open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ทีไอเอส (ระบบเคเบิลใต้น้ำ)

**ทีไอเอส** (**ไทยแลนด์-อินโดนีเซีย-สิงคโปร์**) () เป็นระบบเคเบิลสื่อสารใต้น้ำในทะเลจีนใต้ที่เชื่อมโยงประเทศไทย, สิงคโปร์ และอินโดนีเซีย

มีจุดขึ้นบกใน
# จังหวัดสงขลา ประเทศไทย
# ชางงี ประเทศสิงคโปร์
# บาตัม หมู่เกาะรีเยา ประเทศอินโดนีเซีย

มีความสามารถในการรับส่งข้อมูลเริ่มต้นที่ 30 Gbit/s อัปเกรดเป็น 320 Gbit/s และความยาวสายเคเบิลรวมประมาณ 1,100 กิโลเมตร เริ่มดำเนินการในวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2546

## อ้างอิง

* 
* 
* 

หมวดหมู่:สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:เคเบิลสื่อสารใต้น้ำในมหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศอินโดนีเซียในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศสิงคโปร์ในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ไทย–อินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ไทย–สิงคโปร์
เอเชียแปซิฟิกเกตเวย์

**เอเชียแปซิฟิกเกตเวย์** () เป็นระบบเคเบิลสื่อสารใต้น้ำที่เชื่อมต่อจีนแผ่นดินใหญ่, ฮ่องกง, ญี่ปุ่น, เกาหลีใต้, มาเลเซีย, ไต้หวัน, ไทย, เวียดนาม และสิงคโปร์ จะมีความยาวประมาณ  ความจุจะอยู่ที่ 54.8 เทราบิตต่อวินาที ผู้ประกอบการเคเบิลเอเชียแปซิฟิกเกตเวย์ ประกอบด้วย เฟซบุ๊ก, โทรคมนาคมแห่งชาติ, China Telecom, China Mobile International, China Unicom, Chunghwa Telecom, KT Corporation, LG Uplus, NTT Communications, StarHub, Global Transit, Viettel และ VNPT ระบบเคเบิลใต้น้ำเคเบิลเอเชียแปซิฟิกเกตเวย์มีกำหนดจะพร้อมให้บริการในปี พ.ศ. 2559

## สถานีเคเบิลใต้น้ำ
มีจุดขึ้นบกเคเบิลใต้น้ำ ดังนี้:
* จีนแผ่นดินใหญ่ (ที่ ฉงหมิง และ หนานฮุย)
* ฮ่องกง (ที่ จิ๋งกวนอ้าว)
* ญี่ปุ่น (ที่ ชิมะ และ ชินมารุยามะ)
* เกาหลีใต้ (ที่ ปูซาน)
* มาเลเซีย (ที่ Kuantan)
* ไต้หวัน (ที่ โถวเฉิง)
* ไทย (ที่ สงขลา)
* เวียดนาม (ที่ ดานัง)
* สิงคโปร์ (ที่ อีสท์โคสท์)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เคเบิลสื่อสารใต้น้ำในมหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:ก่อตั้งในทวีปเอเชียในปี พ.ศ. 2559
หมวดหมู่:เคเบิลสื่อสารใต้น้ำในมหาสมุทรอินเดีย
เคเบิลใต้น้ำ

**เคเบิลใต้น้ำ** () คือเคเบิลไฟฟ้า (electrical cable) ที่วางอยู่ก้นทะเล แม้ว่าคำนี้มักจะขยายความหมายให้รวมถึงสายเคเบิลที่วางอยู่ที่พื้นน้ำจืดขนาดใหญ่ก็ตาม

ตัวอย่าง ได้แก่

* เคเบิลสื่อสารใต้น้ำ (submarine communications cable)
* เคเบิลไฟฟ้ากำลังใต้น้ำ, สายไฟฟ้ากำลังใต้น้ำ (submarine power cable)
เลียม เดอแลป

**เลียม รอรี เดอแลป** (; เกิด 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2003) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษที่เล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับสโมสรเชลซี

## ระดับสโมสร
### แมนเชสเตอร์ซิตี
เดอแลปเข้าร่วมอะคาเดมีของดาร์บีเคาน์ตีตั้งแต่อายุ 6 ขวบ ซึ่งอยู่ที่นั่นเป็นเวลา 10 ปี ก่อนที่จะเข้าร่วมอะคาเดมีของแมนเชสเตอร์ซิตีในปี ค.ศ. 2019 โดยสร้างความประทับใจตั้งแต่อายุยังน้อยและได้ลงเล่นในระดับเยาวชนกับทีมชาติอังกฤษหลายรายการ เขายิงได้ 1 ประตู และจ่ายบอลให้เพื่อนทำประตูได้อีก 2 ประตู ในรอบชิงชนะเลิศของศึกพรีเมียร์ลีกคัพ รุ่นอายุไม่เกิน 18 เมื่อปี ค.ศ. 2020

เมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 2020 เดอแลปได้ลงเล่นให้ทีมชุดใหญ่เป็นครั้งแรกในเกมเหย้าที่ชนะบอร์นมัท 2–1 ในอีเอฟแอลคัพ โดยยิงประตูแรกในระดับชุดใหญ่ได้ในนาทีที่ 18 หลังจบเกม แป็ป กวาร์ดิออลา ผู้จัดการทีม กล่าวชื่นชมเขาและยืนยันว่า เดอแลป จะลงฝึกซ้อมกับทีมชุดใหญ่ต่อไป สามวันต่อมา เขาได้เปิดตัวในพรีเมียร์ลีกในเกมเหย้าที่พ่ายต่อเลสเตอร์ซิตี 5–2 โดยลงมาเป็นตัวสำรองแทนเฟร์นังจิญญูในนาทีที่ 51 ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2021 กวาร์ดิออลาได้ยืนยันว่า เดอแลปจะถูกผลักดันขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่แบบถาวรก่อนฤดูกาลถัดไป เดอแลปคว้าแชมป์แรกเมื่อวันที่ 25 เมษายน เมื่อแมนฯ ซิตีเอาชนะทอตนัม 1–0 ในรอบชิงชนะเลิศลีกคัพที่สนามเวมบลีย์ อย่างไรก็ตาม เดอแลปไม่ได้มีชื่ออยู่ในทีม และต้องติดตามการแข่งขันจากอัฒจันทร์แทน

ในช่วงพรีซีซั่นปี 2021 เดอแลปได้รับบาดเจ็บที่เท้า ซึ่งส่งผลให้เขาพลาดการแข่งขันคอมมิวนิตีชีลด์กับเลสเตอร์ซิตี ซึ่งแมนเชสเตอร์ซิตีแพ้ไป 1–0 และเกมเปิดฤดูกาลพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2021–22 กับทอตนัมฮอตสเปอร์ ซึ่งพวกเขาก็แพ้ไป 1–0 เช่นกัน

### เชลซี
ในวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2025 เชลซีได้เซ็นสัญญากับเดอแลปเป็นเวลา 6 ปีพร้อมมีค่าฉีกสัญญาที่ 30 ล้านปอนด์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากวินเชสเตอร์
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอลชาย
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลดาร์บีเคาน์ตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสโตกซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเพรสตันนอร์ทเอนด์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลฮัลล์ซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอิปสวิชทาวน์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเชลซี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลลีกอังกฤษ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลเยาวชนชายทีมชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษเชื้อสายไอริช
เถิง ซิว

**เถิง ซิว** (; เสียชีวิต ค.ศ. 288) ชื่อรอง  **เสี่ยนเซียน** () เป็นขุนพลของรัฐง่อก๊กในช่วงปลายยุคสามก๊ก (ค.ศ. 220–280) ของจีน หลังการล่มสลายของง่อก๊กเมื่อ ค.ศ. 208 เถิง ซิวรับราชการต่อไปกับราชวงศ์จิ้น บางครั้งเถิง ซิวถูกโยงเข้ากับตำนานเกี่ยวกับศาลห้าเซียน (五仙觀 *อู่เซียนกว้าน*) ในนครกว่างโจว มณฑลกวางตุ้งในปัจจุบัน

## ประวัติ
เถิง ซิวเป็นชาวอำเภอซีเอ้อ (西鄂縣 *ซีเอ้อเซี่ยน*) เมืองลำหยง (南陽郡 *หนานหยางจฺวิ้น*) ซึ่งอยู่บริเวณอำเภอหนานเจ้า (南召縣) มณฑลเหอหนาน (河南) ในปัจจุบัน เถิง ซิวเริ่มรับราชการเป็นข้าราชการของรัฐง่อก๊กในช่วงปลายยุคสามก๊ก และได้รับการตั้งให้มีบรรดาศักดิ์เป็นเฮาแห่งซีเอ้อ (西鄂侯 *ซีเอ้อโหว*) จากความดีความชอบในราชการ

ในรัชสมัยของซุนโฮ (孫皓 *ซุน เฮ่า*) จักรพรรดิลำดับที่ 4 และลำดับสุดท้ายของรัฐง่อก๊ก เถิง ซิวได้สืบทอดตำแหน่งข้าหลวงมณฑล (刺史 *ชื่อฉื่อ*) ของมณฑลกว่างโจว (廣州) ถัดจากสฺยง มู่ (熊睦) และกลายเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ปกครองที่มีความสามารถ

ราว ค.ศ. 279 เมื่อกัว หม่า (郭馬) เริ่มก่อกบฏต่อต้านการปกครองของง่อก๊กในมณฑลกว่างโจว ซุนโฮทรงมีรับสั่งให้เถิง ซิวนำทัพหลวงของง่อก๊กไปปราบกบฏ พระองค์ยังทรงเลื่อนตำแหน่งของเถิง ซิวให้เป็นเจ้ามณฑล (牧 *มู่*) ของมณฑลกว่างโจว และยังทรงแต่งตั้งเพิ่มเติมให้เถิง ซิวเป็นขุนพลพิทักษ์ภาคใต้ (鎮南將軍 *เจิ้นหนานเจียงจฺวิน*) พร้อมพระราชทานอาญาสิทธิ์ในการบัญชาการทหารในมณฑลกว่างโจว

เมื่อ ค.ศ. 280 ระหว่างที่เถิง ซิวกำลังวุ่นกับการปราบกบฏ ทัพของราชวงศ์จิ้นที่เป็นรัฐอริของง่อก๊กยกบุกง่อก๊ก เถิง ซิวจึงนำกำลังพลจากมณฑลกว่างโจวไปต้านการบุก แต่เมื่อเถิง ซิวเคลื่อนพลไปถึงปากิ๋ว (巴丘 *ปาชิว*; ปัจจุบันคือนครเยฺว่หยาง มณฑลหูหนาน) ซุนโฮก็ทรงยอมจำนนต่อราชวงจิ๋นเสียแล้ว ทำให้รัฐง่อก๊กล่มสลาย เถิง ซิวจึงเสียใจมากจนร้องไห้แล้วจึงกลับไปยังมณฑลกว่างโจว ภายหลังเถิง ซิวพร้อมด้วยลฺหวี เฟิง (閭豐) ข้าหลวงมณฑลกว่างโจวและหวาง อี้ (王毅) เจ้าเมือง (太守 *ไท่โฉ่ว*) ของเมืองซังงาว (蒼梧郡 *ชางอู๋จฺวิ้น*) ก็ยอมจำนนต่อราชวงศ์จิ้นเช่นกัน

ภายหลังจักรพรรดิสุมาเอี๋ยน (司馬炎 *ซือหม่า เหยียน*) แห่งราชวงศ์จิ้นทรงออกพระราชโองการแต่งตั้งเถิง ซิวเป็นขุนพลสงบภาคใต้ (安南將軍 *อานหนานเจียงจฺวิน*) และเจ้ามณฑลกว่างโจว พร้อมพระราชทานอาญาสิทธิ์ในการควบคุมทั้งมณฑลกว่างโจวเช่นเดียวกับที่เถิง ซิวได้รับในรัชสมัยของซุนโฮ จักรพรรดิสุมาเอี๋ยนยังทรงแต่งตั้งให้เถิง ซิวมีบรรรดาศักดิ์เป็นเฮาแห่งอู่ตาง (武當侯 *อู่ตางโหว*)  

เถิง ซิวเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 288

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *[[สามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายสามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ฝาง เสฺวียนหลิง (บก.) (648). *[[จิ้นชู]]*.

หมวดหมู่:ขุนนางของง่อก๊ก
หมวดหมู่:ขุนพลของง่อก๊ก
หมวดหมู่:ข้าราชการในยุคราชวงศ์จิ้น
หมวดหมู่:ขุนพลในยุคราชวงศ์จิ้น
อนุสัญญาออตตาวา

**อนุสัญญาว่าด้วยการห้ามใช้ สะสม ผลิต และโอน และการทำลายทุ่นระเบิดสังหารบุคคล** ค.ศ. 1997 หรือที่เรียกกันอย่างไม่เป็นทางการว่า**อนุสัญญาออตตาวา**, **อนุสัญญาห้ามทุ่นระเบิดสังหารบุคคล** หรือมักเรียกสั้น ๆ ว่า**อนุสัญญาห้ามทุ่นระเบิด** มีเป้าหมายเพื่อขจัดทุ่นระเบิดสังหารบุคคล (APL) ทั่วโลก

ซึ่งภายในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2025 มี 165 รัฐที่ให้สัตยาบันหรือเข้าร่วมสนธิสัญญาดังกล่าว โดยประเทศมหาอำนาจซึ่งเคยเป็นผู้ผลิตทุ่นระเบิดในอดีตและปัจจุบันไม่ใช่ภาคีของสนธิสัญญานี้ ประเทศเหล่านี้รวมถึงสหรัฐ, จีน และรัสเซีย ส่วนประเทศอื่น ๆ ที่ไม่ได้ลงนามนั้นรวมถึงอินเดีย และปากีสถาน 

นอกจากนี้ ท่ามกลางการใช้ทุ่นระเบิดโดยรัสเซียซึ่งเป็นประเทศคู่สงครามที่ไม่ได้ลงนามระหว่างสงครามรัสเซีย-ยูเครน ประเทศยูเครนก็ไม่ปฏิบัติตามสนธิสัญญาดังกล่าว รวมถึงใน ค.ศ. 2025 ทางประเทศโปแลนด์, ลิทัวเนีย, ลัตเวีย, เอสโตเนีย และฟินแลนด์ ได้ประกาศเจตนาที่จะถอนตัว แม้ว่าอนุสัญญาดังกล่าวจะระบุว่าอนุสัญญาจะต้องมีผลบังคับใช้จนกว่าความขัดแย้งจะสิ้นสุดก็ตาม

## ดูเพิ่ม
* อนุสัญญาว่าด้วยระเบิดลูกปราย ซึ่งเป็นอนุสัญญาที่คล้ายคลึงกันที่ห้ามใช้ระเบิดลูกปราย

## อ่านเพิ่ม
* Richard Price. 1998. "Reversing the Gun Sights: Transnational Civil Society Targets Land Mines." *International Organization* 52/3: 613–644.

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Anti-personnel mines ICRC
* Convention on the Prohibition of Anti-personnel Mines full text
* ICBL website (International Campaign to Ban Landmines)
** Full text of the treaty in English
** Full text of the treaty in multiple languages and formats
* Signatories and ratifications

หมวดหมู่:สนธิสัญญาการควบคุมอาวุธ
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับออสเตรเลีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับออสเตรีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับเบลเยียม
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับภูฏาน
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับบราซิล
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับบรูไน
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับบัลแกเรีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับกัมพูชา
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับแคนาดา
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับโครเอเชีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับเดนมาร์ก
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับฟินแลนด์
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับเยอรมนี
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับกรีซ
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับฮังการี
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับอิตาลี
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับมาเลเซีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับเม็กซิโก
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับมอนเตเนโกร
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับนิวซีแลนด์
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับนอร์เวย์
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับปานามา
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับโปแลนด์
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับโปรตุเกส
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับโรมาเนีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับเซอร์เบีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสโลวาเกีย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับแอฟริกาใต้
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสเปน
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสวีเดน
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสวิตเซอร์แลนด์
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับไทย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับตุรกี
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับยูเครน
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:สนธิสัญญาสหประชาชาติ
โจะเทาเสีย

**โจะเทาเสีย** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **ฉือโถวเฉิง** (;  "เมืองศิลา") เป็นเมืองป้อมปราการโบราณในนครหนานจิง มณฑลเจียงซู ประเทศจีน เมืองดั้งเดิมเกือบทั้งหมดสูญหายไปแล้ว สิ่งที่หลงเหลืออยู่มีเพียงส่วนต่าง ๆ ของกำแพงเมืองขนาดใหญ่เท่านั้น

## ประวัติ
เมืองดั้งเดิมสร้างในยุครณรัฐ (475-221 ปีก่อนคริสตกาล) โดยชาวรัฐฌ้อ (楚 *ฉู่*) เมืองได้รับการขยายในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก โดยมีกำแพงที่มีความยาวโดยรอบประมาณ  สร้างล้อมเมืองเดิมในยุคของรัฐฌ้อ

ซุนกวน (孫權 *ซุน เฉฺวียน*; ค.ศ. 182-252) ขุนศึกผู้ปกครองรัฐง่อก๊กสั่งให้สร้างเมืองเรียกว่าโจะเทาเสียบนเนินเขาที่มองเห็นแม่น้ำแยงซี ถูกใช้การในฝึกซ้อมรบทางเรือโดยขุนพลจิวยี่ (周瑜 *โจว ยฺหวี*; ค.ศ. 175-210) เมื่อจูกัดเหลียง (諸葛亮 *จูเก่อ เลี่ยง*; ค.ศ. 181-234) อัครมหาเสนาบดีของรัฐจ๊กก๊กมาเยือนพื้นที่นี้ด้วยเหตุผลทางการเมือง ได้กล่าวถึงพื้นที่บริเวณเขาชิงหลิงชาน (清凉山) และโจะเทาเสียว่า "จงชานคดเคี้ยวดุจมังกร โจะเทาเสียหมอบดุจพยัคฆ์"

กำแพงศิลาเป็นสิ่งเดียวที่หลงเหลืออยู่จากเมืองโบราณ เมืองโบราณมีความเกี่ยวพันอย่างมากกับนครหนานจิง ตัวนครหนานจิงเองบางครั้งถูกเรียกว่าเป็น "เมืองศิลา"

## สวนสาธารณะ

หนึ่งในจุดที่มีชื่อเสียงของโจะเทาเสียคือ "กำแพงหน้าผี" กำแพงเมืองเมืองโบราณตั้งแต่ประตูเฉาฉ่าง (草場門 *เฉาฉ่างเหมิน*) จนถึงประตูชิงเหลียง (清涼門) ได้รับการเสริมความแข็งแกร่งเพื่อป้องกันการพังทลาย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในหนานจิง
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในหนานจิง
หมวดหมู่:ง่อก๊ก
วัดขวาง (จังหวัดพิจิตร)

**วัดขวาง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลวัดขวาง อำเภอโพทะเล จังหวัดพิจิตร บริเวณฝั่งขวาของแม่น้ำพิจิตร (แม่น้ำน่านเดิม)

มีเรื่องเล่ากันว่าบริเวณที่ตั้งวัดอันโค้งคุ้งแม่น้ำน่านเดิมซึ่งจะไหลไปบรรจบกับแม่น้ำยมที่บริเวณวัดหิรัญญาราม เมื่อเดินทางใกล้ถึงบริเวณโค้งคุ้งน้ำแห่งนี้ เมื่อมองไปข้างแม่น้ำจะเห็นเป็นวัดสร้างขวางแม่น้ำอยู่ จึงเรียกชื่อวัดแห่งนี้ว่า **วัดขวางน้ำ** แต่ต่อมาเรียกสั้นลงจึงกลายเป็น "วัดขวาง" วัดขวางตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2419 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2531

จุดเด่นของวัดคือ วิหารรูปจระเข้ สร้างเนื่องจากตำนานพญาชาละวัน จระเข้ยักษ์ ในนิทานเรื่อง *[[ไกรทอง]]* วิหารแห่งนี้ตั้งอยู่บนหลังรูปปั้นจระเข้ยักษ์ วัดยังมีพระพุทธรูปเนื้อสัมฤทธิ์และระฆังเก่าใบใหญ่ซึ่งลอยน้ำมาติดอยู่หน้าวัดขวาง ชาวบ้านและหลวงพ่อไข่ เจ้าอาวาสสมัยนั้น จึงได้ทำพิธีอันเชิญพระพุทธรูปเนื้อสัมฤทธิ์และระฆัง ขึ้นมาประดิษฐานไว้ในวัด

## อ้างอิง

ขวาง
หมวดหมู่:อำเภอโพทะเล
สูรยะมัชปาหิต

**สูรยะมัชปาหิต** (กาวี: ꦱꦸꦂꦪꦩꦙꦭꦲꦶꦡ꧀; *สุรฺยมฌลหิถฺ*, สันสกฤต: मजपहितस्य सूर्य; *มชปหิตสฺย สูรฺย*) เป็นดวงตราที่พบบ่อยในซากปรักหักพังจากสมัยมัชปาหิต โดยทั่วไปมีลักษณะเป็นดวงอาทิตย์แปดแฉก ตรงกลางเป็นรูปวงกลมแสดงรูปเทพเจ้าในศาสนาฮินดู เชื่อว่าอาจนำรูปแบบมาจากแผนภาพแสดงจักรวาลที่รายล้อมดวงอาทิตย์ ส่วนใหญ่ยอมรับว่าตรานี้น่าจะเป็นตราประจำราชวงศ์ของมัชปาหิต เนื่องด้วยความถี่ที่พบตรานี้ตามโบราณสถานสมัยมัชปาหิต

## ลักษณะ
รูปแบบที่พบบ่อยที่สุดของสูรยะมัชปาหิตเป็นรูปแสดงเทพเจ้าฮินดูเก้าองค์ โดยแปดองค์อยู่ในแปดแฉกรอบวงกลมตรงกลางซึ่งมีเทพเจ้าหนึ่งองค์
เทพเจ้าหลักตรงใจกลางคือพระศิวะ รายล้อมด้วยแปดแฉกซึ่งประกอบด้วยเทพเจ้าดังนี้:
*ตรงกลาง: พระศิวะ
*ตะวันออก: พระอิศวร
*ตะวันตก: พระมหาเทวะ
*เหนืด: พระวิษณุ
*ใต้: พระพรหม
*ตะวันออกเฉียงเหนือ: พระสัมภุ
*ตะวันตกเฉียงเหนือ: พระศังกระ
*ตะวันออกเฉียงใต้: พระมเหศวร
*ตะวันตกเฉียงใต้: พระรุทร

เทพอีกแปดองค์ฮยุ่ตามขอบนอกซึ่งเป็นรัศมีของพระอาทิตย์ ได้แก่
*ตะวันออก: พระอินทร์
*ตะวันตก: พระวรุณ
*เหนือ: พระกุเพระ
*ใต้: พระยม
*ตะวันออกเฉียงเหนือ: พระอิศาณ
*ตะวันตกเฉียงเหนือ: พระวายุ
*ตะวันออกเฉียงใต้: พระอัคนี
*ตะวันตกเฉียงใต้: พระนิรฤติ

## ดูเพิ่ม

* ดาราลักษมี 
* ธงและตราของมัชปาหิต

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* Exhibit of "Kejayaan Kerajaan-kerajaan Kuno Indonesia" (The Glory of Ancient Indonesian Kingdoms) at Istana Anak-anak Indonesia, Taman Mini Indonesia Indah, displayed Majapahit artifacts the collection of Trowulan Museum, East Java. April 2009.
จารึกบนฐานพระพุทธรูปวัดหัวเวียง

**จารึกครหิ** หรือชื่อทางการว่า **จารึกบนฐานพระพุทธรูปวัดหัวเวียง** เป็นจารึกภาษาเขมรเก่าอักษรกวิที่ค้นพบในอำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี ทางตอนใต้ของประเทศไทย กำหนดอายุ พ.ศ. 1726 (ค.ศ. 1183) จารึกความยาวห้าบรรทัดนี้อยู่บนฐานของพระพุทธรูปทองสัมฤทธิ์ปางนาคปรกที่ค้นพบในวัดเวียงในอำเภอไชยา และเก็บรักษาที่วัดหัวเวียง ปัจจุบันพระพุทธรูปองค์นี้เก็บรักษาเป็นสมบัติของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนครในกรุงเทพมหานคร ชื่อของจารึกว่า *ครหิ* (*Grahi*) หรือ *Kia-lo-hi* ในบันทึกจีน *[[Zhu Fan Zhi|จูฟานจื่อ]]* เชื่อกันว่าเป็นชื่อเก่าของไชยา นครซึ่งในอดีตเป็นส่วนหนึ่งของตามพรลิงค์ และในอดีตเป็นรัฐพรมแดนระหว่างศรีวิชัยกับเขมรในคาบสมุทรมลายู

ชื่ออย่างเป็นทางการบนระเบียนของไทย ได้แก่ สฎ. 9 และ จารึกที่ 25 จารึกที่ฐานพระพุทธรูปจากวัดหัวเวียง

## เนื้อความ

ยอร์ช เซเดส์ ถอดความจารึกไว้ได้ว่า

# ๑๑๐๕ ศกโถะนกฺษตฺร ด ตบะสกฺติ กมฺรเดง อญฺ มหาราช ศฺรีมต ไตฺรโลกฺยราชเมาลิภูษนพรฺมมเทว ปิ เกต
# เชฺยษฐ โนะ พุทธพาร มหาเสนาปติ คลาไน ต จำ สฺรุก คฺรหิ อาราธนา ต มฺรเตง ศฺรีญาโน เถฺว ปฺร
# ติมา เนะ ทํงน มาน สํริต การ มฺาย ตุล พิร ต ชา พฺยาย มาส ตบ ตนฺลิง ติ ษฺถาปนา ชา ปฺรติ
# มา มหาชน โผง ต มาน สรฺทธา อนุโมทนา ปูชา นมสฺการ นุ เนะ เลงฺ ส _ _ บาน สรฺวฺวชญตา
# _ ห ต ชา _ _

ซึ่งสามารถแปลได้ใจความเกี่ยวกับการสร้างพระพุทธรูปนี้ว่า สร้างขึ้นในศักราช ๑๑๐๕ ปีกระต่าย (เถาะนักษัตร) โดยพระเจ้า *ศรีมัตไตรโลกยราช เมาลิภูษนวรรมเทวะ* มีพระราชโองการให้มหาเสนาบดี *คลาไน* ผู้รักษาเมือง *ครหิ* อาราธนา *มฺรเตง ศรีญาโน* สร้างพระพุทธรูปนี้ขึ้น

## อ้างอิง
Estola obscurella

***Estola obscurella*** เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Monné และ Giesbert ใน ค.ศ. 1992 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล

## อ้างอิง
เคเบิล

**เคเบิล** อาจหมายถึง:

## กลไก
* เคเบิลเดินเรือ (nautical cable) คือ เชือก 3 เส้นขึ้นไปที่ทอเข้ากับเชือกแต่ละเส้น ทำให้กันน้ำได้เกือบหมด
* ลวดสลิง (wire rope) เชือกชนิดหนึ่งที่ประกอบด้วยลวดโลหะหลายเส้นเรียงเป็นเกลียว
** เคเบิลหยุดเครื่องบิน (arresting cable) เป็นส่วนหนึ่งของระบบที่ใช้เพื่อลดความเร็วของเครื่องบินอย่างรวดเร็วเมื่อลงจอด
** เคเบิลโบว์เดน (bowden cable) สายเคเบิลเครื่องกลสำหรับส่งแรง
* เชือกโดยทั่วไป โดยเฉพาะเชือกชนิดหนาและหนัก ("เคเบิลเลด" cable laid)

## การส่งกำลังไฟฟ้า
* เคเบิลไฟฟ้า (electrical cable) คือ สายไฟหนึ่งเส้นหรือมากกว่านั้นที่หุ้มฉนวนไว้ ใช้ในการส่งกระแสไฟฟ้าหรือสัญญาณ
** เคเบิลโคแอกเชียล (coaxial cable) เคเบิลไฟฟ้าที่มีตัวนำด้านในล้อมรอบด้วยชั้นฉนวนท่ออ่อนที่เคลือบหรือล้อมรอบด้วยฉนวนท่อนำไฟฟ้า
** เคเบิลไฟฟ้ากำลัง (power cable) เคเบิลที่ใช้ส่งกระแสไฟฟ้า
** เคเบิลสื่อสารใต้น้ำ (submarine communications cable) เคเบิลที่วางบนก้นทะเลเพื่อส่งสัญญาณโทรคมนาคมระหว่างสถานีภาคพื้นดิน
* เคเบิลใยแก้วนําแสง (fiber-optic cable) เคเบิลที่มีเส้นใยแก้วนำแสงหนึ่งเส้นหรือมากกว่า
* เคเบิลเครือข่าย (networking cable) ใช้เชื่อมต่ออุปกรณ์เครือข่าย
* เคเบิลโทรคมนาคม (telecommunications cable) ใช้ในการโทรคมนาคมโดยทั่วไป

### การสื่อสารด้วยเคเบิล
* โทรทัศน์ผ่านสายเคเบิล (cable television) ระบบการให้บริการรายการโทรทัศน์แก่ผู้บริโภคผ่านเคเบิลไฟฟ้า
* เคเบิลแกรม (cablegram) โทรเลขที่ส่งผ่านเคเบิลโทรเลขใต้น้ำ
** โทรเลขทางการทูต (diplomatic cable) เป็นข้อความลับที่ส่งระหว่างคณะผู้แทนทางการทูตกับกระทรวงต่างประเทศของประเทศแม่

## สถานที่
* ถนนเคเบิล (Cable Street) ลอนดอน สหราชอาณาจักร
* เคเบิล, อิลลินอยส์ (Cable, Illinois) ชุมชนที่ไม่มีการปกครองท้องถิ่นเป็นของตนเอง
* เคเบิล, โอไฮโอ (Cable, Ohio) ชุมชนที่ไม่มีการปกครองท้องถิ่นเป็นของตนเอง
* เคเบิล, มินนิโซตา (Cable, Minnesota) ชุมชนที่ไม่มีการปกครองท้องถิ่นเป็นของตนเอง
* เคเบิล, วิสคอนซิน (Cable, Wisconsin) เมือง
** เคเบิล (CDP), วิสคอนซิน (Cable (CDP), Wisconsin) ชุมชนที่ไม่มีการปกครองท้องถิ่นเป็นของตนเองภายในเมือง
* อาคารเคเบิล (นครนิวยอร์ก) (Cable Building (New York City))

## เพลง
* เคเบิล (วงดนตรีอังกฤษ) วงดนตรีร็อคอัลเทอร์เนทีฟสัญชาติอังกฤษ
* เคเบิล (วนดนตรีอเมริกัน) วงดนตรีเมทัลคอร์สัญชาติอเมริกัน
* เดอะเคเบิล (The Cables) วงดนตรีร็อกสเตดี้ / เร้กเก้จากจาเมกา

## บุคคล
* เคเบิล (นามสกุล) รวมถึงรายชื่อบุคคลที่มีชื่อ

หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
ธรรมาศรัย

**ธรรมาศรัย** หรือ **ธรรมสรยะ** (อักษรโรมัน: Dharmasraya หรือ Dharmmāśraya; *ธรรมมาศรย*) เป็นราชธานีของอาณาจักรมลายู รัฐพุทธในศตวรรษที่ 11 มีที่ตั้งบนฝั่งลุ่มแม่น้ำบาตังฮารี ปัจจุบันคือสุมาตราตะวันตกกับจัมบี บนเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย อาณาจักรดังกล่าวอาจเรียกด้วยชื่อของราชธานี *ธรรมาศรัย*, *ภูมิมลายู* (bhūmi Mālayu; *ภูมิมาลยุ*) หรือ *สุวรรณภูมิ* ตามที่ปรากฏบนจารึกปาดังโรโจ

## การสถาปนา
หลังการรุกรานโดยราเชนทร โจฬะที่ 1 กษัตริย์แห่งโจฬะจากโจฬมณฑล อำนาจเหนือเกาะสุมาตราและคาบสมุทรมลายูของไศเลนทรได้ลดลง และต่อมาก็เกิดราชวงศ์ใหม่ขึ้นมาแทนที่อำนาจของไศเลนทร ในชื่อราชวงศ์เมาลิ บ้างจึงถือว่าธรรมาศรัยเป็นผู้สืบทอดของศรีวิชัย

จารึกที่เก่าแก่ที่สุดที่ปรากฏนามของกษัตริย์แห่งเมาลิคือจารึกครหิ (ค.ศ. 1183) ที่ค้นพบในอำเภอไชยา (ครหิ) ในตอนใต้ของประเทศไทยบนคาบสมุทรมลายู จารึกดังกล่าวระบุถึงพระราชโองการของกษัตริย์นามว่า *ศรีมัตไตรโลกยราช เมาลิภูษนวรรมเทวะ* ให้ *เสนาบดี* แห่งครหิ สร้างพระพุทธรูปขึ้น

จารึกที่สองที่ปรากฏเกี่ยวกับอาณาจักรเมาลิพบในราวหนึ่งร้อยปีให้หลัง อายุ ค.ศ. 1286 ส่วนจารึกที่ปรากฏชื่อธรรมาศรัยคือจารึกปาดังโรโจซึ่งระบุนามของกษัตริย์ตริภูวนราช เมาลิวรรมเทวะ เช่นกัน จารึกนี้อายุจากศตวรรษที่ 13 และค้นพบแถบต้นน้ำบาตังฮารีบนเกาะสุมาตรา

## รายนามกษัตริย์
รายนามมาราชะของธรรมาศรัยที่ปรากฏ ได้แก่

## อ้างอิง
Estola operosa

***Estola operosa*** เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Martins และ Galileo ใน ค.ศ. 2007 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากเฟรนช์เกียนา

## อ้างอิง
โทรเลขทางการทูต

thumb|โทรเลขซิมเมอร์มันน์ ซึ่งเป็นเคเบิลโทรเลขทางการทูตเข้ารหัสที่ส่งเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2460 จากอาร์เธอร์ ซิมเมอร์มันน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของจักรวรรดิเยอรมัน ถึงไฮน์ริช ฟอน เอคการ์ดท์ เอกอัครราชทูตเยอรมันในเม็กซิโก

**เคเบิลการทูต** () หรือที่เรียกว่า **โทรเลขทางการทูต** () หรือ **เคเบิลสถานทูต** () เป็นข้อความที่เป็นความลับซึ่งแลกเปลี่ยนระหว่างคณะผู้แทนทางทูต เช่น สถานทูตหรือสถานกงสุล กับกระทรวงการต่างประเทศของประเทศแม่ เคเบิลการทูตเป็นรูปแบบหนึ่งของ **การส่งข่าว** (dispatch) การส่งข่าวอื่น ๆ อาจถูกส่งเป็นเอกสารจริงใน **ถุงเมล์การทูต** (diplomatic bag)

คำว่า *เคเบิล* *cable* มีที่มาจากสมัยที่สื่อกลางสำหรับการสื่อสารดังกล่าวคือโทรเลขที่เดินทางไปตามเคเบิลสื่อสารใต้น้ำระหว่างประเทศ แม้ว่าเมื่อเวลาผ่านไป เคเบิลเหล่านี้ได้พัฒนาไปสู่รูปแบบและเส้นทางอื่น ๆ บ้างแล้ว คำว่า *[[โทรเลข|เคเบิลแกรม]]* ก็ถูกนำมาใช้บ้างเช่นกัน เนื่องจากเนื้อหาเรื่องนี้มีความสำคัญและละเอียดอ่อน เคเบิลทางการทูตจึงได้รับการปกป้องด้วยมาตรการรักษาความปลอดภัยสูงสุดเพื่อป้องกันการเข้าถึงโดยไม่จำกัดจากสาธารณะหรือการดักฟังโดยไม่ได้รับอนุญาตจากรัฐบาลต่างประเทศ โดยทั่วไปแล้วเคเบิลเหล่านี้จะมีรูปแบบดิจิทัล และมักจะถูกเข้ารหัส โดยมักจะใช้รหัสแพดแบบครั้งเดียว (one time pad) ที่ไม่สามารถถอดรหัสได้โดยใช้ข้อมูลคีย์ที่แจกจ่ายโดยใช้ผู้ส่งสารทางการทูต

## ดูเพิ่ม
* โทรเลข
* โทรเลขทางการทูตของสหรัฐรั่วไหล – เคเบิลเกต โดย วิกิลีกส์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โทรเลข
หมวดหมู่:คณะผู้แทนทางทูต
หมวดหมู่:เอกสารทางการทูต
โมชันแคปเชอร์

**โมชันแคปเชอร์** () มักเรียกสั้น ๆ ว่า โมแคป () คือกระบวนการบันทึกการเคลื่อนที่ของวัตถุหรือมนุษย์แบบความละเอียดสูงเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์ โดยมีการใช้งานในหลากหลายวงการ เช่น วิทยาศาสตร์การทหาร ความบันเทิง กีฬา การแพทย์ รวมถึงใช้ในการตรวจสอบความถูกต้องของระบบคอมพิวเตอร์วิทัศน์ และหุ่นยนต์

ในภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์ และวิดีโอเกม โมชันแคปเชอร์ หมายถึงการบันทึกการเคลื่อนไหวของนักแสดงมนุษย์ แล้วนำข้อมูลนั้นไปใช้สร้างตัวละครดิจิทัลในคอมพิวเตอร์แอนิเมชันแบบสองมิติหรือสามมิติ หากรวมถึงการจับใบหน้า นิ้วมือ หรือสีหน้าที่ละเอียดอ่อน เรียกว่า เพอร์ฟอร์แมนซ์แคปเชอร์ (performance capture) ในบางสาขา โมชั่นแคปเชอร์อาจเรียกว่า โมชันแทร็กกิง (motion tracking) แต่ในแวดวงภาพยนตร์และเกม คำนี้มักหมายถึงการจับตำแหน่งวัตถุเพื่อให้ตรงกับภาพเคลื่อนไหวมากกว่า

ในการทำโมชันแคปเจอร์ จะมีการบันทึกการเคลื่อนไหวของนักแสดงหนึ่งคนหรือมากกว่านั้นหลายครั้งต่อวินาที แต่เดิมเทคนิคในช่วงแรกใช้ภาพจากกล้องหลายตัวเพื่อคำนวณตำแหน่งในแบบสามมิติ อย่างไรก็ตาม จุดประสงค์หลักมักไม่ใช่เพื่อบันทึกลักษณะภายนอกของนักแสดง แต่เพื่อเก็บข้อมูลการเคลื่อนไหวเพียงอย่างเดียว จากนั้นจึงนำข้อมูลแอนิเมชันนี้ไปผูกกับโมเดลสามมิติ เพื่อให้โมเดลทำท่าทางเหมือนนักแสดงทุกประการ กระบวนการนี้ต่างจากเทคนิคแบบเก่าอย่าง โรโทสโกปิง (rotoscoping) ซึ่งเป็นการวาดภาพทับบนฟุตเทจของนักแสดงทีละเฟรมเพื่อสร้างแอนิเมชัน

การเคลื่อนไหวของกล้องก็สามารถบันทึกด้วยโมชันแคปเชอร์ได้เช่นกัน โดยกล้องเสมือนในฉากจะสามารถแพน หมุน หรือเลื่อนรอบเวทีตามการควบคุมของผู้ถ่ายทำในขณะเดียวกับที่นักแสดงกำลังแสดง ซึ่งระบบโมชันแคปเชอร์จะบันทึกการเคลื่อนไหวของกล้อง อุปกรณ์ประกอบฉาก และการแสดงของนักแสดงไปพร้อมกัน สิ่งนี้ทำให้ตัวละคร ภาพ และฉากที่สร้างจากคอมพิวเตอร์มีมุมมองสอดคล้องกับภาพวิดีโอจากกล้องจริง ระบบคอมพิวเตอร์จะประมวลผลข้อมูลและแสดงการเคลื่อนไหวของนักแสดง โดยให้ตำแหน่งกล้องที่ต้องการสัมพันธ์กับวัตถุต่าง ๆ ในฉาก การนำข้อมูลการเคลื่อนไหวของกล้องมาสกัดจากฟุตเทจภายหลัง เรียกว่า *แมตช์มูฟวิง* (match moving) หรือ *คาเมราแทร็กกิง* (camera tracking)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โมชันแคปเชอร์
หมวดหมู่:คอมพิวเตอร์แอนิเมชัน
หมวดหมู่:คอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติ
หมวดหมู่:อุปกรณ์อินพุตคอมพิวเตอร์
การพากย์เสียง

**การพากย์เสียง** คือศิลปะแห่งการแสดงตัวละครหรือถ่ายทอดข้อมูลให้ผู้ฟังผ่านเสียงของผู้แสดง โดยผู้ที่ทำหน้าที่นี้มักถูกเรียกว่า "นักพากย์เสียง" หรือชื่อเรียกอื่น ๆ ตัวอย่างของงานพากย์เสียง ได้แก่ ตัวละครที่ไม่ปรากฏตัวบนเวทีหรือจอภาพ เช่น ในภาพยนตร์ ภาพยนตร์พากย์ภาษาต่างประเทศ แอนิเมชัน รายการโทรทัศน์ วิดีโอเกม อนิเมะ ภาพยนตร์สารคดี โฆษณา หนังสือเสียง ละครวิทยุ เครื่องเล่นในสวนสนุก ละครเวที การแสดงหุ่น และเกมเสียง

บทบาทของนักพากย์เสียงอาจรวมถึงการร้องเพลง โดยเฉพาะเมื่อต้องพากย์เสียงตัวละครสมมติ อย่างไรก็ตาม บางครั้งก็มีการใช้ผู้แสดงเสียงร้องแยกต่างหากสำหรับตัวละครนั้นๆ นักพากย์บางคนยังอาจมีบทบาทในการแสดงด้วยโมชันแคปเชอร์ควบคู่กันด้วย สำหรับการพากย์เสียงในบริบทที่ไม่ใช่ตัวละครสมมติ มักพบได้ในชีวิตประจำวัน เช่น การประกาศอัตโนมัติในร้านค้า ลิฟต์ ห้องรอ และระบบขนส่งสาธารณะ การพากย์เสียงได้รับการยอมรับว่าเป็นอาชีพด้านการแสดงเฉพาะทางในสหราชอาณาจักร โดยมีจุดเริ่มต้นจากประวัติศาสตร์อันยาวนานของบีบีซีเรดิโอที่ผลิตละครวิทยุมาโดยตลอด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การแสดง
หมวดหมู่:การพากย์เสียง
หมวดหมู่:นักพากย์
หมวดหมู่:อาชีพการบันเทิง
ช่าง กว่าง

**ช่าง กว่าง** () เป็นหมอดูของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊ก (ค.ศ. 220–280) ของจีน

## ประวัติ
เมื่อ ค.ศ. 272 ปู้ ฉ่าน (步闡) ขุนพลของรัฐง่อก๊กก่อกบฏที่อำเภอซีหลิง (西陵; ปัจจุบันคือเขตซีหลิง นครอี๋ชาง มณฑลหูเป่ย์) ต่อซุนโฮ (孫皓 *ซุน เฮ่า*) จักรพรรดิลำดับที่ 4 และลำดับสุดท้ายของรัฐง่อก๊ก แต่กบฏก็ถูกลกข้อง (陸抗 *ลู่ ค่าง*) ขุนพลอีกคนของง่อก๊กปราบปรามได้เมื่อ ค.ศ. 273 หลังกบฏปู้ ฉ่านถูกปราบปราม จักรพรรดิซุนโฮทรงยิ่งลำพองพระทัย จึงทรงมีรับสั่งให้ช่าง กว่างทำนายว่าพระองค์จะได้ครอบครองทั้งแผ่นดินหรือไม่ ช่าง กว่างทูลถวายคำทำนายว่า "โชคดี ปี*เกิงจื่อ* (庚子) ฉัตรเขียวจักเข้าลกเอี๋ยง (洛陽 *ลั่วหยาง*)" ดังนั้นซุนโฮจึงไม่ทรงปรับปรุงการปกครองของพระองค์ ทรงมีแต่ความปรารถนาที่จะเข้ายึดครองแผ่นดินตอนเหนือซึ่งเป็นของราชวงศ์จิ้นอยู่ตลอด

เมื่อ ค.ศ. 280 ราชวงศ์จิ้นยกทัพบุกและพิชิตง่อก๊กได้สำเร็จและรวมแผ่นดินจีนเป็นหนึ่ง ซุนโฮทรงยอมจำนนต่อทัพราชวงศ์จิ้นแล้วเสด็จไปยังลกเอี๋ยงนครหลวงของราชวงศ์จิ้น ปีนั้นเป็นศักราช*[[ไท่คาง]]* (太康) ปีที่ 1 ของราชวงศ์จิ้น ตรงกับปี*เกิงจื่อ*ตามระบบกานจือ (干支) ซึ่งสอดคล้องกับคำทำนายของช่าง กว่าง

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *[[สามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายสามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).

หมวดหมู่:บุคคลจากง่อก๊ก
ฮง มย็อง-โบ

**ฮง มย็อง-โบ** (; เกิด 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1969) เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลและอดีตนักฟุตบอลอาชีพที่เล่นในตำแหน่งสวีปเปอร์ ฮงได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลเอเชียที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล เขาเป็นผู้จัดการทีมชาติเกาหลีใต้คนปัจจุบัน

ฮงเป็นสมาชิกและกัปตันทีมชาติเกาหลีใต้ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2002 โดยพวกเขาสามารถคว้าอันดับที่ 4 มาครองได้ และเป็นผู้เล่นชาวเอเชียคนแรกที่ลงเล่นในฟุตบอลโลก 4 สมัยติดต่อกัน เขายังเป็นผู้เล่นชาวเอเชียคนแรกที่ได้รับรางวัล Bronze Ball (อันดับสามในรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยม) ในฟุตบอลโลกอีกด้วย เขาได้รับความสนใจหลังจากแสดงความสามารถอันโดดเด่นในการแข่งขันฟุตบอลโลกและเอเชียนคัพ เขาได้รับคะแนนโหวตให้เป็นนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปี โดยจบอันดับที่ 21 ในปี ค.ศ. 1996 และอันดับที่ 17 ในปี ค.ศ. 2002

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2512
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:กองหลังตัวกลางฟุตบอลชาย
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวเกาหลีใต้ที่ค้าแข้งในต่างประเทศ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายทีมชาติเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ผู้เล่นโพฮัง สตีลเลอส์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลโชนันเบลมาเร
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลคาชิวาเรย์โซล
หมวดหมู่:ผู้เล่นแอลเอ แกลักซี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเคลีก 1
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเจ1 ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์
อันดับโลกไอไอเอชเอฟ

**อันดับโลกไอไอเอชเอฟ** () เป็นการจัดอันดับผลงานของทีมฮอกกี้น้ำแข็งระดับชาติของประเทศสมาชิกสหพันธ์ฮอกกี้น้ำแข็งนานาชาติ (IIHF) โดยอิงตามสูตรการให้คะแนนสำหรับตำแหน่งของแต่ละทีมในทัวร์นาเมนต์ที่ได้รับการรับรองจากสหพันธ์ฮอกกี้น้ำแข็งนานาชาติตลอดสี่ปีที่ผ่านมา การจัดอันดับนี้จะนำมาใช้ในการกำหนดการจัดอันดับและข้อกำหนดการผ่านเข้ารอบสำหรับการแข่งของสหพันธ์ฮอกกี้น้ำแข็งนานาชาติในอนาคต ส่วนผู้นำในการจัดอันดับปัจจุบันคือประเทศแคนาดาทั้งในการแข่งประเภทชายและหญิง

## คำอธิบาย
ระบบดังกล่าวได้รับการอนุมัติที่การประชุมของสหพันธ์ฮอกกี้น้ำแข็งนานาชาติเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2003 ตามที่เรอเน ฟาเซล อดีตประธานสหพันธ์ฮอกกี้น้ำแข็งนานาชาติกล่าว ระบบดังกล่าวได้รับการออกแบบมาให้เข้าใจง่าย และ "สะท้อนให้เห็นถึงคุณภาพในระยะยาวของโครงการฮอกกี้ระดับชาติทั้งหมด รวมถึงความมุ่งมั่นที่มีต่อฮอกกี้ระดับนานาชาติ"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* World Ranking for the current year at IIHF.com
* World Rankings from 2007 to 2018 at IIHF.com

หมวดหมู่:สหพันธ์ฮอกกี้น้ำแข็งนานาชาติ
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ที่ออกในปี พ.ศ. 2546
ตระกูลรัตนรักษ์

**ตระกูลรัตนรักษ์** เป็นครอบครัวธุรกิจไทยเชื้อสายจีน ที่มีการถือหุ้นจำนวนมากในหลายอุตสาหกรรม ก่อตั้งโดย ชวน รัตนรักษ์ ซึ่งอพยพมาประเทศไทยในปี พ.ศ. 2469 ขณะมีอายุได้ 6 ขวบ ชวนก่อตั้ง ธนาคารกรุงศรีอยุธยา, ปูนซีเมนต์นครหลวง และ บจก. กรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ (ช่อง 7 เอชดี) ครอบครัวรัตนรักษ์มีหุ้นจำนวนมากในบริษัทที่มีฐานอยู่ในประเทศไทยหลายแห่ง รวมถึง มีเดีย สตูดิโอ และ แกรนด์ คาแนล แลนด์ 

กฤตย์บุตรของชวน ได้สืบทอดตำแหน่งผู้นำของบริษัทเหล่านี้ และชัชชนบุตรของกฤตย์ ก็เป็นผู้ก่อตั้งต้นสนกรุ๊ป ซึ่งเป็นบริษัทด้านการลงทุนของตระกูล

## บุคคลสำคัญ

* ชวน รัตนรักษ์ (พ.ศ. 2463–2536) นักธุรกิจชาวไทย
* กฤตย์ รัตนรักษ์ (พ.ศ. 2489–2568) นักธุรกิจชาวไทย บุตรของชวน
* ชัชชน รัตนรักษ์ (เกิด พ.ศ. 2515) นักธุรกิจชาวไทย บุตรของกฤตย์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตระกูลนักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:ตระกูลชาวไทยเชื้อสายจีน
เกมสารภาพรักนี้น่ะ เรามาจบมันกันเถอะ

เป็นซีรีส์เว็บมังงะของญี่ปุ่น เขียนและวาดภาพประกอบโดยยูกิ โดโมโตะ เริ่มเผยแพร่บนแพลตฟอร์มออนไลน์**' ของ[[โชงากูกัง]]เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2564 ซีรีส์[[อนิเมะ]]ทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอ[[เฟลิกซ์ฟิล์ม]] มีกำหนดออกอากาศในเดือนเมษายน พ.ศ. 2569

==ตัวละคร==
;
:
;
:

== สื่อ ==
=== มังงะ ===
''เกมสารภาพรักนี้น่ะ เรามาจบมันกันเถอะ''เขียนและวาดภาพประกอบโดยยูกิ โดโมโตะ เริ่มเผยแพร่บนแพลตฟอร์มออนไลน์**'ของโชงากูกัง เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2564 สำนักพิมพ์โชงากูกังได้รวบรวมตอนต่าง ๆ ตีพิมพ์เป็นเล่ม(*[[ทังโกบง]]*) โดยเล่มแรกได้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2565 โดยมังงะลิขสิทธิ์ไทยได้รับการแปลและตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์

#### จำนวนเล่ม

#### ตอนที่ยังไม่ได้รวบรวมตีพิมพ์เป็นรูปเล่ม(''ทังโกบง'')
ตอนเหล่านี้ยังไม่ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นรูปเล่ม(*ทังโกบง*)

* Game 57: 
* Game 58: 
* Special Game: 
* Game 59: 
* Game 60: 
* Game 61: 
* Game 62: 
* Game 63: 

### อนิเมะ
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567 มีการประกาศว่ามังงะเรื่องนี้ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ ซึ่งจะผลิตโดยเฟลิกซ์ฟิล์ม และกำกับโดย มีการเรียบเรียงและเขียนบทโดย ออกแบบตัวละครโดยยูกิ ฟูกูจิ และแต่งเพลงประกอบโดย โดยซีรีส์นี้มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2569 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และช่องอื่น ๆ ในเครือข่าย เพลงเปิดของเรื่องคือ  ร้องโดยชิโกะ วิธ ฮันนี่เวิร์คส์ และเพลงปิดของเรื่องคือ  ร้องโดย  ครันชีโรลเป็นผู้สตรีมซีรีส์นี้

## ผลตอบรับ
ซีรีส์นี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลมังงะถัดไป ประจำปี พ.ศ. 2565 ในประเภทเว็บมังงะ และอยู่ในอันดับที่ 12 ในประจำปี พ.ศ. 2566 ในประเภทเดียวกัน

## ผลตอบรับ
ซีรีส์นี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลมังงะถัดไปประจำปี พ.ศ. 2565 ในประเภทเว็บมังงะ โดยได้อันดับที่ 12 ในประเภทเดียวกันจากการประกวดในปี พ.ศ. 2566

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* 

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2569
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:อนิเมะของครันชีโรล
หมวดหมู่:เฟลิกซ์ฟิล์ม
หมวดหมู่:เว็บคอมิกญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โชงากูกัง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่กำลังจะมา
หมวดหมู่:เว็บคอมิกที่ได้รับการตีพิมพ์
หมวดหมู่:รักพิมพ์
ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2024–25 ลีกบี

**ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2024–25 ลีกบี** เป็นดิวิชันที่สองของ ฤดูกาล 2024–25 ของ ยูฟ่าเนชันส์ลีก, ฤดูกาลที่สี่ของการแข่งขันฟุตบอลระดับนานาชาติที่เกี่ยวข้องกับทีมชาติทีมชายของ 55 ชาติสมาคมของ ยูฟ่า.

## รูปแบบ
ลีก บี ได้แบ่งออกเป็น 16 ชาติสมาชิกยูฟ่าที่จัดอันดับตั้งแต่ 17–32 ใน ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2024–25 รายชื่อทีม, แยกออกเป็นสี่กลุ่มที่มีสี่ทีม. แต่ละทีมจะลงเล่นหกนัดนอกเหนือจากกลุ่มของพวกเขา, ใช้เหย้าและเยือน แบบพบกันหมด รูปแบบในเดือนกันยายน, ตุลาคม และเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2024.  ผู้ชนะเลิศของแต่ละกลุ่มจะได้เลื่อนชั้นสู่ ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2026–27 ลีกเอ, และทีมอันดับที่สี่ของแต่ละกลุ่มจะต้องตกชั้นไปสู่ ยูฟ่าเนชันส์ลีก ฤดูกาล 2026–27 ลีกซี. นอกจากนี้, ทีมอันดับที่สองและอันดับที่สามของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่ เพลย์ออฟเลื่อนชั้น/ตกชั้น, ซึ่งแข่งขันแบบเหย้าและเยือนใน สองนัด. ทีมอันดับที่สองของลีก บี จะได้เข้าร่วมการแข่งขันเพลย์ออฟเลื่อนชั้นพบกับทีมอันดับสามจาก ลีก เอ, ในขณะที่ทีมอันดับสามของลีก บี จะเข้าร่วมการแข่งขันเพลย์ออฟตกชั้นกับทีมอันดับสองจาก ลีก ซี, ซึ่งทั้งสองรายการจะจัดขึ้นในเดือนมีนาคม 2025. ในรอบเพลย์ออฟ, ทีมจากลีกที่สูงกว่าจะเป็นเจ้าภาพในนัดที่สอง, โดยผู้ชนะของแต่ละทีมจะได้เข้าไปเล่นในลีกที่สูงกว่าสำหรับเนชั่นส์ลีก ฤดูกาลถัดไป, ในขณะที่ทีมที่แพ้จะได้เข้าไปเล่นในลีกที่ต่ำกว่า.

## ทีม

### การเปลี่ยนแปลงทีม
ด้านล่างนี้คือการเปลี่ยนแปลงทีมของลีก บี จาก ฤดูกาล 2022–23:

### การจัดทีมวาง
ในฤดูกาล 2024–25 รายการเข้าถึง, ยูฟ่าจัดอันดับทีมต่างๆ ขึ้นอยู่กับ เนชันส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 ตารางคะแนนโดยรวม. โถทีมวางของรอบลีกได้รับการยืนยันเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2023, และอ้างอิงตามการจัดอันดับรายการที่เข้าถึง.

การจับสลากสำหรับรอบลีกได้จัดขึ้นที่ ไมซง เด ลา มูตูอาลีเต ใน ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส, เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024, 18:00 CET. แต่ละกลุ่มจะมีหนึ่งทีมจากแต่ละโถ. เนื่องจากมีข้อจำกัดในการเดินทางที่มากเกินไป, จึงมีเพียงทีมเดียวจากอังกฤษ, ไอซ์แลนด์, สาธารณรัฐไอร์แลนด์ หรือเวลส์เท่านั้นที่จะได้จับสลากร่วมกับคาซัคสถาน.

## กลุ่ม
รายชื่อโปรแกรมการแข่งขันได้รับการยืนยันโดยยูฟ่าเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024, ตามวันที่มีผลการจับสลาก.

เวลาต่างๆ คือ CEST (UTC+2), เป็นไปตามที่ระบุไว้โดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, อยู่ในวงเล็บ).

### กลุ่ม 1

### กลุ่ม 2

### กลุ่ม 3

### กลุ่ม 4

## ตารางคะแนนโดยรวม

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

ลีก บี
แม่น้ำโซน

**แม่น้ำโซน** ( ,; ; ) เป็นแม่น้ำสายหนึ่งทางทิศตะวันออกของประเทศฝรั่งเศส (แคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต) เป็นลำน้ำสาขาทางฝั่งขวาของแม่น้ำโรน ต้นกำเนิดแม่น้ำอยู่ที่เมืองวียอเมนิล (Vioménil) ในจังหวัดโวฌ และไปบรรจบกับแม่น้ำโรนที่เมืองลียง บริเวณปลายด้านใต้ของแม่น้ำปแร็สกิล (Presqu'île)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศฝรั่งเศส
ชาวนียัซ

**นียัซ** (อักษรโรมัน: Nias) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ออสโตรนีเซียที่มีถิ่นกำเนิดบนเกาะนียัซนอกชายฝั่งตะวันตกของสุมาตราเหนือ ประเทศอินโดนีเซีย ชื่อพื้นถิ่นของนียัซีกชื่อคือ **โอโนนีฮา** (Ono Niha; ลูกหลานของเหล่ามนุษย์)

ชาวนียัซยึดถือวัตรปฏิบัติตามธรรมเนียม จารีต และคติชนของวัฒนธรรมพื้นถิ่นเดิม กฎคติชนของนียัซมักเรียกรวม ๆ ว่า *ฟนดราเกอ* (fondrakö) ซึ่งกำหนดทุกมิติของวิถีชีวิตจากเกิดถึงตาย หลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่พบสิ่งปลูกสร้างและประติมากรรมหินใหญ่ (เมกาลิทิก; megalithic) บนเกาะนียัซเป็นหลักฐานว่าชาวนียัซมีวัฒนธรรมหินใหญ่ (megalith culture) ในสังคมของนียัซมีระบบชนชั้น ซึ่งมีวรรณะต่าง ๆ อยู่ 12 ลำดับ ในระบบที่เรียกว่า *บาลูกู* (Balugu)

มีการค้นคว้าทางโบราณคดีบนเกาะนียัซอย่างเป็นระบบครั้งแรกในปี 1999 การศึกษาโดยจากการสังเกตุพบว่ามีการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์บนเกาะนียัซตั้งแต่ประมาณ 12,000 ปีก่อน ผ่านการอพยพจากเอเซียในสมัยยุคหินเก่า และมีหลักฐานการอพยพย้ายถิ่นย้อนกลับไปถึง 30,000 ปีก่อน ในยุคสมัยนั้นพบว่าอารยธรรมในแถบที่ปัจจุบันคือฮหว่าบิ่ญ ประเทศเวียดนาม มีความคล้ายคลึงกันกับวัฒนธรรมของเกาะนียัซ ฉนั้นจึงเป็นที่ตั้งข้อสมมติฐานว่าชาวนียัซมีที่มาจากเอเชียแผ่นดินใหญ่ในบริเวณที่ปัจจุบันคือประเทศเวียดนาม การศึกษาชิ้นใหม่โดยใช้การค้นคว้าทางพันธุกรรมพบว่าชาวนียัซมีที่มาจากชาวออสโตรนีเซีย บรรพชนของชาวนียัซยังเชื่อว่ามาจากไต้หวันผ่านทางฟิลิปปินส์ ประมาณ 4,000 ถึง 5,000 ปีมาแล้ว

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

*
*
*
*
*
 

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:จังหวัดสุมาตราเหนือ
ชาวบันจาร์

**บันจาร์** () เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ออสโตรนีเซีย มีถิ่นกำเนิดในภูมิภาคบันจาร์โดยเฉพาะในบันจาร์มาร์ซิน บันจาร์บารู อำเภอบันจาร์ และในจังหวัดกาลีมันตันใต้ ประเทศอินโดนีเซีย ปัจจุบันชาวบันจาร์สามารถพบได้ในพื้นที่อื่น ๆ นอกแถบบันจาร์ในประเทศอินโดนีเซีย โดยมีชุมชนนอกอินโดนีเซียในบรูไน สิงคโปร์ และมาเลเซียโดยเฉพาะรัฐเประ เซลาโงร์ เกดะฮ์ และยะโฮร์

ชาวบันจาร์ส่วนใหญ่นับถือศาสนาฮิสลาม กระนั้นโดยทั่วไปแล้วยังคงมีธรรมเนียมปฏิบัติที่มีรากฐานจากคติชนกาฮารีญันของเดิม ซึ่งมีการนำมาปรับเข้ากับศาสนาอิสลามที่รับมาในภายหลัง เช่น ธรรมเนียม *บายุนอานัก* (baayun anak) ที่ดั้งเดิมเป็นธรรมเนียมสู่ขวัญเด็กโดยการใช้บทมนตร์บาลีอัน (Balian) ซึ่งปัจจุบันกลายมาใช้บทจากอัลกุรอานแทน เป็นต้น

ชาวบันจาร์มีธรรมเนียมในการกล่อมทารกนอนโดยการแขวนทารกตั้งตรงดิ่งบนผ้าที่มัดเป็นเชือก เรียกว่าวิธี บาปูกุง (bapukung)

## ประวัติศาสตร์

ในปี ค.ศ. 520 อาณาจักรตันจุงปูรีสถาปนาขึ้นในบริเวณที่ปัจจุบันคือนครตันจุง อำเภอตาบาลง ในศตวรรษที่ 14 เอิมปู จัตมีกา (Empu Jatmika) อพยพจากเกอลิงในอาณาจัแรเกอดีรี มาสถาปนาอาณาจักรนครทีป ริมฝั่งแม่น้ำตาปิน และต่อมาถูกยึดครองโดยอาณาจักรมัชปาหิตโดยราชวงศ์ราชสะ ถือเป็นจุดเริ่มต้นของระบบในวังแบบชวาเป็นครั้งแรกในกาลีมันตันใต้ สมัยนี้ซึ่งศาสนาฮินดูเฟื่องฟูได้มีอิทธิพลอย่างมากต่อกาลีมันตันในเวลาต่อมา นครทีปถูกสืบทอดต่อโดยนครทหะในศตวรรษที่ 15

เจ้าชายสมุทรซึ่งเป็นผู้สืบทอดบัลลังก์ของนครทหะถูกบังคับให้ต้องลี้ภัยเนื่องจากลุงก่อการปฏิวัติ ต่อมาเจ้าชายสมุทรได้รับการต้อนรับจากผู้คนจากเมืองบันดาร์มาซิฮ์ (Bandar Masih; ท่ามลายู) ภายใต้การสนับสนุนของรัฐสุลต่านเดอมักบนเกาะชวา เจ้าชายสมุทรสถาปนาอาณาจักรบันจาร์ขึ้นในปี 1526 โดยมีบันจาร์มาซิฮ์เป็นราชธานี ที่ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็นนครบันจาร์มาร์ซินในปัจจุบัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศสิงคโปร์
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศบรูไน
วีลเนิฟว์-ดัสก์

**วีลเนิฟว์-ดัสก์** (; ; ) เป็นเทศบาลในจังหวัดนอร์ ทางตอนเหนือของประเทศฝรั่งเศส ด้วยประชากรมากกว่า 60,000 คนและนักศึกษา 50,000 คน เมืองนี้จึงเป็นหนึ่งในเมืองหลักของเมทร็อปอลเออรอเปแอนเดอลีล (Métropole Européenne de Lille) และมีพื้นที่ใหญ่ที่สุด (27.46&nbsp; ตารางกิโลเมตร) เป็นรองเมืองลีล นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในเมืองหลักของแคว้นโอดฟร็องส์อีกด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดนอร์
ลอรีย็อง

**ลอรีย็อง** (;  ;  ) เป็นเมือง (*[[เทศบาลในประเทศฝรั่งเศส|เทศบาล]]*) และท่าเรือในจังหวัดมอร์บีอ็องของเบรอตาญ ทางตะวันตกของประเทศฝรั่งเศส

เมืองตั้งอยู่บนชายฝั่งทางใต้ของเบรอตาญ ซึ่งเป็นจุดที่แม่น้ำสกอร์ฟและแม่น้ำบลาแวมาบรรจบกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฐานทัพเรือดำน้ำเยอรมัน
หมวดหมู่:เมืองในประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดมอร์บีอ็อง
ชตราลซุนท์

**ชตราลซุนท์** (;  ; สวีเดน : *Strålsund* ) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า **นคร[[สันนิบาตฮันเซอ|ฮันเซอ]]ชตราลซุนท์** (เยอรมัน: *Hansestadt Stralsund* ) เป็นนครใหญ่เป็นอันดับ 5 ในรัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเยอรมนี เป็นรองจาก ร็อสท็อค ชเวรีน น็อยบรันเดินบวร์ค และไกรฟส์วัลท์ และเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ในภูมิภาคพอเมอเรเนียของรัฐ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:เมืองในรัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พ็อมเมิร์น
ไบรอัน วิลสัน

**ไบรอัน ดักลาส วิลสัน** (; 20 มิถุนายน ค.ศ. 1942 – 11 มิถุนายน ค.ศ. 2025) เป็นนักดนตรี นักแต่งเพลง นักร้อง และโปรดิวเซอร์เพลงสัญชาติอเมริกัน ผู้ร่วมก่อตั้งวงเดอะบีชบอยส์ เขาได้รับการขนานนามว่าเป็นอัจฉริยะจากแนวทางการแต่งเพลงป็อปอันแปลกใหม่ของเขาและเป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านเทคนิคการบันทึกเสียง และได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นนักแต่งเพลงที่มีความสร้างสรรค์และเป็นนักแต่งเพลงที่สำคัญที่สุดคนหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขาโดดเด่นในเรื่องมูลค่าการผลิตที่สูง การประสานเสียงและเรียบเรียงดนตรีที่ซับซ้อน การเลเยอร์เสียงร้อง และรูปแบบเพลงที่ชวนให้ผู้ฟังหวนคิดถึงตนเองและฟังดูใสซื่อ ตลอดชีวิตเขายังเผชิญกับการต่อสู้ความผิดปกติทางจิตอีกด้วย
## ผลงานเพลง
วิลสันมีศิลปินผู้มีอิทธิพลที่หล่อหลอมตัวตนของเขา ซึ่งได้แก่ จอร์จ เกิร์ชวิน เดอะโฟร์เฟรชเมน ฟิล สเปกเตอร์ และเบิร์ต แบแคแร็ก ในปี ค.ศ. 1961 เขาได้เริ่มต้นอาชีพของเขาในฐานะสมาชิกของวงเดอะบีชบอยส์ โดยทำหน้าที่เป็นนักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ นักร้องนำร่วม นักเล่นเบส นักเล่นคีย์บอร์ด และผู้นำวงโดยพฤตินัย หลังจากที่เซ็นสัญญากับแคปิตอลเรเคิดส์ในปี ค.ศ. 1962 เขาก็ได้กลายเป็นนักดนตรีป็อปคนแรกที่ได้รับเครดิตในเรื่องการเขียน การเรียบเรียง การผลิต และแสดงผลงานเพลงของตนเอง เขายังผลิตผลงานให้กับวงอื่นๆ ด้วย เช่น เดอะฮันนีส์ และอเมริกันสปริง กลางคริสต์ทศวรรษ 1960 เขาได้มีส่วนร่วมในการเขียนเพลงที่ติดอันดับ 40 เพลงแรกในสหรัฐมากกว่า 20 เพลง รวมถึง "เซิร์ฟซิตี" (1963) "ไอเก็ตอะราวด์ (1964) "เฮลป์มี รอนดา" (1965) และ "กูดไวเบรชันส์" (1966) ซึ่ง 4 เพลงเหล่านั้นเป็นเพลงที่ติดอันดับแรก เขายังถือเป็นคนแรกๆ ในบรรดาโปรดิวเซอร์เพลงร็อกและทุกแนวเพลงที่นำสตูดิโอมาใช้เป็นเครื่องดนตรีอย่างหนึ่ง
## อาการป่วย
ในปี ค.ศ. 1964 วิลสันประสบกับอาการความผิดปกติทางจิตและได้ลาออกจากการทัวร์คอนเสิร์ตปกติเพื่อมุ่งเน้นไปที่การแต่งเพลงและการผลิตงานเพลง ซึ่งนำไปสู่ผลงานเพลงเช่น เพ็ตซาวส์ ของวงเดอะบีชบอยส์ และผลงานเดี่ยวชุดแรกของเขา "*[[แคโรลีน โน]]*" (ผลงานทั้งสองออกมาเมื่อปี 1966) รวมถึงอัลบั้ม *[[สไมล์ (อัลบั้มเดอะบีชบอยส์)|สไมล์]]* ที่ไม่สมบูรณ์ ปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 ผลิตภาพและสุขภาพจิตของเขาเสื่อมถอยลงเป็นอย่างมาก ทำให้มีช่วงเวลาที่เขาใช้ชีวิตโดยปลีกตัวอยู่คนเดียว รับประทานอาหารมากเกิน และใช้สารเสพติด เขากลับมาในวงการอีกครั้งด้วยอัลบั้ม *[[เดอะบีชบอยส์เลิฟยู]]* (1977) ซึ่งเกือบจะเรียกได้ว่าเป็นผลงานเดี่ยวของเขา ในคริสต์ทศวรรษ 1980 เขาได้เป็นหุ้นส่วนทางด้านการสร้างสรรค์และธุรกิจกับจิตแพทย์ของเขา ยูจีน แลนดี ซึ่งกลายเป็นประเด็นโต้เถียงในขณะนั้น และได้เริ่มต้นอาชีพศิลปินเดี่ยวของเขาอีกครั้งด้วยอัลบั้ม *[[ไบรอัน วิลสัน (อัลบั้ม)|ไบรอัน วิลสัน]]* (1988) ซึ่งนำชื่อตนเองมาตั้งเป็นชื่ออัลบั้ม วิลสันแยกตัวจากแลนดีใน ค.ศ. 1991 และจัดทัวร์คอนเสิร์ตเป็นประจำในฐานะศิลปินเดี่ยวตั้งแต่ ค.ศ. 1999 ถึง 2022 ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 2025 ซึ่งก็คือสามปีต่อมาหลังจากทัวร์คอนเสิร์ตครั้งสุดท้าย

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2485
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2568
อาวุธปล่อยพิสัยยิงนอกระยะสายตา

**อาวุธปล่อยพิสัยยิงนอกระยะสายตา** (beyond-visual-range missile) หรือย่อเป็น **BVR** คืออาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ ซึ่งถูกออกแบบให้สามารถโจมตีเป้าหมายที่อยู่นอกขอบเขตการมองเห็นของนักบิน แต่ยังอยู่ในขอบเขตการตรวจจับของระบบเรดาร์ มิสไซล์ประเภทนี้มีพิสัยการยิงตั้งแต่ 40 กิโลเมตรขึ้นไป และอาจถึง 150 กิโลเมตรในบางรุ่น ถือเป็นเครื่องมือสำคัญในสงครามทางอากาศสมัยใหม่ที่เน้นการชิงโจมตี

หัวใจสำคัญของ BVR  คือระบบนำวิถีที่มีความแม่นยำสูง ส่วนมากใช้เทคโนโลยีเรดาร์นำวิถีแบบกึ่งแอคทีฟ (semi-active radar homing) หรือเรดาร์นำวิถีแบบแอคทีฟ (active radar homing) ซึ่งทำให้มิสไซล์สามารถล็อกและติดตามเป้าหมายได้เองแม้ในระยะไกล บางรุ่นยังใช้ระบบนำวิถีอินฟราเรดควบคู่เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกรบกวนจากปฏิบัติการสงครามอิเล็กทรอนิกส์

การมี BVR ทำให้ฝ่ายที่มีเทคโนโลยีเหนือกว่าได้เปรียบในการรบทางอากาศอย่างมาก เพราะสามารถกำหนดผลลัพธ์ของการปะทะได้ตั้งแต่ก่อนที่ข้าศึกจะมองเห็นหรือยิงตอบโต้ เป็นการลดความเสี่ยงต่อนักบินและเครื่องบินรบ ด้วยการทำสงครามสมัยใหม่ที่เรียกว่า "launch-and-leave" (ยิงแล้วหนี) ยิ่งหาก BVR ถูกใช้งานควบคู่กับเครื่องบินเตือนภัยล่วงหน้าและควบคุมทางอากาศ (AEW&C) จะเพิ่มขีดความสามารถในการรบทางอากาศอย่างมหาศาล กล่าวคือ เครื่องบินรบฝ่ายตนไม่จำเป็นต้องเปิดระบบเรดาร์ จึงสามารถล่องหนในทางยุทธวิธี

## รายชื่ออาวุธปล่อยพิสัยยิงนอกระยะสายตา
* AAM-4  
* AIM-7 Sparrow  
* AIM-54 Phoenix  
* AIM-120 AMRAAM  
* AIM-260 JATM  
* AIM-174B Gunslinger   
* Astra  
* Faaz  
* Gökdoğan  
* Derby  
* K-100  
* Meteor  
* MICA  
* PL-12  
* PL-15  
* PL-17  
* PL-21  
* R-27  
* R-33  
* R-37  
* R-40  
* R-77  
* R-Darter  
* Sky Spear  
* Sky Sword II  
* Skyflash  

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศ
ตระกูลวัธนเวคิน

**ตระกูลวัธนเวคิน** เป็นตระกุลนักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีน ที่มีต้นกำเนิดจากชาวฮากกา ครอบครัวนี้สืบเชื้อสายมาจากเกียรติ วัธนเวคิน หรือ คู เส้เกี้ยน () ซึ่งอพยพมาอยู่สยามเมื่อยังเป็นเด็กในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1910 พร้อมกับมารดาของเขา เกียรติก่อตั้งบริษัทในกลุ่มอุตสาหกรรมสุรา ก่อสร้าง น้ำตาล และธนาคาร โดยก่อตั้งบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์เกียรตินาคิน (ปัจจุบันคือธนาคารเกียรตินาคินภัทร) ในปี พ.ศ. 2514 รวมถึงบริษัท น้ำตาลและอ้อยตะวันออก จำกัด (มหาชน) ซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่รายหนึ่งของครอบครัว นอกจากนี้ยังถือหุ้นในกลุ่มเอราวัณ ร่วมกับตระกูลว่องกุศลกิจอีกด้วย ปัจจุบัน จรรย์สมร วัธนเวคิน ภรรยาม่ายของเกียรติเป็นผู้นำตระกูล ในปี พ.ศ. 2566 *[[ฟอบส์|นิตยสารฟอบส์]]* จัดอันดับให้ตระกูลวัธนเวคินเป็นตระกูลที่รวยที่สุดอันดับ 48 ของประเทศไทย

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่มเติม

* 
หมวดหมู่:ตระกูลนักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:ตระกูลชาวไทยเชื้อสายจีน
ตระกูลว่องกุศลกิจ

**ตระกูลว่องกุศลกิจ** เป็นครอบครัวนักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีน ดำเนินธุรกิจในอุตสาหกรรมน้ำตาล ถ่านหิน และธุรกิจบริการ ผ่านบริษัทผู้ถือหุ้นรายใหญ่ ได้แก่ มิตรผล บ้านปู และ กลุ่มเอราวัณ ปัจจุบัน **อิสระ ว่องกุศลกิจ** เป็นผู้นำของตระกูล

ในปี พ.ศ. 2564 ตระกูลว่องกุศลกิจได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสารฟอบส์ ให้เป็นตระกูลร่ำรวยที่สุดเป็นอันดับ 24 ของประเทศไทย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตระกูลนักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:ตระกูลชาวไทยเชื้อสายจีน
โซลเมดซาวด์

**โซลเมดซาวด์** () เป็นค่ายเพลงไทยในเครือเทโร มิวสิคที่บริหารงานโดย เอก–สุดเขต จึงเจริญ ในตำแหน่ง Executive Director

โดยค่ายนี้เป็นค่ายเพลงที่เน้นทำเพลงประกอบละครให้กับทางช่อง 7 เป็นหลัก ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2567 จะเปิดตัวศิลปินใหม่ของค่ายคือ เรียวจิ–จิรสิน เรืองวัฒนกุล และ ชิตา ชนัญชิตา สละซั่ว 

นอกจากนี้ ยังมีนักแสดงในสังกัดช่อง 7 เอชดี ได้ออกซิงเกิลกับทางค่ายคือ โหน–ธนากร ศรีบรรจง ในเพลง รอบเดียวพอ และ ไมค์–ภัทรเดช สงวนความดี ในเพลง รางวัลที่ 1

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ค่ายเพลงไทย
หมวดหมู่:เทโร มิวสิค
หมวดหมู่:ค่ายเพลงที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2565
พรรครวมไทย (พ.ศ. 2522)

**พรรครวมไทย** หรือ **กลุ่มรวมไทย** พรรคการเมืองที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2522 มี พลตำรวจตรี สง่า กิตติขจร เป็นหัวหน้าพรรค เนื่องจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 ถูกกำหนดขึ้นหลังการประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2521 แต่ยังไม่มีกฎหมายว่าด้วยพรรคการเมืองออกมาบังคับใช้ ดังนั้น บทเฉพาะกาลของรัฐธรรมนูญจึงยกเว้นข้อกำหนดเกี่ยวกับการสังกัดพรรคการเมืองของผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จึงเป็นการรวมตัวของนักการเมืองในรูปแบบของ "กลุ่มการเมือง"

## การเลือกตั้ง พ.ศ. 2522
ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2522 พรรครวมไทยได้รับเลือกตั้งเพียงคนเดียว คือ พลตำรวจตรี สง่า กิตติขจร ก่อนที่จะมีนักการเมืองอิสระ เข้ามาร่วมสังกัดในพรรคเพิ่มอีก 4 คน คือ ร้อยโทสมศาสตร์ รัตนสัค, ณรงค์ วงศ์วรรณ, ดุสิต รังคสิริ และ พล วัชรปรีชา

## การยุบพรรค
เมื่อการยุบสภาเกิดขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2526 ประกอบกับทางพรรคหรือกลุ่มไม่ได้มีการจดทะเบียนพรรคการเมือง ทำให้พรรครวมไทยจึงสิ้นสุดไปโดยปริยายในปีเดียวกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พรรครวมไทย (พ.ศ. 2522)
หมวดหมู่:พรรคการเมืองไทยในอดีต
หมวดหมู่:พรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2522
รวมไทย
อะกาดีร์

**อะกาดีร์** ( - - ) เป็นนครขนาดใหญ่ในประเทศโมร็อกโก ตั้งอยู่บนฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ใกล้เชิงเขาแอตลาส ทางตอนเหนือของจุดที่แม่น้ำซูสไหลลงสู่มหาสมุทร และตั้งอยู่ห่าง  ทางใต้ของกาซาบล็องกา 

อะกาดีร์เป็นหนึ่งในศูนย์กลางเมืองที่สำคัญที่สุดของโมร็อกโก เทศบาลอะกาดีร์มีประชากร 924,000 คน จากสำมะโนประชากรของโมร็อกโกปี 2014  ตามการสำรวจสำมะโนประชากรในปี 2004 มีประชากร 346,106 คน 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศโมร็อกโก
แทนเจียร์

**แทนเจียร์** (;   ;     , ,  ) เป็นนครทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศโมร็อกโก อยู่บนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและมหาสมุทรแอตแลนติก 

แทนเจียร์มีประวัติศาสตร์ที่ได้รับอิทธิพลจากอารยธรรมและวัฒนธรรมหลากหลายแห่งมาตั้งแต่ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 10 โดยเริ่มต้นจากการเป็นเมืองการค้าและศูนย์กลางที่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ของชาวฟินีเซียน แทนเจียร์ได้กลายเป็นจุดบรรจบของวัฒนธรรมมากมาย ในปี 1923 เมืองนี้กลายเป็นเขตสากลที่อยู่ภายใต้การบริหารของชาติล่าอาณานิคม และได้กลายเป็นจุดหมายปลายทางของนักการทูต สายลับ ศิลปิน นักเขียน และนักธุรกิจจากยุโรปและอเมริกา สถานะดังกล่าวได้สิ้นสุดลงเมื่อโมร็อกโกได้รับเอกราช ซึ่งเกิดขึ้นเป็นลำดับระหว่าง ค.ศ. 1956 ถึง 1960

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศโมร็อกโก
อู๋ชู

***อู๋ชู*** () เป็นตำราประวัติศาสตร์ของรัฐง่อก๊ก (ค.ศ. 229-280) ที่สูญหายไปแล้ว รวบรวมโดยนักประวัติศาสตร์หลวงของราชสำนักง่อก๊กตามรับสั่งของจักรพรรดิแห่งง่อก๊ก ข้อความบางส่วนของ*อู๋ชู*หลงเหลือในฐานะข้อความอ้างอิงใน*[[อรรถาธิบายสามก๊กจี่]]* (三國志注 *ซานกั๋วจื้อจู้*) ของเผย์ซงจือ (裴松之)

จักรพรรดิซุนกวน (孫權 *ซุน เฉฺวียน*; ) น่าจะทรงมีรับสั่งให้จัดทำตำราขึ้นเมื่อประมาณ ค.ศ. 250 โดยติง ฝู (丁孚) และเซี่ยง จฺวิ้น (項峻) เป็นผู้รวบรวม  คณะผู้จัดทำชุดใหม่ก่อตั้งขึ้นหลังจากนั้นหลายปีในช่วงต้นรัชสมัยของซุนเหลียง (孫亮 *ซุน เลี่ยง*; ) เพื่อแทนที่ติง ฝูและเซี่ยง จฺวิ้น ซึ่งอาจเป็นผลมาจากความขัดแย้งในราชสำนัก คณะผู้จัดทำชุดใหม่ประกอบด้วยเหวย์ เจา (韋昭), โจว เจา (周昭), เซฺว อิ๋ง (薛瑩), เหลียง กว่าง (梁廣) และหอกหยก (華覈 *หฺวา เหอ*) คณะผู้จัดทำชุดที่สองประสบปัญหาเนื่องจากการเสียชีวิตของสมาชิกในคณะผู้จัดทำหลายคน โจว เจาและเหลียง กว่างเสียชีวิตภายใน 20 ปีหลังการก่อตั้งคณะผู้จัดทำ เหวย์ เจาและหอกหยกก็เสียชีวิตหลังจากนั้นไม่นาน สมาชิกในคณะผู้จัดทำที่เหลือคนสุดท้ายคือเซฺว อิ๋ง มีชีวิตอยู่ถึงการล่มสลายของง่อก๊กและเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 282 ตำราอาจจัดทำไม่เสร็จสมบูรณ์และสูญหายไปในช่วงหลังยุคราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618–907)

อีกสองรัฐในยุคสามก๊กก็มีการรวบรวมตำราประวัติศาสตร์หลวงของตนเอง วุยก๊กมี*[[เว่ย์ชู]]* (魏書) ส่วนจ๊กก๊กมี*[[ฉู่ชู]]* (蜀書) ทั้งหมดเขียนตามรูปแบบของ*[[ตงกวานฮั่นจี้]]* (東觀漢記) ซึ่งรวบรวมโดยนักประวัติศาสตร์หลวงหลายชั่วรุ่นในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก

## การรวบรวม
มีการมอบหมายให้จัดทำ*อู๋ชู*เป็นครั้งแรกโดยซุนกวน (孫權 *ซุน เฉฺวียน*) น่าจะในช่วงประมาณ ค.ศ. 250 ในฎีกาที่เขียนโดยหอกหยก (華覈 *หฺวา เหอ*) ถวายซุนโฮ (孫皓 *ซุน เฮ่า*) จักรพรรดิองค์สุดท้ายของง่อก๊กเมื่อประมาณ ค.ศ. 273 ซึ่งถูกอ้างถึงในบทชีวประวัติเซฺว อิ๋ง (薛瑩) ใน*[[สามก๊กจี่]]* (三國志 *ซานกั๋วจื้อ*) ระบุว่าในช่วงปลายรัชสมัยของซุนกวน พระองค์มีรับสั่งให้ติง ฝู (丁孚) ผู้เป็นนักประวัติศาสตร์หลวง (太史 *ไท่ฉื่อ*) และเซี่ยง จฺวิ้น (項峻) ผู้เป็นเจ้าหน้าที่มหาดเล็กกลาง (郎中 *หลางจง*) ให้รวบรวม*อู๋ชู*

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:วรรณกรรมในยุคสามก๊ก
หมวดหมู่:หนังสือที่สูญหาย
หมวดหมู่:หนังสือประวัติศาสตร์เกี่ยวกับยุคสามก๊ก
แม่น้ำออตตาวา

**แม่น้ำออตตาวา** (, ) เป็นแม่น้ำในรัฐออนแทรีโอและเกแบ็กของประเทศแคนาดา ตั้งชื่อตามคำในภาษาอัลกอนควินที่แปลว่า "การค้า" เนื่องจากเป็นเส้นทางการค้าหลักของแคนาดาตะวันออกในขณะนั้น ตลอดความยาวส่วนใหญ่ของแม่น้ำนี้เป็นเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างสองรัฐนี้ เป็นสาขาสำคัญของแม่น้ำเซนต์ลอว์เรนซ์ และเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในรัฐเกแบ็ก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศแคนาดา
ลาวาล (รัฐเกแบ็ก)

**ลาวาล** () เป็นนครในรัฐเกแบ็ก ประเทศแคนาดา ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐ ทางตอนเหนือของเมืองมอนทรีออล เป็นเขตชานเมืองที่ใหญ่ที่สุดของมอนทรีออล เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ในรัฐรองจากมอนทรีออลและนครเกแบ็ก และเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 13 ของแคนาดา โดยมีประชากร 443,192 คน ใน ปี 2021

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐเกแบ็ก
วัดมิ่งเมือง

**วัดมิ่งเมือง** สามารถหมายถึง

* วัดมิ่งเมือง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย
* วัดมิ่งเมือง อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน

มิ่งเมือง