อีซูซุ

**บริษัท อีซูซุมอเตอร์ จำกัด** (; ) หรือที่รู้จักทั่วไปว่า **อีซูซุ** (, ) เป็นบริษัทผู้ผลิตยานยนต์ข้ามชาติสัญชาติญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่โยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ กิจกรรมหลักของบริษัทคือการผลิต การตลาดและการจำหน่ายรถเพื่อการพาณิชย์และเครื่องยนต์ดีเซลของอีซูซุ

บริษัทยังมีบริษัทย่อยและกิจการร่วมค้าอีกหลายแห่ง รวมถึง ยูดี ทรัคส์, อานาโดลู อีซูซุ (กิจการร่วมค้าในตุรกีกับกลุ่มบริษัทอานาโดลู), โซลเลอส์-อีซูซุ (กิจการร่วมค้าในรัสเซียกับโซลเลอส์ เจเอสซี - การผลิตหยุดลงในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2022 หุ้นของอีซูซุถูกโอนไปยังโซลเลอส์ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023), เอสเอ็มแอลอีซูซุ (กิจการในอินเดียเดิมชื่อสวาราชมาสด้า), เจียงซีอีซูซุมอเตอร์ (กิจการร่วมค้าในจีนกับกลุ่มบริษัทเจียงหลิงมอเตอร์), อีซูซุแอสตรามอเตอร์ อินโดนีเซีย, อีซูซุมาเลเซีย (อีซูซุไฮคอม), อุตสาหกรรมเครื่องกลมัฆริบ, อีซูซุทรัก (สหราชอาณาจักร), อีซูซุเซาท์แอฟริกา, อีซูซุฟิลิปปินส์, ไต้หวันอีซูซุมอเตอร์, อีซูซุเวียดนาม, อีซูซุมอเตอร์อินเดีย และบีวายดีอีซูซุ

อีซูซุมีโรงงานประกอบและผลิตในฟูจิซาวะ ซึ่งตั้งอยู่ที่นั่นมาตั้งแต่บริษัทก่อตั้งภายใต้ชื่อเดิม เช่นเดียวกับในจังหวัดโทจิงิและฮกไกโด พาหนะภายใต้ตราอีซูซุมีการจำหน่ายในตลาดเชิงพาณิชย์ส่วนใหญ่ทั่วโลก ตลาดหลักที่อีซูซุมุ่งเน้นคือรถบรรทุกดีเซลเพื่อการพาณิชย์ รถโดยสารและเครื่องจักรก่อสร้าง

บริษัทมีชื่อตามแม่น้ำอิซูซุ โดยคันจิของอิซุซุ (五十鈴) มีความหมายว่า "ระฆังห้าสิบใบ"

## ประวัติ

ประวัติของอีซูซุมอเตอร์เริ่มต้นใน ค.ศ. 1916 เมื่อ บจ.การต่อเรือและวิศวกรรมโตเกียวอิชิกาวะจิมะวางแผนร่วมมือกับ บ.อุตสาหกรรมก๊าซและไฟฟ้าโตเกียว เพื่อสร้างรถยนต์ ขั้นตอนต่อไปเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1918 เมื่อมีการเริ่มต้นความร่วมมือทางเทคนิคกับบจ.วูลส์ลีย์มอเตอร์ ซึ่งให้สิทธิ์แต่เพียงผู้เดียวในการผลิตและจำหน่ายรถยนต์วูลส์ลีย์ในเอเชียตะวันออกจากการนำเข้าชิ้นส่วนมาประกอบ (knock-down kits) ใน ค.ศ. 1919 มีการผลิตรถยนต์นั่งส่วนบุคคลที่ผลิตในญี่ปุ่นเป็นครั้งแรก เป็นรถยนต์รุ่นวูลส์ลีย์ ชื่อฟิฟทีน เอ9 15/40 เอชพี ที่อู่ต่อเรือโตเกียวอิชิกาวะจิมะในโรงงานฟูกางาวะ รถบรรทุกซีพีที่มาจากวูลส์ลีย์ตามมาในอีกสองปีถัดมา โดยมีการสร้างรถบรรทุกรุ่นนี้ 550 คันภายใน ค.ศ. 1927 ใน ค.ศ. 1923 ประเทศญี่ปุ่นได้รับความเสียหายอย่างหนักจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโตซึ่งทำให้โครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งที่เพิ่งเริ่มต้นและพึ่งพารถไฟของรัฐบาลเป็นอย่างมากไม่สามารถใช้งานได้เนื่องจากรางรถไฟบิดเบี้ยว มีการนำเข้ารถก่อสร้างขนาดใหญ่จากจีเอ็มซีและฟอร์ดของสหรัฐเพื่อช่วยในการฟื้นฟูและบูรณะ และบริษัทก็ต้องการจะมีส่วนร่วมด้วยการผลิตรถก่อสร้างและรถบรรทุกขนาดใหญ่ในประเทศ ใน ค.ศ. 1927 บริษัทเปิดตัว "รถบรรทุกซูมิดะ พี-ไทป์" ขนาดบรรทุก 2 ตัน ซึ่งติดตั้งเครื่องยนต์ A6 และรถขนาด 1 ตัน "รถโดยสารซูมิดะ เอ็ม-ไทป์ หมายเลข 1" ซึ่งติดตั้งเครื่องยนต์ A4 ชื่อ "ซูมิดะ" มาจากแม่น้ำซูมิดะ เนื่องจากโรงงานที่ฟูกางาวะตั้งอยู่ใกล้เคียง

ใน ค.ศ. 1929 ไอเอชไอคอร์ปอเรชันแยกธุรกิจการผลิตบางส่วนออกไป และควบรวมกิจการกับบจ.การผลิตยานยนต์ดัท (บริษัทรุ่นก่อนของนิสสัน) และเปลี่ยนชื่อเป็น Jidosha Kogyo Co., Ltd. (บจ.อุตสาหกรรมยานยนต์) ชื่อที่ใช้สำหรับผลิตภัณฑ์ของบริษัทนี้ ซึ่งทำการตลาดในชื่อ "ซูมิดะ" และ "ชิโยดะ" มีความสำคัญพิเศษในญี่ปุ่น ชิโยดะเป็นเขตหนึ่งในโตเกียวซึ่งเป็นที่ตั้งของพระราชวังหลวง และซูมิดะหมายถึงแม่น้ำที่ไหลผ่านโตเกียวไปทางทิศตะวันออกของพระราชวังหลวงประมาณ  ใน ค.ศ. 1934 โรงงานสึรูมิเปิดทำการภายใต้ชื่อบจ.อุตสาหกรรมยานยนต์ และใน ค.ศ. 1937 บจ.อุตสาหกรรมยานยนต์ได้รับการปรับโครงสร้างและก่อตั้งเป็นบริษัทใหม่ชื่อ บจ.อุตสาหกรรมยานยนต์โตเกียว โดยมีทุนจดทะเบียน 1,000,000 เยน บริษัทดำเนินธุรกิจผลิตรถบรรทุกขนาดใหญ่และรถโดยสารต่อไป โดยตระหนักถึงความจำเป็นในการปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งของญี่ปุ่นให้ทันสมัย และเป็นหนึ่งในผู้ผลิตหลักให้กับกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นร่วมกับมิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์และมีความผูกพันกับกลุ่มบริษัทยาซูดะไซบัตสึ หนึ่งในพาหนะที่ผลิตขึ้นเพื่อสนับสนุนความพยายามในการทำสงครามคือรถลำเลียงพลหุ้มเกราะซูมิดะ เอ็ม.2593 ใน ค.ศ. 1942 ฮีโน่เฮฟวีอินดัสทรีส์แยกตัวออกจากอุตสาหกรรมยานยนต์โตเกียว กลายเป็นบริษัทเอกเทศ ใน ค.ศ. 1949 บริษัทเปลี่ยนชื่อเป็นอีซูซุตามชื่อแม่น้ำอิซูซุ ภายหลังการประชุมกับกระทรวงการค้าระหว่างประเทศและอุตสาหกรรม (MITI) ของรัฐบาลญี่ปุ่น

### นิรุกติศาสตร์
คำว่าอีซูซุเมื่อแปลเป็นภาษาอังกฤษจะหมายถึง "ระฆังห้าสิบใบ" (fifty bells) ซึ่งเป็นเหตุผลที่เน้นคำว่า "Bell" (ระฆัง) ในชื่อรุ่นเบลเลล (Bellel) และเบลเล็ตต์ (Bellett) ในภายหลัง ชื่อนี้มาจากแม่น้ำอิซูซุที่ไหลผ่านใกล้กับศาลเจ้าอิเซะ หนึ่งในศาลเจ้าที่ศักดิ์สิทธิ์และเป็นที่เคารพมากที่สุดแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น

### หลังสงครามโลกครั้งที่สอง
การผลิตรถบรรทุกและรถโดยสารตระกูล TX 40 และ TU 60 และรถโดยสารอีซูซุ ซูมิดะ กลับมาดำเนินการอีกครั้งใน ค.ศ. 1945 โดยได้รับการอนุญาตจากทางการฝ่ายยึดครอง และยังคงเป็นเป้าหมายหลักของการผลิตของบริษัท ควบคู่ไปกับการผลิตเครื่องยนต์ดีเซล ใน ค.ศ. 1958 มีการสร้างโรงงานที่ฟูจิซาวะ จังหวัดคานางาวะ และใน ค.ศ. 1959 มีการเปิดตัวอีซูซุ เอลฟ์ รถบรรทุกเพื่อการพาณิชย์ขนาดกลางแบบแค็บโอเวอร์ซึ่งยังคงมีการผลิตอยู่ และยังใช้โครงสร้างร่วมกับรถโดยสารอีซูซุ เจอร์นีย์อีกด้วย อีซูซุยังคงรักษาตำแหน่งทางการตลาดด้วยการนำเสนอรถเพื่อการพาณิชย์อย่างต่อเนื่องโดยเปิดตัวอีซูซุ TY ใน ค.ศ. 1966 บริษัทเป็นหนึ่งในผู้ผลิตหลักของรถบรรทุกและรถโดยสารเพื่อการพาณิชย์สำหรับการขนส่งสาธารณะ เช่น อีซูซุ คิวบิก, อีซูซุ กาลา และอีซูซุ เออร์กา รวมถึงอีซูซุ จีกา

### ความร่วมมือ
ใน ค.ศ. 1953 รถยนต์นั่งส่วนบุคคลฮิลแมน มินซ์ถูกผลิตภายใต้ลิขสิทธิ์ของกลุ่มบริษัทรูตส์ ทำให้บริษัทมีรถยนต์นั่งส่วนบุคคลเพื่อแข่งขันกับผู้ผลิตรายอื่น ๆ ในญี่ปุ่น โดยตระหนักว่าทรัพยากรของตนเองมีจำกัดจึงแสวงหาความร่วมมือจากต่างประเทศ มินซ์ยังคงอยู่ในสายการผลิตจนถึง ค.ศ. 1962 หลังอีซูซุเปิดตัวรถยนต์นั่งส่วนบุคคลคันแรกคือเบลเลล ใน ค.ศ. 1961 และต่อมาคือรถสปอร์ตคูเป อีซูซุ 117 คูเป ด้วยความที่เป็นผู้ผลิตรายเล็กที่ผลิตรถยนต์ซึ่งมีขนาดค่อนข้างใหญ่และมีราคาสูงเกินไปสำหรับตลาดญี่ปุ่นในขณะนั้น อีซูซุจึงใช้เวลาพอสมควรในการมองหาพันธมิตรทางการค้า ภายใต้แรงกดดันจากกระทรวงการค้าระหว่างประเทศและอุตสาหกรรม (MITI) ซึ่งพยายามจำกัดจำนวนผู้ผลิตรถยนต์ในญี่ปุ่น ความร่วมมือกับฟูจิเฮฟวีอินดัสตรีส์ (ซูบารุ) เริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1966 ความร่วมมือด้านการขายและการบริการร่วมกันนี้ถูกมองว่าเป็นก้าวแรกสู่การควบรวมกิจการในที่สุด ซูบารุ 1000 ถึงกับปรากฏอยู่ในโบรชัวร์รถยนต์ประจำปี 1967 ของอีซูซุ ในฐานะส่วนเติมเต็มที่เหมาะสมสำหรับรถยนต์รุ่นใหญ่ของอีซูซุ ความร่วมมือนี้สิ้นสุดลงใน ค.ศ. 1968 เมื่อมีการทำข้อตกลงกับมิตซูบิชิ ซึ่งสิ้นสุดลงเร็วยิ่งกว่าเดิมใน ค.ศ. 1969 และในปีถัดมาได้มีการร่วมมือระยะสั้นกับนิสสัน ในอีกไม่กี่เดือนต่อมา ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1971 ความตกลงด้านเงินทุนที่พิสูจน์ได้ว่ามีความยั่งยืนมากขึ้นก็ได้รับการลงนามกับเจเนรัลมอเตอร์ ซึ่งจะทำให้จีเอ็มเป็นเจ้าของอีซูซุเป็นเวลา 35 ปีต่อมา

### การเชื่อมโยงกับเจเนรัลมอเตอร์

ขณะที่บริษัทมีความสัมพันธ์อันยาวนานกับจีเอ็มย้อนกลับไปถึงทศวรรษ 1920 การลงทุนครั้งแรกของจีเอ็มโดยการเข้าถือหุ้น 34% ในอีซูซุเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1972 ปีที่เชฟโรเลต แอลยูวีกลายเป็นรถยนต์ที่อีซูซุสร้างขึ้นเป็นครั้งแรกที่จำหน่ายในสหรัฐ เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของการเริ่มต้นใหม่ อีซูซุยังพัฒนาระบบโลโก้ใหม่ใน ค.ศ. 1974 โดยมีสองเสาแนวตั้งเป็นภาพแทนที่เรียบง่ายของพยางค์แรกใน いすゞ ("อีซุซุ") ใน ค.ศ. 1974 อีซูซุเปิดตัวเจมิไน ซึ่งผลิตร่วมกับเจเนรับมอเตอร์ในฐานะเชฟโรเลต เชเวตต์ ที-บอดี รุ่นดัดแปลงถูกจำหน่ายในสหรัฐในชื่อบิวอิก โอเปิล และในออสเตรเลียในชื่อโฮลเดน เจมิไน อันเป็นผลมาจากการร่วมมือกัน ผลิตภัณฑ์จีเอ็มบางอย่างของอเมริกาจึงถูกจำหน่ายให้กับลูกค้าชาวญี่ปุ่นผ่านตัวแทนจำหน่ายของอีซูซุ โฮลเดน สเตตส์แมนก็ถูกจำหน่ายในช่วงสั้น ๆ (246 คัน) โดยติดตราอีซูซุในญี่ปุ่นในช่วงทศวรรษ 1970 การส่งออกของอีซูซุก็เพิ่มขึ้นอย่างมากอันเป็นผลมาจากการสามารถใช้เครือข่ายของจีเอ็มจาก 0.7% ของการผลิตใน ค.ศ. 1973 เป็น 35.2% ภายใน ค.ศ. 1976 ขณะที่การผลิตโดยรวมเพิ่มขึ้นมากกว่าสี่เท่าในช่วงเวลาเดียวกัน อันเป็นผลมาจากการร่วมทุนกับจีเอ็ม เครื่องยนต์ของอีซูซุยังถูกนำไปใช้โดยแผนกต่าง ๆ ของจีเอ็มที่มีอยู่ (รถเชฟโรเลตบางรุ่นในตลาดสหรัฐมีระบบส่งกำลังของอีซูซุ เช่น เชเวตต์และรถกระบะเอส10/เอส15 รุ่นแรก ๆ ที่ผลิตก่อน ค.ศ. 1985)

ใน ค.ศ. 1981 อีซูซุเริ่มจำหน่ายรถสำหรับผู้บริโภคและรถเพื่อการพาณิชย์ภายใต้ตราของตนเองในสหรัฐ รถกระบะอีซูซุ พี'อัปเป็นรุ่นแรกที่จำหน่ายให้กับผู้บริโภคในชื่ออีซูซุ แทนที่จะเป็นเชฟโรเลตหรือบิวอิก ควบคู่ไปกับรถสปอร์ตอีซูซุ เพียซซา (Isuzu Piazza) ในขณะนั้น โทชิโอะ โอคาโมโตะ ประธานของอีซูซุได้ริเริ่มความร่วมมือกับซูซูกิ ผู้เชี่ยวชาญด้านรถยนต์ขนาดเล็กเพื่อพัฒนารถยนต์ขนาดเล็กระดับโลกให้กับจีเอ็ม ซึ่งมีชื่อเรียกว่าโครงการเอสคาร์ (S-car) มีการลงนามความตกลงร่วมเป็นเจ้าของสามฝ่ายในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1981 โดยอีซูซุและซูซูกิแลกเปลี่ยนหุ้นกันและเจเนรัลมอเตอร์ถือหุ้น 5% ในซูซูกิ ต่อมาใน ค.ศ. 1985 อีซูซุและจีเอ็มก่อตั้งบริษัทร่วมทุนไอบีซีวีฮิเคิลส์ในสหราชอาณาจักร ซึ่งผลิตรถตู้ขนาดเล็กของอีซูซุและซูซูกิในท้องถิ่น (อีซูซุ ฟาร์โกและซูซูกิ แคร์รี) เพื่อจำหน่ายในตลาดยุโรปภายใต้ตราเบดฟอร์ดของว็อกซอล ในช่วงเวลานี้อีซูซุยังพัฒนาสถานะในระดับโลกในฐานะผู้ส่งออกเครื่องยนต์ดีเซล โดยเครื่องยนต์ของพวกเขาถูกนำไปใช้ในรถยนต์โอเปิล/ว็อกซอล, แลนด์โรเวอร์, ฮินดูสถาน และอื่น ๆ อีกมากมาย รถยนต์อีซูซุสองรุ่น (เจมิไน, อิมพัลส์) ถูกทำการตลาดภายใต้ตราจีโอ (สเปกตรัม, สตอร์ม) เมื่อเริ่มก่อตั้งเป็นบริษัทในเครือเชฟโรเลต ในตลาดญี่ปุ่นภายในประเทศ อีซูซุทำความตกลง OEM กับผู้ผลิตรายอื่นเพื่อช่วยเสริมธุรกิจรถยนต์นั่งส่วนบุคคลที่ไม่ประสบความสำเร็จนัก นำไปสู่การติดตราซูซูกิ เริ่มต้นใน ค.ศ. 1986 และรถเพื่อการพาณิชย์ขนาดเล็กของซูบารุในชื่ออีซูซุ (เจมิเน็ตต์, เจมิเนตต์ II) ความร่วมมือ OEM นี้เกิดขึ้นพร้อมกับการก่อตั้งเอสไอเอ (ซูบารุ–อีซูซุออโตโมทีฟ) เป็นบริษัทร่วมทุนในสหรัฐกับฟูจิเฮฟวีอินดัสทรีส์ (บริษัทแม่ของซูบารุ) ไม่นานหลังจากนั้น โรงงานในลาฟีย์เอต รัฐอินเดียนา ก็เริ่มดำเนินการ

### การหดตัวเริ่มต้นขึ้น

อีซูซุยุติการจำหน่ายอิมพัลส์ (หรือที่รู้จักในชื่อจีโอ สตอร์ม) ในสหรัฐใน ค.ศ. 1992 และในปีถัดมาก็หยุดการส่งออกสไตลัส (พื้นฐานของจีโอ สเปกตรัม) รถที่ผลิตโดยอีซูซุรุ่นสุดท้ายที่จำหน่ายในสหรัฐ

ใน ค.ศ. 1993 อีซูซุริเริ่มโครงการแลกเปลี่ยนยานยนต์ใหม่กับฮอนด้า โดยฮอนด้าจำหน่ายอีซูซุ โรดีโอ และอีซูซุ ทรูเปอร์ในชื่อฮอนด้า พาสปอร์ตและอคิวรา เอสแอลเอกซ์ ตามลำดับ กลับกัน อีซูซุเริ่มจำหน่ายรถฮอนด้า โอดิสซีย์ในชื่ออีซูซุ โอเอซิส ด้วยเหตุนี้ กลุ่มผลิตภัณฑ์ของฮอนด้าจึงมียานยนต์อเนกประสงค์เพิ่มขึ้นสองรุ่น และกลุ่มผลิตภัณฑ์ของอีซูซุมีรถมินิแวนเพิ่มขึ้นหนึ่งรุ่น ในตลาดญี่ปุ่น เจมิไน (สไตลัส) เปลี่ยนชื่อเป็นฮอนด้า โดมานี และอาสก้า (เดิมทีพัฒนาจากจีเอ็ม เจคาร์) เปลี่ยนชื่อเป็นฮอนด้า แอคคอร์ด ขณะที่ฮอนด้าได้รับมิวรุ่น 2 ประตูในชื่อแจ๊ซ และทรูเปอร์รุ่น 4 ประตูในชื่อฮอไรซอน

ยอดขายของอีซูซุในสหรัฐแตะจุดสูงสุดใน ค.ศ. 1996 หลังจากเปิดตัวรถกระบะอีซูซุ ฮอมเบร รถกระบะจีเอ็มที่เปลี่ยนตรา (ใช้ตัวถังของเชฟโรเลต เอส10 ที่จำหน่ายในบราซิล) อีซูซุนำรถรุ่นอามิโกที่ได้รับความนิยมกลับมาอีกครั้งใน ค.ศ. 1998 ก่อนจะเปลี่ยนชื่อรถเปิดประทุน 2 ประตูเป็นโรดีโอ สปอร์ตใน ค.ศ. 2001 เพื่อพยายามเชื่อมโยงกับโรดีโอ 4 ประตูที่ขายดีกว่า รถรุ่นใหม่ แอ็กเซียม เปิดตัวใน ค.ศ. 2001 โดยมีการนำตัวละครนักขายสมมติ โจ อีซูซุ จากแคมเปญโฆษณาในทศวรรษ 1980 กลับมาเพื่อโปรโมต ยอดขายของอีซูซุเริ่มลดลงเนื่องจากโรดีโอและทรูเปอร์เริ่มเก่า ประกอบกับการจัดการที่ไม่ดีและการขาดความช่วยเหลือจากจีเอ็ม โรดีโอ สปอร์ตถูกยกเลิกการผลิตใน ค.ศ. 2003 ขณะที่การผลิตโรดีโอและแอ็กเซียมก็ยุติลงในปีถัดมา ณ จุดนี้ ยอดขายในอเมริกาเหนือชะลอตัวลงเหลือเพียง 27,188 คัน โดยโรดีโอและแอ็กเซียมที่เลิกผลิตไปแล้วนั้นคิดเป็น 71% ของยอดขายทั้งหมด

ใน ค.ศ. 1998 จีเอ็มและอีซูซุก่อตั้งบริษัทร่วมทุนชื่อดีแมคซ์เพื่อผลิตเครื่องยนต์ดีเซล ปีถัดมา จีเอ็มเพิ่มสัดส่วนการถือหุ้นในอีซูซุเป็น 49% ทำให้จีเอ็มสามารถควบคุมบริษัทได้อย่างมีประสิทธิภาพ และหลังจากนั้นไม่นานจีเอ็มก็แต่งตั้งผู้บริหารชาวอเมริกันของตนเองให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการของอีซูซุในอเมริกาเหนือ นี่นับเป็นครั้งแรกที่ผู้บริหารที่ไม่ใช่ชาวญี่ปุ่นดำรงตำแหน่งสูงเช่นนี้ในอีซูซุ ใน ค.ศ. 2001 จีเอ็มและอีซูซุประกาศแผนการใช้เครือข่ายการจัดจำหน่ายร่วมกันและให้เชฟโรเลตทำการตลาดผลิตภัณฑ์ของอีซูซุ

รุ่นผลิตจริงของวีฮิครอสเปิดตัวในสหรัฐใน ค.ศ. 1999 แต่ได้รับการตอบรับที่หลากหลาย เนื่องจากราคาที่สูง รูปทรงที่เป็นเอกลักษณ์ และการมีเพียงสองประตู ดูเหมือนจะไม่ตรงกับความต้องการของตลาด การผลิตวีฮิครอสและรถยนต์อเนกประสงค์รุ่นอื่น ๆ รวมถึงทรูเปอร์สิ้นสุดลงใน ค.ศ. 2001 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการปรับโครงสร้างทางการเงินครั้งใหญ่ที่ทำให้ต้องลดพนักงานเกือบ 10,000 ตำแหน่ง จีเอ็มได้ผลักดันให้บริษัทมุ่งเน้นไปที่การผลิตรถเพื่อการพาณิชย์และเครื่องยนต์แต่เพียงอย่างเดียว 

จำนวนผู้แทนจำหน่ายรถยนต์อีซูซุในสหรัฐเริ่มลดลงอย่างรวดเร็ว และภายใน ค.ศ. 2005 เหลือเพียง 2 รุ่น ได้แก่ แอสเซนเดอร์ (จีเอ็มซี เอ็นวอยที่เปลี่ยนตรา) และรถกระบะไอซีรีส์ (เชฟโรเลต โคโลราโดที่เปลี่ยนตรา) ในเวลานี้ อีซูซุในสหรัฐส่วนใหญ่เป็นผู้จัดจำหน่ายรถบรรทุกขนาดกลาง เช่น เอ็นซีรีส์ ซึ่งนำเข้าจากทั้งญี่ปุ่นและโรงงานในสหรัฐที่เจนส์วิลล์ รัฐวิสคอนซิน และฟลินต์ รัฐมิชิแกน อีซูซุมีผู้แทนจำหน่ายรถยนต์ขนาดเล็ก 290 แห่งในสหรัฐในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2006 และขายรถยนต์แอสเซนเดอร์ได้เฉลี่ยเพียงสองคันต่อเดือนต่อผู้แทนจำหน่ายเท่านั้น และข่าวลือเกี่ยวกับการถอนตัวของอีซูซุออกจากตลาดสหรัฐก็แพร่สะพัด แผนการเปิดตัว SUV ที่ผลิตในประเทศไทยรุ่นใหม่สำหรับ ค.ศ. 2007 ถูกระงับไปเมื่อบจ.อีซูซุมอเตอร์ตัดสินใจว่า SUV รุ่นใหม่มีความเสี่ยงมากเกินไป โดยหันไปเปิดตัวรถกระบะไอซีรีส์แทน แม้ยอดขายรถยนต์นั่งส่วนบุคคลจะต่ำมากเพียง 12,177 คันใน ค.ศ. 2005 (โดยมียอดขายที่เหลือของแอ็กเซียมและ โรดีโอคิดเป็น 30% ของยอดขายทั้งหมดนี้) อีซูซุมอเตอร์อเมริกาประกาศผลกำไรเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี ส่วนใหญ่เป็นผลมาจากการปรับโครงสร้างลดต้นทุน

ในช่วงต้น ค.ศ. 2002 ฟูจิเฮฟวีอินดัสทรีส์ (บริษัทแม่ของซูบารุ) ซื้อหุ้นของอีซูซุในโรงงานที่ลาฟีย์เอต รัฐอินเดียนา และซูบารุอิซูซุออโตโมทีฟ (เอสไอเอ) ก็กลายเป็นซูบารุออฟอินดีแอนาออโตโมทีฟ หลังจากแปดปีที่ยอดขายฮอนด้า พาสปอร์ตสูงและยอดขายอีซูซุ โอเอซิสต่ำ ฮอนด้าและอีซูซุยุติความตกลงการแลกเปลี่ยนยานยนต์ร่วมกันใน ค.ศ. 2001 โอเอซิสถูกยกเลิก และฮอนด้านำรุ่นฮอนด้า ไพลอตมาแทนที่พาสปอร์ต ปีสุดท้ายที่อีซูซุจำหน่ายรถยนต์นั่งส่วนบุคคลในแคนาดาคือ ค.ศ. 2001 เนื่องจากรถอีซูซุในแคนาดาส่วนใหญ่ถูกขายที่ตัวแทนจำหน่ายแซตเทิร์น-ซ้าบ ในช่วงปลาย ค.ศ. 2002 อีซูซุเริ่มแผนปรับโครงสร้างทุนและแปลงหนี้เป็นทุนเพื่อเลี่ยงการล้มละลาย จีเอ็มเข้าซื้อหุ้น 20% ในดีแมคซ์, 60% ในอีซูซุมอเตอร์โปแลนด์และอีซูซุมอเตอร์เยอรมนี รวมถึงสิทธิ์ในเทคโนโลยีเครื่องยนต์ดีเซลสามประเภทจากอีซูซุ โดยจ่ายเงิน 5 หมื่นล้านเยน (ประมาณ 425 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) จีเอ็มยังจ่ายเงินอีก 1 หมื่นล้านเยน (ประมาณ 85 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เพื่อถือหุ้น 12% ในบริษัทที่ได้รับการปรับโครงสร้างทุนแล้ว จีเอ็มตัดค่าการลงทุนในอีซูซุใน ค.ศ. 2001

การผลิตแอสเซนเดอร์รุ่น 7 ที่นั่งสิ้นสุดลงในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 พร้อมกับการปิดโรงงานประกอบของจีเอ็มในโอคลาโฮมาซิตี ทำให้อีซูซุเหลือเพียงแอสเซนเดอร์รุ่น 5 ที่นั่ง ซึ่งผลิตในมอเรน รัฐโอไฮโอ และไอซีรีส์ที่มียอดขายน้อยเป็นผลิตภัณฑ์สำหรับลูกค้ารายย่อยเพียงสองรุ่นเท่านั้น บริษัทขายรถได้เพียง 1,504 คันในอเมริกาเหนือในช่วงสองเดือนแรกของ ค.ศ. 2006 จีเอ็มยุติการลงทุนในส่วนของผู้ถือหุ้นในอีซูซุและขายหุ้นทั้งหมดให้กับมิตซูบิชิ คอร์ปอเรชั่น, อิโตชูและธนาคารมิซูโฮคอร์ปอเรต ทั้งจีเอ็มและอีซูซุต่างกล่าวว่าบริษัทจะยังคงความสัมพันธ์กันต่อไป แต่ ณ วันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 2006 ยังไม่มีความเห็นใด ๆ เกี่ยวกับผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นกับการดำเนินงานของดีแมคซ์

ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2006 อีซูซุและจีเอ็มตกลงจัดตั้งบริษัทร่วมทุนชื่อ "แอลซีวี แพลตฟอร์ม เอ็นจิเนียริง (LPEC)" เพื่อพัฒนารถกระบะรุ่นใหม่ อีซูซุระบุว่าจะใช้ความเชี่ยวชาญด้านวิศวกรรมในการพัฒนารถกระบะ และจีเอ็มจะพัฒนารถรุ่นต่าง ๆ ที่ต่อยอดจากแพลตฟอร์มร่วมนี้ มิตซูบิชิ คอร์ปอเรชั่นกลายเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของอีซูซุในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2006 หลังบริษัทแปลงหุ้นบุริมสิทธิทั้งหมดที่ถืออยู่ในอีซูซุมาตั้งแต่ ค.ศ. 2005 เป็นหุ้นสามัญ ทำให้สัดส่วนการถือหุ้นเพิ่มขึ้นจาก 3.5% เป็น 15.65%

ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2006 โตโยต้าซื้อหุ้นในอีซูซุเป็นจำนวน 5.9% ขึ้นเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่อันดับสาม รองจากอิโตชูและมิตซูบิชิ คอร์ปอเรชั่น ทั้งสองบริษัทตกลงจะศึกษาความเป็นไปได้ในการร่วมมือทางธุรกิจ โดยมุ่งเน้นในด้านการวิจัยและพัฒนาและการผลิตเครื่องยนต์ดีเซล เทคโนโลยีควบคุมการปล่อยไอเสียที่เกี่ยวข้อง และเทคโนโลยีด้านสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2007 อีซูซุและเจเนรัลมอเตอร์ปรับปรุงกลุ่มรถเพื่อการพาณิชย์ขนาดเล็ก (LCV) ด้วยเครื่องยนต์ดีเซลคอมมอนเรลขนาด 3.0 ลิตรที่มีแรงบิดและกำลังมากกว่ารุ่นก่อนหน้าอย่างมาก ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2007 อีซูซุและโตโยต้าตกลงพัฒน เครื่องยนต์ดีเซลขนาด 1.6 ลิตรเพื่อใช้ในรถโตโยต้าที่จำหน่ายในตลาดยุโรป ณ จุดนี้ รายละเอียดเกี่ยวกับการพัฒนา การผลิตและการจัดหาเครื่องยนต์ดีเซลยังอยู่ระหว่างการหารือ แต่โดยหลักการแล้ว อีซูซุจะมีบทบาทนำ โดยมีกำหนดการเริ่มการผลิตประมาณ ค.ศ. 2012

วันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2008 อีซูซุประกาศถอนตัวออกจากตลาดสหรัฐอย่างสมบูรณ์ โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2009 บริษัทจะยังคงให้การสนับสนุนและจัดหาชิ้นส่วนต่อไป การตัดสินใจดังกล่าวเป็นผลมาจากยอดขายที่ไม่ดีนัก สาเหตุส่วนหนึ่งของยอดขายที่ไม่ดีนั้นมาจากการที่ผู้บริโภคมีประสบการณ์ที่ไม่ดีกับเครื่องยนต์และบริการที่มีคุณภาพต่ำ อีซูซุประสบปัญหาการลดลงของยอดขายอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ช่วงปลายทศวรรษ 1990 ในระยะเวลาไม่ถึง 10 ปี พวกเขาเปลี่ยนจากการจำหน่ายรถยนต์ รถบรรทุก และ SUV ครบวงจร ไปเป็นการเป็นผู้ผลิต SUV เฉพาะทาง และสุดท้ายจำหน่ายเพียงรถที่เปลี่ยนตราจากเจเนรัลมอเตอร์เพียงสองรุ่นเท่านั้น บริษัทฯ ยังคงจำหน่ายรถเพื่อการพาณิชย์ในสหรัฐต่อไป

อีซูซุและโตโยต้าระงับการพัฒนาเครื่องยนต์ดีเซลสะอาดในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008

วันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2009 อีซูซุและจีเอ็มประกาศว่ากำลังเจรจาเพื่อถ่ายโอนการดำเนินงานสายการผลิตรถบรรทุกขนาดกลางในฟลินต์ รัฐมิชิแกน ให้กับอีซูซุเป็นระยะเวลาห้าปี อย่างไรก็ตาม ในเดือนมิถุนายน จีเอ็มประกาศว่าการเจรจาเหล่านี้ไม่สามารถบรรลุความตกลงได้ และจีเอ็มยุติการผลิตเชฟโรเลต โคดิแอกและจีเอ็มซี ท็อปคิกในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2009

ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2016 อีซูซุและมาสด้าตกลงร่วมมือกันผลิตรถกระบะรุ่นต่อไปสำหรับมาสด้าภายนอกทวีปอเมริกาเหนือ ผลลัพธ์คือ มาสด้า บีที-50 รุ่นที่สามถูกสร้างโดยอีซูซุในประเทศไทยตั้งแต่ ค.ศ. 2020

โรงงานของอีซูซุในรัฐอานธรประเทศของอินเดียเริ่มดำเนินการใน ค.ศ. 2016

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2018 โตโยต้าขายหุ้น 5.9% ที่ถืออยู่ในอีซูซุออกไป

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 อีซูซุประกาศว่าได้ลงนามในบันทึกความเข้าใจแบบไม่มีผลผูกพันซึ่งในที่สุดจะนำไปสู่การที่วอลโว่ขายยูดี ทรัคส์ให้กับพวกเขา ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 บริษัทต่าง ๆ ประกาศว่าได้ลงนามใน "ความตกลงสุดท้าย" ทำให้บันทึกความเข้าใจดังกล่าวมีผลผูกพัน ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2021 อีซูซุดำเนินการซื้อกิจการยูดี ทรัคส์เสร็จสมบูรณ์

ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2021 อีซูซุ ฮีโน่ และโตโยต้าซึ่งเป็นบริษัทแม่ของฮีโน่ประกาศความร่วมมือเชิงกลยุทธ์ระหว่างทั้งสามบริษัท โตโยต้าเข้าซื้อหุ้น 4.6% ในอีซูซุ ขณะที่อีซูซุวางแผนซื้อหุ้นโตโยต้าในมูลค่าเท่ากัน ทั้งสามบริษัทกล่าวว่าจะร่วมกันจัดตั้งบริษัทร่วมทุนแห่งใหม่ภายในเดือนเมษายนโดยใช้ชื่อว่า บ.พันธมิตรด้านเทคโนโลยีเชิงพาณิชย์ญี่ปุ่น (Commercial Japan Partnership Technologies Corporation) โดยมีเป้าหมายเพื่อพัฒนารถบรรทุกขนาดเล็กรุ่นที่ใช้เซลล์เชื้อเพลิงและรถบรรทุกไฟฟ้า โตโยต้าจะถือหุ้น 80% ในกิจการร่วมทุนนี้ ขณะที่ฮีโน่และอีซูซุจะถือหุ้น 10% เท่ากัน

## สถานะทางการตลาด

ในประเทศส่วนใหญ่ของเอเชียและแอฟริกา อีซูซุเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้ผลิตรถบรรทุกทุกขนาดเป็นหลัก หลังอีซูซุเลิกจำหน่ายรถเก๋งและรถยนต์ขนาดเล็กทั้งหมดในช่วงปลายทศวรรษ 1990 เนื่องจากยอดขายที่ลดลงอย่างมาก ในยุคที่อีซูซุยังจำหน่ายรถยนต์นั่ง พวกเขาเป็นที่รู้จักจากการมุ่งเน้นไปที่ตลาดเฉพาะกลุ่มเครื่องยนต์ดีเซล ตัวอย่างเช่น ใน ค.ศ. 1983 เป็นเวลานานก่อนยอดขายรถดีเซลจะเติบโตอย่างก้าวกระโดด รถดีเซลคิดเป็น 63.4% ของการผลิตรถยนต์นั่งของพวกเขา ใน ค.ศ. 2009 อีซูซุถอนตัวออกจากตลาดผู้บริโภคในสหรัฐเนื่องจากยอดขายไม่ดี อีซูซุในฐานะบริษัทเป็นผู้ผลิตรถยนต์ขนาดเล็กถึงขนาดกลาง และรถบรรทุกเพื่อการพาณิชย์ขนาดกลางและใหญ่เป็นหลักมาโดยตลอด แต่ตลาดทั่วโลกก็มีความต้องการที่แตกต่างกัน

อีซูซุมอเตอร์อเมริกายุติการจำหน่ายรถยนต์นั่งส่วนบุคคลในสหรัฐในวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2009 บริษัทอธิบายกับตัวแทนจำหน่ายว่าไม่สามารถจัดหารถยนต์ทดแทนสำหรับอีซูซุ แอสเซนเดอร์และอีซูซุ ไอซีรีส์ที่จะมีความคุ้มค่าทางการค้าได้ อีซูซุจำหน่ายรถยนต์ได้ 7,098 คันใน ค.ศ. 2007 การดำเนินการนี้ไม่มีผลกระทบต่อการดำเนินงานด้านรถเพื่อการพาณิชย์หรือเครื่องยนต์ดีเซลอุตสาหกรรมของอีซูซุในสหรัฐ อีซูซุมีสัญญากับบ.บัดเจ็ตทรักเรนทัลในการผลิตรถบรรทุกให้เช่า ร่วมกับฟอร์ด จีเอ็มซี และนาวิสตาร์ อินเตอร์เนชั่นแนล

ในประเทศออสเตรเลีย เป็นเวลาหลายปีที่อีซูซุเป็นผู้จัดจำหน่ายหลักของรถเพื่อการพาณิชย์ขนาดเล็กและรถสำหรับใช้งานทั่วไปให้กับโฮลเดน (เจเนรัลมอเตอร์) อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ. 2008 โฮลเดนจัดหารถอีซูซุน้อยลงมาก ในช่วงเวลานี้เองที่อีซูซุเริ่มจำหน่ายดีแมคซ์ภายใต้ชื่ออีซูซุ

การเข้ามาของอีซูซุในตลาดประเทศไทยพิสูจน์ให้เห็นถึงความสำเร็จอย่างมาก การเข้ามามีบทบาทในประเทศนี้เริ่มต้นใน ค.ศ. 1966 เมื่อบริษัทก่อตั้งโรงงานผลิตรถกระบะในจังหวัดสมุทรปราการโดยมีกำลังการผลิต 155,000 คันต่อปี ผู้ผลิตรถยนต์รายนี้ก้าวขึ้นเป็นผู้นำตลาดอย่างรวดเร็วจนกระทั่งใน ค.ศ. 2002 บริษัทย้ายฐานการผลิตจากที่ตั้งเดิมในฟูจิซาวะ ประเทศญี่ปุ่น มายังประเทศไทย อีซูซุอ้างว่ามีส่วนแบ่งทางการตลาดรถเพื่อการพาณิชย์ในประเทศไทยมากที่สุด โดยมีผลการดำเนินงานเหนือกว่าคู่แข่งเป็นเวลาอย่างน้อย 23 ปี ใน ค.ศ. 2006 บริษัทย้ายไปยังเขตอุตสาหกรรมในจังหวัดฉะเชิงเทราเพื่อรองรับการขยายการผลิตเพิ่มเติม ภายใน ค.ศ. 2017 อีซูซุส่งออกรถกระบะ โดยมีการส่งไปยังทวีปอเมริกาเหนือ อเมริกาใต้ ออสเตรเลีย และญี่ปุ่น ในปีเดียวกันนั้น บริษัทประกาศว่าผลกำไรเพิ่มขึ้น 7% และได้เพิ่มกำลังการผลิตรถบรรทุกประจำปีเป็นสองเท่าเพื่อตอบสนองความต้องการในต่างประเทศ

## บริษัทในเครือและกิจการร่วมค้า
### ญี่ปุ่น
โรงงานฟูจิซาวะถูกสร้างและเปิดดำเนินการผลิตในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1961 ตั้งอยู่ที่ 8 สึจิดานะ ฟูจิซาวะ จังหวัดคานางาวะ และยังคงผลิตรถเพื่อการพาณิชย์สำหรับใช้ในประเทศญี่ปุ่นและการส่งออกระหว่างประเทศ โรงงานโทจิงิ ตั้งอยู่ที่ฮากุจู โอฮิระ จังหวัดโทจิงิ เป็นสถานที่ผลิตเครื่องยนต์ในปัจจุบัน เคยมีโรงงานอยู่ที่โทโนะมาจิ เขตคาวาซากิ คาวาซากิ จังหวัดคานางาวะ ซึ่งปิดตัวลงในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2005 โดยผลิตรถยนต์นั่ง
### บริการออนไลน์มิมาโมริ-คุง
มิมาโมริ-คุง ซึ่งในภาษาญี่ปุ่นแปลว่าเฝ้าดู ติดตาม หรือสังเกต (แปลตรงตัวคือ "คุณผู้เฝ้าดู") เป็นบริการเทเลเมติกส์สำหรับรถเพื่อการพาณิชย์ที่พัฒนาโดยอีซูซุเพื่อติดตามและตรวจสอบการปฏิบัติงานและการเคลื่อนไหวของรถเพื่อการพาณิชย์ในประเทศญี่ปุ่น บริการนี้ใช้ระบบติดตามด้วยสัญญาณดาวเทียม GPS และเริ่มให้บริการในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2004 โดยเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตและให้บริการบันทึกกิจกรรมการขับขี่ตามที่รัฐบาลกำหนด รวมถึงบันทึกระยะเวลาที่ผู้ขับขี่ปฏิบัติหน้าที่และระยะเวลาที่ใช้ในการขับรถ บริการนี้ยังบันทึกเวลาพักกลางวันของผู้ขับขี่ สถานที่และระยะเวลาที่รถบรรทุกจอด และเวลาที่ผู้ขับขี่ลงชื่อออกจากกะงาน
บริการนี้ได้รับการปรับปรุงเพื่อการใช้งานส่วนบุคคลในประเทศญี่ปุ่นเพื่อติดตามสมาชิกในครอบครัว โดยรวมถึงสถานะสุขภาพของผู้สูงอายุและระบุตำแหน่งที่แน่นอนของเด็กเพื่อจุดประสงค์ด้านความปลอดภัย
คุณสมบัติหลักบางประการรวมถึงเครื่องบันทึกเวลาแบบดิจิทัลไร้สาย ซึ่งเป็นครั้งแรกในญี่ปุ่น ที่รวมเข้ากับการสื่อสารแบบแฮนด์ฟรี ระบบนำทางด้วยเสียง และข้อความที่แสดงจากสำนักงานจัดส่ง ระบบยังมีคุณสมบัติป้องกันการโจรกรรมด้วยการตั้งรหัสผ่านที่จะไม่อนุญาตให้รถสตาร์ทหากผู้ขับขี่ไม่ได้ป้อนรหัสผ่าน
### การดำเนินงานระหว่างประเทศ
* ดีแมคซ์ (เครื่องยนต์) - อดีตบริษัทร่วมทุนกับเจเนรัลมอเตอร์ในสหรัฐสำหรับการผลิตเครื่องยนต์ดีเซล
* คันธาระอินดัสทรีส์ - บริษัทร่วมทุนในปากีสถาน - รถบรรทุก, รถโดยสาร
* กว่างโจวออโตโมบิลกรุปบัส - บริษัทร่วมทุนในจีน - รถโดยสาร
* อุตสาหกรรมเครื่องกลมัฆริบ - บริษัทร่วมทุนที่ไครูอัน ประเทศตูนิเซีย - รถบรรทุก, SUV
* อีซูซุ (อานาโดลู) - บริษัทร่วมทุนในตุรกี - รถบรรทุก, รถโดยสาร
* อีซูซุแอสตรามอเตอร์อินโดนีเซีย - บริษัทร่วมทุนในอินโดนีเซีย - รถบรรทุก, SUV
* อีซูซุไฮคอมมาเลเซีย - บริษัทร่วมทุนในมาเลเซีย - รถบรรทุก, SUV
* อีซูซุคอมเมอร์เชียลทรักออฟอเมริกา
* อีซูซุมอเตอร์เดเมฆิโก - บริษัทร่วมทุนในเม็กซิโก - รถบรรทุก, รถโดยสาร
* อีซูซุมอเตอร์ซาอุดีอาระเบีย - บริษัทร่วมทุนในซาอุดีอาระเบีย - รถบรรทุก, SUV
* อีซูซุมอเตอร์ (ประเทศไทย) - บริษัทร่วมทุนในประเทศไทย - รถบรรทุก, SUV
* อีซูซุมอเตอร์สปอตส์ - ออสเตรเลีย
* อีซูซุฟิลิปปินส์ - บริษัทร่วมทุนในฟิลิปปินส์ - รถบรรทุก, SUV
* เจเนรัลมอเตอร์เดอปอร์ตุเกส-เอฟแมต เอส.เอ. ที่ ตรามากัล ใกล้อาบรานเตส (บริษัทประกอบรถบรรทุกดีเซลขนาดกลางถึงใหญ่เบดฟอร์ดและอีซูวุทุกรุ่นและรถกระบะ 4X4 ตั้งแต่ทศวรรษ 1960 จากนั้นจึงส่งรถไปจำหน่ายในโปรตุเกสและสเปน)
* การประกอบรถบรรทุกเพื่อการพาณิชย์อีซูซุดำเนินการโดยอาซยูนิเวอร์แซลมอเตอร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอาซกรุปในอาเซอร์ไบจาน
* อีซูซุ ทรัก (สหราชอาณาจักร) - ที่โรงงานไอบีซีเดิม ดันสเตเบิล ประเทศอังกฤษ - รถบรรทุก, SUV
* อีซูซุทรักเซาท์แอฟริกา - บริษัทร่วมทุนในแอฟริกาใต้ - รถบรรทุก
* อีซูซุเวียดนาม - บริษัทร่วมทุนในเวียดนาม - รถบรรทุก, SUV
* เจียงซีอีซูซุ - บริษัทร่วมทุนในจีน - รถบรรทุก, SUV
* ชิ่งหลิงมอเตอร์ - บริษัทร่วมทุนในจีน - รถบรรทุก, SUV
* เอสเอ็มแอลอีซูซุ - บริษัทร่วมทุนในอินเดีย เดิมชื่อสวาราชมาสด้า
* โซลเลอส์-อีซูซุ - บริษัทร่วมทุนในรัสเซีย - รถบรรทุก (จนถึงกรกฎาคม ค.ศ. 2023)

### อดีตการดำเนินงานระหว่างประเทศ
* ซูบารุออฟอินดีแอนาออโตโมทีฟ อิงก์ - อดีตบริษัทร่วมทุนในสหรีฐ ขายหุ้นให้กับซูบารุ

## แผนกเครื่องยนต์ดีเซล/ระบบส่งกำลังอีซูซุ
เครื่องยนต์ดีเซลเป็นส่วนสำคัญอย่างยิ่งของธุรกิจของอีซูซุโดยมีเครื่องยนต์กว่า 20 ล้านตัวทั่วโลก  แผนกพลังงานดีเซล รู้จักในชื่อแผนกระบบส่งกำลังของอีซูซุมอเตอร์อเมริกาตั้งอยู่ในพลีมัท รัฐมิชิแกน

### ผู้จัดจำหน่ายหลักในอเมริกาเหนือ
* เซาท์เวสต์โปรดักส์ - ครอบคลุมแคลิฟอร์เนีย เนวาดา และแอริโซนา
* ยูไนเต็ดเอ็นจินส์
* แม็กบอริงพาตส์
* เอ็มแอนด์แอลเอ็นจิน

### อุปกรณ์ที่ใช้พลังงานดีเซลอีซูซุ
#### อุปกรณ์การเกษตร
* เครื่องทำลายเมล็ดพืชแฮริงตัน

#### อุปกรณ์ก่อสร้าง
* อุปกรณ์ปูพื้นผิวถนนที่ผลิตโดยคราฟโก ผลิตอุปกรณ์ปูพื้นผิวถนนหลากหลายชนิดที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ดีเซลอีซูซุ

## รถยนต์ รถโดยสาร และรถเพื่อการพาณิชย์

### รถยนต์นั่งปัจจุบัน
* 2002–ปัจจุบัน, ดีแมคซ์ - รถกระบะ, รถดีเซลที่ขายดีที่สุดในตลาดส่วนใหญ่ของอีซูซุ (ยกเว้นญี่ปุ่นและอเมริกาเหนือ)
* 2013–ปัจจุบัน มิว-เอ็กซ์ - รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูง, รุ่นถัดจากอีซูซุ มิว-7, พัฒนาจากดีแมคซ์

### รถเพื่อการพาณิชย์ปัจจุบัน
*โคโม - รถตู้เพื่อการพาณิชย์ขนาดเล็ก (เปลี่ยนตราจากนิสสัน คาราวาน)
*เอลฟ์ - รถบรรทุกขนาดเล็ก (เอ็นซีรีส์)
*เออร์กา - รถโดยสารขนาดใหญ่พื้นต่ำ
*เออร์กา-เจ - รถโดยสารขนาดใหญ่
*เออร์กา มีโอ - รถโดยสารขนาดกลางพื้นต่ำ
*ฟอร์เวิร์ด - รถบรรทุกขนาดกลาง (เอฟซีรีส์)
*กีกา - รถบรรทุกขนาดใหญ่ (ซีซีรีส์, อีซีรีส์)
*กาลา - รถโดยสารขนาดใหญ่
*กาลา มีโอ - รถโดยสารขนาดกลาง
*เจอร์นีย์ - รถโดยสารขนาดเล็ก
*ทรากา/ทราวิซ - รถเพื่อการพาณิชย์ขนาดเล็ก

#### รถยูดี ทรัคส์

ตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2021 เป็นต้นไป ผลิตภัณฑ์ของยูดี ทรัคส์จะเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มผลิตภัณฑ์ของอีซูซุ

### รถยนต์นั่งในอดีต
* 1953–1962, มินซ์ - รถเก๋ง, อีซูซุผลิตฮิลแมน มินซ์ภายใต้ลิขสิทธิ์
* 1961–1966, เบลเลล - รถเก๋ง
* 1963–1973, เบลเล็ตต์ - รถเก๋ง (PR10/20) และคูเป (PR90 และ PR91)
* 1967–1983, ฟลอเรียน - รถเก๋ง
* 1968–1981, 117 - รถคูเป
* 1972–2002, ฟาสเตอร์ - รถกระบะ
* 1974–2000, เจมิไน/ไอมาร์ก/สไตลัส - รถเก๋ง/คูเป/แฮทช์แบ็ก
* 1981–1993, เพียซซา/อิมพัลส์/สตอร์ม - แฮทช์แบ็ก
* 1983–2002, อาสก้า - รถเก๋ง
* 1983–2002, ทรูเปอร์ - รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดกลาง
* 1986–1993, เจมิเน็ตต์ - รถแฮทช์แบ็ก/สเตชันวากอน, เป็นซูซูกิ คัลตัส รุ่นแรก (1986–1988) ที่เปลี่ยนตรา และต่อมาเป็นสเตชันวากอนซูบารุ เลโอเน่ เจนเนอเรชั่นที่สามในชื่อเจมิเน็ต II (1988–1993)
* 1989–2004, อามิโก/มิว - รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็ก, เปลี่ยนชื่อเป็นโรดีโอ สปอร์ตในปี 2001
* 1991–2004, โรดีโอ/วิซาร์ด - รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดกลาง, และยังเปลี่ยนตราเป็นฮอนด้า พาสปอร์ต
* 1996–1999, โอเอซิส - มินิแวน, เป็นฮอนด้า โอดิสซีย์ ที่เปลี่ยนตรา
* 1996–2000, ฮอมเบร - รถกระบะ, เป็นเชฟโรเลต เอส10 ที่เปลี่ยนตรา
* 1996–2001, เวอร์เท็กซ์ - รถเก๋ง, เป็นฮอนด้า อินเทกรา เอสเจ ที่เปลี่ยนตรา
* 1997–2002, ฟิลลี - รถมินิแวน, เป็นนิสสัน เอลแกรนด์ ที่เปลี่ยนตรา
* 1999–2001, เวฮิครอส - รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูง
* 2001–2004, แอ็กเซียม - รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดกลาง
* 2002–2008, แอสเซนเดอร์ - รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดกลาง, จีเอ็มซี เอ็นวอย ที่เปลี่ยนตรา
* 2006–2008, ไอซีรีส์ - รถกระบะ - ผลผลิตจากแพลตฟอร์ม GMT355 ที่พัฒนาร่วมกันและอีซูซุจำหน่ายในต่างประเทศ
* 2004–2013, มิว-7 - รถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดกลาง, พัฒนาจากแพลตฟอร์มดีแมคซ์ที่จำหน่ายเฉพาะในประเทศไทย ฟิลิปปินส์ อินเดียและจีน
* 1991–2020, แพนเทอร์ - รถตู้และรถกระบะ, จำหน่ายในชื่ออีซูซุ ไฮแลนเดอร์/ครอสวินด์ในฟิลิปปินส์ และจำหน่ายทั่วอาเซียน และในอินเดียในชื่อเชฟโรเลต ทาเวรา

### รถเพื่อการพาณิชย์ในอดีต
*ไบซัน - รถกระบะเพื่อการพาณิชย์ขนาดเล็ก, เป็นรถกระบะมิตซูบิชิ เดลิกา รุ่นที่สองที่เปลี่ยนตราสำหรับตลาดอินโดนีเซีย (ไม่เกี่ยวข้องกับอีซูซุ เอลฟ์ รุ่นที่สี่ที่ขายภายใต้ชื่อไบซันในอินโดนีเซียในช่วงต้นทศวรรษ 1990)
*ฟาร์โก - รถตู้เพื่อการพาณิชย์ขนาดเล็ก
*เอชซีรีส์ -  รถบรรทุกขนาดใหญ่เฉพาะในสหรัฐ (เปลี่ยนตราจากจีเอ็มซี ท็อปคิกและเชฟโรเลต โคดีแอก)
*เจอร์นีย์-เจ - รถโดยสารขนาดกลาง
*รีช - รถตู้เพื่อการพาณิชย์ที่ประหยัดน้ำมันกว่าเดิม 35%, ประกอบโดยยูทิลมาสเตอร์คอร์ปอเรชัน

### รถแข่ง
*1969 อีซูซุ อาร์7, กรุป 7 - รถแข่ง
*1970 อีซูซุ เบลเล็ตต์ อาร์6, กรุป 6 - รถแข่ง

### รถต้นแบบ
*1969 อีซูซุ เบลเล็ตต์ เอ็มเอกซ์1600
*1979 อีซูซุ แอสโซ ดี ฟีโอรี
*1983 อีซูซุ ซีโอเอ
*1985 อีซูซุ ซีโอเอ II
*1987 อีซูซุ ซีโอเอ III, รถคูเปเครื่องยนต์วางกลาง ขับเคลื่อนสี่ล้อ
*1987 อีซูซุ ซีโรดอร์
*1989 อีซูซุ คอสตา
*1989 อีซูซุ มัลติครอส
*1989 4200อาร์
*1991 อีซูซุ โคโม เอฟ1, รถครอสโอเวอร์สไตล์รถกระบะพร้อมเครื่องยนต์โลตัส ฟอร์มูลาวัน (ชื่อนี้ต่อมาถูกใช้สำหรับนิสสัน คาราวาน ที่เปลี่ยนตราผลิตตั้งแต่ปี 2001
*1991 อีซูซุ นางิซะ
*1991 อีซูซุ เทอร์ราซา
*1993 อีซูซุ ซิว-1
*1993 อีซูซุ เวฮิครอส
*1995 อีซูซุ เดเซโอ
*1995 อีซูซุ เอแซนส์
*1997 อีซูซุ วีเอกซ์-2
*1997 อีซูซุ แซ็กคาร์
*1999 อีซูซุ วีเอกซ์-โอ<sub>2</sub>
*1999 อีซูซุ ไค
*1999 แซดเอกซ์เอส
*2000 อีซูซุ วีเอกซ์-4
*2001 อีซูซุ เซน
*2001 อีซูซุ จีบีเอกซ์
*2001 อีซูซุ แอ็กเซียม เอกซ์เอสเอฟ
*2002 อีซูซุ แอ็กเซียม เอกซ์เอสอาร์
*2002 อีซูซุ แอ็กเซียม เอกซ์เอสที
*2011 อีซูซุ ทีเน็กซ์
*2020 อีซูซุ เฟลอร์
*2025 อีซูซุ ดราก้อนแมคซ์

### รถโดยสาร (ฟิลิปปินส์)
*LV314K
*LV314L
*CJM470
*CJM500
*LT132
*LV423
*LV123
*PABFTR33PLB
*FTR33P
*FTR45
*PABFVR33P

### รถโดยสาร (ประเทศไทย)
*CQM275hp
*CQA650A/T
*JCR600YZNN
*LT112P
*LV223S
*LV423R
*LV486R
*LV771
*MT111L
*MT111QB

### รถโดยสาร (ยูเครน)
*บ็อกดาน - รถโดยสาร, จำหน่ายภายใต้ตราอีซูซุนอกประเทศยูเครน

## ยานยนต์ทหาร

*รถบรรทุกขนาดกลางอีซูซุ TW340
*รถบรรทุกขนาดกลางอีซูซุ TWD20/25
*รถบรรทุกขนาดกลางอีซูซุ TSD45/TSD55
*รถบรรทุกอีซูซุ HTS12G ขนาด 2.5 ตัน
*รถบรรทุกขนาดใหญ่อีซูซุไทป์ 73

## การสนับสนุน
ณ ค.ศ. 2017 อีซูซุได้เป็นผู้สนับสนุนหลักบนเสื้อของทีมกีฬาเวลส์รักบียูเนียนในสหราชอาณาจักร (ยุโรป) สัญญาได้รับการต่ออายุในช่วง ค.ศ. 2023 จนถึง 2025

## รถอีซูซุที่จำหน่ายในไทย
*อีซูซุ ดี-แม็คซ์
*อีซูซุ มิว-เอ็กซ์
*รถบรรทุกอีซูซุ เช่น elf forward deca

## แหล่งข้อมูลอื่น

* อีซูซุ เวิลด์ไวด์
* เว็บไซต์ของอีซูซุ (ภาษาญี่ปุ่น)
* อีซูซุ สุราบายา (อินโดนีเซีย)
* อีซูซุอย่างเป็นทางการในแอฟริกาใต้
* คำอธิบายของมิมาโมริคุง (ภาษาอังกฤษ)
* อีซูซุเปิดตัวมิมาโมริคุงในญี่ปุ่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของกลุ่มบริษัทอีซูซุ ประเทศไทย

หมวดหมู่:ตราสินค้ารถยนต์
หมวดหมู่:บริษัทรถยนต์
หมวดหมู่:บริษัทของญี่ปุ่น

มิมาโมริคุง
หมวดหมู่:ผู้ผลิตรถโดยสารของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ยี่ห้อรถยนต์
หมวดหมู่:ผู้ผลิตรถยนต์ของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์โตเกียว
หมวดหมู่:บริษัทในนิกเคอิ 225
หมวดหมู่:บริษัทด้านการป้องกันประเทศของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้ผลิตเครื่องยนต์ดีเซล
หมวดหมู่:ผู้ผลิตยานยนต์ไฟฟ้าของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ผู้ผลิตเครื่องยนต์ไฟฟ้า
หมวดหมู่:ผู้ผลิตเครื่องยนต์ของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ระบบกำหนดตำแหน่งทั่วโลก
หมวดหมู่:ผู้ผลิตรถโดยสารไฟฟ้าไฮบริด
หมวดหมู่:อิโตชู
หมวดหมู่:บริษัทญี่ปุ่นที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2459
หมวดหมู่:ผู้ผลิตเครื่องยนต์ทางทะเล
หมวดหมู่:ผู้ผลิตยานยนต์ทางทหาร
หมวดหมู่:บริษัทในเครือมิตซูบิชิมอเตอร์
หมวดหมู่:โตโยต้า
หมวดหมู่:ผู้ผลิตรถบรรทุกของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทผู้ผลิตยานยนต์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2459
หมวดหมู่:การเสนอขายหุ้นต่อสาธารณะครั้งแรกในช่วงทศวรรษ 1940