ไกจิง

***ไกจิง*** () เป็นศัพท์ภาษาญี่ปุ่นที่ใช้เรียกชาวต่างชาติและพลเมืองที่มิใช่ชาวญี่ปุ่นในประเทศญี่ปุ่น โดยเฉพาะชาวต่างชาติที่มีเชื้อชาติที่ไม่ใช่ญี่ปุ่นและผู้ที่มาจากชาวญี่ปุ่นพลัดถิ่นที่ไม่ใช่พลเมืองญี่ปุ่น คำนี้ประกอบด้วยอักษรคันจิสองตัว คือ  และ  คำประสมที่คล้ายกันซึ่งใช้เรียกของต่างชาติ ได้แก่  และ  แม้ว่าคำศัพท์ดังกล่าวสามารถนำไปใช้กับชาวต่างชาติที่มีสัญชาติและเชื้อชาติที่ไม่ใช่ญี่ปุ่นได้ แต่ชาวเอเชียตะวันออกที่ไม่ใช่คนญี่ปุ่นบางคนอาจใช้คำศัพท์เฉพาะแทน
 
บางคนรู้สึกว่าคำนี้มีความหมายเชิงลบหรือหยาบคาย ในขณะที่อีกฝั่งยืนยันว่าคำนี้เป็นกลาง ***ไกโกกูจิง*** () เป็นคำที่เป็นกลางและเป็นทางการมากกว่าเล็กน้อย ซึ่งใช้กันอย่างแพร่หลายในรัฐบาลและสื่อของญี่ปุ่น *ไกจิง*ไม่ได้หมายความถึงชาวต่างชาติที่เป็นคนผิวขาวโดยเฉพาะ แต่คำว่า ***ฮากูจิง*** (白人 แปลว่า 'คนผิวขาว') ถือเป็นชาวต่างชาติประเภทนั้นได้ ส่วน ***โคกูจิง*** (黒人 แปลว่า 'คนผิวดำ') ถือเป็นคำที่เทียบเท่ากับคนผิวดำ
 
## รากศัพท์และประวัติ
คำว่า *ไกจิง* สามารถสืบต้นตอถึง*[[ตำนานเฮเกะ]]* งานเขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 13:
 

 
ในส่วนนี้ *ไกจิง* คือคนนอก และผู้ที่อาจเป็นศัตรู อ้างอิงอีกแห่งใน*[[เร็นริฮิโช]]* () โดยนิโจ โยชิโมโตะ ใช้เรียกชาวญี่ปุ่นที่เป็นคนแปลกหน้า ไม่ใช่เพื่อน บทละครโน *[[List of Noh plays: A-M|คูรามะเท็งงุ]]* มีฉากที่มีคนรับใช้คัดค้านการปรากฏตัวของพระภิกษุที่เดินทาง:
 

 
*ไกจิง*ในที่นี้ก็หมายถึงคนนอกหรือคนที่ไม่คุ้นเคย
 
ชาวโปรตุเกสในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เป็นชาวยุโรปกลุ่มแรกที่เยือนญี่ปุ่น โดยถูกเรียกขานเป็น **' ('อนารยชนตอนใต้') และการค้ากับพวกเขาเป็นที่รู้จักในชื่อ [[การค้านัมบัง|การค้า''นัมบัง'']] เมื่อนักผจญภัยชาวอังกฤษและชาวดัตช์ เช่น [[วิลเลียม แอดัมส์]] มาถึงในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 พวกเขามักถูกเรียกเป็น **' ('คนผมแดง') ซึ่งเป็นคำร่วมเชื้อสายกับคำที่ใช้ในภาษาจีนฮกเกี้ยนสมัยใหม่
 
เมื่อรัฐบาลเอโดะเปิดญี่ปุ่นให้แก่ชาวต่างชาติหลังอยู่อย่างโดดเดี่ยวสองศตวรรษ ชาวตะวันตกโดยทั่วไปถูกเรียกเป็น **' ('คนต่างกัน') ซึ่งเป็นรูปสั้นของ **' ('คนต่างประเทศ') หรือ **' ('คนต่างมาตุภูมิ')
 
คำว่า ''ไกโกกูจิง'' () ประกอบด้วยคำว่า **' ('ต่างประเทศ') กับ ** ('คน') ปรากฏอ้างอิงถึงแรกสุด ประมาณ ค.ศ. 1235 แต่ส่วนใหญ่ก็ไม่มีเหลืออยู่จนกระทั่งปรากฏขึ้นอีกครั้งใน ค.ศ. 1838 ในขณะที่คำอื่น ๆ ไม่นิยมใช้งานหลังสงครามโลกครั้งที่สอง *ไกโกกูจิง*ยังคงเป็นศัพท์ทางการสำหรับผู้มิใช่ชาวญี่ปุ่น บางคนถือว่า *ไกจิง* สมัยใหม่เป็นรูปย่อมาจาก *ไกโกกูจิง*
 
## การใช้งาน

 
แม้ว่าคำทุกรูปแบบจะหมายถึง 'ชาวต่างชาติ' หรือ 'คนนอก' แต่ในทางปฏิบัติ *ไกจิง*และ*ไกโกกูจิน*มักใช้เพื่ออ้างถึงชาวต่างชาติที่มีเชื้อชาติที่ไม่ใช่เอเชียตะวันออก ผู้อยู่อาศัยถาวรพิเศษที่มีบรรพบุรุษมาจากอาณานิคมในช่วงสงครามของญี่ปุ่น ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวเกาหลี เรียกว่า *ไซนิจิ* (在日) ในขณะที่ชาวจีนก็ใช้คำว่า *คาเกียว* (華僑) เป็นการเฉพาะเช่นกัน
 
คำนี้บางครั้งอาจใช้เรียกวาจิงที่เกิดและเติบโตในประเทศอื่น
 
ผู้พูดภาษาญี่ปุ่นมักเรียกชาวต่างชาติว่า *ไกจิง* แม้จะอยู่ในต่างประเทศก็ตาม นอกจากนี้ ผู้มีเชื้อสายญี่ปุ่นที่เป็นชนพื้นเมืองของประเทศอื่น (โดยเฉพาะประเทศที่มีชุมชนชาวญี่ปุ่นจำนวนมาก) อาจเรียกผู้ที่ไม่ใช่เชื้อสายว่า *ไกจิง* ซึ่งเป็นคำตรงข้ามกับคำว่า ''นิกเก'' สำหรับบางคนยังคงตีความคำนี้ด้วยน้ำเสียงเป็นกลางต่อไป อย่างไรก็ตาม แม้ว่าผู้พูดภาษาญี่ปุ่นหลายคนอาจใช้คำนี้โดยไม่มีเจตนาเชิงลบ แต่บางคนมองว่าคำนี้ดูถูกเหยียดหยาม และสะท้อนถึงทัศนคติที่กีดกันผู้อื่น

## ดูเพิ่ม
* คนต่างด้าว
* *[[บูเล]]*
* ฝรั่ง
* *[[กุ่ยจือ]]*
* *[[กอย]]*
* *[[Gweilo]]*
* *[[กริงโก]]*
* *[[เหล่าว่าย]]*
* *[[เปินดาตัง]]*
* *[[ซังโงกูจิง]]*
* *[[ซนโนโจอิ]]*

## หมายเหตุ

 
## อ้างอิง

 
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การกำหนดทางชาติพันธุ์และวัฒนธรรม
หมวดหมู่:คตินิยมเชื้อชาติในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:คำที่ดูถูกเหยียดหยามสำหรับคนแปลกหน้าและชาวต่างชาติ
หมวดหมู่:ความเกลียดกลัวต่างชาติในทวีปเอเชีย