สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน

**สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน** (**CAAC**) เป็นหน่วยงานด้านการบินพลเรือนของสาธารณรัฐประชาชนจีน สังกัดกระทรวงคมนาคม มีหน้าที่กำกับดูแลการบินพลเรือนและสอบสวนอุบัติเหตุและอุบัติการรณ์ทางการบิน มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เขตตงเฉิง กรุงปักกิ่ง 

ก่อนการปฏิรูปของเติ้ง เสี่ยวผิงที่แยกการบริหารงานของรัฐบาลออกจากกิจการเชิงพาณิชย์ หน่วยงานนี้เคยเป็นผู้ดำเนินการสายการบินซีเอเอซีแอร์ไลน์ (CAC Airlines) โดยผูกขาดตั้งแต่ ค.ศ. 1953 ถึง 1987 

## ประวัติศาสตร์
วันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1949 ไม่นานหลังการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน คณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนมีมติก่อตั้งทบวงการบินพลเรือนขึ้นภายใต้คณะกรรมการทหารปฏิวัติประชาชน และอยู่ภายใต้บัญชาการของกองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชน เพื่อบริหารการบินที่ไม่ใช่ทางทหารทั้งหมดในประเทศ รวมถึงให้บริการเที่ยวบินทั่วไปและเชิงพาณิชย์ ทบวงการบินพลเรือนถูกจัดตั้งขึ้นในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน และเปิดสำนักงานในฉงชิ่ง กว่างโจว ช่างไห่ เทียนจิน และอู่ฮั่น วันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1950 สำนักงานกว่างโจวเริ่มปฏิบัติงาน โดยบริหารบริการเที่ยวบินพลเรือนในกว่างตง กว่างซี และหูหนาน ต่อมาถูกยุบรวมเข้ากับสำนักงานอู่ฮั่นเพื่อตั้งสำนักงานการบินพลเรือนภาคกลางและภาคใต้ของจีนเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1951 ที่กว่างโจว และเปลี่ยนชื่อเป็นสำนักงานการบินพลเรือนภาคกลางและภาคใต้ ทำหน้าที่บริหารการบินพลเรือนในกว่างตง กว่างซี หูเป่ย์ และหูหนาน

วันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1952 คณะกรรมการทหารปฏิวัติประชาชนและคณะมนตรีรัฐกิจได้ออก *มติว่าด้วยการจัดระเบียบการบินพลเรือน* () และมีการโอนย้ายทบวงการบินพลเรือนของคณะกรรมการการทหารปฏิวัติประชาชนเข้าสู่ระบบการทหารและอยู่ภายใต้การควบคุมโดยตรงของกองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชน จากนั้นมีการแยกแผนกบริหารการบินพลเรือนและแผนกสายการบินออกจากกันเพื่อตั้งเป็นทบวงการบินพลเรือนและสายการบินพลเรือนที่แยกจากกัน ภายใต้มตินี้ ตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงพฤศจิกายน ค.ศ. 1951 ทบวงการบินพลเรือนมีสำนักงานบริหาร 4 แห่งในช่างไห่ (จีนตะวันออก) กว่างโจว (จีนกลาง-ใต้) ฉงชิ่ง (จีนตะวันตกเฉียงใต้) และเทียนจิน (จีนเหนือ) สำนักงานสาขาตอนใต้ของจีนถูกเปลี่ยนชื่อเป็นสำนักงานบริหารการบินพลเรือนจีนใต้ในช่วงสั้น ๆ วันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 มีการก่อตั้งบริษัทการบินประชาชนจีนขึ้นโดยมีสำนักงานใหญ่ที่เทียนจิน

วันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1953 ภายหลังการรวมแอโรฟลอตในสหภาพโซเวียต บริษัทการบินประชาชนจีนถูกยุบรวมเข้ากับทบวงการบินพลเรือนของคณะกรรมการการทหารปฏิวัติกลาง และบริการภายในประเทศยังคงดำเนินต่อไปภายใต้ชื่อ 'การบินพลเรือน' () ในเวลาต่อมา SKOGA ถูกยุบรวมเข้ากับสำนักงานปักกิ่งในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1955

ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1954 ทบวงการบินพลเรือนของคณะกรรมการทหารปฏิวัติประชาชนได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นทบวงการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน และถูกโอนย้ายไปขึ้นตรงกับคณะมนตรีรัฐกิจโดยอยู่ภายใต้การนำของทั้งคณะมนตรีรัฐกิจและกองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชน กองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชนยังมีหน้าที่รับผิดชอบด้านเทคนิค การบิน เจ้าหน้าที่บนเครื่องบิน การสื่อสาร ทรัพยากรบุคคล และการดำเนินงานทางการเมืองด้วย หลังควบรวมกิจการกับ SKOGA สายการบินใหม่ยังคงดำเนินงานภายใต้ชื่อ "การบินพลเรือน" จนถึงต้น ค.ศ. 1957 ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น CAAC () ในที่สุด

วันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1958 ทบวงการบินพลเรือนถูกโอนย้ายไปสังกัดกระทรวงคมนาคม ต่อมา ในวันที่ 17 มิถุนายน ทบวงได้ให้สัตยาบัน *รายงานความเห็นเกี่ยวกับการกระจายอำนาจระบบ* () จากสาขาพรรคของกระทรวงคมนาคม โดยทั้งหน่วยงานระดับชาติและท้องถิ่นต่างมีหน้าที่รับผิดชอบด้านการบินพลเรือน โดยเที่ยวบินระหว่างประเทศและเที่ยวบินภายในประเทศสายหลักอยู่ภายใต้การนำของหน่วยงานระดับชาติเป็นหลัก ส่วนเที่ยวบินท้องถิ่นและการเกษตรอยู่ภายใต้การนำของหน่วยงานท้องถิ่นเป็นหลัก ด้วยเหตุนี้ มณฑลและเขตปกครองตนเองส่วนใหญ่จึงตั้งสำนักงานการบินพลเรือนของตนเองขึ้นมา และในวันที่ 13 ธันวาคม สำนักงาน 5 แห่งในปักกิ่ง เฉิงตู กว่างโจว ช่างไห่ เทียนจิน และอุรุมชีได้รับการยกสถานะเป็นทบวงส่วนภูมิภาค และในวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ.1960 ทบวงได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นสำนักงานการบินพลเรือนทั่วไป กระทรวงคมนาคม

ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1962 ที่ประชุมสภาประชาชนแห่งชาติชุดที่ 2 ครั้งที่ 53 มีมติเปลี่ยนชื่อสำนักงานการบินพลเรือนทั่วไป กระทรวงคมนาคม เป็นสำนักงานการบินพลเรือนทั่วไปแห่งประเทศจีน และโอนย้ายไปสังกัดคณะมนตรีรัฐกิจภายใต้การบริหารของกองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชน ต่อมาในวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969 สำนักงานการบินพลเรือนทั่วไปก็ได้ถูกโอนย้ายไปสังกัดกองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชนอีกครั้ง
ใน ค.ศ. 1963 ประเทศจีนได้ซื้อเครื่องบิน Vickers Viscount จำนวน 6 ลำจากสหราชอาณาจักร ต่อมาใน ค.ศ. 1971 ได้ซื้อเครื่องบิน Hawker Siddeley Trident จำนวน 4 ลำจากสายการบินปากีสถานอินเตอร์เนชันแนล และในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1971 สายการบินได้สั่งซื้อเครื่องบิน Trident 2E โดยตรงจากบริษัท Hawker Siddeley อีก 6 ลำ  ประเทศจีนยังได้สั่งซื้อเครื่องบินคองคอร์ดเป็นการชั่วคราวจำนวน 3 ลำ หลังการเยือนจีนของนิกสัน ค.ศ. 1972 ประเทศจีนได้สั่งซื้อเครื่องบินไอพ่นโบอิง 707 จำนวน 10 ลำ และในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1973 มีการตัดสินใจที่ถือเป็นครั้งแรก โดยกู้ยืมเงินจำนวน 40 ล้านปอนด์จากธนาคารตะวันตกเพื่อนำมาซื้อเครื่องบิน Trident เพิ่มเติมอีก 15 ลำ ในช่วงทศวรรษที่ 1970 และ 1980 เครื่องบินอิลยูชิน อิล-62 ที่สร้างโดยสหภาพโซเวียตถูกนำมาใช้ในเส้นทางบินระยะไกล

วันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1980 สำนักงานการบินพลเรือนทั่วไปไม่ได้อยู่ภายใต้การบริหารของกองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชนอีกต่อไป และถูกโอนย้ายไปขึ้นตรงต่อคณะมนตรีรัฐกิจ อย่างไรก็ดี งานบริหารบางส่วนยังคงอยู่ภายใต้กองทัพปลดปล่อยประชาชนและการควบคุมทางอากาศยังคงบริหารโดยกรมเสนาธิการใหญ่และกองบัญชาการกองทัพอากาศของกองทัพปลดปล่อยประชาชน

วันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1987 คณะมนตรีรัฐกิจอนุมัติ *รายงานเกี่ยวกับแนวทางการปฏิรูปและขั้นตอนการดำเนินการระบบบริหารการบินพลเรือน* () ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา CAAC ทำหน้าที่เป็นหน่วยงานของรัฐเพียงอย่างเดียวและปรับโครงสร้างหน่วยงานส่วนภูมิภาค 6 แห่งใหม่ และไม่ให้บริการเที่ยวบินเชิงพาณิชย์อีกต่อไป ใน ค.ศ. 1988 สายการบิน CAAC ถูกแบ่งออกเป็นหลายสายการบินย่อย ซึ่งหลายสายได้ตั้งชื่อตามภูมิภาคของประเทศจีนที่เป็นศูนย์กลางการบิน

วันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1993 สำนักงานการบินพลเรือนทั่วไปถูกยกฐานะขึ้นเป็นหน่วยงานระดับกระทรวงภายใต้คณะมนตรีรัฐกิจ

ในเดือนมีนาคม ค.ศ.2008 CAAC ถูกปรับสถานะให้เป็นหน่วยงานภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงคมนาคมที่จัดตั้งขึ้นใหม่ และชื่อภาษาจีนอย่างเป็นทางการของ CAAC ถูกปรับเปลี่ยนเล็กน้อยเพื่อให้สอดคล้องกับสถานะใหม่ที่ไม่ใช่หน่วยงานระดับกระทรวงอีกต่อไป ส่วนชื่อภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการยังคงเดิมคือ Civil Aviation Administration of China

วันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2019 CAAC เป็นหน่วยงานการบินพลเรือนแห่งแรกที่สั่งระงับการบินของโบอิง 737 แมกซ์ หลังจากนั้น หน่วยงานการบินทั่วโลกส่วนใหญ่ก็สั่งระงับการบินของแมกซ์ตามมา รวมถึงสำนักงานความปลอดภัยการบินสหภาพยุโรป (EASA) ในวันถัดมา ขณะที่องค์การบริหารการบินแห่งชาติของสหรัฐ (FAA) ใช้เวลาถึงวันที่ 13 มีนาคมกว่าจะสั่งระงับการบินของแมกซ์ นักวิเคราะห์ด้านการบินมองว่าเหตุการณ์นี้ช่วยเสริมสร้างชื่อเสียงของ CAAC ในเวทีโลก ในขณะเดียวกันก็ลดความน่าเชื่อถือของ FAA ลง หลัง FAA อนุมัติให้แมกซ์กลับมาให้บริการได้ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 CAAC ก็ย้ำว่า "ยังไม่มีกำหนดเวลาที่แน่นอน" ในการยกเลิกคำสั่งระงับการบินของแมกซ์ในจีน ช่วงต้นเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2021 แมกซ์ได้ทำการบินทดสอบที่เซี่ยงไฮ้เพื่อตรวจสอบความถูกต้อง ต่อมาในวันที่ 2 ธันวาคม CAAC ออกคำสั่งความสมควรเดินอากาศเพื่ออนุญาตให้เครื่องบินรุ่นนี้กลับมาให้บริการได้ หากมีการแก้ไขระบบ MCAS ตามคำแนะนำของโบอิง

## ปัจจุบัน

ปัจจุบัน CAAC เป็นหน่วยงานบริหารที่มีหน้าที่หลักในการกำกับดูแลตลาดการบินพลเรือน CAAC จะประกาศการขออนุญาตเส้นทางการบินทุกสัปดาห์ และสำหรับเส้นทางที่ไม่ได้บินไปยังประเทศ/ภูมิภาคที่มีนโยบายเปิดน่านฟ้า จะมีการประกาศคะแนนรายเดือนเพื่อตัดสินคะแนนของแต่ละเส้นทาง หลังจากนั้น CAAC จะอนุมัติให้ผู้ที่ได้คะแนนสูงสุดในรายการนั้นเริ่มทำการบินได้ CAAC ยังเป็นผู้ดูแลบัญชีรายชื่อบุคคลต้องห้ามบิน (no-fly list) ของประเทศจีนอีกด้วย

## รายชื่อผู้อำนวยการ
รายชื่อผู้อำนวยการสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน:

## หน่วยงานในสังกัด

* สำนักบริหารการจราจรทางอากาศ (ATMB) ในปักกิ่ง
* มหาวิทยาลัยการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน (CAUC) ในเทียนจิน
* มหาวิทยาลัยการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน (CAFUC) ในกว่างฮั่น
* สถาบันจัดการการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน (CAMIC) ในปักกิ่ง
* สถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการบินพลเรือนแห่งประเทศจีน – ศูนย์เทคโนโลยีความปลอดภัยการบิน, CAAC ในปักกิ่ง
* สถาบันวิจัยที่สอง CAAC ในเฉิงตู
* สำนักพิมพ์การบินพลเรือนแห่งจีน ในปักกิ่ง
* ศูนย์การแพทย์การบินพลเรือน – โรงพยาบาลทั่วไปการบินพลเรือน ในปักกิ่ง
* ศูนย์ชำระบัญชี CAAC ในปักกิ่ง
* ศูนย์ข้อมูล CAAC ในปักกิ่ง
* ศูนย์ตรวจสอบ CAAC ในปักกิ่ง
* บริษัท แคปิตอลแอร์พอร์ตโฮลดิงส์ จำกัด (CAH) ในปักกิ่ง
* ศูนย์ความร่วมมือและบริการระหว่างประเทศ CAAC ในปักกิ่ง
* บรรษัทก่อสร้างท่าอากาศยานจีน (CACC) ในปักกิ่ง
* ศูนย์ตรวจสอบความสมควรเดินอากาศของเครื่องยนต์การบินพลเรือนแห่งประเทศจีน
* ศูนย์ตรวจสอบการบิน CAAC ในปักกิ่ง
* พิพิธภัณฑ์ CAAC

## ดูเพิ่ม

* การขนส่งในประเทศจีน
* รายชื่อท่าอากาศยานในประเทศจีน
* รายชื่อท่าอากาศยานที่มีผู้โดยสารพลุกพล่านที่สุดของประเทศจีน
* รายชื่อสายการบินของประเทศจีน
* การบินพลเรือนในประเทศจีน
* กรมการบินพลเรือน (ฮ่องกง)
* กรมการบินพลเรือน (มาเก๊า)
* สำนักงานการบินพลเรือน (ไต้หวัน)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 


หมวดหมู่:การบินพลเรือนในประเทศจีน
หมวดหมู่:ผู้ให้บริการเดินอากาศ
หมวดหมู่:เขตตงเฉิง ปักกิ่ง
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศจีนในปี พ.ศ. 2492
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2492