open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ลบความจำปิ๊งรักเธอ

## เรื่องย่อ
*ลบความจำปิ๊งรักเธอ* บอกเล่าเรื่องราวของตัวละครสี่คนในช่วงการก้าวผ่านวัย ได้แก่ อี กูน, คย็อง จู-ย็อน, อี ชิน และแซ ยาน ที่ค้นหาตัวตนที่แท้จริงและเยียวยาความเจ็บปวดผ่านความรัก

## นักแสดงและตัวละคร

### นักแสดงหลัก

* คิม แจ-จุง รับบทเป็น อี กูน
* จิน เซ-ย็อน รับบทเป็น คย็อง จู-ย็อน
* อี จง-ว็อน รับบทเป็น อีชิน
* ยัง ฮเย-จี รับบทเป็น เซ ยัน

### นักแสดงสมทบ
* ชัง อึย-ซู รับบทเป็น นัมจิน
* คิม กวัง-กยู รับบทเป็น ฮัน ดง-ชิล
* ช็อง จู-ฮย็อน
* ชิน อึย-ช็อง รับบทเป็น ซ็อง มี-ซ็อน
* อี รูบี รับบทเป็น ชา ชี-อน

## ออกอากาศ
เดิมมีรายงานว่า  *ลบความจำปิ๊งรักเธอ* จะออกอากาศในปี 2023 แต่ถูกเลื่อนออกไป เอ็มบีเอ็นยืนยันว่าละครซีรีส์เรื่องนี้จะออกอากาศทางช่องของพวกเขาในวันที่ 2 สิงหาคม 2024 ทุกวันศุกร์และวันเสาร์ เวลา 21:40 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) นอกจากนี้ยังสามารถสตรีมได้บนเน็ตฟลิกซ์, ทีวีอิง, Wavve, U-Next และ Viki

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยคิมจงฮักโปรดักชั่น
หมู่เกาะแกมเบียร์

**หมู่เกาะแกมเบียร์** (; ) เป็นหมู่เกาะในเฟรนช์พอลินีเชีย ตั้งอยู่ทางปลายสุดด้านตะวันออกเฉียงใต้ของกลุ่มเกาะตูอาโมตู ครอบคลุมพื้นที่  ประกอบด้วยหมู่เกาะมางกาเรวา ซึ่งเป็นกลุ่มเกาะสูงที่เป็นแอ่งยุบปากปล่อง รวมถึงเกาะเล็ก ๆ บนแนวพืดหินปะการังชายฝั่ง และอะทอลล์เตโมเอที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ ซึ่งอยู่ห่างจากหมู่เกาะมังกาเรวาไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 45 กิโลเมตร (28 ไมล์)

โดยทั่วไปหมู่เกาะแกมเบียร์ถือเป็นกลุ่มเกาะที่แปลกแยกออกไปจากตูอาโมตู เนื่องจากทั้งวัฒนธรรมและภาษา (มางกาเรวา) มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับหมู่เกาะมาร์เคซัสมากกว่า และในขณะที่ตูอาโมตูประกอบด้วยห่วงโซ่อะทอลล์ปะการังหลายสาย หมู่เกาะมางกาเรวามีต้นกำเนิดจากภูเขาไฟที่มีเกาะสูงเป็นศูนย์กลาง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เกาะในเฟรนช์พอลินีเชีย
หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก
เกรา

**เกรา** () เป็นเมืองในรัฐทือริงเงินของประเทศเยอรมนี ด้วยประชากรราว 93,000 คน เมืองนี้จึงเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของรัฐทือริงเงิน รองจากแอร์ฟวร์ทและ เยนา รวมถึงเป็นเมืองที่อยู่ทางตะวันออกสุดของ *Thüringer Städtekette* ซึ่งเป็นกลุ่มเมืองที่ประกอบด้วยเมืองที่ใหญ่ที่สุด 6 แห่งของรัฐทือริงเงินเกือบทั้งหมด ตั้งแต่เมืองไอเซอนัค ทางตะวันตก จนถึงเมืองโกทา แอร์ฟวร์ท ไวมาร์ และเยนา ไปจนถึงเมืองเกราทางตะวันออก เกราตั้งอยู่ในบริเวณเนินเขาทือริงเงินตะวันออก
หมวดหมู่:เมืองในรัฐทือริงเงิน
ตำบลบ้านดอน (อำเภออู่ทอง)

**บ้านดอน** เป็นตำบลในอำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลบ้านดอน

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลบ้านดอน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลเจดีย์
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลหัวโพธิ์ (อำเภอสองพี่น้อง) 
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลดอนมะเกลือ ตำบลสระพังลาน และตำบลสระยายโสม
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลยุ้งทะลาย และตำบลกระจัน

## ประวัติ
บ้านดอน เดิมเป็นตำบลเก่าแก่ในอำเภออู่ทอง ในปี พ.ศ. 2492 ขุนธรรมรัฐธุราทร (ธรรมรัฐ โรจนสุนทร) ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยกหมู่ 5 บ้านไผ่ลูกนก ของตำบลบ้านดอน ไปรวมกับหมู่ 5 บ้านโคกยายเกตุ, หมู่ 6 บ้านปากแสก ของตำบลกระจัน กับหมู่ 6 บ้านวัดนก,หมู่ 7 บ้านตาลลูกอ่อน ของตำบลยุ้งทะลาย รวมตั้งเป็นตำบลใหม่ชื่อว่า ตำบลเจดีย์

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลบ้านดอนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
* **หมู่ที่ 1** บ้านดอน
* **หมู่ที่ 2** บ้านยางลาว
* **หมู่ที่ 3** บ้านยางไทย
* **หมู่ที่ 4** บ้านหัวทำนบ
* **หมู่ที่ 5** บ้านดอนไฟไหม้
* **หมู่ที่ 6** บ้านดอนใต้
* **หมู่ที่ 7** บ้านหนองปอ
* **หมู่ที่ 8** บ้านบ่อ
* **หมู่ที่ 9** บ้านดอนไฮ

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ตำบลบ้านดอนเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบ้านดอน ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลบ้านดอนมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 36.62 ตารางกิโลเมตร ประชากร 7,960 คน และ 1,372 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบ้านดอนอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดอน

ปี พ.ศ. 2549 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดอนมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 36.62 ตารางกิโลเมตร ประชากร 7,736 คน และ 1,691 ครัวเรือน รายได้จริงไม่รวมเงินอุดหนุน 10.01 ล้านบาท รายจ่ายประจำ 3.86 ล้านบาท และประสงค์จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบล พ.ศ. 2551 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดอนอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลบ้านดอน

## อ้างอิง

บ้านดอน
บ้านดอน
ชุมชนมีผัง

[thumb|250x250px| [อาบูจาในประเทศไนจีเรีย ซึ่งสร้างขึ้นส่วนใหญ่ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 เป็นเมืองที่มีการเติบโตเร็วที่สุดในโลกในช่วงระหว่างปี 2000 ถึง 2010 โดยเติบโต 139.7% และยังคงขยายตัวอย่างรวดเร็ว]]
**ชุมชนมีผัง** (), **นครมีผัง** (planned city), **เมืองมีผัง** (planned town) หรือ **นิคมมีผัง** (planned settlement) คือชุมชนใด ๆ ที่ได้รับการวางแผนอย่างรอบคอบตั้งแต่เริ่มต้น และโดยทั่วไปจะสร้างขึ้นบนที่ดินที่ยังไม่ได้รับการพัฒนา ซึ่งแตกต่างจากการตั้งถิ่นฐานที่พัฒนาไปอย่างเป็นธรรมชาติ

คำว่า *เมืองใหม่* หมายถึงชุมชนมีผังจากการย้ายมายังเมืองใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสหราชอาณาจักร การที่ยุโรปเข้ามาตั้งอาณานิคมในทวีปอเมริกา ก็มักจะสร้างสิ่งก่อสร้างตามแบบแผนบนพื้นดินที่ยังใหม่หรือบนซากปรักหักพังของหมู่บ้านชนพื้นเมืองอเมริกันในยุคก่อนหน้านี้เช่นกัน

**เมืองต้นแบบ** (model city) คือเมืองประเภทหนึ่งที่มีการวางแผนไว้โดยได้รับการออกแบบตามมาตรฐานสูง และมีจุดประสงค์เพื่อเป็นต้นแบบ ให้ผู้อื่นเลียนแบบ คำนี้ใช้ครั้งแรกในเมื่อ ค.ศ. 1854

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชุมชนมีผัง
ตำบลดอนมะเกลือ

**ดอนมะเกลือ** เป็นตำบลในอำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี 

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลดอนมะเกลือ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลบ้านดอน
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลหัวโพธิ์ และตำบลศรีสำราญ (อำเภอสองพี่น้อง)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลศรีสำราญ (อำเภอสองพี่น้อง)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลสระพังลาน

## ประวัติ
พื้นที่ตำบลดอนมะเกลือ เดิมชื่อ "ตำบลหัวข่อย" ตั้งเป็นตำบลในปี พ.ศ. 2476 ปี พ.ศ. 2492 นายสนิท วิไลจิตต์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้พิจารณาเปลี่ยนแปลงชื่อท้องที่ของตำบลหัวข่อย เนื่องจากศูนย์กลางของตำบลมีหมู่บ้านดอนมะเกลือ ซึ่งเป็นหมู่บ้านขนาดใหญ่และชุมนุมชนหนาแน่น สมควรเปลี่ยนชื่อให้ตรงกับท้องที่ความเป็นจริง จึงเปลี่ยนชื่อตำบลหัวข่อย เป็นชื่อ "ตำบลดอนมะเกลือ"

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลดอนมะเกลือแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านหัวข่อย
* **หมู่ที่ 2** บ้านดอนมะเกลือ
* **หมู่ที่ 3** บ้านดอนมะเกลือ
* **หมู่ที่ 4** บ้านดอนมะเกลือ
* **หมู่ที่ 5** บ้านดอนมะเกลือ
* **หมู่ที่ 6** บ้านทุ่งกระเจ็ด
* **หมู่ที่ 7** บ้านนอกนา
* **หมู่ที่ 8** บ้านกอไฮดอนแค
* **หมู่ที่ 9** บ้านท่าตะเกียง
* **หมู่ที่ 10** บ้านเลียบราง
* **หมู่ที่ 11** บ้านสะแกลาย
* **หมู่ที่ 12** บ้านดอนมะเกลือ

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ตำบลดอนมะเกลือเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลดอนมะเกลือ ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลดอนมะเกลือมี 12 หมู่บ้าน พื้นที่ 23.25 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,484 คน และ 778 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลดอนมะเกลืออยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลดอนมะเกลือ

## อ้างอิง

ดอนมะเกลือ
ดอนมะเกลือ
สารสกัดเปปเปอร์มินต์

[thumb| ขวดสารสกัด[น้ำมันหอมระเหยเปปเปอร์มินต์]]
**สารสกัดเปปเปอร์มินต์** (อังกฤษ: Peppermint extract) คือสารสกัดสมุนไพรจากเปปเปอร์มินต์ (*Mentha × piperita*) ที่มาจากน้ำมันหอมระเหยของใบเปปเปอร์มินต์ ซึ่งเปปเปอร์มินต์เป็นลูกผสมระหว่าง วอเตอร์มินต์และสเปียร์มินต์ น้ำมันของมันถูกนำมาใช้เพื่อจุดประสงค์ต่าง ๆ มานานหลายศตวรรษ

สารสกัดจากเปปเปอร์มินต์มักใช้ในการปรุงอาหาร ซึ่งใช้เป็นอาหารเสริม, เป็นสมุนไพร หรือเป็นการแพทย์ทางเลือก, เป็นสารไล่แมลง และเป็นสารปรุงแต่งกลิ่นหรือรสสำหรับผลิตภัณฑ์ทำความสะอาด เครื่องสำอาง น้ำยาบ้วนปาก หมากฝรั่ง และลูกอม สารออกฤทธิ์เมนทอล ทำให้เกิดความรู้สึกเย็นเมื่อรับประทานหรือใช้สารสกัดจากเปปเปอร์มินต์ทาภายนอก ไม่มีหลักฐานเพียงพอที่จะสรุปได้ว่ามีประสิทธิผลในการรักษาอาการป่วยใด ๆ

## การสกัดสาร
สารสกัดเปปเปอร์มินต์ได้มาจากการกลั่นด้วยไอน้ำ การสกัดด้วยตัวทำละลาย และการสกัดด้วยซอกห์เลต

## การใช้งาน
สารสกัดเปปเปอร์มินต์มักใช้เป็นสารปรุงแต่งกลิ่น นอกจากนี้ยังใช้ในการรักษาทางการแพทย์ทางเลือก แม้ว่าจะไม่มีหลักฐานเพียงพอว่าสารสกัดเปปเปอร์มินต์มีประสิทธิผลในการรักษาอาการป่วยใด ๆ ก็ตาม ในระดับปานกลางสามารถผสมลงในอาหารได้อย่างปลอดภัย หรือทาเฉพาะที่ ฉีดพ่นบนพื้นผิวเป็นน้ำยาทำความสะอาดในครัวเรือน หรือสูดดมโดยสุคนธบำบัด อย่างไรก็ตาม เมนทอลในน้ำมันเปปเปอร์มินต์อาจทำให้เกิดผลข้างเคียงร้ายแรงในเด็กและทารกหากสูดดมเข้าไป น้ำมันเปปเปอร์มินต์อาจเกิดปฏิกิริยาต่อกันระหว่างยากับยาที่ต้องสั่งโดยแพทย์ได้

### การนำมาใช้ในการปรุงอาหาร
สารสกัดเปปเปอร์มินต์สามารถใช้เพื่อเพิ่มรสชาติเปปเปอร์มินต์ให้กับเบเกอรี่ ขนมหวาน และลูกอม โดยเฉพาะลูกกวาดไม้เท้า ลูกอมมินต์ และเปปเปอร์มินต์แพตตี้ สารสกัดสำหรับการปรุงอาหารอาจติดฉลากว่าบริสุทธิ์, เป็นธรรมชาติ, เลียนแบบ หรือสังเคราะห์ ในขณะที่สารสกัดบริสุทธิ์และเป็นธรรมชาติจะมีน้ำมันเปปเปอร์มินต์โดยเฉพาะ สารสกัดเลียนแบบและสารสกัดสังเคราะห์โดยทั่วไปจะใช้ส่วนผสมหลายอย่างรวมกันเพื่อให้ได้รสชาติคล้ายเปปเปอร์มินต์

สามารถทดแทนสารสกัดเปปเปอร์มินต์ในสูตรอาหารต่าง ๆ ด้วยน้ำมันเปเปอร์มินต์ (ส่วนผสมที่เข้มข้นกว่าซึ่งใช้ในการทำขนม), เหล้าหวานกลิ่นมินต์ หรือชนัพส์เปปเปอร์มินต์ หากอาหารไม่ได้รับการอุ่น คุณสมบัติของแอลกอฮอล์ในลิเคียวร์ก็อาจยังคงอยู่ในผลิตภัณฑ์สำเร็จรูป

อาจเติมสารสกัดเปปเปอร์มินต์ลงในน้ำร้อนเพื่อทำชาสมุนไพรเปปเปอร์มินต์ได้

### การใช้เป็นยาไล่แมลง
น้ำมันเปปเปอร์มินต์มักใช้ในการขับไล่มด แมลง หนู และแมงมุม

## เชิงอรรถและรายการอ้างอิง

หมวดหมู่:วัตถุเจือปนอาหาร
ชุมชนเมืองนิยม

**ชุมชนเมืองนิยม** หรือ **วิถีชีวิตแบบเมือง** () คือการศึกษาว่าผู้อยู่อาศัยในเขตเมือง เช่น เมืองและนคร มีปฏิสัมพันธ์กับสภาพแวดล้อมที่มนุษย์สร้างขึ้นอย่างไร เป็นสาขาวิชาตรงของสาขาวิชาต่าง ๆ เช่น การผังเมืองซึ่งเป็นวิชาชีพที่เน้นการออกแบบและการจัดการพื้นที่ในเมืองและสังคมวิทยาเมือง ซึ่งเป็นสาขาวิชาการที่ศึกษาเกี่ยวกับชีวิตในเมือง

สถาปนิก นักวางแผน นักภูมิศาสตร์ และนักสังคมวิทยาจำนวนมาก ศึกษาเกี่ยวกับวิถีการใช้ชีวิตของผู้คนในเขตเมืองที่มีประชากรหนาแน่น มีทฤษฎีและแนวทางที่แตกต่างกันมากมายในการศึกษาด้านการวางผังเมือง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การผังเมือง
คุณภาพชีวิต

**คุณภาพชีวิต** ( ย่อว่า QOL) เป็นนิยามที่ระบุโดยองค์การอนามัยโลกว่าเป็น "การรับรู้ของแต่ละบุคคลเกี่ยวกับสถานะของตนในชีวิต ในบริบทของวัฒนธรรมและระบบคุณค่าที่พวกเขาอาศัยอยู่ และสัมพันธ์กับเป้าหมาย ความคาดหวัง มาตรฐาน และความกังวลของพวกเขา" คุณภาพชีวิตของแต่ละบุคคลขึ้นอยู่กับบริบททางสังคม วัฒนธรรม และค่านิยม ในเวลานั้น ๆ และมีความสัมพันธ์กับจุดมุ่งหมาย ความคาดหวัง และมาตรฐานที่แต่ละคนกำหนดขึ้น

ตัวชี้วัดมาตรฐานคุณภาพชีวิต ได้แก่ ความมั่งคั่ง การจ้างงาน สิ่งแวดล้อม สุขภาพจิต สุขภาพ การศึกษา การพักผ่อนหย่อนใจ และ เวลายามว่าง การเป็นสมาชิกสังคม ความเชื่อทางศาสนา ความปลอดภัย ความมั่นคง และเสรีภาพ คุณภาพชีวิตมีบริบทที่หลากหลาย รวมถึงด้านการพัฒนาระหว่างประเทศ การดูแลสุขภาพ การเมือง และการจ้างงาน คุณภาพชีวิตที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพ (HRQOL) คือการประเมินคุณภาพชีวิตและความสัมพันธ์กับสุขภาพ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คำศัพท์สังคมวิทยา
หมวดหมู่:ปรัชญาชีวิต
หมวดหมู่:ความสุข
หมวดหมู่:การดำเนินชีวิตแบบเรียบง่าย
หมวดหมู่:คุณภาพชีวิต
จิตวิญญาณ

ความหมายของคำว่า **จิตวิญญาณ** () ได้รับการพัฒนาและแผ่ขยายขึ้นตามกาลเวลา และความหมายต่าง ๆ เหล่านี้สามารถพบเห็นได้ควบคู่กัน  โดยทั่วไปแล้ว จิตวิญญาณหมายถึงกระบวนการทางศาสนาที่เป็นการก่อเกิดใหม่ซึ่ง "มุ่งหวังที่จะฟื้นคืนรูปร่างเดิมของมนุษย์" มุ่งเน้นที่ "พระฉายาลักษณ์ของพระเจ้า" ดังที่เห็นได้จากศาสดาและคัมภีร์ของศาสนาต่าง ๆ ทั่วโลก คำนี้ใช้ในศาสนาคริสต์ยุคแรก เพื่ออ้างถึงชีวิตที่มุ่งเน้นไปที่พระวิญญาณบริสุทธิ์  และมีการใช้คำนี้ในช่วงยุคกลางตอนปลาย เพื่ออธิบายถึงมุมมองจิตใจของชีวิตด้วย

ในยุคปัจจุบัน คำศัพท์นี้แพร่หลายไปยังประเพณีทางศาสนาอื่น ๆ และขยายความหมายเพื่ออ้างถึงประสบการณ์ที่หลากหลายยิ่งขึ้น รวมถึงประเพณีอันลึกลับและเกี่ยวข้องกับศาสนาด้วย การใช้งานสมัยใหม่มักจะอ้างถึงประสบการณ์ส่วนตัวเกี่ยวกับมิติอันศักดิ์สิทธิ์ และ "คุณค่าและความหมายที่ลึกซึ้งที่สุดที่ผู้คนดำรงชีวิต" มักจะอยู่ในบริบทที่แยกจาก สถาบันศาสนาองค์กร สิ่งนี้อาจเกี่ยวข้องกับความเชื่อในโลกเหนือธรรมชาติ ที่อยู่นอกเหนือจากที่สังเกตได้ในโลกทั่วไป  การเติบโตส่วนบุคคล การแสวงหา ความหมายของชีวิตขั้นสูงสุดหรือความศักดิ์สิทธิ์ ประสบการณ์ทางศาสนา หรือการเผชิญหน้ากับ "มิติภายใน" ของตนเอง

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

### สิ่งพิมพ์

* 
* 
* 
* 

* 
* 

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ความเชื่อ
ทะเลลิแวนไทน์

**ทะเลลิแวนไทน์** (, , หรือ ; , หรือ ; ; ) เป็นส่วนที่อยู่ทางตะวันออกสุดของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

ทะเลลิแวนไทน์มีอาณาเขตติดกับประเทศตุรกี ทางมุมทิศเหนือและมุมตะวันออกเฉียงเหนือ ติดต่อกับซีเรีย เลบานอน อิสราเอล และปาเลสไตน์ทางทิศตะวันออก ติดต่อกับอียิปต์ทางทิศใต้ และทะเลอีเจียนทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ เขตแดนทะเลด้านตะวันตกเป็นทะเลเปิดโล่งไปยังส่วนถัดไปของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน (ทะเลลิเบีย)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทะเลยุโรป
หมวดหมู่:ทะเลชายขอบทวีปของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
คตินิยมวัฒนธรรมหลากหลาย

**คตินิยมวัฒนธรรมหลากหลาย** บ้างเรียก **พหุวัฒนธรรมนิยม** () คือการอยู่ร่วมกันของวัฒนธรรมหลาย ๆ วัฒนธรรม คำนี้ใช้ในสังคมวิทยา ปรัชญาการเมือง และในภาษาพูด ในสังคมวิทยาและการใช้ในชีวิตประจำวัน มักพ้องความหมายกับความหลากหลาย*ทางชาติพันธุ์* หรือ พหุนิยมทางวัฒนธรรม (cultural pluralism) ซึ่งกลุ่มชาติพันธุ์และวัฒนธรรมต่าง ๆ อยู่ร่วมกันในสังคมเดียวกัน สามารถใช้บรรยายพื้นที่ชุมชนที่มีการผสมผสานทางชาติพันธุ์ซึ่งมีประเพณีทางวัฒนธรรมหลายอย่างเช่น นครนิวยอร์ก ลอนดอน มุมไบ ฮ่องกง หรือปารีส  หรือประเทศอย่างเช่น สวิตเซอร์แลนด์ เบลเยียม สิงคโปร์ หรือรัสเซีย กลุ่มที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มคนพื้นเมือง หรือกลุ่ม และกลุ่มชาติพันธุ์ที่สืบเชื้อสายมาจากผู้ตั้งถิ่นฐาน ก็มักเข้าข่ายในกลุ่มนี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัฒนธรรมตะวันตก
หมวดหมู่:ขบวนการทางสังคม
หมวดหมู่:การจัดการทรัพยากรมนุษย์
หมวดหมู่:ทฤษฎีสังคม
หมวดหมู่:การเมืองทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:พหุวัฒนธรรมนิยม
นางาวะ (จังหวัดนางาโนะ)

**นางาวะ** () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอชีซางาตะ จังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 เมืองนี้มีจำนวนประชากรประมาณ 5,203 คน มีความหนาแน่นประชากรที่ 28.3 คนต่อตารางกิโลเมตร เมืองนี้มีพื้นที่รวม 

## ภูมิศาสตร์
left|thumb|สระโยโนอิเกะที่นางาวะ

นางาวะตั้งอยู่ตรงกลางจังหวัดนางาโนะ

### เทศบาลโดยรอบ

*จังหวัดนางาโนะ
** นครชิโนะ
** นครมัตสึโมโตะ
** เมืองชิโมซูวะ
** นครซูวะ
** เมืองทาเตชินะ
** นครอูเอดะ

### ภูมิอากาศ

## สถิติประชากร
จากข้อมูลสำมะโนญี่ปุ่น จำนวนประชากรในนางาวะลดลงมากกว่าครึ่งหนึ่งในช่วงกว่า 70 ปี

## การขนส่ง
### รถไฟ
เมืองนี้ไม่มีบริการรถไฟ

### ทางหลวง
*
*
*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* เว็บไซต์ทางการ 


หมวดหมู่:เมืองในจังหวัดนางาโนะ
วรังคัล

**วรังคัล** (; Warangal, ) เป็นนครในรัฐเตลังคานา ประเทศอินเดีย ศูนย์กลางการปกครองของอำเภอวรังคัล และมีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสองของรัฐ ด้วยประชากร 811,844 คน ตามสำมะโนปี 2011 มีพื้นที่เขตนคร  
ในประวัติศาสตร์ วรังคัลเป็นราชธานีของจักรวรรดิกากตียะซึ่งสถาปนาขึ้นในปี 1163 และสร้างสิ่งปลูกสร้างมากมายในนครวรังคัลที่ในปัจจุบันกลายมาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวของเมือง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กากตียกาลาโตรณัมซึ่งเป็นซุ้มประตูมรดกวัฒนธรรมที่นำมาใช้เป็นตราของรัฐเตลังกานา นอกจากนี้วรังคัลยังได้รับการขึ้นชื่อเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของรัฐ

วรังคัลเป็นหนึ่งในสิบเอ็ดนครทั่วประเทศที่รัฐบาลอินเดียคัดเลือกเป็นส่วนหนึ่งของโครงการพัฒนาและปรับสภาพนครมรดกโยชนะ (HRIDAY; หฤทัย) และโครงการ *[[smart city|สมาร์ตซิตี]]* เพื่อการพัฒนาสาธารณูปโภคเขตเมืองภายใต้โครงการสมาร์ตซิตี

สามนครได้แก่วรังคัล, กาซีเปต และ หะนัมโกณฑะ เรียกรวมกันว่าวรังคัลตรินคร (Warangal Tri-City) ซึ่งเชื่อมต่อกันด้วยทางหลวงสาย 163 (ไฮเดอราบาด–ภูวนคีรี–วรังคัล–โภปาลปัฏฏณัม)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐเตลังคานา
มุขลิงคัม

**มุขลิงคัม** (; Mukhalingam) เป็นหมู่บ้านในอำเภอศรีกกุลัม รัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย ในอดีตมีชื่อว่ากลิงคนครี และเคยเป็นราชธานีของจักรวรรดิคงคาตะวันออกระหว่างศตวรรษที่ 6 ถึง 12 
 
มุขลิงคัมตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำวมสธาร ห่างไป 48&nbsp;กิโลเมตรจากศรีกกุลัม และ 160 กิโเมตรจากวิศาขาปัฏฏณัม

มุขลิงคัมเป็นที่ตั้งของเทวาลัยพระศิวะสามแห่ง คือ มธุเกศวร (Madhukeswara), โสเมศวร (Someswara) และ ภีเมศวร (Bhimeswara) อายุระหว่างปลายศตวรรษที่แปดถึงสิบเอ็ด เทวาลัยสำคัญของหมู่บ้าน ซึ่งคือศรีมุขลิงคเทวาลยัม สร้างขึ้นโดยกษัตริย์แห่งคงคาตะวันออก กมรานาพะ เทวะ ที่สอง (Kamaranaba Deva II) ทวดของอนันตวรมัน โจฑคงคา แห่งกลิงคะ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐอานธรประเทศ
Mentha requienii

***Mentha requienii*** หรือ **มินต์คอร์ซิกา**  เป็นสมุนไพรและเป็นสายพันธุ์หนึ่งของมินต์ มีถิ่นกำเนิดในเกาะคอร์ซิกา เกาะซาร์ดิเนีย และเกาะมอนเตคริสโต และได้รับการปลูกแพร่หลายในโปรตุเกสและหมู่เกาะอังกฤษ มีลักษณะเติบโตใกล้พื้นดิน ใบสีเขียวสด และมีกลิ่นหอมของมินต์ที่เข้มข้น

## ลักษณะ
มินต์คอร์ซิกา เป็นพืชวงศ์มิ้นต์ที่มีขนาดเล็กที่สุดชนิดหนึ่งของวงศ์มินต์ มีความสูงเพียง 3–10 ซม. ใบมีลักษณะรีเล็กๆ ยาวประมาณ 2–7 มม. และมีดอกสีม่วงอ่อนขนาดเล็กที่บานในช่วงเดือนกรกฎาคมและสิงหาคม ซึ่งผสมเกสรโดยแมลง มีกลิ่นหอมแรงคล้ายเปปเปอร์มินต์

## การกระจายพันธุ์
มินต์คอร์ซิกามีถิ่นกำเนิดในคอร์ซิกา ซาร์ดิเนีย และเกาะมอนเตคริสโต ปัจจุบันมันได้กระจายตัวและเติบโตเป็นพืชพื้นเมืองในส่วนอื่นของโลก และถูกมองว่าเป็นชนิดพันธุ์รุกรานในภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา

## การใช้ในสวน
*Mentha requienii* สามารถใช้เป็นพืชคลุมดินในการจัดสวน โดยจะส่งกลิ่นหอมของมินต์เมื่อมีการเหยียบย่ำ เนื่องจากสามารถถูกเหยียบได้โดยไม่ตาย จึงมักถูกนำมาใช้ในการเรียงตามทางเดินระหว่างก้อนหิน อีกทั้งยังคงมีขนาดเล็กและเติบโตได้ดีในพื้นที่ร่มรื่นต่างจากมินต์ชนิดอื่นที่ปลูกทั่วไป อย่างไรก็ตาม หากมีความชื้นมากเกินไป ใบของมันจะเน่า การป้องกันที่ดีที่สุดคือการปล่อยให้ดินแห้งเล็กน้อยระหว่างการรดน้ำ แต่ต้องไม่แห้งเกินไป เนื่องจากพืชนี้อ่อนแอต่อความแห้งแล้ง Baby's tears มักถูกใช้แทนในพื้นที่ที่มินต์คอร์ซิกาเปราะบางเกินไป

มินต์คอร์ซิกา เช่นเดียวกับเพนนีรอยัล ถูกมองว่าเป็นหนึ่งในพืชตระกูลมินต์ที่ดีที่สุดสำหรับปลูกเป็นพืชคู่กับพืชตระกูล บราซิก้า เช่น บรอกโคลี กะหล่ำปลี กะหล่ำดอก ฯลฯ เพราะช่วยไล่แมลงศัตรูพืชบางชนิด โดยการทำให้กลิ่นของพืชหลักไม่ชัดเจน และยังอาจช่วยเพิ่มรสชาติอีกด้วย

## การใช้ในครัว
พืชชนิดนี้ยังใช้ในการทำอาหาร โดยมีชื่อเสียงที่สุดในฐานะส่วนผสมที่ให้กลิ่นใน ครีมมิ้นต์ บางครั้งยังกล่าวกันว่ามีกลิ่นคล้ายกับ Mentha pulegium

## การใช้ประโยชน์อื่นๆ
ในทางการแพทย์แผนโบราณ พืชชนิดนี้ถูกใช้เป็นยาฆ่าเชื้อโรค ยาขับลม และยาแก้ไข้ กลิ่นของมินต์ไม่เป็นที่ชื่นชอบของหนูและแมว และพืชชนิดนี้เคยถูกใช้โรยบนพื้นเพื่อไล่สัตว์รบกวน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชในยุโรป
หมวดหมู่:พืชที่อธิบายในปี พ.ศ. 2376
หมวดหมู่:พืชสมุนไพร
หมวดหมู่:สมุนไพร
ปัสตูแรล

**ปัสตูแรล** (), **ปัสตอแรล** (), **ปัสโตเรลลา** () หรือ **ปัสโตริตา** (; ) เป็นบทร้อยกรองเล่าเรื่องขนาดสั้นตามแบบฉบับของภาษาฝรั่งเศสเก่าในสมัยกลาง ปัสตูแรลในยุคเริ่มแรกเล่าถึงอัศวินหนุ่มเจ้าบทเจ้ากลอนที่มาพบสาวเลี้ยงแกะแล้วเกี้ยวพาราสีโดยหวังจะมีความสัมพันธ์ทางเพศ สาวเลี้ยงแกะอาจแพ้หรือชนะคารมอัศวินแต่ในขณะเดียวกันก็มักจะแสดงท่าทีเอียงอาย ในตอนท้ายทั้งสองอาจมีความสัมพันธ์ทางเพศไม่ว่าจะเกิดจากการยินยอมหรือการข่มขืน หรืออัศวินอาจถูกปฏิเสธโดยที่สาวเลี้ยงแกะเรียกหนุ่มเลี้ยงแกะคนรักให้มาช่วย ก่อนที่เรื่องจะลงเอยด้วยการจากลาหรือการเผ่นหนีของอัศวิน ในยุคหลังเนื้อเรื่องของปัสตูแรลเอนเอียงไปทางชีวิตท้องทุ่ง หนุ่มสาวเลี้ยงแกะกลายเป็นตัวละครหลักและบางครั้งอาจมีการทะเลาะกันเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ปัสตูแรลมีต้นกำเนิดจากบทกวีของกลุ่มตรูบาดูในคริสต์ศตวรรษที่ 12 โดยเฉพาะอย่างยิ่งกวีมาร์กาบรือ (หนึ่งในผู้แต่งปัสตูแรลา)

ในท้ายที่สุด แบบแผนของปัสตูแรลได้ผสมผสานกับแบบแผนบทร้อยกรองของกลุ่มนักบวชและปัญญาชนพเนจรโกเลียร์ดจนกลายเป็นบทกวีแนวเสียดสี โดยมีเนื้อหาหันเหออกจากเรื่องราวของสาวเลี้ยงแกะแบบเดิมไปสู่การเหน็บแนมพฤติกรรมไม่ชอบมาพากลของศาสนจักร อย่างไรก็ตาม ปัสตูแรลยังส่งอิทธิพลต่อบทกวีแนวเซร์รานิยาในวรรณกรรมสเปนสมัยกลาง และยังคงมีการแต่งเป็นภาษาฝรั่งเศส ภาษาเยอรมัน ภาษาอังกฤษ และภาษาเวลส์อยู่บ้างในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ตัวอย่างปัสตูแรลสั้น ๆ ในภาษาสกอตคือ *[[Robene and Makyne|รอบินกับแมกิน]]* บทละคร *[[Jeu de Robin et Marion|เกมของรอแบ็งกับมารียง]]* ของอาด็อง เดอ ลา อาล เป็นบทละครที่ดัดแปลงมาจากบทร้อยกรองปัสตูแรล และแม้กระทั่งในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ปัสตูแรลยังได้รับการกล่าวถึงในมหากาพย์ *[[The Faerie Queene|เดอะแฟรีควีน]]* เล่ม 6 ของเอดมันด์ สเปนเซอร์ ชุดลำนำนิทานพื้นบ้านที่ฟรานซิส เจมส์ ไชลด์ รวบรวมไว้ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ให้ตัวอย่างปัสตูแรลไว้ในเรื่อง *[[The Baffled Knight|อัศวินผู้โง่งัน]]*

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
*Paden, William D.  "Pastourelle" in Alex Preminger and T. V. F. Brogan, eds., *The New Princeton Encyclopedia of Poetry and Poetics.*  Princeton: Princeton UP, 1993. p.&nbsp;888.

หมวดหมู่:วรรณกรรมฝรั่งเศส
หมวดหมู่:วรรณกรรมสมัยกลาง
หมวดหมู่:คติชนฝรั่งเศส
นักบะห์

**นักบะห์** (อาหรับ: النَّكْبَة, an-Nakba, "หายนะ") เป็นการล้างชาติพันธุ์ ชาวปาเลสไตน์ผ่านการบังคับย้ายถิ่นและยึดที่ดินทรัพย์สิน รวมถึงทำลายสังคม กดขี่วัฒนธรรม อัตลักษณ์ สิทธิทางการเมืองและอุดมการณ์ของพวกเขา นักบะห์เป็นคำที่ใช้บรรยายถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปาเลสไตน์ในอาณัติช่วงสงครามปาเลสไตน์ ค.ศ. 1947–1949 ตลอดจนการเบียดเบียนชาวปาเลสไตน์โดยอิสราเอลที่ยังคงดำเนินอยู่ ความหมายโดยรวมของนักบะห์หมายถึงความแตกแยกของสังคมปาเลสไตน์ และการปฏิเสธสิทธิการกลับสู่ถิ่นฐานเดิมของผู้ลี้ภัยชาวปาเลสไตน์ในระยะยาว

ชาวปาเลสไตน์ประมาณ 750,000 คนหรือมากกว่า 80% ของประชากรในพื้นที่ที่ต่อมากลายเป็นรัฐอิสราเอลถูกกำลังกึ่งทหารไซออนิสต์และกองกำลังป้องกันอิสราเอลในเวลาต่อมาขับไล่ออกจากบ้านของตน เกิดการสังหารหมู่ชาวปาเลสไตน์หลายพันคน ชุมชนชาวปาเลสไตน์มากกว่า 500 แห่งถูกลดประชากร หลายแห่งถูกทำลายลงหรือให้ชาวยิวเข้ามาอาศัยแทนและเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นภาษาฮีบรู นอกจากนี้อิสราเอลยังใช้การสงครามจิตวิทยาในการกดดันและสร้างความหวาดกลัว รวมถึงใช้อาวุธชีวภาพในการปนเปื้อนแหล่งน้ำของชาวปาเลสไตน์ เมื่อสงครามจบลงใน ค.ศ. 1949 พื้นที่ราว 78% ของปาเลสไตน์ในอาณัติเดิมตกอยู่ใต้การปกครองของอิสราเอล

ชาวปาเลสไตน์มองนักบะห์เป็นบาดแผลร่วมที่กำหนดอัตลักษณ์ชาติและอุดมการณ์ทางการเมืองของตน ขณะที่อิสราเอลมองเหตุการณ์นี้เป็นส่วนหนึ่งของสงครามประกาศอิสรภาพและการสร้างชาติ อิสราเอลยังลดทอนและปฏิเสธอาชญากรรมที่ตนก่อ โดยอ้างว่าชาวปาเลสไตน์สมัครใจย้ายออกไปเอง และบางปฏิบัติการมีความจำเป็น เกิดแนวคิดการปฏิเสธนักบะห์ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยกลุ่ม "นักประวัติศาสตร์ใหม่" ที่ตั้งคำถามกับเรื่องเล่าประวัติศาสตร์อิสราเอลเดิม แนวคิดนี้ยังแพร่หลายในวาทกรรมของอิสราเอลและสหรัฐ และสัมพันธ์กับคตินิยมเชื้อชาติต่อต้านอาหรับ

ชาวปาเลสไตน์ระลึกถึงเหตุการณ์นี้ในวันนักบะห์ (15 พฤษภาคมของทุกปี) หนึ่งวันหลังวันประกาศอิสรภาพอิสราเอล ใน ค.ศ. 1967 เกิดการอพยพของชาวปาเลสไตน์อีกระลอกหลังสงครามหกวันเรียกว่า นักสะห์ (النكسة, an-Naksa, "ความปราชัย") ซึ่งมีการระลึกในวันที่ 5 มิถุนายนของทุกปีเช่นกัน นักบะห์เป็นเหตุการณ์ที่ทรงอิทธิพลยิ่งต่อประวัติศาสตร์ปาเลสไตน์ เป็นหนึ่งในภาพแทนของพวกเขาร่วมกับตัวการ์ตูนฮันเดาะละฮ์ ผ้าโพกหัวกูฟียะห์และกุญแจของปาเลสไตน์ มีหนังสือ บทกวีและเพลงจำนวนมากที่บอกเล่าถึงนักบะห์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:การล้างชาติพันธุ์
หมวดหมู่:การไร้สัญชาติ
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาอาหรับ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ปาเลสไตน์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อิสราเอล
เล เวี้ยต ก๊วก

**เล เวี้ยต ก๊วก** (, จื๋อโนม: 黎曰國, เกิด 1982) เป็นนักวิทยาการคอมพิวเตอร์ชาวเวียดนาม ผู้บุกเบิกด้านการเรียนรู้ของเครื่อง ทำงานที่กูเกิลเบรน เขาเป็นหนึ่งในผู้ร่วมคิดค้นแบบจำลอง doc2vec กับ seq2seq ที่ใช้ในด้านการประมวลภาษาธรรมชาติ นอกจากนี้เขายังได้ริเริ่มและเป็นผู้นำโครงการริเริ่ม AutoML ของกูเกิลเบรน รวมถึงการนำเสนอเทคนิคการค้นหาสถาปัตยกรรมประสาท

## การศึกษาและการงาน
เล เวี้ยต ก๊วก เกิดที่เมืองเฮืองถุย จังหวัดเถื่อเทียนเว้ ประเทศเวียดนาม เขาเรียนที่ โรงเรียนมัธยมก๊วกห็อกเว้ ในปี 2004 เขาย้ายไปออสเตรเลียเพื่อศึกษาในหลักสูตรระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย โดยมีอาจารย์ที่ปรึกษาคือ อเล็กซ์ สโมลา (Alex Smola) และศึกษาวิธีการเคอร์เนล ในการเรียนรู้ของเครื่อง ในปี 2007 เขาเข้ามหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดเพื่อศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์โดยมีอาจารย์ที่ปรึกษาคือ แอนดรูว์ อึ่ง

ในปี 2011 เขากลายมาเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งกูเกิลเบรน ร่วมกับแอนดรูว์ อึ่ง ซึ่งเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาขณะนั้น และ เจฟฟรีย์ ดีน และ เกรก คอร์ราโด นักวิจัยของกูเกิล เลเป็นผู้นำการค้นพบขั้นตอนวิธีการเรียนรู้เชิงลึก ที่เป็นการคิดค้นครั้งสำคัญครั้งแรกของกูเกิลเบรน โดยทำการฝึกฝนบนหน่วยประมวลผลกลางแบบมัลติคอร์ 16,000 ตัว ทำให้มีความสามารถในการเรียนรู้ที่จะรู้จำแมวหลังจากดูวิดีโอในยูทูบโดยไม่เคยมีใครบอกว่า "แมว" คืออะไร

ในปี 2014 เลได้ร่วมกับ อิลยา ซุซเคเวร์ (Ilya Sutskever) และ อูริออล วีญัลส์ (Oriol Vinyals) เสนอแบบจำลอง seq2seq สำหรับทำการแปลด้วยเครื่อง และในปีเดียวกันนั้น เขายังได้ร่วมกับ โตมาช มิโคโลฟ (Tomáš Mikolov) เสนอแบบจำลอง doc2vec ที่ใช้สำหรับการเรียนรู้ตัวแทนในการแปลงเอกสาร เขายังเป็นหนึ่งในผู้เขียนหลักและนักวิจัยของ ระบบการแปลด้วยเครื่องประสาทของกูเกิล (GNMT)

เลริเริ่มและเป็นผู้นำโครงการ AutoML ของกูเกิลเบรน โดยรวมถึงการเสนอเกี่ยวกับการค้นหาสถาปัตยกรรมประสาท เขาเป็นหนึ่งในผู้เขียน LaMDA ซึ่งเป็นแบบจำลองภาษาการสนทนาขนาดใหญ่ที่พัฒนาและเปิดตัวครั้งแรกในปี 2020 ภายใต้ชื่อ Meena ในปี 2022 เขาและผู้ทำงานร่วมกันได้เสนอให้ใช้ข้อความพร้อมรับแบบลูกโซ่ความคิด (chain-of-thought, CoT) เป็นวิธีการปรับปรุงความสามารถในการให้เหตุผลของแบบจำลองภาษาขนาดใหญ่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากเว้
หมวดหมู่:นักวิจัยปัญญาประดิษฐ์
หมวดหมู่:นักวิทยาศาสตร์ชาวเวียดนาม
หมวดหมู่:บุคคลจากกูเกิล
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2525
ฝากฝันไว้ที่เสียงโคโตะ!

เป็นซีรีส์มังงะของญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดย AMU ซีรีส์นี้เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารจัมพ์ สแควร์ของชูเอชะ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555 มีรายงานว่ามังงะเรื่องนี้ขายได้มากกว่า 7.5 ล้านเล่ม ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอแพลตตินั่ม วิชั่น ออกอากาศตั้งแต่เดือนเมษายนถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562

## ตัวละคร
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
;:
;
:

## สื่อ
### มังงะ
*ฝากฝันไว้ที่เสียงโคโตะ!*เขียนและวาดภาพประกอบโดย AMU ได้เริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสาร *[[จัมป์สแควร์]]*ของชูเอชะในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555 ณ เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 ได้รวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม(*[[ทังโกบง]]*)จำนวน 31 เล่ม สำนักพิมพ์บงกชได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในการแปลและตีพิมพ์เรื่องนี้เป็นภาษาไทยเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2557

#### จำนวนเล่ม

### อนิเมะ
ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์เป็นสองช่วงออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 เมษายนจนถึง 29 มิถุนายน พ.ศ. 2562 และตั้งแต่วันที่ 5 ตุลาคมจนถึง 28 ธันวาคม พ.ศ. 2562 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์, บีเอส11, เอที-เอ็กซ์, จีวายที, Wowow, และเอชทีบี ซีรีส์เรื่องนี้ได้รับการผลิตแอนิเมชั่นโดยสตูดิโอแพลทินัม วิชั่น และกำกับโดยเรียวมะ มิซูโนะ โดยมีอายูมุ ฮิซาโอะรับหน้าที่เป็นผู้เขียนบทของเรื่อง และจุนโกะ ยามานากะเป็นผู้ออกแบบตัวละคร โชตะ อาโออิร้องเพลงเปิดชื่อ "Tone" ในขณะที่ยูมะ อูจิดะร้องเพลงปิดชื่อ "Speechless" อาโออิยังได้ร้องเพลงเปิดที่ 2 ของซีรีส์ชื่อ "Harmony" ในขณะที่อูจิดะก็ได้ร้องเพลงปิดของซีรีส์ชื่อ "Rainbow" เช่นกัน

### ละครเวที
การดัดแปลงเป็นละครเวทีได้จัดแสดงในปี พ.ศ. 2562 ในสามแห่ง ได้แก่ 17–25 สิงหาคมในโตเกียว 7–8 กันยายนในฟุกุโอกะ และ 14–15 กันยายนในโอซากะ ละครเวทีเรื่องนี้นำแสดงโดย ทาคุมะ ไซกิรับบทเป็นคุโด้, คาซึกิ ฟุรุตะรับบทเป็นคุราตะ, ฮินาโกะ ทานากะรับบทเป็นซาโตวะ, โคเฮย์ ชิโอตะรับบทเป็นอาดาจิ, โคโทริ โคจิมะรับบทเป็นซาไก และทัตสึกิ โจนินรับบทเป็นมิซูฮาระ ในการเตรียมความพร้อมสำหรับการแสดง นักแสดงได้รับการฝึกฝนเป็นเวลาสี่เดือนเพื่อเรียนรู้วิธีการเล่นโคโตะ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* 

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:เมเดียลิงก์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์ชูเอชะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเสี้ยวชีวิต
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของโตเกียวเอ็มเอ็กซ์
หมวดหมู่:บงกช
ชัง อึย-ซู

**ชัง อึย-ซู** ( , เกิด 22 มกราคม 1990) เป็นนายแบบและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาได้รับความนิยมอย่างมากหลังจากแสดงในละครโทรทัศน์แนวยาโออิเรื่อง *[[ซ่อนรักชายาลับ]]* (2020)

## ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา

ชัง อึย-ซู เกิดเมื่อวันที่ 22 มกราคม 1990 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ เขาเรียนที่ภาควิชาการแสดงนางแบบที่วิทยาลัยคย็องมุน

## อาชีพ
ชังเริ่มต้นอาชีพนายแบบในปี 2008 เขาได้รับความสนใจจากการทำงานบนเวทีต่าง ๆ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เขาได้ทำให้ใบหน้าของเขาเป็นที่รู้จักต่อสาธารณชนผ่านโฆษณาและมิวสิควิดีโอต่าง ๆ จากนั้นเขาถูกเอเยนต์ค้นพบและเซ็นสัญญากับ Elrise Entertainment (이엘 라이즈)

ชังประเดิมงานแสดงครั้งแรกในปี 2012 โดยปรากฏตัวในละครดราม่าเรื่อง *[[โสดกะล่อนปลิ้นปล้อนคูณ 4]]* เขาได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกในปี 2015 เรื่อง *[[สมรภูมิรบและเกียรติยศแห่งราชนาวี]]* จากนั้นเขาก็ได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง *[[เดอะบิวตีอินไซด์]]* ซึ่งเขาได้แสดงเป็นตัวละครที่แปลงร่างเป็นอู-จิน เขาเป็นนายแบบให้กับงาน Seoul Fashion Week (서울 패션 위크) ในปี 2015 เช่นเดียวกับงาน SS14 Seoul Fashion Week เขายังได้เข้าร่วมถ่ายภาพให้กับ BNT International ในเดือนมีนาคม 2015

ในปี 2018 เขาได้รับบทสมทบเป็นนักสู้ศิลปะการต่อสู้ในละครดังเรื่อง *Bad Papa* ในปี 2019 เขาแสดงในละครดราม่าโรแมนติกคอมเมดี้แฟนตาซีเรื่อง *[[สัมผัสรักพลังจิต]]* โดยรับบทเป็นนักสืบหนุ่ม ในปีเดียวกันนั้น เขาได้แสดงนำเป็นครั้งแรกในละครโรแมนติกเรื่อง *Jal Pa Gin Love* 

## ผลงานการแสดง
### ละครโทรทัศน์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2533
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้ในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นายแบบเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวเกาหลีใต้
หมวดหมู่:นายแบบจากโซล
หมวดหมู่:นักแสดงชายจากโซล
ภัฏฏิโปรลุ

**ภัฏฏิโปรลุ** (; Bhattiprolu) เป็นหมู่บ้านในอำเภอพปัตละ รัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย เป็นศูนย์กลางการปกครองของภัฏฏิโปรลุมณฑล ในบู่บ้านเป็นที่ตั้งของ *พุทธมหาสถูป* ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนอนุสรณ์ความสำคัญระดับชาติ หนึ่งในหลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดของอักษรพราหมีในอินเดียใต้มาจากภัฏฏิโปรลุ อักษรดังกล่าวปรากฏบนผอบที่เชื่อว่าบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ และเรียกว่าอักษรภัฏฏิโปรลุ

ในสมัยโบราณ ภัฏฏิโปรลุมีชื่อว่าประติปาลปุระ (Pratipalapura) เป็นเมืองพุทธที่เจริญรุ่งเรือง ส่วนกนึ่งของอาณาจัดรสาละโบราณที่มีอยู่ก่อนอานธรสตวาหนะ หลักฐานจารึกเสนอว่ากษัตริย์นามว่ากุเพรกะ (Kuberaka) เป็นผู้ปกครองภัฏฏิโปรลุใน 230 ปีก่อนคริสต์กาล พุทธมหาสถูปแห่งภัฏฏิโปรลุมีชื่อว่า วิกรมารกะโกฏทิพพะ (*Vikramarka Kota Dibba*) เข้าใจว่าสร้างขึ้นในระหว่าง 300-200 ปีก่อนคริสต์กาล การขุดค้นที่ภัฏฏิโปรลุพบหลักฐานที่มีความสำคัญทางภาษาศาสตร์ ซึ่งคือหลักฐานภาษาเตลูกูยุคแรก อายุย้อนไปถึง 300 ปีก่อนคริสต์กาล ในปี 1870 มีการค้นพบเนินดินสามเนินที่นำไปสู่การขุดค้นเพิ่มเติม ในปี 1892 นักโราณคดีอาเล็กซันเดอร์ เรีย ขุดพบจารึกสามชิ้นบนผอบที่บรรจุพระธาตุและอัญมณีมีค่า สถูปมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 148 ฟุม ส่วนสูงสุดเป็นโดมมีความสูง 132 ฟุต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐอานธรประเทศ
หัวหมาก

**หัวหมาก** อาจหมายถึง
* แขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร
* ถนนหัวหมาก ถนนที่ต่อเชื่อมระหว่างถนนศรีนครินทร์กับซอยรามคำแหง 24
* ศูนย์กีฬาหัวหมาก ศูนย์กีฬาหลักของการกีฬาแห่งประเทศไทย
* สถานีหัวหมาก
หมู่บ้านนางาวะ (จังหวัดนางาโนะ)

**นางาวะ** () เป็นหมู่บ้านในอำเภอมินามิอาซูมิ จังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น

ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2005 นางาวะกับหมู่บ้านชิงะ (จากอำเภอฮิงาชิจิกูมะ) และหมู่บ้านอาซูมิกับอาซูซางาวะ (ทั้งสองมาจากอำเภอมินามิอาซูมิ) ถูกผนวกเข้ากับนครมัตสึโมโตะที่ขยายตัวออกไป

## อ้างอิง
ยาร์เดนิต

**ยาร์เดนิต** () มีอีกชื่อว่า **พื้นที่พิธีบัพติศมายาร์เดนิต** () เป็นพื้นที่ทำพิธีบัพติศมาริมแม่น้ำจอร์แดนในภูมิภาคกาลิลีของอิสราเอลตอนเหนือ ซึ่งผู้แสวงบุญชาวคริสต์เดินทางมาบ่อยครั้ง สถานที่นี้ตั้งอยู่ทางใต้ของปากแม่น้ำจากทะเลกาลิลี ใกล้ Kibbutz Kvutzat Kinneret ซึ่งเป็นเจ้าของและบริหารจัดการพื้นที่นี้

## ประวัติ
ตามธรรมเนียมศาสนาคริสต์ เหตุการณ์พระเยซูทรงรับบัพติศมา (มัทธิว 3:13-17) เกิดขึ้นที่เบธานีฝั่งเหนือแม่น้ำจอร์แดน (อัลมัฆฏ็อส) เหนือทะเลเดดซีและทางตะวันออกของเจริโค อัลมัฆฏ็อสเป็นพื้นที่ทำพิธีบัพติศมาที่สำคัญที่สุดสำหรับผู้แสวงบุญมาหลายตวรรษ และมีการสร้างอารามและบ้านรับรองใกล้บริเวณนี้ ปัจจุบันอัลมัฆฏ็อสในประเทศจอร์แดนแสดงโครงสร้างทางศาสนายุคแรกที่เกี่ยวข้องกับพิธีบัพติศมาหรือการอาบน้ำทางศาสนา

นับตั้งแต่สงครามหกวัน ประเทศอิสราเอลเข้ายึดครองแม่น้ำจอร์แดนส่วนตะวันตก รวมถึงพื้นที่ตรงข้ามฝั่งจอร์แดนที่มีชื่อว่าก็อศรุลยะฮูด อย่างไรก็ตาม เนื่องจากกิจกรรมทางทหารและการขุดค้นในพื้นที่เวสต์แบงก์ กระทรวงการท่องเที่ยวอิสราเอลสถาปนายาร์เดนิตใน ค.ศ. 1981 เป็นพื้นที่แสวงบุญทางเลือก ยาร์เดนิตจึงกลายเป็นสถานที่รับบัพติศมาแห่งแรกที่ได้รับการควบคุมในอิสราเอล 

ดังนั้น ยาร์เดนิตจึงดึงดูดผู้แสวงบุญและมีการสร้างศูนย์บริการนักท่องเที่ยว

## ภาพ

File:Yardenit12.JPG|ป้ายทางเข้า
File:Yardenit5.JPG|โองการพันธสัญญาใหม่เกี่ยวกับพระเยซูทรงรับบัพติศมา
File:20110223 Israel 0189 Yardenit (5540440028).jpg|พิธีบัพติศมาที่ยาร์เดนิต


## ดูเพิ่ม
*ยอห์นผู้ให้บัพติศมา
*ก็อศรุลยะฮูด
*การท่องเที่ยวในประเทศอิสราเอล
*ศาสนาคริสต์ในประเทศอิสราเอล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
ตำบลดอนปรู

**ดอนปรู** เป็นตำบลในอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี เดิมเป็นตำบลของอำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง 

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลดอนปรู มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลวังลึก (อำเภอสามชุก) และตำบลเขาดิน (อำเภอเดิมบางนางบวช)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลสีบัวทอง ตำบลวังน้ำเย็น (อำเภอแสวงหา จังหวัดอ่างทอง) และตำบลรำมะสัก (อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลปลายนา
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลวังน้ำซับ และตำบลย่านยาว (อำเภอสามชุก)

## ประวัติ
ดอนปรู เดิมเป็นตำบลของอำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง ปี พ.ศ. 2479 พระประชากรบริรักษ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดอ่างทอง กับพ.ท.พระเจนกระบวนหัก ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้รับรายงานว่าเขตตำบลดอนปรู อำเภอวิเศษชัยชาญ ได้แจ้งแก่ทางราชการว่าประชาชนติดต่อราชการกับอำเภอศรีประจันต์ และจังหวัดสุพรรณบุรีสะดวกกว่าไปติดต่อกับอำเภอวิเศษชัยชาญ

ปี พ.ศ. 2480 จึงได้เปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดอ่างทองกับจังหวัดสุพรรณบุรี โดยโอนพื้นที่ตำบลดอนปรู อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง มาขึ้นกับอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี รวมทั้งโอนพื้นที่หมู่ 6–10 (ในตอนนั้น) จากตำบลศาลาทุ่งแฝก อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง มาสมทบเข้ากับเขตปกครองของตำบลดอนปรู อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี โดยได้รับอนุมัติจากพระยาพหลพลพยุหเสนา นายกรัฐมนตรี 

ปี พ.ศ. 2501 นายพัฒน์ บุณยรัตพันธุ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยก 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ 1 บ้านรางหางม้า, หมู่ 2 บ้านบัวประจันต์, หมู่ 3 บ้านหนองอ้ายเกลา, หมู่ 8 บ้านดอนกลาง และหมู่ 13 บ้านป่าพระเจ้า ของตำบลดอนปรู ออกไปตั้งเป็นตำบลปลายนา 

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลดอนปรูแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
* **หมู่ที่ 1** บ้านสามจุ่น
* **หมู่ที่ 2** บ้านดอนปรู
* **หมู่ที่ 3** บ้านห้วยสุวรรณ
* **หมู่ที่ 4** บ้านโพธิ์นฤมิตร
* **หมู่ที่ 5** บ้านหนองใหญ่
* **หมู่ที่ 6** บ้านถั่วพลู
* **หมู่ที่ 7** บ้านกระทุ่มแบน
* **หมู่ที่ 8** บ้านท่าทราย
* **หมู่ที่ 9** บ้านหนองกรด

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ตำบลดอนปรูเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลดอนปรู ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลดอนปรูมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 40.18 ตารางกิโลเมตร ประชากร 9,025 คน และ 2,085 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลดอนปรูอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลดอนปรู

## อ้างอิง

ดอนปรู
ดอนปรู
แมจิคัล★เอกซ์พลอเรอร์

เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น ที่เขียนโดย อิริส ซีรีส์นี้เริ่มต้นจากเว็บไซต์ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ก่อนจะตีพิมพ์พร้อมภาพประกอบโดย โนโบรุ คันนาสึกิ โดย คาโดกาวะโชเต็ง เริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2562 มังงะได้รับการดัดแปลงที่วาดภาพประกอบโดย ยูคาริ ฮิกะ เริ่มตีพิมพ์ในเว็บไซต์ Young Ace Up ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2563 ทั้งไลต์โนเวลและมังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ โดยมีการประกาศสร้างเป็นอนิเมะแล้ว

## สื่อ
### ไลต์โนเวล
เขียนโดย อิริส, เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์เผยแพร่นิยาย โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ต่อมาซีรีส์นี้ได้ถูกซื้อโดย คาโดกาวะโชเต็ง ซึ่งเริ่มตีพิมพ์ซีรีส์นี้พร้อมภาพประกอบโดย โนโบรุ คันนาสึกิ เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2567 มีหนังสือที่ได้รับการเผยแพร่ทั้งหมด 10 เล่ม

ไลต์โนเวลเรื่องนี้มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์

#### จำนวนเล่ม

### มังงะ
มังงะที่วาดภาพประกอบโดย ยูคาริ ฮิกะ เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์มังงะ Young Ace Up ของคาโดกาวะโชเต็ง เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2563 ซีรีส์นี้งดตีพิมพ์ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 เนื่องจากสุขภาพของฮิกะ ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2567 ได้มีการตีพิมพ์รรวบรวมเป็นเล่ม *[[ทังโกบง]]* สองเล่ม

มังงะเรื่องนี้มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์

#### จำนวนเล่ม

### อนิเมะ
มีการประกาศว่าจะมีการสร้างเป็นอนิเมะโทรทัศน์ระหว่างการถ่ายทอดสด "Sneaker Bunko 35th Anniversary Festa!" ของคาโดกาวะ เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2566

## ผลตอบรับ
ไลต์โนเวลเรื่องนี้มีผู้เข้าชม 50,000,000 ครั้งบนเว็บไซต์ โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร

รีเบคกา ซิลเวอร์แมนจาก เครือข่ายข่าวอนิเมะ ชื่นชมภาพประกอบ แต่วิพากษ์วิจารณ์ตัวละครหญิงว่าขาดการพัฒนา ซิลเวอร์แมนเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า "ตั้งแต่ประโยคแรก เราก็รู้ว่าเรากำลังจะทำอะไร และโชคดีที่เรื่องราวก็อธิบายออกมาได้ค่อนข้างดี" Demelza จาก Anime UK News รู้สึกว่าซีรีส์นี้เป็นซีรีส์ต่างโลกที่ "ใช้ได้" ถึงแม้ว่า Demelza จะวิจารณ์งานเขียนก็ตาม

## ดูเพิ่ม
**[[ก็อบลิน สเลเยอร์]]*, อีกหนึ่งซีรีส์ไลต์โนเวลที่มีนักวาดภาพประกอบคนเดียวกัน

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่มเติม
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
*  
*  
* 
หมวดหมู่:เว็บคอมิกที่ได้รับการตีพิมพ์
หมวดหมู่:โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็ง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวต่างโลก
หมวดหมู่:ไลต์โนเวล
หมวดหมู่:ไลต์โนเวลที่เผยแพร่ครั้งแรกทางออนไลน์
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์คาโดกาวะโชเต็ง
หมวดหมู่:เว็บคอมิกญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะที่สร้างจากไลต์โนเวล
หมวดหมู่:นิยายญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:ฟีนิกซ์ (สำนักพิมพ์)
ตำบลมดแดง

**มดแดง** เป็นตำบลในอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี 

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลมดแดง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลบางงาม และตำบลบ้านกร่าง
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลศรีประจันต์ และตำบลวังยาง
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลโพธิ์พระยา (อำเภอเมืองสุพรรณบุรี)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลบ้านโพธิ์ (อำเภอเมืองสุพรรณบุรี) และตำบลไร่รถ (อำเภอดอนเจดีย์)
## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลมดแดงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
* **หมู่ที่ 1** บ้านมดแดง
* **หมู่ที่ 2** บ้านมดแดง
* **หมู่ที่ 3** บ้านกระดาษ
* **หมู่ที่ 4** บ้านวังพลับใต้
* **หมู่ที่ 5** บ้านวังพลับเหนือ
* **หมู่ที่ 6** บ้านศรีจันต์
* **หมู่ที่ 7** บ้านวังพลับใต้

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ตำบลมดแดงเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลมดแดง ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลมดแดงมี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 19.77 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,608 คน และ 1,189 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลมดแดงอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลมดแดง

## อ้างอิง

มดแดง
มดแดง
ตำบลบางงาม

**บางงาม** เป็นตำบลในอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี 

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลบางงาม มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลวังหว้า และตำบลบ้านกร่าง
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลบ้านกร่าง
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลมดแดง
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลไร่รถ และตำบลดอนเจดีย์ (อำเภอดอนเจดีย์)

## ประวัติ
เดิมตำบลบางงามมีพื้นที่ 12 หมู่บ้าน ต่อมาปี พ.ศ. 2501 นายพัฒน์ บุณยรัตพันธุ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยกด้านทิศเเหนือของตำบลบางงามทั้งหมด 6 หมู่บ้าน คือ หมู่ 1,8 บ้านดงขี้เหล็ก, หมู่ 2,6 บ้านวัดเกาะ, หมู่ 5 บ้านตลาดวังหว้า และหมู่ 8 บ้านดอนลาน ของตำบลบางงาม ออกไปตั้งเป็นตำบลวังหว้า ทำให้ในปัจจุบันเขตตำบลบางงามเหลือพื้นที่การปกครองเพียง 6 หมู่บ้าน 

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลบางงามแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
* **หมู่ที่ 1** บ้านนาป่า, บ้านดอนตะกู, บ้านหนองเพียน
* **หมู่ที่ 2** บ้านลาดตะเข้, บ้านหนองบอน, บ้านนาพุทรา
* **หมู่ที่ 3** บ้านดอนซาก, บ้านแอนตาผง, บ้านห้วยตาพรม, บ้านทุ่งขโมย
* **หมู่ที่ 4** บ้านสวนสัก, บ้านโรงหีบ, บ้านท่าคอย, บ้านคอยเหนือ
* **หมู่ที่ 5** บ้านนาป่า, บ้านดอนตะกู
* **หมู่ที่ 6** บ้านดอนตะกู, บ้านทุ่งหลวง

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ตำบลบางงามเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบางงาม ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลบางงามมี 6 หมู่บ้าน พื้นที่ 25.97 ตารางกิโลเมตร ประชากร 3,221 คน และ 815 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบางงามอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางงาม

## อ้างอิง

บางงาม
บางงาม
จังหวัดลพบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี]] พ.ศ. 2522** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2522 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2519 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

### เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองลพบุรี, อำเภอพัฒนานิคม และอำเภอท่าวุ้ง

### เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอโคกสำโรง, อำเภอชัยบาดาล, อำเภอบ้านหมี่ และกิ่งอำเภอท่าหลวง

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดลพบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519
* จังหวัดลพบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526

## อ้างอิง

ลพบุรี
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดลพบุรี
ภูตเหมียวอันซุ

***ภูตเหมียวอันซุ*** () เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยทากาชิ อิมาชิโระ ตีพิมพ์ในนิตยสาร*[[คอมิกบอมบอม]]*ของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 ถึง พ.ศ. 2550 และตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่มหนึ่งเล่มจบ ภาพยนตร์อนิเมะดัดแปลงของฝรั่งเศส-ญี่ปุ่นผลิตโดยสตูดิโอชินเอแอนิเมชันและมิยุโปรดักชัน ออกฉายในเดือนกรฏาคม พ.ศ. 2567

## ตัวละคร
;
:

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:การ์ตูนช่องเกี่ยวกับแมว
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โคดันชะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:มังงะที่ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์
ภูตเหมียวอันซุ (ภาพยนตร์)

***ภูตเหมียวอันซุ*** () เป็นภาพยนตร์อนิเมะในปี พ.ศ. 2567 กำกับโดยโยโกะ คูโนะและโนบูฮิโระ ยามาชิตะ ผลิตโดยสตูดิโอชินเอแอนิเมชันและมิยุโปรดักชันส์ สร้างจากมังงะชื่อเรื่องเดียวกันโดยทากาชิ อิมาชิโระ นักพากย์ตัวละครหลักได้แก่ มิไร โมริยามะรับบทภูตแมวอันซุ และโนอะ โกโตรับบทเด็กหญิงชื่อคาริน ภาพยนตร์ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567 และมีกำหนดออกฉายในประเทศไทยในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567

## นักพากย์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันเกี่ยวกับแมว
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ชินเอแอนิเมชัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันโตโฮ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แอนิเมชันที่มีฉากในโตเกียว
ดิลมัน

**ดิลมัน** หรือ **เทลมัน** (ซูเมอร์: , ต่อมา 𒉌𒌇(𒆠), NI.TUKki = dilmunki; ; ) เป็นอารยธรรมโบราณที่พูดภาษาเซมิติกตะวันออกในคาบสมุทรอาหรับตะวันออก ซึ่งได้รับการกล่าวถึงตั้งแต่ 3,000 ปีก่อนคริสตกาล เป็นต้นมา จากหลักฐาน พบว่าตั้งอยู่บริเวณอ่าวเปอร์เซีย บนเส้นทางการค้าระหว่างเมโสโปเตเมียและอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ ใกล้ทะเลและบ่อน้ำบาดาล ดิลมันมีอาณาเขตครอบคลุมตั้งแต่บาห์เรน คูเวต และซาอุดีอาระเบียตะวันออก

ความสัมพันธ์ทางการค้าอันยิ่งใหญ่ระหว่างเมโสโปเตเมียและดิลมันนนั้นแข็งแกร่งและลึกซึ้งถึงขนาดที่ดิลมันเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในตำนานการสร้างโลกของชาวซูเมอร์

ดิลมันเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญ ในช่วงที่มีอำนาจสูงสุด จักรวรรดิได้ควบคุมเส้นทางการค้าในอ่าวเปอร์เซีย ตามทฤษฎีสมัยใหม่บางประการ ชาวซูเมอร์ ถือว่าเมืองดิลมันเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ แต่ไม่ปรากฏหลักฐานโบราณ ชาวเมโสโปเตเมียกล่าวถึงเมืองดิลมันในฐานะพันธมิตรทางการค้า แหล่งทองแดง และแหล่ง การค้า

นิทานซูเมอร์เรื่องสวนสวรรค์แห่งดิลมันอาจเป็นแรงบันดาลใจให้เกิดนิทานเรื่อง สวนเอเดน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ซูเมอร์
หมวดหมู่:โบราณสถานในประเทศบาห์เรน
หมวดหมู่:โบราณสถานในประเทศคูเวต
ตำบลปลายนา

**ปลายนา** เป็นตำบลในอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลปลายนา

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลปลายนา มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลดอนปรู
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลรำมะสัก (อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง) 
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลมงคลธรรมนิมิต ตำบลสามโก้ และตำบลอบทม (อำเภอสามโก้ จังหวัดอ่างทอง)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลศรีประจันต์ และตำบลวังน้ำซับ

## ประวัติ
ตำบลปลายนา เดิมเป็นพื้นที่ของตำบลดอนปรู อำเภอวิเศษชัยชาญ ย้ายมาขึ้นการปกครองกับจังหวัดสุพรรณบุรี ปี พ.ศ. 2480 ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2501 นายพัฒน์ บุณยรัตพันธุ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยก 5 หมู่บ้านด้านทิศใต้ของตำบลดอนปรู คือ หมู่ 1 บ้านรางหางม้า, หมู่ 2 บ้านบัวประจันต์, หมู่ 3 บ้านหนองอ้ายเกลา, หมู่ 8 บ้านดอนกลาง และหมู่ 13 บ้านป่าพระเจ้า ออกมาตั้งเป็นตำบลปลายนา

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลปลายนาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
* **หมู่ที่ 1** บ้านรางหางม้า
* **หมู่ที่ 2** บ้านบัวประจันต์
* **หมู่ที่ 3** บ้านหนองอ้ายเกลา
* **หมู่ที่ 4** บ้านดอนกลาง
* **หมู่ที่ 5** บ้านป่าพระเจ้า
* **หมู่ที่ 6** บ้านหนองสรวง
* **หมู่ที่ 7** บ้านคลองชะอม

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ตำบลปลายนาเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลปลายนา ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลปลายนามี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 40.67 ตารางกิโลเมตร ประชากร 8,416 คน และ 2,031 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลปลายนาอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลปลายนา

ปี พ.ศ. 2549 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลปลายนามี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 40.67 ตารางกิโลเมตร ประชากร 8,369 คน และ 2,342 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 11.72 ล้านบาท รายจ่ายประจำ 3.82 ล้านบาทและได้รับความเห็นชอบจากราษฎร พ.ศ. 2550 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลปลายนาอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลปลายนา

## อ้างอิง

ปลายนา
ปลายนา
นิโคเดมัส

**นิโคเดมัส** (; ; ; ; ) เป็นบุคคลในพันธสัญญาใหม่ที่ได้รับการนับถือในฐานะนักบุญในประเพณีศาสนาคริสต์จำนวนหนึ่ง นิโคนิมัสเป็นฟาริสีและเป็นสมาชิกของสภาซันเฮดรินผู้สนใจคำสอนของพระเยซู นิโคเดมัสไม่ถูกกล่าวถึงในพระวรสารสหทรรศน์ และถูกกล่าวถึงเฉพาะในพระวรสารนักบุญยอห์น เป็นกรณีเดียวกับลาซารัส นิโคเดมัสมีบทบาทมากกว่าครึ่งบทในบทที่ 3 และถูกกล่าวถึงอีกในบทที่ 7 และสุดท้ายกล่าวถึงบทที่ 19

ในธรรมเนียมของคริสจักรโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ถือว่านิโคเดมัสเป็นสาวกของพระเยซูอย่างลับ ๆ โดยมีพื้นฐานจากเรื่องเล่าในยอห์น 19 ในพระวรสารนักบุญยอห์นไม่ได้กล่าวอย่างชัดเจนถึงความเป็นสาวกของนิโคเดมัส บางครั้งนิโคเดมัสได้รับการเรียกว่า "ผู้ปกป้องพระเยซู" เนื่องจากนิโคเดมัสยืนกรานกับพวกฟาริสีด้วยกันว่าต้องฟังพระเยซูก่อนการพิพากษาตามกฎหมายของยิว

นักวิชาการบางคนระบุว่านิโคเดมัสในพันธสัญญาใหม่เป็นคนเดียวกันกับนิโคเดมัสบุตรกูเรียนซึ่งปรากฏในประวัติศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 1 แต่นักวิชาการคนอื่น ๆ เห็นว่าอายุและยุคสมัยของบุคคลสองคนนี้ไม่สอดคล้องกันจึงไม่น่าเป็นคนเดียวกัน งานเขียนนอกสารบบที่เขียนในชื่อของนิโคเดมัสคือพระวรสารนักบุญนิโคเดมัส เขียนขึ้นในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 4 และเนื้อหาส่วนใหญ่นำมาจากกิจการของปีลาตที่เขียนขึ้นก่อนหน้าซึ่งเล่าถึงการเสด็จสู่แดนผู้ตาย

## คลังภาพ

File:Crijn Hendricksz.jpeg|พระเยซูและนิโคเดมัส โดย Crijn Hendricksz
Accademia - Cristo in pietà sostenuto dalla Madonna, Nicodemo e san Giovanni Evangelista con le Marie - Cima da Conegliano.jpg|นิโคเดมัสกับพระศพของพระคริสต์ โดยมีอัครทูตยอห์นอยู่ทางขวา และมารีย์อยู่ทางซ้าย ภาพวาดโดย Cima da Conegliano
File:Pietro Perugino cat39.jpg|การบรรจุพระศพ ภาพวาดโดยปีเอโตร เปรูจีโน ในภาพมีนิโคเดมัสและโยเซฟชาวอาริมาเธียอยู่ข้างพระศพของพระเยซู
File:William Brassey Hole Nicodemus.jpg| นิโคเดมัส (ขวา) ทูลพระเยซู โดย William Brassey Hole
File:Henry Ossawa Tanner - Nicodemus coming to Christ.jpg|นิโคเดมัสเข้าเฝ้าพระคริสต์ โดย Henry Ossawa Tanner


## อ้างอิง

## อ่านเพิ่มเติม
* "St. Nicodemus" in *[[Butler's Lives of the Saints]]*
* Cornel Heinsdorff: *Christus, Nikodemus und die Samaritanerin bei [[Juvencus]]. Mit einem Anhang zur lateinischen Evangelienvorlage* (Untersuchungen zur antiken Literatur und Geschichte, Bd. 67), Berlin/New York, 2003.

## แหล่งข้อมูลอื่น


หมวดหมู่:นักบุญจากพันธสัญญาใหม่
หมวดหมู่:สาวกของพระเยซู
หมวดหมู่:พระวรสารนักบุญยอห์น
หมวดหมู่:ฟาริสี
หมวดหมู่:นักบุญจากแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์
ลานกลางอาคาร

thumb|ห้องสมุดและอาคารของโรงเรียนมัธยมศึกษาทูซอน (ในภาพ) มีลานกลางอาคารที่ทันสมัย
ในทางสถาปัตยกรรม **ลานกลางอาคาร** หรือ **เอเทรียม** () คือพื้นที่เปิดโล่งขนาดใหญ่หรือที่มี ช่องแสงหลังคาคลุม ที่ล้อมรอบด้วยอาคาร ลานกลางอาคารแบบนี้เป็นองค์ประกอบทั่วไปของที่อยู่อาศัยของชาวโรมันโบราณ โดยทำหน้าที่ให้แสงสว่างและการระบายอากาศสู่ภายในอาคาร ลานกลางอาคารสมัยใหม่ซึ่งได้รับการพัฒนาในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 มักมีความสูงหลายชั้น มีหลังคาบานลูกฟักกระจกหรือหน้าต่างบานใหญ่ และมักจะตั้งอยู่ที่บริเวณประตูทางเข้าหลักของอาคาร (ในห้องโถงพักคอย)

ลานกลางอาคารเป็นลักษณะการออกแบบที่ได้รับความนิยม เนื่องจากทำให้ตัวอาคารให้ "ความรู้สึกกว้างขวางและสว่างไสว" ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ลานกลางอาคารได้กลายมาเป็นลักษณะสำคัญของอาคารหลายแห่ง ลานกลางอาคารได้รับความนิยมในหมู่ผู้ใช้อาคาร นักออกแบบอาคาร และผู้พัฒนาอาคาร ผู้ใช้ลานกลางอาคารเนื่องจากสามารถสร้างบรรยากาศภายในที่มีชีวิตชีวาและกระตุ้นจิตใจซึ่งช่วยเป็นเกราะกำบังจากสภาพแวดล้อมภายนอกได้ ทั้งยังเชื่อมโยงทางสายตากับสภาพแวดล้อมนั้นไว้ด้วย นักออกแบบมักใช้โอกาสในการสร้างพื้นที่ประเภทใหม่ ๆ ในอาคาร และนักพัฒนาต่างมองว่าลานกลางอาคารเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกอันทรงเกียรติที่สามารถเพิ่มมูลค่าทางการค้าและความน่าดึงดูดใจได้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ห้อง
หมวดหมู่:ส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้าง
พาทามิ

**พาทามิ** (; Badami) หรือ **วาตาปิ** (อักษรโรมัน: Vātāpi แปลว่ามีลม [วาต-] เป็นมิตร [อาปิ]) เป็นเมืองในอำเภอพคัลโกฏ รัฐกรณาฏกะ ประเทศินเดีย อดีตราชธานีของจาลุกยะพาทามิระหว่างปี 540 ถึง 757 เป็นที่รู้จักจากหมู่เทวาลัยถ้ำซึ่งเป็นเทวาลัยที่แกะวลักเข้าไปในหิน และกลุ่มเทวาลัยอื่น ๆ เช่น ภูตนาถเทวาลัย, ศิวาลัย และ ชมพุลิงเคศวรเทวาลัย

พาทามิเป็นหนึ่งในเมืองเก่าแก่ที่ได้รับการคัดเลือกจากรัฐบาลอินเดียเช้าร่วมโครงการพัฒนานครมรดก

ปุลเกษินที่หนึ่งเป็นผู้นำในยุคแรก ๆ ของชาวจาลุกยะ และโดยทั่วไปถือว่าเป็นผู้สถาปนาจักรวรรดิจาลุกยะพาทามิในปี ค.ศ. 540. ดังที่ปรากฏในจารึกบนเนินเหนือ ‘วาตาปิ‘ ลงปี ค.ศ. 544 การเลือกพาทามิเป็นราชธานีเป็นไปได้ว่ามาจากความได้เปรียบเชิงยุทธศาสตร์ของพาทามิซึ่งรายล้อมด้วยหน้าผาหินทรายที่ไม่ราบเรียบจากทั้งสามด้าน บุตรของเขา กีรติวรมันที่หนึ่ง และ มงคเลศ สร้างเทวาลัยในถ้ำต่าง ๆ ขึ้น ทะเลสาบอคัสตยะ (Agastya lake; เดิม ทะเลสาบวาตาปิ) เป็นทะเลสาบที่ขุดขึ้นโดยมนุษย์ สร้างแล้วเสร็จในศตวรรษที่ 7 เป็นไปได้ว่าสร้างเพื่อใช้งานเป็นแหล่งชลประทาน โดยรอบของทะเลสาบต่อมามีการสร้างเทวาลัยต่าง ๆ ขึ้นโดยรอบ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐกรณาฏกะ
ไมลีทัส

**ไมลีทัส** ( ; ;  *Mīllawānda* or 𒈪𒆷𒉿𒋫 *Milawata* (exonyms); ; ) เป็นเมืองกรีซโบราณบนชายฝั่งตะวันตกของอานาโตเลีย ใกล้ปากแม่น้ำเมแอนเดอร์ ในไอโอเนียโบราณ ซากปรักหักพังของเมืองตั้งอยู่ใกล้หมู่บ้านบาลัต ในจังหวัดอัยดึน ประเทศตุรกี ก่อนการปกครองของชาวเปอร์เซีย ที่เริ่มขึ้นในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล เมืองไมลีทัสถือเป็นเมืองกรีกที่ใหญ่โตและร่ำรวยที่สุดแห่งหนึ่ง

หลักฐานการตั้งถิ่นฐานครั้งแรกในสถานที่นี้ไม่สามารถเข้าถึงได้เนื่องจากระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้นและการทับถมของตะกอนจากแม่น้ำเมแอนเดอร์ หลักฐานแรกที่มีอยู่คือ ยุคหินใหม่ในยุคสำริดตอนต้นและตอนกลาง การตั้งถิ่นฐานอยู่ภายใต้อิทธิพลของชาวมิโนอัน ประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้ในเมืองไมลีทัสเริ่มต้นด้วยบันทึกของจักรวรรดิฮิตไทต์และบันทึกไมซีเนียน เกี่ยวกับปีโลสและคนอสซอส ในช่วงปลายยุคสำริด เมืองไมลีทัสเป็นป้อมปราการของชาวไมซีเนียนที่ตั้งอยู่บนชายฝั่งเอเชียไมเนอร์ราว 1450 ถึง 1100 ปีก่อนคริสตกาล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในพันธสัญญาใหม่
หมวดหมู่:โบราณสถานกรีกในประเทศตุรกี