open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
คณะดอมินิกัน

**คณะนักเทศน์** (; ) หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า **คณะดอมินิกัน** (Dominican Order/Dominicans) เป็นคณะนักบวชคาทอลิกที่ก่อตั้งโดยนักบุญดอมินิกเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 ที่ประเทศฝรั่งเศส ใช้วินัยของนักบุญออกัสตินเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตนักบวช และสมเด็จพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 3 ทรงให้การรับรองในปี ค.ศ. 1216 

ในอังกฤษและในบางประเทศจะเรียกนักบวชดอมินิกันว่า “ไฟรเออร์ดำ” (Black friars) เพราะจะสวมเสื้อคลุมสีดำทับแฮบิต (habit) สีขาวข้างใน ซึ่งต่างกับ “ไฟรเออร์ขาว” (White friars) ซึ่งหมายถึงนักบวชคณะคาร์เมไลท์ หรือ “ไฟรเออร์เทา” (Grey friars) ของคณะฟรันซิสกัน ซึ่งความจริงแล้วคณะฟรันซิสกันจะใส่สีน้ำตาล ในฝรั่งเศสนักบวชดอมินิกันบางครั้งก็ถูกเรียกว่า “ฌากอแบ็ง” (Jacobins) เพราะที่ปารีสมีคอนแวนต์ของคณะอยู่ที่โบสถ์แซ็ง-ฌัก-ดูว์-โอ-ปา นอกจากนั้นบางครั้งยังเป็นที่รู้จักกันว่า “Domini canes” หรือ “สุนัขของพระเจ้า” เพราะความที่มีชื่อเสียงว่าเป็นคณะที่มีความจงรักภักดีและเคร่งที่สุด ซึ่งบางครั้งมีผลในทางลบเพราะการพาดพิงไปถึงความเกี่ยวข้องของคณะนี้กับการไต่สวนศรัทธา (Inquisition) นักบวชในคณะนี้จะมีอักษร “O.P.” ท้ายชื่อ

## ประเภท
คณะดอมินิกัน แบ่งออกเป็น 3 ชั้น ได้แก่
* **คณะชั้นหนึ่ง** เป็นคณะนักบวชภิกขาจาร สมาชิกมีสถานะเป็นไฟรเออร์ 
* **คณะชั้นสอง** เป็นคณะนักบวชอารามิก สมาชิกมีสถานะเป็นนักพรตหญิง
* **คณะชั้นสาม** หรือคณะชั้นสามของนักบุญดอมินิก สมาชิกมี 2 ประเภท ได้แก่
** แบบเรกิวลาร์ คือ สมาชิกเป็นนักบวชที่ถือคำปฏิญาณแบบธรรมดา
** แบบเซคิวลาร์ คือ สมาชิกที่ไม่ได้ถือคำปฏิญาณของนักบวช

## สมาชิกที่มีชื่อเสียง
; ไฟรเออร์
;; พระสันตะปาปา
* สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 5
* สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 11
* สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5
* สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13

;; บาทหลวง
* ดอมินิกแห่งกุซมาน
* ปีเอโตรแห่งเวโรนา
* ทอมัส อไควนัส
* อัลแบร์ตุส มาญุส

; นักพรตหญิง
* มาร์กาเรตแห่งฮังการี

; สมาชิกคณะชั้นสาม
* กาเตรีนาแห่งซีเอนา
* กาเตรีนาแห่งริชชี
* โรซาแห่งลิมา
* มาร์ติน เด ปอร์เรส
* หลุยส์ เดอ มงฟอร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็ปไซท์ของคณะดอมินิกัน
* เว็บบล็อกคณะดอมินิกัน

หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:คณะนักบวชคาทอลิก
ซูกัส

**ชูกัส** () เป็นยี่ห้อลูกอมรสผลไม้สัญชาติสวิตเซอร์แลนด์ มีลักษณะเฉพาะคือเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ห่อด้วยกระดาษไข ใช้อมและเคี้ยว  ปัจจุบันเป็นผลิตภันฑ์ในเครือของ คราฟต์ (Kraft Foods) บริษัทผู้ผลิตอาหารและเครื่องดื่มขนาดใหญ่ที่สุดของสหรัฐอเมริกา (อันดับสองของโลก รองจากเนสต์เล่)

ลูกอมซูกัส เป็นที่นิยมในประเทศแถบเอเชีย และยุโรป โดยเฉพาะในอินโดนีเซีย ฮ่องกง จีน โปรตุเกส โรมาเนีย สเปน สวิตเซอร์แลนด์ และประเทศไทย 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ของบริษัทผู้ผลิต 

หมวดหมู่:ขนมหวาน
หมวดหมู่:เครื่องหมายการค้า
เวอริไซน์

**เวอริไซน์** (; NASDAQ: VRSN) เป็นบริษัทสัญชาติสหรัฐอเมริกา ให้บริการด้านความปลอดภัยในการใช้อินเทอร์เน็ต และบริการชำระค่าสินค้าออนไลน์  และเป็นผู้ได้รับอนุญาตจากกระทรวงพาณิชย์ของสหรัฐอเมริกา ให้เป็นผู้ควบคุมการจดทะเบียนโดเมนเนม .com  

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2538
อิกเนเชียสแห่งโลโยลา

**นักบุญอิกเนเชียสแห่งโลโยลา** (; ) เป็นบาทหลวง และนักบุญในคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิก เกิดก่อนวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1491 ที่เมืองโลโยลา  ในประเทศสเปน และถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ วันที่ 31 กรกฎาคม 1556  ที่กรุงโรมในประเทศอิตาลี เป็นผู้ก่อตั้ง “คณะแห่งพระเยซูเจ้า” หรือที่นิยมเรียกว่า “คณะเยสุอิต” ซึ่งเป็นคณะนักบวชคาทอลิกซึ่งขึ้นโดยตรงต่อพระสันตะปาปา 

อิกเนเชียส หรือ อิกญาซีโอ เกิดในตระกูลขุนนางผู้มั่งคั่งและมีชื่อเสียงของสเปน เป็นอัศวินที่มุทะลุดุดันและชอบผจญภัย หลังจากได้รับบาดเจ็บจากการสู้รบในการล้อมเมืองปัมโปลนาในปี ค.ศ. 1521 ระหว่างที่พักรักษาตัวอยู่นั้น เนื่องจากว่าหาอ่านหนังสือเกี่ยวกับเรื่องอัศวินที่ตัวเองชอบไม่ได้ จึงได้หยิบหนังสือชีวประวัตินักบุญต่าง ๆ ขึ้นมาอ่าน จนเกิดความประทับใจและต้องการอุทิศตนตามแบบอย่างนักบุญและพระเยซู อิกญาซีโอได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงในปี 1537 ที่เมืองเวนิส ในประเทศอิตาลี

นักบุญอิกเนเชียสเป็นผู้รวบรวมหนังสือชื่อ “Spiritual Exercises of Ignatius of Loyola” และเป็นผู้นำทางศาสนาที่มีพรสวรรค์สูงตามที่สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 15 กล่าวว่าเป็นผู้สาวกที่โดดเด่นของพระเป็นเจ้าและสิ่งที่สำคัญที่สุดของอิกเนเชียสคือพระเจ้าและเป็นผู้ที่เคร่งครัด นักบุญอิกเนเชียสมีบทบาทสำคัญในการต่อต้านการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์โดยการเป็นผู้นำในการปฏิรูปคาทอลิก (Catholic Reformation)

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* เซนต์ 
* การปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ 
* คณะแห่งพระเยซูเจ้า

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2034
หมวดหมู่:นักบุญชาวสเปน
หมวดหมู่:นักบุญคณะเยสุอิต
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:บาทหลวงชาวสเปน
หมวดหมู่:ผู้ก่อตั้งคณะนักบวชคาทอลิก
นักบุญสเทเฟน

thumb|นักบุญสเทเฟนกำลังเทศน์

**นักบุญสเทเฟน** (; ) เป็นนักบุญและมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เสียชีวิตเมื่อราว ค.ศ. 34  ที่กรุงเยรูซาเลม ประเทศอิสราเอลปัจจุบัน นักบุญสเทเฟนเป็นที่รู้จักกันในฐานะ "ปฐมมรณสักขี" () เพราะเป็นคนแรกที่พลีชีพเพราะศรัทธาในศาสนาคริสต์ ชื่อภาษากรีกของเขาแปลว่ามงกุฎใบลอเรล หรือ มงกุฎ

## ชีวิต
ตามหนังสือกิจการของอัครทูต ในช่วงศาสนาคริสต์ยุคแรกในกรุงเยรูซาเลม สเทเฟนเป็นหนึ่งในบุรุษเจ็ดคนซึ่งอาจจะเป็นชาวยิวหรือกรีกที่ถูกเลือกให้ช่วยในการจัดการการแจกทานของแม่ม่ายภายในพระวิหาร หน้าที่นี้มาเรียกกันภายหลังว่า "ดีกัน" (Deacon) นอกจากนั้นสเทเฟนยังมีชื่อเสียงว่าเก่งเรื่องเทศนาเกี่ยวกับพระเยซูต่อชาวเยรูซาเลม รวมทั้งต่อสมาชิกของธรรมศาลา (โบสถ์ยิว) 

เมื่อนักบุญสเทเฟนถูกพิจารณาในศาลและถูกลงโทษโดยการขว้างด้วยก้อนหินให้ตาย ก่อนที่จะเสียชีวิตก็เห็นนิมิตทั้งพระเจ้าพระบิดาและพระเยซูยืนอยู่ทางขวาของพระเจ้า

## ลัทธิบูชานักบุญสเทเฟน
โบสถ์คริสต์ศาสนาหลายแห่งตั้งตามชื่อนักบุญสเทเฟน แต่นักบุญสเทเฟนไม่มีที่ฝังศพอย่างเป็นทางการจนกระทั่งปี ค.ศ. 415 เมื่อนักแสวงบุญเดินทางไปเยรูซาเลมกันเป็นจำนวนมาก พระชื่อลูเซียนกล่าวว่าได้เห็นนิมิตหลุมศพของนักบุญสเทเฟนที่เคฟาร์ กามาลา (Caphar Gamala) ทางเหนือของเยรูซาเลม นักบุญเกรกอรีแห่งตูร์กล่าวว่าเมื่อชาวฮันมารุกรานและเผาเมืองเม็ทซ (Metz) ก็ไม่สามารถเผาชาเปลของนักบุญสเทเฟนที่เป็นที่เก็บเรลิกของท่านได้ เชื่อว่าเพราะท่านมีบารมีคุ้มกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 1
หมวดหมู่:นักบุญจากแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 1
หมวดหมู่:มรณสักขีในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:บุคคลในกิจการของอัครทูต
หมวดหมู่:นักบุญจากพันธสัญญาใหม่
เทพศิริ สุขโสภา

**เทพศิริ สุขโสภา** เป็นนักเขียน จิตรกรชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2486 ที่ตำบลย่านยาว อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย เข้าเรียนที่คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากรวังท่าพระ ได้เป็นศิษย์ของอาจารย์ศิลป์ พีระศรี และเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี 2560

## ผลงาน
#วาดภาพประกอบให้หนังสือบทกวี สารคดี เรื่องสั้น เรื่องยาวมาทุกยุค
# เขียนเรื่องและวาดรูปชุด "โลกร้อยสี" "ปู่ดื้อ" นิทานผ่านเล่า "เรือกับรั้ว" ฯลฯ ให้มูลนิธิเด็ก
#ทำภาพนิ่งชุดชาวนาและปัญหาสิ่งแวดล้อม ช่วยเผยแพร่ประชาธิปไตย หลัง 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516
#เขียนบทละครเวทีสะท้อนปัญหาญี่ปุ่น-ไทย เรื่อง "อักลี่ จาเซียน" หลัง 6 ตุลาคม พ.ศ.2519
#เป็นนักเล่าเรื่องผ่านสื่อ แผ่นภาพ สไลด์ หุ่นมือ และการแสดงเพื่อชุมชน
# วรรณกรรมเยาวชนเรื่อง "บึงหญ้าป่าใหญ่"
#นิยายเรื่อง "คนหกคน"
#รวมบทความศิลปะหลายเล่ม
#"ศิลปินกับนางแบบ", "คนวาดภาพประกอบ" และนวนิยายเรื่อง "ร่างพระร่วง" กับสำนักพิมพ์มติชน

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

* ชีวิตของเส้นจากภาพเหมือนในโลกศิลปะหลายใบของเทพศิริ สุขโสภา 

หมวดหมู่:ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์
หมวดหมู่:นักเขียนชาวไทย
หมวดหมู่:จิตรกรชาวไทย
หมวดหมู่:ศิลปินจากจังหวัดสุโขทัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จ.ภ.
มรณสักขีในศาสนาคริสต์

: *ดูความหมายอื่นของ มรณสักขี ที่ [[มรณสักขี (แก้ความกำกวม)]]*
 
[thumb|272px|การทรมานของ[นักบุญเอรัสมุส โดยเดียริค เบาท์ ราวปี ค.ศ. 1458]]

ในศาสนาคริสต์ **มรณสักขี** () หมายถึงคริสต์ศาสนิกชนที่ถูกทรมานจนตายหรือถูกฆ่าหรือถูกลงโทษให้ประหารชีวิตเพราะความเชื่อ ในศาสนาคริสต์ยุคแรกมีผู้ถูกทรมานและฆ่าด้วยความทรมานต่างๆเช่นถูกขว้างด้วยก้อนหินให้ตาย ถูกตรึงกางเขน ถูกเผาทั้งเป็น และอื่น ๆ  

คำว่า “martyr” มาจากภาษากรีกที่แปลว่า “พยาน” การฆ่าเช่นนี้เป็นผลจากการพยายามกำจัดคริสต์ศาสนิกชนอย่างเป็นทางการ (การเบียดเบียนทางศาสนา) เช่นในสมัยจักรวรรดิโรมันก่อนที่คริสต์ศาสนาจะเป็นศาสนาที่ถูกต้องตามกฎหมาย

คริสต์ศาสนิกชนคนแรกที่เป็นมรณสักขีคือนักบุญสเทเฟนที่บันทึกไว้ใน  ถูกขว้างด้วยก้อนหินจนถึงแก่ชีวิตเพราะศรัทธาในพระเยซูว่าเป็นพระเมสสิยาห์ และยังคงมีคริสต์ศาสนิกชนอีกหลายคนที่ถูกฆ่านอกจากนักบุญสเทเฟน ตามที่นักบุญเปาโลอัครทูตกล่าวว่ามีการขู่จะฆ่าสาวกของพระเยซูในเวลานั้นหลายครั้ง ()

ในคริสต์ศตวรรษต่อมาก็มีการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนอย่างเป็นทางการอีกหลายครั้งเช่นในระหว่างการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ โดยถูกกล่าวหาว่าเป็นพวกนอกรีตหรือเป็น “พวกนิยมพระสันตะปาปา” (Papists)

## มรณสักขีในสมัยอัครทูต (คริสต์ศตวรรษที่ 1)

* นักบุญสเทเฟน “ปฐมมรณสักขี” (Protomartyr) ถูกขว้างด้วยก้อนหินจนตาย ราวปี ค.ศ. 35
* นักบุญยากอบ บุตรเศเบดี ถูกตัดหัวราวปี ค.ศ. 44
* นักบุญฟีลิปอัครทูต ถูกตรึงกางเขนเมื่อปี ค.ศ. 54
* นักบุญมัทธิวผู้นิพนธ์พระวรสาร ถูกฆ่าด้วยหอกหัวขวานเมื่อปี ค.ศ.  60
* นักบุญยากอบผู้ชอบธรรม ถูกซ้อมตายด้วยพลองหลังจากถูกตรึงกางเขนและขว้างด้วยหิน
* นักบุญมัทธีอัส ถูกขว้างด้วยก้อนหินและตัดหัว
* นักบุญอันดรูว์ ถูกตรึงบนกางเขนรูป “X”
* นักบุญมาระโกผู้นิพนธ์พระวรสาร ถูกซ้อมตาย
* นักบุญซีโมนเปโตร ถูกตรึงกางเขนหงายเท้า
* นักบุญเปาโลอัครทูต ถูกตัดหัวที่โรม
* นักบุญยูดาอัครทูต ถูกตรึงกางเขน
* นักบุญบารโธโลมิวอัครทูต ถูกตรึงกางเขน
* นักบุญโธมัสอัครทูต ถูกฆ่าด้วยหอก
* นักบุญลูกาผู้นิพนธ์พระวรสาร ถูกแขวนคอ
* นักบุญซีโมนเศโลเท ถูกตรึงกางเขนเมื่อปี ค.ศ. 74

**หมายเหตุ**: ตามตำนานนักบุญยอห์นอัครทูตถูกต้มในน้ำมันแต่รอดมาได้และเป็นอัครทูตองค์เดียวที่มิได้เป็นมรณสักขี

## ดูเพิ่ม
* นักบุญ
* การตรึงกางเขน
* การตรึงพระเยซูที่กางเขน
* การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชน
* สารบรรณผู้พลีชีพ

## แหล่งข้อมูลอื่น


หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:นักบุญ
หมวดหมู่:ปรัชญาศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชน
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิต
มรณสักขี (แก้ความกำกวม)

**มรณสักขี** สามารถหมายถึง
* มรณสักขี ความหมายที่ใช้ทั่วไป
* มรณสักขีในศาสนาคริสต์ หรือ มรณสักขีแห่งความศรัทธา (Martyr of the faith) ผู้ที่ถูกทรมานจนตาย หรือถูกฆ่า หรือถูกลงโทษให้ประหารชีวิตเพราะความศรัทธาในศาสนาคริสต์
* มรณสักขีแห่งการกุศล (Martyr of charity) ผู้ที่เสียชีวิตจากการทำการกุศลเพื่อศาสนาคริสต์ ซึ่งเป็นการเสียชีวิตลักษณะหนึ่งในข่ายที่สามารถทำให้ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนักบุญได้
ยากอบบุตรเศเบดี

: *ดูความหมายอื่นของ นักบุญเจมส์ ที่ [[นักบุญเจมส์]]*

**ยากอบบุตรเศเบดี**  ( หรือ Yaakov Ben-Zebedee) หรือ**นักบุญยากอบองค์ใหญ่** (James the Greater) เป็นนักบุญและมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เสียชีวิตราว ค.ศ. 44 เป็นอัครทูตของพระเยซู เป็นบุตรของเศเบดีกับนางสะโลเม และเป็นพี่ชายของยอห์นอัครทูต การเติมสร้อยชื่อ “องค์ใหญ่” ก็เพื่อให้แตกต่างจากยากอบ บุตรอัลเฟอัส หรือที่เรียกว่า “องค์เล็ก” นักบุญยากอบบุตรเศเบดี เป็นสาวกคนแรก ๆ ของพระเยซู  พระวรสารสหทรรศน์กล่าวว่าเมื่อพระเยซูทรงเรียกเขามาเป็นสาวก ยากอบ ยอห์น และพ่อกำลังอยู่ริมทะเล ตามพระวรสารนักบุญมัทธิวและพระวรสารนักบุญมาระโก พระเยซูให้สมญาทั้งยากอบและยอห์นว่า “ลูกฟ้าร้อง” (Boanerges *โบอาเนอเย*) หนังสือกิจการของอัครทูต 12:1-2 บันทึกว่าพระเจ้าเฮโรด อากริปปา ทรงสั่งประหารยากอบด้วยดาบ

กล่าวกันว่าร่างของยากอบถูกฝังไว้ที่ซานเตียโกเดกอมโปสเตลาในกาลิเซีย (ประเทศสเปน) นักบุญยากอบเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ประเทศสเปน เมืองที่เป็นที่ฝังร่างจึงถือว่าเป็นเมืองที่มีความสำคัญเป็นที่สามของคริสตจักรโรมันคาทอลิกhttp://www.red2000.com/spain/santiago/history.html (ถัดจากเยรูซาเลมและโรม) เส้นทางเซนต์เจมส์ (Way of St. James) เป็นถนนที่ไปจากเมืองต่าง ๆ ในยุโรปไปสุดที่ซานเตียโกเดกอมโปสเตลาเป็นถนนสำหรับนักแสวงบุญสายที่สำคัญที่สุดตั้งแต่สมัยกลางเป็นต้นมา นักบุญยากอบจึงถือว่าเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์นักแสวงบุญด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:มรณสักขีในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 1
หมวดหมู่:นักบุญจากแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:มรณสักขีในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:อัครทูต
หมวดหมู่:ผู้ถูกประหารชีวิตโดยการตัดศีรษะ
หมวดหมู่:นักบุญจากพันธสัญญาใหม่
เซนต์เจมส์

**เซนต์เจมส์** หรือ **นักบุญยากอบ** สามารถหมายถึง

## นักบุญ
* **[[ยากอบ บุตรเศเบดี]]**  (James, son of Zebedee หรือ James the Greater)
* **[[ยากอบ บุตรอัลเฟอัส]]**  (James, son of Alphaeus หรือ James the Lesser)
* **[[ยากอบผู้ชอบธรรม]]**  (St. James the Just)

## สถานที่ที่ใช้คำทับศัพท์
* **โบสถ์เซนต์เจมส์**  (St. James's Church) เป็นชื่อที่นิยมในการตั้งชื่อวัด
* **เมืองเซนต์เจมส์**  (St. James) เป็นชื่อที่นิยมในการตั้งชื่อเมืองเช่น เมืองเซนต์เจมส์ ใน รัฐแมริแลนด์ หรือ เมืองเซนต์เจมส์ ใน รัฐมินนิโซตา
* **เซนต์เจมส์...**  (St. James...) เป็นชื่อที่นิยมในการตั้งชื่อสถานที่เช่น โรงพยาบาล, โรงเรียน, สวนสาธารณะ, มหาวิทยาลัย และอื่นๆ 
* **[[เส้นทางนักบุญยากอบ]]** (St. James' Way) คือเส้นทางสายต่างๆ ที่ใช้โดยนักแสวงบุญในการเดินทางเพื่อทำการจาริกแสวงบุญไปยังเมืองซานติอาโกเดอคอมโพสเตลาในประเทศสเปนจากประเทศต่างๆ ในยุโรป
* **[[พระราชวังเซนต์เจมส์]]** (St. James's Palace) ลอนดอนในอังกฤษ

หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
จ
จ
นักบุญเจมส์

**นักบุญเจมส์** อาจหมายถึง

; นักบุญ
* นักบุญเจมส์ ลูกของเซเบดี  (James, son of Zebedee หรือ James the Greater)
* นักบุญเจมส์ ลูกของอัลเฟียส  (James, son of Alphaeus หรือ James the Lesser)
* นักบุญเจมส์ผู้ยุติธรรม  (St. James the Just)

; สถานที่ที่ใช้คำทับศัพท์
* วัดเซนต์เจมส์  (St. James's Church) เป็นชื่อที่นิยมในการตั้งชื่อวัด
* เมืองเซนต์เจมส์  (St. James) เป็นชื่อที่นิยมในการตั้งชื่อเมืองเช่น เมืองเซนต์เจมส์ ใน รัฐแมริแลนด์ หรือ เมืองเซนต์เจมส์ ใน รัฐมินนิโซตา
* เซนต์เจมส์...  (St. James) เป็นชื่อที่นิยมในการตั้งชื่อสถานที่เช่น โรงพยาบาล, โรงเรียน, สวนสาธารณะ, มหาวิทยาลัย และอื่นๆ 
* ถนนนักบุญเจมส์ (St. James' Way) ถนนนักแสวงบุญจากเมืองต่างๆ ในยุโรปไปสู่เมืองซานติอาโกเดอคอมโพสเตลลาในประเทศสเปน
* วังเซนต์เจมส์ (St. James's Palace) ลอนดอนในอังกฤษ
นักบุญคริสโตเฟอร์

**นักบุญคริสโตเฟอร์** (; ) เป็นชาวคานาอัน ต่อมาได้นับถือศาสนาคริสต์และพลีชีพเป็นมรณสักขีในรัชสมัยจักรพรรดิเดซิอุสแห่งจักรวรรดิโรมันราวคริสต์ศตวรรษที่ 3  และเป็นหนึ่งในนักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสี่องค์

คริสตจักรโรมันคาทอลิกถือว่านักบุญคริสโตเฟอร์เป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ผู้เดินทางและนักกีฬา แต่เมื่อปี ค.ศ. 1969 ทางสันตะสำนักก็ยกเลิกวันฉลองนักบุญคริสโตเฟอร์จากปฏิทินศาสนาที่เป็นทางการ เพราะขาดหลักฐานทางประวัติศาสตร์ว่านักบุญคริสโตเฟอร์มีตัวตนหรือเป็นผู้เคร่งครัดทางศาสนาจริงหรือไม่ แต่การฉลองก็ยังทำกันตามท้องถิ่น

## ตำนานของนักบุญคริสโตเฟอร์
left|thumb|300px|ในบางภาพ นักบุญคริสโตเฟอร์จะมีหัวเป็นสุนัข
ตามตำนานกล่าวว่าในสมัยของจักพรรดิเดซิอุสแห่งจักรวรรดิโรมันมีชายคนหนึ่งชื่อ เรเพรบัส หรือ เรโพรบัส (ภาษาอังกฤษ รีโพรเบท) ถูกจับเป็นเชลยศึกจากสงครามกับชนเผ่าทางตะวันตกของอียิปต์และถูกส่งไปทำงานในหน่วย “Marmaritae” ซึ่งสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นชนเผ่าเบอร์เบอร์แห่งไซเรไนคา  เรเพรบัสมีลักษณะสูงใหญ่และท่าทางน่าเกรงขามมีหัวเป็นสุนัข (cynocephaly) และเป็นผู้กินเนื้อมนุษย์เช่นชน Marmaritae ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามในที่สุดเรเพรบัสก็หันมานับถือศาสนาคริสต์และเข้าพิธีบัพติศมาและเริ่มเผยแพร่ศาสนา ในที่สุดเจ้าเมืองแอนติออก (หรือบางเรื่องก็ว่าพระจักพรรดิเอง) ประกาศสั่งประหารชีวิตเรเพรบัสเพราะความเชื่อในศาสนาคริสต์ แต่เรเพรบัสก็รอดการปองชีวิตมาได้หลายครั้งอย่างปาฏิหาริย์ แต่ในที่สุดก็อนุญาตให้ประหารตนเองหลังจากที่เปลึ่ยนศาสนาคนเป็นจำนวนมาก  ร่างของเรเพรบัสถูกนำกลับไปอะเล็กซานเดรียโดยปีเตอร์แห่งอัตตาเลีย

## อ้างอิง

## ข้อมูลเพิ่มเติม
* เซนต์ 
* นักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสี่องค์

หมวดหมู่:นักบุญจากแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:นักบุญผู้ช่วยศักดิ์สิทธิ์สิบสิ่องค์
หมวดหมู่:มรณสักขีในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 3
หมวดหมู่:ยักษ์ (เรื่องปรัมปราตะวันตก)
อันโตนีโอ ดา กอร์เรจโจ

thumb|150px |อันโตนิโอ อัลเลอกริ ดา คอร์เรจจิโอ
[thumb|150px|“[จูปิเตอร์และโล” (Jupiter and Io) ราว ค.ศ. 1531 เป็นภาพที่แสดงลักษณะการเขียนของคอร์เรจจิโออย่างเห็นได้ชัด ไม่มีการซ่อนความอ่อนหวานของ eroticism, สีสว่างและเย็น]]
**อันโตนีโอ อัลเลกรี ดา กอร์เรจโจ** () เป็นจิตรกรสมัยศิลปะเรอเนซองส์ คนสำคัญจากปาร์มาในประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนังและภาพสีน้ำมันทึ่เต็มไปด้วยความรู้สึกสัมผัส (sensuous) การวางองค์ประกอบของภาพเต็มไปด้วยความเคลื่อนไหว ความลวงตาทางทัศนียภาพ และการใช้ความลึก (foreshortening) คอร์เรจจิโอเป็นผู้มาก่อนศิลปะโรโคโคของคริสต์ศตวรรษที่ 18

## ชีวิต
อันโตนีโอ อัลเลกรี เกิดที่เมืองเล็กๆชื่อว่ากอร์เรจโจ ไม่ไกลจากเรจจิโอเอมิเลีย บิดาของเป็นพ่อค้า นอกจากนั้นก็ไม่มีหลักฐานอะไรอื่นเกี่ยวกับชีวิตหรือการฝึกงาน  ระหว่างปี ค.ศ. 1503 ถึงปี ค.ศ. 1505 อันโตนิโอ อัลเลอกริฝึกงานกับฟรานเชสโก บิอันชิ เฟอร์รารา (Francesco Bianchi Ferrara) จากเมืองโมดีนา ที่โมดีนาอาจจะได้ทำความรู้จักกับจิตรกรเช่นลอเร็นโซ คอสตา (Lorenzo Costa) และ ฟรานเชสโก ฟรานเชีย (Francesco Francia) ซึ่งอิทธิพลของจิตรกรสองคนนี้จะพบในงานเขียนแรกๆ ของอันโทนิโอ อัลเลอกริ หลังจากเดินทางไปมานทัวในปี ค.ศ. 1506 อันโตนิโอ อัลเลอกริก็กลับมาคอร์เรจจิโอและมาอยู่จนปี ค.ศ. 1510 ระหว่างนี้ก็เขียนภาพ “การชื่นชมพระบุตรกับนักบุญอลิซาเบธและนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” ซี่งจะเห็นอิทธิพลจากทั้งคอสตาและอันเดรีย มานเทนยา ในปี  ค.ศ. 1514 อันโตนิโอ อัลเลอกริอาจจะเขียนภาพกลมhttp://commons.wikimedia.org/wiki/image:Raffael_026.jpg (tondo) สามภาพที่หน้าประตูวัดซานอันเดรียที่มานทัว หลังจากนั้นอันโทนิโอ อัลเลอกริก็กลับไปคอร์เรจจิโออีกครั้ง และเป็นศิลปินมีชื่อเสียง ได้รับสัญญาจ้างให้วาดฉากแท่นบูชาพระแม่มารีที่สำนักสงฆ์ท้องถิ่นเซนต์ฟรานซิส ปัจจุบันอยู่ที่เดรสเด็น ประเทศเยอรมนี

## ดูเพิ่ม
* จิตรกรรมฝาผนัง
* ศิลปะเรอเนซองส์

## สมุดภาพ


ไฟล์:Cupido.jpg|คิวปิด ราว ค.ศ. 1490
ไฟล์:Correggio 027.jpg|“นักบุญแคทเธอรินแห่งอเล็กซานเดรีย” ราว ค.ศ. 1508-1510 พิพิธภัณฑ์แห่งชาติ ลอนดอน อังกฤษ
ไฟล์:Correggio Noli Me Tangere.jpg|“อย่ายึดข้า” ราว ค.ศ. 1518 พิพิธภัณฑ์ปราโด มาดริด ประเทศสเปน
ไฟล์:Correggio 057.jpg|“อย่ายึดข้า” (รายละเอียด)
ไฟล์:Correggio 045.jpg|“พระแม่มารีและพระบุตร” ราว ค.ศ. 1527-1528
ไฟล์:Correggio 036.jpg|จิตรกรรมฝาผนังบนโดมที่มหาวิหารปาร์มา ราว ค.ศ. 1526-1528
ไฟล์:Correggio 031.jpg|จิตรกรรมฝาผนังบนโดมที่มหาวิหารปาร์มา (รายละเอียด)
ไฟล์:Correggio 035.jpg|จิตรกรรมฝาผนังบนโดมที่มหาวิหารปาร์มา (รายละเอียด)
ไฟล์:Correggio 006.jpg|“พระแม่มารีและพระบุตร”  ราว ค.ศ. 1529-1530 เดรสเดิน ประเทศเยอรมนี
ไฟล์:Correggio 041.jpg|“หนีไปอียิปต์” ราว ค.ศ. 1530 หอศิลปะแห่งพาร์มา



หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2032
หมวดหมู่:จิตรกรชาวอิตาลี
หมวดหมู่:จิตรกรในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:จิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา

หมวดหมู่:บุคคลจากปาร์มา
ความเร็วหลุดพ้น

right|thumb|220px|การวิเคราะห์ของไอแซก นิวตัน เกี่ยวกับความเร็วหลุดพ้น กระสุนปืน ''A'' และ ''B'' จะตกกลับลงสู่พื้นโลก กระสุนปืน ''C'' จะเคลื่อนที่ครบรอบเป็นวงโคจรรูปวงกลม, กระสุนปืน ''D'' จะเคลื่อนที่เป็นรูปวงรี กระสุนปืน ''E'' จะเคลื่อนที่หลุดพ้นออกไปจากโลก

ในวิชาฟิสิกส์ **ความเร็วหลุดพ้น** คือ อัตราเร็วที่พลังงานจลน์บวกกับพลังงานศักย์โน้มถ่วงของวัตถุแล้วมีค่าเป็นศูนย์  **ความเร็วหลุดพ้น** คือ ความเร็วที่จะพาวัตถุไปได้ไกลจนพ้นจากอิทธิพลของแรงโน้มถ่วงของโลกได้พอดี (โดยการส่งแรงผลักเพียงครั้งเดียว และในสูตรนี้ยังไม่รวมเรื่องแรงเสียดทานเข้าไป) ความเร็วหลุดพ้นมีค่าประมาณ 11.2 km/s หรือ 40,320 km/h

สำหรับวัตถุทรงกลมสมมาตร ความเร็วหลุดพ้นที่ระยะทางค่าหนึ่งคำนวณได้จากสูตร  
:v_e = \sqrt{\frac{2GM}{r}},
เมื่อ *G* คือ ค่าคงที่โน้มถ่วงสากล (the universal gravitational constant) (G&nbsp;=&nbsp;6.67×10−11&nbsp;m3&nbsp;kg−1&nbsp;s−2), M คือมวลของดาวเคราะห์, ดวงดาว หรือ วัตถุอื่น ๆ, และ r คือระยะทางจากศูนย์กลางของแรงโน้มถ่วง 

ในสมการนี้แรงเสียดทานในชั้นบรรยากาศ (แรงฉุดของอากาศ) จะไม่ถูกนำมาพิจารณา จรวดนั้นจะสามารถเคลื่อนที่ออกมาจากปล่องแห่งแรงโน้มถ่วง (gravity well) ได้อย่างแท้จริงโดยไม่จำเป็นต้องใช้ความเร็วหลุดพ้นเพื่อการทำเช่นนั้น แต่สามารถบรรลุผลอย่างเดียวกันได้ที่ความเร็วใด ๆ กับโหมดที่เหมาะสมของเครื่องยนต์และเชื้อเพลิงที่เพียงพอ ความเร็วหลุดพ้นจะถูกนำไปประยุกต์ใช้กับแนววิถีการเคลื่อนที่ของวัตถุในอากาศ (ballistic trajectories) แต่เพียงเท่านั้น

ถ้าต้องการส่งยานอวกาศออกไปให้พ้นจากสนามโน้มถ่วงของโลก ต้องทำความเร็วหลุดพ้นหรือไม่? คำตอบคือ ไม่ใช่ เพราะไม่มียานอวกาศลำไหนเคลื่อนที่จากโลกด้วยความเร็วขนาดนั้น ( 32.9 มัค ) โดยใช้วิธีส่งแรงผลักจากเครื่องยนต์ด้วยความเร่งที่สม่ำเสมอเพื่อสะสมความเร็วขึ้นเรื่อยๆ เช่น กระสวยอวกาศ "ดิสคัฟเวอรี" ของสหรัฐฯ มีการส่งกำลัง โดยหลังจากทะยานตัวขึ้นจากพื้นดินจะปรับความเร็วตั้งแต่ 160 ก.ม. ต่อชั่วโมงเป็น 1,600 ก.ม.ต่อชั่วโมง นำพานักบินขึ้นและอุปกรณ์ที่หนักกว่า 2,000 ตันส่งสู่ห้วงอวกาศได้ในเวลาไม่ถึง 9 นาที

คำว่า ความเร็วหลุดพ้น อันที่จริงแล้วเรามักเรียกชื่อกันผิด ๆ และมันก็มักจะถูกต้องมากขึ้นถ้าจะเรียกว่า อัตราเร็วหลุดพ้น (escape speed) เนื่องจากค่าอัตราเร็วนี้ เป็นปริมาณสเกลาร์ซึ่งมีความเป็นอิสระจากทิศทาง (สมมติว่าดาวเคราะห์ไม่หมุนและไม่สนใจแรงเสียดทานในบรรยากาศหรือผลทางสัมพัทธภาพ)

## หมายเหตุ


## อ้างอิง

* 

## ดูเพิ่ม
* 
*วันวิสาข์ตาพทิพย์
*
* Characteristic energy (C3)
* Delta-v budget - speed needed to perform manoeuvres.
* Gravitational slingshot - a technique for changing trajectory.
* Gravity well
* Two-body problem
* Black hole - an object with an escape velocity greater than the speed of light
* Oberth effect - burning fuel deep in a gravity field gives higher change in velocity.
* Newton's cannonball
* List of artificial objects escaping from the Solar System
* List of artificial objects in heliocentric orbit

หมวดหมู่:แรง
หมวดหมู่:วงโคจร
หมวดหมู่:ดาราพลศาสตร์
คณะเยสุอิต

**คณะเยสุอิต** (Jesuits) มีชื่อเต็มว่า **คณะแห่งพระเยซูเจ้า** (; ) เป็นคณะนักบวชคาทอลิกที่นักบุญอิกเนเชียสแห่งโลโยลา (St.Ignatius of Loyola) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1540 นักบวชในคณะนี้มีสมญาว่า “ทหารของพระคริสต์” (Soldiers of Christ) หรือ “ทหารราบของพระสันตะปาปา” (Foot soldiers of the Pope) เพราะนักบุญอิกเนเชียสผู้ก่อตั้งเคยเป็นอัศวินมาก่อนที่จะบวช

ในปัจจุบันนักบวชเยสุอิตทำงานสอนศาสนาใน 112 ประเทศและมีชื่อเสียงในทางการศึกษา การค้นคว้า และการส่งเสริมวัฒนธรรมการนำทางด้านฝ่ายจิต นอกจากนั้นยังมีส่วนร่วมในการต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชนด้วย

## การก่อตั้ง
เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1534 อิกเนเชียสแห่งโลโยลา นักบวชชาวสเปนและนักเรียนอีก 6 คนจากมหาวิทยาลัยปารีส ซึ่งเป็นชาวแคว้นบาสก์ ประเทศสเปน ประกอบด้วย ฟรันซิสโก ฆาบิเอร์ (Francisco Xavier) อัลฟอนโซ ซาลเมรอน (Alfonso Salmeron) ดีเอโก ลาอีเนซ (Diego Laínez) นิโคลัส โบบาดิลลา (Nicolás Bobadilla)) ปีแยร์ ฟาฟวร์ (Pierre Favre) จากซาวอย ประเทศฝรั่งเศส และซิเมา โรดริเกซ (Simão Rodrigues) จากประเทศโปรตุเกส พบกันที่มงมาทร์ ภายในห้องเก็บศพใต้โบสถ์นักบุญเดนิส นอกเมืองปารีส ผู้ร่วมในกลุ่มนี้ตั้งคำปฏิญาณถือความความยากจนและพรหมจรรย์ เพื่อ “เข้าทำงานกับโรงพยายาลและการเผยแพร่ศาสนาที่กรุงเยรูซาเลม หรือเพื่อไปยังที่ใด ๆ ที่พระสันตะปาปามีความประสงค์จะส่งไปโดยไม่ทักท้วง”

กลุ่มนี้เรียกตนเองว่า “กองกำลังพระเยซู” (Company of Jesus) เพราะผู้เป็นสมาชิกมีความรู้สึกว่าที่มาพบปะกันได้ก็เป็นเพราะอำนาจของพระเยซู คำว่า “กองกำลัง” เป็นนัยมาจากศัพท์ที่ใช้ในการเรียกกองทหาร และยังแสดงถึงความเป็นสาวกหรือผู้ติดตามพระเยซู คำว่า “Company” มาจากภาษาละติน “cum” และ “pane” ซึ่งแปลว่า “bread with” หรือผู้ที่กินอาหารด้วยกัน

การพบกันครั้งนี้นำไปสู่การก่อตั้งกลุ่มที่ต่อมาในปี ค.ศ. 1540 เรียกตนเองว่า “Society of Jesus” คำว่า “societas” ในภาษาละตินมาจากคำว่า “socius” หรือ “ผู้ร่วม” หรือ “สหาย” ในปี ค.ศ. 1537 กลุ่มนี้ก็เดินทางไปประเทศอิตาลีเพื่อยึ่นคำขออนุมัติการตั้งคณะใหม่ต่อพระสันตะปาปา สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 3 ทรงอนุมัติและอนุญาตให้สมาชิกในกลุ่มนั้นรับศีลอนุกรม

สมาชิกในกลุ่มนั้นจึงทำการรับศีลเป็นนักบวชที่เวนิสโดยบิชอปแห่งอาร์บเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน หลังจากนั้นนักบวชกลุ่มก็อุทิศตัวให้กับการเทศนาและการช่วยงานการกุศลในประเทศอิตาลี เพราะไม่สามารถเดินทางไปกรุงเยรูซาเลมได้ตามที่ตั้งใจ เพราะขณะนั้นระหว่างปี ค.ศ. 1535 ถึงปี ค.ศ. 1538 เป็นระยะเวลาสงครามระหว่างจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เวนิส และรัฐสันตะปาปา กับจักรวรรดิออตโตมัน ทำให้การเดินทางไปกรุงเยรูซาเลมเป็นไปไม่ได้

## สมาชิกที่มีชื่อเสียง
;นักบุญ
# นักบุญอิกเนเชียสแห่งโลโยลา
# นักบุญฟรันซิสโก ฆาบิเอร์
# นักบุญโรแบร์โต เบลลาร์มีโน
# นักบุญเปาโล มิกิ
# นักบุญลุยจี กอนซากา

;พระสันตะปาปา
# สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส

## ดูเพิ่ม
* อิกเนเชียสแห่งโลโยลา
* คณะนักบวชคาทอลิก
* บ้านเซเวียร์ (ศูนย์กลางคณะแห่งพระเยซูเจ้า แขวงประเทศไทย) 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* คณะแห่งพระเยซูเจ้า (เยสุอิต) 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2083
พริตตี้ บอย ลูกัส

**พริตตี้ บอย ลูกัส** () หรือ **โดมิงโก ลูกัส**  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2508 ที่เมืองบาลูกัน สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 10) เสมอ 2 แพ้ 7 

## ประวัติ
ลูกัสเริ่มชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 ชนะคะแนน อเล็ก เดลลาฟอร์ ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะรวด จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์เมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 ชนะคะแนน จูน อะฟาเบิล ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF ที่ว่าง ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ไปในยกที่ 11 เมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2531 ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ลูกัสยังขึ้นชกป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้อีกสองครั้ง และยังชนะน็อค วิษณุชัย เกียรติสนธยา ยก 2 ที่ฟิลิปปินส์ด้วย จากนั้น ลูกัสมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF อีกครั้งกับฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ เมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ปรากฏว่าเสมอกันไปโดยเสียงส่วนใหญ่

จากนั้น ลูกัสขึ้นชกชนะที่ฮาวาย สหรัฐอเมริกาอีกสองครั้ง ก่อนจะชกแพ้คะแนนแมนนี่ เมลชอร์ แต่จากนั้น ลูกัสก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2534  ที่เม็กซิโก โดยลูกัสเป็นฝ่ายแพ้คะแนนริคาร์โด โลเปซ ไปอย่างเป็นเอกฉันท์ ลูกัสประสบความสำเร็จได้ครองแชมป์ระดับนานาชาติเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2535 เมื่อขึ้นชิงแชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นไลท์ฟลายเวท ชนะคะแนน อันเฟรโด เซกิว ที่ เม็กซิโก และป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้งเมื่อ 20 มีนาคม พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน ฆาเวียร์ วาร์เกวซ ที่ เม็กซิโก จากนั้น ลูกัสยังขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท  WBO ที่แอฟริกาใต้เมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2537 แพ้คะแนน จาคอบ แมตลาลา จากนั้น ลูกัสขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียว เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 แพ้ทีเคโอ กวอน ชางแจ ยก 9 จากนั้นก็แขวนนวมไป

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิฟลายเวท (2529 – 2530, 2531 - 2532)
* แชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นไลท์ฟลายเวท (2536)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 24 มีนาคม 2531 แพ้แตก สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ยก 11 ที่ เวทีราชดำเนิน
** ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 20 ธันวาคม 2533 เสมอกับ ฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ ที่เวทีราชดำเนิน
** ชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 16 มีนาคม 2535 แพ้คะแนน ริการ์โด โลเปซ ที่ เม้กซิโก
** ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBO เมื่อ15 ตุลาคม 2537 แพ้คะแนน จาคอป มัตลาลา ที่แอฟริกาใต้

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com  

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
หมวดหมู่:แชมป์มวยสากลประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดบูลาคัน
จาง ปั๋วจือ

**จาง ปั๋วจือ**  ( ; ) นักร้องและนักแสดงสาวชาวฮ่องกง เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1980 ที่ฮ่องกง บิดาของเธอเป็นชาวจีน กับมารดาลูกครึ่งจีน-อังกฤษ เธอเริ่มแสดงโฆษณาเครื่องดื่มชามะนาวยี่ห้อ หยางกวาง ในปี ค.ศ. 1998 ขณะที่เดินทางกลับฮ่องกงจากการสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมต้น โรงเรียนสอนภาษาสตรีจาก  ออสเตรเลีย

จากนั้นในปี ค.ศ. 1999 ได้มีโอกาสแสดงในภาพยนตร์ใหญ่เป็นเรื่องแรกโดยแสดงคู่กับ โจว ซิงฉือ ซึ่งเป็นทั้งนักแสดงและผู้กำกับเองด้วย ในเรื่อง *[[คนเล็กไม่เกรงใจนรก|The King of Comedy]]* ซึ่งเป็นภาพยนตร์ตลกชวนหัว จากนั้นก็ได้มีผลงานตามมาทันทีในแนวดราม่าโรแมนติก *[[ขอเพียง 5 วัน ให้ฉันรู้จักหัวใจเธอ|Fly Me to Polaris]]* ประกบคู่กับ เยิ่น เสียนฉี นักแสดงหนุ่มชาวไต้หวัน ซึ่งในเรื่องนี้ทำให้เธอได้รับรางวัลนักแสดงดางรุ่งยอดเยี่ยม ทำให้มีชื่อเสียงขึ้นมา

จากนั้นจึงได้มีผลงานตามมาอีกเรื่อย ๆ ทั้ง *[[ดาบไม่คลั่ง บัลลังก์ไม่สะท้าน|Wu Yen]]* จากการกำกับของ ตู้ ฉีเฟิง และ*[[The Legend of Zu]]* ในปี ค.ศ. 2001 ภาพยนตร์กำลังภายในแฟนตาซี จากการกำกับของสฺวี เค่อ ที่ร่วมแสดงกับนักแสดงชั้นนำอีกหลายคน เช่น เจิ้ง อีเจี้ยน, กู่ เทียนเล่อ, ถัน เย่าเหวิน และ *[[บ้านสิงโต คำรามรักให้ลั่นโลก|The Lion Roars]]* ในปี ค.ศ. 2002 ที่ได้ร่วมแสดงกับ กู่ เทียนเล่อ อีกครั้ง

ทางด้านผลงานเพลงได้ออกอัลบั้มชุดแรกในแนวคันโตป็อปในปี ค.ศ. 1999 และเรื่อยมาจนถึงปี ค.ศ. 2008 มีทั้งหมด 11 ชุด

ชีวิตส่วนตัว เธอสมรสกับ เซี่ย ถิงเฟิง นักแสดงหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกัน ในปี ค.ศ. 2006 ทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกัน 2 คน ชื่อ ลูคัส กับ ควินตัส แต่แล้วจู่ ๆ ในกลางปี ค.ศ. 2008 เธอก็มีข่าวคราวฉาวเมื่อปรากฏรูปถ่ายในชุดค่อนข้างเปลือยในสภาพที่หน้าแดงเหมือนเมาเหล้าโดยการถ่ายเก็บไว้ของ เฉิน กวานซี นักแสดงหนุ่มชื่อดังอีกคนของวงการบันเทิงฮ่องกง พร้อมกับนักแสดงชาวอีกราย คือ อาเจียว แห่งวงทวินส์ นั่นหมายความว่าเธอได้นอกใจสามีของเธอ แต่เซี่ย ถิงเฟิงก็ได้อยู่ร่วมกับเธอต่อมาอีกสักพักแต่ก็มีความตึงเครียดกันมาโดยตลอด จนกระทั่งในกลางปี ค.ศ. 2011 ทั้งคู่ถึงได้หย่าร้างกัน  พร้อมกับมีคลิปวิดีโอว่าเธอถูกจับมัดมือและเท้าซึ่งเกี่ยวข้องกับภาพถ่ายก่อนหน้านั้น

## ผลงานภาพยนตร์
* The King of Comedy (1999)
* Fly Me to Polaris (1999)
* เร็วทะลุนรก (1999)
* พยัคฆ์สำอางค์ ผ่าโตเกียว (2000)
* Wu Yen (2001)
* Shaolin Soccer (2001)
* Master Q (2001)
* The Legend of Zu (2001)
* The Lion Roars (2002)
* Honesty (2003)
* Lost in Time  (2003) 
* Cat and Mouse  (2003) 
* The Promise (2005)
* All's Well, Ends Well 2011 (2011) 
* The Lion Roars 2 (2011) 
* Legendary Amazon (2011)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*[ข้อมูลจาก [IMDb]]

หมวดหมู่:นักร้องหญิงชาวฮ่องกง
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวฮ่องกง
หมวดหมู่:ชาวฮ่องกงเชื้อสายสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ชาวฮ่องกงเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวฮ่องกง
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวฮ่องกงในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:พุทธศาสนิกชนชาวฮ่องกง
ไฟเยอโนร์ด

**ไฟเยอโนร์ด** () เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพตั้งอยู่ที่เมืองรอตเทอร์ดาม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ไฟเยอโนร์ดเป็นหนึ่งในสามสโมสรแห่งเนเธอร์แลนด์ที่ใหญ่ที่สุดหรือ "บิ๊ก 3" อีกสองทีมก็ได้แก่ อาเอฟเซ อายักซ์ และเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน ทั้งสามสโมสรนี้ผลัดกันคว้าแชมป์ลีกสูงสุดแห่งดัตช์ตั้งแต่ปี 1965 ยกเว้นปี 1981 ที่อาเซต อัลก์มาร์ (AZ Alkmaar) ได้แชมป์ไปครอง และทั้งสามสโมสรรวมไปถึงเอฟเซ อือแตร็คท์ (FC Utrecht) เป็นสโมสรที่ไม่เคยตกชั้นดิวิชันหนึ่งของเนเธอร์แลนด์เลย ไฟเยอโนร์ดคว้าแชมป์ลีกสูงสุด 16 ครั้ง, ฟุตบอลถ้วยดัตช์ 14 ครั้ง, ซูเปอร์คัพดัตช์ 2 ครั้ง, ยูฟ่าคัพ 2 ครั้ง เช่นเดียวกับยูโรเปียนคัพและอินเตอร์คอนทิเนนทัลคัพ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 


ไฟเยอโนร์ด
ไฟเยอโนร์ด
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2451
ไฟเยอโนร์ด
ไฟเยอโนร์ด
นักปราชญ์แห่งคริสตจักร

[right|thumb|300px|ภาพนักบุญ[อีซีโดโรแห่งเซบิยา กับหนังสือซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่นิยมกันในการแสดงรูปของนักปราชญ์แห่งคริสตจักร]]
**นักปราชญ์แห่งพระศาสนจักร** (; ) (คำว่า “docere” หรือ “doctor” ในภาษาละตินหมายถึง “สอน”) เป็นตำแหน่งที่คริสตจักร หรือเป็นที่รู้จักในสากลในชื่อว่า พระศาสนจักร แต่งตั้งให้ผู้ที่มีความสำคัญด้านคำสอนหรือเทววิทยาศาสนาคริสต์เป็นพิเศษ

## ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 16
ในพระศาสนจักรตะวันตก มีปิตาจารย์แห่งพระศาสนจักรที่ได้รับยกย่องเป็นนักปราชญ์อยู่ 4 องค์ ได้แก่ นักบุญเกรกอรีผู้ยิ่งใหญ่ นักบุญแอมโบรสแห่งมิลาน นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป และนักบุญเจอโรม ขณะที่พระศาสนจักรตะวันออกมีนักปราชญ์ที่โดดเด่นเป็นพิเศษ 3 องค์ ได้รับยกย่องเป็น "ไฮเออราร์คผู้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสาม" ได้แก่ นักบุญจอห์น คริสซอสตอม นักบุญแบซิลแห่งซีซาเรีย และนักบุญเกรกอรีแห่งนาเซียนซัส 

## พระศาสนจักรโรมันคาทอลิก
ในคริสตจักรโรมันคาทอลิกตำแหน่งนี้จะมอบให้แก่นักบุญผู้เป็นเจ้าของงานประพันธ์ที่คริสตจักรถือว่ามีคุณค่าต่อการศึกษา โดยการประกาศจากพระสันตะปาปาหรือจากสภาสังคายนาสากล การแต่งตั้งนี้นาน ๆ จึงทำกันครั้งหนึ่งและเป็นการแต่งตั้งหลังจากที่ผู้ได้รับการแต่งตั้งเสียชีวิตไปแล้วและหลังจากที่ได้รับประกาศให้เป็นนักบุญแล้วเท่านั้น

ในคริสตจักรละติน หลังจากที่นักปราชญ์ฝ่ายละตินทั้ง 4 องค์ได้รับยกย่องเป็นนักปราชญ์แห่งพระศาสนจักรไปแล้ว สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5 ได้ประกาศยกย่องนักปราชญ์อีก 4 องค์เป็นนักปราชญ์แห่งพระศาสนจักรตะวันออกในปี ค.ศ. 1568 ได้แก่ นักบุญจอห์น คริสซอสตอม นักบุญแบซิลแห่งซีซาเรีย นักบุญเกรกอรีแห่งนาเซียนซัส และนักบุญอะทานาเชียสแห่งอะเล็กซานเดรีย

นักปราชญ์แห่งพระศาสนจักรแต่ละองค์ก็มีความเชี่ยวชาญในสาขาต่าง ๆ กัน เช่น นักบุญเกรกอรีหรือพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 และนักบุญแอมโบรสเป็นนักเขียนจดหมายและศาสตรนิพนธ์ นักบุญกาเตรีนาแห่งซีเอนาและนักบุญยอห์นแห่งไม้กางเขนจะเขียนเกี่ยวกับเทววิทยาเชิงรหัสยะ (mystical theology) นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโปและนักบุญโรแบร์โต เบลลาร์มีโน เน้นงานเขียนปกป้องพระศาสนจักรจากพวกนอกรีต นักบุญบีดเขียน “ประวัติศาสตร์คริสตจักรของชนอังกฤษ” ซึ่งเป็นเอกสารที่ดีที่สุดในทางประวัติศาสตร์อังกฤษสมัยกลาง ส่วนนักบุญแอนเซล์มแห่งแคนเทอร์เบอรี นักบุญอัลแบร์ตุส มาญุส และนักบุญทอมัส อไควนัส เป็นทั้งนักเทววิทยาระบบ

ในปี ค.ศ. 1970 ได้มีการแต่งตั้งนักบุญหญิงเป็นนักปราชญ์แห่งพระศาสนจักรเป็นครั้งแรก คือ นักบุญเตเรซาแห่งอาบีลาและนักบุญกาเตรีนาแห่งซีเอนา ต่อมามีนักบุญเตแรซแห่งลีซีเยอและนักบุญฮิลเดการ์ดแห่งบิงเงิน ได้รับแต่งตั้งเพิ่มมาอีกตามลำดับ

คริสตจักรโรมันคาทอลิกได้แต่งตั้ง “นักปราชญ์แห่งพระศาสนจักร” ทั้งหมดด้วยกัน 35 องค์ ในจำนวนนี้ 18 องค์ถึงแก่กรรมก่อนจะเกิดศาสนเภทตะวันออก-ตะวันตกในปี ค.ศ. 1054 ซึ่งทางนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ก็ยังนับถือนักปราชญ์ทั้ง 17 องค์นี้ ในบรรดา 35 องค์นี้ 25 องค์มาจากศาสนาคริสต์ตะวันตก และอีก 8 มาจากศาสนาคริสต์ตะวันออก ประกอบด้วยนักบุญหญิง 4 องค์ มุขนายก 18 องค์ บาทหลวง 12 องค์ พันธบริกร 1 องค์ นักพรตหญิง 3 องค์ พรหมจารี 1 องค์ และเป็นชาวยุโรป 26 องค์ ชาวแอฟริกา 3 องค์ และอีก 6 องค์เป็นชาวเอเชีย

## รายชื่อนักปราชญ์แห่งพระศาสนจักรโรมันคาทอลิก

## ดูเพิ่ม
* ศาสนาคริสต์ 
* เซนต์

## แหล่งข้อมูลอื่น
* นักปราชญ์แห่งคริสตจักร (Catholic Church) 
* นักปราชญ์แห่งคริสตจักร (Catholic Encyclopedia)
ตราแผ่นดินของเม็กซิโก

**[[ตราแผ่นดิน]]กลาง[[ธงชาติ]][[เม็กซิโก]]** ได้รับแรงบัลดาลใจในการออกแบบจากตำนานชาวอัซเตก เกี่ยวกับตำนานสร้างเมืองเตนอชตีตลัน (Tenochtitlán) ตามเรื่องราวที่เล่าขานกันทั่วไปกล่าวกันว่า ชาวอัซเตกได้ออกเดินทางไปทั่วบริเวณที่เป็นประเทศเม็กซิโกในปัจจุบัน เพื่อแสวงหาที่ตั้งเมืองหลวงของพวกตน ตามนิมิตที่เทพเจ้าวิตซิลโลปอชตลี (Huitzilopochtli)  ผู้เป็นเทพแห่งสงครามของชาวอัซเตกระบุไว้ว่า ที่ตั้งของเมืองหลวงใหม่นั้นจะมีนกอินทรีคาบและจับอสรพิษเกาะอยู่บนต้นกระบองเพชร ซึ่งตั้งอยู่บนโขดหินกลางทะเลสาบ  200 ปีต่อมาพวกเขาจึงพบนกอินทรีตามนิมิตดังกล่าวบนเกาะเล็กๆ ในทะเลสาบเท็กโกโก้ พวกเขาจึงสร้างเมืองเตนอชตีตลันขึ้น  ณ ที่นี้ ซึ่งในเวลาต่อมาคือกรุงเม็กซิโกซิตี เมืองหลวงของประเทศเม็กซิโกในปัจจุบัน 

แบบของตราที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้ เป็นการปรับปรุงแบบตราใหม่เมื่อ พ.ศ. 2511 โดย ฟรานซิสโก เอปเปนส์ เฮลเกรา (Francisco Eppens Helguera) ภายใต้คำสั่งของประธานาธิบดีกุสตาโว ดิแอซ ออร์ดาซ (Gustavo Díaz Ordaz)

## สัญลักษณ์

## ประวัติ

|}

## ดูเพิ่ม
* ธงชาติเม็กซิโก
* ธงในประเทศเม็กซิโก
* ตราแผ่นดินในประเทศเม็กซิโก
* Seal of the United Mexican States
* สัญลักษณ์ของประเทศเม็กซิโก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Virtual Museum of Mexican Birds 
* El escudo nacional mexicano 

มเม็กซิโก
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศเม็กซิโก
เดอะมอลล์ (แก้ความกำกวม)

**เดอะมอลล์**  อาจหมายถึง
* เครือเดอะมอลล์ (The Mall Group) ห้างสรรพสินค้าในประเทศไทย ดำเนินการศูนย์การค้าเดอะมอลล์ 6 สาขา เอ็มโพเรี่ยม และสยามพารากอน
* แนชันนอลมอลล์ (National Mall) หรือในชื่อเรียกว่า เดอะมอลล์ เป็นบริเวณลานรวมพิพิธภัณฑ์แห่งชาติของสหรัฐอเมริกาตั้งอยู่ที่วอชิงตัน ดี.ซี.
* เดอะมอลล์ (The Mall) เป็นชื่อเรียกบริเวณหนึ่งในเซ็นทรัลพาร์ก ในนิวยอร์กซิตี เป็นบริเวณทางเดินกว้างที่มีต้นไม้สองข้างทาง
* เดอะมอลล์ (The Mall, London) ถนนสำคัญเส้นหนึ่งในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
วรรณกรรมเยาวชน

**วรรณกรรมเยาวชน** (; บางครั้งเรียกย่อว่า YA fiction หรือ YA) เป็นนวนิยาย หรือ เรื่องสั้น ที่เขียนขึ้นสำหรับกลุ่มผู้อ่านที่มีอายุโดยประมาณระหว่าง 12-18 ปี ซึ่งมีลักษณะเฉพาะตัวที่แตกต่างจากวรรณกรรมสำหรับวัยอื่น คือวรรณกรรมสำหรับผู้ใหญ่ วรรณกรรมยุวชน และวรรณกรรมเด็ก ตัวละครหลักของวรรณกรรมเยาวชนมักเป็นวัยรุ่น มีส่วนน้อยที่ใช้ตัวเอกเป็นผู้ใหญ่หรือเด็ก เนื้อหามักเกี่ยวข้องกับสิ่งที่พึงประสบด้วยวัยและประสบการณ์ของตัวเอกของนวนิยายนั้น ๆ  ส่วนเนื้อหาของเรื่องอาจครอบคลุมลักษณะของนวนิยายหลากหลายประเภท แต่มักเน้นไปที่ประเด็นซึ่งท้าทายความเป็นวัยรุ่น รวมไปถึงนวนิยายประเภทการเปลี่ยนผ่านของวัย (coming of age) นอกเหนือจากนี้แล้ว วรรณกรรมเยาวชนก็มีลักษณะพื้นฐานเช่นเดียวกับนวนิยายประเภทอื่น ๆ ทั้งเรื่องของตัวละคร พล็อต ฉาก แนวทางของเรื่อง และวิธีการเล่าเรื่อง

## ประวัติ
ผู้ให้ความสำคัญแก่กลุ่ม "วัยรุ่น" เป็นคนแรก เห็นจะได้แก่ ซาราห์ ทริมเมอร์ ซึ่งเขียนอธิบายความถึง "ผู้ใหญ่ในวัยเยาว์" (Young Adulthood) อันเป็นกลุ่มคนที่มีอายุระหว่าง 14 ถึง 21 ปี แต่วงการวรรณกรรมในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 19 ยังไม่ได้ให้ความสำคัญแก่กลุ่มผู้อ่านในวัยนี้มากนัก ถึงกระนั้นก็มีหนังสือหลายเล่มที่เขียนขึ้นในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่ดึงดูดผู้อ่านกลุ่มนี้ เช่น ครอบครัวโรบินสัน โอลิเวอร์ ทวิสต์ อลิซท่องแดนมหัศจรรย์ สี่ดรุณี ทอม ซอเยอร์ เกาะมหาสมบัติ และ เมาคลีลูกหมาป่า เป็นต้น 

การจัดกลุ่มผู้อ่านวรรณกรรมยุคใหม่เริ่มเห็นความสำคัญของกลุ่มเยาวชน ในราวคริสต์ทศวรรษที่ 1950 ซึ่งบรรดาสำนักพิมพ์และนักเขียนเริ่มผลิตงานเพื่อกลุ่มผู้อ่านกลุ่มนี้ ขณะเดียวกันก็มีการแบ่งแยกวรรณกรรมสำหรับผู้ใหญ่ และสำหรับเด็ก ชัดเจนขึ้น

## รางวัลด้านวรรณกรรมเยาวชน
มีการมอบรางวัลสำหรับวรรณกรรมเยาวชนเป็นการเฉพาะหลายรายการ เช่น Michael L. Printz Award ซึ่งเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1930 ดำเนินการโดย Young Adult Library Services Association (YALSA), รางวัล Margaret A. Edwards Award โดย YALSA เช่นกัน แต่เป็นรางวัลสำหรับนักเขียนวรรณกรรมเยาวชนยอดเยี่ยม เริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988 , รางวัล William C. Morris YA Debut Award และ Boston Globe-Horn Book Award ที่ถือว่าเป็นรางวัลที่ทรงเกียรติที่สุดสำหรับผลงานในสหรัฐอเมริกา

นอกจากนี้มีการประกวดรายการอื่นๆ ที่มีสาขาวรรณกรรมเยาวชนด้วย ได้แก่
* National Book Award สำหรับสาขาวรรณกรรมเยาวชน (Young People’s Literature)
* Los Angeles Times Book Prize สำหรับสาขานวนิยายเยาวชน (Young Adult Fiction)
* Edgar Allan Poe Award สำหรับสาขานวนิยายเยาวชนยอดเยี่ยม (Best Young Adult Novel)
* Royal Society Prize สำหรับสาขาหนังสือวิทยาศาสตร์เยาวชน (Junior Science Book)


หมวดหมู่:วรรณกรรมแบ่งตามประเภท
คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร

**คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร**  (อังกฤษ : Faculty of Agriculture, Natural Resources and Environment, Naresuan University) ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2536 โดยใช้ชื่อว่า "คณะเกษตรศาสตร์" และได้เปลี่ยนชื่อเป็น "คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม" เมื่อปี พ.ศ. 2539

## ประวัติ
คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร เดิมชื่อ คณะเกษตรศาสตร์ ได้จัดตั้งขึ้น เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2536 ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยนเรศวร ทบวงมหาวิทยาลัย (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2536

ทั้งนี้เพื่อให้สอดคล้องกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 7 โดยมุ่งเน้นจะเพิ่มคุณภาพประชากรทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีให้เหมาะสมกับความต้องการทางสังคมและท้องถิ่น ซึ่งต้องการบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถทางด้านวิทยาศาสตร์การเกษตรในการพัฒนาประเทศและท้องถิ่นมากขึ้น โดยเฉพาะในเขตภูมิภาคภาคเหนือตอนล่าง

ต่อมาในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 ได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยนเรศวร ทบวงมหาวิทยาลัย พ.ศ. 2539 โดยได้เปลี่ยนชื่อคณะจาก คณะเกษตรศาสตร์ เป็น คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร มุ่งเน้นพัฒนาผลิตบัณฑิตด้านเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม โดยเปิดสอนในหลักสูตรการศึกษาทั้งในระดับปริญญาตรี โท และเอก

## ภาควิชา
คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร แบ่งภาควิชาออกเป็น 3 ภาควิชาดังต่อไปนี้
* ภาควิชาวิทยาศาสตร์การเกษตร
* ภาควิชาอุตสาหกรรมเกษตร
* ภาควิชาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

## หน่วยงาน
คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร ประกอบด้วยหน่วยงานอื่น ๆ ดังนี้
* สถานีวิจัยและฝึกอบรมบึงราชนก
* หน่วยบริการเคลื่อนที่เพื่อพัฒนาสุขภาพและอาชีพประชาชน

## หลักสูตรการศึกษา
ปัจจุบัน คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เปิดการเรียนการสอนในหลักสูตร อันได้แก่

## ดูเพิ่ม
* มหาวิทยาลัยนเรศวร
* รายชื่อคณะเกษตรศาสตร์ในประเทศไทย

## แหล่งข้อมูลอื่น
* มหาวิทยาลัยนเรศวร
* คณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร
* หลักสูตรการศีกษาในคณะเกษตรศาสตร์ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร 

นเรศวร
หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยนเรศวร
บ้านและสวนแฟร์

**บ้านและสวนแฟร์** จัดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2543 โดยบริษัทอมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน)

## สถานที่จัดงาน
* 2018 ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์
* 2010 อิมแพ็ค เมืองทองธานี
* 2009 อิมแพ็ค เมืองทองธานี
* 2008 อิมแพ็ค เมืองทองธานี
* 2007 อิมแพ็ค เมืองทองธานี
* 2006 อิมแพ็ค เมืองทองธานี
* 2005 ไบเทค
* 2004 ไบเทค
* 2003 ไบเทค
* 2002 ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์
* 2001 ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์
* 2000 ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์

หมวดหมู่:งานจัดแสดง
พ่อมด (นวนิยาย)

**พ่อมด** (The Eyes of the Dragon) เป็นนวนิยายของ สตีเฟน คิง ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1987 ซึ่งฉีกแนวไปจากนวนิยายชุดก่อนๆ ของคิง ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังในฐานะนักประพันธ์นวนิยายสยองขวัญ แต่หนังสือเล่มนี้เป็นนวนิยายแฟนตาซีคลาสสิก เนื้อหาเกี่ยวกับการต่อสู้ระหว่างธรรมะกับอธรรม โดยมีเวทมนตร์เป็นส่วนสำคัญในการเดินเรื่อง ทว่าจุดที่ทำให้นวนิยายเรื่องนี้โดดเด่นกว่านวนิยายแฟนตาซีทั่วไป คือวิธีการเล่าเรื่องของผู้ประพันธ์

เนื้อเรื่องของ *พ่อมด* เกิดในอาณาจักรแห่งหนึ่งชื่อ อาณาจักรดีเลน การนำเสนอเรื่องผ่านทางสายตาของผู้เล่าเรื่องซึ่งไม่ปรากฏชื่อ ที่มักพูดคุยกับผู้อ่านแบบกวนๆ แต่จริงใจ และมักเติมความคิดเห็นส่วนตัวลงไปวิจารณ์การปฏิบัติตัวของตัวละคร กับความชอบไม่ชอบส่วนตัว

## โครงเรื่อง

ตัวละครหลักในเรื่องได้แก่ พระราชาโรแลนด์ ราชินีซาช่า เจ้าชายปีเตอร์ เจ้าชายโธมัส และพ่อมดกับที่ปรึกษาส่วนพระองค์ของพระราชา คือ แฟลกก์ แฟลกก์พยายามลอบสังหารพระราชินีผู้เฉลียวฉลาดและเป็นที่รักใคร่ของพลเมืองหลายต่อหลายครั้ง จนทำได้สำเร็จเมื่อทรงให้กำเนิดโอรสองค์ที่สอง ทำให้ดูเหมือนว่า ระหว่างการคลอดเจ้าชายโทมัส พระนางตกโลหิตจนถึงแก่ชีวิต

ปีเตอร์เป็นเจ้าชายที่เฉลียวฉลาด ซื่อสัตย์ และมีรูปงาม เพียงยังเป็นวัยรุ่นก็สามารถครองใจประชาชนไว้ได้  ขณะที่โธมัสเป็นคนหัวช้า งุ่มง่ามเงอะงะ มักโทษและเกลียดตัวเองเสมอที่เกิดมา ผู้บรรยายเอ่ยถึงโธมัสว่า เขามักเศร้าสร้อยและสับสน "แต่ไม่ใช่คนไม่ดี" ผู้บรรยายแสดงความแตกต่างของเจ้าชายทั้งสองอย่างชัดเจน โดยเล่าถึงเหตุการณ์ที่ปีเตอร์ช่วยเหลือม้าขาหักตัวหนึ่งไว้ พยาบาลมันจนหายดี แล้วฝึกให้เป็นม้าส่วนพระองค์ ต่อมาโธมัสแกะสลักเรือไม้เล็กๆ ลำหนึ่งเพื่อเป็นของขวัญแด่พระบิดา แต่โรแลนด์กลับไม่สนใจของขวัญ แล้วด่าว่าโธมัสให้ทำตัวเป็นประโยชน์เหมือนอย่างปีเตอร์ผู้พี่ชายบ้าง โธมัสกะโผลกกะเผลกออกจากวังไปร่ำไห้อยู่ผู้เดียว ครั้นเมื่อเขาเห็นสุนัขป่วยหนักตัวหนึ่ง ก็กลับเอาหินขว้างจนมันตาย

ยิ่งปีเตอร์เติบโตขึ้น พ่อมดแฟลกก์ก็ยิ่งรู้สึกว่า ปีเตอร์เป็นตัวอันตรายเสียยิ่งกว่าพระราชินีเสียอีก และไม่อาจปล่อยให้เขาขึ้นเป็นกษัตริย์ได้ แต่โรแลนด์รักโอรสองค์ใหญ่มาก หากทำให้ปีเตอร์เสียชีวิต จะต้องมีการสอบสวนใหญ่เพื่อหาสาเหตุ แฟลกก์จึงวางแผนใหม่ว่า ลอบสังหารพระราชาโรแลนด์เสีย แล้วป้ายความผิดว่าปีเตอร์เป็นฆาตกร

เหตุการณ์เป็นไปตามแผน โรแลนด์ดื่มไวน์ที่มียาพิษและเสียชีวิตไปในสามวัน โดยที่โธมัสมองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความตื่นตระหนกผ่านช่องลับ ปีเตอร์ถูกใส่ความโดยไม่อาจแก้ตัว และถูกนำตัวไปขังไว้บนหอคอยกลางเมือง โธมัสได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ด้วยวัยเพียง 12 ปี และจำต้องยกให้แฟลกก์เป็นหัวหน้าคณะที่ปรึกษา แต่แผนทั้งหมดนี้ แฟลกก์พลาดไปสองอย่าง อย่างที่หนึ่งคือมีคนมองเห็นแฟลกก์ถวายไวน์ผสมยาพิษให้โรแลนด์ และอย่างที่สองคือ ปีเตอร์ขอให้นำบ้านตุ๊กตาของแม่มาให้เขา พร้อมกับขอให้มีผ้าเช็ดปากส่งมาพร้อมสำรับกับข้าวทุกมื้อ

ปีเตอร์ดึงด้าย 5 เส้นออกจากผ้าเช็ดปากทีละผืน แล้วใช้เครื่องมือเย็บผ้าที่มีในบ้านตุ๊กตาของแม่ ถักเส้นด้ายให้กลายเป็นเชือก แต่เชือกขาดระหว่างที่เขาพยายามหนีออกมา แต่ก็ได้รับความช่วยเหลือจากเพื่อนวัยเด็กและข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์ คือเบน นาโอมิ และเดนนิส ทั้งสี่เข้าไปชิงธนูกับคันศรที่โรแลนด์เคยใช้ฆ่ามังกร แต่แฟลกก์จับตัวพวกเขาได้เสียก่อน ขณะที่พ่อมดกำลังจะฆ่าพวกเขา โธมัสก็เปิดโปงว่าเขามองเห็นทุกอย่างขณะที่แฟลกก์วางยาพิษโรแลนด์ แล้วโธมัสจึงยิงธนูถูกที่ตาของแฟลกก์ แต่เขาหนีรอดไปได้

ตอนจบเรื่อง ปีเตอร์ได้ขึ้นเป็นพระราชา เบนกับนาโอมิได้แต่งงานกัน ส่วนเดนนิสกับโธมัสออกไปตามหาแฟลกก์

หมวดหมู่:นวนิยายแฟนตาซี
หมวดหมู่:งานเขียนของสตีเวน คิง
หมวดหมู่:วรรณกรรมในปี พ.ศ. 2530
พระราชกฤษฎีกามิลาน

[thumb|250px|ป้ายประกาศฉลองการออกพระราชกฤษฎีกามิลาน (ค.ศ. 1978) ที่วังซึ่งในปัจจุบันเป็นที่ตั้งของวัดซานจอร์โจอัลพาลัซโซที่[มิลาน, ประเทศอิตาลี]]

**พระราชกฤษฎีกามิลาน** () เป็นจดหมายเวียนลงชื่อโดยจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 และจักรพรรดิลิกินิอุส ซึ่งประกาศให้เสรีภาพในการนับถือศาสนาต่อประชาชนในจักรวรรดิโรมัน จดหมายฉบับนี้ออกเมื่อปี ค.ศ. 313 หลังจากสมัยของการปราบปรามผู้นับถือศาสนาคริสต์โดยจักรพรรดิไดโอคลีเชียน

จดหมายที่ลงชื่อโดยจักรพรรดิสององค์เป็นจดหมายเวียนในกลุ่มเจ้าเมืองทางจักรวรรดิโรมันตะวันออก ซึ่งประกาศว่าจักรวรรดิจะเป็นทำตัวเป็นกลางในการนับถือศาสนาของประชาชน ซึ่งเป็นการยกเลิกอุปสรรคต่าง ๆ ในการนับถือคริสต์ศาสนาและศาสนาอื่น ๆ จดหมาย “ประกาศอย่างจะแจ้งว่าผู้ลงชื่อของกฎนี้ไม่มีความประสงค์จะลงโทษผู้นับถือลัทธินิยมที่ไม่ใช่คริสต์ศาสนา” 

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ศาสนาคริสต์
* นิกายโรมันคาทอลิก
* ประมวลกฎหมายพระศาสนจักร

หมวดหมู่:กฎหมายศาสนจักร
หมวดหมู่:กฎหมายโรมัน
พระราชกฤษฎีกาน็องต์

thumb|upright=1.5|พระราชกฤษฎีกาน็องต์เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1598

**พระราชกฤษฎีกาน็องต์** () เป็นพระราชกฤษฎีกาที่พระเจ้าอ็องรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส ทรงตราขึ้นเมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1598 เพื่อให้ชาวโปรเตสแตนต์แบบคาลวิน (หรือที่เรียก อูว์เกอโน) มีสิทธิสำคัญบางประการในประเทศที่โดยเนื้อแท้แล้วยังถือเป็นคาทอลิกอยู่ ในพระราชกฤษฎีกานี้ พระเจ้าอ็องรีมีพระราชประสงค์เบื้องต้นที่จะทรงส่งเสริมความสามัคคีของชนในชาติ โดยพระราชกฤษฎีกาได้แยกฝ่ายอาณาจักรออกจากศาสนจักร และให้ปฏิบัติกับชาวโปรเตสแตนต์อย่างมีสถานะมากกว่าพวกเดียรถีย์และมิจฉาทิฐิเป็นครั้งแรก กับทั้งส่งเสริมให้ลัทธิฆราวาสนิยมมีที่ในสังคมและส่งเสริมความอดทนอดกลั้นมากขึ้น และเพื่อให้ประชาชนมีเสรีภาพในการคิด พระราชกฤษฎีกาจึงมีการผ่อนปรนหลายประการต่อชาวโปรเตสแตนต์ เป็นต้นว่า ประทานอภัยโทษ และคืนสิทธิพลเมืองให้ ซึ่งรวมถึงสิทธิที่จะทำงานในที่ดินใด ๆ หรือที่จะทำงานราชการ ตลอดทั้งสิทธิที่จะถวายฎีกาต่อพระมหากษัตริย์โดยตรง เป็นเหตุให้สิ้นสงครามศาสนาที่ได้สร้างความเสียหายให้แก่ประเทศฝรั่งเศสมาตลอดช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 16

อย่างไรก็ดี พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 พระราชนัดดาพระเจ้าอ็องรีที่ 4 ได้ทรงยกเลิกพระราชกฤษฎีกาน็องต์เสียในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1685 ส่งผลให้ชาวโปรเตสแตนต์ต้องอพยพลี้ภัย และทวีความเป็นปฏิปักษ์ต่อประเทศโปรเตสแตนต์ทั้งหลายที่อยู่รายรอบฝรั่งเศสด้วย

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* สงครามศาสนาของฝรั่งเศส
* คริสต์ศาสนา
* นิกายโปรเตสแตนต์
* กฎหมายศาสนจักร

หมวดหมู่:กฎหมายศาสนจักร
หมวดหมู่:กฎหมายฝรั่งเศส
มหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิ

thumb|หอนาฬิกามหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิ

**มหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิ** () หรือย่อว่า () เป็นมหาวิทยาลัยในจังหวัดโตเกียวที่เปิดสอนเฉพาะวิชาด้านสังคมศาสตร์ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2418 ปัจจุบันมีนักศึกษาประมาณ 6,500 คน ประกอบด้วยสามศูนย์ คือคูนิตาจิ โคไดระ และคันดะ 

ถึงแม้จะเป็นเพียงมหาวิทยาลัยขนาดเล็กที่มีคณะเพียง 4 คณะ แต่ก็ถือว่าเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยชั้นนำที่มีชื่อเสียงมากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น จึงทำให้จัดอันดับจากโรงเรียนกวดวิชาต่าง ๆ ให้เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยรัฐที่สอบเข้าได้ยากที่สุด

การศึกษาจะเน้นระบบเซมินาร์ซึ่งเปิดโอกาสให้นักศึกษาอภิปรายภายในกลุ่มเล็ก ๆ จำนวน 10-15 คน มหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกในประเทศญี่ปุ่นที่นำระบบเซมินาร์มาใช้ และยังให้เป็นวิชาบังคับจนปัจจุบัน

## ประวัติ
thumb|หอประชุมมหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิ
เริ่มก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2418 โดยแต่เดิมชื่อสถาบันฝึกอบรมธุรกิจ () โดยมีจุดประสงค์เพื่อการสร้างทรัพยากรมนุษย์ที่จะสามารถเป็นผู้นำในอุตสาหกรรมต่าง ๆ  ดั่งปรัชญาของมหาวิทยาลัยว่า "Captains of Industry" ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นมหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิในปี พ.ศ. 2472 ประกอบด้วย 3 คณะ ได้แก่ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี คณะเศรษฐศาสตร์ และ คณะนิติสังคมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2494 คณะนิติสังคมศาสตร์จึงแยกออกเป็นคณะนิติศาสตร์และสังคมศาสตร์ 

ภายหลังมีการก่อตั้งบัณฑิตวิทยาลัยภาษาและสังคมวิทยา (พ.ศ. 2539), ศูนย์วิจัยนวัตกรรม (พ.ศ. 2540), บัณฑิตวิทยาลัยบริหารธุรกิจนานาชาติ (พ.ศ. 2541), บัณฑิตวิทยาลัยเพื่อการวางนโยบายสาธารณะ (พ.ศ. 2548) ตามลำดับ

## สัญลักษณ์
สัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิคือไม้เท้าของเทพเมอร์คิวรี่ซึ่งเป็นเทพเจ้าแห่งการค้า มีตัวอักษร ซี 2 ตัว ซึ่งย่อมาจาก “Commercial College” และงูซึ่งแสดงถึงความฉลาดเฉลียว

## คณะและบัณฑิตวิทยาลัย
### คณะ
* พาณิชยศาสตร์และการบัญชี
* เศรษฐศาสตร์
* นิติศาสตร์
* สังคมศาสตร์

### บัณฑิตวิทยาลัย
* พาณิชยศาสตร์และการบัญชี
* เศรษฐศาสตร์
* นิติศาสตร์
* สังคมศาสตร์
* ภาษาและสังคมวิทยา
* บริหารธุรกิจนานาชาติ (ICS) ซึ่งมีการเปิดสอนหลักสูตรภาษาอังกฤษ
* นโยบายสาธารณะ

## สถาบันวิจัย
* ศูนย์วิจัยนวัตกรรม 
* สถาบันวิจัยเศรษฐศาสตร์

## ความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยอื่น
* มหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิมีการทำสัญญาความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยในต่างประเทศกว่า 40 แห่ง เช่น มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ในไทย มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย ในสหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยปักกิ่ง ในจีน มหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย ในออสเตรเลีย มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ในสหราชอาณาจักร เป็นต้น

## อ้างอิง

 
## แหล่งข้อมูลอื่น
* มหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิ

ฮิตตสึบาชิ
หมวดหมู่:คูนิตาจิ
หมวดหมู่:โคไดระ
วิลลี่ แมคอินทอช

**เริงฤทธิ์ แมคอินทอช** (เกิด 4 เมษายน พ.ศ. 2513) ​ เป็นนักแสดง นายแบบ นักร้อง พิธีกรลูกครึ่งไทย-อังกฤษ-จีน อดีตผู้ร่วมก่อตั้งและประธานบริษัท ลักษ์ 666

## ประวัติ
มีคุณพ่อชาวสก็อตแลนด์ ชื่อคุณวิลเลียม แมคอินทอชซึ่งเมื่อครั้งยังหนุ่มเป็นนักรบสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ประจำฝ่ายบิน เมื่อหมดสงคราม จึงไปสมัครเข้าสายการบินเอส.เอ.เอสของเดนมาร์ก การบินไทยเช่าเครื่องบินจากบริษัทนี้ และยังเป็นหุ้นส่วนกันด้วย ต่อมามิสเตอร์วิลเลี่ยม แมคอินทอชจึงถูกส่งตัวมาทำงานกับการบินไทย และได้เจอกับคุณแม่ของเขาเป็นชาวไทยเชื้อสายจีนคือคุณยุรภรณ์ หอประสาทสุข มีน้องสาวเป็นนักแสดง พิธีกร คือ คัทลียา แมคอินทอช สมรสกับนางแบบชื่อดัง เยลหลี ริคอร์เดล มีผลงานชิ้นแรกคือ ธัญญา แม่มดยอดยุ่ง (คู่กับ หมิว ลลิตา)

## ชีวิตครอบครัว
ชีวิตครอบครัววิลลี่ เขานับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก สมรสกับเยลหลี ริคอร์เดล เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ณ วัดแม่พระลูกประคำกรุงเทพมหานคร มีลูกชายด้วยกัน 1 คนคือธาดาฤทธิ์ แมคอินทอช หรือ วิน คลอดที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ เมื่อเวลา 06.40 น. เกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2554

## การศึกษา

วิลลี่จบการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยอีสต์เทิร์นมิชชิแกนสหรัฐอเมริกา

## ผลงานการแสดง
### ละครโทรทัศน์

### ภาพยนตร์

### รายการโทรทัศน์

## พรีเซนเตอร์

## เจ้าของผลิตภัณฑ์

## เจ้าของธุรกิจ

## รางวัลที่ได้รับ
* รางวัล 10 ดาราหนุ่มเซ็กซี่ปี 1998
* รางวัล หนุ่มมีชื่อเสียงที่แต่งกายดีเด่น ปี 2000
* รางวัล ปี 2544 เอแบคโพลล์  พระเอกยอดนิยม
* คุณงามความดีเพื่อสังคม
* นำทีมเพื่อนดาราร่วมรณรงค์ช่วยเหลือ"เมาไม่ขับกลับบ้านปลอดภัย" หวังลดอุบัติเหตุช่วงเทศกาลมหาสงกรานต์
* รางวัล พิธีกรแห่งปี Nine Entertain  a wards 2019
*รางวัล Line Tv Award 2021 : Best Comedy Scene จากรายการ Hollywood Game Night Thailand

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ประวัติ: วิลลี่ เริงฤทธิ์ แมคอินทอช  MSN บันเทิง
* 

หมวดหมู่:บุคคลจากกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายสกอตแลนด์
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ชนะรางวัลนักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยมพระสุรัสวดี
หมวดหมู่:นักแสดงไทยเชื้อสายสกอตแลนด์
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวไทยในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นายแบบไทย
หมวดหมู่:พิธีกรชาวไทย
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:ยูทูบเบอร์ชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนนานาชาติเอกมัย