จักรพรรดิเคโก

**จักรพรรดิเคโก** () มีอีกพระนามว่า *โอตาราชิฮิโกะ-โอชิโรวาเกะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ* () และ *โอตาราชิฮิโกะ-โอชิโรวาเกะ โนะ มิโกโตะ* () เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นในตำนานองค์ที่ 12 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม ทั้ง*โคจิกิ*และ*นิฮงโชกิ* (เรียกรวมเป็น *คิกิ*) บันทึกเหตุการณ์ที่อ้างว่าเกิดขึ้นในรัชสมัยเคโก จักรพรรดิเคโกได้รับการบันทึกว่าเป็นจักรพรรดิที่มีรูปร่างสูงใหญ่และมีครอบครัวใหญ่โตมาก ในรัชสมัยของพระองค์มีความพยายามขยายดินแดนด้วยการเข้าพิชิตชนเผ่าท้องถิ่น พระองค์มีพระราชโอรสที่สำคัญยิ่งมากพระองค์หนึ่งนามว่า "เจ้าชายโอซุ" (ยามาโตะ ทาเกรุ) ผู้ครอบครองคูซานางิตอนสิ้นพระชนม์ ภายหลังจึงย้ายสมบัตินี้ไปที่ศาลเจ้าอัตสึตะ และปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของไตรราชกกุธภัณฑ์ มีความเป็นไปได้ว่าเคโกทรงมีพระชนมชีพหรือครองราชย์ในคริสต์ศตวรรษที่ 4 มากกว่าคริสต์ศตวรรษที่ 1 แต่จำต้องใช้ข้อมูลเพิ่มเติมเพื่อยืนยันมุมมองนี้

ตามธรรมเนียม รัชสมัยของเคโกถือกันว่าอยู่ระหว่าง ค.ศ. 71 ถึง 130 ในช่วงนั้น พระองค์เป็นพระราชบิดาของพระราชโอรสธิดาอย่างน้อย 80 พระองค์กับพระมเหสีหลัก (จักรพรรดินี) 2 พระองค์ และพระมเหสีอีก 9 พระองค์ พระราชโอรสองค์หนึ่งขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ถัดไปหลังเคโกสวรรคตใน ค.ศ. 130

## เรื่องเล่าตามตำนาน
*คิกิ* หรือ *พระราชพงศาวดารญี่ปุ่น* บันทึกว่าเคโกเสด็จพระราชสมภพเมื่อประมาณ 13 ปีก่อน ค.ศ. และได้รับพระราชทานนามว่า "โอตาราชิฮิโกะ-โนะ-มิโกโตะ" พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ในจักรพรรดิซูอินิงกับ "" พระมเหสีองค์ที่สอง โอตาราชิฮิโกะ-โนะ-มิโกโตะ ถูกอ้างว่าได้รับเลือกเป็นมกุฎราชกุมารแทนพระเชษฐาของพระองค์ด้วยคำถามทั่วไปเกี่ยวกับสิ่งที่ทั้งสองปรารถนา โอตาราชิฮิโกะ-โนะ-มิโกโตะตอบว่า "จักรวรรดิ" ในขณะที่พระเชษฐาตอบว่า "ธนูและลูกศร" หลังพระราชบิดาสวรรคต โอตาราชิฮิโกะ-โนะ-มิโกโตะจึงขึ้นครองราชย์ใน ค.ศ. 71

*[[โคจิกิ]]*และ*[[นิฮงโชกิ]]*บันทึกเรื่องราวคราวขยายอาณาเขตในรัชสมัยของจักรพรรดิเคโกต่างกัน โดย*โคจิกิ*ระบุว่า จักรพรรดิส่ง"เจ้าชายโอซุ" (ยามาโตะ ทาเกรุ) พระราชโอรสไปที่คีวชูเพื่อเข้าพิชิตชนเผ่าท้องถิ่น ส่วน*นิฮงโชกิ*บันทึกว่าพระองค์เสด็จไปด้วยตนเองและเอาชนะชนเผ่าท้องถิ่นได้ สองข้อมูลยอมรับว่าภายหลังเคโกส่งยามาโตะ ทาเกรุไปที่แคว้นอิซูโมะ และแคว้นตะวันออกเพื่อเข้าพิชิตพื้นที่และขยายดินแดน ตามธรรมเนียม ยามาโตะ ทาเกรุสวรรคตในปีที่ 43 ของรัชสมัยจักรพรรดิเคโก () ทรัพย์สมบัติของเจ้าชายผู้สวรรคตถูกเก็บรวบรวมไว้พร้อมกับดาบคูซานางิ และมเหสีม่ายของพระองค์อุทิศบูชาดวงวิญญาณของพระองค์ในศาลเจ้าที่บ้านของพระนาง ต่อมา ของตกทอดและดาบศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ถูกย้ายมาประดิษฐานไปยังพื้นที่ปัจจุบันคือศาลเจ้าอัตสึตะ

จักรพรรดิเคโกได้รับการบันทึกว่ามีความสูงถึง  โดยมีพระราชโอรสธิดาจากพระมเหสีหลายพระองค์รวมอย่างน้อย 80 พระองค์ หากได้รับการยืนยัน ข้ออ้างนี้จะทำให้พระองค์อยู่ในประเภทภาวะยักษ์ แม้ว่ามีแนวโน้มว่าจะเกินจริง เช่นเดียวกับแง่มุมอื่น ๆ ก็ตาม นอกจากยามาโตะ ทาเกรุแล้ว มีพระราชโอรสธิดาอย่างน้อยสามพระองค์เป็นบรรพบุรุษของตระกูลสำคัญ ตามธรรมเนียม จักรพรรดิเคโกสวรรคตใน ค.ศ. 130 ด้วยพระชนมพรรษา 143 พรรษา และเจ้าชาย *วากาตาราชิฮิโกะ* พระราชโอรส ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ถัดไปในปีถัดมา

## ข้อมูลเท่าที่มีอยู่
นักประวัติศาสตร์จัดให้จักรพรรดิเคโกเป็น "จักรพรรดิในตำนาน" เนื่องจากมีข้อมูลสำหรับการตรวจสอบและศึกษาเพิ่มเติมไม่เพียงพอ พระนามเคโก*-เท็นโน*ได้รับการระบุหลังสวรรคตโดยคนรุ่นหลัง มีความเป็นไปได้ว่ารัชสมัยของเคโกอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 4 มากกว่าคริสต์ศตวรรษที่ 1 ช่วงเวลานี้ตรงกับช่วงเค็นโตชิที่มีการเข้าเฝ้าจักรพรรดิถัง จำเป็นต้องมีหลักฐานเพิ่มเติมเพื่อสรุปเรื่องใดก็ตาม เคโกก็เป็นที่รู้จักในเรื่องพระชนมายุเกินจริงเช่นเดียวกับพระราชบิดาของพระองค์ ซึ่งไม่น่าจะเป็นข้อเท็จจริง การครองราชย์ติดต่อกันของจักรพรรดิเริ่มมีการรวบรวมในคริสต์ศตวรรษที่ 8 และเชื่อกันว่ามีการ "เติมเต็ม" ช่องว่างพระชนมายุ เนื่องจากมีส่วนที่ขาดไปจำนวนมาก

## พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา
กล่าวกันว่าจักรพรรดิเคโกมีครอบครัวใหญ่โตมาก ประกอบด้วยพระมเหสั 2 พระองค์ พระสนม 9 พระองค์ และพระราชโอรสธิดามากกว่า 80 พระองค์ (ซึ่ง 51 พระองค์ระบุไว้ที่นี่) อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ในปัจจุบันยังคงเป็นที่สงสัยและถกเถียงกันว่าตัวเลขเหล่านี้เป็นจำนวนที่ระบุไว้ตามความเป็นจริงหรือไม่ พระราชโอรสธิดาบางส่วนที่ระบุใในนี้อาจเป็นพระนามซ้ำกับบุคคลเดียวกัน ขนาดพระราชวงศ์ของจักรพรรดิเคโกอาจถูกกล่าวเกินจริงไปตามกาลเวลาผ่านตำนานและเรื่องเล่าปากต่อปาก

### พระมเหสี

### พระสนม

### พระราชโอรสธิดา

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Aston, William George. (1896).  ''Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697''. London: Kegan Paul, Trench, Trubner.  
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).  ''Gukanshō: The Future and the Past''. Berkeley: University of California Press. ;  
* Chamberlain, Basil Hall. (1920). ''The Kojiki''. Read before the Asiatic Society of Japan on April 12, May 10, and June 21, 1882; reprinted, May, 1919.  
* Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  ''The Imperial House of Japan''. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 
* 
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Ōdai Ichiran]]*; ou,  ''Annales des empereurs du Japon''. Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  
* Varley, H. Paul. (1980).  ''Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns''. New York: Columbia University Press. ;  

เคโก
หมวดหมู่:บุคคลในยุคยาโยอิ
หมวดหมู่:ยักษ์ญี่ปุ่น