มารายห์ แครี

**มารายห์ แครี** (; เกิด 27 มีนาคม ค.ศ. 1969) เป็นนักร้องชาวอเมริกา นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์เพลง และนักแสดง เธอมีผลงานเปิดตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 1990 ภายใต้การชักนำของผู้บริหารค่ายเพลงโคลัมเบียเรเคิดส์ ทอมมี่ มอตโตล่า และได้กลายเป็นศิลปินคนแรกที่มี 5 ซิงเกิลแรกติดชาร์ตอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 หลังจากนั้นเธอได้แต่งงานกับมอตโตล่าในปี ค.ศ. 1993 มีผลงานเพลงฮิตมากมายและยังทำให้เธอเป็นศิลปินที่มียอดขายสูงสุดของค่ายโคลัมเบีย และจากข้อมูลของนิตยสารบิลบอร์ด เธอเป็นศิลปินที่ประสบความสำเร็จที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1990 และยังถูกยกย่องให้เป็นตัวแทนศิลปินแห่งยุค 90 ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดจากทางบิลบอร์ด ในสหรัฐอเมริกา

หลังจากที่เธอเลิกรากับมอตโตล่าในปี ค.ศ. 1997 แครี่ได้เริ่มทำเพลงฮิปฮ็อปในผลงานอัลบั้มของเธอ ที่ในเบื้องต้นแล้วประสบความสำเร็จดี แต่ความนิยมของเธอก็ลดลงหลังจากเธอออกจากโคลัมเบียในปี ค.ศ. 2001 เธอเซ็นสัญญากับเวอร์จิ้นเรเคิดส์แต่ล้มเหลวจากค่ายเพลงที่ซื้อสัญญาคืนในปีถัดมาหลังจากที่เธอสติแตกต่อสาธารณชน เช่นเดียวกับเสียงตอบรับด้านลบจากภาพยนตร์ *[[Glitter (film)|Glitter]]* และผลงานอัลบั้มประกอบภาพยนตร์ ต่อมาในปี ค.ศ. 2002 แครีเซ็นสัญญากับค่ายไอแลนด์เรเคิดส์ และหลังจากไม่ค่อยที่จะประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เธอก็กลับมาขึ้นอันดับต้น ๆ ของเพลงป็อปในปี 2005

แครี่ย์มียอดขายอัลบั้ม ซิงเกิลและวิดีโอมากกว่า 220 ล้านชุด ทั่วโลก เธอยังมีชื่อว่าเป็นศิลปินป็อปหญิงที่มียอดขายมากที่สุดในสหัสวรรษจากงานเวิลด์มิวสิกอวอร์ดส 2002 และจากข้อมูลของสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา เธอเป็นศิลปินหญิงที่มียอดขายมากที่สุดเป็นอันดับ 2 และเป็นอันดับ 17 ของศิลปินทั้งหมดด้วยยอดขายอัลบั้มมากกว่า 72 ล้านชุด เฉพาะในสหรัฐอเมริกา เธอยังติดอันดับศิลปินที่มียอดขายมากที่สุดในยุคการสำรวจยอดขายโดยนีลสันซาวด์สแกนของสหรัฐอเมริกา (เป็นที่ 2 ของศิลปินทั้งหมด) เธอยังเป็นศิลปินเดี่ยวที่มีซิงเกิลอันดับ 1 มากที่สุดในสหรัฐอเมริกา (19 ซิงเกิล เป็นที่สองรองจากวงเดอะบีตเทิลส์) นอกจากนั้นเธอยังได้รับรางวัลแกรมมี 6 ครั้ง และเธอยังเป็นที่รู้จักในความสามารถการร้องเพลงที่มีช่วงกว้าง ทรงพลัง การร้องเทคนิคที่เรียกว่า "มีลิสมา" และการใช้ whistle register โดยมีสื่ออ้างว่าเธอสามารถทำเสียงได้ตั้งแต่ F#2–Bb7 ในการแสดงสดและ Eb2–G#7 ในสตูดิโอ

## ประวัติ
### ชีวิตในวัยเด็กและครอบครัว ปี 1969 ถึง 1990

มารายห์ แครี่ย์ เกิดเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1969 ที่ เมืองฮันติงตัน รัฐนิวยอร์ก เป็นบุตรคนที่สามและคนสุดท้องของนักร้องโอเปร่าและนักฝึกสอนการขับร้องชาวไอริชอเมริกัน ชื่อ แพททริเชีย ฮิกกี้ กับ วิศวกรอากาศยานชาวเวเนซูเอล่า-แอฟริกัน ชื่อ อัลเฟรด รอย แครี่ย์ แครี่มีพี่สาวชื่อ แอลิสัน อายุมากกว่าเธอสิบปี และพี่ชายชื่อ มอร์แกน อายุมากกว่าเธอเก้าปี ชื่อของแครี่ย์นั้นไม่มีชื่อกลาง ส่วนชื่อ "มารายห์" มีที่มามาจากเพลง "(And They Call the Wind) Mariah" ในละครบรอดเวย์เรื่อง "Paint Your Wagon"

จากการที่แครี่ย์มีผู้ปกครองมาจากชาติพันธุ์ที่ต่างกัน ครอบครัวของเธอจึงประสบกับปัญหาทางด้านการแบ่งแยกเชื้อชาติเสมอ ตั้งแต่การโดนดูถูก เมินเฉย หรือแม้กระทั่งถูกกระทำด้วยความรุนแรง เป็นผลให้ครอบครัวของแครี่ย์ต้องย้ายที่อยู่ไปรอบ ๆ นครนิวยอร์กบ่อย ๆ เพื่อหาที่อาศัยในสภาพแวดล้อมที่ดีกว่า ความตึงเครียดภายในครอบครัวได้ทำให้บิดามารดาของเธอหย่าร้างกันในที่สุด ซึ่งขณะนั้น แครี่ย์มีอายุได้สามขวบเท่านั้น แครี่ย์และมอร์แกนอาศัยอยู่กับมารดาในขณะที่แอลิสันไปอาศัยอยู่กับผู้เป็นบิดา แครี่ย์ไม่ค่อยได้ติดต่อกับบิดาของเธอเท่าใดนักยกเว้นช่วงวันหยุด แต่ก็น้อยลงเมื่อเธอมีอายุมากขึ้น แพททริเชียเลี้ยงดูแครี่ย์ในขณะที่เธอต้องทำงานสองถึงสามงานและก็ยังคงต้องย้ายที่อยู่อาศัยอยู่บ่อย ๆ ในเขตลองไอแลนด์

มารายห์ แครี่ย์ เริ่มร้องเพลงเมื่ออายุได้สามขวบ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา แม่ของเธอเชื่อว่าเธอมีพรสวรรค์ในด้านการร้องเพลง จริง ๆ แล้วแพททริเชียชอบพาแครี่ย์ไปดูการซ้อมโอเปร่าอยู่บ่อย ๆ แครี่ย์เริ่มแสดงต่อหน้าสาธารณชนครั้งแรกเมื่อเธออายุหกขวบและเริ่มประพันธ์เพลงครั้งแรกตอนกำลังศึกษาในชั้นประถม แครี่ย์เรียนจบจากโรงเรียนประถมโอลด์ฟิลด์และโรงเรียนมัธยมฮาร์เบอร์ฟิลด์สใน กรีนลอว์น นิวยอร์ก แต่มักจะขาดเรียนอยู่บ่อย ๆ เนื่องจากเธอพยายามจะเข้าสู่วงการบันเทิง ทำให้เธอได้ฉายาว่า "มิราจ" (ภาพลวงตา) จากเพื่อน ๆ และเป็นเรื่องแปลกที่แครี่ย์ไม่เคยเข้าร่วมวงร้องเพลงประสานเสียงของโรงเรียนเลย

ต่อมา เธอได้รับงานเป็นนักร้องเสียงประสานให้แก่ เบรนด้า เค. สตารร์ และในปี ค.ศ. 1988 ในช่วงนั้น แครี่ย์ได้พบกับผู้บริหารระดับสูงจากค่ายเพลง "โคลัมเบีย" ชื่อ ทอมมี่ มอตโตล่า ในงานเลี้ยงแห่งหนึ่งซึ่งเพื่อนของเธอได้นำม้วนเทปตัวอย่างที่อัดเสียงของแครี่ย์ตอนร้องเพลงเอาไว้ให้แก่เขา เทปม้วนนั้นเปิดในงานเลี้ยงและทอมมี่ก็ประทับใจกับสิ่งที่ได้ฟังเป็นอย่างมาก เขาจึงกลับไปที่งานเลี้ยงเพื่อตามหาแครี่ย์ แต่เธอก็กลับไปแล้ว แต่ในที่สุดเขาก็สามารถตามหาแครี่ย์จนพบและเซ็นสัญญาให้เข้ามาอยู่ในสังกัด เหตุการณ์ที่เหมือนกับเทพนิยายเรื่องซินเดอเรลล่าเรื่องนี้ได้กลายเป็นเรื่องเล่าในวงการบันเทิงเกี่ยวกับการปรากฏตัวของแครี่ย์สู่สายตาของสาธารณชน

### การประสบความสำเร็จในช่วงแรก ปี 1990 ถึง 1992
thumb|มารายห์ แครี่ย์ ในปี ค.ศ. 1990แครี่ย์เริ่มอาชีพนักร้องเมื่อปี ค.ศ. 1990 ด้วยผลงานอัลบั้มชุดแรกที่มีชื่อชุดตรงกับชื่อของเธอเอง อัลบั้มนี้มีเพลงที่ติดอันดับ 1 ของตารางจัดอันดับเพลงในสหรัฐอเมริกาถึง 4 เพลง ได้แก่ เพลง "Vision Of Love", "Love Takes Time", "Someday" และ "I Don't Wanna Cry" แต่อัลบั้มนี้ก็ไม่ได้ประสบความสำเร็จในระดับสากลเท่าที่ควร อย่างไรก็ดี อัลบั้มของเธอก็ขึ้นอันดับ 1 ของบิลบอร์ดฮอต 200 โดนยื้อไว้ได้ถึง 11 สัปดาห์ โดยทำยอดขายในปัจจุบันถึง 20 ล้านแผ่น ในปี ค.ศ. 1991 แครี่ย์ก็ได้รับรางวัลแกรมมี่เป็นครั้งแรก กับรางวัลศิลปินป็อปฝ่ายหญิงยอดเยี่ยมและศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม และเธอก็ได้แสดงสดด้วยเพลง Vision of Love ด้วย

อัลบั้มชุดที่ 2 ที่ชื่อ *[[Emotions (อัลบั้ม)|Emotions]]* ออกวางจำหน่ายในช่วงเดือนกันยายน ค.ศ. 1991 ในอัลบั้มชุดนี้มีซิงเกิ้ลเพลง "Emotions" ติดอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกาเป็นเวลานาน 3 สัปดาห์ จากความสำเร็จดังกล่าวนี้ ได้ทำให้เธอเป็นศิลปินคนแรกที่เปิดตัวด้วยผลงานซิงเกิ้ลติดอันดับ 1 ในบิลบอร์ดถึง 5 เพลงติดต่อกัน โดยเพลงนี้ ทำให้เธอได้รับการบันทึกลงในกินเนสเวิลด์เรกคอร์ด โดยเป็นนักร้องที่สามารถทำเสียงได้สูงที่สุด โดยทำได้ถึง G#7 ที่งาน AMA 1991 (บางที่ก็บอกว่ามี Bb7) นอกจากนั้น ในอัลบั้มนี้ยังมีเพลง "Can't Let Go" ที่หยุดอยู่ที่อันดับ 2 และเพลง "Make It Happen" ก็สูงสุดอันดับ 5 อีกด้วย แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จที่ดีนักทั้งเสียงวิจารณ์และยอดขาย *[[นิตยสารโรลลิงสโตน]]* อธิบายไว้ว่า "เหมือนเดิม ด้วยวัตถุดิบที่น่าสนใจน้อย เพลงรักสไตล์ป็อปที่เหมือนขาดไม่ได้" และอัลบั้มนี้มียอดขายถึง 13 ล้านแผ่นในปัจจุบัน

อัลบั้มชุดนี้ แครี่ย์ได้ร่วมงานกับ โรเบิร์ต คลิวิลส์ กับ เดวิด โคลส์ จากวงซีแอนด์ซี มิวสิก แฟกทอรี่ และร่วมงานกับ แคโรล์ คิง นักร้อง นักประพันธ์เพลงหญิงชื่อดังในช่วงทศวรรษ 1970 ในเพลง "If It's Over" ด้วย เธอร่วมทำงานในทุกเพลงของอัลบั้มนี้ เธอกล่าวว่า "ฉันไม่ต้องการให้ Emotions เป็นใครคนอื่นในรูปลักษณ์ของฉัน" และเสริมว่า "มันมีอะไรมากกว่าตัวฉัน ในอัลบั้มนี้" และเธอก็ได้แสดงสดเพลง If It's Over ที่งาน Grammy Award ในปี 1992 ด้วย

ในปี ค.ศ. 1992 แครี่ย์ได้แสดงคอนเสิร์ตจริงครั้งแรกกับเอ็มทีวี ในรายการ “MTV Unplugged” โดยเธอได้นำเพลงจากอัลบั้มสองชุดแรกมาเรียบเรียงใหม่ในรูปแบบที่ไม่ใช้เครื่องดนตรีไฟฟ้า และได้ร้องเพลง "I'll be there" เพลงเก่าของวงเดอะแจ็กสันไฟฟ์ ร่วมกับเทรย์ โลเรนซ์ (เพลงนี้ได้เป็นเพลงซิงเกิลในภายหลัง และประสบความสำเร็จจนติดอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกา) เพลงที่ร้องในการแสดงสดครั้งนี้ ได้รับการบันทึกลงในอัลบั้มอีพีของเธอที่ชื่อ *[[MTV Unplugged (EP)|MTV Unplugged]]* โดยมีเพลงทั้งหมด 7 เพลงด้วยกัน ซึ่ง *นิตยสารเอนเตอร์เทนเม้นท์วีคลี่* ให้ความเห็นว่า "แข็งแกร่งที่สุด เป็นการบันทึกเสียงที่แท้จริงที่เธอเคยทำมา หรือการแสดงสดครั้งนี้จะช่วยให้เธอก้าวสู่การเติบโตครั้งแรก" โดยอัลบั้มนี้ ก็มียอดขายสูงถึง 7 ล้านแผ่น นับเป็นการบันทึกเสียงที่มียอดขายสูงมาก

### ความสำเร็จไปทั่วโลก ปี 1993 ถึง 1996

มารายห์ แครี่ย์แต่งงานกับ ทอมมี่ มอตโตล่า ประธานเจ้าหน้าที่บริหารบริษัทโซนี่ในขณะนั้น ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1993 ที่แมนฮัตตัน สหรัฐอเมริกา ต่อมาแครี่ย์ออกผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ที่ชื่อว่า *[[Music Box (อัลบั้ม)|Music Box]]* อัลบั้มชุดนี้มียอดขายรวมมากกว่า 10 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกา โดยที่เปิดตัวด้วยซิงเกิ้ล "Dreamlover" ที่ติดอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกานาน 8 สัปดาห์ และซิงเกิ้ลถัดมา เป็นเพลงที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการให้กำลังใจที่ชื่อ "Hero" ก็ติดอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกา นาน 4 สัปดาห์ นิตยสารบิลบอร์ดกล่าวไว้ว่า "ช่างปวดใจเหลือเกิน ...เป็นการใช้สิ่งพื้นฐาน ง่าย ๆ ของแครี่ย์ เสียงของเธอช่างเป็นธรรมชาติกับเพลง" แต่ทาง *นิตยสารไทม์* กล่าวทำนองว่า "อัลบั้ม *Music Box* นี้ ดูทำเป็นพอพิธี และขาดความน่าหลงใหล ...แครี่ย์สามารถเป็นนักร้องเพลงป็อป-โซล ที่ดีได้ แทนการพยายามทำให้เหมือนความสามัญอย่างซาลิเอรี" แครี่ย์ได้ออกมาให้ความเห็นว่า "ทันทีที่คุณประสบความสำเร็จ ก็จะมีหลาย ๆ คนไม่ชอบอย่างนั้น ฉันทำอะไรไม่ได้จริง ๆ สิ่งที่ฉันพอทำได้คือทำดนตรีในสิ่งที่ฉันเชื่อมั่น" คำวิจารณ์ส่วนใหญ่จะเกิดก่อนการทัวร์ Music Box Tour ในอเมริกาเล็กน้อย ส่วนซิงเกิ้ลที่ 3 เพลง "Without You" ซึ่งเป็นเพลงดังของแฮรี นิลล์สัน ที่เธอนำมาขับร้องใหม่ ก็เป็นเพลงแรกที่ไปติดอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรได้เป็นเพลงแรกและกลายเป็นเพลงที่มียอดขายสูงที่สุดของเธอด้วย และปัจจุบัน อัลบั้มนี้ก็มียอดขายถึง 32 ล้านแผ่น นับเป็น 1 ใน 30 อัลบั้มที่มียอดขายมากที่สุดตลอดการของโลก และเป็นอัลบั้มแรก ที่ได้ Diamond Album

ช่วงปี ค.ศ. 1994 แครี่ย์ได้ร่วมงานกับ ลูเธอร์ แวนดรอส ในอัลบั้ม *Songs* โดยได้นำเพลง "Endless Love" เพลงเก่าของไลโอเนล ริชชี่ และ ไดอาน่า รอสส์ กลับมาร้องใหม่ ปลายปีเดียวกันนั้น แครี่ย์ยังได้ออกอัลบั้มคริสต์มาสอีก 1 ชุด โดยที่เธอได้มีส่วนร่วมในการประพันธ์เพลง "All I Want For Christmas Is You" ที่อยู่ในอัลบั้มชุดนี้ด้วย ซิงเกิ้ลนี้มียอดขายเฉพาะในประเทศญี่ปุ่นถึง 1.1 ล้านชุดด้วยกัน และยังคงเป็นซิงเกิ้ลที่ขายดีที่สุดของเธอในญี่ปุ่นอีกด้วย เว็บไซต์ *All Music Guide* วิจารณ์ไว้ว่า "ทำให้ดูเหมือนอุปรากรชั้นสูงในเพลง 'O Holy Night' และทำเพลงแด๊นซ์คลับที่ดูน่ากลัวในเพลง 'Joy to the World'" อัลบั้มชุดนี้ก็ถือเป็นอัลบั้มเพลงคริสต์มาสที่ประสบความสำเร็จที่สุดตลอดกาลโดยมียอดขายสูงถึง 14 ล้านแผ่น

ในปี ค.ศ. 1995 แครี่ย์ได้ออกผลงานอัลบั้ม *[[Daydream (อัลบั้มมารายห์ แครีย์)|Daydream]]* ซึ่งอัลบั้มชุดนี้เธอผสมผสานดนตรีแนวอาร์แอนด์บี ฮิปฮ็อป และป็อปเข้าด้วยกัน โดยอัลบั้มนี้มีเพลง "Fantasy" เป็นซิงเกิ้ลแรก ทำงานร่วมกับ โอล' เดอร์ตี้ บาสตาร์ด ศิลปินฮิปฮ็อป แครี่ย์พูดว่าทางค่ายโคลัมเบีย ต้นสังกัด ไม่เห็นด้วยกับการเปลี่ยนแปลงในชุดนี้ "ทุก ๆ คนพูดเหมือนกันว่า 'คุณบ้าไปแล้วเหรอ' พวกเขารู้สึกกังวลมากในการเปลี่ยนแปลงสูตรเก่า ๆ " เพลงนี้ก็สามารถขึ้นอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกาทันทีในสัปดาห์แรกที่เข้าตารางอันดับเพลง ซึ่งนับเป็นศิลปินหญิงคนแรกที่ทำสถิติได้เช่นนี้ และเพลงนี้ยังเป็นเพลงที่ขึ้นอันดับ 1 ในสัปดาห์แรก โดยได้อันดับ 1 นานถึง 8 สัปดาห์ เป็นเพลงที่ 2 ถัดจากเพลง "You Are Not Alone" ของ ไมเคิล แจ็กสัน อีกด้วย ส่วนซิงเกิลที่ 2 เพลง "One Sweet Day" ที่ร่วมร้องกับวงแนวดนตรีอาร์แอนด์บีที่ชื่อ บอยซ์ ทู เม็น ก็ขึ้นอันดับ 1 นานที่สุดในประวัติศาสตร์บนตารางอันดับเพลงซิงเกิ้ลในสหรัฐอเมริกา นานถึง 16 สัปดาห์ และซิงเกิ้ลที่ 3 "Always Be My Baby" ที่ร่วมงานกับเจอร์เมน ดูปริ สามารถขึ้นอันดับ 1 เช่นกัน รวมถึง มียอดการเปิดออกอากาศมากที่สุดประจำปี ค.ศ. 1996 ด้วย

*นิตยสารบิลบอร์ด* พูดว่า อัลบั้ม *Daydream* ได้สร้างเสียงตอบรับที่ดีที่สุดแล้ว สำหรับอาชีพนักร้อง และ*[[นิวยอร์กไทม์]]*ยังให้เป็นอัลบั้มที่ดีที่สุดในปี 1995 และยังเขียนไว้ว่า " การตัดความเป็นป็อปลูกกวาดออกสู่ ความละเอียดปราณีต ... การเขียนเพลงของเธอได้ก้าวกระโดด ผลคือดูสบายขึ้น เซ็กซี่ขึ้น และดูลดความน่าเบื่อคุ้นหูออก

นอกจากผลงานของเธอแล้ว ในช่วงปีนี้ แครี่ย์ยังได้ไปร่วมประสานเสียงให้แก่เพลง "Everytime I close My Eyes" ของเบบี้เฟส อีกด้วย โดยอัลบั้ม Daydream มียอดขายสูงถึง 25 ล้านแผ่น โดยเป็น Diamond Album ชุดที่ 2 ของเธอด้วย

### ความเป็นอิสระและภาพลักษณ์ใหม่ ปี 1997 ถึง 2000

ในปี ค.ศ. 1997 มารายห์ แครี่ย์ และทอมมี่ มอตโตล่า ก็ต้องแยกทางกัน หลังจากที่เธอต้องสร้างภาพสู่สาธารณชนว่าเธอมีความสุขในชีวิตคู่ ซึ่งแท้จริงแล้วแครี่ย์ไม่มีความสุขเลย เธอถูกปฏิบัติเหมือนนกในกรงทอง เธอถูกเฝ้าดูทุกฝีก้าว ไม่มีความเป็นอิสระ จนสุดท้ายการหย่าร้างก็เกิดขึ้นในปีถัดมา

ในปีเดียวกันนี้ อัลบั้ม *[[Butterfly (อัลบั้มมารายห์ แครี่ย์)|Butterfly]]* ของเธอก็ออกวางจำหน่าย และขึ้นอันดับ 1 ในสัปดาห์แรกเป็นครั้งที่ 2 ภาพลักษณ์ของเธอในอัลบั้มชุดนี้เน้นไปที่ความเซ็กซี่เป็นหลัก ส่วนเพลงที่อยู่ในอัลบั้มชุดนี้ แครี่ย์ได้สร้างออกมาในดนตรีแนวอาร์แอนด์บีและฮิปฮ็อปอย่างจริงจัง อัลบั้มนี้เธออธิบายไว้ว่า ได้ใช้ความคิดสร้างสรรค์ของเธออย่างเต็มที่ ในผลงานเพลงชิ้นนี้ อย่างไรก็ตามเธอก็เสริมต่อว่า "ฉันไม่คิดว่า มันจะเป็นอะไรที่หลุดจากความเป็นตัวฉัน ที่เคยทำมาแต่ก่อน" เว็บไซต์ LAUNCHcast วิจารณ์ไว้ว่า "นี่อาจพิสูจน์ได้ว่าแฟนเก่าแก่ อาจกระอักกระอ่วนได้" แต่ก็ชมว่า "เป็นการเปลี่ยนแปลงซึ่งเป็นที่น่าชื่นชมยินดี" โดยในซิงเกิ้ลเพลงแรกที่ชื่อ "Honey" เธอก็ได้ร่วมกันสร้างกับศิลปินแร็ปที่ชื่อ พัฟฟ์ แดดดี้ (ในขณะนั้น) ส่วนเพลง "My All" นั้น ก็ขึ้นสู่อันดับ 1 บนตารางอันดับเพลงซิงเกิ้ลเป็นเพลงที่ 13 ส่วนเพลง "Butterfly" ที่มีเนื้อหากล่าวถึงชีวิตคู่ของเธอ กลับไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร อัลบั้ม Butterfly ทำยอดขายรวม 18 ล้านแผ่น

ต่อมา แครี่ย์ได้เปิดสังกัดเพลงเล็ก ๆ ชื่อเครฟ เรคคอร์ดส โดยมีศิลปินอย่าง อัลลัวร์ หรือเซเว่น ไมล์ ที่เข้ามาสังกัดกับค่ายนี้ เป็นต้น แต่สุดท้ายก็ได้ยุติกิจการไปในที่สุด ส่วนของงานเบื้องหลังนั้น ในช่วงปีนี้ เธอได้ทำหน้าที่เป็นนักประพันธ์เพลงและควบคุมการบันทึกเพลง ให้แก่ศิลปินคนอื่น ๆ โดยตัวอย่างงานประพันธ์เพลงของเธอนั้นได้แก่ เพลง "Head Over Heels" และ "Last Chance" ของอัลลัวร์ เพลง "Make You Happy" ของเทรย์ โลเรนซ์ (เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง *[[หน่วยจารชนพิทักษ์จักรวาล]] (Men in Black))* และเพลง "Where Are You Christmas" ของเฟธ ฮิลล์ (เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง *[[เดอะกริ๊นช์ ตัวเขียวป่วนเมือง]]*) เป็นต้น ส่วนงานทางด้านการควบคุมการบันทึกเพลงให้ศิลปินอื่น ก็ได้แก่ เพลง "All Cried Out" ของอัลลัวร์ เพลง "After" ของวงเซเว่น ไมล์ และเพลง "Don't Go Looking For Love" ของวงบลาค เป็นต้น
thumb|ภาพถ่ายมิวสิกวิดีโอ "I Still Believe"
ในปี ค.ศ. 1998 แครี่ย์ก็ได้ออกอัลบั้มรวมเพลงที่ติดอันดับ 1 บนตารางอันดับเพลง โดยใช้ชื่อว่า *[[Number 1's (อัลบั้มมารายห์ แครี่ย์)|#1s]]* โดยมีเพลงดังอย่าง "I Still Believe" ซึ่งเป็นเพลงเก่าของเบรนด้า เค. สตารร์ ที่ได้รับความนิยมในปี ค.ศ. 1988 รวมอยู่ในนั้นด้วย (ในเวอร์ชั่นปี 1988 ของเพลงนี้ แครี่ย์ได้มีส่วนร่วมในการร้องประสานเสียงด้วย) ยอดขายอัลบั้มนี้ รวม 20 ล้านแผ่น

และที่สร้างความประหลาดใจคือ เธอยังได้ร่วมร้องเพลงคู่กับวิทนี่ย์ ฮูสตัน ในเพลง "When You Believe" ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง *[[เดอะ พริ้นซ์ ออฟ อียิปต์]] (The Prince Of Egypt)* โดยเพลงนี้ได้รางวัลจากการประกวดออสการ์อีกด้วย *นิตยสารเอ็นเอ็มอี*วิจารณ์ไว้ว่า "เพลงนี้มีความหวานอย่างไร้สาระ เหมือนเพลง 'Hero'" แครี่ย์ยังได้มีส่วนร่วมกับงานวีเอชวัน ดีว่าส์ ทางช่องวีเอชวัน โดยเป็นคอนเสิร์ตที่รวมศิลปินหญิงชื่อดังอย่าง อารีธ่า แฟรงคลิน, เซลิน ดิออน, กลอเรีย เอสเตฟาน, แคโรล์ คิง และชาเนีย ทเวน มาแสดงร่วมกันโดยเธอได้แสดงเพลง My All, Chains of Fool, Make it Happen นอกจากนั้น ในปีนี้ แครี่ย์ยังเป็นข่าวกับนักกีฬาเบสบอลทีมนิวยอร์กแยงกี้ส์ที่ชื่อ เดเรค เจเตอร์ อีกด้วย

ในปี ค.ศ. 1999 แครี่ย์ได้ออกอัลบั้มมาอีก 1 ชุด โดยใช้ชื่อว่า *[[Rainbow (อัลบั้มมารายห์ แครีย์)|Rainbow]]* ที่เธอทำเพลงแนวฮิปฮ็อปและอาร์แอนด์บี อย่างอัลบั้ม *[[Butterfly (อัลบั้มมารายห์ แครี่ย์)|Butterfly]]* โดยซิงเกิ้ลแรกที่ชื่อ "Heartbreaker" ได้เจย์-ซี มาร่วมร้อง ส่วนมิวสิกวิดีโอเพลงนี้มีค่าใช้จ่ายในการทำมิวสิกวิดีโอมากที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ด้วยเงินลงทุน 2.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ซิงเกิ้ลที่ 2 "Thank God I Found You" ได้ร่วมงานกับโจ และวงไนน์ตี้เอท ดีกรีส์ เพลงนี้เป็นเพลงอันดับ 1 เพลงที่ 15 ในสหรัฐอเมริกาของเธอ
ทางฝั่งสหราชอาณาจักร แครี่ย์ได้ออกวางขายซิงเกิ้ล "Against All Odds (Take A Look At Me Now)" เพลงเก่าของฟิล คอลลินส์ ในปี ค.ศ. 1984 โดยได้ร่วมร้องกับวงบอยแบนด์ เวสท์ไลฟ์ ขึ้นอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักร ถือเป็นเพลงอันดับ 1 ในอังกฤษเป็นเพลงที่ 2 ของเธอ
ตัวอัลบั้มในสหรัฐอเมริกาไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควรเมื่อเทียบกับอัลบั้มชุดก่อน ๆ โดยขึ้นอันดับ 2 ในสหรัฐอเมริกา สำหรับเสียงวิจารณ์ของอัลบั้ม *Rainbow* *ซันเดย์เฮอรัลด์* พูดไว้ว่า "ก้าวเดินที่ไม่มั่นคงแต่น่าประทับใจ ระหว่างเพลงโซลบัลลาดกับการร่วมงานกับศิลปินอาร์แอนด์บีที่มีชื่อเสียง อย่างสนูป ด็อกกี้ ด็อก ,อัชเชอร์ ... เป็นอัลบั้มป็อป-โซล ที่สละสลวย" *นิตยสารไวบ์*พูดคล้าย ๆ กันว่า "Rainbow จะเป็นอัลบั้มที่คงไปด้วยความเลื่อมใส ถึงแม้ว่าจะกลายเป็นอัลบั้มที่ทำยอดขายที่ต่ำที่สุดของแครี่ย์" ยอดขายรวม 10 ล้านแผ่น

ท้ายปี *นิตยสารบิลบอร์ด* ได้แจกรางวัลให้แก่เธอ รางวัลศิลปินแห่งทศวรรษ และแครี่ย์ยังได้รางวัลจากเวิลด์ มิวสิก อวอร์ดส รางวัลศิลปินหญิงที่มียอดขายมากที่สุดในสหัสวรรษ นอกจากนี้เธอยังทำสถิติเป็นศิลปินคนเดียวในประวัติศาสตร์ที่มีเพลงอันดับ 1 ทุก ๆ ปีในทศวรรษ 1990 (ปี ค.ศ. 1990-1999) นอกจากนี้แครี่ย์ยังได้ก้าวสู่ฐานะศิลปินแนวอาร์แอนด์บี โดยได้ทำงานกับเจย์-ซี เพลง "Things That U Do" และ "Got A Thing For You" ของดา แบรท

### อุปสรรคในเรื่องส่วนตัวและอาชีพ ปี 2001 ถึง 2003

หลังจากที่เธอได้รับรางวัลเวิลด์ มิวสิก อวอร์ด แครี่ย์ได้สิ้นสุดสัญญากับโซนี่และได้เซ็นสัญญากับอีเอ็มไอด้วยเงิน 80 ล้านปอนด์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2001 ในช่วงนั้นร่างกายและจิตใจเธอทรุดโทรมลงมาก แครี่ย์ได้ทิ้งข้อความเสียงลงเว็บไซต์ของเธอ ถึงเรื่องการทำงานหนักมากของเธอในรอบหลายปี นอกจากนั้นความสัมพันธ์กับนักร้องละติน หลุยส์ มิเกลก็จบลง เธอให้สัมภาษณ์หลังจากนั้นว่า "ฉันอยู่กับคนที่ไม่รู้จักฉันจริง ๆ และฉันก็ไม่สามารถจัดการเรื่องส่วนตัวได้ ทั้งให้สัมภาษณ์ทั้งวัน มีเวลานอนแค่ราวๆ 2 ชั่วโมงเท่านั้น " แครี่ย์ยังได้แสดงกิริยาหลุดโลกในรายการของเอ็มทีวี รายการ TRL (Total Request Live) โดยถอดเสื้อผ้าออกกลางรายการ

แครี่ย์ได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกเป็นตัวเอกในเรื่องกึ่งอัตชีวประวัติของเธอ *[[Glitter (ภาพยนตร์)|Glitter]]* ภาพยนตร์ออกฉายในวันที่ 21 กันยายน หนังเรื่องนี้ถูกวิจารณ์อย่างมากและล้มเหลวในตารางอันดับภาพยนตร์ทำเงินบ็อกซ์ออฟฟิส
เมื่อเวอร์จิ้น เรคคอร์ด ออกขายอัลบั้มที่ 10 ของเธอ "Glitter" แครี่ย์ก็ไม่สามารถที่จะประชาสัมพันธ์อัลบั้มชุดนี้ได้เท่าที่ควรเนื่องจากเธอประสบปัญหาเรื่องสุขภาพ และการวางขายอัลบั้มในวันที่แย่ที่สุดคือ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 (วันเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน) อัลบั้มเข้าตารางอันดับที่อันดับ 7 ซึ่งแย่ที่สุดที่เคยทำได้ *หนังสือพิมพ์เซนต์หลุยส์โพสต์-ดิสแพตช์* เขียนไว้ว่า "นี่เป็นช่วงตกต่ำที่สุดของอาชีพเธอ" และ*นิตยสารเบล็นเดอร์*เขียนไว้ว่า "หลังจากที่เธอรุ่งเรืองในอาชีพของเธอ ไม่ว่าจะเป็นยอดการเปิดทางวิทยุ แต่ตอนนี้แทบไม่เป็นเช่นนั้นเลย" "Loverboy" ซิงเกิ้ลแรกในอัลบั้มนี้ขึ้นสูงสุดอันดับ 2 เนื่องจากแผนการตลาดลดราคาเหลือ 99 เซ็นต์
แครี่ย์ได้ร้องเพลง "Hero" ในวันที่ 21 กันยายน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการหาเงินหลังเหตุการณ์วินาศกรรม 11 ก.ย. และในเดือนธันวาคมเธอได้ร้องเพลงให้แก่กองทัพอเมริกันก่อนไปโคโซโว
หลังออกอัลบั้ม *Glitter* โซนี่ได้ออกอัลบั้ม *[[Greatest Hits (อัลบั้มมารายห์ แครี่ย์)|Greatest Hits]]* ก่อนช่วงคริสต์มาส อัลบั้มนี้ก็ไม่ประสบความสำเร็จในตารางอันดับเพลง (สูงสุดที่อันดับ 52)

เดือนมกราคม ค.ศ. 2002 อีเอ็มไอตัดสินใจยกเลิกสัญญากับเธอด้วยเงิน 20 ล้านปอนด์ เธอให้สัมภาษณ์ถึงช่วงเวลาที่อยู่กับต้นสังกัดเวอร์จิ้นว่า "เป็นสถานการณ์ที่ตึงเครียด การตัดสินใจเป็นเรื่องเกี่ยวกับผลประโยชน์การเงิน แต่ฉันไม่ได้ตัดสินใจเพราะเกี่ยวกับเงินที่ได้ ฉันเรียนรู้บทเรียนครั้งใหญ่จากเหตุการณ์ครั้งนี้" และหลังจากนั้นหนึ่งปีแครี่ย์ได้เซ็นสัญญาอีกครั้งกับ “Island Records” ด้วยสัญญา 20 ล้านเหรียญและเปิดค่ายใหม่ของเธอ MonarC ต่อมากรกฎาคม ปี 2002 เป็นช่วงที่พ่อของเธออัลเฟรด รอย แครี่ย์เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง

แครี่ย์ได้ร่วมแสดงเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์เรื่อง*ไวส์เกิร์ลส (WiseGirls)*
แครี่ย์ ได้ออกอัลบั้ม *[[Charmbracelet]]* กับสังกัดใหม่ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2002 ติดบนตารางอันดับอัลบั้มสูงสุดอันดับ 3 ในอัลบั้มนี้แครี่ย์ได้ถ่ายทอดเพลงผ่านบทเพลงซึ่งมีความหมายกับเธอและแฟนเพลง อย่างเพลง "Through The Rain" นอกจากนั้นในอัลบั้มนี้ยังมีเพลง "Boy (I Need You)" ได้ร่วมงานกับศิลปินแนวแร็ปอย่างแคม'รอน รวมถึงได้นำเพลงเก่าของเดฟ เล็พพาร์ด ในปี 1993 นำมาทำใหม่ในเพลง "Bringin' On The Heartbreak" สำหรับเสียงวิจารณ์ในอัลบั้มชุดนี้ *เดอะบอสตันโกลบ* วิจารณ์ไว้ว่า "แย่ที่สุดของเธอ เผยเสียงร้องที่ไม่มีประสิทธิภาพ ไม่ว่าจะเป็นเสียงขึ้นลงที่เข้มแข็งหรือเสียงกระซิบที่อ่อนนุ่ม" *นิตยสารโรลลิงสโตน* วิจารณ์ว่า "แครี่ย์ต้องเน้นเพลงให้เธอให้ดูมีพละกำลังขึ้นและความกว้างของเสียงที่เธอเคยโด่งดังมาก่อน *Charmbracelet* เหมือนสีน้ำที่ไหลซึมออกมาจากบ่อ"

ในปี 2003 แครี่ย์ได้ร่วมงานกับบัสตา ไรมส์ ในเพลง "I Know What You Want" เพลงนี้ขึ้นสูงสุดอันดับ 3 ในสหรัฐอเมริกาและบรรจุอยู่ในอัลบั้มรีมิกซ์ *The Remixes* ของเธอด้วย

### การกลับมาของเธอ ปี 2004 ถึง 2007
[thumb|ถ่ายร่วมกับ แอล.เอ. ลีด ในงานเปิดตัวอัลบั้ม ''[The Emancipation of Mimi*]]
ในปี 2004 แครี่ย์ใช้เวลาส่วนใหญ่กับการทำอัลบั้ม *The Emancipation of Mimi* โดยปลายปี 2004 เธอได้ร่วมงานกับ[[จาดาคิส]] ในเพลง "U Make Me Wanna" ซึ่งสามารถเข้าถึง 10 อันดับแรกบนตารางอันดับเพลงบิลบอร์ด อาร์แอนด์บี/ฮิปฮอป ซิงเกิลส์ ชาร์ท

แครี่ย์ได้ปฐมทัศน์เพลง "It's Like That" ที่เพียวคลับใน[[ลาสเวกัส]] ได้รับเสียงตอบรับในทางที่ดีและเพลงนี้ก็ขึ้นสูงสุดอันดับ 16 ในตารางอันดับเพลงนิตยสารบิลบอร์ด สื่อต่าง ๆ ให้ความเห็นว่านี่คือการกลับมาของแครี่ย์ในคำประกาศโดยใช้คำว่า "การกลับมาของเสียงร้อง" (The Return Of The Voice)
อัลบั้ม *The Emancipation of Mimi* เธอได้ร่วมงานกับ[[เดอะเนปจูนส์]] , [[คานเย่ เวสต์]] รวมไปถึงเจอร์เมน ดูปริ อัลบั้มนี้ได้ขึ้นอันดับ 1 ในตารางอันดับอัลบั้มบิลบอร์ดตั้งแต่สัปดาห์แรกที่วางขาย
ซิงเกิ้ลที่ 2 "[[วีบีลองทูเกเตอร์]]" ได้รับการโหมเปิดทางวิทยุจนขึ้นอันดับ 1 ในตารางอันดับเพลงเป็นเวลานานถึง 14 สัปดาห์ ถือเป็นเพลงอันดับ 1 ของแครีย์เพลงแรกในรอบ 5 ปี และเป็นหนึ่งในซิงเกิ้ลที่ประสบความสำเร็จที่สุดของเธอ
ซิงเกิ้ลที่ 3 "Shake It Off" ก็ยังได้รับการเปิดทางสถานีวิทยุอย่างมากจนทำให้ขึ้นสูงสุดอันดับ 2 ในตารางอันดับเพลงนิตยสารบิลบอร์ด อีกทั้งซิงเกิ้ลที่ 4 "Don't Forget About Us" ขึ้นอันดับ 1 บนตารางอันดับเพลง*นิตยสารบิลบอร์ด*เป็นเพลงที่ 17

อัลบั้ม *The Emancipation of Mimi* ชุดนี้ก็เป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดประจำปีและได้รับ 3 [[รางวัลแกรมมี่]] (อัลบั้มเพลงอาร์แอนด์บีร่วมสมัยยอดเยี่ยม, เพลงอาร์แอนด์บียอดเยี่ยม จากเพลง "We Belong Together", ศิลปินอาร์แอนด์บีหญิงยอดเยี่ยม) และในปี 2007 แครี่ย์ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล "ศิลปินอาร์แอนด์บีหญิงยอดเยี่ยม" และ "เพลงอาร์แอนด์บียอดเยี่ยม" อีกครั้งกับเพลง "Don't Forget About Us" *เดอะการ์เดี้ยน* วิจารณ์อัลบั้มชุดนี้ไว้ว่า "เยี่ยม.. ชุดนี้เน้นไปที่เพลงเมืองคนเมือง มารายห์ได้ปรับตัวได้ในรอบหลายปี" ต่อมาวันที่ 2 กรกฎาคม 2005 แครี่ย์ได้ร่วมแสดงในงาน[[คอนเสิร์ตไลฟ์เอท]]ที่เวที[[ลอนดอน]] โดยร้องเพลง "Make It Happen" และ "Hero" ซึ่งร้องกับคณะประสานเสียงแอฟริกัน ชิลเดรน'ส ไควร์ และจบด้วยเพลง "We Belong Together" โดยมีเพื่อนเก่าอย่าง[[แรนดี้ แจ็คสัน]] คณะกรรมการ[[อเมริกันไอดอล]]มาร่วมแสดง

แครี่ย์ได้ทัวร์คอนเสิร์ตตามเมืองต่าง ๆ ในชื่อทัวร์ว่า “The Adventures of Mimi” ช่วงซัมเมอร์ ปี 2006

=== ปี 2007 ถึง 2010 ===
ช่วงกลางปี 2006 หลังจากที่ได้เริ่มทำงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 11 *E=MC²* ผลงานอัลบั้มชุดที่ 11 ที่ได้ร่วมงานกับโปรดิวเซอร์อย่าง ซี. “ทริกกี้” สจ๊วต กับ เดอะ-ดรีม ก็ยังมีบรรดาโปรดิวเซอร์รับเชิญไม่ว่าจะเป็น [[เจอร์เมน ดูปริ]] ,[[ดีเจ ทูมป์]] หรือแม้กระทั่ง [[วิลล์ ไอ แอม]] เป็นต้น กับซิงเกิ้ลแรก "[[ทัชมายบอดี]]" ที่สามารถขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ทซิงเกิล 100 อันดับ ทำให้เธอมีเพลงอันดับ 1 ถึง 18 ซิงเกิ้ล แซงหน้า เอลวิส เพรสลีย์ที่มีซิงเกิลอันดับ 1 อยู่ 17 ซิงเกิ้ล และจำนวนสัปดาห์ของซิงเกิ้ลอันดับ 1 รวมกันได้ 79 สัปดาห์ ซึ่งมีสถิติตามหลังเพียงเอลวิส เพรสลี่ย์ที่มีผลรวมที่ 80 สัปดาห์

เมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2008 แครี่ย์แต่งงานกับ[[นิก แคนนอน]] นักแสดง เธอแต่งที่เกาะวินเดอร์แมร์ใน[[บาฮามาส]] แครี่ย์บอกว่าเธอรู้สึกว่า ทั้งคู่เป็นโซลเมตกัน แครี่ย์แสดงเพลง "Hero" ในงานสาบานตัวเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีของประธานาธิบดีชาว[[แอฟริกัน-อเมริกัน]]คนแรกในประวัติศาสตร์ [[บารัค โอบาม่า]] เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2009 ต่อมาแครี่ย์ได้ร่วมงานกับซิงเกิ้ลที่ 2 ในอัลบั้ม * Love vs. Money* ของ[[เดอะดรีม]] ชื่อเพลง "My Love"

แครี่ย์ออกผลงานอัลบั้มชุดที่ 12 ในชื่อ *Memoirs of an Imperfect Angel* มีซิงเกิ้ลแรกคือ "Obsessed" เข้าชาร์ตสัปดาห์แรกที่อันดับ 11 และทำอันดับสูงสุดที่อันดับ 7 บน[[บิลบอร์ดฮอต 100]] ถือเป็นซิงเกิ้ลลำดับที่ 40 ที่ติดชาร์ตนี้ ทั้งนี้แครี่ย์ถือเป็นนักร้องหญิงคนที่ 8 ที่มี 40 ซิงเกิ้ลบนบิลบอร์ดฮอต 100 โดยอารีธ่า แฟรงกลิน มีมากที่สุดอยู่ 76 เพลง

ซิงเกิ้ลที่ 2 ของอัลบั้ม นำเพลงเก่าของโฟไรเนอร์มาทำใหม่ ที่ชื่อ "I Want to Know What Love Is" ขึ้นอันดับสูงสุดด้วยอันดับ 60 บนบิลบอร์ดฮอต 100 ซึ่งก็ประสบความสำเร็จระดับปานกลางในที่อื่นทั่วโลก อัลบั้ม *Memoirs of an Imperfect Angel* ออกวางขายวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 2009 ในสหรัฐอเมริกา เปิดตัวสัปดาห์แรกบนบิลบอร์ด 200 ที่อันดับ 3 กับยอดขาย 168,000 ชุด น้อยกว่าอัลบั้มก่อนหน้านี้ *E=MC<sup>2</sup>* อย่างมาก เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2009 ในระหว่างการแสดงส่วนตัวในนิวยอร์กเธอประกาศว่า ซิงเกิ้ลที่ 3 ของอัลบั้มนี้จะเป็นซิงเกิ้ล "H.A.T.E.U." แครี่ย์ได้แสดงคอนเสิร์ตเล็ก ๆ ในที่พักเพื่อประชาสัมพันธ์คอนเสิร์ตของเธอที่ชื่อ *Live At The Pearl* ที่เธอแสดงเป็นเวลา 2 วันในเดือนกันยายนในลาสเวกัส ก่อนที่อัลบั้มจะออก 2 วัน แครี่ย์แสดงในคอนเสิร์ตก่อนวันปีใหม่ในปี 2009 ที่เมดิสันสแควร์การ์เด้น ที่ถือเป็นจุดเริ่มต้นของทัวร์คอนเสิร์ตใหม่ของเธอ

วันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2010 ผลงานอัลบั้มชุดต่อมาของเธอจะออกจำหน่ายในชื่อว่า *Angels Advocate* ซึ่งเป็นอัลบั้มที่รวบรวมเพลงทั้งหมดของอัลบั้ม *Memoirs of an Imperfect Angels* มาทำใหม่ในรูปแบบเพลงรีมิกซ์ มีศิลปินรับเชิญมาร่วมงานอย่าง[[นี-โย]], [[อาร์. เคลลี]], [[แมรี เจ. ไบลจ์]] และนิกกี้ มินาจ ทั้งนี้แครี่ย์ยังได้ร่วมงานกับโปรดิวเซอร์เช่น[[เจอร์เมน ดูปรี]]และ[[ทิมบาแลนด์]]ด้วย แต่ในท้ายที่สุดก็ได้ประกาศยกเลิกไป เพราะเห็นว่าตัวอัลบั้มไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร เพลง [[100%]] เป็นเพลงที่แต่เดิมจะใช้ประกอบภาพยนตร์ *พรีเชียส* ที่แครี่ย์ร่วมแสดง แต่ต่อมาเพลงนี้ได้ใช้เป็นเพลงประกอบการแข่งขันกีฬา[[โอลิมปิกฤดูหนาว 2010]] ที่จัดขึ้นที่[[ประเทศแคนาดา]] ซึ่งมิวสิกวีดีโอของเพลงดังกล่าวได้ถ่ายทำในระหว่างที่แครี่ย์ทัวร์คอนเสิร์ต ณ เมือง[[โทรอนโต]] [[ประเทศแคนาดา]]

== บทบาททางการแสดง ==

แครี่ย์ได้ก้าวเข้าสู่หนทางการเป็นนักแสดง โดยได้เริ่มเรียนการแสดงในปี 1997 ปีถัดมาเธอได้ลอง[[ออดิชั่น|ทดสอบความสามารถการแสดง]]จนได้แสดงเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์เรื่อง *เดอะ แบชเชอเรอร์ ผู้ชายหัวใจเวอร์จิ้น* (1999) นำแสดงโดย [[คริส โอ'ดอนเนลล์]] และ[[เรเน่ เซลเวเกอร์]] โดยเธอแสดงเป็นนักร้อง[[โอเปร่า]] ซีเอ็นเอ็นวิจารณ์บทบาทครั้งนี้ของเธอไว้ว่า "เธอแสดงไม่เป็น"

เรื่องต่อมาแครี่ย์ได้แสดงในภาพยนตร์กึ่งอัตชีวประวัติของเธอ เรื่อง *กลิตเตอร์ (Glitter)* (2001) โดยครั้งนี้เธอได้รับบทเป็นนักแสดงนำ โดยแสดงร่วมกับแม็กซ์ บีสลีย์ (Max Beesley) เรื่องนี้ล้มเหลวทั้งรายได้และคำวิจารณ์ เลสลี ฮัลลิเวลล์วิจารณ์ไว้ว่า "เป็นการแสดงที่จืดชืด ปราศจากความสามารถทางด้านการแสดง" หนังสือพิมพ์วิลเลจวอยซ์ เขียนไว้ว่า "เมื่อเธอพยายามจะแสดงบทอารมณ์ เธอแสดงเหมือนว่าเธอทำกุญแจรถหาย" อีกทั้งแครี่ย์ยังได้[[รางวัลแรซซี่]]จากบทบาทในภาพยนตร์เรื่องนี้ เธอให้สัมภาษณ์ภายหลังว่า "แนวความคิดของหนังเริ่มแรกเริ่มด้วยความสามารถ แต่มาจบตรงที่การปรับให้เป็นเด็กอายุ 10 ขวบ ฉันสูญเสียความกล้าลงไป และมันก็วนเวียนอยู่ในหัวฉันตลอดเรื่องนี้"

เรื่องที่ 3 ของแครี่ย์ได้แสดงเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์เรื่อง*ไวซ์เกิร์ลส์* *(WiseGirls)* (2002) แสดงร่วมกับ[[มิร่า ซอวิโน]] และ [[เมโลรา วอลเตอร์ส]] โดยในเรื่องนี้เธอได้รับบทเป็นบริกรสาว เสียงวิจารณ์เรื่องนี้ ฮอลลีวูดรีพอร์ต กล่าวว่า "เสียงเสียดสีจากเรื่องกลิตเตอร์ของนักร้องคนนี้ จะถูกลืมไป" โรเจอร์ ฟรายด์แมน เขียนวิจารณ์ไว้ว่า "เธอเป็น เทลมา ริตเตอร์แห่ง[[สหัสวรรษ]]ใหม่" และพูดต่อว่า "บทพูดของเธอดูคมคายและเธอก็จัดการให้คนหัวเราะได้ถูกจังหวะ" และแครี่ย์ยังได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง*เดธ ออฟ อะ ไดนาสตี* *(Death of a Dynasty)* (2003) และ *สเตท พร็อพเพอร์ตี 2* *(State Property 2)* (2005)

ในส่วนทางด้านละครโทรทัศน์แครี่ย์ได้ร่วมแสดงใน*แอลลี่ แม็คบีล* *(Ally McBeal)* ช่วงเดือนมกราคม ปี 2002 
ล่าสุดในปี 2006 เธอได้แสดงในภาพยนตร์ต้นทุนต่ำเรื่อง*เทนเนซซี* *(Tennessee)* รับบทเป็นบริกรสาวที่เดินทางกับพี่ชาย 2 คนเพื่อตามหาพ่อที่หายไป และในเดือนมิถุนายน ปี ค.ศ. 2007 เว็บไซต์โจโบล.คอม รายงานว่าเธอจะแสดงในภาพยนตร์ของ[[อดัม แซนด์เลอร์]] ในภาพยนตร์เรื่อง *อย่าแหย่โซฮาน‎ (You Don't Mess with the Zohan)* โดยแสดงเป็นตัวเธอเอง ในปี 2009 เธอรับบทเป็นนักสังคมสงเคราะห์ ในภาพยนตร์ *พรีเซียส* ซึ่งดัดแปลงมาจากบทประพันธ์เรื่อง *Push* ของแซปไฟร์ ภาพยนตร์ได้รับเสียงวิจารณ์แง่บวก เช่นเดียวกับการแสดงของแครี่ย์ด้วย นิตยสารวาไรตี้อธิบายการแสดงของเธอว่า "ระดับสมบูรณ์แบบ" ภาพยนตร์ *พรีเซียส* ได้รับรางวัลทั้งจาก[[เทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์]]และ[[เทศกาลภาพยนตร์โทรอนโต้]] ในเดือนมกราคม 2010 แครี่ย์ได้รับรางวัลนักแสดงดาวรุ่งจากบทบาทการแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ จาก[[เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปาล์มสปริงส์]]

=== ผลงานการแสดง ===
* *เดอะ แบชเชอเรอร์ ผู้ชายหัวใจเวอร์จิ้น (The Bachelor)* (1999) 
* *กลิตเตอร์ (Glitter)* (2001) 
* *ไวซ์เกิร์ลส์ (WiseGirls)* (2002) 
* *เดธ ออฟ อะ ไดนาสตี (Death of a Dynasty)* (2003) 
* *เดอะ พราวด์ แฟมิลี (The Proud Family)* (2003) 
* *สเตท พร็อพเพอร์ตี 2 (State Property 2)* (2005) 
* *เทนเนซซี (Tennessee)* (2007)
* *อย่าแหย่โซฮาน‎ (You Don't Mess with the Zohan)* (2008)
* *พรีเชียส* (*Precious: Based on the Novel "Push" by Sapphire*) (2009)

== สไตล์เพลง และ ความสามารถ ==
แครี่ย์เคยพูดว่าเธอได้รับการกระตุ้นจากนักร้อง[[อาร์แอนด์บี]]และ[[โซล (แนวดนตรี)|โซล]]จากศิลปินอย่าง [[บิลลี ฮอลิเดย์]], [[ซาราห์ วอห์น]], [[กลาดีส์ ไนท์]], [[อารีธ่า แฟรงคลิน]], [[อัล กรีน]] และ [[สตีวี่ วันเดอร์]] เธอได้รับอิทธิพลจากดนตรีแนว[[กอสเปล]] และนักร้องแนวกอสเปลที่เธอชื่นชอบคือ [[เดอะ คลาร์ก ซิสเตอร์ส]], [[เชอร์ลีย์ เซซาร์]] และ [[เอดวิน ฮอกินส์]] แต่เมื่อแครี่ย์เริ่มหันมาทำดนตรีแนวฮิปฮ็อป มีการกล่าวว่า เธอกำลังทำเพลงที่นิยมในขณะนั้น เธอบอกกับ*นิตยสารนิวส์วีค* ว่า "ไม่มีใครเข้าใจว่า ฉันเติบโตมากับดนตรีจำพวกนี้" โดยแครี่ย์ออกมาเปิดเผยว่าเธอชื่นชอบศิลปินอย่าง เดอะ ซูการ์ฮิลล์ แกงก์, อีริค บี แอนด์ ราคิม, เดอะ วู-แทง แคลน, เดอะ โนทอเรียส บีไอจี และ ม็อบบ์ ดีพ ที่เธอได้ร่วมงานในเพลง "The Roof (Back in Time)"

ตลอดอาชีพการร้องเพลง เสียงร้อง แนวทางดนตรี รวมถึงระดับความสำเร็จของเธอ ก็มักได้รับการเปรียบเทียบกับ [[วิทนี่ย์ ฮูสตัน]] และ [[เซลีน ดิออน]] ซึ่งก็มีคำวิจารณ์ของแกร์รี่ มูลฮอลแลนด์ไว้ว่า "เหล่าบรรดาเจ้าหญิง เสียงสูง เธอเป็นผู้ช่ำชองในการใช้เสียงกับเพลงป็อปฮิตติดตลาด" แต่ก็มีนักเขียนบางคนเขียนว่าเธอแตกต่างจาก [[วิทนีย์ ฮูสตัน]] และ [[เซลีน ดิออน]] ตรงที่เธอเขียนเพลงเองด้วย

=== เสียงร้อง ===

มารายห์ แครี่ย์เป็นนักร้อง[[โคโลราทูร่า]][[โซปราโน่]] (Coloratura Soprano คือนักร้องระดับเสียงสูงสุดของ[[ผู้หญิง]]ที่สามารถใช้เสียงได้หลากหลายด้วยเทคนิคอันแพรวพราวและร้องเสียงเฮดโทนวอยซ์ได้) เสียงเธอมีความกว้างถึงห้า[[ออกเตฟ]]และมีเอกลักษณ์จากความสามารถในการร้องเสียงสูงใน [[Whistle Register]] (เสียงร้องเสียงสูงที่สูงกว่า E6) โน้ตที่สูงที่สุดที่เธอร้องได้คือ Bb7 (โน้ตที่สูงกว่า C7 ซึ่งเป็นโน้ตสูงสุดบนคีย์บอร์ดมาตรฐานอยู่ห้าเสียงครึ่ง หรือสูงกว่าโน้ตสูงที่สุดบนคีย์ของ[[เปียโน]]ซึ่งมีอยู่ 88 คีย์) เธอยังได้รับการบันทึกจากหนังสือ[[กินเนสบุ๊ค]]ว่าเธอเป็นนักร้องที่สามารถร้องโน้ตได้สูงที่สุดในปี 2003 แครี่ย์มักจะได้รับคำกล่าวอย่างผิด ๆ ว่ามีเสียงร้องถึงเจ็ดออกเตฟ สาเหตุเนื่องจากการกล่าวเกินจริงในสมัยที่เธอเพิ่งเข้าวงการใหม่ ๆ บางทีคำกล่าวนี้อาจจะเกิดจากการเข้าใจผิดเกี่ยวกับความสามารถในการใช้เสียงของเธอในการร้องเสียงสูงใน [[Whistle Register]] โดยเฉพาะโน้ตเพลงในออกเตฟที่เจ็ด

ในปี 2003 แครี่ย์ ได้รับการลงคะแนนเสียงให้เป็นนักร้องเสียงดีที่สุดจากรายการเดอะ เกรทเท็ส วอยเซ็ส อิน มิวสิก (The Greatest Voices in Music) ของสถานีโทรทัศน์เอ็มทีวี และ *นิตยสารเบล็นเดอร์* ของอเมริกา โดยจากการจัดอันดับ มีศิลปินดังอย่าง[[วิทนี่ย์ ฮูสตัน]] ซึ่งอยู่อันดับสาม [[คริสติน่า อากีเลร่า]] อันดับห้า และ [[เซลีน ดิออน]] ซึ่งอยู่อันดับที่เก้า แครี่ย์ให้ความเห็นกับแบบสำรวจนี้ว่า "นี่เป็นแบบสำรวจของคนรุ่นเอ็มทีวี แน่นอนว่าเป็นคำชมเชยที่ดี แต่ฉันก็ไม่รู้สึกอะไรเกี่ยวกับตัวฉันอย่างนั้น"

สำหรับคำวิจารณ์ในด้านเสียงร้องของเธอ *นิตยสารโรลลิงสโตน* พูดไว้ว่า ในช่วงที่เธอออกอัลบั้ม *Emotions* "แครีย์ได้พรสวรรค์นี้มา แต่ถึงวันนี้ โชคไม่ดีที่การร้องของเธอมันไกลไปเกินประทับใจกว่าที่เธอได้แสดงออกมา กับระดับเสียงร้องที่สูงเกินกว่ามนุษย์ ผ่านโน้ตเพลงที่เกินกว่าจะเชื่อได้ว่าเธอกำลังร้องอยู่" *นิวยอร์กเดลีนิวส์*เขียนไว้ในปี 2005 ว่า "การร้องของเธอ เป็นเรื่องของการแสดง ไม่ใช่เรื่องของอารมณ์ที่เป็นแรงดลใจ ... การที่มีเสียงดี จะเป็นนักร้องที่ดีได้หรือไม่ ...ค่อนข้างยาก" และมีหลายคนตีความว่า เธอได้เปลี่ยนการร้องในลักษณะ มีลมหายใจออกมาด้วย ตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษ 1990 ถึงต้นทศวรรษ 2000 เสียงของเธอทรุดโทรมลง แต่เธอก็ยังคงบอกว่า "เสียงฉันก็ยังคงเป็นแบบนี้มาโดยตลอด" และในปี 2007 แครีย์อยู่ในอันดับนักร้องที่แย่ที่สุดตลอดการของ*นิตยสารคิว* จากการสำรวจของผู้อ่าน โดยนิตยสารเขียนไว้ว่า "ถึงแม้ว่า มารายห์ แครีย์จะมีเสียงช่วงกว้างถึง 5 ออกเตฟและมีเสียงดังที่ทำให้รังนกตกจากต้นไม้ได้ แต่มันก็ไม่ดี"

=== เสียงของเธอในปัจจุบัน ===
นับตั้งแต่ปี 2001 ที่เธอได้เข้าโรงพยาบาล โดยทีมแพทย์พบว่า ได้เกิดตุ่มบริเวณเส้นเสียงของเธอ ทำให้อาจไม่สามารถร้องเพลงได้เท่าเดิม แต่แครีย์ยังออกมายืนยันว่า เสียงของเธอยังคงเป็นเหมือนเดิม โดยในปี 2002 เธอได้ออกอัลบั้มและทัวร์ในปี 2003–2004 โดยเสียงของเธอกลับมาดีขึ้น แต่ในปี 2014 เสียงของเธอมีปัญหาระหว่างการร้องเพลง Vision of Love ในการแสดงคอนเสิร์ตที่โตเกียว 

=== ธีมและสไตล์เพลง ===
แครีย์มักจะเขียนเพลงที่มีเนื้อเพลงเกี่ยวกับความรัก บางครั้งเธอก็ได้เขียนเนื้อเพลงที่เกี่ยวกับการเหยียดสีผิว ความตาย ความหิวโหย และเรื่องของความเชื่อจิตและวิญญาณ โดยภาคดนตรี ได้ใช้เครื่องดนตรีอีเลคโทรนิค เช่น [[ดรัม แมชชีน]], [[คีย์บอร์ด]] และ [[เครื่องสังเคราะห์เสียง]] โดยหลาย ๆ เพลงของเธอจะมีเปียโนประกอบอยู่ด้วย แครีย์เคยเรียน[[เปียโน]]ตอนอายุ 6 ขวบ แต่เธอบอกว่าเธอไม่สามารถอ่านโน้ตได้แต่ชอบที่จะร่วมแต่งเพลงกับนักเปียโนเวลาแต่งเพลง และมันง่ายกว่าที่จะทดลองด้วยการรวมเมโลดี้และโครงสร้างคอร์ดด้วยวิธีนี้ 
การเรียบเรียงเพลงของแครีย์ได้รับอิทธิพลจาก[[สตีวี่ วันเดอร์]] ที่เธอเคยยกยอว่าเป็นอัจฉริยะแห่งศตวรรษที่ 20

แครีย์เริ่มรีมิกซ์เพลงของเธอตั้งแต่ช่วงต้น และเป็นผู้นำที่จะร้องใหม่ในรีมิกซ์ของเธอ โดยดีเจ [[เดวิด มอราเลส]]ได้ร่วมงานกับเธออยู่หลายครั้ง เริ่มจากเพลง "Dreamlover" (ปี 1993) รีมิกซ์ของเพลงนี้ได้รับความนิยมในหมู่วงการเพลงเฮาส์โดย *นิตยสารสแลนท์* ยกย่องให้เป็นเพลงเต้นรำที่ดีที่สุดเพลงหนึ่ง
เพลง "Fantasy" (ปี 1995) เธอได้ร่วมแต่งรีมิกซ์ทั้งในรูปแบบแนวดนตรีฮิปฮอปและเฮาส์ *เอ็นเตอร์เทนเมนต์ วีคลี* ได้ยกให้ทั้งสองรีมิกซ์ของเพลง "Fantasy" เป็นหนึ่งเพลงเยี่ยมที่สุดของเธอ

แครีย์ยังคงร่วมงานการทำเพลงรีมิกซ์กับโปรดิวเซอร์อย่าง เดวิด มอราเลส, เจอร์เมน ดูปริ, [[จูเนียร์ วาสเควซ]] และ [[ดีเจ คลูย์]]

== กิจกรรมการกุศลและงานอื่น ๆ ==
=== กิจกรรมการกุศล ===

แครีย์เป็นคนใจบุญใจกุศล ได้ร่วมการบริจาคเงินนับล้าน ๆ ดอลล่าร์ให้แก่องค์กรการกุศลอย่างเช่น [[เมค-อะ-วิช ฟาวเดชัน]] (Make-A-Wish Foundation), [[เนชันนอลอะดอบชันเซ็นเตอร์]] (National Adoption Center), โครงการของ[[วีเอชวันเซฟเดอะมิวสิก]] (Save The Music Foundation), [[เฟร็ชแอร์ฟันด์]] (Fresh Air Fund) และอื่น ๆ

แครีย์ได้เป็นที่รู้จักกันดีในการช่วยเหลืองานในมูลนิธิเมค-อะ-วิช ฟาวเดชัน (ช่วยเหลือเด็กที่ป่วย)
นอกจากนั้นเธอยังเป็นอาสาสมัครให้แก่นิวยอร์ก เพรบีทีเรียน ฮอสปิทอล คอร์เนลล์ เมดิคัล เซ็นเตอร์ ยอดการขายอัลบั้ม "[[MTV Unplugged (EP)|MTV Unplugged]]" ก็ได้บริจาคให้การกุศลหลายโครงการ ในปี 1998 แครีย์ได้ร่วมงานกับ[[วีเอชวัน ดีวาส์]] (VH1 Divas Live) ซึ่งเป็นคอนเสิร์ตหารายได้ให้แก่เด็กที่ขาดแคลนเครื่องดนตรีในมูลนิธิเซฟเดอะมิวสิก เธอร่วมงานกับวีเอชวันอีกครั้งในปี 2006 ในรายการวีเอชวันเซฟเดอะมิวสิก และล่าสุดในปี 2007 นี้ แครีย์จะร่วมงานกับวีเอชวันอีกครั้งฉลองครบรอบ 10 ปีมูลนิธิเซฟเดอะมิวสิก

แครีย์ร่วมร้องเพลงในงานอเมริกา: อะ ทริบิวท์ ทู ฮีโรส์ (America: A Tribute to Heroes) เป็นการหารายได้ทางรายการโทรทัศน์จากเหตุ[[วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544|วินาศกรรม 11 กันยายน]] และในเดือนธันวาคม 2001 แครีย์ได้ร้องเพลงให้แก่กองทัพอเมริกันก่อนไปคอซอวอ
นอกจากนั้นเธอยังได้เป็นพิธีกรให้แก่รายการพิเศษของสถานีซีบีเอส รายการแอ็ท โฮม ฟอร์ เดอะ ฮอลิเดย์ส (At Home for the Holidays) เป็นสารคดีเกี่ยวกับลูกอุปถัมภ์ เธอยังได้ร่วมงานกับนิวยอร์ก ซิตี้ แอดมินิสเตรชัน ฟอร์ ชิลเดรนส์ เซอร์วิส (New York City Administration for Children's Services)
ในปี 2005 เธอได้ร่วมแสดงในงาน[[คอนเสิร์ตไลฟ์เอท]]ใน[[ลอนดอน]] และช่วยเหลือผู้ประสบภัยจาก[[พายุเฮอร์ริเคนแคทรีนา]] ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2008 แครีย์ร่วมกับนักร้องอื่นร่วมกับบันทึกเสียงซิงเกิลการกุศลที่ชื่อ "Just Stand Up" โปรดิวซ์โดยเบบี้เฟซและแอล. เอ. รีด เพื่อสนับสนุนโครงการ "สแตนด์อัปทูแคนเซอร์" โดยในวันที่ 5 กันยายน เหล่านักร้องได้ร่วมการแสดงสดบนโทรทัศน์

=== งานอื่น ๆ ===
สำหรับงานอื่น ๆ ในช่วงแรก ๆ เธอไม่เคยมีงานเกี่ยวข้องกับแบรนด์การค้า จนกระทั่งในปี 2006 เมื่อเธอได้ร่วมกับ [[อินเทล เซ็นทริโน]] คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล และยังได้ร่วมเปิดผลิตภัณฑ์[[อัญมณี]]และของใช้เกี่ยวกับวัยรุ่น และร้านเสื้อผ้าผู้หญิงอย่าง แคลร์ และยังได้ร่วมงานกับ[[เป๊ปซี่]]และ[[โมโตโรลา]] เธอยังได้บันทึกเสียงและประชาสัมพันธ์ให้แก่งานโฆษณา มีเพลง[[ริงโทน]]ชื่อ "Time of Your Life" เธอเซ็นสัญญากับบริษัท[[เครื่องสำอาง]] เอลิซาเบธ อาร์เด็น และในปี 2007 เธอออก[[น้ำหอม]]ที่ชื่อว่า "M"

จากข้อมูลของ[[นิตยสารฟอร์บ]] แครีย์ถือเป็นสตรีที่ร่ำรวยที่สุดในวงการบันเทิงเป็นอันดับ 6 (ข้อมูลเดือนมกราคม 2007) กับรายได้กว่า 225 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2008 แครีย์ยังติดอันดับของนิตยสารไทม์ประจำปี ในหัวข้อ 100 อันดับบุคคลทรงอิทธิพล ในเดือนมกราคม 2010 แครีย์ประกาศผ่านทาง[[ทวิตเตอร์]]ของเธอว่าจะออกแบรนด์[[แชมเปญ]]สีกุหลาบ ที่ชื่อ แองเจิลแชมเปญ

== ผลงานเพลง ==



* *Mariah Carey* (1990)
* *Emotions* (1991)
* *Music Box* (1993)
* *Merry Christmas* (1994)
* *Daydream* (1995)
* *Butterfly* (1997)
* *Rainbow* (1999)
* *Glitter* (2001)
* *Charmbracelet* (2002)
* *The Emancipation of Mimi* (2005)
* *E=MC²* (2008)
* *Memoirs of an Imperfect Angel* (2009)
* *Merry Christmas II You* (2010)
* *Me. I Am Mariah... The Elusive Chanteuse* (2014)
* *Caution* (2018)


== คอนเสิร์ต ==
* 1993: Music Box Tour 
* 1996: Daydream World Tour 
* 1998: Butterfly World Tour 
* 2000: Rainbow World Tour 
* 2003–2004: Charmbracelet World Tour 
* 2006: The Adventures of Mimi Tour
* 2009–2010: Angels Advocate Tour
* 2014-2015: The Elusive Chanteuse Show
* 2015-2016: #1 To Infinity 
* 2016: The Sweet Sweet Fantasy Tour
* 2018: The butterfly returns
* 2019: Caution World Tour

=== ในประเทศไทย ===
เธอเดินทางมาแสดงคอนเสิร์ตที่[[ประเทศไทย]]ทั้งหมด 4 ครั้ง ได้แก่ ในปี พ.ศ. 2547, 2557, 2561 และ 2568 ตามลำดับ โดยในปี พ.ศ. 2568 เธอได้สวมชุดฟินาเล[[ผ้าไหมไทย]]ลายลูกแก้ว โทน[[มาเจนตา|สีเกสรชมพู่มะเหมี่ยว]] (Magenta) จากมูลนิธิส่งเสริมศิลปาชีพฯ พร้อมปักอักษรย่อ MC ซึ่งเธอได้ร่วมออกแบบชุดดังกล่าวกับ[[สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา]]

== รางวัลที่ได้รับการยกย่อง ==
*Billboard Artist of the decade
*Billboard Icon award
*Billboard song of the decade (2)
*Billboard Chart Achievement Award 
*Grammy global impact award
*Songwriters Hall of Fame
*World Music Award for Best-Selling Pop Female Artist of the Millennium
*World music Award for Pop Icon Award

== อ้างอิง ==


=== ข้อมูล ===

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 


=== อ่านเพิ่ม ===
* *Fred Bronson's Billboard Book of Number 1 Hits, 5th Edition* ()
* *Joel Whitburn Presents the Billboard Hot 100 Charts: The Sixties* ()
* *Joel Whitburn Presents the Billboard Hot 100 Charts: The Nineties* ()
* Additional information concerning Carey's chart history can be retrieved and verified in *Billboard's'' online archive services and print editions of the magazine.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน

หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:โปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเวอร์จิ้นเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดไอแลนด์เรเคิดส์
หมวดหมู่:นักร้องเสียงโซปราโน
หมวดหมู่:ผู้กำกับมิวสิกวิดีโอชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายไอริช‎
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนิวยอร์ก
หมวดหมู่:บุคคลจากลองไอแลนด์