แรนดี ออร์ตัน

**แรนดัล คีธ ออร์ตัน** (Randal Keith Orton; 1 เมษายน ค.ศ. 1980) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและนักแสดงชาวอเมริกันที่เซ็นสัญญาปล้ำกับWWEในนามที่รู้จักกันดี **แรนดี ออร์ตัน** (Randy Orton) เจ้าของท่าไม้ตายชื่อดังอย่าง RKO เป็นนักมวยปล้ำรุ่นที่ 3 ต่อจากปู่ บ๊อบ ออร์ตัน ซีเนียร์ และพ่อ บ๊อบ ออร์ตัน จูเนียร์ ซึ่ง 2 รุ่นก่อนหน้าก็ประสบความสำเร็จมามากมาย

ออร์ตันมีชื่อเสียงโด่งดังจากการคว้าแชมป์โลกที่อายุน้อยที่สุดของ WWE โดยการเอาชนะนักมวยปล้ำจอมเทคนิคอย่างคริส เบนวา ด้วยอายุเพียง 24 ปี 4 เดือน 15 วันในปี 2004 และยังคงไม่มีใครทำลายสถิตินี้ได้จนถึงทุกวันนี้

## ชีวิตแรกเริ่ม
แรนดัล คีธ ออร์ตัน เกิดที่เมือง Knoxville, Tennessee เมื่อวันที่ 1 เมษายน 1980 ในครอบครัวที่มีเชื้อสายเยอรมันเป็นส่วนใหญ่ แม่ของเขา Elaine Orton เป็นพยาบาล ส่วนพ่อคือ Bob Orton Jr. เป็นนักมวยปล้ำอาชีพ ออร์ตันยังเป็นหลานของ Bob Orton และเป็นหลานชายของ Barry Orton ซึ่งทั้งสองก็เป็นนักมวยปล้ำอาชีพเช่นกัน เขามีน้องชายชื่อ Nathan Orton ซึ่งเป็นนักแสดงตลกสแตนด์อัป และมีน้องสาวชื่อ Rebecca Orton เนื่องจากพ่อแม่ของเขารู้ดีว่าชีวิตของนักมวยปล้ำอาชีพมีความลำบาก พวกเขาจึงพยายามโน้มน้าวให้ออร์ตันหลีกเลี่ยงเส้นทางอาชีพนี้ และพ่อของเขายังเตือนว่า ชีวิตบนสังเวียนหมายถึงการต้องเดินทางตลอดเวลาและห่างไกลจากครอบครัว

ออร์ตันเข้าเรียนที่ Hazelwood Central High School ซึ่งที่นั่นเขาเป็นนักมวยปล้ำสมัครเล่น หลังจากจบการศึกษาในปี 1998 เขาได้เข้ารับราชการใน United States Marine Corps อย่างไรก็ตาม ในปี 1999 เขาถูกปลดประจำการแบบ Bad Conduct Discharge หลังจากหนีหน้าที่ (AWOL) ถึงสองครั้ง และไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา ตามกฎหมายทหาร Uniform Code of Military Justice เขาถูกนำขึ้นพิจารณาคดีในศาลทหารแบบพิเศษ (special court-martial) และต้องถูกคุมขังเป็นเวลา 38 วัน ในเรือนจำทหารที่ Camp Pendleton ก่อนหน้านั้นเขามีรอยสักสัญลักษณ์ของนาวิกโยธินบนแขนซ้าย แต่หลังจากถูกปลดประจำการ เขาได้สักทับรอยสักนั้นในภายหลัง

## มวยปล้ำอาชีพ
### การฝึกอบรม
ออร์ตันเปิดตัวในวงการมวยปล้ำครั้งแรกในปี 2000 กับ Mid-Missouri Wrestling Association-Southern Illinois Conference Wrestling (MMWA-SICW) ที่เซนต์หลุยส์, หน่อของประวัติศาสตร์ St. Louis Wrestling Club นำโดย แซม มัชนิก ที่นั่นเขาได้รับการฝึกฝนโดยทั้งสองสมาคมและพ่อของเขา "คาวบอย" บ๊อบ ออร์ตัน เขาปล้ำอยู่หนึ่งเดือนร่วมกับนักมวยปล้ำเช่น Ace Strange และ Mark Bland ออร์ตันยังเป็นกรรมการการแข่งขันไม่กี่ครั้งกับ World Organized Wrestling ค่ายที่อาของเขา แบร์รี ออร์ตัน ทำงานอยู่ ในปี 2001 ออร์ตันได้เซ็นสัญญากับเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์(WWE) และได้ฝึกมวยปล้ำสมาคมโอไฮโอแวลลีย์เรสต์ลิง คว้าแชมป์ฮาร์ดคอร์ OVW 2 สมัย

### ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2002–ปัจจุบัน)
#### แชมป์โลกที่อายุน้อยที่สุด
[thumb|left|180px|คว้า[แชมป์โลกเฮฟวี่เวทที่อายุน้อยที่สุดในซัมเมอร์สแลม 2004 ด้วยวัยเพียง 24 ปี 4 เดือน 15 วัน]]
ออร์ตันได้มีโอกาสมาอยู่ WWF/E และเปิดตัวครั้งแรกในสแมคดาวน์ วันที่ 25 เมษายน 2002 โดยการเจอกับฮาร์ดคอร์ ฮอลลี ซึ่งก็ได้การตอบรับจากคนดูได้เป็นอย่างดีเลยทีเดียว ต่อมาในเดือนกันยายน ออร์ตันได้ถูกย้ายมาที่รอว์ และได้เอาชนะสตีเวน รีชาร์ด เป็นการเปิดตัวของเขาครั้งแรกในรอว์ นอกจากนี้ออร์ตันยังได้ร่วมกลุ่มกับเอฟโวลูชั่น ซึ่งมีทริปเปิลเอช, ริก แฟลร์ และบาทิสตา อยู่ด้วย หลังจากนั้นออร์ตันก็โด่งดังมากขึ้นเรื่อยๆ ตามลำดับ โดยสามารถคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล โดยการเอาชนะร็อบ แวน แดมได้ในอาร์มาเกดดอน 2003 และยังได้ปราบนักมวยปล้ำที่เป็นตำนานหลายคน อาทิ เช่น ฮาร์ลีย์ เรซ, ชอว์น ไมเคิลส์, มิค โฟลีย์, จ่าสลอจเตอร์ และอีกมากมาย ในซัมเมอร์สแลม 2004 ออร์ตันได้เอาชนะคริส เบนวา และเป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวทที่อายุน้อยที่สุด ซึ่งชัยชนะครั้งนี้ของออร์ตัน ทำให้ทริปเปิลเอช หัวหน้ากลุ่มเอฟโวลูชั่น เกิดความอิจฉา เพราะตนก็กำลังพยายามไล่ล่าเข็มขัดแชมป์เส้นนี้กลับมาหลังจากที่เสียไปให้เบนวาในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 20 ออร์ตันจึงถูกหักหลังและต้องออกจากกลุ่มเอฟโวลูชั่น ทำให้กลายเป็นฝ่ายธรรมะ นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา แต่ในอันฟอร์กิฟเว่น 2004 ทริปเปิลเอชก็กระชากแชมป์จากออร์ตันไปได้

#### นักฆ่าตำนานและเรท-อาร์เคโอ
[thumb|180px|[แชมป์โลกแท็กทีมร่วมกับเอดจ์ในนามเรท-อาร์เคโอ]]
ออร์ตันได้กลับมาเป็นฝ่ายอธรรมอีกครั้งในบทบาทนักฆ่าตำนานในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 21 ออร์ตันได้ปะทะกับสุดยอดนักมวยปล้ำระดับตำนาน และเจ้าของสถิติไม่แพ้ใครในเรสเซิลเมเนีย อย่าง ดิอันเดอร์เทเกอร์ แต่ออร์ตันก็ไม่สามารถทำลายสถิติไม่แพ้ใครในเรสเซิลเมเนียของอันเดอร์เทเกอร์ลงได้ จากนั้นออร์ตันก็ลอบทำร้ายอันเดอร์เทเกอร์ตลอดเวลา และท้าเจอกันในอาร์มาเกดดอน 2005 ในแมตช์เฮลล์อินเอเซลล์ แมทช์ แต่สุดท้ายออร์ตันก็เป็นฝ่ายแพ้ แต่ออร์ตันก็ยังคงโชว์ฝีมือได้อย่างยอดเยี่ยม ด้วยการไล่ล่าตำนานคนต่อๆไปอย่าง ฮอง โฮแกน, ร็อดดี ไพเพอร์ และอาจารย์เก่าอย่าง ริก แฟลร์ ซึ่งออร์ตันก็สามารถเล่นงานได้หมดทุกคน และในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22 ออร์ตันได้ปะทะกับเคิร์ต แองเกิล และเรย์ มิสเตริโอ 3 เส้า ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท สุดท้ายเรย์จัดการออร์ตันด้วยท่า 619 คว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทไป ในปลายปี 2006 ออร์ตันได้มีโอกาสจับคู่กับเอดจ์ ในนามเรท-อาร์เคโอ เปิดศึกกับดี-เจเรเนชั่น เอ็กซ์ (ทริปเปิลเอช กับ ชอว์น ไมเคิลส์) ซึ่งผลัดแพ้ผลัดชนะกันหลายรอบ จนจบด้วยการที่ทริปเปิลเอชเจ็บเข่าต้องพักไป 7 เดือน นอกจากนี้ออร์ตันก็สามารถคว้าแชมป์โลกแท็กทีมคู่กับเอดจ์ จากการเอาชนะนักมวยปล้ำระดับตำนานอย่าง ริก แฟลร์ และร็อดดี ไพเพอร์ อีกด้วย แต่ก็เสียแชมป์ให้กับจอห์น ซีนาและชอว์น หลังจากนั้นก็แตกทีมกัน
[thumb|left|170px|[แชมป์ WWEในปี2008]]
ออร์ตันพยายามไล่ล่าแชมป์ WWEจากจอห์น ซีนา ถึงขั้นไปทำร้ายพ่อของซีนาด้วย แต่ออร์ตันก็ไม่ได้แชมป์เพราะซีนาให้พ่อของเขามาเตะหัวออร์ตัน จนกระทั่งต่อมาซีนาได้รับบาดเจ็บจึงต้องสละแชมป์ให้กับออร์ตันในโนเมอร์ซี 2007 ซึ่งคืนนั้น ทริปเปิลเอช ลูกพี่เก่าได้มาท้าชิงแชมป์กับเขาและเสียแชมป์ไป แต่ออร์ตันก็คว้าแชมป์กลับมาได้ในคืนเดียวกันในแมตช์ Last Man Standing ใครล้มลงนอนกับพื้นแล้วถูกกรรมการนับสิบจะเป็นฝ่ายแพ้ ในแบคแลช (2008) ทริปเปิลเอชได้กลับมากระชากแชมป์จากออร์ตันแบบ Fatal-4-Way Elimination Match (4 เส้าแพ้คัดออกเหลือคนสุดท้ายเป็นผู้ชนะ) ในจัดจ์เมนท์เดย์ (2008) ออร์ตันขอท้าชิงแชมป์กับทริปเปิลเอชในกรงเหล็ก แต่ไม่สามารถคว้าแชมป์คืนได้ และเจอกันอีกครั้งในวันไนท์สแตนด์ (2008)แบบ Last Man Standing แต่ครั้งนี้ออร์ตันแพ้และทำให้ต้องพักไปหลายเดือนเลยทีเดียว เมื่อออร์ตันกลับมาก็ได้ลอบทำร้ายนักมวยปล้ำทุกคนที่ขวางหน้า เช่น ซีเอ็ม พังก์, บาทิสตา และตระกูลแม็กแมน เจ้าของธุรกิจ WWE ต่อมาออร์ตันได้เป็นผู้ชนะรอยัลรัมเบิล (2009) ซึ่งมีสิทธิ์ในการชิงแชมป์โลก ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 ทริปเปิลเอชซึ่งเป็นลูกเขยของตระกูลแม็กแมนรอคอยการแก้แค้นให้พ่อตาจึงท้าให้ออร์ตันชิงแชมป์กับเขาในเรสเซิลเมเนีย ผลสรุปคือทริปเปิลเอชได้จัดการออร์ตัน ด้วยค้อนปอนด์ และท่าไม้ตาย Pegdigree ทำให้ออร์ตันแพ้อย่างหมดรูปและไม่สามารถเอาแชมป์คืนมาได้

#### เดอะเลกาซีและแชมป์โลกหลายสมัย
[thumb|250px|[เดอะเลกาซี: ออร์ตัน, เท็ด ดีบีอาซี(ขวา) และโคดี โรดส์(ซ้าย)]]
ในแบคแลช (2009)ออร์ตันมีโอกาสชิงแชมป์ WWE อีกครั้งแบบแท็กทีม 6 คนโดยจับคู่กับเดอะเลกาซี (โคดี โรดส์ และเท็ด ดิบิอาซี่) เจอทริปเปิลเอช, บาทิสตา และเชน แม็กแมน ผลปรากฏว่าออร์ตันเล่นงานทริปเปิลเอชด้วยท่า RKO และพั้นซ์คิก คว้าแชมป์กลับมาครองได้ หลังจากนั้นออร์ตันเสียแชมป์ให้ซีนา และก็โทษโคดีและเท็ดที่เป็นต้นเหตุที่ทำให้เขาแพ้ต่อซีนาถึง 3 ครั้ง ในรอยัลรัมเบิล (2010)ออร์ตันได้ชิงแชมป์ WWE กับเชมัส นักมวยปล้ำหน้าใหม่และเป็นแชมป์ในตอนนั้น ผลปรากฏว่าโคดีมาลอบทำร้ายเชมัส ทำให้ออร์ตันแพ้ฟาล์ว ต่อมาเลกาซีก็ได้แตกกลุ่มและเจอกันแบบ 3 เส้าในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 26 ผลปรากฏว่าออร์ตันจัดการทั้งโคดีและเท็ดเอาชนะไปได้ และกลับมาเป็นฝ่ายธรรมะ ออร์ตันได้ขอท้าชิงแชมป์ WWE กับเชมัสในซัมเมอร์สแลม (2010) ผลปรากฏว่าออร์ตันชนะฟาล์วไม่ได้แชมป์ ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2010)ออร์ตันชนะ 6 เส้าคว้าแชมป์ WWE กลับมาได้ ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2010)ต้องป้องกันแชมป์กับหัวหน้าเดอะเน็กซัส เวด บาร์เร็ตต์โดยมีจอห์น ซีนาเป็นกรรมการพิเศษ ผลปรากฏว่าออร์ตันเป็นฝ่ายป้องกันแชมป์ได้ ในรอว์ 22 พฤศจิกายน 2010 หลังจากที่ออร์ตันป้องกันแชมป์ WWE กับบาร์เร็ตต์ได้ โดยการช่วยเหลือของจอห์น ซีนา แต่ว่าหลังจากจบแมตซ์ เดอะมิซได้ใช้สิทธิ์กระเป๋า Money In The Bank และกระชากแชมป์ไปจากออร์ตัน ในทีแอลซี (2010)ได้แพ้ชิงแชมป์กับเดอะมิซในรูปแบบจับฟาดใส่โต๊ะ

ออร์ตันชนะ 3 เส้า ทำให้ได้เป็นผู้ท้าชิงแชมป์ WWE กับมิซในรอยัลรัมเบิล (2011)แต่ไม่สามารถคว้าแชมป์คืนได้เพราะกลุ่มเดอะนิวเน็กซัสของซีเอ็ม พังก์มาก่อกวนออร์ตันจนแพ้ให้กับมิซ จากนั้นได้เปิดศึกกับซีเอ็ม พังก์ท้าเจอกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27และออร์ตันเป็นฝ่ายชนะ ออร์ตันได้ย้ายไปอยู่สแมคดาวน์จากการดราฟท์ 25 เมษายน ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011)เอาชนะพังก์ได้แบบลาสแมนสแตนดิ้ง เป็นชัยชนะครั้งที่2 ติดต่อกัน 2 วันต่อมาในสแมคดาวน์ ออร์ตันได้คว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทจากคริสเตียนเป็นสมัยที่ 8 ในโอเวอร์ เดอะ ลิมิต (2011)ป้องกันแชมป์กับคริสเตียนเอาไว้ได้ หลังจากที่ออร์ตันป้องกันแชมป์โดยมีคริสเตียนเป็นกรรมการพิเศษ คริสเตียนได้เอาเข็มขัดแชมป์ฟาดใส่หัวออร์ตัน ในแคปิเทล พูนิชเมนท์ป้องกันแชมป์กับคริสเตียนได้อีกครั้งโดยขาคริสเตียนลอดเชือก ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2011)ต้องป้องกันแชมป์กับคริสเตียนโดยถ้าออร์ตันทำผิดกฎิตา เข็มขัดจะตกเป็นของคริสเตียนทันที สุดท้ายออร์ตันก็ทำโดยการเตะผ่าหมากของคริสเตียน จนถูกปรับแพ้ฟาล์วและเสียแชมป์ให้คริสเตียน หลังแมตช์ออร์ตันคลั่งกระทืบคริสเตียนเละก่อนจะ RKO บนโต๊ะผู้บรรยาย แล้วก็เดินกลับไป แต่เปลี่ยนใจย้อนกลับมา RKO บนโต๊ะซ้ำอีกรอบจนคริสเตียน กลายเป็นแชมป์แบบอนาถ ถูกหิ้วปีกออกจากสนาม ในซัมเมอร์สแลม (2011)ออร์ตันสามารถเอาชนะคริสเตียนแบบไม่มีกฎกติกา คว้าแชมป์โลกสมัยที่ 9 ได้สำเร็จ ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2011)เสียแชมป์ให้กับมาร์ก เฮนรี
[thumb|left|160px|[แชมป์ WWEในปี2013]]
ออร์ตันได้เปิดศึกกับเวด บาร์เร็ตต์ ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011)ออร์ตันได้เป็นกัปตันทีมแมตช์ประเพณี 5 ต่อ 5 คัดออก แพ้ให้ทีมบาร์เร็ตต์ ในศึก ทีแอลซี (2011) ออร์ตันได้เอาชนะบาร์เร็ตต์ไปได้ในรูปแบบจับฟาดใส่โต๊ะ โดยออร์ตันใส่ท่า RKO เล่นงานบาร์เร็ตต์กับโต๊ะ ในสแมคดาวน์ส่งท้ายปี 2011 ออร์ตันได้เจอกับบาร์เร็ตต์แบบจับกดที่ไหนก็ได้ สุดท้ายออร์ตันถูกบาร์เร็ตต์เหวี่ยงตกบันได ในสแมคดาวน์ 27 มกราคม ออร์ตันได้กลับมาเล่นงานบาร์เร็ตต์ จนกรรมการและนักมวยปล้ำคนอื่นๆ ต้องออกมาช่วยห้ามแต่เหล่านักมวยปล้ำที่เข้ามาห้ามนั้นก็โดน RKO จนหมด ในสแมคดาวน์ 3 กุมภาพันธ์ เอาชนะบาร์เร็ตต์ไปแบบไม่มีการจับแพ้ฟาล์วล้างแค้นได้สำเร็จ ออร์ตันได้ร่วมปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012)ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท แต่ออร์ตันได้รับบาดเจ็บจนมีอาการกระทบกระเทือนทางสมองจากการถูกแดเนียล ไบรอันทำร้าย ทำให้หมดสิทธิ์ ในสแมคดาวน์ 2 มีนาคม ออร์ตันได้หายเจ็บกลับมาเจอไบรอันเป็นการล้างแค้น สุดท้ายไม่มีผลตัดสิน เพราะเคนออกมาไล่อัดออร์ตันก่อนจับใส่โชคสแลม แล้วเอาไมค์มากล่าวยินดีต้อนรับออร์ตันที่หายบาดเจ็บกลับมา ในรอว์ 5 มีนาคม ออร์ตันได้เอาคืนเคนด้วยท่า RKO ทั้งคู่ได้เจอกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28โดยออร์ตันแพ้ ก่อนจะล้างแค้นไปได้ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2012)แบบจับกดที่ไหนก็ได้ ในโอเวอร์เดอะลิมิต (2012)ได้ปล้ำ 4 เส้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับเชมัส, คริส เจริโค, และอัลเบร์โต เดล รีโอ แต่ไม่ได้แชมป์

วันที่ 30 พฤษภาคม 2012 เว็บไซต์ WWE.com ได้ประกาศสั่งแบนออร์ตันเป็นเวลา 60 วัน จากการไม่ผ่านการตรวจสุขภาพเป็นครั้งที่2 หากมีครั้งที่3 ก็จะถูกไล่ออก ออร์ตันพ้นโทษแบนกลับมาในรอว์ 30 กรกฎาคม ชนะฮีท สเลเตอร์ ในสแมคดาวน์ 24 สิงหาคม แพ้ให้อัลเบร์โต เดล รีโอ ในการหาผู้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทอันดับ 1 ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2012)เอาชนะดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ไปได้ ในสแมคดาวน์ 28 กันยายน ออร์ตันได้ถูกเดล รีโอลอบทำร้ายหลังจากแพ้บิ๊กโชว์ในการหาผู้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท เป็นบทให้หายจากการปล้ำเพื่อไปแสดงภาพยนตร์เรื่อง 12 Rounds Reloaded ในสแมคดาวน์ 12 ตุลาคม ออร์ตันได้มาล้างแค้นเดล รีโอ แล้วจะจัดการ RKO อัดกับโต๊ะผู้บรรยาย แต่เดล รีโอขัดขืนหนีไปได้ ในเฮลอินเอเซล (2012)ชนะเดล รีโอไปได้ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29จับคู่กับเชมัสและบิ๊กโชว์แพ้เดอะชีลด์หลังแมตช์บิ๊กโชว์ปล่อยหมัดใส่เชมัสกับออร์ตัน ในรอว์ 8 เมษายน ได้เจอกับเชมัสโดยผู้ชนะจะไปเจอกับบิ๊กโชว์ ระหว่างแมตช์บิ๊กโชว์ออกมาป่วนทำให้ไม่มีผลตัดสิน ในสแมคดาวน์ 12 เมษายน จับคู่กับเชมัสเจอบิ๊กโชว์แบบแฮนดิแคป 2 รุม 1 แต่จบด้วยการเคาท์เอาท์ ในรอว์ 15 เมษายน จับคู่กับเชมัสเอาชนะบิ๊กโชว์ไปได้ ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2013)เอาชนะบิ๊กโชว์ไปได้ด้วยท่าเตะกะโหลกในแมตช์เอกซ์ตรีมรูลส์ ในเพย์แบ็ค (2013)ได้จับคู่กับแดเนียล ไบรอันชิงแชมป์แทกทีกับเซท รอลลินส์และโรแมน เรนส์ 2สมาชิกเดอะชีลด์ แต่ไม่สำเร็จ

#### ดิออธอริตีและแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWE
[thumb|180px|[แชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWE]]
ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2013)ออร์ตันได้คว้ากระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ทำให้มีสิทธิ์ที่จะชิงแชมป์ WWE ที่ไหน เมื่อไร เวลาใดก็ได้ เพียง 1 ครั้ง ในซัมเมอร์สแลม (2013)ออร์ตันได้ใช้สิทธิ์กระเป๋าคว้าแชมป์ WWE จากแดเนียล ไบรอัน ที่เพิ่งคว้าแชมป์จากจอห์น ซีนา จากการช่วยเหลือของทริปเปิลเอชที่ใส่ Pedigree กับไบรอัน ทำให้ออร์ตันคว้าแชมป์โลกสมัยที่10 ได้สำเร็จ และกลับมาเป็นฝ่ายอธรรม ในรอว์ 19 สิงหาคม 2013 มีการเฉลิมตำแหน่งแชมป์ของออร์ตัน ซึ่งมีนักมวยปล้ำทุกคนของ WWE มายืนที่เวที โดยมีเดอะชีลด์ยืนอยู่ริมเวที วินซ์, สเตฟานี แม็กแมน และทริปเปิลเอช ก็ออกมากันพร้อมหน้า (เปิดตัวกลุ่ม ดิออธอริตี) ทริปเปิลเอชประกาศแนะนำตัวออร์ตัน แชมป์ WWE คนใหม่ ออร์ตันออกมาจับมือกับครอบครัวแม็กแมน ออร์ตันบอกว่าปกติเขาไม่ชอบขอบคุณใคร แต่ครั้งนี้เขาต้องบอกว่าเขาต้องขอบคุณทริปเปิลเอชจริงๆ ทริปเปิลเอชบอกว่าเขารู้ว่าแดเนียล ไบรอันยังอยู่ในสนามแห่งนี้ ถ้าหากว่ามีปัญหาอะไรก็จงออกมาเคลียร์กันเดี๋ยวนี้ ไบรอันออกมาและจะขึ้นเวที แต่เดอะชีลด์มารุมอัดไบรอัน แต่ทริปเปิลเอชสั่งห้ามไว้ ทริปเปิลเอชบอกให้ไบรอันขึ้นมาบนเวที ไบรอันขึ้นเวทีไปปุ๊บก็โดน RKO ทันที แล้วออร์ตันกับครอบครัวแม็กแมนก็ชูมือฉลองกัน ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2013) ออร์ตันได้เสียแชมป์ให้กับไบรอัน ในรอว์ 16 กันยายน ทริปเปิลเอชได้สั่งปลดแชมป์ของไบรอัน โดยบอกว่าสก็อตต์ อาร์มสตรองที่ตัดสินแมตช์ชิงแชมป์นับ 1 2 3 เร็วเกิน ในแบทเทิลกราวด์ (2013) ออร์ตันได้ชิงแชมป์ WWE ที่ว่างอยู่ กับไบรอัน แต่แมตช์จบลงโดยไม่มีผลการตัดสิน เพราะบิ๊กโชว์ออกมาก่อกวนการปล้ำ ทั้งคู่ก็ได้รีแมตช์ชิงแชมป์ที่ว่างอยู่กันอีกครั้งในกรงเหล็กเฮลอินเอเซล (2013) โดยมีชอว์น ไมเคิลส์เป็นกรรมการพิเศษ สุดท้ายออร์ตันก็เป็นฝ่ายคว้าแชมป์ WWE สมัยที่8

ในรอว์ 25 พฤศจิกายน ออร์ตันออกมาบอกว่าพวกแกคงจะไม่คิดล่ะสิว่าชั้นคนนี้จะออกมาที่นี่ในฐานะแชมป์ WWE แต่ก็มีอยู่เรื่องหนึ่งที่คาใจ จึงขอให้ทริปเปิลเอชออกมา และออร์ตันบอกว่าทำไมต้องออกมาช่วยเขาด้วย? ก็ไหนบอกว่าไม่ต้องมีการก่อกวนไง เขาเอาชนะด้วยตัวเองได้ ไม่ต้องให้ใครมาช่วย เพราะเขาคือผู้เป็นหน้าเป็นตาของ WWE เป็นแชมป์ WWE เป็นซุปเปอร์สตาร์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในประวัติศาสตร์ WWE ตลอดกาลและไม่มีใครจะมาแย่งชิงอะไรไปจากเขาได้ แชมป์โลกเฮฟวี่เวท จอห์น ซีนา ออกมาบอกว่าเขานี่แหละที่จะทำได้ ขอท้าเจอออร์ตันโดยเอาแชมป์ทั้งสองเส้นเป็นเดิมพัน ทริปเปิลเอชกับสเตฟานีก็เห็นชอบด้วย และทริปเปิลเอชก็จัดแมตช์ใน TLC ให้ทั้งสองคนเจอกันและจะเอาแชมป์ทั้งสองเส้นแขวนไว้ในแมตช์โต๊ะ, บันได และเก้าอี้ (TLC Match) คืนเดียวกันออร์ตันได้จับคู่กับอัลเบร์โต เดล รีโอ แพ้จอห์น ซีนากับบิ๊กโชว์ หลังแมตช์เดล รีโอมาเล่นงานซีนา แต่โดนซีนาจับใส่ Attitude Adjustment ออร์ตันก็เอาเข็มขัด WWE ฟาดหัวซีนาและไปเอาเข็มขัดโลกเฮฟวี่เวทของซีนามาชูทั้งสองเส้นประกาศศักดา ในทีแอลซี (2013)ออร์ตันได้ชนะซีนาคว้าแชมป์ทั้งสองเส้น และกลายเป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWE คนแรก ในรอยัลรัมเบิล (2014)ป้องกันแชมป์กับซีนาเอาไว้ได้โดยการช่วยเหลือจากเดอะไวแอ็ตต์แฟมิลี ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2014)ต้องป้องกันแชมป์กับนักมวยปล้ำทั้ง 5 คน แต่ก็เป็นฝ่ายป้องกันแชมป์เอาไว้ได้สำเร็จ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30ต้องป้องกันแชมป์ 3 เส้ากับแดเนียล ไบรอัน และผู้ชนะรอยัลรัมเบิล บาทิสตา สุดท้ายเป็นไบรอันที่ได้แชมป์

1 วันหลังจบเรสเซิลเมเนีย 30 สเตฟานีได้ออกมาสั่งให้ออร์ตันและบาทิสตาร่วมมือกันเป็นทีม เริ่มต้นจากชิงแชมป์แท็กทีมกับดิอูโซส์ ผลออกมาเป็นดับเบิลเคาท์เอาท์ และได้สั่งให้เคน, บาทิสตา และออร์ตัน ทำร้ายไบรอันก่อนการก่อนแข่งขันจะเริ่มต้น เป็นการสร้างจุดอ่อน และทำให้ทริปเปิลเอชมีโอกาสชนะมากขึ้น จนเดอะชีลด์ได้ออกมาบนเวที และได้ช่วยไบรอันจากการกลั่นแกล้งของกลุ่มทริปเปิลเอช สัปดาห์ต่อมาเดอะชิลด์ต้องปล้ำแฮนดิแคป 11 รุม 3 แต่กรรมการต้องยุติแมตช์เนื่องจากอัดกันไม่หยุด ก่อนที่ทริปเปิลเอช, ออร์ตัน และบาทิสตาจะออกมาในนามเอฟโวลูชั่น และมาจัดการอัดกลุ่มเดอะชิลด์จนหมดสภาพ ก่อนที่จะประกาศแท็กทีมระหว่างเดอะชีลด์กับเอฟโวลูชั่นในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2014)โดยเอฟโวลูชั่นเป็นฝ่ายแพ้ ดูเหมือนว่าความแค้นของเอฟโวลูชั่นจะยังไม่จบลง เมื่อในรอว์คืนถัดมา ดีน แอมโบรสต้องป้องกันแชมป์ยูเอสในแบทเทิลรอยัลโดยเชมัสได้แชมป์ไป ก่อนที่กลุ่มเอฟโวลูชั่นตามมาทำร้ายเดอะชีลด์ในแมตช์กับไวแอ็ตต์แฟมิลี รอว์ตอนถัดมา เดอะชีลด์ได้ออกมาท้าเอฟโวลูชั่นเจอในเพย์แบ็ค ขณะที่บาทิสตาท้าขอเจอกับโรแมน เรนส์ในคู่เอกรอว์ ซึ่งในแมตช์นั้น สมาชิกที่เหลือของเดอะชีลด์และเอฟโวลูชั่นต่างก็ยืนอยู่ข้างเวที และในระหว่างแมตช์ทั้งสองฝ่ายต่างอัดกันจนกรรมการต้องยุติ สเตฟานีจึงเรียกนักมวยปล้ำคนอื่นๆ มาช่วยจัดการแต่ก็ไม่สำเร็จและยังโดนเดอะชีลด์เล่นงานคืน ในเพย์แบ็ค (2014)เอฟโวลูชั่นแพ้แบบไม่มีกฎกติกา คัดออก 3-0 คืนต่อมาบาทิสตาได้ขอลาออกจาก WWE คืนเดียวกันออร์ตันมีคิวเจอกับโรแมน เรนส์ ออร์ตันออกมาพร้อมกับทริปเปิลเอชที่ถือค้อนมาด้วย ทำให้เดอะชีลด์พากันไปหยิบเก้าอี้มาเตรียมไว้ ทริปเปิลเอชบอกว่าเขาก็มีแผน 2 เสมอ... ว่าแล้วรอลลินส์ก็เอาเก้าอี้ฟาดใส่เรนส์และแอมโบรส ก่อนจะยื่นเก้าอี้ให้ออร์ตันตีเรนส์กับแอมโบรสต่ออีก จากนั้นก็ RKO เรนส์ลงบนเก้าอี้ ปิดท้ายรายการโดยมีรอลลินส์ยืนอยู่กับออร์ตันและทริปเปิลเอช

ในเดือนพฤศจิกายน 2014 ออร์ตันได้ถูกกลุ่มออธอริตีหักหลังและรุมทำร้ายจนต้องหายจากการปล้ำตามเรื่องราว เพราะต้องไปแสดงภาพยนตร์เรื่อง Condemned 2: Desert Pray ก่อนจะกลับมาล้างแค้นออธอริตีในฟาสต์เลน (2015) และเปิดศึกกับเซท รอลลินส์เอาชนะไปได้ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 31 ในรอว์ 6 เมษายน ออร์ตันชนะสามเส้าได้สิทธิ์ชิงแชมป์โลกกับรอลลินส์ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2015) ต่อมาได้เพิ่มกติกาปล้ำในกรงเหล็ก โดยออร์ตันถูกแบนห้ามใช้ท่า RKO และเคนเป็นคนเฝ้าประตูกรง สุดท้ายรอลลินส์ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้ ในเพย์แบ็ก (2015) ออร์ตันได้แพ้ 4 เส้าชิงแชมป์โลก ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2015)ออร์ตันได้ร่วมชิงกระเป๋าสิทธิ์ชิงแชมป์โลกโดยเชมัสคว้าไปได้ ในแบทเทิลกราวด์ (2015)ออร์ตันเอาชนะเชมัสไปได้ในบ้านเกิด เซนต์หลุยส์, มิสซูรี ก่อนจะแพ้ให้เชมัสในซัมเมอร์สแลม (2015) ในเดือนตุลาคม 2015 ออร์ตันได้รับบาดเจ็บที่หัวไหล่ต้องเข้ารับการผ่าตัดและพักฟื้นเป็นเวลานาน

#### เดอะไวแอ็ตต์แฟมิลีและอาร์เค-โบร
[thumb|left|220px|ในตอนร่วมกลุ่ม[เดอะไวแอ็ตต์แฟมิลี]]
7 กรกฎาคม 2016 WWE ได้ประกาศว่าออร์ตันจะกลับมาปล้ำในซัมเมอร์สแลม (2016)เจอกับบร็อก เลสเนอร์ 19 กรกฎาคม ออร์ตันได้ถูกดราฟท์ไปสแมคดาวน์ ในสแมคดาวน์ 26 กรกฎาคม ออร์ตันได้ขึ้นปล้ำครั้งแรกในรอบ 9 เดือนชนะเดอะมิซ ในซัมเมอร์สแลมออร์ตันถูกเลสเนอร์อัดจนเลือดอาบ กรรมการจึงยุติแมตช์แบบ TKO จากนั้นได้เปิดศึกกับเบรย์ ไวแอ็ตต์ ในเฮาส์โชว์ที่ชิคาโกแพ้รีแมตช์กับเลสเนอร์แบบไม่มีกฏกติกา ในโนเมอร์ซี (2016)แพ้เบรย์จากการก่อกวนของลู้ก ฮาร์เปอร์ ในสแมคดาวน์ 25 ตุลาคม ระหว่างแมตช์เคนกับเบรย์ ออร์ตันได้ออกมาทำท่าจะช่วยเคน แต่กลับหักหลังเคนโดยใส่ RKO ทำให้เบรย์ชนะ ออร์ตันให้สัมภาษณ์หลังเวทีบอกว่าถ้าเอาชนะไวแอ็ตต์ไม่ได้ ก็ไปเป็นพวกมันซะเลย ในทีแอลซี (2016)ออร์ตันกับเบรย์ได้คว้าแชมป์สแมคดาวน์แท็กทีม WWEจากฮีท สเลเตอร์และไรโน ก่อนเสียแชมป์ให้อเมริกันอัลฟา ในรอยัลรัมเบิล (2017)ออร์ตันได้เป็นผู้ชนะรอยัลรัมเบิลครั้งที่2ได้สิทธิ์ชิงแชมป์ WWE ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 33 ในสแมคดาวน์ 14 กุมภาพันธ์ หลังจากที่เบรย์ป้องกันแชมป์ WWE ได้ ออร์ตันออกมาปฏิเสธที่จะชิงแชมป์กับเบรย์ จึงมีการหาผู้ท้าชิงคนใหม่และเป็นเอเจ สไตลส์ที่ได้สิทธิ์ไป แต่ในสแมคดาวน์ 28 กุมภาพันธ์ ออร์ตันได้หักหลังเบรย์โดยการเผาบ้านของเบรย์ และประกาศทวงสิทธิ์คืน ทำให้ต้องมีการหาผู้ท้าชิงกับเอเจและเป็นออร์ตันที่ได้สิทธิ์คืน ในเรสเซิลเมเนียออร์ตันคว้าแชมป์โลกเป็นสมัยที่13
[thumb|180px|[แชมป์ยูเอส]]
ในเพย์แบ็ก (2017)แพ้เบรย์ในกติกา "House of Horrors" จากการก่อกวนของจินเดอร์ มาฮาลซึ่งเป็นผู้ท้าชิงอันดับ1กับออร์ตัน และเป็นการจบเรื่องราวกับเบรย์ ในแบ็กแลช (2017)เสียแชมป์ให้มาฮาลและพลาดการชิงคืนในมันนีอินเดอะแบงก์ (2017) ในแบทเทิลกราวด์ (2017)แพ้ชิงแชมป์กับมาฮาลในกติกาปัญจาบพริซันแมตช์(แมตช์กรงไม้ไผ่) ในฟาสต์เลน (2018)ได้คว้าแชมป์ยูเอสทำให้เป็นแชมป์แกรนด์สแลมคนที่18 ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 34เสียแชมป์ให้มาฮาลแบบ4เส้า 2วันต่อมาออร์ตันได้ชนะแมตช์หาผู้ท้าชิงแชมป์ยูเอสกับมาฮาล ทว่ามาฮาลเสียแชมป์ให้เจฟฟ์ ฮาร์ดีซะก่อน ทำให้ออร์ตันได้ชิงกับเจฟฟ์ในแบ็กแลช (2018)แต่ไม่สำเร็จ ก่อนจะพักเข้ารับการผ่าตัดหัวเข่า ออร์ตันได้ปรากฏตัวในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2018)โดยออกมาทำร้ายเจฟฟ์ ฮาร์ดีหลังจากเสียแชมป์ยูเอสให้ชินซูเกะ นากามูระทำให้ออร์ตันกลับมาเป็นฝ่ายอธรรม ต้นปี 2019 ได้เปิดศึกกับเอเจ สไตส์และได้แพ้ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 35 ในช่วงเดือนสิงหาคม 2019 ออร์ตันได้เปิดศึกท้าชิงแชมป์ WWE กับโคฟี คิงส์ตันถึง 2 ครั้งแต่ไม่สามารถคว้าได้ ก่อนจะถูกดราฟท์ไปอยู่รอว์หลังจากที่อยู่สแมคดาวน์มานานกว่า 3 ปี ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 36แพ้ให้กับอดีตคู่แท็กทีมอย่างเอดจ์ในกติกา Last Man Standing match ก่อนจะคว้าชัยคืนได้ใน Greatest Wrestling Match Ever ที่ศึก Backlash 2020 ในเดือนสิงหาคม 2020 ได้เปิดศึกชิงแชมป์ WWE กับดรูว์ แม็กอินไทร์แต่ก็พลาดทั้ง SummerSlam และ Clash of Champions(ในกติกาจับใส่รถพยาบาล Ambulance Match) แต่ใน Hell in a Cell ออร์ตันก็สามารถคว้าแชมป์ WWE ได้อีกครั้งเป็นแชมป์โลกสมัยที่ 14 ก่อนเสียคืนให้ดรูว์

ในปลายปี 2020 ออร์ตันได้เปิดศึกกับ The Fiend และท้าเจอในกติกา Firefly Inferno Match หรือเผาทั้งเป็นโดยออร์ตันเป็นฝ่ายชนะโดยการราดน้ำมันและจุดไฟเผาร่าง Fiend ก่อนที่ Fiend จะกลับมาในสภาพไหม้เกรียม และมีแมตช์กันอีกครั้งในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 37แต่ออร์ตันก็เป็นฝ่ายเอาชนะไปได้อีกครั้ง ต่อมาได้มาร่วมทีมกับแมต ริดเดิลในนาม Rk-Bro และคว้าแชมป์รอว์แท็กทีม WWEร่วมกันได้ใน SummerSlam 2021 ก่อนเสียให้ Alpha Academy (โอทิส และ แชด เกเบิล) หลังครองได้ 142 วัน และชิงคืนได้เป็นสมัยที่ 2 ก่อนเสียให้ดิอูโซส์ในการรวมแชมป์แท็กทีม และต้องเข้ารับการผ่าตัดพักการปล้ำเป็นเวลานาน

#### กลับมาจากการบาดเจ็บ
ออร์ตันได้กลับมาปล้ำอีกครั้งในรอบ 18 เดือนโดยร่วมปล้ำวอร์เกมส์ในศึกเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ 25 พฤศจิกายน 2023 ก่อนที่จะเซ็นสัญญาเป็นนักมวยปล้ำสังกัดค่ายสแมคดาวน์เพื่อล้างแค้นสมาชิกกลุ่มบลัดไลน์ที่ทำให้เขาบาดเจ็บจนต้องพักปล้ำไปนาน ในรอยัลรัมเบิล 2024 ออร์ตันได้ร่วมชิงแชมป์โลกสี่เส้ากับโรแมนเรนส์, เอเจสไตลส์และแอลเอไนท์แต่ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้ ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ที่ออสเตรเลียออร์ตันได้ร่วมปล้ำในกรงแชมเบอร์เพื่อสิทธิ์ชิงแชมป์โลกเฮฟวีเวทในเรสเซิลเมเนีย 40 โดยออร์ตันสามารถอยู่จนถึงสองคนสุดท้ายกับดรูว์ แม็กอินไทร์แต่โดนโลแกน พอลเจ้าของแชมป์ยูเอสเอาสนับมือชกหน้าสลบจนถูกดรูว์จับกดแพ้ไป ทำให้ออร์ตันแค้นมากจึงท้าโลแกนพอลในการชิงแชมป์ยูเอสในเรสเซิลเมเนียโดยมีเควิน โอเวนส์ร่วมปล้ำเป็นสามเส้าแต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้

ออร์ตันได้เข้าร่วมทัวร์นาเมนต์คิงออฟเดอะริงประจำปี 2024 เพื่อสิทธิ์ผู้ท้าชิงแชมป์โลกในซัมเมอร์สแลม โดยออร์ตันสามารถผ่านเข้ารอบมาจนถึงรอบชิงกับกุนเธอร์แต่ก็พ่ายแพ้ไปในลักษณะที่กังขากันเนื่องจากไหล่ของออร์ตันไม่ได้แตะพื้นอย่างเต็มที่เมื่อกรรมการนับ 3 หลังจากที่กุนเธอร์คว้าแชมป์โลกเฮฟวีเวทมาได้ ออร์ตันได้ออกมาท้าชิงเป็นคนแรกโดยเคลมว่าเขาไม่ได้แพ้ในรอบชิงคิงออฟเดอะริงและทั้งคู่มีแมตช์กันในแบชอินเบอลินแต่ออร์ตันไม่สามารถคว้าแชมป์ได้ หลังจากที่โอเวนส์หักหลังโคดีกลายเป็นอธรรม โอเวนส์ก็ได้ทำร้ายออร์ตันจนเจ็บหนักที่คอตามบททำให้ต้องหายจากหน้าจอเป็นเวลาหลายเดือน จนถึงอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ ในเดือนมีนาคม 2025 ออร์ตันกลับมาหลังจากโอเวนส์เล่นงานแซมี เซย์น เดิมทีออร์ตันกับโอเวนส์มีโปรแกรมสู้กันในเรสเซิลเมเนีย 41 แต่ว่าโอเวนส์มีอาการบาดเจ็บหนักที่คอทำให้แมตช์ถูกยกเลิก โดยโจ เฮนดรี แชมป์โลก TNA ตอนนั้นออกมาเป็นคู่ต่อสู้แทนซึ่งออร์ตันเอาชนะไปได้ในเวลาสั้นๆ

ในแบ็กแลชออร์ตันได้ท้าชิงแชมป์ WWE กับจอห์น ซีนาที่เซนหลุยส์บ้านเกิดของออร์ตัน โดยเป็นการเจอกันครั้งสุดท้ายของทั้งคู่ และเป็นซีนาที่ป้องกันแชมป์ได้ ออร์ตันได้เข้าร่วมทัวร์นาเมนต์คิงออฟเดอะริงและสามารถเข้ารอบชิงได้อีกครั้งเจอกับโคดี โรดส์โดยเป็นโคดีที่ชนะคว้าสิทธิ์ชิงแชมป์โลกไป ในปี 2026 ออร์ตันได้เป็นผู้ชนะแมตช์กรงอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ครั้งที่สองในอาชีพคว้าสิทธิ์ไปชิงแชมป์โลก WWE ที่เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 42 ในสแมคดาวน์ 13 มีนาคม ออร์ตันได้ทำร้ายแชมป์โลกอย่างโคดีระหว่างการเซ็นสัญญาชิงแชมป์โลกและได้กลายเป็นฝ่ายอธรรมครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 2021

## อาชีพนักแสดง
อดีตนาวิกโยธิน ออร์ตันเคยถูกวางตัวให้แสดงในภาพยนตร์แอ็กชัน The Marine 2 (2009) แต่เขาถูกแทนที่โดย Ted DiBiase Jr. หลังจากได้รับบาดเจ็บกระดูกไหปลาร้า เขามีบทบาทสมทบเป็นพ่อของเด็กอันธพาลในภาพยนตร์คอเมดี้ดรามา That's What I Am (2011) ต่อมาเขาได้เซ็นสัญญาเพื่อแสดงนำในภาพยนตร์แอ็กชัน The Marine 3: Homefront (2013) แต่ถูกแทนที่โดย The Miz เนื่องจากประวัติการรับราชการทหารที่มีข้อถกเถียงของเขา หลังจากนั้นเขาได้แสดงนำในภาพยนตร์แอ็กชัน 12 Rounds 2: Reloaded (2013) และ The Condemned 2 (2015) เขายังรับบทรับเชิญเป็น “เจมส์ ริชาร์ดส์” อดีตหน่วย Navy SEAL และผู้นำกลุ่มกองกำลังติดอาวุธ ในตอนหนึ่งของซีรีส์แอ็กชัน Shooter ทางช่อง USA ที่ออกอากาศในเดือนธันวาคม ปี 2016 นอกจากนี้ เขายังมีบทบาทสมทบในภาพยนตร์คอเมดี้ดรามา Changeland (2019) อีกด้วย

## สื่ออื่นๆ
ในปี 2004 ออร์ตันได้ปรากฏตัวในรายการทอล์กโชว์ Jimmy Kimmel Live! เพื่อโปรโมตรายการ Taboo Tuesday ในเดือนมีนาคม 2007 เขาปรากฏตัวร่วมกับ Edge, John Cena และ Bobby Lashley ในรายการเกมโชว์ Deal or No Deal เขายังเป็นนักกีฬาหน้าปกของวิดีโอเกม WWE '12

ในเดือนตุลาคม 2014 เขากลายเป็นบุคคลที่ได้รับความนิยมบนอินเทอร์เน็ตและแอป Vine เมื่อเกิดกระแสคลิปวิดีโอที่ตัดต่อให้ออร์ตันใช้ท่าไม้ตาย RKO ของเขาใส่คนที่เกิดเหตุการณ์ “พลาด/ล้มเหลว” บนอินเทอร์เน็ต

ในปี 2024 แร็ปเปอร์ Eladio Carrión ได้ทำเพลงชื่อ RKO ซึ่งอ้างอิงถึงท่าไม้ตายของออร์ตัน และออร์ตันก็ได้ปรากฏตัวแบบรับเชิญ (cameo) ในมิวสิกวิดีโออย่างเป็นทางการของเพลงนั้นด้วย

## ชีวิตส่วนตัว
Randy Orton แต่งงานกับ Samantha Speno เมื่อวันที่ 21 กันยายน 2007 และทั้งคู่มีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน ก่อนที่จะแยกทางกันในช่วงปลายปี 2012 และหย่าร้างกันในเดือนมิถุนายน 2013 ต่อมาออร์ตันแต่งงานกับ Kimberly Kessler ซึ่งก่อนหน้านี้เคยเป็นสมาชิกแฟนคลับของเขา เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2015 ทั้งคู่มีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน ซึ่งเป็นลูกคนที่สองของออร์ตัน และเป็นลูกคนที่สี่ของเคสเลอร์ นอกจากนี้ ออร์ตันยังเป็นพ่อเลี้ยงให้กับลูกชายสามคนของเคสเลอร์จากการแต่งงานครั้งก่อน ปัจจุบันพวกเขาอาศัยอยู่ที่เมือง St. Charles, Missouri ในปี 2020 เขาและภรรยาได้เริ่มต้นแบรนด์เสื้อผ้าชื่อ Slthr ออร์ตันชอบเล่นวิดีโอเกมในเวลาว่าง และมีความสนใจด้านดนตรีหลากหลาย ตั้งแต่แร็ปไปจนถึงเฮฟวีเมทัลและร็อก

ออร์ตันมีภาวะ Hypermobility ที่ไหล่ทั้งสองข้าง ซึ่งเป็นสาเหตุของอาการบาดเจ็บสำคัญเกือบทั้งหมดในอาชีพของเขา บางครั้งถึงกับต้องพักการปล้ำจากเหตุการณ์เล็กน้อย เช่น การทำท่าทางประจำตัวระหว่างการแข่งขัน หรือแม้แต่กิจกรรมธรรมดาอย่างการนำขยะไปทิ้งที่บ้าน

เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม 2024 ออร์ตันได้ขว้างลูกเปิดสนามเชิงสัญลักษณ์ในเกมของทีม St. Louis Cardinals

## ข้อโต้แย้งและปัญหาทางกฎหมาย
ในเดือนมีนาคม ปี 2007 นิตยสาร Sports Illustrated ได้เผยแพร่บทความบนเว็บไซต์ของตน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของซีรีส์สืบสวนเกี่ยวกับเครือข่ายการใช้ สเตียรอยด์และฮอร์โมนการเจริญเติบโต ที่เกี่ยวข้องกับนักกีฬามืออาชีพในหลายชนิดกีฬา บทความดังกล่าวได้กล่าวถึงนักมวยปล้ำทั้งในอดีตและปัจจุบันของ WWE หลายคน รวมถึง Randy Orton โดยมีการกล่าวหาว่าเขาเคยได้รับสาร nandrolone, oxandrolone, stanozolol และ testosterone รวมถึงยาประกอบอย่าง anastrozole และ clomiphene citrate อย่างไรก็ตาม WWE ระบุว่าข้อกล่าวหาเหล่านี้เกิดขึ้นก่อนการเริ่มใช้โปรแกรม Talent Wellness Program ของบริษัท ซึ่งเปิดตัวในเดือนกุมภาพันธ์ 2006

ในเดือนสิงหาคม 2018 ออร์ตันถูก WWE สอบสวนเรื่องการล่วงละเมิดทางเพศ หลังมีการกล่าวอ้างว่าในช่วงต้นอาชีพของเขา เขาเคยเปิดเผยอวัยวะเพศต่อหน้าสมาชิกใหม่ของทีมเขียนบทของบริษัท แต่ท้ายที่สุดการสอบสวนดังกล่าวไม่ได้มีผลดำเนินการใด ๆ ต่อไป

ในปี 2018 เช่นกัน ช่างสักของออร์ตันชื่อ Catherine Alexander ได้ยื่นฟ้องบริษัท Take-Two Interactive และ 2K Games จากการนำรอยสักที่เธอออกแบบ ซึ่งมีลิขสิทธิ์ ไปใช้กับตัวละครที่มีรูปลักษณ์เหมือนออร์ตันในซีรีส์วิดีโอเกม WWE 2K โดยไม่ได้รับอนุญาต เธอให้เหตุผลว่าการคัดลอกรอยสักดังกล่าวละเมิดสิทธิของเธอในฐานะผู้สร้างผลงาน ฝ่าย Take-Two โต้แย้งว่าเป็นการใช้งานที่เข้าข่าย fair use (การใช้โดยชอบธรรม) แต่ผู้พิพากษาได้ปฏิเสธคำร้องของบริษัทในการขอให้ตัดสินคดีโดยไม่ต้องพิจารณาคดีเต็มรูปแบบ ขณะเดียวกันก็ยอมรับคำร้องของอเล็กซานเดอร์ในประเด็นการคัดลอก ทำให้ประเด็นเดียวที่เหลือให้พิจารณาคือเรื่อง fair use การพิจารณาคดีเดิมมีกำหนดในเดือนกันยายน 2021 แต่ถูกเลื่อนออกไปเนื่องจากการระบาดของ COVID-19 ต่อมาศาลได้เริ่มพิจารณาคดีในเดือนตุลาคม 2022 และผู้พิพากษาตัดสินให้ Catherine Alexander เป็นฝ่ายชนะ โดยระบุว่าเธอมีสิทธิได้รับค่าเสียหายจำนวน 3,750 ดอลลาร์สหรัฐ

ในเดือนตุลาคม 2019 ออร์ตันยังถูกวิพากษ์วิจารณ์ หลังจากที่เขาพูดคำเหยียดผิวระหว่างเล่นเกม Call of Duty ในการสตรีมสดบนแพลตฟอร์ม Twitch

## เพลงเปิดตัว
* "Voices" ขับร้องโดยวง Rev Theory (เพลงเปิดตัวของออร์ตันในปัจจุบัน)

* "This Fire Burns" ขับร้องโดยวง Killswitch Engage (ออร์ตันใช้เพลงเปิดตัวเพลงนี้เพียงแค่อาทิตย์เดียวเท่านั้น ปัจจุบันได้กลายไปเป็นเพลงเปิดตัวของซีเอ็ม พังก์)

* "Burn in My Light" ขับร้องโดยวง Mercy Drive (เป็นเพลงที่ออร์ตันใช้เปิดตัวเมื่ออกจากกลุ่ม เอฟโวลูชัน ซึ่งภายหลังออร์ตันได้ออกมาเผยว่าเกลียดเพลงนี้มากๆ และทนใช้เพลงเปิดตัวนี้มานานถึง 4 ปี)

* "Line in the Sand" ขับร้องโดยวง Motörhead (เป็นเพลงที่ออร์ตันใช้เปิดตัวสมัยอยู่ในกลุ่ม เอฟโวลูชั่น และเป็นเพลงเปิดตัวเพลงที่ 2 ของกลุ่มด้วยเช่นกัน)

* "Evolve" โดย Jim Johnston (เป็นเพลงเปิดตัวเพลงแรกของกลุ่ม เอฟโวลูชั่น)

* "Blasting'" (เพลงเปิดตัวเพลงแรกของออร์ตันนับตั้งแต่ย่างก้าวเข้ามาใน WWE)

## ผลงานอื่น
### ภาพยนตร์

### โทรทัศน์

### มิวสิกวิดีโอ

## แชมป์รางวัลความสำเร็จ
thumb|200px|แชมป์โลก 14 สมัย (แชมป์ WWE 10 สมัย และแชมป์โลกเฮฟวี่เวท 4 สมัย)
* ***[[The Baltimore Sun]]***
** Wrestler of the Year (2009)
* **[[Guinness Book of World Records]]**
** Most appearances on pay-per-view for a male WWE wrestler
* **[[Ohio Valley Wrestling]]**
** OVW Hardcore Championship (2 times)
* ***[[Pro Wrestling Illustrated]]***
** Feud of the Year (2009) 
** Most Hated Wrestler of the Year (2007, 2009)
** Most Improved Wrestler of the Year (2004)
** Most Popular Wrestler of the Year (2010)
** Rookie of the Year (2001)
** Wrestler of the Year (2009, 2010)
** Ranked No. 1 of the top 500 singles wrestlers in the *[[PWI 500]]* in 2008
***[[Sports Illustrated]]**
**Ranked No. 15 of the 20 Greatest WWE Wrestlers Of All Time 
***Total Nonstop Action Wrestling**
**Crossover Moment of the Year (2025) vs Joe Hendry at WrestleMania 41
* **[[WWE|World Wrestling Entertainment / WWE]]**
** WWE Championship (10 times)
** World Heavyweight Championship (4 times, final)
** WWE Intercontinental Championship (1 time)
** WWE United States Championship (1 time)
** World Tag Team Championship (1 time) – with Edge
**WWE Raw Tag Team Championship (2 times) – with Riddle
** WWE SmackDown Tag Team Championship (1 time) – with Bray Wyatt and Luke Harper
** Money in the Bank (2013)
** Royal Rumble (2009, 2017)
** 17th Triple Crown Champion
** 10th Grand Slam Champion (under current format; 18th overall)
** Slammy Award (2 times)
*** Hashtag of the Year (2014) – 
*** Rivalry of the Year (2020) 
** WWE Year-End Award for Shocking Moment of the Year (2018) – 
* ***[[Wrestling Observer Newsletter]]***
** Most Improved (2004)
** Most Disgusting Promotional Tactic (2006) Exploiting the death of Eddie Guerrero ("Eddie's down there... in Hell!" promo)
** Most Overrated (2013)
** Worst Feud of the Year (2013) – 
** Worst Feud of the Year (2017) 
** Worst Feud of the Year (2021) 
** Worst Worked Match of the Year (2017) 

## หมายเหตุ

## อ้างอิง




## ดูเพิ่ม
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:รายชื่อสมาชิกของดิออธอริตี (มวยปล้ำอาชีพ)