open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เหตุฆาตกรรมชารีบูกีน อัลตันตูยา

**ชารีบูกีน อัลตันตูยา** (มองโกเลีย: Шаарийбуугийн Алтантуяа; Shaariibuugiin Altantuyaa; ชารีโบกีง อัลตันตุยา หรือ อัลตันตูยา ชารีบู; *Altantuya Shaariibuu*, 6 พฤษภาคม 1978 – 18 ตุลาคม 2006) เป็นสตรีชาวมองโกเลียและเหยื่อฆาตกรรมที่เสียชีวิตจากระเบิด PETN กับ RDX หรือไม่ก็จากการฆาตกรรมทางอื่นแล้วอำพรางศพทิ้งด้วยการระเบิด ในวันที่ 18 ตุลาคม 2006 พบศพของเธอมนพื้นที่รกร้างแห่งหนึ่งในเมืองชะฮ์อาลัม ประเทศมาเลเซีย กรณีการเสียชีวิตของเธอมีความสำคัญมากในการเมืองร่วมสมัยของมาเลเซียอันเป็นผลจากข้อกล่าวหาว่าผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการฆาตกรรมนี้เป็นบุคคลใกล้ชิดของอดีตนายกรัฐมนตรีมาเลเซีย นาจิบ ราซัก

ในตอนแรก ศาลสูงชะฮ์อาลัมมีคำตัดสินให้ผู้ต้องหา อับดุล ราซัก บากินดา พ้นโทษ และลดหย่อนโทษประหารชีวิตให้กับผู้ถูกต้องหาอีกสองคน คือหัวหน้าสายตรวจ อาซีละฮ์ ฮาดรี (Chief Inspector Azilah Hadri) และ สิบโท ซีรุล อัซฮาร์ อูมาร์ (Corporal Sirul Azhar Umar) ในวันที่ 9 เมษายน 2009 หลังการตัดสินคดีความยาวนาน 159 วัน ต่อมา ในวันที่ 23 สิงหาคม 2013 ทั้ง ซีรุล และ ฮาซีละฮ์ ถูกตัดสินพ้นโทษโดยศาลอุทธรณ์ นำมาสู่การถกเถียงอย่างหนักไปทั่วมาเลเซีย ในวันที่ 13 มกราคม 2015 ศาลสหพันธรัฐมาเลเซีย ซึ่งเป็นศาลสูงสุดของประเทศ ได้ย้อนคำตัดสินพ้นโทษของทั้งสองบุคคล และตัดสินอีกครั้งว่าทั้งคู่มีผิดฐานฆาตกรรม ต้องโทษประหารชีวิต อย่างไรก็ตาม ซีรุลหลบหนีไปยังประเทศออสเตรเลีย และความพยายามของทางการมาเลเซียในการขอส่งตัวนักโทษข้ามแดนถูกระงับลงตากกฎหมายของออสเตรเลียที่ห้ามการส่งนักโทษข้ามแดนไปยังประเทศที่ยังมีโทษประหารชีวิตอยู่

หลังการเลือกตั้งทั่วไปในมาเลเซีย ปี 2018 ที่ซึ่งอดีตพรรคผู้นำ บารีซันเนซันนัลพ่ายแพ้เป็นครั้งประวัติศาสตร์ ผู้ชนะการเลือกตั้ง นายกรัฐมนตรี มาฮาตีร์ โมฮามัด และคณะ ซึ่งรวมบิดาของอัลคันตูยา มีความหวังว่าจะมีการตรวจสอบกรณีฆาตกรรมของเธอเพิ่มเติมอีกครั้งเพื่อหามูลเหตุจูงใจในการฆาตกรรม และเพื่อทวงคืนความยุติธรรมให้กับเธอ ซีรุลระบุว่าเขาจะยินยอมเปิดเผยว่ามีอะไรเกิดขึ้นจริงบ้างในการฆาตกรรม ก็ต่อเมื่อเขาได้รับการอภัยโทษโดยสมบูรณ์เพื่อให้เขาเดินทางกลับมาเลเซียได้ ในวันที่ 16 ธันวาคม 2019 ฆาตกร อาซีละฮ์ ฮาดรี ขณะถูกคุมขังรอโทษประหารชีวิตในเรือนจำกาจัง กล่าวหาว่าเขาได้รับคำสั่งฆ่าอัลตันตูยามาจากนายกรัฐมนตรีนาจิบ ราซัก และ อับดุล ราซัก บากินดา พรรคพวกของนาจิบ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาชญากรรมในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:ชะฮ์อาลัม
หมวดหมู่:ประเทศมาเลเซียในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:นาจิบ ราซัก
วอลเลย์บอลเอวีซีคัพ

**วอลเลย์บอลเอวีซีคัพ** () อาจหมายถึง
* วอลเลย์บอลชายเอวีซีคัพ เดิมชื่อ วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชียนคัพ จัดขึ้นโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย (เอวีซี)
* วอลเลย์บอลหญิงเอวีซีคัพ เดิมชื่อ วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์เอเชียนคัพ จัดขึ้นโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย (เอวีซี)
วัดเชียงแสน (อำเภอสันกำแพง)

**วัดเชียงแสน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลออนใต้ อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่

ในบริเวณใกล้ ๆ โบราณสถานมีเตาเผาเครื่องถ้วยสันกำแพงอยู่ห่างไม่เกิน 200 เมตร กล่าวกันว่าเป็นวัดเก่าแก่ที่สุดในอำเภอสันกำแพง เป็นแหล่งโบราณสถานที่รวมโบราณวัตถุเอาไว้มากมาย มีเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ศิลาจารึก และซากเตาเผาเครื่องถ้วยสันกำแพง รวมทั้ง วังจำป่าเฮี้ยบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ บ่อน้ำซึ่งมีน้ำแร่ไหลออกมาตามธรรมชาติ ชาวบ้านเชื่อว่าเป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์ บรรเทาอาการเจ็บป่วยได้ ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 

จากประวัติวัดเชียงแสนหรือ **วัดสาลกัลญาณมหันตาราม** กล่าวว่าหมื่นดาบเรือนเป็นผู้สร้างวัดแห่งนี้ ดังประวัติที่ปรากฏบนจารึกที่มีจากการค้นพบ จารึกเป็นจารึกของอักษรสุโขทัย ระบุว่าเมื่อ " สัมฤทธิศก (เปลิกสัน) จุลศักราช ๘๕๐ เดือน ๗ ขึ้น ๘ ค่ำ วันพุธ หมื่นดาบเรือนได้ชักชวนบรรดาทายกทายิกกาทั้งหลายเป็นต้นว่า ชาวพูเลาเป็นต้น มาประชุม เพื่อสร้างพระวิหาร พระเจดีย์ และหอพระไตรปิฎก เมื่อเสร็จแล้วขนานนามว่า สาลกัลญาณมหันตาราม"

สิ่งก่อสร้างในวัดได้แก่ เจดีย์ศิลปะล้านนาได้รับการบูรณะโดยช่างฝีมือแบบพม่า เป็นเจดีย์ย่อเก็จ 28 ฐานล่างเป็นสี่เหลี่ยมส่วนยอดกลม อุโบสถพื้นเมืองมีใบเสมาหินแปดเหลี่ยมฝังลึกแปดทิศ วิหารพื้นเมืองกำลังก่อสร้างยังไม่แล้วเสร็จ อาคารอื่น ๆ เป็นศาลาไม้แบบชั่วคราวมีแนวกำแพงเก่าก่อด้วยอิฐสองด้าน คือ ทิศตะวันตกของเจดีย์และทิศเหนือสภาพชำรุดสูงจากพื้นดินประมาณ 50 เซนติเมตร

## อ้างอิง

เชียงแสน
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดเชียงใหม่
เพลงรักมนุษย์ค้างคาว

***เพลงรักมนุษย์ค้างคาว*** () เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น เขียนเรื่องและวาดภาพโดยโคโตยามะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร*[[โชเน็งซันเดย์รายสัปดาห์]]*ของสำนักพิมพ์โชกากูกังตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562 มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์ ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอไลเดนฟิมส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2565 ทางผังรายการโนอิตามินะของช่องฟูจิทีวี ฤดูกาลที่สองออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2568

## ตัวละคร
### ตัวละครหลัก
;
:

;
:

### มนุษย์
;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

### แวมไพร์
;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
*  
* 

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่กำลังจะมา
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โชงากูกัง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:แวมไพร์ในการ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ไลเดนฟิมส์
หมวดหมู่:รักพิมพ์
โอตานิ โยชิตสึงุ

**โอตานิ โยชิตสึงุ** (大谷 吉継, 1558 – 21 ตุลาคม 1600) เป็นซามูไร ในยุคเซ็งโงกุ จนถึงยุคอาซูจิ–โมโมยามะ เป็นหนึ่งในผู้ติดตามของโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ เสียชีวิตในยุทธการที่เซกิงาฮาระ

หมวดหมู่:ซามูไร
หมวดหมู่:บุคคลในยุคอาซูจิ–โมโมยามะ
หมวดหมู่:เซ็ปปูกุ
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2143
เจ้าแม่จู๊แซเนี้ย

[200px|thumb|[กิมซิ้น|เทวรูปเจ้าแม่จู๊แซเนี้ย ศิลปะแบบประเพณีจีน ณ วัดหลงชาน (艋舺龍山寺 - Bangka Lungshan Temple) ประเทศไต้หวัน]]
[200px|thumb|[กิมซิ้น|เทวรูปเจ้าแม่จู๊แซเนี้ย ณ ศาลเจ้าบนเขาผู่ถัว มณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน]]

**เจ้าแม่จูแซเนี้ย** () หรือ **[[เจ้าแม่ประทานบุตร]]** เป็นเทพธิดาในศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋า โดยพระนางคือเทพธิดาผู้อุปถัมป์และดูแลการตั้งครรภ์ การคลอดบุตรของสตรีและความเป็นมารดร พระนางได้รับการนิยมบูชามากที่สุดในฮกเกี้ยนภาคใต้ ไต้หวัน และเขตเฉาซาน (潮汕) ประติมานวิทยาของเทวรูปส่วนมากตามประเพณีนิยมให้ทรงสมุดและปากกาอันหมายถึงทรงเป็นผู้คุ้มครองชะตาของทารกและเด็กทั้งหลาย โดยทั่วไปคนฮกเกี้ยนนิยมขนานนามท่านแบบลำลองว่า **จูแซม่า** () และพระนางได้รับการยกย่องบูชาในการที่ดูแลเรื่องการกำเนิดบุตรของชาวฮกเกี้ยน ไต้หวัน และ แต้จิ๋วเป็นอย่างมาก

## เทพปกรณัม
จากบันทึกเจี้ยน หนิงฝู่ ซึ่งได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย สมัยราชวงศ์ซ่ง สะใภ้ของสวีชิงซาว ตั้งครรภ์สิบเจ็ดเดือนแล้วก็ยังไม่คลอด ในขณะที่สมาชิกในบ้านไม่สบายใจอย่างยิ่ง ก็มีสตรีผู้หนึ่งปรากฏตัวเดินเข้ามาโดยขนานนามตนเองว่า "เฉิน" เล่าว่านางนั้นมาจากอำเภอกู่เถียน มณฑลฮกเกี้ยน อาสามารับทำคลอดให้โดยเฉพาะ นางจึงให้สวีชิงซาวจัดห้องเฉพาะไว้ห้องหนึ่ง จากนั้นก็ให้ขุดรูตรงกลางห้องไว้รูหนึ่ง แล้วให้นำหญิงมีครรภ์วางไว้ข้างบน พร้อมทั้งสั่งให้คนใช้ให้ถือไม้คอยระวังป้องกัน ไม่นานหญิงผู้นั้นก็ได้คลอดงูขาวออกมาตัวหนึ่ง เมื่องูได้เลื้อยลงไปชั้นล่างก็ถูกคนใช้ตีตาย ส่วนหญิงครรภ์ผู้นั้นก็ปลอดภัย สวีชิงซาวได้ให้ของขวัญมากมายแก่หญิงผู้นั้นเป็นการ ตอบแทนคุณ หญิงผู้นั้นปฏิเสธแข็งขัน โดยไม่รับของใด ๆ ทั้งสิ้น แต่นางก็ขอผ้าเช็ดหน้าเพียงผืนเดียว และขอให้สวีชิงซาวเขียนอักษรจีนให้ว่า "สวีชิงซาวได้มอบให้แก่หญิงตระกูลเฉิน"

หลังจากนั้นนางก็จากไปไม่นาน สวีชิงซาวย้ายตำแหน่งไปที่เมืองฝูโจว จึงหาคนไปสืบเสาะหาหญิงแซ่เฉินผู้นั้น แต่หาทั่วเมืองแล้วก็ไม่พบ ต่อมาได้ยินว่าที่นี่มีศาลเจ้าแม่เฉิน หญิงชาวบ้านเมื่อคลอดยาก เจ้าแม่ก็มักจะแปลงร่างมาช่วยหญิงมีครรภ์บ่อย ๆ เมื่อสวีชิงซาวเดินเข้าไปในศาลเจ้าดู เห็นผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งอยู่บนเทวรูปของเจ้าแม่และเป็นผืนที่ตนให้ เมื่อมองไปด้านบนของเทวรูปก็มีคำที่ตนเขียนไว้ให้ แก่หญิงแซ่เฉินผู้นั้น ครั้นแล้วเพิ่งรู้ว่าหญิงแซ่เฉินผู้นั้นที่แท้ก็คือ เทพที่ทำหน้าที่ดูแลช่วยเหลือในการคลอด ซึ่งชาวบ้านเรียกกันว่า "เจ้าแม่กำเนิด" หรือเทพเจ้าประทานบุตร นั่นเอง

## ความเชื่อ
โดยทั่วไปในการบูชาเพื่อขอบุตร หากปารถนาบุตรชายมักเอาดอกไม้สีขาวไปถวาย​ หากปารถนาบุตรสาวมักนำดอกไม้สีแดงไปถวายแด่เทวรูปของพระนาง

## ดูเพิ่ม
* เจ้าคงคา
* เทวรูปจีน
* ศาลเจ้าจีน
* วัดจีน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทพเจ้าจีน
หมวดหมู่:เทวีจีน
หมวดหมู่:เทวี
หมวดหมู่:ศาสนาชาวบ้านจีน
หมวดหมู่:ลัทธิเต๋า
หมวดหมู่:เซียน
หมวดหมู่:ผู้หญิง
องค์การบริหารส่วนตำบลยางน้ำกลัดใต้

**องค์การบริหารส่วนตำบลยางน้ำกลัดใต้** เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลยางน้ำกลัดเหนือและตำบลยางน้ำกลัดใต้ ในอำเภอหนองหญ้าปล้อง จังหวัดเพชรบุรี เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลยางน้ำกลัดใต้ใน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลยางน้ำกลัดใต้เมื่อ พ.ศ. 2540 ในปี พ.ศ. 2565 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลมีประชากรทั้งหมด 5,194 คน โดยเป็นประชากรในสองส่วนตำบล คือ เขตตำบลยางน้ำกลัดเหนือ 2,246 คน และเขตตำบลยางน้ำกลัดใต้ 2,948 คน

ต่อมาในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยให้ยุบสภาตำบลยางน้ำกลัดเหนือ รวมเข้ากับพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลยางน้ำกลัดใต้ ทำให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลยางน้ำกลัดใต้ครอบคลุมพื้นที่ตำบลยางน้ำกลัดเหนือและตำบลยางน้ำกลัดใต้ทั้งหมด

เขตองค์การบริหารส่วนตำบลเกือบทั้งหมดอยู่ในพื้นที่ของป่าสงวนแห่งชาติป่ายางน้ำกลัดเหนือ–ป่ายางน้ำกลัดใต้***' และป่ายางหัก***' ของอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน ซึ่งเป็นพื้นที่ป่าต้นน้ำลำธารของแม่น้ำเพชรบุรี เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2523 เห็นสมควรให้ออกพระราชกฤษฎีกากำหนดที่ดินบริเวณพื้นที่ป่ายางน้ำกลัดเหนือ และป่ายางน้ำกลัดใต้ให้เป็นอุทยานแห่งชาติ**** นับเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 28 ของประเทศ เป็นการรักษาสภาพป่าให้คงอยู่เป็นสมบัติของชาติถาวรสืบไปดังพระราชประสงค์ของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร องค์การบริหารส่วนตำบลมีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 1,086.0 ตารางกิโลเมตร โดยเป็นพื้นที่ในสองส่วนตำบล คือ เขตตำบลยางน้ำกลัดเหนือ 667.0 ตารางกิโลเมตร และเขตตำบลยางน้ำกลัดใต้ 419.0 ตารางกิโลเมตร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลยางน้ำกลัดใต้

ยางน้ำกลัดใต้
หมวดหมู่:อำเภอหนองหญ้าปล้อง
วันโยคะสากล

**วันโยคะสากล** () เป็นวันเฉลิมฉอลงโยคะสากลประจำปีที่มีขึ้นในทุกวันที่ 21 มิถุนายน นับตั้งแต่ปี 2015 เป็นต้นมา โดยประกาศของที่ประชุมใหญ่สหประชาชาติในปี 2014 โยคะ เป็นการปฏิบัติเพื่อออกกำลังะกาย, ฝึกจิตใจ และ กิจกรรมทางจิตวิญญาณที่มีที่มาจากประเทศอินเดีย นายกรัฐมนตรีอินเดีย นเรนทระ โมที กล่าวต่อที่ประชุมสหประชาชาติในปี 2014 เสนอให้วันที่ 21 มิถุนายน ซึ่งเป็นวันที่กลางวันยาวนานที่สุดของปีในซีกโลกเหนือฉลองเป็นวันโยคะสากล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วันสำคัญของสหประชาชาติ
หมวดหมู่:โยคะ
หมวดหมู่:มิถุนายน
เกาะแม่เกาะ

**เกาะแม่เกาะ** เป็นเกาะในอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะอ่างทอง ในตำบลอ่างทอง อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี

จุดเด่นของเกาะแม่เกาะคือ *ทะเลใน* หรือ *ทะเลสาบกลางภูเขา* เป็นแอ่งน้ำธรรมชาติขนาดใหญ่ที่ถูกโอบล้อมไปด้วยเทือกเขาหินปูนที่สูงสลับซับซ้อน มีอุโมงค์ใต้น้ำที่เชื่อมต่อกับทะเล ด้วยเหตุนี้จึงชื่อว่า "ทะเลใน" 

ทะเลในเกิดจากแอ่งหินปูนยุบตัวลงในทะเล เป็นวงรี ลักษณะการเกิดของทะเลในมีกำเนิดมาจากเขาหินปูนซึ่งสะสมตัวจากการตกตะกอนของสารละลายหินปูนหรือแคลเซียมคาร์บอเนต (CaCO3) ร่วมกับการทับถมของซากสัตว์ หลังจากที่หินปูนทับถมจนกลายเป็นหินแข็งแล้ว เกิดการเปลี่ยนแปลงของเปลือกโลก หินปูนยกตัวจนกลายเป็นเขาสูง จนเมื่อหินปูนถูกน้ำเซาะไปเรื่อย ๆ ทำให้เกิดลักษณะธรณีสัณฐานแบบคาสต์ซึ่งเต็มไปด้วยหลุมบ่อ ถ้ำ และทางน้ำใต้ดิน จนเมื่อน้ำละลายเอาหินปูนที่อยู่ข้างใต้หลุมบ่อหรือถ้ำ จนเป็นหลุมหรือถ้ำมีขนาดใหญ่และผนังถ้ำบางลง ผนังถ้ำส่วนบนจึงได้พังทะลายลง ทำให้พื้นดินตอนบนยุบลงกลายเป็นหลุมใหญ่ มีสภาพเป็นหลุมยุบที่ปากหลุมมีลักษณะค่อนข้างกลม หลุมยุบนี้จึงค่อย ๆ ลึกลงเรื่อยมา จนทะลุติดต่อถึงทางน้ำด้านล่าง เมื่อเปลือกโลกเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง ทำให้เขาหินปูนเหล่านี้จมลงใต้ทะเล เกิดเป็นหมู่เกาะที่น้ำทะเลไหลทะลักเข้าไปภายในโดยช่องทางน้ำใต้ดินมาสะสมขังตัวอยู่ในหลุมยุบ ทำให้เกิดเป็นทะเลใน

ทะเลในกว้างกว่า 250 เมตร ยาว 350 เมตร ลึก 7 เมตร มีเนื้อที่ประมาณ 30 ไร่ สีของน้ำเป็นสีเขียวมรกต มีโขดเขา และต้นไม้รอบ ๆ

บนเกาะยังมีถ้ำบัวโบก ภายในมีหินงอกหินย้อยคล้ายดอกบัวบาน ถัดไปมีทางเดินขึ้นไปยังจุดชมวิวบนยอดเขา ซึ่งมองเห็นทิวทัศน์โดยรวมของหมู่เกาะอ่างทอง 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

แม่เกาะ
หมวดหมู่:อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะอ่างทอง
คลองทับนาง

**คลองทับนาง** เป็นคลองที่ไหลแยกจากคลองสำโรง เป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างตำบลเทพารักษ์ และตำบลแพรกษาใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการ กับตำบลบางพลีใหญ่ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ สภาพในปัจจุบันไม่ได้เป็นคลองยาวต่อเนื่อง บางส่วนตื้นเขิน ถูกบ่อขยะทับถม ช่วงท้ายคลองเป็นเพียงท้องร่องเล็กๆ ไหลลงสู่คลองชลประทานเลียบถนนสุขุมวิท ไม่ได้ต่อถึงคลองปากน้ำไหลลงอ่าวไทยเช่นในอดีต คลองทับนางจึงกลายสภาพมาเป็นเพียงคลองทดน้ำสู่ไร่นาเท่านั้น จากข้อมูลขององค์การบริหารส่วนตำบลบางพลีใหญ่ ระบุว่าคลองทับนาง มีความกว้าง 10 เมตร ยาว 5,100 เมตร

คลองทับนางเป็นคลองโบราณ ราว พ.ศ. 2041 สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 โปรดให้ขุดลอกชำระคลองสำโรงกับคลองทับนางให้กว้างขึ้น ในพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาระบุว่า "ในศักราช 860 (พ.ศ. 2041) ปีมะเมียสัมฤทธิศก สมเด็จพระรามาธิปดีที่ 2 มีรับสั่งให้ขุดซ่อมคลองสำโรงและคลองทับนางเพื่อให้เรือใหญ่ไปมาได้ ทั้งนี้ เพราะเดิมคลองสำโรงซึ่งอยู่ตำบลศรีษะจระเข้กับคลองทับนางตื้นเขินจะต้องชำระใหม่"

บริเวณทางแยกระหว่างสองคลองมีการค้นพบเทวรูปสัมฤทธิ์ 2 องค์ เรียกภายหลังว่า *พระยาแสนตา* องค์หนึ่ง กับ *บาทสังขกร* อีกองค์หนึ่ง 

ในพงศาวดารยังกล่าวว่ามีการขุดลอกคลองทับนางต่อไปทางใต้จนถึงคลองปากน้ำ (สมัยที่ยังไม่ได้สร้างเมืองสมุทรปราการ)

สุนทรภู่ได้แต่ง *[[นิราศเมืองแกลง]]* ระหว่างการเดินทางไปเมืองแกลงเมื่อ พ.ศ. 2350 กล่าวถึงคลองทับนางว่า

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คลองในอำเภอเมืองสมุทรปราการ
หมวดหมู่:คลองในอำเภอบางพลี
อิเกดะ เทรูมาซะ

**อิเกดะ เทรูมาซะ** (池田 輝政, 31 มกราคม 1565 – 16 มีนาคม 1613) เป็นไดเมียวชาวญี่ปุ่นในช่วงต้นยุคเอโดะ หรือรู้จักในอีกนามว่า "โชกุนแห่งญี่ปุ่นตะวันตก" (saigoku no shōgun) เขาผ่านศึกมามากมายในยุคอาซูจิ–โมโมยามะ ตลอดจนการเข้าร่วมยุทธการที่เซกิงาฮาระ จนได้รับแต่งตั้งเป็นไดเมียวแห่งฮิเมจิ เป็นบุตรของอิเกดะ สึเนโอกิ

หมวดหมู่:ไดเมียว
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเอโดะ
หมวดหมู่:บุคคลในยุคอาซูจิ–โมโมยามะ
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2156
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2108
ราชิสม์

**ราชิสม์** (,  คือการรวมคำระหว่าง "รัสเซีย" และ "ฟาสซิสม์"; ) คือคำเรียกใช้กับอุดมการณ์ทางการเมือง และการปฏิบัติทางสังคมของรัสเซีย ในช่วงสมัยต้นศตรวรรษที่ 21 โดยมีการพูดถึงเกี่ยวกับอุดมการณ์ชาตินิยมและการทหารของรัสเซีย โดยตั้งให้คำเรียกดังกล่าวสามารถขยายถึงระบอบการปกคองแบบลัทธิอำนาจนิยมสุดโต่งได้

คำนี้มีการใช้อย่างกว้างขวางในยูเครนทั้งสื่อและองค์กรภาครัฐ เพื่อไว้ใช้เรียกกลุ่มกองกำลังจากกองทัพรัสเซีย และผู้ที่สนับสนุนการทหารของรัสเซีย และเป็นที่รู้จักแพร่หลายทั่วโลก หลังจากเกิดเหตุการณ์สงครามรัสเซีย-ยูเครน

คำว่า ** (รัสซิสม์/ราซีสม์) เริ่มแพร่หลายมากขึ้นในแวดวงที่ไม่เป็นทางการในปี 2008 ระหว่าง สงครามรัสเซีย-จอร์เจีย   ความนิยมในสื่อมวลชนของยูเครนเพิ่มขึ้นหลังจากการ ผนวกคาบสมุทรไครเมียยูเครนโดยสหพันธรัฐรัสเซีย  การตกของ โบอิ้ง 777 ใกล้เมือง โดเนตสค์ เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2014 และการเริ่มต้น สงครามรัสเซีย-ยูเครน ในปี 2014

นอกจากนี้ ราชิสม์ยังสามารถใช้ได้อย่างแพร่หลาย ทั้งการทหาร และการเคลื่อนไหวทางการเมือง ทั้งจากรัฐบาลและประชาชน รวมทั้งการแสดงความภาคภูมิใจในชาติมาตุภูมิของตนเอง

สัญลักษณ์ที่พบบ่อยนั้น มักจะเป็นริบบิ้นนักบุญจอร์จ ทำเป็นตัวอักษร Z (โดย Z สามารถแบ่งความหมายได้สองแบบ คือ Za pobedu หรือ เพื่อชัยชนะ หรือ Zapad ที่แปลว่าตะวันตกในภาษารัสเซีย)โดยปรากฎแพร่หลายทั่วทั้งประเทศรัสเซีย และพื้นที่ที่รัสเซียเข้ายึดครองในยูเครน ทั้งสื่อสิ่งพิมพ์ ใบปลิว จนถึงสื่อสังคมออนไลน์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อุดมการณ์ทางการเมือง
หมวดหมู่:การรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย
สถานีรถโดยสารประจำทางลวิว

**สถานีรถโดยสารประจำทางลวิว** () เป็นสถานีรถโดยสารประจำทางหลักประจำเมืองลวิว ในประเทศยูเครน สถานีตั้งอยู่บน ในย่าน ห่างจากสถานีรถไฟลวิวไปทางทิศใต้ราว 6 กิโลเมตร (4 ไมล์) อาคารสถานีมีแปลนพื้นที่ใช้สอยเป็นรูปสามเหลี่ยม และสร้างขึ้นตามสถาปัตยกรรมสมัยใหม่

แผนของรัฐบาลในการสร้างสถานีรถโดยสารประจำทางแห่งใหม่ให้แก่ลวิวเริ่มมีในปี 1969 เริ่มต้นแผนในปี 1971 เริ่มก่อสร้างในปี 1976 และเปิดให้บริการในปี 1980

อาคารแบ่งออกเป็นสามโซน หันหน้าออกไปสามด้าน ได้แก่ ด้านหน้าด้านหลักของอาคารหันหน้าออกถนนใหญ่ ด้านสำหรับรถขาเข้า และด้านสำหรับรถขาออก ในปัจจุบันโซนขาเข้าและขาออกใช้งานร่วมกัน ในขณะที่โซนที่เดิมกำหนดเป็นขาออกใช้เป็นที่จอดรถ

## ดูเพิ่ม
* โรงงานรถยนต์ลวิว
* สถานีรถโดยสารประจำทางกลางเคียฟ

## อ้างอิง
เกาะหวาย

**เกาะหวาย** เป็นเกาะในเขตพื้นที่อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง ตำบลเกาะช้างใต้ อำเภอเกาะช้าง จังหวัดตราด อยู่ทางใต้ของเกาะช้าง ใกล้กับเกาะเหลายา

อ่าวด้านเหนือของเกาะหวาย เป็นแหล่งที่มีแนวปะการังสมบูรณ์ เช่นเดียวกับทางด้านตะวันตกของอ่าวใหญ่ที่มีปะการังที่สมบูรณ์ ปะการังส่วนมากที่พบ ได้แก่ ปะการังก้อน ปะการังเขากวาง ปะการังแผ่น ปะการังพุ่ม และหอยมือเสือ

สถานที่ที่ได้รับความนิยมบนเกาะคือ *อ่าวโรแมนติก* เป็นอ่าวเล็ก ๆ ระยะทางประมาณ 100 เมตร มีหาดทรายขาว บนเกาะหวายมีที่พัก 3–4 แห่ง ได้แก่  เกาะหวายกรีนรีสอร์ท กูดฟีลลิง (Good Feeling) เกาะหวายพาราไดซ์ และเกาะหวายบีชรีสอร์ท ฤดูกาลท่องเที่ยวระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงปลายเดือนเมษายน กิจกรรมของนักท่องเที่ยวได้แก่ พายเรือคายัก การดำน้ำลึก การตกปลา และการดำน้ำดูปะการังน้ำตื้น เป็นต้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หวาย
หวาย
เบิร์นลีย์

**เบิร์นลีย์** (,  ) เป็นเมืองและศูนย์กลางการบริหารของอำเภอเบิร์นลีย์ ในแลงคาเชอร์ ประเทศอังกฤษ โดยมีประชากรในปี 2021 จำนวน 78,266 คน เมืองมีระยะห่าง   ทางเหนือของแมนเชสเตอร์ และมีระยะห่าง  ทางทิศตะวันออกของเมืองเพรสตัน ณ จุดบรรจบของแม่น้ำคอลเดอร์และแม่น้ำบรัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในอังกฤษ
หมวดหมู่:Coordinates on Wikidata
หมวดหมู่:เทศมณฑลแลงคาเชอร์
เกาะมันนอก

**เกาะมันนอก** เป็นเกาะเล็ก ๆ เกาะหนึ่งในหมู่เกาะมันซึ่งประกอบด้วย 3 เกาะ คือเกาะมันใน เกาะมันกลาง และเกาะมันนอก ห่างจากท่าเรืออ่าวมะขามป้อม (ท่าเรืออ่าวไข่) ใกล้ ๆ กับแหลมแม่พิมพ์ราว ๆ 5 กิโลเมตร เกาะมันนอกตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลกร่ำ อำเภอแกลง จังหวัดระยอง

เกาะมันนอกอยู่ในความดูแลของกองทัพเรือไทย มีเนื้อที่ประมาณ 95 ไร่ เป็นเกาะที่เล็กที่สุดในบรรดาหมู่เกาะมัน มีหาดทรายอยู่ทางตอนเหนือของเกาะ เนื้อทรายขาวเนียนละเอียด ทางด้านหน้าของตัวเกาะมันนอกซึ่งเป็นทิศใต้และทิศตะวันออก มีโค้งหาดทรายเล็ก ๆ  แนวปะการังส่วนใหญ่มีสภาพสมบูรณ์ปานกลาง พบทางด้านใต้และด้านเหนือบางจุด บนเกาะมันนอกมีที่พัก 1 แห่ง ซึ่งมีพื้นที่เป็น 1 ใน 4 ของเนื้อที่เกาะทั้งหมด ชื่อว่า *เกาะมันนอกไพรเวตไอแลนด์*

## อ้างอิง

มันนอก
แหลมแม่พิมพ์

thumb|ทะเลที่แหลมแม่พิมพ์

**แหลมแม่พิมพ์**  **หาดแหลมแม่พิมพ์** หรือ **หาดแม่พิมพ์** เป็นชายหาดที่มีนักท่องเที่ยวนิยมมาเที่ยวพักผ่อนกันมากตลอดทั้งปี หาดทรายมีความยาวราว  4 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่ถนนเพ-แกลง-กร่ำ ตำบลกร่ำ อำเภอแกลง จังหวัดระยอง อยู่ห่างจากตัวเมืองระยอง 48 กิโลเมตร จากถนนสุขุมวิทมีทางแยกขวาไปแหลมแม่พิมพ์ถึง 3 แห่งด้วยกัน คือ กิโลเมตรที่ 259.5 กิโลเมตรที่ 263 และกิโลเมตรที่ 268

บริเวณชายหาดมีบ้านพัก รีสอร์ต ร้านอาหาร ศาลเจ้าแม่พิมพ์ รูปปั้นเจ้าแม่กวนอิม มีทางเดินเล็ก ๆ ทอดตัวขึ้นสู่วัดบนยอดเขาอันเป็นจุดที่สามารถชมวิวหาดแม่พิมพ์จากมุมสูง ช่วงต้นของหาดติดต่อกับหาดวังแก้วค่อนข้างเงียบสงบ หาดทรายกว้าง ร่มรื่นด้วยทิวสนและต้นหูกวาง มีศาลาพักผ่อนชมวิวตั้งอยู่เป็นระยะ ๆ นอกจากนี้ยังมีกลุ่มประมงพื้นบ้านใช้เป็นที่จอดเรือประมาณ 80 ลำ

หาดแม่พิมพ์เป็นหนึ่งในพื้นที่ที่ประสบปัญหาจากขยะทะเลที่ลอยเข้ามาติดหาด จากการเก็บตัวอย่างขยะทะเลตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2557 ถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2558 พบปริมาณขยะทะเลทั้งหมด 30,261 ชิ้น สามารถแบ่งขยะออกได้เป็น 10 ประเภท ได้แก่ โฟม พลาสติกแข็ง ผ้าและไฟเบอร์พลาสติกบาง สารประกอบโพลิเมอร์โลหะ แก้วและเซรามิก ไม้กระดาษ และอื่น ๆ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดระยอง
แม่พิมพ์
หมวดหมู่:ชายหาดในประเทศไทย
ปาทริส ลูมูมบา

**ปาทริส เอเมอรี ลูมูมบา** (; 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1925 – 17 มกราคม ค.ศ. 1961) เป็นนักการเมืองและผู้นำขบวนการเอกราชคองโก เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก (ในเวลานั้นคือสาธารณรัฐคองโก) ตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงกันยายน 1960 และเป็นผู้นำของขบวนการแห่งชาติคองโก (แอมแอนเซ) นับตั้งแต่ปี 1958 จนกระทั่งเสียชีวิตในเดือนมกราคม 1961 เขาเชื่อมั่นในชาตินิยมแอฟริกาและอุดมการณ์รวมกลุ่มแอฟริกา ลูมูมบาเป็นบุคคลที่มีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนผ่านคองโกจากอาณานิคมของเบลเยียมสู่การเป็นรัฐเอกราช

ไม่นานหลังคองโกได้รับเอกราชในปี 1960 ได้เกิดการก่อการกำเริบขึ้นในกองทัพ ถือเป็นจุดเริ่มต้นของวิกฤตการณ์คองโก ลูมูมบาได้ร้องขอให้สหรัฐและสหประชาชาติช่วยปราบปรามกลุ่มแบ่งแยกดินแดนกาต็องกาซึ่งมีเบลเยียมหนุนหลังและนำโดยมออีซ ชอมเบ คำร้องขอของลูมูมบาถูกปฏิเสธเนื่องจากความแคลงใจในโลกตะวันตกว่าลูมูบามีแนวคิดสนับสนุนลัทธิคอมมิวนิสต์ ความแคลงใจนี้เพิ่มขึ้นอีกเมื่อลูมูมบาหันไปขอความช่วยเหลือจากสหภาพโซเวียต ซีไอเอเรียกการขอความช่วยเหลือจากสหภาพโซเวียตนี้ว่า "การยึดครองตามแบบฉบับของลัทธิคอมมิวนิสต์"

หลังลูมูมบาถูกโค่นล้มจากการรัฐประหารที่นำโดยโมบูตู เซเซ เซโก เขาพยายามหลบหนีไปยังสตานเลวีลเพื่อร่วมกับกลุ่มผู้สนับสนุนในการจัดตั้งรัฐต่อต้านโมบูตูที่ชื่อสาธารณรัฐเสรีคองโก ลูมูมบาถูกเจ้าหน้าที่รัฐของโมบูตูจับกุมระหว่างทางไปสตานเลวีล เขาถูกเจ้าหน้าที่กาต็องกาประหารชีวิตต่อหน้าเจ้าหน้าที่และนายทหารจากกาต็องกาและเบลเยียม ศพเขาถูกโยนลงไปในหลุมตื้น ๆ แต่ต่อมาถูกขุดขึ้นและนำไปทำลายทิ้ง หลังจากถูกสังหาร ลูมูมบาได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้พลีชีพเพื่อขบวนการรวมกลุ่มแอฟริกาอย่างกว้างขวาง ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา การสอบสวนได้ให้ความกระจ่างเกี่ยวกับเหตุการณ์แวดล้อมการเสียชีวิตของลูมูมบา โดยเฉพาะอย่างยิ่งบทบาทของเบลเยียมและสหรัฐ ในปี 2002 เบลเยียมได้กล่าวคำขอโทษอย่างเป็นทางการจากส่วนร่วมในการสังหารลูมูมบา

## อ้างอิง

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Mwakikagile, Godfrey (2014), *Congo in the Sixties*, 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:นักปฏิวัติ
หมวดหมู่:นักการเมืองที่ถูกลอบสังหาร
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอาวุธปืน
หมวดหมู่:ผู้นำที่พ้นตำแหน่งจากรัฐประหาร
เรือประจัญบานชั้นนางาโตะ

**เรือประจัญบานชั้นนางาโตะ** () เป็นเรือประจัญบานของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น (IJN) ดำเนินการจัดสร้างขึ้นระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เรือประจัญบานของชั้นนี้สร้างแล้วเสร็จตามแผนรวมทั้งหมดสองลำ คือ เรือประจัญบานนางาโตะ และ เรือประจัญบานมุตสึ

## เรือ

## ดูเพิ่ม
* เรือประจัญบานชั้นยามาโตะ


น
น
น
น
หมวดหมู่:เรือในสงครามโลกครั้งที่สอง
มิมิคคิว

**มิมิคคิว** () เป็นสายพันธุ์โปเกมอนในแฟรนไชส์*[[โปเกมอน]]*ของนินเทนโดและเกมฟรีก

## อ้างอิง

 
หมวดหมู่:สายพันธุ์โปเกมอน
หมวดหมู่:โปเกมอนประเภทผี
หมวดหมู่:โปเกมอนประเภทแฟรี่
หมวดหมู่:แก๊งร็อคเก็ต
หมวดหมู่:ตัวละครผีในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นภูตและเทพยดา
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้แอบอ้าง
หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่ใช้เวทมนตร์
หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2559
มาตาโดกัซ

**มาตาโดกัซ** () หรือชื่อภาษาอังกฤษคือ **วีซซิ่ง** () เป็นสายพันธุ์โปเกมอนในแฟรนไชส์*[[โปเกมอน]]*ของนินเทนโดและเกมฟรีก สร้างโดยเค็ง ซูงิโมริ ปรากฏครั้งแรกในเกมโปเกมอนภาคเรด และ บลู มันมีร่างประจำภูมิภาคคือ **มาตาโดกัซร่างกาลาร์** () ในโปเกมอน ''ซอร์ด'' และ ''ชิลด์''

## การปรากฏตัว

### ในวิดีโอเกม
มาตาโดกัซเปิดตัวครั้งแรกในวิดีโอเกมโปเกมอนเรดและบลู โดยสามารถพบมันได้ในป่าหรือผ่านวิวัฒนาการ แต่สามารถรับได้จากโปเกมอนเยลโลว์ผ่านการแลกเปลี่ยนเท่านั้น

### ในอนิเมะ
ในอนิเมะ มาตาโดกัซเป็นโปเกมอนของโคจิโร่ ซึ่งเป็นสมาชิกของแก๊งร็อคเก็ตและพวกพ้องของมุซาชิ เดิมทีเป็นโดกาซ มันเป็นโปเกมอนตัวเดียวของโคจิโร่ ส่วนอาร์โบของมุซาชิเป็นคู่หูในโปเกมอนแบทเทิลร่วมกันกับมัน โดยที่โดกาซและอาร์โบในที่สุดก็พัฒนาไปเป็นมาตาโดกัซและอาร์บ็อก ต่อมาในตอน "เหตุเกิดเพราะความยุ่งเหยิง ลาก่อนแก๊งร็อคเก็ต !" ทั้งคู่ได้ปล่อยมาตาโดกัซและอาร์บ็อกออกมาเพื่อให้คอยปกป้องกลุ่มโดกาซและอาร์โบที่ถูกคุกคามโดยโปเกมอนฮันเตอร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* มาตาโดกัซ ที่ Pokemon.com
* [มาตาโดกัซ](https://bulbapedia.bulbagarden.net/wiki/Weezing_(Pokémon)) ที่ บัลบาพีเดีย

หมวดหมู่:สายพันธุ์โปเกมอน
หมวดหมู่:โปเกมอนประเภทพิษ
หมวดหมู่:โปเกมอนประเภทแฟรี่
หมวดหมู่:โปเกมอนที่มีร่างประจำภูมิภาค
หมวดหมู่:แก๊งร็อคเก็ต
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นภูตและเทพยดา
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่สามารถลอยตัว
หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:ตัวละครอนิเมะและมังงะที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2539
ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี 2022

การแข่งขัน **ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี 2022** เป็นการแข่งขันครั้งที่ 18 ของฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี ซึ่งจัดขึ้นโดยสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน การแข่งขันครั้งนี้จัดการแข่งขันที่ประเทศอินโดนีเซีย ระหว่างเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2565.

## ทีมที่เข้าร่วม
ไม่มีการคัดเลือก, และผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดได้เข้าสู่การแข่งขันรอบสุดท้าย. ทีมทั้งหมดที่มาจากชาติสมาชิกของเอเอฟเอฟเข้าร่วมการแข่งขันดังนี้:

## สนามแข่งขัน

## รอบแบ่งกลุ่ม
### กลุ่ม เอ

----

----

----

----

### กลุ่ม บี

----

----

----

----

## รอบแพ้คัดออก
ในรอบแพ้คัดออก, การดวลลูกโทษ เป็นวิธีการที่จะใช้ตัดสินหาทีมผู้ชนะในกรณีที่จำเป็น.

### สายการแข่งขัน


### รอบรองชนะเลิศ

### นัดชิงอันดับที่ 3

### รอบชิงชนะเลิศ

## ผู้ทำประตู

## ตารางอันดับการแข่งขัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฟุตบอลอาเซียนในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ฟุตบอลอาเซียนชิงแชมป์เยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี
บ้านน้อยพัฒนา

**หมู่บ้านน้อยพัฒนา** ปัจจุบันแบ่งการปกครองออกเป็น 3 หมู่บ้าน คือ หมู่บ้านน้อยพัฒนา หมู่บ้านเสาร์ห้า และหมู่บ้านถ้ำเต่า เป็นหมู่บ้านในตำบลห้วยบง อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา

## ประวัติของหมู่บ้าน
**หมู่บ้านน้อยพัฒนา** เดิมคือ หมู่ที่ 19 ตำบลหินดาด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา

ต่อมาวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2526 ตำบลห้วยบง แยกออกจากตำบลหินดาด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา บ้านน้อยพัฒนาจึงถูกโอนมาเป็นหมู่ที่ 5 ตำบลห้วยบง

เนื่องจากบ้านน้อยพัฒนา มีพื้นที่และประชากรมาก จึงมีการแยกพื้นที่บางส่วนออกเป็น **บ้านเสาร์ห้า** หมู่ที่ 12 และ **บ้านถ้ำเต่า** หมู่ที่ 17 ดังเช่นในปัจจุบัน

## ประชากร
หมู่บ้านน้อยพัฒนา หมู่บ้านเสาร์ห้า และหมู่บ้านถ้ำเต่า มีประชากรรวมทั้งหมด 1,137 คน แบ่งเป็น ชาย 574 คน หญิง 563 คน 

: *ข้อมูล ณ สิ้นปี 2564*

## อ้างอิง

น้อยพัฒนา
บ้านน้อยพัฒนา
บ้านหินเพิง

**หมู่บ้านหินเพิง** ปัจจุบันแบ่งการปกครองออกเป็น 3 หมู่บ้าน คือ หมู่บ้านหินเพิง หมู่บ้านซับไทร และหมู่บ้านวังไทรงาม เป็นหมู่บ้านในตำบลห้วยบง อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา

## ประวัติของหมู่บ้าน
**หมู่บ้านหินเพิง** เดิมคือ หมู่ที่ 11 ตำบลหินดาด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา

ต่อมาวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2526 ตำบลห้วยบง แยกออกจากตำบลหินดาด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา บ้านหินเพิงจึงถูกโอนมาเป็นหมู่ที่ 9 ตำบลห้วยบง

เนื่องจากบ้านหินเพิง มีพื้นที่และประชากรมาก จึงมีการแยกพื้นที่บางส่วนออกเป็น **บ้านซับไทร** หมู่ที่ 16 และ**บ้านวังไทรงาม** หมู่ที่ 18 ดังเช่นในปัจจุบัน

## ประชากร
หมู่บ้านหินเพิง หมู่บ้านซับไทร และหมู่บ้านวังไทรงาม มีประชากรรวมทั้งหมด 807 คน แบ่งเป็น ชาย 401 คน หญิง 406 คน 

: *ข้อมูล ณ สิ้นปี 2564*

## อ้างอิง

บ้านหินเพิง
หินเพิง
เรือประจัญบานชั้นเพนซิลเวเนีย

**เรือประจัญบานชั้นเพนซิลเวเนีย** () แห่งกองทัพเรือสหรัฐเป็นชั้นเรือประจัญบานซูเปอร์เดรดนอต จำวนว 2 ลำ

สหรัฐอเมริกาได้สร้างเรือชั้นเพนซิลเวเนียแล้วเสร็จได้ 2 ลำด้วยกันคือ เพนซิลเวเนีย และแอริโซนา

## เรือ

## ดูเพิ่ม
* เรือประจัญบานชั้นไอโอวา

## อ้างอิง




พ
พ
พ
พ
พ
พ
พ
พ
หมวดหมู่:เรือในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:เรือในสงครามโลกครั้งที่สอง
เกาะแสมสาร

**เกาะแสมสาร** เป็นหนึ่งใน 9 เกาะของหมู่เกาะแสมสาร ตั้งอยู่ในเขตตำบลแสมสาร อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี อยู่ในการดูแลของกองทัพเรือ เปิดให้นักท่องเที่ยวไปเที่ยวชมได้แบบไปเช้าเย็นกลับ ไม่สามารถพักค้างคืนได้ โดยนักท่องเที่ยวนิยมเดินทางมาท่องเที่ยวในช่วงเดือนมกราคมถึงเมษายน

เกาะแสมสารมีรูปทรงยาวรี มีเนื้อที่ 4.22 ตารางกิโลเมตร ดินเป็นดินลูกรังปนหินลูกรัง มีภูเขาขนาดใหญ่ 1 ลูก สูงประมาณ 167 เมตร อยู่ทางทิศเหนือของเกาะ มีภูเขาขนาดย่อม 1 ลูก สูงประมาณ 159 เมตร อยู่ทางทิศใต้ของเกาะ ชายหาดบนเกาะแสมสารมีด้วยกัน 5 หาด แต่สามารถเล่นน้ำและดำน้ำได้ 2 หาด คือหาดเทียนและหาดลูกลม ชายหาดบนเกาะแสมสารมีทรายขาว น้ำทะเลใส

ในอดีตมีชุมชนอาศัยอยู่บนเกาะแสมสาร ประกอบอาชีพทำประมง แต่ต่อมาทางราชการได้ขอมาใช้พื้นที่เพื่อการอนุรักษ์ ชาวบ้านจึงได้ย้ายมาบนฝั่ง เมื่อ พ.ศ. 2541 กองทัพเรือเข้าสนองพระราชดำริโครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี (โครงการ อพ.สธ.) และได้น้อมเกล้าฯ ถวายการใช้พื้นที่เกาะแสมสารและเกาะข้างเคียงรวม 9 เกาะเป็นพื้นที่ปกปักพันธุกรรมพืชทางทะเลของโครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชฯ

## ชายหาด
* หาดเทียน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเกาะ มีความยาวทอดตัวจากทิศเหนือลงสู่ทิศใต้ลักษณะของหาดเป็นชายหาดหินสลับกับหาดทรายและหาดกรวด เขตน้ำขึ้นน้ำลงเป็นพื้นที่ราบกว้างมากและมีแอ่งน้ำขัง (lagoon) ขนาดใหญ่ ชายหาดยังเป็นแหล่งสาหร่ายทะเลกลุ่มต่าง ๆ สิ่งมีชีวิตที่พบมีความหลากหลายมาก เช่น ปลิงทะเล ฟองน้ำทะเล เม่นทะเล หอยทะเล ปลาทะเลในแอ่งน้ำขัง
* หาดหน้าบ้าน ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเกาะ ในอดีตเคยมีชุมชนตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณนี้ ลักษณะของหาดเป็นชายหาดหาดทรายทอดยาวไปจนจรดภูเขาทางทิศตะวันตกซึ่งเป็นหาดกรวดต่อเนื่องกับหาดหินเชิงเขา เขตน้ำขึ้นน้ำลงในส่วนที่เป็นชุมชนแคบและขยายออกกว้างขึ้นใกล้กับเชิงเขา เข้าใจว่าบริเวณนี้เป็นที่สะสมตะกอนจากการขึ้นลงของน้ำทะเล รวมทั้งเมื่อน้ำลงจะพบสันทรายกั้นพื้นที่ทิศตะวันออกและทิศตะวันตกกลายเป็นทะเลแหวก สิ่งมีชีวิตที่พบมีความหลากหลายพอสมควรและมีลักษณะเด่นตรงบริเวณหาดกรวดที่มีชุมชนของหอยเฉลียบ (Isognomon spp.) และหอยจอบ (Pinna sp.) และฟองน้ำถูตัวสีดํา (Spongia sp.)
* หาดลูกลม ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ ที่มาของชื่อหาดมาจากเมล็ดพันธุ์ของหญ้าลอยลมที่มีขึ้นอยู่มากบริเวณชายหาดแห่งนี้ เมื่อเมล็ดพันธ์ของหญ้าหลุดจากขั้วก็จะลอยตามลม ลักษณะของหาดเป็นชายหาดหาดทรายทอดยาวในแนวเหนือใต้ไปจนจรดภูเขาซึ่งเป็นหาดกรวดมนแตกต่างจากหาดหน้าบ้านที่เป็นกรวดเหลี่ยม ชายหาดบริเวณหาดลูกลมมีความละเอียดมากและขาวสะอาด ด้านหน้าหาดเป็นแนวปะการังที่มีความลาดชันน้อย มีร่องน้ำแคบๆขวางกั้นก่อนที่จะไปถึงเกาะปลาหมึกที่มีแนวปะการังน้ำตื้นค่อนข้างสมบูรณ์ เขตน้ำขึ้นน้ำลงบริเวณหาดทรายของหาดลูกลมค่อนข้างแคบ พบปูลมค่อนข้างมาก ส่วนหาดหินทางทิศเหนือเป็นหินเชิงเขาทอดยาวลงไปจรดทะเล บริเวณนี้มีหอยนางรมเจริญขึ้นอยู่เป็นจํานวนมาก หาดหินและแนวปะการังทางทิศใต้เป็นแนวปะการังที่มีรูปทรงการเจริญแบบก้อนเป็นชนิดเด่น และมีสาหร่ายเจริญอยู่ปะปนกับปะการัง
* หาดเตย ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเกาะ ที่มาของชื่อหาดมาจากมีต้นเตยทะเลขึ้นอยู่ ลักษณะของหาดเป็นชายหาดหาดทรายทอดยาวในแนวเหนือใต้ไปจนจรดภูเขาที่ขนาบทั้งสองด้าน ทําให้มีลักษณะเป็นอ่าวค่อนข้างลึก มีรายงานว่าเต่าทะเลมักจะขึ้นมาวางไข่ ณ ชายหาดแห่งนี้

## อ้างอิง

แสมสาร
รักสุดท้ายยัยจอมเหวี่ยง

**รักสุดท้ายยัยจอมเหวี่ยง (อังกฤษ: My Queen)** เป็นละครโทรทัศน์ไทย แนว โรแมนติก-คอมเมดี ที่ดัดแปลงจากซีรีส์ต้นฉบับเรื่อง Queen Of No Marriage ผลิตโดย เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ นำแสดงโดย น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์, ศรัณย์ นราประเสริฐกุล, ปีเตอร์ คอร์ป ไดเรนดัล, วรนิษฐ์ ถาวรวงศ์,ชนกันต์ อาพรสุทธินันธ์ กำกับการแสดงโดย ผอูน จันทรศิริ ออกอากาศครั้งแรกวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2565 ทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.20 น. ทาง ช่องวัน 31

## นักแสดง

## เรตติ้ง
การตอบรับของละครเรื่องนี้ทั้งหมด 14 ตอนที่ได้ออกอากาศไป (เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2565 - 1 สิงหาคม พ.ศ. 2565) นีลเส็น ได้วัดค่าเฉลี่ยเรตติ้งละครจากคนทั่วประเทศไทยอยู่ที่ **0.0**

: เรตติ้งที่มีอันดับสูงที่สุดในละครแต่ละตอนจะแสดงด้วย 
: เรตติ้งอันดับต่ำที่สุดในละครแต่ละตอนจะแสดงด้วย
: เรตติ้งเฉลี่ยของละครจะแสดงด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องวัน 31
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2565
ประธานาธิบดีคาซัคสถาน

**ประธานาธิบดีคาซักสถาน** หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า **ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐคาซัคสถาน** (; ) เป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศคาซัคสถานและผู้บัญชาการทหารของกองทัพคาซัคสถาน ประธานาธิบดีเป็นตำแหน่งสูงสุดในสาธารณรัฐคาซัคสถาน โดยมีการระบุอำนาจในตำแหน่งนี้ในส่วนพิเศษของรัฐธรรมนูญคาซัคสถาน

ตำแหน่งนี้ได้รับการจัดตั้งขึ้นในวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1990 ปีเดียวก่อนการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ประธานาธิบดีคนปัจจุบันคือฆาเซิม-โฌมาร์ต โตกาเยฟ เขาเคยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีรักษาการในวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2019 เนื่องจากนูร์ซุลตัน นาซาร์บายิฟ ลาออกจากตำแหน่ง

## รายชื่อ

## อันดับตามระยะเวลาดำรงตำแหน่ง

## ดูเพิ่ม
* รองประธานาธิบดีคาซัคสถาน
* นายกรัฐมนตรีคาซัคสถาน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการของประธานาธิบดี
* Kazakhstan President Nazarbayev Biography 

หมวดหมู่:การเมืองคาซัคสถาน
หมวดหมู่:รัฐบาลคาซัคสถาน

คาซัคสถาน
เรือปืนยามฝั่งชั้นธนบุรี

**เรือปืนยามฝั่งชั้นธนบุรี** ชั้นเรือปืนยามฝั่งแห่งกองทัพเรือไทย จำนวน 2 ลำ ซึ่งผลิตโดยคาวาซากิ เข้าประจำการในปี ค.ศ. 1938 คือ เรือหลวงธนบุรี และ เรือหลวงศรีอยุธยา

## เรือ

## ดูเพิ่ม
* เรือลาดตระเวนชั้นเอตนา (ค.ศ. 1941) - ประกอบด้วยเรือหลวงนเรศวร และ เรือหลวงตากสิน

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ชั้นเรือของกองทัพเรือไทย
หมวดหมู่:ชั้นเรือปืนยามฝั่ง
หมวดหมู่:เรือรบไทยในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เรือปืนยามฝั่งในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เรือปืนยามฝั่งของกองทัพเรือไทย
หมวดหมู่:เรือในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เรือที่ต่อในญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เรือที่ต่อโดยคาวาซากิเฮฟวีอินดัสทรีส์
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทางการทหารญี่ปุ่น–ไทย
โซนานส์

**โซนานส์** () หรือชื่อภาษาอังกฤษคือ **วอบบัฟเฟ็ต** () เป็นสายพันธุ์โปเกมอนในแฟรนไชส์*[[โปเกมอน]]*ของนินเทนโดและเกมฟรีก ปรากฏครั้งแรกในเกมโปเกมอนภาคโกลด์ และ ซิลเวอร์ โซนานส์เป็นตัวละครหลักที่ปรากฏตัวบ่อยครั้งในซีรีส์โปเกมอนทางโทรทัศน์ โดยเป็นโปเกมอนของมุซาชิ สมาชิกแก๊งร็อคเก็ต และได้กลายเป็นสมาชิกคนที่สี่อย่างเป็นทางการของกลุ่ม

## แหล่งข้อมูลอื่น

* โซนานส์ ที่ Pokemon.com
* [โซนานส์](https://bulbapedia.bulbagarden.net/wiki/Wobbuffet_(Pokémon)) ที่ บัลบาพีเดีย

หมวดหมู่:สายพันธุ์โปเกมอน
หมวดหมู่:โปเกมอนประเภทพลังจิต
หมวดหมู่:แก๊งร็อคเก็ต
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้มีอำนาจทางจิตวิญญาณ
หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่มีพลังจิต
หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่อิงจากบุคคลจริง
หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2542
หมวดหมู่:ตัวละครอนิเมะและมังงะที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2542
คาบิกอน

**คาบิกอน** () เป็นสายพันธุ์โปเกมอนในแฟรนไชส์*[[โปเกมอน]]*ของนินเทนโดและเกมฟรีก สร้างโดยเค็ง ซูงิโมริ

หมวดหมู่:สายพันธุ์โปเกมอน
หมวดหมู่:โปเกมอนประเภทปกติ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นหมี
หมวดหมู่:บอสวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่อิงจากบุคคลจริง
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่สามารถเปลี่ยนแปลงขนาด
หมวดหมู่:ตัวละครที่สร้างโดยเค็ง ซูงิโมริ
หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2539
มหาเวทย์ผนึกมาร 0

***มหาเวทย์ผนึกมาร 0*** () เป็นภาพยนตร์อนิเมะญี่ปุ่นแนวจินตนิมิตมืด ในปี พ
ศ. 2564 สร้างจากซีรีส์มังงะ *[[มหาเวทย์ผนึกมาร 0: โรงเรียนเฉพาะทางไสยศาสตร์นครโตเกียว]]* ภาคย้อนอดีตของซีรีส์มังงะ*[[มหาเวทย์ผนึกมาร]]* ซีรีส์ทั้งสองเขียนโดยเกเงะ อากูตามิ ภาพยนตร์กำกับโดยพัก ซ็อง-ฮู และเขียนบทโดยฮิโรชิ เซโกะ พากย์เสียงตัวละครหลักโดยเมงูมิ โองาตะ, คานะ ฮานาซาวะ, มิกาโกะ โคมัตสึ, โคกิ อูจิยามะ, โทโมกาซุ เซกิ, ยูอิจิ นากามูระ และทากาฮิโระ ซากูไร ภาพยนตร์ผลิตโดยสตูดิโอแมปปา และจัดจำหน่ายโดยโทโฮ เข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2564 ในประเทศไทยฉายในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565

เรื่องราวเกี่ยวกับอคคทสึ ยูตะ นักเรียนหนุ่มที่กลายเป็นผู้ใช้คุณไสยในโรงเรียนไสยเวทและหาทางควบคุมวิญญาณต้องสาปของโอริโมโตะ ริกะเพื่อนสมัยเด็ก นอกจากเรื่องราวจะเน้นที่ยูตะและเพื่อนร่วมชั้นในโรงเรียนไสยเวทแล้ว ยังมีการขยายเรื่องราวจากมังงะต้นฉบับ โดยเพิ่มฉากที่เน้นไปที่อาจารย์ของพวกเขาคือโกะโจ ซาโตรุและศัตรูที่เป็นสหายเก่า เกะโท สุงุรุ

## นักพากย์

## การตอบรับ
### รายได้
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้ในญี่ปุ่นมากที่สุดในปี 2564 ณ เดือนเมษายน พ.ศ. 2565 ภาพยนตร์ทำรายได้ 13.5 พันล้านเยน (105.3 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) จนติดอันดับที่ 15 ของภาพยนตร์ที่ทำรายได้ในญี่ปุ่นมากที่สุดตลอดกาล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไอแมกซ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันโตโฮ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:โยไกในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ผู้ชนะครันชีโรลอนิเมะอะวอดส์
หมวดหมู่:มหาเวทย์ผนึกมาร
หมวดหมู่:แมปปา
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับคำสาป
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในโตเกียว
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันที่มีฉากในโตเกียว
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่มีผลต่อเนื้อเรื่องหลัก
วัดพิมพาวาส (ใต้)

**วัดพิมพาวาส (ใต้)** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 บ้านคลองวังขื่อ ตำบลพิมพา อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา บริเวณใกล้เคียงยังมีวัดพิมพาวาส (เหนือ) ซึ่งเป็นวัดมอญเช่นเดียวกันแต่สังกัดมหานิกาย มีที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 9 ไร่ 3 งาน 87 ตารางวา

วัดพิมพาวาส (ใต้) ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2469 โดยนายนุ่ม นางพุก และนายบุญได้ถวายที่ดินให้สร้างวัด มีนายหนู วรศิริ นายปาน ทองดี และนายบ๊ะ พร้อมชาวบ้านคลองพระยาสมุทร ร่วมใจกันสร้างวัดโดยได้นิมนต์พระอาจารย์หนูจากวัดทิพพาวาส เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร มาเป็นเจ้าอาวาสรูปแรก โดยตั้งชื่อวัดให้คล้ายคลึงกันว่า "วัดพิมพาวาส" เสมือนเป็นวัดพี่น้องกัน

เดิมวัดพิมพาวาสเป็นวัดรามัญธรรมยุต ต่อมาในสมัยที่พระครุฑดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ได้มีข้อขัดแย้งระหว่างพระสงฆ์ 2 นิกาย คือ ธรรมยุตและมหานิกายซึ่งอยู่ร่วมวัดเดียวกัน ภายหลังจึงแยกเป็นวัดพิมพาวาส (เหนือ) และวัดพิมพาวาส (ใต้)

อาคารเสนาสนะที่สำคัญประกอบด้วยอุโบสถ ศาลาการเปรียญ กุฏิ 12 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ หอระฆัง และเจดีย์บรรจุคัมภีร์พระไตรปิฎกภาษารามัญ

วัดยังคงสืบทอดประเพณีชาวมอญที่สำคัญ ได้แก่ ประเพณีการแห่ธงตะขาบของชุมชนชาวมอญ พิธีแห่ธงตะขาบเพื่อนำมาถวายแด่พระสงฆ์ ก่อนที่จะมีการอัญเชิญนำไปขึ้นสู่ยอดเสาหงส์ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำเผ่าพันธุ์ของชาวมอญ บริเวณหน้าศาลาการเปรียญ และการตักบาตรน้ำผึ้ง

## อ้างอิง

พิมพาวาส (ใต้)
พิมพาวาส (ใต้)
วัดพิมพาวาส (เหนือ)

**วัดพิมพาวาส (เหนือ)** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 2 บ้านคลองวังขื่อ ตำบลพิมพา อำเภอบางปะกง จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัด 7 ไร่ 92 ตารางวา บริเวณใกล้เคียงยังมีวัดพิมพาวาส (ใต้) ซึ่งเป็นวัดมอญเช่นเดียวกันแต่สังกัดธรรมยุติกนิกาย

วัดพิมพาวาส (เหนือ) ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2451 ผู้ดำเนินการก่อสร้างวัด คือ นายสง นางนะ สีล้ง นายกรุด นางจันทรา การะเกตุ บริจาคทรัพย์และที่ดิน โดยร่วมกับชาวบ้านตำบลพิมพา ต่อมาประชาชนในท้องถิ่นมีความเห็นไม่ตรงกันระหว่างกลุ่มเชื้อสายไทยแท้กับกลุ่มเชื้อสายไทยรามัญจึงได้แยกเป็น 2 วัด คือวัดพิมพาวาส (เหนือ) และ วัดพิมพาวาส (ใต้) 

วัดพิมพาวาส (เหนือ) ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2500 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562	โดยถือว่าเจ้าอาวาสรูปแรกคือพระหนูซึ่งปกครองทั้งสองวัด ในสมัยที่พระครุฑรักษาการเจ้าอาวาส พระทั้งสองนิกายอยู่ร่วมกันในวัดเดียวแต่แยกอุโบสถสังฆกรรม จนเมื่อ พ.ศ. 2500 ได้แบ่งวัดเป็นฝ่ายละครึ่งโดยให้ฝ่ายมหานิกายเลือกที่ดินวัดก่อน ทางฝั่งมหานิกายเลือกที่ดินที่ไม่มีอุโบสถ จึงได้ขอสร้างอุโบสถในเวลาต่อมา

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารคอนกรีตกึ่งไม้ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ 6 หลัง ศาลาอเนกประสงค์ และมีศิลปวัตถุ ได้แก่ หงษ์หล่อด้วยทองสำริด สูง 80 เซนติเมตร ยาว 55 เซนติเมตร กว้าง 40 เซนติเมตร ซึ่งได้มาจากเมืองหงสาวดี ประเทศพม่า

## อ้างอิง

พิมพาวาส (เหนือ)
พิมพาวาส (เหนือ)
บ้านหนองใหญ่

**หมู่บ้านหนองใหญ่** ปัจจุบันแบ่งการปกครองออกเป็น 5 หมู่บ้าน คือ หมู่บ้านหนองใหญ่ หมู่บ้านภูผาทอง หมู่บ้านวังผาแดง หมู่บ้านไทยสงบ และหมู่บ้านมอสุวรรณ เป็นหมู่บ้านในตำบลห้วยบง อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา

## ประวัติของหมู่บ้าน
**หมู่บ้านหนองใหญ่** เดิมคือ หมู่ที่ 15 ตำบลหินดาด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา

ต่อมาวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2526 ตำบลห้วยบง แยกออกจากตำบลหินดาด อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา บ้านหนองใหญ่จึงถูกโอนมาเป็นหมู่ที่ 8 ตำบลห้วยบง

เนื่องจากบ้านหนองใหญ่ มีพื้นที่และมีการกระจายตัวของประชากรมาก จึงมีการแยกพื้นที่ออกเป็น **หมู่บ้านภูผาทอง** (หมู่ที่ 10) **หมู่บ้านวังผาแดง** (หมู่ที่ 11) **หมู่บ้านไทยสงบ** (หมู่ที่ 13) และและหมู่บ้านมอสุวรรณ (หมู่ที่ 22) ตามลำดับ

## ประชากร
หมู่บ้านหนองใหญ่ หมู่บ้านภูผาทอง หมู่บ้านวังผาแดง หมู่บ้านไทยสงบ และหมู่บ้านมอสุวรรณ มีประชากรรวมทั้งหมด 1,915 คน แบ่งเป็น ชาย 969 คน หญิง 946 คน 

: *ข้อมูล ณ สิ้นปี 2564*

## อ้างอิง

บ้านหนองใหญ่
หนองใหญ่
โดคุเคล

**โดคุเคล** () หรือชื่อภาษาอังกฤษคือ **ดัสท็อกซ์** () มีสัญชาติญาณเข้าหาแสงไฟ ฝูงโดคุเคลที่ถูกไฟริมถนนเชื้อเชิญนั้นจะกินใบไม้ของต้นไม้ที่อยู่ริมถนนจนร่วงเกลื่อนกลาด เมื่อกระพือปีกจะมีผงละเอียดปลิวออกมา มีพิษร้ายแรงขนาดเมื่อสูดดมเข้าไปแล้ว ต่อให้เป็นนักมวยปล้ำก็ล้มหมอนนอนเสื่อได้ หาเหยื่อด้วยหนวดที่ทำหน้าที่เหมือนเรดาร์ มีนิสัยชอบเข้าใกล้กองไฟในยามค่ำคืนอันมืดมิด โปรยเกล็ดปีกที่มีพิษรุนแรง จึงต้องลำบากในการไล่มันออกไปจากหมู่บ้าน
## อ้างอิง

 
หมวดหมู่:สายพันธุ์โปเกมอน
หมวดหมู่:โปเกมอนประเภทแมลง
หมวดหมู่:โปเกมอนประเภทพิษ
หมวดหมู่:แก๊งร็อคเก็ต
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผีเสื้อและผีเสื้อกลางคืน
หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่มีความสามารถเกี่ยวกับอากาศหรือลม
หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2545
ลิซาร์โดะ

**ลิซาร์โดะ** () หรือ **ชาร์เมเลียน** () เป็นร่างที่วิวัฒนาการแล้วของฮิโตคาเงะ และเป็นร่างก่อนวิวัฒนาการของลิซาร์ดอน รู้จักกันว่าเป็นโปเกมอนไฟ ซึ่งมีลักษณะเป็นกิ้งก่าสองเท้า ท้องและฝ่าเท้ามีสีเหลือง มือและเท้ามีอย่างละ 3 เล็บ และเปลวไฟอยู่ที่ปลายหาง ลิซาร์โดะมีสีผิวหนังเข้มกว่าฮิโตคาเงะ มีเขาสำหรับชนอยู่บนหัว และมีรูปลักษณ์ที่ดุดันขึ้น โดยธรรมชาติ ลิซาร์โดะจะดุร้ายและอารมณ์ร้อน เป็นนักสู้ที่มีพละกำลังมาก เปลวไฟที่หางอาจไหม้เป็นสีขาวอมฟ้าหากมันกำลังตื่นเต้น และเมื่อหางโบกสะบัด จะทำให้อุณหภูมิรอบ ๆ ขึ้นสูง ลิซาร์โดะปรากฏครั้งแรกใน''โปเกมอนภาคเรด''และ''บลู''

ในอนิเมะ ฮิโตคาเงะของซาโตชิพัฒนาร่างเป็นลิซาร์โดะหลังหยุดการโจมตีของนัซซี หลังจากนั้น ลักษณะนิสัยของลิซาร์โดะเปลี่ยนไปชั่วคราว และเพิกเฉยต่อคำสั่งของซาโตชิ ทั้งยังใช้ท่าพ่นไฟ (Flamethrower) ใส่เขาอยู่บ่อย ๆ ไม่นานนักลิซาร์โดะก็พัฒนาร่างเป็นลิซาร์ดอนระหว่างการต่อสู้กับพเทอราเพื่อให้ตามทันการโจมตีของโปเกมอนมีปีก (ไม่มากพอที่จะช่วยซาโตชิไว้) การพัฒนาร่างไม่ได้เปลี่ยนแปลงลักษณะนิสัยแต่อย่างใด และซาโตชิต้องดิ้นรนเป็นเวลานานกว่าจะทำให้ลิซาร์ดอนเชื่อฟังเขาได้อีกครั้ง ในมังงะ*[[โปเกมอนสเปเชียล]]* บลู หรือ โอคิโดะ กรีน ได้รับฮิโตคาเงะจากศาสตราจารย์โอคิโดะ ปู่ของเขา มันพัฒนาร่างเป็นลิซาร์โดะ และเมื่อบลูถูกโกสครอบงำในหอลาเวนเดอร์ หรือหอชิออน ลิซาร์โดะก็โดนครอบงำด้วยเช่นกัน ลิซาร์โดะของบลูปลดแอกจากการครอบงำได้แต่ต้องมาประสบกับอาร์บ็อกของโคงะ (Koga) ลิซาร์โดะหลอกโคงะโดยใช้โกดักที่เป็นซอมบีป้องกันท่ากรดของอาร์บ็อกก่อนจะใช้หางหั่นอาร์บ็อกเป็นครึ่ง บลูปรากฏตัวอีกครั้งพร้อมกับลิซาร์ดอนที่พัฒนาแล้ว และเข้าไปในเมืองยามาบุกิเพื่อช่วยทำลายกำแพงที่แบรีเอิร์ดสร้างไว้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สายพันธุ์โปเกมอน
หมวดหมู่:โปเกมอนประเภทไฟ
หมวดหมู่:โปเกมอนเริ่มต้น
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานในบันเทิงคดี
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นกิ้งก่า
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับไฟหรือความร้อน
หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่มีความสามารถเกี่ยวกับไฟหรือความร้อน
หมวดหมู่:ตัวละครวิดีโอเกมที่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2539
คลองบางหลวงเชียงราก

**คลองบางหลวงเชียงราก** หรือ **คลองเชียงราก** เป็นคลองอ้อมแม่น้ำเจ้าพระยาในพื้นที่อำเภอสามโคกและอำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี

## ประวัติ
ใน *[[กำสรวลสมุทร]]* (พ.ศ. 2025–2034 หรืออาจแต่งเมื่อ พ.ศ. 2031) มีกล่าวถึงคลองเชียงรากว่า

บริเวณเชียงรากหรือคลองบางหลวงเชียงรากนี้ต่อกับ *ทุ่งพระเสด็จ* ซึ่งมีเมืองโบราณรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าอีกแห่งหนึ่งปรากฏอยู่ทางฝั่งตะวันออกของลำน้ำเจ้าพระยาเดิมใกล้กับวัดเสด็จในปัจจุบัน สภาพของเมืองโบราณแห่งนี้ไม่ปรากฏอยู่เพราะมีคลองประปาขุดตัดผ่านส่วนหนึ่ง 

แต่เดิมตั้งแต่คลองบ้านพร้าวเชื่อมต่อกับคลองบางหลวงเชียงราก เป็นแม่น้ำเจ้าพระยาสายเดิม จนในสมัยสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม (พ.ศ. 2150–2151) ได้มีการขุดคลองลัดเกร็ดใหญ่ซึ่งปัจจุบันได้กลายมาเป็นแม่น้ำเจ้าพระยา ทำให้แม่น้ำเจ้าพระยาสายเดิมแคบลง 

ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในช่วงฤดูแล้ง น้ำในแม่น้ำเจ้าพระยามีระดับต่ำ ทำให้น้ำทะเลเข้าทะลักเข้ามาถึง น้ำมีรสกร่อยไม่เหมาะสำหรับการบริโภค เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2452 ได้มีประกาศพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้กรมศุขาภิบาลดำเนินการให้ตั้งทำที่ขังน้ำที่คลองเชียงรากอันเป็นที่พ้นเขตน้ำเค็มขึ้นถึงทุกฤดู มีการขุดคลองจากแม่น้ำเจ้าพระยาบริเวณวัดสำแลถึงคลองบางหลวงเชียงรากและคลองต่อจากคลองบางหลวงเชียงรากถึงคลองสามเสนในพระนคร ซึ่งปัจจุบันคือคลองประปา ปัจจุบันบริเวณปากคลองตรงวัดสำแลมีสถานีสูบน้ำดิบสำแล เป็นจุดเริ่มต้นของการรับน้ำดิบจากแม่น้ำเจ้าพระยาเข้าสู่คลองประปาตะวันออก

สภาพคลองในปัจจุบันเกิดปัญหาน้ำในคลองเสื่อมสภาพลง มีผักตบชวา และวัชพืชต่าง ๆ ในคลองหนาแน่น ทำให้เรือไม่สามารถสัญจรได้ เป็นอุปสรรคกีดขวางทางน้ำ ทำให้น้ำเคลื่อนที่ช้า เกิดตะกอนสะสมตัวทำให้คลองตื้นเขินเป็นระยะเวลานาน รวมถึงมีการรุกล้ำพื้นที่ของชาวบ้าน

## สถานที่ริมคลอง
ริมคลองมีวัดตั้งอยู่ริมคลองหลายวัด ได้แก่ วัดสำแล วัดเสด็จ วัดบางพูน และวัดศาลเจ้า มีมัสยิดคือ มัสยิดยุมรอตุลอิสลาม (สวนพริกไทย)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คลองในอำเภอสามโคก
หมวดหมู่:คลองในอำเภอเมืองปทุมธานี
คลองบางบาล

**คลองบางบาล** เป็นคลองสาขาแยกมาจากแม่น้ำเจ้าพระยา มีความยาวประมาณ 16 กิโลเมตร ไหลผ่านอำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ครอบคลุมพื้นที่ 10 ตำบล ได้แก่ ตำบลบางชะนี ตำบลไทรน้อย ตำบลบางบาล ตำบลวัดยม ตำบลมหาพราหมณ์ ตำบลสะพานไทย ตำบลกบเจา ตำบลบ้านคลัง ตำบลพระขาว และตำบลน้ำเต้า

## ประวัติ
แม่น้ำเจ้าพระยาจากจังหวัดอ่างทองไหลลงไปถึงหน้าวัดจุฬามณีได้แยกออกเป็น 2 สาย คือแม่น้ำสายเดิมแยกเข้าคลองบางบาลไปลงแม่น้ำน้อยและแม่น้ำเจ้าพระยาปัจจุบันที่ผ่านคลองบ้านใหม่หรือคลองบ้านกุ่มไปยังหัวแหลมท้ายเกาะเมืองพระนครศรีอยุธยา เป็นคลองที่ขยายกว้างในภายหลัง คลองบางบาลไหลลงไปบรรจบกับแม่น้ำน้อยบริเวณตรงข้ามวัดสีกุก

บริเวณริมคลองบางบาลน่าจะเคยเป็นแม่น้ำใหญ่มาก่อน มีผู้คนอยู่อาศัยหนาแน่น คาดว่าน่าจะมีชุมชนมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น มีหลายวัดที่ตั้งอยู่ริมน้ำ เช่นวัดยมซึ่งมีเจดีย์สมัยอยุธยาตอนต้น วัดเก้าห้องซึ่งพบใบเสมาหินทรายแดงแบบหนาของสมัยอยุธยาตอนต้น วัดโบสถ์ซึ่งพบใบเสมาหินชนวน

สาเหตุของการเปลี่ยนแปลงทางน้ำของคลองบางบาลหรือแม่น้ำเจ้าพระยาสายเดิม สันนิษฐานว่าเมื่อราว พ.ศ. 2400 มีการขุดคลองบ้านกุ่มจากวัดจุฬามณี เป็นคลองลัดมาลงแม่น้ำที่บ้านใหม่ และขุดออกจากท้องคุ้งเช่นเดียวกัน น้ำไหลลงทางคลองนี้แรงและเชี่ยวจัดทำให้แม่น้ำทางอำเภอบางบาลตื้นและแคบเข้าในเวลาไม่ถึงร้อยปี แม่น้ำเจ้าพระยาจากวัดจุฬามณีได้เปลี่ยนแนวกลับมาเป็นทางบ้านใหม่ เกาะเมืองอยุธยา บางปะอิน บางไทร ซึ่งเป็นแม่น้ำเดิม นับเป็นการเปลี่ยนเป็นครั้งที่ 2 และยังคงเป็นอยู่มาจนทุกวันนี้ที่สีกุกก็เช่นเดียวกับที่เกาะเมืองอยุธยา โดยเป็นที่รวมของแม่น้ำสีกุก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแม่น้ำน้อยในปัจจุบัน และแม่น้ำน้อยสายเดิมซึ่งเป็นแม่น้ำเจ้าพระยาที่เปลี่ยนเป็นครั้งที่ 1 และเป็นคลองบางบาลในปัจจุบัน

## การใช้พื้นที่ริมคลอง
ในปัจจุบันชุมชนริมคลองบางบาลเป็นชุมชนชาวนาดั้งเดิม มีบ้านเรือนเป็นเรือนไทยมีใต้ถุน เนื่องจากยังมีสภาพน้ำหลากทุกปี ชุมชนยังมีกลุ่มงานปั้นจิ๋วในพื้นที่ด้วย

ตลอดคลองบางบาลมีศาสนสถานทั้งหมด 25 แห่ง โดยแบ่งเป็นวัด 23 แห่ง ได้แก่ วัดจุฬามณี วัดปราสาททอง วัดเก้าห้อง วัดยม วัดบ้านแดง วัดสีกุก วัดไทรน้อย วัดโบสถ์ วัดท่าสุทธาวาส วัดธรรมจักร์ วัดนกกระจาบ วัดแจ้ง วัดไผ่ล้อม วัดกำแพงแก้ว วัดจันทาราม วัดโพธิ์กบเจา วัดใหม่กบเจา วัดธรรมโชติการาม วัดพิกุลโสคันธ์ วัดพระขาว วัดสันติการาม วัดบางปลาหมอ และมัสยิด 2 แห่ง คือมัสยิดอาปลียิ้ลฮูดาและมัสยิดสมคิดอิสลาม

## อ้างอิง

บางบาล
บัซ ไลท์เยียร์ (ภาพยนตร์)

***บัซ ไลท์เยียร์*** () เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันอเมริกันที่ออกฉายใน ค.ศ. 2022 ผลิตโดย พิกซาร์แอนิเมชันสตูดิโอส์ ภาพยนตร์เขียนบทและกำกับโดย แองกัส แมคเลน และตัวละครให้เสียงโดย คริส อีแวนส์, เก็ก ปาล์มเมอร์, ปีเตอร์ ซอน, เจมส์ โบรลิน, ไทกา ไวทีที, เดล โซลส์, อูโซ อดูบา, แมรี่ แมคโดนัลด์-ลูอิส, เอฟเรน รามิเรซ, และไอเซียห์ วิทล็อค จูเนียร์

## เนื้อเรื่อง

## ตัวละครและเสียงพากย์
* คริส อีแวนส์ รับบท บัซ ไลท์เยียร์ (Buzz Lightyear)
* เก็ก ปาล์มเมอร์ รับบท อิซซี่ ฮอว์ธอร์น (Izzy Hawthorne)
* ปีเตอร์ ซอน รับบท ซอกส์ (Sox)
* ไทกา ไวทีที รับบท โม มอร์ริสัน (Mo Morrison)
* เดล โซลส์ รับบท ดาร์บี้ สตีล (Darby Steel)
* เจมส์ โบรลิน รับบท จักรพรรดิ เซิร์ก (Emperor Zurg)
* อูโซ อดูบา รับบท อลิชา ฮอว์ธอร์น (Alisha Hawthorne)
* แมรี่ แมคโดนัลด์-ลูอิส รับบท I.V.A.N
* ไอเซียห์ วิทล็อค จูเนียร์ รับบท ผู้บัญชาการเบิร์นไซด์ (Commander Burnside)
* บิล เฮเดอร์ รับบท เฟอริงแฮมสแตน (Featheringhamstan)
* เอฟเรน รามิเรซ รับบท แอร์แมน ดิอาซ (Airman Diaz)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์คอมพิวเตอร์แอนิเมชันอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน 3 มิติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ดิสนีย์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยพิกซาร์
หมวดหมู่:ทอย สตอรี่
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคแยก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในอนาคต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์หุ่นยนต์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตต่างดาว
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันเกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:ดิสนีย์กับกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันอเมริกันในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชัน 3 มิติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตนอกโลก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผจญภัยโลดโผนอเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันโดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับเทคโนโลยี
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2022

**วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2022** () เป็นการแข่งขันครั้งที่ 22 ของวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์สโมสรเอเชีย การแข่งขันกำหนดจัดขึ้นที่เตหะราน ประเทศอิหร่าน ระหว่างวันที่ 14 ถึง 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2022 โดยทีมที่ชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าร่วมวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์สโมสรโลก 2022

## ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน
ด้านล่างนี่คือทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน

## สนามแข่งขัน
การแข่งขันจะจัดขึ้นที่สนามกีฬาในร่มแอซอดี ซึ่งตั้งอยู่ในเตหะราน ประเทศอิหร่าน

## รอบแรก



### กลุ่มเอ

|}

 
 
 
 

|}

### กลุ่มบี

|}

 
 
 
 

|}

## รอบสุดท้าย


### สายการแข่งขัน

### รอบก่อนรองชนะเลิศ

|}

### รอบจัดอันดับ 5–8

 
 
|}

### รอบรองชนะเลิศ

 
 
|}

### รอบชิงอันดับที่ 7

  
|}

### รอบชิงอันดับที่ 5

  
|}

### รอบชิงอันดับที่ 3

|}

### รอบชิงชนะเลิศ

|}

## อันดับการแข่งขัน

## รางวัล

***ผู้เล่นทรงคุณค่า**
:  แซอีด แมรูฟ (เพย์กอนเตหะราน)
***ตัวเซตยอดเยี่ยม**
:  แซอีด แมรูฟ (เพย์กอนเตหะราน)
***ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม**
:  มาซาฮิโระ ยานางิดะ (ซันโทรี่ซันเบิดส์)
:  แอร์วีน แอนกาแป็ต (เพย์กอนเตหะราน)

***ตัวบล็อกกลางยอดเยี่ยม**
:  โมฮัมมัด มูแซวี (เพย์กอนเตหะราน)
:  โนดือร์ฆัน กาดือร์ฆานอฟ (ตารัซ) 
***ตัวตบตรงข้ามยอดเยี่ยม**
:  ดมีตรี มูเซียร์สกี (ซันโทรี่ซันเบิดส์)
***ตัวรับอิสระยอดเยี่ยม**
:  โมฮัมมัด เรซอ โมออซเซน (เอ็ม. ชอฮ์ดอบ แยซด์)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Asian Volleyball Confederation 

หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลชิงแชมป์สโมสรเอเชีย
แผ่นดินไหวในประเทศอัฟกานิสถาน มิถุนายน พ.ศ. 2565

เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.2 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ (Mw) ที่บริเวณเส้นดูรันด์ระหว่างประเทศอัฟกานิสถานกับประเทศปากีสถานเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2565 เวลา 02:24 น. (ตามเวลาอัฟกานิสถาน) ส่งผลให้มีบ้านเรือนเสียหายจำนวนหลายร้อยหลังในอัฟกานิสถาน จากข้อมูลของสำนักงานสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐ (ยูเอสจีเอส) แผ่นดินไหวครั้งนี้เกิดขึ้นที่ระดับความลึก 10 กิโลเมตร (6.2 ไมล์) รู้สึกได้ไกลถึงภาคใต้ของประเทศอินเดีย ในกรุงอิสลามาบัดและภาคตะวันออกของแคว้นปัญจาบของประเทศปากีสถาน และในประเทศอิหร่าน ปัจจัยบางอย่างได้นำไปสู่จำนวนผู้เสียชีวิตที่ไม่สมส่วนกับแผ่นดินไหวที่มีขนาดความรุนแรงปานกลางเช่นนี้ โดยมีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 1,000 คน และมีผู้บาดเจ็บ 1,500 คน ส่งผลให้แผ่นดินไหวครั้งนี้เป็นแผ่นดินไหวที่ร้ายแรงที่สุดใน พ.ศ. 2565

## อ้างอิง

อัฟกานิสถาน
อัฟกานิสถาน
อัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:ประเทศอัฟกานิสถานในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ประเทศปากีสถานในปี พ.ศ. 2565