open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เข็มขัดพรหมจรรย์

**เข็มขัดพรหมจรรย์** () เป็นชื่อเรียกเครื่องประแจโลหะสำหรับนุ่งห่ม ออกแบบขึ้นเพื่อขังบริเวณอวัยวะสืบพันธุ์ของผู้สวมไว้มิให้ถูกย่ำกราย มีความมุ่งประสงค์จะป้องกันผู้สวมมิให้ร่วมประเวณีหรือถูกชำเรา บางประเภทยังมีอุปกรณ์เสริมเพื่อกันมิให้ผู้สวมสำเร็จความใคร่ของตัวด้วย เข็มขัดนี้ใช้ได้กับทั้งชายและหญิง

ตามเรื่องร่ำลือสมัยใหม่ ว่ากันว่า ในยุคสงครามครูเสด มีการใช้เข็มขัดพรหมจรรย์เพื่อป้องกันเหตุต่าง ๆ อันอาจเกิดขึ้นเพราะความใคร่ในกามคุณ เช่น เมื่ออัศวินไปราชการสงคราม ภริยาของเขาจะสวมเข็มขัดพรหมจรรย์เพื่อรักษาตนเองให้ซื่อตรงต่อสามี กล่าวคือ เพื่อป้องกันมิให้ตนเองได้ร่วมเพศกับผู้ใดอันจะเป็นการนอกใจสามี อย่างไรก็ดี ไม่ปรากฏพยานหลักฐานอันชวนเชื่อว่า เข็ดขัดพรหมจรรย์เกิดขึ้นก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 15 นอกจากนี้ ยังปรากฏว่า มีการใช้เข็มขัดพรหมจรรย์กันเป็นที่ประจักษ์ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา มากกว่าจะเป็นสมัยมัชฌิมยุคที่เกิดสงครามครูเสดนั้น

อนึ่ง กล่าวกันว่า ในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา เข็มขัดพรหมจรรย์ยังบุผ้านวมเป็นซับใน เพื่อป้องกันมิให้แผ่นเหล็กอันใหญ่โตนั้นถูกเนื้อต้องหนังผู้สวม แต่นวมเหล่านี้ต้องเปลี่ยนอย่างสม่ำเสมอ ด้วยเหตุนี้ ในทางปฏิบัติแล้ว จึงไม่สมควรใช้เข็มขัดต่อเนื่องยาวนาน การใช้ต่อเนื่องยาวนานเช่นกล่าวนั้นก่อให้อวัยวะเพศถูกเสียดสีขัดถูจนกลายเป็นแผล ติดเชื้อ เกิดภาวะพิษเหตุติดเชื้อ และถึงตายได้

## ดูเพิ่ม
* กรงพรหมจรรย์
* แหวนพรหมจรรย์
* พรหมจรรย์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชุดชั้นใน
นกกระจอกใหญ่

thumb|'' Passer domesticus domesticus ''  
**นกกระจอกใหญ่** () เป็นนกจับคอนในวงศ์นกกระจอก มีชื่อต่างกันไปตามแต่ละท้องถิ่น เช่น **English sparrow**, **Indian sparrow**, และ **spatzie** หรือ **spotsie** ถิ่นอาศัยตามธรรมชาติส่วนใหญ่อยู่ในแถบยุโรปบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนและในเอเชียบางส่วน มีการนำนกเข้าสู่พื้นที่ในหลายๆส่วนบนโลกทั้งแบบตั้งใจหรือเป็นอุบัติเหตุ ทำให้นกกระจอกใหญ่มีการกระจายพันธุ์เกือบทั่วโลก มันสามารถปรับตัวเข้ากับถิ่นอาศัยของมนุษย์ได้ง่าย นกกระจอกใหญ่เป็นนกขนาดเล็กตัวอ้วนกลม มีสีขนน้ำตาลถึงเทา

## ลักษณะ

นกกระจอกใหญ่เป็นนกอ้วนกลม ปกติมีความยาวจากปลายปากจรดปลายหางประมาณ 16&nbsp;ซม. หรืออยู่ในช่วง 14-18 ซม. มีหัวกลมใหญ่ หางสั้น ปากหนา มีน้ำหนัก 24-39.5 กรัม ขึ้นอยู่กับเพศ ซึ่งโดยปกติเพศเมียมีขนาดเล็กกว่าเพศผู้ นกวัยอ่อนจะมีขนาดเล็กกว่า เพศผู้จะตัวใหญ่ขึ้นในฤดูหนาว เพศเมียจะตัวใหญ่ขึ้นในฤดูผสมพันธุ์ ขึ้นอยู่กับชนิดย่อย และสิ่งแวดล้อม

นกเพศผู้มีขนคลุมหลังไหล่สีน้ำตาลมีลายดำ ส่วนหลังตอนล่าง ตะโพกและหางสีน้ำตาลแกมเทา กระหม่อมสีเทาค่อนข้างเข้ม ขณะที่แก้มและขนคลุมลำตัวด้านล่างเป็นสีเทาอ่อนกว่า บริเวณระหว่างปากจนถึงตา ตา คอและขนคลุมอกส่วนบนสีดำ ในช่วงฤดูผสมพันธุ์ปากจะเป็นสีดำ แต่นอกฤดูผสมพันธุ์จะเป็นสีเนื้อๆและขนอกส่วนบนที่เป็นสีดำสนิทจะจางลง นกเพศเมียมีขนคลุมลำตัวโดยทั่วไปเป็นสีน้ำตาลอ่อน มีคิ้วสีเนื้อ ปากสีเนื้อ คล้ายนกกระจอกตาลเพศเมีย แต่มีลายขีดสีน้ำตาลจางๆที่หลัง

## การกระจายพันธุ์และถิ่นอาศัย
นกชนิดนี้มีแหล่งกำเนิดในตะวันออกกลางและกระจายออกไปพร้อมๆกับการเกษตรไปยังส่วนใหญ่ของยูเรเชีย และบางส่วนของอาฟริกาเหนือ ตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 นกก็กระจายตัวอยู่เกือบทั่วโลก ส่วนใหญ่เกิดจากการที่มนุษย์นำเข้าไปอย่างตั้งใจ และยังมีจากการเดินทางของนกเองตามธรรมชาติ นกกระจอกใหญ่ถูกนำเข้าไปยังทวีปอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง อเมริกาใต้ อาฟริกาใต้ บางส่วนของอาฟริกาตะวันตก ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และเกาะต่างๆทั่วโลก จัดเป็นนกในธรรมชาติที่มีการกระจายพันธุ์กว้างขวางมากที่สุดในโลก ในบางที่นกชนิดนี้กลายเป็นสัตว์รบกวน และไปรุกรานนกเจ้าถิ่นจนแทบสูญพันธุ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* House Sparrow at All About Birds
* House Sparrow at ARKive 
* House Sparrow at Royal Society for the Protection of Birds
* House Sparrow at the Internet Bird Collection 
* Guide to House Sparrow ageing and sexing 
* Indian Sparrow  and House Sparrow  at Birds of Kazakhstan

ใหญ่
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศออสเตรเลีย
พระวรสารเซนต์เอมเมอแรม

**พระวรสารเซนต์เอมเมอแรม** ( - หอสมุดแห่งชาติแห่งบาวาเรีย, มิวนิก, Clm 14000) เป็นหนังสือพระวรสารวิจิตรที่เขียนขึ้นเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 9 ที่มีขนาด 420 x 330 มิลิเมตร และมี 126 โฟลิโอ  หน้าปกตกแต่งอย่างวิจิตรด้วยทองและหินมีค่า

“*พระวรสารเซนต์เอมเมอแรม*” สร้างขึ้นสำหรับสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 870 ในสถานศึกษาของราชสำนัก และมอบให้แก่อาร์นุล์ฟแห่งคารินเธียผูอุทิศให้แก่แอบบีเซนต์เอมเมอแรม

กลางหน้าปกเป็นภาพพระเยซูผู้ทรงเดชานุภาพนั่งบนลูกโลกและถือหนังสือที่มีคำจารึกว่า

## อ้างอิง

*Walther, Ingo F. and Norbert Wolf. *Codices Illustres: The world's most famous illuminated manuscripts, 400 to 1600*. Köln, TASCHEN, 2005.

## ดูเพิ่ม
* พระวรสาร
* หนังสือพระวรสาร
* หนังสือวิจิตร

ซเซนต์เอมเมอแรม
หมวดหมู่:วรรณกรรมศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกลาง
หมวดหมู่:เอกสารตัวเขียนสีวิจิตร
หมวดหมู่:วรรณกรรมภาษาละติน
หมวดหมู่:หนังสือจากคริสต์ศตวรรษที่ 9
ทองคำเปลว

**ทองคำเปลว** () คือทองที่ได้รับการตีแผ่จนเป็นแผ่นที่บางมาก ทองคำเปลวมักจะใช้สำหรับการปิดทอง (gilding) หรือปิดบนองค์พระพุทธรูปหรือสิ่งสักการะ ทองคำเปลวทำจากทอง โดยมีสีต่าง ๆ เกิดขึ้นตามองค์ประกอบของโลหะชนิดอื่น ๆ ที่ผสมในกระบวนการผลิตทองคำเปลว มีตั้งแต่ 96.5%, 99% ไปจนถึง 99.99% 

ในปัจจุบันมีการนำทองคำวิทยาศาสตร์ขึ้นมาใช้งานแทนทองคำเปลวที่ทำจากทองคำแท้เนื่องจากมีต้นทุนที่ถูกกว่า โดยจะสังเกตความแตกต่างได้ง่ายเมื่อใช้นิ้วมือขยี้ หากทองคำเปลวไม่ติดนิ้วมือและเป็นรอยขาด ลักษณะเป็นแผ่นบาง ๆ แตกเป็นชิ้น ๆ แสดงว่าเป็นทองคำวิทยาศาสตร์ และถ้าหากใช้นิ้วมือขยี้ทองคำเปลวแล้วติดมือแสดงว่าเป็นทองคำแท้ ข้อสังเกตอีกหนึ่งประการทองคำเปลวที่ผลิตจากทองคำแท้จะมีสีที่แวววาวกว่าทองคำเปลววิทยาศาสตร์

อย่างไรก็ตามทองคำเปลวได้ถูกนำมาใช้ในด้านต่าง ๆ เช่น ใช้ในทางการแพทย์ ด้านความสวยความงาม และถูกนำมาใช้ในการประกอบอาหาร เป็นต้น

## ประวัติศาสตร์
5,000 ปีก่อน ช่างฝีมือ ชาวอียิปต์ตระหนักถึงความทนทานและความยืดหยุ่น อันน่าทึ่ง ของทองคำ จึงได้กลายมาเป็นช่างตีทองและช่างปิดทองกลุ่มแรก พวกเขาตีทองโดยใช้หินกลมเพื่อให้ได้แผ่นทองคำที่บางที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

## ดูเพิ่ม
* ทองคำ 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ทองคำ
หมวดหมู่:วัสดุสำหรับงานศิลปะ
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของอาหาร
วัดโนนสูงวนาราม

**วัดโนนสูงวนาราม** เป็นวัดราษฎร์ ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 1 หมู่ 9 ตำบลโนนสูง อำเภอขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ มีเนื้อที่ทั้งหมด 20 ไร่ 2 งาน ด้านตะวันตกติดกับโรงเรียนบ้านโนนสูง ด้านตะวันออกติดกับอ่างเก็บน้ำหนองสิ ด้านทิศเหนือติดกับหมู่บ้านโนนสูง ด้านทิศใต้เป็นทุ่งนาของชาวบ้าน เจ้าอาวาสคือ พระครูสีลธรรมโสภณ

วัดโนนสูงวนารามตั้งวัดเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2509 จากนั้นนายโสภันท์ โคทนา ได้ขออนุญาตสร้างวัด และสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติได้ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563

วัดโนนสูงวนารามมีสิ่งก่อสร้างทั้งหมด 29 หลัง มีอุโบสถ ที่มีสถาปัตยกรรมจากประเทศอินเดีย

## กิจกรรมในวัด
* งานบรรพชาอุปสมบทภิกษุสามเณรและบวชศีลจาริณีภาคฤดูร้อน ซึ่งในแต่และปีมีผู้สนใจเข้ามาบวชไม่ต่ำกว่า 100 รูป เป็นโครงการต่อเนื่องจัดมา 30 กว่าปีแล้วและจัดต่อเนื่องต่อไป
* กิจกรรม อบรมคุณธรรมจริยธรรม (ค่ายธรรมะ 2 คืน 3 วัน)
* กิจกรรมบรรพชาอุปสมบทภิกษุสามเณรภาคฤดูฝน อุปสมบทเข้าพรรษา
* กิจกรรมอื่นๆในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา
* กิจกรรมปฏิบัติธรรมทำวัตรสวดมนต์เย็น ประจำทุกวันอาทิตย์

## อ้างอิง

โนนสูงวนาราม
พานาโซนิค

**พานาโซนิค คอร์ปอเรชั่น** () เป็นบริษัทผู้ผลิตสินค้าเครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น เดิมมีชื่อว่า **มัทสุชิตะ อีเล็กทริค อินดัสเตรียล** () ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1918 โดยนายโคโนซุเกะ มัตสึชิตะ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองคาโดมะ จังหวัดโอซากะ เป็นเจ้าของผลิตภัณฑ์ เนชั่นแนล, พานาโซนิค, เทคนิคส์ และเป็นบริษัทแม่ของซันโย ปัจจุบันได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสารฟอร์บส ติดอันดับบริษัทขนาดใหญ่อันดับที่ 89 ของโลก

## ประเทศไทย
ในประเทศไทย ผลิตภัณฑ์ของบริษัทเข้ามาจำหน่ายตั้งแต่ พ.ศ. 2497 โดยบริษัทตัวแทนจำหน่ายชื่อ  บริษัท ซิว-เนชั่นแนล เซลส์ แอนด์ เซอร์วิส จำกัด ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ซิว เนชั่นแนล จำกัด และปัจจุบันใช้ชื่อว่า บริษัท พานาโซนิค ซิว เซลส์ (ประเทศไทย) จำกัด ตั้งแต่ พ.ศ. 2546 เป็นต้นมา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*panasonic.net  
*พานาโซนิค ประเทศไทย 

หมวดหมู่:ธุรกิจเครื่องใช้ในครัวเรือน
หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทอิเล็กทรอนิกส์
หมวดหมู่:บริษัทญี่ปุ่นที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2461
หมวดหมู่:อดีตบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ลอนดอน
หมวดหมู่:พานาโซนิค คอร์ปอเรชั่น
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์โอซากะ
หมวดหมู่:บริษัทเครื่องพิมพ์คอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:บริษัทนานาชาติที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์โตเกียว
หมู่เกาะเวอร์จิน (แก้ความกำกวม)

**[[หมู่เกาะเวอร์จิน]]** อาจหมายถึง
* หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา
* หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน (ดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร)
* หมู่เกาะสแปนิชเวอร์จิน (ส่วนหนึ่งของปวยร์โตรีโก)

หมวดหมู่:หมู่เกาะเวอร์จิน
ตุ๊กแกบินหางแผ่น

**ตุ๊กแกบินหางแผ่น** (; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Ptychozoon kuhli*) สัตว์เลื้อยคลานชนิดหนึ่งจำพวกตุ๊กแก มีรูปร่างคล้ายจิ้งจกบ้านทั่วไป  แต่มีขนาดใหญ่กว่า มีความลำตัวประมาณยาว 9.5 เซนติเมตร หางยาว 9.5 เซนติเมตร มีพังผืดยึดระหว่างนิ้วเท้า ใต้เท้ามีแผ่นยึดเกาะเรียงเป็นแถวเดี่ยว ปลายนิ้วมีเล็บ มีแผ่นหนังแผ่กว้างออกมาจากข้างแก้มและลำตัวทำหน้าที่เหมือนปีกเครื่องร่อน หางแบนขอบหางหยัก ปลายหางแผ่เป็นแผ่นกว้างขอบเรียบและกว้างกว่าหาง ส่วนที่เป็นหยัก สันหางมีตุ่ม ลำตัวสีน้ำตาลหรือเทา มีแถบเข้มพาดขวางบนหลัง 4 แถบ หางมีลายพาด

พบในป่าดิบในภาคใต้ของไทย ตั้งแต่จังหวัดนครศรีธรรมราช, จังหวัดปัตตานี พบได้จนถึงภาคเหนือของมาเลเซียจนถึงสิงคโปร์, หมู่เกาะนิโคบาร์ในอินโดนีเซีย นอกจากนี้ยังพบในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดียที่ติดกับพม่า และพบที่อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า ทางภาคเหนือของไทยอีกด้วย

เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535 แต่ก็นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลานเช่นเดียวกับตุ๊กแกบินหางเฟิน (*P. lionotum*) ซึ่งเป็นตุ๊กแกในสกุลเดียวกันด้วย

## ดูเพิ่ม
*ตุ๊กแกบินหางเฟิน

## อ้างอิง
*ตุ๊กแกบินหางแผ่น

หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:วงศ์จิ้งจกและตุ๊กแก
หมวดหมู่:สัตว์เลื้อยคลานที่เป็นสัตว์เลี้ยง
แดน ริเวอร์ส

**แดน ริเวอร์ส** () ผู้สื่อข่าวสำนักข่าวซีเอ็นเอ็น ปัจจุบันประจำอยู่ที่ประเทศไทย เขารายงานข่าวสารต่าง ๆ และด้านธุรกิจในภาคพื้นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

เขาศึกษาทางด้านวิทยาศาสตร์สังคมที่มหาวิทยาลัยเดอแรม สาขาวิชาวารสารศาสตร์สื่อวิทยุกระจายเสียงและ โทรทัศน์ ที่วิทยาลัยศิลปะฟอลเมาท์ เขาเคยเป็นนักข่าวสายอาชญากรรมให้กับไอทีวีนิวส์ เขาเคยรายงานข่าวพายุนาร์กิสที่พม่า เขาเป็นผู้รายงานข่าวในช่วงสถานการณ์ที่ทางกลุ่มคนเสื้อแดงได้มีการชุมนุม จนถึงการสลายการชุมนุม เขาวิจารณ์ถึงความเป็นกลาง และความน่าเชื่อถือของสื่อไทย ว่าสื่อไทยเชื่อถือไม่ได้ เนื้อหาข่าวสารบางส่วนที่อาจจะบิดเบือนและขัดแย้งจากความเป็นจริง

## รางวัล
*2009 รางวัลจอร์จพอล์ก สาขารายงานข่าวต่างประเทศทางโทรทัศน์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Journalist's blog 
*Journalist's twitter

หมวดหมู่:ผู้สื่อข่าวชาวอังกฤษ
หงส์ไฟ

[thumb|250px|ภาพสลักนูนต่ำของหงส์แดงหน้าประตูยุค[ราชวงศ์ฮั่น]]
**หงส์แดง** หรือ **หงส์ไฟ** () เป็นสัตว์วิเศษตามความเชื่อของจีน เป็นหนึ่งในอสูรปกครองศักดิ์สิทธิ์ทั้ง 4 แห่งทิศใต้ มีลักษณะเด่นของนก 5 ชนิดรวมกัน มีขนเป็นเปลวไฟ ชาวจีนยกย่องให้เป็นสัตว์มงคลตัวแทนของเพศหญิง (ธาตุหยิน) คู่กับมังกรตัวแทนของผู้ชาย (ธาตุหยาง) บางตำนานบอกว่าเป็นสัตว์วิเศษชนิดเดียวที่สามารถต่อกรกับมังกรได้ แม้ว่าหงส์จะเป็นสัญลักษณ์ของเพศหญิง แต่หงส์ก็มีทั้งตัวผู้และตัวเมีย อาศัยอยู่ที่เทือกเขาแดงทางแดนใต้ที่สวยงาม ไม่เคยแตะต้องสิ่งมีชีวิตแต่ดำรงชีพด้วยการกินเมล็ดไผ่เท่านั้น ได้รับการยกย่องให้เป็นเจ้าแห่งนกทั้งปวง กล่าวกันว่าเมื่อหงส์แดงบินผ่านที่ใดเหล่าวิหคทั้งหลายจะแสดงการคารวะให้ หงส์แดงเป็นตัวแทนของความโชคดีและความสง่างาม เป็นตัวแทนของฤดูร้อน (ธาตุไฟ) ใครก็ตามที่ได้ดื่มเลือดของหงส์แดงจะมีชีวิตเป็นอมตะ และน้ำตาของหงส์แดงมีสรรพคุณในการรักษาบาดแผลและแก้พิษทุกชนิดด้วย ซึ่งคล้ายกับนกฟีนิกซ์ตามความเชื่อของชาวตะวันตก

* จีนกลาง:**Zhū Què** / 朱雀
* เกาหลี: ** Ju-jak** / 주작
* ญี่ปุ่น: **Suzaku** / 朱雀
* เวียดนาม: **Chu Tước** / 朱雀

## อ้างอิง

* อะไรคือ เต่าดำ หงส์แดง เสือขาว มังกรเขียว?

* สัตว์เทพประจำทิศทั้งสี่

* สัตว์เทพประจำทิศทั้งสี่ในคติจีน

หมวดหมู่:สัตว์ในนิยาย
หมวดหมู่:ลัทธิเต๋า
ธงชัย

**ธงชัย** โดยศัพท์มีความหมายว่า "ธงอันเป็นเครื่องหมายแห่งชัยชนะ" อาจหมายถึง

## วัตถุ
* ธงชัยเฉลิมพล (ในเอกสารบางแห่งเขียน "ธงไชยเฉลิมพล") - ธงประจำกองทหารของไทยซึ่งได้รับพระราชทานจากพระมหากษัตริย์ มีลักษณะแตกต่างกันตามแต่ละเหล่าทัพ
* ธงชัยประจำหน่วยตำรวจ - ธงประจำหน่วยตำรวจของไทยซึ่งได้รับพระราชทานจากพระมหากษัตริย์ มีศักดิ์ศรีและฐานะเท่าเทียมกับธงชัยเฉลิมพลของทหาร
* ธงชัยราชกระบี่ยุทธ ธงชัยพระครุฑพ่าห์ - ธงชัยอันเป็นเครื่องประกอบพระราชอิสริยยศของพระมหากษัตริย์ตามโบราณราชประเพณีของไทย สำหรับเชิญนำหน้ากระบวนเสด็จพระราชดำเนินทางสถลมารค

## ชื่อบุคคล
ธงชัย เป็นชื่อบุคคลไทยหลายคน 
* ธงชัย ประสงค์สันติ - นักร้อง นักแสดง พิธีกร ผู้กำกับ
* ธงชัย ใจดี - นักกอล์ฟ
* ธงชัย เล็กกัมพล - นักแต่งเพลงลูกทุ่ง
* ธงชัย สุขโกกี -  ผู้ฝึกสอนฟุตบอลและอดีตนักฟุตบอล
* ธงชัย วินิจจะกูล - นักวิชาการด้านประวัติศาสตร์ไทยแห่งมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน สหรัฐอเมริกา อดีตนักศึกษาในเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519
* ธงชัย ชิวปรีชา - ผู้เชี่ยวชาญด้านการศึกษาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ และ สสวท
* ธงชัย สุขโข (พระพรหมสิทธิ) - อดีตเจ้าอาวาสวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร

## ดูเพิ่ม
* 
* ธงไชย แมคอินไตย์ - นักร้อง นักแสดง (มักสะกดผิดเป็น ธงชัย)
* ธงไชย รัฐไชย - ผู้ฝึกสอนฟุตบอลและอดีตนักฟุตบอล (ชื่อเดิม ธงชัย รัตนไชย)

หมวดหมู่:ชื่อบุคคลไทย
หมวดหมู่:ชื่อตัว
นกออก

**นกออก** หรือ **อินทรีทะเลท้องขาว** (; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Haliaeetus leucogaster*) เป็นนกขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งจำพวกเหยี่ยวและอินทรี

## ลักษณะ
ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายคลึงกัน ตัวที่โตเต็มวัยแล้ว บริเวณหัว อก และลำตัวด้านล่างมีสีขาว ด้านบนมีสีน้ำตาลเทา หางและปีกเป็นสีเทาเข้ม ปลายหางมีสีขาว นกขนาดเล็กมีสีน้ำตาลทั้งตัว เมื่อมีอายุได้ราว 3 ปีจึงมีลักษณะดังกล่าว ขณะบินเห็นปีกค่อนข้างหักเป็นมุมเหนือลำตัว หางสีน้ำตาล ปลายหางสีขาวเป็นหางพลั่วชัดเจน

จัดเป็นนกขนาดใหญ่ เพราะมีขนาดความยาวลำตัวสูงสุดถึง 66 - 69 เซนติเมตร

## พฤติกรรมและการสืบพันธุ์
นกออกมักอยู่โดดเดี่ยวหรือเป็นคู่ ชอบอยู่ตามชายฝั่งทะเล, ทะเลสาบหรือแม่น้ำขนาดใหญ่ ชอบหากินบริเวณใกล้เคียงกับที่ทำรังอยู่ และมักใช้รังเป็นที่สะสมอาหารด้วย ชอบทำรังใกล้ที่อยู่ของมนุษย์ ชอบส่งเสียงร้องในเวลาเช้าและเย็น หาอาหารหลักในน้ำ ได้แก่ ปลาและงูทะเล ด้วยการเกาะกิ่งไม้หรือร่อนกลางอากาศ คอยจ้องหาเหยื่อในน้ำ เมื่อพบจะบินลงโฉบด้วยกรงเล็บ จากนั้นจึงนำไปฉีกกินบนกิ่งไม้หรือรังที่พัก

เริ่มผสมพันธุ์ในช่วงฤดูหนาว ถึงฤดูร้อน ทำรังอยู่บนต้นไม้บนหน้าผาริมชายทะเลหรือใกล้แหล่งน้ำที่ใช้หากิน รังของนกออกเป็นแบบง่าย ๆ โดยนำกิ่งไม้มาซ้อนกัน มีขนาดใหญ่ มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 1.25 - 1.50 เมตร ลึก 50 - 70 เซนติเมตร ไข่มีสีขาว วางไข่ ครั้งละ 2 ฟอง ทั้งตัวผู้และตัวเมียต่างก็ช่วยกันฟักไข่ และเลี้ยงลูกอ่อน

## การกระจายพันธุ์และสถานภาพ
พบในทวีปยุโรป, ออสเตรเลีย และทวีปเอเชีย สำหรับประเทศไทยพบอยู่ในจังหวัดที่อยู่บนชายฝั่งทะเลภาคตะวันออกและภาคใต้

นกออกถือเป็นนกประจำถิ่นในประเทศไทย แต่ปริมาณในธรรมชาติพบไม่มากนัก จึงเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

## อ้างอิง

## ข้อมูลทั่วไป

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อินทรีทะเล
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศอินเดีย
การทำลายรูปเคารพสมัยไบแซนไทน์

**การทำลายรูปเคารพสมัยไบแซนไทน์** (, ) หมายถึงสมัยประวัติศาสตร์ของการทำลายรูปเคารพสองสมัยของ จักรวรรดิไบแซนไทน์ เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิที่ทรงได้รับการหนุนหลังจากผู้นำที่ทรงแต่งตั้งและสภานิกายกรีกออร์โธด็อกซ์ออกประกาศห้ามการมีรูปเคารพหรือรูปสัญลักษณ์ทางศาสนา สมัยการทำลายรูปเคารพครั้งแรกเกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 730 จนถึงปี ค.ศ. 787 เมื่อจักรพรรดิองค์ใหม่เสด็จขึ้นครองราชย์ พระองค์ก็ทรงยุบเลิกการห้าม สมัยการทำลายรูปเคารพครั้งที่สองเกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 814 จนถึงปี ค.ศ. 842

“Iconoclasm” เป็นภาษากรีกที่แปลว่า “การทำลายรูปลักษณ์” เป็นการทำลายรูปสัญลักษณ์ทางศาสนาหรือรูปสัญลักษณ์อื่นๆ หรือ อนุสาวรีย์อย่างจงใจภายในวัฒนธรรมในสังคมของผู้ทำลายเอง ทั้งนี้เนื่องมาจากวัตถุประสงค์ที่มีแรงจูงใจทางการเมืองหรือทางศาสนา ผู้ที่ร่วมการทำลายสัญลักษณ์ทางวัตถุหรือผู้ที่สนับสนุน ลัทธินิยม ในการทำลายสัญลักษณ์ทางวัตถุเรียกกันว่า “นักทำลายรูปสัญลักษณ์” หรือ “นักทำลายรูปเคารพ” (Iconoclasts) ซึ่งความหมายแปลงมาใช้กับผู้ที่เป็นปฏิปักษ์ต่อความเชื่อหรือการปฏิบัติที่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไป ความหมายตรงกันข้ามของผู้ทำลายรูปเคารพ คือ ผู้ที่มีความเชื่อในการนับถือบูชาและสักการะรูปสัญลักษณ์หรือสัญลักษณ์ทางศาสนาที่เรียกว่า “นักบูชารูปเคารพ” หรือ “นักบูชารูปสัญลักษณ์” หรือ *Idolators* ในสมัยไบเซนไทน์เมื่อกล่าวถึง *ลัทธิบูชารูปสัญลักษณ์* หรือ *ลัทธิบูชารูปเคารพ* ก็จะใช้คำว่า *Iconodules* หรือ *Iconophiles*

## อ้างอิง

* David Knowles - Dimitri Oblensky, "The Christian Centuries: Volume 2, The Middle Ages", Darton, Longman & Todd, 1969.

## ดูเพิ่ม
* ลัทธิทำลายรูปเคารพ

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
หนังสือประกอบคริสต์ศาสนพิธี

**หนังสือประกอบคริสต์ศาสนพิธี** () เป็นหนังสือของยุคกลางที่มีเนื้อหาของบทสวดของนักบวชระหว่างการประกอบคริสต์ศาสนพิธีศีลมหาสนิทหรือคริสต์ศาสนพิธีอื่นๆ หนังสือมักจะเขียนขึ้นสำหรับพระสังฆราชหรือนักบวชผู้มีตำแหน่งอาวุโสเช่นเจ้าอาวาสของแอบบี การเขียนก็จะตกแต่งอย่างหนังสือวิจิตร

แต่ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 “Sacramentary” ที่ใช้ในสหรัฐอเมริกาและในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษหมายถึง “*[[Roman Missal|โรมันมิสซา]]*” ฉบับที่แปลเป็นภาษาอังกฤษ เนื้อหาจะมีมากกว่ามิสซาในด้านคริสต์ศาสนพิธีอื่นๆ และจะไม่มีบทเขียนและบทอ่านที่กล่าวโดยผู้หนึ่งผู้ใดระหว่างการประกอบพิธี

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* คริสต์ศาสนพิธี 

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วรรณกรรมศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกลาง
หมวดหมู่:พิธีกรรมในศาสนาคริสต์
เข็มกลัดทารา

**เข็มกลัดทารา** () เป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของศิลปะสมัยคริสเตียนยุคแรกศิลปะเกาะของไอร์แลนด์ เข็มกลัดทาราที่สร้างขึ้นเมื่อราว ค.ศ. 700 เป็นเข็มกลัดประดับที่มีขนาดยาว 7 นิ้ว ทำด้วยเงินชุบทองตกแต่งด้วยลวดลายลายสอดประสาน หรือ ปมเคลติคอย่างละเอียด ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ประคำมีรูปลักษณ์ของหัวสุนัขป่าและมังกรกว่ายี่สิบหัว

การออกแบบและกรรมวิธีของการสร้างงานชิ้นนี้ที่รวมทั้งการทำลายทองถักและการฝังประดับด้วยทองคำ, เงิน, ทองแดง, อำพัน และ แก้วเป็นงานฝีมือชั้นดี และแสดงถึงความก้าวหน้าของงานช่างทองในไอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 7  โครงสร้างเป็นเชิงวงแหวนที่หมายความว่าเป็นแบบที่มิได้ออกเพื่อใช้เป็นเครื่องตรึงรัดเสื้อผ้า แต่เป็นเครื่องประดับโดยเฉพาะ เข็มกลัดทาราก็เช่นเดียวกับเข็มกลัดอื่น ๆ ในยุคเดียวกันที่ไม่มีรูปสัญลักษณ์ทางศาสนาของทั้งคริสเตียนหรือเพกัน และสร้างขึ้นสำหรับผู้มีฐานะดีและเกือบจะเป็นที่แน่นอนคือเป็นชาย เพื่อใช้เป็นเครื่องแสดงฐานะ 

เข็มกลัดตั้งชื่อตามชื่อเนินทาราซึ่งเป็นที่สถิตย์ของประมุขแห่งกษัตริย์ไอร์แลนด์ (High Kings of Ireland) ในตำนาน แต่ตัวเข็มกลัดเองไม่มีหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับทั้งเนินและประมุขแห่งกษัตริย์ เข็มกลัดพบเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1850 ที่หาดเบ็ตตีสทาวน์ไม่ไกลจากเลย์ทาวน์ เคานตี้มีธ ผู้พบเป็นหญิงชาวนาหรือลูกชายสองคนผู้อ้างว่าพบในกล่องที่ฝังไว้ในทราย แต่มีหลายคนที่เชื่อกันว่ามิได้พบที่หาด แต่ลึกเข้าไป แต่ที่อ้างว่าพบที่หาดก็เพื่อจะหลีกเลี่ยงปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับผู้ที่เป็นเจ้าของที่ดิน ต่อมาก็ถูกขายให้แก่นักซื้อขายของเก่าผู้ตั้งชื่อใหม่ให้ขลังว่า “เข็มกลัดทารา”

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
*Boltin, Lee, ed.: *Treasures of Early Irish Art, 1500 B.C. to 1500 A.D.: From the Collections of the National Museum of Ireland, Royal Irish Academy, Trinity College, Dublin*, Metropolitan Museum of Art, 1977, ISBN 0-8709-9164-7.
*Susan Youngs (ed), *"The Work of Angels", Masterpieces of Celtic Metalwork, 6th-9th centuries AD*, 1989, British Museum Press, London, ISBN 0714105546
## ดูเพิ่ม
* เข็มกลัดประดับ 
* ศิลปะเกาะ 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Exhibition image and decription

หมวดหมู่:งานศิลปกรรมเงินชุบทอง
หมวดหมู่:ศิลปะเคลต์
หมวดหมู่:งานศิลปกรรมเงิน
หมวดหมู่:งานสะสมของพิพิธภัณฑ์แห่งชาติแห่งไอร์แลนด์
หมวดหมู่:เครื่องประดับ
ศิลปะของการสิ้นชีพ

**ศิลปะของการสิ้นชีพ** (, ) เป็นชื่อของหนังสือภาษาละตินที่เกี่ยวข้องกันสองเล่มที่เขียนราว ค.ศ. 1415 และ ค.ศ. 1450 ที่ให้คำแนะนำถึงวิธีและกระบวนการของการตายดี โดยอธิบายถึงวิธี “การตายดี” ตามหลักของผู้ถือคริสต์ศาสนาในสมัยยุคกลางตอนปลาย กรอบของเนื้อหาอยู่ในบริบทของประวัติศาสตร์ในยุคที่เขียน ของความตายอันสยดสยองที่เกิดขึ้นจากกาฬโรคระบาดในยุโรปเมื่อ 60 ปีก่อนหน้านั้นและผลที่มีต่อสังคมของคริสต์ศตวรรษที่ 15 “ศิลปะของการสิ้นชีพ” เป็นหนังสือที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย ที่ได้รับการแปลเป็นภาษาต่างๆ เกือบทุกภาษาในภาษายุโรปตะวันตก และเป็นหนังสือเล่มแรกของตะวันตกที่ช่วยนำทางเกี่ยวกับความตายและการสิ้นชีพ

ฉบับเดิมที่เขียนเป็น “ฉบับยาว” และต่อมาก็มี “ฉบับสั้น” ที่ประกอบด้วยภาพพิมพ์แกะไม้สิบเอ็ดภาพ และภาพประกอบคำสอนที่ช่วยให้เข้าใจและจำได้ง่าย

## อ้างอิง

* Anonymous. "The Art of Dying Well", in Medieval Popular Religion, 1000-1500, a Reader. Ed. John Shinners, London: Broadview Press, 1997: 525-535. ISBN 1-55111-133-0, English translation.

## ดูเพิ่ม
* ศิลปะเกี่ยวกับความตาย 
* ระบำมรณะ 

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Eleven woodblock pictures presented in framed pairs. German language.
*'Ars Moriendi' page by page {Rosenwald 424} - 'L'art de Bien Vivre et de Bien Mourir, etcet' - at the Library of Congress, circa 1493
*'''''Ars moriendi'''''  in Castilian, with an introduction by E. Michael Gerli of Georgetown University. 
*ARS MORIENDI, by Donald F. Duclow.
*http://www.danemunro.com/arsmoriendi.html , an article on memento mori and ars moriendi appearing in the publication of Dane Munro, 'Memento Mori, a companion to the most beautiful floor in the world' (Malta, 2005) ISBN 9993290115, 2 vols. The ars moriendi eulogies of the Knights of the Order of St John.

หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับความตาย
หมวดหมู่:ความตาย
หมวดหมู่:วรรณกรรมศาสนาคริสต์
คิจิมะ มาทาโกะ

**คิจิมะ มาทาโกะ** () เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ

## ข้อมูลตัวละคร
คิจิมะ มาทาโกะ มือปืนแห่งกองทหารอสุรา เป็นสมาชิกหญิงเพียงคนเดียวในกองทหารอสุรา มีฉายาว่า กระสุนปืนแดง () มีความสามารถในการใช้ปืนคู่ มีความจงรักภักดีต่อทากาสุงิเป็นอย่างสูงและแอบมีใจให้ทากาสุงิอยู่ด้วย  แต่มักจะเถียงกับทาเคจิ เฮนเพตะ ที่เป็นเสนาธิการของกองทหารอสุรา ปกติคิจิมะเรียกทาเคจิว่ารุ่นพี่ แต่ก็เรียกเขาว่า โลลิค่อน เมื่อทาเคจิได้สั่งให้จับตัวคางุระที่มาสืบเรื่องราวบางอย่างบนเรือของทากาสุงิ แต่ไม่ได้สั่งให้ฆ่า

## ชื่อของคางาคามิ
ชื่อ *คิจิมะ มาทาโกะ* มีที่มาจากชื่อของ คิจิมะ มาทาเบะ

## การปรากฏตัวบนปก
คาวาคามิปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 24 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 25

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* กินทามะ

หมวดหมู่:กินทามะ
หมวดหมู่:ตัวละครในกินทามะ
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครหญิงในอนิเมะและมังงะ
คาวาคามิ บันไซ

**คาวาคามิ บันไซ** () เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ

## ข้อมูลตัวละคร
คาวาคามิ บันไซเป็นนักดาบที่แข็งแกร่งที่สุดคนหนึ่งในกองทหารอสุรา อยู่ในฐานะมือขวาของทากาสุงิ ได้รับฉายาว่าจอมพิฆาตคน เป็นคนที่มีความชื่นชอบในเสียงดนตรี และชอบใส่หูฟังตลอดเวลา  มีเครื่องสายเป็นเครื่องดนตรีประจำตัวที่จะพกติดตัว ซึ่งสามารถใช้แทนอาวุธโดยการใช้สายในการเกี่ยวเพื่อบาดเนื้อคู่ต่อสู้ นอกจากนี้เขายังซ่อนดาบไว้ในเครื่องสายอีกด้วย
บันไซเรียกกินโทกิว่า "ชิโร่ยาฉะ(ปีศาจสีขาว)"ตามที่ทากาสุงิเรียก และแทบไม่เคยเรียกกินโทกิด้วยชื่อจริงๆ ได้แต่พูดว่า "ชิโร่ยาฉะบอกฉันว่า..."เสมอ

คาวาคามินอกจากมีความสามารถในเชิงดาบ ยังมีความสามารถในการประพันธ์บทเพลง เบื้องหน้าของบันไซเป็นนักแต่งเพลงที่ใช้ชื่อว่าซึมโพ () โดยมักจะแต่งเพลงให้เทราคาโตะ ซือเป็นคนร้อง

## ชื่อของคางาคามิ
ชื่อ *คาวาคามิ บันไซ* มีที่มาจากชื่อของ คาวาคามิ เกนไซ หนึ่งในสี่ยอดนักฆ่าในยุคบาคามัตสึ

## การปรากฏตัวบนปก
คาวาคามิปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 19 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 20

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* กินทามะ

หมวดหมู่:กินทามะ
หมวดหมู่:ตัวละครในกินทามะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นซามูไร
หมวดหมู่:ตัวละครชาวญี่ปุ่นในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:ตัวละครชายในอนิเมะและมังงะ
วัดศรีโสดา

**วัดศรีโสดา พระอารามหลวง** เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดมหานิกาย ตั้งอยู่ที่บ้านน้ำตกห้วยแก้ว เลขที่ 17 หมู่ 2 ตำบลสุเทพ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ทางเข้าวัดอยู่หลังอนุสาวรีย์ครูบาศรีวิชัย บนถนนขึ้นดอยสุเทพ วัดศรีโสดาเป็นวัด 1 ใน 4 วัดที่ครูบาศรีวิชัยสร้างขึ้น โดยท่านได้ตั้งชื่อวัดให้มีความหมายเทียบพระอริยบุคคลในพระพุทธศาสนา 4 ชั้น ได้แก่ วัดโสดาบัน วัดสกิทาคามี วัดอนาคามี และวัดอรหันต์ ต่อมา วัดโสดาบันได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดศรีโสดา ซึ่งไม่ปรากฏหลักฐานว่าเปลี่ยนในสมัยใด แต่สันนิษฐานว่าที่เติมคำว่า "ศรี" มาจากชื่อครูบาศรีวิชัยเพื่อเป็นอนุสรณ์น้อมรำลึกคุณูปการที่ท่านสร้างวัดนี้ขึ้นมา วัดตั้งอยู่ใกล้กับสวนสัตว์เชียงใหม่ 

ลักษณะเด่นของวัด คือ เป็นวัดที่สถาปนาก่อตั้งโดยครูบาเจ้าศรีวิชัย ในปี พ.ศ. 2477 ช่วงดำเนินการก่อสร้างถนนขึ้นพระธาตุดอยสุเทพ เพื่อเป็นจุดรับบริจาค มีพระประธานอันศักดิ์สิทธิ์ในพระอุโบสถชั้น 2 ที่ก่อสร้างด้วยมือของครูบาเจ้าศรีวิชัย และคณะลูกศิษย์ในยุคนั้นชื่อว่า หลวงพ่อใบโพธิ์ ปัจจุบันวัดเป็นศูนย์บ่มเพาะศาสนทายาท และงานเผยแผ่พระพุทธศาสนาบนดอยให้แก่กลุ่มพี่น้องชาติพันธุ์ชาวเขาเผ่าต่าง ๆ ในพื้นที่ 15 จังหวัดภาคเหนือตอนบน โดยมีพระภิกษุสงฆ์ สามเณร ชาวเขาจำพรรษาภายในวัดไม่ต่ำกว่า 300 รูป ในแต่ละปี และยังเป็นจุดตั้งศูนย์งานเผยแผ่พระพุทธศาสนาบนดอย โครงการพระธรรมจาริกส่วนภูมิภาค มูลนิธิธรรมะห่มดอย และโรงเรียนสมเด็จพระพุทธชินวงศ์

## การศึกษา
* สามัญศึกษา มัธยมศึกษาปีที่ 1-6
* ธรรมศึกษา นักธรรมตรี-เอก
* บาลีศึกษา
* อุดมศึกษา ปริญญาตรี คณะสังคมศาสตร์และครุศาสตร์

## แกลเลอรี

Wat-Sumpatu.jpg|ซุ้มประตูวัดศรีโสดา พระอารามหลวง
Ubosot-Watsrisoda.jpg|พระอุโบสถ วัดศรีโสดา พระอารามหลวง
Banadainak-Watsrisoda.jpg|บันไดนาค บันไดบุญ สู่พระอุโบสถวัดศรีโสดา พระอารามหลวง
UboShot-WatSrisoda.jpg|ภายในพระอุโบสถวัดศรีโสดา พระอารามหลวง
พลวงพ่อใบโพธิ์.jpg|หลวงพ่อใบโพธิ์ พระประธานที่ศักดิ์สิทธิ์ในพระอุโบสถวัดศรีโสดา พระอารามหลวง ปางมารวิชัย ที่สร้างขึ้นด้วยแรงมือ แรงศรัทธาอันแก่กล้าของครูบาเจ้าศรีวิชัย พร้อมคณะศิษยานุศิษย์


## อ้างอิง
* ประวัติวัดศรีโสดา

## แหล่งข้อมูลอื่น
* วัดศรีโสดา

ศรีโสดา
ศรีโสดา
ป้ายสุสาน

**ป้ายสุสาน** หรือ **ป้ายหลุมศพ** () เป็นเครื่องหมายที่มักจะแกะสลักจากหินที่ตั้งไว้ ณ ที่ฝังศพในสุสานหรือที่อื่นที่ทำการฝัง

## ที่มา
แท่งหินประดับหลุมศพ (stele) ในบริบทของโบราณคดีเป็นรูปแบบของศิลปะที่เก่าแก่ที่สุดของศิลปะเกี่ยวกับความตาย เดิมศิลาจารึกหน้าหลุมศพมาจากฝาของโลงหิน และ แผ่นหินหน้าหลุมศพก็มาจากแผ่นหินที่วางทับบนหลุมศพหลุมศพ ในปัจจุบันคำเหล่านี้ใช้สำหรับเครื่องหมายที่ตั้งเหนือหลุมศพ เดิมหลุมศพในคริสต์ทศวรรษ 1700 จะมีหินไม่แต่ที่หัวของหลุม (head) แต่ที่ตรงปลายสุดของหลุมด้วย หินตรงปลายหลุมมักจะไม่มีการแกะสลักนอกไปจากอักษรย่อของชื่อผู้เสียชีวิตเท่านั้น และสุสานหลายสุสานก็ถอนทิ้งไปเพื่อที่จะได้ทำการตัดหญ้าได้ง่ายขึ้น สิ่งที่น่าสังเกตคือในบางสุสานในสหราชอาณาจักร ป้ายสุสานจะตั้งอยู่ที่ปลายเท้าของหลุมศพ

หลุมศพเป็นสถานที่ที่สร้างขึ้นเพื่อการรำลึกถึงผู้ที่เสียชีวิตไปแล้ว บนศิลาจารึกบางแผ่นก็จะทิ้งช่องว่าไว้สำหรับเพิ่มเติมชื่อของสามีภรรยาหรือญาติพี่น้องที่มาเสียชีวิตในภายหลัง ฉะนั้นศิลาจารึกบางแผ่นจึงเป็นหลักฐานที่แสดงประวัติการตายของตระกูลตามลำดับเวลาหลายสิบปี นอกจากการเป็นการแสดงที่ฝังผู้ตายแล้วป้ายสุสานและที่ฝังศพในสุสานก็ยังเป็นเครื่องแสดงฐานะทั้งทางสังคมและทางเศรษฐกิจของผู้ตายอีกด้วย ฉะนั้นป้ายสุสานบางชิ้นก็อาจจะเป็นงานที่จ้างโดยผู้ที่ยังไม่เสียชีวิตก็ได้ ในสมัยโบราณผู้ที่มีฐานะหรือยศถาบรรดาศักดิ์ที่ร่ำรวยพอที่จะสร้างอนุสรณ์ภายในคริสต์ศาสนสถานได้ก็จะสร้างกันภายในคริสต์ศาสนสถานแทนที่จะเป็นศิลาจารึกที่ตากแดดตากฝนอยู่ภายนอก

องค์การเผาศพจะมีที่หมายของผู้ตายให้แต่มักจะไม่มีศิลาจารึกแบบตั้ง แต่จะเป็นแผ่นรำลึกภายในอาคารที่ทำการเผาศพแทนที่ เพื่อให้ญาติพี่น้องได้มีสถานที่สำหรับการมาสักการะหรือรำลึกถึงผู้ตาย

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Spanish Cemetery.jpg|สุสานที่เต็มไปด้วยป้ายสุสานสเปน
ไฟล์:Jewish Cemetry Worms IMG4520.jpg|สุสานชาวยิวที่เวิร์มส์ที่เต็มไปด้วยป้ายสุสานเยอรมนี
ไฟล์:LudwigMarcuseGrab.jpg|ป้ายสุสานของลุดวิก มาร์คุสและภรรยาเยอรมนี
ไฟล์:HöchheimGrave.jpg|ป้ายสุสานสมัยบาโรกของฟรีดริช คาสปาร์ ฟอน บิบราเยอรมนี
ไฟล์:JohnPeel,farmer,headstone,d.13Nov1854.jpg|ป้ายสุสานของจอห์น พีลเกษตรกรและนักล่าสัตว์อังกฤษ
ไฟล์:Noraduz khachkar2.jpg|ป้ายสุสานอาร์มีเนีย
ไฟล์:Spiritual Leaning.jpg|ป้ายสุสานแบบกางเขนเคลติคไอร์แลนด์
ไฟล์:MatsuoBasho-Haka-M1932.jpg|ป้ายสุสานญี่ปุ่น
ไฟล์:RockTombstone.jpg|ป้ายสุสานสหรัฐอเมริกา
ไฟล์:Larressore Stèle (3).jpg|ป้ายสุสานฝรั่งเศส


## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ที่เก็บศพ 
* ศิลปะเกี่ยวกับความตาย 
* การเก็บศพ 
* อนุสรณ์ผู้ตาย 
* โลงหิน 
* แท่งหินประดับหลุมศพ 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* In Search Of Gravestones Old And Curious by W.T. (William Thomas) Vincent, 1896, from Project Gutenberg
* Azeri.org, Sofi Hamid Cemetery 
* World Burial Index  Photographs of memorial inscriptions plus free surname search
* A Very Grave Matter  Old New England gravestones
* Historic Headstones Online Project to transcribe content from historic headstones
* Pennsylvania German tombstones 
* Gravestone symbols  from Spirited ghost hunting 
* The Richard Stockton College of New Jersey  includes gravestone imagery in  New Jersey, USA
* ''Epitaphs,'' by the Vermont Marble Company, Proctor, Vermont, early 1900s, on Stone Quarries and Beyond.
* ''Sources of Memorial Ornamentation,'' by Henry Powell Hopkins, Vermont Marble Company, 1924, on Stone Quarries and Beyond.

หมวดหมู่:ศิลปะเกี่ยวกับความตาย
หมวดหมู่:ประเพณีเกี่ยวกับความตาย
พญาแร้ง

**พญาแร้ง** () เป็นนกจำพวกอีแร้งชนิดหนึ่ง จัดเป็นอีแร้งขนาดใหญ่ และเป็นนกเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล *Sarcogyps*

## ลักษณะ
มีขนาดลำตัวโตเต็มที่ประมาณ 76–80 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 3.5–6.3 กิโลกรัม ระยะระหว่างปลายปีก 2 ข้างกว้าง 1.99–2.6 เมตร ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกัน เมื่อโตเต็มที่หัวและคอเปลือยมีสีแดงถึงส้ม เท้ามีสีแดง ขนตามลำตัวสีดำ ปีกมีแถบสีขาว–เทาขน ที่หน้าอกและโคนขามีสีขาว ที่คอมีสีขาวขึ้นโดยรอบมองดูคล้ายสวมพวงมาลัย ตัวที่ยังไม่โตเต็มที่ ขนบริเวณหัวและอกมีสีขาว ปีกสีน้ำตาล

## การกระจายพันธุ์
พบในทวีปเอเชีย พบมากในภูมิภาคเอเชียใต้, จีน, พม่า จนถึงภูมิภาคอินโดจีน สำหรับในประเทศไทยในอดีตพบอยู่เกือบทุกภาคยกเว้นภาคอีสานและภาคตะวันออก แต่ในปัจจุบันพบเห็นได้ยากมากแล้ว และไม่มีรายงานพบมานานกว่า 2 ทศวรรษ คาดว่าสูญพันธ์ไปจากประเทศไทยแล้ว หลังจากพญาแร้งฝูงสุดท้ายในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง ตายจากยาฆ่าแมลงที่พรานล่าสัตว์ป่า ใช้เป็นยาเบื่อใส่ไว้ในซากเก้ง หวังจะว่าเบื่อเสือโคร่ง ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้พญาแร้งในป่าห้วยขาแข้ง ตายไปนับสิบตัว ทำให้พญาแร้งลดจำนวนลงและไม่พบในป่าห้วยขาแข้งอีกเลยในปัจจุบัน แต่ประเทศไทยกำลังมีโครงการเพาะขยายพันธ์พญาแร้งในกรงเลี้ยงเพื่อนำกับสู่ธรรมชาติของไทย ที่สวนสัตว์นครราชสีมา และสถานีเพาะเลี้ยงสัตว์ป่าห้วยขาแข้ง จังหวัดอุทัยธานี

ในอดีตมีพญาแร้งมีการกระจายพันธุ์ในกลุ่มประเทศเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในช่วงเวลาหลายสิบปีที่ผ่านมาพญาแร้งมีจำนวนลดลงมากในทั้ง 2 กลุ่มประเทศ ในประเทศเนปาลเป็นนกที่พบน้อย ประมาณ 200–400 ตัว มีการกระจายตัวทั่วไปในประเทศอินเดีย แต่มีแนวโน้มลดลงบางพื้นที่พบน้อยมากจนไม่พบเลย เช่น บางพื้นที่ในรัฐคุชราต และหลายรัฐทางตะวันออกเฉียงเหนือ พบปานกลางในพื้นที่ทางทิศตะวันตกของเชิงเขาหิมาลัย พบยากในประเทศบังกลาเทศ ภูฏาน พม่า ในลาว เดิมพบได้ทั่วไป ปัจจุบันพบเห็นเป็นครั้งคราวคาดว่าเป็นกลุ่มประชากรเดียวกับที่พบในกัมพูชา ในเวียดนาม เดิมพบมากในพื้นที่ภาคกลาง ปัจจุบันพบน้อยเป็นครั้งคราว คาดว่าเป็นกลุ่มประชากรเดียวกับที่พบในกัมพูชา ในกัมพูชา เดิมพบได้ทั่วไป ปัจจุบันพบได้น้อยและจำกัดพื้นที่เฉพาะทางตอนเหนือและตะวันออก ในมาเลเซีย เดิมพบมากในพื้นที่ทางภาคเหนือ ปัจจุบันไม่พบ พื้นที่จีนตอนใต้ไม่พบพญาแร้งตั้งแต่ช่วง พ.ศ. 2503–2512 ในประเทศไทยเข้าใกล้สถานภาพสูญพันธุ์

## พฤติกรรมและการขยายพันธุ์
ไม่ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่เหมือนอีแร้งชนิดอื่น ๆ แต่จะบินลงมากินซากสัตว์ตาย ก่อนอีแร้งชนิดอื่น ๆ ที่มีลำดับทางสังคมต่ำกว่า คือ อีแร้งเทาหลังขาว พญาแร้งหากินอยู่ตามที่โล่งแจ้ง โดยบินร่อนเป็นวงกลมบนท้องฟ้าระดับสูง มีสายตาไว สามารถร่อนกลางอากาศอยู่นานนับชั่วโมง โดยไม่ต้องกระพือปีกเลย กินซากสัตว์เน่าตายตามพื้นดิน โดยร่อนบินหาอาหารกลางอากาศ เมื่อพบจึงบินลงมาจิกกิน

มีฤดูผสมพันธุ์ในช่วงเดือนธันวาคม–เมษายน ทำรังด้วยกิ่งไม้ขัดสานกันอย่างไม่เป็นระเบียบ แล้วใช้ใบไม้รองพื้น มักทำรังอยู่บนต้นไม้ใหญ่ใกล้กับชุมชนของมนุษย์ วางไข่ครั้งละ 1 ฟอง ทั้งตัวผู้และตัวเมียต่างช่วยกันฟักไข่ และใช้รังเดิมวางไข่ในปีถัดไป

## สถานภาพปัจจุบัน
เป็นนกประจำถิ่นของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่หายากมากที่สุดชนิดหนึ่ง มีสถานภาพใกล้สูญพันธุ์ขั้นวิกฤติ ในประเทศไทยจัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:แร้ง
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศปากีสถาน
หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศอินเดีย
ชูวิทย์ พิทักษ์พรพัลลภ

**ชูวิทย์ พิทักษ์พรพัลลภ** หรือที่สื่อมวลชนนิยมเรียกว่า **ชูวิทย์ กุ่ย** (เกิด 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506) เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (ร้อยเอก ธรรมนัส พรหมเผ่า) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคเพื่อไทย อดีตผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงมหาดไทย เจ้าของธุรกิจสวนเสือตระการ อดีตประธานสโมสรฟุตบอลอุบล ไทเกอร์ และอดีตแกนนำกลุ่มชักธงรบของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ ในจังหวัดอุบลราชธานี

## ประวัติ
ชูวิทย์ เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 ที่อำเภอตระการพืชผล จังหวัดอุบลราชธานี เป็นบุตรนายคิมหมง นางเสี่ยมเค็ง แซ่เต็ง ด้านครอบครัวสมรสกับนางจันทนา พิทักษ์พรพัลลภ มีบุตร 2 คน ได้แก่สุดารัตน์ พิทักษ์พรพัลลภ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี และสุชาวดี พิทักษ์พรพัลลภ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการอื่นในคณะกรรมการองค์การตลาด

สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนอำนวยศิลป์ ระดับชั้นประกาศนียบัตรการศึกษาชั้นสูง (ป.กศ.สูง) วิชาเอกอุตสาหกรรมศิลป์ จากวิทยาลัยครูอุบลราชธานี ระดับปริญญาตรี และระดับปริญญาโท สาขาการบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี

## การทำงาน
เขาประกอบอาชีพธุรกิจส่วนตัว เจ้าของสวนเสือตระการ กระทั่งในปี พ.ศ. 2538 จึงได้เข้ามาสู่งานการเมืองเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 ได้ย้ายมาสังกัดพรรคความหวังใหม่ และในปี พ.ศ. 2544 ได้ย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทย, พรรคพลังประชาชน และพรรคเพื่อไทย (ตามลำดับ) ก่อนจะยื่นหนังสือลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคเพื่อไทยต่อนายทะเบียนสมาชิกพรรคเพื่อไทยโดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2568

เขาเคยดำรงตำแหน่งทางการเมืองหลายตำแหน่ง ได้แก่ ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (เสนาะ เทียนทอง) ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (ชูชีพ หาญสวัสดิ์) รองประธานกรรมาธิการติดตามงบประมาณ ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ (ทำหน้าที่เลขานุการ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์  ประพัฒน์ ปัญญาชาติรักษ์) และในปี พ.ศ. 2545 เลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (ประพัฒน์ ปัญญาชาติรักษ์)

เขาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการการปกครองส่วนท้องถิ่นในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24

เขาเป็นหนึ่งในผู้ที่ศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉินออกหมายเรียกเนื่องจากอาจมีส่วนรู้เห็นกับการเผาศาลากลางจังหวัดอุบลราชธานี เนื่องจากเป็นแกนนำของกลุ่มร่วมกับสุพล ฟองงาม แต่ท้ายที่สุดก็ได้มีการตัดสินคดีลงโทษผู้กระทำผิดตามกฎหมาย โดยมิได้เกี่ยวข้องกับเขาแต่อย่างใด

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอตระการพืชผล
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายแต้จิ๋ว
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดอุบลราชธานี
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคความหวังใหม่
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคไทยรักไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคเพื่อไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอำนวยศิลป์
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:พรรคกล้าธรรม
แร้งดำหิมาลัย

**แร้งดำหิมาลัย** (; ) เป็นนกล่าเหยื่อจำพวกอีแร้งขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง เป็นนกเพียงชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล *Aegypius*

## ลักษณะ
ขนาดลำตัวยาวประมาณ 102-104 เซนติเมตร ความยาวปีกจากข้างหนึ่งไปอีกข้างหนึ่ง 2.9 - 3 เมตร น้ำหนักหนักได้ถึง 7-12.5 กิโลกรัม ถือเป็นอีแร้งที่ใหญ่ที่สุดที่พบได้ในทวีปเอเชีย ตัวผู้และตัวมีลักษณะเหมือนกัน ทั่วตัวมีขนสีดำ ตรงบริเวณหัวถึงคอมีขนน้อยหรือแทบจะไม่มีเลย บริเวณรอบ ๆ คอมีขนขึ้นฟูคล้ายพวงมาลัย นิ้วสีออกขาว ตัวที่ยังไม่โตเต็มวัยมีลำตัวด้านล่างสีน้ำตาลอ่อนกว่า

## การกระจายพันธุ์
ไม่ใช่นกประจำถิ่นของไทย นอกจากอพยพย้ายถิ่นเข้ามาในช่วงฤดูหนาวของแต่ละปีเท่านั้น มีการกระจายพันธุ์ในทวีปยุโรปจนถึงภูมิภาคไซบีเรีย, เอเชียกลาง, จีน, อินเดีย

## พฤติกรรมและการขยายพันธุ์
ชอบอยู่ในที่โล่งและชอบอยู่กันเป็นฝูงใหญ่ ชอบบินร่อนเป็นวงกลมในอากาศ หากินในเวลากลางวัน มีฤดูผสมพันธุ์ประมาณเดือนมีนาคม-เมษายน ทำรังตามยอดไม้สูง ๆ แถบภูเขา รังมีขนาดใหญ่ ทำด้วยกิ่งไม้ วางไข่ครั้งละ 1 ฟอง แต่ไม่มีรายงานการทำรังวางไข่ในประเทศไทย กินอาหารจำพวกซากสัตว์ต่าง ๆ โดยเฉพาะสัตว์ใหญ่ เช่น ม้า โค แพะ แกะ กวางหรือแอนทิโลป ในบางครั้งอาจจับสัตว์เลื้อยคลานหรือแมลงกินด้วยก็ได้

## สถานภาพปัจจุบัน
เป็นนกอพยพมาประเทศไทยช่วงนอกฤดูผสมพันธุ์ หายากและมีปริมาณน้อยมาก เคยพบทางภาคเหนือ ตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคกลาง และภาคตะวันออก จัดเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

เดือนพฤษภาคม ปี พ.ศ. 2550 มีข่าวปรากฏตามสื่อมวลชนว่า มีแร้งดำหิมาลัยตัวหนึ่ง อายุ 8 เดือน ได้รับบาดเจ็บตกลงมาที่จังหวัดจันทบุรี คาดว่าอพยพมาจากประเทศจีน หน่วยฟื้นฟูนกล่าเหยื่อเพื่อปล่อยคืนธรรมชาติ โรงพยาบาลสัตว์ คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้พยาบาลและฟื้นฟูสุขสภาพ โดยตั้งชื่อให้ว่า "อนาคิน" แต่เมื่อได้ปล่อยไปแล้วโดยติดอุปกรณ์ติดตามดาวเทียมด้วยในวันที่ 10 เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2550 บนดอยลาง อำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่ ปรากฏว่าอนาคินถูกยิงตกจนตายที่รัฐฉาน ประเทศพม่า 

ในประเทศไทย อีแร้งดำหิมาลัย เป็นนกอพยพหายาก จะอพยพเข้ามาในฤดูหนาวบางปี จำนวน 1-2 ตัวเท่านั้น โดยแร้งจะร่อนมากับลมหนาวตั้งแต่เดือนธันวาคม มีรายงานพบที่จังหวัดเชียงใหม่ เพชรบุรี นครราชสีมา ระยองและจันทบุรี 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:แร้ง
จงเจต วัชรานันท์

นาวาอากาศเอก **จงเจต วัชรานันท์**  (ชื่อเล่น: โน้ต ) ผู้อำนวยการกองพัฒนาระบบการบริหารทรัพยากรบุคคล กรมกำลังพลทหาร กองบัญชาการกองทัพไทย รองโฆษกกองบัญชาการกองทัพไทย เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นที่รู้จักในการรับบทเป็น **นัดจินหน่อง** หรือ **พระสังขทัต** ในภาพยนตร์ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช

## ประวัติ
**จงเจต วัชรานันท์**  (ชื่อเล่น: โน้ต ) เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2518 เป็นนักแสดงชาวไทย มีพี่น้องทั้งหมด 3 คน เป็นคนกลาง จบการศึกษาระดับประถมศึกษา จากโรงเรียนสมิทธิโชติ ระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนสตรีวิทยา 2 จากนั้นเข้าศึกษาต่อในโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่น 34 (ตท.34) รุ่นเดียวกับพลตรี วันชนะ สวัสดี สำเร็จการศึกษาวิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต สาขาวิศวกรรมศาสตร์อากาศยานและการบิน จาก โรงเรียนนายเรืออากาศ รุ่น 41 หลังจากนั้นเข้าศึกษาต่อจนสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง

ด้านชีวิตครอบครัว จงเจต วัชรานันท์ แต่งงานกับ เกรซ มหาดำรงค์กุล ซึ่งปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาสมทบ ศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดปทุมธานี เมื่อ 26 มกราคม 2555 โดยพบรักในกองถ่ายภาพยนตร์ ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ทั้งสองมีบุตรสาวหนึ่งคนชื่อ จาติม  วัชรานันท์ ที่เกิดจากการอุ้มบุญเพราะทั้งสองมีบุตรยาก หลังทำกิฟต์มาแล้ว 12 ครั้งแต่ไม่ประสบความสำเร็จ เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2561 เกรซได้คลอดลูกชายคนเล็กชื่อ จินต วัชรานันท์ 

## การงาน
จงเจต วัชรานันท์ รับราชการทหารในตำแหน่ง รองหัวหน้าแผนก 2 กองข่าวกรองยุทธศาสตร์ กรมข่าวทหารอากาศ กองทัพอากาศไทย ปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ที่โรงเรียนเสนาธิการทหารอากาศ หลักสูตรนายทหารชั้นผู้บังคับฝูง รุ่นที่ 106 แสดงภาพยนตร์ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค 3-4 และ เป็นพิธีกรรายการท่องเที่ยว "บันทึกท่องเที่ยว"

ผลงานละครเรื่องแรกคือ รักสุดฟ้า ล่าสุดโลก ผลงานสร้างชื่อ ภาพยนตร์ ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๒ ประกาศอิสรภาพ โดยรับบท นัดจินหน่อง หรือ พระสังขทัต ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง ผู้อำนวยการกองพัฒนาระบบการบริหารทรัพยากรบุคคล กรมกำลังพลหาร กองบัญชาการกองทัพไทย รองโฆษกกองบัญชาการกองทัพไทย

## ผลงาน
### ภาพยนตร์

### ละคร

### ผลงานละครชุด

### พรีเซนเตอร์
* True (ปฏิทิน & Organizer ปี 2548)
* ธนาคารกสิกรไทย (ไฟส่องมาที่คนใส่สูท ) 
* ไพโอเนียร์ 
* และ อื่นๆ

### โฆษณา
* เตาแก๊สลัคกี้เฟลม
* KFC (จะนัดขอเลิกแต่เห็นนางเอกปากเลอะ เลยคิดว่าเอาไว้ขอเลิกวันหลัง)
* เทสโก้โลตัส ฉลอง 13 ปี

### พิธีกร
* รายการ บันทึกท่องเที่ยว ช่อง 5
* รายการ คาถาสร้างเงิน สทท. 11

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

* 
* 
* 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* โน้ต จงเจต วัชรานันท์ ที่ฐานข้อมูลภาพยนตร์และละครไทย
* กองทัพอากาศ 
* เว็บไซต์ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราชอย่างเป็นทางการ
* นเรศวรแฟนคลับ 
* รักดารา

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:ทหารอากาศชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสตรีวิทยา ๒ ในพระราชูปถัมภ์ฯ
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเตรียมทหาร
หมวดหมู่:นักบินทหารชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ต.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
แท่นเทศน์ของโบสถ์ซันตันเดรอา

**แท่นเทศน์ของโบสถ์ซันตันเดรอา** () เป็นงานประติมากรรมแท่นเทศน์ชิ้นเอกที่สร้างโดยโจวันนี ปีซาโน ประติมากรคนสำคัญชาวอิตาลี ในปี ค.ศ. 1301 ตั้งอยู่ที่โบสถ์ซันตันเดรอา เมืองปิสโตยา ประเทศอิตาลี

งานชิ้นนี้มักจะได้รับการเปรียบเทียบกับแท่นเทศน์ที่แกะสลักโดยนีโกลา ปีซาโน บิดาของโจวันนีเอง ภายในหอล้างบาป เมืองปิซา และที่มหาวิหารซีเอนา ตามคำจารึกที่อยู่บนโค้งเหนือแท่นเทศน์กล่าวกันว่าเป็นงานที่ว่าจ้างโดยอาร์โนลโดและเหรัญญิกอันเดรอา วิเทลลี และ ทิโน ดี วิทาลเล เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองเนื่องในโอกาสที่โจวันนี “มีความสามารถเหนือความรู้ความสามารถของบิดา” จากผลงานที่สร้าง

ลักษณะโครงสร้างของแท่นเทศน์คล้ายคลึงกับแท่นเทศน์ที่ปิซา เป็นทรงหกเหลี่ยมบนเสาเจ็ดต้น ต้นที่เจ็ดอยู่กลางแท่น เสาสองเสารองรับด้วยสิงโต และอีกเสาหนึ่งโดยแอตลาส ขณะที่เสากลางตั้งอยู่บนกริฟฟอนที่มีปีกสามปีก เสาที่เหลือไม่มีการตกแต่ง ส่วนรูปสลักนูนบนแผงรอบแท่นเทศน์มีอิทธิพลมาจากแท่นเทศน์ที่ซีเอนา

รูปเคารพที่ใช้ก็มีอิทธิพลมาจากงานของนีโกลา โดยการใช้อุปมานิทัศน์ในโค้งสแปนเดรลระหว่างช่วงโค้ง ผู้เผยพระวจนะและผู้เผยพระวจนะหญิงยืนบนหัวเสา แผงภาพห้าแผงเป็นภาพจากฉากชีวิตของพระเยซูที่รวมทั้ง:
*“แม่พระรับสาร”, “การประสูติของพระเยซู”, “พระเยซูทรงรับบัพติศมา” และ “คนเลี้ยงแกะรับสาร”
* “ความฝัน” และ “การนมัสการของโหราจารย์”
* “การประหารทารกผู้วิมล”
* “การตรึงพระเยซูที่กางเขน"
* “การพิพากษาครั้งสุดท้าย”

แผงที่หกไม่มีเพราะเป็นทางขึ้นไปบนแท่น

ฉากทุกฉากที่สลักแน่นไปด้วยนาฏกรรมของเหตุการณ์และตัวแบบต่าง ๆ เช่นเดียวกับแท่นเทศน์ที่มหาวิหารซีเอนา โดยเฉพาะแผง “*[[การประหารทารกผู้วิมล]]*” ที่กล่าวกันว่าโจวันนีได้รับแรงบันดาลใจมาจากงานแบบเยอรมัน หรืออาจจะเป็นจากเสาตรายานุสในกรุงโรมก็เป็นได้

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Pistoia 200310 036.jpg|แผงภาพ “การประหารทารกผู้วิมล”
ไฟล์:Giovanni Pisano, Pulpito di Sant'Andrea, 1298-1301, Crocifissione 03 - Photo by Sailko Light corrections by Paolo Villa.jpg
ไฟล์:Pistoia 200310 035.jpg|แผงภาพ “การนมัสการของโหราจารย์”
ไฟล์:Pistoia 200310 039.jpg|“การพิพากษาครั้งสุดท้าย”
ไฟล์:Pistoia 200310 032.jpg|งานตกแต่งโค้งสแปนเดรล
ไฟล์:Pistoia 200310 029.jpg|เสาที่อยู่บนสิงห์


## อ้างอิง
*

## ดูเพิ่ม
* แท่นเทศน์
* ศิลปะกอธิค

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:แท่นเทศน์
หมวดหมู่:งานประติมากรรม
หมวดหมู่:ประติมากรรมในคริสต์ทศวรรษ 1300
หมวดหมู่:ประติมากรรมกอทิก
แร้งสีน้ำตาลหิมาลัย

**แร้งสีน้ำตาลหิมาลัย** (; ) เป็นนกล่าเหยื่อจำพวกอีแร้งขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง 

## ลักษณะ
ส่วนหัวและลำคอมีขนอุยสีขาว ขนแผงคอสีน้ำตาลอ่อนมีลายขีดสีขาว ลำตัวสีน้ำตาลออกเหลืองหรือสีกากีอ่อน ใต้ท้องสีน้ำตาลอ่อนกว่าด้านหลัง ก้านขนแต่ละเส้นจะมีลักษณะเป็นสีขาวเด่นออกมาจากพื้นสีลำตัว เมื่อยังเล็ก นกวัยอ่อนจะมีสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ มีลายสีขาวบนก้านขนอย่างเห็นได้ชัดเจนกว่านกวัยโต  มีขนปีกและขนหางสีดำ ขนหางมีทั้งหมด 14 เส้น

มีขนาดลำตัวยาวประมาณ 110 เซนติเมตร ปีกเมื่อกางออกยาวได้ถึงเกือบ 3 เมตร น้ำหนักประมาณ 8-12 กิโลกรัม

## การกระจายพันธุ์และพฤติกรรม
แร้งสีน้ำตาลหิมาลัย จัดเป็นแร้งหรืออีแร้งที่มีขนาดใหญ่รองมาจากแร้งดำหิมาลัย (*Aegypius monachus*) ที่สามารถพบได้แถบเทือกเขาหิมาลัยเช่นเดียวกัน กระจายพันธุ์อยู่ตามแถบเทือกเขาของภูมิภาคเอเชียกลางไปจนถึงจีนและไซบีเรีย โดยปกติจะอาศัยอยู่ในพื้นที่สูงจากระดับน้ำทะเล 600-2,500 เมตร เวลาบินหากินจะบินไปจนถึงระดับ 4,500 เมตร หรือสูงกว่านี้ จะหากินเพียงลำพังหรือพบเป็นฝูงเล็ก ๆ  เพียง 2-3 ตัว โดยจะหากินตามช่องเขาหรือทางเดินบนเขา หรือบินตามฝูงสัตว์เพื่อรอกินซากของสัตว์ที่ตาย

## การขยายพันธุ์และสถานะ
มีฤดูผสมพันธุ์ระหว่างเดือนมกราคมถึงเมษายน รังมีขนาดใหญ่โดยทำจากเศษกิ่งไม้หรือวัสดุอื่น ๆ ทำรังบนหน้าผาสูง ทำรังเดี่ยวหรือรวมกันเป็นหลายรังประมาณ 5-6 รังในที่เดียวกัน ตัวเมียจะวางไข่เพียงครั้งละ 1 ฟอง

แร้งสีน้ำตาลหิมาลัยไม่ใช่นกประจำประเทศไทย แต่เป็นนกอพยพที่ฤดูหนาวจะบินลงใต้มาอาศัยอยู่ยังประเทศไทยเพราะมีอากาศที่อบอุ่นกว่า สถานะอนุรักษ์ในประเทศไทย เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535

ในต้นปี พ.ศ. 2558 พบแร้งสีน้ำตาลหิมาลัยตัวหนึ่งตกลงที่ทุ่งนา ในพื้นที่ตำบลท่าแพ อำเภอท่าแพ จังหวัดสตูล เมื่อกางปีกออกมีความยาวถึง 3 เมตร คาดว่าอายุไม่น้อยกว่า 10 ปี  น้ำหนักประมาณ  10 กิโลกรัม คาดว่าเป็นเพราะความอ่อนเพลียจึงตกลงมา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:นกที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ป่าคุ้มครอง
หมวดหมู่:แร้ง
หมวดหมู่:สัตว์พลัดหลงในประเทศไทย
ยกสยาม ๑๐ ข้อ

**ยกสยาม ๑๐ ข้อ** เป็นรายการเกมโชว์ควิซโชว์ภาคต่อของ ยกสยาม ที่เน้นส่งเสริมให้คนในแต่ละจังหวัดรักบ้านเกิด ส่งเสริมให้เกิดการใช้ความรู้ความสามารถ ที่เกี่ยวกับประเพณีวัฒนธรรมท้องถิ่น ในแต่ละจังหวัด ถ่ายทอดผ่านเกมได้อย่างสนุกสนาน ออกอากาศทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 18.00 - 18.30 น.ทาง โมเดิร์นไนน์ ทีวี

## กติกายกสยาม ๑๐ ข้อ
* ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 2 ท่าน ต้องเลือกของรางวัลที่ซ่อนอยู่ด้านหลังแผ่นป้ายของรางวัล 1 ป้าย จาก 3 ป้าย โดยของรางวัลได้แก่ บ้าน 1 หลัง,รถ 1 คัน และ เงินสด 1,000,000 บาท ซึ่งผู้เข้าแข่งขันจะขึ้นเล่นครั้งละคนและแต่ละคนจะมีสิทธิเปลี่ยนตัวเล่นได้คนละ 1 ครั้ง โดยผู้เข้าแข่งขันจะมีเวลา 60 วินาที ในการวิเคราะห์คำถามซึ่งมี 2 ตัวเลือกให้อีกคนหนึ่งรับทราบ ซึ่งผู้เข้าแข่งขันอีก 1 คนที่อยู่ในห้องเก็บเสียงจะมีหน้าที่รับฟังอย่างเดียว ไม่สามารถโต้ตอบให้อีกคนหนึ่งได้ในช่วงเวลานั้น หลังจากวิเคราะห์เสร็จ อีกคนหนึ่งที่อยู่ในห้องเก็บเสียงจะมีเวลา 10 วินาทีในการช่วยตัดสินใจ และทั้งสองคนห้ามโต้ตอบกัน ซึ่งผู้เข้าแข่งขันบนเวทีจะมีสิทธิ์ทั้งการตอบหรือขอเปลี่ยนตัว ถ้าหากตอบถูกเล่นข้อต่อไป  แต่หากตอบผิดจะตกรอบทันที และหากตอบถูกครบ 10 ข้อ แจ๊คพอตแตกรับรางวัลที่เลือกมาได้ทันที
**ของรางวัลมีดังต่อไปนี้**
* บ้านภัสสรมอบบ้าน 1 หลัง จำนวน 3 ห้องนอน 3 ห้องน้ำ มูลค่า 3,150,000 บาท
* โตโยต้ามอบรถยนต์โตโยต้า วีออส จำนวน 1 คัน มูลค่า 714,000 บาท 
* ทรูมูฟ มอบเงินสด 1,000,000 บาท

## เหตุการณ์ชนะเลิศ
มีผู้เข้าแข่งขันบางคู่ที่สามารถตอบคำถามถูกทั้ง 10 ข้อติดต่อกัน จึงได้รับรางวัลสูงสุดตามที่ได้เลือกไว้ก่อนที่จะเล่นเกม ซึ่งผู้ที่สามารถชนะรางวัลสูงสุดของรายการยกสยาม ๑๐ ข้อแตก มีดังนี้
* รางวัลสูงสุด - เงินสด 1,000,000 บาท จาก ทรูมูฟ
** ศุภักษร ไชยมงคล และ ชาลิสา บุญครองทรัพย์ ตอบคำถามข้อที่ 10 ถูกเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2553
** นภัทร อินทร์ใจเอื้อ และ วาโย อัศวรุ่งเรือง จากเวทีการประกวด เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาวปี 6 ตอบคำถามข้อที่ 10 ถูกเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2553
* รางวัลสูงสุด - รถยนต์โตโยต้า วีออส จำนวน 1 คัน มูลค่า 714,000 บาท
** กรรชัย กำเนิดพลอย และ เมย์ เฟื่องอารมย์ ตอบคำถามข้อที่ 10 ถูกเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2553

## เหตุการณ์สำคัญ
* เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ได้เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดขึ้น คือคู่ของ มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล และ เปียโน (วง The Sis) ได้ตอบคำถามข้อแรกผิด ซึ่งถามว่า "คำว่า "ตาดีได้ ตาร้ายเสีย" มีที่มาจากอะไร" ถือเป็นคู่แรกของรายการยกสยาม ๑๐ ข้อ ที่ตอบผิดตั้งแต่ข้อแรก ซึ่งที่ผ่านมายังไม่มีคู่ใดตอบผิดตั้งแต่ข้อแรกเลย

## รางวัลที่ได้รับ
* รางวัลชมเชยประเภทสาขาเกมโชว์แห่งเอเชีย (Highly Comment Runner Up) จาก เวที เอเชี่ยน เทเลวิชั่น อะวอร์ด ครั้งที่ 15 ประจำปี 2010 ณ ประเทศสิงคโปร์

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เวิร์คพอยท์
* เฟซบุ๊กของรายการ

๑๐
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยรายฤดูกาลในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยรายฤดูกาลในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องโมเดิร์นไนน์ทีวี
ปิติ ภิรมย์ภักดี

**ปิติ ภิรมย์ภักดี** (เกิด 3 กันยายน พ.ศ. 2522) ชื่อเล่น **ต๊อด** เป็นนักธุรกิจทายาทรุ่นที่ 4 ของตระกูลภิรมย์ภักดี ผู้ผลิตเบียร์รายแรกของประเทศไทย 

## ประวัติ
เป็นบุตรของนายสันติ ภิรมย์ภักดี และนางอรุณี ภิรมย์ภักดี สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีในสาขาวิศวะอุตสาหกรรม (Industrial Engineering) จาก Worcester Polytechnic Institute (WPI) ด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง และปริญญาโทในสาขาเศรษฐศาสตร์การเมือง (Political Economy) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 

ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง  

* กรรมการรองกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท บุญรอดบริวเวอรี่ จำกัด 
* ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท บุญรอดซัพพลายเชน จำกัด  
* ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท ฟู้ด แฟคเตอร์ จำกัด 

ปิติ ยังเป็นนักแข่งรถระดับโลกที่ยืนโพเดียมทั้งไทยและต่างประเทศมาแล้วหลายรายการ รวมทั้งเป็นสามีของวรนุช ภิรมย์ภักดี นักแสดงชื่อดัง

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:ตระกูลภิรมย์ภักดี
หมวดหมู่:นักแข่งรถชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาชาวไทย
พรรคราษฎร

พรรคราษฎร อาจหมายถึง

* พรรคราษฎร (พ.ศ. 2517) มีไถง สุวรรณทัต เป็นหัวหน้าพรรค
* พรรคราษฎร (พ.ศ. 2529) ซึ่งเปลี่ยนชื่อมาจากพรรคสหชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2529 และยุบพรรคไปในปี พ.ศ. 2539
* พรรคราษฎร ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2541 และเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคมหาชน ในปี พ.ศ. 2547
* พรรคราษฎร ซึ่งก่อตั้งในปี พ.ศ. 2552 ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคมาตุภูมิ ในปีเดียวกัน
ง้าว

thumb|134x134px|ง้าวลักษณะการ์ตูน
200px|thumbnail|คนถือง้าว

**ง้าว** เป็นอาวุธจีนโบราณ สำหรับต่อสู้บนหลังม้า พบว่าส่วนใหญ่ง้าวจะใช้โดยขุนพล แม่ทัพ โดยส่วนมาก ง้าวมีลักษณะเป็นอาวุธด้ามยาว คล้ายกับ ทวน และ หอก แต่จะมีความยาวด้ามจับสั้นกว่า คือสูงเท่าลำตัว ส่วนใหญ่หัวของง้าวนั้นคล้ายจะมีลักษณ์คล้ายลิ้นของมังกร และมีความโค้งเป็นเสี้ยวพระจันทร์
ลักษณะการต่อสู้โดยการใช้ง้าวนั้นจะต่างกับการใช้หอกคือ หอกจะใช้สำหรับการโจมตีโดยการแทงไปที่เป้าหมายเท่านั้น แต่ง้าวจะใช้โจมตีโดยการฟัน และด้วยลักษณะเด่นของง้าวที่มีส่วนหัวที่ใหญ่จึงมักจะใช้ปัด เบี่ยง หรือ รับ การโจมตีจากศัตรู ซึ่งจะเห็นได้บ่อยๆในฉากรบกันของหนังจีนโบราณ จุดเสียของง้าวนั้นเนื่องจากมีส่วนหัวที่ใหญ่จึงทำให้มีน้ำหนักมาก ดังนั้นผู้ใช้ง้าวส่วนใหญ่จึงเป็นผู้ที่มีกำลังมากเท่านั้น

ในประวัติศาสตร์ประเทศไทยนั้นได้พบว่า ได้มีการใช้ง้าวเป็นอาวุธด้วยเช่นกัน ดังเช่น ประวัติสมเด็จพระสุริโยไท เป็นต้น

หมวดหมู่:อาวุธมีคม
หมวดหมู่:อาวุธด้ามยาว
อัลส์ซากาโดส

**อัลส์ซากาโดส** () แปลว่า "ผู้เก็บเกี่ยว" เป็นเพลงอย่างเป็นทางการของแคว้นกาตาลุญญา เขตปกครองตนเองในประเทศสเปน

## ประวัติ

เพลงนี้เดิมขับร้องกันทั่วไปมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1640 ต่อมาในปี ค.ศ. 1892 ฟรันแซ็สก์ อะลิโอ (Francesc Alió) ปรับปรุงทำนองให้เป็นมาตรฐาน ส่วนเนื้อร้องฉบับปัจจุบันนั้น อะมิลี กวัญญาเบ็นส์ (Emili Guanyavents) เขียนขึ้น และส่งประกวดจนได้รางวัลชนะเลิศเมื่อปี 1899

เนื้อหาของเพลงว่าด้วยการลุกฮือของชาวนาชาวไร่เมื่อปี ค.ศ. 1640 ที่เรียกว่า กอร์ปุสดาซัง (Corpus de Sang) มีความหมายตรงตัวว่า "ก้อนโลหิต" และเป็นส่วนหนึ่งของสงครามสามสิบปีระหว่างสเปน อังกฤษ ฝรั่งเศส และออสเตรีย จนนำไปสู่การก่อการกำเริบของชาวกาตาลุญญาเมื่อปี 1640 เพื่อต่อต้านเคานต์ดุ๊กแห่งโอลิบาเรส (Count-Duke of Olivares) นายกรัฐมนตรีในพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งสเปน

คณะผู้ปกครองแคว้นกาตาลุญญาประกาศใช้เพลงนี้เป็นเพลงประจำแคว้นมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1993

## เนื้อเพลง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Generalitat de Catalunya: The National Anthem (official page in English, with lyrics translation, music sheet and official version recordings in mp3 and oog formats)
* History of the anthem 
* Link to the mp3 recording of Els Segadors 
* Link to the midi version of the song 

หมวดหมู่:เพลงชาติ