เอเจ สไตลส์

**อัลเลน นีล โจนส์** (Allen Neal Jones; 2 มิถุนายน 1977) หรือที่รู้จักกันดีภายใต้ชื่อ **เอเจ สไตลส์** (AJ Styles) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำอาชีพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล และเป็นที่รู้จักมากที่สุดจากช่วงเวลาที่เขาปล้ำให้กับ WWE เป็นแชมป์ WWE 2 สมัย และเป็นแชมป์แกรนด์สแลมคนที่ 22 ของ WWE, โทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (TNA) และนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง (NJPW) เป็นแชมป์เฮฟวี่เวท IWGP 2 สมัย อดีตหัวหน้ากลุ่มตัวร้าย Bullet Club โดยมี ลู้ก แกลโลส์, คาร์ล แอนเดอร์สัน และเจฟ จาเรต เป็นสมาชิก เขายังเคยเป็นแชมป์โลก 4 สมัย (แชมป์โลกเฮฟวี่เวท NWA 3 สมัย และแชมป์โลก TNA 1 สมัย) แชมป์แท็กทีม 5สมัย (แชมป์โลกแท็กทีม NWA 4 สมัย และแชมป์โลกแท็กทีม TNA 1 สมัย) แชมป์เทเลวิชัน TNA, แชมป์เอกซ์ดิวิชัน TNA และยังเป็นแชมป์ทริปเปิลคราวน์และแกรนด์สแลมคนแรกของ TNA อีกด้วย

## ชีวิตวัยเยาว์
อัลเลน นีล โจนส์ เกิดที่ฐานทัพนาวิกโยธิน Marine Corps Base Camp Lejeune ในเมือง Jacksonville รัฐ North Carolina เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 1977 เขาเติบโตมาในครอบครัวที่ยากจน โดยมีพ่อที่ชอบใช้ความรุนแรงและติดแอลกอฮอล์ ความยากจนของครอบครัวถึงขั้นที่ไม่สามารถติดเคเบิลทีวีได้ ทำให้เขาไม่สามารถดูมวยปล้ำอาชีพ ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาหลงใหลมาตั้งแต่เด็ก เขาเข้าเรียนที่ Johnson High School ในเมือง Gainesville รัฐ Georgia และจบการศึกษาในปี 1996 ระหว่างเรียนมัธยม เขาเริ่มเล่นมวยปล้ำสมัครเล่นและสามารถคว้าแชมป์ระดับรัฐได้ถึงสองครั้ง หลังจากนั้น เขาเข้าเรียนต่อที่ Anderson University ในเมือง Anderson รัฐ South Carolina โดยได้รับทุนการศึกษาด้านมวยปล้ำ และเรียนสาขาพลศึกษา ต่อมาเขาได้รับคำชวนจากเพื่อน ๆ ให้ลองเข้าสู่วงการมวยปล้ำอาชีพ เขาจึงเข้าเรียนในโรงเรียนสอนมวยปล้ำอาชีพ ทั้งเพราะเพื่อน ๆ ก็เรียนอยู่ และเพื่อต้องการพิสูจน์ว่าตัวเองมีพรสวรรค์ด้านนี้หรือไม่ เพื่อหารายได้เสริม เขาทำงานตัดหญ้าและขับรถพยาบาล

## ประวัติอาชีพมวยปล้ำ
เอเจมีส่วนสูง 5 ฟุต 11 นิ้ว (1.80 เมตร) น้ำหนัก 220 ปอนด์ (100 กิโลกรัม) ได้รับการฝึกสอนมวยปล้ำโดย "The Chosen One" Rick Michaels เปิดตัวครั้งแรกในสังเวียนมวยปล้ำช่วงปี 1998 การปล้ำของเขาจะเป็นแบบ Techniker, High Flyer หรือแบบเหินเวหา ท่าไม้ตายของเขาคือ Calf Crusher หรือชื่อเดิม Calf Killer, Spiral Tap (Corkscrew senton bomb), Styles Clash (Belly-to-back inverted mat slam), Superman (Springboard 450° splash), Phenomenal Forearm (Forearm Smash) เริ่มปล้ำมวยปล้ำตั้งแต่อายุ 17 ปี โดยเริ่มปล้ำให้กับสมาคมอินดี้ต่างๆมากมาย เคยปล้ำสมาคมใหญ่ๆหลายสมาคมทั้งในสหรัฐอเมริกา และญี่ปุ่น

เขาเคยได้รับรางวัลต่างๆมากมาย เช่น Best Flying Wrestler (2005), Best Wrestling Maneuver (2003, 2015), Wrestler of the Year (2015), Most Outstanding Wrestler (2014, 2015), Match of the Year (2014) vs. Minoru Suzuki โดย Wrestling Observer Newsletter นี้เป็นแค่ส่วนหนึ่งของรางวัลที่เขาได้รับเท่านั้นสามารถการันตีได้ว่า เอเจเป็น 1 ในนักมวยปล้ำที่ยอดเยี่ยมที่สุด เขาถูกยกย่องให้เป็นนักมวยปล้ำที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก จากนิตยสารมวยปล้ำ Fighting Spirit 2016 และในปี 2010 ยังถูกจัดให้เป็นสุดยอดนักมวยปล้ำเดี่ยวอันดับ 1 โดย PWI หรือ นิตยสาร Pro Wrestling Illustrated ในสังเวียนมวยปล้ำนั้นเขาถูกขนานนามว่า The Phenomenal One

นอกจากจะมีผลงานในสังเวียนมวยปล้ำแล้วเขายังมีผลงานทางจอโทรทัศน์อีกด้วย ในละครซีรีส์เรื่อง Made Season 10 Episode 19 แสดงเป็นพระเอก MV ของ Sarah Darling ในเพลง Something to Do with Your Hands และปรากฏตัวในเกมส์ TNA Impact! แม้เขาจะเป็นนักมวยปล้ำที่ร่างเล็ก หากเทียบกับนักมวยปล้ำคนอื่นๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่ยาก และน้อยคนนักที่จะถูกยอมรับในกีฬามวยปล้ำ แต่ด้วยความพยายามในการฝึกฝนพัฒนาฝีมือตนเองให้โดดเด่น และเก็บประสบการณ์ปล้ำทั่วโลกเป็นเวลานาน จนเป็นที่ยอมรับของทั่วโลกว่านี้ล่ะคือสุดยอดนักมวยปล้ำ และถือว่าเป็นนักมวยปล้ำที่ประสบความสำเร็จคนหนึ่งของโลก

### เส้นทางใน TNA
เส้นทางของเอเจใน Total Nonstop Action Wrestling (TNA) ถือเป็นช่วงสำคัญที่ทำให้เขากลายเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำระดับโลก เป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำคนแรก ๆ ของ TNA ตั้งแต่ก่อตั้งในปี 2002 เขาคว้าแชมป์แรกอย่างรวดเร็ว เช่น X Division Championship (แชมป์รุ่นเล็กที่เน้นความเร็วและทักษะสูง) กลายเป็น “หน้าตาของ X Division” และช่วยสร้างเอกลักษณ์ “It’s not about weight limits, it’s about no limits” ต่อมาเริ่มเข้าสู่บทบาทนักมวยปล้ำระดับเมนต์อีเวนต์คว้าแชมป์ใหญ่อย่าง NWA World Heavyweight Championship หลายสมัย มีแมตช์ระดับตำนานกับนักมวยปล้ำดัง เช่น Samoa Joe และ Christopher Daniels หนึ่งในแมตช์ที่โด่งดังที่สุดคือสามเส้าในปี 2005 ที่ได้รับการยกย่องอย่างสูง เขาคว้าแชมป์ TNA World Heavyweight Championship หลายครั้งเปลี่ยนคาแรกเตอร์เป็นสายจริงจังมากขึ้นและเป็นผู้นำกลุ่มต่างๆ ได้รับการยอมรับว่าเป็น “เสาหลักของบริษัท” ช่วงปลายกับ TNA ยังคงเป็นนักมวยปล้ำระดับท็อป มีบทบาททั้งในฐานะตัวเอกและตัวร้าย ก่อนแยกทางกับ TNA ในปี 2014 หลังอยู่กับบริษัทมานานกว่า 10 ปี เอเจคือ “สัญลักษณ์ของ TNA” ในยุคแรก ๆ เขาช่วยสร้างชื่อเสียงให้สมาคม และพัฒนาสไตล์การปล้ำแบบผสมผสานจนกลายเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำที่เก่งที่สุดในโลก

### เส้นทางใน NJPW
เส้นทางใน New Japan Pro-Wrestling (NJPW) แม้จะสั้นแต่ถือว่าสำคัญมาก และช่วยยกระดับชื่อเสียงของเขาในระดับโลกอย่างชัดเจน เขาเปิดตัวแบบช็อกโลกในปี 2014 หลังออกจาก TNA ไม่นาน เขาเข้าร่วมเป็นผู้นำของกลุ่ม Bullet Club ต่อจาก Prince Devitt ทันทีและหักหลัง Kazuchika Okada ในคืนเปิดตัว กลายเป็นโมเมนต์ใหญ่ของแฟน ๆ เขาทำให้กลุ่มนี้โด่งดังไปทั่วโลก โดยเฉพาะในฝั่งอเมริกาและญี่ปุ่น เขาคว้าแชมป์ IWGP Heavyweight Championship ได้อย่างรวดเร็ว เอาชนะ Okada และกลายเป็นหนึ่งในแชมป์ต่างชาติที่โดดเด่นที่สุด ด้วยชัยชนะครั้งนี้ เขากลายเป็นแชมป์ชาวต่างชาติ (gaijin – ผู้ที่ไม่ใช่ชาวญี่ปุ่น) คนที่ 6 ในประวัติศาสตร์ของตำแหน่งนี้ และเป็นนักมวยปล้ำชาวอเมริกันคนแรกที่คว้าแชมป์ได้นับตั้งแต่ Brock Lesnar ในปี 2005 เขาป้องกันแชมป์กับนักมวยปล้ำระดับท็อป เช่น Hiroshi Tanahashi และ Okada (คู่ปรับหลัก) และเขายังได้เส้นนี้ถึง 2 ครั้ง ในช่วงต้นปี 2016 เขาแพ้ในการชิงแชมป์ NJPW Intercontinental กับ Shinsuke Nakamura ใน Wrestle Kingdom ซึ่งเป็นรายการใหญ่สุดของ NJPW หลังจากนั้นไม่นาน เขาออกจาก NJPW และย้ายไป WWE กลุ่ม Bullet Club ถูกส่งต่อให้ Kenny Omega เป็นผู้นำต่อ แม้จะอยู่กับสมาคมไม่นาน แต่เขากลายเป็นแชมป์โลก IWGP เป็นผู้นำ Bullet Club มีแมตช์ระดับตำนานและพิสูจน์ว่าเขาคือ “ระดับโลกตัวจริง” ช่วง NJPW คือสะพานสำคัญที่ทำให้เขาไปสู่ความสำเร็จใน WWE ได้อย่างยิ่งใหญ่

### เส้นทางใน WWE
มกราคมปี 2016 เอเจเปิดตัวกับ WWE โดยเซอร์ไพรส์ขึ้นปล้ำในรอยัลรัมเบิลออกเป็นลำดับที่3 แต่ไม่ได้เป็นผู้ชนะ ต่อมาได้เปิดศึกกับคริส เจริโค ซึ่งทั้งคู่ก็พลัดกันแพ้พลัดกันชนะ ก่อนทั้งคู่จะเป็นคู่แท็กทีมกัน ทั้งคู่ได้ชิงแชมป์แท็กทีมกับเดอะนิวเดย์แต่ทีมของเอเจเป็นฝ่ายแพ้ หลังแมตช์เจริโคได้หักหลังเอเจ ในเรสเซิลเมเนียครั้งที่ 32 ทั้งคู่ได้รีแมตช์อีกครั้งและเจริโคเป็นฝ่ายชนะ รอว์คืนต่อมาเอเจชนะสี่เส้ากับเจริโค, เควิน โอเวนส์ และซีซาโร ได้สิทธิ์ชิงแชมป์ WWE กับโรแมน เรนส์ แต่ก็แพ้ให้เรนส์ถึงสองครั้ง ต่อมาได้เปิดศึกกับจอห์น ซีนาเป็นมหากาพย์ใหญ่และเอาชนะไปได้ในมันนีอินเดอะแบงก์จากการช่วยเหลือของแกลโลส์กับแอนเดอร์สัน ทั้งคู่รีแมตช์กันในซัมเมอร์สแลมและเอเจชนะได้อีกครั้งแบบใสสะอาด ในแบ็กแลชเอเจสามารถคว้าแชมป์ WWE ได้จากดีน แอมโบรส เป็นแชมป์เส้นแรกใน WWE ในโนเมอร์ซีสามารถป้องกันแชมป์ได้แบบสามเส้ากับซีนาและแอมโบรส เอเจได้ปล้ำแพ้ให้จ็อบเบอร์อย่างเจมส์ เอลส์เวิร์ธถึง 3 ครั้งติดจากการช่วยเหลือจากแอมโบรส ใน TLC ป้องกันแชมป์กับแอมโบรสไว้ได้แบบ TLC ในสแมคดาวน์ส่งท้ายปี 2016 สามารถป้องกันแชมป์ได้แบบ 3 เส้ากับดอล์ฟ ซิกก์เลอร์และแบรอน คอร์บิน หลังแมตช์ซีนาออกมาท้าชิงแชมป์กับเอเจ ในรอยัลรัมเบิล 2017 เอเจเสียแชมป์ให้ซีนาหลังจากครองแชมป์เป็นเวลา 140 วัน เอเจได้ขึ้นปล้ำแมตช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์เป็นครั้งแรกในการชิงแชมป์ WWE โดยเบรย์ ไวแอ็ตต์คว้าแชมป์ไปได้ ต่อมาได้เปิดศึกกับเชน แม็กแมนและท้าเจอกันในเรสเซิลเมเนีย 33 โดยเอเจชนะไปได้ จากนั้นเอเจก็ได้กลับมาเป็นฝ่ายธรรมะ

เอเจได้สิทธิ์ผู้ท้าชิงอันดับ1 แชมป์ยูเอสโดยชนะแซมี เซย์นและแบรอน คอร์บินแบบ 3 เส้า ในแบ็กแลช 2017 ได้ชิงแชมป์ยูเอสกับเควิน โอเวนส์แต่จบด้วยการแพ้นับ10 ทำให้ไม่ได้แชมป์ วันที่ 7 กรกฎาคมในไลฟ์อีเวนต์ที่เมดิสันสแควร์การ์เดน เอเจได้คว้าแชมป์ยูเอสสมัยแรกจากโอเวนส์ ก่อนเสียคืนในแบทเทิลกราวด์ และชิงคืนได้เป็นสมัย2 ก่อนเสียให้แบรอน คอร์บิน ในTLC 2017 เอเจได้ร่วมปล้ำศึกใหญ่ของค่ายรอว์แทนเบรย์ ไวแอ็ตต์โดยแพ้ให้ฟิน บาเลอร์ ในสแมคดาวน์ที่อังกฤษเอเจคว้าแชมป์ WWE กลับมาเป็นสมัย2 จากจินเดอร์ มาฮาล นอกจากนี้ยังเป็นครั้งแรกที่แชมป์ WWE เปลี่ยนมือนอกทวีปอเมริกาเหนือ โดยชัยชนะนี้ทำให้เอเจได้ปล้ำศึก แชมป์ vs. แชมป์ เจอกับแชมป์ยูนิเวอร์แซล บร็อก เลสเนอร์ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ 2017 ซึ่งเอเจแพ้ ในแคลชออฟแชมเปียนส์ป้องกันแชมป์กับมาฮาลได้ ในรอยัลรัมเบิล 2018 ป้องกันแชมป์กับเควิน โอเวนส์และแซมี เซย์นได้แบบแฮนดิแคป 2 ต่อ 1 คืนเดียวกันชินซูเกะ นากามูระที่เป็นผู้ชนะรอยัลรัมเบิลประกาศท้าชิงแชมป์ WWE กับเอเจที่เรสเซิลเมเนีย 34 อย่างไรก็ตามเอเจต้องป้องกันแชมป์แบบหกเส้าในฟาสต์เลนแต่ยังรักษาแชมป์ไว้ได้ ทำให้ได้ป้องกันแชมป์กับนากามูระที่เรสเซิลเมเนีย และเอเจก็ป้องกันไว้ได้แต่หลังแมตช์นากามูระได้ทำร้ายเอเจและกลายเป็นฝ่ายอธรรม ในเกรเทสต์ รอยัลรัมเบิลต้องป้องกันแชมป์กับนากามูระซึ่งจบลงแบบดับเบิลเคาท์เอาท์นับ10แพ้ทั้งคู่ไม่เสียแชมป์ ก่อนจะรีแมตช์ในแบ็กแลช 2018 แบบไม่มีการปรับฟาล์วแต่ก็จบลงแบบไม่มีผลตัดสิน ในมันนีอินเดอะแบงก์ป้องกันแชมป์กับนากามูระไปได้แบบแลสแมนสแตนดิ้งและสิ้นสุดเรื่องราว ต่อมาเขาก็ได้ขึ้นทำเนียบเป็นแชมป์ WWE ที่ครองนานที่สุดในสแมคดาวน์ 280 วันทำลายสถิติของเจบีแอล ก่อนเสียแชมป์ให้แดเนียล ไบรอันหลังจากครองเป็นเวลา 371 วัน

ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 35 เอเจสามารถเอาชนะแรนดี ออร์ตันไปได้ด้วยท่า Phoenomenal Forearm วันที่ 15 เมษายน 2019 เอเจได้ย้ายมาสังกัดรอว์ในตอน Superstar Shake-up และได้สร้าง Dream Match ในการชิงแชมป์ยูนิเวอร์แซลกับเซธ รอลลินส์ในมันนีอินเดอะแบงก์ 2019 แต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้ ต่อมาเอเจได้กลายเป็นอธรรมด้วยการคว้าแชมป์ยูเอสจากริโคเชต์เป็นสมัยที่ 3 และยังได้รวมทีมกับ Gallows และ Anderson อีกครั้งในนามกลุ่ม The O.C. หรือ "Original Club" ในเรสเซิลเมเนีย 36 เอเจแพ้ให้กับ The Undertaker ในกติกา Boneyard match ในเดือนพฤษภาคม 2020 ได้ย้ายกลับมาสแมคดาวน์และเข้าร่วมทัวร์นาเมนต์ชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลที่ว่างอยู่ และคว้าแชมป์เป็นสมัยแรกได้สำเร็จ ก่อนเสียให้เจฟฟ์ ฮาร์ดี ในเดือนตุลาคม 2020 เอเจได้ถูกดราฟท์กลับมารอว์ และได้เปิดตัวโอมอสเป็นบอดี้การ์ด ในเรสเซิลเมเนีย 37 ทั้งคู่ก็ได้คว้าแชมป์รอว์แท็กทีมร่วมกันครั้งแรกเป็นแมตช์เปิดตัวของโอมอสและยังทำให้เอเจเข้าทำเนียบแกรนด์สแลมของ WWE และยังเป็นคนแรกที่ได้แกรนด์สแลมทั้ง WWE และ TNA ในซัมเมอร์สแลม 2021 เสียแชมป์ให้ทีม RK-Bro (แรนดี ออร์ตัน และ ริดเดิล) ก่อนจะแตกทีมกันในเวลาต่อมา ปี 2022 ได้เปิดศึกกับเอดจ์และมีแมตช์กันในเรสเซิลเมเนีย 38 โดยเอเจเป็นฝ่ายแพ้ ใน Backlash ได้รีแมตช์แต่ก็แพ้อีกครั้ง ในวันที่ 31 ธันวาคม 2022 เอเจได้โพสต์ในบัญชีทวิตเตอร์ของเขา โดยกล่าวว่าเขาได้รับบาดเจ็บที่ข้อเท้าหักระหว่างการแสดงเฮาส์โชว์เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม และจะต้องพักการปล้ำไประยะหนึ่ง อาการบาดเจ็บนี้ไม่จำเป็นต้องได้รับการผ่าตัด

ในเดือนเมษายน 2023 เอเจได้ถูกดราฟท์มาอยู่สแมคดาวน์ และได้ร่วมปล้ำหาแชมป์โลกเฮฟวีเวทคนแรกในไนท์ออฟแชมเปียนส์ แต่ก็แพ้ให้กับเซธ รอลลินส์ในรอบชิง เอเจได้กลายเป็นฝ่ายอธรรมอีกครั้ง และเปิดศึกกับแอลเอ ไนท์โดยเอเจแพ้ให้กับไนท์ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 40 ต่อมาเอเจได้ชนะทัวร์นาเมนต์คว้าสิทธิ์ผู้ท้าชิงแชมป์โลก ในแบ็กแลชได้ชิงแชมป์โลกกับโคดี โรดส์แต่ก็แพ้ไปโดยแมตช์นี้ได้ 5 ดาวจากเดฟ เมลต์เซอร์ เอเจได้ขอรีแมตช์ในกติกา I Quit ที่แคลชแอทดิแคสเซิล: สกอตแลนด์แต่ก็ไม่สำเร็จ ในช่วงปลายปี 2024 เอเจกลับมาเป็นธรรมะอีกครั้งโดยขึ้นปล้ำกับคาร์เมโล เฮย์ส แต่ระหว่างปล้ำเอเจได้รับบาดเจ็บที่ข้อเท้า ทำให้เฮย์สชนะการแข่งขันด้วยการให้กรรมการยุติการแข่งขัน เอเจยืนยันภายหลังว่าเขาได้รับบาดเจ็บแบบ Lisfranc ในปี 2025 เอเจได้ย้ายมารอว์และเปิดศึกกับโลแกน พอลแต่ก็แพ้ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 41 ช่วงกลางปีได้เปิดศึกท้าชิงแชมป์อินเตอร์กับดอมินิก มิสเตริโอหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ ใน Crown Jewel: Perth เอเจได้สู้กับจอห์น ซีนาเป็นการเจอกันครั้งสุดท้ายของทั้งคู่ซึ่งเป็นซีนาที่ชนะ เอเจได้ประกาศว่าเขาจะอำลาสังเวียนในปี 2026 โดยให้เหตุผลว่าเขาเริ่มกังวลว่าจะไม่สามารถทำผลงานได้ในระดับที่คาดหวังอีกต่อไป และต้องการใช้เวลาอยู่กับครอบครัวให้มากขึ้น ในรอว์ 20 ตุลาคมได้คว้าแชมป์โลกแท็กทีมคู่กับดราก้อน ลี ก่อนจะเสียแชมป์ให้ดิอูโซส์

ในช่วงต้นปี 2026 เอเจเข้าไปพัวพันกับความบาดหมางกับกุนเธอร์ หลังจากที่กุนเธอร์ออกมาโอ้อวดซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าเขาเป็นคนทำให้จอห์น ซีนายอมแพ้ในแมตช์อำลาวงการของซีนา ทั้งสองสู้กันในรอว์ 12 มกราคม ซึ่งในแมตช์นั้นกุนเธอร์เป็นฝ่ายยอมแพ้ไปแล้ว แต่กรรมการไม่เห็น จากนั้นก็เล่นงานเอเจด้วยการ Low Blow และตามด้วยพาวเวอร์บอมบ์จนแพ้ไป ในรอว์ 19 มกราคม เอเจท้าขอรีแมตช์ในศึกรอยัลรัมเบิลซึ่งกุนเธอร์ตกลง แต่มีเงื่อนไขว่าเอเจต้องเอาอาชีพการปล้ำมาเป็นเดิมพัน และเอเจก็ยอมรับเงื่อนไขนั้น ในรอยัลรัมเบิล 31 มกราคม เอเจพ่ายแพ้ให้กุนเธอร์ด้วยซับมิสชั่นจนสลบไป ส่งผลให้เส้นทางอาชีพใน WWE ของเอเจต้องสิ้นสุดลง ใน Raw วันที่ 23 กุมภาพันธ์ เอเจได้ปรากฏตัวใกล้บ้านเกิดของเขาที่เมือง Atlanta รัฐ Georgia และได้กล่าวอำลาแฟน ๆ ก่อนจะวางถุงมือและเสื้อแจ็กเก็ตอันเป็นเอกลักษณ์ของเขาไว้กลางเวที ถือเป็นการปิดฉากอาชีพนักมวยปล้ำตลอด 28 ปีอย่างเป็นทางการ หลังจากนั้นเขาได้รับการต้อนรับโดย The Undertaker ซึ่งได้ประกาศว่าเขาจะได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศ WWE Hall of Fame ประจำปี 2026

## ผลงานอื่นๆ
#### โทรทัศน์

#### วิดีโอเกมส์

#### เว็บ

#### WWE เน็ตเวิร์ก

## ชีวิตส่วนตัว
เขาแต่งงานกับ Wendy ซึ่งเป็นครู ตั้งแต่ปี 2000 ทั้งคู่มีลูกทั้งหมด 4 คน ได้แก่ ลูกชาย 3 คน: Ajay Covell Jones (เกิด 3 พฤษภาคม 2005), Avery Jones (เกิด 14 กุมภาพันธ์ 2007), และ Albey Jones (เกิด 15 กันยายน 2009) ลูกสาว 1 คน: Anney Jones (เกิด 8 ตุลาคม 2014) ชื่อกลางของลูกชายคนแรก “Covell” มาจากนามสกุลจริงของเพื่อนสนิทและเพื่อนนักมวยปล้ำของเขา Christopher Daniels (ชื่อจริง Daniel Covell) ในปี 2010 Styles ได้สักลายขนาดใหญ่บริเวณลำตัวด้านขวา โดยมีข้อความ “AJ 05-03-05 02-14-07 09-15-09” ซึ่งเป็นชื่อย่อของเขาและวันเกิดของลูก 3 คนแรก และในปี 2016 เขาได้เพิ่มวันเกิดของลูกคนที่ 4 คือ “10-08-14” ครอบครัวของเขาอาศัยอยู่ที่เมือง Gainesville รัฐ Georgia

เขาเป็นคริสเตียนที่เคร่งศาสนา โดยเคยกล่าวว่า “ในชีวิตของผม พระเจ้ามาก่อน และครอบครัวเป็นอันดับสอง” เขาชื่นชอบเพลงฮิปฮอปคริสเตียน โดยวงโปรด ได้แก่ K2S, Lil' Raskull, FTF และ L.G. Wise ระหว่างทำงานกับ TNA เขาได้พบกับสมาชิกวง GRITS คือ Stacey “Coffee” Jones และ Teron “Bonafide” Carter ที่ Universal Studios Florida ซึ่งเป็นสถานที่บันทึกรายการของ TNA ในช่วงนั้น และต่อมาก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกัน โดยเขาได้นำเพลงรีมิกซ์ของพวกเขามาใช้เป็นเพลงเปิดตัวชื่อ “Get Ready to Fly”

อย่างไรก็ตาม ตลอดอาชีพของเขา เคยถูกวิจารณ์เรื่องการใช้คำพูดที่ไม่เหมาะสม โดยเฉพาะการใช้คำดูถูกกลุ่ม LGBTQ ในหลายโอกาส ในปี 2003 รายการของ National Wrestling Alliance (NWA-TNA) ถูกตัดบางส่วนออก เนื่องจากเขาใช้คำไม่เหมาะสมใส่ Disco Inferno เขาไม่ได้ถูกลงโทษอย่างเป็นทางการ แต่ได้ออกมาขอโทษ โดยอธิบายว่าเป็นคำที่พูดเล่นกัน ในปี 2005 ที่รายการของ Ring of Honor เขาใช้คำดังกล่าวกับผู้ชมระหว่างแมตช์กับ Cima และในเวที Pro Wrestling Guerrilla เขายังใช้คำดังกล่าวกับ Kevin Steen ระหว่างช่วงเบื้องหลัง

## แชมป์และรางวัล

* **All Access Wrestling**
** AAW Heavyweight Championship (1 time)
* **[[Ballpark Brawl]]**
** Natural Heavyweight Championship (1 time) 
* ***[[The Baltimore Sun]]***
** WWE Male Wrestler of the Year (2016)
** WWE Best In-Ring Moment (2016) – 
* **Christian Wrestling Federation/Entertainment**
** CWF/CWE Heavyweight Championship (1 time)
* **[[ESPN]]**
** Match of the Year (2025) 
* **[[Family Wrestling Entertainment]]**
** FWE Heavyweight Championship (1 time, final)
* **Independent Professional Wrestling (Florida)**
** IPW Heavyweight Championship (4 times)
* **[[Independent Wrestling Association Mid-South]]**
** IWA Mid-South Heavyweight Championship (1 time)
** Ted Petty Invitational (2004)
* **[[International Wrestling Cartel]]**
** IWC Super Indies Championship (4 times)
** Super Indy Survivor Showdown Tournament (2004)
* **Independent Wrestling Revolution**
** IWR King of The Indies Championship (1 time)
***[[Lucha Libre AAA Worldwide]]**
** Tag Team Tournament (2006) – with Low Ki and Samoa Joe
* **Maximum Pro Wrestling**
** Max-Pro Television Championship (1 time)
* **Midwest Pro Wrestling**
** MPW Universal Heavyweight Championship (1 time)
* **[[New Japan Pro-Wrestling]]**
** IWGP Heavyweight Championship (2 times)
* **New Korea Pro Wrestling Association**
** NKPWA Junior Heavyweight Championship (1 time)
* **[[NWA Wildside]]**
** NWA Wildside Heavyweight Championship (1 time)
** NWA Wildside Television Championship (3 times)
* **[[Total Nonstop Action Wrestling|NWA: Total Nonstop Action / Total Nonstop Action Wrestling]]**
** NWA World Heavyweight Championship (3 times)
** TNA World Heavyweight Championship (2 times)
** TNA X Division Championship (6 times, inaugural)
** TNA Legends/Global/Television Championship (2 times)
** NWA World Tag Team Championship (4 times) – with Jerry Lynn (1), Abyss (1) and Christopher Daniels (2)
** TNA World Tag Team Championship (2 times) – with Tomko (1) and Kurt Angle (1)
** First TNA Triple Crown Champion (5 times)
** First TNA Grand Slam Champion (2 times)
** Bound For Glory Series (2013)
** TNA World Heavyweight Championship #1 Contenders Tournament (Second Bracket, 2009)
**Gauntlet for the Gold (2007 – TNA World Tag Team Championship) – with Tomko
**NWA World Tag Team Championship Tournament (2002) – with Jerry Lynn
**TNA Year End Awards (10 times)
***Feud of the Year (2005) vs. Christopher Daniels
***Finisher of the Year (2003) 
***Match of the Year (2006) 
***Match of the Year (2009) vs. Sting at Bound for Glory on October 18, 2009
***Mr. TNA (2003–2005)
***Tag Team of the Year (2006) with Christopher Daniels
***X Division Star of the Year (2004, 2005)
* **Pennsylvania Premiere Wrestling **
** PPW Tag Team Championship (1 time) – with Tommy Suede
* **[[Pro Wrestling Guerrilla]]**
** PWG World Championship (1 time)
* ***[[Pro Wrestling Illustrated]]***
** Match of the Year (2016) 
** Tag Team of the Year (2006) 
** Most Popular Wrestler (2017, 2018)
** Wrestler of the Year (2016–2018)
** Wrestler of the Decade (2010s)
** Ranked No. 1 of the 500 best singles wrestlers of the year in the *[[PWI 500]]* in 2010
* **[[Revolution Pro Wrestling]]**
** RPW British Heavyweight Championship (1 time)
* **[[Ring of Honor]]**
** ROH Pure Championship (1 time, inaugural)
** ROH World Tag Team Championship (1 time) – with Amazing Red
** ROH Pure Wrestling Championship Tournament (2004)
* ***[[Rolling Stone]]***
** WWE Wrestler of the Year (2016)
* ***[[Sports Illustrated]]***
** Ranked No. 4 of the top 10 men's wrestlers in 2018
** Ranked No. 2 of the top 10 wrestlers in 2017
* **[[World Wrestling All-Stars]]**
** WWA International Cruiserweight Championship (1 time)
**WWA International Cruiserweight Championship Tournament (2002)
****[[WrestleCrap]]***
** Gooker Award (2012) – Claire Lynch (AJ Styles/Christopher Daniels and Kazarian feud).
* ***[[Wrestling Observer Newsletter]]***
** Best Flying Wrestler (2005)
** Best Wrestling Maneuver (2003, 2015) *Styles Clash*
** Most Outstanding Wrestler (2014–2016)
** Pro Wrestling Match of the Year (2014) vs. Minoru Suzuki on August 1
** Wrestler of the Year (2015, 2016)
** United States/Canada MVP (2018)
** Worst Worked Match of the Year (2006) 
** Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 2017)
* **[[WWE]]**
** WWE Championship (2 times)
**WWE Intercontinental Championship (1 time)
** WWE United States Championship (3 times)
**WWE World Tag Team Championship (2 times) – with Omos (1) and Dragon Lee (1)
** 32nd Triple Crown Champion
** 15th Grand Slam Champion (under current format; 22nd overall)
** WWE Hall of Fame (Class of 2026)
** Slammy Award (1 time)
*** Match of the Year (2020) 

## หมายเหตุ

## เกร็ดความรู้
* ที่บ้านของ AJ นั้นยากจนพอสมควร AJ ในวัยเด็กไม่ใช่แฟนมวยปล้ำเพราะที่บ้านของเขาไม่มีเงินติดเคเบิลทีวี แม้แต่บิลค่าน้ำค่าไฟแต่ละเดือนยังชักหน้าไม่ถึงหลัง
* AJ ไม่เคยคิดฝันอยากจะเป็นนักมวยปล้ำเลย ในตอนแรกเขาก็เพียงแต่ตามเพื่อนๆ ไปที่โรงเรียนฝึกมวยปล้ำเท่านั้น แต่ความคล่องตัวของเขาทำให้เขาฉายแววมากกว่าเพื่อนๆ ของเขาที่ไปด้วยกันเสียอีก สุดท้ายก็เลยกลายเป็นนักมวยปล้ำแบบไม่ได้ตั้งใจนัก
* ชื่อ AJ และรอยสักที่ข้างลำตัวของเขานั้นมาจากชื่อจริง Allen Neal Jones
* AJ เคยปล้ำในสมาคม WCW มาแล้ว โดยตอนนั้น WCW กำลังอยู่ในช่วงวิกฤติและพยายามจะปั้นดาวรุ่งใหม่ๆ ขึ้นมา ตอนนั้น AJ จับคู่กับ Air Paris โชว์ผลงานได้ดีในระดับแท็กทีม แต่ก็สายเกินไปแล้วเพราะตอนนั้น WCW ได้ถูกขายให้ Vince McMahon ไปเรียบร้อย และ Vince ก็ไม่ได้มีความคิดที่จะดำเนินรายการต่อแต่อย่างใด
* AJ เคยมาทดสอบฝีมือกับ WWE ก่อนที่จะไปอยู่กับ TNA โดยในตอนนั้น AJ ปล้ำกับ The Hurricane ในรายการ WWE Metal และโชว์ผลงานได้เข้าตาทีมงานของ WWE ซึ่งพยายามจะเซ็นสัญญาเขาเป็นนักมวยปล้ำฝึกหัด แต่ AJ ปฏิเสธเพราะไม่ต้องการจะให้ครอบครัวของเขาต้องย้ายบ้าน
* AJ เป็นคนแรกและคนเดียวที่ได้แชมป์โลก NWA, TNA, IWGP, และ WWE
* ภาษาญี่ปุ่นบนเสื้อแจ็คเก็ตของ AJ และ Gallows & Anderson คือ 倶楽部 อ่านว่า คุระบุ หรือ "คลับ" นั่นเอง
* ท่า Styles Clash เคยถูกนำมาใช้ใน WWE มาก่อนโดย Michelle McCool ภรรยาของ The Undertaker
* AJ ชอบเล่นวิดีโอเกมมาก เขาจะพกเครื่อง Xbox ใส่กระเป๋าไปด้วยตลอดในเวลาที่เดินทางไปกับสมาคม รวมทั้งยังมีเครื่อง 3DS ไว้เล่นในยามว่างด้วย
* AJ เป็นคริสเตียนที่ค่อนข้างจะเคร่งครัด และก็เคยมีข่าวว่าเขาไม่ชอบพวกรักร่วมเพศซึ่งขัดต่อคำสอนของศาสนา และเคยพูดคำหยาบคาย "faggot" ในรายการของ TNA ด้วย แต่ในภายหลัง AJ ได้บอกว่าคำด่าพวกนี้มันเป็นคำที่คนพูดกันปกติในสมัยนั้น และเขาก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรกับพวกรักร่วมเพศ

## อ้างอิง




## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี
หมวดหมู่:หอเกียรติยศและพิพิธภัณฑ์มวยปล้ำอาชีพ