การรวมประเทศเยอรมนี

263px|thumb|upright|ผู้คนออกมารวมตัว ณ กำแพงเบอร์ลิน

**การรวมประเทศเยอรมนี** () เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1990 เมื่อสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี (เยอรมนีตะวันออก) และสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (เยอรมนีตะวันตก) รวมประเทศกันเป็นเยอรมนีเดียวที่ปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตย และได้รวมเบอร์ลินตะวันออกและเบอร์ลินตะวันตกเป็นนครหนึ่งเดียวด้วยเช่นกัน กระบวนการนี้ถูกระบุไว้โดยรัฐธรรมนูญ *[[กฎหมายมูลฐานสำหรับสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี|กรุนด์เกอเซทซ์]]* () มาตรา 23 และเมื่อกระบวนการนี้สิ้นสุดลงก็ถูกขนานนามว่า **เอกภาพเยอรมนี** () ซึ่งจัดการเฉลิมฉลองทุกวันที่ 3 ตุลาคมของทุกปีในฐานะ *วันเอกภาพเยอรมนี* () จากการรวมประเทศในครั้งนี้ ส่งผลให้กรุงเบอร์ลินถูกยกฐานะขึ้นเป็นเมืองหลวงของเยอรมนีอีกครั้งหนึ่ง

จุดเริ่มต้นของการรวมประเทศเกิดขึ้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1989 เมื่อระบอบการปกครองของเยอรมนีตะวันออกเริ่มสั่นคลอนจากการที่สาธารณรัฐประชาชนฮังการีเปิดพรมแดนด้านที่ติดกับออสเตรีย ส่งผลให้เกิดช่องโหว่ในแนวม่านเหล็กและเกิดการอพยพขนานใหญ่ของชาวเยอรมันตะวันออกจำนวนหลายพันคน ซึ่งหลบหนีออกจากประเทศไปยังฝั่งตะวันตกและออสเตรียโดยใช้ฮังการีเป็นทางผ่าน นอกจากนี้การปฏิวัติอย่างสงบ (Peaceful Revolution) ซึ่งเป็นระลอกการประท้วงของชาวเยอรมันตะวันออกยังส่งผลให้เกิดการจัดการเลือกตั้งเสรีขึ้นเป็นครั้งแรกในเยอรมนีตะวันออกเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1990 และนำไปสู่การเจรจาระหว่างเยอรมนีทั้งสองประเทศถึงประเด็นสนธิสัญญารวมประเทศอีกด้วย ต่อมามีการเจรจาเพิ่มเติมซึ่งชาติมหาอำนาจอีกสี่ชาติที่เคยยึดครองเยอรมนีในอดีตได้มีส่วนร่วมด้วย จึงก่อให้เกิดการลงนามในข้อตกลงของ *สนธิสัญญาสองบวกสี่* (สนธิสัญญาว่าด้วยการตกลงขั้นสุดท้ายเกี่ยวกับดินแดนเยอรมนี) ณ กรุงมอสโก สหภาพโซเวียต เมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1990 โดยให้อำนาจอธิปไตยอย่างสมบูรณ์แก่ประเทศเยอรมนีที่รวมกันใหม่ อีกทั้งเป็นการปลดปล่อยเยอรมนีทั้งสองประเทศจากภาระเกี่ยวพันจากข้อจำกัดหลายประการที่เกิดขึ้นในสมัยที่ยังเป็นเขตปกครองของชาติมหาอำนาจด้วยเช่นกัน

ในทางกฎหมายถือว่าเยอรมนีตะวันออกละทิ้งอธิปไตยของตนเอง และยอมถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (เยอรมนีตะวันตก) เยอรมนีภายหลังการรวมประเทศ ถือเป็นองค์ภาวะเดียวกันกับเยอรมนีที่ดำรงอยู่ก่อนหน้า มิใช่ประเทศเกิดใหม่ หรือประเทศผู้สืบสิทธิ์ ด้วยเหตุนี้ สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีสามารถดำรงสมาชิกภาพของตนในองค์การระหว่างประเทศอยู่ได้เช่นเดิม เช่น ประชาคมเศรษฐกิจยุโรป, เนโท ฯลฯ ในขณะที่สมาชิกภาพของเยอรมนีตะวันออกที่มีอยู่ในองค์การระหว่างประเทศ เช่น องค์การสนธิสัญญาวอร์ซอ ฯลฯ ถือเป็นอันสิ้นสุดลง

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* Maier, Charles S., *Dissolution: The Crisis of Communism and the End of East Germany* (Princeton University Press, 1997).
* Zelikow, Philip and Condoleezza Rice, *Germany Unified and Europe Transformed: A Study in Statecraft* (Harvard University Press, 1995 & 1997).
* Jarausch, Konrad H., and Volker Gransow, eds. *Uniting Germany: Documents and Debates, 1944–1993* (1994), primary sources in English translation

## แหล่งข้อมูลอื่น

* The Unification Treaty (Berlin, 31 August 1990) website of CVCE (Centre of European Studies)
* Hessler, Uwe, "The End of East Germany", *dw-world.de*, 23 August 2005.
* Berg, Stefan, Steffen Winter and Andreas Wassermann, "Germany's Eastern Burden: The Price of a Failed Reunification", *Der Spiegel*, 5 September 2005.
* Wiegrefe, Klaus, "An Inside Look at the Reunification Negotiations"*Der Spiegel*, 29 September 2010.
* even dangerous"? Margaret Thatcher and German Unification, ''Academia.edu'', 2016.
* German Embassy Publication, Infocus: German Unity Day
*Problems with Reunification from the Dean Peter Krogh Foreign Affairs Digital Archives


หมวดหมู่:ประเทศเยอรมนีในปี พ.ศ. 2533
หมวดหมู่:ผลที่ตามมาหลังสงครามเย็น
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เยอรมนี
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศในคริสต์ศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:การรวมชาติ
หมวดหมู่:เฮ็ลมูท โคล
หมวดหมู่:ริชชาร์ท ฟ็อน ไวทซ์เซ็คเคอร์