รายพระนามจักรพรรดิไบแซนไทน์

นี่คือ **รายพระนามจักรพรรดิไบแซนไทน์** ตั้งแต่การสถาปนากรุงคอนสแตนติโนเปิลในปีค.ศ. 330 ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นโดยทั่วไปของจักรวรรดิโรมันตะวันออก หรือ จักรวรรดิไบแซนไทน์ ไปจนถึงการเสียกรุงคอนสแตนติโนเปิลแก่จักรวรรดิออตโตมันในปี ค.ศ. 1453 มีเพียงจักรพรรดิเท่านั้นที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้ปกครองที่ถูกต้องตามกฎหมายและมีพระราชอำนาจในการใช้อำนาจอธิปไตย รวมทั้งการแยกตำแหน่งจักรพรรดิร่วม (*symbasileis*:ซิมบาซิเลอิส) ผู้ซึ่งไม่เคยเป็นสถานะของผู้ปกครอง และไม่นับรวมผู้ช่วงชิงราชบัลลังก์หรือกบฏที่ทำการอ้างสิทธิในตำแหน่งจักรพรรดิ

ตามประเพณีโบราณ สายสันตติวงศ์ของจักรพรรดิไบแซนไทน์จะเริ่มร่วมกับจักรพรรดิโรมัน จักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราช จักรพรรดิคริสตศาสนิกชนพระองค์แรก ผู้ทรงสร้างเมืองบิแซนเทียมขึ้นมาใหม่ในฐานะราชธานี นามว่า คอนสแตนติโนเปิล และเป็นผู้ซึ่งได้รับการยกย่องจากจักรพรรดิไบแซนไทน์ในสมัยหลังในฐานะรูปแบบของผู้ปกครอง ลักษณะเด่นสำคัญของรัฐไบแซนไทน์ได้เกิดขึ้นในรัชสมัยจักรพรรดิคอนสแตนติน คือ ระบบการปกครองได้มีศูนย์กลางอยู่ที่คอนสแตนติโนเปิลและถูกครอบงำทางวัฒนธรรมโดยกรีกตะวันออกกับศาสนาคริสต์ที่เป็นศาสนาประจำชาติ

จักรพรรดิไบแซนไทน์ทุกพระองค์ขนามนามพระองค์เองว่า "จักรพรรดิโรมัน"  คำว่า "ไบแซนไทน์" นั้นได้ถูกประกาศใช้โดยประวัติศาสตร์นิพนธ์ตะวันตกในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ตำแหน่ง "จักรพรรดิโรมัน" ไม่ได้ถูกท้าทายมาก่อนจนกระทั่งสมเด็จพระสันตะปาปาทรงประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกสวมมงกุฎให้แก่กษัตริย์ชาวแฟรงก์ คือ พระเจ้าชาร์เลอมาญ ในฐานะ "จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์" (25 ธันวาคม ค.ศ. 800) เป็นการกระทำเพื่อตอบโต้พระราชพิธีราชาภิเษกไบแซนไทน์ ไอรีนแห่งเอเธนส์ ซึ่งเป็นสตรี โดยไม่ได้รับการยอมรับจากสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 3

ตำแหน่งของจักรพรรดิทั้งหมดก่อนหน้าจักรพรรดิเฮราคลิอัสมีตำแหน่งอย่างเป็นทางการว่า "ออกัสตัส" (*Augustus*) ถึงแม้ว่าจะมีตำแหน่งอื่นที่ใช้อย่าง โดมินัส (*Dominus*) ชื่อตำแหน่งทั้งหลายก่อนหน้ามาจาก *[[อิมเพอเรเตอร์]]* (*Imperator*) *[[ซีซาร์ (ตำแหน่ง)|ซีซาร์]]* (*Caesar*) และตามมาด้วย *ออกัสตัส* ต่อมาในรัชสมัยจักรพรรดิเฮราคลิอัส ชื่อตำแหน่งได้กลายเป็นภาษากรีกคือ *[[บาซิลิอัส]]* (*Basileus*; ภาษากรีก:Βασιλεύς) ซึ่งมีความหมายแต่เดิมว่า ประมุข แต่ถูกใช้เพื่อแทนที่คำว่า ออกัสตัส ตามมาด้วยการสร้างศัตรูกับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในยุโรปตะวันตก ตำแหน่ง "ออโตคราเตอ" (*Autokrator*; ภาษากรีก:Αὐτοκράτωρ) ได้ถูกนำมาใช้มากขึ้น ในหลายศตวรรษต่อมา จักรพรรดิถูกกล่าวถึงโดยชาวคริสต์ตะวันตกว่าเป็น "จักรพรรดิแห่งกรีก" ในช่วงสุดท้ายของจักรวรรดิ จักรพรรดิจะเรียกตนเองว่า "[พระนามจักรพรรดิ]ในพระคริสต์ จักรพรรดิและอัตตาธิปัตย์แห่งชาวโรมัน"

ในช่วงยุคกลาง ระบบราชวงศ์ถือเป็นเรื่องปกติแต่หลักการสืบราชสันตติวงศ์ไม่ได้ถูกทำให้เป็นทางการในจักรวรรดิ และการสืบราชสันตติวงศ์มีความเป็นขนบธรรมเนียมประเพณีมากกว่าหลักการที่กำหนดเป็นกฎหมาย

รวมทั้งราชวงศ์พาลาโอโลกอส ได้อ้างสิทธิในจักรพรรดิไบแซนไทน์ขณะลี้ภัย มีจักรพรรดิทั้งหมด 99 พระองค์ในระยะเวลา 1,000 ปีของจักรวรรดิไบแซนไทน์

## ราชวงศ์คอนสแตนติเนียน (ค.ศ. 306 - 363)

## ไม่ใช่ราชวงศ์ (ค.ศ. 363 - 364)

## ราชวงศ์วาเล็นติเนียน (ค.ศ. 364 - 379)

## ราชวงศ์ธีโอโดเซียน (ค.ศ. 379 - 457)

## ราชวงศ์เลโอนิด (ค.ศ. 457 - 518)

## ราชวงศ์จัสติเนียน (ค.ศ. 518 - 602)

## ไม่ใช่ราชวงศ์ (ค.ศ. 602 - 610)

## ราชวงศ์เฮราคลิเอียน (ค.ศ. 610 - 695)

## สมัยอนาธิปไตย 20 ปี (ค.ศ. 695 - 717)

## ราชวงศ์อิซอเรียน (ค.ศ. 717 - 802)

## ราชวงศ์นิเคโฟเรียน (ค.ศ. 802 - 813)

## ไม่ใช่ราชวงศ์ (ค.ศ. 813 - 820)

## ราชวงศ์อะมอเรียน (ค.ศ. 820 - 867)

## ราชวงศ์มาซิโดเนียน (ค.ศ. 867 - 1056)

## ไม่ใช่ราชวงศ์ (ค.ศ. 1056 - 1057)

## ราชวงศ์โคมเนนอส ครั้งที่ 1 (ค.ศ. 1057 - 1059)

## ราชวงศ์ดูคาส (ค.ศ. 1059 - 1081)

## ราชวงศ์โคมเนนอส ครั้งที่ 2 (ค.ศ. 1081 - 1185)

## ราชวงศ์อันเจลอส (ค.ศ. 1185 - 1204)

## ราชวงศ์ลาสคาริส (จักรวรรดิไนเซีย ค.ศ. 1204 - 1261)

## ราชวงศ์พาลาโอโลกอส (ฟื้นฟูคอนสแตนติโนเปิล ค.ศ. 1261 - 1453)

## ราชวงศ์พาลาโอโลกอส (ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรพรรดิไบแซนไทน์
บ