เครื่องบินดำดิ่งทิ้งระเบิด

[thumb|right|[ดักลาส เอสบีดี ดอนท์เลสส์ กำลังทำการดำดิ่งทิ้งระเบิด]]
**เครื่องบินดำดิ่งทิ้งระเบิด** คืออากาศยานที่พุ่งตรงไปที่เป้าหมายเพื่อให้การทิ้งระเบิดแม่นยำยิ่งขึ้น การดำดิ่งไปยังเป้าหมายทำให้วิถีของระเบิดง่ายขึ้น และช่วยให้นักบินมองเห็นได้ตลอดการทิ้งระเบิด วิธีนี้ทำให้สามารถโจมตีเป้าหมายและเรือรบได้ ซึ่งยากต่อการโจมตีด้วยเครื่องบินทิ้งระเบิดทั่วไปที่รักษาระดับเพดานบิน

หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 การเพิ่มขึ้นของอาวุธนำวิถีที่แม่นยำและการป้องกันอากาศยานที่ปรับปรุงให้ดีขึ้น—ทั้งตำแหน่งปืนคงที่และการสกัดกั้นเครื่องบินขับไล่—นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงขั้นพื้นฐานในการทิ้งระเบิดดำดิ่ง โดยอาวุธชนิดใหม่ เช่น จรวดมีความแม่นยำมากขึ้นจากมุมกดที่เล็กกว่าและจากระยะไกลกว่า สามารถติดตั้งได้กับเครื่องบินเกือบทุกชนิดรวมทั้งเครื่องบินขับไล่ ทำให้ปฏิบัติการมีประสิทธิภาพมากขึ้นโดยไม่มีช่องโหว่เช่นการใช้เครื่องบินทิ้งระเบิดดำดิ่ง ซึ่งต้องการการครองอากาศที่เหนือกว่าเพื่อปฏิบัติการอย่างมีประสิทธิภาพ

## วิธีการ
เครื่องบินทิ้งระเบิดชนิดนี้ดำดิ่งในมุมสูงชัน โดยปกติระหว่าง 45 ถึง 60 องศา หรือแม้กระทั่งถึง 80 องศาเกือบเป็นแนวดิ่งด้วยเครื่องบิน ยุงเคิร์ส ยู 87 ดังนั้นจึงจำเป็นต้องดึงเครื่องขึ้นอย่างกะทันหันหลังจากทิ้งระเบิด สิ่งนี้สร้างความเครียดให้กับทั้งนักบินและเครื่องบิน ดังนั้นจึงต้องการเครื่องบินที่มีโครงสร้างแข็งแรงที่มีการชะลอการดำดิ่งให้ช้าลง สิ่งนี้จำกัดรุ่นการออกแบบเหลือเพียงเครื่องบินทิ้งระเบิดเบาที่สามารถบรรทุกอาวุธในพิกัดประมาณ 1,000 ปอนด์ (450 กก.) แม้ว่าจะมีเครื่องบางรุ่นที่ใหญ่กว่า ตัวอย่างที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ ยุงเคิร์ส ยู 87 "ชตูคา" ซึ่งใช้กันอย่างแพร่หลายในช่วงเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง เครื่องบินทิ้งระเบิดไอจิ ดี3เอ "วาล" ซึ่งจมเรือรบของฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามมากกว่าเครื่องบินของฝ่ายอักษะอื่น ๆ และดักลาส เอสบีดี ดอนท์เลสส์ ซึ่งจมเรือของญี่ปุ่นมากกว่าเครื่องบินพันธมิตรประเภทอื่น ๆ เอสบีดี ดอนท์เลสส์ ช่วยให้ชนะในยุทธนาวีที่มิดเวย์ เป็นส่วนสำคัญในชัยชนะที่ยุทธนาวีที่ทะเลคอรัล และต่อสู้ในการรบของสหรัฐทุกครั้งที่เกี่ยวข้องกับเรือบรรทุกเครื่องบิน

## รายชื่อเครื่องบินดำดิ่งทิ้งระเบิด
[thumb|[ยุงเคิร์ส ยู 87]]
* ยุงเคิร์ส ยู 87
* ดักลาส เอสบีดี ดอนท์เลสส์
* ไอจิ ดี3เอ
* เคอร์ทิสส์ SB2C เฮลไดเวอร์
* โยโกซูกะ ดี4วาย
* แบล็กเบิร์น สคัว
* เปตล์ยากอฟ พี-2
* แฟร์รี่ย์ บาราคูด้า
* ลัวร์-นีเออร์ปอร์ต แอลแอ็น.401
* ไอจิ บี7เอ

## นักบินเครื่องบินดำดิ่งทิ้งระเบิดที่มีชื่อเสียง
* ฮันส์-อุลริช รูเดิล
* ริชาร์ด ฮอลซี เบสต์
* คาคูอิจิ ทากาฮาชิ
* นอร์แมน ไคลส์
* คิโยโตะ ฟูรูตะ

## ดูเพิ่ม
* เครื่องบินทิ้งระเบิด
* เครื่องบินทิ้งระเบิดตอร์ปิโด

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* Angelucci, Enzo and Paolo Matricardi. *World Aircraft: World War II.* Volume II (Sampson Low Guides). Maidenhead, UK: Sampson Low, 1978. .
* Brown, David. *Warship Losses of World War II.* Arms and Armour, London, Great Britain, 1990. .
* Brown, David. *Carrier Fighters.* MacDonald and Janes, London, Great Britain, 1975. .
* Casey, Louis. *Naval Aircraft.* Secaucus, New Jersey: Chartwell Books Inc. 1977. .
*  Uses recently translated Japanese sources.
* Smith, Peter C. *Dive Bomber!*. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press, 1982. .
* Worth, Richard. *Fleets of the World War II.* New York: Da Capo Press, 2001. .

## แหล่งข้อมูลอื่น
* "Dive Bombing at Target Assures Accuracy" April 1933, *Popular Mechanics – early article on dive bombing
* [https://books.google.com/books?id=CCcDAAAAMBAJ&pg=PA90 * "Diving Artillery" *, April 1942, Popular Science] illustrated article on the basics of dive bombing
* [https://books.google.com/books?id=-iYDAAAAMBAJ&pg=PA81 *Tail Brake on Do-217E Controls Its Diving Speed*, November 1942, Popular Science]
*[http://www.flightglobal.com/pdfarchive/view/1940/1940%20-%200214.html?search=farey battle Dive bombers compared] *Flight'' article of 1940
*

*