open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
วาเลนตีโน รอสซี

**วาเลนตีโน รอสซี** () เป็นอดีตนักแข่งรถมอเตอร์ไซค์มืออาชีพชาวอิตาลีและแชมป์โลกการแข่งขันมอเตอร์ไซค์ระดับกรังด์ปรีซ์มอเตอร์ไซค์เคิลเรซซิง 9 สมัย เจ้าของฉายา *The Doctor* เขาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในนักแข่งมอเตอร์ไซค์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล 

รอสซีเคยขับรถรุ่น 125 และ 250 ซีซี ร่วมทีมอพรีเลีย ระหว่างปี พ.ศ. 2539 - 2542 ก่อนจะย้ายมาขับให้กับทีมเรปโซล-ฮอนด้า ในรุ่น 500 ซีซี และโมโตจีพี ระหว่างปี พ.ศ. 2543 - 2546 และย้ายมาอยู่กับทีมยามาฮ่า ในปี พ.ศ. 2547 - 2553 โดยย้ายไปขับให้กับทีมดูคาติ ในปี พ.ศ. 2554 - 2555 ก่อนย้ายกลับมาร่วมทีมยามาฮ่าอีกครั้งในปี พ.ศ. 2556

หลังจากจบการแข่งขันในฤดูกาล 2014 ไปแล้วในการแข่งขัน MotoGP ผู้ที่คว้าชัยแชมป์โลกไปครองตกเป็นของ มาร์ค มาร์เควซ ด้วยคะแนนรวม 362 คะแนน ตามมาด้วย อดีตแชมป์โลกหลายสมัย อย่างวาเลนติโน่ รอสซี่ ที่ครองอันดับรองแชมป์ในปีนี้ ด้วยคะแนนรวม 295 และยังเจ๋งพอได้ครองตำแหน่ง MotoGP Star of the Year อีกด้วย

หลังจากสิ้นสุดการแข่งขัน MotoGp ในแต่ละปีจะมีการโหวต นักแข่งที่แฟนๆคิดว่า ยอดเยี่ยมที่สุดในแต่ละปีโดยในปีนี้ สาวก MotoGP ร่วมกันเทใจให้ วาเลนติโน่ รอสซี่ หรือฉายา “เดอะด็อคเตอร์” จนได้รับตำแหน่ง ยอดนักบิดฤดูกาล 2014

## สถิติ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วาเลนตีโน รอสซี
หมวดหมู่:นักแข่งรถมอเตอร์ไซค์ชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักแข่งรถชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักแข่งรถโมโตจีพีชิงแชมป์โลก
หมวดหมู่:นักแข่งรถที่ได้แชมป์โลกโมโตจีพี
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นมาร์เค
เพทาย

**เพทาย** (;  หรือ ; ZrSiO4) เป็นแร่รัตนชาติที่อยู่ในกลุ่มซิลิเกต 

## ประโยชน์
เนื่องจากมีคุณสมบัติทนความร้อน จึงถูกนำมาใช้ในอุตสาหกรรมวัสดุทนไฟ เช่น ทำอิฐทนไฟและวัตถุดินเผาเคลือบทุกชนิด ใช้เป็นฉนวน สำหรับป้องกันไฟฟ้า ความร้อน ทำผงสีขัด ไส้หลอดไฟฟ้า ผสมยางให้เหนียว หลอดอิเล็กทรอนิกส์ หลอดไฟถ่ายรูป เครื่องควบแน่น X-ray filters ใช้ในการเชื่อมไฟฟ้าเฉพาะแห่ง นอกจากนี้แร่เพทายบริสุทธิ์ยังถูกนำไปใช้ในการสร้างเครื่องกำเนิดปฏิกรณ์ปรมาณูอีกด้วย

## แหล่งที่พบ
### ในประเทศไทย
*ชนิดผลึกเล็กละเอียดพบในเหมืองลานแร่ดีบุกทุกๆแห่ง และพบตามชายทะเลทั่วไปเช่น ที่ชายทะเล จังหวัดชลบุรี ระยอง ประจวบคีรีขันธ์ ชุมพร พังงา อำเภอตะกั่วป่า ส่วนมากที่เป็นรัตนชาติหรือพวกผลึกโตๆ พบเกิดร่วมกับหินภูเขาไฟชนิดหินบะซอลต์ พบที่ จันทบุรี ตราด ศรีสะเกษ และที่ อำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ 
### ในต่างประเทศ
*จะพบได้ปะปนกับหินอัคนี ในรัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัญมณี
หมวดหมู่:แร่
หมวดหมู่:รัตนชาติ
อุมัร อัลบะชีร

**อุมัร ฮะซัน อะห์มัด อัลบะชีร** (; เกิดวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1944) เป็นหัวหน้าพรรคเนชันแนลคองเกรส และอดีตประธานาธิบดีของประเทศซูดาน เริ่มเข้ามามีอำนาจทางการเมืองครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1989 ขณะยังเป็นนายทหารยศพันโท โดยเป็นผู้นำกลุ่มนายทหารทำรัฐประหารไม่นองเลือดขับไล่รัฐบาลของนายกรัฐมนตรีซาดิก อัลมะฮ์ดี (Sadiq al-Mahdi) ซึ่งเป็นรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตย

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2004 รัฐบาลของนายอัลบะชีรได้เจรจายุติสงครามกลางเมืองซูดานครั้งที่สอง ซึ่งเป็นสงครามที่ดำเนินมาต่อเนื่องยาวนานที่สุดและนองเลือดที่สุดครั้งหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยให้อำนาจปกครองตนเองบางส่วนในเซาท์ซูดานซึ่งเป็นพื้นที่เกิดสงคราม  อย่างไรก็ตาม นับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามกลางเมืองแล้ว รัฐบาลของนายอัลบะชีรได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางต่อบทบาทของรัฐบาลในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ที่ดาร์ฟูร์ อันเป็นการกวาดล้างชาติพันธุ์ประชากรที่ไม่ใช่ชาวอาหรับครั้งใหญ่ในซูดาน มีผู้เสียชีวิตจากกรณีดังกล่าวอยู่ระหว่าง 200,000 ถึง 400,000 คน  บทบาทของนายอัลบะชีรในเรื่องนี้ได้นำไปสู่การสู้รบอย่างรุนแรงระหว่างกองกำลังติดอาวุธของพวกญันญะวีด (Janjaweed) ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายรัฐบาล และกองกำลังกบฏฝ่ายต่างๆ อันได้แก่ กองทัพปลดแอกประชาชนซูดาน (Sudan People's Liberation Army, SPLA) กองทัพปลดปล่อยซูดาน (Sudanese Liberation Army, SLA) และขบวนการความยุติธรรมและความเสมอภาค (Justice and Equality Movement, JEM) ซึ่งทำการรบในรูปแบบสงครามกองโจรในแคว้นดาร์ฟูร์  ผลจากสงครามครั้งนี้ทำให้ประชาชนกว่า 2.5 ล้านคนต้องไร้ที่อยู่อาศัย และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศชาดกับซูดานตกต่ำลงจนถึงระดับวิกฤต 

เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008 ลุยส์ โมเรโน โอกัมโป อัยการประจำศาลอาญาระหว่างประเทศ (International Criminal Court, ICC) ได้ฟ้องร้องนายอัลบะชีรในข้อหาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ กระทำอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ และอาชญากรรมสงครามในแคว้นดาร์ฟูร์ ศาลได้ออกหมายจับนายอัลบะชีรเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2009 ในข้อหาอาชญากรรมต่อมนุษยชาติและอาชญากรรมสงคราม แต่ไม่รวมข้อหาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ เนื่องจากศาลได้ชี้ว่าหลักฐานที่จะฟ้องร้องด้วยข้อหาดังกล่าวยังมีไม่เพียงพอ หมายจับดังกล่าวได้ถูกนำส่งไปยังรัฐบาลซูดาน ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ อย่างไรก็ตาม นายอัลบะชีรยังคงดำรงตำแหน่งประมุขของประเทศต่อไปแม้จะมีหมายจับจากศาลอาญาระหว่างประเทศออกมาก็ตาม

นายอัลบะชีรลงสมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีในการเลือกตั้งทั่วไปของซูดานในปี ค.ศ. 2009 นับเป็นการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตยแบบหลายพรรคการเมืองของซูดานครั้งแรกในรอบ 9 ปี คู่แข่งคนสำคัญของนายอัลบะชีรคือนายซัลวา กีร์ มายาร์ดิต (Salva Kiir Mayardit) รองประธานาธิบดีคนปัจจุบัน ซึ่งเป็นผู้นำของกองทัพปลดแอกประชาชนซูดาน (SPLA)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2487
หมวดหมู่:ประธานาธิบดีซูดาน
หมวดหมู่:ชาวซูดาน
สาวิทย์ แก้วหวาน

**สาวิทย์ แก้วหวาน** (เกิด 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2504) เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าพรรคสังคมประชาธิปไตยไทย เลขาธิการสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ ผู้ร่วมก่อตั้งสถาบันทิศทางไทย และคณาจารย์สถาบันทิศทางไทย เป็นประธานคณะกรรมการสมานฉันท์แรงงานไทย แกนนำรุ่นที่ 2 ของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย สายอาชีพแรงงานรัฐวิสาหกิจ เป็นแกนนำสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจรถไฟแห่งประเทศไทย

## ประวัติ
สาวิทย์ เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 ด้านครอบครัวอยู่กินฉันสามีภริยากับเสน่ห์ หงษ์ทอง ผู้ประสานงานศูนย์ประสานงานกรรมกรและเป็นหนึ่งในผู้ร่วมชุมนุมกับพันธมิตรด้วย มีบุตร 2 คน

สำเร็จการศึกษาระดับปวช.สาขาช่างยนต์ จากวิทยาลัยเทคนิคพัทลุง และเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนวิศวกรรมรถไฟ

## การทำงาน
สาวิทย์ เริ่มทำงานที่การรถไฟแห่งประเทศไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2525 เข้าสู่ขบวนการแรงงานในปี พ.ศ. 2531 และได้ร่วมกิจกรรมเคลื่อนไหวต่างๆ เรื่อยมา ได้เป็นรองประธานสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจรถไฟแห่งประเทศไทย จนกระทั่งเป็นเลขาธิการสมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ (สรส.)และต่อมาได้เข้าร่วมกลุ่มคณะกรรมการสมานฉันท์แรงงานไทย ซึ่งได้เข้าร่วมชุมนุมขับไล่รัฐบาลทักษิณ ชินวัตร ปี พ.ศ. 2549 กับกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย โดยมีบทบาทเป็นโฆษกบนเวที และถูกแต่งตั้งให้เป็นแกนนำรุ่นที่ 2 ในการชุมนุมเมื่อปี พ.ศ. 2551

ต่อมาในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2554 สาวิทย์พร้อมด้วยสมศักดิ์ โกศัยสุข ได้ทำตามมติของ สรส. ซึ่งมีสาวิทย์เป็นเลขาธิการอยู่ โดยถอนตัวออกจากการเป็นแกนนำพันธมิตรฯ เนื่องจากมีความเห็นต่างกันในเรื่องที่พรรคการเมืองใหม่ ซึ่งเป็นพรรคการเมืองที่ตั้งขึ้นมาโดยกลุ่มพันธมิตรฯ ถึงเรื่องการที่จะส่งผู้สมัครของพรรคลงเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2554 หรือไม่

## บทบาทสำคัญในการขับไล่รัฐบาลสมชาย
วันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ได้มีมติให้สมาชิกรัฐวิสาหกิจ 43 แห่งทั่วประเทศ ร่วมชุมนุมขับไล่รัฐบาลสมชาย วงศ์สวัสดิ์ กับกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ถ้ายังไม่ลาออก ให้รัฐวิสาหกิจทั่วประเทศนัดหยุดงานพร้อมกัน ตั้งแต่วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เป็นต้นไป เพื่อกดดันรัฐบาล เนื่องจากเห็นว่ารัฐบาลสมชายได้ใช้ความรุนแรงในการสลายการชุมนุมกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยที่หน้ารัฐสภาวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551 จนมีผู้ได้รับบาดเจ็บและเสียชีวิต

## วิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557

* 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 จากวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 ศาลอาญาอนุมัติหมายจับแกนนำ กปปส. รวม 43 คน ผู้ต้องหาคดีกบฏ และความผิดอื่น รวม 8 ข้อหา เพื่อติดตามตัวมาดำเนินกระบวนการตามกฎหมาย สาวิทย์ แก้วหวาน เป็นผู้ต้องหาหมายเลขที่ 41

## อ้างอิง

*
*ฐานข้อมูล

หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดพัทลุง‎
หมวดหมู่:นักเคลื่อนไหวชาวไทย
หมวดหมู่:พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:พรรคสังคมประชาธิปไตยไทย
หมวดหมู่:หัวหน้าพรรคการเมืองในประเทศไทย
รีซอตโต

**รีซอตโต** () เป็นอาหารอิตาลีชนิดหนึ่ง ซึ่งเป็นข้าวผัดที่มีลักษณะข้นไปด้วยครีมจากการดูดซับไวน์และน้ำซุปจากเนื้อวัว ปลา หรือผักในขณะผัด ส่วนผสมหลักของรีซอตโตโดยทั่วไปมักประกอบด้วยชีสพาร์มีซอน เนย และหัวหอม ซึ่งเป็นหนึ่งในวิธีหุงข้าวอันนิยมที่สุดในอาหารอีตาลี

## ชนิดข้าวที่นำมาใช้
โดยปกติใช้ข้าวการ์นาโรลี ข้าววีอาโลเนนาโน หรือข้าวอาร์โบรีโอในการทำอาหาร แต่เนื่องจากข้าวสองชนิดแรกมีราคาสูงเกินไป การใช้ข้าวอาร์โบรีโอจึงเป็นที่นิยมในการทำรีซอตโตดังที่พบเห็นได้ทั่วไป

## ประเภทของรีซอตโต
ประเภทของรีซอตโตมีหลากหลายเช่นเดียวกันกับข้าวผัดของไทย เช่น
* รีซอตโตเห็ดหรือผักต่าง ๆ สำหรับมังสวิรัติ
* รีซอตโตทะเล
* รีซอตโตปลา
* รีซอตโตไก่
* ฯลฯ

หมวดหมู่:อาหารอิตาลี
หมวดหมู่:ข้าวผัด
หมวดหมู่:อาหารประจำชาติ
แทว็อนกุน

**แทว็อนกุน** () หรือ **พระบรมราชชนก** เป็นพระอิสริยยศของราชวงศ์โชซ็อน สำหรับพระราชบิดาของพระมหากษัตริย์ที่ไม่ได้ครองราชย์เอง แต่พระโอรสนั้นครองราชย์ ปกติแล้วในคราวที่แต่งตั้งแทว็อนกุนนั้น ตัวแทว็อนกุนเองจะสิ้นพระชนม์ไปแล้ว ในราชวงศ์โชซ็อน มีแทว็อนกุน 4 พระองค์ ที่จริงพระราชบิดาของกษัตริย์ที่ไม่ได้ครองราชย์นั้นมีมากกว่านี้ แต่เมื่อพระโอรสขึ้นครองราชย์ก็มักจะแต่งตั้งพระราชบิดาของพระองค์เป็นกษัตริย์เสมอ

* **[[เจ้าชายท็อกฮึง|แทว็อนกุนท็อกฮึง]]** พระราชบิดาของพระเจ้าซ็อนโจ
* **[[เจ้าชายช็องว็อน|แทว็อนกุนช็องว็อน]]** พระราชบิดาของพระเจ้าอินโจ
* **[[แทว็อนกุนช็อนกเย]]** พระราชบิดาของพระเจ้าช็อลจง
* **[[แทว็อนกุนฮึงซ็อน]]** พระราชบิดาของพระเจ้าโคจง

หมวดหมู่:ราชวงศ์โชซ็อน
บุปผาราตรี 3.1

**บุปผาราตรี 3.1** เป็นภาพยนตร์ไทยภาคต่อ ภาค 3 ของหนังผี สยองขวัญ ต่อจาก *[[บุปผาราตรี]]* และ *[[บุปผาราตรี เฟส 2]]* ออกฉายวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2552 กำกับและเขียนบทโดย ยุทธเลิศ สิปปภาค นำแสดงโดย เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ , มาริโอ้ เมาเร่อ , ฉันทนา กิติยพันธ์ , นัดตะวัน ศักดิ์ศิริ , สมเล็ก ศักดิกุล , สันติสุข พรหมศิริ , ค่อม ชวนชื่น , อุดม ชวนชื่น

มีเรื่องราวที่เกิดขึ้นที่ ออสการ์อพาร์ตเม้นต์ ในยุคเรโนเวท ทำการปรับปรุงสถานที่ใหม่  บริหารงานโดย “เจ๊สาม” (ฉันทนา กิติยพันธ์) พี่สาวของเจ๊สี่ที่เสียชีวิตไปแล้ว ซึ่งเจ๊สามเปิดบ่อนเถื่อนอย่างลับ ๆกับ"เซียนต้อม" (ค่อม ชวนชื่น) ขณะเดียวกัน  “หรั่ง” (มาริโอ้ เมาเร่อ) หนุ่มนักวาดการ์ตูนผี ที่มีความสามารถมองเห็นผีได้ย้ายเข้ามาอยู่ ซึ่งเขาได้พบกับผี “บุปผา” (เฌอมาลย์ บุณยศักดิ์) ที่ห้อง 609 จนทำให้หรั่งหลงรักบุปผา

*บุปผาราตรี 3.1* เปิดตัวในสัปดาห์แรกด้วยโรงฉาย93 โรงฉาย ด้วยรายได้ 13.8 ล้านบาท ซึ่งไม่ต่างกับในภาคแรกเมื่อปี พ.ศ. 2546 ที่เปิดตัว 3 วันได้ไป 8 ล้านบาท ภาพยนตร์ทำรายได้รวม 36.72 ล้านบาท

## นักแสดงหลัก
* เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ ... บุปผา
* มาริโอ้ เมาเร่อ ... หรั่ง
* ฉันทนา กิติยพันธ์ ... เจ๊สาม
* นัดตะวัน ศักดิ์ศิริ ... เด็กหญิงปลา
* สมเล็ก ศักดิกุล ... หมอคง
* สันติสุข พรหมศิริ ... นายภพ (พ่อของเด็กหญิงปลา)
* ค่อม ชวนชื่น ... เซียนต้อม
* อุดม ชวนชื่น ... ลูกกรอกตัวพ่อ
* อ่าง เถิดเทิง ... ยามอ่าง
* สายเชีย วงศ์วิโรจน์ ... หนึ่ง
* ปิยะ ชนะสัตรู ... ปี้ด
* ศุภสิทธิ์ ก๊กผล ... หมู
* ยศวัศ สิทธิวงศ์ .. ตี๋
* พงศ์เทพ อนุรัตน์ ... สายสืบเทพ
* เห็ดเผาะ เชิญยิ้ม ... แพนเค้ก
* เดฟ ดวงดี ... ลุงเดฟ

### นักแสดงรับเชิญ
* อารักษ์ อมรศุภศิริ ... พายุ
* รัชวิน วงศ์วิริยะ ... น้ำ
* ศิริพรรณ แสงจันทร์ ... ปุ้ย
*ศิริสิน ศิริพรสมาธิกุล... เจ๊สี่ 
*กฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์... เอกพล
* อรรณพ สงวนชาติ ... แหลม
* กิ๊ฟ ชวนชื่น ... เซียนจีน

## รางวัลและเทศกาลภาพยนตร์ต่างๆ
* ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม (นัดตะวัน ศักดิ์ศิริ) จากงานประกาศผลแฮมเบอร์เกอร์อวอร์ด ประจำปี 2552
* ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในสาขาผู้กำกับภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จากงานประกาศผลรางวัลท็อปอวอร์ด 2009
* ได้รับเลือกฉายในเทศกาลภาพยนตร์ตะวันออกไกล เมืองอูดิเน่ ประเทศอิตาลี ครั้งที่ 11 ประจำปี 2552 
* ได้รับเลือกฉายในเทศกาลภาพยนตร์แนวแฟนตาซี เมืองนูชาเต็ล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ครั้งที่ 9 ประจำปี 2552

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* บุปผาราตรี 3.1 (2552) ที่ฐานข้อมูลภาพยนตร์และละครไทย
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย ยุทธเลิศ สิปปภาค
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผีไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์สยองขวัญไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อไทย
เฟเดรีโก เฟลลีนี

**เฟเดรีโก เฟลลีนี** () (20 มกราคม ค.ศ. 1920 – 31 ตุลาคม ค.ศ. 1993) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอิตาลี เป็นที่รู้จักในผลงานในการใช้ภาพแบบแฟนตาซีและบาโรค ผลงานของเขามีอิทธิพลต่อนักสร้างภาพยนตร์ในศตวรรษที่ 20

หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากโรม
สแตนลีย์ คูบริก

**สแตนลีย์ คูบริก** () (26 กรกฎาคม ค.ศ. 1928 – 7 มีนาคม ค.ศ. 1999) เป็นผู้กำกับ เขียนบท และสร้างภาพยนตร์ทรงอิทธิพลชาวอเมริกันคนหนึ่ง ผลงานของเขามักเป็นภาพยนตร์ที่ถูกดัดแปลงมาจากนวนิยายหรือเรื่องสั้นชื่อดังและมักมีข้อวิพากษ์วิจารณ์ขัดแย้งอยู่หลายเรื่อง ลักษณะงานของเขาถูกจัดอยู่ในหมวดสัจนิยม (realism) ที่มีความโดดเด่นในเรื่องความตลกร้าย (dark humor) งานภาพที่เป็นเอกลักษณ์ การจัดฉากถ่ายทำที่ละเอียดลออ และการใช้ดนตรีที่เร้าอารมณ์ผู้ชม การทำงานของเขามีความละเอียดละออใส่ใจในการเลือกคัดสรร การทำงานที่เชื่องช้า และมีความหลากหลายในประเภทของภาพยนตร์ที่เขาทำ เขานิยมใช้ชีวิตอย่างสันโดษในชีวิตส่วนตัว

## ผลงานภาพยนตร์

## ผลตอบรับ

;หมายเหตุ
16px 

สีแดง  สีส้ม  สีเขียว 

—  

$ 

## รางวัล
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ สแตนลีย์ คูบริค

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว
หมวดหมู่:บุคคลจากแมนแฮตตัน
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลฮาร์ตฟอร์ดเชอร์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด
หมวดหมู่:ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักเขียนบทชาวอเมริกัน
ไดแอนา (เทพปกรณัม)

[thumb|300px |“ไดแอนาสรง” (Diana leaving her Bath) โดย [ฟรองซัวส์ บูแชร์ (François Boucher) ราว ค.ศ. 1742]] 
**เทพีไดแอนา** () หรือ **ดีอานา** (ละตินเก่า: ) ตามศาสนาโรมันและกรีกโบราณเป็นเทพกัญญาโรมัน โดยมากนับว่าเป็นอุปถัมภกของชนบท พราน ทางแพร่ง และดวงเดือน ถือว่าเป็นเหมือนอาร์ทิมิสและเฮคาทีในเทพปกรณัมกรีก โดยในช่วงประวัติศาสตร์โรมันตอนต้น ตำนานของไดแอนาได้รับอิทธิพลเป็นอย่างมากจากตำนานของอาร์ทิมิส เช่นเรื่องการกำเนิดบนเกาะดีลอส โดยมีจูปิเตอร์และลาโทนาเป็นบิดามารดา และมีอะพอลโลเป็นพี่น้องฝาแฝด แม้ว่าเดิมทีไดแอนามีจุดกำเนิดในอิตาลี ไม่ใช่กรีซ ปัจจุบันก็เป็นที่นับถือของศาสนาของขบวนการโรมันใหม่ (Nova Roma) และกลุ่มเวทมนตร์สเตรเกเรีย (Stregheria) 
	
นอกจากสัญลักษณ์ประจำตัว ป่าโอ้คก็มีความศักดิ์สิทธิ์ต่อไดแอนา และนางก็ยังเป็นสัญลักษณ์ของพรหมจารี (chastity) โดยเป็นเทพกัญญาพรหมจารีและผู้พิทักษ์การคลอดลูก ในอดีตประกอบด้วยไตรเทพ โดยมีเทพเจ้าโรมันอีกสององค์คือ พรายน้ำเอเกเรีย ซึ่งเป็นคนรับใช้และรองนางผดุงครรภ์ของนาง อีกองค์หนึ่งคือ เทพเจ้าแห่งป่าไม้วีรบิอุส

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ตำนานเทพเจ้าโรมัน 

## แหล่งข้อมูลอื่น

## ระเบียงภาพ


ไฟล์:Artemis Louvre2.jpg|“เทพีไดแอนา”
ไฟล์:Lucas Cranach d. Ä. 003.jpg|“อพอลโลและไดแอนา”ค.ศ.1530 ลูคัส ครานาค
ไฟล์:Titian.Diana.and.Callisto01.jpg|“ไดแอนาและคาลลิสโต”ราวปี ค.ศ. 1566ทิเชียน
ไฟล์:Posthumous Oil on canvas portrait of Louise Élisabeth de Bourbon (1693-1775).jpg|“หลุยส์ เอลิสซาเบ็ธ เดอ บูร์บอง-คองเดแต่งตัวเป็นเทพีไดแอนา”คริสต์ศตวรรษที่ 18
ไฟล์:Maria Amalia of Habsburg Lorraine2.jpg|“มาเรีย อมาเลียแห่งออสเตรียแต่งตัวเป็นเทพีไดแอนา”คริสต์ศตวรรษที่ 18คาร์โล อันเจโล ดาล เวร์เม



หมวดหมู่:เทพเจ้าโรมัน
หมวดหมู่:เทพแห่งดวงจันทร์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักยิงธนู
แฟรงค์ บรูโน

**แฟรงค์ บรูโน** () อดีตแชมป์โลกเฮฟวีเวทผิวดำชาวอังกฤษ มีชื่อจริงว่า ** แฟรงกลิน รอย บรูโน** (Franklin Roy Bruno) เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1961 ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ

บรูโนชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกในปี ค.ศ. 1982 ทำสถิติชนะน็อกและชนะที.เค.โอ. 21 ครั้งรวด ก่อนจะแพ้ที.เค.โอ.ยก 10 กับ เจมส์ สมิธ นักมวยชาวอเมริกัน ที่สนามเวมบลีย์ ถิ่นของบรูโนเอง  จากนั้นบรูโนกลับมาทำฟอร์มชนะรวดอีก 7 ครั้ง และเป็นการชนะน็อกอีก 6 ครั้ง ก่อนจะมาแพ้ที.เค.โอ.ในยกทื่ 11 ต่อ ทิม วิทเธอร์สปูน นักมวยชาวอเมริกัน ที่สนามเวมบลีย์ และบรูโนก็กลับมาชนะน็อกอีก 5 ครั้ง

ก่อนที่จะขึ้นชิงแชมป์โลกเฮฟวีเวท 3 สถาบันหลัก กับนักมวยอันตรายแห่งยุค ไมก์ ไทสัน ถึงลาสเวกัส ผลการชกบรูโนเป็นฝ่ายแพ้ที.เค.โอ.เพียงยกที่ 5 แก่ไทสันเท่านั้นเอง เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 หลังจากนั้นบรูโนก็กลับมาทำฟอร์มชนะน็อกรวดอีก 5 ครั้ง ก่อนที่จะชิงแชมป์โลกอีกครั้งเฉพาะของสถาบันสภามวยโลก (WBC) กับ เลนน็อก ลูอิส นักมวยชาวอังกฤษด้วยกัน ผลการชกบรูโนไม่อาจจะทนทานลูอิสไหว จึงเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 7 เท่านั้น

จากนั้นบรูโนก็ยังเคลื่อนไหวชกอีกเรื่อย ๆ แต่ก็ทิ้งระยะห่างออกไปในแต่ละปี จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1995 ที่ลูอิสเสียแชมป์โลก WBC ให้แก่ โอลิเวอร์ แมคคอลล์ นักมวยชาวอเมริกันอย่างไม่น่าเชื่อ บรูโนก็ได้โอกาสชิงแชมป์โลกเป็นครั้งที่ 3 กับ แมคคอลล์ ที่สนามเวมบลีย์ เมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1995 ปรากฏว่าบรูโนสามารถที่จะเอาชนะคะแนนแมคคอล์ไปได้ กลายเป็นแชมป์โลก WBC เฮฟวีเวท คนใหม่

จากการได้แชมป์โลกเฮฟวีเวทของบรูโนนั้น ทำให้มีชื่อเสียงโด่งดังขึ้นมาทันที และกลายเป็นนักกีฬาขวัญใจชาวอังกฤษไปเลยทีเดียว เพราะบรูโนกลายเป็นนักมวยชาวอังกฤษแท้ ๆ คนที่ 2 ที่สามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทมาได้ หลังจากคนแรกคือ บ๊อบ ฟิตซิมมอนส์ ในปี ค.ศ. 1897 นับเป็นเวลานานถึง 98 ปี (ไม่นับ เลนน็อก ลูอิส เพราะลูอิสมีเชื้อสายจาไมกา) ซึ่งสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 ได้พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้นอัศวินเทียบเท่ากับท่านเซอร์ ให้แก่ บรูโน ด้วย

แฟรงค์ บรูโน ต้องป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกครั้งแรกกับ ไมก์ ไทสัน อดีตคู่ปรับเก่าที่เคยแพ้น็อกมาแล้วในอดีต ซึ่งคราวนี้ไทสันคืนหวนกลับมาบนเวทีอีกเป็นครั้งที่ 2 หลังจากต้องโทษจำคุกอยู่นาน 3 ปี และเมื่อพบกันอีกครั้ง บรูโนก็ทนทานความดุดันของไทสันไม่ไหว แพ้ทีเคโอ​ไปเพียงแค่ยกที่ 3 เท่านั้น เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1996 ที่ลาสเวกัส  หลังจากนั้นบรูโนก็แขวนนวมไปโดยไม่ได้ขึ้นชกอีกเลย

แฟรงค์ บรูโน แม้จะเป็นนักมวยรูปร่างสูงใหญ่ ดูบึกบึนและมีสถิติชนะน็อกหลายครั้ง แต่เมื่อพบกับนักมวยที่มีชื่อเสียงระดับโลกก็มักจะแพ้น็อกเพียงยกต้น ๆ อยู่ตลอด และถึงแม้ว่าจะเคยเป็นแชมป์โลกเฮฟวีเวทก็ตาม แต่ก็ไม่เคยป้องกันตำแหน่งได้เลยและต้องใช้โอกาสถึง 3 ครั้ง จึงจะได้แชมป์มา ซึ่งในหลายปีต่อมา มีการจัดอันดับแชมป์โลกรุ่นเฮฟวีเวทที่ได้ชื่อว่าอ่อนแอที่สุด มีชื่อของบรูโนติดอยู่ในอันดับด้วย

## อ้างอิง
* นิตยสารมวยโลก
* สถิติการชก

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* วิดีโอคลิปรวมการชกของบรูโน

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวอังกฤษ

หมวดหมู่:แชมป์โลก WBC
หมวดหมู่:นักกีฬาจากลอนดอน
หมวดหมู่:ผู้ที่เป็นโรคอารมณ์สองขั้ว
หมวดหมู่:บุคคลจากแฮมเมอร์สมิท
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศซีเรีย

รายชื่อสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่ของประเทศซีเรียในประเทศต่าง ๆ (ไม่รวมสถานกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์)

## [[ยุโรป]]
thumb|right|สถานเอกอัครราชทูตซีเรีย ณ กรุงเบอร์ลิน
thumb|right|สถานเอกอัครราชทูตซีเรีย ณ กรุงปราก
thumb|right|สถานเอกอัครราชทูตซีเรีย ณ กรุงมอสโก
* 
** เยเรวาน (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** เวียนนา (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** บรัสเซลส์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** โซเฟีย (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** นิโคเซีย (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ปราก (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ปารีส (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** เบอร์ลิน (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** เอเธนส์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** บูดาเปสต์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** โรม (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** วอร์ซอ (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ลิสบอน (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** บูคาเรสต์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** มอสโก (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** เบลเกรด (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** มาดริด (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** สต็อกโฮล์ม (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** เคียฟ (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ลอนดอน (สถานเอกอัครราชทูต)

## [[อเมริกาเหนือ]]
thumb|right|สถานเอกอัครราชทูตซีเรีย ณ กรุงวอชิงตัน ดี. ซี.
* 
** ออตตาวา (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** อาบานา (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** วอชิงตัน ดี.ซี. (สถานเอกอัครราชทูต)

## [[อเมริกาใต้]]
* 
** บัวโนสไอเรส (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** บราซิเลีย (สถานเอกอัครราชทูต)
** เซาเปาลู (สถานกงสุลใหญ่)
* 
** ซานเตียโก (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** การากัส (สถานเอกอัครราชทูต)

## [[ตะวันออกกลาง]]
* 
** มานามา (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** เตหะราน (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** แบกแดด (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** อัมมาน (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** คูเวตซิตี (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** เบรุต (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** มัสกัต (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** โดฮา (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ริยาด (สถานเอกอัครราชทูต)
** เจดดะห์ (สถานกงสุลใหญ่)
* 
** อังการา (สถานเอกอัครราชทูต)
** อิสตันบูล (สถานกงสุลใหญ่)
** Gaziantep (สถานกงสุลใหญ่)
* 
** อาบูดาบี (สถานเอกอัครราชทูต)
** ดูไบ (สถานกงสุลใหญ่)
* 
** ซานา (สถานเอกอัครราชทูต)

## [[แอฟริกา]]
* 
** แอลเจียร์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ไคโร (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ตริโปลี (สถานเอกอัครราชทูต)
** เบงฮาซี (สถานกงสุลใหญ่)
* 
** นูอากช็อต (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ราบัต (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ลากอส (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ดาการ์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** พริทอเรีย (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** คาร์ทูม (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ดาร์-เอส-ซาลาม (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ตูนิส (สถานเอกอัครราชทูต)

## [[เอเชีย]]
* 
** ปักกิ่ง (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** นิวเดลี (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** จาการ์ตา (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** โตเกียว (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** กัวลาลัมเปอร์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** เปียงยาง (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** อิสลามาบาด (สถานเอกอัครราชทูต)

## [[โอเชียเนีย]]
* 
** แคนเบอร์รา (สถานเอกอัครราชทูต)

## องค์กรพหุภาคี
** บรัสเซลส์ (คณะผู้แทนประจำสหภาพยุโรป)
** เจนีวา (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติและองค์กรระหว่างประเทศอื่น ๆ)
** ไคโร (คณะผู้แทนถาวรประจำสันนิบาตอาหรับ)
** นครนิวยอร์ก (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติ)
** ปารีส (คณะผู้แทนประจำยูเนสโก)
** โรม (คณะผู้แทนประจำองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ)
** เวียนนา (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติและองค์กรระหว่างประเทศอื่น ๆ)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* สถานเอกอัครทูตซีเรียประจำกรุงวอชิงตัน ดี. ซี. 

หมวดหมู่:ประเทศซีเรีย
คณะผู้แทนทางทูตของประเทศไซปรัส

thumb|300px|ประเทศที่มีคณะทูตไซปรัสประจำอยู่
รายชื่อสถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลใหญ่ของประเทศไซปรัสในประเทศต่างๆ (ไม่รวมสถานกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์)

## [[ยุโรป]]
thumb|right|สถานเอกอัครราชทูตไซปรัส ณ กรุงเบอร์ลิน
thumb|right|สถานเอกอัครราชทูตไซปรัส ณ กรุงปราก
thumb|right|สถานเอกอัครราชทูตไซปรัส ณ กรุงมอสโก

* 
** เวียนนา (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** บรัสเซลส์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** โซเฟีย (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ปราก (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** โคเปนเฮเกน (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** เฮลซิงกิ (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ปารีส (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** เบอร์ลิน (สถานเอกอัครราชทูต)
** ฮัมบวร์ค (สถานกงสุลใหญ่)
* 
** เอเธนส์ (สถานเอกอัครราชทูต)
** เธสซาโลนิกิ (สถานกงสุลใหญ่)
* 
** นครรัฐวาติกัน (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** บูดาเปสต์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ดับลิน (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** โรม (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** เฮก (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** วอร์ซอ (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ลิสบอน (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** บูคาเรสต์ (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** มอสโก (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** เบลเกรด (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ลูบลิยานา (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** มาดริด (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** สต็อกโฮล์ม (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ลอนดอน (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)

## [[อเมริกาเหนือ]]
thumb|right|สถานเอกอัครราชทูตไซปรัส ณ กรุงวอชิงตัน ดี. ซี.
* 
** ออตตาวา (สถานกงสุลใหญ่)
* 
** เม็กซิโกซิตี (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** วอชิงตัน ดี.ซี. (สถานเอกอัครราชทูต)
** นครนิวยอร์ก (สถานกงสุลใหญ่)

## [[ตะวันออกกลาง]]
* 
** เตหะราน (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** เทลอาวีฟ (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** อัมมาน (สำนักงาน)
* 
** เบรุต (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** โดฮา (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ดามัสกัส (สถานเอกอัครราชทูต)

## [[แอฟริกา]]
* 
** ไคโร (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** ไนโรบี (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)
* 
** ตริโปลี (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** พริทอเรีย (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)

## [[เอเชีย]]
* 
** ปักกิ่ง (สถานเอกอัครราชทูต)
* 
** นิวเดลี (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)

## [[โอเชียเนีย]]

* 
** แคนเบอร์รา (สำนักงานข้าหลวงใหญ่)

## องค์กรพหุภาคี
** บรัสเซลส์ (คณะผู้แทนประจำสหภาพยุโรป)
** เจนีวา (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติและองค์กรระหว่างประเทศอื่น ๆ)
** ลอนดอน (คณะผู้แทนถาวรประจำ IMO)
** นครนิวยอร์ก (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติ)
** ปารีส (คณะผู้แทนประจำยูเนสโก)
** โรม (คณะผู้แทนประจำองค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ)
** สตราสบวร์ก (คณะผู้แทนถาวรประจำสภายุโรป)
** เวียนนา (คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติและองค์กรระหว่างประเทศอื่น ๆ)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* กระทรวงการต่างประเทศไซปรัส

หมวดหมู่:ประเทศไซปรัส
เดอะรีซัน

"**เดอะรีซัน**" () คือซิงเกิลของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม *[[เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ]]* ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2540 ในยุโรปบางประเทศ ได้แก่ สหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์ เบลเยี่ยม ในฝรั่งเศสบรรจุในรูปแบบหน้าดับเบิลเอพร้อมกับเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน"

"เดอะรีซัน" เป็นผลงานการประพันธ์ร่วมกับคาโรล์ คิง และอำนวยการผลิตโดยเซอร์ จอร์จ มาร์ติน ผู้อำนวยการสร้างเพลงให้กับวงเดอะบีทเทิลส์ คาโรล์ยังร้องเสียงพื้นหลังให้กับเพลงนี้ออกด้วย ในเบื้องต้น เพลงนี้ได้เสนอให้กับวงแอโรสมิธ แต่พวกเขาปฏิเสธ 

เพลงนี้ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 11 ในสหราชอาณาจักร อันดับที่ 13 ในไอร์แลนด์ ส่วนในฝรั่งเศสซึ่งออกจำหน่ายร่วมกับเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" ซึ่งขึ้นอันดับ 1 กว่า 13 สัปดาห์ และมียอดขายกว่า 1 ล้านชุด และได้รับรางวัลแผ่นเสียงเพชร (1,200,000 ชุด) 

มิวสิกวิดีโอถ่ายโดย Scott Floyd Lochmus และปฐมทัศน์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2540 ซึ่งเป็นวิดีโอระหว่างการบันทึกเสียงในสตูดิโอ 

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2541 เซลีนร้องเพลง "เดอะรีซัน" ร่วมกับคาโรล์ในคอนเสิร์ตวีเอชวัน ดีว่า ประจำปี 1998 และภายหลังคาโรล์ได้บันทึกเสียงเพลงนี้ในอัลบั้ม *เลิฟเมกส์เดอะเวิลด์* อัลบั้มของเธอเองอันออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2544 โดยเซลีนเป็นผู้ร้องเสียงพื้นหลังให้ 

เซลีนร้องเพลงนี้ระหว่างการจัด *[[คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ]]*

เพลงนี้ได้รับการบรรจุในอัลบั้ม *[[เดอะคอลเลกเตอส์ซีรีส์ ชุดที่ 1]]* ในปี พ.ศ. 2543 และอัลบั้ม *[[มายเลิฟ: เอสเซนเชียลคอลเลกชัน|มายเลิฟ อัลติเมต เอสเซนเชียล คอลเลกชัน]]* ในปี พ.ศ. 2551 ในฉบับยุโรป

เบื้องหลังการบันทึกเสียงได้บรรจุในดีวีดีบันทึกการแสดงสด *[[อูเกอร์ดูสตาด (ดีวีดี)|อูเกอร์ดูสตาด]]* 

## รูปแบบและรายชื่อเพลง
**ซีดีซิงเกิล 2 เพลง** (ฝรั่งเศส) 
# "เดอะรีซัน" – 5:01
# "มายฮาร์ตวิลโกออน" – 4:40

**ซีดีซิงเกิล 2 เพลง** (สหราชอาณาจักร)
# "เดอะรีซัน" – 5:01
# "บีเดอะแมน" – 4:39

**ซีดีซิงเกิลแม็กซี ชุดที่ 1** (สหราชอาณาจักร)
# "เดอะรีซัน" – 5:01
# "บีเดอะแมน" – 4:39
# "เมกยูแฮปปี" – 4:31
# "วิธดิสเทียร์" – 4:12

**ซีดีซิงเกิลแม็กซี ชุดที่ 2** (สหราชอาณาจักร)
# "เดอะรีซัน" – 5:01
# "Cherche encore" – 3:24
# "เลิฟวินพรูฟ" – 4:09
# "เดอะคริสต์มาสซอง" – 4:12

## ฉบับอย่างเป็นทางการ
# "เดอะรีซัน" (ฉบับวิทยุ) – 4:30
# "เดอะรีซัน" (ฉบับอัลบั้ม) – 5:01

## ชาร์ต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงของเซลีน ดิออน
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2540
หมวดหมู่:เพลงป็อปบัลลาด
หมวดหมู่:เพลงภาษาอังกฤษ
สโมสรฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด

**สโมสรฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด** เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในระดับไทยลีก 2

## ประวัติสโมสร
สโมสรฟุตบอลอาชีพจังหวัดแพร่ ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2552 ภายใต้การจดทะเบียนในนาม**บริษัท ฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด จำกัด** ผลงานในฤดูกาลแรกไม่ค่อยดีนัก สโมสรจบอันดับในเกือบท้ายตารางของดิวิชัน 2 โซนภาคเหนือ ทำให้ฤดูกาลถัดมา สโมสรต้องเปลี่ยนแปลงการบริหาร โดยแต่งตั้งพงษ์สวัสดิ์ ศุภศิริ เป็นประธานสโมสร และประสงค์ ชุ่มเชย เป็นผู้จัดการทีม งบประมาณทำทีมของแพร่ ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2553 มีประมาณ 6 ล้านบาท โดยได้รับการสนับสนุนจากองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่, สมาคมกีฬาจังหวัดแพร่ และการกีฬาแห่งประเทศไทย

ในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2562 แพร่ ยูไนเต็ด โดยการคุมทีมของ อานนท์ บรรดาศักดิ์ ได้เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 2 เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสร หลังจากที่ทีมบุกไปเอาชนะแกรนด์ อันดามัน ระนอง ยูไนเต็ด ถึงถิ่น 1–0

## ตราสโมสร
ตราสโมสรฟุตบอลแพร่ ยูไนเต็ด เป็นรูปม้าซึ่งเป็นสัตว์ที่ปรากฏอยู่บนตราประจำจังหวัดแพร่ ขอบเป็นสีแดงเลือดหมู และด้านในเป็นสีเขียว ซึ่งเป็นสีประจำจังหวัด

## สนามเหย้า
แพร่ ยูไนเต็ด ใช้สนาม​ห้วยม้า สเตเดียม​ อำเภอเมือง​ จังหวัดแพร่สนามเหย้า มีอัฒจันทร์สองฝั่ง ทั้งฝั่งที่มีหลังคาและไม่มีหลังคา นอกจากนี้ยังมีร้านจำหน่ายของที่ระลึกบริเวณข้างอัฒจันทร์ด้านมีหลังคา

## ผลงานของสโมสรในแต่ละฤดูกาล

## ผู้เล่น
### ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

### ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว

## รายชื่อหัวหน้าผู้ฝึกสอน
*รายชื่อหัวหน้าผู้ฝึกสอน (พ.ศ. 2562–ปัจจุบัน)*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

แพร่
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2552
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2552
ดยุกแห่งแลงแคสเตอร์

[thumb|200px|right|เฮนรี เจ้าชายแห่งเวลส์ บุคคลสุดท้ายที่ดำรงตำแหน่งนี้ก่อนที่จะรวมเข้ากับส่วนพระมหากษัตริย์ ภายหลังขึ้นครองราชย์เป็น[พระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ]]

**ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์** () เป็นบรรดาศักดิ์ดยุกที่ใช้ออกพระนามถึงสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร พระเจ้าแผ่นดินอังกฤษอย่างลำลอง และผู้ครอบครองดัชชีแห่งแลงคาสเตอร์ โดยถือเป็นดัชชีที่แยกออกมาจากสำนักทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ (Crown Property) ซึ่งมีส่วนในการสร้างรายได้ให้กับพระมหากษัตริย์

ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 ได้มีการสถาปนาบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ถึง 3 ครั้ง ได้แก่

ครั้งที่แรกเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1351 สำหรับ เฮนรีแห่งกรอสมอนท์ เอิร์ลแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 4 เหลนของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ รวมทั้งยังเป็นเอิร์ลแห่งเลย์เชสเตอร์ที่ 4, เอิร์ลแห่งดาร์บีที่ 1 และเอิร์ลแห่งลินโคล์นที่ 1 การสถาปนาครั้งแรกนี้สิ้นสุดลงเมื่อดยุกที่ 1 เสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1361

ครั้งที่สองเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1362 สำหรับ จอห์นแห่งกอนท์ เอิร์ลแห่งริชมอนด์ที่ 1 พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษและพระราชินีฟิลลิปปาแห่งเอโนลต์ ได้อภิเษกสมรสกับธิดาของเฮนรีแห่งกรอสมอนท์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 หลังจากเสียชีวิตในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1399 ตำแหน่งดยุกจึงถูกส่งผ่านไปยังเฮนรี โบลิงโบรค พระโอรส ต่อมาเมื่อพระโอรสขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ตำแหน่งจึงเข้ารวมกับส่วนพระมหากษัตริย์

ครั้งที่สามเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1399 สำหรับเฮนรีแห่งมอนมอธ เจ้าชายแห่งเวลส์ พระราชโอรสองค์โตของพระเจ้าเฮนรีที่ 4 แห่งอังกฤษ ต่อมาในปี ค.ศ. 1413 ดยุกที่ 1 ได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ บรรดาศักดิ์นี้จึงผนวกเข้ากับพระอิสริยยศของพระมหากษัตริย์อีกครั้งจนถึงปัจจุบัน

## ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ การสถาปนาครั้งที่ 1
* เฮนรีแห่งกรอสมอนท์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 (ค.ศ. 1306 - ค.ศ. 1361)

## ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ การสถาปนาครั้งที่ 2
* จอห์นแห่งกอนท์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 (ค.ศ. 1340 – ค.ศ. 1399)
* เฮนรี โบลิงโบรค ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 2 และดยุกแห่งแฮรฟอร์ดที่ 1 (ค.ศ. 1367 – ค.ศ. 1413)

## ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ การสถาปนาครั้งที่ 3
* เฮนรีแห่งมอนมอธ เจ้าชายแห่งเวลส์ ดยุกแห่งแลงคาสเตอร์ที่ 1 (ค.ศ. 1387 – ค.ศ. 1422)

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อตำแหน่งดยุกและขุนนางสืบตระกูลของหมู่เกาะอังกฤษ
* ดัชชีแห่งแลงคาสเตอร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ขุนนางอังกฤษ
*
เบียลารุช 24

**เบียลารุช 24** () เป็นสถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติเบลารุสเป็นสถานีโทรทัศน์และวิทยุของรัฐเบลารุส เปิดตัวเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ออกอากาศเป็นหลักในรายการภาษารัสเซีย นำรายการจากสถานีโทรทัศน์เบลารุสอื่น ๆ เช่น เบลารุส 1, เบลารุส 2, เบลารุส 3 และเบลารุส 5 ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2556 เปลี่ยนชื่อเป็น เบียลารุช 24 

การดำเนินการออกอากาศในเบลารุสและรัสเซีย พื้นที่ครอบคลุมครอบคลุม 174 ประเทศทั่วโลก มีจุดมุ่งหมายเพื่อสะท้อนความเป็นจริงทางการเมือง สังคม และวัฒนธรรมของเบลารุส และต่างประเทศนำเสนอข้อมูลข่าวสาร โดยกลุ่มเป้าหมายของผู้ชมชาวต่างชาติ เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่สำคัญที่สุดในประเทศและทั่วโลก นี่คือข่าวล่าสุดโครงการโทรทัศน์ในปัจจุบัน และการฉายภาพยนตร์สุดพิเศษ พื้นฐานของช่องทีวีเบียลารุช 24 เป็นโครงการโทรทัศน์ที่ดีที่สุดของช่องแห่งชาติ

## แนวคิดของช่อง
เป้าหมายหลักของช่องทางคือการแจ้งข่าวสารเกี่ยวกับเหตุการณ์และความสำเร็จของเบลารุสในทุกด้านของชีวิตของประเทศเพื่อรักษาเพื่อนร่วมชาติในพื้นที่ชาติพันธุ์วัฒนธรรมเดียว และเพื่อเพิ่มภาพลักษณ์ของเบลารุสในสายตาของชาวโลก

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์สถานีโทรทัศน์เบลารุส 
* ชมรายการสด 

หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศเบลารุส
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์
เดอะดอส์

**เดอะดอส์** () เป็นวงดนตรีร็อกจากอเมริกา ก่อตั้งขึ้นในปี 1965  ที่ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย พร้อมโดย จิม มอร์ริสัน - ร้องนำ ,  เรย์ แมนซาเรก -  คีย์บอร์ด, ร็อบบี้ ครีเจอร์ - กีตาร์ และ จอห์น เดนสมอร์ -  กลอง ชื่อวงนำมาจากหนังสือของอัลดัส ฮักซลีย์ *The Door Of Perception*  ดนตรีของเดอะดอส์เป็นการผสมผสานเพลงการาจร็อก, บลูส์ และเอซิดร็อก รวมกัน พวกเขามักตกอยู่ในข้อพิพาทหลายกรณี อันเนื่องจากเนื้อหาของเพลงรวมถึงการแสดงบนเวทีที่คาดเดาไม่ได้ของมอร์ริสัน หลังจากที่มอร์ริสันเสียชีวิตเมื่อ 3 กรกฎาคม 1971 พวกเขายังคงมีวงต่อมากับสมาชิก 3 คนที่เหลือ จนแตกวงไปในปี 1973 จากการรายงานของ RIAA พวกเขามียอดขายอัลบั้มมากกว่า 32 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกาที่เดียว

## ประวัติ
### 1965-68
; ก่อตั้งวงและช่วงแรก
การก่อตั้งเดอะดอส์เกิดขึ้นจาก จิม มอร์ริสัน และ เรย์ แมนซาเรน ขณะที่พวกเขาศึกษาในมหาวิทยาลัยภาพยนตร์ UCLA School of Theater, Film and Television, ในแถบหาดเวนิส เดือนกรกฎาคม 1965 มอริสันกล่าวกับแมนซาเรนว่าเขาสามารถประพันธ์เนื้อเพลงได้ และจิมยังเป็นคนประพันธ์เนื้อเพลง *Moonlight Drive* ร่วมกับแมนซาแรด โดยสมาชิกมีพื้นทางดนตรีที่ต่างกันออกไป  แจ็ส , ร็อค , บลูส์ , โฟลค์

มือคียบอร์ดแมนซาเรน ได้เป็นสมาชิกในวง ''Rick & the Ravens และพี่น้องของเขา ริค และ จิม แมนซาเรน พร้อมทั้งมือกลอง John Densmore ในนามวง The Psychedelic Rangers และพี่น้องตระกูลแมนซาเรนก็ขอแยกตัวออกมาจากวง เดือนสิงหาคม , Densmore ได้เป็นสมาชิกของกลุ่ม , และเปลี่ยนชื่อเป็นเดอะดอส์ , โดยสมาชิกมี 5  คน พร้อมทั้ง Patty Sulivan มือเบส , ได้อัดเพลงเดโมจำนวน 6 เพลงในเดือนกันยายน 1965

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2508
หมวดหมู่:วงกลุ่มสี่สัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากลอสแอนเจลิส
สามอาณาจักรหลัง

สมัย**สามอาณาจักรหลัง** (; ป. คริสต์ทศวรรษ 890 – ค.ศ. 936) ของเกาหลีโบราณ เป็นช่วงฟื้นฟูบางส่วนของอาณาจักรโบราณสามอาณาจักร ตั้งแต่ศตวรรษที่ 1 ก่อน ค.ศ. จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 7

## วันที่
จุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของสมัยสามอาณาจักรหลังยังไม่ชัดเจนและแตกต่างกันไปในแต่ละแหล่งข้อมูล เหตุการณ์สำคัญที่ใช้เป็นจุดเริ่มต้น ได้แก่ การกบฏครั้งใหญ่ครั้งแรกต่ออาณาจักรรวมชิลลา (ค.ศ. 889) การยึดควังจูโดยกย็อน ฮว็อนและการสถาปนารัฐฮูแพ็กเจที่ช็อนจู (ค.ศ. 892) และการประกาศให้ฮูแพ็กเจเป็นอาณาจักรโดยกย็อน ฮว็อน (ค.ศ. 900) เหตุการณ์สองเหตุการณ์เป็นจุดสิ้นสุดของสมัยสามอาณาจักรหลัง ได้แก่: การยอมจำนนของพระเจ้าคยองซุน กษัตริย์ชิลลาองค์สุดท้าย ต่อโครยอใน ค.ศ. 935 และการพิชิตฮูแพ็กเจโดยโครยอใน ค.ศ. 936

## อ้างอิง

## ข้อมูล

Most of this article has been copied from here: https://www.worldhistory.org/Later_Three_Kingdoms_Period/

* 

* 

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เกาหลี
ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน

**ฟิลิป ซีมัวร์ ฮอฟฟ์แมน** () เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1967 เป็นนักแสดงภาพยนตร์และเวทีชาวอเมริกัน และเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ 

ฮอฟฟ์แมนเริ่มมีงานการแสดงอาชีพครั้งทางโทรทัศน์ในปี 1991 จากนั้นจึงมีผลงานด้านภาพยนตร์ เขาแสดงเป็นตัวประกอบในบทหลากหลายในภาพยนตร์หลายเรื่องกว่าสิบปี จนเป็นที่รู้จัก จากนั้นประสบความสำเร็จกับการแสดงละครเวที เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทนี สำหรับการแสดงในเรื่อง *True West* (2000) และ *Long Day's Journey into Night* (2003)

เขามีผลงานแสดงในบททรูแมน คาโพตี  ในภาพยนตร์เรื่อง *[[Capote (ภาพยนตร์)|Capote]]* ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลออสการ์ รางวัลบาฟต้า รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลแซกอวอร์ด จากนั้นก็มีผลงานในเรื่อง *The Savages* (2007) และ *Charlie Wilson's War* (2007) ที่ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดี และยังได้รับการเสนอชื่อหลายรางวัลจากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง *Doubt* (2008)

ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 มีผู้พบร่างของฮอฟฟ์แมนเสียชีวิตอยู่ในอพาร์ตเมนต์ของเขาในแมนฮัตตัน สันนิษฐานว่าเสียชีวิตจากการเสพยาเกินขนาด จากผลการสืบสวนเพิ่มเติมพบว่ามีเฮโรอีนจำนวนมากในห้องของฮอฟฟ์แมนด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงอเมริกัน
หมวดหมู่:นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:บุคคลจากรอเชสเตอร์ (รัฐนิวยอร์ก)
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการใช้ยา
คีธ มูน

**คีธ จอห์น มูน** () เกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1946 เป็นนักดนตรี นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ เคยเป็นมือกลองของวงจากเกาะอังกฤษ เดอะ ฮู มีเอกลักษณ์เด่นในเรื่องของการแสดงสดที่มีการทำลายชุดกลองและระเบิด เบสดรัม ร่วมผลงานกับ เดอะ ฮู ทั้งหมด 8 ชุด จนกระทั่งเสียชีวิตก่อนวัยเพราะ ใช้ยาเสพติดเกินขนาด เสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1978 อายุ 32 ปี

## เกร็ด
หน้าปกอัลบั้มของ เดอะ ฮู ชุดสุดท้าย (ชุด Who Are You) ที่ออกจำหน่ายเพียงสองสัปดาห์ก่อนมูนจะเสียชีวิตนั้น คีธ มูน ได้นั่งถ่ายปกอัลบั้มโดยนั่งบนเก้าอี้เอาหน้าอกพิงกับพนักพิงเพื่อปกปิดน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นในระยะหลัง 3 ปีก่อนที่เสียชีวิต และตรงพนักพิงได้เขียนคำว่า "NOT TO BE TAKEN AWAY." (ไม่สามารถนำไปได้)

หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักแต่งเพลงชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:นักตีกลอง
หมวดหมู่:บุคคลจากเวมบลีย์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการใช้ยา
โอเท็ป

**โอเท็ป** ()  คือวงดนตรีนูเมทัลจากลอสแอนเจลิส ก่อตั้งวงในปี 2000 ประกอบด้วยสมาชิกคือ Shamaya (ร้องนำ), Karma Cheema (กีตาร์), "Evil" J. (เบส), Brian Wolff (กลอง) ชื่อวงยังเป็นชื่อของนักร้องนำด้วย อัลบั้มแรกที่ออกในปี 2002 ชื่อ Sevas Tra มันทำให้ชื่อเสียงของพวกเขาดังที่สำคัญโชว์ของพวกเขาก็ไม่ธรรมดา เรียกว่าขึ้นชื่อเรื่องความบ้าระห่ำเหมือนกัน 

พวกเขาเคยขึ้นเวที Stage 3 ในเทศกาล Ozzfest 2001 มาแล้ว ก่อนที่พวกเขาจะเซ็นสัญญาเป็นศิลปินในสังกัด Capital 

ปี 2009 พวกเขาได้เซ็นสัญญากับค่าย VICTORY Records

## ผลงาน
### EP

* Jihad (2001) 
* Wurd Becomes Flesh (2005) 
### อัลบั้มเต็ม
* Sevas Tra (2002) 
* House of Secrets (2004) 
* The Ascension (2007)
* Smash The Control Machine (2009)
* Atavist (2011)
* Hydra (2013)

### วิดีโอ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีนูเมทัลสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเฮฟวีเมทัลสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแคปิตอลเรเคิดส์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2543
เคต แบลนเชตต์

**แคเธอรีน เอลีส แบลนเชตต์** (; เกิด 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1969) หรือเป็นที่รู้จักในนาม **เคต แบลนเชตต์** () เป็นนักแสดงและผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวออสเตรเลีย ได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในนักแสดงแถวหน้า โดยเป็นที่รู้จักทั้งจากภาพยนตร์ทุนสร้างสูงที่ประสบความสำเร็จทางรายได้, ภาพยนตร์อิสระ, ละครโทรทัศน์, ละครเวที, การพากย์เสียงตัวละครและเป็นผู้บรรยายภาพยนตร์สารคดี เธอประสบความสำเร็จได้รับรางวัลทางด้านการแสดงหลายครั้ง เช่น รางวัลออสการ์ 2 ครั้ง, รางวัลลูกโลกทองคำ 3 ครั้ง, รางวัลแบฟตา 3 ครั้ง, รางวัลแซกอวอร์ด 3 ครั้ง , รางวัลอินดิเพนเดนต์สปิริตอะวอดส์ 3 ครั้งและได้รับรางวัลโวลปีจาก เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส 2 ครั้ง โดยนอกจากรางวัลทางการแสดงแล้วเธอยังได้รับรางวัลนักพากย์เสียงตัวละครหญิงยอดเยี่ยม จากผลงานการพากย์เสียงในเรื่อง *[[อภินิหารไวกิ้งพิชิตมังกร 2]]*

แบลนเชตต์จบการศึกษาศิลปบัณฑิตจากสถาบันการละครแห่งชาติออสเตรเลีย โดยเริ่มต้นอาชีพนักแสดงจากการแสดงละครเวทีและละครโทรทัศน์ในประเทศออสเตรเลีย จนกระทั่งโด่งดังและเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติจากการรับบท สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ ในภาพยนตร์เรื่อง *[[อลิซาเบธ ราชินีบัลลังก์เลือด]]* (1998) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลแบฟตา ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รวมถึงได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงรางวัลออสการ์เป็นครั้งแรก ก่อนจะมาประสบความสำเร็จได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากการรับบทเป็น แคทารีน เฮปเบิร์น ในภาพยนตร์ชีวประวัติเรื่อง *[[บิน รัก บันลือโลก]]* (2002) ที่กำกับโดยมาร์ติน สกอร์เซซี ยังมีผลงานเป็นที่รู้จักในบทกาลาเดรียล ในภาพยนตร์ไตรภาคเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ กำกับโดยปีเตอร์ แจ็กสัน และบทอีริน่า สปัลโก้ ใน* [[ขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า 4: อาณาจักรกะโหลกแก้ว]]* เธอและสามี แอนดรูว์ อัปตัน เป็นผู้กำกับของ Sydney Theatre Company และทั้งคู่ยังมีบริษัทผลิตภาพยนตร์ที่ชื่อ "Dirty Films"

## อ้างอิง

 

หมวดหมู่:นักแสดงออสเตรเลีย
หมวดหมู่:นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม รางวัลออสการ์
หมวดหมู่:บุคคลจากเมลเบิร์น
หมวดหมู่:ชาวออสเตรเลียเชื้อสายอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวออสเตรเลียเชื้อสายอังกฤษ
หมวดหมู่:ชาวออสเตรเลียเชื้อสายสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ชาวออสเตรเลียเชื้อสายฝรั่งเศส
ลัทธิคาลวิน

**ลัทธิคาลวิน** () **ขนบปฏิรูป** (Reformed tradition) หรือ **เทววิทยาปฏิรูป** เป็นเทววิทยาศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์ ที่ถือแนวคำสอนและการปฏิบัติตามการตีความของฌ็อง กาลแว็ง และนักเทววิทยาอื่น ๆ ช่วงการปฏิรูปศาสนา ลัทธิคาลวินแตกหักกับคริสตจักรโรมันคาทอลิก จึงนับเป็นฝ่ายโปรเตสแตนต์ แต่ก็ต่างจากโปรเตสแตนต์สายอื่น ๆ เช่น ลูเทอแรน ในประเด็นต่าง ๆ เช่น พระเยซูในพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ หลักบังคับในการนมัสการ การบังคับใช้กฎของพระเจ้ากับคริสตชน การเรียกเทววิทยาสายนี้ว่า "ลัทธิคาลวิน" ค่อนข้างคลาดเคลื่อน เพราะในความเป็นจริง เป็นเทววิทยาที่มีแนวคิดหลากหลาย ไม่ได้จำกัดเฉพาะกับฌ็อง กาลแว็งผู้ก่อตั้งเพียงคนเดียว นักเทววิทยากลุ่มนี้ถูกฝ่ายลูเทอแรนเรียกว่า "ลัทธิคาลวิน" แต่ในภายในสายมักใช้คำว่า **คณะปฏิรูป** มากกว่า นับแต่มีการโต้แย้งอาร์มิเนียน ฝ่ายปฏิรูปก็แบ่งออกเป็นสองสาย คือ สายคาลวิน และ สายอาร์มิเนียน แต่ปัจจุบันมักใช้คำว่า คณะปฏิรูป ในเชิงไวพจน์กับลัทธิคาลวินมากกว่า

นักเทววิทยาสายปฏิรูปที่มีบทบาทสำคัญในยุคต้น ๆ ได้แก่ ฌ็อง กาลแว็ง มาร์ทิน บูเคอร์ ไฮน์ริช บุลลิงเงอร์ และปีเอโตร มาร์ตีเร แวร์มิกลี จุดเด่นของลัทธิคาลวินมีอยู่ 5 ประเด็น ที่เป็นที่รู้จักที่สุดคือความเชื่อเรื่องเทวลิขิตและมนุษย์เสื่อมทรามโดยสิ้นเชิง

ประเด็น 5 ข้อของลัทธิคาลวิน (5 Points of Calvinism; TULIP) ได้แก่

# ความเสื่อมทรามโดยสิ้นเชิง (Total Depravity) - เชื่อในหลักเรื่องบาปกำเนิด ว่ามนุษย์โดยธรรมชาติเป็นคนชั่วร้ายหมด จึงไม่มีใครจะถึงความรอดได้เอง
# การทรงเลือกโดยปราศจากเงื่อนไข (Unconditional Election) - พระเจ้าได้เลือกผู้ที่จะได้อยู่บนสวรรค์และอยู่ในนรกไว้แล้ว ความเชื่อ การกระทำใด ๆ ก็ตาม ไม่มีผลต่อความรอด ด้วยเหตุผลตามข้อแรก
# การไถ่บาปอย่างจำกัด (Limited Atonement) - พระทรมานของพระเยซูเป็นไปเพื่อผู้ที่ถูกเลือกให้อยู่บนสวรรค์แล้วเท่านั้น ไม่รวมถึงผู้ที่ไม่ได้ทรงเลือก
# พระคุณที่ไม่อาจขัดขวางได้ (Irresistable Grace) - การที่ผู้เชื่อเริ่มเชื่อในพระเจ้าไม่ได้เป็นเพราะผู้นั้น แต่เป็นเพราะพระเจ้า
# การทรงพิทักษ์รักษาวิสุทธิชน (Perseverance of the Saints) - เมื่อเป็นธรรมิกชนได้รับความรอดแล้ว ก็จะได้รับความรอดตลอดไป ไม่มีเสื่อม

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* คริสตจักรปฏิรูป 
* โปรเตสแตนต์ 


หมวดหมู่:เทววิทยาศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หัวเกรียน

[thumb|right|280px|“ฝ่ายรัฐสภา” โดย[จอห์น เพ็ตติ (John Pettie)]] 
**กลุ่มหัวเกรียน** หรือ **ฝ่ายรัฐสภา** (ภาษาอังกฤษ: **Parliamentarians** หรือ **Roundhead**) เป็นชื่อที่ใช้เรียกกลุ่มพิวริตันผู้สนับสนุนรัฐสภาแห่งอังกฤษระหว่างสงครามกลางเมืองอังกฤษ และเป็นผู้สนับสนุนโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ และเป็นปฏิปักษ์ต่อสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ ครอมเวลล์ได้รับความก้าวหน้าทางการเมือง, เป็นสมาชิกของสภาสามัญชนผู้มีบทบาทสำคัญ และเป็นนายทหารผู้มีความสามารถ และในที่สุดก็แต่งตั้งตนเองเป็นเจ้าผู้พิทักษ์ ในปี ค.ศ. 1653 ฐานะทางการเมืองและทางการศาสนาของ “ฝ่ายรัฐสภา” รวมทั้งกลุ่มเพรสไบทีเรียน (Presbyterians), กลุ่มรีพับลิกันคลาสสิก (Classical republicanism), กลุ่มเลเวลเลอร์ (Levellers) และ กลุ่มอิสระทางศาสนา (Independents) ศัตรูของ “ฝ่ายรัฐสภา” คือ  “ฝ่ายกษัตริย์นิยม”  ผู้สนับสนุนพระเจ้าชาร์ลส์หรือที่เรียกเล่นๆ ว่า “กลุ่มคาวาเลียร์” (Cavalier)

## ที่มาและเบื้องหลัง
ระหว่างสงครามและหลังจากสงคราม “กลุ่มหัวเกรียน” เป็นคำที่เริ่มใช้ราวปลายปี ค.ศ. 1641 เมื่อมีการโต้กันในรัฐสภาเรื่องร่างพระราชบัญญัติยกเว้นบาทหลวง (Bishops Exclusion Bill) ซึ่งเป็นร่างพระราชบัญญัติที่ห้ามไม่ให้บาทหลวงเป็นสมาชิกรัฐสภาที่ก่อให้เกิดความไม่สงบในเวสต์มินสเตอร์ กลุ่มเพียวริตันบางคนตัดเริ่มผมเกรียนเพื่อให้แยกตนเองจากอย่างชัดเจนผู้ชายในราชสำนักที่ไว้ผมยาวเป็นหลอด เจ้าหน้าที่คนหนึ่งพรรณาถึงผู้คนที่มาชุมนุมกันว่า:

:::“พวกเขาไว้ผมบนหัวพวกตน มีไม่กี่เส้นเท่านั้นที่ยาวเลยหูพวกตน ด้วยเหตุฉะนี้เราจึงเรียกพวกที่มานั่งตะโกนโหวกเหวกในเวสต์มินสเตอร์ด้วยฉายานามว่าพวกราวด์เฮด.”

แต่ที่ขัดกันคือหลังจากที่อัครบาทหลวงวิลเลียม ลอดออกกฎให้นักบวชไว้ผมสั้นในปี ค.ศ. 1636 กลุ่มเพียวริตันก็หันกลับไปไว้ผมยาวตามเดิมและยิ่งยาวกว่าเดิมเพื่อเป็นการประท้วงระบบ แต่ก็ยังรู้จักกันในชื่อ “กลุ่มหัวเกรียน” การไว้ผมยาวมักจะนิยมในกลุ่มอิสระทางศาสนา และ กลุ่มเพียวริตันที่มีตำแหน่งสูงที่รวมทั้งครอมเวลล์เองโดยเฉพาะในปลายสมัยรัฐบาลผู้พิทักษ์ ขณะที่กลุ่มเพรสไบทีเรียนและทหารยังคงต่อต้านการไว้ผมยาว ในปลายสมัยกลุ่มเพียวริตันอินดีเพ็นเดนท์ใช้คำว่า “กลุ่มหัวเกรียน” เป็นทำนองเหยียดกลุ่มเพรสไบทีเรียนเพียวริตัน

นักประวัติศาสตร์จอห์น รัชเวิร์ธ (John Rushworth) ใน “Historical Collections” กล่าวว่าคำนี้เริ่มใช้เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1641 โดยเจ้าหน้าที่ชื่อเดวิด ไฮด์ผู้ที่ระหว่างการจลาจลชักดาบออกมาแล้วตะโกนว่าจะ “เชือดคอไอ้หมาหัวเกรียนตัวไหนที่กล้าเห่ากระโชกบาทหลวง”

เอ็ดเวิร์ด ไฮด์ เอิร์ลแห่งแคลเร็นดอนที่ 1ที่ปรึกษาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2   (“History of the Rebellion”, เล่ม 4. หน้า 121) กล่าวถึงเรื่องนี้ว่า: “ผู้ที่เห็นว่าเป็นผู้รับใช้พระเจ้าแผ่นดินถูกเรียกว่า “กลุ่มคาวาเลียร์” และผู้ที่ต่อต้านเรียกว่า “กลุ่มหัวเกรียน””

## ประวัติ
“กลุ่มหัวเกรียน” ในที่สุดก็ได้รับชัยชนะในสงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่สอง ในปี ค.ศ. 1648 ที่เป็นผลให้พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ถูกปลงพระชนม์ในปี ค.ศ. 1649 แต่การต่อสู้ก็ยังคงมีอยู่ต่อไปในไอร์แลนด์ และสกอตแลนด์ ในที่สุดครอมเวลล์ก็ได้รับชัยชนะต่อการรุกรานของสกอตแลนด์ที่ยุทธการวูสเตอร์ ในปี ค.ศ. 1651 เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 ทรงพ่ายแพ้

## อ้างอิง
 

## ดูเพิ่ม
* สงครามกลางเมืองอังกฤษ 
* ฝ่ายกษัตริย์นิยม

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อังกฤษ
หมวดหมู่:สงครามกลางเมืองอังกฤษ
ปักษ์

**ปักษ์** คือหน่วยของเวลาชนิดหนึ่ง มีระยะเท่ากับครึ่งเดือน (มีรากศัพท์จาก *ปักษฺ* ใน ภาษาสันสกฤต) ปักษ์นับตามปฏิทินจันทรคติ ซึ่งได้รับอิทธิพลจากปฏิทินฮินดู และปรับใช้ตามประเพณีไทย ได้แก่ ข้างขึ้นเป็นปักษ์หนึ่งเรียกว่า *ศุกลปักษ์* และข้างแรมเป็นปักษ์หนึ่งเรียกว่า *กาฬปักษ์* ซึ่งยาวนานเท่ากับ 14 หรือ 15 วัน ขึ้นอยู่กับการกำหนดให้เดือนนั้นว่ามี 29 หรือ 30 วัน ปักษ์ในทางดาราศาสตร์สามารถคำนวณได้เท่ากับ 14.77 วัน  เนื่องจาก ดวงจันทร์ โคจรรอบ โลก กินเวลา 29.530588 วัน 

ปักษ์ ยังใช้เรียกงวดการตีพิมพ์นิตยสาร ได้แก่ *ปักษ์แรก* หมายถึงครึ่งเดือนแรก และ *ปักษ์หลัง* หมายถึงครึ่งเดือนหลังของปฏิทินสุริยคติ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หน่วยเวลา
อีนิกมา (วงดนตรี)

**อีนิกมา** เป็นกลุ่มดนตรีแนวอีเลกโทรนิกสัญชาติเยอรมัน ก่อตั้งโดยไมเคิล เครทู เดวิด แฟร์สไตน์ และแฟรงค์ ปีเตอร์สัน ในปี พ.ศ. 2533   โดยเครทูเป็นนักแต่งเพลงชาวโรมาเนีย และมีสตูดิโอเป็นของตนเองอยู่ที่เมืองอิบิซา ประเทศสเปน เป็นสมาชิกหลักของวงตั้งแต่เริ่มแรก จนถึงปัจจุบัน

อีนิกมามีผลงานทั้งสิ้น 7 ชุด ผลงานชุดแรกวางตลาดเมือเดือนธันวาคม พ.ศ. 2533 ชื่อว่า *MCMXC a.D.*  นำเสียงจากบทสวดในโบสถ์คริสต์ ประกอบกับเสียงขลุ่ย และเครื่องดนตรีพื้นบ้านของญี่ปุ่นมาใช้ อัลบั้มชุดนี้ขายได้ถึง 17 ล้านแผ่นทั่วโลก  ผลงานเพลงจากชุดนี้หลายเพลง ถูกนำไปใช้เป็นดนตรีประกอบภาพยนตร์ ซีรีส์ และภาพยนตร์โฆษณา  เช่นเพลง "Sadeness (Part I)" "Mea Culpa (Part II)"  "Gravity Of Love" "Principles of Lust" "Return to Innocence"  อัลบั้ม MCMXC a.D. นี้ติดอันดับหนึ่งในชาร์ทถึง 42 ประเทศ 

## ผลงาน
* 1990: *MCMXC a.D.*
* 1993: *The Cross of Changes*
* 1996: *Le Roi Est Mort, Vive Le Roi!*
* 2000: *The Screen Behind the Mirror*
* 2001: *Love Sensuality Devotion: The Greatest Hits* (รวมฮิต)
* 2003: *Voyageur*
* 2006: *A Posteriori*
* 2008: *Seven Lives, Many Faces*

## เชิงอรรถ


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Enigma.de (เว็บไซต์ทางการ)
* 
* Enigma Music TV (Official Enigma YouTube Channel)

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติเยอรมัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2533
ฌูเวา บือร์นาร์ดู วีไยรา

**ฌูเวา บือร์นาร์ดู "นีนู" วีไยรา** (; 27 เมษายน ค.ศ. 1939 – 2 มีนาคม ค.ศ. 2009) เป็นประธานาธิบดีแห่งประเทศกินี-บิสเซาระหว่าง ค.ศ. 1980–1999 และระหว่าง ค.ศ. 2005–2009 หลังการยึดอำนาจในปี ค.ศ. 1980 ประธานาธิบดีวีไยราได้ปกครองประเทศนานถึง 19 ปี และได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งประธานาธิบดีระบบหลายพรรคการเมืองในปี ค.ศ. 1994  ต่อมาได้ถูกขับไล่จากตำแหน่งแหน่งประธานาธิบดีในช่วงท้ายของสงครามกลางเมืองกินี-บิสเซาระหว่างปี ค.ศ. 1998–1999 และต้องลี้ภัยทางการเมือง ในปี ค.ศ. 2005 เขาก็ได้กลับมามีบทบาททางการเมืองอีกครั้งหลังชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปีนั้น ประธานาธิบดีวีไยราถูกสังหารโดยทหารจำนวนหนึ่งในวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2009 หลังเกิดเหตุการณ์ระเบิดลอบสังหารพลเอก บาติสตา ตักเม นา วาอี (Batista Tagme Na Waie) ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของประเทศกินี-บิสเซาได้ไม่นาน ทางกองทัพกินี-บิสเซาได้ออกมาปฏิเสธความเกี่ยวข้องในการสังหารประธานาธิบดีวีไยราอย่างเป็นทางการ หลังมีนายทหารหลายนายได้กล่าวอ้างความรับผิดชอบในเหตุการณ์ดังกล่าว

วีไยรามักกล่าวถึงตนเองว่าเป็น "ของขวัญจากพระเจ้า" ซึ่งประทานแด่ประเทศกินี-บิสเซา เนื่องจากการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอย่างเหนียวแน่นและยาวนานของตนเอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ประเทศกินี-บิสเซา
หมวดหมู่:ประมุขแห่งรัฐที่ถูกลอบสังหาร
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอาวุธปืน
บาคคัสไม่สบาย

**บัคคัสไม่สบาย** (ภาษาอังกฤษ: Young Sick Bacchus หรือ Self-portrait as Bacchus หรือ Bacchino Malato) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยคาราวัจโจจิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์บอร์เกเซในกรุงโรมในประเทศอิตาลี  

ภาพ “บัคคัสไม่สบาย” เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1593 ถึงปี ค.ศ. 1594 เป็นภาพเหมือนตนเอง ตามคำอธิบายของผู้เขียนชีวประวัติของคาราวัจโจจิโอวานนิ บากลิโอเนกล่าวว่าเป็นภาพที่วาดโดยใช้กระจกส่องให้เห็นตัวเอง

ภาพ “บัคคัสไม่สบาย” เป็นภาพที่เขียนในปีแรกที่คาราวัจโจมาถึงกรุงโรมจากมิลานในราวกลางปี ค.ศ. 1592 และเชื่อกันว่าในช่วงนี้คาราวัจโจล้มเจ็บหนักเป็นเวลาราวหกเดือนในโรงพยาบาลซานตามาเรียเดลลาคอนโซลาซิโอเน และยังมีเรื่องเล่าว่าคาราวัจโจเขียนภาพหลายภาพให้แก่โรงพยาบาลเพื่อเป็นการตอบแทนในการที่ได้ช่วยชีวิตแต่ไม่มีภาพที่ว่าหลงเหลืออยู่ให้เห็น แต่ภาพนี้เขียนราวในช่วงระยะเวลานั้น และตกไปเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมของจุยเซ็ปปิ เซซารินายจ้างคนแรก แต่ต่อมาถูกยึดจากเซซาริโดยนักสะสมศิลปะคาร์ดินัลสคิปิโอเน บอร์เกเซ ในปี ค.ศ. 1607 พร้อมกับภาพ “เด็กชายปอกผลไม้” และ “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้”

นอกจากจะเป็นภาพเหมือนตนเองแล้วภาพเขียนนี้อาจจะเป็นภาพที่เขียนขึ้นเพื่อเป็นการเผยแพร่งานเขียนของตนเอง เพื่อแสดงให้เห็นความสามารถในการเขียนภาพประเภทต่างๆ เช่นจิตรกรรมภาพนิ่ง หรือภาพเหมือน และเป็นนัยยะว่าสามารถเขียนภาพของบุคคลจากสมัยคลาสสิกได้ การวางหน้าสามส่วนในภาพเหมือนเป็นที่นิยมกันในปลายสมัยเรอเนสซองซ์ แต่ที่น่าสนใจคือใบหน้าที่หมองและเอียงคอเล็กน้อยที่ทำให้ดูเหมือนไม่สบายจริงๆ 

ภาพนิ่งในภาพนี้อาจจะเปรียบได้กับภาพ “เด็กชายกับตะกร้าผลไม้” ที่เขียนต่อมาที่ผลไม้อยู่ในสภาพที่ดีกว่ามากที่สะท้อนให้เห็นว่าคุณภาพของงานดีขึ้นทั้งทางร่างกายและจิตใจ และภาพหลังที่เขียนหลังจากนั้นในภาพ “เด็กถูกจิ้งเหลนกัด” ภาพเขียนนี้ยังแสดงให้เห็นอิทธิพลของครูซิโมเน เพเทอร์ซาโนตรงการเน้นการเขียนกล้ามเนื้อที่ตึงแน่นและการเขียนแบบที่ออกไปทางแข็งของตระกูลการเขียนแบบลอมบาร์ดและเน้นรายละเอียดของความเป็นจริง แต่สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของคาราวัจโจเองคือการใช้แสงเย็นที่ส่องลงมาบนตัวแบบที่ทำให้ตัวแบบแยกเด่นออกมาจากฉากหลังอย่างโดดเดี่ยว ซึ่งเป็นการสร้างบรรยากาศที่เป็นของคาราวัจโจเองโดยเฉพาะ

## อ้างอิง
* ข้อมูลเกี่ยวกับภาพที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเว็บ

## ดูเพิ่ม
* ภาพเหมือนตนเอง

หมวดหมู่:การาวัจโจ
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1590
หมวดหมู่:จิตรกรรมบาโรก
หมวดหมู่:จิตรกรรมสีน้ำมัน
หมวดหมู่:ภาพชีวิตประจำวัน
หมวดหมู่:ภาพเหมือน
หมวดหมู่:งานสะสมของหอศิลป์บอร์เกเซ
โอเท็ป ชามายา

**โอเท็ป ชามายา** () เกิดวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980 เป็นนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เธอแสดงตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 2000 กับวงดนตรี โอเท็ป และออกอัลบั้มเต็ม  *Sevas Tra*, *House of Secrets*, และ *The Ascension* ในเดือนมิถุนายน ปี 2002,เดือนกรกฎาคม ปี 2004 และเดือนตุลาคม ปี 2007  เธอเติบโตขึ้นที่เขตสลัมในเมืองลอสแอนเจลิส จากการสัมภาษณ์ เธอบอกว่าชีวิตของเธอนั้นแบ่งออกเป็น 5 ช่วงชีวิต เธอเปิดเผยว่าเธอเป็นเลสเบี้ยน  และเป็นมังสวิรัติ

หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากลอสแอนเจลิส