open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
โอล์ม

**โอล์ม** (; ) เป็นซาลาแมนเดอร์ชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์หมาน้ำ (Proteidae) จัดเป็นซาลาแมนเดอร์เพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล *Proteus* (เคยมีอีกชนิดหนึ่ง คือ * P. bavaricus* สูญพันธุ์ไปตั้งแต่ยุคไพลสโตซีน)

โอล์ม เป็นซาลาแมนเดอร์รูปร่างประหลาดกว่าซาลาแมนเดอร์ชนิดอื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัดเจน กล่าว คือ มีรูปร่างเพรียวยาวเหมือนปลาไหลหรืองู มากกว่าจะเป็นซาลาแมนเดอร์ ยาวประมาณ 40 เซนติเมตร ผิวหนังขาวซีด ไม่มีเม็ดสี รวมทั้งไม่มีตา เนื่องจากใช้ชีวิตอยู่ในถ้ำที่มีแต่ความมืด ไม่มีแสงสว่างส่องเข้ามาถึง จึงหายไปเนื่องจากไม่ได้ใช้ประโยชน์ ขาเล็กสั้น นิ้วตีนหน้ามี 3 นิ้ว และตีนหลัง 2 นิ้ว ซึ่งเป็นการลดรูปของอวัยวะที่ไม่ได้ใช้งาน มีส่วนปากยื่นยาวและแผ่กว้าง ซึ่งเป็นประสาทสัมผัส  โอล์มสามารถมีอายุยืนได้นานถึง 100 ปี และสามารถมีชีวิตอยู่ได้แม้ไม่ได้กินอะไรเลยเป็นเวลานาน 10 ปี 

โอล์ม กระจายพันธุ์เฉพาะในน้ำที่มีอุณหภูมิประมาณ 8 องศาเซลเซียส ในถ้ำลึกของทวีปยุโรป แถบยุโรปกลาง และยุโรปตะวันตกเฉียงใต้ เช่น สโลเวเนีย, โครเอเชีย เช่น ถ้ำโพสทอยน่าในสโลเวเนีย โดยหลบซ่อนอยู่ตามหลืบหินหรือซอกต่าง ๆ ใต้น้ำ เมื่อแรกเจอ โอล์มถูกเชื่อว่าเป็นลูกของมังกร ซึ่งพ่อแม่ของมังกรหลบอยู่ในส่วนลึกของถ้ำเข้าไปอีก นอกจากนี้ยังมีอีกชื่อหนึ่งว่า "ปลามนุษย์" จากการที่มีผิวขาวเหมือนชาวผิวขาว ซึ่งมาจากภาษาสโลเวเนีย คำว่า *človeška ribica* และภาษาโครเอเชีย คำว่า *čovječja ribica*

โอล์ม มีความไวต่อแสงมาก แม้จะไม่มีตา แต่ก็มีประสาทสัมผัสที่ดีมาก ตลอดจนมีประสาทรับรู้รสในปาก เมื่อโตเต็มที่แล้ว แต่ก็ยังคงรูปร่างเมื่อยังเป็นตัวอ่อนอยู่ คือ ไม่มีเปลือกตา มีเหงือกขนาดใหญ่เห็นเป็นพู่เหงือก และมีช่องเปิดเหงือก 2 ช่อง มีแผ่นครีบหาง มีการขยายพันธุ์ด้วยการปฏิสนธิในตัว ตัวเมียวางไข่จำนวน 50–70 ฟอง อย่างไรก็ตามไม่เคยมีใครเห็นไข่หรือตัวอ่อนของโอล์ม จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 2016 เมื่อโอล์มตัวเมียตัวหนึ่งในสถานที่เลี้ยงของนักวิทยาศาสตร์คนหนึ่งได้วางไข่ จนกระทั่ง 4 เดือนผ่านไป ไข่นั้นก็ได้ฟักเป็นตัว นอกจากนี้แล้ว ในปี ค.ศ. 1986 ได้มีการค้นพบโอล์มดำ (*P. a. parkelj*) ซึ่งเป็นชนิดย่อยของโอล์ม มีส่วนปากสั้นกว่าโอล์ม แต่มีลักษณะที่แตกต่างกันอย่างเห็นชัดเจน คือ มีตาขนาดเล็กเห็นชัดเจน และสีผิวที่คล้ำกว่า รวมทั้งมีความกระฉับกระเฉงว่องไวกว่า มีความยาว 40 เซนติเมตรเท่ากัน โอล์มดำ เป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นที่พบได้ในลำธารใต้ดินใกล้กับเมืองคอร์โนเมลจ์ ในสโลเวเนียเท่านั้น การขยายพันธุ์ของโอล์มดำนั้น ยังไม่เป็นที่ทราบกันโดยแน่ชัด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Creepy Human Fish of Slovenia จากซีเอ็นเอ็น
หมวดหมู่:วงศ์หมาน้ำ
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปยุโรป
วงศ์หมาน้ำ

**วงศ์หมาน้ำ** () เป็นวงศ์ของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำจำพวกซาลาแมนเดอร์วงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Proteidae

ลักษณะโดยรวมของซาลาแมนเดอร์ในวงศ์นี้ คือ มีโครงสร้างรูปร่างที่ยังคงรูปร่างของซาลาแมนเดอร์ขณะยังเป็นวัยอ่อนอยู่เมื่อเจริญเติบโตเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ เช่น ไม่มีเปลือกตา มีเหงือกขนาดใหญ่และมีช่องเปิดเหงือก 2 ช่อง มีแผ่นครีบหาง และมีลักษณะสำคัญที่แตกต่างจากซาลาแมนเดอร์วงศ์อื่น ๆ คือ ไม่มีกระดูกแมคซิลลา เช่นเดียวกับไซเรน (Sirenidae) และมีโครโมโซมจำนวน 38 (2n) แท่ง ซึ่งเป็นจำนวนที่มากกว่าซาลาแมนเดอร์วงศ์อื่น มีปอดแต่มีขนาดเล็ก โดยทั่วไปมีรูปร่างราวเรียวยาว ความยาวลำตัวประมาณ 20-48 เซนติเมตร อาศัยอยู่ในน้ำตลอดเวลา โดยจะอาศัยเฉพาะแหล่งน้ำที่ใสสะอาด 

## การจำแนก
ปัจจุบัน ซาลาแมนเดอร์ในวงศ์นี้แบ่งออกได้เป็น 2 สกุล 6 ชนิด พบกระจายพันธุ์เฉพาะในทวีปอเมริกาเหนือทางทิศตะวันออก และลำธารในถ้ำหินปูนบริเวณเทือกเขาแอลป์แถบประเทศอิตาลี และสโลเวเนีย แต่ก็มีบางชนิดหรือบางสกุลที่สูญพันธุ์ไปแล้วตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์

วงศ์ **Proteidae**
* สกุล *[[Necturus]]*
**หมาน้ำแอละแบมา (*N. alabamensis*)
**หมาน้ำกัลฟ์โคสต์ (*N. beyeri*)
**หมาน้ำแม่น้ำนิวส์ (*N. lewisi*)
**หมาน้ำธรรมดา (*N. maculosus*)
**หมาน้ำแคระ (*N. punctatus*)
* สกุล *[[Olm|Proteus]]*
**โอล์ม (*P. anguinus*)
**†*P. bavaricus* (สูญพันธุ์ระหว่างยุคไพลสโตซีน)
* สกุล †*[[Orthophyia]]*
***O. longa* (สูญพันธุ์ยุคไมโอซีน)
* สกุล †*[[Mioproteus]]*
**†*M. caucasicus* (สูญพันธุ์กลางยุคไมโอซีน)
**†*M. wezei* (สูญพันธุ์ระหว่างยุคไพลโอซีนถึงกลางยุคไพลสโตซีน)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:อันดับย่อยซาลาแมนเดอร์
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:วงศ์หมาน้ำ
ชิโอโดเมะ

thumb|right|ชิโอโดเมะ มองจากโตเกียวทาวเวอร์

**ชิโอโดเมะ** () เป็นย่านธุรกิจสำคัญแห่งขึ้นในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในเขตมินาโตะ ใกล้กับย่านชิมบาชิ กินซะ สวนฮามาริกีว และอ่าวโตเกียว ในอดีตเคยเป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟ ต่อมาได้รับการพัฒนาให้เป็นย่านที่มีความทันสมัยที่สุดแห่งหนึ่งในโตเกียว 

ชิโอโดเมะ-ชิโอะ (), เป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของบริษัทชื่อดัง เช่น ออลนิปปอนแอร์เวย์, บันได วิชวล, เดนสึ, ฟุจิสึ, มิตซุย เคมิคอล, นิปปอน เอ็กส์เพลส, สถานีโทรทัศน์นิปปอน, และซอฟต์แบงค์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ย่านในโตเกียว
ท็อปฮิตลูกทุ่งมาตรฐาน

**ท็อปฮิต ลูกทุ่งมาตรฐาน** เป็นโครงการสตูดิโออัลบั้มของนักร้องลูกทุ่งหลายคนที่สังกัดประจำและเฉพาะกิจของค่ายอาร์เอส  มีผลงานออกวางจำหน่ายในช่วงปี พ.ศ. 2533 - พ.ศ. 2540 

## ความเป็นมา
โครงการนี้ดำเนินงานโดย มนต์ เมืองเหนือ และมีศิลปินนักร้องคนแรกของโครงการนี้คือ สันติ ดวงสว่าง ตามด้วย ยอดรัก สลักใจ, สายัณห์ สัญญา ,  ศรเพชร ศรสุพรรณ, รังษี เสรีชัย, นคร โชคชัย, พรทิพย์ แสงอุทัย, มานพ วงศ์เพชร เป็นต้น โดยเพลงในอัลบั้ม ระยะแรกเป็นการนำเพลงเก่าของนักร้องคนอื่นหรือของตัวเองมาบันทึกเสียงและขับร้องใหม่ ต่อมาจึงมีการออกอัลบั้มเป็นเพลงใหม่ทั้งหมด หรือในบางอัลบั้มอาจมีเพลงเก่าปะปนอยู่ด้วย โดย สันติ ดวงสว่าง เป็นนักร้องที่มีอัลบั้มของโครงการนี้มากที่สุด ประมาณ 24 ชุด

และในปี พ.ศ. 2545 โครงการนี้อาร์เอสนำกลับมาอีกครั้ง เพิ่มคำว่า "โครงการใหม่" ไปเป็น "ท็อปฮิต ลูกทุ่งมาตรฐาน โครงการใหม่"  ในโครงการใหม่นี้ มีนักร้องแค่ไม่กี่คน แม้แต่ สันติ ดวงสว่าง และ ยอดรัก สลักใจ ที่เคยมีผลงานมีโครงการที่แล้วและประสบความสำเร็จมาแล้ว และยังมีผลงานกับทางอาร์เอสอยู่ ก็ไม่ได้เข้าร่วมโครงการครั้งใหม่นี้แต่อย่างใด โดยศิลปินในโครงการใหม่นี้มีเพียง 3 ท่าน ได้แก่ อังคนางค์ คุณไชย, ไพจิตร อักษรณรงค์ และเอกชัย ศรีวิชัย แต่ทว่าโครงการนี้อยู่ได้ปีเดียว เพราะไม่ประสบความสำเร็จทางด้านยอดขาย ไม่นานอาร์เอสก็เปิดค่าย อาร์สยาม ขึ้นมาเพราะต้องการสร้างเพลงแนวของลูกทุ่งอย่างเด่นชัด

สำหรับศิลปินที่มีอัลบั้มของโครงการนี้เพียงชุดเดียวคือ พุ่มพวง ดวงจันทร์ ซึ่งทำไว้ก่อนเสียชีวิตได้ไม่นาน ต่อมามีการเตรียมเพลงในชุดที่ 2 โดยเป็นเพลงของพุ่มพวงเอง แต่ไม่ได้บันทึกเสียงเนื่องจากพุ่มพวงได้เสียชีวิตเสียก่อน นอกจากนี้สดใส รุ่งโพธิ์ทอง , ไวพจน์ เพชรสุพรรณ และมานพ วงศ์เพชร (มนต์แคน แก่นคูน) ได้เคยเข้าร่วมโครงการนี้เช่นกัน

## ศิลปินในโครงการ
### ท็อปฮิตลูกทุ่งมาตรฐาน
* สันติ ดวงสว่าง (24 ชุด)
* ยอดรัก สลักใจ (16 ชุด)
* สายัณห์ สัญญา (8 ชุด)
* ศรเพชร ศรสุพรรณ (10 ชุด)
* ไวพจน์ เพชรสุพรรณ (1 ชุด)
* เสรี รุ่งสว่าง (2 ชุด)
* ปัญญา อุดมพร (1 ชุด)
* สุรชัย สมบัติเจริญ (2 ชุด)
* นคร โชคชัย (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น “นคร มีชัย”) (6 ชุด)
* รังษี เสรีชัย (2 ชุด)
* พรทิพย์ แสงอุทัย (6 ชุด)
* วงเดือน ชไมพร (4 ชุด)
* พุ่มพวง ดวงจันทร์ (1 ชุด)
* มานพ วงศ์เพชร (มนต์แคน แก่นคูน) (1 ชุด)
* สมใจ จันทร์สว่าง (2 ชุด)
* สดใส รุ่งโพธิ์ทอง (1 ชุด)

### ท็อปฮิตลูกทุ่งมาตรฐาน โครงการใหม่
* เอกชัย ศรีวิชัย (4 ชุด)
* อังคนางค์ คุณไชย (1 ชุด)
* ไพจิตร อักษรณรงค์ (1 ชุด)

## โปรเจกต์พิเศษ ต้นฉบับตลับทอง (พ.ศ. 2542)
ในปี พ.ศ. 2542 ได้มีโปรเจกต์พิเศษภายใต้โครงการท็อปฮิตลูกทุ่งมาตรฐาน ในชื่อว่า **“ต้นฉบับตลับทอง”** ที่ได้เชิญนักร้องลูกทุ่ง 4 ท่าน คือ ชาย เมืองสิงห์, ก้าน แก้วสุพรรณ, ผ่องศรี วรนุช และวงจันทร์ ไพโรจน์ มาขับร้องเพลงของตัวเองในเวอร์ชั่นที่เรียบเรียงดนตรีใหม่โดย **เรืองยศ พิมพ์ทอง** โดยทั้ง 4 ท่าน ได้ออกอัลบั้มภายใต้โปรเจกต์ดังกล่าวคนละ 1 ชุด ซึ่งทั้ง 4 ท่านคือนักร้องต้นฉบับ ที่ศิลปินในโครงการท็อปฮิตลูกทุ่งมาตรฐานแต่ละท่าน เคยนำบทเพลงเหล่านี้มาขับร้องใหม่แล้วทั้งสิ้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงลูกทุ่ง
หมวดหมู่:อาร์เอส
ฮูโก ซาวีโนวิช

**ฮูโก ซาวีโนวิช** (อังกฤษ : Hugo Savinovich) (สเปน : Hugo Savinovich) เป็นผู้บรรยายมวยปล้ำ ภาษาสเปน ของมวยปล้ำสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี

## ดูเพิ่ม
* เจอร์รี ลอว์เลอร์
* ไมเคิล โคล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2502
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ผู้ประกาศนักมวยปล้ำอาชีพ
การตื่นทองที่แคลิฟอร์เนีย

right|thumb|upright=1.5|การล่องเรือมายังแคลิฟอร์เนียในช่วงเริ่มต้นการตื่นทอง

**การตื่นทองที่แคลิฟอร์เนีย** () เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 24 มกราคม 1848 เมื่อทองคำถูกค้นพบโดยเจมส์ ดับเบิลยู. มาร์แชลล์ ที่โรงเลื่อยชัตเตอร์ในโคโลมา แคลิฟอร์เนีย บุคคลกลุ่มแรกที่ทราบข้อมูลยืนยันการตื่นทอง คือ ประชาชนในโอเรกอน หมู่เกาะแซนด์วิช (ฮาวาย) และละตินอเมริกา ผู้ที่เป็นกลุ่มแรกที่เริ่มแห่กันเข้ามาในแคลิฟอร์เนียในปลายปี 1848 ข่าวทองคำดึงดูดประชาชนราว 300,000 คนมายังแคลิฟอร์เนีย จากทั่วสหรัฐอเมริกาและต่างประเทศ ในจำนวนนี้ ประมาณครึ่งหนึ่งมาทางทะเล และอีกครึ่งมาทางบกจากทิศตะวันออกตามเส้นทางแคลิฟอร์เนียและเส้นทางแม่น้ำฮีลา

นักแสวงทอง หรือเรียกว่า "forty-niners" (อ้างถึงปี 1849) มักเผชิญความยากลำบากมากมายระหว่างทาง ขณะที่ผู้มาถึงใหม่ส่วนมากเป็นชาวอเมริกัน การตื่นทองก็ดึงดูดผู้คนหลายหมื่นคนจากละตินอเมริกา ยุโรป ออสเตรเลีย และจีน เริ่มแรก ก้อนทองคำสามารถหยิบขึ้นมาจากพื้น ต่อมา ทองคำถูกแยกจากธารน้ำและก้นแม่น้ำโดยใช้เทคนิคอย่างง่าย เช่น การร่อน มีการพัฒนาวิธีการที่ซับซ้อนขึ้นและได้ถูกนำไปใช้ในที่อื่นด้วย ณ จุดสูงสุด การก้าวหน้าทางเทคโนโลยีมาถึงจุดที่ต้องมีการจัดหาเงินทุนอย่างสำคัญ ซึ่งเพิ่มสัดส่วนบริษัททองคำต่อนักขุดปัจเจก ในยุคนั้น มีการค้นพบทองคำที่มีมูลค่ากว่าหนึ่งหมื่นล้านดอลล่าร์สหรัฐตามมูลค่าปัจจุบัน ซึ่งทำให้คนส่วนน้อยมีความมั่งคั่งมหาศาล อย่างไรก็ดี ส่วนมากเดินทางกลับบ้านโดยมีความมั่งคั่งเพิ่มขึ้นกว่าก่อนออกเดินทางมาเล็กน้อย

ผลของการตื่นทองนั้นสำคัญ ซานฟรานซิสโกเติบโตขึ้นจากนิคมเล็ก ๆ ที่มีผู้อยู่อาศัยราว 200 คนในปี 1846 มาเป็นเมืองที่เติบโตอย่างรวดเร็วที่มีประชากรราว 36,000 คนในปี 1852 ถนน โบสถ์ โรงเรียนและเมืองอื่นถูกสร้างขึ้นทั่วแคลิฟอร์เนีย ในปี 1849 รัฐธรรมนูญของรัฐถูกเขียนขึ้น มีการเลือกตั้งผู้ว่าการและสภานิติบัญญัติ และแคลิฟอร์เนียกลายเป็นรัฐหนึ่งในปี 1850 อันเป็นส่วนหนึ่งของข้อประนีประนอม ค.ศ. 1850

มีการพัฒนาวิธีการขนส่งใหม่ เมื่อเรือไอน้ำมีใช้กันทั่วไป จนถึงปี 1869 มีการสร้างทางรถไฟข้ามประเทศจากรัฐแคลิฟอร์เนียไปยังสหรัฐอเมริกาตะวันออก เกษตรกรรมและฟาร์มปศุสัตว์ขยายทั่วรัฐเพื่อให้เท่ากับความต้องการของผู้ตั้งถิ่นฐาน ในช่วงเริ่มต้นของการตื่นทอง ไม่มีกฎหมายเกี่ยวข้องกับกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินในแหล่งทองและระบบ "พนันการอ้างสิทธิ์" (staking claims) ถูกพัฒนาขึ้น การตื่นทองยังส่งผลให้เกิดการโจมตีชนพื้นเมืองในทวีปอเมริกา ซึ่งถูกโจมตีและถูกบังคับให้ย้ายออกจากดินแดนของเขา ประเมินว่ามีชาวอินเดียแคลิฟอร์เนีย 100,000 คนเสียชีวิตระหว่างปี 1848 ถึง 1868 และราว 4,500 คนในจำนวนนี้ถูกฆ่า การขุดทองยังส่งผลให้เกิดการทำลายสิ่งแวดล้อมแม่น้ำและทะเลสาบ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การตื่นทอง
หมวดหมู่:รัฐแคลิฟอร์เนีย
เดอะไทม์อีสนาว (เพลงจอห์น ซีนา)

**เดอะไทม์อิสนาวน์** เป็นเพลงที่ใชเปิดตัวของนักมวยปล้ำอาชีพจอห์น ซีนา ในสมาคมWWE เป็นเพลงแนวแร็ปที่ร้องโดย จอห์น ซีนา และTha Trademarc ในอัลบั้มเปิดตัวของ *[[You Can't See Me]]* ในปี ค.ศ. 2005  ปัจจุบันเพลงนี้ได้ออกจำหน่ายทาง ไอทูนส์ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011

## แหล่งข้อมูลอื่น
* John Cena's WWE Profile
* John Cena's Official Entrance Video 

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2548
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:ซิงเกิลเปิดตัว
หมวดหมู่:เพลงฮิปฮอปอเมริกัน
วัดสัตตนารถปริวัตรวรวิหาร

**วัดสัตตนารถปริวัตรวรวิหาร** เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ตั้งอยู่ที่ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี ปัจจุบันเป็นพระอารามที่ทำการบริหารของคณะสงฆ์ธรรมยุตจังหวัดธรรมยุติกนิกาย มีเนื้อที่เป็นที่ตั้งวัด 9 ไร่ 3 งาน 11 ตารางวา และเนื้อที่ทางด้านใต้อีก 3 ไร่เป็นที่ตั้งของโรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เป็นโรงเรียนโครงการมัธยมส่วนภูมิภาค (คมภ.1)

เดิมชื่อ **วัดเขาสัตตนารถ** สร้างเมื่อ พ.ศ. 2414 ในสมัยเจ้าพระยาราชบุรี (กลั่น วงศาโรจน์) เป็นเจ้าเมืองราชบุรี ประมาณช่วงรัชกาลที่ 3–4 ยุครัตนโกสินทร์ เดิมวัดนี้ตั้งอยู่เชิงเขาสัตตนารถ (ปัจจุบันคือ บริเวณวัดเขาวัง) ครั้งในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทางการจะดำเนินการสร้างพระราชวังขึ้นที่เขาสัตตนารถ จึงมีการไถ่ถอนที่วัดเพื่อให้พ้นจากธรณีสงฆ์ โดยสมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค) ทำผาติกรรมและดำเนินการสร้างวัดทดแทนในสถานที่ใหม่ที่วัดโพธิ์งามหรือวัดกลางบ้าน (ที่ตั้งวัดในปัจจุบัน) ซึ่งเป็นวัดร้างอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแม่กลอง ในการตั้งวัดครั้งแรกได้สร้างถาวรวัตถุ คือ อุโบสถ วิหารพระพุทธไสยาสน์ ศาลา กุฏิ เจดีย์ และกำแพงแก้ว เมื่อสร้างวัดขึ้นเรียบร้อยแล้วให้ชื่อว่า "วัดสัตตนารถปริวัตร" มีความหมายว่า วัดที่เปลี่ยนไปหรือย้ายไปจากเขาสัตตนารถ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2418

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัดในอำเภอเมืองราชบุรี
หมวดหมู่:พระอารามหลวงชั้นโท ชนิดวรวิหาร
หมวดหมู่:วัดไทยในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
พ่อสั่งมาฟัด

***พ่อสั่งมาฟัด*** (; ) เป็นภาพยนตร์ไต้หวันแนวตลกแอ็คชั่น ค.ศ. 2012 กำกับโดยเดวิด จาง นำแสดงโดยเจย์ซี ชาน และเสี่ยหวี่

## เนื้อเรื่องย่อ
เป็นเรื่องราวของสองพนักงานรักษาความปลอดภัย ซึ่งได้แก่ เจ ผู้เป็นพนักงานรักษาความปลอดภัยที่ไทเป ซึ่งรู้สึกเบื่อหน่ายกับนักท่องเที่ยวจากปักกิ่ง กับ โอเชี่ยน ผู้เป็นพนักงานรักษาความปลอดภัยจากประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ซึ่งได้รับรางวัลแรฟเฟิล และได้เดินทางมาที่ไต้หวัน ซึ่งเขาเป็นพยานเพียงคนเดียวที่พบเห็นการโจรกรรมภาพวาด เจได้บังคับให้โอเชี่ยนร่วมมือกับเขาเพื่อชิงภาพวาดกลับคืนมา ที่ซึ่งทั้งคู่เกิดความขัดแย้งกัน แต่แล้วในที่สุดทั้งสองก็ยอมรับในความต่าง และได้ร่วมมือกันในเวลาต่อมา

## นักแสดงนำ
* เจย์ซี ชาน รับบทเป็น เจ
* เสี่ยหวี่ รับบทเป็น โอเชี่ยน
* เจสสิกา แคมเบนซี
* แอมเบอร์ แอน

## การสร้าง
เดวิด จาง ซึ่งเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชุดนี้ เคยรับหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้กำกับที่ไต้หวันเป็นระยะเวลา 7 ปี ได้ทำการนำเสนอเรื่องราวโดยอาศัยความตลกที่เกิดจากความแตกต่างทางวัฒนธรรมจีนและไต้หวัน ที่แม้จะใช้ภาษาจีนกลางเหมือนกัน หากแต่ได้แยกห่างกันมานับสิบปี ภาษาที่ใช้จึงต่างกันไป และโดยแท้จริงแล้ว ทางผู้กำกับต้องการเน้นถึงมิตรภาพที่สามารถเกิดขึ้นได้แม้จะมีความต่างกัน ซึ่งภาพยนตร์ชุดนี้ ได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์ *[[คู่ใหญ่ฟัดเต็มสปีด]]* ที่ได้นำเสนอเรื่องราวของสองตัวละครที่มีความแตกต่างกัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Double Trouble Review at HK Neo Reviews

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไต้หวันที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาจีนกลาง
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไต้หวัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลก
พระเจ้าฉี่

**พระเจ้าฉี่** () เป็นพระมหากษัตริย์ราชวงศ์เซี่ย ครองราชย์เป็นเวลาประมาณ 9 ถึง 10 ปี และเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าอวี่กับพระนางหนี่เจียว 

เมื่อพระราชบิดาของพระองค์ชราลงก็ได้แสดงความจำนงที่จะยกราชสมบัติให้โป๋อี้ ขุนนางผู้หนึ่งที่พระเจ้าอวี่เห็นว่ามีสติปัญญาสมควรที่จะครองราชย์สืบต่อจากพระองค์ แต่เมื่อพระเจ้าอวี่เสด็จสวรรคต โป๋อี้ก็ไม่ยอมรับเป็นหัวหน้าเผ่า โดยอ้างว่า ตนเป็นแค่ขุนนางผู้น้อย รับราชการมาเพียง 3 ปี เห็นควรให้ “ฉี่” พระราชโอรสของพระเจ้าอวี่ ครองราชย์สืบต่อไป ขุนนางทั้งหลายก็เห็นด้วย พระองค์จึงได้ขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระราชบิดา ตั้งแต่นั้นมา ระบบคัดเลือกหัวหน้าเผ่าด้วยการเลือกตั้งคนดีก็ถูกยกเลิกไป ระบบที่สืบราชสมบัติต่อในเชื้อสายราชวงศ์ได้ปรากฏขึ้น ราชวงศ์เซี่ยจึงนับได้ว่าเป็นราชวงศ์แรกในยุคทาสของประวัติศาสตร์จีน

## พระราชประวัติ

### ครอบครัว
พระราชบิดาของพระเจ้าเซี่ยฉี่ คือพระเจ้าเซี่ยอวี่ ปฐมกษัตริย์ผู้ก่อตั้งราชวงศ์เซี่ย พระองค์ทรงอภิเษกกับ นางหนี่เจียว จนประสูติพระเจ้าฉี แต่แล้วรัชทายาทฉีก็ไม่ได้เป็นกษัตริย์องค์ต่อไป แต่เนื่องมาจากการเรียกร้องจากประชาชน ทำให้รัชทายาทฉีได้รับเลือกให้เป็นรัชทายาท เริ่มต้นประเพณีราชวงศ์  ต่อมาพระเจ้าฉีมีลูกชายคนหนึ่งชื่อว่า พระเจ้าไท่คัง ซึ่งกลายเป็นกษัตริย์องค์ต่อไป

## พระราชกรณียกิจที่สำคัญ
ใน *ประชุมพงศาวดารไม้ไผ่* ได้บันทึกเหตุการณ์ในการครองราชย์ของพระเจ้าฉีไว้ว่า

* ในปีแรกของการเสวยราชย์ พระองค์ได้สั่งให้มีงานฉลองที่ยิ่งใหญ่ ทั้งในเมืองหลวงเก่าและเมืองหลวงใหม่
* ในปีที่ 2 ป่อยีได้พ้นโทษและคืนตำแหน่ง พระเจ้าฉีได้ทรงนำทัพออกต่อสู้กับพวกกบฏของรัชทายาทหูที่สงครามซางซู
* ในปีที่ 6 ป่อยีเสียชีวิต และพระเจ้าฉีได้ทรงประกาศเกียรติคุณเพื่อเป็นอนุสรณ์
* ในปีที่ 8 พระเจ้าฉีทรงส่งเหมิงตู ขุนนางคนหนึ่งสู่เมืองปาเพื่อไปตัดสินคดี

## สถานที่ที่คาดว่าเกี่ยวข้องกับพระองค์
นครซินจ้ายเชื่อว่าก่อตั้งโดยพระเจ้าฉี่ และเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์เซี่ยจนกระทั่งพระเจ้าเซ่าคัง ลูกหลานของพระเจ้าฉี่ เข้าควบคุมราชวงศ์นี้

## อ้างอิง

## ข้อมูล
*Wu, K. C. (1982). *The Chinese Heritage*. New York: Crown Publishers. .

ฉี่
เก่งเต็งหนึ่ง

**เก่งเต็งหนึ่ง**  เป็นรายการสร้างสรรค์เกี่ยวกับกิจกรรมความสามารถของเด็กและเยาวชนไทย ออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี เวลา 16.30 - 17.00 น. ทางช่อง 9 โมเดิร์นไนน์ทีวี

## รูปแบบรายการ

**เก่งเต็งหนึ่ง** เป็นรายการที่นำเสนอเกี่ยวกับกิจกรรมความสามารถของเด็กและเยาวชนไทยในด้านต่างๆ ผลิตโดย บริษัท โซนิกซ์ยูธ 1999 จำกัด เริ่มออกอากาศครั้งแรก วันพฤหัสบดีที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2556 เวลา 16.30 - 17.00 น. ทางช่อง 9 โมเดิร์นไนน์ทีวี 

ภายในเวลารายการ 30 นาที จะแบ่งเป็น 3 ช่วง โดยพิธีกรทั้งสองแจ็คจะพาไปสัมภาษณ์พูดคุยกับเยาวชนคนเก่ง พร้อมทั้งร่วมทำกิจกรรม กับครอบครัวและโรงเรียน และช่วงท้ายจะมีโจทย์ประจำสัปดาห์  *ภารกิจเก่งเต็งหนึ่ง* ให้ร่วมสนุกเป็นบททดสอบท้าทายความสามารถด้วย 

## ผู้ดำเนินรายการ

* เมธัส ตรีรัตนวารีสิน (**แจ็ค**)
* ชนัตพล ลังสิทธิเสถียร (**แจ็ค ไรเดอร์**)
* ฝันดี จรรยาธนากร (**ใหญ่**)

## วันเวลาออกอากาศ

* วันพฤหัสบดี เวลา 16.30 - 17.00 น. ทางช่อง 9 โมเดิร์นไนน์ทีวี (เริ่ม พฤหัสบดี 17 มกราคม 2556 - ปัจจุบัน)

## รายชื่อแขกรับเชิญและกิจกรรม

### พ.ศ. 2556

## อ้างอิง

* ผังรายการใหม่ โมเดิร์นไนน์ทีวี 2013 
* เก่งเต็งหนึ่ง ที่ออกอากาศแล้ว www.mcot.net 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Facebook เก่งเต็งหนึ่ง

หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องโมเดิร์นไนน์ทีวี
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2556
ลิงกังดำ

**ลิงกังดำ** หรือ **ลิงกังหงอนดำ** (; ) เป็นลิงโลกเก่าชนิดหนึ่ง จำพวกลิงกัง

ลิงกังดำ มีขนสีดำตลอดทั่วทั้งตัวรวมถึงใบหน้าที่ไม่มีขน มีจุดเด่นคือ กลางกระหม่อมมีขนเป็นแผงเหมือนหงอน ซึ่งจะตั้งขึ้นได้เมื่อขู่ศัตรู และที่ก้นจะมีแผ่นหนังสีขาวดูเด่นใช้สำหรับรองนั่ง นอกจากนี้แล้วยังเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการแสดงออกทางเพศ โดยเฉพาะในตัวผู้

มีหางขนาดสั้นยาวเพียง 2 เซนติเมตรเท่านั้น (1 นิ้ว) ทำให้แลดูคล้ายลิงไม่มีหาง ลำตัวมีความยาวประมาณ 44 เซนติเมตร (17 นิ้ว) จนถึง 60 เซนติเมตร (24 นิ้ว) น้ำหนักประมาณ 3.6 ถึง 10.4 กิโลกรัม นับเป็นลิงประเภทลิงกังที่มีขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีอายุขัยโดยเฉลี่ยประมาณ 20 ปี

อาศัยอยู่เป็นกลุ่มเล็ก ๆ ราว 5-25 ตัว กระจายพันธุ์เฉพาะบนเกาะซูลาเวซี ในประเทศอินโดนีเซียเท่านั้น เป็นลิงที่กินส่วนต่าง ๆ ของพืชต่าง ๆ เป็นอาหารหลัก เป็นลิงที่ชาวพื้นเมืองบนเกาะซูลาเวซีใช้รับประทานเป็นอาหารเช่นเดียวกับทาร์เซีย ปัจจุบันมีจำนวนประชากรเหลือประมาณ 6,000 ตัวเท่านั้น
thumb|left|150px|ลิงกังดำที่ถ่ายรูปตัวเอง

ในปี ค.ศ. 2011 ได้มีช่างภาพชาวตะวันตกผู้หนึ่งได้เข้าไปถ่ายรูปฝูงลิงกังดำในเขตป่าสงวนของเกาะซูลาเวซี และได้ถ่ายรูปตัวเอง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*โครงการอนุรักษ์ลิงกังดำ 

หมวดหมู่:วงศ์ลิงโลกเก่า
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
วัดทุ่งลาดหญ้า

**วัดทุ่งลาดหญ้า** หรือชาวบ้านเรียกวัดนี้ว่า **วัดลาดหญ้า** สังกัดมหานิกาย อยู่ในเขตการปกครองคณะสงฆ์ ตำบลลาดหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ภาค 14 มีเนื้อที่ตั้งวัด 46 ไร่  77 ตารางวา

หลังจากสิ้นสงคราม ไทย-พม่า ในสมัยรัชกาลที่ 4 เป็นต้นมา ประชาชนเริ่มมาตั้งถิ่นฐานเป็นชุมชนริมน้ำแควใหญ่มากขึ้น  การคมนาคมในสมัยนั้นต้องใช้ทางน้ำสัญจรไปมาจากเมืองท่ากระดาน เมืองศรีสวัสดิ์ ซึ่งอยู่เหนือขึ้นไป  โดยการใช้แพ หรือเรือล่องตามลำน้ำแควใหญ่ ผ่านบ้านลาดหญ้ามาเมืองกาญจนบุรีที่ปากแพรก  ขากลับทวนน้ำจะต้องเดินทางบก ทั้งไปและกลับจะต้องผ่านบริเวณบ้านลาดหญ้า ต่อมาชุมชนเริ่มหนาแน่นขึ้น จึงได้มีการก่อสร้างวัดขึ้นบริเวณลำน้ำแควใหญ่ ณ บ้านลาดหญ้า ตำบลลาดหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี 

วัดลาดหญ้าเดิมมีอุโบสถหลังเล็ก ๆ อยู่ริมน้ำ ต่อมาถูกน้ำเซาะตลิ่งพัง จึงสร้างอุโบสถขึ้นใหม่ ในสมัยท่านเจ้าคุณ พระกาญจนวัตรวิบูล (สอน อินฺทสโร) เมื่อ พ.ศ. 2467 ในปี พ.ศ. 2525 พระครูกาญจโนปมคุณ (ลำใย ปิยวณฺโณ)  ได้เปลี่ยนชื่อ "วัดลาดหญ้า" เป็น "วัดทุ่งลาดหญ้า" เพื่อให้สอดคล้องกับสภาพท้องถิ่น และเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ เมื่อครั้งสงครามเก้าทัพ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม 2525

## รายนามเจ้าอาวาสปกครองวัด
* พระอธิการช่วง ไม่พบหลักฐานว่าเป็นเจ้าอาวาสปกครอง
* พระอธิการแมว  
* พระอธิการกล่อม
* พระกาญจนวัตรวิบูล (สอน  อินฺทสโร) 
* พระมงคลสิทธิคุณ (ลำใย   ปิยวณฺโณ)
* พระครูสิทธิกิจจานุวัตร  (ประเสริฐ  อติเมโธ)

## อ้างอิง

ทุ่งลาดหญ้า
กามิลโล เด เลลลิส

**นักบุญคามิลโล เด เลลลิส** () เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวอิตาลี ผู้ก่อตั้งคณะคามิลเลียนซึ่งเป็นคณะนักบวชคาทอลิกที่เน้นทำงานด้านการพยาบาลผู้ป่วย ได้รับการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1746 และได้รับยกย่องเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ผู้ป่วย โรงพยาบาล พยาบาล และแพทย์

## ประวัติ
นักบุญกามิลโลเกิดที่เมืองบุชชีอานีโก ราชอาณาจักรเนเปิลส์ (ภาคใต้ของประเทศอิตาลีปัจจุบัน) เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ.1550 เป็นบุตรร้อยเอกโจวันนี เด เลลลิส กับนางกามิลลา กอมเปลลี เด เลาเรโต สมัยวัยรุ่นท่านใช้ชีวิตอย่างเสเพลและติดการพนัน เมื่อบิดามารดาเสียชีวิตแล้ว จึงไปเป็นทหารรับจ้างในกองทัพเวนิสต่อสู้กับกองทัพเติร์กที่ยกมารุกรานอิตาลีในสมัยนั้น ท่านได้รับบาดเจ็บที่ข้อเท้าจึงต้องมารักษาตัวที่โรงพยาบาล การทำงานในกองทัพยังทำให้ท่านติดอบายมุขตามเพื่อน จึงถูกไล่ออกจากกองทัพในเวลาต่อมา แต่ท่านยังคงติดพนันอย่างหนักจนกลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัว กลายมาเป็นขอทาน และทำงานเป็นกรรมกรสร้างอารามให้คณะภราดาน้อยกาปูชิน

เมื่อกามิลโลเริ่มกลับใจได้ จึงปฏิญาณตนเข้าเป็นโนวิซในคณะภราดาน้อยกาปูชิน แต่ยังไม่ทันได้ปฏิญาณตนตลอดชีพ ก็ต้องออกจากอารามเพราะอาการบาดเจ็บที่ข้อเท้ากลับมากำเริบ จึงไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลซันจาโกโม
การใช้ชีวิตที่โรงพยาบาลทำให้ท่านได้รับรู้ถึงความทุกข์ทรมานของบรรดาผู้ป่วย ประกอบกับความประทับใจในความเมตตาของนักบุญฟีลิปโป เนรีที่อุทิศตนช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยาก กามิลโลจึงตั้งใจอุทิศตนทำงานช่วยเหลือผู้ป่วยโดยเฉพาะ ตอนแรกท่านทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลแห่งเดิมจนขึ้นมาเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาล ต่อมาท่านเห็นว่าไม่สามารถทำงานได้เต็มที่ จึงแยกออกมาตั้งคณะขึ้นเอง

ในปี ค.ศ. 1584 ท่านได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวง และร่วมกับสหายอีกสองคนตั้งเป็นคณะผู้รับใช้ผู้ป่วย เน้นทำงานช่วยเหลือดูแลผู้ป่วยยากไร้ตามสถานที่ต่าง ๆ โดยเริ่มจากโรงพยาบาลพระจิตที่กรุงโรมในปี ค.ศ. 1585 ต่อมาขยายงานไปดูแลผู้ป่วยที่เนเปิลส์ด้วยตั้งแต่ปี ค.ศ. 1588 ต่อมาในปี ค.ศ. 1591 คณะนักบวชของท่านก็ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการจากสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 14

บาทหลวงกามิลโลได้ลาออกจากตำแหน่งมหาธิการในปี ค.ศ. 1607 และถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1614 ที่บ้านมักดาเลนา ศูนย์กลางของคณะคามิลเลียน

## การยกย่องหลังมรณกรรม
บาทหลวงกามิลโลได้รับการประกาศเป็นบุญราศีในปี ค.ศ. 1742 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 14 และได้รับการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 1746 ในสมณสมัยเดียวกัน นอกจากนี้ในปี ค.ศ. 1886 สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 13 ยังยกย่องท่านเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ผู้ป่วย พยาบาล และโรงพยาบาลด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 17
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2093
หมวดหมู่:นักบุญชาวอิตาลี
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 16
หมวดหมู่:ผู้ก่อตั้งคณะนักบวชคาทอลิก
หมวดหมู่:บาทหลวงชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุรุษพยาบาล
หมวดหมู่:พยาบาลชาวอิตาลี
ทาร์เซียร์ฟิลิปปิน

**ทาร์เซียร์ฟิลิปปิน** (; เซบัวโน: ; ;  ) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก จำพวกไพรเมตชนิดหนึ่ง ในกลุ่มทาร์เซียร์

ทาร์เซียร์ฟิลิปปิน เป็นสัตว์ที่พบได้ในหมู่เกาะฟิลิปปิน ได้แก่ เกาะโบฮอล, เกาะมินดาเนา, เกาะเลย์เต และเกาะซามาร์ เป็นต้น ตัวเต็มวัยมีความยาวลำตัวเพียง 10 เซนติเมตรกว่า น้ำหนักเพียง 120 กรัมเท่านั้น จัดเป็นไพรเมตที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลกชนิดหนึ่ง

ทาร์เซียร์ฟิลิปปิน อาศัยอยู่ในป่าดิบ ออกหากินในเวลากลางคืน โดยจะกินเนื้อสัตว์เป็นอาหารเท่านั้น เช่น แมลง เป็นอาหารหลัก รวมถึงสัตว์เลื้อยคลานตัวเล็ก ๆ เช่น จิ้งจก, กิ้งก่าบิน เป็นต้น 

ทาร์เซียร์ฟิลิปปินโดยปกติจะอาศัยอยู่ตามลำพังหรือเป็นฝูงเล็ก ๆ ในเวลากลางวันจะหลบซ่อนตัวพักผ่อนในโพรงไม้หรือตามซอกไม้ตามต้นไม้ใหญ่ แต่สามารถกระโดดได้อย่างว่องไวเหมือนกบในเวลากลางคืน อันเป็นเวลาหากิน ซึ่งทาร์เซียร์ฟิลิปปินจะร้องส่งเสียงเพื่อเป็นการสื่อสารกันเอง ซึ่งจากการศึกษาพบว่า เป็นสัตว์ที่ส่งเสียงออกมาในย่านความถี่อัลตร้าสูงมากถึง 2,000 เฮิรตซ์ หรือ 20 กิโลเฮิรตซ์ อันเป็นย่านความถี่ที่หูมนุษย์ไม่ได้ยิน แต่โดยปกติแล้วเสียงร้องของทาร์เซียร์ร์ฟิลิปปินส่วนใหญ่มีความถี่อยู่ที่ระดับ 70 เฮิร์ตซ์ โดยมีช่วงต่ำสุดและสูงสุด 67-79 กิโลเฮิรตซ์  นอกจากนี้แล้วยังมีความเป็นไปได้ว่า  อาจใช้ระบบเอคโคโลเคชั่นในการหาตำแหน่งของอาหารเหมือนค้างคาวด้วยหรือไม่ เนื่องจากแม้ทาร์เซียร์ฟิลิปปินจะมีดวงตาที่กลมโต แต่ทว่าไม่มีทาพีตัม ลูซิเดี่ยม เหมือนสัตว์หากินตอนกลางคืนจำพวกอื่น ๆ ที่จะช่วยรวบรวมแสงในที่มืดทำให้มองเห็นได้ดียิ่งขึ้น

สถานภาพปัจจุบันของทาร์เซียร์ฟิลิปปินอยู่ในภาวะถูกคุกคาม อันเกิดจากการถูกทำลายถิ่นที่อยู่ แต่ปัจจุบันทางการฟิลิปปินส์ได้ทำการอนุรักษ์ และใช้เป็นตัวประชาสัมพันธ์ในเรื่องการท่องเที่ยว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:ทาร์เซียร์
สแตนลีย์

**สแตนลีย์** () เป็นเมืองหลวงของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ซึ่งเป็นดินแดนของสหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ที่เกาะอีสต์ฟอล์กแลนด์ มีประชากร 2,115 คนจากข้อมูลสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2006

## สภาพอากาศ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*

หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปอเมริกาใต้
หมวดหมู่:เมืองหลวงของดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน
พระเจ้าหมาง

**พระเจ้าหมาง** () เป็นพระมหากษัตริย์จีนโบราณรัชกาลที่ 9 แห่งราชวงศ์เซี่ย พระองค์อาจทรงปกครอง 18 ปีเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าไหฺว รัชกาลที่ 8 แห่งราชวงศ์เซี่ย กับพระมเหสีไม่ทราบพระนามในพระเจ้าไหฺว มีชื่อส่วนตัวว่า **หวง (荒)** 

พระเจ้าหมางคิดค้นการสังเวยเพื่อบูชาฟ้า เพื่อเป็นการอธิษฐานให้อาณาจักรมีความร่มเย็นเป็นสุข แม่น้ำ**เหลือง(ฮวงโห)**หล่อเลี้ยงอาณาจักร โดยในพิธีจะใช้ วัว หมู แกะ และ หยก โดยพิธีนี้เริ่มเป็นวัฒนธรรมของจีนมาหลายยุคหลายสมัย



## รัชสมัย
พระเจ้าหมางรับตำแหน่งกษัตริย์ต่อจากพระเจ้าไหวยผู้เป็นบิดาที่สวรรคตไปแล้ว ในปีเหรินเฉิน (壬申) พระองค์เฉลิมฉลองพิธีราชาภิเษกของพระองค์โดนพระราชทานหยกให้กับเมืองใต้อาณัติทั้งหมด

ในรัชสมัยของพระองค์ จื่อไห่ (*子亥*) ผู้ปกครองรัฐซาง(เมืองขึ้นอาณาจักรเซี่ย) ย้ายเมืองหลวงจากฉางชิว(商丘)ไป เมืองอิ๋น(*殷*) ตามจดหมายเหตุไม้ไผ่ พระเจ้าหมางเคยตกปลาตัวใหญ่ได้ขณะที่ล่องเรือในทะเลจีนตะวันออก

พระเจ้าเซียพระโอรสขึ้นครองราชย์แทนพระองค์หลังพระองค์สวรรคต

## อ้างอิง

หมาง
พระเจ้าไหฺว

**พระเจ้าไหฺว** () เป็นพระมหากษัตริย์ราชวงศ์เซี่ย เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าจู้ ครองราชย์ระหว่าง 1968 – 1924 ปีก่อนคริสตกาล รวมทั้งสิ้น 44 ปี

## อ้างอิง

ไหฺว
พระเจ้าโจวเหวิน

**พระเจ้าโจวเหวิน** (; 1152–1050 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นพระสมัญญานามที่ประทานให้แก่ **จี ชาง** () ผู้เฒ่าแห่งรัฐโจวในช่วงปีสุดท้ายของราชวงศ์ชางในจีนโบราณ จี ชางสวรรคตก่อนสงครามโจว-ชางสิ้นสุด และจี ฟา พระราชโอรสองค์ที่ 2 ทำการพิชิตสำเร็จหลังยุทธการมู่เหย่ และจี ชางได้รับเกียรติหลังสวรรคตให้เป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์โจว บางคนจัดให้พระองค์เป็นวีรบุรุษคนแรกในประวัติศาสตร์จีน

## โบราณคดี

## อ้างอิง
### หมายเหตุ

### อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม

**Ci Hai Bian Ji Wei Yuan Hui* (). Shanghai Ci Shu Chu Ban She (Shanghai), 1979  
*Wu, K. C. *The Chinese Heritage*. Crown Publishers (New York), 1982. .

เหวิน
โอมิยะ

**โอมิยะ** สามารถหมายถึง
* โอมิยะ (ร้านค้า) () ร้านค้าหรือโรงเตี๊ยมในยุคเมจิ
* สถานีรถไฟโอมิยะ () สถานีรถไฟในเมืองไซตามะ 
* เขตโอมิยะ () เขตหนึ่งของนครไซตามะ ซึ่งเคยเป็นนครมาก่อนก่อนจะถูกยุบรวมกับนครไซตามะ
บางจาก

**บางจาก** อาจหมายถึง

; การปกครอง
* แขวงบางจาก แขวงหนึ่งในเขตพระโขนง
* แขวงบางจาก แขวงหนึ่งในเขตภาษีเจริญ
* ตำบลบางจาก ตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช
** เทศบาลตำบลบางจาก
** องค์การบริหารส่วนตำบลบางจาก (จังหวัดนครศรีธรรมราช)
* ตำบลบางจาก ตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองเพชรบุรี
** องค์การบริหารส่วนตำบลบางจาก (จังหวัดเพชรบุรี)
* ตำบลบางจาก ตำบลหนึ่งในอำเภอพระประแดง

; ศาสนสถาน
* วัดบางจาก ชื่อเดิมของ วัดเกษมสรณาราม
* วัดบางจาก (จังหวัดนนทบุรี)
* วัดยาง (บางจาก)
* วัดประดู่บางจาก
* วัดกำแพงบางจาก

; อิ่น ๆ
* สถานีบางจาก สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท ส่วนต่อขยาย
* บางจาก คอร์ปอเรชั่น คือ บริษัทน้ำมันของประเทศไทย ซึ่งมีชื่อเดิมคือ *บางจากปิโตรเลียม* 
* โจ๋ย บางจาก  นามแฝงของสันติธร หุตาคม บุคคลในวงการโทรทัศน์ที่ทำสารคดีเกี่ยวกับการท่องเที่ยว
* คลองบางจาก คลองสายหนึ่งในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล
* คลองบางจาก คลองสายหนึ่งในเขตพระโขนง

## ดูเพิ่ม
* จาก (พรรณไม้ชนิดหนึ่งในตระกูลปาล์ม)
เขตอิวัตสึกิ

**เขตอิวัตสึกิ** ()  เป็นหนึ่งในสิบเขตของนครไซตามะ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น เดิมเป็นนครอิวัตสึกิ (岩槻市) ต่อมาในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2005 ได้ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของนครไซตามะ

เขตอิวัตสึกิมีพื้นที่ประมาณ 49.17 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรประมาณ 109,801 คน (พ.ศ. 2558)

## ภูมิศาสตร์
เขตอิวัตสึกิตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของนครไซตามะ มีอาณาเขตติดต่อดังนี้

* ทิศตะวันตกติดกับเขตมินูมะ นครไซตามะ
* ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดกับเขตมิโดริ นครไซตามะ
* ทิศใต้ติดกับนครคาวางูจิ
* ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดกับนครโคชิงายะ
* ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับนครคาซูกาเบะ
* ทิศเหนือติดกับนครชิราโอกะ
* ทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดกับนครฮาซูดะ

## สถานที่สำคัญ
* มหาวิทยาลัยเมจิโระ
* สถานีอิวัตสึกิ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*  

อิวัตสึกิ
ใครคือใคร Identity Thailand

**ใครคือใคร Identity Thailand** เป็นรายการเกมโชว์ควิซโชว์จับคู่บุคคลปริศนากับตัวตนที่ถูกต้อง โดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ซื้อลิขสิทธิ์รายการจากชายน์ อินเตอร์เนชั่นแนล ของสหรัฐอเมริกา (ต่อมาถูกควบรวมเป็นกลุ่มเอนเดโมลชายน์ และปัจจุบันถูกควบรวมเป็นกลุ่มแบนิเจย์) มาผลิตในรูปแบบของประเทศไทย โดยเป็นประเทศที่ 4 ในทวีปเอเชียที่ซื้อลิขสิทธิ์รายการนี้ ดำเนินรายการโดย เกตุเสพย์สวัสดิ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา เริ่มออกอากาศครั้งแรกวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 จนถึง 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559

## การออกอากาศ

## รูปแบบรายการ
ในการแข่งขันแต่ละครั้ง จะมีบุคคลปริศนาทั้งหมด 9 คน (7 ครั้งแรกมี 12 คน) ทุกคนจะมีตัวตน เช่น "เด็กหลังซองไวไว" ผู้เข้าแข่งขันจะต้องจับคู่บุคคลปริศนากับตัวตนให้ถูกต้องทุกคู่เพื่อรับเงินรางวัลสูงสุด 100,000 บาท

โดยก่อนการแข่งขัน พิธีกรจะให้สิทธิ์แก่ผู้เข้าแข่งขันที่จะให้บุคคลปริศนาแนะนำตัวแก่ผู้เข้าแข่งขันได้ 3 คน และในการเล่นนั้น ผู้เข้าแข่งขันจะต้องเลือกตัวตนขึ้นมาทายครั้งละ 1 ตัวตนจากที่มีอยู่ทั้งหมด เมื่อเลือกตัวตนได้แล้วจะต้องเลือกหมายเลขของบุคคลปริศนาที่คิดว่าตรงกับตัวตนที่เลือกมาให้ถูกต้อง โดยผู้เข้าแข่งขันสามารถพาเพื่อนมาเป็นที่ปรึกษาได้ เมื่อเลือกเสร็จแล้วให้ประทับฝ่ามือลงบนแท่นเพื่อยืนยันคำตอบ จากนั้น บุคคลปริศนาที่ผู้แข่งขันเลือกจะเฉลยคำตอบ หากตอบถูก เงินรางวัลจะสะสมสูงขึ้นเรื่อย ๆ ดังนี้

กรณีที่ตอบผิด ตัวช่วย "ตอบผิดได้ 1 ครั้ง" จะใช้งานโดยอัตโนมัติ หากตอบผิดเป็นครั้งที่ 2 เกมจะจบลง และผู้เข้าแข่งขันจะไม่ได้รับเงินรางวัลที่สะสมไว้ แต่ผู้เข้าแข่งขันสามารถ "หยุดเล่น" ได้ทุกเมื่อ และรับเงินรางวัลตามที่สะสมมา อย่างไรก็ตาม ตัวช่วยนี้จะไม่สามารถใช้ได้เมื่อเล่นในข้อสุดท้าย (เหลือ 2 ตัวตน) ซึ่งในข้อสุดท้ายนี้ หากตอบผิด จะไม่ได้เงินรางวัล

; ผู้เชี่ยวชาญ :
* **สิทธิเดช คุ้มเศรณี** นักจิตวิทยาพัฒนาการอิสระ
* **พ.ต.อ. ณัฐสกล อรรจนสุพพัติ** ผู้ช่วยศาสตราจารย์ สาขาวิชาสอบสวน คณะตำรวจศาสตร์ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องโมเดิร์นไนน์ทีวี
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์โดยเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่สร้างจากรายการโทรทัศน์อเมริกัน
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:ควิซโชว์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2010
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องเวิร์คพอยท์ทีวี
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ไทยที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2559
วีระศักดิ์เล็ก วงศ์ประเสริฐ

**วีระศักดิ์เล็ก วงศ์ประเสริฐ** มีชื่อจริงคือ **ประพันธ์ กล้าหาญ**  เกิดวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2510 ที่จังหวัดยโสธร วีระศักดิ์เล็กเป็นอดีตนักมวยไทย รุ่นซูเปอร์แบนตั้มเวทหรือจูเนียร์เฟเธอร์เวท (122 ปอนด์) เป็นอดีตยอดนักมวยไทยที่ชกได้ดุดัน ชกสนุกเร้าใจโดยมีเข่าเป็นอาวุธที่ทรงพลัง ชกวงในเหนียวแน่น จนได้รับฉายาว่า "ขุนเข่าเมืองบั้งไฟ" ชกทั้งเวทีราชดำเนิน เวทีลุมพินี และรายการศึกทหารเสือของ "แก้ว โคซี่" และศึกมวยไทย 7 สี วีระศักดิ์เล็กถือได้ว่าเป็นนักชกที่มีความมุ่งมั่น ขยันอดทนไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคของชีวิต และสิ่งที่ชายคนนี้กระทำอย่างสม่ำเสมอคือความกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ ชกมวยหาเลี้ยงครอบครัวและส่งตัวเองเรียนจนจบ งานหนักเอาเบาสู้ถือว่าเป็นแบบอย่างที่ดีของคนสู้ชีวิตและไม่เคยยอมแพ้ต่อโชคชะตา จนสามารถประสบความสำเร็จในชีวิตในประเทศที่ค่าครองชีพสูงที่สุดอย่างกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น

## นักชกไร้เข็มขัดแชมป์
วีระศักดิ์เล็ก ไม่เคยสัมผัสแชมป์เวทีมวยอาชีพ ไร้เข็มขัดแชมป์ไม่ได้หมายถึงความล้มเหลวบนเส้นทางสายกำปั้น จุดเปลี่ยนของชีวิตนักชกเมืองบั้งไฟชายผู้ที่ไม่เคยสิ้นหวัง คือการได้ไปทำงานที่ประเทศญี่ปุ่นในฐานะกรรมกรก่อสร้างและผู้ฝึกสอนมวยไทย จุดนี้เองที่ทำให้วีระศักดิ์เล็กมีโอกาสชกมวยไทยที่ประเทศญี่ปุ่น โดยทำการชกทั้งหมด 10 ครั้งและไม่เคยแพ้ใคร เขาได้สร้างชื่อเสียงให้กับตัวเองและประเทศในฐานะนักชกจากประเทศไทย ถือได้ว่าวีระศักดิ์เล็กได้มีส่วนช่วยส่งเสริมมวยไทยให้คนญี่ปุ่นได้รู้จักถึงความร้ายกาจของมวยไทย จากคนงานก่อสร้างกลายมาเป็นขวัญใจชาวญี่ปุ่น

## ชีวิตหลังแขวนนวม
หลังจากเลิกชกมวย วีระศักดิ์เล็กตัดสินใจเปิดค่ายมวยไทยกับแฟนสาวชาวญี่ปุ่นด้วยเงินที่เก็บสะสมมาจากการทำงานและการชกมวยไทยที่ญี่ปุ่น วีระศักดิ์เล็กนับได้ว่าเป็นนักมวยไทยกลุ่มแรกที่เป็นเจ้าของค่ายมวยไทยในกรุงโตเกียวด้วยความสามารถและความไม่ยอมแพ้ต่อชีวิตบวกกับเป็นคนที่มองการไกลว่า มวยไทยมีอนาคตและสามารถทำเงินได้ที่ประเทศญี่ปุ่น จากเจ้าของค่ายมวยไทยเล็กๆ ในใจกลางกรุงโตเกียวตอนนี้เขากลายเป็นเจ้าของค่ายมวยไทยทั้งหมด 8 ค่าย ด้วยการสนับสนุนของบรรจง บุษราคัมวงษ์ เจ้าของค่ายมวยแฟร์เท็กซ์ และวีระศักดิ์เล็กก็ไม่ได้ทำให้บรรจงผิดหวัง เขาได้รับการยอมรับและการเคารพจากชาวญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก และประสบความสำเร็จในการเปิดค่ายมวยไทยในญี่ปุ่น วีระศักดิ์เล็กได้ร่วมก่อตั้ง มวยไทยเอ็ม-วัน หลังจากที่มวยเค-วันของญี่ปุ่นได้ยกเลิกไป และได้สร้างแชมป์มวยไทยในญี่ปุ่นหลายรุ่น ปัจจุบันวีระศักดิ์เล็กดำรงตำแหน่งนายกสหพันธ์มวยไทยอาชีพโลก (WPMF) ประจำประเทศญี่ปุ่น และเป็นเจ้าของธุกิจมวยไทย เจ้าของค่ายมวยวีระศักดิ์เล็กแฟร์เท็กซ์มวยไทยยิม (Weerasakreck Fairtex Muay Thai gym) มีทรัพย์สินรวมกันมากกว่าร้อยล้านในประเทศญี่ปุ่น วีระศักดิ์เล็กยังเป็นโปรโมเตอร์จัดการแข่งขันมวยไทยที่ญี่ปุ่น รายการ เอ็ม-ไฟต์ (M-Fight) ศึกวีระศักดิ์เล็ก แฟร์เท็กซ์
เพื่อเผยแพร่ศิลปะมวยไทยต่อไป

## อ้างอิง

* **คู่สร้างคู่สม**. ปีที่ 30 ฉบับที่ 463. ประจำวันที่ 1-10 กรกฎาคม พ.ศ. 2552. หน้า 56-63
* **มวยไทยในประเทศญี่ปุ่น** www.muaythai.jp

หมวดหมู่:นักมวยไทยชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนมวยไทย
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดยโสธร
จักรพรรดินีเซี่ยวเซิ่นเฉิง

thumb|250px|right|พระสาทิสลักษณ์พระอัครมเหสีทังกิยาในฉลองพระองค์ช่วงพระราชพิธีช่วงเช้า
thumb|250px|right|พระสาทิสลักษณ์พระอัครมเหสีทังกิยาพักผ่อนพระอิริยาบถ
thumb|250px|right|พระสาทิสลักษณ์พระมเหสีหลิงในฉลองพระองค์พักผ่อนอิริยาบถ
thumb|250px|right|พระสาทิสลักษณ์พระมเหสีหลิงในฉลองพระองค์ช่วงพระราชพิธี

**จักรพรรดินีเสี้ยวเซิงเฉิง** (; ) เป็นพระอัครมเหสีพระองค์แรกในรัชกาลจักรพรรดิเต้ากวง

## พระราชประวัติ
**จักรพรรดินีเสี้ยวเซิงเฉิง** ประสูติในราชสกุล **ทังกิยา** พระนามเดิมส่วนพระองค์นั้นไม่เป็นที่รู้จัก ทรงเป็นบุตรีของ ซุนหมิงกี (舒明阿) อ๋องชั้นสาม (三等承恩公) ซึ่งเป็นลูกหลานของ ทงกู่ไท่ (佟图赖) พระญาติของจักรพรรดิคังซี และวันพระราชสมภพของพระนางนั้นก็ไม่บันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ 

พระนางทรงได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกหลังจากการสวรรคตของมเหสีแรกของสมเด็จพระจักรพรรดิเต้ากวง ในปี ค.ศ. 1808 พระนางได้รับเลือกให้เป็นราชบาทบริจาริกาของ และพระนางทรงให้กำเนิดพระราชธิดาคนหนึ่งในปี ค.ศ. 1813

ในปี ค.ศ. 1820 หลังจากจักรพรรดิเจียชิ่งเสด็จสวรรคต องค์ชายหมินหนิง ได้เสวยราชย์ต่อเป็น องค์ชายหมินหนิง เมื่อระยะเวลาการไว้ทุกข์สำหรับจักรพรรดิเจียชิ่งได้สิ้นสุดลงในช่วงปลายปี ค.ศ.1822 พระมเหสีทังกิยา ได้รับการสถาปนาเป็นสมเด็จพระอัครมเหสีในปี 1822
 
พระนางเสด็จสวรรคตในปีที่ 13 (ค.ศ. 1833) ในรัชสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิเต้ากวงพระศพทรงถูกฝังอยู่ที่สุสานชิงมู่หลิง ในสุสานหลวงตะวันตกแห่งราชวงศ์ชิง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรพรรดินีราชวงศ์ชิง
หมวดหมู่:ชาวแมนจู
จักรพรรดินีเซี่ยวมู่เฉิง

thumb|250px|right|พระสาทิสลักษณ์พระจักรพรรดินีเสี้ยวมู่เฉิงในฉลองพระองค์ในงานพระราชพิธี

**จักรพรรดินีเสี้ยวมู่เฉิง** (; ) เป็นพระวรชายาเอกในจักรพรรดิเต้ากวงขณะทรงดำรงพระยศเป็นมกุฎราชกุมาร

## พระราชประวัติ
**จักรพรรดินีเสี้ยวมู่เฉิง** ประสูติในราชสกุล **[[หนิ่วฮู่ลู่]]** พระนามเดิมส่วนพระองค์นั้นไม่เป็นที่รู้จัก พระนางทรงอภิเษกสมรสกับองค์ชายหมินเหนียง ในวันที่ 22 ธันวาคมในปี ค.ศ. 1796 พระนางไม่ได้มีพระประสูติกาลพระโอรสหรือพระธิดาใด ๆ และทรงทิวงคตในปี ค.ศ. 1808 และพระศพฝังอยู่ในสุสานซุนหัว ในสุสานราชวงศ์ชิงตะวันออก หลังจากเมื่อ องค์ชายหมินเหนียงเสวยราชย์สมบัติในปี 1820 เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิเต้ากวงโปรดให้เฉลิมพระนามพระวรชายาหนิวฮูลูเป็น **สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวมู่เฉิง** ใน ค.ศ. 1828 มีเหตุอุทกภัยในสุสานชิงตะวันออกทำให้เกิดน้ำท่วม และโลงพระศพของพระนางถูกย้ายชั่วคราวไป ยังสุสานบู้หัว (宝华峪正殿) และในปี 1835 โลงพระศพของพระนางได้ถูกบรรจุการสุสานชิงมู่หลิง ในสุสานหลวงตะวันตกแห่งราชวงศ์ชิง, มณทลเหอเป่ย์ อย่างเป็นทางการ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรพรรดินีราชวงศ์ชิง
หมวดหมู่:ชาวแมนจู
อูรูเอญญา

**อูรูเอญญา** () เป็นเมืองเล็ก ๆ เมืองหนึ่งในจังหวัดบายาโดลิด แคว้นกัสติยาและเลออน ประเทศสเปน จากข้อมูลสำมะโนประชากรของสถาบันสถิติแห่งชาติสเปน ณ วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2012 เมืองนี้มีประชากร 203 คน

เมืองนี้ได้รับการประกาศจากกระทรวงวัฒนธรรมให้เป็นพื้นที่สำคัญทางประวัติศาสตร์-ศิลปะตั้งแต่ปี ค.ศ. 1975 นอกจากนี้ยังเป็นสมาชิกขององค์การเมืองหนังสือระหว่างประเทศ (I.O.B.) ซึ่งเป็นเครือข่ายระหว่างเมืองขนาดเล็กและหมู่บ้านที่มีร้านหนังสือมือสองหรือร้านหนังสือเก่าตั้งอยู่เป็นจำนวนมาก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในแคว้นกัสติยาและเลออน
มาร์โค ร็อยส์

**มาร์โค ร็อยส์** (, ; เกิดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกและปีก ปัจจุบันลงเล่นให้กับแอลเอ แกลักซีในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ ร็อยส์ถือว่าเป็นนักเตะเยอรมนีที่มีความเร็วและการเลี้ยงบอลหลบคู่ต่อสู้ กับมีทักษะกับเทคนิคเฉพาะตัวที่สามารถหลอกคู่ต่อสู้ได้ดีเยี่ยม

## เกียรติประวัติ
**โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์**
* เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 2016–17, 202021; รองชนะเลิศ: 2013–14, 2014–15, 2015–16
* เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ: 2013, 2014, 2019
* ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รองชนะเลิศ: 2012–13, 2023–24
**แอลเอ แกลักซี**
* เอ็มเอสแอลคัพ: 2024
### รางวัลส่วนตัว
* นักฟุตบอลเยอรมนียอดเยี่ยมประจำปี: 2012

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* German national team profile  
* 
* Marco Reus at transfermarkt.de 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:บุคคลจากดอร์ทมุนท์
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:ปีกฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นโบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค
หมวดหมู่:ผู้เล่นโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
รอแบร์ต แลวันดอฟสกี

**รอแบร์ต แลวันดอฟสกี** (, ; เกิด 21 สิงหาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวโปแลนด์ ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้กับบาร์เซโลนา สโมสรในลาลิกา และเป็นกัปตันให้แก่ทีมชาติโปแลนด์ เขาได้รับการยอมรับในด้านเทคนิค การยืนตำแหน่ง และการทำประตูที่ยอดเยี่ยม แลวันดอฟสกี ได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในกองหน้าที่ดีที่สุดตลอดกาล เช่นเดียวกับการเป็นหนึ่งในนักเตะที่ประสบความสำเร็จในประวัติศาสตร์ของบุนเดิสลีกา เขาทำประตูมากกว่า 600 ประตูในระดับอาชีพ ให้กับสโมสรและทีมชาติโปแลนด์

## สโมสรอาชีพ
### โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์

### ไบเอิร์นมิวนิก

## สถิติอาชีพ
### สโมสร

;Notes

### ทีมชาติ

## เกียรติประวัติ
### สโมสร
[200px|thumb|right|แลวันดอฟสกี ตอนเล่นให้กับแลคปอซนัญ ในปี [ค.ศ. 2009]]
;ซญิตช์ปรุชกุฟ
* ดรูกาลีกา: 2006–07

;แลคปอซนัญ
* แอกส์ตรากลาซา: 2009–10
* โปลิชคัพ: 2008–09
* โปลิชซูเปอร์คัพ: 2009

;โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
* บุนเดิสลีกา: 2010–11, 2011–12
* เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 2011–12
* เดเอฟเอล-ซูเปอร์คัพ: 2013

;ไบเอิร์นมิวนิก
* บุนเดิสลีกา: 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2020–21, 2021–22
* เดเอ็ฟเบ-โพคาล: 2015–16, 2018–19, 2019–20
* เดเอฟเอล-ซูเปอร์คัพ: 2016, 2017, 2018, 2020, 2021
* ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: 2019–20
* UEFA Super Cup: 2020
* FIFA Club World Cup: 2020
;บาร์เซโลนา
* ลาลิกา: 2022–23
* สแปนิช ซุปเปอร์คัพ : 2023,2025
* โกปา เดลเรย์ : 2024-2025

### รางวัลส่วนตัว
* **[[ดรูกาลีกา]] ดาวซัลโวประจำฤดูกาล:** 2006–07 (15 ประตู)
* **[[ปีแยร์ฟชาลีกา]] ดาวซัลโวประจำฤดูกาล:** 2007–08 (21 ประตู)
* **[[นักฟุตบอลยอดเยี่ยมของแอกส์ตรากลาซาประจำปี]]:** 2009
* **[[แอกส์ตรากลาซา]] ดาวซัลโวประจำฤดูกาล:** 2009–10 (18 ปะตู)
* **Polish Revelation of the Year:** 2008
* **[[นักฟุตบอลโปแลนด์ยอดเยี่ยมประจำปี]]:** 2011, 2012, 2013, 2014, 2015
* Bundesliga Top Goalscorer: 2013–14 (20 goals), 2015–16 (30 goals), 2017–18 (29 goals), 2018–19 (22 goals), 2019–20 (34 goals)
* **[[เดเอ็ฟเบ-โพคาล]] ดาวซัลโวประจำฤดูกาล:** 2011–12 (7 ประตู), 2016–17 (5 goals), 2017–18 (6 goals), 2018–19 (7 goals)
* UEFA Euro qualifying Top Goalscorer: UEFA Euro 2016 qualifying (13 goals)
* Bundesliga Team of the Year: 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2018–19
* Best player of UEFA EURO 2016 qualifying
* Polish Sportspersonality of the Year: 2015
*THE BEST FIFA MEN'S PLAYER 2020 
THE BEST FIFA MEN'S PLAYER 2021

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 

หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวโปแลนด์
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติโปแลนด์
หมวดหมู่:กองหน้าฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
หมวดหมู่:นักฟุตบอลต่างชาติในลีกเยอรมนี
หมวดหมู่:นักฟุตบอลต่างชาติในลีกสเปน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2022
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก
หมวดหมู่:บุคคลจากวอร์ซอ
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024
ตำบลเมือง (อำเภอเมืองเลย)

**ตำบลเมือง** ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย แต่เดิมเรียก ตำบลในเมือง โดยมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ป่าไม้สำคัญ เช่น ป่าโคกภูเหล็ก และป่าภูห้วยหมาก 

## การแบ่งการปกครอง
ตำบลเมืองแบ่งการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้าน ได้แก่
* **หมู่ที่ 1** บ้านกำเนิดเพชร
* **หมู่ที่ 2** บ้านท่าแพ
* **หมู่ที่ 3** บ้านปากภู
* **หมู่ที่ 4** บ้านน้ำภู
* **หมู่ที่ 5** บ้านหนองผักก้าม
* **หมู่ที่ 6** บ้านสามแยก
* **หมู่ที่ 7** บ้านน้อยสนามบิน
* **หมู่ที่ 8** บ้านเพชรเจริญ
* **หมู่ที่ 9** บ้านโพนไทร
* **หมู่ที่ 10** บ้านน้ำภู
* **หมู่ที่ 11** บ้านกำเนิดเพชร
* **หมู่ที่ 12** บ้านกำเนิดเพชร
* **หมู่ที่ 13** บ้านหนองผักก้าม

เมือง
หมวดหมู่:อำเภอเมืองเลย
ตำบลเมือง

**ตำบลเมือง** อาจหมายถึง
* ตำบลเมือง อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย
* ตำบลเมือง อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ

## ดูเพิ่ม
* ตำบลในเมือง
โอแคลร์ (รัฐวิสคอนซิน)

left|250px|thumb|Sarge Boyd Bandshell - Owen Park

**โอแคลร์** () เป็นเมืองในรัฐวิสคอนซิน สหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ทางตะวันตก-กลาง ของรัฐ มีประชากรราว 66,623 คน (ค.ศ. 2011)  เป็นเมืองใหญ่ที่สุดทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของรัฐ และใหญ่เป็นอันดับ 8 ของรัฐ เป็นเคาน์ตีซีตของโอแคลร์เคาน์ตี เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำชิปเพวอ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐวิสคอนซิน
บิคาช

**บิคาช** () เป็นเมืองและเทศบาลในรัฐอูนา-ซานา ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ-ตะวันตกของประเทศ บนฝั่งแม่น้ำอูนา ใกล้ชายแดนประเทศโครเอเชีย เคยอยู่ใต้การปกครองของประเทศตุรกีจนถึง ค.ศ. 1878

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
หนิงปัว

**หนิงปัว** (; สำเนียงหนิงปัว: *ญินโพ* ) ในไทยเรียก **เลียงโผ** หรือ **เล่งปอ** เป็นเมืองท่าทางทะเล ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศจีน ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลเจ้อเจียง จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2010 เทศบาลเมืองมีประชากร  7,605,700 คน โดยประชากร 3,491,000 อาศัยอยู่ในเขตเมืองซึ่งมี 6 เขต 

เริ่มมีการตั้งถิ่นฐานที่เมืองนี้ในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ต่อมาโปรตุเกสได้ตั้งสถานีการค้าในคริสต์ศตวรรษที่ 17 และได้ทำสัญญาให้จีนเปิดเป็นเมืองท่าสนธิสัญญาตามสนธิสัญญานานกิง ค.ศ. 1842 ต่อมาได้กำหนดให้เป็นเมืองเปิดในปี ค.ศ. 1984 เพื่อกระตุ้นการลงทุนจากต่างประเทศ

## การปกครอง
### เจ้าหน้าที่ท้องถิ่น
* เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำนครหนิงปัว คือ เผิง เจียเสฺว (彭佳学) มีอำนาจสูงสุดในนครหนิงปัว
* นายกเทศมนตรีนครหนิงปัว คือ ฉิว ตงเย่า (裘东耀) มีอำนาจรองลงมาและเป็นรองเลขาธิการพรรคฯ ประจำนครหนิงปัว

### การแบ่งเขตการปกครอง
หนิงปัวมีสถานะเป็นนครระดับกิ่งมณฑล แบ่งพื้นที่ออกเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มตอนกลาง กลุ่มตอนเหนือ และกลุ่มตอนใต้

* 6 เขต (กลุ่มตอนกลาง): เขตไหฉู่, เขตหยินโจว, เขตเจียงเป่ย์, เขตเป่ย์หลุน, เขตเจิ้นไห่, เขตเฟิ่งฮว่า
* 2 นครระดับอำเภอ (กลุ่มตอนเหนือ): นครยฺหวีเหยา, นครฉือซี
* 2 อำเภอ (กลุ่มตอนใต้): อำเภอเซี่ยงชาน, อำเภอหนิงไห่

* ถูกยุบ: เขตเจียงตง ()

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นครในมณฑลเจ้อเจียง
วีเซว

**วีเซว** (, ) เป็นทั้งเมือง (เมืองหลักของเขตวีเซว) และเทศบาลในประเทศโปรตุเกส เทศบาลมีพื้นที่ 507.1 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 99,593 คน (ค.ศ. 2011) และเมืองมีประชากรราว 53,000 คน 

วีเซวถือเป็นเมืองที่มีการเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจ โดยเฉพาะด้านโทรคมนาคม อุตสาหกรรม การค้า และการศึกษา เมืองตั้งอยู่ทางตอนเหนือ-กลางของประเทศโปรตุเกส เชื่อมระหว่างเมืองท่าทางทะเล อาไวรู (Aveiro) กับเมืองกวาร์ดา (Guarda) เมืองชายแดนโปรตุเกส-สเปน และเมืองซาลามังกาของสเปน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศโปรตุเกส
บิโก

**บิโก** (, ) เป็นเมืองและเทศบาลที่ตั้งอยู่ในแคว้นกาลิเซีย ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศสเปน บนชะวากทะเลของแม่น้ำบิโกชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก บิโกเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในแคว้นกาลิเซีย และมากเป็นอันดับที่ 14 ของประเทศ

หมวดหมู่:เมืองในแคว้นกาลิเซีย
กองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1

**กองพันทหารมหาดเล็กราชวัลลภที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภที่ 1 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์** () เป็นหน่วยทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

## ประวัติหน่วย
กองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1 ได้ถือกำเนิดขึ้นมาจากการจัดกำลังหน่วย แบ่งออกเป็น 3 กองพันของกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ และนามหน่วยที่ได้นามว่ากองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1 นี้ เพราะเป็นหน่วยขึ้นตรงกับกรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์

### ผลงาน
หน่วยนี้มีผลงานสร้างชื่อหลายประการ จนได้เข้ารับพระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์ประดับธงไชยเฉลิมพล ส่วนประวัติการรบนั้นได้มีมากมายหลายประการ เช่น ได้จัดกำลังเข้าร่วมรบในกองทัพบูรพา (สงครามมหาเอเซียบูรพา หรือ สงครามแปซิฟิก) และเคยร่วมรบในสงครามอินโดจีน สงครามเวียดนาม และร่วมปฏิบัติการปราบปรามผู้ก่อการร้าย ที่จังหวัดพิจิตร และในปี พ.ศ. 2554 ได้เกิดมหาอุทกภัยใหญ่ทั่วประเทศ กองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารราบที่ 1 มหาดเล็กรักษาพระองค์ ก็ได้มีส่วนร่วมในการแจกถุงอาหาร และเครื่องดื่ม และช่วยเหลือชาวบ้านที่ประสบอุทกภัยอีกมาก

### ที่ตั้งหน่วย
กองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ที่ 1 ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว อยู่ที่ถนนวิภาวดีรังสิต แขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร 10400

### เครื่องแต่งกาย
* หมวกยอดมีพู่สีดำ ตราพระราชลัญจกร
* เสื้อสักหลาดสีแดง แผงคอและข้อมือกำมะหยี่สีดำ
* ที่ข้อมือปักรูปอักษรพระปรมาภิไธยย่อ วปร. ดิ้นทอง
* สายรัดคางสีทอง
* ประคด ทำด้วยไหมริ้วทองสลับกัน สายคันชีพสีทอง
* ด้านหลังของเสื้อ ปักรูปหางนกแซงแซว
* กางเกงสักหลาดสีดำ แถบสีแดงข้างละ 2 แถบ รองเท้าหนังหุ้มข้อสีดำ
* ติดเข็มราชวัลลภ และประดับเครื่องหมายพระปรมาภิไธยย่อ วปร. ทำด้วยโลหะสีทอง ประดับที่อกเสื้อเบื้องขวา

## อ้างอิง
หมวดหมู่:หน่วยทหารราบในกองทัพบกไทย
ราบที่ 1
อีโปะฮ์

**อีโปะฮ์** () เป็นเมืองหลวงของรัฐเประ ประเทศมาเลเซีย อยู่ห่างจากกรุงกัวลาลัมเปอร์ไปทางทิศเหนือราว 200 กิโลเมตร (125 ไมล์) ตามเส้นทางด่วนสายเหนือ-ใต้ อีโปะห์ได้รับการพัฒนาเป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ที่สำคัญในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 จากการตื่นตัวในการทำอุตสาหกรรมเหมืองดีบุก ด้านสถาปัตยกรรม เมืองมีห้องแถวจีนที่มีเอกลักษณ์แบบยุคอาณานิคม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองหลวงของรัฐในประเทศมาเลเซีย
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีประชากรในรัฐเประ
หมวดหมู่:นครในประเทศมาเลเซีย
ลีดส์

**ลีดส์** () เป็นเมืองในเทศมณฑลเวสต์ยอร์กเชอร์ของอังกฤษ ลีดส์เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในสหราชอาณาจักรที่เป็นศูนย์กลางการค้า กฎหมาย และการให้บริการด้านการเงิน นอกเหนือจากลอนดอน ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำแอร์ โดยเขตเมืองลีดส์มีประชากรประมาณ 812,000 คน 

## สถาบันการศึกษาในลีดส์
มหาวิทยาลัยลีดส์

## อ้างอิง


หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลเวสต์ยอร์กเชอร์
หมวดหมู่:นครในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เมืองมหาวิทยาลัย
มาตรา 9 ของรัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่น

**มาตรา 9 ของรัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่น** () เป็นบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่นที่ห้ามใช้สงครามเป็นวิธีระงับกรณีพิพาทระหว่างประเทศซึ่งเกี่ยวข้องกับรัฐ รัฐธรรมนูญฉบับนี้ร่างขึ้นหลังญี่ปุ่นยอมจำนนในสงครามโลกครั้งที่สอง โดยมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 ในช่วงที่ญี่ปุ่นอยู่ภายใต้การยึดครองของฝ่ายสัมพันธมิตรซึ่งดำเนินไปจนถึงวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1952 ตามบทบัญญัตินี้รัฐสละสิทธิอธิปไตยในการเป็นคู่สงคราม และมุ่งสู่สันติภาพระหว่างประเทศบนพื้นฐานของความยุติธรรมและความสงบเรียบร้อย มาตรานี้ยังระบุด้วยว่า เพื่อบรรลุเป้าประสงค์เหล่านี้ จะไม่มีการธำรงกองทัพที่มีศักยภาพในการทำสงคราม แต่ญี่ปุ่นยังธำรงกองทัพอยู่โดยพฤตินัย คือกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น รัฐธรรมนูญนี้ฝ่ายยึดครองของกองทัพสหรัฐ (Supreme Commander for the Allied Powers) ตราขึ้นเพื่อป้องกันมิให้มีการสร้างเสริมอาวุธยุทธภัณฑ์แก่ญี่ปุ่นหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เงื่อนไขนี้เป็นข้อห้ามที่คล้ายคลึงกันกับที่ใช้แก่เยอรมนีหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งซึ่งอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของสหราชอาณาจักร อย่างไรก็ตาม เยอรมนียังคงกลับมามีกำลังทหารอีกครั้งในหลายทศวรรษต่อมา แม้จะมีข้อห้ามนี้ในสมัยสาธารณรัฐไวมาร์และต่อมาในระบอบการปกครองของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ก็ตาม

## ข้อความในมาตรา
ข้อความฉบับเต็มในภาษาญี่ปุ่นเขียนไว้ดังนี้:

คำแปลภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการ:

คำแปลภาษาไทย:

## การตีความ

หลังนำรัฐธรรมนูญญี่ปุ่นมาใช้ในวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 สงครามกลางเมืองจีนสิ้นสุดลงที่ฝ่ายพรรคคอมมิวนิสต์จีนชนะใน ค.ศ. 1949 และสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน ด้วยเหตุนี้ สหรัฐอเมริกาจึงถูกทิ้งให้อยู่โดยไม่มีสาธารณรัฐจีนบนจีนแผ่นดินใหญ่ในฐานะพันธมิตรทางทหารเพื่อต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ในแปซิฟิก กองกำลังยึดครองของสหรัฐอเมริกามีความปรารถนาให้ญี่ปุ่นมีบทบาททางทหารที่แข็งขันมากขึ้นในการต่อสู้กับลัทธิคอมมิวนิสต์ในช่วงสงครามเย็น

### การตีความใหม่ใน ค.ศ. 2014
ในเดือนกรกฎาคม 2557 รัฐบาลญี่ปุ่นอนุมัติการตีความใหม่ซึ่งรัฐธรรมนูญอันสละสิทธิ์สงคราม แม้มีความกังวลและความไม่เห็นด้วยจากประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งอนุญาตให้ใช้กำลังทหารเพื่อโจมตีประเทศอื่นและเข้าสู่สงคราม การใช้กำลังทหารเพื่อการนี้ถูกพิจารณาว่ามิชอบด้วยกฎหมายและเป็นอันตรายร้ายแรงต่อประชาธิปไตยของญี่ปุ่น เนื่องจากนายกรัฐมนตรีหลีกเลี่ยงกระบวนการแก้ไขรัฐธรรมนูญซึ่งรัฐธรรมนูญกำหนด และทำให้มีการเปลี่ยนแปลงมูลวิวัติต่อความหมายของหลักการมูลฐานในรัฐธรรมนูญโดยคำสั่งของคณะรัฐมนตรี โดยปราศจากการอภิปรายหรือลงมติของสภาไดเอต (สภาผู้แทนราษฎร) และไม่ได้รับความเห็นชอบจากสาธารณะ

## อ้างอิง

### หนังสือ
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  
*  
*  

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  at Wikisource
* Regular updates on and analysis of Japanese politics (Articles and audio)
* Global Article 9 Campaign 
* Cabinet Office (Official English translation of constitution)
* National Diet Library (Official English translation of constitution)

หมวดหมู่:กองทัพญี่ปุ่น
หมวดหมู่:รัฐบาลญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กฎหมายญี่ปุ่น
หมวดหมู่:รัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สนธิสัญญาสงครามเย็น