open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
โบสถ์กลม

[thumb|260px |“วัดกลม” ที่บอว์มอร์ใน[สกอตแลนด์]]
**วัดกลม** () เป็นสถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถานประเภทหนึ่งที่มีผังเป็นทรงกลมทั้งหลัง วัดกลมมักจะพบในสวีเดน และเดนมาร์ก (โดบเฉพาะบนเกาะบอร์นโฮล์ม) และเป็นทรงที่นิยมกันในสแกนดิเนียเวียระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 12

ตัวอย่างของวัดกลมก็ได้แก่วัดเฮดวิกเอเลโอโนราในสต็อกโฮล์มในสวีเดน ในอังกฤษก็มีวัดกลมด้วยกันห้าวัดที่รวมทั้ง วัดโฮลีเซพัลเครอ, เคมบริดจ์ และ วัดเท็มเพิลในลอนดอน

วัดกลมไม่ควรจะสับสนกับสิ่งก่อสร้างที่มีรูปทรงคล้ายคลึงกันเช่นวัดหอกลมที่เฉพาะหอที่ติดกับตัววัดเท่านั้นที่กลม ที่ส่วนใหญ่จะพบในบริเวณอีสต์แองเกลีย โดยเฉพาะในมณฑลนอร์โฟล์ค และ มณฑลซัฟโฟล์ค

## แหล่งข้อมูลอื่น

## ระเบียงภาพ


ไฟล์:Rundkirche Saas Balen.jpg|วัดเซนต์สวิเธ็นซาส บาเล็น อิม วอลลิสสวิสเซอร์แลนด์
ไฟล์:Saint Anne Church - Kallósd, Hungary - 2005.jpg|Kallósdฮังการี
ไฟล์:Nagytotlak.JPG|Nagytótlakฮังการี
ไฟล์:Holy Sepulchre Cambridge Photo.jpg|วัดโฮลีเซพัลเครอเคมบริดจ์อังกฤษ
ไฟล์:Potsdam FranzKirche small.jpg|วัดฝรั่งเศสพ็อทซ์ดัมเยอรมนี
ไฟล์:Perugia z04.jpg|วัดซานอันเจโลเพรูเจียอิตาลี
ไฟล์:Thorsager rundkirke.jpg|Thorsagerประเทศเดนมาร์ก
ไฟล์:Untersuhl_kirche1.jpg|Untersuhlประเทศเยอรมนี



หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน
หมวดหมู่:วัดคริสต์ศาสนาในสวีเดน
ฮวาราง

**ฮวาราง** (; ; ) หรือ *หว่อเหล็ง* หรือ *ฮัว หลาง* : เป็นตัวละครจากเกม *[[เทคเคน]]* (ปรากฏตัวครั้งแรกในภาค 3) ซึ่งเป็นชาวเกาหลีผู้ใช้วิชาเทควันโด้ในการต่อสู้ นอกจากนี้ *ฮวาราง* ยังได้กลับมามีบทบาทสำคัญอีกครั้งใน *[[เทคเคน 6]]* ด้วยเช่นกัน

## ประวัติตามท้องเรื่อง
**ฮวาราง** ได้เข้าร่วมศึก เพื่อล้างแค้นให้กับอาจารย์เบ็ค โต ซันของตนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการถูกทำร้ายโดยออการ์ ทั้งยังมีความมุ่งหมายที่จะแก้มือในการต่อสู้ที่เสมอกับจิน คาซามะมาแล้วครั้งหนึ่ง เขาจึงตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้ในทันที

ฮวาราง เป็นศิษย์เอกของเบ็ค โต ซัน ซึ่งเป็นหัวหน้าแก๊ง ต่อมา ทางกองกำลังมิชิม่าได้ส่งจิน คาซามะ ผู้เป็นตัวแทนของกองกำลังมาสู้กับฮวาราง โดยปกติแล้วฮวารางเป็นนักสู้ที่ไม่เคยแพ้ใคร ซึ่งในการต่อสู้ครั้งนั้นทั้งคู่ได้เสมอกัน ฮวารางเริ่มนึกถึงคำสอนของอาจารย์เบ็ค โต ซัน ที่ว่า หากทำการฝึกฝนวิชาทุกวัน จะไม่มีผู้ใดสามารถโค่นล้มลงได้ ฮวารางสำนึกผิดที่ไม่ปฏิบัติตนตามคำสอนของอาจารย์ เขาจึงตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งขันเทคเคนอีกครั้ง เพื่อแก้มือให้กับตนเองต่อไป

## ข้อมูลจำเพาะ
* **ชื่อ** : ฮวาราง (화랑)
* **สัญชาติ** : 
* **วันเดือนปีเกิด** : 18 ตุลาคม ค.ศ. 1981
* **ส่วนสูง** : 181 ซม.
* **น้ำหนัก** : 68 กก.
* **กรุ๊ปเลือด** : O
* **อาชีพ** : หัวหน้าแก๊งอันธพาล *(ภาค 3)* , ทหาร *(ภาค 4)*
* **งานอดิเรก** : ล่องเรือยอร์ช และสามารถเล่นกีฬาได้ทุกประเภท
* **สิ่งที่ชอบ** : เพลงร็อค, อาจารย์เบ็ค โต ซัน และการต่อสู้ข้างถนน
* **สิ่งที่เกลียด** : จิน คาซามะ, เดวิล จิน และ คาราเต้ตระกูลมิชิมะ

## ข้อมูลเพิ่มเติม
* **ฮวาราง** เป็นลูกศิษย์ของ *เบ็ค โต ซัน* ผู้ซึ่งเป็นนักเทควันโด้ชาวเกาหลีเช่นเดียวกัน

## อ้างอิง

* นิตยสารเกมแม็คออนไลน์ (สนพ.อนิเมทกรุ๊ป)
* นิตยสารเมก้า (สนพ.วิบูลย์กิจ)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ข้อมูลเกี่ยวกับ "ฮวาราง" (Tekkenpedia)
* ข้อมูลเกี่ยวกับ "ฮวาราง" 

หมวดหมู่:เทคเคน
หมวดหมู่:ตัวละครเกม
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักเทควันโด
หมวดหมู่:ตัวละครชาวเกาหลีใต้ในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครที่มีตาข้างเดียว
หมวดหมู่:ตัวละครที่สวมผ้าปิดตา
หมวดหมู่:ตัวละครชายในวิดีโอเกม
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์

[thumb|240px|right|[Royce Hall|หอรอยซ์ (ค.ศ. 1929) ที่ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิสที่มีแรงบันดาลใจจากบาซิลิกาซานอัมโบรจิโอในมิลานในอิตาลี]]
[thumb|240px|สถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์ของ[New York State Capitol|ตึกที่ว่าการรัฐนิวยอร์ก, อัลบานี, นิวยอร์ก]]
**สถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์** () เป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่รุ่งเรืองในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่มีอิทธพลมาจากลักษณะสถาปัตยกรรมสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ของคริสต์ศตวรรษที่ 11 และ 12

ลักษณะสำคัญของสถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์ก็จะมีซุ้มโค้งครึ่งวงกลม, โค้งครึ่งวงกลมเหนือหน้าต่าง และ แนวหิน, อิฐ หรือ ชิงเกิลที่เรียงเป็นแนวบนผนัง แต่สิ่งที่ต่างจากต้นฉบับคือส่วนที่เป็นโค้งจะเป็นโค้งที่ง่ายๆ ไม่ซับซ้อนเช่นที่ใช้ในสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ดั้งเดิม ลักษณะสถาปัตยกรรมนี้เป็นที่นิยมกันในการก่อสร้างตึกเรียนของมหาวิทยาลัยในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา เช่นที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส และที่ มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย นอกจากนั้นก็ยังเป็นที่นิยมกันในการก่อสร้างคริสต์ศาสนสถาน และ ศาสนสถานของศาสนายูดายอีกด้วย

ผู้ที่มีบทบาทสำคัญที่มีอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่งในบรรดาสถาปนิกชาวอเมริกันในรูปแบบที่เรียกว่า “โรมาเนสก์อิสระ” คือเฮนรี ฮ็อบสัน ริชาร์ดสัน สถาปัตยกรรมที่วิวัฒนาการมาจากตัวอย่างที่วางไว้โดยริชาร์ดสันจึงเรียกกันว่า “สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ริชาร์ดสัน”.(Richardsonian Romanesque)

สถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์ในระยะแรกตระกูลหนึ่งที่เรียกว่า “สถาปัตยกรรมรุนด์โบเก็นชตีล”.(Richardsonian Romanesque) หรือ “สถาปัตยกรรมโค้งกลม” นิยมกันในดินแดนเยอรมนี และ ในดินแดนที่ชาวเยอรมันไปตั้งถิ่นฐานในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1830

ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 การเลือกลักษณะสถาปัตยกรรมในการก่อสร้างคริสต์ศาสนสถานอังกลิคันก็ขึ้นอยู่กับผู้เกี่ยวข้องกับสังฆมณฑล ถ้าเป็นคริสต์ศาสนสถานของไฮห์อังกลิคันก็มักจะมีอิทธิพลจากขบวนการอ๊อกซฟอร์ดที่จะนิยมสร้างแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิค แต่ถ้าเป็นคริสต์ศาสนสถานของโลว์อังกลิคันและบรอดเชิร์ชก็มักจะเป็นแบบฟื้นฟูโรมาเนสก์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

## ระเบียงภาพ


ไฟล์:Royal Mausoleum of Queen Victoria and Prince Albert, Frogmore, Berkshire.jpg|มอโซเลียมคฤหาสน์ฟรอกมอร์วินด์เซอร์, บาร์คเชอร์
ไฟล์:Bristol Superior Court Taunton.jpg|ตึกศาลสูงเคานตี้บริสตอลทอนทันแมสซาชูเซตส์
ไฟล์:A view of Windsor Station Montreal.JPG|สถานีวินด์เซอร์มอนทรีออลแคนาดา
ไฟล์:Reggio calabria duomo.jpg|มหาวิหารเรจจิโอ คาลาเบรียอิตาลี
ไฟล์:Cathedralmajormarseille.jpg|มหาวิหารแซงเตอมารีมาเฌอร์แห่งมาร์เซย์ฝรั่งเศส
ไฟล์:Queen_Victoria_Building_4_adjusted.JPG|ตึกควีนวิคตอเรียซิดนีย์ ออสเตรเลีย



*

หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมตะวันตก
หมวดหมู่:รูปแบบสถาปัตยกรรม
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน
กีฬาภูมิภาคเอเชียตะวันตก

**กีฬาภูมิภาคเอเชียตะวันตก** เป็นกีฬาของภูมิภาคเอเชียตะวันตกเฉียงใต้จัดขึ้นครั้งแรกที่ เตหะราน ประเทศอิหร่าน โดยจะมีการจัดขึ้นทุก ๆ 4 ปี

## การจัดการแข่งขัน

## เจ้าเหรียญทอง

## สรุปเหรียญรางวัลรวม

## ดูเพิ่ม
* เอเชียนเกมส์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาหลายประเภท
หมวดหมู่:กีฬาภูมิภาคเอเชียตะวันตก
อาสนวิหารมาร์แซย์

**อาสนวิหารมาร์แซย์** () หรือชื่อเต็มว่า **อาสนวิหารนักบุญมารีย์องค์ใหญ่แห่งมาร์แซย์** () เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกที่มีฐานะเป็นอาสนวิหาร ที่ตั้งอยู่ที่เมืองมาร์แซย์ จังหวัดบุช-ดูว์-โรน แคว้นพรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ ประเทศฝรั่งเศส อาสนวิหารมาร์แซย์มีฐานะเป็นอาสนวิหารรองมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1896 และเป็นที่ตั้งอาสนะของอัครมุขมณฑลแห่งมาร์แซย์ (เลื่อนฐานะจากมุขมณฑลในปี ค.ศ. 1948)

อาสนวิหารปัจจุบัน () ที่สร้างอย่างใหญ่โตเป็นแบบไบแซนไทน์-โรมาเนสก์สร้างขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1852 ถึงปี ค.ศ. 1896 บนสถานที่ที่เคยเป็นอาสนวิหารแห่งมาร์แซย์มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 5 โดยสถาปนิกเลอง โวดัวเย และอ็องรี-ฌัก แอ็สเปร็องดีเยอ (ค.ศ. 1829–1874) สิ่งก่อสร้างที่มีขนาดย่อมกว่าจากอาสนวิหารเดิม () ที่ยังคงตั้งอยู่เคียงข้างอาสนวิหารใหม่แต่ก็ถูกบดบังเพราะขนาดอันโอฬารของสิ่งก่อสร้างใหม่

อาสนวิหารมาร์แซย์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1906

## อ้างอิง

* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา
* Ministère de la Culture: Archive photographs of the new cathedral
* Location
* Cathédrale Sainte Marie Majeure 

## ระเบียงภาพ


ไฟล์:Marseille-cathédrale-de-la-major.jpg|ด้านหน้า
ไฟล์:Cathédrale de la Major (Marseille) frontal.jpg|ด้านหน้า
ไฟล์:Cathédrale de la Major de Marseille.JPG|ด้านหลัง
ไฟล์:Major Cathédrale.jpg|โดม
ไฟล์:Lazare-cap.gif|เรลิกของนักบุญลาซารัส



หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมาร์แซย์
มาร์แซย์
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมฟื้นฟูไบแซนไทน์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1850
หมวดหมู่:อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
พอล ฟีนิกซ์

**พอล ฟีนิกซ์** (; ) เป็นตัวละครหลักจากเกม *[[เทคเคน]]* ซึ่งปรากฏตัวตั้งแต่ภาคแรกเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน และเป็นชาวอเมริกันผู้ใช้วิชายูโดกับคาราเต้ในการต่อสู้ นอกจากนี้ *พอล ฟีนิกซ์* ยังมีเพื่อนรักคนหนึ่งซึ่งมีชื่อว่า *[[มาร์แชล ลอว์]]* โดยทั้งคู่ต่างก็เป็นตัวละครสำคัญในเกม *[[เทคเคน 6]]* ด้วยเช่นกัน

## ประวัติตามท้องเรื่อง
;เทคเคน ภาคแรก
**พอล ฟีนิกซ์** เป็นนักสู้ชาวอเมริกันผู้ใช้วิชายูโด ทั้งยังชอบเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้แขนงต่างๆ เขาชนะรายการแข่งขันต่างๆมาแล้วหลายรายการ และมีความต้องการประลองฝีมือกับนักสู้ที่มีฝีมือพอๆกับเขา กระทั่งได้ทราบข่าวการแข่งขัน เทคเคนครั้งที่ 1 เขาจึงตัดสินใจเข้าร่วมแข่งขันเพื่อต้องการประกาศให้โลกรู้ว่า สุดยอดนักสู้อันดับหนึ่งของโลกนั้นเป็นของผู้ใด
;เทคเคน 2
ช่วงที่พอลยังเป็นเด็ก เขาเคยมีความประทับใจต่อวิลลี่ วิลเลี่ยม ผู้ได้ชื่อว่าเป็นคนปราบหมี เมื่อพอลเติบโตขึ้น เขาก็เป็นบุคคลที่ได้รับความประทับใจเช่นเดียวกัน ทว่า ในการแข่งขันเทคเคนครั้งที่ 1 เขาพลาดการครองแชมป์ และ 2 ปีต่อมา ได้มีการจัดการแข่งขันเทคเคนครั้งที่ 2 ขึ้น พอลจึงตัดสินใจเข้าร่วมแข่งขันเพื่อครองแชมป์ให้ได้

## ข้อมูลจำเพาะ
* **ชื่อ** : พอล ฟีนิกซ์ (Paul Phoenix)
* **สัญชาติ** : 
* **วันเดือนปีเกิด** : 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1956
* **ส่วนสูง** : 187 ซม.
* **น้ำหนัก** : 81 กก.
* **กรุ๊ปเลือด** : O
* **อาชีพ** : คนว่างงาน (ในช่วงภาคแรกๆ), แชมป์นักสู้จ้าวจักรวาล (ภาค 3), เปิดค่ายฝึกวิชา (ภาค 4)
* **งานอดิเรก** : ขี่มอเตอร์ไซค์ และฝึกฝนการต่อสู้
* **สิ่งที่ชอบ** : พิซซ่า, กลิ่นแก๊สโซลีน, อาหารที่มาร์แชล ลอว์ทำ, สตีฟ ฟอกซ์ และ ครอบครัวตระกูลลอว์ (มาร์แชล ลอว์ กับ ฟอเรสท์ ลอว์)
* **สิ่งที่เกลียด** : ทางด่วนในญี่ปุ่น, คาซูยะ มิชิม่า, คุมะ และไบรอัน ฟิวรี่

## อ้างอิง

* นิตยสารเกมแม็คออนไลน์ (สนพ.อนิเมทกรุ๊ป)
* นิตยสารเมก้า (สนพ.วิบูลย์กิจ)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ข้อมูลเกี่ยวกับ "พอล ฟีนิกซ์" (Tekkenpedia) 
* ข้อมูลเกี่ยวกับ "พอล ฟีนิกซ์" 

หมวดหมู่:เทคเคน
หมวดหมู่:ตัวละครเกม
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักคาราเต้
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักยูโด
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอเมริกันในวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ตัวละครชายในวิดีโอเกม
กินชาซา

**กินชาซา** (, ; ลิงกาลา: Kinsásá) หรือชื่อเดิมคือ **เลออปอลวีล** (; ) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก หรือเป็นที่รู้จักในชื่อประเทศซาอีร์ในช่วงปี 1971 ถึง 1997 เมืองตั้งอยู่ริมแม่น้ำคองโก

แต่เดิมเป็นหมู่บ้านชาวประมง ปัจจุบันเป็นพื้นที่เมือง มีประชากร 10,076,099 คนในปี 2009 ส่วนกรุงบราซาวีลของสาธารณรัฐคองโก (มีประชากรราว 1.5 ล้านคนในปี 2007 รวมเขตชานเมืองแล้ว) ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำคองโกของกินชาซา หากรวมประชากรเข้ากับกรุงบราซาวีลแล้ว มีประชากรเกือบ 12 ล้านคน และเพราะว่าเขตการบริหารที่กว้างขวางอย่างมาก กว่า 60% ของพื้นที่เมืองเป็นชนบทธรรมชาติ และพื้นที่ในเมืองมีเพียงส่วนน้อยในเขตตะวันตกไกลของเมือง กินชาซาเป็นเมืองที่มีสถานะเทียบเท่าเมืองโจฮันเนสเบิร์ก ที่เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเขตกึ่งสะฮารา และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 3 ของทวีป รองจากเมืองเลกอสและไคโร และยังมักถูกพิจารณาว่าเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลกเป็นอันดับ 2 รองจากปารีสที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส และหากแนวโน้มด้านสถิติประชากรอย่างต่อเนื่อง กรุงกินชาซาจะมีประชากรมากกว่ากรุงปารีสก่อนปี 2020
## ภูมิอากาศ
ภายใต้การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน กินชาซามีภูมิอากาศแบบเขตร้อนชื้นและแห้ง (Aw) ฤดูฝนที่ยาวนานเริ่มตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงเดือนพฤษภาคม โดยมีฤดูแล้งค่อนข้างสั้นระหว่างเดือนมิถุนายนถึงกันยายน กินชาซาตั้งอยู่ทางใต้ของเส้นศูนย์สูตร ดังนั้นฤดูแล้งจึงเริ่มต้นประมาณเดือนครีษมายัน ซึ่งตรงกับเดือนมิถุนายน ซึ่งตรงกันข้ามกับเมืองในแอฟริกาที่อยู่ทางตอนเหนือซึ่งมีสภาพอากาศเช่นนี้ ซึ่งโดยปกติฤดูแล้งจะเริ่มประมาณเดือนธันวาคม ฤดูแล้งของกินชาซาจะเย็นกว่าฤดูฝนเล็กน้อย แม้ว่าอุณหภูมิจะคงที่ตลอดทั้งปีก็ตาม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:เมืองในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก
รัฐเมริดา

**เมริดา** () เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา มีเมืองหลวงของรัฐชื่อเมือง เมริดา รัฐเมริดามีพื้นที่ครอบคลุม 11,300 ตร.กม. และในปี 2007 มีประชากรราว 843,800 คน

มเมริดา
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2407
หมวดหมู่:รัฐเมริดา
ถู่โหล

thumb|200px|ถู่โหลในมณฑลฝูเจี้ยน

**ถู่โหล** () เป็นที่อยู่อาศัยพื้นถิ่นของชุมชนในมณฑลฝูเจี้ยนทางตอนใต้ของประเทศจีน มักมีโครงสร้างแบบกลม โครงสร้างสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นนี้สร้างโดยกลุ่มชาวบ้าน

ถึงแม้ว่าถู่โหลจะเป็นโครงสร้างแบบตะวันออก แต่ความหมายของคำว่า "ถู่โหล" ก็เป็นรูปร่างที่เป็นเอกลักษณ์ของลักษณะอาคารและไม่จำกัดประเภทของสิ่งปลูกสร้าง ในบางแห่งใช้หินแกรนิตตัดหรือผนังอิฐ 

บ้านดินถู่โหล ที่มีชื่อเสียงได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกจากยูเนสโกในปี ค.ศ. 2008 ที่เป็นกลุ่มอาคารถู่โหลหลาย ๆ หลังเล็ก ๆ รวมกัน 

## ดูเพิ่ม
* บ้านดินถู่โหล

## แหล่งข้อมูลอื่น

* http://www.chinadwelling.dk/images/htm/13_01.htm 
* http://www.chinadwelling.dk/hovedsider/construction-tekst.htm 
* http://whc.unesco.org/en/tentativelists/1689/
* From the Earth  Article about the Tulou earth villages of the Fujian Hakka

หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมจีน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมณฑลฝูเจี้ยน
หลังคาทรงปั้นหยา

thumb|บังกะโลในชิคาโก มีรูปแบบหลังคาทรงปั้นหยา

**หลังคาทรงปั้นหยา** เป็นประเภทของหลังคาที่ทุกด้านลาดไหลลงสู่ผนัง โดยมักมีความชันไหลเอียงเท่ากัน หลังคาทรงปั้นหยาของบ้านทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า จะมีสามเหลี่ยม 2 ด้าน และมีสี่เหลี่ยมคางหมู 2 ด้าน ซึ่งเกือบทั้งหมดจะต้องมีความลาดเอียงเดียวกัน เพื่อให้สมดุลกัน หลังคาทรงปั้นหยาสามารถมีรางใต้รอบทุกด้านได้ นอกจากนี้หลังคาทรงปั้นหยายังสามารถมีหน้าต่างยื่นออกมาจากหลังคาในด้านที่ลาดเอียงได้

หมวดหมู่:หลังคา
คณะคาร์ทูเซียน

**คณะคาร์ทูเซียน** (, ออกเสียง) หรือ **คณะนักบุญบรูโน** (Order of St. Bruno) เป็นคณะนักบวชคาทอลิกที่ตั้งชื่อตามนักบุญบรูโนแห่งโคโลญ ผู้ตั้งคณะนี้ขึ้นในปี ค.ศ. 1084 คณะคาร์ทูเซียนเป็นคณะนักบวชอารามิกประจำเขตพรต สมาชิกมีทั้งนักพรตชายและนักพรตหญิงมาอยู่ร่วมกันและปฏิบัติตามวินัยของตนเองแทนที่จะถือ “วินัยของนักบุญเบเนดิกต์” (Rule of St Benedict) อย่างคณะนักบวชอารามิกอื่น ๆ นักพรตคาร์ทูเซียนถือวัตรปฏิบัติที่ผสมผสานการดำรงชีวิตอย่างสันโดษแบบฤๅษี (Hermit) กับการอยู่ร่วมกันเป็นประชาคมนักพรต (Cenobite)

ในภาษาอังกฤษคำว่า “Carthusian” แผลงมาจากคำว่า “Chartreuse Mountains” หรือ “เทือกเขาชาร์ทรูส” ที่นักบุญบรูโนได้ทำการสร้างอารามขึ้นเป็นแห่งแรกในหุบเขาในบริเวณเทือกเขาแอลป์ฝรั่งเศส ในภาษาอังกฤษคำว่า “Charterhouse” ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้เรียกอารามคาร์ทูเซียนมาจากคำคำเดียวกัน อารามคาร์ทูเซียนเรียกเป็นภาษาต่าง ๆ แตกต่างกัน

:* ภาษาอังกฤษ  เช่น แอ็กซโฮล์มชาร์เทอร์เฮาส์
:* ภาษาอิตาลี  เช่น แชร์โตซาดีซันมาร์ตีโน
:* ภาษาเยอรมัน  เช่น อารามบุกซไฮม์
:* ภาษาดัตช์  เช่น อารามคาร์ทูเซียนพระแม่มารีย์
:* ภาษาฝรั่งเศส  เช่น กร็องด์ชาร์เทริซ
:* ภาษาโปแลนด์  เช่น Kartuzja Trisulti ก็จะเรียกว่า อารามคาร์ทูเซียนแห่งทริซุลทิ
:* ภาษาสเปน  เช่น Cartuja de Aula Dei ก็จะเรียกว่า การ์ตูคาเดเอาลาเดอี

## อ้างอิง

* The Carthusian Order in Catholic Encyclopedia

## ดูเพิ่ม
* คณะนักบวชอารามิก
* นักพรต

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official website of the Carthusian Order
* International Fellowship of St. Bruno
* Article from the Catholic Encyclopedia
* "Into Great Silence" Documentary Film 
* Cartusiana - History of the Carthusians in the Low Countries
* Official website Foundation The Carthusians of Roermond 

หมวดหมู่:คณะนักบวชคาทอลิก
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์ในประเทศฝรั่งเศส
แชร์โตซาดีซันมาร์ตีโน

thumb|อารามแชร์โตซาดีซันมาร์ตีโนที่เห็นป้อมซานเอลโมตั้งอยู่ด้านหลัง
**แชร์โตซาดีซันมาร์ตีโน** () หรือ**ชาร์เตอร์เฮาส์ (อาราม) แห่งเซนต์มาร์ติน** () เดิมเป็นอาราม ของคณะคาร์ทูเซียนในคริสตจักรโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่ที่เมืองเนเปิลส์ทางตอนใต้ของประเทศอิตาลี แต่ในปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ อารามเป็นสิ่งก่อสร้างที่โดดเด่นอยู่บนเนินโวเมโรที่มองเห็นได้แต่ไกล และจากตัวสิ่งก่อสร้างก็จะเป็นทิวทัศน์ของอ่าว

อารามนี้สร้างเสร็จและทำการเปิดใช้ในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีโจนที่ 1 แห่งเนเปิลส์ในปี ค.ศ. 1368 เป็นคริสต์ศาสนสถานที่อุทิศให้แก่นักบุญมาร์ตินแห่งทัวร์ ระหว่างครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 16 อารามก็ได้รับการขยายต่อเติม ต่อมาในปี ค.ศ. 1623 ก็ได้รับการขยายเพิ่มขึ้นในรูปทรงที่ใกล้เคียงกับที่เห็นกันอยู่ในปัจจุบัน

ภายใต้การปกครองของฝรั่งเศสเมื่อต้นคริสต์ทศวรรษ 1800 อารามก็ถูกปิดลงตามคำสั่งของคณะ ในปัจจุบันตัวสิ่งก่อสร้างเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์สำหรับแสดงศิลปะของสมัยบูร์บองและสเปน และเป็นที่แสดงงานสะสมงานศิลปะ “ฉากการประสูติของพระเยซู” (Nativity scene หรือ presepe) ที่ถือว่าเป็นงานสะสมชุดที่ดีที่สุดชุดหนึ่งของโลก

## ระเบียงภาพ


ไฟล์:Certosa di s Martino porto e Vesuvio da s Elmo 1050129.JPG|
ไฟล์:Napoli s Martino QDP 1050019.JPG|
ไฟล์:Sommer, Giorgio (1834-1914) - n° 11739 - Napoli - Chiesa di San Martino.jpg|ภายในราว ค.ศ. 1880
ไฟล์:Napoli s Martino Parlatorio 1050083.JPG|ภายใน
ไฟล์:Napoli s Martino chiostro grande cimitero dei monaci 1050065-6.JPG|ระเบียงฉันนบถ



## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา

ซันมาร์ตีโน
ซันมาร์ตีโน
ซันมาร์ตีโน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1620
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในนาโปลี
ทะเลสาบอี้นเล่

**ทะเลสาบอี้นเล่** (, ) หรือไทใหญ่เรียกว่า **หนองอางเล** เป็นทะเลสาบน้ำจืด ตั้งอยู่ในบริเวณทิวเขาฉาน ห่างจากเมืองตองจีประมาณ 25 กิโลเมตร ในประเทศพม่า เป็นทะเลสาบที่ใหญ่เป็นอันดับสองของพม่ามีพื้นที่ประมาณ 44.9 ตารางไมล์ (116 ตารางกิโลเมตร) ตั้งอยู่ที่ระดับความสูง 2,900 ฟุต (880 เมตร) ในช่วงฤดูแล้งความลึกของน้ำเฉลี่ยอยู่ที่ 7 ฟุต (2.1 เมตร) โดยมีจุดที่ลึกที่สุดคือ 12 ฟุต (3.7 เมตร) แต่ในช่วงฤดูฝนสามารถเพิ่มขึ้นได้กว่า 5 ฟุต (1.5 เมตร)

แม้ว่าทะเลสาบจะไม่ใหญ่มากนักแต่ก็มีสัตว์สายพันธุ์เฉพาะถิ่น หอยทากกว่า 20 สายพันธุ์ และปลา 9 ชนิดพบว่าไม่มีที่ไหนในโลก บางส่วนของสัตว์เฉพาะถิ่นเหล่านี้ เช่น ปลาซิวซอ-บว่า ปลาซิวกาแล็กซี มีความสำคัญในเชิงพาณิชย์เล็กน้อยสำหรับการค้าให้แก่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และมีนกนางนวลหัวสีน้ำตาลและสีดำอพยพกว่า 20,000 ตัวในเดือนพฤศจิกายน ธันวาคมและมกราคม

ทะเลสาบแห่งนี้เป็นที่อยู่อาศัยของกลุ่มชนที่เรียกตนเองว่า ชาวอี้นต้า (Intha) ชนเผ่านี้อาศัยอยู่รอบทะเลสาบอี้นเล่มานานนับร้อยปีแล้ว โดยใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางการทำการเกษตรบนเกาะวัชพืชที่พวกเขาสร้างขึ้นมาเองกลางลำน้ำในทะเลสาบ

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2558 ได้กลายเป็นสถานที่แห่งแรกของพม่าในเขตสงวนชีวมณฑลโลก เป็นหนึ่งใน 20 แห่งที่เพิ่มขึ้นจากการประชุมครั้งที่ 27 ของยูเนสโก ในโครงการมนุษย์และชีวมณฑล (MAB) และคณะกรรมการประสานงานนานาชาติ (ICC)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* Inle lake tourism
* Large scale manufacture of Shan tofu at Inle Lake video
* Inle Lake moving postcards
* Inle Lake in Photos 

หมวดหมู่:ทะเลสาบในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศพม่า
หมวดหมู่:รัฐฉาน
พระพุทธมหานวมินทรศากยมุนีศรีวิเศษชัยชาญ

**พระพุทธมหานวมินทรศากยมุนีศรีวิเศษชัยชาญ** หรือชื่อที่นิยมเรียกติดปากของคนในพื้นที่ว่า **หลวงพ่อใหญ่** เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดใหญ่ ประดิษฐานอยู่ ณ วัดม่วง ตำบลหัวตะพาน อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง เป็นรูปปั้นที่สูงที่สุดในประเทศไทย จัดเป็นพระพุทธรูปที่ใหญ่ที่สุดในโลกองค์หนึ่ง 

พระพุทธมหานวมินทรศากยมุนีศรีวิเศษชัยชาญ สร้างขึ้นโดยดำริของ พระครูวิบูลอาจารคุณ (เกษม อาจารสุโภ) เจ้าอาวาสองค์แรกของวัดม่วง เพื่อถวายแด่พระพุทธเจ้าและพระพุทธศาสนา โดยเริ่มก่อสร้างตั้งแต่วันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2534 แล้วเสร็จเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ใช้ทุนทรัพย์ในการสร้างทั้งหมด 104,261,089.65 บาท จากการบริจาคของผู้มีจิตศรัทธา รวมเป็นระยะเวลากว่า 16 ปี โดยที่ พระครูวิบูลอาจารคุณนั้นได้ถึงแก่มรณกรรมไปเสียก่อนที่การก่อสร้างจะเสร็จด้วยโรคมะเร็ง ในวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2544 ณ โรงพยาบาลศิริราช แต่ก่อนที่ท่านจะมรณภาพ ท่านได้ให้ชื่อพระพุทธรูปว่า "พระพุทธมหานวมินทรศากยมุนีศรีวิเศษชัยชาญ" เป็นการอุทิศแด่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

พระพุทธมหานวมินทรศากยมุนีศรีวิเศษชัยชาญ มีความสูงจากฐานองค์พระถึงยอดเกศา 95 เมตร เทียบเท่ากับตึก 40 ชั้น และมีความกว้างของหน้าตัก 63.05 เมตร ซึ่งการเดินวนรอบองค์พระต้องใช้เวลากว่า 3 นาที

พระพุทธมหานวมินทรศากยมุนีศรีวิเศษชัยชาญ เป็นพระพุทธรูปที่สามารถมองเห็นได้จากระยะไกล นับเป็นพระพุทธรูปองค์สำคัญของวัดม่วงและจังหวัดอ่างทอง นอกจากนี้ยังปรากฏในวีดิทัศน์เพลงชาติไทยฉบับที่ใช้ในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวด้วย โดยเพิ่มเข้ามาหลังจากมีข้อวิจารณ์จากองค์กรทางศาสนาพุทธที่ไม่เห็นด้วยกับวีดิทัศน์เดิมที่ไม่มีพระพุทธรูปหรือพระสงฆ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รายชื่อรูปปั้นที่สูงที่สุดในประเทศไทย
* ภาพถ่าย ที่ Flickr

พุทธมหานวมินทร
พุทธมหานวมินทร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2534
หมวดหมู่:พระพุทธรูปขนาดมหึมาในประเทศไทย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอวิเศษชัยชาญ
บักฟาสต์แอบบีย์

**บักฟาสต์แอบบีย์** () เป็นอาราม คณะเบเนดิกตินนิกายโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่ที่เมืองบักฟาสต์ลีห์ในเทศมณฑลเดวอน อังกฤษ ที่อุทิศให้พระแม่มารีย์ บักฟาสต์แอบบีย์ก่อตั้งขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1018 และเปลี่ยนไปอยู่ภายใต้การบริหารของคณะซิสเตอร์เชียน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1147 จนกระทั่งมาถูกทำลายลงเมื่อมีการยุบอารามในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1882 ก็เริ่มมีนักพรตกลับมาอาศัยขึ้นอีกครั้ง และในปัจจุบันบักฟาสต์แอบบีย์เป็นอารามของคณะเบเนดิกติน

## อ้างอิง

*Clutterbuck, Robin *Buckfast Abbey — A History* ISBN 0-9511806-1-4
*Heald, Claire "Binge drinking — the Benedictine connection", *BBC News*, 26 September, 2006, retrieved 8 October, 2006.
*St Boniface's Catholic College Historical Archives - 1951

## ดูเพิ่ม
* คณะเบเนดิกติน
* อาราม
* คริสต์ศาสนสถาน
* สถาปัตยกรรมการก่อสร้างมหาวิหารในยุโรปตะวันตก
* ส่วนประกอบของคริสต์ศาสนสถาน
* แผนผังมหาวิหาร (ผังแสดงส่วนประกอบต่างๆ ของวัด)
* อารามในประเทศต่างๆ

## แหล่งข้อมูลอื่น

* พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา

หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในอังกฤษ
หมวดหมู่:อารามคริสต์ในประเทศอังกฤษ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 11
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเทศมณฑลเดวอน
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนสถานแบบโรมาเนสก์
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมนอร์มัน
ชีวิตอารามวาสีแบบศาสนาคริสต์

[thumb|150px |[รูปเคารพของนักบุญแอนโทนีอธิการผู้ริเริ่มใช้ชีวิตอารามวาสีแบบศาสนาคริสต์]]
**[[ชีวิตอารามวาสี]]แบบ[[ศาสนาคริสต์]]**' () เป็นวิถีการปฏิบัติที่เริ่มวิวัฒนาการมาตั้งแต่ศาสนาคริสต์ยุคแรก โดยอาศัยแบบอย่างและอุดมคติจากคัมภีร์ไบเบิล ซึ่งรวมทั้งพันธสัญญาเดิมด้วย แต่มิได้ระบุไว้อย่างเป็นทางการ จนกระทั่งมีการบัญญัติวินัยของนักบวชขึ้นเช่น วินัยของนักบุญบาซิล วินัยของนักบุญเบเนดิกต์ วินัยของนักบุญออกัสติน ตลอดจนกฎหมายศาสนจักรคาทอลิกซึ่งระบุถึงการใช้ชีวิตอารามวาสี ผู้ที่ใช้ชีวิตอารามวาสีเรียกว่านักพรต (ชาย) และนักพรตหญิง หรือเรียกโดยรวม ๆ ว่า**อารามิกชน**

ในสมัยแรก นักพรตไม่ใด้อาศัยในอาราม แต่เป็นฤๅษีที่อยู่โดดเดี่ยวในป่า เมื่อนักพรตเริ่มมีจำนวนมากขึ้น จึงหันมาอาศัยอยู่ร่วมกัน จนกลายเป็นชุมชนนักพรตในอารามที่ยึดถือการปฏิบัติแบบพรตนิยม

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* อาราม 
* ชีวิตอารามวาสี 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* "Catholic Hermitage" – Christian Perspective on Monasticism
* Eastern Christian Monasticism orthodoxinfo.com
* Anglican religious orders and communities Anglican information on monasticism
* Photographs of Christian Monasteries
* Contemplative spirituality in the tradition of the medieval hermits who settled on Mount Carmel. 
* Saint Augustine's House Lutheran Monastery & Retreat House, Oxford, Michigan

*
โรงเรียนรามราชพิทยาคม

**โรงเรียนรามราชพิทยาคม** ตั้งอยู่ที่ หมู่ 14 ตำบลรามราช อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม โรงเรียนรามราชพิทยาคม เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็กประจำตำบลรามราช เปิดสอนในชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น และชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย

## ประวัติ
ในปีการศึกษา 2534 กระทรวงศึกษาธิการ โดยกรมสามัญศึกษา ได้ประกาศจัดตั้งสาขาโรงเรียนอุเทนพัฒนา สาขารามราช เป็นโรงเรียนรามราชพิทยาคม เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 และได้แต่งตั้งให้ นายวรสันต์ กิติศรีวรพันธุ์ อาจารย์ 2 โรงเรียนอุเทนพัฒนา มาปฏิบัติหน้าที่ในฐานะผู้บริหารโรงเรียนรามราชพิทยาคม และต่อมากรมสามัญศึกษาได้แต่งตั้งให้นายวรสันต์ กิติศรีวรพันธุ์ ดำรงตำแหน่งครูใหญ่โรงเรียนรามราชพิทยาคม เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 และได้จัดสรรตำแหน่งข้าราชการครูจำนวน 5 อัตรา ให้กับโรงเรียน ต่อมา ก.ค. ได้กำหนดตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียนเป็นตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2537 และในปีการศึกษา 2540 โรงเรียนได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษา ให้เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายอีกระดับหนึ่ง

เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2535 และได้แต่งตั้ง นายวรสันต์ กิติศรีวรพันธุ์ อาจารย์ 2 โรงเรียนอุเทนพัฒนา ปฏิบัติหน้าผู้บริหารโรงเรียนรามราชพิทยาคม และต่อมากรมสามัญศึกษาได้แต่งตั้ง นายวรสันต์ กิติศรีวรพันธุ์ ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2535 และได้จัดสรรดำรงตำแหน่งข้าราชการครู จำนวน 2 อัตรา ให้กับโรงเรียนรามราช พิทยาคม ต่อมา ก.ค. ได้กำหนดตำแหน่งผู้บริหารอาจารย์ใหญ่ เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม 2537 และในการศึกษาปี 2540 กรมสามัญศึกษาอนุมัติโรงเรียนเปิดสอนชั้นระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย อีกระดับหนึ่ง เมื่อวันที่ 23 เมษายน 2543 ก.ค. ได้กำหนดตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียนเป็นตำแหน่ง

## ทำเนียบผู้บริหารโรงเรียน

## อ้างอิง

* http://school.obec.go.th/ramrach/history.html 

หมวดหมู่:โรงเรียนในจังหวัดนครพนม
หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม
หมวดหมู่:โรงเรียนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอท่าอุเทน
คณะซิสเตอร์เชียน

[thumb|right|260px|[ตราอาร์มของคณะซิสเตอร์เชียน]]
**คณะซิสเตอร์เชียน** (, , ออกเสียง) หรือ**คณะนักพรตขาว** (White Monks) เป็นคณะนักบวชคาทอลิกประเภทคณะนักบวชอารามิก ที่เรียกว่านักพรตขาวเพราะเสื้อนอกที่คลุมเครื่องแต่งกายชั้นในเป็นสีขาว วิถีชีวิตของนักพรตในคณะซิสเตอร์เชียนจะเน้นการใช้แรงงานด้วยมือและการดำรงชีพด้วยตนเอง ฉะนั้นอารามคณะซิสเตอร์เชียนจึงมักจะมีระบบการหารายได้เพื่อบำรุงตนเองด้วยกิจการต่าง ๆ เช่นการเกษตรกรรม หรือ การกลั่นเบียร์

ในภาษาอังกฤษคำว่า “Cistercian” () แผลงมาจากคำว่า “Cistercium” ซึ่งเป็นชื่อภาษาละตินของหมู่บ้าน “Cîteaux” ไม่ไกลจากเมืองดิฌงทางตะวันออกของฝรั่งเศส นักพรตคณะเบเนดิกตินที่หมู่บ้านนี้จากอารามมอเลมได้ทำการก่อตั้งอารามชีโตขึ้นในปี ค.ศ. 1098 โดยมีวัตถุประสงค์ที่จะดำเนินตามวินัยของนักบุญเบเนดิกต์อย่างเคร่งครัดยิ่งขึ้นไปอีก นักพรตที่มีชื่อเสียงของคณะซิสเตอร์เชียนที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดก็ได้แก่โรแบร์แห่งมอเลม อัลแบริกแห่งชีโตและนักพรตชาวอังกฤษสตีเฟน ฮาร์ดิง ผู้ที่เป็นอธิการสามองค์แรกของอาราม ส่วนแบร์นาร์แห่งแกลร์โวเข้าอารามราวต้นคริสต์ทศวรรษ 1110 พร้อมด้วยเพื่อนนักพรตอีก 30 องค์ เมื่อมาถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 คณะซิสเตอร์เชียนก็เผยแพร่ไปทั่วฝรั่งเศส และต่อไปยังอังกฤษ เวลส์ สกอตแลนด์ ไอร์แลนด์ สเปน โปรตุเกส อิตาลี และยุโรปตะวันออก

วัตถุประสงค์ของคณะซิสเตอร์เชียนคือการหวนกลับไปดำเนินชีวิตตามที่ระบุไว้ในวินัยของนักบุญเบเนดิกต์อย่างเคร่งครัด และหันหลังให้กับการวิวัฒนาการใหม่ ๆ ที่เกิดขึ้น นักพรตคณะซิสเตอร์เชียนพยายามดำเนินชีวิตตามแบบอย่างของนักพรตในสมัยของนักบุญเบเนดิกต์แห่งเนอร์เซียจนบางครั้งถึงกับเคร่งครัดยิ่งขึ้นไปกว่าเดิมอีก หัวใจของการปฏิรูปวิถีชีวิตคือการกลับไปใช้แรงงานที่ทำด้วยมือ โดยเฉพาะในการทำเกษตรกรรมซึ่งเป็นลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ของนักบวชซิสเตอร์เชียน ผู้มีบทบาทสำคัญต่อการเผยแพร่เทคโนโลยีในสมัยกลางของยุโรป

นอกจากนั้นแล้วสถาปัตยกรรมซิสเตอร์เชียนก็ยังถือกันว่าเป็นสถาปัตยกรรมที่มีความงดงามที่สุดสถาปัตยกรรมหนึ่งของสถาปัตยกรรมยุคกลาง

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
* Cistercians in Catholic Encyclopedia
* 
* 
* Dodwell, C.R.; *The Pictorial arts of the West, 800–1200*, 1993, Yale UP, ISBN 0-300-06493-4
* 
* 
* 
* Gimpel, Jean, *The Medieval Machine: The Industrial Revolution of the Middle Ages* (New York, Penguin, 1976)
* 
* 
* Logan, F. Donald, *A History of the Church in the Middle Ages*.
* 
* 
* Tobin, Stephen. *The Cistercians: Monks and Monasteries in Europe*. The Herbert Press, LTD 1995. ISBN 1-871569-80-X.
* 
* Watt, John, *The Church in Medieval Ireland*. University College Dublin Press; Second Revised Edition (May 1998). ISBN 1-900621-10-X. ISBN 978-1-900621-10-6.
* Woods, Thomas, *How the Catholic Church Built Western Civilization* (2005), ISBN 0-89526-038-7.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Newadvent.org, Catholic Encyclopedia
* EUCist News, a blog about current Cistercian research in English and German
* Cistercian Information , Certosa di Firenze (some in English)
* A Benedictine Index - the Cistercians 
** Charta Caritatis  (English) 
** Carta Caritatis  (Latin)
* Institute of Cistercian Studies 

หมวดหมู่:คณะนักบวชอารามิก
หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์ในประเทศฝรั่งเศส
ออดงแห่งกลูว์นี

**นักบุญออดงแห่งกลูว์นี** (, ) เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิก อธิการอารามกลูว์นีองค์ที่สอง นักบุญออดงมีบทบาทในการปฏิรูปชีวิตอารามวาสีแบบศาสนาคริสต์สำนักกลูว์นีในประเทศฝรั่งเศสและประเทศอิตาลี

ออดงผู้เป็นบุตรของลอร์ดเจ้าที่ดินแห่ง Deols ไม่ไกลจากเลอม็องในประเทศฝรั่งเศสปัจจุบัน ได้รับการศึกษาเบื้องต้นที่สำนักของวิลเลียมที่ 1 ดยุกแห่งอากีแตน และต่อมากับเรอมี โดแซร์ ที่ปารีส ราวปี ค.ศ. 909 ออดงก็รับปฏิญาณตนเป็นนักพรต รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวง และต่อมาเป็นอธิการของโรงเรียนประจำอารามโบมที่มีแบร์โนแห่งกลูว์นีเป็นอธิการอาราม แบร์โนกลายมาเป็นผู้ก่อตั้งและอธิการองค์แรกของอารามกลูว์นีในปี ค.ศ. 910 ออดงติดตามแบร์โนไปยังกลูว์นีและนำหนังสือที่สะสมติดตัวไปด้วย หลังจากที่แบร์โนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 927 ออดงก็ดำรงตำแหน่งเป็นอธิการอารามต่อมา

## อ้างอิง

*   
* St. Odo of Cluny  on ewtn.com
* Odo of Cluny  at Patron Saints Index

## ดูเพิ่ม
* นักบุญ 

หมวดหมู่:อธิการอารามกลูว์นี
หมวดหมู่:บาทหลวงชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักบุญคณะเบเนดิกติน
หมวดหมู่:นักบุญชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 10
หมวดหมู่:นักเขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 10
สตีฟ ฟอกซ์

**สตีฟ ฟอกซ์** (; ) เป็นตัวละครจากเกมเทคเคน (ปรากฏตัวครั้งแรกในเทคเคนภาค 4) ผู้เป็นนักมวยสากลชาวอังกฤษ นอกจากนี้ สตีฟ ฟอกซ์ ยังได้รับการกำหนดให้มีบทบาทสำคัญในภาพยนตร์เรื่องเทคเคนด้วยเช่นกัน (โดยมีผู้รับบทเป็นสตีฟ คือ ลุค กอสส์)

## ประวัติตามท้องเรื่อง
;เทคเคนภาค 4 - 5
**สตีฟ ฟอกซ์** สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ทั้งยังเป็นนักสู้ที่มีฝีมืออย่างเหลือเชื่อในสังเวียน อย่างไรก็ตามความเก่งกาจของเขาได้สร้างความหวั่นเกรงให้แก่เหล่ามาเฟีย ซึ่งพวกเขาจ้างให้ล้มมวย สตีฟไม่เชื่อฟัง และเข้าแข่งขันจนได้รับชัยชนะ ผลการแข่งนี้เองที่ทำให้สตีฟถูกติดตามโดยมาเฟียผู้ประสงค์ที่จะทำการสังหารเขา สตีฟจึงเดินทางออกต่างประเทศโดยนั่งเครื่องบินไปยังสหรัฐอเมริกา ซึ่งนับว่าเป็นการฉลาดที่เขาจะสามารถตามหาบุคคลหรือจัดการสิ่งไม่พึงประสงค์ได้ตามต้องการ สตีฟเข้าร่วมการแข่งขันเทคเคนครั้งที่ 4 ด้วยความหวังที่จะพบข้อมูลเบื้องหลังเกี่ยวกับแผลเป็น ที่ปรากฏบนแขนของเขาเอง

สองเดือนภายหลังจากการสรุปผลแข่งขันเทคเคนครั้งที่ 4 ได้มีการประกาศจัดการแข่งขันเทคเคนครั้งที่ 5 ขึ้น สตีฟจึงเข้าร่วมการแข่งขันอีก โดยในครั้งนี้ เขาพุ่งเป้าไปยังการทำลายองค์กรมิชิมะไซบัตสึ
;เทคเคนภาค 6
สตีฟ ฟอกซ์ ได้ทำลายสถาบันการวิจัยของมิชิม่าไซบัตสึ ด้วยความรู้สึกที่ไม่พอใจมาเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน สตีฟมีความตั้งใจที่จะกลับไปสู่โลกแห่งวงการมวยสากลอีกครั้ง แต่การแข่งขันมวยสากลในรายการสำคัญส่วนใหญ่ได้ถูกยกเลิกไปอันเนื่องมาจากการเกิดสงครามที่มีขึ้นทั่วทุกมุมโลก สตีฟรู้สึกว่าคงไม่มีใครหันมาให้ความสนใจต่อการแข่มวยในขณะนี้ เขาจึงอยู่ในสถานะที่เสมือนคนไร้งานทำและไม่สามารถทำในสิ่งที่เขารักได้ จากนั้นเพียงไม่นาน เขาได้รับเชิญให้ทำการฝึกฝนร่วมกับมาร์แชล ลอว์ และพอล ฟีนิกซ์

## ภาพยนตร์

## อ้างอิง

* นิตยสารเกมแม็คออนไลน์ (สนพ.อนิเมทกรุ๊ป)
* นิตยสารเมก้า (สนพ.วิบูลย์กิจ)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ข้อมูลเกี่ยวกับ "สตีฟ ฟอกซ์" (Tekkenpedia) 
* ข้อมูลเกี่ยวกับ "สตีฟ ฟอกซ์" 

หมวดหมู่:เทคเคน
หมวดหมู่:ตัวละครเกม
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักมวยสากล
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอังกฤษ
ออทโทแห่งบัมแบร์ก

**นักบุญออทโทแห่งบัมแบร์ก** () เป็นบิชอปชาวเยอรมัน และมิชชันนารีผู้เป็นทูตของพระสันตะปาปาที่ทำหน้าที่ช่วยชาวพอเมอเรเนียให้เปลี่ยนมาถือคริสต์ศาสนา

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* นักบุญ 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1060
หมวดหมู่:นักบุญ
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 11
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 12
หมวดหมู่:นักบุญชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:นักบุญชาวโปแลนด์
จังหวัดแซน-มารีตีม

**แซน-มารีตีม** () เดิมชื่อ **แซแน็งเฟรีเยอร์** () เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นนอร์ม็องดีในประเทศฝรั่งเศส ตัวจังหวัดตั้งอยู่บนฝั่งทะเลทางตอนเหนือของประเทศตรงปากแม่น้ำแซน โดยมีรูอ็องเป็นเมืองหลัก จังหวัดนี้มีประชากร 759,684 คนใน ค.ศ. 2019

สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดแซน-มารีตีม ได้แก่ อาสนวิหารรูอ็องและอารามแซ็ง-ฌอร์ฌแห่งโบแชร์วีล

## ประชากร

## ดูเพิ่ม
* แคว้นนอร์ม็องดี 
* หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  เว็บไซต์สภาจังหวัด 
*  เว็บไซต์จังหวัด
*  Communes 76


แซน-มารีตีม
จังหวัดเดอ-แซฟวร์

**เดอ-แซฟวร์** () เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกของประเทศ โดยมีนียอร์เป็นเมืองหลัก จังหวัดนี้มีประชากร 374,878 คนใน ค.ศ. 2019

เดอ-แซฟวร์เป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 ชื่อจังหวัดแปลตรงตัวว่า "แซฟวร์ทั้งสอง" คือแซฟวร์น็องแตซและแซฟวร์นียอร์แตซซึ่งเป็นแม่น้ำสองสายที่เป็นที่มาของชื่อ

สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดเดอ-แซฟวร์ได้แก่ คฤหาสน์อัวรง

## ประชากร
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1801:

## ดูเพิ่ม
* แคว้นนูแวลากีแตน 
* หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  เว็บไซต์จังหวัด 
*  เว็บไซต์สภาจังหวัด


เดอ-แซฟวร์
ภาษามลายูบ้าบ๋า

**ภาษามลายูบ้าบ๋า** () หรืออาจเรียกว่า **ภาษาจีนช่องแคบ** () ถือเป็นภาษาถิ่นหนึ่งของภาษามลายู โดยมีการยืมคำในภาษาฮกเกี้ยนค่อนข้างมาก แต่ปัจจุบันเป็นภาษาที่ใกล้ตาย และใช้กันในกลุ่มชาวเปอรานากันรุ่นเก่า ในขณะที่คนรุ่นใหม่หันไปพูดภาษาอังกฤษกัน โดยชาวเปอรานากันในประเทศมาเลเซีย ส่วนใหญ่จะอาศัยในรัฐมะละกาและรัฐปีนัง ส่วนในสิงคโปร์มีผู้พูดภาษานี้ในเขตกาตง เขตกีย์แลนด์ และเขตเจาเฉียต และในอินโดนีเซีย มีผู้พูดภาษานี้แถบชวาตะวันออกโดยเฉพาะเมืองซูราบายา

ปัจจุบันมีผู้ใช้ภาษามลายูบ้าบ๋าน้อยลงจนเป็นภาษาใกล้สูญ ในประเทศอินโดนีเซีย ชาวเปอรานากันในแถบชวากลางหันมาพูดภาษาชวามากขึ้น ส่วนในแถบชวาตะวันตกก็หันมาพูดภาษาซุนดา และแถบซูราบายาเอง เด็กเชื้อสายจีนรุ่นใหม่ก็หันมาพูดภาษาชวาถิ่นซูราบายาแทน และหลายคนเลือกที่จะเรียนรู้ภาษาจีนกลางมากกว่าภาษามลายูบ้าบ๋า จนเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ภาษามลายูบ้าบ๋าลดความสำคัญลงไป ส่วนคนรุ่นใหม่ยังสามารถใช้ภาษาผสมนี้ได้ แต่ใช้ได้อย่างจำกัด จึงได้นำคำใหม่เข้ามาใช้ (และเสียคำเก่าไป) จนกลายเป็นศัพท์สแลง จึงกลายเป็นช่องว่างของภาษาระหว่างคนเปอรานากันรุ่นเก่ากับรุ่นใหม่

## ตัวอย่างภาษาบ้าบ๋าซูราบายา

## อ้างอิง
** Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.
*''A Baba Malay Dictionary''  by William Gwee Thian Hock
*Bahasa Baba Baba Malay, Straits Chinese Malay

หมวดหมู่:ภาษาพิดจินและภาษาครีโอล
หมวดหมู่:ภาษามลายู
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศสิงคโปร์
จังหวัดอียอน

**อียอน** (, ) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเตในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดอียอนตั้งชื่อตามชื่อแม่น้ำอียอน ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันออกของฝรั่งเศสโดยมีโอแซร์เป็นเมืองหลัก

สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดอียอน ได้แก่ มหาวิหารเวเซอแล, อาสนวิหารนักบุญสเทเฟนแห่งซ็องส์ และอารามปงตีญี

## ประชากร
จำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1801:

## ดูเพิ่ม
* แคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต 
* หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  เว็บไซต์จังหวัด
*  เว็บไซต์สภาจังหวัด 

*  
* (in French) Chamber of commerce


อียอน
จังหวัดโวฌ

**โวฌ** (, ) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นกร็องแต็สต์ในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดโวฌตั้งชื่อตามชื่อทิวเขาโวฌ ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันออกของฝรั่งเศสโดยมีเอปีนาลเป็นเมืองหลัก

โวฌเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 จากบางส่วนของอดีตจังหวัดลอแรน

สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดโวฌก็ได้แก่ อาสนวิหารนกบุญดีเยแห่งแซ็ง-ดีเย-เด-โวฌและอารามเรอมีเรอมง

## ประชากร
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1801:

## ดูเพิ่ม
* แคว้นกร็องแต็สต์ 
* หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  Vosges.com Economic information about the Vosges 
*  เว็บไซต์สภาจังหวัด
*  เว็บไซต์จังหวัด
*  Tourisme Vosges
* Illustrated Article on the Vosges Battlefields in Winter at 'Battlefields Europe'
* Climbbybike.com: All information on and profiles of the climbs and cols of the Vosges 
* 


โวฌ
จังหวัดโอต-เวียน

**โอต-เวียน** (; ) เป็นจังหวัดหนึ่งในแคว้นนูแวลากีแตนของประเทศฝรั่งเศส อยู่ทางตอนกลางของประเทศ จังหวัดโอต-เวียนตั้งชื่อตามชื่อของแม่น้ำเวียน โดยมีลีมอฌเป็นเมืองหลัก จังหวัดนี้มีประชากร 372,359 คนใน ค.ศ. 2019

สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดโอต-เวียน ได้แก่ ปราสาทมงเบริงและอาสนวิหารนักบุญสเทเฟนแห่งลีมอฌ 

## ประชากร

## ดูเพิ่ม
* แคว้นนูแวลากีแตน 
* หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส
* รายชื่อเมืองในจังหวัดโอต-เวียน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  เว็บไซต์จังหวัด
*  เว็บไซต์สภาจังหวัด
*  Tourism 


โอต-เวียน
หมวดหมู่:มาซิฟซ็องทราล
จังหวัดเคริซ

**เคริซ** (, ;  หรือ ) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นนูแวลากีแตนในประเทศฝรั่งเศส ชื่อจังหวัดเคริซตั้งตามชื่อแม่น้ำเคริซ ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตอนกลางของฝรั่งเศสโดยมีเกเรเป็นเมืองหลัก

เคริซเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 จากบางส่วนของอาณาจักรเคานต์แห่งมาร์ช

## ประชากร

## ดูเพิ่ม
* แคว้นนูแวลากีแตน 
* หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  เว็บไซต์สภาจังหวัด
*  เว็บไซต์จังหวัด
* Official Tourism Website


เคริซ
หมวดหมู่:มาซิฟซ็องทราล
จังหวัดซาวัว

**ซาวัว** (; ) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดซาวัวตั้งอยู่ในบริเวณเทือกเขาแอลป์ โดยมีช็องเบรีเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 436,434 คน

ซาวัวเป็นหนึ่งในสองจังหวัดของบริเวณซาวอยที่ถูกผนวกเข้ามาเป็นของฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1860 หลังจากการลงนามในสนธิสัญญาตูริน อีกจังหวัดหนึ่งคือโอต-ซาวัว

สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดซาวัว ได้แก่ อาสนวิหารนักบุญฟร็องซัว เดอ ซาลแห่งช็องเบรีและอาสนวิหารนักบุญเปโตรแห่งมูตีเย

## ประชากร

## ดูเพิ่ม
* ซาวอย 
* แคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ 
* หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์สภาจังหวัด
* เว็บไซต์จังหวัด
*Regional Tourism Agency
*Gallery Photos and pictures of Savoie 
*Photos of Savoie mountains 


ซาวัว
หมวดหมู่:ซาวอย
มะเร็งเซลล์ตับ

**มะเร็งเซลล์ตับ** หรือ **เฮปาโตเซลลูลาร์ คาร์ซิโนมา** () เป็นมะเร็งที่กำเนิดขึ้นในตับ มะเร็งเซลล์ตับเป็นสาเหตุการเสียชีวิตอันดับ 3 จากการเสียชีวิตจากมะเร็งทุกชนิดทั่วโลก โดยมีผู้ป่วยอยู่กว่า 500,000 คน อุบัติการณ์ของมะเร็งเซลล์ตับพบมากในเอเชียและแอฟริกาซึ่งมีการระบาดของโรคตับอักเสบจากไวรัสตับอักเสบบีและซีอยู่มาก โรคตับอักเสบจากไวรัสนี้มีส่วนอย่างมากในการทำให้เกิดโรคตับเรื้อรังและนำไปสู่มะเร็งเซลล์ตับในที่สุด

อาการที่นำผู้ป่วยมะเร็งเซลล์ตับมาพบแพทย์ในปัจจุบันเปลี่ยนไปจากอดีต ซึ่งส่วนใหญ่ผู้ป่วยจะมาพบแพทย์ในระยะท้ายของโรคด้วยอาการปวดท้องด้านบนขวา น้ำหนักลด และมีอาการแสดงของโรคตับที่เป็นมากเกินกว่าร่างกายจะชดเชยได้ ปัจจุบันมะเร็งเซลล์ตับได้รับการตรวจพบในระยะแรก ๆ มากขึ้นเนื่องจากการตรวจคัดกรองที่ทำเป็นประจำในผู้ป่วยตับแข็งโดยใช้ภาพถ่ายรังสีส่วนตัดและการตรวจด้วยระดับอัลฟาฟีโตโปรตีนในเลือด

ผู้ป่วยบางรายอาจได้รับผลดีจากการผ่าตัดเอาก้อนเนื้อออกแม้จะชั่วคราว ในขณะที่ผู้ป่วยส่วนใหญ่ไม่สามารถรับการรักษาด้วยการผ่าตัดเอาก้อนเนื้อออกได้เนื่องจากเมื่อตรวจพบโรคก็ลุกลามไปมากแล้ว หรือจากความรุนแรงของโรคตับเองซึ่งควรจะได้รับการรักษาด้วยการผ่าตัดเปลี่ยนตับ โดยรวมทั่วโลกมีผู้ป่วยเพียงจำนวนน้อยที่สามารถเข้าถึงการผ่าตัดปลูกถ่ายอวัยวะได้ แม้แต่ในประเทศพัฒนาแล้วก็ยังมีข้อจำกัดเรื่องความขาดแคลนอวัยวะ ในผู้ป่วยเหล่านี้การรักษาแบบทำลายชิ้นเนื้อเฉพาะที่เช่นการรักษาด้วยการทำลายชิ้นเนื้อด้วยคลื่นความถี่วิทยุ (radiofrequency ablation) การอุดหลอดเลือดด้วยยา (chemoembolization) และยาเคมีบำบัดชนิดใหม่ ๆ อาจช่วยยืดชีวิตของผู้ป่วยในลักษณะของการรักษาประทังได้

## ปัจจัยเสี่ยง
## อาการและอาการแสดง
## พยาธิกำเนิด
## การวินิจฉัย
### พยาธิวิทยา
### การกำหนดระยะ
## การดูแลรักษา

## พยากรณ์โรค
พยากรณ์โรคโดยรวมไม่ค่อยดีนัก มะเร็งเซลล์ตับเพียง 10-20% เท่านั้นที่สามารถตัดออกด้วยการผ่าตัดได้หมด หากไม่สามารถตัดออกได้หมดโรคมักดำเนินต่อจนผู้ป่วยส่วนใหญ่เสียชีวิตภายใน 3-6 เดือน ส่วนหนึ่งเป็นเพราะผู้ป่วยมักมาพบแพทย์หรือวินิจฉัยได้เมื่อโรคดำเนินไปมากแล้ว ผู้ป่วยบางรายอาจมีชีวิตได้นานกว่า 6 เดือน ระยะหลังนี้เมื่อมีการอนุมัติให้ใช้ nexavar ในการรักษามะเร็งเซลล์ตับระยะสุดท้าย พบว่าพยากรณ์โรคของผู้ป่วยโรคระยะลุกลามหรือไม่สามารถผ่าตัดได้โดยรวมดีขึ้น แต่ยังถือว่าแย่อยู่

## วิทยาการระบาด
### ประเทศนอกเหนือจากซีกโลกตะวันตก
### อเมริกาเหนือและยุโรปตะวันตก
## สังคมและวัฒนธรรม
### การตระหนักรู้
### บุคคลมีชื่อเสียง
## อ้างอิง

หมวดหมู่:มะเร็งระบบทางเดินอาหาร
หมวดหมู่:วิทยาตับ
จังหวัดโอต-ซาวัว

**โอต-ซาวัว** (; ) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ ประเทศฝรั่งเศส จังหวัดโอต-ซาวัวตั้งอยู่ในบริเวณเทือกเขาแอลป์โดยมีอานซีเป็นเมืองหลัก ใน ค.ศ. 2019 จังหวัดนี้มีประชากร 826,094 คน

โอต-ซาวัวเป็นหนึ่งในสองจังหวัดของบริเวณซาวอยที่ถูกผนวกเข้ามาเป็นของฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1860 หลังจากการลงนามในสนธิสัญญาตูริน อีกจังหวัดหนึ่งคือซาวัว

สถานที่สำคัญและน่าสนใจในจังหวัดโอต-ซาวัว ได้แก่ อาสนวิหารนักบุญเปโตรแห่งอานซี

## ประชากร
พัฒนาการของจำนวนประชากรตั้งแต่ ค.ศ. 1861:

## ดูเพิ่ม
* ซาวอย 
* แคว้นโอแวร์ญ-โรนาลป์ 
* หน่วยการบริหารของประเทศฝรั่งเศส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
*  เว็บไซต์สภาจังหวัด
*  เว็บไซต์จังหวัด
*  Haute-Savoie Chamber of Commerce and Industry 
*  – สถิติภูมิภาค (สำนักงานแรงงานแคว้น)
* 


โอต-ซาวัว
หมวดหมู่:ซาวอย
หมวดหมู่:จุดบรรจบสามเขตแดน
ลูกดิ่ง

**ลูกดิ่ง** อาจหมายถึง
* ลูกดิ่ง (เครื่องมือ) - เครื่องมืองานช่างชนิดหนึ่ง ใช้สำหรับอ้างอิงแนวดิ่งตั้งฉากกับพื้นโลก
* ลูกดิ่ง (พืช) - พืชชนิดหนึ่ง ลักษณะคล้ายสะตอ
*โยโย่ - ของเล่นประเภทหนึ่ง ประกอบด้วยวงล้อและเชือกพันรอบแกนของวงล้อนั้น
ทะเลโอค็อตสค์

**ทะเลโอค็อตสค์** (;  ; ) เป็นทะเลชายอาณาเขตของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก อยู่ระหว่างคาบสมุทรคัมชัตคาที่อยู่ทางตะวันออก, หมู่เกาะคูริลทางตะวันออกเฉียงใต้, เกาะฮกไกโดทางใต้, เกาะซาฮาลินทางตะวันตก รวมไปถึงแนวยาวของชายฝั่งไซบีเรียตะวันออก (รวมถึงเกาะชานตาร์) ตั้งอยู่ทางตะวันตกและเหนือ ส่วนมุมตะวันออกเฉียงเหนือคืออ่าวเชลีคอฟ ชื่อตั้งตามโอค็อตสค์ เมืองรัสเซียแห่งแรกที่ตะวันออกไกล ชื่อทะเลมาจากแม่โอคอตา ซึ่งมาจากศัพท์ภาษา Even ว่า  () ซึ่งหมายถึง "แม่น้ำ"

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Overview of Okhotsk region (PDF) 

อโอคอตสค์
หมวดหมู่:ทะเลในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ทะเลในประเทศรัสเซีย
ลูกดิ่ง (เครื่องมือ)

thumb|100px|ลูกดิ่ง
**ลูกดิ่ง** คือ เครื่องมือสำหรับงานช่างชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นตุ้มน้ำหนักที่มีปลายด้านหนึ่งแหลม และปลายอีกด้านยึดไว้ด้วยเชือก ใช้สำหรับการหาแนวดิ่งที่ตั้งฉากกับพื้นโลก เพื่อใช้เป็นแนว หรือเส้นอ้างอิงสำหรับงานก่อสร้างและงานช่างอื่นๆ

การใช้ลูกดิ่งหาแนวดิ่ง มีมาตั้งแต่สมัยอียิปต์โบราณ ทั้งช่างก่ออิฐ, ช่างแกะสลักหิน หรือช่างไม้ ต่างก็ใช้ลูกดิ่งในการตรวจสอบชิ้นงานต่างๆ ว่าได้แนวดิ่งหรือไม่ 

ในปัจจุบัน ลูกดิ่งสำหรับงานช่างได้รับการปรับปรุงให้สะดวกต่อการใช้งานยิ่งขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการรวมกับปักเต้า และยังถูกนำไปเป็นส่วนประกอบของเครื่องมืออื่น เช่นกล้องวัดระดับ ซึ่งเป็นอุปกรณ์ใช้สำหรับการวัดระดับและแนวสำหรับงานสำรวจ

ตุ้มน้ำหนักที่ใช้ทำเป็นลูกดิ่ง เดิมทีนิยมใช้ดีบุกเป็นวัสดุหลัก แม้ในปัจจุบันลูกดิ่งมีรูปแบบที่หลากหลาย แต่วัสดุที่ใช้ทำตุ้มน้ำหนักยังนิยมใช้โลหะเป็นวัสดุหลัก

## การใช้งาน
thumb|150px|การใช้ลูกดิ่งตรวจสอบแนวเทคอนกรีต
ลูกดิ่ง เป็นเครื่องมือสำคัญสำหรับการอ้างอิงแนวดิ่ง โดยเฉพาะงานก่อสร้างโครงสร้างสูงต่างๆ จะใช้ลูกดิ่งในการหาเส้นแนวดิ่งสำหรับใช้อ้างอิงการวัดระยะต่างๆ เพื่อการก่อสร้าง โดยการปล่อยให้ตุ้มน้ำหนักห้อยอย่างอิสระจนนิ่ง จากนั้นจึงเคลื่อนจุดแขวนลูกดิ่งจนกระทั่งปลายแหลมของตุ้มน้ำหนักจรดตรงกับตำแหน่งอ้างอิงบนพื้น ก็จะได้ว่าแนวเชือกที่ห้อยตุ้มน้ำหนักไว้นั้น คือเส้นแนวดิ่งจากจุดอ้างอิงบนพื้น

เมื่องานก่อสร้างรุดหน้าสูงขึ้น เส้นแนวดิ่งที่ใช้สำหรับการอ้างอิงก็จะได้รับการต่อยาวขึ้นเรื่อยเช่นเดียวกัน ทั้งนี้นั่งร้านบางชนิดที่ใช้ในงานก่อสร้างจะมีขีดวัดพร้อมลูกดิ่งเพื่อบ่งบอกว่าการติดตั้งโครงสร้างนั่งร้านอยู่ในแนวดิ่งที่ถูกต้องหรือไม่ จากการปรับใช้งานที่กล่าวมา จะสามารถสังเกตได้จากสิ่งก่อสร้างหลายๆ แห่งจะมีจุดอ้างอิงบนพื้น เพื่อใช้เป็นตำแหน่งอ้างอิงของลูกดิ่ง เช่น วิหารเก่าแก่ต่างๆ ในยุโรปที่จะเห็นลวดลายบนพื้นเป็นจุดศูนย์รวมบริเวณใต้กึ่งกลางหลังคาโดมของวิหารแห่งนั้น เป็นต้น
thumb|left|150px|ลูกดิ่งพร้อมหน้าปัดวัดองศา

นอกจากนี้ ลูกดิ่งยังได้รับการปรับปรุงใช้งานอีกหลากหลาย เช่นการถูกนำไปรวมกับปักเต้า ช่วยให้ผู้ใช้งาน สามารถตีเส้นแนวดิ่งได้โดยสะดวก

หรือการนำลูกดิ่งไปประกอบกับหน้าปัดวัดองศา ก็สามารถใช้งานในการวัดองศาของชิ้นงานหรือโครงสร้าง เทียบกับแนวดิ่งได้ รวมทั้งนำไปสู่การอ้างอิงเพื่อหาเส้นแนวราบแทนการใช้ระดับน้ำได้อีกด้วย

การประยุกต์ใช้งานลูกดิ่งอีกประการ พบได้ในตึกระฟ้าที่ถูกก่อสร้างขึ้นเมื่อหลายปีก่อน นิยมใช้ลูกดิ่งแขวนด้วยลวดโลหะ และห้อยจุ่มลงในบ่อน้ำมันที่ติดตั้งไว้บนที่สูง ลูกดิ่งดังกล่าวมีไว้เพื่อลดความรุนแรงของการแกว่งตัว กล่าวคือมีหน้าที่ช่วยในการดูดซับแรงที่กระทำต่ออาคารนั่นเอง

### การหาจุดศูนย์ถ่วงของวัตถุรูปทรงอิสระ
ลูกดิ่งยังใช้เป็นเครื่องมือสำหรับหาจุดศูนย์ถ่วง เช่น ในการเขียนภาพ ซึ่งจำเป็นต้องหาจุดศูนย์ถ่วงของวัตถุ เพื่ออ้างอิงในการเขียนภาพให้สมบูรณ์และได้สมดุลถูกต้องตามหลักสรีรศาสตร์ โดยผู้เขียนภาพจะเริ่มจากการเขียนภาพของวัตถุลงบนแผ่นกระดาษ จากนั้นจึงนำไปห้อยที่จุดแขวนลูกดิ่ง เพื่อหาแนวเส้นผ่านจุดศูนย์ถ่วง ทำซ้ำเช่นนี้หลายครั้ง โดยเปลี่ยนจุดห้อยของภาพเขียนดังกล่าวไปเรื่อย จะได้ว่าจุดตัดของเส้นผ่านจุดศูนย์ถ่วงแต่ละเส้น คือจุดศูนย์ถ่วงของภาพเขียนนั้น

หมวดหมู่:เครื่องมือวัด
หมวดหมู่:การกำหนดทิศทาง
ประตู

[thumb|200px|ประตู[สถาปัตยกรรมไทย อุโบสถวัดเบญจมบพิตร]]

**ประตู** คือสิ่งก่อสร้างแบบเคลื่อนที่ได้ใช้ปิดกั้นและเป็นทางเข้าไปยังพื้นที่ที่ถูกปิดไว้ เช่น อาคาร หรือยานพาหนะ โดยทั่วไป ประตูมีด้านในที่หันเข้าหาพื้นที่ว่าง และด้านนอกหันหน้าไปยังนอกพื้นที่ดังกล่าว ขณะที่บางครั้งด้านในประตูอาจจะมีรูปร่างเหมือนกับด้านนอก หรือทั้งสองด้านของประตูอาจแตกต่างกันก็ได้ เช่น ประตูยานพาหนะ ประตูมักประกอบด้วยแผงที่เหวี่ยงอยู่บนบานพับ หรือเลื่อน หรือหมุนสู่ด้านใน

เมื่อประตูเปิด คน สัตว์ ระบบระบายอากาศ และ/หรือแสงจะสามารถเข้าไปภายในได้ ประตูมักใช้ควบคุมบรรยากาศภายในพื้นที่โดยปิดทางกระแสลม เพื่อที่ภายในจะได้มีอากาศเย็นลงหรือร้อนได้ขึ้นอย่างเหมาะสม ประตูเป็นสิ่งสำคัญที่ช่วยป้องกันไม่ให้ไฟลุกลาม และยังเป็นเกราะป้องกันเสียงรบกวนด้วย ประตูจำนวนมากมักจะมีกลไกการล็อกประตูที่จะอนุญาตหรือไม่อนุญาตให้บุคคลใดบุคคลหนึ่งเข้าหรือออกได้ เพื่อความมีมารยาทและความสุภาพ คนจะเคาะประตูก่อนเปิดประตูและเข้าห้อง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประตู
หมวดหมู่:ชนิดของทางเข้าออก
อาสนวิหารนัวยง

**อาสนวิหารนัวยง** () หรือชื่อทางการว่า **อาสนวิหารแม่พระแห่งนัวยง** () ในอดีตเป็นอาสนวิหารในนิกายโรมันคาทอลิกของอดีตมุขมณฑลนัวยง ตั้งอยู่ที่เมืองนัวยงในจังหวัดอวซ แคว้นโอดฟร็องส์ ประเทศฝรั่งเศส 

อาสนวิหารนัวยงเดิมเป็นอาสนวิหารประจำตำแหน่งมุขนายกแห่งนัวยง ต่อมาถูกยุบรวมกับมุขมณฑลโบแวตามความตกลง ค.ศ. 1801 ในปัจจุบันจึงมีฐานะเป็นโบสถ์ประจำเขตในสังกัดมุขมณฑลโบแว ตัวอาสนวิหารสร้างบนสถานที่เดิมเป็นโบสถ์ที่ถูกเพลิงไหม้ไปในปี ค.ศ. 1131 ที่เป็นตัวอย่างที่ดีของสถาปัตยกรรมคาบสมัยระหว่างโรมาเนสก์และกอทิก

## องค์ประกอบ
ผังของอาสนวิหารเป็นรูปกางเขนที่มีความยาวทั้งสิ้น 105 เมตร ความสูงของช่องทางเดินกลาง 23 เมตร ด้านตะวันตกมีซุ้มทางเข้าที่มาสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 14 และหออีกสองหอที่ยังสร้างไม่เสร็จ ตอนบนของหอสร้างมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 รายละเอียดการตกแต่งสูญหายไปแทบทั้งหมด ทางเดินกลางแบ่งเป็น 11 ช่วง ภายในของช่องทางเดินข้างยังคงรักษาหน้าต่างแบบโค้งมนของระเบียงแนบและของหน้าต่างชั้นบนอยู่ แต่หน้าต่างที่เป็นโค้งแหลมสองชั้นของระเบียงชั้นล่าง และเพดานสันหกแฉก (sexpartite vault) ได้รับการสร้างใหม่หลังจากเพลิงใหม้ในปี ค.ศ. 1293 ปลายแขนกางเขนเป็นมุขโค้งครึ่งวงกลมโบสถ์น้อยทางตอนเหนือมาสร้างเพิ่มในคริสต์ศตวรรษที่ 14 และทางด้านใต้ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 โดยเฉพาะคูหาหนึ่งที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นคูหาที่ตกแต่งอย่างวิจิตร ค้ำยันแบบปีกได้รับการบูรณะในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ตามลักษณะสถาปัตยกรรมของคริสต์ศตวรรษที่ 12 จากทางตะวันตกเฉียงเหนือของช่องทางเดินกลางเป็นระเบียงคดที่สร้างในปี ค.ศ. 1230 ติดกับระเบียงฉันนบถเป็นหอประชุมนักบวชที่สร้างในสมัยเดียวกัน ที่ทางเข้าตกแต่งด้วยประติมากรรมของบิชอปและอื่น ๆ

## ประวัติ
อนุสรณ์ต่าง ๆ ของบิชอปถูกทำลายระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส ต่อมาสงครามโลกครั้งที่ 1 ก็สร้างความเสียหายพอสมควรที่ทำให้ต้องใช้เวลาถึงยี่สิบปีในการซ่อมแซม

อาสนวิหารนัวยงได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ เมื่อปี ค.ศ. 1840

## อ้างอิง

* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* พจนานุกรมศัพท์สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนา

## ระเบียงภาพ


ไฟล์:Dehio 361 Noyon Cathedrale.jpg|แผนผัง
ไฟล์:Cathédrale de Noyon.JPG|ด้านหน้าด้านตะวันตก
ไฟล์:Chevet de la cathédrale de Noyon.JPG|มุขโค้งและชาเปลที่กระจายออกมาด้านหลัง
ไฟล์:Noyon Cathedral Interior.JPG|ทางเดินกลาง
ไฟล์:Noyon cathédrale cloître.jpg|ด้านหนึ่งของระเบียงฉันนบถ



หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดอวซ
นัวยง
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนสถานแบบโรมาเนสก์
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนสถานแบบกอทิก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1140
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1230
หมวดหมู่:อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
สมาคมดาราศาสตร์ไทย

**สมาคมดาราศาสตร์ไทย** () ชื่อย่อว่า สดท. เดิมชื่อ **สมาคมนักดาราศาสตร์** เป็นสมาคมทางวิชาการด้านดาราศาสตร์ ของประเทศไทย ซึ่งมีวัตถุประสงค์ในการส่งเสริมการศึกษาดาราศาสตร์ สนับสนุนการค้นคว้า งานวิจัย และเผยแพร่ความรู้ทางวิชาการเกี่ยวกับดาราศาสตร์ ตั้งอยู่ที่ท้องฟ้าจำลอง กรุงเทพฯ 

สมาคมดาราศาสตร์ไทยจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 ได้จัดกิจกรรมต่างๆ ในการส่งเสริมการศึกษาด้านดาราศาสตร์ในประเทศไทย เช่น กิจกรรมดาราศาสตร์สัญจร การจัดค่ายดาราศาสตร์โอลิมปิก การบรรยายพิเศษประจำเดือน และการจัดทำวารสาร "ทางช้างเผือก" เพื่อเผยแพร่ข่าวสาร ปรากฏการณ์ และบทความทางดาราศาสตร์ให้แก่ทั้งสมาชิกและบุคคลทั่วไป

ปัจจุบันสมาคมดาราศาสตร์ไทยได้มี นายอารี สวัสดี เป็นนายกสมาคม

## ประวัติ

ระหว่างวันที่ 25-26 กันยายน พ.ศ. 2521 ได้มีการสัมนาดาราศาสตร์ ณ ท้องฟ้าจำลอง กรุงเทพฯ  ผู้เข้าร่วมสัมมนาครั้งนั้นเป็นนักดาราศาสตร์ หรือทำงานเกี่ยวข้องกับวิชาดาราศาสตร์จากหลายสถาบันทั่วประเทศ เช่น อาจารย์ผู้สอนวิชาดาราศาสตร์ หรือวิชาที่เกี่ยวข้องในมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยครู อาจารย์ผู้สอนดาราศาสตร์ในโรงเรียนบางแห่งของกรมสามัญศึกษา นักวิทยาศาสตร์ จากสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ เป็นต้น 

ผู้เข้าสัมมนาทั้งหมดมีความเห็นพ้องต้องกันว่า ควรจะมีสมาคมทางวิชาการด้านดาราศาสตร์ จึงมีมติแต่งตั้งคณะทำงานเพื่อก่อตั้งสมาคมดาราศาสตร์แห่งประเทศไทยขึ้นคณะหนึ่ง จำนวน 12 คน ดังนี้

# นายระวี ภาวิไล *ประธาน*
# นายสมหวัง ตัณฑลักษณ์ *รองประธาน*
# นายประยูร ร่มโพธิ์
# นายขาว เหมือนวงศ์
# นายสุวิทย์ วิบูลย์เศรษฐ์
# นายระวิ สงวนทรัพย์
# นายกนก จันทร์ขจร
# นายสุมิตร นิภารักษ์
# นายพรชัย ศรีวลีรัตน์
# นางกุหลาบ ลิบรัตนสกุล
# นายนิพนธ์ ทรายเพชร *เลขานุการ*
# น.ส.ยุพา วานิชชัย *ผู้ช่วยเลขานุการ*

คณะทำงานได้ประชุมร่างระเบียบข้อบังคับและนำเสนอขออนุญาตจัดตั้งสมาคมดาราศาสตร์ไทย จากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ และได้รับอนุญาตให้จัดตั้งเป็นสมาคม ได้ตามใบอนุญาตเลขที่ ต.275/2523 ออกเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523 ในชื่อว่า **สมาคมนักดาราศาสตร์**

## สัญลักษณ์ของสมาคม
ตราสัญลักษณ์ของสมาคมดาราศาสตร์ไทย ใช้เป็นรูปสมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงกล้องโทรทรรศน์ ซึ่งเป็นภาพจำลองจากภาพแกะสลักไม้ ฝีมือจิตรกรชาวฝรั่งเศส เป็นภาพขณะที่กำลังทรงกล้องโทรทรรศน์เพื่อทอดพระเนตรจันทรุปราคา ที่พระที่นั่งเย็น ริมทะเลชุบศร จังหวัดลพบุรี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* http://thaiastro.nectec.or.th เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:สมาคมในประเทศไทย
หมวดหมู่:องค์การอวกาศ