open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ดอยภูลังกา

**ดอยภูลังกา** เป็นภูเขาที่ตั้งอยู่ในเขตวนอุทยานแห่งชาติดอยภูลังกา ตำบลผาช้างน้อย อำเภอปง จังหวัดพะเยา ซึ่งเป็นพื้นที่ป่าต้นแม่น้ำยม มีพื้นที่ประมาณ 7,800 ไร่ ยอดดอยมีความสูงถึง 1,720 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง อยู่ในความรับผิดชอบของอุทยานแห่งชาติถ้ำสะเกิน จังหวัดน่าน

ดอยภูลังกามีลักษณะเป็นเนินเขาสลับซับซ้อนในเขตเทือกเขาสันปันน้ำ เป็นภูเขาที่สูงที่สุดในจังหวัดพะเยา เป็นจุดที่สูงที่สุดในเทือกเขาสันปันน้ำ ไทย-ลาว เป็นจุดชมทะเลเมฆหมอก เป็นสันเขาแคบ ๆ ด้านตะวันตกเป็นป่าดงดิบเขา ด้านทิศตะวันออกเป็นหน้าผาสูงชันมีหญ้าปกคลุม และลมพัดแรงซึ่งอยู่ใกล้กับผาเทวดา

ปลาย พ.ศ. 2519 ภายหลังเหตุการณ์ 6 ตุลาคม ขบวนทัพนักศึกษาปัญญาชนผู้เรียกร้องประชาธิปไตยถูกกดดันจากรัฐบาล ได้หนีภัยเข้ามาร่วมต่อสู้ด้วยกำลังอาวุธในเขตป่าตั้งแต่เทือกดอยยาวถึงภูผาตั้ง ภูลังกาเรื่อยไปจนถึงดอยผาจิ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภูเขาในประเทศไทย
หมวดหมู่:อำเภอปง
สภาแห่งชาติเพื่อการคุ้มกันบ้านเกิดเมืองนอน

**สภาแห่งชาติเพื่อการคุ้มกันบ้านเกิดเมืองนอน** (; ) เป็นรัฐบาลทหารที่ปกครองประเทศไนเจอร์ หลังจากรัฐประหารในประเทศไนเจอร์ พ.ศ. 2566 ซึ่งโค่นล้มรัฐบาลของมุฮัมมัด บาซูม การยึดอำนาจรัฐบาลครั้งนี้นำไปสู่วิกฤตการณ์ไนเจอร์ พ.ศ. 2566

## การก่อตัว
ในตอนเย็นของวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 อามาดู อาบดรามาน ประกาศออกทางโทรทัศน์ช่องเตเลซาแอลของรัฐเพื่ออ้างว่าประธานาธิบดีมุฮัมมัด บาซูม (ซึ่งก่อนหน้านี้ถูกเจ้าหน้าที่อารักขาประธานาธิบดีควบคุมตัวที่บ้านพักอย่างเป็นทางการของเขาในกรุงนีอาเม) ถูกปลดออกจากอำนาจและประกาศการจัดตั้งรัฐบาลทหาร อาบดรามานซึ่งมีเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบอีก 9 นายนั่งขนาบข้าง กล่าวว่ากองกำลังป้องกันและความมั่นคงได้ตัดสินใจที่จะโค่นล้มรัฐบาลของบาซูม "เนื่องจากสถานการณ์ด้านความมั่นคงที่เลวร้ายลงและการบริหารบ้านเมืองที่ไม่ดี" นอกจากนี้ เขายังประกาศยกเลิกรัฐธรรมนูญของประเทศ ระงับสถาบันของรัฐ ปิดพรมแดนของประเทศ และประกาศเคอร์ฟิวทั่วประเทศตั้งแต่เวลา 22.00 น. ถึง 05.00 น. ตามเวลาท้องถิ่นจนกว่าจะมีประกาศเพิ่มเติม พร้อมกับเตือนไม่ให้ต่างชาติเข้ามาแทรกแซง 

เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม อาบดรามานประกาศทางโทรทัศน์ว่ากิจกรรมทั้งหมดของพรรคการเมืองในประเทศจะถูกระงับจนกว่าจะมีประกาศเพิ่มเติม ผู้นำของกองทัพไนเจอร์ออกแถลงการณ์ที่ลงนามโดยอาบดู ซีดีกู อีซา เสนาธิการกองทัพ ประกาศการสนับสนุนรัฐประหารโดยอ้างถึงความจำเป็นในการ "รักษาความสมบูรณ์ของร่างกาย" ของประธานาธิบดีและครอบครัวของเขา และหลีกเลี่ยง "การเผชิญหน้าที่รุนแรง ... ที่อาจก่อให้เกิดการนองเลือดและส่งผลกระทบต่อความมั่นคงของประชากร"

## ตำแหน่งผู้นำ
เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม อาบดูราอามาน ชียานี ผู้บัญชาการของทหารอารักขาประธานาธิบดีประกาศตนเป็นประธานสภาฯ ในการปราศรัยที่ช่องเตเลซาแอล เขากล่าวว่ารัฐประหารครั้งนี้เกิดขึ้นเพื่อหลีกเลี่ยง "จุดจบอย่างช้า ๆ และหลีกเลี่ยงไม่ได้" ของประเทศ และกล่าวว่าบาซูมพยายามซ่อน "ความจริงอันโหดร้าย" ของประเทศ ซึ่งเขาเรียกว่า "กองผู้เสียชีวิต ผู้พลัดถิ่น ความอัปยศอดสู และความคับข้องใจ" นอกจากนี้ เขายังวิพากษ์วิจารณ์ยุทธศาสตร์ด้านความมั่นคงของรัฐบาลว่าไร้ประสิทธิภาพ แต่ไม่ได้ระบุระยะเวลาสำหรับการกลับคืนสู่การปกครองของพลเรือน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประเทศไนเจอร์
หมวดหมู่:เผด็จการทหาร
หมวดหมู่:คณะรัฐประหาร
ศิริมงคล จิตบรรจง

**ศิริมงคล จิตบรรจง** (8 สิงหาคม พ.ศ. 2540 – ) เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวไทย ปัจจุบันทำหน้าที่ในตำแหน่งปีกหรือกองกลางตัวรุก ให้กับนาวิกโยธินในไทยลีก 3
## ผลงานระหว่างประเทศ
นอกจากนี้ เขายังเป็นตัวแทนฟุตบอลทีมชาติไทย ยู-19 ปี ในการแข่งฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 19 ปี 2016 รอบคัดเลือก

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชายชาวไทย
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอลชาย
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในไทยลีก 3
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลสีหมอก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลขอนแก่น ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลราชนาวี
หมวดหมู่:นักฟุตบอลจากจังหวัดขอนแก่น
ฟาซิลกือบี

**ฟาซิลกือบี** () เป็นป้อมปราการในเขตก็อนเดอร์ รัฐอามารา ประเทศเอธิโอเปีย สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 17 โดยจักรพรรดิฟาซีเลอเดิส และใช้งานเป็นที่พำนักของจักรพรรดิแห่งเอธิโอเปีย สถาปัตยกรรมของฟาซิลกือบีมีความโดดเด่นเป็นพิเศษ แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของลักษณะสถาปัตยกรรมฮินดู, อาหรับ และบาโรก ป้อมปราการฟาซิลกือบีได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี 1979 *กือบี* () เป็นคำในภาษาอามารา แปลว่า "หมู่อาคารที่มีรั้วล้อม"

หมู่อาคารภายในฟาซิลกือบีประกอบด้วยปราสาทจักรพรรดิฟาซีเลอเดิส, วังจักรพรรดิอียาซูที่ 1, โถงจักรพรรดิดาวิทที่ 3, ปราสาทจักรพรรดินีมึนทือวับ, สถานเสนาบดีกับหอสมุดของจักรพรรดิโยฮันนึสที่ 1, โถงงานเลี้ยงของจักรพรรดิเบอคัฟฟา, โรงม้า และโบสถ์สามหลัง ได้แก่ อาซาซาเมเก็ดดุสมีกาเอ็ล (Asasame Qeddus Mikael), อึลฟึญกียอร์กิส (Elfign Giyorgis) และเก็มจาเบ็ตมารียัม (Gemjabet Mariyam)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วังในประเทศเอธิโอเปีย
หมวดหมู่:ป้อมปราการในประเทศเอธิโอเปีย
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศเอธิโอเปีย
โบสถ์แม่พระแห่งลูกประคำ (โดฮา)

__NOTOC__

**โบสถ์แม่พระแห่งลูกประคำคาทอลิก** (; ) เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่ในโดฮา ประเทศกาตาร์ ถือเป็นโบสถ์แห่งแรกที่สร้างขึ้นในประเทศนับตั้งแต่การพิชิตโดยมุสลิมในคริสต์ศตวรรษที่ 7

ฌบสถฺนี้สร้างขึ้นด้วยงบประมาณ 20 ล้านดอลลาร์บนที่ดินที่ฮะมัด บิน เคาะลีฟะฮ์ อัษษานี เอมีร์แห่งกาตาร์ บริจาค โบสถ์นี้ไม่แสดงสัญลักษณ์ศาสนาคริสต์อย่างไม้กางเขน ระฆัง หรือยอดสูงที่ข้างนอกอาคาร เนื่องจากกฎหมายอิสลามในกาตาร์

โบสถ์นี้ตั้งอยู่ในเขตผู้แทนพระสันตะปาปาอาระเบียตอนเหนือและรองรับชาวคาทอลิกประมาณ 200,000 คน ส่วนใหญ่เป็นแรงงานข้ามชาติจากฟิลิปปินส์ อินเดีย ทวีปอเมริกาใต้ แอฟริกา เลบานอน และยุโรป

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการ  
* เว็บไซต์ภาษาอาหรับ  
* Catholic Blog, Our Lady of the Rosary Parish Doha, Qatar

หมวดหมู่:โบสถ์ในประเทศกาตาร์
หมวดหมู่:โรมันคาทอลิกในประเทศกาตาร์
หมวดหมู่:เขตผู้แทนพระสันตะปาปาอาระเบียตอนเหนือ
หมวดหมู่:โรมันคาทอลิกในคาบสมุทรอาหรับ
สะพานปามปัน

**สะพานปามปัน** (pronounced:  อักษรโรมัน: *pāmban*)  เป็นสะพานรถไฟที่เชื่อมต่อเมืองมัณฑปังในอินเดียแผ่นดินใหญ่ เข้ากับราเมศวรังบนเกาะปามปัน สะพานเปิดให้บริการครั้งแรกในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 1914 และเป็นสะพานทะเลแห่งแรกของอินเดีย และคงตำแหน่งเป็นสะพานทะเลที่ยาวที่สุดในประเทศอินเดียกระทั่งบานดรา-วารลี ซีลิงก์ในมุมไบเปิดให้บริการเมื่อปี 2010 สะพานรถไฟนี้ส่วนใหญ่มีลักษณะเป็นสะพานแบบทั่วไป สร้างขึ้นบนตอม่อคอนกรีต ตรงกลางของสะพานมีส่วนที่เป็นบัสคิวคู่ ซึ่งสามารถเปิดปิดให้เรือผ่านได้ สะพานปามปันเป็นเส้นทางเดินทางทางบกแบบเดียวที่เชื่อมต่อเกาะราเมศวรังเข้ากับแผ่นดินใหญ่อินเดียกระทั่งปี 1988 ส่วนบัสคิวของสะพานได้รับความเสียหายเนื่องมาจากการกัดกร่อนอย่างรุนแรงจนทำให้ เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม 2022 ตัวตรวจจับได้ปล่อยสัญญาณเตือนให้เปิดอยู่ตลอด เป็นผลให้การขนส่งบนสะพานถูกยกเลิกเป็นการถาวร โดยมีรถไฟขบวนสุดท้ายที่วิ่งบนสะพานอย่างเป็นทางการคือรถไฟหมายเลข 07695 สายด่วนพิเศษเซกุนเดอราบาด-ราเมศวรัง (Secunderabad - Rameswaram Special Express) ก่อนที่สะพานจะปิดบริการถาวร ในเดือนกุมภาพันธ์ 2023 เขตเดินรถภาคใต้ประกาศว่าการเดินทางทางรางไปยังเกาะราเมศวรังผ่านทางรถไฟจะหยุดไปจนกว่าสะพานนิวปามปันจะเปิดให้บริการ

ในปี 1988 มีการสร้างสะพานเดินรถคู่ขนานกับสะพารถไฟ ชื่อว่าสะพานอันไน อินทิรา คานธี (Annai Indira Gandhi Road Bridge) ซึ่งเชื่อมต่อเข้ากับทางหลวงแห่งชาติ NH 49 และถือเป็นทางเดินรถแรกที่เชื่อมต่อทางหลวงของอินเดียแผ่นดินใหญ่เข้ากับเกาะราเมศวรัง ตัวสะพานทอดผ่านช่องแคบพอล์ก (Palk Strait) ระหว่างชายฝั่งของเมืองมัณฑปังบนอินเดียแผ่นดินใหญ่และปามปัน เมืองชาวประมงบนเกาะราเมศวรัง สะพานนี้ประกอบพิธีเปิดโดยนายกรัฐมนตรีอินเดีย ราชีพ คานธี เมื่อ 2 ตุลาคม 1988 สะพานเดินรถนี้มีความยาว 2.345&nbsp;กิโลเมตร และใช้เวลาก่อสร้างเกือบ 14 ปี

## การออกแบบ
สะพานรถไฟสร้างขึ้นที่ความสูง  เหนือระดับน้ำทะเล และยาว  มีตอม่อสะพานรวม 143 เสา และมีส่วนบัสคิวแบบคู่ (double-leaf bascule) ซึ่งมีตัวยกชนิดเชอร์เซอร์โรลลิงที่สามารถเปิดปิดสะพานให้เรือผ่านได้ แต่ละขาที่ยกมีน้ำหนัก 

## เหตุการณ์
*วันที่ 23 ธันวาคม 1964 คลื่นจากพายุขนาด  จากไซโคลนราเมศวรัง พัดเข้าถล่มเกาะและพัดรถไฟโดยสารสายปามปัน-ตนุษโกฏิ (Pamban-Dhanuskodi) ร่วงจากสะพานรถไฟ เป็นผลให้ผู้โดยสารมากกว่า 200 รายเสียชีวิต 
*วันที่ 13 มกราคม 2013 เรือขนส่งสินค้าขูดเข้ากับสะพาน ทำให้เกิดความเสียหายเล็กน้อย

## ในวัฒนธรรม
* ภาพยนตร์ภาษาทมิฬ *[[Kannathil Muthamittal]]* (2002) ถ่ายทำที่นี่
* ภาพยนตร์บอลีวูด *[[Chennai Express]]* (2013) ถ่ายทำบางส่วนที่นี่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สะพานในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐทมิฬนาฑู
ประเทศไทยในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021

**ประเทศไทย** เข้าร่วมการแข่งขัน **[[กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021]]** ที่เมืองเฉิงตู ประเทศจีน ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม ค.ศ. 2023

## สรุปเหรียญรางวัล

### จำนวนเหรียญตามชนิดกีฬา

### ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์หลัก 

หมวดหมู่:ชาติในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021
2021
จาจา เจาธรี

**จาจา เจาธรี** (; ) เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนอินเดีย ที่สร้างโดยนักเขียนการ์ตูนชื่อปราณ กุมาร ศรมา การ์ตูนเรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาของอินเดียสิบภาษา รวมทั้งภาษาฮินดีกับภาษาอังกฤษ และมียอดขายมากกว่าสิบล้านเล่ม การ์ตูนดังกล่าวได้รับการสร้างเป็นละครโทรทัศน์ โดยมีรฆุพีร์ ยาทัพ รับบทเป็นจาจา เจาธรี

## ประวัติ
จาจา เจาธรี ได้รับการสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1971 สำหรับ *[[โลฏโปฏ]]* ซึ่งเป็นนิตยสารภาษาฮินดี ครั้นในไม่ช้าก็กลายเป็นที่นิยมในหมู่เด็กและผู้สูงอายุ โดยปราณได้รับแรงบันดาลใจจากปราชญ์โบราณที่ชื่อจาณักยะและผู้เฒ่าผู้แก่ทุกหมู่บ้านที่อาศัยอยู่ เพื่อช่วยเหลือและแก้ไขปัญหาจากประสบการณ์ของผู้เฒ่าผู้แก่

จากการแถลงข่าวของปราณส์ฟีเจอส์ เด็กอินเดียอายุ 10–13 ปีได้จัดอันดับให้จาจา เจาธรี เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด

นอกจากนี้ เขายังได้รับเลือกให้เป็นแขกรับเชิญในซีรีส์ของปราณส์ฟีเจอส์อื่น ๆ ร่วมกับพิลลู, ปิงกี และลักกี

## ชีวประวัติตัวละคร
จาจา เจาธรี เป็นชาวอินเดียชนชั้นกลาง ที่บอบบาง แต่เป็นผู้สูงอายุที่เฉลียวฉลาดมาก ซึ่งคำว่า*จาจา*หมายถึงลุงในภาษาฮินดี ในขณะที่เจาธรีเป็นคำที่ใช้เรียกเจ้าของที่ดิน โดยมีคำพูดทั่วไปเกี่ยวกับเขาคือ "จาจา เจาธรี กา ทิมาค คอมพิวเตอร์ เส ภี เตซ จลตา ไห" (สมองจาจา เจาธรี ทำงานเร็วกว่าคอมพิวเตอร์) ซึ่งเป็นข้อพิสูจน์ถึงสติปัญญาและไหวพริบอันหาตัวจับยากของเขา

เครื่องแต่งกายของจาจา เจาธรี ประกอบด้วยผ้าโพกหัวสีแดง, ไม้เท้าที่ทำด้วยไม้, เสื้อกั๊กที่มีกระเป๋าคู่ด้านใน และนาฬิกาพก ครอบครัวของเขาประกอบด้วยพีนี (จาจี ซึ่งหมายถึงป้า) ผู้เป็นภรรยาของเขา, สุนัขข้างถนนผู้ซื่อสัตย์ชื่อร็อกเก็ต และมนุษย์ยักษ์ต่างดาวจากดาวพฤหัสบดีชื่อซาบู รวมถึงบางครั้ง ก็มีการแสดงชายตัวเล็ก ๆ ที่เรียกว่า 'ฏิคุ มาสเตอร์' อาศัยอยู่กับพวกเขาด้วย ทั้งนี้ จาจา เจาธรี ชอบกินแตงโมอย่างเอร็ดอร่อย แต่มะม่วงคือสิ่งที่ชอบเป็นพิเศษของเขา ตลอดจนออกไปเดินเล่นกับซาบูและร็อกเก็ตทุกครั้งที่จาจีดุด่าเขา อนึ่ง เมื่อเขาถอดผ้าโพกหัวออก ก็จะแสดงว่าเขาหัวโล้น

ทุกคนในเมืองรู้ดีว่าเมื่อใดก็ตามที่จาจา เจาธรี ออกไปข้างนอกกับครอบครัว เขาไม่เคยล็อกประตูบ้านเลย แต่ก็ไม่มีใครปล้นบ้านของเขาได้สำเร็จ อย่างไรก็ตาม ในบางตอนมีคนเห็นจาจี (ภรรยาของเขา) ล็อกบ้านอยู่

ส่วนบางครั้งเขาจะคันศีรษะหรือจมูกเมื่อมีปัญหาเกิดขึ้น

## การวางนิสัยตัวละคร
เมื่อถามถึงแรงบันดาลใจในการทำซีรีส์นี้ ปราณกล่าวว่า "แต่ละครอบครัวต่างก็มีพ่อเฒ่าที่ฉลาดเป็นของตัวเอง เขาแก้ปัญหาด้วยสามัญสำนึกแต่มีอารมณ์ขัน และอารมณ์ขันคือพื้นฐานการ์ตูนของผม" ปราณกล่าวไว้ว่า มีความยินดีที่ได้บรรเทาทุกข์ให้แก่คนทั่วไปที่ถูกกดดันจากภาระงานต่าง ๆ ในยุคนั้น โดยบ้านเกิดของปราณคือลาฮอร์ และสิ้นสุดจากอินเดียในช่วงแบ่งแยกอินเดีย-ปากีสถาน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักมวยสากล
หมวดหมู่:ตัวละครชาวอินเดีย
ขบวนการสรรพสัตว์ กาโอเรนเจอร์ VS ซูเปอร์เซ็นไต

***เฮียคุจูเซ็นไต กาโอเรนเจอร์ VS ซูเปอร์เซ็นไต*** () เป็นออริจินอลวิดีโอจากละครชุดโทรทัศน์ ขบวนการสรรพสัตว์ กาโอเรนเจอร์ และหนึ่งในผลงานของซูเปอร์เซ็นไต VS ซีรีส์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 2001

## ภาพรวม
เป็นหนึ่งในผลงานครบรอบผลงาน 25 เรื่องของละครโทรทัศน์ชุดซูเปอร์เซ็นไตและเป็นผลงานเรื่องที่ 8 ของ ซูเปอร์เซ็นไต วีซินีม่า โดยเป็นการนำตัวละครจากละครชุดซูเปอร์เซ็นไตในอดีตตั้งแต่ บิ๊กวัน, เรดฟอลคอน, กิงกะบลู, โกเยลโล่ และ เมกะพิงค์ โดยถูกเรียกว่า ดรีมเซ็นไต ร่วมสู้กับกาโอเรนเจอร์ ซึ่งในช่วงนั้นโชเอย์ได้กลับมารับบทเป็น โกคิ / กิงกะบลู ในช่วงที่กำลังจะเปิดตัวผลงานเปิดตัวอีกครั้ง และ ชิบาตะ เคนจิ ได้กลับมารับบทเป็น ทัตสึมิ ไดมน / โกเยลโล่ อีกครั้งในรอบที่ 4 ติดต่อกัน

นอกจากนี้ยังมีองค์ประกอบสรุปเรื่องราวของนักรบในอดีตในฉากแอ็คชั่น นักรบที่ต่อเนื่องกันจะไม่ถูกจัดแยกจากขบวนการ แต่เป็นรายบุคคลเพื่อให้แต่ละคนมีบทบาทอย่างแข็งขัน และเมื่อถึงช่วงไคลแม็กซ์ของเรื่อง นักรบสีแดงทั้ง 24 คนปรากฏตัวพร้อมกัน

ในฉากต่อสู้กับปีศาจร่างยักษ์หุ่นยนต์และยานรบทั้งหมดจะเข้าร่วมต่อสู้ โดยฉากการต่อสู้ของเด็นจิไฟเตอร์ของขบวนการไฟฟ้า เด็นจิแมนถูกแสดงเป็นครั้งแรกในเรื่องนี้

ทั้งนี้ เป็นผลงานซูเปอร์เซ็นไต วีซินีม่า VS ซีรีส์ ที่มีความยาวที่สุดถึง 72 นาที  นอกจากนี้ สมาชิกทุกคนแนะนำตัวเองว่า **พวกเราคือ ซูเปอร์เซ็นไต!** (我ら、スーパー戦隊!) ซึ่งเป็นวลีที่ใช้เป็นครั้งแรก

## เนื้อเรื่อง

## ตัวละคร
### ดรีมเซ็นไต
;บันบะ โซคิจิ (番場壮吉) / บิ๊กวัน (ビッグワン)
;อามามิยะ ยูสึเกะ (天宮勇介) / เรดฟอลคอน (レッドファルコン)
;โกคิ (ゴウキ) / กิงกะบลู (ギンガブルー)
;ทัตสึมิ ไดมน (巽 大門) / โกเยลโล่ (ゴーイエロー)
;อิมามุระ มิคุ (今村 みく) / เมกะพิงค์ (メガピンク)
### ตัวละครเฉพาะในเรื่อง
;ฮากุเรไฮเนส ราคุชาสะ (はぐれハイネス・ラクシャーサ)
;กองทัพออร์คที่ฟื้นคืนชีพ (再生オルグ軍団)
;เหล่าออร์คในโลกแห่งจินตนาการ (幻想世界内のオルグたち)
;เคียวคะออร์เก็ท (強化オルゲット)

## พลังต่อสู้
;แคปเจอร์สไนเปอร์ฟูลพาวเวอร์ (キャプチャースナイパーフルパワー)
;กาโอเรนเจอร์สตอร์ม (ガオレンジャーストーム)

## อ้างอิง
### หมายเหตุ

### ข้อมูลที่มา

หมวดหมู่:วิดีโอต้นฉบับซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์
กรรติก (มีด)

[thumb|วัชรกรรติก คือมีดกรรติก ด้ามจับเป็น[วัชระ, ปักกิ่ง ปี 1407]]

**กรรติก** หรือ **ชีคูก** (; ,) หมายถึงมีดปอกหนังขนาดเล็กแบบถือมือ รูปจันทร์เสี้ยว สำหรับใช้ในพิธีกรรมของตันตระในพุทธศาสนานิกายวัชรยาน กรรติกเป็น "หนึ่งในคุณลักษณะอันสำคัญของเทพเจ้าตันตระปางดุร้าย" อีกชื่อหนึ่งของมีดกรรติกคือ "มีดของพระฑากิณี" 

ในประติมานวิทยาวัชรยาน โดยทั่วไปมักปรากฏกรรติกนี้ถือในมือขวาของพระฑากิณี แต่ก็สามารถพบถือโดยเทพเจ้าชายบางองค์ที่ไม่ปรากฏบ่อย (esoteric) เช่นปางหนึ่งของพระยมานตกะ เช่นเดียวกับที่ฆัณฏากับวัชระมักปรากฏคู่กันเป็นวัตถุพิธีในวัตรและประติมานวิทยาของวัชรยาน กรรติกมักปรากฏคู่กับถ้วยกะโหลกกปาละ 

รูปของมีกรรติกซึ่งเป็นรูปจันทร์เสี้ยวที่มีปลายให้จับอีกฝั่งหนึ่งได้มาจากมีดแล่สัตว์โดยธรรมเนียมแบบอินเดีย

ประติมานวิทยาของพระวัชรโยคินีมักมีกรรติกปรากฏอยู่ด้วย ในประติมานวิทยาของพระฑากิณีและยิดัมมักปรากฏมีดกรรติกในมือขวา และกปาละในมือซ้าย ซึ่งแสดงถึง "ความเป็นหนึ่งระหว่างปัญญากับอุปายะ ที่แยกขาดจากกันมิได้"

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
*
*
*
*
*
*

หมวดหมู่:ศาสนาพุทธแบบทิเบต
หมวดหมู่:อาวุธ
หมวดหมู่:วัชรยาน
ศาสนาในประเทศกาตาร์

ประเทศกาตาร์เป็นประเทศอิสลามที่มีชนกลุ่มน้อยหลายศาสนาเช่นเดียวกับประเทศแถบอ่าวเปอร์เซียส่วนใหญ่ที่เผชิญกับคลื่นผู้อพยพในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา ศาสนาประจำชาติคือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี ชุมชนในประเทศประกอบด้วยมุสลิมนิกายซุนนีกับชีอะฮ์, ชาวคริสต์, ชาวฮินดู และชาวพุทธและบาไฮขนาดเล็ก มุสลิมมีจำนวน 65.5% ของประชากรทั้งหมด รองลงมาคือฮินดูที่ 15.4%, คริสต์ที่ 14.2%, พุทธที่ 3.3% และอื่น ๆ กับไม่นับถือที่ 1.9% กาตาร์ยังเป็นที่ตั้งของศาสนาอื่น ๆ อีกมากมายซึ่งส่วนใหญ่มาจากตะวันออกกลางและเอเชีย

ประเทศนี้ยังเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมสนทนาระหว่างศาสนาหลายครั้ง

## อิสลาม
ศาสนาประจำชาติในประเทศกาตาร์คือศาสนาอิสลาม ชาวกาตาร์ส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี ส่วนนิกายชีอะฮ์มีประมาณ 10% ของประชากรมุสลิมในกาตาร์ทั้งหมด

## ฮินดู
ชาวฮินดูในกาตาร์มี 15.1% โดยประมาณการว่ามีผู้นับถือศาสนานี้ประมาณ 422,118 คน ชาวฮินดูส่วนใหญ่มาจากเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

## คริสต์
ชุมชนชาวคริสต์ในกาตาร์นั้นผสมกันระหว่างชาวต่างชาติจากยุโรป อเมริกาเหนือและใต้ เอเชีย ตะวันออกกลาง และแอฟริกา ใน ค.ศ. 2023 มีประชากรในกลุ่มนี้ประมาณ 13.7% ส่วนใหญ่เป็นแรงงานต่างชาติจากฟิลิปปินส์ ยุโรป และอินเดีย 

ไม่มีกลุ่มมิชชันนารีต่างชาติดำเนินการเผยแผ่อย่างเปิดเผยในประเทศ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2005 รัฐบาลกาตาร์ได้ให้เช่าทรัพย์สินในเขตชานเมืองโดฮาให้กับตัวแทนของชาวคริสต์ในประเทศเพื่อสร้างอาคารแบบโบสถ์ งานวิจัยใน ค.ศ. 2015 ประมาณว่าว่ามีชาวคริสต์ประมาณ 200 คนมีพื้นเพจากมุสลิม แม้ว่าไม่ใช่ทั้งหมดที่เป็นพลเมืองในประเทศก็ตาม

## อ้างอิง
มหาวีระ ปุน

**มหาวีระ ปุน** (; Mahabir Pun, ) เป็นนักวิจัย อาจารย์ นักธุรกิจสังคม และนักกิจกรรมชาวเนปาล เป็นที่รู้จักจากผลงานในการนำเอาเทคโนโลยีไร้สายมาใช้ในพื้นที่ห่างไกลในแถบเทือกเขาหิมาลัย ภายใต้โครงการโครงข่ายไร้สายเนปาล ปุนได้รับการยอมรับโดยมูลนิธิอโศก ได้รับรางวัลจากมูลนิธิรามอน แมกไซไซ, มหาวิทยาลัยเนแบรสกา และ ธนาคารไอเดียโลก

มหาวีระ ปุน เกิดเมื่อวันที่ 22 มกราคม 1955 ในหมู่บ้านนังกี (Nangi) หมู่บ้านห่างไกลบนภูเขาในอำเภอมยาคฑีในเนปาลตะวันตก ปุนใช้ชีวิตในวัยเด็กเลี้ยงแกะและวัวควาย เข้าเรียนในโรงเรียนหมู่บ้านที่ไม่มีกระดาษา ดินสอ หนังสือ หรือครูที่ผ่านการฝึกครูมา ตามธรรมเนียมแล้ว คนที่ท้องถิ่นที่ไร้การศึกษาจะเข้าร่วมก่องทัพกูรข่าองอังกฤษ พ่อของปุนซึ่งเป็นอดีตทหารกูรข่าได้ทุ่มเงินเก็บทั้งหมดที่มีพาครอบครัวย้ายไปตั้งรกรากใหม่ในที่รายทางตอนใต้ของเนปาลและให้ปุนได้รับการศึกษา หลังจบชั้นมัธยม ปุนทำงานเป็นครูในสี่โรงเรียนเป็นเวลา 12 ปีเพื่อสนับสนุนให้พี่น้องได้รับการศึกษา ในปี 1989 หลังพยายามสมัครเข้าศึกษาในสถาบันทั้งในอังกฤษและอเมริกาจำนวนมาก เขาได้รับทุนการศึกษาบางส่วนจากมหาวิทยาลัยเนแบรสกาแอทเคียร์นีย์ เขาจบการศึกษาปริญญาตรีในปี 1992 ด้านศึกษาศาสตร์วิทยาศาสตร์ เขาเดินทางกลับไปยังหมู่บ้านที่เขาเกิดอีกครั้งในรอบยี่สิบสี่ปี ที่ซึ่งเขารับรู้ถึงความต้องการการศึกษาที่ยั่งยืนและเริ่มตั้งเป้าในการสร้างโรงเรียนมัธยมขึ้นเพื่อเป็นตัวอย่างในการพัฒนาการศึกษาและเศรษฐกิจของท้องถิ่น ปุนได้ก่อตั้งโรงเรียนมัธยมหิมาจัล (Himanchal High School) ขึ้น โดยตั้งเป้าไปที่การศึกษาคอมพิวเตอร์และโปรแกรมอื่น ๆ ที่มีความสามารถในการสร้างรายได้สูง จากนั้นเขาเดินทางกลับไปศึกษาต่อด้านการบริหารการศึกษาที่มหาวิทยาลัยเนแบรสกา จบการศึกษาในปี 2001 ต่อมาในปี 2002 เขาได้สร้างโครงการที่มีเป้าหมายในการสร้างเครือข่ายการสื่อสารท้องถิ่นโดยใช้เทคโนโลยีไร้สาย ช่วยเชื่อมต่อชุมชนในหิมาลัยกับโลกภายนอก ในปี 2006 โครงการของเขาประสบผลสำเร็จในการสร้างเครือข่ายไวไฟในหมู่บ้าน 13 แห่งบนภูเขาห่างไกลในเนปาลให้สามารถเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตได้ ในปี 2022 โครงการขยายอาณาเขตครอบคลุมมากกว่า 175 หมู่บ้านห่างไกลใน 15 อำเภอทั่วประเทศเนปาล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักการศึกษาชาวเนปาล
หมวดหมู่:นักเคลื่อนไหวชาวเนปาล
เตียวอี้ (จาง อี้)

**เตียวอี้** หรือ **เตียวฮี** ( ค.ศ. 166 – 230) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **จาง อี้** () ชื่อรอง **จฺวินซื่อ** () เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน

## รับราชการในมณฑลเอ๊กจิ๋ว

## ในฐานะนักโทษของง่อก๊ก

## รับราชการในสำนักอัครมหาเสนาบดี

## คำวิจารณ์

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *[[จดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).

หมวดหมู่:ขุนนางของจ๊กก๊ก
หมวดหมู่:ข้าราชการของเล่าเจี้ยง
หมวดหมู่:นักประวัติศาสตร์ของจ๊กก๊ก
เตียวอี้ (เถียน ยฺวี่)

**เตียวอี้** ( ค.ศ. 171 –  ค.ศ. 252) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **เถียน ยฺวี่** () ชื่อรอง **กั๋วร่าง** () เป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน

## ประวัติ
เตียวอี้เป็นชาวอำเภอยงหนู ( *ยงหนูเซี่ยน*) เมืองยีหยง ( *ยฺหวีหยางจฺวิ้น*) ซึ่งปัจจุบันคือเขตอูชิง นครเทียนจิน ในช่วงเวลาที่เล่าปี่อาศัยด้วยกองซุนจ้าน เตียวอี้ในวัยเยาว์เสนอตนให้อยู่ภายใต้การอุปการะของเล่าปี่ เล่าปี่เอ็นดูเตียวอี้อย่างมาก เมื่อเตียวอี้จากไปเพื่อไปดูแลมารดาที่ชรา เล่าปี่หลั่งน้ำตาแสดงความเสียใจที่ไม่สามารถร่วมงานกับเตียวอี้ได้

ภายหลังเตียวอี้เข้ารับใช้กองซุนจ้านในตำแหน่งนายอำเภอของอำเภอตงโจว ( *ตงโจวเซี่ยน*) ขุนพลคนหนึ่งของกองซุนจ้านชื่อหวาง เหมิน () ทรยศกองซุนจ้านและไปเข้าร่วมกับอ้วนเสี้ยว แล้วนำกองกำลังกว่า 10,000 นายกลับมาโจมตีกองซุนจ้านนายเก่า เตียวอี้จึงเดินทางไปพบหวาง เหมินเป็นการส่วนตัวและพูดหว่านล้อมจนหวาง เหมินรู้สึกละอายใจและล่าถอยไป แม้ว่ากองซุนจ้านจะรู้ว่าเตียวอี้เป็นผู้มีความสามารถ แต่ก็ไม่อาจแต่งตั้งตำแหน่งสำคัญให้กับเตียวอี้ ภายหลังจากกองซุนจ้านพ่ายแพ้ในการรบกับอ้วนเสี้ยว เซียนยฺหวี ฝู่ (鲜于辅) สหายของเตียวอี้ได้รับเตียวอี้มาเป็นผู้ช่วย เตียวอี้แนะนำเซียนยฺหวี ฝู่ให้เข้าร่วมกับโจโฉ โจโฉจึงได้รับเตียวอี้มารับราชการในตำแหน่งต่าง ๆ

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *[[จดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายจดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).

หมวดหมู่:ขุนพลของวุยก๊ก
หมวดหมู่:ขุนนางของวุยก๊ก
หมวดหมู่:ขุนพลของโจโฉ
หมวดหมู่:ข้าราชการของเล่าปี่
เตียวอี้

**เตียวอี้** เป็นบุคคลในยุคสามก๊ก อาจหมายถึง:

*เตียวอี้ (จาง อี้) (張裔;  ค.ศ. 166 – 230) ชื่อรอง จฺวินซื่อ (君嗣) ขุนนางของรัฐจ๊กก๊ก
*เตียวอี้ (เถียน ยฺวี่) (田豫;  ค.ศ. 171 –  ค.ศ. 252) ชื่อรอง กั๋วร่าง (國讓) ขุนพลของรัฐวุยก๊ก
วัดเขาไกรลาศ (จังหวัดประจวบคีรีขันธ์)

**วัดเขาไกรลาศ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ตั้งอยู่บนเขาไกรลาสซึ่งอยู่ใกล้เคียงกับเขาตะเกียบ บนเขาไกรลาสมีจุดชมทิวทัศน์ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 114 ไร่ 1 งาน 50 ตารางวา

วัดเขาไกรลาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2474 ผู้บริจาคที่ดินสร้างวัด คือ นายสุมิตร ราษฎรหมู่บ้านเขาตะเกียบร่วมกันก่อสร้างเสนาสนะต่าง ๆ โดยได้รับความอุปถัมภ์จากพระธรรมจินดาภรณ์ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2501 ต่อมา พ.ศ. 2502 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้เสด็จพระราชดำเนินตัดหวายลูกนิมิต

อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 4 เมตร ยาว 10 เมตร ผนังอุโบสถเป็นหินเรียงฉาบด้วยปูน ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2501 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ จำนวน 1 องค์ พร้อมด้วยพระอัครสาวก

## อ้างอิง

เขาไกรลาศ
ประเทศแอลเบเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

**ประเทศแอลเบเนีย** มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอลเบเนีย (KOKSH) เป็นตัวแทน จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 8 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน นับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972

## นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้

## กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้

;รายการลู่และถนน

## อ้างอิง

แอลเบเนีย
2024
ประเทศอินโดนีเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

**ประเทศอินโดนีเซีย** มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 17 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน

## นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้

## ยิงธนู

ผลการแข่งขันดังนี้ 

## อ้างอิง

อินโดนีเซีย
2024
ประเทศไลบีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

**ประเทศไลบีเรีย** มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 นับเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 14 ของประเทศในกีฬาโอลิมปิกนับตั้งแต่เปิดตัวในปี ค.ศ. 1956 ยกเว้นสามครั้งคือ โอลิมปิกฤดูร้อน 1968 และ โอลิมปิกฤดูร้อน 1992 เป็นสองครั้งที่ไลบีเรียไม่สามารถลงทะเบียนนักกีฬาได้ ในขณะที่โอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ในมอนทรีออล ประเทศไลบีเรียได้เข้าร่วมกับชาติแอฟริกาที่เหลือเพื่อคว่ำบาตร

## นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้

## กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้

;รายการลู่และถนน

## อ้างอิง

ไลบีเรีย
2024
ประเทศลัตเวียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

**ประเทศลัตเวีย** มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นครั้งที่ 9 ติดต่อกันของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน

## นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้

## กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้

;รายการลาน

## อ้างอิง

ลัตเวีย
2024
ประเทศโกตดิวัวร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

**ประเทศโกตดิวัวร์** หรือที่รู้จักในชื่อ ไอวอรีโคสต์ ไอวอรีโคสต์ หรือที่รู้จักในชื่อโกตดิวัวร์และชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐโกตดิวัวร์ มีกำหนดจัดการแข่งขันใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ใน ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคมถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 เป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 15 ของประเทศในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน

## นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้

## กรีฑา

ผลการแข่งขันดังนี้

;รายการลู่และถนน

## อ้างอิง

โกตดิวัวร์
2024
หมู่เกาะเคย์แมนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

**หมู่เกาะเคย์แมน** มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 12 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน นับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980

## นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้

## ว่ายน้ำ

ผลการแข่งขันดังนี้ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
2024
สามรูปรจนา

**สามรูปรจนา** (อักษรโรมัน: Samrup Rachna) เป็นชุดงานศิลปะอักษรวิจิตร 60 ชิ้น ที่สร้างขึ้นด้วยรูปแบบ *apni boli* ซึ่งประกอบทั้งอักษรเทวนาครีของภาษาฮินดีและอักษรนัสตะลีกของภาษาอูรดูเข้าด้วยกัน สร้างสรรค์โดยศิลปินชาวปากีสถาน ไซเยด โมฮัมเมด อานเวร์ (Syed Mohammed Anwer) คำว่า *สามรูป* เป็นคำสันสกฤตแปลว่าความสอดคล้องกัน ส่วน *รจนา* แปลว่า "งานสร้างสรรค์" ในภาษาฮินดูสถานนั้น สามารถเขียนได้ด้วยสองอักษร

อักษรวิจิตรนี้ผสมผสานอักษรเทวนาครีกับนัสตะลีกเข้าด้วยกัน โดยศิลปินเรียกรูปแบบการผสมผสานนี้ว่า *apni boli* เขาเรียนรู้การเขียนอักษรเทวนาครีจากมารดา ผู้สอนเขาว่าทั้งภาษาฮินดีและอูรดูนั้นเหมือนกัน เพียงแค่เขียนด้วยคนละอักษรกัน อักษรวิจิตรของเขาจะสร้างขึ้นโดยให้มีรูปเหมือนภาพหรือสัญลักษณ์ตามคำนั้น ๆ เช่นคำว่า *surahi* (สุรหี; แปลว่า "เหยือกน้ำ") เขียนออกมาในรูปที่ดูคล้าย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศิลปะปากีสถาน
หมวดหมู่:อักษรวิจิตร
เหตุฆาตกรรมเอกรามุล หัก

**เหตุฆาตกรรมเอกรามุล หัก** เป็นเหตุการฆาตกรรมนอกกฎหมาย (extrajudicial killing) โดยมีเหยื่อคือ เอกรามุล หัก (; Ekramul Haque) นักการเมืองชาวบังกลาเทศ สมาชิกสภาท้องถิ่นของเทศบาลเฏกนาผ เขตสาม (Teknaf Municipality Ward three) โดยผู้ก่อเหตุเป็นหน่วยหนึ่งของกองพันโจมตีเร็ว ก่อนเสียชีวิต หักเป็นผู้แทนสามสมัยในเทศบาลเฏกนาผจากพรรคอวามีลีก และอดีตประธานหน่วยจูโบลีก ซึ่งเป็นปีกเยาวชนของพรรคอวามีลีก เป็นเวลากว่า 13 ปี ในเวลานั้น รัฐบาลบังกลาเทศกำลังทำการกวาดล้างการค้ายาเสพติดครั้งใหญ่ซึ่งเป็นผลให้มีผู้ต้องสงสัยเสียชีวิตมากกว่า 100 รายจากการยิงโดยหน่วยบังคับใช้กฎหมาย นับตั้งแต่ปี 2018 เพียงแค่ในเฏกนาผ มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 200 รายจากการยิงนอกกฎหมายโดยหน่วยบังคับใช้กฎหมาย

เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2018 เอกรามุล หัก เสียชีวิตจากกระสุนปืนหลังกองพันโจมตีเร็วนำโดยผู้นำกองร้อย โมฮัมเม็ด เรซาว หัก (Mohammad Rezaul Haque) พันตรี เอ็มดี รุหุล อามิน (Md Ruhul Amin) ผู้การกองพันโจมตีเร็วที่เจ็ด (Rapid Action Battalion-7) ระบุว่าเกิดการยิงสู้เกิดขึ้น และก็พบร่างของเอกรามุล หัก นอกจากนี้ยังพบยาบ้า 10,000 เม็ด และปืนสองกระบอก รณชีต กุมาร บารุอา (Ranjit Kumar Barua) ผู้บังคับการสถานีตำรวจเฏกนาผ ระบุกับธากาไตรบูนว่าเอกรามุล หัก ถูกขึ้นชื่อเป็นพ่อค้ายาเสพติดโดยกระทรวงมหาดไทยของบังกลาเทศ เอหสนุล หัก บะหาดูร์ (Ehsanul Haque Bahadur) พี่/น้องชายของเอกรามุล ระบุว่าเอกรามุลถูกเจ้าหน้าที่ข่าวกรองเรียกตัวไป ระบุว่าต้องการจะสนทนาเกี่ยวกับการซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ ผู้นำกองร้อบ นาซมุส ซากิบ (Nazmus Sakib) หัวหน้าหน่วเฏกนาผ กองกำลังข่าวกรอง มีส่วนร่วมการเหตุการณ์ยิงนี้ด้วย

ร้อยโท พันเอกมิตฟะห์ อุดดีน อะห์เมด (Lieutenant Colonel Miftah Uddin Ahmed) ผู้บังคับบัญชากองพันโจมตีเร็วที่เจ็ด เรียกเอกรามุล หัก ว่าเป็น "เจ้าพ่อยาบ้า" ("godfather of Ya ba") พันตรี อามีน (Major Amin) ระบุว่าเอกรามุลถูกขึ้นชื่อเป็นพ่อค้ายาระดับต้น ๆ โดยกรมควบคุมยาเสพติด อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นของกรมปฏิเสธว่ามีการแจ้งชื่อเอกรามุลว่าเป็นผู้ต้องสงสัย คำกล่าวอ้างว่าเอกรามุลเป็นพ่อค้ายาถูกปฏิเสธจากทั้งภรรยาของเขาและ จาเบด อิกบัล จาวธุรี (Jabed Iqbal Chowdhury) ประธานอวามีลีกหน่วยเฏกนาผ

ต่อมา บันทึกเสียงบทสนทนาทางโทรศัพท์สุดท้ายของเอกรามุลถูกปล่อย ในเสียงบันทึกเป็นการโทรศัพท์ระหว่างเขากับภารยา อาเยชา เบกุม (Ayesha Begum) เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม 2018 หนึ่งวันก่อนที่ตามรายงานจะระบุว่าเอกรามุลถูกยิงเสียชีวิต ในเสียงบันทึกโทรศัพท์มีเสียงกรีดร้องของภรรยาและบรรดาลูกสาวของเอกรามุล เสียงปืนยิง และเสียงชายร้องครวญ อาเยชาเรียกการฆาตกรรมนี้ว่าเป็น "การฆาตกรรมที่มีวางแผนมาก่อน" และระบุว่าหน่วยข่าวกรองกดดันเอกรามุลให้ช่วยซื้อที่ดินบนถนนมารีนไดรฟ์ (Marine drive) คำกล่าวอ้างนี้ถูกปฏิเสธโดยทั้งหน่วยสื่อและหน่วยกฎหมายของกองพันโจมตีเร็ว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:อาชญากรรมในประเทศบังกลาเทศ
หมวดหมู่:การเมืองบังกลาเทศ
หมวดหมู่:ฆาตกรรม
แผ่นดินไหวในเกาะสุมาตรา ค.ศ. 1907

**แผ่นดินไหวในเกาะสุมาตรา ค.ศ. 1907** เกิดขึ้นในวันที่ 4 มกราคม ณ เวลา 05:19:12 UTC มีขนาดประมาณ 7.5–8.0  ที่มีจุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวใกล้กับเกาะซีเมอลูเวอ ริมเกาะสุมาตรา ซึ่งก่อให้เกิดสึนามิที่สร้างความเสียหายในวงกว้าง และทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 2,188 คน ความรุนแรงที่สังเกตได้ต่ำเมื่อเทียบกับขนาดของสึนามิทำให้เกิดการตีความเป็นแผ่นดินไหวสึนามิ การสั่นสะเทือนในระดับที่สูงขึ้นที่สังเกตได้จากเกาะนียัซมีสาเหตุมาจากแผ่นดินไหวตามขนาดใหญ่ไม่ถึงชั่วโมงต่อมา สึนามินี้ก่อให้เกิดตำนานซมง (S'mong legend) ซึ่งได้รับการระบุว่าช่วยชีวิตผู้คนจำนวนมากในช่วงแผ่นดินไหวใน ค.ศ. 2004

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
ชิจิมิ

**ชิจิมิ** อาจหมายถึง
*ชิจิมิโตงาราชิ
*หอยชิจิมิ (シジミ)
*ชีจีมี (지짐이)
เอียวหอง

**เอียวหอง** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **หยาง เฟิง** () เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง*[[สามก๊ก]]*ในศตวรรษที่ 14 เป็นชาวเผ่าลำมัน นายถ้ำของถ้ำงินติสัน 

เอียวหองเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย*สามก๊ก* ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ

## ในนิยาย''สามก๊ก''
เอียวหองปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย*สามก๊ก*ตอนที่ 89 เอียวหองเป็นนายถ้ำของชนเผ่าลำมัน (南蠻 *หนานหมาน*) ที่ถ้ำงินติสัน (銀冶洞 *อิ๋นเหย่ต้ง*) มีถ้ำภายใต้การปกครอง 21 ถ้ำ

เอียวหองได้รับการปฏิบัติด้วยความกรุณาจากจูกัดเหลียงผู้เป็นอัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊ก พี่น้องลูกหลานของเอียวหองก็ต่างก็ได้รับพระคุณของจูกัดเหลียงที่ไว้ชีวิต เอียวหองแสร้งทำเป็นพาบุตรชายห้าคนพร้อมด้วยทหารสามหมื่นนายไปช่วยเบ้งเฮ็กในการรบกับจ๊กก๊ก เบ้งเฮ็ก เบ้งฮิว และโต้สู้ไต้อ๋องเชื่อว่าเอียวหองนำกำลังเสริมมาช่วยพวกตนจริง จึงจัดงานเลี้ยงให้กับเอียวหองและบุตรชาย เอียวหองขอนำเหล่าหญิงชาวลำมันที่ติดตามมาในทัพด้วยให้ออกมาแสดงรำดาบกับโล่เพื่อสร้างความบันเทิงในงานเลี้ยง บุตรชายสองคนของเอียวหองเข้าไปนำจอกสุราให้เบ้งเฮ็กและเบ้งฮิว ทันใดนั้นเอียวหองก็ตะโกนเสียงดัง บุตรชายของเอียวหองทั้งสองก็จับตัวเบ้งเฮ็กและเบ้งฮิวลงจากที่นั่ง ส่วนเอียวหองจับตัวโต้สู้ไต้อ๋องได้ หญิงชาวลำมันในทัพเอียวหองก็เข้าล้อมที่จัดงานเลี้ยงไว้ เอียวหองนำตัวทั้งหมดไปให้จูกัดเหลียง ถือเป็นการถูกจับตัวเป็นครั้งที่ 5 ของเบ้งเฮ็ก  

จูกัดเหลียงมอบรางวัลให้แก่เอียวหองและบุตรชายรวมถึงทหารลำมันจากความชอบที่จับตัวเบ้งเฮ็ก เอียวหองและคนอื่น ๆ คำนับขอบคุณและลาจากไป

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *[[สามก๊ก]]* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*).

หมวดหมู่:ตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก
ตั้วไหล

**ตั้วไหล** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **ต้ายหลายต้งจู่** () เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง*[[สามก๊ก]]*ในศตวรรษที่ 14 เป็นน้องชายของจกหยงภรรยาของเบ้งเฮ็ก

ตั้วไหลเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย*สามก๊ก* ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ

## ในนิยาย''สามก๊ก''
ตั้วไหลปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย*สามก๊ก*ตอนที่ 90 ตั้วไหลเป็นน้องชายของจกหยงผู้เป็นภรรยาของเบ้งเฮ็กและมีตำแหน่งเป็นผู้นำแปดชนเผ่า (八番部長 *ปาฟานปู้จ่าง*) กล่าวกันว่าตั้วไหลสืบเชื้อสายจากจู้หรงที่เป็นเทพแห่งไฟในตำนานปรัมปรา

หลังจากจูกัดเหลียงจับตัวเบ้งเฮ็กได้เป็นครั้งที่ 5 และปล่อยตัวไป เบ้งเฮ็กถอยไปตั้งมั่นที่ถ้ำงินแข (銀坑洞 *อิ๋นเคิงต้ง*) ก็หนีไปที่ ตั้วไหลจึงเข้าไปแนะนำเบ้งเฮ็กใหไปขอความช่วยเหลือจากบกลกไต้อ๋องนายถ้ำปัดหลับต๋อง (八納洞 *ปาน่าต้ง*) ซึ่งมีความสามารถในการเรียกสัตว์ร้ายเพื่อใช้เข้าโจมตีทัพจ๊กก๊ก แต่จูกัดเหลียงสามารถเอาชนะบกลกไต้อ๋องได้ 

ตั้วไหลจึงดำเนินแผนมัดตัวเบ้งเฮ็กและจกหยงไปให้จูกัดเหลียงเพื่อแสร้างยอมจำนนและจะใช้โอกาสนี้ในการสังหารจูกัดเหลียง แต่จูกัดเหลียงอ่านแผนการของตั้วไหลออก ค้นตัวพบเจออาวุธในตัวตั้วไหลและทหาร จูกัดเหลียงปล่อยตัวเบ้งเฮ็ก จกหยง และตั้วไหลไป ถือเป็นการจับและปล่อยตัวเบ้งเฮ็กเป็นครั้งที่ 6

หลังเบ้งเฮ็กถูกปล่อยตัวเป็นครั้งที่ 6 ตั้วไหลแนะนำเบ้งเฮ็กให้ไปขอความช่วยเหลือจากลุดตัดกุด เจ้าแห่งรัฐออโกก๊ก (烏戈國 *อูเกอกั๋ว*) ผู้มีทหารตีนกระเป๋ง (籐甲兵 *เถิงเจี่ยปิง*) หรือทหารเกราะหวายใต้บังคับบัญชา แต่จูกัดเหลียงก็เอาชนะลุดตัดกุดและทหารตีนกะเป๋งได้ ในที่สุดตั้วไหลก็ติดตามเบ้งเฮ็กและจกหยงไปยอมสวามิภักดิ์ต่อจ๊กก๊ก

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
* รายชื่อตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *[[สามก๊ก]]* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*).

หมวดหมู่:ตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก
ตีนกะเป๋ง

**ตีนกะเป๋ง** มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **เถิงเจี่ยจฺวิน** () มีความหมายว่า **ทหารเกราะหวาย** เป็นกองทหารสมมติที่ปรากฏในตอนที่ 90 ของนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง*[[สามก๊ก]]*ในศตวรรษที่ 14 อยู่ เป็นกองทหารใต้การบังคับบัญชาของลุดตัดกุด เจ้าแห่งรัฐออโกก๊ก (烏戈國 *อูเกอกั๋ว*) รัฐของชนเผ่าลำมัน (南蠻 *หนานหมาน*) ทางใต้ของรัฐจ๊กก๊ก

## ในนิยาย''สามก๊ก''
ทหารตีนกะเป๋งปรากฏในนวนิยาย*สามก๊ก*ตอนที่ 90

เมื่อจูกัดเหลียงยกทัพจ๊กก๊กลงใต้เพื่อปรายชนเผ่าลำมัน จับตัวเบ้งเฮ็กผู้เป็นมันอ๋อง (กษัตริย์ของชนเผ่าลำมัน) ได้ 6 ครั้งและปล่อยตัวไปทั้ง 6 ครั้ง เบ้งเฮ็กทำตามคำแนะนำของตั้วไหลโดยไปขอความช่วยเหลือจากลุดตัดกุดแห่งรัฐออโกก๊กให้มาช่วยรบกับจูกัดเหลียงเป็นครั้งที่ 7 ลุดตัดกุดนั้นมีกองกำลังทหารที่แข็งแกร่งเรียกว่า "ตีนกะเป๋ง" หรือ "ทหารเกราะหวาย" ทำให้เบ้งเฮ็กมีความมั่นใจมากขึ้นว่าจะรบทัพจ๊กก๊กชนะ

ตีนกะเป๋งหรือทหารเกราะหวายเป็นกองกำลังทหารชั้นยอดที่สวมเกราะทำจากหวาย หวายชนิดนี้ขึ้นตามลำธารในภูเขา เกาะเกี่ยวกับผาหิน คนในท้องถิ่นเก็บหวานมาแช่น้ำมันนานครึ่งปีและนำออกมาตากแดด แห้งแล้วก็นำมาแช่ใหม่ ทำวนไปรวมสิบกว่าครั้งจึงนำมาสานเป็นชุดเกราะ เมื่อสวมเกราะหวายเวลาข้ามแม่น้ำจะไม่จม ไม่เปียกน้ำ ดาบและเกาทัณฑ์ฟันแทงไม่เข้า

ลุดตัดกุดให้เขาอั๋น (土安 *ถู่อาน*) และเคหลี (奚泥 *ซีหนี*) นำทหารตีนกะเป๋งสามหมื่นนายเข้าร่วมในการรบกับจ๊กก๊ก ในการรบครั้งแรกสามารถเอาชนะกองกำลังของจ๊กก๊กที่นำโดยอุยเอี๋ยนได้ที่ริมแม้น้ำโท้ฮัวสุย (桃花水 *เถาฮฺวาฉุ่ย*;  "แม่น้ำดอกท้อ")  จูกัดเหลียงจึงวางแผนแสร้งรบแพ้ล่าถอยเพื่อล่อให้ทหารตีนกะเป๋งเข้าไปในหุบเขาจัวปัวสก (盤蛇谷 *ผานเฉอกู่*;  "หุบเขางูขด") แล้วโจมตีทหารตีนกะเป๋งด้วยไฟและระเบิดฝังดิน  ชุดเกราะหวายที่แช่น้ำมันถูกไฟก็ลุกไหม้ขึ้น ลุดตัดกุดและทหารตีนกะเป๋งสามหมื่นนายก็ถูกไฟคลอกตายในหุบเขา จูกัดเหลียงมองลงมาจากบนภูเขาเห็นฉากอันน่าสังเวชที่ทหารตีนกะเป๋งถูกไฟครอกในหุบเขาก็คร่ำครวญว่า "เราทำการครั้งนี้ถึงจะได้บำเหน็จความชอบสักเท่าใดก็ดี เห็นอายุเราจะสิ้นเสียมั่นคงเพราะฆ่าชีวิตสัตว์เสียมากนัก"

## ดูเพิ่ม
* ลุดตัดกุด
* เบ้งเฮ็ก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

* ล่อกวนตง (ศตวรรษที่ 14). *[[สามก๊ก]]* (*ซันกั๋วเหยี่ยนอี้*).

หมวดหมู่:ตัวละครสมมติในยุคสามก๊ก
หมวดหมู่:องค์กรทางทหารในบันเทิงคดี
ประเทศไอซ์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

**ประเทศไอซ์แลนด์** มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 โดยประเทศไอซ์แลนด์เข้าร่วมในโอลิมปิกฤดูร้อนทุก ๆ ครั้งนับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912 ยกเว้นสี่ครั้งอันเป็นผลมาจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ทั่วโลก (1920 ถึง 1932)

## นักกีฬา
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้

## ว่ายน้ำ

ผลการแข่งขันดังนี้

;รายการลู่และถนน

## อ้างอิง

ไอซ์แลนด์
2024
ล็อกฮีด (ตัวละคร)

**ล็อกฮีด** () เป็นตัวละครที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนอเมริกันที่ตีพิมพ์โดยมาร์เวลคอมิกส์ ซึ่งตัวละครนี้ส่วนใหญ่มักปรากฏร่วมกับทีมเอ็กซ์เมน โดยเป็นมังกรต่างดาวและเป็นสหายที่รู้จักกันมานานของชาโดว์แคท (คิตตี ไพรด์) ซึ่งเป็นสมาชิกของเอ็กซ์เมนและเอกซ์แคลิเบอร์

อนึ่ง ล็อกฮีดปรากฏตัวเล็กน้อยในซีรีส์แอนิเมชันทางโทรทัศน์ที่เกี่ยวข้องกับเอ็กซ์เมน และได้รับการเปิดตัวในฉบับคนแสดงในภาพยนตร์ ค.ศ. 2020 เรื่อง*[[มิวแทนท์รุ่นใหม่ (ภาพยนตร์)|มิวแทนท์รุ่นใหม่]]*

## ประวัติการตีพิมพ์
ล็อกฮีดได้รับการสร้างโดยนักเขียนชื่อคริส เคลร์มอนต์ กับศิลปินชื่อพอล สมิธ และปรากฏตัวครั้งแรกใน*[[อันแคนนีเอ็กซ์เมน]]* #166 (เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983)

## ประวัติตัวละคร
ใน*ดิอันแคนนีเอ็กซ์เมน* # 153 ตอน"คิตตีส์แฟรีเทล" คิตตี ไพรด์ ซึ่งเป็นสมาชิกวัยสาวของเอ็กซ์เมน ได้เล่านิทานก่อนนอนให้อิลลียานา รัสปูติน วัยสาวซึ่งอาศัยอยู่กับเอ็กซ์เมนในเวลานั้นฟัง โดยเรื่องราวนี้จำลองเอ็กซ์เมน รวมถึงจีน เกรย์ ผู้ล่วงลับไปเมื่อไม่นานมานี้ ในบทบาทของตัวละครในเทพนิยาย ซึ่งหนึ่งในตัวละครดังกล่าวคือมังกรดำขนาดยักษ์ชื่อ "ล็อกฮีด" ที่อิงมาจากอากาศยานไอพ่นล็อกฮีด เอสอาร์-71 แบล็กเบิร์ด ดัดแปลงของเอ็กซ์เมน

## การตอบรับ
* ใน ค.ศ. 2014 นิตยสาร*[[เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี]]*ได้จัดอันดับให้ล็อกฮีดอยู่อันดับ 68 ในรายการ "เลตส์แรงก์เอเวอรีเอ็กซ์แมนเอเวอร์"
* ใน ค.ศ. 2021 เว็บไซต์*[[ซีบีอาร์ดอตคอม]]*ได้จัดให้อันดับให้ล็อกฮีดอยู่อันดับ 3 ในรายการ "10 สมาร์เตสต์มาร์เวลไซด์คิกส์"
* ใน ค.ศ. 2022 เว็บไซต์*[[นิวซารามา]]*ได้จัดให้อันดับให้ล็อกฮีดอยู่อันดับ 9 ในรายการ "เบสต์ซูเปอร์ฮีโรไซด์คิกส์ออฟออลไทม์"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* UncannyXmen.net Spotlight on Lockheed

หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นมังกร
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโรที่เป็นสัตว์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นไซด์คิก
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่มีความสามารถเกี่ยวกับไฟหรือความร้อน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสายลับและจารชน
ถนนท่าแพ

[thumb|ถนนท่าแพหน้า[วัดมหาวัน (อำเภอเมืองเชียงใหม่)|วัดมหาวัน]]
**ถนนท่าแพ** หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า **ถนนต้าแป** เป็นถนนในจังหวัดเชียงใหม่ เริ่มต้นจากแม่น้ำปิงบริเวณสะพานนวรัฐ ผ่านวัดอุปคุต ไปจนถึงประตูท่าแพ มีความยาวประมาณ 1 กิโลเมตร เป็นเส้นทางหลักในการเดินทางเข้าสู่กำแพงเมืองเชียงใหม่ ในปัจจุบันยังใช้เป็นเส้นทางในการประกอบพิธีกรรมสำคัญต่าง ๆ เช่น การต้อนรับแขกบ้านแขกเมืองสำคัญ ประเพณีลอยกระทง ประเพณีสงกรานต์ เป็นต้น

## ประวัติ

thumb|ถนนท่าแพ พ.ศ. 2508 บริเวณประตูท่าแพ
ถนนท่าแพสร้างตามแนวแกนหลักตามความเชื่อในการสร้างเมืองของพญามังราย เมื่อ พ.ศ. 1839 เมื่อแรกสร้างเมืองมีหมู่บ้านคือ *หมู่บ้านเชียงเรือก* เป็นย่านการค้าถนนท่าแพ

มีการตั้งถิ่นฐานของชุมชนไทยวนซึ่งถูกเทครัวมาจากเมืองเชียงแสน สมัยพระเจ้ากาวิละ ราว พ.ศ. 2347 คือชุมชมบ้านฮ่อม เชื่อมโยงการค้าบริเวณริมแม่น้ำปิงมุ่งหน้าเข้าสู่ตัวเมือง ในช่วงสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีชาวจีนและชาวตะวันตกเข้ามาอยู่อาศัยเพราะแม่น้ำปิงเป็นเส้นทางสำคัญในการส่งสินค้ามายังกรุงเทพ ในยุคพัฒนาประเทศในช่วงพุทธทศวรรษ 2500 เป็นถนนศูนย์กลางเศรษฐกิจ ตามนโยบายส่งเสริมการท่องเที่ยว

## อาคาร
วัดที่เก่าแก่ที่สุดบนถนนท่าแพคือ วัดแสนฝาง แต่สถาปัตยกรรมเก่าแก่ที่สุดบนเส้นถนนท่าแพคือ วิหารเล็กวัดบุพพาราม และยังมีวิหารหลวงวัดมหาวันที่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2410

จากภาพถ่ายเก่าที่ถ่ายเมื่อ พ.ศ. 2420 ถ่ายโดยมิชชันนารีชาวอเมริกัน ภาพแสดงให้เห็นบ้านเรือนในลักษณะ *เฮือนแป* คือเรือนที่สร้างในลักษณะผูกติดกันยาวคล้ายการผูกแพในน้ำ ปัจจุบันหลงเหลืออยู่เพียงหลังเดียวบนนถนนท่าแพ (ข้อมูล พ.ศ. 2544) ในช่วง พ.ศ. 2432–2433 ชาวจีนที่เคยอาศัยอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำปิงช่วงวัดเกตุ ได้ย้ายข้ามฝั่งแม่น้ำมาบริเวณถนนท่าแพ ซึ่งแต่เดิมมีชาวพม่าและชาวต่องซู่อาศัยอยู่ ได้สร้างบ้านเรือนด้วยปูนที่เรียกว่า *บ้านตึก* ยังมีการก่อสร้างอาคารแบบตะวันตกเนื่องจากมีชาวตะวันตกเข้ามาอยู่อาศัย เช่นมีลักษณะเป็นช่องประตูทรงโค้ง (arch) หลัง พ.ศ. 2505 ที่เริ่มใช้แผนพัฒนาสังคมและเศรษฐกิจแห่งชาติฉบับที่ 1 เริ่มมีการสร้างอาคารพาณิชย์ มีความสูงอาคารแตกต่างกันไป

เมื่อ พ.ศ. 2503 เทศบาลนครเชียงใหม่ได้รื้อทำลายประตูท่าแพแล้วสร้างประตูใหม่ ปัจจุบันบริเวณประตูท่าแพรวมถึงถนนท่าแพยังคงเป็นศูนย์รวมของธุรกิจร้านค้าด้านการท่องเที่ยว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดเชียงใหม่
จอมบงการใจทมิฬ

"**จอมบงการใจทมิฬ**" () เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร*[[คอลเลียร์]]*ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1908 และตีพิมพ์ ใน*[[นิตยสารสแตรนด์]]*ในสหราชอาณาจักรในเดือนกันยายน-ตุลาคม ค.ศ. 1908 เป็นเรื่องราวที่แบ่งเป็น 2 ตอนย่อยที่ประกอบด้วย "เหตุประหลาดที่มิสเตอร์จอห์น สกอตต์ เอคคลิส ได้ประสบ" (The Singular Experience of Mr. John Scott Eccles) และ "เสือแห่งซานเปโดร" (The Tiger of San Pedro) ซึ่งเมื่อตีพิมพ์ใน*นิตยสารสแตรนด์*มีชื่อเรื่องโดยรวมว่า "**A Reminiscence of Mr. Sherlock Holmes**" 

"จอมบงการใจทมิฬ" เป็นเรื่องสั้นลำดับแรกจากทั้งหมด 8 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น *[[เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง|เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง]]* ในปี ค.ศ. 1917

## ประวัติการตีพิมพ์
"จอมบงการใจทมิฬ" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร*[[คอลเลียร์]]*เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1908 และตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักรใน*[[นิตยสารสแตรนด์]]*ในเดือนกันยายน-ตุลาคม ค.ศ. 1908 ใน*นิตยสารสแตรนด์*แบ่งการตีพิมพ์เป็นสองตอนย่อย ได้แก่ "เหตุประหลาดที่มิสเตอร์จอห์น สกอตต์ เอคคลิส ได้ประสบ" (The Singular Experience of Mr. John Scott Eccles) และ "เสือแห่งซานเปโดร" (The Tiger of San Pedro) ในนิตยสาร*คอลเลียร์*มีภาพวาดประกอบ 6 ภาพวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล ใน*นิตยสารสแตรนด์*มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 10 ภาพวาดโดยอาเทอร์ ทวิดเดิล เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น *[[เชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง|เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง]]* ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1917

## อ้างอิงและบรรณานุกรม
;อ้างอิง

;บรรณานุกรม
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*
*
* 

หมวดหมู่:เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์
โชริคิเซ็นไต โอเรนเจอร์ โอเร VS คาคุเรนเจอร์

***โชริคิเซ็นไต โอเรนเจอร์ โอเร VS คาคุเรนเจอร์*** () เป็นออริจินอลวิดีโอจากละครชุดโทรทัศน์ *[[ขบวนการพลังมหัศจรรย์ โอเรนเจอร์]]* จาก ซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1996 ความยาว 45 นาที 

## ภาพรวม
เป็นออริจินอลวิดีโอจากละครชุดโทรทัศน์ *[[ขบวนการพลังมหัศจรรย์ โอเรนเจอร์]]* จาก ซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ และเป็นผลงานเรื่องแรกของซีรีส์ที่ถูกทำรูปแบบของหนังแผ่นหรือ V ซินีม่า  หลังจากผลงานเรื่องนี้ ผลงาน V ซินีม่า ที่มีเนื้อหาคอนเซปต์เดียวกันก็ถูกสร้างขึ้นอย่างต่อเนื่อง ต่อมาได้เป็นผลงานเรื่องที่ 1 ของ ซูเปอร์เซ็นไต วีซินีม่า และเป็นครั้งแรกที่มีการสร้างออริจินัลวิดีโอ โดยนับเป็นสปินออฟจากทีวีซีรีส์ในผลงานหลัก นอกจากนี้ยังเป็นผลงานเรื่องแรกที่มี 2 ขบวนการปรากฏตัวพร้อมกัน นับเป็นผลงานเรื่องแรกตั้งแต่ แจ็คเกอร์ เด็นเกคิไต VS โกเรนเจอร์

ผลงานเรื่องนี้ถูกสร้างเป็นผลงานครอสโอเวอร์กับเรื่องก่อนหน้านี้ซึ่งก็คือ ขบวนการนินจา คาคุเรนเจอร์ ตามชื่อเรื่อง ก่อนหน้านี้ในงานผลิตขั้นต้น มีแผนจะเป็น V ซินีม่า ของ โอเรนเจอร์ เพียงอย่างเดียว แต่โปรดิวเซอร์ โยชิคาวะ ซุซุมุ เสนอให้ คาคุเรนเจอร์ ปรากฏตัวร่วมกัน โดยเชิญนักแสดงหลักที่รับบท ซาสึเกะ / นินจาเรด และ ซึรุฮิเมะ / นินจาไวท์ กลับมารับบทอีกครั้ง แต่หลังจากแผนการเริ่มถ่ายทำขึ้น ทีมงานก็เสนอให้นักแสดงคนอื่นๆ ฝั่งคาคุเรนเจอร์ปรากฏตัวด้วย นอกจากนี้ชื่อตอน "โอเร VS คาคุเรนเจอร์" ยังแตกต่างจากเรื่องหลังตรงที่ชื่อตอนแทรกเข้ามาพร้อมคำบรรยายในทีวีซีรีส์

## เนื้อเรื่อง

## ตัวละครจากต้นฉบับ
;บาระฮากุรุมะ (バラハグルマ)
;อนบุโอบาเกะ (オンブオバケ)
;อนบุฮากุรุมะ (オンブハグルマ)

## สื่อถูกที่วางจำหน่าย
* รูปแบบวิดีโอ VHS ในรูปแบบวิดีโอสำหรับเช่า เปิดให้เช่าเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1996 ต่อมาในเดือนกรกฏาคม ได้ทำรูปแบบวิดีโอสำหรับขาย
* รูปแบบแผ่นเลเซอร์ดิสก์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1996
* รูปแบบแผ่นดีวีดี วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2001
* รูปแบบแผ่นบลูเรย์ จากชุด ซูเปอร์เซ็นไต V CINEMA&THE MOVIE Blu-ray BOX 1996‐2005 วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2016
* รูปแบบแผ่นบลูเรย์ จากชุด ซูเปอร์เซ็นไต V CINEMA&THE MOVIE Blu-ray 1996‐1998 วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019

## อ้างอิง
### หมายเหตุ

### ข้อมูลที่มา

อ
ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2023–24 รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ (ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก)

หน้านี้สรุป **ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก** แต่ละนัดของ **ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2023–24 รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ**.

แต่ละเวลาคือ CEST (UTC+2), ตามที่ระบุไว้โดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, คืออยู่ในวงเล็บ).

## รอบคัดเลือกรอบสอง
การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกรอบสองได้ภจภัดขึ้นในวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2566.
### สรุปผลการแข่งขัน


|+ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก

|}

### แมตช์

*รวมผลสองนัด วัลมิเอรา ชนะ 10–0.*
----

*รวมผลสองนัด แฟแร็นตส์วาโรช ชนะ 6–0.*
----

*รวมผลสองนัด สวิฟต์ เฮสเปรันเก ชนะ 4–3.*
----

*รวมผลสองนัด ปาร์ตีซานี ชนะ 5–1.*
----

*รวมผลสองนัด แฮมรุน สปาร์ตันส์ ชนะ 3–1.*
----

*รวมผลสองนัด ฟารุล คอนสแตนตา ชนะ 6–4.*
----

*รวมผลสองนัด สตรูกา ชนะ 5–3.*
----

*รวมผลสองนัด บอลล์กานี ชนะ 7–1.*

## รอบคัดเลือกรอบสาม
การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกรอบสามได้จัดขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2566.

### สรุปผลการแข่งขัน


|+ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก

|}


### แมตช์

*รวมผลสองนัด แฟแร็นตส์วาโรช ชนะ 8–2.*
----

*รวมผลสองนัด ฟารุล คอนสแตนตา ชนะ 5–0.*
----

*รวมผลสองนัด ปาร์ตีซานี ชนะ 3–1.*
----

*รวมผลสองนัด บอลล์กานี ชนะ 5–1.*
----

*รวมผลสองนัด สตรูกา ชนะ 4–3.*

## รอบเพลย์ออฟ
การจับสลากสำหรับรอบเพลย์ออฟได้จัดขึ้นในวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2023.

### สรุปผลการแข่งขัน


|+ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก

|}


### แมตช์

*รวมผลสองนัด บอลล์กานี ชนะ 4–2.*
----

*รวมผลสองนัด แฟแร็นตส์วาโรช ชนะ 7–0.*
----

*รวมผลสองนัด ไบรดาบลิก ชนะ 2–0.*
----

*รวมผลสองนัด เอชเจเค ชนะ 3–2.*
----

*รวมผลสองนัด อัสตานา ชนะ 2–1.*

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

*1M
โซนิกบลาสต์แมน II

***โซนิกบลาสต์แมน II*** (; คาตากานะ: ソニックブラストマンII) เป็นวิดีโอเกมที่พัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทไทโทสำหรับซูเปอร์แฟมิคอมใน ค.ศ. 1994

## รูปแบบการเล่น
*โซนิกบลาสต์แมน II* เป็นภาคต่อของเกม*[[โซนิกบลาสต์แมน]]* ซึ่งรูปแบบการเล่นคล้ายกับภาคก่อนและเพิ่มตัวเลือกมากขึ้น โดยมีตัวละครใหม่ที่สามารถเล่นได้คือ "โซเนีย" และ "กัปตันโชเยียร์" รวมถึงโหมดสองผู้เล่น

## การตอบรับ

นิตยสาร*[[เนกซ์เจเนอเรชัน (นิตยสาร)|เนกซ์เจเนอเรชัน]]*ได้วิจารณ์เกมนี้โดยให้คะแนนสองดาวจากเต็มห้า และระบุว่า "มันไม่ใช่เกมเน่า ๆ แต่ไม่มีอะไรที่จะทำให้คุณนั่งลงและให้ความสนใจได้" ส่วนนิตยสาร*[[อิเล็กทรอนิกเกมมิงมันทลี]]* ??

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2537
หมวดหมู่:เกมสำหรับซูเปอร์แฟมิคอม
หมวดหมู่:วิดีโอเกมซูเปอร์ฮีโร
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
อำเภอบาญูวางี

**บาญูวางี** () เป็นอำเภอ () ในจังหวัดชวาตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย และได้รับการขนานนามให้เป็น "อาทิตย์อุทัยแห่งเกาะชวา" เนื่องจากที่ตั้งของอำเภอที่อยู่ปลายตะวันออกสุดของเกาะชวา นครบาญูวางีเป็นเมืองท่าที่มีให้บริการเดินเรือข้ามเกาะระหว่างชวากับเกาะบาหลี บาญูวางีทางตะวันออกติดกับช่องแคบบาหลี ซึ่งแบ่งเกาะชวาออกจากเกาะบาหลี อำเภอบาญูวางีมีพื้นที่รวม 5,782.4&nbsp;กิโลเมตร2 ถือเป็นอำเภอมี่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดในเกาะชวา บาญูวางีเป็นอำเภอแหล่งท่องเที่ยวและนับตั้งแต่ปลายทศวรรษ 2010 อยู่ภายใต้การพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวกและสาธารณูปโภคที่ช่วยสนับสนุนและรองรับการท่องเที่ยวจากนานาชาติ อำเภอบาญูวางีได้รับการประกาศให้เป็น "ตามันบูมี" (taman bumi) หรืออุทยานแห่งชาติธรณีวิทยาในปี 2018

ประชากรของอำเภออยู่ที่ 1,488,791 คน ตามสำมะโนปี 2000 และเพิ่มขึ้นในสำมะโนปี 2010 เป็น 1,556,078 and at the 2020 Census to 1,708,114; ส่วนประมาณจำนวนประชากรกลางปี 2022 อยู่ที่ 1,731,731 (คิดเป็นชาย 862,930 คน หญิง 868,801 คน) นครบาญูวางีเป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอ ชื่อ *บาญูวางี* มาจากภาษาชวา แปลว่า "น้ำอันมีกลิ่นหอมหวาน" (fragrant water) ซึ่งเชื่อมโยงกับตำนานพื้นถิ่นเรื่องซรีตันจุง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อำเภอของประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:จังหวัดชวาตะวันออก
หมู่ถ้ำการเล

**หมู่ถ้ำการละ** () หรือ **หมู่ถ้ำการเล** () เป็นหมู่ถ้ำสลักหินของอินเดียโบราณในศาสนาพุทธ ตั้งอยู่ที่การเล ใกล้กับโลณาวลา รัฐหมาราษฏระ นอกจากนี้ยังมีถ้ำอื่น ๆ ในพื้นที่ เช่น หมู่ถ้ำภชะ, ถ้ำพุทธปาฏัณ, หมู่ถ้ำเพทเส และ หมู่ถ้ำนาศิก วิหารในหมู่ถ้ำการเลพัฒนาขึ้นตามยุคสมัย เริ่มต้นที่ 200 ปีก่อนคริสต์กาลถึงศตวรรษที่ 5 ถ้ำที่เก่าแก่ที่สุดเชื่อว่าสร้างขึ้นเมื่อ 160 ปีก่อนคริสต์กาล

แม้หมู่ถ้ำการเลจะมีขนาดเล็กกว่าและเก่ากว่าถ้ำสลักหินส่วนใหญ่ในรัฐมหาราษฏระ แต่หมู่ถ้ำการเลเป็นที่รู้จักเป็นพิเศษจาก "มหาเจดีย์" ("Grand Chaitya") ในถ้ำหมายเลขแปด ซึ่งถือเป็นโถงเจดีย์ที่มีขนาดใหญ่และอยู่ในสภาพดีที่สุดจากยุคนี้ รวมถึงประติมากรรมในถ้ำซึ่งมีคุณลักษณะวิจิตรกว่าถ้ำอื่น ๆ ถ้ำมหาเจดีย์หรือถ้ำหมายเลขแปด เป็นถ้ำสำหรับประกอบพิธีสวดมนต์ คาดว่าก่อสร้างขึ้นในปี 50-70 และถือเป็นเดีย์สลักหินที่ใหญ่ที่สุดในอินเดียด้วยขนาดยาว  และสูง  ภายในโถงยังปรากฏประติมากรรมรูปชายและหญิง รวมถึงสัตว์ต่าง ๆ เช่นสิงโต

พ่อค้ามากมาย, พวกสาตราปตะวันตกจากสกะ และเจ้าครองนครของสตวาหนะ ล้วนได้บริจาคทุนทรัพย์เพื่อการก่อสร้างถ้ำเหล่านี้ ชาวพุทธในเวลานั้นมักจะสร้างอารามอยู่ตามบริเวณที่มีธรณีสันฐานตามธรรมชาติ ใกล้กับเส้นทางค้าขาย อารามเหล่านี้ยังใช้งานเป็นที่พักแรมแก่พ่อค้าที่เดินทางค้าชายเช่นกัน ชาวพุทธในเวลานั้นระบุตัวตนกับการค้าและการผลิต ผ่านทางความสัมพันธ์กับบรรดาพ่อค้ามาตั้งแต่ในช่วงแรก ๆ ถ้ำการเล ก็เป็นหนึ่งในอารามที่สร้างเข้าไปในธรณีสัณฐาน และตั้งอยู่ไม่ไกลจากเส้นทางการค้าโบราณ หมู่ถ้ำนี้ในปัจจุบันได้รับการคุ้มครองและดูแลโดยกรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* Guide to Monuments of India 1: Buddhist, Jain, Hindu - by George Michell, Philip H. Davies, Viking - 1989 

หมวดหมู่:ถ้ำในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:วัดในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:ถ้ำในรัฐมหาราษฏระ
เนอุม

**เนอุม** (, ) เป็นเมืองและเทศบาลในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ตั้งอยู่ในรัฐเฮอร์เซโกวีนา-เนเรตวาของสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ณ ปี 2013 เขตเทศบาลเนอุมมีประชากร 4,653 คน ส่วนเขตเมืองเนอุมมีประชากร 3,013 คน ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนามีชายฝั่งยาวเพียง  หรือ  และเนอุมเป็นเมืองเดียวของประเทศที่ตั้งอยู่บนชายฝั่งนั้น จึงเป็นทางออกสู่ทะเลเอเดรียติกเพียงแห่งเดียวของประเทศ

เนอุมตั้งอยู่ห่างจากดูบรอฟนีก , ห่างจากม็อสตาร์  และห่างจากปลอเช 

พื้นที่ชายฝั่งของเนอุมตัดขาดพื้นที่ทางใต้สุดของโครเอเชียออกจากส่วนที่เหลือของประเทศ แนวพรมแดนนี้เป็นผลมาจากสนธิสัญญาคาร์โลวิทซ์ซึ่งลงนามในปี 1699 ตั้งแต่ปี 1991 และหลังการล่มสลายของยูโกสลาเวียเป็นต้นมา แนวพรมแดนระหว่างโครเอเชียกับบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในภูมิภาคเนอุมได้กลายเป็นพรมแดนระหว่างประเทศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
โตบี

**โตบี** (มีบทบาทในช่วงทศวรรษ 190 – ทศวรรษ 220) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า **ตู้ เวย์** () ชื่อรอง **กั๋วฝู่** () เป็นบัณฑิตผู้ปฏิเสธการเข้ารับราชการ รวมไปถึงการแกล้งป่วย ก่อนในที่สุดจะกลายมาเป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน

## ประวัติ
โตบีเป็นชาวอำเภอโปยเสีย (涪縣 *ฝูเซี่ยน*) เมืองจื่อถง (梓潼郡 *จื่อถงจฺวิ้น*) ซึ่งปัจจุบันคือนครเหมี่ยนหยาง มณฑลเสฉวน โตบีเกิดในช่วงกลางหรือปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ในวัยเยาว์โตบีเรียนตำรากับเริ่น อาน (任安; ค.ศ. 124–202) บัณฑิตและพหูสูตที่มีชื่อเสียง โตบีกลายเป็นบัณฑิตผู้ถือวิถีสันโดษเช่นเดียวกับเริ่น อานผู้เป็นอาจารย์ เล่าเจี้ยง เจ้ามณฑลของมณฑลเอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุมพื้นที่มณฑลเสฉวนและนครฉงชิ่งในปัจจุบัน) ได้ยินชื่อเสียงของโตบีจึงเสนอให้โตบีมาดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่ผู้ช่วย (從事 *ฉงชื่อ*) ประจำที่ว่าการเมือง แต่โตบีอ้างว่าตนป่วยและปฏิเสธข้อเสนอในปี ค.ศ. 214หลังจากขุนศึกเล่าปี่ยึดครองมณฑลเอ๊กจิ๋วจากเล่าเจี้ยง เล่าปี่ต้องการรับโตบีมารับราชการ แต่โตบีอ้างว่าตนไม่สามารถรับราชการได้เพราะตนหูหนวก และยังคงอยู่กับบ้าน

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). *[[จดหมายเหตุสามก๊ก]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* ซือหม่า กวาง (1084). *[[จือจื้อทงเจี้ยน]]*.
* 

หมวดหมู่:ขุนนางของจ๊กก๊ก
หมวดหมู่:ข้าราชการในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น
ดัยร์ยาซีน

**ดัยร์ยาซีน** () เป็นอดีตหมู่บ้านชาวอาหรับปาเลสไตน์ที่มีผู้อยู่อาศัยราว 600 คน ตั้งอยู่  จากเยรูซาเลม ดัยร์ยาซีนประกาศตนเป็นกลางในระหว่างสงครามปาเลสไตน์ปี 1948 ระหว่างชาวอาหรับกับชาวยิว หมู่บ้านถูกโจมตีและทำลายล้างในระหว่างการสังหารหมู่เมื่อ 9 เมษายน 1948 ที่ซึ่งผู้อยู่อาศัยชาวอาหรับ 107 คนถูกสังหารโดยกองกำลังกึ่งกองทัพ อีร์กูนและเลฮี ปัจจุบัน พื้นที่ของหมู่บ้านเป็นส่วนหนึ่งของศูนย์สุขภาพจิตกฟาร์ ชาอุล โรงพยาบาลจิตเวชศาสตร์ของรัฐอิสราเอล

คำว่า *ดัยร์* แปลว่า "อาราม" ในภาษาอาหรับ วาลีด คาลีดี นักประวัติศาสตร์ปาเลสไตน์ ระบุว่าการใช้คำนี้พบได้ทั่วไปในชื่อหมู่บ้านของปาเลสไตน์โดยเฉพาะที่ตั้งอยู่ใกล้กับเยรูซาเลมขนาดนี้ ขอบทางใต้ของหมู่บ้านมีซากอารามตั้งอยู่ซึ่งเรียกกันว่าเพียง "ดัยร์" ("Deir")

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เยรูซาเลม