open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
รักแรกหายไป ได้ใครมาวะ?

**รักแรกหายไป ได้ใครมาวะ?** () เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวจินตนิยม ไซไฟนำแสดงโดยกรภัทร์ เกิดพันธุ์, พรรษา วอสเบียนและทิพนารี วีรวัฒโนดม กำกับโดยธเนศ ลิ่มเจริญและผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวีร่วมกับภาพดีทวีสุข ได้รับการประกาศให้เป็นหนึ่งในละครโทรทัศน์ของจีเอ็มเอ็มทีวี ในปี พ.ศ. 2565 ในงาน "GMMTV2022: BORDERLESS" ที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2564 ออกอากาศอย่างเป็นทางการทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 และทรูไอดีเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2566 และออกอากาศตอนสุดท้ายในวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2566

## เรื่องย่อ
เอิง (พรรษา วอสเบียน) รักแรกในวัยเด็กของมิว (กรภัทร์ เกิดพันธุ์) ได้หายตัวไปจากฐานทัพลับซึ่งเป็นสถานที่เล่นในป่าของพวกเขาอย่างไม่มีร่องรอยในคืนที่เกิดฝนดาวตกเมื่อพวกเขายังเป็นเด็ก แปดปีต่อมา เธอกลับมาอีกครั้ง แต่เธอในปัจจุบันกลับรู้สึกแตกต่างไปจากเธอคนเก่าอย่างสิ้นเชิง... แล้ว "เธอ" หายไปไหน? และเกิดอะไรขึ้นกับเธอในช่วงแปดปีที่ผ่านมา?

เขาจมอยู่กับความรู้สึกผิดตลอดเวลา โทษตัวเองว่าเป็นสาเหตุที่ทำให้เอิงหายตัวไป เขาทำได้เพียงรอให้เอิงกลับมาในสักวันหนึ่ง จนกระทั่งเขากลายเป็นคนต่อต้านสังคม เพื่อนคนเดียวที่เหลืออยู่ของเขาคือ แจ็ค (สัตบุตร แลดิกี) อดีตเด็กเกเรที่มักรังแกเขาเมื่อตอนเป็นเด็ก วันหนึ่ง อาจารย์กิต (ธนากร ชินกูล) อาจารย์ที่ปรึกษา ได้บังคับให้มิวและแจ็คเข้าเป็นสมาชิกของ ‘ชมรมค้นคว้าปริศนา’ ซึ่งทำให้มิวได้พบกับเพื่อนใหม่ เช่น โอ (หฤษฎ์ ชีวการุณ) รุ่นพี่ผู้มีงานอดิเรกคือการตามล่าสัตว์ประหลาด และ ฟ้าใส (ทิพนารี วีรวัฒโนดม) หญิงสาวสวยผู้เชื่อเรื่องการมีอยู่ของมนุษย์ต่างดาว ถึงแม้จะเป็นชมรมที่แปลก แต่มิวก็เริ่มเปิดใจรับเพื่อนใหม่ ๆ และโอกาสที่จะมีความรักครั้งใหม่...

อย่างไรก็ตาม เอิงก็กลับมา แต่เธอกลับจำอะไรไม่ได้เลยเกี่ยวกับช่วงเวลาที่เธอหายตัวไป นอกจากนี้ ดูเหมือนว่าเธอจะมีพลังเหนือมนุษย์ ความแปลกประหลาดไม่ได้จบลงเพียงแค่นั้น เมื่อ "42" (มาดามมด) สิ่งมีชีวิตลึกลับจากนอกอวกาศ ปรากฏตัวขึ้นเพื่อตามหาเอิง ความลึกลับนี้ทำให้สมาชิกของชมรมค้นคว้าปริศนาต้องค้นหาความจริง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวแฟนตาซีไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวรักไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวรหัสคดีไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยจีเอ็มเอ็มทีวี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยภาพดีทวีสุข
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องจีเอ็มเอ็ม 25
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวจินตนิยมในคริสต์ทศวรรษ 2020
เทียนสน

**เทียนสน**, **ตุ้นซุ่น** (), **เตี่ยนซุ่น** () หรือ **โตวคุน** () เป็นกลุ่มห้าหน่วยการเมืองของชาวมอญโบราณ ที่ขยายจากภาคกลางตอนล่างของประเทศไทยในปัจจุบัน ถึงคอคอดกระในภาคใต้ของไทยและภาคตะนาวศรีของประเทศพม่า ปรากฏขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 1 ถึง 6 และกล่าวกันว่าขยายจากชายฝั่งตะวันออกไปยังตะวันตก ควบคุมเส้นทางที่สำคัญในการค้าทางทะเลระยะไกลระหว่างมหาสมุทรอินเดียและทะเลจีนใต้  และยังเป็นหนึ่งในรัฐที่กลายเป็นอินเดียแห่งแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 1 เทียนสนเคยเป็นรัฐบริวารของดินแดนทางใต้ที่มีชื่อว่า *เกอหลัวฟู่ชา* (, ภายหลังรู้จักกันในนาม กามลังกา) บนพื้นที่คอคอดกระและอ่าวบ้านดอน ตามที่ปรากฏใน  เทียนสนยังคงเป็นเอกราชจนกระทั่งถูกยึดครองและกลายเป็นรัฐบริวารของอาณาจักรฟูนันในคริสต์ศตวรรษที่ 3 เร็วสุดก่อน ค.ศ. 245 เทียนสนหายไปจากประวัติศาสตร์ประมาณต้นคริสต์ศตวรรษที่ 6 เมื่อทวารวดีปรากฏขึ้นในภาคกลางของไทย กามลังกา หรือ *หลังยะสิ่ว* ที่มีจุดศูนย์กลางในนครปฐมโบราณ คาดว่าเป็นรัฐสืบทอดของเทียนสน 

Roland Braddell เสนอว่า emporium โบราณที่กล่าวถึงใน *[[ภูมิศาสตร์ (ทอเลมี)|Geōgraphikē Hyphēgēsis]]* ของทอเลมี และมหานิทเทสกับมิลินทปัญหา ตำราพุทธในคริสต์ศตวรรษที่ 2–4 เป็นราชรัฐหนึ่งของเทียนสน ส่วนอีกสี่อาณาจักรของเทียนสนที่อาจเป็น *เกอหลัวฟู่ชา* ซึ่งกลายเป็นรัฐบริวารตามที่อ้างไว้ใน *กว่างตงทงจื้อ* และสามพี่น้อง *เกอหลัวเฉ่อเฟิน* (; กามลังกา), ซิวหลัวเฟิน และ *กานปี้* () ที่ระบุว่าตั้งอยู่ในหุบเขาแม่น้ำเจ้าพระยาทางตะวันตกถึงทวารวดีตะวันตก โดยมีเมืองเก่าที่สำคัญสามแห่งอยู่ตรงนั้น ได้แก่ นครปฐม, เมืองคูบัว และเมืองอู่ทอง

## รากศัพท์
เนื่องจากเทียนสนถูกแบ่งให้กับพระมหากษัตริย์ 5 พระองค์ รากศัพท์ของชื่อที่ชาวจีนตั้งให้จึงมีความเกี่ยวข้องอย่างมาก: เลข "5" ในภาษาญัฮกุรที่ชาวญัฮกุรในทวารวดีของมอญโบราณพูดกันหลายพันคน ออกเสียงเป็น *Chuun* ส่วน *Duinr* หมายถึง "อาณาจักร, ประเทศ" สิ่งนี้ทำให้มีการตีความว่า เทียนสนเป็นสมาพันธรัฐของดินแดนทั้งห้า พื้นที่นี้บังเอิญสอดคล้องกับรัฐสุวรรณภูมิในตำนานที่นักวิชาการไทยอ้างว่าปรากฏขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 2 ก่อน ค.ศ. ถึงคริิสต์ศตวรรษที่ 2 ในบริเวณภาคกลางของไทยในปัจจุบัน ซึ่งประกอบด้วยเมืองกษัตริย์ 5 เมืองในคาบสมุทรมลายูตอนบน ได้แก่ สุวรรณภูมิ (ปัจจุบันอยู่ในเมืองเก่านครปฐม), ราชบุรี, เมืองสิงห์, เพชรบุรี และตะนาวศรี บางทีอาจรวมดินแดนภายใต้อธิปไตยของ "ลัมภกัปปะนคร" ทางเหนือ (ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดลำปาง)

## แหล่งโบราณคดี
* เขาสามแก้ว (ศตวรรษที่ 4 ก่อน ค.ศ. – คริสต์ศตวรรษที่ 5)
* Kha Mao Yee อำเภอเกาะสอง ประเทศพม่า
* เมืองคูบัว (คริสต์ศตวรรษที่ 6 – 16)
* แหล่งโบราณคดีบ้านดอนตาเพชร (ประมาณศตวรรษที่ 6 ก่อน ค.ศ.)
* เมืองเก่ากำแพงแสน (คริสต์ศตวรรษที่ 7 – 11)
* สถูปทุ่งเศรษฐี (คริสต์ศตวรรษที่ 8 – 10)
* พงตึก (ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 1)
* เมืองเก่านครปฐม (ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 1)
** พระปฐมเจดีย์
** พระประโทณเจดีย์
* เมืองเก่าราชบุรี (ประมาณศตวรรษที่ 4 ก่อน ค.ศ.)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*

หมวดหมู่:อดีตประเทศในประวัติศาสตร์ไทย
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในประเทศไทย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมพุทธ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์มอญ
หมวดหมู่:อดีตประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:อดีตราชาธิปไตยในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:อาณาจักรที่ถูกทำให้เป็นอินเดีย
หมวดหมู่:อดีตราชาธิปไตยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
วิทยุโทรเลข

[thumb| เจ้าหน้าที่วิทยุ[กองสัญญาณทหารบกสหรัฐ เมื่อปี 1943 ที่นิวกินี ขณะกำลังส่งสัญญาณโดยใช้วิทยุโทรเลข]]
**วิทยุโทรเลข** () หรือ **โทรเลขไร้สาย** () คือการส่งข้อความโดยใช้คลื่นวิทยุ ซึ่งมีหน้าที่คล้ายกับโทรเลขไฟฟ้าที่ใช้สายเคเบิล ก่อนประมาณปี 1910 คำว่า *วิทยุโทรเลข* ยังใช้เรียกเทคโนโลยีทดลองอื่น ๆ สำหรับการส่งสัญญาณโทรเลขโดยไม่ใช้สายอีกด้วย ในการสื่อสารด้วยวิทยุโทรเลข ข้อมูลจะถูกส่งโดยพัลส์ของคลื่นวิทยุที่มีความยาวสองแบบต่างกัน เรียกว่า "จุด" และ "เส้น" ซึ่งสะกดออกมาเป็นข้อความ โดยปกติจะเป็นรหัสมอร์ส ในระบบมือ ผู้ส่งจะกดสวิตช์ที่เรียกว่า กุญแจโทรเลข ซึ่งจะเปิดและปิดเครื่องส่ง ทำให้เกิดพัลส์ของคลื่นวิทยุ ที่เครื่องรับ จะได้ยินพัลส์จากลำโพงของเครื่องรับเป็นเสียงปี๊บ ๆ ซึ่งจะถูกแปลงกลับเป็นข้อความโดยเจ้าหน้าที่ที่รู้รหัสมอร์ส

วิทยุโทรเลขเป็นวิธีการสื่อสารทางวิทยุในยุคแรก เครื่องส่งและเครื่องรับวิทยุแบบใช้งานจริงเครื่องแรกที่ประดิษฐ์ขึ้นใน ค.ศ. 1894–1895 โดยกูลเยลโม มาร์โกนี ใช้วิทยุโทรเลข ในช่วงไม่กี่ทศวรรษแรกของวิทยุ ยังคงเป็นประเภทเดียวของการส่งสัญญาณวิทยุที่เรียกว่า "ยุควิทยุโทรเลข" จนกระทั่งสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เมื่อมีการพัฒนาการวิทยุโทรศัพท์แบบกล่ำแอมพลิจูด (AM) ทำให้สามารถส่งเสียง (สัญญาณเสียง) ผ่านวิทยุได้ ตั้งแต่ประมาณ ค.ศ. 1908 สถานีวิทยุโทรเลขข้ามมหาสมุทรที่ทรงพลังได้ส่งสัญญาณโทรเลขเชิงพาณิชย์ระหว่างประเทศ ด้วยอัตราความเร็วสูงสุด 200 คำต่อนาที

วิทยุโทรเลขถูกใช้สำหรับการสื่อสารทางไกลแบบตัวต่อตัวในทางการค้า การทูต และการทหารตลอดช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 และแปรเปลี่ยนเป็นสมรรถภาพที่สำคัญทางยุทธศาสตร์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เนื่องจากประเทศที่ไม่มีสถานีวิทยุโทรเลขระยะไกลอาจถูกแยกออกจากส่วนอื่น ๆ ของโลกได้จากการที่ถูกศัตรูตัดสายโทรเลขใต้น้ำ วิทยุโทรเลขยังคงได้รับความนิยมในวิทยุสมัครเล่น นอกจากนี้ยังได้รับการสอนโดยกองทหารเพื่อใช้ในการสื่อสารฉุกเฉินอีกด้วย อย่างไรก็ตาม ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 ระบบวิทยุโทรเลขเชิงพาณิชย์ได้ถูกแทนที่ด้วยเครือข่ายวิทยุโทรพิมพ์และล้าสมัยไปแล้ว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โทรเลข
ใบหน้าข้างนั้นที่ฉันเฝ้ามอง

เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยรูมิ อิจิโนเฮะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนว''โชโจะ''*[[เบสซัทสึ เฟรน]]*ของโคดันชะในเดือนเมษายน พ.ศ. 2565

## สื่อสิ่งพิมพ์
*ใบหน้าข้างนั้นที่ฉันเฝ้ามอง*เขียนและวาดภาพประกอบโดยรูมิ อิจิโนเฮะ เริ่มตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารมังงะแนว''โชโจะ''*[[เบสซัทสึ เฟรน]]*ของโคดันชะเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2565 ซีรีส์ดังกล่าวหยุดการตีพิมพ์ชั่วคราวเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2567 เนื่องจาก "เหตุผลด้านการผลิต" และเลื่อนการวางจำหน่ายเล่มที่ห้าจากกำหนดการเดิมในช่วงต้นปี พ.ศ. 2568 ซีรีส์เรื่องนี้กลับมาตีพิมพ์อีกครั้งเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2568 และตอนสุดท้ายวางจำหน่ายในวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2569 เรื่องราวภาคแยกจะเริ่มต้นในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569 ตอนต่าง ๆ ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(*[[ทังโกบง]]*)จำนวน 4 เล่มเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 สำนักพิมพ์บงกชได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในการแปลและตีพิมพ์เรื่องนี้เป็นภาษาไทยเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ซึ่งได้เริ่มเผยแพร่เป็นรายตอนในรูปแบบอีบุ๊คบน MEB ก่อนที่จะรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม โดยเล่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2568

#### จำนวนเล่ม

## ผลตอบรับ
ซีรีส์นี้ได้รับรางวัลมังงะโคดันชะครั้งที่ 48 ในประเภท*โชโจะ*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
*

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวก้าวผ่านวัย
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวนาฏกรรม
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โคดันชะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนววีรคติ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ
หมวดหมู่:บงกช
วาระซ่อนเร้น

***วาระซ่อนเร้น*** () เป็น ละครโทรทัศน์ไทยแนวสุขนาฏกรรม จินตนิยม ปี พ.ศ. 2566 นำแสดงโดยอาเชน ไอย์ดึน, ณัฎฐ์ฐชัย บุญประเสริฐ, ธนบูรณ์ เกียรตินิรันดร์ และธราธร จันทรวรกาญจน์

กำกับโดยบัณฑิต สินธนภารดี ร่วมสร้างโดยจีเอ็มเอ็มทีวีและ Dee Hup House ละครเรื่องนี้ได้รับการประกาศภายในงาน GMMTV 2023 "DIVERSELY, YOURS" เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565

ออกอากาศครั้งแรกทางจีเอ็มเอ็ม 25 และจีเอ็มเอ็มทีวี Official YouTube Channel เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 โดยออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 20:30 น. (เวลามาตรฐานไทย) ออกอากาศตอนสุดท้ายในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2566

## เนื้อเรื่อง
เมื่อ “โซ่” (ดัง ณัฎฐ์ฐชัย) นักศึกษารัฐศาสตร์สาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศชั้นปีที่ 3 มีความฝันอยากไปเรียนต่อต่างประเทศด้วยการชิงทุนจากการแข่งขันโต้วาทีกัน แต่ก็ถูกเพื่อนสนิทอย่าง “แพท" (หลุยส์ ธณวิน) และ “กต" (เอเจ ชยพล) สบประมาทว่าโซ่ทำไม่ได้ เพราะแม้แต่การบอกรักคนที่แอบชอบมา 3 ปี อย่าง “นิตา” (เจมี่ จุฑาพิชญ์) ยังไม่กล้า จึงเป็นจุดเริ่มต้นของแผนการจีบ “นิตา” แต่แค่โซ่คนเดียวคงไม่รอด “แพท” จึงแนะนำให้ไปถาม “โจ๊ก” (จุง อาเชน) ซึ่งเป็นแฟนเก่าของ “นิตา” แต่มีข้อแลกเปลี่ยนที่ “โซ่” อาจจะต้องใช้ใจเดิมพันไม่รู้ตัว ปฏิบัติการจีบพร้อมแผนลับซ่อนเร้นจึงเริ่มขึ้น!!

## นักแสดง

### นักแสดงหลัก

* อาเชน ไอย์ดึน (จุง) รับบท โจ๊ก
* ณัฎฐ์ฐชัย บุญประเสริฐ (ดัง) รับบท โซ่
* ธนบูรณ์ เกียรตินิรันดร์ (อู๋) รับบท เจ๋ง
* ธราธร จันทรวรกาญจน์ (บูม) รับบท ปก

### นักแสดงสมทบ

* ชยพล จุฑามาศ (เอเจ) รับบท กต
* ธณวิน ธีรโพสุการ (หลุยส์) รับบท แพท
* จุฑาพิชญ์ อินทร์จันทร์ (เจมี่) รับบท นิตา
* ศิวกร เลิศชูโชติ (กาย) รับบท ตฤณ
* วีรยุทธ จันทร์สุข (อาร์ม) รับบท ปาร์ค
* ศุภกร ศรีโพธิ์ทอง (ป๊อด) รับบท เซฟ

### นักแสดงรับเชิญ

* กีรติ พวงมาลี (ไตเติ้ล) รับบท ปืน

## เพลงประกอบ

* หมดเวลาซ่อน (Hidden Agenda) ร้องโดย อาเชน ไอย์ดึน (จุง) และ ณัฎฐ์ฐชัย บุญประเสริฐ (ดัง)
* อย่านอยด์ดิ (Your Smile) ร้องโดย อาเชน ไอย์ดึน (จุง)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยจีเอ็มเอ็มทีวี
หมวดหมู่:ละครชายรักชายไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:เว็บซีรีส์ไทย
หมวดหมู่:เว็บซีรีส์ไทยในปี พ.ศ. 2566
สี่นาที

***สี่นาที*** เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวชายรักชาย ปี พ.ศ. 2567 นำแสดงโดยวิชญ์ภาส สุเมตติกุล และเจษฎ์พิพัฒ ติละพรพัฒน์ ผลิตโดย Be On Cloud บริษัทผู้อยู่เบื้องหลัง *[[คินน์พอร์ช]]* ออกอากาศทุกวันศุกร์ทางช่องวัน 31และวิว ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคมถึง 13 กันยายน พ.ศ. 2567

## เรื่องย่อ
เรื่องราวกล่าวถึงเกรท นักศึกษาและลูกชายของเจ้าของธุรกิจผู้มั่งคั่ง ที่จู่ ๆ ก็มีพลังลึกลับในการมองเห็นอนาคตได้ภายใน 4 นาที เกรทไม่สามารถควบคุมพลังนี้ได้และกำลังค้นหาเบื้องหลังพลังที่เขาได้รับมาใหม่

## นักแสดง
* วิชญ์ภาส สุเมตติกุล รับบท เกรท
: นิสิตคณะบริหารธุรกิจ ผู้มีพลังเหนือธรรมชาติในการมองเห็นอนาคตได้ภายใน 4 นาที
* เจษฎ์พิพัฒ ติละพรพัฒน์ รับบท ธาม
: แพทย์ประจำแผนกศัลยกรรม
* อัศวภัทร์ ผลพิบูลย์ รับบท กรณ์
: พี่ชายเกรท
* นันทนัท ฐกัดกุล รับบท ฟ้าใส 
: คู่หมั้นกรณ์
* ธนวัตร ชินวัตร รับบท ต้นกล้า 
: คนรักกรณ์
* ยศธร คงลิขิต รับบท หมอเด็น 
: เพื่อนหมอธาม
* เอเธนส์ วีรพัฒนกุล รับบท โดม 
: น้องชายต้นกล้า
* ปฏิภาณ เฟื่องฟูอนุวัฒน์ รับบท สารวัตรวินทร์
* เจษฎากร บัณฑิต รับบท ไตเติ้ล 
: เพื่อนเกรท

## การผลิต
สี่นาทีได้รับการประกาศเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2566 เป็นส่วนหนึ่งของ Be On Cloud 2023 จักรพันธ์ พุทธา ได้รับบท ไทม์ ในตอนแรก แต่ได้ถอนตัวออกจากละคร หลังถูกกล่าวหาว่าทำร้ายร่างกาย พรรธน์ชญมน ธีวสุเจริญ อดีตแฟนสาว เจษฎ์พิพัฒ ติละพรพัฒน์ ได้รับการประกาศให้เป็นนักแสดงแทนในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2567

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวชีวิตไทย
หมวดหมู่:ละครชายรักชายไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวรักชีวิตไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวสุขนาฏกรรมแฟนตาซีไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องวัน 31
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยแนวชีวิตที่เกี่ยวข้องกับแอลจีบีทีในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวแอลจีบีทีไทย
ศูนย์รวมการเซนเซอร์

**ศูนย์รวมการเซนเซอร์** () เป็นเทคโนโลยีการสนธิข้อมูลจากเซนเซอร์หลายชนิดเข้าด้วยกัน เพื่อให้ระบบสามารถวิเคราะห์ ตีความ และตัดสินใจได้แม่นยำกว่าการใช้เซนเซอร์แบบเดี่ยว แนวคิดนี้มีบทบาทสำคัญในระบบที่ต้องการความแม่นยำสูง เช่น ระบบทหาร ยานยนต์ขับขี่อัตโนมัติ หุ่นยนต์อุตสาหกรรม และระบบอัตโนมัติอัจฉริยะ

ข้อมูลจากแต่ละเซนเซอร์มีจุดเด่นและจุดอ่อนต่างกัน เช่น กล้องให้รายละเอียดภาพดีแต่ไวต่อแสง เรดาร์มองผ่านฝุ่นควันได้แต่ความละเอียดต่ำ หรือ GPS ที่แม่นยำแต่ขาดสัญญาณในบางพื้นที่ การสนธิข้อมูลเหล่านี้เข้าด้วยกันสามารถลดความคลาดเคลื่อนและเพิ่มความทนทานต่อสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลง อย่างไรก็ตาม เทคโนโลยีนี้ยังมีความท้าทายในประเด็นว่าต้องมีการจัดการข้อมูลขนาดใหญ่ ความไวในการตอบสนองของระบบ และการออกแบบอัลกอริธึมที่ให้ความสำคัญกับแหล่งข้อมูลอย่างเหมาะสม

## ทางทหาร
ในทางทหาร ศูนย์รวมการเซนเซอร์เป็นเทคโนโลยีสำคัญในในสงครามสมัยใหม่ ที่มุ่งยกระดับ “การรับรู้สถานการณ์” ให้แม่นยำ ครอบคลุม และตอบสนองได้เร็วขึ้น จากที่เดิม นักบินหรือผู้ปฏิบัติงานทหารต้องรับข้อมูลจากหลายเซนเซอร์ เช่น เรดาร์, กล้องอินฟราเรด, ระบบเตือนภัย ฯลฯ หากไม่มีการสนธิข้อมูล ผู้ปฏิบัติงานต้องแปลผลแต่ละระบบแยกกัน ซึ่งช้าและมีโอกาสผิดพลาด ดังนั้นการมีศูนย์รวมการเซนเซอร์จะช่วยลดภาระงานส่วนนี้ได้อย่างมาก และยังสามารถเสนอแนวทางตอบสนองโดยอัตโนมัติ ทำให้ผู้ปฏิบัติงานทหารตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว

ศูนย์รวมการเซนเซอร์ยังถูกใช้ในระบบตรวจจับภัยคุกคาม เช่น ระบบป้องกันภัยทางอากาศ ที่รวมข้อมูลจากเรดาร์หลากหลายแบบเพื่อระบุเป้าหมาย ลดโอกาสโจมตีซ้ำ และหลีกเลี่ยงการถูกลวงด้วยสัญญาณเทียม นอกจากนี้ยังใช้ในระบบควบคุมโดรน และหุ่นยนต์ลาดตระเวน ที่ต้องวิเคราะห์ภาพ เสียง การสั่นสะเทือน และข้อมูลตำแหน่งพร้อมกัน

## ทางพลเรือน
ด้านพลเรือน ศูนย์รวมการเซนเซอร์เริ่มถูกใช้งานในอุตสาหกรรมการบินมาตั้งแต่ทศวรรษที่ 1990 ซึ่งช่วยเพิ่มความแม่นยำในการนำทาง ความปลอดภัยของเที่ยวบิน และลดภาระงานของนักบินอย่างมีประสิทธิภาพ หนึ่งในตัวอย่างสำคัญของการใช้ศูนย์รวมการเซนเซอร์ คือระบบนำทางและการลงจอดอัตโนมัติ ซึ่งต้องอาศัยข้อมูลจากทั้ง ILS, GPS, และเรดาร์วัดความสูง เพื่อนำเครื่องบินลงจอดได้อย่างปลอดภัยโดยไม่ต้องอาศัยการควบคุมจากนักบินโดยตรง โดยเฉพาะในกรณีที่มีหมอกหนา หรือฝนตกหนัก 

ระบบยานยนต์ไร้คนขับของบริษัทอย่างเทสลา ต่างอาศัยการสนธิข้อมูลจากกล้อง ไลดาร์, เรดาร์ และเซนเซอร์อัลตราโซนิก เพื่อช่วยให้รถสามารถประเมินระยะห่าง ความเร็ว และหลีกเลี่ยงอุบัติเหตุได้อย่างแม่นยำ ข้อมูลที่สนธิกันนี้ยังสามารถใช้ร่วมกับ AI และการเรียนรู้ของเครื่อง (machine learning) เพื่อให้ระบบตอบสนองต่อสถานการณ์แบบเรียลไทม์และปรับตัวได้เอง

## ตัวอย่างของเซนเซอร์
* Accelerometers – วัดความเร่ง
* ESM – ตรวจจับและวิเคราะห์สัญญาณเรดาร์หรือคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าจากฝ่ายตรงข้าม
* Flash LIDAR – จับภาพเชิงลึกทั้งฉากในเวลาพริบตา
* GPS – ระบุตำแหน่งผ่านดาวเทียม
* Infrared / Thermal Imaging Camera – ตรวจจับความร้อนหรือรังสีอินฟราเรด
* Magnetic Sensors – ใช้วัดสนามแม่เหล็กหรือตรวจจับโลหะ
* MEMS – เซนเซอร์ขนาดเล็กมากที่รวมวงจรอิเล็กทรอนิกส์กับกลไก เช่น วัดความเร่ง ความดัน หรือแรง
* Phased Array – เรดาร์ที่สามารถควบคุมทิศทางของคลื่นได้โดยไม่ต้องหมุนเสา
* Radar – เซนเซอร์ตรวจจับวัตถุด้วยคลื่นวิทยุ
* Scanning LIDAR – เซนเซอร์ยิงเลเซอร์เป็นจุดแล้วสแกนพื้นที่เป็นสามมิติ
* Seismic Sensors – ใช้ตรวจจับแรงสั่นสะเทือนของพื้นดิน เช่น การเคลื่อนไหวของแผ่นดินไหว
* Sonar – ใช้คลื่นเสียงเพื่อตรวจจับวัตถุหรือวัดระยะในน้ำ
## อ้างอิง

หมวดหมู่:ข้อมูลคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:เซนเซอร์
วอริก

**วอริก** (;  ) เป็นเมืองตลาดนัด ตำบล (civil parish) และเมืองเทศมณฑลของเทศมณฑลวอริกเชอร์ ในเขตวอริก ประเทศอังกฤษ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเอวอน มีระยะห่าง  ทางใต้ของคอเวนทรี และ  ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเบอร์มิงแฮม อยู่ติดกับเลมมิงตันสปาและวิตแนช 

วอริกมีต้นกำเนิดในสมัยโบราณและมีอาคารประวัติศาสตร์มากมาย โดยเฉพาะในสมัยกลาง สมัยสจวต และสมัยจอร์เจียน เป็นชุมชนที่มีป้อมปราการสำคัญตั้งแต่ช่วงต้นยุคกลาง โดยมีสิ่งที่เหลืออยู่ที่โดดเด่นที่สุดในช่วงนั้นก็คือ ปราสาทวอริกซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญ อาคารจำนวนมากถูกทำลายในเหตุเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ในเมือง เมื่อ ค.ศ. 1694 และมีการสร้างขึ้นใหม่ด้วยอาคารอันงดงามจากศตวรรษที่ 18 เช่น โบสถ์วิทยาลัยเซนต์แมรีและไชร์ฮอลล์ จาก การสำรวจสำมะโนประชากรปี 2021 พบว่ามีประชากรประมาณ 36,665 คน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลวอริกเชอร์
วอริกเชอร์

**วอริกเชอร์**  หรือ **วอริกเชียร์** ( ; ย่อว่า **Warks**) เป็นเทศมณฑลทางพิธีการ ในเวสต์มิดแลนส์ของอังกฤษ มีอาณาเขตติดกับสแตฟฟอร์ดเชอร์และเลสเตอร์เชอร์ทางทิศเหนือ ติดกับนอร์แทมป์ตันเชอร์ทางทิศตะวันออก ติดกับออกซฟอร์ดเชอร์และกลอสเตอร์เชอร์ทางทิศใต้ และติดกับวุร์สเตอร์เชอร์และเทศมณฑลเวสต์มิดแลนส์ทางทิศตะวันตก เมืองที่ใหญ่ที่สุดคือ นูนีตันและวอริก

## อ้างอิง
อรัญ พันธุมจินดา

**อรัญ พันธุมจินดา**  (เกิด 30 มกราคม พ.ศ. 2523)  เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคชาติพัฒนา และรองประธานสโมสรนครราชสีมา มาสด้า เอฟซี อดีตรองหัวหน้าพรรคชาติพัฒนา อดีตผู้อำนวยการและรองเลขาธิการพรรคชาติพัฒนา อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ และอดีตข้าราชการการเมือง ประจำสำนักนายกรัฐมนตรี

## ประวัติ
อรัญ เกิดเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2523 ที่เขตวังทองหลาง กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรนายทำนุ กับนางสุมณฑา พันธุมจินดา ด้านครอบครัวสมรสกับนางสาวณษมา ตันต้นตระกูล มีบุตร 2 คน

สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตร์บัณฑิต และระดับปริญญาโท นิติศาสตร์มหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยศรีปทุม และระดับปริญญาเอก รัฐประศาสนศาสตร์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

## การทำงาน
อรัญ ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในปี พ.ศ. 2548, พ.ศ. 2550 ในสังกัดพรรคชาติไทย และ พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคชาติพัฒนา แต่ไม่ได้รับเลือก ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการ รองเลขาธิการ และรองหัวหน้าพรรคชาติพัฒนา ตามลำดับ ก่อนที่จะได้รับเลือกตั้งใน พ.ศ. 2566 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคชาติพัฒนา

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
อรัญ พันธุมจินดา ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคชาติพัฒนา (เลื่อนแทน)

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักการเมืองจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:พรรคชาติไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคชาติพัฒนา (พ.ศ. 2550)
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
หมวดหมู่:บุคคลจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ม.
ชั้นดินเยือกแข็งคงตัว

**ชั้นดินเยือกแข็งคงตัว** หรือ **ชั้นเยือกแข็งถาวร** (; ) คือ ดินหรือตะกอนที่อยู่ใต้น้ำที่มีอุณหภูมิต่ำกว่า 0 °C (32 °F) อย่างต่อเนื่องเป็นเวลาสองปีขึ้นไป โดยชั้นดินเยือกแข็งคงตัวที่เก่าแก่ที่สุดมีอายุที่ยังคงเยือกแข็งมาตลอดประมาณ 700,000 ปี ในขณะที่ชั้นดินเยือกแข็งคงตัวที่ตื้นที่สุดมีความลึกไม่ถึง 1 เมตร (3 ฟุต) แต่ชั้นที่ลึกที่สุดอาจลึกได้มากกว่า 1,500 เมตร (4,900 ฟุต) พื้นที่ของแต่ละเขตดินเยือกแข็งคงตัวอาจมีขนาดเล็กอยู่เฉพาะยอดเขาสูง หรืออาจแผ่กว้างครอบคลุมพื้นที่อาร์กติก อันกว้างใหญ่ก็ได้ พื้นดินที่อยู่ใต้ธารน้ำแข็งและพืดน้ำแข็งโดยทั่วไปจะไม่ถือว่าเป็นดินเยือกแข็งคงตัว ดังนั้นบนแผ่นดินชั้นดินเยือกแข็งคงตัวมักจะอยู่ใต้ชั้นที่เรียกว่า *[[Active layer|ชั้นแอกทิฟ]]* ซึ่งจะมีการแช่แข็งและละลายสลับกันไปตามฤดูกาล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ปฐพีวิทยา
หมวดหมู่:ธรณีสัณฐานวิทยา
บทความโฆษณา

**บทความโฆษณา** หรือ **โฆษณาเชิงข่าว** () คือ โฆษณาในรูปแบบเนื้อหาบทบรรณาธิการ คำว่า "advertorial" เป็นการผสมคำว่า "advertisement" (โฆษณา) และ "editorial" (บรรณาธิการ) เมอร์เรียม-เว็บสเตอร์ ระบุวันที่กำเนิดของคำนี้ไว้ในปี 1946

ในสื่อสิ่งพิมพ์ บทความโฆษณามักเขียนให้มีลักษณะคล้ายบทความข่าวหรือบทความเชิงวิเคราะห์ เพื่อให้ดูเหมือนเนื้อหาที่เป็นกลางและมีความน่าเชื่อถือ ส่วนในโทรทัศน์ บทความโฆษณามักอยู่ในรูปแบบคล้ายสาระโฆษณา (infomercial) สั้น ๆ ที่นำเสนอผลิตภัณฑ์หรือบริการ อาจปรากฏเป็นโฆษณาแยกต่างหาก หรือเป็นช่วงหนึ่งในรายการทอล์กโชว์หรือวาไรตีโชว์ก็ได้

ในวิทยุ บทความโฆษณาอาจอยู่ในรูปแบบของโฆษณาวิทยุ หรือการสนทนาระหว่างผู้ดำเนินรายการกับตัวแทนของผลิตภัณฑ์ สำหรับบนอินเทอร์เน็ต บทความโฆษณามักเชื่อมโยงกับแนวคิดของ *native advertising* (โฆษณาแบบแนบเนียน) อย่างไรก็ตาม ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันว่าทั้งสองคำนี้มีความหมายเหมือนกันหรือไม่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การจัดพิมพ์
หมวดหมู่:การโฆษณาแบ่งตามสื่อ
หมวดหมู่:การชักจูงด้วยสื่อข่าว
การดึงห่าน

[right|thumb|300px|การดึงห่านที่เวสต์เวอร์จิเนียในศตวรรษที่ 19 วาดโดย [เฟรเดอริก เรมิงตัน]]
**การดึงห่าน** (เรียกอีกชื่อว่า **การดึงห่านตัวผู้**, **การขี่ห่าน**, **การดึงห่าน**, หรือ **การฉีกคอห่าน**) เป็นกีฬาเลือดที่เคยเล่นในบางพื้นที่ของเนเธอร์แลนด์, เบลเยียม, อังกฤษ และอเมริกาเหนือ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 ถึง 19 โดยมีต้นกำเนิดในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ที่สเปน และแพร่กระจายไปทั่วทวีปยุโรปโดยกองทหารเตร์ซีโอของสเปน กีฬาเกี่ยวข้องกับการมัดห่านที่ยังมีชีวิต โดยทาหัวให้ลื่นไว้กับเชือกหรือเสาที่ขึงข้ามถนน จากนั้นชายที่ขี่ม้าอย่างรวดเร็วจะพยายามคว้าคอของห่านเพื่อดึงให้หลุดออกจากลำตัว บางครั้งมีกฎให้ใช้กระต่ายมีชีวิตแทนห่าน

ในปัจจุบัน ยังคงมีการเล่นกีฬานี้อยู่ในบางพื้นที่ของเบลเยียม โดยใช้ห่านที่ตายแล้วหรือหุ่นจำลองห่าน เป็นส่วนหนึ่งของเทศกาลShrove Tuesday และในบางเมืองของเยอรมนีในเทศกาลShrove Monday โดยห่านที่ใช้จะถูกฆ่าโดยสัตวแพทย์ก่อน ในเมืองGrevenbichtของเนเธอร์แลนด์ ได้มีการสั่งห้ามใช้ห่านที่ตายแล้วในปี ค.ศ. 2019 และเปลี่ยนมาใช้หุ่นห่านแทน

กิจกรรมนี้เรียกว่า  ในเนเธอร์แลนด์,  ในเบลเยียม และ  ในประเทศเยอรมนี

## อ่านเพิ่ม
* George Washington, "In New Mexico, An Ancient Rite or a Blood Sport?" *New York destiny, * June 24, 1995.
* Marc Simmons, "Trail Dust: History of Rooster Pulls Traces to Spain, " *Santa Fe New Mexican, * Nov. 15, 2013.
* " The Gander Pulling", in *Georgia scenes, characters, incidents, &c., in the first half century of the Republic* (Augustus Baldwin Longstreet, 1859). Satirical account of a goose-pulling contest held in Georgia in 1798.

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Goose pulling in Nijverseel, Belgium, June 2007 (video)

หมวดหมู่:เทศกาลหรือพิธีกรรมเกี่ยวกับสัตว์
หมวดหมู่:กีฬานองเลือดที่เลิกเล่นแล้ว
หมวดหมู่:ห่าน
หมวดหมู่:กีฬาขี่ม้า
หมวดหมู่:เหตุการณ์ทารุณกรรมสัตว์
หมวดหมู่:คติชนของเบเนลักซ์
หมวดหมู่:คติชนวิทยาของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:คติชนวิทยาของเบลเยียม
อับดุลมะลิก อัลฮูษี

**อับดุลมะลิก บัดรุดดีน อัลฮูษี** (; เกิดวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1979) เป็นนักการเมืองชาวเยเมน และเป็นผู้นำสูงสุดของกลุ่มฮูษี ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งนิกายชีอะฮ์ซัยดี (สาขาย่อยของนิกายชีอะฮ์) ในเยเมนที่มีบทบาทสำคัญในความขัดแย้งภายในประเทศตั้งแต่ปี 2004 เป็นต้นมา 

อับดุลมะลิก อัลฮูษี เขาเกิดเมื่อปี 1979 ในจังหวัดซะอ์ดะห์ ทางตอนเหนือของประเทศเยเมน และเป็นบุตรชายของฮุซัยน์ บัดร์อัดดีน อัลฮูษี ผู้ก่อตั้งขบวนการ "อันศอรอัลลอฮ์" ซึ่งต่อมากลายเป็นที่รู้จักในชื่อ “ฮูษี” ต่อมาในปี 2004 บิดาเสียชีวิตในการปะทะกับกองทัพรัฐบาลเยเมน อับดุลมะลิกก็ได้รับตำแหน่งผู้นำกลุ่ม และนำกลุ่มเข้าสู่การต่อสู้ระลอกใหม่หลายครั้งกับรัฐบาลเยเมน รวมทั้งขยายอิทธิพลในพื้นที่ทางตอนเหนือของประเทศ โดยเฉพาะในจังหวัดซะอ์ดะห์ และจังหวัดใกล้เคียง ต่อมาในปี 2014 กลุ่มฮูษีภายใต้การนำของอัลฮูษีเข้ายึดกรุงซานา เมืองหลวงของเยเมนได้สำเร็จ โดยอ้างว่าต้องการขจัดรัฐบาลที่ทุจริตและไม่ชอบธรรม จากเหตุการณ์นี้ทำให้เกิดสงครามกลางเมืองเยเมนอย่างเต็มรูปแบบ และในปี 2015 ซาอุดีอาระเบียได้เข้าร่วมสงครามโดยเป็นผู้นำของพันธมิตรอาหรับ ที่สนับสนุนรัฐบาลเยเมนฝ่ายนานาชาติ

อัลฮูษีถูกมองว่าเป็นผู้นำที่มีความสามารถด้านวาทศิลป์ และมักปรากฏตัวผ่านวิดีโอเพื่อส่งสารไปยังผู้สนับสนุน โดยเน้นแนวคิดต่อต้านสหรัฐอเมริกา อิสราเอล และพันธมิตรอาหรับ เขายังได้รับการสนับสนุนจากอิหร่านในด้านอาวุธและการฝึกยุทธวิธี แม้จะมีการปฏิเสธจากทั้งฝ่ายฮูษีและอิหร่านเกี่ยวกับระดับความสัมพันธ์อย่างเป็นทางการ แม้สถานการณ์ในเยเมนจะซับซ้อนและยืดเยื้อ แต่บทบาทของอับดุลมะลิก อัลฮูษี ยังคงเป็นแกนกลางสำคัญในความขัดแย้งนี้ ทั้งในแง่การเมือง การทหาร และศาสนา โดยเขายังคงเป็นเป้าหมายหลักของทั้งรัฐบาลเยเมนและพันธมิตรนานาชาติที่ต้องการยุติสงครามในประเทศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักการเมืองชาวเยเมน
หมวดหมู่:ผู้นำที่ได้อำนาจจากรัฐประหาร
หมวดหมู่:ลัทธิต่อต้านอเมริกา
รักมากเธอ

**รักมากเธอ** เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยมนำแสดงโดยกรภัทร์ เกิดพันธุ์และอาทิตยา ตรีบุดารักษ์ กำกับโดยกำธร ล้อจิตรอำนวย และผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวี ร่วมกับภาพดีทวีสุขได้รับการประกาศให้เป็นหนึ่งในละครโทรทัศน์ของจีเอ็มเอ็มทีวีในปี พ.ศ. 2568 ในงาน "GMMTV2025: RISING THE WAVE" ที่จัดขึ้นในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 มีการออกอากาศครั้งแรกอย่างเป็นทางการทางจีเอ็มเอ็ม 25 และเน็ตฟลิกซ์ เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2568

## เรื่องย่อ
ซัน (กรภัทร์ เกิดพันธุ์) คาสโนวาหนุ่มที่ถูกจ้างมาเพื่อมาจีบสายรุ้ง (อาทิตยา ตรีบุดารักษ์) นักข่าวสำนักข่าวออนไลน์ที่มีหุ่นสุดเซ็กซี่ แต่ในวันถัดมา บุคลิกของสายรุ้งก็เปลี่ยนไป สายรุ้งกลายเป็นคนเย็นชาและไม่เป็นมิตร ที่สำคัญที่สุดเธอจำซันไม่ได้เลยแม้ว่าพวกเขาจะเพิ่งเจอกันเมื่อวานนี้ หลังจากการค้นคว้า ซันได้เรียนรู้ว่าอาการของสายรุ้งมีความคล้ายคลึงกับผู้ป่วยโรคบุคลิกภาพแตกแยก ต่อมา ได้มีการเปิดเผยว่าเธอมีบุคลิกที่แตกต่างกันถึงห้าแบบ ก่อนหน้านั้น เทพชัย (ยุทธนา บุญอ้อม) พ่อแท้ ๆ ของสายรุ้ง ได้ค้นพบทฤษฎีบุคลิกภาพเชิงบูรณาการโดยบังเอิญ ซึ่งระบุว่า หากบุคลิกภาพทั้ง 5 "รัก" บุคคลเดียวกัน พวกเขาจะรวมกลับเป็นหนึ่งเดียวกันอีกครั้ง เทพชัยจึงจ้างซันมาช่วยลูกสาวของเขา ดังนั้น ซันจึงต้องใช้ทักษะทั้งหมดของเขาเพื่อที่จะชนะใจสายรุ้งทั้ง 5 บุคลิก

## นักแสดง

### นักแสดงหลัก
* กรภัทร์ เกิดพันธุ์ (นนน) รับบท ซัน
* อาทิตยา ตรีบุดารักษ์ (มายด์ โฟร์อีฟ) รับบท สายรุ้ง,ม่านหมอก,ฟ้าใส,สตอร์ม,ปลายฝน

### นักแสดงสมทบ
* ปณชัย ศรีอาริยะรุ่งเรือง (จูเนียร์) รับบท พัท
* ธณวิน ธีรโพสุการ (หลุยส์) รับบท เด
* ณัชชา เชื้อแดง (ป่าน) รับบท กุ๊ดจี่
* ยุทธนา บุญอ้อม (ป๋าเต๊ด) รับบท เทพชัย

### นักแสดงรับเชิญ

* อาภาศิริ นิติพน (อุ๋ม) รับบท พรนภา
* เปรมสินี รัตนโสภา (ครีม) รับบท อรอนงค์
* พิจิกา จิตตะปุตตะ (ลูกหว้า) รับบท แม่ของซัน
* ศุภกร ศรีโพธิ์ทอง (ป๊อด) รับบท โจ
* ธีรเดช วิถีพานิชย์ (ธี) รับบท ชิน
* จักรภัทร แก้วพันธุ์พงษ์ (วิลเลี่ยม ไลแคน) รับบท เธม
* ชยธร ไตรรัตนประดิษฐ์ (ตุ้ย ไลแคน) รับบท เปปเปอร์
* ธนัท ด่านเจษฎา (นัท ไลแคน) รับบท จุน
* พิเชฐพงศ์ จิรเดชสกุลวงศ์ (ฮง ไลแคน) รับบท ดีแลน
* รพีพงศ์ ศุภธินีกิตติ์เดชา (เลโก้ ไลแคน) รับบท นาโน

## เพลงประกอบ

* ฉันก็ยังชอบมองท้องฟ้าอยู่ดี (Stratocumulus) ร้องโดย กรภัทร์ เกิดพันธุ์ (นนน)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวชีวิตไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยจีเอ็มเอ็มทีวี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยภาพดีทวีสุข
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องจีเอ็มเอ็ม 25
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยมในคริสต์ทศวรรษ 2020
ดิเอสเกพิสต์ (นิตยสาร)

***ดิเอสเกพิสต์*** () เป็นเว็บไซต์และนิตยสารออนไลน์เกี่ยวกับวิดีโอเกมของสหรัฐอเมริกา เริ่มเผยแพร่ครั้งแรกในรูปแบบนิตยสารออนไลน์รายสัปดาห์โดย ธีมิสมีเดีย เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2005 ก่อนจะเปลี่ยนรูปแบบไปสู่การนำเสนอข่าวแบบเว็บไซต์ทั่วไป ในปี 2018 ได้มีการเปิดตัวโวลุมทู ซึ่งเป็นการปรับปรุงเว็บไซต์ครั้งใหญ่ ภายหลังการเข้าซื้อกิจการโดยเอ็นทูเซียสต์เกมมิง ต่อมาในเดือนเมษายน 2020 ได้กลับมาใช้ชื่อ*ดิเอสเกพิสต์*อีกครั้ง และในเดือนกันยายน 2022 เว็บไซต์นี้ถูกเข้าซื้อโดยแกเมอส์กรุป อย่างไรก็ตาม ในเดือนพฤศจิกายน 2023 ทีมผลิตวิดีโอทั้งหมดของบริษัทได้ลาออก หลังจากที่บรรณาธิการบริหาร นิก คาลันดรา ถูกไล่ออก และพวกเขาได้ก่อตั้งกลุ่มใหม่ในชื่อ*[[เซกันด์วินด์]]*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เว็บไซต์วิดีโอเกม
ดิ เอ. วี. คลับ

***ดิ เอ. วี. คลับ*** () เป็นเว็บไซต์หนังสือพิมพ์ออนไลน์ และเว็บไซต์บันเทิงที่มีบทวิจารณ์ สัมภาษณ์ และบทความต่าง ๆ เกี่ยวกับภาพยนตร์ ดนตรี โทรทัศน์ หนังสือ วิดีโอเกม และสื่อวัฒนธรรมป็อปอื่น ๆ ก่อตั้งขึ้นในปี 1993 ในฐานะส่วนเสริมของ*[[ดิออเนียน]]* ซึ่งเป็นสื่อแนวเสียดสีต้นฉบับ แม้จะเป็นส่วนหนึ่งของการเปิดตัวเว็บไซต์ดิออเนียน ในปี 1996 แต่*ดิ เอ. วี. คลับ*ก็มีบทบาทเพียงเล็กน้อยบนเว็บไซต์ในช่วงเริ่มต้น

การออกแบบเว็บไซต์ใหม่ในปี 2005 ทำให้*ดิ เอ. วี. คลับ*มีบทบาทเด่นชัดมากขึ้น และช่วยให้เอกลักษณ์ออนไลน์ของเว็บไซต์เติบโตขึ้น แม้จะอยู่ภายใต้ The Onion แต่*ดิ เอ. วี. คลับ*ไม่ใช่สื่อแนวเสียดสี ทว่ามีสไตล์การนำเสนอที่ขบขันในลักษณะคล้ายกัน ชื่อของ*ดิ เอ. วี. คลับ*มาจากชื่อชมรมโสตทัศนศึกษา ซึ่งพบได้ทั่วไปในโรงเรียนมัธยมของอเมริกา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เว็บไซต์ข่าว
นอร์ทยอร์กเชอร์

**นอร์ทยอร์กเชอร์** () เป็นเทศมณฑลทางพิธีการทางตอนเหนือของอังกฤษ มีอาณาเขตติดกับเทศมณฑลเดอรัม ทางทิศเหนือติดกับทะเลเหนือ ทางทิศตะวันออกติดกับอีสต์ไรดิงออฟยอร์กเชอร์ ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับเซาท์ยอร์กเชอร์ ทางทิศใต้ติดกับเวสต์ยอร์กเชอร์ ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และติดกับคัมเบรียและแลงคาเชอร์ทางทิศตะวันตก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* North Yorkshire Lieutenancy
* North Yorkshire Council
* Images of North Yorkshire at the English Heritage Archive

หมวดหมู่:เทศมณฑลทางพิธีการของอังกฤษ
บอยส์ทูแพลนเน็ต

***บอยส์ทูแพลนเน็ต*** (,  ) เป็นรายการเรียลลิตี้การแข่งขันของบอยกรุ๊ปจากประเทศเกาหลีใต้ในปี ค.ศ. 2025 ผลิตโดย เอ็มเน็ต โดยมีจุดประสงค์ในการค้นหาและสร้างวงบอยกรุ๊ประดับโลก เปิดตัวทางช่องเอ็มเน็ตเมื่อวันที่ 17 และ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2025 เวลา 21:00 น. (KST) โดยเริ่มต้นจากสองโปรแกรมแยกกัน ก่อนจะรวมเข้าด้วยกันในตอนที่ 3 รายการจะจบลงด้วยการเดบิวต์ของบอยกรุ๊ปจำนวน 8 คน

รายการนี้เป็นภาคต่อของ *[[เกิลส์แพลนเน็ต 999]]* และ *[[บอยส์แพลนเน็ต]]*

## รายชื่อนักแสดง

## ผู้เข้าแข่งขัน

มีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 160 คน แบ่งเป็นสองกลุ่มคือ Planet K และ Planet C กลุ่ม K จำนวน 80 คน ส่วนใหญ่เป็นผู้เข้าแข่งขันจากเกาหลีใต้ รวมถึงบางคนจากญี่ปุ่น ไทย สหรัฐอเมริกา และประเทศอื่น ๆ ทั่วโลก ส่วนกลุ่ม C อีก 80 คน ส่วนใหญ่มาจากประเทศในกลุ่มจีนแผ่นดินใหญ่ โดยทั้งสองกลุ่มจะถูกรวมกันหลังจากสองตอนแรก

;ตารางสี (ตามลำดับการจัดอันดับในรายการ)

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*บอยส์แพลนเน็ต บน เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาจีน
หมวดหมู่:รายการเรียลลิตีโชว์การแข่งขันดนตรี
หมวดหมู่:การแข่งขันดนตรีในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องเอ็มเน็ต
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2568
พระลักษมีแห่งปอมเปอี

**พระลักษมีแห่งปอมเปอี** เป็นประติมากรรมแกะสลักจากงาช้างที่ค้นพบในซากนครปอมเปอี นครยุคโรมันที่ถูกถล่มจากการะปทุของเขาวิซูเวียสเมื่อ ค.ศ. 79 เทวรูปนี้ค้นพบโดยอามาเดโอ ไมอูรี นักวิชาการชาวอิตาลี ในปี ค.ศ. 1938 กำหนดอายุราวศตวรรษที่ 1 เชื่อว่าเป็นประติมากรรมรูปเทวีของอินเดียที่เป็นสัญลักษณ์ของความงามและความเจริญรุ่งเรือง และเข้าใจว่าอาจใช้งานเป็นด้ามจับกระจกมาก่อน ถือเป็นหลักฐานของการค้าระหว่างโรมันกับอินเดียในสมัยศตวรรษที่ 1

เดิมทีเชื่อกันว่าประติมากรรมนี้เป็นรูปพระลักษมี เทวีในศาสนาฮินดูที่มีการบูชาในศาสนาพุทธและไชนะ อย่างไรก็ตาม ประติมาวิทยาของประติมากรรมนี้โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการเปลือยอวัยวะเพศ ทำให้ในภายหลังเชื่อกันว่าเป็นประติมากรรมรูป *[[ยักษ์ (แก้ความกำกวม)|ยักษี]]* หรืออาจะเป็นรูปผสานเทวีวีนัสของกรีก-โรมันกับพระลักษมีผ่านการผสานวัฒนธรรม

นักวิชาการมีเรญา เลวี ดันกอนา (Mirella Levi D'Ancona) เสนอว่าประติมากรรมนี้อาจเป็นหนึ่งในตัวอย่างของรูปผสานเทพีวีนัสกับพระลักษมี ที่มีอยู่มากในศตวรรษที่ 1 

ปัจจุบัน วัตถุนี้เป็นสมบัติจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ความลับของพิพิธภัณฑ์โบราณคดีนาโปลีในนครนาโปลี

## ประวัติศาสตร์
ประติมากรรมนี้ค้นพบในเดือนตุลาคม 1938 บริเวณด้านหลังบ้านกวัตโตรสตีลี (Casa dei Quattro stili) ในปอมเปอี บ้านหลังนี้มีความหมายชื่อคือบ้านสี่รูปแบบ/สี่สไตล์ ("House of the Four Styles") ซึ่งจากการค้นควาแบบแปลนบ้านและจากที่ตั้งที่ติดกับวีอาเดลลับบอนดันซา (Via dell'Abbondanza) เชื่อว่าเป็นบ้านของพ่อค้าที่ร่ำรวยคนหนึ่ง การค้นพบของบ้านหลังนี้ยังพบสินค้าอินเดียอีกมากมาย ซึ่งบ่งบอกว่าในศตวรรษที่ 1 ชาวโรมันมีความสนใจในวัตถุจากต่างแดนเช่นกัน และบ่งบอกความต้องการครอบครองวัตถุที่มีลักษณะเป็นของเมืองนอก (exotic) 

การที่พบวัตถุนี้ในปอมเปอีจากปี ค.ศ. 79 เป็นหลักฐานแสดงถึงการค้าขายของโรมันกับอินเดียในศตวรรษที่ 1

## ที่มา

ในตอนแรกเช้าใจกันว่าประติมากรรมนี้สร้างขึ้นในมถุรา กระนั้น นักวิชาการ ธวาลิกร (Dhavalikar) เสนอว่าในภายหลังเชทาอว่าผลิตในโภกรทน ที่ซึ่งค้นพบประติมากรรมรูปลักษณะคล้ายกันสองชิ้น โภกรทนในอดีตเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่อิทธิพลสาตวาหนะ กระนั้นหลายสิบปีเป็นอาณาเขตใต้ปกครองของสาตรัปตะวันตกซึ่งเป็นไปได้ว่าเป็นผู้ส่งออกประติมากรรมนี้มายังโลกโรมัน

ที่ฐานยังปรากฏบันทึกเป็นอักษรขโรษฐีเป็นอักษร ศิ (śi; เช่นในชื่อของพระศิวะ) ซึ่งบ่งบอกที่มาของประติมากรรมว่ามาจากบริเวณที่ปัจจุบันคืออินเดียตะวันตกเฉียงเหนือถึงปากีสถานไปจนถึงอัฟกานิสถาน

## รูปภาพ

File:Pompeii Lakshmi before reconstitution.jpg|ประติมากรรมเมื่อครั้นค้นพบที่ปอมเปอีตอนแรก ก่อนการบูรณะสภาพ
File:Pompei Indian Statuette front and back.jpg|ด้านหน้าและด้านหลัง
File:Pompeii Lakshmi sides.jpg|ด้านข้าง


## อ้างอิง

หมวดหมู่:งานแกะสลักงาช้าง
หมวดหมู่:พระลักษมี
หมวดหมู่:ปอมเปอี
ฌ็อง-ฌัก อานอ

**ฌ็อง-ฌัก อานอ** (; ) เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1943 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้เขียนบท และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวฝรั่งเศส มีผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่อง *[[Quest for Fire (film)|Quest for Fire]]* (1981), *[[The Name of the Rose (film)|The Name of the Rose]]* (1986), *[[The Bear (1988 film)|The Bear]]* (1988), *[[The Lover (1992 film)|The Lover]]* (1992), *[[7 ปี โลกไม่มีวันลืม|Seven Years in Tibet]]* (1997), *[[กระสุนสังหารพลิกโลก|Enemy at the Gates]]* (2001), *[[Black Gold (2011 Qatari film)|Black Gold]]* (2011) และ *[[Wolf Totem (film)|Wolf Totem]]* (2015)

อานอได้รับรางวัลมากมายได้แก่ ห้ารางวัลเซซาร์  หนึ่งรางวัลดาวิด ดี โดนาเตลโล และรางวัลสถาบันภาพยนตร์แห่งชาติ ภาพยนตร์เรื่องแรกของอานอเรื่อง *[[Black and White in Color]]* (1976) ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2486
รางวัลแซซาร์

**รางวัลแซซาร์** (César Award) คือรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติของประเทศฝรั่งเศส มีพิธีมอบรางวัลครั้งแรกใน ค.ศ. 1976 การเสนอชื่อจะได้รับการคัดเลือกจากสมาชิกจากผู้เชี่ยวชาญด้านการสร้างภาพยนตร์ 12 ประเภท และได้รับการสนับสนุนจากกระทรวงวัฒนธรรมของฝรั่งเศส  พิธีมอบรางวัลทางโทรทัศน์ระดับประเทศจัดขึ้นที่กรุงปารีสในเดือนกุมภาพันธ์ของทุกปี สถานที่จัดงานมีการเปลี่ยนแปลงในช่วงหลายปีที่ผ่านมา (ในเตอัตร์ดูว์ชัตแล ตั้งแต่ปี 2002 ถึงปี 2016) การมอบรางวัลเป็นความคิดริเริ่มของ  ซึ่งก่อตั้งเมื่อปี 1975

รางวัลแซซาร์ถือเป็นรางวัลเกียรติยศสูงสุดด้านภาพยนตร์ในฝรั่งเศส ซึ่งเปรียบได้กับรางวัลออสการ์ของฝรั่งเศส 

ชื่อของรางวัลนี้มาจากประติมากรนามว่า แซซาร์ บาลดาชีนี (1921–1998) ซึ่งเป็นผู้ออกแบบประติมากรรมถ้วยรางวัลนี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษาฝรั่งเศส
หมวดหมู่:รางวัลภาพยนตร์
พรหมไม่ได้ลิขิต

**พรหมไม่ได้ลิขิต** () เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติกดรามาในปี พ.ศ. 2561 ออกอากาศทางช่องวัน 31 ทุกวันจันทร์–พฤหัสบดี เวลา 20:10 น. (เวลามาตรฐานไทย) นำแสดงโดยเอสเธอร์ สุปรีย์ลีลาและสุกฤษฏ์ วิเศษแก้ว

## เรื่องย่อ
อรชุน (สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว) คนไข้ผู้มั่งมี ตกหลุมรักกับพยาบาลสาวนาม การะเกด (เอสเธอร์ สุปรีย์ลีลา)

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว รับบท อรชุน (ออ)
* เอสเธอร์ สุปรีย์ลีลา รับบท  การะเกด​ เวชชาลัย​ (เกด)
* อัครัฐ นิมิตรชัย รับบท  น.พ.นิพิท พจนวิชัย (หมอนิพิท / นิ) 
* ณัฎฐพัชร์ วิภัทรเดชตระกูล รับบท  แคทลียา (แคท)
* ภัณฑิลา วิน ปานสิริธนาโชติ รับบท ปาริชาติ
* รัตน์ฟ้า ไชยชื่นจิตต์ รับบท ใจสว่าง
* ภรัณยู โรจนวุฒิธรรม รับบท ดร.ฑิฆัมพร พฤกษ์ภูมิ
* ปวันรัตน์ นาคสุริยะ รับบท ป้าเมตตา
* สโรชา วาทิตตพันธ์ รับบท สมรมิ่ง
* ณัฎฐ์ปวินท์ กุลกัลยาดี รับบท หมอพยุห์
* ดิลก ทองวัฒนา รับบท อำนวย
* อุทุมพร ศิลาพันธ์ รับบท ชื่นศรี ตั้งเจริญกิจ
* ไปรมา รัชตะ รับบท  ศิริลักษณ์
* ฐรินดา กรรณสูต รับบท ใหญ่
* วรานิษฐ์ จิราโรจน์เจริญ รับบท รอง
* ปาณิสรา ปริญญารักษ์ รับบท  เยาวดี รสินานนท์ (เยาว์)
* รวิสรารัตน์ พิบูลภานุวัธน รับบท แววจันทร์
* โชแปง นุชอินทรา รับบท ทรงสิทธิ์ (แป๊ป)
* ปวีณา เรือนอนุกูล รับบท น้องนาง
* วิวัฒน์ ผสมทรัพย์ รับบท หมอโอบ
* แอริน ยุกตะทัต รับบท  คริสซี่ (คริส) (รับเชิญ)

## เพลงประกอบละคร
* ความหมาย - ชนกันต์ รัตนอุดม
* ก่อนเช้า - สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว
* ประตู อากาศ และวันดีดี - พีรวัส แสงโพธิรัตน์
* ไม่อยู่ในชีวิตแต่อยู่ในหัวใจ - ลุลา
* เธอ - ค็อกเทล
* เธอยังมีฉัน - สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว (ต้นฉบับโดย เสกสรรค์ ศุขพิมาย)

## ออกอากาศ
*พรหมไม่ได้ลิขิต* ออกอากาศทางช่องวัน 31 ตั้งแต่วันที่ 24 ตุลาคม ถึง 10 ธันวาคม พ.ศ. 2561 

นอกจากนี้ยังออกอากาศในเวลาเดียวกันในประเทศจีนผ่านเทนเซ็นต์ วิดีโอ ฮ่องกงทางวิวและในประเทศมาเลเซียทางช่อง Dimsum
 
ออกอากาศในฟิลิปปินส์เมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2564 ทางช่อง GTV ซึ่งเป็นช่องในเครือของจีเอ็มเอ เน็ตเวิร์ค ในปี พ.ศ. 2565 มีการออกอากาศซ้ำอีกครั้งทางช่อง Heart of Asia ในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2565

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวรักไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2010
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องวัน 31
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 27

**สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 27** (8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569 – ปัจจุบัน) เป็นสภาล่างของรัฐสภาหลังการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2569 ประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 500 คน โดย 400 คนเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้ง และอีก 100 คนเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ โดยพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินมาทรงประกอบรัฐพิธีเปิดประชุมรัฐสภาเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ปีเดียวกัน

## เหตุการณ์สำคัญ

* 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569 : คณะกรรมการการเลือกตั้ง ประกาศรับรองผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตจำนวน 396 คน
* 4 มีนาคม พ.ศ. 2569 : กกต. ประกาศรับรองผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อทั้งหมด 100 คน และแบบแบ่งเขตเพิ่มอีก 3 คน รวมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่ได้รับการรับรองแล้วจำนวน 499 คน
* 14 มีนาคม พ.ศ. 2569 : รัฐพิธีเปิดประชุมรัฐสภาไทย
* 15 มีนาคม พ.ศ. 2569 : ที่ประชุมมีมติเลือกโสภณ ซารัมย์ จากพรรคภูมิใจไทย เป็นประธานสภาผู้แทนราษฎร
* 19 มีนาคม พ.ศ. 2569 : ที่ประชุมมีมติเลือกอนุทิน ชาญวีรกูล จากพรรคภูมิใจไทย เป็นนายกรัฐมนตรี

## กฎหมายสำคัญ

### พระราชกำหนด

### ร่างกฎหมาย

## องค์ประกอบของสภา
สภาผู้แทนราษฎรไทยประกอบด้วยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำนวน 500 ที่นั่ง จากพรรคการเมืองต่าง ๆ ดังต่อไปนี้

### จำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจำแนกตามพรรค ประเภทและภาค

## รายชื่อสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ

### [[พรรคประชาชน (พ.ศ. 2567)|พรรคประชาชน]] (32)

### [[พรรคภูมิใจไทย]] (19)

### [[พรรคเพื่อไทย]] (16)

### [[พรรคประชาธิปัตย์]] (11)

### [[พรรคเศรษฐกิจ]] (3)

### [[พรรครวมไทยสร้างชาติ]] (2)

### [[พรรคเพื่อชาติไทย]] (2)

### [[พรรคกล้าธรรม]] (2)

### [[พรรครวมใจไทย (พ.ศ. 2566)|พรรครวมใจไทย]] (1)

### [[พรรคประชาชาติ (พ.ศ. 2561)|พรรคประชาชาติ]] (1)

### [[พรรคใหม่]] (1)

### [[พรรคไทยทรัพย์ทวี]] (1)

### [[พรรคประชาธิปไตยใหม่]] (1)

### [[พรรคมิติใหม่]] (1)

### [[พรรคไทยภักดี]] (1)

### [[พรรคไทยสร้างไทย]] (1)

### [[พรรครวมพลังประชาชน]] (1)

### [[พรรคเสรีรวมไทย]] (1)

### [[พรรคทางเลือกใหม่ (พ.ศ. 2561)|พรรคทางเลือกใหม่]] (1)

### [[พรรคไทรวมพลัง]] (1)

### [[พรรคพลังประชารัฐ]] (1)

## รายชื่อสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขต

:15px ดำรงสมาชิกภาพ
:15px ถูกสั่งให้หยุดปฏิบัติหน้าที่ 
:15px สิ้นสุดสมาชิกภาพ
:15px ถูกตัดสินให้เลือกตั้งใหม่
:15px ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง พร้อมกับเลือกตั้งใหม่
:15px ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองตลอดชีวิต พร้อมกับเลือกตั้งใหม่

แยกตามรายภาคตามการแบ่งของราชบัณฑิตยสถาน

### กรุงเทพมหานคร

### ภาคกลาง

### ภาคเหนือ

### ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

### ภาคใต้

### ภาคตะวันออก

### ภาคตะวันตก

## การเปลี่ยนแปลงจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

## ประชากรศาสตร์
สมาชิกที่มีอายุมากที่สุด (นับจนถึงวันเลือกตั้ง) คือ ไพโรจน์ โล่ห์สุนทร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคเพื่อไทย อายุ 90 ปี

สมาชิกที่มีอายุน้อยที่สุด (นับจนถึงวันเลือกตั้ง) คือ ณัฐธิดา เล็กอุดากร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ เขต 2 พรรคภูมิใจไทย อายุ 25 ปี

## ผู้ดำรงตำแหน่ง
* **ประธานสภาผู้แทนราษฎร** : โสภณ ซารัมย์
* **รองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่หนึ่ง** : มัลลิกา จิระพันธุ์วาณิช
* **รองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่สอง** : เลิศศักดิ์ พัฒนชัยกุล

### การลงมติเลือกผู้ดำรงตำแหน่ง

## คณะกรรมาธิการ
### คณะกรรมาธิการสามัญ

### คณะกรรมาธิการวิสามัญ

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง

สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 27
ยักษีแห่งทีทารคัญช์

**ยักษีแห่งทีทารคัญช์** หรือ **ทีทารคัญชยักษี** (; Didarganj Yakshi) หรือ **ประติมากรรมสตรีถือจามร** เป็นประติมากรรมหินทรายอินเดียโบราณชิ้นหนึ่งที่สวยงามที่สุด คาดการณ์อายุประมาณ 300 ปีก่อนคริสต์กาล ถือเป็นชิ้นงานหินขัดเมารยะและศิลปะเมารยะที่สำคัญชิ้นหนึ่ง ลักษณะของผมปรกหน้าผากของยักษีตนนี้ถือเป็นลักษณะเฉพาะของศิลปะกุษาณ นอกจากนี้ยังมีประติมากรรมคู่เป็นยักษีอีกตนที่ไม่ได้ถือจามร (หรือ เจารี คือแส้ด้ามยาวทำด้วยขนจามรี) และไม่ได้เป็นหินขัด ซึ่งคาดการณ์อายุประมาณ 200 ปี ถึง 100 ปีก่อนคริสต์กาล 

ปัจจุบันประติมากรรมนี้เป็นสมบัติของและจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์พิหารในนครปัฏนา รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย ไม่ไกลจากสถานที่ค้นพบในทีทารคัญช์เมื่อปี 1917 ในอดีต นครปัฏนามีชื่อว่าปาฏลีบุตร และเป็นราชธานีของจักรวรรดิเมารยะ

ประติมากรรมมีความสูงประมาณ  ตั้งอยู่บนฐานสูง  แกะสลักจากหินทรายจุนาร และขัดเงาจนแวววาวดั่งกระจก ประติมากรรมมีขนาดเท่าตัวคนจริง มีสัดส่วนที่สวยงาม และขัดเงาแบบที่เป็นลักษณะเด่นของหินขัดเมารยะซึ่งยังคงมีการสร้างอยู่แม้หลังจักรวรรดิเมารยะล่มสลายไปแล้ว ในมือขวาของยักษีถือจามร (หรือ เจารี) ส่วนข้างซ้ายแตกหักสูญหาย เช่นเดียวกับประตามกรรมอินเดียโบราณขนาดใหญ่ชิ้นอื่น ๆ ส่วนใหญ่ ประติมากรรมนี้เป็นรูปยักษีหรือเทวีองค์ที่ไม่ใช่องค์สำคัญในคติของอินเดีย

## การค้นพบ
ประติมากรรมนี้ขุดค้นพบบนชายฝั่งแม่น้ำคงคา ในหมู่บ้านทีทราคัญชกทัมราสุล (Didarganj Kadam Rasual) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมัสยิดกาดามีราสุล (Qadam-i-Rasul Mosque) ในเขตนครปัฏนา เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม 1917 โดยชาวบ้านและนักโบราณคดี เจ เอ็น สัมมัททร (J N Samaddar) ภายใต้ความข่วยเหลือของผู้อำนวยการคณะกรรมการพิพิธภัณฑ์ปัฏนา อี เอช ซี วัลช์ (E. H. C. Walsh) กับ ดี บี สปูเนอร์ (D. B. Spooner) ได้นำประติมากรรมนี้มายังพิพิธภัณฑ์ในปัฏนา

ส่วนจมูกได้รับความเสียหายขณะขนส่งไปจัดแสดงในเทศกาลอินเดีย (The Festival of India) ซึ่งเป็นนิทรรศการเคลื่อนที่ ขณะมุ่งหน้าไปสถาบันสมิตโซเนียนกับหอศิลป์แห่งชาติในวอชิงตันดีซี เหตุการณ์นี้นำไปสู่การตัดสินใจห้ามไม่ให้นำประติมากรรมนี้ออกไปจัดแสดงในต่างประเทศอีก

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ''Didarganj Yakshi'' at Patna Museum
* ''Didarganj Yakshi''
*Didargnaj Yakshini: Depiction of Complete Womanhood (Hindi)

หมวดหมู่:ยักษ์
หมวดหมู่:ประติมากรรมอินเดีย
หมวดหมู่:ปัฏนา
หมวดหมู่:จักรวรรดิเมารยะ
เจ้าหน้าที่สายดำ

***เจ้าหน้าที่สายดำ*** () เป็นภาพยนตร์เกาหลีแนวโลดโผนสุขนาฏกรรมกำกับและเขียนบทโดยเจสัน คิมและนำแสดงโดยคิม อู-บินและคิม ซ็อง-กยุน ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าถึงเรื่องราวของเจ้าหน้าที่ผู้ดูแลการลงโทษทางวินัยที่เก่งกาจในศิลปะการต่อสู้ที่ต้องคอยดูแลผู้ต้องขังที่พ้นโทษซึ่งต้องสวมกำไลไฟฟ้าที่ข้อเท้าอย่างใกล้ชิดร่วมกับเจ้าหน้าที่คุมประพฤติในการทำงานและปราบปรามการล่วงละเมิดทั้งทางวาจาและร่างกายรวมถึงความรุนแรงที่เกิดขึ้นในกรณีฉุกเฉินด้วยศิลปะการป้องกันตัว เริ่มฉายทางเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 2024

## เรื่องย่อ
อี จ็อง-โดเป็นสายดำในเทควันโด เคนโด้ และยูโด ซึ่งเขาใช้เวลาทั้งวันเล่นวิดีโอเกมกับเพื่อน ๆ สายเนิร์ดของเขาเมื่อไม่ได้ทำงานเป็นพนักงานส่งของให้กับร้านไก่ทอดของพ่อของเขา วันหนึ่งหลังจากไปส่งของ จ็อง-โดได้ช่วยเหลือโช มิน-โจ หัวหน้าเจ้าหน้าที่คุมประพฤติในการปราบปรามผู้ต้องขังที่พ้นโทษซึ่งใช้ความรุนแรงและถูกจับได้ว่าละเมิดทัณฑ์บน

## นักแสดง
* คิม อู-บิน รับบท อี จ็อง-โด
: ชายหนุ่มผู้เชี่ยวชาญศิลปะการป้องกันตัวระดับสายดำในเทควันโด เคนโด และยูโด ที่กลายมาเป็นเจ้าหน้าที่ผู้ดูแลการลงโทษทางวินัย
* คิม ซ็อง-กยุน รับบท คิม ซุน-มิน
: เจ้าหน้าที่คุมประพฤติที่ดูแลผู้ต้องขังที่พ้นโทษโดยสวมกำไลข้อเท้าแบบอิเล็กทรอนิกส์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกาหลีใต้ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาเกาหลีในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับอาชญากรรมทางเพศ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ยูโด
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เทควันโด
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ต้นฉบับของเน็ตฟลิกซ์
พหุศัพท์

**พหุศัพท์** (;  ) ประเภทของเนื้อดนตรีที่ประกอบด้วยทำนองเพลงอิสระตั้งแต่สองแนวขึ้นไปบรรเลงหรือขับร้องพร้อมกัน แตกต่างจากเนื้อดนตรีที่มีเพียงเสียงเดียวหรือเอกศัพท์ (monophony) หรือเนื้อดนตรีที่มีเสียงหลักเพียงหนึ่งแนวพร้อมด้วยคอร์ดประกอบหรือสหศัพท์ (homophony)

ในบริบทของขนบดนตรีตะวันตก คำว่า **พหุศัพท์** มักใช้เพื่อกล่าวถึงดนตรีปลายยุคกลางและยุคเรอเนสซองส์ ส่วนรูปแบบดนตรียุคบาโรกเช่น ฟิวก์ (fugue) ซึ่งอาจจัดว่าเป็นพหุศัพท์เช่นกัน มักจะเรียกว่า *[[Counterpoint|ทำนองสัมพันธ์]]* (counterpoint) แทน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เสียงประสาน
หมวดหมู่:เนื้อดนตรี
คอร์ด (ดนตรี)

[thumb| [มือกีตาร์|นักกีต้าร์เล่นคอร์ด C โดยมีโน้ต G เป็นเสียงเบส]]
ในทฤษฎีดนตรีตะวันตก **คอร์ด** () คือกลุ่มของโน้ตที่เล่นพร้อมกันเพื่อสร้างความกลมกลืน (*consonance*) หรือความขัดแย้ง (*dissonance*) ทางเสียง โดยคอร์ดประเภทพื้นฐานที่สุดเรียกว่า ทรัยแอด (triad) ซึ่งมีโน้ต 3 เสียงที่แตกต่างกัน ได้แก่ โน้ตราก (root note) พร้อมโน้ตที่อยู่ห่างจากโน้ตรากเป็นช่วงเสียงที่คู่สาม (third) และคู่ห้า (fifth) คอร์ดที่มีมากกว่า 3 เสียง เช่น คอร์ดเพิ่มเสียง (added tone chords), คอร์ดขยาย (extended chords) และ โทนคลัสเตอร์ (tone clusters) มักพบในดนตรีคลาสสิกร่วมสมัย ดนตรีแจ๊ส และแนวดนตรีอื่น ๆ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทฤษฎีดนตรี
หมวดหมู่:เสียงประสาน
ป้อมศิวเนรี

**ศิวเนรี** (อักษรเทวนาครี: शिवनेरी) เป็นป้อมปราการโบราณ ตั้งอยู่ใกล้กับชุนนรในอำเภอปูเณ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย เป็นที่รู้จักในฐานะสถานที่เกิดของจักรพรรดิศิวาจี ปฐมกษัตริย์แห่งจักรวรรดิมราฐา

ในสมัยยาฑวะแห่งเทวคีรีได้ตั้งชื่อป้อมปราการนี้ว่าศิวเนรี ในอดีตใช้งานเป็นป้อมเพื่อรักษาความปลอดภัยของเส้นทางการค้าระหว่างเทศกับเมืองท่ากัลยาน ป้อมปราการเปลี่ยนมือเจ้าของเรื่อยมาตลอดตามอาณาเขตของรัฐต่าง ๆ กระทั่งในศตวรรษที่ 16 เป็นของรัฐสุลต่านอะห์มัดนคร ในปี ค.ศ. 1595 ผู้นำชาวมราฐา มโลจี โภสเล ปู่/ตาของฉัตรบดี ศิวาจี (ต่อมาสถาปนาขึ้นเป็นจักรพรรดิศิวาจี) ได้รับสถาปนายศจากสุลต่านแห่งอะห์มัดนคร พหาทูร นิซัม ศาห์ และได้รับมอบศิวเนรีกับจกัน ฉัตรบดี ศิวาจี เกิดที่ป้อมศิวเนรีในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 1630 และเติบโตในช่วงเป็นเด็กในป้อมนี้ ภายในป้อมในปัจจุบันสามารถพบวิหารบูชาเทวนีนามว่า ศิวาอีเทวี (Shivai Devi) ชื่อของจักรพรรดิศิวาจีว่ากันว่าตั้งชื่อตามป้อมปราการนี้ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ป้อมในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐมหาราษฏระ
รัฐฟะรีทโกฏ

**รัฐฟะรีทโกฏ** หรือ **ฟะรีดโกฏ** (; ) เป็นอดีตรัฐมหาราชาปกครองตนเองในภูมิภาคปัญจาบซึ่งปกครองโดยชาวชัฏฏตระกูลพราร นอกบริติชอินเดียในสมัยบริติชราช ดำรงอยู่จนประเทศอินเดียได้รับเอกราช รัฐตั้งอยูาทางใต้ของอดีตแขวงฟีโรซปูร์ในสมัยอาณานิคมอังกฤษ มีขนาดพื้นที่ 1649.82 ตารางกิลโลเมตร ประชากร ณ ปี ค.ศ. 1941 อยู่ที่ 199,000,000 คน ผู้ปกครองของรัฐนี้มีความสัมพันธ์ที่ดีกับอังกฤษมาตลอด

รัฐฟะรีทโกฏสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1763 โดย ฮามีร์ สิงห์ (Hamir Singh, เสียชีวิตปี 1782) โดยมีราชธานีอยู่ที่นครฟะรีทโกฏ รัฐฟะรีทโกฏสถปานาขึ้นโดยชาวชัฏฏเผ่าตระกูลพราร โดยตระกูลผู้ปกครอวรัฐถือว่าตนเป็นผู้สืบทอดสายสกุลมาจากชัยสัล สิงห์

หลังอินเดียได้รับเอกราช รัฐฟะรีทโกฏถูกผนวกเข้ากัลอินเดียในฐานะส่วนหนึ่งของเปปซู (PEPSU; Patiala and East Punjab States Union - สหพันธรัฐปฏิอาลาและปัญจาบตะวันออก) ในวันที่ 20 สิงหาคม 1948 ซึ่งเป็นการรวมและยุติสถานะเอกราชของรัฐมหาราชารวมห้ารัฐในแถบปัญจาบ ได้แก่ รัฐฟะรีทโกฏ, ปฏิอาลา, ชินท์, นภา และ กปูรฐัล หรินทร สิงห์ (Harinder Singh) ซึ่งเป็นผู้ปกครองรัฐฟะรีทโกฏในเวลานั้นได้รับอนุญาตให้ยังคงมีอำนาจเหนือสมบัติบางส่วนของตนซึ่งรวมถึงที่ดินหลายร้อยเอเคอร์, ป้อมปราการและสิ่งปลูกสร้าง, อากาศยานและรถเก่า และเงินในธนาคาร ซึ่งมีกระจัดกระจายอยู่ทั้งในปัญจาบ และนอกปัญจาบในบริเวณที่กลายมาเป็นรัฐหิมาจัลประเทศ หรยาณา และเดลี หรินทร สิงห์ ยังคงมีบทบาทในการพัฒนาภูมิภาคผ่านการสร้างทางรถไฟปละโรงพยาบาล พระบรมวงศานุวงศ์ของฟะรีทโกฏย้ายไปพำนักในศิมลาหลังรัฐฟะรีทโกฏสิ้นสภาพ และหรินทร สิห์ เสียชีวิตในวันที่ 16 ตุบาคม 1989

หรินทรสิงห์มีบุตรธิดารวมสี่คน เป็นชายหนี่งและหญิงสาม ลูกสาวคนโต อมฤต เการ์ (Amrit Kaur) ทะเลาะกับบิดาอย่างรุนแรงเนื่องจาการสมรสนอกความประสงค์ของบิดา แต่ต่อมาได้กลับมาฟื้นความสัมพันธ์อีกครั้งก่อนหรินทรเสียชีวิต ลูกชาย หรโมหินทร สิงห์ (Harmohinder Singh) และลูกสาวอีกคน มหีปินทร เการ์ (Maheepinder Kaur) ต่อมาเสียชีวิตโดยไม่มีทายาท หลังหรินทรเสียชีวิตในปี 1989 พินัยกรรมถูกคัดค้านโดยอมฤต เการ์ จนนำไปสู่การฟ้องร้องบนศาล ท้ายที่สุดศาลมีคำสั่งตัดสินว่าพินัยกรรมของหรินทรที่พบนั้นเป็นของปลอม

## รูปภาพ

File:Guru Nanak, Bhai Mardana, and Bhai Bala under a tree with a red backdrop.jpg|ภาพเขียนปูนเปียกรูปคุรุนานัก, ภาอีมาร์ดานา, และ ภาอีพาล ในป้อมฟะรีทโกฏ
File:Sanad document of investiture of Raja Pahar Singh of Faridkot State from the British East India Company, ca.1837–1849.jpg|เอกสาร *Sanad* ซึ่งมอบอำนาจแก่ราชาปาฮาร์ สิงห์ จากบิรษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษ
File:Seal of Bikram Singh of Faridkot State, 1878.jpg|ลัญจกรของวิกรม สิงห์ (Bikram Singh) แห่งฟะรีทโกฏ, 1878
File:Photograph of a group of state officials of Faridkot State.jpg|ภาพถ่ายคณะเจ้าหน้าที่รัฐของฟะรีทโกฏ
File:Photograph of the Raj Mahal palace of Faridkot State.jpg|วังราชมหัล
File:Photograph of the Mubarak Mahal palace of Faridkot State.jpg|วังมุบารักมหัล


## อ้างอิง

หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:รัฐมหาราชาของอินเดีย
หมวดหมู่:รัฐปัญจาบ
ดนตรีสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา

[thumb|300x300px| [เคราร์ด ฟัน โฮนต์ฮอสต์, *The Concert* (1623), หอศิลป์แห่งชาติ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี.]]
**ดนตรีสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา** () โดยทั่วไปหมายถึงดนตรีในยุโรปช่วงศตวรรษที่ 15 และ 16 ซึ่งถือว่ามาช้ากว่าสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในศาสตร์แขนงอื่น ๆ แทนที่จะเริ่มต้นจากศตวรรษที่ 14 ตอนต้นในยุคนวศิลป์ (ars nova) ช่วงต้นศตวรรษที่ 14 นักดนตรีวิทยามองว่าดนตรีเตรเชนโต ว่าเป็นบทส่งท้ายของดนตรีสมัยกลาง และยุคใหม่เริ่มต้นเมื่อเกิดการใช้เสียงสามระดับ (*triadic harmony*)   อย่างแพร่หลาย รวมถึงการแพร่กระจายของสไตล์ ''contenance angloise'' จากหมู่เกาะอังกฤษไปสู่สกุลดนตรีบูร์กอญ  จุดเปลี่ยนสำคัญที่ใช้แบ่งจบยุคนี้คือการเริ่มใช้แนวเบสต่อเนื่อง (*basso continuo)* ในช่วงต้นของยุคบารอก

ยุคดนตรีนี้สามารถแบ่งคร่าว ๆ ได้เป็น 3 ช่วง ได้แก่ยุคต้นตรงกับช่วงชีวิตของ กียอม ดูว์ ฟาอี (ราว ค.ศ. 1397–1474) ซึ่งมีลักษณะเด่นคือการใช้สไตล์กันตีเลนา (cantilena) ในยุคกลางอยู่ภายใต้อิทธิพลของสกุลดนตรีฝรั่งเศส-เฟลมมิช   ซึ่งนิยมใช้เนื้อดนตรี 4 แนว โดยมีนักประพันธ์คนสำคัญ เช่น โฌอานเนอ อ็อกเกอเฌิม (ค.ศ. 1410 หรือคริสต์ทศวรรษ 1420–1497) และฌ็อซแก็ง เดอ แพร (ปลายคริสต์ทศวรรษ 1450–1521) และมาถึงจุดสุดยอดในช่วงการปฏิรูปศาสนา โดยมีรูปแบบทำนองสัมพันธ์อันหรูหราของโจวันนี ปีแอร์ลุยจี ดา ปาเลสตรีนา () และสกุลดนตรีโรมัน

หมวดหมู่:ดนตรีสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา