open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
กรรณิการ์ วนะเกียรติกุล

**กรรณิการ์ วนะเกียรติกุล** หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ **กรรณิการ์ ซาย** เป็นนักร้อง นักแสดง นางแบบชาวไทย ผลงานสร้างชื่อคือการออกอัลบั้มสังกัดแกรมมี่

## ประวัติ
**กรรณิการ์ วนะเกียรติกุล**  หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ **กรรณิการ์ ซาย** เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร เอกการแสดงและกำกับการแสดง รุ่นเดียวกับ ชมพูนุช ปิยธรรมชัย, ชลธิชา นวมสุคนธ์

ด้านครอบครัว เป็นบุตรสาวคนแรกในจำนวนพี่น้อง 2 คน เธอมีน้องชายซึ่งเป็นนักร้องเช่นกันคือ พงศ์ธร วนะเกียรติกุล (เต้) อดีตสมาชิกวง ไนซ์ ทู มีท ยู 

ซายน์เป็นศิลปินในสังกัด เมกเกอร์เฮด ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ในนาม **กรรณิการ์ ซาย** ในช่วงปี พ.ศ. 2542 ได้ออกอัลบั้มแรก ใช้ชื่อชุดว่า "Kan-Ni-Ka-Zine" เป็นที่รู้จักกันในเพลง "อย่าโกรธได้ไหม" (พระเอกเอ็มวีคือ สงกรานต์ เตชะณรงค์) และเพลง "อึ๋ย...ย...ย !" และยังมีโปรเจกต์พิเศษของค่าย ชื่อว่า "คลับเลิฟ" โดยการนำศิลปินร่วมค่ายมาออกอัลบั้มด้วยกัน เช่น ไบรโอนี่ รอดโพธิ์ทอง สไมท์, เทเรซ่า เฮมเฮาเซอร์ (ลิซ่า บับเบิ้ล เกิร์ลส์), เติ้ล ตะวัน, แมทธิว ดีน ฉันทวานิช และ นาวิน ต้าร์

ส่วนผลงานการแสดงซายน์เล่นละครเรื่อง "สาวใช้หัวใจชิคาโก้" ทางช่อง 5 และละครเรื่อง "ปิ๊ง" ทางช่อง 3 ด้านภาพยนตร์เคยแสดงภาพยนตร์วีซีดีเรื่อง หนีตาย...ไปกับเธอ ปัจจุบันเป็นดีเจ คลื่นเอฟเอ็ม 93.5 ทรู มิวสิค เรดิโอ (93.5 True Music)

## ชีวิตส่วนตัว
**กรรรณิการ์ ซาย** ได้เข้าพิธีมงคลสมรสกับเจ้าบ่าว นิกม์ เมธาเจริญวิทย์ เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ณ โรงแรมแกรนด์ ไฮเอทเอราวัณ ท่ามกลางบรรยากาศสุดชื่นมื่นของสองครอบครัวและเพื่อนเจ้าสาวที่สนิทในวงการ เช่น เจน ชมพูนุช, จอย ชลธิชา, เจี๊ยบ ชมพูนุช

## ผลงาน
### อัลบั้มปกติ

### อัลบั้มพิเศษ

### ผลงานละคร
* ละคร "สาวใช้หัวใจชิคาโก้" ทางช่อง 5 รับบท หมูหยอง
* ละคร "ปิ๊ง" ทางช่อง 3

### ผลงานภาพยนตร์
* ภาพยนตร์เรื่อง "หนีตาย...ไปกับเธอ" (นำแสดงโดย: พงษ์พจน์ สินสุวรรณ์, พงษ์เพขร สินสุวรรณ์, กรรณิการ์ วนะเกียรติกุล และอีกมากมาย)

### งานพิธีกร
* พิธีกรรายการ "Pet Lover by Jerhigh" ทาง UBC 7 ช่วงเวลา 19.30-20.00 น. ทุกวันอาทิตย์
* พิธีกรรายการ "เที่ยวมันส์...พันไมล์" บ่ายวันเสาร์

### ผลงานมิวสิควีดีโอ
* เพลง "สัญญาพิษ" ของ ไบรโอนี่
* เพลง "ไม่ให้เธอไป" ของ โปเตโต้
* เพลง "อย่างน้อย" ของ นาธาน โอร์มาน

## อ้างอิง
* “บี้” โต้กิ๊ก “กรรณิกา ซายน์” แต่รับเห็นหน้าแล้วกระชุ่มกระชวยอยากทำงาน 
* “บี้” ปฏิเสธไม่ได้กิ๊ก “กรรณิการ์ ซายน์”

หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักจัดรายการวิทยุ
นันทนัช โล่ห์สุวรรณ

**นันทนัช โล่ห์สุวรรณ** (เกิด 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537) ชื่อเล่น **ฝ้าย** เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย อดีตสังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 ปัจจุบันเป็นนักข่าวภาคสนามสังกัด​ ช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี

## ประวัติ
นันทนัชเป็นพิธีกรหญิงจากรายการสตรอเบอรี่ชีสเค้กรุ่นที่ 4 ฝ้ายเป็นคนรักเสียงดนตรี รักอิสระ จบการศึกษาจากโรงเรียนราชวินิตบางแก้ว ปัจจุบันจบการศึกษาที่คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง และตอนนี้ฝ้ายก็ได้ผันตัวจากพิธีกรมาเป็นนักแสดงอย่างเต็มตัวแล้วกับผลงานละครเรื่องแรกเรื่อง "หัวใจใกล้รุ่ง" หนึ่งในซีรีส์ชุดลูกไม้ของพ่อ

ในปี 2562 นันทนัชได้เป็นที่รู้จักจากบทบาทเหมย ในละครเรื่อง* [[กลิ่นกาสะลอง]]* 

## ผลงาน
### ละครโทรทัศน์
* ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

### ภาพยนตร์

### ผลงานด้านพิธีกร
* รายการ สตอเบอรี่ชีสเค้ก รุ่นที่ 4 (ปัจจุบันหมดหน้าที่แล้วผันตัวมาเป็นนักแสดง)

### ผลงานด้านเพลง
* เพลง รักเธอไม่รู้ตัว เพลงประกอบละคร ป๊ะป๋าจำเป็น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*นันทนัชแฟนคลับ

หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนราชวินิตบางแก้ว
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
กัญญฉัตร ฝนมณี

**กัญญฉัตร ฝนมณี** (เกิด 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2536)  เป็นอดีตนักแสดงและพิธีกรชาวไทย ปัจจุบันเป็นแอร์โฮสเตสสายการบินไทยแอร์เอเชียเอ็กซ์ อดีตพิธีกรรายการสตอเบอรี่ชีสเค้ก รุ่นที่ 5 และศึกษาที่อยู่คณะนิเทศศาสตร์ เอกโฆษณา มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

## ผลงาน
* พิธีกรรายการสตอเบอรี่ชีสเค้ก รุ่นที่ 5
* รายการปริศนาฟ้าแลบ 
* โฆษณา ImagePlus
* ซิทคอมหลวงพี่ดิจิตอล
* ซิทคอม Love Blood จัดรักให้ตรงกรุ๊ป
* แอร์โฮสเตส สายการบินไทยสมายล์ แอร์เวยส์

## พิธีกร
* สตรอเบอรี่ชีสเค้ก

## มิวสิควิดีโอ
* เมื่อวาน - โอ๊ต ปราโมทย์
* Follower - Fellow Fellow 
* อยากบอกว่ารัก - Sin

หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
มณฑิรา สุวรรณเลิศเจริญ

**มณฑิรา สุวรรณเลิศเจริญ** หรือ มายด์ เกิดวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 เป็นคนกรุงเทพมหานคร เป็นนักแสดงและพิธีกรรายการสตอเบอรี่ชีสเค้ก ปัจจุบันกำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 4 ที่มหาวิทยาลัยศิลปากร คณะอักษรศาสตร์ เอเชียศึกษา ภาษาญี่ปุ่น มีพี่น้องทั้งหมด 4 คน มายด์ เป็นลูกคนที่ 4 เข้ามาอยู่สตอเบอร์รี่ชีสเค้กตั้งแต่ปี 2553-2556
## ผลงาน

## พิธีกร
* สตรอเบอรี่ชีสเค้ก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
รายพระนามพระมหากษัตริย์รวันดา

## พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรรวันดา
### ราชวงศ์ที่หนึ่ง
*นดาฮิโรที่ 1: c.1350 – c.1386	
*โดบา: c.1386 – c.1410
*ซาเมมเบ: c.1410 – c.1434
*นโซโร: c.1434 – c.1458
*รูกันซูที่ 1: 1458 - 1482
*ไซอิริมาที่ 1: 1482 - 1506

### ราชวงศ์ที่สอง
*คิเกลิที่ 1: 1506 - 1528
*มิมบับเวที่ 1: 1528 - 1552
*ยูฮิที่ 1: 1552 - 1576
*นดาฮิโรที่ 2: 1576 - 1600

### ราชวงศ์นิดาฮินดูรวา

## ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์รวันดา

ร
ร

ก
นันทิกานต์ สิงหา

**นันทิกานต์ สิงหา** (ชื่อเล่น เบลล์) เป็นพิธีกร นักแสดง และนักออกแบบชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 7 มีนาคม  พ.ศ. 2535  จบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวิสุทธรังษี และศึกษาต่อที่คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร  ซึ่งเบลล์ได้ผ่านการคัดเลือกเป็นพิธีกรรายการสตอเบอร์รี่ชีสเค้กรุ่นที่ 5 และได้มีผลงานการแสดงทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3  โดยเบลล์ ได้รับเล่นละครเรื่อง รักนี้..เจ๊จัดให้ ภายในปี 2556 และเริ่มสร้างแบรนด์เสื้อผ้า tuusuaphabrand และได้ไปศึกษาต่อคอร์ส สั้นๆ ทางด้านการออกแบบแฟชั่นที่ Central Saint Martins , London , England และกลับมาสร้างแบรนด์ Larobe8 และเริ่มมีผลงานทางด้านการแสดงอีกครั้งในบท แพรวา จากเรื่อง เฮฮา(เมีย)นาวี 

## ผลงานด้านละคร/การแสดง

## ผลงานรับเชิญ
ผลงานทั้งหมดนี้ ทางด้านล่างเป็นการแสดงละครทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

## ผลงานด้านพิธีกร
* รายการ สตอเบอรี่ชีสเค้ก รุ่นที่ 5
* ชีรี่ส์ สตอเบอรี่ครับเค้ก  ตอนพรอมจบ รักไม่จบ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:นักแสดงจากจังหวัดกาญจนบุรี
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวิสุทธรังษี
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
จักรพรรดิแอฟริกากลาง

**จักรพรรดิแอฟริกากลาง** () เป็นอิสริยยศที่ฌ็อง-เบแดล บอกาซา ใช้ตั้งแต่วันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1976 และราชาภิเษกเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1977

## จักรพรรดิแอฟริกากลาง (1976–1979)

## อ้างอิง
* .

อ
อ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สาธารณรัฐแอฟริกากลาง
หมวดหมู่:ตำแหน่งผู้มีอำนาจ
อนันดา ดีเวลลอปเม้นท์

**บริษัท อนันดา ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน)** เริ่มก่อตั้งเมื่อปี 2542 ประกอบธุรกิจหลักประเภทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ โดยได้จดทะเบียนแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัดเมื่อปี 2554 และนำหุ้นเข้าจดทะเบียนเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียน ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555 มีชื่อย่อหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยว่า "ANAN" ทะเบียนเลขที่ 0107554000119 
บริษัทมีทุนจดทะเบียนทั้งสิ้น 333,300,000 บาท แบ่งออกเป็นหุ้นสามัญ 3,333,000,000 หุ้น มูลค่าหุ้นละ 0.10 บาท โดยมีทุนที่เรียกชำระแล้วจำนวน 333,300,000 บาท

## ประวัติ
เป็นพัฒนาอสังหาริมทรัพย์  คอนโดมิเนียมติดสถานีขนส่งมวลชนระบบรางในเขตกรุงเทพและปริมณฑล ภายใต้ชื่อ "IdeO"  บ้านจัดสรร ภายใต้ชื่อ "อนันดา" และ "สิรินดา"  การรับจ้างบริหารโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ โดย บจ. อนันดา ดีเวลลอปเม้นท์ วัน ("ADO")  นอกจากนี้ บริษัทยังประกอบธุรกิจภายใต้บริษัทย่อยอื่นๆ ได้แก่ ธุรกิจศูนย์ออกกำลังกาย (Sport club) ธุรกิจการเป็นตัวแทนการซื้อขายห้องชุด ธุรกิจรับบริหารโครงการอสังหาริมทรัพย์ให้กับนิติบุคคลบ้านจัดสรร และนิติบุคคลอาคารชุด ธุรกิจสนามแข่งรถ พีระ อินเตอร์เนชั่นแนล เซอร์กิต ธุรกิจสนามแข่งรถโก-คาร์ท

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
หมวดหมู่:บริษัทของไทย
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2542
ไดฮัทสุ อัพพลอส

**ไดฮัทสุ อัพพลอส** () เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็ก (Compact Car) ผลิตโดยไดฮัทสุ เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2532 เพื่อมาทดแทนไดฮัทสุ ชามานท์ และเลิกผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2543 ถือเป็นรถยนต์นั่งที่ใหญ่ที่สุดของไดฮัทสุในขณะนั้น เนื่องจากไดฮัทสุ เป็นหนึ่งในผู้ผลิตรถยนต์ในเครือโตโยต้า จากการที่ไดฮัทสุ เป็นผู้เชี่ยวชาญในด้านการผลิตรถยนต์ขนาดเล็ก เมื่อไดฮัทสุ ชามานท์ รถยนต์ที่ใหญ่ที่สุดในสายการผลิตขณะนั้น ได้เลิกทำตลาดไปในปี พ.ศ. 2530 ทำให้ไดฮัทสุ ต้องออกรถรุ่นใหม่มาเปิดตัว โดยชูจุดเด่นที่ห้องโดยสารที่สะดวกสบาย และอัพพลอสก็ได้เปิดตัวขึ้นในงาน Geneva Motor Show มีตัวถังเพียง 1 แบบคือลิฟท์แบค 5 ประตู และเป็นที่น่าสนใจในขณะนั้น เนื่องจากเป็นรถซีดาน 4 ประตู แต่สามารถเปิดท้ายได้เหมือนรถแฮทช์แบค 5 ประตู เครื่องยนต์เป็นเครื่องยนต์ 1.6 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีดและเกียร์อัตโนมัติ 3 และ 4 สปีด

thumb|left|ไดฮัทสุ อัพพลอส
ในประเทศไทย ไดฮัทสุ อัพพลอส เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2533 โดยบริษัท พระนครยนตรการ จำกัด ซึ่งเป็นผู้นำเข้า (CBU) ผลิตและจัดจำหน่ายรถยนต์ไดฮัทสุในขณะนั้น วางตำแหน่งทางการตลาดเดียวกับคู่แข่งในขณะนั้น แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เนื่องจากภาพลักษณ์ของไดฮัทสุเป็นผู้ที่เชี่ยวชาญในด้านรถยนต์ขนาดเล็ก ทำให้หายไปจากตลาดไทยอย่างรวดเร็ว และเคยเป็นแท็กซี่อยู่ช่วงหนึ่ง จนพระนครยนตรการต้องมีคำสั่งห้ามนำรถไดฮัทสุ อัพพลอสไปใช้เป็นแท็กซี่

แม้ว่าไดฮัทสุ อัพพลอส จะเป็นรถที่ทันสมัยมากเพียงใด แต่หลังจากเปิดตัวมาได้ 7 ปี อัพพลอสก็ถูกมองว่าเล็กกว่าคู่แข่ง ทำให้ยอดขายน้อยลง จนต้องปรับโฉม Minorchange ในปี พ.ศ. 2540 แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้ยอดขายเพิ่มขึ้น จนยุติการผลิตอย่างเป็นทางการทั่วโลกในปี พ.ศ. 2543 โดยไม่มีรถรุ่นใหม่สำหรับตลาดโลก มีเฉพาะในญี่ปุ่นที่นำโตโยต้า คัมรี่มาผลิตภายใต้แบรนด์ของตนเองในชื่อ **ไดฮัทสุ อัลติส** และเป็นรถรุ่นที่ใหญ่ที่สุดของไดฮัทสุในปัจจุบัน

อัพพลอส
วงศ์มะลิ

**วงศ์มะลิ **หรือ *[[:En:Oleaceae]]*  เป็นวงศ์ของพืชมีดอกที่ประกอบด้วย  24 สกุลและราว  600 สปีชีส์ มีทั้งไม้พุ่ม ไม้ยืนต้น และไม้เลื้อย ชื่อของวงศ์นี้ตั้งตามสกุล *[[Olea]]* ซึ่งเป็นสกุลของมะกอกออลิฟ

## ตัวอย่างสกุล
**[[Abeliophyllum]]* – White Forsythia
**[[Chionanthus]]* – fringetree
**[[Comoranthus]]*
**[[Dimetra]]*
**[[Fontanesia]]*
**[[Forestiera]]* – swamp-privet
**[[Forsythia]]* – forsythia
**[[Fraxinus]]* – ash
**[[Haenianthus]]*
**[[Hesperelaea]]* †
**[[Jasminum]]* – มะลิ
**[[Ligustrum]]* – privet
**[[Menodora]]*
**[[Myxopyrum]]*
**[[Nestegis]]*
**[[Noronhia]]*
**[[Notelaea]]*
**[[Nyctanthes]]*
**[[Olea]]* – มะกอกออลิฟ
**[[Osmanthus]]* – osmanthus
**[[Phillyrea]]* – mock-privet
**[[Picconia]]*
**[[Priogymnanthus]]*
**[[Schrebera]]*
**[[Syringa]]* – ไลลัก

## อ้างอิง
ดิเอโก ลูกาโน

**ดิเอโก อัลเฟรโด ลูกาโน โมเรโน**  (; เกิดเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอุรุกวัยซึ่งล่าสุดได้เล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเซาเปาลูในบราซิลและฟุตบอลทีมชาติอุรุกวัยในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Diego Lugano's official website 
*Football Database provides Diego Lugano's profile and stats
* Profile at Turkish Football Federation
* World Football Profile
* Soccerway Profile
* Brazil Futpedia  
*Information and Pictures about Diego Lugano 
*My first World Cup: Diego Lugano. BBC Sport. Published 25 May 2010.

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอุรุกวัย
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลีกเอิง
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2014
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศโกปาอาเมริกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นกลุบนาซิโอนัลเดฟุตโบล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเซาเปาลู
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดกาเนโลเนส
กีฬาเซปักตะกร้อในกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41

"เซปักตะกร้อ" ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 เชียงใหม่เกมส์ 
*มีการชิงชัย 10 เหรียญทอง ประกอบด้วย
**ตะกร้อลอดห่วง 2 เหรียญทอง ประเภท ทีมชาย,ทีมหญิง
**เซปักตะกร้อ 6 เหรียญทอง ประเภท ชายคู่,หญิงคู่,ทีมเดี่ยวชาย,ทีมเดี่ยวหญิง,ทีมชุดชาย,ทีมชุดหญิง
**ตะกร้อชายหาด 2 เหรียญทอง ประเภท ทีมชาย,ทีมหญิง

*เริ่มแข่งขันวันที่ 8-19 ธันวาคม 2555
*สนามที่ใช้ในการแข่งขัน สนามศูนย์กีฬากาญจนาภิเษก ร.9 มหาวิทยาลัยแม่โจ้

## สรุปเหรียญรางวัล เซปักตะกร้อ
:

## สรุปผลการแข่งขัน

## ผลการแข่งขัน
### ตะกร้อลอดห่วง - ทีมชาย (กติกาไทย)
***สาย A** ประกอบด้วย กรุงเทพมหานคร,กาญจนบุรี,ชลบุรี,ตาก,ปทุมธานี

***สาย B** ประกอบด้วย ขอนแก่น,เชียงใหม่,นครราชสีมา,ลำพูน,สุราษฎร์ธานี

***รอบรองชนะเลิศ-รอบชิงชนะเลิศ**

----

### ตะกร้อลอดห่วง - ทีมหญิง (กติกาสากล)
***สาย A** ประกอบด้วย ฉะเชิงเทรา,เพชรบูรณ์,แม่ฮ่องสอน,ราชบุรี,ศรีสะเกษ

***สาย B** ประกอบด้วย กระบี่,ชลบุรี,เชียงใหม่,ปราจีนบุรี,มหาสารคาม

***รอบรองชนะเลิศ-รอบชิงชนะเลิศ**

----

### เซปักตะกร้อ - ชายคู่

----

### เซปักตะกร้อ - หญิงคู่

----

### เซปักตะกร้อ - ทีมเดี่ยวชาย

----

### เซปักตะกร้อ - ทีมเดี่ยวหญิง

----

### เซปักตะกร้อ - ทีมชุดชาย
***สาย A** ประกอบด้วย กรุงเทพมหานคร,นครปฐม,นครราชสีมา,ปทุมธานี,ศรีสะเกษ

***สาย B** ประกอบด้วย ชลบุรี,ชัยภูมิ,เชียงใหม่,พัทลุง,พิษณุโลก

***รอบรองชนะเลิศ-รอบชิงชนะเลิศ**

----

### เซปักตะกร้อ - ทีมชุดหญิง
***สาย A** ประกอบด้วย กำแพงเพชร,ชลบุรี,ชัยนาท,สุพรรณบุรี,อุบลราชธานี

***สาย B** ประกอบด้วย กรุงเทพมหานคร,ชัยภูมิ,เชียงใหม่,พัทลุง,ร้อยเอ็ด

***รอบรองชนะเลิศ-รอบชิงชนะเลิศ**

----

### ตะกร้อชายหาด - ทีมชาย

----

### ตะกร้อชายหาด - ทีมหญิง

## อ้างอิง
* กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 41 “เชียงใหม่เกมส์” 
* Siamsport “เชียงใหม่เกมส์” 
* สมาคมตะกร้อแห่งประเทศไทย  

หมวดหมู่:กีฬาแห่งชาติครั้งที่ 41
ไถง สุวรรณทัต

**ไถง สุวรรณทัต** (20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2449 - 1 มกราคม พ.ศ. 2535) อดีตนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และอดีตนักการเมืองชาวไทยที่มีชื่อเสียง อดีตหัวหน้าพรรคราษฎร (พ.ศ. 2517)

## ประวัติ
ไถง สุวรรณทัต เป็นบุตรชายของมหาอำมาตย์ตรี พระยาสุริยเดชวิเศษฤทธิ ทศทิศวิไชย (จาป สุวรรณทัต) และคุณหญิงแข สุริยเดชวิเศษฤทธิ์ จบการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก ไถงเป็นนักธุรกิจผู้บุกเบิกการก่อสร้างหมู่บ้านแบบหมู่บ้านจัดสรรเป็นแห่งแรกในประเทศไทย คือ หมู่บ้านเศรษฐกิจ ที่เขตบางแค ฝั่งธนบุรี ในปัจจุบัน ซึ่งกิจการของหมู่บ้านเศรษฐกิจก็ยังคงดำเนินมาจนถึงทุกวันนี้ นอกจากนี้แล้วยังเป็นผู้บริจาคที่ดินของตนเองเพื่อสร้างเป็น โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี อีกด้วย 

## งานการเมือง
ในทางการเมือง ไถง ถือว่าเป็นนักการเมืองยุคบุกเบิกของพรรคประชาธิปัตย์ เป็นหัวหน้าทีมของผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ของพรรคในพื้นที่จังหวัดธนบุรี  ซึ่งไถงถือว่าเป็น ส.ส.ของจังหวัดธนบุรีที่ได้รับเลือกตั้งมากที่สุด คือ 5 สมัย

ไถง ได้รับฉายาว่า "ผู้แทนขาเดียว" หรือ "ไถงขาเดียว" เนื่องจากในการปราศรัยหาเสียงในการเลือกตั้งเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2489 ที่วงเวียนเล็ก ในวันที่ 4 สิงหาคม ปีเดียวกัน ขณะที่หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช รองหัวหน้าพรรค กำลังลงจากเวทีปราศรัย ไถงซึ่งกำลังตรวจดูความเรียบร้อยอยู่ข้างรถหาเสียง ซึ่งอยู่ห่างจากเวทีประมาณ 8 เมตร เพียงแต่มีถนนกั้นไว้ ได้ถูกระเบิดขว้างใส่ ทำให้ได้รับบาดเจ็บสาหัส แพทย์ต้องตัดขาข้างขวาตั้งแต่ใต้เข่าลงไปทิ้งเมื่อนำส่งถึงโรงพยาบาล ส่วนคนขับรถถูกสะเก็ดระเบิดเสียชีวิต ขณะที่มือระเบิด ประชาชนที่มาร่วมฟังปราศรัยได้ช่วยกันจับตัวไว้ได้ ชื่อ นายทุเรียน เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  ซึ่งเกือบจะถูกรุมประชาทัณฑ์ แต่พระยาศราภัยพิพัฒ ได้ขึ้นเวทีไปห้ามไว้ ต่อมาศาลได้พิพากษาให้จำคุกนายทุเรียนเป็นเวลา 8 ปี

แม้ไถงจะกลายสภาพเป็นบุคคลพิการ แต่ก็ยังไม่ล้มเลิกการเล่นการเมือง ยังคงมุ่งมั่นที่จะทำการเมืองต่อไป จนกระทั่งได้รับเลือกตั้งหลายต่อหลายครั้ง จนได้รับเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรผู้พิการไทยคนแรก

นอกจากนี้แล้ว ยังเป็นหัวหน้าพรรคราษฎร เมื่อปี พ.ศ. 2517 อีกด้วย

## งานภาพยนตร์
นอกจากแวดวงการเมืองและธุรกิจแล้ว ไถงยังเป็นผู้อำนวยการสร้างและผู้กำกับภาพยนตร์อีกด้วย มีผลงานได้แก่ *พระลอ* นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา และเพชรา เชาวราษฎร์ ออกฉายในปี พ.ศ. 2511, เรื่อง *เตะฝุ่น* นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี และเพชรา เชาวราษฎร์ ออกฉายในปี พ.ศ. 2516  และ *อยุธยาที่ข้ารัก* นำแสดงโดย กรุง ศรีวิไล และภาวนา ชนะจิต ออกฉายในปี พ.ศ. 2522 เป็นต้น

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สกุลสุวรรณทัต
หมวดหมู่:นักธุรกิจจากจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดธนบุรี
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์ไทย พ.ศ. 2475–2516
หมวดหมู่:บุคคลในประวัติศาสตร์ไทย พ.ศ. 2516–2544
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอเมืองนครราชสีมา
หมวดหมู่:คนพิการชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้รอดชีวิตจากการระเบิด
การทำหน้าที่ของไต

ในวักกะวิทยา (วิทยาไต) **การทำงานของไต**อาจหมายถึงค่าที่ใช้บ่งชี้สภาพของไต หรือหน้าที่โดยปกติของไตก็ได้ **อัตราการกรองที่โกลเมอรูลัส**คืออัตราการไหลของสารน้ำที่ถูกกรองผ่านไต **อัตราการชำระครีเอทินีน**คือปริมาตรของพลาสมา (น้ำเลือด) ที่ถูกกรองเอาครีเอทินีนออกไปจนหมด ในหนึ่งหน่วยเวลา มีประโยชน์สามารถใช้ประมาณค่า GFR ได้ เนื่องจากการวัด GFR ที่แท้จริง มีความยุ่งยากมากจนไม่อาจทำได้ในการให้บริการสาธารณสุขปกติ โดยค่า CrCl จะสูงกว่า GFR จริงๆ เนื่องจากร่างกายมีการขับครีเอทินีนผ่านกลไกอื่นที่ไม่ใช่การกรองด้วย ทั้งนี้กลไกนี้ยับยั้งได้ด้วยยา cimetidine 

หมวดหมู่:สรีรวิทยาของไต
ต่อมหมวกไตทำงานไม่เพียงพอ

**ต่อมหมวกไตทำงานไม่เพียงพอ**คือภาวะที่ต่อมหมวกไตส่วนนอกไม่สามารถผลิตฮอร์โมนสเตียรอยด์ โดยเฉพาะคอร์ติซอล ออกมาได้เพียงพอต่อความต้องการของร่างกาย ทั้งนี้อาจนับรวมถึงการที่ต่อมหมวกไตส่วนในไม่สามารถผลิตฮอร์โมนอัลโดสเตอโรน (มิเนอราโลคอร์ติคอยด์) ออกมาได้เพียงพอด้วย ซึ่งอัลโดสเตอโรนมีหน้าที่ควบคุมปริมาณเกลือแร่โซเดียม โพแทสเซียม และสารน้ำ ในร่างกาย อาการอยากกินเกลือหรืออาหารรสเค็มเนื่องจากเสียโซเดียมไปกับปัสสาวะ เป็นอาการที่พบได้บ่อยอย่างหนึ่ง

ภาวะต่อมหมวกไตทำงานไม่เพียงพออาจมีสาเหตุจากโรคได้หลายโรค เช่น โรคแอ็ดดิสัน และภาวะต่อมหมวกไตเจริญมากเกินแต่กำเนิด หากไม่ได้รับการรักษาผู้ป่วยอาจมีอาการปวดท้องรุนแรง อาเจียน กล้ามเนื้ออ่อนแรงมาก อ่อนเพลีย ซึมเศร้า ความดันเลือดต่ำ น้ำหนักลด ไตวาย พฤติกรรมเปลี่ยนแปลง และอาจช็อกได้ โดยมักเรียกว่าภาวะวิกฤติต่อมหมวกไต (adrenal crisis) ซึ่งมักเกิดเมื่อร่างกายของผู้ป่วยต่อมหมวกไตทำงานไม่เพียงพอต้องเจอกับภาวะเครียด เช่น บาดเจ็บ รับการผ่าตัด ติดเชื้อรุนแรง ซึ่งอาจทำให้เสียชีวิตได้อย่างรวดเร็ว

นอกจากสาเหตุข้างต้นแล้วภาวะนี้ยังอาจเกิดจากการที่ไฮโปทาลามัสหรือต่อมพิทูอิทารีไม่สามารถสร้างฮอร์โมนที่ควบคุมการทำงานของต่อมหมวกไตได้เพียงพอ ภาวะนี้เรียกว่าต่อมหมวกไตทำงานไม่เพียงพอแบบทุติยภูมิ (secondary adrenal insufficiency) ซึ่งอาจเกิดการที่ต่อมพิทูอิทารีสร้าง ACTH ได้ไม่เพียงพอ หรือไฮโปทาลามัสสร้าง CRH ได้ไม่เพียงพอ
## อ้างอิง

หมวดหมู่:โรคของต่อมหมวกไต
เน็กซัส 10

**เน็กซัส 10** (;  ) เป็นแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ ถูกออกแบบและวางขายโดยกูเกิล ร่วมกับ ซัมซุง ในตระกูล กูเกิล เน็กซัส ซึ่งเป็นตระกูลของรุ่นที่ใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ 4.1 ที่มีชื่อว่า "เจลลีบีน" เน็กซัส 10 มีจอกว้าง 10.055 นิ้ว เมื่อวัดตามแนวทแยง ซึ่งถือว่าเป็นหน้าจอที่กว้างที่สุดในตระกูล, ใช้ชิพประมวลผล Samsung Exynos 5250, หน่วยความจำแฟลช 16 หรือ 32 จิกะไบต์ โดยมีแหล่งรวบรวมความบันเทิงและโปรแกรมบน กูเกิล เพลย์ ซึ่งมีทั้งโปรแกรมประยุกต์, หนังสืออิเล็กทรอนิกส์, รายการโทรทัศน์, ภาพยนตร์, เกม และ เพลงมากมาย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แท็บเล็ต
หมวดหมู่:อุปกรณ์แอนดรอยด์
หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์ที่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:กูเกิลเน็กซัส
รัฐชัรญะฮ์

**ชัรญะฮ์** () หรือ **อัชชาริเกาะฮ์** (, **) เป็นหนึ่งในรัฐ (emirate) ทั้งเจ็ดของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ครอบคลุมพื้นที่ 2,600 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 800,000 คน มีเมืองหลวงอยู่ที่เมืองชัรญะฮ์

รัฐชัรญะฮ์ปกครองด้วยระบอบราชาธิปไตย ประมุของค์ปัจจุบันคือ เชคซุลฏอน บิน มุฮัมมัด อัลกอซิมี

ชัรญะฮ์
ความขัดแย้งในสาธารณรัฐแอฟริกากลาง (พ.ศ. 2555–ปัจจุบัน)

**ความขัดแย้งใน[[สาธารณรัฐแอฟริกากลาง]]** เริ่มขึ้นเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2555 ระหว่างรัฐบาลสาธารณรัฐแอฟริกากลางกับกบฏซึ่งหลายคนเคยมีส่วนเกี่ยวข้องในสงครามกลางเมืองสาธารณรัฐแอฟริกากลาง กลุ่มกบฏกล่าวหารัฐบาลประธานาธิบดีฟร็องซัว บอซีเซว่าไม่สามารถปฏิบัติตามความตกลงสันติภาพที่ลงนามตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550

กองกำลังกบฏซึ่งมีชื่อว่า "เซเลกา" (Séléka CPSK-CPJP-UFDR) ยึดเมืองหลักหลายเมืองในภาคกลางและภาคตะวันออกของประเทศ พันธมิตรดังกล่าวประกอบด้วยสองกลุ่มหลัก คือ UFDR และ CPJP ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เช่นเดียวกับ CPSK ซึ่งรู้จักกันน้อยกว่า อีกสองกลุ่มประกาศการสนับสนุนแนวร่วมนี้เช่นเดียวกัน ได้แก่ FDPC และ FPR (ในประเทศชาด) ทั้งสองตั้งอยู่ในภาคเหนือของประเทศ ทุกกลุ่มแยกยกเว้น FPR และ CPSK เป็นฝ่ายในสัญญาความตกลงสันติภาพและกระบวนการปลดอาวุธ

ประเทศชาด กาบอง แคเมอรูน แองโกลา แอฟริกาใต้ และสาธารณรัฐคองโก ส่งทหารช่วยเหลือรัฐบาลบอซีเซยับยั้งการรุกคืบของฝ่ายกบฏสู่กรุงบังกี เมืองหลวงของประเทศ

วันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2556 มีการลงนามความตกลงหยุดยิงในกรุงลีเบรอวีล ประเทศกาบอง ฝ่ายกบฏสละข้อเรียกร้องของพวกตนที่จะให้ประธานาธิบดีฟร็องซัว บอซีเซลาออก แต่เขาต้องแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีคนใหม่จากพรรคฝ่ายค้านภายในวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2556 วันที่ 13 มกราคม บอซีเซลงนามกฤษฎีกาซึ่งถอดถอนนายกรัฐมนตรีโฟสแต็ง-อาร์ช็องฌ์ ตัวเดราจากตำแหน่ง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความตกลงกับแนวร่วมกบฏ วันที่ 17 มกราคม นีกอลา ตีย็องกาย (Nicolas Tiangaye) ได้รับแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรี

วันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2556 การหยุดยิงถูกละเมิด โดยรัฐบาลประณามเซเลกาว่าละเมิดการหยุดยิง และเซเลกาประณามรัฐบาลโดยกล่าวหาว่ารัฐบาลไม่สามารถปฏิบัติตามเงื่อนไขของความตกลงแบ่งสรรอำนาจ จนถึงวันที่ 21 มีนาคม กบฏรุกคืบถึงเมืองบูกาซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวง 300 กิโลเมตร วันที่ 22 มีนาคม การสู้รบมาถึงเมืองดามารา ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลวง 75 กิโลเมตร กบฏยึดด่านตรวจที่ดามาราและรุกคืบสู่กรุงบังกี แต่ถูกหยุดด้วยการโจมตีทางอากาศจากเฮลิคอปเตอร์จู่โจม อย่างไรก็ดี วันรุ่งขึ้น ฝ่ายกบฏเข้าสู่กรุงบังกี มุ่งหน้าสู่ทำเนียบประธานาธิบดี วันที่ 24 มีนาคม ฟร็องซัว บอซีเซหลบหนีออกนอกประเทศหลังกบฏยึดทำเนียบได้ ผู้นำกบฏ มีแชล จอตอดียา ประกาศตนเป็นประธานาธิบดีในวันเดียวกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สงครามกลางเมือง
หมวดหมู่:สงครามศาสนา
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับทวีปแอฟริกา
หมวดหมู่:สงครามในคริสต์ศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สาธารณรัฐแอฟริกากลาง
เนบิวลานาฬิกาทราย

**เนบิวลานาฬิกาทราย** () หรือรู้จักกันดีในชื่อ **MyCn 18** เป็นเนบิวลาดาวเคราะห์อ่อน ตั้งอยู่ในทิศทางใต้ของกลุ่มดาวแมลงวัน ซึ่งอยู่ห่างจากโลกประมาณ 8,000 ปีแสง ค้นพบโดยแอนนี จัมป์ แคนนอน และมาร์กาเร็ท ดับเบิลยู. มาเยลล์ ในระหว่างการทำงานนานของพวกเขาในHenry Draper Catalogue (ถูกสร้างขึ้นระหว่างปี 1918 และ 1924) ในเวลานั้นมันถูกกำหนดให้เป็นเพียงเนบิวลาดาวเคราะห์ขนาดเล็กจาง กล้องโทรทรรศน์ที่ปรับปรุงมากและเทคนิคการถ่ายภาพให้รูปร่างเนบิวลานาฬิกาทรายที่ค้นพบโดย แรชเวนดรา ซาเฮย์ และจอห์น เทราเกอร์ จากJet Propulsion Laboratory ในวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1996 มันเป็นเรื่องที่คาดคะเนได้ว่ารูปร่างเนบิวลานาฬิกาทราย ลมดาวฤกษ์ที่สร้างโดยการขยายตัวอย่างรวดเร็ว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เนบิวลาดาวเคราะห์
หมวดหมู่:กลุ่มดาวแมลงวัน
แดวู เลแมนส์

**แดวู เลแมนส์** **()** เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็กมาก (Subcompact Car) ผลิตโดย แดวู โดยใช้แพลตฟอร์มของรถร่วมกับ โอเปิล คาเด็ท เริ่มผลิตในปี พ.ศ. 2529 และเลิกผลิตในปี พ.ศ. 2540 โดยมีแดวู ลาโนสมาทดแทน มีวิวัฒนาการตามช่วงเวลาได้ 2 Generation (รุ่น) โดยในแต่ละรุ่นจะมีชื่อหลักๆ ในการทำตลาดในเกาหลีแตกต่างกัน รวมถึงชื่อที่ใช้ในตลาดโลกด้วย เช่น Lemans,Fantasy,Cielo,Nexia,Racer เป็นต้น และในรุ่นแรกได้มีการส่งออกไปในยื่ห้ออื่นๆด้วย เช่น พอนทิแอค,เชฟโรเลต ด้วย

## รุ่นที่ 1 ([[พ.ศ. 2529]]-[[พ.ศ. 2537|2537]])
250px|thumbnail|left|แดวู เลแมนส์ รุ่นที่ 1
แดวู เลแมนส์ รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2529 มีชื่อในการทำตลาดในเกาหลีใต้ว่า **แดวู เลแมนส์** () ใช้แพลตฟอร์มของรถร่วมกับ โอเปิล คาเด็ท โดยในช่วงแรก มีเฉพาะตัวถังซีดาน 4 ประตูและแฮทช์แบค 3 ประตู แต่ในภายหลัง ได้เพิ่มตัวถังแฮทช์แบค 5 ประตู โดยเพิ่มชื่อ Penta5 ตามหลังคำว่า Lemans ด้วย และรุ่นแฮทช์แบค 3 ประตูถูกเรียกว่า Racer มีเครื่องยนต์ให้เลือก 3 ขนาดคือ 1.5 ,1.6 และ 2.0 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 4 และ 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 3 สปีด ทำตลาดมาเรื่อยๆ จนถึงปี พ.ศ. 2537

ในประเทศไทย แดวู เลแมนส์ ถูกนำเข้ามาขายโดย บริษัท มอเตอร์แอนด์ลีเซ้ง (ประเทศไทย) จำกัด มีชื่อในการทำตลาดว่า **แดวู เรเซอร์** และ บริษัท ไทยแดวูมอเตอร์เซลส์ จำกัด เมื่อปี พ.ศ. 2537 มีชื่อในการทำตลาดว่า **แดวู แฟนตาซี** ขายในระยะสั้นๆ ก่อนจะนำ **แดวู เซียโล** ซึ่งก็คือรุ่นต่อไปเข้ามาขายนั่นเอง

## รุ่นที่ 2 ([[พ.ศ. 2537]]-[[พ.ศ. 2540|2540]])
250px|thumbnail|right|แดวู เลแมนส์ รุ่นที่ 2
แดวู เลแมนส์ รุ่นที่ 2 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2537 ใช้แพลตฟอร์มของรถร่วมกับ โอเปิล คาเด็ท มีชื่อในการทำตลาดว่า **แดวู เซียโล** มีฐานการประกอบที่ประเทศเกาหลีใต้ ,อียิปต์ ,อุซเบกิสถาน ,โรมาเนีย ,โปแลนด์ ,เวียดนามและอิหร่าน ซึ่งรุ่นนี้ มีเครื่องยนต์แบบเดียวคือ 1.5 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 3 และ 4 สปีด ทำตลาดมาเรื่อยๆ ก่อนยุติการผลิตในปี พ.ศ. 2540

ในประเทศไทย แดวู เซียโล ถูกนำเข้ามาขายโดยบริษัท ไทยแดวูมอเตอร์เซลส์ จำกัด เมื่อปี พ.ศ. 2537 ทั้งตัวถังซีดานและแฮทช์แบค มี 2 ชื่อในการทำตลาด คือ **แดวู เซียโล** () และ **แดวู เน็กเซีย** () และทำยอดขายได้เรื่อยๆ แต่ไม่หวือหวานัก เนื่องจากในสมัยนั้น รถเกาหลีใต้ที่เข้ามาขายในไทย ถึงแม้บางรุ่นจะขายดี แต่ในสมัยนั้น คนไทยยังมองรถเกาหลีเมื่อ 20 ปีก่อน แบบเดียวกับที่มองรถมาเลเซียและจีนในปัจจุบันนั่นเอง ปัจจุบัน เซียโลยังสามารถพบเห็นได้เรื่อยๆ แม้ไม่มากนัก แต่ก็ไม่ถึงกับหายากนัก

ลเลแมนส์
เนบิวลาดาวเสาร์

**เนบิวลาดาวเสาร์** () หรือรู้จักกันในชื่อ **NGC 7009** หรือ **คอลด์เวลล์ 55** เป็นเนบิวลาดาวเคราะห์ ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวคนแบกหม้อน้ำมันปรากฏเป็นสีเขียวเหลืองในกล้องโทรทรรศน์มือสมัครเล่นเล็ก ต้นพบโดย วิลเลียม เฮอร์เชล ในวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1782 โดยใช้กล้องโทรทรรศน์ที่ออกแบบด้วยเขาเองในสวนในบ้านเขาที่เมืองแดทเคท, ประเทศอังกฤษ และเป็นหนึ่งในการค้นพบเร็วของเขาในการสำรวจท้องฟ้าของเขาคือ เนบิวลาแต่เดิมเป็นดาวฤกษ์มวลต่ำ ซึ่งออกมาเป็นชั้นในพื้นที่ก่อตัวเนบิวลา ดาวส่วนกลางขณะนี้คือดาวแคระขาวสว่างจากโชติมาตรปรากฏ 11.5

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* NASA APOD (1997-12-30) – NGC 7009: The Saturn Nebula
* 

หมวดหมู่:เนบิวลาดาวเคราะห์
หมวดหมู่:กลุ่มดาวคนแบกหม้อน้ำ
หมวดหมู่:วัตถุท้องฟ้าของเอ็นจีซี
หมวดหมู่:วัตถุท้องฟ้าของคอลด์เวลล์
จักรพรรดินีเก็มเม

**จักรพรรดินีเก็มเม** (; 20 เมษายน ค.ศ. 660 – 29 ธันวาคม ค.ศ. 721) มีอีกพระนามว่า **จักรพรรดินีเก็มเมียว** เป็นพระมหากษัตริย์ญี่ปุ่นองค์ที่ 43 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม รัชสมัยของเก็มเมอยู่ในช่วง ค.ศ. 707 ถึง 715 พระนางสถาปนาเมืองหลวงที่เฮโจเกียวใน ค.ศ. 710 ถือเป็นจุดเริ่มต้นยุคนาระ

ในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น เก็มเมเป็นสตรีคนที่ 4 จาก 8 พระองค์ที่ขึ้นปกครองเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถ สตรี 3 พระองค์ก่อนหน้าพระนางคือซูอิโกะ, โคเงียวกุ/ไซเม และจิโต ส่วนอีก 4 พระองค์หลังจากพระนางคือเก็นโช, โคเก็ง/โชโตกุ, เมโช และโกะ-ซากูรามาจิ

## เรื่องเล่าแบบดั้งเดิม
ก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ เก็มเมมีพระนามส่วนพระองค์ (*[[อิมินะ]]*) ว่า อาเบะ*-ฮิเมะ*

จักรพรรดินีเก็มเมเป็นพระราชธิดาองค์ที่ 4 ในจักรพรรดิเท็นจิ และเป็นพระกนิษฐาในจักรพรรดิจิโตผ่านพระราชมารดาคนละพระองค์ เม-โนะ-อิรัตสึเมะ (รู้จักในพระนามว่า โซงะ*-ฮิเมะ*) พระราชมารดาของเก็มเม เป็นพระธิดาใน *[[อูไดจิง]]*โซงะ-โนะ-คูระ-โนะ-ยามาดะ-โนะ-อิชิกาวะ-โนะ-มาโระ (รู้จักกันในชื่อ โซงะ ยามาดะ-โนะ โอ-โอมิ)

### เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของเก็มเม

## พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา
จักรพรรดินีเก็มเมเสด็จพระราชสมภพจากจักรพรรดิเท็นจิกับพระสนม โซงะ โนะ เม-โนะ-อิรัตสึเมะ ผู้มีบรรดาศักดิ์ฮิง (โฉมงาม) ในตอนแรกพระนางมีพระนามว่า เจ้าหญิงอาเบะ (阿閇皇女) พระนางมีพระเชษฐภคินีร่วมพระราชมารดานามว่า เจ้าหญิงมินาเบะ

เจ้าหญิงอาเบะทรงสมรสกับเจ้าชายคูซากาเบะและให้กำเนิดพระราชโอรสธิดา ในจำนวนนี้มีพระราชธิดาองค์หนึ่งจากสองพระองค์จะขึ้นเป็นจักรพรรดินีเก็นโช และพระราชโอรสองค์หนึ่งจะขึ้นเป็นจักรพรรดิมมมุ
* พระราชสวามี: เจ้าหญิงคูซากาเบะ (草壁皇子, สวรรคต 10 พฤษภาคม ค.ศ. 689) พระราชโอรสในจักรพรรดิเท็มมุกับจักรพรรดินีจิโต
** พระราชธิดาองค์แรก: เจ้าหญิงฮิดากะ (氷高皇女) ภายหลังเป็นจักรพรรดินีเก็นโช
** พระราชโอรสองค์แรก: เจ้าชายคารุ (珂瑠/軽) ภายหลังเป็นจักรพรรดิมมมุ
** พระราชธิดาองค์ที่ 2: เจ้าหญิงคิบิ (吉備内親王, 686–729) สมรสกับเจ้าชายนางายะ

## รัชสมัย
ปีในรัชสมัยของเก็มเมมีมากกว่าหนึ่งชื่อศักราชหรือ *[[เน็งโง]]*
* *[[เคอุง]]*              (704–708)
* *[[วาโด (ศักราช)|วาโด]]*    (708–715)
* *[[เรกิ (ศักราช)|เรกิ]]*  (715–717)

## พระราชพงศาวลี

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* 
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).  ''Gukanshō: The Future and the Past''. Berkeley: University of California Press. ;  OCLC 251325323
* Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  ''The Imperial House of Japan''. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Ōdai Ichiran]]*; ou,  ''Annales des empereurs du Japon''.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  OCLC 5850691
* Varley, H. Paul. (1980). ''Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns''. New York: Columbia University Press. ;  OCLC 59145842

เก็มเม
เก็มเม
หมวดหมู่:สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถ
หมวดหมู่:ราชวงศ์ญี่ปุ่น
เก็มเม
จักรพรรดินีโคเก็ง

**จักรพรรดินีโคเก็ง** (; ประมาณ ค.ศ. 718 – 28 ธันวาคม ค.ศ. 770) หรือ **จักรพรรดินีโชโตกุ** () เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 46 (ในพระนาม โคเก็ง) และ 48 (ในพระนาม โชโตกุ) ของประเทศญี่ปุ่น ตามลำดับการสืบทอด

พระนางเป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิโชมุกับจักรพรรดินีโคเมียว พระนางเป็นหนึ่งในสองสมเด็จพระจักรพรรดินีที่ครองราชย์สองครั้ง อีกพระองค์หนึ่งคือจักรพรรดินีโคเงียวกุ พระนางครองราชย์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 749 ต่อจากจักรพรรดิโชมุ พระราชบิดา และผู้ที่มาครองราชย์ต่อจากพระนางคือสมเด็จพระจักรพรรดิจุนนิง ครองราชย์ครั้งที่สองเมื่อ ค.ศ. 764 ต่อจากสมเด็จพระจักรพรรดิจุนนิง และผู้ที่มาครองราชย์ต่อจากพระนางคือสมเด็จพระจักรพรรดิโคนิง ในการครองราชย์ครั้งที่สองนี้พระนางครองราชย์จนเสด็จสวรรคต ตลอดพระชนมชีพพระนางไม่เคยอภิเษกสมรส

## เรื่องเล่าแบบดั้งเดิม
พระนามส่วนพระองค์ของจักรพรรดินีโคเก็งคือ อาเบะ () โดยมีพระราชบิดาคือจักรพรรดิโชมุ กับพระราชมารดาคือจักรพรรดินีโคเมียว

### รัชสมัย
ปีในรัชสมัยโคเก็งมีมากกว่าหนึ่งชื่อ
* *[[เท็มเปียว-คัมโป]]*  (749)
* *[[เท็มเปียว-โชโฮ]]* (749–757)
* *[[เท็มเปียว-โฮจิ]]*  (757–765)

ปีในรัชสมัยโชโตกุมีมากกว่าหนึ่งชื่อ
* *เท็มเปียว-โฮจิ*  (757–765)
* *[[เท็มเปียว-จิงโงะ]]* (765–767)
* *[[จิงโงะ-เคอุง]]*  (767–770)

## พระราชพงศาวลี

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* 
* 
* Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  ''The Imperial House of Japan''. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Ōdai Ichiran]]*; ou,  ''Annales des empereurs du Japon''.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. 
* Varley, H. Paul. (1980).  ''Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns''. New York: Columbia University Press. ; 

โคเก็ง
โคเก็ง
หมวดหมู่:สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถ
หมวดหมู่:ราชวงศ์ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:โคไตชิ
หมวดหมู่:โคไตชิฮิ
โคเก็ง
จักรพรรดินีเก็นโช

**จักรพรรดินีเก็นโช** (; ค.ศ. 680 – 22 พฤษภาคม ค.ศ. 748) เป็นพระมหากษัตริย์ญี่ปุ่นองค์ที่ 44 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม รัชสมัยของพระนางอยู่ในช่วง ค.ศ. 715 ถึง 724

เก็นโชเป็นสตรีองค์ที่ 5 จาก 8 พระองค์ที่ขึ้นปกครองเป็นจักรพรรดินีนาถ และเป็นบุคคลเดียวในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นที่ได้รับตำแหน่งจากจักรพรรดินีนาถอีกพระนางแทนที่จะมาจากฝ่ายชาย พระมหากษัตรี 4 พระองค์ก่อนหน้าได้แก่ซูอิโกะ, โคเงียวกุ, จิโต และเก็มเม; ส่วนอีก 3 พระองค์หลังจากพระนางได้แก่ โคเก็ง, เมโช และโกะ-ซากูรามาจิ

## เรื่องเล่าแบบดั้งเดิม
ก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ เก็นโชมีพระนามส่วนพระองค์ (*[[อิมินะ]]*) ว่า ฮิดากะ*-ฮิเมะ*

เก็นโชเป็นพระเชษฐภคินีในจักรพรรดิมมมุและพระราชธิดาในเจ้าชายคูซากาเบะกับพระมเหสีที่ภายหลังกลายเป็นจักรพรรดินีเก็มเม ดังนั้น พระนางจึงเป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิเท็มมุกับจักรพรรดินีจิโตผ่านพระราชบิดา และพระราชนัดดาในจักรพรรดิเท็งจิผ่านพระราชมารดา

### เหตุการณ์ในพระชนมชีพเก็นโช
การสืบราชบัลลังก์ของจักรพรรดินีเก็นโชตั้งใจเป็นช่วงสำเร็จราชการแทนพระองค์ จนกระทั่งเจ้าชายโอบิโตะ พระราชโอรสในจักรพรรดิมมมุ ผู้มีศักดิ์เป็นพระอนุชาผู้ล่วงลับ มีวุฒิภาวะเพียงพอที่จะขึ้นครองบัลลังก์ได้ ภายหลังโอบิโตขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิโชมุ

จักรพรรดินีเก็มเมทรงแต่งตั้งโอบิโตะเป็นมกุฎราชกุมารใน ค.ศ. 714 ปีถัดมาจักรพรรดินีเก็มเมในช่วงพระชนมพรรษา 50 พรรษา สละราชสมบัติให้แก่เก็นโช ตอนนั้นโอบิโตะมีพระชนมพรรษาเพียง 14 พรรษา

ใน ค.ศ. 724 เก็นโชสละราชสมบัติให้แก่พระราชนัดดาที่ภายหลังรู้จักกันในนามจักรพรรดิโชมุ เก็นโชยังคงมีพระชนมชีพหลังสละราชบัลลังก์อีก 25 ปี พระนางไม่เคยอภิเษกสมรสและไม่มีพระราชโอรสธิดา พระนางสวรรคตตอนพระชนมพรรษา 65 พรรษา

## รัชสมัยของเก็นโช
ปีในรัชสมัยเก็นโชมีมากกว่าหนึ่งชื่อศักราชหรือ*[[เน็งโง]]*
* *[[Reiki (era)|เรกิ]]* (715–717)
* *[[โยโร]]* (717–724)
* *[[Jinki (era)|จินกิ]]* (724–729)

## พระราชพงศาวลี

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* Brown, Delmer M. and Ichirō Ishida, eds. (1979).  ''Gukanshō: The Future and the Past''. Berkeley: University of California Press. ; 
* Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  ''The Imperial House of Japan''. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Ōdai Ichiran]]*; ou,  ''Annales des empereurs du Japon''.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. 
* Varley, H. Paul. (1980). ''Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns''. New York: Columbia University Press. ; 

เก็นโช
เก็นโช
หมวดหมู่:สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถ
หมวดหมู่:ราชวงศ์ญี่ปุ่น
เก็นโช
หมวดหมู่:พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถ
เนบิวลากระดูกงูเรือ

**เนบิวลากระดูกงูเรือ** () หรือรู้จักกันดีในชื่อ **เนบิวลใหญ่ในกระดูกงูเรือ**, **เนบิวลากระดูกงูเรืออีต้า** หรือ**NGC 3372** เป็นเนบิวลาสว่างขนาดใหญ่ที่อยู่รอบ ๆ กระจุกดาวเปิด Eta Carinae และHD 93129A สองดาวส่วนใหญ่และสว่างในทางช้างเผือกของเราอยู่ในหมู่พวกเขา เนบิวลานี้อยู่ห่างระหว่างประมาณ 6,500 กับ 10,000 ปีแสงจากโลก ปรากฏอยู่ในกลุ่มดาวกระดูกงูเรือ และตั้งอยู่ในแขนกระดูกงูเรือ-คนยิงธนู เนบิวลานี้เป็นเนบิวลาประเภทดาวฤกษ์ O

เนบิวลานี้เป็นเนบิวลาเป็นหนึ่งในเนบิวล่ากระจายแสงที่ใหญ่ที่สุดในท้องฟ้าของเรา แม้ว่ามันจะเป็นบางส่วนสี่เท่าที่มีขนาดใหญ่และแม้กระทั่งสว่างกว่าเนบิวลาที่โด่งดัง คือ เนบิวลานายพราน เนบิวลากระดูกงูเรือ เป็นที่รู้จักกันมากน้อย เนื่องจากตำแหน่งห่างไกลในซีกใต้ ค้นพบโดยนีกอลา หลุยส์ เดอ ลากาย ในปี 1751–52 จากที่แหลมกู๊ดโฮป

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*'''European Southern Observatory''': Carina Nebula shown in colourful detail - February 12, 2009 
*'''NASA Astronomy Picture of the Day''': Open star cluster Trumpler 16 - December 1, 2008
*'''NASA Astronomy Picture of the Day''': Eta Carinae and the Homunculus Nebula - June 17, 2008
*'''NASA Astronomy Picture of the Day''': The Great Nebula in Carina - July 19, 1999
*'''SEDS''': The Eta Carinae Nebula
*'''The ESA Hubble Space Telescope site''': Results for the Carina Nebula 
*
*Interactive: The Carina Nebula in all its Glory...

หมวดหมู่:กลุ่มดาวกระดูกงูเรือ
หมวดหมู่:บริเวณเอช 2
หมวดหมู่:วัตถุท้องฟ้าของเอ็นจีซี
หมวดหมู่:วัตถุท้องฟ้าของคอลด์เวลล์
จักรพรรดินีเมโช

**โอกิโกะ** () ได้รับเกียรติหลังสวรรคตเป็น **จักรพรรดินีนาถเมโช** (; 9 มกราคม ค.ศ. 1624 – 4 ธันวาคม ค.ศ. 1696) เป็นกษัตริย์ญี่ปุ่นองค์ที่ 109 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม รัชสมัยของพระนางอยู่ในช่วง ค.ศ. 1629 ถึง 1643

ในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น เมโชเป็นสตรีคนที่ 7 จาก 8 คนที่กลายเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถ โดย 6 พระองค์ก่อนหน้าได้แก่ ซูอิโกะ, โคเงียวกุ/ไซเม, จิโต, เก็มเม, เก็นโช และโคเก็ง/โชโตกุ ส่วนคนหลังพระนางคือโกะ-ซากูรามาจิ

## ลำดับวงศ์ตระกูล
ก่อนที่เมโชขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระนางมีพระนามส่วนพระองค์ (*[[อิมินะ]]*) ว่า โอกิโกะ () และมีตำแหน่งก่อนขึ้นครองราชย์คือ อนนะ-อิจิ-โนะ-มิยะ () พระนางเป็นพระราชธิดาองค์ที่ 2 ในจักรพรรดิโกะ-มิซูโน พระราชมารดามีพระนามว่าโทกูงาวะ มาซาโกะ ธิดาใน*[[โชกุน]]* โทกูงาวะ ฮิเดตาดะกับภรรยานามโอเอโยะ ฮิเดตาดะเป็นบุตรของโทกูงาวะ อิเอยาซุกับโออาอิ

## เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของเมโช

## รัชสมัย
ปีในรัชสมัยของพระนางมีเพียงชื่อศักราชเดียว
* *[[คันเอ]]* (1624–1644)

## พระราชพงศาวลี

## อ้างอิง

## ข้อมูล
* 
* Meyer, Eva-Maria (1999).  ''Japans Kaiserhof in der Edo-Zeit: unter besonderer Berücksichtigung der Jahre 1846 bis 1867'', Münster: LIT Verlag; /''Japans Kaiserhof in der Edo-Zeit: unter besonderer Berücksichtigung der Jahre 1846 bis 1867''; OCLC 42041594
* Ponsonby-Fane, Richard (1959). ''The Imperial House of Japan'', Kyoto: Ponsonby Memorial Society; OCLC 194887''The Imperial House of Japan''; OCLC 194887
* Titsingh, Isaac (1834). *[[Nihon Ōdai Ichiran]]*  ''Annales des empereurs du Japon'' pp.&nbsp;411–412, Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.
* Varley, H. Paul (1980). ''Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns'', New York: Columbia University Press. /

เมโช
เมโช
หมวดหมู่:สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถ
หมวดหมู่:ราชวงศ์ญี่ปุ่น
เมโช
เมโช, จักรพรรดินี
รัฐอัจญ์มาน

**อัจญ์มาน** (; , **) เป็นหนึ่งในรัฐ (emirate) ทั้งเจ็ดของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ มีพื้นที่ 259 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 361,160 คน เป็นรัฐที่เล็กที่สุดในบรรดารัฐทั้งเจ็ด ปกครองโดยระบอบราชาธิปไตย โดยมีเจ้าผู้ครองนครองค์ปัจจุบันคือ เชคฮุมัยด์ บิน รอชิด อันนุอัยมี

อัจญ์มาน
สัตวบาล

**สัตวบาล** (Animal Husbandry) หรือ **สัตวศาสตร์** (Animal Science) คือวิชาว่าด้วยการอภิบาลปศุสัตว์ จัดเป็นศาสตร์แขนงหนึ่งที่รวบรวมองค์ความรู้ในด้านการจัดการฟาร์ม, การโภชนาศาสตร์สัตว์ (animal Nutrotion), การปรับปรุงพันธุ์สัตว์ (animal Breeding), การพัฒนาเทคโนโลยีการผลิตสัตว์ (animal Technology), การแปรรูปผลิตภัณฑ์สัตว์ 
(Food processing) และการอนุรักษ์ดำรงไว้ของสายพันธุ์สัตว์ นับว่าเป็นศาสตร์ที่มีความสำคัญยิ่งในการผลิตสัตว์และเลี้ยงดูสัตว์ให้เจริญเติบโต แข็งแรง ปราศจากโรค และทำให้สัตว์สามารถแพร่ขยายพันธุ์ได้มากพอกับความต้องการบริโภค

สัตวบาลเป็นวิชาชีพที่ถือกำเนิดขึ้นพร้อมกับการสถาปนา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2486 โดย หลวงสุวรรณวาจกกสิกิจ ซึ่งการทำงานของ **สัตวบาล** จะยึดหลักวิชาการ ในสายวิชาชีพ 5 ประการคือ การจัดการฟาร์มดี, พันธุ์สัตว์ดี, อาหารดี, การสุขาภิบาลดี, การแปรรูปผลิตภัณฑ์สัตว์ดี

สัตวบาลของช้างจะเรียกว่า "คชบาล", ของม้าและลาจะเรียกว่า "อัศวบาล", ของแกะจะเรียกว่า "เมษบาล", ของเก้งและกวางจะเรียกว่า "มฤคบาล"

หมวดหมู่:ปศุสัตว์
รัฐฟุญัยเราะฮ์

**ฟุญัยเราะฮ์** () หรือ **อัลฟุญัยเราะฮ์** (, **) เป็นหนึ่งในรัฐ (emirate) ทั้งเจ็ดของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เป็นรัฐเดียวของประเทศที่มีชายฝั่งติดกับอ่าวโอมานและไม่ติดกับอ่าวเปอร์เซีย ฟุญัยเราะฮ์ปกครองด้วยระบอบราชาธิปไตย โดยมีเจ้าผู้ครองรัฐองค์ปัจจุบันคือเชคฮะมัด บิน  มุฮัมมัด อัชชัรกี


ไฟล์:Al_Bidya-mosque.jpg
ไฟล์:2011-0209-Al_Badiyah_Mosque.jpg
ไฟล์:Al_Bidyah_Mosque_in_October_2007_Pict_3.jpg
ไฟล์:Al_Bidyah_Mosque_in_October_2007_Pict_1.jpg


ฟุญัยเราะฮ์
วูกัช ปิชต์แชก

**วูกัช ปิชต์แชก** ( () (เกิด 3 มิถุนายน 1985) เป็นนักฟุตบอลชาวโปแลนด์ ซึ่งเล่นให้กับสโมสรกอตเชากอวิตแซ-ซดรุย ในตำแหน่งกองหลัง ก่อนหน้านี้เล่นในสโมสรกีฬาแฮร์ทาเบอร์ลิน ซาแกวมบีแยลูบิน และโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Łukasz Piszczek at football-lineups.com
*
*
*
*Bundesliga profile 

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวโปแลนด์
หมวดหมู่:กองกลางฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
หมวดหมู่:ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชล็อนสก์
เดอะแวลลีย์

**เดอะแวลลีย์** () เป็นเมืองหลวงของแองกวิลลา ซึ่งเป็นดินแดนของสหราชอาณาจักร  เมืองนี้มีประชากร 3,269 คน

## ประชากร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* แผนที่เดอะแวลลีย์ 

หมวดหมู่:แองกวิลลา
หมวดหมู่:เมืองหลวงในเขตแคริบเบียน
หมวดหมู่:เมืองหลวงของดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน
ซานตากรุซเดเตเนริเฟ

thumbnail|250px|ซานตากรุซเดเตเนริเฟ

**ซานตากรุซเดเตเนริเฟ** () เป็นหนึ่งในสองเมืองหลักของกานาเรียสซึ่งมีฐานะเป็นแคว้นปกครองตนเองแห่งหนึ่งของประเทศสเปน อีกเมืองหนึ่งคือลัสปัลมัสเดกรันกานาเรีย เมืองนี้มีประชากร 222,417 คน

หมวดหมู่:เมืองในแคว้นกานาเรียส
จอร์จทาวน์ (หมู่เกาะเคย์แมน)

**จอร์จทาวน์** () เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของหมู่เกาะเคย์แมน ซึ่งเป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร  นครนี้มีประชากร 34,921 คน ทำให้เป็นเมืองใหญ่สุด (ตามประชากร) ของดินแดนโพ้นทะเลของบริเตนทั้งหมด

## ประชากร

ร้อยละ 49.6 ของประชากรบนหมู่เกาะเคย์แมนอาศัยอยู่ที่จอร์จทาวน์ มีบันทึกพลเมืองมาจากมากกว่า 100 ประเทศ โดยมีเพียงร้อยละ 26.1 ที่เกิดในหมู่เกาะเคย์แมน ส่วนประชากรส่วนใหญ่เป้นผู้อพยพที่ส่วนใหญ่มาจากจาเมกา ฟิลิปปินส์ สหราชอาณาจักร สหรัฐ แคนาดา ฮอนดูรัส และอินเดีย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Photos of George Town

หมวดหมู่:หมู่เกาะเคย์แมน
หมวดหมู่:เมืองหลวงในเขตแคริบเบียน
หมวดหมู่:เมืองหลวงของดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน
โคเบิร์นทาวน์

**โคเบิร์นทาวน์** (,  ) เป็นเมืองหลวงของหมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส ซึ่งเป็นดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:หมู่เกาะเติกส์และเคคอส
หมวดหมู่:เมืองหลวงในเขตแคริบเบียน
หมวดหมู่:เมืองหลวงของดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน
ไซปัน

thumbnail|250px|สถานที่ตั้งของไซปันบนหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา

**ไซปัน** () เป็นเมืองหลวงของหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา ตั้งอยู่บนเกาะไซปัน มีประชากรประมาณ 48,220 คน

หมวดหมู่:หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา
ชาร์ลอตต์อะมาลี

**ชาร์ลอตต์อะมาลี** ( หรือ  เป็นเมืองหลวงของหมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นดินแดนของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ทางตะวันตกของหมู่เกาะ มีประชากร 18,481 คน

หมวดหมู่:หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ
ปงตาแดลกาดา

**ปงตาแดลกาดา** () เป็นเมืองหลวงของอะโซร์ส ซึ่งเป็นเขตปกครองตนเองของประเทศโปรตุเกส มีประชากร 64,516 คน

หมวดหมู่:อะโซร์ส
หมวดหมู่:เมืองในประเทศโปรตุเกส
ลัสปัลมัสเดกรันกานาเรีย

**ลัสปัลมัสเดกรันกานาเรีย** () เป็นหนึ่งในสองเมืองหลักของกานาเรียสซึ่งมีฐานะเป็นแคว้นปกครองตนเองแห่งหนึ่งของประเทศสเปน อีกเมืองหนึ่งคือซานตากรุซเดเตเนริเฟ เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในแคว้น และมีประชากรมากเป็นอันดับเก้าในสเปน ลัสปัลมัสเดกรันกานาเรียมีประชากรใน พ.ศ. 2563 อยู่ที่ 383,308 คน เมืองนี้มีเขตเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 5 ของประเทศสเปนและเขตปริมณฑลที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 9 หรือ 10 ของประเทศ (ขึ้นอยู่กับข้อมูล)

## ภูมิอากาศ
ลัสปัลมัสมีลักษณะภูมิอากาศแบบทะเลทรายเขตร้อน เนื่องจากปริมาณฝนรวมทั้งปีต่ำมาก อุณหภูมิระหว่างฤดูร้อนและฤดูหนาวที่ต่างกันไม่มากทำให้มีอากาศอบอุ่นตลอดทั้งปี

โดยเดือนสิงหาคมมีอากาศร้อนที่สุด อุณหภูมิเฉลี่ยระหว่าง 22 ถึง 28 องศาเซลเซียส ส่วนเดือนมกราคมมีอากาศเย็นที่สุด อุณหภูมิเฉลี่ยระหว่าง 15 ถึง 21 องศาเซลเซียส ลัสปัลมัสมีปริมาณฝนรวมทั้งปีเพียง 150 มิลลิเมตร โดยมี 22 วันที่ฝนตกตั้งแต่ 1 มิลลิเมตรขึ้นไป และมีแสงแดดรวมทั้งปีมากกว่า 2,800 ชั่วโมง

นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1951 ลัสปัลมัสมีสถิติอุณหภูมิสูงสุดเป็นประวัติการณ์อยู่ที่ 44.2 องศาเซลเซียส เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 และมีสถิติอุณหภูมิต่ำสุดเป็นประวัติการณ์อยู่ที่ 6.5 องศาเซลเซียส เมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1954

|}

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*สภาเมือง

หมวดหมู่:เมืองในแคว้นกานาเรียส
อิพิสโกพีแคนทูนเมนต์

**อิพิสโกพีแคนทูนเมนต์** (; , ) เป็นเมืองหลวงของแอโครเทียรีและดิเคเลีย ซึ่งเป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ในเขตแอโครเทียรี นอกจากนี้อิพิสโกพีแคนทูนเมนต์ยังถูกใช้เป็นฐานทัพของกองกำลังสหราชอาณาจักรบนเกาะไซปรัสด้วย

เป็นเมืองหลักของแอโครเทียรีและดิเคเลีย ดินแดนโพ้นทะเลของบริเตนบนเกาะไซปรัส ซึ่งทำหน้าที่เป็นฐานทัพ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเขตฐานอธิปไตยฝั่งตะวันตก (แอโครเทียรี) ซึ่งเป็นหนึ่งในสองพื้นที่ในดินแดนของตน แม้ว่าจะไม่ใช่ฐานทัพอังกฤษที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะ แต่ก็เป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ฝ่ายบริหารทั้งฝ่ายพลเรือนและฝ่ายทหารของฐานทัพอธิปไตย อิพิสโกพีในปัจจุบันอยู่ภายใต้เขตบัญชาการกองทัพอังกฤษไซปรัส

## ศัพทมูลวิทยา
คำว่า 'Episkopi' ในชื่อดินแดนมาจากศัพท์ภาษากรีกว่า Επισκοπικός หมายถึง "พระราชาคณะ" เหตุที่ได้ชื่อนี้เนื่องจากบริเวณนี้ในอดีตทำหน้าที่เป็นที่ตั้งมุขยมณฑลบิชอปออร์ทอดอกซ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แอโครเทียรีและดิเคเลีย
หมวดหมู่:เมืองหลวงของดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปเอเชีย
โอรันเยสตัด

**โอรันเยสตัด** () เป็นเมืองหลวงของอารูบา ซึ่งเป็นดินแดนปกครองตนเองของเนเธอร์แลนด์ ใน ค.ศ. 2010 เมืองนี้มีประชากร 28,294 คน

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*

หมวดหมู่:อารูบา
หมวดหมู่:เมืองในประเทศเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:เมืองหลวงในเขตแคริบเบียน
อาสนวิหารอาแฌ็ง

**อาสนวิหารอาแฌ็ง** () เรียกชื่อเต็มว่า **อาสนวิหารนักบุญกาแพรแห่งอาแฌ็ง** () เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกและที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลอาแฌ็ง ตั้งอยู่ที่เมืองอาแฌ็ง จังหวัดลอเตการอน แคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญกาแพรแห่งอาแฌ็ง

อาสนวิหารอาแฌ็งได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1862 รวมทั้งเป็นสถานที่สำคัญแห่งหนึ่งบนเส้นทางแห่งผู้แสวงบุญ (เส้นทางซานเตียโกเดกอมโปสเตลาในประเทศฝรั่งเศส) ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี ค.ศ. 1998

## ประวัติ
thumb|งานตกแต่งภายในบริเวณกลางโบสถ์และบริเวณพิธี
thumb|งานภาพถ่ายสีของหลุยส์ อาร์ตูร์ ดูว์โก ดูว์ โอรง เมื่อปี ค.ศ. 1877

อาสนวิหารแห่งอาแฌ็งในปัจจุบันนี้ได้สร้างขึ้นในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12 เพื่อเป็นโบสถ์คอลลีเจียต (collegiate church) ของนักบวช (canons) ซึ่งอุทิศแด่นักบุญกาแพรแห่งอาแฌ็ง โดยอาสนวิหารนี้สร้างบนฐานของมหาวิหารเดิมซึ่งสร้างราวคริสต์ศตวรรษที่ 6 ภายหลังจากการถูกทำลายโดยเหล่าชาวนอร์มันเมื่อปี ค.ศ. 853

ต่อมาในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1561 ได้ถูกทำลายลงอีกในช่วงสงครามศาสนา และหลังจากการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1789 อาสนวิหารได้กลายเป็นร้านขายอาหารสัตว์ ก่อนที่จะกลับมาเป็นโบสถ์อีกครั้งเมื่อปี ค.ศ. 1796 และได้รับการเสกขึ้นเป็นอาสนวิหารในปี ค.ศ. 1801 เพื่อเป็นที่ตั้งของมุขมณฑลอาแฌ็งแทนอาสนวิหารนักบุญสเทเฟนเดิมซึ่งถูกทำลายลงในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส

อาสนวิหารแห่งนี้ได้เป็นหนึ่งในสถานที่แรกที่ได้รับการถ่ายภาพแบบสีในปี ค.ศ. 1877 โดยหลุยส์ อาร์ตูร์ ดูว์โก ดูว์ โอรง ช่างภาพชาวฝรั่งเศส

## ลักษณะทางสถาปัตยกรรม
แผนผังของอาสนวิหารนี้เป็นแบบกางเขนลาติน เหมือนกับอาสนวิหารส่วนใหญ่ในฝรั่งเศสตอนใต้ บริเวณกลางโบสถ์สร้างประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 13 

ส่วนประกอบหลักเด่น ๆ ที่สำคัญรวมถึง : มุขโค้งแบบโรมาเนสก์ซึ่งถูกขยายต่อด้วยบริเวณกลางโบสถ์ 1 ช่วงแบบแบบกอทิก และการแทนที่หอระฆังที่ทำด้วยไม้ เป็นหอระฆังแบบที่เห็นในปัจจุบันในปีค.ศ. 1835 ซึ่งมีลักษณะพิเศษคือ ประกอบด้วยแบบกอทิกของทั้ง 3 ช่วง (ช่วงต้น, แรยอน็อง และฟล็องบัวย็อง) โดยเรียงจากฐานขึ้นไปทีละชั้น ซึ่งสร้างในดำริของมุขนายกเลเวซู เดอ เวอแซ็ง

ภาพเขียนสีบริเวณฝาผนังและเพดานบอกเล่าเรื่องราวของการเข้ามาของคริสต์ศาสนาในภูมิภาค งานชิ้นเอกได้แก่งานภาพเขียนเกี่ยวกับผู้สังเวยเพื่อศาสนาคนแรกของอาแฌ็ง ภาพอื่น ๆ อาทิ ผู้นิพนธ์พระวรสารสี่ท่าน อัครทูต อับราฮัม โนอาห์ ยาโคบ เป็นต้น

จะสังเกตได้ว่าทางเดินกลางนั้นจะมีช่วงสั้นกว่าปกติ โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับส่วนบริเวณพิธีแล้ว ซึ่งเป็นเหตุมาจากการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองและปัจจัยทางเศรษฐกิจในแต่ละยุคสมัย ทำให้เป็นที่มาของแบบสำเร็จของอาสนวิหารแห่งนี้

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Cathédrale Saint-Caprais Agen Interieur2.JPG|ภายในอาสนวิหาร
(Agen) Cathédrale Saint-Caprais - Le plafond du choeur.jpg|เพดานของบริเวณร้องเพลงสวด
ไฟล์:Cathédrale Saint-Caprais Agen Interieur4.JPG|บริเวณร้องเพลงสวดและบริเวณกลางโบสถ์ทิศเหนือ
ไฟล์:Cathédrale Saint-Caprais Agen Interieur5.JPG|ภายในอาสนวิหาร
(Agen) Cathédrale Saint-Caprais - Orgue de tribune PalissyPM47000367.jpg|ออร์แกน
ไฟล์:Cul.de.lampe.cathedrale.Agen.png|งานแกะสลักสำหรับจุดตะเกียงในแบบกอทิกใช้ประดับฐานของสันเพดานโค้ง


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

อาแฌ็ง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในจังหวัดลอเตการอน
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนสถานแบบกอทิก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศฝรั่งเศส
เนบิวลาเอสกิโม

**เนบิวลาเอสกิโม**  () หรือรู้จักกันดีในชื่อ **NGC 2392**,**เนบิวลาคลาวน์เฟช** หรือ **คาล์ดเวลล์ 39** เป็นเนบิวลาดาวเคราะห์ชนิดเปลือกสองชั้นสองขั้ว ค้นพบโดยนักดาราศาสตร์ วิลเลียม เฮอร์เชล ในปี 1787 มีรูปร่างคล้ายกับศีรษะของบุคคลที่ล้อมรอบด้วยหมวกคลุมศีรษะที่ทำติดกับเสื้อกันหนาวแบบเอสกิโม ตั้งอยู่ท่ามกลางแก๊สที่ประกอบด้วยชั้นนอกของดาวคล้ายดวงอาทิตย์ เส้นใยชั้นในที่มองเห็นได้เป็นสสารที่ถูกผลักด้วยอนุภาคจากดาวส่วนกลาง วงแก๊สชั้นนอกมีเส้นใยที่ยาวมากกว่าธรรมดา คือยาวระดับปีแสง เนบิวลา **NGC 2392** อยู่ห่างจากโลกกว่า 2,870 ปีแสง และสามารถมองเห็นด้วยกล้องโทรทรรศน์ขนาดเล็กในกลุ่มดาวคนคู่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* APOD (2003-12-07) – NGC 2392: The Eskimo Nebula
*

หมวดหมู่:เนบิวลาดาวเคราะห์
หมวดหมู่:กลุ่มดาวคนคู่
หมวดหมู่:วัตถุท้องฟ้าของเอ็นจีซี
หมวดหมู่:วัตถุทางดาราศาสตร์ที่ค้นพบในปี พ.ศ. 2330
หมวดหมู่:วัตถุท้องฟ้าของคอลด์เวลล์
รัฐอาบูดาบี

**อาบูดาบี** () หรือ **อะบูเซาะบี** (, ) เป็นหนึ่งในรัฐ (emirate) ทั้งเจ็ดของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ มีพื้นที่ 67,340 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 1,967,659 คน อาบูดาบีเป็นรัฐที่ใหญ่ที่สุดและเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงของประเทศคือกรุงอาบูดาบี ปกครองโดยระบอบราชาธิปไตย โดยมีเจ้าผู้ครองนครองค์ปัจจุบันคือ โมฮัมเหม็ด บิน ซายิด อัลนะฮ์ยาน ซึ่งเป็นประธานาธิบดีสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์

## อ้างอิง

อาบูดาบี
แม่น้ำกาตาตุมโบ

**แม่น้ำกาตาตุมโบ** () เป็นแม่น้ำในทวีปอเมริกาใต้ ต้นน้ำอยู่ทางตอนเหนือของประเทศโคลอมเบีย ไหลไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ ข้ามเขตแดนประเทศเวเนซุเอลา แล้วไหลลงทะเลสาบมาราไกโบ แม่น้ำมีความยาว 210 ไมล์ (338 กม.)

หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศโคลอมเบีย
หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:แม่น้ำนานาชาติในทวีปอเมริกาใต้
คุนตูร์

**คุนตูร์** (, Guntur) เป็นเมืองในรัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ทางทิศเหนือและตะวันตกของอ่าวเบงกอลประมาณ 40 ไมล์ (64 กม.) และอยู่ทางทิศใต้ของเมืองหลวงของประเทศ กรุงนิวเดลี ราว 1,000 ไมล์ (1,600 กม.)  และอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองหลวงของรัฐ ไฮเดอราบาด 266 กม. (165 ไมล์) 

เมืองเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ ศูนย์กลางการค้า อุตสาหกรรมและการเกษตร มีสินค้าส่งออก เช่น พริก ฝ้าย ยาสูบ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐอานธรประเทศ
บะมอ

**บะมอ** () เป็นเมืองในรัฐกะชีน ประเทศพม่า ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ บนฝั่งแม่น้ำอิรวดีตอนบน ห่างจากเมืองมยิจีนาไปทางทิศใต้ 186 กิโลเมตร และห่างจากเขตแดนประเทศจีน (มณฑลยูนนาน) ราว 65 กิโลเมตร ประชากรประกอบด้วยชาวจีน ไทใหญ่ รวมถึงชาวกะชีน ที่อาศัยอยู่บริเวณหุบเขาและในเมือง เป็นเมืองต้นทางการเดินเรือในแม่น้ำอิรวดีติดต่อกับย่างกุ้งและอยู่บนเส้นทางถนนที่เชื่อมระหว่างภาคเหนือของพม่ากับมณฑลยูนนานของจีน

"บะมอ" มีที่มาจากคำว่า "ม่านหม่อ" () ในภาษาไทใหญ่ ตรงกับคำว่า "บ้านหม้อ" ในภาษาไทย ซึ่งมีความหมายว่า "หมู่บ้านของช่างปั้นหม้อ"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐกะชีน
วัดเขาพระอังคาร

**วัดเขาพระอังคาร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเจริญสุข อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดบุรีรัมย์  ที่ตั้งวัดตั้งอยู่บนยอดเขาพระอังคารซึ่งเป็นภูเขาไฟที่ดับสนิทแล้ว มีความสูงจากระดับน้ำทะเล 320 เมตร

ก่อนที่จะมีการสร้างวัดเขาพระอังคาร มีหลักฐานว่าที่นี่เคยเป็นพุทธสถานมาแต่โบราณ โดยได้พบโบราณวัตถุคือใบเสมาหินบะซอลต์เนื้อละเอียดสมัยทวารวดี ใบเสมาเหล่านี้มีภาพสลักรูปบุคคล สถูป ดอกบัว และธรรมจักร สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 13-14 ส่วนในประวัติลายแทงธาตุพนมกล่าวว่าเมื่อ พ.ศ. 8 มีการนำพระอังคารธาตุ (เถ้ากระดูก) ของพระพุทธเจ้ามาประดิษฐานที่เขาลูกนี้ จนเมื่อ พ.ศ. 2520 พระอาจารย์ปัญญา วุฒิโธ จึงได้มาสร้างวัดบนยอดเขา และนำพระอังคารธาตุขึ้นบรรจุในสถูปบนยอดของอุโบสถที่สร้างขึ้นโดยนำศิลปะสมัยต่าง ๆ มาผสมผสานกันภายในบริเวณวัด ตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2529

พระปรางค์มียอดเจดีย์ 3 องค์บนฐานเดียวกัน มีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ตามมุมและซุ้มทิศต่าง ๆ ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเรื่องราวพุทธชาดกที่มีตัวอักษรบรรยายเรื่องราวเป็นภาษาอังกฤษ บริเวณรอบอุโบสถมีพระพุทธรูปปางมารวิชัยจำนวน 108 องค์ ตั้งเรียงรายล้อมรอบอุโบสถไว้ มีใบเสมาหินทรายและธรรมจักรสมัยทวารวดี 8 คู่ ตั้งไว้รอบโบสถ์ ในวิหารหลังหนึ่งด้านข้างอุโบสถประดิษฐานพระคันธารราษฎร์และรอยพระพุทธบาทจำลอง ลานสนามกลางแจ้งหน้าวัดมีพระพุทธรูปปางไสยาสน์ (พระพุทธรูปนอน) ขนาดใหญ่

## อ้างอิง

เขาพระอังคาร
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดบุรีรัมย์