open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
สาวใส่ต่างหูมุก

**สาวใส่ต่างหูมุก** (; ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยโยฮันเนิส เฟอร์เมร์ จิตรกรชาวดัตช์ในสมัยบาโรก เคยมีชื่อเรียกหลายแบบมาหลายศตวรรษ โดยชื่อปัจจุบันมีมาตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 ตามต่างหูที่ผู้หญิงในภาพสวมใส่ ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานศิลปะเมาริตส์เฮยส์ (Mauritshuis) ในเดอะเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์  

เฟอร์เมร์เขียนภาพ "สาวใส่ต่างหูมุก" เสร็จใน ค.ศ. 1665 ที่บางครั้งเรียกว่า "โมนาลิซาแห่งทางเหนือ" หรือ "โมนาลิซาของชาวดัตช์"

## เบื้องหลัง
โดยทั่วไปแล้วเกือบจะไม่มีอะไรที่ทราบเกี่ยวกับผู้เขียนภาพและงานที่เขียน ภาพนี้ลงชื่อ "IVMeer" แต่ไม่ลงวันที่และไม่ทราบแน่ชัดว่างานนี้เป็นงานที่รับจ้างเขียนหรือไม่ และถ้าใช่แล้วใครเป็นผู้จ้าง แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ภาพนี้มิได้จงใจจะให้เป็นภาพเหมือนธรรมดา

วรรณกรรมที่เกี่ยวกับเฟอร์เมร์เมื่อไม่นานมานี้ชี้ให้เห็นว่าเป็นงาน "tronie" ที่เป็นงานเขียนของเนเธอร์แลนด์ที่เป็นส่วนศีรษะที่มิได้จงใจจะให้เป็นภาพเหมือนที่เจาะจงว่าเป็นใคร หลังจากการบูรณะครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 1994 สายตาที่มองจากภาพมายังผู้ดูได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้นกว่าเดิมมาก

ด้วยคำแนะนำของฟิกตอร์ เดอ สตูเอิร์ส (Victor de Stuers) ผู้ที่รณรงค์เป็นปี ๆ ในการป้องกันการขายภาพของเฟอร์เมร์ให้กับผู้ซื้อนอกเนเธอร์แลนด์ อาร์โนลดึส อันดรีส เด ตงบ์ (Arnoldus Andries des Tombe) ได้ซื้องานชิ้นนี้จากงานประมูลที่เดอะเฮกในปี ค.ศ. 1881 ในราคาเพียงสองกิลเดอร์สามสิบเซนต์ เพราะภาพเขียนอยู่ในสภาพที่ไม่ดีนัก เด ตงบ์ไม่มีผู้สืบตระกูลที่จะรับภาพเขียนต่อจึงได้อุทิศภาพเขียนในความเป็นเจ้าของรวมทั้งภาพนี้ให้แก่เมาริตส์เฮยส์ในปี ค.ศ. 1902

ในปี ค.ศ. 1937 ภาพเขียนที่คล้ายคลึงกัน "สาวยิ้ม" (Smiling Girl) ที่ขณะนั้นเชื่อกันว่าเขียนโดยเฟอร์เมร์ของนักสะสมอเมริกันแอนดรูว์ ดับเบิลยู. เมลลอน (Andrew W. Mellon) ได้รับการอุทิศให้แก่หอศิลป์แห่งชาติ ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. แต่ปัจจุบันเชื่อกันโดยทั่วไปว่าเป็นภาพปลอม ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับงานเขียนของเฟอร์เมร์ อาร์เทอร์ วีล็อก (Arthur Wheelock) อ้างในการศึกษาในปี ค.ศ. 1995 ว่าเป็นงานเขียนของเตโอ ฟัน ไวน์คาร์เดิน (Theo van Wijngaarden) ผู้เป็นจิตรกรเขียนภาพปลอมของคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพื่อนของจิตรกรฮัน ฟัน เมเคอเริน (Han van Meegeren)

## "สาวใส่ต่างหูมุก" ในวรรณกรรม
เทรซี เชวาเลียร์ (Tracy Chevalier) เขียนนวนิยายประวัติศาสตร์ชื่อเดียวกันในปี ค.ศ. 1999 โดยสร้างตัวละคร สิ่งแวดล้อม และเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่นำมาสู่ภาพวาดของเฟอร์เมร์ ในนวนิยายเฟอร์เมร์มีความใกล้ชิดกับครีต สาวใช้ที่เฟอร์เมร์จ้างให้เป็นผู้ช่วยและให้นั่งเป็นแบบให้ ขณะที่ใส่ต่างหูข้างหนึ่งของภรรยา นวนิยายได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ในชื่อเดียวกันในปี ค.ศ. 2003 และต่อมาเป็นละครในปี ค.ศ. 2008

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม

*

## แหล่งข้อมูลอื่น

* มุมมองเชิงลึกของภาพ ''สาวใส่ต่างหูมุก'' 
* การวิเคราะห์ภาพ ''สาวใส่ต่างหูมุก''
* An investigation into the illumination of Vermeer’s ''Girl with a Pearl Earring''
* Vermeer, ''สาวใส่ต่างหูมุก'', ColourLex
*February 2018 NYT Article
* Essential Vermeer, ลากเมาส์เหนือภาพเพื่อค้นพบรายละเอียด
* *[https://www.mauritshuis.nl/en/explore/the-collection/artworks/girl-with-a-pearl-earring-670/ Girl with a Pearl Earring]* ที่เว็บไซต์ของเมาริตส์เฮยส์

หมวดหมู่:โยฮันเนิส เฟอร์เมร์
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1660
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ภาพเหมือน
โรงเรียนศรีชมภูวิทยา

**โรงเรียนศรีชมภูวิทยา** (อังกฤษ : Srichompoowittaya School) เป็นโรงเรียนรัฐบาล ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2528 มีสถานที่ตั้งอยู่ที่ 126 หมู่ 9 หมู่บ้านสามแยกศรีชมภู ตำบลศรีชมภู อำเภอโซ่พิสัย จังหวัดบึงกาฬ 43170

## ประวัติโรงเรียน
โรงเรียนศรีชมภูวิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมขนาดกลาง สังกัดกองการมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนแบบสหศึกษา ตั้งขึ้นตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการ ลงวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2528

ปัจจุบันเปิดทำการสอนในระดับมัธยมตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลายและ ในปีการศึกษา 2537 ได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ให้เปิดสอนในระดับมัธยมตอนปลาย ตามคำสั่งกรมสามัญศึกษาที่ 1039/2537 ลงวันที่ 4 มีนาคม 2537

อาคารสถานที่ ได้แก่ อาคารเรียนถาวร 3 หลัง อาคารโรงฝึกงานจำนวน 1 หลัง อาคารหอประชุมและโรงอาหารจำนวน 1 หลัง อาคารบ้านพักครู นักเรียน นักการภารโรง มีรวมทั้งสิ้น 13 หลัง นอกจากนี้ยังมีสนามฟุตบอลใหญ่ 1 สนาม (เดิมชื่อสนาม) สนามเล็ก 2 สนาม สนามบาสเก็ตบอล 2 สนาม และสนามอเนกประสงค์ สวนกาญจนาภิเษก สวนสมุนไพร สวนพรรณไม้ในวรรณคดี สวนเศรษฐกิจพอเพียง บ้านดำรงไทย ตลอดจนอาคารขนาดกลางและขนาดเล็กอื่น ๆ

## อ้างอิง

* ประวัติโรงเรียนศรีชมภูวิทยา 20 ปี, สองทศวรรษ ศรีชมภูวิทยา, 2548

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ของโรงเรียนอย่างเป็นทางการ 

หมวดหมู่:โรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาบึงกาฬ
หมวดหมู่:อำเภอโซ่พิสัย
สุลต่านเฒ่า

**สุลต่านเฒ่า** () คือเทพนิยายเยอรมันเรื่องหนึ่งรวบรวมโดยพี่น้องตระกูลกริมม์ นิทานเบอร์ 48

## บทสรุป
สุนัขของชาวนาตัวหนึ่ง มีนามว่าสุลต่าน ได้แก่เฒ่า และวันหนึ่ง ชาวนาบอกภรรยาเขาว่า เขาจะยิงสุลต่านทิ้งเสีย  สุลต่านได้ยิน  หมาป่าบอกสุนัขตัวนี้ว่า ชาวนาและภรรยาจะให้ลูกของพวกเขามาเปลี่ยนหญ้าวันต่อไป และหมาป่าวางแผนว่าจะลักพาตัวเด็กไป  สุลต่านต้องวางมาดว่าจะไล่จับหมาป่า และนำเด็กกลับมา  ชาวนาและภรรยาจึงจะไม่ฆ่าสุลต่านซะ
แผนการของหมาป่าประสบความสำเร็จ และชาวนาปลื้มมากที่เขาให้ภรรยาทำซุปขนมปังให้สุลต่าน เพราะสุนัขนี้ไม่มีฟันเคี้ยวไม่ได้
หมาป่าบอกให้สุลต่านให้มองข้ามการขโมยแกะของหมาป่า สุลต่านไม่ยอม  เมื่อหมาป่าลองขโมยอีก สุลต่านเห่าส่งเสียง  หมาป่าท้าทายสุนัขนี้ และกลับมากับหมูป่าสำหรับครั้งที่สอง  สุลต่านก็หาได้แค่แมวสามขาตัวหนึ่งเท่านั้น  แต่หมาป่าและหมูป่าเข้าใจผิดคิดว่าแมวน่ากลัว เลยพวกเขาไปแอบซ่อนตัว  พวกเขาทั้งสองอับอายที่โดนค้นพบด้วยความกลัว จึงตกลงเป็นมิตรสหาย
## ลิงก์
*''Old Sultan''  (อังกฤษ)
*''Old Sultan'' (อังกฤษ)
* Old Sultan: With modern illustrations  (อังกฤษ)

หมวดหมู่:พี่น้องตระกูลกริมม์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสุนัข
โจชัว เรย์โนลส์

**เซอร์โจชัว เรย์โนลส์** (ภาษาอังกฤษ: **Joshua Reynolds, RA FRS FRSA**) (16 กรกฎาคม ค.ศ. 1723 - 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1792) เป็นจิตรกรชาวอังกฤษของสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเขียนสีน้ำมัน และภาพเหมือน

โจชัว เรย์โนลส์เกิดเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1723 ที่เมืองพลิมตันในเดวอนในอังกฤษ และเสียชีวิตเมื่อราววันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1792 ที่เมืองลอนดอนในอังกฤษ เรย์โนลด์เป็นผู้สนับสนุนการเขียนที่เรียกว่า “Grand Style” ที่เป็นการเขียนที่สร้างภาพอุดมคติจากสิ่งที่ไม่ถูกต้องสมบูรณ์แบบ เรย์โนลด์เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งและเป็นผู้อำนวยการของราชสถาบันศิลปะ เรย์โนลด์ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเซอร์จากพระเจ้าจอร์จที่ 3

## ดูเพิ่ม
* ภาพเหมือน

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ภาพเขียนที่หอศิลป์แห่งชาติแห่งสกอตแลนด์ 

## สมุดภาพ


ไฟล์:Charles Lennox, 3rd Duke of Richmond.jpg|ชาร์ลส์ เล็นน็อกซ์ ดยุคแห่งริชมอนด์ที่ 3ค.ศ. 1758
ไฟล์:Joshua Reynolds - John Julius Angerstein.jpg|จอห์น จูเลียส แองเกิลสไตน์ค.ศ. 1765
ไฟล์:1st Marquess Hertford.jpg|ภาพเหมือนของมาร์ควิสแห่งฮาร์ทฟอร์ดที่ 1ค.ศ. 1785
ไฟล์:Anne Bingham by Joshua Reynolds.jpg|แอนน์ บิงแฮม
ไฟล์:Cupid as Link Boy by Joshua Reynolds.jpg|คิวปิด
ไฟล์:Duchess of Devonshire by Joshua Reynolds.jpg|ดัชเชสแห่งเดวอนเชอร์และลูก
ไฟล์:Maria Anne Fitzherbert1788.jpg|แอนน์ มาเรีย ฟิทซเฮอร์เบิร์ต
ไฟล์:Reynolds - Lavinia, Countess Spencer.jpg|เคานเตสลัตวิเนีย สเปนเซอร์
ไฟล์:Reynolds.clive.750pix.jpg|จอร์จ ไคลฟ์และครอบครัวค.ศ. 1765
ไฟล์:Self-portrait_c.1747-9_by_Joshua_Reynolds_(2).jpg|ภาพเหมือนตนเองค.ศ. 1748



หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2266
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 18
หมวดหมู่:ภาพเหมือน
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลเดวอน
หมวดหมู่:เซอร์
หมวดหมู่:ผู้อำนวยการรอยัลอะคาเดมีออฟอาตส์
ทอมัส เกนส์เบรอ

**ทอมัส เกนส์เบรอ** () (14 พฤษภาคม ค.ศ. 1727 - 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1788) เป็นจิตรกรชาวอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเขียนสีน้ำมัน และจิตรกรรมภูมิทัศน์ 

## ชีวิตและงาน
### ซัฟฟอล์ก
ทอมัส เกนส์เบรอเกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1727 ที่เมืองซัดบรีในซัฟฟอล์กในอังกฤษ และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1788 บิดาของเกนส์เบรอเป็นช่างทอผ้าที่มีธุรกิจเกี่ยวกับขนแกะ เมื่ออายุได้สิบสามปีเกนส์เบรอก็เขียนภาพวาดเส้นด้วยดินสอที่ทำให้บิดาประทับใจจนส่งไปเรียนศิลปะที่ลอนดอนในปี ค.ศ. 1740 เกนส์เบรอเริ่มการฝึกกับช่างแกะภาพพิมพ์ฮิวเบิร์ต เกรฟล็อต (Hubert Gravelot) แต่ต่อมามีส่วนเกี่ยวข้องกับวิลเลียม โฮการ์ธ (William Hogarth) และโรงเรียนของโฮการ์ธ ผู้ที่เกนส์เบรอนับถือคนหนึ่งคือฟรานซิส เฮย์แมน (Francis Hayman) ในช่วงนั้นเกนส์เบรอช่วยตกแต่งมูลนิธิโรงเลี้ยงเด็กทอมัส โครัม (Thomas Coram Foundation for Children) และกล่องอาหารค่ำที่ สวนว็อกซฮอลล์ (Vauxhall Gardens) 

ในคริสต์ทศวรรษ 1740 เกนส์เบรอแต่งงานกับมาร์กาเร็ต เบอรร์ ลูกสาวนอกสมรสของเฮนรี สคูดามอร์ ดยุคแห่งโบฟอร์ตที่ 3 (Henry Scudamore, 3rd Duke of Beaufort) ผู้ให้ค่าใช้จ่ายแก่คู่สมรส £200 ต่อปี งานของเกนส์เบรอช่วงนั้นส่วนใหญ่เป็นจิตรกรรมภูมิทัศน์ยังขายไม่ค่อยได้ เกนส์เบรอกลับไปซัดบรีในปี ค.ศ. 1748-ค.ศ. 1749 และเริ่มตั้งใจเขียนภาพเหมือน 

ในปี ค.ศ. 1752 เกนส์เบรอและครอบครัวซึ่งขณะนั้นมีลูกสาวสองคนย้ายไปอิพสวิค  เกนส์เบรอเริ่มได้รับสัญญาจ้างวาดภาพเหมือนแต่ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นพ่อค้าและผู้ดีท้องถิ่น เกนส์เบรอต้องขอยืมเงินใช้

## ดูเพิ่ม
* ภาพเหมือน

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ชีวประวัติของทอมัส เกนส์เบรอที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
* ภาพเขียนของทอมัส เกนส์เบรอที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ

## สมุดภาพ


ไฟล์:Gainsborough - The Painters Daughters Chasing a Butterfly.jpg|“ลูกสาวของเกนส์เบรอไล่ผีเสื้อ”
ไฟล์:Thomas Gainsborough - Landscape in Suffolk - Google Art Project.jpg|“ภูมิทัศน์ของซัฟฟอล์ก”(ค.ศ. 1748)
ไฟล์:The Painter's Daughters with a Cat, by Thomas Gainsborough 017.jpg|“ลูกสาวสองคนกับแมว” (ราว ค.ศ. 1759)
ไฟล์:Thomas Gainsborough 019.jpg|“ลูกสาวของเกนส์เบรอสองคน มอลลีและเพ็กกี”(ค.ศ. 1760)
ไฟล์:Thomas Gainsborough 012.jpg|“ลูกสาวของเกนส์เบรอ แมรี” (ค.ศ. 1777)
ไฟล์:GAINSBOROUGH River Landscape.jpg|“ภูมิทัศน์แม่น้ำ”
ไฟล์:Thomas Gainsborough 024.jpg|“ภาพเหมือนตนเอง” (ค.ศ. 1754)
ไฟล์:Gainsb7.jpg|“สตรีในชุดสีน้ำเงิน” (ราว ค.ศ. 1770)
ไฟล์:Karl Friedrich Abel by Thomas Gainsborough.jpg|“ภาพเหมือนของคีตกวี คาร์ล ฟรีดริช เอเบลกับไวโอลาและแกมบา” (ราว ค.ศ. 1765)
ไฟล์:Thomas Gainsboroguh Georgiana Duchess of Devonshire 1783.jpg|“จอร์เจียนา ดัชเชสแห่งเดวอนเชอร์”(ค.ศ. 1783)
ไฟล์:Thomas Gainsborough 023.jpg|“ภาพเหมือนตนเอง”(ค.ศ. 1787)
ไฟล์:4thDukeOfArgyll.jpg|“จอห์น แค็มพเบลล์ดยุคแห่งอากาล์ยที่ 4” (ค.ศ. 1767)
ไฟล์:Thomas Gainsborough Lady Georgiana Cavendish.jpg|สตรีไม่มีนามเดิมเรียกว่า “จอร์เจียนาดัชเชสแห่งเดวอนเชอร์”
ไฟล์:Thomas Gainsborough - Mrs. Richard Brinsley Sheridan .jpg|“มิสซิสริชาร์ด บี เชอริดัน” (ค.ศ. 1785-86)
ไฟล์:Thomas Gainsborough 005.jpg|“เด็กหญิงกับหมาและเหยือก” (ค.ศ. 1785)



หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2270
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 18
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลซัฟฟอล์ก
พระเยซูเหลือง (โกแก็ง)

*ดูบทความหลักที่ [[การตรึงกางเขนของพระเยซู]]*

**พระเยซูเหลือง** (; ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยปอล โกแก็ง จิตรกรชาวฝรั่งเศสในลัทธิประทับใจยุคหลัง ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์ออลไบรต์-นอกซ์

ปอล โกแก็งเขียนภาพ "พระเยซูเหลือง" ระหว่างฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 1889 พร้อมกับภาพ "พระเยซูเขียว" ที่ปงตาแวน ซึ่งถือกันว่าเป็นงานสำคัญของการเขียนของคตินิยมเส้นกั้นสี

thumb|left|กางเขนแห่งเทรมาโล, ศิลปินไม่ทราบนาม, 189 x 133 ซม
โกแก็งไปเที่ยวปงตาแวนครั้งแรกในปี ค.ศ. 1886 และกลับมาอีกครั้งในปี ค.ศ. 1888 และพักอยู่จนเดือนตุลาคมเมื่อกลับไปพบกับฟินเซนต์ ฟัน โคค ที่อาร์ลเป็นเวลาเพียงสองเดือน เมื่อต้นปี ค.ศ. 1889 โกแก็งก็กลับไปปงตาแวนอีกครั้งและพักอยู่ที่นั่นจนฤดูใบไม้ผลิปีต่อมา ระหว่างนั้นโกแก็งก็เขียนภาพ "พระเยซูเหลือง"

"พระเยซูเหลือง" เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19  ทางเหนือของฝรั่งเศสเมื่อสตรีเบรตองมาพบและสวดมนต์ด้วยกัน ความศรัทธาร่วมกันทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงบนกางเขน โกแก็งตัดเส้นหนักบนร่างของพระเยซูและไม่ใช้แสงเงามากเท่าบนตัวผู้หญิงที่ล้อมรอบอยู่ข้างล่างภาพ สีเหลือง แดง และเขียวของภูมิทัศน์ทำให้สีเหลืองของพระเยซูยิ่งเด่นขึ้น การใช้ขอบคันที่หนักและเน้นความแบนราบเป็นลักษณะการเขียนของคตินิยมเส้นกั้นสี

## อ้างอิง
 
* *Gauguin et le Christ jaune*, Musée de Pont-Aven, (24 June - 2 October) 2000  ISBN 2-910128-21-0

## ดูเพิ่ม
*ปอล โกแก็ง
*การตรึงกางเขนของพระเยซู

หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1880
หมวดหมู่:ปอล โกแก็ง 
หมวดหมู่:จิตรกรรมลัทธิประทับใจยุคหลัง
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับพระเยซู
พระเจ้าชังซูแห่งโคกูรยอ

**พระเจ้าชังซู** (ค.ศ. 394-491) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 20 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ เหนือสุดของ สามราชอาณาจักรเกาหลี พระองค์ประสูติในปี ค.ศ. 394 เป็นพระราชโอรสองค์โตใน พระเจ้าควังแกโทมหาราช พระองค์เป็นเจ้าชายรัชทายาทในปี ค.ศ. 408 และเมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 413 พระองค์ขึ้นครองสิริราชสมบัติเมื่อพระชนมายุ 19 พรรษา

## พงศาวลี



## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์โคกูรยอ
หมวดหมู่:มหาราช
ชังซู
เลด เซพเพลิน

**เลด เซพเพลิน** () เป็นวงดนตรีร็อกจากอังกฤษ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2511 โดยจิมมี เพจ (กีตาร์), โรเบิร์ต แพลนต์ (ร้องนำ), จอห์น พอล โจนส (เบส, คีย์บอร์ด) และจอห์น บอนแฮม (กลอง) ได้รับการยอมรับว่าเป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัลวงแรก ๆ เช่นเดียวกับ ดีพ เพอร์เพิล และแบล็ก แซบบาธ

เลด เซพเพลินได้รับการยอมรับเป็นอย่างสูง สามารถขายอัลบั้มได้ถึง 300 ล้านแผ่นทั่วโลก และ 111.5 ล้านแผ่น เฉพาะในสหรัฐอเมริกา ได้รับการจัดอันดับจาก VH1 ให้เป็นวงดนตรีร็อกยอดเยี่ยมอันดับ 1 และได้รับการยกย่องจากนิตยสารโรลลิงสโตน ให้เป็น "วงดนตรีที่ "เฮฟวี่" ที่สุดตลอดกาล" และ "วงดนตรีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดใน ทศวรรษ 1970"

เลด เซพเพลิน ได้ยุบวงลงในปี พ.ศ. 2523 หลังจากมือกลองคือ จอห์น บอนแฮม เสียชีวิตจากอาการสำลักเนื่องจากดื่มเหล้าหนัก แต่สมาชิกที่เหลือของวงยังกลับร่วมแสดงอย่างสม่ำเสมอ โดยเฉพาะในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2550 สมาชิกสามคนที่เหลือ ได้แสดงคอนเสิร์ตร่วมกันที่กรุงลอนดอน โดยมี เจสัน บอนแฮม บุตรชายของจอห์น บอนแฮม เล่นในตำแหน่งมือกลอง

เลด เซพเพลิน มีบทเพลงที่ได้รับความนิยมอย่างสูง ได้แก่ Communication Breakdown, Whole Lotta Love, Black Dog, Rock and Roll, Stairway to Heaven เป็นต้น โดยบทเพลง "Stairway to Heaven" ถูกจัดอันดับเป็นอันดับ 1 จาก VH1 ให้เป็นเพลงร็อคที่ดีที่สุดตลอดกาล

## ผลงาน
* 1969: *Led Zeppelin*
* 1969: *Led Zeppelin II*
* 1970: *Led Zeppelin III*
* 1971: *Led Zeppelin IV* (ชื่อที่รู้จักกัน)
* 1973: *Houses of the Holy*
* 1975: *Physical Graffiti*
* 1976: *Presence*
* 1979: *In Through the Out Door*
* 1982: *Coda*

## สมาชิกวง

### เลด เซพเพลิน
* โรเบิร์ต แพลนต์&nbsp;– ร้องนำ, ฮาร์โมนิกา, เพอร์คัสชัน
* จิมมี เพจ&nbsp;– กีตาร์
* จอห์น พอล โจนส์&nbsp;– เบส, คีย์บอร์ด
* จอห์น บอนแฮม&nbsp;– กลอง

### แขกรับเชิญเมื่อแสดงสด
* โทนี่ ธอมป์สัน&nbsp;– กลอง (1985)
* ฟิล คอลลินส์&nbsp;– กลอง (1985)
* พอล มาร์ติเนซ&nbsp;– เบส (1985)
* เจสัน บอนแฮม&nbsp;– กลอง, เครื่องกระทบ (1988, 1995, 2007)
* ไมเคิล ลี&nbsp;– กลอง (1995)


ไฟล์:LedZeppelinChicago75.jpg|แสดงสดที่ชิคาโก ในปี พ.ศ. 2518
ไฟล์:Led Zeppelin 2007.jpg|การกลับมารวมตัวกันที่ลอนดอน ในปี พ.ศ. 2550 โดยบุตรชายของ จอห์น บอนแฮม ร่วมเล่นในตำแหน่งกลอง 


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Led Zeppelin: Official Site
* Atlantic Records: Led Zeppelin 
* Led Zeppelin Official MySpace Page

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:เลด เซพเพลิน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเฮฟวีเมทัลสัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2511
หมวดหมู่:วงกลุ่มสี่สัญชาติอังกฤษ
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากลอนดอน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
เปเนโลเป กรุซ

**เปเนโลเป กรุซ ซันเชซ** () เกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1974 เป็นนักแสดงชาวสเปน เธอได้รับเสียงวิจารณ์ทางบวกเมื่อครั้งยังเป็นนักแสดงวัยรุ่นจากผลงานแสดงเรื่อง *Jamón, Jamón*,* La Niña de tus ojos* และ *Belle époque* เธอแสดงในหนังอเมริกันหลายเรื่องอย่างเช่น *Blow*, *Vanilla Sky*, และ *Bandidas*

ครูซเคยได้รับรางวัลโกยา 3 รางวัล, รางวัลยูโรเปียนฟิล์ม 2 รางวัล, รางวัลปาล์มทองคำสาขานักแสดงยอดเยี่ยม และรางวัลแบฟตาใน ค.ศ. 2009 เธอยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงหญิงสมทบยอดเยี่ยมในภาพยนตร์ของวูดดี อัลเลน เรื่อง *Vicky Cristina Barcelona* ซึ่งเธอเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยมมาแล้วใน ค.ศ. 2006 และเธอได้รับรางวัลแบฟตาสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม 

ด้านชีวิตส่วนตัว เธอสมรสกับนักแสดงฆาบิเอร์ บาร์เดม ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2010 ที่บาฮามาส และมีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ เลโอ เอนซินัส กรุซ (เกิด 22 มกราคม 2011) และลูนา เอนซินัส กรุซ (เกิด 22 กรกฎาคม 2013)

## ผลงานด้านการแสดง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 

หมวดหมู่:นักแสดงสเปน
หมวดหมู่:นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
สลัมด็อก มิลเลียนแนร์ คำตอบสุดท้าย...อยู่ที่หัวใจ

**สลัมด็อก มิลเลียนแนร์ คำตอบสุดท้าย...อยู่ที่หัวใจ** () เป็นภาพยนตร์ดรามาสัญชาติอังกฤษใน ค.ศ. 2008 ที่ดัดแปลงมาจากวรรณกรรม *[[Q & A (novel)|Q & A]]* (2005) โดย Vikas Swarup นักเขียนชาวอินเดีย ภาพยนตร์นี้เล่าเรื่อง Jamal Malik ชายวัย 18 ปีจากสลัม Juhu ในมุมไบ เดฟ พาเทลเปิดตัวในภาพยนตร์ในบท Jamal และถ่ายทำภาพยนตร์ในประเทศอินเดีย กำกับโดยแดนนี บอยล์ เขียนบทโดยไซมอน โบฟอย และผลิตโดยคริสเตียน โคลสัน พร้อมเลิฟลีน แทนแดนที่มีเครดิตเป็นผู้ร่วมกำกับ Jamal เป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการ *[[Kaun Banega Crorepati]]* รายการ*[[ฮูวอนส์ทูบีอะมิลเลียนแนร์?]]* ฉบับภาษาฮินดี สร้างความประหลาดใจแก่ทุกคนด้วยการตอบคำถามทั้งหมดถูกต้อง โดยชนะเงินรางวัลถึง  (460,000 ดอลลาร์สหรัฐ) เขาเล่าเรื่องชีวิตให้แก่ตำรวจว่าตนสามารถตอบคำถามแต่ละข้อถูกอย่างไรหลังถูกกล่าวหาว่าโกงเกม

หลังฉายรอบเปิดตัวที่เทศกาลภาพยนตร์เทลลูไรด์ และภายหลังฉายที่เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโตและเทศกาลภาพยนตร์ลอนดอน จึงมีการฉาย *สลัมด็อก มิลเลียนแนร์ คำตอบสุดท้าย...อยู่ที่หัวใจ* ทั่วโลก โดยออกฉายในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 2009 ในอินเดียเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2009 ภาพยนตร์นี้ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวาง โดยยกย่องในด้านเนื้อเรื่อง ซาวน์แทร็ก การถ่ายภาพยนตร์ การตัดต่อ การกำกับ และการแสดง (โดยเฉพาะพาเทล) ภาพยนตร์ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์ประจำปี 2009 10 รางวัล และชนะ 8 รางวัล ซึ่งถือว่ามากที่สุดสำหรับภาพยนตร์ใน ค.ศ. 2008 และยังชนะ รางวัลแบฟตา 7 รางวัล รางวัลคริติกส์ชอยส์ 5 รางวัล และโกลเดนโกลบส์ 4 รางวัล อย่างไรก็ตาม คำตอบรับในประเทศอินเดียและชนพลัดถิ่นชาวอินเดียนั้นผสมกัน และตัวภาพยนตร์ตกอยู่ในประเด็นถกเกียงจากการแสดงภาพความยากจนในประเทศอินเดียและปัญหาอื่น ๆ โดยทาง*[[ฮินดูสถานไทมส์]]*กล่าวถึงภาพยนตร์นี้เป็น "การโจมตีความภาคภูมิใจในตนเองของอินเดีย"

## เนื้อเรื่อง

## รางวัลที่ได้รับ
* รางวัลออสการ์
** สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
** สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
** สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม
** สาขาถ่ายภาพยอดเยี่ยม
** สาขาลำดับภาพยอดเยี่ยม
** สาขาบันทึกเสียงยอดเยี่ยม
** สาขาดนตรีประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
** สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

## หมายเหตุ

*  Fox Searchlight Pictures distributed *Slumdog Millionaire* theatrically in the United States under a shared distribution agreement with Warner Bros. Pictures; Pathé themselves distributed the film in its native United Kingdom, the studio's native France and through their own distribution division in Switzerland named Monopole-Pathé while other independent distributors released the film in other territories.

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Review Essay in Visual Anthropology: Virtue Ethics of ''Boot Polish'' and ''Dosti'', as Compared with ''Slumdog Millionaire''

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอร์เนอร์บราเธอร์ส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย แดนนี บอยล์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศอินเดีย
อาจู

**อาจู** (阿朱) เป็นตัวละครในนิยายเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า ซึ่งแต่งโดยกิมย้ง โดยตัวละครดังกล่าวมีลักษณะที่งามทั้งน้ำใจและใบหน้า มีอายุประมาณสิบแปดปี เป็นสาวใช้อยู่กับคุณชายมู่หยงฟู่ สนิทสนมกับหวังหยูหยานและอาเพ่ก ชอบการปลอมแปลงโฉม อีกทั้งยังปลอมแปลงได้แนบเนียนจนไม่สามารถดูออกได้เลยทีเดียว เป็นเด็กกำพร้า เนื่องจากบิดาและมารดาฝากให้ผู้อื่นรับอุปการะเลี้ยงดูแทน

อาจูเป็นบุตรสาวของต้วนเจิ้งชุน มีน้องสาวอีกคนชื่ออาจื่อ ได้พบกับเฉียวฟงครั้งแรกที่ป่าเหง ประทับใจเฉียวฟงในความเป็นคนมีน้ำใจไม่ถือตัว และเห็นใจเฉียวฟงเมื่อรู้ว่าเฉียวฟงก็เป็นเด็กกำพร้าเช่นเดียวกับตน หลังจากนั้นยังได้รับการช่วยเหลือจากเฉียวฟงอีก ที่สุดของความประทับใจที่มีต่อเฉียวฟงคือการที่เฉียวฟงพาอาจูไปหมู่ตึกผู้กล้า เพื่อพาไปรักษากับหมอเทวดา ถึงกับเอาชีวิตตัวเองเข้าแลก ตัดขาดความสัมพันธ์กับชาวยุทธที่เคยคบหาทั่วแผ่นดิน ดังนั้นอาจูจึงมอบความรัก ความเคารพ ให้กับเฉียวฟงอย่างสุดหัวใจ

อาจูเป็นตัวละครแห่งความอาภัพยิ่งนัก ในวัยเด็กต้องพลัดพรากจากบิดามารดาไปอยู่กับคนอื่น เมื่อเติบโตขึ้นได้พบรักกับเฉียวฟง เดินทางร่วมกับเฉียวฟงได้ไม่นาน ชะตาชีวิตช่างโหดร้าย เมื่อเฉียวฟงและอาจูสืบพบฆาตกรที่ฆ่าบิดาและมารดาของเฉียวฟง นั่นก็คือต้วนเจิ้งชุนบิดาของตนเอง ด้วยความกตัญญูต่อบิดา และความรักที่มีต่อเฉียวฟง ไม่อยากขัดความตั้งใจที่จะแก้แค้นของเฉียวฟงและยังห่วงเฉียวฟงจะมีอันตรายหากเป็นศัตรูกับประเทศต้าหลี่ จึงตัดสินใจปลอมแปลงโฉมเป็นบิดา ออกไปพบกับเฉียวฟง โดยที่เฉียวฟงไม่รู้ว่าเป็นอาจู และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้วนเจิ้งชุนเป็นบิดาของอาจู และนั่นคือการได้พบกันครั้งสุดท้ายของเฉียวฟงและอาจู

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  ''Demi-Gods and Semi-Devils'' on Baidu Baike
*  ''Demi-Gods and Semi-Devils''  at cnnovels.com
* English translation of ''Demi-Gods and Semi-Devils'' at spcnet.tv/forums 

หมวดหมู่:ตัวละครในนิยายกำลังภายใน
หมวดหมู่:แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
โจวันนี ปีเอโตร เบลโลรี

**จิโอวานนิ เปียโตร เบลโลริ** หรือ **จาน เปียโตร เบลโลริ** (ภาษาอังกฤษ: **Giovanni Pietro Bellori** หรือ **Gian Pietro Bellori**) (ค.ศ. 1613 - ค.ศ. 1696) เบลโลริเป็นนักเขียนชีวประวัติของศิลปินชาวอิตาลียุคบาโรกคนสำคัญของอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 17 

จิโอวานนิ เบลโลริอาจจะเป็นหลานของนักสะสมของโบราณและนักเขียนฟรานเชสโค อันเจโลนิ (Francesco Angeloni) จิโอวานนิพำนักอยูที่บ้านของอันเจโลนิในกรุงโรม นอกจากนั้นก็ยังได้รับการศึกษาด้านศิลปะจากโดเม็นนิโค แซมปิเอริ (Domenico Zampieri) เมื่อยังหนุ่มเบลโลเข้าเป็นสมาชิกของสถาบันศิลปะเซนต์ลูคแต่ศึกษาและเขียนเกี่ยวกับศิลปะคลาสสิกและศิลปะร่วมสมัย  ในปี ค.ศ. 1664 เบลโลริให้ปาฐกถาที่มีอิทธิพลที่สถาบันในหัวข้อ “อุดมคติของศิลปะ”  ในปี ค.ศ. 1672 เบลโลริก็พิมพ์บทปาฐกถานี้เป็นบทนำของหนังสือชีวประวัติของศิลปินก่อนหน้านั้นเล็กน้อยและศิลปินร่วมสมัยภายใต้ชื่อ “Le vite de’ pittori, scultori et architetti moderni” (ชีวิตของจิตรกรสมัยใหม่, ประติมากร, และสถาปนิก)

## ดูเพิ่ม
* ศิลปะบาโรก 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2156
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากโรม
พระนางช็องซุน

**พระนางช็องซุน**  (정순왕후 김씨, 10 November 1745 – 12 January 1805) เป็นพระมเหสีของพระเจ้าย็องโจ (1724–1776) และเป็นผู้สำเร็จราชการของพระเจ้าซุนโจ (1800 - 1805) เกิดในตระกูลคิม แห่ง คยองจู

## พระราชประวัติ
พระนางช็องซุนประสูติในตระกูลร่ำรวยในมณฑลยอจู จังหวัดคยองกี ในรัชสมัยของพระเจ้าย็องโจ พระนางเป็นธิดาของ คิมฮันกู กับภรรยาตระกูลวอน หลังการการสวรรคตของพระนางจองซองในปี ค.ศ. 1757 พระนางได้รับการเแต่งตั้งให้เป็นพระมเหสีในปี ค.ศ. 1759 พระนางเป็นบุคคลที่มีความเฉลียวฉลาดมีไหวพริบปฏิภาณและมีทักษะด้านวาจาจนเป็นที่น่าชื่นชมของกษัตริย์

ในรัชสมัยพระเจ้าช็องโจ ขุนนางฝ่ายโนรนที่นำโดยตระกูลของพระนางต้องประสบปัญหาอย่างหนักจนส่งผลกระทบต่อพระนางเองเนื่องจากพระนางเป็นผู้นำฝ่ายโนรนสร้างกองกำลังทหารเพื่อยึดอำนาจการปกครองของพระเจ้าช็องโจโดยการพยายามลอบปลงพระชนม์ สุดท้ายถูกปราบปรามลงพระนางได้รับโทษโดยถูกกักบริเวณอยู่ในตำหนักเล็กๆภายในพระราชวังในฐานะสมาชิกราชวงศ์คนหนึ่ง 

หลังจากพระเจ้าช็องโจสวรรคตลงพระราชโอรสขึ้นครองบัลลังก์คือพระเจ้าซุนโจในขณะพระชนม์เพียง 11 พรรษาในปี ค.ศ. 1800 ทำให้พระนางช็องซุนกลับมามีอำนาจโดยขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการ การสมัยนั้นศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิกได้เข้ามาในโชซอนแต่กลับถูกพระนางสั่งกวาดล้าง จับกุมและประหารบุคคลเหล่านั้น จนพระนางสวรรคตลงในวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1805 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2288
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์โชซ็อน
หมวดหมู่:ตัวละครในลีซาน จอมบัลลังก์พลิกแผ่นดิน
พระเจ้าอนโจ

**พระเจ้าอนโจ** (?–28, ครองราชย์ 18 ปีก่อน ค.ศ. – ค.ศ. 28) เป็นกษัตริย์ผู้ก่อตั้งแพ็กเจ หนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ตามคำกล่าวในซัมกุก ซากี เขาได้ก่อตั้งราชสกุลของ แพ็กเจ

## พระราชประวัติ
**พระเจ้าอนโจ** มีพระนามเดิมว่า **อนโจ** เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กใน พระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอ (จูมง) ผู้สถาปนาจักรวรรดิโคกูรยอ (37 ปีก่อนค.ศ. - ค.ศ. 668) และพระนางโซซอโน พระมเหสีพระองค์ที่สองของพระเจ้าทงมย็อง โดยมีพระเชษฐา 2 พระองค์ คือเจ้าชายยูรี (พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ) และเจ้าชายพีรยู โดยเจ้าชายยูรีเป็นพระราชโอรสที่ประสูติแต่พระนางยีโซยา พระมเหสีองค์แรกประสูติที่อาณาจักรพูยอ ส่วนเจ้าชายพีรยูนั้นเป็นพระเชษฐาร่วมพระราชมารดาเดียวกัน

ก่อนที่จะก่อตั้งอาณาจักรแพ็กเจนั้นพระนางโซซอโนได้พาเจ้าชายพีรยูและเจ้าชายอนโจอพยพลงใต้มาเนื่องจากพระนางยีโซยาได้กลับมาอาณาจักรโคกูรยอ พร้อมกับเจ้าชายยูรี ซึ่งไปเป็นตัวประกันของอาณาจักรพูยอ เป็นเวลานานพระนางโซซอโนเกรงว่าพระโอรสจะแย่งบัลลังก์กันจึงได้ขอออกมาตั้งอาณาจักรใหม่คืออาณาจักรแพ็กเจ ต่อมาเมื่อพระเจ้าทงมย็อง สวรรคตเมื่อ 19 ปีก่อน ค.ศ. (พ.ศ. 524) ขณะพระชนม์ได้เพียง 40 พรรษา เจ้าชายยูรีซึ่งเป็นองค์รัชทายาทจึงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อมาทรงพระนามว่า พระเจ้ายูรี (Yuri) (19 ปีก่อน ค.ศ. - ค.ศ. 18)

## การก่อตั้งและการขยายตัวของแพคเจ
หลังจากอพยพลงมาทางใต้แล้วพระนางซ็อนโนและขุนนางข้าราชการพร้อมกับประชาชนจึงพร้อมใจกันเชิญเจ้าชายอนโจขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์องค์แรกแห่งอาณาจักรแพ็กเจ ทรงพระนามว่า **พระเจ้าอนโจ** (18 ปีก่อน ค.ศ. - ค.ศ. 28) ต่อมาทรงโปรดให้ย้ายราชธานีไปยังที่ตั้งของกรุง โซล ในปัจจุบันเนื่องจากมีพวก มัลกัล (บรรพบุรุษของแมนจู) อาศัยอยู่ทางเหนือและมีมณฑลนังนัง ซึ่งเป็นมณฑลหนึ่งที่เคยเป็นของอาณาจักรโชซ็อนโบราณ อาศัยอยู่ที่คาบสมุทรเกาหลี มานานกว่า 400 ปีอาศัยอยู่ทางตะวันออกจึงทรงย้ายราชธานีมาอยู่ทางตะวันตกที่เป็นโซล ในปัจจุบัน ในสมัยของพระองค์อาณาจักรแพ็กเจ มีอาณาเขตทิศเหนือติดอาณาจักรนังนัง ทิศตะวันตกติดอาณาจักรมาฮัน ทิศตะวันออกติดทะเลปั๋วไห่ ทิศใต้ทิศอาณาจักรคายา และอาณาจักรชิลลา

## การสวรรคตและสิทธิ์ในการสืบราชสมบัติ
พระเจ้าอนโจสวรรคตในปี ค.ศ. 28 (พ.ศ. 571) หลังจากครองราชย์มาได้ 46 ปีสิทธิ์ในการสืบราชสมบัติจึงมาอยู่ที่พระราชโอรสองค์โตคือ **เจ้าชายดารู** ซึ่งต่อมาทรงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาทรงพระนามว่า พระเจ้าดารู พระเจ้าอนจอทรงสร้างและวางรากฐานความมั่นคงให้กับแพ็กเจซึ่งปกครองต่อมาอีก 679 ปีและ 31 รัชกาล

## พระราชวงศ์
*พระราชบิดา พระเจ้าทงมย็องแห่งโคกูรยอ
*พระราชมารดา พระนางโซซอโน ตระกูลซอ
;พระเชษฐา
*เจ้าชายพีรยู เป็นพระเชษฐาที่ประสูติจากพระนางโซซอโน
*พระเจ้ายูรีแห่งโคกูรยอ เป็นพระเชษฐาที่ประสูติจากพระนางยีโซยา

## พงศาวลี



## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสตกาล

หมวดหมู่:ราชวงศ์แพ็กเจ
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงก่อตั้ง
นาซี (แก้ความกำกวม)

**นาซี** อาจหมายถึง
* ลัทธินาซี (Nazism) แนวทางการปกครองแบบชาติสังคมนิยม ซึ่งพรรคนาซีใช้ปกครองนาซีเยอรมนี
* พรรคนาซี (Nazi Party) นำโดย อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
* นาซีเยอรมนี (Nazi Germany) ประเทศเยอรมนีภายใต้การปกครองของพรรคนาซี
* ภาษาน่าซี (Naxi language) ภาษาในกลุ่มจีน-ทิเบต
** อักษรน่าซี (Naxi script) อักษรที่ใช้เขียนภาษาน่าซี
* **ข้าวสุก** หรือ *nasi* ในภาษามลายูและภาษาอินโดนีเซีย
** นาซีโกเร็ง (nasi goreng) ข้าวผัดแบบมลายูและอินโดนีเซีย
** นาซีโกเร็งปัตตายา (nasi goreng pattaya) ข้าวผัดแบบมลายู ตั้งชื่อจากเมืองพัทยา
ราชวงศ์แพ็กเจ

**ราชวงศ์แพ็กเจ** (18 ปีก่อน ค.ศ. - 660) ถือกำเนิดขึ้นมาพร้อมกับอาณาจักรแพ็กเจโดยพระเจ้าอนจอ ราชวงศ์นี้มีฝีมือทั้งทางด้านศิลปะ การทหาร วัฒนธรรมและพระพุทธศาสนาที่รับมาทั้งจากโคกูรยอและจีนโดยราชวงศ์นี้สิ้นสุดลงในรัชกาลพระเจ้าอึยจา (Uija; ค.ศ. 641-660) กษัตริย์รัชกาลที่ 31

## รายพระนามกษัตริย์ของราชวงศ์แพ็กเจ
*1.พระเจ้าอนจอ 18ปีก่อนค.ศ.-28
*2.พระเจ้าดารู ค.ศ.29-77
*3.พระเจ้ากีรูค.ศ.77-128
*4.พระเจ้าแกรูค.ศ.128-166
*5.พระเจ้าโชโกค.ศ.166-214
*6.พระเจ้ากูซูค.ศ.214-234
*7.พระเจ้าซาบานค.ศ.234
*8.พระเจ้าโกอีค.ศ.234-286
*9.พระเจ้าแชกกเยค.ศ.286-298
*10.พระเจ้าบุนซอค.ศ.298-304
*11.พระเจ้าบีรยอค.ศ.304-344
*12.พระเจ้ากเยค.ศ.344-346
*13.พระเจ้ากึนโชโกค.ศ.346-375
*14.พระเจ้ากึนกูซูค.ศ.375-384
*15.พระเจ้าชิมรยูค.ศ.384-384
*16.พระเจ้าจินซาค.ศ.385-392
*17.พระเจ้าอาซินค.ศ.392-405
*18.พระเจ้าจอนอีค.ศ.405-420
*19.พระเจ้ากูอีซินค.ศ.420-427
*20.พระเจ้าบียูค.ศ.427-455
*21.พระเจ้าแกโรค.ศ.455-475
*22.พระเจ้ามุนจูค.ศ.475-477
*23.พระเจ้าซัมกึนค.ศ.477-479
*24.พระเจ้าดงซองค.ศ.479-501
*25.พระเจ้ามูรยองค.ศ.501-523
*26.พระเจ้าซองค.ศ.523-554
*27.พระเจ้าวีด็อกค.ศ.554-598
*28.พระเจ้าฮเยค.ศ.598-599
*29.พระเจ้าบอบค.ศ.599-600
*30.พระเจ้ามูค.ศ.600-641
*31.พระเจ้าอึยจาค.ศ.641-660

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เกาหลี
หมวดหมู่:อาณาจักรแพ็กเจ
หมวดหมู่:ราชวงศ์แพ็กเจ
เพอร์ซิอัส

[thumb|250px|เพอร์ซิอัสกับศีรษะเมดูซา งานปั้นของอันโตนิโอ คาโนวา ในปี ค.ศ. 1801 ปัจจุบันตั้งอยู่ที่[พิพิธภัณฑ์วาติกัน]]
**เพอร์ซิอัส** (; ) เป็นบุคคลในตำนานเทพปกรณัมกรีก เป็นบุตรของเทพซูสกับหญิงชาวมนุษย์ชื่อ นางแดนาอี ตามตำนานกรีก

เพอร์ซิอัสเป็นผู้ก่อตั้งแคว้นไมซีนี และเป็นปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์เพอร์เซอิด เขาเป็นวีรบุรุษคนแรกในปกรณัมกรีกที่มีชื่อเสียงจากการปราบสัตว์ประหลาดโบราณมากมาย ในยุครุ่งเรืองเทพโอลิมปัสทั้ง 12 องค์ ชาวกรีกเชื่อกันว่าเพอร์ซิอัสเป็นผู้ก่อตั้งเมืองไมซีนีขึ้น ณ จุดที่ได้สังหารอะคริซิอัส พระเจ้าตาของตนโดยอุบัติเหตุ นอกจากนี้เพอร์ซิอัสยังเป็นผู้สังหารเมดูซาและเป็นผู้ช่วยเหลือเจ้าหญิงแอนดรอมิดาจากเคตัส (Cetus) ปีศาจทะเลซึ่งถูกส่งมาโดยเทพโปเซดอน เพื่อทำลายเอธิโอเปีย

ชื่อของเพอร์ซิอัสยังขาดข้อสรุปทางนิรุกติศาสตร์ที่ชัดเจน ทำให้มีข้อสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นชื่อโบราณก่อนภาษากรีกจะเข้ามา แต่ก็มีผู้สันนิษฐานว่าอาจจะมีรากมาจากคำกริยากรีกว่า "πέρθειν" (perthein) แปลว่า ปล้นสะดม หรือ เข้าตีเมือง

## ดูเพิ่ม
*กอร์กอน
*เพกาซัส 
*กลุ่มดาวเพอร์ซิอัส

หมวดหมู่:บุคคลในตำนานเทพปกรณัมกรีก
ซานโตโดมิงโก

**ซานโตโดมิงโก** หรือ **ซันโตโดมิงโก**  () หรือชื่อเต็ม **ซานโตโดมิงโกเดกุซมัน** () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐโดมินิกัน และเป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของบรรดาเมืองที่ตั้งอยู่ในทะเลแคริบเบียน กรุงซานโตโดมิงโกตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำโอซามา (Ozama river) มีพื้นที่ประมาณ 104.44 ตร.กม. มีประชากร 2,084,852 คนในปี ค.ศ. 2003 (พ.ศ. 2546) และเพิ่มเป็น 2,253,437 คนในปี ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) (รวมประชากรในเขตมหานครด้วย) มีความหนาแน่นของประชากร 8,747 คน/ตร.กม. กรุงซานโตโดมิงโกเป็นที่รู้จักกันในนาม "ประตูสู่แคริบเบียน" (gateway to the Caribbean)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองหลวงทางวัฒนธรรมของอเมริกา
หมวดหมู่:เมืองในสาธารณรัฐโดมินิกัน
หมวดหมู่:เมืองหลวงในเขตแคริบเบียน
พระเจ้ามุนจามย็อง

**พระเจ้ามุนจามย็องแห่งโคกูรยอ** (; ) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 21 แห่ง อาณาจักรโคกูรยอ หนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 491-ค.ศ. 519

## พระราชประวัติ
เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าชังซู และเป็นพระราชปนัดดาในพระเจ้าควังแกโทมหาราช โดยทรงขึ้นเป็นรัชทายาทแทนพระราชบิดาที่สิ้นพระชนม์ไปก่อนหน้านั้นเสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระอัยกาในปี ค.ศ. 491 (พ.ศ. 1034) ทรงพระนามว่า พระเจ้า*มุนจามย็อง*  (ค.ศ. 491-519) โปรดให้ย้ายเมืองหลวงขึ้นไปอยู่ที่ตอนเหนือของแม่น้ำยาลู ที่ เปียงยาง และโปรดให้สร้างวัดขึ้นวัดหนึ่ง มีชื่อว่า *วัดกึมกังซา*

## สิทธิ์ในการสืบราชสมบัติ
พระเจ้ามุนจามยองสวรรคตในปี ค.ศ. 519 (พ.ศ. 1062) พระราชโอรสองค์โตคือ *องค์ชายฮึงอัน* จึงเสด็จขึ้นครองราชย์ทรงพระนามว่า พระเจ้าอันจัง 

## พงศาวลี



หมวดหมู่:ราชวงศ์โคกูรยอ
มุนจามย็อง
ซานฮวน

thumb|200px|right|เขตธุรกิจของซานฮวน
**ซานฮวน** () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของปวยร์โตรีโก และเป็นเมืองใหญ่อันดับที่ 42 ของสหรัฐอเมริกา มีประชากรประมาณ 434,374 คน (ปี 2543) มีพื้นที่ประมาณ 199.2 ตารางกิโลเมตร ความหนาแน่นของประชากร 3,507.5 คนต่อตารางกิโลเมตร เมืองซานฮวนเป็นเมืองเก่าแก่อันดับ 2 ของเมืองในหมู่เกาะทะเลแคริบเบียนที่ถูกสร้างโดยชาวยุโรปอีกด้วย (เมืองที่เก่าแก่ที่สุดคือซานโตโดมิงโก เมืองหลวงของสาธารณรัฐโดมินิกัน)

หมวดหมู่:ปวยร์โตรีโก
คิงส์ตัน (ประเทศจาเมกา)

**คิงส์ตัน** () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่ของประเทศจาเมกา ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ คิงสตันมีประชากรประมาณ 651,880 คน ความหนาแน่นประมาณ 980 คน/ตร.กม. กรุงคิงส์ตันตั้งอยู่ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาตินอร์แมน แมนลีย์ (Norman Manley International Airport) ซึ่งตั้งอยู่อีกเกาะหนึ่ง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Kingston & St Andrew Corporation website

หมวดหมู่:ประเทศจาเมกา
หมวดหมู่:เมืองหลวงในเขตแคริบเบียน
ดักแด้

[thumb|150px|ดักแด้ของ[แมงอีนูน]]

**ดักแด้** เป็นช่วงชีวิตการเจริญเติบโตช่วงหนึ่งของแมลงหลายชนิด พัฒนามาจากหนอน หนอนที่เติบโตเต็มที่จะสร้างเส้นใยขึ้นเพื่อห่อหุ้มตนเอง แล้วอยู่นิ่งในถุงเส้นใยเพื่อพัฒนาร่างกายระยะหนึ่ง หลังจากที่ดักแด้พัฒนาแล้วก็จะออกจากถุงกลายเป็นตัวเต็มวัย ส่วนมากถุงดักแด้จะมีสีเหลือง สีน้ำตาล หรือสีดำ

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Pupas photos  plus species descriptions at Lepidoptera.pro
* Silk worm Life cycle photos 

หมวดหมู่:ชีววิทยาการเจริญ
หมวดหมู่:แมลง
เอราวัณ

[thumb|[พระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ (จิตรกรรมลายรดน้ำ วัดสุทัศนเทพวราราม)]]
**เอราวัณ** () เป็นช้างเผือกพาหนะของพระอินทร์ คัมภีร์ปรมัตถโชติกา อรรถกถาธรรมิกสูตร ระบุว่าช้างนี้เป็นเทพบุตรองค์หนึ่ง เมื่อท้าวสักกะต้องการจะเสด็จไปไหน เอราวัณเทพบุตรก็จะแปลงกายเป็นช้างเผือก 33 เศียร แต่ละเศียรมีงา 7 งา งาแต่ละงามีสระบัว 7 สระ แต่ละสระมีบัว 7 กอ แต่ละกอมีดอกบัว 7 ดอก แต่ละดอกมีกลีบ 7 กลีบ แต่ละกลีบมีอัปสร 7 องค์ แต่ละองค์มีนางบริวารอยู่ 7 องค์ฟ้อนรำอยู่ ทุกองค์มีชื่อว่าปทุมอัปสร 

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

* พิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ

หมวดหมู่:สัตว์ในตำนานฮินดู
หมวดหมู่:เทวดาในศาสนาพุทธ
แกลเลอรี

**แกลเลอรี** () อาจจะหมายถึง

* หอศิลป์ (art gallery) เช่น หอศิลป์แห่งชาติ
* ห้องแสดงภาพ
* ห้องโถงยาว (สถาปัตยกรรม) ส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรมที่เป็นห้องโถงยาวแคบ มักจะใช้ตกแต่งด้วยภาพเขียน, ประติมากรรม หรือจิตรกรรมฝาผนัง

* ระเบียงแคบ (balcony) ที่มักจะมีราวระเบียงที่อาจจะอยู่ภายในหรือภายนอกอาคารก็ได้
** ระเบียงแนบ (Triforium) คือระเบียงแคบที่สร้างภายในความหนาของผนังในคริสต์ศาสนสถาน
** ระเบียงนักดนตรี (Minstrel's gallery) ระเบียงที่ใช้โดยกลุ่มนักดนตรี หรือนักร้อง อาจจะอยู่ภายในมหาวิหารหรือสิ่งก่อสร้างอื่น
** ระเบียงสังเกตการณ์ (Observation deck) มักจะอยู่ส่วนบนของสิ่งก่อสร้างสำหรับให้ผู้ใช้ได้ดูภูมิทัศน์ระยะกว้างไกล
** ระเบียงทัศนา (Belvedere) ระเบียงที่สร้างบนส่วนบนของสิ่งก่อสร้างเพื่อที่จะให้ได้เห็นทิวทัศน์ดี

* ผู้ชมที่ขัดจังหวะผู้แสดง (Peanut gallery)

* แกลเลอรี (วงดนตรี)
* แกลเลอรี (เพลง)
* แกลเลอรี (อัลบั้ม)

## ดูเพิ่ม
* มิวเซียม
ข้าวต้ม

**ข้าวต้ม** เป็นอาหารชนิดหนึ่ง ทำมาจากข้าว โดยวิธีการทำจะคล้าย ๆ กับการหุงข้าวด้วยหม้อปกติ แต่จะแตกต่างกันตรงที่ข้าวต้มจะใส่น้ำมากกว่าการหุงข้าวธรรมดา ระยะเวลาในการทำก็จะใกล้เคียงกับการหุงข้าวธรรมดาหรืออาจจะนานกว่า ข้าวต้มมีหลายประเภทมีทั้งข้าวต้มขาวและข้าวต้มหมู ในบางประเทศอาจใช้ข้าวโอ๊ต ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ หรือนำข้าวไปต้มในนม ถ้าต้มนานเกินไปจะกลายเป็นโจ๊ก ซึ่งบางประเทศก็ถือว่าข้าวต้มและโจ๊กก็คืออาหารชนิดเดียวกัน

## ประเภทของข้าวต้ม
* ข้าวต้มขาว จะเป็นข้าวต้มธรรมดาและไม่มีรสชาติ มักรับประทานกับกับข้าวหลายๆอย่าง เช่น ไข่เค็ม เป็นต้น
* ข้าวต้มหมู วิธีการหุงจะคล้ายๆ ข้าวต้มขาว แต่ข้าวต้มหมูจะใส่กระดูกหมูลงไปด้วยทำให้ข้าวต้มหมูมีรสชาติดีกว่า
* ข้าวต้มสามกษัตริย์ เป็นเมนูที่คิดค้นขึ้นโดยรัชกาลที่ 5 ระหว่างเสด็จประพาสต้น วิธีทำเหมือนข้าวต้มหมู แต่ไม่ใส่หมู ใส่ปลาทู, ปลาหมึก และกุ้ง แทน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อาหารจากข้าว
หมวดหมู่:อาหารสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ประเภทของอาหาร
องค์บาก 3

**องค์บาก 3** () นำแสดงและกำกับภาพยนตร์โดย จา พนม (Tony Jaa) เป็นภาพยนตร์ภาคต่อจากองค์บาก 2 กำกับโดย ทัชชกร ยีรัมย์ ร่วมกับผู้กำกับและกำกับคิวบู๊โดย พันนา ฤทธิไกร ซึ่งออกฉายในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ภาพยนตร์ทำรายได้ 41.7 ล้านบาท ถูกจัดระดับเรตติ้ง ภาพยนตร์ที่เหมาะสมกับผู้มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป

## เรื่องย่อ

หลังจากพ่ายแพ้แก่ **"ภูติสางกา"  (ชูพงษ์ ช่างปรุง)** ทุกศาสตร์ยุทธที่ถูกบ่มเพาะฝึกฝนมาทั้งชีวิตของ **"เทียน" (ทัชชกร ยีรัมย์)** ล้วนถูกทำลายย่อยยับจนหมดสิ้น ดั่งคำทำนายเมื่อครั้งถือกำเนิด ยามใดจับต้องศาสตรา ชีวิตจักมืดมน ต้องทนทุกข์แสนสาหัส บัดนี้ร่างที่ไร้ชีวิตของบุรุษนักสู้ได้ถูกลำเลียง ขนย้ายส่งต่อไปยังหมู่บ้านอโรคยา ที่ในอดีต **"เทียน"** และ **"พิม" (พริมรตา เดชอุดม)** เคยใช้ชีวิตเติบโตในวัยเด็ก โดยมีเหล่าผู้คนในหมู่บ้าน หรือกระทั่งคนบ้า ที่ไม่เคยมีพิษมีภัยกับใครอย่าง **"ไอ้เหม็น" (หม่ำ จ๊กมก)** ก็ต่างมาร่วมกันหลอมจิตศรัทธา ช่วยกันหล่อพระพุทธรูปอันศักดิ์สิทธิ์ขึ้น เพื่อส่งจิตระลึกให้ **"เทียน"** ฟื้นคืนสติกลับมามีชีวิตอีกครั้ง 

โดยมี **"พระครูบัว" (นิรุตติ์ ศิริจรรยา)** ช่วยเปิดทางให้ **"เทียน"** ได้เริ่มต้นเข้าสู่สมาธิเพื่อฝึกควบคุมร่างกายและจิตให้นิ่ง หลอมหลวมเข้ากับ พลังศรัทธาอันแรงกล้าจากธาตุธรรมชาติทั้ง 4 "ดิน น้ำ ลม ไฟ" ผสมผสาน จนก่อเกิดการค้นพบ "นาฏยุทธ์" ศาสตร์และศิลปะการต่อสู้อันทรงอานุภาพอย่างที่ ไม่เคยปรากฏมาก่อน และทันทีที่ **"พระยาราชเสนา" (ศรัณยู วงษ์กระจ่าง)** รู้ว่าบัดนี้ **"เทียน"** ได้รับการชุบชีวิตจากชาวหมู่บ้านคณะโขนด้วยแล้ว การระดมขุมกำลังทั้งหมดส่งไปเพื่อทำลายล้างและเข่นฆ่าผู้คนในหมู่บ้านก็เกิดขึ้นทันที 

โดยที่ตัว **"พิม"** เองถูกทหารจับตัวไปยังพระราชวังเพื่อสำเร็จโทษอาญาคซทัณฑ์ (ใส่ตระก้อให้ช้างเตะ) ต่อหน้าหมู่ทาสและประชาชนทั้งหมด ทำให้ **"เทียน"** ต้องยอมละตัวเอง ออกจากดวงจิตอันบริสุทธิ์เพื่อเผชิญกับวิบากกรรม ที่เป็นอุปสรรคซึ่งถูกลิขิตไว้อย่างไม่จบสิ้น ทางเดียวที่จะเอาชนะกรรมที่เริ่มก่อตัวขึ้น นั่นคือต้องเผชิญหน้าและเรียนรู้ที่จะควบคุมและเอาชนะจิตใจตนเองให้ได้

## นักแสดง

## รางวัลในประเทศไทย

ตารางสาขารางวัลที่ได้เข้าชิงรางวัล สีเขียวคือได้รับรางวัล สีแดงคือได้รับการเสนอชื่อแต่พลาดรางวัลไป

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* องค์บาก 3 (2553) ที่ฐานข้อมูลภาพยนตร์และละครไทย
* Official site 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้
หมวดหมู่:ภาพยนตร์มวยไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม
โดมินิก คูเปอร์

**โดมินิก คูเปอร์** () เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1978 เป็นนักแสดงชายชาวอังกฤษ มีผลงานทางโทรทัศน์ ภาพยนตร์ ละครเวที และวิทยุ ในการผลิต มีผลงานในภาพยนตร์ * Mamma Mia!* และละครเวที *The History Boys*

## ผลงานบางส่วน
### ละครเวที
**Mother Clap’s Molly House* (Lyttelton Theatre, Royal National Theatre, 2001), Thomas/ Josh
**[[A Midsummer Night's Dream]]* (Royal Shakespeare Company, 2002), Puck
**Caryl Churchill Events* (Royal Court Theatre, 2002)
**Call To Prayer* (RADA/ Operating Theatre Company, 2003 - rehearsed reading)
**[[His Dark Materials]] Parts I & II* (Olivier Theatre, Royal National Theatre, 2003/04)
**[[The History Boys]]* (Lyttelton Theatre, Royal National Theatre, 2004), Dakin
**The History Boys* (Lyric Theatre, Hong Kong Academy for Performing Arts, Hong Kong, 2006)
**The History Boys* (St James, Wellington, 2006), Dakin
**The History Boys* (Sydney Theatre, Sydney, 2006), Dakin 
**The History Boys* (Broadhurst Theatre, Broadway, 2006), Dakin

### ภาพยนตร์
**[[Anazapta]]* (2001), Clerk
**[[From Hell (film)|From Hell]]* (2001), Constable #3 
**[[The Final Curtain (film)|The Final Curtain]]* (2002),  Young Priest
**[[The Gentleman Thief]]* (2002), PC Merrifield 
**[[I'll Be There (film)|I'll Be There]]* (2003),  Boyfriend 
**[[Boudica (film)|Boudica]]* (2003), Unknown
**[[Breakfast on Pluto (film)|Breakfast on Pluto]]* (2005), Squaddie at Disco 
**[[The History Boys (film)|The History Boys]]* (2006), Dakin
**[[Starter for 10 (film)|Starter for 10]]* (2006), Spencer
**[[The Escapist (2008 film)|The Escapist]]* (2008), Lacey 
**[[Mamma Mia! (film)|Mamma Mia!]]* (2008), Sky
**[[The Duchess (film)|The Duchess]]* (2008), Grey
**[[An Education]]* (2009), Danny
**[[Brief Interviews with Hideous Men (film)|Brief Interviews with Hideous Men]]* (2009), Daniel/Subject #46
**[[Captain America: The First Avenger]]* (2011), Howard Stark
**[[Abraham Lincoln: Vampire Hunter]]* (2012), Henry Sturges
**[[Need for Speed]]* (2014), Dino Brewster

### โทรทัศน์
**The Infinite Worlds of H.G. Wells: Davidson's Eyes* (2001), Sidney Davidson
**[[Down to Earth (UK TV series)|Down To Earth]]* (2004), Danny Wood
**[[Sense and Sensibility (2008 TV serial)|Sense and Sensibility]]* (2008), Willoughby
**[[God on Trial]]* (2008), Moche
**[[Never Mind The Buzzcocks]]* (09/10/2008), Himself.

### วิทยุ
**[[Charlotte's Web]]* (2005), Wilbur
**The All-Colour Vegetarian Cookbook* (2005), Damien
**The History Boys* (2006), Dakin

### โฆษณา
**Durex Condom Commercial* (2001)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเกรนิช
แดเนียล เดย์-ลูวิส

**แดเนียล ไมเคิล เบลค เดย์-ลูวิส** () เกิดเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1957 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ ซึ่งต่อมาเป็นพลเมืองไอริชในปี 1993  เขาเป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดงภาพยนตร์ มีผลงานเพียง 4 เรื่องตั้งแต่ปี 1997 

เขาแสดงในบทบาทเป็น คริสตี บราวน์ใน  *My Left Foot* (1989) และ แดเนียล เพลนวิว ใน *There Will Be Blood* (2007) ซึ่งได้รับรางวัลออสการ์และรางวัลบาฟต้าสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม และยังได้รับรางวัลแซกอวอร์ดสและรางวัลลูกโลกทองคำ เขาแสดงบน บิล "เดอะบุชเชอร์"  คัตติง ใน  *Gangs of New York* ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลบาฟต้าและแซกอวอร์ดส

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงอังกฤษ
หมวดหมู่:นักแสดงไอริช
หมวดหมู่:นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:บุคคลจากเคนซิงตัน
หมวดหมู่:ชาวอังกฤษในสหรัฐ
เอเดรียน โบรดี

**เอเดรียน โบรดี้** () นักแสดงชาวอเมริกัน เกิดเมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1973 มีผลงานเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกจากบทบาทของ วลาดิสลอว์ ซพิลแมน (Waladislaw Szpilman) นักเปียโนชาวโปแลนด์เชื้อสายยิว ทีใช้ชีวิตช่วงหนี่งในสงครามโลกครั้งที่ 2 หลบซ่อนทหารนาซีอย่างยากลำบากและโดดเดี่ยว The Pianist กำกับโดย โรมัน โปแลนสกี (Roman Polanski) จากภาพยนตร์เรื่องนี้ โบรดี้ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมเป็นครั้งแรกและได้รางวัลมาครองในที่สุด โบรดี้ ถือเป็นนักแสดงชายที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัลออสการ์ขณะอายุเพียง 29 ปี ในช่วงเวลาบนเวทีหลังรับรางวัลจากนักแสดงหญิง ฮัลลี เบอร์รี โบรดี้กล่าวขอบคุณมารดา ผู้ที่เกี่ยวข้องกับภาพยนตร์และขอเวลาเพิ่มจากวาทยากรและวงออเคสตร้าของงานที่เริ่มบรรเลงเพลงเพื่อเป็นสัญญาณให้รับรู้ว่าเวลาบนเวทีหมดลง โดยโบรดี้โด้กล่าวความรู้สึกในช่วงการถ่ายทำและต่อสงครามอย่างสะเทือนใจ เขากล่าวเรียกร้องให้ทุกคนปรารถนาและสวดมนต์อ้อนวอนขอสันติภาพ นอกจากรางวัลออสการ์ เขายังเป็นชาวอเมริกันคนแรกที่ได้รับรางวัลซีซาร์อีกด้วย

หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:บุคคลจากควีนส์
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายฮังการี
มิวเซียม

**มิวเซียม** () อาจหมายถึง

* พิพิธภัณฑ์
* หอศิลป์
* มิวเซียม (เพลง)

; สถานที่
* ถนนมิวเซียมสตรีต (Museum Street) ในลอนดอน
* ถนนมิวเซียมเลน (Museum Lane) ในลอนดอน
* ถนนมิวเซียมโรด (Museum Road) ในออกซฟอร์ด
* มิวเซียมไมล์ (Museum Mile) ช่วงถนนในนิวยอร์กซิตี

## ดูเพิ่ม
* แกลเลอรี
คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

**คณะเศรษฐศาสตร์** มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ เป็นคณะลำดับที่ 3 ของมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ เปิดทำการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี (สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์) และระดับปริญญาโท ใน 2 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาเอกเศรษฐศาสตร์ธุรกิจ และสาขาวิชาเอกเศรษฐศาสตร์ภาครัฐ

## ประวัติ
นับตั้งแต่สถาบันธุรกิจบัณฑิตย์ได้เริ่มเปิดสอนในปี พ.ศ. 2511 และได้พัฒนาเป็นวิทยาลัยโดยมีอาจารย์ ดร.ไสว สุทธิพิทักษ์ เป็นผู้อำนวยการ ภายใต้การกำกับของสภาการศึกษาแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ มีคณะบริหารธุรกิจได้รับการรับรองหลักสูตรและอนุญาตให้เปิดสอนเป็นคณะแรก ในปี พ.ศ. 2513 ต่อมาได้แยกสาขาวิชาการบัญชีออกจากคณะบริหารธุรกิจ จัดตั้งเป็นคณะการบัญชีเป็นคณะวิชาที่ 2 ในปี พ.ศ. 2515

จุดเริ่มต้นของการก่อตั้งคณะเศรษฐศาสตร์ เริ่มขึ้นเมื่อปีการศึกษา 2513 ซึ่งเป็นปีที่เริ่มตั้งวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ เสนอหลักสูตรการเรียนการสอนสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ร่วมกับสาขาวิชานิติศาสตร์ ดำเนินการสอนโดย คณะวิชานิติเศรษฐศาสตร์ ไปยังสภาการศึกษาแห่งชาติเป็นผู้พิจารณาหลักสูตร แต่เนื่องจากหลักสูตรสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ที่เสนอไป เป็นหลักสูตรที่สร้างขึ้นตามนโยบายของวิทยาลัยที่จะให้มีการเรียนการสอนวิชานิติศาสตร์มากกว่าเศรษฐศาสตร์ของมหาวิทยาลัยของรัฐ จึงมีอุปสรรคบางประการเกี่ยวกับการพิจารณาหลักสูตร จึงต้องใช้เวลาพิจารณานานเป็นพิเศษ ต่อมาสภาการศึกษาแห่งชาติได้ขอให้วิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ แยกคณะวิชานิติศาสตร์ออกเป็น 2 คณะ คือ คณะนิติศาสตร์ และคณะเศรษฐศาสตร์ วิทยาลัยจึงได้เสนอหลักสูตรสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ ไปยังสภาการศึกษาแห่งชาติ เมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2514 และได้อนุมัติให้เปิดสอนได้ในวันที่ 8 กันยายน 2515 ซึ่งเป็นคณะวิชาที่ 3 ของวิทยาลัยที่เปิดการเรียนการสอน นับถึงปัจจุบันนี้ คณะเศรษฐศาสตร์ได้ผลิตบัณฑิตทางเศรษฐศาสตร์ไปแล้ว 37 รุ่น มหาบัณฑิต 21 รุ่น

ปี พ.ศ. 2553 คณะเศรษฐศาสตร์ได้มีการปรับเปลี่ยนโครงสร้างของคณะ โดยได้นำสาขารัฐประศาสนศาสตร์ เข้ามาร่วมในคณะและได้เปลี่ยนชื่อจากคณะเศรษฐศาสตร์ เป็นคณะเศรษฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์

## สีประจำคณะ
* **สีประจำคณะ** ได้แก่ สีเขียว

## หลักสูตร
;ระดับปริญญาบัณฑิต
* หลักสูตรเศรษฐศาสตรบัณฑิต สาขาเศรษฐศาสตร์

;ระดับปริญญามหาบัณฑิต
* หลักสูตรเศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเอกเศรษฐศาสตร์ธุรกิจ
* หลักสูตรเศรษฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเอกเศรษฐศาสตร์ภาครัฐ

## หน่วยงานภายในคณะเศรษฐศาสตร์
'''สถาบันพัฒนาการศึกษาเศรษฐศาสตร์'''  () ถูกจัดตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ จุดประกายความสนใจเรื่องการศึกษาเศรษฐศาสตร์ในประเทศไทย ส่งเสริมสนับสนุนการเรียนรู้เศรษฐศาสตร์ในทุกระดับ และส่งเสริมให้คนไทยได้นำความรู้ความเข้าใจทางด้านเศรษฐศาสตร์ไปใช้ประโยชน์ในการดำเนินชีวิต โดยได้จัดให้มีการอบรมด้านการสอนวิชาเศรษฐศาสตร์ในระดับมัธยมศึกษาให้กับอาจารย์จากโรงเรียนมัธยมทั่วประเทศ และมีการจัดค่ายอบรมความรู้เกี่ยวกับเศรษฐศาสตร์ให้กับนักเรียนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (Econ Junior Camp) เป็นประจำทุกปี รวมทั้งได้มีการจัดพิมพ์วารสารเศรษฐศาสตร์เยาวชน (Econ Junior Journal) เพื่อเผยแพร่ความรู้ทางด้านเศรษฐศาสตร์ไปยังโรงเรียนต่างๆ และภายในมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

## อ้างอิง

* หนังสืออนุสรณ์มหาบัณฑิตรุ่นที่ 20 บัณฑิตรุ่นที่ 34 ปีการศึกษา 2548

## แหล่งข้อมูลอื่น
* คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ 
* มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ 
* สถาบันพัฒนาการศึกษาเศรษฐศาสตร์ 

ธุรกิจบัณฑิตย์
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
เบนซิน

**เบนซิน** สามารถหมายถึง

* เครื่องยนต์เบนซิน
* แก๊สโซลีน หรือน้ำมันเบนซิน
* เบนซีน () สารประกอบเคมี
หอศิลป์

[thumb|ภายในบริเวณ[หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร หอศิลป์ในกรุงเทพมหานคร]]

**หอศิลป์** หรือ **[[พิพิธภัณฑ์]]ศิลปะ** (อังกฤษ: Art museum หรือ Art gallery) เป็นบริเวณหรืออาคารที่ใช้ในการ**แสดง[[นิทรรศการศิลปะ]]** หอศิลป์มีทั้งแบบที่เปิดให้เข้าชมในลักษณะสาธารณะ หรือหอศิลป์ส่วนตัวที่เปิดให้ชมเฉพาะบุคคลขึ้นอยู่กับการบริหารของเจ้าของอาคาร โดยส่วนมากหอศิลป์จะแสดงภาพเขียน โดยนอกเหนือจากนี้หอศิลป์ยังมีการแสดง ประติมากรรม เฟอร์นิเจอร์ ลายผ้า ภาพพิมพ์ ภาพถ่าย อีกด้วย

ในปัจจุบัน หอศิลป์ได้รับความนิยมใช้เป็นสถานที่จัดงานสังสรรค์ การประชุม และงานสัมมนา

## ลักษณะของหอศิลป์
* Museum หรือ Musée  หรือ Pinakothek  ใช้ พิพิธภัณฑ์ เช่น พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ในกรุงปารีส (Musée du Louvre) หรือ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเดิม (Alte Pinakothek) ที่มิวนิก
* Museum of Fine Arts ใช้ พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์ เช่น พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งบิลเบา (Bilbao Fine Arts Museum) ในประเทศสเปน
* National Museum of Art ใช้ พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งชาติ เช่น พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งชาติแห่งโรเมเนีย (National Museum of Art of Romania)
* Museum of Modern Art ใช้ พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ เช่น พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่แห่งมอสโคว์ (Moscow Museum of Modern Art)
* Art Institute ใช้ สถาบันศิลปะ เช่น สถาบันศิลปะแห่งชิคาโก (Art Institute of Chicago) 
* Gallery ใช้ หอศิลป์ เช่น หอศิลป์แห่งชาติ (วอชิงตัน ดี.ซี.) หรือ หอศิลป์เททบริเตน ในอังกฤษ
* Collections ใช้ ห้องแสดงภาพ เช่น ห้องแสดงภาพซอร์น (Zorn Collections) หรือ ห้องแสดงภาพฟิลลิปส์ (Phillips Collection)
* Folk Museum ใช้ พิพิธภัณฑ์ศิลปะพื้นบ้าน

## ประวัติ
### คอลเลคชั่นส่วนตัว

ตลอดประวัติศาสตร์ งานศิลปะขนาดใหญ่และราคาแพงมักได้รับการว่าจ้างโดยสถาบันทางศาสนาหรือผู้นำทางการเมือง และจะถูกจัดแสดงในวัด โบสถ์ และพระราชวัง แม้ว่าคอลเลกชันงานศิลปะเหล่านี้จะไม่เปิดให้สาธารณชนทั่วไปเข้าชม แต่ก็มักจะเปิดให้ประชาชนบางส่วนเข้าไปชมด้วย

## ดูเพิ่ม
* พิพิธภัณฑสถาน
* รายชื่อพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่มีผู้เข้าชมมากที่สุด
* รายชื่อพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ใหญ่ที่สุด

## อ้างอิง
* A Worthwhile Risk? 

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์
หมวดหมู่:ศิลปะ
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ศิลปะและหอศิลป์
เวทีแห่งฝัน วันแห่งศักดิ์ศรี

**เวทีแห่งฝัน วันแห่งศักดิ์ศรี** () เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวดราม่า กีฬา ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 2004 กำกับ ร่วมสร้าง ทำดนตรีประกอบ นำแสดงโดยคลินต์ อีสต์วูด, ฮิลารี สแวงก์และมอร์แกน ฟรีแมน บทภาพยนตร์เขียนโดย พอล แฮกกิส ดัดแปลงจากเรื่องสั้นของ เอฟ. เอ็กซ์. ทูล นามปากกาของผู้จัดการการต่อสู้และ "คัตแมน" เจอร์รี บอยด์ โดยอยู่ในชื่อดั้งเดิมว่า "*เชือกไหม้ (Rope Burns)*" เนื้อเรื่องพิมพ์ใหม่อีกครั้งภายใต้ชื่อภาพยนตร์ในภาษาอังกฤษ เนื้อเรื่องของภาพยนตร์เกี่ยวกับแม็กกี้ (ฮิลารี สแวงก์) เด็กสาวคนหนึ่งที่มีความใฝ่ฝันว่าอยากจะขึ้นชกมวย เธอจึงขอร้องให้แฟรงกี้ ดันท์ (คลินต์ อีสต์วูด) พี่เลี้ยงนักมวยมากประสบการณ์ช่วยสอนมวยให้เธอ แต่เขาปฏิเสธเธอเนื่องจากเขานั้นไม่รับสอนให้ผู้หญิง แต่แล้วด้วยความมุ่งมั่นของแม็กกี้กลับทำให้แฟรงกี้ใจอ่อนและยอมเป็นพี่เลี้ยงให้เธอ จนกระทั่งแม็กกี้ได้ขึ้นสังเวียนเป็นครั้งแรกมิตรภาพของครูและศิษย์จึงเกิดขึ้นผ่านการเล่าเรื่องราวชีวิตของทั้งคู่

เนื้อเรื่องหลักของภาพยนตร์กล่าวถึงชีวิตของคนเราที่จำเป็นต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่เราไม่อยากพบเจอและสิ่งที่ทุกข์ใจ เกี่ยวข้องกับชีวิตของมนุษย์เราที่ไม่มีอะไรแน่นอนในชีวิต ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 7สาขา และได้รับรางวัลมา 4สาขาด้วยกัน ได้แก่ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, ผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม และ นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอร์เนอร์บราเธอร์ส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย คลินต์ อีสต์วูด
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในลอสแอนเจลิส
โดเมนีกีโน

**โดเม็นนิโค แซมเปียริ** หรือ **โดเม็นนิชิโน** () (21 ตุลาคม ค.ศ. 1581 - 16 เมษายน ค.ศ. 1641) เป็นจิตรกรสมัยบาโรกชาวอิตาลีของตระกูลการเขียนภาพแบบโบโลนยาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนังและภาพเขียนสีน้ำมัน

## ชีวิต
โดเม็นนิโค แซมเปียริเกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1581 ที่เมืองโบโลนยาในประเทศอิตาลี เป็นบุตรของช่างทำรองเท้า และเริ่มการศึกษาเบื้องต้นกับจิตรกรเฟล็มมิชที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในอิตาลีเดนนิส คาร์ลแวร์ต (Denis Calvaert) หลังจากที่ทะเลาะกับคาร์ลแวร์ตแล้วแซมเปียริก็ออกไปทำงานที่  “Accademia degli Incamminati” หรือหมายความตรงๆ ว่าสถาบันเพื่อการแสวงหาความคิดใหม่ของอันนิบาเล คารัคชี เพราะโดเม็นนิโคตัวเล็กจึงได้รับชื่อเล่นว่า “โดเม็นนิชิโน” (โดเม็นนิโคเล็ก) 

โดเม็นนิโคออกจากโบโลนยาไปโรมในปี ค.ศ. 1602 และกลายเป็นผู้ฝึกงานที่มีฝีมือดีที่สุดในความดูแลของอันนิบาเล คารัคชี ขณะที่อยู่ที่โรมโดเม็นนิโคพำนักอยู่กับจิตรกรจากโบโลนยาด้วยกันฟราเชสโค อัลบานิ (Francesco Albani) และ จุยโด เรนิ (Guido Reni) และทำงานเคียงข้างกับจิโอวานนิ ลานฟรังโค (Giovanni Lanfranco) ผู้ต่อมาเป็นคู่แข่งคนสำคัญของโดเม็นนิโค

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* จิตรกรรมฝาผนัง
* จิตรกรรมสีน้ำมัน

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ชีวประวัติของโดเม็นนิโค แซมเปียริที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
* ภาพเขียนของโดเม็นนิโค แซมเปียริที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2124
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 17 
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยบาโรก
หมวดหมู่:บุคคลจากโบโลญญา