ดอนฆวน

[thumb|200px|ดอนฆวนใน ''[ดอนโจวันนี* ซึ่งเป็นละครอุปรากรของ[[ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท|โมทซาร์ท]] ภาพวาดโดย[[มัคส์ สเลโฟคท์]]]]

*'ดอนฆวน** () หรือ **ดอนโจวันนี*' () เป็นตำนานหรือเรื่องแต่ง[[ไร้ศีลธรรม]]ที่ได้รับการบอกเล่าโดยผู้ประพันธ์หลายราย *เอลบูร์ลาดอร์เดเซบิยาอีกอนบิดาโดเดปิเอดรา* (*เดอะทริกสเตอร์ออฟเซวิลล์แอนด์เดอะสโตนเกสต์*) โดย[[ตีร์โซ เด โมลินา]] เป็นละครเวทีที่มีฉากอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 และได้รับการเผยแพร่ใน[[ประเทศสเปน]]ช่วง ค.ศ. 1630 ซึ่งเป็นหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่ามันเป็นผลงานเขียนรุ่นแรกของตำนาน *ดอนฆวน* ในบรรดาผลงานที่รู้จักกันดีเกี่ยวกับตัวละครตัวนี้คือบทละคร *ดงฌุอ็องอูเลอแฟ็สแต็งเดอปีแยร์* (ค.ศ. 1665) ของ[[มอลีแยร์]], บทกวีมหากาพย์ *ดอนฮวน* (ค.ศ. 1821) ของ[[จอร์จ กอร์ดอน ไบรอน บารอนไบรอนที่ 6|ไบรอน]], บทกวี *เอลเอสตูเดียนเตเดซาลามังกา* (ค.ศ. 1840) ของ[[โฆเซ เด เอสปรอนเซดา]] และบทละคร *ดอนฆวน เตโนริโอ* (ค.ศ. 1844) ของ[[โฆเซ ซอร์ริยา]] ซึ่ง *ดอนฆวน เตโนริโอ* (ที่ยังคงได้รับการจัดแสดงทุกวันที่ 2 พฤศจิกายนในทุกประเทศที่พูดภาษาสเปน), *ดอนโจวันนี* ซึ่งเป็นอุปรากรที่แต่งโดย[[ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท]] กับหนังสือเล่มเล็กโดย[[โลเรนโซ ดา ปอนเต]] เป็นฉบับเนื้อหาที่รู้จักกันเป็นอย่างดี โดยได้มีการเผยแพร่ครั้งแรกที่กรุงปรากในปี ค.ศ. 1787 ผลงานเหล่านี้ได้สร้างแรงบันดาลใจต่องานเขียนของ[[เอ. เท. อา. ฮ็อฟมัน]], [[อเล็กซานเดอร์ พุชกิน]], [[เซอเรน เคียร์เคอกอร์]], [[จอร์จ เบอร์นาร์ด ชอว์]] และ[[อาลแบร์ กามูว์]] โดยคำว่า "ดอนฆวน" ได้รับการนำมาใช้ในความหมายของ "[[เสือผู้หญิง|เจ้าชู้]]" โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน[[คำสแลง]]ภาษาสเปน และมักจะมีการอ้างอิงถึง[[อาการใคร่ไม่รู้อิ่ม]]

== การออกเสียง ==
ใน[[ภาษาสเปน]]ออกเสียงเป็น  ส่วนในภาษาอังกฤษจะออกเสียงเป็น  โดยมีสองพยางค์และไม่ออกเสียง "[[J]]" อย่างไรก็ตาม ในบทกวีมหากาพย์ของไบรอน คำนี้คล้องจองกับคำว่า *ruin* และ *true one* แสดงให้เห็นว่ามันตั้งใจที่จะมีการออกเสียงการสะกดคำเป็น  คำนี้จะมีลักษณะเฉพาะที่มีอยู่ตามวรรณกรรมภาษาอังกฤษ ที่มักจะกำหนดการออกเสียงภาษาอังกฤษในชื่อภาษาสเปน ดังเช่น [[ดอนกิโฆเต้]] จากสัทอักษร 

== ตำนาน ==
แม้ว่าวรรณกรรมต่าง ๆ ของตำนานดอนฆวนได้แสดงความเปลี่ยนแปลงบางอย่าง แต่เค้าโครงพื้นฐานก็ยังคงไว้เหมือนเดิม เริ่มต้นด้วยฉบับของตีร์โซ ดอนฆวนจะมีภาพลักษณ์ที่ร่ำรวย หลงระเริงและปากหวาน ใช้ชีวิตของตนสำหรับผู้หญิงที่ติดใจ มีความภาคภูมิใจในความสามารถที่จะโอ้โลมผู้หญิงทุกวัยและทุกที่ที่ไปเยือน ชีวิตของเขายังถูกคั่นด้วยความรุนแรงและการพนัน รวมถึงในหลายการตีความ (ทั้งของตีร์โซ, เอสปรอนเซดา และซอร์ริยา) เขาได้สังหารดอนกอนซาโล ผู้เป็นพ่อของดอญญาอานาซึ่งเป็นหญิงสาวที่เขาได้ล่อลวง สิ่งนี้นำไปสู่ฉากอาหารเย็นมื้อสุดท้ายที่มีชื่อเสียง โดยดอนฆวนได้เชิญพ่อของเธอไปกินอาหารเย็น ซึ่งตอนจบจะขึ้นอยู่กับหนังสือของแต่ละฉบับ ในบทละครต้นฉบับของตีร์โซนั้นหมายถึงนิยายเปรียบเทียบทางศาสนากับเส้นทางที่บาปหนาของดอนฆวน และจบลงด้วยการตายของเขาเอง โดยได้ปฏิเสธการช่วยชีวิตจากพระเจ้า ส่วนนักประพันธ์และนักเขียนบทละครรายอื่นจะตีความหมายในตอนจบในแบบฉบับของตัวเอง โดยดอนเฟลิกซ์ของเอสปรอนเซดาได้เดินเข้าไปในนรกและอำลาโลกจากความตั้งใจของเขาเอง แต่ทว่าดอนฆวนของซอร์ริยาได้เป็นฝ่ายขอ และได้รับการให้อภัยจากพระเจ้า ทั้งนี้ ภาพลักษณ์ของดอนฆวนยังได้สร้างการตีความในสมัยใหม่ไว้เป็นจำนวนมาก

== ผลกระทบทางวัฒนธรรม ==
มีนักประพันธ์อย่าง[[อาลแบร์ กามูว์]] ที่ได้เขียนเรื่องราวในลักษณะของดอนฆวน และ[[เจน ออสเตน]] ยังได้แสดงความประทับใจต่อตัวละครนี้ว่า "ฉันไม่เห็นตัวละครใดบนเวทีที่น่าสนใจมากไปกว่าการรวมกันระหว่างความโหดร้ายและความต้องการทางเพศได้เช่นนี้" สำหรับตอนที่มีชื่อเสียง [[เซอเรน เคียร์เคอกอร์]] ได้กล่าวถึงเรื่องดอนฆวนในฉบับของโมทซาร์ท ส่วน[[ชาลส์ โรเซน]] ได้เห็นสิ่งที่เขาเรียกว่า "อำนาจทางกายภาพที่มีเสน่ห์" ของเพลงโมทซาร์ทซึ่งเชื่อมโยงกับ[[ความมักมาก]], ความร้อนแรงทางการเมือง และ[[ศิลปะจินตนิยม]]ช่วงแรกเริ่มในศตวรรษที่ 18  นอกจากนี้ ในนวนิยาย *คาซาโนวาส์ไชนีสเรสเตอรอนต์* ของ[[แอนโธนี พาวเวล]] ได้แสดงให้เห็นดอนฆวนในแบบที่แตกต่างของลักษณะ "แค่เพียงชอบอำนาจ" และ "ไม่รู้เรื่องโลกีย์อย่างชัดเจน" กับ[[คาซาโนวา]] "ผู้ซึ่งมีช่วงเวลาหมกมุ่นในเรื่องโลกีย์อย่างไม่ต้องสงสัย"

== อ้างอิง ==


== หนังสืออ่านเพิ่ม ==
* 
* 
* Guillaume Apollinaire: Don Juan (1914).
* Michel de Ghelderode: Don Juan (1928).

== แหล่งข้อมูลอื่น ==

*[http://www.donjuanarchive.at/ Don Juan Archiv Wien]  
*[http://www.toutmoliere.net/oeuvres/domjuan/index.html Text of Molière's *Dom Juan']  
*Encyclopædia Britannica article about Don Juan
*Armand E. Singer: A Bibliography of the Don Juan Theme 1954-2003 
*"Flowers of Evil", Charles Baudelaire

หมวดหมู่:ตัวละคร
หมวดหมู่:วัฒนธรรมสเปน

หมวดหมู่:ตัวละครชาวสเปน
หมวดหมู่:เรื่องผี