open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เทศบาลตำบลเมืองเก่า (จังหวัดขอนแก่น)

**เมืองเก่า** เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 39.55 ตารางกิโลเมตร หรือ 24,718 ไร่ ร้อยละ 90 เป็นพื้นที่การเกษตร ประชาชนประกอบอาชีพทำนาเป็นอาชีพหลัก เมืองเก่ามีสถานะเป็นเขตปริมณฑลเพื่อรองรับการขยายตัวของเทศบาลนครขอนแก่น โดยปัจจุบันเป็นพื้นที่ตั้งของสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดขอนแก่น แห่งที่ 3 หรือ “บขส3 ขอนแก่น”

พื้นที่ของตำบลเมืองเก่าทั้งตำบลอยู่ในเขตเทศบาลตำบลเมืองเก่า ซึ่งได้รับการจัดตั้งตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องเปลี่ยนแปลงฐานะองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองเก่า เป็นเทศบาลตำบล เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550

## ที่ตั้งและอาณาเขต
เทศบาลตำบลเมืองเก่า มีพื้นที่เขตติดต่อกับพื้นที่ใกล้เคียง ดังนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับเขตเทศบาลนครขอนแก่น และเขตเทศบาลเมืองบ้านเป็ด
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลพระลับ
* **ทิศใต้** ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลท่าพระ และองค์การบริหารส่วนตำบลดอนหัน
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านหว้า และองค์การบริหารส่วนตำบลดอนช้าง

## การแบ่งเขตการปกครอง
ตำบลเมืองเก่า แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 17 หมู่บ้าน ดังนี้

* หมู่ที่ 1 สะอาด
* หมู่ที่ 2 โสกแสง
* หมู่ที่ 3 กุดกว้าง
* หมู่ที่ 4 กุดกว้าง
* หมู่ที่ 5 โนนตุ่น
* หมู่ที่ 6 ดอนบม
* หมู่ที่ 7 ดอนบม
* หมู่ที่ 8 ขามเจริญ
* หมู่ที่ 9 ตูมน้อย
* หมู่ที่ 10 ดอนบม
* หมู่ที่ 11 ฉัตรทอง
* หมู่ที่ 12 กุดกว้าง
* หมู่ที่ 13 ดอนบม
* หมู่ที่ 14 การเคหะ
* หมู่ที่ 15 โนนตุ่น
* หมู่ที่ 16 กุดกว้าง
* หมู่ที่ 17 กุดกว้าง

## อ้างอิง


หมวดหมู่:องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในอำเภอเมืองขอนแก่น
หมวดหมู่:ตำบลในอำเภอเมืองขอนแก่น
ชลธิชา แจ้งเร็ว

**ชลธิชา แจ้งเร็ว**  เป็นนักเคลื่อนไหวทางการเมืองและนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี สังกัดพรรคประชาชน

## ประวัติ
ชลธิชา เติบโตในอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี บิดารับราชการทหาร เธอสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาประวัติศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ และระดับปริญญาโท สถาบันสิทธิมนุษยชนและสันติศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล

## การเคลื่อนไหวทางการเมือง
ชลธิชา เริ่มเคลื่อนไหวด้านสิ่งแวดล้อมมาก่อนในช่วงที่ศึกษาอยู่ในระดับปริญญาตรี จากนั้นเธอได้เคลื่อนไหวทางการเมืองอย่างจริงจังหลังเหตุการณ์รัฐประหารใน พ.ศ. 2557 โดยเธอร่วมเคลื่อนไหวกับ รังสิมันต์ โรม ในนามขบวนการประชาธิปไตยใหม่ และพัฒนามาเป็นกลุ่มฟื้นฟูประชาธิปไตย หรือ Democracy Restoration Group (DRG) ปี พ.ศ. 2558 ขณะจัดกิจกรรมครบรอบหนึ่งปีรัฐประหาร ใน พ.ศ. 2558 เธอเป็น 1 ใน 14 ผู้ต้องหาและถูกดําเนินคดีด้วยมาตรา 116 จนจับกุมเป็นระยะเวลากว่า 12 วัน

ในปี พ.ศ. 2562 รังสิมันต์ โรม ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สังกัดพรรคอนาคตใหม่ ทำให้เธอเป็นผู้นำกลุ่มฟื้นฟูประชาธิปไตยอย่างเต็มตัว และในวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2564 ชลธิชา ได้ตกเป็นผู้ต้องหาในคดีความผิดกฎหมายอาญาคดี มาตรา 112 และใช้เครื่องขยายเสียงโดยไม่ได้รับอนุญาต รวมถึงฝ่าฝืนพ.ร.ก.ฉุกเฉินฯ จากกรณีชุมนุมหน้าศาลจังหวัดธัญบุรี เพื่อเรียกร้องให้ปล่อยตัวผู้ต้องขังทางการเมือง

## งานการเมือง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 ชลธิชาลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี สังกัดพรรคก้าวไกล และได้รับเลือกตั้ง ต่อมาหลังจากที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัยให้ยุบพรรคก้าวไกล จึงได้มาสังกัดพรรคประชาชน

อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2568 ศาลอาญาพิพากษาจำคุกชลธิชาในฐานความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ไทยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 เป็นเวลา 2 ปี 8 เดือน โดยไม่รอลงอาญา หลังจากพิพากษาเสร็จสิ้น ฝ่ายกฎหมายของพรรคประชาชนที่เป็นพรรคต้นสังกัดของชลธิชาได้ยื่นขอประกันตัวในทันที แต่ศาลอาญาได้ส่งเรื่องให้ศาลอุทธรณ์เป็นผู้พิจารณาคำร้องขอประกันตัว โดยชลธิชาได้รับการประกันตัวในเวลาต่อมา

ชลธิชาตัดสินใจไม่ลงสมัครต่อในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2569 แต่ต่อมาชลธิชาก็ได้รับการคัดเลือกเป็นว่าที่ผู้สมัคร สส.บัญชีรายชื่อ

#### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
ชลธิชาได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ

# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดปทุมธานี สังกัดพรรคก้าวไกล → พรรคประชาชน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักเคลื่อนไหวชาวไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคก้าวไกล
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาชน (พ.ศ. 2567)
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
มาเธอร์เอิร์ธ

**มาเธอร์เอิร์ธ** (อังกฤษ: Mother Earth) เป็นวงดนตรีบลูส์ร็อก สัญชาติอเมริกันที่ก่อตั้งวงในปีค.ศ. 1967ในรัฐแคลิฟอร์เนีย โดยมีนักร้องนำคือ เทรซี เนลสัน 

เนลสันจากเมืองเมดิสัน รัฐวิสคอนซิน เริ่มต้นอาชีพของเธอในฐานะศิลปินเดี่ยวและได้ก่อตั้งวงมาเธอร์เอิร์ธหลังจากย้ายไปที่ซานฟรานซิสโก  วงดนตรีได้ไปแสดงที่ Avalon Ballroom และ Fillmore Auditoriumในช่วงปลายทศวรรษ 1960 และได้ร่วมร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง *เรโวลูชัน* ในปี 1968  วงได้เซ็นสัญญากับเมอร์คิวรีเรเคิดส์ และบันทึกอัลบั้มทั้งหมด 4 อัลบั้ม  ไมก์ บลูมฟิลด์ เล่นกีตาร์ในอัลบั้ม *Living with the Animals* ที่ออกในปี 1968  และบอซ สแคกซ์ มีส่วนร่วมในการออกอัลบั้ม *Make A Joyful Noise* ในปี 1969 นอกเหนือจากเพลงแนวบลูส์แล้วในช่วงแรกมาเธอร์เอิร์ธยังได้รับอิทธิพลจากแนวเพลงกอสเปล อาร์แอนด์บี แจ๊ส คันทรี หรือแม้กระทั่งแนวไซเคเดเลีย หลังจากออกอัลบั้มแรกมาเธอร์เอิร์ธได้ย้ายฐานการทำงานจากพื้นที่อ่าวซานฟรานซิสโกไปยังฟาร์มแห่งหนึ่งนอกเมืองแนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี  ในวงมีแกนหลัก คือ เนลสัน นักร้องนำ, แอนดี แม็กมาฮอน มือคีย์บอร์ด, และจอห์น "โทด" แอนดรูวส์ มือกีตาร์ ผู้จัดการและโปรดิวเซอร์ของพวกเขาคือ ทราวิส ริเวอร์ส เนลสันเป็นนักแต่งเพลงดาวรุ่งที่ชาญฉลาดและเป็นผู้สนับสนุนให้กับศิลปินชื่อที่ไม่ค่อยมีใครรู้จักในขณะนั้น เช่น จอห์น ไฮแอต, สตีฟ ยัง และอีริก คาซ เพลง "Seven Bridges Road" ของยังในเวอร์ชันของมาเธอร์เอิร์ธออกมาก่อนเวอร์ชันของวงอีเกิลส์ประมาณเก้าปี หลังจากออกอัลบั้มสองชุดกับรีไพรซ์เรเคิดส์และอีกชุดกับโคลัมเบียเรเคิดส์ วงก็ยังคงออกทัวร์ต่อในฐานะวงดนตรีเบื้องหลังของเนลสัน แต่ไม่ได้บันทึกเสียงอีกต่อไป  ในที่สุดพวกเขาก็ยุบวงในช่วงต้นปีค.ศ.1977 ในระหว่างนั้นเทรซี เนลสันกลับมาบันทึกเสียงในฐานะศิลปินเดี่ยวอีกครั้งในปี 1974 โดยออกอัลบั้มกับค่ายแอตแลนติกเรเคิดส์, เอ็มซีเอเรเคิดส์, อะเดลฟีเรเคิดส์, ฟลายอิงฟิชเรเคิดส์และค่ายอื่นๆ 

## สมาชิก
1967: เทรซี เนลสัน, พาวเวลล์ เซนต์ จอห์น, จอร์จ เรนส์, เวยน์ แทลเบิร์ต, ไอรา คามิน, แจนซ์ การ์ฟัต

1968: เทรซี เนลสัน, พาวเวลล์ เซนต์ จอห์น, จอห์น แอนดรูวส์, บ็อบ อาเธอร์, จอร์จ เรนส์, ลูอิส แกซคา, มาร์ค แนฟทาลิน

1969: เทรซี เนลสัน, พาวเวลล์ เซนต์ จอห์น, จอห์น แอนดรูวส์, บ็อบ อาเธอร์, บอซ สแคกซ์, ลอนนี คาสทิล, เคลย์บอร์น คัททัน

1970: เทรซี เนลสัน, จอห์น แอนดรูวส์, แอนดี แม็กมาฮอน, บ็อบ คาร์เวลล์, เดวิด เซตเนอร์, คาร์ล ฮิมเมล, เจมส์ เดย์

1971: เทรซี เนลสัน, จอห์น แอนดรูวส์, แอนดี แม็กมาฮอน, บ็อบ คาร์เวลล์, คาร์ล ฮิมเมล, ทิม ดรัมมอนด์

## ผลงานเพลง

* *Living with the Animals* (1968)
* *Mother Earth Presents Tracy Nelson Country* (1969) - อัลบั้มเดี่ยวของเทรซี เนลสันโดยมีสมาชิกบางคนในวงเข้าร่วม
* *Make A Joyful Noise* (1969)
* *Satisfied* (1970)
* *Bring Me Home* (1971)
* *Tracy Nelson/Mother Earth* (1972)
* *Poor Man's Paradise* (1973)

## อ้างอิง


หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2510
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากซานฟรานซิสโก
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่มีนักร้องนำเป็นผู้หญิง
เรเตมีอา

**เรเตมีอา** () เป็นสถานีโทรทัศน์ในเมืองลุกกา ตั้งในแคว้นตอสกานา ประเทศอิตาลี
## ประวัติ

หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศในปี พ.ศ. 2531
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์
ปฏิทินเอธิโอเปีย

**ปฏิทินเอธิโอเปีย** (; ; ) หรือ **ปฏิทินกืออึซ** (กืออึซ: ; ทือกรึญญา: , ) เป็นปฏิทินพลเรือนจากรัฐอย่างเป็นทางการของประเทศเอธิโอเปียและทำหน้าที่เป็นปฏิทินวัฒนธรรมตามธรรมเนียม แต่ไม่ได้ใช้อย่างเป็นทางการในเอริเทรียและในหมู่ชาวเอธิโอเปียและเอริเทรียในพลัดถิ่น นอกจากนี้ยังเป็นปฏิทินทางศาสนาสำหรับคริสเตียนชาวเอธิโอเปียและคริสเตียนชาวเอริเทรียที่อยู่ในคริสตจักร ปฏิทินเอธิโอเปียเป็นปฏิทินสุริยคติที่มีความเหมือนกันมากกับปฏิทินคอปติกของคริสตจักรออร์โธดอกซ์คอปติกแห่งอเล็กซานเดรีย และ คริสตจักรคาธอลิกคอปติกแต่เช่นเดียวกับปฏิทินจูเลียน ปฏิทินนี้จะเพิ่มวันอธิกสุรทินทุกๆสี่ปีโดยไม่มีข้อยกเว้น และเริ่มปีในวันที่ 11 หรือ 12 กันยายนในปฏิทินเกรกอรี ความห่างของเวลาระหว่างปฏิทินเอธิโอเปียและเกรกอรีมีระยะเวลาห่างกันเจ็ดถึงแปดปี

ปฏิทินเอธิโอเปียประกอบด้วย 12 เดือน เดือนละ 30 วัน และเดือนที่ 13 ซึ่งเรียกว่า ปฏิทินเอปาโกเมน มีห้าหรือหกวันตามปีปฏิทิน เดือนในปฏิทินเอธิโอเปียเริ่มต้นตรงกับเดือนในปฏิทินคอปติก แต่ใช้ชื่อเดือนที่เป็นภาษากีซ
ทุกสี่ปีจะมีการเพิ่มวันที่หกในเดือนเอปาโกเมน เพื่อรักษาความสอดคล้องกับปีสุริยคติ โดยไม่มีข้อยกเว้น วันดังกล่าวตรงกับวันที่ 29 สิงหาคมในปฏิทินจูเลียน ซึ่งอยู่ก่อนวันอธิกสุรทินของจูเลียนหกเดือน
ดังนั้น วันแรกของปีในปฏิทินเอธิโอเปีย หรือวันที่ 1 Mäskäräm จะตรงกับวันที่ 11 กันยายนตามปฏิทินเกรกอรี สำหรับปีระหว่าง พ.ศ. 2443 ถึง 2642 (ค.ศ. 1900–2099) และจะตรงกับวันที่ 12 กันยายนในปีก่อนอธิกสุรทินของเกรกอรี

## เทศกาลวันหยุด

## วัน/เดือน/ปี
### วัน

### เดือน

### ปี

## ประวัติศาสตร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เวลา
หมวดหมู่:ปฏิทิน
รายชื่อประมุขแห่งรัฐกานา

นี่คือ **รายชื่อประมุขแห่งรัฐกานา** ซึ่งประกอบด้วย พระมหากษัตริย์กานา ประธานาธิบดีกานา และผู้นำเผด็จการทหารกานา ตั้งแต่ปี 1957 มีประมุขแห่งรัฐทั้งหมด 13 คน ประมุขแห่งรัฐคนแรก คือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ตั้งแต่ปี 1957 ถึง 1960 และประมุขแห่งรัฐคนปัจจุบัน คือ จอห์น ดรามานี มาฮามา ดำรงตำแหน่งครั้งที่ 2 ตั้งแต่ปี 2025

## รายชื่อ
### [[ประเทศกานาในเครือจักรภพ|ราชอาณาจักรเครือจักรภพแห่งกานา]]<br>

### [[ประเทศกานา|สาธารณรัฐกานา]]<br>

## เส้นเวลา

## อ้างอิง

ก
ก
เทรซี เนลสัน

**เทรซี เนลสัน** (อังกฤษ: Tracy Nelson; เกิด 27 ธันวาคม ค.ศ. 1944)  เป็นนักร้องเพลงแนวคันทรี และบลูส์ ชาวอเมริกัน เธอผลิตอัลบั้มมากกว่า 20 อัลบั้มตลอดอาชีพการเป็นศิลปินของเธอที่เริ่มต้นในปี 1965

## ชีวิตส่วนตัว
เนลสันเกิดและเติบโตในเมืองแมดิสัน รัฐวิสคอนซิน สหรัฐอเมริกา   ที่นั่นเธอเรียนรู้ดนตรีอาร์แอนด์บีเป็นครั้งแรกจากการฟังวิทยุ WLAC จาก เมืองแนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี ในตอนกลางคืนในช่วงที่เป็นวัยรุ่น เนลสันมักจะไปร้องเพลงแนวโฟล์กในร้านกาแฟกับวง The Fuller-Wood Singers และเป็นนักร้องนำในวง The Fabulous Imitations  เธอเข้าเรียนที่ มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน ในสาขาวิชาสังคมศาสตร์ 

## ผลงาน

### ในนาม “มาเธอร์เอิร์ธ”
*ดูบทความ [[มาเธอร์เอิร์ธ (วงดนตรีอเมริกัน)|มาเธอร์เอิร์ธ]]*

### ผลงานเดี่ยว

* 1965 - *Deep Are the Roots* 
* 1969 - *Mother Earth Presents Tracy Nelson Country* 
* 1973 - *Poor Man's Paradise*
* 1974 - *Tracy Nelson* 
* 1975 - *Sweet Soul Music*
* 1976 - *Time Is on My Side*
* 1978 *- Homemade Songs* 
* 1980 - *Come See About Me*
** 1993 - "Homemade Songs"/"Come See About Me" (วางจำหน่ายอีกครั้งในรูปแบบซีดี) 
* 1980 - *Doin' It My Way* 
* 1993 - *In the Here and Now*
* 1995 - *I Feel So Good* 
* 1996 - *Move On* 
* 2001 - *Ebony and Irony* 
* 2004 - *Live From Cell Block D* 
* 2007 - *You’ll Never Be a Stranger at My Door*
* 2009 - *The Soul Sessions: Essential Recordings* – เพลงคัดเลือกจาก *Homemade Songs* และ *Come See About Me* 
* 2011 - *Victim of the Blues* 
* 2023 - *Life Don’t Miss Nobody* 

### อัลบั้มร่วมกับศิลปินอื่น

* 1998 - *Sing It!* ร่วมกับ Irma Thomas และ Marcia Ball 
* 2005 - *Buried Alive in the Blues* โดย Chicago Blues Reunion 
* 2012 - *The Blues Broads* โดย The Blues Broads ร่วมกับ Angela Strehli, Annie Sampson และ Dorothy Morrison 
* 2015 - *Dylan, Cash, and the Nashville Cats: A New Music City*
* 2017 - *Calling Nashville* โดย Trevor Sewell (Tracy Nelson ร้องคู่กับ Sewell ในเพลง "Long Time Ago"; ร้องประสานในเพลง "Someday" และ "Blanket of Hope" )

## อ้างอิง



## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ของเทรซี เนลสัน
* เพจเฟซบุ๊กของเทรซี เนลสัน
* เว็บไซต์ที่เลิกใช้งานแล้วของเทรซี เนลสัน อัปเดตล่าสุดในปี 2012–2013 แต่ยังคงมีความน่าสนใจ รวมถึงรายชื่อผลงานเพลง
* “เทรซี เนลสัน: มรดกของมาเธอร์เอิร์ธ”: สัมภาษณ์เทรซี เนลสัน (2013, Blues.gr)
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2487
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐวิสคอนซิน
หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวอเมริกัน
เขตซัมซ็อก

**เขตซัมซ็อก** () เป็นหนึ่งใน 19 เขต (กูย็อก) ของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ 

## การแบ่งเบตการปกครอง
เขตซัมซ็อกแบ่งออกเป็น 4 ทง (ย่าน) และ 7 รี (หมู่บ้าน):

* ย่านชังซูว็อน 장수원동 (長水院洞)
* ย่านมุนย็อง 문영동 (文榮洞)
* ย่านซ็องมุน 1 성문 1동 (聖文 1洞)
* ย่านซ็องมุน 2 성문 2동 (聖文 2洞)
* หมู่บ้านโฮนัม 호남리 (湖南里)
* หมู่บ้านควังด็อก 광덕리 (廣德里)
* หมู่บ้านซัมซ็อก 삼석리 (三石里)
* หมู่บ้านซัมซ็อง 삼성리 (三成里)
* หมู่บ้านโทด็ก 도덕리 (道德里)
* หมู่บ้านว็อนฮึง 원흥리 (円興里)
* หมู่บ้านว็อนซิล 원신리 (元新里)

## อ้างอิง

ซัมซ็อก
ฟัคอัปเดอะเวิลด์

"**ฟัคอัปเดอะเวิลด์**" (; หรือ "**FUTW**") เป็นเพลงของแร็ปเปอร์และนักร้องชาวไทย ลิซ่า ร้องรับเชิญโดยแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน ฟิวเจอร์ ออกจำหน่ายผ่านสังกัดแอลลาวด์และอาร์ซีเอเรเคิดส์เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2025 ในฐานะซิงเกิลที่ห้าจากสตูดิโออัลบั้มชุดแรก *[[ออลเทอร์อีโก]]* นอกจากนี้ "เวอร์ชันวิกซีโซโล" ที่ร้องโดยลิซ่าเพียงคนเดียวยังถูกบรรจุอยู่ในอัลบั้มเช่นเดียวกับมิวสิกวิดีโอ ซึ่งกำกับโดยคริสเตียน เบรสเลาเออร์

## เบื้องหลังและการเปิดตัว
หลังออกจากวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์เพื่อดำเนินกิจกรรมเดี่ยว ลิซ่าได้ก่อตั้งบริษัทจัดการศิลปินของตนเองชื่อ แอลลาวด์ ในเดือนกุมภาพันธ์ 2024 และเซ็นสัญญากับอาร์ซีเอเรเคิดส์ในเดือนเมษายน เพื่อออกเพลงเดี่ยวร่วมกับแอลลาวด์ ในระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนกุมภาพันธ์ 2025 เธอออกเพลง "ร็อกสตาร์", "นิววูแมน", "มูนลิตฟลอร์" และ "บอร์นอะเกน" อันเป็นสี่ซิงเกิลแรกจากอัลบั้มเปิดตัวที่กำลังจะมาถึง ซึ่งวางจำหน่ายผ่านสังกัดแอลลาวด์และอาร์ซีเอเรเคิดส์ เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2024 เธอเปิดเผยชื่ออัลบั้มว่า *[[ออลเทอร์อีโก]]* และกำหนดวันออกจำหน่ายในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2025 รวมถึงเผยแพร่วิดีโอตัวอย่างอัลบั้ม ซึ่งนำเสนอลิซ่าสวมบทบาทเป็นตัวตนเสมือนห้าตัวที่แตกต่างกัน และเปิดเผยตัวอย่างเพลงสั้น ๆ สำหรับแต่ละตัวตน โดยตัวตนสุดท้ายถูกบรรยายว่ากำลังเดินลงไปตามรันเวย์ภูเขาไฟสีแดง พร้อมกับจังหวะของเพลงที่ยังไม่ได้รับการเผยแพร่ ทั้งนี้ ลิซ่าเปิดเผยชื่อตัวตนเสมือน วิกซี และคำอธิบายตัวตนดังกล่าวในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2025 พร้อมกับระบุเพลงว่า "ฟัคอัปเดอะเวิลด์" ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ลิซ่าปล่อยวิดีโอที่แสดงรายชื่อแทร็กในอัลบั้ม ซึ่งเธอได้นั่งลงและอยู่ท่ามกลางตัวตนที่แตกต่างกัน พร้อมกับเปิดเผยตัวอย่างเพลงสั้น ๆ รายชื่อแทร็กประกอบด้วย "ฟัคอัปเดอะเวิลด์" ร้องรับเชิญโดยแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน ฟิวเจอร์ นับเป็นแทร็กที่หกในอัลบั้ม ขณะที่ "เวอร์ชันวิกซีโซโล" ที่ร้องโดยลิซ่าเพียงคนเดียวก็ถูกบรรจุอยู่ในแทร็กที่สิบสี่ "ฟัคอัปเดอะเวิลด์" นับเป็นซิงเกิลที่ห้าและเป็นแทร็กหลักของ *ออลเทอร์อีโก* ซึ่งวางจำหน่ายพร้อมกับอัลบั้มเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์

## การวางองค์ประกอบเพลงและเนื้อร้อง
"ฟัคอัปเดอะเวิลด์" แนะนำผู้ฟังให้รู้จักตัวตนเสมือนของลิซ่าอย่าง วิกซี ผู้ซึ่ง "เป็นตัวของตัวเองอย่างสุดโต่งและไม่สามารถคาดเดาได้" โดย "พวกเขามักเรียกเธอว่าเป็นวายร้าย" ถือเป็น "เพลงชาติเพื่อบอกกล่าวที่มีความก๋ากั่น" ซึ่งให้คำมั่นว่าจะ "เขย่าวงการและรับรองว่าลิซ่าต้องได้รับความสนใจอย่างที่เธอสมควรได้รับสิ่งนั้น" ผลิตโดยเอทีแอลเจคอบ เพลง "เอนเอียงไปทางฮิปฮอป" ที่ "ผสมผสานกับจังหวะแทร็ป" ลิซ่าแร็ปไปพร้อมกับท่อนรับเชิญจากฟิวเจอร์ โดยมีท่อนฮุกที่ร้องซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า "Let’s fuck up the world!" (มาทำลายโลกกันเถอะ!)

## ประวัติการจำหน่าย

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:เพลงในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:เพลงของลิซ่า (แร็ปเปอร์)
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดอาร์ซีเอเรเคิดส์
เขตรย็อกโพ

**เขตรย็อกโพ** () เป็นหนึ่งใน 19 เขต (กูย็อก) ของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ที่นี่เป็นที่ตั้งของหมู่สุสานโคกูรยอส่วนหนึ่งในเปียงยาง

## นิรุกติศาสตร์
ชื่อเขตมาจากหมู่บ้านที่ชื่อว่ารย็อกโพดง มีหลายทฤษฎีเกี่ยวกับที่มาของชื่อรย็อกโพ ทฤษฎีหนึ่งเสนอว่าชื่อนี้มาจากการอ่านผิดชื่อภาษาจีนเดิมคือคมโพ (劍浦) โดยอ่านอักษรคม (劍) เป็นรย็อก (力) ชื่อคมโพกล่าวกันว่าตั้งขึ้นเพราะเป็นจุดที่แม่ทัพแห่งอาณาจักรโคกูรยอใช้ทำความสะอาดดาบในลำธาร อีกทฤษฎีหนึ่งเสนอว่าชื่อรย็อกโพมีที่มาจากเหตุการณ์จริงในสมัยราชวงศ์โชซ็อนซึ่งผู้คนใช้กำลังคนล้วน ๆ ในการกั้นน้ำที่ไหลเข้ามาในช่วงน้ำขึ้น

## ประวัติศาสตร์
เขตสมัยใหม่สถาปนาขึ้นในเมื่อ ค.ศ. 1960 จากเขตนังนังและเขตซึงโฮ (ปัจจุบันคืออำเภอซึงโฮ) และได้รวมพื้นที่บางส่วนจากอำเภอชุงฮวาใน ค.ศ. 1965

## การแบ่งเขตการปกครอง
เขตรย็อกโพแบ่งออกเป็น 6 ทง (ย่าน) และ 6 รี (หมู่บ้าน):
* ย่านชังจิน 1 장진 1동 (將進 1洞): มีชื่อเช่นนี้เนื่องจากเชื่อกันว่าเป็นสถานที่ที่แม่ทัพเกาหลีติดตามผู้รุกรานชาวญี่ปุ่นเพื่อโจมตีพวกเขาในช่วงสงครามอิมจิน เดิมเรียกว่าย่านชังจินใน ค.ศ. 1896 แต่เปลี่ยนชื่อเป็นหมู่บ้านชังจินและหมู่บ้านชังจงจนถึงทศวรรษ 1960
* ย่านชังจิน 2 장진 2동 (將進 2洞): เหมือนกับที่อธิบายเกี่ยวกับย่านชังจิน
* ย่านนึงกึม 능금동(능금洞): ตั้งชื่อตามต้นนึงกึม (ต้นแอปเปิลป่าจีน) สถาปนาขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1967 จากหมู่บ้านทังจง (堂井里) และรย็อกโพดง
* หมู่บ้านเซอูมุล 세우물리: ตั้งชื่อตามบ่อน้ำสามแห่งที่มีอยู่ในสมัยราชวงศ์โชซ็อน สถาปนาเมื่อ ค.ศ. 1967
* ย่านแทฮย็อน 대현동 (大峴洞)
* ย่านรย็อกโพ 력포동 (力浦洞)
* ย่านโซชิน 소신동 (小新洞)
* หมู่บ้านชูดัง 추당리 (楸唐里): สถาปนาเมื่อ ค.ศ. 1952 จากหมู่บ้านชูบิน (秋斌里) และนัมดัง (藍溏里) เคยเป็นส่วนหนึ่งของเขตซึงโฮในช่วงสั้น ๆ ใน ค.ศ. 1959
* หมู่บ้านรยงซัล 룡산리 (龍山里)
* หมู่บ้านรยูฮย็อล 류현리 (柳絃里)
* หมู่บ้านโซซัมจ็อง 소삼정리 (小三亭里)
* หมู่บ้านยังอึม 양음리 (陽陰里)

## อ้างอิง

รย็อกโพ
ประธานาธิบดีกาบูเวร์ดี

**ประธานาธิบดีกาบูเวร์ดี** () เป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศกาบูเวร์ดี ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน คือ ฌูแซ มารีอา แนวึช ตั้งแต่วันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021

## การดำรงตำแหน่ง
ในปี 2021 รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐกาบูเวร์ดีกำหนดให้ประธานาธิบดีดำรงตำแหน่งได้ไม่เกิน 2 วาระ

## อ้างอิง
เขตรยงซ็อง

**รยงซ็อง** () เป็นหนึ่งในสิบเก้าเขต (กูย็อก) ที่ประกอบกันเป็นเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ บ้านรยงซ็อง ที่พำนักหลักของคิม จ็อง-อึนตั้งอยู่ในเขตนี้

ตามมติของคณะกรรมาธิการสามัญประจำสมัชชาประชาชนสูงสุดเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2023 ย่านรยงมุนถูกเปลี่ยนชื่อเป็นย่านรยงมุน 1 และย่านฮวาซ็องถูกเปลี่ยนชื่อเป็นย่านรยงมุน 2

## การแบ่งเขตการปกครอง
ตั้งแต่ ค.ศ. 2023 เป็นต้นมา เป็นที่แน่ชัดแล้วว่าย่าน (ทง) เหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตรยงซ็อง:
* ย่านชุงอี 중이동 (中二洞)
* ย่านช็องเย 청계동 (淸溪洞)
* ย่านมาซัน 마산동 (馬山洞)
* ย่านมย็องโอ 명오동 (明梧洞)
* ย่านอออึน 어은동 (御恩洞)
* ย่านริมว็อน 림원동 (林原洞)
* ย่านรยงชู 1 룡추 1동 (龍秋 1洞)
* ย่านรยงชู 2 룡추 2동 (龍秋 2洞)

* ย่านรยงมุน 1 룡문1동 (龍門1洞)
* ย่านรยงมุน 2 룡문2동 (龍門2洞)
* ย่านรยงซ็อง 1 룡성 1동 (龍城 1洞)
* ย่านรยงซ็อง 2 룡성 2동 (龍城 2洞)
* ย่านแทช็อน 대천동 (大泉洞)
* ย่านอึนฮา 은하동 (銀河洞)

ย่านต่อไปนี้มีแนวโน้มว่าถูกยุบเลิก เนื่องจากย่านอึนฮาได้รับการเปลี่ยนชื่อจากย่านรยงกุงใน ค.ศ. 2013
* ย่านรยงกุง 1 룡궁 1동 (龍宮 1洞)
* ย่านรยงกุง 2 룡궁 2동 (龍宮 2洞)

## ภูเขา
*ฮย็องเจซัน

## ดูเพิ่ม
*ที่พำนักของผู้นำเกาหลีเหนือ

## อ้างอิง

รยงซ็อง
ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น

**ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น** (พระนามเต็ม: ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม แฟร์ดีนันด์ ฌอแซ็ฟ มารีอา มานูเอล เกออร์ค ไมนาร์ด ฟีดีลิช เบเนดิกต์ ไมเคิล ฮูแบร์ตุส; 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 – 16 กันยายน พ.ศ. 2553) ทรงเป็นเจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น ระหว่างปี พ.ศ. 2508 ตราบจนสิ้นพระชนม์ รวมระยะเวลา 45 ปี และยังทรงเป็นพระราชนัดดา (หลานตา) ในพระเจ้าฟรีดริช เอากุสท์ที่ 3 แห่งซัคเซิน
## พระประวัติ
พระองค์ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2467 เป็นพระโอรสใน ฟรีดริช เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น กับ เจ้าหญิงมาร์กาเรเทอ คาโรลาแห่งซัคเซิน โดยภายหลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดา พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศพระประมุขแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น 

ตามกฎหมายรัฐธรรมนูญแห่งโรมาเนียประจำปี พ.ศ. 2466 ระบุไว้ว่า ภายหลังการสวรรคตลงของสมเด็จพระเจ้ามีไฮที่ 1 แห่งโรมาเนีย พระบุตรหรือผ๔้สืบสายพระโลหิตในพระองค์ มีสิทธิ์ในการอ้างบัลลังก์โรมาเนีย
## เสกสมรส
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงมาร์การีตาแห่งไลนิงเงิน เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 มีพระโอรส 3 พระองค์ คือ
#คาร์ล ฟรีดริช ฟ็อน โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
#เจ้าชายอัลเบรชท์แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
#เจ้าชายแฟร์ดีนันด์แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
## อ้างอิง
*Obituary of His Highness Prince Friedrich Wilhelm, The Daily Telegraph, 13 October 2010
*Genealogisches Handbuch des Adels (1953). P 71-72
*Almanach de Gotha (2004) P 163
*Gothaischer Hofkalender genealogisches Taschenbuch der fürstlichen Häuser (1926). Page 71, 7

หมวดหมู่:ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน
หมวดหมู่:ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
หมวดหมู่:เจ้าชายโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
หมวดหมู่:เจ้าชายโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงิน
หมวดหมู่:ราชวงศ์โรมาเนีย
หมวดหมู่:เจ้าชายโรมาเนีย
พีจีซี 41051

**พีจีซี 41051** หรือที่รู้จักกันในชื่ออื่นคือ **ยูจีซี 7604**  เป็นดาราจักรชนิดก้นหอยที่ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวหมาล่าเนื้อ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* The Principal Galaxies Catalogue in Canes Venatici - In-The-Sky.org: https://in-the-sky.org/data/catalogue.php?cat=PGC&const=14
* Deep⋆Sky Corner - Canes Venatici / Principal Galaxies Catalogue (PGC): https://www.deepskycorner.ch/catalogs.en.php?const=CVn&cat=PGC

หมวดหมู่:วัตถุท้องฟ้าของยูจีซี
หมวดหมู่:วัตถุท้องฟ้าของพีจีซี
หมวดหมู่:ดาราจักรชนิดก้นหอย
หมวดหมู่:กลุ่มดาวหมาล่าเนื้อ
หมวดหมู่:ดาราจักร
รายชื่อประธานาธิบดีกาบูเวร์ดี

นี่คือ **รายชื่อ[[ประธานาธิบดีกาบูเวร์ดี]]** ตั้งแต่จัดตั้งขึ้นเมื่อปี 1975 มีประธานาธิบดีทั้งหมด 5 คน ผู้ดำรงตำแหน่งคนแรก คือ Aristides Pereira ตั้งแต่ปี 1975 ถึง 1991 และผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน คือ ฌูแซ มารีอา แนวึช ตั้งแต่ปี 2021

## รายชื่อ

## เส้นเวลา

## อ้างอิง

ก
เขตนังนัง

**เขตนังนัง** () เป็นหนึ่งใน 19 เขต (กูย็อก) ของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของแม่น้ำแทดง มีอาณาเขตติดต่อทางทิศเหนือกับเขตซ็องโย ทิศตะวันออกกับเขตรย็อกโพ และทิศใต้กับอำเภอชุงฮวาและคังนัม

## ประวัติศาสตร์
ตามบันทึกของราชวงศ์ฮั่น เขตบัญชาการนังนังประกอบด้วย 27 เขตและมีประชากรกว่า 406,748 คน ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแทดง ในบริเวณที่ตั้งโดยประมาณของเปียงยางในปัจจุบัน หลักฐานทางโบราณคดีบ่งชี้ว่าที่ตั้งของเขตบัญชาการได้ย้ายมายังเขตนี้หลังจากที่วังก็อมซอง เมืองหลวงเก่าของโคกูรยอที่เปียงยางถูกทำลายและมีการกล่าวอ้างว่าเป็นที่ตั้งเดิมของเขตบัญชาการนังนัง

ในสมัยอาณานิคมญี่ปุ่น พื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอแทดง เมื่อเปียงยางเติบโตและผนวกพื้นที่เดิมจำนวนมากของอำเภอแทดง พื้นที่นี้จึงถูกแบ่งออกเป็นเขตดง อำเภอคังนัม และอำเภอชุงฮวาของเปียงยาง เขตนังนังได้รับการสถาปนาอย่างเป็นทางการในฐานะเขตแยกต่างหากใน ค.ศ. 1959

เขตนี้มีชื่อเสียงจากสุสานจำนวนมากของสมัยฮั่นและโคกูรยอซึ่งกระจัดกระจายอยู่ทั่วพื้นที่ หลายแห่งถูกค้นพบครั้งแรกโดยชาวญี่ปุ่นในช่วงต้นทศวรรษ 1910 (ดูสุสานนักรัง) นักโบราณคดีชาวญี่ปุ่น โทริอิ ริวโซ และอิมานิชิ ริว มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการขุดค้นสุสานและการระบุปราสาทดินนักรังในหมู่บ้านโพซ็องว่าเป็นที่ตั้งของเขตบัญชาการ มีการค้นพบสุสานทั้งหมดกว่า 1,500 แห่ง โดยมีเพียง 63 แห่งเท่านั้นที่อยู่ในย่านเดียว (ช็องเบ็ก) อย่างไรก็ตาม เกาหลีเหนืออ้างว่าสุสานทั้งหมดเป็นของสมัยโคกูรยอ ปฏิเสธการมีอยู่ของการตั้งถิ่นฐานของชาวจีนในนังนังโดยอ้างว่าเป็นรัฐนครของโคกูรยอ และโบราณวัตถุจีนนับพันชิ้นเป็นเพียงตัวแทนของการค้าที่เฟื่องฟูระหว่างรัฐนักรังกับราชวงศ์ฮั่น

## การแบ่งเขตการปกครอง
เขตนังนังแบ่งออกเป็น 9 ย่าน ("ทง") และ 9 หมู่บ้าน ("รี") ย่านขนาดใหญ่ห้าแห่ง (ช็องเบ็ก, ช็องโอ, ควันมุน, นักรัง และทงอิล) แบ่งออกเป็นสองส่วนเพื่อวัตถุประสงค์ทางการปกครอง ขณะที่ย่านชุงซ็องแบ่งออกเป็นสามส่วน

## อ้างอิง

นังนัง
เขตซูนัน

**เขตซูนัน** () เป็นหนึ่งใน 19 เขต (กูย็อก) ของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ท่าอากาศยานนานาชาติเปียงยางซูนันและสำนักงานใหญ่ของแอร์โครยอตั้งอยู่ในเขตนี้

## การแบ่งเขตการปกครอง
เขตซูนันแบ่งออกเป็น 5 ทง (ย่าน) และ 9 รี (หมู่บ้าน):

* ย่านนัมซัน 남산동 (南山洞)
* ย่านชินซ็อง 신성동 (新成洞)
* ย่านซ็อกปัก 석박동 (石博洞)
* ย่านแทยัง 대양동 (大陽洞)
* ย่านย็อกช็อน 역전동 (驛前洞)
* หมู่บ้านอันฮึง 안흥리 (安興里)
* หมู่บานแชกย็อง 재경리 (在京里)
* หมู่บ้านช็อนดง 천동리 (川東里)
* หมู่บ้านคูซอ 구서리 (九瑞里)
* หมู่บ้านโอซัน 오산리 (梧山里)
* หมู่บ้านรยงบก 룡복리 (龍伏里)
* หมู่บ้านซันยัง 산양리 (山陽里)
* หมู่บ้านทงซัล 동산리 (東山里)
* หมู่บ้านแท็กอัม 택암리 (宅庵里)

## อ้างอิง

ซูนัน
เขตอึนจ็อง

**เขตอึนจ็อง** () เป็นหนึ่งใน 19 เขตของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ เป็นที่รู้จักในด้านสิ่งอำนวยความสะดวกทางวิทยาศาสตร์ เขตนี้ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ "ความรักอันเมตตา (คำภาษาเกาหลีคืออึนจ็อง)" และความรักของตระกูลคิมที่มีต่อนักวิทยาศาสตร์ของประเทศ

## ประวัติศาสตร์
ในสมัยราชวงศ์โชซ็อน พื้นที่ที่ประกอบกันเป็นเขตสมัยใหม่นี้เป็นส่วนหนึ่งของรยงอักบัง (룡악방, 龍岳坊) ของเปียงยางและอำเภอซุนช็อน ใน ค.ศ. 1896 พื้นที่นี้กลายเป็น มย็อน (ตำบล) ของสองเขตการปกครองที่แตกต่างกัน คือ เปียงยางและซุนช็อน เขตนี้ได้รับการสถาปนาขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1995 โดยแยกออกมาจากบางส่วนของภูมิภาคของเมืองพย็องซ็อง (ซึ่งได้แก่ ย่านด็อกซัน, แพซัน, ซงรย็อง และจีคย็อง)

## การแบ่งเขตการปกครอง
ตั้งแต่ ค.ศ. 2002 เป็นต้นมา เขตอึนจ็องแบ่งออกเป็น 4 ทง (ย่าน):

* ย่านควาฮัก 1 과학1동 (หมายถึงวิทยาศาสตร์): มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์ตั้งอยู่ที่นี่
* ย่านควาฮัก 2 과학2동
* ย่านแพซัน 배산동 (ตั้งชื่อตามภูเขาแพซัน)
* ย่านควังมย็อง 광명동 (หมายถึงแสงสว่าง สื่อถึงอนาคตที่สดใสที่นักวิทยาศาสตร์นำมา)
ใน ค.ศ. 2014 ดูเหมือนว่าเขตการปกครองเหล่านี้จะมีการเปลี่ยนแปลงที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นก่อนหน้านั้น เนื่องจากเกาหลีเหนือได้กล่าวถึงย่านอึลมิล (乙密洞, 을밀동, ตั้งชื่อตามศาลาอึลมิล) และย่านวีซองดง (衛星洞, 위성동 ตั้งชื่อตามคำภาษาเกาหลีที่แปลว่าดาวเทียม) ว่าเป็นย่านของเขตในการรายงานข่าวเกี่ยวกับการกำหนดให้ภูมิภาคนี้เป็นเขตเทคโนโลยีขั้นสูงขณะที่ไม่ได้กล่าวถึงย่านควังมย็อง (ซึ่งอาจหมายความว่าย่านควังมย็องถูกแบ่งออกเป็นย่านอึลมิลและวีซ็อง)

## อ้างอิง

อึนจ็อง
เครื่องยนต์นิสสัน ZD

ตระกูลเครื่องยนต์นิสสัน ZD30 เป็นเครื่องยนต์ดีเซลสี่สูบเรียงขนาด 3.0 ลิตร (2,953 ซีซี) มีขนาดกระบอกสูบ 96 มม. × ช่วงชัก 102 มม. (3.78 นิ้ว × 4.02 นิ้ว) ซึ่งเข้ามาแทนที่เครื่องยนต์นิสสัน QD, BD และ TD นอกจากนี้ ที่เรอโน เครื่องยนต์นี้ยังเข้ามาแทนที่เครื่องยนต์โซฟิม 8140 และเป็นเครื่องยนต์ดีเซลสำหรับรถบรรทุกเพียงรุ่นเดียวที่ยังคงอยู่กับนิสสันมอเตอร์เมื่อพวกเขาขายนิสสันดีเซลให้กับวอลโว่ทรัคส์ใน ค.ศ. 2007

## การออกแบบ
เสื้อเพลาข้อเหวี่ยงทำจากเหล็กหล่อ แบ่งตามแนวนอนในระนาบเพลาข้อเหวี่ยงออกเป็นส่วนล่างและส่วนบน ชุดเพลาสมดุลที่ขับเคลื่อนด้วยเฟืองวางตัวอยู่สูงกว่าเพลาข้อเหวี่ยงเล็กน้อย ปั๊มสุญญากาศติดตั้งอยู่บนฝาครอบเฟืองและขับเคลื่อนโดยเพลาสมดุลด้านขวา (ฝั่งไอดี) ปั๊มน้ำมันแบบเกโรเตอร์ก็ติดตั้งอยู่ที่ด้านหน้าของเพลาข้อเหวี่ยงเช่นกัน สายพานหน้าเครื่องพร้อมตัวปรับความตึงแบบไฮดรอลิกขับคอมเพรสเซอร์แอร์ ปั๊มน้ำ และ (ผ่านรอกหมุนอิสระเพื่อลดเสียงดังเอี๊ยดเมื่อเครื่องยนต์ลดความเร็ว) อัลเทอร์เนเตอร์ อาจมีการใช้ล้อช่วยแรงคู่สำหรับเกียร์ธรรมดา

ฝาสูบแบบครอสโฟลว์ทำจากอะลูมิเนียมอัลลอยด์ติดตั้งเพลาลูกเบี้ยวคู่ (DOHC) ขับเคลื่อนด้วยระบบผสมระหว่างเฟืองและโซ่ ทำหน้าที่ควบคุมวาล์ว 4 ตัวต่อสูบ (รวม 16 ตัว) ด้วยกระเดื่องวาล์วแบบถ้วย ไอเสียถูกระบายออกทางด้านซ้าย ทำให้เกิดการจัดวางแบบ "ไอเสียไปข้างหน้า" เมื่อติดตั้งเครื่องยนต์ตามขวาง แม้แต่เครื่องยนต์รุ่นแรกที่เป็นแบบ "กลไก" ก็ยังมี ECU พร้อมระบบควบคุมปีกผีเสื้ออิเล็กทรอนิกส์ (Drive by wire), เซ็นเซอร์ MAF (ยกเว้นเครื่องยนต์ที่มีกำลัง 96 กิโลวัตต์และต่ำกว่า) ระบบตรวจสอบน้ำมันหล่อลื่นขั้นสูง และอื่น ๆ เครื่องยนต์ที่ติดตั้งเทอร์โบชาร์จเจอร์และอินเตอร์คูลเลอร์มีแผ่นปรับอากาศหมุนวน (Swirl flaps) ติดตั้งอยู่ในท่อไอดีเพื่อปรับปรุงการเผาไหม้ที่รอบต่ำ เครื่องยนต์เหล่านี้ยังมีเทคโนโลยียกวาล์วแปรผันของนิสสัน

รุ่นแรกสุดของเครื่องยนต์ตระกูลนี้ถูกเปิดตัวใน ค.ศ. 1999 โดยใช้ปั๊มหัวฉีด VP44 และแสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนผ่านจากเครื่องยนต์ลิ้นเหนือสูบ (OHV) แบบกลไกทั้งหมดที่ดูดอากาศตามธรรมชาติพร้อมห้องเผาไหม้แบบหมุนวน (ยกเว้นเครื่องยนต์ BD30 ในรถบรรทุกซึ่งเป็นแบบฉีดตรง) ไปสู่เครื่องยนต์รุ่นที่ 2 ที่เป็นแบบเพลาลูกเบี้ยวคู่เหนือสูบ (DOHC) พร้อมระบบคอมมอนเรลในภายหลัง ฟังก์ชันการทำงานของ ECU ได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้นตลอดอายุการใช้งานของเครื่องยนต์รุ่นแรกนี้และเมื่อมีการนำเครื่องยนต์คอมมอนเรลรุ่นใหม่กว่ามาใช้

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อเครื่องยนต์นิสสัน

## อ้างอิง

ZD
หมวดหมู่:เครื่องยนต์สี่สูบเรียง
หมวดหมู่:เครื่องยนต์ดีเซลตามรุ่น
กัมปุงดาตุกเกอรามัต

**กัมปุงดาตุกเกอรามัต** () หรือคนท้องถิ่นเรียกเป็น **เกอรามัต** (ชื่อเก่า: **ตังกาจีนา** ()) เป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ในเขตเลือกตั้งตีตีวังซา อยู่ในเขตดินแดนสหพันธ์กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของใจกลางนครกัวลาลัมเปอร์และติดกับอำเภออัมปังในรัฐเซอลาโงร์ แม่น้ำกลังไหลทางตะวันออกเฉียงเหนือไปทางตะวันตก และทำหน้าที่เป็นเขตแดนทางธรรมชาติระหว่างเกอรามัตกับอัมปัง

## ชื่อ
ครั้งหนึ่งกัมปุงดาตุกเกอรามัตเคยเป็นที่ตั้งของสุสานที่ได้รับการเคารพสองแห่ง สุสานหนึ่งเป็นของฮาจี อาลี ผู้อพยพชาวบูกิซ หลุมศพของฮาจี อาลีกลายเป็นที่เลื่องลือในฐานะดาตุกเกอรามัต จนกระทั่งเลิกนับถือไปในคริสต์ทศวรรษ 1990 สุสานอีกแห่งเป็นของผู้อพยพชาวสุมาตราที่เคร่งศาสนาชื่อ ชัยค์ ไตฮ์ หรือ โต๊ะ จังกุต (Sheikh Taih; To' Janggut)

## ภาพ

Taman Tasik Keramat, Kampung Datuk Keramat 20231216 104436.jpg|ตามันตาซิกเกอรามัต, 2023
Datum Jelatek, Taman Keramat 20231216 104003.jpg|ดาตุมเจอลาเต็ก, 2023
Interior of Datum Jelatek Shopping Centre, Taman Keramat 20231216 101732.jpg|ข้างในดาตุมเจอลาเต็ก, 2023


## อ้างอิง
นายกรัฐมนตรีกาบูเวร์ดี

**นายกรัฐมนตรีกาบูเวร์ดี** () เป็นหัวหน้ารัฐบาลของประเทศกาบูเวร์ดี ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน คือ อูลีซึช กูไรยา อี ซิลวา ตั้งแต่วันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 2016

## ประวัติ
นายกรัฐมนตรีกาบูเวร์ดีมีบทบาทสำคัญในการบริหารประเทศ โดยตำแหน่งนี้ถูกจัดตั้งขึ้นหลังจากประเทศได้รับเอกราชจากโปรตุเกสในปี 1975 ในช่วงก่อนที่กาบูเวร์ดีจะได้รับเอกราชจากโปรตุเกสในปี 1975 กาบูเวร์ดีเป็นอาณานิคมของโปรตุเกส และไม่มีตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในรูปแบบที่มีในปัจจุบัน การปกครองเป็นไปตามการควบคุมของผู้แทนจากโปรตุเกส เมื่อกาบูเวร์ดีได้รับเอกราชจากโปรตุเกสในปี 1975 การปกครองเริ่มต้นภายใต้การนำของ Aristides Pereira ประธานาธิบดีคนแรกของประเทศ และ Pedro Pires นายกรัฐมนตรี ในช่วงแรกการจัดตั้งรัฐบาลเริ่มมีการกำหนดบทบาทของนายกรัฐมนตรีในการบริหารประเทศ ในช่วงนี้ กาบูเวร์ดีมีการปกครองในระบอบสังคมนิยมตามแนวทางของพรรคเดียว

ในปี 1991 กาบูเวร์ดีได้เปิดระบบการเมืองสู่ระบอบประชาธิปไตย การเลือกตั้งอย่างเสรีเริ่มเกิดขึ้น โดยมีการจัดตั้งระบบพรรคการเมืองหลายพรรค ฌูแซ มารีอา แนวึชได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรี และเป็นผู้นำในระยะยาว เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีตั้งแต่ปี 2001 ถึง 2016 ภายใต้การปกครองของพรรค PAICV (Partido Africano da Independência de Cabo Verde) ในช่วงที่ฌูแซ มารีอา แนวึชดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี กาบูเวร์ดีได้พัฒนาในหลาย ๆ ด้าน ทั้งเศรษฐกิจและการเมือง ภายใต้การนำของ Neves ประเทศเริ่มมีการพัฒนาในด้านการศึกษาและสุขภาพ รวมถึงการส่งเสริมเสถียรภาพทางการเมืองและการค้าระหว่างประเทศ

หลังจากฌูแซ มารีอา แนวึชพ้นจากตำแหน่ง ในการเลือกตั้งปี 2016 อูลีซึช กูไรยา อี ซิลวา จากพรรค MPD (Movimento para a Democracia) ได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรีและดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี 2016 เป็นต้นมา ภายใต้การบริหารของเขา กาบูเวร์ดีได้พยายามส่งเสริมเศรษฐกิจที่ยั่งยืนและการลงทุนจากต่างประเทศ การปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานของประเทศให้ทันสมัย ดำเนินนโยบายที่มุ่งเน้นการส่งเสริมการศึกษาที่ยั่งยืน และการปรับปรุงภาคการท่องเที่ยว นอกจากนี้เขายังมุ่งเน้นการเสริมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและพัฒนาความร่วมมือในระดับสากล

## อ้างอิง
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในจักรพรรดิถงจื้อ

**คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในจักรพรรดิถงจื้อ** หรือ **คณะผู้สำเร็จราชการในจักรพรรดิถงจื้อ** หมายถึง รัฐมนตรีทั้ง 8 ท่าน ที่ได้รับการโปรดเกล้าฯ ขึ้นตามพระปัจฉิมบรมราชโองการในจักรพรรดิเสียนเฟิงก่อนเสด็จสวรรคต ณ พระราชวังตากอากาศเฉิงเต๋อ ให้ทำหน้าที่ช่วยบริหารราชการแผ่นดินในพระปรมาภิไธยจักรพรรดิชิงมู่จง

โดยคณะผู้สำเร็จราชการมาจากผู้ดำรงตำแหน่งสมุหราชมนตรี 3 ท่าน ได้แก่ อี๋ชินหวัง (怡亲王) หรือ เจ้าชายไจ้หยวน (載垣) , เจิ้งชินหวัง (郑亲王) หรือ เจ้าชายตวนฮว่า (端华), จิงโซ่ว (景寿) สมุหราชองครักษ์

และตำแหน่งองคมนตรี 5 ท่าน ได้แก่ เสนาบดีซู่ซุ่นเจ้ากระทรวงพระคลัง, มู่อิน (穆荫) เสนาบดีว่าการกระทรวงกลาโหม (兵部尚书) , ควงหยวน (匡源) เสนาบดีซ้ายช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (吏部左侍郎), **[[ตู้ฮั่น (杜翰)]]** เสนาบดีขวาช่วยว่าการกระทรวงธรรมการ (礼部右侍郎),เจียวโย่วอิ๋ง (焦祐瀛) รองอธิบดีเจ้ากรมอัศวราช (太仆寺少卿)

ทั้งแปดท่านนี้ถูกเรียกว่า **ผู้ช่วยว่าราชการทั้งแปด (八大臣辅政)** หรือ **แปดรัฐมนตรีช่วยว่าราชการ (辅政八大臣)** ซึ่งเรียกกันทั่วไปว่า **แปดรัฐมนตรีรับอาณัติ (顾命八大臣)** โดยมี**[[ซู่ชุ่น|เสนาบดีซู่ซุ่น]]**เป็นประธาน

หลังจากนั้นไม่นาน ซูอันไทเฮา (25 พรรษา) และซูสีไทเฮา (26 พรรษา), และกงชินหวังหรือเจ้าชายอี้ซิน (28 พรรษา) ได้ร่วมกันก่อรัฐประหารซินโหย่ว (辛酉政变) หรือที่เรียกว่า "เหตุการณ์ฉีเสียง (祺祥之变)" เพื่อล้มอำนาจคณะผู้สำเร็จราชการทั้งแปด ซึ่งผลลัพธ์คือทั้งแปดท่านถูกประหารหรือลดตำแหน่ง 。

## อ้างอิง

*《清史稿》
*《清实录》

## แหล่งข้อมูล
*错定了顾命大臣人民网，好书连载

หมวดหมู่:บุคคลทางการเมืองในราชวงศ์ชิงที่ถูกกล่าวถึงร่วมกัน
หมวดหมู่:ข้าราชการส่วนกลางในราชวงศ์ชิง
หมวดหมู่:แปดบุคคลสำคัญของจีน
หมวดหมู่:ระบบราชการจีนโบราณ
เลโอพ็อลท์ เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น

**เลโอพ็อลท์ เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น** (; 22 กันยายน ค.ศ. 1835 – 8 มิถุนายน ค.ศ. 1905) เป็นพระประมุขแห่งราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นสายสวาเบีย และมีบทบาทในอำนาจทางการเมืองยุโรปชั่วคราว ซึ่งเป็นอำนาจที่เกี่ยวข้องกับสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย

พระองค์ประสูติในราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นสายซีคมาริงเงิน ซึ่งได้ดินแดนสวาเบียของราชวงศ์ทั้งหมด หลังราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น สายเฮ็คคิงเงินไร้ทายาท

พระบิดามารดาของเจ้าชายเลโอพ็อลท์คือเจ้าหญิงโยเซฟีเนอแห่งบาเดินกับคาร์ล อันโทน เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น เจ้าชายเลโอพ็อลท์เป็นพระเชษฐาของพระเจ้าการอลที่ 1 แห่งโรมาเนียและพระราชบิดาของพระเจ้าแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย พระเจ้าการอลขึ้นครองราชบัลลังก์โรมาเนียใน ค.ศ. 1866 และเจ้าชายเลโอพ็อลท์สละสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์โรมาเนียเพื่อพระราชโอรสของพระองค์ใน ค.ศ. 1880

## ความขัดแย้งในการเข้ายุโรป

thumb|right|พระฉายาลักษณ์เจ้าชายเอโอพ็อลท์
หลังการปฏิวัติสเปน ค.ศ. 1868 ซึ่งล้มล้างสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 2 รัฐบาลใหม่เสนอเจ้าชายเลโอพ็อลท์ให้ขึ้นครองบัลลังก์สเปน ข้อเสนอนี้ได้รับการสนับสนุนจากอ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค อัครเสนาบดีแห่งปรัสเซีย แต่จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 แห่งฝรั่งเศสทรงคัดค้านด้วยเหตุผลว่า การสถาปนาพระญาติของกษัตริย์ปรัสเซียจะส่งผลให้อิทธิพลของปรัสเซียขยายเข้ามาในสเปน และทำให้ฝรั่งเศสถูกปิดล้อม

ในประเทศสเปน เมื่อข่าวที่ว่าเจ้าชายเลโอพ็อลท์เป็นผู้ชิงราชบัลลังก์แพร่กระจายไปทั่ว จึงเริ่มมีการเรียกพระองค์เป็น "*เลโอโปลโดโอเล-โอเลซีเมเอลิเฆน*" (; เลโอโปลโด โอเล-โอเล ถ้าพวกเขาเลือกข้า) ซึ่งเป็นการเล่นคำ เนื่องจากนามสกุลของพระองค์สำหรับชาวสเปนออกเสียงยาก

ตอนแรกเจ้าชายเลโอพ็อลท์ปฏิเสธข้อเสนอนี้ แต่ในวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1870 พระองค์ขึ้นครองราชบัลลังก์สเปนและใช้พระนาม "**เลโอโปลโดที่ 1**" แต่ถูกบังคับให้ปฏิเสธอีกครั้งในวันที่ 11 กรกฎาคม

## เสกสมรส
thumb|right|เจ้าชายเลโอพ็อลท์กับพระราชวงศ์
เมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1861 เจ้าชายเลโอพ็อลท์ทรงเสกสมรสกับอินฟันตาอังตอนีอาแห่งโปรตุเกส พระราชธิดาในสมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกสกับพระเจ้าฟือร์นังดูที่ 2 แห่งโปรตุเกส โดยมีพระโอรสธิดา ดังนี้

* วิลเฮ็ล์ม เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น (7 มีนาคม 1864 – 22 ตุลาคม 1927)
* พระเจ้าแฟร์ดีนันท์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย (25 สิงหาคม 1865 – 20 กรกฎาคม 1927) พระมหากษัตริย์โรมาเนียใน ค.ศ. 1914 ถึง 1927 ใน ค.ศ. 1893 พระองค์อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมารีอาแห่งเอดินบะระ โดยมีพระราชโอรสธิดา 6 พระองค์ 
* เจ้าชายคาร์ล อันโทน แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น (1 กันยายน 1868 – 21 กุมภาพันธ์ 1919)

## อ้างอิง
รายชื่อนายกรัฐมนตรีกาบูเวร์ดี

นี่คือ **รายชื่อ[[นายกรัฐมนตรีกาบูเวร์ดี]]** ตั้งแต่จัดตั้งขึ้นเมื่อปี 1975 มีนายกรัฐมนตรีทั้งหมด 5 คน ผู้ดำรงตำแหน่งคนแรก คือ Pedro Pires ตั้งแต่ปี 1975 ถึง 1991 และผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน คือ อูลีซึช กูไรยา อี ซิลวา ตั้งแต่ปี 2016

## รายชื่อ

## เส้นเวลา

## อ้างอิง

ก
การประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2013

การประชุมเลือกสันตะปาปาจัดขึ้นในวันที่ 12 และ 13 มีนาคม ค.ศ. 2013 เพื่อเลือกพระสันตะปาปาองค์ใหม่ขึ้นสืบตำแหน่งแทนสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ผู้ทรงสละตำแหน่งเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 จากบรรดาพระคาร์ดินัลผู้มีสิทธิ์เลือกตั้ง 117 รูป เกือบทั้งหมดเข้าร่วมในการประชุมยกเว้น 2 รูปที่ไม่ได้เข้าร่วม ในการเลือกคะแนนเสียงครั้งที่ 5 การประชุมเลือกพระคาร์ดินัลฮอร์เฮ มาริโอ เบร์โกกลิโอ อัครมุขนายกแห่งบัวโนสไอเรสให้ขึ้นเป็นพระสันตะปาปา หลังได้รับเลือก พระองค์ได้รับพระนามว่าฟรานซิส

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่มเติม
* 
* The political science of papal elections

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* Official Vatican website for the Sede Vacante
* Rome conclave begins: Highlights from Sistine Chapel

2013
หมวดหมู่:สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส
หมวดหมู่:สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16
ประธานาธิบดีกินี

**ประธานาธิบดีกินี** () เป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศกินี หลังจากรัฐประหารในปี 2021 ผู้ดำรงตำแหน่งรักษาการคนปัจจุบัน คือ มามาดี ดูมบูยา ตั้งแต่วันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 2021 ในฐานะประธานคณะกรรมการปรองดองและพัฒนาแห่งชาติ

## ประวัติ
ตำแหน่งประธานาธิบดีกินีจัดตั้งขึ้นหลังประเทศได้รับเอกราช เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1958 โดยมี Ahmed Sékou Touré เป็นผู้ดำรงตำแหน่งคนแรก เขาอยู่ในอำนาจจนกระทั่งเสียชีวิตในปี 1984

## การดำรงตำแหน่ง
ในปี 2021 รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐกินีได้กำหนดไว้ว่าประธานาธิบดีสามารถดำรงตำแหน่งได้ไม่เกิน 2 วาระ อย่างไรก็ตาม ข้อจำกัดนี้เคยถูกยกเลิก 
โดยในปี 2001 ข้อจำกัดนี้ได้ถูกยกเลิกเพื่อให้ Conté สามารถดำรงตำแหน่งต่อไปได้
และในปี 2020 ก็มีการยกเลิกข้อจำกัดนี้อีกครั้งเพื่อให้ Condé ได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีต่อไป

## อ้างอิง
รายชื่อประธานาธิบดีกินี

นี่คือ **รายชื่อ[[ประธานาธิบดีกินี]]** ตั้งแต่จัดตั้งขึ้นเมื่อปี 1958 มีประธานาธิบดีทั้งหมด 4 คน ผู้ดำรงตำแหน่งคนแรก คือ Ahmed Sékou Touré ตั้งแต่ปี 1958 ถึง 1984 และผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน คือ มามาดี ดูมบูยา ตั้งแต่ปี 2021

## รายชื่อ

## เส้นเวลา

## อ้างอิง

ก
ไทกิ ซาโต

**ไทกิ ซาโต** (; เกิด 25 มกราคม 1995) เป็นนักเต้นและนักแสดง เขาเป็นสมาชิกของวงเอ็กไซล์ และวงแฟนแทสติกส์

## ผลงานการแสดง
### ละครโทรทัศน์

### ละครออนไลน์

### ภาพยนตร์

### ภาพยนตร์สั้น

### เวที

### มิวสิกวิดีโอ

## หนังสือภาพ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 佐藤大樹 | ARTIST | LDH
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:แอลดีเอช
หมวดหมู่:เอ็กไซล์
หมวดหมู่:เอ็กไซล์ไทรบ์
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดไซตามะ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2538
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
โมกเขาสามร้อยยอด

**โมกเขาสามร้อยยอด** หรือ **โมกราชินีดอกส้ม** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Wrightia lanceolata*) เป็นชนิดของพืชในวงศ์ Apocynaceae ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นของประเทศไทย

เป็นไม้พุ่ม สูงได้ถึง 5 เมตร ทุกส่วนมีน้ำยางสีขาว กิ่งก้านและยอดอ่อนมีขนละเอียดปกคลุม ใบเดี่ยว เรียงตรงข้าม รูปไข่หรือรูปใบหอก ช่อดอกแบบช่อกระจุก ออกตามปลายกิ่ง ดอกสีส้มอมแดง เส้นผ่านศูนย์กลาง 3.5–4 เซนติเมตร กลีบดอกและกลีบเลี้ยงอย่างละ 5 กลีบ หลอดกลีบรูประฆัง ออกดอกช่วงฤดูร้อนและฤดูฝน ส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ ผลเป็นฝักทรงกระบอก ยาวได้ถึง 15 เซนติเมตร เมื่อแก่จะแตกออกภายในมีเมล็ด

เป็นพืชเฉพาะถิ่นของประเทศไทย มีการกระจายพันธุ์ในประเทศไทยเฉพาะทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ ที่อุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พบขึ้นตามเขาหินปูนเตี้ย ๆ ที่ความสูงตั้งแต่ระดับทะเลปานกลางถึงประมาณ 300 เมตร ชื่อสกุล *[[สกุลโมกมัน|Wrightia]]* R. Br. ตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่นักพฤกษศาสตร์ชาวสกอต วิลเลียม ไรท์ (William Wright) (1735–1819)

## เชิงอรรถและอ้างอิง

### บรรณานุกรม
*Middleton, D.J. 2007. A new species of Wrightia (Apocynaceae: Apocynoideae) from Thailand. Thai Forest Bulletin (Botany) 35: 80–85.
*Middleton, D.J. 1999. Apocynaceae. In Flora of Thailand Vol. 7(1): 79–90.

หมวดหมู่:สกุลโมกมัน
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตที่เกือบอยู่ในข่ายใกล้การสูญพันธุ์
รายชื่อนายกรัฐมนตรีกินี

นี่คือ **รายชื่อ[[นายกรัฐมนตรีกินี]]** ตั้งแต่จัดตั้งขึ้นเมื่อปี 1972 มีนายกรัฐมนตรีทั้งหมด 17 คน ผู้ดำรงตำแหน่งคนแรก คือ Louis Lansana Beavogui ตั้งแต่ปี 1972 ถึง 1984 และผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน คือ บา อูรี ตั้งแต่ปี 2024

## รายชื่อ

## เส้นเวลา

## อ้างอิง

ก
ดวงดาราเจิดจรัสเกินตะวัน

เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยคาซึเนะ คาวาฮาระ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนว*[[โชโจะ]]* *[[เบสซัทสึ มาร์กาเรต]]* ของชูเอชะ เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอไค เริ่มออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมจนถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2568 มีการประกาศสร้างฤดูกาลที่สองแล้ว

## ตัวละคร
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:

## สื่อ
### มังงะ
*ดวงดาราเจิดจรัสเกินตะวัน* เขียนและวาดภาพโดยคาซึเนะ คาวาฮาระ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนว*[[โชโจะ]]* *[[เบสซัทสึ มาร์กาเรต]]* ของชูเอชะ เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2564 ตอนต่าง ๆ ในซีรีส์ได้รับการรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(*[[ทังโกบง]]*) จำนวน 13 เล่ม เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2568

### อนิเมะ
มีการประกาศสร้างเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 เรื่องนี้จะได้รับการผลิตโดยสตูดิโอไคและกำกับโดยอายะ โคบายาชิ โดยมีบทที่เขียนโดยยาซุฮิโระ นากานิชิ ออกแบบตัวละครโดยจินเฟิง เจิ้ง และเพลงประกอบที่แต่งโดยนัตสึมิ ทาบูจิ และมิกิ ซากุราอิ ซีรีส์นี้ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 2 ตุลาคม จนถึงวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2568 ทางช่องทีบีเอสและช่องอื่นในเครือ เพลงเปิดของเรื่อง "Stellar Days" ขับร้องโดยโมโตฮิโระ ฮาตะ ขณะที่เพลงปิดของเรื่องคือ  ร้องโดย แอมะซอนไพรม์วิดีโอจะทำการสตรีมซีรีส์นี้ไปทั่วโลก

หลังจากการออกอากาศตอนสุดท้าย ก็มีการประกาศสร้างฤดูกาลที่สอง

#### รายชื่อตอน

## ผลตอบรับ
ซีรีส์นี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอันอัน มังงะ อวอร์ดครั้งที่ 12 ในปี พ.ศ. 2564 ต่อมาได้รับรางวัลชนะเลิศครั้งที่ 14 ในปี พ.ศ. 2566 นอกจากนี้ ซีรีส์นี้ยังได้รับการจัดอันดับในอันดับที่ 8 ในหนังสือคู่มือ*[[โคโนะ มังงะ งะ ซูโงอิ!]]* ของทาการาจิมาชะฉบับปี พ.ศ. 2566 ในหมวดมังงะสำหรับผู้อ่านหญิงอีกด้วย

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
*

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนววีรคติ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์ชูเอชะ
หมวดหมู่:สตูดิโอไค
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของทีบีเอส (ญี่ปุ่น)
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่กำลังจะมา
โวล์ฟกัง โอเวอรัธ

**โวล์ฟกัง โอเวอรัธ** เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเยอรมันตะวันตก โอเวอรัธเป็นวันคลับแมนอย่างแท้จริง เขาค้าแข้งกับแอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เคิลน์ เพียงสโมสรเดียว เขาเป็นตัวแทนของเยอรมนีตะวันตก ลงเล่นในรอบชิงชนะเลิศฟุตบอลโลก 2 ครั้ง และนำเยอรมนีตะวันตกเอาชนะเนเธอร์แลนด์ 2–1 ในรอบชิงชนะเลิศในปี ค.ศ. 1974 บนแผ่นดินบ้านเกิด โดยหลักแล้ว โอเวอรัธเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุก และเป็นที่รู้จักในเรื่องความสามารถในการผ่านบอล เทคนิค และเท้าซ้ายที่โดดเด่น

## อาชีพ

โอเวอรัธเป็นกองกลางตัวรุก เขาเริ่มเล่นฟุตบอลกับ SSV Siegburg แต่ใช้เวลาทั้งอาชีพค้าแข้งกับแอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เคิลน์ โดยลงเล่น 765 นัดระหว่างปี ค.ศ. 1962 ถึง 1977 และทำได้ 287 ประตู เขาคว้าแชมป์บุนเดิสลีกาครั้งแรกกับแอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เคิลน์ ในปี ค.ศ. 1964 โดยรวมแล้วเขาลงเล่นใน 14 ฤดูกาลแรกของลีกสูงสุดที่เพิ่งก่อตั้งขึ้น และเดเอฟเบโพคาล ในปี ค.ศ. 1968 ในระดับสโมสรยุโรป เขาลงเล่น 71 นัด (11 ประตู) ให้กับแอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ เคิลน์ ในปัจจุบันเขาครองสถิติการลงสนามมากที่สุดตลอดกาลของสโมสร (ลงเล่นอย่างเป็นทางการ 549 นัด)

โดยรวมโอเวอรัธติดทีมชาติไปทั้งหมด 81 นัดระหว่างปี ค.ศ. 1963 ถึง 1974 ทำได้ 17 ประตู นอกจากชัยชนะในฟุตบอลโลกในปี ค.ศ. 1974 เขายังเป็นหัวใจของแดนกลางของเยอรมนีตะวันตกเมื่อพวกเขาเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศในปี ค.ศ. 1966 และได้อันดับสามในปี ค.ศ. 1970

## อ้างอิง

### งานเขียน
* Wolfgang Overath, *Ja, mein Temperament! Fußball vor und hinter den Kulissen*. Ed. Karlheinz Mrazek. Cologne: DuMont Schauberg, 1970, ISBN 3-7701-0580-X.
* Hermann Schmidt, *Wolfgang Overath: Der Spielmacher*. Cologne: J.P. Bachem 2016, ISBN 978-3-7616-3042-6.
* Wolfgang Overath and Sven Pistor, *Alleine kannst du nicht gewinnen*. Paderborn: Bonifatius, 2023, ISBN 978-3-9879-0029-7.

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2486
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอลชาย
หมวดหมู่:ผู้เล่นแอร์สเทอ เอ็ฟเซ เคิลน์
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1966
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1970
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1974
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวเยอรมันตะวันตก
โมกราชสีห์

**โมกราชสีห์** (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Holarrhena*) เป็นสกุลของพืชในวงศ์ Apocynaceae ที่ได้รับการอธิบายจัดเป็นสกุลครั้งแรกในปี ค.ศ. 1810 มีถิ่นกำเนิดในเขตร้อนและแอฟริกาตอนใต้ รวมถึงเอเชียใต้ เอเชียตะวันออก และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 

เป็นไม้พุ่มขนาดใหญ่ สูงกว่า 5 เมตร ทรงพุ่ม แน่นทึบ ทุกส่วนมีน้ำยางสีขาว ใบเดี่ยวออกตรงข้ามระนาบเดียว รูปรีแกมรูปไข่กลับ ก้านใบสั้นมากถึงไม่มี ปลายใบแหลมถึงมนเป็นติ่งแหลม โคนใบมน แผ่นใบหนาเหมือนแผ่นหนัง เห็นเส้นใบได้อย่างชัดเจน ช่อดอกแบบช่อกระจุกออกที่ปลายยอด มีดอกย่อย 10-15 ดอก โคนกลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็น 5 กลีบ รูปขอบขนานแกมรูปไข่กลับสีขาว ปลายกลีบงุ้มลง ดอกบานมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 5-7 เซนติเมตร ดอกบานได้นานเกือบสัปดาห์ ออกดอกตลอดปี ดอกจะดกช่วงฤดูแล้ง ส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ ตลอดวัน ผลเป็นฝัก และขยายพันธุ์ด้วยการตอนกิ่งหรือปักชำกิ่ง

จาก บัญชีรายชื่อพืชในวงศ์ต่าง ๆ ทั่วโลก ได้รับรอง 5 ชนิด

;ชนิด
* *[[Holarrhena congolensis]]* Stapf - ซาอีร์
* *[[Holarrhena curtisii]]* King & Gamble - อินโดจีน
* *[[Holarrhena floribunda]]* (G.Don) T.Durand & Schinz - ภาคตะวันตกและภาคกลางของแอฟริกา
* *[[Holarrhena mitis]]* (Vahl) R.Br. ex Roem. & Schult. - ศรีลังกา
* *[[โมกหลวง|Holarrhena pubescens]]* Wall. - แอฟริกาตะวันออก แอฟริกาตอนใต้ แอฟริกากลาง รวมถึง อนุทวีปอินเดีย อินโดจีน และบางส่วนของประเทศจีน
      มีรายงานพบชนิดใหม่ของโมกราชสีห์ จากช่องเขาปาลกาฑ (Palakkad gap) ของฆาฏตะวันตก ภายใต้ชื่อวิทยาศาสตร์ *Holarrhena parishadii* ในปี ค.ศ. 2024

## เชิงอรรถและอ้างอิง

หมวดหมู่:วงศ์ตีนเป็ด
หมวดหมู่:ไม้ประดับ
หมวดหมู่:พืชที่พบในทวีปเอเชีย
ช่องเขาปาลกาฑ

**ช่องเขาปาลกาฑ** (มาลายาลัม: പാലക്കാട് ചുരം; ทมิฬ: பாலக்காட்டுக் கணவாய்; ฮินดี: पालक्काड़ दर्रा) หรือ **ช่องเขาปาลฆาฏ** (ฮินดี: पालघाट दर्रा) เป็นช่องเขาต่ำในเทือกเขาฆาฏตะวันตก ระหว่างโกยัมปุตตูรในรัฐประเทศอินเดียทมิฬนาฑู และปาลกาฑ ในรัฐเกรละ ซึ่งมีระดับความสูงเฉลี่ยที่  และมีความกว้าง  ช่องเขานี้ตั้งอยู่ระหว่างเนินเขานีลคิริ (Nilgiri Hills) ในทางทิศเหนือและเนินเขาอาไนมาลัย (Anaimalai Hills) ในทางทิศใต้

## ประวัติศาสตร์
ช่องเขาปาลกาฑมีบทบาทสำคัญในการทำให้มนุษย์สามารถอพยพจากบางส่วนของรัฐทมิฬนาฑูมายังรัฐเกรละได้ ตั้งแต่ 300 ปีก่อนคริสตกาลถึงศตวรรษที่ 13 และยังช่วยใหราชวงศ์เจระปกครองรัฐเกรละและโคนคุนาฑูทั้งหมดเป็นหน่วยทางภูมิศาสตร์เดียวจากแครูร ในรัฐทมิฬนาฑูตะวันตก ชาวพราหมณ์ทมิฬอพยพมายังปาลกาฑจากทมิฬนาฑูตอนกลางผ่านช่องเขาปาลกาฑระหว่างศตวรรษที่ 15 ถึงศตวรรษที่ 18

## ดูเพิ่มเติม
* ปาลกาฑ

## เชิงอรรถและอ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*View of Palghat Gap จากแนวเขา Nelliampathy
นิธิภัทร เหง้าโอสา

**นิธิภัทร เหง้าโอสา** หรือ **ครูหมุน** เป็นนักกีฬาขี่ม้าทีมชาติไทย ประเภทศิลปะบังคับม้า โดยเป็นคนอำเภอดงหลวง จังหวัดมุกดาหาร

## ประวัติ
นิธิภัทรได้รับรางวัลเหรียญทองแดงจากการแข่งศิลปะบังคับม้าประเภททีมในกีฬาขี่ม้าในเอเชียนเกมส์ 1998 ที่กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย ร่วมกับสุวัชร์ บุญลือ, เฉลิมฉาน แช่มสวัสดิ์ และชื่นชม ชุติมา รวมถึงได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งศิลปะบังคับม้าประเภททีมในกีฬาขี่ม้าในซีเกมส์ 2011 ที่ประเทศอินโดนีเซีย ร่วมกับภคินี พันธาภา, พนัญญา ตาดทอง และสุวัชร์ บุญลือ

ต่อมา เขาได้เข้าร่วมการแข่งศิลปะบังคับม้าประเภททีมในกีฬาขี่ม้าในซีเกมส์ 2013 ที่เนปยีดอ ประเทศพม่า ร่วมกับสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา, เทวินทร์ มานะธัญญา และภัคจิรา ธงภักดิ์

## ม้าที่ใช้ในการแข่งทีมชาติ
* 22px|border|ไม่ทราบประเทศ **ไมเคิลแองเจโล** (Michelangelo) – นิธิภัทรใช้ในการแข่งกีฬาขี่ม้าในซีเกมส์ 2011
*  **คินนอร์ดี้ ยูอาน่า** (Kinnordy Gyuana) – นิธิภัทรใช้ในการแข่งกีฬาขี่ม้าในซีเกมส์ 2013 โดยเป็นม้านำเข้าจากประเทศออสเตรเลีย (เป็นม้าที่เจ้าภาพให้จับฉลาก)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักกีฬาขี่ม้าชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญทองแดงเอเชียนเกมส์
หมวดหมู่:นักกีฬาไทยที่ได้เหรียญเงินซีเกมส์
หมวดหมู่:นักกีฬาจากจังหวัดมุกดาหาร
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนกีฬาขี่ม้า
เฟย

**เฟย** () คือ ฐานันดรศักดิ์สำหรับพระมเหสีของพระเจ้าแผ่นดิน ตลอดจนพระชายาของเจ้าชายในประเทศจีน และใช้เรียกพระมเหสี พระชายาของพระเจ้าแผ่นดิน เจ้าชายในต่างประเทศ
## ประเทศจีน
"คัมภีร์จารีต (礼记)" บันทึกว่า

*天子之妃曰后。<br>เฟยของ[[โอรสสวรรค์]]เรียกว่าโฮ่ว*

ต่อมาคำว่า**เฟย** กลายเป็นคำเรียกเจ้านายสตรีที่มีพระอิสริยยศต่ำกว่าจักรพรรดินี เช่น พระชายาเอก (ภรรยาเอก) ของไท่จื่อ คือ หวงไท่จื่อเฟย (皇太子妃) และพระชายารอง (ภรรยารอง) เรียกว่า หวงไท่จื่อชื่อเฟย (皇太子次妃)

ในราชวงศ์โจว พระภรรยาของพระเจ้าแผ่นดิน แบ่งลำดับชั้น ดังนี้:
*หวัง (后) คือ พระอัครมเหสี จำนวน 1 พระองค์
*ฟูเหริน (夫人) คือ พระมเหสี จำนวน 3 พระองค์
*ผิน (嫔) คือ พระชายา จำนวน 9 พระองค์
*ซื่อฟู่ (世妇) คือ พระสนมเอก จำนวน 27 นาง
*อวี้ชี (御妻) คือ พระสนม จำนวน 81 นาง

### ลำดับชั้นการแต่งงานในสมัยโบราณ
ตามระเบียบสังคมจีนโบราณ การมีภรรยาและอนุภรรยาแตกต่างกันไปตามชนชั้น ดังนี้:

* **เจ้าแคว้น** () : อภิเษกกับหญิง 9 คนเพียงครั้งเดียว ได้ภรรยา 1 และอนุภรรยา 8 นาง
* **ต้าฟู** () : ชนชั้นอำมายต์ มีภรรยา 1 คน และอนุภรรยา 2 คน (一妻二妾)
* **ซื่อ** () :  ชนชั้นปัญญาชน มีภรรยา 1 คน และอนุภรรยา 1 คน (一妻一妾)
* **ประชาชนทั่วไป** () : ได้รับอนุญาตให้มีภรรยาได้เพียงคนเดียวเท่านั้น (一妻)

ระบบลำดับชั้นนี้สะท้อนถึงโครงสร้างทางสังคมและการบริหารภายในราชสำนักในยุคนั้น ซึ่งมีระเบียบแบบแผนที่ชัดเจนและเป็นระบบ

### ยุคราชวงศ์
*ราชวงศ์เซี่ยภรรยาเอก (ภรรยาหลวง) ของพระเจ้าแผ่นดิน มีฐานันดรศักดิ์เป็น **"เฟย"** แบ่งเป็น
****เจิ้งเฟย (正妃)** หมายถึง พระอัครมเหสี หรือพระมเหสีเอก เป็นชายาหลวง (ภรรยาหลวง) ของพระเจ้าแผ่นดิน
****ชื่อเฟย (次妃)** หมายถึง พระมเหสี หรือพระมเหสีรอง เป็นชายาของพระเจ้าแผ่นดิน
*ราชวงศ์โจวภรรยาเอก (ภรรยาหลวง) ของพระเจ้าแผ่นดิน มีฐานันดรศักดิ์เป็น**หวังโฮ่ว (王后)** แปลว่า พระราชินี ทำให้ **"เฟย"** กลายเป็นฐานันดรศักดิ์ภรรยารองของพระเจ้าแผ่นดิน
*ราชวงศ์ฮั่น ภรรยาเอกของพระรัชทายาทมีฐานันดรศักดิ์เป็น**หวงไท่จื่อเฟย (皇太子妃)** และราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ภรรยาหลวงของอ๋องเรียกว่า หวังเฟย (王妃) แปลว่า พระชายา
*ราชวงศ์เว่ย จักรพรรดิเว่ย์หมิงตี้ทรงสถาปนา "ซูเฟย (淑妃)" เป็นพระอิสริยยศรองจากจักรพรรดินี ฟูเหริน และกุ้ยผิน (贵嫔)
*ราชวงศ์จิ้น จักรพรรดิจิ้นอู่ตี้ "ซูเฟย (淑妃)" เป็นพระอิสริยยศในชั้น เก้าผิน หรือ เก้าชายา (九嫔)
*ราชวงศ์ถัง มีฐานันดรศักดิ์พระมเหสีรองจากจักรพรรดินี (皇后) เรียกว่า สี่เฟย (四妃) แปลว่า สี่เทวี ได้แก่ กุ้ยเฟย (贵妃), ซูเฟย (淑妃), เต๋อเฟย (德妃), เสียนเฟย (贤妃) ตำแหน่งขั้นเอกหนึ่ง (正一品)
*ราชวงศ์หมิง :
**ช่วงต้น มีฐานันดรศักดิ์เป็นอันดับ 2 รองจากจักรพรรดินีคือ กุ้ยเฟย (贵妃) มีพระเกียรติยศสูงสุดในเฟยผิน
**ช่วงกลางจนถึงปลาย มีฐานันดรศักดิ์ หวงกุ้ยเฟย (皇贵妃) ขึ้นมามีพระเกียรติยศสูงกว่ากุ้ยเฟย (贵妃)
*ราชวงศ์ชิง :
จักรพรรดิคังซีทรงบัญญัติว่า *"พระอัครมเหสี คือ ฮองเฮา (皇后) รองลงมาคือพระมเหสี ได้แก่ หวงกุ้ยเฟย (皇貴妃), กุ้ยเฟย (貴妃), เฟย (妃), พิน (嬪) และสุดท้ายคือพระสนม ได้แก่ กุ้ยเหริน (貴人), ฉางไจ้ (常在), ตาอิ้ง (答應)"*

## ความหมายของคำว่า "เฟย"
"เฟย" (妃) หมายถึง "มเหสี, ชายา, เทวี" ในราชสำนักจีน ซึ่งตำแหน่งนี้มักจะมีการแบ่งระดับชั้นแตกต่างในแต่ละราชวงศ์ ตัวอย่างเช่น พระอัครมเหสีของฮ่องเต้คือฮองเฮา (皇后) และมีเฟยอยู่รองลงมาเรียกว่า หวงเฟย (皇妃) เป็นพระมเหสี

## ดูเพิ่มเติม
*พระภรรยาเจ้าและพระภรรยาในราชวงศ์จีน
*เฟยผิน
*กุ้ยเหริน
*หวังเฟย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์จีน
หมวดหมู่:จีนโบราณ
หมวดหมู่:ฐานันดรศักดิ์จีน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์จีน
ฟุตบอลลีกดิวิชัน 3

**ฟุตบอลลีกดิวิชัน 3** เป็นระดับที่ 3 ของระบบลีกฟุตบอลอังกฤษในฤดูกาล 1920–21 และอีกครั้งตั้งแต่ ค.ศ. 1958 จนถึง ค.ศ. 1992 เมื่อมีการก่อตั้งเอฟเอพรีเมียร์ลีก ดิวิชัน 3 ก็กลายเป็นระดับที่ 4 ของฟุตบอลอังกฤษ

## สโมสรสมาชิกผู้ก่อตั้งดิวิชัน 3 (1920)
สโมสรเหล่านี้ส่วนใหญ่มาจากเซาเทิร์นฟุตบอลลีก ฤดูกาล 1919–20 ซึ่งเป็นการขยายฟุตบอลลีกออกไปจากทางใต้ของเบอร์มิงแฮม เนื่องจากคาร์ดิฟฟ์ซิตีถูกมองว่าเป็นทีมที่มีศักยภาพที่จะขึ้นสู่ดิวิชัน 2 ได้เพราะสามารถคว้าแชมป์เอฟเอคัพและครองความยิ่งใหญ่ในเซาเทิร์นลีก พวกเขาจึงถูกส่งขึ้นไปอยู่ดิวิชัน 2 ทันที และกริมสบีทาวน์ซึ่งในดิวิชัน 2 ฤดูกาล 1919-20 จบในอันดับสุดท้ายก็ตกชั้นไป

* เบรนต์ฟอร์ด 
* ไบรตันแอนด์โฮฟอัลเบียน 
* บริสตอลโรเวอส์ 
* คริสตัลพาเลซ (แชมป์ทีมแรกในฤดูกาล 1920–21)
* เอ็กซิเตอร์ซิตี 
* จิลลิงงัม 
* กริมสบีทาวน์
* ลูตันทาวน์ 
* เมอร์ทิร์ทาวน์
* มิลล์วอลล์ 
* นิวพอร์ตเคาน์ตี 
* นอร์แทมป์ตันทาวน์ 
* นอริชซิตี 
* พลิมัทอาร์ไกล์ 
* พอร์ทสมัท 
* ควีนส์พาร์กเรนเจอส์
* เรดิง
* เซาแทมป์ตัน
* เซาท์เอนด์ยูไนเต็ด 
* สวอนซีซิตี 
* สวินดันทาวน์ 
* วอตฟอร์ด

## อ้างอิง