open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
อาเลีย ซาบูร์

**อาเลีย ซาบูร์** (Alia Sabur เกิด 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 ที่นครนิวยอร์ก)  เป็นผู้ที่ถูกบันทึกโดยกินเนสส์บุ๊ค ว่าเป็น เป็นศาสตราจารย์เต็มเวลาอายุน้อยที่สุดของโลก ด้วยอายุ 19 ปี โดยได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์ที่ มหาวิทยาลัยกนกุก (건국대학교) ในประเทศเกาหลีใต้ ทำลายสถิติเดิมของนายคอลิน แมคลอริน นักศึกษาของเซอร์ ไอแซค นิวตัน นักวิทยาศาสตร์ชื่อดัง ที่ทำไว้เมื่อปี ค.ศ. 1717  

นอกจากความสามารถด้านการเรียนแล้วเธอยังมีความสามารถดนตรีในการเล่นคลาริเนต และได้สายดำเทควันโด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

หมวดหมู่:บุคคลจากนครนิวยอร์ก
หมวดหมู่:ศาสตราจารย์
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายปากีสถาน
สุภา สิริสิงห

**สุภา สิริสิงห** (13 สิงหาคม พ.ศ. 2488 - )  นักเขียนชาวไทย เจ้าของนามปากกา "โบตั๋น" ได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2542

สุภา สิริสิงห เดิมชื่อ **สุภา ลือศิริ** เกิดในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ที่ตำบลบางจาก อำเภอภาษีเจริญ จังหวัดธนบุรี จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  ทำงานเป็นครูโรงเรียนเอกชน และมัคคุเทศก์ และเลขานุการในสำนักงานพลังงานแห่งชาติ

สุภาทำงานที่สำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช ทำวารสาร "ชัยพฤกษ์" และ "สตรีสาร" ฉบับพิเศษสำหรับเด็ก ได้พบกับ วิริยะ สิริสิงห และสมรสกันในปี พ.ศ. 2518  และลาออกไปตั้งสำนักพิมพ์ชมรมเด็ก ร่วมกับสามีจนถึงปัจจุบัน (ปัจจุบัน เปลี่ยนชื่อเป็น สำนักพิมพ์ สุรีวิยาสาส์น)

สุภา เริ่มงานเขียนตั้งแต่ พ.ศ. 2507 โดยเขียนเรื่องสั้นขณะเรียนอยู่ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเริ่มเขียนเรื่อง โดยใช้นามปากกา "โบตั๋น" ลงตีพิมพ์ใน "สตรีสาร" ตั้งแต่ พ.ศ. 2509 เริ่มมีชื่อเสียงจาก นวนิยาย "จดหมายจากเมืองไทย" ได้รับรางวัลวรรณกรรมดีเด่น ประจำปี พ.ศ. 2512 จากองค์การ ส.ป.อ. (องค์การสนธิสัญญาป้องกันภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้) ผลงานที่มีชื่อเสียง เช่น "ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด" "ตะวันชิงพลบ" "ไผ่ต้องลม" "ทองเนื้อเก้า" "เกิดแต่ตม" "ตราไว้ในดวงจิต" "นวลนางข้างเขียง" "ด้วยสองมือแม่นี้ที่สร้างโลก" "สุดแต่ใจจะไขว่คว้า" "บ้านสอยดาว" ระยะหลังหันไปเขียนหนังสือเด็ก และแปลหนังสือจากภาษาต่างประเทศ

สุภา สิริสิงห  มีบุตรสาวกับ วิริยะ สิริสิงห 2 คน คือ สุวีริยา และ ภาวสุ สิริสิงห

## ผลงาน
* กลิ่นดอกส้ม
* กว่าจะรู้เดียงสา (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 3 ครั้ง ช่อง 7 2531 2543 และ 2555)
* ก่อนสายหมอกเลือน
* กล้วยไม้กลีบช้ำ
* กัณหา ชาลี
* เกิดแต่ตม
* แก้วตา ดวงใจ
* คลื่นเหนือน้ำ
* ความสมหวังของแก้ว
* คืนเหงา
* คู่ยาก
* แค่เอื้อม
* จดหมายจากเมืองไทย
* จันทร์ข้างแรม
* จากผงธุลีดิน
* โฉด
* ซุ้มสะบันงา
* ดงคนดิบ
* ด้วยสองมือแม่นี้ที่สร้างโลก
* ด้วยสายใยรัก
* ดอกกระถินริมรั้ว
* ดอกไม้ริมทาง
* ดั่งสายน้ำไหล
* ดั่งหนึ่งเม็ดทราย
* ดาวแต้มดิน
* เดนมนุษย์
* ตราไว้ในดวงจิต
* ตะวันชิงพลบ
* ถนนสายสุดท้าย
* ทองเนื้อเก้า (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง ช่อง 7 2540 และ ช่อง 3 2556)
* ทางชีวิต
* ทิพย์ดุริยางค์
* นวลนางข้างเขียง
* นะหน้าทอง
* น้ำใจ 
* บัวแล้งน้ำ (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 2 ครั้ง ช่อง 7 2533 และ ช่อง pptv 2558)
* บ้านสอยดาว
* ปลาหลงน้ำ
* ปลายฝนต้นหนาว
* ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 3 ครั้ง ช่อง 7 2526 ช่อง 3 2543 และ ช่อง one 2558)
* ไผ่ต้องลม
* แฝดพี่ฝาดน้อง
* พิมพิลาป
* เพรงกรรม
* ฟ้าชอุ่มฝน
* ไฟในดวงตา
* ไฟฝ้น
* ภาพลวง
* แม้นรกมากั้น
* ไม้ดัด
* ยายหนูลูกพ่อ
* รอยอดีต
* รักวัวให้ผูก รักลูกให้...
* รุ้งสีชมพู
* เรือทรายชายน้ำ
* ลูกแม่
* วัยบริสุทธิ์
* สัมปทานหัวใจ (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ ช่อง 7 2561)
* สายสัมพันธ์
* สุดทางฝันวันฟ้าไกล
* สุดแต่ใจจะไขว่คว้า (สร้างเป็นละครโทรทัศน์ 4 ครั้ง ช่อง 3 2532 2540 2551 และ ช่อง 8 2558)
* เหนือพื้นพสุธา
* เหยื่อ
* สู่สวนรัก
* เล่ห์ 
* อเวจีสีชมพู
* แวววัน

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

* 

## ดูเพิ่ม
* เล่าเรื่องสามก๊ก(สามก๊กโบตั๋น) - สามก๊กวิทยา | สามก๊กสามจบใครว่าคบไม่ได้

หมวดหมู่:บุคคลจากเขตภาษีเจริญ
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายแต้จิ๋ว
หมวดหมู่:ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ครูชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
หมวดหมู่:มัคคุเทศก์
โบตั๋น

**โบตั๋น** อาจหมายถึง

; พรรณไม้
* โบตั๋น (peony) - ไม้ดอกชนิด *Paeonia* ในตระกูล Paeoniaceae เป็นไม้พื้นเมืองเอเชีย ดอกหลายสี บานต้นฤดูร้อน มีกลิ่นหอม

; บุคคล
* โบตั๋น - นามปากกาของ สุภา สิริสิงห ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ 
* โบตั๋น ศิรินทิพย์ - นักแสดงชาวไทย

; ตัวละคร
* โบตั๋น - หมูป่าซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงของเคียว ฟุจิบะยะชิ (Kyō Fujibayashi) ในเกม อนิเมะ และมังงะเรื่อง *[[แคลนนาด (วิชวลโนเวล)|แคลนนาด]] (Clannad)*
* โบตั๋น - ตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง *[[คนเก่งทะลุโลก|คนเก่งฟ้าประทาน]] (Yū Yū Hakusho)*

; ภาพยนตร์
* ''โบตั๋น'' - ภาพยนตร์ไทยเมื่อปี 2498 ซึ่ง เนรมิตกำกับ เสน่ห์ โกมารชุน เขียนบท และส. อาสนจินดา กับวิไลวรรณ วัฒนพานิช นำแสดง
* ''โบตั๋น'' - ภาพยนตร์ไทยเมื่อปี 2418 ซึ่ง วิเชียร วีระโชติ กับเหลียว เสี่ยง สงกำกับ เสน่ห์ โกมารชุน เขียนบท และสมบัติ เมทะนี กับหวังผิง นำแสดง

; ละครโทรทัศน์
* ''โบตั๋น'' - ละครโทรทัศน์เมื่อปี  2546
* *[[โบตั๋นกลีบสุดท้าย]]* ละครโทรทัศน์เมื่อปี 2551
พระเจ้าจานซิต้า

**จานซิต้า** (, ; พ.ศ. 1627 - 1656) หรือ **พระเจ้าจันสิตถา** (บ้างเรียกพระนามว่า *พระเจ้าครรชิต* หรือ*พระเจ้าจันสิต*) เป็นพระเจ้ากรุงพุกาม และถือเป็นพระมหากษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดพระองค์หนึ่งในประวัติศาสตร์พม่าไม่แพ้พระเจ้าอโนรธามังช่อ เนื่องด้วยพระองค์ทรงเป็นธรรมกษัตริย์ที่ทำนุบำรุงศาสนาพุทธจนเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุด จนเป็นที่ยอมรับทั้งจากชาวพม่าและชาวมอญ

พระเจ้าจานซิต้าเป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่คนหนึ่งในรัชสมัยพระเจ้าอโนรธา เมื่อพระเจ้าซอลูพระราชโอรสของพระเจ้าอโนรธาขึ้นครองราชย์ พระองค์มิได้ประกอบภารกิจอันใดด้วยความสามารถพระองค์เอง แต่จะทรงใช้และปรึกษาเหล่าเสนาอำมาตย์อยู่บ่อย ๆ ในปลายรัชสมัยพระเจ้าซอลู งะรมัน เจ้าเมืองพะโค ซึ่งเป็นชาวมอญได้ก่อกบฏขึ้นจับตัวพระเจ้าซอลูเป็นตัวประกัน จานซิต้าซึ่งครองเมืองถิเลงอยู่ ไม่สามารถยกทัพกลับมาช่วยพระองค์ได้ทัน งะรมันได้สังหารพระเจ้าซอลูที่เมืองพวาสอ และพยายามเข้ายึดครองอาณาจักรพุกามแต่จานซิต้าได้เข้าขัดขวาง เหล่าเสนาอำมาตย์ และพระธัมมทัสสีมหาเถระที่ปรึกษาองค์สำคัญของพระเจ้าอโนรธา จึงได้อัญเชิญจานซิต้าขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์

เมื่อขึ้นครองราชย์ จานซิต้ามีพระนามว่า *ศรีตรีภูวนาทิตยธัมมมราชา* ในภาษาสันสกฤต ในจารึกพม่าเรียกพระองค์ว่า "ถิลุงมัง" (T’iluin Man) แปลว่า "กษัตริย์แห่งถิเลง" แต่เนื่องจากจานซิต้ามิได้มีเชื้อสายของกษัตริย์ พระองค์จึงอ้างสิทธิธรรมในการครองราชสมบัติว่าพระองค์ทรงเป็นภาคหนึ่งของพระโพธิสัตว์ และเป็นองค์อวตารของพระวิษณุของชาวปยูอีกด้วย สมัยนี้จึงถือเป็นรัชสมัยที่ศิลปศาสตร์แบบมอญเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุดในพุกาม

ในรัชสมัยของพระเจ้าจานซิต้า ทรงติดต่อกับต่างประเทศเป็นอย่างมาก ในปี พ.ศ. 1638 พระองค์ทรงส่งคณะทูตและช่างฝีมือเดินทางไปพุทธคยา เพื่อไปซ่อมแซมวัดศรีพัชรัส หรือ วัดวัสชราสนะ ซึ่งเป็นสถานที่ตรัสรู้ที่ใต้ต้นมหาโพธิ์ พระเจ้าจานซิต้าทรงซื้อที่ดินกัลปนาให้แก่วัด ขุดอ่างเก็บน้ำ สร้างเขื่อน เพื่อประโยชน์ในการปลูกข้าว ถวายตะเกียงเทียนจำนวนมาก และทรงกัลปนาข้าทาสให้กับวัดอีกด้วย ซึ่งได้ปรากฏความตอนนี้และปรากฏนามของพระองค์ในจารึกซ่อมแซ่มพุทธคยาด้วย

นอกจากนี้แล้วมีภิกษุมหายานจากทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดียหลบหนีอิทธิพลของศาสนาอิสลาม เพื่อมาขอความช่วยเหลือจากพระองค์ พระองค์ทรงให้ความช่วยเหลือพระสงฆ์เหล่านี้ โดยการสร้างวัดเล็ก ๆ ถวายเป็นที่พำนัก อยู่ระหว่างเจดีย์ชเวซีโกนกับหมู่บ้านมินดาตุ

ด้านความสัมพันธ์กับประเทศจีน ในปี พ.ศ. 1649 ทรงส่งคณะทูตไปยังเมืองไคเฟิง ซึ่งเป็นเมืองหลวงของจีนสมัยราชวงศ์ซ่ง จักรพรรดิจีนทรงให้การต้อนรับคณะทูตจากอาณาจักรพุกามเทียบเท่ากับทูตของอาณาจักรเจนละ ในรัชสมัยนี้จึงถือได้ว่าประสบความสำเร็จที่ทำให้พุกามเป็นที่รู้จักของดินแดนต่าง ๆ

พระเจ้าจานซิต้าถึงแก่สวรรคตในปี พ.ศ. 1656 ผู้ที่ได้ครองราชย์เป็นลำดับถัดไปคือพระเจ้าอลองสิธูซึ่งเป็นพระราชนัดดา (หลานตา) ของพระองค์

ในกลางปี พ.ศ. 2551 ทางพม่าได้มีการสร้างภาพยนตร์ชีวประวัติของพระองค์ ในชื่อเรื่อง "Kyansit Min" นับเป็นภาพยนตร์ในแบบสากลเรื่องแรกของพม่าอีกด้วย

## อ้างอิง
; เชิงอรรถ

; บรรณานุกรม

* หนังสือบุเรงนอง กะยอดินนรธา โดย ดร.สุเนตร ชุตินธรานนท์ ISBN 974-323-512-4
* 2550 - แบคแพค ตะลุยพม่า!!
* 
* 

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
บู้พะย่า

**บู้พะย่า** () คือเจดีย์ที่ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอิรวดีในเมืองพุกาม ประเทศพม่า *บู้พะย่า* แปลว่า "เจดีย์น้ำเต้า" ตามลักษณะของพระเจดีย์ ตำนานได้เล่าขานไว้ว่าสร้างในช่วงพุทธศตวรรษที่ 8 ในสมัยอาณาจักรศรีเกษตรหรืออาณาจักรปยู โดยพระเจ้าปยูซอที่ แต่บ้างก็ว่าน่าจะสร้างในช่วงพุทธศตวรรษที่ 16 เนื่องจากรูปทรงขององค์พระเจดีย์  

พระเจดีย์ที่เห็นกันอยู่ในปัจจุบันเป็นพระเจดีย์ที่สร้างขึ้นใหม่ในปี พ.ศ. 2518 เพราะพระเจดีย์องค์เก่านั้นพังทลายลงมาอันเนื่องมาจากแผ่นดินไหว

## คลังภาพ

ไฟล์:Pumpkin Pagoda -Bupaya Pagoda-, Pagan, Upper Burma.jpg|thumb|เจดีย์องค์เดิมเมื่อ พ.ศ. 2411 ก่อนพังทลายลงจากแผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2518
ไฟล์:Buefaya and beach.jpg|เจดีย์เมื่อมองจากฝั่งแม่น้ำอิรวดี
ไฟล์:IRRAWADDY RIVER TEMPLE BAGAN MYANMA FEB 2013 (8526870135).jpg|บริเวณด้านหน้าทางเข้า
ไฟล์:Bagan Myanmar (15110539415).jpg|thumb|บริเวณโดยรอบเจดีย์
ไฟล์:Bupaya-Bagan-Myanmar-09-Ayeyarwadi-gje.jpg|thumb|ริมชายฝั่งด้านล่างเจดีย์


## อ้างอิง

* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*MyanmarBagan Travel Information 

หมวดหมู่:เจดีย์ในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในพุกาม
หมวดหมู่:โบราณสถานในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศพม่า
อานานดาพะย่า

**อานานดาพะย่า**, **วัดอนันดา** หรือ **วัดอานนท์** (, ) คือมหาวิหารขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ในเมืองพุกาม ประเทศพม่า เริ่มสร้างขึ้นใน พ.ศ. 1633 แล้วเสร็จในปีต่อมา ในรัชกาลพระเจ้าจานซิต้า มีความสำคัญในฐานะได้รับการยกย่องว่าเป็น "เพชรน้ำเอกของพุทธศิลป์สกุลช่างพุกาม" เมื่อก่อนยอดพระเจดีย์ยังเป็นสีขาวเหมือนกับพระเจดีย์องค์อื่น ๆ ของพุกาม แต่รัฐบาลพม่าได้มาทาสีทองทับเมื่อ พ.ศ. 2533 เพื่อสมโภชการสร้างอานานดาพะย่าครบรอบ 900 ปี

อานานดาพะย่าเป็นพระเจดีย์ที่สามารถเดินเข้าไปข้างในได้ แผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจตุรัสมีมุขยื่น 4 ทิศ ประตูทางเข้าเป็นประตูโค้ง (arch) ที่มักพบเห็นในสถาปัตยกรรมตะวันตกมากกว่าตะวันออก ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปประทับยืนไม้ปิดทอง สี่ทิศ สี่องค์ สูง 9.5 เมตร ประกอบด้วย 
# พระกกุสันธพุทธเจ้า ประจำทิศเหนือ (*องค์เดิม* แท้จริงแล้วประจำทิศตะวันออก)
# พระโกนาคมนพุทธเจ้า ประจำทิศตะวันออก (*สร้างใหม่*)
# พระกัสสปพุทธเจ้า ประจำทิศใต้ (*องค์เดิม*)
# พระโคตมพุทธเจ้า ประจำทิศตะวันตก (*สร้างใหม่*)
 
พุทธศิลป์แบบนี้ยังสมารถพบเห็นได้ตามวัดสถาปัตยกรรมล้านนา เช่น วัดภูมินทร์ จังหวัดน่าน เป็นต้น

## อ้างอิง

* ธีรภาพ โลหิตกุล. *ท่องแดนเจดีย์ไพรพุกามประเทศ.* พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : แพรวสำนักพิมพ์, 2548.

หมวดหมู่:วัดในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในพุกาม
หมวดหมู่:เจดีย์ในประเทศพม่า
หมวดหมู่:โบราณสถานในประเทศพม่า
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในประเทศพม่า
พระเจ้าอลองสิธู

**พระเจ้าอลองสิธู** (, ) กษัตริย์ในราชวงศ์พุกาม ที่ครองราชย์อย่างยาวนานถึงกว่า 54 ปี (พ.ศ. 1656 - พ.ศ. 1710) ยุคสมัยของพระองค์ อาณาจักรพุกามเจริญถึงขั้นขีดสุดในทุกด้าน 

พระเจ้าอลองสิธู เป็นพระโอรสของพระเจ้าซอลู พระโอรสของพระเจ้าอโนรธามังช่อกับพระธิดาของพระเจ้าจานซิต้า ครองราชย์หลังการสวรรคตของพระเจ้าจานสิตา  พระนามภาษาสันสกฤตเมื่อทรงครองราชย์นั้น พบในจารึกที่วัดชเวกูยี ออกพระนามว่า *ศรีตรีภูวนาทิตย์บวรธรรมราชา* แต่พระนามที่เป็นที่รู้จักกัน คือ "สิธู" (Sithu) ซึ่งแปลว่า "วีรบุรุษผู้ชนะ" หรือ อลองสิธู (Alaungsithu) เนื่องจากทรงประกาศพระองค์เป็นพระโพธิสัตว์ด้วยเช่นเดียวกับพระเจ้าจานสิตา พระอัยกาของพระองค์ (อลอง แปลว่าพระโพธิสัตว์) ในยุคสมัยนี้ศิลปะแบบมอญที่เคยรุ่งเรืองในสมัยแรก ๆ ของอาณาจักร ถูกปรับเปลี่ยนให้เป็นแบบของพุกามมากขึ้นจนถือได้ว่าเป็นจุดรุ่งเรืองสูงสุดของศิลปะพม่าแท้ รัชสมัยของพระองค์ เป็นรัชสมัยที่ทรงสร้างความรุ่งเรืองทางศิลปะ วรรณกรรม สถาปัตยกรรม และ การเมืองการปกครอง อย่างแท้จริง

พระเจ้าอลองสิธู ทรงเป็นกษัตริย์นักเดินทางไม่แพ้พระอัยกาของพระองค์ เพราะทรงเดินทางไปเยือนดินแดนต่าง ๆ ในเขตลุ่มน้ำอิระวดี และดินแดนโพ้นทะเล เช่น ชวา สุมาตรา และศรีลังกา ในทางการเมืองการปกครอง พระองค์สามารถยึดเมืองท่าตะนาวศรีได้ จึงสามารถควบคุมการติดต่อทางทะเลที่บริเวณคอคอดกระได้ เช่น การควบคุมการค้าช้างระหว่างขอม และลังกา ทำให้อาณาจักรพุกามรุ่งเรืองเป็นอย่างยิ่ง

ปลายรัชสมัยจัดเป็นจุดเริ่มต้นสำคัญของความเสื่อมของอาณาจักรเมื่อพระองค์ถูกปลงพระชนม์โดยเจ้าชายซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระองค์เอง ตามตำนานเล่าว่าพระเจ้าอลองสิธูประชวรพระวาโยสิ้นพระสติ (เป็นลมจนหมดสติ) เจ้าชายนราธู พระราชโอรสจึงอัญเชิญพระองค์ไปประทับรักษาพระวรกายที่วัดแห่งหนึ่ง เมื่อฟื้นคืนพระสติเจ้าชายนราธูใช้ผ้าปูพระแท่น (ผ้าปูเตียง) อุดพระนาสิกและพระโอษฐ์จนพระเจ้าอลองสิธูสวรรคตเมื่อพระชนมายุได้ 87 พรรษา โดยที่พระองค์มิได้แต่งตั้งผู้ใดให้เป็นรัชทายาท

เมื่อข่าวทราบถึงเจ้าชายมินชินสอมกุฏราชกุมารยกทัพกลับเข้าพุกามเพื่อเข้ามาจัดงานพระศพพระราชบิดา เจ้าชายนราธูถวายราชสมบัติคืนแก่พระเชษฐาโดยได้ขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้ามินชินสอ ในปี พ.ศ. 1706 แต่ก็ครองราชย์ได้เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ถูกลอบปลงพระชนม์ด้วยยาพิษระหว่างงานฉลองในพระราชพิธีบรมราชาภิเษกโดยเจ้าชายนราธูอีก

ปัจจุบัน พระเจ้าอลองสิธูได้รับการบูชาให้เป็นนะหลวงลำดับที่ 31 โดยเรียกว่า มี่นซีตู

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์
หมวดหมู่:นะ (วิญญาณ)
พระเจ้านะระตู

**พระเจ้านะระตู** () กษัตริย์แห่งราชวงศ์พุกาม ได้ชื่อว่าเป็นผู้โหดร้ายและเป็นจุดเริ่มต้นความเสื่อมของอาณาจักรพุกาม มีพระนามที่เป็นที่รู้จักอีกพระนามหนึ่งว่า "อิมตอวสยัน" (Im Taw Syan) ที่ได้ชื่อว่าเป็นกษัตริย์จอมโหด เนื่องจากทรงลอบปลงพระชนม์พระบิดา คือ พระเจ้าอลองสิธู และพระเจ้ามินชินสอพระเชษฐาเพื่อขึ้นครองราชย์ และเมื่อขึ้นครองราชย์แล้วก็ยังได้ประหารอีกหลายคนที่ทรงหวาดระแวง เช่น มเหสีของพระองค์ ซึ่งตามตำนานเล่าว่าเป็นธิดาของกษัตริย์ลังกา

ในช่วงสมัยนี้พุกามยังขัดขวางการค้าช้างระหว่างเขมรกับลังกา ผ่านการควบคุมการค้าข้ามบริเวณเมาะตะมะและคอคอดกระ ที่พุกามได้ควบคุมไว้ตั้งแต่รัชกาลพระเจ้าอลองสิธู

พระเจ้าปรากรมพาหุที่ 1 แห่งลังกา จึงยกทัพเรือมาโจมตีเมืองพะสิมที่ปากแม่น้ำอิรวดีและล่องเรือขึ้นมาถึงอาณาจักรพุกามจนสามารถจับพระเจ้านะระตูและประหารชีวิตพระองค์ในที่สุด

พระเจ้านะระตูครองราชย์อยู่เป็นระยะเวลาสั้น ๆ เพียง 4 ปี (พ.ศ. 1710 - พ.ศ. 1714)

ชาวพม่าในสมัยหลังจึงเรียกพระองค์ว่า "กุลาจะมี่น" (ကုလားကျမင်း) ซึ่งแปลว่า กษัตริย์ที่ถูกปลงพระชนม์โดยชาวอินเดีย (กุลา แปลว่าชาวอินเดีย แต่ในที่นี้หมายรวมถึงลังกาด้วย) หลังรัชสมัยของพระเจ้านะระตูประวัติศาสตร์พุกามมีความสับสนมาก

นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าเป็นช่วงที่ไม่มีกษัตริย์ปกครองเป็นเวลา 9 ปี คือระหว่าง พ.ศ. 1708 - พ.ศ. 1717 แต่ยังมีหลักฐานบางส่วนที่กล่าวถึงกษัตริย์ที่ปกครองพุกามองค์ต่อมา ทรงพระนามว่า พระเจ้านรสิงขะ ซึ่งเชื่อว่าน่าจะเป็นพระราชโอรสของพระเจ้านะระตู
 
## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
BRIGHT

## สมาชิก
* **NAGI**(ชิเงมูระ นางิสะ, 1990.08.02 - )มีหน้าที่ร้องเสียงต่ำ, เกิดที่จังหวัดเฮียวโง, กรุ๊ปเลือดB, เป็นหัวหน้าวง, ของที่ชอบกิน:ช็อคโกแลต
* **MI-MI**(อิโนะอุเอะ มิซึคิ, 1990.09.28 - )มีหน้าที่ร้องเสียงกลาง, เกิดที่จังหวัดโอซาก้า, กรุ๊ปเลือดB, ของที่ชอบกิน:วางาชิ
* **MEG**(นาคายะ เมงุมิ, 1991.03.06 - )มีหน้าที่ร้องเสียงสูง, เกิดที่จังหวัดโอซาก้า, กรุ๊ปเลือดA, ของที่ชอบกิน:โอะนิงิริ
* **NANAKA**(โคบายาชิ นานากะ, 1992.05.30 - )มีหน้าที่ร้องเสียงกลาง, เกิดที่จังหวัดโอซาก้า, กรุ๊ปเลือดB, ของที่ชอบกิน:ซูชิ

## ผลงาน
### อัลบั้ม
* Notes 4 You

### มินิอัลบั้ม
* Brightest Star [DEBUT MINI ALBUM]

### ซิงเกิล
* ソライロ
* 手紙 feat.K / One Summer Time
* I'll Be There
* 言葉にできなくて/Shining Butterfly

### อินดี้ซิงเกิล
* Brightest e.p.01
* Brightest e.p.02

### อื่นๆ
* Rhythm Nation 2007 - The biggest indoor music festival -
* Rhythm Nation 2006 - The biggest indoor music festival -

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ต้นสังกัต AVEXJP.NET 
* เว็บหลักของ BRIGHT 

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติญี่ปุ่น
รายชื่อธงในประเทศเดนมาร์ก

ตารางเบื้องล่างนี้แสดงข้อมูลเกี่ยวกับธงต่างๆ ที่ใช้ในราชอาณาจักรเดนมาร์ก

## ธงชาติ

## ธงพระอิสริยยศ

## ธงราชการ
### หน่วยงานรัฐบาล

### หน่วยงานรัฐวิสาหกิจ

## ธงทหาร

## ธงเรือยอชต์

## บริษัทร่วมทุน

## ธงในอดีต

## ดูเพิ่ม
* ตราแผ่นดินของเดนมาร์ก
* เดอร์ เออร์ เอ็ท ยินดิจท์ แลนด์


ดเนมาร์ก
ด้วย(ความ)ลับ และผูกพัน

**ด้วย(ความ)ลับ และผูกพัน** (; ) เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นผลงานการกำกับโดยโยจิโระ ทะคิทะ (Yojiro Takita) ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี พ.ศ. 2542

## โครงเรื่อง
เมื่อวันหนึ่งแม่ลูกกำลังไปเทื่ยวกันที่บ้านคุณตาคุณยาย โดยที่พ่อนั้นอยู่ที่บ้านไม่ได้ไปไหน แต่ระหว่างทางกลับเกิดอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้น ทำให้ภรรยาของเขาเสียชีวิตลง และเมื่อลูกนั้นฟื้นขึ้นมา ก็ไม่ใช่ลูกคนเดิมของเขาอีกต่อไป...

## นักแสดง
* เรียวโกะ ฮิโรสุเอะ (Ryoko Hirosue) .....  Monami Sugita / Naoko Sugita 
* คะโอะรุ โคะบะยะชิ (Kaoru Kobayashi) .....  Heisuke Sugita 
* เคน คะเนะโคะ (Ken Kaneko) .....  Fumio Kajikawa 
* ยุริโกะ อิชิดะ (Yuriko Ishida) .....  Taeko Hashimoto 
* ฮิเดะอะคิ อิโต้ (Hideaki Ito) .....  Haruki Soma 
* โทะโมะเอะ ชิโนะฮะระ (Tomoe Shinohara) .....  Kuniko Kimura 
* คะโยะโคะ คิชิโมะโตะ (Kayoko Kishimoto) .....  Naoko Sugita 
* ริเอะ ชิบะตะ (Rie Shibata) .....  Kazuko Yoshimoto 
* เรน โอะสุกิ (Ren Osugi) .....  Hiroyuki Kajikawa 
* ฮัทสึโอะ ยะมะทะนิ (Hatsuo Yamatani) .....  Naoko Sugita

## รางวัล
* [2000] ***Awards of the Japanese Academy ::***  ** Best Actor, Best Actress, Best Supporting Actress**
* [2000] ***Sitges - Catalonian International Film Festival ::***  **Best Actress**, **Best Screenplay**, **Best Film**

thumb|150px|right|Himitsu ฉบับนวนิยายแปลภาษาไทย
## เกร็ด
* ***Himitsu*** (秘密) เป็นบทประพันธ์ฉบับนวนิยายมาก่อน โดย เคโกะ ฮิกะชิโนะ (Keigo Higashino)

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รัก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แฟนตาซี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2542
มุ่งซุ้ย

**หมงซุ่ย** (Mengsui, 蒙嶲) เป็น สถานที่สำคัญของอาณาจักรน่านเจ้า หรือ อ้ายลาว ซึ่งเป็นอาณาจักรที่รวม
กันมีสามพระองค์ ด้วยกัน คือ 
# พระเจ้าสีนุโล เป็นพระเจ้าให้ยึดครองอำนาจเมือง หม๋งซุ้ย
# พระเจ้าพีล่อโก๊ะ เป็นพระเจ้าให้ยึดครองอำนาจเมือง ลางเซียง
# พระเจ้าโก๊ะล่อฝง เป็นพระเจ้าให้ยึดครองอำนาจเมืองที่เหลือ อยู่แล้ว
และปีพศ 1291 ได้สิ้นสุดอาณาจักรน่านเจ้า

หมวดหมู่:อาณาจักรน่านเจ้า
จิตรกรรมฝาผนังเรื่องรามเกียรติ์

**จิตรกรรมฝาผนังเรื่องรามเกียรติ์** เป็นภาพวาดบนฝาผนังเกี่ยวกับเรื่องราวในมหากาพย์วรรณคดีเรื่อง รามเกียรติ์ อยู่บริเวณระเบียงคดรอบพระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม มีจำนวนทั้งสิ้น 178 ห้อง สร้างขึ้นตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก โดยมีการเขียนซ่อมแซมเพิ่มเติมในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  ครั้นถึงสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้โปรดให้บูรณะในโอกาสครบรอบ 100 ปีกรุงรัตนโกสินทร์ ในการนี้ได้ทรงพระนิพนธ์โคลงประกอบภาพไว้จำนวนแปดห้อง เป็นโคลง 224 บท

## แหล่งข้อมูลอื่น
* โคลงภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องรามเกียรติ์
* โคลงรามเกียรติ์ bloggang - เพรง.พเยีย
* โคลงรามเกียรติ์ bloggang - สดายุ 
* ภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องรามเกียรติ์ พระอุโบสถ วัดหัวลำโพง 
* จิตรกรรมฝาผนังวัดพระศรีรัตนศาสดาราม 
* ภาพจิตรกรรมฝาผนัง โดย อ้วน กลม (ปั๊กกาเป้า)
* วัดพระศรีรัตนศาสดาราม

หมวดหมู่:ภาพวาด
หมวดหมู่:วัดพระศรีรัตนศาสดาราม
หมวดหมู่:รามเกียรติ์
โปรวินเชียลลีก 2551 รอบคัดเลือก กลุ่ม 1

## รายชื่อสโมสร

## รอบแรก
### สาย A

### สาย B

### สาย C

## รอบสอง
### สาย ก

### สาย ข

## รอบ Knock-Out

**ชิงอันดับที่ 3** ระยอง 1 - **3 นครนายก**

หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลในประเทศไทย
วีรศักดิ์ ไพรัช

**พลเอกวีรศักดิ์ ไพรัช**  อดีต ผช.ผบ.สส,ผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษ กองบัญชาการกองทัพไทย ,ปัจจุบัน ประธานกรรมการ บริษัท สยามเวย์ อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด
ประธานบริษัท เอ.ซี.แอล. จำกัด 
กรรมการ  บริษัท อีเอ็มซี จำกัด (EMC)
อดีต รองผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการทหารพัฒนา กองบัญชาการทหารสูงสุด
จบการศึกษา โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า
เฮเลนแห่งทรอย

thumb|250px|เฮเลนแห่งทรอย
[thumb|250px|ภาพวาด ''เฮเลนกับปารีส'' โดย [ฌาคส์-หลุยส์ เดวิด ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ ประเทศฝรั่งเศส]]

**เฮเลน** (Helen, ภาษากรีกว่า Ἑλένη – Helénē) คือหญิงสาวผู้เป็นชนวนศึกในสงครามเมืองทรอย ปกรณัมเก่าแก่ของกรีก ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของงานมหากาพย์อีเลียดและโอดิสซีย์ ส่วนใหญ่มักเรียกชื่อนางว่า **เฮเลนแห่งสปาร์ตา** หรือ **เฮเลนแห่งทรอย** นางเป็นบุตรีของเทพซูสกับนางลีดา มีพี่ชายคือแคสเตอร์ พอลลักซ์ และคลีเทมเนสตรา  

เมื่อเฮเลนเติบโตถึงวัยวิวาห์ บิดามารดาได้จัดพิธีเลือกคู่ให้แก่นาง โดยมีกษัตริย์ เจ้าชาย และนักรบจากเมืองต่างๆ ทั่วแคว้นกรีกมาร่วมงาน ได้แก่ โอดิซูส เมเนสทีอัส ไดโอมีดีส อจักซ์ ปโตรกลัส เมนนิเลอัส และอักกะเมมนอน  นางเลือกเมนนิลิอัสเป็นคู่วิวาห์ ส่วนกษัตริย์อื่นต่างให้สัญญาว่าจะคอยช่วยปกป้องนาง

เฮเลนมีชื่อเสียงว่าเป็นหญิงงามไม่อาจหามนุษย์ผู้ใดเทียบได้ เมื่อครั้งปารีสแห่งทรอยเป็นผู้ตัดสินความงามระหว่างเหล่าเทพี อโฟรไดท์สัญญาว่าจะให้นางเฮเลนแก่เขาหากเขาเลือกให้พระนางเป็นเทพีผู้งามที่สุด เหตุนี้ปารีสจึงมาชิงตัวเฮเลนไปเสียโดยความช่วยเหลือของเทพเจ้า แล้วพานางหนีกลับไปเมืองทรอย ทำให้เหล่ากษัตริย์ที่ได้ให้สัตย์ไว้ต่อเมนนิลิอัส ต้องยกทัพมาช่วยเหลือเพื่อชิงนางเฮเลนกลับคืน

หมวดหมู่:อีเลียด
หมวดหมู่:บุคคลในตำนานเทพปกรณัมกรีก
ปารีส (ทรอย)

thumb|220px|รูปปั้น''ปารีส'' ในพิพิธภัณฑ์บริติชมิวเซียม

ในเทพปกรณัมกรีก **ปารีส** (Paris) หรือชื่อจริงว่า **อเล็กซานดรอส** () เป็นเจ้าชายกรุงทรอย เป็นโอรสของท้าวไพรอัม (Priam) กับพระนางเฮกยูบา (Hecuba) ผลงานสร้างชื่อเสียงที่สุดของเขาคือการชิงตัวนางเฮเลน ราชินีแห่งสปาร์ตามา ทำให้เกิดสงครามกรุงทรอย อันเป็นเหตุแห่งการล่มสลายของทรอยในท้ายที่สุด เขาเป็นผู้สังหารอคิลลีสโดยยิงธนูถูกที่ข้อเท้าซึ่งเป็นจุดอ่อนเดียวของอคิลลีส ต่อมาเขาถูกสังหารโดยบุตรชายของอคิลลีสเอง

หมวดหมู่:อีเลียด
หมวดหมู่:บุคคลในตำนานเทพปกรณัมกรีก
เฮอร์มีส

**เฮอร์มีส** (; ) เป็นพระเจ้าโอลิมปัสในศาสนาและเทพปกรณัมกรีก บุตรแห่งซูสและไลยาดีสเมอา พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าโอลิมปัสที่มีพระชนมายุน้อยที่สุดเป็นอันดับสอง  

เฮอร์มีสทรงเป็นพระเจ้าแห่งการเปลี่ยนผ่านและเขตแดน พระองค์ทรงรวดเร็วและเจ้าเล่ห์ และสามารถเสด็จระหว่างโลกมนุษย์และพระเจ้าได้อย่างอิสระ ในฐานะทูตและผู้แจ้งข่าวแห่งพระเจ้า ผู้เจรจาระหว่างมนุษย์และพระเจ้า และผู้นำดวงวิญญาณสู่ปรโลก พระองค์ทรงเป็นผู้พิทักษ์และอุปถัมภ์นักเดินทาง คนเลี้ยงแกะ โจร นักพูดข้างถนนและคนมีปฏิภาณ วรรณกรรมและกวี นักกีฬาและกีฬา สิ่งประดิษฐ์และการค้า บางตำนานว่าพระองค์เป็นนักหลอกลวง และเอาชนะพระเจ้าองค์อื่นด้วยไหวพริบเพื่อความพอพระทัยส่วนพระองค์หรือเพราะทรงเห็นแก่มนุษยชาติ ลักษณะและสัญลักษณ์ประจำพระองค์มีประติมากรรมเฉพาะหัว ไก่เพศผู้และเต่าบก ถุงใส่เงิน รองเท้าแตะมีปีก หมวกมีปีก สัญลักษณ์หลักของพระองค์ คือ ไม้เท้าผู้แจ้งข่าว (; ) ซึ่งเป็นไม้เท้ามีปีกที่มีงูพันสองตัว

พระองค์ทรงถูกระบุเป็นพระเจ้าเมอร์คิวรีของโรมัน ซึ่งแม้เป็นพระเจ้าที่รับมาจากพวกอีทรัสคัน แต่ได้รับคุณลักษณะคล้ายกับเฮอร์มีสมาหลายประการ เช่น ทรงเป็นผู้อุปถัมภ์การค้า

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทพเจ้ากรีก
เระไนะชะชิง

***เระไนะชะชิง*** () หรือชื่อภาษาอังกฤษว่า ***คอลลาจอ็อฟอาวร์ไลฟ์*** (Collage of Our Life) เป็น ภาพยนตร์ญี่ปุ่น ผลงานการกำกับของยุคิฮิโคะ ทสึทสึมิ (Yukihiko Tsutsumi) เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ปีพ.ศ. 2546 ณ ประเทศญี่ปุ่น

## โครงเรื่อง
***มาซาโตะ*** เป็นช่างภาพหนุ่ม เคยเรียนที่เดียวกับ ***ซาโตนากะ*** ซึ่งเคยชอบตามเขาไปถ่ายรูปด้วย  อยู่มาวันหนึ่งมีการจัดประกวดภาพถ่าย และทั้งสองก็เข้าร่วมด้วย ปรากฏว่าภาพของซาโตนากะได้รับรางวัล แต่มาซาโตะไม่ได้  ต่อมาซาโตนากะก็ตัดสินใจไปเรียนต่อที่อเมริกา และส่งผลงานต่างๆมาให้มาซาโตะดู และเมื่อมาซาโตะ ตามเธอไปที่อเมริกา เขาก็พบว่าเธอนั้นไม่ได้อยู่ที่นั้นอีกแล้ว..

## นักแสดง
### นักแสดงหลัก
* ริวเฮ มัตสึดะ (Ryuhei Matsuda) รับบท  Masato Segawa 
* เรียวโกะ ฮิโรสุเอะ (Ryoko Hirosue) รับบท  Satonaka 
* เอะอิโคะ โคะอิเคะ (Eiko Koike) รับบท  Aya 

### นักแสดงอื่น
* โรเบิร์ต บาล์ดวิน (Robert Baldwin)   
* เคน เอะโทะ (Kan Eto)   
* อัตสึชิ ฮะระดะ (Atsushi Harada)   
* โดมินิกซ์ มาร์คัส (Dominic Marcus) รับบท  Cassius (as Maakusu Dominiku) 
* มายูโกะ นิชิยะมะ (Mayuko Nishiyama)   
* เรอิ โอะคะโมะโตะ (Rei Okamoto)   
* เรน โอะสุกิ (Ren Osugi) รับบท  Director 
* เกรกอรี่ พีคาร์ (Gregory Pekar) รับบท  James Bond 
* จิโระ ซะโตะ (Jiro Sato)   
* อิเซอิ ทะคะฮะชิ (Issei Takahashi)   
* สเตฟานี่ หวัง (Stephanie Wang) รับบท  Convoy 
* ลาอูรา วินดรัชท์ (Laura Windrath) รับบท  Girl in NY church 
* คารี่ วูดเวิร์ธ (Cary Woodworth)   
* ชิเกะโนะริ ยะมะซะคิ (Shigenori Yamazaki)   
* เควิน โอ ดริสโคล (Kevin O'Driscoll) รับบท  Construction Worker (uncredited)

## สถานที่
* กรุงโตเกียว : ประเทศญี่ปุ่น
* นิวยอร์กซิตี้ : รัฐนิวยอร์ก : ประเทศสหรัฐอเมริกา

## แหล่งข้อมูลอื่น
* IMDb
* วิกิพีเดียญี่ปุ่น

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชีวิต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์รัก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แฟนตาซี
ร
อีเนียส

thumb|300px|อีเนียสพาคนหนีจากเมืองทรอย

อีเนียส (Aeneas) เป็นชื่อวีรบุรุษคนหนึ่งในตำนานปกรณัมกรีก เป็นเจ้าชายคนหนึ่งแห่งเมืองทรอย เป็นบุตรของเทพีอโฟรไดท์กับแอนไคซีส ญาติผู้น้องของท้าวเพรียม เจ้าเมืองทรอย อีเนียสจึงมีศักดิ์เป็นหลานของท้าวเพรียม เป็นลูกพี่ลูกน้องกับเฮกเตอร์และปารีส

อีเนียสมีส่วนร่วมรบอยู่ในสงครามเมืองทรอย แต่ได้รับการปกป้องระหว่างการรบหลายครั้งจากเทพมารดาคืออโฟรไดท์ รวมถึงอพอลโลและโพไซดอน ก่อนทรอยจะแตก อโฟรไดท์ช่วยให้อีเนียสหนีออกมาได้ เขาพาพลเมืองและทหารติดตามที่หลงเหลือ รวมถึงเชื้อพระวงศ์ทรอยอีกจำนวนหนึ่ง เดินทางระหกระเหินไปจนถึงดินแดนอิตาลี และตั้งอาณาจักรใหม่ขึ้นชื่อว่า อาณาจักรโรมัน ด้วยเหตุนี้ เทพปกรณัมของโรมันจึงมีเค้าที่มาจากเทพปกรณัมของกรีก

หมวดหมู่:อีเลียด
หมวดหมู่:บุคคลในตำนานเทพปกรณัมกรีก
สิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย

**เพลงสิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย** ( *ฎบ่บฺรำพีรเมสามหาโชคชัย*) เป็นเพลงชาติของประเทศกัมพูชา ในสมัยที่ใช้ชื่อว่า "กัมพูชาประชาธิปไตย" แต่งขึ้นเพื่อระลึกถึงความสำเร็จในการโค่นล้มรัฐบาลสาธารณรัฐเขมร และการสถาปนารัฐกัมพูชาใหม่ในนาม "กัมพูชาประชาธิปไตย" เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2518 เนื้อหากล่าวถึงการเสียสละของเหล่านักรบทั้งชายและหญิงในการก่อตั้งรัฐกัมพูชาและสังคมใหม่ และประกาศปณิธานว่าจะทำให้กัมพูชามีความรุ่งเรืองและยิ่งใหญ่กว่าสมัยพระนคร  

เพลงนี้ไม่ปรากฏว่าผู้ใดแต่งทำนองและเนื้อร้อง แต่คาดเดากันว่าพล พตหรือเขมรแดงมีส่วนร่วมในการแต่งเพลงนี้ รัฐบาลกัมพูชาประชาธิปไตยได้รับรองให้เพลงสิบเจ็ดเมษามหาโชคชัยเป็นเพลงชาติ ตามมาตรา 18 ของรัฐธรรมนูญแห่งประเทศกัมพูชาประชาธิปไตย ลงวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2519

ข้อมูลบางแหล่งจากซีกโลกตะวันตกได้กล่าวถึง เพลง**สิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย** ใช้เป็นเพลงชาติของแนวร่วมเขมรสามฝ่ายจนถึง พ.ศ. 2536

## เนื้อร้อง

## อ้างอิง

* ศานติ ภักดีคำ. **เพลงชาติกัมพูชา ความแตกต่างทางการเมือง ในจุดร่วมแห่งอดีตที่รุ่งเรืองของ "พระนคร"** ใน ศิลปวัฒนธรรม  ปีที่ 25 ฉบับที่ 11 ประจำเดือนกันยายน พ.ศ. 2547 (ลิงก์บทความ )

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Listening Dap Prampi Mesa Chokchey
* Lyrics of Dap Prampi Mesa Chokchey
* Dap Prampi Mesa Chokchey's video clip at YouTube
* MIDI file (Encarta93′s version)
* MIDI file (WK Midi's version)
* Other MIDI file

หมวดหมู่:เพลงชาติกัมพูชา
หมวดหมู่:เพลงภาษากัมพูชา
หมวดหมู่:กัมพูชาประชาธิปไตย
มาร์ชสาธารณรัฐเขมร

**มาร์ชสาธารณรัฐเขมร** ( *​ฎํเณีรสาธารณรฎฺฐแขฺมร*) เป็นชื่อของเพลงชาติของประเทศกัมพูชาในยุคสาธารณรัฐเขมร ตั้งแต่ พ.ศ. 2513 – พ.ศ. 2518 ประพันธ์โดยศาสตราจารย์ มอม โบเจียนี (លោកសាស្ត្រាចារ្យ ម៉ម បូជានី) ซึ่งเป็นนายกศาลาดุริยดนตรี (នាយកសាលាតុរ្យតន្ត្រី) แห่งกลุ่มมหาวิทยาลัยวิจิตรศิลปะ ในสมัยที่ท่าน ฮาง ทุน ฮัก (ហង្ស ធុន ហាក់) เป็นอธิการบดี

เพลงนี้มีชื่อภาษาอังกฤษว่า "" และมีชื่อภาษาฝรั่งเศสว่า ""

## เนื้อร้อง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:เพลงชาติกัมพูชา
หมวดหมู่:สาธารณรัฐเขมร
สโนว์

**สโนว์** อาจหมายถึง
* สโนว์ (นักร้อง) หรือในชื่อจริงว่า Darrin O'Brien นักร้องเรกเก้ชาวแคนาดา
* สโนว์ ตัวละครในอิทธิฤทธิ์พิชิตมายา
* สโนว์ วิลเลียส ตัวละครในไฟนอลแฟนตาซี XIII

; ในภาษาอังกฤษ
* หิมะ
กินตะ

**กินตะ** หรือ **กิงตะ** สามารถหมายถึง
* กินตะ (Kinta) เขตการปกครองในประเทศมาเลเซีย
* โทรามิซี กินตะ () ตัวละครในอิทธิฤทธิ์พิชิตมายา
เฮราคลีส

thumb|250px|''เฮราคลีสสู้กับไฮดรา'' ภาพวาดของอันโตนิโอ พอลเลียโล

**เฮราคลีส** () เป็นชื่อเทพองค์หนึ่งในตำนานเทพเจ้ากรีก ชื่อมีความหมายว่า "ความรุ่งโรจน์ของเฮรา" เขาเป็นบุตรของเทพซูสกับนางแอลก์มินี เกิดที่เมืองธีบส์ เป็นหลานของแอมฟิไทรออน และเป็นเหลนของเพอร์ซูส เฮราคลีสนับเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ในปกรณัมกรีก ชื่อในตำนานเทพโรมันว่า **[[เฮอร์คิวลีส]]** ซึ่งดัดแปลงเอาเรื่องราวของเขาในปกรณัมกรีกไปใช้

นับแต่เฮราคลีสเกิดมาก็ตกอยู่ในความริษยาพยาบาทของเทพีเฮรา ซึ่งหึงหวงเทพซูสผู้สามี แม้เฮราคลีสเป็นบุตรเทพซูส แต่กลับมีกำเนิดเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา เมื่อโตขึ้น เฮราคลีสได้แต่งงานกับนางเมการะ มีบุตรสามคน เทพีเฮราบันดาลให้เขาวิกลจริตและสังหารบุตรภรรยาตายสิ้น เมื่อเขาคืนสติก็จะฆ่าตัวตายตาม แต่ธีซูสเพื่อนสนิทห้ามปรามไว้ แนะให้ไปขอคำพยากรณ์จากวิหารเดลฟี คำพยากรณ์บอกให้เฮราคลีสไปหาท้าวยูริสเทียสและรับทำภารกิจทุกประการตามแต่จะได้รับ เพื่อเป็นการชำระมลทินให้บริสุทธิ์ ท้าวยูริสเทียสสรรหาภารกิจอันเหลือที่มนุษย์จะกระทำได้ เรียกกันว่า "The Twelves Labours of Heracles" หรือ ภารกิจ 12 ประการของเฮราคลีส ได้แก่
# ปราบราชสีห์แห่งนีเมียน
# สังหารไฮดรา
# จับกวางในป่าซีไรเนีย
# จับหมูป่าแห่งเขาอีไรแมนทัส
# ชำระคอกสัตว์ของท้าวออเจียส
# สังหารนกกินคนสติมฟาเลียน
# จับกระทิงแห่งเกาะครีต
# จับม้าของไดโอมีดีส
# ชิงเข็มขัดของนางฮิปโพลีที
# ชิงฝูงโคของยักษ์จีริออน
# เก็บผลแอปเปิลทองคำของนางเฮสเพอริดีส
# เอาหมาสามหัวเซอร์บิรัสมาจากยมโลก
หลังภารกิจ เฮราคลีสยังได้ร่วมไปกับขบวนนาวิกของเจสัน เพื่อไปค้นหาขนแกะทองคำ และประกอบวีรกรรมอื่นๆ อีกมาก แต่เหมือนบาปกรรมของเฮราคลีสยังไม่สิ้นสุด เขาเกิดวิกลจริตสังหารเพื่อนอีก จนต้องไปเป็นทาสนางออมฟลี ต้องสวมชุดสตรีและทำการงานของผู้หญิง เมื่อพ้นโทษ เขาจึงได้นางเดียไนระ (Deianira) เป็นภรรยา

นางเดียไนระนี้เป็นเหตุแห่งความตายของเฮราคลีส เพราะนางหลงเชื่อคำลวงของเซนทอร์ชื่อ เนสสัส (Nessus) จึงนำเสื้อคลุมเปื้อนเลือดเซนทอร์ซึ่งเป็นยาพิษไปให้เฮราคลีสสวม ด้วยเข้าใจผิดว่าเป็นยาเสน่ห์จะให้เฮราคลีสรักแต่ตนเพียงผู้เดียว เมื่อเฮราคลีสจะตาย เทพซูสจึงบันดาลให้ร่างเขาไหม้เป็นจุณแล้วรับขึ้นสวรรค์ ประทานเทพธิดาฮีบีให้เป็นคู่ครอง

หมวดหมู่:บุคคลในตำนานเทพปกรณัมกรีก
ลินดา ค้าธัญเจริญ

**ลินดา ค้าธัญเจริญ**  (5 เมษายน พ.ศ. 2499 – 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565) เป็นอดีตนักแสดง และนางแบบชาวไทย มีผลงานสร้างชื่อจาก ภาพยนตร์ เรื่อง  “แก้ว”  ของ เปี๊ยก โปสเตอร์ แสดงร่วมกับ ทูน หิรัญทรัพย์  เมื่อปี พ.ศ. 2523 และ *[[ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด]]* จากบทประพันธ์ของ โบตั๋น กำกับโดย วิจิตร คุณาวุฒิ เมื่อ พ.ศ. 2528 และมีผลงานด้านการละครและเดินแบบมาต่อเนื่อง ผลงานส่วนใหญ่เป็นงานด้านละคร เธอเคยได้รับรางวัลทีวีตุ๊กตาทองมหาชน  นักแสดงนำฝ่ายหญิงยอดนิยม ปี พ.ศ. 2525 จากละคร *สงครามพิศวาส*  ทางช่อง 3 ซึ่งจัดโดยหนังสือพิมพ์ บ้านเมือง โดยได้รับรางวัลคู่กันกับรัชนู บุญชูดวง จากละคร *พรหมไม่ได้ลิขิต* ทางช่อง 9 จากการโหวตให้คะแนนโดยผู้อ่านหนังสือพิมพ์ *บ้านเมือง* ทั่วประเทศ

ระหว่างนั้นเธอได้พบรักและสมรสกับนักธุรกิจด้านเพชรพลอย จากนั้นจึงหันไปร่วมหุ้นกับสามีทำธุรกิจส่วนตัวเกี่ยวกับจิวเวลรี่ และด้านซาลอน ทำให้หายไปจากวงการบันเทิง  แต่สุดท้ายชีวิตคู่ก็ล้มเหลว ต้องแยกทางกัน จนในปี 2547 เกิดประสบอุบัติเหตุหกล้มในห้องน้ำ  เนื่องจากเส้นเลือดในสมองแตก เป็น อัมพฤกษ์ มานานหลายปี พออาการจะเริ่มดีขึ้นบ้าง ก็เกิดมาเป็น มะเร็ง ที่บริเวณโคนลิ้นอีก

## สุขภาพและการเสียชีวิต
หลังป่วยติดเตียงมานานกว่า 10 ปี โดยช่วงหลังมีอาการทรุดและเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์มาได้ประมาณ 1 เดือนก่อนเสียชีวิต

ไม่เกี่ยวกับป่วย**[[โรคมะเร็ง]]** และลินดาไม่ได้เป็นมะเร็งมานานแล้ว แต่เป็นเพียงผู้ป่วยติดเตียงเท่านั้น ซึ่งขณะที่รักษาตัวนั้นเจ้าตัวได้รับพระมหากรุณาธิคุณจาก สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง รับเป็นคนไข้ในพระบรมราชานุเคราะห์ จนสิ้นอายุขัยในวัย 66 ปี

ลินดาเสียชีวิตอย่างสงบจากอาการ**ปอดติดเชื้อ**ในวัย 66 ปี ที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 เมื่อช่วงเวลาประมาณ 07.40 น.  ได้เริ่มจัดพิธีรดน้ำศพในวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 เวลา 16.00 น. ณ ฌาปนสถานกองทัพอากาศ ศาลา 3 วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร เขตบางเขน กำหนดการสวดพระอภิธรรม ตั้งแต่วันที่ 28 - 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 เวลา 17.30 หรือ 18.00 น. และส่วนกำหนดการพิธีพระราชทานเพลิงศพในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2565 เวลา 16.00 น.

## ผลงานการแสดง
### ละครโทรทัศน์

### ภาพยนตร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ภาพถ่ายแฟชั่น เมื่อ พ.ศ. 2527 

หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นางแบบไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:ผู้ชนะรางวัลเมขลา สาขานักแสดงนำหญิงดีเด่น
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดปทุมธานี
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคปอด
ชาร์ลี มากรี

**ชาร์ลี มากรี** () นักมวยสากลชาวอังกฤษ เกิดเมื่อ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 ที่เมืองตูนิส ประเทศตูนิเซีย สถิติการชก 35 ครั้ง ชนะ 30 (น็อค 23) แพ้ 5 

## ประวัติ

เดิมมากรีเป็นชาวตูนิเซีย ภายหลังจึงย้ายครอบครัวมาอยู่ที่อังกฤษ เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2520 ชกเพียงสามครั้งเท่านั้นก็ได้ครองแชมป์อังกฤษรุ่นฟลายเวทและได้ครองแชมป์ยุโรปรุ่นเดียวกันนี้ในอีกสองปีต่อมา

มากรีได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ พ.ศ. 2526 และเป็นฝ่ายชนะน็อค อีเลียนาริโอ เมอร์ซิเดสจากโดมินิกัน ยก 7 ได้ครองแชมป์โลก แต่พอป้องกันตำแหน่งครั้งแรกกลับเสียแชมป์ แพ้น็อค แฟรงค์ ซีนาโบ จากฟิลิปปินส์อย่างเหลือเชื่อในยกที่ 6
หลังจากเสียแชมป์โลก มากรีกลับมาครองแชมป์ยุโรปรุ่นฟลายเวทได้อีกครั้ง จากนั้นจึงขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC อีกครั้ง คราวน้เป็นฝ่ายแพ้น็อค สด จิตรลดา ยก 5 ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ จากนั้น มากรีหวนกลับมาครองแชมป์ยุโรปได้อีกสมัย จนกระทั่งเสียแชมป์ไปจึงแขวนนวมใน พ.ศ. 2528

## เกียรติประวัติ

* แชมป์อังกฤษรุ่นฟลายเวท (2520)
* แชมป์ยุโรปรุ่นฟลายเวท 
** ชิง 1 พฤษภาคม 2522 ชนะคะแนน ฟรานโก อูเดลลา ที่อังกฤษ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 4 ธันวาคม 2523 ชนะคะแนน มานูเอล การ์รัสโซ ที่ อังกฤษ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 28 มิถุนายน 2523 ชนะน็อค กิโอวานนี กัมปูราโต ยก 3 ที่ อังกฤษ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 24 กุมภาพันธ์ 2524 ชนะน็อค เอ็นริกิว โรดริกูเอซ กัล ยก 2 ที่ อังกฤษ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 18 กันยายน 2525 ชนะน็อค เอ็นริกิว โรดริกูเอซ กัล ยก 2 ที่ สเปน
** สละแชมป์
* แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC
** ชิง 15 มีนาคม 2526 ชนะน็อค อีเลียนซิโอ เมอร์เซเดส ยก 7 ที่ อังกฤษ
** เสียแชมป์ 27 กันยายน 2526 แพ้น็อค แฟรงค์ ซีเดโน ยก 6 ที่ อังกฤษ
* แชมป์ยุโรปรุ่นฟลายเวท
** ชิง 23 สิงหาคม 2527 ชนะน็อค ฟรานโก เชอร์ชิ ยก 1 ที่ อิตาลี
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 ตุลาคม 2528 ชนะน็อค ฟรานโก เชอร์ชิ ยก 2 ที่ อิตาลี
** เสียแชมป์ 20 พฤษภาคม 2529 แพ้น็อค ดุก แมคเคนซี ยก 5 ที่ อังกฤษ
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2528 แพ้น็อค สด จิตรลดา ยก 5 ที่ อังกฤษ

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 
* คนเหล็ก. *ย้อนอดีตมวยดัง: ชาร์ลี มากรี นักชกผู้ดี สายพันธุ์ตูนิเซีย อดีตคู่ชิงของสด จิตรลดา*. นิตยสารมวยโลก. เล่มที่ 1165 มกราคม 2550 หน้า 42 - 43

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากตูนิส
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBC
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลทวีปยุโรป
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษเชื้อสายตูนิเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากลอนดอน
คอนราโด วาสเควซ

**คอนราโด วาสเควซ** () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 4 แพ้ 8
## ประวัติ
วาสเควซขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2514 ชนะน็อค วิค วิซการ์รา ยก 4 ต่อมาได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2517 เสมอกับถนอมจิต สุโขทัยที่กรุงเทพฯ ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างอีกครั้งเมื่อ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 แพ้คะแนน เวนิส บ.ข.ส. ไม่ได้แชมป์อีก จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 แพ้คะแนน โรแลนโด นาวาเรตเต ไม่ได้แชมป์ วาสเควซได้เดินทางไปชกมวยที่สหรัฐตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2518 และชกชนะติดกันสามครั้ง จึงได้ชิงแชมป์มวยสากลของรัฐแคลิฟอร์เนียเมื่อ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 ชนะคะแนน โฮเซ่ เดล ริโอ ได้แชมป์มาครอง วาสเควซยังชกในสหรัฐจนถึง พ.ศ. 2521 หลังจากชกแพ้น็อค โรเบอร์โต รูบัลดิโน ยก 8 เมื่อ 11 พฤศจิกายน แล้ว วาสเควซก็แขวนนวมไป
## เกียรติประวัติ
* แชมป์รัฐแคลิฟอร์เนียรุ่นแบนตัมเวท
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2517 เสมอกับ ถนอมจิต สุโขทัยที่กรุงเทพฯ
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2517 แพ้คะแนน เวนิส บ.ข.ส.. ที่ กทม. (บางแห่งว่าการชกครั้งนี้มีขึ้นเมื่อ 29 พฤศจิกายน แต่ที่ถูกเป็น 22 พฤศจิกายน)
## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐฮาวาย
เบตูลิโอ กอนซาเลซ

**เบตูลิโอ เซกุนโด กอนซาเลซ** () เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2492 ที่เมืองมาราไกโบ ประเทศเวเนซุเอลา สถิติการชก 91 ครั้ง ชนะ 75 (น็อก 50) เสมอ 4 แพ้ 12 

## ประวัติ
กอนซาเลซขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวตถึง 3 ครั้ง จึงประสบความสำเร็จ ครั้งแรก ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBA แพ้คะแนนมิซาโอะ โอบะ เมื่อ พ.ศ. 2514 และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBC ในปีเดียวกัน เสมอกับเอร์บีโต ซาลาบาร์รียา จนครั้งที่ 3 เมื่อขึ้นชิงแชมปืโลกรุ่นรุ่นฟลายเวต WBC ที่ว่างชนะน็อกโซคราเตส บาโตโต ยก 4 ได้ครองแชมป์โลก แต่เมื่อขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็เสียแชมป์ให้เวนิส บ.ข.ส. จนกระทั่งเวนิสสละแชมป์ กอนซาเลซจึงชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะคะแนนมิเกล กันโต ได้ครองแชมป์อีกครั้ง ป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้งก็เสียแชมป์ให้โชจิ โองูมะ

เมื่อกันโตชนะโองูมะได้ครองแชมป์โลก กอนซาเลซขึ้นชิงแชมป์กับกันโตอีก 2 ครั้ง แต่แพ้คะแนนไปทั้งสองครั้ง ต่อมา พ.ศ. 2521 กอนซาเลซจึงได้ครองแชมป์โลกสมัยที่ 3 เมื่อชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBA ชนะคะแนนกูติ เอสปาดัส ป้องกันตำแหน่งได้ 3 ครั้ง จึงเสียแชมป์ให้ลุยส์ อิบาร์รา

เมื่อเสียแชมป์ไปแล้ว กอนซาเลซยังมีโอกาสขึ้นชิงแชมป์อีก 2 ครั้งแต่ไม่ประสบความสำเร็จ แพ้น็อกฆวน เอร์เรรา ยก 7 เมื่อ พ.ศ. 2524 และแพ้คะแนนซานโตส ลาเซียร์ เมื่อ พ.ศ. 2525 ใน พ.ศ. 2526 กอนซาเลซไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย กลับมาชกอีกสองครั้งเมื่อ พ.ศ. 2527 จนชิงแชมป์ลาตินอเมริการุ่นฟลายเวตไม่สำเร็จจึงแขวนนวมไป

## เกียรติประวัติ
* แชมป์เวเนซุเอลารุ่นฟลายเวต (2513)
* แชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBC
** ชิง 3 มิถุนายน 2515 ชนะน็อกโซคราเตส บาโตโต ยก 4 ที่เวเนซุเอลา
** เสียแชมป์ 29 กันยายน 2515 แพ้น็อกเวนิส บ.ข.ส. ยก 10 ที่กรุงเทพมหานคร
* แชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBC
** ชิง 4 สิงหาคม 2516 ชนะคะแนนมิเกล กันโต ที่เวเนซุเอลา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 17 พฤศจิกายน 2516 ชนะน็อกอัลเบร์โต โมราเลส ยก 11 ที่เวเนซุเอลา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 20 กรกฎาคม 2517 ชนะน็อกฟรังโค อูเดลลา ยก 10 ที่อิตาลี
** เสียแชมป์ 1 มกราคม 2517 แพ้คะแนนโชจิ โองูมะ ที่ญี่ปุ่น
* แชมป์ WBC FECARBOX รุ่นฟลายเวต
** ชิง 20 มิถุนายน 2519 ชนะน็อกอิลเด โรเช ยก 2 ที่เวเนซุเอลา
* แชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBA
** ชิง 12 สิงหาคม 2521 ชนะคะแนนกูติ เอสปาดัส ที่เวเนซุเอลา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 4 พฤศจิกายน 2521 ชนะน็อกมาร์ติน บาร์กัส ยก 12 ที่เวเนซุเอลา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 29 มกราคม 2522 เสมอกับโชจิ โองูมะ ที่ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 6 กรกฎาคม 2522 ชนะน็อกโชจิ โองูมะ ยก 12 ที่ญี่ปุ่น
** เสียแชมป์ 17 พฤศจิกายน 2522 แพ้คะแนนลุยส์ อิบาร์รา ที่เวเนซุเอลา
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ 
** ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBA เมื่อ 1 เมษายน 2514 แพ้คะแนนมิซาโอะ โอบะ ที่ญี่ปุ่น
** ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBC เมื่อ 20 พฤศจิกายน 2514 เสมอกับเอร์บีโต ซาลาบาร์รียา ที่เวเนซุเอลา
** ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBC เมื่อ 24 พฤษภาคม 2518 แพ้คะแนนมิเกล กันโต ที่เม็กซิโก
** ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBC เมื่อ 3 ตุลาคม 2519 แพ้คะแนนมิเกล กันโต ที่เม็กซิโก
** ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBA เมื่อ 19 ธันวาคม 2524 แพ้น็อกฆวน เอร์เรรา ยก 7 ที่เม็กซิโก
** ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต WBA เมื่อ 14 สิงหาคม 2525 แพ้คะแนนซานโตส เบนิกโน ลาเซียร์ ที่เวเนซุเอลา
** ชิงแชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวตเมื่อ 7 กรกฎาคม 2527 แพ้คะแนนอัลเบร์โต กัสโตร ที่เวเนซุเอลา

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  
* 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBC
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBA
หมวดหมู่:บุคคลจากมาราไกโบ
สำราญ ทรัพย์นิรันดร์

**สำราญ ทรัพย์นิรันดร์** (เกิด พ.ศ. 2471 - ) เป็นนักเขียน นักหนังสือพิมพ์ นักจัดรายการวิทยุ เจ้าของนามปากกา **หลวงเมือง** และเขียนคอลัมน์ทำนายโชคชะตา ในนาม **หมอทรัพย์ สวนพลู**

สำราญ ทรัพย์นิรันดร์ เกิดที่ย่านตลาดพลู ฝั่งธนบุรี กำพร้ามารดาตั้งแต่เด็ก และอาศัยอยู่กับบิดาสองคน จบชั้นมัธยมจากโรงเรียนวัดนวลนรดิศ และเรียนวิชาการหนังสือพิมพ์ภาคค่ำ ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  เมื่อ พ.ศ. 2494  รุ่นเดียวกับสมบูรณ์ วรพงษ์ และสุรชัย ดิลกวิลาศ 

สำราญ เริ่มงานเขียนในเครือ ไทยพาณิชยการ ใน "กะดึงทอง รายเดือน"  กับ สาทิส อินทรกำแหง  ต่อมาจึงออกมาทำหนังสือ "สัปดาห์สาส์น" กับ นิลวรรณ ปิ่นทอง แล้วไปเป็นผู้ช่วยหัวหน้าฝ่ายรายการ ที่วิทยุเสียงสามยอด  แล้วลาออกไปเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ "เจ้าพระยารายสัปดาห์" 

สำราญทำหน้าที่เป็นผู้เขียนบท รายการ "ข่าวสารทางอากาศ" ทางสถานีวิทยุ ททท.  ตั้งแต่ พ.ศ. 2506 - 2527  ทำงานกับหนังสือพิมพ์สยามนิกร สยามสมัย และพิมพ์ไทย  งานเขียนที่มีชื่อเสียง คือเรื่องชุด "นาฏกรรมเมืองหลวง" ใช้นามปากกา "หลวงเมือง"  ต่อมาได้เป็นนักเขียนให้กับ สยามรัฐ และเริ่มใช้นามปากกา "หมอทรัพย์ สวนพลู" เขียนคอลัมน์ "ดวงใครดวงมัน" ทำนายโชคชะตา จนกระทั่ง หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เสียชีวิต จึงลาออกจากสยามรัฐ มาเป็นนักเขียนประจำที่ มติชน และข่าวสด

ปัจจุบัน เป็นที่ปรึกษาในเครือมติชน และมีงานเขียนประจำในมติชนสุดสัปดาห์ และฉบับวันอาทิตย์

ผลงานรวมเล่มของสำราญ ทรัพย์นิรันดร์ ได้แก่ 
* ภริยาฯ (ภรรยาที่เคารพรัก) (2514) 
* นาฏกรรมในเงามืด (2544)
* ลางสังหรณ์ (2545)
* อยู่กับผี (2548)
* พยากรณ์ชะตารายปี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:นักหนังสือพิมพ์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวัดนวลนรดิศ
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:นักโหราศาสตร์
หมวดหมู่:นักจัดรายการวิทยุ
หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร‎‎
ถนนทางรถไฟสายเก่าปากน้ำ

**ถนนทางรถไฟสายเก่าปากน้ำ** () เป็นถนนสายสำคัญสายหนึ่งของกรุงเทพมหานครและจังหวัดสมุทรปราการ เดิมเป็นทางเดินรถไฟสายปากน้ำ ต่อมาเมื่อยกเลิกรถไฟสายปากน้ำแล้วจึงปรับเป็นถนนขนาด 2 ช่องทางจราจรสวนทาง มีจุดเริ่มต้นจากถนนพระรามที่ 4 ในพื้นที่แขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร ตัดกับถนนเกษมราษฏร์ แล้วจึงเลียบทางพิเศษเฉลิมมหานคร ตัดกับถนนกล้วยน้ำไทแล้วจึงลอดใต้ทางพิเศษเฉลิมมหานคร จากนั้นจึงข้ามคลองพระโขนงเข้าสู่แขวงพระโขนง เขตคลองเตย ตัดกับซอยสุขุมวิท 50 จากนั้นจึงเข้าพื้นที่แขวงพระโขนงใต้ เขตพระโขนง บริเวณใกล้กับจุดตัดกับถนนอาจณรงค์ซึ่งเป็นถนนเลียบทางรถไฟ​ ​ข้ามคลองเจ็ก คลองบางจาก​ แล้วเลียบแม่น้ำเจ้าพระยา ตัดกับซอยสุขุมวิท 62 จากนั้นจึงข้ามคลองบางอ้อเข้าพื้นที่แขวงบางนาเหนือ เขตบางนา ตัดกับถนนสรรพาวุธเข้าพื้นที่แขวงบางนาใต้ แล้วข้ามคลองบางนา ผ่านหน่วยงานทหารเรือ จากนั้นจึงเข้าเขตจังหวัดสมุทรปราการ โดยถนนสายนี้ทำหน้าที่แบ่งเขตระหว่างเขตเทศบาลตำบลสำโรงเหนือ อำเภอเมืองสมุทรปราการ กับเขตเทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย อำเภอพระประแดง จากนั้นจึงตัดกับซอยสุขุมวิท​78 ทางเข้าห้างสรรพสินค้า​อิมพีเรียล​สำโรง​โรงพยาบาล​สำโรง และตลาดส่งสินค้าสำโรง​ ข้ามคลองสำโรง แล้วตัดกับถนนปู่เจ้าสมิงพราย สุดท้ายจึงลอดใต้ทางพิเศษกาญจนาภิเษก และไปสิ้นสุดที่ถนนสุขุมวิทกิโลเมตรที่ 22 (บริเวณพิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ) ที่ทางแยกโค้งเกริก ถนนทางรถไฟสายเก่านี้เดิมเคยเป็น **ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3109** ปัจจุบันอยู่ในความรับผิดชอบของกรุงเทพมหานครและกรมทางหลวงชนบท (ช่วงถนนในเขตจังหวัดสมุทรปราการ)

## ลักษณะและสภาพพื้นผิวถนน
ในเขตกรุงเทพมหานครเป็นถนนลาดยางและถนนคอนกรีต สภาพถนนตั้งแต่ซอยสุขุมวิท 50 ถึงทางแยกสรรพาวุธถนนเป็นหลุมบ่อเสียหายมาก มีหลุมบ่อขนาดใหญ่และลึกอยู่ทั่วไป (เกิดอุบัติเหตุบ่อยครั้ง โดยเฉพาะผู้ขับขี่จักรยานยนต์) เนื่องจากเป็นเส้นทางวิ่งของรถบรรทุกสินค้าเข้าท่าเรือคลองเตย ช่วงตั้งแต่ถนนเกษมราษฎร์ ถึงถนนพระรามที่ 4 เปิดให้เดินรถขาขึ้นได้ทางเดียว ส่วนเขตจังหวัดสมุทรปราการเป็นถนนคอนกรีต โดยทั่วไปสภาพถนนดี มั่นคง แข็งแรง มีหลุมบ่อบ้างเล็กน้อยบริเวณหน้าบริษัทโตโยต้า มอเตอร์ (ประเทศไทย) จำกัด และบริษัท ฮอนด้า ออโตโมบิล (ประเทศไทย) จำกัด ช่วงตั้งแต่ถนนสุขุมวิทถึงถนนปู่เจ้าสมิงพรายเปิดให้เดินรถขาขึ้นได้ทางเดียว
 

ทางรถไฟสายเก่าปากน้ำ
ทางรถไฟสายเก่าปากน้ำ
ทางรถไฟสายเก่าปากน้ำ
ทางรถไฟสายเก่าปากน้ำ
ทางรถไฟสายเก่าปากน้ำ
ราชวงศ์วาลัว

**ราชวงศ์วาลัว** (, ) เป็นสาขาย่อยของราชวงศ์กาเปเตียง สืบราชสมบัติฝรั่งเศสต่อจากราชวงศ์กาเปเตียงในค.ศ. 1328 และส่งต่อให้ราชวงศ์บูร์บงในค.ศ. 1589 ราชวงศ์วาลัวสาขาเบอร์กันดีปกครองแคว้นเบอร์กันดีด้วย เป็นดยุคแห่งเบอร์กันดี ราชวงศ์วาลัวสืบเชื้อสายมาจากชาร์ลส์ เคานต์แห่งวาลัว (Charles, Count of Valois) พระโอรสองค์ที่ 3 ของพระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส

แม้พระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส ราชวงศ์กาเปเตียงจะมีพระโอรสถึงสามองค์ ซึ่งทั้งสามพระองค์ก็ได้เป็นกษัตริย์ แต่กลับไม่มีพระองค์ใดมีทายาทเลย ในค.ศ. 1328 พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 สิ้นพระชนม์ พระนางอิซาเบลลา พระขนิษฐาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 ทรงอภิเษกกับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ และมีพระโอรสเป็นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ดังนั้นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดจึงเป็นพระญาติที่ใกล้ชิดที่สุดของพระเจ้าชาร์ลส์ที่จะขึ้นครองบัลลังก์ฝรั่งเศส แต่ไม่มีขุนนางฝรั่งเศสคนใดจะยอมให้กษัตริย์อังกฤษมาครองฝรั่งเศสเป็นแน่ จึงยกกฎซาลิก (Salic Law) อันเก่าแก่ของชาวแฟรงก์โบราณออกมาอ้างว่าการสืบสันตติวงศ์นั้นจะต้องผ่านทางผู้ชายเท่านั้น เท่ากับตัดพระนางอิซาเบลลาและพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดออกไป และยกบัลลังก์ให้ฟีลิป ลูกชายของชาร์ลส์แห่งวาลัว เป็นพระเจ้าฟีลิปที่ 4 ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์วาลัว

ทั้งพระเจ้าฟิลิปและพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดตกลงกันแล้วว่าจะให้พระเจ้าฟีลิปครองฝรั่งเศส แต่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดรักษาแคว้นกาสโคนี (Gascony) ไว้ แต่พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทำสงครามกับสกอตแลนด์ ซึ่งเป็นพันธมิตรของฝรั่งเศส พระเจ้าฟีลิปจึงฉวยโอกาสบุกแคว้นกาสโคนี แต่ศึกกับสกอตก็เสร็จเร็ว พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดยกทัพมาบุกฝรั่งเศสในค.ศ. 1338 กลายเป็นชนวนสงครามร้อยปี (Hundred Years' War)

หลุยส์ พระโอรสของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 5 ได้รับแต่งตั้งเป็นดยุกแห่งออร์เลออง (Duke of Orléans) ดยุกหลุยส์ให้ชาร์ลส์ลูกชายเป็นดยุกแห่งออร์เลออง และแต่งตั้งชองลูกชายอีกคนให้เป็นเคานต์แห่งอองกูแลม (Count of Angoulême) ทั้งลูกหลานของทั้งสองคนจะกลายเป็นสาขาย่อย คือ สาขาออร์เลออง และสาขาอองกูแลม

พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 สิ้นพระชนม์ในค.ศ. 1498 ทำให้ราชวงศ์วาลัวสายตรงสิ้นสุดลง ดยุกแห่งออร์เลออง ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส แต่พระเจ้าหลุยส์ก็สิ้นพระชนม์ไร้ทายาทอีกในค.ศ. 1515 เคานต์แห่งอองกูแลม ขึ้นเป็นพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 

พระเจ้าอองรีที่ 3 ทรงได้เป็นกษัตริย์แห่งโปแลนด์ด้วย แต่ก็ทรงสละบัลลังก์โปแลนด์มาครองฝรั่งเศส พระเจ้าอองรีทรงสิ้นพระชนม์ในค.ศ. 1589 ทำให้ตามกฎซาลิกบัลลังก์ตกเป็นของกษัตริย์แห่งนาวาร์ ราชวงศ์บูร์บงต่อไป

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์ฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
โชติศรี ท่าราบ

แพทย์หญิง**โชติศรี ท่าราบ** (6 ตุลาคม พ.ศ. 2462 - 30 ธันวาคม พ.ศ. 2559)  เป็นนักเขียนเรื่องสั้น นักวิจารณ์ดนตรีคลาสสิก นักวิจารณ์ภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์ มีผลงานเขียนวิจารณ์ดนตรีในนิตยสาร "ชาวกรุง" ติดต่อกัน 14 ปี ได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัลนราธิป ประจำปี พ.ศ. 2544 และได้รับการเชิดชูเกียรติ รางวัลเกียรติคุณแห่งความสำเร็จ รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง ประจำปี พ.ศ. 2549 เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550

## ประวัติ
โชติศรีเกิดที่บ้านสวนริมคลองบางซื่อ หลังกรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์ เป็นบุตรีของพันเอก พระยาศรีสิทธิสงคราม (ดิ่น ท่าราบ) กับคุณหญิงตลับ ศรีสิทธิสงคราม (สกุลเดิม อ่ำสำราญ) มีพี่น้อง คือ
* อัมโภช จุลานนท์ มารดาของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ ประธานองคมนตรี
* แพทย์หญิงโชติศรี ท่าราบ
* อารีพันธ์ ประยูรโภคราช
* ชัยสิทธิ์ ท่าราบ

โชติศรีจบการศึกษาจากโรงเรียนสตรีโชติเวช,โรงเรียนราชินีบน, มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล (ปัจจุบันคือคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล) เมื่อปี พ.ศ. 2487 รุ่น 49 ตามลำดับ จากนั้นจึงเข้าทำงานที่ร้านวิทยาศรม ถนนราชดำเนิน จนเกษียณอายุ

เริ่มงานเขียน จากการเขียนเรื่องสั้น ลงพิมพ์ใน "สยามนิกรวันอาทิจ" และเริ่มงานเขียนวิจารณ์ดนตรีคลาสสิก ชื่อคอลัมน์ "กลางกรุง" ในนิตยสาร "ชาวกรุง" โดยใช้นามปากกาว่า "จิ๋ว บางซื่อ" โดยเขียนด้วยสำนวนเหมือนเป็นนักเขียนชาย ติดต่อกันโดยผู้อ่านไม่ทราบ เป็นเวลาถึง 10 ปี  นอกจากนี้ยังใช้นามปากกาต่างๆกัน อีกหลายนาม คือ
* "ณ เพ็ชรภูมิ" เขียนเรื่องสั้น
* "เนือง" วิจารณ์ละคร และวิจารณ์การใช้ภาษาไทย
* "หนูเหน็ง" วิจารณ์หนังสือ
* "แกลตา" วิจารณ์ภาพยนตร์

แพทย์หญิงโชติศรี ท่าราบ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2559 สิริอายุ 97 ปี

## ผลงาน

* บรรเลงรมย์ เล่ม 1,2
* ป่าหิมพานต์
* น้ำหยดลงหิน
* กำศรวลพระยาศรี
* เนื้อนาบุญแห่งชีวิต
* ก้นลิ้นชัก
* เรื่องของสัตว์ การอยู่ร่วมกันอย่างสันติ ระหว่าง คน สัตว์ และต้นไม้ใบหญ้า
* เปิดกรุ
* ทัวร์ 4 ประเทศใน 2 สัปดาห์

## อ้างอิง
* 83 ปี จิ๋ว บางซื่อ หมอเพลง นักเลงวิจารณ์  วารสารเพลงดนตรี ปีที่ 8 ฉบับที่ 12 เดือนตุลาคม 2545
* ‘จิ๋ว’ แต่แจ๋ว แห่งวงการวิจารณ์บันเทิง  กรุงเทพธุรกิจ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550
* 90 ปี "โชติศรี ท่าราบ" จาก "หมอจิ๋ว" ลูกกบฏ สู่ "หมอเพลง บรรเลงภาษา" ผู้เลอค่าในแวดวงวรรณกรรม มติชน 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553

หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:แพทย์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนราชินีบน
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตบางซื่อ
ที.ไอ.

**ที.ไอ.** () หรือชื่อจริงว่า **คลิฟฟอร์ด โจเซฟ แฮร์ริส จูเนียร์** () เกิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1980 เดิมเคยใช้ชื่อว่า ที.ไอ.พี. เป็นแร็ปเปอร์ชาวอเมเริกัน นักแต่งเพลง นักแสดง และยังเป็น CEO ค่ายเพลง Grand Hustle Records

## ประวัติ

ที.ไอ. เกิดที่แอตแลนต้า รัฐจอร์เจีย เริ่มแร็ปตั้งแต่อายุ 9 ปี จากนั้นได้เซ็นสัญญากับ อริสต้าเรคคอร์ด ค่ายย่อยลาเฟซ เดิมใช้ชื่อว่า ที.ไอ.พี. (T.I.P.) แต่ย่อลงเหลือเป็น ที.ไอ. เพื่อเคารพแร็ปเปอร์ Q-Tip ศิลปินร่วมค่าย

มีผลงานชุดแรกคือ *I'm Serious* ออกเดือนตุลาคม 2001 สามารถเข้าชาร์ทได้ใน 30 อันดับแรกของ Top R&B Hip-Hop หลังจากนั้นได้ร่วมในค่ายเพลงแอตแลนต้าเรคคอร์ดส มีผลงานชุด *Trap Muzik* วางขายเมื่อ 19 สิงหาคม ค.ศ. 2003  สามารถขึ้นชาร์ทได้ที่อันดับ 4 ของชาร์ทบิลบอร์ดอัลบั้มใน Billboard 200 เขายังร่วมงานกับศิลปินฮิปฮอปหลายคนอย่าง B.G., Nelly, Lil Wayne, plus Mannie Fresh ในอัลบั้มชุดที่ 3 ชื่อว่า *Urban Legend* สามารถขึ้นชาร์ทอัลบั้ม Billboard 200 ที่อันดับ 7 ด้วยยอดชาย 1.3 ล้านชุดในอเมริกาอย่างเดียว และถือเป็นอัลบั้มที่มียอดขายเร็วที่สุดของศิลปินชาวใต้ในอเมริกา มีเพลงฮิตอย่าง "Bring Em Out" (อันดับ 9), "U Don't Know Me", และ "ASAP" และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ในสาขา ศิลปินแร็ปเดี่ยวยอดเยี่ยมจากซิงเกิล "U Don't Know Me" ในปี 2006

จากนั้น ที.ไอ. ออกอัลบั้มชุด *King* วางขาย สามารถขึ้นอันดับ 1 ชาร์ทบิลบอร์ดอัลบั้มได้ และมีเพลงดังติดท็อปเท็นอย่าง "What You Know" ต่อมาได้ออกอัลบั้มชุดที่ 5 ชื่อชุดว่า *T.I. vs. T.I.P.* อัลบั้มนี้ก็สามารถขึ้นอันดับ 1 ชาร์ทอัลบั้มบนบิลบอร์ดได้อีกครั้ง ได้ร่วมงานกับ  Jay-Z, Busta Rhymes, Wyclef Jean, Nelly, และ Eminem

ในปี 2008 ที.ไอ.ยังได้ร่วมงานกับมารายห์ แครี ในเพลง "I'll Be Lovin' U Long Time" ซึ่งเพลงนี้ถูกปล่อยออกมาเป็นซิงเกิลที่ 3 ในอัลบั้มของมารายห์ ต่อมาไม่นาน ที.ไอ. ได้ออกอัลบั้มใหม่ชื่อว่า   *Paper Trail* ที่มีซิงเกิลแรก "Whatever You Like" กระโดดจากอันดับ 71 มาอันดับ 1 ในสัปดาห์ที่ 3 และถือเป็นซิงเกิลอันดับ 1 เพลงแรกของที.ไอ. บนบิลบอร์ด อัลบั้ม *Paper Trail* วางขายเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 2008 ซึ่งมีความหมายถึงว่าเนื้อเพลงที่เขาเขียนนั้นเขียนลงบนกระดาษ อัลบั้มเข้าชาร์ทบิลบอร์ด 200 ที่อันดับ 1 ด้วยยอดขายในสัปดาห์แรกในอเมริกา 568,000 ชุด ซิงเกิลถัดมา "Live Your Life" ที่ได้ริฮันน่ามาร่วมร้อง เข้าชาร์ทบิลบอร์ดฮ็อต 100 กระโดดจาก 80 มาที่อันดับ 1 ทำลายสถิติเพลงเดิม.

ปี 2014 ได้ซิงเกิล No Mediocre เป็นซิงเกิลหลัก ได้ อิกกี อาซาเลีย เด็กสร้างของ ที.ไอ. มาร่วมแจม และปล่อยอัลบั้ม *Paperwork* ภายใต้การดูแลของ Columbia และได้ผู้อำนวยการสร้างอย่าง ฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์ มาทำอัลบั้มนี้

## ผลงานเพลง
* 2001: *I'm Serious* 
* 2003: *Trap Muzik* 
* 2004: *Urban Legend* 
* 2006: *King* 
* 2007: *T.I. vs. T.I.P.* 
* 2008: *Paper Trail*
* 2010: *No Mercy*
* 2012: *Trouble Man: Heavy Is the Head*
* 2014: *Paperwork*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
* 
* 

หมวดหมู่:แร็ปเปอร์ชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:บุคคลจากแอตแลนตา
หมวดหมู่:นักลงทุนชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:แร็ปเปอร์ชายชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:โปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
บีตบ็อกซ์

**บีตบ็อกซ์** () เป็นวิธีทำเสียงลักษณะเสียงตีหรือเสียงกระทบ มักเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมฮิปฮอป (บางครั้งอาจเรียกว่า ปัจจัยที่ 5 ของฮิปฮอป) แต่ก็ไม่ได้จำกัดกับดนตรีฮิปฮอป เริ่มแรกเป็นศิลปะในการทำเสียงแบบจังหวะกลอง การทำจังหวะ โดยใช้เสียงจาก ปาก ริมฝีปาก ลิ้น เสียงร้อง และอย่างอื่นประกอบ  และในบางครั้งก็นำการร้อง การทำเสียงเลียนแบบเทิร์นเทเบิ้ล การลอกเลียนแบบแตร เครื่องสาย และเครื่องดนตรีประเภทอื่น ซึ่งจริงๆ ก็อาจเรียกได้ว่าเป็นอะแคปเปลล่าประเภทหนึ่ง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทคนิคทางดนตรี
หมวดหมู่:ฮิปฮอป