open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เทศบาลตำบลจันดี

**จันดี** เป็นตำบลและเทศบาลตำบลที่เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจที่สำคัญของอำเภอฉวาง ในจังหวัดนครศรีธรรมราช แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 หมู่บ้าน 12 ชุมชน

## ประวัติ
แรกเริ่มพื้นที่บริเวณบ้านคลองจันดีหมู่ที่ 9 ตำบลฉวาง อยู่ในเขตขององค์การบริหารส่วนตำบลฉวาง อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช  ซึ่งตั้งตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม ปีเดียวกัน ซึ่งองค์การบริหารส่วนตำบลฉวาง จะครอบคลุมหมู่บ้านของตำบลฉวาง เฉพาะส่วนที่อยู่นอกสุขาภิบาลฉวาง

ในอีก 5 ปีต่อมา กระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่า ท้องถิ่นบางส่วนของหมู่ที่ 9 บ้านคลองจันดี ตำบลฉวาง ซึ่งอยู่ในเขตขององค์การบริหารส่วนตำบลฉวาง อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช สามารถยกฐานะเป็นสุขาภิบาลได้ จึงให้ยุบองค์การบริหารส่วนตำบลฉวาง อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช และยกฐานะท้องถิ่นบางส่วนของหมู่ที่ 9 บ้านคลองจันดี ตำบลฉวาง เป็น "**สุขาภิบาลจันดี**" อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช" ตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 19 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน

ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้ประกาศตั้งตำบลในอำเภอฉวาง โดยการนำพื้นที่หมู่ 4 บ้านท่าสะท้อน ของตำบลสวนขัน พื้นที่หมู่ 9 บ้านคลองจันดี ของตำบลฉวาง พื้นที่หมู่ 3 บ้านจันดี หมู่ 4 บ้านตลาดจันดี ของตำบลไสหร้า รวมตั้งเป็น "ตำบลจันดี"  ตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 4 ธันวาคม ปีเดียวกัน ซึ่งเป็นตำบลสุดท้ายของอำเภอฉวาง ทำให้พื้นที่สุขาภิบาลจันดี โอนมาอยู่ในเขตของตำบลจันดี

ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 ได้มีพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลทั่วประเทศเป็นเทศบาลตำบล ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 9 ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542 มีผลใช้บังคับ เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 สุขาภิบาลคลองจันดี จึงเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น**เทศบาลตำบลจันดี** นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ซึ่งตามหลักการและเหตุผลการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ ก็เพื่อให้สอดคล้องกับบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 และเป็นการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

และในปี พ.ศ. 2548 ได้มีการยุบรวมองค์การบริหารส่วนตำบลจันดี อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช เข้ากับเทศบาลตำบลจันดี อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช ตามเจตนารมณ์ของประชาชนในเขตตำบลนั้น ตามประกาศกระทรวงลงวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2548 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 25 มิถุนายน ปีเดียวกัน

## อาณาเขต
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับ ตำบลไสหร้าและตำบลละอาย อำเภอฉวาง
* **ทิศใต้** ติดต่อกับ ตำบลหลักช้าง อำเภอช้างกลาง
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับ ตำบลสวนขันและตำบลช้างกลาง อำเภอช้างกลาง
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับ ตำบลฉวางและตำบลไสหร้า อำเภอฉวาง

## ประชากร
ในเขตเทศบาลตำบลจันดี ปี พ.ศ. 2562 มีจำนวนประชากรรวมทั้งสิ้น 7,404 คน แบ่งเป็นชาย 3,520 คน หญิง 3,884 คน และมีจำนวนบ้านเรือนทั้งสิ้น 3,943 หลังคาเรือน

## ชุมชน
เทศบาลตำบลจันดีแบ่งเขตการปกครองประกอบด้วย 12 ชุมชน ดังนี้
* ชุมชนหลังสถานี
* ชุมชนบ้านเกาะค่างขาว
* ชุมชนจันดีเมืองใหม่
* ชุมชนคลองสำโรง
* ชุมชนประปาเก่า
* ชุมชนช่องป่า 
* ชุมชนฟาร์มไก่
* ชุมชนบ้านสวนจีน
* ชุมชนบ้านท่าสะท้อน
* ชุมชนปากมิน
* ชุมชนบ้านนายาว
* ชุมชนเมือง

## สถานที่ท่องเที่ยว
* วัดธาตุน้อย (จันดีเก่า)
* ตลาดพอเพียง (ตลาดยามบ่าย)
* ตลาดเช้าริมรถไฟ หน้าสถานีรถไฟคลองจันดี
* น้ำตกท่าแพ
* จุดชมวิวเขาเหมน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเทศบาลตำบลจันดี

จันดี
จันดี
ปริศนาข้าวไรย์

**ปริศนาข้าวไรย์** () เป็นนวนิยายสืบสวนที่ประพันธ์โดย อกาธา คริสตี ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรโดย Collins Crime Club เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2496 และตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในปีถัดมาโดย Dodd, Mead and Company ฉบับของสหราชอาณาจักรมีราคา 10 ชิลลิง และหกเพนนี ส่วนฉบับของสหรัฐอเมริกามีราคา 2.75 ดอลลาร์สหรัฐ เนื้อเรื่องมี Miss Marple เป็นนักสืบ

## คำอธิบายของชื่อเรื่อง
ชื่อเรื่องและสาระสำคัญของโครงเรื่องอ้างถึงบทเพลงกล่อมเด็กเช่นเดียวกับนวนิยายอีกหลายเรื่องของ Christie โดยในเรื่องนี้อ้างถึงเพลง ‘’Sing a Song of Sixpence’’

## สรุปโครงเรื่อง
Rex Fortescue เสียชีวิตขณะดื่มชาตอนเช้าที่สำนักงานของเขา เบาะแสเดียวที่มีคือข้าวไรย์ที่พบในกระเป๋ากางเกง ต่อมาเกิดฆาตกรรมขึ้นอีกสองราย มีเพียง Jane Marple ที่มองเห็นรูปแบบของฆาตกรรม ซึ่งเชื่อมโยงบทเพลงกล่อมเด็กกับเหยื่อฆาตกรรม

## ตัวละคร
* Rex Fortescue – นักธุรกิจด้านการเงิน มีบุตรชายสองคนและบุตรสาวหนึ่งคน แต่งงานกับภรรยาคนที่สอง
* Adele Fortescue – ภรรยาคนที่สองของ Rex Fortescue มีคนรักชื่อว่า Vivian Dubois
* Percival Fortescue – บุตรชายคนโตของ Rex Fortescue กับภรรยาคนแรก เป็นหุ้นสวนในกิจการของบิดา
* Jennifer Fortescue – ภรรยาของ Percival Fortescue
* Lancelot Fortescue – บุตรชายคนรองของ Rex Fortescueกับภรรยาคนแรก อาศัยอยู่ที่แอฟริกามาเจ็ดปี
* Pat Fortescue – ภรรยาของ Lancelot Fortescue
* Elaine Fortescue – บุตรสาวคนเล็กของ Rex Fortescue
* Gerald Wright – คนรักของ Elaine Fortescure 
* Miss Ramsbottom – พี่สาวภรรยาคนแรกของ Rex Fortescue อายุประมาณแปดสิบปี
* Mary Dove – แม่บ้านในบ้าน Fortescue
* Gladys Martine – สาวใช้ในบ้าน Fortescue
* Ellen – สาวใช้ในบ้าน Fortescue
* Mr. Crump – หัวหน้าคนรับใช้ประจำบ้าน Fortescue
* Mrs. Crump – ภรรยาของ Mr. Crump และเป็นแม่ครัวประจำบ้าน
* Vivian Edward Dubois – ผู้ร่วมเล่นกอล์ฟกับ Adele Fortescue และต่อมาได้สานสัมพันธ์ฉันคนรัก
* Inspector Neele – ตำรวจที่รับผิดชอบคดีฆาตกรรม Rex Fortescue
* Miss Marple – นักสืบสมัครเล่นที่ช่วยเหลือ Inspector Neele

หมวดหมู่:บันเทิงคดีสายลับ
ทหารรับจ้าง

[thumb|right|280px|“ทหารรับจ้าง” โดย[เลโอนาร์โด ดา วินชี ค.ศ. 1480]]

**ทหารรับจ้าง** () คือ บุคคลที่เข้าร่วมในการขัดกันด้วยอาวุธ (armed conflict) โดยที่มิได้มีเชื้อชาติหรือเป็นสมาชิกของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งของคู่ขัดแย้ง แต่ "มีแรงจูงใจให้เข้าร่วมในการขัดกัน โดยมีความประสงค์ส่วนตัวในค่าตอบแทนที่จะได้รับเป็นสำคัญ ซึ่งอาจจะมากกว่านายทหารผู้อยู่ระดับเดียวกันและปฏิบัติหน้าที่ในกองทัพของผู้ว่าจ้างนั้น" (พิธีสารพิ่มเติม อนุสัญญากรุงเจนีวา ฉบับที่สาม)

ผู้ที่เป็นทหารอาชีพของกองทัพตามปกติไม่ถือว่าเป็นทหารรับจ้าง แม้ว่าจะได้รับเงินค่าตอบแทนก็ตาม เป็นที่เข้าใจกันโดยทั่วไปว่าทหารรับจ้างเป็นผู้ที่มีอาชีพสู้รบเพื่อเงินตอบแทน คำว่า “ทหารรับจ้าง” จึงเป็นคำที่มีความหมายเป็นนัยยะในทางลบ ถึงแม้ว่าจะมีบางกรณีที่เป็นการยกเว้นก็ตาม

ความแตกต่างระหว่าง “ทหารรับจ้าง” และ “อาสาสมัครต่างด้าว” (foreign volunteer) บางครั้งก็ออกจะคลุมเครือ เพราะจุดประสงค์ในการเข้าร่วมการต่อสู้ของกองทหารด้าวไม่เป็นที่ชัดเจน ตัวอย่างเช่นในกรณีของกองทหารต่างด้าวฝรั่งเศส” (French Foreign Legion) และกองทหารกุรข่า (Brigade of Gurkhas) ที่ไม่ถือว่าเป็น “ทหารรับจ้าง” ภายใต้กฎการยุทธ (laws of war) เพราะแม้ว่าลักษณะของทั้งสองกลุ่มจะตรงกับคำจำกัดความของการเป็นทหารรับจ้างหลายอย่าง ที่ตรงกับที่ระบุไว้ในข้อ 47 ของพิธีสารเพิ่มเติมอนุสัญญากรุงเจนีวา ฉบับที่สาม ค.ศ. 1949 แต่ก็ได้รับการยกเว้นภายใต้ข้อ 47 ข้อย่อย (ก), (ค), (ง),(จ) และ (ฉ) แต่จะอย่างไรก็ตามผู้สื่อข่าวบางคนก็ยังใช้คำว่า “ทหารรับจ้าง” ในการกล่าวถึงกองทหารสองกลุ่มนี้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
ทหารรับจ้างอิตาลี

[thumb|240px|ภาพเหมือนของ[ฟารินาตา เดกลิ อุแบร์ติ (Farinata degli Uberti) โดย อันเดรอา เดล คาสตานโย (Andrea del Castagno) , เป็นภาพที่แสดงการแต่งตัวที่นิยมกันของทหารรับจ้างในคริสต์ศตวรรษที่ 15]]
**ผู้นำทหารรับจ้างอิตาลี** หรือ **คอนดตติเอเร** () คือผู้นำของกองทหารรับจ้าง ที่เป็นกองทหารอาชีพที่ไม่ขึ้นต่อผู้ใดโดยเฉพาะ ผู้ที่จะเข้าร่วมในการต่อสู้ก็เมื่อได้รับสัญญาจ้างจากนครรัฐในอิตาลี หรือจากพระสันตะปาปา ตั้งแต่ปลายยุคกลางมาจนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 ในยุคกลาง “คอนดตติเอโร” หมายถึง “ผู้รับสัญญา” (contractor) และมีความหมายเดียวกับภาษาอังกฤษใหม่ว่า “กัปตันทหารรับจ้าง” ที่ตามความหมายแล้วมิได้บ่งถึงสัญชาติของผู้ได้รับจ้าง

คำที่ใช้เรียกทหารรับจ้างในภาษาอิตาลีมาเป็นคำมาตรฐานที่ใช้กันในภาษาอังกฤษในบทเขียนที่เกี่ยวกับสมัยนโปเลียนที่ใช้กันมาจนถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่  20 เพราะคำที่ใช้สำหรับทหารอาชีพยังไม่เป็นที่แพร่หลายจนกระทั่งปลายสมัยของสงครามนโปเลียน (ค.ศ. 1800–ค.ศ. 1815) ฉะนั้นคำว่า “คอนดตติเอเร” ในภาษาอังกฤษจึงทหารใดก็ได้ที่ได้รับค่าจ้างประจำ

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ทหารรับจ้าง 

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
ท่าอากาศยานนานาชาติเบอร์มิงแฮม

**ท่าอากาศยานนานาชาติเบอร์มิงแฮม (Birmingham International Airport)**  เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางเมืองเบอร์มิงแฮมไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 5.5 nautical mile ที่หมู่บ้าน Bickenhill ใน Metropolitan Borough of Solihull มณฑล West Midlands อังกฤษ ใน พ.ศ. 2550 จัดว่าเป็นท่าอากาศยานที่คับคั่งเป็นอันดับที่หกในสหราชอาณาจักร รองจากท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ ท่าอากาศยานลอนดอนแกตวิค ท่าอากาศยานลอนดอนสแตนสเตด ท่าอากาศยานแมนเชสเตอร์ และท่าอากาศยานลอนดอนลูตอน

ท่าอากาศยานนานาชาติเบอร์มิงแฮมมี Public Use Aerodrome Licence (Number P451) จาก Civil Aviation Authority ที่อนุญาตให้ทำการบินสำหรับการขนส่งผู้โดยสารเชิงพาณิชย์หรือสำหรับการฝึกสอนบิน

ท่าอากาศยานตั้งอยู่ติดกับ  M42 motorway และ A45 main road เชื่อมต่อกับสถานีรถไฟ Birmingham International ด้วยรถไฟยกระดับ AirRail Link สาย West Cost Main

ใน พ.ศ. 2550 ท่าอากาศยานมีจำนวนผู้โดยสาร 9,627,589 คน เป็นท่าอากาศยานที่มีจำนวนผู้โดยสารเพิ่มขึ้นมากที่สุดในสหราชอาณาจักรใน พ.ศ. 2550 รองรับเที่ยวบินภายในสหราชอาณาจักร ยุโรป อนุทวีปอินเดีย ตะวันออกกลาง อเมริกาเหนือ และแคริบเบียน

## ประวัติ

ท่าอากาศยานเปิดให้บริการที่หมู่บ้าน Elmdon เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2482 ถือครองและดำเนินงานโดย Birmingham City Council ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง Air Ministry ได้ให้ RAF ใช้ท่าอากาศยานเพื่อจุดประสงค์ทางการทหาร ในช่วงนี้แนวสนามหญ้าเดิมได้ถูกเปลี่ยนเป็นทางวิ่ง 2 ช่อง ช่องหนึ่งมีทิศทาง 06/24 ยาว 753 เมตร อีกช่องหนึ่งมีทิศทาง 15/33 ยาว 1,271 เมตร ท่าอากาศยานเปิดให้ใช้งานสำหรับพลเรือนอีกครั้งเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2489 โดยยังอยู่ในการควบคุมของรัฐบาล

ในช่วงหลังสงคราม ท่าอากาศยานได้เป็นสถานที่จัดกิจกรรมต่างๆ อย่างเช่น Air fairs และ Air races ต่อมาเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2503 City of Birmingham ได้กลับเข้าดำเนินงานท่าอากาศยานอีกครั้ง และมีอำนาจเต็มเมื่อวันที่ 1 เมษายน ในปีเดียวกัน ต่อมาใน พ.ศ. 2504 อาคารผู้โดยสารแห่งใหม่ได้เปิดขึ้นเพื่อรองรับผู้โดยสารระหว่างประเทศ และใน พ.ศ. 2510 ทางวิ่งหลักได้ถูกขยายออกเป็น 7,400 ฟุตเพื่อรองรับเครื่องบินไอพ่น

## สายการบินและจุดหมายปลายทาง
                         
### อาคาร 1

### Terminal 1 charter services

All charter services operate from T1

### อาคาร 2

### Cargo airlines

## สถิติ






ไฟล์:BHXpax.jpg


 

In 2007, the 10 busiest scheduled destinations at the airport were Dublin, Amsterdam, Edinburgh, Belfast, Dubai, Paris, Glasgow, Frankfurt, Malaga and Alicante. The 10 busiest charter destinations were Palma, Tenerife, Arrecife, Paphos, Dalaman, Las Palmas, Heraklion, Fuerteventura, Larnaca and Ibiza.

## References

## อ้างอิง

## External links

* Birmingham International Airport - Official website 
* Airport Consultative Committee 
* MADE IN BIRMINGHAM Elmdon Airport



เบอร์มิงแฮม
โลเรนโซ กอสตา

**ลอเรนโซ คอสตา** () (ค.ศ. 1460 - 5 มีนาคม ค.ศ. 1535) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 15 และ 16 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง

ลอเรนโซ คอสตาเกิดในปี ค.ศ. 1460 ที่เมืองเฟอร์ราราในประเทศอิตาลีแต่ย้ายไปอยู่โบโลนยาเมื่ออายุยี่สิบกว่าๆ และเป็นผู้มีอิทธิพลต่อตระกูลการเขียนภาพแบบเซียนา แต่จิตรกรหลายคนที่ทำงานอยู่ทั้งในเฟอร์ราราและโบโลนยาถือว่าลอเรนโซ คอสตาเป็นผลผลิตของตระกูลการเขียนภาพแบบเฟอร์รารา มีการกล่าวอ้างว่าคอสตาได้รับการฝึกหัดจากโคสิโม ตูรา (Cosimo Tura)

ในปี ค.ศ. 1483 คอสตาเขียน “พระแม่มารีและพระบุตรกับตระกูลเบนติโวกลิโอ” ที่กลายมาเป็นงานที่มีชื่อเสียงและจิตรกรรมฝาผนังอื่นบนผนังของชาเปล ตระกูลเบนติโวกลิโอ (House of Bentivoglio) ที่วัดซานจาโคโมมายอเร หลังจากนั้นก็เขียนภาพอีกหลายภาพ คอสตาเป็นเพื่อนสนิทของฟรานเชสโค ฟรานเชีย (Francesco Francia) ผู้ที่ได้รับอิทธิพลเป็นอย่างมากจากคอสตา ในปี ค.ศ. 1509 คอสตาก็เดินทางไปมานตัวไปอยู่ภายใต้การอุปถัมภ์ของฟรานเชสโคที่ 2 แห่งกอนซากา มาร์ควิสแห่งมานตัว (Francesco II Gonzaga, Marquess of Mantua) และในที่สุดก็ไปเสียชีวิตที่นั่นเมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1535 ภาพ “พระแม่มารีและพระบุตรบนบัลลังก์” ที่ตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน แต่งงานชิ้นสำคัญๆ อยู่ที่โบโลนยา 

ลูกชายของคอสตาอิพโพลิโต (Ippolito Costa) และจิโรลาโมต่างก็เป็นจิตรกรเหมือนกับพ่อ และเช่นเดียวกับลูกของจิโรลาโมลอเรนโซ (ผู้เยาว์) (ค.ศ. 1537-ค.ศ. 1583) จิตรกรร่วมสมัยที่ทำงานร่วมกับหรือภายใต้การนำของคอสตาก็รวมทั้งโคสิโม ตูรา, ดอสโส ดอสสิ (Dosso Dossi), ลูโดวิโค มัซโซลิโน (Ludovico Mazzolino) และนิโคโล ปิซาโน (ค.ศ. 1470 – ค.ศ. 1538) 

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* จิตรกรรมฝาผนัง
* ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ชีวประวัติของลอเรนโซ คอสตาที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
* ภาพเขียนของลอเรนโซ คอสตาที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
*Lorenzo Costa at the Louvre.

## ระเบียงภาพ


ไฟล์:Lorenzo Costa 002.jpg|“ครอบครัวศักดิ์สิทธิ์”(Holy Family )พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งลิอองในฝรั่งเศส
ไฟล์:Concert.jpg|“นักดนตรี”หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน
ไฟล์:Lorenzo Costa - Saint Sebastian.jpg|“นักบุญเซบาสเตียน”หอศิลป์อุฟฟิซิ ในประเทศ
ไฟล์:School of Ferrara - Mary at the Annunciation - Gemäldegalerie Alte Meister Dresden.jpg|“พระแม่มารีอ่านหนังสือ”
ไฟล์:Lorenzo Costa - Crowning of the Madonna and saints.jpg|“การสวมมงกุฎแก่พระแม่มารี”และนักบุญ



หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2003
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา
รัฐผู้คัดเลือกโคโลญ

**รัฐผู้คัดเลือกโคโลญ** (, ) เป็นราชรัฐอัครมุขนายกในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่รุ่งเรืองมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 10 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19  

รัฐโคโลญประกอบด้วยมุขมณฑลโรมันคาทอลิกโคโลญ  () ที่ปกครองโดยอาร์ชบิชอปผู้มีตำแหน่งเป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือก (prince-elector) ในจักรวรรดิ เมืองหลวงของรัฐคือโคโลญ (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1288) และต่อมาบ็อน รัฐมาถูกยุบในปี ค.ศ. 1803 ระหว่างการปฏิรูปดินแดนในเยอรมนี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 10
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 10
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 19
หมวดหมู่:กลุ่มอิเล็กทอรัลเรนิช
กุลบุตร

**กุลบุตร** หรือ **กุลธิดา** เป็นศัพท์ที่ปรากฏในคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนา แปลว่าบุตรแห่งสกุลหรือคนในตระกูล ในพระไตรปิฎกใช้ศัพท์กุลบุตรมากโดยเฉพาะในพระวินัยปิฎก มหาวรรค ทายัชชภาณวาร ที่พระพุทธเจ้าทรงอนุญาตวิธีการบรรพชาอุปสมบทแก่บุคคล โดยใช้คำว่า "กุลบุตร" แทนผู้ที่จะบวช (ในทางปฏิบัติในประเทศไทยจะนิยมใช้คำว่า นาค แทนผู้ที่จะบวช) ทำให้ในตำราพระพุทธศาสนานิยมเรียกผู้จะบวชเป็นพระภิกษุสามเณรว่ากุลบุตร โดยอนุโลมให้เรียกกับสตรีที่จะบวชชีสมาทานศีล 8 ว่า กุลธิดา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
ยูซุฟ อัลเกาะเราะฎอวี

**ยูซุฟ อัลเกาะเราะฎอวี** (; 9 กันยายน ค.ศ. 1926 – 26 กันยายน ค.ศ. 2022) เป็นนักวิชาการอิสลามชาวอียิปต์ที่อยู่ในโดฮา ประเทศกาตาร์ และประธานสหภาพนักวิชาการมุสลิมนานาชาติ เขาได้รับอิทธิพลจากอิบน์ ตัยมียะฮ์, อิบน์ ก็อยยิม, ซัยยิด เราะชีด ริฎอ, ฮะซัน อัลบันนา, Abul Hasan Ali Hasani Nadwi, อะบุล อะลา เมาดูดีย์ และNaeem Siddiqui เขาเป็นที่รู้จักจากรายการ الشريعة والحياة (*อัชชะรีอะฮ์ วัลฮะยาต*; "ชะรีอะฮ์และชีวิต") ที่ออกอากาศในอัลญะซีเราะฮ์ ซึ่งมีผู้ชมประมาณ 40–60&nbsp;ล้านคนทั่วโลก

## ชีวประวัติ

อัลเกาะเราะฎอวีเกิดที่จังหวัดฆ็อรบียะ ประเทศอียิปต์ สามารถท่องจำอัลกุรอานก่อนอายุ 10 ขวบ เข้ารับการศึกษาจากมัธยมอัลอัซฮัร และปี 1953 ศึกษาต่อจากมหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร คณะศาสนศาสตร์ ปี 1954 เรียนต่อคณะอักษรศาสตร์ และได้รับประกาศนียบัตรระดับอนุปริญญาด้านอักษรศาสตร์และวรรณคดี ได้รับปริญญาโทด้านการศึกษากุรอานและวจนะของศาสดามุฮัมมัด ได้ปริญญาเอกในคณะเดียวกันด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง ในวิทยานิพนธ์เรื่อง "ผลดีในการจ่ายภาษีของมุสลิมต่อการแก้ปัญหาสังคม"

บิดาของเขาเสียชีวิตขณะเขามีอายุเพียงสองขวบ อาของเขาจึงรับภาระเลี้ยงดู เขาถูกจำคุกหลายครั้งเนื่องการเข้าร่วมกับ "อิควานมุสลิมีน" ถูกจับกุมครั้งแรกปี 1949 ในสมัยการปกครองแบบกษัตริย์ และอีกสามครั้งในสมัยประธานาธิบดีญะมาล อับดุนนาศิร คือปี 1954, 1961 และ 1963 หลังจากนั้นเขาเดินทางไปประเทศกาตาร์ และได้รับตำแหน่งอาจารย์ใหญ่โรงเรียนมัธยมสอนศาสนา ต่อมาจึงได้รับสัญชาติกาตาร์ ปี 1977 เขาจึงได้เลื่อนตำแหน่งเป็นคณบดีแห่งมหาวิทยาลัยกาตาร์ เขายังเป็นอาจารย์ของศูนย์วิจัยศึกษาชีวประวัติและจริยวัตรแห่งศาสดามุฮัมมัด จนถึงปัจจุบัน

## ชีวิตส่วนตัว
อัลเกาะเราะฎอวีเกิดที่อียิปต์แต่อาศัยในประเทศกาตาร์ เขามีลูกชาย 3 คน และลูกสาว 4 คน มีสามคนที่จบการศึกษาระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยในสหราชอาณาจักร อิลฮาม ยูซุฟ อัลเกาะเราะฎอวี ลูกสาวของเขา ได้รับการยอมรับเป็นนักวิทยาศาสตร์นิวเคลียร์ในระดับนานาชาติ ส่วนอับดุรเราะห์มาน ยูซุฟ อัลเกาะเราะฎอวี ลูกชายของเขา เป็นนักกวีและนักเคลื่อนไหวทางการเมืองในประเทศอียิปต์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการ
*  – บัญชีที่ผ่านการยืนยัน
* 
* Al-Qaradawi's books translated into English and French
* Wolfgang G. Schwanitz: *Global Mufti al-Qaradawi*, Webversion 12-2010
* Counter Extremism Project profile
* "Shaykh Yusuf Al-Qaradawi: Portrait of a leading Islamist cleric", Ana Belén Soage, *[[Middle East Review of International Affairs]]*, 12/1 (March 2008), pp.&nbsp;51–65.
* "Sheikh Yūsuf al-Qaradawi: A Moderate Voice from the Muslim World?", Ana Belén Soage, *Religion Compass*, 4 (September 2010), pp.&nbsp;563–575.
* Yusuf al-Qaradawi and Minorities: Learned Intolerance, Qantara.de
* 

หมวดหมู่:มุสลิมชาวอียิปต์
หมวดหมู่:อิมาม
หมวดหมู่:มุสลิมนิกายซุนนี
ดัชชีสติเรีย

**ดัชชีสติเรีย** (; ; ; ) เป็นดัชชีที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของออสเตรียและทางเหนืของสโลวีเนียปัจจุบัน ดัชชีสติเรียเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์จนกระทั่งถูกยุบในปี ค.ศ. 1806 หลังจากนั้นก็เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีจนกระทั่งมาถูกยุบในปี ค.ศ. 1918 อาณาจักรก่อตั้งโดยจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หรือเฟรเดอริกบาร์บารอซซาในปี ค.ศ. 1180 เมื่อทรงเลื่อนฐานะของออตโตคาร์ที่ 4 แห่งอาณาจักรมาร์ชแห่งสไตเรียขึ้นเป็นดัชชีหลังจากการพ่ายแพ้ของเฮนรีเดอะไลออนเมื่อต้นปีนั้น ออตโตคาร์เป็นดยุกคนแรกและคนสุดท้ายของตระกูลออตโตคาร์ที่ปกครองสติเรีย

เมื่อออทโทคาร์เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1192 อาณาจักรก็ตกไปเป็นของตระกูลบาเบนแบร์กประมุขของออสเตรียตามข้อตกลงในข้อตกลงจอร์เจนเบิร์ก (Georgenberg Pact) หลังจากตระกูลบาเบนแบร์กสิ้นสุดลงอาณาจักรก็ตกไปเป็นของราชอาณาจักรฮังการี (ค.ศ. 1254–ค.ศ. 1260) พระเจ้าออตโตคาร์ที่ 2 แห่งโบฮีเมีย (ค.ศ. 1260–ค.ศ. 1276) และราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ผู้ส่งดยุกจากราชวงศ์ไปปกครองระหว่าง ค.ศ. 1379 จนถึงปี ค.ศ. 1439 และระหว่าง  ค.ศ. 1564 จนถึงปี ค.ศ. 1619

ระหว่างการรุกรานของจักรวรรดิออตโตมันระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 17 ดินแดนสติเรียก็ได้รับความเสียหายอย่างหนักและสูญเสียประชากรไปเป็นจำนวนมาก กองทัพตุรกียกทัพเข้าไปรุกรานสติเรียด้วยกันทั้งสิ้นเกือบยี่สิบครั้ง แต่ละครั้งก็ทำลายและปล้นสดมโบสถ์ อาราม เมือง และหมู่บ้าน ประชาชนถ้าไม่ถูกสังหารก็ถูกจับตัวไปเป็นทาส

เมื่อจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีล่มสลายลงหลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง รัฐเยอรมันออสเตรียที่เหลืออยู่ก็อ้างตัวเป็นเจ้าของดินแดนซิสไลท์ทาเนีย (Cisleithania) ทั้งหมด ตามสนธิสัญญาแซงต์แชร์แมงอองเลย์ ออสเตรีย-ฮังการีก็ถูกแบ่งตามแนวเชื้อชาติอย่างกว้างๆ สไตเรียเกือบทั้งหมด (สไตเรียเหนือ ยังคงมีดยุกปกครองโดยมีเมืองหลวงอยู่ที่กราซ) กลายไปเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐออสเตรียที่หนึ่ง (First Austrian Republic) และหนึ่งในสามทางตอนใต้ (สติเรียใต้ที่มีมาริบอร์เป็นเมืองหลวง) ตกไปเป็นของรัฐสโลวีน, โครแอท และเซิร์บ ที่ต่อมากลายเป็นส่วนหนึ่งของสโลวีเนียปัจจุบัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สโลวีเนีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศออสเตรีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศสโลวีเนีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:จักรวรรดิออสเตรีย
หมวดหมู่:ภูมิภาคที่ถูกแบ่งแยก
*
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 12
หมวดหมู่:รัฐในสมาพันธรัฐเยอรมัน
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 1723
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2461
หมวดหมู่:เขตการปกครองของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
อาณาจักรชายแดน

[thumb|300px |[อาณาจักรเคานท์ระหว่างบริเวณชายแดนแห่งสเปน-ฝรั่งเศส]]
**บริเวณชายแดน** หรือ **อาณาจักรชายแดน** หรือ **อาณาจักรมาร์ช** () คือบริเวณชายแดนที่คล้ายคลึงกับพรมแดนเช่นภูมิภาคชายแดนเวลส์ (Welsh Marches) ซึ่งเป็นบริเวณระหว่างอังกฤษและเวลส์ หรือ ภูมิภาคชายแดนฮิสปาเนีย (Marca Hispanica) ที่ชาร์เลอมาญทรงกำหนดขึ้นในปี ค.ศ. 795 ที่เป็นบริเวณที่แยกระหว่างจักรวรรดิกาหลิบอุมัยยะฮ์แห่งอัล-อันดะลุส (Al-Andalus) และจักรวรรดิแฟรงค์

“บริเวณชายแดน” ต่างจากฉนวนพรมแดน (buffer zone) ตรงที่อาจจะเป็นบริเวณที่มีรัฐปกครองแทนที่จะเป็นเพียงบริเวณเขตปลอดทหาร (Demilitarized zone) และจะเป็นบริเวณที่มีการสร้างเสริมการป้องกันอย่างแข็งแรงในการต่อต้านประเทศเพื่อนบ้าน แม้ว่าบริเวณชายแดนมักจะเป็นอาณาบริเวณเดียวกันหรือคล้ายคลึงกับอาณาจักรเคานท์ แต่ต่างจากอาณาจักรเคานท์ตรงที่เป็นบริเวณที่มีความสำคัญทางที่ตั้งในบริเวณพรมแดนของอาณาจักร อาณาจักรชายแดนปกครองโดยมาร์ควิส หรือขุนนางที่มีตำแหน่งเท่าเทียมกัน ส่วนอาณาจักรเคานท์มีเคานท์เป็นผู้ปกครอง

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ชายแดนอเมริกา
* รัฐกันชน
* รายชื่ออาณาจักรชายแดน
* ดินแดนไร้มนุษย์

หมวดหมู่:เขตแดน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ยุโรป
หมวดหมู่:จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
*
พระเจ้าอันจัง

**พระเจ้าอันจังแห่งโคกูรยอ** (; ) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 22 แห่งอาณาจักรโกคูรยอหนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 519–ค.ศ. 531

## พระราชประวัติ
พระเจ้าอันจาง มีพระนามเดิมว่า *โค ฮึง-อัน* ประสูติเมื่อใดไม่ปรากฏเป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้ามุนจามย็อง ทรงได้รับการสถาปนาเป็นองค์รัชทายาทเมื่อปี ค.ศ. 498 อันเป็นปีที่ 7 ในรัชกาลของพระราชบิดาเสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระราชบิดาเมื่อปี ค.ศ. 519 ตลอด 12 ปีในรัชกาลทรงปิดความสัมพันธ์กับทางราชวงศ์ของจีนและทรงทำสงครามกับอาณาจักรทางใต้อย่างแพ็กเจและซิลลาโดยทรงยกทัพไปตีแพคเจในปี ค.ศ. 523 และ ค.ศ. 529

## สิทธิ์ในการสืบราชสมบัติ
พระเจ้าอันจังทรงครองราชย์ได้ 12 ปีสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 531 สิทธิ์ในการสืบราชสมบัติจึงตกมาอยู่ที่ *เจ้าชายโค โบย็อน* พระราชอนุชา ซึ่งต่อมาคือ พระเจ้าอันว็อน

## พงศาวลี



## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์โคกูรยอ
อันจัง
เจ้าชายนโปเลียน พระราชกุมารแห่งฝรั่งเศส

**เจ้าชายนโปเลียน พระราชกุมาร** () หรือ **นโปเลียนที่ 4** เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวในจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 กับจักรพรรดินียูเจนีแห่งมอนติโจ หลังจากพระราชบิดาถูกถอดจากราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1870 ก็ได้พาพระราชวงศ์โบนาปาร์ตลี้ภัยไปประทับอยู่ในอังกฤษโดยอยู่ภายใต้พระบรมราชินูปถัมภ์ของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และตัวพระองค์เข้ารับราชการทหารในกองทัพอังกฤษ ภายหลังจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 สวรรคตในปี ค.ศ. 1873 พระองค์ก็เป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ฝรั่งเศส 

พระองค์พระราชสมภพเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1856 โดยมีพระยศว่า **เจ้าชายนโปเลียน พระราชกุมาร** แต่หลังระบอบกษัตริย์ถูกล้มล้างใน ค.ศ. 1870 พระยศของพระองค์จึงเหลือแค่ **หลุยส์-นโปเลียน พระราชกุมาร** แต่พวกโบนาปาร์ตนิยมมักจะเรียกพระองค์ว่า **นโปเลียนที่ 4** พระองค์เคยเสด็จพระราชดำเนินเยือนสยามประเทศเป็นการส่วนพระองค์ใน ค.ศ. 1873

แม้ หลุยส์-นโปเลียน พระราชกุมาร จะทรงรับราชการทหารอยู่ในกองทัพอังกฤษแต่สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียไม่ทรงอนุญาตให้เข้าร่วมปฏิบัติการสู้รบใดๆ ถึงกระนั้น เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1879 ขณะพระองค์เข้าเวรอยู่ในค่ายทหาร ณ ราชอาณาจักรซูลู (แอฟริกาใต้ในปัจจุบัน) ทันใดนั้นก็ต้องเผชิญหน้ากับหน่วยสอดแนมของซูลูโดยบังเอิญ หลุยส์-นโปเลียนหนีไม่ทันจึงเข้าต่อสู้และเสด็จสวรรคตในวัยเพียง 23 พรรษา เนื่องจากพระองค์ยังไม่ได้อภิเษกสมรสและไม่มีรัชทายาท ทำให้ราชวงศ์โบนาปาร์ตสายหลุยส์ โบนาปาร์ต ต้องสิ้นสุดที่พระองค์ และสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสตกไปอยู่กับสายเจโรม โบนาปาร์ต พระอนุชาองค์สุดท้องของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ขึ้นอ้างสิทธิ์แทน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์โบนาปาร์ต
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
หมวดหมู่:เจ้าชายฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ราชกุมารแห่งฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ทหารชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ทหารในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย
หมวดหมู่:จักรพรรดินโปเลียนที่ 3
หมวดหมู่:พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิ
พระเจ้าอันว็อน

**พระเจ้าอันว็อนแห่งโคกูรยอ** (; ) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 23 แห่ง อาณาจักรโคกูรยอหนึ่งในสามราชอาณาจักรเกาหลี ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 531 – ค.ศ. 545

## พระราชประวัติ
พระเจ้าอันว็อน มีพระนามเดิมว่า *องค์ชายโค โบ-ย็อน* ประสูติเมื่อใดไม่ปรากฏเป็นพระราชโอรสอีกองค์ในพระเจ้ามุนจามย็อง และเป็นพระราชอนุชาในพระเจ้าอันจัง เสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระบรมเชษฐาธิราชเมื่อปี ค.ศ. 531 ในรัชสมัยของพระองค์ถือว่าอาณาจักรโคกูรยอ ที่เคยยิ่งใหญ่กลับอ่อนแอลงอย่างมากเนื่องจากแพ็กเจและซิลลาได้รวมตัวกันเป็นพันธมิตรมาตีโคกูรยอและเกิดภัยทางธรรมชาติขึ้นส่วนทางด้านองค์รัชทายาท 3 ปีแรกแห่งการครองราชย์พระมเหสีองค์แรกยังไม่มีพระราชโอรสให้พระองค์พอถึงปี ค.ศ. 534 จึงทรงสถาปนา *องค์ชายโค พย็องซ็อง* พระราชโอรสองค์โตที่ประสูติแต่พระมเหสีองค์ที่ 2 ขึ้นเป็นองค์รัชทายาท

## สิทธิ์ในการสืบราชสมบัติ
พระเจ้าอันว็อน ทรงครองราชย์ได้ 14 ปีสวรรคตเมื่อปี ค.ศ. 545 *เจ้าชายโค พย็องซ็อง* องค์รัชทายาทจึงขึ้นครองราชย์แทน
ทรงพระนามว่า พระเจ้ายังว็อน

## พงศาวลี



## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาณาจักรโคกูรยอ
หมวดหมู่:ราชวงศ์โคกูรยอ
อันว็อน
สาธารณรัฐเจโนวา

**สาธารณรัฐเจโนวา** () หรือชื่อเต็มคือ **สาธารณรัฐเจโนวาอันสงบยิ่ง** () เคยเป็นรัฐอิสระที่ตั้งอยู่ที่ลีกูเรียทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือของฝั่งทะเลอิตาลี ที่รุ่งเรืองตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 มาจนถึง ค.ศ. 1797 เมื่อถูกรุกรานโดยกองทัพฝรั่งเศส ภายใต้การนำของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 สาธารณรัฐเจนัวมาแทนที่ด้วยสาธารณรัฐลีกูเรียนที่รุ่งเรืองมาจนถึง ค.ศ. 1805 ก่อนที่จะถูกผนวกโดยจักรวรรดิฝรั่งเศส แม้ว่าสาธารณรัฐจะได้รับการฟื้นฟูในปี ค.ศ. 1814 หลังจากการพ่ายแพ้ของนโปเลียนแต่ก็เป็นเพียงระยะเวลาอันสั้น ในที่สุดสาธารณรัฐเจนัวก็ถูกผนวกเข้ากับราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อิตาลี
จ
จ
จ
จ
จ
ดัชชีนอร์ม็องดี

**ดัชชีนอร์ม็องดี** () มีที่มามาจากการรุกรานของชนหลายชาติที่รวมทั้งชนเดนส์, ไฮเบอร์โน-นอร์ส, ไวกิงจากออร์กนีย์ และแองโกล-เดนส์ (*จาก[[บริเวณเดนลอว์]]*) ในฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ประมุขที่อาจจะเป็นอาณาจักรเคานต์ก่อตั้งขึ้นโดยสนธิสัญญาแซ็ง-แกลร์-ซูว์แร็ปต์ ในปี ค.ศ. 911 เมื่อพระเจ้าชาร์ลผู้เรียบง่าย ทรงยอมพระราชทานตำแหน่งให้แก่รอลโลผู้นำของไวกิงที่รู้จักกันในชื่อว่า “นอร์สเม็น” (Northmen) (หรือในภาษาละตินว่า “Normanni”)

เดิมดัชชีนอร์ม็องดีครอบคลุมบริเวณนอยส์เตรีย (Neustria) และบางส่วนของดินแดนเบรอตาญทางฝั่งทะเลทางตอนเหนือ และส่วนในของฝรั่งเศส ที่ในปัจจุบันแบ่งเป็นแผ่นดินฝรั่งเศสและหมู่เกาะแชนเนลที่ขึ้นกับสหราชอาณาจักร สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักรทรงเป็นดยุคแห่งนอร์ม็องดีองค์ปัจจุบัน

เมื่อชนนอร์สมาตั้งถิ่นฐานในนอร์ม็องดี ก็ยอมรับภาษาแกลโล-โรมานซ์ของผู้ตั้งถิ่นฐานอยู่แต่เดิม  — เช่นเดียวกับการที่ผู้ปกครองนอร์มันในอังกฤษมายอมรับภาษาของผู้ที่ถูกปกครอง ในนอร์ม็องดีภาษาวิวัฒนาการมาเป็นภาษานอร์มัน ในอังกฤษวิวัฒนาการเป็นภาษาแองโกล-นอร์มัน และวรรณกรรมของดัชชีนอร์ม็องดีและอังกฤษในอาณาบริเวณการปกครองของนอร์มันเรียกกันว่าวรรณกรรมแองโกล-นอร์มัน.

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ดัชชี

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
นอร์ม็องดี
นอร์ม็องดี
นอร์ม็องดี
ยูโรแดนซ์

**ยูโรแดนซ์** () เป็นแนวเพลงในลักษณะคลับ/แดนซ์ ของชาวยุโรปในช่วงทศวรรษ 1980 และ 1990 ยูโรแดนซ์ได้รับอิทธิพลจากเพลงแนวดิสโก้ ไฮ-เอ็นอาร์จี ดนตรีเฮาส์ และ ฮิบฮอบ อีกทั้งยังประกอบการบันทึกเสียงด้วยเครื่องสังเคราะห์เสียงและดรัมแมชชีน ในส่วนภาคการผลิตโปรดิวเซอร์จะรับผิดชอบด้านการผลิตมากกว่าตัวนักร้อง และเช่นเดียวกับแนวเพลงใกล้เคียงอย่างยูโรป็อป คือมักมีความเรียบง่าย เบาบางและติดหู กับเนื้อเพลงที่เบา ๆ ร้องซ้ำ ๆ ที่ผู้ฟังไม่จำเป็นต้องมาตีความมากนักสำหรับผู้พูดภาษาอื่น 

ยูโรแดนซ์กลายเป็นกระแสนิยมหลักในสหราชอาณาจักรและยุโรปตั้งแต่ปลายทศวรรษที่ 90 แต่ความโด่งดังในที่อื่นมีในจำกัด จนกระทั่งทศวรรษที่ 90 ยูโรแดนซ์ได้เป็นที่รู้จักในกลุ่มเล็ก ๆ ทั่วทุกมุมโลก ส่วนมากจะถูกปฏิเสธจากดนตรีกระแสหลัก ในช่วงปลายยุคทศวรรษที่ 90 ดนตรียูโรแดนซ์ได้แตกแยกแขนง ไปหลากหลายทิศทาง เช่น เพลงแนว บับเบิลกัมแดนซ์, ยุโรแทรนซ์ และ อิตาโอแดนซ์ เป็นต้น

และยูโรแดนซ์ยุคใหม่ได้พัฒนาไปอีกขึ้น โดยเพลงแนว แทรนซ์และยูโรแทรนซ์ได้รับความนิยมเหมือนตอนที่ได้ยูโรแดนซ์รับความนิยมในช่วงแรก

## ดูเพิ่ม
*รายชื่อศิลปินแนวยูโรแดนซ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*http://eurodancehits.com/ 

หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 1980
หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 1990
หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 2000
หมวดหมู่:แนวดนตรี
หมวดหมู่:ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์
หมวดหมู่:ประเภทดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์
ผีตุ๋มติ๋ม

**ผีตุ๋มติ๋ม** เป็นภาพยนตร์ไทยแนวตลกเป็นผลงานกำกับโดย สุกิจ นรินทร์ โดยเข้าฉายเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ภาพยนตร์ทำรายได้ 1.75 ล้านบาท

แท้จริงแล้วชื่อเดิมของผีตุ๋มติ๋มคือ**ผีกระเทย**และภาพยนตร์เรื่องนี้เคยถูกกำหนดฉายในปี พ.ศ. 2546 แต่กลับไม่ได้ฉายเนื่องจากผลงานกำกับเรื่องแรกของสุกิจ นรินทร์คือเรื่องผู้หญิง 5 บาป ซึ่งในขณะนั้นกลับไม่ประสบความสำเร็จและสมัยนั้นสุกิจอยู่ในสังกัดสหมงคลฟิล์มจึงไม่ได้ฉายตั้งแต่ 6 ปี

## เนื้อเรื่อง
**ถนอม** ผู้รักษาประตูทีมชาติไทยชุดคัดเลือกไปบอลโลกสุดหล่อที่จู่ๆก็เกิดตายระหว่างคัดเลือกบอลโลกกับซาอุดิอาระเบียเพราะหัวไปกระแทกกับเสาตายทางนรกภูมิได้รักษาร่างของถนอมเอาไว้แต่ **เสงี่ยม** หรือ **ลูซี่** กะเทยไฮโซดันฆ่าตัวตายเสียก่อนทางนรกภูมิจึงให้วิญญาณ ของเสงี่ยมไปอาศัยร่างของถนอมเพราะร่างของเสงี่ยมได้ถูกเผาไปแล้วพร้อมกับให้ **ยมทูตดุ๋งดิ๋ง** คอยมากำกับวิญญาณของเสงี่ยมเพื่อไม่ให้วิญญาณของเสงี่ยมทำอะไรกับร่างของถนอม แต่แล้วก็ดันมีนักข่าวจอมแส่อย่าง **มิ่งขวัญ** เข้ามายุ่งและมี **ลดา** แฟนสาวของถนอมเข้ามาร่วมด้วยและภารกิจสำคัญของเสงี่ยมคือการมุ่งทำความดี 5 อย่างเพื่อมิให้ร่างกายของถนอมเน่าเปื่อยและการพาทีมชาติไทยเข้ารอบสุดท้ายฟุตบอลโลกให้ได้แล้วเรื่องราวเฮฮาของผีกะเทยกับร่างนักบอลหนุ่มจะจบลงอย่างไร

## นักแสดง
* วีรภาพ สุภาพไพบูลย์ เป็น ถนอม 
* นพดล ทรงแสง เป็น เสงี่ยม/ลูซี่
* เทพ โพธิ์งาม  เป็น มิ่งขวัญ
* อนุวรรตน์ ทับวัง  เป็น ยมทูตดุ๋งดิ๋ง 
* พินทุ์สุดา ตันไพเราะห์  เป็น  ลดา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ข้อมูลเรื่อง ผีตุ๋มติ๋ม ในเว็บไซต์หนังดี
* 
* ภาพยนตร์ตัวอย่าง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผี
จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 11 พาลาโอโลกอส

**จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 11 พาลาโอโลกอส หรือ ดรากาส พาลาโอโลกอส** (, 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1405–29 พฤษภาคม ค.ศ. 1453) เป็นจักรพรรดิไบแซนไทน์องค์สุดท้าย ทรงขึ้นครองราชย์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1449 จนกระทั่งทรงสวรรคตในการรบภายหลังจากการล่มสลายของกรุงคอนสแตนติโนเปิลในปี ค.ศ. 1453 การสวรรคตของคอนสแตนตินเป็นจุดสิ้นสุดของจักรวรรดิไบแซนไทน์ ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องมาจากการสถาปนากรุงคอนสแตนติโนเปิลของจักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราชในฐานะเมืองหลวงใหม่ของจักรวรรดิโรมันในปี ค.ศ. 330 การตั้งชื่อจักรวรรดิไบแซนไทน์เป็นความต่อเนื่องของจักรวรรดิโรมันในยุคกลาง โดยประชาชนยังคงเรียกตนเองว่า ชาวโรมัน  การสวรรคตของคอนสแตนตินที่ 11 และการล่มสลายของกรุงคอนสแตนติโนเปิลยังถือว่าเป็นจุดสิ้นสุดของจักรวรรดิโรมัน ซึ่งถูกก่อตั้งขึ้นโดยจักรพรรดิเอากุสตุส เมื่อเกือบประมาณ 1,500 ปีก่อน

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1947
หมวดหมู่:จักรพรรดิไบแซนไทน์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่เสด็จสวรรคตในสงคราม
หมวดหมู่:บุคคลจากคอนสแตนติโนเปิล
หมวดหมู่:การเสียกรุงคอนสแตนติโนเปิล
เดส์/กรีน

"**เดส์/กรีน**" () หรือ "**กรีน/เดส์**" () เป็นซิงเกิลลำดับที่ 45 ของอายูมิ ฮามาซากิ ออกจำหน่ายในวันที่ 17 ธันวาคม  ซีดี ,ซีดี และดีวีดี 2 รูปแบบ ในดีวีดีบรรจุเบื้องหลังมิวสิกวิดีโอที่แตกต่างกันเหมือนกับซิงเกิล "บลูเบิร์ด" 

มิวสิกวิดีโอเพลง "กรีน" ถ่ายทำที่เมืองเซี่ยงไฮ้ สาธารณรัฐประชาชนจีน 

เพลง "เดส์" เป็นเพลงประกอบโฆษณาของ MUSICO และเพลง "กรีน" เป็นเพลงประกอบโฆษณากล้องดิจิตอลลูมิกซ์ของพานาโซนิค
## รูปแบบและรายชื่อเพลง
### เดส์ / กรีน
# "เดส์" (Original mix)
# "กรีน" (Original mix)
# "เลิฟ ~เดสทินี~" (ฉบับฉลองครบรอบ 10 ปี)
# "เดส์" (Original mix -บทบรรเลง-)
# "กรีน" (บทบรรเลง)
# "เลิฟ ~เดสทินี~" (บทบรรเลงในฉบับฉลองครบรอบ 10 ปี)
### กรีน / เดส์
# "กรีน" (Original mix)
# "เดส์" (Original mix)
# "ทูบี" (ฉบับฉลองครบรอบ 10 ปี)
# "กรีน" (บทบรรเลง)
# "เดส์" (Original mix -บทบรรเลง-)
# "ทูบี" (บทบรรเลงในฉบับฉลองครบรอบ 10 ปี)
### มิวสิกวิดีโอแบบ เดส์ / กรีน
# "เดส์"
# "กรีน" 
# "เดส์" (เบื้องหลังการถ่ายทำ)
### มิวสิกวิดีโอแบบ กรีน / เดส์
# "กรีน"
# "เดส์"
# "กรีน" (เบื้องหลังการถ่ายทำ) 

## การแสดงสด

## ชาร์ต
;ชาร์ตออริกอน 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ข้อมูลซิงเกิล "เดส์ / กรีน" 

หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2551
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงของอายูมิ ฮามาซากิ
หมวดหมู่:ซิงเกิลอันดับที่ 1 ออริกอนชาร์ต
นิวเซียม

thumb|ตัวอาคารนิวเซียม

**นิวเซียม** () เป็นพิพิธภัณฑสถานแสดงผลงานที่เกี่ยวข้องกับกับข่าว และหนังสือพิมพ์ ตัวพิพิธภัณฑสถานตั้งอยู่บนถนนเพนซิลเวเนีย ในวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐอเมริกา เป็นลักษณะอาคารสูง 7 ชั้น พื้นที่ 250,000 ตารางฟุต และประกอบด้วยแกลเลอรี 14 ห้อง

นิวเซียมเดิมนั้นตั้งอยู่ในอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย ที่เริ่มเปิดให้บริการเมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2540 หลังจากการเสนอแนะการย้ายพิพิธภัณฑ์มาอยู่ในวอชิงตัน ดี.ซี. พิพิธภัณฑ์เดิมในอาร์ลิงตันได้ปิดตัวลงวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2545 และต่อมาวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2551 พิพิธภัณฑ์นิวเซียมในวอชิงตัน ดี.ซี. ได้เปิดให้บริการ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์พิพิธภัณฑ์สถานนิวเซียม

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในสหรัฐ
หมวดหมู่:วารสารศาสตร์
มาโซลีโน ดา ปานีกาเล

**มาโซลิโน ดา พานิคาเล** () (ราว ค.ศ. 1383 - ราว ค.ศ. 1447) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนังและจิตรกรรมแผง มาโซลิโน ดา พานิคาเลเกิดราว ค.ศ. 1383 ที่เมืองพานิคาเลในประเทศอิตาลี และเสียชีวิตเมื่อราว ค.ศ. 1447 

งานที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดก็เห็นจะเป็นงานที่เขียนร่วมกับมาซาชิโอ ในปี ค.ศ. 1424: “พระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญแอนน์” และงานจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลบรันคาชชิที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1424 ถึงปี ค.ศ. 1428

งานชิ้นสำคัญๆ ของมาโซลิโนก็ได้แก่
* “พระแม่มารีและพระบุตร” (ค.ศ. 1423), สีฝุ่นบนแผง, หอศิลป์แห่งเบรเมน, เยอรมนี
* “พระแม่มารีและพระบุตร, นักบุญแอนน์ และเทวดา” (ค.ศ. 1424), วัดซานอัมโบรจิโอแห่งฟลอเรนซ์
* “พระสันตะปาปาเกรกอรีผู้ยิ่งใหญ่และนักบุญแม็ทไธยัส” (ราว ค.ศ. 1425) ส่วนหนึ่งของบานพับภาพสามสองด้าน, มหาวิหารซานตามาเรียมายอเร, โรม
* ฉากแท่นบูชา “การประกาศของเทพ” (ค.ศ. 1425/1430), ชาเปลการ์ดินิ, วัดซานนิโคโลโอลตราร์โน, ฟลอเรนซ์
* จิตรกรรมฝาผนัง “ชีวิตนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์”  (ค.ศ. 1435), หอศีลจุ่มที่คาสติกลิโอเน โอโลนา

จอร์โจ วาซารีรวมประวัติชีวิตของมาโซลิโน ดา พานิคาเลในหนังสือ “ชีวิตจิตรกร, ประติมากร, และสถาปนิกผู้ดีเด่น”

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* จิตรกรรมฝาผนัง
* จิตรกรรมแผง
* จิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ชีวประวัติของมาโซลิโน ดา พานิคาเลที่ [zzz พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ]
* ภาพเขียนของมาโซลิโน ดา พานิคาเลที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
*Masolino da Panicale at Panopticon Virtual Art Gallery 
*Masolino da Panicale on Artcyclopedia
*

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1926
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นอุมเบรีย
แม่สอด (แก้ความกำกวม)

**แม่สอด** อาจหมายถึง

* อำเภอแม่สอด อำเภอในจังหวัดตาก
** ตำบลแม่สอด
** นครแม่สอด (เมืองแม่สอด)
** เทศบาลนครแม่สอด
** เทศบาลตำบลแม่สอด
** องค์การบริหารส่วนตำบลแม่สอด
** สภาตำบลแม่สอด
* จังหวัดแม่สอด โครงการจัดตั้งยกฐานะอำเภอแม่สอดและอำเภอข้างเคียงเป็นจังหวัด
* กรมคุ้มครองแรงงานสวัสดีกาลแรงงานอำเภอเมืองแม่สอด
* ศาลจังหวัดแม่สอด
* เรือนจำอำเภอแม่สอด
* ท่าอากาศยานแม่สอด
* มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร แม่สอด
* มหาวิทยาลัยแม่สอด โครงการจัดตั้งมหาวิทยาลัยในแม่สอด
* วิทยาลัยการอาชีพแม่สอด
* โรงเรียนแม่สอด
* วัดแม่สอด
* ห้วยแม่สอด

หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
กอปโป ดี มาร์โกวัลโด

**ค็อพโพ ดิ มาร์โควาลโด** () (ราว ค.ศ. 1225 - ราว ค.ศ. 1276) เป็นจิตรกรก่อนยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง ค็อพโพ ดิ มาร์โควาลโดเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1225 ที่เมืองฟลอเรนซ์ และกล่าวว่าทำงานที่พิสโตเอีย ในปี ค.ศ. 1265 เมื่อไปเขียนจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลเซนต์เจมส์ภายในมหาวิหารพิสโตเอีย

งานอีกชิ้นหนึ่งที่เชื่อแน่กันว่าเป็นงานของค็อพโพคือ “พระแม่มารีบอร์โนเน” (Madonna del Bordone) ที่ลงชื่อและปีที่เขียนเมื่อปี ค.ศ. 1261) ในวัดซานตามาเรีย เดอิ แซร์วิแห่งเซียนา ที่ค็อพโพไปถูกจับเป็นนักโทษหลังจากยุทธการมอนตาแปร์ติ (Battle of Montaperti) ที่เข้าไปมีส่วนในการต่อสู้ด้วย งานที่คล้ายคลึงกันที่เชื่อกันว่าเป็นงานของค็อพโพอยู่ในวัดที่ออร์วิเอโต และอีกชิ้นหนึ่งเป็นฉากแท่นบูชา “อัครเทวดาไมเคิลและตำนาน” ในพิพิธภัณฑ์ของวัดคาสชิอาโนอินวาลดิเปซาที่เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1255 ถึงปีค.ศ. 1260 ซึ่งถ้าเป็นงานเขียนค็อพโพจริงก็เป็นงานชิ้นที่เก่าที่สุด

นอกจากนั้นแล้วค็อพโพก็ยังร่างภาพโมเสกให้แก่หอศีลจุ่มซานจิโอวานนิ (Battistero di San Giovanni) ในเมืองฟลอเรนซ์ที่เป็นภาพของ “การตัดสินครั้งสุดท้าย” ที่สร้างราวระหว่างปี ค.ศ. 1260 ถึงปีค.ศ. 1270 ในปี ค.ศ. 1274 ค็อพโพกับลูกชายก็เขียนภาพแผงบางภาพให้แก่มหาวิหารพิสโตเอียแต่งานนี้สูญหายไปแล้ว

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* จิตรกรรมฝาผนัง
* จิตรกรรมแผง
* จิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ชีวประวัติของค็อพโพ ดิ มาร์โควาลโดที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ
* ภาพเขียนของค็อพโพ ดิ มาร์โควาลโดที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1768
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยไบแซนไทน์
หมวดหมู่:บุคคลจากฟลอเรนซ์
วิต

**Vite** () เป็นเซิร์ฟเวอร์พัฒนาเฉพาะที่ที่สร้างโดยโหยว หยวี่ซี (ผู้เขียน Vue.js)

Vite ถูกใช้เป็นแม่แบบเริ่มต้นสำหรับ Vue.js และ React นอกจากนี้ Vite ยังรองรับ TypeScript และ JSX ตั้งแต่แรก

Vite จะทำการตรวจสอบไฟล์ที่กำลังแก้ไข และเมื่อบันทึกไฟล์ เว็บเบราว์เซอร์จะโหลดโค้ดที่กำลังแก้ไขอีกครั้งผ่านกระบวนการที่เรียกว่า Hot Module Replacement (HMR) กระบวนการนี้ทำงานโดยเพียงแค่โหลดไฟล์ใหม่แค่เฉพาะที่ได้รับการแก้ไขโดยใช้มอดูล ES6 (ESM) แทนการคอมไพล์ทั้งตัวแอปพลิเคชันใหม่หมด

Vite ให้การสนับสนุนรองรับในตัวสำหรับการเรนเดอร์ฝั่งเซิร์ฟเวอร์ (SSR) โดยค่าเริ่มต้นแล้วเซิร์ฟเวอร์จะเริ่มทำงานบนพอร์ต TCP 5173 สามารถตั้งค่าให้ Vite ส่งเนื้อหาไปยังเว็บเซิร์ฟเวอร์ส่วนหลัง เช่น Apache HTTP Server หรือ lighttpd โดยผ่าน HTTPS และพรอกซี รวมถึง WebSockets

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ในปี พ.ศ. 2563
จักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 1 โคมเนนอส

**จักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 1 โคมเนนอส** () (ราว ค.ศ. 1118 – 12 กันยายน ค.ศ. 1185) อันโดรนิคอสที่ 1 โคมเนนอสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ของราชวงศ์โคมเนนอส ผู้ทรงครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1183 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1185 

## อ้างอิง

## ข้อมูลเพิ่มเติม
* จักรวรรดิไบแซนไทน์
* สงครามครูเสด

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1661
หมวดหมู่:จักรพรรดิไบแซนไทน์
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามครูเสด
จักรพรรดิมิคาเอลที่ 8 พาลาโอโลกอส

**จักรพรรดิมิคาเอลที่ 8 พาลาโอโลกอส**  (, กรีก: **Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος**, **Mikhaēl VIII Palaiologos**) (ค.ศ. 1223 – 11 ธันวาคม ค.ศ. 1282) มิคาเอลที่ 8 ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไนเซียร่วมกับจักรพรรดิจอห์นที่ 4 ลาสคาริส​ ระหว่างปี ค.ศ. 1259 จนถึงปี ค.ศ. 1261 และทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ระหว่างวันที่​ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1261 จนถึงวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1282 และทรงเป็นจักรพรรดิร่วมกับพระราชโอรสจักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 2 พาลาโอโลกอสตั้งแต่ ค.ศ. 1272

มิคาเอลที่ 8 ทรงเป็นปฐมกษัตริย์ราชวงศ์พาลาโอโลกอสผู้เป็นประมุขของจักรวรรดิไบแซนไทน์ไปจนถึงตอนที่กรุงคอนสแตนติโนเปิลแตกในปี ค.ศ. 1453 พระองค์ทรงตีกรุงคอนสแตนติโนเปิลคืนจากจักรวรรดิละตินในปี ค.ศ. 1261 และเปลี่ยนจักรวรรดิไนเซียให้เป็นจักรวรรดิไบแซนไทน์ใหม่ แต่เบลิคตุรกีเริ่มเข้ามาในจักรวรรดิในปี ค.ศ. 1260

## อ้างอิง

## ข้อมูลเพิ่มเติม
* จักรวรรดิไบแซนไทน์

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1766
หมวดหมู่:จักรพรรดิไบแซนไทน์
หมวดหมู่:จักรพรรดิไนเซีย
ออร์กัญญา

**อันเดรอา ออร์ชานยา** หรือเรียกสั้นๆ ว่า **ออร์ชานยา** () (ราว ค.ศ. 1308 - 25 สิงหาคม ค.ศ. 1368) เป็นจิตรกร, ประติมากร และ สถาปนิกของยุคกอธิคชาวอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 14 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง, ฉากแท่นบูชา 

ออร์ชานยาเป็นลูกศิษย์ของอันเดรอา ปิซาโนและจอตโต ดี บอนโดเน น้องชายจาโคโป ดิ โชเน (Jacopo di Cione) และ นาร์โด ดิ โชเน (Nardo di Cione) ต่างก็เป็นจิตรกร  ดิ โชเนมักจะทำงานจิตรกรรมร่วมกัน

งานของออร์ชานยารวมทั้ง “ฉากแท่นบูชารีดีมเมอร์” 
Orcagna's works include the "Altarpiece of the Redeemer" (ค.ศ. 1354-ค.ศ. 1357) ภายในชาเปลสโตรซซิภายในบาซิลิกาซานตามาเรียโนเวลลา และแท่นบูชาที่วัดออร์ซันมิเคเล (เสร็จ ค.ศ.  1359) ที่ถือกันว่าเป็น “งานชิ้นที่สมบูรณ์ที่สุดของงานกอธิคอิตาลี”

จิตรกรรมฝาผนัง “ชัยชนะของความตาย” ที่เป็นแรงบันดาลใจให้แก่งานคีตกรรมชิ้นเอกของฟรานซ์ ลิซท์ “ระบำมรณะ” (Totentanz)  ในบรรดาลูกศิษย์ของออร์ชานยาก็ได้แก่เนลโล ดิ วันนิ (Nello di Vanni) จิตรกรชาวปิซาของคริสต์ศตวรรษที่ 14 ผู้ที่มีงานเขียนที่แคมโปซานโตด้วย บางแหล่งก็ให้ความเห็นว่าเนลโลเป็นคนคนเดียวกับแบร์นาร์โด เนลโลหรือจิโอวานนิ ฟาลโคเน.

งานตกแต่งโมเสกและหน้าต่างกุหลาบของมหาวิหารออร์วิเอโตเชื่อกันว่าเป็นงานของออร์ชานยา

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* จิตรกรรมฝาผนัง
* จิตรกรรมแผง
* จิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1851
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 14 
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยกอทิก
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นตอสคานา
อัลตีกีเอโร

**อัลติเชียโร** หรือ **อัลติเชียโร ดา เวโรนา** () (ราว ค.ศ. 1330 - ราว ค.ศ. 1390) เป็นจิตรกรศิลปะยุคกอธิคชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง

งานของอัลติเชียโรเป็นไปแนวเขียนของจอตโต ดี บอนโดเน และเป็นผู้ที่เชื่อกันว่าเป็นผู้ก่อตั้งตระกูลการเขียนภาพแบบเวโรนาและปาดัว — งานของอัลติเชียโรยังคงมีให้เห็นในวัดซานอานาสตาเซียในเวโรนาและในโอราโตริโอซานจอร์โจในปาดัวที่มักจะเชื่อว่าเขียนร่วมกับจาโคโปจาโคโป ดาวันซิ (Jacopo d'Avanzi)

อัลติเชียโรอาจจะเกินในบริเวณที่ไม่ไกลจากเซวิโอ และกลายมาเป็นสมาชิกคนสำคัญในสำนักของตระกูลสคาลิแจร์ (House of Scaliger) ในปี ค.ศ. 1364 อัลติเชียเขียนจิตรกรรมฝาผนังชุดที่มาจากงานเขียนของเฟลเวียส โจซีฟัส “สงครามของชนยิว (The Wars of the Jews) ในห้องโพเดสตาภายในวังสกาลา

อัลติเชียโรมีงานจิตรกรรมฝาผนังภายในบาซิลิกาเซนต์แอนโทนีแห่งปาดัว (Basilica of Saint Anthony of Padua) อัลติเชียร่วมมือกับดาวัโซ เวโรเนเซเขียนจิตรกรรมฝาผนังในชาเปลเซนต์เจมส์ที่ได้รับค่าจ้าง 792 ดูคัท ภาพเจ็ดภาพแรกที่เกี่ยวกับชีวิตของนักบุญเจมส์เขียนโดยอัลติเชียโร

## อ้างอิง
*

## ดูเพิ่ม
* จิตรกรรมฝาผนัง
* จิตรกรรมแผง
* ศิลปะยุคกอธิค

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1873
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 14 
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยกอทิก
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นเวเนโต
จักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 2 พาลาโอโลกอส

**จักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 2 พาลาโอโลกอส** (, กรีก: **Ανδρόνικος Β' Παλαιολόγος**) (25 มีนาคม ค.ศ. 1259 – 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1332) อันโดรนิคอสที่ 2 พาลาโอโลกอสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ของราชวงศ์พาลาโอโลกอส ผู้ทรงครองราชย์เป็นจักรพรรดิร่วมกับพระราชบิดาจักรพรรดิมิคาเอลที่ 8 พาลาโอโลกอส​ ระหว่างปี ค.ศ. 1272 ถึงปี ค.ศ. 1282, ร่วมกับจักรพรรดิมิคาเอลที่ 9 พาลาโอโลกอส ระหว่างปี ค.ศ. 1294 ถึงปี ค.ศ. 1320 และระหว่างปี ค.ศ. 1320 ถึงปี ค.ศ. 1328 ด้วยพระองค์เอง อันโดรนิคอสที่ 2 เป็นพระราชโอรสองค์โตของจักรพรรดิมิคาเอลที่ 8 พาลาโอโลกอสและธีโอดอรา ดูคาอินา วาทัทซินาและทระเป็นพระราชนัดดาของจอห์นที่ 3 ดูคาส วาตัทซีส

## อ้างอิง

## ข้อมูลเพิ่มเติม
* จักรวรรดิไบแซนไทน์

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1802
หมวดหมู่:จักรพรรดิไบแซนไทน์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชสมบัติ
แคว้นชายแดนไมเซิน

**แคว้นชายแดนไมเซิน** () เป็นแคว้นนในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ปัจจุบันตั้งอยู่ในบริเวณรัฐซัคเซินของประเทศเยอรมนี บางครั้งแคว้นแห่งนี้จะถูกเรียกว่า **แคว้นชายแดนทือริงเงิน** () แต่มักจะเป็นชื่อสำหรับเรียกบริเวณทางตะวันออกของไมเซินหรือดินแดนทางตะวันออกของแม่น้ำเอ็ลเบอไปจนถึงซาลที่เป็นดินแดนที่เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชนสลาฟ ซึ่งเดิมคือแคว้นชายแดนซอร์เบีย ()

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:รัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:รัฐซัคเซิน
หมวดหมู่:แคว้นชายแดนของเยอรมนี
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 10
หมวดหมู่:สิ้นสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 15
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ทือริงเงิน
อัลญะซีเราะฮ์

**อัลญะซีเราะฮ์** () หรือ **แอลจะเซียรา** () แปลว่า "คาบสมุทร" หมายถึง "คาบสมุทรอาหรับ" มาจาก شبه الجزيرة العربية šibh al-ğazīra al-‘arabīya, คาบสมุทรอาหรับ, เรียกอย่างย่อว่า الجزيرة العربية al-ğazīra al-‘arabīya, แปลว่า เกาะอาหรับ, شبه šibh แปลว่า "ราวกับ") เป็นสำนักข่าวอาหรับตั้งอยู่ ณ กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ ก่อตั้งเมื่อเดือนเมษายน ปี พ.ศ. 2539 เจ้าของกิจการ คือ เชคฮามัด บิน คอลีฟะห์ อัลตานี ผู้บริหารคนสำคัญ คือ วาดาห์ คันฟัร (Wadah Khanfar) ใช้งบประมาณก่อตั้ง 150 ล้านเรียลจากการอุปถัมภ์ของรัฐบาลกาตาร์ มีผู้ชมราว 45 ล้านคน เหตุที่เป็นสำนักข่าวยอดนิยมก็เพราะมักนำเสนอข่าวสงครามอัฟกานิสถาน อิรัก และเรื่องราวของอุซามะฮ์ บิน ลาดิน อย่างเจาะลึก มีคำขวัญคือ "ทัศนะและอีกทัศนะหนึ่ง" () นำเสนอข่าวผ่านดาวเทียม ไนล์แซต อาหรับแซต และฮอตเบิร์ด

นอกเหนือจากช่องข่าว อัลญะซีเราะฮ์ยังมีช่องอื่น ๆ ของทางสถานี เช่น ช่องรายการสำหรับเด็ก ช่องรายการกีฬา ช่องรายการสารคดี ช่องภาคภาษาอังกฤษ ช่องภาคภาษาอุรดู
## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* อัลญะซีเราะฮ์อิงกลิช

หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศกาตาร์
หมวดหมู่:สำนักข่าว
หมวดหมู่:บริษัทด้านสื่อที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2540
หมวดหมู่:ผู้กระจายเสียงและแพร่ภาพระหว่างประเทศ
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศในปี พ.ศ. 2539
ราชอาณาจักรซิลิเชีย

**ราชอาณาจักรอาร์มีเนียแห่งซิลิเชีย** () หรือ **ราชอาณาจักรซิลิเชีย** () หรือ **นิวอาร์มีเนีย** เป็นคนละราชอาณาจักรกับราชอาณาจักรอาร์มีเนียของสมัยโบราณ เป็นอาณาจักรที่ก่อตั้งขึ้นในยุคกลางโดยผู้ลี้ภัยชาวอาร์มีเนียที่หนีการรุกรานอาร์มีเนียของชนเซลจุคตุรกี (Seljuk Turks) ที่ตั้งอยู่ที่อ่าวอเล็กซานเดร็ตตา (Gulf of Alexandretta) ของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนที่ในปัจจุบันคือทางตอนใต้ของตุรกี อาณาจักรเป็นอิสระระหว่างปี ค.ศ. 1078 ถึงปี ค.ศ. 1375

ราชอาณาจักรซิลิเชียก่อตั้งขึ้นโดยราชวงศ์รูเบเนียน (Rubenian dynasty) ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของราชวงศ์บากราติดที่ครองบัลลังก์อาร์มีเนียและจอร์เจียในบางช่วงเวลา เมืองหลวงเดิมอยู่ที่ทาร์ซัส หลังจากนั้นก็ย้ายไปอยู่ที่ซิส ซิลิเชียเป็นพันธมิตรสำคัญของนักรบครูเสด และถือตนเองว่าเป็นที่มั่นของคริสต์ศาสนจักรในตะวันออก และเป็นศูนย์กลางของความเป็นชาตินิยมและวัฒนธรรมเมื่ออาร์มีเนียอยู่ภายใต้การยึดครองของชาวต่างประเทศในบางช่วง

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* สงครามครูเสด

หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพของอาร์มีเนีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อาร์มีเนีย
เมโทร

**เมโทร** (metro) เป็นภาษาพูดย่อของ **เมโทรโพลิทัน** (metropolitan) ซึ่งหมายถึงบริเวณเมือง หรือในเมือง อาจหมายถึง

* ระบบขนส่งมวลชนเร็ว (rapid transit) - ระบบรถไฟในเขตเมือง
** รถไฟฟ้ามหานคร (Bangkok Metropolitan Rapid Transit; MRT) - ระบบรถไฟใต้ดินในกรุงเทพมหานคร
** วอชิงตันเมโทร (Washington Metro) - ระบบรถไฟใต้ดินและบนดินในบริเวณมหานครวอชิงตัน ดี.ซี.
* เขตมหานคร (metropolitan area) - พื้นที่ซึ่งประกอบด้วยใจกลางเมืองและปริมณฑลโดยรอบ
* เมโทรเซ็กชวล (metrosexual) - ลักษณะของผู้ชายที่สำอาง
* เมโทรโพลิส (Metropolis) - ภาพยนตร์ไซไฟจากเยอรมนี
* เมโทรสเตชัน (Metro Station) - วงดนตรีเพลงร็อกจากอเมริกา
* เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ (Metro-Goldwyn-Mayer) หรือ เอ็มจีเอ็ม - สตูดิโอผู้สร้างภาพยนตร์ของอเมริกา
* เมโทร (คอมพิวเตอร์) ภาษาคอมพิวเตอร์สำหรับการแสดงผลหน้าจอ พัฒนาโดย ไมโครซอฟท์
ดัชชีเอเธนส์

**อาณาจักรดยุกแห่งเอเธนส์** () เป็นหนึ่งในอาณาจักรครูเสดที่ตั้งอยู่ในกรีซหลังจากการได้รับชัยชนะของจักรวรรดิไบแซนไทน์ระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 4 ที่ครอบคลุมบริเวณอัตติคา และโบเธียและรุ่งเรืองต่อมาจนมาเสียแก่จักรวรรดิออตโตมันในคริสต์ศตวรรษที่ 15

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* สงครามครูเสด
* อาณาจักรครูเสด
* จักรวรรดิออตโตมัน

หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศกรีซ
หมวดหมู่:นครรัฐครูเสด
อิควานัลมุสลิมีนในประเทศอียิปต์

ในประเทศอียิปต์ **อิควานัลมุสลิมีน** () เป็นขบวนการขับเคลื่อนทางการเมือง สังคม และเศรษฐกิจตามแนวทางของอิสลาม คาดว่ามีสมาชิกประมาณ 2 ถึง 2.5 ล้านคน ก่อตั้งโดยฮะซัน อัลบันนา ชาวอียิปต์ เมื่อ ค.ศ. 1928 กลุ่มนี้ขยายไปยังประเทศมุสลิมอื่น ๆ แต่มีองค์การที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอียิปต์ แม้ว่าจะถูกรัฐบาลปราบปรามใน ค.ศ. 1948, 1954, 1965 และ 2013 หลังมีการเปิดโปงแผนการหรือแผนการที่ถูกกล่าวหาว่ามีการลอบสังหารและการโค่นล้ม

## ประวัติ
ขบวนการภราดรภาพมุสลิมอียิปต์ หรืออิควานุลมุสลิมูนได้สนับสนุนปาเลสไตน์โดยใน พ.ศ. 2491 ได้ส่งอาสาสมัครไปยับยั้งการก่อสร้างรัฐอิสราเอลทำให้ถูกประธานาธิบดีญะมัล อับดุลนาซิรหรือนัสเซอร์ปราบปรามอย่างรุนแรง ขบวนการภราดรภาพมุสลิมได้รับแรงบันดาลใจจากขบวนการวะฮาบีย์ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2471 ผู้ก่อตั้งคือ ฮะซัน อัล-บันนา ที่มีอาชีพเป็นครู ขบวนการนี้ได้รับการสนับสนุนจากชนทุกชั้น ขบวนการนี้ถูกปราบปรามโดยอับดุลนาซิรจนกระทั่งนาซิรเสียชีวิตใน พ.ศ. 2513 ขบวนการได้ฟื้นตัวขึ้นมาอีกครั้งใน พ.ศ. 2519 โดยมีหนังสือพิมพ์ของตนเอง จนกระทั่งขบวนการได้ใช้การญิฮาดต่อต้านอิสราเอลใน พ.ศ. 2522 รัฐบาลของซาดัตจึงเริ่มปราบปรามขบวนการอย่างรุนแรงโดยใช้เหตุจลาจลในเดือนมกราคม พ.ศ. 2520 เป็นข้ออ้างในการปราบปรามกลุ่มที่สุดโต่งในขบวนการ 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศอียิปต์
หมวดหมู่:ขบวนการอิงศาสนาอิสลาม
แรมงที่ 4 เคานต์แห่งตูลูซ

**แรมงแห่งแซ็ง-ฌิล** (;  ค.ศ. 1041 – 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1105) ยังมีอีกชื่อว่า **แรมงที่ 4 แห่งตูลูซ** หรือ **แรมงที่ 1 แห่งตริโปลี** เป็นเคานต์แห่งตูลูซ ดยุกแห่งนาร์บอน และมาร์เกรฟแห่งพรอว็องส์ใน ค.ศ. 1094 และเป็นผู้นำคนหนึ่งในสงครามครูเสดครั้งที่หนึ่งใน ค.ศ. 1096 ถึง 1099 เขาใช้เวลา 5 ปีสุดท้ายในการสถาปนาเคาน์ตีตริโปลีในตะวันออกใกล้

จากหลักฐานของอาร์มีเนีย แรมงเสียตาไปข้างหนึ่งเมื่อเดินทางไปแสวงบุญที่เยรูซาเลมก่อนที่จะไปทำสงครามครูเสด นอกจากนั้นแรมงก็ยังต่อสู้กับมัวร์ในสเปนก่อนปี ค.ศ. 1096 และเป็นคนแรกที่เข้าร่วมสงครามครูเสดหลังจากที่สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 ทรงเทศนาเรียกร้องให้เข้าร่วมในสงครามที่การประชุมที่แกลร์มง

## ชีวิตช่วงต้น
แรมงเป็นบุตรของปองส์แห่งตูลูซกับอัลโมดีส์แห่งลามาร์ช เขาได้รับที่ดินแซ็ง-ฌิลพร้อมบรรดาศักดิ์ "เคานต์" จากบิดา และปลดฟิลิปปา ดัชเชสแห่งอากีแตน หลานสาวของเขา ผู้เป็นธิดาในกีโยมที่ 4 จากการได้รับมรดกเป็นเมืองตูลูซใน ค.ศ. 1094

ใน ค.ศ. 1094 กีโยม แบร์ทร็องแห่งพรอว็องส์เสียชีวิต และบรรดาศักดิ์มาร์เกรฟพรอว็องซ์จึงส่งผ่านไปยังแรมง สารตราของเออร์บัน ลงวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1096 ระบุชื่อแรมงเป็น *comes nimirum Tholosanorum ac Ruthenensium et marchio Provintie Raimundus* ("แรมง เคานต์แห่งตูลูซและรูแวร์ก มาร์เกรฟแห่งพรอว็องส์")

## ครูเสดครั้งที่หนึ่ง

## ครูเสด ค.ศ. 1101 การล้อมตริโปลี และเสียชีวิต

แรมงเป็นส่วนหนึ่งของครูเสด ค.ศ. 1101 ที่ล้มเหลว ซึ่งเขาพ่ายแพ้ในยุทธการที่เมอร์ซิวันในอานาโตเลีย เขาหนีรอดและกลับไปยังคอนสแตนติโนเปิล ต่อมาใน ค.ศ. 1102 เขาเดินทางทางทะเลจากคอนสแตนติโนเปิลไปยังแอนติออก ที่นั่นเขาถูกคุมขังโดยแทนเครด ผู้สำเร็จราชการแห่งแอนติออกในระหว่างที่โบเฮมอนด์ถูกคุมขัง และได้รับการปล่อยตัวหลังจากสัญญาว่าจะไม่พยายามพิชิตดินแดนใด ๆ ระหว่างแอนติออกและเอเคอร์ แต่เขากลับผิดสัญญาโดยทันทีด้วยการโจมตีและยึดเมืองฏ็อรฏูสได้ และเริ่มสร้างปราสาทบน Mons Peregrinus ("ภูเขาผู้แสวงบุญ") ซึ่งจะช่วยในการปิดล้อมตริโปลี เขาได้รับการสนับสนุนจากอเล็กซิอุสที่ 1 ผู้ต้องการให้เมืองตริโปลีเป็นมิตร เพื่อถ่วงดุลอำนาจกับแอนติออกที่เป็นศัตรู

ฟัครุลมุลก์ อิบน์ อัมมาร *[[ดะโต๊ะยุติธรรม|กอฎี]]* แห่งตริโปลี นำการโจมตีที่ Mons Peregrinus ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1104 และจุดไฟเผาเนินปราสาทฝั่งหนึ่ง แรมงสามารถหลบหนีไปทางหลังคาได้ แต่ถูกไฟไหม้อย่างรุนแรงและต้องทนทุกข์ทรมานในช่วงเดือนสุดท้ายของชีวิต เขาเสียชีวิตจากบาดแผลเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1105 ก่อนที่ตริโปลีจะถูกยึดครอง

## ภริยาและทายาท
แรมงที่ 4 เคานต์แห่งตูลูซสมรสสามครั้ง และถูกตัดขาดจากศาสนาสองครั้งฐานสมรสร่วมสายโลหิตในระดับต้องห้ามจากสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 ใน ค.ศ. 1076 และใน ค.ศ. 1078 การถูกตัดขาดจากศาสนาถูกยกเลิกใน ค.ศ. 1080 หลังภริยาคนแรกเสียชีวิต

ภริยาคนแรกเป็นธิดาในโกเดอฟรอยที่ 1 เคานต์แห่งอาร์ล สมรสใน ค.ศ. 1066 และถูกบอกเลิกใน ค.ศ. 1076 บุตรชายของทั้งสองคือแบร์ทร็อง

ภริยาคนที่สองคือมาทิลดา (มาฟัลดา) ธิดาในเคานต์รอเจอร์ที่ 1 แห่งซิซิลี สมรสใน ค.ศ. 1080 มาฟัลดาเสีียชีวิตใน ค.ศ. 1094

ภริยาคนที่สามของแรมงคือเอลบิรา พระราชธิดานอกสมรสของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งเลออน ทั้งคู่สมรสใน ค.ศ. 1094 โดยมีบุตรชื่ออัลฟอนโซ ฆอร์ดัน

## อ้างอิง

## ข้อมูล

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1040
หมวดหมู่:ขุนนางฝรั่งเศส
หมวดหมู่:บุคคลในสงครามครูเสดครั้งที่ 1
หมวดหมู่:บุคคลในคริสต์ศตวรรษที่ 11
หมวดหมู่:นักการทหารชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:เคานท์แห่งตูลูซ
หมวดหมู่:เคานท์แห่งตริโปลี
หมวดหมู่:มาร์เกรฟแห่งพรอว็องส์
แวร์ม็องดัว

thumb|150px
**อาณาจักรเคานท์แห่งแวรมองดัวส์** () เป็นอาณาจักรเคานท์ของฝรั่งเศสที่ปรากฏในสมัยเมโรวิเกียน ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 อาณาจักรก่อตั้งอยู่ในบริเวณแซงต์เควนแตง (St Quentin, Aisne) และเปรอนน์ (Peronne, Somme) โดยมีเปแปงที่ 1 เคานท์แห่งแวรมองดัวส์เป็นเคานท์คนแรกผู้เป็นผู้สืบเชื้อสายโดยตรงมาจากชาร์เลอมาญ

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* เคานต์แห่งแวร์ม็องดัว
* โบแอนอ็องแวร์ม็องดัว
* โวซ์อ็องแวร์ม็องดัว

วรมองดัวส์