open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12

**สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12** () พระสันตะปาปาพระองค์ที่ 260 พระประมุขแห่งนครรัฐวาติกัน ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1939 ถึงวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1958 มีพระนามเดิมว่า **เอวเจนีโอ มาเรีย จูเซปเป โจวันนี ปาเชลลี**

ก่อนได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา พระองค์เคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการกรรมการคริสตจักรวิสามัญ เอกอัครสมณทูตประจำประเทศเยอรมนี (ค.ศ. 1917 - 1929) และพระคาร์ดินัลเลขาธิการแห่งรัฐ ในช่วงนี้พระองค์ได้แสดงพระปรีชาสามารถในการทำสนธิสัญญากับชาติยุโรปและละตินอเมริกา โดยเฉพาะอย่างยิ่งการทำความตกลงไรช์คอนคอร์ดัทกับรัฐบาลนาซีเยอรมนี เพื่อปกป้องคริสตจักรโรมันคาทอลิกในประเทศเยอรมนีเวลานั้น และการที่พระองค์ไม่เอ่ยถึงชะตากรรมของชาวยิวต่อสาธารณชน ก็ทำให้พระองค์ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างมาก แต่นอกจากนั้นเบื้องหลัง พระสันตปาปาได้มีส่วนรู้ร่วมเห็นกับการลอบสังหารฮิตเลอร์ของเหล่าผู้บัญชาการระดับสูงเยอรมันที่มีความเกลียดต่อฮิตเลอร์ทั้งในช่วงก่อนและระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์ได้ให้ความช่วยเหลือแก่พวกเขาว่าจะเป็นผู้ประสานงานกับอังกฤษให้ยอมรับรัฐบาลชุดใหม่หลังนาซีถูกโค่นล้ม เนื่องจากความหวังที่จะหยุดยั้งการฆ่าล้างเผ่าของนาซีในทวีปยุโรป  การกระทำของพระองค์นั้นเกือบจะตกเป็นเป้าหมายของนาซี

เมื่อสงครามโลกสิ้นสุดลง พระองค์เน้นพระกรณียกิจด้านการส่งเสริมสันติภาพและการปรองดอง รวมทั้งใช้มาตรการที่อ่อนโยนต่อประเทศฝ่ายอักษะ ในสมณสมัยของพระองค์เป็นช่วงที่มีการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกอย่างรุนแรงในประเทศค่ายตะวันออก ในด้านบทบาททางการเมืองในประเทศอิตาลี พระองค์มีส่วนสำคัญในการต่อต้านพรรคคอมมิวนิสต์แห่งอิตาลี และให้ตัดขาดผู้สนับสนุนพรรคนี้ออกจากศาสนจักร 

สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที 12 ยังใช้สิทธิ์การไม่ผิดพลั้งโดยอำนาจสูงสุดของพระสันตะปาปาเพื่อประกาศในสมณธรรมนูญ Munificentissimus Deus ปี ค.ศ. 1950 ว่าเรื่องแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์เป็นคำสอนต้องเชื่อ นอกจากนี้ยังทรงออกคำปราศรัยและกระจายเสียงทางวิทยุเกือบ 1,000 ครั้ง ออกพระสมณสาสน์ 41 ฉบับ ที่สำคัญเช่น  Mystici Corporis เกี่ยวกับคริสตจักรเป็นพระกายของพระคริสต์  Mediator Dei เกี่ยวกับการปฏิรูปพิธีกรรม และ Humani generis เกี่ยวกับท่าทีของศาสนจักรต่อหลักเทววิทยาและวิวัฒนาการ
 
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ได้ประกาศให้สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 เป็น "ผู้น่าเคารพ" ซึ่งเป็นกระบวนการชั้นต้นของการประกาศเป็นนักบุญต่อไป

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระสันตะปาปาชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากโรม
หมวดหมู่:ผู้น่าเคารพ
ปิอุสที่ 12
ปิอุสที่ 12
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 12

thumb
**สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 12** () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1406 ถึง ค.ศ. 1415 พระองค์ทรงเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาองค์ที่ 2 ที่ทรงประกาศสละตำแหน่งพระสันตะปาปาเพื่อยุติ "ความแตกแยกครั้งใหญ่ในคริสต์ศาสนา"

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 14
หมวดหมู่:พระสันตะปาปาชาวอิตาลี

หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 14
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:บุคคลจากเวนิส
หมวดหมู่:พระสันตะปาปาผู้ทรงสละตำแหน่ง
เกรกอรีที่ 12
เกรกอรีที่ 12
ท่าอากาศยานนานาชาติโทรอนโตเพียร์สัน

**ท่าอากาศยานนานาชาติโทรอนโต เพียร์สัน** (Toronto Pearson International Airport) หรือ**ท่าอากาศยานเพียร์สัน** (Pearson Airport) ตั้งอยู่ที่เมืองมิสซิสซูกา ซึ่งอยู่ห่างออกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 27 กิโลเมตร (17 ไมล์) ของโทรอนโต รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา เป็นประตูหลักในการเข้าสู่แคนาดา และเป็นท่าอากาศยานหลักของแอร์แคนาดา และเวสต์เจ็ต

ท่าอากาศยานแห่งนี้เดิมชื่อว่า ท่าอากาศยานมอลตัน และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น ท่าอากาศยานนานาชาติโทรอนโต ในปีพ.ศ. 2503 และท่าอากาศยานนานาชาติเลสเตอร์ บี. เพียร์สัน ในปีพ.ศ. 2527 เพื่อเป็นเกียรติต่ออดีตนายกรัฐมนตรีคนที่ 14 ของแคนาดา เลสเตอร์ บี. เพียร์สัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ท่าอากาศยานโทรอนโต เพียร์สัน 

ท
ท
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐออนแทรีโอ
ท่าอากาศยานนานาชาติมอนทรีออล พีเอร์ เอลเลียต ทรูโด

**ท่าอากาศยานนานาชาติมอนทรีออล พีเอร์ เอลเลียต ทรูโด** () เดิมคือ ท่าอากาศยานนานาชาติมอนทรีออล ดอร์แวล ตั้งอยู่ที่เมืองดอร์แวล เขตปริมณฑลของมอนทรีออล รัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา ห่างจากตัวเมืองประมาณ 20 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานหลักของแอร์แคนาดา และแอร์ทรานแซต และยังเป็น 1 ใน 8 ของท่าอากาศยานในแคนาดาที่เป็นที่ตั้งของด่านตรวจลงตราล่วงหน้าของสหรัฐอเมริกา

ท่าอากาศยานแห่งนี้เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบัน เพื่อเป็นเกียรติต่อ พีเอร์ เอลเลียต ทรูโด อดีตนายกรัฐมนตรีคนที่ 15 ของแคนาดา เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2547

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ท่าอากาศยานนานาชาติมอนทรีออล พีเอร์ เอลเลียต ทรูโด 

มอนทรีออล พีเอร์ เอลเลียต ทรูโด
หมวดหมู่:มอนทรีออล
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐเกแบ็ก
อำเภอบึงโขงหลง

**บึงโขงหลง** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบึงกาฬซึ่งแยกออกมาจากจังหวัดหนองคายตามพระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554 อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2554 เป็นต้นไป

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอบึงโขงหลงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอบุ่งคล้า
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับแขวงบอลิคำไซ (ประเทศลาว)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอบ้านแพงและอำเภอนาทม (จังหวัดนครพนม)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอเซกา

## ประวัติ
บึงโขงหลงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น **กิ่งอำเภอบึงโขงหลง** เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2529 โดยแยกตัว*ออกจากอำเภอเซกา*ออกมาเป็นกิ่งอำเภอบึงโขงหลง และยกฐานะขึ้นเป็น **อำเภอบึงโขงหลง** เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 มีพื้นที่ส่วนหนึ่งติดแม่น้ำโขง แต่เดิมเป็นอำเภออยู่ในเขตการปกครองของจังหวัดหนองคาย หลังจากพระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. 2554 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 128 ตอนที่ 18 ก เมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2554 มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2554 แยกพื้นที่ 8 อำเภอได้แก่ บึงกาฬ เซกา โซ่พิสัย บุ่งคล้า บึงโขงหลง ปากคาด พรเจริญ และศรีวิไล ออกจากการปกครองของจังหวัดหนองคายรวมตั้งขึ้นเป็นจังหวัดบึงกาฬ อำเภอบึงโขงหลงจึงกลายเป็น 1 ใน 8 อำเภอของจังหวัดบึงกาฬตั้งแต่บัดนั้นมา

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอบึงโขงหลง แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 57 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอบึงโขงหลงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลบึงโขงหลง** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลบึงโขงหลงและตำบลโพธิ์หมากแข้ง
* **เทศบาลตำบลบึงงาม** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบึงโขงหลง (นอกเขตเทศบาลตำบลบึงโขงหลง)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์หมากแข้ง ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพธิ์หมากแข้ง (นอกเขตเทศบาลตำบลบึงโขงหลง)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลดงบัง ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงบังทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลท่าดอกคำ ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าดอกคำทั้งตำบล

## แหล่งท่องเที่ยว
บึงโขงหลง เป็นบึงน้ำขนาดใหญ่ เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำของโลก อันดับที่ 1,098 ของโลก (Wetland of International Importance) ในปี พ.ศ. 2544 มีชายหาดคำสมบูรณ์สำหรับการพักผ่อนหย่อนใจและเล่นน้ำ อยู่ห่างจากตัวอำเภอบึงโขงหลงเพียง 3 - 4 กิโลเมตร มีบริการร้านอาหารบริเวณรอบบึง เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ได้มีปรากฏการณ์คล้ายพญานาคเล่นน้ำในบึงโขงหลง ซึ่งสื่อมวลชนจำนวนมากได้เสนอข่าวดังกล่าว และมีการทำนายว่า วันออกพรรษาจะมีปรากฏการณ์พญานาคเล่นน้ำในบึงโขงหลงอีกครั้ง และอาจจะเกิดปรากฏการณ์บั้งไฟพญานาคในบึงโขงหลง ซึ่งโดยทั่วไปบั้งไฟพญานาคจะขึ้นในแม่น้ำโขงในจังหวัดหนองคายในวันออกพรรษาของทุกปี

นอกจากนั้นยังมีภูลังกาและสถานที่สวยงามบนภูหลายแห่ง เช่น เจดีย์หลวงปู่เสาร์ กันตสีโล เจดีย์หลวงปู่วัง ฐิติสาโร พระแกะสลักบนหน้าผาภูลังกา น้ำตก และสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติอีกหลายแห่ง

## อ้างอิง
 


บึงโขงหลง
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–ลาว
อุทยานแห่งชาติกีนาบาลู

**อุทยานแห่งชาติกีนาบาลู** () เป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรก ๆ ในมาเลเซีย ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2507 และเป็นสถานที่แห่งแรกในมาเลเซียที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2543 เนื่องจากถือว่าเป็นสถานที่ที่มีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดแห่งหนึ่งในโลก

อุทยานแห่งนี้ตั้งอยู่ที่ชายฝั่งด้านตะวันตกของรัฐซาบะฮ์บนเกาะบอร์เนียว ทางตะวันออกของมาเลเซีย มีพื้นที่ 754 ตารางกิโลเมตร หรือ 471,250 ไร่ อยู่รอบ ๆ ภูเขากีนาบาลูซึ่งสูง 4,095.2 เมตร และเป็นภูเขาที่สูงที่สุดบนเกาะบอร์เนียว

ภายในอุทยานเป็นแหล่งที่อยู่ของพันธุ์พืชและสัตว์หลากหลายชนิด โดยแบ่งเขตแหล่งที่อยู่ออกตามสภาพทางภูมิศาสตร์ออกได้เป็น 4 เขต ได้แก่ ป่า lowland dipterocarp ป่าสนเขา ทุ่งหญ้าบนที่สูง และพุ่มไม้บนยอดเขา บริเวณภูเขาเป็นแหล่งที่พบกล้วยไม้และพืชกินแมลงหลายสายพันธุ์ ที่มีชื่อเสียงคือสายพันธุ์ *[[Nepenthes rajah]]* และยังเป็นถิ่นอาศัยของสัตว์ประจำถิ่นอีกมากมาย เช่น ปลิงแดงยักษ์กีนาบาลู ไส้เดือนยักษ์กีนาบาลู นกเขียวก้านตองปีกสีฟ้ากีนาบาลู

## ที่ทำการอุทยาน
left|thumb|ชั้นหินที่เป็นด่างจัด (สีแสด) ในอุทยานแห่งชาติกีนาบาลู (สีเขียว)

ที่ทำการอุทยานอยู่ห่างจากโกตากีนาบาลู 88 กิโลเมตร เข้าถึงได้ง่ายจากทางด่วน ตั้งอยู่ที่ชายขอบเขตอุทยานด้านทิศใต้ บนระดับความสูง 1,563 เมตร

บริการที่ทำการเป็นที่ตั้งของสถานพักตากอากาศ ร้านอาหาร และศูนย์แสดงนิทรรศการ นักปีนเขาและผู้มาเยี่ยมชมที่ต้องการค้างคืนภายในอุทยานจะต้องลงทะเบียนที่ที่ทำการเสียก่อน

หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ
หมวดหมู่:IUCN ประเภท II
หมวดหมู่:อุทยานแห่งชาติ
เดือนอ้าย

**เดือน 1** คือเดือนแรกของปี (ทางล้านนาเดิมจะเรียกว่า เดือนเกี๋ยง ซึ่งเป็นเดือน 11 ของไทย) อาจหมายถึงเดือนมกราคมตามปฏิทินกริกอเรียน หรือเดือนแรกตามปฏิทินจันทรคติ และเนื่องจากปฏิทินจันทรคติกำหนดตามดิถีจันทร์ เดือน 1 จึงไม่ตรงกันทุกปีเมื่อเทียบกับปฏิทินสุริยคติแบบกริกอเรียน แบ่งได้เป็น

## ปฏิทินจันทรคติไทย
ตามปฏิทินจันทรคติไทย เดือน 1 หรือเดือนอ้ายมักเริ่มในเดือนพฤศจิกายนหรือธันวาคม มี 29 วัน คือ ตั้งแต่ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 1 ถึงแรม 14 ค่ำ เดือน 1 มีช่วงเวลาดังนี้
* 12 ธันวาคม พ.ศ. 2547 - 9 มกราคม พ.ศ. 2548
* 2 ธันวาคม พ.ศ. 2548 - 30 ธันวาคม พ.ศ. 2548
* 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 - 19 ธันวาคม พ.ศ. 2549
* 10 ธันวาคม พ.ศ. 2550 - 7 มกราคม พ.ศ. 2551
* 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 - 26 ธันวาคม พ.ศ. 2551

## ปฏิทินจีน
ตามปฏิทินจีน เดือน 1 มักเริ่มในเดือนมกราคมหรือกุมภาพันธ์ วันแรกของเดือนตรงกับตรุษจีน พร้อมกับเปลี่ยนปีนักษัตรตามคติจีน มีช่วงเวลาดังนี้
* 22 มกราคม พ.ศ. 2547 - 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547
* 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 - 9 มีนาคม พ.ศ. 2548
* 29 มกราคม พ.ศ. 2549 - 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549
* 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 - 18 มีนาคม พ.ศ. 2550
* 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 - 7 มีนาคม พ.ศ. 2551

## อ้างอิง

* 

1
ท่าอากาศยานนานาชาติแวนคูเวอร์

**ท่าอากาศยานนานาชาติแวนคูเวอร์** (; ) ตั้งอยู่ที่ริชมอนด์, บริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา ห่างจากตัวเมืองแวนคูเวอร์ประมาณ 15 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานหลักของแอร์แคนาดา และเป็นท่าอากาศยานรองของเวสต์เจ็ต

แวนคูเวอร์ ยังเป็น 1 ใน 8 ของท่าอากาศยานในแคนาดา ที่เป็นที่ตั้งของด่านตรวจลงตราล่วงหน้าของสหรัฐอเมริกา

## สายการบินและจุดหมายปลายทาง
### Domestic terminal
Gates: A1-A5, B11-B22, C32-42, C50-C52. (C50-C52 are gates which can be used for international flights.)

### International terminal
Gates: D50-D78 (D71-D78 are gates which can be used for transborder flights.)
Note: US-bound flights from this terminal do not go through border preclearance.

### Preclearance transborder terminal
Gates: E71-E96 ( E71-E78 are gates between the international and transborder terminals.)
Note: US-bound flights from this terminal pass through border preclearance.

### South terminal

### Cargo only carriers

### Proposed airlines
[thumbnail|[Philippine Airlines Airbus A340 approaching Vancouver International Airport]]
* Aeroflot (Moscow-Sheremetyevo) [subject to government approval]
* Air China (Beijing-Capital) [subject to government approval]
* Air India (Amritsar, Delhi) [subject to government approval]
* All Nippon Airways (Tokyo-Narita)
* Asiana Airlines (Seoul-Incheon),
* China Airlines (Taipei-Taoyuan)
* China Eastern Airlines (Shanghai-Pudong)
* China Southern Airlines (Guangzhou) July 2009 [subject to government approval]
* Emirates Airline (Dubai), subject to changes to bilateral agreement between the United Arab Emirates and Canada
** Emirates' intent to begin service to YVR was disclosed by Tony Gugliotta, Senior Vice President of Marketing and Commercial Development for YVR on March 7, 2007, at which time it was also noted that some other carriers, specifically Korean Air and Philippine Airlines, also planned to increase their frequencies to YVR once agreements with the airlines home governments are completed (Vancouver Province newspaper)
NOTE: both KAL and PAL have announced increases in their services to YVR to daily.
* Etihad Airways (Abu Dhabi), plans to eventually fly to Vancouver once bilateral agreements between the UAE and Canada have changed
* Jet Airways (Delhi, Brussels) (subject to government approval]
* Kingfisher Airlines (Delhi) [subject to government approval]
* Qantas (Sydney) [will restart route when Boeing 787-9 are put into service]
* Qatar Airways (Doha) [subject to government approval]
* Thai Airways (Bangkok-Suvrnabhumi, Seoul-Incheon) July 2022 agreements beteen Thailand and Canada [subject to government approval]
* Turkish Airlines (Istanbul)
* Vietnam Airlines (Ho Chi Minh City) [subject to government approval]

### Cancelled terminal
* Malaysia Airlines (Kuala Lumpur-International, Taipei-Taoyuan)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ท่าอากาศยานนานาชาติแวนคูเวอร์

ว
ว
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐบริติชโคลัมเบีย
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2474
เดือน 3

**เดือน 3** คือเดือนที่สามของปี อาจหมายถึงเดือนมีนาคมตามปฏิทินกริกอเรียน หรือเดือนที่สามตามปฏิทินจันทรคติ และเนื่องจากปฏิทินจันทรคติกำหนดตามดิถีจันทร์ เดือน 3 จึงไม่ตรงกันทุกปีเมื่อเทียบกับปฏิทินสุริยคติแบบกริกอเรียน แบ่งได้เป็น

## ปฏิทินจันทรคติไทย
ตามปฏิทินจันทรคติไทย เดือน 3 มักเริ่มในเดือนมกราคมหรือกุมภาพันธ์ มี 29 วัน คือ ตั้งแต่ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 3 ถึงแรม 14 ค่ำ เดือน 3 มีช่วงเวลาดังนี้
* 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 - 9 มีนาคม พ.ศ. 2548
* 30 มกราคม พ.ศ. 2549 - 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549
* 19 มกราคม พ.ศ. 2550 - 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550
* 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 - 6 มีนาคม พ.ศ. 2551
* 26 มกราคม พ.ศ. 2552 - 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552
วันสำคัญในเดือนนี้คือวันมาฆบูชา ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 หากปีใดมีอธิกมาส (มีเดือน 8 สองหน) วันมาฆบูชาจะเลื่อนไปยังวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 4

## ปฏิทินจีน
ตามปฏิทินจีน เดือน 3 มักเริ่มในเดือนมีนาคมหรือเมษายน มีช่วงเวลาดังนี้
* 9 เมษายน พ.ศ. 2548 - 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2548
* 29 มีนาคม พ.ศ. 2549 - 27 เมษายน พ.ศ. 2549
* 17 เมษายน พ.ศ. 2550 - 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
* 6 เมษายน พ.ศ. 2551 - 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2551
* 27 มีนาคม พ.ศ. 2552 - 24 เมษายน พ.ศ. 2552

## อ้างอิง

* 

3
เดือนยี่

**เดือน 2** คือเดือนที่สองของปี อาจหมายถึงเดือนกุมภาพันธ์ตามปฏิทินกริกอเรียน หรือเดือนที่สองตามปฏิทินจันทรคติ และเนื่องจากปฏิทินจันทรคติกำหนดตามดิถีจันทร์ เดือน 2 จึงไม่ตรงกันทุกปีเมื่อเทียบกับปฏิทินสุริยคติแบบกริกอเรียน แบ่งได้เป็น

## ปฏิทินจันทรคติไทย
ตามปฏิทินจันทรคติไทย เดือน 2 หรือเดือนยี่มักเริ่มในเดือนธันวาคมหรือมกราคม มี 30 วัน คือ ตั้งแต่ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 2 ถึงแรม 15 ค่ำ เดือน 2 มีช่วงเวลาดังนี้
* 10 มกราคม พ.ศ. 2548 - 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548
* 31 ธันวาคม พ.ศ. 2548 - 29 มกราคม พ.ศ. 2549
* 20 ธันวาคม พ.ศ. 2549 - 18 มกราคม พ.ศ. 2550
* 8 มกราคม พ.ศ. 2551 - 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551
* 27 ธันวาคม พ.ศ. 2551 - 25 มกราคม พ.ศ. 2552

## ปฏิทินจีน
ตามปฏิทินจีน เดือน 2 มักเริ่มในเดือนกุมภาพันธ์หรือมีนาคม มีช่วงเวลาดังนี้
* 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 - 20 มีนาคม พ.ศ. 2547
* 10 มีนาคม พ.ศ. 2548 - 8 เมษายน พ.ศ. 2548
* 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 - 28 มีนาคม พ.ศ. 2549
* 19 มีนาคม พ.ศ. 2550 - 16 เมษายน พ.ศ. 2550
* 8 มีนาคม พ.ศ. 2551 - 5 เมษายน พ.ศ. 2551

## อ้างอิง

* 

2
เดือน 4

**เดือน 4** คือเดือนที่สี่ของปี อาจหมายถึงเดือนเมษายนตามปฏิทินกริกอเรียน หรือเดือนที่สี่ตามปฏิทินจันทรคติ และเนื่องจากปฏิทินจันทรคติกำหนดตามดิถีจันทร์ เดือน 4 จึงไม่ตรงกันทุกปีเมื่อเทียบกับปฏิทินสุริยคติแบบกริกอเรียน แบ่งได้เป็น

## ปฏิทินจันทรคติไทย
ตามปฏิทินจันทรคติไทย เดือน 4 มักเริ่มในเดือนกุมภาพันธ์หรือมีนาคม มี 30 วัน คือ ตั้งแต่ขึ้น 1 ค่ำ เดือน 4 ถึงแรม 15 ค่ำ เดือน 4 มีช่วงเวลาดังนี้
* 10 มีนาคม พ.ศ. 2548 - 8 เมษายน พ.ศ. 2548
* 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 - 29 มีนาคม พ.ศ. 2549
* 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 - 18 มีนาคม พ.ศ. 2550
* 7 มีนาคม พ.ศ. 2551 - 5 เมษายน พ.ศ. 2551
* 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 - 25 มีนาคม พ.ศ. 2552
หากปีใดมีอธิกมาส (มีเดือน 8 สองหน) วันมาฆบูชา ซึ่งปกติตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 3 จะถูกเลื่อนมาอยู่ในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 4

## ปฏิทินจีน
ตามปฏิทินจีน เดือน 4 มักเริ่มในเดือนเมษายนหรือพฤษภาคม มีช่วงเวลาดังนี้
* 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 - 6 มิถุนายน พ.ศ. 2548
* 28 เมษายน พ.ศ. 2549 - 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2549
* 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 - 14 มิถุนายน พ.ศ. 2550
* 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 - 3 มิถุนายน พ.ศ. 2551
* 25 เมษายน พ.ศ. 2552 - 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2552

## อ้างอิง

* 

4
ท่าอากาศยานเลโอนาร์โด ดา วินชี-ฟีอูมีชีโน

**ท่าอากาศยานเลโอนาร์โด ดา วินชี-ฟีอูมีชีโน** () หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ **ท่าอากาศยานฟีอูมีชีโน** เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดในอิตาลี ด้วยจำนวนผู้โดยสาร 35,226,351 คนใน พ.ศ. 2551 ตั้งอยู่ในเมืองฟีอูมีชีโน ห่างจากศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ของโรม 35 กิโลเมตร

นอกจากนี้ ยังเป็นท่าอากาศยานที่มีผู้โดยสารคับคั่งมากเป็นอันดับที่ 27 ของโลกใน พ.ศ. 2552 และเป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินอัลอิตาเลีย

ชื่อของท่าอากาศยานชื่อของเลโอนาร์โด ดา วินชี ผู้เชี่ยวชาญหลากหลายสาขาวิชาชาวอิตาลี ผู้ออกแบบต้นแบบของเฮลิคอปเตอร์และเครื่องจักรมีปีกบินได้เป็นคนแรกของโลก

## อาคารผู้โดยสาร สายการบิน และจุดหมายปลายทาง

## การขนส่งภาคพื้นดิน

220px|thumb|สถานีรถไฟท่าอากาศยานฟีอูมีชีโน

ท่าอากาศยานเลโอนาร์โด ดา วินชี อยู่ห่างจากศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ของโรมเป็นระยะทางถนนรถยนต์ประมาณ 35 กิโลเมตร มีทางหลวงพิเศษเอ 91 โรม-ฟีอูมีชีโน ความกว้างหกช่องทางเป็นเส้นทางเข้าถึงท่าอากาศยาน และมีรถประจำทางและรถแท็กซี่คอยรับส่งเป็นจำนวนมาก

ที่อาคารผู้โดยสารมีสถานีสำหรับรถไฟด่วนเลโอนาร์โดที่ดำเนินงานโดย Trenitalia วิ่งไปยังปลายทางที่สถานีเตร์มินีในโรมโดยไม่จอดสถานีระหว่างทาง ใช้เวลา 30 นาที นอกจากนี้ยังมีรถไฟท้องถิ่นที่ออกจากท่าอากาศยานทุก 15 นาที โดยจอดทุกสถานี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Leonardo da Vinci-Fiumicino Airport  (English)
* Boeing Company's listing of Fiumicino Airport, its runways, and noise abatement procedures
* Airport information from World Aeronautical Database 
* UK team to plan Rome Fiumicino international terminal expansion

หมวดหมู่:ท่าอากาศยานในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:เลโอนาร์โด ดา วินชี
หมวดหมู่:การขนส่งในโรม
ท่าอากาศยานมิลานมัลเปนซา

**ท่าอากาศยานมิลาโนมัลเปนซา** (Aeroporto internazionale Milano-Malpensa) ตั้งอยู่ที่เมืองวาแรส ในแคว้นลอมบาร์เดีย ประเทศอิตาลี รองรับการจราจรทางอากาศของเมืองมิลาน เป็นท่าอากาศยานที่มีจำนวนผู้โดยสารระหว่างประเทศใช้บริการมากที่สุดของอิตาลี แต่ในส่วนของจำนวนผู้โดยสารรวมทั้งหมดจะเป็นรองท่าอากาศยานเลโอนาร์โด ดา วินชี-ฟิอูมิชิโน

มัลเปนซา ยังเป็นท่าอากาศยานหลักของอัลอิตาเลีย สายการบินแห่งชาติของอิตาลี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ท่าอากาศยานมิลาโนมัลเปนซา 

ม
ม
เออร์ซูลา แอนเดรส

[thumb|right|180px|ภาพของ เออร์ซูลา แอนเดรส ถ่ายไว้เมื่อ [พ.ศ. 2549]]

**เออร์ซูลา แอนเดรส** (Ursula Andress) เป็นนักแสดงชาวสวิส เกิดเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2478 (ค.ศ. 1936) ที่กรุงแบร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เธอเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากการรับจ้างเป็นนางแบบในกรุงโรม และต่อมาก็เริ่มเข้าสู่วงการภาพยนตร์และละครอิตาลี และในที่สุดก็ได้เริ่มเข้าสู่วงการภาพยนตร์สากล แต่ก็ยังไม่ทำให้เธอโด่งดังเท่าใด บทบาทที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของเธอและทำให้เธอโด่งดัง คือบท ผู้หญิงของบอนด์คนแรก คือ ฮันนี ไรเดอร์ ในภาพยนตร์เรื่อง พยัคฆ์ร้าย 007 แสดงคู่กับ ฌอน คอนเนอรี่

เธอแต่งงานใน พ.ศ. 2500 กับดาราและผู้กำกับ ชื่อ จอห์น ดีเร็ค (John Derec) และหย่าใน พ.ศ. 2509

อ
หมวดหมู่:ชาวสวิสเชื้อสายเยอรมัน
หมวดหมู่:บุคคลจากแบร์น
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2478
ท่าอากาศยานโบโลญญา

**ท่าอากาศยานโบโลญญา** () หรือ **ท่าอากาศยานโบโลญญา กูกลีเอลโม มาร์โคนี** ()  ตั้งอยู่ห่างจากเมืองโบโลญญา ในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา ประเทศอิตาลี ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 6 กิโลเมตร (3.75 ไมล์) โดยท่าอากาศยานแห่งนี้ตั้งชื่อตามวิศวกรไฟฟ้าชาวอิตาลี กูกลีเอลโม มาร์โคนี ผู้ซึ่งได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ในปีพ.ศ. 2452

## สถิติ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Official website
* 

บ
ท่าอากาศยานนานาชาติมาร์โค โปโล

**ท่าอากาศยานนานาชาติมาร์โค โปโล** (Aeroporto Marco Polo di Venezia) หรือ ท่าอากาศยานเวนิส (Aeroporto di Venezia-Tessera) ตั้งอยู่ที่เมืองเทสเซรา ในแคว้นเวเนโต ประเทศอิตาลี ใกล้กับเมืองเวนิส ตั้งชื่อตามนักเดินทางชาวเวเนเชียน มาร์โค โปโล

## อ้างอิง

ม
ท่าอากาศยานนานาชาติตูริน

**ท่าอากาศยานนานาชาติตูริน-คาเซลลี ซานโดร เปร์ตินี** (Aeroporto internazionale Sandro Pertini di Torino-Caselle) หรือ ท่าอากาศยานนานาชาติตูริน (Aeroporto di Torino-Caselle) ตั้งอยู่ที่เมืองคาเซลลี, ตูริน ในแคว้นพีดมอนต์ ประเทศอิตาลี เป็นท่าอากาศยานหลักของแอร์วัน

ท่าอากาศยานแห่งนี้ตั้งชื่อตามอดีตประธานาธิบดีคนที่ 7 ของอิตาลี อเล็กซานโดร เปร์ตินี

## อ้างอิง

ต
กลุบอัตเลติโกริเบร์เปลต

**กลุบอัตเลติโกริเบร์เปลต** หรือ **ริเวอร์เพลต** () เป็นทีมสโมสรฟุตบอลที่ใหญ่ทีมหนึ่งในอาร์เจนตินา ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1901 ที่ตั้งของสโมสรอยู่ในกรุงบัวโนสไอเรส ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศอาร์เจนตินา คำว่าริเบร์เปลต (ริเวอร์เพลต) ที่ใช้ในภาษาอังกฤษหมายถึงริโอเดลาปลาตาซึ่งเป็นชื่อแม่น้ำและชะวากทะเลใกล้กับกรุงบัวโนสไอเรส เป็นหนึ่งในห้าของสโมสรฟุตบอลใหญ่ในอาร์เจนตินา (อีก 4 สโมสรคือโบกายูนิออร์ส, อินเดเปนดิเอนเต, ราซิน และซานโลเรนโซ)

สโมสรริเบร์เปลต ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1901 ใกล้กับลาโบกาซึ่งเป็นที่ตั้งของสโมสรฟุตบอลโบกายูนิออร์ส แต่ในภายหลังสโมสรริเบร์เปลตได้ย้ายไปอยู่ที่ย่านนุญเญซ ทางตอนเหนือของกรุงบัวโนสไอเรส ในปี ค.ศ. 1923

โดยริเบร์เปลตมีสโมสรคู่ปรับคือ โบกายูนิออร์ส

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  


หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในประเทศอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2444
ท่าอากาศยานเวโรนา

**ท่าอากาศยานเวโรนา-วิลลาฟรองคา วาเลริโอ คาตูลโล** (Aeroporto Valerio Catullo di Verona-Villafranca) หรือ ท่าอากาศยานเวโรนา (Aeroporto di Verona-Villafranca) ตั้งอยู่ที่เมืองเวโรนา ในแคว้นเวเนโต ประเทศอิตาลี ห่างจากตัวเมืองประมาณ 12 กิโลเมตร

ท่าอากาศยานแห่งนี้ตั้งชื่อตาม กาอิโอ วาเลริโอ คาตูลโล กวีชาวโรมัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ท่าอากาศยานเวโรนา

ว
กูกอล

**กูกอล** (อังกฤษ: googol) หมายถึง จำนวนมหาศาล (large number) จำนวนหนึ่งซึ่งมีค่าเท่ากับ 10100 นั่นคือมีเลข 1 แล้วตามด้วยเลข 0 อีก 100 ตัวในเลขฐานสิบ คือ **10,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000** มีคำอ่านว่า *หนึ่งหมื่นล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้าน* หรือ *หนึ่งร้อยอุปปละ* หรืออาจะทับศัพท์ว่า *หนึ่งกูกอล*

## ศัพทมูลวิทยา
คำนี้ถูกกำหนดขึ้นใน ค.ศ. 1920 โดยเด็กอายุ 9 ขวบชื่อว่า มิลทัน ซิรอตทา (Milton Sirotta) หลานชายของนักคณิตศาสตร์ชาวอเมริกัน เอดเวิร์ด แคสเนอร์ (Edward Kasner) ซึ่งแคสเนอร์เป็นคนเสนอแนวความคิดนี้ให้เป็นที่รู้จักในหนังสือ *Mathematics and the Imagination (คณิตศาสตร์กับจินตนาการ) *

กูกอลมีอันดับของปริมาณ (order of magnitude) เท่ากับแฟกทอเรียลของ 70 (70! ≈ 1.198 กูกอล ≈ 10100.0784) และตัวประกอบเฉพาะของกูกอลก็มีเพียง 2 กับ 5 เป็นจำนวน 100 คู่ สำหรับเลขฐานสองต้องใช้ถึง 333 บิตในการบันทึกค่านี้

กูกอลมักไม่มีนัยสำคัญในทางคณิตศาสตร์โดยเฉพาะ แต่ก็อาจมีประโยชน์เมื่อใช้เปรียบเทียบกับปริมาณมหาศาลอื่นๆ เช่น จำนวนอนุภาคภายในอะตอมในเอกภพที่มองเห็น หรือจำนวนความน่าจะเป็นทั้งหมดของการเล่นหมากรุก แคสเนอร์สร้างขึ้นเพื่อแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างจำนวนมหาศาลกับอนันต์

กูเกิล (Google) ที่ทำหน้าที่เป็นเครื่องมือค้นหาบนอินเทอร์เน็ต ได้รับแรงบันดาลใจจากชื่อของจำนวนนี้ แลร์รี เพจ (Larry Page) หนึ่งในผู้ก่อตั้งกูเกิลกล่าวว่า เขาหลงใหลในคณิตศาสตร์และจำนวนกูกอล แต่เขาก็ตั้งชื่อเว็บไซต์เป็น "กูเกิล" ด้วยเหตุที่ว่าเขาสะกดชื่อผิด

## กูกอลที่หดเล็กลง
ในขณะที่คำนี้ได้เผยแพร่ออกไปใน ค.ศ. 1920 กูกอลจึงดูเหมือนจำนวนมหาศาลที่หาค่าเปรียบมิได้ แต่ปัจจุบันการประดิษฐ์คอมพิวเตอร์ที่เร็วขึ้นและการคิดค้นขั้นตอนวิธีให้คำนวณเร็วขึ้น การคำนวณในระดับจำนวนกูกอลจึงสามารถทำได้เป็นนิจ แม้แต่ปัญหาที่ยากยิ่งในการแยกตัวประกอบเฉพาะของตัวเลขจำนวน 100 หลักก็สามารถทำได้ แต่อย่างไรก็ตาม การเพิ่มค่าขึ้นหรือการลดค่าลงทีละกูกอลนั้นยังไม่สามารถก้าวไปถึงได้

## กูกอลเพลกซ์
: *ดูบทความหลักที่ [[กูกอลเพลกซ์]]*
กูกอลเพลกซ์ เป็นจำนวนที่มีเลข 1 แล้วตามด้วยเลข 0 เป็นจำนวน 1 กูกอลตัว หรือหมายถึง 10 ยกกำลัง 1 กูกอล
: \mbox{googolplex} = {10}^{\mbox{googol}} = {10}^{({10}^{100})}

## การเปรียบเทียบกับจำนวนมหาศาลอื่นๆ
* กูกอลมีค่ามากกว่าจำนวนอนุภาคในเอกภพที่มองเห็น ซึ่งสามารถประมาณค่าได้อยู่ระหว่าง 1079 ถึง 1081 ถึงแม้การเปรียบเทียบนี้อาจจะมีข้อโต้แย้ง เนื่องจากนักดาราศาสตร์ยังไม่ค้นพบมวลสารทั้งหมดในเอกภพ ซึ่งทำให้เกิดความเป็นไปได้ว่าจำนวนอนุภาคอาจมีมากกว่ากูกอล
* *กูกอลน้อย (little googol) * มีค่าเท่ากับ 2100 หรือ 1,267,650,600,228,229,401,496,703,205,376 (ประมาณ 1.267×1030) ในขณะที่ *กูกอลเพลกซ์น้อย (little googolplex) * มีค่าเท่ากับ 2^{2^{100}} หรือประมาณ10^{3.8 \times 10^{29}}
* เลขอาโวกาโดร เป็นจำนวนมหาศาลที่เป็นที่รู้จักในทางเคมีและฟิสิกส์ มีค่าประมาณ (6.02214179±0.00000030) ×1023 ซึ่งมีค่าน้อยกว่ากูกอลอย่างมาก
* หลุมดำสามารถระเหยหายไปได้ตามทฤษฎีการแผ่รังสีของฮอว์คิง ดังนั้นหลุมดำมหึมาอันหนึ่งๆ อาจต้องใช้เวลาเป็นกูกอลปีจนกว่าจะระเหยหายไปหมด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 

หมวดหมู่:จำนวนขนาดใหญ่
หมวดหมู่:จำนวนเต็ม
ท่าอากาศยานนานาชาติบาห์เรน

**ท่าอากาศยานนานาชาติบาห์เรน** (อาหรับ: مطار البحرين الدولي) ตั้งอยู่ที่เกาะอัล มูฮาร์รัก ทางตอนเหนือสุดของมานามา ประเทศบาห์เรน เป็นท่าอากาศยานหลักของกัลฟ์แอร์

## สายการบิน
* กัลฟ์แอร์
* กาตาร์แอร์เวย์
* กิชแอร์
* คาเธย์แปซิฟิก
* คูเวตแอร์เวย์
* เคแอลเอ็ม
* ซาอุดิอาระเบียนแอร์ไลน์
* ซีเรียนอาหรีบแอร์ไลน์
* ไซปรัสแอร์ไลน์
* เตอร์กิชแอร์ไลน์
* บริติช แอร์เวย์
* บิมานบังกลาเทศแอร์ไลน์
* ปากีสถานอินเตอร์เนชั่นเนลแอร์ไลน์
* มาเลเซียแอร์ไลน์
* มาฮานแอร์
* โมนาชแอร์ไลน์
* เยเมเนีย
* รอยัลจอร์แดเนียน
* ลุฟต์ฮันซา
* ศรีลังกันแอร์ไลน์
* อินเดียนแอร์ไลน์
* อียิปต์แอร์
* เอติฮัดแอร์เวย์
* เอมิเรตส์
* แอร์อาระเบีย
* แอร์อินเดีย
** แอร์อินเดียเอ็กซ์เพรส
* โอมานแอร์

### สายการบินขนส่งสินค้า
* ดีเอชแอล
* เฟดเอ็กซ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ท่าอากาศยานนานาชาติบาห์เรน 

บ
ท่าอากาศยานนิวคาสเซิล

**ท่าอากาศยานนิวคาสเซิล** (Newcastle Airport) ตั้งอยู่ที่เมืองนิวคาสเซิล สหราชอาณาจักร ห่างจากตัวเมืองไปทางเหนือประมาณ 11 กิโลเมตร (6 ไมล์) เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่เป็นอันดับ 10 ของสหราชอาณาจักร

## อ้างอิง

น
หมวดหมู่:ท่าอากาศยานที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2478
ท่าอากาศยานนานาชาติเวียนนา

**ท่าอากาศยานนานาชาติเวียนนา** (เยอรมัน: Flughafen Wien-Schwechat) ตั้งอยู่ที่กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 18 กิโลเมตร (11 ไมล์) เป็นท่าอากาศยานหลักของออสเตรียนแอร์ไลน์ และระดับแอร์ไลน์

## อ้างอิง

ว
นาตาชา เบดิงฟิลด์

**นาตาชา เบดิงฟิลด์** () เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981 ผลงานอัลบั้มแรก ‘Unwritten’ ที่ขายได้ 3 รางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว (Platinum) ออกขายในปี 2004

เพลง ‘Unwritten’ เข้าชาร์ท UK Album Chart ในอันดับที่ 1 ทันทีที่ออกวางขาย มีซิงเกิลฮิตคือ ‘Single’, ‘These Words’ และ ‘Unwritten’ ก่อนที่เพลงนี้จะเป็นเพลงอันดับ 1 ในฝั่งอเมริกาบนชาร์ทบิลบอร์ด และเป็นเพลงที่ถูกเปิดมากที่สุดอีกเพลงหนึ่งทางคลื่นสถานีวิทยุที่นั่น 

เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ ในสาขา Best Female Pop Vocal Performance ส่วนยอดขายอัลบั้ม ‘Unwritten’ ในอเมริกานั้นมากถึง platinum เช่นกัน กับยอดขายของอัลบั้มแรกที่มากกว่า 6.5 ล้านแผ่นทั่วโลกของอัลบั้ม ‘Unwritten’ 

อัลบั้มชุดที่สองในชื่อ ‘N.B’  อัลบั้มชุดใหม่นี้ได้สะท้อนความเป็นตัวตนของเธอในหลายๆ แง่มุม แต่ละเพลงพูดถึงเรื่องราว “ความสัมพันธ์” และประสบการณ์ต่างๆ ที่ผ่านมาของเธอ ไม่ว่าจะเป็นเพลงช้าซึ้งๆ อย่าง ‘Soulmate’ ไปจนถึงเพลงที่มีจังหวะจะโคนสนุกๆ อย่าง ‘How Do You Do’ และซิงเกิลแรกติดหูอย่าง ‘I Wanna Have Your Babies’ 

อัลบั้มชุดนี้บันทึกเสียงในลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา โดย นาตาชา รับหน้าที่ร่วมแต่งและโปรดิวซ์อัลบั้มชุดนี้ ร่วมกับโปรดิวเซอร์ และ ศิลปินดังๆ หลายราย ไม่ว่าจะเป็น Mike Elizondo (โปรดิวซ์ให้ Eminem/Dre/50Cent), Adam Levine (นักร้องนำ มารูน ไฟฟ์ ที่มาร่วมร้องในเพลง “Say It Again”), ร่วมด้วยโปรดิวเซอร์ที่เคยทำงานร่วมกันมาแล้วในชุดแรกอย่าง Steve Kipner (โปรดิวซ์เพลง ‘These Words’) Danielle Brisbois (ที่โปรดิวซ์เพลง ‘Unwritten’)

## ผลงานอัลบั้ม
* Unwritten (2004)
* N.B. (2007)
* Pocketful of Sunshine (2008)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:นักร้องอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลเวสต์ซัสเซกซ์
แมนิกสตรีตพรีชเชอส์

**แมนิกสตรีตพรีชเชอส์** () คือวงอัลเทอร์เนทีฟร็อกจากเวลส์ ก่อตั้งวงในปี 1986 มีบทบาทสำคัญกับยุคบริทป็อปเป็นวงที่ได้รับความนิยมสูงอีกวงหนึ่งของอังกฤษในปลายยุค 1990 นักฟังเพลงรู้จักพวกเขาในฐานะวงปัญญาชนที่ทำเพลงวิพากษ์วิจารณ์การเมือง

วงประกอบด้วยสมาชิก เจมส์ ดีน แบรดฟิลด์ (ร้อง, กีตาร์), นิกกี ไวร์ (เบส, ร้องในบางครั้ง) และ ฌอน มัวร์ (กลอง, ร้องประสาน, ทรัมเปตในบางครั้ง) เดิมทีพวกเขามี 4 คน กับสมาชิกอีกคนคือริชชี เอดเวิร์ดส นักแต่งเพลงและกีตาร์ริทึม ที่หายตัวไปตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995 ต่อมามีการสมมติฐานว่าเขาเสียชีวิตแล้วในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2008

## ประวัติ
ในยุคแรก ดนตรีของ The Manics ถูกจัดไว้ในพวกพังค์-ร็อก ซึ่งการเปลี่ยนแปลงซาวน์ดนตรีต่อมาพวกเขาถูกจัดไว้ในกลุ่มอัลเทอร์เนทีฟ ร็อก และมีแฟนเพลงเหนียวแน่นไม่เฉพาะในอังกฤษ แต่ยังข้ามมาถึงญี่ปุ่น อเมริกา ไม่เว้นแต่ในราชอาณาจักรไทยที่ทำให้เกิดกระแสดนตรีอัลเทอร์เนทีฟขึ้นมา มือกีตาร์และนักแต่งเพลงคนสำคัญของวง Richey James Edwards หายตัวไปอย่างลึกลับในปี 1995 และไม่มีใครพบเขาเลยนับตั้งแต่บัดนั้น

จากการเติบโตมาในย่านแบล็ควูด ทางตอนใต้ของเวลส์ ในช่วงที่มีการสไตรค์ของชาวเหมืองในยุค 1980s The Manics จึงวางตัวเองเป็นวงสังคมนิยม เป็นกระบอกเสียงในชนชั้นแรงงาน ซึ่งสะท้อนจากเนื้อหาของเพลงและบทบาททางสังคมการเมืองของพวกเขา และต่อไปนี้คือเรื่องราวของ The Manic Street Preachers จากคำบอกเล่าของ Nicky Wire มือเบสและนักแต่งเพลงของวง "นับตั้งแต่ Everything Must Go และ This Is My Truth Tells Me Your เราพยายามที่จะลดตัวเองลงให้เท่ากับก้อนยางเล็กๆ ในการทำ Send Away The Tigers เรากลับไปนั่งฟังงานเก่าๆ อย่าง Everything Must Go และแม้แต่งานในอุดมคติของวัยหนุ่มสาวอย่าง ‘Generation Terrorists’ เอาตัวเองกลับไปเด็กอายุ 18 หรือ 21 อีกครั้ง การเสียดสีแดกดันเป็นเรื่องฉลาด แต่เรามาถึงจุดที่ว่ามันไม่ได้ช่วยอะไรขึ้นมาถ้าเราอยู่ในวงดนตรี"

ปี 2007 ได้ออกอัลบั้ม Send Away The Tigers พวกเขาได้แต่งเพลงทั้งหมดเกือบ 30 เพลงสำหรับอัลบั้มนี้ และเลือก 10 เพลงที่ดีที่สุด แค่ 38 นาทีทั้งอัลบั้ม 
อัลบั้มนี้เริ่มแต่งอัลบั้มนี้ตั้งแต่ปลายปี 2005 และเริ่มบันทึกเสียงเมื่อเดือนมีนาคม 2006 กับ Dave Eringa ที่ Stir Studio ใน Cardiff เวลส์ และ Grouse Lodge ในไอร์แลนด์ อัดเสียงเสร็จเดือนพฤศจิกายน 2006 และมิกซ์เสียงที่แคลิฟอร์เนียโดย Chris Lord-Alge (กรีน เดย์, มาย เคมิคอล โรแมนซ์ )

ซิงเกิลแรกของอัลบั้มคือ ‘Your love alone is not enough ’ โดยได้ Nina Persson แห่งวงเดอะ คาร์ดิแกนส์

## ผลงาน
*Generation Terrorists (1992)
*Gold Against the Soul (1993)
*The Holy Bible (1994) 
*Everything Must Go (1996) 
*This Is My Truth Tell Me Yours (1998)
*Know Your Enemy (2001) 
*Lifeblood (2004) 
*Send Away the Tigers (2007)
*Journal for Plague Lovers (2009)
*Postcards from a Young Man (2010)
*Rewind the Film (2013)
*Futurology (2014)
*Resistance Is Futile (2018)
*The Ultra Vivid Lament (2021)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติเวลส์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2529
หมวดหมู่:วงกลุ่มสี่สหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:วงกลุ่มสามสหราชอาณาจักร
สตีวี วันเดอร์

**สตีวี วันเดอร์**  (Stevie Wonder มีชื่อตามเกิด Stevland Hardaway Judkins ภายหลังเปลี่ยนเป็น Stevland Hardaway Morris) เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1950 เป็นนักร้องชาวอเมริกัน นักประพันธ์เพลง และโปรดิวเซอร์ดนตรี 

สตีวี วันเดอร์มีเพลงติดท็อปเท็น มากกว่า 30 เพลงในอเมริกา ได้รับรางวัลแกรมมี่ 22 ครั้ง ยังได้รับรางวัลออสการ์สาขาเพลงยอดเยี่ยม

สตีวี วันเดอร์ตาบอดมาตั้งแต่เด็ก เขาเซ็นสัญญากับโมทาวน์ตั้งแต่อายุ 11 ปี และเริ่มแสดงและบันทึกเสียงกับค่ายเพลง โดยมีเพลงอันดับ 1 เพลงแรก Fingertips (Pt. 2) ตั้งแต่อายุ 13 ปี และมีเพลงอันดับ 1 ในอเมริการวม 9 เพลง มียอดขายอัลบั้มมากกว่า 100 ล้านชุด นอกจากนั้นเขายังเป็นนักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ให้กับศิลปินดังหลายๆ คน ตัวเขาสามารถเล่นดนตรีได้หลายชนิดเช่น กลอง ,เบสกีตาร์,ออร์แกน,ฮาร์โมนิกา,เปียโน,เครื่องสังเคราะห์เสียง และอื่นๆ โดยเฉพาะเสียงฮาร์โมนิกาของเขาที่เป็นเอกลักษณ์

## มีเดีย

## แหล่งข้อมูลอื่น
* http://www.steviewonder.net/ 

หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักเปียโน
หมวดหมู่:โปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดโมทาวน์เรเคิดส์
หมวดหมู่:นักร้องเสียงเทเนอร์
หมวดหมู่:นักร้องเด็กชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐมิชิแกน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
หมวดหมู่:นักดนตรีตาบอด
คิส (วงดนตรีเกาหลี)

**คิส** ( หรือ K.I.S.S. ) เป็นวงดนตรีเกาหลีแนวป๊อปซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 3 คนคือ Mini, Jini และ Umji

ในปี 2002 ได้ออกซิงเกิลแรกชื่อ "여자 이니까" หรือในชื่อภาษาอังกฤษว่า "Because I'm a girl" และได้กลายเป็นมิวสิกวิดีโอที่แพร่หลายทางอินเทอร์เน็ต จนทำให้วงคิสติดอันดับชาร์ทอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นไม่นานก็ได้ยุบวง โดยมีรายงานว่าเกิดจากการไม่ลงรอยกันภายใน และปัจจุบันมีข่าวจากเว็บไซต์ของ Jini หนึ่งในสมาชิกวงที่เป็นลูกครึ่งเกาหลี - อเมริกันว่าเธอกำลังเจรจาสัญญากับค่ายเพลงอยู่

## ผลงาน
* *อัลบั้มแรก* (พฤศจิกายน 2001)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ Jini 

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเคป็อป
หมวดหมู่:เกิร์ลกรุปเกาหลีใต้
โดนาโต ดันเจโล บรามันเต

thumb|250px|โดนาโต ดันเจโล บรามันเต
**โดนาโต ดันเจโล บรามันเต** (ค.ศ. 1444 - 11 มีนาคม  ค.ศ. 1514) เป็นสถาปนิกชาวอิตาลี ซึ่งเป็นผู้นำรูปแบบหรือสไตล์ที่เรียกว่าเออร์ลี่เรเนซองส์เข้ามาในเมืองมิลาน และไฮเรเนซองส์สู่โรม ซึ่ง ณ โรมแห่งนี้ เขาได้ทำการออกแบบผลงานที่เป็นที่รู้จักทั่วโลกได้แก่มหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ (St. Peter's Basilica) 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1987
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอิตาลี
หมวดหมู่:สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นมาร์เค
วิตรูวิอุส

**วิตรูวิอุส** มีชื่อเต็มว่า **มาร์กุส วิตรูวิอุส ป็อลลิโอ** (; เกิดในช่วง 80-70 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 25 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นนักเขียน สถาปนิก และวิศวกรแห่งอาณาจักรโรมัน เป็นบุคคลที่มีบันทึกเกี่ยวกับประวัติชีวิตส่วนตัวน้อยมาก สิ่งที่คนรุ่นหลังรู้จักเกี่ยวกับตัวเขาคือผ่านผลงานของเขา

วิตรูวิอุสเกิดในสถานภาพราษฎรโรมันเต็มตัว ได้เข้ารับราชการทหารและประจำอยู่ในกองวิศวกรรมซึ่งมีหน้าที่สร้างเครื่องกลต่าง ๆ เพื่อใช้ในการทำสงคราม ต่อมาได้รับการว่าจ้างจากจักรพรรดิเอากุสตุสให้ทำงานกับราชสำนัก วันเวลาของการเสียชีวิตของวิตรูวิอุสนั้นนักประวัติศาสตร์ไม่สามารถหาหลักฐานที่ชัดเจนได้ แสดงให้เห็นถึงความเป็นไปได้ว่า ในยุคสมัยที่เขาอยู่นั้น เขาไม่ได้เป็นคนสำคัญที่มีชื่อเสียงแต่อย่างใด

นักประวัติศาสตร์เชื่อว่า วิตรูวิอุสเป็นผู้เขียนศาสตรนิพนธ์ชื่อ *[[ว่าด้วยสถาปัตยกรรม]]* () โดยเขียนเป็นภาษาละตินและภาษากรีก เป็นงานที่เขียนถวายให้กับจักรพรรดิเอากุสตุส และเป็นหนังสือเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมเพียงเล่มเดียวในยุคนั้นที่มีหลักฐานหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน  

ข้อความเขียนโดยวิตรูวิอุสที่ได้รับการอ้างอิงมากที่สุดและยังคงใช้กันมาต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน คือ สถาปัตยกรรมต้องมีคุณลักษณะสามประการ ได้แก่ ความแข็งแรงมั่นคง (), การใช้ประโยชน์ได้ () และความงาม ()

แนวคิดที่สำคัญอีกประการของวิตรูวิอุสนั้นคือ แนวคิดเกี่ยวกับการมองสถาปัตยกรรมเป็นการสร้างสรรค์เลียนแบบองค์ประกอบของธรรมชาติ เพราะมนุษย์ต้องใช้วัสดุจากธรรมชาติมาสร้างสถาปัตยกรรม ภาษาของสถาปัตยกรรมที่เกิดขึ้นต้องมีความสัมพันธ์กับลักษณะทางธรรมชาติของมนุษย์ ชาวกรีกได้นำหลักการนี้ไปเป็นพื้นฐานในการพัฒนาองค์ประกอบของสถาปัตยกรรมคลาสสิก เช่น เสาแบบดอริก เสาแบบไอออนิก หรือเสาแบบคอรินเทียน ทุกสัดส่วนที่เกิดขึ้นนั้นมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่งานอันเป็นสุดยอดแห่งการสร้างสรรค์ของธรรมชาติ ได้แก่ร่างกายของมนุษย์นั่นเอง แนวคิดเกี่ยวกับร่างกายมนุษย์ดังกล่าวได้รับการนำไปถ่ายทอดเป็นภาพเขียนที่มีชื่อเสียงชื่อ "วิทรูเวียนแมน" หรือมนุษย์วิตรูวิอุส ซึ่งเขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี

## แหล่งข้อมูลอื่น

* The Ten Books on Architecture

หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักเขียนชาวโรมัน
หมวดหมู่:บุคคลในศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล
ฟีลิปโป บรูเนลเลสกี

thumb|200px|รูปปั้นฟีลิปโป บรูเนลเลสกี
**ฟีลิปโป บรูเนลเลสกี** (Filippo Brunelleschi) (ค.ศ. 1377 - 15 เมษายน ค.ศ. 1446) เป็นสถาปนิกชาวอิตาลี และเป็นหนึ่งในสถาปนิกกลุ่มแรกที่เข้าร่วมกระบวนการเรอเนซองซ์ในเมืองฟลอเรนซ์ งานออกแบบส่วนใหญ่ของเขาจะอยู่ที่เมืองฟลอเรนซ์แห่งนี้ บรูเนลเลสกีเป็นสถาปนิกที่โด่งดังและได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในยุคของเขา ผลงานหนึ่งที่สำคัญของเขาอันเป็นสิ่งที่มีอิทธิพลต่อวงการออกแบบสถาปัตยกรรมของโลกมาจนถึงทุกวันนี้คือ การคิดค้นระบบการเขียนแบบทัศนียภาพหรือเพอร์สเปกทีฟ (perspective)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Free audio guide of Brunelleschi's Dome

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1920
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอิตาลี
หมวดหมู่:สถาปนิกในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:บุคคลจากฟลอเรนซ์
แม่น้ำบางตะบูน

**แม่น้ำบางตะบูน** หรือ **คลองบางตะบูน** เป็นลำน้ำสายหนึ่งในอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี มีต้นกำเนิดจากจุดที่คลองไหหลำและคลองบางสามแพรกไหลมารวมกันบริเวณวัดเกาะแก้ว ตำบลบางตะบูนออก ไปลงอ่าวบางตะบูนซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอ่าวไทย มีความยาวประมาณ 4 กิโลเมตร

## อ้างอิง

บางตะบูน
หมวดหมู่:อำเภอบ้านแหลม
กูกอลเพลกซ์

**กูกอลเพลกซ์** () หมายถึง จำนวนมหาศาล (large number) จำนวนหนึ่งซึ่งมีค่าเท่ากับ 10กูกอล หรือ 10^{(10^{100})} นั่นคือมีเลข 1 แล้วตามด้วยเลข 0 อีก 1 กูกอลตัวในเลขฐานสิบ

## ที่มาของชื่อ
ในปี ค.ศ. 1920 หลานชายของนักคณิตศาสตร์ เอดเวิร์ด แคสเนอร์ (Edward Kasner) ที่ชื่อว่า มิลทัน ซิรอตทา (Milton Sirotta) เคยนิยามคำจำกัดความของกูกอลเอาไว้ มิลทันจึงนิยามอีกคำหนึ่งเพิ่มคือกูกอลเพลกซ์ โดยให้ความหมายว่า "เลขหนึ่ง และตามด้วยการเขียนเลขศูนย์ไปจนกว่าคุณจะเหนื่อย"  แคสเนอร์จึงดัดแปลงนิยามนั้นให้มีกฎเกณฑ์เพิ่มขึ้นเป็น "เพราะว่าต่างคนก็ต่างเหนื่อยในเวลาที่ต่างกัน และมันก็เป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ เหมือนการนำคาร์เนรา (นักมวยแชมป์โลก) มาเป็นนักคณิตศาสตร์แทนที่ด็อกเตอร์ไอน์สไตน์ เนื่องจากเขามีความอดทนมากกว่า"

## กูกอลเพลกซ์มากแค่ไหน
หนึ่งกูกอลนั้นก็ยังมากกว่าจำนวนอนุภาคในเอกภพที่มองเห็น ซึ่งมีค่าอยู่ระหว่าง 1079 ถึง 1081 และเมื่อกูกอลเพลกซ์เป็นจำนวนที่มีเลขศูนย์ถึง 10100 ตัว จึงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเขียนหรือเก็บบันทึกกูกอลเพลกซ์ให้เห็นเป็นจำนวนเต็มโดยไม่ใช้รูปเลขยกกำลัง

หรือหากตั้งใจจะพิมพ์จำนวนหลักของกูกอลเพลกซ์ด้วยฟอนต์ขนาด 1 พอยท์ที่อ่านไม่ออก และ 1 พอยท์ของ TeX นั้นกว้าง 0.3514598 มิลลิเมตร นั่นหมายความว่าจะต้องพิมพ์ให้ยาวถึง 3.5×1096 เมตรด้วยขนาดฟอนต์นั้น และเอกภพที่มองเห็นมีเส้นผ่านศูนย์กลางเพียง 7.4×1026 เมตร จึงหมายความว่าจะต้องเขียนหลักทั้งหมดของกูกอลเพลกซ์ยาวประมาณ 4.7×1069 เท่าของเส้นผ่านศูนย์กลางของเอกภพ

## กูกอลเพลกซ์เทียบกับจำนวนอื่น

*เลขการยกกำลังธรรมดา = {10^{10^{100}}}
*สัญกรณ์ลูกศรของคนูธ = 10↑(10↑100)
*สัญกรณ์ลูกศรขวาของคอนเวย์ = 10→(10→100)
*BEAF = (10,(10,100))
*สัญกรณ์ E = E100#2

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:จำนวนขนาดใหญ่
หมวดหมู่:จำนวนเต็ม
องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ

**องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ** () หรือ **ไอยูซีเอ็น** (IUCN) ชื่อเต็มว่า **องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ** (International Union for Conservation of Nature and Natural Resources) เป็นองค์การระหว่างประเทศที่ทำงานด้านการอนุรักษ์ธรรมชาติและการใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างยั่งยืน โดยมีส่วนร่วมในการรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูล วิจัย ทำโครงการภาคสนาม ให้การสนับสนุน และจัดการศึกษา ภายใต้ภารกิจ "ชักจูง กระตุ้น และสงเคราะห์สังคมทั่วโลกให้อนุรักษ์ธรรมชาติ และสร้างความเชื่อมั่นว่า การใช้ทรัพยากรธรรมชาติด้วยประการใด ๆ จะเป็นไปอย่างเสมอภาคและมีความยั่งยืนทางนิเวศ" ("influence, encourage and assist societies throughout the world to conserve nature and to ensure that any use of natural resources is equitable and ecologically sustainable")

หลายสิบปีที่ผ่านมา ไอยูซีเอ็นขยายเป้าหมายออกไปยังการอนุรักษ์ระบบนิเวศ และปัจจุบันได้รวมประเด็นต่าง ๆ ทางด้านการพัฒนาอย่างยั่งยืนเข้าไว้ในโครงการของตนด้วย แต่ไอยูซีเอ็นต่างจากองค์การระหว่างประเทศด้านสิ่งแวดล้อมองค์การอื่น ๆ ตรงที่ไอยูซีเอ็นไม่มีเป้าหมายโดยตรงที่จะระดมการสนับสนุนจากสาธารณชนในการอนุรักษ์ธรรมชาติ แต่พยายามจะชักจูงกิจกรรมของภาครัฐและภาคเอกชนโดยการให้ข้อมูลข่าวสารและคำแนะนำ ตลอดจนการสร้างแนวร่วม ไอยูซีเอ็นมีชื่อเสียงมากในการประมวลและเผยแพร่บัญชีแดงไอยูซีเอ็นเกี่ยวกับสายพันธุ์ที่ถูกคุกคาม (threatened species) ซึ่งมีการประเมินสถานะการอนุรักษ์สิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ต่าง ๆ ทั่วโลก

ไอยูซีเอ็นมีมีสมาชิกเป็นองค์การรัฐบาลและองค์การนอกรัฐบาลกว่า 1,400 แห่ง คณะกรรมการของไอยูซีเอ็นมีนักวิทยาศาสตร์และผู้เชี่ยวชาญเข้าร่วมโดยสมัครใจกว่า 16,000 คน ไอยูซีเอ็นยังมีพนักงานราว 1,000 คนที่ทำงานเต็มเวลาในประเทศกว่า 50 แห่ง ส่วนไอยูซีเอ็นเองนั้นมีสำนักงานใหญ่อยู่ ณ แกลนด์ สวิตเซอร์แลนด์

ไอยูซีเอ็นมีผู้สังเกตการณ์ประจำอยู่ ณ สหประชาชาติ และมีอำนาจให้คำปรึกษาแก่สหประชาชาติ ทั้งมีบทบาทในการบังคับใช้อนุสัญญาระหว่างประเทศหลายฉบับเกี่ยวกับการอนุรักษ์ธรรมชาติและความหลากหลายทางชีวภาพ ไอยูซีเอ็นมีบทบาทในการจัดตั้งกองทุนทั่วโลกเพื่อธรรมชาติ (World Wide Fund for Nature) และศูนย์เฝ้าระวังการอนุรักษ์โลก (World Conservation Monitoring Centre) ไอยูซีเอ็นยังเคยถูกวิจารณ์ที่ให้ความสำคัญแก่ธรรมชาติยิ่งกว่าผู้คนดั้งเดิมในท้องถิ่น ทั้งความสัมพันธ์ใกล้ชิดที่ไอยูซีเอ็นมีต่อภาคธุรกิจในปัจจุบันนั้นก็เป็นที่ถกเถียงกันมาก

ไอยูซีเอ็นจัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1948 ระหว่าง ค.ศ. 1948–1956 ใช้ชื่อว่า **องค์การระหว่างประเทศเพื่อพิทักษ์ธรรมชาติ** (International Union for the Protection of Nature) และระหว่าง ค.ศ. 1990–2008 ใช้ชื่อว่า **องค์การสากลว่าด้วยการอนุรักษ์** (World Conservation Union)

## ดูเพิ่ม
* พื้นที่คุ้มครอง 
* สถานะการอนุรักษ์
* บัญชีแดงไอยูซีเอ็น
* สภาการโบราณสถานระหว่างประเทศ (ICOMOS)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Official website 
* Review of the 2008 Red List of Threatened Species 
* IUCN publications 
* Netherlands Commission for Environmental Assessment
* IUCN Rights-Based Approach to Conservation portal

หมวดหมู่:องค์การสิ่งแวดล้อมระหว่างประเทศ
*
กากยวี

**นิกายการ์จู** หรือ **คากิว** () เป็นนิกายสำคัญนิกายหนึ่งของพุทธศาสนาในทิเบต ซึ่งคําว่าการ์จูเป็นการรวมกันของคําสองคําคือ การ์ หมายถึงอรรถาธิบาย (อุปเทศ) ข้อบัญญัติวจนะ ส่วน จู หมายถึงสายการปฏิบัติที่สืบทอดจากคุรุสู่ศิษย์ไม่ขาดช่วง มีที่มาจากพระวัชรธรได้มอบคําสอนให้กับท่านติโลปะ และท่านติโลปะได้มอบคําสอนให้กับท่านมาร์ปา โชคี โลโด ซึ่งเดินทางไปศึกษาพุทธศาสนานิกายตันตระในอินเดียและเนปาล ศิษย์ที่สืบทอดความรู้และนำมาเผยแพร่ในทิเบตคือมิลาเรปะ คำสอนของนิกายนี้มีทั้งสายสมาธิและสายการฝึกฝนทางปรัชญา

## นิกายย่อย
นิกายการ์จูแบ่งย่อยได้อีกเป็น 4 นิกายคือ
# การ์จู ริเริ่มโดย ซางยูดรักปา ซอนดู ดักปา
# บารอมการ์จู ริเริ่มโดย บารอมทรมาวังจุก ผู้สร้างวัดบารอม
# ฟักดูการ์จู ริเริ่มโดย พักโม่ ดรูปะ โตเจ กยัลโป นิกายนี้แตกย่อยได้อีกเป็น 8 นิกายแต่เหลือในปัจจุบันเพียง 3 นิกายคือ นิกายดรุกปา นิกายดริกุง การ์จูและซังปาการ์จู ส่วนนิกายที่เหลือถูกลืนเข้ากับนิกายอื่น
# กรรมาการ์จู ริเริ่มโดย ดุสุม เค็มปา นิกายนี้มีการสืบทอดตำแหน่งผู้นำโดยการกลับชาติมาเกิด

## คำสอน
นิกายการ์จูมีหลักปฏิบัติเฉพาะนิกายคือ โยคะทั้ง 6 ของนาโรปา จักรสัมภวะ มหากาล มหามุทรา ความแตกต่างของแต่ละนิกายย่อยอยู่ที่วิธีการสอนของอาจารย์ การศึกษาของพระสงฆ์ในนิกายนี้ เน้นเรื่องปัญญาบารมี มาธยมิก การรับรู้ที่ถูกต้อง พระวินัย และปรากฏการณ์วิทยา

## อ้างอิง

* 

หมวดหมู่:ศาสนาพุทธแบบทิเบต
กาจู
ปาร์มา

**ปาร์มา** () เป็นเมืองในจังหวัดปาร์มา แคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา ประเทศอิตาลี มีชื่อเสียงในด้านการผลิตแฮม ชีส และด้านสถาปัตยกรรม เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยปาร์มา และสโมสรฟุตบอลปาร์มา มีประชากร 184,044 คน (ค.ศ. 2009)

หมวดหมู่:เมืองในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา
หมวดหมู่:ปาร์มา
อักษรบูฮิด

**อักษรบูฮิด**หรือมังยัน พัฒนามาจากอักษรกวิของชวา บาหลี และสุมาตรา ซึ่งมาจากอักษรปัลลวะอีกทีหนึ่ง อักษรนี้ยังใช้อยู่ในฟิลิปปินส์ โดยชาวบูฮิดในมินโดโร เขียนจากซ้ายไปขวา ในแนวนอน อักษรแต่ละตัวมีเสียงสระเกาะอยู่ และจะเปลี่ยนเสียงสระเมื่อเพิ่มเครื่องหมายบนพยัญชนะ

## โครงสร้าง
อักษรบูฮิดมีอักษรอิสระ 18 ตัว; พยัญชนะ 15 และสระ 3 ตัว เนื่องจากเป็นอักษรสระประกอบ จึงมีสระที่มีเครื่องหมายกำกับเพิ่มเติม พยัญชนะมีสระ /a/ ในตัว สระอีกสองตัวจะแสดงด้วยเครื่องหมายกำกับด้านบน (สำหรับ /i/) หรือด้านล่าง (สำหรับ /u/) พยัญชนะ ขึ้นอยู่กับพยัญชนะ จะมีการสร้างอักษรเชื่อม ซึ่งจะเปลี่ยนรูปร่างของการรวมกันของพยัญชนะและสระ  สระที่อยู่ต้นพยางค์จะแสดงด้วยอักขระอิสระของตัวเอง พยางค์ที่ลงท้ายด้วยพยัญชนะจะเขียนโดยไม่มีพยัญชนะตัวสุดท้าย 

ลำดับตัวอักษรของอักษรบุฮิดนั้นอิงตามหลักการ ทางสัทศาสตร์ ซึ่งพิจารณาทั้ง ลักษณะ และ ตำแหน่งการออกเสียง ของพยัญชนะและสระที่ตัวอักษรเหล่านั้นแทน

การเขียนของบุฮิดใช้เครื่องหมายวรรคตอนทัณฑะเดี่ยว  และคู่  

## ใช้เขียน
* ภาษาบูฮิด

## ยูนิโคด

## อ้างอิง
* อักษรบูฮิด

บูฮิด
หมวดหมู่:อักษรในตระกูลอักษรพราหมี
อักษรบาตัก

**อักษรบาตัก** (; มีชื่อในภาษาแม่ว่า *ซูรัตบาตัก* (surat Batak), *surat na sampulu sia* ("ตัวอักษร 19 ตัว") หรือ *si-sia-sia*) เป็นระบบการเขียนในอดีตของกลุ่มภาษาบาตักที่มีผู้พูดหลายล้านคนที่เกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย ตัวอักษรอาจพัฒนามาจากอักษรกวิและอักษรปัลลวะ ซึ่งมีที่มาจากอักษรพราหมีในอินเดีย หรือจากข้อสันนิษฐานอักษรสุมาตราดั้งเดิมที่ได้รับอิทธิพลจากอักษรปัลลวะ

## การใช้
อักษรบาตักถูกนำมาใช้ในภาษาต่าง ๆ ดังนี้
* ภาษากาโร บาตัก เป็นภาษาตระกูลออสตีนีเซียน มีผู้พูด 600,000 คน ในภาคกลางและภาคเหนือของเกาะสุมาตรา 
* ภาษาโตบา บาตัก (Toba Batak syllabic alphabet) เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน มีผู้พูด 2 ล้านคนทางเหนือของเกาะสุมาตรา  
* ภาษาไดรี บาตัก (Dairi Batak syllabic alphabet) เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน มีผู้พูด 1.2 ล้านคน ทางเหนือของเกาะสุมาตรา  
* ภาษาซิมาลูงัน/ตีมูร์ (Simalungun/Timur syllabic alphabet) เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซีย มีผู้พูด 800,000 คน ทางเหนือของสุมาตรา 
* ภาษามันดาลิง บาตัก (Mandaling Batak syllabic alphabet) เป็นภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน มีผุ้พูด  400,000 คน ทางเหนือของเกาะสุมาตรา 
* บางโอกาสใช้เขียนภาษามลายูด้วย
## ประวัติ

ชาวบาตัดส่วนใหญ่ โดยเฉพาะชนชั้นปกครองสามารถใช้อักษรบาตักได้ ส่วนใหญ่ใช้เขียนคาถาอาคมและปฏิทิน หลังจากที่ชาวยุโรปมาถึงบาตัก เริ่มจากมิชชันนารีชาวเยอรมัน และชาวดัทช์ใน พ.ศ. 2421 ได้นำอักษรละตินมาใช้คู่กับอักษรบาตัก โดยใช้สอนในโรงเรียน และใช้ในเอกสารทางศาสนาคริสต์

## จุดกำเนิด
คาดว่าอักษรบาตักพัฒนามาจากอักษรปัลลวะและอักษรกวิโบราณ ที่เป็นลูกหลานของอักษรพราหมี 

## ลักษณะอักษร
อักษรบาตักเขียนจากบนลงล่างและจากซ้ายไปขวา พยัญชนะมีพื้นเสียงเป็น /a/ และมีเครื่องหมายกำกับถ้าไม่มีเสียงสระ เสียงสระอื่น เสียงตัวสะกด เสียงตัวสะกด ŋ และ[x] แสดงด้วยเครื่องหมายบน ล่าง หรือหลังพยัญชนะ เช่น ba เขียนด้วยอักษร ba ตัวเดียว bi เขียนเป็น ba.i bang เขียนเป็น baŋ bing เขียนเป็น baŋ.i อักษรที่เป็นตัวสะกดจะมีเครื่องหมายต่อท้าย เช่น bam เขียนเป็น ba.ma.# bim เขียนเป็น ba.ma.i.# อักษรบาตักต่างจากอักษรในตระกูลอักษรพราหมีคือไม่มีการเชื่อมพยัญชนะเมื่อเขียนเป็นกลุ่ม
 
## อักษร
ตัวอักษรพื้นฐานมีชื่อว่า *ซูรัต* แต่ละพยัญชนะจะมีเสียงสระโดยธรรมชาติเป็น  ตัวอักษรมีหลายแบบตามภูมิภาคและภาษา โดยรูปแบบหลัก ๆ คือ
กาโร,
มันไดลิง,
ปักปัก/ไดรี,
ซีมาลูงุน/ตีมูร์ และ
โตบา:


รูปอื่น:

 20px|link=|alt=Na (ใช้ในแบบมันไดลิง)
 20px|link=|alt=Wa
 20px|link=|alt=Ta
 20px|link=|alt=Sa
 20px|link=|alt=Ca
 20px|link=|alt=Mba


### เครื่องหมายสระ

### การเชื่อมต่อกับเครื่องหมายเสียงสระอู

### ตมปี

เครื่องหมายตมปีใช้เปลี่ยนเสียงของอักษรบางตัว 

### เครื่องหมายสำหรับ Ng และ H
เครื่องหมายสำหรับ Ng (30px|link=|alt=-Ng) และ H (30px|link=|alt=-H) ใช้เขียนเหนือเครื่องหมายแทนที่จะเขียนบนอักษรหลัก
ตัวอย่าง: baseline|30px|link=|alt=Ping ping, baseline|30px|link=|alt=Pong pong, baseline|30px|link=|alt=Peh peh, และ baseline|30px|link=|alt=Pih pih.

### เครื่องหมายสำหรับพยางค์ปิด

ในพยางค์ปิดเครื่องหมายสระเขียนไว้ท้ายสุด

## ยูนิโคด

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* 

* 

* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Entry on Batak at Omniglot.com – A guide to writing systems
* Transtoba2 – Roman to Toba Batak script transliteration software by Uli Kozok and Leander Seige (GNU GPL)
* Uli Kozok's Batak Script website with free Batak fonts.
*https://symbl.cc/en/unicode/blocks/batak/
*Full Batak manuscript  at SOAS University of London.

บาตัก
บาตัก
อักษรลิมบู

**อักษรลิมบู** (Limbu) หรือ กิรัต หรือ **สิริชังฆา** (सिरीजङ्घा) อาจเป็นต้นแบบของอักษรเลปชาโดยผ่านทางอักษรทิเบตอีกต่อหนึ่ง กษัตริย์สิริชังฆาประดิษฐ์อักษรสิริชังฆา เมื่อราวพ.ศ. 1500 อักษรนี้หายไปเป็นเวลานานจนได้รับการฟื้นฟูโดยเต-องสิ สิริชังฆา ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นการกลับชาติมาเกิดใหม่ของกษัตริย์สิริชังฆา เมื่อราว พ.ศ. 2200 ต่อมา พ.ศ. 2468 อิมัน สิงห์ เช็มโจง นักวิชาการเกี่ยวกับลิมบูตั้งชื่ออักษรนี้หลังจากสิริชังฆาตายไป

## ใช้เขียน
* ภาษาลิมบู (ยักทุงบา ปัน หรือ ยักทุงปัน) ซึ่งเป็นภาษากลุ่มทิเบต-พม่า มีผู้พูด 280,626 คนในเนปาลตะวันออก ภูฎาน และภาคเหนือของอินเดีย ลิมบูแปลว่าผู้ยิงธนู

## ยูนิโคด

## อ้างอิง
* อักษรลิมบู

ลิมบู
อักษรเลปชา

**อักษรเลปชา** (Lepcha หรือ Róng script) ประดิษฐ์โดยทิดูง เมน ซาลอง ในราว พ.ศ. 2200 ซึ่งอาจได้รับอิทธิพลจากการเผยแพร่ศาสนาพุทธ ปัจจุบันใช้ในหนังสือพิมพ์ นิตยสาร ตำราเรียน กวีนิพนธ์และการละคร พยัญชนะทุกตัวมีเสียงอะ เว้นช่องว่างระหว่างคำ

## ใช้เขียน
* ภาษาเลปชาหรือรองรีง ซึ่งเป็นภาษาในกลุ่มทิเบต-พม่า มีผู้พูด 65,000 คนในรัฐสิกขิม เบงกอลตะวันตก และกาลิมปงในอินเดีย รวมทั้งในเนปาลและภูฎานด้วย

## ยูนิโคด

## อ้างอิง
* อักษรเลปชา

ลเปชา
อักษรพักปา

[thumbnail|250px|ป้ายหลุมศพ[ชาวคริสต์จากเฉวียนโจวใน ค.ศ. 1314 มีจารึกเขียนในอักษรพักปาว่า(ꞏung shė yang shi mu taw = 翁舍楊氏墓道)แปลว่า "อนุสรณ์สถานหลุมฝังศพของหยาง เวิงเซ่อ"
ส่วนอักษรจีนตัวเล็กๆด้านซ้ายขวาในภาพเขียนว่า 延祐甲寅 และ 良月吉日]]
thumbnail|400px|เอกสารเขียนด้วยอักษรพักปา

**อักษรพักปา** () หรือ**อักษรพักส์-ปา** () ประดิษฐ์ขึ้นโดยพระทิเบตชื่อโจเกินเชอกยาพักปาในปี ค.ศ. 1269 ตามคำสั่งของกุบไลข่านแห่งจักรวรรดิมองโกลเพื่อใช้สำหรับเขียนภาษามองโกเลีย ซึ่งในขณะนั้นภาษามองโกเลียเดิมเขียนด้วยอักษรอุยกูร์ซึ่งไม่เหมาะกับเสียงในภาษา พักปาออกแบบอักษรใหม่โดยใช้อักษรทิเบตเป็นแบบ เป็นอักษรชนิดเดียวในตระกูลอักษรพราหมีที่เขียนในแนวตั้งจากบนลงล่าง และจากซ้ายไปขวา พยัญชนะทุกตัวมีเสียงสระอะติดตัว และจะใส่รูปสระหากต้องการออกเสียงสระอื่น 

อักษรนี้ใช้เขียนและถอดเสียงกลุ่มภาษาจีน, กลุ่มภาษาทิเบต, มองโกเลีย, อุยกูร์, สันสกฤต, เปอร์เซีย และภาษารอบข้างในสมัยราชวงศ์หยวน 

## ใช้เขียน
* ภาษามองโกเลีย
* เคยพบจารึกอักษรพักปาที่ใช้เขียน ภาษาจีน ภาษาทิเบต ภาษาสันสกฤต ภาษาเปอร์เซีย และภาษาอุยกูร์ด้วย

## ยูนิโคด
อักษรพักปาได้ถูกบรรจุลงในยูนิโคดตั้งแต่เวอร์ชัน 5.0 ในเดือนกรกฎาคม 2006 ช่วงรหัส U+A840 – U+A877

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

*BabelStone: &#x02BC;Phags-pa Script (with free fonts)
* Omniglot: &#x02BC;Phags-pa script
* Ancientscripts: hPhags-pa
* Mongolian characters after Kublai Khan

หมวดหมู่:อักษรโบราณ
ชุดตัวอักษรอุยกูร์

**ชุดตัวอักษรอุยกูร์** เริ่มแรกภาษาอุยกูร์เขียนด้วยอักษรออร์กอนซึ่งเป็นอักษรรูน อักษรอุยกูร์นี้พัฒนามาจากชุดตัวอักษรซอกเดียที่มาจากชุดตัวอักษรแอราเมอิกอีกต่อหนึ่ง ใช้ในระหว่าง พ.ศ. 1300–2100 อักษรนี้ต่างจากอักษรซอกเดียคือเขียนในแนวตั้งจากซ้ายไปขวา (ในขณะที่อักษรซอกเดียเขียนจากขวาไปซ้าย แนวนอน) โดยหมุนรูปอักษรไป 90 องศา ต่อมาช่วง พ.ศ. 2100–2500 ภาษาอุยกูร์เขียนด้วยอักษรอาหรับดัดแปลงที่เรียกชะกะไต หลังจากนั้นได้นำอักษรละตินและอักษรซีริลลิกมาใช้  แต่อักษรละตินไม่เป็นที่นิยมมากนัก พ.ศ. 2530 อักษรอาหรับได้รับการยกฐานะเป็นอักษรราชการสำหรับภาษาอุยกูร์ในจีน

## อ้างอิง
* อักษรอุยกูร์

## แหล่งข้อมูลอื่น
* A JavaScript-based web tool for converting among multiple Uyghur scripts
* Web tool for converting between Uyghur alphabets 
* Also a web tool for converting between Uyghur alphabets 
* an open-source python program for converting between Uyghur alphabets
* About Latin Script Uyghur (originally: Uyghur Computer Writing -- UKY)
* How can I write "Öö Üü ëë" on my English keyboard?

อุยกูร์