open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
วุฒิชัย สุขศาลา

**วุฒิชัย สุขศาลา**  เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติไทย ผู้ทำหน้าที่ในระดับอาชีพให้แก่สโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา ด้วยส่วนสูง และการพัฒนาฝีมืออย่างเห็นได้ชัดจากการแข่งขันวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก ส่งผลให้มนต์ชัย สุภจิรกุล หรือโค้ชยุ่น ได้เชิญให้เขาเข้าร่วมทีมชาติไทยในเวลาต่อมา

ในปี พ.ศ. 2557 ทางเว็บไซต์วอลเลย์บอลที่มีชื่อเสียง volleywood.net ได้เปิดเผยว่า วุฒิชัย สุขศาลา เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลที่สูงที่สุดในโลก ด้วยความสูงที่ 222 ซม.

## ประวัติ
วุฒิชัยเดิมเป็นเด็กเก็บตัวอยู่ภายในบ้าน เนื่องด้วยอายต่อความสูงของตัวเอง แต่ครั้นเมื่ออาจารย์สมบูรณ์ สุคนธพงศ์ ซึ่งเป็นอาจารย์ประจำโรงเรียนขามทะเลสอวิทยา จังหวัดนครราชสีมา ได้ชักชวนให้มาร่วมทีมกีฬา ก็ได้เกิดความชอบ และตัดสินใจร่วมทีมในเวลาต่อมา

เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2555 วุฒิชัยเป็นหนึ่งในนักกีฬาวอลเลย์บอลทีมชาติไทยเข้าร่วมแข่งขันวอลเลย์บอลชาย 4 เส้า เอเชียแปซิฟิคคัพ 2012 ที่เมืองฟุกุโอะกะ ประเทศญี่ปุ่น โดยมีมนต์ชัย สุภจิรกุล เป็นผู้ฝึกสอน ซึ่งวุฒิชัยทำหน้าที่ในตำแหน่งบอลสั้น และทีมของเขาได้อันดับ 3 และในปีเดียวกันนี้ เขาได้เป็นหนึ่งในนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติไทย เข้าร่วมแข่งขันวอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงชนะเลิศแห่งเอเชีย 2012 ที่เมืองอุรเมีย ประเทศอิหร่าน โดยมี พ.อ.อ.ปัญญา มาขุมเหล็ก เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอน

วันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2556 วุฒิชัยทำหน้าที่ในการแข่งขันวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก 2013 ที่สนามเอ็มซีซีฮอลล์ เดอะมอลล์ นครราชสีมา ให้แก่สโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา โดยทีมของเขาเป็นฝ่ายชนะทีมสวนดุสิตวีซีที่ 3–1 เซต และในวันที่ 27 เมษายน ทีมของเขาเป็นฝ่ายชนะทีมมหาวิทยาลัยแม่โจ้ ในรอบชิงชนะเลิศ ที่ 3-0 เซต ที่สนามศูนย์กีฬากาญจนาภิเษก มหาวิทยาลัยแม่โจ้ จังหวัดเชียงใหม่

วันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ในการแข่งกีฬานักเรียนแห่งภูมิภาคอาเซียน ครั้งที่ 5 หรือ อาเซียนสคูลเกมส์ 2013 ที่ประเทศเวียดนาม วุฒิชัยได้เป็นตัวแทนถือธงชาติไทยนำทัพนักกีฬาไทยเข้าสู่สนามในพิธีเปิด รวมถึงเป็นผู้มีส่วนสูงมากที่สุดของมหกรรมการแข่งขันดังกล่าว นอกจากนี้ วุฒิชัยได้เป็นหนึ่งในนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติไทยที่เข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ 2013 ที่จัดขึ้น ณ ประเทศพม่า ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 โดยได้รับกำหนดเป็นตัวสำรอง

ด้านชีวิตส่วนตัว วุฒิชัยเป็นพี่ชายคนโตในจำนวนพี่น้อง 3 คน โดยมีบิดาประกอบอาชีพช่าง และมารดาชื่อสมจิตร สุขศาลา ประกอบอาชีพเสริมสวย นอกจากนี้ วุฒิชัยมีความสามารถด้านการวาดภาพ รวมถึงมีนักวอลเลย์บอลในดวงใจคือ วันชัย ทัพวิเศษ

## เกียรติประวัติ
* พ.ศ. 2555 - เหรียญเงิน เหรียญเงิน ร่วมกับทีมนครราชสีมา จากการแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลชาย ในกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 28 ที่จังหวัดภูเก็ต
* พ.ศ. 2555 - เหรียญทองแดง อันดับ 3 ร่วมกับวอลเลย์บอลชายทีมชาติไทย จากการแข่งขันเอเชียแปซิฟิคคัพ 2012 ที่เมืองฟุกุโอะกะ ประเทศญี่ปุ่น
* พ.ศ. 2556 - 16px ชนะเลิศ ร่วมกับทีมนครราชสีมา จากการแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลชาย ในกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 29 ที่จังหวัดมหาสารคาม
* พ.ศ. 2556 - 16px ชนะเลิศ ร่วมกับสโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา จากการแข่งขันวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก 2013
* พ.ศ. 2557 - 16px ชนะเลิศ ร่วมกับสโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา จากการแข่งขันวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก 2014

## รางวัลบุคคล
* นักกีฬายอดเยี่ยมชาย - กีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 29 ที่จังหวัดมหาสารคาม
* บล็อกยอดเยี่ยมชาย - วอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก 2013 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* หนุ่มไทยบินทำศึกลูกยางที่ญี่ปุ่น-เลขาฯยันไม่เน้นผล
* นครราชสีมาเจ๋งตบเอาชนะเมืองชัยภูมิ 3 เซตรวด

หมวดหมู่:นักวอลเลย์บอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาจากจังหวัดสุรินทร์
ณ กาลครั้งหนึ่ง

***ณ กาลครั้งหนึ่ง*** () เป็นละครโทรทัศน์จากสหรัฐ แนวชีวิตในจินตนาการ ฉายครั้งแรกวันที่ 23 ตุลาคม 2011 ถึงวันที่ 18 พฤษภาคม 2018 ทางช่อง ABC หกฤดูกาลแรกดำเนินเรื่องในเมืองสมมุติริมทะเลแห่งหนึ่งชื่อเมืองสตอรีบรุก รัฐเมน ซึ่งชาวเมืองนั้นเป็นตัวละครในเทพนิยายที่ถูกลบความทรงจำส่งมายังโลกจริงโดยคำสาป โดยมีเอ็มมา สวอนรับบทนำ ในขณะที่ฤดูกาลที่เจ็ดซึ่งเป็นฤดูกาลสุดท้ายเหตุการณ์เกิดขึ้นในซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน หรือที่เรียกว่าเมือง ไฮพีเรียน ไฮตส์ ซึ่งมีเรื่องราวหลักใหม่นำโดย เฮนรี มิลส์ ลูกชายของเอ็มมา สวอน การแสดงยืมองค์ประกอบและตัวละครจากแฟรนไชส์ของดิสนีย์และวรรณคดีตะวันตกที่เป็นที่นิยมของชาวบ้านและเทพนิยาย

ณ กาลครั้งหนึ่ง สร้างขึ้นโดยผู้สร้างเดียวกับอสุรกายดงดิบ และทรอน ล่าข้ามโลกอนาคต โดยนักเขียนบท เอ็ดเวิร์ด คิตซิส และอดัม โฮโรวิตซ์ และมีภาคย่อยคือ ณ กาลครั้งหนึ่งในแดนมหัศจรรย์ ประกอบด้วย 13 ตอน โดยมีตัวละครหลักจากอลิซในแดนมหัศจรรย์ เริ่มออกอากาศวันที่ 10 ตุลาคม 2013 ถึงวันที่ 3 เมษายน 2014

## การเผยแพร่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* Creators' podcast

หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน
หมวดหมู่:พ่อมดในโทรทัศน์
หมวดหมู่:ภูตในวัฒนธรรมประชานิยม
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องบริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน‎
หมวดหมู่:ซีรีส์ทางโทรทัศน์โดยเอบีซีสตูดิโอส์
ปลาช่อนแคระ

[thumb|ปลาช่อนห้าแถบ (''Channa'' sp. "five striped") เป็นปลาช่อนแคระอีกชนิดหนึ่งที่ยังมิได้มีการระบุชื่อทางวิทยาศาสตร์ที่แน่ชัด แต่มีลักษณะคล้ายกับ[ปลาช่อนสจวร์ต (*C. stewartii*) โดยมีลายบั้งสีน้ำตาลเข้ม 5 แถบ หรือมากกว่าตามแนวตั้งของลำตัว และไม่มีสีสันสวยงาม]]
**ปลาช่อนแคระ** () เป็นชื่อสามัญที่เรียกปลาในวงศ์ปลาช่อน (Channidae) โดยหมายถึงปลาที่มีขนาดเล็ก เมื่อโตเต็มที่แล้วมีขนาดความยาวไม่เกิน 20-30 เซนติเมตร

เช่น

**[[Channa bleheri]]*
**[[Channa burmanica]]*
**[[Channa gachua]]*
**[[Channa harcourtbutleri]]*
**[[Channa orientalis]]*
**[[Channa stewartii]]*
**[[Channa limbata]]*
โดยมากแล้ว จะเป็นปลาขนาดเล็กที่มีสีสันสวยงามสดใสตามครีบหรือลำตัวต่าง ๆ มีพฤติกรรมที่ไม่ดุร้ายก้าวร้าวเหมือนปลาช่อนขนาดใหญ่ ซ้ำยังมีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม สามารถเลี้ยงปะปนกันได้ อีกทั้งเป็นปลาที่พบในกลุ่มอาณาบริเวณเดียวกัน คือ ประเทศอินเดีย และประเทศใกล้เคียง เช่น พม่า, ศรีลังกา หรือปากีสถาน ปลาช่อนกลุ่มนี้จะอาศัยอยู่ในสภาพที่มีอุณหภูมิหลากหลายเปลี่ยนแปลงต่างขั้วกันในรอบปี ตั้งแต่ฤดูที่มีฝนตกหนัก ฤดูร้อนที่อุณหภูมิร้อนจัด ไปจนถึงฤดูหนาวที่มีการละลายของหิมะจากเทือกเขาสูงตามแนวเทือกเขาหิมาลัย จึงมีพฤติกรรมขุดโพรงลึกตามรากไม้เพื่อจำศีลเข้าสู่ฤดูที่เหมาะสมต่อการหากินและแพร่ขยายพันธุ์ต่อไป จึงเป็นปลาที่มีการขยายพันธุ์ด้วยการที่ปลาตัวผู้เป็นฝ่ายอมไข่ในปากจนกระทั่งฟักเป็นตัว และยังเลี้ยงลูกต่อไปอีกสักระยะร่วมกับปลาตัวเมีย

นอกจากนี้แล้ว ยังมีอีกหลายชนิดที่ยังไม่ได้มีการระบุชื่อทางวิทยาศาสตร์หรืออนุกรมวิธานอย่างแน่ชัด จึงยังมีอีกหลายชนิดที่มีชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการ เช่น *Channa* sp. "five stripe", *Channa* sp. "Dwarf Redfin", *Channa* sp. "Fire & Ice", *Channa* aff. *limbata* เป็นต้น โดยมีชนิดล่าสุดที่ได้รับชื่อวิทยาศาสตร์คือ *[[Channa andrao]]*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:วงศ์ปลาช่อน
หมวดหมู่:ปลาแบ่งตามชื่อสามัญ
ปลาช่อนแอนดริว

**ปลาช่อนแอนดริว** หรือ **ปลาช่อนบลูอัสสัม** () ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae)

เป็นปลาช่อนขนาดเล็กอีกชนิดหนึ่ง มีความยาวเต็มที่ประมาณ 15-20 เซนติเมตร โดยพบแพร่กระจายพันธุ์เพียงเฉพาะบึงเลฟรากูรี่ ในเมืองจัลไพกูรี่ รัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย เท่านั้น

โดยในอดีต ปลาช่อนแอนดริวมักจะถูกพบปะปนไปกับปลาช่อนเจ็ดสี (*C. bleheri*) ในฐานะของปลาสวยงามเสมอ ๆ จึงเคยได้ชื่อว่า "ปลาช่อนบลูเบลเฮอรี่" และได้ชื่อวิทยาศาสตร์อย่างไม่เป็นทางการต่าง ๆ เช่น *C.* sp. "Assam", *C.* sp. "Lal Cheng", *C.* sp. "blue bleheri" เป็นต้น เพราะมีความแตกต่างกันที่สีสันบนลำตัว โดยเฉพาะครีบหางที่ไม่มีลายสีแดง แต่จะเป็นสีน้ำเงิน และมีขอบครีบสีแดง มีครีบหลัง และครีบก้นสีน้ำเงินขนาดใหญ่กว่าปลาช่อนเจ็ดสีชัดเจน 

มีพฤติกรรมการแพร่ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่แบบลอย และมีการดูแลลูกปลาอ่อน ได้รับการตั้งชื่อวิทยาศาสตร์เพื่อเป็นเกียรติแก่ แอนดริว เรา นักสำรวจปลาชาวอินเดีย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
รถไฟใต้ดินโกลกาตา สาย 1

**[[รถไฟใต้ดินโกลกาตา]] สาย 1** หรือ **สายเหนือใต้** เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายแรกในนครโกลกาตาและประเทศอินเดีย มีจำนวน 26 สถานี โดยมีสถานียกระดับ 9 สถานี สถานีระดับดิน 2 สถานี สถานีใต้ดิน 15 สถานี ระยะทาง 25.30 กิโลเมตร ใช้ราง 

## สถานี

## ดูเพิ่ม
*รถไฟใต้ดินโกลกาตา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Official Website for line 1 

หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินโกลกาตา
ปลาช่อนสจวร์ต

**ปลาช่อนสจวร์ต** (; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาช่อน (Channidae)

ปลาช่อนสจวร์ตเป็นปลาช่อนในกลุ่มปลาช่อนเล็กหรือปลาช่อนแคระอีกชนิดหนึ่ง โตได้เต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในลุ่มน้ำพรหมบุตรในอินเดียและบังกลาเทศ, แถบตะวันออกของเทือกเขาหิมาลัยในอินเดียและเนปาล และลุ่มน้ำที่มาจากทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเนปาล

ปลาช่อนสจวร์ตเป็นปลาช่อนอีกชนิดหนึ่งที่มีสีสันสวยงามมาก จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามและถูกนำเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทยหลายครั้ง เป็นปลาช่อนที่มีสีสันแตกต่างหลากหลายกันมากเนื่องจากมีถิ่นฐานการแพร่กระจายพันธุ์กว้างขวาง และยังมีอีกหลายแหล่งที่มีปลาที่มีความแตกต่างกันชัดเจน แต่ทว่ายังมิได้มีการบรรยายทางวิทยาศาสตร์ จึงมีการตั้งชื่อวิทยาศาสตร์อย่างไม่เป็นทางการ แต่เป็นชื่อทางการค้าอย่างหลากหลาย แตกต่างกันออกไปตามลักษณะของปลา เช่น *Channa* cf. *stwartii* barca ใช้เรียกปลาที่มีครีบหลังและครีบก้นใหญ่เหมือนปลาช่อนบาร์กา (*C. barca*), *Channa* cf. *stwartii* "Cobalt",  *Channa* sp. "Meghalaya leopard",  *Channa* cf. *stwartii* "West Bengal" หรือ Blue moon galaxy เป็นต้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ปลาช่อน
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ปลาตู้
สายฮาโกซากิ

**สายฮาโกซากิ** () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมือง ฟูกูโอกะ จังหวัดฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น มีสถานีปลายทาง ได้แก่ สถานีนากัตสึคาวาบาตะ และ สถานีเค็ตสึกะ สีประจำเส้นทางคือสีน้ำเงิน โดยเส้นทางนี้มักถูกเรียกว่าสาย 2

## ล้อขับเคลื่อน
### รถไฟใต้ดินนครฟูกูโอกะ
* 1000 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1982)
* 2000 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1992)

### เจอาร์คีวชู
* 103-1500 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1982)
* 303 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 2000)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Fukuoka City Subway official website  
* Fukuoka City Subway official website  

ฮาโกซากิ
สายคูโก (รถไฟใต้ดินนครฟูกูโอกะ)

**สายคูโก** () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟใต้ดินนครฟูกูโอกะ นครฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น โดยมีสถานีปลายทาง ได้แก่ สถานีเมโนฮามะ และสถานีฟูกูโอกะกูโก สีประจำเส้นทางคือสีแดง เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินเพียงแห่งเดียวในประเทศที่เชื่อมต่อกับท่าอากาศยาน แม้ว่า โทเอเมโทร สายอาซากูซะ จะเชื่อมต่อกับสถานีรถไฟฟ้าท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะและท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว แต่ 2 สถานีนั้นมิใช่สถานีรถไฟฟ้าของสายอาซากูซะ

## ล้อขับเคลื่อน
### รถไฟใต้ดินนครฟูกูโอกะ
* 1000 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1981)
* 2000 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1992)


ไฟล์:Fukuoka city subway type1000 chikuzen-maebaru 1.jpg|1000 ซีรีส์
ไฟล์:FUKUOKACITY SUBWAY 2000 002.jpg|2000 ซีรีส์


### เจอาร์คีวชู
* 103-1500 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1982)
* 303 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 2000)


ไฟล์:JR kyushu 103-1500 E17 1.jpg|103-1500 ซีรีส์
ไฟล์:JRKyushu-303-K02-20091102.jpg|303 ซีรีส์


## แหล่งข้อมูลอื่น
* Fukuoka City Subway official website  
* Fukuoka City Subway official website  

คูโก
หมวดหมู่:สายคูโก (รถไฟใต้ดินนครฟูกูโอกะ)
โมกเหลือง

**โมกเหลือง**  เป็นพืชในวงศ์ Apocynaceae เป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก เปลือกลำต้นและกิ่งมีเลนติเซลเป็นรอยขีดนูน สีขาว ใบเดี่ยวเรียงตรงข้าม แผ่นใบด้านบนเรียบ ด้านล่างมีขนเล็กน้อย ดอกช่อออกที่ปลายยอด สีเขียวอ่อนหรือเขียวอมเหลือง ติดผลเป็นฝักคู่ แห้งแตก เมล็ดมีปุย ปลิวตามลม ดอกบานช่วงมิถุนายน-ตุลาคม พบครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2473 ที่ อำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี โดยหมอคาร์ ชาวไอริช ปัจจุบันใช้เป็นไม้ประดับ เป็นพืชเฉพาะถิ่นในประเทศไทย พบเฉพาะเขาหินปูนในภาคกลางและภาคตะวันตก

## อ้างอิง
* World Conservation Monitoring Centre 1998.  ''Wrightia viridiflora''.   2006 IUCN Red List of Threatened Species.   Downloaded on 24 August 2007.
* ปิยะ เฉลิมกลิ่น จิรพันธุ์ ศรีทองกุล และอนันต์ พิริยะภัทรกิจ. พรรณไม้ที่พบครั้งแรกในประเทศไทย. กทม. โครงการพัฒนาองค์ความรู้และศึกษานโยบายการจัดการทรัพยากรชีวภาพ. 2551 หน้า 201

 หมวดหมู่:สกุลโมกมัน
หมวดหมู่:ไม้ดอกไม้ประดับ
ปลาช่อนเอเชียติกา

**ปลาช่อนเอเชียติกา** หรือ **ปลาช่อนสีจีนใต้** (; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae)

เป็นปลาช่อนอีกชนิดหนึ่งที่มีความสวยงามมาก พบกระจายพันธุ์ในแถบตอนกลางและตอนใต้ของแม่น้ำแยงซี และแม่น้ำสวิ๋น ในมณฑลกวางสี และกวางตุ้ง ในประเทศจีน และยังพบในเกาะไหหลำไปจนถึงแม่น้ำแดงในประเทศเวียดนาม และยังมีรายงานพบในประเทศเวียดนาม และศรีลังกาอีกด้วย

มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 35 เซนติเมตร เป็นปลาช่อนอีกชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยมในฐานะของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งเป็นปลาที่มีราคาแพงมาก โดยเฉพาะในปลาที่มีความหลากหลายทางสีสันที่มีจุดสีแดงขนาดใหญ่ ที่ใช้ชื่อว่า "Red Spot" ที่พบในหมู่เกาะซะคิชิมะ จังหวัดโอะกินะวะ ประเทศญี่ปุ่น (ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าเป็นชนิดใหม่) มีราคาซื้อขายแพงมากเป็นรองก็เพียงแค่ปลาช่อนบาร์กา (*C. barca*) เท่านั้น สำหรับในประเทศไทยเป็นปลาที่ไม่ค่อยมีการนำเข้ามาจำหน่ายมากนัก แต่การเลี้ยงในตู้เลี้ยงสามารถกระทำได้ไม่ยาก เนื่องจากเป็นปลาที่สามารถปรับตัวให้เข้าที่สภาพแวดล้อมได้เป็นอย่างดี กินอาหารได้อย่างหลากหลาย แต่มีอุปนิสัยดุ ควรแก่การเลี้ยงลำพังเพียงตัวเดียว สามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้ โดยไข่เป็นการวางไข่แบบลอยน้ำ ตัวผู้มีการอมไข่เป็นบางครั้ง ปลาทั้งพ่อและแม่มีการดูแลเลี้ยงดูลูกปลาเป็นอย่างดี 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ปลาช่อน
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศจีน
ปลาเอนด์เลอร์

**ปลาเอนด์เลอร์** หรือ **ปลาหางนกยูงเอนด์เลอร์** ที่นิยมเรียกกันว่า **ปลาหางนกยูงป่า** (; ) ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาสอด (:En:Poeciliidae)

เป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัวขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ที่มีลักษณะคล้ายกับปลาหางนกยูง (*P. reticulate*) ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกันมาก จนมีความเข้าใจผิดกันว่าเป็นปลาหางนกยูงสายพันธุ์ดั้งเดิมในธรรมชาติ หรือปลาหางนกยูงป่า โดยชื่อ "เอนด์เลอร์" นั้นเป็นการตั้งชื่อสามัญเพื่อเป็นเกียรติแก่ ดร.จอห์น เอนด์เลอร์ นักวิทยาศาสตร์ชาวแคนาดาผู้ค้นพบในปี ค.ศ. 1975

ปลาเอนด์เลอร์ เป็นปลาที่มีขนาดเล็กกว่าปลาหางนกยูง มีสีสันสะดุดตามาก โดยสีที่เห็นเด่นชัด คือ สีดำ และสีส้ม ตัดกันอย่างชัดเจน ขณะที่สีอื่น ๆ เช่น สีเขียว หรือสีฟ้า เป็นเพียงแค่สีประกอบตามลำตัวและครีบ ไม่โดดเด่นเท่า ซึ่งสีดังกล่าวจะมีเฉพาะปลาตัวผู้เท่านั้น ขณะที่ปลาตัวเมียไม่มีสีสันเลยคล้ายกับปลาหางนกยูง และปลาในวงศ์ปลาสอดชนิดอื่น ๆ ขณะที่ครีบต่าง ๆ และหางก็มีขนาดเล็ก

ปลาเอนเลอร์ มีพฤติกรรมคล้ายกับปลาหางนกยูง หรือปลาในวงศ์เดียวกันชนิดอื่น ๆ คือ เป็นปลาที่มีพฤติกรรมว่ายน้ำและหากินบริเวณผิวน้ำ อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง พบกระจายพันธุ์ในประเทศเวเนซุเอลา ในทวีปอเมริกาใต้ มีความว่องไว ปราดเปรียว 
thumb|left|อยู่รวมเป็นฝูง
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ ปัจจุบันได้มีการเพาะขยายพันธุ์จนเกิดเป็นสายพันธุ์ที่มีสีสันใหม่ ๆ แปลก ๆ  เกิดขึ้นมา ตลอดจนผสมข้ามสายพันธุ์กับปลาชนิดอื่นที่มีความใกล้เคียงกัน เช่น ปลาหางนกยูง แต่ก็มีผู้ที่ยังเก็บรักษาสายพันธุ์ของปลาเอนด์เลอร์แท้ ๆ ไว้ โดยเฉพาะปลาในกลุ่มนี้มีความเสี่ยงที่จะเกิดการปนเปื้อนทางพันธุกรรมได้ง่ายมาก  การเลี้ยงในตู้กระจก ตลอดจนการดูแลรักษาก็กระทำเหมือนกับปลาหางนกยูง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สกุลปลาสอด
หมวดหมู่:ปลาทวีปอเมริกาใต้
หมวดหมู่:ปลาตู้
ถั่วผีทะเล

**ถั่วผีทะเล**  เป็นพืชล้มลุกในวงศ์ถั่ว ลำต้นทอดเลื้อยไปตามพื้นดิน หรือเกี่ยวพันกับต้นไม้อื่น ลำต้นเหนียว สีเขียวหรือเขียวอมขาว ใบประกอบแบบขนนก ใบย่อย 3 ใบ สีเขียวเข้ม หลังใบสีอ่อนกว่าเล็กน้อย ดอกช่อ กลีบเลี้ยงติดกันเป็นหลอดสเขียว กลีบดอกสีเหลือง ผลเดี่ยว เป็นฝัก เมื่ออ่อนสีเขียว แก่แล้วเป็นสีน้ำตาลแห้ง แตกตามตะเข็บของผล ภายในมีเมล็ดกลมรี สีน้ำตาลอ่อน

พืชชนิดนี้เป็นพืชทนเค็มพบทั่วไปตามชายหาดของเขตร้อน เช่นที่ฮาวาย  และเกาะอีกหลายเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก  Puerto Rico และหมู่เกาะในทะเลแคริบเบียน ชายฝั่งที่บราซิล ชายฝั่งทางมหาสมุทรแอตแลนติกและมหาสมุทรอินเดียวของแอฟริกา  มาดากัสการ์ เซเชลส์ อินเดียและศรีลังกา  คาบสมุทรอินโดจีน และเกาะไหหลำ  มาเลเซีย, และชายฝั่งของออสเตรเลียในควีนส์แลนด์และนอร์ทเทิร์น เทอร์ริทอร์รี

## ชื่อพ้อง
ชื่อพ้องของสปีชีส์นี้ได้แก่: 
**Dolichos luteus* Sw.
**Phaseolus marinus*
**Scytalis anomala*
**Scytalis retusa* E. Mey.
**Vigna anomala* Walp.
**Vigna lutea* (Sw.) A. Gray
**Vigna repens* var. *lutea* (Sw.) Kuntze
**Vigna retusa* (E. Mey.) Walp.
 
## อ้างอิง

* มัณฑนา นวลเจริญ. พรรณไม้ป่าชายหาด. ปทุมธานี. สำนักพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ 2552 หน้า 74
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยถั่ว
หมวดหมู่:พืชตรึงไนโตรเจน
ปลาช่อนออเรียนตาลิส

**ปลาช่อนออเรียนตาลิส** หรือ **ปลาช่อนศรีลังกา** (; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae)

เป็นปลาช่อนขนาดเล็กจำพวกปลาช่อนแคระ หรือปลาก้างชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกับปลาก้าง (*C. limbata*) ที่พบในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ หรือปลาก้างอินเดีย (*C. gachua*) ที่พบในอินเดีย โดยไม่มีครีบท้อง ลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาก้างที่พบในเอเชียอาคเนย์มาก

มีความยาวเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร พบเฉพาะบนเกาะซีลอน หรือศรีลังกาเท่านั้น พฤติกรรมการหากินและการแพร่ขยายพันธุ์เหมือนกับปลาช่อนแคระชนิดอื่น ๆ คือ ตัวผู้จะเป็นฝ่ายเฝ้าดูแลไข่และลูกอ่อนร่วมกับตัวเมีย โดยมีชื่อพื้นถิ่นในภาษาเบงกอลว่า ***ulka*** 
thumb|Channa orientalis

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:วงศ์ปลาช่อน
ปลาช่อนพัลชรา

**ปลาช่อนพัลชรา** หรือ **ปลาช่อนพม่าจุดส้ม** หรือ **ปลาช่อนพม่าจุดแดง** (; ) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae)

เป็นปลาช่อนที่มีความสวยงามมากอีกชนิดหนึ่ง มีความยาวเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร พบในต้นน้ำของรัฐยะไข่ ประเทศพม่า เป็นปลาช่อนที่ถูกบรรยายลักษณะทางวิทยาศาสตร์หรืออนุกรมวิธานพร้อม ๆ กับปลาช่อนออนาติพินนิส (*C. ornatipinnis*) ซึ่งพบในพม่าและมีลักษณะคล้ายคลึงกัน แต่ทว่า ปลาช่อนพัลชราไม่มีจุดสีดำขนาดใหญ่กระจายทั่วตัวเหมือนปลาช่อนออนาติพินนิส โดยมีเพียงจุดประสีดำเล็ก ๆ จาง ๆ กระจายอยู่เพียงเล็กน้อย ครีบอกมีลายสีจางไม่ชัดเจน จุดสีดำบนครีบหลังสีจาง และมีจำนวนน้อยกว่าปลาช่อนออนาติพินนิส

ด้วยความสวยงาม จึงทำให้นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม เป็นปลาช่อนที่ไม่มีนิสัยดุร้ายก้าวร้าว เป็นปลาที่เลี้ยงง่าย สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ในตู้กระจก หรือในบ่อคอนกรีต วางไข่แบบไข่ลอย พ่อปลาและแม่ปลาช่วยกันเลี้ยงดูแลลูก กินอาหารได้หลากหลาย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วงศ์ปลาช่อน
หมวดหมู่:ปลาตู้
โมริ ฮิเดนาริ

**โมริ ฮิเดนาริ** (;19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1595 - 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1651) เป็นไดเมียวแห่งโชชูคนที่ 2 ดำรงตำแหน่งระหว่าง ค.ศ. 1623-1651

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2138
หมวดหมู่:ไดเมียว
นิตยา บุญสูงเนิน

**นิตยา บุญสูงเนิน** เกิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2506 เป็นชาวจังหวัดนครราชสีมา แต่ไปเติบโตที่กรุงเทพมหานคร เป็นนักร้องหญิงชาวไทย เคยเข้าประกวดเวทีคุณภาพ "สยามกลการ ปี 2529" เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย มีผลงานเพลงดังหลากหลายเพลง เช่น พิษรัก, จำเลยรัก, เจ็บนิดเดียว และอีกมากมาย ในสังกัดโปรมีเดียมาร์ท มีชื่อเสียงจากผลงานอัลบั้มชุด *ก้าวใหม่* ในปลายปี พ.ศ. 2536 จากเพลง "เจ็บนิดเดียว" นิตยาเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของนักร้องชื่อดัง เจินเจิน บุญสูงเนิน และเป็นแม่ของนักร้อง นักแต่งเพลงชื่อดัง เดอะทอยส์ 

ด้านครอบครัว เคยกินอยู่ด้วยกันกับ ธนพงศ์พันธ์ บูรณะคุปต์ โดยไม่ได้จดทะเบียนสมรส เป็นโปรดิวส์เซอร์ มีบุตรชาย 1 คน ชื่อ ธันวา บุญสูงเนิน ชื่อเล่น ทอย หรือ เดอะทอยส์ (The TOYS) เป็นนักร้อง นักดนตรี และนักแต่งเพลง

## ผลงานอัลบั้ม

### อัลบั้มในนาม นิด แอนด์ เลเซอร์ (สังกัด โปรมีเดียมาร์ท)

* ช่างมันเถอะ (2531)
* หนึ่งเดียวไม่มากไป (รักเหลือเกิน) (2533)
* ห้องสีขาว
* หยุดโลก (2535)

### อัลบั้มเดี่ยว (สังกัด โปรมีเดียมาร์ท)

* นิด สเปเชี่ยล 1 - 10 (2532 - 2535)
* ฝากใจไว้ 1 - 3 (2534)
* สุดรักสุดหวง 1 - 2 (2536)
* รักเหลือเกิน (2537)
* ลืมแล้วหรือสัญญา (2537)
* ก้าวใหม่ (2536)
* ก้าวใหม่ #2 ช้ำคือเรา (2538)
* ก้าวใหม่ #3 151-152 ขอวานหน่อย (2539)
* ให้ใจไปกับเธอ (2541)
* ลูกทุ่งสเปเชี่ยล 1 - 3 (2541)
* ตัดใจลืม (2543)
* Welcome Home Nittaya (2552)
* ดาวประดับใจ (2552)

### อัลบั้มเดี่ยว (สังกัดอื่นๆ)

* เจ็บช้ำ (2541) (พีจีเอ็ม)
* แทนความรู้สึก (2542) (พีจีเอ็ม)
* ม่านมุกลายหงส์ 1 - 3 (2543) (พีจีเอ็ม)
* ขวัญมิ่งเมือง 1 - 2 (2544) (พีจีเอ็ม)
* ไม่ขวางใจ (2545) (พีจีเอ็ม)
* บ้านกลางไพร (2546) (พีจีเอ็ม)
* 18 เดือน (2546) (พีจีเอ็ม)
* ค็อกเทล (2547) (พีจีเอ็ม)
* ก้าวต่อไป (2553) (เลปโส้)

### อัลบั้มพิเศษ

* Remember Five (2552)
* อีกนิดนึง (Once & Once More) (2554) (เลปโส้)

## อ้างอิง
* สัมภาษณ์พิเศษ นิตยา บุญสูงเนิน เจ้าของเพลงสุดอมตะ เจ็บนิดเดียว
* นิตยา บุญสูงเนิน เจ็บนิดเดียว เดอะวัน หาดใหญ่ 074 420889
* 108 Living 06-08-2017 Ep.1/2

หมวดหมู่:สกุลบุญสูงเนิน
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องจากจังหวัดนครราชสีมา
ตำบลบ้านยาง (อำเภอคีรีรัฐนิคม)

**ตำบลบ้านยาง** เป็นตำบลในอำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี

## ประวัติ
ตำบลบ้านยางแยกจากตำบลท่าขนอนและตำบลท่ากระดาน อำเภอท่าขนอน ในขณะนั้นจัดตั้งเป็นตำบลบ้านยาง 

## ภูมิศาสตร์
ตำบลบ้านยางอำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฏร์ธานี ห่างจากอำเภอคีรีรัฐนิคม 6  กม.ห่างจากจังหวัดสุราษฏร์ธานีประมาณ 54 กม.เป็นที่ราบลุ่มริมคลองพุมดวงและคลองยัน  โดยมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลต่าง ๆ ดังนี้

### อาณาเขต

## ภูมิประเทศ
พื้นที่ตำบลท่าขนอนเป็นที่เขตเทือกเขาทางตะวันตก เป็นที่ราบสูงตอนกลาง เป็นที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึงทางตอนใต้

## การแบ่งเขตการปกครอง
แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ดังนี้

## อ้างอิง
* ประกาศจัดตั้งตำบลบ้านยาง http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2490/D/051/2739.PDF
* จำนวนประชากร และบ้าน ปี พ.ศ. 2561 http://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statTDD/views/showVillageData.php?rcode=84080802&statType=1&year=61

บ้านยาง
หมวดหมู่:อำเภอคีรีรัฐนิคม
บ้านยาง
พระมริอัมมัน

**พระแม่มริอัมมัน** () เป็นเทวีแห่งฝนในศาสนาฮินดู เป็นที่เคารพบูชามากในรัฐทมิฬนาฑูของประเทศอินเดีย การบูชาพระมริอัมมันมักมีไปเพื่อการบูชาขอฝน และมีที่บูชาเพื่อขอการรักษาจากโรคต่าง ๆ โดยเฉพาะโรคบิดและฝีดาษ

เข้าใจกันว่าคติบูชาพระแม่มริอัมมันปรากฏในดินแดนอินเดียมาตั้งแต่ยุคก่อนพระเวท เป็นเทวีองค์หลักของชาวทมิฬ หลายครั้งมักเกี่ยวข้องพระนางกับพระแม่ปารวตี พระแม่กาลี และ พระแม่ทุรคา รวมไปถึงพระแม่องค์เทียบเท่าในคติของอินเดียเหนือ ศีตลาเทวี

คำว่า "มริ" มาจากภาษาของสังฆัมทมิฬ แปลว่า "ฝน" ส่วน "อัมมัน" เป็นคำทมิฬ แปลว่า "มารดา" พระนางได้รับการบูชาโดยชาวทมิฬโบราณในฐานะเทวีผู้พาฝนและความเจริญ คติการบูชาเทวีนี้ได้รับการมองว่าเป็นวัฒนธรรมบูชาสตรีเพศ เทวสถานในยุคสังฆัม โดยเฉพาะในมทุราย ปรากฏเทวรูปของพระนางและเทวีองค์อื่น ๆ เป็นหลักมากกว่า

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* Kolenda, Pauline. "Pox and the Terror of Childlessness: Images and Ideas of the Smallpox Goddess in a North Indian Village" in P. Kolenda, *Caste, Cult and Hierarchy: Essays on the Culture of India*. New Delhi: Folklore Institute, 1983. pp. 198–221.
* Rigopoulos, Antonio. *The life and teachings of Sai Baba of Shirdi*. Albany: State University of New York Press, 1993. . pp. 78, 80, 160, 224, 226, 250.

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เทพเจ้าแห่งสุขภาพ
สายนานากูมะ

**สายนานากูมะ** () เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินนครฟูกูโอกะ ในเมืองฟูกูโอกะ จังหวัดฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น สถานีปลายทางได้แก่ สถานีฮาชิโมโตะ และ สถานีเท็นจินมินามิ เปิดใช้งานเมื่อปี ค.ศ. 2005 สีประจำเส้นทางคือสีเขียว มักถูกเรียกว่า **สาย 3** จากนั้นได้ต่อขยายจากสถานีเท็นจินมินามิไปถึงสถานีฮากาตะ เมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2023  

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Fukuoka City Subway official website  
* Fukuoka City Subway official website  
* Hitachi: Linear-Motor Subways : The Future of Urban Mass Transit 

นานากูมะ
สายเซชิง-ยะมะเตะ

**สายเซชิง-ยะมะเตะ** (西神山手線) เป็นหนึ่งในสองเส้นทางของรถไฟใต้ดินเทศบาลโคเบะ เมืองโคเบะ จังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น มักถูกเรียกว่า **ยูไลน์** เนื่องจากแนวเส้นทางคล้ายตัวยู

## รายชื่อสถานี
250px|thumbnail|สถานีชิง-โคเบะ
* ทะนิงะมิ
* ชิง-โคเบะ
* ซันโนะมิยะ
* เค็นโชมะเอะ
* โอคุระยะมะ
* มินะโตะงะวะ โคเอ็น
* คะมิซะวะ
* นะงะตะ
* ชิง-นะงะตะ
* อิตะยะโดะ
* มีโอโฮจิ
* มีโอตะนิ
* โซโง อุนโด โคเอ็น
* คะคุเอ็น-โทะชิ
* อิคะวะดะนิ
* เซชิง-มินะมิ
* เชซิน-ชุโอะ

## ล้อขับเคลื่อน
thumb|1000 ซีรีส์
* 1000 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1977)
* 2000 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1988)
* 3000 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1992)
* 7000 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 1988)

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Seishin-Yamate Line 

หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินเทศบาลโคเบะ
สายไคงัง

right|thumb|250px|ผังเส้นทาง
thumb|250x250px|รถไฟฟ้า
**สายไคงัง** () เป็นหนึ่งในสองเส้นทางของรถไฟใต้ดินเทศบาลโคเบะ มีระยะทาง 7.9 กิโลเมตร 10 สถานี เปิดให้บริการวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2001

## รายชื่อสถานี
* ซันโนะมิยะ-ฮะนะโดะเคอิเมะ
* กิวเกียวริวชิ-ไดมะรุเมะ
* มินะโต โมะโตะมะชิ
* ฮาร์เบอร์แลนด์
* ชูโอ-อิจิบาเมะ
* วะดะมิซะกิ
* มิซักิ-โคเอ็น
* คะรุโมะ
* โคะมะงะบะยะชิ
* ชิน-นะงะตะ

## ล้อขับเคลื่อน
* 5000 ซีรีส์ (ตั้งแต่ ค.ศ. 2001) มีศูนย์ซ่อมบำรุงที่มิซะกิ-โคเอ็น

หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินเทศบาลโคเบะ
ค
เนตติฎีกา

**เนตติฎีกา** เป็นคัมภีร์อธิบายเนื้อความและคำศัพท์ของคัมภีร์เนตติปกรณ์  จึงจัดอยู่ในกลุ่มเนตติปกรณ์ หรือเนตติบาลี ที่สืบทอดมาจากภาษิตของพระมหากัจจายนะที่กล่าวไว้ในสมัยพุทธกาล ต่อมาได้มีการรจนาคัมภีร์อธิบายความเพิ่มเติมเป็นลำดับ เริ่มจากคัมภีร์เนตติอรรถกา มาถึงคัมภีร์เนตติฎีกา และยังมีคัมภีร์อรรถาธิบายในลำดับต่อมาอีก ในภาษาไทยได้มีการแปลโดยโครงการปริวรรตอักษรขอมและอักษรโบราณท้องถิ่น มูลนิธิภูมิพโลภิกขุ และฉบับแปลของพระคันธสาราภิวงศ์ แห่งวัดท่ามะโอ จังหวัดลำปาง

## ผู้แต่ง
เนตติฎีกา เป็นคัมภีร์อธิบายเนติอรรถกถาอีกชั้นหนึ่ง ในคัมภีร์คันถวงศ์ได้กล่าวว่า เป็นผลงานของท่านพระธรรมปาละ ซึ่งคาดว่าจะมีช่วงชีวิตอยู่ราวพ.ศ. 950 - 1000 แต่ตามทัศนะของผู้แปลเนตติฎีกา ฉบับมูลนิธิภูมิพโลภิกขุ เมื่อปี 2525 ระบุว่า น่าจะเป็นผลงานของพระธรรมปาละอีกองค์หนึ่ง ซึ่งเป็นศิษย์อาวุโสของท่านพระอานันทาจารย์ คนละองค์กับพระธรรมปาละผู้อยู่สำนักวัดพทรติตถวิหาร หากเป็นไปตามข้อสันนิษฐานนี้ เนตติฎีกา น่าจะมีอายุอยู่ในราวพุทธศตวรรษที่ 13 - 14 

ด้านพระคันธสาราภิวงศ์ผู้แปลเนตติฎีกา ฉบับปี 2551 ระบุว่า พระธรรมปาลแห่งสำนักวัดพทรดิตถวิหาร (วัดท่าพุทรา) เป็นผู้แต่งขึ้น ซึ่งพระอารามแห่งนี้พระเจ้าอโศกมหาราชโปรดให้สร้างขึ้นที่เมืองนาคปัฏฏัน ประเทศอินเดีย

## เนื้อหา
เนตติฎีกา มีจุดประสงค์หลักอยู่ที่การอธิบายเพิ่มเติมเนื้อความในเนตติอรรถกถา เริ่มต้นของคัมภีร์นี้แตกต่างจากคัมภีร์อื่น ๆ ตรงที่ไม่มีประณามคาถา คือคาถาภาษาบาลีสรรเสริญพระรัตนตรัย แต่เริ่มต้นด้วยการพรรณนากถาเริ่มพระคัมภีร์ พรรณนานิทานถกา แล้วพรรณนาตามเนื้อหาของเนตติอรรถกถา ไปจบลงที่พรรณนานิคม หรือคำลงท้ายคัมภีร์ ซึ่งผู้รจนาแต่งไว้อย่างไพเราะสละสลวย

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
*โครงการปริวรรตอักษรขอมและอักษรโบราณท้องถิ่น. (2525). "เนตติฎีกา และ เนตติวิภาวินี." กรุงเทพมหานคร. โรงพิมพ์มูลนิธิภูมิพโลภิกขุ 
*พระคันธสาราภิวงศ์. แปล (2551). "เนตติฎีกา คัมภีร์อธิบายเนตติอรรถกถา" ลำปาง. วัดท่ามะโอ.

## ต้นฉบับ
เนตติฎีกา

หมวดหมู่:วรรณกรรมศาสนาพุทธ
น้ำนมราชสีห์ทะเล

**น้ำนมราชสีห์ทะเล**  เป็นไม้ล้มลุกในวงศ์ Euphorbiaceae ปกติจะคืบคลานไปตามพื้นดิน เมื่อมีความหนาแน่นสูงจึงจะยกต้นขึ้น มียางสีขาวข้น ลำต้นสีเขียวหรือเขียวอมม่วง อวบน้ำ ใบเดี่ยว สีเขียวเรียบเป็นมัน หลังใบสีเขียวขาว ดอกช่อเป็นกระจุก ออกตามง่ามใบ กลีบเลี้ยงขนาดเล็ก สีเขียว กลีบดอกสีเหลืองอ่อน ผลเดี่ยวกลม ปลายผลกว้าง ส่วนขั้วเรียวดูคล้ายลูกข่าง เป็นพืชคลุมดินในบริเวณชายหาด ช่วยยึดเกาะเม็ดทรายไม่ให้ปลิวตามลม 
## อ้างอิง
* มัณฑนา นวลเจริญ. พรรณไม้ป่าชายหาด. ปทุมธานี. สำนักพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ 2552 หน้า 88 
หมวดหมู่:วงศ์ยางพารา
ดีปลากั้ง

**ดีปลากั้ง** หรือ **บีปลากั้ง**  T.Anderson. เป็นพืชในวงศ์เหงือกปลาหมอ (Acanthaceae) เป็นไม้พุ่ม ลำต้น ตั้งตรง ใบ เดี่ยว เรียงตรงข้าม แผ่นใบรูปรีแกมรูปขอบขนาน ดอกช่อแบบช่อเชิงลด ออกที่ปลายยอด สมบูรณ์เพศ กลีบเลี้ยงสีเขียว รูประฆัง กลีบดอก สีม่วงอมแดง เชื่อมกันเป็นรูปคนโท ส่วนหลอดกลีบพองออกด้านเดียว ส่วนปลายแยกเป็น 5 แฉก ผลแบบแคปซูล

ยอดอ่อน รับประทานเป็นผักแกล้มกับน้ำพริก ในทางยาสมุนไพรนั้น ทางจังหวัดอุบลราชธานี  ใช้ ลำต้น ต้มน้ำดื่ม ช่วยขับปัสสาวะ ทางจังหวัดมุกดาหารใช้ เป็นยาบำรุงกำลัง
## อ้างอิง
* บีปลากั้ง 
หมวดหมู่:วงศ์เหงือกปลาหมอ
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
หมวดหมู่:สมุนไพร
รายพระนามรัชทายาทเดนมาร์ก

**รายพระนามรัชทายาทเดนมาร์ก** รายพระนามนี้รวมถึงบุคคลทุกคนที่ได้รับการพิจารณาว่าจะได้รับมรดกสืบราชบัลลังก์เดนมาร์ก หรือ สถานะพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก โดยเริ่มตั้งแต่สมัยราชวงศ์ออลเดนบูร์กจนถึงปัจจุบัน

## ราชวงศ์ออลเดนบูร์ก - สมัยราชาธิปไตยเลือกตั้ง ค.ศ. 1448 - 1660
ถึงแม้ว่าในช่วงนี้พระมหากษัตริย์จะมาจากการเลือกตั้ง ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์จากรัชสมัยพระเจ้าคริสเตียนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก (ด้วยข้อยกเว้นการบังคับสละราชบัลลังก์) ยึดหลักตามกฎหมายแซลิก 

## ราชวงศ์ออลเดนบูร์ก - สมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ค.ศ. 1660 - 1863
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 3 แห่งเดนมาร์กทรงใช้กฎหมายกึ่งแซลิกในการสืบราชสันตติวงศ์

## ราชวงศ์กลึคส์บูร์ก ค.ศ. 1863 - ปัจจุบัน
ทั้งพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 7 แห่งเดนมาร์กและเจ้าชายเฟอร์ดินานด์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งเดนมาร์ก พระปิตุลาของพระองค์ทรงไร้รัชทายาท กฎหมายได้ผ่านการเห็นชอบในปีค.ศ. 1922 ให้มอบราชบัลลังก์เดนมาร์กแก่เจ้าชายคริสเตียนแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึคส์บูร์ก ผู้เป็นพระปนัดดาในพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 5 แห่งเดนมาร์ก กฎหมายกึงแซลิกได้มีการใช้ต่อไปจนกระทั่งค.ศ. 1953 ได้มีการประกาศใช้สิทธิของบุตรหัวปีขึ้นมาแทน และยังคงดำรงอยู่จนกระทั่งค.ศ. 2009 เมื่อสิทธิของบุตรหัวปีอยู่ในตำแหน่งที่แน่นอน

## ดูเพิ่ม
* รายพระนามพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก
* ลำดับการสืบราชบัลลังก์เดนมาร์ก

## อ้างอิง
* https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_heirs_to_the_Danish_throne

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เดนมาร์ก
หมวดหมู่:รายพระนามรัชทายาท
พระแม่เปะริยาจจิ

**พระแม่เปะริยาจจิ** (Tamil: பெரியாச்சி, IAST: ) เป็นเทวีในศาสนาฮินดู นางเป็นเทพีพื้นเมืองที่ถูกการผสานความเชื่อแบบพหุเทวนิยมของศาสนาฮินดูโดยอธิบายว่าเป็นหนึ่งในภาคหนึ่งของเจ้าแม่ศรีมหาอุมาเทวี นางเป็นที่รู้จักในนาม **เปะริยาจจิ อัมมัน** (*อัมมัน* ในภาษาทมิฬหมายถึง "มารดา") และบางครั้งอาจขนานนามของนางว่า **เปะริยาจจิ กาลี อัมมัน** เนื่องจากนางนั้นมีเทวลักษณะดุร้ายดังเช่นเจ้าแม่กาลี โดยทั่วนางได้รับการนับถือในฐานะเทพีผู้ผดุงครรภ์และการคลอดบุตร รวมถึงเทพีผู้เป็นหมอตำแย นางได้รับการยกย่องนับถือเป็นอย่างสูงในหมู่ชาวฮินดูในสิงคโปร์, มาเลเซีย และ เกาะเรอูว์นียง สำหรับในเทวสถานฮินดูในไทยมีการประดิษฐานเทวรูปพระเปะริยาจจิในวัดพระศรีมหาอุมาเทวีในฝั่งศาลพระเสื้อวัดด้านข้างศรียันตร์มหาลักษมี

## เทพปกรณัม
ในสมัยราชวงค์ปาณฑยะ มีกษัตริย์นามครองนครนามว่า พระเจ้าวัลภราช (Tamil: வல்லலராஜன் ராஜா) อันทรงมีอุปนิสัยเบียดเบียนอาณาประชาราษฎร์เป็นนิจสินอาจิณ ซึ่งในขณะนั้นพระอัครมเหสีของพระองค์ทรงครรภ์โอรสของพระองค์อยู่และทรงได้รับการพยากรณ์ว่า บุตรของอัครมเหสีของพระองค์จะนำความมาสู่วิบัติพระองค์หากเท้าของโอรสของพระองค์สัมผัสพื้นปฐพี ทรงเสาะหาและได้ว่าจ้างหมอตำแยชรานางหนึ่งเป็นผู้อภิบาลผดุงครรภ์โดยที่ไม่ทราบว่านางหมอตำแยนั้นเป็นผู้ใด 

หลังจากอัครมเหสีของพระองค์มีประสูติกาลโอรสของพระองค์อย่างปลอดภัยแล้วทรงไม่ปฏิบัติตามสัญญาที่ทรงตรัสไว้รวมถึงหมายจะสังหารนางหมอตำแยชรานางนี้ด้วย นางจึงกลับปรากฏเป็นพระเทพีอันเป็นทิพยฐานะอันแท้จริงของนาง และทำการสังหารกษัตริย์องค์นี้เสีย อัครมเหสีของกษัตริย์องค์นั้นจึงจะสังหารโอรสนั้นด้วย เนื่องจากนางนั้นคิดว่าว่าโอรสที่เกิดแก่นางนั้นคือต้นเหตุของสิ่งเลวร้ายทั้งหมดที่นางได้ประสบเจอ พระเทพีองค์จึงสังหารนางกษัตรีย์นี้ด้วยโดยฉีกอุทรของนางและบริโภคอันตะ (ลำไส้) ของนางเสีย และช่วยชีวิตทารกนี้ไว้ นางจึงได้รับกายกย่องในฐานะเทพีผู้พิทักษ์ทารกและสตรีมีครรภ์ กล่าวกันว่าทารกนี้เจริญวัยขึ้นมาภายใต้การดูแลของพระเทพีองค์นี้และต่อมาได้เป็นกษัตริย์แห่งปาณฑยะ

## ประติมานวิทยา
พระเปะริยาจจิมักปรากฏทิพยรูปเป็นเทพีที่มีลักษณะดูดุร้าย มักมีแปดกร โดยปกติมักทรงเทพอาวุธและทารกในหัตถ์ของนาง และหัตถ์ที่เหลืออาจทรงตรีศูล บ่วงบาศก์ กลองฑมรุ (บัณเฑาะว์) พร้อมงู ดาบ และกปาละอันเต็มไปด้วยโลหิต โดยนางนั้นนั่งหรือยืนโดยบาทของนั้นเหยียบที่อุระกษัตริย์ และกำลังฉีกอุทรของนางกษัตรีย์ที่อยู่บนตักของนาง และพระโอรสของกษัตริย์ก็ถูกยกขึ้นในอีกหัตถ์หนึ่ง ถือกันว่ารูปลักษณ์ที่ดุร้ายของเทพีองค์นี้สามารถปัดเป่าวิญญาณชั่วร้ายและอวมงคลทั้งหลายได้

## บทบาท
พระเปะริยาจจิได้รับการนับถือว่าเป็นหนึ่งใน *[[กุลเทวดา]] * หรือ เทพีพื้นถิ่นผู้พิทักษ์ของชาวทมิฬ และเทพารักษ์ท้องถิ่นเพศชายองค์อื่นๆของชาวทมิฬ เช่น พระมุนีศวร และ พระมตุไรวีรัน ล้วนแต่เป็นเทพบริวารของพระนาง พระเปะริยาจจิ พร้อมกับ พระชฎามุนีศวร (ஜடா முனீஸ்வரர்) ซึ่งเป็น ภาคหนึ่งของพระมุนีศวรปรากฏในมนุษย์โลกในฐานะ *โชฑิ* (คู่แฝด) เพื่อขจัดวิญญาณชั่วร้ายและพิทักษ์โลกมนุษย์ โดยทั่วไปนับถือกันว่าพระเปะริยาจจิมีหน้าที่ลงทัณฑ์มอบแด่สตรีที่มักกระทำการทำร้ายด้วย กาย และวาจาที่ทำให้บุคคลอื่นประสบทุกข์ และมีหน้าที่ลงทัณฑ์มอบแด่บุรุษที่เอาเปรียบสตรีด้วยการเหยียบพวกเขาใต้พระบาทของพระนาง และโดยทั่วไปพระนางได้รับการนับถือว่าเป็นเทพีแม่ซื้อ ผู้คุ้มครองเด็กๆทั้งหลาย

## อ้างอิง

## เอกสารอ้างอิง
* 

หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
นวราตรี

**นวราตรี** (อักษรโรมัน: Navaratri) เป็นเทศกาลในศาสนาฮินดูรายปีที่เฉลิมฉลองเทิดเกียรติแด่พระแม่ทุรคา กินระยะเวลาเก้าคืนในเดือนอัศวินตามปฏิทินฮินดู (กันยายน-ตุลาคม) ที่มาในการเฉลิมฉลองมีแตกต่างกันไปในแต่ละภาคส่วนของวัฒนธรรมฮินดูในอนุทวีปอินเดีย คำว่า *นวราตรี* มาจากภาษาสันสกฤต คำว่า *นว* แปลว่าเก้า และ *ราตรี* แปลว่าค่ำคืน จึงแปลรวมกันว่า "เก้าค่ำคืน"

ในแถบตะวันออกและตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย นวราตรีมีความหมายเดียวกับทุรคาบูชา ในฐานะการเฉลิมฉลองชัยชนะของพระทุรคาเหนืออสูรควาย มหิษาสูร เพื่อกู้คืนมาซึ่งธรรมะ ส่วนในแถบอินเดียใต้จะเฉลิมฉลองชัยชนะของพระทุรคาหรือพระกาลี ในรัฐคุชราต นวราตรีจะประกอบด้วยการประกอบอารตี ตามด้วยนาฏกรรม ''ครรพ์'' ในทุกกรณีของการฉลองนวราตรี มีรูปแบบร่วมกันคือชัยชนะของความดีเหนือความชั่วร้าย โดยมีรากฐานมาจากมหากาพย์หรือตำนาน เช่น *[[Devi Mahatmya|เทวีมหัตมยะ]]*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทศกาลฮินดู
หมวดหมู่:เทศกาลเนปาล
หมวดหมู่:เทศกาลในประเทศอินเดีย
มตุไรวีรัน

**มตุไรวีรัน** (; ) เป็นกุลเทวดาประจำนครมตุไร รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย มีที่มาจากการบูชาบรรพชนและพัฒนามาสู่การเป็นเทพเจ้าในคติของศาสนาฮินดู

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทพเจ้าฮินดู
หมวดหมู่:มตุไร
อรูวาล

upright|thumb|right

**อรูวาล**()เป็นดาบชนิดหนึ่งของประเทศอินเดียนิยมใช้โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่พบในรัฐทางตอนใต้ของรัฐทมิฬนาดูและถูกใช้เป็นทั้งเครื่องมือในการชีวิตทั่วไปและอาวุธในยามคับขัน ชาวทมิฬนั้นถือว่าอาวุธนี้เป็นสัญลักษณ์ของเทพเจ้าท้องถิ่นของอินเดียใต้ด้วย.
upright|thumb|right|มีดวีราชิวา()
upright|thumb|right|มีดกาติกยา อรูลวา()

หมวดหมู่:อาวุธของประเทศอินเดีย
พระภวานี

**ภวานี** (อักษรโรมัน: Bhavānī) หรือนามอื่น **ภาวยะ**, **ตุลชา**, **ตุรชา**, **ตวริตะ**, **อัมพา** เป็นปางอวตารหนึ่งของอาทิปราศักติ พระนาม "ภวานี" แปลว่า "ผู้มอบชีวิต" บ่งบอกถึงอำนาจแห่งธรรมชาติหรือแหล่งแห่งพลังงานสร้างสรรค์

ผู้ที่เคารพบูชาพระนางจะบูชาพระนางในฐานะมารดา พระภวานีมีบทบาทในฐานะผู้กำจัดความชั่วร้ายด้วยการฆ่าอสูร ในศิวปุราณะระบุว่าพระนางเป็นเทวีคู่ครองของพระภวะ (สทาศิวะ) และยังเชื่อว่าพระนางมีรูปปางดุร้ายในฐานะพระทุรคา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระปารวตี
พระราธา

thumb|พระกฤษณะและพระนางราธา ผลงานของราชา รวิ วรรมา ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19
**พระแม่ราธา** (, ) หรือ **พระแม่ราธิกา** เป็นเทวีในศาสนาฮินดูเป็นอีกปางหนึ่งของพระแม่ลักษมี พระมเหสีของพระกฤษณะ เมื่อพระนารายณ์อวตารลงมาเป็นพระกฤษณะ พระแม่ลักษมีก็ได้เสด็จตามลงมาด้วยโดยในภาคนี้ทรงอวตารถึงสององค์ด้วยกันคือ พระแม่ราธาและพระแม่รุกขมิณี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:เทพเจ้าฮินดู
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
ตรีเทวี

**ตรีเทวี**หรือ**ตรีศักติ** () คือ การอวตารรวมของภาคของมหาเทวีสูงสุดทั้งสามองค์ในศาสนาฮินดู อันได้แก่ พระแม่ปารวตี (พระมเหสีของพระศิวะ) พระลักษมี (พระมเหสีของพระนารายณ์) และ พระสุรัสวดี (พระมเหสีของพระพรหม) ซึ่งมหาเทวีสามองค์นี้คือพระผู้เป็นใหญ่ในศาสนาฮินดูนิกายศักติ(นิกายใหญ่ในศาสนาฮินดูที่นับถือพระแม่เป็นหลัก) 
**พระตรีศักติ** เป็นตัวแทนแห่งพลังอำนาจของมหาเทพทั้ง 3 โดยแบ่งเป็น **รชะ**(การสร้างสรรค์) **สตวะ**(การธำรงอยู่) **ตามสะ**(การดับไปหรือหมดสิ้นไป) ซึ่งพระแม่มหาสรัสวตีจะอยู่ในรูป รชะ คู่กับพระพรหม พระแม่มหาลักษมีอยู่ในรูปของ สตวะ คู่กับพระวิษณุ และพระแม่มหากาลี หรือ ปารวตี อยู่ในรูปของ ตามสะ คู่กับพระศิวะ ในเทวีภาควตมหาปุราณะ กล่าวว่า พระเทวีทั้งสามปรากฏแรกเริ่มจากการสร้างของพระอาทิศักติ(Adi Shakti)ในสมัยแรกเริ่มกำเนิดจักรวาลนั่นเอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทพเจ้าฮินดู
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
นกอ้ายงั่วแอฟริกัน

**นกอ้ายงั่วแอฟริกัน** หรือ **นกคองูแอฟริกัน** (; ) นกชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกอ้ายงั่ว (Anhingidae)

มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับนกอ้ายงั่วชนิดอื่น ๆ เช่น นกอ้ายงั่ว (*A. melanogaster*) ที่พบในทวีปเอเชียและประเทศไทย แต่มีลำตัวสีแดงเข้มกว่า

จัดเป็นนกขนาดใหญ่ มีลำตัวยาวกว่า 80 เซนติเมตร หากินอยู่ตามอ่างเก็บน้ำและแม่น้ำขนาดใหญ่ของทวีปแอฟริกา ตั้งแต่ซับสะฮะราลงมา เมื่ออยู่ในน้ำจะโผล่เฉพาะคออันยาวขึ้นมาเหนือน้ำทำให้ดูมีลักษณะคล้ายกับงู  ทำรังวางไข่บนต้นไม้ครั้งละ 3-6 ฟอง ใกล้กับรังของนกน้ำชนิดอื่น เช่น นกกระยาง, นกกาน้ำ 
[thumb|left|ในน้ำที่[เซเนกัล]]
thumb|left| ''Anhinga rufa chantrei''
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์นกอ้ายงั่ว
ลัทธิศักติ

[thumb|[Shri Yantra|ศรียันตระ สัญลักษณ์แทนเทวีและศากติ]]

**ลัทธิศักติ** หรือ **ศากติ** ( ศากฺต) เป็นนิกายในศาสนาฮินดูที่บูชาอาทิปราศักติเป็นพระเป็นเจ้า ศักติในทางอภิปรัชญาคือความเป็นจริงและหมายถึงสตรีในรูปอุปมาซึ่งประกอบด้วยเทวีหลายองค์ ทุกพระองค์ล้วนถือว่าเป็นเทวีสูงสุดองค์เดียวกัน ลัทธิศักติยังประกอบลัทธิย่อย ๆ อีกมากมาย ตั้งแต่บูชาพระปารวตีผู้เลอโฉม ไปจนถึงพระแม่กาลีผู้ดุดัน

คัมภีร์ศรุติและสมฤติเป็นเอกสารสำคัญของโครงสร้างความเชื่อในลัทธิศักติ นอกจากนี้ยังมี เทวีมาหาตมยะ เทวีภาควตปุราณะและ ศากตอุปนิษัท เช่น เทวีอุปนิษัท ในความเชื่อของลัทธิศักติยกย่องเทวีมาหาตมยะเป็นพิเศษ และถือว่าสำคัญเทียบเท่ากับภควัทคีตา

เทวีต่าง ๆ เป็นที่นิยมมากขึ้นภายหลังการเสื่อมของศาสนาพุทธในอินเดีย เทวีต่าง ๆ ของฮินดูและพุทธได้ถูกรวมเข้ากันเป็นมหาวิทยา หรือเทวีสิบองค์ เทวีที่เป็นที่บูชาทั่วไปในลัทธิศักติและพบได้บ่อย เช่น พระแม่ทุรคา, พระแม่กาลี, พระแม่สุรัสวดี, พระแม่ลักษมี, พระแม่ปารวตี และ พระแม่ตรีปุระสุนทรี ลัทธิบูชาเทวีนี้เป็นที่นิยมมากเป็นพิเศษในแถบตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย โดยเฉพาะในรัฐเบงกอลตะวันตกและรัฐอัสสัม ที่ซึ่งเทศกาลอย่างทุรคาบูชา เป็นที่นิยมสูงเป็นพิเศษ แนวคิดของลัทธิศักติมีอิทธิพลต่อลัทธิไวษณพ (ลัทธิที่บูชาพระวิษณุเป็นหลัก) และ ลัทธิไศวะ (ลัทธิที่บูชาพระศิวะเป็นหลัก) โดยมีองค์เทวีต่าง ๆ เป็น *ศักติ/พลัง* ของพระวิษณุและพระศิวะตามลำดับ

## อ้างอิง
พระแม่อันนปูรณา

thumb|299x299px|เทวรูปพระแม่อันนปูรณา
thumb|รูปวาดของพระแม่อันนปูรณา

**พระแม่อันปูรณา** (อักษรเทวนาคิรี:)เป็นเทวีในศาสนาฮินดู คำว่า **อันนา** หมายถึง "อาหาร" หรือ "ธัญพืช" และ คำว่า **ปูรณา** หมายถึง "เต็มรูปแบบที่สมบูรณ์และดี" ดังนั้น คำว่า อันปูรณา จึงหมายถึง ความอุดมสมบูรณ์ในทุกด้านของอาหาร และ ยังถือว่า เป็นอวตารของพระแม่ปารวตีชายาของพระศิวะ

## เทวกำเนิด

## ศัพท์มูล

## พระเทวีแห่งเมืองกาสี

## พรรณนา

อาศิวะ(ตำราทางศาสนา) พรรณนาถึงรูปเคารพของพระแม่อันนาปูรนาว่าเป็นเทพีวัยเยาว์ที่มีผิวสีแดง ใบหน้ากลมเหมือน                                                พระจันทร์เต็มดวง มีตาสามดวง อกสูง และมีมือสี่มือ  มือซ้ายล่างถือหม้อหรือถ้วยที่เต็มไปด้วยข้าวแสนอร่อย  พระหัตถ์ขวามีทัพพีทองคำประดับด้วยอัญมณีต่างๆ  มืวัตองมือแสดงท่าอภัยมุทราและวรมุทรา เธอเป็นภาพที่มีคล้องข้อมือและเครื่องประดับทองคำอยู์เสี้ยวประดับศีรษะ
ในภาพวาดบางภาพ พระศิวะยืนอยู่ทางขวามือพร้อมกับชามขอทานและขอทานจากเธอ  พระศิวะในอันนะปุรนา สโตตรา บรรยายว่าเทพมักจะถือคัมภีร์พระอักษมาลาและผู้เปิดประตูโมกษะอยู่ในมือแทนหม้อหรือถ้วยและทัพพี บ่งชี้ว่าคำอธิษฐานของพระองค์ต่ออันนาปูรนะเป็นความสมบูรณ์แบบทางด้านจิตวิญญาณมากกว่าอาหาร

## เทวสถาน

อันนปูรณาเทวีมณเทียร ตั้งอยู่ที่วิเชศวรรฆัญ เมืองพาราณสี 
รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย

## ดูเพิ่ม
* เทวีในศาสนาฮินดู
* รายพระนามเทวดาอินเดีย

หมวดหมู่:เทพเจ้าฮินดู
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
นกหัวค้อน

**นกหัวค้อน** (; ) นกชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Scopidae ในอันดับนกกระทุง (Pelecaniformes) จัดเป็นนกเพียงสกุลเดียวและชนิดเดียว ในวงศ์นี้เท่านั้น

## ศัพทมูลวิทยา
คำว่า "Hamerkop" เป็นภาษาแอฟริคานส์ มีความหมายในภาษาอังกฤษว่า "Hammerhead" (หัวค้อน) โดยเรียกตามลักษณะส่วนหัวของนก ซึ่งมองเหมือนหัวค้อน

## ลักษณะและพฤติกรรม
นกหัวค้อน เป็นนกน้ำขนาดกลาง ซึ่งพบได้เฉพาะทวีปแอฟริกาและเกาะมาดากัสการ์เท่านั้น ไม่พบในทวีปอื่น มีขนาดความยาวเต็มที่ 56 เซนติเมตร มีส่วนหัวโดยเฉพาะด้านหลังที่ใหญ่และแหลมดูแลคล้ายส่วนหัวของค้อน มีขนลำตัวเพียงสีเดียว คือ สีน้ำตาล
[thumb|left|ที่[อุทยานแห่งชาติเซเรงเกติ, แทนซาเนีย]]
อาศัยและหากินตามแหล่งน้ำจืด โดยเฉพาะตามลำธารที่มีน้ำไหลช้า ๆ ตามชายฝั่งทะเลสาบ และหนองบึง กินอาหารได้ทุกชนิด รวมทั้งกบ, หอยกาบ, ปลา และสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ

นกหัวค้อน เป็นนกที่สร้างรังขนาดใหญ่มากบนต้นไม้ โดยตัวผู้และตัวเมียช่วยกันสร้างรังจากกิ่งไม้ โดยรังอาจจะมีขนาดใหญ่ได้ถึง 1.5 เมตร นกคู่หนึ่งอาจสร้างรังได้มากถึง 4–5 รัง และหากจับกลุ่มรวมกัน จะร่วมกันเต้นระบำเป็นภาพที่สวยงาม และเมื่อสร้างรังใหม่เสร็จแล้ว อาจมีนกหัวค้อนตัวอื่นเข้ามาเยี่ยมเยือนหรือร่วมอาศัยในลักษณะแบบนิคมได้ด้วย

## การจำแนก
แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย คือ

**S. u. umbretta* พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในเขตร้อนของแอฟริกา ทางตะวันตกเฉียงใต้ของอาระเบีย และเกาะมาดากัสการ์
**S. u. minor* พบตามชายฝั่งทะเลของเซียร์ราลีโอน ถึงไนจีเรียตะวันออก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อันดับนกกระทุง
ชิมาซุ ทาดาสึเนะ

**ชิมาซุ ทาดาสึเนะ** (,27 พฤศจิกายน 1576 - 7 เมษายน 1638) เป็นไดเมียวแห่งซัตสึมะคนที่ 1 ภายใต้ รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ และเป็นชาวญี่ปุ่นคนแรกที่ปกครองเหนือ อาณาจักรรีวกีว ในฐานะไดเมียวแห่งซัตสึมะ เขาเป็นหนึ่งในไดเมียวที่ทรงอิทธิพลที่สุดในญี่ปุ่นในขณะนั้น เขายอมจำนนต่อ โทกูงาวะ อิเอยาซุ อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1602 เพื่อพิสูจน์ความภักดีของเขา เขาได้รับรางวัลเป็นชื่อ มัตสึไดระ อิเอฮิซะ ตระกูลมัตสึไดระ เป็นตระกูลสาขาของ ตระกูลโทกูงาวะ และ "อิเอะ" ของ "อิเอฮิซะ" มาจาก "อิเอยาซุ" ในปี ค.ศ. 1603 เขาถือครองที่ดินจำนวน 605,000 โคกู

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2119
หมวดหมู่:ไดเมียว
หมวดหมู่:หมู่เกาะรีวกีว
รชยา รักกสิกรณ์

**รชยา รักกสิกรณ์** (ชื่อเดิม: อุษณีย์ รักกสิกรณ์) มีชื่อเล่นว่า **เอ๋** เกิดเมื่อวันอาทิตย์ ที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 ที่จังหวัดสุพรรณบุรี จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนหอวัง, ปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญและคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม 

เอ๋เคยมีผลงานก่อนเข้าวงการบันเทิง เมื่อ ปี 2536 โดยแสดงมิวสิควีดีโอเพลง "คำถามสุดท้าย" ของเต๋า-สมชาย เข็มกลัด และแสดงมิวสิควีดีโอเพลง "อีกสักครั้ง" ของมาลีวัลย์ เจมีน่า จากนั้นได้ถ่ายแบบภาพนิ่งลงนิตยสารวัยรุ่น เริ่มเข้าสู่วงการจริงจังด้วยการประกวดของนิตยสาร "เดอะบอย (The Boy)" 

มีผลงานการแสดงเป็นนักแสดงจากละครโทรทัศน์เรื่องต่าง ๆ ในสังกัดช่อง 7 โดยมีผลงานครั้งแรก คือ วันนี้ที่รอคอย และ ศีรษะมาร และผลงานเรื่องอื่น ๆ เช่น ศิลามณี, น้ำใสใจจริง, สายโลหิต, นายขนมต้ม, นางทาส ผลงานนอกช่อง 7 ได้แก่ ทะเลสาบสีเลือด ทางไอทีวี

## การศึกษา
* ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 : โรงเรียนหอวัง
* ปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ และคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม

## ผลงาน
### ละครโทรทัศน์

### มิวสิควีดีโอ
* เพลง "ถามคำสุดท้าย" ของ เต๋า-สมชาย เข็มกลัด 
* เพลง "อีกสักครั้ง" ของ มาลีวัลย์ เจมีน่า
* เพลง "ดอกไม้ที่ไร้แจกัน" ของ กิ่ง-เกวลิน มณี 
* เพลง "แค่นั้น" ของ พงษ์สิทธิ์ คำภีร์
* เพลง "คืนฝนพรำ" ของ ปุ้ย-จิตสุดา พลับศิริ

### โฆษณา
* จักรยานยนต์ ซูซูกิคริสตัล

## อ้างอิง
* ประวัติดารา เอ๋-รชยา รักกสิกรณ์ 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ประวัติส่วนตัว

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
หมวดหมู่:นักแสดงสังกัดช่อง 7
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นางแบบไทย
หมวดหมู่:นักแสดงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 20
เซบั้งไฟ

thumb|เซบั้งไฟ
**เซบั้งไฟ** () เป็นแม่น้ำในประเทศลาว ไหลผ่านแขวงคำม่วนและแขวงสุวรรณเขต รับน้ำมาจากแม่น้ำเทิน
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศลาว
เซกะหมาน

**เซกะหมาน** () เป็นแม่น้ำทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศลาว ไหลผ่านพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติดงอำพาม แขวงอัตตะปือ แม่น้ำนี้เป็นที่อยู่ของโลมาน้ำจืด
## อ้างอิง

หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศลาว
แม่น้ำทา

thumbnail|แผนที่แขวงหลวงน้ำทา
**แม่น้ำทา** () เป็นแม่น้ำทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศลาว ไหลลงสู่แม่น้ำโขง ชื่อของแม่น้ำนี้นำไปตั้งเป็นเมืองหลวงน้ำทาและแขวงหลวงน้ำทา

หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศลาว
ทา
การเรียนรู้ที่ผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง

thumbnail|ผู้เรียนมีบทบาทในการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ
**การเรียนรู้ที่ผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง** หรือ **การเรียนรู้โดยเน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ** () เป็นวิธีการซึ่งช่วยปลูกฝังให้ผู้เรียนรู้จักแสวงหาความรู้ด้วยตนเอง อันก่อให้เกิดทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิต โดยการเรียนรู้นี้จะช่วยเพิ่มบทบาทของผู้เรียนภายในห้องเรียน และลดบทบาทการบรรยายหน้าห้องเรียนลง ซึ่งผู้สอนจะปรับบทบาทจากการบรรยายเป็นหลักเป็นการเป็นผู้อำนวยความสะดวก โดยจะต้องเตรียมสภาพห้องเรียนและวิธีการสอนที่เอื้อต่อแนวคิดนี้ ซึ่งกระบวนการนี้จะช่วยให้มีพัฒนาการของผู้เรียนสูงที่สุด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ปรัชญาการศึกษา
หมวดหมู่:หลักสูตร
ผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง
กีฬาวอลเลย์บอลในซีเกมส์ 2013

วอลเลย์บอลในซีเกมส์ 2013 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลที่จัดขึ้นในการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2013 ที่กรุงเนปิดอว์ ประเทศเมียนมาร์ ระหว่างวันที่ 13-21 ธันวาคม 2556 โดยการแข่งขันซีเกมส์ครั้งนี้ไม่มีการจัดแข่งขัน วอลเลย์บอลชายหาด เนื่องจากความไม่เหมาะสมของการแต่งกายสำหรับนักกีฬาหญิงชาวพม่า

## วอลเลย์บอลในร่มประเภททีมชาย

### รอบจัดอันดับ
#### กลุ่ม A

|}

|}

#### กลุ่ม B

|} 

|}

### รอบสุดท้าย

#### รอบรองชนะเลิศ

|}

#### รอบชิงอันดับที่ 5

|}

#### รอบชิงอันดับที่ 3

|}

#### รอบชิงชนะเลิศ

|}

#### อันดับการแข่งขัน


**สมาชิกในทีม**
จิรายุ รักษาแก้ว, มนตรี แหวนประดับ, วันชัย ทัพวิเศษ,ณัฐพงศ์ เกษาพันธ์, กฤษฎา นิลไสว, ยุรนันท์ บัวแดง, กิตติคุณ ศรีอุทธวงศ์ (C), ปิยะรัฐ ตุ้นทัพไทย (L), กฤษฎา สมคะเน, ธีระศักดิ์ นาคประสงค์, สราญจิตต์ เจริญสุข   
**หัวหน้าผู้ฝึกสอน:** มนต์ชัย สุภจิรกุล

## วอลเลย์บอลในร่มประเภททีมหญิง

### รอบจัดอันดับ

|}

|}

#### รอบชิงอันดับที่ 3

|}

#### รอบชิงชนะเลิศ

|}

#### อันดับการแข่งขัน


**สมาชิกในทีม**
วรรณา บัวแก้ว, ปิยะนุช แป้นน้อย, ทัดดาว นึกแจ้ง,ปลื้มจิตร์ ถินขาว, อรอุมา สิทธิรักษ์, วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์, อำพร หญ้าผา, ฐาปไพพรรณ ไชยศรี, นุศรา ต้อมคำ, มลิกา กันทอง, พรพรรณ เกิดปราชญ์, อัจฉราพร คงยศ,   
**หัวหน้าผู้ฝึกสอน:** เกียรติพงษ์ รัชตเกรียงไกร

## ตารางสรุปเหรียญ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซีเกมส์ 2013

หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในทวีปเอเชีย
การทดลองของคาเวนดิช

**การทดลองของคาเวนดิช** ได้ดำเนินการในปี ค.ศ. 1797 - 98 โดยนักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษชื่อ เฮนรี คาเวนดิช เป็นครั้งแรกของการทดลองการวัดแรงของความโน้มถ่วงระหว่างมวลในห้องปฏิบัติการ และเป็นครั้งแรกเพื่อให้ได้ค่าที่ถูกต้องสำหรับค่าคงที่โน้มถ่วงสากล เพราะภายหลังจากการประชุมเกี่ยวกับหน่วยวัดแล้วในเรื่องการใช้ค่าคงที่โน้มถ่วงสากลไม่ปรากฏหลักฐานอย่างชัดเจนในงานของคาเวนดิชเลย แต่ผลที่ได้ถูกแสดงออกมาแต่ดั้งเดิมเป็นความถ่วงจำเพาะของโลกแทน

## การทดลอง

อุปกรณ์ที่สร้างขึ้นโดยคาเวนดิชเป็นความสมดุลของแรงบิดที่สร้างขึ้นจากก้านไม้ยาวหกฟุต (1.8 เมตร) ห้อยลงมาจากเส้นลวด, ที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางขนาด 2 นิ้ว (51 มม.) มีน้ำหนัก 1.61 ปอนด์ (0.73 กก.) มีตะกั่วรูปทรงกลมติดอยู่ที่ปลายแต่ละข้าง  ซึ่งมีอยู่ด้วยกันสองลูกโดยลูกใหญ่กว่ามีขนาด 12 นิ้ว (300 มิลลิเมตร) น้ำหนัก 348 ปอนด์ (158 กิโลกรัม) ลูกบอลตะกั่วลูกใหญ่กว่าจะตั้งอยู่ใกล้ลูกบอลตะกั่วที่มีขนาดเล็กกว่าประมาณ 9 นิ้ว (230 มิลลิเมตร) ที่ติดตั้งอยู่ห่างออกไปและที่จัดสร้างขึ้นในสถานที่ที่มีระบบกันสะเทือนที่แยกต่างหากเป็นอิสระออกจากกัน การทดลองนั้นจะวัดการดึงดูดของความโน้มถ่วงที่มีขนาดอันเบาบางระหว่างลูกบอลตะกั่วลูกเล็กและลูกบอลอีกลูกหนึ่งที่มีขนาดใหญ่กว่า

thumb|left|250px|แสดงภาคตัดของส่วนของภาพวาดในแนวตั้งของเครื่องมือสร้างความสมดุลของแรงบิดของคาเวนดิชรวมถึงการสร้างในสิ่งที่มันจะสามารถถูกติดตั้งอยู่ได้ ลูกบอลขนาดใหญ่ถูกแขวนจากกรอบเพื่อให้มันสามารถหมุนไปอยู่ในตำแหน่งถัดไปเพื่อลูกบอลลูกเล็กโดยลูกรอกจากภายนอก รูปที่ 1 ของเอกสารงานวิจัยของคาเวนดิช
thumb|left|250px|รายละเอียดแสดงให้เห็นแขนสมดุลของแรงบิด (''m''), ลูกบอลขนาดใหญ่ (''W''), ลูกบอลขนาดเล็ก (''x'') และกล่องแยกโดดเดี่ยว (''ABCDE'')

ลูกบอลสองลูกที่มีขนาดใหญ่กว่าถูกวางอยู่ในตำแหน่งสลับกันในแต่ละด้านของแขนที่ทำจากไม้ในแนวนอนของความสมดุล

## ดูเพิ่ม

* Schiehallion experiment

## หมายเหตุ

## อ้างอิง
* 
*   Online copy of Cavendish's 1798 paper, and other early measurements of gravitational constant.
*  Establishes that Cavendish didn't determine G.
* 
*
*   Discusses Michell's contributions, and whether Cavendish determined G.
* 
* 
*   Review of gravity measurements since 1740.
*

หมวดหมู่:การทดลองฟิสิกส์
กีฬากระโดดน้ำในซีเกมส์ 2013

**กีฬากระโดดน้ำในซีเกมส์ 2013** เป็นการแข่งขันกระโดดน้ำในการแข่งขันซีเกมส์ 2013 จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 18-21 ธันวาคม สนามแข่งขันอยู่ที่กรุงเนปยีดอ ประเทศเมียนมาร์

## ผลการแข่งขัน

### กระโดดน้ำประเภทชาย

### กระโดดน้ำประเภทหญิง

## ตารางสรุปเหรียญ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซีเกมส์ 2013
1
อักษรชาห์มุขี

**ชาห์มุขี** (, ) เป็นอักษรเปอร์เซีย-อาหรับดัดแปลงที่มุสลิมชาวปัญจาบ (โดยหลักอยู่ในแคว้นปัญจาบ) ใช้เขียนภาษาปัญจาบ โดยทั่วไปเขียนด้วยแบบอักษรแนสแทอ์ลีก ซึ่งภาษาอูรดูก็ใช้แบบอักษรนี้ด้วย อักษรเปอร์เซีย-อาหรับเป็นหนึ่งในสองอักษรที่ใช้เขียนภาษาปัญจาบ ส่วนอีกอักษรหนึ่งคืออักษรคุรมุขีที่ชาวซิกข์และฮินดูในรัฐปัญจาบใช้

อักษรชาห์มุขีเขียนจากขวาไปซ้าย ในขณะที่อักษรคุรมุขีเขียนจากซ้ายไปขวา

อักษรชาห์มุขีใช้ครั้งแรกโดยกวีที่นับถือลัทธิศูฟีในปัญจาบ และกลายเป็ระบบการเขียนตามแบบแผนของมุสลิมในแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน หลังการขีดเส้นแบ่งอินเดีย ในขณะที่ชาวฮินดูและซิกข์ส่วนใหญ่ในรัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย ใช้อักษรคุรมุขีหรือเทวนาครีในการเขียนภาษาปัญจาบ

## ชุดตัวอักษร
### เครื่องหมายเสริมสัทอักษรสระ
ถึงแม้ว่าปกติจะไม่เขียนเครื่องหมายและกล่าวถึงเฉพาะโดยนัย อักษรชาห์มุขีมีเครื่องหมายเสริมสัทอักษรจากภาษาอาหรับ เหมือนกันภาษาอูรดู เพื่อแสดงสระสั้น

### พยัญชนะ

ไม่มีศัพท์ภาษาปัญจาบใดที่เริ่มต้นด้วย , ,  หรือ 

*  (waddi ye) พบเฉพาะในตำแหน่งท้าย เมื่อมีรูปเขียนที่ออกเสียงเป็น e (ਏ) หรือ æ (ਐ) และอยู่ในตำแหน่งต้นหรือกลาง จะเขียนในรูป  แทน
* รูปสระแบ่งได้ดังนี้:

## ภาพ

File:Bulleh Shah poetry example.png|ตัวอย่างกวีในอักษรชาห์มุขีโดย Bulleh Shah กวีศูฟีคนสำคัญ
File:Bhulay Shah.jpg|ตัวอย่างอีกกวีหนึ่งโดย Bulleh Shah ในอักษรชาห์มุขี


## ดูเพิ่ม
*อักษรคุรมุขี
*อักษรซะราอีกี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Shahmukhi to Gurmukhi Transliteration System: A Corpus based Approach 
* The Western Panjabi Alphabet 
* Learn Shahmukhi
* Likhari in Shahmukhi
* Kalam-e-Baba Nanak
* Punjabi and Punjab
* E-Book on Gurmukhi and Shahmukhi
* PDF on Gurmukhi and Shahmukhi 

หมวดหมู่:อักษรอาหรับ
หมวดหมู่:ภาษาปัญจาบ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ายี่สุ่น

**พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ายี่สุ่น** (22 มีนาคม พ.ศ. 2333 – 14 กันยายน พ.ศ. 2412) พระราชธิดาพระองค์ที่ 6 ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเหมใหญ่

## พระประวัติ
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ายี่สุ่น เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเหมใหญ่ เมื่อวันจันทร์ที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2332 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2333) มีพระโสทรอนุชา 1 พระองค์ คือ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเนียม

พระองค์เจ้ายี่สุ่น ทรงรับว่าราชการพนักงานพระภูษา ในสมัยรัชกาลที่ 5 ในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์เจ้ายี่สุ่นเป็นผู้ถวายพระแส้หางช้างเผือก ระหว่างทรงเฉลิมพระมหามนเทียร ปรากฏใน *พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 5* ว่า

"*...ครั้นได้เวลาพระฤกษ์เฉลิมพระมหามนเทียร จึงเสด็จมายังพระที่นั่งไพศาลทักษิณ แล้วเสด็จขึ้นพระที่นั่งจักรพรรดิพิมาน ทรงโปรยดอกพิกุลทองพิกุลเงินไปตามทางมีนางเชิญเครื่องราชูปโภคตามเสด็จ แล้วมีนางเชื้อพระวงศ์ อุ้มวิลา ๑ เชิญศิลาบด ๑ เชิญพานผลฟักเขียว ๑ เชิญพานพลข้าวเปลือก ๒ เชิญพานถั่ว ๑ เชิญพานงา ๑ ที่เชิงบันไดพระที่นั่งจักรพรรดิพิมาน มีนางชำระพระบาท ๒ คน ครั้นเสด็จถึงในที่ทรงเปลื้องฉลองพระองค์ครุย และทรงจุดเทียนนมัสการ แล้วเสด็จขึ้นพระแท่นที่บรรทม พระองค์เจ้าปุกถวายดอกหมากทำด้วยทองคำหนัก ๕ ตำลึง พระองค์เจ้ายี่สุ่นถวายพระแส้หางช้างเผือก ท้าวทรงกันดาล (ศรี) ถวายลูกกุญแจ ทรงรับวางไว้ข้างที่ แล้วทรงเอนพระองค์ลงบรรทมเหนือพระแท่นที่โดยทักษิณปรัศว์เบื้องขวาเป็นพระฤกษ์ และพระเจ้าราชวรวงศเธอพระองค์เจ้าลม่อมถวายพระพรก่อน แล้วพระบรมวงศานุวงศทั้งนั้นถวายพระพรต่อภายหลัง และชาวประโคมดุริยางคดนตรีก็ประโคมขึ้นพร้อมกัน..."*

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ายี่สุ่น สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันอังคารที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2412 สิริพระชันษา 79 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร วันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2413

## พระอิสริยยศ

* 22 มีนาคม พ.ศ. 2332 – พ.ศ. 2349 : หม่อมเจ้ายี่สุ่น
* พ.ศ. 2349 – 7 กันยายน พ.ศ. 2352 : พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้ายี่สุ่น
* 7 กันยายน พ.ศ. 2352 – 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367 : พระเจ้าลูกเธอ พระองค์เจ้ายี่สุ่น
* 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2367 – 2 เมษายน พ.ศ. 2394 : พระเจ้าน้องนางเธอ พระองค์เจ้ายี่สุ่น
* 2 เมษายน พ.ศ. 2394 – 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 : พระเจ้าพี่นางเธอ พระองค์เจ้ายี่สุ่น
* 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 – 14 กันยายน พ.ศ. 2412 : พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ายี่สุ่น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 2
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าหญิง
หมวดหมู่:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 2
หมวดหมู่:พระกุลเชษฐ์ในราชวงศ์จักรี