เขาโรราอิมา

thumb|มาเวอริกร็อก จุดสูงสุดของเขาโรราอิมา
**เขาโรราอิมา** () หรือ **เขาโฮไรมา** (, ) เป็นเขาที่สูงที่สุดในเทือกเขาปาการาอิมาของที่ราบสูงเตปุยในทวีปอเมริกาใต้ นักสำรวจชาวอังกฤษชื่อ เซอร์วอลเตอร์ ราลี ได้บรรยายไว้เป็นคนแรกว่า พื้นที่บนยอดเขามีกว่า 31 ตารางกิโลเมตร ประกอบขึ้นจากหน้าผารอบด้านซึ่งสูงถึง  เขาแห่งนี้ยังทำหน้าที่เป็นเส้นแบ่งเขตแดนระหว่าง 3 ประเทศอันได้แก่ประเทศเวเนซุเอลา บราซิล และกายอานา

เขาโรราอิมาตั้งอยู่บนหินฐานทวีปกายอานา ทางมุมตะวันออกเฉียงใต้ในพื้นที่ 30,000 ตารางกิโลเมตรของอุทยานแห่งชาติกานาอิมา ซึ่งก่อให้เกิดยอดสูงสุดในเขตที่ราบสูงกายอานา ภูเขารูปโต๊ะของอุทยานได้รับการพิจารณาว่าเป็นการก่อตัวทางธรณีวิทยาที่เก่าแก่ที่สุดบนโลกมีอายุถึง 2 พันล้านปี นับตั้งแต่พรีแคมเบรียน

จุดสูงสุดในกายอานาและรัฐโฮไรมาของบราซิล ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ที่ราบสูง แต่เวเนซุเอลาและบราซิลยังมีเขาสูงแห่งอื่นอีก พิกัดของเส้นแบ่งเขตแดนของ 3 ประเทศนี้อยู่ที่  แต่จุดสูงสุดของเขาแห่งนี้คือ มาเวอริกร็อก สูงถึง  ตั้งอยู่ทางใต้สุดของที่ราบสูงและทั้งหมดอยู่ในพื้นที่ของเวเนซุเอลา

## พรรณพืชและพันธุ์สัตว์
thumb|left|พืชพันธุ์บนเขาโรราอิมา
ในเขตที่ราบสูง พืชหลายสายพันธุ์พบเฉพาะในเขาโรราอิมาเท่านั้น เช่น พิชเชอร์แพลนท์ (ฮีเลียมโฟรา) แคมปานูลา (เบลฟลาวเวอร์) หรือพืชหายากอย่างต้นหญ้า *[[ราปาที]]* ก็พบได้ทั่วไปตามสันเขาและยอดเขา มีฝนตกเกือบทุกวัน พื้นผิวเกือบทั้งหมดบนยอดเขาเป็นหินทรายเปล่า ๆ มีพุ่มไม้ปกคลุมเพียงเล็กน้อย (*บอนเนเทียโรไรโม*) และพบสาหร่ายด้วย พืชหายากอื่น ๆ สามารถพบได้ในบ่อทรายที่กระจายอยู่ทั่วไปบนพื้นหินบนยอดเขา สารอาหารในดินโดนชำระล้างไปตามกระแสน้ำที่ไหลตกจากขอบผาเกิดเป็นน้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในโลกแห่งหนึ่ง

มีตัวอย่างสัตว์หายากมากมายบนยอดเขาโรราอิมา เช่น *[[Oreophrynella quelchii]] *เรียกกันทั่วไปว่าคางคกพุ่มไม้โรราอิมา เป็นสัตว์หากินกลางวันพบได้ในพื้นหินที่เปิดโล่งหรือป่าพุ่มไม้ เป็นคางคกในตระกูล Bufonidae และสืบพันธุ์แบบ direct development (ไม่มีระยะลูกอ๊อด) คางคกสายพันธุ์นี้ถูกขึ้นบัญชีเป็นสัตว์เสี่ยงสูญพันธุ์ จึงจำเป็นอย่างมากที่ต้องให้ความรู้กับนักท่องเที่ยวให้ทราบความสำคัญของปัญหาและไม่ให้รบกวนพวกมัน การเฝ้าระวังจำนวนประชากรอย่างใกล้ชิดก็จำเป็นเช่นกัน โดยเฉพาะเมื่อสัตว์สายพันธุ์นี้ถูกพบแต่ที่นี่แห่งเดียว สัตว์ชนิดนี้ได้รับการคุ้มครองโดย Monumento Natural Los Tepuyes ในเวเนซุเอลา และ Parque Nacional Monte Roraima ในบราซิล

## วัฒนธรรม
เป็นเวลานานก่อนนักสำรวจชาวยุโรปจะเข้ามา เขาโรราอิมาเป็นถิ่นฐานสำคัญของชนพื้นเมืองในท้องถิ่น และยังเป็นศูนย์กลางแห่งความเชื่อและตำนานต่าง ๆ ชาวเปมอน (Pemón) และชาวกาปอน (Kapon) ชนเผ่าพื้นเมืองของกรันซาบานา ถือเขาโรราอิมาว่าเป็นตอของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นแหล่งรวมผลไม้และหน่อพืชผักทุกชนิดในโลก แต่เมื่อถูกโค่นลงโดยมากูไนมา (Makunaima) นักหลอกลวงตามตำนาน ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ก็ล้มลงสู่พื้นดิน ก่อให้เกิดน้ำท่วมใหญ่  ในภาษาเปมอนแปลว่า สีน้ำเงินเขียว ส่วน  แปลว่ายิ่งใหญ่

ในปี ค.ศ. 2006 เขาโรราอิมาคือจุดหมายของสารคดีซึ่งชนะรางวัล เป็นรายการที่ออกอากาศ 2 ชม. ทางโทรทัศน์ของบริษัทกริฟฟอนโปรดักชันชื่อ *[[เดอะเรียลลอสต์เวิลด์]]* รายการนี้ออกฉายทางช่อง แอนิมอลแพลนเน็ต, ดิสคัฟเวอรีเอชดีเธียเตอร์ และโอแอลเอ็น (แคนาดา)  กำกับโดย ปีเตอร์ ฟอน พุตต์คาเมอร์ สารคดีท่องเที่ยว/ผจญภัยชุดนี้โดดเด่นด้วยคณะนักสำรวจรุ่นใหม่ ประกอบไปด้วย ริค เวสต์, ฮาเซล บาร์ตัน, เซธ ฮีลด์, ดีน ฮอริสัน และปีเตอร์ สเปราต์ พวกเขาเดินตามรอยนักสำรวจชาวอังกฤษอิม ทูร์น และแฮร์รี เพอร์กินส์ ผู้ออกตามหาพรรณพืชและสัตว์ในเขาโรราอิมาเมื่อช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 การผจญภัยของนักสำรวจเหล่านั้นอาจเป็นแรงบันดาลใจให้อาเธอร์ โคแนน ดอยล์ เขียนหนังสือเกี่ยวกับคนและไดโนเสาร์คือเรื่อง *[[The Lost World (Conan Doyle novel)|เดอะลอสต์เวิลด์]]* ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1912 ในปี 2006 คณะถ่ายทำ *[[The Real Lost World|เดอะเรียลลอสต์เวิลด์]] *เป็นคณะสำรวจแรกที่เข้าไปสำรวจถ้ำในเขาโรราอิมา หลายถ้ำถูกค้นพบเมื่อไม่นานมานี้ ภายในถ้ำพวกเขาได้ค้นพบการก่อตัวของหินรูปแคร์รอตที่งอกอยู่ในถ้ำซึ่งมีอายุกว่า 2 พันล้านปี ดร.ฮาเซล บาร์ตัน กลับมาที่ถ้ำแห่งนี้อีกครั้งในปี ค.ศ. 2007 กับคณะสำรวจซึ่งสนับสนุนโดยองค์การนาซา เพื่อทำการวิจัยเกี่ยวกับรูปแบบการเจริญเติบโตต่าง ๆ บนผนังและเพดานถ้ำเช่น หลักฐานจากจุลินทรีย์อิกซ์ตรีโมไฟล์ ซึ่งกัดกินกำแพงที่มีพื้นฐานเป็นซิลิกา คงเหลือไว้แต่ฝุ่นผงที่ทับถมอยู่บนใยแมงมุมดึกดำบรรพ์ และก่อตัวเป็นหินย้อยที่รูปทรงเฉพาะตัว

ในปี ค.ศ. 2009 เขาโรราอิมาเป็นแรงบันดาลใจเพื่อใช้เป็นฉากสำคัญในภาพยนตร์แอนิเมชันของค่ายดิสนีย์/พิกซาร์ เรื่อง *[[อัพ ปู่ซ่าบ้าพลัง]]*  ในภาพยนตร์เวอร์ชันแผ่นบลูเรย์ มีภาพยนตร์เบื้องหลังสั้น ๆ (ชื่อเรื่อง *Adventure Is Out There*) เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับคณะถ่ายทำของพิกซาร์ เดินทางขึ้นไปยังเขาโรราอิมาเพื่อหาแรงบันดาลใจและความคิดเพื่อสร้างสรรค์ภาพยนตร์เรื่องนี้

## การขึ้นเขา
thumb|250px|left|ผาหินสูงชันของเขาโรราอิมา
แม้ฝั่งลาดชันของที่ราบสูงจะยากในการปีนขึ้นไป แต่มีบันทึกไว้ว่ามีผู้ที่พิชิตภูเขายอดราบนี้ได้เป็นคนแรก คือ เซอร์เอเวอราร์ด อิม ทูร์น เขาเดินตามทางลาดแนวป่าเพื่อวัดขนาดที่ราบสูงแห่งนี้ในเดือนธันวาคมปี ค.ศ. 1884 ปัจจุบันนักปีนเขาก็ใช้เส้นทางเดียวกันนี้

[thumb|upright|''[Utricularia campbelliana* จากเขาโรราอิมา]]
ทุกวันนี้ เขาโรราอิมาเป็นจุดหมายของเหล่านักเดินทาง[[การเดินทางแบบสะพายหลัง|แบบสะพายหลัง]] นักเดินทางเกือบทั้งหมดจะปีนขึ้นเขาจากฝั่งประเทศเวเนซุเอลา นักเดินทางส่วนใหญ่จะจ้างคนนำทางชาวอินเดียนเชื้อสาย[[เปมอน]]จากหมู่บ้านปาราอิเตปุย ซึ่งสามารถเข้าถึงโดยเดินทางผ่านถนนดินจากถนนสายหลัก[[กรันซาบานา]] ระหว่างกิโลเมตรที่ 88 และเมืองซันตาเอเลนาเดอูอาอิเรน แม้ว่าเส้นทางไต่เขาสู่ที่ราบสูงจะมีจุดสังเกตและเป็นเส้นทางยอดนิยม ก็สามารถหลงทางได้ง่ายเมื่อถึงยอดเขา เพราะมีร่องรอยให้สังเกตเพียงเล็กน้อย และมีเมฆปกคลุมยอดเขาอยู่ตลอด ทั้งยังมีหินรูปร่างประหลาดที่ยากต่อการคาดคะเนทางสายตา สามารถเดินทางถึงปาราอิเตปุยได้อย่างง่ายดายโดยยานพาหนะขับเคลื่อนสี่ล้อ จะยากอย่างยิ่งถ้าเดินทางโดยรถยนต์ถ้าถนนซึ่งไม่มีทางลาดอยู่ในสภาพที่ไม่ปกติ และใช้เวลาเป็นวันถ้าเดินเท้า

จากปาราอิเตปุย นักปีนเขาจะใช้เวลา 2 วันในการเดินทางถึงตีนเขา และอีก 2 วันเดินไปตาม "ลาลัมปา" หรือบันไดธรรมชาติ เพื่อขึ้นสู่ยอดเขา และมักจะต้องใช้เวลาอีก 2 วันเดินทางกลับ หลายคนจะเที่ยวอยู่บนยอดเขา 1 วัน 1 คืน รวมเป็นเวลาทั้งสิ้น 6 วัน ถ้าเดินป่านานขึ้นจะสามารถไปถึงเตปุยทางด้านเหนือ พื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในประเทศกายอานา ซึ่งถูกสำรวจน้อยกว่า และมีจุดท่องเที่ยวน่าสนใจ เช่น ทะเลสาบกลาดีส เส้นทางนี้จะเสี่ยงอันตรายมากกว่าเขาทางฝั่งใต้อันมีชื่อเสียง และเหมาะกับกลุ่มเดินทางที่เตรียมเสบียงไว้อย่างดีเท่านั้น ถ้าไม่ต้องการผจญภัยมากนักและถ้าสภาพอากาศอำนวย สามารถเดินทางขึ้นเขาด้วยทัวร์เฮลิคอปเตอร์ ซึ่งมีให้บริการอยู่ไม่ไกลจากเมือง[[Santa Elena de Uairén|ซันตาเอเลนาเดอูอาอิเรน]]ของเวเนซุเอลา

เส้นทางเดียวสู่ยอดเขาโดยไม่ต้องพึ่งเทคนิคคือทางปาราอิเตปุย แต่อาจจะต้องพึ้งอุปกรณ์ปีนเขา มีนักปีนเขาปีนขึ้นจากฝั่งประเทศกายอานาและบราซิลบ้างบางโอกาส แต่เพราะพรมแดนทั้งสองด้านล้วนเป็นหน้าผาขนาดหึมา ซึ่งประด้วยแง่งหินสูงชัน ทำให้เป็นเส้นทางที่เข้าถึงยากอย่างยิ่งและต้องชำนาญการ[[rock climbing|ไต่หินผา]] การปีนเขาแบบนี้อาจต้องขออนุญาตเข้าพื้นที่หวงห้ามของอุทยานจากประเทศเหล่านั้นด้วย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 การปีนเขาจากฝั่งประเทศบราซิลเริ่มเกิดปัญหา เนื่องจากต้องเข้าผ่านทาง [[Raposa Serra do Sol|Raposa-Serra do Sol]] [[Indigenous peoples of Brazil|Amerindian]] [[Indigenous Territory|reserve]] ซึ่งมีความขัดแย้งระหว่างคนท้องถิ่นอยู่ โดยบ่อยครั้งเป็นปัญหาระหว่างชาวนากับเจ้าหน้าที่ของรัฐ

== อ้างอิง ==


== บรรณานุกรม ==

* Aubrecht, R., T. Lánczos, M. Gregor, J. Schlögl, B. Šmída, P. Liščák, C. Brewer-Carías & L. Vlček (15 กันยายน 2011). Sandstone caves on Venezuelan tepuis: return to pseudokarst? *Geomorphology* *'132** (3–4) : 351–365. 
* Aubrecht, R., T. Lánczos, M. Gregor, J. Schlögl, B. Šmída, P. Liščák, C. Brewer-Carías & L. Vlček (2013). Reply to the comment on "Sandstone caves on Venezuelan tepuis: return to pseudokarst?". ''Geomorphology'', published online on 30 November 2012. 
*  Brewer-Carías, C. (2012).  ''Río Verde'' **8**: 77–94.
* 
* Kok, P.J.R., R.D. MacCulloch, D.B. Means, K. Roelants, I. Van Bocxlaer & F. Bossuyt (7 สิงหาคม 2012).  ''Current Biology'' **22** (15) : R589–R590.  []
* MacCulloch, R.D., A. Lathrop, R.P. Reynolds, J.C. Senaris and G.E. Schneider. (2007). [https://www.researchgate.net/publication/237666765_Herpetofauna_of_Mount_Roraima_Guiana_Shield_Region_Northeastern_South_America Herpetofauna of Mount Roraima, Guiana Shield region, northeastern South America]. ''Herpetological Review'' **38** (1): 24–30.
* Sauro, F., L. Piccini, M. Mecchia & J. De Waele (2013). Comment on "Sandstone caves on Venezuelan tepuis: return to pseudokarst?" by R. Aubrecht, T. Lánczos, M. Gregor, J. Schlögl, B. Smída, P. Liscák, Ch. Brewer-Carías, L. Vlcek, Geomorphology **132*' (2011), 351–365. *Geomorphology'', published online on 29 November 2012. 
* Warren, A. (1973). Roraima: report of the 1971 British expedition to Mount Roraima in Guyana, South America. Seacourt Press, Oxford UK, 152 pp. 
* Zahl, Paul, A. (1940) To the Lost World. George G. Harrap & Co. Ltd. 182 High Holborn, London, W.C.1 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ภูเขาในประเทศบราซิล
หมวดหมู่:ภูเขาในประเทศกายอานา
หมวดหมู่:ภูเขาในประเทศเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:ที่ราบสูงของทวีปอเมริกาใต้
หมวดหมู่:จุดบรรจบสามเขตแดน