การปลุกเสก

[thumb|[ผ้ายันต์นางกวักที่ได้รับการปลุกเสก]]
**การปลุกเสก** หมายถึง ร่ายมนตร์เพื่อทำให้ขลังหรือศักดิ์สิทธิ์ เช่น เสกน้ำมนต์ล้างหน้า เสกแป้งผัดหน้า

## ในนิทานพื้นบ้านและนิยาย
[thumb|แม่มดสาวอัลซิน่าทำให้ตัวเองดูสวยงามใน ''[ออร์แลนโด้ ฟูริโอโซ|ออร์แลนโด ฟูริโอโซ*]]
ในเทพนิยายแบบดั้งเดิม บางครั้งสูตรเวทย์มนตร์อาจติดอยู่กับวัตถุ เมื่อมีการร่ายคาถา มันจะช่วยแปลงร่างวัตถุ ในเรื่องราวดังกล่าว คาถาจะติดอยู่กับ [[ไม้กายสิทธิ์|ไม้]] กายสิทธิ์ที่ใช้โดยพ่อมด แม่มด และ [[นางฟ้าแม่ทูนหัว|แม่อุปถัมภ์]] ตัวอย่างหนึ่งคือคาถาที่นางฟ้าแม่ทูนหัวของ [[ซินเดอเรลล่า]] เคยเปลี่ยนฟักทองให้เป็นโค้ช " [[บิ๊บบิดี้-บ๊อบบิดี้-บู|Bibbidi-Bobbidi-Boo]] " ซึ่งเป็นคำคล้องจองไร้สาระที่สะท้อนถึงคาถาทางประวัติศาสตร์ที่จริงจังยิ่งขึ้น 

== การใช้และการตีความสมัยใหม่ ==
การแสดงเวทมนตร์มักเกี่ยวข้องกับการใช้ภาษาเสมอ ไม่ว่าจะพูดออกมาดังๆ หรือไม่พูด คำพูดต่างๆ มักจะถูกใช้เพื่อเข้าถึงหรือชี้นำพลังเวทย์มนตร์ ใน *The Magical Power of Words* (1968) SJ Tambiah ให้เหตุผลว่าการเชื่อมโยงระหว่างภาษากับเวทมนตร์นั้นเกิดจากความเชื่อในความสามารถโดยธรรมชาติของคำพูดที่จะมีอิทธิพลต่อจักรวาล Bronisław Malinowski ใน *Coral Gardens and their Magic* (1935) เสนอแนะว่าความเชื่อนี้เป็นส่วนขยายของการใช้ภาษาขั้นพื้นฐานของมนุษย์เพื่ออธิบายสภาพแวดล้อมของเขา ซึ่ง "ความรู้เกี่ยวกับคำพูดที่ถูกต้อง วลีที่เหมาะสม และรูปแบบที่พัฒนาสูงขึ้นของ คำพูดทำให้มนุษย์มีอำนาจเหนือกว่าขอบเขตการกระทำส่วนตัวของเขาเอง”  การพูดด้วยเวทมนตร์จึงเป็นพิธีกรรมและมีความสำคัญต่อการแสดงเวทมนตร์มากกว่าการแสดงด้วยวาจา  

ไม่ใช่ทุกคำพูดจะถือว่ามีมนต์ขลัง เฉพาะคำและวลีบางคำหรือคำที่พูดในบริบทเฉพาะเท่านั้นที่ถือว่ามีพลังเวทย์มนตร์  ภาษามหัศจรรย์ตามประเภทของคำพูดของ [[ซีเค อ็อกเดน|CK Ogden]] และ [[ไอเอ ริชาร์ดส์|IA Richards]] ([https://www.muamulet.com/ วัตถุมงคล]) แตกต่างจากภาษาทางวิทยาศาสตร์เพราะเป็นภาษาเกี่ยวกับอารมณ์ และแปลงคำต่างๆ ให้เป็นสัญลักษณ์แทนอารมณ์ ในขณะที่คำในภาษาวิทยาศาสตร์เชื่อมโยงกับความหมายเฉพาะและอ้างถึงความเป็นจริงภายนอกที่เป็นรูปธรรม  ภาษาเวทย์มนตร์จึงเชี่ยวชาญเป็นพิเศษในการสร้างอุปมาอุปไมยที่สร้างสัญลักษณ์และเชื่อมโยงพิธีกรรมเวทย์มนตร์เข้ากับโลก  

มาลิโนฟสกี้ให้เหตุผลว่า "ภาษาแห่งเวทมนตร์เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ มีการกำหนดและใช้เพื่อจุดประสงค์ที่แตกต่างไปจากชีวิตปกติอย่างสิ้นเชิง"  ภาษาทั้งสองรูปแบบมีความแตกต่างกันผ่านการเลือกใช้คำ ไวยากรณ์ รูปแบบ หรือโดยการใช้วลีหรือรูปแบบเฉพาะ เช่น [[การอธิษฐาน|การสวด]] มนต์ คาถา [[เพลง]] [[พร|คำอวยพร]] หรือ [[บทสวด]] เป็นต้น รูปแบบภาษาศักดิ์สิทธิ์มักใช้คำและรูปแบบที่เก่าแก่เพื่อพยายามเรียกความบริสุทธิ์หรือ "ความจริง" ของ "ยุคทอง" ทางศาสนาหรือวัฒนธรรม การใช้ภาษาฮีบรูใน [[ศาสนายูดาห์|ศาสนายิว]] เป็นตัวอย่าง  

แหล่งที่มาที่เป็นไปได้อีกประการหนึ่งของพลังของคำพูดคือความลับและความพิเศษเฉพาะตัว ภาษาศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากมีความแตกต่างมากพอจากภาษาทั่วไปจนไม่สามารถเข้าใจได้สำหรับประชากรส่วนใหญ่ และสามารถใช้ได้และตีความโดยผู้ประกอบวิชาชีพเฉพาะทางเท่านั้น ( [[ไสยศาสตร์|นักมายากล]] [[นักบวช]] [[เชมัน|หมอผี]] หรือ [[อิหม่าม]] )   ในแง่นี้ Tambiah ให้เหตุผลว่าภาษาเวทย์มนตร์ละเมิดหน้าที่หลักของภาษา นั่นก็คือ การสื่อสาร  แต่ผู้ที่นับถือเวทมนตร์ยังคงสามารถใช้และให้คุณค่ากับหน้าที่มหัศจรรย์ของคำได้ โดยเชื่อในพลังโดยธรรมชาติของคำนั้นๆ และในความหมายที่พวกเขาต้องจัดเตรียมให้กับผู้ที่เข้าใจคำเหล่านั้น สิ่งนี้ทำให้ทัมเบียห์สรุปว่า "ความแตกต่างที่น่าทึ่งระหว่างภาษาศักดิ์สิทธิ์และภาษาดูหมิ่นซึ่งมีอยู่ตามข้อเท็จจริงทั่วไป ไม่จำเป็นต้องเชื่อมโยงกับความจำเป็นในการรวบรวมคำศักดิ์สิทธิ์ในภาษาพิเศษ"  

== ตัวอย่างเครื่องราง ==
[[ไฟล์:A_compleat_history_of_magik,_sorcery,_and_wi_Wellcome_L0026620.jpg|thumb|ประวัติโดยสมบูรณ์ของเวทมนตร์ เวทมนตร์ และวิ Wellcome L0026620]]

* [[เสน่ห์ทางเมตริกแองโกล-แซ็กซอน]]
* *Carmina Gadelica* ซึ่งเป็นคอลเลกชัน [[บทกวีปากเปล่า]] [[เกลิคสก๊อตแลนด์|ของเกลิค]] ซึ่งส่วนใหญ่มีเสน่ห์
* [[อถรวาเวดา|Atharvaveda]] คอลเลกชันของมนต์เสน่ห์ และ [[ฤคเวท|Rigveda]] คอลเลกชันของ [[เพลงสดุดี|เพลงสวด]] หรือคาถา
* [[ตำราพิธีกรรมของชาวฮิตไทต์]]
* [[ปาปิริเวทมนตร์กรีก|ปาปิริเวทมนตร์แห่งกรีก]]
* [[มักลู|Maqlû]] ข้อความคาถาอัคคาเดียน
* [[เสน่ห์ของเมอร์สเบิร์ก|เครื่องรางเมอร์สเบิร์ก]] คาถาเวทมนตร์ยุคกลางสองคาถา เครื่องรางที่เขียนด้วยภาษาเยอรมันสูงเก่า
* [[ไซเปรนัส|Cyprianus]] เป็นคำทั่วไปสำหรับหนังสือ [[นิทานพื้นบ้านสแกนดิเนเวีย|คาถาพื้นบ้านของชาวสแกนดิเนเวีย]]
* *ว้าวว้าว; หรือเพื่อนที่หายไปนาน''
* คาถาของ ชาวบาบิโลน 
* คาถา เมโสโปเตเมีย ถูกแต่งขึ้นเพื่อตอบโต้ทุกสิ่งตั้งแต่คาถา ( Maqlû ) ไปจนถึงศัตรูพืชในทุ่ง ( Zu-buru-dabbeda )

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไสยศาสตร์
หมวดหมู่:ความเชื่องมงาย
หมวดหมู่:มด (บุคคล)