จักรพรรดินีเซี่ยวหนิง พระอัยยิกาเจ้า

**สมเด็จพระจักรพรรดินีเซี่ยวหนิง พระอัยยิกาเจ้า** (; ค.ศ. 1565–ค.ศ. 1630) เป็นพระมเหสี ของจักรพรรดิว่านลี่ แห่งราชวงศ์หมิง พระนางเป็นพระมเหสีที่จักรพรรดิว่านลี่ทรงโปรดมาก จักรพรรดิจึงทรงพยายามสถาปนาพระราชโอรสพระนางเป็นรัชทายาท ส่งผลให้เกิดความขัดแย้งและการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายในราชสำนักนานกว่าทศวรรษ

## พระราชประวัติ
พระนางทรงพระราชสมภพที่เขตต้าซิง ทางตอนใต้ของปักกิ่ง ในปี ค.ศ. 1565 ในปี ค.ศ. 1581 พระนางจึงถูกเลือกเป็นพระมเหสีในจักรพรรดิว่านลี่

## พระภรรยาเจ้า
หลังจากที่ได้เป็นพระมเหสีของจักรพรรดิไม่นาน  พระนางก็ได้รับการสถาปนาเป็นพระมเหสีชั้นเฟยทันที โดยมีพระนามว่า ซู่ (淑) พระบิดาของพระนางได้รับการสถาปนาให้เป็นสมาชิกขององครักษ์เสื้อแพร ซึ่งมีอำนาจเหนือครัวเรือน 1,000 หลังคาเรือน 

ปี ค.ศ. 1582 พระนางจึงได้รับการสถาปนาเป็นพระมเหสีขั้นกุ้ยเฟย (德妃) 

เดือนมกราคม ค.ศ. 1584 จักรพรรดิว่านลี่ทรงรับสั่งให้ กระทรวงธรรมการ สถาปนาพระนางเป็นพระมเหสีขั้นหวงกุ้ยเฟย  เนื่องในวันประสูติของเจ้าหญิงหยุนเหอ จักรพรรดิว่านลี่ยังพระราชทานเงินอีก 100,000 ตำลึงให้แก่เสนาบดี เนื่องในงานครั้งนี้ 

ปี ค.ศ. 1585 พระนางมีพระประสูติกาลพระราชโอรสพระองค์ที่สองในจักรพรรดิ เจ้าชายสิ้นพระชนม์ไม่นานหลังจากประสูติ จึงได้รับสถาปนาพระสมัญญานามว่าปินไออ๋อง

ปี ค.ศ. 1586 พระนางจึงให้การประสูติพระราชโอรสพระนามว่าจู ฉางซุน ซึ่งจักรพรรดิว่านลี่ทรงโปรดจะให้เป็นรัชทายาท แต่เซี่ยวติ้งฮองไทเฮาทรงไม่อนุญาต

ปี ค.ศ. 1589 องค์หญิงจู ซวนเย่า พระราชธิดาของพระนางก็สิ้นพระชนม์ ได้รับการสถาปนาพระสมัญญานามว่าองค์หญิงหลิงชิ่ว 

ปี ค.ศ. 1630 พระนางสวรรคต พระบรมศพถูกฝังไว้ที่ภูเขาอินฉวน ภายในสุสานหลวงราชวงศ์หมิง แต่ไว้ในพื้นที่สำหรับเฟยผินของจักรพรรดิว่านลี่

## ข้อพิพาทเรื่องรัชทายาท
ปี ค.ศ. 1586 พระนางทรงครรภ์อยู่ จักรพรรดิว่านลี่จึงทรงมีพระราชโองการสถาปนาพัฒนาขึ้นเป็นพระมเหสีขั้นสูงสุด (หวงกุ้ยเฟย) แต่ขุนนางก็เป็นที่ขัดแย้งกัน ด้วยเพราะมีพระมเหสีที่ให้การประสูติพระราชโอรสพระองค์โตกว่าคือพระมเหสีกงเฟยมีพระประสูติกาลเจ้าชายจู ฉางลั่ว จนเริ่มขัดแย้งมากขึ้น เมื่อจักรพรรดิทรงประกาศว่า ให้องค์ชายจู ฉางซุนพระราชโอรสที่ประสูติจากพระนางให้สถาปนาเป็นพระรัชทายาท โดยให้ทรงข้ามกงเฟย และพระราชโอรสพระองค์โต ขุนนางจึงโต้แย้ง ว่าควรสถาปนาทั้งพระนางและพระนางกงเฟยด้วย แต่จักรพรรดิก็ทรงมิได้สนใจ

ในช่วงทศวรรษต่อมา ขุนนางจึงได้แย้งอีกครั้ง และอ้างถึงการสืบบุตรหัวปี ทำให้พระนางเป็นที่ ไม่ชอบในราชสำนัก

จนในที่สุด จักรพรรดิจึงทรงประกาศให้พระราชโอรสของพระองค์เป็นรัชทายาทในปี ค.ศ. 1601 และสถาปนาเป็นเจ้าชายฝู (福) ให้แก่เจ้าชายจู ฉางซุนแต่เจ้าชายไม่ได้ถูกสั่งให้ออกจากราชสำนักตามประเพณีจนกระทั่งปี ค.ศ. 1614 จึงเสด็จย้ายไปประทับที่ลั่วหยาง 

ปี ค.ศ. 1613 เป็นต้นมา จักรพรรดิว่านลี่ ทรงไม่โปรดองค์ชายจู ฉางลั่ว อย่างชัดเจน เช่นทรงขัดขวางการฝังพระบรมศพของพระวรชายากัว ในลักษณะที่เหมาะสมกับพระวรชายา สุดท้ายพระวรชายาก็ถูกฝังในปี ค.ศ. 1615 เจ้าชายจู ฉางซุนจึงเสด็จออกจากวัง กระทั่งปี ค.ศ. 1641 เจ้าชายจู ฉางซุนจึงถูกหลี่จื้อเฉิงปลงพระชนม์

## พระอัยยิกาเจ้า
หลังจากพระนางสวรรคตได้ 14 ปี จักรพรรดิหงกวงผู้เป็นพระนัดดาธิราช จึงสถาปนาพระนางเป็นสมเด็จพระอัยยิกาเจ้า (ไทฮองไทเฮา) มีพระราชสมัญญานามว่า

***จักรพรรดินีเซี่ยวหนิง เหวินมู่ จวงฮุ่ย ฉืออี้ เซียนเทียน หยูเชิ่ง พระอัยยิกาเจ้า***

**(孝宁温穆庄惠慈懿宪天裕圣太皇太后)**

พระอัยยิกาเจ้าแห่งราชวงศ์หมิงใต้

## พระเกียรติยศ
* ในรัชสมัยจักรพรรดิเจียจิ้ง (ครองราชย์ ค.ศ. 1521–ค.ศ. 1567)
** นางเจิ้ง (鄭氏; ตั้งแต่ ค.ศ. 1565)
* ในรัชสมัยจักรพรรดิว่านลี่ (ครองราชย์ ค.ศ. 1572–ค.ศ. 1620)
** ซู่ผิน (淑嬪; ตั้งแต่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1582)
** เต๋อเฟย (德妃; ตั้งแต่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1583)
** กุ้ยเฟย (鄭貴妃; ตั้งแต่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 1584)
* ในรัชสมัยจักรพรรดิฉงเจิน (ครองราชย์ ค.ศ. 1627–ค.ศ. 1644)
** *กงเค่อ รุ่ยหรง เหอจิ้ง หวงกุ้ยเฟย* (恭恪惠荣和靖皇贵妃; ตั้งแต่ ค.ศ. 1630)
* ในรัชสมัยจักรพรรดิหงกวง (ครองราชย์ ค.ศ. 1644–ค.ศ. 1645)
** *จักรพรรดินีเซี่ยวหนิง เหวินมู่ จวงฮุ่ย ฉืออี้ เซียนเทียน หยูเชิ่ง พระอัยยิกาเจ้า* (孝宁温穆庄惠慈懿宪天裕圣太皇太后; ตั้งแต่ ค.ศ. 1644)

## พระราชบุตร
* ขณะพระอิสริยยศพระมเหสีชั้นเต๋อผิน:
** เจ้าหญิงหยุนเหอ (雲和公主; ค.ศ. 1584–ค.ศ. 1590) หรืออีกพระนามว่า ซวนซู (軒姝) พระราชธิดาพระองค์ที่สองของจักรพรรดิว่านลี่
* ขณะพระราชอิสริยยศพระมเหสีชั้นกุ้ยเฟย:
** เจ้าชายจู ฉางซู่ อ้ายปินอ๋อง (邠哀王 朱常溆; 19 มกราคม ค.ศ.1585) พระราชโอรสพระองค์ที่สองในจักรพรรดิว่านลี่
** เจ้าชายจู ฉางซุน จงฟู่อ๋อง (福忠王 朱常洵; 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1586–2 มีนาคม ค.ศ. 1641) พระราชโอรสพระองค์ที่สามในจักรพรรดิว่านลี่
** เจ้าชายจู ฉางจือ ไห่หยวนอ๋อง (沅懷王 朱常治; 10 ตุลาคม ค.ศ. 1587–5 กันยายน ค.ศ. 1588) พระราชโอรสองค์ที่สี่ของจักรพรรดิว่านลี่
** เจ้าหญิงหลิงชิ่ว (靈丘公主; ค.ศ. 1588–ค.ศ. 1589) หรืออีกพระนามว่า ซวนเหยา (軒姚) พระราชธิดาพระองค์ที่หกของจักรพรรดิว่านลี่
** เจ้าหญิงโช่วหนิง (壽寧公主; ค.ศ. 1592–ค.ศ. 1634) หรืออีกพระนามว่า ซวนเว่ย (軒媁) พระราชธิดาพระองค์ที่เจ็ดของจักรพรรดิว่านลี่

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
*
*

หมวดหมู่:บุคคลจากปักกิ่ง
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2108
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2173
หมวดหมู่:กุ้ยเฟยราชวงศ์หมิง
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์หมิง
หมวดหมู่:จักรพรรดินีราชวงศ์หมิง