open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
การทัพแอฟริกาตะวันออก

**การทัพแอฟริกาตะวันออก**เป็นการสู้รบในแอฟริกาตะวันออกในสงครามโลกครั้งที่สองโดยฝ่ายสัมพันธมิตร ส่วนใหญ่มาจากจักรวรรดิอังกฤษ เข้าต่อกรกับกองกำลังฝ่ายอักษะ ซึ่งส่วนมาจากอิตาลีของอาณานิคมอิตาลีแอฟริกาตะวันออก (Africa Orientale Italiana or AOI), ในช่วงระหว่างเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1940 และเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1941 กองกำลังของกองบัญชาการตะวันออกกลางบริติช รวมทั้งหน่วยทหารจากสหราชอาณาจักรและอาณานิคมแอฟริกาตะวันออกของบริติช, บริติชโซมาลิแลนด์, บริติชแอฟริกาตะวันตก จักรวรรดิอินเดีย โรดีเชียเหนือ ไนแอซาแลนด์ ปาเลสไตน์ในอาณัติ แอฟริกาใต้ โรดีเชียใต้ และซูดานได้เข้าร่วมในการทัพเช่นกัน กองกำลังทหารนอกแบบของเอธิโอเปียและฝรั่งเศสเสรี และกองกำลัง Publique ของเบลเยียมได้เข้าร่วมด้วยเช่นกัน

แอฟริกาตะวันออกอิตาลีได้รับการป้องกันโดยกองกำลังอิตาลีของกองบัญชาการกองทัพอิตาลีแอฟริกาตะวันออก (Comando Forze Armate dell'Africa Orientale Italiana) ซึ่งหน่วยทหารจาก Regio Esercito (กองทัพบกอิตาลี) Regia Aeronautica(กองทัพอากาศอิตาลี) และ  Regia Marina (กองทัพเรืออิตาลี) มีราวประมาณ 200,000 นาย  Regio Corpo Truppe Coloniali จากอะบิสซิเนีย (เอธิโอเปีย) ที่อิตาลียึดครอง อิตาลีเอริเทรีย และอิตาลีโซมาลิแลนด์ นำโดยเจ้าหน้าที่นายทหารอิตาลีและทหารอิตาลีที่ไม่ใช่ชั้นสัญญาบัตร 70,000 นายได้เข้าประจำการและกองกำลังเสริม กองร้อยยานยนต์เยอรมัน (Compagnia Autocarrata Tedesca) ได้เข้าสู้รบภายใต้กองบัญชาการอิตาลี

สงครามได้เริ่มต้นขึ้น เมื่อวันที่ 31 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ด้วยการตีโฉบฉวยทางอากาศของอิตาลีบนฐานทัพของฝูงบินที่ 1 ของกองทัพอากาศอังกฤษโรดีเชียใต้  (237 (Rhodesia) Squadron RAF) ที่ Wajir ในรัฐอารักขาแอฟริกาตะวันออกและดำเนินต่อไปจนกระทั่งกองกำลังอิตาลีได้ถูกผลักดันกลับจากเคนยาและซูดาน ตลอดถึงโซมาเลีย เอริเทีย และเอธิโอเปียในค.ศ. 1940 และช่วงต้นปี ค.ศ 1941 กองกำลังอิตาลีที่เหลืออยู่ในอิตาลีแอฟริกาตะวันออกได้ยอมจำนนหลังจากยุทธการที่กอนดาร์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1941 ยกเว้นกลุ่มกองกำลังเล็กๆที่ได้ต่อสู้รบเยี่ยงกองโจรในเอธิโอเปียต่อกรกับหน่วยทหารบริติชจนกระทั่งได้สงบศึกที่คาซีเบีย (3 กันยายน ค.ศ. 1943) ได้จบสงครามระหว่างอิตาลีและฝ่ายสัมพันธมิตร การทัพแอฟริกาตะวันออกเป็นชัยชนะทางยุทธศาสตร์ครั้งแรกของฝ่ายสัมพันธมิตร แต่ได้ถูกบดบังด้วยความพ่ายแพ้ของบริติชในยุทธการที่กรีซและยุทธการเกาะครีต
 


หมวดหมู่:การทัพในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ภาคพื้นแอฟริกาในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับซูดาน
หมวดหมู่:บริติชโซมาลิแลนด์
หมวดหมู่:การล่มสลายของจักรวรรดิอิตาลี
ทะเลชุกชี

**ทะเลชุกชี** (, ; ) เป็นทะเลชายขอบทวีปของมหาสมุทรอาร์กติก ทางตะวันตกติดกับช่องแคบลอง ริมเกาะแรงเกล และทางตะวันออกติดกับพอยต์แบร์โรว์ รัฐอะแลสกา โดยพื้นที่ถัดจากนั้นคือทะเลโบฟอร์ต ขอบทางใต้สุดติดกับช่องแคบเบริงและเชื่อมกับทะเลแบริงและมหาสมุทรแปซิฟิก ท่าเรือหลักในทะเลชุกชีอยู่ที่อูเอเลนในประเทศรัสเซีย เส้นแบ่งเขตวันสากลทาบผ่านทะเลชุกชีจากตะวันตกเฉียงเหนือไปยังตะวันออกเฉียงใต้ โดยตั้งในบริเวณตะวันออกเพื่อหลีกเลี่ยงเกาะแรงเกลกับเขตปกครองตนเองชูคอตคาในประเทศรัสเซีย

thumb|นักวิทยาศาสตร์บนน้ำแข็งในทะเลชุกชี

กิจกรรมที่สำคัญบริเวณทะเลแห่งนี้คือการล่าแมวน้ำเพื่อการประมง และการล่าปลาคอร์ท

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Ecological assessment 
* Audubon Alaska's Arctic Marine Synthesis: Atlas of the Chukchi and Beaufort Seas

ชุกชี
ชุกชี
ชุกชี
หมวดหมู่:แหล่งน้ำในรัฐอะแลสกา
หมวดหมู่:เขตปกครองตนเองชูคอตคา
หมวดหมู่:เขตแดนรัสเซีย–สหรัฐ
ทะเลเบริง

thumb|ทะเลเบริงในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ
**ทะเลเบริง** (; ) ตั้งอยู่ทางมหาสมุทรแปซิฟิก อยู่ทางใต้ช่องแคบเบริงที่กั้นระหว่างประเทศรัสเซียและ สหรัฐ ทางใต้มี หมู่เกาะคอมมานเดอร์ กั้นระหว่างทะเลกับ มหาสมุทรแปซิฟิก 

ทะเลเบริงมีความลึกมากเพราะใต้ทะเลมีหุบเหว ทะเลแห่งนี้มีความลึกโดยเฉลี่ย 1,600 เมตร จุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 4,151 เมตร แม่น้ำสายสำคัญที่ไหลลงสู่ทะเลแห่งนี้คือแม่น้ำอะนาดีร์ ที่ทะเลแห่งนี้เป็นแหล่งการประมงหลากหลายชนิด เช่น ปลาในตระกูลปลาแซลมอน ปลาในตระกูลปลาซาร์ดีน และปูอะแลสกา

เบริง
เบริง
เบริง

หมวดหมู่:แหล่งน้ำในรัฐอะแลสกา
หมวดหมู่:เอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ
หมวดหมู่:เขตแดนรัสเซีย–สหรัฐ
อีแวน เบอร์เกอร์

**อีแวน เจมส์ เบอร์เกอร์** () เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1987 เป็นนักฟุตบอลชาวออสเตรเลีย เล่นในตำแหน่งกองกลางซ้ายให้กับสโมสรฟุตบอลเมลเบิร์นวิกทรี ในฮุนไดลีก

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวออสเตรเลีย
หมวดหมู่:นักกีฬาจากซิดนีย์
ลิมฟา

**ลิมฟา** () เป็นเทวภาพของน้ำบริสุทธิ์ในศาสนาโรมันโบราณ โดยเป็นหนึ่งในสิบสองเทพเกษตรกรรม ซึ่งมาร์คัส เทเรนชีอัส วาร์โร นักปราชญ์โรมัน ได้บันทึกไว้ว่าทรงเป็น "ผู้นำ" (duces) ของเกษตรกรโรมัน เนื่องจาก "หากปราศจากน้ำแล้ว การเพาะปลูกทั้งหลายก็ไม่สามารถเกิดขึ้นได้ เนื่องจากความแห้งแล้งและอัตคัด" บ่อยครั้ง ลิมฟามักจะเชื่อมโยงกับฟอนตัส เทพเจ้าแห่งน้ำพุและแหล่งต้นน้ำ ลิมฟาเป็นตัวแทนของ "การสนใจการนำไปใช้ประโยชน์" ของน้ำบริสุทธิ์ ตามกรอบความคิดการศึกษาเทพเจ้าโรมันของไมเคิล ลิปกา หรืออาจหมายถึงความชื้นโดยรวม

ลิมฟาอาจเทียบกับกับนิมฟ์ตามเทพปกรณัมกรีก แต่ไม่สามารถใช้แทนกันได้ทั้งหมด ข้อแตกต่างระหว่างลิมฟาและนิมพ์คือ การอุทิศให้กับการฟื้นฟูทรัพยากรน้ำเป็น "กาารอุทิศเพื่อนิมฟ์และยกย่องลิมฟา" ในบทกวี ลิมฟาเป็นสามานยนาม ซึ่งโดยส่วนใหญ่แล้วมักใช้ในรูปพหูพจน์ แต่ก็อาจพบใช้ในรูปเอกพจน์บ้างเช่นกัน โดยมีความหมายถึงแหล่งน้ำบริสุทธิ์ หรืออาจหมายถึง "น้ำ" อย่างง่าย ๆ ลิมฟาเป็นเทพที่เหมาะสมสำหรับบวงสรวงบูชาสำหรับการรักษาแหล่งน้ำ ในวิธีเดียวกับที่เทพลิเบอร์ทรงจัดหาไวน์หรือขนมปังเซเรส

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
ซูรับ ซเวียเดารี

**ซูรับ ซเวียเดารี** (; ) เกิดวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1981 เป็นนักยูโดชาวจอร์เจีย ที่เขาร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ในรุ่น 90 กก. ประเภทชาย ซึ่งชนะการแข่งขันและได้รับรางวัลเหรียญทอง เขาเป็นผู้ถือครองทุนการศึกษาสำหรับโปรแกรมโอลิมปิกสมานฉันท์ เขายังได้รับรางวัลสองเหรียญเงินในการแข่งขันชิงแชมป์โลก (ในค.ศ. 2001 และในค.ศ. 2003) และเหรียญทองแดงในการแข่งขันชิงแชมป์โลกในค.ศ. 2002

ซเวียเดารียังได้ลงนามสำหรับการสนับสนุนศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน สำหรับองค์กรเวิลด์วิกทอรีโร้ด แต่นั่นไม่ได้เป็นการเปิดตัวครั้งแรกสำหรับการต่อสู้แบบผสมของเขา

เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของแชมป์โอลิมปิกอีกรายหนึ่ง ที่มีชื่อว่าอิลเลียส อิลลาดีส (ชื่อแรกเกิดคือ จาร์จี ซเวียเดารี) ซึ่งเป็นนักยูโดชาวกรีกที่เกิดในประเทศจอร์เจีย

## อ้างอิง

* Sports Reference 

หมวดหมู่:นักยูโดชาวจอร์เจีย
หมวดหมู่:นักกีฬาโอลิมปิกทีมชาติจอร์เจีย
หมวดหมู่:นักยูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิก
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดมซเคตา-มเตียเนตี
การบุกครองอียิปต์ของอิตาลี

**การบุกครองอียิปต์ของอิตาลี** เป็นการรุกในสงครามโลกครั้งที่สอง เข้าปะทะกับกองทัพบริติช เครือจักรภพและเสรีฝรั่งเศสในอียิปต์ การบุกครองโดยกองทัพอิตาลีที่ 10 (*10ª Armata*) สิ้นสุดการปะทะที่ชายแดนที่เขตพรมแดนและเริ่มการทัพทะเลทรายตะวันตก(ค.ศ. 1940-1943) ที่เหมาะสม เป้าหมายของกองทัพอิตาลีในลิเบียคือการเข้ายึดคลองสุเอซโดยรุกเข้าใกล้เขตชายฝั่งอียิปต์ ภายหลังจากล่าช้าไปหลายวัน โอกาสในการรุกก็ได้ลดน้อยลงในการรุกเข้าไปถึงเมือง Sidi Barrani ด้วยการโจมตีต่อกองทัพบริติชในพื้นที่

กองทัพที่ 10 ได้เข้ารุกประมาณ 65 ไมล์(105 กิโลเมตร) สู่อียิปต์ แต่ได้เผชิญหน้ากับกองกำลังป้องกันของบริติชคือ กลุ่มสนับสนุนที่ 7 (กองพลยานเกราะที่ 7) ซึ่งไม่ใช่กองกำลังหลักอยู่บริเวณรอบเมือง Mersa Matruh เมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1940 กองทัพที่ 10 ได้หยุดและเข้าตำแหน่งป้องกันบริเวณรอบๆ ท่าเรือของเมือง Sidi Barrani ด้วยความมุ่งหมายที่จะสร้างค่ายป้อมปราการ ในขณะที่รอให้ช่างวิศวกรทำการสร้างเวีย เดลล่า วิททอเรีย(ถนนชัยชนะ)ตามแนวชายฝั่ง ซึ่ง Via Balbia เป็นส่วนที่ขยายของลิเบีย อิตาลีได้เริ่มสะสมเสบียงเพื่อรุกไปยังเมือง Mersa Matruh ประมาณ 80 ไมล์(129 กิโลเมตร) ไกลไปทางตะวันออกและเป็นฐานทัพของกองพลยานเกราะที่ 7 และกองพลอินเดียที่ 4

เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ก่อนที่กองทัพที่ 10 พร้อมที่จะเริ่มต้นใหม่ในการรุกไปยังเมือง Mersa Matruh บริติชได้เริ่มปฏิบัติการเข็มทิศ การตีโฉบฉวยห้าวันต่อค่ายป้องปราการของอิตาลีบริเวณด้านนอกของเมือง Sidi Barrani การตีโฉบฉวยได้ประสบความสำเร็จและหน่วยทหารไม่กี่หน่วยของกองทัพที่ 10 ในอียิปต์ที่ไม่ได้ถูกทำลายได้ถูกบีบบังคับให้ล่าถอย บริติชได้ไล่ติดตามกองทัพที่ 10 ตามแนวชายฝั่งไปยัง Sollum, Bardia, ทูบลัก, Derna, Mechili, Beda Fomm และ El Agheila บนอ่าวซิดรา บริติชได้มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บประมาณ 1,900 นายในช่วงปฏิบัติการเข็มทิศ และจับกุมเชลยศึกชาวอิตาลีและลิเบียประมาณ 133,298 นาย ยึดรถถัง 420 คัน ปืนจำนวนกว่า 845 กระบอก และเครื่องบินจำนวนมาก



หมวดหมู่:การบุกครองในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การบุกครองโดยอิตาลี
หมวดหมู่:การบุกครองอียิปต์
หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การทัพแอฟริกาเหนือ
หมวดหมู่:โรดอลโฟ กราซีอานี
หมวดหมู่:ฝ่ายอักษะ
สินสอด (ให้แก่ฝ่ายชาย)

**สินสอด** (; ; ) เป็นเงิน สินค้าหรือทรัพย์ที่หญิงมอบให้แก่สามีของตนในการแต่งงาน ซึ่งตรงกันข้ามกับการมอบสินสอดอันเป็นการที่ชายมอบทรัพย์ให้แก่ภรรยาของตน ในวัฒนธรรมเดียวกันอาจมีทั้งการมอบสินสอดที่มอบให้แก่สามีและมอบให้แก่ภรรยาไปพร้อมกัน สินสอดเป็นประเพณีโบราณ และอาจมีมาก่อนการบันทึกใด ๆ เป็นเวลานานแล้ว

## ประวัติศาสตร์
แต่เดิม วัตถุประสงค์ของสินสอดคือการจัดหา "เงินแรกเริ่ม" หรืออสังหาริมทรัพย์สำหรับการสร้างครอบครัวใหม่ เพื่อช่วยให้สามีทำหน้าที่เลี้ยงดูและปกป้องครอบครัวของตน ตลอดจนถึงการให้ความช่วยเหลือแก่ภรรยาและบุตรในกรณีที่ผู้นั้นกำลังจะเสียชีวิต ดังนั้น สามีจึงมีทรัพยสิทธิ์เหนือสินสอดของภรรยา นอกเหนือจากนั้น ภรรยายังอาจสมทบกับสินสมรสของเธอเอง ซึ่งทำให้ทรัพย์ดังกล่าวไม่รวมอยู่ในสินสอด และจึงเป็นทรัพย์ของเธอเพียงผู้เดียว ทรัพย์ประเภทนี้เป็นทรัพย์ "นอกเหนือจากสินสอด" () และเป็นที่รู้จักกันว่า "สินส่วนตัวของภรรยา" หรือ "สินอันไม่ประกอบขึ้นเป็นสินสอด" 

ในบันทึกที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่เคยค้นพบ เช่น ประมวลกฎหมายฮัมมูราบี สินสอดก็ได้รับการอธิบายว่าเป็นประเพณีที่มีมาก่อนหน้านี้แล้ว ระเบียบของประเพณีดังกล่าวรวมไปถึง: ภรรยาจะได้สิทธิ์เหนือสินสอดเดิมของตนภายหลังการเสียชีวิตของสามีอันเป็นสิทธิ์ในมรดกของสามี สินสอดดังกล่าวจะสามารถสืบมรดกตามกฎหมายให้แก่บุตรของนางเท่านั้น ไม่ใช่บุตรของสามีหรือบุตรที่เกิดจากหญิงอื่น และภรรยาจะไม่มีสิทธิ์รับมรดกหากบิดาของนางจัดหาสินสอดให้ในการแต่งงาน หากสตรีผู้นั้นเสียชีวิตโดยไม่มีบุตร ฝ่ายสามีจะต้องคืนทรัพย์สินสอดคืน แต่สามารถหักลบกับมูลค่าของสินสอดที่มอบให้ฝ่ายหญิงได้ แต่โดยปกติแล้ว สินสอดที่มอบให้ฝ่ายชายมักจะมีปริมาณมากกว่า

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การแต่งงาน
หมวดหมู่:การหย่าร้าง
หมวดหมู่:ประเพณี
ธวัช สุรินทร์คำ

**ธวัช สุรินทร์คำ** (เกิด 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2492) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัย 2 สมัย

## ประวัติ
ธวัช เกิดเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2492 เป็นบุตรนายประกิต นางส่งศรี สุรินทร์คำ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเทคนิคการแพทย์ จาก มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

## งานการเมือง
อดีตเคยเป็นนายแพทย์ ต่อมาเข้าสู่วงการการเมือง ด้วยการเป็นสมาชิกสภาจังหวัด และเข้าสู่การเมืองระดับชาติ ด้วยการลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2518 และได้รับเลือกเรื่อยมา รวม 2 สมัย

ธวัช เคยดำรงตำแหน่งทางการเมือง ด้วยการเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน (ไพฑูรย์ แก้วทอง) (พ.ศ. 2552-2553)

ปี พ.ศ. 2544 ธวัช ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 85 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ธวัช สุรินทร์คำ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 จังหวัดสุโขทัย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 จังหวัดสุโขทัย สังกัดพรรคความหวังใหม่

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดสุโขทัย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:พรรคกิจสังคม
หมวดหมู่:พรรคราษฎร (พ.ศ. 2529)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคความหวังใหม่
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะเทคนิคการแพทย์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
รูเล็ตต์

280px|thumb|right|รูเล็ตต์กำลังหมุนพร้อมลูกบอล

**รูเล็ตต์** () เป็นเกมการพนันอย่างหนึ่ง มีรากศัพท์มาจากภาษาฝรั่งเศส ซึ่งให้ความหมายว่า "ล้อเล็ก ๆ" ผู้เล่นจะพนันผลของเกมเป็นตัวเลขเดี่ยว ๆ หรือช่วงของตัวเลข รวมถึงอาจพนันผลเลขคู่เลขคี่ หรือสีแดงสีดำก็ได้ วิธีการเล่นจะมีผู้หมุนวงล้อรูเล็ตและปล่อยลูกบอลให้วิ่งไปบนวงล้อนั้น ลูกบอลจะตกลงไปอยู่ในช่องใดช่องหนึ่งในที่สุดเพราะสูญเสียโมเมนตัม รูเล็ตโดยทั่วไปมี 37 ช่อง (ฝรั่งเศสและยุโรป) หรือ 38 ช่อง (อเมริกา) โดยจะมีสีและตัวเลขกำกับทุกช่อง

## ประวัติ
รูเล็ตต์คิดค้นโดยชาวฝรั่งเศสนามว่า แบลซ ปัสกาล ในศตวรรษที่ 17 แต่รู้จักอย่างแพร่หลายในฝรั่งเศสเมื่อศตวรรษที่ 18 เดิมรูปแบบรูเล็ตต์ในอดีตไม่ใช่รูปแบบที่เห็นกันในขณะนี้ เพราะได้มีการปรับเปลี่ยนรูปแบบไปเรื่อย ๆ จนมีรูปแบบอย่างในปัจจุบัน

## รูปแบบโต๊ะรูเล็ตต์
โต๊ะรูเล็ตต์มี 3 รูปแบบ แต่วิธีการเล่นไม่แตกต่างกัน
* ยุโรป
thumb|650px|left|โต๊ะรูเล็ตต์แบบยุโรป มี 37 ช่อง
* อเมริกา
thumb|650px|left|โต๊ะรูเล็ตต์แบบอเมริกามี 38 ช่อง เพิ่ม 00 อีกหนึ่งช่อง
* ฝรั่งเศส
## อ้างอิง
* Expectations for Roulette by Michael Schreiber, Wolfram Demonstrations Project, demonstrations.wolfram.com.
* The Possible Origins of Roulette  Extract from Roulette – History and information, in Jean Boussac, *Encyclopaedia of Games*.

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เกมการพนัน
การตลาดแบบปากต่อปาก

**การตลาดแบบปากต่อปาก** หรือ **การตลาดแบบบอกต่อ** () คือเทคนิคทางการตลาดที่ใช้ในยุคก่อนที่จะมีบริการเครือข่ายสังคมเพื่อเพิ่มการรับรู้ในตราสินค้า หรือเพื่อจุดประสงค์อื่นทางการตลาด (เช่น ยอดขาย) ผ่านการพูดแบบปากต่อปาก ที่คล้ายกับการแพร่ของเชื้อไวรัสหรือไวรัสในคอมพิวเตอร์ อาจหมายถึงการพูดปากต่อปากผ่านทางอินเทอร์เน็ต การประชาสัมพันธ์อาจทำได้ในรูปแบบของคลิป เกมในแบบแฟล็ช แอดเวอร์เกม อีบุ๊ก ซอฟต์แวร์เกี่ยวกับแบรนด์ ภาพ หรือแม้แต่ข้อความ

จุดประสงค์ของนักการตลาด เพื่อสร้างความสำเร็จการตลาดแบบปากต่อปาก เพื่อสร้างความโดดเด่นแสดงตัวตนกับแนวโน้มทางเครือข่ายสังคม (Social Networking Potential) และสร้างการแพร่กระจายของสาระให้ปรากฏกับคนส่วนหนึ่งของผู้คนและมีความเป็นไปได้สูงที่ที่จะแทนที่คู่แข่ง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ระบาดทัศน์วิทยา
หมวดหมู่:การส่งเสริมและการสื่อสารการตลาด
หมวดหมู่:เทคนิคการโฆษณา
แมลงรักในสวนหลังบ้าน

***แมลงรักในสวนหลังบ้าน*** () เป็นภาพยนตร์สะท้อนปัญหาสังคม กำกับโดยธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์ เป็นภาพยนตร์อิสระในโครงการ Indy Spirit Project ของนิตยสารไบโอสโคป ออกฉายครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติแวนคูเวอร์ 2010 และได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Dragons and Tigers Competition  ต่อมาได้เข้าฉายในเทศกาลภาพยนตร์โลกกรุงเทพ เมื่อ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553  เนื้อเรื่องเป็นการเล่าชีวิตของตัวละครที่พบเจอประสบการณ์อันแปลกประหลาด ตัวละครในเรื่องประกอบด้วย พี่สาวคนโต ธัญญ่า (ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์) ซึ่งเป็นสาวประเภทสอง วัย 35 ปี และน้องชายกับน้องสาวของเธอ จอห์นนี (นนท์ปวิธ ด่านศรีบูรณ์) วัย 15 ปี และเจนนิเฟอร์ (สุชาดา โรจน์มโนธรรม) วัย 17 ปี

หลังการฉายรอบปฐมทัศน์ ภาพยนตร์ไม่ผ่านการอนุญาตจากคณะกรรมการพิจารณาภาพยนตร์และวีดิทัศน์ กระทรวงวัฒนธรรม ด้วยเหตุผลว่า มีเนื้อหาขัดต่อศีลธรรมอันดีของประชาชน  เนื่องจากบางส่วนมีการนำเสนอภาพของขององคชาต การร่วมเพศ และการค้าประเวณี   และประกาศห้ามฉาย  ต่อมาได้มีการพยายามฉายภาพยนตร์เรื่องนี้รอบจำกัดผู้ชม ในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ซึ่งตรงกับวันรัฐธรรมนูญระหว่างเสวนาเชิงวิชาการเรื่อง พ.ร.บ.ภาพยนตร์และวีดิทัศน์กับรัฐธรรมนูญไทย จัดโดยมูลนิธิหนังไทย, หอภาพยนตร์, สมาคมผู้กำกับภาพยนตร์แห่งประเทศไทย, เครือข่ายคนดูหนังแห่งประเทศไทย และนิตยสารไบโอสโคป  แต่ก็ได้มีการระงับการฉายภาพยนตร์รอบพิเศษนั้น  

แม้ธัญญ์วารินได้ยื่นอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการตรวจพิจารณาภาพยนตร์คณะใหญ่ ที่มีนายไตรรงค์ สุวรรณคีรี รองนายกรัฐมนตรี เป็นประธานกรรมการแล้วก็ตาม แต่คณะกรรมการได้มีมติ 13 ต่อ 4 มิให้ฉายภาพยนตร์เรื่องนี้ในประเทศไทยทุกกรณี นับเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของไทยที่ถูกห้ามฉายหลังจากพระราชบัญญัติภาพยนตร์และวีดิทัศน์ พุทธศักราช 2551 มีผลบังคับใช้ ขณะนี้ผู้กำกับได้ยื่นเรื่องไปยังศาลปกครองเพื่อขอให้มีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวต่อไป

## ดูเพิ่ม

* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถูกห้ามฉายในประเทศไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์นอกกระแส
มาเรียม อุสมานี

**มาเรียม อุสมานี เบกุม ซาฮิบา** (,  *มริยัม อุฌ ฌมานี*) หรืออาจรู้จักในนาม **หารกาพาอี** หรือ **โชธาพาอี** () พระราชธิดาในราชาภารมัล กุศวาหาแห่งราชวงศ์ราชปุตที่นับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดู มีพระนามเดิมว่า **ราชกุมารี หิระ คุนวารี** ต่อมาพระนางได้อภิเษกสมรสกับสมเด็จพระจักรพรรดิอัคบาร์ กษัตริย์แห่งราชวงศ์โมกุลที่นับถือศาสนาอิสลาม และมีพระราชโอรสด้วยกันเพียงพระองค์เดียวคือ  สมเด็จพระจักรพรรดิชะฮันคีร์ พระองค์เป็นจักรพรรดินีแห่งจักรวรรดิโมกุลที่อยู่ในตำแหน่งยาวนานที่สุดเกือบ 50 ปี

เรื่องราวความรักของพระองค์ ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงคือ โชธา อัคบาร์ นำแสดงโดย ฤติก โรศัน รับบทเป็น อัคบาร์ และไอศวรรยา ราย รับบทเป็น โชธา และภาพยนตร์ดังกล่าวยังได้รับรางวัลต่างๆจำนวนมาก อาทิ รางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมิมบาของภาพยนตร์มุสลิม ประเทศรัสเซีย เทศกาลภาพยนตร์เซาเปาลูครั้งที่ 32 ประเทศบราซิล เป็นต้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Bahadur Shah Zafar's great grandson confirms Mariam-uz-Zamani as Jodha Bai - Reuters

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2085
หมวดหมู่:จักรวรรดิโมกุล
หมวดหมู่:สมเด็จพระราชินี
หมวดหมู่:ชาวอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดู
ซามูไร อโยธยา

***ซามูไร อโยธยา*** () เป็นภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์ของไทย โดยเป็นเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับยามาดะ นางามาสะ ซึ่งเป็นบุคคลที่มีอยู่จริงในสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช นำแสดงโดยเซงิ โอเซกิ กำกับโดยนพพร วาทิน และกำหนดฉายในประเทศไทยครั้งแรก 2 ธันวาคม พ.ศ. 2553 

## เนื้อเรื่องย่อ
เป็นเรื่องราวของยามาดะ นางามาสะ ซึ่งเป็นชาวญี่ปุ่นที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย แม้ว่าเขาจะเป็นชาวญี่ปุ่น แต่ก็รักเมืองไทยมาก และได้เรียนรู้วิชามวยไทย (แบบโบราณ) ทั้งยังเป็นเข้าร่วมกองอาสาออกรบให้อยุธยาหลายคราว ซึ่งต่อมาได้เป็น "ออกญาเสนาภิมุข" มีหน้าที่ในการคุมกองอาสาญี่ปุ่น ต่อมา ได้มีการกบฏเกิดขึ้นในสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง ซึ่งยามาดะได้เดินทางมาปราบกบฏได้สำเร็จ และได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้เป็นเจ้าแห่งเมืองนครศรีธรรมราชในเวลาต่อมา

## การสร้าง
ทางฝ่ายจัดสร้างมีความต้องการที่จะถ่ายทอดวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของชาวไทยในสมัยก่อนให้ชาวต่างชาติได้รับชม โดยมีวัตถุประสงค์ที่จะนำเสนอในต่างประเทศ ทั้งการนำเสนอศิลปะมวยไทย, ฟันดาบ, การใช้สมุนไพร ตลอดจนวัฒนธรรมไทยรวมถึงชาวญี่ปุ่นที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในหมู่บ้านของชาวญี่ปุ่นในสมัยอยุธยา โดยใช้งบประมาณในการสร้าง 100 ล้านบาท

## การประชาสัมพันธ์
ทางผู้จัดสร้างได้นำนักแสดงนำอย่าง เซงิ โอเซกิ รวมทั้งธรรมรส ใจชื่น ได้มีส่วนร่วมในการเปิดตัวภาพยนตร์ โดยได้เดินทางเข้าร่วมงาน "เทศกาลนางามาสะ มิตรภาพไทย-ญี่ปุ่น ครั้งที่ 23" ที่จังหวัดชิสึโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเป็นบ้านเกิดของยามาดะ นางามาสะ เพื่อสร้างสายสัมพันธ์อันดีต่อชาวญี่ปุ่นและชาวไทย และมีทีมข่าว NHK ทำการบันทึกภาพในการนำเสนอดังกล่าว รวมทั้งทางประเทศญี่ปุ่นได้ตกลงทำสัญญาซื้อภาพยนตร์ชุดนี้ เพื่อจัดฉายในประเทศญี่ปุ่นด้วยเช่นกัน

## นักแสดงนำ
* เซงิ โอเซกิ รับบทเป็น ยามาดะ นางามาสะ
* บัวขาว บัญชาเมฆ รับบทเป็น ครูเสือ
* ธรรมรส ใจชื่น รับบทเป็น จำปา
* สรพงษ์ ชาตรี รับบทเป็น พระครู
* วินัย ไกรบุตร รับบทเป็น พระนเรศวร
* ธนาวุฒิ เกสโร รับบทเป็น ขาม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* โปสเตอร์และตัวอย่างใหม่ “ซามูไร อโยธยา” 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับกรุงศรีอยุธยา 
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ซามูไร
หมวดหมู่:ภาพยนตร์มวยไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ประวัติศาสตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2010
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–ไทย
ปฏิบัติการเข็มทิศ

**ปฏิบัติการเข็มทิศ** (ยังเรียกอีกอย่างว่า ***la battaglia della Marmarica***) เป็นปฏิบัติการทางทหารขนาดใหญ่ครั้งแรกของบริติชในการทัพทะเลทรายตะวันตก(ค.ศ. 1940-1943)ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพบริติช อินเดีย เครือจักรภพ และฝ่ายสัมพันธมิตรได้เข้าโจมตีต่อกองกำลังอิตาลีของกองทัพที่ 10 (จอมพล โรดอลโฟ กราซีอานี) ในอียิปต์ตะวันตกและไซเรไนกา จังหวัดทางตะวันออกของลิเบีย ตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 1940 ถึง เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1941

กองกำลังทะเลทรายตะวันตก(WDF)(พลโท ริชาร์ด โอ คอนเนอร์) มีจำนวนประมาณ 36,000 นาย ได้รุกจากเมือง Mersa Matruh ในอียิปต์ ในการเข้าตีโฉบฉวยห้าวันปะทะกับตำแหน่งอิตาลีของกองทัพที่ 10 ซึ่งมีจำนวนประมาณ 150,000 นายในฐานที่มั่นป้อมปราการบริเวณรอบเมือง Sidi Barrani ในอียิปต์และในไซเรไนกา กองกำลังทะเลทรายตะวันตกได้เอาชนะอิตาลีอย่างรวดเร็วในฐานที่มั่นป้อมปราการของพวกเขาและที่เมือง Sidi Barrani และบริติชได้ใช้ประโยชน์จากความสำเร็จครั้งนี้ บีบบังคับให้ส่วนที่เหลือของกองทัพที่ 10 ออกไปจากอียิปต์และยึดท่าเรือตามชายฝั่งลิเบีย กองทัพที่ 10 ถูกตัดขาด ในขณะที่ล่าถอยกลับไปยังตริโปลิเตเนียและปราชัยที่ยุทธการที่ Beda Fomm ส่วนที่เหลือได้ถูกไล่ล่าไปยัง El Agheila ในอ่าว Sirte 

บริติชได้จับกุมเชลยศึกชาวอิตาลีและลิเบียจำนวนกว่า 138,000 นาย รถถังจำนวนร้อยคัน และปืนจำนวนกว่า 1,000 กระบอก และเครื่องบินจำนวนมาก ส่วนกองกำลังทะเลทรายตะวันตกได้ประสบผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บจำนวนกว่า 1,900 นาย ประมาณ 10 เปอร์เซ็นของทหารราบ กองกำลังทะเลทรายตะวันตกไม่สามารถดำเนินพ้นไปจาก El Agheila เนื่องจากยานพาหนะชำรุดและถูกเปลี่ยนหันเหในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1941 ของหน่วยกองกำลังที่มีอุปกรณ์ครบถ้วนในปฏิบัติการลัสเตอร์สำหรับยุทธการที่กรีซ กองกำลังเสริมของอิตาลีได้รีบมาถึงลิเบียเพื่อป้องกันตริโปลีโดยได้รับความช่วยเหลือจากกองทัพน้อยแอฟริกาและลุฟท์วัฟเฟอ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* 

หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การทัพแอฟริกาเหนือ
หมวดหมู่:โรดอลโฟ กราซีอานี
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2483
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2484
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484
การรุกลวอฟ–ซานโดเมียร์ซ

**การรุกลูวอฟ-ซานโดเมียร์ซ** (, ) เป็นแผนการหลักของกองทัพแดงเพื่อบีบให้กองทัพเยอรมันถอยออกจาก ยูเครน และโปแลนด์ตะวันออก การรบดำเนินไปในช่วงกลางเดือนกรกฎาคม 1944 กองทัพแดงประสบความสำเร็จภายในหนึ่งเดือนของการโจมตี

หมวดหมู่:การรุก
หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
เหตุระเบิดในสตอกโฮล์ม พ.ศ. 2553

thumb|175px|ตำรวจปิดถนนดร็อตนิงกาตันหลังจากเกิดระเบิดขึ้นที่หัวมุมถนนที่ติดกับถนนบรีกการ์กาตัน
**เหตุระเบิดในสต็อกโฮล์ม พ.ศ. 2553** เกิดขึ้นในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2553 เมื่อระเบิดสองลูกเกิดระเบิดขึ้น ณ ใจกลางกรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ซึ่งส่งผลให้มือระเบิดเสียชีวิต และมีผู้ได้รับบาดเจ็บอีกสองคน ขณะที่คาร์ล บิลต์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสวีเดนและหน่วยความมั่นคงแห่งชาติสวีเดน (SÄPO) ได้เรียกเหตุระเบิดดังกล่าวว่าเป็นพฤติการณ์ก่อการร้าย

เทมัวร์ อับเดลวาฮับ อัล-อับดาลี พลเมืองสวีเดนที่เกิดในประเทศอิรัก เป็นผู้ต้องสงสัยว่าอาจเป็นมือระเบิด บรรษัทการกระจายเสียงและแพร่ภาพนอร์เวย์ได้อธิบายว่าเหตุการณ์ดังกล่าวเป็นการโจมตีฆ่าตัวตายครั้งแรกที่เกี่ยวข้องกับการก่อการร้ายอิสลามในกลุ่มนอร์ดิก ถึงแม้ว่าพลเมืองสวีเดนจะเคยก่อเหตุโจมตีฆ่าตัวตายมาแล้วในต่างประเทศ

## เหตุระเบิด
เหตุระเบิดครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อเวลา 16.48 น. ตามเวลายุโรปกลาง เมื่อเกิดเหตุรถยนต์ระเบิดขึ้นที่แยกโอลอฟ พาลเมส กาตา และถนนดร็อตนิงกาตัน ตามข้อมูลของเจ้าหน้าที่ดับเพลิงพบว่า รถดังกล่าวมีขวดบรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลวหลายขวดซึ่งส่งผลให้เกิดการระเบิดขึ้นอีกหลายครั้ง มีผู้ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย 2 คนในบริเวณที่เกิดเหตุระเบิดและได้ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล 

เหตุระเบิดครั้งที่สองเกิดขึ้นเมื่อเวลาราว 17.00 น. ตามเวลายุโรปกลาง ที่ทางแยกของถนนบรีกการ์กาตันและดร็อตนิงกาตัน พบร่างของชายซึ่งแรงระเบิดได้ก่อให้เกิดการบาดเจ็บต่อช่วงท้องในพื้นที่ใกล้เคียง ข้อมูลของโฆษกตำรวจระบุว่าชายคนดังกล่าวได้ระเบิดตัวเอง อาฟตันบลาเด็ทระบุว่า ชายคนดังกล่าวได้พกพาท่อระเบิดจำนวนหกท่อ แต่พบว่ามีเพียงหนึ่งท่อเท่านั้นที่เกิดระเบิดขึ้น แรงระเบิดทำให้ชายดังกล่าวเสียชีวิต ใกล้กับร่างของชายคนดังกล่าวพบท่อโลหะและกระเป๋าสะพายหลังซึ่งภายในบรรจุด้วยที่ยึดโลหะหลายชิ้นและสสารไม่ทราบชนิดซึ่งต้องสงสัยว่าเป็นวัตถุระเบิด พยานอ้างว่ามือระเบิด "ตะโกนอะไรบางอย่างเป็นภาษาอารบิก" ก่อนที่จะจุดระเบิดซึ่งทำให้ตนเองเสียชีวิต

เวลาเดียวกับที่เกิดการระเบิดขึ้น ใจกลางกรุงสต็อกโฮล์มยังเต็มไปด้วยชาวเมืองที่ออกมาจับจ่ายซื้อของในเทศกาลคริสต์มาส และมีประชาชนหลายพันคนอยู่ในระแวกใกล้เคียง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสวีเดนแสดงความกังวลว่าหากการโจมตีดังกล่าวประสบความสำเร็จ ผลที่ตามมาก็จะเป็น "ความหายนะใหญ่หลวงอย่างแท้จริง"

เหตุระเบิดดังกล่าวมีขึ้นหลังจากมีระดับการเตือนการก่อการร้ายเพิ่มสูงขึ้นในช่วงเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมาในสวีเดน เนื่องจากมี "การเปลี่ยนแปลงในกิจกรรมของกลุ่มก่อการร้ายในสวีเดน" ซึ่งสามารถวางแผนการโจมตีได้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การก่อการร้ายใน พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:การก่อการร้ายในประเทศสวีเดน
ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น

**ทองพูนโคกโพ  ราษฎรเต็มขั้น** เป็นภาพยนตร์ไทยแนวนีโอ-นัวร์ขนาด 35 มม. ซาวด์ออนฟิล์มที่ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2520 สร้างโดยค่ายไฟว์สตาร์โปรดักชั่นร่วมกับพร้อมมิตรภาพยนตร์ กำกับโดยหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล (ท่านมุ้ย) นำแสดงโดยจตุพล ภูอภิรมย์, วิยะดา อุมารินทร์ และ ภิญโญ ปานนุ้ย ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าเรื่องราวของทองพูน โคกโพ หนุ่มชาวนาผู้ไร้เดียงสาจากอีสาน ที่ย้ายมาอยู่กรุงเทพฯ กับลูกชายเพื่อแสวงหาชีวิตที่ดีกว่า โดยเช่ารถแท็กซี่ขับ

## เรื่องย่อ
ทองพูน โคกโพ (จตุพล ภูอภิรมย์) เป็นชายชาวอีสานที่เดินทางจากจังหวัดอุดรธานีพร้อมกับลูกชายวัย 5 ขวบเพื่อมาทำงานในกรุงเทพฯ เขาขายที่นาและนำเงินไปซื้อรถแท็กซี่ ซึ่งเขาขับเพื่อหาเลี้ยงชีพ ต่อมา ทองพูนถูกจี้ แท็กซี่ของเขาถูกนำไปขาย ทองพูนตามหาจนไปเจอรถของเขาที่อู่ แม้ว่าเขาจะไปที่อู่นั้นหลายครั้ง แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะเจ้าของอู่ชื่อ สาคร (บู๊ วิบูลย์นันท์) เป็นผู้มีอิทธิพล เมื่อทองพูนขอรถคืน เขาก็ถูกทำร้าย หลังจากนั้น ทองพูนจึงตัดสินใจเอารถคืนด้วยกำลัง ระหว่างนั้น เขาฆ่าคนไปหลายคน แต่ก็ยังไม่สามารถเอารถคืนมาได้ ในที่สุด เขาก็ยอมมอบตัวต่อตำรวจ

เรื่องราวของทองพูนสะท้อนถึงความทุกข์ยากของคนจนที่ถูกเอาเปรียบในขณะที่พยายามเรียกร้องหาความยุติธรรม ท้ายที่สุด ทองพูนพ่ายแพ้ต่อระบบสังคมที่แทบไม่เปิดโอกาสให้ผู้ด้อยโอกาสได้ต่อสู้เพื่อสิทธิของตัวเอง

## นักแสดง
* จตุพล ภูอภิรมย์ รับบท ทองพูน โคกโพ
* วิยะดา อุมารินทร์ รับบท แตง / แรมจันทร์
* ภิญโญ ปานนุ้ย รับบท ผู้พิการข้างถนน
* บู๊ วิบูลย์นันท์ รับบท สาคร
* เบญจมินทร์ รับบท นักร้อง 
* อ๊อด จินดานุช รับบท หำแหล่ (ลูกทองพูน)  
* นพดล มงคลพันธ์

## รางวัล
* **[[รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี|รางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ครั้งที่ 3 ประจำปี พ.ศ. 2520]]** 
** บทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (ม.จ.ชาตรีเฉลิม ยุคล)
** บทประพันธ์ยอดเยี่ยม (ม.จ.ชาตรีเฉลิม ยุคล)
** บันทึกเสียงยอดเยี่ยม (นิวัฒน์ สำเนียงเสนาะ)
** รางวัลตุ๊กตาเงิน รางวัลพิเศษดาราหน้าใหม่ดีเยี่ยม (จตุพล ภูอภิรมย์)

## ละครโทรทัศน์

**ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น** เป็นละครโทรทัศน์แนวสะท้อนปัญหาสังคมของท่านมุ้ย บทประพันธ์ของ หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล บทโทรทัศน์โดย สุมัชณิมา กำกับการแสดงโดย **[[นพดล มงคลพันธ์]]** ผลิตโดย บริษัท ชาโดว์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ จำกัด ออกอากาศทุกวันเสาร์–อาทิตย์ เวลา 17.40 - 18.45 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย อำพล ลำพูน, ศิรประภา สุขดำรงค์ และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ พ.ศ. 2544–พ.ศ. 2544

## รายชื่อนักแสดงและการสร้าง

## เพลงประกอบละคร
* เพลง **พิสูจน์หัวใจ** (เพลงเปิด) - ขับร้องโดย ธรรพ์ณธร ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา
* เพลง **เส้นขนาน** (เพลงปิด) - ขับร้องโดย ธรรพ์ณธร ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา

## อ้างอิง
* ทองพูน โคกโพ ราษฎรเต็มขั้น fivestarent.com
* 
* แกะกล่องหนังไทย : ทองพูนโคกโพราษฎรเต็มขั้น (11 ธ.ค. 53) 

## ลำดับรายการโทรทัศน์

หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยไฟว์สตาร์โปรดักชั่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2520
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2529
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 7
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 3
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยชาโดว์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่อำนวยการสร้างโดย เกียรติ เอี่ยมพึ่งพร
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์
พีระมิดเวลา

thumb|การออกแบบเมื่อแล้วเสร็จ
**พีระมิดเวลา** () เป็นงานศิลปะสาธารณะที่กำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง ตั้งอยู่ที่เมืองเว็มดิง รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี พีระมิดดังกล่าวเริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2536 ในงานวันครบรอบ 1,200 ปีของเว็มดิง การก่อสร้างนี้จะดำเนินไปอีก 1,200 ปีจนกระทั่งพีระมิดเสร็จสมบูรณ์ ซึ่งตามกำหนดการจะแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 3736 (ค.ศ. 3183)

## ประวัติ
เมืองเว็มดิงสามารถสืบย้อนประวัติไปได้ถึงปี พ.ศ. 1336 (ค.ศ. 793) และได้เฉลิมฉลองครบรอบ 1,200 ปี ใน พ.ศ. 2536 ความคิดในการก่อสร้างพีระมิดเวลาเพื่อเป็นเครื่องหมายของระยะเวลา 1,200 ปีนี้

## แนวคิด
พีระมิดเวลา ซึ่งมีกำหนดก่อสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 3736 โดยคาดว่าจะประกอบด้วยบล็อกหินหรือคอนกรีต 120 ก้อน แต่ละก้อนมีขนาด 1.2×1.2×1.8 เมตร ฐานมีขนาด 13.8×13.8 เมตร บล็อกแต่ละบล็อกจะมีช่องว่างราวครึ่งบล็อก (0.6 เมตร) ระหว่างบล็อกหนึ่งกับบล็อกถัดไป บล็อกดังกล่าวชิ้นหนึ่งจะถูกวางทุกสิบปี โดยบล็อกแรกได้มีการวางลงในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2536

พีระมิดดังกล่าวในปัจจุบัน สามารถพบได้ที่ลานคอนกรีตบนยอดเนินรูปร่างกลมนาม โรแบร์ทส์เฮอเฮ (*Robertshöhe*) ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเมืองเว็มดิง ชั้นฐานจะประกอบด้วยลูกบาศก์หินหรือคอนกรีต 64 ลูก ได้รับการจัดวางในรูปแบบ 8×8 ซึ่งนับจนถึงปัจจุบัน มีเพียงสามก้อนเท่านั้นที่ได้วางลงไปแล้ว พิธีวางก้อนที่สามมีขึ้นในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 ส่วนก้อนถัดไปจะวางในปี พ.ศ. 2566 ชั้นที่สองจะประกอบด้วยลูกบาศก์ 36 รูป จัดวางในรูปแบบ 6×6 ชั้นที่สามจะมีลูกบาศก์ 16 ลูก ซึ่งจัดวางในรูปแบบ 4×4 และชั้นสุดท้าย จะมีลูกบาศก์ 4 ลูก จัดวางในรูปแบบ 2×2 แบบจำลองของผลงานสำเร็จได้รับการจัดแสดงในเว็มดิง ที่เฮาส์ เดส กัสเตส

เงินทุนของโครงการดังกล่าวส่วนใหญ่ได้รับผ่านทางการบริจาคของบริษัทท้องถิ่น อาทิเช่น การจัดหาวัตถุดิบสำหรับการทำคอนกรีตเป็นแผ่นให้โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย นอกเหนือจากนี้ วัตถุดิบที่นำไปสร้างเป็นบล็อกจะไม่เจาะจงแต่อย่างใด และชนรุ่นหลังอาจเปลี่ยนไปใช้วัตถุดิบอย่างอื่นได้ขึ้นอยู่กับสิ่งที่สามารถหามาได้

โครงการดังกล่าวอยู่ภายใต้การบริหารจัดหารของมูลนิธิซึ่งตั้งอยู่ในเว็มดิง

## การเลือกเวลา
ความสำคัญของเลข 12 ระยะเวลา 1,200 ปี และจำนวนก้อนหิน 120 ก้อนล้วนแต่มีความเกี่ยวข้องกัน โดยการก่อสร้างที่เริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2536 กลายเป็นโอกาสที่การสร้างพีระมิดดังกล่าวจะเกิดขึ้นได้จริงมากที่สุด สาเหตุคือ โอกาสที่ใกล้เคียงที่สุดในอดีตและในอนาคตที่จะสร้างพีระมิดได้ จะเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2176 (ค.ศ. 1633) ซึ่งพีระมิดที่ได้จะมีขนาด 7×7 ใช้เวลาก่อสร้าง 840 ปี และประกอบด้วยบล็อกจำนวน 84 บล็อก และ พ.ศ. 2986 (ค.ศ. 2443) ซึ่งพีระมิดที่ได้จะมีขนาด 9×9 ใช้เวลาก่อสร้าง 1,650 ปี ประกอบด้วยบล็อกจำนวน 165 บล็อก

## ศิลปิน
โครงการดังกล่าวมาจากความคิดของศิลปิน มันเฟรด ลาเบอร์ (Manfred Laber) โครงการดังกล่าวเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2536 แนวคิดคือต้องการให้ผู้คนมีความเข้าใจว่าระยะเวลา 1,200 ปีแท้จริงแล้วหมายความว่าอย่างไร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official ''Zeitpiramide'' website
* Official Wemding website 

หมวดหมู่:พีระมิดในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:ประติมากรรม
สนธิสัญญาไมตรีและพาณิชย์ ค.ศ. 1833

**สนธิสัญญาไมตรีและพาณิชย์ ค.ศ. 1833** หรือเรียกว่า **สนธิสัญญาโรเบิตส์** เป็นสนธิสัญญาฉบับแรกที่กรุงรัตนโกสินทร์ลงนามกับสหรัฐ และเป็นฉบับแรกที่ประเทศในทวีปเอเชียลงนามกับสหรัฐ มีการลงนามเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2376

## เบื้องหลัง
ในการเจรจาทำสนธิสัญญา แอนดรูว์ แจ็คสัน ประธานาธิบดีสหรัฐ ได้ส่งเอ็ดมันด์ โรเบิตส์มายังกรุงรัตนโกสินทร์ในตำแหน่งอัครราชทูต (minister) นับเป็นทูตอเมริกันคนแรก บนเรือรบอเมริกัน*พีค็อก* ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2376 ระหว่างที่โรเบิตส์เข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวนี้เองที่กรุงรัตนโกสินทร์และสหรัฐสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2376

ในการเจรจาทางการทูตระหว่างทั้งสองฝ่าย ได้มีการแลกเปลี่ยนบรรณาการระหว่างรัฐต่อรัฐ เนื่องจากเรือที่นำบรรณาการจากประธานาธิบดีสหรัฐไม่ทันกำหนด โรเบิตส์จึงได้ถวายสินค้าจากเมืองจีนไปก่อน ส่วนของที่โรเบิตส์ได้รับพระราชทานแทนประธานาธิบดีสหรัฐนั้น โรเบิตส์ได้บันทึกว่า


"เมื่อวาน และวันนี้ได้รับสิ่งของพระราชทาน ผ่านเจ้าพระยาคลัง ดังนี้ งาช้าง น้ำตาล น้ำตาลปึก พริกไทย กระวาน รงทอง ไม้กฤษณา ไม้ฝาง และคราม"


ในการเตรียมการต้อนรับทูตต่างประเทศ มีบันทึกว่าเป็นหน้าที่ของกรมท่า กรมพระตำรวจ กรมพระคลังวิเศษ กรมพระคลังในซ้าย กรมรักษาพระองค์ กรมกลาโหม กรมพระนครบาล กรมนา กรมพระคลัง กรมมหาดไทย และกรมวัง

## เนื้อหา
เนื้อหาของหนังสือสัญญาไมตรีและข้อตกลงด้านการค้าส่วนใหญ่เหมือนกับสนธิสัญญาเบอร์นีที่อังกฤษได้ทำไว้ก่อนหน้า แต่สหรัฐได้รับสิทธิพิเศษเหนือกว่าอังกฤษ โดยที่ "นานไปเบื้องน่าฝรั่งชาติใด ภาษาใดนอกจากชาติโปรตุเกศ จะขอเข้ามาตั้งกงสุล ณ กรุงเทพฯ ถ้ากรุงเทพฯ โปรดให้จัดตั้ง ชาติอเมริกันจะตั้งกุงสุลตามฝรั่งชาติซึ่งโปรดนั้น"

นอกจากนี้ ไทยยังสามารถเก็บค่าธรรมเนียมบรรทุกสินค้าเข้ามาขายในอัตราวาละ 1,700 บาท หรือเรือเปล่า วาละ 1,500 บาท โดยเป็นการเก็บครั้งเดียว ไม่มีการเก็บภาษีอากรอย่างอื่นอีก แต่ข้อตกลงดังกล่าวยังเกิดประโยชน์แก่สหรัฐน้อย จึงได้มีการส่งทูตเข้ามาขอแก้ไข

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับอาณาจักรรัตนโกสินทร์
หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสหรัฐ
หมวดหมู่:สนธิสัญญาด้านการค้า
หมวดหมู่:สนธิสัญญาในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:สนธิสัญญาทวิภาคีเกี่ยวข้องกับสหรัฐ
หมวดหมู่:สนธิสัญญาทวิภาคีเกี่ยวข้องกับไทย
หมวดหมู่:สนธิสัญญาไทย–สหรัฐ
หมวดหมู่:การค้าระหว่างประเทศของไทย
หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2376
หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2379
หมวดหมู่:สนธิสัญญาในปี พ.ศ. 2379
ราชดำเนิน เรดบูล กรุงเทพ 2010

**ถนนแห่งประวัติศาสตร์ ราชดำเนิน เรดบูล กรุงเทพ 2010** () เป็นกิจกรรมการแสดงการขับรถสูตรหนึ่ง ของทีมเรดบูลเรซซิง ทีมชนะเลิศการแข่งขันรถสูตรหนึ่งฤดูกาล 2010 โดยมาร์ก เว็บเบอร์ นักขับรถระดับโลกชาวออสเตรเลีย บนถนนราชดำเนิน กิจกรรมดังกล่าวจัดโดย กระทิงแดง ร่วมกับกรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2553

การจัดการแสดงครั้งนี้ เป็นส่วนหนึ่งของการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554 และเป็นการตามรอยพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพีรพงศ์ภาณุเดช (พระองค์เจ้าพีระ/เจ้าดาราทอง) นักแข่งรถสูตรหนึ่งชาวไทยพระองค์แรก ที่ทรงเคยมีพระประสงค์ในการจัดกรุงเทพกรังด์ปรีซ์ ซึ่งมีแนวเส้นทางในบริเวณใกล้เคียงกับถนนสายนี้ แต่ได้ล้มเลิกไปเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง

ทีมงานเรดบูลเรซซิงเดินทางมาถึงประเทศไทยในวันที่ 17 ธันวาคม และได้เข้าพัก ณ โรงแรมดุสิตธานี กรุงเทพฯ โดยโรงแรมได้จัดการต้อนรับเลียนแบบการเข้าพิตในการแข่งขันรถสูตรหนึ่ง ในการนี้ คณะได้เข้าลงนามถวายพระพรพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในช่วงเช้า ณ โรงพยาบาลศิริราช ต่อมาในเวลา 18.00 น. วันเดียวกัน พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จลง ณ ลานทางเชื่อมอาคารเฉลิมพระเกียรติ พร้อมด้วยท่านผู้หญิงทัศนาวลัย ศรสงคราม พระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้ นายเฉลิม อยู่วิทยา ประธานกรรมการบริหารบริษัท เรดบูล จำกัด, นายสราวุฒิ อยู่วิทยา กรรมการผู้จัดการบริษัท, หม่อมหลวงปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี, มาร์ก เว็บเบอร์ พร้อมสมาชิกทีมจำนวน 4 คน เฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท พร้อมรถสูตรหนึ่งรุ่น RB 6 ที่ใช้ในการขับจริง โดยพระองค์ทอดพระเนตรรถสูตรหนึ่งคันดังกล่าวด้วยความสนพระราชหฤทัย นอกจากนี้ เว็บเบอร์ได้ทูลเกล้าฯ ถวายรถสูตรหนึ่งรุ่น RB 6 จำลองด้วย

พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี เสด็จแทนพระองค์มาทรงเปิดงาน และทอดพระเนตรการแสดง ณ ลานพลับพลามหาเจษฎาบดินทร์ ในเวลา 15.00 น. โดยก่อนหน้าการแสดง มีการแสดงขบวนพาเหรดโดยทีมเรดบูลเรซซิงร่วมกับดาราและนักดนตรีที่มีชื่อเสียงของไทย ได้แก่ โก้ มิสเตอร์แซกแมน ปกรณ์ ลัม อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม พัชราภา ไชยเชื้อ และเฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ รวมถึงเรดบูลดริฟท์ทีม นำโดย ศักดิ์ นานา

เส้นทางการแสดงนั้นเริ่มจากจุดพิตการาจบริเวณพระบรมบรรพต (ภูเขาทอง) แล่นไปตามถนน ผ่านสะพานผ่านฟ้าลีลาศ อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย และกลับรถที่แยกคอกวัว รวม 4 รอบ โดยเมื่อจบรอบสุดท้าย มาร์กได้นำธงชาติไทยโบกสบัดด้วย เมื่อเสร็จการแสดงแล้ว สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี มีพระราชปฏิสันถารกับมาร์กและทีมงาน ก่อนเสด็จกลับ ซึ่งงานในครั้งนี้ได้รับความสนใจจากประชาชนทั้งไทยและต่างประเทศเข้าชมจนแน่นขนัดทั้งสองฝั่งถนน
## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:เรดบูล
หมวดหมู่:ฟอร์มูลาวัน
โคตรสู้ โคตรโส

***โคตรสู้ โคตรโส*** () เป็นภาพยนตร์แอ็คชั่นไทย ที่ได้นำเสนอรูปแบบศิลปะการต่อสู้หลากรูปแบบไม่ว่าจะเป็น มาร์เชี่ยลอาร์ท, คาโปเอร่า, ฟรีรันนิ่ง, ไทเก็ก, เทควันโด, กังฟู และมวยไทย และกีฬาเอ็กซ์ตรีม กำหนดฉายในประเทศไทยครั้งแรก 16 ธันวาคม พ.ศ. 2553

## เนื้อเรื่องย่อ
กลุ่มของนักศึกษาผู้มีทักษะด้านศิลปะการต่อสู้ซึ่งมีชื่อว่า "Fighting Club" ได้แยกย้ายกันไปตามวิถีชีวิตของตนภายหลังจากสำเร็จการศึกษา ต่อมาพวกเขาได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองในการเป็นนักแสดงภาพยนตร์แอ็คชั่นฮอลลีวูด ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์ที่ไม่มีใครคาดคิด นั่นคือได้มีเสียงระเบิดดังขึ้น เมื่อทุกคนฟื้นขึ้นมาก็พบว่างานสังสรรค์นี้ได้กลายเป็นสถานที่ที่มีแต่ความเงียบงัน เพื่อนของพวกเขาถูกจับตัวไป ทั้งยังมีมือสังหารคอยกำจัดพวกเขา นั่นได้ทำให้พวกเขาเกิดความสงสัยขึ้นมาว่าเป็นฝีมือที่เกิดขึ้นจากพวกใด และมีสาเหตุอะไรที่ต้องทำเช่นนี้ อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็มีเพียงทางเลือกเดียวในการช่วยเหลือพวกพ้องของตน นั่นคือการร่วมมือกันต่อสู้กับเหล่าร้าย พร้อมกันนี้เหล่านักสู้ที่เหลือก็ต้องพบความจริงอันน่าเจ็บปวดว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเหล่านี้มีบางคนในกลุ่มของพวกเขาหักหลังไปเข้ากับเหล่าร้ายพร้อมกับจัดฉากสร้างเรื่องราวทั้งหมดขึ้น

## การสร้าง
ออกแบบฉากต่อสู้โดยพันนา ฤทธิไกรและมรกต แก้วธานี โดยใช้เวลาในการออกแบบกว่า 1 ปี ร่วมกับทีมสร้างภาพยตร์ชุด องค์บาก, ต้มยำกุ้ง, ช็อคโกแลต และจีจ้า ดื้อสวยดุ ซึ่งมีนักแสดงสมทบอย่าง ชัชพล อภิชาติ, กิติศักดิ์ อุ่นจิตต์, สำเร็จ เมืองพุทธ, ธนวิช วงศ์สุวรรณ, ภุชงค์ ศาสตร์นอก, วิรัช เข็มกลัด, ศราวุธ คำสอน, ปุญญพัทร บุญคุณชนก และ วินัย เวียงย่างกุ้ง ที่ได้แสดงรูปแบบศิลปะการต่อสู้หลากแขนงในภาพยนตร์ชุดดังกล่าวนี้ด้วยเช่นกัน

## นักแสดง
#### นักแสดงนำ
* ศุภักษร ไชยมงคล รับบทเป็น จอย
* สรพงศ์ ชาตรี รับบทเป็น จ่าแร่ม
* เกียรติศักดิ์ อุดมนาค รับบทเป็น วันชัย
* พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์ รับบทเป็น ใบเฟิร์น
* คาซู แพททริค แทงค์ รับบทเป็น ดร.ดัชนนท์

#### นักแสดงนำสมทบ 9 นักสู้เลือดใหม่ (ทีม Fighting Club)
* ชัชพล กุลศิริวุฒิชัย (อภิชาติ) รับบทเป็น ป๊อซ ศิลปะการต่อสู้ เทควันโด (ทายาทนักบู๊ ลักษณ์ อภิชาติ)
* ศราวุธ คำสอน รับบทเป็น ยูโก้ ศิลปะการต่อสู้ มวยไทย (กำปั้นสะท้านภูผา)
* วิรัช เข็มกลัด รับบทเป็น จ้าว ศิลปะการต่อสู้ คาโปเอร่า (มฤตยูแห่งป่า)
* วินัย เวียงย่างกุ้ง รับบทเป็น นัท ศิลปะการต่อสู้ ซามูไร (คมดาบในความมืด)
* ธนวิช วงศ์สุวรรณ รับบทเป็น ปอม ศิลปะการต่อสู้ กังฟู (วูซู มวยอ่อน)
* ปุญญภัทร บุญคุณชนก รับบทเป็น เหลิม ศิลปะการต่อสู้ ไทเก๊ก (ฝ่ามือเทพสายฟ้า)
* ภุชงค์ ศาสตร์นอก รับบทเป็น เอ็ดโด้ ศิลปะการต่อสู้ ฟรีรันนิ่ง (เดอะคิลเลอร์ จัมพ์เปอร์)
* สำเร็จ เมืองพุทธ รับบทเป็น โอ๋ ศิลปะการต่อสู้ แบบทหารคอมมานโด (มวยอเมริกันแซมโบ้) 
* กิตติศักดิ์ อุ่นจิตต์ รับบทเป็น กิต ศิลปะการต่อสู้ คิกบ็อกซิ่ง/ยิมนาสติก

#### นักแสดงสมทบ
* สปีดดี้ อาร์โนลด์ รับบทเป็น มิสเตอร์สนีด
* อาคิโกะ นาคัทสึ รับบทเป็น นักพนันหญิงชาวญี่ปุ่น
* ยุทธ ทองเจริญ  รับบทเป็น เชน นักพนันชายชาวไทย
## การตอบรับ
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการวิจารณ์เชิงบวก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บทางการของ "โคตรสู้ โคตรโส" 
* Bangkok Knockout 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผนไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้
หมวดหมู่:ภาพยนตร์กังฟู
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เทควันโด
หมวดหมู่:ภาพยนตร์มวยไทยไทย
ค
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2010
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทยในคริสต์ทศวรรษ 2010
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่อำนวยการสร้างโดย สมศักดิ์ เตชะรัตนประเสริฐ
ภัยพิบัติเรืออับปางนอกเกาะคริสต์มาส

**หายนะเรืออับปางนอกเกาะคริสต์มาส** เป็นอุบัติเหตุที่เรือบรรทุกผู้ลี้ภัยจำนวนกว่า 70 คนจมนอกชายฝั่งเกาะคริสต์มาส อันเป็นดินแดนส่วนหนึ่งของประเทศออสเตรเลียในมหาสมุทรอินเดีย เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ทำให้มีผู้เสียชีวิต 50 คน ส่วนผู้รอดชีวิต 42 คนได้รับการช่วยเหลือ โดยเมื่อเวลา 6.30 น. ตามเวลาท้องถิ่น เรือได้เกิดชนเข้ากับโขดหินที่ฟลายอิงฟิชโคฟ ก่อนจะชนเข้ากับหน้าผาที่อยู่ใกล้เคียง ทำให้ความพยายามช่วยเหลือเป็นไปได้ด้วยความยากลำบาก

ในระยะเวลากว่าหนึ่งชั่วโมง เรือที่ไม่มีกำลังได้เคลื่อนที่ไปข้างหน้าและถอยไปข้างหลังจากการที่คลื่นซัดสาดมันให้ออกห่างจากหน้าผา เรือจมลงเมื่อเวลาราว 6.00 น. ตามเวลาท้องถิ่น

ผู้ที่ตกลงไปในทะเลจำนวนมากได้ยึดเกาะเอาของลอยในทะเลเมื่อเรือแตกออกเป็นส่วน ๆ อย่างรวดเร็ว ประชาชนท้องถิ่นพยายามช่วยเหลือเหยื่อโดยการโยนเสื้อชูชีพและวัตถุอื่น ๆ ให้ ผู้ลี้ภัยบางคนได้รับการบาดเจ็บจากเศษชิ้นส่วนเรือที่กำลังพังทลาย และบางส่วนสามารถใช้เสื้อชูชีพที่โยนมาจากชายฝั่งได้ ความพยายามช่วยเหลือโดยหน่วยงานศุลกากรและการป้องกันชายแดนออสเตรเลีย โดยได้จัดสรรเรือสองลำมาช่วยเหลือผู้รอดชีวิตอย่างน้อย 41 คน นอกจากนี้ สภาพอากาศที่เลวร้ายยังได้ทำให้ปฏิบัติการช่วยเหลือเป็นไปได้อย่างยากลำบาก ชุดดูแลผู้ป่วยวิกฤตจำนวนสองชุดจากหน่วยแพทย์เวหาออสเตรเลีย (Royal Flying Doctor Service of Australia) ได้บินออกจากเพิร์ธพร้อมกับความช่วยเหลือทางการแพทย์

เดิมเคยคาดกันว่าเรือดังกล่าวมีผู้โดยสาร 70 คน แต่บางแห่งอาจระบุว่าตัวเลขดังกล่าวอาจสูงถึง 100 คน ผู้โดยสารรวมไปถึงเด็ก สตรีและชายชาวอิรัก ชาวอิหร่านและชาวเคิร์ด

ผลสะท้อนทางการเมืองของหายนะดังกล่าวดำเนินต่อไป โดยมีความกังวลเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของเรือและพฤติการณ์ที่ได้ทำไว้

การค้นหาผู้รอดชีวิตจากอุบัติเหตุเรืออับปางดังกล่าวยุติลงเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม เมื่อแพทย์แนะนำว่าโอกาสพบผู้รอดชีวิตเพิ่มเป็นไปได้น้อย การรำลึกถึงผู้ที่สูญหายเกิดขึ้นระหว่างวันที่ 19–20 ธันวาคม

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อุบัติเหตุเรืออับปาง
หมวดหมู่:การพลัดถิ่นของชาวอิรัก
หมวดหมู่:ภัยพิบัติเรือผู้อพยพ
นกเค้าแคระ

**นกเค้าแคระ** (; ) เป็นนกเค้าแมวขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ Strigidae สามารถพบได้ในอัฟกานิสถาน, บังกลาเทศ, ภูฏาน, บรูไน, กัมพูชา, จีน, อินเดีย, อินโดนีเซีย, ลาว, มาเลเซีย, พม่า, เนปาล, ปากีสถาน, ไต้หวัน, ไทย และเวียดนาม ที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติ คือ ป่าหนาว  และจัดได้ว่าเป็นนกเค้าแมวที่มีขนาดเล็กที่สุดที่พบในทวีปเอเชีย ที่ขนาด 15 เซนติเมตร (6 นิ้ว) น้ำหนัก 60 กรัม (2.1 ออนซ์) โดยจะพบบ่อยที่สุดในบริเวณป่าดิบชื้น ตั้งแต่พื้นราบไปจนถึงระดับความสูง 3,050 เมตร จากระดับน้ำทะเล ในประเทศไทยจะพบบ่อยขึ้นที่ระดับสูงเกิน 600 เมตรจากระดับน้ำทะเลขึ้นไป บริเวณภาคใต้และคาบสมุทรมลายู จะพบได้บ่อยมากในระดับสูง 395 เมตรจากระดับน้ำทะเลขึ้นไป

มีทั้งหมด 4 ชนิดย่อย (ดูในตาราง)

นกเค้าแคระจัดเป็นนกเค้าแมวที่บินได้ไม่เงียบเหมือนนกเค้าแมวหรือนกแสกส่วนมาก และยังเป็นนกที่หากินในเวลากลางวัน มีรูปร่างอ้วนกลม มีขนหนานุ่มปกคลุมอย่างหนาแน่น มีสีและลวดลายที่กลมกลืนไปกับต้นไม้ บริเวณคอก็มีขนอยู่อย่างหนาแน่นทำให้ดูเหมือนหัวอยู่ติดกับตัวโดยไม่มีคอ และมีหัวที่กลมโต หน้าแบน ตากลมโตสีเหลืองอยู่ด้านหน้าของใบหน้า ปากสั้นและปากบนโค้งงุ้มแหลมลง มีขนเส้นเล็ก ๆ คล้ายหนวดแมวอยู่รอบ ๆ โคนปากทำหน้าที่เป็นเครื่องนำทาง มีปีกกว้างแต่ปลายปีกมน ขนหางยาวกว่านกเค้าแม้วชนิดอื่น ๆ มีขาสั้นแต่เข็งแรงสีเหลืองนิ้วเท้าค่อนข้างใหญ่และแข็งแรง มีนิ้วตีน 4 นิ้วเวลาเกาะกิ่งจะอยู่ด้านหน้า 2 ด้านหลัง 2 นิ้ว เล็บสีดำ ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะเหมือนกัน จับอาหารจำพวกสัตว์ต่าง ๆ ขนาดเล็ก เช่น กิ้งก่า, หนู, สัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก, จักจั่น, ด้วง และตั๊กแตน รวมถึงนกด้วยกันชนิดอื่นที่มีขนาดเล็ก เมื่อจะล่านก นกเค้าแคระมักจะซ่อนตัวตามพุ่มไม้ ไม่เช่นนั้นแล้วจะถูกฝูงนกเล็ก ๆ เหล่านี้ไล่จิกตี แต่นกเค้าแคระก็สามารถจับเหยื่อที่มีขนาดตัวพอ ๆ กันหรือโตกว่าเล็กน้อยได้ด้วยกรงเล็บที่แข็งแรง หากจะหากินในเวลากลางคืน มักจะเป็นในคืนวันเพ็ญ

ทำรังวางไข่ในช่วงเดือนเมษายน-พฤษภาคม โดยใช้โพรงไม้ธรรมชาติ หรือรังของนกอื่นที่ทำรังในโพรงไม้เหมือนกัน โดยโพรงอาจเป็นรังเก่า หรืออาจมาจากการแย่งชิงมาก็ได้ ในบางครั้งอาจเป็นการฆ่ากินและปล้นชิงจากนกตัวอื่นเลยก็ได้ โพรงรังที่เลือกมักอยู่สูงจากพื้นราว 2-10 เมตร วางไข่ครั้งละ 3-5 ฟอง ลูกนกจะออกจากไข่ในช่วงต้นฤดูฝนที่มีอาหารอุดมสมบูรณ์พอดีซึ่งจะเป็นผลดีต่อการรอดชีวิตของลูกนก เนื่องจากแม่นกจะกกไข่ตั้งแต่ออกไข่ฟองแรกทันที ในขณะเดียวกันก็จะออกไข่ใบอื่น ๆ ไปด้วย ดังนั้นในแต่ละรังลูกนกเค้าแคระจะมีอายุต่างกันพอสมควร ถ้าอาหารมีไม่พอเพียง ตัวที่ออกมาทีหลังตัวเล็กกว่าก็จะแย่งอาหารตัวอื่น ๆ ไม่ทันและตายไปในที่สุด

จัดเป็นนกเค้าแมวอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง และมีสถานะเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองในประเทศไทย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ นกเค้าแคระ

คแระ
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:นกที่เป็นสัตว์เลี้ยง
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศอินเดีย
สโมสรฟุตบอลอินช็อนยูไนเต็ด

**สโมสรฟุตบอลอินชอนยูไนเต็ด** (ฮันกึล : 인천 유나이티드 FC) เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศเกาหลีใต้ ในระดับเคลีก 1 เป็นทีมจากเมืองอินชอน มีสนามเหย้าคือสนามกีฬาอินชอนมุนฮัค ซึ่งเป็นหนึ่งในสนามฟุตบอลที่ใช้ในการแข่งขันสัด

## เกียรติประวัติ
* เคลีก 
** รองชนะเลิศ - 2005

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการอินชอนยูไนเต็ด
* ทวิตเตอร์ทางการ
* อินชอนยูไนเต็ด ที่ ROKfootball.com 
* เว็บไซต์กองเชียร์ 'MEET YOU HALL BOYS' 
* กลุ่มอุลตร้า 'ULTRAS HAWK'

อ
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศเกาหลีใต้
อ
หมวดหมู่:กีฬาในอินช็อน
รัฐอาลาโกวัช

**อาลาโกวัช** () เป็นรัฐเล็ก ๆ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของบราซิล ตั้งอยู่ระหว่างรัฐเปร์นังบูกูและรัฐแซร์จีปี และยังติดกับรัฐบาเยียทางตะวันตกเฉียงใต้ เขตแดนทางใต้ของรัฐอาลาโกวัชแบ่งออกโดยแม่น้ำเซาฟรังซีสกู แต่เดิมชาวดัตช์ได้เข้ามาถึงรัฐเพื่อนบ้านอย่างรัฐเปร์นังบูกูและจบลงด้วยการครอบครองดินแดน

เมืองหลวงของรัฐคือเมืองมาเซยอ ที่มีชื่อเสียงเรื่องชายหาดและอาหารทะเล และถือเป็นเมืองที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวมากที่สุดของรัฐ

## อ้างอิง

อาลาโกวัช
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2360
รัฐฟอร์อาร์ลแบร์ค

**ฟอร์อาร์ลแบร์ค** () เป็นรัฐตะวันตกสุดของประเทศออสเตรีย เป็นรัฐที่มีพื้นที่น้อยที่สุดและประชากรน้อยที่สุดเป็นอันดับ 2 มีชายแดนติดกับ 3 ประเทศคือ เยอรมนี สวิตเซอร์แลนด์ และลิกเตนสไตน์ มีรัฐเดียวในประเทศที่ติดด้วยคือรัฐทีโรล ติดทางทิศตะวันออก รัฐฟอร์อาร์ลแบร์คมีเมืองหลวงชื่อ เบรเกนซ์

หมวดหมู่:รัฐฟอร์อาร์ลแบร์ค
รัฐซาร์ลันท์

**รัฐซาร์ลันท์** (, , ;  ) เป็นหนึ่งในสิบหกรัฐของประเทศเยอรมนี มีเมืองหลวงของรัฐคือเมืองซาร์บรึคเคิน รัฐมีพื้นที่ 2570 ตร.กม. มีประชากร 1,045,000 คน เป็นรัฐที่เล็กที่สุดในเยอรมนีทั้งในแง่พื้นที่และประชากร รัฐมีชายแดนติดกับประเทศฝรั่งเศสและประเทศลักเซมเบิร์ก

## ประชากร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Long, Bronson. *No Easy Occupation: French Control of the German Saar, 1944-1957* (Boydell & Brewer, 2015).
* Wiskemann, Elizabeth. "The Saar" *History Today* (Aug 1953) 3$8 pp 553–560.
*Official governmental portal
*Statistics office
* Describes the contest for the Saar over the centuries.
*

ซาร์ลันท์
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2500
หมวดหมู่:รัฐซาร์ลันท์
ตำบลหนองน้ำใส (อำเภอสีคิ้ว)

**หนองน้ำใส** เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองน้ำใสทั้งตำบล คือ เทศบาลตำบลหนองน้ำใส

## ภูมิศาสตร์
ตำบลหนองน้ำใสตั้งอยู่ทิศตะวันตกของจังหวัดนครราชสีมา ระยะทางห่างจากศาลากลางจังหวัดประมาณ 82 กิโลเมตร พื้นที่ทางกายภาพเป็นพื้นที่ราบเชิงเขาสลับที่ราบสูง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติและที่ราชพัสดุ มีพื้นที่ประมาณ 101 ตารางกิโลเมตร หรือ 63,125 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อดังนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลดอนเมือง อำเภอสีคิ้ว
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลหนองหญ้าขาว อำเภอสีคิ้ว
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลคลองไผ่ (เขตองค์การบริหารส่วนตำบลคลองไผ่) อำเภอสีคิ้ว
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลลำพญากลาง อำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี

## ประวัติ
เทศบาลตำบลหนองน้ำใสจัดตั้งเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2551 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลหนองน้ำใส อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา เป็นเทศบาลตำบลหนองน้ำใส

## การปกครอง
ตำบลหนองน้ำใส แบ่งการปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน คือ

* หมู่ที่ 1 หนองน้ำใส
* หมู่ที่ 2 ไทรงาม
* หมู่ที่ 3 หนองไทร
* หมู่ที่ 4 หนองเกตุ
* หมู่ที่ 5 ใหม่สามัคคี
* หมู่ที่ 6 คลองไทร
* หมู่ที่ 7 สง่าพัฒนา
* หมู่ที่ 8 โนนกระถินศรีประทาน
* หมู่ที่ 9 คลองแจ้ง
* หมู่ที่ 10 โนนเพชร
* หมู่ที่ 11 หนองผักบุ้ง
* หมู่ที่ 12 ราษฎร์พัฒนา
* หมู่ที่ 13 เขากระโดน
* หมู่ที่ 14 ดงเค็ง
* หมู่ที่ 15 ซับนํ้าทิพย์
* หมู่ที่ 16 ชุมสามเรณู
* หมู่ที่ 17 ทรัพย์ทวี
* หมู่ที่ 18 ทับ 6 พัฒนา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เทศบาลตำบลหนองน้ำใส 

หนองน้ำใส
หนองน้ำใส
รัฐซัคเซิน-อันฮัลท์

**รัฐซัคเซิน-อันฮัลท์** () หรือ **รัฐแซกโซนี-แอนฮัลต์** () เป็นหนึ่งในสิบหกรัฐของประเทศเยอรมนี มีพื้นที่  20,447 ตร.กม. (7,895 ตร.ไมล์) เมืองหลวงของรัฐคือเมืองมัคเดอบวร์ค

## อ้างอิง

ซัคเซิน-อันฮัลท์
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2533
หมวดหมู่:รัฐซัคเซิน-อันฮัลท์
ตำบลรังกาใหญ่

**รังกาใหญ่** เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น คือ **เทศบาลตำบลรังกาใหญ่** ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบล

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลรังกาใหญ่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอพิมาย ห่างจากที่ว่าการอำเภอพิมายประมาณ 10 กิโลเมตร และห่างจากศาลากลางจังหวัดนครราชสีมาประมาณ 70 กิโลเมตร ตำบลรังกาใหญ่มีพื้นที่ทั้งหมด 74.346 ตารางกิโลเมตร หรือ 46,466.25 ไร่

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลท่าหลวง (เขต อบต.ท่าหลวง) อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลโบสถ์ (เขต อบต.โบสถ์) อำเภอพิมาย และตำบลหลุ่งตะเคียน (เขต อบต.หลุ่งตะเคียน) อำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลนิคมสร้างตนเอง (เขต อบต.นิคมสร้างตนเอง) อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลในเมือง (เขต อบต.ในเมือง) อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา

## ประวัติ
ตำบลรังกาใหญ่มีทั้งหมด 20 หมู่บ้าน เดิมขึ้นกับตำบลในเมือง อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2501 ได้แยกออกมาเป็นตำบลรังกาใหญ่ โดยมีกำนันพรม กาศก้อง เป็นกำนันคนแรก

วันที่ 19 มกราคม 2539 ได้มีการยกฐานะจากสภาตำบลรังกาใหญ่ เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลรังกาใหญ่ และเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2551 องค์การบริหารส่วนตำบลรังกาใหญ่ ได้ยกฐานะเป็น **เทศบาลตำบลรังกาใหญ่**

## หมู่บ้าน
ตำบลรังกาใหญ่แบ่งการปกครองออกเป็น 20 หมู่บ้าน คือ 

* หมู่ที่ 1 บ้านพุทรา
* หมู่ที่ 2 บ้านฉกาจ
* หมู่ที่ 3 บ้านช่องโค
* หมู่ที่ 4 บ้านรังกาใหญ่
* หมู่ที่ 5 บ้านตะปัน
* หมู่ที่ 6 บ้านหนองน้ำกิน
* หมู่ที่ 7 บ้านรังกาน้อย
* หมู่ที่ 8 บ้านหนองโสมง
* หมู่ที่ 9 บ้านพุทรา
* หมู่ที่ 10 บ้านนิคมพัฒนา
* หมู่ที่ 11 บ้านนิคมสามัคคี
* หมู่ที่ 12 บ้านหนองรัง
* หมู่ที่ 13 บ้านตะปัน
* หมู่ที่ 14 บ้านพุทราพัฒนา
* หมู่ที่ 15 บ้านตะปันสามัคคี 1
* หมู่ที่ 16 บ้านสามัคคี
* หมู่ที่ 17 บ้านหนองคูประชาสรรค์
* หมู่ที่ 18 บ้านหนองโสมงพัฒนา
* หมู่ที่ 19 บ้านตะปันประชาสรรค์
* หมู่ที่ 20 บ้านหนองไทร

## โรงเรียน
* โรงเรียนบ้านฉกาจ – ช่องโค 
* โรงเรียนพิมายสามัคคี 1 
* โรงเรียนบ้านพุทรา
* โรงเรียนนิคมสร้างตนเองพิมาย ๕
* โรงเรียนพิมายดำรงวิทยาคม

## โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล
ในตำบลรังกาใหญ่ มีสถานีอนามัย 2 แห่ง และยกฐานะเป็นโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล

* โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล รังกาใหญ่ ตำบลรังกาใหญ่
* โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล นิคมฯ 2 ตำบลรังกาใหญ่

## วัด
ตำบลรังกาใหญ่ มีวัดจำนวนทั้งสิ้น 7 แห่ง คือ
* วัดรังกาใหญ่ (จากเดิมชื่อวัดการเวก)
* วัดใหม่สามัคคีฉกาจช่องโค
* วัดบ้านตะปัน
* วัดบ้านพุทรา
* วัดนิคมพัฒนาราม
* วัดใหม่สุนทริการาม (วัดป่าตะปัน)
* วัดวิปัสสนารังกาใหญ่ (วัดป่ารังกา)

## การคมนาคม
* ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2175 หรือ ถนนสายพิมาย–ชุมพวง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เทศบาลตำบลรังกาใหญ่ 

รังกาใหญ่
รังกาใหญ่
รังกาใหญ่
รัฐฮิวกรังจีดูนอร์ชี

**ฮิวกรังจีดูนอร์ชี** () เป็นรัฐในประเทศบราซิล อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ เป็นดินแดนทางปลายตะวันออกเฉียงเหนือสุดของทวีปอเมริกาใต้ และด้วยเพราะตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ รัฐฮิวกรังจีดูนอร์ชีจึงเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญ เมืองหลวงของรัฐคือเมืองนาเตา และจากข้อมูลขององค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติ ถือว่าเป็นที่ที่มีอากาศบริสุทธิ์ที่สุดในอเมริกา รัฐมีชายหาดยาว 410 กิโลเมตร ปาล์มมะพร้าว ลากูน ที่สร้างชื่อเสียงให้กับหาดเหล่านี้ 

เศรษฐกิจหลักของรัฐ คือ การท่องเที่ยว รองลงมาคือการเจาะน้ำมันปิโตรเลียม (เป็นรัฐที่ผลิตเป็นอันดับ 2 ของประเทศ) เกษตรกรรม ผลไม้ การทำเหมืองแร่ รวมถึงผลิตภัณฑ์จากเกลือทะเล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

ฮิวกรังจีดูนอร์ชี
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของโปรตุเกส
มิยาซากิ (เมือง)

**มิยาซากิ** () เป็นเมืองหลวงของจังหวัดมิยาซากิบนเกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น ยกฐานะเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1924 จากการรวมเมืองทาโนะ เมืองซาโดวาระ และเมืองทากาโอกะเข้ากับเมืองมิยาซากิเดิม

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เว็บไซต์ทางการนครมิยาซากิ 
* อนุสาวรีย์การจู่โจมมิยาซากิ 


หมวดหมู่:นครในจังหวัดมิยาซากิ
หมวดหมู่:เมืองท่าในประเทศญี่ปุ่น