ควังมย็อง (เครือข่าย)

**ควังมย็อง** () เป็นบริการอินทราเน็ตแห่งชาติของประเทศเกาหลีเหนือ เปิดให้บริการในช่วงต้นทศวรรษ 2000 ระบบอินทราเน็ตควังมย็องมีความแตกต่างจากอินเทอร์เน็ตโลกในเกาหลีเหนือ ซึ่งมีผู้เข้าถึงได้น้อยกว่าในประเทศ

เครือข่ายใช้ชื่อโดเมนภายใต้โดเมนระดับบนสุด .kp ที่โดยปกติแล้วไม่สามารถเข้าถึงได้จากอินเทอร์เน็ตโลก ณ ค.ศ. 2016 เครือข่ายใช้ที่อยู่ IPv4 ที่สงวนไว้สำหรับเครือข่ายส่วนตัวในช่วง 10.0.0.0/8 หรือที่รู้จักในชื่อบล็อก 24 บิตตามที่กำหนดไว้ใน  ชาวเกาหลีเหนือมักพบว่าการเข้าถึงเว็บไซต์ด้วยเลขที่อยู่ไอพีสะดวกกว่าการใช้ชื่อโดเมนที่เป็นตัวอักษรละติน เช่นเดียวกับอินเทอร์เน็ตโลก เครือข่ายนี้เป็นโฮสต์เนื้อหาที่สามารถเข้าถึงได้ด้วยเว็บเบราว์เซอร์ และมีโปรแกรมค้นหาเว็บภายใน นอกจากนี้ยังมีบริการอีเมลและกลุ่มข่าวสาร อินทราเน็ตได้รับการจัดการโดยศูนย์คอมพิวเตอร์เกาหลี

## ประวัติศาสตร์
เว็บไซต์แรกในเกาหลีเหนือ ซึ่งคือเว็บพอร์ทัลเนนารา (Naenara) สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1996 ความพยายามสร้างเครือข่ายควังมย็องในระดับชาติเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1997 โดยมีการพัฒนาบริการอินทราเน็ตบางส่วนในเขตเศรษฐกิจพิเศษราจิน-ซ็อนบงตั้งแต่ ค.ศ. 1995 อินทราเน็ตได้รับการพัฒนาขึ้นครั้งแรกโดยสำนักงานสารสนเทศวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกลาง อินทราเน็ตควังมย็องระดับชาติเริ่มเปิดให้บริการในช่วงต้นทศวรรษ 2000 ผู้ให้บริการอีเมลรายแรกของเกาหลีเหนือคือธนาคารชิลลี (Sili Bank) ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2001

ก่อน ค.ศ. 2006 ชาวเกาหลีเหนือเคยใช้ห้องสนทนาในอินทราเน็ตเพื่อจัดการนัดพบเพื่อเล่นกีฬา เช่น บาสเกตบอล หลังเหตุการณ์ที่ผู้ใช้อินทราเน็ตชาวเกาหลีเหนือประมาณ 300 คนรวมตัวกันแบบม็อบฉับพลันที่โรงยิมเปียงยาง เพื่อฉลองครบรอบ 10 ปีของเนนารา ห้องสนทนาทั้งหมดก็ถูกลบออกจากอินทราเน็ตของเกาหลีเหนือ มีรายงานว่าห้องสนทนาในระดับภูมิภาคกลับมาอีกครั้งใน ค.ศ. 2015

ใน ค.ศ. 2013 กลุ่มแฮกเกอร์ที่เกี่ยวข้องกับอะนอนิมัส (Anonymous) อ้างว่าได้เจาะเข้าอินทราเน็ตของเกาหลีเหนือ อย่างไรก็ตาม หลักฐานสำหรับการกล่าวอ้างนั้นยังขาดแคลน

ระบบการประชุมทางวิดีโอที่ชื่อว่ารักว็อน (Rakwon) ถูกพัฒนาขึ้นที่มหาวิทยาลัยคิม อิล-ซ็องใน ค.ศ. 2010 ในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ระบบนี้ได้รับความนิยมมากขึ้นอย่างมากสำหรับการประชุมทางไกลและปรากฏเป็นประจำในรายงานข่าว มีการพัฒนาระบบการแพทย์ทางไกลและการศึกษาทางไกลด้วย

เว็บไซต์ซื้อของออนไลน์แห่งแรกเปิดตัวใน ค.ศ. 2015 และมีเว็บไซต์ดังกล่าว 22 แห่งภายใน ค.ศ. 2021 ธนาคารกลางเกาหลีเหนือเปิดตัวระบบชำระเงินอิเล็กทรอนิกส์ใน ค.ศ. 2020

## เนื้อหา
ณ ค.ศ. 2014 มีการประมาณการว่าเครือข่ายควังมย็องมีเว็บไซต์อยู่ระหว่างประมาณ 1,000 ถึง 5,500 เว็บไซต์ ใน ค.ศ. 2021 แม็กซ์ ฟิชเชอร์จาก *[[วอกซ์]]* (*Vox*) ประมาณการว่ามีอยู่ประมาณ 5,000 เว็บไซต์ *[[เอ็กเซลซิโอร์]]* (*Excélsior*) ก็ประมาณการจำนวนไว้ที่ประมาณ 5,000 เว็บไซต์ในปีถัดมา

เครือข่ายควังมย็องประกอบด้วยเว็บไซต์และบริการมากมาย บางไซต์นำเสนอโฆษณาชวนเชื่อทางการเมืองและเศรษฐกิจ ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรม รวมถึงองค์ความรู้ในสาขาอื่นสามารถพบได้ในที่อื่น ๆ มีรายงานว่าเอกสารส่วนใหญ่เป็นเอกสารทางวิทยาศาสตร์หรือเทคนิคกว่า 30 ล้านฉบับถูกโพสต์ลงในอินทราเน็ต ณ ค.ศ. 2007

เว็บไซต์ของหน่วยงานรัฐบาลเกาหลีเหนือต่าง ๆ รวมถึงรัฐบาลส่วนภูมิภาค สถาบันวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยและห้องสมุดสำคัญ โรงเรียนท้องถิ่นบางแห่ง และองค์กรอุตสาหกรรมและพาณิชยกรรมขนาดใหญ่บางแห่งสามารถเข้าถึงได้โดยผู้ใช้ เครือข่ายยังมีเว็บไซต์ (ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์) จากอินเทอร์เน็ตเปิดที่ถูกดาวน์โหลด ตรวจสอบและตรวจพิจารณา

บริการอีเมลภายในสามารถใช้งานได้บนเครือข่ายควังมย็อง มีโปรแกรมค้นหาที่ใช้สำหรับการเรียกดูอินทราเน็ตควังมย็อง มีรายงานว่าเครื่องมือค้นหานี้มีชื่อว่า "เนนารา" ซึ่งแปลว่า "ประเทศของเรา" บริการเครือข่ายสังคมออนไลน์คล้ายเฟซบุ๊กที่อาจารย์และนักศึกษามหาวิทยาลัยใช้งานกันนั้นมีอยู่ ณ ค.ศ. 2013 และถูกใช้เพื่อโพสต์ข้อความอวยพรวันเกิด ซีเอ็นเอ็นรายงานใน ค.ศ. 2017 ว่ามี "สิ่งที่เทียบเท่าเฟซบุ๊กของเกาหลีเหนือ" มีรายงานว่ามีกระดานข้อความอยู่บนเครือข่าย บริการสตรีมมิ่งวิดีโอไอพีทีวีที่เรียกว่า *[[มันบัง]]* (만방) ซึ่งมีความหมายในภาษาเกาหลีว่า "ทุกคน" มีรายงานว่าเปิดตัวในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2016 แม้ชื่อมันบังจะปรากฏในเทคโนโลยีของเกาหลีเหนือตั้งแต่ ค.ศ. 2013 สามารถเข้าถึงได้ผ่านกล่องรับสัญญาณที่เปิดใช้งานวายฟาย สามารถเข้าถึงได้ผ่านสมาร์ทโฟนและแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ มีรายงานว่าควังมย็องถูกใช้สำหรับการหาคู่ออนไลน์ ห้องสนทนาถูกใช้โดยชาวเกาหลีเหนือที่สนใจกีฬากระทั่ง ค.ศ. 2006 เมื่อห้องสนทนาเหล่านั้นถูกลบออกไป ห้องสนทนาระดับภูมิภาคถูกเพิ่มเข้ามาใน ค.ศ. 2015

บริการข่าวสารของรัฐภายในประเทศมีให้บริการบนเครือข่าย เช่น สำนักข่าวกลางเกาหลี *[[โรดงชินมุน]]* และวิทยุเสียงเกาหลี เว็บไซต์งานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ของงานวิชาการและงานวิจัยที่อุทิศให้กับเครือข่ายให้บริการผ่านการแลกเปลี่ยนทางวิชาการและการแบ่งปันข้อมูลบนเว็บ เช่น สถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (, เว็บไซต์ ) และสถาบันวิทยาศาสตร์การแพทย์ (, เว็บไซต์ ) ห้องสมุดอิเล็กทรอนิกส์ก็มีอยู่ในเครือข่าย ซึ่งยังเป็นที่เก็บวิดีทัศน์การบรรยายในหัวข้อต่าง ๆ (เว็บไซต์ )

เว็บไซต์อี-คอมเมิร์ซและอี-แบงกิงบางแห่งมีอยู่บนเครือข่าย วิดีโอเกมบางเกมก็มีอยู่บนอินทราเน็ตด้วย หนึ่งในเกมที่มีอยู่ในควังมย็องคือหมากรุกเกาหลี โทรศัพท์สามารถเข้าถึงหนังสืออิเล็กทรอนิกส์และการชำระเงินผ่านมือถือ เว็บไซต์ด้านวัฒนธรรมบางแห่งเป็นส่วนหนึ่งของเว็บไซต์โดเมน .kp เพียงไม่กี่แห่งที่ชาวต่างชาติสามารถเข้าถึงได้อย่างเปิดเผยผ่านอินเทอร์เน็ตโลก เช่น อย่างน้อยหนึ่งเว็บไซต์ด้านอาหารและอีกหนึ่งเว็บไซต์ที่แสดงอุตสาหกรรมภาพยนตร์ของประเทศ บริการอื่น ๆ ที่ใช้งานบนอินทราเน็ต ได้แก่ พจนานุกรม การแพทย์ทางไกล และบริการส่งข้อความ มีรายงานว่าเว็บไซต์ท่องเที่ยวแห่งหนึ่งอนุญาตให้ชาวเกาหลีเหนือวางแผนวันหยุดพักผ่อนภายในประเทศ

## การเข้าถึง
ควังมย็องถูกออกแบบมาให้สามารถเข้าถึงได้เฉพาะจากภายในประเทศเกาหลีเหนือ การเข้าถึงสามารถทำได้ในเมืองใหญ่และเขตต่าง ๆ รวมถึงมหาวิทยาลัยและองค์กรอุตสาหกรรมและพาณิชยกรรมขนาดใหญ่ ตัวอย่างเช่น ห้องสมุดที่ศูนย์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเปียงยางให้การเข้าถึงอินทราเน็ต และมีรายงานว่าผู้คนหลากหลายประเภทใช้งาน รวมถึงคนงานโรงงาน เด็ก ละนักวิจัยเพื่อวัตถุประสงค์ต่าง ๆ มีเครื่องคอมพิวเตอร์ประมาณ 3,000 เครื่องที่สามารถใช้งานได้ที่นั่น อินทราเน็ตยังสามารถเข้าถึงได้จากห้องสมุดอีกแห่งที่หอศึกษาใหญ่ประชาชน

เว็บไซต์ต่าง ๆ ในเครือข่ายโดยทั่วไปแล้วเข้าถึงได้โดยใช้แอดเดรส IPv4 ส่วนตัวแบบบล็อกขนาด 24 บิต

ร้าน "อินเทอร์เน็ตคาเฟ่" (หรือ "อินทราเน็ตคาเฟ่") แห่งแรกในเกาหลีเหนือเปิดทำการในเปียงยาง ซึ่งผู้คนสามารถเข้าถึงบริการอินทราเน็ตของประเทศได้ เปิดทำการใน ค.ศ. 2002 ใกล้กับสถานีควังบก และมีคอมพิวเตอร์ประมาณ 100 เครื่อง บริษัทจากโซลชื่อฮูนเน็ต (Hoonnet) และบริษัทจากเกาหลีเหนือชื่อชังแซ็งเจเนรัลเทรด (Jangsaeng General Trade Company) เป็นผู้เปิด คาเฟ่เหล่านี้ หรือที่รู้จักในชื่อ "ห้องพีซี" หรือ "ร้านเทคโนโลยีสารสนเทศ" เริ่มปรากฏขึ้นทั่วเกาหลีเหนือตั้งแต่ช่วงต้นทศวรรษ 2000 และสามารถเข้าใช้ได้โดยมีค่าธรรมเนียม คาเฟ่เหล่านี้ยังมีบริการอื่น ๆ ที่ต้องเสียค่าใช้จ่ายด้วย เช่น ชั้นเรียนคอมพิวเตอร์ จากข้อมูลของ *[[เดลีเอ็นเค]]* (*Daily NK*) ณ ค.ศ. 2005 ราคาสำหรับการเข้าถึงบริการเหล่านี้ถือว่าแพงเกินไปสำหรับประชาชนชาวเกาหลีเหนือโดยเฉลี่ย

กระบวนการติดตั้งคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลที่ได้รับอนุมัติในบ้านเรือนของชาวเกาหลีเหนือซึ่งสามารถเข้าถึงอินทราเน็ตได้นั้นจำเป็นต้องมีการตรวจสอบและอนุญาตจากหน่วยงานรัฐบาลท้องถิ่น ใน ค.ศ. 2010 มีการประมาณการว่ามีคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลดังกล่าว 200,000 เครื่องในบ้านส่วนตัวในเปียงยาง และการเข้าถึงควังมย็องเป็นเรื่องปกติมากขึ้นในหมู่ผู้คนในเมืองเมื่อเทียบกับผู้อยู่ในพื้นที่ชนบท ผลสำรวจใน ค.ศ. 2017 พบว่าร้อยละ 19 ของครัวเรือนมีคอมพิวเตอร์ แต่มีเพียงร้อยละ 1 เท่านั้นที่มีคอมพิวเตอร์ที่สามารถเข้าถึงควังมย็องได้ ตัวเลขสำหรับครัวเรือนที่มีคอมพิวเตอร์ที่สามารถเข้าถึงควังมย็องได้คือร้อยละ 5 ในเปียงยาง อย่างไรก็ตาม ควังมย็องยังสามารถเข้าถึงได้บนโทรศัพท์เคลื่อนที่ ใน ค.ศ. 2018 มีการประมาณการว่าร้อยละ 18-20 ของประชากรมีโทรศัพท์เคลื่อนที่ที่สามารถเข้าถึงควังมย็อง

ควังมย็องสามารถเข้าถึงได้ตลอด 24 ชั่วโมงแบบไม่จำกัดผ่านสายโทรศัพท์แบบไดอัลอัป นอกเหนือจากการเข้าถึงจากคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลแล้ว อินทราเน็ตระดับชาติยังสามารถเข้าถึงได้จากอุปกรณ์เคลื่อนที่บนเครือข่าย 3G  มีผลิตภัณฑ์แท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ที่ใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์จำนวนหนึ่ง รวมถึงแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ซัมจีย็อน ที่สามารถซื้อได้ในเกาหลีเหนือซึ่งอนุญาตให้เข้าถึงควังมย็อง ประมาณการใน ค.ศ. 2017 ระบุว่าจำนวนโทรศัพท์เคลื่อนที่ในเกาหลีเหนือมีระหว่าง 2.5 ถึง 3 ล้านเครื่อง ใน ค.ศ. 2020 ประมาณการอีกครั้งระบุว่ามีผู้ใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่ 4.5 ล้านคน โทรศัพท์เคลื่อนที่เป็นช่องทางที่ชาวเกาหลีเหนือใช้เข้าถึงอินทราเน็ตควังมย็องมากกว่า การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตทั่วโลกหรือหมายเลขโทรศัพท์ภายนอกเกาหลีเหนือไม่ได้รับอนุญาต ยกเว้นเจ้าหน้าที่รัฐบาลระดับสูงสุดและพนักงานบางคนของศูนย์คอมพิวเตอร์เกาหลี เช่นเดียวกับคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล โทรศัพท์ต้องได้รับอนุมัติจากทางการ ตามรายงานของวิทยุเอเชียเสรี (Radio Free Asia) รัฐบาลเริ่มกำหนดให้ผู้ใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่ติดตั้งซอฟต์แวร์สอดแนมผ่านแอปพลิเคชันเพื่อเข้าถึงอินทราเน็ตใน ค.ศ. 2022 แอปพลิเคชันดังกล่าวชื่อว่าแอปควังมย็อง เชื่อมต่อผู้ใช้กับการสมัครรับข้อมูลหนังสือพิมพ์ *[[โรดงชินมุน]]* ที่ดำเนินการโดยรัฐและบริการด้านการศึกษาและข้อมูลอื่น ๆ แต่ยังมีซอฟต์แวร์สอดแนมที่อนุญาตให้กระทรวงความมั่นคงแห่งรัฐและหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายอื่น ๆ ติดตามตำแหน่งของพวกเขาและดูว่าพวกเขากำลังเข้าถึงเนื้อหาจากต่างประเทศหรือไม่

ใน ค.ศ. 2018 เกาหลีเหนือเปิดตัวบริการวายฟายใหม่ที่มีชื่อว่ามีแร (Mirae; "อนาคต") ซึ่งอนุญาตให้อุปกรณ์เคลื่อนที่สามารถเข้าถึงเครือข่ายอินทราเน็ตในเปียงยาง

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2023 ประเทศเกาหลีเหนือเริ่มติดตั้งเครือข่าย 4G สำหรับอุปกรณ์เคลื่อนที่เพื่อเข้าถึงเครือข่ายอินทราเน็ต

## ภาษา
เครือข่ายใช้ภาษาเกาหลีเป็นภาษาหลักของส่วนติดต่อผู้ใช้ แม้เว็บพอร์ทัลของรัฐบาล (*เนนารา*) จะมีหลายภาษา มีพจนานุกรมให้บริการแก่ผู้ใช้สำหรับการแปลระหว่างภาษาเกาหลีกับภาษารัสเซีย จีน อังกฤษ ฝรั่งเศส เยอรมัน และญี่ปุ่น โดยมีฐานข้อมูลคำศัพท์อย่างน้อย 1,700,000 คำ เพื่อช่วยเหลือผู้ใช้ที่อาจไม่คุ้นเคยกับภาษาต่างประเทศ

เว็บไซต์ต่าง ๆ บนอินทราเน็ตอาจมีให้บริการในชุดภาษาที่ต่างกัน เว็บไซต์ที่ขายแสตมป์ไปรษณีย์มีให้บริการในภาษาเกาหลี อังกฤษ และจีน งานเขียนของตระกูลคิมมีให้บริการในภาษาเกาหลี ญี่ปุ่น รัสเซีย และจีน

## การควบคุมข้อมูล
ควังมย็องถูกออกแบบมาให้ใช้งานได้เฉพาะภายในประเทศเกาหลีเหนือ และถูกเรียกว่าอินทราเน็ต ควังมย็องป้องกันผู้ใช้ภายในประเทศเกาหลีเหนือจากการเข้าถึงเนื้อหาหรือข้อมูลจากต่างประเทศได้อย่างอิสระและโดยทั่วไปจะป้องกันไม่ให้ชาวต่างชาติเข้าถึงเนื้อหาภายในประเทศ อ้างอิงจาก *[[เดลีเอ็นเค]]* ระบุว่ามัน "ป้องกันการรั่วไหลของข้อมูลลับ" และ "ทำหน้าที่เป็นการตรวจพิจารณาข้อมูล ป้องกันไม่ให้เข้าถึงข้อมูลที่ไม่พึงประสงค์" ดังนั้น หัวข้อและข้อมูลที่ละเอียดอ่อนจึงไม่น่าจะปรากฏบนควังมย็องเนื่องจากการไม่มีการเชื่อมต่อกับโลกภายนอกและการตรวจพิจารณาที่เกิดขึ้น ควังมย็องได้รับการดูแลและตรวจสอบโดยหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาล อย่างไรก็ตาม ข้อมูลจำนวนมากจากอินเทอร์เน็ตทั่วโลกก็เข้ามาอยู่ในควังมย็องภายหลังการประมวลผล ระบบปฏิบัติการของโทรศัพท์ที่รัฐบาลอนุมัติจะปฏิเสธการเข้าถึงแอปพลิเคชันใด ๆ ที่ไม่ได้รับอนุมัติจากรัฐบาลด้วยเช่นกัน

ขณะที่โดยทั่วไปแล้วชาวต่างชาติในเกาหลีเหนือจะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าถึงควังมย็อง พวกเขาอาจสามารถเข้าถึงอินเทอร์เน็ตโลกได้ ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย เครือข่ายที่มีการเข้าถึงทั้งอินเทอร์เน็ตและอินทราเน็ตจะถูกแยกจากกันทางกายภาพ (air gapped) เพื่อให้คอมพิวเตอร์ที่เข้าถึงอินเทอร์เน็ตไม่ได้อยู่ในสถานที่เดียวกันกับคอมพิวเตอร์ที่เข้าถึงควังมย็อง

เนื่องจากไม่มีการเชื่อมต่อโดยตรงกับอินเทอร์เน็ตภายนอก ข้อมูลที่ไม่พึงประสงค์จึงไม่สามารถเข้ามาในเครือข่ายได้ ข้อมูลจะถูกกรองและประมวลผลโดยหน่วยงานของรัฐบาลก่อนถูกนำไปจัดเก็บไว้ในอินทราเน็ตของเกาหลีเหนือ ประเทศพม่าและคิวบาก็ใช้ระบบเครือข่ายที่คล้ายกันซึ่งแยกจากอินเทอร์เน็ตส่วนอื่น และมีการรายงานว่าอิหร่านมีแผนในอนาคตที่จะนำระบบเครือข่ายดังกล่าวมาใช้ แม้จะมีการอ้างว่ามันจะทำงานควบคู่ไปกับอินเทอร์เน็ตและจะไม่เข้ามาแทนที่

## รายชื่อเว็บไซต์
ด้านล่างนี้คือรายชื่อเว็บไซต์ที่ปรากฏอยู่บนหน้าพอร์ทัลของเว็บไซต์ควังมย็องใน ค.ศ. 2016

ด้านล่างนี้คือรายชื่อเว็บไซต์ที่ไม่ได้ระบุไว้โดยตรงบน www.sciteco.aca.kp (พอร์ทัลเว็บไซต์ของควังมย็อง) ใน ค.ศ. 2016 และเว็บไซต์ที่ได้รับการยืนยันว่าสร้างขึ้นบนควังมย็องหลังจาก ค.ศ. 2016

## ดูเพิ่ม

* อินเทอร์เน็ตในประเทศเกาหลีเหนือ
* การตรวจพิจารณาอินเทอร์เน็ตในประเทศเกาหลีเหนือ
* เรดสตาร์โอเอส
* โทรคมนาคมในประเทศเกาหลีเหนือ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## หนังสืออ่านเพิ่ม
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* รายชื่อเว็บไซต์บนควังมย็อง ที่ นอร์ทโคเรียเทค
* วิดีโอการท่องเว็บบนควังมย็อง ที่ อีเลอารีนา
* เครือข่ายคอมพิวเตอร์ควังมย็อง ที่ นอร์ทโคเรียอิโคโนมีวอตช์
* ความเหลื่อมล้ำทางดิจิทัลบนคาบสมุทรเกาหลี ที่ สถาบันเพื่อการศึกษาเกาหลี-อเมริกัน
* นักท่องเว็บสันโดษแห่งเปียงยาง ที่ ศูนย์ข้อมูลเทคนิคด้านการป้องกันประเทศ

หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศเกาหลีเหนือในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:การตรวจพิจารณาอินเทอร์เน็ต
หมวดหมู่:อินเทอร์เน็ตในประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:ทรัพย์สินทางอินเตอร์เน็ตที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2543
หมวดหมู่:การเฝ้าระวังมวลชน
หมวดหมู่:บริษัทโทรคมนาคมของประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:เครือข่ายพื้นที่กว้าง