ทริปเปิลเอช

**พอล ไมเคิล เลเวสก์** (Paul Michael Levesque; 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1969) เป็นที่รู้จักในชื่อบนเวทีว่า **ทริปเปิลเอช** (Triple H) เป็นผู้บริหารธุรกิจชาวอเมริกัน โปรโมเตอร์มวยปล้ำอาชีพ และอดีตนักมวยปล้ำ ปัจจุบันเขาเซ็นสัญญากับ WWE โดยดำรงตำแหน่ง Chief Content Officer (ประธานฝ่ายคอนเทนต์), หัวหน้าฝ่ายครีเอทีฟ (Head of Creative) และ Executive Producer (ผู้อำนวยการสร้าง) ของบริษัท

## ชีวิตช่วงต้น
พอล เลเวสก์ เกิดเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 1969 ที่เมือง Nashua เขามีน้องสาวหนึ่งคนชื่อ ลินน์ ประสบการณ์ครั้งแรกของเขากับการดูมวยปล้ำอาชีพเกิดขึ้นตั้งแต่ยังเป็นเด็ก เมื่อเขาได้ดูแมตช์ของ Chief Jay Strongbow หลังจากนั้นเขาเริ่มสนใจและฝึกเพาะกายตั้งแต่อายุ 14 ปี เพราะต้องการมีรูปร่างเหมือนนักมวยปล้ำที่เขาเห็นในทีวี เขาจบการศึกษาในปี 1987 จาก Nashua High School ซึ่งในช่วงเรียนเขาเล่นกีฬาทั้งเบสบอลและบาสเกตบอล ต่อมาเขายังคงเข้าร่วมการแข่งขันเพาะกาย และเมื่ออายุ 19 ปี เขาชนะการแข่งขัน Mr. Teenage New Hampshire ในปี 1988 ขณะที่ทำงานเป็นผู้จัดการยิมแห่งหนึ่งในเมือง Nashua เขาได้รู้จักกับแชมป์ยกน้ำหนักพาวเวอร์ลิฟต์และนักมวยปล้ำอาชีพ Ted Arcidi ซึ่งในเวลานั้นได้เซ็นสัญญากับ WWE หลังจากพยายามหลายครั้ง ในที่สุดเขาก็สามารถขอให้ Arcidi แนะนำเขาให้รู้จักกับนักมวยปล้ำ Killer Kowalski ผู้ก่อตั้งโรงเรียนสอนมวยปล้ำอาชีพที่เมือง Malden

## ประวัติมวยปล้ำอาชีพ
### การฝึกฝนและช่วงเริ่มต้นอาชีพ (1990–1993)
ในช่วงต้นปี 1990 พอลเริ่มฝึกเป็นนักมวยปล้ำอาชีพที่โรงเรียนของ Killer Kowalski ในเมือง Malden เพื่อนร่วมรุ่นของเขามีนักมวยปล้ำที่ต่อมากลายเป็นดาวเด่นใน WWF เช่น Chyna ซึ่งต่อมาเขาได้คบหาด้วย และ Perry Saturn เขาเปิดตัวในฐานะนักมวยปล้ำอาชีพครั้งแรกเมื่อวันที่ 24 มีนาคม 1992 โดยใช้ชื่อบนเวทีว่า Terra Ryzing (เล่นคำจากคำว่า “terrorizing”) ในสมาคม International Wrestling Federation หรือ IWF และสามารถเอาชนะ Tony Roy ได้ ในเดือนกรกฎาคม 1992 เขาเอาชนะ Mad Dog Richard เพื่อคว้าแชมป์ IWF Heavyweight Championship หลังจากนั้นภายใต้การดูแลของผู้จัดการ John Rodeo เขาได้ปล้ำให้กับหลายสมาคมบนเวทีมวยปล้ำอิสระฝั่งตะวันออกของสหรัฐจนถึงปี 1993

### เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง (1994–1995)
ในช่วงต้นปี 1994 พอลได้เซ็นสัญญา 1 ปีกับ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง (WCW) ในแมตช์ถ่ายทอดสดทางทีวีครั้งแรก เขาเปิดตัวในบทบาทตัวร้ายโดยใช้ชื่อ Terror Risin' และเอาชนะ Keith Cole ต่อมาชื่อบนเวทีของเขาถูกปรับเป็น Terra Ryzing และใช้ชื่อนี้อยู่ช่วงหนึ่ง ก่อนจะถูกเปลี่ยนเป็น Jean-Paul Lévesque ในช่วงกลางปี 1994 กิมมิกนี้อ้างอิงถึงรากเหง้าฝรั่งเศสของนามสกุลจริงของเขา และเขาถูกขอให้พูดด้วยสำเนียงฝรั่งเศส แม้ว่าในความเป็นจริงเขาจะพูดภาษาฝรั่งเศสไม่ได้ก็ตาม ในช่วงเวลานี้เอง เขาเริ่มใช้ท่าปิดเกมที่ต่อมากลายเป็นท่าประจำตัวของเขา คือ Pedigree

ต่อมา Lévesque มีเรื่องราวความบาดหมางช่วงสั้น ๆ กับ Alex Wright ซึ่งจบลงในรายการ Starrcade เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม โดย Wright เป็นฝ่ายกดเขานับสามชนะ ระหว่างปลายปี 1994 ถึงต้นปี 1995 เขายังได้จับคู่แท็กทีมช่วงสั้น ๆ กับนักมวยปล้ำชาวอังกฤษ Lord Steven Regal ซึ่งกิมมิกชนชั้นสูงแบบอังกฤษของ Regal มีลักษณะคล้ายกับตัวละครของ Lévesque ในชีวิตจริงทั้งสองก็กลายเป็นเพื่อนสนิทกัน และหลายสิบปีต่อมา Regal ยังทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยคนสำคัญของเขาเบื้องหลังใน WWE อย่างไรก็ตาม แท็กทีมนี้อยู่ได้ไม่นาน เพราะ Lévesque ย้ายไปที่ WWE (ซึ่งในตอนนั้นใช้ชื่อ WWF) ในเดือนมกราคม 1995 หลังจากที่เขาและ WCW ไม่สามารถตกลงสัญญาฉบับใหม่กันได้

### ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (1995–ปัจจุบัน)
#### ช่วงแรกเริ่ม
ในเวอร์ชันที่ปรับเปลี่ยนจากกิมมิกใน WCW พอลเริ่มต้นอาชีพของเขาใน WWF ในบทบาท “Connecticut Blueblood” หรือชนชั้นสูงจากรัฐคอนเนตทิคัต ตามคำกล่าวของเลเวสก์ J. J. Dillon เคยตั้งชื่อให้เขาว่า Reginald DuPont Helmsley แต่เลเวสก์ขอชื่อที่สามารถเล่นคำย่อจากตัวอักษรแรกได้ และในที่สุดฝ่ายบริหารก็ยอมรับข้อเสนอของเขา คือ ฮันเตอร์ เฮิร์ต เฮมส์ลีย์ (Hunter Hearst Helmsley) ก่อนเปิดตัวบนสังเวียน เขาปรากฏในวิดีโอโปรโมตที่บันทึกไว้ล่วงหน้า ซึ่งเขาพูดถึงมารยาทและการวางตัวแบบชนชั้นสูง จนกระทั่งเปิดตัวปล้ำอย่างเป็นทางการในรายการ Wrestling Challenge ตอนวันที่ 30 เมษายน 1995 โดยเอาชนะ Buck Zumhofe เขาเปิดตัวในรายการเพย์เพอร์วิวของ WWF ครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ในรายการ SummerSlam 1995 โดยเอาชนะ Bob Holly ในช่วงแรกของอาชีพเขายังไม่แพ้ใครเลย จนกระทั่งพ่ายแพ้แบบถูกกดนับสามครั้งแรกให้กับ The Undertaker ในแมตช์ของรายการ Survivor Series ช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี 1995 เขาเริ่มมีเรื่องบาดหมางกับ Henry O. Godwinn ซึ่งมีบทบาทเป็นชาวไร่เลี้ยงหมู โดยเขาสามารถเอาชนะเขาได้ในแมตช์ชื่อดัง Hog Pen match เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ในรายการ In Your House 5: Seasons Beatings

หลังจากได้รับการโปรโมตอย่างมากในช่วงไม่กี่เดือนแรกหลังเปิดตัว อาชีพของพอลในบทบาท ฮันเตอร์ เฮิร์ต เฮมส์ลีย์ เริ่มชะลอตัวลงในปี 1996 โดยเริ่มจากการมีเรื่องบาดหมางกับ Duke Droese หลังจากที่เขาแพ้ในช่วง Free for All ของรายการ Royal Rumble 1996 ก่อนหน้านั้น เนื้อเรื่องของเขามักให้เขาปรากฏตัวทางโทรทัศน์ทุกสัปดาห์พร้อมกับผู้ช่วยหญิงคนใหม่ ซึ่งรวมถึงนางแบบ Shae Marks และ Tylyn John ในช่วงเวลานี้เขายังแพ้แบบแมตช์เดี่ยวครั้งแรกใน WWF ให้กับ Bret Hart ในรายการ WWE Raw ตอนวันที่ 4 มีนาคม ต่อมา Sable ได้กลายเป็นผู้ช่วยหญิงของ Helmsley ในรายการ WrestleMania XII เมื่อวันที่ 31 มีนาคม และหลังจากที่เขาแพ้ให้กับ The Ultimate Warrior ตามเนื้อเรื่อง เขาได้ระบายความโกรธใส่เธอ เหตุการณ์นี้ทำให้ Marc Mero (สามีในชีวิตจริงของ Sable) ที่เพิ่งเปิดตัวใน WWF ออกมาช่วยเธอ และนำไปสู่การเริ่มต้นความบาดหมางระหว่างนักมวยปล้ำทั้งสองคน

เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 1996 เขาปรากฏตัวในรายการ WWF Superstars ในแมตช์ที่พบกับ Marty Garner ระหว่างการแข่งขัน เขาพยายามใช้ท่าปิดเกม Pedigree แต่ Garner เข้าใจผิดคิดว่าเป็นท่า double underhook suplex จึงพยายามกระโดดช่วยท่า ส่งผลให้เขาลงพื้นโดยศีรษะกระแทกเวทีโดยตรง และได้รับบาดเจ็บที่คอ มีรายงานในเวลานั้นว่า Garner ได้ฟ้องร้อง WWF และทั้งสองฝ่ายได้ตกลงยอมความกันนอกศาล อย่างไรก็ตาม ในปี 2020 Garner ได้ออกมายืนยันว่า ไม่เคยมีการฟ้องร้องเกิดขึ้นจริง

เขาเป็นที่รู้จักหลังเวทีว่าเป็นสมาชิกของกลุ่ม The Kliq ร่วมกับ Shawn Michaels, Kevin Nash, Sean Waltman และ Scott Hall ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีชื่อเสียงว่า มีอิทธิพลต่อ Vince McMahon และทีมสร้างสรรค์ของ WWF เชื่อกันอย่างกว้างขวางว่า ฮันเตอร์เดิมถูกวางแผนให้ชนะการแข่งขัน King of the Ring 1996 แต่ชัยชนะถูกเปลี่ยนไปให้กับ Stone Cold Steve Austin หลังเกิดเหตุการณ์ที่เรียกว่า Curtain Call ที่ Madison Square Garden ซึ่งสมาชิกกลุ่ม Kliq ออกมาทำลายบทบาทตัวละครต่อหน้าผู้ชมหลังจบแมตช์ เพื่อกล่าวอำลานักมวยปล้ำที่กำลังจะย้ายค่ายอย่าง Nash และ Hall แม้จะถูกลงโทษจากเหตุการณ์นั้น เขาก็ยังประสบความสำเร็จต่อมา โดย Mr. Perfect กลายมาเป็นผู้จัดการของเขา และเขาคว้าแชมป์ Intercontinental Championship เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ด้วยการเอาชนะ Marc Mero เมื่อ Mr. Perfect ออกจาก WWF เนื้อเรื่องอธิบายว่าเป็นเพราะเขาหักหลังให้ผู้จัดการของตัวเองทันทีหลังจากคว้าแชมป์ Intercontinental Championship เขาครองแชมป์อยู่เกือบสี่เดือน ก่อนจะเสียแชมป์ให้กับ Rocky Maivia ในรายการ Thursday Raw Thursday ซึ่งออกอากาศเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 1997 ช่วงสั้น ๆ หลังจากนั้น Helmsley มี Mr. Hughes เป็นผู้ติดตามในบทบาทบอดี้การ์ดตามเนื้อเรื่อง คล้ายกับคู่ของ Ted DiBiase และ Virgil หลังจากเสียแชมป์ เขาเริ่มมีเรื่องบาดหมางกับ Goldust และเอาชนะเขาได้ในวันที่ 23 มีนาคม ในรายการ WrestleMania 13 ระหว่างช่วงความบาดหมางนี้ Chyna ได้เปิดตัวในฐานะบอดี้การ์ดคนใหม่ของเขา

#### ช่วงยุคแอตติจูด
ปี 1997 เข้าร่วมกับ Chyna, Shawn Michaels, Rick Rude ก่อตั้งกลุ่ม D-Generation X (DX) เป็นกลุ่มที่ก้าวร้าว, ล้อเลียนฝ่ายตรงข้าม, ทำท่าประจำที่เป็นสัญลักษณ์ “crotch chop” กลุ่มนี้ทำให้ WWE ได้รับความนิยมสูงสุดในยุค Monday Night Wars และทำให้ Triple H เป็นที่รู้จักในฐานะตัวละครที่ดุดันและมีคาแรกเตอร์เต็มตัว

ช่วงปี 1998–1999: Triple H เริ่มก้าวขึ้นมาสู่แถวหน้าได้ปล้ำแมตช์ใหญ่เดี่ยวและมีแมตช์เด่นกับ The Rock, Mankind (Mick Foley), Stone Cold Steve Austin คว้าแชมป์ Intercontinental Championship, 
European Championship, 
Tag Team Championship อย่างละหลายสมัย เริ่มมีบทบาทชิงแชมป์หลักช่วงปลาย Attitude Era ช่วงปี 1999–2000 เริ่มแสดงคาแรกเตอร์ “The Game” และ “Cerebral Assassin” คว้าแชมป์โลกครั้งแรกในปี 1999

Triple H เริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากการแสดงคาแรกเตอร์เจ้าเล่ห์, คิดกลยุทธ์, ใช้ความรุนแรงแบบสมาร์ท การเป็นคู่ต่อสู้หลักของคนดังอย่าง The Rock, Stone Cold Steve Austin, The Undertaker ใช้ท่า Pedigree เป็นท่าสุดท้ายที่สร้างชื่อเสียง Triple H เริ่มวางตัวเองเป็นแถวหน้า จนเข้าสู่ยุค Ruthless Aggression ช่วงปี 2002 มีส่วนช่วยโปรโมต WWE ในฐานะกลุ่มนำสมัยและตัวละครเด่น
[thumb|200px|ตอนคว้า[แชมป์โลกอันดิสพิวเด็ดในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 18]]
ในศึก รอยัลรัมเบิล (2002) ทริปเปิลเอชได้เข้าร่วมแมตช์รอยัลรัมเบิล โดยเหวี่ยงเคิร์ต แองเกิลออกไปเป็นคนสุดท้าย ทำให้ทริปเปิล เอชได้เป็นผู้ชนะรอยัลรัมเบิลปี 2002 และได้ขอท้าชิงแชมป์โลกอันดิสพิวเด็ดกับคริส เจริโค ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 18 สุดท้ายทริปเปิล เอชก็เป็นฝ่ายชนะ คว้าแชมป์โลกอันดิสพิวเด็ด มาครองได้สำเร็จ แต่ก็เสียแชมป์ให้ฮัลค์ โฮแกน ต่อมาเอริก บิสชอฟฟ์ ผู้จัดการทั่วไปของรอว์ ได้มอบเข็มขัดแชมป์โลกเฮฟวี่เวทให้กับทริปเปิล เอช เป็นคนแรก ต่อมาทริปเปิลเอชต้องป้องกันแชมป์กับนักมวยปล้ำอีก 5 คน ในกรงเหล็กอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ แมทช์ สุดท้ายก็เสียแชมป์ให้กับชอว์น หลังจากนั้นก็คว้าแชมป์คืนมาได้จากชอว์น ในการปล้ำแบบ 2 ใน 3 ยก ซึ่งประกอบไปด้วย

* ยกที่ 1 สู้กันแบบ สตรีทไฟท์ ซึ่งผลที่ออกมา ยกแรก ทริปเปิลเอชเป็นฝ่ายกดชอว์นนับ 3 ทำให้มีคะแนนนำชอว์นอยู่ 1 คะแนน

* ยกที่ 2 สู้กันแบบ การปล้ำในกรงเหล็ก ซึ่งผลที่ออกมา ยกที่ 2 ชอว์นใส่ท่า Splash ลงมากดทริปเปิลเอชกับโต๊ะนับ 3 ทำให้ชอว์นมีคะแนนมาเสมอกับทริปเปิลเอชเป็น 1-1 คะแนน

* ยกที่ 3 สู้กันแบบ ไต่บันได ซึ่งผลที่ออกมา ยกสุดท้ายทริปเปิลเอชเป็นฝ่ายเอาชนะและได้แชมป์โลกเฮฟวี่เวท มาได้สำเร็จอีกครั้ง

#### เอฟโวลูชั่น หรือ เรียกว่ายุคแห่ง Reign of terror
ในปี 2003 ทริปเปิลเอชได้ก่อตั้งกลุ่ม เอฟโวลูชั่น โดยมี ทริปเปิล เอช (หัวหน้า), ริก แฟลร์, แรนดี ออร์ตัน และบาทิสตา ในศึก ซัมเมอร์สแลม 2003 ทริปเปิล เอชต้องป้องกันแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับโกลด์เบิร์ก, ชอว์น ไมเคิลส์, คริส เจริโค, แรนดี ออร์ตัน และ เควิน แนช ในแมตช์การปล้ำแบบ อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ และในครั้งนั้น ทริปเปิล เอช ก็เป็นฝ่ายป้องกันแชมป์โลกเฮฟวี่เวท เอาไว้ได้สำเร็จ แต่ต่อมา ทริปเปิล เอช ก็เสียแชมป์ให้โกลด์เบิร์ก ในศึก อันฟอร์กิฟเว่น 2003 ก่อนที่จะชิงแชมป์กลับคืนมาได้ในศึก อาร์มาเกดดอน 2003

ในศึก รอยัลรัมเบิล 2004 ทริปเปิลเอชต้องป้องกันแชมป์กับชอว์นในแมตช์ลาสแมนสแตนดิ้ง กติกาคือ เล่นงานคู่ต่อสู้จนถูกกรรมการนับ 10 ใครทำได้คนนั้นคือผู้ชนะ ทั้งคู่ผลัดกันเล่นงานจนทั้งคู่หน้าแตกยับเยินทั้ง 2 ฝ่าย แต่ผลที่ออกมาคือ ทริปเปิลเอชและชอว์น ถูกกรรมการนับ 10 พร้อมกัน ลุกไม่ขึ้นทั้งคู่ส่งผลให้เขาสามารถป้องกันแชมป์มาได้สำเร็จ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 20 ต้องป้องกันแชมป์กับ คริส เบนวา และชอว์น สุดท้ายกลายเป็นเบนวาที่เป็นฝ่ายเอาชนะและคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ต่อมาได้เปิดศึกกับสมาชิกในกลุ่มเอฟโวลูชั่นอย่าง แรนดี ออร์ตัน โดยในศึก ซัมเมอร์สแลม 2004 ออร์ตันสามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวท มาได้จากเบนวา และเป็นแชมป์โลกที่อายุน้อยที่สุด ทำให้ทริปเปิล เอชอิจฉาและทำการทรยศหักหลังออร์ตัน และเตะออกจากกลุ่มเอฟโวลูชั่น ในศึก อันฟอร์กิฟเว่น 2004 ทริปเปิล เอชได้ขอท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับออร์ตัน สุดท้ายทริปเปิล เอชก็เป็นฝ่ายชนะและคว้าแชมป์มาได้สำเร็จอีกครั้ง ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 21 ทริปเปิล เอชต้องป้องกันแชมป์กับบาทิสตา สมาชิกในกลุ่มตนเอง และทริปเปิล เอชก็เป็นฝ่ายแพ้เสียแชมป์ให้กับบาทิสตา จากนั้นทริปเปิล เอช ได้หักหลัง ริก แฟลร์ และแตกกลุ่มกันในที่สุด

#### ดี-เจเนอเรชันเอ็กซ์
[thumb|left|[ดี-เจเนอเรชันเอ็กซ์ (ทริปเปิลเอช และ ชอว์น ไมเคิลส์)]]
ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22 ทริปเปิลเอชได้ท้าชิงแชมป์ WWE กับ จอห์น ซีนา สุดท้ายทริปเปิล เอชก็ไม่สามารถคว้าแชมป์ WWE มาได้ ในขณะเดียวกัน ทริปเปิลเอชได้มีเรื่องกับวินซ์ แม็กแมน แถมจัดแมตช์ให้เจอกับกลุ่ม สปีริต สค๊วอด ในแมตช์แฮนดิแคป แบบ 5 รุม 1 ชอว์นก็ออกมาช่วยทริปเปิลเอช แล้ววันนั้นก็เป็นการกลับมารวมตัวกันอีกครั้งของกลุ่ม ดี-เจเนอเรชันเอ็กซ์ และเปิดศึกกับ ตระกูลแม็กแมน (วินซ์ แม็กแมน และ เชน แม็กแมน) ในศึกอันฟอร์กิฟเว่น 2006 ดี-เอกซ์ต้องเจอกับ วินซ์ แม็กแมน, เชน แม็กแมน และ บิ๊กโชว์ ในการปล้ำ 3 รุม 2 ในกรงเหล็ก สุดท้ายดี-เอกซ์ก็เอาชนะไปได้สำเร็จ ต่อมาดี-เอกซ์ได้เปิดศึกกับทีม เรท-อาร์เคโอ (เอดจ์ และ แรนดี ออร์ตัน) ซึ่งผลัดแพ้ผลัดชนะกันหลายรอบ จนจบด้วยการที่ทริปเปิลเอชเจ็บเข่าต้องพักไป 7 เดือน ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2007) ทริปเปิลเอชได้หายจากอาการบาดเจ็บหัวเข่าหลังจากพักไป 7 เดือน โดยเจอกับ บูเกอร์ ที และเอาชนะไปได้สำเร็จ ในศึก โนเมอร์ซี่ (2007) ทริปเปิลเอชได้มาท้าชิงแชมป์ WWE กับ แรนดี ออร์ตัน และก็ได้แชมป์ไป และในคืนเดียวกันต้องป้องกันแชมป์ WWE กับ อูมาก้า สุดท้ายทริปเปิลเอชเป็นฝ่ายชนะและป้องกันแชมป์ได้สำเร็จ แต่ออร์ตันก็คว้าแชมป์กลับมาได้ในคืนเดียวกันในแมตช์ลาสแมนสแตนดิ้ง ใครล้มลงนอนกับพื้นแล้วถูกกรรมการนับสิบจะเป็นฝ่ายแพ้เสียแชมป์คืนให้กับออร์ตัน

ในศึก รอยัลรัมเบิล (2008) ทริปเปิลเอชได้เข้าร่วมแมตช์รอยัลรัมเบิล แต่ถูกเหวี่ยงออกโดยจอห์น ซีนา เป็นคนสุดท้าย ทำให้ไม่ได้เป็นผู้ชนะรอยัลรัมเบิล ต่อมา ในศึก แบคแลช (2008) ทริปเปิลเอชได้กลับมากระชากแชมป์จากออร์ตันไปได้ในแมตช์การปล้ำ 4 เส้าแพ้คัดออกเหลือคนสุดท้ายเป็นผู้ชนะ ในศึก จัดจ์เมนท์เดย์ (2008) ทริปเปิลเอชต้องป้องกันแชมป์กับ แรนดี ออร์ตัน ในการปล้ำกรงเหล็ก สุดท้ายทริปเปิลเอชเป็นฝ่ายชนะและป้องกันแชมป์ได้สำเร็จ ในศึก วันไนท์สแตนด์ (2008) ทริปเปิล เอชต้องป้องกันแชมป์กับออร์ตัน อีกครั้ง ในแมตซ์การปล้ำลาสแมนสแตนดิ้ง สุดท้ายทริปเปิล เอชเป็นฝ่ายชนะและป้องกันแชมป์ได้สำเร็จ จนกระทั่งออร์ตันต้องพักการปล้ำไปหลายเดือน ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2008) ทริปเปิล เอชต้องป้องกันแชมป์ WWE กับ เดอะ เกรท คาลี สุดท้ายทริปเปิล เอชก็เป็นฝ่ายเอาชนะและป้องกันแชมป์มาได้สำเร็จ จนกระทั่ง ในศึก เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (2008) ทริปเปิล เอชต้องเจอกับ วลาดิเมียร์ คอซลอฟ และ เจฟฟ์ ฮาร์ดี ในแมตช์ 3 เส้า ชิงแชมป์ WWE แต่ก่อนขึ้นปล้ำ เจฟฟ์ได้ถูกลอบทำร้าย ทำให้กลายเป็นแมตช์การปล้ำชิงแชมป์เดี่ยว สุดท้ายกลายเป็น เอดจ์ ที่มาฉวยโอกาสในระหว่างการปล้ำและถูกเปลี่ยนเป็นแมตช์ 3 เส้าแบบเดิม ทำให้เอดจ์คว้าแชมป์ WWE ไปได้

#### เปิดศึกกับเดอะเลกาซี
[thumb|250px|ทริปเปิลเอช ฉลองชัยหลังจากเอาชนะ [แรนดี ออร์ตัน ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25]]
ในศึก รอยัลรัมเบิล (2009) ทริปเปิลเอชได้เข้าร่วมแมตช์รอยัลรัมเบิล แต่ถูกเหวี่ยงออกโดยออร์ตัน เป็นคนสุดท้าย ทำให้ไม่ได้เป็นผู้ชนะรอยัลรัมเบิล ในศึก โนเวย์เอาท์ (2009) ทริปเปิลเอชได้กลับมากระชากแชมป์ WWE คืนจากเอดจ์ และในรอว์ (16 กุมภาพันธ์ 2009) ออร์ตันไปทำร้าย วินซ์ แม็กแมน, เชน รวมถึงสเตฟานนี ภรรยาของทริปเปิลเอช ด้วยท่า RKO ทำให้ทริปเปิลเอชโกรธสุดขีด และจะต้องป้องกันแชมป์กับออร์ตันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 สุดท้ายทริปเปิลเอชจัดการออร์ตัน ด้วยท่าพั้นซ์คิก(ท่าของออร์ตัน), ค้อนปอนด์ และท่าไม้ตาย Pegdigree ทำให้ทริปเปิลเอชป้องกันแชมป์และล้างแค้นออร์ตันได้สำเร็จ ในศึก แบคแลช (2009) ทริปเปิลเอชต้องป้องกันแชมป์กับออร์ตันอีกครั้งในแทกทีม 6 คน โดยทริปเปิลเอช จับคู่กับบาทิสตา และเชน แม็กแมน เจอกับ ออร์ตันและทีม เดอะเลกาซี (โคดี โรดส์ และเท็ด ดิบิอาซี่) ผลปรากฏว่า ออร์ตันได้เล่นงาน ทริปเปิล เอช ด้วยท่าไม้ตาย RKO และ พั้นซ์ คิก ทำให้ ทริปเปิล เอช พ่ายแพ้ต่อออร์ตัน ในแมตช์ป้องกันแชมป์ WWE และได้รับบาดเจ็บต้องพักนาน 2-4 เดือน ต่อมา ทริปเปิล เอชได้กลับมาจากอาการบาดเจ็บและกลับมาอัดออร์ตัน ด้วยค้อนปอนด์ และท่าไม้ตาย Pegdigree กับเก้าอี้เหล็ก ในศึก เดอะแบช (2009) ทริปเปิลเอชได้ขอท้าชิงแชมป์กับออร์ตัน ในแบบนรก 3 ขุม สุดท้ายเลกาซีมาก่อกวนการปล้ำทำให้ทริปเปิลเอชไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้ หลังแมตช์ออร์ตันฉลองชัยชนะแต่ทริปเปิลเอชได้เอาค้อนปอนด์ไปตีออร์ตันและพวกเดอะเลกาซี
[thumb|left|250px|[ดี-เจเนอเรชันเอ็กซ์ ฉลองชัยในกรงเหล็ก หลังจากเอาชนะเดอะเลกาซี]]
ทริปเปิลเอชได้จับคู่กับ ชอว์น ไมเคิลส์ ในนามกลุ่ม ดี-เจเนอเรชันเอกซ์ อีกครั้ง และได้เปิดศึกกับเดอะเลกาซี ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2009) สามารถเอาชนะเดอะเลกาซีได้สำเร็จ ต่อมาดี-เอกซ์สามารถคว้าแชมป์แทกทีมยูนิฟายด์ได้สำเร็จ เป็นครั้งแรก โดยเอาชนะทีมเจริ-โชว์ (คริส เจริโค และ บิ๊กโชว์) ในแมตช์ TLC Match ในศึก ทีแอลซี (2009) ต่อมาได้แยกกลุ่มกับชอว์น หลังจากทั้งคู่เสียแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ให้กับทีมโชมิซ (บิ๊กโชว์ และเดอะมิซ) ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2010) ทริปเปิลเอชได้เจอกับ จอห์น ซีนา, เชมัส, แรนดี ออร์ตัน, โคฟี คิงส์ตัน และเท็ด ดิบิอาซี่ ในแมตช์อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ ชิงแชมป์ WWE สุดท้ายทริปเปิล เอช ถูกซีนาเล่นงาน ด้วยท่า STF จนต้องตบพื้นยอมแพ้เป็นคนสุดท้าย ต่อมาได้ถูกเชมัสลอบทำร้าย และได้ขอท้าเจอกับเชมัส ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 26 สุดท้ายทริปเปิลเอชจัดการด้วยท่า Pedigree เป็นฝ่ายชนะ แต่ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2010) เชมัสได้มาลอบทำร้าย ทำให้ได้รับบาดเจ็บและต้องพักการปล้ำไปยาวนาน ในเฮาส์โชว์ของรอว์ ทริปเปิลเอชและนักมวยปล้ำฝ่ายธรรมะได้ออกมาช่วยจอห์น ซีนา ตอนที่ปล้ำกับเคน แล้วถูกกลุ่มเดอะเน็กซัส และนักมวยปล้ำฝ่ายอธรรมมารุม
[thumb|250px|การเปิดตัวของทริปเปิลเอชใน[เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27]]
ในรอว์ (21 กุมภาพันธ์ 2011) ทริปเปิล เอชได้หายกลับมาจากอาการบาดเจ็บ พร้อมกับดิอันเดอร์เทเกอร์ ที่หายกลับมาจากอาการบาดเจ็บเช่นเดียวกัน ทั้งคู่ได้เผชิญหน้าและท้าทายกัน และทั้งคู่จะได้เจอกันเป็นครั้งที่ 2 ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 ซึ่งเป็นการเจอกันอีกครั้งในรอบ 10 ปี ของเรสเซิลเมเนีย (ครั้งก่อน อันเดอร์เทเกอร์เอาชนะไปได้ในครั้งที่ 17) ในแมตช์ไม่มีกฎกติกา โดยมีสถิติไร้พ่าย 18-0 ของอันเดอะเทเกอร์ เป็นเดิมพัน สุดท้ายทริปเปิลเอชเป็นฝ่ายแพ้ ทำให้อันเดอร์เทเกอร์สร้างสถิติเป็น 19-0 ไปได้สำเร็จ

#### ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติการ
ในรอว์ (18 กรกฎาคม 2011) ทริปเปิลเอชได้ทำหน้าที่เป็นประธาน COO ของสมาคม WWE ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2011) ทริปเปิล เอชได้เป็นกรรมการพิเศษคู่ชิงแชมป์ WWE ระหว่าง จอห์น ซีนา กับ ซีเอ็ม พังก์ และเป็นซีเอ็ม พังก์ ที่ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้สำเร็จ แต่ว่าหลังจากจบแมตซ์ เควิน แนช ได้ออกมาลอบทำร้าย ซีเอ็ม พังก์ ทำให้ อัลเบร์โต เดล รีโอ ได้ขอใช้สิทธิ์กระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ และกระชากแชมป์ WWE ไปจากพังก์ได้สำเร็จ ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2011) ทริปเปิล เอชได้เจอกับ ซีเอ็ม พังก์ ในแมตช์การปล้ำไม่มีการจับแพ้ฟาล์ว โดยมีข้อแม้ว่าถ้า ทริปเปิล เอช แพ้ ต้องออกจากตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติการ สุดท้ายทริปเปิล เอชเป็นฝ่ายชนะ ทำให้ไม่ต้องออกจากตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายปฏิบัติการ ในรอว์ (19 กันยายน 2011) ทริปเปิล เอชได้ออกมาสั่งไล่ เดอะ มิซ และ อาร์-ทรูธ ออกจาก WWE แล้วก็เดินกลับไปหลังเวที มิซและทรูธวิ่งตามเข้าไปรุมทำร้ายทริปเปิล เอช ทำให้นักมวยปล้ำคนอื่นต้องช่วยกันห้าม สุดท้ายทริปเปิล เอชก็สั่งให้จับมิซและทรูธ โยนออกไปนอกอาคาร ในศึก เฮลอินเอเซล (2011) มิซและทรูธได้ไปลอบทำร้าย ซีเอ็ม พังก์, อัลเบร์โต เดล รีโอ, จอห์น ซีนา และกรรมการ ทำให้ทริปเปิล เอชโกรธจึงต้องเรียกตำรวจมาจับมิซและทรูธ ออกไปจากสนาม ในศึก เวนเจินส์ (2011) ทริปเปิล เอชต้องจับคู่กับ ซีเอ็ม พังก์ เจอกับ เดอะ มิซ และ อาร์-ทรูธ สุดท้ายกลายเป็น ทริปเปิล เอช กับซีเอ็ม พังก์ แพ้ เพราะ เควิน แนช มาก่อกวนการปล้ำ ในรอว์ (24 ตุลาคม 2011) ทริปเปิล เอช ถูกเควิน แนช ใช้ค้อนปอนด์ทุบหลังของทริปเปิล เอช จนต้องพักการปล้ำ ในรอว์ (12 ธันวาคม 2011) ทริปเปิลเอช ได้กลับมาจากอาการบาดเจ็บ และขอท้าเจอกับเควิน แนช ในศึก ทีแอลซี (2011) ในแมตช์ไต่บันได โดยมีค้อนปอนด์แขวนอยู่ข้างบน สุดท้ายทริปเปิลเอชก็เป็นฝ่ายชนะ
[thumb|left|250px|ทริปเปิลเอช กับ[ดิอันเดอร์เทเกอร์ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28]]
ในรอว์ (30 มกราคม 2012) อันเดอร์เทเกอร์ได้หายกลับมาจากอาการบาดเจ็บ โดยเผชิญหน้ากับทริปเปิล เอชอีกครั้ง ก่อนจะไปมองโลโก้ เรสเซิลเมเนีย และทำท่าเชือดคอแล้วทริปเปิล เอชก็เดินจากไป ต่อมาอันเดอร์เทเกอร์ได้ขอท้าเจอกับทริปเปิล เอชอีกครั้ง ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 ซึ่งเป็นการเจอกันครั้งที่ 3 ของทั้งคู่ ในเรสเซิลเมเนีย (ครั้งแรก อันเดอร์เทเกอร์ สามารถเอาชนะ ทริปเปิล เอช ไปได้ในครั้งที่ 17 และ ครั้งที่ 2 อันเดอร์เทเกอร์ สามารถเอาชนะ ทริปเปิล เอช ไปได้ในครั้งที่ 27) ในรูปแบบการปล้ำในกรงเหล็ก เฮลอินเอเซล โดยมีสถิตไร้พ่าย 19-0 ของอันเดอร์เทเกอร์เป็นเดิมพัน และมี ชอว์น ไมเคิลส์ เป็นกรรมการพิเศษ สุดท้ายทริปเปิล เอชเป็นฝ่ายแพ้ ทำให้อันเดอร์เทเกอร์สร้างสถิติเป็น 20-0 ไปได้สำเร็จ

ในรอว์ (30 เมษายน 2012) จอห์น โลรีนายติสได้เชิญบร็อก เลสเนอร์ออกมา แต่ไม่ทันไรทริปเปิลเอชก็ตามออกมา และบอกว่าออกมาเพื่อจะทำในสิ่งที่โลรีนายติสไม่กล้าทำ เลสเนอร์จะไม่ได้รับสัญญาฉบับใหม่ที่เรียกร้องเกินกว่าเหตุเครื่องบินที่รับนายมาจากบ้านจะไม่ส่งนายกลับยกเว้นนายจะจ่ายเงินเช่นเดียวกับรถลิมูซีนที่พานายมาสนามด้วยและรายการนี้ก็จะชื่อ มันเดย์ไนท์รอว์ ตลอดไปไม่มีใครใหญ่ไปกว่า WWE ชั้นต้องการให้นายอยู่ที่นี่คนดูก็ต้องการจะดูนายเจอกับนักมวยปล้ำดังๆ แต่นายจะต้องอยู่ภายใต้สัญญาฉบับแรกที่เราตกลงกันเท่านั้นสัญญาใหม่ที่นายขอแก้ไขนั้นชั้นจะไม่เซ็นให้หรอกนะ ทริปเปิลเอชฉีกสัญญาใหม่ของเลสเนอร์ทิ้งแล้วพูดต่อว่าถ้านายไม่พอใจล่ะก็จะยกเลิกสัญญาก็ได้แล้วก็จากไปพร้อมกับความพ่ายแพ้ที่มีต่อซีนา ซึ่งนายคงจะไม่อยากให้เป็นแบบนั้นใช่มั้ย โลรีนายติสพยายามพูดช่วยเลสเนอร์ แต่ทริปเปิล เอช สั่งให้โลรีนายติสหุบปากซะแต่โลรีนายติส ไม่หยุดพูด ทริปเปิลเอชเลยหันไปเอาเรื่องโลรีนายติส เลยเปิดโอกาสให้เลสเนอร์อัดทริปเปิลเอชจากด้านหลัง และโดนจับใส่ท่า คิมุระล็อก จนร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดเพราะแขนหัก ร้อนถึงบรรดาสตาร์ฝ่ายธรรมะต้องรีบออกมาช่วย ทำให้เลสเนอร์รีบหนีลงเวทีไป จากการกระทำของเลสเนอร์ที่ใช้ท่าคิมุระล็อกใส่แขนซ้ายของทริปเปิลเอชทำให้ COO ของ WWE ได้รับบาดเจ็บและต้องเข้ารับการผ่าตัด โดยทีมแพทย์ของ WWE พบว่าแขนของเขาหัก และยังมีอาการเส้นเอ็นฉีกขาดบริเวณข้อศอกด้วย จึงจำเป็นต้องแก้ไขด้วยการผ่าตัด

ในรอว์ (14 พฤษภาคม 2012) ทริปเปิลเอช ออกมาที่เวทีบอกว่า บร็อก เลสเนอร์ มันทำตัวเหมือนเดิมตลอด เมื่อก่อนมันเป็นเด็กบ้านนอกตัวโตจากมินเนโซต้า มันกลายเป็นสตาร์ดัง แต่พอเริ่มมีคนมาท้าชิงเข้าหน่อยมันก็หนีไป มันไป UFC แต่ก็ถูกเขาอัดเอา พอเห็นว่าหนทางไม่ได้ง่ายมันก็เลยหนีออกมาอีก มันกลับมา WWE เพราะเห็นว่า จอห์น ซีนา กระจอก และมันคิดว่ามันจะเอาชนะซีนาได้ แต่สุดท้ายมันก็แพ้ พอล เฮย์แมน ออกมา และเอาเอกสารคดีความมาให้ทริปเปิล เอช เพราะ เลสเนอร์ ได้ยื่นฟ้องเรียกค่าเสียหายจากทริปเปิล เอช เป็นเงินหลายล้าน เพราะเดิมที จอห์น โลรีนายติส ได้เซ็นสัญญากับเลสเนอร์ ไว้แล้ว แต่ทริปเปิล เอช ฉีกมันทิ้ง ทริปเปิล เอช โมโหและบีบคอ เฮย์แมน แต่สุดท้ายก็ยอมปล่อย แล้วฝากให้ เฮย์แมน ไปบอก เลสเนอร์ ด้วยว่าเขาจะต้องได้รับสิ่งที่เขาสมควรจะได้ ทริปเปิล เอชเดินจากไป แต่ เฮย์แมน ประกาศว่าเมื่อกี้ว่า ทริปเปิล เอชทำร้ายเขา ดังนั้นเขาจะฟ้องทริปเปิล เอช เป็นคดีที่สองด้วย เอาไว้เจอกันในศาลนะ ในศึก โนเวย์เอาท์ (2012) ทริปเปิล เอช ออกมาพูดถึง บร็อก เลสเนอร์ ว่าจะเสียเวลายื่นฟ้อง WWE ไปทำไมมาสู้กันเลยดีกว่า ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2012) ในรอว์ (18 มิถุนายน 2012) ทริปเปิล เอช ออกมาบอกว่า บร็อก เลสเนอร์ ควรจะตอบรับข้อเสนอนี้ เพราะถ้าเขายอมมา ชั้นจะให้เขาทุกอย่าง ให้เป็นนายแบบโปสเตอร์ศึก ซัมเมอร์สแลม ด้วย พอล เฮย์แมน บอกว่า อย่าพยายามเกลี้ยกล่อมให้ยากเลย เลิกทำตัวเป็นนักมวยปล้ำซะทีเถอะ กลับบ้านไปเลี้ยงลูกดีกว่านะ ไปเล่นเป็นพระราชากับลูกนู่น คนอย่างแกไม่ใช่พระราชาอะไรทั้งนั้นในโลกของชั้นและเลสเนอร์ โกรธรึไง อยากจะต่อยชั้นมั้ยล่ะ ต่อยเลยสิ จะได้ฟ้องอีกคดีนึง ทริปเปิล เอช ต่อย เฮย์แมน จริงๆ แล้วก็บอกว่า ไปบอก เลสเนอร์ ด้วยว่าในซัมเมอร์สแลม มันจะต้องโดนแบบนี้

ในศึก รอว์ 1,000 (23 กรกฎาคม 2012) วินซ์ แม็กแมน ออกมาแนะนำ ดี-เจเนอเรชันเอ็กซ์ ทริปเปิล เอช ออกมาพร้อมกับ ชอว์น ไมเคิลส์ และตามด้วย โรด ด็อก, บิลลี่ กัน และ เอกซ์-แพ็ค ขับรถจี๊ปทหารตามออกมา ดี-เจเนอเรชันเอ็กซ์ เล่นตลกคาเฟ่กันอยู่นาน ทำให้ แดเมียน แซนดาว ออกมาขัดจังหวะ ชอว์น เลยจัดการ Sweet Chin Music ต่อด้วย Pedigree ของ ทริปเปิล เอช คืนเดียวกัน ทริปเปิล เอช ออกมาอีกครั้งเพื่อมาเจรจากับเลสเนอร์ แต่เป็น พอล เฮย์แมน ออกมาเพื่อบอกปฏิเสธแมตช์ในซัมเมอร์สแลม สเตฟานี ออกมาเยาะเย้ยถากถาง เฮย์แมน ทำให้ เฮย์แมน โมโห บอกจะให้เลสเนอร์ มาทำลาย ทริปเปิล เอช ให้สิ้นซาก ในซัมเมอร์สแลม สเตฟานี คร่อมต่อยเฮย์แมน ไม่ยั้งแล้ว เลสเนอร์ ก็ออกมา สเตฟานีหนีลงเวทีไป แต่ ทริปเปิล เอช ก็โดนเลสเนอร์ อัด ทริปเปิล เอช ต่อยสู้ แล้วก็อัดเลสเนอร์ ตกเวทีไป ในรอว์ (13 สิงหาคม 2012) ทริปเปิล เอช กับ ชอว์น ไมเคิลส์ ออกมาเพื่อเซ็นสัญญาปล้ำกับเลสเนอร์ ในซัมเมอร์สแลม แล้ว เลสเนอร์ กับเฮย์แมน ก็กลับไปหลังจากที่เซ็นกันเสร็จเรียบร้อย ชอว์น จะขับรถกลับบ้าน แต่โดน เฮย์แมนขับรถมาขวางเอาไว้ แล้วเลสเนอร์ ก็มาลากชอว์นลงจากรถแล้วก็อัดซะเละ เลสเนอร์ แบกชอว์น กลับมาที่เวที แล้วก็จัดการด้วย F-5 ต่อด้วย คิมุระล็อก ทริปเปิล เอช วิ่งออกมาช่วย แต่ เฮย์แมน สั่งห้าม ทริปเปิล เอช เข้ามาใกล้ ไม่อย่างนั้น เลสเนอร์ จะหักแขนชอว์น ทริปเปิล เอช ไม่กล้าเข้าไปใกล้ แต่ เลสเนอร์ ก็หักแขนชอว์น อยู่ดี ทริปเปิล เอช รีบวิ่งเข้าไปช่วย แต่ เลสเนอร์ กับเฮย์แมน ก็วิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว ชอว์นดิ้นอยู่บนเวที ทริปเปิล เอช พยายามเข้าไปขอโทษ แต่ชอว์นก็ไล่ ทริปเปิล เอช ให้ไปไกลๆ ในซัมเมอร์สแลม ทริปเปิล เอช ก็เป็นฝ่ายแพ้ให้กับเลสเนอร์

ในรอว์ (18 มีนาคม 2013) ทริปเปิลเอช ได้ออกมาเซ็นสัญญาในการเจอกับ บร็อก เลสเนอร์ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 อย่างเป็นทางการแล้ว แถมยังอัดเล่นงาน พอล เฮย์แมน จนหมดสภาพและร้องโอดโอยเรียกให้เลสเนอร์ออกมาช่วยอีกด้วย ภายหลังจากการเซ็นสัญญา เลสเนอร์ก็ออกมาพร้อมกับเก้าอี้ทำท่าโมโห ก่อนจะเดินมายังเวทีทำท่าเหมือนจะขึ้นไปฟัดกับ ทว่าทริปเปิล เอชคว้าค้อนปอนด์มาได้เหมือนกัน เลสเนอร์ไม่ขึ้นไป ก่อนจะโยนเก้าอี้ไปใส่ทริปเปิล เอชบนเวที ทริปเปิล เอชปัดเก้าอี้ทิ้ง กวักมือเรียกเลสเนอร์ให้ขึ้นมา เลสเนอร์กับเฮย์แมนเดินวนรอบเวทีหนึ่งรอบ ก่อนจะเดินไปบริเวณฉาก และเฮย์แมนก็ประกาศกติการรวมทั้งเงื่อนไขพิเศษของแมทช์การปล้ำระหว่าง ทริปเปิล เอช ปะทะ เลสเนอร์ ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 ออกมาอย่างเป็นทางการว่า จะปล้ำกันแบบไม่มีกฏกติกา และมีอาชีพการเป็นนักมวยปล้ำของทริปเปิล เอช เป็นเดิมพันด้วย (ถ้า ทริปเปิล เอช แพ้ ต้องเลิกปล้ำ) สุดท้าย ทริปเปิล เอช ก็เอาชนะมาได้สำเร็จ และได้รีแมตช์กันอีกครั้งในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2013) ในแมตช์การปล้ำในกรงเหล็ก สุดท้าย ทริปเปิล เอช ก็เป็นฝ่ายแพ้ไป คืนต่อมาในรอว์ (20 พฤษภาคม 2013) พอล เฮย์แมน ออกมาเปิดตัวลูกค้าคนที่ 3 ของเขา นั่นคือ เคอร์ติส แอ็กเซล แต่ ทริปเปิล เอช ออกมาและจะเอาเรื่องเฮย์แมน ที่เยาะเย้ยเขาว่าแพ้ บร็อก เลสเนอร์ ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ แต่แอ็กเซลมาขวางไว้และบอกว่าต้องเจอเขาก่อน ทริปเปิล เอชเลยอัดแอ็กเซลจนล้มลงไป และขอท้าเจอกัน สู้กันได้ไม่นาน ทริปเปิล เอชก็เกิดหน้ามืดเป็นลมจนทีมงานเข้ามาดูอาการแล้วก็ปรากฏว่าไม่สามารถปล้ำต่อได้ ในรอว์ (10 มิถุนายน 2013) ทริปเปิล เอชได้เจอกับเคอร์ติส แอ็กเซล ระหว่างแมตช์ วินซ์ แม็กแมน ก็เดินออกมาสั่งให้ลั่นระฆัง และประกาศให้แอ็กเซลชนะฟาวล์ไปเลย วินซ์เดินยิ้มกลับไปอย่างมีความสุข พอวินซ์กลับไปแล้ว ทริปเปิล เอชก็สั่งให้เริ่มแมตช์ใหม่อีกครั้ง ปล้ำกันได้ไม่นาน วินซ์ก็เดินกลับออกมาอีก คราวนี้สั่งให้ตัดสินให้แอ็กเซลชนะเพราะคู่ต่อสู้ไม่มาปล้ำ วินซ์เดินกลับไป ทริปเปิล เอชก็ไปสั่งให้ปล้ำแมตช์ใหม่อีกครั้ง คราวนี้เป็นแมตช์ไอรอนแมน 60 นาที แต่วินซ์ก็กลับออกมาอีกครั้ง และไล่แอ็กเซลให้กลับไป แล้วก็ยึดเอาระฆังกับไมโครโฟนไปด้วย ทริปเปิล เอชเลยหมดสิทธิ์ได้ปล้ำต่อ

#### ดิออธอริตี
[thumb|180px|[ดิออธอริตี (มวยปล้ำอาชีพ)|ดิออธอริตี: ทริปเปิลเอช กับสเตฟานี แม็กแมน]]
ในซัมเมอร์สแลม (2013) ทริปเปิล เอชได้เป็นกรรมการพิเศษคู่ชิงแชมป์ WWE ระหว่าง จอห์น ซีนา กับ แดเนียล ไบรอัน โดย ทริปเปิล เอช กดนับ 3 ให้ไบรอันเป็นฝ่ายชนะและคว้าแชมป์ WWE เป็นสมัยแรกได้สำเร็จ หลังแมตช์ ไบรอันกำลังฉลองแชมป์บนเวทีโดยมีการจุดพลุฉลองอย่างยิ่งใหญ่ แต่แล้ว แรนดี ออร์ตัน ก็เดินถือกระเป๋าออกมา แต่ทริปเปิลเอชจับไบรอันใส่ Pedigree แล้วออร์ตันก็กลับมาใช้กระเป๋า และจับกดนับ 3 คว้าแชมป์ไปครองโดยทริปเปิลเอชก็ร่วมฉลองด้วย และได้กลับมาเป็นฝ่ายอธรรมกันอีกครั้ง ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2013) ไบรอันสามารถคว้าแชมป์ WWE ไปได้เป็นสมัยที่ 2 โดยเอาชนะออร์ตัน ในรอว์คืนต่อมา (16 กันยายน 2013) ทริปเปิล เอช ได้สั่งปลดแชมป์ WWE ของไบรอัน และบอกว่า สก็อตต์ อาร์มสตรอง ที่ตัดสินแมตช์ชิงแชมป์นับ 1 2 3 เร็วเกิน และได้จัดแมตช์ชิงแชมป์ WWE ที่ว่างอยู่ ระหว่าง ออร์ตัน กับ ไบรอัน ในแบทเทิลกราวด์ สุดท้ายแมตช์จบลงโดยไม่มีผลตัดสิน เพราะบิ๊กโชว์ออกมาก่อกวนการปล้ำ ก่อนจะมีการรีแมตช์ชิงแชมป์ที่ว่างอยู่อีกครั้ง ในเฮลอินเอเซล (2013) ในกรงเฮลอินเอเซล โดยมีชอว์น ไมเคิลส์ เป็นกรรมการพิเศษ และออร์ตันก็เป็นฝ่ายชนะคว้าแชมป์ WWE เป็นสมัยที่8 ได้อีกครั้ง จากการช่วยเหลือของชอว์น ในรอว์ (25 พฤศจิกายน 2013) ออร์ตันออกมาบอกว่าเขามีอยู่เรื่องหนึ่งที่คาใจ จึงขอให้ทริปเปิลเอชออกมา และออร์ตันบอกว่าทำไมต้องออกมาช่วยเขาด้วย? ก็ไหนบอกว่าไม่ต้องมีการก่อกวนไง เขาเอาชนะด้วยตัวเองได้ ไม่ต้องให้ใครมาช่วย เพราะเขาคือผู้เป็นหน้าเป็นตาของ WWE เป็นแชมป์ WWE เป็นซูเปอร์สตาร์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในประวัติศาสตร์ WWE ตลอดกาลและไม่มีใครจะมาแย่งชิงอะไรไปจากเขาได้ จอห์น ซีนา เจ้าของแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ออกมาและก็บอกว่าเขานี่แหละที่จะทำได้ ขอท้าเจอออร์ตันโดยเอาแชมป์ทั้งสองเส้นเป็นเดิมพัน ทริปเปิล เอชกับสเตฟานี ก็เห็นชอบด้วย และทริปเปิล เอชก็จัดแมตช์ในศึก TLC ให้ทั้งสองคนเจอกันและจะเอาแชมป์ทั้งสองเส้นแขวนไว้ในแมตช์โต๊ะ, บันได และ เก้าอี้ ในทีแอลซี (2013) ออร์ตันได้เอาชนะซีนา และคว้าทั้งแชมป์ WWE และแชมป์โลกเฮฟวี่เวท
[thumb|left|250px|การเปิดตัวของทริปเปิลเอชใน[เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30]]
ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30 ทริปเปิลเอช ได้เจอกับแดเนียล ไบรอัน โดยผู้ชนะจะได้ร่วมแมตช์ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWE กับแรนดี ออร์ตัน และบาทิสตา ในคู่เอก สุดท้ายทริปเปิลเอชก็พ่ายแพ้ คืนเดียวกันในคู่เอก ทริปเปิลเอช ได้ก่อกวนไบรอัน แต่ก็ไม่สามารถขัดขวางการเป็นแชมป์ของไบรอันได้ ในรอว์คืนต่อมา ไบรอัน แชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWE คนใหม่ ได้มาฉลองกับผู้ชม ก่อนที่ทริปเปิลเอชจะขัดจังหวะ โดยจัดแมตช์ชิงแชมป์ในคืนนั้น และคู่ต่อสู้ของเขาคือทริปเปิลเอช โดยก่อนแมทช์ชิงแชมป์นั้น สเตฟานีได้สั่งให้ เคน, บาทิสตา และออร์ตัน ทำร้ายไบรอันก่อนการก่อนแข่งขันจะเริ่มต้น เป็นการสร้างจุดอ่อน และทำให้ทริปเปิลเอชมีโอกาสในการชนะมากขึ้น จนเดอะชีลด์ (ดีน แอมโบรส, เซท โรลลินส์ และโรแมน เรนส์) ได้ออกมาบนเวที และจัดการกับพวกกลุ่มของ ทริปเปิล เอช และได้ช่วยไบรอัน จากการกลั่นแกล้งจากกลุ่ม ทริปเปิล เอช ในรอว์ (14 เมษายน 2014) เดอะชิลด์ต้องปล้ำแฮนดิแคป 11 รุม 3 แต่กรรมการต้องยุติแมตช์ เนื่องจากทั้งสองฝ่ายอัดกันไม่หยุด ก่อนที่ ทริปเปิล เอช, ออร์ตัน และ บาทิสตา จะออกมาในนามของกลุ่ม เอฟโวลูชั่น เพื่อจัดการกลุ่มเดอะชิลด์โดยเฉพาะ ก่อนที่จะประกาศแมตช์แทคทีมอย่างเป็นทางการ ในสแมคดาวน์ (18 เมษายน 2014) ระหว่าง เดอะชีลด์ เจอกับ เอฟโวลูชั่น ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2014) สุดท้ายเอฟโวลูชั่นเป็นฝ่ายแพ้

หลังจากกลุ่มเดอะชีลด์ได้รับชัยชนะในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ ดูเหมือนว่าความแค้นของกลุ่มเอฟโวลูชั่นจะยังไม่จบลง เมื่อในรอว์ (5 พฤษภาคม 2014) ดีน แอมโบรสต้องป้องกันแชมป์ยูเอส กับนักมวยปล้ำ 19 คน ในแบทเทิลรอยัล โดยเชมัสเป็นฝ่ายชนะคว้าแชมป์ไปในทันที ก่อนที่กลุ่มเอฟโวลูชั่นจะตามมาก่อกวน และทำร้ายเดอะชีลด์ในแมตช์ที่ต้องเจอกับเดอะไวแอ็ตต์แฟมิลี จนกลุ่มเดอะชีลด์หมดสภาพไปในคืนนั้น ในรอว์ (12 พฤษภาคม 2014) เดอะชีลด์ได้ออกมาท้ากลุ่มเอฟโวลูชั่น หลังจากที่ได้ทำร้ายพวกเขาในสัปดาห์ที่ผ่านมา และรถลีมูซีนกลุ่มเอฟโวลูชั่นก็โผล่มาทางจอยักษ์ในสนาม ทำให้เดอะชีลด์ไม่รอช้าตามไปอัดถึงที่ จนกรรมการต้องออกมาห้าม และกลุ่มของเอฟโวลูชั่นก็ได้รับคำท้า และเจอกันในเพย์แบ็ค ขณะที่บาทิสตา ท้าขอเจอกับ โรแมน เรนส์ ในคู่เอกของรายการ ซึ่งในแมตช์นั้น สมาชิกที่เหลือของเดอะชีลด์ และเอฟโวลูชั่นต่างก็ยืนอยู่ข้างเวที และในระหว่างแมทช์ทั้งสองฝ่ายต่างอัดกันจนกรรมการบนเวที ต้องยุติการปล้ำ แต่เดอะชีลด์ก็ยังไม่หยุด สเตฟานี จึงเรียกนักมวยปล้ำคนอื่นๆ มาช่วยจัดการเดอะขีลด์ แต่ก็ไม่สำเร็จ และยังโดนเดอะชีลด์เล่นงานคืนได้สำเร็จ ในเพย์แบ็ค (2014) เอฟโวลูชั่น ได้เจอกับ เดอะชีลด์ อีกครั้ง ในแมตช์แทคทีม 6 คน ไม่มีกฎกติกา แบบคัดออก สุดท้าย เอฟโวลูชั่น ได้แพ้รวด 3-0 ต่อมาในรอว์ (2 มิถุนายน 2014) บาทิสตา ได้ขอลาออกจาก WWE คืนเดียวกัน โรแมน เรนส์ มีคิวเจอกับ แรนดี ออร์ตัน ออร์ตัน กับทริปเปิล เอช เปิดตัวออกมาโดยทริปเปิล เอช ถือค้อนมาด้วย ทำให้เดอะชีลด์ พากันไปหยิบเก้าอี้มาเตรียมไว้ ทริปเปิล เอช บอกว่า บาทิสตา มันหนีไปแล้ว แต่เราก็มีแผน 2 เสมอ... ว่าแล้ว เซท โรลลินส์ ก็เอาเก้าอี้ฟาดใส่เรนส์จากด้านหลัง จากนั้นก็ฟาดแอมโบรสอีกคน โรลลินส์เอาเก้าอี้ไปยื่นให้ออร์ตัน เพื่อเอาไปฟาดเรนส์ กับแอมโบรสต่ออีก จากนั้นก็ RKO เรนส์ ลงบนเก้าอี้ ปิดท้ายรายการโดยมีโรลลินส์ ยืนอยู่กับออร์ตัน และทริปเปิลเอช เป็นอันว่าโรลลินส์ได้แยกทีมกับเดอะชีลด์แล้ว

ในรอว์ (27 ตุลาคม 2014) ทริปเปิลเอชได้จัดแมตช์แทกทีม 5 ต่อ 5 แบบคัดออก ระหว่างทีมออธอริตีกับทีมซีนาในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2014) โดยให้จอห์น ซีนา จัดทีมมาเจอกับทีมออธอริตี ให้ซีนาเลือกใครก็ได้มาเข้าทีม ในรอว์ (3 พฤศจิกายน 2014) วินซ์ แม็กแมน ออกมาเปิดรายการพร้อมกับ ทริปเปิล เอช และสเตฟานี โดยวินซ์ได้ประกาศว่าถ้าทีมของซีนาชนะ ทีมออธอริตีจะต้องสลายและก็จะหมดอำนาจไปด้วย คืนเดียวกันได้มีแมตช์การปล้ำคู่เอกระหว่าง แรนดี ออร์ตัน กับ เซท โรลลินส์ โดยโรลลินส์เป็นฝ่ายชนะไปได้ หลังแมตช์ออร์ตันทำใจสักพักแล้วก็ยอมจับมือกับเจมี โนเบิล, โจอี เมอร์คิวรี, เคน ก่อนจะมาถึงโรลลินส์ แต่ออร์ตันไม่จับมือแถมยัง RKO ใส่โรลลินส์ด้วย โนเบิล, เมอร์คิวรี และเคน พยายามรุมออร์ตัน แต่ออร์ตันก็จับเหวี่ยงตกเวทีหมด แล้วก็ตั้งท่าจะเตะจุดโทษใส่โรลลินส์ แต่ทริปเปิล เอช ขึ้นมาห้ามเอาไว้ซะก่อน และบอกให้ออร์ตันใจเย็นๆ แต่ออร์ตัน ต่อยหน้าทริปเปิล เอชจนล้มคว่ำ ทำให้พวกเคนต้องมาช่วยกันรุมออร์ตันอีก แต่ก็เอาไม่อยู่ ออร์ตันไปต่อยรัวใส่โรลลินส์ที่โต๊ะผู้บรรยาย แต่สุดท้ายก็โดนพวกเคน มารุมจับเอาไว้จนได้ โรลลินส์กระโดดเหยียบหัวออร์ตัน อัดใส่โต๊ะผู้บรรยายจนหัวแตก จากนั้นสเตฟานีก็บอกให้ทริปเปิล เอช จัดการกับออร์ตันซะ ทริปเปิล เอชยังเสียดายอยู่ แต่ก็จำใจต้องสั่งให้ปิดบัญชีออร์ตัน เคนลากออร์ตันไปวางบนขั้นบันไดเหล็กและก็ให้โรลลินส์ กระโดดเหยียบหัวอีกครั้ง ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ ทีมออธอริตีได้แพ้ให้กับทีมซีนา จากการช่วยเหลือของสติง ทำให้ต้องยุติอำนาจลง
ในรอว์ส่งท้ายปี 2014 เอดจ์และคริสเตียน ออกมาจัดรายการ Cutting Edge Peep Show เป็นครั้งแรก โดยแขกรับเชิญคือ เซท โรลลินส์ มาพร้อมกับ J&J Security (เจมี โนเบิล และโจอี เมอร์คิวรี) โรลลินส์ บอกว่าเขาจะไม่ฉลองปีใหม่อย่างเดียวดายเพราะต้องเชิญเพื่อนซี้ของเขามาด้วยคือ บิ๊กโชว์ และโรลลินส์ ก็บอกว่าเขาต้องเชิญอีกคนมาให้ได้คือ จอห์น ซีนา แต่ซีนาไม่ยอมออกมา ทำให้โรลลินส์เรียกซีนาออกมาอีกครั้งเพราะเขาอยากจะให้ซีนาช่วยทำอะไรให้สักหน่อย ถ้าซีนาไม่ยอมออกมาเขาก็ไม่มีทางเลือกแล้วนะ โรลลินส์เอากระเป๋า MITB ฟาดใส่คริสเตียน ทำให้เอดจ์โมโหเข้ามาผลักโรลลินส์ แต่ก็โดน บิ๊กโชว์, โนเบิล และเมอร์คิวรี มารุมล้อม บิ๊กโชว์บีบคอเอดจ์ แล้วจับกดลงกับกระเป๋าให้โรลลินส์เหยียบหัว โรลลินส์เรียกซีนาให้ออกมา ไม่อย่างนั้นเขาจะหักคอเอดจ์ ซีนาวิ่งออกมาแต่โรลลินส์สั่งให้ซีนาหยุด และก็บอกให้ซีนาคืนอำนาจให้กับออธอริตี ไม่อย่างงั้น เอดจ์ จะต้องโดนเหยียบหัวจนพิการตลอดชีวิต และมันก็จะเป็นความผิดที่ซีนา ต้องจดจำไปจนวันตาย ซีนาจำเป็นต้องยอมคืนอำนาจให้ออธอริตี แต่โรลลินส์บอกว่าเขาจะฆ่าเอดจ์อยู่ดี ว่าแล้วก็จะโดดเหยียบหัว แต่ซีนามาช่วยไว้ทัน สุดท้ายซีนาก็โดนบิ๊กโชว์ปล่อยหมัดน็อคใส่ และโรลลินส์ก็ตามมาโดดเหยียบหัวซ้ำ โรลลินส์และพรรคพวกเดินกลับไปอย่างมีความสุข โดยมี พอล เฮย์แมน และบร็อก เลสเนอร์ ออกมาจับมือกับโรลลินส์ด้วย และทริปเปิลเอช กับสเตฟานี ก็ออกมาจิบไวน์เฉลิมฉลองส่งท้ายปีเก่ากันอย่างมีความสุข ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 31 ทริปเปิลเอชได้เอาชนะสติงไปได้ ในทีแอลซี (2015) ทริปเปิลเอชได้ถูกโรแมน เรนส์เล่นงาน หลังจากที่เรนส์แพ้ให้กับเชมัสจนไม่สามารถคว้าแชมป์โลกมาได้ และทริปเปิลเอชถูกหามส่งโรงพยาบาล ในรอยัลรัมเบิล (2016)ทริปเปิลเอชได้เข้าร่วมแมตช์รอยัลรัมเบิลเป็นคนสุดท้ายคนที่30 โดยสามารถกระชากแชมป์โลกจากเรนส์เป็นสมัยที่14 ได้สำเร็จ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 32ทริปเปิลเอชก็เสียแชมป์คืนให้กับเรนส์

ในรอว์ 29 สิงหาคม 2016 ทริปเปิลเอชได้ปรากฏตัวในแมตช์สี่เส้าคัดออกชิงแชมป์ยูนิเวอร์แซล WWE โดยมาเล่นงานโรแมน เรนส์ทำให้แพ้ตกรอบ และยังหักหลังเซท โรลลินส์โดยการใส่เพดดรีกีและให้เควิน โอเวนส์กดโรลลินส์นับ3ได้แชมป์ไป ในรอว์ 23 มกราคม 2017 ในแมตช์ระหว่างโรลลินส์กับแซมี เซนนั้น เพลงเปิดตัวของทริปเปิลเอชก็ดังขึ้น ทำให้โรลลินส์เสียสมาธิจนแพ้เซน และหมดสิทธิ์เข้าร่วมแมตช์รอยัลรัมเบิล (2017) ในเอ็นเอ๊กซ์ที เทคโอเวอร์: แซนแอนโทนีโอ 28 มกราคม โรลลินส์ได้ปรากฏตัวและเรียกให้ทริปเปิลเอชออกมาเจอบนเวที แต่ทริปเปิลเอชได้เรียกรปภ.มาลากตัวโรลลินส์ออกไปจากสนาม ในรอว์ 30 มกราคม ทริปเปิลเอชได้ออกมาบอกว่าที่เขาตัดสินใจหักหลังโรลลินส์ เพราะว่าเขาเคยมอบโลกให้กับโรลลินส์ แต่โรลลินส์ถุยมันใส่หน้าเขา ตอนที่เขาสละแชมป์หลังบาดเจ็บตอนนั้น และเรียกให้โรลลินส์ออกมาเจอกับผู้ทำลายล้างเขาได้แล้ว ก่อนที่โรลลินส์จะออกมาเพื่อเอาคืน แต่ซามัว โจได้โผล่มาเล่นงานโรลลินส์ซะยับเยิน เป็นการเปิดตัวค่ายหลักสำหรับโจ และทำให้โรลลินส์บาดเจ็บที่เข่า ในเรสเซิลเมเนีย ทริปเปิลเอชได้แพ้โรลลินส์ในแมตช์ Unsanctioned

ในรอว์ 13 พฤศจิกายน ทริปเปิลเอชได้ปรากฏตัวออกมาประกาศเข้าร่วมทีมรอว์ปะทะทีมสแมคดาวน์ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2017) ซึ่งทริปเปิลเอชนำทีมชนะไปได้ในระหว่างแมตช์ได้เล่นงานเคิร์ต แองเกิลกัปตันในทีมของตน ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2018)ทริปเปิลเอชปรากฏตัวพร้อมกับสเตฟานีโดยมาร่วมพิธีเซ็นสัญญาของรอนดา ราวซีย์ แองเกิลได้แฉความจริงว่าทริปเปิลเอชกับสเตฟานีแค้นรอนดามาตั้งแต่เรสเซิลเมเนีย 31 และอยากได้มายำเล่นนานแล้ว ซึ่ง 3 ปีผ่านไปก็สำเร็จ ก่อนจะแฉสเตฟานีว่า ทุกวันนี้รอนดาไม่เหลืออะไรแล้ว ลำพังแค่เจอเธอ เธอยังชนะได้เลย ด้านทริปเปิลเอชรีบมาห้าม แต่โดนรอนดาจับทุ่มกับโต๊ะจนพัง!!! สเตฟานีโมโหตบหน้ารอนดาอย่างแรง!!! ก่อนที่รอนดาหยิบสัญญามาเซ็น คืนต่อมารอนดาบอกให้สเตฟานีขอโทษที่ตบหน้าเธอและสเตฟานีก็ยอมขอโทษแต่ทริปเปิลเอชก็ชกใส่แองเกิล สัปดาห์ต่อมาแองเกิลประกาศจะจับคู่กับรอนดาเจอทริปเปิลเอชกับสเตฟานีแบบแท็กทีมผสมในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 34โดยทีมแองเกิลชนะ ในเกรเทสต์ รอยัลรัมเบิลที่ประเทศซาอุดีอาระเบียทริปเปิลเอชได้ขึ้นปล้ำแพ้จอห์น ซีนา ในซูเปอร์โชว์-ดาวน์ทริปเปิลเอชสามารถเอาชนะอันเดอร์เทเกอร์ไปได้และเป็นการเจอกันแบบตัวต่อตัวครั้งสุดท้าย ในคราวน์ จูเอ็ลทริปเปิลเอชและชอว์นในนาม DX สามารถเอาชนะ Brothers of Destruction (เทเกอร์และเคน) ไปได้ ในปี 2019 ทริปเปิลเอชได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่ WWE Hall of Fame ในฐานะ DX ในซูเปอร์โชว์ดาวน์ (2019)ที่ประเทศซาอุดีอาระเบียทริปเปิลเอชแพ้ให้แรนดี ออร์ตัน

#### รีไทร์และตำแหน่งในองค์กร
ในเดือนกันยายน 2021 Triple H ประสบภาวะ หัวใจล้มเหลว และแพทย์ได้ติดตั้งเครื่องกระตุ้นหัวใจไฟฟ้า ICD (Implantable Cardioverter Defibrillator) ไว้ในหน้าอกของเขา เนื่องจากปัญหาหัวใจที่เพิ่งถูกตรวจพบนี้ Triple H จึงประกาศเลิกอาชีพนักมวยปล้ำระหว่างการปรากฏตัวในรายการ First Take เมื่อวันที่ 25 มีนาคม 2022 ต่อมาในวันที่ 3 เมษายน เขาได้ออกมาเปิดตัวคืนที่สองของ WrestleMania 38 ในฐานะ COO ของ WWE หลังจากนั้นเขาได้วางไมโครโฟนและรองเท้ามวยปล้ำไว้กลางเวที เพื่อสื่อถึงการอำลาอาชีพนักมวยปล้ำบนสังเวียนอย่างเป็นทางการ ภายหลังเขากล่าวว่าเขารู้สึกสงบใจกับการต้องเลิกปล้ำครั้งนี้ โดยกล่าวว่า “ผมได้ทำทุกอย่างที่ผมอยากทำแล้ว และมากกว่านั้นด้วย”

เมื่อวันที่ 6 กันยายน 2022 WWE ได้ประกาศว่าพอลได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็น Chief Content Officer (ประธานฝ่ายคอนเทนต์) ของบริษัท เลเวสก์ยังคงดำรงตำแหน่งนี้ต่อไปหลังจากที่ WWE ถูกเข้าซื้อกิจการโดย Endeavor Group Holdings ในปีถัดมา หลังจากเลิกอาชีพนักมวยปล้ำ เขายังคงปรากฏตัวในงานแถลงข่าวหลังจบรายการต่าง ๆ ในบทบาท Chief Content Officer และยังปรากฏในเนื้อเรื่องของรายการมวยปล้ำเป็นครั้งคราว โดยมักแสดงบทบาทเป็นผู้มีอำนาจในเรื่อง (authority figure) บนหน้าจอ ทั้งภายใต้ชื่อจริงของเขาและชื่อบนเวที ทริปเปิลเอช ในปี 2025 เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี

## มรดกและอิทธิพลในวงการมวยปล้ำ
นิตยสาร Men's Journal และเว็บไซต์ news.com.au จัดให้ Triple H เป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำอาชีพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล โดยเขาได้รับคำชื่นชมอย่างมากจากบทบาทตัวร้าย (villain/heel) ตลอดอาชีพของเขา ในปี 2011 เว็บไซต์ Pro Wrestling Torch ระบุว่า ภายในปี 2000 เขาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็น “นักมวยปล้ำที่ดีที่สุดในอเมริกาเหนือ” แมตช์ในรายการ WrestleMania ของเขาหลายแมตช์ถูกมองว่าเป็นผลงานที่ดีที่สุดของเขาและเป็นแมตช์ระดับตำนานของ WrestleMania เช่น พบกับ Chris Benoit และ Shawn Michaels ใน WrestleMania XX, พบกับ John Cena ใน WrestleMania 22, พบกับ Cena และ Randy Orton ใน WrestleMania XXIV, พบกับ The Undertaker ใน WrestleMania XXVII และ WrestleMania XXVIII, พบกับ Daniel Bryan ใน WrestleMania XXX

อย่างไรก็ตาม ช่วงปลายอาชีพของ Triple H โดยเฉพาะหลังปี 2014 ที่เขาปล้ำแบบพาร์ตไทม์ ก็มีเสียงวิจารณ์เช่นกัน Bret Hart เคยวิจารณ์การที่ Triple H ชนะ Royal Rumble 2016 และได้แชมป์ WWE World Heavyweight Championship ทั้งที่ไม่ได้ปล้ำเต็มเวลา โดยกล่าวว่าเป็นการตัดสินใจที่ขาดความคิดสร้างสรรค์ นอกจากนี้ การที่ Triple H มีความสัมพันธ์กับครอบครัว Vince McMahon และยังคงมีบทบาทเด่นหรือถูกจัดให้ปล้ำในแมตช์ใหญ่ ๆ หลังจากลดบทบาทการปล้ำ ก็กลายเป็นประเด็นวิจารณ์เช่นกัน หลังแมตช์แท็กทีมของเขาร่วมกับ Shawn Michaels พบกับ The Undertaker และ Kane ในรายการ Crown Jewel 2018 นักวิจารณ์จาก Pro Wrestling Torch อย่าง Wade Keller ถึงกับบอกว่า Triple H “เคลื่อนไหวช้าเหมือนต้นไม้ในเรื่อง The Wizard of Oz” ในทำนองเดียวกัน Jason Powell จาก Pro Wrestling Dot Net มองว่านักมวยปล้ำรุ่นเก๋าอย่าง Triple H, Michaels, Undertaker และ Kane ควรยอมรับข้อจำกัดของตัวเอง และไม่ควรอยู่ในแมตช์หลักที่อาจแย่งสปอตไลต์จากนักมวยปล้ำรุ่นใหม่ นอกจากนี้ยังมีคำวิจารณ์ว่า Triple H อาจใช้อิทธิพลภายใน WWE ในช่วงต้นถึงกลางทศวรรษ 2000 เพื่อให้ตัวเองได้อยู่ในเนื้อเรื่องสำคัญ หรือให้ผลการแข่งขันและบทสรุปของศัตรูคู่อริจบลงในทางที่เป็นประโยชน์ต่อเขา

ในอีกด้านหนึ่ง ในฐานะผู้ก่อตั้งและโปรดิวเซอร์บริหารของแบรนด์ WWE NXT ตั้งแต่ปี 2012 เลเวสก์ได้รับคำชื่นชมอย่างมากจากการช่วยพัฒนาแบรนด์ ดึงนักมวยปล้ำหน้าใหม่เข้าสู่ค่าย และนำพา NXT ไปสู่ความสำเร็จหลายด้าน เช่น การจัดโชว์ที่ขายบัตรหมด การเพิ่มการยอมรับต่อมวยปล้ำหญิง การขยายตลาดสู่ระดับนานาชาติ และการสร้างแมตช์ที่ได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์จำนวนมาก

## อาชีพด้านธุรกิจ
ในปี 2010 บทบาทของเลเวสก์ใน WWE ในฐานะที่ปรึกษาอาวุโสฝ่ายบริหาร (Executive Senior Advisor) ได้รับการกำหนดอย่างเป็นทางการ โดยเขาได้รับสำนักงานที่สำนักงานใหญ่ของบริษัทในเมือง Stamford ปี 2011 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็น Executive Vice-President of Talent and Live Events และในปี 2013 ตำแหน่งของเขาถูกยกระดับเป็น Executive Vice-President of Talent, Live Events, and Creative ทำให้เขาได้ทำงานเกี่ยวกับเนื้อเรื่องร่วมกับทีมสร้างสรรค์ของ WWE ในปีเดียวกันนั้น เขาได้รับรายได้รวมประมาณ 1.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากงานฝ่ายบริหารและจากการเป็นนักมวยปล้ำ อีกทั้งยังถือหุ้นของ WWE มูลค่ามากกว่า 1.5 ล้านดอลลาร์ ในเวลานั้น

ในปี 2020 เลเวสก์ได้รับตำแหน่ง Executive Vice-President of Global Talent Strategy and Development ของ WWE โดยในบทบาทนี้เขาดูแลแผนกพัฒนาบุคลากร (Talent Development) ของบริษัท และทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาอาวุโสด้านกลยุทธ์บุคลากรให้กับ CEO นอกจากนี้เขายังเป็นผู้ก่อตั้งและโปรดิวเซอร์บริหารของแบรนด์ WWE NXT ตั้งแต่ปี 2014 แม้ว่าเขาจะไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการปรับโฉมแบรนด์เป็น NXT 2.0 ตั้งแต่เดือนกันยายน 2021 เป็นต้นมา

เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม 2022 WWE ได้เลื่อนตำแหน่งให้เขาเป็น Executive Vice-President of Talent Relations และอีกสามวันต่อมา หลังจากการเกษียณของพ่อตาของเขา Vince McMahon เขาก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็น Head of WWE Creative วันที่ 2 กันยายน ปีเดียวกัน เขาได้รับตำแหน่ง Chief Content Officer (CCO) ซึ่งมีหน้าที่ดูแลการเขียนบทสร้างสรรค์ ความสัมพันธ์กับนักมวยปล้ำ การจัดอีเวนต์สด การพัฒนาบุคลากร และฝ่ายบริการด้านความคิดสร้างสรรค์ของบริษัท

ต่อมาในวันที่ 15 ตุลาคม 2023 มีการประกาศว่า Ari Emanuel CEO ของ Endeavor Group Holdings ได้ถอด Vince McMahon ออกจากอำนาจด้านงานสร้างสรรค์ของ WWE และมอบหมายให้เลเวสก์เป็นผู้ดูแล “99.9% ของงานสร้างสรรค์ทั้งหมด” ของบริษัทต่อไป

## การกุศล
ในปี 2014 เลเวสก์และภรรยาของเขา สเตฟานี ได้ก่อตั้งกองทุน Connor's Cure เพื่อตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ คอนเนอร์ “เดอะ ครัชเชอร์” มิคาเล็ก แฟน WWE ที่เสียชีวิตจากโรคมะเร็งในวัยเพียง 8 ปี กองทุนนี้ได้ระดมเงินได้เกือบ 4.5 ล้านดอลลาร์ เพื่อนำไปสนับสนุนทุนวิจัย และช่วยเหลือครอบครัวที่กำลังต่อสู้กับโรคมะเร็งในเด็ก

## ชีวิตส่วนตัว
ตั้งแต่ปี 1996 ถึง 2000 เลเวสก์มีความสัมพันธ์กับนักมวยปล้ำหญิง โจน “ไชน่า” ลอเรอร์ (Joan “Chyna” Laurer) ต่อมาในปี 2000 สิ่งที่เริ่มต้นจากเนื้อเรื่องการแต่งงานบนหน้าจอ กลายเป็นความรักในชีวิตจริง เมื่อเลเวสก์เริ่มคบหากับ สเตฟานี แม็กแมน (Stephanie McMahon) ทั้งสองแต่งงานกันที่เมือง Sleepy Hollow รัฐนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม 2003 และมีลูกด้วยกันสามคน เกิดในปี 2006 2008 และ 2010

เลเวสก์เป็นแฟนตัวยงของวงดนตรี Motörhead ซึ่งได้ทำเพลงเปิดตัวสำหรับเขาในฐานะนักมวยปล้ำถึงสามเพลงตลอดอาชีพของเขา เขายังเป็นเพื่อนสนิทกับนักร้องนำของวง Lemmy จนกระทั่งเลมมีเสียชีวิตในเดือนธันวาคม 2015 เลเวสก์เคยไว้หนวดเคราที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเลมมีในช่วงหนึ่งของอาชีพ และยังได้กล่าวสุนทรพจน์ในงานศพของเลมมีเมื่อวันที่ 9 มกราคม 2016 นอกจากนี้เขายังเป็นแฟนของทีมฟุตบอลอังกฤษ West Ham United

ในเดือนกันยายน 2021 WWE รายงานว่าเลเวสก์เข้ารับการผ่าตัดที่ Yale New Haven Hospital หลังเกิด “เหตุการณ์เกี่ยวกับหัวใจ” จากปัญหาหัวใจทางพันธุกรรม ต่อมาเมื่อวันที่ 25 มีนาคม 2022 ระหว่างการปรากฏตัวในรายการ First Take เขาได้ให้สัมภาษณ์ครั้งแรกหลังจากเข้ารับการรักษา โดยเปิดเผยว่าเขาเป็น ปอดบวมจากไวรัส และมีอาการอักเสบในปอด ซึ่งแย่ลงเรื่อย ๆ สเตฟานีสังเกตว่าเขาไอเป็นเลือด และแพทย์พบของเหลวในปอดและรอบหัวใจ พร้อมแจ้งว่าหัวใจของเขาทำงานได้เพียงบางส่วนของกำลังปกติ และเขาอยู่ในภาวะหัวใจล้มเหลวขั้นรุนแรง เขายังกล่าวว่ามีช่วงเวลาที่เขาคิดว่าตัวเองอาจเสียชีวิต และยืนยันว่าเหตุการณ์นี้ทำให้เขาต้องเลิกอาชีพนักมวยปล้ำ โดยกล่าวว่า “ผมกำลังดิ่งลงอย่างรวดเร็วและอยู่ใกล้จุดที่คุณไม่อยากให้เกิดขึ้นจริง ๆ สำหรับครอบครัวและอนาคตของคุณ [...] ผมจะไม่ขึ้นปล้ำอีกแล้ว อย่างแรกเลย ตอนนี้ผมมีเครื่องกระตุ้นหัวใจไฟฟ้าอยู่ในหน้าอก ซึ่งคงไม่ใช่ความคิดที่ดีถ้าผมจะโดนกระแทกบนเวทีถ่ายทอดสดทางทีวี

ในปี 2025 เลเวสก์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกของ President's Council on Sports, Fitness, and Nutrition และดำรงตำแหน่งรองประธานของสภาดังกล่าว

## สื่ออื่นๆ
ตามข้อมูลจาก Wrestling Figure Checklist ระบุว่า เลเวสก์มีฟิกเกอร์แอ็กชัน (Action Figure) ที่สร้างตามรูปลักษณ์ของเขาทั้งหมด 412 แบบ ระหว่างช่วงทศวรรษ 1990 ถึง 2010 โดยส่วนใหญ่ผลิตโดยบริษัท Jakks Pacific และ Mattel ทำให้เลเวสก์กลายเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำที่มีฟิกเกอร์ถูกผลิตมากที่สุดในประวัติศาสตร์

ในปี 2004 เลเวสก์ได้ออกหนังสือชื่อ Making the Game: Triple H's Approach to a Better Body ซึ่งเนื้อหาส่วนใหญ่เกี่ยวกับคำแนะนำด้านการเพาะกาย การออกกำลังกาย รวมถึงมีข้อมูลชีวประวัติบางส่วน ความทรงจำ และความคิดเห็นส่วนตัวของเขา

เลเวสก์ยังได้เขียนบทหนึ่งเพื่อให้คำแนะนำต่าง ๆ ในหนังสือ Tools of Titans ของผู้ประกอบการ Tim Ferriss ที่ตีพิมพ์ในปี 2016 อีกด้วย

## ผลงานวงการบันเทิง
### ภาพยนตร์

### โทรทัศน์

## แชมป์และรางวัลต่างๆ
[thumb|180px|[แชมป์ WWE]]
[thumb|180px|[แชมป์โลกเฮฟวี่เวท]]
* ***[[The Baltimore Sun]]***
** Wrestler of the Decade (2010)
* **[[CBS Sports]]**
** Worst Angle of the Year (2018) 
* **International Wrestling Federation**
** IWF Heavyweight Championship (1 time)
** IWF Tag Team Championship (1 time) - with Perry Saturn
* ***[[Pro Wrestling Illustrated]]***
** Feud of the Year (2000) 
** Feud of the Year (2004) 
** Feud of the Year (2009) 
** Feud of the Year (2013) 
** Match of the Year (2004) 
** Match of the Year (2012) 
** Most Hated Wrestler of the Decade (2000–2009)
** Most Hated Wrestler of the Year (2003–2005)
** Most Hated Wrestler of the Year (2013) – 
** Most Hated Wrestler of the Year (2014) – 
** Wrestler of the Decade (2000–2009)
** Wrestler of the Year (2008)
** Ranked No. 1 of the top 500 singles wrestlers in the *[[PWI 500]]* in 2000 and 2009
** Ranked No. 139 of the top 500 singles wrestlers of the *PWI Years* in 2003
***[[Sports Illustrated]]**
**Ranked No. 7 of the 20 Greatest WWE Wrestlers Of All Time 
* **[[WWE|World Wrestling Federation/Entertainment/WWE]]**
** WWF/WWE Championship (9 times)
** World Heavyweight Championship (5 times, inaugural)
** WWF/WWE Intercontinental Championship (5 times)
** WWF European Championship (2 times)
** WWE Tag Team Championship (1 time) – with Shawn Michaels
** WWF World Tag Team Championship (2 times) – with Stone Cold Steve Austin (1) and Shawn Michaels (1)
** King of the Ring (1997)
** Royal Rumble (2002, 2016)
** Seventh Triple Crown Champion
** Second Grand Slam Champion
** Slammy Award (3 times)
*** Best Hair (1997)
*** OMG Moment of the Year (2011) – 
*** Match of the Year (2012) – 
** WWE Hall of Fame (2 times)
*** Class of 2019 – as a member of D-Generation X
*** Class of 2025 – individually
**WWE Bronze Statue (2025)
* ***[[Wrestling Observer Newsletter]]***
** Best Booker (2015) 
** Best Booker (2023, 2024)
** Feud of the Year (2000) 
** Feud of the Year (2004) 
** Feud of the Year (2005) 
** Wrestler of the Year (2000)
** Most Disgusting Promotional Tactic (2002) 
** Most Overrated (2002–2004, 2009)
** Readers' Least Favorite Wrestler (2002, 2003)
** Worst Feud of the Year (2002) 
** Worst Feud of the Year (2006) 
** Worst Feud of the Year (2011) 
** Worst Feud of the Year (2013) – 
** Worst Worked Match of the Year (2003) 
** Worst Worked Match of the Year (2008) 
** Worst Match of the Year (2018) 
** Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 2005)

## แมตช์ที่มีสิ่งต่างๆ เดิมพัน

## รางวัลและเกียรติยศอื่นๆ
* **[[Boys & Girls Clubs of America]]**
** Hall of Fame (2017)
* **[[International Sports Hall of Fame]]**
** Class of 2015
*'''Revolver Golden Gods Awards''' 
** Most Metal Athlete (2013)
* **[[Metal Hammer|''Metal Hammer'' magazine]]**
** Metal Hammer's Spirit of Lemmy Award (2016)

## หมายเหตุ

## อ้างอิง




## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* 
* Paul Levesque's executive profile at WWE.com

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายฝรั่งเศส
หมวดหมู่:รายชื่อสมาชิกของดี-เจเนอเรชันเอ็กซ์
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนิวแฮมป์เชอร์
หมวดหมู่:บุคคลจากกรีนิช (รัฐคอนเนทิคัต)
หมวดหมู่:รายชื่อสมาชิกของดิออธอริตี (มวยปล้ำอาชีพ)
หมวดหมู่:ผู้บริหารมวยปล้ำอาชีพ
หมวดหมู่:ผู้บริหารดับเบิลยูดับเบิลยูอี
หมวดหมู่:ผู้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี
หมวดหมู่:หอเกียรติยศและพิพิธภัณฑ์มวยปล้ำอาชีพ