เจิ้ง ซู่

**เจิ้ง ซู่** (), ชื่อรอง **อ้ายจิ้ง** () เป็นขุนนางในราชวงศ์ถังของจีน โดยเขาเคยดำรงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีในรัชสมัยของจักรพรรดิถังอู่จงและจักรพรรดิถังเซฺวียนจง

## พื้นเพและอาชีพในช่วงแรก
ไม่ทราบแน่ชัดว่าเจิ้ง ซู่เกิดเมื่อใด และมีข้อมูลเกี่ยวกับบรรพบุรุษของเขาน้อยมาก (เนื่องจากแผนผังตระกูลของเขาไม่ได้รับการบันทึกในแผนผังตระกูลของอัครมหาเสนาบดีของราชวงศ์ถังในหนังสือ *[[New Book of Tang]]* ร่วมกับอัครมหาเสนาบดีคนอื่น ๆ ที่มีนามสกุลเจิ้ง) นอกเหนือจากที่บันทึกไว้ว่าตระกูลของเขามาจากเมืองอิ๋งหยาง (滎陽 ปัจจุบันคือเจิ้งโจว เหอหนาน) และทั้งปู่ของเขา เจิ้ง เลี่ย () และบิดาของเขา เจิ้ง เย่ว์ () ต่างเป็นนักปราชญ์ขงจื๊อ ในปี 808 เจิ้ง ซู่สอบผ่านการสอบจักรพรรดิในชั้น *จิ้นชื่อ* และสอบผ่านการสอบพิเศษสำหรับผู้ที่มีความสามารถในการตัดสินคดี หลังจากนั้นเขาได้เข้ารับราชการในตำแหน่งที่ปรึกษาของข้าหลวงภูมิภาคต่าง ๆ

## ในรัชสมัยของจักรพรรดิถังเหวินจง
ในช่วงต้นของศักราชไท่เหอ (827–835) ของจักรพรรดิถังเหวินจง เจิ้ง ซู่ถูกเรียกตัวกลับมาที่เมืองหลวงฉางอันเพื่อทำหน้าที่เป็นข้าราชการตรวจสอบในกระทรวงหนึ่งภายใต้ช่างซือเฉิง (尚書省, *Shangshu Sheng*) ในปี 832 เขาได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งไท่ฉางเซ่าเชิง (太常少卿, *Taichang Shaoqing*) เนื่องจากเจิ้งมีความสามารถในการอ่านเอกสารโบราณและมีความรู้เกี่ยวกับคัมภีร์ขงจื๊อ จึงกล่าวกันว่าเมื่อใดก็ตามที่มีข้อพิพาทระหว่างนักวิชาการในกระทรวงสักการะเกี่ยวกับความหมายของ *[[จั๋วจ้วน]]* หรือคัมภีร์สามเล่มเกี่ยวกับพิธีกรรม (ได้แก่ *[[Rites of Zhou|โจวหลี่]]*, *[[Yili (text)|อี้หลี่]]*, และ *[[Liji|หลี่จี้]]*), เจิ้งเป็นผู้ที่สามารถตัดสินข้อพิพาทเหล่านั้นได้

ในเวลานั้น จักรพรรดิถังเหวินจงโปรดปรานหลี่หย่ง พระโอรสองค์โตของพระองค์และต้องการให้นักปราชญ์ขงจื๊อที่มีชื่อเสียงมารับใช้เขา จึงได้เลือกหยู จิ้งซิ่ว () ให้เป็นอาจารย์ของหลี่หย่ง, หลี่ เจี้ยนฟาง () เป็นที่ปรึกษาทางการทหารของหลี่หย่ง และเจิ้งเป็นเลขาธิการของหลี่หย่ง โดยทั้งสามคนยังคงดำรงตำแหน่งอื่น ๆ ของตนต่อไปเช่นกัน นับตั้งแต่นั้นมา เจิ้งเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น หลังจากที่หลี่หย่งได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาท เจิ้งได้รับตำแหน่งเพิ่มเติมเป็นจี๋ซื่อจง (給事中, *Jishizhong*) ในปี 834 เขาและเพื่อนร่วมงานของเขา หาน ซื่อ () พยายามหยุดยั้งการเลื่อนตำแหน่งที่จักรพรรดิถังเหวินจงมอบให้แก่หลี่ จงหยาน ผู้เป็นคนสนิทของจักรพรรดิ (เนื่องจากอาชญากรรมในอดีตของหลี่ จงหยาน) แต่ไม่ประสบความสำเร็จ ในปี 835 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นซิงปู้ชื่อหลาง (刑部侍郎, *Xingbu Shilang*) และในไม่ช้าก็ได้รับแต่งตั้งเป็น *Shangshu You Cheng* () หนึ่งในเลขาธิการของสำนักบริหาร เขายังได้รับมอบหมายให้คัดเลือกข้าราชการที่ลี่ปู้ (吏部, *Libu*) อีกด้วย

ในช่วงต้นของศักราชไคเฉิง (836–840) ของจักรพรรดิถังเหวินจง เจิ้งถูกส่งออกจากฉางอันเพื่อรับตำแหน่งข้าหลวง (觀察使, *Guanchashi*) แห่งเขตซานกั๋ว (陝虢, มีศูนย์กลางอยู่ที่ซานเหมินเซีย เหอหนานในปัจจุบัน) ในปี 837 เขาถูกเรียกกลับมาที่ฉางอันเพื่อดำรงตำแหน่งลี่ปู้ชื่อหลาง (吏部侍郎, *Libu Shilang*) เนื่องจากจักรพรรดิถังเหวินจงทราบว่าเจิ้งเคยรับใช้หลี่หย่งมาก่อนและมีความซื่อตรงทั้งในพฤติกรรมและวาจา จักรพรรดิจึงแต่งตั้งให้เจิ้งเป็นที่ปรึกษาของหลี่หย่งและให้เขาสอนคัมภีร์ขงจื๊อแก่หลี่หย่ง ต่อมาเมื่อหลี่หย่งเริ่มสูญเสียความโปรดปรานของจักรพรรดิเนื่องจากข้อกล่าวหาที่มาจากพระสนมผู้เป็นที่รักของจักรพรรดิพระสนมหยาง จักรพรรดิพิจารณาถอดหลี่หย่งออกจากตำแหน่ง เจิ้งพยายามไกล่เกลี่ยเพื่อหลี่หย่งโดยหารือกับจักรพรรดิถึงหลักการของขงจื๊อเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเจ้านายกับข้าราชบริพารและความสัมพันธ์ระหว่างบิดากับลูก จักรพรรดิได้ขอบคุณเขา อย่างไรก็ตาม หลังจากที่หลี่หย่งเกือบถูกปลดในปี 838 และเสียชีวิตในปลายปีนั้น เจิ้งถูกส่งออกจากฉางอันเพื่อดำรงตำแหน่งเจียะตูซือ (*[[Jiedushi]]*) แห่งเขตเหอจง (河中, มีศูนย์กลางอยู่ที่หยุนเฉิง ซานซี) รวมถึงนายกเทศมนตรีของเมืองหลวงของเขตเหอจง

## ในรัชสมัยของจักรพรรดิถังอู่จง
หลังจากจักรพรรดิถังเหวินจงสวรรคตในปี 840 และจักรพรรดิถังอู่จง พระอนุชาของพระองค์ขึ้นครองราชย์ มีการกล่าวว่าจักรพรรดิถังอู่จงทราบว่าหลี่หย่งถูกใส่ร้ายอย่างไม่เป็นธรรม จึงได้ประหารชีวิตผู้ที่เกี่ยวข้องกับการใส่ร้ายหลี่หย่งหลายคน ในขณะเดียวกัน ข้าราชการในราชสำนักต่างยกย่องเจิ้ง ซู่ในความซื่อสัตย์ของเขา จักรพรรดิถังอู่จงจึงเรียกตัวเจิ้งกลับมารับตำแหน่งไท่ฉางชิง (太常卿, *Taichang Qing*) ต่อมาพระองค์ทรงดำรงตำแหน่งผู้ว่าการทหารของมณฑลซานหนานตะวันออก (山南東道, มีศูนย์กลางอยู่ที่เซียงฟ่าน หูเป่ย์ในปัจจุบัน) ในปี 845 เขาถูกเรียกตัวกลับมาเพื่อทำหน้าที่เป็นผู้รักษาการ  โย่ว พูเซ่อ () ซึ่งเป็นหนึ่งในหัวหน้า ด้วยตำแหน่ง ทง จงซู เหมินเซี่ย พิงจ้างซื่อ () มอบหมายให้เป็นผู้แก้ไขประวัติศาสตร์ราชวงศ์อีกด้วย

## ในรัชสมัยของจักรพรรดิถังเซฺวียนจง
หลังจากจักรพรรดิอู่จงสวรรคตในปี 846 และจักรพรรดิถังเซฺวียนจง พระปิตุลา (ลุง) ของพระองค์ขึ้นครองราชย์ จักรพรรดิถังเซฺวียนจงไม่พอใจหลี่เต๋อยวี่ อัครมหาเสนาบดีผู้ทรงอิทธิพล จึงถอดหลี่เต๋อยวี่ออกจากตำแหน่งและส่งเขาออกจากฉางอัน เนื่องจากเจิ้ง ซู่มีมิตรภาพที่แน่นแฟ้นกับหลี่เต๋อยวี่ เจิ้งจึงถูกถอดออกจากตำแหน่งเช่นกัน เขาถูกส่งไปยังเขตจิ้งหนาน (荊南, มีศูนย์กลางอยู่ที่จิงโจว หูเป่ย์ในปัจจุบัน) เพื่อดำรงตำแหน่งผู้ว่าการทหาร โดยยังคงดำรง ตำแหน่ง ทงจงซู่เมินเซียผิงจางซื่อ (Tong Zhongshu Menxia Pingzhangshi) เป็นตำแหน่งกิตติมศักดิ์ ต่อไป เมื่อเขาเสียชีวิต เขาได้รับเกียรติยศหลังมรณกรรม รวมถึงชื่อหลังมรณกรรม *เหวินเจี้ยน* (文簡, "ผู้มีความรู้และเข้าถึงได้ง่าย") แต่ไม่มีการบันทึกปีที่เขาเสียชีวิตในประวัติศาสตร์

## หมายเหตุและอ้างอิง

* *[[Old Book of Tang]]*, vol. 176.
* *[[New Book of Tang]]*, vol. 182.
* *[[Zizhi Tongjian]]*, vols. 245, 248

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ศตวรรษที่ 8
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในคริสต์ศตวรรษที่ 9