open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เขตการปกครองของประเทศกัมพูชา

**เขตการปกครองของราชอาณาจักรกัมพูชา** มีหลายระดับ กัมพูชาแบ่งออกเป็น 24 จังหวัด (*เขตฺต*; ) และหน่วยบริหารพิเศษและเมืองหลวงคือพนมเปญ แม้ว่าจะเป็นหน่วยการบริหารที่แตกต่างกัน แต่พนมเปญอยู่ในระดับจังหวัด ดังนั้นโดยพฤตินัยแล้วกัมพูชาจึงมี 25 จังหวัดและเทศบาล

แต่ละจังหวัดจะแบ่งออกเป็นอำเภอต่าง ๆ ณ ปี พ.ศ. 2566 มี 162 อำเภอในจังหวัดทั่วประเทศ รวมทั้งพนมเปญด้วย แต่ละจังหวัดมีอำเภอเมืองหรือเทศบาลเมือง 1 อำเภอ/เทศบาล (เรียกว่าเมืองหรือนคร, *กฺรุง*; ) เช่น สำหรับเสียมราฐก็คือ *กรุงเสียมราฐ (เทศบาลเมืองเสียมราฐ)* เป็นชื่อเดียวกันกับจังหวัด ข้อยกเว้น ได้แก่ จังหวัดบันทายมีชัย, กำปงสปือ, กันดาล, เกาะกง, มณฑลคีรี, อุดรมีชัย, รัตนคีรี, ตาแก้ว และตะโบงคมุม ซึ่งชื่อจังหวัดและอำเภอหลักไม่ตรงกัน

อำเภอ (*สฺรุก*, ) แบ่งออกเป็นตำบล (*คุ้ม*, ) ตำบลยังแบ่งออกเพิ่มเติมเป็นหมู่บ้าน (*ภูมิ*, )

พนมเปญมี 14 อำเภอ เรียกว่า เขต (*ขณฺฑ*, , ) และตำบลเรียกว่า สังกัด (, ) ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าในจังหวัดอื่น ๆ สังกัดยังแบ่งย่อยออกไปอีกเป็น แขวง (*ภูมิ*, ) ซึ่งโดยปกติแปลว่าหมู่บ้าน แม้ว่าจะไม่ได้ครอบคลุมถึงชุมชนเพียงแห่งเดียวก็ตาม

## หน่วยการปกครอง
กัมพูชาแบ่งออกเป็น 5 ระดับการบริหารอย่างเป็นทางการ โดยแต่ละระดับมีหน่วยการบริหารประเภทต่าง ๆ ดังต่อไปนี้:

## การบริหารส่วนท้องถิ่น
นอกจากเขตการปกครองเหล่านี้แล้ว ยังมีนครและเมือง (citie และ town) ซึ่งรับผิดชอบบางส่วนของอำเภอและตำบลในพื้นที่ที่อยู่ภายใต้เขตเทศบาล เมืองเหล่านี้ล้วนมีคณะกรรมการที่มาจากการเลือกตั้งและนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้ง

เทศบาลมี 3 ระดับที่แตกต่างกัน (*กรุง*, ) :
* นคร () : ประชาชนมากกว่า 50,000 คน
* เมือง () : ประชาชนมากกว่า 10,000 คน หรือเมืองหลักของจังหวัด

นอกเหนือจากจำนวนประชากรแล้ว เทศบาลยังต้องมีรายได้จากภาษีเพียงพอเพื่อให้ฝ่ายบริหารสามารถดำเนินการบริหารสำนักงานของฝ่ายบริหารได้

เมืองและนครแบ่งออกเป็นแขวง () ซึ่งเทียบเท่ากับตำบล () ในพื้นที่ชนบท

### เทศบาล และเทศบาลนคร
[thumb|ในจังหวัดพระสีหนุ (ในภาพ) [เทศบาลพระสีหนุจะมีพื้นที่ทั้งหมดเน้นสีแดง และ สีเหลือง แต่เมืองหลักจะอยู่แค่ในพื้นที่ สีเหลือง เป็นเทศบาลทั่วไป ]]
***เทศบาล*** () ในกัมพูชามีระดับเทียบเท่ากับอำเภอในจังหวัด โดยจะมีเมืองหลักอยู่ภายในเนื้อที่ของเทศบาลอีกชั้นหนึ่ง เช่น เทศบาลเขมรภูมินทร์ จะมีเมืองเขมรภูมินทร์อยู่ภายในเขตเทศบาล 

ในขณะที่ ***เทศบาลนคร*** () นั้นจะผนวกตัวอำเภอหลักของจังหวัดและเทศบาลเป็นส่วนเดียวกัน ได้แก่ 

* เทศบาลนครตาเขมา
* เทศบาลนครอริยะกษัตริย์
* เทศบาลนครสัมปอฟพูน
* เทศบาลไพลิน 
* เทศบาลนครบาเวต

ซึ่งทั้งหมดที่กล่าวมามีสถานะเป็นทั้งเมืองหลักและเทศบาลในตัวเอง

สำหรับพื้นที่ที่ไม่เข้าข่ายเงื่อนไขบังคับนั้น จะมีการบริหารส่วนท้องถิ่นระดับล่างอีกระดับหนึ่ง ซึ่งโดยปกติจะครอบคลุมทั้งตำบล () แต่ก็อาจครอบคลุมมากกว่าหนึ่งตำบลหรือแบ่งตำบลร่วมกับเทศบาลได้

## การแบ่งอย่างไม่เป็นทางการ
จังหวัดกันดาลถูกรวมไว้เป็นส่วนหนึ่งของกรุงพนมเปญอย่างไม่เป็นทางการ เนื่องจากการขยายตัวของเขตเมืองของเมืองหลวงได้ขยายไปสู่พื้นที่เหล่านี้แล้ว

มีคำจำกัดความของภูมิภาคของกัมพูชาหลายประการ

## ดูเพิ่ม

* รายชื่ออำเภอ เทศบาล และเขตของประเทศกัมพูชา
* รายชื่อตำบลของประเทศกัมพูชา
* จังหวัดของประเทศกัมพูชา
* รายชื่อนครในประเทศกัมพูชา
* ISO 3166-2:KH

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Statoid site


กัมพูชา
จังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์]] กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2495 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้ง

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป ธันวาคม พ.ศ. 2500

## อ้างอิง

บุรีรัมย์
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดบุรีรัมย์
อำเภอโบตุมซาโกร์

**โบตุมซาโกร์** หรือ **ปทุมสาคร** () เป็นอำเภอ (*[[เขตการปกครองของประเทศกัมพูชา|สฺรุก]]*) ของจังหวัดเกาะกง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา พื้นที่ทั้งหมดจะได้รับการคุ้มครองเป็นอุทยานแห่งชาติตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536

## การปกครอง

## ดูเพิ่ม
* อุทยานแห่งชาติโบตุมซาโกร์

## อ้างอิง

โบตุมซาโกร์
เทศบาลปอยเปต

**เทศบาลปอยเปต** (; , กรุงปอยเปต) เป็นเทศบาลระดับอำเภอทางตะวันตกของจังหวัดบันทายมีชัยทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา

## การปกครอง
เทศบาลปอยเปต แบ่งย่อยออกเป็น 3 แขวง (*สังกัด*) และแบ่งย่อยอีกเป็น 26 หมู่บ้าน

## อ้างอิง

ปอยเปต
หมวดหมู่:เขตแดนกัมพูชา–ไทย
เทศบาลเขมรภูมินทร์

**เทศบาลเขมรภูมินทร์** () เป็นเทศบาลระดับอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเกาะกง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกัมพูชา เมืองหลักของจังหวัดคือเขมรภูมินทร์ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลนี้

## การปกครอง

## อ้างอิง

เขมรภูมินทร์
หมวดหมู่:เขตแดนกัมพูชา–ไทย
จังหวัดสุรินทร์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุรินทร์]] พ.ศ. 2538** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 9 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

### เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองสุรินทร์, อำเภอศีขรภูมิ และอำเภอลำดวน

### เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอจอมพระ, อำเภอรัตนบุรี, อำเภอท่าตูม, อำเภอชุมพลบุรี, อำเภอสำโรงทาบ และอำเภอสนม

### เขตเลือกตั้งที่ 3
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอปราสาท, อำเภอกาบเชิง, อำเภอสังขะ, อำเภอบัวเชด, กิ่งอำเภอศรีณรงค์ และกิ่งอำเภอพนมดงรัก

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดสุรินทร์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
* การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2539
* จังหวัดสุรินทร์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

## อ้างอิง

สุรินทร์
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดสุรินทร์
อำเภอทมอบัง

**ทมอบัง** (; ) เป็นหนึ่งในหกอำเภอ (''สฺรุก'') และเป็นเทศบาลของจังหวัดเกาะกงทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา ห่างจากใจกลางเกาะกงประมาณ  อำเภอทมอบังมีอาณาเขตติดกับอำเภอซแรอ็อมบิล และอำเภอเอาราลของจังหวัดกำปงสปือทางทิศตะวันออก ติดกับอำเภอเกาะกง และอำเภอม็วนด็วลเซ็ยมาทางทิศตะวันตก ติดกับอำเภอเวียลแวง และอำเภอพนมกระวาน ของจังหวัดโพธิสัตว์ทางทิศเหนือ และติดกับอำเภอโบตุมซาโกร์ทางทิศใต้ อำเภอทมอบังมี 6 ตำบล ประกอบด้วย 17 หมู่บ้าน และครอบคลุมพื้นที่  ประชากรประมาณร้อยละ 98 เป็นเกษตรกรซึ่งพึ่งพาอาศัยทรัพยากรเกษตรกรรมและป่าไม้ในการดำรงชีพ

## การปกครอง

## อ้างอิง

ทมอบัง
โยเซฟช่างไม้

***โยเซฟช่างไม้*** (; ) เป็นภาพจิตรกรรมสีน้ำมันโดยฌอร์ฌ เดอ ลา ตูร์ วาดเมื่อประมาณปี ค.ศ. 1642 ภาพจิตรกรรมแสดงภาพพระเยซูขณะทรงพระเยาว์กับนักบุญโยเซฟผู้เป็นบิดาบนแผ่นดินโลกของพระเยซู

โยเซฟกำลังเจาะไม้ด้วยสว่าน รูปลักษณ์ของสว่านสะท้อนถึงรูปลักษณ์ของกางเขน และรูปร่างของไม้บนพื้นตั้งขวางไปทางพระกุมารเยซูที่ประทับนั่ง เป็นการบอกล่วงหน้าถึงการตรึงกางเขน จอห์น รูเพิร์ต มาร์ติน (John Rupert Martin) เขียนว่าความอดทนของพระเยซูบ่งบอกถึง "การเชื่อฟังบิดาและยอมรับชะตากรรมของพระองค์ในฐานะมรณสักขี"

ภาพจิตรกรรมนี้วาดเมื่อประมาณปี ค.ศ. 1642, เป็นหนึ่งในภาพจิตรกรรมแนวนิยมภาพสว่างในความมืด (tenebrism) หลายภาพที่วาดโดยลา ตูร์ ภาพจิตรกรรมอื่น ๆ ได้แก่ *[[การศึกษาจากแม่พระพรหมจารี]]*, *[[แม็กดาเลนกับสองเปลวไฟ]]* และ *[[ความฝันของนักบุญโยเซฟ (ลา ตูร์)|ความฝันของนักบุญโยเซฟ]]* ในผลงานทั้งหมดเหล่านี้ แหล่งกำเนิดแสงหนึ่งเดียวที่แรงกล้าเป็นองค์ประกอบหลักของภาพ ล้อมรอบด้วยเงาตกทอด ในทั้งภาพ*โยเซฟช่างไม้*และ*การศึกษาจากแม่พระพรหมจารี* แสดงภาพพระกุมารเยซูที่ยกพระหัตถ์ราวกับกำลังทรงอวยพร โดยมีแสงเทียนส่องผ่านพระมังสา ซึ่งเป็นการกล่าวถึงพระคริสต์ในเชิงอุปมานิทัศน์ว่าทรงเป็น "ความสว่างของโลก"

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่มเติม
* Hugh Brigstocke. "Georges de La Tour". In *The Oxford Companion to Western Art*. Oxford University Press (2001). .
* Philip Conisbee. “An Introduction to the Life and Art of Georges de La Tour,” in Philip Conisbee (ed.), *Georges de La Tour and His World*, exhibition catalogue Washington, DC, National Gallery of Art; Fort Worth, Kimbell Art Museum 1996, pp.13-147.
* Dalia Judovitz. *Georges de La Tour and the Enigma of the Visible*, New York, Fordham University Press, 2018. ; .
* Akili Kumasi. *Fatherhood Principles of Joseph the Carpenter: Examples of Godly Fatherhood*. GIL Publications (2009).  .
* Michel Sylvestre. "Georges de La Tour" In *[[Grove Dictionary of Art]]*. Oxford University Press (2003). .
* Jesse Bryant Wilder & John Garton. *Art History for Dummies*. For Dummies (2007), p. 214. .

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1640
หมวดหมู่:จิตรกรรมในคริสต์ทศวรรษ 1640
หมวดหมู่:จิตรกรรมพระเยซู
หมวดหมู่:งานสะสมของพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์
อำเภอซแรอ็อมบิล

**ซแรอ็อมบิล** ( ; ) เป็นอำเภอ (*[[เขตการปกครองของประเทศกัมพูชา|สฺรุก]])* หนึ่งของจังหวัดเกาะกง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา

คำว่า ซแรอ็อมบิล แปลมาจากคำว่า นาเกลือ ซึ่งเป็นชื่อเดิมของอำเภอนี้ในภาษาไทย

## อ้างอิง

ซแรอ็อมบิล
อำเภอกิรีซาโกร์

**กิรีซาโกร์** () เป็นอำเภอ (*[[เขตการปกครองของประเทศกัมพูชา|สฺรุก]]*) ของจังหวัดเกาะกง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา อำเภอกิรีซาโกร์ทั้งหมดเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติโบตุมซาโกร์มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536

## การปกครอง
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 3 ตำบล (คุ้ม) และ 9 หมู่บ้าน (ภูมิ)

## ดูเพิ่ม
* อุทยานแห่งชาติโบตุมซาโกร์
* ท่าอากาศยานนานาชาติดาราสาคร 

## อ้างอิง

กิรีซาโกร์
อำเภอเกาะกง

**เกาะกง** () เป็นอำเภอ (''สฺรุก'') ของจังหวัดเกาะกง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา พื้นที่ตอนใต้ของอำเภอเกาะกงเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติโบตุมซาโกร์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 ครอบคลุมพื้นที่ประมาณหนึ่งในสามของอำเภอ

## การปกครอง
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 3 ตำบล (คุ้ม) และ 9 หมู่บ้าน (ภูมิ)

## ดูเพิ่ม
* อุทยานแห่งชาติโบตุมซาโกร์

## อ้างอิง

เกาะกง
อำเภอม็วนด็วลเซ็ยมา

**ม็วนด็วลเซ็ยมา** () หรือภาษาไทยเกาะกงเรียก **หัวเขา** เป็นอำเภอ (''สฺรุก'') ของจังหวัดเกาะกง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา มีแม่น้ำเกาะปอไหลผ่าน

## การปกครอง

## อ้างอิง

ม็วนด็วลเซ็ยมา
หมวดหมู่:เขตแดนกัมพูชา–ไทย
เทศบาลโพธิสัตว์

**เทศบาลโพธิสัตว์** () เป็นเทศบาลระดับอำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์ ประเทศกัมพูชา เมืองหลักของจังหวัดคือเมืองโพธิสัตว์ ตั้งอยู่ในเขตเทศบาล เทศบาลแห่งนี้เดิมเรียกว่า**อำเภอซ็อมเปาเมียะฮ์** ()

## ที่ตั้ง
โพธิสัตว์ตั้งอยู่ใจกลางของพื้นที่ที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดของจังหวัด เทศบาลอำเภอนี้ล้อมรอบไปด้วยอำเภออื่น ๆ ทั้งหมด และเป็นอำเภอเดียวในโพธิสัตว์ที่ไม่มีพรมแดนติดกับจังหวัดอื่น ทางเหนือของโพธิสัตว์คืออำเภอกัณเฎียง ในขณะที่อำเภอบากานเป็นพรมแดนด้านตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันออก ทางใต้คืออำเภอพนมกระวาน และอำเภอกระครเป็นพรมแดนด้านตะวันตกตามทางหลวงหมายเลข 5 นี่คืออำเภอที่เล็กที่สุดในจังหวัดโพธิสัตว์ตามพื้นที่และมีความหนาแน่นของประชากรสูงที่สุด

แม่น้ำโพธิสัตว์ซึ่งเริ่มต้นจากทิวเขาบรรทัดตอนเหนือ ไหลผ่านใจกลางอำเภอที่เมืองโพธิสัตว์ มุ่งหน้าสู่ทะเลสาบโตนเลสาบ มีสวนสาธารณะเล็ก ๆ ริมแม่น้ำซึ่งชาวเมืองโพธิสัตว์มักมานั่งพักผ่อนในยามเย็น

## การปกครอง

## ลักษณะเฉพาะ
เมืองโพธิสัตว์ ซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัด ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลโพธิสัตว์ ห่างจากกรุงพนมเปญโดยรถยนต์ 188 กิโลเมตร เขตนี้ถือเป็นเขตเมืองมากกว่าเขตชนบท ตามสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2541 อำเภอซ็อมเปาเมียะฮ์ประกอบด้วย 7 ตำบลและ 64 หมู่บ้าน ประชากรของอำเภอนี้คือ 57,523 คนจาก 10,856 ครัวเรือนในช่วงเวลาของสำมะโนประชากรครั้งล่าสุด

ทางหลวงแผ่นดินและเส้นทางรถไฟสายเหนือ-ใต้เพียงแห่งเดียวในประเทศแบ่งเขตออกเป็นสองส่วน ดังนั้นหมู่บ้านทั้งหมดในเขตนี้จึงเข้าถึงสินค้าและบริการต่าง ๆ ได้อย่างสะดวก โรงพยาบาลประจำจังหวัดตั้งอยู่ในเมืองโพธิสัตว์ และมีโรงเรียนและบริการอื่น ๆ มากมาย อำเภอซ็อมเปาเมียะฮ์ยังเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยการจัดการและเศรษฐศาสตร์ในเมืองหลักของจังหวัดอีกด้วย

## อ้างอิง

โพธิสัตว์
สควิดเกม เดอะ ชาเลนจ์

***สควิดเกม เดอะ ชาเลนจ์*** () เป็นรายการโทรทัศน์เรียลลิตีโชว์การแข่งขันที่อิงมาจากซีรีส์ละครเกาหลีเรื่อง *[[สควิดเกม เล่นลุ้นตาย]]* รายการมีผู้เล่นจำนวน 456 คน (เป็นจำนวนผู้เข้าร่วมที่มากที่สุดเป็นอับดับ 2 ในประวัติศาสตร์ของเรียลลิตีโทรทัศน์รองจาก*[[บีสต์เกมส์]]*) เพื่อชิงเงินรางวัล 4.56 ล้านดอลลาร์สหรัฐซึ่งถือเป็นเงินรางวัลก้อนใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ในประวัติศาสตร์เรียลลิตีโทรทัศน์

*สควิดเกม เดอะ ชาเลนจ์*ในฐานะซีรีส์ออริจินอลของเน็ตฟลิกซ์ได้รับการผลิตด้วยความร่วมมือระหว่างบริษัทผลิตรายการโทรทัศน์อิสระ 2 บริษัทคือสตูดิโอแลมเบิร์ตและเดอะการ์เดน โดยสตูดิโอแลมเบิร์ตเป็นผู้นำในการผลิตในสหราชอาณาจักร 5 ตอนแรกของรายการออกฉายทั่วโลกในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 ทางเน็ตฟลิกซ์ ตอนที่ 6-9 ออกฉายในวันที่ 29 พฤศจิกายน ส่วนตอนที่ 10 ที่เป็นตอนจบออกฉายในวันที่ 6 ธันวาคม 4 ตอนแรกของฤดูกาลที่ 2 ปล่อยฉายเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2568 ตอนที่ 5-8 ปล่อยฉายเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน และตอนสุดท้ายของฤดูกาลจะปล่อยฉายในวันที่ 18 พฤศจิกายน

รายการนี้ติดอันดับ 1 ในรายชื่อรายการภาษาอังกฤษยอดนิยม 10 อันดับแรกของเน็ตฟลิกซ์ในช่วง 2 สัปดาห์แรกหลังออกฉาย โดยมียอดเข้าชม 20.5 ล้านครั้งในสัปดาห์แรก 11.4 ล้านครั้งในสัปดาห์ที่ 2 และ 6.6 ล้านครั้งในสัปดาห์ที่ 3 รวมมียอดเข้าชมมากกว่า 224 ล้านชั่วโมงในช่วง 21 วันแรก ในวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2568 รายการยืนยันการสร้างฤดูกาลที่ 3

## ภาพรวม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:สควิดเกม เล่นลุ้นตาย
หมวดหมู่:ผลงานต้นฉบับภาษาอังกฤษของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:รายการเรียลลิตีโชว์การแข่งขัน
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่มีฉากในสหราชอาณาจักร
พูฮัดดีน

**พูฮัดดีน** (; ) แผลงจีนเป็น **ผู่ฮาติง** เป็นลูกหลานรุ่นที่ 16 ของนบีมุฮัมมัดที่คาดว่าเปลี่ยนศาสนาในประเทศจีนเมื่อช่วง ค.ศ. 1265 ถึง 1274 ในช่วงที่มองโกลเข้าพิชิตราชวงศ์ซ่งใต้

เขาได้รับการระบุเป็นผู้สร้างมัสยิดกระเรียนที่ฝั่งตะวันออกของคลองใหญ่ในหยางโจวตะวันออก มณฑลเจียงซู ซึ่งยังคงมีหลุมศพของเขาเก็บรักษาไว้ในที่ฝังศพสมัยราชวงศ์หมิง

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* .
การเตะ

**การเตะ** เป็นการโจมตีโดยใช้ขา โดยมักจะใช้ เท้า ส้นเท้า หน้าแข้ง ฝ่าเท้า กระดูกสะบัก นิ้วเท้า หรือ เข่า (เรียกอีกอย่างว่า การตีเข่า)  มักพบว่าสัตว์ที่มีกีบเท้าจะเตะ  รวมถึงมนุษย์ด้วย ในบริบทของการต่อสู้แบบยืน การเตะมีบทบาทสำคัญในศิลปะการต่อสู้หลายรูปแบบ เช่น กาโปเอย์รา คาลาริพายัตตู คาราเต้ คิกบอกซิง กังฟู หย่งชุน ศิลปะการต่อสู้แบบผสม มวยไทย แพนเครชัน กุนเขมร ซาวาต ซิคารัน สีลัต เทควันโด โววีนัม และยอว์ยัน การเตะเป็นการแสดงออกถึงความก้าวร้าวของมนุษย์

การเตะยังมีใช้ในกีฬาอีกหลายประเภท โดยเฉพาะกีฬาที่เรียกว่า ฟุตบอล กีฬาที่รู้จักกันดีที่สุดคือ ฟุตบอล หรือที่เรียกอีกอย่างว่า ซอกเกอร์
หมวดหมู่:การเตะ
หมวดหมู่:เทคนิคศิลปะการต่อสู้
หมวดหมู่:คำศัพท์คิกบ็อกซิง
แอโรแคริบเบียน

**แอโรแคริบเบียน** () ​เป็นสายการบิน​ที่มีฐานการบินอยู่ในเวดาโด​​,พลาซา เดอ ลา เรโวลูซิออน​,อาบานา​,คิวบา​ ให้บริการผู้โดยสารภายในประเทศและระหว่างประเทศ และเที่ยวบินเช่าเหมาลำ โดยหลัก ๆ แล้วอยู่ในแถบแคริบเบียน​และอเมริกาใต้​ มีฐานการบินอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติโฮเซ่ มาร์ติ​ เมืองอาบานา

## ประวัติ
สายการบินแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1982 ในชื่อ Empresa Aero และเริ่มดำเนินการในวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1982 จัดตั้งขึ้นโดยรัฐบาลคิวบาเพื่อให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศและเช่าเหมาลำระดับภูมิภาคเพื่อเสริมบริการให้กับสายการบินแห่งชาติคิวบานา ควบรวมกิจการกับคิวบานา เดอ เวียซิออนในปี ค.ศ. 2015

## จุดหมายปลายทาง
แอโรแคริบเบียนดำเนินการในจุดหมายปลายทางต่อไปนี้:

* จุดหมายปลายทางภายในประเทศ: คาโย โคโค่, อาบานา, โฮลกิน​, ซานติอาโก เดอ คิวบา​, เซาท์คีย์ลาร์โก, นิว เจโรน่า, วาราเดโร.
* จุดหมายปลายทางระหว่างประเทศ: หมู่เกาะเคย์แมน, หมู่เกาะคอร์น, มานากัว, เมริดา, ซานเปโดรซูลา, ปอร์โตแปรงซ์, ซานโตโดมิงโก​, ปุนตาคานา, กัวเตมาลาซิตี
* จุดหมายปลายทางในอดีต: มอนเตร์เรย์, ​ติฆัวนา​

## ฝูงบิน
ฝูงบินของแอโรแคริบเบียนประกอบด้วยเครื่องบินดังต่อไปนี้ (ณ เดือนพฤศจิกายน 2012) :

* เอทีอาร์ 42-300 จำนวน 3 ลำ
* เอทีอาร์ 72​-212 จำนวน 4 ลำ

## ฝูงบินในอดีต
แอโรแคริบเบียนเคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้ในอดีต:
* อานโตนอฟ อาน-24 จำนวน 1 ลำ
* อานโตนอฟ อาน-26 จำนวน 2 ลำ
* โบอิง 737​-200 จำนวน 1 ลำ
* ดักลาส ดีซี-3 จำนวน 2 ลำ
* ฟอกเกอร์ เอฟ-27​ จำนวน 1 ลำ
* อิลยูชิน อิล-18​ จำนวน 5 ลำ
* อิลยูชิน อิล​-14 จำนวน 1 ลำ
* ยาโกเลฟ ยัค-40 จำนวน 6 ลำ
* เอ็มบราเออร์ อีเอ็มบี 110​ จำนวน 4 ลำ
* บริสตอล บริททาเนีย​ จำนวน 2 ลำ

## อุบัติเหตุและอุบัติการณ์
* เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 1992 เครื่องบิน อิล-18 ซึ่งบินเช่าเหมาลำจากซานโตโดมิงโกไปอาบานา ได้ตกลงบนไหล่เขาอิซาเบล เด ตอร์เรส ใกล้กับซานเฟลิเป เดอ เปอร์โตปลาตา ขณะกำลังเข้าใกล้ท่าอากาศยานนานาชาติเกรโกริโอ ลูเปรอน เพื่อแวะพักระหว่างทาง เครื่องบินกำลังบินภายใต้สภาวะ IFR และควบคุมการบินสู่พื้นดินผู้โดยสารทั้ง 34 คนเสียชีวิตรวมทั้งนักหมากรุกชาวโดมินิกันด้วย เครื่องบินที่ประสบอุบัติเหตุเป็นเครื่องบินลำเดียวกับที่ถ่ายทำในภาพยนตร์ภัยพิบัติของโซเวียตเรื่อง *Razmakh krylyev* ในปี 1986
* เมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 2010 เที่ยวบิน 883 ซึ่งให้บริการโดยเอทีอาร์ 72-212 ตกที่เมืองกวาซิมัล, ประเทศคิวบา ขณะกำลังเดินทางจาก ซานติอาโก เดอ คิวบา ไปยัง อาบานา ผู้โดยสาร 61 คนและลูกเรือ 7 คนเสียชีวิตทั้งหมด สาเหตุที่เป็นไปได้มากที่สุดคือน้ำแข็งเกาะที่ปีกเครื่องบิน

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Official website on archive.org

หมวดหมู่:การควบรวมและเข้าซื้อกิจการในปี พ.ศ. 2558
โฌแซ อัลวิส บอร์ฌิส

**โฌแซ อัลวิส บอร์ฌิส** () เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนชาวบราซิล ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝีกสอนเมืองทอง ยูไนเต็ด ในไทยลีก เขาเป็นที่รู้จักในการเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนที่ประสบความสำเร็จมากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในไทยลีก เขาได้รับการเสนอชื่อให้เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมไทยลีก ในฤดูกาล 2547/48 และเมียนมาเนชันแนลลีก ในปี 2555  

## เกียรติประวัติ
### หัวหน้าผู้ฝึกสอน
; พนักงานยาสูบ
* **[[ไทยลีก]]**: 2547–48

;โปลิศ เทโร
* **[[ไทยลีกคัพ]]**: 2557

; รางวัลส่วนตัว
* **[[ไทยลีก#ผู้จัดการทีม/หัวหน้าผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยม|ผู้จัดการทีมยอดเยี่ยมไทยลีก]]**: 2547–48

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2497
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลชาวบราซิล
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในไทยลีก
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมฟุตบอลในไทยลีก 2
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรกีฬาราชประชา
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลยาสูบ
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลบีบีซียู
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลโปลิศ เทโร
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลพีทีที ระยอง
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเชียงราย ยูไนเต็ด
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลบางกอก
หมวดหมู่:ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลเมืองทอง ยูไนเต็ด
บิลอะร็อบ บิน ฮัยษัม อาล ซะอีด

ซัยยิด **บิลอะร็อบ บิน ฮัยษัม อาล ซะอีด** (; ประสูติ 10 มกราคม ค.ศ. 1995) เป็นสมาชิกเชื้อพระวงศ์โอมานและอยู่ในสายสืบพระราชบัลลังก์โอมานองค์ที่ 2

## พระชนม์ชีพช่วงต้น
บิลอะร็อบเป็นพระราชโอรสพระองค์รองในสุลต่านฮัยษัม บิน ฏอริกกับซัยยิดะฮ์ อาฮัด บินต์ อับดุลลอฮ์ พระองค์เป็นพระอนุชาในมกุฎราชกุมารษียะซิน บิน ฮัยษัม และพระเชษฐภคินี/ขนิษฐา 2 พระองค์ คือ Sayyida Thuraya และ Sayyida Omaima

พระองต์จบการศึกษาจาก โรงเรียนนานาชาติโอมาน ABA ใน ค.ศ. 2012 และได้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาสถาปัตยกรรมศาสตร์จากเซนทรัลเซนต์มาร์ตินส์ใน ค.ศ. 2018

## สมรสและพระราชโอรสธิดา
บิลอะร็อบสมรสที่พระราชวังอัลอะลัมในวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2021 และมีพระราชโอรสองค์เดียว ทางสำนักพระราชวังมิได้เปิดเผยพระนามพระชายา
*ซัยยิด ฮัยษัม บิน บิลอะร็อบ อาล ซะอีด (ประสูติเมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2023)

## พระกรณียกิจ
พระองค์เป็นประธานโครงการนวัตกรรมและการเริ่มต้นธุรกิจบนพื้นฐานเทคโนโลยีแห่งโอมาน

## เกียรติยศ
*:
**  Civil Order of Oman ชั้นที่ 1 (18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์โอมาน
หมวดหมู่:บุตรของนายกรัฐมนตรี
หมวดหมู่:ชาวโอมาน
หมวดหมู่:ชาวอาหรับ
หมวดหมู่:ราชวงศ์อาล ซะอีด
ซิตีกรุป

**บริษัทซิตีกรุป** () หรือ **ซิตี** (Citi) เป็นวาณิชธนกิจและบริษัทข้ามชาติสัญชาติอเมริกันผู้ให้บริการทางการเงิน ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ในนครนิวยอร์ก บริษัทก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1998 โดยการควบรวมกิจการระหว่างซิตีคอร์ป (Citicorp) ซึ่ง เป็นบริษัทผู้ถือหุ้นด้านธนาคารของซิตี้แบงก์ และแทรฟเวอเลอส์ (Travelers) จากนั้นแทรฟเวอเลอส์แยกตัวออกจากบริษัทใน ค.ศ. 2002

ซิตีกรุปเป็นสถาบันการธนาคารที่ใหญ่เป็นอันดับสามในสหรัฐอเมริกาตามสินทรัพย์ ร่วมกับเจพีมอร์แกน แบงค์ออฟอเมริกา และเวลส์ฟาร์โก ซึ่งเป็นหนึ่งในสถาบันการธนาคารบิ๊กโฟร์ของสหรัฐอเมริกา ถือเป็นธนาคารที่มีความสำคัญเชิงระบบโดยคณะกรรมการเสถียรภาพทางการเงิน และมักได้กล่าวได้ว่าเป็น "ธนาคารใหญ่เกินกว่าจะล้มได้" เป็นหนึ่งในแปดธนาคารเพื่อการลงทุนระดับโลกในกลุ่มเบิร์กแบรกเคต (Bulge Bracket) ซิตีกรุปอยู่ในอันดับที่ 36 ในรายชื่อ *Fortune 500* และอยู่ในอันดับที่ 24 ใน *Forbes Global 2000* ในปี 2023

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก
หมวดหมู่:การเสนอขายหุ้นครั้งแรกให้แก่สาธารณชนในคริสต์ทศวรรษ 1980
หมวดหมู่:บริษัทนานาชาติที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่สหรัฐ
หมวดหมู่:ธนาคารในสหรัฐอเมริกา
หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
การฟัตวาโค้ก

ณ วันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1951 หนังสือพิมพ์อียิปต์ *[[อัลอะฮ์รอม]]* ตีพิมพ์คำฟัตวาของมุฟตีฮะซะนัยน์ อัลมัคลูฟ ตัดสินให้โคคา-โคล่ากับเป๊ปซี่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายอิสลาม กรณีนี้มีมูลเหตุมาจากข่าวลือและการสมคบคิดที่แพร่สะพัดไปในหมู่ประชาชน เช่น เมื่อนำโลโก้โคคา-โคล่าไปส่องกระจก จะพบกับคำว่า "ไม่มีมุฮัมมัด ไม่มีมักกะฮ์" ในภาษาอาหรับ

## การให้ฟัตวา
เพื่อให้ได้คำตอบที่ชัดเจนว่าเป๊ปซี่และโคคา-โคล่าถูกห้ามตามกฎหมายอิสลามหรือไม่ กรมฟัตวาของอียิปต์จึงได้ขอให้กระทรวงสาธารณสุขตรวจสอบส่วนผสมของโซดาทั้งสองชนิด จากนั้นในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1951 ทางรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขพบว่าทั้งเป๊ปซี่-โคล่าหรือโคคา-โคล่าไม่มีส่วนผสมของสารเสพติด, แอลกอฮอล์ หรือเปปซิน การใช้สารเสพติดและการบริโภคแอลกอฮอล์ถือเป็นสิ่งต้องห้าม (ฮะรอม) ตามกฎหมายอิสลาม ส่วนเปปซินสร้างจากเยื่อกระเพาะหมู และตามกฎชะรีอะฮ์ไม่อนุญาตให้ใช้ผลิตภัณฑ์ใด ๆ ที่ได้จากหมู ทางกระทรวงสาธารณสุขชี้แจงว่าเครื่องดื่มดังกล่าวไม่มีจุลินทรีย์ที่เป็นอันตรายใด ๆ อยู่ในนั้น โดยกรมฟัตวาได้ประกาศว่าตามข้อมูลที่กระทรวงสาธารณสุขให้มา เครื่องดื่มดังกล่าวได้รับอนุญาตภายใต้กฎหมายอิสลาม

มุฟตีฮะซะนัยน์ อัลมัคลูฟ อธิบายไว้ในฟัตวานี้ด้วยว่า อาหารและเครื่องดื่มทั้งหมดถือว่าได้รับอนุญาตภายใต้กฎหมายอิสลาม เว้นแต่จะพบเป็นอย่างอื่น และหากบุคคลไม่ทราบสภาพหรือส่วนผสมของอาหารหรือเครื่องดื่ม การบริโภคก็ถือว่าได้รับอนุญาตจนกว่าจะระบุลักษณะของอาหารหรือเครื่องดื่มนั้นได้

## อ้างอิง
เลนา สตอยกอวิช

**เลนา สตอยกอวิช** (; เกิดวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2002) เป็นนักเทควันโดชาวโครเอเชีย เธอเป็นแชมป์โลก 2 ครั้ง แชมป์ยุโรป 3 ครั้ง และได้รับเหรียญทองแดงโอลิมปิก

สตอยกอวิชชนะการแข่งขันนานาชาติครั้งแรกในการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป 2021 ประเภทหญิง 46 กก. เธอได้เหรียญทองในการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป 2022 และในการแข่งขันชิงแชมป์โลก 2022 สตอยกอวิชรักษาแชมป์ในการแข่งขันชิงแชมป์โลก 2023 และได้เหรียญทองในเทควันโดยูโรเปียนเกมส์ 2023 เธอชนะอันดับ 3 ในการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป 2024 และได้เหรียญทองแดงในประเภทหญิง 49 กก. ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

หมวดหมู่:นักเทควันโดหญิงชาวโครเอเชีย
หมวดหมู่:นักเทควันโดในกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
หมวดหมู่:ผู้ได้เหรียญทองยูโรเปียนเกมส์จากโครเอเชีย
หมวดหมู่:นักเทควันโดยในยูโรเปียนเกมส์ 2023
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเหรียญยูโรเปียนเกมส์ในเทควันโด
หมวดหมู่:นักเทควันโดโอลิมปิกจากโครเอเชีย
หมวดหมู่:นักเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
หมวดหมู่:ผู้ได้เหรียญในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024
หมวดหมู่:ผู้ได้เหรียญทองแดงโอลิมปิกจากโครเอเชีย
หมวดหมู่:นักกีฬาจากสปลิต
อำเภอบากาน

**บากาน** () เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดโพธิสัตว์ ประเทศกัมพูชา เมืองหลักของอำเภออยู่ที่ตระเปียงจง () ตั้งอยู่บนทางหลวงหมายเลข 5 ห่างจากเมืองหลวงของจังหวัดที่เมืองโพธิสัตว์ไปทางเหนือประมาณ 15 กิโลเมตร

ตามสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2541 อำเภอบากานประกอบด้วย 10 ตำบลและ 156 หมู่บ้าน ประชากรของอำเภอนี้มีจำนวน 121,229 คนใน 22,494 ครัวเรือนในช่วงเวลาของสำมะโนประชากร บากานเป็นอำเภอที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัดโพธิสัตว์

## ที่ตั้ง
เมืองบากันมีพรมแดนติดกับจังหวัดพระตะบองทางทิศเหนือ และติดกับอำเภอเวียลแวงทางทิศตะวันตก ทางใต้ของอำเภอบากานมีอำเภอพนมกระวานและอำเภอซ็อมเปาเมียะฮ์ (เทศบาลโพธิสัตว์) ส่วนอำเภอบากานมีพรมแดนติดกับอำเภอกัณเฎียงทางทิศตะวันออก ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ อำเภอบากานมีพรมแดนติดกับทะเลสาบโตนเลสาบ มีหมู่บ้านลอยน้ำโตนเลสาบอยู่ 3 แห่งในอำเภอนี้ โดยตำแหน่งจะเปลี่ยนแปลงไปตามระดับน้ำในทะเลสาบ

## การปกครอง
ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภอบากานจำแนกตามตำบล

## ลักษณะเฉพาะ
ทางหลวงแผ่นดินและเส้นทางรถไฟสายเหนือ-ใต้เพียงแห่งเดียวในประเทศแบ่งอำเภอออกเป็นสองส่วน ดังนั้นหมู่บ้านส่วนใหญ่จึงสามารถเข้าถึงสินค้าและบริการได้ค่อนข้างดี มีโรงพยาบาลประจำอำเภอที่บองคานนาร์ และเมืองหลักของจังหวัดและบริการระดับสูงอยู่ห่างออกไปเพียงระยะสั้น ๆ มีตลาดที่คึกคักซึ่งขยายออกไปยังทางหลวงที่ตระเปียงจง และเมื่อรวมกับการปรับปรุงผิวทางใหม่ของทางหลวงเมื่อไม่นานนี้ ทำให้เกิดอุบัติเหตุทางถนนและผู้เสียชีวิตบนท้องถนนเพิ่มขึ้น

## วัดบากาน
วัดบากาน หรือเจดีย์บากาน เป็นเจดีย์ที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศที่ยังใช้งานอยู่ สถาบันพุทธศาสนาแห่งกัมพูชาระบุว่าเจดีย์เดิมมีอายุมากกว่า 800 ปีและถูกใช้เป็นวัดมาอย่างต่อเนื่อง ถือเป็นหนึ่งในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในศาสนาพุทธกัมพูชา บางส่วนของเจดีย์เดิมยังคงมองเห็นได้รอบเนินเล็กๆ ด้านหลังอาคารหลังหนึ่งของวัดหลัก ในช่วงยุคเขมรแดง หินจำนวนมากจากวัดเก่าถูกนำไปสร้างคันดินและซ่อมแซมสะพานที่ดัมนัคแอมพิลในบริเวณใกล้เคียง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์
อำเภอตาโลแซนเจ็ย

**ตาโลแซนเจ็ย** () เป็นอำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์ ประเทศกัมพูชา ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2562 ตามพระราชกฤษฎีกาย่อยที่ 07 អនក្រ.បក โดยนำตำบลตาโลจากอำเภอบากาน และตำบลเพชรรองจากอำเภอพนมกระวาน หมู่บ้านสองแห่ง ได้แก่ เกาะสวายและเกาะวัด ของตำบลคนาร์โตตุง อำเภอบากาน กลายเป็นส่วนหนึ่งของตำบลตาโล เมืองหลักอยู่ที่ตำบลเพชรรอง

## ที่ตั้ง
อำเภอตาโลแซนเจ็ยมีอาณาเขตติดกับจังหวัดพระตะบองทางทิศเหนือ และติดกับอำเภอเวียลแวงทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ไปทางทิศใต้และทิศตะวันตกคืออำเภอพนมกระวาน ด้านตะวันออกติดกับอำเภอบากาน

## การปกครอง
ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภอตาโลแซนเจ็ย จำแนกตามตำบล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์
อำเภอเวียลแวง

**เวียลแวง** () เป็นอำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์ ประเทศกัมพูชา เมืองหลักของอำเภอคือเมืองปราเมย (Pramoey) ซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงหมายเลข 5 เป็นระยะทาง 

## ลักษณะเฉพาะ
อำเภอเวียลแวง มีพรมแดนติดกับจังหวัดพระตะบองทางทิศเหนือ ติดกับประเทศไทยทางทิศตะวันตก จังหวัดเกาะกงทางทิศใต้ และอำเภอพนมกระวานและอำเภอบากานของจังหวัดโพธิสัตว์ทางทิศตะวันออก ปลายด้านเหนือของทิวเขาบรรทัดครอบคลุมขอบด้านตะวันออกของอำเภอเวียลแวงไปจนถึงชายแดนไทย ตามสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2541 อำเภอเวียลแวง ประกอบด้วย 5 ตำบลและ 20 หมู่บ้าน อย่างไรก็ตาม ประชากรของอำเภอนี้ไม่ได้ถูกนับรวมในสำมะโนประชากรเนื่องจากปัญหาความปลอดภัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 จนถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 อำเภอเวียลแวงเป็นฐานที่มั่นแห่งสุดท้ายที่เหลืออยู่ของเขมรแดง

มรดกจากสงครามกลางเมืองกัมพูชาและการยึดครองของเขมรแดงนานกว่า 30 ปีทำให้หลายส่วนของอำเภอปนเปื้อนและเต็มไปด้วยทุ่นระเบิดอย่างหนัก เมื่อทุ่นระเบิดถูกกำจัดและถนนได้รับการปรับปรุง การทำไม้ทั้งที่ถูกกฎหมายและผิดกฎหมายก็คุกคามพื้นที่ป่าที่เหลืออยู่ นอกจากนี้ อำเภอเวียลแวงยังเป็นที่อยู่อาศัยของชาวเผ่าแพร์ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยที่เหลืออยู่ประมาณ 300 ครอบครัว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์
หมวดหมู่:เขตแดนกัมพูชา–ไทย
นูร์ ดีน หมี่ กว่างเจียง

ฮัจญี **นูร์ ดีน หมี่ กว่างเจียง** (เกิด ค.ศ. 1963) เป็นผู้เชี่ยวชาญในอักษรวิจิตรอิสลาม โดยเฉพาะในแบบซีนีที่มีต้นกำเนิดจากธรรมเนียมมุสลิมจีน 

เขาเกิดในมณฑลชานตง โดยเป็นอาจารย์ที่วิทยาลัยอิสลามในเจิ้งโจว มณฑลเหอหนาน และยังเป็นนักวิจัยวัฒนธรรมอิสลามที่สถาบันวิทยาศาสตร์เหอหนาน ใน ค.ศ. 1997 นูร์ ดีนเป็นมุสลิมชาวจีนคนแรกที่ได้รับรางวัล Egyptian Certificate of Arabic Calligraphy และได้รับการรับรองเป็นสมาชิกสมาคมอักษรวิจิตรอียิปต์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Noor Deen Mi Guangjiang's works at Harvard Art Museums

* Haji Noor Deen Mi Guangjiang website
อำเภอพนมกระวาน

**พนมกระวาน** ()  เป็นอำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์ ประเทศกัมพูชา ชื่อของอำเภอเป็นชื่อของเทือกเขากระวานในภาษาเขมร หรือทิวเขาบรรทัดในภาษาไทย

## ที่ตั้ง
อำเภอพนมกระวานมีพรมแดนติดกับอำเภอเวียลแวงทางทิศตะวันตก และติดกับจังหวัดเกาะกง จังหวัดกำปงสปือ และจังหวัดกำปงฉนังทางทิศใต้ อำเภอบากานและเทศบาลโพธิสัตว์อยู่ทางทิศเหนือ และอำเภอกระครอยู่บนพรมแดนทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ก่อนหน้านี้ อำเภอพนมกระวานมีขนาดใหญ่กว่ามากและทอดยาวไปจนถึงพรมแดนของประเทศไทย อย่างไรก็ตาม ในปี พ.ศ. 2540 พื้นที่ทางทิศตะวันตกของอำเภอนี้ถูกนำไปก่อตั้งเป็นอำเภอเวียลแวงที่ตั้งขึ้นใหม่ พื้นที่ประมาณ 2,900–3,400 ตารางกิโลเมตร

ทางตอนใต้ของอำเภอนี้ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่มากนักและมีถนนเพียงไม่กี่สาย เป็นพื้นที่ส่วนใหญ่ของทิวเขาบรรทัดกลาง ตามสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2541 อำเภอพนมกระวานประกอบด้วย 7 ตำบลและ 55 หมู่บ้าน ประชากรของอำเภอนี้คือ 54,136 คนใน 10,390 ครัวเรือนในช่วงเวลาของสำมะโนประชากร

## ลักษณะเฉพาะ
อำเภอนี้มีขนาดใหญ่และมีประชากรเบาบาง โดยมีความหนาแน่นของประชากรเพียงประมาณ 15 คนต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่า ภูเขา และบางส่วนยังมีการทำเหมืองแร่เป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะบริเวณรอบ ๆ ตำบลปเตียรุงใกล้กับเมืองหลักของอำเภอ

อำเภอพนมกระวานยังเป็นที่อยู่อาศัยของครอบครัวชาวเผ่าแพร์ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยที่เหลืออยู่ประมาณ 130 ครอบครัว เดิมทีครอบครัวเหล่านี้เคยอาศัยอยู่บนที่สูงของทิวเขาบรรทัด แต่ถูกบังคับให้ย้ายไปยังพื้นที่ลุ่มริมแม่น้ำโพธิสัตว์ในช่วงหลายปีของระบอบเขมรแดง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์
อำเภอกัณเฎียง

**กัณเฎียง** () เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดโพธิสัตว์ ประเทศกัมพูชา เมืองหลักของอำเภออยู่ที่เมืองกัณเฎียง ห่างจากเมืองหลักของจังหวัดโพธิสัตว์ประมาณ 12 กิโลเมตร

## ที่ตั้ง
อำเภอกัณเฎียง มีพรมแดนติดกับอำเภอบากานทางทิศตะวันตก เทศบาลโพธิสัตว์ทางทิศใต้ และอำเภอกระครทางทิศตะวันออก ส่วนทางทิศเหนือของอำเภอนี้ครอบคลุมพื้นที่ส่วนหนึ่งของทะเลสาบโตนเลสาบ และมีชุมชนแห่งหนึ่งอยู่ริมทะเลสาบที่เริงติล ซึ่งเป็นหมู่บ้านลอยน้ำในโตนเลสาบ โดยที่ตั้งจะเปลี่ยนแปลงไปตามระดับน้ำในทะเลสาบ

ตามสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2541 อำเภอกัณเฎียงประกอบด้วย 9 ตำบลและ 113 หมู่บ้าน ประชากรของอำเภอนี้คือ 53,335 คนใน 10,148 ครัวเรือนในช่วงเวลาของสำมะโนประชากรครั้งล่าสุด

## การปกครอง
ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภอกัณเฎียง จำแนกตามตำบล

## ลักษณะเฉพาะ
อำเภอกัณเฎียงเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านช่างแกะสลักหินอ่อนแบบดั้งเดิมหลายแห่ง รูปปั้นพระพุทธเจ้าและการแกะสลักสัตว์เป็นที่ต้องการอย่างมาก และชิ้นงานจากอำเภอกัณเฎียงยังขายไปไกลถึงกรุงพนมเปญและเสียมราฐ หินอ่อนถูกขุดจากทิวเขาบรรทัดในอำเภอเวียลแวง และมักขนส่งไปยังอำเภอกัณเฎียงด้วยเกวียนเทียมวัว ในหมู่บ้านเหล่านี้ การแกะสลักหินอ่อนเป็นทักษะที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคนจากครอบครัวต่าง ๆ

แม้ว่าจะมีสถานที่ประหารชีวิตมากมายในจังหวัดโพธิสัตว์ แต่อำเภอกัณเฎียงยังเป็นที่ตั้งของสถานที่ประหารชีวิตที่สำคัญแห่งหนึ่ง (บางครั้งเรียกว่าทุ่งสังหาร) ของเขมรแดงในจังหวัดโพธิสัตว์ ตั้งอยู่ใกล้สแรสด็อก ห่างจากโตนเลสาบประมาณ 6 กิโลเมตร สถานที่สังหารต็วลเพอร์เชรี่ (Tuol Purchrey) เป็นป้อมปราการทางทหารสำหรับทหารของรัฐบาลในช่วงยุค ลอน นอล มีการประหารชีวิตอย่างเป็นระบบที่ต็วลเพอร์เชรี่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 ถึงปี 2521 ผู้คนถูกขนย้ายไปยังสถานที่ดังกล่าวด้วยรถบรรทุกขนาดใหญ่ โดยถูกสั่งให้เดินออกไป มัดเป็นเป้าปืน และเดินขบวนไปถูกสังหาร นักวิจัยในพื้นที่ซึ่งเยี่ยมชมและทำแผนที่สถานที่ดังกล่าวโดยสัมภาษณ์พยานที่รอดชีวิต ประมาณการว่ามีผู้ถูกประหารชีวิตที่นี่มากกว่า 10,000 คนในช่วง 3 ปี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์
อำเภอกระคร

**กระคร** () เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดโพธิสัตว์ ประเทศกัมพูชา เมืองหลักของอำเภอคือเมืองกระคร ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลักของจังหวัดไปทางตะวันออก 25 กิโลเมตร คือเมืองโพธิสัตว์

## ที่ตั้ง
อำเภอกระคร เป็นอำเภอที่อยู่ทางตะวันออกสุดของจังหวัดโพธิสัตว์ และมีอาณาเขตติดกับจังหวัดกำปงฉนังทางทิศตะวันออก ทางทิศเหนือของอำเภอนี้ครอบคลุมพื้นที่ส่วนหนึ่งของทะเลสาบโตนเลสาบและมีหมู่บ้านหลายแห่งอยู่ริมทะเลสาบ หมู่บ้านเหล่านี้คือหมู่บ้านลอยน้ำโตนเลสาบ และที่ตั้งของหมู่บ้านเหล่านี้จะขึ้นอยู่กับระดับน้ำในทะเลสาบ อำเภอกัณเฎียง และเทศบาลโพธิสัตว์เป็นเขตชายแดนทางทิศตะวันออก และอำเภอพนมกระวานอยู่ทางทิศใต้ เมืองหลักของอำเภอนี้อยู่ที่เมืองกระคร ซึ่งตั้งอยู่บนทางหลวงหมายเลข 5 ห่างจากกรุงพนมเปญไปทางถนนประมาณ 160 กิโลเมตร

## การปกครอง
ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภอกระคร จำแนกตามตำบล

## ลักษณะเฉพาะ
ตามสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2541 อำเภอกระคร ประกอบด้วย 11 ตำบลและ 103 หมู่บ้าน ประชากรของอำเภอนี้คือ 74,222 คนใน 14,347 ครัวเรือนในช่วงเวลาของสำมะโนประชากรครั้งล่าสุด

ทางหลวงแผ่นดินและเส้นทางรถไฟสายเหนือ-ใต้เพียงแห่งเดียวในประเทศแบ่งอำเภอออกเป็นสองส่วน ดังนั้นหมู่บ้านส่วนใหญ่ในเขตนี้จึงสามารถเข้าถึงสินค้าและบริการได้ค่อนข้างดี มีโรงพยาบาลประจำเขตเดิมอยู่ที่เมืองกระคร และเมืองหลักของจังหวัดและบริการระดับสูงอยู่ห่างออกไปเพียงระยะสั้น ๆ มีตลาดที่คึกคักซึ่งขยายออกไปยังทางหลวงที่เมืองกระคร และเมื่อรวมกับการปรับปรุงผิวทางใหม่ของทางหลวงเมื่อไม่นานนี้ ทำให้เกิดอุบัติเหตุทางถนนและผู้เสียชีวิตบนท้องถนนเพิ่มขึ้น

## ความขัดแย้งทางการประมง
อำเภอกระคร ตั้งอยู่บนโตนเลสาบ เป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องการทำประมง และปรอฮกและผลิตภัณฑ์จากปลาอื่น ๆ จะถูกส่งออกไปยังตลาดในโพธิสัตว์และพนมเปญ ปลาส่วนใหญ่เหล่านี้จะถูกรวบรวมโดยหมู่บ้านชาวประมงลอยน้ำในส่วนทางเหนือของอำเภอ ใกล้กับตัวเมืองของอำเภอ ชาวบ้านเหล่านี้มีความสัมพันธ์ที่ไม่สบายใจกับเจ้าหน้าที่สำนักงานประมงเกี่ยวกับการอ้างว่ามีการประมงผิดกฎหมายในพื้นที่คุ้มครองของทะเลสาบ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 ความไม่สบายใจนี้สิ้นสุดลงด้วยเหตุการณ์ที่ทำให้ชาวประมงเสียชีวิต 3 รายและสำนักงานประมงประจำตำบลถูกเผา ชาวประมง 3 ราย รวมทั้งหญิงตั้งครรภ์ 1 ราย ถูกเจ้าหน้าที่ประมงกลุ่มหนึ่งยิงเสียชีวิตด้วยปืน เอเค 47 โดยอ้างว่าถูกชาวประมงโจมตี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์
อำเภอสาลาเกรา

**สาลาเกรา** (, ) เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไพลิน ทางตะวันตกของประเทศกัมพูชา อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 4 ตำบลและ 43 หมู่บ้าน ตามสำมะโนประชากรของกัมพูชาในปี พ.ศ. 2541 พบว่ามีประชากร 7,106 คน

มีถนนอย่างเป็นทางการที่ผ่านแดนระหว่างประเทศติดต่อกับประเทศไทยในอำเภอนี้ตั้งอยู่ที่พสาพรัม การข้ามชายแดนเชื่อมต่อกับไพลินตามทางหลวงหมายเลข 57 ด่านฝั่งไทยเรียกว่าจุดผ่านแดนถาวรบ้านผักกาด ตั้งอยู่ในตำบลคลองใหญ่ อำเภอโป่งน้ำร้อน จังหวัดจันทบุรี

## การปกครอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดไพลิน
หมวดหมู่:เขตแดนกัมพูชา–ไทย
เอซี/ดีซี (พินบอล)

***เอซี/ดีซี*** () เป็นเครื่องพินบอลที่ผลิตโดยสเติร์นพินบอล ซึ่งอิงตามวงดนตรีออสเตรเลียที่มีชื่อเดียวกัน ที่ออกแบบโดยสตีฟ ริตชี และเปิดตัวเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2012

## ลักษณะ
เครื่องดังกล่าวได้รับการยืนยันในเดือนมกราคม ค.ศ. 2012 พร้อมกับการเปิดตัววิดีโอตัวอย่างที่แสดงเกมพร้อมกับเพลงสิบสองเพลงที่เกี่ยวข้องกับซาวด์แทร็กของเกม ซึ่งเพลงแต่ละเพลงเป็นหัวข้อของโหมด ที่ผู้เล่นสามารถดำเนินสู่มัลติบอลเพื่อรับคะแนนเพิ่มเติม

เกมนี้จะมีระฆังแกว่งซึ่งเกี่ยวข้องกับโหมดเฮลส์เบลส์ และสนามเล่นที่อยู่ชั้นล่างในรุ่นพรีเมียม/แอลอีสำหรับโหมดที่ใช้คำว่าเฮลในชื่อเพลง

## เวอร์ชันดิจิทัล
บริษัทฟาร์ไซต์สตูดิโอส์ได้เปิดตัวโครงการคิกสตาร์เตอร์เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 ด้วยแผนการแปลงโต๊ะพินบอล*เอซี/ดีซี* ให้เป็นดิจิทัลสำหรับวิดีโอเกม*[[สเติร์นพินบอลอาร์เคด]]* โดยมีเป้าหมายการระดมทุนที่ประกาศไว้คือ 108,435 ดอลลาร์ แต่เนื่องจากมีความร่วมมือใหม่ คิกสตาร์เตอร์นี้จึงถูกยกเลิกเพราะไม่จำเป็นต้องใช้ในการระดมทุนสำหรับโต๊ะใหม่ดังกล่าวอีกต่อไป

ส่วนเวอร์ชันพรีเมียมและรุ่นลิมิเตดอิดิชันสองรุ่น (เลตแธร์บีร็อก และแบ็กอินแบล็ก) ของโต๊ะพินบอลดังกล่าวมีในวิดีโอเกม*[[สเติร์นพินบอลอาร์เคด]]*ในหลายแพลตฟอร์ม

อย่างไรก็ตาม ลิขสิทธิ์สำหรับเวอร์ชันดิจิทัลนี้ได้หมดอายุเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 และถูกถอดออกจากการจัดซื้อสำหรับแพลตฟอร์มทั้งหมด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*  Pinside entry on AC/DC

หมวดหมู่:เอซี/ดีซี
เทศบาลพระตะบอง

**เทศบาลพระตะบอง** (; กรุงพระตะบอง) เป็นเทศบาลระดับอำเภอ (*[[เขตการปกครองของประเทศกัมพูชา|กรุง]]*) ของจังหวัดพระตะบอง ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา มีเมืองพระตะบองเป็นเมืองหลักของจังหวัดและตั้งอยู่ในเขตเทศบาลพระตะบอง

## การปกครอง
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 10 ตำบล (*[[เขตการปกครองของประเทศกัมพูชา|คุ้ม]]*)

## อ้างอิง

พระตะบอง
อำเภอบานัน

**บานัน** ( ) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดพระตะบอง ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา

## การปกครอง
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 8 ตำบล (*[[เขตการปกครองของประเทศกัมพูชา|คุ้ม]]*) และ 72 หมู่บ้าน (*[[เขตการปกครองของประเทศกัมพูชา|ภูมิ]]*)

## อ้างอิง

บานัน
อำเภอทมอโกล

**ทมอโกล** ( , lit. "Terminal Stone") เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพระตะบอง ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา

## การปกครอง
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 10 ตำบล (คุ้ม) ณ ปี พ.ศ. 2563

## อ้างอิง

ทมอโกล
อำเภอบอเวล

**บอเวล** () เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพระตะบอง ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา

## การปกครอง
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 6 ตำบล (*คุ้ม*)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดพระตะบอง
อำเภอเอกพนม

**เอกพนม** (, "ภูเขาเดียว") เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพระตะบอง ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา ชื่ออำเภอหมายถึง "เนินเขาเพียงแห่งเดียว" ในภาษาเขมร

## การปกครอง
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 7 ตำบล (*คุ้ม*)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดพระตะบอง
อำเภอโมงรืซเซ็ย

**โมงรืซเซ็ย** (, "กระบองไม้ไผ่") เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดพระตะบอง ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา เมืองเอกตั้งอยู่ที่เมืองโมงรืซเซ็ย

## การปกครอง
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 9 ตำบล (*คุ้ม*)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดพระตะบอง
อำเภอสังแก

**สังแก** () เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดพระตะบอง ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา โดยแม่น้ำสังแกเป็นที่มาของชื่ออำเภอนี้

## การปกครอง
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 10 ตำบล (*คุ้ม*)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดพระตะบอง
อำเภอซ็อมลูต

**ซ็อมลูต** ( ) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพระตะบอง ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา

## การปกครอง
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 7 ตำบล (*คุ้ม*) และ 49 หมู่บ้าน (*ภูมิ*) ​​เนื่องด้วยความขัดแย้ง จึงไม่สามารถสำรวจสำมะโนประชากรในอำเภอซ็อมลูตได้ในระหว่างการสำรวจสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2541

## ความพยายามในการพัฒนา
ในปี พ.ศ. 2564 แอนเจลีนา โจลีให้สัมภาษณ์กับนิตยสาร ''พีเพิล'' ว่าเธอวางแผนที่จะกลับมายังกัมพูชาเพื่อจัดตั้งโครงการ "Women for Bees" ครั้งต่อไปในภูมิภาคซ็อมลูตเพื่อสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับความพยายามในการอนุรักษ์ Women for Bees มีเป้าหมายที่จะฝึกอบรมผู้เลี้ยงผึ้งหญิง 50 คนภายใน 5 ปี และสร้างรังผึ้ง 2,500 รังในเขตสงวนชีวมณฑลของ UNESCO ทั้ง 25 แห่งทั่วโลก รวมถึงกัมพูชาด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดพระตะบอง
หมวดหมู่:เขตแดนกัมพูชา–ไทย
ตัยมูร บิน อะซะอัด

ซัยยิด **ตัยมูร บิน อะซะอัด อาล ซะอีด** (; พระราชสมภพ ค.ศ. 1981) เป็นสมาชิกพระราชวงศ์โอมานและประธานคณะกรรมการบริหารแห่งธนาคารกลางโอมานคนปัจจุบัน พระองค์ก่อตั้งธนาคารอิสลามอัลอิซซ์ใน ค.ศ. 2012 พระองค์เป็นพระราชโอรสในซัยยิด อะซะอัด บิน ฏอริก ผู้เป็นรองนายกรัฐมนตรีคนหนึ่ง และเป็นหนึ่งในพี่น้องของสุลต่านฮัยษัม บิน ฏอริก

พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมการบริหารแห่งธนาคารกลางโอมานในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2020 ก่อนหน้านี้ พระองค์เคยดำรงตำแหน่งเชิงพิธีการเป็นประธานสภาวิจัยวิทยาศาสตร์

## พระอิสริยยศ
*ค.ศ. 1981 - ปัจจุบัน: ฮิสไฮเนส ซัยยิด ตัยมูร อะซะอัด บิน ฏอริก อาล ซะอีด

## เหรียญที่ระลึก
*:
**  Civil Order of Oman ชั้นที่ 2 (18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่

หมวดหมู่:ราชวงศ์โอมาน
หมวดหมู่:ราชวงศ์อาล ซะอีด
หมวดหมู่:บุคคลจากมัสกัต
หมวดหมู่:ชาวโอมาน
จักรพรรดิอู่โจวไท่จู่

**สมเด็จพระจักรพรรดิอู่โจวไท่จู่** (; ค.ศ. 577 – ค.ศ. 635) เป็น​พระบรมราชชนกในจักรพรรดินีนาถเจ๋อเทียน

## พระบรมราชประวัติ
ทรงพระราชสมภพเมื่อ	ค.ศ. 577 ในราชสกุลอู่ (武) พระนามเดิมว่าอู่ซื่อเยว์ (武士彟) พระนามรองว่าอู่ซิ่น (武信) พระองค์ได้ช่วยเหลือถังเกาจู่ และได้รับการแต่งตั้งเป็นแม่ทัพใหญ่ ต่อมาได้เข้าร่วมกับกองทัพของถังไท่จงโจมตีเมืองฉางอัน ภายหลังเมื่อสถาปนาราชวงศ์ถัง พระองค์ถูกยกย่องเป็นหนึ่งใน "ขุนพลปฐมการไท่หยวน" (太原元谋功臣) พระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นอี้หยวนจวิ้นกง (義原郡公) และยศพลเรือนที่"กวงลู่ต้าฝู (光祿大夫)"

ต่อมาเป็น "เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ" (工部尚书) พร้อมบรรดาศักดิ์ "อิ้งกั๋วกง" (应国公)

เมื่อถังไท่จงขึ้นครองราชย์ พระองค์ได้รับพระราชทานให้ปกครอง อวี้โจว (豫州)、ลี่โจว (利州), จิงโจว (荆州)

ศักราชเจินกวนปีที่ 9 (ค.ศ. 635) พระองค์ทรงทราบข่าวการเสด็จสวรรคตของถังเกาจู่ ซึ่งเป็นจักรพรรดิหลวง (太上皇) เป็นเหตุให้ประชวร เสด็จสวรรคต สิริพระชนมพรรษา 58 พรรษา จักรพรรดิถังไท่จงพระราชทานสมัญญานามว่า "ติ้ง" (定) และตำแหน่ง"เสนาบดีกระทรวงธรรมการ" (禮部尚書)

เมื่อจักรพรรดินีนาถเจ๋อเทียนขึ้นสำเร็จราชการต่างพระองค์ จึงโปรดสถาปนาพระราชบิดาขึ้นเป็น**ไท่หวง (太皇)** ซึ่งเป็นพระราชอิสริยยศสำหรับพระบรมราชชนก ประกาศเฉลิมพระปรมาภิไธยว่า**โจวจงเซี่ยวไท่หวง (周忠孝太皇)**

ภายหลังเมื่อจักรพรรดินีนาถเจ๋อเทียนขึ้นครองราชย์ โปรดเฉลิมพระเกียรติยศสมเด็จพระบรมราชชนกขึ้นเป็นจักรพรรดิ มีพระบรมราชสมัญญาว่า**สมเด็จพระจักรพรรดิไท่จู่เซี่ยวหมิงเกา (太祖孝明高皇帝)**

ในรัชสมัยจักรพรรดิถังเสฺวียนจง โปรดให้ลดพระเกียรติยศลงเป็น**เจ้าชายไท่หยวน**

## พระบรมราชอิสริยยศ
*โซ่วหยางเสียนกง (寿阳县公)
*ไท่หยวนจวิ้นกง (太原郡公) : จวิ้นกงขั้น 2 เอก (正二品)
*อิ้งกั๋วกง (应国公) : กั๋วกงขั้น 1 รอง (从一品)
*โจวติ้งกง (周定公) :  ค.ศ. 656
*ไท่หยวนจวิ้นอ๋อง (太原郡王) : ค.ศ. 670
*พระเจ้าเว่ยจงเซี่ยว (魏忠孝王) : ค.ศ. 684
*โจวจงเซี่ยวไท่หวง (周忠孝太皇) : ค.ศ. 689
*จักรพรรดิไท่จู่เซี่ยวหมิงเกา (太祖孝明高皇帝) : ค.ศ. 690

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จักรพรรดิจีน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ถัง
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์
พระราชพงศาวลีพระมหากษัตริย์ซีงาปูรา-มะละกา

ข้างล่างนี้คือพระราชพงศาวลีพระมหากษัตริย์มลายูแห่งซีงาปูรา-มะละกา นับตั้งแต่การสถาปนาอาณาจักรซีงาปูราใน ค.ศ. 1299 จนกระทั่งรัฐสุลต่านมะละกาล่มสลายใน ค.ศ. 1511

 

## อ้างอิง
เทศบาลกำปงจาม

**เทศบาลกำปงจาม** () เป็นเทศบาลระดับอำเภอ (*[[เขตการปกครองของประเทศกัมพูชา|กฺรุง]]*) ของจังหวัดกำปงจาม ประเทศกัมพูชา กำปงจามถือเป็นเขตเมือง โดยมีเมืองกำปงจามซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัดตั้งอยู่ในเทศบาลนี้ เมืองนี้ตั้งอยู่บนทางหลวงหมายเลข 7 ห่างจากเมืองหลวงพนมเปญไปทางถนน 124 กิโลเมตร เทศบาลนี้แบ่งโดยแม่น้ำโขง และมีเมืองหลักตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 สะพานคีสูณากลายเป็นเป็นจุดเชื่อมโยงหลักสำหรับภูมิภาคนี้

## ที่ตั้ง
เทศบาลกำปงจามเป็นอำเภอที่เล็กที่สุดในจังหวัดกำปงจามและล้อมรอบไปด้วยอำเภออื่น ๆ ของกำปงจาม หากอ่านจากทางเหนือตามเข็มนาฬิกา กำปงจามมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอกำปงเสียม ในขณะที่อำเภอตะโบงคมุม จังหวัดตะโบงคมุมเป็นพรมแดนด้านตะวันออก ทางใต้ของเทศบาลกำปงจามคืออำเภอเกาะสูทิน โดยมีอำเภอกำปงเสียมตั้งอยู่บนชายแดนด้านตะวันตกของเทศบาล

## การปกครอง
นายกเทศมนตรีเทศบาลกำปงจามรายงานต่อนายฮุนเนง ผู้ว่าราชการจังหวัดกำปงจาม ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภอกำปงจามจำแนกตามตำบล

## ประชากร
thumb|right|กำปงจามเทศบาลนี้แบ่งย่อยออกเป็น 4 ตำบล (*[[เขตการปกครองของประเทศกัมพูชา|สังกัด]]*) และ 24 หมู่บ้าน (*[[เขตการปกครองของประเทศกัมพูชา|ภูมิ]]*) จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2541 พบว่าประชากรของอำเภอนี้มี 45,354 คนใน 8,236 ครัวเรือน ในปีพ .ศ. 2541 ด้วยประชากรมากกว่า 45,000 คน กำปงจามจึงเป็นเทศบาลหรืออำเภอที่มีประชากรน้อยที่สุดในจังหวัดกำปงจามและมีพื้นที่น้อยที่สุด ขนาดครัวเรือนโดยเฉลี่ยในกำปงจามคือ 5.4 คนต่อครัวเรือน ซึ่งต่ำกว่าค่าเฉลี่ยในเขตเมืองของกัมพูชาเล็กน้อย (5.5) อย่างไรก็ตาม นี่คือขนาดครัวเรือนที่ใหญ่ที่สุดเมื่อเทียบกับอำเภออื่น ๆ ในจังหวัดกำปงจาม และสะท้อนถึงสถานะของอำเภอนี้ในฐานะศูนย์กลางเมือง อัตราส่วนทางเพศในเขตนี้คือ 94.9% โดยมีผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* update 11-09-2019 by yim marin
* Kampong Cham at Royal Government of Cambodia website
* Kampong Cham at Ministry of Commerce website

กำปงจาม
เทศบาลกำปงฉนัง

**เทศบาลกำปงฉนัง** () เป็นเทศบาลระดับอำเภอในใจกลางจังหวัดกำปงฉนังในภาคกลางของประเทศกัมพูชา เทศบาลนี้จัดอยู่ในประเภทเขตเมือง และมีเมืองหลักคือ เมืองกำปงฉนังตั้งอยู่ภายในเขตเทศบาล เทศบาลนี้มีขนาดค่อนข้างเล็กโดยครอบคลุมถึงตัวเมืองและตำบลใกล้เคียง เทศบาลกำปงฉนังเป็นอำเภอที่เล็กที่สุดในจังหวัดกำปงฉนัง และล้อมรอบไปด้วยอำเภออื่น ๆ ของจังหวัดกำปงฉนัง โดยมีแม่น้ำโตนเลสาบตั้งอยู่บนชายแดนทางเหนือและตะวันออกของเทศบาล

เทศบาลนี้เป็นศูนย์กลางการคมนาคมที่สำคัญทั้งทางถนนและทางน้ำ กำปงฉนังเป็นอำเภอที่เล็กที่สุดในจังหวัดกำปงฉนังเมื่อพิจารณาจากพื้นที่ แต่มีประชากรหนาแน่น มีทางหลวงหมายเลข 5 ซึ่งวิ่งจากพนมเปญไปยังปอยเปตในจังหวัดบันทายมีชัย เข้าสู่เขตเทศบาลทางตอนใต้และออกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถนนหมายเลข 53 เริ่มต้นที่นี่ และวิ่งไปทางตะวันตกเฉียงใต้เพื่อไปบรรจบกับเส้นทางรถไฟแห่งชาติที่โรเมียสในอำเภอตึกโผะฮ์ ถนนสายเล็ก ๆ ในจังหวัดต่าง ๆ หลายสายเริ่มต้นจากใจกลางอำเภอ หนึ่งในนั้นวิ่งไปทางตะวันออกเฉียงเหนือเป็นระยะทาง 2 กิโลเมตรถึงท่าเรือกำปงฉนังในตำบลพสารฉนัง

## ที่ตั้ง
เทศบาลกำปงฉนังตั้งอยู่ใจกลางจังหวัดและล้อมรอบไปด้วยอำเภอในจังหวัดกำปงฉนังอื่น ๆ หากอ่านจากทางเหนือตามเข็มนาฬิกา จะเห็นเขตการปกครองของจังหวัดกำปงฉนังติดกับเขตการปกครองของอำเภอกำปงแลงทางทิศเหนือและทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ทิศตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอชลคีรี ณ จุดนี้ แม่น้ำโตนเลสาบมี 3 แขนง แขนงใต้ตั้งอยู่ในเทศบาล และแขนงกลางเป็นส่วนหนึ่งของเทศบาลจนถึงกลางน้ำ ไปทางทิศใต้และทิศตะวันตกของเขตนี้มีพรมแดนติดกับอำเภอโรเลียปะเอียร์

## การปกครอง
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 4 ตำบล (*คุ้ม*) และ 26 หมู่บ้าน (*ภูมิ*) นายกเทศมนตรีกำปงฉนังรายงานต่อนายทูช มาริม ผู้ว่าราชการจังหวัดกำปงฉนัง ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภอกำปงฉนังจำแนกตามตำบล

## ประชากร
จากสำมะโนประชากร พ.ศ. 2541 พบว่าประชากรของเทศบาลนี้มีทั้งหมด 41,703 คน ใน 7,692 ครัวเรือน ในปี พ.ศ. 2541 ประชากรดังกล่าวประกอบด้วยชาย 20,133 คน (ร้อยละ 48.3) และหญิง 21,570 คน (ร้อยละ 51.7) จังหวัดกำปงฉนังมีประชากรมากกว่า 40,000 คน และมีจำนวนประชากรเฉลี่ยต่ออำเภอในจังหวัดกำปงฉนัง ขนาดครัวเรือนโดยเฉลี่ยในกำปงฉนังคือ 5.4 คนต่อครัวเรือน ซึ่งเล็กกว่าค่าเฉลี่ยในเขตเมืองของกัมพูชาเล็กน้อย (5.5 คน) อัตราส่วนทางเพศในเขตนี้คือ 93.3% โดยมีผู้หญิงมากกว่าผู้ชายอย่างมีนัยสำคัญ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Kampong Chhnang at Royal Government of Cambodia website
* Kampong Chhnang at the Ministry of Commerce website

หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดกำปงฉนัง
เทศบาลจบามอน

**เทศบาลจบามอน** (, ) เป็นเทศบาลระดับอำเภอ (*[[เขตการปกครองของประเทศกัมพูชา|กฺรุง]]*) ตั้งอยู่ในจังหวัดกำปงสปือ ในใจกลางประเทศกัมพูชา โดยมีเมืองจบามอน ซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัดตั้งอยู่ในเขตเทศบาล

## นิรุกติศาสตร์
จบามอน () หมายความว่า "สวนลูกหม่อน" ประกอบด้วยคำว่า *จบา* () ที่แปลว่า "สวน" และ *มอน* () ที่แปลว่า "ลูกหม่อน"

## การปกครอง
เทศบาลจบามอน แบ่งย่อยออกเป็น 5 แขวง (*[[เขตการปกครองของประเทศกัมพูชา|สังกัด]]*)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดกำปงสปือ
สิทธันต์

**สิทธันต์**, **การบังคับให้เชื่อ** หรือ **คำสอนต้องเชื่อ** () ในความหมายที่กว้างที่สุด คือ ความเชื่อใด ๆ ที่ถูกยึดถืออย่างเด็ดขาดและไม่มีความเป็นไปได้ที่จะปฏิรูป อาจเป็นในรูปแบบระบบอย่างเป็นทางการของหลักการหรือหลักคำสอนของศาสนา เช่น ศาสนายูดาห์ โรมันคาทอลิก โปรเตสแตนต์ หรือศาสนาอิสลาม ตำแหน่งของนักปรัชญาหรือสำนักปรัชญา เช่น ลัทธิสโตอิก และระบบความเชื่อทางการเมือง เช่น ลัทธิฟาสซิสต์ สังคมนิยม พิพัฒนาการนิยม ลัทธิเสรีนิยม และลัทธิอนุรักษ์นิยม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หลักธรรมของศาสนา
หมวดหมู่:หลักการ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาคริสต์
คตินิยมแบบตะวันออก

thumb|300x300px| Jean-Léon Gérôme, ''The Snake Charmer'',  . สถาบันศิลปะคลาร์ก
ในประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา วรรณกรรม และ วัฒนธรรมศึกษา **คตินิยมแบบตะวันออก** () คือการเลียนแบบหรือพรรณนาถึงลักษณะต่าง ๆ ของโลกตะวันออก โดยนักเขียน นักออกแบบ และศิลปินจากโลกตะวันตก งานจิตรกรรมคตินิยมแบบตะวันออก จะเน้นที่ตะวันออกกลาง เป็นหนึ่งในสาขาเฉพาะของศิลปะตามหลักวิชา ในศตวรรษที่ 19 และวรรณกรรมตะวันตกก็ได้รับอิทธิพลจากความสนใจที่คล้ายคลึงกันในแก่นเรื่องตะวันออก

นับตั้งแต่หนังสือ *Orientalism* ของเอ็ดเวิร์ด ซาอิดได้รับการตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1978 การอภิปรายทางวิชาการมากมายได้เริ่มใช้คำว่า "Orientalism" เพื่ออ้างถึงทัศนคติที่ดูถูกเหยียดหยามของชาวตะวันตกโดยทั่วไปที่มีต่อสังคมตะวันออกกลาง เอเชีย และ แอฟริกาเหนือ ในการวิเคราะห์ของซาอิด 'ตะวันตก' ถือว่าสังคมเหล่านี้เป็นสิ่งที่หยุดนิ่งและไม่ได้รับการพัฒนา จึงทำให้เกิดมุมมองเกี่ยวกับวัฒนธรรมตะวันออกที่สามารถศึกษา พรรณนา และผลิตซ้ำได้ในการให้บริการ จักรวรรดินิยม ซาอิดเขียนว่าสิ่งที่สร้างขึ้นนี้แฝงไว้ด้วยความคิดที่ว่าสังคมตะวันตกมีการพัฒนา มีเหตุผล ยืดหยุ่น และเหนือกว่า สิ่งนี้ทำให้ 'จินตนาการของชาวตะวันตก' มองวัฒนธรรมและผู้คน 'ตะวันออก' ว่าทั้งน่าดึงดูดใจและเป็นภัยคุกคามต่ออารยธรรมตะวันตก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คตินิยมแบบตะวันออก
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ศิลปะ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมตะวันออก
ปรัชญาวิทยาศาสตร์

**ปรัชญาวิทยาศาสตร์** () เป็นสาขาหนึ่งของปรัชญาที่เกี่ยวข้องกับพื้นฐานวิธีวิทยาและผลกระทบของวิทยาศาสตร์ คำถามสำคัญประการหนึ่ง ได้แก่ ความแตกต่างระหว่างวิทยาศาสตร์และสิ่งที่ไม่ใช่วิทยาศาสตร์ ความเชื่อถือได้ของทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์และจุดประสงค์และความหมายขั้นสุดท้ายของวิทยาศาสตร์ในฐานะความพยายามของมนุษย์ ปรัชญาวิทยาศาสตร์มุ่งเน้นไปทางด้านอภิปรัชญา ญาณวิทยา และอรรถศาสตร์ของการปฏิบัติทางวิทยาศาสตร์และทับซ้อนกับอภิปรัชญา ภววิทยา ตรรกศาสตร์ และญาณวิทยา เช่น เมื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างวิทยาศาสตร์กับแนวคิดเรื่องความจริง ปรัชญาวิทยาศาสตร์เป็นทั้งสาขาวิชาเชิงทฤษฎีและเชิงประจักษ์ โดยอาศัยทฤษฎีทางปรัชญา ตลอดจนการศึกษาเชิงอภิปรัชญาของการปฏิบัติทางวิทยาศาสตร์ ประเด็นทางจริยธรรม เช่น ชีวจริยศาสตร์ และการประพฤติมิชอบทางวิทยาศาสตร์ มักถูกมองว่าเป็นจริยธรรมหรือการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์มากกว่าที่จะเป็นปรัชญาวิทยาศาสตร์

หมวดหมู่:ปรัชญาแบ่งตามหัวข้อ
หมวดหมู่:ปรัชญาวิเคราะห์
หมวดหมู่:ปรัชญาวิทยาศาสตร์
เอ็ดเวิร์ด ซาอิด

**เอ็ดเวิร์ด วาดี ซาอิด** (; 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1935 – 24 กันยายน ค.ศ. 2003) เป็นนักวิชาการ นักวิจารณ์วรรณกรรม และนักรณรงค์ทางการเมืองชาวปาเลสไตน์-อเมริกัน ในฐานะศาสตราจารย์ด้านวรรณคดีที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย เขาเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งการศึกษาลัทธิหลังอาณานิคม ในฐานะนักวิจารณ์วัฒนธรรม ซาอิดเป็นที่รู้จักดีที่สุดจากหนังสือ *Orientalism* (1978) ซึ่งเป็นงานเขียนพื้นฐานที่วิจารณ์ การแสดงออกทางวัฒนธรรมที่เป็นรากฐานของคตินิยมแบบตะวันออก ซึ่งก็คือวิธีที่โลกตะวันตกมองตะวันออก รูปแบบการวิจารณ์ตัวบทของเขาได้เปลี่ยนแปลงการอภิปรายทางวิชาการของนักวิจัยในทฤษฎีวรรณกรรม การวิจารณ์วรรณกรรม และการศึกษาด้านตะวันออกกลาง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน
หมวดหมู่:คตินิยมแบบตะวันออก
หมวดหมู่:ศาสนาอิสลามกับการเมือง
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
หมวดหมู่:นักปรัชญาชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2478
หมวดหมู่:นักเขียนชาวอเมริกัน
ปรัชญาเชิงวิเคราะห์

**ปรัชญาวิเคราะห์** () เป็นกระแสหรือประเพณีร่วมสมัย ในลักษณะกว้าง ๆ ของ ปรัชญาตะวันตก โดยเฉพาะปรัชญาในโลกที่ใช้ภาษาอังกฤษ ซึ่งมุ่งเน้นที่การวิเคราะห์ เป็นวิธีการทางปรัชญา มีลักษณะเด่นคือความชัดเจนในการเขียน ความเข้มงวดในการโต้แย้ง การใช้ตรรกศาสตร์และคณิตศาสตร์และในระดับที่ต่ำกว่านั้นคือ วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ  นอกจากนี้ยังโดดเด่นด้วยความสนใจในภาษา อรรถศาสตร์ และความหมาย ซึ่งเรียกว่า การเปลี่ยนแปลงทางภาษาศาสตร์ ปรัชญานี้ได้มีการพัฒนาสาขาใหม่ ๆ ด้านปรัชญาและตรรกะหลายสาขา เช่น ปรัชญาภาษา ปรัชญาคณิตศาสตร์ ปรัชญาวิทยาศาสตร์ ตรรกศาสตร์ภาคแสดงสมัยใหม่ และคณิตตรรกศาสตร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัฒนธรรมตะวันตก
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของมโนคติ
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์คณิตศาสตร์
หมวดหมู่:ปรัชญาวิเคราะห์
อนุมัตี

**อนุมติ** (อักษรเทวนาครี: अनुमति) เป็นพระจันทรเทวี (เทพธิดาดวงจันทร์) และเทพีแห่งจิตวิญญาณในศาสนาฮินดู นางมีลักษณะโดดเด่นคือ มีเทพพาหนะเป็น *กฤษมริคัม* (Krisha Mrigam) หรือ *กฤษจิกะห์* (Krishna Jinka) อันหมายถึงแอนทิโลปอินเดีย

นาม *อนุมติ* ในภาษาบาลีสันสฤตและภาษาฮินดีหมายถึง "ความรู้ตาม" หรือ "ความยินยอม" 

พระสามีของนาง คือ พระธาฤตอันเป็นบุตรลำดับที่เจ็ดของพระอทิติร่วมกับเทพีอีกสามองค์คือ นางกุทุ (Kuhū) นางสินีวาลี (Sinīvālī) และพระจันทรเทวีในศาสนาพราหมณ์ ฮินดูอีกองค์หนึ่ง อันมีนามว่า รากา (Rākā)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทพแห่งดวงจันทร์
หมวดหมู่:ดวงจันทร์
หมวดหมู่:เทวีในศาสนาฮินดู
โทโมยะ อิโต

**โทโมยะ อิโต** (, เกิด 7 พฤศจิกายน) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดจิบะ สังกัดไอแอมเอนเทอร์ไพรส์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดชิบะ
หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น