open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เทียนแดง

**เทียนแดง**  อยู่ในวงศ์ Brassicaceae เป็นพืชพื้นเมืองในเอธิโอเปีย เป็นไม้ล้มลุกอายุปีเดียว ลำต้นตั้งตรง เรียบหรือมีขน ใบเดี่ยว ดอกช่อ รวมเป็นกระจุกที่ปลายยอด ดอกย่อยมีขนาดเล็กมาก กลีบดอกสีขาวถึงสีม่วงอ่อน ผลมีปีกแคบๆ มีสองเมล็ด ขนาดเล็ก สีแดงหรือแดงอมน้ำตาล ผิวเรียบไม่มีขน ใช้แก้เสมหะ แก้ลม แก้คลื่นไส้อาเจียน 

เทียนแดงใช้ใส่ในซุป แซนด์วิช และสลัดเพื่อเพิ่มรสชาติ กินในรูปต้นอ่อนได้ เมล็ดทั้งสดและแห้งใช้แต่งรส ในอังกฤษ นิยมใส่ในแซนด์วิชคู่กับไข่ต้ม มายองเนส และเกลือ
thumb|เทียนแดงเติบโตได้ทุกที่

## อ้างอิง

* ชยันต์ พิเชียรสุนทร และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 5 คณาเภสัช. พิมพ์ครั้งที่ 2. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2548.หน้า 173
## แหล่งข้อมูลอื่น
* Time-lapse video showing garden cress growth

หมวดหมู่:วงศ์ผักกาด
หมวดหมู่:ผัก
หมวดหมู่:สมุนไพรไทย
ยี่หร่า

**เมล็ดยี่หร่า** หรือ **เทียนขาว**   อยู่ในวงศ์ Apiaceae เมื่อใช้เป็นเครื่องเทศเรียกยี่หร่า (cumin) มีถิ่นกำเนิดในบริเวณทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เป็นไม้ล้มลุก ไม่มีขน ดอกช่อแบบก้านซี่ร่ม ก้านช่อดอกยาว กลีบดอกสีขาวหรือสีชมพู ผลแบบผักชี มีรสเผ็ดร้อน ขม ใช้แก้ลม ดีพิการ ขับเสมหะ 

ยี่หร่าใช้เป็นเครื่องเทศที่สำคัญในแกงกะหรี่และมัสมั่น อาหารไทยใช้ใบยี่หร่าในการปรุงแต่งกลิ่นอาหาร โดยคั่วเมล็ดโขลกผสมกับเครื่องแกง เช่นแกงกะหรี่ แกงเผ็ด แกงเขียวหวาน ส่วนต้นและรากตากให้แห้ง ช่วยย่อย ยาขับลม แก้ปวดท้อง ท้องอืด ท้องเฟ้อ มีน้ำมันระเหยง่ายเรียกน้ำมันยี่หร่า (cumin oil)  ใช้ในอุตสาหกรรมเครื่องหอม น้ำหอม เครื่องดื่มและยาขับลม สารสกัดด้วยเอทานอลจากผลและเมล็ดยับยั้งการเจริญและการงอกของถั่วเขียวผิวดำได้
thumb|right|เมล็ดยี่หร่า

## อ้างอิง

* ชยันต์ พิเชียรสุนทร และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 5 คณาเภสัช. พิมพ์ครั้งที่ 2. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2548.หน้า 159 – 160

หมวดหมู่:วงศ์ผักชี
หมวดหมู่:เครื่องเทศ
หมวดหมู่:สมุนไพร
สาธารณรัฐสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา

**สาธารณรัฐสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา** () เป็น1 ใน 6 สาธารณรัฐของ สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย ก่อตั้งในปี 1943 หลังพรรคคอมมิวนิสต์ยูโกสลาเสียสามารถยึดกรุงซาราเยโวจากการปกครองภายใต้ของนาซีเยอรมนี สาธารณรัฐสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เดิมมีชื่อว่า **รัฐสหพันธ์บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา** และในเดือนเมษายน 1945 เปลี่ยนชื่อเป็น**สาธารณรัฐประชาชนบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา** จนในวันที่ 7 เมษายน 1967 เปลี่ยนชื่อเป็น**สาธารณรัฐสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา**   สาธารณรัฐแห่งนี้ ล่มสลายในวันที่ 3 มีนาคม 1992 เมื่อสมัชชาบอสเนียนำโดย อาลียา อีเซตเบกอวิช ประกาศยุติระบบคอมมิวนิสต์และการเป็นสหพันธของอดีตยูโกสลาเวีย ก่อตั้งสาธารณรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ขึ้นแทนที่และตามมาด้วยการเกิดสงครามบอสเนีย ระหว่างรัฐบาลบอสเนีย และ กลุ่มแบ่งแยกดินแดนชาวเซิร์บและชาวโครแอต

## การปกครอง
สาธารณรัฐสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ปกครองด้วยระบอบคอมมิวนิสต์ พรรคการเมืองเดียว บริหารงานโดยพรรคคอมมิวนิสต์ มีอำนาจจากประธานาธิบดีบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เป็นอำนาจบริหาร และอำนาจสภาเป็นของ รัฐสภาบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ซึ่งบริหารโดยพรรคคอมมิวนิสต์ ตั้งแต่ปี 1943-1990 ที่พรรคเอสเดอาร์ หรือ พรรคปฏิบัติการประชาธิปไตย เข้ามามีบทบาทหลังความอ่อนแอของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย ในการปกครองทุกสาธารณรัฐ ทั้ง 6 สาธารณรัฐ และ อีก 2 จังหวัดปกครองตนเอง 

อำนาจในระดับสหพันธของสาธารณรัฐสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา คือ สมัชชาสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา หรือ สมัชชาบอสเนีย ได้รับการเลือกเป็นนายกรัฐมนตรียูโกสลาเวีย โดยการหมุนเวียนถัดต่อจากสาธารณรัฐต่างๆในยูโกสลาเวีย จนเมื่อ ยอซีป บรอซ ตีโต เสียชีวิต ในปี 1980 รัฐบาลกลางจึงให้แต่ละสมัชชาของทั้ง 6 สาธารณรัฐและอีก 2 จังหวัดปกครองตนเอง พลัดกันขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี เช่นเดียวกับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี

## หมายเหตุ

## อ้างอิง
 

## ดูเพิ่ม
* 

หมวดหมู่:ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
หลิว

**หลิว** () เป็นไม้ต้นผลัดใบในวงศ์สนุ่น (Salicaceae) สูง 10-20 เมตร มีกิ่งยาวและห้อยลง กิ่งอ่อนมีขนเล็กน้อย ใบรูปหอกยาว 9-16 เซนติเมตร กว้าง 5-15 มิลลิเมตร ปลายยาวแหลม ขอบใบหยักแบบฟันเลื่อยถี่ ๆ หลังใบสีเขียว ท้องใบสีขาว ก้านใบยาว 6-12 มิลลิเมตร ดอกเดี่ยวเป็นดอกแยกเพศ ดอกตัวผู้และดอกตัวเมียอยู่คนละต้น ดอกตัวผู้ยาว 1.5-2 เซนติเมตร ดอกตัวเมียอาจยาวถึง 5 เซนติเมตร

ดอกและยอดอ่อนต้นหลิวมีสรรพคุณลดไข้ แก้ปวด กิ่งต้นหลิวแก้โรคปวดตามข้อ เป็นยาขับปัสสาวะ ขับนิ่ว ขับลม แก้ตับอักเสบ แก้ฝี แก้ไฟลามทุ่ง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:วงศ์สนุ่น
หมวดหมู่:ไม้ยืนต้น
หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:ไม้ประดับ
การอธิษฐานในศาสนาคริสต์

[right|thumb|[มารีย์ชาวมักดาลากำลังอธิษฐาน วาดโดย Ary Scheffer (1795–1858)]]
**การอธิษฐาน** (ศัพท์โปรเตสแตนต์) หรือ **การภาวนา** (ศัพท์คาทอลิก) **ในศาสนาคริสต์** () หมายถึง ตั้งใจมุ่งผลอย่างใดอย่างหนึ่ง ตั้งจิตปรารถนา ตั้งจิตขอร้องต่อสิ่งที่ตนถือว่าศักดิ์สิทธิ์เพื่อผลอย่างใดอย่างหนึ่ง

## อ้างอิง
ปัจจัย ยงยุทธยิม

**ปัจจัย ยงยุทธยิม** มี่ชื่อจริงว่า **อนุศักดิ์ คลอวิเลิศ** เกิดเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2528 ที่จังหวัดร้อยเอ็ด

## เกียรติประวัติ
* แชมป์ PABA รุ่นเฟเธอร์เวท
** ชิง, 16 กรกฎาคม 2553 ชนะน็อคยกที่ 4 อัฟริซัล ค็อตโต้ () ที่ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี แขวงทวีวัฒนา เขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 17 พฤศจิกายน 2553 ชนะน็อคยกที่ 7 กิร์โม อาร์มาเซ่ (อินโดนีเซีย) ที่ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 22 กุมภาพันธ์ 2554 ชนะน็อคยกที่ 2 กันห์ยากู แกนโซริง () ที่ เวทีมวยนานาชาติรังสิต ตำบลประชาธิปัตย์ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 30 กันยายน 2554 ชนะน็อคยกที่ 4 ราอูล ซูญ่า () ที่ ตลาดน้ำบึงบางบอน เขตบางบอน กรุงเทพมหานคร
** ป้องกันแชมฺป์ครั้งที่ 4,เสียแชมป์, 30 เมษายน 2555 แพ้คะแนน เวียเชสลัฟ กูเซฟ () ที่ คลับมิ้ลค์ กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 20 มิถุนายน 2556 ชนะน็อคยกที่ 1 เอลลี่ เรย์ (อินโดนีเซีย) ที่ โรงเรียนโยธินบูรณะ (เดิม) แขวงถนนนครไชยศรี เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 31 ตุลาคม 2556 ชนะน็อคยกที่ 1 ริคาร์โด โรอา (ฟิลิปปินส์) ที่ ศูนย์การค้า MBK เซ็นเตอร์ แขวงวังใหม่ เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร

* แชมป์ประเทศไทยรุ่นไลท์เวท
** ชิง, 15 ธันวาคม 2554 ชนะน็อคยกที่ 3 เพชร ฝนจางชลบุรี ที่ เวทีมวยราชดำเนิน

* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ทำไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ WBO European รุ่นเฟเธอร์เวท 30 เมษายน 2555 แพ้คะแนน เวียเชสลัฟ กูเซฟ (รัสเซีย) ที่ คลับมิ้ลค์ กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย
** ชิงแชมป์ WBC EPBC และ IBO อินเตอร์คอนติเนนตัล รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท 12 ธันวาคม 2557 แพ้น็อคยกที่ 4 แชด เบนเน็ต () ที่ เวสท์นิวแลมป์ตัน นิวแลมป์ตัน รัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย

## ชื่ออื่น
* ปัจจัย เกียรติชาญสิงห์

## แหล่งข้อมูลอื่น
* สถิติการชก

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นเฟเธอร์เวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
หมวดหมู่:แชมป์ PABA
หมวดหมู่:นักมวยจากจังหวัดร้อยเอ็ด
คณะกรรมการโอลิมปิกสโลวีเนีย

**คณะกรรมการโอลิมปิกสโลวีเนีย** () เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศสโลวีเนีย ก่อตั้งขึ้นเมื้อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2534 เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งยุโรป ในปี พ.ศ. 2535 ได้มีการส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่บาร์เซโลนา ประเทศสเปน

ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของคณะกรรมการโอลิมปิกสโลวีเนียตั้งอยู่ที่เมืองลูบลิยานา 

## ดูเพิ่ม
* ประเทศสโลวีเนียในโอลิมปิก
* ประเทศสโลวีเนียในยูโรเปียนเกมส์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสโลวีเนีย 

หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2534
สโลวีเนีย
คณะกรรมการโอลิมปิกโปแลนด์

**คณะกรรมการโอลิมปิกโปแลนด์** (, PKOl) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศโปแลนด์ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2461 เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งยุโรป ในปี พ.ศ. 2467 ได้มีการส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส

ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของคณะกรรมการโอลิมปิกโปแลนด์ตั้งอยู่ที่เมืองวอร์ซอ โดยมีประธานคือ อันด์แชย์ กราชนิตสกี (Andrzej Kraśnicki)

## ดูเพิ่ม
* ประเทศโปแลนด์ในโอลิมปิก
* ประเทศโปแลนด์ในยูโรเปียนเกมส์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติโปแลนด์ 

หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2461
โปแลนด์
คิเฮ โทมิโอกะ

**คิเฮ โทมิโอกะ** (; 6 มกราคม ค.ศ. 1932 — 14 สิงหาคม ค.ศ. 2007) เป็นอดีตนักปั่นจักรยานชาวญี่ปุ่น เขาเข้าร่วม 5 รายการในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1952

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* profile at ''sports-reference.com'' 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2475
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:บุคคลจากฮาจิโนเฮะ
หมวดหมู่:นักจักรยานชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952
รายชื่อประเทศเรียงตามผลผลิตมะเขือเทศ

**รายชื่อประเทศเรียงตามผลผลิตมะเขือเทศ** (ข้อมูลปี ค.ศ. 2008 )thumb|550x550px|แผนที่แสดงจำนวนผลผลิตมะเขือเทศของแต่ละประเทศ

## มากกว่า 1,000,000 ตัน

## 100,000–1,000,000 ตัน

หมวดหมู่:เกษตรกรรมแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:รายชื่อประเทศ
Bangana lippus

***Bangana lippus*** เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีชื่อสามัญว่า "ปลาเพ้า" ซึ่งเป็นชื่อเรียกรวมกับปลาบางชนิดในสกุลเดียวกัน เช่น *[[Bangana sinkleri|B. sinkleri]]* เป็นต้น

## ถิ่นที่อยู่
ปลาชนิด *B. lippus* อาศัยอยู่ในบริเวณที่มีน้ำไหลแรงและมีพื้นท้องน้ำเป็นกรวดขนาดใหญ่ เช่น ลำห้วยในพื้นที่สูง แก่งหิน เป็นต้น โดยพบกระจายพันธุ์ในลุ่มน้ำโขงของจีน พม่า และลาว ส่วนในไทย มีรายงานการพบเฉพาะที่แม่น้ำเหืองและแม่น้ำเลยซึ่งเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำโขง

## ลักษณะ
เนื่องจากปลาชนิด *B. lippus* ดำรงชีพด้วยการอาศัยบริเวณพื้นท้องน้ำ จึงมีลักษณะลำตัวเป็นทรงกระบอกที่แบนลงด้านท้อง ครีบอกและครีบท้องกางออกด้านข้าง ช่วยให้ปลาสามารถทรงตัวเพื่อหากินในบริเวณที่น้ำไหลแรงได้ดียิ่งขึ้น ลักษณะรูปร่างดังกล่าวยังมีประโยชน์มากในฤดูผสมพันธุ์ซึ่งปลาจะรวมกันเป็นฝูงในบริเวณที่น้ำไหลถ่ายเทและมีระดับน้ำตื้นจนลำตัวปลาส่วนหลังพ้นน้ำ แต่ปลาก็สามารถใช้ครีบและลำตัวเคลื่อนที่ไปได้อย่างดี

ปลาวัยอ่อนและปลาขนาดเล็กมีลำตัวและครีบเป็นสีเงินอมเขียว เมื่อโตขึ้นสีของลำตัวจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวมะกอก ด้านในเกล็ดมีจุดสีส้ม ขอบครีบหางและครีบก้นมีสีแดงเรื่อ ๆ ครีบหลังและครีบก้นในปลาขนาดใหญ่มีปลายโค้งสวยงาม ครีบหางเว้าลึก ริมฝีปากเป็นชั้นหนา (ตัวผู้จะมีตุ่มเล็ก ๆ ขึ้นประปรายเหนือจะงอยปาก) กระดูกขากรรไกรคม เหมาะแก่การแทะเล็มตะไคร่น้ำ สาหร่าย หรืออินทรียสารอื่น ๆ ที่เกาะอยู่บนแผ่นหินหรือวัตถุใต้น้ำ (ร่องรอยการครูดตะไคร่น้ำก้อนหินเป็นร่องรอยสำคัญที่ชาวบ้านใช้ในการเสาะหาแหล่งหลบซ่อนของปลาเพื่อวางเครื่องมือประมงดักจับ) ขนาดเมื่อโตเต็มวัยยาวได้ถึงประมาณ 28 เซนติเมตร

## การใช้ประโยชน์
ปลาชนิด *B. lippus* เป็นปลาที่มีรสชาติดี เป็นที่นิยมบริโภคของคนในท้องถิ่น แต่สภาพแวดล้อมรวมทั้งลักษณะการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรน้ำและป่าไม้ของมนุษย์ได้เปลี่ยนแปลงไปจากอดีต ส่งผลให้ปลามีจำนวนลดน้อยลง ในขณะเดียวกันก็ยังขาดข้อมูลเชิงวิชาการที่ลึกซึ้งเกี่ยวกับแหล่งอาศัยตามธรรมชาติ นิเวศวิทยา ศัตรู และจำนวนประชากรที่แท้จริงของปลาชนิดนี้ หน่วยงานต่าง ๆ จึงยังไม่สามารถบริหารจัดการและเพาะขยายพันธุ์ปลาได้อย่างมีประสิทธิภาพ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ปลาที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สกุลปลาหว้า
หมวดหมู่:ปลาที่พบในลุ่มแม่น้ำโขง
หมวดหมู่:สัตว์น้ำประจำจังหวัดของไทย
เจษฏา ไปใกล้

**เจษฏา ไปใกล้** เป็นนักฟุตบอลชาวไทย  ปัจจุบันเล่นเป็นผู้เล่นตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับ ใน ลีก ดิวิชั่น 2 
  
## ประวัติ
เจษฏา ไปใกล้ มีชื่อเล่นว่า "เจมส์" เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. พ.ศ. 2528 เข้าเรียนที่
โรงเรียนเทพศิรินทร์ (กรุงเทพมหานคร) และจบจากชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนยโสธรพิทยาคม (จังหวัดยโสธร)

## ผลงานฟุตบอล
ปัจจุบัน เจษฏา ไปใกล้ ลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลสระแก้วในตำแหน่งผู้รักษาประตู

## ทีมชาติ

## อ้างอิง

สโมสรฟุตบอลสระแก้ว เอฟซี
Facebook : http://www.fb.com/peter.tato
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสระแก้ว
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดยโสธร
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลีก ดิวิชั่น 2
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเทพศิรินทร์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนยโสธรพิทยาคม
ดัมดิน ซุคบาทาร์

**ดัมดิน ซุคบาทาร์** (; 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 - 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1923) เป็นผู้ก่อตั้งพรรคประชาชนมองโกเลีย และ ผู้บัญชาการกองทัพพลพรรคมองโกเลีย ในการปลดปล่อยอูลานบาตาร์ระหว่างการปฏิวัติมองโกเลียในปี ค.ศ. 1921 ในฐานะ "บิดาแห่งการปฏิวัติมองโกเลีย" และเป็นบุคคลสำคัญของชาติในฐานะนักต่อสู้เพื่อเอกราช

## ประวัติพอสังเขป
thumb|130px|left|อนุสาวรีย์สถานที่กำเนิดของซุคบาทาร์
[right|thumb|150px|ซุคบาทาร์ (ทางขวา) กับภรรยา[Sükhbaataryn Yanjmaa|Yanjmaa]]

- 2 กุมภาพันธ์  พ.ศ. 2436 ครอบครัวยากจนเกิดในตระกูลดัมดิน ตอนอายุ 14 เธอได้ศึกษาหาความรู้

- ในปี พ.ศ. 2454 เขามารับราชการทหารและทำงานเป็นผู้บัญชาการสรรพาวุธและยุทโธปกรณ์

- ในปี พ.ศ. 2461 เขาเข้าร่วมสงครามเพื่อประเทศของเขาและได้รับเกียรติจากนักสู้ผู้หนึ่งในผู้นำของการปฏิวัติประชาชนในปี พ.ศ. 2462 และมีบทบาทในความสัมพันธ์กับนักปฏิวัติรัสเซียโซเวียต

- ผู้แทนของรัฐสภาสมัยแรกของ MPP ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2464

- ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2464 เขาเดินทางเยือนสหภาพโซเวียตและลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพระหว่างสองประเทศและพบกับนายวลาดิมีร์ เลนิน

- ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2465 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมได้รับแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่ทหาร

- 23 มีนาคม พ.ศ. 2466 ตอนอายุ 30 ปี เขาถูกฆ่าตาย

## นายทหารแห่งกองทัพของบอกด์ ข่าน
thumb|right|150px|ซุคบาทาร์ขณะกำลังขี่ม้า
thumb|right|150px|ซุคบาทาร์ขณะเขียนหนังสือ

## การปกครองของราชวงศ์ชิง

## การปฏิวัติประชาชน

[thumb|300px|left|แถวหลังสุด จากซ้ายไปขวา:?,?, [Rinchingiin Elbegdorj, Soliin Danzan, ดัมดิน ซุคบาทาร์, Ajvaagiin Danzan, Shumyatskii, ?, Bodoo]]

## เสียชีวิต

หลังการเสียชีวิต รัฐบาลมองโกเลียได้เปลี่ยนชื่อเมืองหลวงจาก **คูเร** เป็น **อูลานบาตาร์** ("วีรบุรุษแดง") ต่อมาในปี ค.ศ. 1924 รัฐบาลมองโกเลียได้สถาปนาเครื่องอิสริยาภรณ์สูงสุดของมองโกเลียที่มีชื่อว่า เครื่องอิสริยาภรณ์ซุคบาทาร์ ร่างของซุคบาทาร์ ซึ่งเป็นวีรบุรุษผู้ทำการปฏิวัติได้รับการฝังร่าง ณ สุสานแห่งชาติอัลตัน-โอจีในปี ในปี ค.ศ. 1954 ทว่าในภายหลังได้มีการขุดเพื่อย้ายไปอยู่ที่สุสานซุคบาทาร์. ครั้นแล้วก็ได้มีการขุดศพของผู้ปกครองทั้งสองขึ้นอีกครั้งเพื่อทำพิธีเผา ก่อนที่จะมีการฝังเถ้าไว้ที่สุสานแห่งชาติ ในปี ค.ศ. 2005, โดยคณะนักบวชมหายาน

## ดูเพิ่ม
* ประวัติศาสตร์มองโกลเลีย
* เครื่องอิสริยาภรณ์ซุคบาทาร์
* จัตุรัสซุคบาทาร์

## อ้างอิง

* Urgunge Onon, *Mongolian Heroes of the 20th Century*, New York 1976, p.&nbsp;143-192 (mainly a translation of L. Bat-Ochir and D. Dashjamts, *The Life of Sükhbaatar*, Ulaanbaatar 1965)

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Biography
*Article  about the 1921 revolution

หมวดหมู่:นักลัทธิคอมมิวนิสต์
หมวดหมู่:นักการเมืองมองโกเลีย
หมวดหมู่:บุคคลจากอูลานบาตาร์
หมวดหมู่:ผู้นำทางทหารของมองโกเลีย
หมวดหมู่:สาธารณรัฐประชาชนมองโกเลีย
ตัวหนังสือวาดาอัด

**ตัวหนังสือวาดาอัด** () หรือ **อักษรอาหรับวาดาอัด** (; ) เป็นภาษาอาหรับที่ดัดแปลงไว้เขียนภาษาโซมาลี หรือการใช้อักษรอาหรับมาถอดความภาษาโซมาลีในอดีต แต่เดิมนั้น หมายถึงภาษาอาหรับที่ไม่ถูกไวยากรณ์โดยมีคำจากภาษาโซมาลีปนอยู่ โดยสัดส่วนของคำศัพท์ภาษาโซมาเลียแตกต่างกันไปตามบริบท นอกจากภาษาอาหรับมาตรฐานแล้ว ตัวหนังสือวาดาอัดใช้โดยบรรดาผู้รู้ศาสนาชาวโซมาลี (*วาดาอาโด*) เพื่อบันทึกคำร้อง *[[xeer]]* (กฎหมายจารีตประเพณี) และเขียน*[[เกาะศีดะฮ์]]* บรรดาวาณิชใช้ตัวหนังสือนี้ในการค้าและเขียนจดหมาย ต่อมามีนักวิชาการชาวโซมาลีหลานคนพัฒนาและปรับอักษรอาหรับสำหรับใช้กับภาษาโซมาลี โดยราวคริสต์ทศวรรษ 1930 ผลงานของ Mahammad 'Abdi Makaahiil ทำให้เครื่องหมายเสริมสัทอักษรสระและรูปอักขรเป็นมาตรฐาน และในคริสต์ทศวรรษ 1950 Musa Haji Ismail Galal ให้ข้อเสนอที่มีข้อโต้แย้งด้วยการดัดแปลงรูปอักษรและสร้างอักษรสำหรับเสียงสระ

เมื่อมีการใช้อักษรละตินเป็นอักษรราชการใน ค.ศ. 1972 กระบวนการทำให้อักขรวิธีอาหรับโซมาลีเป็นมาตรฐานจึงหยุดลง รูปแบบอักขรวิธีของ Makaahiil ยังคงเป็นรูปแบบสุดท้ายที่โดดเด่นที่สุดในปัจจุบัน

## ประวัติ
อักษรอาหรับนำเข้าสู่ประเทศโซมาเลียในคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยชัยค์ ยูซุฟ บิน อะห์มัด อัลกาวนัยน์ ชายที่ได้รับการกล่าวถึงเป็น "นักบุญที่โดดเด่นที่สุดในประเทศโซมาเลีย" ที่มีเชื้อสายโซมาลี เขาจัดตั้งการสอนอัลกุรอาน และพัฒนาการภาษาโซมาลีสำหรับสระอาหรับที่ทำให้ลูกศิษย์สามารถอ่านและเขียนในภาษาอาหรับได้

แม้ว่าตัวหนังสือวาดาอัดโซและนักวิชาการชาวโซมาเลียหลายคนเคยใช้อักษรอาหรับไว้เขียนภาษาโซมาลีมานานหลายศตวรรษ แต่ก็ยังไม่มีการพัฒนาจนกกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่ ชัยค์ อุวัยส์ อัลบะรอวี นักบุญสายอัลกอดิรียะฮ์แห่งตระกูล Digil และ Mirifle พัฒนาอักษรอาหรับสำหรับภาษาโซมาลี โดยใช้สำเนียงมาอาย (Maay) จากโซมาเลียใต้ ซึ่งในเวลานั้นใกล้เคียงกับสำเนียงมาตรฐานของภาษาโซมาลี อัลบะรอวีดัดแปลงอักษรของเขาตามการถอดเสียงภาษาอาหรับที่ Amrani แห่ง Barawa (Brava) นำมาใช้ เพื่อเขียน Bravanese ภาษาย่อยของภาษาสวาฮิลี

นักเรียนชาวโซมาเลียที่เรียนภาษาอาหรับมาตรฐานในโรงเรียนรัฐบาลมักไม่เข้าใจตัวหนังสือวาดาอัด ในคริสต์ทศวรรษ 1930 ในบริติชโซมาลีแลนด์ตะวันตกเฉียงเหนือ มาฮัมหมัด อับดี มากาฮีอิล (Mahammad 'Abdi Makaahiil) พยายามปรับมาตรฐานอักขรวิธีในหนังสือ *The Institution of Modern Correspondence in the Somali language*

## มายัล/มากาฮีอิล
อักขรวิธีที่มากาฮีอิลเสนอใช้อักษรเดียวกันกับอักษรอาหรับ โดยเพิ่มอักษรใหม่สองตัว คือ  สำหรับเสียง /ɖ/ และ  สำหรับเสียง /g/ นอกจากนี้ ยังมีพยัญชนะ 8 ตัวในอักษรอาหรับที่ไม่มีในภาษาโซมาลี (ยกเว้นในคำยืมภาษาอาหรับ) ได้แก่ thāʼ (), dhal (), zāy (), ṣād (), ḍād (), ṭāʾ (), ẓāʾ () และ ghayn ()

รูปเขียนนี้ใช้เครื่องหมายเสริมสัทอักษรสระ

### พยัญชนะ

### สระ

## ตัวอย่าง
ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ข้อที่ 1

## อ้างอิง

## ข้อมูล

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Far Wadaad script converter
* 'Wadaad's writing' in ''Somali'', at Omniglot
* 

หมวดหมู่:อักษรอาหรับ
ริคาร์โด ฟอร์ตาเลซา

**ริคาร์โด เมนโดซา ฟอร์ตาเลซา** (Ricardo Mendoza Fortaleza) เกิดเมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2494  ที่มะนิลา เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวฟิลิปปินส์ ปัจจุบัน พำนักอยู่ที่ซิดนีย์ ออสเตรเลีย

ฟอร์ตาเลซาขึ้นชกในรุ่นแบนตัมเวท ได้เหรียญทองมวยสากลสมัครเล่นเยาวชนชิงแชมป์เอเชียที่ญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2512 และเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นเพียงคนเดียวของฟิลิปปินส์ที่ได้เหรียญทองในกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2513 และได้เหรียญเงินมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์เอเชียใน พ.ศ. 2514 ที่เตหะราน เขาเป็นหนึ่งในพี่น้องตระกูลฟอร์ตาเลซาที่มีชื่อเสียงในกีฬามวยสากลสมัครเล่น   
ฟอร์ตาเลซาได้ติดทีมชาติฟิลิปปินส์เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2515 ที่มิวนิก แต่แพ้อัลฟองโซ ซาโมราตกรอบ. จากนั้น เขาได้เป็นผู้ฝึกสอนในทีมชาติฟิลิปปินส์ระหว่าง พ.ศ. 2519 – 2536 และเคยไปฝึกสอนกีฬามวยสากลสมัครเล่นที่วิทยาลัยไทเปในไต้หวัน เขาได้อพยพครอบครัวไปยังออสเตรเลียเมื่อ พ.ศ. 2543 
## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักมวยสากลสมัครเล่นชาวฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:นักกีฬาฟิลิปปินส์ที่ได้เหรียญทองเอเชียนเกมส์
เหนี่ยว ดุริยพันธุ์

**เหนี่ยว ดุริยพันธุ์** เกิดเมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459 ที่ตำบลวัดทองนพคุณ อำเภอคลองสาน บิดาชื่อเนื่อง มารดาชื่อโกสุมภ์ มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 4 คน ปู่ของเขาเป็นเจ้าของวงดนตรีไทย เหนี่ยวเริ่มร้องเพลงกับวงปี่พาทย์ของปู่ตั้งแต่อายุ 10 ปี และได้ต่อเพลงกับพระยาเสนาะดุริยางค์ (แช่ม สุนทรวาทิน) เมื่ออายุ 15 ปี ได้รับราชการเป็นนักร้องในกรมปี่พาทย์และโขนหลวงตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2474 เป็นนักร้องอายุน้อยที่สุดในขณะนั้น แต่ในการอัดแผ่นเสียงเพลงไทยโดยราชบัณฑิตยสภา เหนี่ยวมิได้ร่วมอัดเสียง เนื่องจากย่างเข้าสู่วัยรุ่นทำให้เสียงแตก

ต่อมา เหนี่ยวได้เรียนขับร้องเพิ่มเติมจากหลวงเสียงเสนาะกรรณ (พัน มุกตวาภัย) และพระเพลงไพเราะ (โสม สุวาทิต) และหัดขับเสภาจากหมื่นขับคำหวานด้วย เมื่อมีการยุบเลิกกรมมหรสพ ใน พ.ศ. 2478 เหนี่ยวย้ายมารับราชการอยู่ในกรมศิลปากร ได้เข้าร่วมร้องเพลงไทยสากลที่เป็นเพลงปลุกใจอยู่หลายเพลง

เหนี่ยวสมรสกับ แช่มช้อย ดุริยประณีตเมื่อ พ.ศ. 2479  มีบุตรธิดาด้วยกันทั้งสิ้น 6 คน ผลงานเพลงส่วนใหญ่เป็นการขับร้อง ซึ่งมีการบันทึกเสียงไว้น้อย เท่าที่เหลืออยู่ได้แก่ ปลาทองสามชั้น บุหลันสองชั้น เขมรไทรโยค สิงโตเล่นหาง เวสสุกรรม ขอมกล่อมลูก พม่าเห่ เสภาเรื่องกากี และชุดตับจูล่ง เพลงที่ชอบขับร้องได้แก่ เพลงแขกมอญสามชั้น และแขกมอญบางขุนพรหมเถา เหนี่ยวถึงแก่กรรมเมื่อ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 ขณะที่มีอายุเพียง 39 ปี ด้วยอุบัติเหตุ

## อ้างอิง
* http://sirindhornmusiclibrary.mahidol.ac.th/musiclibrary/index.php?ac=hall_of_fame/hall_of_fame_dataperson&id=71&languages=th#001 
หมวดหมู่:นักดนตรีไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตคลองสาน
บรุกส์ แวกเกอร์แมน

**บรุกส์ แวกเกอร์แมน** (, เกิดวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520) เป็นนักดนตรีชาวอเมริกัน ปัจจุบันเป็นมือกลองให้กับวงดนตรีเฮฟวีเมทัล อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ และแมสส์เมนทัล เป็นอดีตมือกลองของวงแบดริลิเจียน และเป็นน้องชายของจอห์น แวกเกอร์แมน และชาด แวกเกอร์แมน (เคยเป็นสมาชิกวงของแฟรงก์ แซปปา) เขาเป็นลูกชายของ ชัก แวกเกอร์แมน ได้รับการศึกษาในโรงเรียนมัธยมลอสแอละมีทัส บรุกส์ยังเคยเป็นลูกศิษย์ของเมอร์รีย์ สปิแวก (Murray Spivack) และชัก ฟลอเรส (Chuck Flores) หลังจากที่บรุกส์แยกทางจากวงแบดริลิเจียนแล้ว ได้มีประกาศออกมาในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ว่าบรุกส์ได้เป็นมือกลองแทนที่แอริน อิเลไฮ อดีตมือกลองวงอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์

ในช่วงที่บรุกส์ได้ออกจากวงแบดริลิเจียนในปี พ.ศ. 2558 เขาก็ได้เป็นมือกลองที่อยู่ในวงนานที่สุด ซึ่งนานกว่ามือกลองเดิมที่อยู่ร่วมวงแบดริลิเจียนเป็นเวลา 10 ปี คือ บ็อบบี แชเยอร์ (Bobby Schayer) และเขายังเป็นสมาชิกวงที่มีอายุน้อยที่สุด ขณะที่สมาชิกคนอื่น ๆ ของวงมีอายุมากกว่าเขานับ 10 ปี

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Official Twitter page
*Fear and the Nervous System MySpace page
* Information from Roadrunner Records 
*Official Bad Religion website
*The Innocent's Myspace page

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2520
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:สมาชิกอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์
พ.ศ. 2605

**พุทธศักราช 2605** ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2062 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันเสาร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน 
## เหตุการณ์
* ดาวหางฮัลเลย์จะโคจรเข้าใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดในต้นปีนี้
* โลกจะมีประชากรที่มีอายุมากกว่า 60 ปี จำนวน 2 พันล้านคน

## วันสำคัญทางศาสนาและพิธีกรรม
 

## อ้างอิง
ทางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพ

**บริษัท ทางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพ จำกัด (มหาชน)** ( ย่อว่า **BEM**) เป็นบริษัทที่ดำเนินธุรกิจคมนาคมขนส่งที่เป็นโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่ซึ่งเป็นความร่วมมือกันระหว่างภาครัฐและเอกชน โดยบริษัทแห่งนี้เป็นคู่สัมปทานกับ การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย (รฟม.) การรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) และการทางพิเศษแห่งประเทศไทย (กทพ.)

## ประวัติ
บริษัท ทางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพ จำกัด (มหาชน) (BEM) เกิดจากการควบรวมกิจการกันระหว่าง บริษัท ทางด่วนกรุงเทพ (BECL) กับ บริษัท รถไฟฟ้ากรุงเทพ (BMCL) ตามมติคณะรัฐมนตรี ซึ่งให้ความเห็นชอบเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2558 โดยทางบริษัทได้ยื่นจดทะเบียนก่อตั้งกับกรมพัฒนาธุรกิจการค้า เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2558 และเปิดทำการซื้อขายวันแรกเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2559

## ธุรกิจ
ธุรกิจของบริษัทคือการให้บริการทางพิเศษและระบบขนส่งมวลชนด้วยรถไฟฟ้า รวมถึงการพัฒนาเชิงพาณิชย์ ที่เกี่ยวเนื่องกับระบบทางพิเศษ และรถไฟฟ้า แบ่งออกเป็น 4 ธุรกิจหลัก 

### ธุรกิจทางพิเศษ
บริษัทและบริษัทย่อย คือ บริษัท ทางด่วนกรุงเทพเหนือ จำกัด เป็นผู้รับสัมปทานในการก่อสร้างและบริหารทางพิเศษประกอบด้วย ทางพิเศษศรีรัช, ทางพิเศษประจิมรัถยา และทางพิเศษอุดรรัถยา

### ธุรกิจระบบราง
บริษัทให้บริการในเส้นทางต่อไปนี้
* รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล - เป็นผู้รับสัมปทานจากการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย
* รถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม - เป็นผู้ให้บริการเดินรถ
* รถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม - เป็นผู้รับสัมปทานจากการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย

### ธุรกิจพัฒนาเชิงพาณิชย์
บริษัทและบริษัทย่อย คือ บริษัท แบงคอก เมโทร เน็ทเวิร์คส์ จำกัด (BMN) เป็นผู้ดำเนินธุรกิจพัฒนาเชิง พาณิชย์ของโครงการรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน ดำเนินการจัดหาหรือทำสื่อโฆษณาบริเวณรถไฟฟ้า รวมถึงให้เช่าพื้นที่ร้านค้าและให้บริการและดูแลรักษาอุปกรณ์ระบบสื่อสารโทรคมนาคมภายในสถานีรถไฟฟ้า

### การลงทุนในบริษัทอื่น
บริษัทลงทุนในธุรกิจสาธารณูปโภค ได้แก่ บริษัท ซีเค พาวเวอร์ จำกัด (มหาชน), บริษัท ทีทีดับบลิว จำกัด (มหาชน) และ บริษัท ไซยะบุรี พาวเวอร์ จำกัด และธุรกิจโครงสร้างพื้นฐานทางระบบราง ได้แก่ บริษัท เอเชีย เอรา วัน จำกัด

## การลงทุนบริษัทย่อย และบริษัทอื่น
จากข้อมูลการลงทุน ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2560 มีดังนี้ 
; บริษัทย่อย
* บจก. ทางด่วนกรุงเทพเหนือ ถือหุ้นร้อยละ 99.99
* บจก. แบงคอก เมโทร เน็ทเวิร์คส์ ถือหุ้นร้อยละ 65.19

; บริษัทอื่น
* บมจ. ซีเค พาวเวอร์ ถือหุ้นร้อยละ 19.40 
* บมจ. ทีทีดับบลิว ถือหุ้นร้อยละ 19.45
* บจก. ไซยะบุรี พาวเวอร์ ถือหุ้นร้อยละ 7.50
* บจก. เอเชีย เอราวัน ถือหุ้นร้อยละ 10.00

## ผู้ถือหุ้นรายใหญ่
* ข้อมูล ณ วันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2568 

## รางวัล
* SET Awards 2017 ประเภทรางวัลธุรกรรมทางการเงินยอดเยี่ยมในตลาดทุน ประจำปี 2560
* รางวัล Issuer of the Year 2016 จากสมาคมตลาดตราสารหนี้ไทย
* รางวัล Thailand Energy Awards 2014 การอนุรักษ์พลังงานดีเด่น ประเภทขนส่ง 
* รางวัล Thailand Energy Awards 2019 การอนุรักษ์พลังงานดีเด่น ประเภทขนส่ง
* รางวัล Thailand Zocial Awards 2023 Best Brand Performance on Social Media กลุ่มธุรกิจบริการขนส่งสาธารณะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์บริษัท 

หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2558
หมวดหมู่:ระบบรถประจำทางในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ธุรกิจขนส่งและโลจิสติกส์
หมวดหมู่:หน่วยงานของรัฐบาลไทยในเขตดินแดง
หมวดหมู่:บริษัทมหาชนจำกัด
เล วัน เฟื้อก

**เล วัน เฟื้อก** () เป็นนักจักรยานชาวเวียดนาม เขาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 และ1956

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* profile at ''sports-reference.com'' 

หมวดหมู่:นักจักรยานชาวเวียดนาม
หมวดหมู่:นักจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952
หมวดหมู่:นักจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติเวียดนาม
พ.ศ. 2607

**พุทธศักราช 2607** ตรงกับปีคริสต์ศักราช 2064 เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันอังคารตามปฏิทินเกรกอเรียน

## เหตุการณ์
* 1 มกราคม - วันคล้ายวันพระราชสมภพของสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ครบ 200 ปี
* 22 มกราคม - ครบรอบ 100 ปี แห่งวันสถาปนาของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่

## ในนวนิยาย
* ซูซาน คาลวิน เสียชีวิตในปีนี้

## วันสำคัญทางศาสนาและพิธีกรรม
 

หมวดหมู่:พ.ศ. 2607
พิมเสน (พืช)

thumb|น้ำมันพิมเสน (''Pogostemon cablin'')

**พิมเสน** (; ) เป็นพืชในวงศ์กะเพรา (Lamiaceae) มีถิ่นกำเนิดในทวีปเอเชีย เป็นไม้พุ่มสูง 50-100 เซนติเมตร ลำต้นตรงมีขนปกคลุมและมีกลิ่นหอม ใบเป็นใบเดี่ยวรูปไข่หรือรูปไข่กว้าง ออกตรงกันข้าม ปลายใบแหลมหรือมน โคนใบแหลมหรือสอบ ขอบใบจักเป็นซี่ฟันแกมจักมน มีขนปกคลุมทั้งด้านบนและด้านล่าง ดอกขนาดเล็กสีม่วงขาว ออกเป็นช่อตามซอกใบและที่ยอด กลีบเลี้ยงเชื่อมติดกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็น 5 กลีบ กลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็นปาก ปากบนมี 3 หยัก ปากล่างเรียบ เกสรตัวผู้มี 4 อัน ก้านเกสรตัวเมียแยกเป็นแฉกสั้น ๆ 2 แฉก ผลรูปรีแข็ง มีขนาดเล็ก ผิวเรียบ

เมื่อกลั่นพิมเสนด้วยไอน้ำ จะได้น้ำมันพิมเสน (patchouli oil) ซึ่งมีสารสำคัญคือ แพทชูลอล (patchoulol) และนอร์แพทชูเลนอล (norpatchoulenol) ใช้ในงานสุคนธบำบัด เป็นส่วนผสมในน้ำหอม สารระงับกลิ่นกายและยาไล่แมลง ใบของพิมเสนมีสรรพคุณแก้ปวดประจำเดือน แก้ปวดศีรษะ ลดไข้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* Patchouli - American College of Healthcare Sciences

หมวดหมู่:วงศ์กะเพรา
หมวดหมู่:ไม้พุ่ม
หมวดหมู่:สมุนไพร
รายชื่อนักแสดงในสตาร์ วอร์ส

## ภาพยนตร์หลัก

## แหล่งข้อมูลอื่น

### อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
*Star Wars Episode I: The Phantom Menace
*Star Wars Episode II: Attack of the Clones
*Star Wars Episode III: Revenge of the Sith
*Star Wars Episode IV: A New Hope
*Star Wars Episode V: The Empire Strikes Back
*Star Wars Episode VI: Return of the Jedi

หมวดหมู่: ตัวละครในสตาร์ วอร์ส
ยู คาชี

**ยูโกะ โอดางิริ** () หรือชื่อในวงการคือ **ยู คาชี** () เป็นนักแสดงและนางแบบชาวญี่ปุ่น จบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยเมะจิโร เอกภาษาอังกฤษ ปัจจุบันสมรสแล้วกับ โจ โอดางิริ (小田切譲) มีบุตรชายด้วยกัน 3 คน ส่วนคนกลางเสียชีวิตเมื่อปี 2015

## ประวัติ
### ชีวิตส่วนตัว
ยู คาชี ใช้ชีวิตในวัยเด็กของเธออยู่ที่ประเทศสิงคโปร์ เมื่อตอนเรียนชั้นประถมเนื่องจากธุรกิจการงานของพ่อของเธอ และย้ายกลับมาที่ญี่ปุ่นเมื่อตอนมัธยมต้น ตาของเธอเป็นนักหนังสือพิมพ์เชื้อชาติยุโรป-อเมริกัน ทำให้เธอมีลักษณะเป็นลูกครึ่งอยู่บ้าง 

คาชิอิแต่งงานกับ โจ โอดางิริ นักแสดงรุ่นใหญ่ที่อายุมากกว่าเธอถึง 11 ปี จากซีรีส์ มาสค์ไรเดอร์คูกะ ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2008 (วันที่ 16 กุมภาพันธ์ เป็นวันเกิดร่วมกันของทั้งสองคน) เธอจึงมีอีกชื่อคือ ยูโกะ โอดางิริ

ทั้งคู่เริ่มคบหาดูใจกันในปี 2006 หลังพบกันในกองถ่ายหนังเรื่อง Pavilion Sanshouo มีลูกคนแรกในเดือนกุมภาพันธ์ 2011 ก่อนจะมีลูกคนที่สองด้วยกันในเดือนเมษายน 2014 แต่ปัจจุบันคนกลางเสียชีวิตแล้วด้วยโรคลำไส้อักเสบ (20 เมษายน 2015) เมื่อปี 2017 เธอให้กำเนิดลูกชายคนที่ 3

### เข้าสู่วงการ

ยู คาชี ได้เข้าสู่วงการด้วยการเป็นนางแบบนิตยสารในปี 2001 และมีงานโฆษณา Ponds ในปี 2002 และได้เล่นหนังเรื่องแรกเรื่อง **The Witch of the Pacific Ocean** ในปี 2005
ผลงานที่ถูกเข้ามาฉายในประเทศไทย ทำให้แฟนชาวไทยได้รู้จักเธอคือ **Death Note [[สมุดโน้ตกระชากวิญญาณ]]** ปี 2006 ในบท ชิโอริ แฟนของไลท์ ผู้ครองสมุดเดธโน๊ต และซีรีส์ **Detective Conan Live Action Drama 2** (**[[เผชิญหน้าองค์กรชุดดำ]]**) ปี 2007 ในบท มิยาโนะ ชิโฮะ หรือ ไฮบาระ ไอตอนโตนั้นเอง

## ผลงาน

### ภาพยนตร์

### ละครทีวี

### วิดีโอเกมส์

## ข้อมูลอ้างอิงอื่นๆ
* 
* HORIPRO Official site: 香椎由宇 (In Japanese)

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2530
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดคานางาวะ‎
หมวดหมู่:นางแบบญี่ปุ่น
ออด

[thumb|right|upright|ออดขนาดเล็ก เบอร์ KS-3206 สำหรับไฟ 6 โวลต์ [กระแสตรง]]

**ออด** () คืออุปกรณ์ไฟฟ้าซึ่งทำหน้าที่ส่งเสียงสัญญาณเตือน
ติดตั้งใช้งานบนแผงควบคุม, ตัวตั้งเวลา, อุปกรณ์รับ/ส่งสัญญาณเตือน, หรืออุปกรณ์ไฟฟ้าทั่วไป

โดยทั่วไป ภายในออดจะประกอบด้วยขดลวด ต่ออนุกรมกับแผ่นสั่นสะเทือนซึ่งทำหน้าที่เป็นหน้าสัมผัสตัดต่อวงจร (คล้ายกับกริ่งไฟฟ้า) เมื่อจ่ายไฟ หน้าสัมผัสที่ต่อวงจรอยู่ จะทำให้ไฟฟ้าไหลครบวงจร เกิดสนามแม่เหล็กที่ขดลวด ดึงแผ่นสั่นสะเทือนเข้าหาขดลวด เมื่อแผ่นสั่นสะเทือนถูกดึง หน้าสัมผัสจะแยกออกจากกัน ทำให้วงจรขาด และแผ่นสั่นสะเทือนดีดกลับเข้าที่เดิม ต่อวงจรให้กระแสไฟฟ้าไหลได้อีกครั้ง ซ้ำไปเรื่อย ๆ ทำให้กลายเป็นการสั่นสะเทือนต่อเนื่อง เกิดเป็นเสียงดัง "ออด" ขึ้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องใช้ไฟฟ้า
เซเลโดนีโอ เอสปีโนซา

**เซเลโดนีโอ เอสปีโนซา จูเนียร์** (Celedonio Espinosa, Jr.) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2476  เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวฟิลิปปินส์เคยเข้าแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2497 ที่มะนิลาและได้เหรียญทอง และเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2499 ที่ ออสเตรเลีย และได้เหรียญทองแดงในกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2501 ที่โตเกียว 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักมวยสากลสมัครเล่นชาวฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:นักกีฬาฟิลิปปินส์ที่ได้เหรียญทองเอเชียนเกมส์
มนต์เพลงคาราบาว 25 ปี

**มนต์เพลงคาราบาว 25 ปี** เป็นอัลบั้มพิเศษที่รวบรวม 25 ศิลปินมาขับร้อง 26 เพลงของวงคาราบาว เพื่อฉลอง 25 ปีของวงคาราบาว แต่กลับไม่มีสมาชิกวงคาราบาวร่วมบันทึกเสียงด้วยเลยแม้แต่คนเดียว วางจำหน่ายในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2550 แบ่งเป็น 2 ชุด จัดจำหน่ายโดย วอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์ และมีคอนเสิร์ตปิดอัลบั้ม คือ 25 ปี มนต์เพลงคาราบาว

## รายชื่อเพลงและผู้ขับร้อง
### ชุดที่ 1
# รักทรหด - ชาย เมืองสิงห์
# ไม้ไผ่ - เศรษฐา ศิระฉายา
# แร้งคอย - สุรชัย จันทิมาธร
# แง้มใจ - สุนารี ราชสีมา
# ลูกหิน - บิลลี่ โอแกน
# ลมพัดใจเพ - ชรัส เฟื่องอารมย์
# ตุ๊กตา - มนต์สิทธิ์ คำสร้อย
# คนล่าฝัน - ฉันทนา กิติยพันธ์, สุดา ชื่นบาน
# ขี้เมาใจดี (ถึกควายทุย ภาค 4) - อุเทน พรหมมินทร์
# แผ่นดิน - สบชัย ไกรยูรเสน
# ผ้าขี้ริ้ว - สุรชัย สมบัติเจริญ
# ถามหาความรัก - สุภัทรา อินทรภักดี
# บัวลอย (ถึกควายทุย ภาค 5) - พีระพัฒน์ เถรว่อง

### ชุดที่ 2
# ฝาโลง - ปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์
# จับกัง - อานนท์ สายแสงจันทร์
# แม่สาย - รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส
# หัวใจบ้าบิ่น - ศักดา พัทธสีมา
# สาธุชน - สุรสีห์ อิทธิกุล
# รักต้องสู้ - ธนัชพร จารุวนากุล
# เทวดาท่าจะแย่ - ศิริศักดิ์ นันทเสน
# บาปบริสุทธิ์ - สายัณห์ สัญญา
# รักคุณเท่าฟ้า - วิยะดา โกมารกุล ณ นคร
# ยายสำอาง - ไวพจน์ เพชรสุพรรณ, ขวัญจิต ศรีประจันต์
# ทะเลใจ - ธนชัย อุชชิน
# เรฟูจี - พงษ์สิทธิ์ คำภีร์, คณาคำ อภิรดี
# คนสร้างชาติ - รวมศิลปิน (Bonus Track)

## เกร็ด
* เพลงแง้มใจ ที่ขับร้องโดย สุนารี ราชสีมา ถูกนำไปใช้เป็นเพลงไตเติ้ลรายการ เวทีความคิด ทางโมเดิร์นไนน์ทีวี ซึงผลิตรายการโดย สำนักข่าวไทย ในช่วงปี พ.ศ. 2550

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* คาราบาว
* 25 ปี มนต์เพลงคาราบาว

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของคาราบาว
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของค่ายวอร์นเนอร์ มิวสิค ไทยแลนด์
ธีระพร แสงอะโน

**ธีระพร แสงอะโน** เกิดเมื่อ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทย ติดทีมชาติไทยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2527 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา ในรุ่นฟลายเวท รอบแรก แพ้ เรดเซบ เรดเซโปสกี จากยูโกสลาเวีย ตกรอบ เมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 และเคยได้เหรียญทองรุ่นฟลายเวทในเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2525 ที่อินเดีย 

ธีระพร ได้ขึ้นชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 8 เมษายน พ.ศ. 2528 ในชื่อ บัวหลวง แสงอะโน ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะคะแนน จอร์จ กาโน ไปที่กรุงเทพฯ จากนั้น ธีระพรขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน ทมิฬ ศิษย์สีหมอก ที่ เวทีราชดำเนิน แล้วก็แขวนนวมไป

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทยชุดโอลิมปิก 1984
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองเอเชียนเกมส์
พิมเสน

250px|thumb|การสังเคราะห์พิมเสนจากปฏิกิริยารีดักชันของการบูร

**พิมเสน** () เป็นสารประกอบอินทรีย์ชนิดไบไซคิก (มีสองวงแหวนในโครงสร้าง) และเป็นสารกลุ่มเทอร์พีน มีสูตรเคมีคือ C10H18O มีลักษณะเป็นเกล็ดสีขาวถึงไม่มีสี มีกลิ่นหอมฉุนคล้ายการบูร ติดไฟให้แสงจ้าและมีควันมาก ไม่มีเถ้า มีความถ่วงจำเพาะเท่ากับ 1.011

พิมเสนพบในพืชหลายชนิดเช่น หนาด (*Blumea balsamifera*), เปราะหอม (*Kaempferia galanga*), พืชวงศ์ยางนา (Dipterocarpaceae) และพืชสกุล *Artemisia* พิมเสนเป็นสารที่ถูกออกซิไดซ์กลายเป็นสารกลุ่มคีโตน (การบูร) ได้ง่ายมาก จึงมีชื่อเรียกในอดีตว่า Borneo camphor พิมเสนสามารถสังเคราะห์ได้จากปฏิกิริยารีดักชันระหว่างการบูรกับโซเดียมบอโรไฮไดรด์ (NaBH4) ซึ่งจะได้พิมเสนในรูปไอโซบอร์เนออล (isoborneol)

พิมเสนมีสรรพคุณขับเหงื่อ ขับลม บำรุงหัวใจ แก้ลมวิงเวียนหน้ามืด ใช้ผสมในน้ำมันหอมระเหย และเป็นสารไล่แมลง อย่างไรก็ตามพิมเสนทำให้ระคายเคืองต่อดวงตา ผิวหนัง ระบบทางเดินหายใจและระบบทางเดินอาหาร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:สารประกอบไบไซคลิก
หมวดหมู่:แอลกอฮอล์ทุติยภูมิ
พลังแห่งจิตปัจจุบัน

***พลังแห่งจิตปัจจุบัน: ทางสู่การตื่นรู้และเยียวยา*** () เป็นหนังสือประพันธ์โดยเอคาร์ต ทอเลอ เดิมตั้งใจให้เป็นคู่มือช่วยเหลือตนเองในชีวิตประจำวันและเน้นความสำคัญที่การอยู่กับช่วงเวลาปัจจุบันและเลี่ยงการคิดถึงอดีตหรืออนาคต

หนังสือตีพิมพ์ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 ได้รับการแนะนำจากโอปราห์ วินฟรีย์ และได้รับการแปลทั้งหมด 33 ภาษา นับถึง ค.ศ. 2009 ประมาณกันว่าหนังสือขายได้ 3 ล้านเล่มในอเมริกาเหนือ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หนังสือที่ตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2540
ช่องแคบสึงารุ

**ช่องแคบสึงารุ** () เป็นช่องแคบระหว่างเกาะฮนชูและเกาะฮกไกโด ทางตอนเหนือของประเทศญี่ปุ่น เชื่อมต่อกับทะเลญี่ปุ่นและมหาสมุทรแปซิฟิก เกาะใหญ่ทั้งสองแห่งเชื่อมต่อกันด้วยอุโมงค์เซกังที่ลอดอยู่ใต้ช่องแคบแห่งนี้ ซึ่งสร้างขึ้นในช่วงที่แคบที่สุดของช่องแคบซึ่งมีระยะทาง 19.5 กิโลเมตร โดยจุดที่ลุกที่สุดของช่องแคบนี้มีความลึก 200 เมตร และความลึกโดยทั่วไปของช่องแคบนี้คือ 140 เมตร 

ในอดีตก่อนที่จะมีอุโมงค์เซกัง ผู้คนต้องอาศัยเรือเฟอร์รี่ในการข้ามช่องแคบแห่งนี้ และอุบัติเหตุครั้งร้ายแรงที่สุดก็คือการอัปปางของเรือเฟอร์รี่ *โทยะ มารุ* ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2498 และมีผู้เสียชีวิตกว่า 1,172 คนในเหตุการณ์ครั้งนั้น

## อ้างอิง

สึงารุ
สึงารุ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ภาคโทโฮกุ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จังหวัดฮกไกโด
พ่อมดมหัศจรรย์แห่งเมืองออซ

***พ่อมดมหัศจรรย์แห่งเมืองออซ*** () เป็นนวนิยายอเมริกันสำหรับเด็ก ประพันธ์โดยแอล. แฟรงก์ บอม และวาดภาพโดยดับเบิลยู. ดับเบิลยู. เดนสโลว์ เดิมตีพิมพ์โดยบริษัทจอร์จ เอ็ม. ฮิลล์ คอมพานี ในชิคาโก ในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1900 จากนั้นถูกพิมพ์ใหม่ในหลายโอกาสในชื่อ ***พ่อมดแห่งเมืองออซ*** () ซึ่งเป็นชื่อละครเวทีบรอดเวย์ใน ค.ศ. 1902 และภาพยนตร์มิวสิคัลดัดแปลงใน ค.ศ. 1939 ด้วย

เนื้อเรื่องบันทึกเกี่ยวกับการผจญภัยของเด็กผู้หญิงชาวนาชื่อโดโรธีในดินแดนแห่งออซ หลังจากเธอและสุนัขของเธอ โตโต ถูกพายุไซโคลนพัดออกจากบ้านที่รัฐแคนซัส นวนิยายเป็นหนึ่งในวรรณกรรมอเมริกันที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด และได้รับการแปลในหลายภาษา ห้องสมุดคองเกรสขนานนามว่า "นิทานที่เป็นที่รักและดีที่สุดของอเมริกา" ความสำเร็จของหนังสือและฉบับดัดแปลงทำให้บอมเขียนหนังสือออซเพิ่มอีก 13 เล่ม เป็นเนื้อเรื่องต่อจากเล่มแรก

บอมอุทิศหนังสือเรื่องนี้ "แด่เพื่อนที่ดีและสหายของฉัน ภรรยาของฉันเอง" มอด เกจ บอม ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1901 จอร์จ เอ็ม. ฮิลล์ คอมพานีพิมพ์ฉบับสมบูรณ์ฉบับแรกจำนวน 10,000 เล่ม และขายหมดอย่างรวดเร็ว *พ่อมดมหัศจรรย์แห่งเมืองออซ*ขายได้ 3 ล้านเล่มก่อนเป็นสาธารณสมบัติใน ค.ศ. 1956

หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นละครวิทยุ
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นหนังสือการ์ตูน
หมวดหมู่:นวนิยายแฟนตาซี
หมวดหมู่:พ่อมดในบันเทิงคดี
การใช้เส้นทางร่วมกัน

[thumb|upright|ป้ายบอกการใช้เส้นทางร่วมกันของ[อินเตอร์สเตต 93 ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1และ ทางหลวงรัฐแมสซาชูเซตส์หมายเลข 3 ในบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์]]

**การใช้เส้นทางร่วมกัน** ในโครงข่ายถนน คือ ถนนเส้นหนึ่งที่มีการกำหนดหมายเลขที่แตกต่างกันตั้งแต่สองสายขึ้นไป หรือการที่ทางหลวงใช้เขตทางร่วมกัน

การกำหนดหมายเลขทับซ้อนกัน ใช้ในบางประเทศ เมื่อเส้นทางเส้นนั้นจำเป็นต้องผ่านภูเขา หรือผ่านเมืองใหญ่ มักเป็นข้อได้เปรียบในการสร้างทางหลวงหลาย ๆ สายบนถนนเส้นเดียว ในบางประเทศ ถนนที่มีการใช้เส้นทางร่วมกันนั้นมักมีป้ายบอกหมายเลขเพียงสายทางเดียว ซึ่งสายทางที่ไม่ได้มีป้ายบอกนั้นจะหายไปเมื่อเริ่มมีการใช้เส้นทางร่วมกัน และจะเริ่มต้นใหม่เมื่อสิ้นสุดการใช้เส้นทางร่วมกัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Highway Multiplex Photo Gallery

หมวดหมู่:การขนส่งทางถนน
ทะเลอาริอาเกะ

thumb|ภาพถ่ายดาวเทียมของทะเลอาริอาเกะ ค.ศ. 2007

**ทะเลอาริอาเกะ** () เป็นส่วนของทะเลน้ำเค็ม ตั้งอยู่ตรงกลางระหว่างจังหวัดฟูกูโอกะ จังหวัดซางะ จังหวัดนางาซากิและจังหวัดคูมาโมโตะ ถือได้ว่าเป็นอ่าวที่ใหญ่ที่สุดของภาคคีวชู จุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 50 เมตร พิสัยการขึ้นลงของกระแสน้ำ 4 เมตร ทะเลแห่งนี้เป็นแหล่งเกษตรกรรมใต้น้ำที่สำคัญ โดยปลูกสาหร่ายเป็นผลิตภัณฑ์หลัก นอกจากนี้ยังเป็นที่อยู่ของสัตว์น้ำหลากชนิดอาทิปลาตีน หอยปากกา และปูก้ามดาบ

ตลอดชายฝั่งของทะเลอาริอาเกะยังมีท่าเรือมากมาย อาทิ มิซูมิ ชิมาบาระ ไทระ นางาซุ คูมาโมโตะ มิอิเกะ และคูจินตสึ เป็นต้น

## แหล่งข้อมูลอื่น
*有明海総合研究プロジェクト "Ariake Sea General Research Project" (มหาวิทยาลัยซางะ, ในภาษาญี่ปุ่น)
*有明海等環境情報・研究ネットワーク  "Environmental Information on Ariake Etc.: Research Network" (Japan Fisheries Resource Conservation Association, ในภาษาญี่ปุ่น)

อาริอาเกะ
สายธารสู่อิสานเขียว

**คอนเสิร์ตชีวิตสัมพันธ์ สายธารสู่อิสานเขียว** หรือที่นิยมเรียกกันว่าคอนเสิร์ต **เวลคัม ทู อิสานเขียว** เป็นคอนเสิร์ตใหญ่ของวงคาราบาว จัดขึ้นเมื่อวันอาทิตย์ที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ณ สนามกีฬากองทัพบก ถนนวิภาวดีรังสิต 
แขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร ซึ่งคอนเสิร์ตนี้มีผู้ชมมากกว่า 100,000 คน และได้มีการถ่ายทอดสดทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 อีกด้วย โดยรายได้จะนำไปมอบให้โครงการอิสานเขียวของกองทัพบก เพื่อแก้ปัญหาความแห้งแล้งในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และในภายหลังได้มีการทำเทปออกมาวางจำหน่ายโดย อามีโก้ ด้วย ในปี พ.ศ. 2531

## สมาชิกที่ขึ้นคอนเสิร์ต
### วงคาราบาว
# ยืนยง โอภากุล (แอ๊ด) : ร้องนำ , กีตาร์
# กีรติ พรหมสาขา ณ สกลนคร (เขียว) : กีตาร์ , ร้องประสาน
# ปรีชา ชนะภัย (เล็ก) : ร้องนำ , กีตาร์ , คีย์บอร์ด , ร้องประสาน
# อนุพงษ์ ประถมปัทมะ (อ๊อด) : กีตาร์เบส
# อำนาจ ลูกจันทร์ (เป้า) : กลอง
# เทียรี่ เมฆวัฒนา (เทียรี่) : ร้องนำ , กีตาร์ , ร้องประสาน
# อ.ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี : คีย์บอร์ด , แซกโซโฟน , ร้องประสาน

### ศิลปินรับเชิญ
# สุรชัย จันทิมาธร (หงา คาราวาน)
# อัสนี โชติกุล
# สุเทพ ถวัลย์วิวัฒน์กุล (สุเทพ โฮป)
# พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ
# สีเผือก คนด่านเกวียน
# แหลม มอริสัน
# กิตติ กีตาร์ปืน
# กะท้อน (วงเปิด)
# พงษ์สิทธิ์ คำภีร์ (วงเปิด)

## ความในใจ
### ขอขอบคุณ
แต๋ว แว่วหวาน , ต้อย , วิชาญ อามีโก้ , ทบ.

และ ประชาชนทุก ๆ ท่านที่อุปการะ

รายได้หักค่าใช้จ่ายยกให้โครงการอีสานเขียว

บุญกุศลที่มี ยกให้กับพี่น้องชาวภาคอีสาน และ ผบ.ทบ.

### ไม่ขอบคุณ
ผู้ที่ไม่ให้ความร่วมมือ เพราะสูญเสียผลประโยชน์ส่วนตัว

โดยมิคำนึงถึงผลประโยชน์ส่วนรวม

กับพวกปากหมาชอบคุยนินทา และ ใส่ร้าย

## รายชื่อเพลง (ตามปกเทป)

### ชุดที่ 1

### ชุดที่ 2

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* คาราบาว
* เวลคัมทูไทยแลนด์
## แหล่งข้อมูล
* **ปกเทปคอนเสิร์ต ชีวิตสัมพันธ์ สายธารสู่อีสานเขียว** (พ.ศ. 2531)

หมวดหมู่:พ.ศ. 2530
หมวดหมู่:คอนเสิร์ตของวงคาราบาว
พาหะแรง

ในฟิสิกส์ของอนุภาค **พาหะแรง** () หรือพาหะของแรงคืออนุภาคที่สร้างแรงต่าง ๆ ระหว่างอนุภาคใด ๆ อนุภาคเหล่านี้เป็นกลุ่มก้อนของพลังงาน (ควอนตัม) ของชนิดที่เฉพาะของสนามฟิสิกส์ ทุก ๆ สายพันธ์ของอนุภาคมูลฐานมีสนามเฉพาะตัวหนึ่งชนิด ยกตัวอย่างเช่น มีหนึ่งสนามอิเล็กตรอนที่มีควอนตัมเป็นกลุ่มอิเล็กตรอน และหนึ่งสนามแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีควอนตัมเป็นกลุ่มโฟตอน อนุภาคที่เป็นพาหะของแรงจะเป็นคนกลางเพื่อไกล่เกลี่ยระหว่างแรงพื้นฐานทั้งหลาย ซึ่งได้แก่ แรงแม่เหล็กไฟฟ้า, อันตรกิริยาอย่างเข้ม และ อันตรกิริยาอย่างอ่อน อนุภาคนั้นถูกเรียกว่า เกจโบซอน

## มุมมองของอนุภาคและสนาม

ในฟิสิกส์ของอนุภาค ทฤษฎีสนามควอนตัม เช่นแบบจำลองมาตรฐาน จะถูกใช้อธิบายธรรมชาติในแง่ของสนามฟิสิกส์ แต่ละสนามจะมีคำอธิบายประกอบเป็นชุดของอนุภาคแต่ละชนิด แรงที่เกิดระหว่างสองอนุภาคสามารถจะอธิบายได้ว่าเป็นการกระทำของสนามแรงที่สร้างขึ้นโดยอนุภาคหนึ่งกระทำบนอีกอนุภาคหนึ่ง หรือเป็นการแลกเปลี่ยนของอนุภาคพาหะของแรงเสมือนของสองอนุภาคนั้นกระทำต่อกัน อย่างใดอย่างหนึ่ง

พลังงานของคลื่นหนึ่งในสนามหนึ่ง (เช่นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าในสนามแม่เหล็กไฟฟ้า) ถูกแปลงให้เป็นปริมาณ () และการกระตุ้นควอนตัม () ของสนามสามารถตีความได้ว่าเป็นอนุภาค แบบจำลองมาตรฐานประกอบด้วยอนุภาคดังต่อไปนี้ แต่ละอนุภาคในนั้นเป็นการกระตุ้นของสนามเฉพาะตัว:
*กลูออน, การกระตุ้นของสนามเกจที่strong.
*โฟตอน, W โบซอน, และ Z โบซอน, การกระตุ้นของสนามเกจแบบไฟฟ้าอ่อน (แรงแม่เหล็กไฟฟ้า+อันตรกิริยาอย่างอ่อน)
*ฮิกส์โบซอน, การกระตุ้นของหนึ่งส่วนประกอบของสนามฮิกส์, ซึ่งให้มวลกับอนุภาคพื้นฐานทั้งหลาย
*หลากหลายแบบของเฟอร์มิออน, ถูกอธิบายว่าเป็นการกระตุ้นของสนามเฟอร์มิออน

นอกจากนี้ อนุภาคผสมเช่นเมซอนสามารถถูกอธิบายได้ว่าเป็นการกระตุ้นของสนามที่มีผล ()

แรงโน้มถ่วงไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของแบบจำลองมาตรฐาน แต่มันถูกพิจารณาว่าอาจจะมีอนุภาคที่เรียกว่าแกรวิตอน ซึ่งเกิดจากการกระตุ้นของคลื่นแรงโน้มถ่วง สถานะของอนุภาคนี้ยังคงไม่แน่นอน เพราะทฤษฎีที่ยังไม่สมบูรณ์และเพราะว่าปฏิสัมพันธ์ของหลายแกรวิตอน "ที่อยู่กันตามลำพัง" อาจจะอ่อนแอเกินไปที่จะถูกตรวจพบ

## แรงต่าง ๆ จากมุมมองของอนุภาค
บทความหลัก: แรงสถิตและการแลกเปลี่ยนของอนุภาคเสมือน

[thumb|220px|[แผนภาพ Feynman ที่แสดงการกระจายระหว่างอิเล็กตรอนสองตัวโดยการปล่อยออกมาของโฟตอนเสมือน]]

เมื่ออนุภาคหนึ่งกระจายตัวออกจากอีกอนุภาคหนึ่ง มีการเปลี่ยนแปลงในวิถีของมัน มีสองวิธีที่จะคิดเกี่ยวกับกระบวนการนี้ ในภาพของสนาม เราจินตนาการว่าสนามที่ถูกสร้างขึ้นโดยอนุภาคหนึ่งได้ทำให้เกิดจากแรงอย่างหนึ่งขึ้นบนอีกอนุภาคหนึ่ง อีกแนวคิดหนึ่ง เราสามารถจินตนาการได้ว่าอนุภาคหนึ่งมีการปลดปล่อยอนุภาคเสมือนออกมาตัวหนึ่งซึ่งจะถูกดูดซึมโดยอีกตัวหนึ่ง อนุภาคเสมือนจะทำการถ่ายโอนโมเมนตัมจากอนุภาคหนึ่งไปยังอีกอนุภาคหนึ่ง มุมมองของอนุภาคแบบนี้จะเป็นประโยชน์เป็นพิเศษเมื่อมีจำนวนมากของการแก้ไขควอนตัมที่ซับซ้อนต่อการคำนวณเนื่องจากการแก้ไขเหล่านี้สามารถสร้างออกมาเป็นภาพในแผนภาพ Feynman ที่ประกอบด้วยอนุภาคเสมือนเพิ่มเติม

## ตัวอย่าง
* แรงแม่เหล็กไฟฟ้า สามารถอธิบายได้ว่าเป็นการแลกเปลี่ยนของโฟตอนเสมือน
* แรงนิวเคลียร์จะยึดโปรตอนและนิวตรอนไว้ด้วยกัน มันสามารถอธิบายได้ว่าเกิดจากสนามที่เมซอนเป็นตัวกระตุ้น
* ในที่พลังงานสูงพอ อันตรกิริยาอย่างเข้ม ระหว่างควาร์กด้วยกันสามารถอธิบายได้ว่าเกิดจากการแลกเปลี่ยนกลูออนเสมือน
* การสลายให้อนุภาคบีตาเป็นตัวอย่างหนึ่งของปฏิสัมพันธ์ที่เกิดเนื่องจากการแลกเปลี่ยนของ W โบซอน แต่ไม่ได้เป็นตัวอย่างของแรงหนึ่ง
* แรงโน้มถ่วงอาจจะเกิดจากการแลกเปลี่ยนของกราวิตอนเสมือน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฟิสิกส์อนุภาค
ธีรชา ไรวา

**ธีรชา ไรวา**  เกิดวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2540 เป็นนักร้อง และนักแสดงหญิงชาวไทย เป็นที่รู้จักจากผลงานเพลง **"พ่อกลับบ้าน"** ในอัลบั้ม **"The Family"** ในปี พ.ศ. 2547 ปัจจุบันกลับมามีชื่อเสียงอีกครั้งกับการแสดงละครซีรีส์เรื่อง ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น

## ประวัติ
ธีรชา ไรวา ชื่อเล่น เกี้ยมอี๋ ธีรชามีความสนใจในการร้องเพลงตั้งแต่เด็ก จึงได้มีผลงานเพลงภายใต้สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยออกอัลบั้มขณะมีอายุเพียง 7 ขวบ อัลบั้ม **"The Family"** ในปี พ.ศ. 2547 ร่วมกับศิลปินในค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เช่น ปั่น - ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว, แอม - เสาวลักษณ์ ลีละบุตร, ดาจิม, พลอย - ณัฐชา สวัสดิ์รักเกียรติ, พลพล พลกองเส็ง และ น้องพลับ - จุฑาภัทร เหล่าธรรมทัศน์ เป็นต้น โดยธีรชาได้ขับร้องเพลง **"พ่อกลับบ้าน"** ในขณะนั้นทำให้ธีรชาโด่งดังกับเพลงเป็นอย่างมาก

ในปี พ.ศ. 2556 ธีรชากลับมามีชื่อเสียงอีกครั้ง กับการแสดงละครซีรีส์เรื่อง **"[[ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น]]"** ในบทบาท กานต์ ซึ่งได้เล่นในฤดูกาลที่ 1 แล 2 หลังจากนั้นก็มีผลงานละครมากมาย ไม่ว่าจะเป็นละครซีรีส์เรื่อง **"[[เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน]]"** ตอน คืนแหกกฏ และ **"girl-friend เกิลเฟรนด์"** ตอน หนีไปตามรัก เป็นต้น

ด้านการศึกษา ปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ที่วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล

## ผลงาน
### ละครโทรทัศน์ / ซีรีส์

| rowspan = "1" align = "center"| 2548 || align = "center"| เพื่อนรัก || align = "center"| เกี้ยมอี๋
|-
| rowspan = "1" align = "center"| 2556 || align = "center"| ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น || rowspan="2" align="center" | ธีรัชา (กานต์)
|-
| rowspan = "3" align = "center"| 2557 || align = "center"| ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น ซีซั่น 2 
|-
| align = "center"| Girl-friend เกิลเฟรนด์ || align = "center"| ริโกะ
|-
| align = "center"| เพื่อนเฮี้ยน..โรงเรียนหลอน
ตอน คืนแหกกฏ
| align="center" | เข็ม
|-
|}

### ผลงานเพลง

* อัลบั้ม **"The Family"** (2547)

# ขอโทษนะคนดี
# เข้าใจแล้วครับพ่อ
# คุณย่ายาหม่อง
# รู้แล่วค่ะแม่
# สมาคมเบี้ยล่าง
# พ่อแง่ แม่งอน ลูกงง
# ฝากให้เธอช่วยดูแล
# พ่อกลับบ้าน
# เจ้าตัวร้าย
# บ้านเรา

* อัลบั้ม **"เพื่อนรัก"** (2548)

# นายยังมีเรา
# ลมพัดลมเพ
# ไม่มีใครรักฉันเลย
# แล้วจะรู้มั้ยเนี่ย
# ตาวิเศษ
# ป๊อกแช่ป๊อก
# เธออยู่ที่ไหน
# อย่าบอกนะว่ารัก
# ฉันเสียใจ
# เพื่อนใจ

## อ้างอิง
* จำได้ไหม น้องเกี้ยมอี๋ ธีรชา เจ้าของเพลง พ่อกลับบ้าน 
* อัลบั้ม The Family (พ.ศ. 2547)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักแสดงเด็กหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงวัยรุ่นชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น
หมวดหมู่:นักร้องเด็กชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องวัยรุ่นชาวไทย
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
ฮหวิ่ญ อัญ

**ฮหวิ่ญ อัญ** () เป็นนักจักรยานชาวเวียดนาม เขาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 ในประเภทไทม์ไทรอัลประเภททีม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* profile at ''sports-reference.com'' 

หมวดหมู่:นักจักรยานชาวเวียดนาม
หมวดหมู่:นักจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติเวียดนาม
เจิว เฟื้อก หวิญ

**เจิว เฟื้อก หวิญ** () เป็นนักจักรยานชาวเวียดนาม เขาเข้าแข่งขันในรายการจักรยานทางไกลบุคคลชาย และประเภททีม ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1952

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* profile at ''sports-reference.com'' 

หมวดหมู่:นักจักรยานชาวเวียดนาม
หมวดหมู่:นักจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติเวียดนาม
สกุลกก

**สกุลกก** หรือ ***Cyperus*** เป็นสกุลขนาดใหญ่ มีสมาชิกประมาณ 700 สปีชีส์ อยู่ในวงศ์ Cyperaceae กระจายพันธุ์ทั้งเขตร้อนและเขตอบอุ่น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* CYPERUS interactive identification key  by D. M. Ferguson @ LSU Herbarium 
* CYPERACEAE interactive identification keys @ LSU Herbarium 
*Flora of China Vol. 23 Page 219, 莎草属 suo cao shu, ''Cyperus'' Linnaeus, Sp. Pl. 1: 44. 1753.
*Flora of Pakistan, V. 206 Page 89, ''Cyperus'' Linnaeus, Sp. Pl. 1: 44. 1753; Gen. Pl., ed. 5: 26. 1754; Boiss., Fl. Or. 5: 363. 1882; C.B.Clarke in Hook.f., Fl. Brit. Ind. 6: 597. 1893; R. R. Stewart, l.c. 86. 1972; ''Kukkonen'' in Rech.f., Fl. Iranica 173: 85. 1998.


หมวดหมู่:พืชจำพวกน้ำจืด
การกระเจิง

[150px|thumb|[แผนภาพไฟน์แมน แสดงการกระเจิงระหว่างอิเล็กตรอนสองตัวโดยการปลดปล่อยโฟตอนเสมือนออกมาหนึ่งตัว]]
**การกระเจิง** () เป็นกระบวนการทางฟิสิกส์ทั่วไปอย่างหนึ่งที่บางรูปแบบของการฉายรังสี เช่น แสง เสียง หรืออนุภาคที่เคลื่อนที่ได้ ถูกบังคับให้เบี่ยงเบนไปจากวิถีทางตรงไปหนึ่งเส้นทางหรือมากกว่าหนึ่งเส้นทางเนื่องจากการไม่สม่ำเสมอ () ในตัวกลางที่พวกมันเดินทางผ่านไป ในการใช้งานทั่วไป การกระเจิงนี้รวมถึงการเบี่ยงเบนของรังสีที่สะท้อนจากมุมที่คาดการณ์ไว้ตามกฎของการสะท้อน การสะท้อนที่มีการกระเจิงมักจะถูกเรียกว่า การสะท้อนแสงพร่า และการสะท้อนที่ไม่กระเจิงจะถูกเรียกว่า การสะท้อนแสงจัดจ้า

การกระเจิงอาจเกิดจากการชนกันของอนุภาคกับอนุภาคอีกด้วย เช่น ระหว่างโมเลกุลด้วยกัน ระหว่างอะตอมด้วยกัน อิเล็กตรอนด้วยกัน โฟตอนด้วยกัน หรืออนุภาคอื่น ๆ ตัวอย่างเช่น การกระเจิงของรังสีคอสมิกโดยบรรยากาศชั้นบนของโลก การชนกันของอนุภาคภายในเครื่องเร่งอนุภาค การกระเจิงของอิเล็กตรอนโดยอะตอมของก๊าซในหลอดเรืองแสง การกระเจิงของนิวตรอนภายในเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ เป็นต้น

มีหลายชนิดของการไม่สม่ำเสมอสามารถทำให้เกิดการกระเจิงได้ บางครั้งเราเรียกพวกมันว่าตัวทำให้กระเจิงหรือศูนย์การกระเจิง ซี่งมีจำนวนมากเกินกว่าจะทำรายการออกมา แต่ตัวอย่างเล็ก ๆ จะรวมถึงอนุภาคต่าง ๆ ฟองของน้ำ หยดน้ำ ความผันผวนของความหนาแน่นในของเหลว ความเป็นผลึกในของแข็งที่เป็นพหุผลึก (polycrystalline) ข้อบกพร่องในของแข็งที่เป็นผลึกเดี่ยว (monocrystalline) พื้นผิวที่ขรุขระ เซลล์ในสิ่งมีชีวิต และเส้นใยสิ่งทอในเสื้อผ้า ผลกระทบทั้งหลายของคุณสมบัติดังกล่าวบนเส้นทางของเกือบทุกชนิดของคลื่นหรืออนุภาคที่เคลื่อนที่ได้สามารถอธิบายได้ในกรอบของทฤษฎีการกระเจิง

บางสาขาวิชาที่การกระเจิงและทฤษฎีการกระเจิงมีความสำคัญ ได้แก่ การตรวจจับเรดาร์ การใช้คลื่นเสียงความถี่สูง (ultrasound) ทางการแพทย์ การตรวจสอบเวเฟอร์เซมิคอนดักเตอร์ การตรวจสอบกระบวนการพอลิเมอร์ การปูกระเบื้องอะคูสติก การสื่อสารในพื้นที่อิสระ และการสร้างภาพด้วยคอมพิวเตอร์ ทฤษฎีการกระเจิงของอนุภาคต่ออนุภาคก็มีความสำคัญในสาขาฟิสิกส์ของอนุภาค, ฟิสิกส์อะตอม โมเลกุล และทัศนศาสตร์, ฟิสิกส์นิวเคลียร์ และดาราศาสตร์ฟิสิกส์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การกระเจิง
หมวดหมู่:หลักการสำคัญของฟิสิกส์
หมวดหมู่:ฟิสิกส์อะตอม
หมวดหมู่:ฟิสิกส์นิวเคลียร์
หมวดหมู่:ฟิสิกส์อนุภาค
จูดทุ่งแสลงหลวง

**จูดทุ่งแสลงหลวง** () เป็นพืชในวงศ์กก กระจายพันธุ์ในอเมริกาเหนือและบางส่วนในอเมริกาใต้ ชอบขึ้นในที่ชื้น ทั้งทะเลสาบน้ำจืด และที่ลุ่มน้ำขัง เป็นพืชมีเหง้า อายุหลายปี ดอกช่อ

## อ้างอิง

## แห่งข้อมูลอื่น

*Jepson Manual Treatment: ''Eleocharis macrostachya''
*USDA Plants Profile — ''Eleocharis macrostachya'' (pale spikerush)
*''Eleocharis macrostachya'' — U.C. Photo gallery
*C.Michael Hogan ed. 2010. ''Eleocharis macrostachya''. Encyclopedia of Life

หมวดหมู่:วงศ์กก
หญ้าเปลือกกระเทียมหัวแมลงวัน

**หญ้าเปลือกกระเทียมหัวแมลงวัน** () เป็นพืชในวงศ์กก แพร่กระจายในพื้นที่ชื้นในทวีปอเมริกา เอเชีย แอฟริกา ออสเตรเลีย มาดากัสการ์  และเกะในมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นพืชฤดูเดียว ดอกช่อ ผลแบบอะคีน มีเปลือกสีน้ำตาลอมม่วงหุ้ม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Jepson Manual Treatment
*USDA Plants Profile
*Photo gallery

หมวดหมู่:วงศ์กก
อาเลกซันโดรส นีโกโลปูโลส

**อาเลกซันโดรส นีโกโลปูโลส** (; 1875 — ?) เป็นนักกีฬายกน้ำหนักชาวกรีก เขาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 ที่เอเธนส์ ในขณะนั้นเขาเป็นนักเรียนแพทย์

เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงจากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 ในประเภทยกน้ำหนักมือเดียว โดยยกน้ำหนักรวมได้ 57.0 กิโลกรัม และ 40 กิโลกรัม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* at ''sports-reference.com'' 

หมวดหมู่:นักยกน้ำหนักชาวกรีก
หมวดหมู่:นักยกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติกรีซ