open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
กิ่งจังหวัดอิบูริ

**กิ่งจังหวัดอิบูริ** () เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897

## ประวัติศาสตร์
ประวัติความเป็นมาของกิ่งจังหวัดอิบูริ เรียงตามปี ค.ศ.
* **1897** กิ่งจังหวัดมูโรรังถูกจัดตั้งขึ้นพร้อมกับกิ่งจังหวัดอื่น ๆ อีก 18 กิ่งจังหวัด ในฮกไกโด
* **1922** ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "กิ่งจังหวัดอิบูริ"

## ภูมิศาสตร์
ตั้งอยู่ในตอนกลางทางใต้ของฮกไกโด มีความยาวราว  จากตะวันออกถึงตะวันตก และ  จากเหนือถึงใต้ กิ่งจังหวัดอิบูริครอบคลุมพื้นที่กว่า  ฝั่งทางทิศตะวันตกอยู่ติดกับกิ่งจังหวัดโอชิมะ กิ่งจังหวัดชิริเบชิ และกิ่งจังหวัดอิชิการิ ฝั่งทางเหนือติดกับกิ่งจังหวัดโซราจิและกิ่งจังหวัดคามิกาวะ ทางด้านตะวันออกติดกับกิ่งจังหวัดฮิดากะ โดยกิ่งจังหวัดอิบูริมีชายฝั่งยาว  ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก

### เทศบาล

#### นคร
* นครดาเตะ ()
* นครโทมาโกไม () (เมืองใหญ่สุด)
* นครโนโบริเบ็ตสึ ()
* นครมูโรรัง () (ศูนย์กลาง)

#### เมือง
* อำเภอชิราโออิ ()
** เมืองชิราโออิ ()
* อำเภอยูฟุตสึ ()
** เมืองมูกาวะ ()
** เมืองอัตสึมะ ()
** เมืองอาบิระ ()
* อำเภออาบูตะ ()
** เมืองโทยาโกะ ()
** เมืองโทโยอูระ ()
* อำเภออูซุ ()
** เมืองโซเบ็ตสึ ()

## การขนส่ง
### ท่าอากาศยาน
* ท่าอากาศยานชินชิโตเซะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  


อิบูริ
กิ่งจังหวัดฮิดากะ

**กิ่งจังหวัดฮิดากะ** () เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897

## ประวัติศาสตร์
thumb|right|ที่ทำการของกิ่งจังหวัดอูรากาวะใน ค.ศ. 1919
ประวัติความเป็นมาของกิ่งจังหวัดฮิดากะ เรียงตามปี ค.ศ.
* **1897** กิ่งจังหวัดอูรากาวะถูกจัดตั้งขึ้นพร้อมกับกิ่งจังหวัดอื่น ๆ อีก 18 กิ่งจังหวัดในฮกไกโด
* **1932** ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "กิ่งจังหวัดฮิดากะ"

## เทศบาล
กิ่งจังหวัดฮิดากะไม่มีเทศบาลนคร แต่ประกอบด้วย 7 เทศบาลเมืองใน 6 อำเภอ

* อำเภอซามานิ ()
** เมืองซามานิ ()
* อำเภอซารุ ()
** เมืองบิราโตริ ()
** เมืองฮิดากะ ()
* อำเภอนีกัปปุ ()
** เมืองนีกัปปุ ()
* อำเภออูรากาวะ ()
** เมืองอูรากาวะ () (ศูนย์กลางกิ่งจังหวัด)
* อำเภอฮิดากะ ()
** เมืองชิงฮิดากะ ()
* อำเภอโฮโรอิซูมิ ()
** เมืองเอริโมะ ()


ฮิดากะ
การประกาศข่าวดี

**การประกาศข่าวดี** (ศัพท์คาทอลิก) หรือ **การประกาศข่าวประเสริฐ** (ศัพท์โปรเตสแตนต์) () คือการเผยแพร่พระวรสารหรือประกาศข่าวดีตามความเชื่อของคริสต์ศาสนิกชนว่าพระเยซูเป็นพระเจ้าผู้มารับสภาพมนุษย์และถูกตรึงกางเขนจนสิ้นพระชนม์ เพื่อไถ่มนุษย์ผู้เชื่อจากบาป หลังจากนั้น 3 วัน ก็ทรงคืนพระชนม์แล้วเสด็จขึ้นสวรรค์ คริสต์ศาสนิกชนเชื่อว่าผู้เชื่อข่าวดีนี้จะถูกไถ่จากบาปทันทีและได้ขึ้นสวรรค์หลังจากเสียชีวิต จนถึงการพิพากษาครั้งสุดท้ายก็จะได้รับบำเหน็จจากพระเจ้า

การประกาศข่าวดีถือเป็นพันธกิจสำคัญที่พระเยซูฝากไว้แก่สาวกของพระองค์ก่อนจะเสด็จขึ้นสวรรค์ ดังปรากฏในพระวรสารนักบุญมัทธิวว่า
"*ท่านทั้งหลายจงออกไปและนำชนทุกชาติมาเป็นสาวกของเรา จง[[พิธีบัพติศมา|บัพติศมา]]พวกเขา[[ในพระนามของพระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์]]*"

ผู้อุทิศตนทำงานประกาศข่าวดีเรียกว่า **ผู้ประกาศข่าวดี** (ศัพท์โรมันคาทอลิก) หรือ **ผู้ประกาศข่าวประเสริฐ** (ศัพท์โปรเตสแตนต์) ()

## นิรุกติศาสตร์ของคำ
คำว่า **ผู้ประกาศข่าวดี** มีที่มาจากคำว่า *evangelist* ซึ่งเป็นคำที่มีต้นกำเนิดในภาษากรีกโบราณคำว่า  (อ่านว่า *เอว-อัง-เก-ลิ-ออน*) ซึ่งต่อมาถูกนำมาใช้ในภาษาละตินว่า *evangelium*  คำกรีกว่า  มีความหมายดั้งเดิมว่า "เรานำข่าวประเสริฐมาบอก" โดยคำว่า  แปลว่า "ประเสริฐ" ส่วนคำว่า   เป็นคำกริยาบุรุษที่ 1 แปลว่า "เรานำสารมาบอก" ซึ่งต่อมาถูกนำมาใช้เรียกเทวทูต ซึ่งในภาษาอังกฤษเรียกว่า "angel" อันมีความหมายดั้งเดิมว่าเป็นผู้ประกาศพระวรสารของพระเจ้านั่นเอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์
กิ่งจังหวัดโอชิมะ (ฮกไกโด)

**กิ่งจังหวัดโอชิมะ** () เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897 มีชื่อเดิมคือกิ่งจังหวัดฮาโกดาเตะ มีประชากร ณ ปี 2004 ประมาณ 456,621 คน และมีพื้นที่ 3,715.38&nbsp;ตารางกิโลเมตร มีท่าอากาศยานฮาโกดาเตะ ซึ่งตั้งอยู่ในนครฮาโกดาเตะ

## ประวัติศาสตร์
ประวัติความเป็นมาของกิ่งจังหวัดโอชิมะ เรียงตามปี ค.ศ.
* 1897: กิ่งจังหวัดฮาโกดาเตะ กิ่งจังหวัดคาเมดะ และกิ่งจังหวัดมัตสึมาเอะ ถูกจัดตั้งขึ้นพร้อมกับกิ่งจังหวัดอื่น ๆ ในฮกไกโด
* 1899: กิ่งจังหวัดฮาโกดาเตะถูกยุบ กิ่งจังหวัดคาเมดะย้ายที่ตั้งไปที่ฮาโกดาเตะ และเปลี่ยนชื่อเป็นกิ่งจังหวัดฮาโกดาเตะ
* 1903: กิ่งจังหวัดมัตสึมาเอะถูกรวมเข้ากับกิ่งจังหวัดฮาโกดาเตะ
* 1922: กิ่งจังหวัดฮาโกดาเตะถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "กิ่งจังหวัดโอชิมะ"

## ภูมิศาสตร์
กิ่งจังหวัดโอชิมะตั้งอยู่บนคาบสมุทรโอชิมะ

### เทศบาล

thumb|ที่ทำการกิ่งจังหวัดโอชิมะในฮาโกดาเตะ

## การขนส่ง
### ท่าอากาศยาน
* ท่าอากาศยานฮาโกดาเตะ

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการ 
* 
*  (สำนักงานสาขามัตสึมาเอะ)


โอชิมะ
การเจาะเยื่อไครโคไทรอยด์

**การเจาะเยื่อไครโคไทรอยด์** () เป็นหัตถการทางการแพทย์อย่างหนึ่งทำโดยผ่าเปิดผิวหนังและเยื่อไครโคไทรอยด์ให้เป็นช่องเพื่อให้อากาศสามารถผ่านเข้าสู่หลอดลมได้ ส่วนใหญ่ทำในภาวะฉุกเฉินที่ผู้ป่วยไม่สามารถหายใจตามทางหายใจปกติเช่นจมูกหรือปากได้ เช่น มีการอุดตันของทางเดินหายใจจากสิ่งแปลกปลอม อาการแพ้จนใบหน้าและปากบวม การบาดเจ็บของใบหน้าอย่างรุนแรง การเจาะเยื่อไครโคไทรอยด์นี้ส่วนใหญ่เกือบทั้งหมดทำเป็นทางเลือกสุดท้ายในการเปิดทางหายใจในกรณีที่การใส่ท่อช่วยหายใจทางปากหรือทางจมูกล้มเหลวหรือมีข้อห้าม นอกจากนี้การเจาะเยื่อไครโคไทรอยด์ยังทำได้เร็วกว่าการเจาะคอ ไม่จำเป็นต้องทำให้เสี่ยงต่อการเกิดการเคลื่อนของกระดูกสันหลังส่วนคอ และมีภาวะแทรกซ้อนน้อยกว่า อย่างไรก็ดีแม้การเจาะเยื่อไครโคไทรอยด์จะสามารถช่วยชีวิตในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานได้แต่จุดประสงค์ก็ยังคงเป็นไปเพื่อยื้อเวลารักษาชีวิตผู้ป่วยเอาไว้จนกว่าจะสามารถทำช่องทางหายใจที่ถาวรกว่าได้อยู่ดี
## ข้อบ่งชี้
* ไม่สามารถใส่ท่อช่วยหายใจได้ (can't intubate)
* ไม่สามารถช่วยหายใจโดยไม่ต้องใส่ท่อช่วยหายใจได้ (can't ventilate)
* มีการบาดเจ็บต่อใบหน้าหรือโพรงจมูกอย่างมาก (จนไม่สามารถใส่ท่อช่วยหายใจทางปากหรือทางจมูกได้)
* มีการบาดเจ็บต่อใบหน้าส่วนกลางอย่างมาก
* มีเหตุควรสงสัยว่ามีการบาดเจ็บต่อกระดูกสันหลังส่วนคอจนไม่สามารถช่วยหายใจได้อย่างมีประสิทธิภาพ
* แพ้รุนแรง
* มีการบาดเจ็บจากการสูดสำลักสารเคมี
หมวดหมู่:หัตถการในเวชศาสตร์ฉุกเฉิน
โฮซอ

**โฮซอ** (ความหมายอย่างแท้จริง "ฝั่งตะวันตกของทะเลสาบ") เป็นภูมิภาคที่อยู่กับจังหวัดชุงชองเดิม ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเกาหลีใต้ ปัจจุบันนี้ภูมิภาคโฮซอใช้กล่าวอ้างถึงบริเวณ แทจอน, จังหวัดชุงชองใต้และจังหวัดชุงชองเหนือ ชาวภูมิภาคโฮซอใช้ภาษาถิ่นชุงชอง ชื่อโฮซอนี้ใช้อ้างถึงบุคคลที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคนี้

หมวดหมู่:ภูมิภาคของเกาหลี
กิ่งจังหวัดฮิยามะ

**กิ่งจังหวัดฮิยามะ** () เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น จัดตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1897 ครอบคลุมพื้นที่คาบสมุทรโอชิมะด้านตะวันตกซึ่งติดกับทะเลญี่ปุ่น และเกาะโอกูชิริ

## ประวัติศาสตร์
* ค.ศ. 1897: จัดตั้งกิ่งจังหวัดฮิยามะ
* ค.ศ. 2005: เมืองคูมาอิชิ (อำเภอนิชิ) รวมเข้ากับเมืองยากูโมะ (อำเภอยามาโกชิ กิ่งจังหวัดโอชิมะ) และโอนไปขึ้นกับกิ่งจังหวัดโอชิมะ ทำให้พื้นที่ของกิ่งจังหวัดฮิยามะแยกออกจากกันเป็นเหนือกับใต้
* ค.ศ. 2014: ยกเลิกทางรถไฟสายเอซาชิ (จากสถานีคิโกไนถึงสถานีเอซาชิ) ทำให้กิ่งจังหวัดฮิยามะเป็นกิ่งจังหวัดเดียวที่ไม่มีทางรถไฟ

## เทศบาล
กิ่งจังหวัดฮิยามะเป็นกิ่งจังหวัดที่ไม่มีนคร แต่ประกอบด้วย 7 เมือง ใน 5 อำเภอ

thumb|ที่ทำการกิ่งจังหวัดฮิยามะ

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*  


ฮิยามะ
ควันดง

**ควันดง** เป็นภูมิภาคที่อยู่กับจังหวัดคังวอนเดิมซึ่งปัจจุบันอยู่ในเกาหลี ปัจจุบันนี้ควันดงใช้อ้างถึงจังหวัดคังวอนที่อยู่ในเกาหลีใต้และจังหวัดคังวอนที่อยู่ในเกาหลีเหนือ ชื่อควันดงนี้ยังใช้อ้างถึงบุคคลที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคนี้

หมวดหมู่:ภูมิภาคของเกาหลี
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 2012

**การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 2012** () จัดขึ้นเมื่อวันที่ 21-22 เมษายน และ 5-6 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 โดยมีจุดประสงค์ในการหาบุคคลมาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสสืบต่อจากประธานาธิบดีนีกอลา ซาร์กอซี โดยซาร์กอซีก็ยังลงตำแหน่งในสมัยที่สอง และเป็นสมัยสุดท้ายตามรัฐธรรมนูญอีกด้วย

โดยผลการเลือกตั้งในรอบแรก ฟร็องซัว ออล็องด์ และนีกอลา ซาร์กอซี ทั้งสองได้ผ่านการคัดเลือกในรอบแรก โดยไม่มีใครได้คะแนเสียงเกินกึ่งหนึ่ง และในรอบที่สอง ออล็องด์ก็ได้รับการเลือกตั้งโดยมีคะแนนเสียง 51.64% และซาร์กอซี 48.36% เป็นอันดับที่สอง

หมวดหมู่:การเมืองฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การเลือกตั้งใน พ.ศ. 2555
ทู (อัลบั้มเล็งกา)

**ทู** () เป็นอัลบั้มที่สองของศิลปิน **[[เล็งกา]]** เปิดตัวครั้งแรกที่ประเทศสิงคโปร์เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 และออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 2011

## รายชื่อเพลง

## รายชื่อซิงเกิล

## อันดับอัลบั้มเพลง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2554
กิ่งจังหวัดคามิกาวะ

**กิ่งจังหวัดคามิกาวะ** () เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897

## ประวัติศาสตร์
ประวัติความเป็นมาของกิ่งจังหวัดคามิกาวะ เรียงตามปี ค.ศ.
* **1897** กิ่งจังหวัดคามิกาวะถูกจัดตั้งขึ้นพร้อมกับกิ่งจังหวัดอื่น ๆ อีก 18 กิ่งจังหวัดในฮกไกโด
* **1914** เขตอาซาฮิกาวะ (ปัจจุบันคือนครอาซาฮิกาวะ) ถูกจัดขึ้นขึ้นเป็นเทศบาลที่มีอำนาจอิสระจากกิ่งจังหวัดคามิกาวะ
* **2010** เมืองโฮโรกาไนจากกิ่งจังหวัดโซราจิโอนมาขึ้นกับกิ่งจังหวัดคามิกาวะ

## ภูมิศาสตร์
thumb|255px|เทศบาลในกิ่งจังหวัดคามิกาวะ (ไม่แสดงเมืองโฮโรกาไน)
### นคร
* นครชิเบ็ตสึ ()
* นครนาโยโระ ()
* นครฟูราโนะ ()
* นครอาซาฮิกาวะ (; ศูนย์กลางการปกครอง)

### อำเภอ เมือง และหมู่บ้าน
* อำเภอคามิกาวะ (เทชิโอะ) ()
** เมืองเค็มบูจิ ()
** เมืองชิโมะกาวะ ()
** เมืองวัซซามุ ()
* อำเภอคามิกาวะ (อิชิการิ) ()
** เมืองคามิกาวะ ()
** เมืองทากาซุ ()
** เมืองโทมะ ()
** เมืองบิเอ ()
** เมืองพิปปุ ()
** เมืองไอเบ็ตสึ ()
** เมืองฮิงาชิกางูระ ()
** เมืองฮิงาชิกาวะ ()
* อำเภอโซราจิ ()
** เมืองคามิฟูราโนะ ()
** เมืองนากะฟูราโนะ ()
** เมืองมินามิฟูราโนะ ()
* อำเภอนากางาวะ ()
** เมืองนากางาวะ ()
** เมืองบิฟูกะ ()
** หมู่บ้านโอโตอิเน็ปปุ ()
* อำเภอยูฟุตสึ ()
** หมู่บ้านชิมูกัปปุ ()
* อำเภออูรีว ()
** เมืองโฮโรกาไน ()

## การขนส่ง
### ท่าอากาศยาน
* ท่าอากาศยานอาซาฮิกาวะ

## อ้างอิง

คามิกาวะ
โฮนัม

**โฮนัม** (ความหมาย "ทางทิศใต้ของทะเลสาบ") เป็นภูมิภาคที่อยู่กับจังหวัดช็อลลาเดิม ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศเกาหลีใต้ ปัจจุบันนี้ใช้อ้างถึงพื้นที่จังหวัดช็อลลาเหนือและจังหวัดช็อลลาใต้ 

ชื่อโฮนัมยังใช้ในชื่อของเส้นทางรถไฟสายโฮนัมและทางด่วนสายโฮนัม ซึ่งเป็นเส้นทางหลักสายยาวเชื่อมระหว่างโซลและแทจ็อนสู่โฮนัม 

ชื่อโฮนัมนี้ยังใช้อ้างอิงถึงบุคคลที่อาศัยอยู่ในภูมิภาคนี้และยังเป็นชื่อของมหาวิทยาลัย ที่ตั้งอยู่ที่เมืองควังจู อดีตเมืองหลวงของจังหวัดช็อลลาใต้

หมวดหมู่:ภูมิภาคของเกาหลี
กิ่งจังหวัดรูโมอิ

**กิ่งจังหวัดรูโมอิ** () เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897

## ประวัติศาสตร์
ประวัติความเป็นมาของกิ่งจังหวัดรูโมอิ เรียงตามปี ค.ศ.
* **1897** กิ่งจังหวัดมาชิเกะถูกจัดตั้งขึ้นพร้อมกับกิ่งจังหวัดอื่น ๆ อีก 18 กิ่งจังหวัดในฮกไกโด
* **1914** ศูนย์กลางถูกย้ายไปที่เมืองรูโมอิ และกิ่งจังหวัดมาชิเกะถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "กิ่งจังหวัดรูโมอิ"
* **1948** หมู่บ้านโทโยโตมิ (ปัจจุบันคือเมืองโทโยโตมิ) ถูกโอนไปขึ้นกับกิ่งจังหวัดโซยะ
* **2010** เมืองโฮโรโนเบะถูกโอนไปขึ้นกับกิ่งจังหวัดโซยะ

## ภูมิศาสตร์

### นคร
* นครรูโมอิ () (ศูนย์กลาง)

### เมืองและหมู่บ้าน
* อำเภอเทชิโอะ ()
** เมืองเทชิโอะ ()
** เมืองเอ็มเบ็ตสึ ()
* อำเภอโทมามาเอะ ()
** เมืองโทมามาเอะ ()
** เมืองฮาโบโระ ()
** หมู่บ้านโชซัมเบ็ตสึ ()
* อำเภอมาชิเกะ ()
** เมืองมาชิเกะ ()
* อำเภอรูโมอิ ()
** เมืองโอบิระ ()

### เกาะ
* เกาะเทอูริ ()
* เกาะยางิชิริ ()

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  


รูโมอิ
เลโก้ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์

**เลโก้ ''เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์*** () เป็นของเล่นชุด[[เลโก้]] ที่กำลังจะทำการเปิดตัวซึ่งอิงจากภาพยนตร์*เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์* และ*เดอะฮอบบิท''  โดยภาพเบื้องต้นชุดแรกของการเปิดตัวได้แสดงขึ้นในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2011

## รายชื่อมินิฟิกเกอร์อันเป็นที่รู้จัก

* โฟรโด แบ๊กกิ้นส์
* อารากอร์น
* เลโกลัส
* กิมลี
* แกนดัล์ฟ
* โบโรเมียร์
* แซมไวส์ แกมจี
* เมอเรียด็อค แบรนดี้บั๊ก
* เปเรกริน ตุ๊ก
* กอลลัม
* อูรุกไฮ
* อูรุกไฮเบอร์เซิร์กเกอร์
* ภูตแหวน
* มอเรียออร์ค
* มอร์ดอร์ออร์ค
* ถ้ำโทรลล์
* ฮัลเดียร์
* กษัตริย์เธโอเดน
* เอโอแมร์
* โรฮัน
* เลิร์ซ

## รายชื่อชุดอันเป็นที่รู้จัก
* 9469 แกนดัล์ฟมาเยือน - 83 ชิ้น - มินิฟิกเกอร์: โฟรโด แบ๊กกิ้นส์, แกนดัล์ฟเทา
* 9470 ชีล็อบโจมตี - 227 ชิ้น - มินิฟิกเกอร์: โฟรโด แบ๊กกิ้นส์, กอลลัม, แซมไวส์ แกมจี
* 9471 กองทัพอูรุกไฮ - 257 ชิ้น - มินิฟิกเกอร์: เอโอแมร์, ทหารโรเฮียร์ริม, อูรุกไฮ (3), เลิร์ซ
* 9472 การโจมตีบนเวทเธอร์ท็อป - 430 ชิ้น - มินิฟิกเกอร์: อารากอร์น, โฟรโด แบ๊กกิ้นส์, เมอร์รี่, ภูตแหวน (2)
* 9473 เหมืองแห่งมอเรีย - 776 ชิ้น - มินิฟิกเกอร์: โบโรเมียร์, ถ้ำโทรลล์, กิมลี, เลโกลัส, มอเรียออร์ค (2) ปิ๊ปปิ้น, โครงกระดูก (2)
* 9474 ศึกแห่งเฮล์มสดีพ - 1368 ชิ้น - มินิฟิกเกอร์: อารากอร์น, กิมลี, ฮัลเดียร์, เธโอเดน, อูรุกไฮ (3), เบอร์เซิร์กเกอร์อูรุกไฮ
* 9476 เตาหลอมออร์ค - 366 ชิ้น - มินิฟิกเกอร์: มอร์ดอร์ออร์ค (3) อูรุกไฮ (ติดอาวุธ) เลิร์ซ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Lego The Lord of the Rings at the Tolkien Gateway
* LEGO The Lord of the Rings 

หมวดหมู่:เลโก้
หมวดหมู่:เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
ย็องนัม

**ย็องนัม** (ความหมาย "ทางผ่านไปยังทางใต้") เป็นภูมิภาคที่อยู่กับจังหวัดคย็องซังเดิม ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศเกาหลีใต้ (และยังเป็นชื่อของจังหวัดในสมัยอาณาจักรโครยอซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณนี้อีกด้วย) 

ปัจจุบันภูมิภาคนี้ประกอบไปด้วยจังหวัดคย็องซังเหนือและใต้ และมหานครปูซาน, แทกู และอุลซาน และชื่อภูมิภาคนี้ยังใช้เป็นชื่อของมหาวิทยาลัยย็องนัมอีกด้วย 

หมวดหมู่:ภูมิภาคของเกาหลี
ย็องดง (ภูมิภาค)

**ย็องดง** (ความหมาย "ทางผ่านไปยังตะวันออก") เป็นภูมิภาคที่อยู่ทางด้านทิศตะวันออกของจังหวัดคังวอนในเกาหลีใต้ และอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัดคังวอน ในเกาหลีเหนือ

ถึงแม้ว่าย็องซอจะบรรยายถึงทางตะวันตก ครึ่งหนึ่งของทั้งสองจังหวัดและควันดงใช้บรรยายรวมถึงภูมิภาคทั้งสอง "ย็องดง" เป็นชื่อที่ใช้กันบ่อยในประเทศเกาหลีใต้มากกว่าทั้งสองชื่อที่กล่าวมาก่อนหน้านี้ และอาจมีการใช้อย่างง่ายๆเพื่ออธิบายถึงภูมิภาคนี้ทั้งหมด 

และชื่อของภูมิภาคยังใช้กับชื่อ ทางรถไฟสายย็องดง และทางด่วนสายย็องดง ซึ่งเป็นเส้นทางคมนาคมหลักเชื่อจากโซล สู่จังหวัดคังวอน 

 

หมวดหมู่:ภูมิภาคของเกาหลี
ย็องซอ

**ย็องซอ** คือพื้นที่ทางทิศตะวันตก อยู่ภายในเขตจังหวัดคังวอน ในเกาหลีใต้และจังหวัดคังวอน ใน เกาหลีเหนือ ซึ่งแยกออกจากภูมิภาคชายฝั่งย็องดง โดยภูเขาแทแบก ชื่อ  *ย็องซอ* นั้นแปลว่า “ทางผ่านสู่ตะวันตก” โดยมีลักษณะเป็นภูเขาสูงและเป็นที่ราบสูงและเป็นหุบเขาลึก ภูมิภาคนี้ยังเป็นสถานที่ที่เป็นต้นน้ำของแม่น้ำฮันและแม่น้ำนักดง การเกษตรในภูมิภาคย็องซอนั้นในสมัยโบราณใช้วิธีการตัดฟันและเผา แต่ในปัจจุบันถูกแทนที่ด้วยเทคนิคการเกษตรที่สูงขึ้น เช่นการปลูกเห็ดหอม เป็นต้น 

 

หมวดหมู่:ภูมิภาคของเกาหลี
แซนตาแอนา (รัฐแคลิฟอร์เนีย)

**แซนตาแอนนา** () เป็นเคาน์ตีซีตและเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของออเรนจ์เคาน์ตี รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา โดยมีประชากร 324,528 คน จากการสำรวจในปี ค.ศ. 2010 แซนตาแอนาเป็นเมืองที่มีประชากรเป็นอันดับ 57 ของสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งเมืองในปี ค.ศ. 1869 เมืองตั้งอยู่ทางใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนีย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลออเรนจ์
คิตะ

**คิตะ** () อาจหมายถึง
* เขตคิตะ - ชื่อเขตการปกครองภายในเมืองใหญ่ในญี่ปุ่น ใช้อยู่ในหลายเมือง
* อำเภอคิตะ - อำเภอในจังหวัดไอจิ
* หมู่บ้านคิตะ - หมู่บ้านในจังหวัดไอจิ
* สถานีคิตะ - สถานีรถไฟในจังหวัดเกียวโต
แม่น้ำไทน์

**แม่น้ำไทน์** () เป็นแม่น้ำในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษ เกิดจาการรวมตัวกันของแม่น้ำ 2 สาย คือแม่น้ำนอร์ทไทน์และแม่น้ำเซาท์ไทน์ โดยแม่น้ำทั้ง 2 สาย บรรจบกันที่วอร์เดนร็อก ใกล้กับเฮกซัม ในมณฑลนอร์ทธัมเบอร์แลนด์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศอังกฤษ
หมวดหมู่:เทศมณฑลนอร์ทัมเบอร์แลนด์
หมวดหมู่:เทศมณฑลไทน์และเวียร์
หมวดหมู่:นิวคาสเซิลอะพอนไทน์
นิวพอร์ต

**นิวพอร์ต** (; ) เป็นเมืองในเซาท์เวลส์ ของเวลส์ บนฝั่งแม่น้ำอัสก์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเมืองคาร์ดิฟฟ์ราว 12 ไมล์ (19 กม.)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในเวลส์
หมวดหมู่:นครในสหราชอาณาจักร
เดอะโชว์

**เดอะโชว์** () เป็นซิงเกิลแรกของเล็งกา โดยมี Stuart Brawley เป็นโปรดิวเซอร์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2008 และเพลงนี้อยู่ในอัลบั้มแรกของเธอ *[[เล็งกา (อัลบั้ม)|เล็งกา]]* วางจำหน่ายในเดือนตุลาคม 2008 เพลงนี้แต่งโดยเล็งกา และ Jason Reeves

## ชาร์ต

### ชาร์ตประจำสัปดาห์

### ชาร์ตสิ้นปี

## ประวัติการวางจำหน่าย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:เพลงของเล็งกา
หมวดหมู่:ซิงเกิลเปิดตัว
อะระกะวะ

**อะระกะวะ** () อาจหมายถึง
* อะระกะวะ (โตเกียว) เขตการปกครองในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
* แม่น้ำอะระกะวะ แม่น้ำในภูมิภาคคันโต ประเทศญี่ปุ่น
ชินจูกุ

**ชินจูกุ**  เป็นชื่อสถานที่ในประเทศญี่ปุ่น อาจหมายถึง
* เขตชินจูกุ เขตพิเศษในโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
* สถานีรถไฟชินจูกุ สถานีรถไฟในเขตชินจูกุ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
วาเลรี ทรีแอร์แวแลร์

**วาเลรี ทรีแอร์แวแลร์** (; สกุลเดิม: มาซอโน; 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 — ) ผู้สื่อข่าวชาวฝรั่งเศส อดีตคู่ครองที่มิได้จดทะเบียนสมรสของฟร็องซัว ออล็องด์ ประธานาธิบดีของประเทศฝรั่งเศส ที่ยุติความสัมพันธ์ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2557

## ประวัติ
วาเลรี ทรีแอร์แวแลร์ เกิดที่เมืองอ็องเฌ เป็นบุตรคนที่ห้าจากทั้งหมดหกคน ของมารดาซึ่งประกอบอาชีพอยู่หน้าโรงสเกตน้ำแข็งประจำเมืองอ็องเฌ กับบิดาผู้พิการ ชื่อ ฌ็อง-นอแอล มาซอโน ซึ่งสูญเสียขาไปหนึ่งข้างเมื่ออายุได้ 13 ปี อันเป็นผลมาจากสงครามโลกครั้งที่สอง และได้เสียชีวิตลงเมื่อวาเลรีมีอายุได้ 21 ปี

วาเลรีศึกษาทางด้านประวัติศาสตร์ และรัฐศาสตร์ และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทการศึกษาชั้นสูงด้านรัฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยซอร์บอน

ในปี พ.ศ. 2548 ฝรั่งเศสได้มีช่อง *Direct 8* โดยเธอรับหน้าที่เป็นพิธีกรข่าวการเมืองในรายการทอล์กโชว์ ซึ่งส่วนใหญ่มักดำเนินรายการด้วยการสัมภาษณ์ตัวต่อตัว สองปีต่อมาเธอได้เป็นพิธีกรรายการ *Le Grand 8* ดำเนินรายการร่วมกับมีกาแอล เกจ (Mikaël Guedj) ในเดือนกันยายน ซึ่งเนื้อหาของรายการเป็นการพูดคุยเกี่ยวกับการเมือง และยังดำเนินรายการอยู่

## ชีวิตส่วนตัว
เธอสมรสครั้งแรกกับเพื่อนชายคนสนิทในวัยเด็กชื่อ ฟร็องก์ ทูรีโย (Franck Thurieau) และทั้งคู่ก็ลงท้ายด้วยการหย่าโดยที่ทั้งสองไม่มีบุตรด้วยกัน วาเลรีสมรสครั้งที่สองกับเดอนี ทรีแอร์แวแลร์ นักเขียนและนักวิชาการซึ่งเป็นบรรณาธิการของนิตยสาร *Paris Match* แต่ก็ลงเอยด้วยการหย่าร้างอีกเช่นเคย เธอมีบุตรกับทรีแอร์แวแลร์ 3 คน

วาเลรีเริ่มมีความสัมพันธ์กับฟร็องซัว ออล็องด์ ช่วงปี พ.ศ. 2549 ทั้งสองพบกันในช่วงการเลือกตั้งรัฐสภาปี 2531 ซึ่งขณะนั้นออล็องด์ยังใช้ชีวิตคู่กับเซกอแลน รัวยาล จนในปี พ.ศ. 2553 ทั้งสองได้ออกมาเปิดเผยกับสาธารณชนว่าทั้งคู่ได้คบหากัน 

ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2557 ฟร็องซัว ได้ประกาศการยุติความสัมพันธ์กับเธอ หน้าเพจทั้ง 130 หน้า และภาพอีก 600 รูปของอดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งถูกลบออกทั้งหมดจากเว็บไซต์ของเอลีเซ เมื่อเมื่อเวลา 11.00 นาฬิกาของวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2557

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักข่าวชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลจากอ็องเฌ
ความชื้น

**ความชื้น** () เป็นคำใช้เรียกปริมาณไอน้ำในอากาศ อย่างเป็นทางการ อากาศชื้นเป็นสารผสมระหว่างไอน้ำกับองค์ประกอบอื่นของอากาศ โดยความชื้นนิยามในแง่ของปริมาณน้ำในสารผสมนี้ เรียกว่า **ความชื้นสัมบูรณ์** ในการใช้ประจำวัน คำว่า "ความชื้น" มักหมายถึง **ความชื้นสัมพัทธ์**มากกว่า โดยแสดงเป็นร้อยละในการพยากรณ์อากาศและในเครื่องวัดความชื้นอากาศครัวเรือน ที่เรียกเช่นนี้เพราะเป็นการวัดความชื้นสัมบูรณ์ปัจจุบันเทียบกับค่าสูงสุด **ความชื้นจำเพาะ** (specific humidity) เป็นอัตราส่วนของปริมาณไอน้ำในสารผสมกับปริมาณอากาศทั้งหมด (อิงมวล) ปริมาณไอน้ำในสารผสมสามารถวัดได้โดยมวลต่อปริมาตรหรือเป็นความดันย่อย (partial pressure) ขึ้นอยู่กับการใช้

ในทางอุตุนิยมวิทยา ความชื้นบ่งชี้ความน่าจะเกิดหยาดน้ำฟ้า น้ำค้างหรือหมอก ความชื้นสัมพัทธ์ที่สูงลดประสิทธิภาพการหลั่งเหงื่อเพื่อลดอุณหภูมิร่างกาย เพราะไปลดอัตราการระเหยความชื้นจากผิวหนัง ปรากฏการณ์นี้คำนวณในรูปตารางดัชนีความร้อน ซึ่งใช้ระหว่างสภาพอากาศฤดูร้อน

นอกจากความชื้นในอากาศแล้ว **ความชื้น** () ยังหมายถึง การมีของเหลว โดยเฉพาะอย่างยิ่งน้ำ ตัวอย่างเช่น น้ำปริมาณน้อยอาจพบได้ในอากาศ ในอาหารและในผลิตภัณฑ์ทั้งหลาย

หมวดหมู่:ภูมิอากาศ
หมวดหมู่:ปริมาณทางกายภาพ
หมวดหมู่:อุณหพลศาสตร์
เสี่ยวลิ้มยี่ 2

**เสี่ยวลิ้มยี่ 2** (; ; พินอิน: Shàolín Xiǎozi) ภาพยนตร์กำลังภายในปนตลกสัญชาติฮ่องกงและจีน นำแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย, หยูไห่, หยู เจิ้งฮุย ออกฉายในปี ค.ศ. 1984

## เนื้อเรื่อง
ครอบครัว 2 ตระกูลที่อาศัยอยู่ในละแวกเดียวกัน มีเพียงแม่น้ำสายใหญ่กั้นกลาง หนึ่งคือบ้านของเศรษฐี เปา เซิ่งฟง ผู้เยี่ยมยุทธในทางกระบี่บู๊ตึ้ง มีทรัพย์สินเงินทองมากมาย และบ้านหลังใหญ่ แต่กลับอาภัพบุตรผู้สืบสกุล มีทายาทถึง 7 คนแต่ก็เป็นลูกสาวเสียหมด
       
ส่วนอีกบ้านเป็นของ เทียนฟง  และน้องชายที่ชื่อว่า หยีหลง สองพี่น้องซึ่งอดีตเคยเป็นจอมยุทธศิษย์ของวัดเส้าหลิน ที่รับเลี้ยงเด็กกำพร้า 7 คน เป็นบุตรบุญธรรม ทั้งสองพยายามช่วยกันทำงานเก็บเงินเพื่อขอลูกสาวอีกบ้านมาแต่งงานเป็นภรรยา แต่ดูเหมือนจะเกิดขึ้นได้ยากเต็มทน เพราะสองบ้านเป็นไม้เบื่อไม้เมากันมานาน แถมยังมีคำขาดจากอีกฝ่ายว่า ต้องหาเงินมาซื้อวัว 10 ตัวเป็นค่าสินสอด แต่กว่าจะได้วัวซักตัวก็เลือดตาแทบกระเด็นแล้ว

## นักแสดง
*หยีหลง - หลี่ เหลียนเจี๋ย
*เทียนฟง - หยูไห่
*เปา เซิ่งฟง - หยู เจิ้งฮุย

## เบื้องหลังและคำวิจารณ์
*Kids From Shaolin* หรือ *Shaolin Temple 2: Kids From Shaolin* เป็นภาพยนตร์ภาคต่อจาก *[[เสี่ยวลิ้มยี่| Shaolin Temple]]* ที่ฉายในปี ค.ศ. 1982 หรือ 2 ปีก่อนหน้านั้น ถือเป็นภาพยนตร์ภาค 2 ในภาพยนตร์ไตรภาคชุดนี้ โดยมี *[[Martial Arts of Shaolin]]* ในปี ค.ศ. 1986 เป็นภาคจบ

ภาพยนตร์ยังได้ หลี่ เหลียนเจี๋ย นักแสดงนำในภาคแรกกลับมารับบทนำอีกครั้ง และทีมนักแสดงชุดเดิม แต่ได้เปลี่ยนบทบาทไป ซึ่ง หยู เจิ้งฮุย ซึ่งปกติจะรับบทร้าย ในคราวนี้มารับบทเด่นที่เสมือนเป็นตัวเอกอีกคนร่วมกับหยีหลง คือ บทหัวหน้าบ้านบู๊ตึ้ง ที่ดูเหมือนว่าโหด แต่ใจดี และอยากได้ลูกชายมาก ๆ และนักแสดงอีกคนที่เด่นอีกเช่นกัน คือ หยูไห่ ที่แต่เดิมรับบทหลวงจีนเจ้าอาวาสอาจารย์ของตัวเอก คราวนี้มาเป็นพี่ชายของตัวเอก ซึ่ง หยูไห่ ในอีกเกือบ 30 ปีต่อมา ได้รับบทเจ้าอาวาสวัดเส้าหลินอีกครั้ง จาก *[[เส้าหลิน สองใหญ่|Shaolin]]* ในปี ค.ศ. 2011 ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์ชุดนี้อีกด้วย

ภาพยนตร์เรื่องนี้นับได้ว่ามีโทนที่เบาที่สุดของภาพยนตร์ไตรภาคชุดนี้ ด้วยว่ามีเนื้อเรื่องแบบง่าย ๆ ทำนองเรื่องเล่าพื้นบ้านด้วยซ้ำ เพราะว่าด้วยเรื่องครอบครัวสองครอบครัว ที่ขัดแย้งกันด้วยวิทยายุทธคนละสำนัก คือ เส้าหลิน กับ บู๊ตึ้ง แต่ขณะที่เจ้าบ้านบ้านหนึ่งมีแต่ลูกสาว จึงอยากได้ลูกชายในแบบลูกเขยของบ้านฝั่งตรงข้ามที่เป็นคู่ขัดแย้งกัน จึงถูกมองว่าสู้ภาคแรกไม่ได้ เพราะเนื้อหาละทิ้งความดุเดือดที่ทำให้ *Shaolin Temple* โด่งดังขึ้นมาไป อีกทั้งฉากเปิดเรื่องยังเป็นแอนิเมชันอีก ทำให้มีนักวิจารณ์บางคนเปรียบเทียบว่าภาพยนตร์เรื่องนี้มีบรรยายกาศแบบเดียวกับภาพยนตร์ของวอสลต์ ดีสนีย์ ในยุคทศวรรษที่ 50 ด้วยซ้ำ ที่เล่าเรื่องราวอันอบอุ่นคั่นกลางด้วยความชุลมุนวุ่นวาย ก่อนทุกอย่างจะคลี่คลายอย่างสมบูรณ์แบบในตอนท้ายเรื่อง ด้วยความสามัคคีของอดีตคู่ปรับ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:ภาพยนตร์กังฟู
หมวดหมู่:ภาพยนตร์วูซู
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศจีน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ฮ่องกง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์จีน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2527
หมวดหมู่:หลี่ เหลียนเจี๋ย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไตรภาค
พนิดา คำศรี

**พนิดา คำศรี** เป็นนักยกน้ำหนักชาวไทย เจ้าของเหรียญทองจากการแข่งขันซีเกมส์ 2011 ที่ประเทศอินโดนีเซีย 

**พนิดา คำศรี** เกิดเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2532 ที่บ้านตราด  ตำบลคอโค อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ เป็นชาว จังหวัดสุรินทร์ โดยกำเนิด (อายุ  ปี)  เป็นเจ้าของเหรียญทองจากการแข่งขันซีเกมส์ 2011 ที่ประเทศอินโดนีเซีย ปัจจุบันลงแข่งขันในรุ่น 48 กิโลกรัม

## สถิติการแข่งขัน
พนิดา มีสถิติการแข่งขันยกน้ำหนัก ดังนี้

### ภายในประเทศ

### สถิติสูงสุด
***สแนตซ์** : 86 กก. (พ.ศ. 2554 การแข่งขันยกน้ำหนักชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย, ขอนแก่น ประเทศไทย)
***คลีนแอนด์เจิร์ก** : 108 กก. (พ.ศ. 2554 การแข่งขันยกน้ำหนักชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย, ขอนแก่น ประเทศไทย)
***รวม** : 194 กก. (พ.ศ. 2554 การแข่งขันยกน้ำหนักชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย, ขอนแก่น ประเทศไทย)

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักยกน้ำหนักหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองสุรินทร์
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายเขมร
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองซีเกมส์
หมวดหมู่:นักยกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
หมวดหมู่:นักกีฬาจากจังหวัดสุรินทร์
คณะนักบวชภิกขาจาร

**คณะนักบวชภิกขาจาร** () คือกลุ่มนักบวชที่ไม่ถือครองกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินใด ๆ (หรือครอบครองเฉพาะที่จำเป็น) ไม่ว่าเป็นการส่วนตัวหรือในนามองค์กร แต่อาศัยปัจจัยยังชีพจากฆราวาสหรือของที่ถูกทิ้งแล้ว และจาริกไปเรื่อย ๆ ไม่อาศัยประจำอยู่ที่แห่งใดโดยเฉพาะ นักบวชภิกขาจารในศาสนาพุทธคือพระภิกษุ ในศาสนาคริสต์คือไฟรเออร์ ในศาสนาฮินดูคือสันยาสี

## ศาสนาพุทธ

**ภิกขุ** (บาลี) หรือ **ภิกษุ** (สันสกฤต) แปลว่า **ผู้ภิกขาจาร** พระพุทธเจ้าทรงเริ่มใช้คำนี้เพื่อหมายถึงนักบวชชายในพระพุทธศาสนา เพราะภิกษุต้องถือวัตรภิกขาจาร ไม่ได้ประกอบอาชีพจึงไม่มีรายได้ และต้องเลี้ยงชีวิตด้วยอาหารที่คฤหัสถ์นำมาถวาย ในสมัยแรกยังไม่มีการตั้งวัด พระภิกษุจึงจาริกไปตามป่าเขา โคนไม้ หรืออาศัยในที่กูฏาคารซึ่งเป็นที่พักสาธารณะ แม้มีการตั้งอารามแล้ว เช่น วัดเวฬุวันมหาวิหาร วัดเชตวันมหาวิหาร ภิกษุสมัยนั้นปกติยังคงเน้นการจาริกเพื่อปฏิบัติธรรมและเผยแผ่พระศาสนา

## ศาสนาคริสต์

**คณะนักบวชภิกขาจาร**ในศาสนาคริสต์เป็นคณะนักบวชคาทอลิกประเภทหนึ่ง มีต้นกำเนิดมาจากนักบุญสำคัญ 2 ท่าน คือ นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีผู้ก่อตั้งคณะฟรันซิสกัน และนักบุญดอมินิกผู้ก่อตั้งคณะดอมินิกัน โดยมีจุดประสงค์เพื่อปฏิรูปคริสตจักรให้หันกลับมาเน้นพันธกิจตามพระวรสาร คือ การประกาศข่าวดี การใช้ชีวิตแบบยากจน ถ่อมตน นักบวชภิกขาจารเหล่านี้เรียกว่า**ไฟรเออร์**

ในสมัยกลาง มีคณะนักบวชภิกขาจารดั้งเดิมอยู่ 4 คณะ คือ
* คณะฟรันซิสกัน มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า**คณะภราดาน้อย** มีสมญานามว่าไฟรเออร์ชุดเทา ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1209
* คณะคาร์เมไลท์ มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า**คณะภราดาพระนางมารีย์พรหมจารีแห่งภูเขาคาร์แมล** มีฉายาว่าไฟรเออร์ชุดขาว ก่อตั้งราว ค.ศ. 1206-1214
* คณะดอมินิกัน มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า**คณะนักเทศน์** มีฉายาว่าไฟรเออร์ชุดดำ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1215
* คณะผู้รับใช้ มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า**คณะผู้รับใช้พระแม่มารีย์** ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1233 โดยนักบุญเจ็ดองค์แห่งฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี
* คณะออกัสติเนียน มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า**คณะฤๅษีแห่งนักบุญออกัสติน** ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1244-1256

ในสภาสังคายนาลียงครั้งที่สอง ได้มีมติยอมรับ 5 คณะข้างต้นนี้ว่าเป็น "คณะนักบวชภิกขาจารใหญ่" แล้วปราบปรามคณะอื่น ๆ ต่อมาสภาสังคายนาแห่งเทรนต์ได้ผ่อนคลายมาตรการนี้ลง ได้อนุญาตให้ไฟรเออร์ทั้งหลายถือครองทรัพย์สินได้เหมือนพวกนักพรต ยกเว้นเฉพาะไฟรเออร์คณะฟรันซิสกันและคณะกาปูชิน คณะนักบวชภิกขาจารใหม่ได้แก่
* คณะพระตรีเอกภาพ ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1193
* คณะเมอร์เซดาเรียน (คณะพระนางมารีย์พรหมจารีแห่งเมตตาธรรม) ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1218
* คณะมินิม (คณะฤๅษีแห่งนักบุญฟรานซิสแห่งปาโอลา) ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1436
* คณะภราดาน้อยกาปูชิน ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1525
* คณะคาร์เมไลท์ไม่สวมรองเท้า ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1593

## อ้างอิง
*
โทชิโร มิฟูเนะ

**โทชิโร มิฟูเนะ** (; 1 เมษายน ค.ศ. 1920 – 24 ธันวาคม ค.ศ. 1997}}) เป็นนักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่นที่มีผลงานภาพยนตร์เกือบ 170 เรื่อง เขาเป็นที่รู้จักจากการร่วมงานกับอากิระ คูโรซาวะ ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ และมีผลงานอันมีชื่อเสียงช่วงปี ค.ศ. 1948-65 อาทิ *[[ราโชมอน (ภาพยนตร์)|Rashomon]]*, *Seven Samurai*, *Throne of Blood*, และ *Yojimbo*

## รายชื่อหนังที่กำกับ

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ทหารกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากชิงเต่า
ภูมิภาคอุตสาหกรรมการเดินเรือตะวันออกเฉียงใต้

**เขตอุตสาหกรรมชายฝั่งทะเลตะวันออกเฉียงใต้** (; ) หรือ **เขตเศรษฐกิจตะวันออกเฉียงใต้** (; ) มีศูนย์กลางอยู่ที่บริเวณอ่าวเมืองปูซานและเมืองอุลซาน บริเวณนี้เป็นเขตเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของประเทศเกาหลีใต้ และเป็นภูมิภาคที่มีการพัฒนามากเป็นอันดับที่สอง และเป็นพื้นที่ที่มีอุตสาหกรรมการต่อเรือ การค้าระหว่างประเทศและอุตสาหกรรมหนักเช่น รถยนต์และเคมีภัณฑ์

## ดูเพิ่ม
* ย็องนัม

หมวดหมู่:ภูมิภาคของเกาหลี
เขตเมืองหลวงและปริมณฑล (ประเทศเกาหลีใต้)

**เขตเมืองหลวงและปริมณฑล** หรือภาษาเกาหลีเรียกว่า **ซูโดกว็อน** (, ) หรือ **ภูมิภาคคย็องกี** () เป็นภูมิภาคที่ตั้งอยู่บริเวณตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเกาหลีใต้ ประกอบด้วยเขตการปกครองระดับจังหวัดจำนวน 3 เขต ได้แก่ นครพิเศษโซล มหานครอินช็อน และจังหวัดคย็องกี ภูมิภาคนี้มีประชากรประมาณ 25 ล้านคน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2017) นับเป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 5 ของโลก มีพื้นที่ประมาณ 11,704 ตารางกิโลเมตร ภูมิภาคนี้ถือว่าเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรม การค้า การเงิน อุตสาหกรรม และที่อยู่อาศัยของประเทศเกาหลีใต้ เมืองใหญ่สุดในภูมิภาคคือ โซล ซึ่งมีประชากรประมาณ 10 ล้านคน ตามมาด้วยอินช็อน ซึ่งมีประชากรประมาณ 3 ล้านคน

นับตั้งแต่มีการขยายรถไฟไต้ดินเขตโซลสู่เมืองอาซันของจังหวัดชุงช็องใต้ และเมืองชุนช็อนของจังหวัดคังว็อน ทำให้บางครั้งเมืองชอนัน อาซัน และชุนช็อนได้รับการจัดให้อยู่ภายในเขตนี้ด้วย แต่ก็ไม่ถูกต้องนัก

## รูปภาพ

ไฟล์:NewSongdo5.JPG|เมืองซงโด, อินช็อน
ไฟล์:Hwaseong Third North Secret Gate and Dongbuk Gangnu - 2009-03-01.JPG|ซูว็อน
ไฟล์:Bundang Jeongja.jpg|บุนดัง


## หมายเหตุ

# 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  Official website of Seoul Metropolitan government 
* Metropolitan Air Quality Management Office, in Korean
* Capital Region Development Institute, in Korean
* Chosun Ilbo metro news, in Korean 
* https://web.archive.org/web/20060326194234/http://www.algoga.go.kr/

หมวดหมู่:ภูมิภาคของเกาหลี
กระบก

**กระบก** () เป็นไม้ในเขตเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ภาคเหนือเรียกมะมื่น ภาคอีสานเรียกหมากบก ภาษาชองเรียกชะอัง สุโขทัยและโคราชบางพื้นที่เรียกมะลื่น ภาษาส่วยในจังหวัดสุรินทร์เรียกหลักกาย เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Irvingiaceae ไม่ผลัดใบ เปลือกสีเทาอ่อนปนน้ำตาล ใบเดี่ยว เรียงสลับ ผิวเกลี้ยง ดอกขนาดเล็ก มีขนนุ่ม ออกดอกรวมกันเป็นช่อโตที่ปลายกิ่ง สีขาวอมเขียวอ่อน ผลกลมรี ทรงกล้วยไข่ ขนาดใกล้เคียงกับมะม่วงกะล่อนขนาดเล็ก ผลอ่อนสีเขียว เมื่อแก่จะเข้มขึ้น สุกเป็นสีเหลืองอมเขียว เนื้อเละ เมล็ดแห้ง

## การใช้ประโยชน์

เนื้อไม้ใช้ในการก่อสร้าง และเผาถ่าน เมล็ดนำไปอบหรือคั่ว รับประทานได้  เนื้อในเมล็ดรสมันอมหวาน ทางจังหวัดระยองนำเมล็ดกระบกมาบดละเอียด คลุกน้ำตาล ห่อด้วยใบตอง เรียกข้าวราง เมล็ดมีน้ำมันมาก ใช้ทำสบู่และเทียนไขได้ เนื้อในเมล็ด บำรุงเส้นเอ็นและไขข้อ ฆ่าพยาธิในท้อง

## อ้างอิง

* นิดดา หงส์วิวัฒน์ และทวีทอง หงส์วิวัฒน์. กระบก ใน ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กทม. แสงแดด. 2550. หน้า 295

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*“Somehow, we managed to live” 

หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:วงศ์กระบก
หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำจังหวัดของไทย
มะปริง

**มะปริง** () หรือปริง ตง ส้มปริง ภาษาเขมรสุรินทร์เรียกโค้ง เป็นผลไม้พื้นเมืองในอินโดจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

## รายละเอียด
มะปริงมีลักษณะคล้ายมะปราง ต่างกันที่ผลเล็กและป้อมกว่า เป็นไม้ยืนต้น เปลือกต้นสีเทาดำ มียางสีเหลือง ใบเดี่ยวออกตรงข้าม แผ่นใบสีเขียวเข้มแกมม่วง ยอดอ่อนมีใบสีม่วงห้อยลง ดอกช่อ ออกตามซอกใบหรือตามกิ่ง ดอกสีเหลืองอ่อนหรือขาวปนเขียว ผลกลมรี ผลดิบสีเขียวอ่อน เนื้อกรอบชุ่มน้ำ ผลสุกสีเหลือง เนื้อนุ่ม เมล็ดสีม่วงมีรสฝาด 

## การใช้ประโยชน์
ใบอ่อนหรือยอดรับประทานเป็นผักจิ้มน้ำพริก มะปริงดิบใช้ปรุงรสเปรี้ยวในอาหารแทนมะนาว ในน้ำพริก ยำ และนำไปแกงได้ อาจจะนำไปดองในน้ำเกลือเพื่อเก็บไว้รับประทานได้นานขึ้น ผลสุกกินเป็นผลไม้สุกแล้วมีวิตามินเอสูง หรือใช้ทำของหวาน เช่น ไส้พาย ลอยแก้ว น้ำผลไม้ ทางยาสมุนไพร ผลใช้กัดเสมหะในคอ แก้น้ำลายเหนียว ฟอกโลหิต รากแก้ไข้กลับ ไข้ซ้ำ ไข้ตัวร้อน 

## อ้างอิง

* นิดดา หงส์วิวัฒน์ และทวีทอง หงส์วิวัฒน์. มะปริง ใน ผลไม้ 111 ชนิด: คุณค่าอาหารและการกิน. กทม. แสงแดด. 2550.หน้า 154
* เศรษฐมนตร์ กาญจนกุล. ร้อยพรรณพฤกษา:ผลไม้. กทม. เศรษฐศิลป์. 2554 หน้า 47

หมวดหมู่:ผลไม้
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:วงศ์มะม่วง
ปลานกแก้วหัวตัด

**ปลานกแก้วหัวตัด** (; ) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลานกแก้ว (Scaridae)

มีตัวอ้วนกลม  หัวตัดโค้ง ปลายแพนหางบนและล่างแหลมยาว ปลาเพศผู้มีสีเขียวเข้ม แก้มมีสีขาวอมเหลือง หลังตามีแถบสีเขียวเข้ม 3 แถบ ปลาเพศเมียลำตัวด้านบนมีสีเหลืองอมเขียวอกและท้องมีสีส้ม มีฟันและจะงอยปากที่เป็นแผ่นตัดแหลมคม ใช้สำหรับกัดแทะปะการังหรือสาหร่ายเป็นอาหาร

มีขนาดความยาวได้ถึง 75 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรอินเดีย ตั้งแต่แอฟริกาตะวันออก, อินโดนีเซีย และทะเลอันดามันทางตอนเหนือ มักอาศัยอยู่ในแนวปะการัง ในระดับความลึก 2- 25 เมตร มักหากินอยู่เพียงลำพัง หรืออยู่เป็นคู่ ไม่ค่อยพบอยู่รวมกันเป็นฝูงเหมือนปลานกแก้วชนิดอื่น เวลากลางคืนนอนตามพื้นหรือซากปะการัง มีการสร้างเมือกห่อหุ้มตัว

ปัจจุบันมีการจับปลานกแก้วในแนวปะการังธรรมชาติมาเลี้ยง และนำมาเป็นอาหารจำนวนมาก ทำให้ประชากรลดลงอย่างรวดเร็ว และส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศ เนื่องจากปลานกแก้วมีประโยชน์ในการสร้างสมดุลของระบบนิเวศแนวปะการัง

ดังนั้นจึงมีการรณรงค์ให้หยุดกินปลานกแก้ว เนื่องจากพบว่า ปลานกแก้วทุกตัวมาจากการประมงที่ผิดกฎหมาย เพราะปลานกแก้วมีถิ่นอาศัยอยู่ในแนวปะการัง และแนวปะการังเกือบทั้งหมดในประเทศไทยมีกฎหมายคุ้มครอง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 

หมวดหมู่:วงศ์ปลานกแก้ว
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาเศรษฐกิจ
หมวดหมู่:ปลาแอฟริกา
ทรับเบิลอิสอะเฟรนด์

**ทรับเบิลอิสอะเฟรนด์** () เป็นซิงเกิลของ **[[เล็งกา]]**  ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2009

## อันดับเพลง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:เพลงของเล็งกา
กิ่งจังหวัดโซยะ

**กิ่งจังหวัดโซยะ** () เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897

## ประวัติศาสตร์
ประวัติความเป็นมาของกิ่งจังหวัดโซยะเรียงตามปี ค.ศ.
* **1897** กิ่งจังหวัดโซยะถูกจัดตั้งขึ้นพร้อมกับกิ่งจังหวัดอื่น ๆ อีก 18 กิ่งจังหวัดในฮกไกโด
* **1948** หมู่บ้านโทโยโตมิ (ปัจจุบันคือเมืองโทโยโตมิ) จากกิ่งจังหวัดรูโมอิโอนมาขึ้นกับกิ่งจังหวัดโซยะ
* **2010** เมืองโฮโรโนเบะโอนจากกิ่งจังหวัดรูโมอิมาขึ้นกับกิ่งจังหวัดโซยะ

## เทศบาล

### นคร
* นครวักกาไน () (ศูนย์กลาง)

### เมืองและหมู่บ้าน
* อำเภอโซยะ ()
** หมู่บ้านซารูฟุตสึ ()
* อำเภอเทชิโอะ ()
** เมืองโทโยโตมิ ()
** เมืองโฮโรโนเบะ ()
* อำเภอริชิริ ()
** เมืองริชิริ ()
** เมืองริชิริฟูจิ ()
* อำเภอเรบุง ()
** เมืองเรบุง ()
* อำเภอเอซาชิ ()
** เมืองนากะตมเบ็ตสึ ()
** เมืองเอซาชิ ()
** เมืองฮามะตมเบ็ตสึ ()

## การขนส่ง
### ท่าอากาศยาน
* ท่าอากาศยานวักกาไน
* ท่าอากาศยานเรบุง
* ท่าอากาศยานริชิริ


โซยะ
วีระชัย ดวงพลา

**วีระชัย ดวงพลา** หรือ **เดอะดวง** เกิดวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 เป็นนักวาดการ์ตูนชาวไทย มีผลงานเป็นที่รู้จักอยู่มากมาย โดยเฉพาะเรื่อง "เรื่องมีอยู่ว่า" ที่สร้างชื่อเสียงให้เขา โดยเป็นเรื่องที่ทำให้เขาได้รับรางวัลรองชนะเลิศ (Silver Award) จากเวทีประกวดรางวัลการ์ตูนนานาชาติ ครั้งที่ 4 ที่ประเทศญี่ปุ่น เมื่อปี พ.ศ. 2554 

## ประวัติ
**วีระชัย ดวงพลา** เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 ที่กรุงเทพฯ เป็นบุตรชายของ "เรืองศักดิ์ ดวงพลา" นักวาดการ์ตูนเช่นเดียวกัน 

วีระชัยหัดวาดรูปตั้งแต่อายุ 3 ขวบ โดยมีคุณพ่อเป็นแรงบันดาลใจคนแรก และจากการ์ตูนญี่ปุ่นที่เขาชื่นชอบ ไม่ว่าจะเป็นดราก้อนบอล หรือวันพีซ ล้วนเป็นแรงบันดาลใจให้เขาหันมาเอาดีด้านวาดการ์ตูน จนอายุ 14 ก็ได้มีการ์ตูนขนาดสั้นเรื่องแรกคือเรื่อง “มันอยู่ในหู” ลงตีพิมพ์ในนิตยสาร C-kids และ งานการ์ตูนเรื่องสั้น ใน นิตยสาร ตลาดตลก เรื่อง "Mr.Joe ผมเป็น Bodyguard " ตีพิมพ์ใน ตลาดตลก ฉบับที่ 453 ปี 2546 และ เรื่องสั้น Wardrobe ตีพิมพ์ใน นิตยสารThai Comics ฉบับที่ 186 ปี 2546 (1/2003) ของส.น.พ.วิบูลย์กิจ ก่อนจะตามมาด้วยซีรี่ย์ Shockolate ในนิตยสาร Fusion ของทาง Cartoon Thai Studio เมื่อปี 2547 จากนั้นก็มีผลงานตามมาอีกมากมายในวงการ

ผลงานที่สร้างชื่อเสียงให้เขามากอีกเรื่องก็คือ "เรื่องมีอยู่ว่า" เป็นเรื่องที่ทำให้เขาได้รับรางวัลรองชนะเลิศ (Silver Award) จากเวทีประกวดรางวัลการ์ตูนนานาชาติ ครั้งที่ 4 (4th International MANGA Award) ที่ประเทศญี่ปุ่นมาครองได้สำเร็จ

## การศึกษา
* **ปริญญาตรี** คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา สาขาการออกแบบนิเทศศิลป์

## ผลงาน
แรกเริ่มเขามีผลงานจบในตอน ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ลงในนิตยสารการ์ตูนรายปักษ์เช่น ฟิวชั่น และ ซีเรียล คอมิกส์ เช่น Shockolate และ i-am ตามลำดับ ในภายหลังทางสยามอินเตอร์คอมิคส์ ได้นำผลงานทั้งสองเรื่องของเขาไปจัดทำเป็นฉบับรวมเล่มในนามของ Cartoon Thai Studio 
   
ต่อมาช่วงปี 2550 เขาได้ย้ายไปสังกัดกับทาง Let's Comic และมีเรื่องยาวชุด Innocent ลงตีพิมพ์ในนิตยสาร Let's ช่วงต้นๆ ก่อนจะตามมาด้วยงานชุด เรื่องมีอยู่ว่า กับทาง บรรลือสาน์ ก่อนจะมีงานการ์ตูนจากหลาย ๆ สำนักพิมพ์ หลาย ๆ ค่ายออกมาในวงการเป็นระยะ ๆ 

### รายชื่อผลงาน
;พ.ศ. 2549
* Clart Room ห้องเล็ก ๆ ของเครื่องเขียน - ISBN 9749435915

;พ.ศ. 2550
* เด็กชายตุ๊กตา - ISBN 9789749988152

; พ.ศ. 2552
* Shockolate - ISBN 9786110101974
* Black and White 
* Innocent - ISBN 9786169012801
* เรื่องมีอยู่ว่า - ISBN 978616713410
* i-am - ISBN 9786110101967
* Chocolate - ISBN 9786119010307

;พ.ศ. 2553
* remember the duang - ISBN 9786167469003
* My Inspiration - ISBN 9786169010364

## อ้างอิง

* นิรวาณ คุระทอง. (2553). ประวัติย่อการ์ตูนไทย. สำนักพิมพ์ LET'S Comic.ISBN 9786169012863
* นักเขียนการ์ตูนไทยที่คว้ารางวัลประกวดเขียนการ์ตูนระดับโลก
* หนังสือดีเด่นเซเว่นบุ๊คอวอร์ด'54 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  第四回国際漫画賞2009 ウィーラチャイ作品『The stories start with...』の解説 
* 第四回国際漫画賞受賞作品の発表(外務省) 
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 

หมวดหมู่:นักวาดการ์ตูนไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
ม็อบรูลส์

**ม็อบรูลส์** () เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 10 ของวงเฮฟวีเมทัลของอังกฤษ แบล็ค ซับบาธ วางขายในช่วง พฤศจิกายน 1981 ได้อันดับที่ 29 ของ U.S. charts ในอเมริกาขายได้ 60,000 แผ่น
## รายชื่อเพลง
ทุกเพลงแต่งโดย Ronnie James Dio, Tony Iommi, และ Geezer Butler.  เนื้อร้องโดย Ronnie James Dio. 
### แผ่นหนึง
#"Turn Up the Night" – 3:42
#"Voodoo" – 4:32
#"The Sign of the Southern Cross" – 7:46
#"E5150" – 2:54
#"The Mob Rules" – 3:14

### แผ่นสอง
#"Country Girl" – 4:02
#"Slipping Away" – 3:45
#"Falling Off the Edge of the World" – 5:02
#"Over and Over" – 5:28
## สมาชิก
*Ronnie James Dio – ร้อง
*Tony Iommi – กีตาร์
*Geezer Butler – เบส
*Vinny Appice – กลอง
*Geoff Nicholls – คีย์บอร์ด
## อ้างอิง

ม
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2524
บริษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพมุนฮวา

**บริษัทกระจายเสียงและแพร่ภาพมุนฮวา** (อังกฤษ: Munhwa Broadcasting Corporation ย่อ: MBC ) (ฮันกึล  : 문화방송주식회사 , Munhwa Bangsong Jushikhoesa ) เป็นหนึ่งในสี่สถานีโทรทัศน์เครือข่ายที่ใหญ่ที่สุดในเกาหลีใต้และเป็นเครือข่ายที่เก่าแก่ที่สุดในบรรดาเครือข่ายการออกอากาศในเชิงพานิชย์ในเกาหลีใต้ มุนฮวา (문화) เป็นภาษาเกาหลีที่แปลว่า *วัฒนธรรม*

ก่อตั้งเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม 1961, MBC เป็นสถานีวิทยุโทรทัศน์ภาคพื้นดินเกาหลีซึ่งมีเครือข่ายทั่วประเทศ 17 สถานีทั่วภูมิภาค แม้ว่ามันจะดำเนินการในการสื่อโฆษณาทางช่อง MBC เป็นองค์การกระจายเสียงสาธารณะ เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุด คือ มูลนิธิองค์กรกระจายเสียงสาธารณะวัฒนธรรม วันนี้ก็ คือกลุ่มประเภท มัลติมีเดีย ที่มีช่องโทรทัศน์ภาคพื้นดิน 1 ช่อง ช่องวิทยุ 3 ช่องเคเบิล 5 ช่องดาวเทียมและ DMB 4 ช่อง

MBC มีสำนักงานใหญ่ใน DMC (Digital Media City), Mapo-gu กรุงโซล และมีสถานที่ที่ใหญ่ที่สุดผลิตออกอากาศในเกาหลี รวมถึง Korea including digital production center  สถานที่การจัดการแสดงสด ภายในและภายนอกอาคารอยู่ใน Yongin Daejanggeum Park

## ช่อง MBC
 
:*See also in Korean Wikipedia: [[:ko:MBC TV|Munhwa Broadcasting Corporation Television]]*
* โทรทัศน์ดิจิทัลภาคพื้นดิน 1 ช่อง (MBC-TV channel 11)
* วิทยุ 3 สถานี : 

* เคเบิล 5 ช่อง ((ละคร ,เกมโชว์ ,กีฬา ,รายการทั่วไป และ สารคดี)
* ดาวเทียม 5 ช่อง (ละคร ,เกมโชว์ ,กีฬา ,รายการทั่วไป และ สารคดี)
* DMB ภาคพื้นดิน 3 ช่อง  (โทรทัศน์ ,วิทยุ ,ข้อมูล)
* DMB ดาวเทียม 2 ช่อง (ละคร ,กีฬา)


หมวดหมู่:บริษัทเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2504
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:สถานีวิทยุ
หมวดหมู่:บริษัทด้านสื่อของเกาหลีใต้
วัดอภิสิทธิ์

**วัดอภิสิทธิ์** หรือ **วัดกลาง, วัดวัดบ้านจาน**  ตั้งอยู่เลขที่ 1561 ถนนนครสวรรค์ ตำบลตลาด อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม 

## ประวัติ
วัดอภิสิทธิ์ ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2445 ตั้งอยู่ที่หมู่บ้านจาน ชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างวัดขึ้นและเรียกชื่อวัดตามหมู่บ้านว่าวัดบ้านจาน ต่อมาเจ้าเมืองร้อยเอ็ดได้ขอตั้งเมืองมหาสารคามขึ้นในราว พ.ศ. 2408 หมู่บ้านจานจึงอยู่ในตัวเมืองมหาสารคาม และวัดบ้านจานก็ได้ถูกเรียกตามภูมิประเทศว่า วัดกลาง ประมาณ พ.ศ. 2468 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดอภิสิทธิ์

เหตุในการเปลี่ยนชื่อวัดได้เปลี่ยนชื่อตามชื่อผู้ให้ความอุปถัมภ์วัด คือ หลวงอภิสิทธิ์ ศรีสารคาม ปัจจุบันได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม แผนกธรรมบาลี และแผนกสามัญ และเป็นที่ตั้งมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย (สาขา) ในวัดด้วย โดยมีพระเทพสารคามมุนี เป็นเจ้าอาวาส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

อภิสิทธิ์
จเด็จ มีลาภ

**จเด็จ มีลาภ** (เกิด 17 มกราคม พ.ศ. 2515) ชื่อเล่น **เด็จ** เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวไทยจากจังหวัดลพบุรี เขาเคยเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของชลบุรี, สงขลา ยูไนเต็ด, การท่าเรือ, เมืองกาญจน์ ยูไนเต็ด และคัสตอม ยูไนเต็ด ล่าสุดเขาเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับทีมชาติไทย อายุไม่เกิน 17 ปี 

จเด็จเคยนำ ชลบุรี ได้แชมป์มาแล้ว 4 รายการ คือ แชมป์ไทยพรีเมียร์ลีก,แชมป์ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ก. มา 2 สมัยในครั้งที่ 73 และ 76 และแชมป์มูลนิธิไทยคม เอฟเอคัพ

## ประวัติการศึกษา
* อนุปริญญา (ปกศ.สูง) วิทยาลัยพลศึกษาสมุทรสาคร
* ปริญญาตรี กีฬาเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
* AFC Pro Licence Certificate

## ประวัติการทำงาน
[200px|thumb|จเด็จสมัยเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับ[สโมสรฟุตบอลสงขลา ยูไนเต็ด|สงขลา ยูไนเต็ด]]
*2538 - 2538: โรงเรียนกีฬาสุพรรณบุรี
*2539 - 2549: โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา
*2550 - 2552: ชลบุรี
*2553 - 2553: พัทยายูไนเต็ด
*2554 - 2554: ชลบุรี
*2555 - 2557: สงขลายูไนเต็ด
*2557 - 2557: ชัยนาทฮอร์นบิล
*2558 - 2558: ชลบุรี
*2559 - 2559: ปตท. ระยอง
*2559 - 2564: การท่าเรือ
*2564: เมืองกาญจน์ ยูไนเต็ด
*2565:  การท่าเรือ (ใน เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2022 และคุมทีมจนจบฤดูกาล 2564–65)
*2565 - 2566: คัสตอม ยูไนเต็ด
*2567 - 2568: ทีมชาติไทย ยู-17

## เกียรติประวัติ
### ผู้ฝึกสอน
* ชลบุรี
** ไทยพรีเมียร์ลีก ชนะเลิศ 1 สมัย :  2550 
** ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ถ้วย ก ชนะเลิศ 2 สมัย: [tel:2551-2552 2551-2552], 2554
** ไทยเอฟเอคัพ ชนะเลิศ 1 สมัย: 2553
* เมืองกาญจน์ ยูไนเต็ด 
** ไทยลีก 3 รองชนะเลิศ 1 สมัย :  2563
* ทีมชาติไทย อายุไม่เกิน 17 ปี
** ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 16 ปี รองชนะเลิศ 1 สมัย : 2567
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลชลบุรี
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลพัทยา ยูไนเต็ด (ก่อตั้ง พ.ศ. 2551)
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลสงขลา ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลชัยนาท ฮอร์นบิล
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลพีทีที ระยอง
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลการท่าเรือ
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเมืองกาญจน์ ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลคัสตอม ลาดกระบัง ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลราชนาวี
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอท่าวุ้ง
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยมหิดล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดลพบุรี
ปลานกขุนทองปากยื่น

**ปลานกขุนทองปากยื่น** (; ) เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลานกขุนทอง (Labridae)

จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Epibulus* 

เป็นปลาที่มีความแปรฝันของสีสันลำตัวสูง โดยปกติแล้วตัวเมียจะมีสีเหลือง ส่วนตัวผู้มีลำตัวสีดำ บริเวณส่วนหน้าและหลังสีขาว แต้มด้วยสีแดงบริเวณหน้าผาก มีขากรรไกรที่ออกแบบมาให้ยื่นออกไปได้ยาวเป็นพิเศษเพื่อใช้จับสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร อันเป็นที่มาของชื่อ มีพฤติกรรมว่ายน้ำโดยการเอาหน้าทำมุมกับพื้นเพื่อมองหาเหยื่ออยู่ตลอดเวลา อาศัยอยู่ในบริเวณแนวปะการัง

มีขนาดความยาวเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในเขตอินโด-แปซิฟิก ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Slingjaw Wrasse, ''Epibulus insidiator'' (Pallas, 1770) 

หมวดหมู่:วงศ์ปลานกขุนทอง
หมวดหมู่:ปลาตู้
พูมา (บริษัท)

**พูมา** เป็นบริษัทผลิตเสื้อผ้าและเสื้อผ้ากีฬา จากประเทศเยอรมนี โดยก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1924 โดยสองพี่น้องตระกูลแดสส์เลอร์ อาดิ แดสส์เลอร์ และน้องชาย รูดอล์ฟ แดสส์เลอร์ ในนามของบริษัทอาดิดาส
       
ต่อมาในปี ค.ศ. 1948 ด้วยผลประโยชน์ รูดอล์ฟ ดาสส์เลอร์ ตัดสินใจแยกตัวออกมาตั้งบริษัทใหม่เอง โดยใช้ชื่อบริษัท พูมาอาเกรูดอล์ฟดาสส์เลอร์สปอร์ต ซึ่งเป็นผู้ผลิตรองเท้าและอุปกรณ์กีฬายี่ห้อพูมา โดยใช้ "พูมา" หรือ สิงโตภูเขา เป็นสัญลักษณ์ เนื่องจากพูมาเป็นสัตว์ที่ปราดเปรียวกระฉับกระเฉงสามารถปีนป่ายภูเขาได้เป็นอย่างดี
       
จากรองเท้าและอุปกรณ์กีฬา พูมาแตกไลน์มาผลิตเสื้อผ้า และกลายเป็นยี่ห้อที่ได้รับความนิยมอย่างสูง ในแวดวงดนตรีฮิปฮอปและการทำกราฟฟิตี ทั้งในและนอกสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1970-1980 และยังคงความนิยมมาจนถึงทุกวันนี้

โดยพูมาได้รับการสนับสนุนจากนักฟุตบอลและนักกีฬาชื่อดังหลายคน เช่น เปเล่, ยูเซบิโอ, โยฮัน ครัฟฟ์, เอนโซ ฟรานเซสโคลี, เดียโก มาราโดนา, ลอธาร์ มัทธาอุส, เคนนี ดัลกลิช, ออสการ์ เดอ ลา โฮยา, ดีดีเย เดช็อง, รอแบร์ ปีแร็ส, ราดาเมล ฟัลเกา, ซามูแอล เอโต, จันลุยจี บุฟฟอน และมารีโอ บาโลเตลลี

## สปอนเซอร์ว่าจ้าง
thumb|สัญลักษณ์พูมาในปัจจุบัน ที่อาคารสำนักงานใหญ่
### ฟุตบอล
#### ทีมชาติ
*โมร็อคโก
* แคเมอรูน
* กานา
* ชิลี
* อุรุกวัย
* แอลจีเรีย
* สวิตเซอร์แลนด์
* สาธารณรัฐเช็ก
* ออสเตรีย
* สโลวาเกีย
* ฟิลิปปินส์
#### ทีมสโมสร
* แมนเชสเตอร์ซิตี
* คาร์ดิฟฟ์ซิตี
* เลสเตอร์ซิตี
* วัตฟอร์ด
* วูล์ฟแฮมป์ตันวันเดอเริร์ส
* เบิร์นลีย์
* เรดิง
* ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์
* บาร์นสลีย์
* สวินดอนทาวน์
* กลาสโกว์เรนเจอร์ส
* โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
* สปอร์ติงลิสบอน
* โอลิมเปียกอส
* มัลเมอ
* คราสโนดาร์ (เริ่มต้นในฤดูกาล 2016 เป็นต้นไป)
* ดีนาโมซาเกร็บ
* บูร์ซาสปอร์
* เซเรซโซโอซะกะ
* นครราชสีมามาสด้าเอฟซี (เฉพาะฤดูกาล 2013)
* พัทยายูไนเต็ด
* อินทรีเพื่อนตำรวจ 
* เชียงรายยูไนเต็ด (เฉพาะฤดูกาล 2018)

### นักกีฬา
*  เนย์มาร์
* มารีโอ บาโลเตลลี
* เซสก์ ฟาเบรกัส
* เอกตอร์ เบเยริน
* ออลีวีเย ฌีรู
* ออสการ์ เดอ ลา โฮยา
* โฮเซ โบนียา
* ยูเซน โบลต์

#### อดีตนักฟุตบอลเด่น

*  ดิเอโก มาราโดนา
*  เปเล่
*  เอวแซบียู
*  โยฮัน ไกรฟฟ์
*  จอร์จ เบสต์
*  Enzo Francescoli
*  เคนนี แดลกลีช
*  Lothar Matthäus
*  ตีแยรี อ็องรี
*  Ludovic Giuly
*  รอแบร์ ปีแร็ส
*  ดีดีเย เดช็อง
*  Kazuyoshi Miura
*  Hristo Stoichkov
*  พอล แกสคอยน์
*  ปีเตอร์ ชิลตัน
*  Laurie Cunningham
*  Jay-Jay Okocha

### ศิลปิน
* บีทีเอส
* คริสตัล จอง
* อัน แจ-ฮย็อน
* ลู่หาน
* รีฮานนา
* ไคลี เจนเนอร์
* เดียอา เฟรมป์ตัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*

หมวดหมู่:บริษัทเยอรมันที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2491
หมวดหมู่:บริษัทเยอรมันที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2467
หมวดหมู่:ตราสินค้าอุปกรณ์กีฬา
หมวดหมู่:ตราสินค้ารองเท้า
หมวดหมู่:บริษัทของเยอรมนี
หมวดหมู่:บริษัทเสื้อผ้าที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2467
สแตนดาร์ดชาร์เตอร์ด

thumb|อาคารสำนักงานใหญ่ในกรุงเทพมหานคร
**สแตนดาร์ดชาร์เตอร์ด** () เป็นบริษัทมหาชนแห่งหนึ่งในสหราชอาณาจักร ดำเนินธุรกิจด้านธนาคารและการเงิน โดยมีสาขาทั่วโลก มากกว่า 70 ประเทศ และปัจจุบันมีพนักงานมากถึง 87,000 คนทั่วโลก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512
หมวดหมู่:ธนาคารในสหราชอาณาจักร
ภูมิภาคในประเทศเกาหลี

เกาหลีมีธรรมเนียมในการแบ่งจำนวนภูมิภาคอย่างไม่เป็นทางการ โดยการแบ่งนั้นสะท้อนถึงประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ และขอบเขตภาษาถิ่นภายในคาบสมุทรเกาหลี หลาย ๆ ชื่อที่อยู่ด้านล่างของบทความนั้นทับซ้อนกันหรือเป็นชื่อที่ล้าสมัยไปแล้วในปัจจุบัน มีเพียงโฮนัม ย็องดง ย็องนัม และซูโดกว็อนเท่านั้นที่ใช้กันอย่างกว้างขวางในเกาหลีใต้

ส่วนชื่อของแปดจังหวัดซึ่งเป็นการแบ่งจังหวัดแบบโบราณของเกาหลีนั้น ส่วนใหญ่ใช้เป็นชื่อเรียกภูมิภาคอย่างไม่เป็นทางการ 

## รายชื่อภูมิภาค
* ควันดง: ภูมิภาคคังว็อน 
* แฮโซ: ภูมิภาคฮวังแฮ 
* โฮนัม: ภูมิภาคช็อลลา 
* โฮซอ: ภูมิภาคชุงช็อง 
* ควันบุก: จังหวัดฮัมกย็องเหนือ (หรือภูมิภาคฮัมกย็อง)
* ควันนัม: จังหวัดฮัมกย็องใต้ 
* ควันโซ: ภูมิภาคพย็องอัน 
* คย็องกี: ภูมิภาคคย็องกี 
* ย็องดง: ภูมิภาคคังว็อนตะวันออก
* ย็องนัม: ภูมิภาคคย็องซัง 
* ย็องซอ: ภูมิภาคคังว็อนตะวันตก

 

หมวดหมู่:ภูมิภาคของเกาหลี
ยุคระเบียบใหม่ (อินโดนีเซีย)

**ยุคระเบียบใหม่** (; ) เป็นคำที่ใช้อ้างถึงยุคการปกครองของรัฐบาลซูฮาร์โต ซึ่งเป็นรัฐบาลที่ทหารสนับสนุนหลังจากเกิดเหตุการณ์การรัฐประหารของเกสตาปูที่ไม่สำเร็จเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2508 และเป็นการต่อต้านนโยบายของประธานาธิบดีซูการ์โน คำนี้ถูกใช้เป็นครั้งแรกในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2509 ซึ่งสมัชชาที่ปรึกษาประชาชนเฉพาะกาลได้ยอมรับการรัฐประหารของซูฮาร์โต ระเบียบใหม่ของซูฮาร์โตสิ้นสุดลงอย่างแท้จริง เมื่อซูฮาร์โตลาออกจากตำแหน่งประธานาธิบดีเมื่อ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2541

## อ้างอิง

* ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กทม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2548. หน้า 472

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อินโดนีเซีย
หมวดหมู่:เผด็จการทหาร
กิ่งจังหวัดโอค็อตสค์

**กิ่งจังหวัดโอค็อตสค์** () เป็น 1 ใน 14 กิ่งจังหวัดของฮกไกโด จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1897 โดยชื่อโอค็อตสต์นั้นมาจาก ทะเลโอค็อตสค์

## ชื่อ
กิ่งจังหวัดโอค็อตสค์ เดิมชื่อกิ่งจังหวัดอาบาชิริ ตั้งชื่อตามนครอาบาชิริซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักงานกิ่งจังหวัด อย่างไรก็ตาม พื้นที่นี้มักนิยมเรียกกันว่าภูมิภาคโอค็อตสค์ () เนื่องจากอยู่ติดกับทะเลโอค็อตสค์ ต่อมาเมื่อมีการปรับเปลี่ยนเขตการปกครองของจังหวัดฮกไกโดใหม่จาก 14 กิ่งจังหวัดไปเป็น 9 กิ่งจังหวัด กิ่งจังหวัดอาบาชิริก็ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นกิ่งจังหวัดโอค็อตสค์

## ประวัติศาสตร์
ประวัติความเป็นมาของกิ่งจังหวัดโอค็อตสค์ เรียงตามปี ค.ศ.
* **1897** กิ่งจังหวัดอาบาชิริถูกจัดตั้งขึ้นพร้อมกับกิ่งจังหวัดอื่น ๆ อีก 18 กิ่งจังหวัดในฮกไกโด
* **2005** เมืองอิกูตาฮาระ เองารุ และมารูเซ็ปปุ และหมู่บ้านชิราตากิรวมกันจัดตั้งเป็นเมืองเอ็งงารุ
* **2006** เมืองทันโนะ รูเบชิเบะ โทโกโระ ถูกยกเลิกฐานะเมืองแล้วถือเป็นเขตหนึ่งของนครคิตามิ ในขณะที่เมืองเมมัมเบ็ตสึและหมู่บ้านฮิงาชิโมโกโตะรวมกันจัดตั้งเป็นเมืองโอโซระ
* **2009** เมืองคามิยูเบ็ตสึถูกรวมเข้ากับเมืองยูเบ็ตสึ
* **2010** กิ่งจังหวัดอาบาชิริถูกเปลี่ยนชื่อเป็นกิ่งจังหวัดโอค็อตสค์

## เขตการปกครอง

กิ่งจังหวัดโอค็อตสค์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 3 เทศบาลนคร, 4 อำเภอ, 14 เทศบาลเมือง และ 1 เทศบาลหมู่บ้าน

### นคร
* นครคิตามิ ()
* นครมมเบ็ตสึ ()
* นครอาบาชิริ () (เมืองหลวง)

### เมืองและหมู่บ้าน
* อำเภอชาริ ()
** เมืองคิโยซาโตะ ()
** เมืองโคชิมิซุ ()
** เมืองชาริ ()
* อำเภอโทโกโระ ()
** เมืองคุนเน็ปปุ ()
** เมืองโอเกโตะ ()
** เมืองซาโรมะ ()
* อำเภอมมเบ็ตสึ ()
** เมืองทากิโนอูเอะ ()
** เมืองยูเบ็ตสึ ()
** เมืองเอ็งงารุ ()
** เมืองโอกปเปะ ()
** เมืองโอมุ ()
** หมู่บ้านนิชิโอกปเปะ ()
* อำเภออาบาชิริ ()
** เมืองบิโฮโระ ()
** เมืองสึเบ็ตสึ ()
** เมืองโอโซระ ()

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  


โอค็อตสค์
โทโซะ

[thumb|240px|right|'''โอโตโซะ''' พร้อมด้วย ''ซากาซูกิ'' (ถ้วยเคลือบ[ชาด (วัตถุ)|ชาด) 3 ใบ]]

**โทโซะ** () หรือ **โอโตโซะ** ()* เป็นชุด[[สาเก (สุรา)|สาเก]]แบบพิเศษที่ผสมสมุนไพรและ[[เครื่องเทศ]]ลงไป ซึ่ง[[ชาวญี่ปุ่น]]จะนำมาดื่มกันใน[[ตรุษญี่ปุ่น|เทศกาลปีใหม่ของญี่ปุ่น]]

ตามธรรมเนียมปฏิบัติ ชาวญี่ปุ่นจะดื่มโทโซะจนเมา ซึ่งเชื่อว่าจะช่วยล้างโรคภัยไข้เจ็บของปีก่อนหน้าให้ออกไป และปรารถนาชีวิตที่ยืนยาว ในผู้สูงวัยนั้นมีคำกล่าวที่ว่า "หากใครดื่มสิ่งนี้แล้วครอบครัวของเขาจะไม่ล้มป่วย" และโทโซะนี้เองก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของ[[โอเซจิ]] อาหารสำหรับปีใหม่ของชาวญี่ปุ่น

โทโซะได้จากการรวบรวม[[สมุนไพร]]หลากหลายอย่างมารวมกัน เรียกว่า *'โทโซซัง** () มีรสเผ็ดเล็กน้อย หลังจากนั้นก็จะนำไปแช่ในสาเกหรือ[[มิริง]] หากแช่ในมิริงนั้น มิริงจะมีรสหวาน เหมาะสำหรับการดื่ม 

ถ้วยเคลือบ 3 ใบตามภาพนั้นเรียกว่า **ซากาซูกิ''' (盃) เริ่มต้นด้วยขนาดเล็กสุดไปจนใหญ่สุด สำหรับนำมาใช้กับสมาชิกในครอบครัวหรือแขก การจิบนั้นจะจิบทีละเล็กน้อย ซึ่งวิธีการจิบจะแตกต่างกันไปตามภูมิภาค แต่โดยพิธีการที่เป็นทางการแล้ว จะให้คนอายุน้อยที่สุดจิบก่อนไปจนถึงคนที่อายุมากที่สุด

ในปัจจุบันจะพบโอโตโซะส่วนมากได้เฉพาะภูมิภาคคันไซและภาคตะวันตกของญี่ปุ่นเท่านั้น การฉลองในภูมิภาคอื่น ๆ อาจจะจะพบโอโตโซะได้แต่ไม่มีโทโซซัง

## ที่มา
* บทความภาษาอังกฤษ ซึ่งแปลจาก บทความปีใหม่ญี่ปุ่น วันที่ 6 มกราคม 2007


หมวดหมู่:การแพทย์แผนโบราณ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ตรุษญี่ปุ่น
เพนนี-ฟาร์ธิง

**เพนนี-ฟาร์ธิง** () หรือ จักรยานล้อสูง (high wheel, high wheeler)  หรือ จักรยานออร์ดิแนรี (ordinary)  เป็นชื่อที่ใช้เรียกจักรยานที่มีล้อหน้าใหญ่ และล้อหลังขนาดเล็กกว่า ขับเคลื่อนโดยการหมุนแกนล้อหน้า ผู้ขับขี่นั่งบนเบาะที่ยกสูงกว่าล้อหน้า ซึ่งอาจมีเส้นผ่านศูนย์กลางถึง 1.50 เมตร (60 นิ้ว)  เป็นจักรยานที่พัฒนามาจากโบนเชกเกอร์ ได้รับความนิยมในช่วงทศวรรษ 1870 ถึง 1880 ก่อนจะพัฒนามาเป็นจักรยานที่มีโครงเป็นรูปสามเหลี่ยม และใช้โซ่ขับเคลื่อนล้อหลังแบบในปัจจุบัน 

จักรยานแบบนี้นิยมเรียกว่า "เพนนี-ฟาร์ธิง"  มีหลักฐานการใช้ชื่อนี้ในวารสารข่าว Bicycle News ฉบับปี ค.ศ. 1891 โดยมาจากการเทียบลักษณะของเหรียญเพนนี และเหรียญฟาร์ธิง (1/4 เพนนี) ของอังกฤษ

ถึงแม้เพนนี-ฟาร์ธิงจะได้รับความนิยมเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ แต่ก็มักถูกอ้างถึงว่าเป็นสัญลักษณ์ของยุควิคตอเรียตอนปลาย 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:จักรยาน