open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1312

**ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1312 สายสามง่าม-กำแพงดิน** เป็นทางหลวงแผ่นดินที่เชื่อมต่อระหว่างอำเภอสามง่าม จังหวัดพิจิตร กับอำเภอบางกระทุ่ม จังหวัดพิษณุโลก สายทางเริ่มต้นที่แยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 115 อำเภอสามง่าม จังหวัดพิจิตร และสิ้นสุดที่แยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1063 อำเภอบางกระทุ่ม จังหวัดพิษณุโลก มีระยะทางตลอดทั้งสายรวม 11.655 กิโลเมตร
## รายชื่อทางแยก

 
 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดพิจิตร
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดพิษณุโลก
1312
4-1312
ชูชอนดูฆต์

**ชูชอนดูฆต์** (; ) เป็นพระมเหสีชาวยิวของยาซเดเกิร์ดที่ 1 จักรพรรดิซาเซเนียนใน ค.ศ. 399-420 และพระราชมารดาในแบฮ์รอมที่ 5 ผู้ครองราชย์องค์ถัดไป กล่าวกันว่าพระนางเป็นพระธิดาในหัวหน้านักบวชสูงสุด (Exilarch; เปอร์เซียสมัยกลาง *rēš-galūdag*) ฮูนา บาร์ นาธาน ชูชอนดูฆต์ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้สร้างชุมชนชาวยิวแห่งโจวีบอเรในเอสแฟฮอน และยังสถาปนานิคมชาวยิวในนครซูซาและชูชแทร์บริเวณจังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่านในปัจจุบัน Ernst Herzfeld (1879–1948) นักอิหร่านศึกษา คาดการณ์ว่าสุสานเอสเธอร์และโมรเดคัยในนครแฮแมดอนอาจเป็นสุสานชูชอนดูฆต์
 
เรื่องเล่าของราชินีชาวยิวได้ยกระดับชีวิตของชาวยิวเชื้อสายเปอร์เซีย แม้ว่ามีชุมชนยิวในเอสแฟฮอนมานานก่อนวันที่นี้ ตามที่ผู้เขียนก่อนหน้านี้กล่าวไว้ Aptin Khanbaghi ระบุว่า ทาลมุดบาบิโลเนียเล่าเรื่องราวที่หัวหน้านักบวชสูงสุด ฮูนา บาร์ นาธานโต้ตอบกับยาซเดเกิร์ดอีกครั้ง แต่ไม่มีการกล่าวถึงพระธิดาหรือจักรพรรดินียิว
 
Simcha Gross เขียนไว้ว่า ชูชอนดูฆต์ได้รับการกล่าวถึงเฉพาะใน *เมืองหลวงแคว้นแห่ง Ērānšahr* (เปอร์เซียสมัยกลาง *[[Šahrestānīhā ī Ērānšahr]]*) โดยยังเป็นข้อมูลเปอร์เซียสมัยกลางอันเดียวที่ "ยอมรับถึงสถาบันหัวหน้านักบวชสูงสุดอย่างชัดแจ้ง" และเชื่อว่าพระนางเป็นตัวละครสมมติที่อาจอิงจากเอสเธอร์ เรื่องราวของพระนางน่าจะมีอายุถึง"ช่วงคั่นกลางอิหร่าน" (Iranian intermezzo) ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 หรือ 11 เพื่อเป็นช่องทางสนับสนุนการอ้างสิทธิ์ของผู้ปกครองท้องถิ่น
 
## อ้างอิง
จังหวัดนครนายกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครนายก]] พ.ศ. 2538** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มขึ้นจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

### เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดนครนายกทั้งจังหวัด

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดนครนายกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
* จังหวัดนครนายกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

## อ้างอิง

นครนายก
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดนครนายก
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดยโสธร พ.ศ. 2567

**การเลือกตั้ง[[นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด]]ยโสธร พ.ศ. 2567** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2567 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2567

สืบเนื่องจากวิเชียร สมวงศ์ ได้ลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2567

## ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด

### หมายเลข 1: [[วิเชียร สมวงศ์]]
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดยโสธร สังกัด พรรคเพื่อไทย

### หมายเลข 2: [[สพรั่งศักดิ์ สิงหา]]
อดีตรองนายกองค์การบริหารส่วนตำบลกระจาย

### หมายเลข 3: [[ทำจริง เจจริงใจ]]
(ชื่อเดิม สมหวัง จำปาหอม) ทนายความ อดีตผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดยโสธรในปี พ.ศ. 2563 และอดีตผู้สมัคร สส.ยโสธร เขต 1 พรรคมัชฌิมาธิปไตย ในปี พ.ศ. 2550 และ พรรคเพื่อนเกษตรไทย ในปี พ.ศ. 2554 สังกัด กลุ่มประชาชนรักยโสธร

### หมายเลข 4: [[หน่ำ จึงเป็นสุข]]
อดีตรองนายกองค์การบริหารส่วนตำบลกระจาย

## ผลการเลือกตั้ง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

ยโสธร
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดยโสธร
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครสวรรค์ พ.ศ. 2567

**การเลือกตั้ง[[นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด]]นครสวรรค์ พ.ศ. 2567** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2567 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2567

สืบเนื่องจากที่ พลตำรวจเอกสมศักดิ์ จันทะพิงค์ ได้ลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2567

## ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด

### หมายเลข 1: พลตำรวจเอก [[สมศักดิ์ จันทะพิงค์]]
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครสวรรค์ สังกัดกลุ่มนครสวรรค์บ้านเรา

### หมายเลข 2: ร้อยตํารวจโท [[ธรัตนชัย เฉลยคาม]]
อดีตผู้สมัคร สส.นครสวรรค์ เขต 6 พรรคก้าวไกล สังกัดอิสระ (ขาดคุณสมบัติ)

### หมายเลข 3: [[ขนิษฐา ดอกไม้ทอง]]
เจ้าของสำนักงานบัญชี

## ผลการเลือกตั้ง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

นครสวรรค์
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดนครสวรรค์
วิลเลิม เฮนดริค คีสัม

**วิลเลิม เฮนดริค คีสัม**() (21 มิถุนายน ค.ศ. 1876, เทกเซล – 3 มีนาคม ค.ศ. 1956, ไลเดน) เป็นนักฟิสิกส์ชาวดัตช์ที่คิดค้นวิธีการแช่แข็งของเหลวฮีเลียมในปี ค.ศ. 1926  นอกจากนี้ เขายังพัฒนาคำอธิบายทางคณิตศาสตร์ครั้งแรกของปฏิสัมพันธ์แบบไดพอล–ไดพอลในปี ค.ศ. 1921 ซึ่งปฏิสัมพันธ์แบบนี้ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "ปฏิสัมพันธ์ของคีสัม" (Keesom interactions)  เขาเคยเป็นนักเรียนของไฮเกอ กาเมอร์ลิง โอนเนิส ซึ่งค้นพบสภาพนำยวดยิ่ง ซึ่งเป็นการค้นพบที่ทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี ค.ศ. 1913 และค้นพบจุดเปลี่ยนแลมบ์ดา (lambda point) ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงที่มีความร้อนเฉพาะระหว่าง ฮีเลียม-หนึ่งและฮีเลียม-สอง ในปี ค.ศ. 1930 

ในปี ค.ศ. 1924 เขาได้เป็นสมาชิกของ ราชบัณฑิตยสถานศิลปะและวิทยาศาสตร์แห่งเนเธอร์แลนด์  และในปี ค.ศ. 1966 ดาวเคราะห์น้อย 9686 คีสัม ได้รับการตั้งชื่อตามเขา

## ดูเพิ่ม
*ไทม์ไลน์ของเทคโนโลยีอุณหภูมิต่ำ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Albert van Helden, ''Willem Hendrik Keesom 1876 &ndash; 1956'', In: K. van Berkel, A. van Helden and L. Palm ed., A History of Science in the Netherlands. Survey, Themes and Reference (Leiden: Brill, 1999) 498–500.
* Scientists of the Dutch School: ''Willem Hendrik Keesom'' @ Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences.
* P.H. van Laer, ''Keesom, Wilhelmus Hendrikus (1876-1956)'', in Biografisch Woordenboek van Nederland.

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2419
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2499
หมวดหมู่:บุคคลจากเทกเซล
หมวดหมู่:นักฟิสิกส์ชาวดัตช์ศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:สมาชิกของราชวิทยาลัยศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์แห่งเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:บัณฑิตจากมหาวิทยาลัยอัมสเตอร์ดัม
หมวดหมู่:คณาจารย์ของมหาวิทยาลัยไลเดน
มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ 2024

**มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ 2024** () เป็นการประกวดมิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ ครั้งที่ 5 โดยการประกวดรอบตัดสินจะจัดขึ้นในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2567 ณ เอ็มซีซีฮอลล์ เดอะมอลล์ไลฟ์สโตร์ งามวงศ์วาน จังหวัดนนทบุรี

ซึ่งในช่วงสุดท้ายของการประกวดรอบตัดสิน ธิติสรรค์ กู้ดเบิร์น และ ปิยพงษ์ คำมีสว่าง มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ 2023 ได้ส่งมอบตำแหน่งให้ ชุติพงศ์ พุทธรักษ์ เป็นมิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์คนใหม่ และจะได้เป็นตัวแทนจากประเทศไทยเพื่อเข้าร่วมการประกวดมิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล 2024

## ผลการประกวด
### ลำดับ

## รางวัลพิเศษ

### รางวัลพิเศษระหว่างเก็บตัวการประกวด

### ป๊อปปูลาร์โหวต
ผู้เข้าประกวดที่ได้รับคะแนนโหวตสูงสุดจะได้ผ้านเข้ารอบ 6 คนสุดท้ายในรอบตัดสินโดยอัตโนมัติ

## ผู้เข้าประกวด
30 ผู้เข้าประกวดที่ได้รับการยืนยัน:
 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูล
* 

หมวดหมู่:การประกวดความงามในปี พ.ศ. 2567
เชื้อเพลิงกลั่น (น้ำมันเชื้อเพลิงเครื่องยนต์)

**เชื้อเพลิงกลั่น** หรือที่เรียกว่า **เชื้อเพลิงสำหรับรถแทรกเตอร์** เป็นผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในการให้พลังงานกับรถแทรกเตอร์เกษตรในอเมริกาเหนือในช่วงต้นถึงกลางศตวรรษที่ 20 ผลิตภัณฑ์นี้ถูกกลั่นอย่างหยาบๆ มีคุณสมบัติทางเคมีคล้ายกับน้ำมันก๊าด แต่มีสิ่งสกปรกปนอยู่

## คุณลักษณะ
เชื้อเพลิงกลั่นในอเมริกาเหนือมีลักษณะทั่วไปเป็นเชื้อเพลิงที่มีน้ำหนักโมเลกุลหนักกว่าน้ำมันเบนซิน และคล้ายกับหรือเบากว่าน้ำมันก๊าดหรือน้ำมันเชื้อเพลิงหมายเลข 1 อย่างไรก็ตาม การใช้คำว่า "เชื้อเพลิงกลั่น" และสูตรของผลิตภัณฑ์นี้มีความหลากหลายอย่างมากค่าออกเทนของเชื้อเพลิงนี้ก็มีความหลากหลายเช่นกัน ตั้งแต่ 33 ถึง 45

## การใช้งาน
ในช่วงแรก รถยนต์ไฟฟ้าสำหรับรถไฟและรถแทรกเตอร์ได้รับการเสนอให้ใช้เครื่องยนต์ที่ขับเคลื่อนด้วยน้ำมันก๊าดหรือเบนซิน ตั้งแต่ปี 1925 เป็นต้นมา ได้มีการเสนอรุ่นที่ใช้เครื่องยนต์เชื้อเพลิงกลั่น และยังคงมีอยู่จนถึงปี 1956 ซึ่งเป็นปีที่รถแทรกเตอร์ "ออลฟิว" (all-fuel) รุ่นสุดท้ายถูกขายออกไป ขณะที่รถแทรกเตอร์ที่ใช้เชื้อเพลิงดีเซลได้รับความนิยมมากขึ้น รถแทรกเตอร์ที่ใช้เครื่องยนต์น้ำมันก๊าดได้ถูกเลิกผลิตไปในปี 1934 เชื้อเพลิงกลั่นถูกใช้ในเครื่องจักรที่มีการออกแบบมาเฉพาะสำหรับเชื้อเพลิงกลั่น รวมถึงรถแทรกเตอร์แบบออลฟิวที่สามารถใช้น้ำมันก๊าด เบนซิน หรือเชื้อเพลิงกลั่นได้

รถแทรกเตอร์ที่ออกแบบมาสำหรับเชื้อเพลิงกลั่นสามารถทำงานได้ด้วยเบนซิน และมักจะสตาร์ทด้วยน้ำมันเบนซิน แต่เนื่องจากเครื่องยนต์ที่ใช้เชื้อเพลิงกลั่นทำงานที่อัตราส่วนการบีบอัดที่ต่ำกว่าเครื่องยนต์เบนซินมาก จึงทำให้พลังงานที่ได้จากเบนซินน้อยลง และต้องอุ่นเครื่องด้วยน้ำมันเบนซินที่ระเหยได้ง่ายก่อนที่จะเปลี่ยนไปใช้เชื้อเพลิงกลั่น อัตราส่วนการอัดสำหรับเชื้อเพลิงกลั่นอาจอยู่ที่ประมาณ 4.7:1 ในขณะที่เครื่องยนต์เบนซินจะมีอัตราส่วนการอัดที่ 7:1 หรือมากกว่า เครื่องจักรเหล่านี้มักมีถังน้ำมันเบนซินขนาดเล็กสำหรับการสตาร์ทและการอุ่นเครื่อง อย่างไรก็ตาม เชื้อเพลิงกลั่นมักมีราคาถูกกว่าเบนซินมากในภูมิภาคเกษตรกรรม ทั้งนี้อาจเป็นเพราะเป็นผลิตภัณฑ์ที่กลั่นน้อยกว่าหรือเนื่องจากมีการเก็บภาษีในอัตราที่ต่ำกว่าหรือไม่ได้เก็บภาษีเลย "พาวเวอร์ฟิว" (Power fuel) เป็นผลิตภัณฑ์เกรดสูงกว่าที่มีประสิทธิภาพน้อยกว่าเบนซินเล็กน้อย

## น้ำมันเชื้อเพลิงกลั่น

เชื้อเพลิงกลั่นถูกถอนออกจากตลาดเมื่อมีน้ำมันเบนซินและเชื้อเพลิงดีเซลที่ถูกกว่าและมีคุณภาพสูงกว่ามาแทนที่ ในเวลาต่อมา "เชื้อเพลิงกลั่น" จึงกลายเป็นคำที่ใช้อธิบายส่วนเบากว่าของดีเซลและน้ำมันเตา โดยที่ "น้ำมันกลั่นหมายเลข 1" (No. 1 distillate) และ "น้ำมันกลั่นหมายเลข 2" (No. 2 distillate) หมายถึงส่วนเบาของผลิตภัณฑ์ทั้งสองชนิด แม้ว่าจะมีลักษณะแตกต่างกันระหว่างน้ำมันเตาและเชื้อเพลิงดีเซลก็ตาม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม
หมวดหมู่:รถแทรกเตอร์
หมวดหมู่:เชื้อเพลิง
หมวดหมู่:เครื่องยนต์สันดาปภายในแบบลูกสูบ
เหตุแทงคนในโซลิงเงิน พ.ศ. 2567

เมื่อเย็นวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2567 เกิดเหตุไล่แทงคนระหว่างเทศกาลฉลองครบรอบ 650 ปีเมืองโซลิงเงิน ประเทศเยอรมนี ผู้ก่อเหตุเป็นชายชาวซีเรียใช้มีดไล่แทงคนเสียชีวิตสามราย บาดเจ็บแปดคน ข้อมูลของทางการระบุว่าเหตุจูงใจในการก่อเหตุมาจาก "ความเชื่ออิสลามหัวรุนแรง" ของผู้ก่อเหตุ ซึ่งเขื่อว่าเป็นสมาชิกของรัฐอิสลาม ผู้ออกมาอ้างความรับผิดชอบในเหตุการณ์นี้

หลังการโจมตี ขณะค้นหาตัวคนร้ายโดยตำรวจ ผู้ต้องสงสัยเดินทางมารับสารภาพที่สถานีตำรวจท้องถิ่นแห่งหนึ่ง

ผู้ต้องสงสัยก่อเหตุเป็นชายวัย 26 ปี ผู้นับถือศาสนาอิสลามซุนนี จากดัยร์เอร์โซร์ ประเทศซีเรีย เขาเดินทางถึงประเทศเยอรมนีในปี 2022 โดยแบบร้องขอที่พักพิงผู้ลี้ภัยในเยอรมนีของเขาถูกปฏิเสธ และถูกคำสั่งให้ขับไล่ออกจากประเทศกลับไปยังบัลแกเรียที่ซึ่งเขาเคยขอที่พักพิงมาก่อนหน้า กระนั้นทางการไม่สามารถหาตัวเขาเจอได้มาก่อน ทำให้เขายังคงอยู่ในเยอรมนีต่อไปแม้จะมีคำสั่งขับออกจากประเทศ

เหตุการณ์นี้ยิ่งทำให้ข้อถกเถียงกรณีผู้อพยพมาเยอรมนีเข้มข้นขึ้นไปอีก และนักการเมืองบางคนได้ใช้โอกาสนี้ในการเสนอนโยบายและข้อบังคับสำหรับการควบคุมพรมแดนให้เข้มงวดขึ้น ไปจนถึงการปฏิเสธรับผู้ลี้ภัย ประธานาธิบดีเยอรมนี โอลัฟ ช็อลซ์ ระบุว่าการโจมตีนี้เป็น "การก่อการร้ายต่อเราทุกคน"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การก่อการร้ายในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:ประเทศเยอรมนีในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:โซลิงเงิน
พุดดิงเลน

**พุดดิงเลน** () เป็นถนนเส้นเล็ก ๆ ในลอนดอน ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะที่ตั้งของร้านขนมปังของทอมัส ฟารีเนอร์ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของพุดดิงเลน และเป็นจุดเริ่มต้นของมหาอัคคีภัยแห่งลอนดอนในปี 1666 พุดดิงเลนตั้งอยู่ระหว่างถนนอีสต์ชีปกับเทมส์สตรีต ในเขตซิตีออฟลอนดอน ชื่อถนนนี้ได้มาจากคนหั่นเนื้อในตลาดอีสต์ชีปซึ่งใช้ถนนเส้นนี้ในการขนส่ง "พุดดิง" หรือเครื่องในสัตว์ที่ไม่ใช้แล้วผ่านไปสู่แม่น้ำเทมส์ซึ่งมีเรือรอรับขยะอยู่ นอกจากนี้พุดดิงเลนเป็นหนึ่งในถนนเดินรถทางเดียวแห่งแรกของโลก

สถานีรถไฟใต้ดินที่ใกล้ที่สุดคือมอนิวเมนต์, เฟนเชิชสตรีต และ คันเนินสตรีต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ถนนในลอนดอน
หมวดหมู่:นครหลวงลอนดอน
วัดชัยภูมิพิทักษ์

**วัดชัยภูมิพิทักษ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลกุดชุมแสง อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ อยู่ติดกับที่ทำการอุทยานแห่งชาติภูแลนคา โดยมีพระธรรมภาวนาวชิรคุณ (หลวงพ่อบุญมา ปุญญาภิรโต),วิ. หรือหลวงพ่อผาเกิ้ง ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

วัดชัยภูมิพิทักษ์ หรือ **วัดผาเกิ้ง** สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2512 โดยนายประมูล ศรัทธาทิพย์ ผู้ว่าราชการจังหวัดชัยภูมิในขณะนั้น โดยริเริ่มที่จะสร้างให้เป็นพื้นที่อุทยาน โดยสร้างพระพุทธรูปปางประทานพร นามว่า *พระพุทธชัยภูมิพิทักษ์* ยืนตระหง่านเป็นศรีสง่า ประดิษฐานอยู่ที่หน้าผาเกิ้งซึ่งตั้งอยู่ระหว่างภูเขาสองลูกที่มาบรรจบกัน ตั้งวัดเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2528 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2559

พระพุทธชัยภูมิพิทักษ์เป็นพระพุทธรูปศิลปะรัตนโกสินทร์ ขนาดสูงจากฐานถึงยอด 14 ศอก (7 เมตร) ก่ออิฐถือปูน หุ้มด้วยกระเบื้องโมเสกสีทองทั้งองค์ เริ่มก่อสร้าง วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2512 แล้วเสร็จ พ.ศ. 2516

ศาสนสถานที่สำคัญ มีเจดีย์ทรงน้ำเต้ากลมเป็นศิลปะที่ผสมผสานระหว่างพระธาตุพนมกับพระปฐมเจดีย์ ความกว้างรอบฐาน 20 เมตร สูงจากฐาน 9 ศอก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อำเภอหนองบัวแดง
ชัยภูมิพิทักษ์
มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ 2022

**มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ 2022** ถือได้ว่าเป็นการประกวด มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์ ที่ถูกจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 3 การประกวดรอบตัดสินจัดขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2565 ณ โชว์ ดีซี, กรุงเทพมหานคร โดยผู้ชนะการประกวดในครั้งนี้ คือ สุรศักดิ์ เมืองแก้ว ซึ่งจะได้เป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมประกวดมิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนล 2022

## '''ผู้เข้าประกวด'''

หมวดหมู่:การประกวดความงามในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:มิสเตอร์อินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์
วัดสระเกษ (จังหวัดอ่างทอง)

**วัดสระเกษ**  เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไชยภูมิ อำเภอไชโย จังหวัดอ่างทอง ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาทิศตะวันออก

วัดสระเกษสร้างขึ้นก่อนสมัยกรุงศรีอยุธยา เดิมมีชื่อว่า **วัดเสาธงหิน** สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1892 มีประวัติว่าในสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราชได้กรีธาทัพขับไล่ข้าศึกถึงบ้านชะไว และได้ชัยชนะจึงให้ชื่อว่าบ้านไชโย เมื่อขับไล่ข้าศึกไปแล้วได้พักทัพที่วัดเสาธงหินเพื่อสรงน้ำสระเกษาที่วัดนี้ ต่อมาจึงเรียกว่า "วัดสระเกษ" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแล้วตั้งแต่ปี พ.ศ. 2320 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 10 เมตร ยาว 22.50 เมตร

อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถที่ได้รับการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2506 เป็นโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 15 เมตร ยาว 26 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2519 เป็นอาคารคอนกรีต กุฎิสงฆ์ จำนวน 5 หลัง เป็นอาคารไม้สุสานกว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร วัดนี้ยังมีโรงเรียนประถมศึกษาของทางราชการตั้งอยู่ด้วย

วัดมีพระเกจิชื่อดังคือ หลวงปู่โต๊ะ ท่านได้จัดสร้างพระเครื่อง วัตถุมงคลมากมาย ได้แก่ พระพิมพ์สมเด็จ รูปเหมือน และเหรียญวัตถุมงคล

## อ้างอิง

สระเกษ
วิไลวรรณ ทองก่ำ

**วิไลวรรณ ทองก่ำ**  (20 มีนาคม พ.ศ. 2533 – ) เป็นอดีตนักมวยปล้ำทีมชาติไทย]หลายสมัย เธอได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งมวยปล้ำในซีเกมส์ 2009 ในรุ่น 55–60 กก. ที่เวียงจันทน์ ประเทศลาว รวมทั้งมวยปล้ำในซีเกมส์ 2011 ในรุ่น 59 กก. ที่ปาเล็มบัง ประเทศอินโดนีเซีย ตลอดจนได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งมวยปล้ำชายหาดชิงแชมป์โลก 2012 รุ่นน้ำหนักไม่เกิน 70 กก. ที่พัทยา ประเทศไทย

โดยภายหลัง เธอได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนมวยปล้ำและมวยปล้ำชายหาด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักกีฬามวยปล้ำหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำฟรีสไตล์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำชายหาด
หมวดหมู่:นักกีฬาชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองซีเกมส์
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญเงินซีเกมส์
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนมวยปล้ำ
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนทีมชาติ
เอเสเคียล

**เอเสเคียล** (, ;   ;   ) เป็นปุโรหิตชาวอิสราเอล หนังสือเอเสเคียลที่เกี่ยวข้องกับนิมิตและพันธกิจของเอเสเคียลตั้งชื่อตามผู้เผยพระวจนะเอเสเคียล

กลุ่มศาสนาอับราฮัมรับรองว่าเอเสเคียลเป็นผู้เผยพระวจนะ ตามเรื่องเล่าในคัมภีร์ฮีบรู เอเสเคียลเผยพระวจนะถึงการล่มสลายของเยรูซาเล็มเมืองหลวงของราชอาณาจักรยูดาห์ จากนั้นเมื่อ 587 ปีก่อนคริสตกาล จักรวรรดิบาบิโลนพิชิตเยรูซาเล็ม ทำลายพระวิหารของซาโลมอน และส่งชนชั้นสูงชาวยิงไปเป็นเชลยในบาบิโลน  

อย่างไรก็ตาม เอเสเคียลยังเผยพระวจนะถึงการฟื้นฟูให้ชาวยิวได้กลับมาสู่แผ่นดินอิสราเอล เชื่อว่าเอเสเคียลเสียชีวิตในช่วง 570 ปีก่อนคริสตกาล สุสานเอเสเคียลเป็นศาสนสถานที่สำคัญของศาสนายูดาห์ในเมโสโปเตเมีย สามทศวรรษต่อมาเมื่อ 539 ปีก่อนคริสตกาล จักรวรรดิเปอร์เซียพิชิตบาบิโลนและพระราชกฤษฎีกาของไซรัสได้ประกาศปลดปล่อยชาวยิวให้กลับคืนสู่ศิโยน

ชื่อ "เอเสเคียล" มีความหมายว่า "พระเจ้าทรงพระกำลัง" หรือ "พระเจ้าเสริมกำลัง" ในภาษาฮีบรู

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่มเติม
*
*
*
*
*
*
*Kugler, Gili, The Cruel Theology of Ezekiel 20

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* Prophet Ezekiel Orthodox icon and synaxarion


หมวดหมู่:ผู้เผยพระวจนะในคัมภีร์ฮีบรู
หมวดหมู่:นักบุญจากพันธสัญญาเดิม
หมวดหมู่:ผู้เผยพระวจนะในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:เผ่าเลวี
ดานา นัศรุลลอฮ์

**ดานา** () หรือ **ดานะฮ์ นัศรุลลอฮ์** (; เกิดวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักกรีฑาลู่และลานหญิงชาวคูเวตที่เข้าแข่งขันในประเภทวิ่งระยะสั้น เธอกลายเป็นนักกีฬาโอลิมปิกหญิงชาวคูเวตคนแรกใน ค.ศ. 2004

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักวิ่งระยะสั้นหญิงชาวคูเวต
หมวดหมู่:นักกรีฑาโอลิมปิกจากคูเวต
หมวดหมู่:กรีฑา (ลู่และลาน) ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
หมวดหมู่:กรีฑา (ลู่และลาน) ในเอเชียนเกมส์ 2006
หมวดหมู่:นักกีฬาจากคูเวตซิตี
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันเอเชียนเกมส์จากคูเวต
หมวดหมู่:นักวิ่งระยะสั้นหญิงในโอลิมปิก
อนุชา ยศปัญญา

**อนุชา ยศปัญญา** หรือ **โค้ชสอง** (18 มิถุนายน พ.ศ. 2537 – ) เป็นนักมวยปล้ำเกรโก-โรมัน ทีมชาติไทย ซึ่งได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งมวยปล้ำในซีเกมส์ 2021 รุ่น 97 กก. ที่ฮานอย ประเทศเวียดนาม รวมถึงได้ทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนทีมชาติไทยชุดกีฬาโอลิมปิกเยาวชน นอกจากนี้ เขาเป็นครูที่โรงเรียนเนินมะปรางศึกษาวิทยา

ส่วนใน พ.ศ. 2568 เขาได้เป็นหนึ่งในตัวแทนทีมไทยที่เข้าร่วมการแข่งรายการ "คนแกร่งอึด: ศึกแห่งเอเชีย"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักกีฬามวยปล้ำชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญเงินซีเกมส์
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนมวยปล้ำ
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนทีมชาติ
หมวดหมู่:ครูชาวไทย
รายชื่อศิลปินไทยป็อป

บทความนี้รวบรวมรายชื่อนักร้องและวงดนตรีที่เป็นที่รู้จักในวงการเพลงป็อปของประเทศไทย ตั้งแต่ยุคบุกเบิกจนถึงปัจจุบัน รวมถึงศิลปินเดี่ยวและวงดนตรีที่ประสบความสำเร็จทั้งในระดับประเทศและระดับนานาชาติ

## วงดนตรีป็อปไทย
### วงบอยแบนด์และเกิร์ลกรุป

### วงสตริงไทย
นับจากที่ออกอัลบั้มหรือซิงเกิลครั้งแรกรวมถึงเพลงประกอบภาพยนตร์

## ศิลปินดูโอไทย

## ศิลปินเดี่ยวไทย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รายชื่อนักดนตรีแบ่งตามแนวดนตรี
หมวดหมู่:เพลงป็อปไทย
กันยายน พ.ศ. 2567

**กันยายน พ.ศ. 2567** เป็นเดือนที่ 9 ของปี พ.ศ. 2567 วันแรกของเดือนเป็นวันอาทิตย์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันจันทร์

## [[สถานีย่อย:เหตุการณ์ปัจจุบัน]]

หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:กันยายน
*
พระศรีธรรมราชาธิราชที่ 3

**พระศรีธรรมราชาธิราชที่ 3** (**เขมร**: ធម្មរាជាទី៣) นามเดิม นักองค์ธรรม เป็นพระมหากษัตริย์กัมพูชาหลายช่วงรัชสมัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2245-2247, 2252-2258 และ 2281-2293

## พระราชประวัติ
นักองค์ธรรมเป็นพระโอรสของพระไชยเชษฐาที่ 3  ทรงครองราชย์เมื่อ พ.ศ. 2245 พระองค์ทรงมีปัญหากับพระมหาอุปราช (นักองค์อิม) ต่อมาพระองค์ทรงขับไล่นักองค์อิมออกไปจากความช่วยเหลือของอาณาจักรอยุธยา

นักองค์อิมได้หลบหนีไปที่ไซ่ง่อนในปี พ.ศ. 2248 และขอความช่วยเหลือจาก กษัตริย์เหงียน ทหารเวียดนามได้ทำการรุกรานอาณาจักรเขมรอุดง นักองค์ธรรมทรงหลบหนีไปยังอาณาจักรอยุธยา

ด้วยความช่วยเหลือจากอาณาจักรอยุธยา พระองค์จึงทรงยึดละแวกได้ กองทัพของนักองค์อิมถูกล้อมและกองทัพเวียดนามภายใต้การนำของ Trần Thợng Xuyên และ Nguyễn Cửu Phú (阮久富) ถูกส่งไปยังกัมพูชาเพื่อช่วยเหลือนักองค์อิม พระศรีธรรมราชาธิราชที่ 3 และ พระไชยเชษฐาที่ 3 ทรงพ่ายแพ้และหลบหนีไปยังอาณาจักรอยุธยา

ในปี พ.ศ. 2279 พระศรีธรรมราชาธิราช ทรงกลับมายังอาณาจักรและทรงขับไล่พระสัตถาที่ 2 ออกไป

## หมายเหตุ


## อ้างอิง
ปริยศิลปิน

**ปริยศิลปิน** แปลว่า **ศิลปินอันเป็นที่รักของประชาชน** เป็นรางวัลที่มอบให้กับศิลปินที่เสียชีวิตแล้วแต่มีผลงานเด่นชัดเป็นที่ประจักษ์ สมควรได้รับการยกย่องให้เป็นแบบอย่างต่อประชาชนและศิลปินรุ่นใหม่

## ประวัติ
รางวัลปริยศิลปินเริ่มต้นขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2551 มีต้นกำเนิดมาจากแนวความคิดของนางจารุลินทร์ มุสิกะพงษ์ อดีตข้าราชการกรมประชาสัมพันธ์ โดยมีสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ (ปัจจุบันคือกรมส่งเสริมวัฒนธรรม) เป็นผู้สรรหาผ่านคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิคัดเลือกปริยศิลปินและปรมศิลปิน ซึ่งศิลปินคนแรกที่ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติและมอบรางวัลนี้คือยอดรัก สลักใจ เมื่อปี พ.ศ. 2551

## รายชื่อปริยศิลปิน

## อ้างอิง


หมวดหมู่:รางวัลของไทย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมไทย
หมวดหมู่:กระทรวงวัฒนธรรม (ประเทศไทย)
หมวดหมู่:รางวัลที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2551
ประวัติศาสตร์ลับของชาวมองโกล

***ประวัติศาสตร์ลับของชาวมองโกล*** (มองโกเลีย: *Mongɣol‑un niɣuca tobciyan*, มองโกเลียสำเนียงฮัลฮ์: , ; ) เป็นวรรณกรรมภาษามองโกลที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลือมาถึงปัจจุบัน ประพันธ์ขึ้นให้กับราชวงศ์มองโกลหลังเจงกิส ข่านเสียชีวิตในปี 1227 เนื้อหาในหนังสือบอกเล่าเรื่องราวชีวิตและการพิชิตของเจงกิส ข่าน รวมถีงการครองราชย์ของโอเกเดย์ ข่าน 

ต้นฉบับของหนังสือเขียนด้วยภาษามองโกลกลางโดยใช้อักษรมองโกล หนังสือนี้ไม่เป็นที่ทราบว่าผู้เขียนคือใคร เช่นเดียวกับปีที่ประพันธ์ ทราบแต่เพียงว่าเขียนแล้วเสร็จในปีชวดที่ริมแม่น้ำแฮร์เลนในอาวาร์กา ซึ่งตรงกับปี 1228 เป็นอย่างน้อย

เนื้อหาของหนังสือยังปรากฏบางส่วนในฐานะรากฐานของพงศาวดารอื่น เช่น *[[Jami' al-tawarikh]]*, *[[Shengwu qinzheng lu]]* และ *[[Altan Tobchi]]* ส่วนฉบับเต็มภาษามองโกลหลงเหลือเป็นฉบับที่ผลิตในราวปี 1400 ช่วงต้นราชวงศ์หมิง และมีการปริวรรติอักษรเป็นอักษรจีนเพื่อให้ง่ายต่อการแปล ภายใต้ชื่อ *ประวัติศาสตร์ลับของราชวงศ์หยวน* () ราวสองในสามของเนื้อหายังปรากฏในรุ่นที่มีเนื้อความต่างกันเล็กน้อยในพงศาวดารมองโกล  *[[Altan Tobchi]]* () จากศตวรรษที่ 17 ผลงานของ Lubsang-Danzin

หนังสือนี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นบันทึกเรื่องราวของเจงกิส ข่านในภาษามองโกลต้นฉบับที่สำคัญที่สุดชิ้นเดียว ในแง่ของภาษาศาสตร์ ยังเป็นแหล่งข้อมูลสำคัญในฐานะตัวอย่างภาษาก่อนมองโกลคลาสสิก และ มองโกลกลาง ในประเทศมองโกเลียถือว่าวรรณกรรมนี้เป็นวรรณกรรมคลาสสิก และยังมีการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ มากกว่า 40 ภาษาในปัจจุบัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษามองโกล
หมวดหมู่:เจงกิส ข่าน
หมวดหมู่:จักรวรรดิมองโกล
อ็อลฮอนด์

**อ็อลฮอนด์** หรือ **อ็อลฮอนุด** (; ) หรือ **อ็อลฮูนุต** (Olkhunut) เป็นเผ่าหรือวงศ์วานของโฮเอลุง มารดาของเจงกิส ข่าน ชาวอ็อลฮอนด์ยังช่วยเจงกิส ข่าน ร่วมรบจนเอาชนะพวกไนมัน ชาวอ็อลฮอนด์มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดมากกับเผ่าฮงงีรัด ลูกหลานของชาวอ็อลฮนด์ในปัจจุบันอาศัยอยูาในแถบแคว้นฮอฟด์ ประเทศมองโกเลีย และในมองโกเลียในของประเทศจีน

## อ้างอิง
ฮองีรัด

**ฮองีรัด** (; ; ; ) เป็นหนึ่งในกลุ่มสำคัญของบรรดาชนเผ่ามองโกล มีอาณาเขตแรกเริ่มอยู่ในแถบทะเลสาบฮูลุนในมองโกเลียในและแม่น้ำฮัลฮาในประเทศมองโกเลียในปัจจุบัน เผ่านี้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับบรรดาจักรวรรดิของจีนตอนเหนือ เนื่องจากบรรดาเผ่าย่อยต่าง ๆ ของชาวฮองีรัดไม่เคยรวมตัวกันภายใต้ผู้นำคนเดียว จึงทำให้ชาวฮองีรัดไม่ได้ก้าวสู่การเป็นผู้นำทางการทหารในภูมิภาค เผ่านี้มีความสำคัญมากในฐานะเผ่าของเจ้าสาวหลายคนในจักรวรรดิมองโกลในสมัยเจงกิส ข่าน ตั้งแต่มารดาของเจงกิสข่าน (โฮเอลุง), ย่า/ยาย และภรรยาคนแรกของเจงกิส ข่าน ไปจนถึงราชินีและเจ้าหญิงอีกหลายคนของจักรวรรดิมองโกลล้วนมาจากเผ่าฮองีรัด

ในสมัยราชวงศ์หยวน ชาวฮองีรัดจำนวนหนึ่งอพยพไปตั้งถิ่นฐานในแถบที่ปัจจุบันคือประเทศอุซเบกิสถานและภูมิภาคเตอร์กิสถาน บางคนได้ตำแหน่งเป็นผู้ปกครองควารัซม์ และต่อมาเป็นจักรวรรดิซูฟี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชาวมองโกล
เมร์คิต

**เมร์คิต** (อักษรโรมัน: Merkit, แปลว่า *"คนฉลาด/มากฝีมือ"*; ; ) เป็นหนึ่งในอดีตห้าสหพันธรัฐชนเผ่า (*ฮันลิก; khanlig*) ในที่ราบมองโกลสมัยศตวรรษที่ 12 ชาวเมร์คิตน่าจะสืบเชื้อสายมาจากชาวมองโกล หรือเตอร์กิก

ชาวเมร์คิตอยู่อาศัยในแถบที่ราบลุ่มแม่น้ำเซเลงา และแม่น้ำออร์ฮ็อนตอนล่าง ซึ่งที่ในปัจจุบันคือบูร์ยาเตียและแคว้นเซเลเง ชาวเมร์คิตสู้รบกับจักรวรรดิมองโกลอยู่นานกว่ายี่สิบปี ก่อนจะแพ้ให้แก่เจงกิส ข่านในปี 1200 และถูกผนวกรวมเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิมองโกล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชาวมองโกล
หมวดหมู่:ราชาธิปไตยในอดีต
เยซุเกย์

**เยซุเกย์ บาฆาทูร์** (อักษรโรมัน: Yesugei Baghatur, (มองโกลธรรมเนียม:  ; Modern Mongolian: Есүхэй баатар, *Yesukhei baatar*, ; ) (1134 – 1171) เป็นผู้นำคนสำคัญของสหพันธรัฐเผ่ามองโกลฮามัก และบิดาของชิงกิส ข่าน เยซุเกย์มีที่มาจากตระกูลบอร์จีกิน และชื่อเขามีความกมายว่า "เหมือนเก้า" เลขมงคลของชาวมองโกล

เยซุเกย์เป็นบุตรของบาร์ทัน บาฆาทูร์ (Bartan Baghatur) ผู้เป็นบุตรคนที่สองของฮาบุล ข่าน ผู้ซึ่งเป็นฮากันที่ราชวงศ์จินให้การยอมรับ และเป็นเหลนของไฮดู ผู้ที่ริเริ่มจะรวบรวมชาวมองโกลเข้าด้วยกันเป็นหนึ่งเป็นครั้งแรก สนมเอกของเยซุเกย์คือโฮเอลุง ลูกสาวของชาวป่าอ็อลฮูนุต ที่ซึ่งเขาลักพาตัวมาด้วยความช่วยเหลือของพี่ชายเนกุน ไทชี (Negün Taishi) และน้องชาย ดารีไท อ็อตชีกิง (Daritai Otchigin) โดยลักพาตัวมาจากสามีเชลีดู (Chelidu) ชาวเผ่าเมร์กิตที่พึ่งแต่งงานกันไม่นาน เยซุเกย์ลักพาตัวเจ้าสาวโฮเอลุงมาเพราะว่าเธอมีความสวยงามและมีคุณลักษณะอันบ่งบอกถึงความสามารถในการเจริญพันธุ์

ในปี 1171 เยซุเกย์เสียชีวิตเมื่อเทมุจิง (ต่อมาคือชิงกิส ข่าน) อายุได้เก้าปี *[[Secret History of the Mongols|ประวัติศาสตร์ลับชาวมองโกล]]* บันทึกว่าเขาถูกลอบวางยาพิษโดยชาวทาทาร์ เมื่อเทมุจิงอายุได้แปดปี เยซุเกย์ตัดสินใจหมั้นเขากับเด็กหญิงที่เหมาะสม เยซุเกย์พาเทมุจิงออกไปยังทุ่งหญ้าของชนเผ่าอ็องกิรัตที่เลอค่าของโฮเอลุง และจึงคลุมถุงชนแต่งงานระหว่างเทมุจิงกับโบร์เท ลูกสาวของหัวหน้าเผ่าอ็องกิรัตนามว่า  ขณะกำลังขี่ม้ากลับบ้านด้วยตัวคนเดียว เยซุเกย์ได้ร้องขออาหารมื้อหนึ่งจากกลุ่มชาวทาทาร์ที่เขาบังเอิญเจอ ตามลักษณะธรรมเนียมความเอื้อเฟื้อต่อคนแปลกหน้าของชาวทุ่งหญ้าสเตปป์ แต่ชาวทาทาร์จดจำเยซุเกย์ซึ่งเคยต่อสู้กับพวกทาทาร์ในอดีต จึงแอบวางยาพิษในอาหารของเขา เยซุเกย์กินยาพิษเข้าไปจนป่วยแต่ก็ยังกลับถึงบ้านได้ในสภาพใกล้ตาย เขาได้เรียกขอให้มูงลิกไปพาตัวเทมุจิงกลับมาจากอ็องกิรัต ก่อนที่จะเสียชีวิตในเวลาต่อมา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรวรรดิมองโกล
หมวดหมู่:เจงกิส ข่าน
โบร์เท

**โบร์เท** (มองโกล:  ; ซีริลลิก: ; Börte, ราวปี 1161–1230) เป็นภรรยาคนแรกของเทมุจิง ผู้ซึ่งต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นชิงกิส ข่าน ปฐมกษัตริย์แห่งจักรวรรดิมองโกล โดยมีโบร์เทเป็นอัครจักรพรรดินีคนแรกของจักรวรรดิ เธอแต่งงานกับชิงกิส ข่าน ตั้งแต่อายุน้อย ก่อนจะถูกเผ่าคู่แข่งลักพาตัวไป และถูกช่วยเหลือกลับมาโดยชิงกิส ข่าน เรื่องราวการช่วยเหลือตัวเธอคืนมานี้ถือเป็นเหตุการณ์สำคัญหนึ่งที่ผลักดันให้เขสกลายเป็นนักรบที่สถาปนาจักรวรรดิมองโกล ทั้งสองมีลูกชายด้วยกันสี่คน ลูกสาวห้าคน และถือเป็นสายโลหิตสำคัญของการขยับขยายจักรวรรดิมองโกลต่อไปในอนาคต 

โบร์เทเกิดเมื่อราวปี 1161 ในตระกูลอ็อลโฮนุดของเผ่าโฮงงีรัด ซึ่งเป็นเผ่ามิตรสหายกับเผ่าของชิงกิส ข่าน เธอเป็นลูกสาวของเดย์-เซเชิน กับโชทัน (Chotan) มีการบรรยายถึงลักษณะของเธอว่ามีผิวสีอ่อน ใบหน้าอ่อนโยน และมีไฟอยู่ในดวงตา ซึ่งเป็นคำที่บ่งบอกว่าเธอมีความฉลาดเฉลียว สตรีจากตระกูลอ็อลโฮนุดนั้นเป็นที่ยกย่องว่าสวยงามกันโดยธรรมเนียม

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* René Grousset. *Conqueror of the World: The Life of Chingis-khan* (New York: The Viking Press, 1944) .
* 
* Man, John. *Genghis Khan: Life, Death and Resurrection* (London; New York : Bantam Press, 2004) .
*  
* 
*  
*  

หมวดหมู่:จักรวรรดิมองโกล
หมวดหมู่:พระมารดาของจักรพรรดิ
ไดเมทิลอีเทอร์

**ไดเมทิลอีเทอร์** (**DME**; หรือที่รู้จักในชื่อ **เมทอกซีมีเทน**) เป็น สารประกอบอินทรีย์ ที่มีสูตร CH3OCH3 (บางครั้งอาจถูกย่อให้เป็น C2H6O เนื่องจากเป็นไอโซเมอร์ของเอทานอล) อีเทอร์เป็นก๊าซไม่มีสีที่สามารถใช้เป็นสารตั้งต้นสำหรับสารประกอบอินทรีย์อื่นๆ ได้ และยังเป็นเชื้อเพลิงในละอองลอยที่กำลังมีการสาธิตให้สามารถนำไปใช้ในเชื้อเพลิงประเภทต่างๆ ได้

ไดเมทิลอีเธอร์ได้รับการสังเคราะห์ครั้งแรกโดย ฌ็อง-บาติสต์ ดูว์มา และ เออแฌน-เมลชิออร์ เปลิโกต์ ในปี 1835 โดยการกลั่นเมทานอลและกรดซัลฟูริก 

## การผลิต
ในปี 1985 การผลิต ไดเมทิลอีเทอร์ ประมาณ 50,000 ตันในยุโรปตะวันตกโดยการทำปฏิกิริยาการขจัดน้ำ (dehydration) ของเมทานอล: 
:
เมทานอลที่ใช้จะได้มาจากก๊าซสังเคราะห์ (syngas)  การพัฒนาที่เป็นไปได้อื่น ๆ เรียกร้องให้ใช้ระบบตัวเร่งปฏิกิริยาสองตัวซึ่งอนุญาตให้สังเคราะห์เมทานอลและการขจัดน้ำในหน่วยกระบวนการเดียวกัน โดยไม่ต้องแยกและบริสุทธิ์เมทานอล 
ทั้งกระบวนการแบบขั้นตอนเดียวและสองขั้นตอนที่กล่าวถึงข้างต้นมีจำหน่ายเชิงพาณิชย์ กระบวนการแบบสองขั้นตอนค่อนข้างง่ายและค่าใช้จ่ายในการเริ่มต้นค่อนข้างต่ำ ขณะนี้กำลังพัฒนากระบวนการแบบขั้นตอนเดียวในของเหลว 

### จากชีวมวล
ไดเมทิลอีเทอร์ เป็น เชื้อเพลิงชีวภาพรุ่นที่สอง (BioDME) ที่สามารถผลิตจาก ชีวมวลลิกโนเซลลูโลซิก  สหภาพยุโรปกำลังพิจารณา BioDME ในการผสมเชื้อเพลิงชีวภาพที่เป็นไปได้ในปี 2030  นอกจากนี้ยังสามารถผลิตจาก ชีวแก๊ส หรือ มีเทน จากขยะสัตว์ อาหาร และการเกษตร  หรือแม้กระทั่งจาก ก๊าซชิลล์ หรือ ก๊าซธรรมชาติ 

Volvo Group เป็นผู้ประสานงานโครงการ BioDME กรอบที่ 7ของประชาคมยุโรป ซึ่งโรงงานนำร่อง BioDME ของ Chemrec ตั้งอยู่ที่ Piteå, สวีเดน

## แผ่นข้อมูล

### เส้นทางการผลิตไดเมทิลอีเทอร์
600px

### ความดันไอ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* The International DME Association 
* NOAA site for NFPA 704
* XTL & DME Institute

 หมวดหมู่:สารขับดันในละอองลอย  
 หมวดหมู่:ไดแอลคิลอีเทอร์  
หมวดหมู่:เชื้อเพลิง 
หมวดหมู่:เชื้อเพลิงสังเคราะห์  
หมวดหมู่:อีเทอร์สมมาตร  
หมวดหมู่:สารประกอบอินทรีย์ที่มีอะตอมของคาร์บอน 2 อะตอม
หมวดหมู่:สารที่ค้นพบในศตวรรษที่ 19
สมาคมฟุตบอลวีบอร์ก

**สมาคมฟุตบอลวีบอร์ก** () หรือ **วีบอร์ก เอฟ.เอฟ.** (Viborg F.F.) และเรียกสั้น ๆ ว่า **วีเอฟเอฟ** (VFF) เป็นสโมสรฟุตบอลระดับอาชีพของเดนมาร์กที่ตั้งอยู่ในวีบอร์ก สโมสรแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1896 และต้องรอนานกว่าศตวรรษก่อนที่จะสามารถคว้าถ้วยรางวัลแห่งชาติได้เพียงใบเดียวคือเดนิชคัพใน ค.ศ. 2000

## ประวัติ
วีบอร์ก เอฟเอฟ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1896 โดยมีกีฬาอื่น ๆ อีกหลายรายการนอกเหนือจากฟุตบอล ได้แก่ ยิมนาสติก, คริกเกต, ฮอกกี้กลางแจ้ง, มวยสากล, กรีฑา, สกี, เพาเวอร์ลิฟติง และมวยปล้ำ

เหตุการณ์กีฬาสำคัญที่ยิ่งใหญ่ครั้งแรกของสโมสรนี้ได้เข้ามาใน ค.ศ. 1924 เมื่อสมาคมฟุตบอลวีบอร์กคว้าแชมป์การแข่ง*เมสเตอร์ไคเกิน* (ดิวิชันแชมเปียน) ซึ่งเป็นดิวิชันภูมิภาคที่ใหญ่ที่สุดในคาบสมุทรจัตแลนด์ ซึ่งเป็นชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่ในช่วงเวลาที่อาร์ฮุสคิมนัสติกฟอเอเนงเป็นสโมสรที่ครองความยิ่งใหญ่ในคาบสมุทรจัตแลนด์

หลังจากจบการแข่งดังกล่าว ทีมวีบอร์กก็หลุดจากภาพพจน์ไปบ้าง แต่สโมสรนี้ไม่เคยอยู่บนแผนที่ฟุตบอลเดนมาร์กมากไปกว่านี้อีกแล้ว และถือเป็นความโล่งใจอย่างยิ่งสำหรับสโมสรเมื่อสามารถเลื่อนชั้นไปแข่งในระดับประเทศ (ดิวิชัน 4) ได้เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1959 หลังจากที่ต้องพลาดโอกาสไปหลายครั้งในการผ่านเข้ารอบ โดยหนึ่งในผู้เล่นที่เข้าร่วมในการเลื่อนชั้นคืออีริค บุนด์โกด์ ซึ่งลงเล่น 421 นัดให้แก่วีเอฟเอฟที่ยังคงเป็นสถิติของสโมสร

ยกเว้นช่วงสองสามฤดูกาลในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 ทีมวีบอร์กไม่เคยตกชั้นไปแข่งในรายการที่ต่ำกว่าการแข่งระดับชาตินับตั้งแต่ ค.ศ. 1959 แม้ว่าลีกที่ดีที่สุดของประเทศจะตั้งอยู่ในวีบอร์ก แต่ในช่วงสองสามปีที่ผ่านมา สโมสรนี้ก็ขยับขึ้นและลงระหว่างลีกสองลีกที่ดีที่สุดของประเทศ

ส่วนความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสโมสรนี้เกิดขึ้นในฤดูกาล 1999–2000 ซึ่งพลาดเหรียญทองแดงซูเปอร์ลีกาไปเพียงเล็กน้อย แต่ทีมนี้กลับได้รับการยกย่องให้เป็นผู้ชนะการแข่งเดนิชคัพ หรือดองคัพ จากนั้น พวกเขาก็ได้คว้าแชมป์เดนิชซูเปอร์คัพมาครองได้สำเร็จ ด้วยการเป็นฝ่ายชนะแชมป์เก่าอย่างแฮร์เฟอเรียบอลคลุบจากการดวลจุดโทษ

กระทั่งใน ค.ศ. 2021 ทีมวีบอร์กจบด้วยอันดับหนึ่งในลีกเดนิชดิวิชัน 1 และเลื่อนชั้นขึ้นสู่ระดับสูงสุด ซึ่งฤดูกาลแรกของพวกเขาย้อนกลับไปในซูเปอร์ลีกาที่ประสบความสำเร็จทันทีเนื่องจากพวกเขามีคุณสมบัติในยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ทว่าหลังจากชนะสโมสรฟุตบอลซูดูวาและบี36 ทอร์เชาน์ ในที่สุดพวกเขาก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้สองครั้งให้แก่สโมสรฟุตบอลเวสต์แฮมยูไนเต็ดจากพรีเมียร์ลีก

## สีและสัญลักษณ์
สีของวีบอร์ก เอฟ.เอฟ. เป็นสีเขียวและสีขาว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Viborg FF Fans – official supporter club site


วีบอร์ก
วีว่า คอมมิวนิเคชั่นส์

**วีว่า คอมมิวนิเคชั่นส์ อินคอร์ปอเรเต็ด** () ชื่อทางการค้า **วีว่า** () เรียกอีกอย่างว่า **วีว่า เอ็นเตอร์เทนเมนท์** () เป็นบริษัทสื่อของฟิลิปปินส์ที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ในปาซิก ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 โดยวิค เดล โรซาริโอ จูเนียร์

วีว่า เอ็นเตอร์เทนเมนท์เป็นบริษัทแม่ของวีว่า ฟิล์มส์และวีว่า เรคคอร์ด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  

หมวดหมู่:บริษัทการบันเทิง
หมวดหมู่:บริษัทด้านสื่อ
หมวดหมู่:บริษัทของฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2524
พรรคสังคมประชาธิปไตย (พ.ศ. 2498)

**พรรคสังคมประชาธิปไตย** เป็นพรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2498 เป็นลำดับที่ 7/2498 เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 มีนายสุเทพ สัจจกุล บิดาของนายวนัสธนา สัจจกุล หรือบิ๊กหอย อดีตผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติไทยเป็นหัวหน้าพรรค สุเทพได้พยายามผสมผสานแนวคิดทางพุทธและคริสต์เข้าด้วยกัน โดยปราศจากอิทธิพลของลัทธิมาร์กซ์ และไม่ได้ให้ความสำคัญกับทฤษฎีชนชั้น ซึ่งแตกต่างจากพรรคสังคมนิยมทั่วไป

## บุคลากร
### หัวหน้าพรรค

### เลขาธิการ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พรรคการเมืองไทยในอดีต
ส
หมวดหมู่:พรรคการเมืองไทยที่ยุบพรรคในปี พ.ศ. 2501
ตำบลวังใหม่

**ตำบลวังใหม่** อาจหมายถึง

* **[[ตำบลวังใหม่ (อำเภอนายายอาม)|ตำบลวังใหม่]]** อำเภอนายายอาม จังหวัดจันทบุรี
* **[[ตำบลวังใหม่ (อำเภอเมืองชุมพร)|ตำบลวังใหม่]]** 
* **[[ตำบลวังใหม่ (อำเภอป่าบอน)|ตำบลวังใหม่]]** อำเภอป่าบอน จังหวัดพัทลุง
* **[[ตำบลวังใหม่ (อำเภอบรบือ)|ตำบลวังใหม่]]** อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม
* **[[ตำบลวังใหม่ (อำเภอวังสมบูรณ์)|ตำบลวังใหม่]]** อำเภอวังสมบูรณ์ จังหวัดสระแก้ว

หรืออาจหมายถึง

* **[[แขวงวังใหม่]]** เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
สิ่งมีชีวิต (คัมภีร์ไบเบิล)

**สิ่งมีชีวิต** () หรือ ***ไฮโยธ*** ( *ḥayyōṯ*) เป็นลำดับชั้นของสิ่งมีชีวิตสวรรค์ในเรื่องปรัมปราของศาสนายูดาห์ สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ได้รับการบรรยายในนิมิตของผู้เผยพระวจนะเอเสเคียลเกี่ยวกับรถม้าสวรรค์ในบทแรกและบทที่ 10 ของหนังสือเอเสเคียล การอ้างถึงสิ่งมีชีวิตเหล่านี้เกิดขึ้นซ้ำในตำราของศาสนายูดาห์ยุคพระวิหารที่สอง, ในวรรณกรรมรับบีเกี่ยวกับ*[[เมอร์คาบาห์]]* ("รถม้า"), ในหนังสือวิวรณ์ของพันธสัญญาใหม่ในศาสนาคริสต์ และในโซฮาห์

ตามประเพณีนิยมของศาสนายูดาห์และศาสนาคริสต์ สิ่งมีชีวิตเหล่านี้มีอยู่ 4 ตน แม้รายละเอียดจะมีความแตกต่างออกไปตามแหล่งที่มา การพรรณาเชิงสัญลักษณ์ของสิ่งมีชีวิตทั้งสี่ในงานศิลปะทางศาสนาโดยเฉพาะศิลปะคริสเตียนเรียกว่าเตตรามอร์ฟ (tetramorph)

## สิ่งมีชีวิต 4 ตนในนิมิตของเอเสเคียล
นิมิตของเอสเคียลเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิต 4 ตนในเอเสเคียล 1 ได้รับการระบุว่าเป็นเครูบในเอเสเคียล 10 เป็นผู้แบกพระที่นั่งของพระเจ้า เครูบเป็นผู้พิทักษ์ ของพระวิหารหรือพระราชวัง เป็นที่รู้จักตลอดทั้งตะวันออกโบราณ เครูบในนิมิตของเอเสคียลแต่ละตนมีหน้า 4 หน้า ได้แก่ หน้ามนุษย์ หน้าสิงโต หน้าวัว และหน้านกอินทรี อย่างไรก็ตาม ข้อเท็จจริงที่ว่าสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ปรากฏในร่างมนุษย์ทำให้มีความแตกต่างจากเครูบที่มีรูปร่างคล้ายกริฟฟอน และลามัสซูของบาบิโลเนียและอัสซีเรีย ในเรื่องความสามารถในการเคลื่อนที่ เครูบในนิมิตของเอเสเคียลไม่จำเป็นต้องหันหน้า เพราะสามารถมองได้ทุกทิศทางในเวลาเดียวกัน คำบรรยายเกี่ยวกับการเคลื่อนที่นี้แตกต่างจากเสราฟิมในนิมิตของอิสยาห์ () ซึ่งมีปีกหลายคู่ทำให้มีความสามารถในการบิน

## ดูเพิ่ม
* จาตุมหาราชิกา - เทพในศาสนาพุทธ
* สัตว์เทพทั้งสี่ - สิ่งมีชีวิตในเรื่องปรัมปราในกลุ่มดาวจีน
* ทิกบาล - เทพผู้รักษาทิศทั้งแปดในศาสนาฮินดูและศาสนาพุทธ
* โลกบาล - ผู้พิทักษ์หรือราชาแห่งทิศสำคัญ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Jewish Encyclopedia: Angelology

หมวดหมู่:ทูตสวรรค์ในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:ทูตสวรรค์ในศาสนายูดาห์
หมวดหมู่:สัตว์ในศาสนายูดาห์
หมวดหมู่:สัตว์ในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:หนังสือเอเสเคียล
หมวดหมู่:เครูบ
เอเสเคียล 2

**เอเสเคียล 2** () เป็นบทที่ 2 ของหนังสือเอเสเคียลในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสือเอเสเคียลประกอบด้วยคำเผยพระวจนะที่ถือว่าเป็นของผู้เผยพระวจนะ/ปุโรหิตเอเสเคียล เป็นหนึ่งในหนังสือหมวดผู้เผยพระวจนะ บทที่ 2 ของหนังสือเอเสเคียล เป็นส่วนหนึ่งของเนื้อหาที่ครอบครุมตั้งแต่  ถึงเอเสเคียล 3:15 "เอเสเคียลได้รับมอบหมาย [จากพระเจ้า] ให้ไปยัง 'ประชาชาติที่มักกบฏ' คืออิสราเอล" และประกาศพระวจนะของพระเจ้า

## ต้นฉบับ

บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู บทแบ่งออกเป็น 10 วรรค เมื่อนับตามจำนวนวรรคแล้ว บทนี้คือเป็นบทที่สั้นที่สุดในหนังสือเอเสเคียล

### พยานต้นฉบับ
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับไคโร (Codex Cairensis; ค.ศ. 895) หนังสือผู้เผยพระวจนะฉบับปีเตอส์เบิร์ก (Petersburg Codex of the Prophets; ค.ศ. 916) ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)

ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; **B**;  \mathfrak{G}B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; **A**;  \mathfrak{G}A; ศตวรรษที่ 5) และฉบับมาร์ชาล (Codex Marchalianus; **Q**;  \mathfrak{G}Q; ศตวรรษที่ 6)

## วรรค 2
: *ในขณะที่พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้านั้น พระวิญญาณทรงเข้ามาในข้าพเจ้า*
:: *และทรงตั้งข้าพเจ้าให้ยืนขึ้น*
: *ข้าพเจ้าได้ยินพระองค์ผู้ตรัสกับข้าพเจ้า*
* "พระวิญญาณ": เป็น "การเสริมพลัง" ว่าวิวรณ์และข้อความของเอเสเคียลมาจากพระเจ้า แอนดรูว์ บี. เดวิดสัน (Andrew B. Davidson) ตั้งข้อสังเกตว่าพระวิญญาณ "ไม่ได้ถูกกล่าวโดยตรงว่าเป็นพระวิญญาณของพระเจ้า แม้ว่าจะมีนัยหมายถึงเช่นนั้นก็ตาม" เดวิดสันเสนอว่าคำอ่านอาจเป็นเพียงว่า "วิญญาณเข้ามาในข้าพเจ้า" ("spirit entered me")

## วรรค 3
:*และพระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า "บุตรมนุษย์เอ๋ย เราส่งเจ้าไปยังคนอิสราเอล ไปยังประชาชาติที่มักกบฏ ผู้ซึ่งได้กบฏต่อเรา ทั้งตัวเขาและบรรพบุรุษของเขาได้ละเมิดต่อเราจนถึงทุกวันนี้"*
เดวิดสันตั้งข้อสังเกตว่าในตอนแรก ผู้คนที่เอเสเคียลถูกส่งไปหาเรียกว่า "คนอิสราเอล" แต่จากนั้นก็ถูกเรียกว่า "ประชาชาติ" (*goyim*, รูปพหูพจน์: *[[พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย]]*เรียกว่า "ชนชาติที่ชอบกบฏ") อาจหมายถึงสองราชวงศ์ของอิสราเอลคือราชอาณาจักรเหนือและใต้ หรืออาจหมายถึง "ประชาชน [ของอิสราเอล] โดยรวมซึ่งถือว่าประกอบด้วยกลุ่มคนที่ใหญ่กว่า"

## วรรค 10
: *แล้วพระองค์ทรงคลี่หนังสือนั้นออกต่อหน้าข้าพเจ้า*
:: *มีตัวหนังสือเขียนอยู่ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง*
: *มีบทคร่ำครวญ คำไว้ทุกข์ และคำวิบัติเขียนอยู่บนนั้น*
*"ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง": ม้วนหนังสือนี้ได้รับการบรรยายว่าเต็มไปด้วยข้อความทั้งสองด้าน แตกต่างจากม้วนหนังสือทั่วไปที่เขียนข้อความเพียงด้านเดียว ซึ่งเน้นถึงข้อเท็จจริงว่าพระเจ้าเป็นผู้ประทานคำพยากรณ์แก่เอเสเคียล อาจบ่งบอกถึงความรู้ในม้วนหนังสือของเยเรมีย์ ()

## ดูเพิ่ม
*บุตรมนุษย์
*ส่วนในคัมภีร์ไบเบิลที่เกี่ยวข้อง: เยเรมีย์ 1, เอเสเคียล 1, เอเสเคียล 3, เศคาริยาห์ 5, วิวรณ์ 5, วิวรณ์ 10

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
*
*
*
*
*

## แหล่งข้อมูลอื่น
### ศาสนายูดาห์
*Ezekiel 2 Masoretic Hebrew with Parallel English
*Ezekiel 2 Hebrew with Rashi's Commentary

### ศาสนาคริสต์
*Ezekiel 2 English Translation with Parallel Latin Vulgate 
*เอเสเคียล 2. ยูเวอร์ชัน

02
ศิลาจารึกคีลามูวา

**ศิลาจารึกคีลามูวา** เป็นศิลาจารึกของพระเจ้าคีลามูวาจากอาณาจักร Bit-Gabbari เมื่อศตวรรษที่ 9 ก่อน ค.ศ. พระองค์อ้างว่าตนประสบความสำเร็จในสิ่งที่บรรพบุรุษล้มเหลว นั่นคือการสถาปนาอาณาจักรของตน จารึกนี้ยังมีอีกชื่อว่า KAI 24

ศิลาจารึกคีลามูวาถูกค้นพบที่Sam'al ในช่วงการสำรวจของสมาคมบูรพคดีศึกษาเยอรมันในค.ศ. 1888–1902 ที่นำโดย Felix von Luschan และ Robert Koldewey ตอนที่ค้นพบถือเป็นข้อความภาษาฟินิเชียอันเดียวที่พบใน Sam'al (ที่มีการค้นพบข้อความภาษาแอราเมอิกจำนวนมาก) และทางเหนือสุดที่พบในประเทศซีเรีย

ปัจจุบันจัดแสดงที่ Vorderasiatisches Museum Berlin

## รายละเอียด
ศิลาจารึกนี้มีข้อความในภาษาฟินิเชีย 16 แถว และเขียนด้วยชุดตัวอักษรฟินิเชียรูปแอราเมอิกเก่า

วิลเลียม เอฟ. ออลไบรต์กล่าวว่า อักษรนี้มีรูปร่างคล้ายคลึงกับศิลาจารึกเมชาที่เป็นสิ่งสำคัญมากในโบราณคดีพระคัมภีร์

พระเจ้าคีลามูวาทรงยืนอยู่ด้านบนซ้ายและตรัสถึงเทพเจ้าเมโสโปเตเมีย 4 องค์ด้วยพระกรและนิ้วพระหัตถ์ข้างขวา ทำท่าทางเจ้าเมโสโปเตเมียที่มีชื่อว่า "Ubanu tarrashu" สื่อถึง "เจ้าคือพระเจ้าของข้า" พระหัตถ์ซ้ายพาดไว้ที่ด้านซ้าน ถือดอกบัวร่วง สื่อถึงการสวรรคตของกษัตริย์ พระองค์ทรงสวมเครื่องราชอิสริยาภรณ์พร้อมหมวก และพระวรกายของพระองค์ทรงยืนอยู่ที่จุดเริ่มต้นข้อความเก้าบรรทัดแรก

## ถอดความ
ข้อความด้านล่างถอดเสียงด้วยอักษรแบบเหลี่ยม:

אנך. כלמו. בר. חי[א‏]
מלך. גבר. על. יאדי. ובל. פ[על]
כן בנה . ובל. פעל. וכן. אב. חיא. ובל. פעל. וכן. אח
שאל. ובל. פעל. ואנ[ך]. כלמו. בר. תמל. מאש. פעלת
בל. פעל. הלפניהם. כן. בת אבי. במתכת. מלכם. אד
רם. וכל. שלח. יד לל[ח]ם. וכת. ביד. מלכם כם אש. אכלת
זקן. ו[כם.] אש. אכלת. יד. ואדר עלי חלך. ד[נ]נים. ושכר
אנך. עלי. מלך אשר. ועלמת. יתן. בש. וגבר. בסות.
אנך. כלמו. בר חיא. ישבת. על. כסא. אבי. לפן. הם
לכם. הלפנים. יתלנן. משכבם. כם. כלבם. ואנך. למי. כת. אב. ולמי. כת. אם
ולמי. כת. אח. ומי. בל חז. פן. ש. שתי. בעל. עדר. ומי. בל חז. פן. אלף. שתי. בעל
בקר. ובעל. כסף. ובעל. חרץ. ומי. בל. חז. כתן. למנערי. ובימי. כסי. ב
ץ. ואנך. תמכת. משכבם. ליד. והמת. שת. נבש. כם. נבש יתם. באם. ומי. בבנ
י אש. ישב. תחתן. ויזק. בספר ז. משכבם. אל יכבד. לבעררם. ובערר
ם. אל יכבד. למשכבם ומי. ישחת. הספר ז. ישחת. ראש. בעל. צמד. אש. לגבר
וישחת. ראש. בעל חמן. אש. לבמה. ורכבאל. בעל בת.


## คำแปล

## ภาพ

File:Stele of Prince Kilamuwa, Sam'al, Anatolia, 825 BC (28086809024).jpg|ศิลาจารึกเจ้าชายคีลามูวาที่พิพิธภัณฑ์เปร์กาโมน เบอร์ลิน
File:Kilamuwa Stele sketch.jpg|ภาพสเกชศิลาจารึก
File:Detail, prince Kilamuwa on his stele of from Sam'al, Turkey. 825 BCE. Pergamon Museum.jpg|คีลามูวา กษัตริย์แอราเมอิก บนศิลาจารึกของพระองค์จาก Bit Gabbari, 825 ปีก่อน ค.ศ.


## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
*Halévy, J., "L'inscription du roi Kalumu." JA ser. 10, vol. 19 (1912a): 408–10.
*Kerrigan, 2009. *The Ancients in Their Own Words,* Michael Kerrigan, Fall River Press, Amber Books Ltd, c 2009. (hardcover. )

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Photo of stele-(close-up of king and insignias); (translated from Italian)
*Photo and write-up

หมวดหมู่:ศิลาจารึกตะวันออกใกล้โบราณ
หมวดหมู่:จารึกภาษาฟินิเชีย
จังหวัดอุทัยธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุทัยธานี]] พ.ศ. 2538** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

### เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดอุทัยธานีทั้งจังหวัด

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดอุทัยธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
* จังหวัดอุทัยธานีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

## อ้างอิง

อุทัยธานี
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดอุทัยธานี
ทีโอ เอวาน

**อีแวนเจลอส ทีโอโดรู** (; ) หรือชื่อในวงการ **ทีโอ เอวาน** เป็นนักร้องและผู้ประพันธ์เพลงชาวไซปรัส ซึ่งเป็นตัวแทนของไซปรัสในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ด้วยเพลง "ชู่"

## ชีวิตและการทำงาน
อีวานเกิดในนิโคเซีย ในครอบครัวชาวไซปรัส-กรีกที่ร่ำรวย เขาใช้ชีวิตช่วงเยาว์วัยด้วยการเรียนเต้นรำและร้องเพลงในคณะนักร้องประสานเสียงของโรงเรียน เขาเป็นนักร้องและนักเต้นมาตั้งแต่อายุ 7 ขวบ และเริ่มแต่งเพลงตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น นอกจากนี้ อีวานยังทำการแสดงในละครเวทีและการแสดงความสามารถต่างๆ มากมายทั่วไซปรัส และมักได้รับรางวัลและเกียรติยศจากความพยายามของเขา

หลังจากสำเร็จการศึกษาจากดิอิงลิชสคูลในนิโคเซีย อีวานได้ย้ายไปสหรัฐเพื่อศึกษาเกี่ยวกับดนตรีและการแสดงที่วิทยาลัยดนตรีเบิร์กลีในบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ เขาออกซิงเกิลแรก "เดอะวอลล์" ในปี 2021 นอกจากนี้ เขายังปรากฏตัวเป็นนักแสดงประกอบในซีรีส์ทางโทรทัศน์ของอเมริกาเรื่อง ยูโฟเรีย

ในวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 2024 ได้มีประกาศว่าอีวานจะเป็นตัวแทนของไซปรัสในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025

## การเป็นศิลปิน
ผลงานศิลปะของเอวานได้รับการกล่าวขานว่า "ได้รับแรงบันดาลใจจากทุกสิ่งทุกอย่างตั้งแต่สโตรเม ไปจนถึงไมเคิล แจ็กสันและเรเกตอน"

## ผลงานเพลง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศิลปินชาวไซปรัส
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2540
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025
วังน้ำเขียว

**วังน้ำเขียว** อาจหมายถึง
* อำเภอวังน้ำเขียว 
** ตำบลวังน้ำเขียว (อำเภอวังน้ำเขียว)
* ตำบลวังน้ำเขียว (อำเภอกำแพงแสน)
** วัดวังน้ำเขียว (จังหวัดนครปฐม)
## ดูเพิ่ม
* วังเขียว
* พระราชวังเขียว
กรุงเทพมหานครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร]] พ.ศ. 2529** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 12 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 36 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2526 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

### เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยเขตดุสิต (ยกเว้นแขวงสี่แยกมหานาคและแขวงสวนจิตรลดา)

### เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยเขตพระนคร, เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย, เขตปทุมวัน, เขตบางรัก และเขตสัมพันธวงศ์

### เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยเขตพญาไท และเขตดุสิต (เฉพาะแขวงสี่แยกมหานาคและแขวงสวนจิตรลดา)

### เขตเลือกตั้งที่ 4
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยเขตพระโขนง (ยกเว้นแขวงคลองตันและแขวงสวนหลวง) และเขตลาดกระบัง

### เขตเลือกตั้งที่ 5
เขตการเลือกตั้งที่ 5 ประกอบด้วยเขตห้วยขวาง และเขตพระโขนง (เฉพาะแขวงคลองตันและแขวงคลองเตย)

### เขตเลือกตั้งที่ 6
เขตการเลือกตั้งที่ 6 ประกอบด้วยเขตยานนาวา

### เขตเลือกตั้งที่ 7
เขตการเลือกตั้งที่ 7 ประกอบด้วยเขตบางเขน

### เขตเลือกตั้งที่ 8
เขตการเลือกตั้งที่ 8 ประกอบด้วยเขตบางกะปิ, เขตหนองจอก และเขตมีนบุรี

### เขตเลือกตั้งที่ 9
เขตการเลือกตั้งที่ 9 ประกอบด้วยเขตธนบุรี และเขตคลองสาน

### เขตเลือกตั้งที่ 10
เขตการเลือกตั้งที่ 10 ประกอบด้วยเขตบางขุนเทียน และเขตราษฎร์บูรณะ

### เขตเลือกตั้งที่ 11
เขตการเลือกตั้งที่ 11 ประกอบด้วยเขตบางกอกน้อย และเขตตลิ่งชัน

### เขตเลือกตั้งที่ 12
เขตการเลือกตั้งที่ 12 ประกอบด้วยเขตภาษีเจริญ, เขตบางกอกใหญ่ และเขตหนองแขม

## ดูเพิ่ม
* กรุงเทพมหานครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526
* การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต 3 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2530
* กรุงเทพมหานครในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

## อ้างอิง

กรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในกรุงเทพมหานคร
พระราชวังเขียว

**พระราชวังเขียว** (มองโกล: ᠨᠣᠭᠣᠭᠠᠨ ᠣᠷᠳᠣᠨ *Nogoon Ordon*, Green Palace) เป็นพระราชวังฤดูหนาวของบ็อกด์ ข่าน ผู้นำมองโกเลีย ตั้งอยู่ในกรุงอูลานบาตาร์ ปัจจุบันภายในเปิดเป็น **พิพิธภัณฑ์วังบ็อกด์ ข่าน** (Bogd Khan Palace Museum) ในส่วนของอาคารพระราชวังฤดูหนาว ภายในถือเป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีของสะสมมากที่สุดแห่งหนึ่งในมองโกเลีย และอาคารนี้เป็นอาคารเดียวจากวังสี่หลังของบกด์ ข่าน ที่ยังหลงเหลือถึงปัจจุบัน

ในอดีต ราชธานีของมองโกเลีย อีฮ์ฮุรี เป็นที่ตั้งของวังและที่พำนักของขุนนางมากมาย กระจุกอยู่ในบริเวณที่เรียกว่า อนด์กีนซุร์กีนนูทัก (*Öndgiin sürgiin nutag*) โดยบ็อกด์ ข่าน มีวังหลวงสี่แห่งหลักด้วยกัน ประกอบด้วยวังเหลือง (ᠰᠢᠷ᠎ᠠ ᠣᠷᠳᠣᠨ *Shar ordon*) เป็นที่พำนักหลัก, วังฤดูร้อนชื่อเอร์ดมีนดาไลบูยันช็อลกันซุม (*Erdmiin dalai buyan chuulgan süm*) หรือ บ็อกด์ ฮานี เซรุนอ็อร์ด (*Bogd khaanii serüün ord*) อีกสองวังคือ วังขาว (*Tsagaan süm*, or *Gьngaa dejidlin*) และวังพระนโรฑากิณี (*[[Narodakini|Naro Kha Chod]] süm*) โดยบางวังสร้างไว้สำหรับใช้งานทางศาสนา

พระราชวังเขียวเป็นหนึ่งในไม่กี่โบราณสถานที่รอดพ้นจากการทำลายโดยกองทัพโซเวียตและมองโกลสมัยคอมมิวนิสต์ กระนั้นก็ตาม สิ่งปลูกสร้างอีกหลายหลังในส่วนตะวันออกและตะวันตกของวังถูกทำลาย เหลือเพียงแต่สิ่งปลูกสร้างในส่วนตรงกลางเท่านั้น

ปัจจุบัน สิ่งปลูกสร้างที่ยังเหลือในวังประกอบด้วยพระราชวังฤดูหนาว, ประตูสันติสุข, ศาลาพักร้อน และวิหารหกหลัง ภายในจัดแสดงงานพุทธศิลป์ จารึก และทังกา รวมแล้วมีสิ่งปลูกสร้าง 20 หลังในวังในปัจจุบัน ในส่วนพิพิธภัณฑ์มีของจัดแสดง 8,600 ชิ้น และมีผู้เข้าชมปีละ 40,000 คน ในบรรดาของที่จัดแสดงเป็นข้าวของอขงบ็อกด์ ข่าน เช่น บัลลังก์และเตียงบรรทม งานศิลปะ สัตว์สตัฟฟ์ และเกอร์ที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษสำหรับการเฉลิมฉลอง ทั้งหมดเป็นของสะสมส่วนตัวของบ็อกด์ ข่าน, เครื่องเพชรประดับช้างสัตว์เลี้ยงของข่าน และรองเท้าบู๊ตคู่หนึ่งที่ข่านได้รับพระราชทานมาจากซาร์ นิโกลัสที่สอง แห่งรัสเซีย 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วังในประเทศมองโกเลีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอูลานบาตาร์
วัดถึด่าม

**วัดถึด่าม** () เป็นวัดพุทธตั้งอยู่บนถนนถึดั่ม เขตเจื่องอัน เว้ ประเทศเวียดนาม สร้างขึ้นโดยพระพุทธาจารย์เถี่ยน ทิก มิญ เหื่อง ผู้เป็นลัมเท้เซ็น (Lâm Tế Zen) ลำดับที่ 34 วัดสร้างขึ้นในปลายศตวรรษที่ 17 ในรัชสมัยของขักรพรรดิเลอ ฮี ทง ในเวลานั้น วัดนี้ยังมีชื่อว่า วัดอั๊นตน (Ấn Tôn Temple) ในปี 1841 จักรพรรดิเถี่ยว จิ มีรับสั่งมห้เปลี่ยนชื่อวัดใหม่ วัดนี้เป็นหนึ่งในสามวัดหลวงของราชวงศ์เหงียนในเมืองเว้

ในปี 1951 มีการจัดงานพบปะระหว่างพระสงฆ์ 51 รูปสำคัญจากทั่วประเทศเวียดนาม และจากหกกลุ่ม  เพื่อตั้งองค์การพุทธศาสนาขึ้นสำหรับเวียดนาม โดยได้เลือกทิก ทิญ เคี๊ยต เป็นผู้นำพุทธศาสนาในเวียดนามรูปแรก ในการพบปะนี้ยังเป็นครั้งแรกที่ธงฉัพพรรณรังสีถูกชักขึ้นในพื้นที่วัด

ในปี 1968 วัดได้รับความเสียหายอย่างหนักระหว่างการรุกวันเท็ตในสงครามเวียดนาม ความเสียหายบางส่วนในวัดยังคงอยู่ถึงปัจจุบัน และในปี 1966 ได้มีการจัดสร้างพระพุทธรูปสัมฤทธิ์ขึ้นประดิษฐานในวัดแทนที่องค์ซึ่งถูกทำลายไปในสมัยรัฐบาลโง ดิ่ญ เสี่ยม ซึ่งเกิดวิกฤตการณ์ชาวพุทธ ปัจจุบันวัดถึดั่มยังคงเปิดใช้งานเป็นวัดที่ประกอบศาสนากิจโดยมีพระสงฆ์จำพรรษาและยังคงเป็นที่ตั้งของสำนักงานพุทธศาสนาประจำจังหวัด

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* 
*
ทามกวาน

[thumb|ทามกวานของศูนย์รวมชาวจีนฝู่เจี้ยนใน[โห่ยอาน]]

**ทามกวาน** (, ) หรือ **ทามมน** (, ) เป็นซุ้มทางเข้าออกที่เป็นเอกลักษณ์ของศาสนาพุทธแบบเวียดนาม ประกอบด้วยช่องทางเข้าออกสามช่อง โดยที่ช่องกลางใหญ่กว่าอีกสองช่องที่ขนาบข้างซึ่งมีขนาดเท่ากัน และนิยมสร้างรวมถึงในศาสนสถานของลัทธิขงจื๊อ, เต๋า, ศาสนาพื้นบ้าน และ คริสต์ ไปจนถึงเป็นซุ้มทางเข้าออกของสถานศึกษา อาคารบ้านเรือน และหมู่บ้านเป็นต้น

ทามกวานมีที่มาจากคติ "โลกทัศน์ทั้งสาม" ในศาสนาพุทธ อันประกอบด้วย ฮัวกวาน "hữu quan (有觀)", คงกวาน "không quan (空觀)" และ จุงกวาน "trung quan (中觀)" ซึ่งเป็นตัวแทนของทัศนะที่เป็นรูป (ของไม่จริง), ความว่างเปล่า (อนิตยะ) และ ตรงกลางระหว่างทั้งสอง บ้างอธิบายว่าทามกวานนี่แทนดวงมณีทั้งสามตามคติพระรัตนตรัย

ทามกวานมีลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่ส่งต่อมาจากจีน ซึ่งได้รับมาจากอินเดียผ่านเส้นทางสายไหม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทางเข้าออก
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมเวียดนาม
สถาปัตยกรรมแอนดีสใหม่

**แอนดีสใหม่** หรือ **นีโอแอนเดียน** () เป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมร่วมสมัยที่มีศูนย์กลางอยู่ในเอลอัลโต ประเทศโบลิเวีย ดังที่ปรากฏสร้างในแมนชั่นขนาดย่อมหรือโชเล็ต (*cholets*) และโถงเต้นรำมากมายในเอลอัลโต สถาปนิกชาวโบลิเวีย เฟร็ดดี มามานี ถือว่าเป็นสถาปนิกแอนดีสใหม่คนที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด เขาเป็นวิศวกรโยธาที่เริ่มต้นด้วยการเป็นคนใช้แรงงานเมื่อสองทศวรรษก่อน และสร้างอาคารทรงแอนดีสใหม่มากกว่า 60 แห่งในเอลอัลโตนับตั้งแต่ปี 2005

นักประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรม ปาโอลา โฟลเร็ซ (Paola Flores) ชี้ให้เห็นว่า "สิ่งปลูกสร้างแอนดีสใหม่ส่วนม่กก่อสร้างขึ้นนับตั้งแต่ประธานาธิบดี เอโว โมราเล็ซ ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งในปี 2006 โมราเล็ซเป็นชาวอัยมารา และเป็นผู้นำชาวชาติพันธุ์พื้นเมืองคนแรกของประเทศ การเฟื่องฟูขึ้นของสถาปัตยกรรมแอนดีสใหม่ประจวบเหมาะกับการเติบโตทางเศรษฐกิจพอสมควรควบคู่กับความเติบโตในความภาคภูมิใจในรากเหง้าความเป็นชาวอัยมารา" คำว่านีโอแอนเดียนเริ่มปรากฏใช้ครั้งแรกในวารสารสถาปัตยกรรมศาสตร์เพื่อใช้เรียกรูปแบบสถาปัตยกรรมของอาคารสถานทูตสหรัฐในลิมา ประเทศเปรู ผลงานออกแบบโดยอาร์กีเตโตนีกาในปี 1996 ซี่ง "ได้แรงบันดาลใจแทบจะโดยตรงจากประวัติศาสตร์เปรู และดัดแปลงมาจากสิ่งปลูกสร้างในโบราณสถานเช่นนครโบราณกุซโกและมาชูปิกชู" สำหรับผู้คนที่ไม่ได้มีพื้นหลังจากวัฒนธรรมแอนดีส เคยบรรยายถึงรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบแอนดีสใหม่ไว้ว่ามีสีสันสดใส, มีความ "ล้ำสมัย" และ "ฟังก์" (funky)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รูปแบบสถาปัตยกรรม
หมวดหมู่:วัฒนธรรมแอนดีส
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมโบลิเวีย
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมเปรู
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมสมัยใหม่
เฟร็ดดี มามานี (สถาปนิก)

**เฟร็ดดี มามานี ซิลเว็ซเตร** (อักษรโรมัน: Freddy Mamani Silvestre, เกิด 1 พฤศจิกายน 1971) เป็นสถาปนิกชาวโบลิเวียที่เรียนรู้สถาปัตยกรรมด้วยตนเอง เขาเป็นที่รู้จักจากการพัฒนารูปแบบสถาปัตยกรรมแอนดีสใหม่ ผลงานส่วนใหญ่ของเขาอยู่ในเอ็ลอัลโต

มามานีเกิดในกาตาวี และจบการศึกษาจาก Universidad Mayor de San Andres กับ Universidad Boliviana de Informática

รูปแบบสถาปัตยกรรมของเขาได้รับการบรรยายว่า "มีองค์ประกอบบางส่วนที่ถอดแบบมาจากศิลปกรรมแอนดีส มามานีเลือกใช้กากบาทแบบแอนดีสมาใช้ในการออกแบบของเขา"

## อ้างอิง