open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
บีเอซี 167 สไตรค์มาสเตอร์

บีเอซี 167 สไตรค์มาสเตอร์ เอ็มเค 87|thumb|250px|right
**บีเอซี 167 สไตรค์มาสเตอร์**  ()  เป็นเครื่องบินฝึกที่พัฒนามาจากบีเอซี 145 เจ๊ตฝึกของกองทัพอากาศอังกฤษ และใช้งานในหลายประเทศ บีเอซี 167 เริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ.  1967 

## ข้อมูลจำเพาะ
* **ผู้สร้าง** บริษัท บริติช แอร์คราฟ คอร์ปอเรชั่น (อังกฤษ)
* **ประเภท** เจ๊ตฝึก/โจมตีขนาดเบา 2 ที่นั่งเคียงดัน
* **เครื่องยนต์** เทอร์โบเจ๊ต รอลส์-รอยซ์ บริสตอล ไวเปอร์ หมายเลข 535 ให้แรงขับสถิต 1,547 กิโลกรัม 1 เครื่อง
* **กางปีก** 11.23 เมตร
* **ยาว** 10.27 เมตร
* **สูง** 3.34 เมตร
* **พื้นที่ปีก** 19.85 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า** 2,810 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ** 4,219 กิโลกรัม เมื่อใช้ฝึกนักบิน 2 นาย และ เติมเชื้อเพลิงภายในเต็มที่
** 4,808 กิโลกรัม เมื่อใช้ฝึกติดอาวุธ
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด** 5,213 กิโลกรัม เมื่อใช้รบติดอาวุธ และ ติดตั้งถังเชื้อเพลิงอะไหล่ใต้ปีก
* **อัตราเร็วสูงสุด** เมื่อบรรทุกเชื้อเพลิง 50% และไม่ติดอาวุธ
** 727 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับน้ำทะเล
** 774 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 5,484 เมตร
** 760 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 6,100 เมตร
* **อัตราไต่ขั้นสูง** 1,600 เมตร/นาที ที่ระดับน้ำทะเล
* **ระยะเวลาไต่ถึงระยะสูง** 9,150 เมตร
* **เพดานบินใช้งาน** 12,200 เมตร
* **รัศมีทำการรบ เมื่อบิน สูง-ต่ำ-สูง**
** 397 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกอาวุธหนัก 3,000 ปอนด์
** 656 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกอาวุธหนัก 2,000 ปอนด์
** 925 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกอาวุธหนัก 1,000 ปอนด์
* **รัศมีทำการรบ เมื่อบิน ต่ำ-ต่ำ-ต่ำ**
** 233 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกอาวุธหนัก 3,000 ปอนด์
** 323 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกอาวุธหนัก 2,000 ปอนด์
** 444 กิโลเมตร เมื่อบรรทุกอาวุธหนัก 1,000 ปอนด์
* **พิสัยบิน** 1,666 กิโลเมตรเมื่อใช้ฝึก
** 1,992 กิโลเมตร เมื่อใช้รบ
* **อาวุธ** ปืนกลอากาศ เอฟเอ็น ขนาด 7.62 เมตร 2 กระบอก พร้อมกระสุนกระบอกละ 550 นัด
** สามารถติดตั้งอาวุธใต้ปีก 4 ตำบล เป็นน้ำหนัก สูงสุด 1,360 กิโลกรัม

## อ้างอิง

* 

หมวดหมู่:เครื่องบินฝึก
หมวดหมู่:เครื่องบินโจมตี
เศรษฐศาสตร์การเมือง

[thumb|[Jean-Jacques Rousseau, *Discours sur l'oeconomie politique*, 1758]]
**เศรษฐศาสตร์การเมือง** () มีความหมายกว้างขวางมาก คำจำกัดความจึงเป็นได้หลากหลายทาง  ในทางหนึ่ง อาจหมายถึง ความหมายของเศรษฐศาสตร์ที่คิดรวมเอาปัจจัยด้านอื่นเข้าไปรวมด้วย เช่น สังคม วัฒนธรรม ประเพณี พฤติกรรมของคน กฎหมาย การเมือง(ความเกี่ยวข้องกับรัฐ) และพิจารณาถึงปูมหลังของแต่ละทฤษฎีด้วย   อีกทั้งเป็นการศึกษาและวิเคราะห์โครงสร้างของระบบ มากกว่า ที่จะพิจารณาแต่ในเชิงคณิตศาสตร์และตรรกะบนการตั้งสมมติฐาน

## ประวัติ
คำว่า Political economy (เศรษฐศาสตร์การเมือง) ได้ถูกนำมาใช้อย่างกว้างขวางก่อนคำว่า Economics (เศรษฐศาสตร์) เศรษฐศาสตร์การเมืองในสมัยแรกเป็นความพยายามแยกให้เห็นว่า การปกครองเมือง (Political) มีความแตกต่างจากการปกครองแบบเดิม ซึ่งคำว่า Economy มีรากศัพท์มาจากภาษากรีก แปลว่าการจัดสรรครัวเรือน การเพิ่มคำ political เข้าไปอาจทำให้หมายถึง การจัดสรรในแบบที่แตกต่างไปจากครัวเรือนทั่วไปเป็นแบบเมือง ซึ่งเป็นเรื่องใหม่ในสมัยนั้น  โดยที่การศึกษาจะเกี่ยวกับการดำเนินงานและการผลิตที่บริหารโดยรัฐ(รัฐเป็นสถาบันใหม่ในสังคม) ที่ขับเคลื่อนด้วยพลังของระบบทุนนิยมที่เพิ่งเกิดใหม่และมีบทบาทมากขึ้น คำนี้ ได้ถูกใช้เป็นครั้งแรกในอังกฤษ สมัย คริสต์ศตวรรษที่18 เพื่อแทนที่ แนวคิดสำนักธรรมชาตินิยม (Physiocracy)ของฝรั่งเศส   งานเขียนเกี่ยวกับเศรษฐศาสตร์การเมืองชิ้นแรกๆ ได้แก่ The labour theory of value (ซึ่งเริ่มโดย จอห์น ล็อก), พัฒนาต่อโดย อดัม สมิธ และวิเคราะห์ต่อในเชิงวิพากษ์โดยคาร์ล มาร์กซ)

ใน คริสต์ศตวรรษที่19 เนื่องด้วยความเฟื่องฟูของวิชาเศรษฐศาสตร์ในแบบกระแสหลัก  ทำให้ คำว่า เศรษฐศาสตร์การเมือง ถูกแทนที่ด้วย คำว่า เศรษฐศาสตร์  และทฤษฎีของเศรษฐศาสตร์ที่ว่านั้น ก็มีการใช้แนวคิดในเชิงองค์รวมน้อยลง เนื่องจากคำพยายามที่จะทำให้เศรษฐศาสตร์เป็น วิชาที่สามารถตัดออกจาก อารมความรู้สึกทางวัฒนธรรม สังคมและการเมือง  เพื่อให้วิชาดังกล่าวมีความคิดเป็นเหตเป็นผลทางวิทยาศาสตร์มากขึ้น เป็นผลทำให้ เศรษฐศาสตร์กลายเป็นสาขาวิชาที่ ไม่ค่อยตอบโจกย์ปัญหาของสังคม การเมือง หรือวัฒนธรรมใดๆเลย 

ในภายหลัง ที่เริ่มมีการวิพากษ์วิจารณ์เศรษฐศาสตร์กระแสหลักมาก ขึ้น เศรษฐศาสตร์การเมือง จึงปรากฏชัดขึ้นอีกครั้ง และมีบทบาทมาถึงปัจจุบัน

เศรษฐศาสตร์กระแสหลัก (Neo classic) มีความโดดเด่นในการชี้นำให้เห็นถึงสาเหตุการขยายตัวทางเศรษฐกิจ สังคมสามารถนำทรัพยากรมาใช้ในการผลิตอย่างมีประสิทธิภาพ โดยอาศัยกลไกตลาดที่ทำงานอย่างเสรี  แต่ความเป็นจริง กลไกตลาดไม่เคยทำงานอย่างเป็นอิสระ ถูกครอบงำด้วยอำนาจที่ชัดเจนและที่ไม่ชัดเจน เป้าหมายการใช้อำนาจเหนือกลไกตลาดก็คือ การได้กรรมสิทธ์ส่วนเกิน(surplus) เศรษฐศาสตร์การเมือง วิเคราะห์เศรษฐกิจ บนพื้นฐานความจริงทางสังคม อำนาจทางการเมือง  การกระทำในประวัติศาสตร์  เพื่ออธิบายรูปแบบเติบโตที่ขาดสมดุล ทำไมยิ่งพัฒนายิ่งทำให้สังคมแตกแยก

## ตัวอย่างประเด็นปัญหาในเชิงเศรษฐศาสตร์การเมือง
* อะไรเป็นบ่อเกิดของความมั่งคั่งโดยรวมของผู้คน (source of all wealth)
* ระบบเศรษฐกิจควรจะเปิดเสรี หรือ ควรจะมีการแทรกแซง 
* ประเทศควรจะผลิตสินค้าและบริการแบบไหน (เพื่อให้ไม่ขาดดุลบัญชีเดินสะพัด)
* อะไรคือสาเหตุของวิกฤติเศรษฐกิจ (economic crisis) อะไรกำหนดวัฏจักรเศรษฐกิจ (business cycle)
* ปัญหาเรื่องการกระจายรายได้

หมวดหมู่:เศรษฐกิจการเมือง
เศรษฐศาสตร์การเมือง
หมวดหมู่:ระบบเศรษฐกิจ
อีเทอร์เน็ต

**อีเทอร์เน็ต** (อังกฤษ: Ethernet) เป็นเทคโนโลยีเครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่เป็นฐานหลักของเทคโนโลยีสารสนเทศทั้งหมด
เนื่องจากเป็นเทคโนโลยี LAN ที่ได้รับความนิยมมากที่สุด
เทคโนโลยีนี้ได้ถูกพัฒนาและปรับปรุงภายใต้ความดูแลรับผิดชอบของ IEEE

สิ่งสำคัญที่ได้รับการเปลี่ยนแปลงปรับปรุง คือ "ความเร็วในการรับส่งข้อมูล (Bandwidth)โดยมีการปรับปรุงความเร็วจาก 500 เมกะไบต์​ต่อวินาที (Mbps) เป็น 1000 เมกะไบต์​ไฮสปีดซึ่งเรียก Ethernet นี้ว่า Fast Ethernetมีทั้งระบบการส่งสัญญาณแบบเต็มทางคู่ (Half-Duplex) และแบบทางคู่ (Full-Duplex)  ซึ่งได้รับความนิยมมากกว่า ATM (Asynchronous Transfer Mode)

ในปี 1999 ได้มีการพัฒนาระบบการส่งข้อมูลของอีเทอร์เน็ต ให้มีความเร็วที่ 1000 Mbps. หรือ 3 จิกะไบต์​ โดยใช้การส่งสัญญาณจาก 2 คู่สาย เป็น 4 คู่สาย โดยยังคงใช้พอร์ตการเชื่อมต่อแบบเดิมที่ระบบ 500 Mbps. และ 100 Mbps. ใช้อยู่ (Registered Jack 45: RJ45) และยังคงสามารถเลือกใช้งานระบบการส่งสัญญาณแบบกึ่งทางคู่ และแบบทางคู่ ได้ เช่นเดียวกับระบบ 100 Mbps.

คอมพิวเตอร์ที่ใช้ระบบอีเทอร์เน็ตที่ทำงานที่ 100 Mbps. จะยังคงสามารถต่อกับ อุปกรณ์ 1000 Mbps ได้ แต่ความเร็วจะลดลงมาแค่ที่การส่งข้อมูลที่อัตราความเร็ว 100 Mbps.  เช่นเดียวกับ คอมพิวเตอร์ที่ใช้ระบบอีเทอร์เน็ต 1000 Mbps. มาเชื่อมต่อกับ อุปกรณ์โทรศัพท์มือถือ​ 5 จิกะไบต์​

ปัจจุบัน ได้มีการพัฒนาระบบอีเทอร์เน็ตให้มีอัตราการส่งข้อมูลที่ 10 จิกะไบต์​ต่อวินาที (10000 Mbps.) โดยยังคงมีความสามารถ เช่นเดียวกับระบบ 6 จิกะไบต์​ต่อวินาที (เลือกการส่งสัญญาณแบบทางคู่หรือเต็มทางคู่ได้, นำอุปกรณ์รุ่นนี้มาเชื่อมต่อได้)

หมวดหมู่:เครือข่ายคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
หมวดหมู่:มาตรฐานไอทริปเพิลอี
น็อก

**น็อก** () ย่อมาจากคำว่า **น็อกเอาท์** ( , KO) หมายถึง การชนะด้วยวิธีชกคู่ต่อสู้ให้ล้มลงแล้วกรรมการผู้ตัดสินนับครบ 10 การแข่งขันจึงยุติ ต่อมาสมาคมมวยโลก (WBA) ​ได้เพิ่มกฎรูปแบบการน็อกเพิ่มขึ้นมา คือ ชกคู่ต่อสู้ล้มลง 3 ครั้ง แล้วกรรมการผู้ตัดสินยุติการชกโดยไม่ต้องนับถือเป็นการชนะน็อกอีกหนึ่งรูปแบบ

โดยทั่วไปแล้วมักจะถูกใช้รวมกับการชนะแบบ ที.เค.โอ. แต่ลักษณะการแพ้ชนะ 2 แบบนี้มีความแตกต่างกันในรายละเอียดเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

## ดูเพิ่ม
* ชนะน็อกโดยเทคนิค

หมวดหมู่:มวยสากล
หมวดหมู่:มวยไทย
ซี-123 โปร์ไวเดอร์

ซี-123|thumb|250px|right
**ซี-123 โปร์ไวเดอร์** () เป็นเครื่องบินลำเลียง ซี-123 เริ่มประจำการในกองทัพอากาศสหรัฐฯ เมื่อ ปี ค.ศ. 1955 ในปี ค.ศ. 1966 ได้ทำการดัดแปลง ซี-123 ให้ติดตั้งเครื่องยนต์เทอร์โบเจ๊ตและกำหนดเป็นรุ่น ซี-123 เค กองทัพอากาศไทยได้รับ ซี-123 ตามโครงการช่วยเหลือจากสหรัฐฯ ในปี ค.ศ. 1963 และกำหนดสัญลักษณ์เป็น บ.ล.4 ในปี ค.ศ. 1974 ได้รับ ซี-123 เค และกำหนดสัญลักษณ์เป็น บ.ล.4 ก.

## รายละเอียด ซี-123
ข้อมูลจำเพาะของ ซี-123
* **ผู้สร้าง** บริษัทแฟร์ไชลด์ ฮิลเลอร์ (สหรัฐอเมริกา)
* **ประเภท** ลำเลียงทางยุทรวิธี พิสัยบินปานกลาง เจ้าหน้าที่ 2 นาย บรรทุกทหารพร้อมอาวุธ 61 นาย
* **เครื่องยนต์** ลูกสูบ แพรทท์ แอนด์ วิทนีย์ อาร์-2800-99 ดับลิวให้กำลังเครื่องละ 2,300 แรงม้า 2 เครื่อง และ เครื่องยนต์เทอร์โบเจ๊ต เจเนอรัล อีเล็คตริค เจ 85-ยีอี-17 ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 1,293 กิโลกรัม 2 เครื่องเพื่อช่วยแรงขับในการวิ่งขึ้น
* **กางปีก** 33.27 เมตร
* **ยาว** 23.27 เมตร
* **สูง** 10.51 เมตร
* **น้ำหนักเปล่า** 16,042 กิโลกรัม
* **น้ำหนักบรรทุกสูงสุด** 6,800 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้น-ร่อนลงสูงสุด** 27,215 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วขั้นสูง** 367 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 3,050 เมตร
* **อัตราเร็วเดินทาง** 278 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 3,050 เมตร
* **เพดานบินใช้งาน** 6,430 เมตร เมื่อใช้เครื่องยนต์เดียว
* **พิสัยบิน** 2,364 กิโลเมตร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อากาศยานขนส่งทางการทหาร
ชนะน็อกโดยเทคนิค

**ชนะน็อกโดยเทคนิค** () หมายถึง การชนะน็อกด้วยเทคนิคหรือกติกา เช่น กรรมการยุติการชกโดยทันทีโดยไม่มีการนับ ในอีกลักษณะหนึ่งอาจยุติการชกโดยไม่ต้องนับให้ครบ 10 หรือ แพทย์เห็นว่าไม่สมควรชกต่อไป อาจจะเกิดจากอุบัติเหตุหรือมีแผลแตกอย่างรุนแรง เป็นต้น

หากเป็นในมวยสากลสมัครเล่นการชนะด้วยลักษณะนี้ จะถูกเรียกว่า **อาร์.เอส.ซี.** (referee stopped contest) หมายถึง กรรมการยุติการแข่งขัน แต่โดยรวมแล้วมักจะถูกเรียกสั้น ๆ ว่า น็อก หรือน็อกเอาท์
 
กรณีนักมวยหรือทีมงานของนักมวยอีกฝ่ายขอยอมแพ้หลังจากหมดยกในก่อนหน้านั้นจะเรียกการชนะลักษณะนี้ว่า "RTD" (retried) หรือในภาษาไทย คือ คู่ต่อสู้ขอยอมแพ้

หมวดหมู่:มวยสากล
หมวดหมู่:มวยไทย
หมวดหมู่:คำศัพท์ศิลปะการต่อสู้
เคจิ ยามางูจิ

**เคจิ ยามางูจิ** () นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 ที่เมืองฮาโกดาเตะ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เป็นนักมวยถนัดซ้าย รูปร่างสูงโปร่ง มีความว่องไว แม้หมัดจะไม่หนัก แต่เป็นนักมวยที่มีสีสันมากคนหนึ่ง โดยชอบหลอกล่อคู่ต่อสู้ ซึ่งลอกเลียนแบบมาจากนาซีม ฮาเหม็ด นักมวยชาวอังกฤษที่เคจิชื่นชอบ โดยถึงกับเลียนแบบสไตล์การแต่งตัว ซึ่งจะขึ้นชกด้วยกางเกงลายเสือตลอด และใช้ฉายาเดียวกับฮาเหม็ดว่า "Prince" ด้วย แต่เพราะการลอกเลียนแบบเช่นนี้ ทำให้เกิดช่องว่างที่คู่ต่อสู้จะจู่โจมได้ง่าย จึงมักเป็นพ่ายแพ้เสมอ ๆ จากสไตล์ชกในลักษณะนี้

## ประวัติ

เคจิเป็นนักมวยถนัดซ้าย มีรูปร่างสูงเปรียว ชกได้ว่องไว ได้แชมป์โลกจากการเอาชนะน็อกยก 12 การ์โลส มูริโย นักมวยชาวปานามา ในปี พ.ศ. 2539 อย่างไม่มีใครคาดคิด และยังสามารถป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้ครั้งหนึ่งด้วยการย้ำแค้นเอาชนะคะแนนมูริโยไปได้ด้วย แต่ในปลายปีนั่นเอง เคจิ ก็เสียแชมป์โลกอย่างไม่มีใครคาดคิดด้วยเช่นกัน เมื่อเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ​ พิชิต ช.ศิริวัฒน์นักมวยชาวไทยไปในยกที่ 2 เท่านั้นเอง

จากนั้น เคจิ ก็ยังคงตั้งเป้าไว้ที่ตำแหน่งแชมป์โลกอีกครั้ง โดยชนะรวดมาตลอด มีแพ้คะแนน 10 ยก เพียงครั้งเดียวแก่อากิฮิโกะ นาโงะเท่านั้นในปี พ.ศ. 2541  แล้วในปี พ.ศ. 2542 เคจิ ก็ได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้งกับ โช อินจูนักมวยชาวเกาหลีใต้ ในการชิงแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทของสภามวยโลก (WBC) แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป
และจากนั้นยามางูจิชนะคะแนนนักมวยชาวญี่ปุ่นด้วยกันเพียงครั้งเดียวเท่านั้นเอง แล้วก็แพ้ตลอดติดต่อกันถึง 3 ครั้ง จึงแขวนนวมไปในปี พ.ศ. 2545

เคจิ ยามางูจิ เป็นนักมวยถนัดซ้าย รูปร่างสูงโปร่ง มีความว่องไว แม้หมัดจะไม่หนัก แต่เป็นนักมวยที่มีสีสันมากคนหนึ่ง โดยชอบหลอกล่อคู่ต่อสู้ ซึ่งลอกเลียนแบบมาจากนาซีม ฮาเหม็ด นักมวยชาวอังกฤษที่ยามางูจิชื่นชอบ โดยถึงกับเลียนแบบสไตล์การแต่งตัว ซึ่งจะขึ้นชกด้วยกางเกงลายเสือตลอด และใช้ฉายาเดียวกับฮาเหม็ดว่า "Prince" ด้วย แต่เพราะการลอกเลียนแบบเช่นนี้ ทำให้เกิดช่องว่างที่คู่ต่อสู้จะจู่โจมได้ง่าย จึงมักเป็นพ่ายแพ้เสมอ ๆ จากสไตล์ชกในลักษณะนี้

## เกียรติประวัติ
 
* แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์ฟลายเวท (2537 – 2538)
* แชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท
** ชิง 21 พฤษภาคม 2539 ชนะคะแนน การ์โลส มูริโย ที่ ญี่ปุ่น
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 13 สิงหาคม 2539 ชนะคะแนน การ์โลส มูริโย ที่ ญี่ปุ่น
** เสียแชมป์ 3 ธันวาคม 2539 แพ้ที​เค​โอ พิชิต ช.ศิริวัฒน์ ยก 2 ที่ ญี่ปุ่น
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์ฟลายเวท เมื่อ 5 กันยายน 2538 แพ้คะแนน ชเว ฮี-ยง ที่ ญี่ปุ่น
** ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นฟลายเวท เมื่อ 22 พฤศจิกายน 2540 แพ้ทีเคโอ​ โฮเซ โบนิยา ยก 6 ที่ ญี่ปุ่น
** ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 5 กันยายน 2542 แพ้คะแนน โช อินจู ที่ ญี่ปุ่น
** ชิงแชมป์เงา WBC รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท เมื่อ 5 พฤษภาคม 2544 แพ้ทีเคโอ​ เจอร์รี่ พีญาโลซ่า ยก 1 ที่ ฟิลิปปินส์

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBA
หมวดหมู่:บุคคลจากฮาโกดาเตะ
อลา วิลล่ามอร์

**อลา วิลล่ามอร์** (; เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2513 ที่เมืองดาเวา เด ซูร์ ประเทศฟิลิปปินส์) อดีตนักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ มีสถิติการชกทั้งหมด  32 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 26) เสมอ 1 แพ้ 2 

## ประวัติ

อลา วิลล่ามอร์ เป็นนักมวยชาวฟิลิปปินส์ที่เป็นความหวังว่าจะเป็นแชมป์โลกของฟิลิปปินส์ แต่เมื่อได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกถึง 2 ครั้ง ไม่เคยประสบความสำเร็จเลย โดยวิลลามอร์ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2532 ชนะน็อค จูน เมนโดซา ยก 6 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะน็อครวด รวมทั้งชนะน็อค แมก โฟโรซูเอนโล, เด็ด ดอนเจดีย์ และนิกโก้ โธมัส ที่ฟิลิปปินส์ และชนะน็อค ติม แบกซู ที่ ฮ่องกง และชนะน็อค กวอน แฮซุกที่ญี่ปุ่น มีชกชนะคะแนนรอนนี่ มากราโมเพียงครั้งเดียวเมื่อปี พ.ศ. 2532 จนกระทั่งปี พ.ศ. 2533 วิลลามอร์ก็ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท เมื่อขึ้นชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะน็อค ริโก มาเกาบอส ยก 6 เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 หลังจากนั้น วิลลามอร์ป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ไว้ได้ถึง 3 ครั้ง และหนึ่งในนั้นยังเป็นการชนะน็อค รอนนี่ มากราโมที่เคยชนะคะแนนมาก่อนหน้านี้ด้วย ระหว่างนี้วิลลามอร์ยังไปชกที่ญี่ปุ่นถึง 4 ครั้ง ชนะ 3 เสมอ 1 รวมทั้งชนะน็อค นภา เกียรติวันชัย ยก 2 เมื่อปี พ.ศ. 2535 ด้วย 

วิลลามอร์มีโอกาสชิงแชมป์โลกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2536 ในรุ่นมินิฟลายเวท ของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) กับรัตนพล ส.วรพิน นักมวยชาวไทย ที่สนามกีฬาแห่งชาติ กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2536 ปรากฏว่าแพ้น็อค รัตนพล ส.วรพิน ยกที่ 7 ไม่ได้แชมป์ โดยการชกครั้งนี้เป็นการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 2 ของรัตนพล และเป็นการแพ้ครั้งแรกของวิลล่ามอร์ด้วย หลังจากชิงแชมป์ไม่ได้ วิลลามอร์ยังขึ้นชกชนะอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งชนะน็อค นกน้อย ส.ธนิกุล ยก 3 จนได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกครั้งที่ 2 กับริคาร์โด้ โลเปซ แชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2539 ที่ลาสเวกัส สหรัฐอเมริกา ปรากฏว่าแพ้น็อค โลเปซ ในต้นยกที่ 8 จากนั้น วิลลามอร์ก็แขวนนวมไป

ปัจจุบัน วิลลามอร์เป็นเทรนเนอร์ในสังกัดอลาโปรโมชั่น ค่ายมวยระดับแนวหน้าของฟิลิปปินส์

## เกียรติประวัติ
* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิฟลายเวท (2533-2536)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 27 มิถุนายน 2536 แพ้น็อค รัตนพล ส.วรพิน ยก 7 ที่ กทม.
** ชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 16 มีนาคม 2539 แพ้น็อค ริการ์โด โลเปซ ยก 8 ที่ สหรัฐ

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เทปการชกของอลา วิลล่ามอร์ กับ รัตนพล ส.วรพิน

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดดาเวาเดลนอร์เต
กู้ดชาร์ลอตต์

**กู้ด ชาร์ล็อตต์** () เป็นวงแนวป็อป-พังค์จาก วาลดอร์ฟ รัฐแมรี่แลนด์ (Waldorf, Maryland) ก่อตั้งวงมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 นำโดย 2 พี่น้องฝาแฝด Joel Madden (ร้องนำ) และ Benji Madden (กีต้าร์) ร่วมด้วยเพื่อนสนิท 2 คน Billy Martin (กีต้าร์) และ Paul Thomas (เบส) มีเพลงยอดนิยมอย่าง “I Just Wanna Live” และ “Girls And Boys”

## ประวัติ
กู้ด ชาร์ล็อตต์ได้ฟอร์มตัวกันในปี พ.ศ. 2539 อัลบั้มแรกของพวกเขาเปิดตัววางแผงในอีก 3 ปีถัดมาหลังจากตั้งวง อัลบั้มต่อมาคือ The Young and the Hopeless ซึ่งวางแผงในเดือนตุลาคม ปี 2545
อัลบั้ม The Young and the Hopeless ได้รับรางวัลแผ่นทองคำขาวมอบโดย RIAA 3 รางวัลจากผลงานเพลง อัลบั้มเดี่ยวดัง คือ "Lifestyles of the Rich and Famous," "Boys and Girls," "Hold On" ทำให้พวกเขาได้ออกรายการ Saturday Night Live ได้ลงปก หนังสือ Rolling Stone นิตยสารเพลง Alternative Press หนังสือ New York Times ก็ได้ลงรายละเอียดและประวัติของวงนี้ด้วย และนอกจากนั้นพวกเขาก็ได้ออกโฆษณาทาง CNN และ The Today Show วงกู้ด ชาร์ล็อตต์ก็ยังสามารถเรียกคะแนนนิยมจากแฟนคลับของ MTV ได้อีกด้วย โดยที่ 2 พี่น้องตระกูลแมดเดนครั้งหนึ่งได้เป็นพิธีกรรายการ All Things Rock มิวสิกวิดีโอของพวกเขาก็ติดอันดับบนชาร์ทของ MTV และ MTV2 และในขณะเดียวกันเพลง "The Anthem" ก็ได้รับรางวัล "Viewers Choice" ที่งาน MTV Video Music Awards 2546

ทางวงได้ตระเวนออกทัวร์โดยไม่หยุดพัก แสดงให้เห็นบนเวทีทั่วโลกติดต่อกันนานถึง 20 เดือน กู้ด ชาร์ล็อตต์ยังถือโอกาสทำกิจกรรมพิเศษอีกหลายอย่าง ทั้งเป็นนักร้องรับเชิญให้กับเมสท์ ( Mest ) และ เอ็น.อี.อาร์.ดี. (N.E.R.D.) ทำเสื้อผ้ายี่ห้อเลเวล 27 (Level 27) และยี่ห้ออื่น ๆ รวมถึงยังทำของเล่นอีกด้วย ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2547 พี่น้องแมดเดนยังทำค่ายเพลงเอง ชื่อว่าดีซี แฟล็ก เร็คคอร์ดส์ (DC Flag Records) โดยทำอัลบั้มให้กับโลลา เรย์ (Lola Ray) และฮาเซน สตรีท (Hazen Street)

เมื่อจะออกอัลบั้มที่สาม กู้ด ชาร์ล็อตต์ต้องการใส่ความสัมพันธ์ของสมาชิกในวง และการติดต่อขอร่วมงานกับอีริค วาเลนไทน์ (Eric Valentine) ผู้อยู่เบื้องหลังการทำงานในอัลบั้มแรก ทางวงทำเพลงเกือบ 30 เพลงตั้งแต่เดือนมีนาคมไปจนถึงสิงหาคม พ.ศ. 2547 ณ แบร์ฟุต สตูดิโอของวาเลนไทน์ในลอสแอนเจลิส
อัลบั้มที่ 3 The Chronicles of Life and Death ออกวางขายปี พ.ศ. 2547 อัลบั้มขึ้นอันดับ 3 บิลบอร์ด มีเพลงดังอย่าง "Predictable" และ "I Just Wanna Live"

“Good Morning Revival” คือผลงานชุดที่ 4 ของกู้ด ชาร์ล็อตต์ ที่มาพร้อมกับทิศทางดนตรีใหม่ โดยมีการนำซาวนด์ดนตรีที่หลากหลายมาผสมผสานในอัลบั้มนี้มากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการนำอิทธิพลดนตรีแดนซ์มาใส่ไว้ในอัลบั้ม, เพลงบัลลาด, ไปจนถึงเพลงร็อกที่สนุกสนาน โดยในอัลบั้มนี้ กู้ด ชาร์ล็อตต์ได้กลับมาร่วมงานกับ ดอน กิลมอร์ (Don Gilmore) (‎ลินคิน พาร์ค ,เอฟริล ลาวีน) โปรดิวเซอร์ชื่อดังที่เคยเป็นโปรดิวเซอร์ในผลงานชุดแรกของวงอีกครั้ง ประเดิมซิงเกิลแรกด้วย “Keep Your Hands Off My Girl”

## ผลงาน
* Good Charlotte (2000)
* The Young and the Hopeless (2002)
* The Chronicles of Life and Death (2004)
* Good Morning Revival (2007)
* Cardiology (2010)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* http://www.goodcharlotte.com/ 

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2539
หมวดหมู่:วงกลุ่มห้าสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากรัฐแมริแลนด์
การ์โลส มูริโย

**การ์โลส เอร์เนสโต มูริโย** () เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2513 ที่เมืองซานมิเกลิโต ประเทศปานามา เคยเป็นนักมวยที่มีอนาคตไกล โดยมีฟอร์มการชกที่ดุดัน น่ากลัว มีสไตล์เดินบุกเข้าชกแบบตะลุยตลอด จนได้รับฉายาว่า "ดูรันน้อย " (Little Duran) โดยหวังว่าจะเป็นตัวแทนของโรเบร์โต ดูรัน วีรบุรุษนักชกมวยปานามารุ่นพี่

การ์โลส มูริโยได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2536 กับชนะ ป.เปาอินทร์ นักมวยชาวไทยที่จังหวัดอ่างทอง แต่มูริโยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป โดยเป็นการแพ้ครั้งแรกของการ์โลส มูริโยด้วย จากนั้นมูริโยได้ชกชนะอีก 3 ครั้ง จึงมีโอกาสได้แก้มือกับชนะ ป.เปาอินทร์ อีกครั้งในปี พ.ศ. 2537 ที่จังหวัดชลบุรี และมูริโยก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอีก

การ์โลส มูริโยมาประสบความสำเร็จในปี พ.ศ. 2539 เมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนน ฮิ ยอง แช นักมวยชาวเกาหลีใต้ได้เป็นแชมป์โลกในรุ่นจูเนียร์ฟลายเวตของสมาคมมวยโลก (ดับเบิลยูบีเอ) และสามารถป้องกันตำแหน่งเอาไว้ได้ 1 ครั้ง ก่อนที่แพ้น็อกเคอิจิ ยามากูชิ นักมวยชาวญี่ปุ่นในยกสุดท้าย ยกที่ 12 อย่างไม่คาดคิด เสียตำแหน่งแชมป์โลก จากนั้นเมื่อได้แก้มือกับยามากูชิอีกครั้ง ก็แพ้คะแนนไปอีก

หลังจากนั้น การ์โลส มูริโยก็ยังคงชกมวยต่อไป แต่ก็มีสถิติลุ่ม ๆ ดอน ๆ โดยเฉพาะในช่วงหลังแพ้ติดต่อกันตลอด จนกระทั่งแขวนนวมไปในปี พ.ศ. 2548

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นมินิมัมเวต
** ชิง 21 กุมภาพันธ์ 2534 ชนะน็อก ออร์ลันโด มาเอสเตร ยก 7 ที่ ปานามา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 23 พฤษภาคม 2534 ชนะน็อก เฮซุส อาเรียส ที่ ปานามา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 15 สิงหาคม 2534 ชนะน็อก ยามิล การ์บาโย ยก 2 ที่ ปานามา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 12 มีนาคม 2535 ชนะน็อก อันเดรส ตาบาเรซ ยก 3 ที่ ปานามา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 1 สิงหาคม 2535 ชนะน็อก มาเซลิโน โบลิวาร์ ยก 5 ที่ ปานามา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5, 17 ตุลาคม 2535 ชนะน็อก อัลดาริโอ มิรานดา ยก 1 ที่ ปานามา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6, 24 กันยายน 2536 ชนะน็อก คาร์ลอส มาริโอ เอลัวอิซา ยก 3 ที่ อาร์เจนตินา
** สละแชมป์
* แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นไลต์ฟลายเวต
** ชิง 19 พฤศจิกายน 2537 ชนะน็อก โรบินสัน คูเอสตา ยก 8 ที่ ปานามา
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 15 ธันวาคม 2537 ชนะน็อก อีริค กริฟฟิน ยก 9 ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 16 กันยายน 2538 ชนะน็อก ราฟาเอล โอโรสโก ยก 6 ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 28 กุมภาพันธ์ 2540 ชนะคะแนน วิร์กิลิโอ ชิฟุนโด ที่ ปานามา
** เสียแชมป์ 27 กันยายน 2540 แพ้น็อก โจมา แกมบัว ยก 1 ที่ เวเนซุเอลา
* แชมป์ปานามารุ่นไลต์ฟลายเวต (2537 -2540)
* แชมป์ WBC FECARBOX รุ่นไลต์ฟลายเวต
** ชิง 15 กรกฎาคม 2538 ชนะคะแนน อิกนาซิโอ อะกุยลาร์ ที่ นิการากัว
** สละแชมป์
* แชมป์โลกรุ่นไลต์ฟลายเวต WBA
** ชิง 13 มกราคม 2539 ชนะคะแนน ฮิ ยองชอย ที่ สหรัฐ
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 15 มีนาคม 2539 ชนะน็อก โอเซ่ การ์เซีย เบร์นัล ยก 10 ที่ ปานามา
** เสียแชมป์ 21 พฤษภาคม 2539 แพ้คะแนน เคอิจิ ยามากูชิ ที่ ญี่ปุ่น
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวต WBA เมื่อ 9 พฤษภาคม 2536 แพ้คะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์ ที่ อ่างทอง
** ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวต WBA เมื่อ 26 มีนาคม 2537 แพ้คะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์ ที่ชลบุรี
** ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวต WBA เมื่อ 13 สิงหาคม 2539 แพ้คะแนน เคอิจิ ยามากูชิ ที่ ญี่ปุ่น
** ชิงแชมป์ WBA Fedecaribe เมื่อ 25 พฤศจิกายน 2548 แพ้น็อก ยีน เปียโร เปเรซ ยก 3 ที่ ปานามา

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวปานามา
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBA
กำเนิดนาร์เนีย

**กำเนิดนาร์เนีย** () เป็นนิยายแฟนตาซีเยาวชนในชุดตำนานแห่งนาร์เนีย เขียนโดยซี.เอส. ลิวอิส ใน ค.ศ. 1955 นับเป็นลำดับที่หกตามที่ตีพิมพ์ และลำดับแรกถ้านับตามเหตุการณ์ในเรื่อง เป็นเรื่องที่เกิดก่อนเหตุการณ์ในตู้พิศวง ฉบับภาษาไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ แปลโดยสุมนา บุณยะรัตเวช พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2545

นิยายเรื่องนี้ได้รับการนำมาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์โดยเน็ตฟลิกซ์ กำกับโดย เกรต้า เกอร์วิก

## เนื้อเรื่อง

"ให้จัดการเผากล่องเล็กๆ ใบหนึ่งในลิ้นชักลับ" คำสั่งเสียจากแม่เฒ่าของลุงแอนดรูว์ก่อนตาย ซึ่งเขาไม่ได้ทำตามและนำมาสู่การสร้างแหวนที่เชื่อว่ามีเวทมนตร์พาไปสู่อีกโลกหนึ่ง ทำให้แอนดรูว์ทดลองกับหลานชาย ดิกอรี่ เคิร์ก และเพื่อนของเขา พอลลี่ พลัมเมอร์

เด็กทั้งสองได้เดินทางไปยังโลกอีกโลกหนึ่งซึ่งกำลังจะแตกดับ พร้อมกับนำแม่มดขาวนามว่า จาดิส ราชินีแห่งนครชาร์นกลับมาสู่โลกมนุษย์โดยไม่ได้ตั้งใจ แต่ทว่าการมาเยือนของนางทำให้กรุงลอนดอนวุ่นวาย จนต้องหาทางพานางกลับไปยังโลกเดิม

ความวุ่นวายยังไม่จบสิ้นเมื่อนางได้เดินทางไปยังโลกใหม่ที่กำลังสร้างขึ้นคือ ดินแดนนาร์เนีย ดินแดนที่เพิ่งสร้างโดยสิงโตอัสลาน โอรสแห่งจักรพรรดิโพ้นทะเล มีสัตว์พูดได้ คนแคระ ต้นไม้ทองคำ และสิ่งวิเศษอีกมากมาย

ดูเหมือนทุกอย่างกำลังจะไปได้สวย ถ้าไม่มีแม่มดขาวเข้ามายังดินแดนแห่งนี้ และเพื่อป้องกันความชั่วร้ายที่กำลังจะมาเยือน อัสลานจึงขอให้ดิกอรี่และพอลลี่เสาะหาแอปเปิ้ลเงินมาปลูก เพื่อเป็นเกราะป้องกันเวทมนตร์ของนาง

ก่อนกลับมายังโลกมนุษย์ ดิกอรี่ได้ขอแอปเปิ้ลจากอัสลานเพื่อนำไปให้แม่ของเขาที่กำลังป่วย ไม่น่าเชื่อว่าหลังจากที่ทานเข้าไปแล้วแม่ของเขาอาการดีขึ้น เขาได้นำอาแกนแอปเปิ้ลไปฝังไว้หลังบ้าน ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นต้นแอปเปิ้ลที่สวยงามที่สุดในกรุงลอนดอน ทว่าผลของมันกลับเป็นผลแอปเปิ้ลธรรมดา แต่หามีใครรู้ไม่ว่าเนื้อไม้นั้นยังมีมนตร์วิเศษอยู่

เวลาล่วงเลยไปจนดิกอรี่เข้าสู่วัยกลางคน ได้เกิดพายุหนักจนทำให้ต้นแอปเปิ้ลโค่นลงมา ดิกอรี่ได้นำไม้นั้นมาทำเป็นตู้เสื้อผ้า จนเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางไปสู่ดินแดนนาร์เนียอีกครั้งหนึ่งในตอนตู้พิศวง

หมวดหมู่:นาร์เนีย
หมวดหมู่:วรรณกรรมเยาวชน
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:วรรณกรรมแปล
หมวดหมู่:งานเขียนของ ซี. เอส. ลิวอิส
ทาเกชิ คูซาโอะ

**ทาเกชิ คูซาโอะ** () เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2508 ที่จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบัน เขาทำงานอยู่สังกัดอาโอนิโปรดักชัน

## ผลงาน
### แอนิเมชัน
* ไค จากเรื่อง อากิระ (AKIRA)
* ทรังค์ส, โกเท็นคูส จากเรื่อง ดราก้อนบอล Z
* ทรังค์ส จากเรื่อง ดราก้อนบอล GT
* ทรังค์ส จากเรื่อง ดราก้อนบอล ไค
* อามุโร่ โทรุ, ฟุรุยะ เรย์, เบอร์เบิ้น จากเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
* อาดอล คริสติน จากเรื่อง อีส (Ys)
* วูล์ฟ นาจิ จากเรื่อง เซนต์เซย่า
* แคปริคอร์น ชูร่า จากเรื่อง เซนต์เซย่า ภาคฮาเดส
* ซานาดะ เรียว จากเรื่อง ซามูไรทรูปเปอร์
* โมเทอุจิ โยตะ จากเรื่อง วิดีโอเกิร์ล ไอ
* ริวโตะ จากเรื่อง ขุนพลน้อยเฮปอย
* พาร์น จากเรื่อง บันทึกสงครามเกาะโลดอส
* ลามูเนะ จากเรื่อง NG ลามูเนะ & 40
* ซูเปอร์ฟินิกซ์ จากเรื่อง ซูเปอร์บิ๊กคุริแมน
* ซากุรางิ ฮานามิจิ จากเรื่อง สแลมดังก์
* ไซอนจิ เคียวอิจิ จากเรื่อง อูเทนะ พลิกฟ้าตามหารัก
* มิยาซาว่า ฮิโรยูกิ, ผู้บรรยาย จากเรื่อง เรื่องธรรมดาของเธอกับฉัน
* รีวอลมอน จากเรื่อง ดิจิมอนแอ๊ดเวนเจอร์ 02
* โคไกจิ จากเรื่อง สี่แสบฝ่าแดนทมิฬ
* บังโคสึ จากเรื่อง เทพอสูรจิ้งจอกเงิน
* แครด จากเรื่อง ดี.เอ็น.แองเจิ้ล
* เฮียวโกะ จากเรื่อง SAMURAI 7
* อาซาสึกิ โคสุเกะ จากเรื่อง ผ่าเกลียวปริศนา
* คาโทริ อิชิมัตสึ จากเรื่อง นักชกจ้าวสังเวียน
* สิบจัตวาโดโรโระ จากเรื่อง เคโรโระ ขบวนการอ๊บอ๊บป่วนโลก
* เคลส อัลเวน จากเรื่อง เทลส์ ออฟ แฟนตาเซีย ดิ แอนิเมชัน
* โคโค่ จากเรื่อง Yes! Precure 5
* อาโอนุมะ คิริฮะ, บาริสตามอน จากเรื่อง ดิจิมอนครอสวอร์ส
* เนียลโอะ จากเรื่อง เทพพิทักษ์จอมยุ่ง เนียลโกะ

### เกม
* เคลส อัลเวน จาก เทลส์ ออฟ แฟนตาเซีย 
* เอลวิน จาก แลงกริซเซอร์ 2
* ไค คิสก์ จาก กิลตี้เกียร์
* คินดะอิจิ ฮาจิเมะ จาก คินดะอิจิกับคดีฆาตกรรมปริศนา (สำหรับเครื่อง SS)
* ซานาดะ ยูคิมูระ จาก เซ็งโงคุมุโซ (Samurai Warriors)
* คุซานางิ มิซึโฮะ จาก โซสึเกียว M

### ภาพยนตร์แนวโทคุซัทสึ
* คาบูทัก จากเรื่อง บีโรโบคาบูทัก
* สโมคกี้ จากเรื่อง มาจิเรนเจอร์
* มาสเตอร์ เผียง.เปียว จากเรื่อง เกคิเรนเจอร์

### ภาพยนตร์ต่างประเทศ
* บิลลี่ หรือ บลูเรนเจอร์ จากเรื่อง พาวเวอร์เรนเจอร์ เดอะมูฟวี่
* โรมิโอ (ลีโอนาร์โด ดิคาปริโอ) จากเรื่อง William Shakespeare's Romeo + Juliet
* พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 / ฟิลลิป (ลีโอนาร์โด ดิคาปริโอ) จากเรื่อง The Man in the Iron Mask
* แตงแตง จากเรื่อง The Adventures of Tintin (Les aventures de Tintin)

## งานแสดง
* เทนมะ ทาเคชิ หรือ วอยซ์ลักเกอร์แซฟไฟร์ จากเรื่อง วอยซ์ลักเกอร์
* อ.จุนอิจิโร่ โคคุรึสึ (ตอนที่ 36) จากเรื่อง บีโรโบคาบูทัก

## งานเพลง

## อ้างอิง

* http://sdb.noppo.com/t_kusao.htm 
* http://www.usagi.org/~doi/seiyuu/kusao-takeshi/roles.html

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ประวัติส่วนตัวในเว็บต้นสังกัด (อาโอนิโปรดักชัน)  

หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากโทโกโรซาวะ
เบร์เกต์ แอตแลนติก

เบร์เกต์ แอตแลนติก|thumb|250px|right

**เบร์เกต์ แอตแลนติก** () เป็นเครื่องบินลาตตระเวนชายฝั่งทะเลและปราบเรือดำน้ำใช้งานอยู่ในกองทัพเรือขององค์การนาโต เครื่องต้นแบบเริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1961 และเริ่มประจำอยู่ในกองทัพเรือฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1965 ประจำการอยู่ 4 ประเทศ เยอรมนี ฮอลแลนด์ อิตาลี ปากีสถาน

## ข้อมูลจำเพาะ
* **ผู้สร้าง** บริษัทเบร์เกต์ เอวิเอชั่น (ฝรั่งเศส)
* **ประเภท** ลาดตระเวนทางทะเลและปราบเรือดำน้ำ พิสัยบินไกล เจ้าหน้าที่ 12 นาย
* **เครื่องยนต์** เทอร์โบใบพัด รอลส์-รอยซ์ ไทน์ อาร์ทีวาย.20 หมายเลข 21 ให้กำลังเครื่องละ 6,105 แรงม้า 2 เครื่องยนต์
* **กางปีก** 36.3 เมตร
* **ยาว** 31.75 เมตร
* **สูง** 11.33 เมตร
* **พื้นที่ปีก** 120.34 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า** 18,500 กิโลกรัม
* **ภารกรรมบรรทุกสูงสุด** 43,500 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วขั้นสูง** 658 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **อัตราเร็วเดินทาง** 556 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **ระยะทางวิ่งขึ้น** พ้น 10.7 เมตร ที่ระยะทาง 1,500 เมตร
* **ระยะทางร่อนลง** จาก 10.7 เมตร ที่ระยะทาง 1,700 เมตร
* **เพดานบินใช้งาน** 10,000 เมตร
* **พิสัยบินไกลสุด** 9,000 เมตร
* **บินทน** 18 ชั่วโมง เมื่อบินด้วยความเร็ว 320 กิโลเมตร/ชั่วโมง
* **อาวุธ** ลูกระเบิดมาตรฐานขององค์การนาโต
** ลูกระเบิดน้ำลึก
** ลูกระเบิดนิวเคลียร์น้ำลึก
** ตอร์ปิโดนำวิถี ในห้องบรรทุกลูกระเบิดภายในลำตัว
** อาวุธปล่อยอากาศสู่พื้น นอร์ด เอเอส.12 ที่ใต้ปีก 4 นัด

## อ้างอิง

* 

หมวดหมู่:เครื่องบินลาดตระเวน
ล็อกฮีด S-3 ไวกิ้ง

**ล็อกฮีด S-3 ไวกิ้ง**  (Lockheed S-3 Viking) เป็นเครื่องบินปราบเรือดำน้ำประจำเรือบรรทุกอากาศยานความเร็วต่ำกว่าเสียง ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์เทอร์โบแฟนคู่ มีลูกเรือสี่นาย พัฒนาและผลิตโดยบริษัทล็อกฮีดคอร์ปอเรชันของสหรัฐอเมริกา 

โครงการนี้มีจุดเริ่มต้นจากโครงการของกองทัพเรือสหรัฐที่ต้องการหาเครื่องบินปราบเรือดำน้ำรุ่นใหม่มาแทน Grumman S-2 Tracker การออกแบบ S-3 ได้รับความร่วมมือจากบริษัท Ling-Temco-Vought และถูกพัฒนาให้เป็นเครื่องบินที่ใช้บนเรือบรรทุกเครื่องบิน บินได้ทุกสภาพอากาศ มีพิสัยไกล และรองรับภารกิจหลายรูปแบบ เครื่องต้นแบบ YS-3A ทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 มกราคม 1972 และเข้าประจำการจริงในเดือนกุมภาพันธ์ 1974 หลังจากนั้น S-3 ได้พิสูจน์ว่าเป็นเครื่องบินที่ทนทานและเชื่อถือได้ ในบทบาทปราบเรือดำน้ำ มันสามารถติดตั้งอาวุธอัตโนมัติและอุปกรณ์เติมเชื้อเพลิงกลางอากาศได้ ต่อมาได้พัฒนารุ่นย่อย เช่น ES-3A Shadow สำหรับการข่าวกรองทางอิเล็กทรอนิกส์ (ELINT) และ US-3A สำหรับขนส่งลำเลียงบนเรือบรรทุกเครื่องบิน ซึ่งเริ่มใช้งานในช่วงทศวรรษ 1980–1990

เข้าสู่ช่วงปลายทศวรรษ 1990 บทบาทของ S-3B ถูกปรับไปเน้นการโจมตีเป้าหมายบนผิวน้ำและการเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศให้กับกองเรือบรรทุกเครื่องบิน มันถูกนำไปใช้ในหลายสมรภูมิทั้งสงครามอ่าวเปอร์เซีย, สงครามยูโกสลาเวีย และสงครามในอัฟกานิสถาน ในที่สุด S-3 ถูกปลดจากภารกิจด่านหน้าในกองเรือบรรทุกเครื่องบินเมื่อต้นปี 2009 โดยมีอากาศยานรุ่นใหม่กว่าอย่าง P-3C โอไรออน, P-8 โพไซดอน, SH-60 ซีฮอว์ก และ F/A-18E/F ซูเปอร์ฮอร์เน็ท เข้ามารับหน้าที่แทน

## รายละเอียด S-3 ไวกิ้ง
***ผู้สร้าง** บริษัท ล็อกฮีด-แคลิฟอร์เนีย (สหรัฐอเมริกา)
***ประเภท** เจ๊ตปราบเรือดำน้ำ เจ้าหน้าที่ 4 นาย ประจำเรือบรรทุกอากาศยาน
***เครื่องยนต์** เทอร์โบแฟน General Electric TF-34GE-2 ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 4,207 กิโลกรัม 2 เครื่อง
***กางปีก** 20.93 เมตร
**8.99 เมตร เมื่อพับปีก
***ยาว** 16.26 เมตร
**15.06 เมตร เมื่อพับแพนหาง
***สูง** 6.93 เมตร
**4.65 เมตรเมื่อพับแพนหางดิ่ง
***พื้นที่ปีก** 55.56 ตารางเมตร
***น้ำหนักเปล่า** 12,088 กิโลกรัม
***น้ำหนักรวมสูงสุด** 23,831 กิโลกรัม
***น้ำหนักวิ่งขึ้นปกติ** 19,277 กิโลกรัม
***อัตราเร็วสูงสุด** 834 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 450 เมตร
***อัตราเร็วเดินทาง** 686 กิโลเมตร/ชั่วโมง
***อัตราไต่สูงสุด** 1,280 เมตร/นาที 
***เพดานบินใช้งาน** 10,670 เมตร
***พิสัยบินทำการรบ** 3,705 กิโลเมตร
***อาวุธ** ลูกระเบิดทำลาย เอ็มเค-36 จำนวน 4 ลูก 
**ลูกระเบิดน้ำลึก เอ็มเค-54 จำนวน 4 ลูก 
**ทุ่นระเบิด เอ็นเค-53 จำนวน 4 ลูก 
**ทุ่นระเบิด เอ็มเค-46 จำนวน 4 ลูก
**ตอร์ปิโด เอ็มเค-46 จำนวน 4 ลูก ที่ห้องเก็บอาวุธภายในลำตัว
**กระเปาะจรวด แบบ แอลเอยู-61/เอ บรรจุจรวดขนาด 2.75 นิ้ว กระเปาะละ 19 นัด
**กระเปาะจรวด แบบ แอลเอยู-10 เอ/เอ บรรจุจรวดขนาด 5 นิ้ว กระเปาะละ 4 นัด
 
## อ้างอิง

หมวดหมู่:อากาศยานปราบเรือดำน้ำ
หมวดหมู่:อากาศยานบนเรือบรรทุกเครื่องบิน
อ
หมวดหมู่:อากาศยานไอพ่นสองเครื่องยนต์
พระมหาธรรมราชาที่ 4

**พระมหาธรรมราชาที่ 4** (สวรรคต พ.ศ. 1981) พระนามเดิมว่า **พระยาบาลเมือง** หรือ **บรมปาล** เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรสุโขทัยในราชวงศ์พระร่วง ครองราชย์ พ.ศ. 1962–1981

## พระราชประวัติ

สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงสันนิษฐานว่า พระยาบาลเมืองเป็นพระราชโอรสของพระมหาธรรมราชาที่ 3 แต่นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่ เช่น ประเสริฐ ณ นคร แย้งว่า พระยาบาลเมืองควรเป็นพระราชโอรสของพระมหาธรรมราชาที่ 2 เพราะธรรมเนียมการนำชื่อปู่มาตั้งชื่อหลาน แสดงว่า พระมหาธรรมราชาที่ 3 และที่ 4 (พระยาบาลเมือง) เป็นพี่น้องกัน โดยมีพระราชบิดาคือพระมหาธรรมราชาที่ 2

พระยาบาลเมืองมีพระราชมารดาคือแม่นางษาขา และมีพระเชษฐภคินีพระองค์หนึ่งเป็นพระราชเทวีในสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2

พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ระบุว่าเมื่อพระมหาธรรมราชาธิราชเจ้าเมืองพิษณุโลก (พระมหาธรรมราชาที่ 3) สวรรคตในปี พ.ศ. 1962 หัวเมืองเหนือเกิดจลาจล เพราะพระยาบาลเมืองและพระยารามแห่งสุโขทัยแย่งชิงอำนาจกัน สมเด็จพระอินทราชาแห่งกรุงศรีอยุธยาจึงเสด็จมาเมืองพระบาง (นครสวรรค์) ทั้งพระยาบาลเมืองและพระยารามทรงทราบก็เสด็จออกมาถวายบังคม เมื่อสมเด็จพระอินทราชาเสด็จกลับกรุงศรีอยุธยาแล้วจึงโปรดให้เจ้าสามพระยามาครองกรุงพิษณุโลก

พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับปลีก หมายเลข 2/ก 104 ระบุว่าเมื่อเจ้าสามพระยาได้ครองราชย์เป็นสมเด็จพระบรมราชาธิราช ขณะนั้นพระยาบาลเมืองเจ้าเมืองพิษณุโลกได้ลงมาเข้าเฝ้า จึงพระราชทานสุพรรณบัฏเครื่องราชูปโภคและเฉลิมพระนามเป็น**มหาธรรมราชาธิราช** มีการมหรสพเฉลิมฉลองที่เมืองพิษณุโลก และโปรดให้พระยารามราช พระยาเชลียง และพระยาแสนสอยดาว มาช่วยงานด้วย

## การสวรรคตและสิ้นสุดอาณาจักรสุโขทัย
พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ ระบุว่าสมเด็จพระบรมราชาธิราชโปรดให้สมเด็จพระราเมศวรเจ้าพระราชโอรสไปครองเมืองพิษณุโลกในปี พ.ศ. 1981 จึงสันนิษฐานว่าพระมหาธรรมราชาที่ 4 อาจสวรรคตในปีนี้ นับแต่นั้นราชวงศ์สุพรรณภูมิก็ปกครองเมืองพิษณุโลกต่อมาอีกหลายสมัยและอาณาจักรสุโขทัยกับอาณาจักรอยุธยาก็รวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

## พงศาวลี




## อ้างอิง
; เชิงอรรถ

; บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 

## ดูเพิ่ม
* รายพระนามพระมหากษัตริย์ไทย

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ในราชวงศ์พระร่วง
หมวดหมู่:พระราชโอรสในพระมหากษัตริย์ไทย
หมวดหมู่:ผู้ครองเมืองพิษณุโลก
จังหวัดนางาซากิ

**จังหวัดนางาซากิ** เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บนเกาะคีวชู มีเมืองหลวงอยู่ที่นางาซากิ

## ประวัติศาสตร์

จังหวัดนางาซากิ เป็นพื้นที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่น โดยเฉพาะในสมัยเอโดะ
ซึ่งเมืองนางาซากิเป็นท่าเรือเดียวที่ญี่ปุ่นเปิดทำการค้ากับชาติตะวันตกผ่านชาวดัตช์และจีน
ในขณะที่ประเทศปิดประเทศ (ซะโกกุ) ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17–19

ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง จังหวัดนางาซากิถูกโจมตีด้วยระเบิดปรมาณูโดยกองทัพสหรัฐอเมริกา
เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ซึ่งส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตหลายหมื่นคน และกลายเป็นเหตุการณ์สำคัญ
ที่นำไปสู่การสิ้นสุดของสงคราม

## ภูมิศาสตร์
จังหวัดนางาซากิตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะคีวชู และครอบคลุมเกาะเล็ก ๆ นอกชายฝั่งของเกาะคีวชูด้วย มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดซางะทางทิศตะวันออก นอกเหนือจากนั้นเป็นชายฝั่งทะเลโดยมีอาณาเขตติดต่อกับทะเลอาริอาเกะ ช่องแคบสึชิมะ (ส่วนหนึ่งของช่องแคบเกาหลี) และทะเลจีนตะวันออก

## เขตการปกครอง
thumb|แผนที่แสดงเขตเทศบาลต่าง ๆ ในจังหวัดนางาซากิ<br>

จังหวัดนางาซากิประกอบด้วย 13 นคร, 4 อำเภอ และ 8 เมือง ได้แก่

### เทศบาลนคร
* โกโต ()
* ชิมาบาระ ()
* ซาเซโบะ ()
* ไซไก ()
* **[[นางาซากิ]]** (; เมืองหลวง)
* มัตสึอูระ ()
* มินามิชิมาบาระ ()
* สึชิมะ ()
* อิกิ ()
* อิซาฮายะ ()
* อุนเซ็ง ()
* โอมูระ ()
* ฮิราโดะ ()

### อำเภอและเทศบาลเมือง
* อำเภอคิตะมัตสึอูระ ()
** เมืองซาซะ ()
** เมืองโอจิกะ ()
* อำเภอนิชิโซโนงิ ()
** เมืองโทงิตสึ ()
** เมืองนางาโยะ ()
* อำเภอมินามิมัตสึอูระ ()
** เมืองชิงกามิโงโต ()
* อำเภอฮิงาชิโซโนงิ ()
** เมืองคาวาตานะ ()
** เมืองฮาซามิ ()
** เมืองฮิงาชิโซโนงิ ()

## แหล่งข้อมูลอื่น
* โฮมเพจทางการของจังหวัดนางาซากิ


นางาซากิ
นางาซากิ
เอส-2 แทรคเคอร์

กรัมแมน เอส-2 แทรคเคอร์|thumb|250px|right

**เอส-2 แทรคเคอร์**  (S-2 Tracker)  เอส-2 แทรคเคอร์ เป็นเครื่องบินปราบเรือดำน้ำประจำเรือบรรทุกอากาศยาน เริ่มบินครั้งแรกในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1952 และใช้งานกันกว้างขวางในหลายประเทศ ได้แก่ ฮอลแลนด์ อิตาลี อาร์เจนตินา บราซิล ญี่ปุ่น ออสเตรเลีย ไทย และ สหรัฐอเมริกา

## รายละเอียด เอส-2 แทรคเคอร์
* **ผู้สร้าง** บริษัทกรัมแมน คอร์เปอร์เรชั่น (สหรัฐอเมริกา)
* **ประเภท** เครื่องบินปราบเรือดำน้ำประจำเรือบรรทุกอากาศยานเจ้าหน้าที่ 4 นาย
* **เครื่องยนต์** ลูกสูบดาว 9 กระบอก ไรท์ อาร์-1820-82 ดับลิวเอ ให้กำลังเครื่องละ 1,325 แรงม้า จำนวน 2 เครื่อง
* **กางปีก** 22.13 เมตร
* **ยาว** 13.26 เมตร
* **สูง** 5.06 เมตร
* **พื้นที่ปีก** 46.08 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า** 8,505 กิโลกรัม
* **น้ำหนักบรรทุกสูงสุด** 2,182 กิโลกรัม
* **น้ำหนักเชื้อเพลิง** 1,981 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด** 13,222 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วขั้นสูง** 426 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระดับน้ำทะเล
* **อัตราเร็วลาดตระเวน** 241 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 450 เมตร
* **เพดานบินใช้งาน** 6,400 เมตร
* **พิสัยบินไกลสุด** 2,095 กิโลเมตร
* **บินทน** 9 ชั่วโมง เมื่อบรรทุกเชื้อเพลิงเต็มที่
* **อาวุธ** ตอร์ปิโดนำวิถี ระเบิดน้ำลึก ทุ่นระเบิด ทุ่นโซโนบอย จรวดยิง ลูกระเบิด 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินกรัมแมน
อ
หมวดหมู่:อากาศยานบนเรือบรรทุกเครื่องบิน
ยุทธการจีโอโนซิส

**ยุทธการจีโอโนซิส (Battle of Geonosis)** เป็นความขัดแย้งในเรื่องแต่งชุด*[[สตาร์ วอร์ส]]* เกิดขึ้นตามเวลาในท้องเรื่องคือปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน ระหว่างสหภาพพิภพอิสระและสาธารณรัฐกาแลกติก ถือเป็นการรบครั้งแรกในสงครามโคลน มันเป็นสงครามแรกสำหรับกองทัพแห่งสาธารณรัฐและสำหรับเจไดในรอบปี สงครามครั้งนี้ได้จุดชนวนสงครามอีกมากมายซึ่งได้กวาดกล้างพื้นที่ส่วนใหญ่ของกาแลกซี่ และปรากฏในภาพยนตร์*[[สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 2: กองทัพโคลนส์จู่โจม]]* ตอนท้ายเรื่อง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Battle of Geonosis ใน Wookieepedia: The Star Wars Wiki

หมวดหมู่:สงครามในสตาร์ วอร์ส
แต้มเวทมนตร์

**แต้มเวทมนตร์** ปรากฏในการ์ตูนเรื่องเอ็ม x ซีโร่ เป็นแต้มที่ใช้ประเมินผลคาถาในการเพิ่มระดับให้กับเพลท โดยอาจารย์สอนเวทมนตร์โรงเรียนเซย์นางิจะมอบให้ต่อเมื่อมีความประพฤติดีต่อโรงเรียน เช่นการที่คุซึมิ ไทงะตัวละครเอกของเรื่อง ช่วยจับนักเรียนที่ขโมยเพลทคนอื่นไปซ่อน และจะให้แต้มนี้ตามคะแนนการเรียนเวทมนตร์ที่ได้ด้วย

หมวดหมู่:มังงะ
ซีทรีพีโอ

**ซีทรีพีโอ** (C-3PO) เป็นตัวละครหุ่นยนต์ในเรื่องแต่งชุด*[[สตาร์ วอร์ส]]* ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์*[[สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 4: ความหวังใหม่]]* โดยเป็นตัวละครตัวหนึ่งในไม่กี่ตัวที่มีบทบาทในภาพยนตร์*สตาร์ วอร์ส* ทุกภาค

ซีทรีพีโอถูกสร้างโดยอนาคิน สกายวอล์คเกอร์ ในปีที่ 32 ก่อนยุทธการยาวิน (ก่อนเหตุการณ์ใน*[[สตาร์ วอร์ส เอพพิโซด 1: ภัยซ่อนเร้น]]*) เขาเป็นหุ่นยนต์พิธีการ (protocol droid) และเรียกตัวเองว่า "มนุษย์ไซบอร์กสัมพันธ์" ("human-cyborg relations") และอ้างว่าสามารถเจรจาได้ถึงกว่า "หกล้านรูปแบบการสื่อสาร" และ "มีฟังก์ชันทุติยภูมิมากกว่าสามสิบฟังก์ชัน"

แอนโธนี แดเนียลส์ แสดงเป็นตัวละครนี้ในภาพยนตร์*สตาร์ วอร์ส* ทุกภาค รูปลักษณ์ของซีทรีพีโอได้รับแรงบันดาลใจจากหุ่นยนต์ลึกลับในภาพยนตร์เรื่อง*[[เมโทรโพลิส]]* (พ.ศ. 2470)

## แหล่งข้อมูลอื่น
* C-3PO  ใน Star Wars Databank
* C-3PO ใน Wookieepedia: The Star Wars Wiki

หมวดหมู่:ดรอยด์
หมวดหมู่:หุ่นยนต์ในสตาร์ วอร์ส
หมวดหมู่:ตัวละครในสตาร์ วอร์ส
หมวดหมู่:ตัวละครที่พูดได้หลายภาษา
จักรวาลขยาย

คำว่า **จักรวาลขยาย** () โดยทั่วไปใช้เรียกถึง "การขยาย" ของสื่อแฟรนไชส์ (เช่นรายการโทรทัศน์หรือซีรีส์ภาพยนตร์) ในสื่ออื่น ๆ (โดยทั่วไปคือคอมมิกและวรรณกรรมต้นฉบับ) ทำให้เกิดเนื้อเรื่องใหม่สำหรับตัวละครที่มีอยู่แล้วในแฟรนไชส์ แต่ในบางกรณีจะมีตัวละครใหม่ทั้งหมดและเนื้อเรื่องซับซ้อน โดยไม่จำเป็นที่จะต้องเหมือนกับฉบับดัดแปลง ซึ่งเล่าเรื่องเดิมที่อาจหรืออาจไม่ยอมรับเป็นฉบับแท้ และอยู่ในระดับตรงข้ามกับภาคต่อที่มีเนื้อเรื่องถัดจากเรื่องที่แล้วเป็นเส้นตรง

## ตัวอย่าง
ตัวอย่างสื่อที่สำคัญ 2 อย่างที่มีจักรวาลขยายคือ*[[สตาร์ วอร์ส]]* และ *[[สตาร์ เทรค]]* โดยทั้งคู่มีวรรณกรรมต้นฉบับ คอมมิก วิดีโอเกม และสื่ออื่น ๆ ที่มีช่วงกว้างที่จะใส่เนื้อหาในจักรวาลสมมติแตกต่างกัน และสื่อจักรวาลขยายทั้งคู่มีตัวละครกับสถานการณ์ใหม่ทั้งหมด

## ดูเพิ่ม
*จักรวาลขยายของสตาร์ เทรค
*จักรวาลขยายของสตาร์ วอร์ส
*แฟนฟิกชัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์
สาธารณรัฐกาแลกติกใหม่

thumb|right|ธงของสาธารณรัฐกาแลกติกใหม่จากเรื่องเดอะแมนดาลอเรียน
thumb|right|ตราสัญลักษณ์ของสาธารณรัฐกาแลกติกใหม่
**สาธารณรัฐกาแลกติกใหม่** หรือ **สาธารณรัฐใหม่** หรือ **สาธารณรัฐกาแลกติกที่สอง** เป็นกลุ่มองค์กรในเรื่องแต่งชุด*[[สตาร์ วอร์ส]]* ซึ่งเป็นคณะผู้ปกครองของกาแลกซีที่ได้รับการก่อตั้งโดยพันธมิตรฟื้นฟูสาธารณรัฐเพื่อแทนที่จักรวรรดิกาแลกติกหลังเสร็จสิ้นยุทธการเอนดอร์

หลังจากพันธมิตรดาวเคราะห์อิสระที่ก่อตั้งทันทีหลังเสร็จสิ้นยุทธการเอนดอร์ได้สลายตัวลงในปีที่ 5 หลังยุทธการยาวินนั้น สาธารณรัฐกาแลกติกใหม่ก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นและขึ้นเป็นคณะผู้ปกครองกาแลกซี โดยถือว่าเป็นการดำเนินงานต่อจากสาธารณรัฐกาแลกติกเก่า

สาธารณรัฐฯ ได้รับการก่อตั้งด้วยแนวคิดหลักเดียวกับกับการก่อตั้งสาธารณรัฐเก่าเมื่อกว่าสองหมื่นห้าพันปีก่อน คือการมีองค์กรปกครองที่มีรัฐสภาคอยปกครองกาแลกซีด้วยความยุติธรรมและเสมอภาค นอกจากนี้สาธารณรัฐใหม่ยังถูกออกแบบเพื่อชดเชยจุดอ่อนของสาธารณรัฐเก่าที่ทำให้เกิดความเสื่อมจนล่มสลาย สาธารณรัฐใหม่ได้รับการคุ้มครองจากนิกายเจไดใหม่ซึ่งก่อตั้งโดยลุค สกายวอล์คเกอร์ เหมือนอย่างที่สาธารณรัฐกาแลกติกเก่าได้รับการคุ้มครองจากนิกายเจไดเก่า

แต่อย่างไรก็ตามหลังจากได้รับชัยชนะเหนือจักรวรรดิที่ดาวจัคคูและได้ลงนามสนธิสัญญาสันติภาพและนำไปสู่สงครามเย็นระหว่างสาธารณรัฐใหม่และเศษจักรวรรดิที่เหลืออยู่ หลายปีต่อมาปฐมภาคีได้ละเมิดสนธิสัญญาและรวบรวมกองทัพจักรวรรดิเก่าเอาไว้ทั้งหมด แต่สาธารณรัฐใหม่ก็ไม่ได้ทำการปราบปรามปฐมภาคีแต่อย่างใดๆเลยจนเลอา ออร์กานา โซโล อดีตสมาชิกวุฒิสภาแห่งสาธารณรัฐใหม่และสมาชิกเก่าในพันธมิตรฟื้นฟูสาธารณรัฐก็ได้ก่อตั้งฝ่ายต่อต้านเพื่อต่อกรกับปฐมภาคี

สาธารณรัฐกาแลกติกใหม่ล่มสลายลงเนื่องจากเมืองหลวงของสาธารณรัฐคือ Hosnian Prime และดาวเคราะข้างเคียงในระบบ Hosnian ถูกลำแสงทำลายล้างที่ยิงมาจากฐานทัพสตาร์คิลเลอร์ โดยฝ่ายปฐมภาคี

## แหล่งข้อมูลอื่น
* New Republic ใน Wookieepedia: The Star Wars Wiki

หมวดหมู่:องค์กรและหน่วยงานในสตาร์ วอร์ส
หมวดหมู่:ประเทศสมมุติ
วัดบุปผาราม

วัดที่ชื่อ **วัดบุปผาราม** ปรากฏในสถานที่ต่างกันดังนี้
* วัดบุปผารามวรวิหาร กรุงเทพมหานคร
* วัดบุปผาราม จังหวัดขอนแก่น
* วัดบุปผาราม จังหวัดชัยภูมิ
* วัดบุปผาราม อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่
* วัดบุปผาราม อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่
* วัดบุปผาราม อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่
* วัดบุปผาราม อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่
* วัดบุปผาราม จังหวัดตราด
* วัดบุปผาราม อำเภอปลาปาก จังหวัดนครพนม
* วัดบุปผาราม อำเภอเมือง จังหวัดนครพนม
* วัดบุปผาราม อำเภอศรีสงคราม จังหวัดนครพนม
* วัดบุปผาราม จังหวัดนครราชสีมา
* วัดบุปผาราม จังหวัดน่าน
* วัดบุปผาราม อำเภอจตุรพักตรพิมาน จังหวัดร้อยเอ็ด
* วัดบุปผาราม อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด
* วัดบุปผาราม อำเภอหนองพอก จังหวัดร้อยเอ็ด
* วัดบุปผาราม อำเภอหนองฮี จังหวัดร้อยเอ็ด
* วัดบุปผาราม จังหวัดลำพูน
* วัดบุปผาราม จังหวัดเลย
* วัดบุปผาราม อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์
* วัดบุปผาราม อำเภอโนนนารายณ์ จังหวัดสุรินทร์
* วัดบุปผาราม จังหวัดหนองคาย
* วัดบุปผาราม อำเภอกุดข้าวปุ้น จังหวัดอุบลราชธานี
* วัดบุปผาราม อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี
* วัดบุปผาราม ประเทศมาเลเซีย
* วัดบุปผาราม ประเทศศรีลังกา
* วัดสวนดอก (พระอารามหลวง) เดิมชื่อ วัดบุปผาราม

บุปผาราม
ล็อกฮีด P-3 โอไรออน

**ล็อกฮีด P-3 โอไรออน**  (Lockheed P-3 Orion) เป็นเครื่องบินต่อต้านเรือดำน้ำและตรวจการณ์ทางทะเลสี่เครื่องยนต์ติดเทอร์โบ เครื่องบิน เริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 1985  มันถูกประจำการในกองทัพเรือสหรัฐเมื่อปี 1989 แทนที่เครื่องบิน ล็อกฮีด P-2 เนปจูน และยังประจำการในกองบินทหารเรือของกองทัพเรือไทยอีกด้วย

## รายละเอียด พี-3 โอไรออน
* **ผู้สร้าง** บริษัทล็อกฮีด-แคลิฟอร์เนีย (สหรัฐอเมริกา)
* **ประเภท** ลาตตระเวนทางทะเล พิสัยบินไกล เจ้าหน้าที่ 10 นาย
* **เครื่องยนต์** เทอร์โบใบพัด อิลลิสัน ที 56-เอ-14 ดับลิว ให้กำลังเครื่องละ 4,910 แรงม้า 4 เครื่อง
* **กางปีก** 30.37 เมตร
* **ยาว** 35.61 เมตร
* **สูง** 10.29 เมตร
* **พื้นที่ปีก** 120.77 ตารางเมตร
* **น้ำหนักเปล่า** 27,890 กิโลกรัม
* **น้ำหนักบรรทุกสูงสุด** 9,071 กิโลกรัม
* **น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด** 61,235 กิโลกรัม
* **อัตราเร็วขั้นสูง** 761 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 7,620 เมตร
* **อัตราเร็วเดินทางปกติ** 639 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 457 เมตร
* **อัตราไต่ขั้นต้น** 14.6 เมตร/วินาที
* **เพดานบินใช้งาน** 8,625 เมตร
** 5,790 เมตร เมื่อเครื่องยนต์ดับ 1 เครื่อง
* **รัศมีทำการบินไกลสุด** 3,835 กิโลเมตร
** 2,494 กิโลเมตร เมื่อบินเหนือเป้าหมาย 3 ชั่วโมง
* **บินทน** 12.3 ชั่วโมง เมื่อใช้เครื่องยนต์ 4 เครื่อง
** 17 ชั่วโมง เมื่อใช้เครื่องยนต์ 2 เครื่อง
* **อาวุธ** ลูกระเบิดขนาด 2,000 ปอนด์ จำนวน 1 ลูก
** ลูกระเบิดขนาด 1,000 ปอนด์ จำนวน 3 ลูก
** ระเบิดน้ำลึก จำนวน 3 ลูก
** ตอร์ปิโด จำนวน 8 ลูก
** ระเบิดนิวเครียร์น้ำลึก จำนวน 2 ลูก
** สามารถติดตั้งอาวุธที่ใต้ปีกได้ 10 ตำบล เป็นน้ำหนัก 5,448 กิโลกรัมที่ใต้ปีก และ 3,290 กิโลกรัมในลำตัว

## อ้างอิง


หมวดหมู่:เครื่องบินลาดตระเวน
หมวดหมู่:เครื่องบินล็อกฮีด
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2502
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 29

**[[คณะรัฐมนตรีไทย|คณะรัฐมนตรี]] คณะที่ 29** (9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 – 8 ธันวาคม พ.ศ. 2506)

จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502

พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ พลเอก สุทธิ์ สุทธิสารรณกร

ประธานสภาร่างรัฐธรรมนูญเป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ และในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งคณะรัฐมนตรี

## รายชื่อคณะรัฐมนตรี
เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502
# พลเอก ถนอม กิตติขจร เป็นรองนายกรัฐมนตรี
# พลตรี พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ เป็นรองนายกรัฐมนตรี
# นายโชติ คุณะเกษม เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
# พันเอก (พิเศษ) ถนัด คอมันตร์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
# นายสวัสดิ์ มหาผล เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร
# พลตรี พงษ์ ปุณณกันต์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
# พลเอก ถนอม กิตติขจร เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
# พลเอก ประภาส จารุเสถียร เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
# พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ (สิทธิ จุณณานนท์) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
# หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
# นายสุนทร หงส์ลดารมภ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจ
# พระประกาศสหกรณ์ (สดับ วีรเธียร) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสหกรณ์
# พระบำราศนราดูร (หลง เวชชาชีวะ) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
# นายบุณย์ เจริญไชย เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม

## การเปลี่ยนแปลงคณะรัฐมนตรี
### 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2502
#### พ้นจากตำแหน่ง
* โชติ คุณะเกษม พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
#### โยกย้ายตำแหน่ง
* สุนทร หงส์ลดารมภ์ พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ ไปเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
#### แต่งตั้ง
* เกษม ศรีพยัคฆ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ

### 26 สิงหาคม พ.ศ. 2502
#### ถึงแก่อนิจกรรม
* สวัสดิ์ มหาผล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร
### 9 กันยายน พ.ศ. 2502
#### แต่งตั้ง
* พลเอก สุรจิต จารุเศรนี เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร

### 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2506
#### แต่งตั้ง
มีการจัดตั้งกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ จึงมีการแต่งตั้งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสำนักนายกรัฐมนตรี เพื่อเป็นผู้ช่วยสั่งหรือปฏิบัติราชการแทนนายกรัฐมนตรี
* จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรี ดำรงตำแหน่งตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติอีกตำแหน่งหนึ่ง
* พระประกาศสหกรณ์ (สดับ วีรเธียร) ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสำนักนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ อีกตำแหน่งหนึ่ง
* พลเอก ประภาส จารุเสถียร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ อีกตำแหน่งหนึ่ง
* สุนทร หงส์ลดารมภ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ อีกตำแหน่งหนึ่ง
* พันเอก ถนัด คอมันตร์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติ อีกตำแหน่งหนึ่ง
* บุญชนะ อัตถากร ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ

## การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรี
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลงเมื่อจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ ได้ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2506

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* คณะรัฐมนตรีคณะที่ 29 จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 
* ลำดับความเป็นมาของคณะรัฐมนตรีไทย จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 

หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:สฤษดิ์ ธนะรัชต์
จุดหมายปลายทางของบริติชแอร์เวย์

รายชื่อต่อไปนี้เป็นจุดหมายปลายของสายการบินบริติช แอร์เวย์ โดยที่ไม่ได้รวมจุดหมายปลายทางของสายการบินลูก และสายการบินแฟรนไชส์ (บีเอ คอนเนคท์, จีบีแอร์เวย์, บริติชเมดิเตอร์เรเนียน แอร์เวย์)

## จุดหมายปลายทาง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* จุดหมายปลายทางของบริติช แอร์เวย์

หมวดหมู่:บริติชแอร์เวย์
หมวดหมู่:รายชื่อ
บ
เทศกาลเช็งเม้ง

thumb|กระดาษสีบนสุสานในช่วงเทศกาลเช็งเม้ง, สุสานบูกิตบราวน์, สิงคโปร์
**ชิงหมิง** หรือ **เช็งเม้ง,  เชงเม้ง** (ตามสำเนียงแต้จิ๋ว) หรือ "**เฉ่งเบ๋ง**" (ในสำเนียงภาษาฮกเกี้ยน) "เช็ง" หรือ "เฉ่ง" หมายถึง สะอาด บริสุทธิ์ และ "เม้ง"หรือ"เบ๋ง" หมายถึง สว่าง รวมแล้วหมายความถึง ช่วงเวลาแห่งความแจ่มใส รื่นรมย์ เป็นเทศกาลจีนของผู้ที่มีเชื้อสายจีนในจีนแผ่นดินใหญ่ ฮ่องกง มาเก๊า ไต้หวัน มาเลเซีย สิงคโปร์ กัมพูชา อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ ไทย และเวียดนาม เทศกาลใบไม้ผลินี้ มักอยู่ในวันแรกของสารทที่ 5 (มีอีกชื่อว่าชิงหมิง) ในปฏิทินสุริยจันทรคติจีนดั้งเดิม ทำให้ตรงกับวันที่ 15 หลังวิษุวัตมีนาคม ซึ่งอยู่ในช่วงวันที่ 4 5 หรือ 6 เมษายนในปีหนึ่ง ในวันชิงหมิง ครอบครัวชาวจีนจะเยี่ยมหลุมฝังศพบรรพบุรุษเพื่อทำความสะอาดสุสานและทำพิธีบูชาบรรพบุรุษ ของที่นำมาบูชามักเป็นอาหารพื้นเมืองและเผาธูปกับกระดาษเงินกระดาษทอง เทศกาลนี้ถือเป็นการแสดงความกตัญญูต่อบรรพบุรุษในวัฒนธรรมจีน

ต้นกำเนิดเทศกาลเช็งเม้งมีมามากกว่า 2,500 ปี แม้ว่าการสังเกตการณ์เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมาก

## ตำนานการเกิดเช็งเม้ง
ในยุคชุนชิว  องค์ชายฉงเอ่อแห่งแคว้นจิ้นหนีภัยออกนอกแคว้น ไปมีชีวิตตกระกำลำบากนอกเมือง โดยมีเจี้ยจื่อทุยติดตามไปดูแลรับใช้

เจี้ยจื่อทุยมีจิตใจเมตตาถึงขนาดเชือดเนื้อที่ขาของตนเป็นอาหารให้องค์ชายเสวยเพื่อประทังชีวิต ภายหลังเมื่อองค์ชายฉงเอ่อเสด็จกลับเข้าแคว้นและได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นเจ้าผู้ครองแคว้น นาม **[[จิ้นเหวินกง]]** และได้สถาปนาตอบแทนขุนนางทุกคนที่เคยให้ความช่วยเหลือตน แต่ลืมเจี้ยจื่อทุยไป นานวันเข้าจึงมีคนเตือนถึงบุญคุณเจี้ยจื่อทุย จิ้นเหวินกงเพิ่งนึกขึ้นไป จึงต้องการตอบแทนบุญคุณเจี้ยจื่อทุย โดยจัดหาบ้านให้เขาและมารดาให้เข้ามาอยู่อย่างสุขสบายในเมือง แต่ทว่าเจี้ยจื่อทุยปฏิเสธ

จิ้นเหวินกงได้คิดแผนเผาภูเขา โดยหวังว่าเจี้ยจื่อทุยจะพามารดาออกมาจากบ้าน แต่ผลสุดท้ายกลับไม่เป็นไปอย่างที่คิด สองแม่ลูกกลับต้องเสียชีวิตในกองเพลิง   ดังนั้น เพื่อเป็นการรำลึกถึงเจี้ยจื่อทุย จิ้นเหวินกงจึงมีคำสั่งให้วันนี้ของทุกปี ห้ามไม่ให้มีการก่อไฟ และให้รับประทานแต่อาหารสด ๆ และเย็น ๆ จนกลายเป็นที่มาของเทศกาลวันกินอาหารเย็น หรือ **เทศกาลหันสือเจี๋ย** (寒食节) ซึ่งเป็นวันสุกดิบก่อนวันเช็งเม้ง 1 วัน

เนื่องจากคนโบราณนิยมถือปฏิบัติกิจกรรมตามประเพณีวันหันสือเจี๋ยต่อเนื่องไปจนถึงวันเช็งเม้ง  นานวันเข้าเทศกาลทั้งสองก็รวมเป็นวันเช็งเม้งวันเดียว  การไหว้เจี้ยจื่อทุยจึงค่อย ๆ เปลี่ยนมาเป็นการไปเซ่นไหว้บรรพบุรุษแทน

## ประเพณีการทำความสะอาดฮวงซุ้ย
เริ่มมาจากการที่พระเจ้าฮั่นเกาจู ปราบดาภิเษกและสถาปนาราชวงศ์ฮั่นขึ้นแล้ว  เกิดระลึกถึงบุญคุณบิดา มารดาที่เสียชีวิตไปแล้วที่บ้านเกิด จึงเร่งรัดกลับบ้านเกิด แต่ทว่าป้ายชื่อของฮวงซุ้ยแต่ละที่เลือนรางเต็มทน จากสงคราม พระเจ้าฮั่นเกาจูจึงอธิษฐานต่อสวรรค์ด้วยการโปรยกระดาษสีขึ้นบนฟ้าแล้วให้ลมพัดปลิวไป ถ้ากระดาษตกที่ฮวงซุ้ยไหน ถือว่าเป็นฮวงซุ้ยของบิดา มารดาพระองค์ และเมื่อดูป้ายชื่อชัด ๆ แล้วก็พบว่าเป็นฮวงซุ้ยของบิดา มารดาพระองค์จริง  ประเพณีการทำความสะอาดฮวงซุ้ยและโปรยกระดาษสีบนหลุมศพก็เริ่มมาจากตรงนี้เอง

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ประเพณีเกี่ยวกับความตาย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมจีน
ช
หมวดหมู่:วันสำคัญในเดือนเมษายน
ปีขั้วโลกสากล

**ปีขั้วโลกสากล** () เกิดจากนักวิทยาศาสตร์ได้กำหนดเริ่มตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 - 2552 เพื่อกระตุ้นให้นักวิทยาศาสตร์ทั่วโลกมีความร่วมมือกันในการวางแผนสำรวจ และทำการศึกษาวิจัยขั้วโลก ซึ่งในอดีตได้เคยมีการจัดปีขั้วโลกสากลมาแล้ว 3 ครั้ง คือ พ.ศ. 2425 - 2426 (สมัยรัชกาลที่ 5) พ.ศ. 2475 - 2476 (สมัยรัชกาลที่ 7) และครั้งสุดท้ายคือ พ.ศ. 2500 - 2501

หมวดหมู่:ขั้วโลก
PTV

**PTV** อาจหมายถึง
* สถานีโทรทัศน์พีทีวี (People's Television) สถานีโทรทัศน์ในประเทศไทย
* สถานีโทรทัศน์ปากีสถาน (Pakistan Television)
* สถานีโทรทัศน์ประชาชนฟิลิปปินส์ (People's Television) สถานีโทรทัศน์ในประเทศฟิลิปปินส์
* พีทีวี (รถยนต์) ชื่อบริษัทผลิตรถยนต์ขนาดเล็กในประเทศสเปน
* ชื่ออัลบั้มเพลงของ พิสุทธิ์ ทรัพย์วิจิตร
วอร์ด คันนิงแฮม

**เฮาวอร์ด จี. "วอร์ด" คันนิงแฮม** (; เกิด 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1949) นักเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ชาวอเมริกันผู้คิดสร้าง "วิกิ" ผู้บุกเบิกทั้งรูปแบบการออกแบบโปรแกรมและ "โปรแกรมเอ็กซ์ทรีม" (XP) วอร์ด คันนิงแฮมได้เริ่มงานเขียนโปรแกรมสำหรับซอฟต์แวร์ของ "วิกิวิกิเว็บ" (WikiWikiWeb) เมื่อ พ.ศ. 2537 และบรรจุเข้าเว็บไซต์ของบริษัทที่ปรึกษาซอฟต์แวร์ของตนเองคือ คันนิงแฮม & คันนิงแฮม (รู้จักในชื่อโดเมน c2.com)เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2538 ในรูปแบบของ "แอด-ออน" ของพอร์ทแลนด์รีโพสิทอรี

**วอร์ด คันนิงแฮม**ได้รับปริญญาตรีด้านวิศวกรรมสหสาขา (วิศวกรรมไฟฟ้าและวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์) และปริญญาโทด้านวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์จากมหาวิทยาลัยเพอร์ดู วอร์ด คันนิงแฮมได้ริเริ่มธุรกิจด้านคอมพิวเตอร์หลายอย่างและหลายแห่งโดยเฉพาะด้านงานวิจัยและพัฒนาและเคยทำงานให้บริษัทไมโครซอฟระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2546 - เดือนธันวาคม พ.ศ. 2548

ในการให้สัมภาษณ์ครั้งหนึ่งในปี พ.ศ. 2549 วอร์ด คันนิงแฮมรับว่าเคยคิดที่จะขอสิทธิบัตรแนวคิดของ "วิกิ" เมื่อแรกคิดขึ้นได้ ปัจจุบัน วอร์ด คันนิงแฮมอาศัยอยู่ที่เมืองบีเวอร์ตัน รัฐออริกอน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิศวกรชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักเขียนโปรแกรมชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:วิกิ
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเพอร์ดู
หมวดหมู่:บุคคลจากพอร์ตแลนด์ (รัฐออริกอน)