ประวัติศาสตร์เดนมาร์ก

thumb|ตราแผ่นดินเดนมาร์ก
**ประวัติศาสตร์[[เดนมาร์ก]]** (History of Denmark) ประวัติศาสตร์ราชอาณาจักรเดนมาร์กมีจุดเริ่มต้นเมื่อย้อนกลับไป 12,000 ปีก่อน ในช่วงการสิ้นสุดยุคน้ำแข็งช่วงสุดท้าย ด้วยจากหลักฐานการตั้งถิ่นฐานที่เก่าแก่ที่สุดของมนุษย์ เรื่องราวของชาวเดนส์ได้มีการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรในเอกสารครั้งแรกในช่วงปี ค.ศ. 500 (พ.ศ. 1043) ซึ่งเอกสารเหล่านี้รวมทั้งงานเขียนของจอร์ดาเนสกับโปรโคไพอัส ด้วยการนับถือศาสนาคริสต์ของชาวเดนส์ราวค.ศ. 960 (พ.ศ. 1503) เป็นที่ชัดเจนว่ามีการสถาปนาระบอบกษัตริย์ในสแกนดิเนเวียที่ซึ่งปกครองในดินแดนที่เป็นประเทศเดนมาร์กในปัจจุบัน สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระประมุของค์ปัจจุบันของเดนมาร์กทรงสืบราชสันตติวงศ์จากกษัตริย์ชาวไวกิงซึ่งก็คือ พระเจ้ากอร์ม เดอะ โอลด์และพระเจ้าแฮรัลด์ บลูทูท พระมหากษัตริย์พระองค์แรก ๆ ของเดนมาร์ก ถือว่าราชาธิปไตยแห่งเดนมาร์กนั้นมีอายุเก่าแก่และยาวนานที่สุดในยุโรป

ประวัติศาสตร์เดนมาร์กได้รับอิทธิพลโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากสภาพทางภูมิศาสตร์ที่ตั้งอยู่ระหว่างทะเลเหนือกับทะเลบอลติก ซึ่งหมายความว่าประเทศได้ตั้งอยู่ระหว่างสวีเดนกับเยอรมนี และเพราะฉะนั้นประเทศจึงอยู่ศูนย์กลางอิทธิพลเหนือทะเลบอลติกหรือที่เรียกว่า "Dominium maris baltici" (จักรวรรดิทะเลบอลติก) เดนมาร์กมีข้อพิพาทกับสวีเดนมาเป็นระยะเวลานานในเรื่องการเข้าควบคุมเหนือสเคนลันด์ (ดินแดนทางตอนใต้ของสวีเดน) ในสงครามสเคนเนียน (Scanian War) และกรณีพิพาทในการครอบครองนอร์เวย์ และมีข้อพิพาทกับสันนิบาตฮันเซียติกในการครอบครองดัชชีชเลสวิชและฮ็อลชไตน์

ในที่สุดเดนมาร์กได้สูญเสียดินแดนพิพาทเหล่านี้ทั้งหมดและยุติบทบาทการอ้างสิทธิหลังจากสวีเดนผนวกสเคนลันด์และรัฐชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ไปเข้าร่วมกับจักรวรรดิเยอรมัน หลังจากการให้เอกราชในท้ายสุดแก่นอร์เวย์ในปี พ.ศ. 2357 (ค.ศ. 1814) เดนมาร์กได้เข้าครอบครองอาณานิคมของนอร์เวย์ตั้งแต่โบราณซึ่งได้แก่ หมู่เกาะแฟโร, กรีนแลนด์ และไอซ์แลนด์ ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ไอซ์แลนด์ได้รับเอกราช กรีนแลนด์และแฟโรกลายเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรเดนมาร์ก และรัฐชเลสวิชเหนือได้รวมเข้ากับเดนมาร์กอีกครั้งจากผลการลงประชามติค.ศ. 1920 (พ.ศ. 2463) ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 เดนมาร์กถูกยึดครองโดยนาซีเยอรมนีและได้รับการปลดปล่อยในปี ค.ศ. 1945 (พ.ศ. 2488) หลังจากนั้นเดนมาร์กได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกองค์การสหประชาชาติ

## เดนมาร์กยุคก่อนประวัติศาสตร์
### ยุคหินและยุคสำริด


ไฟล์:Bronze Age Helmets, Nationalmuseet Copenhagen.jpg|โบราณวัตถุ หมวกเว็กโซ (The Veksø Helmets) ในพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติเดนมาร์ก
ไฟล์:Guldhornene.jpg|วัตถุจำลองแตรทองแห่งกอลเลฮัส (Golden Horns of Gallehus) ในพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติเดนมาร์ก
ไฟล์:Dejbjerg wagon, Nationalmuseet Copenhagen.jpg|เกวียนเดย์บเยิร์ก (The Dejbjerg wagon) ในพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติเดนมาร์ก
ไฟล์:Nydamboat.2.jpg|เรือโอ๊คนีดาม (The Nydam oak boat) ที่ปราสาทก็อตท็อป ชเลสวิช เยอรมนี


การเปลี่ยนสภาพของธารน้ำแข็งวิชเซลในยุคน้ำแข็งช่วงสุดท้าย (Weichsel glaciation) ได้ปกคลุมทั่วทั้งเดนมาร์ก ยกเว้นชายฝั่งทางตะวันตกของคาบสมุทรจัตแลนด์ ซึ่งได้สิ้นสุดเมื่อ 13,000 ปีก่อนส่งผลให้มนุษย์ได้อพยพกลับมายังดินแดนที่เคยถูกน้ำแข็งปกคลุมและตั้งถิ่นฐานอย่างถาวร ในช่วงระหว่างระยะเวลาหนึ่งพันปีแรกหลังยุคน้ำแข็งสภาพภูมิประเทศได้เปลี่ยนจากทุนดราเป็นป่า และสัตว์หลากหลายรวมถึงสัตว์ขนาดใหญ่ที่สูญพันธุ์ไปแล้วในปัจจุบันได้ปรากฏในช่วงนี้ วัฒนธรรมยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่มีการค้นพบในช่วงยุคสมัยใหม่ของเดนมาร์กรวมทั้ง วัฒนธรรมมาเกิลโมเซียน (Maglemosian culture; 9,500 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 6,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช), วัฒนธรรมคองก์โมส (Kongemose culture; 6,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 5,200 ปีก่อนคริสต์ศักราช), วัฒนธรรมเออร์เทโบล (Ertebølle culture; 5,300 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 3,950 ปีก่อนคริสต์ศักราช) และ วัฒนธรรมฟุนเนลเบรเกอร์ (Funnelbeaker culture; 4,100 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 2,800 ปีก่อนคริสต์ศักราช)
[thumb|250px|[รถศึกพระอาทิตย์ทรุนด์โฮล์ม  (Trundholm sun chariot) (เรียก *ซอลว็อกเนน* (Solvognen) ในภาษาเดนมาร์ก) รูปปั้นแกะสลักดวงอาทิตย์ถูกลากโดยม้า นักวิชาการคาดว่าน่าจะสร้างในช่วงศตวรรษที่ 15 ก่อนคริสตกาลและเชื่อว่าแสดงให้เห็นถึงแนวคิดที่สำคัญในความเชื่อยุคสำริดนอร์ดิก ]]
การตั้งถิ่นฐานในระยะเริ่มต้นของช่วงหลังยุคน้ำแข็งได้เรียกว่า ยุคบอเรียล (Boreal) ซึ่เป็นยุคที่จำนวนประชากรมีเพียงเล็กน้อยและตั้งถิ่นฐานกระจัดกระจายกันไปดำรงชีพด้วยการล่ากวางเรนเดียร์และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดอื่น ๆ และทำการเก็บผลไม้ในป่าตามฤดูกาล ในรอบ 8,300 ปีก่อนคริสต์ศักราช อุณหภูมิได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งตอนนี้ฤดูร้อนมีอุณหภูมิประมาณ 15 องศา และภูมิประเทศได้เปลี่ยนไปเป็นป่าทึบ เป็นป่าอัสเพน, เบิร์ชและไพน์ และกวางเรนเดียร์ได้อพยพไปทางเหนือ ในขณะที่ควายอูรูสและกวางมูสได้อพยพมาถึงทางใต้ของเดนมาร์ก ด้วยอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องทำให้ต้นโอ๊ค, เอลม์และเฮเซิลกำเนิดขึ้นในเดนมาร์กในช่วงรอบ 7,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในตอนนี้สัตว์พวกหมูป่า, กวางแดง และโรอีได้เริ่มมีมากมายในเดนมาร์ก

จากการฝังศพจากบ้อคบัคเคนในวีทเบ็คในช่วง 6,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช และมีศพของมนุษย์ 22 ร่าง รวมทั้งศพทารก 4 ร่างและเด็กเล็ก 1 ร่าง แปดในยี่สิบตายก่อนที่จะมีอายุครบ 20 ปี แสดงให้เห็นถึงการดำรงชีวิตที่แข็งแกร่งของพวกนักล่าในเขตหนาวเย็นทางเหนือ จากการประเมินของนักวิชาการด้านการแก่งแย่งแข่งขันของสัตว์ได้ประเมินว่ามีมนุษย์ในดินแดนเดนมาร์กประมาณ 3,300 - 8,000 คนในช่วงเวลารอบ 7,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช มีการเชื่อว่าก่อนที่พวกนักล่าจะดำรงชีวิตแบบเร่ร่อน การกระทำที่กล้าหาญในสภาพแวดล้อมที่แตกต่างในเวลาที่แตกต่างกันในรอบปี ได้เปลี่ยนสภาพวิถีชีวิตเป็นแบบกึ่งตั้งถิ่นฐาน

ด้วยการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิน้ำทะเล ได้เรียกว่า ยุคแอตแลนติกในเดนมาร์ก ที่ซึ่งทวีปยังคงเชื่อมติดกันในช่วง 11,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช โดย 4,500 ปีก่อนคริสต์ศักราชได้เปลี่ยนสภาพเป็นเกาะแก่ง มนุษย์ได้เปลี่ยนมากินอาหารทะเล ซึ่งส่งผลให้การเพิ่มขึ้นของประชากรเพิ่มขึ้น

เกษตรกรรมได้มีการบุกเบิกใน 3,000 ปีก่อนคริสต์ศักราช ยุคสำริดนอร์ดิกในเดนมาร์กได้มีวัฒนธรรมการฝังศพด้วยความดีภายใต้เนินสุสานเก่าแก่ เนินหินและหินสุสานมากมายได้มีขึ้นในช่วงนี้ สามารถค้นพบเครื่องสำริดจากยุคนี้มากมายรวมทั้งสิ่งประดิษฐ์ทางศาสนาที่สวยงามและเครื่องดนตรี และมีการค้นพบหลักฐานของชนชั้นทางสังคมและการแบ่งชนชั้นทางสังคม

ในช่วงยุคก่อนยุคเหล็กโรมัน สภาพภูมิอากาศในเดนมาร์กและสแกนดิเนเวียตอนใต้ได้เย็นและชื้นขึ้น ทำให้การเกษตรกรรมถูกจำกัดและลดอัตราการอพยพของชาวพื้นเมืองทางตอนใต้ของยุโรปเข้ามาสู่เยอร์มานิค ในยุคนี้มนุษย์สามารถแยกเหล็กออกจากแร่ในพรุ หลักฐานที่แน่ชัดเกี่ยวกับวัฒนธรรมเซลติกได้เข้ามามีอิทธิพลในช่วงยุคนี้ของเดนมาร์กและยุโรปตะวันตกเฉียงเหนือ และวัฒนธรรมเหล่านี้ยังคงอยู่จากชื่อสถานที่เก่าแก่
[left|thumb|[มนุษย์โทลลุนด์ มีชีวิตอยู่ราวศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล ที่พบใน ค.ศ. 1950 (พ.ศ. 2494) ฝังอยู่ในพรุพีตบนคาบสมุทรจัตแลนด์ใน เดนมาร์ก]]
จักรวรรดิโรมันได้หยุดการขยายอาณาเขตที่พรมแดนเดนมาร์ก อย่างไรก็ตามยังคงรักษาเส้นทางการค้าและความสัมพันธ์กับชาวเดนมาร์กหรือชาวเดนมาร์กดั้งเดิม ซึ่งเห็นได้ชัดจากหลักฐานการค้นพบเหรียญกษาปณ์ของโรมัน ได้เป็นที่รู้จักแรก ๆ จากการจารึกอักษรรูนที่ย้อนกลับไปราวพ.ศ. 743 (ค.ศ. 200) อักษรรูนถือเป็นอักษรศักดิ์สิทธิ์ของกลุ่มชนชาติที่ใช้ภาษากลุ่มเยอรมัน มีการนำชื่อเทพเจ้าต่าง ๆ มารวมเข้ากับชื่ออักษร ต่อมาได้แพร่หลายเข้าไปในสแกนดิเนเวีย มีการสลักอักษรรูนไว้ในเหรียญกษาปต์ โลงศพ หรือใช้ประดับตกแต่งสถานที่ การเรียนรู้ภาษาได้มาจากทางตอนใต้ การสูญสิ้นของที่ดินเพาะปลูกในช่วงศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสต์ศักราชได้เพิ่มอัตราการอพยพสู่ยุโรปเหนือและเพิ่มความขัดแย้งระหว่างชนเผ่าทิวทอนิคและชาวโรมันที่ตั้งถิ่นฐานในกอล ซึ่งก็คือดินแดนทางยุโรปตะวันตก ซึ่งปัจจุบันเทียบได้ประมาณบริเวณประเทศฝรั่งเศสและเบลเยี่ยม และอาจรวมไปถึงหุบเขาโพ ในสวิตเซอร์แลนด์ตะวันตก บางส่วนของเนเธอร์แลนด์และเยอรมนีทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไรน์ สิ่งประดิษฐ์ของโรมันในช่วงคริสตวรรษที่ 1 สามารถค้นพบได้มากมาย ได้แสดงให้เห็นถึงว่าบางส่วนของนักรบชนชั้นสูงได้สวามิภักดิ์ต่อกองทัพโรมัน
[thumb|250px|สตรีฮัลเดรอโมสที่พบบน[คาบสมุทรจัตแลนด์ในเดนมาร์กพบในปี ค.ศ. 1879 (พ.ศ. 2422)]]
บางครั้งในช่วงเวลานี้ได้มีการฆ่ากันและโยนศพลงไปในพรุ และมักจะมีการค้นพบมนุษย์พรุพีตที่มีสภาพร่างกายที่สมบูรณ์ ซึ่งเป็นหลักฐานสำคัญที่ชี้ให้เห็นถึงสภาพสังคมเดนมาร์กในสมัยนั้น มนุษย์พรุพีต (Bog body หรือ bog people) คือร่างของมนุษย์ที่ได้รับการรักษาไว้ให้อยู่ในสภาพที่ดีโดยธรรมชาติที่พบในพรุพีตทางตอนเหนือของยุโรปและเกาะบริติช ร่างของมนุษย์ที่ตายในพรุพีตไม่เหมือนกับร่างของมนุษย์โบราณอื่น ๆ ตรงที่ร่างที่ตายในพรุพีตจะยังคงมีหนังและอวัยวะภายในอยู่ เพราะได้รับการรักษาไว้โดยสภาพแวดล้อมที่มีคุณสมบัติพิเศษ สภาพแวดล้อมดังกล่าวก็รวมทั้งน้ำที่เป็นค่อนข้างเป็นกรด, อุณหภูมิที่ต่ำ และบรรยากาศที่ขาดออกซิเจน ปัจจัยดังกล่าวนี้ทำให้ผิวของผู้เสียชีวิตออกเป็นสีน้ำตาลแดงจัด แม้ว่าหนังจะอยู่ในสภาพดีแต่กระดูกจะไม่มีเหลืออยู่ เพราะกรดจากพีตทำการละลายแคลเซียมฟอสเฟตในกระดูก

### ยุคเหล็กเยอร์มานิค
นักประวัติศาสตร์ได้บรรยายถึงวัสดุวัฒนธรรมในยุโรปเหนือระหว่างช่วงเพิ่มมวลการอพยพในคริสต์ศตวรรษที่ 5 และคริสต์ศตวรรษที่ 7 ว่า ยุคเหล็กเยอร์มานิค ในยุคนี้ยังมีสิ่งที่มีชื่อเสียงจากยุคก่อนคือ "มนุษย์พรุพีต" และได้มีการค้นพบสองร่างในเดนมาร์กที่มีสภาพสมบูรณ์มากคือ มนุษย์โทลลุนด์และสตรีฮัลเดรอโมส
## สมัยกลาง
### แหล่งกำเนิดงานเขียนช่วงแรกๆ
[thumb|200px|left|ภาพของ[แซ็กโซ แกรมมาติคัส (Saxo Grammaticus) นักประวัติศาสตร์ซึ่งเป็นผู้เขียนประวัติศาสตร์เดนมาร์กฉบับสมบูรณ์คนแรก ภาพวาดโดยหลุยส์ มอ (ค.ศ. 1857 - ค.ศ. 1945)]]

ในคำอธิบายของนักเขียนเกี่ยวกับสคันด์ซา (จากงานเขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 6 เรื่องเกติกา) ของนักเขียนสมัยก่อนชื่อ จอร์ดาเนส ได้กล่าวว่า ชาวเดนมาร์กหรือ**เดนิ** (Dani) เหมือนกับ *ซูติดิ* (Suetidi) (ชาวสวีดส์ (ชนเผ่าเจอร์แมนิก) Swedes) และทำการขับไล่ชาวเฮรูลิและยึดครองดินแดนของพวกเขา
[thumb|250px|[เรือแลดบี (The Ladby ship) ซากเรือขนาดใหญ่ที่สุดซึ่งพบในเดนมาร์ก]]
บทกวีในภาษาอังกฤษเก่าเรื่องวิทซิธและเบวูล์ฟ วิทซิธเป็นบทกลอนที่ชาวแองโกลแซ็กซอนมักขับร้องและเบวูล์ฟ เป็นบทกวีมหากาพย์เกี่ยวกับวีรบุรุษยุคอังกฤษโบราณแต่งโดยผู้ประพันธ์หลายคนที่ไม่ทราบชื่อ งานวรรณกรรมภาษาแองโกลแซกซอนชิ้นนี้คาดว่าแต่งขึ้นในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 8  ถึง 11 โดยมีต้นฉบับที่หลงเหลือมาถึงปัจจุบัน คาดว่าเขียนขึ้นในราวปี ค.ศ. 1010 (พ.ศ. 1553) มีความยาวทั้งสิ้น 3,183 บรรทัด ซึ่งถือเป็นบทกวีที่มีความยาวมาก ได้รับยกย่องเป็นวรรณกรรมมหากาพย์แห่งประเทศอังกฤษ ตลอดจนงานเขียนจากนักประพันธ์ชาวสแกนดิเนเวียนหลัง ๆ ที่มีชื่อเสียงคือ แซ็กโซ แกรมมาติคัส (ราว ค.ศ. 1200; พ.ศ. 1743) นักประวัติศาสตร์ในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 1 มหาราชแห่งเดนมาร์กดังที่จะกล่าวในบทต่อไป ได้นำความรู้ในการอ้างอิงมาสู่ชาวเดนมาร์ก

### ยุคสมัยแห่งไวกิง

ด้วยการเริ่มต้นของยุคไวกิ้งในคริสต์ศวรรษที่ 9 จบยุคสมัยก่อนประวัติศาสตร์ของเดนมาร์ก ชาวเดนมาร์กเกือบทั้งหมดกลายเป็นที่รู้จักในนาม "ไวกิง" (Viking) ในช่วงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึง 11 นักสำรวจชาวไวกิงได้ค้นพบและตั้งถิ่นฐานครั้งแรกในไอซ์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 9 โดยเดินทางจากหมู่เกาะแฟโร จากที่นั่น กรีนแลนด์และไวน์แลนด์ (ปัจจุบันเป็นบริเวณของเกาะนิวฟันด์แลนด์) ก็ได้มีการตั้งถิ่นฐานด้วย พวกเขามีทักษะสูงในการสร้างเรือและการสำรวจทางทะเล พวกเขาได้ทำการเข้าปล้นและยึดครองบางส่วนของฝรั่งเศสและหมู่เกาะอังกฤษ
thumb|ภาพไวกิงชาวเดนมาร์ก วาดในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 12
พวกเขายังมีความสามารถในการค้าขายตามแนวชายฝั่งและแม่น้ำในยุโรป เปิดเส้นทางการค้าจากกรีนแลนด์ทางตอนเหนือถึงคอนสแตนติโนเปิลทางใต้โดยผ่านทางแม่น้ำในรัสเซียและยูเครน โดยเฉพาะตามแม่น้ำนีเปอร์และเคียฟ ที่ซึ่งตอไปจะเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิเคียฟรุส ไวกิงเดนมาร์กมักจะเข้าไปมีอิทธิพลในบริเตน, ไอร์แลนด์, ฝรั่งเศส, สเปน, โปรตุเกสและอิตาลี ที่ซึ่งพวกเขาได้เข้าปล้น,ยึดครอง และตั้งถิ่นฐาน (การตั้งถิ่นฐานครั้งแรกรวมถึงดินแดนในบริเวณเดนลอว์,ไอร์แลนด์และนอร์ม็องดี) บริเวณเดนลอว์ได้กลายเป็นของไวกิงเมื่อพระเจ้าอัลเฟรดมหาราชแห่งราชอาณาจักรเวสเซกซ์ทรงถูกบีบบังคับให้มอบครึ่งหนึ่งของราชอาณาจักรแก่ไวกิง ที่ซึ่งตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณนั้นในขณะนั้นและร่วมการค้าขายแบบสันติแต่การโจมตีก็ยังคงดำเนินต่อและกษัตริย์อังกฤษจะต้องทรงมอบราชบรรณาการ (เดนเกลด์) 

ในช่วงต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 9 ชาร์เลอมาญแห่งจักรวรรดิคริสต์ได้ขยายอาณาเขตมายังชายแดนตอนใต้ของชาวเดนส์และจากแหล่งข้อมูลของชาวแฟรงก์ (อย่างเช่น รายงานของนักบวชน็อทเกอร์ ผู้ติดอ่าง) ได้รวบรวมหลักฐานทางประวัติศาสตร์ของชาวเดนส์ มีการบันทึกเกี่ยวกับพระเจ้ากุดเฟรดแห่งเดนมาร์ก ผุ้ซึ่งปัจจุบันปรากฏในฮ็อลชไตน์กับกองทัพเรือในปีค.ศ. 804 (พ.ศ. 1347) สถานที่ซึ่งทรงเปิดความสัมพันธ์ทางการทูตกับชาวแฟรงก์ ในปี ค.ศ. 808 (พ.ศ. 1351) พระเจ้ากุดเฟรดทรงโจมตีชาวโอโบไทรต์และเข้ายึดครองเมืองรีริค ที่ซึ่งประชากรถูกขับไล่ออกไปและพาไปที่เฮเดบี ในปี ค.ศ. 809 (พ.ศ. 1352) พระเจ้ากุดเฟรดกับนักการทูตของชาร์เลอมาญได้ล้มเหลวในการเจรจาสงบศึก ถึงอย่างไรก็ตามพระขนิษฐาของพระเจ้ากุดเฟรดได้ทรงกลายเป็นพระสนมในจักรพรรดิชาร์เลอมาญ และในปีต่อมาพระเจ้ากุดเฟรดทรงเข้าโจมตีชาวฟรีเซียนด้วยเรือ 200 ลำ
thumb|left|แผนที่แนวป้องกันเดนเวอร์เกและฮาเออวีเจนที่สร้างในสมัยไวกิง
พวกไวกิงได้เข้าโจมตีแนวยาวตลอดชายฝั่งฝรั่งเศสและเนเธอร์แลนด์ได้ขยายขอบเขตขึ้นมาก เมืองปารีสถูกล้อมรอบและลอยรีวัลเลย์ถูกทำลายในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 10 กลุ่มหนึ่งของชาวเดนส์ได้รับสิทธิในการปกครองและตั้งถิ่นฐานทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของฝรั่งเศส โดยรอลโลได้รับพระบรมราชานุญาตจากพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3 ผู้เป็นตัวอย่างที่ดีแห่งฝรั่งเศสให้ปกครองดินแดนตามสนธิสัญญาแซงต์ แคลร์-ซูร์-อิบเตในปี ค.ศ. 911 (พ.ศ. 1454) เพื่อเป็นการปกป้องราชอาณาจักรจากการรุกราน เป็นผลให้กำเนิดดินแดนที่เรียกว่า "นอร์ม็องดี" รอลโลจึงกลายเป็นดยุคแห่งนอร์ม็องดี และเชื้อสายของรอลโลได้ทำการบุกอังกฤษในปี ค.ศ. 1066 (พ.ศ. 1609) โดยวิลเลียม ดยุคแห่งนอร์ม็องดีได้รับชัยชนะต่อกองทัพแองโกล-แซ็กซอนที่นำโดยพระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสัน  สงครามครั้งนี้รู้จักกันในนามว่า “ชัยชนะของชาวนอร์มันต่ออังกฤษ” (Norman Conquest)  และทรงเป็นเชื้อสายจากไวกิงและพระประมุขของอังกฤษปัจจุบันก็สืบเชื้อสายมาจากชาวไวกิงหรือนอร์มัน

นอกจากนี้ชาวเดนส์และนอร์วีเจียนได้อพยพย้ายถิ่นฐานไปยังตะวันตกที่มหาสมุทรแอตแลนติก ตั้งถิ่นฐานบนไอซ์แลนด์, กรีนแลนด์และหมุ่เกาะเช็ทแลนด์ โดยรวมชาวไวกิงทำการสำรวจทวีปอเมริกาเหนือโดยรอบหนึ่งพันคนแต่ไม่ใช่ผลของการตั้งถิ่นฐานและพวกเขาได้ถูกขับไล่โดยชาวพื้นเมือง ไวกิงพวกอื่นโจมตีเยอรมนีและทะเลเมดิเตอร์เรเนียนได้ยึดเพียงช่วงสั้น ๆ ไม่มีผลอะไรมากมายนัก

ส่วนเก่าแก่ของงานแนวป้องกันเดนเวอร์เกใกล้เฮเดบีอย่างน้อยตั้งแต่ฤดูร้อน ค.ศ. 755 (พ.ศ. 1298) และได้รับการขยายด้วยกองกำลังที่ใหญ่กว่าในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ขนาดและจำนวนทหารต้องการเกณฑ์บุรุษที่แข็งแกร่งในแต่ละท้องที่ ที่ซึ่งสามารถต้านทางอำนาจของกษัตริย์แห่งชาวแฟรงก์ใน ค.ศ. 815 (พ.ศ. 1358) จักรพรรดิหลุยส์ผู้ศรัทธาทรงส่งกองทัพมาโจมตีคาบสมุทรจัตแลนด์อย่างชัดเจนหลังจากชาวไวกิงสนับสนุนศัตรูในราชบัลลังก์ของพระองค์ ซึ่งในบางครั้งคือพระเจ้าแฮรัลด์ คล้ากแห่งเดนมาร์ก แต่ทรงถูกเรียกกลับโดยพระโอรสของพระเจ้ากุดเฟรด ผู้ซึ่งเป็นพระโอรสที่ไม่มีการกล่าวชื่อของพระเจ้ากุดเฟรด ในเวลาเดียวกันนักบุญอันส์การ์ได้เดินทางสู่เฮเดบีและถือเป็นจุดเริ่มต้นของศาสนาคริสต์ในสแกนดิเนเวียนิกายโรมันคาทอลิก และยุคไวกิ้งได้สิ้นสุดในรัชสมัยของพระเจ้าคนุตที่ 4 แห่งเดนมาร์ก

### พระเจ้ากอร์มดิโอลด์ พระมหากษัตริย์พระองค์แรกแห่งเดนมาร์ก (ค.ศ. 936 – ค.ศ. 958)
thumb|left|ภาพ ''พระเจ้ากอร์ม เดอะ โอลด์และพระราชินีไธราทรงทราบข่าวการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายคนุต'' พระโอรส วาดโดยออกุส คาร์ล วิลเฮล์ม ธอมเซน

**[[พระเจ้ากอร์มดิโอลด์]]** เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฮาร์ทาคานูทแห่งเดนมาร์กซึ่งทรงเป็นกษัตริย์กึ่งตำนานพระองค์สุดท้าย และพระเจ้ากอร์มทรงได้รับการบันทึกให้เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกแห่งเดนมาร์กอันเนื่องมาจากทรงรวมประเทศเป็นปึกแผ่น ตามตำนานโบราณเฮล์มสริงก์ลา (Heimskringla) ได้บันทึกว่า พระเจ้ากอร์มทรงยึดส่วนน้อยของราชอาณาจักรต่าง ๆ และรวมเป็นหนึ่งเดียว พระองค์ทรงเป็นที่จดจำครั้งแรกโดยทรงเชิญบิชอปอุนนิแห่งฮัมบวร์คและเบรเมินเข้ามาในอาณาจักรในปี ค.ศ. 936 (พ.ศ. 1479) และเขาได้สานต่องานของนักบุญอันส์การ์ในการเผยแพร่คริสต์ศาสนา ตามที่กองหินเจลลิงในเจลลิงซึ่งเป็นหมู่บ้านในเดนมาร์กปัจจุบัน พระเจ้ากอร์มทรงประกาศ ณ ที่แห่งนั้นว่า "ชัยชนะต่อเดนมาร์กทั้งมวล" แต่ก็เป็นที่เลื่องลือว่าทรงปกครองคาบสมุทรจัตแลนด์ขณะทรงประทับที่เจลลิง

พระเจ้ากอร์มทรงอภิเษกสมรสกับไธรา เดนเนบอด สตรีซึ่งเข้ามามีอิทธิพลมากในรัชสมัยนี้ด้วยความรอบคอบ และทรงอิทธิพลในราชสำนักเหนือพระสวามี ทั้ง ๆ ที่ภูมิหลังของพระนางยังไม่เป็นที่แน่ชัด พระนางอาจเป็นธิดาในหัวหน้าเผ่าแถบคาบสมุทรจัตแลนด์ทางใต้ บางข้อมูลกล่าวว่าทรงเป็นธิดาในพระเจ้าแฮรัลด์ คลากหรือเป็นพระธิดาในพระเจ้าเอเธลเรดแห่งเวสเซ็กส์ ในตำนานกล่าวว่าทรงนำกองทัพเข้าโจมตีเยอรมนีด้วยตัวพระนางเอง พระนางทรงมีส่วนในการสร้างแนวป้องกันเดนเวอร์เกบริเวณชายแดนทางใต้ระหว่างเดนมาร์กกับศัตรูคือพวกแซ็กซอน ซึ่งปัจจุบันเป็นหลักฐานทางโบราณคดีที่เก่าแก่มาก

พระเจ้ากอร์มเสด็จสวรรคตในค.ศ. 958 (พ.ศ. 1501) สิริพระชนมายุราว 50 พรรษา พระโอรสได้ครองราชย์สืบต่อ

### พระเจ้าแฮรัลด์ บลูทูทกับการเปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ (ค.ศ. 958 – ค.ศ. 986)
[thumb|ภาพนูน ''พระเจ้าแฮรัลด์ บลูทูททรงเข้ารับ[พิธีบัพติศมาจากป็อปโป พระสมณะในราวปี ค.ศ. 960 (พ.ศ. 1503) * ถือเป็นจุดเริ่มต้นของศานาคริสต์ในเดนมาร์ก]]

*'พระเจ้าแฮรัลด์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก** หรือ **พระเจ้าแฮรัลด์ บลูทูท กอร์มสัน** เป็นพระราชโอรสใน[[พระเจ้ากอร์มดิโอลด์]]กับ[[สมเด็จพระราชินีไธราแห่งเดนมาร์ก|พระนางไธรา เดนเนบอด]] ทรงครองราชย์สืบราชบัลลังก์เดนมาร์กหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระราชบิดาในปี ค.ศ. 958 (พ.ศ. 1501) 

ชาวเดนส์ได้รวมชาติและนับถือศานาคริสต์อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 965 (พ.ศ. 1508) โดยพระบรมราชโองการของพระเจ้าแฮรัลด์ บลูทูท เรื่องราวได้ถูกบันทึกใน[[กองหินเจลลิง]] ขอบเขตของราชอาณาจักรของพระเจ้าแฮรัลด์ในขณะนั้นยังไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัด แม้จะสมเหตุสมผลจากการยึดเอาแนวป้องกันเดนเวอร์เกที่สร้างในรัชกาลก่อนมาเป็นหลัก ซึ่งรวมทั้งเมืองไวกิงเฮเดบี, ตลอดคาบสมุทรจัตแลนด์, หมู่เกาะเดนมาร์กและทางภาคใต้ที่ปัจจุบันเป็นอาณาเขตของ[[สวีเดน]]คือแคว้น[[สคาเนีย]]และบางทีครอบครองส่วนของ[[ฮัลลันด์]]และ[[เบรกิงก์]] นอกจากนี้ กองหินเจลลิงยืนยันได้ว่า พระเจ้าแฮรัลด์ทรงมี"ชัยชนะ"เหนือ[[นอร์เวย์]]
[[ไฟล์:Jelling gr Stein 1.JPG|thumb|left|ก้อนหินเจลลิงขนาดใหญ่ที่ได้รับการบันทึกว่าเป็น "ใบแจ้งเกิด"ของเดนมาร์ก บันทึกการประกาศรวมชาติเดนมาร์กและศานาคริสต์ในเดนมาร์กโดยพระเจ้าแฮรัลด์ บลูทูทในปี ค.ศ. 960 (พ.ศ. 1503)]]
ประวัติศาสตร์[[ศาสนาคริสต์]]ในเดนมาร์กนั้นได้ทับซ้อนกับยุคสมัยของไวกิง และมีอาณาจักรน้อยใหญ่ในบริเวณเดนมาร์กมานานหลายปี พระเจ้าแฮรัลด์ บลูทูททรงขยายอาณาเขตจากคาบสมุทรจัตแลนด์ไปยังสแคน ในรอบช่วงเวลาเดียวกัน พระองค์ทรงรับ[[มิชชันนารี]]ชาวเยอรมันเข้ามา ผู้ซึ่งตามที่บันทึกในตำนาน ได้รอดชีวิตจาก[[การพิจารณาคดีโดยการทรมาน]]ที่ซึ่งทำให้สามารถโน้มน้าวพระทัยพระเจ้าแฮรัลด์ให้เปลี่ยนมานับถือ[[ศานาคริสต์]] ในความเป็นจริงแล้วพระองค์ทรงรบแพ้กองทัพของ[[จักรพรรดิออทโทที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์]] ทำให้ทรงยอมเข้ารีตเป็นคริสเตียน

ศาสนาใหม่ที่ซึ่งได้เข้ามาแทนที่[[เทพปกรณัมนอร์ส]]ศาสนาในสมัยโบราณได้สร้างประโยชน์มากมายแก่กษัตริย์ การนับถือศานาคริสต์ได้นำมาซึ่งการสนับสนุนจาก[[จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์]] ซึ่งสามารถทำให้พระมหากษัตริย์มีพระราชอำนาจในการกำจัดศัตรูของพระองค์ผู้ซึ่งยังคงยึดมั่นในเทพปกรณัมนอร์สอยู่ ในช่วงต้นนั้นไม่มีหลักฐานว่าคริสตจักรเดนมาร์กได้จัดระเบียบการต่าง ๆ อย่างมีประสิทธิภาพที่ซึ่งพระเจ้าแฮรัลด์สามารถใช้ศาสนจักรนี้เพื่อสร้างพระราชอำนาจควบคุมราชอาณาจักรของพระองค์แต่อาจมีส่วนพัฒนารากฐานการรวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลางทางการเมืองและคตินิยมทางศาสนาระหว่างอภิชนชั้นในสังคมที่ซึ่งทรงรักษาและยกระดับพระราชอำนาจของระบอบกษัตริย์ให้สูงยิ่งขึ้น

พระเจ้าแฮรัลด์ บลูทูททรงอภิเษกสมรสครั้งแรกกับ[[กิริธ โอลาฟสดอทเทียร์แห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก|เจ้าหญิงกิริธ โอลาฟสดอทเทียร์แห่งสวีเดน]] มีรัชทายาท 4 พระองค์ หลังจากพระนางกิริธ โอลาฟสดอทเทียร์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 970 (พ.ศ. 1513) พระองค์ได้อภิเษกสมรสครั้งที่สองกับ[[สมเด็จพระราชินีทอรา มิสทิวอจแห่งเดนมาร์ก|เจ้าหญิงทอรา มิสทิวอจแห่งโอโบไทรต์]] ไม่มีรัชทายาทด้วยกัน

พระเจ้าแฮรัลด์ บลูทูทเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 986 (พ.ศ. 1529) สิริพระชนมายุราว 50 พรรษา พระโอรสได้ครองราชย์สืบต่อ

=== รัชสมัยพระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ด (ค.ศ. 986 – ค.ศ. 1014) ===

[[ไฟล์:Sweyn Forkbeard.jpg|thumb|พระบรมสาทิสลักษณ์พระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ดแห่งเดนมาร์ก]]
**พระเจ้าสเวนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก** หรือ **พระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ด** เป็นพระราชโอรสใน[[พระเจ้าแฮรัลด์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก|พระเจ้าแฮรัลด์ บลูทูท]]กับ[[กิริธ โอลาฟสดอทเทียร์แห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก|เจ้าหญิงกิริธ โอลาฟสดอทเทียร์แห่งสวีเดน]] พระมเหสีองค์แรก เสด็จพระราชสมภพราว ค.ศ. 960 (พ.ศ. 1503)  ทรงอภิเษกเสกสมรสกับ[[เจ้าหญิงกันฮิลด์แห่งเว็นเด็น]]และต่อมาอาจจะเป็น[[พระนางซิกริดผู้ทรนง]] (เรื่องของพระมเหสีของพระองค์ยังเป็นที่ถกเถียงจนทุกวันนี้) และทรงราชย์บัลลังก์เดนมาร์กระหว่างค.ศ. 986 (พ.ศ. 1529) ถึง 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1014 (พ.ศ. 1557) ในปี ค.ศ. 1000 (พ.ศ. 1543) พระองค์ทรงละทิ้งคริสต์ศาสนา โดยทรงกล่าวหาว่าการเข้ารีตเป็นคริสต์ของพระบิดาถือเป็นพฤติกรรมเบี่ยงเบน
[[ไฟล์:Svolder, by Otto Sinding.jpg|thumb|left|ภาพ ''ยุทธการสวอลเดอร์'' ส่งผลให้เดนมาร์กได้ครองราชอาณาจักร[[นอร์เวย์]]เกือบทั้งหมด]]
พระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ดทรงเป็นพันธมิตรกับทรอนด์จาร์ล [[อีริค ฮาก็อนนาร์สัน|อีริคแห่งเลด]] ในการทำสงครามกับ[[พระเจ้าโอลาฟที่ 1 แห่งนอร์เวย์]]ใน[[ยุทธการสวอลเดอร์]]ส่งผลให้พระเจ้าโอลาฟที่ 1 แห่งนอร์เวย์เสด็จสวรรคตในสนามรบ ซึ่งทำให้ได้ครองราชอาณาจักร[[นอร์เวย์]]เกือบทั้งหมดและทรงสถาปนาพระองค์เองเป็น[[พระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์]] จากเหตุการณ์[[การสังหารหมู่วันเซนต์บริซ]] (St. Brice's Day massacre) ซึ่งเป็นการสังหารหมู่ชาวเดนส์ใน[[ราชอาณาจักรอังกฤษ]]ในวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1002 (พ.ศ. 1545) โดยพระราชโองการของ[[พระเจ้าแอเธลเรดที่ 2 แห่งอังกฤษ]] นักประวัติศาสตร์เชื่อว่า เหตุการณ์ในวันนั้นเป็นการสูญเสียชีวิตครั้งใหญ่ของชาวเดนส์ ในจำนวนผู้ถูกสังหารเชื่อว่ารวมทั้ง [[เจ้าหญิงกุนฮิลด์แห่งเดนมาร์ก]] พระขนิษฐาในพระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ดกับ[[พาลลิก โทเกเซน]] พระสวามีของเจ้าหญิงก็ถูกสังหารในเหตุการณ์ครั้งนี้ด้วย ทรงระดมทัพเพื่อพิชิตอังกฤษให้ได้

ตามบันทึกของไซมอน ไคนส์ พระองค์ทรงเข้ายึดครองเวสเซ็กส์และแองเกลียตะวันออกในปี ค.ศ. 1003 (พ.ศ. 1546) – ค.ศ. 1004 (พ.ศ. 1547) และในปี ค.ศ. 1004 (พ.ศ. 1547) อังกฤษได้ยอมจำนนต่อเดนมาร์กอย่างเด็ดขาด และพระเจ้าสเวนทรงเป็นปฐมกษัตริย์ชาวเดนส์พระองค์แรกของอังกฤษ แต่หลังจากการสวรรคตของพระเจ้าสเวนและจากการขาดแคลนเสบียงทำให้กองทัพเดนมาร์กต้องยกทัพกลับใน ค.ศ. 1005 (พ.ศ. 1548) ในเดือนสุดท้ายก่อนที่จะเสด็จสวรรคตทรงสถาปนาพระองค์เองเป็นพระมหากษัตริย์แห่งจักรวรรดิทะเลเหนือ

พระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ดเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1014 (พ.ศ. 1557) สิริพระชนมายุราว 54 พรรษา

=== รัชสมัยพระเจ้าคนุตมหาราช (ค.ศ. 1018 – ค.ศ. 1035) ===
[[ไฟล์:Cnut.jpg|thumb|left|พระบรมสาทิสลักษณ์ ''พระเจ้าคนุตมหาราช'' วาดราวคริสต์ศตวรรษที่ 13 ภาพนี้ได้ปรากฏพระองค์ในฐานะพระมหากษัตริย์คริสต์ศาสนิกชน]]

**พระเจ้าคนุตมหาราช** เป็นพระราชโอรสใน[[พระเจ้าสเวน ฟอร์กเบียร์ด]]กับ[[พระนางซิกริดผู้ทรนง]] เสด็จพระราชสมภพราวค.ศ. 985 (พ.ศ. 1528) – ค.ศ. 995 (พ.ศ. 1538) ทรงเสกสมรสกับ[[พระนางเอลกิฟูแห่งนอร์ทแธมตัน]] และต่อมา [[เอ็มมาแห่งนอร์ม็องดี สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ|พระนางเอ็มมาแห่งอังกฤษ]]

ขณะทรงดำรงพระอิศริยยศเป็นเจ้าชายแห่งเดนมาร์ก พระองค์ได้รับชัยชนะในอังกฤษจาก[[ยุทธการแอชชิงดัน]] ทรงชนะกองทัพของ[[พระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ]] หรือ พระเจ้าเอ็ดมันด์ ไอรอนไซด์ หลังจากนั้นพระมหากษัตริย์สองพระองค์ก็ทรงเจรจาต่อรองสงบศึกซึ่งระบุให้พระเจ้าเอ็ดมันด์ได้เอสเซ็กซ์ และพระเจ้าคานูทได้ดินแดนส่วนที่เหนือจาก[[แม่น้ำเทมส์]] นอกจากนั้นก็ยังทรงตกลงกันว่าถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเสียชีวิตดินแดนของผู้ที่เสียชีวิตก็จะตกไปเป็นของผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ พระเจ้าเอ็ดมันด์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1016 (พ.ศ. 1559) ที่อ็อกฟอร์ดหรือลอนดอน ดินแดนของพระองค์จึงตกไปเป็นของเจ้าชายคานูท และเจ้าชายคนุตทรงปราบดาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษในปี ค.ศ. 1016 (พ.ศ. 1559) ถือเป็นการยึดครองอังกฤษอย่างสมบูรณ์ ในปี ค.ศ. 1018 (พ.ศ. 1561) ทรงสืบราชบัลลังก์เดนมาร์กจาก[[สมเด็จพระเจ้าแฮรัลด์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก]] พระเชษฐาซึ่งเสด็จสวรรคต ทำให้ทรงราชบัลลังก์ทั้งเดนมาร์กและอังกฤษร่วมกัน พระเจ้าคนุตทรงใช้พระราชอำนาจร่วมโดยรวมชาวเดนส์และอังกฤษเข้าด้วยกันทั้งด้านเศรษฐกิจและขนบธรรมเนียมประเพณีมากกว่าการปกครองอย่างกดขี่ 
[[ไฟล์:Cnut lands th.svg|300px|thumb|[[จักรวรรดิทะเลเหนือ]]ภายใต้รัชสมัยของพระเจ้าคนุตมหาราช]]
ในปี ค.ศ. 1016 (พ.ศ. 1559) [[พระเจ้าโอลาฟที่ 2 แห่งนอร์เวย์|พระเจ้าโอลาฟ แฮรัลด์สันแห่งนอร์เวย์]]ทรงได้รับชัยชนะจากกองทัพเดนส์ในนอร์เวย์ และต่อมาทรงร่วมมือกับ[[พระเจ้าอนุนด์ จาค็อบแห่งสวีเดน]]โดยทรงอาศัยช่วงที่พระเจ้าคนุตมหาราชทรงจัดการความยุ่งยากในอังกฤษ ทั้งสองพระอค์ทรงวางแผนเริ่มโจมตีเดนมาร์กในปี ค.ศ. 1026 (พ.ศ. 1569) ใน[[ยุทธการเฮลเกีย]] โดยกองทัพเรือสวีเดนและนอร์เวย์ได้รับกับดองทัพเรือของพระเจ้าคนุตซึ่งบัญชาการโดย[[อูล์ฟ จาร์ล]] ขุนนางซึ่งเป็นพระสวามีใน[[เจ้าหญิงแอสตริด สเวนสเด็ทเทอร์แห่งเดนมาร์ก]] พระขนิษฐาในพระเจ้าคนุต ในที่สุดสงครามจบลงโดยกองทัพเดนมาร์ก-อังกฤษเป็นฝ่ายชนะ ส่งผลให้พระเจ้าคนุตมหาราชทรงมีอิทธิพลสูงสุดในสแกนดิเนเวียโดยในปี ค.ศ. 1027 (พ.ศ. 1570) พระเจ้าคนุตมหาราชทรงสถาปนาพระองค์เองเป็น **พระมหากษัตริย์แห่งอังกฤษและเดนมาร์กทั้งมวลและปวงชนชาวนอร์วีเจียนและบางส่วนของปวงชนชาวสวีดิช**

หลังจากสิ้นสุดทศวรรษแห่งความขัดแย้งระหว่างศัตรูของพระองค์ใน[[สแกนดิเนเวีย]] พระเจ้าคนุตทรงอ้างสิทธิในราชบัลลังก์แห่ง[[นอร์เวย์]]ที่[[ทรอนด์เฮม]]ในปี ค.ศ. 1028 (พ.ศ. 1571) เมือง[[ซิกกูนา]]ของ[[สวีเดน]]ได้ถูกยึดครองโดยพระเจ้าคนุต พระองค์ทรงมีเหรียญตราที่มีการบันทึกถึงพระองค์ในฐานะพระมหากษัตริย์ในดินแดนนั้นแต่ไม่มีการบันทึกเกี่ยวกับการเข้ายึดครองของพระองค์ 

ราชาธิปไตยแห่งอังกฤษมีการเชื่อมโยงทางทะเลโดยการกำหนดของชาวเดนส์ซึ่งเชื่อมระหว่างเกาะ[[บริเตนใหญ่]]และเกาะ[[ไอร์แลนด์]] ที่ซึ่งพระเจ้าคนุตก็มีพระราชดำริเช่นเดียวกับพระราชบิดาในให้ความสนใจอย่างยิ่งและการขยายอิทธิพลเหนือบริเวณที่เรียกว่า [[นอร์ส-แกลส์|แกล-กาเอดิล]]

พระเจ้าคนุตทรงมีความสัมพันธ์อันดีกับ[[จักรพรรดิเฮนรีที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์]], [[จักรพรรดิคอนราดที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์]] เจ้าผู้ครองนครของชน[[เจอร์มานิค]] และทรงมีความสัมพันธ์โดยตรงกับ[[พระสันตะปาปา]]

พระเจ้าคนุตมหาราชเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1035 (พ.ศ. 1578) สิริพระชนมายุราว 40 พรรษา พระราชโอรสได้ครองราชย์ต่อ การเสด็จสวรรคตของพระองค์ทำให้ในรัชสมัยต่อมาสูญเสียราชอาณาจักรอังกฤษและการรุกรานของนอร์เวย์ทำให้[[ราชวงศ์กอร์ม]]สิ้นสุดด้วย เป็นการแบ่งแยกอาณาจักรระหว่างเดนมาร์กกับอังกฤษอย่างชัดเจนและจะไม่มีวันรวมกันได้อีก

=== รัชสมัยพระเจ้าฮาร์ธาคนุต (ค.ศ. 1035 – ค.ศ. 1042) ===

[[ไฟล์:Coin danish and english king Harthacnut, Hardeknut (1018-1042).jpg|thumb|left|''เหรียญตราพระบรมสาทิสลักษณ์พระเจ้าฮาร์ธาคนุตแห่งเดนมาร์ก'']]
**พระเจ้าฮาร์ธาคนุต**  หรือ **สมเด็จพระเจ้าคานูทที่ 3 แห่งเดนมาร์ก** เสด็จพระราชสมภพราว ค.ศ. 1018 (พ.ศ. 1561) เป็นพระราชโอรสของ[[สมเด็จพระเจ้าคานูทมหาราช]] และ [[เอ็มมาแห่งนอร์ม็องดี สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ]] และทรงราชบัลลังก์เดนมาร์กระหว่างปี ค.ศ. 1035 (พ.ศ. 1578) ถึงปี ค.ศ. 1042 (พ.ศ. 1585) และราชบัลลังก์อังกฤษระหว่างวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1040 (พ.ศ. 1583) หลังจากที่พระราชบิดาพระเจ้าคานูทมหาราชเสด็จสวรรคต จนกระทั่งเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1042 (พ.ศ. 1585) 
[[ไฟล์:Magnus den godes saga - Magnus og Horda-Knut - H. Egedius.jpg|thumb|ภาพ ''พระเจ้าฮาร์ธาคานูททรงพบ[[พระเจ้ามักนุสที่ 1 แห่งนอร์เวย์]]'' วาดโดย[[ฮาล์ฟดาน อีเกดุส]] จิตรกรชาวนอร์เวย์]]
พระเจ้าฮาร์ธาคานูทได้รับราชบัลลังก์เดนมาร์กเมื่อปี ค.ศ. 1035 (พ.ศ. 1578)  หลังจากที่พระราชบิดาพระเจ้าคานูทมหาราชเสด็จสวรรคต แต่การรุกรานของ[[พระเจ้ามักนุสที่ 1 แห่งนอร์เวย์]]ทำให้ไม่ทรงสามารถมารับราชบัลลังก์อังกฤษได้ ทางอังกฤษจึงตกลงยกพระราชบัลลังก์ให้[[สมเด็จพระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุต|ฮาโรลด์ แฮร์ฟุต]]พระเชษฐาต่างพระมารดาผู้เป็นพระโอรสนอกสมรสของพระเจ้าคานูทมหาราชเป็น[[ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์]]ชั่วคราว แต่[[พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุต]]ทรงยึดราชบัลลังก์เป็นของพระองค์เองในปี ค.ศ. 1037 (พ.ศ. 1580) พระเจ้าฮาร์ธาคานูท “ถูกทิ้งเพราะไปอยู่เสียใกลในเดนมาร์ก” — และเอ็มมาแห่งนอร์ม็องดีพระราชมารดาของพระเจ้าฮาร์ธาคานูทผู้ที่ประทับอยู่ที่วินเชสเตอร์กับกองทหารของฮาร์ธาคานูทก็ทรงถูกบังคับให้หนีไปบรูจส์ (Bruges) ในฟลานเดอร์ส พระเจ้าฮาร์ธาคานูททรงสงบศึกกับทาง[[สแกนดิเนเวีย]]ด้วยสนธิสัญญาที่ทรงทำกับพระเจ้ามักนุสราวปี ค.ศ. 1038 (พ.ศ. 1581)  หรือ ค.ศ. 1039 (พ.ศ. 1582) โดยตกลงกันว่าถ้าคนหนี่งคนใดสวรรคตดินแดนของผู้ที่สวรรคตก่อนไปก็จะตกไปเป็นของผู้ที่มีชีวิตอยู่ หลังจากนั้นพระเจ้าฮาร์ธาคานูทก็เตรียมการรุกรานอังกฤษเพื่อที่จะไปปลดพระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตจากราชบัลลังก์ แต่พระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตเสด็จสวรรคตเสียก่อนเมื่อวันที่  17 มีนาคม ค.ศ. 1040 (พ.ศ. 1583) พระเจ้าฮาร์ธาคานูทจึงได้รับการอัญเชิญจากอังกฤษ ทรงขึ้นฝั่งอังกฤษที่แซนด์วิชใน[[เค้นท์]] เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1040 (พ.ศ. 1583)  พร้อมกับเรือรบ 62 ลำ เมื่อเสด็จมาถึงก็มีพระราชโองการให้ขุดร่างของพระเจ้าฮาโรลด์ แฮร์ฟุตขึ้นมาแล้วเอาไปโยนทิ้ง พระเจ้าฮาร์ธาคานูทเป็นพระมหากษัตริย์ที่โหดร้ายและไม่เป็นที่นิยม ทรงเรียกเก็บภาษีอย่างหนักเพื่อที่ทรงใช้ในการบำรุงกองทัพเรือของพระองค์ 

ในปี ค.ศ. 1041 (พ.ศ. 1584) พระเจ้าฮาร์ธาคานูททรงอัญเชิญพระอนุชาต่างพระบิดา[[สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ]] กลับจากการลี้ภัยใน[[ดัชชีนอร์ม็องดี|นอร์ม็องดี]]มาอยู่ในราชสำนักของพระองค์และคงคิดจะตั้งเอ็ดเวิร์ดให้เป็นรัชทายาทด้วย พระเจ้าฮาร์ธาคานูทมิได้ทรงเสกสมรสและไม่มีพระราชโอรสธิดา แต่ก็มีข่าวลือว่ามีพระโอรสนอกสมรส วิลเลียม คานูท  พระเจ้าฮาร์ธาคานูทเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1042 (พ.ศ. 1585) ที่แลมเบ็ธ พระบรมศพถูกฝังไว้ที่วินเชสเตอร์ที่เดียวกับพระราชบิดาและพระราชมารดา สิ้นสุดราชวงศ์กอร์ม  เอ็ดเวิร์ดขึ้นครองราชบัลลังก์อังกฤษเป็น[[สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ]] ฟื้นฟูราชวงศ์เวสเซ็กซ์ของ[[แซ็กซอน]] ในการโจมตีอังกฤษครั้งสุดท้ายของชาวนอร์เวย์ล้มเหลว แต่เป็นการนำไปสู่การยึดครองอังกฤษของ[[พระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิต]]ในปี ค.ศ. 1066 (พ.ศ. 1609)

=== รัชสมัยพระเจ้ามักนุส ผู้ทรงธรรม (ค.ศ. 1042 – ค.ศ. 1047) ===
[[ไฟล์:Magnus den Gode.jpg|thumb|พระบรมสาทิสลักษณ์พระเจ้ามักนุส ผู้ทรงธรรมแห่งนอร์เวย์]]

**พระเจ้ามักนุส ผู้ทรงธรรม** หรือ **พระเจ้ามักนุสที่ 1 แห่งนอร์เวย์** เป็นพระโอรสนอกสมรสใน[[พระเจ้าโอลาฟที่ 2 แห่งนอร์เวย์]]กับนางอัลวีฮิลด์ เสด็จพระราชสมภพราวค.ศ. 1024 (พ.ศ. 1567) ทรงราชบัลลังก์นอร์เวย์ระหว่างปี ค.ศ. 1035 (พ.ศ. 1587) ถึงค.ศ. 1047 (พ.ศ. 1590) และทรงราชบัลลังก์เดนมาร์กระหว่างปี ค.ศ. 1042 (พ.ศ. 1585) ถึงค.ศ. 1047 (พ.ศ. 1590)

เมื่อทรงพระเยาว์ พระองค์และพระมารดาต้องเสด็จลี้ภัยจากการที่พระบิดาถูกขับออกจากอำนาจในปี ค.ศ. 1028 (พ.ศ. 1571) โดยพระราชโองการของ[[พระเจ้าคนุตมหาราช]] พระองค์ได้เสด็จกลับ[[นอร์เวย์]]ในปี ค.ศ. 1035 (พ.ศ. 1587) หลังจากการสวรรคตของพระเจ้าคนุตมหาราช และทรงได้รับการสถาปนาเป็น[[รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์|พระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์]]ขณะมีพระชนมายุเพียง 11 พรรษา พระองค์มีพระราชประสงค์ที่จะกำจัดศัตรูของพระราชบิดาทุกคน แต่[[ซืกวาร์ท ทอร์ดาร์สัน]] กวีในราชสำนักได้ห้ามปรามพระองค์ไว้ ที่ซึ่งทำให้พระองค์เป็นที่กล่าวขานในนาม "ผู้ทรงธรรม"

พระองค์ได้ประกาศสงครามกับเดนมาร์กในราว ค.ศ. 1040 (พ.ศ. 1583) ซึ่งตรงกับรัชสมัยของ[[พระเจ้าฮาร์ธาคนุต]] ที่มีพระราชประสงค์ที่จะยึดครองนอร์เวย์มารวมกับเดนมาร์ก แต่ทั้งสองพระองค์ก็ได้เจรจาสงบศึกกันโดยเสด็จมาพบปะกัน โดยตกลงกันว่าถ้าคนหนี่งคนใดสวรรคตดินแดนของผู้ที่สวรรคตก่อนไปก็จะตกไปเป็นของผู้ที่มีชีวิตอยู่ พระเจ้าฮาร์ธาคานูทเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1042 (พ.ศ. 1585) ถือเป็นจุดสิ้นสุดราชวงศ์กอร์ม ทำให้พระเจ้าแม้กนัสได้เป็นกษัตริย์แห่งนอร์เวย์และเดนมาร์ก สถาปนา[[ราชวงศ์แฟร์แฮร์]]ในเดนมาร์ก พระองค์ต้องเผชิญกับการอ้างสิทธิของ[[สมเด็จพระเจ้าสเวนที่ 2 แห่งเดนมาร์ก|เจ้าชายสเวน แอสตริดเซนแห่งเดนมาร์ก]] พระนัดดาในพระเจ้าคนุตมหาราช ในขณะที่[[สมเด็จพระเจ้าแฮรัลด์ ฮาร์ดราดาแห่งนอร์เวย์|เจ้าชายแฮรัลด์ ฮาร์ดราดาแห่งนอร์เวย์]] พระปิตุลาในพระเจ้ามักนุสได้เสด็จกลับนอร์เวย์จากทางตะวันออกและทรงประกาศปกครองที่นั่น ในขณะที่เจ้าชายสเวนทรงคุกคามเดนมาร์ก เจ้าชายแฮรัลด์ได้เจริญสัมพันธไมตรีกับเจ้าชายสเวน พระเจ้ามักนุสทรงจำใจทำให้พระปิตุลาพอพระทัย  โดยให้เจ้าชายแฮรัลด์ครองราชบัลลังก์นอร์เวย์ร่วมกับพระองค์ในปี ค.ศ. 1046 (พ.ศ. 1589)

พระเจ้ามักนุสแห่งนอร์เวย์เสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันด้วยอุบัติเหตุบนเรือพระที่นั่ง พระองค์ทรงหมดสติ ขณะกำลังยกกองทัพเพื่อไปพิชิตอังกฤษในวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1047 (พ.ศ. 1590) สิริพระชนมายุราว 23 พรรษา พระองค์มิได้อภิเษกสมรสและไม่มีทายาท โดยมีการรายงานว่าพระองค์ทรงยินยอมให้เจ้าชายสเวนสืบราชบัลลังก์เดนมาร์กต่อจากพระองค์ ถือเป็นการสิ้นสุดราชวงศ์แฟร์แฮร์สายนอร์เวย์ที่เข้ามาปกครองเดนมาร์ก ราชอาณาจักรนอร์เวย์-เดนมาร์กจึงแตกออกเป็นสองส่วน [[สมเด็จพระเจ้าแฮรัลด์ ฮาร์ดราดาแห่งนอร์เวย์|เจ้าชายแฮรัลด์ ฮาร์ดราดาแห่งนอร์เวย์]]ทรงราชบัลลังก์นอร์เวย์และ[[สมเด็จพระเจ้าสเวนที่ 2 แห่งเดนมาร์ก|เจ้าชายสเวน แอสตริดเซนแห่งเดนมาร์ก]]ทรงราชบัลลังก์เดนมาร์ก

=== ศาสนาคริสต์ การขยายดินแดนและการสถาปนาราชอาณาจักรเดนมาร์ก ===

[[ไฟล์:Svend estridsen.jpg|thumb|left|สมเด็จพระเจ้าสเวนที่ 2 แอสตริดเซน]]
รัชสมัย**สมเด็จพระเจ้าสเวนที่ 2 แอสตริดเซน** หรือ **สมเด็จพระเจ้าสเวนที่ 2 แห่งเดนมาร์ก** เป็นพระราชโอรสใน[[อูล์ฟ จาร์ล]]กับ[[เจ้าหญิงแอสตริด สเวนสเด็ทเทอร์แห่งเดนมาร์ก]] พระองค์ทรงครองราชสมบัติเดนมาร์กในปี ค.ศ. 1047 (พ.ศ. 1590) ภายหลังการสวรรคตของพระเจ้ามักนุส ผู้ทรงธรรม และทรงสถาปนา[[ราชวงศ์แอสตริดเซน]]ขึ้นแทนที่[[ราชวงศ์แฟร์แฮร์]]แห่งนอร์เวย์  

พระองค์ได้สถาปนาราชอาณาจักรเดนมาร์กที่เข้มแข็งขึ้นอีกครั้ง และทรงดำเนินการสานสัมพันธไมตรีที่ดีกับอาร์คบิชอป[[อดาลเบิร์ตแห่งฮัมบวร์ค]] ซึ่งในขณะนั้นเป็นอาร์คบิชอปแห่งสแกนดิเนเวียทั้งมวลและมีอิทธิพลสูงสุด, ภายใต้อิทธิพลของพระเจ้าสเวน ทำให้ขณะนั้นเดนมาร์กได้ถูกแบ่งเป็นแปดเขตปกครองโดยบิชอปในราวปี ค.ศ. 1060 (พ.ศ. 1603) 

การครองราชย์ของพระเจ้าสเวนและการประดิษฐานราชวงศ์แอสตริดเซนในเดนมาร์กนั้น พระองค์ทรงมีความเชื่อมโยงกับสายสืบ[[ราชสันตติวงศ์เดนมาร์ก]]ผ่านทางพระมารดาของพระองค์คือ เจ้าหญิงแอสตริด และทรงได้รับชื่อตระกูลผ่านทางพระมารดาว่า "แอสตริดเซน" โดยมีการเน้นย้ำถึงความสำคัญของสายสันตติวงศ์ทางพระองค์ให้เชื่อมโยงกับพระราชวงศ์เดนมาร์ก พระองค์ยังทรงผลิตเหรียญกษาปณ์เอง

พระเจ้าสเวนทรงสถาปนาและรวมพระราชอำนาจทั้งหมดมาไว้ที่ส่วนกลางโดยทรงสานสัมพันธ์กับคริสตจักรและมหาอำนาจต่างชาติ และทรงดำเนินการเป็นพันธมิตรกับพระสันตปาปา พระองค์ทรงมีความทะเยอทะยานโดยมีพระราชประสงค์ให้พระราชโอรสองค์หนึ่งคือ [[เจ้าชายคนุต มักนุสแห่งเดนมาร์ก]]สวมมงกุฎเป็นสมเด็จพระสันตปาปา แต่เจ้าชายทรงสิ้นพระชนม์ในระหว่างการเดินทางไปยังกรุงโรม พระองค์ทรงล้มเหลวในการพยายามผลักดันให้มี[[การล้างบาป]]ของ[[พระเจ้าแฮรัลด์ที่ 1 แห่งเดนมาร์ก|พระเจ้าแฮรัลด์ บลูทูท]] กษัตริย์ชาวคริสต์พระองค์แรก พระองค์ทรงเจริญสัมพันธไมตรีกับ[[จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์]]ในการต่อต้าน[[จักรพรรดิบอลด์วินที่ 1 แห่งคอนสแตนติโนเปิล]]ในปี ค.ศ. 1049 (พ.ศ. 1592) และพระเจ้าสเวนยังทรงสนับสนุน[[นักบุญก็อตต์ชอล์กแห่งโอโบไทรต์|เจ้าชายก็อตต์ชอล์กแห่งโอโบไทรต์]] พระชามาดา (ลูกเขย) ในการทำสงครามกับพวก[[ลูติชิ|สงครามกลางเมือลูติชิ]] ในปี ค.ศ. 1057 (พ.ศ. 1600) 

หลังจาก[[สมเด็จพระเจ้าแฮรัลด์ ฮาร์ดราดาแห่งนอร์เวย์]]พ่ายแพ้และเสด็จสวรรคตกลางสมรภูมิใน[[การต่อสู้ที่สะพานสแตมฟอร์ด]]ในอังกฤษและ[[พระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ|พระเจ้าวิลเลียม ผู้พิชิต]]สามารถพิชิตอังกฤษได้ พระเจ้าสเวนกลับมาให้ความสนพระทัยในอังกฤษที่ครั้งหนึ่งเคยถูกปกครองโดย[[พระเจ้าคนุตมหาราช]] พระปิตุลาของพระองค์ พระองค์ทรงเข้าร่วมฝ่ายเดียวกับ[[พระเจ้าเอ็ดการ์ที่ 2 แห่งอังกฤษ|สมเด็จพระเจ้าเอ็ดการ์ เอเธลลิง]] ซึ่งเป็นเชื้อสายสุดท้ายแห่งราชวงศ์[[ชาวแองโกล-แซกซัน]]และได้รวมกองทัพโจมตีพระเจ้าวิลเลียมในปี ค.ศ. 1069 (พ.ศ. 1612) อย่างไรก็ตามหลังจากเข้ายึดเมือง[[ยอร์ก]] พระเจ้าสเวนได้ยอมรับการจ่ายของพระเจ้าวิลเลียมที่ให้ละทิ้งพระเจ้าเอ็ดการ์ ผู้ซึ่งได้ลี้ภัยใน[[สก็อตแลนด์]] ที่ซึ่งพระเจ้าสเวนได้ล้มเหลวในการพิชิตในปี ค.ศ. 1074/1075 (พ.ศ. 1617/1618) 

สมเด็จพระเจ้าสเวนที่ 2 แอสตริดเซนเสด็จสวรรคตวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1074/76 (พ.ศ. 1617/19) พระชนมายุราว 55 พรรษา หลังจากสวรรคต พระองค์ทรงถูกขนานนามว่า "พระบิดาแห่งเหล่ากษัตริย์" เนื่องจากพระโอรส 5 พระองค์จาก 15 พระองค์ทรงครองราชบัลลังก์เดนมาร์กต่อมา

[[ไฟล์:Christian-albrecht-von-benzon, the death of Canute the Holy.jpg|thumb|250px|ภาพ ''มรณสักขีแห่งพระเจ้าคานูทที่ 4 นักบุญ'' วาดโดย [[คริสเตียน อัลแบรชท์ ฟาน เบนซอน]]]]
รัชสมัย**สมเด็จพระเจ้าคานูทที่ 4 นักบุญ*' เป็นพระราชโอรสนอกกฎหมายใน[[สมเด็จพระเจ้าสเวนที่ 2 แห่งเดนมาร์ก]] ทรงสืบราชบัลลังก์ต่อจาก[[สมเด็จพระเจ้าแฮรัลด์ที่ 3 แห่งเดนมาร์ก]] พระเชษฐาซึ่งเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1080 (พ.ศ. 1623) พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับ[[อเดลาแห่งฟลานเดอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก|เจ้าหญิงอเดลาแห่งฟลานเดอร์]] มีพระราชโอรส 1 พระองค์และพระราชธิดา 2 พระองค์

พระเจ้าคานูทเป็นพระมหากษัตริย์ผู้ทรงทะเยอทะยาน ทรงเสริมสร้างความแข็งแกร่งแก่[[ราชาธิปไตยแห่งเดนมาร์ก]] ทรงเป็นผู้ศรัทธาในคริสตจักร[[โรมันคาทอลิก]]อย่างยิ่ง และทรงมีแผนการที่จะครอง[[ราชาธิปไตยของสหราชอาณาจักร|ราชบัลลังก์อังกฤษ]]

พระองค์ทรงศรัทธาในพระศาสนาอย่างยิ่ง ทรงทำการให้อำนาจแก่ฝ่ายศาสนาและทรงเฝ้าสังเกตพิธีกรรมในวันหยุดทางศาสนาอย่างเข้มงวด พระองค์ทรงถวายธรรมทานอันมหาศาลแก่โบสถ์ใน[[ดาลบี]], [[ออเดนส์]], [[รอสกิลด์]]และ[[วีบอร์ก]] และโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่[[ลุนด์]] การเพิ่มพระราชอำนาจให้แก่ศาสนจักรของพระองค์เป็นการสร้างพันธไมตรีที่แข็งแกร่ง ซึ่งเปลี่ยนมาสนับสนุนสถานะอำนาจของพระเจ้าคานูท

ในรัชสมัยของพระองค์เป็นที่จดจำในการสถาปนาพระราชอำนาจเพื่อเพิ่มอำนาจของราชสำนักเดนมาร์กด้วยการระงับอำนาจของขุนนางและบังคับให้ฝ่ายศักดินาอยู่ภายใต้กฎหมาย ผลจากกฎหมายของพระเจ้าคานูทได้ทำให้การถือสิทธิ์ของพระองค์ในการที่ทรงเป็นเจ้าของที่ดินโดยรวม สิทธิ์ในสินค้าจากเรืออัปปาง และสิทธิสืบต่อการครอบครองทรัพย์สมบัติของชาวต่างชาติและประชาชนซึ่งไร้ญาติ ผลของกฎหมายยังทำการคุ้มครองอิสรภาพของทาส บุคคลในวงการศาสนาและพ่อค้าชาวต่างชาติ พระกุศโลบายเหล่านี้ได้นำไปสู่ความไม่พอใจแก่บริวารของพระองค์ ซึ่งไม่คุ้นเคยกับการรวมพระราชอำนาจของกษัตริย์และทรงเข้าไปก้าวก่ายชีวิตประจำวันของพวกเขา

แต่ความทะเยอทะยานของพระเจ้าคานูทยังคงไม่สิ้นสุดแต่เพียงภายในราชอาณาจักร ในฐานะเป็นพระราชปนัดดาใน[[พระเจ้าคนุตมหาราช]] ซึ่งทรงเคยปกครอง[[อังกฤษ]],เดนมาร์กและ[[นอร์เวย์]]จนกระทั่งค.ศ. 1035 (พ.ศ. 1578) พระเจ้าคานูททรงพิจารณาว่าราชบัลลังก์อังกฤษนั้นเป็นสิทธิอันชอบธรรมของพระองค์ ในขณะนั้นพระองค์ทรงมอง[[พระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ]]ในฐานะผู้ช่วงชิงราชบัลลังก์ ในปี ค.ศ. 1085 (พ.ศ. 1628) ด้วยการสนับสนุนจากพระสัสสุระ [[โรเบิร์ตที่ 1 เคานท์แห่งฟลานเดอส์]]และ[[พระเจ้าโอลาฟที่ 3 แห่งนอร์เวย์]] พระเจ้าคานูททรงวางแผนที่จะรุกรานอังกฤษและทรงรวมกำลังพลเรือที่[[ลิมฟยอร์ด]] เรียกว่า "เลดิง" (leding) กองทัพเรือมิได้เคลื่อนออก โดยพระองค์ทรงเตรัยมการที่จะยึดครอง[[ดัชชีชเลสวิช]] เนื่องจากภัยคุกคามศัตรูที่สำคัญอย่าง[[จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์]] ที่ซึ่งไม่ทรงเป็นมิตรกับทั้งเดนมาร์กและฟลานเดอส์ พระเจ้าคานูททรงเกรงราชภัยจากการรุกรานของจักรพรรดิไฮน์ริช ที่ซึ่งศัตรูของพระจักรพรรดิอย่าง [[รูดอล์ฟแห่งไรน์เฟลเดน]]ได้ลี้ภัยอยู่ในเดนมาร์ก

เหล่านักรบในกองทัพเรือซึ่งส่วนใหญ่เป็นประชาชน ต้องการที่จะกลับบ้านเดิมของตนในฤดูเก็บเกี่ยว ทั้งเหนื่อยล้าจากการรอคำสั่ง ที่ซึ่งได้เลือกให้พระอนุชาของพระเจ้าคานูทคือ เจ้าชายโอลาฟ (ต่อมาคือ [[สมเด็จพระเจ้าโอลาฟที่ 1 แห่งเดนมาร์ก]]) ให้ทรงแก้ไขปัญหา สิ่งนี้ได้นำมาซึ่งความระแวงในตัวเจ้าชายโอลาฟของพระเจ้าคานูท พระองค์จึงมีพระบัญชาให้จับกุมเจ้าชายโอลาฟและส่งไปยังฟลานเดอส์ ในที่สุดกลุ่มเลดิงก็กระจายตัวและประชาชนต่างกลับไปทำการเกษตรในภูมิลำเนาของตน แต่พระเจ้าคานูทก็ทรงวางแผนที่จะระดมพลภายในปีนั้น
[[ไฟล์:Valdemar 1. den Store.jpg|thumb|left|สมเด็จพระเจ้าวาลเดมาร์ที่ 1 มหาราชแห่งเดนมาร์ก]]
ก่อนที่จะมีการระดมพล ประชาชนได้ก่อจลาจลที่[[เวนด์ซิสเซล]] ที่ซึ่งพระเจ้าคานูททรงประทับอยู่ ในต้นปี ค.ศ. 1086 (พ.ศ. 1629) ในช่วงแรกพระเจ้าคานูททรงลี้ภัยไปยังชเลสวิชและในที่สุดเสด็จมาที่[[ออเดนส์]] ในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1086 (พ.ศ. 1629) พระเจ้าคานูทและข้าราชบริพารของพระองค์กำลังพาผู้ลี้ภัยเข้ามายัง[[สำนักสงฆ์เซนต์อัลบาน]]ในออเดนส์ กลุ่มกบฏได้บุกเข้ามาในสำนักสงฆ์และปลงพระชนม์พระเจ้าคานูท รวมทั้งพระอนุชาของพระองค์ เจ้าชายเบเนดิกต์และข้าราชบริพาร 17 คนก่อนที่จะถึงแท่นบูชา สิริพระชนมายุราว 43 - 44 พรรษา จากการที่ทรงเป็น[[มรณสักขีในศาสนาคริสต์|มรณสักขี]] ทำให้ทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นนักบุญในรัชสมัยต่อมาของสมเด็จพระเจ้าโอลาฟที่ 1 พระอนุชาซึ่งเคยถูกพระองค์เนรเทศ การเสด็จสวรรคตของพระเจ้าคานูท นักบุญถือเป็นจุดสิ้นสุดยุคสมัยแห่งไวกิงของเดนมาร์ก

ในช่วงต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 12 เดนมาร์กได้มีที่นั่งใน[[ภาคคริสตจักร]]อย่างเป็นอิสระในสแกนดิเนเวีย ไม่นานหลังจากนั้น[[สวีเดน]]และ[[นอร์เวย์]]ได้สถาปนาตำแหน่งหัวหน้าบิชอปเองโดยเป็นอิสระจากเดนมาร์ก ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 12 เป็นช่วงเวลาที่ยุ่งยากของเดนมาร์ก [[สงครามกลางเมือง]]ที่รุนแรงได้ทำให้แผ่นดินสะเทือน ในที่สุด[[พระเจ้าวาลเดมาร์ที่ 1 มหาราชแห่งเดนมาร์ก]] ทรงควบคุมอาณาจักร ทรงทำให้มั่นคงและปรับโครงสร้างการจัดการ พระเจ้าวาลเดมาร์ที่ 1 และ[[แอบซาลอน]] ผู้ดำรงเป็น[[บิชอปแห่งรอสคิลด์]]ได้สร้างประเทศขึ้นใหม่

ในช่วงรัชกาลของพระเจ้าวาลเดมาร์ที่ 1 ได้มีการเริ่มต้นก่อสร้างปราสาทในหมู่บ้านฮาฟน์ ในที่สุดนำไปสู่การสถาปนา[[โคเปนเฮเกน]] เมืองหลวงสมัยใหม่ของเดนมาร์ก พระเจ้าวาลเดมาร์และแอบซาลอนได้สร้างเดนมาร์กให้เป็นมหาอำนาจหลักใน[[ทะเลบอลติก]] เป็นอำนาจที่ภายหลังได้แข่งขันกับ[[สันนิบาตฮันเซียติก]], บรรดาเคานท์แห่ง[[ฮ็อลชไตน์]]และ[[อัศวินทิวทอนิก]]ในการค้า ดินแดน และอิทธิพลต่อบอลติกทั้งหมด ในปี ค.ศ. 1168 (พ.ศ. 1711) พระเจ้าวาลเดมาร์และแอบซาลอนได้รับฐานที่มั่นคงในชายหาดทางใต้ของทะเลบอลติก เมื่อทรงปราบปราม[[ราชรัฐรือเกิน]]ได้

ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1180 [[เมคเลินบวร์ค]]และ[[ดัชชีพอเมอเรเนีย]]ได้ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเดนมาร์กเช่นกัน ในแคว้นใหม่ทางใต้ ชาวเดนส์ได้ส่งเสริมศาสนาคริสต์ (ภารกิจของ[[ชาวรานี]] พระอารามเหมือน[[อัลเดนาแอบบี]]) และการตั้งถิ่นฐาน (การร่วมของเดนมาร์กใน[[ออสเซียดลุงก์]]) ชาวเดนส์สูญเสียดินแดนทางใต้หลังจาก[[สมรภูมิบอร์นโฮวีด (1227)|สมรภูมิบอร์นโฮวีด]] แต่ราชรัฐรือเกินยังคงอยู่กับเดนมาร์กจนกระทั่งค.ศ. 1325 (พ.ศ. 1868)
[[ไฟล์:Danmarks flag 1219 Lorentzen.jpg|thumb|300px|right|ธงเดนเนบอร์กปลิวลงมาจากท้องฟ้า ในการรบที่ลินดันนิสเซ วันที่ [[15 มิถุนายน]] [[ค.ศ. 1219]] วาดโดย[[คริสเตียน ออกุสต์ โลเรนต์เซน]] เมื่อ [[ค.ศ. 1809]]]]
ในปี ค.ศ. 1202 (พ.ศ. 1745) [[พระเจ้าวาลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก]]ทรงขึ้นครองราชย์และทรงก่อ "[[สงครามครูเสด]]" หลายครั้งเพื่ออ้างสิทธิในดินแดนซึ่งปัจจุบันคือ [[ประเทศเอสโตเนีย]] มีตำนานว่าธงชาติเดนมาร์กคือ [[ธงชาติเดนมาร์ก|ธงแดนเนอบรอก]]ได้ปลิวมาจากท้องฟ้าใน[[สมรภูมิลินดันนิสเซ]]ในเอสโตเนียปี ค.ศ. 1219 (พ.ศ. 1762) เดนมาร์กได้ชัยชนะสูงสุดในสมรภูมิบอร์นโฮวีดในวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1227 (พ.ศ. 1770) ต่อมาด้วยการเสียดินแดนเยอรมันตอนเหนือของเดนมาร์ก พระเจ้าวาลเดมาร์เองก็ทรงได้รับการบันทึกในวีรกรรมที่กล้าหาญของอัศวินชาวเยอรมันผู้ซึ่งคุ้มครองพระองค์อย่างปลอดภัยบนม้าของเขา 
[[ไฟล์:Valdemar sejr.jpg|thumb|left|สมเด็จพระเจ้าวาลเดมาร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก]]

ในช่วงเวาลาที่พระเจ้าวาลเดมาร์ทรงพยายามจัดการกิจการภายใน หนึ่งในการเปลี่ยนแปลงคือพระองค์ทรงก่อตั้งระบอบศักดินาที่ซึ่งพระองค์ได้มอบที่ดินแก่บุรุษด้วยความเข้าพระทัยว่าพวกเขาจะเป็นหนี้บุญคุณพระองค์ การทำเช่นนี้ช่วยเพิ่มอำนาจของตระกูลขุนนาง ([[ภาษาเดนมาร์ก|เดนมาร์ก]]: højadelen) และก่อให้เกิดขุนนางขนาดเล็ก  ([[ภาษาเดนมาร์ก|เดนมาร์ก]]: lavadelen) ผู้ซึ่งควบคุมเดนมาร์กส่วนใหญ่ ชาวนาสูญเสียสิทธิในแบบดั้งเดิมและสิทธิพิเศษที่พวกเขาเคยมีความสุขตั้งแต่สมัยไวกิง

พระมหากษัตริย์เดนมาร์กทรงมีความยากลำบากในการควบคุมรักษาสถานะของราชอาณาจักรในการเผชิญหน้ากับฝ่ายต่อต้านทั้งจาก[[ชนชั้นขุนนาง]]และศาสนจักร เป็นการขยายระยะเวลาความสัมพันธ์ที่ตึงเครียดระหว่างพระมหากษัตริย์และ[[สมเด็จพระสันตะปาปา]]แห่ง[[โรม]] ที่เรียกว่า "ข้อพิพาทรองบาทหลวง" (archiepiscopal conflicts)

โดยในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 พระราชอำนาจได้ลดลงเรื่อย ๆ และขุนนางได้บีบบังคับให้พระมหากษัตริย์ทรงยอมรับ[[กฎบัตร]]ซึ่งได้มีการพิจารณาให้เป็น[[รัฐธรรมนูญ]]ฉบับแรกของเดนมาร์ก ที่ตามมาคือ[[สมรภูมิบอร์นโฮวีด (1227)|สมรภูมิบอร์นโฮวีด]]ในปี ค.ศ. 1227 เดนมาร์กที่อ่อนแอได้ให้หน้าต่างแห่งโอกาสแก่ทั้งสันนิบาตฮันเซียติกและ[[เคานท์แห่งชอนบวร์กและฮ็อลชไตน์]] เคานท์แห่งฮ็อลชไตน์ได้ควบคุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของเดนมาร์กเพราะพระมหากษัตริย์จะพระราชทานที่ดินแก่พวกเขาเป็นการแลกเปลี่ยนสำหรับเงินเพื่อการดำเนินการในกิจการของพระราชวงศ์

พระเจ้าวาลเดมาร์ที่ 2 ทรงใช้พระชนม์ชีพที่เหลือของพระองค์ในการวางรากฐานประมวลกฎหมายแก่[[คาบสมุทรจัตแลนด์]], [[เกาะเชลลันด์]]และ[[สคาเนีย]] ประมวลกฎหมายเหล่านี้ถูกนำมาใช้เป็นประมวลกฎหมายของเดนมาร์กจนกระทั่งค.ศ. 1683 (พ.ศ. 2226) นี่เป็นการเปลี่ยนแปลงทางกฎหมายที่สำคัญจากกฎหมายท้องถิ่นที่รวมตัวกันทางภูมิภาค ([[ภาษาเดนมาร์ก|เดนมาร์ก]]: landting) ที่เคยเป็นธรรมเนียมมาอย่างยาวนาน มีวิธีการหลายวิธีในการกำหนดความผิดหรือความบริสุทธิ์ของผู้ทำผิดกฎหมายรวทั้งการพิจารณาโดยการทดสอบและการพิจารณาโดยการต่อสู้ [[Codex Holmiensis|ประมวลกฎหมายจัตแลนด์]] ([[ภาษาเดนมาร์ก|เดนมาร์ก]]: Jyske Lov) ได้รับการอนุมัติโดยการประชุมของสภาขุนนางที่วอร์ดิงบอร์กในปี ค.ศ. 1241 (พ.ศ. 1784) เพียงก่อนการสวรรคตของพระเจ้าวาลเดมาร์ เนื่อมาจากสถานะของพระองค์คือ "พระมหากษัตริย์แห่งเดนเนบอร์ก" (the king of Dannebrog) และทรงเป็นผู้บัญญัติกฎหมาย พระเจ้าวาลเดมาร์ทรงเป็นศูนย์กลางในประวัติศาสตร์เดนมาร์ก ถึงสงครามกลางเมืองของชนรุ่นหลังและการสลายตัวที่เกอดขึ้นหลังจากการสวรรคตของพระองค์ได้ทำให้พระองค์กลายเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งยุคทอง

[[สมัยกลาง]]เป็นช่วงเวลาที่มีความร่วมมืออย่างใกล้ชิดระหว่างพระมหากษัตริย์และ[[โรมันคาทอลิก]] อาคารโบสถ์จำนวนหลายพันถูกสร้างขึ้นทั่วประเทศในช่วงเวลานี้ เศรษฐกิจได้ขยายตัวขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ฐานส่วนใหญ่มาจากความร่ำรวยในการค้า[[ปลาเฮร์ริง]] แต่ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 กลายเป็นช่วงเวลาของความยุ่งยากและการล่มสลายชั่วคราวของพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์

=== สมัยยุ่งยากสำหรับพระมหากษัตริย์ ===

== ดูเพิ่ม ==

* [[ประเทศเดนมาร์ก]]
* [[ราชอาณาจักรเดนมาร์ก]]
* [[ประวัติศาสตร์สแกนดิเนเวีย]]
* [[ประวัติศาสตร์ยุโรป]]
* [[รายพระนามพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก]]
* [[รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก]]


== อ้างอิง ==


=== บรรณานุกรม ===

* Derry,  T. K. *A History of Scandinavia: Norway, Sweden, Denmark, Finland and Iceland*. Minneapolis: University of Minnesota Press, 1979. .
* Lauring, Palle.  *A History of Denmark*. 3rd ed. Copenhagen: Høst, 1995. .
* Jespersen, Knud J. V. *A History of Denmark* (Palgrave Essential Histories) (2004) [http://www.amazon.com/History-Denmark-Palgrave-Essential-Histories/dp/0333659171/  excerpt and text search]
* Barton, H. A. *Scandinavia in the Revolutionary Era, 1760-1815* (Minneapolis, 1986)
* Brincker, Benedikte. "When did the Danish nation emerge? A review of Danish historians' attempts to date the Danish nation," *National Identities,* December 2009, Vol. 11 Issue 4, pp 353–365
* Campbell, John L., John A. Hall, and Ove Kaj Pedersen, eds. *National Identity and the Varieties of Capitalism: The Danish Experience* (Studies in Nationalism and Ethnic Conflict) (2006)
* Etting, Vivian. *Queen Margrete I, 1353-1412, and the Founding of the Nordic Union* (Brill, 2004) [http://www.questia.com/read/114102227  online edition]
* Jespersen, Leon. "Court and Nobility in Early Modern Denmark," *Scandinavian Journal of History,* September 2002, Vol. 27 Issue 3, pp 129–142, covers 1588 to 1650
* Munck, Thomas. "Absolute Monarchy in Later 18th-century Denmark: Centralized Reform, Public Expectations, and the Copenhagen Press" *Historical Journal,* March 1998, Vol. 41 Issue 1, pp 201–24 [http://www.jstor.org/stable/2640150 in JSTOR]
* Munck, Thomas.  *The peasantry and the early absolute monarchy in Denmark, 1660-1708* (Copenhagen, 1979)
* Kirmmse, Bruce. *Kierkegaard in Golden Age Denmark* (Indiana University Press, 1990)
* Michelson, William. "From Religious Movement to Economic Change: The Grundtvigian Case in Denmark," *Journal of Social History,* Summer 1969, Vol. 2 Issue 4, pp 283–301
* Rossel, Sven H. *A History of Danish Literature* (University of Nebraska Press, 1992) 714pp [http://www.questia.com/read/39170090  online edition]
* Schwarz, Martin. *Church History of Denmark* (Ashgate, 2002). 333 pp.&nbsp;.
* Abildgren, Kim. "Consumer prices in Denmark 1502-2007," *Scandinavian Economic History Review,* 2010, Vol. 58 Issue 1, pp 2–24
* Hornby, Ove. "Proto-Industrialisation Before Industrialisation? The Danish Case," *Scandinavian Economic History Review,* April 1982, Vol. 30 Issue 1, pp 3–33, covers 1750 to 1850
* Johansen, Hans Chr. *Danish Population History, 1600-1939* (Odense: University Press of Southern Denmark, 2002) 246 pp.&nbsp;. [http://www.h-net.org/reviews/showrev.php?id=8582 online review]
* Johansen, Hans Chr. "Trends in Modern and Early Modern Social History Writing in Denmark after 1970," *Social History,* Vol. 8, No. 3 (Oct., 1983), pp.&nbsp;375–381
* Christiansen, Palle Ove. "Culture and Contrasts in a Northern European Village: Lifestyles among Manorial Peasants in 18th-Century Denmark, *Journal of Social History* Volume: 29#2 (1995) pp 275+.
* Kjzergaard, T.  *The Danish Revolution: an ecohistorical interpretation*  (Cambridge, 1995), on farming
* Topp, Niels-Henrik. "Unemployment and Economic Policy in Denmark in the 1930s," *Scandinavian Economic History Review,* April 2008, Vol. 56 Issue 1, pp 71–90
* Barfod, Jörgen H.: *The Holocaust Failed in Denmark*. Kopenhagen 1985.
* Berdichevsky, Norman. *The Danish-German Border Dispute, 1815–2001: aspects of cultural and demographic politics*. (2002) .
* Buckser, Andrew: *After the Rescue: Jewish identity and community in contemporary Denmark*. ORT 2003.
* Lund, Joachim. "Denmark and the European New Order, 1940-1942," *Contemporary European History,* August 2004, Vol. 13 Issue 3, pp 305–321
* Robert Bohn: *Dänische Geschichte.* München: Beck, 2001. – (Beck'sche Reihe; 2162). – .
* Steen Bo Frandsen: *Dänemark – der kleine Nachbar im Norden. Aspekte der deutsch-dänischen Beziehungen im 19. und 20. Jahrhundert.* Darmstadt 1994. – .
* Eva Heinzelmann / Stefanie Robl / Thomas Riis (Hrsg.) : *Der dänische Gesamtstaat*, Verlag Ludwig, Kiel 2006, 
* Lars Hermanson: *Släkt, vänner och makt: en studie av elitens politiska kultur i 1100-talets Danmark,* Göteborg 2000. (= *Avhandlingar från Historiska institutionen i Göteborg*; 24), Zusammenfassung in englischer Sprache (Zugl.: Göteborg, Univ., Diss., 2000), 
* Erich Hoffmann: „Der heutige Stand der Erforschung der Geschichte Skandinaviens in der Völkerwanderungszeit im Rahmen der mittelalterlichen Geschichtsforschung.“ In: *Der historische Horizont der Götterbild–Amulette aus der Übergangsepoche von der Spätantike zum Frühmittelalter*. Göttingen 1992. S. 143–182.
* Jørgen Kühl / Robert Bohn: *Ein europäisches Modell? Nationale Minderheiten im deutsch-dänischen Grenzland 1945–2005.* Bielefeld 2005. – .
* Arndt Ruprecht: *Die ausgehende Wikingerzeit im Lichte der Runeninschriften.* Göttingen 1958.
* Therkel Stræde: "Dänemark: Die schwierige Erinnerung an Kollaboration und Widerstand." – In: *Mythen der Nationen: 1945 – Arena der Erinnerungen.* / hrsg. von Monika Flacke. – Mainz 2004. – . – S. 123–144
* Hans-Martin Ottmer: *“Weserübung”. Der deutsche Angriff auf Dänemark und Norwegen im April 1940*. München 1994. .
* Jörg-Peter *Findeisen: Dänemark. Von den Anfängen bis zur Gegenwart''. Regensburg 1999.

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  [Bad link as of 2008-05-01.]
* 
* 
* 

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เดนมาร์ก
หมวดหมู่:ราชวงศ์เดนมาร์ก
ป
หมวดหมู่:สแกนดิเนเวีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เดนมาร์ก