ชาวมาเก๊า

**ชาวมาเก๊าพื้นเมือง** (, กวางตุ้ง: *toú-saāng poùh-yàhn*) หรือ  **ชาวโปรตุเกสพื้นเมือง** () หรือเรียกโดยย่อว่า**ชาวมาเก๊า** () เป็นชาติพันธุ์หนึ่งในเอเชียตะวันออก มีพื้นเพอยู่ในเขตปกครองพิเศษมาเก๊ามาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่เกิดจากการผสมข้ามชาติพันธุ์ระหว่างชาวจีนและโปรตุเกส ทั้งยังมีบรรพบุรุษสืบเชื้อสายอย่างหลากหลาย เป็นต้นว่าชาวมลายู, ญี่ปุ่น, สิงหล และอินเดีย

## ประวัติ
จากการที่โปรตุเกสเข้าปกครองมาเก๊าเพื่อสร้างสถานีการค้า โปรตุเกสได้นำทหารเข้ามาประจำการในมาเก๊า หลายคนได้สมรสหรืออยู่กินกับหญิงพื้นเมือง โดยมากชาวโปรตุเกสในมาเก๊านิยมสมรสกับหญิงชาวกัว (ปัจจุบันคือรัฐกัว ประเทศอินเดีย), หญิงสิงหล (ปัจจุบันคือประเทศศรีลังกา), หญิงจากอินโดจีน, หญิงมลายูจากมะละกา (ปัจจุบันคือประเทศมาเลเซีย) และหญิงญี่ปุ่น และมีจำนวนไม่มากที่สมรสกับหญิงเชื้อจีน หญิงทาสีเชื้อสายอินเดีย, อินโดนีเซีย, มลายู และญี่ปุ่นจะถูกเลือกเป็นคู่นอนของชาวโปรตุเกส โดยเฉพาะนางทาสีจากญี่ปุ่นนั้นจะถูกชาวโปรตุเกสซื้อตัวมาจากแผ่นดินแม่ นอกจากนี้มาเก๊ายังเป็นแหล่งรวมกลุ่มชนต่าง ๆ ที่อพยพเข้ามา เป็นต้นว่าทาสจากแอฟริกา, ทาสจากญี่ปุ่น และชาวเกาหลีเข้ารีตที่ถูกโปรตุเกสซื้อตัวมาจากญี่ปุ่นช่วงการบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น (ค.ศ. 1592–98)

ค.ศ. 1555 มาเก๊ารับนางทาสีชาวตีมอร์, แอฟริกัน, มะละกา และอินเดีย นอกจากนี้ชายโปรตุเกสมักจะสมรสกับหญิงพื้นเมืองชาวตั้นซึ่งเป็นหญิงชั้นต่ำของจีน ขณะที่หญิงจีนชั้นสูงมักตั้งข้อรังเกียจต่อการสมรสกับฝรั่งโปรตุเกสเพราะเห็นเป็นต่างด้าว โดยลูกหลานของชาวโปรตุเกสนี้จะได้รับการศึกษาอย่างโปรตุเกส โดยเฉพาะภาษาโปรตุเกสและศาสนาคริสต์ เมื่อสำเร็จการศึกษาก็จะเข้ารับราชการทหาร ช่วงปี ค.ศ. 1980 ชาวมาเก๊าไม่สามารถพูดหรืออ่านภาษาจีนกลางได้ แต่ใช้ภาษากวางตุ้งสื่อสารภายในครอบครัว

นอกจากนี้ยังมีชาวจีนจำนวนหนึ่งได้เข้ารีตโรมันคาทอลิกได้กลายเป็นชาวมาเก๊าทั้งที่ไม่มีเชื้อสายโปรตุเกส เพราะถูกชาวจีนที่ไม่ได้นับถือศาสนาคริสต์ปฏิเสธ

หลังการกลับเข้าสู่การปกครองของประเทศจีน ชาวมาเก๊าหลายคนเสียอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมอย่างโปรตุเกสไป การศึกษาภาษาโปรตุเกสถูกจำกัดแล้วแทนที่ด้วยภาษาจีนกลางและอังกฤษ ลูกหลานชาวมาเก๊าไม่พูดภาษาโปรตุเกสหรือมาเก๊า ปี ค.ศ. 1980 หญิงมาเก๊าหรือโปรตุเกสเริ่มสมรสกับชายที่ระบุตัวตนว่าเป็นชาวจีน

## อ้างอิง
; เชิงอรรถ

; บรรณานุกรม

* Amaro, Ana Maria (1989). *O Traje da Mulher Macaense, Da Saraca ao Do das Nhonhonha de Macau*.  Macau: Instituto Cultural de Macau.
* Amaro, Ana Maria (1993).  *Filhos da Terra*.  Macau:  Instituto Cultural de Macau.
* Dicks, Anthony R. (1984).  "Macao: Legal Fiction and Gunboat Diplomacy" in *Leadership on the China Coast*, Goran Aijmer (editor), London: Curzon Press, pp.&nbsp;101–102.
* Guedes, João (1991).  *As seitas: histôrias do crime e da política em Macau*. Macau: Livros do Oriente.
* Marreiros, Carlos (1994).  "Alliances for the Future" in *Review of Culture* No. 20 July/September (English Edition), 162-172.
* Pina Cabral, João de (2002).  *Between China and Europe: Person, Culture and Emotion in Macao*.  New York and London:  Berg (Continuum Books) - London School Monographs in Social Antrhropology 74.
* Pina Cabral, João de, and Nelson Lourenço (1993).  *Em Terra de Tufões: Dinâmicas da Etnicidade Macaense*. Macau:  Instituto Cultural de Macau.
* Porter, Jonathan (1996). *Macau, the imaginary city: culture and society, 1557 to the present*.  Boulder: Westview Press.
* Teixeira, Manuel (1965).  *Os Macaenses*.  Macau: Imprensa Nacional.
* Watts, Ian (1997). "Neither Meat nor Fish: Three Macanse Women in the Transition" in *Macau and Its Neighbors toward the 21st Century*.  Macau:  University of Macau.

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศจีน
หมวดหมู่:การพลัดถิ่นของชาวยุโรปในประเทศจีน