เลสเตอร์

**เลสเตอร์** (;  ) เป็นนคร เขตองค์การปกครองชั้นเดียว และเมืองหลวงของเทศมณฑลเลสเตอร์เชอร์ ในภูมิภาคอีสต์มิดแลนส์ (ภาคกลางตะวันออก) ของประเทศอังกฤษ เป็นนครที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในอีสต์มิดแลนส์ โดยมีประชากร  คน ใน ค.ศ.  พื้นที่ชุมชนเมืองของเลสเตอร์มีประชากร 559,017 คน ใน ค.ศ. 2021 ทำให้เป็นพื้นที่ชุมชนเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 11 ของอังกฤษ และอันดับที่ 13 ของสหราชอาณาจักร ดัชนีการเติบโตที่ดีของเมือง (Good Growth for Cities Index) ได้จัดอันดับให้เลสเตอร์เป็นสถานที่ที่ดีที่สุดในการอยู่อาศัยและทำงานในอีสต์มิดแลนส์ติดต่อกันสามปี โดยการศึกษาล่าสุดซึ่งพิจารณาปัจจัยทางเศรษฐกิจหลายด้าน จัดให้เลสเตอร์เป็นนครที่มีผลการดำเนินงานดีที่สุดในอีสต์มิดแลนส์ใน ค.ศ. 2024 และอยู่อันดับที่ 20 จากทั้งหมด 52 นครทั่วสหราชอาณาจักร

ตัวเมืองตั้งอยู่ริมแม่น้ำซอร์ และอยู่ห่างจากลอนดอนไปทางเหนือค่อนไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ  ห่างจากเบอร์มิงแฮมไปทางตะวันออกค่อนไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ  และห่างจากคอเวนทรีไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ  นอตทิงแฮมและดาร์บีตั้งอยู่ห่างออกไปราว  ทางทิศเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือตามลำดับ ส่วนปีเตอร์เบอโรอยู่ห่างออกไปทางตะวันออก  เลสเตอร์ตั้งอยู่ใกล้ปลายด้านตะวันออกของเขตโครงการป่าแห่งชาติ

เลสเตอร์มีประวัติศาสตร์ยาวนานย้อนกลับไปถึงสมัยโบราณ เดิมเป็นที่ตั้งของอ็อปปิดูงในยุคเหล็ก และพัฒนาขึ้นเป็นเมืองโรมันชื่อ ราเท โคเรียลเตาโวรัม (Ratae Corieltauvorum) ภายหลังการพิชิตของโรมัน ซากเมืองราเทในเวลาต่อมาถูกตั้งถิ่นฐานโดยชาวแองโกล-แซกซัน และต่อมาถูกชาวไวกิงยึดครอง โดยทำให้เป็นหนึ่งในห้าเบอระแห่งเดนลอว์ หลังการพิชิตของชาวนอร์มัน เมืองนี้ตกอยู่ภายใต้อำนาจของตระกูลโบมอนต์และเอิร์ลเดอมงฟอร์ โดยเฉพาะซีมง เดอ มงฟอร์ ผู้ก่อกบฏชื่อดัง หลังจากเขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1265 เมืองนี้ก็ตกเป็นของราชวงศ์แลงคัสเตอร์ และปราสาทเลสเตอร์กลายเป็นหนึ่งในฐานที่มั่นของตระกูลนี้ และเป็นที่ประทับของพระมหากษัตริย์เมื่อราชวงศ์ขึ้นครองราชย์ใน ค.ศ. 1399 เลสเตอร์จึงกลายเป็นเมืองสำคัญของประเทศ เป็นสถานที่จัดประชุมรัฐสภาใน ค.ศ. 1318, 1414 และ 1450 และเป็นสถานที่ที่พระมหากษัตริย์และราชสำนักเสด็จมาเยือนบ่อยครั้ง ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 ซึ่งใช้ช่วงวันสุดท้ายในเมืองก่อนสิ้นพระชนม์ในยุทธการบอสเวิร์ท และถูกฝังที่นี่ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1485 ในสมัยใหม่ตอนต้น ลัทธิพิวริตันรุ่งเรืองในเลสเตอร์ และเมืองนี้เป็นผู้สนับสนุนฝ่ายรัฐสภาในสงครามกลางเมืองอังกฤษ ในสมัยวิกตอเรีย เมืองนี้มีชื่อเสียงด้านอุตสาหกรรมถุงน่องและรองเท้า และมีการขยายตัวอย่างรวดเร็วทั้งด้านจำนวนประชากรและขนาดพื้นที่ จนได้รับสถานะนครใน ค.ศ. 1919 ตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 การอพยพจากประเทศต่าง ๆ ในเครือจักรภพบริติชทำให้เลสเตอร์กลายเป็นเมืองที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ และเป็นหนึ่งในศูนย์กลางเมืองที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของภูมิภาคมิดแลนส์

เลสเตอร์ตั้งอยู่บนจุดตัดของทางรถไฟสองสาย ได้แก่ สายหลักมิดแลนด์ซึ่งวิ่งในแนวเหนือ-ใต้ และสายครอสคันทรีซึ่งวิ่งในแนวตะวันออก-ตะวันตกจากเบอร์มิงแฮมไปยังท่าอากาศยานลอนดอนสแตนสเต็ด นอกจากนี้ยังตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบของมอเตอร์เวย์เอ็ม 1/เอ็ม 69 และถนนเอ 6/เอ 46 อาสนวิหารเลสเตอร์เป็นที่ประดิษฐานสุสานใหม่ของพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 ซึ่งได้รับการฝังพระศพใหม่ในอาสนวิหารเมื่อ ค.ศ. 2015 หลังจากมีการค้นพบพระบรมศพใกล้เคียงในฐานรากของโบสถ์เกรย์ไฟรเออส์ที่สาบสูญไปแล้ว มากกว่า 500 ปีหลังการสิ้นพระชนม์ ในด้านกีฬา เลสเตอร์เป็นที่ตั้งของสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี สโมสรรักบี้เลสเตอร์ไทเกอส์ ทีมบาสเกตบอลเลสเตอร์ไรเดอส์ สโมสรฮอกกี้เลสเตอร์ซิตี และสโมสรคริกเกตเทศมณฑลเลสเตอร์เชอร์ ใน ค.ศ. 1996 ได้มีการสร้างรูปปั้นขึ้นในใจกลางเมืองเพื่อเฉลิมฉลองความสำเร็จของทีมกีฬาต่าง ๆ ของเมืองในปีนั้น ใน ค.ศ. 2016 เลสเตอร์ได้รับการขนานนามว่าเป็น "นครกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสหราชอาณาจักร" และใน ค.ศ. 2008 ได้รับการยกย่องให้เป็น "นครกีฬาแห่งยุโรป"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* สภานครเลสเตอร์


หมวดหมู่:นครในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลเลสเตอร์เชอร์
หมวดหมู่:เมืองเทศมณฑลในอังกฤษ