open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ท่าประตูน้ำ

thumb|ท่าประตูน้ำ
**ท่าประตูน้ำ** () เป็นท่าจอดเรือของเรือโดยสารคลองแสนแสบบริเวณเชิงสะพานเฉลิมโลก 55 ด้านทิศตะวันออก ถนนราชดำริ ระหว่างสี่แยกประตูน้ำ (ตัดถนนเพชรบุรีและถนนราชปรารภ) และสี่แยกราชประสงค์ ในพื้นที่เขตราชเทวี  และเขตปทุมวัน  กรุงเทพมหานคร

ท่าเรือแห่งนี้เป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างเรือโดยสารคลองแสนแสบทั้ง 2 ช่วง คือช่วงวัดศรีบุญเรือง - ประตูน้ำ ซึ่งใช้เรือขนาดใหญ่บรรทุก 150-200 คน กับช่วงประตูน้ำ - ผ่านฟ้าลีลาศ ซึ่งใช้เรือขนาดเล็กบรรทุก 80-100 คน ผู้โดยสารที่เดินทางผ่านท่านี้สามารถเดินทางต่อได้โดยไม่เสียค่าโดยสารเพิ่ม โดยเปลี่ยนจากเรือลำเดิมเป็นลำใหม่บนฝั่งเดียวกัน และแสดงตั๋วจากเรือลำเดิมกับพนักงานเก็บเงินบนเรือลำใหม่

## ประวัติศาสตร์
thumb|เรือเมล์ขาวนายเลิศ ราว พ.ศ. 2451
thumb|ท่าประตูน้ำในยามพลบค่ำ
"ท่าประตูน้ำสระปทุม" ในอดีตเป็นจุดเชื่อมต่อการเดินทางจากพระนครออกไปยังชานเมืองด้านตะวันออกเฉียงเหนือและเมืองแปดริ้ว (ฉะเชิงเทรา) ตามเส้นทางเรือเมล์นายเลิศ ในคลองบางกะปิ-คลองแสนแสบ ซึ่งขุดผ่านทุ่งบางกะปิ (บริเวณด้านทิศเหนือของถนนสุขุมวิทหรือเขตวัฒนาในปัจจุบัน ไปจนถึงพื้นที่เขตห้วยขวาง เขตวังทองหลาง และเขตบางกะปิ) เมืองมีนบุรี หนองจอก บางน้ำเปรี้ยว และเมืองฉะเชิงเทรา บริเวณท่าประตูน้ำจึงกลายมาเป็นย่านการค้าที่สำคัญ และมีบริการขนส่งมวลชนทั้งรถราง และรถประจำทางหลายสาย โดยเฉพาะรถประจำทางของบริษัท นายเลิศ จำกัด (รถเมล์ขาวนายเลิศ) ซึ่งให้บริการครั้งแรกประมาณปี 2450 ด้วยรถม้าลากจูง ในเส้นทางแรกคือสะพานยศเส-ประตูน้ำ ก่อนที่จะปรับเปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์ในเส้นทางตลาดยอดบางลำพู-ยศเส-ประตูน้ำ และต่อมารถเมล์ขาวก็ได้กลายมาเป็นรถประจำทาง ขสมก. หลายสายที่ผ่านท่าประตูน้ำมาจนถึงปัจจุบัน เช่นสาย 2, 60, 73, 511 เป็นต้น

## แผนผังท่าเรือ

## สถานที่ใกล้เคียง
* ย่านประตูน้ำ
** ตลาดประตูน้ำ
** ประตูน้ำเซ็นเตอร์
** เดอะแพลทินัม แฟชั่นมอลล์
* บิ๊กซี ซูเปอร์เซ็นเตอร์ สาขาราชดำริ
* ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ ห้างสรรพสินค้าอิเซตัน และโรงแรม เซ็นทารา แกรนด์ และบางกอกคอนเวนชั่น เซ็นเตอร์ แอท เซ็นทรัลเวิลด์
* ศาลพระตรีมูรติ สี่แยกราชประสงค์
* ตึกใบหยก 1 และ 2
* อินทราสแควร์ ประตูน้ำ
* โรงแรมอินทรา รีเจ้นท์
* โรงแรมอมารี วอเตอร์เกท
* โรงแรมอโนมา
* โรงแรมเซ็นเตอร์พอยต์ ซอยเพชรบุรี 15
* พันธุ์ทิพย์พลาซ่า
* สถานเอกอัครราชทูตสาธารณรัฐอินโดนีเซีย ประจำประเทศไทย
* โรงเรียนกรุงเทพการบัญชีวิทยาลัย

## ท่าเรือใกล้เคียง

หมวดหมู่:คลองแสนแสบ
ประตูน้ำ
ประตูน้ำ
พระเศวตคชเดชน์ดิลก

**พระเศวตคชเดชน์ดิลกฯ** เป็นช้างเผือกประจำรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว  ตกที่ป่าแม่ยางมิ้ม อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่  เมื่อวันศุกร์ แรม 11 ค่ำ เดือน 6 ปีขาล ตรงกับวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2469  เจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 9 และนาย ดี.เอฟ. แมคฟี ผู้จัดการป่าไม้บริษัทบอร์เนียว ได้น้อมเกล้าน้อมกระหม่อมถวาย  ในคราวเสด็จพระราชดำเนินมณฑลพายัพ พร้อมกับพระราชพิธีทูลพระขวัญ และพระราชทานพระแสงราชศัสตรานครเชียงใหม่ และพระราชพิธีพระราชทานธงประจำกองลูกเสือของมณฑลพายัพ เมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2469 ณ บริเวณสนามหน้าโรงเรียนยุพราชวิทยาลัย ซึ่งมีเจ้าราชบุตร (วงศ์ตวัน ณ เชียงใหม่) เป็นแม่กองสร้างโรงช้าง และขนย้ายมาที่กรุงเทพมหานครพร้อมกับแม่ช้างชื่อ "พังหล้า" สูง 7 ฟุต 4 นิ้ว ทางรถไฟเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 

พระเศวตคชเดชน์ดิลกฯ มีลักษณะสำคัญดังนี้ 
* หนังสีบัวโรย
* ขนตามตัวแลศีรษะต้นแดงปลายขาว เมื่ออยู่กับตัวสีบัวโรย
* ตาสีฟ้าอ่อน
* เพดานขาว
* ขนที่หูขาว
* เล็บขาว
* อัณฑโกสขาว (อัณฑโกส = เปลือกไข่)
* ขนที่หางต้นแดงปลายขาว

พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ประกอบพระราชพิธีสมโภช และขึ้นระวางเป็นช้างสำคัญ เมื่อวันที่ 15-16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 พระราชนามว่า  

มีเรื่องเล่ากันว่า ในคืนวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2475 คืนก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครอง  พระเศวตคชเดชน์ดิลกฯ ซึ่งยืนโรงอยู่ ณ โรงช้างต้น พระราชวังดุสิต ได้ส่งเสียงร้องประหลาดตลอดทั้งคืน เมื่อถึงเวลารุ่งสาง คณะราษฎรก็ก่อการ ณ บริเวณลานพระบรมรูปทรงม้า  ใกล้กับโรงช้างต้นนั้น  

เมื่อพระเศวตคชเดชน์ดิลกฯ โตขึ้น มีลักษณะแปลก คือมีงางอกออกมาไขว้กัน มีเรื่องเล่าว่าวันหนึ่งในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2484  พระเศวตคชเดชน์ดิลกฯ ได้ยกงวงขึ้นไปติดบนงา แล้วเอาลงไม่ได้ เจ็บปวดร้องครวญครางอยู่หลายวัน เจ้าหน้าที่แก้ไขอย่างไรก็ไม่หาย จึงจำเป็นต้องเลื่อยงาทั้งสองออก ขณะนั้นเป็นเวลาใกล้เคียงกับวันที่ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็ตสวรรคต เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2484  

พระเศวตคชเดชน์ดิลกฯ ยืนโรงอยู่ ณ โรงช้างต้น พระราชวังดุสิต (ปัจจุบันคือ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ช้างต้น) คู่กับ พระเศวตวชิรพาหฯ เป็นเวลา 16 ปี จึงล้มลงเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2486

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ช้างที่มีชื่อเสียง
7
หมวดหมู่:รัชกาลที่ 7
หมวดหมู่:พ.ศ. 2470
หมวดหมู่:พ.ศ. 2486
หมวดหมู่:จังหวัดเชียงใหม่
แดงเหนือ เกียรติอรดี

**แดงเหนือ เกียรติอรดี** สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 5) แพ้ 10 

## เกียรติประวัติ
* แชมป์ประเทศไทยรุ่นแบนตัมเวท
** ชิง 28 พฤษภาคม 2530 ชนะคะแนน โนรี จ๊อกกี้ยิม
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 10 กันยายน 2530 ชนะคะแนน สุรสิทธิ์ มีประเสริฐ
** เสียแชมป์ 24 ตุลาคม 2531 แพ้น็อค ชูเชิด เอื้อสัมพันธ์ ยก 3
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
**  ชิงแชมป์ภาคฯรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 1 มีนาคม 2532 แพ้น็อค มิน ยองชุน (เกาหลีใต้) ยก 5 ที่ เกาหลีใต้

## อ้างอิง

* สถิติการชก

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นแบนตัมเวท
เดชวารินทร์ ฮอลลีวูด

**เดชวารินทร์ ฮอลลีวูด** สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 7) เสมอ 3 แพ้ 7 

## เกียรติประวัติ
* แชมป์ประเทศไทยรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
** ชิง 23 กรกฎาคม 2524 ชนะน็อค อัครเดช ศิษย์จอมทอง ยก 7
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 3 มีนาคม 2525 ชนะน็อค ทวีคูณ ช.เสืออนันต์ ยก 4
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 19 กรกฎาคม 2525 ชนะคะแนน ศักดา ศักดิ์สุรีย์
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 1 พฤษภาคม 2526 ชนะน็อค ประสงค์ ศิษย์เข็มเพชร ยก 5
** สละแชมป์

## อ้างอิง

* สถิติการชก

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวไทยรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
มารีจี

right|thumb|250px|พระแม่มาริจีโพธิสัตว์
**มารีจี** (; ) เป็นพระโพธิสัตว์ฝ่ายหญิงตามความเชื่อของพุทธศาสนามหายาน พุทธศาสนาวัชรยาน และศาสนาเต๋า โดยนับถือว่าเป็นพระโพธิสัตว์แห่งแสงอาทิตย์ยามเช้า ทรงรถที่ลากด้วยหมูป่าเจ็ดตัว รูปลักษณ์ของพระนางมีหลากหลายมีตั้งแต่พักตร์เดียว 2 กรไปจนถึงหกพัตร์ 12 กร ในอินเดียจะพบรูปปั้นแบบพักตร์เดียว 2 กร และ 3 พักตร์ 6 กร พระโพธิสัตว์องค์นี้เป็นที่นิยมนับถือในทิเบตและจีน ญี่ปุ่น และทรงมีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับตำนานเทศกาลกินเจ

## ดูเพิ่ม
*เต้าบ้อหงวนกุน

## อ้างอิง
* ผาสุข อินทราวุธ. พุทธปฏิมาฝ่ายมหายาน. กทม. โรงพิมพ์อักษรสมัย. 2543 หน้า 79

หมวดหมู่:พระโพธิสัตว์
หมวดหมู่:เทพเจ้าจีน
เหรุกะ

**เหรุกะ** เป็นยิดัมองค์หนึ่งตามความเชื่อของชาวพุทธในทิเบต อยู่ในกลุ่มวัชรโคตร ถือเป็นภาคดุร้ายของพระอักโษภยะพุทธะ รูปลักษณ์โดยทั่วไป มีกายสีน้ำเงิน มีสองแขน ถือคทาและกะโหลกบรรจุเลือด ถือว่าเป็นเทพเจ้าแห่งความตาย อิตถีภาวะของท่านคือฑากิณี หรือคานโดรในภาษาทิเบต ซึ่งมีที่มาจากยักษ์และมารร้ายก่อนการนับถือพุทธศาสนา เหรุกะและฑากิณีมีหลายองค์แต่เรียกรวมกันว่าเหรุกะ รูปปั้นของท่านมักทำเป็นรูปสวมกอดศักติหรือยับยุม อีกภาคของเหรุกะคือเหวัชระ

## อ้างอิง
* สุมาลี มหณรงค์ชัย. พระชินพุทธะห้าพระองค์. กทม. ศูนย์ไทย-ทิเบต.2548

หมวดหมู่:ยิดัม
รองเท้าแตะ

thumb|รองเท้าแตะ

**รองเท้าแตะ** เป็นรองเท้าชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยพื้นรองเท้า ที่ยึดกับเท้าผู้สวมใส่ด้วยสายหรือแถบรัดหลังเท้า หรือข้อเท้า หรือใช้นิ้วเท้าคีบ  รองเท้าแตะจะมีส่วนที่ห่อหุ้มเท้าน้อยกว่ารองเท้าธรรมดา และใช้วัสดุในการผลิตน้อยกว่า จึงมักจะมีราคาถูก และใช้ในการสวมใส่ลำลอง

หมวดหมู่:เครื่องนุ่งห่ม
พี่น้องมงกอลฟีเย

thumb|การทดลองครั้งแรกของพี่น้องมงกอลฟีเย เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1783 thumb|โฌแซ็ฟ-มีแชล มงกอลฟีเย ผู้พี่ thumb|ฌัก-เอเตียน มงกอลฟีเย ผู้น้อง
thumb|บัลลูนMontgolfier
**พี่น้องมงกอลฟีเย** (; ) ประกอบด้วย **โฌแซ็ฟ-มีแชล มงกอลฟีเย** (; 26 สิงหาคม ค.ศ. 1740 - 26 มิถุนายน ค.ศ. 1810) และ **ฌัก-เอเตียน มงกอลฟีเย** (; 6 มกราคม ค.ศ. 1745 - 2 สิงหาคม ค.ศ. 1799) นักประดิษฐ์ชาวฝรั่งเศส เป็นคนสร้างบัลลูนที่ขับเคลื่อนด้วยอากาศร้อน เดินทางที่ความสูง 500 ฟุตในอากาศ เป็นระยะทาง 5 1/2 ไมล์ ใช้เวลา 25 นาที ได้สำเร็จเป็นครั้งแรกของโลกที่กรุงปารีส เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1783

## อ้างอิง
* หนังสือครั้งแรกของโลก

หมวดหมู่:นักประดิษฐ์ชาวฝรั่งเศส
หมวดหมู่:การบิน
อะนะตะ กะ อิตะ โมริ

**อะนะตะ กะ อิตะ โมริ** () เป็นซิงเกิลเปิดตัวของ จูไค ที่วางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 15 มีนาคม 2006 โดย Sistus Records ซึ่งเพลงแรกของซิงเกิลนี้ เป็นเพลงปิดของอนิเมะเรื่อง **[[เฟท/สเตย์ ไนท์]]** ส่วนอันดับในโอริก้อนชาร์ตนั้น ซิงเกิลนี้อยู่ในอันดับที่ 16 และมียอดวางจำหน่าย 19,172 ชุดด้วยกัน ซึ่งถือว่าเป็นซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของจูไคเลยทีเดียว

## รายชื่อแทร็ค

#อะนะตะ กะ อิตะ โมริ () 
#SAKURA difference
#อะนะตะ กะ อิตะ โมริ (instrumental)
#SAKURA difference (instrumental)

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:ผลงานของ จูไค
โคะอิบิโตะ โดชิ

**** () เป็นซิงเกิลชุดที่ 2 ของ จูไค ที่วางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 26 กรกฎาคม 2006 โดย Sistus Records ซึ่งเพลงแรกของซิงเกิลนี้ เป็นเพลงปิดของอะนิเมะเรื่อง "โอ้! เทพธิดา ภาค ปีกของพวกเราทุกคน" ()

## รายชื่อแทร็ค
# โคะอิบิโตะ โดชิ () 
# วะสุเระนะกุสะ () 
# โคะอิบิโตะ โดชิ (instrumental)
# วะสุเระนะกุสะ (instrumental)

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:ผลงานของ จูไค
พระเศวตวรวรรณ

**พระเศวตวรวรรณฯ** เป็นช้างสำคัญช้างที่หนึ่งในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นลูกช้างด่าง ตกที่เมืองพร้าว พระเจ้ากาวิโลรสสุริยวงศ์ เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 6 โปรดให้หนานไชยวงศ์ พระยาไยชเลิก คุมลงมาถวายที่กรุงเทพมหานคร   เดินทางถึงเมื่อวันขึ้น 6 ค่ำ เดือน 1  ปีมะเส็งเอกศก จุลศักราช 1231 ตรงกับ พ.ศ. 2412

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดพระราชพิธีสมโภช ขึ้นระวาง ณ โรงพิธี สนามชัย พระราชทานนามว่า พระเศวตวรวรรณฯ  และโปรดฯ ให้สร้างโรงช้างต้นขึ้นภายในบริเวณพระราชวังดุสิต (ปัจจุบันคือ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ช้างต้น ถนนอู่ทองใน)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ช้าง
พ
5
หมวดหมู่:รัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:พ.ศ. 2412
หมวดหมู่:จังหวัดเชียงใหม่
เหวัชระ

right|thumb|300px|เหวัชระและไนราตมยะ ล้อมรอบด้วยฑากิณี 8 ตน
**เหวัชระ** (ภาษาทิเบต: ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་ kye'i rdo rje / kye rdo rje; ภาษาจีน: 喜金刚 Xǐ jīngāng;) เป็นอีกภาคหนึ่งของเหรุกะ ที่สะท้อนถึงจิตใจด้านดีงามต่างจากเหรุกะที่สะท้อนจิตใจด้านชั่วร้าย ถือเป็นยิดัมเช่นกัน อิตถีภาวะของเหวัชระ เรียกว่า วัชรโยคินี หรือ ไนราตมยะ ซึ่งบ่งถึงสุญตาหรือความไร้ตัวตน รูปปั้นของเหวัชระมีกายสีน้ำเงิน แปดเศียร สี่ขา สิบหกกร ถือถ้วยรูปหัวกะโหลกที่บรรจุรูปพระธยานิพุทธะหรือเทพต่าง ๆ รวมถึงสัญลักษณ์ของพุทธะและเทพเหล่านั้น

## อ้างอิง
* สุมาลี มหณรงค์ชัย. พระชินพุทธะห้าพระองค์. กทม. ศูนย์ไทย-ทิเบต.2548
## แหล่งข้อมูลอื่น
* Hevajra Tantra and Related Subjects (Himalayanart.org)
* Forthcoming Hevajra studies by Harunaga Isaacson 

หมวดหมู่:ยิดัม
บัลลูน

thumb|แบบจำลองของบัลลูนของพี่น้องมงกอลฟีเย จากพิพิธภัณฑ์ในกรุงลอนดอน
**บัลลูน** หรือ **บอลลูน** () เป็นยานพาหนะที่ใช้ในการเดินทางทางอากาศ ด้วยหลักการของแรงลอยตัว (Buoyancy) และเคลื่อนที่ด้วยลม มีหลักฐานการสร้างในประเทศจีนตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 3  ต่อมาในทวีปยุโรปมีการทดลองสร้างเป็นพาหนะสำหรับใช้เดินทางทางอากาศตั้งแต่ปี ค.ศ. 1709 ที่กรุงลิสบอน ประเทศโปรตุเกส แต่ไม่ประสบความสำเร็จ จนกระทั่งวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1783 พี่น้องมงกอลฟีเย ชาวฝรั่งเศส ประสบความสำเร็จในการใช้บัลลูนขนาดใหญ่ ขับเคลื่อนด้วยอากาศร้อน เดินทางที่ความสูง 500 ฟุตในอากาศ เป็นระยะทาง 5 1/2 ไมล์  ใช้เวลา 25 นาที ได้สำเร็จเป็นครั้งแรกที่ ปารีส และนับเป็นก้าวแรกของการเดินทางด้วยบัลลูนอย่างแท้จริง

## อ้างอิง

* หนังสือครั้งแรกของโลก เล่ม 1

หมวดหมู่:อากาศยาน
จือนฺหวี่

**จือนฺหวี่** เป็นเทพีแห่งการทอผ้าและดาวเวกาในเทพปกรณัมจีน พระองค์เป็นพระธิดาองค์สุดท้องจากพระธิดาทั้งเจ็ดของเง็กเซียนฮ่องเต้ เชื่อกันว่าพระองค์ทอเสื้อคลุมยาวหลวงของพระบิดาจากก้อนเมฆ

## ตำนาน
จือนฺหวี่เป็นพระธิดาองค์ที่เจ็ดของเง็กเซียนฮ่องเต้ วันหนึ่งขณะเดินทางลงมายังโลกเพื่ออาบน้ำในแม่น้ำ พระองค์พบกับหนิวหลาง หนุ่มเลี้ยงวัว เขาตะลึงกับความงามของพระองค์มากจนตกหลุมรักกับพระองค์ทันทีและขโมยฉลองพระองค์ของพระองค์ไป เมื่อไม่มีฉลองพระองค์ จือนฺหวี่จึงไม่สามารถกลับไปสวรรค์ได้ ดังนั้น พระองค์จึงตัดสินพระทัยแต่งงานกับหนิวหลาง โดยหนิวหลางออกไปทำไร่ ส่วนจือนฺหวี่ทอผ้าที่บ้านและดูแลลูก ๆ ของพวกเขา จือนฺหวี่ตกหลุมรักนานมากจนพระองค์ไม่อยากกลับสวรรค์ อย่างไรก็ตาม เง็กเซียนฮ่องเต้พบตัวพระองค์ โดยมีรับสั่งให้ซีหวังหมู่นำจือนฺหวี่กลับมายังสวรรค์ หนิวหลางโมโหมากหลังรู้ว่าภรรยาถูกนำตัวกลับไปสวรรค์ วัวของหนิวหลางจึงสร้างเรือให้เขานำลูก ๆ ของเขาไปที่สวรรค์

ในตอนที่หนิวหลางกับลูกชายหลายคนของเขากำลังจะถึงสวรรค์ ซีหวังหมู่จึงลงโทษพวกเขาด้วยการสร้างแม่น้ำสวรรค์หรือทางช้างเผือกตรงใจกลางท้องฟ้าแยกคู่รักสองคนตลอดกาล เมื่อทั้งคู่อกหัก จือนฺหวี่จึงกลายเป็นดาวเวกาส่วนหนิวหลางกลายเป็นดาวตานกอินทรี 

หลังจากนั้น ซีหวังหมู่ได้อนุญาตให้ทั้งคู่พบกันได้แค่ครั้งเดียวในวันที่เจ็ด เดือนเจ็ด เมื่อมีฝูงนกสาลิกาบินไปที่ท้องฟ้าและสร้างสะพานให้ทั้งคู่เดินข้าม วันที่ฉลองมีชื่อว่า "เทศกาลซีซี" ซึ่งมีอีกชื่อว่า วันวาเลนไทน์ของจีน

เนื้อเรื่องนี้กลายเป็นหนึ่งในนิทานที่ยิ่งใหญ่ทั้งสี่ของ "ขบวนการนิทานพื้นบ้าน" (Folklore Movement) ในคริสต์ทศวรรษ 1920—ส่วนอีกสามเรื่องคือตำนานนางพญางูขาว, พระนางเมิ่งเจียง และม่านประเพณี

## ภาพ

ไฟล์:Jūnishi nochi ushi "kengyūsei" by Yamamoto Hōsui.jpg|ภาพวาดโดยยามาโมโตะ โฮซูอิใน ค.ศ. 1892
ไฟล์:The Weaver Girl, by Zhang Ling.jpg|จือนฺหวี่ที่ถือกระสวยเครื่องทอผ้าบนพระหัตถ์ของพระองค์ ภาพวาดโดย Zhang Ling ราชวงศ์หมิง
ไฟล์:Famous Women, 1799 (H).jpg|จือนฺหวี่ทรงพระดำเนินข้ามแม่น้ำสวรรค์ ภาพโดยGai Qi, ค.ศ. 1799
ไฟล์:Zhinu, ceiling of Muxuyuan Station, Nanjing metro.jpg|จือนฺหวี่บนเพดานในสถานีมู่ซุหยวน หนานจิง
ไฟล์:Yoshitoshi - 100 Aspects of the Moon - 40-2.jpg|จือนฺหวี่กับหนิวหลัง ภาพวาดโดยสึกิโอกะ โยชิโตชิ
ไฟล์:Guo Xu album dated 1503 (11).jpg|ภาพการสร้างแม่น้ำสวรรค์ (ทางช้างเผือก) โดย Guo Xu ราชวงศ์หมิง


## ดูเพิ่ม
* เทศกาลชีซี
* เทศกาลทานาบาตะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ตำนานเทศกาลชีซี 

หมวดหมู่:เทพีจีน
หมวดหมู่:เทพเจ้าจีน
โฮชิ อาคาริ

**โฮชิ อาคาริ** () เป็นซิงเกิลที่ 3 ของดูโอซอฟท์ร็อค จูไค ที่วางจำหน่ายในวันที่ 1 พฤศจิกายน 2006 โดย Sistus Records และเพลงแรกของซิงเกิลนี้ ยังเป็นเพลงปิดของอะนิเมะเรื่อง **[[นักรบเหล็กเทวะ]]** อีกด้วย

## รายชื่อแทร็ค

#โฮชิ อาคาริ () 
#...because I love You
#โฮชิ อาคาริ (instrumental)
#...because I love You (instrumental)

หมวดหมู่:ผลงานของ จูไค
ปิซา

**ปิซา** () เป็นเมืองเอกของจังหวัดปิซา อยู่ในแคว้นตอสคานา ฝั่งแม่น้ำอาร์โน ประเทศอิตาลี อยู่ทางตะวันตกของเมืองฟลอเรนซ์ (ฟีเรนเซ) ประมาณ 100 กิโลเมตร และทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองเซียนาปรมาณ 130 กิโลเมตร

จตุรัสดูโอโมแห่งปิซาได้รับเลือกโดยองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก เมื่อปี ค.ศ. 1987

## สถานที่สำคัญ
*  จตุรัสดูโอโมแห่งปิซา - มรดกโลก
*  มหาวิหารปิซา (Pisa Duomo) - มรดกโลก
*  หอศีลจุ่มเมืองปิซา (Baptistry (Pisa)) - มรดกโลก
*  หอเอนเมืองปิซา - มรดกโลก
*  สุสานนักบุญ (Campo Santo) - มรดกโลก
*  พิพิธภัณฑ์มหาวิหารปิซา (Museo del Opera del Duomo)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* วิกิท่องเที่ยว: ท่องเที่ยวปิซา

หมวดหมู่:เมืองในแคว้นตอสคานา
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศอิตาลี
ซานจีมิญญาโน

thumb|250x250px|ซานจีมิญญาโน
**ซานจีมิญญาโน** () เป็นเมืองเล็ก ๆ บนเนินเขา ตั้งอยู่ในแคว้นตอสคานา ประเทศอิตาลี ห่างออกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองเซียนาประมาณ 50 กิโลเมตรและอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองฟลอเรนซ์

ความสำคัญของซานจีมิญญาโนเป็นเมืองที่ยังรักษาลักษณะเมืองในยุคกลางไว้อย่างพร้อมมูลโดยเฉพาะหอคอยซึ่งจะมองเห็นได้แต่ใกล ตัวเมืองตั้งอยู่บนเนินสูงล้อมรอบด้วยกำแพงเมือง ตามลักษณะที่ยังพบในหลายเมืองและหมู่บ้านในบริเวณแคว้นตอสคานา 

เมืองซานจีมิญญาโนได้รับเลือกโดยองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก เมื่อปี พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990)

หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:เมืองในแคว้นตอสคานา
หมวดหมู่:เมืองโบราณในประเทศอิตาลี
ซีเอนา

thumb|300px|ทัศนียภาพซีเอนา
thumb|300px|เมืองซีเอนายามค่ำ
**ซีเอนา** () เป็นเมืองในจังหวัดซีเอนา แคว้นตอสคานา ประเทศอิตาลี ซีเอนาเป็นเมืองคู่แข่งของฟลอเรนซ์ที่มีชื่อเสียงทางศิลปะและสถาปัตยกรรมในยุคกลาง ใจกลางเมืองเก่าของซีเอนาถูกขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก เมื่อปี ค.ศ. 1995

## สถานที่สำคัญ
* **[[อาสนวิหารซีเอนา]]** สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12
* **หอศีลจุ่ม** (ส่วนหนึ่งของอาสนวิหาร)
* **จัตุรัสกัมโป** (Piazza del Campo) เป็นจัตุรัสยุคกลางที่สมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่งในยุโรป
* **[[พาลัซโซพุบบลิโค]]** (Palazzo Pubblico) 
* **หอมังกีอา** (Torre del Mangia) ที่จัตุรัสแคมโปสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 14
* **สถาบันดนตรีกีจานา** (Accademia Musicale Chigiana) 
* **บาซีลีกาเดลลอสแซร์วันซา** (Basilica dell'Osservanza)
* **วิหารซานตามาเรียเดอีแซร์วี** (Santa Maria dei Servi) 
* **วิหารซันโดเมนีโก** (San Domenico)
* **วิหารซันฟรานเชสโก** (San Francesco)
* **วิหารซันโตสปีรีโต** (Santo Spirito)
* **วิหารซันมาร์ตีโน** (San Martino)
* **สถานศักดิ์สิทธิ์ซานตากาเตรีนา** (Sanctuary of Santa Caterina) ซึ่งรวมบ้านของนักบุญแคทเธอริน กับ **วัดซานตากาเตรีนา** เป็นที่เก็บกางเขนศักดิ์สิทธิ์ (คริสต์ศตวรรษที่ 12) ที่นักบุญแคทเธอรินได้รับแผลศักดิ์สิทธิ์ (stigmata) และรูปปั้นของนักบุญแคทเธอริน (คริสต์ศตวรรษที่ 15)

หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:เมืองในแคว้นตอสคานา
หมวดหมู่:เมืองโบราณในประเทศอิตาลี
ปลาคางคก

**ปลาคางคก** หรือ **ปลาย่าดุก** (อังกฤษ: Freshwater toadfish, Grunting toadfish, Freshwater stonefish; ) ปลาทะเลชนิดหนึ่ง จำพวกปลาคางคก (Batrachoididae) ชนิดหนึ่ง

มีรูปร่างคล้ายกับปลาย่าดุก (*Batrachomoeus trispinosus*) ที่มีลักษณะใกล้เคียงและพบในแหล่งที่อยู่เดียวกัน ด้วยมีสีเลอะทั้งลำตัว หัวมีขนาดใหญ่ มุมปากกว้าง ตากลมโต  แต่ว่าปลาคางคกมีลายแถบที่ครีบอกมีมากกว่า โดยมีถึง 7-8 ขีด (ขณะที่ปลาย่าดุก มี 3-4 ขีด) ขณะที่หนวดที่บริเวณแก้มและหัวของปลาย่าดุก แตกแขนงมากกว่าปลาคางคก

มีความยาวเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ตามพื้นโคลนหรือเลนตามปากแม่น้ำขนาดใหญ่ในเขตร้อนและอบอุ่นของทวีปเอเชีย ตั้งแต่ อินเดีย, บังกลาเทศ, พม่า, ไทย, เวียดนาม จนถึงฟิลิปปินส์ พบได้น้อยมากในแหล่งที่เป็นน้ำจืดสนิท 

หากินในเวลากลางคืนด้วยการซุมรอเหยื่ออย่างนิ่ง ๆ ด้วยการเขมือบกินไปทั้งตัว เหมือนเช่นปลาคางคกชนิดอื่น ๆ 

นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยมีการปรับสภาพให้เข้ากับน้ำจืดได้เหมือนกับปลาย่าดุก โดยมีชื่อเรียกเฉพาะในแวดวงปลาสวยงามว่า "ปลาสิงโต" หรือ "ปลาแซมเบ้"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*รูปและข้อมูลปลาคางคกเพิ่มเติม 

หมวดหมู่:วงศ์ปลาคางคก
หมวดหมู่:ปลาตู้
หมวดหมู่:ปลาน้ำกร่อย
เจ้าพระยาปราบไตรจักร

**เจ้าพระยาปราบไตรจักร** อาจหมายถึง

* **[[เจ้าพระยาปราบไตรจักร (พลายบุญเรือง)]]** ช้างทรงของสมเด็จพระเอกาทศรถ ในสงครามกอบกู้กรุงศรีอยุธยา พ.ศ. 2135
* **[[เจ้าพระยาปราบไตรจักร (พลายหอม)]]** ช้างเผือกประจำรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
รายการธงในประเทศแอฟริกาใต้

ภาพธงต่าง ๆ ในหน้านี้ เป็นธงชาติ และธงอื่น ๆ ที่มีการใช้ใน**สาธารณรัฐ[[แอฟริกาใต้]]**

## ธงชาติ

## ธงทหาร

## ธงกีฬา

## ธงเขตการปกครอง

## ธงในอดีต
### ธงชาติ

### อดีตสาธารณรัฐบัวร์และเคปโคโลนี

### ธงตำแหน่งราชการ

## ดูเพิ่ม
* ตราแผ่นดินของแอฟริกาใต้
* เพลงชาติแอฟริกาใต้

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* South African government's page on the flag. Accessed 22 December 2005.
* dimensions of the flag . Accessed 20 February 2005.
* South Africa (1928–1994). Accessed 4 March 2007.


อแฟริกาใต้
แกรี คาสปารอฟ

**แกรี คีโมวิช คาสปารอฟ** (; ; เกิด 13 เมษายน ค.ศ. 1963) เป็นนักหมากรุกชาวรัสเซีย เชื้อสายยิว-อาร์มีเนีย เคยเป็นแชมป์โลกหมากรุกสากลใน ค.ศ. 1985 - 2000

คาสปารอฟ ได้รับการยกย่องว่าเป็นนักหมากรุกสากลที่เก่งที่สุดในโลก ตั้งแต่เคยมีเกมนี้มา โดยนอกจากค่า เอเลอเรตติง (Elo Rating) ที่สูงที่สุดในโลก คือ 2851 ใน ค.ศ. 1999 - 2000 แล้วนั้น คาสปารอฟ ยังชนะการแข่งขันรายการสำคัญ ๆ และมีอิทธิพลทางทฤษฎีหมากรุกสากล มาตลอดเวลากว่า 20 ปี

สไตล์การเล่นหมากรุกของ คาสปารอฟ นั้นเน้นไปในทางการใช้กลยุทธ์ (tactic) ที่แยบยล พิสดาร ลึกล้ำเป็นหลัก ในขณะที่ อนาโตลี คาร์ปอฟ คู่ปรับคนสำคัญ และเป็นแชมป์โลกคนก่อนหน้าเขา นั้นเป็นหนึ่งในนักยุทธศาสตร์ (strategy) ที่เก่งที่สุดคนหนึ่งเท่าที่โลกเคยมีมาเช่นกัน

เกมการแข่งขันระหว่าง คาสปารอฟ และ คาร์ปอฟ ที่ต่อสู้กันเพื่อชิงแชมป์โลกถึง 5 ครั้ง และการปะทะเชิงหมากกันอีกกว่าสิบปีนั้น เป็นการแข่งขันระหว่างนักหมากรุกที่เก่งที่สุดในประวัติศาสตร์ถึงสองคน ในช่วงเวลายาวนานอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

คาสปารอฟ ประกาศถอนตัวจากการเข้าร่วมการแข่งขันรายการสำคัญของมืออาชีพ ใน ค.ศ. 2005 อย่างไรก็ตาม คาสปารอฟ ยังคงเลือกเข้าแข่งขันในเกมที่เล่นประเภทบลิสซ์ใน ค.ศ. 2006 (ลิคท์ฮอฟเชสแชมป์เปียนทัวร์นาเมนต์) โดยได้อันดับ 1 ของรายการ ร่วมกับ อนาโตลี คาร์ปอฟ

ต่อมา ใน ค.ศ. 2007 คาสปารอฟ ถูกจับและจำคุกเป็นเวลาสั้น ๆ ด้วยข้อหาทางการเมือง ซึ่งคาร์ปอฟ ก็ได้พยายามเดินทางไปเยี่ยมถึงห้องขังแต่กลับถูกเจ้าหน้าที่กีดกัน ไม่ยอมให้ได้เข้าเยี่ยม

และใน ค.ศ. 2009 คาสปารอฟ ได้ประลองเชิงหมากกับ คาร์ปอฟ อีกครั้งในกติกาการแข่งขันแบบไม่เป็นทางการ ซึ่งคาสปารอฟ สามารถเอาชนะ คาร์ปอฟ ไปได้

คาสปารอฟ เขียนตำราและบทวิเคราะห์ทางหมากรุกสากลไว้หลายเล่ม ซึ่งล้วนทรงคุณค่ามหาศาลต่อวงการหมากรุก และศาสตร์ที่เกี่ยวข้อง เช่น การออกแบบปัญญาประดิษฐ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* Garry Kasparov, "Man of the Year?", *[[OpinionJournal.com|OpinionJournal]]*, 23 December 2007
* Garry Kasparov's Book Recommendation
* Edward Winter, List of Books About Fischer and Kasparov
* 

หมวดหมู่:นักหมากรุกสากลชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:นักหมากรุกสากลชาวโซเวียต
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนหมากรุกสากลชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:ผู้ฝึกสอนหมากรุกสากลชาวโซเวียต
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันหมากรุกสากลโอลิมเปียด
หมวดหมู่:แชมป์โลกหมากรุกสากล
หมวดหมู่:บุคคลจากบากู
หมวดหมู่:ชาวรัสเซียเชื้อสายยิว
หมวดหมู่:ชาวรัสเซียเชื้อสายอาร์มีเนีย
หมวดหมู่:สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
บอบบี ฟิชเชอร์

**โรเบิร์ต เจมส์ ฟิชเชอร์** (; 9 มีนาคม พ.ศ. 2486 — 17 มกราคม พ.ศ. 2551) หรือที่รู้จักในชื่อ **บอบบี ฟิชเชอร์** เป็นนักหมากรุกชาวอเมริกัน ที่มีพรสวรรค์และอุทิศตัวให้กับเกมหมากรุก เขาได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นนักหมากรุกที่เก่งที่สุดตลอดกาล  บอบบี ฟิชเชอร์ เคยเป็นทั้งแชมป์หมากรุกอเมริกา และแกรนด์มาสเตอร์หมากรุกที่อายุน้อยที่สุดเท่าที่เคยมีมาในถึงช่วงเวลานั้น ฟิชเชอร์ได้ฉายแววความอัจฉริยะในทักษะหมากรุกของตนตั้งแต่อายุยังน้อย เกมที่ฟิชเชอร์เล่นชนะ ดอนัลด์ เบิร์น (Donald Byrne) ใน ค.ศ. 1956 ขณะที่ฟิชเชอร์อายุ 13 ปี ได้รับการขนานนามว่าเป็น "เกมหมากรุกแห่งศตวรรษ" (Game of the Century) นอกจากนี้ บอบบี ฟิชเชอร์ ยังเป็นชาวอเมริกันเพียงคนเดียวในประวัติศาสตร์ที่เคยเป็นแชมป์โลกหมากรุกสากลอย่างเป็นทางการ (ก่อนหน้านี้มีเพียงนักหมากรุกอัจฉริยะชาวอเมริกันชื่อ พอล มอร์ฟี ที่เคยถูกยกย่องให้เป็นแชมป์หมากรุกโลกอย่างไม่เป็นทางการ ในระหว่าง ค.ศ. 1858 ถึง ค.ศ. 1862) โดยเป็นฝ่ายชนะโบริส สปัสสกี อดีตแชมป์โลกชาวโซเวียตในการแข่งขันที่เรคยาวิก ประเทศไอซ์แลนด์ เขาเป็นแชมป์โลกระหว่าง ค.ศ. 1972 ถึง 1975 แมตช์แข่งขันชิงตำแหน่งแชมป์โลกระหว่าง บอบบี ฟิชเชอร์ และ โบริส สปัสสกี เป็นหนึ่งในเกมหมากรุกที่ได้รับความสนใจมากที่สุดในประวัติศาสตร์ และมีบทบาทในการยกระดับกีฬาหมากรุกให้กลายเป็นกีฬาที่ได้รับความนิยมในวงกว้าง

ในบั้นปลายชีวิต บอบบี ฟิชเชอร์ กลายเป็นบุคคลที่เก็บตัวและมีอาการป่วยทางจิต โดยหมกมุ่นกับทฤษฎีสมคบคิดว่ายิวจะยึดครองโลก จนกระทั่งกลายเป็นผู้ฝักใฝ่ในลัทธิต่อต้านอเมริกัน และยังเผยแพร่ความคิดเห็นในทางเหยียดและต่อต้านยิว (ถึงแม้มารดาของเขาจะเป็นยิว) จนกระทั่งถูกเพิกถอนพาสปอร์ตอเมริกัน และถูกควบคุมตัวโดยทางการญี่ปุ่นเป็นเวลาหลายเดือนในฐานะที่เป็นบุคคลไร้สัญชาติ และใช้พาสปอร์ตอเมริกันที่ถูกระงับ

ใน ค.ศ. 2005 ฟิชเชอร์ ได้สัญชาติไอซ์แลนด์ เขาเดินทางไปใช้ชีวิตที่ไอซ์แลนด์ กระทั่งเสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2008 ที่โรงพยาบาลแลนด์สปิตาลิในเมืองเรคยาวิกด้วยภาวะไตวาย

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:นักหมากรุกสากลชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวไอซ์แลนด์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะไตล้มเหลว
หมวดหมู่:บุคคลจากชิคาโก
หมวดหมู่:ผู้เข้าแข่งขันหมากรุกสากลโอลิมเปียด
หมวดหมู่:แชมป์โลกหมากรุกสากล
หมวดหมู่:นักหมากรุกสากลชาวยิว
วิลล่าวัฒนา

thumb|วิลล่าวัฒนา
**วิลล่าวัฒนา** (Villa Vadhana) เป็นพระตำหนักที่ประทับของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระนราธิวาสราชนครินทร์ บดินทรเชษฐภคินี พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร และพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ 

วิลล่าวัฒนา ตั้งอยู่เลขที่ 51 Chamblandes dessusv อยู่ระหว่างถนน Tour Haldimand กับถนน General Guisan เมืองปุยยี นอกเมืองโลซาน เป็นบ้าน 3 ชั้น ขนาด 13 ห้องนอน ตั้งอยู่บนเนินลาดในเนื้อที่ประมาณ 2 ไร่ มีบริเวณและสวนผลไม้ หันหน้าไปทางทะเลสาบเจนีวา (ทะเลสาบเลม็อง) และมองเห็นเทือกเขาแอลป์ สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีทรงตัดสินพระทัยย้ายออกจากแฟลตขนาด 3 ห้องนอนที่ เลขที่ 16 ถนนทิสโซ่ต์ เมืองโลซาน เข้ามาอยู่ที่บ้านหลังนี้ ภายหลังการสละราชสมบัติของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และรัฐบาลได้อัญเชิญพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทรเสด็จขึ้นครองสิริราชสมบัติ

สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีทรงเช่าบ้านหลังนี้จากเจ้าของในราคาเดือนละ 8,000 ฟรังก์สวิส โดยเจ้าของยินดีขายบ้านให้ในราคา 96,000 ฟรังก์สวิส แต่ไม่ได้ทรงซื้อไว้ เพราะไม่มีเงินก้อน ทรงย้ายเข้ามาอยู่ที่วิลล่าวัฒนา เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2478 และทรงใช้ชีวิตที่นี่เป็นเวลาสิบกว่าปี ทรงตั้งชื่อบ้านหลังนี้ว่า "วิลล่าวัฒนา" ตามพระนามาภิไธย "สว่างวัฒนา" ของสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า และพระนามของสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระนราธิวาสราชนครินทร์ บดินทรเชษฐภคินี

ในปี พ.ศ. 2493 สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีเสด็จออกไปประทับที่แฟลตเลขที่ 19 ถนนอาวองต์ โพสต์ ภายหลังพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสระหว่างพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรกับสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง โดยมีพระประสงค์ให้ทั้ง 2 พระองค์มีความเป็นส่วนพระองค์
 
ปัจจุบันเจ้าของบ้านได้รื้อบ้านหลังนี้ลง เนื่องจากสภาพทรุดโทรม และสร้างใหม่เป็นอาคารอะพาร์ตเมนต์ 3 ชั้นสำหรับให้เช่าพักอาศัย ตั้งชื่อว่า "อาคารเลขที่ 51" (Chamblandes 51)

thumb|วิลล่า วัฒนา หลังใหม่
thumb|สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2540
เมื่อสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระนราธิวาสราชนครินทร์ บดินทรเชษฐภคินี ทรงสร้างพระตำหนัก 6 ชั้นหลังใหม่ เลขที่ 15 ซอยบ้านดอน ถนนสุขุมวิท 47 ในบริเวณติดต่อกับพระตำหนักเลอดิส ซอยแสงมุกดา ถนนสุขุมวิท 43 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2540 เพื่อใช้เป็นที่ทรงงานและเป็นที่รับแขก ทรงตั้งชื่อพระตำหนักหลังใหม่ว่า **พระตำหนักวิลล่าวัฒนา** ตามชื่อพระตำหนักที่ทรงใช้ชีวิตมาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:พระตำหนัก
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของสมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระนราธิวาสราชนครินทร์ บดินทรเชษฐภคินี
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามพระนามของพระบรมวงศานุวงศ์ไทย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศสวิตเซอร์แลนด์
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศไทย
กฎของบีโย–ซาวาร์

**กฎของบีโย–ซาวาร์** ()เป็นกฎทางฟิสิกส์ว่าด้วยสนามแม่เหล็ก ณ จุดใด ๆ ที่อยู่ห่างไปจากแหล่งกำเนิดสนามแม่เหล็กที่มีกระแสไฟฟ้าหรือประจุไฟฟ้าเคลื่อนที่อยู่ โดยระบุได้ทั้งขนาดและทิศทางของสนามแม่เหล็กซึ่งเป็นปริมาณเวกเตอร์ จุดเด่นของกฎของบีโย–ซาวาร์นั้นก็คือเป็นคำตอบกำลังสองผกผันของกฎของอ็องแปร์ กฎนี้ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ฌ็อง-บาติสต์ บีโย และเฟลิกซ์ ซาวาร์ (Félix Savart) นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส

## นิยาม
กฎของบีโย–ซาวาร์ เป็นสมการสำหรับอธิบายสนามแม่เหล็ก ณ จุดใด ๆ ที่ห่างออกไประยะหนึ่งจากบริเวณที่มีการไหลของกระแสไฟฟ้า หรือมีประจุไฟฟ้าเคลื่อนที่อยู่ ไม่จำกัดว่าจะไหลผ่านโลหะหรือพลาสมา ทั้งนี้ การไหลของกระแสไฟฟ้านั้นจะต้องคงตัวไม่แปรปรวน จึงจะสามารถใช้สมการดังต่อไปนี้ได้ สำหรับสมการอธิบายสนามแม่เหล็กย่อย d\mathbf{B} เป็นดังนี้

:  d\mathbf{B} = \frac{\mu_0}{4\pi} \frac{I d\mathbf{l} \times \mathbf{r}}{r^2} 

โดยที่
: I แทนกระแสไฟฟ้า มีหน่วยเป็นแอมแปร์
: d\mathbf{l} เป็นเวกเตอร์ทิศทางที่ที่มีขนาดสั้นมาก ๆ (ในทางแคลคูลัส) มีทิศทางเดียวกับการไหลของกระแสไฟฟ้าในตัวนำนั้น ๆ
: d\mathbf{B} เป็นสนามแม่เหล็กย่อย ซึ่งเกิดจากเวกเตอร์ทิศทาง d\mathbf{l} ที่มีขนาดเล็กมากเช่นกัน
: \mu_0 เป็นสภาพให้ซึมผ่านได้ของสุญญากาศ (magnetic permeability of free space)
: \mathbf{r} เป็นเวกเตอร์ชี้จากจุดกำเนิดสนามแม่เหล็ก (คือตัวนำ) ไปยังจุดที่ต้องการจะคำนวณ
: r เป็นระยะทางจากจุดกำเนิดสนามแม่เหล็กไปยังจุดที่ต้องการคำนวณ กล่าวให้ง่ายก็คือขนาดของเวกเตอร์ \scriptstyle{\mathbf{r}} นั่นเอง
: \times เป็นตัวดำเนินการผลคูณเชิงเวกเตอร์ หรือการคูณเวกเตอร์ด้วยกันเองแล้วให้ผลเป็นเวกเตอร์

ซึ่งการคำนวณตามกฎนั้น จะต้องเลือกจุดหนึ่งจุดใดบนตัวนำ และถือว่าจุดนั้นมีขนาดเล็กมาก ๆ กำหนดทิศทางของกระแสไฟฟ้าเพื่อกำหนดเวกเตอร์ทิศทาง แล้วกำหนดจุดที่ต้องการจะหา จากนั้นแทนค่าในสมการ แล้วหาปริพันธ์จากปลายตัวนำหนึ่งไปหาอีกปลายหนึ่งอย่างระมัดระวัง

หมวดหมู่:อากาศพลศาสตร์
หมวดหมู่:ฟิสิกส์เบื้องต้น
หมวดหมู่:แม่เหล็กไฟฟ้า
มิสเอเชียแปซิฟิกอินเตอร์เนชันแนล

**"นางงามเอเชียแปซิฟิกนานาชาติ"** () หรือ **มิสเอเชียแปซิฟิกอินเตอร์เนชันนัล**  หรือเรียกโดยย่อว่า **มิสเอเชียแปซิฟิก** เป็นตำแหน่งสำหรับผู้ชนะเลิศในการประกวดความงามที่มีเป็นรายการของทวีปเอเชีย เริ่มประกวดครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2511 ใช้ชื่อว่า "นางงามเอเชีย" หรือ "มิสเอเชีย" โดยใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า () 

ในปี พ.ศ. 2528 การประกวดเปลี่ยนชื่อเป็น "นางงามเอเชียแปซิฟิก" หรือ "มิสเอเชียแปซิฟิก" () เพื่อรับผู้เข้าร่วมจากภูมิภาคแปซิฟิก เช่น ทวีปอเมริกาเหนือ และอเมริกาใต้ ด้วย และเปลี่ยนชื่อเป็น "นางงามเอเชียแปซิฟิกนานาชาติ" () ในปี พ.ศ. 2548 เพื่อให้ครอบคลุมประเทศอื่น ๆ ยิ่งขึ้น

## รายชื่อผู้ชนะการประกวด

**หมายเหตุ:** ชื่อผู้เข้าประกวดในปี 1965 คือมิสเอเชีย และถูกเปลี่ยนชื่อเป็น มิสเอเชียเว็ซท ตั้งแต่ปี 1968 จนถึงปี 1983 จากนั้นเปลี่ยนชื่อเป็น มิสเอเชียแปซิฟิก อีกครั้งในปี 1984 จนถึงปี 2003 และในปี 2005 มีการเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อปัจจุบันคือ มิสเอเชียแปซิฟิกอินเตอร์เนชั่นแนล

### เรียงลำดับสัญชาติของผู้ชนะเลิศ

## ตัวแทนประเทศไทย
* *ส่งรองชนะเลิศจากเวที*'นางสาวไทยจักรวาล**ไปประกวด ปี 1982
* ''ส่งรองชนะเลิศจากเวที**มิสออด๊าซ**ไปประกวดปี 1984
* ''ส่งรองชนะเลิศจากเวที**นางสาวไทย**ไปประกวด ปี 1985-1999''
* ''ส่งรองชนะเลิศจากเวที**มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส**ไปประกวด ปี 2000-2005''
* ''ส่งรองชนะเลิศจากเวที**มิสอินเตอร์เนชันแนลไทยแลนด์**ไปประกวด ปี 2016''
* ''ส่งรองชนะเลิศและผู้เข้าประกวดจากเวที**มิสซูปราเนชันแนลไทยแลนด์**ไปประกวด ปี 2017-2019''
* ''ส่งรองชนะเลิศจากเวที**มิสแกรนด์ไทยแลนด์*'ไปประกวด ปี 2024-ปัจจุบัน*
*

## ดูเพิ่ม

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
* เว็บไซต์การประกวดนางงามไทยและต่างประเทศ 
* PAGEANTOPOLIS - MISS ASIA PASIFIC 

หมวดหมู่: การประกวดนางงาม
อัสซีซี

thumb|200px|อัสซีซี
[thumb|200px|โบสถ์น้อย Porziuncola ภายใน[มหาวิหารซันตามาเรียเดกลีอันเจลี]]
**อัสซีซี** () เป็นโคมูนี (เทศบาล) ที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเปรูจา แคว้นอุมเบรีย อยู่ทางตะวันตกของภูเขาซูบาซิโอ (Mt. Subasio) อัสซีซีเป็นเมืองเกิดของนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีผู้ก่อตั้งคณะฟรันซิสกันในปี ค.ศ. 1208 และนักบุญกลาราแห่งอัสซีซีผู้ก่อตั้งคณะกลาริส และนักบุญกาเบรียลแห่งแม่พระระทมทุกข์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19

มหาวิหารนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีและคริสต์ศาสนสถานในเมืองอัสซีซีได้รับเลือกโดยองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก เมื่อปีค.ศ. 2000

## สถานที่สำคัญ
* **[[มหาวิหารนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซี]]** (มรดกโลก) สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 13 เป็นมหาวิหารสามชั้น ส่วนล่างเริ่มสร้างไม่นานหลังจากที่ฟรังซิสแห่งอัสซีซีได้รับการประกาศเป็นนักบุญเมื่อปีค.ศ. 1228 และเสร็จเมื่อปีค.ศ. 1253 ส่วนนี้มีจิตรกรรมฝาผนังโดย ชิมาบูเอ (Cimabue) และ จอตโต ดี บอนโดเนซึ่งจิตรกรผู้มีชื่อเสียง  ชั้นบนมีจิตรกรรมฝาผนังเป็นประวัติของฟรังซิสแห่งอัสซีซีโดยจอตโต ดี บอนโดเน
* **[[มหาวิหารซันตามาเรียมัจโจเร]]** (Santa Maria Maggiore)  
* **[[มหาวิหารซันรูฟิโน]]** (Cathedral of San Rufino) ด้านหน้ามหาวิหารเป็นลักษณะโรมาเนสก์ที่มี หน้าต่างกุหลาบสามบาน ภายในเป็นการตกแต่งสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 16 
* **[[มหาวิหารนักบุญกลารา]]** (Basilica of Santa Chiara) สร้างเมื่อปีค.ศ. 1257 มีกำแพงค้ำยันมหึมาด้านข้าง หน้าต่างกุหลาบ ภายในเป็นแบบกอทิก มึจิตรกรรมฝาผนังและภาพเขียนจากคริสต์ศตวรรษที่  13 บาซิลิกาเป็นที่ฝังศพของนักบุญกลารา 
* **[[มหาวิหารซันตามาเรียเดกลีอันเจลี]]** (Basilica of Santa Maria degli Angeli) ซึ่งมีโบสถ์น้อย Porziuncola อยู่ภายใน 

หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:เมืองในแคว้นอุมเบรีย
หมวดหมู่:เมืองโบราณในประเทศอิตาลี
จูลิอาโน ดา ซานกาลโล

[thumb|250px|จูลิอาโน ดา ซานกาลโล โดย [เปียโร ดิ โคสิโม (Piero di Cosimo)]]
**จูลิอาโน ดา ซานกาลโล** ( ; ประมาณปี ค.ศ. 1443 – ปี ค.ศ. 1516) เป็นประติมากรและวิศวกรทางยุทธศาสตร์ ชาวอิตาลีสมัยเรอเนซองส์

## ประวัติ
**จูลิอาโน ดา ซานกาลโล** เกิดที่เมืองฟลอเรนซ์ เป็นลูกของฟรานเชสโก จิแอมเบอร์ติ (Francesco Giamberti) ผู้มีอาชีพเป็นช่างแกะไม้และสถาปนิกที่ทำงานกับโคสิโม เดอ เมดิชิ น้องชายของจูลิอาโนชื่ออันโตนิโอ ดา ซานกาโล ผู้พ่อ(Antonio da Sangallo the Elder) และ หลาน อันโตนิโอ ดา ซานกาลโล ผู้ลูก (Antonio da Sangallo the Younger) ต่างก็เป็นสถาปนิก ลูกชายของจูลิอาโน ฟรานซิสโก ดา ซานกาโล (Francesco da Sangallo) เป็นประติมากร จูลิอาโนเองเป็นสถาปนิกคนโปรดของลอเร็นโซ เดอ เมดิชิ งานหลายชิ้นจึงเป็นงานที่ตระกูลเมดิชิจ้าง

งานระยะแรกจูลิอาโนเป็นงานที่ทำกับลอเรนโซ เดอ เมดิชิซึ่งก็ได้แก่วัง Poggio a Caiano เมื่อปี ค.ศ. 1485 ตั้งอยู่ระหว่างฟลอเรนซ์กับพิสโตเอีย และเสริมป้อมที่ฟลอเรนซ์ คาสเตลลานา (Castellana) และที่อื่นให้แข็งแรงขึ้น นอกจากนั้นลอเร็นโซยังจ้างให้จูลิอาโนสร้างสำนักสงฆ์ลัทธิออกัสติเนียนนอกประตูซานกาลโลที่ของเมืองฟลอเรนซ์ซึ่งถูกทำลายระหว่างที่เมืองฟลอเรนซ์ถูกล้อมเมื่อปี ค.ศ. 1530

งานสร้างวัดที่ประตูซานกาลโลทำให้จูลิอาโนได้รับชื่อ “ซานกาลโล” ซึ่งต่อมาเป็นชื่อที่สถาปนิกชาวอิตาลีใช้ ขณะที่ยังอยู่ภายใต้การอุปถัมภ์ของลอเร็นโซจูลิอาโนเดินทางไปเนเปิลส์เพื่อไปทำงานให้กับผู้ครองนครเนเปิลผู้ที่ส่งจูลิอาโนกลับไปฟลอเรนซ์พร้อมกับเงิน ถาดและรูปปั้นเก่า สิ่งหลังนี้จูลิอาโนมอบให้กับลอเร็นโซ หลังจากลอเร็นโซเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1492 จูลิอาโนก็เดินทางไปโลเร็ตโตไปสร้างโดมที่วัดคาซาซานตาโลเร็ตโต (Chiesa della Casa Santa Loreto) ทั้งที่เสาของสิ่งก่อสร้างที่มีอยู่แล้วไม่ถูกลักษณะ จูลิอาโนใช้เถ้า pozzolana จากโรมเป็นส่วนผสมในซีเมนต์ในการสร้างโดมเพื่อทำให้สิ่งก่อสร้างแข็งแรงขึ้น

หลังจากนั้นจูลิอาโนก็ถูกเรียกตัวไปโรมโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 6เพื่อออกแบบเพดานวัดซานตามาเรียมายอเร (Santa Maria Maggiore) งานส่วนใหญ่ของจูลิอาโนได้รับจากสมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2 ทั้งเสริมป้อมรอบปราสาทเซ็นต์แอนเจโล (Castel Sant'Angelo) หน้ามหาวิหารเซนต์ปีเตอร์และสร้างวังติดกับวัดเซนต์ปีเตอร์ในวินโคลิ (San Pietro in Vincoli) ซึ่งเป็นวัดที่พระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2 เคยเป็นคาร์ดินาล  จูลิอาโนต้องผิดหวังเมื่อโดนาโต ดันเจโล บรามันเตได้รับเลือกเป็นสถาปนิกในการก่อสร้างมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ใหม่แทนที่ จูลิอาโนจึงกลับไปฟลอเรนซ์ งานระยะนี้เป็นงานวิศวกรรมสิ่งก่อสร้างทางยุทธศาสตร์โดยการสร้างป้อมระหว่างสงครามระหว่างฟลอเรนซ์และปิซา ไม่นานหลังจากนั้นจูลิอาโนก็ถูกเรียกตัวกลับไปโรมอีกครั้งหนึ่งเพราะความสามารถทางวิศวกรรมยุทธศาสตร์เมื่อโรมถูกโจมตีโดยโบโลนยา

ระหว่างปี ค.ศ. 1514 ถึงปี ค.ศ. 1515 จูลิอาโนเป็นสถาปนิกร่วมกับราฟาเอลในการสร้างมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ แต่เนื่องจากจูลิอาโนอายุมากขึ้นสุขภาพเสื่อมลงจึงได้ลาออกสองปีก่อนที่จะเสียชีวิต

## อ้างอิง

* บทความนี้ถอดมาจากบทความชื่อ “Sangallo” โดย  “Encyclopædia Britannica Eleventh Edition” ซึ่งขาดลิขสิทธิ์แล้ว 

## ดูเพิ่ม
* ตระกูลเมดิชิ
* สถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1440
หมวดหมู่:สถาปนิกชาวอิตาลี
หมวดหมู่:บุคคลจากฟลอเรนซ์
ปลาทรงเครื่อง

**ปลาทรงเครื่อง** เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *Epalzeorhynchos bicolor* อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)

## ลักษณะ
มีรูปร่างคล้ายปลากา (*Labeo chrysophekadion*) ซึ่งเป็นปลาในวงศ์เดียวกัน แต่มีรูปร่างที่เพรียวยาว มีขนาดเล็กกว่ามาก สีลำตัวสีแดงอ่อน ครีบหางสีแดงเข้ม มีขนาดโตเต็มที่ไม่เกิน 12 เซนติเมตร

## ที่อยู่
พบเฉพาะในประเทศไทยเท่านั้น บริเวณแม่น้ำเจ้าพระยาตอนบน ปัจจุบันเชื่อว่า สูญพันธุ์ไปแล้วจากธรรมชาติ เนื่องจากถูกคุกคามถิ่นที่อยู่อาศัยและถูกจับไปเป็นปลาสวยงาม ซึ่งปลาที่ขายกันในตลาดปลาสวยงามเป็นปลาที่เกิดจากการผสมเทียมทั้งสิ้น

## ชื่อเรียกอื่น
ปลาทรงเครื่องยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกในวงการปลาสวยงาม เช่น "ปลาฉลามทรงเครื่อง" หรือ "ปลาหมูทรงเครื่อง" เป็นต้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปและข้อมูลปลาทรงเครื่อง

หมวดหมู่:สกุลปลาทรงเครื่อง
ทรงเครื่อง
ทรงเครื่อง
ทรงเครื่อง
ทรงเครื่อง
หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น
Spirulina

***Spirulina*** หรือเรียกว่า **สาหร่ายเกลียวทอง** เป็นสาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงิน(ไซยาโนแบคทีเรีย) พบในน้ำจืดและบางส่วนพบในน้ำทะเล ลักษณะคล้ายแบคทีเรีย คือ ไม่มีเยื่อหุ้มนิวเคลียส เป็นสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ มีคลอโรฟิลล์แต่ไม่มีคลอโรพลาส ภายในมีสารไฟโคไซยานิน (Phycocyanin) สามารถตรึงไนโตรเจน คุณค่าสารอาหารไม่ใช่โปรตีนค่อนข้างต่ำ

## ดูเพิ่ม
* สไปรูไลนา (ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร)

หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร
อาบูจา

**อาบูจา** () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 8 ของประเทศไนจีเรีย ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศในเฟเดอรัลแคพิทอลเทร์ริทอรี (FCT) อาบูจาเป็นเมืองที่สร้างขึ้นใหม่ในคริสตทศวรรษ 1980 เพื่อแทนที่เลกอส ซึ่งเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของประเทศ ในฐานะเมืองหลวงแห่งใหม่เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1991

อาบูจามีภูมิลักษณ์ที่สำคัญคือหินอาโซ ซึ่งเป็นหินขนาดใหญ่ความสูง  เกิดจากการกร่อนของน้ำ ศูนย์ประธานาธิบดีไนจีเรีย, รัฐสภาแห่งชาติ, ศาลฎีกา และพื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองมีการขยายตัวไปทางทิศใต้ นอกจากนี้ ยังมีหินซูมา หินขนาดใหญ่อีกแห่งซึ่งมีความสูง  ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของเมือง บริเวณทางด่วนที่ไปคาดูนา

ใน ค.ศ. 2006 อาบูจามีประชากร 776,298 คน ทำให้เป็นหนึ่งใน 10 นครที่มีประชากรมากที่สุดของประเทศ (อยู่อันดับที่ 8) องค์การสหประชาชาติเปิดเผยว่าอาบูจามีการเติบโตเพิ่มขึ้นร้อยละ 139.7 ระหว่างปี 2000 ถึง 2010 ทำให้เป็นนครที่เติบโตเร็วที่สุดในโลก ณ ขณะนั้น

ใน ค.ศ. 2015 นครมีอัตราการเติบโตต่อปีอย่างน้อยร้อยละ 35 ทำให้ยังคงเป็นนครที่เติบโตเร็วที่สุดในทวีปแอฟริกาและเป็นหนึ่งในนครที่เติบโตเร็วที่สุดในโลก พื้นที่เขตมหานครอาบูจามีประชากรประมาณ 6 ล้านคนโดยประมาณใน ค.ศ. 2016 ทำให้เป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 2 ของประเทศรองจากเลกอส

อาบูจาเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญทางศาสนาหลายแห่ง อาทิ มัสยิดแห่งชาติไนจีเรียและศูนย์คริสตศาสนิกชนแห่งชาติไนจีเรีย และยังเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติเอ็นนัมดี อาซีกีเว อาบูจายังเป็นหนึ่งในเมืองหลวงที่ถูกสร้างขึ้นตามวัตถุประสงค์ในแอฟริกา เช่นเดียวกันกับหนึ่งในเมืองที่ร่ำรวยที่สุดในทวีป

อาบูจาเป็นศูนย์กลางการบริหารและการเมืองของประเทศ และเป็นเมืองหลวงที่สำคัญแห่งหนึ่งของทวีปเนื่องจากอิทธิพลทางการเมืองและภูมิศาสตร์ของประเทศที่มีต่อภูมิภาค อาบูจายังเป็นสถานที่ที่ใช้จัดการประชุมหลายครั้ง เช่น การประชุมของหัวหน้ารัฐบาลในเครือจักรภพเมื่อปี 2003 และการประชุมเศรษฐกิจโลกของแอฟริกาเมื่อปี 2014

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Abuja FCTA Official Website

หมวดหมู่:เมืองในประเทศไนจีเรีย
หมวดหมู่:เมืองหลวงในทวีปแอฟริกา
เฟร์นันโด โมนติลยา

**เฟร์นันโด โมนติลยา** () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 ที่เมืองดาเบา ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 58 ครั้ง ชนะ 33 (น็อก 22) เสมอ 4 แพ้ 21

## เกียรติประวัติ

* แชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท (2545 - 2550)
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 8 กันยายน 2544 แพ้น็อค ยอดสนั่น 3เคแบตเตอรี่ ยก 4 ที่ นนทบุรี
** ชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท เมื่อ 20 สิงหาคม 2546 เสมอกับ เดนนิส ลอเรนเต้ ที่ มะนิลา
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์เวทเมื่อ 21 กรกฎาคม 2547 แพ้คะแนน ประเวศน์ ศักดิ์เมืองแกลง ที่ นครราชสีมา
** ชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์เวทเมื่อ 15 กรกฎาคม 2548 แพ้น็อค สมชาย นักบาลี ยก 8 ที่ สมุทรสาคร
** ชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ 21 มีนาคม 2550 เสมอกับ สถาพร บุญมาเลิศ ที่กทม.

## อ้างอิง
* สถิติการชก boxrec.com 
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ไลท์เวท
หมวดหมู่:บุคคลจากดาเบา
พันธมิตรการสถาปนาราชวงศ์แห่งเวียดนาม

**พันธมิตรการสถาปนาราชวงศ์แห่งเวียดนาม** ( ; ) เป็นองค์กรต่อต้านคอมมิวนิสต์ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2536 โดย เหงียน ฟุก บูจาญซึ่งกล่าวอ้างว่าเป็นสมาชิกราชวงศ์ของเวียดนามที่ลี้ภัยออกจากประเทศตั้งแต่ พ.ศ. 2518 องค์กรนี้เป็นองค์กรที่ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐพื่อจัดตั้งรัฐบาลแทนที่รัฐบาลคอมมิวนิสต์ในปัจจุบัน เป้าหมายของขบวนการคือสืบทอดอำนาจของจักรพรรดิเบ๋าได่ซึ่งถือเป็นผู้นำตามกฎหมายของเวียดนาม
	
ใน พ.ศ. 2540 จักรพรรดิเบ๋าได่สิ้นพระชนม์และพระโอรสของพระองค์คือ เจ้าชายเบ๋าลองขึ้นเป็นผู้นำของราชวงศ์เหงียน พระองค์ยืนยันไม่ยุ่งเก่ยวกับการเมืองและประทับที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศสจนสิ้นพระชนม์เมื่อ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ผู้นำราชวงศ์องค์ต่อมาคือ เจ้าชายเบ๋าทาง ผู้ประกาศตัวต่อสาธารณชนเมื่อ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ในชื่อบูจาญ
	
เจ้าชายเบ๋าลองเคยทำงานกับเจ้าชายเบ๋าวางและได้รับตำแหน่งมังกรแห่งอันนัมซึ่งไม่มีบทบาททางการเมืองในเวียดนาม กลุ่มพันธมิตรนี้ต้องการต่อสู้เพื่อฟื้นฟูระบอบราชวงศ์เช่นที่เป็นในประเทศไทยและประเทศกัมพูชา แต่ไม่ได้เป็นความปรารถนาของเจ้าชายเบ๋าลองหรือเจ้าชายเบ๋าทางเท่าใดนัก 

## การเมือง
สมาชิกของพันธมิตรส่วนมากเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลเวียดนามใต้ที่ลี้ภัยมาอยู่ที่สหรัฐ แคนาดา ยุโรปและออสเตรเลีย การต่อสู้ขององค์กรเน้นการสร้างแรงกดดันต่อรัฐบาลคอมมิวนิสต์ของเวียดนามโดยไม่ใช้ความรุนแรง

## เศรษฐกิจ
พันธมิตรได้รับการสนับสนุนจากเงินบริจาคของชาวเวียดนามที่ลี้ภัยอยู่ใน สหรัฐ แคนาดา ยุโรปและออสเตรเลีย

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการ  
* Khmer Krom: A Royal Solution for a Nationalist Vietnam  reported by Unrepresented Nations and Peoples Organisation
* Prince of Vietnam Blasts Communist Vietnam on POW-MIA Matters  by AII POW-MIA InterNetwork 
* A Royal Solution for a Nationalist Vietnam 
* Vietnamese Constitutional Monarchist League opposes the Communist Government of Vietnam 
* Vietnam Must Bring Closure to the MIA/POW & Human Rights Before Being Admitted to WTO 

หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:ขบวนการต่อต้านคอมมิวนิสต์
โอซามุ ซาโต (นักมวยสากล)

**** ()  นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เป็นแชมป์โลก WBA รุ่น​ซูเปอร์แบนตัมเวทคนแรกของญี่ปุ่น

## เกียรติประวัติ
* แชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
** ชิง 16 เมษายน 2544 ชนะคะแนน โช ยองจิน ที่ โตเกียว
** ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 17 กันยายน 2544 ชนะน็อค วิชิต ชูวัฒนะ ยก 11 ที่ โตเกียว
** สละแชมป์
* แชมป์โลก WBA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
** ชิง 18 พฤษภาคม 2545 ชนะน็อค ยอดดำรงค์ ศิษย์ยอดธง ยก 8 ที่ ไซตามะซูเปอร์อารีนา ไซตามะ ญี่ปุ่น
** เสียแชมป์ 9 ตุลาคม 2545 แพ้คะแนน ซาลิม เมดิกัวร์ ที่ สนามกีฬาในร่มแห่งชาติโยโยงิ มหานครโตเกียว
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์โลก WBC รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2545 เสมอกับ วิลลี จอร์ริน ที่ อาริอาเกะคอลิเซียม โตเกียว
** ชิงแชมป์โลก WBA รุ่นเฟเธอร์เวท เมื่อ 4 มิถุนายน 2547 แพ้คะแนน คริส จอห์น ที่ อาริอาเกะคอลิเซียมโตเกียว

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:แชมป์โลก WBA
หมวดหมู่:แชมป์ OPBF
หมวดหมู่:บุคคลจากโคเบะ
โจเซฟ ปาเด็น

**โจเซฟ ปาเด็น** () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 ที่ ประเทศฟิลิปปินส์  สถิติการชก 65 ครั้ง ชนะ 38 (น็อค 12) เสมอ 1 แพ้ 26 
## ประวัติ
ปาเด็นขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 7 มกราคม พ.ศ. 2532 ชนะน็อค เท็ด อันดามอน ยก 4 จากนั้น ก็ชกชนะรวดมาตลอด มาแพ้ครั้งแรกเมื่อแพ้น็อคแอนดี้ ทานาบาส ปลายปี พ.ศ. 2532 หลังจากนั้น ปาเด็นก็ยังชกชนะเป็นส่วนใหญ่ โดยเคยชนะคะแนนทีโอฟีโล ทูนาเกา เมื่อ พ.ศ. 2535 มาชกนอกรอบในไทย แพ้น็อค โตโต้ ป.พงษ์สว่าง ยก 4 และไปชกที่เกาหลีใต้ แพ้น็อค ชา นัมฮุน ยก 1 เมื่อ พ.ศ. 2536 จากนั้น ปาเด็นได้ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท IBF ที่อินโดนีเซียเมื่อ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2536 แพ้น็อค แอบดี โปฮัง ยก 4 ไม่ได้แชมป์

ปาเด็นขึ้นชกชนะที่ฟิลิปปินส์อีกหลายครั้ง รวมทั้งชนะคะแนน คิด ราฟามอนเต เมื่อ พ.ศ. 2538  จากนั้นมาชกนอกรอบไนไทย แพ้น็อค ฉัตรชัย อีลิทยิม ยก 3 ต่อมาใน พ.ศ. 2543 มาชกนอกรอบ แพ้น็อค แสน ส.เพลินจิต ยก 4 นอกจากนั้น ปาเด็นเคยชกชนะคะแนน ลี เอสโคปิโด เมื่อ พ.ศ. 2545 และในปีเดียวกันนี้ก็ได้มาชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC เมื่อ 30 มีนาคม ซึ่งปาเด็นเป็นฝ่ายแพ้น็อคนภาพล เกียรติศักดิ์โชคชัยยกแรก หลังจากนั้น ปาเด็นมาชกแพ้น็อคสายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ ยก 1 ในเดือนสิงหาคม และขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2545 แพ้น็อค ดิออสกาโด กาบี ยก 1 จากนั้นก็แขวนนวมไป

## เกียรติประวัติ
 
* เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
** ชิงแชมป์เงารุ่นฟลายเวท IBF เมื่อ 28 ตุลาคม 2536 แพ้น็อค แอปดี้ โปฮัง ยก 4 ที่ อินโดนีเซีย
** ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC เมื่อ 30 มีนาคม 2545 แพ้น็อค นภาพล เกียรติศักดิ์โชคชัย ยก 1 ที่ นนทบุรี

## อ้างอิง

* สถิติการชก boxrec.com 

หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท
หมวดหมู่:นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดมีซามิสโอเรียนตัล
ทรอน สงครามสมองกล

***ทรอน สงครามสมองกล*** () เป็นภาพยนตร์ไซไฟของดิสนีย์ ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2525 เขียนบทและกำกับโดย สตีเวน ลิสเบอร์เกอร์  ภาพยนตร์ออกฉายพร้อมกับการวางจำหน่ายเกมตู้ และเกมคอมพิวเตอร์บนเครื่องอาตาริ ในชื่อเดียวกัน และเป็นเกมที่ปรากฏในภาพยนตร์

ทรอน เป็นภาพยนตร์เรื่องแรก ๆ ที่มีการใช้คอมพิวเตอร์กราฟิกส์เป็นองค์ประกอบหลักของเรื่อง 

ปัจจุบันดิสนีย์มีภาคต่อของ *ทรอน* แล้ว ใช้ชื่อว่า *[[ทรอน ล่าข้ามโลกอนาคต|Tron Legacy]]*  นำแสดงโดยเจฟ บริดเจส (เควิน ฟลินน์), บรูซ บ็อกซ์ลีทเนอร์  (ทรอน) และแกร์เรต เฮดลันด์ (แซม ฟลินน์ ลูกชายวัยรุ่นของเควิน) ในระบบสามมิติ และ IMAX 3D 

## เรื่องย่อ
ทรอน เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับโปรแกรมเมอร์ชื่อ เควิน ฟลินน์ (รับบทโดย เจฟ บริดเจส) เป็นนักเขียนโปรแกรมเกมคอมพิวเตอร์ให้กับบริษัทชื่อ ENCOM วันหนึ่งโปรแกรมที่เขาเขียน ถูกขโมยโดยเพื่อนร่วมงานชื่อ เอด ดิลลิงเจอร์ (รับบทโดย เดวิด วอร์เนอร์) และฟลินน์ถูกไล่ออกจากงาน ส่วนดิลลิงเจอร์ กลับเติบโตเป็นผู้บริหารระดับสูงในบริษัท

สามปีถัดมา ฟลินน์ลักลอบเจาะข้อมูลเข้าไปในระบบเมนเฟรมของ ENCOM เพื่อหาหลักฐานว่าเขาถูกใส่ร้าย โดยใช้โปรแกรมประตูหลังที่เขาเขียนขึ้นเอง ชื่อว่า **คลู** ฟลินน์พลาดท่าถูกระบบป้องกันของคอมพิวเตอร์ซึ่งมีปัญญาประดิษฐ์ ใช้เลเซอร์ยิงใส่ และแปลงให้เขาอยู่ในรูปข้อมูลดิจิทัล

ฟลินน์พบว่าตัวเองอยู่ในอีกโลกหนึ่ง ซึ่งเป็นดิจิทัล มีชื่อว่า **คลู** ได้พบกับ **ทรอน** ซึ่งเป็นระบบรักษาความปลอดภัยที่เขียนโดย อลัน แบรดลีย์ (รับบทโดย บรูซ บ็อกซ์ลีทเนอร์) และ **โยริ** โปรแกรมของ ลอร่า อดีตแฟนเก่า (รับบทโดย ซินดี มอร์แกน)  ฟลินน์ พยายามหาทางออกจากระบบ ด้วยความช่วยเหลือของ ทรอน และ โยริ โดยเขาต้องต่อสู้กับตัวละครในเกมที่เขาเป็นคนเขียนขึ้น  ในด่านสุดท้าย ฟลินน์ต้องต่อสู้กับ **ซาร์ค** โปรแกรมของดิลลิงเจอร์ (รับบทโดย เดวิด วอร์เนอร์)

## เกี่ยวกับชื่อ
* ชื่อ Tron มาจากคำว่า *TRON* ย่อมาจาก *TR*ace *ON* เป็นคำสั่งในภาษาเบสิกใช้ในการดีบักหาจุดบกพร่องในโปรแกรม มีความหมายตรงกันข้ามกับ *TROFF* หรือ *TR*ace *OFF*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Tron's 20th Anniversary - Director discusses groundbreaking computer animated film
* เว็บไซต์เกี่ยวกับ ทรอน ทั้งเกม หนังสือ และภาพยนตร์

หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไซไฟ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2525
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ดิสนีย์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์อเมริกัน 3 มิติ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ผจญภัยบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์อเมริกัน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับวิดีโอเกม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์เกี่ยวกับความเป็นจริงเสมือน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ทรอน
รายชื่อธงในประเทศอินเดีย

ภาพธงในหน้านี้ เป็นธงต่างๆ ที่มีการใช้และเคยใช้ใน**[[สาธารณรัฐอินเดีย]]**

## ธงชาติ

## ธงประธานาธิบดี

## ธงเรือ

* การท่าเรือ

## ธงทหาร

### [[กองทัพบกอินเดีย]]
* ธงแสดงสัญชาติ

*  ธงประจำเหล่ารบของกองทัพบก

### [[กองทัพเรืออินเดีย]]
* ธงแสดงสัญชาติ

* ธงชัยเฉลิมพลกองทัพเรือ

### [[หน่วยรักษาชายฝั่งอินเดีย]]

### [[กองทัพอากาศอินเดีย]]
* ธงแสดงสัญชาติ

### ธงหมายยศทหาร
* กระทรวงกลาโหม

* กองทัพบก
; ผู้บังคับบัญชาระดับสูง

; ธงหมายยศพลตรี

* กองทัพเรือ
; ค.ศ. 1950-2001 และ ค.ศ. 2004-2022

; ค.ศ. 2001-2004

; ตั้งแต่ ค.ศ. 2022

; ธงผู้บังคับการเรือ

* หน่วยรักษาชายฝั่ง

*
; ค.ศ. 1950 - 1980

; ตั้งแต่ ค.ศ. 1980

## ธงกีฬา
* คณะกรรมการโอลิมปิกอินเดีย

* คณะกรรมการพาราลิมปิกอินเดีย

## ธงในอดีต
### จักรวรรดิอินเดียโบราณ
* จักรวรรดิโมกุล

### ศตวรรษที่ 19 - 20
* บริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษ

* บริติชราช
; 

; ธงแสดงสัญชาติ

; ธงทหาร

### ขบวนการเคลื่อนไหวเรียกร้องเอกราช

* ขบวนการชาตินิยมอินเดีย

* ขบวนการปกครองตนเองของอินเดีย (Home Rule Movement)

* ขบวนการเอกราช

* รัฐบาลเฉพาะกาลของขบวนการอินเดียเสรี (Provisional Government of Free India)

## ดูเพิ่ม
* ตราแผ่นดินของอินเดีย
* ชนะ คณะ มนะ
* Subh Sukh Chain 

## เชิงอรรถ

หมวดหมู่:วัฒนธรรมอินเดีย
อินเดีย
เกมมหัศจรรย์คนพันลึก

**เกมมหัศจรรย์คนพันลึก** () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวแฟนตาซีวิทยาศาสตร์ ผลงานของ มินาริ เอ็นโด เริ่มลงตีพิมพ์ในนิตยสาร G แฟนตาซีรายเดือน ตั้งแต่ฉบับประจำเดือนธันวาคม พ.ศ. 2542 จากนั้นก็ย้ายไปลงตีพิมพ์ในนิตยสาร คอมิก ZERO-SUM ตั้งแต่ฉบับประจำเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2545 จนถึงปัจจุบัน โดยมีฉบับรวมเล่มออกมาถึงเล่ม 10 ส่วนในประเทศไทย ได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดย สยามอินเตอร์คอมิกส์

ในปี พ.ศ. 2547 เกมมหัศจรรย์คนพันลึก ได้ถูกดัดแปลงเป็นดราม่าซีดี และในปี พ.ศ. 2551 ก็ได้รับการสร้างเป็นอนิเมะ ความยาว 10 ตอนจบ ออกอากาศในระบบ UHF

## เรื่องย่อ

## ตัวละคร
### ตัวละครหลัก
* **ราห์เซล อนาดิส (ราห์เซนเชีย โรส) ** (ラゼル・アナディス（ラゼンシア・ローズ）)
:พากย์เสียงโดย ซานาเอะ โคบายาชิ
* **อัลเซด** (アルゼイド)
:พากย์เสียงโดย ทากาฮิโระ ซากุระอิ
* **บาร็อกฮีท** (バロックヒート)  
:พากย์เสียงโดย ชินอิจิโร่ มิกิ

## อนิเมะ
### รายชื่อตอน

### เพลงประกอบ
* **เพลงเปิด (OP) "Heartbreaking Romance"**
: เนื้อร้อง : อิคุโกะ เอมะ / ทำนอง-เรียบเรียง : โย โอยามะ / ขับร้อง : คานาโกะ อิโต้
* **เพลงปิด (ED) "เทะ โนะ นะกะ โนะ เอเอ็น"** (手の中の永遠)
: เนื้อร้อง : จิอากิ อิชิคาวะ / ทำนอง : Jin Nakamura / เรียบเรียง : ฮิเดฮารุ โมริ / ขับร้อง : คาโอริ ฮิคิตะ
* **เพลงประกอบในเรื่อง "Take you as you are"** (ตอนที่ 10)
: ขับร้อง : คานาโกะ อิโต้

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ 
* หน้าแนะนำในเว็บไซต์ของอิจิจินฉะ 
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมินาริ เอ็นโด  

หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ
หมวดหมู่:สตูดิโอดีน

หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์อิจิจินชะ