open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
วัดโบสถ์ (จังหวัดสมุทรสงคราม)

**วัดโบสถ์** ตั้งอยู่ที่ริมคลองแควอ้อม ตำบลบางบางกุ้ง อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม ห่างจากตัวเมืองประมาณ 14 กิโลเมตรเป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา โดยท่านเศรษฐีทอง ซึ่งเล่ากันว่า มีภรรยาสองคนเป็นพี่น้องกัน คนพี่ชื่อใหญ่เป็นภรรยาหลวง มีลูกสาวคนหนึ่งหนีไปอยู่กินกับทาสในบ้าน เศรษฐีทองโกรธมากจึงตัดออกจากกองมรดกและไม่ให้กลับมาบ้านอีก จึงไปทำมาหากินอยู่ที่อยุธยา จนมีบุตรชายคนหนึ่งชื่อ "**สิน**"  บวชเป็นสามเณรตั้งแต่เด็ก ศึกษาพระธรรมวินัยจนเป็นมหาเปรียญ จากนั้นได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ และเดินทางมาเยี่ยมโยมตา-ยาย ที่บางกุ้ง ทำให้ดีใจมากจึงสั่งให้ไปบอกโยมบิดา-มารดาว่าให้อภัย แล้วและขอให้กลับมาอยู่ด้วยกันที่บางกุ้ง ขณะนั้นอยู่ในระหว่างที่เศรษฐีทองกำลังสร้าง วัดโบสถ์อยู่ แต่ยังไม่เสร็จ และได้นิมนต์พระหลานชายให้กลับมาจำพรรษา พระมหาสินไม่ขัดศรัทธา แต่หลังจากนั้นไม่นาน เศรษฐีสองสามี-ภรรยาได้ถูกโจรปล้นบ้านและสังหารชีวิตพร้อมกัน วัดโบสถ์จึงสร้างไม่เสร็จ ไม่มีช่อฟ้า ใบระกา และไม่มีผู้ใดสร้างต่อให้แล้วเสร็จจนถึงปัจจุบัน มีเรื่องเล่าต่อกันมาว่า กำแพงโบสถ์เป็นกำแพงสองชั้น ถูกพม่ารื้อแล้วนำอิฐไปสร้างค่ายในสมัยศึกบางกุ้ง อิฐที่เหลือจาก พม่าทางวัดจึงรื้อนำมาสร้างกำแพงชั้นเดียว จนถึงปัจจุบัน
โบสถ์
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสมุทรสงคราม
วัดบางพลับ

**วัดบางพลับ** ตั้งอยู่ที่หมู่ 4  ตำบลบางพรม อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม 

วัดบางพลับได้ขอตั้งเป็นวัด เมื่อ พ.ศ. 2248 ได้รับวิสุงคามสีมา พ.ศ. 2250 ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 113 ตอนพิเศษ 50ง วันที่ 18 ธันวาคม 2539 เป็นวัดเก่าที่ไม่ปรากฏหลักฐานการสร้างแต่สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยกรุงศรีอยุธยาและแสดงให้เห็นว่าเป็นวัดที่เคยรุ่งเรืองมาในอดีต อย่างไรก็ตามวัดนี้มีความสำคัญในประวัติศาสตร์ สงครามค่ายบางกุ้ง คือ เป็นวัดที่อยู่ริมฝั่งแม่น้ำแม่กลองตรงข้ามค่ายบางกุ้ง เคยเป็นที่พักของกองทัพไทย  สมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี ในการยกทัพมารบกับพม่า เดิมชื่อว่า** บ้านพักทัพ** ต่อมาเปลี่ยนเป็นบางพลับ มีโบราณสถานโบราณวัตถุที่มีคุณค่า
ที่พอจะวินิจฉัยว่าเป็นวัดเก่าแก่มีความเจริญรุ่งเรืองมาก่อน ได้แก่
* โบสถ์ มีฐานโบสถ์แอ่นกลางที่เรียกว่า ทรงสำเภา ลวดลายหน้าบันก็เป็นสมัยอยุธยา  โบสถ์มีขนาดเล็กมีทางเข้าทางเดียว 
ที่เรียกว่าโบสถ์มหาอุด ปัจจุบันมีการสร้างโบสถ์ใหม่แต่ยังอนุรักษ์โบสถ์เก่าไว้เพื่อการศึกษา
* พระประธานปางมารวิชัยศิลปะอยุธยา
* พระแก้วผลึกขนาดหน้าตักกว้าง 5 นิ้ว พระยอดทองคำและพระนาคปรกทำด้วยศิลาแลง
* ตู้พระธรรมรดน้ำลวดลายวิจิตร จำนวน 4 ตู้ บรรจุพระคัมภีร์ใบลาน และสมุดไทยเป็นจำนวนมาก

## อ้างอิง

บางพลับ
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสมุทรสงคราม
บางกุ้ง

**บางกุ้ง** อาจหมายถึง

* วัดบางกุ้ง อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม
* ค่ายบางกุ้ง ค่ายทหารในสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ปัจจุบันอยู่บริเวณวัดบางกุ้ง
เรือมอันเร

**เรือมอันเร** หรือ **ลูดอันเร** เป็นศิลปะการแสดงอย่างหนึ่งในหมู่ชาวไทยเชื้อสายเขมรในบริเวณอีสานใต้ มีลักษณะคล้ายการละเล่นลาวกระทบไม้ของไทย

## ประวัติคำ
เดิมนั้นนิยมเรียกว่า “ลูดอันเร” ซึ่ง คำว่า “ลูด” หมายถึง การเต้น หรือกระโดด ส่วนคำว่า “อันเร” หมายถึง “สาก” ซึ่งก็คือ สากตำข้าว นั่นเอง ลูดอันเร จึงหมายถึง การเต้นสาก หรือระบำสาก

ในภายหลังมีการเปลี่ยนแปลงการละเล่น และเรียกว่า “เรือมอันเร” โดยคำว่า เรือม หมายถึง การรำ ดังนั้น เรือมอันเร จึงหมายถึง รำสาก มีนัยบ่งบอกถึงความอ่อนโอนและนุ่มนวลกว่าเดิม

## การละเล่น
การเล่นเรือมอันเรนั้น นิยมเล่นหลังเสร็จฤดูเก็บเกี่ยว คือประมาณเดือนสี่ถึงเดือนห้า (ราวเดือนมีนาคม - เมษายน) อันเป็นช่วงเทศกาลปีใหม่ (สงกรานต์) ของชาวไทยเชื้อสายเขมรด้วย 

การละเล่นมักจะมีขึ้นในตอนค่ำ หลังตำข้าวหรือขณะตำข้าว เสียงกระทบของสากจะมีจังหวะสนุกสนาน ทำให้หนุ่มสาวร้องเพลงและรำด้วยกันอย่างสนุกสนาน อันเป็นการเกี้ยวพาราสีไปด้วย 

ในภายหลังได้มีการดัดแปลงลักษณะการเต้น และการเคาะจังหวะให้มีแบบแผนมากขึ้น โดยใช้ไม้ยาววางกับพื้นแทนสาก และมีการเต้นข้ามไม้ไปมา พร้อมกับมีเพลงและทำนองเฉพาะสำหรับการละเล่นเรือมอันเรโดยเฉพาะ แต่ก็ยังมีลักษณะการละเล่นคล้ายรำวงด้วย

ปัจจุบันการละเล่นเรือมอันเรในท้องถิ่นในปัจจุบันพบได้น้อย ส่วนใหญ่เป็นการเตรียมเพื่อจัดแสดงต้อนรับนักท่องเที่ยว หรือต้อนรับแขกบ้านแขกเมือง อย่างไรก็ตาม ยังมีการเรียนการสอนในสถาบันการศึกษาด้านศิลปวัฒนธรรมหลายแห่ง 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เพลงและภาพการเล่นเรือมอันเร 

รอมอันเร
วัดโบสถ์

**วัดโบสถ์** อาจหมายถึง
## ชื่อของวัด
* วัดโบสถ์สามเสน กรุงเทพมหานคร
* วัดโบสถ์ อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี
* วัดโบสถ์ อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท
* วัดโบสถ์ อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท
* วัดโบสถ์ จังหวัดเชียงใหม่
* วัดโบสถ์ จังหวัดตาก
* วัดโบสถ์ อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา
* วัดโบสถ์ อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา
* วัดโบสถ์ ตำบลปากนคร อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
* วัดโบสถ์ ตำบลปากพูน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
* วัดโบสถ์ จังหวัดปราจีนบุรี
* วัดโบสถ์ อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี
* วัดโบสถ์ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี
* วัดโบสถ์ อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดโบสถ์ อำเภอบ้านแพรก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดโบสถ์ ตำบลมหาราช อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดโบสถ์ ตำบลเจ้าปลุก อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดโบสถ์ ตำบลบ้านแพน อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดโบสถ์ ตำบลบ้านกระทุ่ม อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* วัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก
* วัดโบสถ์ จังหวัดราชบุรี
* วัดโบสถ์ อำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี
* วัดโบสถ์ อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
* วัดโบสถ์ จังหวัดลำพูน
* วัดโบสถ์ จังหวัดสมุทรสงคราม
* วัดโบสถ์ อำเภอท่าช้าง จังหวัดสิงห์บุรี
* วัดโบสถ์ อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี
* วัดโบสถ์ อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี
* วัดโบสถ์ อำเภอกงไกรลาศ จังหวัดสุโขทัย
* วัดโบสถ์ อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย
* วัดโบสถ์ จังหวัดสุพรรณบุรี
* วัดโบสถ์ จังหวัดสุรินทร์
* วัดโบสถ์ อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง
* วัดโบสถ์ อำเภอสามโก้ จังหวัดอ่างทอง

## ชื่ออำเภอหรือตำบล
* อำเภอวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก
* ตำบลวัดโบสถ์ อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี
* ตำบลวัดโบสถ์ อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี
* ตำบลวัดโบสถ์ อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี

หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
โบสถ์
PNP

**PNP** เป็นอักษรย่อภาษาอังกฤษ สามารถหมายถึง
* เพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์กแพลตฟอร์ม (PlayStation Network Platform) การเล่นเกมผ่านเคลือข่ายของเพลย์สเตชัน 3
* ปลั๊ก-แอนด์-เพลย์ (Plug-and-play)
อำเภอวัดโบสถ์

**วัดโบสถ์** เป็น 1 ใน 9 อำเภอของจังหวัดพิษณุโลก เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอพรหมพิราม ต่อมาได้มีการจัดตั้งกิ่งอำเภอวัดโบสถ์เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2491 และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2499 อำเภอวัดโบสถ์เป็นถิ่นที่อยู่แห่งหนึ่งของปูสองแคว ซึ่งเป็นปูหายากชนิดหนึ่งในเมืองไทย

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอวัดโบสถ์ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 25 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอพิชัย อำเภอทองแสนขัน (จังหวัดอุตรดิตถ์) และอำเภอชาติตระการ
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอชาติตระการและอำเภอวังทอง 
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอเมืองพิษณุโลก   
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอพรหมพิราม

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองท้องที่
อำเภอวัดโบสถ์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 61 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
อำเภอวัดโบสถ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
* **[[เทศบาลตำบลวัดโบสถ์]]** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลวัดโบสถ์ ตำบลท่างาม และตำบลท้อแท้
* **องค์การบริหารส่วนตำบลวัดโบสถ์** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวัดโบสถ์ (นอกเขตเทศบาลตำบลวัดโบสถ์)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลท่างาม** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่างาม (นอกเขตเทศบาลตำบลวัดโบสถ์)
* **[[องค์การบริหารส่วนตำบลทองแท้]]****' ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท้อแท้ (นอกเขตเทศบาลตำบลวัดโบสถ์)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านยาง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านยางทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลหินลาด** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหินลาดทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลคันโช้ง''' ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคันโช้งทั้งตำบล

## สถานที่ท่องเที่ยว
* อุทยานแห่งชาติแควน้อย
* เขตห้ามล่าสัตว์ เขาน้อย-เขาประดู่
* เขื่อนแควน้อยบำรุงแดน
* นมัสการพระบรมสารีริกธาตุ วัดเสนาสน์
* ดื่มน้ำตาลสดวัดโบสถ์
* ชิมมะม่วงแช่อิ่ม

## กีฬา
สโมสรฟุตบอลวัดโบสถ์ ซิตี้ เป็นสโมสรจากอำเภอวัดโบสถ์เข้าแข่งขันฟุตบอลรายการไทยลีก 3 โซนภาคเหนือในฤดูกาล 2565–66

ในปี 2566 สโมสรฟุตบอลวัดโบสถ์ ซิตี้ ได้ทำการเปลี่ยนชื่อเป็น สโมสรฟุตบอลพิษณุโลก ยูนิตี้ และได้ทำการย้ายสนามไปใช้ สนามกีฬาองค์การบริหารส่วนจังหวัดพิษณุโลก และมีแผนการสร้างสนามใหม่ที่ อำเภอพรหมพิราม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ข้อมูลอำเภอวัดโบสถ์ 


วัดโบสถ์
บ้านซอยสวนพลู

thumb|300px|บ้านซอยสวนพลู
**บ้านซอยสวนพลู** เป็นชื่อที่ใช้เรียกขานบ้านพักของม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ตั้งอยู่ในเลขที่ 19 ซอยพระพินิจ ซึ่งเป็นซอยย่อยของซอยสวนพลู (ซอยสาทร 3) ถนนสาทรใต้ เขตสาทร

บ้านซอยสวนพลูตั้งบนพื้นที่ 5 ไร่ ที่ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ซื้อไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2484 ประกอบด้วยเรือนไทยโบราณจำนวน 5 หลัง เรือนใหญ่หลังกลางซื้อมาจากย่านเสาชิงช้า เมื่อ พ.ศ. 2490 และเรือนไทยภาคกลางอีก 2 หลังซื้อมาจาก อำเภอผักไห่ พระนครศรีอยุธยา การประกอบเรือนเริ่มต้นเมื่อ พ.ศ. 2503 โดยใช้ช่างปรุงเรือนจากอำเภอผักไห่  เรือนใหญ่หลังกลางนี้เจ้าของเดิมเป็นสุภาพสตรีชรา ว่ากันว่าเมื่อย้ายเรือนมาอยู่ที่ซอยสวนพลู วิญญาณของท่านก็ยังผูกพันติดตามมาด้วย ดังที่หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ เคยเขียนไว้ในหนังสือของท่าน เกี่ยวกับบานประตูเรือนว่าเคยตกน้ำมัน (จากการบุกทำลายของตำรวจใน พ.ศ. 2518)

เดิมที บ้านหลังนี้เป็นของพล.ต.ต. พระพินิจชนคดี สามีของ ม.ร.ว.หญิงบุญรับ พินิจชนคดี พี่สาวของม.ร.ว.คึกฤทธิ์ และม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช ใช้เป็นที่อยู่ของพี่น้องในราชสกุลปราโมช จนกระทั่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองจะถูกยึดโดยรัฐบาล และถูกใช้เป็นที่พำนักของทหารญี่ปุ่น แต่ทว่าม.ร.ว.หญิงบุญรับโอนชื่อเป็นของตนเองเสียก่อน ก่อนที่จะตกมาอยู่ในความครอบครองของม.ร.ว.คึกฤทธิ์
ในวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2518 สมัยที่ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช เป็นนายกรัฐมนตรี บ้านหลังนี้ได้ถูกตำรวจ นำโดย พ.ต.ต.อนันต์ เสนาขันธ์ บุกรุกทำลายข้าวของ ซึ่งม.ร.ว.คึกฤทธิ์ไม่อยู่บ้าน เหตุเนื่องจากกลุ่มตำรวจไม่พอใจม.ร.ว.คึกฤทธิ์ นายกรัฐมนตรี ก่อนหน้านั้นเดินทางไปประกันตัวผู้ถูกจับกุมที่ภาคเหนือ จากเหตุทำร้ายเจ้าหน้าที่ตำรวจ ซึ่งศาลอนุญาตให้ประกันตัวได้ เหตุนี้สร้างความไม่พอใจแก่ตำรวจเป็นอย่างมาก

ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช เข้าอยู่อาศัยในบ้านนี้เมื่อ พ.ศ. 2503 และปรับปรุงไปเรื่อย ๆ เป็นเวลากว่าสามสิบปี จนถึงแก่อสัญกรรมเมื่อ พ.ศ. 2538 ปัจจุบันกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ประเภทบ้านบุคคลสำคัญ  และเปิดเป็น **พิพิธภัณฑ์บ้าน ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช** อยู่ในการดูแลของ **มูลนิธิคึกฤทธิ์ 80 ในพระราชูปถัมภ์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี** 

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2550 มีข่าวว่าบ้านซอยสวนพลูจะปิดทำการลง แต่ว่าในที่สุดสามารถหาข้อสรุปได้โดยที่ทางมูลนิธิและทายาทให้เปิดดำเนินการต่อไป

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* บ้านซอยสวนพลู งดงามละเมียดละไม 
* บ้านเรือนไทย "ซอยสวนพลู" 
* เยี่ยมบ้านหม่อมคึกฤทธิ์ คิดถึงยอดปูชนียบุคคล  
* แผนที่และการเดินทางไปยัง "บ้าน มรว.คึกฤทธิ์" 
* บ้านซอยสวนพลู ในฉากเปิดเรื่องของภาพยนตร์ ผู้แทนนอกสภา (2526) 

หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในเขตสาทร
หมวดหมู่:หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตสาทร
หมวดหมู่:โบราณสถานที่ขึ้นทะเบียนในกรุงเทพมหานคร
นิโรธ

**นิโรธ** (อ่านว่า นิ-โรด) แปลว่า *ความดับ (ทุกข์)* คือความสำรอกออก, สลัดทิ้ง, ปลดปล่อย, ไม่มีเยื่อใยสมุทัยอันเป็นบ่อเกิดทุกข์ได้สิ้นเชิง หมายถึง การทำลายสมุทัยและดับสมุทัยคือตัวตัณหาให้สิ้นไปจนไม่เกิดขึ้นได้อีกเหมือนไฟที่สิ้นเชื้อ ด้วยอำนาจการดำเนินตามมรรคจนได้บรรลุมรรคนั้น ๆ

**นิโรธ** จัดเป็นอริยสัจ อันดับที่ 3 ในอริยสัจ 4 คือ ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค โดยภาวะคือนิพพานนั่นเอง

## นิโรธ 5
นิโรธ 5 หมายถึง ความดับกิเลส ภาวะไร้กิเลสและไม่มีทุกข์เกิดขึ้นนิโรธเป็นธรรมะที่สามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้นิโรธ มี 5 ประการ โดยมีชื่อเรียกอย่างอื่นอีก เช่น 
*ปหาน 5 (การละกิเลส 5 ประการ)
*วิมุตติ 5 (ความหลุดพ้น 5 ประการ)
*วิเวก 5 (ความสงัด ความปลีกออก 5 ประการ)
*วิราคะ 5 (ความคลายกำหนัด ความสำรอกได้ 5 ประการ)
*โวสสัคคะ 5 (ความสละ ความปล่อย 5 ประการ)

## ประเภทของนิโรธ 5
#**วิกขัมภนนิโรธ** ดับด้วยข่มไว้ คือ การดับกิเลสของท่านผู้บำเพ็ญฌาน ถึงปฐมฌานขึ้นไป ย่อมข่มนิวรณ์ไว้ได้ ตลอดเวลาที่อยู่ในฌานนั้น
#**ตทังคนิโรธ** ดับด้วยองค์นั้น ๆ คือ ดับกิเลสด้วยธรรมที่เป็นคู่ปรับ หรือธรรมที่ตรงข้าม เช่น ดับสักกายทิฏฐิด้วยความรู้ที่กำหนดแยกรูปนามออกได้ เป็นการดับชั่วคราวในกรณีนั้น ๆ
#**สมุจเฉทนิโรธ** ดับด้วยตัดขาด คือ ดับกิเลสเสร็จสิ้นเด็ดขาด ด้วยโลกุตตรมรรค *ในขณะแห่ง[[มรรค]]นั้น* ชื่อ สมุจเฉทนิโรธ
#**ปฏิปัสสัทธินิโรธ** ดับด้วยสงบระงับ คือ อาศัยโลกุตตรมรรค ดับกิเลสเด็ดขาดไปแล้ว บรรลุโลกุตตรผล กิเลสเป็นอันสงบระงับไปหมดแล้ว ไม่ต้องขวนขวายเพื่อดับอีก *ในขณะแห่งผลนั้น* ชื่อ ปฏิปัสสัทธินิโรธ 
#**นิสสรณนิโรธ** ดับด้วยสลัดออกได้ หรือดับด้วยปลอดโปร่งไป คือ ดับกิเลสเสร็จสิ้นแล้ว ดำรงอยู่ในภาวะที่ดับกิเลสแล้วนั้น ยั่งยืนตลอดไป ภาวะนั้นชื่อนิสสรณนิโรธ ได้แก่อมตธาตุ คือ นิพพาน

## อ้างอิง
*พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต *พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,* วัดโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548
* พระธรรมปิฎก (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). "พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์".

หมวดหมู่:อริยสัจ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:ธรรมหมวด 5
ปัญญา (ศาสนาพุทธ)

**ปัญญา** (𑀧𑀜𑁆𑀜𑀸; ปญฺญ) ในภาษาบาลี หรือ **ปราชญ์** (प्रज्ञा; ปฺรชฺญฺา) ในภาษาสันสกฤต แปลว่า ความรู้ทั่ว คือรู้ทั่วถึงเหตุถึงผล รู้อย่างชัดเจน, รู้เรื่องบาปบุญคุณโทษ, รู้สิ่งที่ควรทำควรเว้น เป็นต้น เป็นธรรมที่คอยกำกับศรัทธา เพื่อให้เชื่อประกอบด้วยเหตุผล ไม่ให้หลงเชื่ออย่างงมงาย

ปัญญาเป็นเจตสิกที่มีในสัตว์ที่มีภูมิปัญญา เช่น มนุษย์และเทวดา ปัญญาจะไม่มีในสัตว์เดรัจฉานที่ไม่มีภูมิปัญญา ปัญญาเจตสิกนั้นโดยสภาวะ ได้แก่ การจินตนาการ การสมมติสิ่งต่าง ๆ จึงทำให้มนุษย์มีความเชื่อที่ใช้ร่วมกันขึ้นมาได้ เช่น สมมติเงินขึ้นมา สมมุติประเทศชาติขึ้นมาได้ สมมติอุดมการณ์ทางการเมืองได้ สมมติความเชื่อ แม้กระทั่งศาสนาขึ้นมาได้ อธิบายว่า เราไม่สามารถตกลงราคากับสัตว์เลี้ยงได้ด้วยเงิน เช่น เราไม่สามารถจ้างสัตว์ไปทำงานได้ หรือ เราไม่สามารถให้สัตว์พลีชีพ ทุ่มเทเพื่อสถาบันทางการเมืองต่าง ๆ เช่น ประเทศชาติ ศาสนา หรือ อุดมการณ์ทางการเมืองใด ๆ ไม่ว่าจะเป็น แนวคิดประชาธิปไตย แนวคิดสิทธิมนุษยชนได้ เพราะสัตว์เดรัจฉานไม่มีภูมิปัญญา ไม่มีจินตนาการ จึงสมมติในสิ่งต่าง ๆ ที่ซับซ้อนไม่ได้

สิ่งที่ใกล้กับปัญญาเจตสิกคือสัญญาเจตสิก สัญญาเจตสิกมีลักษณะเป็นความทรงจำจำบัญญัติต่าง ๆ ได้ ปัญญาเจตสิกมีลักษณะเป็นความรู้ความเข้าใจในสิ่งต่าง ๆ

ในสังคีติสูตร พระสารีบุตรกล่าวว่า **ปัญญา** ทำให้เกิดได้ 3 วิธี คือ
# โดยการสดับตรับฟัง การศึกษาเล่าเรียน (สุตมยปัญญา ปัญญาที่เกิดจากการฟัง)
# โดยการคิดค้น การตรึกตรอง (จินตามยปัญญา  ปัญญาที่เกิดจากการคิด)
# โดยการอบรมจิต การเจริญภาวนา (ภาวนามยปัญญา ปัญญาที่เกิดจากการประสบการณ์จริง)

หลักธรรมทางพระพุทธศาสนาที่เกี่ยวข้องกับปัญญา 3 อย่างคือ
# กาลามสูตร จัดเป็นสุตมยปัญญา
# โยนิโสมนสิการ จัดเป็นจินตามยปัญญา
# สมถะและวิปัสสนา จัดเป็นภาวนามยปัญญา

**ปัญญา** ที่เป็นระดับ **อธิปัญญา** คือปัญญาอย่างสูง จัดเป็นสิกขาข้อหนึ่งใน *สิกขา 3* หรือ ไตรสิกขา คือ อธิศีล อธิจิต อธิปัญญา

## อ้างอิง
*พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช), *พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,* วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548

หมวดหมู่:ธรรมหมวด 3
หมวดหมู่:หลักธรรมของศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
ปรโตโฆสะ

**ปรโตโฆสะ** (จาก ปรโต นิบาต (จากอื่น) (จาก ปร คุณนาม (อื่น) + -โต อัพยยปัจจัย) + โฆส) แปลว่า *เสียงจากผู้อื่น* หมายรวมถึงคำพูด, คำแนะนำ, คำชี้แจง, คำโฆษณา, กระแสข่าว ข้อเขียน, บทความจากบุคคลหรือแหล่งข่าวต่าง ๆ

**ปรโตโฆสะ** มี 2 ประเภท คือ ที่เป็นจริง มีเหตุผล เป็นประโยชน์ ประกอบด้วยความหวังดี และที่เป็นเท็จ ไม่มีเหตุผล ไม่เป็นประโยชน์ มุ่งทำลาย

**ปรโตโฆสะ** เป็นวิถีทางเบื้องต้นแห่งปัญญาและสัมมาทิฐิ แต่ต้องมีโยนิโสมนสิการคอยกำกับ จึงจะสามารถรู้แยกแยะและคัดสรรเฉพาะปรโตโฆสะฝ่ายดีได้ ปรโตโฆสะที่ปราศจากโยนิโสมนสิการจะนำให้เกิดความงมงาย หูเบา เชื่อง่าย ไร้เหตุผลและมิจฉาทิฐิได้ง่าย

## อ้างอิง
*พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ. ๙ ราชบัณฑิต *พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด,* วัดราชโอรสาราม กรุงเทพฯ พ.ศ. 2548

หมวดหมู่:ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
ไตรสิกขา

**ไตรสิกขา** () แปลตามศัพท์ว่า "สิกขาสาม" หมายถึง ข้อปฏิบัติที่ต้องศึกษาและลงมือฝึกฝนอบรมตนอย่างเป็นระบบ 3 ประการ ไตรสิกขาถือเป็นหัวใจของกระบวนการปฏิบัติทั้งหมดในพระพุทธศาสนา เป็นการสรุปรวมอริยมรรคมีองค์ 8 ให้สั้นลงในภาคปฏิบัติ เพื่อเป้าหมายสูงสุดคือการดับทุกข์และบรรลุนิพพาน

กระบวนการฝึกฝนทั้งสามนี้ไม่ได้แยกขาดจากกัน แต่เป็นองค์ประกอบที่เกื้อหนุนซึ่งกันและกันอย่างเป็นลำดับและส่งผลย้อนกลับต่อกัน ประกอบด้วย:

## ๑. อธิสีลสิกขา (Adhisīlasikkhā)

**อธิสีลสิกขา** คือ การฝึกฝนอบรมในด้านความประพฤติและวินัยขั้นสูง เป็นการฝึกฝนเพื่อควบคุมพฤติกรรมทางกายและวาจาให้อยู่ในระเบียบวินัยที่ดีงาม งดเว้นจากการเบียดเบียนตนเองและผู้อื่น เพื่อสร้างพื้นฐานที่มั่นคงและปลอดภัยสำหรับจิตใจ ศีลในระดับนี้ครอบคลุมตั้งแต่:

**[[ศีล 5]]** สำหรับคฤหัสถ์

**ศีลของบรรพชิต** ซึ่งในพระไตรปิฎกได้จำแนกรายละเอียดไว้เป็น จุลศีล มัชฌิมศีล และมหาศีล ดังปรากฏในสามัญญผลสูตร

**[[อินทรียสังวร]]** คือการสำรวมระวังอินทรีย์ทั้ง 6 (ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ) ไม่ให้กิเลสครอบงำเมื่อรับรู้อารมณ์ต่างๆ

เป้าหมายสำคัญของศีลคือการสร้างสภาวะ **อวิปฏิสาร** คือความไม่เดือดร้อนใจ จิตที่ปราศจากความกังวลจากการกระทำผิด จะเป็นพื้นฐานที่ยอดเยี่ยมให้แก่การฝึกสมาธิต่อไป

## ๒. อธิจิตตสิกขา (Adhicittasikkhā)

**อธิจิตตสิกขา** คือ การฝึกฝนอบรมในด้านจิตใจและสมาธิขั้นสูงเป็นการฝึกฝนเพื่อพัฒนาสมรรถภาพของจิตให้มีคุณภาพสูง มีความตั้งมั่น (สมาธิ), มีพลัง, สงบ, และปราศจากนิวรณ์ 5 (เครื่องขัดขวางจิต) กระบวนการนี้โดยหลักคือการบำเพ็ญ **[[สมถกรรมฐาน]]**

เป้าหมายคือการยกระดับจิตให้เข้าถึงสภาวะที่เรียกว่า **[[ฌาน]]สมาบัติ** (Jhāna) จิตที่เป็นสมาธิในระดับนี้จะมีลักษณะพิเศษคือ มีความเป็นกลาง (อุเบกขา) บริสุทธิ์ผ่องใส และควรแก่การงาน (กัมมนิโย) คือพร้อมที่จะถูกนำไปใช้เป็นเครื่องมือในการเจริญปัญญาเพื่อเห็นความจริงตามสภาพของมัน

## ๓. อธิปัญญาสิกขา (Adhipaññāsikkhā)

**อธิปัญญาสิกขา** คือ การฝึกฝนอบรมในด้านปัญญาและการเห็นแจ้งขั้นสูง (Higher Training in Wisdom/Insight) เป็นการใช้จิตที่ตั้งมั่นและทรงพลังจากอธิจิตตสิกขา มาเป็นเครื่องมือในการสืบสวนและพิจารณาให้เห็นสภาวธรรมตามความเป็นจริง (ยถาภูตญาณทัสสนะ) กระบวนการนี้คือการบำเพ็ญ **[[วิปัสสนากรรมฐาน]]**

เป้าหมายคือเพื่อให้เกิด **ปัญญา** ในระดับที่ทำลายอวิชชา (ความไม่รู้) ได้อย่างสิ้นเชิง เป็นการ "เห็นแจ้ง" ด้วยตนเองในกฎธรรมชาติ 3 ประการ คือ **[[ไตรลักษณ์]]** ได้แก่ อนิจจตา (ความไม่เที่ยง), ทุกขตา (ความทนอยู่ไม่ได้), และอนัตตตา (ความไม่ใช่ตัวตน) เมื่อปัญญาเห็นแจ้งอย่างสมบูรณ์ตามลำดับขั้นของ **[[โสฬสญาณ]]** (ญาณ 16) ก็จะนำไปสู่การละสังโยชน์ และบรรลุ **[[มรรค ผล นิพพาน]]** เป็นที่สุด

## ความสัมพันธ์ระหว่างสิกขาทั้งสาม
ไตรสิกขาเป็นกระบวนการที่ต่อเนื่องและเกื้อกูลกัน สามารถเปรียบเทียบได้กับต้นไม้

**ศีล** เปรียบเหมือน **รากแก้วและพื้นดิน** ที่มั่นคง ทำให้ต้นไม้ตั้งอยู่ได้อย่างไม่โค่นล้ม

**สมาธิ** เปรียบเหมือน **ลำต้น** ที่ตั้งตรงและแข็งแรง ส่งผ่านน้ำและแร่ธาตุ (ความสงบ) ไปหล่อเลี้ยงส่วนต่างๆ

**ปัญญา** เปรียบเหมือน **ผลไม้** ที่เกิดจากความสมบูรณ์ของต้นไม้ เป็นเป้าหมายสูงสุดของการบำรุงรักษาทั้งหมด

ศีลทำให้เกิดสมาธิได้ง่าย สมาธิที่ตั้งมั่นเป็นฐานให้เกิดปัญญา และปัญญาที่เกิดขึ้นก็ย้อนกลับมาทำให้ศีลบริสุทธิ์และมั่นคงยิ่งขึ้น วนเวียนเกื้อหนุนกันไปจนกว่าจะถึงเป้าหมายสูงสุด

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
อริยมรรคมีองค์ 8

วิสุทธิมรรค

โพธิปักขิยธรรม

กรรมฐาน
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธ
มรดก

**มรดก** () คือ ทรัพย์สินทุกชนิดของผู้ตาย รวมตลอดทั้งทรัพย์สินที่เป็นสิทธิ หน้าที่ และความรับผิดต่าง ๆ ของผู้ตายด้วย เว้นแต่บรรดาที่ตามกฎหมายแล้ว หรือโดยสภาพแล้ว เป็นการเฉพาะตัวของผู้ตายโดยแท้ ทั้งหมดนี้เรียกรวม ๆ ว่า กองมรดก (mass of the inheritance หรือ mass of the estate)

หมวดหมู่:กฎหมายมรดก
สุธาวัลย์ เสถียรไทย

ท่านผู้หญิง**สุธาวัลย์ เสถียรไทย** (ราชสกุลเดิม ลดาวัลย์ ณ อยุธยา; เกิด 24 กันยายน พ.ศ. 2501) ชื่อเล่น **หนู** เป็นธิดาของหม่อมหลวงทวีสันต์ ลดาวัลย์ อดีตองคมนตรี กับหม่อมราชวงศ์บุษบา สธนพงศ์ เป็นพระภาคิไนย ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เป็นพระภคินี (ลูกพี่ลูกน้อง) ฝ่ายพระราชชนนีในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นภรรยาของ ศาสตราจารย์ ดร.สุรเกียรติ์ เสถียรไทย อดีตรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ ในรัฐบาลของ ดร.ทักษิณ ชินวัตร

## ประวัติ
ท่านผู้หญิงสุธาวัลย์ เสถียรไทย เกิดเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2501 เป็นธิดาเพียงคนเดียวของหม่อมหลวงทวีสันต์ ลดาวัลย์ อดีตราชเลขาธิการ และ อดีตองคมนตรี กับหม่อมราชวงศ์บุษบา สธนพงศ์ (ราชสกุลเดิม กิติยากร) พระขนิษฐาในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง 

ท่านผู้หญิงสุธาวัลย์เริ่มศึกษาที่โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 แล้วจึงย้ายมาเรียนที่โรงเรียนจิตรลดา จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ศึกษาระดับปริญญาตรีที่ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หลังสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทด้านเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยทัฟทส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา ท่านผู้หญิงได้มาเป็นนักวิจัยด้านสิ่งแวดล้อมที่สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (TDRI) และได้รับทุนจากบริติช เคาน์ซิลไปศึกษาต่อระดับปริญญาเอกด้าน Land Economy ที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ

ต่อมากลับมารับราชการเป็นอาจารย์ประจำคณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นรองผู้อำนวยการศูนย์เศรษฐศาสตร์นิเวศ เป็นหัวหน้าโครงการศึกษา มีผลงานวิจัยเรื่องผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมกรณีการสร้างเขื่อนแก่งเสือเต้น

ปัจจุบันลาออกจากราชการมาเป็นนักวิชาการอิสระ และก่อตั้งมูลนิธิสถาบันธรรมรัฐเพื่อการพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม เป็นองค์กรพัฒนาเอกชนด้านวิชาการที่มุ่งดำเนินการศึกษาและวิจัยโดยเน้นการมีส่วนร่วมของประชาชน เพื่อนำไปสู่การจัดการที่ดีและมีความเป็นธรรมต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม

ดร.ท่านผู้หญิงสุธาวัลย์ สมรสกับ ศาสตราจารย์ ดร.สุรเกียรติ์ เสถียรไทย เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2523 มีบุตรเพียงคนเดียว คือ ดร.สันติธาร เสถียรไทย กรรมการอิสระ บริษัท บลูบิค กรุ๊ป จำกัด (มหาชน)

## ผลงานหนังสือ
* พ.ศ. 2554 ธรรมาภิบาลและกระบวนการนโยบายสาธารณะในการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของไทย

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## ลำดับสาแหรก



## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* สัมภาษณ์ ดร. ท่านผู้หญิงสุธาวัลย์ เสถียรไทย

หมวดหมู่:ท่านผู้หญิง
หมวดหมู่:ราชสกุลกิติยากร
หมวดหมู่:ราชสกุลลดาวัลย์
หมวดหมู่:ณ อยุธยา
หมวดหมู่:อาจารย์คณะเศรษฐศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนจิตรลดา
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยทัฟส์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:คู่สมรสของนักการเมืองไทย
พระอมิตาภพุทธะ

**พระอมิตาภพุทธะ** () เป็นพระธยานิพุทธะที่ประทับในแดนสุขาวดี ซึ่งเป็นพุทธเกษตรแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตก พระองค์มีรูปกายเป็นสีแดง นับถือกันมากในนิกายสุขาวดี ควบคู่กับพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์หรือเจ้าแม่กวนอิม 

## ประวัติ
มหาสุขาวตีวยูหสูตรระบุว่าก่อนจะตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า พระอมิตาภะเคยเกิดเป็นกษัตริย์ชื่อ "พระเจ้าธรรมกร" ต่อมาผนวช และได้แสดงปณิธาน 48 ประการเฉพาะพระพักตร์พระโลเกศวรราชพุทธะ ว่าขอให้มีพระองค์ได้มีพุทธเกษตรแห่งหนึ่งเป็นโลกธาตุดินแดนบริสุทธิ์ไว้ช่วยเหลือสรรพสัตว์ให้พ้นทุกข์มีชื่อว่าสุขาวดี อมิตาพุทธสูตรยังระบุว่าพระอมิตาภะได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าเมื่อสิบกัปที่แล้ว หลังจากปรินิพพานจึงประทับ ณ สุขาวตีพุทธเกษตรนั้น ซึ่งเป็นที่ใช้ในประกาศพระธรรม ไม่มีอบายภูมิ มีแต่โพธิสัตวภูมิ เพื่อเป็นการสงเคราะห์สรรพสัตว์ให้เข้าสู่นิพพานต่อไป เชื่อกันว่าเมื่อพระอมิตาภพุทธะเสด็จปรินิพพานแล้ว พระอวโลกิเตศวรจะทรงบรรลุเข้าเป็นพระพุทธเจ้าในแดนสุขาวดีแทน

## ความเชื่อ
[thumb|200px|left|[วัดโคโตะกุ]]
thumb|left|200px|พระอมิตายุสพุทธะ รูปลักษณ์ประติมากรรม ศิลปะธิเบต
thumb|left|200px|พระอมิตายุสพุทธะ รูปลักษณ์ภาพวาดทังกา ศิลปะธิเบต
พระองค์มีหลายพระนาม เช่น **อมิตายุส** (อ่านว่า ยุส - สะ) แปลว่า พระผู้มีอายุกาลไม่มีประมาณ และ**อมิตาภะ** แปลว่า พระผู้มีแสงส่องสว่างไม่มีประมาณ เป็นพระธยานิพุทธะ 1 ใน 5 พระองค์ ประทับอยู่ทางตะวันตกของพุทธมณฑล พระกายสีแดงก่ำ เป็นต้นตระกูลของพระโพธิสัตว์ตระกูลปัทมะ หมายถึงปัญญาที่ทำให้มนุษย์รู้จักผิดชอบชั่วดี และเลือกปฏิบัติในทางที่ถูก สัญลักษณ์คือดอกบัว พระพุทธเจ้าในตระกูลนี้ทั่วไปใช้บัวแดง พระโพธิสัตว์ปางดุใช้บัวขาว ภาพวาดของพระองค์มักวาดให้พระหัตถ์ยาวหมายถึงความสามารถที่จะเอื้อมพาสรรพสัตว์เข้าสู่แดนสุขาวดี มีพระชิวหายาวตระหวัดได้รอบโลกหมายถึงความสามารถในการแสดงธรรมได้ทั่วโลก ทรงนกยูงเป็นพาหนะนับถือส่วนใหญ่ในพุทธศาสนานิกายมหายาน ควบคู่กับพระอวโลกิเตศวรหรือเจ้าแม่กวนอิมในภาษาไทย

ท่านเป็นพระพุทธเจ้าในสุขาวดีพุทธภูมิห่างจากโลกมนุษย์ ทางทิศตะวันตกสิบล้านล้านกิโลเมตร ใช้เวลาสร้าง 5 กัป จึงสำเร็จเป็นอาณาจักรหนึ่ง ชื่อ แดนสุขาวดี (เก็กลกซือไก) จุดประสงค์ในการสร้าง เพื่อเป็นที่อยู่ของสัตว์โลกที่สำเร็จธรรม ขอเพียงมีปณิธานแน่วแน่จริงใจและสวดคำว่า อามีทอฝอ (แต้จิ๋ว: อานีทอฮุก) อยู่เสมอ ยามใกล้จะสิ้นใจจะปรารถนาที่จะลาโลกไป พระอมิตาภพุทธะ พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ และพระมหาสถามปราปต์โพธิสัตว์ จะเสด็จมารับไปยังแดนสุขาวดี ดังเช่นหลวงจีนในนิกายมหายานนิยมท่องกัน เพราะเป็นความเชื่อส่วนนิกาย ไม่ได้บันทึกไว้ในพระไตรปิฏก และไม่พบในนิกายเถรวาท

## อ้างอิง

* ฉัตรสุมาลย์ กบิลสิงห์ ษัฏเสน. พระพุทธศาสนาแบบทิเบต.กทม.ศูนย์ไทยทิเบต.2538

หมวดหมู่:พระพุทธเจ้าตามคติมหายาน
หม่อมราชวงศ์บุษบา สธนพงศ์

ท่านผู้หญิง **บุษบา กิติยากร สธนพงศ์** (เกิด 2 สิงหาคม พ.ศ. 2477) เป็นพระธิดาในพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นจันทบุรีสุรนาถ กับหม่อมหลวงบัว กิติยากร และเป็นพระขนิษฐาในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และพระมาตุจฉาในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว

## ประวัติ
ท่านผู้หญิงบุษบาเป็นธิดาในหม่อมเจ้านักขัตรมงคล กิติยากร (ต่อมาคือพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นจันทบุรีสุรนาถ) กับหม่อมหลวงบัว กิติยากร (ราชสกุลเดิม สนิทวงศ์) เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2477 ที่สหรัฐ ขณะที่บิดาทรงรับราชการที่กระทรวงการต่างประเทศประจำสถานเอกอัครราชทูตไทยในกรุงวอชิงตัน หม่อมราชวงศ์บุษบาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนราชินีและโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์ เช่นเดียวกับหม่อมราชวงศ์สิริกิติ์ กิติยากร (ปัจจุบันคือสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง) พี่สาว ก่อนตามเสด็จบิดาไปศึกษาต่อที่ทวีปยุโรป

## ชีวิตครอบครัว
ท่านผู้หญิงบุษบา เคยสมรสกับ หม่อมหลวงทวีสันต์ ลดาวัลย์ มีธิดาเพียงคนเดียวคือท่านผู้หญิงสุธาวัลย์ เสถียรไทย (สมรสกับศาสตราจารย์ สุรเกียรติ์ เสถียรไทย นายกสภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ นายกสภามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและกระทรวงการต่างประเทศ) มีบุตร 1 คน คือ ดร.สันติธาร เสถียรไทย

ต่อมาท่านผู้หญิงบุษบาสมรสกับนาวาเอก สุรยุทธ์ สธนพงศ์ ไม่มีบุตรธิดา

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## ลำดับสาแหรก



## อ้างอิง

หมวดหมู่:ท่านผู้หญิง
หมวดหมู่:ราชสกุลกิติยากร
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนราชินี
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนเซนต์ฟรังซีสซาเวียร์คอนแวนต์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.2

หมวดหมู่:หม่อมราชวงศ์
หม่อมหลวงทวีสันต์ ลดาวัลย์

**หม่อมหลวงทวีสันต์ ลดาวัลย์** (26 มกราคม พ.ศ. 2467 – 7 เมษายน พ.ศ. 2549) อดีตราชเลขาธิการ และอดีตองคมนตรี อดีตพระเทวัน (น้องเขย) ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง

## ครอบครัว
เป็นบุตรคนโตของอำมาตย์โท พระภูมิพิชัย (หม่อมราชวงศ์บุง ลดาวัลย์; อดีตเจ้าเมืองชัยภูมิ ลำพูน แม่ฮ่องสอน ปัตตานี และกำแพงเพชร; โอรสในหม่อมเจ้าเพิ่ม ลดาวัลย์) กับเนือง ลดาวัลย์ ณ อยุธยา; ธิดาของพันเอก พระยาไกรเพชรรัตนสงคราม (แฉ่ บุนนาค)) มีพี่น้องดังนี้ 
* หม่อมหลวงนิรันดร ลดาวัลย์ สมรสกับพิศมัย (สกุลเดิม บุนนาค)
* หม่อมหลวงภียยุพงศ์ บุนนาค สมรสกับชูชีพ บุนนาค
* หม่อมหลวงขันทอง ลดาวัลย์ 
* หม่อมหลวงหิรัญญิกา วรรณเมธี สมรสกับแผน วรรณเมธี (อดีตเลขาธิการสภากาชาดไทย)
นอกจากนี้หม่อมหลวงทวีสันต์ ลดาวัลย์ มีศักดิ์เป็นหลานป้าของเจ้าจอมหม่อมราชวงศ์สดับ ลดาวัลย์ เจ้าจอมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5
หม่อมหลวงทวีสันต์ ลดาวัลย์ สมรสและหย่ากับหม่อมราชวงศ์บุษบา สธนพงศ์ (ราชสกุลเดิม กิติยากร; พระขนิษฐาในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง) มีธิดาเพียงคนเดียว คือ
* ท่านผู้หญิง สุธาวัลย์ เสถียรไทย สมรสกับ สุรเกียรติ์ เสถียรไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ

## การศึกษา
* พ.ศ. ? - มัธยมศึกษาปีที่ 6 จากวชิราวุธวิทยาลัย
* พ.ศ. 2487 - นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง 
* พ.ศ. 2497 - ประกาศนียบัตรชั้นสูง สาขากฎหมายระหว่างประเทศมหาชน (Diplôme d'Études Supérieures de Droit International Public) จากมหาวิทยาลัยปารีส
* พ.ศ. 2525 - นิติศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง

## การทำงาน
* พ.ศ. ? รองอธิบดีกรมพิธีการทูต 
* พ.ศ. 2511 รองราชเลขาธิการ 
* พ.ศ. 2512 - 2537 ราชเลขาธิการ
* พ.ศ. 2537 - 2549 องคมนตรี
* พ.ศ. 2537 - 2549 กรรมการบริหารมูลนิธิอานันทมหิดล
* พ.ศ. 2537 - 2549 กรรมการทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์

## ถึงแก่อสัญกรรม
หม่อมหลวงทวีสันต์ ลดาวัลย์ ถึงแก่อสัญกรรมด้วยอาการไตวาย และหัวใจวาย เมื่อเวลา 01.53 น. วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2549 ที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สิริอายุ  มีพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมศพ ณ พระที่นั่งทรงธรรม วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร มีรัฐพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2550 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

### ต่างประเทศ
* :
** พ.ศ. 2527 - 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ชั้นที่ 1 (พิเศษ)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หม่อมหลวง
หมวดหมู่:ราชสกุลลดาวัลย์
หมวดหมู่:องคมนตรีในรัชกาลที่ 9
หมวดหมู่:ราชเลขาธิการและราชเลขานุการในพระมหากษัตริย์ไทย
หมวดหมู่:ข้าราชการในพระองค์ชาวไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.จ. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญจักรพรรดิมาลา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญรัตนาภรณ์ ภ.ป.ร.2
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยปารีส
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
ฮุ่ยเหนิง

thumb|สรีระที่ไม่เน่าเปื่อยของพระฮุ่ยเหนิง
**พระฮุ่ยเหนิง** () ออกเสียงว่า "เว่ยหลาง" เป็นพระภิกษุชาวจีนที่มีชีวิตสมัยราชวงศ์ถัง เป็นสังฆปรินายกองค์ที่ 6 ในนิกายเซนนับจากพระโพธิธรรม หลังจากสืบทอดบาตรจีวรและธรรมจากพระสังฆปริณายกองค์ก่อน คือ หวางยั่น (ฮ่งยิ้ม) เป็นพระสังฆปริณายกแห่งนิกายเซนองค์ที่ 5 เจ้าอาวาสวัดตุงซั่น

ในหมวดคำสอนครั้งสุดท้ายของท่าน ใจความว่า 

"สำหรับคำสอนของฉันทั้งหมด นับแต่ได้กล่าวเทศนาในวัดไทฟันตราบจนบัดนี้ จงคัดลอกเป็นเล่มแล้วแจกจ่ายกันไปก็ได้ แต่ให้ชื่อว่า สูตรอันประกาศบนมหาบัลลังก์แห่งธรรมรถ จงทะนุถนอม ไว้ให้ดี แล้วมอบต่อกันไปตามอนุชนแต่ละรุ่น เพื่อช่วยเหลือสัตว์ทั้งปวง บุคคลที่สั่งสอนตามคำสอนนี้ เป็นผู้ที่สั่งสอนตามธรรมแท้
พอแล้วสำหรับธรรม ส่วนการรับช่วงจีวรนั้น ถือว่าเป็นการสิ้นสุดกัน เพราะเหตุใดหรือ? เพราะว่าท่านทั้งหลายต่างก็ศรัทธาต่อคำสอนของฉันโดยพร้อมมูล ทั้งท่านก็ปราศจากความเคลือบแคลงสงสัยใด ๆ แล้ว ท่านย่อมสามารถสืบต่อจุดประสงค์อันสูงยิ่งของสำนักเราให้ลุล่วงไปได้ นอกจากนั้นตามความหมายในโศลกของท่านโพธิธรรม พระสังฆปริณายกองค์แรกผู้ถ่ายทอดพระธรรมและบาตรจีวรท่านก็ไม่ประสงค์จะให้มอบแก่ใครต่อไปอีก โศลกนั้นคือ:-

จุดประสงค์ในการมาดินแดนนี้
ก็เพื่อถ่ายทอดพระธรรม สำหรับปลดปล่อยสัตว์ที่ถูกครอบงำไว้
ด้วยความหลงผิด
เมื่อมีกลีบครบห้ากลีบ ดอกไม้นั้นก็สมบูรณ์
หลังจากนั้นไป ผลจะปรากฏขึ้นเองตามธรรมชาติ"

และเมื่อมีคำถามในเรื่องการถ่ายทอดธรรมอันเร้นลับที่ว่าไม่มีการเผยแพร่ต่อสาธารณชนตามที่อนุตรธรรมกล่าวอ้าง ก็ได้กล่าวถึงในที่ประชุมก่อนเว่ยหล่างมรณภาพเช่นกัน ใจความว่า

ที่ประชุมถามว่า "ใครครับ พระคุณท่าน ที่ท่านได้ถ่ายทอดขุมกำเนิดแห่งดวงตาของธรรมแท้?"
พระสังฆปริณายกตอบว่า "มนุษย์ในหลักธรรมย่อมได้รับ และบรรดาผู้ซึ่งหลุดพ้นแล้วจากความคิดเห็นอันเฉียบขาด ย่อมเข้าใจ"

ซึ่งจะเห็นได้ว่าธรรมนั้นมิใช่สิ่งเร้นรับอันใดเลย

## ในประเทศไทย
ปัจจุบันประเทศไทยเอง ก็มีการจัดสร้างรูปเหมือนของของพระฮุ่ยเหนิง ที่สร้างตามรูปแบบสรีระที่ไม่เน่าเปื่อยของท่าน ซึ่งพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ เสด็จทรงเททองหล่อรูปเหมือนของพระฮุ่ยเหนิง เพื่อประดิษฐานบนหอบูรพาจารย์ มูลนิธิพุทธจักษุวิชชาลัย ตำบลหอมเกร็ด อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม เมื่อวันอาทิตย์ที่ 13 กันยายน 2558 ซึ่งถือเป็นการเผยแพร่อาจาริยคุณ ในประเทศไทย อย่างเป็นทางการ ต่อมาพระธรรมาจารย์หมิงเซิงมหาเถระ รองประธานสำนักพุทธศาสนาแห่งประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน ประธานสำนักพุทธศาสนามณฑลกวางตุ้ง เจ้าอาวาสวัดกวางเซี้ยว เมืองกวางโจว ได้เมตตามอบรูปหล่อพระสังฆนายก "หุ่ยเหนิง" เนื้อทองเหลือง สูง 1.98 เมตร จากวัดกวงเซี้ยว ที่จัดสร้างเพียง 3 องค์

(วัดกวงเซี้ยว แห่งนี้เป็นวัดที่ท่านหุ้ยเหนิง ได้ปลงผมใต้ต้นโพธิ์ใหญ่ และได้นำเกศาบรรจุไว้ในสถูป 7 ชั้น ซึ่งปัจจุบันยังคงอยู่ และยังเป็นสถานที่พระอาจารย์โพธิธรรม (ตั๊กม้อ) ได้เคยพักอาศัยเมื่อ 2 พันกว่าปีก่อนด้วย) โดยรูปปฏิมานี้ ได้ปั้นและหล่อโดยช่างฝีมือ ชื่อ พ่านเคอ เป็น 1 ใน 4 ช่างปั้นที่มีชื่อเสียงที่สุดของจีน

เพื่ออัญเชิญกลับสู่ประเทศไทย และประดิษฐานเป็นการถาวร เปิดให้สาธุชนได้เข้ากราบสักการะ ภายในหอบูรพาจารย์ มูลนิธิพุทธจักษุวิชชาลัย พุทธมณฑลสาย 6 ถือเป็นนิมิตหมายมงคล แห่งการเผยแผ่พระพุทธธรรมมหายาน สายฌาน (เซ็น) และบารมีธรรมแห่งพระบูรพาจารย์ จากต้นกำเนิดสู่ประเทศไทย

หมวดหมู่:สังฆปริณายกนิกายเซน
หมวดหมู่:ภิกษุชาวจีน
65

**65** (**หกสิบห้า**) เป็นจำนวนธรรมชาติที่อยู่ถัดจาก 64 (หกสิบสี่) และอยู่ก่อนหน้า 66 (หกสิบหก)

## คำเติมนำหน้า
* ภาษากรีก - 
* ภาษาละติน - 

## ความหมาย
* 65 เป็นเลขอะตอมของ เทอร์เบียม

## ในทางคณิตศาสตร์

หมวดหมู่:จำนวนเต็ม
เอกซ์86

right|thumb|200px|ชิปเพนเทียม 4 ซึ่งเป็นสถาปัตยกรรม x86 ในยุคหลัง

**เอกซ์86** (x86) เป็นชื่อทั่วไปของสถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์สำหรับไมโครโพรเซสเซอร์ที่สร้างโดยบริษัทอินเทล ปัจจุบันสถาปัตยกรรมแบบ x86 เป็นสถาปัตยกรรมที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในตลาดคอมพิวเตอร์เดสก์ท็อป, โน้ตบุ๊คและเซิร์ฟเวอร์ขนาดเล็ก นับตั้งแต่เริ่มใช้ในไอบีเอ็มพีซี ช่วงทศวรรษที่ 80

ชื่อสถาปัตยกรรมถูกเรียกว่า "x86" เนื่องจากชื่อเรียกของไมโครโพรเซสเซอร์รุ่นแรก ๆ จะลงท้ายด้วยตัวเลข 86 ได้แก่ 8086, 80186, 80286, 386 และ 486 ในภายหลังอินเทลได้เปลี่ยนไปใช้ชื่อ "เพนเทียม" (Pentium) (ซึ่งเดิมใช้ชื่อว่า "80586") แทนเนื่องจากไม่สามารถจดเครื่องหมายการค้าในชื่อตัวเลขได้

ใน ค.ศ. 1985 อินเทลได้ออกซีพียู 386 แบบ 32 บิตมาแทนที่ซีพียู 286 ที่เป็นแบบ 16 บิต สถาปัตยกรรมแบบ 32 บิตนี้จึงเรียกว่า **x86-32** หรือ **IA-32** (IA ย่อมาจาก Intel Architecture) ในปี ค.ศ. 2003 บริษัทเอเอ็มดี (Advance Micro Devices) ได้ออกซีพียู แอธลอน 64 (Athlon64) ซึ่งขยายความสามารถให้ทำงานที่ 64 บิต และมีชื่อเรียกหลายชื่อ ได้แก่ x86-64, AMD64 (ชื่อเรียกของเอเอ็มดี), EM64T, IA-32e (อินเทล), x64 (ไมโครซอฟท์) ซึ่งเป็นคนละตัวกับสถาปัตยกรรม IA-64 ของอินเทล

## อ้างอิง

* 

* 

หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:อินเทล
หมวดหมู่:ไอบีเอ็มพีซี คอมแพตทิเบิล
หมาก

**หมาก** เป็นพืชจำพวกปาล์ม มีด้วยกันหลายชนิด ดังนี้

; พืช
* หมากพร้าว (*Actinorphytis calapparia*) - คนละชนิดกับมะพร้าว
* หมากสง  (*Areca catechu*) - คือหมากที่กินกับใบพลู
* หมากลิง หรือ หมากหอม  (*Areca triandra*) 
* หมากเหลือง  (*Dypsis lutescens*) 
* หมากแดง (*Cytostachys lakka*) 
* หมากงาช้าง หรือ หมากเจ  (*Pinanga sp.*)
* หมากเขียว (*Ptychosperma macarthurii*) 

; หมาก ยังคงหมายถึง ตัวหมาก หรือ เม็ดหมาก ที่ใช้ในการละเล่นต่างๆ เช่นใน
* หมากเก็บ
* หมากฮอส
* หมากรุก

; หมาก หมายถึง ขนมขบเคี้ยว ด้วย
* หมากฝรั่ง

; หมาก ในความหมายอื่น
* ลูกหมาก (ข้อต่อ) (Ball joint) สิ่งประดิษฐ์ ข้อต่อชนิดกลม
* ปริญ สุภารัตน์ (ชื่อเล่น: หมาก) นักแสดงชาวไทย
ราชวงศ์ฉิน

**ราชวงศ์ฉิน** () เป็นราชวงศ์แรกของจักรวรรดิจีน ปกครองแผ่นดินในช่วง 221 – 206 ก่อน ค.ศ. ชื่อมาจากรัฐฉิน (ปัจจุบันคือมณฑลกานซู่และมณฑลฉ่านซีของจีน) ราชวงศ์ฉินก่อตั้งโดยจักรพรรดิฉินฉื่อ จักรพรรดิพระองค์แรกของราชวงศ์ จากการปฏิรูปกฎหมายของชาง ยาง ช่วงศตวรรษที่ 4 ก่อน ค.ศ. ในยุครณรัฐ ส่งผลให้รัฐฉินแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นอย่างมาก ในช่วงกลางและปลายศตวรรษที่ 3 ก่อน ค.ศ. รัฐฉินได้ดำเนินการพิชิตอย่างรวดเร็ว อันดับแรกได้ยุติอำนาจของราชวงศ์โจว และพิชิต 6 รัฐในเจ็ดรณรัฐ ช่วงระยะเวลา 15 ปีถือเป็นเวลาที่สั้นมากสำหรับราชวงศ์ที่สำคัญในประวัติศาสตร์จีนมีจักรพรรดิเพียง 2 พระองค์ แต่ได้สร้างระบบจักรวรรดิของจีนที่เริ่มตั้งแต่ 221 ก่อน ค.ศ. จนถึง 206 ก่อน ค.ศ. 

ราชวงศ์ฉินพยายามสร้างรัฐที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันโดยการรวมศูนย์อำนาจการเมืองและกองทัพขนาดใหญ่สนับสนุนโดยเศรษฐกิจที่มั่นคง ราชสำนักได้ปลดชนชั้นสูงและเจ้าของที่ดินเพื่อควบคุมการบริหารชาวบ้านได้โดยตรงผู้ซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่และเป็นกำลังแรงงาน โครงการที่มีความทะเยอทะยานนี้เกี่ยวข้องกับชาวบ้านและนักโทษสามแสนคน เช่นการเชื่อมต่อกำแพงชายแดนทางด้านเหนือในตอนท้ายได้กลายเป็นกำแพงเมืองจีน การสร้างระบบถนนใหม่ ตลอดไปจนการสร้างสุสานจิ๋นซีฮ่องเต้ที่รายล้อมไปด้วยกองทัพดินเผาขนาดเท่าคนจริง

ราชวงศ์ฉินได้นำสู่การปฏิรูป เช่น มาตราฐานของเงินตรา การชั่งตวง วัดขนาด และระบบมาตราฐานการเขียน ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อการรวมชาติและส่งเสริมการค้า นอกจากนี้ด้านการทหารได้ใช้อาวุธ การขนส่ง และยุทธวิธีที่ทันสมัยที่สุดแม้ว่าราชสำนักมีระบบที่เข้มงวด ชาวฮั่นที่นับถือลัทธิขงจื๊อกล่าวถึงการยึดถือกฎระเบียบของราชวงศ์ฉินไว้ว่าเป็นเผด็จการแบบเบ็ดเสร็จโดยอ้างเหตุการณ์ที่เป็นที่รู้จักกันคือการเผาตำรา ฝังบัณฑิต ทว่านักวิชาการสมัยใหม่บางคนจะโต้แย้งความจริงของเรื่องราวนี้

ขณะที่จักรพรรดิฉินฉื่อสวรรคตไปเมื่อ 210 ปีก่อน ค.ศ. ขุนนางสองคนของพระองค์ได้กำหนดรัชทายาทใหม่ในความพยายามที่จะมีอิทธิพลและควบคุมการปกครองของราชวงศ์ ต่อมาขุนนางทั้งสองกลับผิดใจกันจนทำให้จักรพรรดิฉินที่ 2 สวรรคต การก่อจลาจลได้เกิดไปทั่วและจักรวรรดิอ่อนแอลงในไม่ช้าก็พ่ายต่อเซี่ยง อวี่ ขุนพลรัฐฉู่ซึ่งสถาปนาตนเองเป็นกษัตริย์ผู้เป็นใหญ่แห่งฉู่ตะวันตก (ป้าหวังซี่ฉู่ที่รู้จักในชื่อฌ้อปาอ๋อง) และหลิว ปัง ผู้สถาปนาราชวงศ์ฮั่นในภายหลัง แม้จะมีการปกครองในระยะสั้น แต่ราชวงศ์มีอิทธิพลอย่างมากต่ออนาคตของจีนโดยเฉพาะราชวงศ์ฮั่น และชื่อของจักรวรรดิเป็นจุดกำเนิดชื่อในยุโรปว่า China

## ประวัติศาสตร์

## วัฒนธรรมและสังคม

## รายพระนามจักรพรรดิ
จักรพรรดิฉินฉื่อเป็นกษัตริย์จีนพระองค์แรกที่สถาปนาตนเองเป็น "จักรพรรดิ" หลังจากการรวมชาติเมื่อ 221 ปีก่อน ค.ศ. นักประวัติศาสตร์โดยทั่วไปถือว่าปีนั้นเป็นจุดเริ่มต้นของ "ราชวงศ์ฉิน" ซึ่งหลังจากนั้น 15 ปีก็ได้ล่มสลายลงจากสงครามกลางเมืองใน 207 ปีก่อน ค.ศ.

## พงศาวลี

## อ้างอิง
### รายการอ้างอิง

### แหล่งข้อมูล

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## อ่านเพิ่มเติม
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:อาณาจักรโบราณ
หมวดหมู่:ราชวงศ์จีน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฉิน
หมวดหมู่:ยุคเหล็ก
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 323
หมวดหมู่:สิ้นสุดในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล
ฉ
หมวดหมู่:จิ๋นซีฮ่องเต้
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศจีน
เอเอฟเอส

thumb|สัญลักษณ์ของAFS

**มูลนิธิการศึกษาและวัฒนธรรมสัมพันธ์ไทย-นานาชาติ** () เป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไรเพื่อการศึกษาและวัฒนธรรมสัมพันธ์นานาชาติ

## ประวัติองค์การ
องค์การเอเอฟเอส แต่ก่อนย่อมาจาก American Field Service เริ่มก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2457 (ค.ศ. 1914) เป็นกลุ่มชาวอเมริกันในประเทศฝรั่งเศสจำนวน 15 คน ขับรถพยาบาลช่วยเหลือทหารฝรั่งเศสที่บาดเจ็บครั้งตั้งแต่ประเทศอเมริกายังไม่เข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ต่อมามีผู้เข้าร่วมมากขึ้นเป็นทั้งคนอเมริการและคนฝรั่งเศส รวมทั้งสิ้น 2,500 คน และสามารถช่วยเหลือผู้คนที่ได้รับบาดเจ็บมากกว่า 500,000 คนในสงคราม ต่อมาเมื่อสงครามโลกครั้งที่สองเริ่มขึ้น American Field Service ได้มีการก่อตัวอีกครั้ง ครั้งนี้มีการเข้าช่วยเหลือผู้บาดเจ็บทั้งใน ยุโรป ประเทศซีเรีย, อเมริกาเหนือ, ประเทศอินเดีย และประเทศพม่า จนกระทั่งสิ้นสุดสงคราม ผู้ร่วมองค์การที่มีอายุน้อย ได้พบปะและแลกเปลี่ยนความคิดเห็น เพื่อยุติต้นเหตุที่ก่อให้เกิดสงคราม จึงทำให้เกิดองค์การเอเอฟเอสสากลในปัจจุบัน

## ปัจจุบัน
สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ ณ มหานครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา มีประเทศสมาชิก มากกว่า 50 ประเทศทั่วโลกที่มีการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม อาสาสมัครกว่าสามแสนคนซึ่งทำหน้าที่อยู่ในชุมชนโดยมิได้หวังผลตอบแทนใด ๆ ทั้งสิ้น ประกอบด้วยบุคลากรจากหลายสาขาอาชีพ ส่วนหนึ่งเป็นครอบครัวอุปถัมภ์ ครู-อาจารย์ บ้างก็เป็นที่ปรึกษาให้กับเยาวชนในชุมชนของตน บางส่วนเป็นผู้รณรงค์หาทุนให้กับเยาวชนที่ขาดแคลน

ในแต่ละปีมีผู้เข้าร่วมโครงการเอเอฟเอสเกือบหนึ่งหมื่นคนจากทั่วโลก การร่วมมือสนับสนุนเงินเข้ากองทุนเพื่อการดำเนินการเหล่านี้ส่วนหนึ่งมาจากผู้เข้าร่วมโครงการ นอกจากนี้องค์การเอเอฟเอสยังได้รับการสนับสนุนในด้านอื่น ๆ ทั้งจากภาครัฐและเอกชนนับเป็นมูลค่ามหาศาลจากทั่วโลก

## AFS ในประเทศไทย
โครงการทุนการศึกษาของมูลนิธิเอเอฟเอส ประเทศไทยได้เริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2505 ภายใต้การควบคุมดูแลของกระทรวงศึกษาธิการและกระทรวงการต่างประเทศ โดยได้รับการสนับสนุนจากสำนักข่าวสารอเมริกัน หรือ USIS (the U.S. Information Service) เริ่มแรกเป็นการให้ทุนแก่เยาวชนไทยไปศึกษาในสหรัฐอเมริกาเป็นเวลา 1 ปี
ต่อมาประเทศไทยได้เปิดรับอุปถัมภ์นักเรียนจากประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์ในเชิงวัฒนธรรมซึ่งกันและกัน

ต่อมาในปี พ.ศ. 2513 ได้มีมติให้เอเอฟเอสประเทศไทยเปลี่ยนเป็น "องค์การนานาชาติ" (AFS International Organization) ให้มีการแลกเปลี่ยนระหว่างประเทศอื่น ๆ ด้วย อาทิ โครงการแลกเปลี่ยนกับออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ แคนาดา ละติน-อเมริกา ยุโรป และอีกหลายประเทศ ที่ไม่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาประจำชาติ จากนั้นเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "AFS International Intercultural Programs"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการของเอเอฟเอส  
* เว็บไซต์ทางการของเอเอฟเอสประเทศไทย 
* รู้จักทุน AFS
* เว็บบอร์ดแลกเปลี่ยนความคิดเห็นของเด็ก AFS

* เว็บไซด์ประวัติเอเอฟเอส 

หมวดหมู่:องค์การ
หมวดหมู่:องค์การไม่แสวงหาผลกำไร
สิรินธร

**สิรินธร** อาจหมายถึง

## บุคคล
* สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา เจ้าฟ้ามหาจักรีสิรินธร มหาวชิราลงกรณวรราชภักดี สิริกิจการิณีพีรยพัฒน รัฐสีมาคุณากรปิยชาติ สยามบรมราชกุมารี
** ดูชื่ออื่น ๆ เพิ่มที่หัวข้อ *[[สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี#พรรณไม้ พันธุ์สัตว์ และสถานที่อันเนื่องด้วยพระนามาภิไธย|พรรณไม้ พันธุ์สัตว์ และสถานที่อันเนื่องด้วยพระนามาภิไธย]]*
* กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร พระนามทรงกรมในสมเด็จพระราชปิตุจฉา เจ้าฟ้าวไลยอลงกรณ์ กรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินธร

## สถานที่

### ภูมิศาสตร์
* อำเภอสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี

### สิ่งก่อสร้าง
* ถนนสิรินธร - ถนนที่เชื่อมต่อแยกสิรินธรกับแยกบางพลัด
* สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
* ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน) เขตตลิ่งชัน กรุงเทพฯ
* สนามฟุตบอลสิรินธร สนามฟุตบอลในจังหวัดชลบุรีเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลศรีราชา-สันนิบาตฯ
* สถานีสิรินธร สถานีรถไฟฟ้ามหานคร ส่วนต่อขยายหัวลำโพง-ท่าพระ-บางแค
* วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดชลบุรี สถาบันพระบรมราชชนก จังหวัดชลบุรี
* โรงเรียนสิรินธร อำเภอเมืองสุรินทร์  จังหวัดสุรินทร์
* โรงเรียนเหมียนหยางเซียนเฟิงลู่สิรินธร เมืองเหมียนหยาง มณฑลเสฉวน ประเทศจีน

หมวดหมู่:หน้าแก้ความกำกวมชื่อสถานที่
ราชินี

**ราชินี** อาจหมายถึง

; กษัตริย์

* **[[สมเด็จพระราชินีนาถ]]** พระมหากษัตริย์ซึ่งทรงเป็นสตรีหรือพระอัครมเหสีที่สําเร็จราชการแทนพระองค์
* **[[สมเด็จพระราชินี]]** พระอัครมเหสีของสมเด็จพระราชาธิบดี

; สถานที่

* **[[โรงเรียนราชินี]]**
* **[[โรงเรียนราชินีบน]]**
* **[[โรงเรียนราชินีบูรณะ]]**

ดูเพิ่มที่ :หมวดหมู่:ราชินี
แม่น้ำภาชี

**แม่น้ำภาชี** (ตอนปลายน้ำเรียกว่า **ลำภาชี**) เป็นแม่น้ำสายหนึ่งในภาคตะวันตกของประเทศไทย มีต้นกำเนิดจากเขาไม่มีชื่อซึ่งแบ่งเขตระหว่างอำเภอหนองหญ้าปล้อง จังหวัดเพชรบุรี กับอำเภอบ้านคา จังหวัดราชบุรี ไหลผ่านเขตอำเภอบ้านคา อำเภอสวนผึ้ง และอำเภอจอมบึง เข้าเขตอำเภอด่านมะขามเตี้ย จังหวัดกาญจนบุรี ไปลงแม่น้ำแควน้อยที่แนวแบ่งเขตระหว่างตำบลจรเข้เผือกกับตำบลกลอนโด มีความยาวประมาณ 154 กิโลเมตร

แม่น้ำภาชีประกอบด้วยลำธารหลายสาย ก่อให้เกิดประโยชน์ในการกสิกรรม การอุปโภค และการบริโภคแก่ประชากรที่อาศัยอยู่สองฝั่งน้ำอย่างมาก แต่ไม่สามารถใช้เป็นเส้นทางคมนาคมทางน้ำได้ เนื่องจากมีความคดเคี้ยวมากและท้องน้ำเต็มไปด้วยแก่งหิน

## อ้างอิง

ภาชี
ภาชี
หมวดหมู่:อำเภอบ้านคา
หมวดหมู่:อำเภอสวนผึ้ง
หมวดหมู่:อำเภอจอมบึง
หมวดหมู่:อำเภอด่านมะขามเตี้ย
ตะนาวศรี

**ตะนาวศรี** (, *ตะนีนตายี*; , *ตะเนิงซอย*; ) เดิมใช้ชื่อในภาษาอังกฤษว่า **เทนัสเซริม** () เป็นเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในภาคตะนาวศรี ทางตอนใต้ของประเทศพม่า

## ดูเพิ่ม
* ภาคตะนาวศรี

หมวดหมู่:เมืองในภาคตะนาวศรี
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ไทย–พม่า
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ไทย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์พม่า
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์มอญ
หมวดหมู่:อาณาจักรสุโขทัย
หมวดหมู่:อาณาจักรอยุธยา
หมวดหมู่:อาณาจักรมอญ
หมวดหมู่:ประเทศราชของอาณาจักรพม่า
หมวดหมู่:ประเทศราชของอาณาจักรสยาม
พืชอวบน้ำ

thumb|150px|'''ว่านหางจระเข้''' ตัวอย่างหนึ่งของพืชอวบน้ำ จะเก็บกักน้ำไว้ในใบ จนมีลักษณะอวบ เต่งตึงเสมอ  

**พืชอวบน้ำ** หรือ **ไม้อวบน้ำ** (Succulent plants หรือ succulents) เป็นพืชที่กักเก็บน้ำไว้ในราก ใบ หรือลำต้น ที่อวบ และนุ่ม  ความอวบหรือความใหญ่นั้นขึ้นอยู่กับปริมาณของเนื้อเยื่อพาเรงไคมา (parenchyma) เช่น ในว่านหางจระเข้ (*Aloe vera*) การเก็บน้ำในลักษณะดังกล่าว ทำให้มันสามารถมีชีวิตรอดในสภาพแวดล้อมที่แห้งแล้งได้ ในตอนกลางวัน สภาพที่อยู่ของมันมักจะร้อนจัด แต่ในตอนกลางคืนอากาศจะเย็นลง ทำให้พืชอวบน้ำเปิดปากใบ และคายคาร์บอนไดออกไซด์ และมีบ่อยครั้งที่น้ำค้างในตอนเช้ามืดช่วยให้พืชเหล่านี้มีชีวิตรอดได้ และด้วยการใช้ขนที่ยาว ซึ่งขึ้นคลุมทั่วพื้นผิวส่วนใหญ่ของมัน ทำให้พืชอวบน้ำบางชนิดสามารถดูดซับน้ำค้างเหล่านี้ได้ 

พืชอวบน้ำจำนวนมากมีไขเคลือบอยู่บนลำต้น และใบ ช่วยให้สามารถกักความชื้นเอาไว้ได้ นอกจากนี้การมีปริมาตรภายในสำหรับกักเก็บน้ำได้มาก แต่ทีพื้นที่ผิวน้อยที่สุด ก็มีส่วนสำคัญที่ช่วยป้อนกันมาสูญเสียน้ำได้ การสังเคราะห์ด้วยแสงแบบ CAM (Crassulacean acid metabolism) ยังเป็นวิธีการสงวนน้ำเอาไว้ ที่พบได้ทั่วไปในพืชอวบน้ำหลายชนิด 

ความอวบน้ำของพืชเหล่านี้ยังมีผลมาจากวิวัฒนาการเบนเข้า (convergent evolution : วิวัฒนาการของพืชที่นำไปสู่ผลลัพธ์ท้ายสุดที่เหมือนกัน โดยไม่ได้มีจุดเริ่มต้นอย่างเดียวกัน) โดยไม่จำเป็นต้องบอกถึงความสัมพันธ์ในเชิงพันธุกรรมระหว่างกัน

ชนิดของพืชอวบน้ำพบได้ให้พืชหลายวงศ์ (มากกว่า 25 วงศ์พืช) ในบางวงศ์เช่น วงศ์ผักเบี้ยทะเล วงศ์กระบองเพชร และ วงศ์กุหลาบหิน พืชส่วนใหญ่ในวงศ์เป็นพืชอวบน้ำ แหล่งที่อยู่ของพืชจำพวกนี้คือในพื้นที่ที่มีอุณหภูมิสูงและปริมาณฝนน้อยอย่างเช่นทะเลทราย พืชอวบน้ำจึงปรับตัวให้มีความสามารถในการเจริญเติมโตได้ในสภาวะที่น้ำมีอย่างจำกัด

## ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ตามคำนิยามพืชอวบน้ำคึอ "พืชทนแล้ง โดยที่ใบ ลำต้น หรือรากมีเนื้อมากกว่าปกติ จากการพัฒนาเนื้อเยื่อเพื่อกักเก็บน้ำ" และมีคำอธิบายอื่นที่ไม่รวมถึงส่วนของรากพืชตามคำนิยาม คือ  "พืชที่มีลำต้นและ/หรือใบหนาอวบ ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมที่แห้งแล้งได้" ความแตกต่างกันในการอธิบายนี้ส่งผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างพืชอวบน้ำกับ "geophytes" ซึ่งเป็นพืชที่ปรับตัวให้อยู่รอดในฤดูที่ไม่เอื้ออำนวย โดยการพักตัวอยู่ในหัวหรือเหง้าใต้ดิน ซึ่งมักมีเนื้อมีเนื้อเยื่อกักเก็บน้ำ ดังนั้นหากคำนิยามรวมในส่วนของรากแล้วนั้น geophytes จำนวนมากจะถูกจัดประเภทเป็นพืชอวบน้ำ พืชที่ปรับตัวเข้ากับสภาวะแห้งแล้งอย่างพืชอวบน้ำเรียกว่า  xerophytes แต่อย่างไรก็ตามไม่ใช่ xerophytes ทุกชนิดจะเป็นพืชอวบน้ำ 
หมวดหมู่:พืชอวบน้ำ
เตกิลา

thumb|ขวดเตกิลาในแบบต่าง ๆ
**เตกิลา** () เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ชนิดกลั่น ดีกรีแรง เดิมนั้นผลิตกันในบริเวณเมืองเตกิลา (ในทางตะวันตกของรัฐฮาลิสโกของเม็กซิโก) โดยใช้วัตถุดิบคืออะกาเว (agave) เป็นพืชพื้นเมืองของเม็กซิโก ซึ่งเป็นจำพวกเดียวกับป่านศรนารายณ์ ว่านหางจระเข้ หรือดอกโคม เป็นพืชอวบน้ำโดยมีชื่อเรียกเป็นภาษาท้องถิ่นว่า "มาเกย์" (Maguey) แต่เลือกเฉพาะพันธุ์สีฟ้าเท่านั้น โดยลักษณะผลอะกาเวจะมีลักษณะเหมือนผลสับปะรด ซึ่งผลหนึ่งจะมีน้ำหนัก 70 กิโลกรัม ภายในจะมีเนื้อและน้ำฉ่ำซึ่งเหมาะแก่การหมัก โดยจะนำเอาผลไปคั้นเอาน้ำเพื่อนำไปหมัก ใช้ระยะเวลาการหมักประมาณ 2 วัน แล้วจึงนำไปกลั่นก็จะได้น้ำใสที่มีแอลอฮอล์ประมาณ 104-106 ปรูฟ โดยปรกติเตกิลาจะไม่มีการบ่มต่อ ซึ่งจะนำไปบรรจุขวดจำหน่าย ซึ่งจะติดฉลากเป็นไวต์เตกิลา ถ้าจะมีการหมักบ่มก็จะบ่มในถังไม้โอ๊กที่ใช้แบบเดียวกันกับวิสกี้ ซึ่งจะได้เตกิลาที่มีสีเหลืองอำพันที่จะมีชื่อเรียกว่า โกลด์เตกิลา 

ระยะเวลาการบ่มจะทำให้เตกิลามีชื่อเรียกตามอายุที่หมักบ่ม 
* Anejo สำหรับเตกิลาที่บ่มอายุ 1 ปี
* Muy Anejo สำหรับเตกิลาที่บ่มถึง 4 ปี 
เตกิลาจะมีแอลกอฮอล์ไม่ต่ำกว่า 80 ปรูฟ หรือ 40 ดีกรี, สำหรับเหล้าเตกิลาที่มีการจำหน่ายและนักดื่มในประเทศไทยรู้จักกันดี ได้แก่ Jose Cuervo และ Monttezuma

หมวดหมู่:สุรา
ต
หมวดหมู่:เครื่องดื่มแอลกอฮอล์เม็กซิโก
เคมีลีออน

**เคมีลีออน** (อังกฤษ:K-Meleon) เป็นโปรแกรมค้นดูเว็บสำหรับวินโดวส์ที่ใช้ตัววาดหน้าเว็บแบบ Gecko เช่นเดียวกับมอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์ มีจุดเด่นก็คือใช้ทรัพยากรระบบน้อยทำให้เหมาะกับเครื่องที่มีประสิทธิภาพต่ำ

## รุ่นต่างๆ

อ้างอิง: K-Meleon file releases, release notes, Wiki documentation, and Announcements forum.

## อ้างอิง


หมวดหมู่:เว็บเบราว์เซอร์
แอมบิแกรม

thumb|250px|คำว่า ''ambigram'' ที่หมุน 180° สามารถอ่านได้เหมือนกัน
**แอมบิแกรม** () คือ คำหรือกลุ่มคำที่สร้างขึ้นมาและสามารถอ่านได้อย่างน้อยสองทิศทาง คือ
# อ่านจากข้างหน้าไปข้างหลัง อ่านจากข้างหลังมาข้างหน้า หรือนำคำมาตีลังกาก็สามารถอ่านได้ความหมายเดิม
# อ่านจากข้างหน้าไปข้างหลัง อ่านจากข้างหลังมาข้างหน้า หรืออ่านตีลังกาก็อ่านได้เป็นอีกคำหนึ่ง 

คำว่าแอมบิแกรม มาจากภาษาละติน ambigram = ambi (จากทั้งสองด้าน) + gram (ตัวอักษร)                                      

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:การเล่นคำ
หมวดหมู่:วงศัพท์
พินาโคแกรม

**พินาโคแกรม** (Pinacogram) คือ การนำคำหรือกลุ่มคำมาเรียงกันให้เกิดภาพ อย่างเช่น ชื่อของบุคคล นำมาเรียงกันเป็นภาพของบุคคลนั้น ๆ หรือหลักคำสอนของพระพุทธศาสนานำมาจัดรูปแบบออกมาให้สามารถเห็นเป็นรูปพระพุทธรูปได้ โดยส่วนมากภาษาอาหรับมีการสร้างสรรค์ผลงานชิ้นนี้มาก่อนแล้ว 

พินาโคแกรมมาจากภาษาละติน pinacogram = pinaco(ภาพ)+ gram(อักษร)

## อ้างอิง

* www2.iap.fr/user/esposito/pinacograms.html 
* www2.iap.fr/users/esposito/oulipomages.html#RR50

หมวดหมู่:ศิลปะ
หมวดหมู่:การเขียน
โกโช อาโอยามะ

**โกโช อาโอยามะ** (; เกิด 21 มิถุนายน พ.ศ. 2506) ชื่อเกิด **โยชิมาซะ อาโอยามะ** () เป็นนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น ที่มีชื่อเสียงจากการ์ตูนเรื่อง *[[ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน]]* นอกจากนี้เขายังเป็นผู้ออกแบบตัวละครที่เป็นมนุษย์ให้แก่อนิเมะเรื่อง *[[แฮมทาโร่ แก๊งจิ๋วผจญภัย]]* อีกด้วย

## สมัยเด็ก
อาโอยามะเกิดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2506 เมืองไดเอ (ปัจจุบันคือเมืองโฮกูอิ) จังหวัดทตโตริ ประเทศญี่ปุ่น เขาฉายแววความสามารถในการวาดภาพตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยรูป Yukiai War ที่เขาวาดชนะการแข่งขันและได้นำออกแสดงที่ห้างสรรพสินค้าทตโตริไดมารุ เขาจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาในโรงเรียนอิเกอูอิในยูระ และสำเร็จการศึกษาระดับอุดมศึกษาในคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนิปปอน

ในช่วงฤดูหนาว พ.ศ. 2529 เขาเข้าร่วมการประกวดการ์ตูนสำหรับนักเขียนหน้าใหม่ ซึ่งเขาได้รับรางวัลชนะเลิศ นี่ยังเป็นก้าวแรกของเขาที่เป็นจุดเปลี่ยนในชีวิตของเขาในฐานะนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่นและนักเขียน

## อาชีพนักวาดการ์ตูน

ผลงานชิ้นแรกของอาโอยามะคือ *รอหน่อยนะ* () ที่ตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์ *[[โชเน็นซันเดย์]]* ในช่วงฤดูหนาว พ.ศ. 2530 และต่อมา *[[จอมโจรอัจฉริยะ]]* ผลงานอีกชิ้นหนึ่งของอาโอยามะ ก็ได้ลงพิมพ์ลงในนิตยสารเดียวกัน

ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 อาโอยามะออกผลงานอีกชิ้นที่ชื่อ *ไยบะ* และมีมังงะแบบรวมเล่มออกมา 24 เล่ม ต่อมาเขาเปลี่ยนไปออกมังงะประเภทจบในเรื่อง () เช่น *ไม้สี่จอมหวด*, *รวมเรื่องสั้นของโกโช อาโอยามะ*, และ *ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน*

## รางวัล
ในฐานะนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น อาโอยามะได้รับรางวัล 2 รางวัล ใน พ.ศ. 2535 เขาชนะรางวัลมังงะโชงากูกัง สำหรับการ์ตูนแนวโชเน็งจากเรื่อง *ไยบะ* ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 เขาก็ได้รับรางวัลเดิมจากเรื่อง *ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน*

นอกจากนี้ที่บ้านเกิดของเขาที่เมืองโฮกูอิยังมีการจัดทำโครงการฟื้นฟูเมืองให้มีชีวิตชีวา (Machi Okoshi) เพื่อเป็นเกียรติแก่ผลงานมังงะของเขาและชาวเมือง ผลงานที่มาจากโครงการนี้ได้แก่สะพานโคนันข้ามแม่น้ำยูระ และรูปปั้นโคนันในเมือง ซึ่งผลงานนี้เป็นการแสดงความชื่นชม เอโดงาวะ โคนัน ตัวละครที่มีชื่อเสียงที่สุดในเรื่อง *ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน* ต่อมาเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2550 โรงงานมังงะของโกโช อาโอยามะ (Gosho Aoyama Manga Factory) พิพิธภัณฑ์ที่สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองความสำเร็จในอาชีพในฐานะนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่นก็ได้เปิดขึ้นที่เมืองโฮกูอิ

## ชีวิตส่วนตัว
อาโอยามะสมรสกับอิซูมิ อาราอิ (มินามิ ทากายามะ สมาชิกวง TWO-MIX และผู้พากย์เสียงของโคนันในอนิเมะ) เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ต่อมาทั้งคู่หย่าเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2550

## ผลงาน
### ผลงานที่เขียนเอง

### ผลงานร่วม
* *หุ่นนักรบสู้จ้าวจักรวาล บาคุไรก้า* (โกโช อาโอยามะ และ เออิจิ ยามากิชิ)
* *[[แฮมทาโร่ แก๊งจิ๋วผจญภัย]]* (อนิเมะ) (ออกแบบตัวละคร)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Gosho Aoyama Manga Factory (เว็บไซต์อย่างเป็นทางการภาษาอังกฤษ) 


หมวดหมู่:นักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ศิลปินมังงะ
หมวดหมู่:ศิลปินมังงะจากจังหวัดทตโตริ
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดทตโตริ
หมวดหมู่:ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน
หมวดหมู่:จอมโจรอัจฉริยะ
หมวดหมู่:ไยบะ เจ้าหนูซามูไร