open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เจิ้ง เช่าชิว

**เจิ้ง เช่าชิว**  (; ) นักแสดงชายและนักร้องชื่อดังชาวฮ่องกง เกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1947 ที่ฮ่องกง บิดามารดาเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย 

เจิ้ง เช่าชิวมีผลงานโดดเด่นมากทั้งในจีนแผ่นดินใหญ่, ฮ่องกง และไต้หวันในยุคทศวรรษที่ 70 และ 80 สังกัด TVB โดยมีบทบาทการแสดงที่เป็นที่จำได้เป็นอย่างดี คือ *[[ชอลิ้วเฮียง]]* ในละครโทรทัศน์ชุด *[[Chor Lau-heung (1979)|Chor Lau-heung ]]* ในปี ค.ศ. 1979 และ *[[เตียบ่อกี้]]* ใน *[[The Heaven Sword and Dragon Saber (1978)|The Heaven Sword and Dragon Saber]]* (*ดาบมังกรหยก*) ใน ค.ศ. 1978

จากนั้นผลงานที่โดดเด่นในยุคทศวรรษที่ 90 ได้แก่ *[[เจ้าพ่อตลาดหุ้น]]* ใน ค.ศ. 1992 คู่กับ หลิว ชิงยฺหวิน นักแสดงรุ่นน้อง

## ชีวิตส่วนตัว
เจิ้ง เช่าชิวสมรสกับเสิ่น เตี้ยนเสีย (เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งใน ค.ศ. 2008) นักแสดงหญิงร่างอ้วนอารมณ์ดีใน ค.ศ. 1985 ทั้งคู่มีบุตรสาวด้วยกันหนึ่งคน ที่ปัจจุบันเป็นนักแสดง คือ เจิ้ง ซินอี๋ (鄭欣宜) แต่ต่อมาทั้งคู่ได้หย่าร้างกัน และต่อมา เจิ้ง เช่าชิวก็สมรสอีกครั้งกับ กวาน จิงหัว (官晶華) ซึ่งเป็นภรรยาคนปัจจุบัน ทั้งคู่มีบุตรสาวด้วยกันทั้งหมด 3 คน

## ผลงานด้านการแสดง
### ภาพยนตร์

### ละครโทรทัศน์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*[ข้อมูลจาก [IMDb]]
*เว็บบล็อกแฟนคลับ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2490
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวฮ่องกง
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวฮ่องกง
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวจีน
หมวดหมู่:นักร้องชายชาวฮ่องกง
เกมปาเป้า

**เกมปาเป้า**, **กีฬาปาเป้า** หรือ **เกมปาลูกดอก** () เป็นเกมปาลูกดอกให้เข้าเป้า ที่แขวนยึดไว้กับผนัง ถึงแม้ว่าเป้าปาลูกดอกในอดีตจะมีการเปลี่ยนแปลงในอดีต แต่เกมปาเป้าในปัจจุบัน มีมาตรฐานในการเล่นเกม โดยมีเป้าที่ออกแบบมาเฉพาะและมีกฎกติกาการเล่น และยังมีการกิจกรรมแข่งขันระดับอาชีพด้วย เกมปาเป้าเป็นเกมที่นิยมเล่นในผับ โดยเฉพาะในสหราชอาณาจักร รวมถึงในเครือจักรภพ เนเธอร์แลนด์ ไอร์แลนด์ ประเทศในแถบสแกนดินาเวีย สหรัฐอเมริกา และในส่วนอื่นของโลก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กีฬาในร่ม
น้ำตกต้นตอง

thumb|น้ำตกต้นตอง ในช่วงฤดูหนาว

**น้ำตกต้นตอง** ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติดอยภูคา  เป็นน้ำตกหินปูน 3 ชั้น มีความสูงประมาณ 60 เมตร บนโตรกผามีพืชชุ่มน้ำ เช่น ตะไคร่น้ำ เฟิร์นเกาะเขียวขจี  ในหน้าฝนน้ำตกจะสีขุ่นแดง  

นอกจากนี้บริเวณน้ำตกยังเป็นที่อาศัยของไส้เดือนดินชนิด  Amynthas tontong Panha & Bantaowong ซึ่งเป็นไส้เดือนดินชนิดใหม่ของโลก

ตัวน้ำตกอยู่ริมทางหลวงจังหวัดหมายเลข 1256  ห่างจากที่ทำการอุทยานประมาณ 3 กิโลเมตร โดยเดินทางจากที่ทำการอุทยานถึงแยกบ้านเต๋ย เข้าไปอีกประมาณ 800 เมตร  และเดินเท้าจากถนนเข้าไปถึงตัวน้ำตกประมาณ 500 เมตร ซึ่งเป็นทางเดินลาดชัน

## อ้างอิง

ต้นตอง
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี

**โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี** เป็นสถานศึกษาที่ดำเนินการจัดตั้งเพื่อเป็นสถานศึกษา และใช้เป็นสถานที่ฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูของนักศึกษาครุศาสตร์บัณฑิตมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี

## ประวัติโรงเรียน

สืบเนื่องจากมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี มีการเรียนการสอนด้านครุศาสตร์ ผลิตบัณฑิตด้านครูเพื่อเป็นกำลังต่อการพัฒนาการศึกษาของชาติ และประเทศไทยต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงของโลกในหลายด้านซึ่งมีผลกระทบทั้งที่เป็นโอกาสและข้อจำกัดต่อการพัฒนาประเทศ การที่ประเทศไทยจะพัฒนาได้เทียบเท่ากับประเทศอื่นๆ ท่ามกลางกระแสการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้คือ มีการเตรียมความพร้อมของทรัพยากรมนุษย์ให้มีความรู้และสามารถปรับตัวรับกับการเปลี่ยนแปลงเหล่า และสร้างโอกาสจากวิกฤตต่างๆที่จะเกิดขึ้นอย่างเหมาะสม และเพื่อให้สอดคล้องกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 10 (พ.ศ. 2550-พ.ศ. 2554) ที่มุ่งพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ให้มีคุณภาพ คุณธรรมและพึ่งพาตัวเองได้ สร้างเสริมเศรษฐกิจที่มีคุณภาพและเสถียรภาพ และสร้างความสมดุลในการอนุรักษ์และใช้ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ซึ่งในปัจจุบันยังคงต้องพึ่งพาเทคโนโลยีและนวัตกรรมจากต่างประเทศเป็นส่วนใหญ่ เพื่อให้บรรลุเป้าหมายของแผนพัฒนาฯฉบับที่ 10 จำเป็นต้องพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเพื่อลดการพึ่งพาเทคโนโลยีและนวัตกรรมจากต่างประเทศ และเพิ่มความเข้มแข็งให้กับทุนทางทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของประเทศต่อไป

มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีจึงจัดตั้งโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีขึ้นเพื่อจัดการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย ที่มุ่งเน้นความเป็นเลิศด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ เพื่อสร้างคนดี คนเก่งด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ และการสร้างค่านิยมทางวิทยาศาสตร์ให้กับเยาวชนที่เป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาประเทศ และประการสำคัญโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีดำเนินการขึ้นเพื่อใช้เป็นสถานที่ฝึกปฏิบัติการด้านการสอนในระดับมัธยมศึกษาสำหรับนักศึกษาในระดับปริญญาตรีและบัณฑิตศึกษา รวมทั้งคณาจารย์ในมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี โดยมุ่งหวังให้มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรีเป็นหน่วยงานหนึ่งที่มีส่วนช่วยเพิ่มสมรรถนะของประเทศในการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ให้มีคุณภาพอย่างยั่งยืนต่อไป

## สีประจำโรงเรียน

* เขียว       :  แหล่งที่ตั้งของสถาบันราชภัฏ 36 แห่ง ในแหล่งธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่สวยงาม
* เหลือง    :  ความเจริญรุ่งเรืองทางภูมิปัญญา

## การจัดการศึกษา
* เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-ปีที่ 6 แผนกคณิต-วิทย์...

## แหล่งข้อมูล
มัธยยมศึกษาปี่ที่ 1-6
* เว็บไซต์โรงเรียน

## อ้างอิง

ราชภัฏเพชรบุรี
สาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี
บางกอกซิตีแชนแนล

**บางกอก ซิตี้ แชนแนล** () สถานีโทรทัศน์กรุงเทพมหานคร เป็นสถานีโทรทัศน์สังกัดกรุงเทพมหานคร ออกอากาศอย่างเป็นทางการครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2554 ผ่านทางช่องทรูวิชั่นส์ 76 และช่องสัญญาณดาวเทียมในระบบ C-Band ช่อง 54 ตลอด 24 ชั่วโมง

## ประวัติ
บางกอก ซิตี้ แชนแนล เกิดจาก หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในขณะนั้นได้มอบหมายให้ บริษัท อสมท จำกัด (มหาชน) เป็นผู้ดำเนินการบริหารงาน โดยร่วมกับคณะทำงานบริหารโครงการประชาสัมพันธ์และเผยแพร่กิจการของกรุงเทพมหานคร เพื่อเป็นการเพิ่มทางเลือกในการรับชมช่องโทรทัศน์มากขึ้นของประชาชน เป็นประโยชน์ในการสื่อสารการทำงานของกรุงเทพมหานครได้อย่างกว้างขวางขึ้น มีการนำเสนอข่าวสารอย่างชัดเจนและทันเหตุการณ์ รวมถึงเป็นช่องทางในการพูดคุยถึงนโยบายต่าง ๆ ของผู้บริหารกรุงเทพมหานคร เพื่อให้ได้รับรู้ถึงข้อมูลที่ถูกต้อง สร้างโอกาสในการรับรู้ข่าวสารและมีส่วนร่วมในการพัฒนากรุงเทพมหานครร่วมกันมากขึ้นกว่าเดิม พร้อมทั้งเปิดกว้างให้ประชาชนได้มีส่วนร่วมในการซักถามหรือเสนอแนะความคิดเห็นในมุมมองต่าง ๆ ไปยังผู้บริหารได้ และเป็นช่องทางในการรับเรื่องราวร้องทุกข์และรับฟังปัญหาของประชาชนอีกทางหนึ่งด้วย และส่งเสริมให้เด็กและเยาวชนได้มีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นและมีเวทีแสดงออกอย่างสร้างสรรค์ ส่งเสริมการเรียนรู้และการศึกษาทั้งในระดับวิชาการและภูมิปัญญาท้องถิ่นของคนในชุมชน

## รายการ
รายการของสถานี อาทิ "รายการเวทีเสาชิงช้า" เป็นการนำเสนอประเด็นที่อยู่ในความสนใจของชาวกรุงเทพมหานคร โดยมีผู้บริหารกรุงเทพมหานคร ตลอดจนผู้ทรงคุณวุฒิที่เกี่ยวข้องมาร่วมสนทนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็น "รายการคุยกันวันละเขตกับสภากทม." เป็นรายการเจาะลึกเรื่องราวระดับเขตกับสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) รวมถึงโครงการที่ต้องการจะประชาสัมพันธ์และรณรงค์เพื่อให้ประชาชนสนใจกรุงเทพมหานครมากขึ้น "รายการเสือหลงกรุง" เป็นรายการสารคดีบันเทิงซึ่งนำเสนอผ่านมุมมองของนักปั่นจักรยานเสือภูเขาที่จะนำเสนอเสน่ห์ทั้งสถานที่ วิถีชีวิตและศิลปวัฒนธรรมของกรุงเทพมหานคร ในแง่มุมที่งดงาม และค้นหาบางสิ่งที่แปลกและหายาก "รายการกีฬาคนกรุง" นำเสนอถึงเคล็ดลับด้านสุขภาพ กีฬา และนันทนาการ โดยผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง เป็นต้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*[ทีวี กทม. เริ่มแพร่ภาพ 1 เม.ย.นี้ จาก[กระปุกดอตคอม]]

หมวดหมู่:วัฒนธรรมของกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ทรูวิชั่นส์
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศไทยในอดีต
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศในปี พ.ศ. 2554
พระเจ้าหลวง

**พระเจ้าหลวง** หมายถึง พระเจ้าแผ่นดินที่สละราชสมบัติให้รัชทายาทเป็นพระเจ้าแผ่นดินแทน  และเป็นพระนามที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงบัญญัติไว้สำหรับพระเจ้าแผ่นดินที่สละราชสมบัติและยังดำรงพระชนม์อยู่ว่าพระเจ้าหลวง

เมื่อคราวพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระประชวร รวมทั้งทรงเครียดและเหน็ดเหนื่อยกับสนธิสัญญาสยาม-ฝรั่งเศส ร.ศ. 112 จนถึงกับประชวรพระวาโยไป พระยาบุรุษรัตนราชพัลลภ (นพ ไกรฤกษ์) เคยได้ยินว่าพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริเรื่องสละราชสมบัติขณะยังมีพระชนม์ชีพ เพราะทรงคาดการณ์ไว้แล้วว่าพระองค์มิอาจทรงงานหนักได้อีกต่อไปเพราะทรงทุพพลภาพมากขึ้น ดังปรากฏความว่า

"ในปี พ.ศ. 2453 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเจริญพระชนมายุ 58 พรรษา ทรงพระราชปรารภว่า เมื่อพระชนมายุครบ 60 พรรษาแล้วจะทรงสละราชสมบัติพระราชทานแก่สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ รับราชภาระสืบสนองพระองค์เป็นพระเจ้าแผ่นดิน ส่วนพระองค์ท่านจะเสด็จออกจากราชสมบัติเป็นพระเจ้าหลวง..."

พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุแห่งกัมพูชา ทรงได้รับการขนานพระนามว่า พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ พระมหาวีรกษัตริย์ พระวรราชบิดา หลังทรงสละราชสมบัติแก่พระราชโอรส หลังจากที่สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียมทรงประกาศสละราชสมบัติเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 พระองค์ยังคงพระราชอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2" อยู่ (ซึ่งเหมือนกับในสมัยของพระราชบิดาของพระองค์ภายหลังจากทรงสละราชสมบัติ ซึ่งยังคงเป็น สมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม) 

"พระเจ้าหลวง" จึงเป็นบทบาทและสถานะมากกว่าจะเป็นส่วนหนึ่งในพระนาม

## ประเทศไทย

### อยุธยา

### หัวเมืองเหนือ

## พระเจ้าหลวงที่ยังมีพระชนม์ชีพ

### รัฐเอกราช

## อ้างอิง
คุนดุน

**คุนดุน** () เป็นภาพยนตร์ชีวประวัติของทะไลลามะ องค์ที่สิบสี่ กำกับโดยมาร์ติน สกอร์เซซี จากบทภาพยนตร์ของเมลิซซา แมททีสัน   ดัดแปลงมาจากเรื่องราวและงานเขียนขององค์ทะไลลามะ ผู้นำทางจิตวิญญาณสูงสุดของทิเบตที่ต้องลี้ภัยออกนอกประเทศ หลังจากถูกรุกรานโดยกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีน  ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ เทนซิง ทูลอบ ซารง ซึ่งเป็นหลานชายขององค์ทะไลลามะ มารับบทเป็นองค์ทะไลลามะในวัยผู้ใหญ่

ชื่อภาพยนตร์ "คุนดุน" (ทิเบต: སྐུ་མདུན་ ) แปลว่า "คนปัจจุบัน" มาจากคำสรรพนามที่ชาวทิเบตใช้เรียกทะไลลามะองค์ที่ดำรงตำแหน่งในขณะนั้น สืบมาตั้งแต่สมัยทะไลลามะ องค์ที่หนึ่ง

โครงการสร้างภาพยนตร์เริ่มต้นจากการที่เมลิซซา แมททีสัน ซึ่งมีชื่อเสียงจากการเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง อี.ที. เพื่อนรัก ให้พบกับองค์ทะไลลามะ และทูลขออนุญาตนำชีวประวัติของพระองค์มาสร้างภาพยนตร์ แมททีสันยังเป็นผู้เสนอบริษัทผู้สร้างให้สกอร์เซซีรับเป็นผู้กำกับ

ในภาพยนตร์กล่าวถึงเหตุการณ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1937 จนถึงปี ค.ศ. 1959  เริ่มจากการตามหาองค์ทะไลลามะองค์ใหม่ ที่เชื่อว่าเป็นทะไลลามะ องค์ที่สิบสามที่เพิ่งสิ้นพระชนม์ กลับชาติมาเกิดใหม่ จากนิมิตของเรทิงรินโปเช ที่รับหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการ และพบว่าเด็กชายอายุสองขวบ ชื่อ ลาโม ดอนดรุบ เป็นบุตรของชาวนาจากเมืองทักเซอร์ ใกล้ชายแดนจีน เป็นทะไลลามะองค์ที่สิบสามกลับชาติมาเกิด ลาโมถูกนำตัวเข้าพระราชวังโปตาลาตั้งแต่อายุสี่ขวบ ได้รับการสถาปนาพระนามว่า เท็นซิง เกียตโซ และได้รับการฝึกฝนเพื่อเตรียมพระองค์ สำหรับพิธีสถาปนาเป็นทะไลลามะ องค์ที่สิบสี่ เมื่อถึงเวลาอันควร

ช่วงชีวิตในวัยเด็กขององค์ทะไลลามะได้พบเห็นความขัดแย้งจากการเมืองในราชสำนัก และการที่ทิเบตถูกรุกรานโดยกองทัพปลดปล่อยประชาชน ของพรรคคอมมิวนิสต์จีน จนทรงมีความเป็นผู้ใหญ่เกินวัย พรรคคอมมิวนิสต์จีนต้องการให้ทรงเป็นผู้นำหุ่นเชิดของรัฐบาลทิเบต และทำการกวาดล้างชาวทิเบตผู้รักชาติ ที่ต่อต้านทหารจีน  พระองค์ไม่ต้องการเห็นการฆ่าฟันกัน และพยายามใช้กุศโลบายเพื่อหลีกเลี่ยงความรุนแรง ทั้งการเสด็จฯ ไปเยือนเหมา เจ๋อตุงถึงกรุงปักกิ่ง ในที่สุดจึงทรงตัดสินพระทัยหนีเล็ดลอดออกจากทิเบตพร้อมด้วยผู้ติดตาม ข้ามชายแดนอินเดียเพื่อขอลี้ภัยและตั้งรัฐบาลทิเบตพลัดถิ่น ในปี ค.ศ. 1959 ขณะพระชนม์ 24 ปี

ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายในเวลาใกล้เคียงกับภาพยนตร์เรื่อง *[[Seven Years in Tibet]]* และถูกต่อต้านจากรัฐบาลจีนเช่นเดียวกัน ส่งผลให้สกอร์เซซี, แมททีสัน และทีมงานสร้าง ถูกทางการจีนสั่งห้ามเข้าประเทศ  และดิสนีย์ซึ่งเป็นบริษัทแม่ของทัชสโตนพิกเจอส์ ถูกทางการจีนเพ่งเล็ง  ภาพยนตร์ถ่ายทำในโมร็อกโก  โดยบางส่วนถ่ายทำที่วัดทิเบตในนิวยอร์ก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* ''Kundun''  Buddhist viewpoints at dharmaflix.com

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2540
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย มาร์ติน สกอร์เซซี
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยทัชสโตนพิกเจอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศโมร็อกโก
เทือกเขาตะนาวศรี

[thumb|250px|เทือกเขาตะนาวศรีใน[อำเภอกะปง จังหวัดพังงา]]
**เทือกเขาตะนาวศรี** () เป็นชื่อทางภูมิศาสตร์ของเทือกเขาซึ่งเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศพม่ากับประเทศไทย และลากยาวผ่านคอคอดกระลงไปจนถึงคาบสมุทรมลายู ยอดเขาที่สูงที่สุดในเทือกเขาตะนาวศรี ชาวพม่าเรียกว่า "บีล็อกตอง" (Bilauktaung)

## ศัพทมูลวิทยา
แนวเทือกเขานี้ได้ชื่อตามเขตตะนาวศรีในพม่า ชื่อนี้อาจเพี้ยนมาจากภาษามลายูสำเนียงไทรบุรี คือคำว่า **ตานะฮ์เซอรี** () *ตานะฮ์* มีความหมายว่า "แผ่นดิน" กับ *เซอรี* มาจากคำว่า *ซีเระฮ์* แปลว่า "พลูหรือใบพลู" รวมกันจึงมีความหมายว่า "แผ่นดินที่ปลูกพลู"

## ภูมิศาสตร์
ทางใต้ของเส้นขนานที่ 16 เทือกเขาฉานได้แยกออกเป็นแนวเทือกเขาสูงชั้นขนาบข้างแคบ ๆ ซึ่งทอดลงไปทางใต้ตามคอคอดกระ แนวเทือกเขาที่อยู่ทางตะวันตกสุดนั้นถูกตัดจากชายฝั่งตะนาวศรีโดยรอยเลื่อนเจดีย์สามองค์ ส่วนทางตะวันออกของเทือกเขาตะนาวศรีนั้นเป็นหุบเขาสาละวินและคเยง

ไปทางตะวันออกด้านประเทศไทย เทือกเขานี้มีแม่น้ำแควใหญ่และแควน้อยไหลตัดผ่าน ในบริเวณนี้ มีลักษณะเป็นแนวลาดเขาเล็ก ๆ สลับหุบเขาแคบ ๆ ซึ่งมักจะกว้างเพียงราว 2 กิโลเมตร และถัดออกไปทางตะวันออกอีกนั้นมีเพียงลาดเขาโดด ๆ อันเป็นจุดที่เทือกเขาตะนาวศรีสิ้นสุดลงในที่ราบลุ่มภาคกลางของประเทศไทย
 
ระดับความสูงเฉลี่ยของเทือกเขาตะนาวศรีในฝั่งพม่าจะสูงกว่าฝั่งไทย โดยมียอดเขาหลายยอดที่สูงถึง 1,000 เมตร ขณะที่ฝั่งไทย ยอดเขาสูงสุดสามารถวัดได้ราว 800 เมตร

จุดสูงที่สุดในเทือกเขาตะนาวศรีนั้นอยู่ในเทือกเขาบีล็อกตอง อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี ซึ่งสูงที่สุดที่ 2,231 เมตร แนวเทือกเขาที่ลากต่อลงไปทางใต้ของเทือกเขาบีล็อกตองนั้นจะไปบรรจบกับปลายสุดด้านเหนือของคอคอดกระ งานวิจัยทางธรณีวิทยาล่าสุดกล่าวถึงส่วนใต้สุดของเทือกเขาตะนาวศรีในพื้นที่คอคอดว่า "ทิวเขาภูเก็ต", "ทิวเขานครศรีธรรมราช" และ "ทิวเขาตีตีวังซา" อย่างไรก็ตาม ชื่อเหล่านี้จะไม่พบปรากฏอยู่ในหลักฐานธรณีวิทยาสมัยเก่า

เทือกเขาตะนาวศรีเป็นส่วนหนึ่งของสันเขาแกรนิตยาวซึ่งมีอายุเก่ากว่าเทือกเขาหิมาลัย ที่ราบสูงมลายูอันเป็นจุดใต้สุดของระบบภูเขานี้และเทือกเขาตีตีวังซานั้นเป็นจุดเริ่มต้นของเทือกเขาโกตาบารูในฝั่งมาเลเซีย
 
เทือกเขาตะนาวศรีปกคลุมไปด้วยป่าไม้เป็นบริเวณกว้าง และเป็นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตใกล้สูญพันธุ์หลายชนิด ซึ่งรวมไปถึงช้างเอเชียและเสือโคร่ง

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ด่านเจดีย์สามองค์

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Geography of Thailand 
*Khun Phaen’s flight with Wanthong - Phra Hill 
*Google Books, ''The Physical Geography of Southeast Asia''

หมวดหมู่:พรมแดนธรรมชาติไทย–พม่า
ตะนาวศรี
ตะนาวศรี
หมวดหมู่:เทือกเขาในประเทศมาเลเซีย
ทิวเขาภูเก็ต

**ทิวเขาภูเก็ต** เป็นทิวเขาในคอคอดกระ ประเทศไทย

## ภูมิศาสตร์
แนวทิวเขานี้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มทิวเขากลาง ซึ่งทอดยาวลงมาตั้งแต่ทิเบตจนพาดผ่านตลอดคาบสมุทรมลายู

ทิวเขาภูเก็ตเป็นทิวเขาต่อเนื่องกับทิวเขาตะนาวศรีที่ใหญ่กว่า โดยลากลงไปทางใต้เป็นระยะทางมากกว่า 200 กิโลเมตร จนกระทั่งไปบรรจบกับทิวเขาติติวังซา ซึ่งเป็นทิวเขาหลักในที่ราบสูงมลายู
 
จุดสูงสุดอยู่ที่เขาหลังคาตึก ด้วยความสูง 1,395 เมตร เนื่องจากทิวเขาเพิ่มระดับความสูงเป็นแนวตรงจากชายฝั่งตะวันตก จึงไม่มีแม่น้ำสำคัญที่อยู่ทางด้านตะวันตกของสันเขา ส่วนทางตะวันออก แม่น้ำใหญ่ที่สุด คือ แม่น้ำพุมดวงและแม่น้ำหลังสวน ทะเลสาบใหญ่ที่สุดที่อยู่บนทิวเขานั้น คือ ทะเลสาบเชี่ยวหลาน อันเป็นที่ตั้งของเขื่อนรัชชประภา โดยมีขนาด 165 ตารางกิโลเมตร อ่าวเทียมในอุทยานแห่งชาติเขาสก หินที่พบบนทิวเขาส่วนใหญ่นั้นเป็นหินปูน ซึ่งนำไปสู่ภูมิศาสตร์คาสต์ของทิวเขาสูงชัน ทิวเขาที่อยู่ทางตะวันตกของสันเขานี้เป็นที่ตั้งของเหมืองดีบุกจำนวนมาก แต่ส่วนใหญ่ได้หมดลงไปแล้ว

เอกสารทางภูมิศาสตร์จำนวนมากจัดให้ทิวเขาภูเก็ตเป็นส่วนหนึ่งของแนวทิวเขาตะนาวศรี

## การคุ้มครอง
พื้นที่ส่วนใหญ่ของทิวเขาได้รับการคุ้มครองในรูปของอุทยานแห่งชาติและพื้นที่คุ้มครองอื่น ๆ ซึ่งมีอุทยานแห่งชาติศรีพังงา เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าโตนปริวรรต อุทยานแห่งชาติคลองพนม อุทยานแห่งชาติเขาสก เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองยัน อุทยานแห่งชาติแก่งกรุง เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าคลองนาคา และ อุทยานแห่งชาติน้ำตกหงาว (เดิมชื่ออุทยานแห่งชาติคลองเพรา)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Geography of the Kra river area

ภูเก็ต
หมวดหมู่:คอคอดกระ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดชุมพร
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดระนอง
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดสุราษฎร์ธานี
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดพังงา
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดภูเก็ต
วัดศาลาไก่ฟุบ

**วัดศาลาไก่ฟุบ** เป็นศาสนสถานในพระพุทธศาสนาเถรวาท สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ 7 ตำบลท่าชัย อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย เป็นวัดที่มีความสำคัญ และเป็นศูนย์ของชุมชนตำบลท่าชัย  ที่สะท้อนถึงความเชื่อในชุมชน และการตั้งถิ่นฐานของชุมชนชาวท่าชัยได้เป็นอย่างดี 

## ศาสนสถาน
# อุโบสถ (กำลังดำเนินการก่อสร้าง)
# ศาลาการเปรียญ
# ฌาปนสถาน/ศาลาคู่เมรุ
# กุฎิที่พักสงฆ์

## อ้างอิง

ศาลาไก่ฟุบ
ซันนี (Sunny)

**ซันนี** หรือ **ซันนี่** (Sunny) อาจหมายถึง

* บุคคล
** ซันนี หรือ ลี ซุนคยู นักร้องชาวเกาหลีใต้ สมาชิกวงเกิลส์เจเนอเรชัน
** ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์ นักแสดงชาวไทย
** ซันนี ยูโฟร์ หรือ ญาณวรุตม์ สุทธวาส นักร้องชาวไทย
** ซันนี เทโอล นักแสดงชาวอินเดีย
** ซันนี เลน นักแสดงหนังโป๊และนางแบบนู้ดชาวอเมริกัน
** ซันนี เลออน นักแสดงหนังโป๊ชาวอินโด-แคนาดา
* นิสสัน ซันนี่ เริ่มผลิตเมื่อ ค.ศ. 1966
* เอสเอส ซันนี เรือบรรทุกสินค้าของอินโดนีเซีย
* ซันนี บริษัทลูกของ เซยูกรุป ซูเปอร์มาร์เก็ตสัญชาติญี่ปุ่น
* ซันนี เพลงประพันธ์โดยบ็อบบี เฮบบ์ เมื่อ ค.ศ. 1966

## ดูเพิ่ม
* ซันนี (Sonny)
ซันนี (Sonny)

**ซันนี, ซันนี่, ซอนนี** หรือ **ซอนนี่** (Sonny) อาจหมายถึง

* นักกีฬา
** ซันนี เอตส์ นักแข่งรถชาวอเมริกัน
** ซันนี บิชอป นักอเมริกันฟุตบอลชาวอเมริกัน
** ซันนี ชิบะ นักกีฬาศิลปะป้องกันตัวและนักแสดงชาวญี่ปุ่น
** ซันนี เฮิร์ตซ์เบิร์ก นักบาสเกตบอลเอ็นบีเอ ชาวอเมริกัน
** ซันนี ฮัตชินส์ นักแข่งรถชาวอเมริกัน
** ซันนี เจอร์เกินเซิน นักอเมริกันฟุตบอลชาวอเมริกัน
** ซันนี ลิสตัน นักมวยสากลรุ่นเฮฟวีเวต ชาวอเมริกัน
** ซันนี ซีเบิร์ต นักเบสบอลชาวอเมริกัน
** ซันนี ซิโลย นักฟุตบอลชาวดัตช์
** ซันนี อันเดร์ซอง นักฟุตบอลชาวบราซิล เล่นให้บาร์เซโลนาและลียง
** ซันนี บิล วิลเลียมส์ นักกีฬารักบี้ชาวนิวซีแลนด์
** ซอนนี มานาคาเน นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย
* นักดนตรีแจ๊ส
** ซันนี เกรียร์ นักดนตรีแจ๊สชาวอเมริกัน
** ซันนี โรลลินส์ นักแซกโซโฟนแจ๊สชาวอเมริกัน

## ดูเพิ่ม
* ซันนี (Sunny)
แอลบล็องก์

**แอลบล็องก์** () หรือ **เอ็ลบิง** () เป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศโปแลนด์ มีประชากร 127,892 คน (ค.ศ. 2006) เป็นเมืองหลวงของอดีตจังหวัดแอลบล็องก์ เป็นเมืองท่าบนริมฝั่งแม่น้ำแอลบล็องก์ที่ไหลลงลากูนวิสตูลา ประมาณ 10 กิโลเมตรทางเหนือ เป็นเมืองท่าทางทะเลและมีอุตสาหกรรมต่อเรือและซ่อมเรือ อุตสาหกรรมโลหการ เครื่องจักร

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดวาร์เมีย-มาซูรือ
กีซา

**กีซา** () หรือ **อัลญีซะฮ์** () เป็นนครใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศอียิปต์ รองจากไคโร และเป็นนครที่ใหญ่เป็นอันดับ 4 ของแอฟริกา เป็นรองเพียงกินชาซา, เลกอส และไคโร ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไนล์ อยู่ห่างจากศูนย์กลางของไคโรไปทางตะวันตกเฉียงใต้  กีซาเป็นเมืองหลวงของเขตผู้ว่าการกีซาที่มีประชากร 9.2 ล้านคนใน ค.ศ. 2021

กีซาเป็นเมืองที่มีชื่อเสียง เป็นที่ตั้งของที่ราบสูงกีซา ที่ตั้งของอนุสรณ์โบราณ อย่างเช่น มหาสฟิงซ์และพีระมิด 3 แห่งที่สร้างในสมัยราชวงศ์ที่ 4 ของอียิปต์

## ภูมิศาสตร์
นครกีซาเป็นเมืองหลวงของเขตผู้ว่าการกีซา ซึ่งตั้งอยู่ใกล้เขตทางตะวันออกเฉียงเหนือของเขตผู้ว่าการ นครนี้มีประชากรตามสำมะโนแห่งชาติใน ค.ศ. 2006 ที่ 2,681,863 คน

### ภูมิอากาศ
กีซามีสภาพภูมิอากาศทะเลทรายร้อน (เคิพเพิน: BWh) คล้ายกับไคโร ในช่วงฤดูใบไม้ผลิมักมีพายุนำฝุ่นทรายเข้านครในช่วงเดือนมีนาคมถึงมษายน อุณหภูมิในช่วงฤดูหนาวตอนกลางวันสูงถึง  ส่วนตอนกลางคือลดต่ำถึงน้อยกว่า  ในฤดูร้อน อุณหภูมิสามารถขึ้นสูงถึง  และต่ำลงถึง  นครกีซาไม่ค่อยพบฝน และอากาศหนาวเย็นแทบไม่ได้พบเห็นบ่อยมาก

จนถึงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2013 อุณหภูมิสูงสุดเท่าที่บันทึกคือ  ในวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1965 ส่วนอุณหภูมิต่ำสุดเท่าที่บันทึกคือ  ในวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1966

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
*Der Manuelian, Peter. 2017. *Digital Giza: Visualizing the Pyramids.* Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press.
*Hawass, Zahi A. 2010. *Wonders of the Pyramids: The Sound and Light of Giza.* Cairo: Misr Company for Sound, Light, & Cinema.
*--. 2011. *Newly-Discovered Statues From Giza, 1990-2009.* Cairo: Ministry of State for Antiquities.
*Magli, G. 2016. "The Giza 'written' landscape and the double project of King Khufu." *Time & Mind-the Journal of Archaeology Consciousness and Culture* 9, no.1: 57–74.
*Khattab, Hind A. S., Nabil Younis, and Huda Zurayk. 1999. *Women, Reproduction, and Health In Rural Egypt: The Giza Study.* Cairo, Egypt: American University in Cairo Press.
*Kormysheva, Ė. E., Svetlana Malykh, and Sergey Vetokhov. 2010. *Giza, Eastern Necropolis: Russian Archaeological Mission In Giza.* Moscow: Institute of Oriental Studies, Russian Academy of Sciences.
*Lawton, Ian, and Chris Ogilvie-Herald. 2000. *Giza: The Truth: the People, Politics and History Behind the World's Most Famous Archaeological Site.* Rev. ed. London: Virgin.
*Lehner, Mark, and Zahi A. Hawass. 2017. *Giza and the Pyramids: The Definitive History.* Chicago: The University of Chicago Press.

หมวดหมู่:เมืองในประเทศอียิปต์
ออลโย

**แม่น้ำออลโย** () เป็นสาขาแม่น้ำด้านซ้ายของแม่น้ำโป ในแคว้นลอมบาร์เดีย ประเทศอิตาลี มีความยาว 280 กิโลเมตร มีต้นน้ำเกิดจากเทือกเขารีเชียนแอลป์ ไหลไปทางตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านทะเลสาบอีเซโอ ไปลงแม่น้ำโป ห่างจากเมืองมันตูอาไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 16 กิโลเมตร

หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศอิตาลี
ทิฟฟานี

**ทิฟฟานี** () อาจหมายถึง

## บุคคล
* ทิฟฟานี (นักร้อง)
* ทิฟฟานี (นักร้องเกาหลีใต้)

## สถานที่
* ทิฟฟานี (รัฐวิสคอนซิน)
จี. เอช. ฮาร์ดี้

**ก็อดฟรีย์ แฮโรลด์ "จี. เอช." ฮาร์ดี้** (; FRS; 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1877 – 1 ธันวาคม ค.ศ. 1947) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักแพร่หลายจากผลงานด้านทฤษฎีจำนวนและคณิตวิเคราะห์ นอกจากนี้ยังเป็นที่รู้จักนอกวงการคณิตศาสตร์ด้วยผลงานเขียนตั้งแต่ปี 1940 เรื่อง "*อะโพโลจีของนักคณิตศาสตร์*" (A Mathematician's Apology) ซึ่งได้รับยกย่องเป็นหนึ่งในงานเขียนที่แสดงถึงความนึกคิดของนักคณิตศาสตร์ได้ดีที่สุดสำหรับผู้อ่านที่อยู่นอกวงการ

ตั้งแต่ ค.ศ. 1914 ฮาร์ดี้ได้เป็นที่ปรึกษาแก่นักคณิตศาสตร์ชาวอินเดีย ศรีนิวาสะ รามานุชัน ความสัมพันธ์ระหว่างคนทั้งสองเป็นที่ชื่นชมกันแพร่หลาย ฮาร์ดี้ตระหนักถึงอัจฉริยภาพของรามานุชันซึ่งเกิดขึ้นเองทั้งที่ไม่ได้รับการศึกษาในระบบ ในเวลาต่อมาทั้งฮาร์ดี้และรามานุชันได้เป็นเพื่อนร่วมงานกัน และสร้างผลงานวิชาการร่วมกันหลายชิ้น พอล แอร์ดิช เคยให้สัมภาษณ์ไว้ว่า เคยมีผู้ถามฮาร์ดี้ว่างานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เขาทำให้แก่วงการคณิตศาสตร์คืออะไร ฮาร์ดี้ตอบโดยไม่ลังเลว่า คือการค้นพบรามานุชัน เขาพูดถึงการร่วมงานระหว่างกันว่าเป็น "หนึ่งในเหตุการณ์น่าประทับใจในชีวิตของผม"

## ประวัติและผลงาน

### ผลงาน
ในปี 1911 ฮาร์ดี้และ จอห์น เอเดนซอร์ ลิตเติลวูด เริ่มค้นคว้าวิจัยคณิตศาสตร์ร่วมกันในหัวข้อคณิตวิเคราะห์และทฤษฎีจำนวนเชิงวิเคราะห์ ทั้งคู่เสนอคำตอบบางส่วนสำหรับข้อปัญหาของแวร์ริงโดยใช้พัฒนาวิธีการที่ปัจจุบันเรียกว่าวิธีวงกลมฮาร์ดี้-ลิตเติลวูด นอกจากนี้แล้วฮาร์ดี้และลิตเติลวูดได้พิสูจน์ผลลัพธ์และเสนอข้อความคาดการณ์ในด้านทฤษฎีของจำนวนเฉพาะ ข้อความคาดการณ์ที่เป็นที่รู้จักคือ ข้อความคาดการณ์ข้อแรกและข้อความคาดการณ์ข้อที่สองของฮาร์ดี้-ลิตเติลวูด  ความร่วมมือของนักคณิตศาสตร์ทั้งสองได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในการทำงานร่วมกันที่ประสบผลสำเร็จอย่างมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของคณิตศาสตร์ ในการบรรยายเมื่อปี 1947 ฮาราลด์ โบหร์ นักคณิตศาสตร์ชาวเดนมาร์ก เล่าถึงเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งของเขาที่กล่าวว่า "ปัจจุบันมีนักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษที่ยิ่งใหญ่จริง ๆ เพียงสามคนเท่านั้น คือ ฮาร์ดี้, ลิตเติลวูด, และฮาร์ดี้-ลิตเติลวูด"

ฮาร์ดี้ยังเป็นที่รู้จักจากหลักการของฮาร์ดี-ไวน์แบร์กซึ่งเป็นหลักการพื้นฐานในพันธุศาสตร์ประชากร เขาตั้งหลักการดังกล่าวขึ้นมาในปี 1908 โดยค้นพบหลักการนี้ด้วยตัวของตัวเองแยกจากวิลเฮ็ล์ม ไวน์แบร์ก จุดเริ่มต้นมาจากฮาร์ดี้เล่นคริกเกตกับเรจินัลด์ พูนเน็ตต์ ซึ่งเป็นนักพันธุศาสตร์ พูนเน็ตต์ตั้งปัญหาข้อนี้ให้ฮาร์ดี้ในรูปคณิตศาสตร์แท้ ๆ เท่านั้น เป็นไปได้ว่า ฮาร์ดี้ผู้ไม่มีความสนใจในวิชาพันธุศาสตร์และกล่าวถึงคณิตศาสตร์ในหลักการนี้ว่า "ง่ายมาก" อาจไม่ตระหนักถึงความสำคัญในอนาคตของผลลัพธ์ที่เขาคิดขึ้นนี้

เอกสารวิจัยของฮาร์ดี้ร่วมได้ทั้งหมด 7 เล่มได้รับการตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด

## บรรณานุกรม
* 
* Hardy, G. H. (1940) *[[Ramanujan]]*, Cambridge University Press: London (1940). Ams Chelsea Pub. (November 25, 1999) ISBN 0-8218-2023-0.
* 
* 
*
*
*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Quotations of G. H. Hardy
*Hardy's work on Number Theory
*I. Grattan-Guinness, "The interest of G.H. Hardy, F.R.S. in the philosophy and the history of mathematics 

หมวดหมู่:นักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาคีสมาชิกราชสมาคมแห่งลอนดอน
ทีนออง

**ทีนออง** (; ค.ศ. 1909–1978) หรือ **มองทีนออง** ( - นิยมทับศัพท์เป็น "หม่องทินอ่อง") เป็นนักประพันธ์และนักวิชาการประวัติศาสตร์พม่าและวัฒนธรรมพม่าคนสำคัญ สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดและมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ มีผลงานเขียนเป็นหนังสือหลายเล่มเกี่ยวกับประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมพม่าทั้งในภาษาพม่าและภาษาอังกฤษ ผลงานภาษาอังกฤษของเขานั้นได้เปิดมุมมองที่เป็นที่ต้องการมากในการศึกษาประวัติศาสตร์พม่าแบบสากล ซึ่งจนถึงขณะนี้มีเฉพาะนักประวัติศาสตร์อังกฤษในสมัยอาณานิคมเท่านั้น ผลงานที่สำคัญ อาทิ *ประวัติศาสตร์พม่า*, *Folk Elements in Burmese Buddhism*, *Burmese Drama* เป็นต้น

## ประวัติ
ทีนอองเกิดในครอบครัวชนชั้นสูงของพม่าในปี ค.ศ. 1909 เป็นลื่อ (great-great-grandson) ของมะฮามีนลามีนดีนราซา ซึ่งเป็นทหารในราชสำนักราชวงศ์คองบอง ซึ่งเคยรบในสงครามพม่า-อังกฤษครั้งที่หนึ่ง เขาเป็นลูกชายคนที่ 4 และคนสุดท้องของครอบครัว

ทีนอองสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมอังกฤษเซนต์พอลส์ ซึ่งเป็นของชนชั้นสูงในย่างกุ้ง ปริญญาตรีด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ปริญญาโทด้านกฎหมายแพ่งจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และปริญญาเอกด้านมานุษยวิทยาและวรรณกรรม ทีนอองเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยย่างกุ้งระหว่าง ค.ศ. 1946 ถึง 1958 และรองนายกรัฐมนตรีในปี ค.ศ. 1959 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นเอกอัครราชทูตประจำศรีลังกาตั้งแต่ ค.ศ. 1959 ถึง 1962 และในภายหลังได้เป็นศาสตราจารย์รับเชิญพิเศษที่มหาวิทยาลัยโคลอมเบียและมหาวิทยาลัยเวกฟอเรสต์ตามลำดับ

## หนังสือ

# *Burmese Drama* (Oxford University Press, 1937)
# *Burmese Folk-Tales* (Oxford University Press, 1948)
# *Burmese Drama: A study, with translations, of Burmese plays* (Oxford University Press, 1956)
# *Burmese Law Tales* (Oxford University Press, 1962)
# *Folk Elements in Burmese Buddhism* (Oxford University Press, 1962).
# *The  Stricken Peacock: An Account of Anglo-Burmese Relations 1752-1948* (Martinus Nijhoff, 1965)
# *Burmese Monk's Tales* (Columbia University Press, 1966)
# Epistles Written on Eve of Anglo-Burmese War (Martinus Nijhoff, 1967)
# *A History of Burma* (Columbia University Press, 1967)
# *[[Lord Randolph Churchill]] and the dancing peacock : British conquest of Burma 1885*
# *Burmese history before 1287: A Defence of the Chronicles* (1970).
# *Folk Tales of Burma* (Sterling Publishers, 1976)

## อ้างอิง

 

หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ชาวพม่า
หมวดหมู่:บุคคลจากย่างกุ้ง
เกาะมินอร์กา

**มินอร์กา** (), **มานอร์กา** () หรือ **เมนอร์กา** () เป็นเกาะในประเทศสเปน เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 2 ของหมู่เกาะแบลีแอริก ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ชื่อในภาษาละตินคือ *Insula Minor* (หรือต่อมาคือ *Minorica* "เกาะน้อย") เพราะเล็กกว่าเกาะข้างคือคือ เกาะมาจอร์กา มินอร์กามีประชากรราว 94,383 คน (ข้อมูลวันที่  1 มกราคม ค.ศ. 2010) ตั้งอยู่ระหว่าง 39°47' to 40°00' เหนือ และ 3°52' to 4°24' ตะวันตก มีจุดสูงสุดเรียกเอลโตโรหรือมอนเตโตโร มีความสูงเหนือระดับน้ำทะเล 358 เมตร

เมืองหลักของเกาะชื่อ มาออน มีภูมิประเทศเป็นที่สูง ๆ ต่ำ ๆ ชายฝั่งมีลักษณะเว้าแหว่ง มีอ่าวจำนวนมาก ภูมิประเทศทางด้านเหนือเป็นเนินเขาและแห้งแล้ง ด้านใต้เป็นที่ราบสูงดินอุดมสมบูรณ์ มีอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ผลิตเนยแข็ง รองเท้าหนัง เลี้ยงปศุสัตว์ ผลิตผลสำคัญ เช่น ธัญพืช มันฝรั่ง อัลมอนด์ แตง ทับทิม

มินอร์กา
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมและรัฐในอารักขาของอังกฤษในทวีปยุโรป‎
หมวดหมู่:หมู่เกาะแบลีแอริก
เกาะมาจอร์กา

**มาจอร์กา** (), **มัลยอร์กา** () หรือ **มายอร์กา** () เป็นเกาะในประเทศสเปน ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เป็นเกาะใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะแบลีแอริก เป็นเกาะที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเกาะที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของสเปน (รองจากเกาะเตเนริเฟในแคว้นกานาเรียส) เมืองหลวงของเกาะคือเมืองปัลมา ที่ยังเป็นเมืองหลักของแคว้นปกครองตนเองแห่งหมู่เกาะแบลีแอริก 

เช่นเดียวกับเกาะอื่นในหมู่เกาะแบลีแอริกอย่างอิบิซา ฟอร์เมนเตรา และมินอร์กา ที่เป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวในวันหยุดที่ได้รับความนิยมมาก นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มาจากเยอรมนี สหราชอาณาจักร และไอร์แลนด์ ชื่อของเกาะมาจากภาษาละติน **insula maior**, "เกาะใหญ่กว่า" ที่ต่อมาคือ Maiorica, "(เกาะ) ที่ใหญ่กว่า" ซึ่งเป็นการเปรียบเทียบกับเกาะมินอร์กา

เกาะนี้เป็นเกาะที่มีชายฝั่งเว้าแหว่งและลาดลึก โดยเฉพาะทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา ด้านตะวันออกและด้านใต้พื้นที่เป็นที่ราบลูกคลื่น และมีความอุดมสมบูรณ์ เหมาะแก่การเพาะปลูก มีการผลิตบรั่นดี

## ภูมิศาสตร์

### ภูมิภาค
มาจอร์กาเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของสเปนตามพื้นที่และมีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 2  มายอร์ก้ามีพื้นที่ภูเขา 2 แห่งคือ Serra de Tramuntana และ Serres de Llevant แต่ละแห่งมีความยาวประมาณ 70 กม. (43 ไมล์) และครอบครองส่วนตะวันตกเฉียงเหนือและตะวันออกของเกาะตามลำดับ

ยอดเขาที่สูงที่สุดในมายอร์ก้าคือ Puig Majorที่ 1,445 เมตร (4,741 ฟุต) ชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือประกอบด้วยอ่าวสองแห่ง ได้แก่ Badia de Pollença และ Badia d'Alcúdia ที่มีขนาดใหญ่กว่า

## มรดกโลก
ภูมิทัศน์วัฒนธรรมของ Serra de Tramuntana ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกเมื่อปี 2554 
มาจอร์กา
หมวดหมู่:หมู่เกาะแบลีแอริก
โพนทอง

**เมืองโพนทอง** () เป็นเมืองหนึ่งที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของแขวงจำปาศักดิ์ ทิศตะวันออกติดกับเมืองปากเซ ทิศใต้ติดกับเมืองจำปาศักดิ์ ทิศตะวันตกและทิศเหนือติดกับประเทศไทย เป็นเมืองที่เป็นทางผ่านของการขนส่งสินค้าระหว่างประเทศ โดยเฉพาะไทย-ลาว และเป็นแหล่งปลูกข้าว

## อ้างอิง

โพนทอง
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–ลาว
เกาะอิบิซา

**อิบิซา** () หรือ **ไอบิซา** () เป็นเกาะในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนของประเทศสเปนอยู่นอกชายฝั่ง 79 กิโลเมตรจากเมืองบาเลนเซีย มีพื้นที่ 572 ตารางกิโลเมตร เป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของหมู่เกาะแบลีแอริก เขตการปกครองตนเองของสเปน เมืองที่ใหญ่ที่สุดคือเมืองอิบิซา, ซันตาเอาลาริอาดัสริว และซันอันตอนีดาปูร์มัญ จุดสูงสุดของเกาะมีชื่อว่า ซาตาลายาซา (Sa Talaiassa) หรือซาตาลายา (Sa Talaia) ที่มีความสูง 475 ม./1,558 ฟุต จากระดับน้ำทะเล

เมืองเป็นที่รู้จักเรื่อง การจัดงานสังสรรค์ในคลับในช่วงฤดูร้อน มีนักท่องเที่ยวมากมาย เป็นจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยวคลับวัยรุ่น มีคลับที่มีชื่อเสียงอย่างกาเฟเดลมาร์ ที่มีจุดเด่นเรื่องแนวเพลงชิลเอาต์ และยังมีอีบีซาร็อกส์ที่เป็นการแสดงสด 

เนื่องจากเป็นจุดหมายปลายทางที่นิยมจากนักท่องเที่ยว ยูเนสโกจึงประกาศให้เป็นมรดกโลก

## อ้างอิง

อิบิซา
หมวดหมู่:หมู่เกาะแบลีแอริก
มาร์ตีนิก

**มาร์ตีนิก** หรือ **มาร์ตีนีก** (;  หรือ ; Kalinago:  หรือ ) เป็นเกาะทางตะวันออกของทะเลแคริบเบียน ในหมู่เกาะวินด์เวิร์ด เป็นแคว้นโพ้นทะเลและจังหวัดโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส มีพื้นที่ 1,128 ตารางกิโลเมตร (436 ตารางไมล์) มีเมืองหลวงชื่อ  ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งตอนเหนือของอ่าวชื่อเดียวกัน ภูมิประเทศเป็นภูเขา มีภูเขาไฟมงตาญเปอเล อยู่ทางเหนือของเกาะ เป็นแหล่งท่องเที่ยว ส่งสินค้าออก เช่น น้ำตาล  กล้วย สับปะรด และซีเมนต์

คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส เดินทางมาพบเกาะนี้ใน ค.ศ. 1502 ต่อมาชาวฝรั่งเศสเข้ามาตั้งถิ่นฐานใน ค.ศ. 1635 และเป็นอาณานิคมฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1674 ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ชาวดัตช์และชาวอังกฤษเข้าโจมตี ใน ค.ศ. 1762 อังกฤษเข้ายึดครองแต่ฝรั่งเศสยึดกลับคืนมาได้ อังกฤษยึดครองอีกครั้งระหว่าง ค.ศ. 1794-1802 และ ค.ศ. 1809-1814 จน ค.ศ. 1946 ฝรั่งเศสประกาศเกาะนี้เป็นจังหวัดโพ้นทะเลของฝรั่งเศส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
; รัฐบาล
* Prefecture website 
* Collectivité Territoriale de Martinique website  
; ข้อมูลทั่วไป
* 
; การเดินทาง
* Martinique Tourism Authority – Official site
* Zananas Martinique – Informations site
* 

หมวดหมู่:ประเทศในเขตแคริบเบียน
หมวดหมู่:แคว้นโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:จังหวัดโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สหภาพฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาทางการ
หมวดหมู่:มาร์ตีนิก
โทโยฮาชิ

**โทโยฮาชิ** () เป็นนครในจังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1906 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น   โทโยฮาชิมีประชากรประมาณ 377,453 คน 160,516 หลังคาเรือน และมีความหนาแน่นของประชากร 1,400 คนต่อตารางกิโลเมตร โทโยฮาชิเคยเป็นนครที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของจังหวัดไอจิ จนกระทั่งวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2005 นครโทโยตะได้มีขนาดพื้นที่แซงหน้าโทโยฮาชิ เนื่องจากได้มีการควบรวมเทศบาลข้างเคียงจำนวน 6 แห่ง

## ภูมิศาสตร์
### เทศบาลข้างเคียง
* จังหวัดไอจิ
** โทโยกาวะ
** ชินชิโระ
** ทาฮาระ
* จังหวัดชิซูโอกะ
** เขตคิตะ ฮามามัตสึ
** โคไซ

## ประวัติศาสตร์
ในช่วงที่มีการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ภายใต้รัฐบาลเมจิใน ค.ศ. 1879 ได้มีการจัดตั้งเทศบาลเมืองโทโยฮาชิขึ้น ซึ่งอยู่ภายในเขตอำเภออัตสึมิ จังหวัดไอจิ ต่อมาโทโยฮาชิก็ได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลนครใน ค.ศ. 1906 และได้รับการยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางใน ค.ศ. 1999 ทำให้มีความเป็นอิสระจากจังหวัดเพิ่มมากขึ้น ในการปกครองตนเองท้องถิ่น

## ประชากร
thumb|200px|เขตการจ้างงานมหานครโทโยฮาชิ
จากข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น ประชากรของโทโยฮาชิเติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วง 60 ปีที่ผ่านมา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
*  


หมวดหมู่:นครในจังหวัดไอจิ
หมวดหมู่:เมืองท่าในประเทศญี่ปุ่น
โทยามะ (เมือง)

**โทยามะ** () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดโทยามะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ติดชายฝั่งทะเลญี่ปุ่นในภูมิภาคชูบุ ภาคกลางของเกาะฮนชู อยู่ทางทิศเหนือของนครนาโงยะไปประมาณ 200 กิโลเมตร และทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของโตเกียวประมาณ 300 กิโลเมตร นครโทยามะมีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น  มีประชากรประมาณ ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 406,727 คน และมีความหนาแน่นประชากรอยู่ที่ 328 คนต่อตารางกิโลเมตร

## ภูมิศาสตร์
นครโทยามะเป็นเมืองริมชายฝั่งทะเลญี่ปุ่น ใจกลางเมืองตั้งอยู่กึ่งกลางของจังหวัดโทยามะ แต่เขตเทศบาลนครโทยามะทั้งหมดจะครอบคลุมทั้งพื้นที่ตอนกลางยาวไปจนถึงส่วนตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด

### เทศบาลข้างเคียง
* จังหวัดโทยามะ
** นครอิมิซุ
** นครนาเมริกาวะ
** นครโทนามิ
** นครนันโตะ
** เมืองคามิจิ
** เมืองทาเตยามะ
** หมู่บ้านฟูนาฮาชิ
* จังหวัดนางาโนะ
** นครโอมาจิ
* จังหวัดกิฟุ
** นครฮิดะ
** นครทากายามะ

### ภูมิอากาศ

## ประชากร
จากสำมะโนประชากรญี่ปุ่น จำนวนประชากรของนครโทยามะเริ่มคงที่หลังจากที่เพิ่มขึ้นมาเป็นเวลานาน

## การเมืองการปกครอง
right|200px|thumb|ศาลาว่าการนครโทยามะ

นครโทยามะปกครองในรูปแบบเทศบาลระบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภานครซึ่งเป็นฝ่ายนิติบัญญัติระบบสภาเดียว มีสมาชิกจำนวน 38 คน นครโทยามะมีสถานะเป็นนครศูนย์กลาง ซึ่งมีอำนาจในการบริหารท้องถิ่นมากกว่านครทั่วไป

## ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
### เมืองพี่น้อง
โทยามะเป็นเมืองพี่น้องกับ
*  เวลลิงตัน รัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย (ค.ศ. 1992)
*  เดอแรม รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐ (ค.ศ. 1989)
*  โมฌีดัสกรูซิส รัฐเซาเปาลู ประเทศบราซิล (ค.ศ. 1979)
*  ควังจู ประเทศเกาหลีใต้ (ค.ศ. 2011)

### เมืองมิตรภาพ
*  ฉินฮวงเต่า มณฑลเหอเป่ย์ ประเทศจีน (ค.ศ. 1981)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  
* เว็บไซต์ทางการ (อังกฤษ)
* เว็บไซต์สำหรับชาวต่างชาติผู้มาเยือนโทยามะ 
* ปราสาทโทยามะ

หมวดหมู่:นครในจังหวัดโทยามะ
น้ำตกภูฟ้า

thumb|น้ำตกภูฟ้า ชั้นที่ 12

**น้ำตกภูฟ้า** ตั้งอยู่กลางป่าลึกใกล้ชายแดนลาว เป็นน้ำตกที่สูงที่สุดในอุทยานแห่งชาติดอยภูคา ในเขตอำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน  สูงประมาณ 140 เมตร มีทั้งหมด 12 ชั้น น้ำตกภูฟ้าเป็นน้ำตกขนาดใหญ่อยู่ท่ามกลางป่าดิบเขาอันอุดมสมบูรณ์ และมีน้ำตลอดปี   

ชั้นล่างสุดของน้ำตกเป็นแอ่งน้ำใหญ่และลึก มีผาน้ำตกลาดชันขึ้นไปเป็นขั้นบันไดสามารถมองเห็นชั้น 1 ถึงชั้น 3 ได้ชัดเจน รวมความสูงไม่ต่ำกว่า 100 เมตร ส่วนชั้นอื่นต้องปีนป่ายขึ้นไปทีละชั้นจึงจะสามารถเห็นได้ โดยเฉพาะชั้น 5 และ 6 สายน้ำจะทิ้งตัวลงตามผาหินเป็นสองสาย ชั้น 10 จะเป็นม่านน้ำลดหลั่นเป็นชั้นๆ ตามผาหินกว้าง และชั้น 12 สายน้ำจะทิ้งตัวจากผาสูงใหญ่อลังการ   

## อ้างอิง

ภูฟ้า
หมวดหมู่:อำเภอแม่จริม
คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง

**[[คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์]] [[มหาวิทยาลัยรามคำแหง]]** เปิดสอนหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์
 และปริญญาโทถึงปริญญาเอก นับเป็นสถาบันการศึกษาที่เปิดสอนการพัฒนาทรัพยากร มนุษย์ เป็นแห่งที่ 2 ของประเทศไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2552 โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อผลิตบัณฑิต นักปฏิบัติการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ที่มีความรู้คู่คุณธรรม เป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลงในองค์กรแห่งการเรียนรู้ เพื่อผลิตบัณฑิตที่มีความรู้ ความสามารถ ทักษะ และทัศนคติในการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ และมีสมรรถนะในการพัฒนาหลักสูตร และจัดกิจกรรมการเรียนรู้ เพื่อพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ให้มีศักยภาพในการเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง และเป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลงในองค์กร เพื่อผลิตบัณฑิตที่มีความรู้คู่คุณธรรม และมีจรรยาบรรณวิชาชีพ

## ประวัติ
คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ได้จัดตั้งขึ้นในรูปของโครงการจัดตั้งคณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ตามที่สภามหาวิทยาลัยรามคำแหง ในการประชุม ครั้งที่ 10/2552 เมื่อวันที่ 18 กันยายน 2552 โดยมีการจัดโครงสร้างการแบ่งส่วนงานพร้อมหน้าที่ความรับผิดชอบ และอัตรากำลัง 5 ปี(ปีงบประมาณ พ.ศ.2553-2557) คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ได้จัดการเรียนการสอนสาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ 3 ระดับปริญญา คือ ระดับปริญญาตรี ระดับปริญญาโท และระดับปริญญาเอกใน 3 หลักสูตร ได้แก่ หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ เป็นหลักสูตรเชิงบูรณาการศาสตร์ (Integrated science) หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ แผน ก๒ และแผน ข สอนด้วยระบบสหวิทยาการ (interdisciplinary) ทั้งภาคปกติ ภาคพิเศษ และโครงการพิเศษ และหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์

คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ เปิดทำการสอนในปีการศึกษา พ.ศ.2552 โดยแตกต่างจากคณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ซึ่งเปิดทำการสอนหลักสูตร วิทยาศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ปัจจุบันคณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ กำลังขยายงาน และบริการการศึกษาในด้านพร้อมทั้งเปิดสอนวิชาโท ให้แก่คณะอื่นๆในมหาวิทยาลัยอีกด้วย **ดังนั้นคณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จึงได้กำหนดทุกวันที่ 18 กันยายน ของทุกปีเป็นวันก่อตั้งคณะ**

## '''รายนามคณบดีตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบัน'''

♦ รองศาสตราจารย์ ดร.โฆษิต อินทวงศ์ พ.ศ. 2553 - 2560

♦ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ดวงเดือน จันทร์เจริญ พ.ศ. 2560 - 2563

♦ รองศาสตราจารย์ วิทยา  จิตนุพงศ์ พ.ศ. 2564 - ปัจจุบัน

## '''หลักสูตรการศึกษา'''
**ปัจจุบัน คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จัดการเรียนการสอนในหลักสูตร ได้แก่**

## รายนามศิษย์เก่าคณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์
* เขมนิจ จามิกรณ์
* รัญชน์รวี เอื้อกูลวราวัตร
* ไรวินท์   อินเฉลิม
*

## แหล่งข้อมูลอื่น
* คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ 
## อ้างอิง

รามคำแหง
รามคำแหง
มหาวิทยาลัยรามคำแหง
กฎหมายเสรีภาพด้านข้อมูลข่าวสาร

**เสรีภาพด้านข้อมูลข่าวสาร** () ประกอบด้วยกฎหมายต่าง ๆ ที่รับประกันการเข้าถึงข้อมูลที่ครอบครองดูแลโดยรัฐ กฎหมายเหล่านี้วางรากฐานกระบวนการทางกฎหมายสำหรับ "สิทธิที่จะได้รู้" โดยอนุญาตให้ประชาชนทั่วไปสามารถร้องขอข้อมูลข่าวสารซึ่งรัฐบาลครอบครองอยู่ได้ การได้มาซึ่งข้อมูลจะต้องไม่เสียค่าใช้จ่ายหรือเสียค่าใช้จ่ายน้อยที่สุด และมีข้อยกเว้นน้อยที่สุด

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Freedom of Information: A Comparative Study , การศึกษาเปรียบเทียบ 57 ประเทศ โดย Global Integrity
* ARTICLE 19: องค์กรสิทธิมนุษยชนสากล ที่สนับสนุนเสรีภาพในการแสดงออกและการเข้าถึงข้อมูลข่าวสาร
* Freedominfo: เว็บท่าสำหรับข้อมูลกฎหมายและความเคลื่อนไหวด้านเสรีภาพข่าวสารทั่วโลก
* Right2Info : กฎหมายและหลักปฏิบัติที่ดีจากทั่วโลก มีลิงก์ไปยังกฎหมายสิทธิที่จะได้รู้และกฎหมายที่เกี่ยวข้อง จากเกือบ 100 ประเทศ
* แผนที่โลก กฎหมายเสรีภาพข่าวสารและร่างที่ยังรอประกาศใช้, พ.ค. 2550 
* Open Government: a Journal on Freedom of Information. วารสารอิเล็กทรอนิกส์แบบ open access บทความวิจัยและบทวิจารณ์เสรีภาพข่าวสารจากทั่วโลก
* Freedom of Information Training Manual for Public Officials 
* Model Freedom of Information Law
* International survey of FOI laws, mid-2005
* FOIAnet 
* The Access Initiative
* World FOI Chart ตารางเปรียบเทียบกฎหมายเสรีภาพข่าวสาร 
* Global index of FOI rulings 

หมวดหมู่:กฎหมาย
หมวดหมู่:เสรีภาพ
หญ้าขน

**หญ้าขน** ()เป็นพืชในวงศ์หญ้า เป็นพืชหลายฤดู แพร่กระจายด้วยเมล็ด และการแตกไหล ออกรากตามข้อ สูงประมาณ 2 เมตร ใบมีขน ยาว 10 - 30ซม. และกว้าง  1 -1.5 ซม. บริเวณข้อมีขน ดอกเป็นดอกช่อ ยาว 10 - 20 ซม. ออกดอกตลอดปี ชอบดินที่ระบายน้ำได้ไม่ดี พบตามบริเวณที่นาและน้ำท่วมขัง พบได้ทั่วประเทศไทย
## อ้างอิง
* Noda, K., Teerawatsakul, M., Prakongvongs, C., Chaiwiratnukul, L.1994. *Major weed in Thailand*. Ministry of Agriculture and cooperative.
หมวดหมู่:หญ้า
หญ้าต้นติด

**หญ้าต้นติด** (; ) เป็นพืชในวงศ์หญ้า เป็นพืชหลายฤดู มีไหล ออกรากตามข้อ สูงประมาณ 10 - 20 ซม. กว้าง 1 - 1.5 ซม. ใบมีขนน้อย พบบริเวณด้านล่างของใบและขอบของปลอกหุ้ม ดอกช่อแบบราซีม ยาว 2-6 ซม. ช่อดอกมีขนาดเล็กกว่าหญ้าขน ออกดอกตลอดปี ขยายพันธุ์โดยการแตกหน่อและเมล็ด ชอบดินแห้ง พบในบริเวณที่ทิ้งขยะและพื้นที่เกษตรกรรม พบได้ทั่วประเทศไทย
## อ้างอิง
* Noda, K., Teerawatsakul, M., Prakongvongs, C., Chaiwiratnukul, L.1994. *Major weed in Thailand*. Ministry of Agriculture and cooperative.
หมวดหมู่:หญ้า
อิวากิ (จังหวัดฟูกูชิมะ)

**อิวากิ** () เป็นนครในจังหวัดฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ริมชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกทางตอนใต้ของภูมิภาคฮามาโดริ ในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2020 อิวากิมีประชากร 337,765 คน 143,500 หลังคาเรือน และมีความหนาแน่นของประชากร 270 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น  นับเป็นนครที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดฟูกูชิมะ และใหญ่เป็นอันดับ 10 ในประเทศญี่ปุ่น (ค.ศ. 2010) อิวากิได้รับการกำหนดเป็นนครศูนย์กลาง และอีกทั้งยังเป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีชื่อเขียนด้วย*ฮิรางานะ* นครอิวากิในปัจจุบันมาจากการควบรวมเทศบาลขนาดเล็ก 14 แห่งเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1966 ในทุก ๆ ปี อิวากิจะมีการจัดงานเทศกาลไทระทานาบาตะ ในวันที่ 6–8 สิงหาคม

## ประวัติศาสตร์
thumb|left|ศาลาว่าการนครอิวากิ

นครอิวากิในปัจจุบันจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1966 โดยการควบรวม 14 เทศบาล ซึ่งเป็นเทศบาลนคร 5 แห่ง ได้แก่ **ไทระ** (平), **อูจิโง** (内郷), **อิวากิ** (磐城), **นาโกโซะ** (勿来), และ **โจบัง** (常磐); เทศบาลเมือง 4 แห่ง ได้แก่ **ยตสึกูระ**, (四倉) **โทโนะ** (遠野), **โองาวะ** (小川) และ **ฮิซาโนฮามะ** (久之浜); และเทศบาลหมู่บ้าน 5 แห่ง ได้แก่ **โยชิมะ** (好間), **มิวะ** (三和), **ทาบิโตะ** (田人), **คาวามาเอะ** (川前) และ **โอฮิซะ** (大久) โดยไทระได้รับเลือกให้เป็นที่ตั้งของศาลาว่าการเทศบาลนครและสำนักงานการบริหารต่าง ๆ

เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1999 อิวากิได้รับการกำหนดให้เป็นนครศูนย์กลาง ทำให้มีอำนาจในการปกครองตนเองท้องถิ่นเพิ่มขึ้นและมีความเป็นอิสระจากหน่วยงานบริหารของจังหวัดมากขึ้น

เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2011 อิวากินี้ได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวและสึนามิ นับตั้งแต่เกิดเหตุจนถึงวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 มีผู้เสียชีวิต 303 ราย และยังมีผู้สูญหายอีก 82 ราย

## ประชากร
จากข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น ประชากรของอิวากิยังคงค่อนข้างคงที่ในช่วง 60 ปีที่ผ่านมา

thumb|มุมมองทางด้านทิศใต้ของสถานีรถไฟอิวากิ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* เว็บไซต์ทางการ  
* หนังสือพิมพ์อิวากิมินโป
* สมาคมการท่องเที่ยวอิวากิยูโมโตะอนเซ็ง

หมวดหมู่:นครในจังหวัดฟูกูชิมะ
หมวดหมู่:เมืองท่าในประเทศญี่ปุ่น
ไทยรีเจียนัลแอร์ไลน์

**สายการบินไทยรีเจียนัล** ก่อตั้งขึ้นด้วยเงินทุนจดทะเบียน 400,000,000 บาท (สี่ร้อยล้านบาทถ้วน) โดยมีผู้ถือหุ้นเป็นคนไทยทั้งหมด สายการบิน Thai Regional ได้ก่อตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ที่จะทำการขนส่งผู้โดยสารทางอากาศ โดยใช้เครื่องบินโดยสารขนาดที่เหมาะสม ไปยังจังหวัดต่างๆที่ยังไม่มีเครื่องบินให้บริการ  และมีเคาร์เตอร์เช็คอิน อยู่ที่ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ อาคาร Concourse  A  ชั้น 4 ในปัจจุบันปิดตัวแล้ว 

* มีบริษัทในเครืออยู่ 1 บริษัท คือ 
# บริษัท ไทย รีเจียนัล บุ๊คกิ๊ง จำกัด บริการชำระเงินผ่านทางเอทีเอ็ม

## ประวัติ
สายการบิน Thai Regional ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2553 โดยมีความตั้งใจที่จะทำการบินให้ได้ทุกจังหวัดในประเทศไทย เพื่อให้ประชาชนในทุกๆจังหวัดได้มีโอกาสใช้เครื่องบินในการเดินทาง ซึ่งเป็นการส่งเสริมอุตสาหกรรมการบินและอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวภายในประเทศด้วย
สายการบิน Thai Regional ริเริ่มธุรกิจการบินด้วยเครื่องบินแบบ Piper Navajo Chieftain PA-31-350 ขนาด 10 ที่นั่ง และ 8 ที่นั่ง ซึ่งเป็นเครื่องบินขนาดเล็กโดยเริ่มเปิดบริการเส้นทางบินจาก ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ สู่ท่าอากาศยานในต่างจังหวัดที่ยังไม่มีสายการบินให้บริการ เช่น นครราชสีมา เพชรบูรณ์ บุรีรัมย์ สุรินทร์ เป็นต้น

ในวันที่ 1 สิงหาคม ปี พ.ศ. 2559 เกิดอุบัติเหตุเครื่องบินตก โดยเที่ยวบิน TRB 106 ตกก่อนที่จะเดินทางถึงท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ มีผู้เสียชีวิต 1 ราย บาดเจ็บ 4 ราย

## เครื่องบินที่ใช้

[thumbnail|ภายในเครื่อง Piper (ในภาพนี้ไม่ใช่เป็นของ [แอร์บัส เอ380|A380)]]

บริษัทเลือกใช้เครื่องบิน Piper Navajo Chieftain PA-31-350 ขนาด 10 ที่นั่ง และ 8 ที่นั่ง ซึ่งเป็นเครื่องบินที่ได้รับความนิยมสูง และ มีความปลอดภัยสูงในประเทศสหรัฐอเมริกา
Piper Navajo เป็นเครื่องบิน Multi Engine ชนิด 2 เครื่องยนต์ ซึ่งมีความปลอดภัยมากกว่าเครื่องบินชนิด 1 เครื่องยนต์ จำนวน 2 ลำ และกำลังนำเข้ามาอีก 4 

* Piper Navajo Chieftain PA-31-350 ขนาด 10 ที่นั่ง และ 8 ที่นั่ง จำนวน 2 ลำ

## เส้นทางการบินที่เปิดให้บริการ
ตารางการบิน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* thairegionalairlines.com/

หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติไทยที่ปิดกิจการ
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2554
ผานกู่

220px|thumb|ภาพวาดผานกู่

**ผานกู่** (; หมายถึง "แผ่นโลกโบราณ") คือสิ่งมีชีวิตชนิดแรกสุดของโลก เป็นผู้สร้างทุกสิ่งทุกอย่าง ตามความเชื่อเรื่องการสร้างโลกของจีน 

## ตำนานผานกู่
เมื่อแรกเริ่มไม่มีสิ่งใดในจักรวาลเลยนอกจากความสับสนวุ่นวาย ต่อมาความวุ่นวายนั้นรวมตัวกันเข้าเป็นไข่จักรวาลใบหนึ่งเป็นเวลา 18,000 ปี ภายในนั้นคือหยินและหยางที่สมบูรณ์แบบและสมดุล ผานกู่ถือกำเนิดในไข่ใบนั้น คำพรรณนาถึงผานกู่มักว่าเป็นยักษ์มีขนดก มีเขาอยู่บนศีรษะ ร่างคลุมไปด้วยขน ผานกู่เริ่มต้นสร้างโลกโดยแยกหยินและหยางออกโดยการจามด้วยขวานยักษ์ของเขา หยินกลายเป็นโลก และหยางกลายเป็นท้องฟ้า เพื่อให้ทั้งสองแยกกันตลอดไป ผานกู่จึงยืนขวางระหว่างทั้งสองส่วนไว้แล้วดันท้องฟ้าขึ้นไป ขั้นตอนนี้ใช้เวลา 18,000 ปี แต่ละวันท้องฟ้าสูงขึ้น 10 เชียะ (3 เมตร) และโลกก็กว้างขึ้น 10 เชียะ ผานกู่ก็สูงขึ้น 10 เชียะ เรื่องเล่าบางแห่งบอกว่าในระหว่างการสร้างโลกนี้มีสัตว์ใหญ่ 4 ชนิดมาช่วย คือ เต่า, กิเลน, หงส์ และมังกร

หลังผ่านไป 18,000 ปี ผานกู่เหน็ดเหนื่อยมาก จึงล้มลงขาดใจตาย ลมหายใจกลายเป็นสายลม เสียงกลายเป็นสายฟ้า ตาซ้ายเป็นดวงอาทิตย์ ตาขวาเป็นดวงจันทร์ ร่างกายกลายเป็นเทือกเขาและที่ราบสูงส่วนใหญ่ของโลก เลือดกลายเป็นแม่น้ำ กล้ามเนื้อเป็นผืนดินอันอุดมสมบูรณ์ หนวดเคราเป็นดวงดาวและทางช้างเผือก ขนเป็นพุ่มไม้และป่าไม้ กระดูกเป็นแร่ธาตุมีค่า ไขกระดูกเป็นเพชร เหงื่อกลายเป็นฝน และเหลือบไรบนขนตามร่างกายกายไปเป็นปลาและสัตว์ต่าง ๆ บนแผ่นดิน ทุกสิ่งของผานกู่ได้กลายเป็นสิ่งต่าง ๆ บนโลกหมด จากนั้น เมื่อผ่านไปเนิ่นนาน เทพธิดาหนี่ว์วา แห่งดวงจันทร์ได้ลงเยี่ยมชมโลก นางได้เอาดินโคลนมาปั้นเป็นรูปมนุษย์ มนุษย์เหล่านี้ฉลาดหลักแหลมเพราะถูกประดิษฐ์ขึ้นทีละคน แต่ต่อมาหนี่ว์วาเหน็ดเหนื่อยในการสร้างทีละคน นางจึงเอาเชือกมาจุ่มน้ำโคลนและสะบัดออกไป โคลนเหล่านี้กลายเป็นมนุษย์อีกกลุ่มหนึ่งซึ่งไม่ฉลาดเหมือนกลุ่มแรก

นักเขียนคนแรกที่บันทึกปกรณัมผานกู่คือ สวีเจิ่ง (徐整) ในระหว่างยุคสามก๊ก

## ดูเพิ่ม
* ความเชื่อเรื่องการสร้างโลกของจีน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทพเจ้าจีน
หมวดหมู่:ยักษ์จีน
พลังเคิน

thumb|right|230px|ทิวทัศน์ของเทศบาลพลังเคิน

**พลังเคิน** () เป็นเทศบาล () หนึ่งใน 11 เทศบาลของประเทศลีชเทินชไตน์ ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของประเทศและอยู่ในเขตเลือกตั้งตอนบน () เทศบาลมีพื้นที่ทั้งหมด 5.3 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่บนความสูงจากระดับน้ำทะเลเฉลี่ย 786 เมตร และยังมีเขตติดต่อกับประเทศออสเตรีย มีจำนวนประชากร 425 คน 170 ครัวเรือนจากการสำรวจเมื่อปลายปี ค.ศ. 2010 เทศบาลพลังเคินมีหมู่บ้าน 1 แห่งคือ ฮินเทอร์เช็ลเลินแบร์ค (Hinterschellenberg) ซึ่งเป็นที่ตั้งของ *อนุสรณ์สถานแห่งรัสเซีย* () ชื่อของเทศบาลมีที่มาจากภาษาโรแมนซ์ที่หมายความว่า *กองสิ่งของ* โดยสิ่งก่อสร้างที่มีชื่อเสียงที่สุดของเทศบาลคือชาเปลสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่ได้รับการปรับปรุงโครงสร้างใหม่ใน ค.ศ. 1955 หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดที่กล่าวถึงชื่อเทศบาลแห่งนี้คือข้อตกลงฉบับหนึ่งที่จัดทำขึ้นในปี ค.ศ. 1361

## ตราประจำเทศบาล
thumb|right|120px|ตราประจำเทศบาล
ตราประจำเทศบาลพลังเคินได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการในสัญญาฉบับวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1943 โดยฟรานซ์โยเซฟ เจ้าชายแห่งลีชเทินชไตน์ สัญลักษณ์ในตราประกอบด้วยพื้นสีเขียวที่หมายถึงทุ่งหญ้าบนภูเขาในเขตเทศบาล และพื้นสีขาวมีรูปดาวหกแฉกสีเหลืองที่หมายถึงสรวงสวรรค์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซด์อย่างเป็นทางการของเทศบาลพลังเคิน 

หมวดหมู่:เทศบาลของประเทศลีชเทินชไตน์
พระเจ้าเหยา

thumb|พระเจ้าเหยา
**พระเจ้าเหยา** (), (ตามตำนาน 2356-2255 ก่อนคริสตกาล) คือ ผู้ปกครองจีนตามตำนาน ในยุคสามกษัตริย์ห้าจักรพรรดิ ชื่ออื่นที่เรียกกันได้แก่ เถาถัง ซื่อ (陶唐氏) หรือ ถัง เหยา (唐堯) เมื่อแรกเกิดมีนามว่า อี ฟ่างซวิน (伊放勳) หรือ อี ฉี (伊祁) เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองของจักรพรรดิคู่

พระเจ้าเหยามักได้รับยกย่องว่าเป็นพระมหากษัตริย์ที่สมบูรณ์แบบและมีคุณธรรมอย่างสูง เป็นผู้เฉลียวฉลาดและเป็นแบบอย่างแก่จักรพรรดิราชวงศ์ต่าง ๆ ของจีนในเวลาต่อมา ประวัติศาสตร์จีนในยุคต้นมักเอ่ยถึงพระเจ้าเหยา พระเจ้าซุ่น และพระเจ้าอวี่ ว่าเป็นบุคคลสำคัญ นักประวัติศาสตร์ปัจจุบันเชื่อว่าทั้งสามอาจเป็นหัวหน้าเผ่าที่ก่อตั้งระบบการปกครองที่เป็นหนึ่งเดียวและมีระบบลำดับชั้นในช่วงยุคเปลี่ยนผ่านเข้าสู่สังคมศักดินา

ตามตำนานเล่าว่า เหยาขึ้นเป็นผู้ปกครองเมื่ออายุ 20 ปี และสวรรคตเมื่ออายุ 119 ปี และมอบบัลลังก์ให้กับซุ่น ซึ่งสมรสกับพระราชธิดาของพระองค์ทั้ง 2 คน

## อ้างอิง

เหยา
หมวดหมู่:ชาวจีนที่มีอายุเกิน 100 ปี
หมวดหมู่:สามราชาห้าจักรพรรดิ
จับ (แก้ความกำกวม)

**จับ** อาจหมายถึง

* **กริยา**
** สัมผัส, อาการที่ใช้มือแตะต้องสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ตลอดจนกำไว้ ยึดไว้; เกาะ เช่น นกจับคอน
** การจับตัว (ฟิสิกส์), ติด เช่น เขม่าจับก้นหม้อ
** คราส, กินหรือกลืน ในความว่า คราสจับดวงอาทิตย์หรือดวงจันทร์
** การเริ่ม, เริ่ม เช่น จับเรื่องตั้งแต่ตอนนั้นไป
** การรวมตัว, จับกลุ่ม, รวมกันเป็นหมู่
** การจับตา
*** ถูกตา, เหมาะตา, เป็นที่พอตา
*** คอยเฝ้าสังเกต, จ้องระวังระไว
** การจับผิด, จับความผิดของผู้อื่น, สรรหาเอาผิดจนได้
** การจับเวลา, ดูเวลาที่ใช้ในการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งเช่นในการแข่งขันกีฬา, ดูเวลาให้ตรงตามที่กำหนด
** การจับจ่าย, ใช้เงินซื้อหา, มักใช้เข้าคู่กับคำ ใช้สอย เป็น จับจ่ายใช้สอย
* **กฎหมาย**
** การจับ, เกาะกุมตัวไว้ไม่ให้หนี เช่น จับผู้ร้าย, (กฎ) เกาะกุมตัวไว้โดยเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจตามกฎหมาย, จับกุม ก็ว่า
** จับตาย, จับตัวมาให้ได้ แม้ว่าจะต้องทำให้ตาย
** จับเป็น, จับตัวมาให้ได้ โดยไม่ทำให้ตาย
** การจับจอง, เข้าครอบครองที่ดินสาธารณะไว้เพื่อตน
* **การแพทย์**
** จับไข้, อาการที่เป็นไข้ เรียกว่า จับไข้
** จับสั่น, ชื่อไข้ที่เกิดเพราะถูกยุงก้นปล่องที่มีเชื้อมาลาเรียกัด มีอาการหนาวและสั่น, ไข้จับสั่น หรือ ไข้มาลาเรีย ก็เรียก (อังกฤษ: malaria fever, malaria, paludism)
** จับหืด, อาการที่คนกำลังหอบหายใจไม่ทันเนื่องจากหืดกำเริบ
** การจับเส้น
*** บีบนวดเพื่อให้กล้ามเนื้อคลายตัว
*** โดยปริยายหมายถึงรู้จักเอาใจผู้ที่จะให้ผลประโยชน์แก่ตน
** จับโปง, ลมที่ทำให้ปวดเมื่อยตามข้อต่าง ๆ
* **วัฒนธรรม ความเชื่อ**
** จับมือ
*** การจับมือ (ทักทาย), ทักทายตามธรรมเนียมตะวันตกโดยบุคคล 2 คน ประสานมือขวาของกันและกันแล้วเขย่า
*** การจับมือ (นาฏศิลป์), เรียกอาการที่ครูสอนโดยจับมือผู้เริ่มเรียนให้ทำตามในการสอนบางวิชาเช่น ฟ้อนรำ ดนตรี หรืองานฝีมือบางอย่าง เช่น จับมือรำ, จับมือตีระนาด
*** โดยปริยายหมายถึงร่วมมือกัน เช่น ชาวบ้านจับมือกันพัฒนาแหล่งน้ำ
** การจับยาม, นับยามตามหลักยามสามตา (ตรีเนตร) โดยนับตามหลัก 3 หลัก คือ อาทิตย์ จันทร์ อังคาร เวียนกันไป โดยนับขึ้นต้นที่อาทิตย์ ถ้าวันจับยามเป็นวันข้างขึ้น ให้นับเวียนขวาจากอาทิตย์ไปยังจันทร์และอังคาร ถ้าวันจับยามเป็นวันข้างแรม ให้นับเวียนซ้ายจากอาทิตย์ไปยังอังคารและจันทร์ แล้วทำนายตามตำรา.
** จับระบำ
*** กระบวนรำท่าต่าง ๆ
*** เริ่มฟ้อนรำ
** จับลมปราณ, วิธีกำหนดดูความคล่องของลมหายใจเข้าออกว่าฤกษ์ดีหรือฤกษ์ร้าย
** จับลิงหัวค่ำ, การเล่นเรื่องเบ็ดเตล็ดก่อนจะเล่นเรื่องที่แสดงจริงเพื่อเรียกคนดูเช่นในการเล่นหนังตะลุง หนังใหญ่ หรือโขน
** จับปิ้ง, เครื่องปิดของลับของเด็กหญิง ทำด้วยเงิน ทอง หรือนาก เป็นต้น, กระจับปิ้ง จะปิ้ง ตะปิ้ง หรือ ตับปิ้ง ก็เรียก
** จับยี่กี, การเล่นพนันของจีนชนิดหนึ่ง มีไพ่ทำด้วยไม้แผ่นบาง ๆ รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า 12 แผ่น
* **ของกิน**
** กิริยาที่ทำขนมจีนให้เป็นหัว ๆ เรียกว่าจับขนมจีน, ลักษณนามของขนมจีนว่า จับ หรือ หัว เช่น ขนมจีน 5 จับ หรือ ขนมจีน 5 หัว
** จับกิ้ม, ชื่อขนมของจีนชนิดหนึ่ง มี 10 อย่าง เช่น ฟักเชื่อม ถั่วตัด งาตัดข้าวพอง มักใช้เป็นของไหว้เจ้า
** จับฉ่าย
*** ชื่ออาหารอย่างจีนชนิดหนึ่งที่ใส่ผักหลาย ๆ อย่าง
*** ภาษาปากหมายถึง ของต่าง ๆ ที่ปะปนกันไม่เป็นสำรับ ไม่เป็นชุด
* **คน**
** จับกัง, กรรมกร, ผู้ใช้แรงงาน, ใช้เรียกผู้รับจ้างทำงานต่าง ๆ
* **อื่น ๆ**
** การจับเขม่า, เอาเขม่าผสมน้ำมันตานีเป็นต้นทาไรผมให้ดำ
** การจับใจความ, เข้าใจความหมาย, จับความ ก็ว่า
** จับเจ่า, หงอยเหงา, หงอยก๋อย
** จับเชิง, ตกปลอกช้าง, ล่ามเท้าช้าง
** จับเจี๋ยว, หม้อดินเล็ก ๆ มีพวยและที่จับสำหรับต้มน้ำ