เกรฟแอกเซนต์

**เกรฟแอกเซนต์** () เรียกย่อว่า **เกรฟ** ( ) เป็นเครื่องหมายเสริมสัทอักษรชนิดหนึ่ง ลักษณะเป็นขีดเล็ก ๆ เฉียงลงขวาอยู่เหนืออักษร ( ` ) ใช้เขียนกำกับอักษรละตินเพื่อใช้ในภาษาต่าง ๆ เช่น ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอิตาลี ภาษาดัตช์ ภาษาโปรตุเกส ภาษานอร์เวย์ ภาษาเวียดนาม ฯลฯ กำกับอักษรกรีกในภาษากรีก (ใช้จนถึง ค.ศ. 1982) หรือใช้กำกับอักษรอื่น ๆ ด้วยจุดประสงค์ที่แตกต่างกันไป ทั้งการเปลี่ยนระดับเสียง การแปรเสียง การเน้นเสียง หรือการแยกแยะคำ เป็นต้น

คำว่า grave มาจากภาษาละติน gravis แปลว่า หนัก ในภาษาอังกฤษมีการอ่านว่า  *กราฟ* เพิ่มเข้ามาเพื่อให้แตกต่างจากคำว่า grave *เกรฟ* ที่แปลว่า ร้ายแรง หรือหลุมศพ ซึ่งเลียนแบบมาจากภาษาฝรั่งเศส accent grave  *อักซอง กราฟ*

แป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์มีแป้นเกรฟอยู่บริเวณมุมบนซ้ายของผัง บางภูมิภาคใช้ร่วมกับแป้นตาย (dead key) เพื่อประสมกับอักษร บางภูมิภาคใช้เพื่อสลับภาษาป้อนเข้า (คนไทยเรียก "ปุ่มตัวหนอน" ซึ่งเป็นปุ่มเดียวกับทิลเดอ) วงการโปรแกรมเมอร์เรียกเครื่องหมายนี้ว่า **แบ็กโควต** (back quote) หรือ**แบ็กทิก** (backtick) ในยูนิโคดมีทั้งรูปแบบเดี่ยว (U+0060 ` ) และตัวผสาน (U+0300 ◌̀ )

## ระดับเสียง
เกรฟแอกเซนต์มีใช้ครั้งแรกในอักขรวิธีแบบหลายเสียง (polytonic orthography) ของภาษากรีกโบราณ ปรากฏเฉพาะตำแหน่งพยางค์สุดท้ายของคำ ในกรณีระดับเสียงกลางหรือสูง (ซึ่งแสดงโดยอะคิวต์แอกเซนต์) ถูกลดระดับลงโดยคำที่ตามหลังในประโยคเดียวกัน แต่ต่อมาภาษากรีกสมัยใหม่มีเครื่องหมายเน้นเสียงใช้แทนเครื่องหมายระดับเสียง เกรฟก็ถูกแทนที่ด้วยอะคิวต์ในอักขรวิธีแบบเสียงเดียว (monotonic orthography)

ตามหลักสัทศาสตร์ เดิมเกรฟใช้กำกับเสียงที่หนักแน่นและดังขึ้น ตรงข้ามกับอะคิวต์ที่ใช้กำกับเสียงแหลมสูง ซึ่งเครื่องหมายทั้งสองมีลักษณะตรงข้ามเหมือนเงาในกระจก เกรฟแอกเซนต์ในฟอนต์ส่วนใหญ่มีสัณฐานคล้ายรูปสามเหลี่ยม ข้างบนเน้นหนัก และข้างล่างเป็นปลายแหลมค่อนไปทางขวา

## การเน้นเสียง
เกรฟแอกเซนต์เป็นเครื่องหมายกำกับการเน้นเสียงสระของคำในภาษากาตาลาและภาษาอิตาลี ตัวอย่างคำในภาษาอิตาลีเช่น città *เมือง*, morì *[เขา/หล่อน]ตาย*, virtù *คุณธรรม*, Mosè *[[โมเสส]]*, portò *[เขา/หล่อน]นำมา* เป็นต้น เมื่อต้องการเน้นเสียงกับอักษรตัวใหญ่ หรือเมื่อแป้นพิมพ์ไม่สามารถพิมพ์เกรฟกำกับได้ บางครั้งอะพอสทรอฟีก็ถูกนำมาใช้แทน เช่น E’ แทนคำว่า È *[เขา/หล่อน/มัน]เป็น* แม้ว่าการกระทำเช่นนี้อาจถูกพิจารณาว่าไม่ถูกต้องนัก ตัวอย่างวลี un po’ ซึ่งย่อมาจาก un poco แปลว่า *เล็กน้อย* จะไม่สะกดเป็น un pò แต่อย่างใด

นอกจากนี้ในภาษาอิตาลี คำที่กำกับเกรฟแอกเซนต์หรือไม่กำกับ อาจอ่านออกเสียงและมีความหมายแตกต่างกัน อาทิ pero *[[แพร์]]* กับ però *แต่*, papa *[[พระสันตปาปา]]* กับ papà *พ่อ* เป็นต้น (ตัวอย่างหลังสุดก็สามารถใช้ได้กับภาษากาตาลาเช่นกัน)

## ความสูงของเสียงสระ
เกรฟแอกเซนต์ใช้กำกับบนสระ ทำให้เสียงสระต่ำลงหรือเปิดออก นั่นคือขากรรไกรและลิ้นลดตัวต่ำลง ช่องปากกว้างขึ้น เสียงสระจึงเปลี่ยนไป เช่นกำกับบน e และ o จะได้ è  *แอ* (ตรงข้ามกับ é  *เอ*) และ ò  *ออ* (ตรงข้ามกับ ó  *โอ*) พบได้ในภาษากลุ่มโรมานซ์หลายภาษาเช่น ภาษากาตาลา ใช้กำกับ a, e, o ภาษาฝรั่งเศส ใช้กำกับ a, e, u (เฉพาะ è เท่านั้นที่ให้เสียงเปลี่ยนไป) ภาษาอิตาลี ภาษาอุตซิตา เป็นต้น

## การแยกแยะ
เกรฟแอกเซนต์ใช้แยกแยะคำพ้องเสียงในหลายภาษา
* ภาษากาตาลา ตัวอย่างเช่น ma *ของฉัน* กับ mà *มือ*
* ภาษาฝรั่งเศส เกรฟที่กำกับ a และ u ไม่ให้ผลในการออกเสียง เพียงแต่ใช้แยกแยะคำพ้องเสียงเท่านั้น ตัวอย่างเช่น
** คำบุพบท à *ถึง* กับคำกริยา a *มี* (รูปกาลปัจจุบันเอกพจน์บุรุษที่สามของ avoir)
** คำกริยาวิเศษณ์ là *ที่นั่น* กับคำนำหน้านามชี้เฉพาะสตรีลิงค์ la
** มีใช้ในวลี déjà vu หรือวลี çà et là *ทางนี้และทางนั้น* (หากไม่มีเกรฟจะแปลว่า *มันและ the*)
** ใช้กำกับบน u เฉพาะคำว่า où *ที่ไหน* กับ ou *หรือ*
** è เพื่อแยกแยะคำพ้องเสียงพบได้น้อย เช่น dès *ตั้งแต่* กับ des *บาง*, ès *ใน* กับ es *เป็น*, lès *ใกล้* กับ les (คำนำหน้านาม)
* ภาษาอิตาลี ตัวอย่างเช่นคำสันธาน e *และ* กับคำกริยา è *[เขา/หล่อน/มัน]เป็น* หรือ la กับ là (เหมือนภาษาฝรั่งเศส)
* ภาษานอร์เวย์ (ทั้งบุ๊กมอลและนือนอสก์) ใช้แยกแยะความหมายของคำที่เขียนเหมือนกัน ตัวอย่างเช่น og *และ* กับ òg *เช่นกัน* แต่จากความนิยมใช้เกรฟ มักนำไปสู่การใช้เกรฟแทนที่อะคิวต์ ซึ่งภาษานอร์เวย์ไม่ใช้เครื่องหมายเสริมสัทอักษรบ่อยนัก
* ภาษารูมันช์ (ภาษาท้องถิ่นของสวิตเซอร์แลนด์) ตัวอย่างเช่น e กับ è (เหมือนภาษาอิตาลี), en *ใน* กับ èn *พวกเขาเป็น* เกรฟยังใช้เป็นตัวแยกแยะการเน้นเสียงเช่น gia *เรียบร้อยแล้ว* กับ gìa *ไวโอลิน* และการแปรสระเช่น letg *เตียง* กับ lètg *การแต่งงาน*

## ความยาว
ในภาษาเวลส์ เกรฟแอกเซนต์ใช้กำกับสระเพื่อแสดงสระเสียงสั้น หากไม่กำกับจะเป็นสระเสียงยาว ตัวอย่างเช่น mẁg  *ถ้วยน้ำ* กับ mwg  *ควัน*

ในภาษากาลิกสกอตแลนด์ เกรฟแอกเซนต์ใช้กำกับสระเพื่อแสดงสระเสียงยาว

## วรรณยุกต์
ภาษามีวรรณยุกต์บางภาษา เช่น ภาษาเวียดนาม ภาษาจีนกลาง (เมื่อเขียนด้วยพินอินหรือจู้อิน) เกรฟแอกเซนต์ใช้แสดงถึงเสียงวรรณยุกต์ตกลง (falling tone) คล้ายเสียงโทในภาษาไทย อีกรูปแบบหนึ่งของเกรฟในภาษาจีนกลางคือใช้เลข 4 ตามหลังพยางค์ เช่น pà = pa4

ภาษาในแอฟริกา เกรฟแอกเซนต์มักใช้แสดงถึงเสียงวรรณยุกต์ต่ำ เช่น ภาษาโนบีน jàkkàr *เบ็ดตกปลา*, ภาษาโยรูบา àgbọ̀n *คาง*, ภาษาเฮาซา màcè *ผู้หญิง* เกรฟมีใช้ในภาษาโมฮอกในอเมริกาเหนือด้วยเช่นกัน

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ดับเบิลเกรฟแอกเซนต์
* อะคิวต์แอกเซนต์
* อะพอสทรอฟี
* สัญประกาศ

หมวดหมู่:เครื่องหมายเสริมสัทอักษร