควอนตัม)
; ทางเพลง
* วง 2 พลัส 1 ของประเทศโปแลนด์
รึชทือ เรชแบร์

**รึชทือ เรชแบร์** (; เกิด: 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1973) อดีตนักฟุตบอลที่มีชื่อเสียงชาวตุรกี ในตำแหน่งผู้รักษาประตู 

เรชแบร์มีชื่อเสียงขึ้นมากับทีมชาติตุรกี โดยเฉพาะในช่วงฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000 และฟุตบอลโลก 2002 ที่ตุรกีมีผลงานการเล่นที่ดีเยี่ยม ได้รับการคัดเลือกให้ติดทีมยอดเยี่ยมของสหพันธ์ฟุตบอลยุโรป (ยูฟ่า) ในปี ค.ศ. 2002 จนอาจเรียกว่าเป็นหนึ่งในผู้รักษาประตูที่ดีที่สุดของโลกคนหนึ่งในช่วงเวลานั้นเลยทีเดียว

เรชแบร์มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวด้วยการทาสีดำเป็นแต้มใต้ตาทั้งสองข้าง  เคยผ่านการเล่นให้กับสโมสรระดับใหญ่ ๆ มาแล้ว ทั้งเฟแนร์บาห์แช, เบชิกทัช หรือบาร์เซโลนา

ปัจจุบัน เรชแบร์เป็นผู้อำนวยการของทีมชาติตุรกี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 

หมวดหมู่:ผู้รักษาประตู
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวตุรกี
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติตุรกี
หมวดหมู่:นักฟุตบอลเฟแนร์บาห์แชสปอร์คูลือบือ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเบชิกทัชฌิมนัสติกคูลือบือ
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2002
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008
หมวดหมู่:ฟีฟ่า 100
หมวดหมู่:บุคคลจากอันทัลยา
บันดาร์ เบรา

**บันดาร์ เบรา **หรือ เบรา ทาวน์ เป็นเมืองและเป็นเมืองหลวงของอำเภอเบรา รัฐปะหัง ประเทศมาเลเซีย

## สิ่งอำนวยความสะดวก
* มัสยิดอำเภอเบรา
* สำนักงานอำเภอและเมืองเบรา
* มาจลิส ดาเอะละห์ เบรา (MDB) สำนักงานใหญ่

## อาหารและเครื่องดื่ม
* แมคโดนัลด์
* แมรีบราวน์
* เคเอฟซี
* พิซซ่าฮัท เดลิเวอรี่

## เอทีเอ็ม
* ซีไอเอ็มบี
* เมย์แบงค์
* ธนาคารรักยัต

หมวดหมู่:เมืองในรัฐปะหัง