open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
มิฮามะ (จังหวัดฟูกูอิ)

**มิฮามะ** () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดฟูกูอิ ประเทศญี่ปุ่น  เมืองนี้มีประชากรประมาณ 9,643 คน 3,175 หลังคาเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 63 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 

## ภูมิศาสตร์
right|thumb|ห้าทะเลสาบแห่งมิกาตะ

มิฮามะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดฟูกูอิ มีอาณาเขตทางทิศใต้ติดกับจังหวัดชิงะ ทางทิศเหนือติดกับอ่าววากาซะของทะเลญี่ปุ่น ส่วนหนึ่งของเมืองมิฮามะอยู่ภายในอาณาเขตของกึ่งอุทยานแห่งชาติวากาซะวัง

### เทศบาลข้างเคียง
* จังหวัดฟูกูอิ
** สึรูงะ
** วากาซะ
* จังหวัดชิงะ
** ทากาชิมะ

### ภูมิอากาศ
มิฮามะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (Köppen *Cfa*) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและชื้น และฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในมิฮามะคือ 14.7&nbsp;องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 2200&nbsp;มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 27.1&nbsp;องศาเซลเซียส และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 3.6&nbsp;องศาเซลเซียส 

## สถิติประชากร
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น มิฮามะมีจำนวนประชากรที่ลดลงอย่างมาก

## ประวัติศาสตร์
มิฮามะเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นวากาซะในอดีต ในยุคเอโดะ พื้นที่แห่งนี้เป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาโอบามะ ต่อมาหลังจากการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่แห่งนี้ได้ถูกจัดให้เป็นส่วนหนึ่งของอำเภอมิกาตะในจังหวัดฟูกูอิ เมื่อมีการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ในวันที่ 1 เมษายน 1889 หมู่บ้านคิตะไซโง มินามิไซโง มิมิ และซันโต จึงถูกจัดตั้งขึ้น และได้มีการควบรวมหมู่บ้านทั้งสี่นี้เป็นเมืองมิฮามะเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 1954

เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม 2004 ที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์มิฮามะ น้ำและไอระเหยร้อนที่ไม่มีกัมมันตรังสีได้รั่วออกมาจากท่อที่ชำรุด ส่งผลให้คนงานเสียชีวิต 5 คน และได้รับบาดเจ็บอีก 6 คน

## เศรษฐกิจ
เศรษฐกิจของมิฮามะซึ่งก่อนหน้านี้ต้องพึ่งพาการทำประมงเชิงพาณิชย์และการเกษตร แต่ปัจจุบันต้องพึ่งพาอุตสาหกรรมพลังงานนิวเคลียร์เป็นอย่างมาก การปิดโรงไฟฟ้านิวเคลียร์มิฮามะนับตั้งแต่ภัยพิบัตินิวเคลียร์ฟูกูชิมะในปี 2011 ถือว่าเป็นการทำลายเศรษฐกิจในท้องถิ่น

## การศึกษา
มิฮามะมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลเมือง ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง และเมืองนี้ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย

## การขนส่ง
### รถไฟ
* 20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก - สายโอบามะ
** , 

### ทางหลวง
* 25px|link=|alt= ทางด่วนไมซูรุ–วากาซะ
* 

## ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
*  - เขตฉือเหมิน นครซินเป่ย์ ประเทศไต้หวัน (เมืองมิตรภาพ)

## สถานที่ท่องเที่ยว
* กึ่งอุทยานแห่งชาติวากาซะวัง
* ห้าทะเลสาบมิกาตะ - พื้นที่ชุ่มน้ำแรมซาร์
* ทะเลสาบซุยเง็ตสึ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*  
* เว็บไซต์การท่องเที่ยวมิฮามะ 

หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดฟูกูอิ
เทศมณฑลแดชเทออซอเดกอน

**แดชเทออซอเดกอน** ( เป็นเทศมณฑลในจังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน โดยมีซูแซนเกิร์ดเป็นเมืองหลัก จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เทศมณฑลนี้ (รวมส่วนที่แยกเป็นเทศมณฑลโฮเวย์เซ) มีประชากร 126,865 คนใน 22,021 ครัวเรือน ถ้าไม่รวมจำนวนนั้น จะเหลือประชากร 96,115 คนใน 16,604 ครัวเรือน เทศมณฑลนี้แบ่งออกเป็น 2 อำเภอ ได้แก่อำเภอกลาง และอำเภอโบสทอน และมีเมืองเพียง 4 เมือง ได้แก่ซูแซนเกิร์ด, คูเทเซย์เยดแนอีม, โบสทอน และแอบูโฮเมย์เซ

## อ้างอิง

* اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران [Atlas Gitashenasi Ostanhai Iran] (*[https://web.archive.org/web/20070522192425/http://www.gitashenasi.com/En/Product/Index.cfm?I=9 Gitashenasi Province Atlas of Iran]*)

## ٍแหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เทศมณฑลของประเทศอิหร่าน
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2564–65 – รอบระดับประเทศ

**ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2564–65 รอบระดับประเทศ** เป็นการแข่งขันต่อจากรอบแบ่งโซนของไทยลีก 3 ฤดูกาล 2564–65 โดยสโมสรที่ชนะเลิศ และรองชนะเลิศของแต่ละโซน จะได้สิทธิแข่งขันในรอบนี้ เพื่อหา 3 สโมสรที่เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2565–66

## สโมสร





## รอบแชมเปี้ยนส์ลีก
### โซนบน


----

----

----

----

### โซนล่าง


----

----

----

----

## รอบชิงชนะเลิศและรอบชิงอันดับที่สาม
สโมสรชนะเลิศจากแต่ละกลุ่ม (ตอนบนและตอนล่าง) จะพบกันในรอบชิงชนะเลิศและได้เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2565–66 โดยอัตโนมัติ ในขณะที่รองชนะเลิศจากแต่ละกลุ่มจะพบกันในรอบชิงอันดับที่สาม เพื่อหาสโมสรที่สามที่จะได้เลื่อนชั้นต่อไป การแข่งขันใช้ระบบเหย้า-เยือน

### รอบชิงอันดับที่สาม


|}

*รวมผลสองนัด นครศรีฯ ยูไนเต็ด ชนะ 4–3*

### รอบชิงชนะเลิศ


|}

*รวมผลสองนัด อุทัยธานี ชนะ 3–1*

## สโมสรที่เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 2 ฤดูกาล 2565–66
:* อุทัยธานี (ชนะเลิศ)
:* กระบี่ (รองชนะเลิศ)
:* นครศรีฯ ยูไนเต็ด (อันดับที่สาม)

## อ้างอิง

ระดับประเทศ
ร
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดอุทัยธานี
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดพิษณุโลก
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดเลย
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดศรีสะเกษ
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดชลบุรี
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดฉะเชิงเทรา
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดสระบุรี
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดกระบี่
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดนครศรีธรรมราช
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในจังหวัดปทุมธานี
หมวดหมู่:การแข่งขันกีฬาในกรุงเทพมหานคร
แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโอกูชิริ พ.ศ. 2536

thumb|ภาพเคลื่อนไหวสึนามิพัดเข้าชายฝั่งของเกาะโอกูชิริ
**แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโอกูชิริ พ.ศ. 2536**  () หรือ**แผ่นดินไหวโอกูชิริ** เกิดขึ้นในทะเลญี่ปุ่นใกล้กับจังหวัดฮกไกโดเมื่อเวลา 13:17 น.  เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ปี 1993 มีขนาด 7.7 มีความรุนแรงสูงสุด 6 (ชินโดะ)  และ  VIII (รุนแรง) (มาตราเมร์กัลลี) แผ่นดินไหวได้ทำให้เกิดคลื่นสึนามิขนาดใหญ่พัดถล่มตามแนวชายฝั่งตะวันตกของจังหวัดฮกไกโดและทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศรัสเซีย แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 230 ราย ซึ่งผู้เสียชีวิตกว่า 165 ราย เสียชีวิตบนเกาะโอกูชิริเนื่องจากได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง

## เปลือกโลก
ด้านตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะฮนชูซึ่งเป็นพื้นที่เปลือกโลกภาคพื้นสมุทรที่เกิดจากแอ่งโค้งด้านหลัง ซึ่งเป็นแนวบรรจบกันของแผ่นแปซิฟิกและแผ่นโอค็อตสค์
ภูมิภาคนี้เป็นพื้นที่เกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่หลายครั้ง เช่น แผ่นดินไหวในจังหวัดนีงาตะ พ.ศ. 2507 และ แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในทะเลญี่ปุ่น พ.ศ. 2526 กลไกลดังกล่าวมีรอยเลื่อนแบบย้อนกลับ

## ความเสียหาย
แรงสั่นสะเทือนก่อให้เกิดความรุนแรงในระดับ 6 (มาตราชินโดะ) VIII (มาตราเมร์กัลลี) คลื่นสึนามิได้พัดเข้าเกาะโอกูชิริ ประมาณ 2 - 7 นาที หลังจากแผ่นดินไหว คำเตือนสึนามิได้รับการแจ้งเตือนโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นหลังแผ่นดินไหว 5 นาที แผ่นดินไหวทำให้เกิดไฟไหม้ในเมืองโอกูชิริซึ่งทำให้เกิดความเสียหายจำนวนมาก คาดว่าสึนามิก่อให้เกิดความเสียหายประมาณ 600 ล้านดอลลาร์ 

## ลักษณะ
### แผ่นดินไหว
แผ่นดินไหวได้เกิดแรงสั่งสะเทือนสองครั้งครั้งแรกใช้เวลา 20 วินาทีในขณะที่ครั้งที่สองใช้เวลา 35 วินาที  รอยเลื่อนมีความยาวประมาณ 150 กิโลเมตร แผ่นดินไหวทำให้เกาะโอกูชิริจมลง 5–80 ซม. 

### สึนามิ
สึนามิได้พัดทำลายพื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะโอกูชิริซึ่งมีคลื่นสูง 32 เมตร ในทางตะวันออกของเกาะ สึนามิได้พัดกระจายไปทั่วทะเลญี่ปุ่นในจังหวัดอากิตะคลื่นสึนามิสูง 3.5 เมตร ทางตะวันออกของรัสเซียสูง 4 เมตร และชายฝั่งเกาหลีใต้สูง  2.6 เมตร 
## อ้างอิง

หมวดหมู่:แผ่นดินไหวในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แผ่นดินไหวในภูมิภาคฮกไกโด
หมวดหมู่:สึนามิในประเทศญี่ปุ่น
อำเภอกลาง (เทศมณฑลโฮเวย์เซ)

**อำเภอกลางของเทศมณฑลโฮเวย์เซ** () เป็นอำเภอในเทศมณฑลโฮเวย์เซ จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 อำเภอนี้มีประชากร 22,523 คนใน 4,082 ครัวเรือน อำเภอนี้มีเมืองเพียงเมืองเดียวคือโฮเวย์เซ และมีตำบลเพียงตำบลเดียวคือตำบลโฮเวย์เซ

## อ้างอิง

*

กลาง
ยูมิ

**ยูมิ** (Yumi) อาจหมายถึง
* ยุมิ ธนูชนิดหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น
* ยูมิ ยูมิ ยูมิ เพลงชาติสาธารณรัฐวานูอาตู
* ยูมิ (ชื่อ) ชื่อต้นของบุคคล

## ตัวละครในบันเทิงคดี
* ยูมิ (เก็นโซซุยโคเด็น) ตัวละครจากเรื่อง เก็นโซซุยโคเด็น
* ยูมิ (เอาชีวิตรอดซีรีส์) ตัวละครจากเรื่อง เอาชีวิตรอด
* ยูมิ โยชิมูระ ตัวละครจากเรื่อง เอมิยูมิ ซูเปอร์สตาร์แสบยกกำลังสอง
* ยูมิ อิชิยามะ ตัวละครจากเรื่อง โค้ตเลียวโกะ และ โค้ตเลียวโกะ อีโวลูชั่น นักสู้กู้โลก
* มิยาโมโต้ ยูมิ ตัวละครจากเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
* ยูมิ อาซึสะ ตัวละครจากเรื่อง โซลอีทเตอร์
* โคมากาตะ ยูมิ ตัวละครจากเรื่อง ซามูไรพเนจร

## ดูเพิ่ม
* อายูมิ
* โคจิ

หมวดหมู่:ชื่อตัว
หมวดหมู่:นามสกุล
หมวดหมู่:ชื่อภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นามสกุลญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชื่อภาษาเกาหลี
ทาเกรุ

**ทาเกรุ** หรือ **ทาเครุ** อาจหมายถึง

## บุคคล
* ยามาโตะ ทาเกรุ
* ทาเกรุ ซาโต

## ตัวละครในบันเทิงคดี
* ทาเครุ หรือ เรดมาสก์ ตัวละครจากเรื่อง ขบวนการแสง มาสค์แมน
* ทาคาอิชิ ทาเครุ ตัวละครจากเรื่อง ดิจิมอน
* โฮมุระ ทาเครุ ตัวละครจากเรื่อง ยูกิโอ VRAINS
* ทาเครุ จาคูซูเระ ตัวละครจากเรื่อง กาโร่ อัศวินหมาป่าทองคำ
* เทนคูจิ ทาเครุ ตัวละครจากเรื่อง มาสค์ไรเดอร์โกสต์

## ดูเพิ่ม
* 
* ทาเกชิ

หมวดหมู่:ชื่อภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชื่อตัว
ตำบลโฮเวย์เซ

**โฮเวย์เซ** () เป็นตำบลในอำเภอกลาง เทศมณฑลโฮเวย์เซ จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 49 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 8,101 คนใน 1,333 ครัวเรือน

## อ้างอิง

โฮเวย์เซ
ยู (ชื่อญี่ปุ่น)

**ยู** อาจหมายถึง

## บุคคล
* ยู อาโออิ
* ยู คะชี
* ยู โคบายาชิ (นักฟุตบอล)
* ยู ยามาดะ
* ยู โยโกยามะ

## ตัวละครในบันเทิงคดี
* อามาโนะ ยู ตัวละครจากเรื่องดิจิมอนครอสวอร์ส
* เทนโด ยู ตัวละครจากเรื่องเมทัลไฟท์ เบย์เบลด
* ยู คาจิมะ ตัวละครจากเรื่องกันดั้ม
* คันดะ ยู ตัวละครจากเรื่องดี.เกรย์แมน
* โฮโจ ยู ตัวละครจากเรื่องมายฮีโร่ อคาเดเมีย
* ทาเคยามะ ยู ตัวละครจากเรื่องมายฮีโร่ อคาเดเมีย
* นิไคโด ยู ตัวละครจากเรื่องคาแรคเตอร์ผู้พิทักษ์
* นิชิโนยะ ยู ตัวละครจากเรื่องไฮคิว!! คู่ตบฟ้าประทาน
* คาชิมะ ยู ตัวละครจากเรื่องนักเขียนหน้าตาย นายโนซากิคุง
* โคทาริ ยู ตัวละครจากเรื่องแบล็ค ร็อค ชูตเตอร์
* อิชิงามิ ยู ตัวละครจากเรื่องสารภาพรักกับคุณคางุยะซะดี ๆ ~สงครามประสาทความรักของเหล่าอัจฉริยะ~

หมวดหมู่:ชื่อภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชื่อตัว
องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่า

**องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่า** เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของหมู่ที่ 5, 7–12 และครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 2–4, 13 ของตำบลแหลมฟ้าผ่า (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่า) ในอำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลแหลมฟ้าผ่าใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่าในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 ปัจจุบันในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่ามีประชากร 4,840 คน

พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญคือ ป้อมพระจุลจอมเกล้า เป็นป้อมปราการทางน้ำ คาดว่าสร้างขึ้นในราวเดือนมีนาคม พ.ศ. 2427 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อป้องกันการรุกรานจากอังกฤษและฝรั่งเศส และวัดขุนสมุทราวาส เป็นวัดที่มีลักษณะที่ตั้งเป็นแหลมเล็ก ๆ ยื่นเข้าไปในอ่าวไทย ทั้งนี้ บริเวณบ้านขุนสมุทรจีนเป็นจุดที่มีการกัดเซาะรุนแรงมากที่สุดในประเทศไทย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่า 

แหลมฟ้าผ่า
แหลมฟ้าผ่า
องค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากด

**ในคลองบางปลากด** เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทองค์การบริหารส่วนตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่หมู่ที่ 1–3, 5–6, 8, 10–13 รวมทั้งพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 4, 7, 9 ของตำบลในคลองบางปลากด (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่า) ในอำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลในคลองบางปลากดใน พ.ศ. 2516 ก่อนที่จะได้ยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากดในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 ปัจจุบันในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากดมีประชากร 77,199 คน

พื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญคือ วัดใหญ่ (วัดใหญ่บางปลากด) ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา วัดใหญ่เป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่ง มีหลักฐานทางราชการจากกรมการศาสนาว่าได้ขึ้นทะเบียนประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2304 แต่เดิมชาวบ้านนิยมเรียกอีกนามว่า วัดใหญ่บางปลากด และมีเจ้าอาวาสปกครองวัดสืบต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน อาคารเสนาสนะต่าง ๆ โดยเฉพาะอุโบสถ วิหาร ศาลาการเปรียญ ได้รับการบูรณะกันมาหลายสมัยจนไม่สามารถซ่อมแซมได้ จนในสมัยที่พระครูสุตาภิรัตดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ได้ร่วมกับญาติโยมสาธุชนละแวกนั้นก่อสร้างถาวรวัตถุดังกล่าวขึ้นมาใหม่เกือบหมด

## ที่ตั้งและอาณาเขต
องค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังนี้  
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับกรุงเทพมหานครและเขตเทศบาลเมืองลัดหลวง (อำเภอพระประแดง)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลพระสมุทรเจดีย์ (อำเภอพระสมุทรเจดีย์)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับเขตเทศบาลตำบลแหลมฟ้าผ่าและเขตองค์การบริหารส่วนตำบลแหลมฟ้าผ่า (อำเภอพระสมุทรเจดีย์)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนาเกลือและเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านคลองสวน (อำเภอพระสมุทรเจดีย์)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์องค์การบริหารส่วนตำบลในคลองบางปลากด

ในคลองบางปลากด
ในคลองบางปลากด
ถนนสายไม้

**ถนนสายไม้** หรือ **ชุมชนประชานฤมิตร** ตั้งอยู่ในซอยประชาราษฎร์ สาย 1 ซอย 24 และซอยกรุงเทพ-นนทบุรี 5 (ประชานฤมิตร) ซึ่งเป็นซอยที่เชื่อมถนนประชาราษฎร์ สาย 1 กับถนนกรุงเทพ-นนทบุรี ในเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร ถนนสายไม้มีความยาวประมาณ 1.1 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 53 ไร่ ปัจจุบันถือเป็นแหล่งรวมเครื่องเรือนและชิ้นส่วนอุปกรณ์ไม้ต่าง ๆ ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของไทย มีร้านไม้อยู่ประมาณ 200 ร้าน บริเวณริมถนนประชาราษฎร์ สาย 1 มีซุ้มประตูสูงใหญ่ สลักจากไม้ตะเคียนทอง เขียนตัวอักษรสีทองว่า "ประชาคมประชานฤมิตร"

## ประวัติ
แต่เดิมนั้นบริเวณบางโพเป็นส่วนชานเมือง เป็นที่รกร้างว่างเปล่า ส่วนในพระนครคือตัวเมืองซึ่งรับไม้มาจากทางภาคเหนือของไทย มีการตั้งโรงเลื่อยในเขตพระนครริมแม่น้ำเจ้าพระยา จนในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม เห็นว่าพื้นที่ในพระนครนั้นคับแคบและการตั้งโรงงานนั้นสร้างมลพิษ อุตสาหกรรมต่าง ๆ ย้ายออกจากเขตเมือง โรงเลื่อยจึงจำเป็นต้องย้ายกันออกมา มีการตั้งโรงเลื่อยไม้หลายโรงเรียงรายกันอยู่ เริ่มตั้งแต่บางกระบือ บางอ้อ รวมถึงบางโพ โรงเลื่อยเหล่านี้จะแปรรูปไม้เป็นผลิตภัณฑ์แล้วนำส่งขายไปที่ย่านบางลำพู วัดสระเกศ และสะพานดำ แต่เนื่องจากไม่สามารถขยายพื้นที่ได้ ร้านผลิตเครื่องเรือนต่าง ๆ ได้อพยพมาอยู่กันที่ซอยประชานฤมิตรซึ่งอยู่ตรงข้ามกับวัดบางโพโอมาวาสในปัจจุบัน เนื่องจากพื้นที่นี้ยังว่างและอยู่ใกล้แหล่งผลิตและสะดวกในการขนส่ง

ในอดีตภายในซอยประชานฤมิตรมีสะพานไม้อยู่ 6 สะพาน ต่อมา พ.ศ. 2503 มีการปรับปรุงถนนจากถนนคันดินกว้าง 2 เมตร ขยายเป็นถนนกว้าง 8 เมตร มีการลาดยางถนน ตั้งชื่อว่า **ถนนร่วมสุข** 

พ.ศ. 2522 ชาวจีนในพื้นที่ต่าง ๆ ได้แก่ วัดญวน สะพานขาว ถนนดำรงรักษ์ สะพานดำ วัดสระเกศ และบางลำพู ได้ย้ายมาอยู่ในซอยประชานฤมิตรและซอยไสวสุวรรณ ชาวจีนเหล่านี้ได้นำความรู้ด้านการแกะสลักเครื่องไม้ติดตัวมาด้วย จากเดิมชาวบ้านทำอาชีพทำไร่ทำสวนมาเป็นผลิตเครื่องเรือนไม้

พ.ศ. 2540 สำนักงานเขตบางซื่อเห็นว่าชุมชนนี้มีความพิเศษ จึงเข้าส่งเสริมเศรษฐกิจท้องที่ให้เป็นที่รู้จักกว้างขวางมากขึ้น จนมีการตั้งกิจกรรมนี้ว่า *ถนนสายไม้* เมื่อ พ.ศ. 2542

ปัจจุบันได้มีการขยายถนนสายไม้ไปสู่ซอยประชาราษฎร์ สาย 1 ซอย 28 และซอยกรุงเทพ-นนทบุรี 13 (ไสวสุวรรณ) ซึ่งเรียกได้ว่าเป็น *ถนนสายไม้เส้นที่ 2*

## อ้างอิง

สายไม้
สายไม้
ศ็อรอะฮ์

**ศ็อรอะฮ์** () เป็นหมู่บ้านอาหรับปาเลสไตน์ที่อยู่ห่างจากเยรูซาเลมทางตะวันตก 25 กิโลเมตร โดยถูกทอดทิ้งในสงคราม ค.ศ. 1948 นักภูมิศาสตร์ในอดีตรู้จักพื้นที่นี้ในปัจจุบันจากเมืองโศราห์ในพระคัมภีร์ เมืองนี้ตั้งอยู่เหนือน้ำทะเลประมาณ  และตั้งอยู่บนเนินเขา

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

*
*
* (p.  334)
* 
*  
*  (p.&nbsp;904)
*  
*   
*
* 
*
* 
*
* 
* 
*  
*
*
*    
**[https://archive.org/details/quarterlystateme07pale Quarterly statement - Palestine Exploration Fund]*  Volume: 7-8  (1875): ( p. 211 )
*  (pp. 339, 343, 365 )
*  (p. 18 )
*
* 
* 
*  (p. 444)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Welcome to Sar'a 
*Sar'a, Zochrot
*Lost shrines, Maqam Neby or Sheikh Samat
*Survey of Western Palestine, Map 17:  IAA, Wikimedia commons 
*Sar'a from the Khalil Sakakini Cultural Center

หมวดหมู่:เยรูซาเลม
นิกาโฮะ

**นิกาโฮะ** () เป็นนครในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น มีประชากรประมาณ 24,291 คน (ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2562) มีความหนาแน่นของประชากร 100 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมดของเมืองคือ 241.13 ตารางกิโลเมตร (93.10 ตารางไมล์)

## ภูมิศาสตร์
นิกาโฮะตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดอากิตะ ทางทิศตะวันตกล้อมรอบด้วยทะเลญี่ปุ่น ทิศใต้ติดกับจังหวัดยามางาตะ

## ประชากร
ประชากรของนิกาโฮะลดลงในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา ตามข้อมูลสํามะโนประชากรญี่ปุ่น

## ภูมิอากาศ
นิกาโฮะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน *Cfa*) ซึ่งมีความแตกต่างของอุณหภูมิในแต่ฤดูกาลมากโดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นถึงร้อนและฤดูหนาวที่หนาวเย็นถึงเย็นจัด มีปริมาณน้ำฝนตลอดทั้งปี แต่จะตกหนักสุดตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงตุลาคม อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในนิกาโฮะคือ 10.9 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1877 มม. ซึ่งเดือนกันยายนมีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 24.4 องศาเซลเซียส และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ -0.9 องศาเซลเซียส

## ประวัติ
พื้นที่ของนิกาโฮะเคยเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นอุโงะ ซึ่งถูกปกครองโดยตระกูลซาตาเกะในสมัยเอโดะภายใต้โชกุนโทกุงาวะ ต่อมาในยุคเมจิ ในปี ค.ศ. 1878 พื้นที่แห่งนี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอยูริ จังหวัดอากิตะ หมู่บ้านฮิราซาวะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 และได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1902 หลังจากรวมเข้ากับหมู่บ้านโคอิเดะและอินาอิเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1955 ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็นเมืองนิกาโฮะเช่นในปัจจุบัน 

นครนิกาโฮะก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2005 จากการควบรวมของเมืองนิกาโฮะกับเมืองข้างเคียง ได้แก่ เมืองคิซากาตะ และเมืองโคโนอูระ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครในจังหวัดอากิตะ
ยาซูชิ โยชิดะ

**ยาซูชิ โยชิดะ** (; เกิด 9 สิงหาคม ค.ศ. 1960) เป็นผู้จัดการทีมและอดีตนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น เขาเคยเป็นผู้จัดการทีมของสมุทรปราการ ซิตี้

## อาชีพผู้เล่น
โยชิดะเกิดที่แขวงเนริมะในโตเกียวเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1960 หลังจากที่สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยวาเซดะ เขาได้เล่นฟุตบอลให้แก่มิตซูบิชิมอเตอส์ (*อูราวะ เรด* ในปัจจุบัน) ตั้งแต่ ค.ศ. 1983 ถึง 1992 เขาลงเล่นให้แก่มิตซูบิชิทั้งสิ้น 175 นัด ยิงได้ 35 ประตู

## อาชีพผู้ฝึกสอน
หลังจากที่เลิกเล่นฟุตบอล โยชิดะได้เริ่มต้นอาชีพผู้ฝึกสอนกับอูราวะ เรดส์ใน ค.ศ. 1992 โดยเขาได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนจนถึง ค.ศ. 2000 ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1999 เขาได้คุมทีมในการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระจักรพรรดิ 1999 ต่อมาใน ค.ศ. 2001 เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนของฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่นรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปีชุดที่เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์โลกในปี 2003 และ 2005 ต่อมาใน ค.ศ. 2005 เขารับตำแหน่งผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่นรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปีในการแข่งขันฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2007 และใน ค.ศ. 2011 เขาได้กลับมาคุมทีมชาติชุดนี้อีกครั้ง ต่อมาใน ค.ศ. 2013 เขาเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมโรอัสโซ คูมาโมโตะ แต่ได้ลาออกในเดือนกรกฎาคม และในเดือนกันยายนปีเดียวกัน เขาเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมหญิงของอูราวะ เรดส์ และลาออกจากตำแหน่งหลังจบฤดูกาล 2016

วันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 2021 โยชิดะได้เข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมสมุทรปราการ ซิตี้ในไทยลีก แต่สุดท้ายเขาไม่สามารถช่วยทีมให้รอดพ้นจากการตกชั้นได้

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* https://web.archive.org/web/20101203073705/http://www.tokyofa.or.jp/tokyofanews/TKY02_10.html

หมวดหมู่:นักกีฬาจากโตเกียว
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้เล่นอูราวะ เรดไดมอนส์
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมอูราวะ เรดไดมอนส์
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมโรอัสโซ คูมาโมโตะ
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลสมุทรปราการ ซิตี้
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:ชาวญี่ปุ่นในประเทศไทย
อักษรภูชิโมล

[right|thumb|300x300px| ต้นฉบับ[เทวีมาหาตมยัม เขียนด้วยอักษรภูชิโมล ในศตวรรษที่ 11]]
right|thumb|300x300px| เปรียบเทียบอักษรภูชิโมลและอักษรอื่น ๆ ที่เคยใช้ในเนปาล
**อักษรภูชิโมล** (भुजिमोल लिपि) หรือ **อักษรภูชิมโมล** (भुजिंमोल लिपि) เป็นหนึ่งในอักษรหลายชนิดที่เคยใช้เขียนภาษาเนวาร์ เช่นเดียวกับอักษรเทวนาครี อักษรรัญชนา และอักษรปรัจลิต นอกจากนี้ยังมีการใช้เขียนภาษาสันสกฤตและหนึ่งในรูปแบบยอดนิยมที่สุดของอักษรเนปาลด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อักษรในตระกูลอักษรพราหมี
หมวดหมู่:ภาษาศาสตร์
หมวดหมู่:ระบบการเขียน
มาโกโตะ เทงูราโมริ

**มาโกโตะ เทงูราโมริ** (; เกิด 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1967) เป็นผู้จัดการทีมและอดีตนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น

## อาชีพผู้เล่น
เทงูราโมริเกิดที่โกโนเฮะในจังหวัดอาโอโมริเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1967 หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา เขาได้เริ่มเล่นฟุตบอลอาชีพให้แก่ซูมิโตโมะ เมทัล (*คาชิมะ แอนต์เลอส์* ในปัจจุบัน) ใน ค.ศ. 1986 เขาพาทีมคว้ารองแชมป์เจเอสแอลคัพในปี 1987 ต่อมาเขาได้ย้ายไปเอ็นอีซี ยามางาตะ (*มอนเตดิโอ ยามางาตะ* ในปัจจุบัน) ใน ค.ศ. 1993 ก่อนที่จะเลิกเล่นฟุตบอลในอีกสองปีถัดมา

## อาชีพผู้ฝึกสอน
หลังเลิกเล่นฟุตบอล เขาได้เริ่มต้นอาชีพผู้ฝึกสอนให้แก่มอนเตดิโอ ยามางาตะใน ค.ศ. 1996 โดยเขาทำหน้าที่ผู้ช่วยผู้ฝึกสอนจนถึง ค.ศ. 2000 ต่อมาใน ค.ศ. 2001 เขาย้ายไปทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนกายภาพและผู้ช่วยผู้ฝึกสอนที่โออิตะทรินิตาจนถึง ค.ศ. 2003

### เวกัลตะ เซ็นได
เขาเริ่มทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนของเวกัลตะ เซ็นไดใน ค.ศ. 2004 และกลายเป็นผู้จัดการทีมอย่างเต็มตัวใน ค.ศ. 2008 ซึ่งในปีนั้น เขาพาทีมจบอันดับที่ 3 ในเจลีก 2 ฤดูกาลถัดมา เขาพาทีมชนะเลิศเจลีก 2 จนได้เลื่อนชั้นสู่เจลีก 1 ต่อมาในฤดูกาล 2011 เขาพาทีมจบอันดับที่ 4 ซึ่งเป็นอันดับที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์สโมสร ฤดูกาล 2012 เขาพาทีมจบอันดับที่ 2 จนได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก 2013 แต่หลังจบฤดูกาล 2013 เขาได้ลาออกจากเวกัลตะ เซ็นได และย้ายไปคุมทีมฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่นรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปีเพื่อลุยศึกโอลิมปิกฤดูร้อน 2016

### ทีมชาติญี่ปุ่นรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี
ใน ค.ศ. 2014 เขารับตำแหน่งผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่นรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปีและผู้ช่วยผู้ฝึกสอนของฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น เขาพาทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปีชนะเลิศฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี 2016 ที่กาตาร์ นับเป็นแชมป์สมัยแรกของทีม และได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ซึ่งในรายการนั้น เขาคุมทีมชาติญี่ปุ่นรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปีเก็บได้ 4 คะแนนและจบอันดับที่ 3 ของกลุ่มบี รองจากไนจีเรียและโคลอมเบีย ทำให้ญี่ปุ่นไม่สามารถผ่านเข้าสู่รอบถัดไปได้

### วี-วาเรน นางาซากิ
ค.ศ. 2019 เขาได้ย้ายไปคุมทีมวี-วาเรน นางาซากิในเจลีก 2

### บีจี ปทุม ยูไนเต็ด
วันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2022 บีจี ปทุม ยูไนเต็ดได้ประกาศแต่งตั้งเทงูราโมริเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนคนใหม่ โดยเขาจะได้เริ่มทำหน้าที่ให้แก่สโมสรตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 เป็นต้นไป

## เกียรติประวัติ
### ผู้จัดการทีม
**บีจี ปทุม ยูไนเต็ด**
* ไทยลีก รองชนะเลิศ: 2564–65
* ไทยลีกคัพ: 2566–67
* ไทยแลนด์แชมเปียนส์คัพ: 2565

**เวกัลตะ เซ็นได**
* เจลีก ดิวิชัน 2: 2552

**ญี่ปุ่น อายุไม่เกิน 23 ปี**
* ฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่นรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี: 2559

**รางวัลส่วนตัว**
* ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมประจำเดือนของไทยลีก: เมษายน 2565

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดอาโอโมริ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้เล่นในเจ1 ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นคาชิมะ แอนต์เลอส์
หมวดหมู่:ผู้เล่นมอนเตดิโอ ยามางาตะ
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมเวกัลตะ เซ็นได
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมวี-วาเรน นางาซากิ
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลบีจี ปทุม ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลชลบุรี
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:บุคคลฝาแฝดจากประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชาวญี่ปุ่นในประเทศไทย
อามิ (แก้ความกำกวม)

**อามิ** (Ami) อาจหมายถึง
* อามิ เมืองในจังหวัดอิบารากิ
* อามิ (ชื่อ) ชื่อต้นของบุคคล

## ตัวละครในบันเทิงคดี
* มิซุโนะ อามิ ตัวละครจากเรื่อง เซเลอร์มูน
* อามิ โอนูกิ ตัวละครจากเรื่อง เอมิยูมิ ซูเปอร์สตาร์แสบยกกำลังสอง
* ฮินาโมริ อามิ ตัวละครจากเรื่อง คาแรคเตอร์ผู้พิทักษ์

## ดูเพิ่ม
* 
* อายูมิ
* อากัตสึกิ (แก้ความกำกวม)
* เอมี (แก้ความกำกวม)

หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
หมวดหมู่:ชื่อตัว
หมวดหมู่:ชื่อภาษาญี่ปุ่น
สะพานมิตรภาพ 1 (ไทย–มาเลเซีย)

**สะพานโก-ลก** หรือ **สะพานรันเตาปันจัง–สุไหงโก-ลก** () และที่รู้จักกันในชื่อ "สะพานมิตรภาพ" () เป็นสะพานข้ามแม่น้ำโก-ลกที่ชายแดนมาเลเซีย–ไทย เชื่อมระหว่างเมืองรันเตาปันจังในรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย กับอำเภอสุไหงโก-ลกในจังหวัดนราธิวาส ประเทศไทย โดยตั้งอยู่ทางใต้ของสะพานรถไฟข้ามชายแดนที่อยู่ใกล้เคียง สะพานนี้เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงสายเอเชีย AH18 ที่รวมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4056 และทางสหพันธ์ 3 ของทั้งสองประเทศ มีการเปิดพิธีสะพานนี้อย่างเป็นทางการในวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 โดยถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรีไทย และอับดุล ราซัก ฮุซเซน นายกรัฐมนตรีมาเลเซีย

## การออกแบบ
สะพานนี้เป็นสะพานแบบคานที่มีคานรูปกล่อง ส่วนหลักของสะพานประกอบด้วยถนน 3 ช่วงที่ปูด้วยคอนกรีตอัดแรง แต่ละช่วงมีความยาว 30.48 เมตร และตรงปลายเชื่อมด้วยคอนกรีตเสริมแรงที่มีความยาว 9.14 เมตร รวมมีความยาว 109.73 เมตร แบ่งเป็นพื้นถนนกว้าง 7.32 เมตร และทางเดินแต่ละด้านกว้าง 2.13 เมตร

## การก่อสร้าง
บริษัทที่สร้างคือ Chang Loon Construction Co., Ltd. บริษัทรับเหมาสัญชาติมาเลเซียที่ชนะการประมูลในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2513 โดยได้เสนอราคาไว้ที่ 630,000 ริงกิตหรือ 4,500,000 บาท จากนั้นรัฐบาลทั้งสองประเทศลงนามสัญญาก่อสร้างในวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2513 โดยรัฐบาลสองประเทศแบ่งจ่ายครึ่งหนึ่ง เนื่องจากสะพานนี้สร้างเสร็จในวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2516 หลังพ้นเส้นตายในวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2515 ทำให้ทางบริษัทต้องจ่ายค่าล่วงเวลาที่ 200 ริงกิตหรือ 1,400 บาทต่อวัน รวมแล้วจ่ายเงินไป 36,000 ริงกิตหรือ 252,000 บาท

## ดูเพิ่ม
* สะพานบูกิตบูงา–บ้านบูเก๊ะตา

## อ้างอิง

มิตรภาพ 1
มิตรภาพ 1
มิตรภาพ 1
มิตรภาพ 1
มิตรภาพ 1
มิตรภาพ 1
มิตรภาพ 1
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอสุไหงโก-ลก
หมวดหมู่:สะพานในรัฐกลันตัน
มีมี

**มีมี** (Mimi) อาจหมายถึง

## บุคคล
* มีมี (ชื่อ) ชื่อต้นของบุคคล
* มีมี ลี
* มารายห์ แครี มีชื่อเล่นว่า มีมี
* มิมิ ฮางิวาระ

## ตัวละครในบันเทิงคดี
* มีมี่ (เอาชีวิตรอดซีรีส์) ตัวละครจากเรื่อง เอาชีวิตรอด
* มีมี่ (แฮปปีทรีเฟรนดส์) ตัวละครจากเรื่อง แฮปปีทรีเฟรนดส์
* มิมิ (แฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร) ตัวละครจากเรื่อง แฟรี่เทล ศึกจอมเวทอภินิหาร
* ชเว มี-มี่ ตัวละครจากเรื่อง Hello Jadoo หนูชื่อจาดู
* ทาโซงาเระ มีมี่ ตัวละครจากเรื่อง สงครามเกมไพ่
* ทาจิคาวะ มีมี่ ตัวละครจากเรื่อง ดิจิมอน
* เจ้าหญิงมีมี่ ตัวละครจากเรื่อง คูโระจัง แมวไซบอร์ค เหมียวมิซไซล์
* มิมิ ตัวละครจากเรื่อง เฮลโลคิตตี
* อาตาจิ มิมิ ตัวละครจากเรื่อง ยูกิโอ SEVENS

## ดูเพิ่ม
* มิมิ
* โมโม (แก้ความกำกวม)

หมวดหมู่:ชื่อภาษาตะวันตก
หมวดหมู่:ชื่อภาษาญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชื่อตัว
อะห์มัด อิบน์ ฟัฎลาน

**อะห์มัด อิบน์ ฟัฎลาน อิบน์ อัลอับบาส อิบน์ รอชิด อิบน์ ฮัมมาด** (; ) รู้จักกันในชื่อ **อะห์มัด อิบน์ ฟัฎลาน** เป็นนักเดินทางอาหรับมุสลิมในคริสต์ศตวรรษที่ 10 โดยเป็นที่รู้จักจากรายงานการเดินทางของเขา (; "สมุดบันทึก" หรือ "วารสาร") ในฐานะสมาชิกคณะทูตของอัลมุกตะดิรแห่งแบกแดด ประจำรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์ ถึงกษัตริย์แห่งบัลการ์โวลกา

รายงานของเขามีความโดดเด่นในการให้คำอธิบายถึงไวกิงโวลกาอย่างละเอียด เช่น บันทึกผู้เห็นเหตุการณ์เกี่ยวกับชีวิตในฐานะส่วนหนึ่งของคาราวานการค้า และเป็นพยานในพิธีฝังศพในเรือ

นักประวัติศาสตร์จำนวนมากได้อ้างอิงผลงานรายละเอียดของอิบน์ ฟัฎลาน และยังสร้างผลงานที่ได้แรงบันดาลใจจากเขา เช่น นวนิยาย *[[Eaters of the Dead]]* โดยไมเคิล ไครช์ตัน และภาพยนตร์ *[[พลิกตำนานสงครามมรณะ]]* ที่มีเนื้อหาจากนวนิยายนี้

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* 
* 
*
* 
* 
*
*
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 870
หมวดหมู่:นักสำรวจชาวอาหรับ
หมวดหมู่:บุคคลที่ไม่ทราบปีที่เกิด
หมวดหมู่:บุคคลที่ไม่ทราบปีที่เสียชีวิต
หมวดหมู่:นักสำรวจเอเชีย
หมวดหมู่:นักภูมิศาสตร์ชาวอาหรับ
หมวดหมู่:นักเขียนการท่องเที่ยว
หมวดหมู่:นักเขียนจากแบกแดด
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของรัฐเคาะลีฟะฮ์อับบาซียะฮ์
โรงพยาบาลบางโพ

**โรงพยาบาลบางโพ** เป็นโรงพยาบาลเอกชนประเภทรับผู้ป่วยไว้ค้างคืน ขนาด 100 เตียง ตั้งอยู่เลขที่ 95 ถนนประชาราษฎร์ สาย 2 แขวงบางซื่อ เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร อาคารภายในโรงพยาบาลประกอบด้วย 3 อาคาร แบ่งเป็นอาคารอุบัติเหตุ-ฉุกเฉิน และหอผู้ป่วย อาคารศูนย์การแพทย์ บนพื้นที่กว่า 5 ไร่ ปัจจุบันมีนายแพทย์เกตุ สายเพ็ชร์ เป็นประธานคณะกรรมการบริหารและผู้อำนวยการ และผู้ช่วยศาสตราจารย์สมจิตต์ สายเพ็ชร์ เป็นผู้อำนวยการบริหาร จากข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2564 มีจำนวนผู้ป่วยนอกใหม่ 12,717 คน และจำนวนผู้ป่วยใน 3,171 คน

## ประวัติ
เดิมที่ดินที่ตั้งของโรงพยาบาลบางโพ เป็นธุรกิจโรงน้ำแข็งของครอบครัวบนเนื้อที่ไร่กว่า ชื่อว่า *โรงน้ำแข็งบางโพ* ต่อมาได้เปลี่ยนมาเป็นโรงพยาบาล เปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2533 ได้รับรองมาตรฐานกระบวนการคุณภาพ จากสถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาลเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2558 ต่อมากรุงเทพดุสิตเวชการได้เปิดศูนย์หัวใจที่โรงพยาบาลบางโพเมื่อ พ.ศ. 2556

เมื่อ พ.ศ. 2559 โรงพยาบาลวิภาวดีได้ลงทุนในหุ้นสามัญของบริษัทโรงพยาบาลบางโพ จำกัด จำนวน 1 ล้านหุ้น

## โครงสร้างผู้ถือหุ้น
ข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2559
* กลุ่มสกุล สายเพ็ชร์ 33.55 %
* บริษัท โรงพยาบาลวิภาวดี จำกัด (มหาชน) 28.57%
* กลุ่มสกุล ตงพิพัฒน์ 25.30 %
* ผู้ถือหุ้นรายย่อย 12.58 %

## บริการ
* อายุรกรรม
* สุขภาพสตรี
* เวชศาสตร์ฟื้นฟู
* ศัลยกรรมกระดูกและข้อ
* ศัลยกรรม
* กุมารเวช
* หู คอ จมูก
* ผิวหนังและคอสเมติก
* จักษุ
* ทันตกรรม
* สุขภาพหัวใจ
* อุบัติเหตุ-ฉุกเฉิน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* โรงพยาบาลบางโพ

บางโพ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตบางซื่อ
บางโพ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2533
แอร์โมโอเรอา

**แอร์โมโอเรอา** () เป็นอดีตสายการบินสัญชาติฝรั่งเศส ที่มีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติฟาอา ในตาฮีตีของเฟรนช์พอลินีเชีย ใกล้กับปาเปเอเต เมืองหลวงของดินแดน แอร์โมโอเรอาให้บริการเที่ยวบินภายในหมู่เกาะเฟรนช์พอลินีเชีย
[thumb|[เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-6 ทวินออตเตอร์|เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-6]]

## ประวัติ
แอร์โมโอเรอาเริ่มให้บริการในเดือนกันยายน ค.ศ. 1968 โดยแอร์ตาฮีตีเป็นเจ้าของสายการบินนี้ทั้งหมด

เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2010 สายการบินหยุดดำเนินการ แม้จะไม่ทราบว่าเครื่องบินของของแอร์โมโอเรอาไปที่ใด แต่เครื่องบินทะเบียน F-OHJG ได้ย้ายไปให้บริการกับแอร์อันทิล

## ฝูงบิน
[thumb|[บริตเทน-นอร์มัน บีเอ็น-2 ไอแลนเดอร์ของแอร์โมโอเรอาในอดีต]]
ก่อนที่จะเลิกดำเนินงาน แอร์โมโอเรอามีเครื่องบินประจำการในฝูงบิน ดังนี้




## อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ

* **[[แอร์โมโอเรอา เที่ยวบินที่ 1121|เที่ยวบินที่ 1121]]:** เครื่องบินเดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-6 ตกลงสู่มหาสมุทรหลังจากบินขึ้นจากท่าอากาศยานโมโอเรอา บนเกาะโมโอเรอา ในเฟรนช์พอลินีเซียเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2007 คร่าชีวิตผู้คนทั้งหมด 20 คนบนเครื่อง คาดว่าเกิดจากสายเคเบิลอุปกรณ์เสียหาย จากแรงลมของเครื่องยนต์เจ็ตของครื่องบินลำอื่นในสนามบิน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2511
บิกริกส์: โอเวอร์เดอะโรดเรสซิง

***บิกริกส์: โอเวอร์เดอะโรดเรสซิง*** () เป็นวิดีโอเกมแข่งรถใน ค.ศ. 2003 ที่พัฒนาโดย Stellar Stone และเผยแพร่โดย GameMill Publishing ผู้เล่นจะควบคุมรถบรรทุกกึ่งพ่วง ("บิกริก") และแข่งกับฝ่ายตรงข้ามที่อยู่นิ่งผ่านเช็กพอยต์บนเส้นทางรถบรรทุกสหรัฐ เนื่องจากบั๊กจำนวนมากและไม่มีวิธีเล่นเกมที่เหมาะสม ทำให้ *บิกริกส์* ถูกวิจารณ์อย่างหนัก กลายเป็นเกมที่ได้เรตติงแย่ที่สุดในเว็บไซต์เมทาคริติกและเกมแรงกิงส์ และถูกกล่าวถึงในสื่อสิ่งพิมพ์เกมว่าเป็นหนึ่งในวิดีโอเกมที่แย่ที่สุดตลอดกาล เกมนี้ยังก่อให้เกิดสาวกเกมนับตั้งแต่วันเผยแพร่

## วิธีเล่น
*บิกริกส์: โอเวอร์เดอะโรดเรสซิง* เป็นวิดีโอเกมแข่งรถ ถึงแม้ว่าบนบรรจุภัณฑ์ระบุว่าเป็นการแข่งขันบนเส้นทางรถบรรทุกสหรัฐเพื่อกลายเป็นผู้ส่งสินค้าคนแรกและหลีกเลี่ยงการถูกจับกุมโดยตำรวจ ตัวเกมกลับไม่มีการบังคับใช้กฎหมายใด ๆ ทั้งสิ้น ผู้เล่นต้องเลือกรถบรรทุกกึ่งพ่วง ("บิกริก") และเส้นทาง 5 เส้นทาง ถึงแม้ว่าการเลือกเส้นทางที่สี่จะทำให้เกมเกิดข้อผิดพลาด หลังเลือกเสร็จแล้ว ผู้เล่นจะต้องควบคุมรถบรรทุกด้วยปุ่มลูกศรผ่านเช็กพอยต์ การขับถอยหลังจะทำให้รถขยับด้วยความเร็วคงที่ ในขณะที่การหยุดกดปุ่มจะทำให้รถบรรทุกหยุดทันที

การแข่งรถนี้ไม่มีการจับเวลา และรถฝ่ายตรงข้ามก็ไม่ขยับตัว รถบรรทุกของผู้เล่นสามารถขับทะลุรถฝ่ายตรงข้ามและวัตถุทั้งหมดบนถนนเนื่องจากไม่มีขั้นตอนวิธีการตรวจสอบการชน ไม่มีการลงโทษจากการขับออกนอกถนน รถบรรทุกสามารถขึ้นและลงเนินเขาได้โดยไม่มีผลต่อความเร็วรถ และสามารถขับผ่านพื้นที่ว่างเปล่านอกแผนที่เกมได้ หลังชนะการแข่ง ผู้เล่นจะได้ถ้วยพร้อมกับประโยค "คุณคือผู้ชนะ !" ()

## คำตอบรับ

เว็บไซต์เมทาคริติกจัดให้ *บิกริกส์: โอเวอร์เดอะโรดเรสซิง* ได้เสียงตอบรับในระดับ "ไม่ชอบอย่างมาก" จากความเห็น 5 อัน ทำให้ทางเว็บคำนวณคะแนนตามค่าเฉลี่ยแบบถ่วงน้ำหนักอยู่ที่ 8/100 ซึ่งเป็นคะแนนที่ต่ำที่สุดเท่าที่เคยมีมา เกมนี้ยังคงเป็นเกมที่แย่ที่สุดตลอดกาลในเกมแรงกิงส์ ส่วน*[[เกมสปอต]]* (2004) *[[โคตากุ]]* (2012 และ 2015) *[[คอมพิวเตอร์แอนด์วิดีโอเกมส์]]* (2013) *ฮาร์ดคอร์เกมเมอร์* (2014) *[[เกมส์เรดาร์+]]* (2017) และ*[[พีซีเกมเมอร์]]* (2019) จัดให้ *บิกริกส์* เป็นหนึ่งในวิดีโอเกมที่แย่ที่สุดตลอดกาล
Steve Haske จาก *เกมโซน* กล่าวถึงเกมนี้เป็นเกมแข่งรถที่ "แย่มากที่สุด" ใน ค.ศ. 2011 *[[X-Play]]* จัดให้เกมนี้อยู่ในช่อง "เกมส์ที่คุณไม่ควรซื้อ" ประจำเดือนมีนาคม ค.ศ. 2004 มอร์แกน เว็บบ์กล่าวถึง *บิกริกส์* เป็น "เกมที่แย่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา" และไม่ใส่คะแนน เพราะระบบลงคะแนนไม่อนุญาตให้ใส่ศูนย์คะแนน NYU Game Center จัดแสดงเกมนี้ในนิทรรศการ *Bad Is Beautiful: An Exhibition Exploring Fascinatingly Bad Games at the NYU Game Center* ประจำเดือนเมษายน ค.ศ. 2012

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:วิดีโอเกมใน ค.ศ. 2003
หมวดหมู่:วิดีโอเกมสำหรับผู้เล่นเดี่ยว
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแข่งรถ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศยูเครน
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในสหรัฐ
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมมีม
เซ็มโบกุ

**เซ็มโบกุ** เป็นนครในจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น มีประชากรประมาณ 25,857 คน (10,584 ครัวเรือน) มีความหนาแน่นของประชากร 24 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 1,093.64 ตารางกิโลเมตร (422 ตารางไมล์)

## ภูมิศาสตร์
เซ็มโบกุตั้งอยู่ในเขตภูเขาทางตอนกลางของจังหวัดอากิตะ ทางทิศตะวันออกติดกับจังหวัดอิวาเตะ มีทะเลสาบซาวะเป็นทะเลสาบที่ลึกที่สุดในญี่ปุ่นตั้งอยู่ในเมือง

## ประชากร
ประชากรของเซ็มโบกุมีมากที่สุดในช่วงต้นทศวรรษที่ 1960 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครในจังหวัดอากิตะ
สะพานเจริญรัช 31

**สะพานเจริญรัช 31** เป็นสะพานข้ามคลองคูเมืองเดิม ด้านใต้ติดกับปากคลองตลาด เชื่อมถนนมหาราชกับถนนจักรเพชร แขวงพระบรมมหาราชวังและแขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร

## ประวัติ
พ.ศ. 2453 เป็นปีแรกที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จขึ้นครองราชย์สมบัติ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กระทรวงโยธาธิการจัดทำแบบเฉลิมสะพานสุดท้ายตามพระราชประสงค์ของสมเด็จพระราชบิดา พร้อมกันนั้นก็มีพระราชบัญชาให้เลือกที่ตั้งและออกแบบสะพาน ซึ่งจะสร้างเป็นการเฉลิมฉลองโอกาสครบรอบพระชนมพรรษา 31 พรรษา สำหรับ ร.ศ. 130 (พ.ศ. 2454) ในคราวเดียวกันด้วย เจ้าพระยายมราชได้ทูลเกล้าฯ เสนอแบบสะพานเจริญรัช 31 ซึ่งกำหนดสร้าง ณ ปากคลองตลาด และได้รับพระบรมราชานุญาตให้ดำเนินการได้ การก่อสร้างได้ดำเนินและเสร็จสิ้นจนกระทั่งมีพระราชพิธีเสด็จเปิดสะพานนี้ในวันที่ 30 ธันวาคม ร.ศ. 130 (พ.ศ. 2454) พระราชทานนามว่า *สะพานเจริญรัช 31* เป็นสะพานแรกในสะพานชุดที่ขึ้นต้นด้วยเจริญ 

สะพานชุดเจริญมีอีก 5 สะพาน คือ สะพานเจริญราษฎร์ 32 ข้ามคลองมหานาค สะพานเจริญพาศน์ 33 ข้ามคลองบางกอกใหญ่ สะพานเจริญศรี 34 ข้ามคลองคูเมืองเดิมตรงวัดบุรณศิริมาตยาราม และสะพานเจริญสวัสดิ์ 35 ข้ามคลองผดุงกรุงเกษมตรงหัวลำโพง โดยตัวเลขบอกพระชนมายุในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว 

กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนสะพานเจริญรัช 31 เป็นโบราณสถานสำคัญของชาติ โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 92 ตอนที่ 61 วันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2518

## สถาปัตยกรรม
สะพานสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก แผนผังสะพานมีขอบสะพานทั้งสองข้างเป็นรูปโค้งครึ่งวงกลม ลูกกรงสะพานทั้งสองข้างประดิษฐ์เป็นลูกกรงปูนปั้นรูปเสือป่ายืนหันข้างประคองพระขรรค์ด้วยเท้าคู่หน้าทั้งคู่ โดยหันหน้าเข้าหากันที่บริเวณกึ่งกลางราวสะพาน ที่กึ่งกลางราวสะพานเป็นที่ประดิษฐานพระนามภิไธยย่อ ว.ป.ร. และชื่อสะพาน ที่ปลายราวสะพานทั้งสี่ด้านมีแป้นกลมประจุตัวเลข 31 อันเป็นจำนวนปีพระชนมพรรษาของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในปีนั้น

## อ้างอิง

เจริญรัช 31

หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตพระนคร
เจริญรัช 31
อำนาจบาดเลือดแค้น

***อำนาจบาดเลือดแค้น*** (​)​ เป็นภาพยนตร์แนวคาวบอยตะวันตกที่มีการดำเนินเนื้อเรื่องแบบไซโค-ดรามา ออกฉายครั้งแรกในปี ค.ศ. 2021 โดยเป็นการร่วมทุนสร้างของ 4 ประเทศได้แก่ นิวซีแลนด์, ออสเตรเลีย, สหรัฐอเมริกา และ สหราชอาณาจักร กำกับการแสดงและเขียนบทภาพยนตร์โดย เจน แคมเปียน ใช้เนื้อเรื่องจากนวนิยายของ โธมัส ซาเวจ ที่เขียนขึ้นในปี ค.ศ. 1967 นำแสดงโดย เบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์ ร่วมด้วย เคียร์สเต็น ดันสต์, เจสซี เพลมอนส์, โคดี สมิท-แม็คฟี และ ฟรานเซส คอนรอย ในบทนักแสดงสมทบ การถ่ายทำโดยส่วนใหญ่ของเรื่องใช้พื้นที่ในเขตชนบทของโอทาโก ซึ่งตั้งอยู่บนเกาะใต้ของประเทศนิวซีแลนด์ โดยเนื้อเรื่องเน้นการบอกเล่าและนำเสนอเกี่ยวกับความรัก, ความเศร้าโศก, ความเคียดแค้น, การอิจฉาริษยา และ กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ซึ่งคำว่า "The Power of The Dog" ซึ่งเป็นชื่อภาษาอังกฤษของภาพยนตร์เรื่องนี้ นำมาจากข้อความหนึ่งที่ปรากฏใน *[[หนังสือเพลงสดุดี]]* บทที่ 22:20 อันเป็นส่วนหนึ่งของคำภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาเดิม ฉบับพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ

*อำนาจบาดเลือดแค้น* ถูกนำออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 2021 ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส ครั้งที่ 78 โดย เจน แคมเปียน ได้รับรางวัลสิงโตเงิน สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม หลังจากนั้นได้นำออกฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วไปแบบจำกัดโรงภาพยนตร์ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2021 และเผยแพร่ทั่วโลกผ่านระบบสตรีมมิงทางเน็ตฟลิกซ์เป็นช่องทางหลักตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2021 

หลังจากภาพยนตร์ถูกนำออกเผยแพร่ก็ประสบความสำเร็จในแง่ของคำวิจารณ์เมื่อได้รับกระแสชื่นชมจากนักวิจารณ์ภาพยนตร์ทั่วโลก โดยสถาบันภาพยนตร์อเมริกันได้จัดอันดับให้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ดีที่สุดของปี ค.ศ. 2021 และได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ 3 สาขา ได้แก่ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ประเภทดราม่า , นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม (โคดี สมิต-แม็คฟี) และ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (เจน แคมเปียน) นอกจากนี้ยังได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์มากถึง 12 สาขา รวมทั้งสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและสาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม พร้อมกับทำสถิติเป็นภาพยนตร์ที่เข้าชิงรางวัลออสการ์มากที่สุดในปี 2022 โดยเจน แคมเปียน ได้รับรางวัลออสการ์ สาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

## นักแสดง

* เบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์ รับบท ฟิล เบอร์แบงค์
* เคียร์สเต็น ดันสต์ รับบท โรส กอร์ดอน
* เจสซี เพิลมอนส์ รับบท จอร์จ เบอร์แบงค์
* โคดี สมิท-แม็คฟี รับบท ปีเตอร์ กอร์ดอน 
* โธมาซิน แม็คเคนซี รับบท โลลา
* เจนีวีฟ เลมอน รับบท คุณนายลูอีส
* คีธ คาร์ราดีน รับบท เอ็ดเวิร์ด 
* ฟรานเซส คอนรอย รับบท คุณนายเบอร์แบงค์

## อ้างอิง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่สร้างจากนิยาย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชีวิต
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในประเทศนิวซีแลนด์
ภาวะมีเมตฮีโมโกลบินในเลือด

**ภาวะมีเมตฮีโมโกลบินในเลือด** () คือภาวะที่ในเลือดมีระดับของเมตฮีโมโกลบินมากกว่าปกติ ผู้ป่วยอาจมีอาการปวดศีรษะ เวียนศีรษะ หายใจลำบาก คลื่นไส้ ผิวเขียวคล้ำ ภาวะแทรกซ้อนที่พบได้ เช่น ชัก และหัวใจเต้นผิดจังหวะ

ภาวะนี้อาจเกิดจากการได้รับยาหรือสารบางอย่าง หรืออาจเป็นโรคทางพันธุกรรมก็ได้ สารที่ทำให้เกิดภาวะนี้ได้ เช่น เบนโซเคน ไนเตรท หรือแดปโซน กลไกที่ทำให้เกิดอาการของโรคคือธาตุเหล็กในฮีโมโกลบินถูกเปลี่ยนจากรูปเฟอร์รัส [Fe2+] ให้เป็นเฟอร์ริค [Fe3+] การวินิจฉัยส่วนใหญ่ได้จากอาการและการวัดระดับออกซิเจนในเลือดได้ต่ำและไม่ดีขึ้นหลังให้ออกซิเจน การยืนยันการวินิจฉัยทำได้โดยการตรวจวัดก๊าซในเลือด

การรักษาส่วนใหญ่เป็นการให้ออกซิเจนและเมทิลีนบลู การรักษาอื่นๆ เช่น การให้วิตามินซี การเปลี่ยนถ่ายเลือด และการให้ออกซิเจนความกดบรรยากาศสูง เมื่อได้รับการรักษาที่ถูกต้องแล้วผู้ป่วยส่วนใหญ่มีผลการรักษาที่ดี ภาวะนี้โดยทั่วไปแล้วพบได้น้อย โดยผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นชนิดที่เกิดขึ้นภายหลัง มีเพียงส่วนน้อยที่เป็นชนิดพันธุกรรม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:โรคของเม็ดเลือดแดง
หมวดหมู่:โรคที่ถ่ายทอดทางออโตโซมลักษณะด้อย
อิบน์ วะห์ชียะฮ์

**อิบน์ วะห์ชียะฮ์** (; ชื่อเต็ม **อะบูบักร์ อะห์มัด อิบน์ อะลี อิบน์ วะห์ชียะฮ์** (); เสียชีวิต ) เป็นกสิกร, นักพิษวิทยา และนักเล่นแร่แปรธาตุชาวแนบาเทียที่เกิดในกุสซีน ใกล้อัลกูฟะฮ์ ประเทศอิรัก เขาเป็นนักเขียน *[[กิตาบุลฟิลาฮะตุนนะบะฏียะฮ์]]* ผลงานภาษาอาหรับเกี่ยวกับการเกษตร, โหราศาสตร์ และเวทมนตร์

ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 10 มีผลงานหลายชิ้นที่แอบอ้างอย่างผิด ๆ ว่ามาจากเขา โดยหนึ่งในงานเขียนปลอมนั้นมีชื่อว่า *Kitāb Shawq al-mustahām fī maʿrifat rumūz al-aqlām* (“หนังสือความปรารถนาของผู้ที่คลั่งไคล้ความรู้เกี่ยวกับรูปอักขระลึกลับ”, ประมาณ ค.ศ. 985) ซึ่งมีชื่อเสียงจากการเสนอว่าอักษรไฮเออโรกลีฟอียิปต์บางส่วนสามารถอ่านตามเสียงมากกว่าเฉพาะรูปคำ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Kitāb Shawq al-mustahām fī maʿrifat rumūz al-aqlām (1791)
*
*

หมวดหมู่:นักเล่นแปรธาตุ
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ชาวอาหรับ
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอาหรับ
หมวดหมู่:ชาวอาหรับ
หมวดหมู่:นักปฐพีวิทยา
เรือบรรทุกเครื่องบินโชกากุ

**โชกากุ** () เป็นเรือหลักของเรือบรรทุกเครื่องบินสองลำในเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นโชกากุของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นก่อนสงครามแปซิฟิก ซึ่งได้ร่วมกับเรือบรรทุกเครื่องบิน ซุยกากุ น้องสาวของเธอ โดยโชกากุได้เข้าร่วมในการรบทางเรือหลายครั้งในช่วงสงคราม รวมทั้งการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ ยุทธนาวีที่ทะเลคอรัล และยุทธการที่หมู่เกาะซานตาครูซ ก่อนถูกตอร์ปิโดและจมโดยเรือดำน้ำสหรัฐ ยูเอสเอส คาวาลลา ในระหว่างยุทธนาวีที่ทะเลฟิลิปปิน

## รูปภาพ

ไฟล์:Carrier_shokaku.jpg|มิตซูบิชิ เอ6เอ็ม ซีโร่ เป็นเครื่องบินขับไล่บนโชกากุ ของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ก่อนการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์


## ดูเพิ่ม
* เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นโชกากุ
* เรือบรรทุกเครื่องบินซุยกากุ
* เรือบรรทุกเครื่องบินคางะ
* เรือบรรทุกเครื่องบินโฮโช

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นโชกากุ
หมวดหมู่:เรือที่ต่อในญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เรือที่ต่อโดยอู่ทหารเรือโยโกซูกะ
หมวดหมู่:เรือรบญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์
หมวดหมู่:ยุทธนาวีที่ทะเลฟิลิปปิน
หมวดหมู่:เรือบรรทุกอากาศยาน
ช
ช
ช
หมวดหมู่:เรืออับปางในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เรืออับปางในทะเลฟิลิปปินระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เรือที่ถูกจมโดยเรือดำน้ำสหรัฐ
หมวดหมู่:เรือในสงครามโลกครั้งที่สอง
ยุทธการที่อาร์โคเล

[300px|thumb|ภาพวาดที่แสดงให้เห็นถึงนโบเลียนได้นำกองกำลังทหารของเขาในการข้ามสะพานที่อาร์โคเล ซึ่งถูกวาดโดย [Horace Vernet ]]

**ยุทธการที่อาร์โคเล** หรือ **ยุทธการที่อาร์โคลา** (15-17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1796) เป็นการสู้รบระหว่างกองทัพฝรั่งเศสและกองทัพออสเตรีย ซึ่งอยู่ห่างจากทางตอนใต้ของเมืองเวโรนาในระยะทาง 46 กิโลเมตร(16 ไมล์) ในช่วงสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่หนึ่ง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส การสู้รบในครั้งนี้ได้แสดงให้เห็นถึงการกรีฑาทัพอย่างอาจหาญโดยกองทัพฝรั่งเศสแห่งอิตาลีของนโปเลียน โบนาปาร์ตในการโจมตีโอบล้อมด้านข้างต่อกองทัพออสเตรียภายใต้การนำโดยโจเซฟ อัลวินชี และทำการตัดเส้นทางการล่าถอย ด้วยชัยชนะของฝรั่งเศสได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นเหตุการณ์ที่มีนัยสำคัญอย่างมากในช่วงความพยายามครั้งที่สามของออสเตรียที่จะคลายวงล้อมที่แมนชัว อัลวินชีได้วางแผนที่จะทำการโจมตีแบบสองง่ามต่อกองทัพของโบนาปาร์ต ผู้บัญชาการออสเตรียได้สั่งให้ Paul Davidovich เข้ารุกไปทางตอนใต้ตามหุบเขาแม่น้ำอาดีเจด้วยหนึ่งกองทัพน้อย ในขณะที่อัลวินชีจะนำกองทัพหลักในการเข้ารุกจากตะวันออก ออสเตรียคาดหวังว่าจะยุติการล้อมที่แมซชัว ที่ซึ่ง Dagobert Sigmund von Wurmser ถูกติดกับพร้อมกับทหารรักษาการณ์ขนาดใหญ่ หากทั้งสองกองกำลังเข้ามาสมทบกันได้และถ้ากองกำลังของ Wurmser ได้รับการปลดปล่อยแล้วล่ะก็ อนาคตของฝรั่งเศสจะต้องพบกับความน่าสะพรึงกลัว

Davidovich ได้เปรียบในการได้รับชัยชนะต่อ Claude-Henri Belgrand de Vaubois ที่คาลีอาโน และเข้าคุกคามเมืองเวโรนาจากทางเหนือ ในขณะเดียวกัน อัลวินชีได้ผลักดันการโจมตีหนึ่งครั้งโดยโบนาปาร์ตที่บาสซาโน และรุกเข้าไปเถือบถึงประตูเมืองเวโรนา ที่ซึ่งเขาจะได้รับชัยชนะในการเข้าโจมตีฝรั่งเศสครั้งที่สองที่คัลดิเอโร การแยกตัวออกจากกองพลที่กำลังจะถูกทำลายของ Vaubois เพื่อยับยั้ง Davidovich โบนาปาร์ตได้รวบรวมกำลังคนที่มีอยู่ทั้งหมดและพยายามที่จะอ้อมไปทางปีกซ้ายของอัลวินชี โดยการข้ามแม่น้ำอาดีเจ เป็นเวลาสองวันที่ฝรั่งเศสได้เข้าโจมตีตำแหน่งป้องกันของออสเตรียอันแข็งแกร่งที่อาร์โคเลโดยไม่ประสบความสำเร็จ จนในที่สุดการโจมตีอย่างต่อเนื่องของพวกเขาก็ได้บีบบังคับให้อัลวินชีต้องถอนกำลังในวันที่สาม วันนั้น Davidovich ได้เอาชนะต่อ Vaubois แต่กลับสายเกินไป ด้วยชัยชนะของโบนาปาร์ตที่อาร์โคเลทำให้เขาจดจ่อกับ Davidovich และไล่ล่าเขาขึ้นไปยังหุบเขาอาดีเจ เหลือทิ้งไว้เพียงลำพัง อัลวินชีได้เข้าคุกคามเมืองเวโรนาอีกครั้ง แต่ปราศจากการได้รับการสนับสนุนจากเพื่อนร่วมงานของเขา ผู้บัญชาการออสเตรียก็ดูอ่อนแอเกินกว่าจะดำเนินการทัพต่อไปและต้องถอนกำลังอีกครั้ง Wurmser พยายามที่จะตีฝ่าวงล้อม แต่ความพยายามของเขาก็มาช้าเกินไปในการทัพและไม่ผลใด ๆ ต่อผลลัพธ์ความพยายามคลายวงล้อมครั้งที่สามได้ล้มเหลวด้วยวงจำกัดที่คับแคบ

หมวดหมู่:สงครามปฏิวัติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สงครามสหสัมพันธมิตร
วัดไทรงาม (จังหวัดกำแพงเพชร)

**วัดไทรงาม** หรือประชาชนเรียกว่า **วัดป่าไทรงาม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไทรงาม อำเภอไทรงาม จังหวัดกำแพงเพชร เป็นวัดสาขาที่ 68 ของวัดหนองป่าพง  ปัจจุบันมีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 100 ไร่ ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่ป่า 

พ.ศ. 2524 ผู้ใหญ่ม้วน เทียนสันต์ บริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัด จำนวน 12 ไร่ เป็นการสนองเจตนาของหลวงปู่อินทร์ จนฺทูปโม และได้ชักชวนชาวบ้านช่วยกันตามกำลังความสามารถ สร้างกุฏิและศาลาชั่วคราว ชาวบ้านได้นิมนต์ท่านพระอาจารย์ละมาย ลาภสมฺปนฺโน ซึ่งได้เดินธุดงค์มาจากภาคอีสาน ให้จำพรรษาที่วัด ภายหลังได้ตั้งชื่อว่า **สำนักสงฆ์ไทรงามอินทราม** ต่อมาพ.ศ. 2525 พระอาจารย์ละมาย เห็นว่าที่ตั้งวัดคับแคบและอยู่ใกล้หมู่บ้านเกินไป จึงย้ายมาปรับปรุงและขยายพื้นที่ เป็นเนื้อที่ประมาณ 100 ไร่

วัดไทรงามตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2533 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2549 พ.ศ. 2542 กระทรวงศึกษาธิการ ประกาศให้วัดป่าไทรงามเป็นศูนย์พัฒนาจิตเฉลิมพระเกียรติ กระทรวงศึกษาธิการ ประจำจังหวัดกำแพงเพชร ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ทางศูนย์ปราบปรามและป้องกันยาเสพติดจังหวัดกำแพงเพชร ได้ขอจัดตั้งศูนย์อีกหนึ่งศูนย์คือ ศูนย์สังคมจิตเวชชากังราว  วันที่ 12 มกราคม พ.ศ.2545 ได้มีประกาศจากมหาเถรสมาคม แต่งตั้งให้วัดไทรงาม เป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดแห่งที่ 1 ของจังหวัดกำแพงเพชร

ในศาลามีพระประธานขนาดใหญ่ โดยจำลองมาจากประเทศอินเดีย

thumb|พระพุทธรูปประจำวัดไทรงาม

## อ้างอิง

ไทรงาม
วัดบางกระเจ็ด

**วัดบางกระเจ็ด** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางกระเจ็ด อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ 17 ไร่ 3 งาน 20 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือติดกับที่ดินเลขที่ 44 ทิศใต้ติดกับแม่น้ำบางปะกง ทิศตะวันออก ติดกับคลองบางกระเจ็ด ทิศตะวันตกติดกับแม่น้ำบางปะกง มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 33 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา บริเวณวัดยังจัดห้มีตลาดน้ำวัดบางกระเจ็ด เปิดทุกวันเสาร์-อาทิตย์และวันหยุดนักขัตฤกษ์

วัดบางกระเจ็ดเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2447 โดยมีนายเขียน นายแฉ่ง นาโห้ นางพิน และนางเผื่อน ร่วมกันยกที่ให้สร้างวัด อีกแหล่งข้อมูลระบุว่าก๋งฮี้และย่าจี๊ด จินดารัตน์ เป็นผู้มีจิตศรัทธาบริจาคที่ดินจำนวน มากกว่า 18 ไร่ ได้รับอนุญาตให้ตั้งเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2450 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2461 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2534

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ หลวงพ่อชินวงศ์ หรือหลวงพ่อขาว เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ พุทธลักษณะงดงาม ขนาดหน้าตักกว้าง 50 นิ้ว ประดิษฐานในอุโบสถ ประชาชนชาวบางกระเจ็ดร่วมใจกันสร้างขึ้นพร้อมกับอุโบสถหลังแรกในสมัยเจ้าอาวาสรูปแรก

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระเสถียร
* พระเกลี้ยง
* พระพัด
* พระพร
* พระครูสุนทรสมณวัตร พ.ศ. 2493–2533
* พระครูสุพัฒนพิมล พ.ศ. 2533–

## อ้างอิง

บางกระเจ็ด
วัดลาดบัวขาว (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

**วัดลาดบัวขาว** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวไทร อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 29 ไร่ 1 งาน 44 ตารางวา

วัดลาดบัวขาวตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2445 ผู้บริจาคที่ดินสร้างวัด คือ นายครุฑ นางพุ่ม งามประยูร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 เจ้าอาวาสรูปแรก คือ พระปาน และรูปปัจจุบัน คือ พระครูสุนทรธรรมวิฑิต ทางวัดได้เปิดสอนโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมตั้งแต่ พ.ศ. 2475

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 กว้าง 8 เมตร ยาว 24 เมตร เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงไทย ศาลาการเปรียญครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์ 6 หลัง และมีมณฑปจัตุรมุข 1 หลัง ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปปางปฐมเทศนาและรอยพระพุทธบาทจำลอง พระประธานอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นลงรักปิดทอง ปางสะดุ้งมาร พุทธลักษณะงดงาม ห่มจีวรลายดอกพิกุล หน้าตักกว้าง 50 นิ้ว สูง 1.20 เมตร เป็นพระพุทธรูปศิลปะปลายอยุธยาถึงต้นรัตนโกสินทร์ และ*หลวงพ่อธรรมจักรสีห์* เป็นพระพุทธรูปยืน ปางห้ามญาติ พุทธลักษณะงดงาม สูง 8 ศอก หล่อด้วยโลหะสำริด 

## อ้างอิง

ลาดบัวขาว
อักษรชญานวัชระทรงเหลี่ยม

**อักษรซานาบาซาร์** () หรือ **อักษรชญานวัชระ** () เป็นอักษรทรงเหลี่ยมแนวนอน ( หรือ ) อักษรนี้ได้รับการคิดค้นโดยชญานวัชระ พระทิเบตชาวมองโกเลีย และเขายังได้สร้างอักษรสวยัมภูขึ้นมาด้วยในเวลาเดียวกันในปี 1686 ใช้สำหรับเขียนภาษามองโกเลียในแนวนอน และยังอาจใช้เขียนภาษาทิเบตและภาษาสันสกฤตได้ด้วย

อักษรนี้ถูกค้นพบใหม่ใน ค.ศ. 1801 และไม่ทราบการประยุกต์ใช้งานของอักษรในช่วงเวลาที่ใช้ อักษรนี้อ่านจากซ้ายไปขวา และใช้เครื่องหมายสระกำกับเหนือและใต้พยัญชนะ

## ตัวอักษร

### สระ
right|thumb|300x300px| สระของตัวอักษรซานาบาซาร์ทรงเหลี่ยม

### พยัญชนะ
right|thumb|720x720px| พยัญชนะตัวอักษรซานาบาซาร์ทรงเหลี่ยม
อักษรซานาบาซาร์มีพยัญชนะพื้นฐาน 20 ตัวที่ใช้เขียนภาษามองโกล และพยัญชนะเพิ่มเติม 20 ตัวที่ใช้ถอดเสียงสันสกฤต ทิเบต จีน และภาษาอื่น ๆ

### กลุ่มพยัญชนะทิเบต

### อักษรอื่น
สัญลักษณ์เริ่มต้นคล้ายกับ yig mgo ของทิเบต และอาจใช้ระบุจุดเริ่มต้นข้อความ หน้า หรือส่วน อาจตกแต่งด้วย candra,  หรือ 

## การแสดงผลในคอมพิวเตอร์
ในยูนิโคดเวอร์ชัน 10.0 ได้เพิ่มอักษรชนิดนี้เข้าไปในช่วงรหัส U+11A4F U+11A00

## ดูเพิ่ม
*ระบบการเขียนมองโกเลีย
*อักษรพักส์-ปา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*BabelStone Fonts for Zanabazar

หมวดหมู่:อักษรในตระกูลอักษรพราหมี
หมวดหมู่:อักษรโบราณ
อักษรมาร์เชน

**อักษรมาร์เชน** () เป็นอักษรชนิดหนึ่งในตระกูลอักษรพราหมีซึ่งใช้สำหรับเขียนภาษาซังซุงซึ่งพูดโดยชาวซังซุงซึ่งได้ล่มสลายไปแล้ว ปัจจุบันจึงไม่มีผู้พูดแล้ว อักษรชนิดนี้ได้รับการพัฒนาขึ้นมาจากอักษรทิเบต

## ตัวอักษร

### สระ

### พยัญชนะ

## เครื่องหมาย

## ยูนิโคด
อักษรมาร์เชนได้รับการเพิ่มเข้าไปในยูนิโคดในเวอร์ชัน 9.0 ในเดือนมิถุนายน 2016 อยู่ในช่วงรหัส U+11C70–U+11CBF

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อักษรโบราณ
หมวดหมู่:อักษรในตระกูลอักษรพราหมี
หมวดหมู่:อักษรที่มีรหัส ISO 15924
อักษรมุลตานี

**อักษรมุลตานี** เป็นอักษรชนิดหนึ่งในตระกูลอักษรพราหมี มีต้นกำเนิดในภูมิภาคมุลตาน ของแคว้นปัญจาบทางตอนเหนือของประเทศปากีสถาน ใช้ในการเขียนภาษาซะราอีกี แม้ว่าปัจจุบันจะเลิกใช้ไปแล้ว แต่ก็เป็นอักษรในทางประวัติศาสตร์ที่มีบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรอยู่
center|thumb| คำว่า ''มุลตานี'' ที่เขียนเป็นอักษรมุลตานีสมัยใหม่

## ยูนิโคด
อักษรมุลตานได้รับการบรรจุในยูนิโคดเวอร์ชัน 8.0 ซึ่งออกมาในเดือนมิถุนายน 2015 ช่วงรหัสคือ U+11280 &#x2013; U+112AF

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อักษรโบราณ
หมวดหมู่:อักษรในตระกูลอักษรพราหมี
หมวดหมู่:อักษรที่มีรหัส ISO 15924
เคนา: บริดจ์ออฟสปิริต

***เคนา: บริดจ์ออฟสปิริต*** () เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชัน-ผจญภัย พัฒนาและจัดจำหน่ายโดย Ember Lab เนื้อเรื่องของเกมจะติดตามเคนา ไกด์วิญญาณสาวที่ใช้พลังเวทมนตร์ของเธอเพื่อช่วยผู้ตายย้ายจากร่างกายไปสู่โลกแห่งวิญญาณ ตัวเกมนำเสนอผ่านมุมมองของบุคคลที่สาม ผู้เล่นจะใช้ไม้เท้าของเคนาในการโจมตีศัตรู และความสามารถในจังหวะของเธอในการป้องกันการโจมตี พวกเขาได้รับมอบหมายให้รวบรวมสหายวิญญาณขนาดเล็กที่รู้จักกันในชื่อรอท ซึ่งช่วยทำงานให้สำเร็จและต่อสู้กับศัตรู

การพัฒนา *เคนา: บริดจ์ออฟสปิริต* นำโดยพี่น้อง Mike และ Josh Grier ผู้ก่อตั้ง Ember Lab หลังจากใช้เวลาห้าปีในการสร้างโฆษณาและแอปพลิเคชันที่มีตราสินค้า ทีมพัฒนาได้เปลี่ยนมาสร้างวิดีโอเกมต้นฉบับหลังจากปี 2016 พวกเขาร่วมมือกับโซนี่อินเตอร์แอ็กทีฟเอนเตอร์เทนเมนต์สำหรับข้อตกลงเฉพาะคอนโซล และเพิ่มทีมเป็นพนักงานหลัก 15 คน งานศิลปะของเกมถูกสร้างขึ้นโดยความร่วมมือกับสตูดิโอ Sparx ซึ่งเป็นสตูดิโอแอนิเมชั่นของเวียดนาม และโลกสมมุติของเกมได้รับแรงบันดาลใจจากสถานที่ในโลกตะวันออกเช่นญี่ปุ่นและบาหลี ดนตรีประกอบดั้งเดิมแต่งโดย Jason Gallaty ซึ่งร่วมมือกับกลุ่มวงดนตรีชาวบาหลี Gamelan Çudamani เพื่อสร้างดนตรีกาเมลันที่เคารพต่อวัฒนธรรม

*เคนา: บริดจ์ออฟสปิริต* ได้ถูกจัดแสดงที่เทศกาลภาพยนตร์ทริเบกาในปี 2021 หลังจากความล่าช้าซึ่งส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากการแพร่ระบาดของโควิด-19 ตัวเกมวางจำหน่ายในวันที่ 21 กันยายน 2021 สำหรับ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เพลย์สเตชัน 4 และ เพลย์สเตชัน 5 และสำหรับเอกซ์บอกซ์วัน และ เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส ในวันที่ 15 สิงหาคม 2024 ตัวเกมได้รับกระแสวิจารณ์ในเชิงบวกโดยทั่วไป โดยได้รับคำชมเป็นพิเศษในด้านการออกแบบทางศิลปะ ดนตรีต้นฉบับ และการใช้รอท และวิจารณ์แบ่งออกเป็นรูปแบบการเล่น การบรรยาย และตัวละคร ตัวเกมยังได้รับรางวัลอีกสองรางวัลจากงานเกมอวอร์ดส์ประจำปี 2021
## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแอ็กชันผจญภัย
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 5
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์วัน
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในสหรัฐ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีตัวละครเอกหญิง