จักรพรรดิเฮเซ (อาเตะ)

**จักรพรรดิเฮเซ** (; ค.ศ. 773 – 5 สิงหาคม ค.ศ. 824) มีอีกพระนามว่า *เฮโจเท็นโน* เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 51 ตามลำดับการสืบทอดแบบดั้งเดิม รัชสมัยของพระองค์อยู่ใน ค.ศ. 806 ถึง 809

## เรื่องเล่าแบบดั้งเดิม
เฮเซเป็นพระราชโอรสองค์โตที่สุดในจักรพรรดิคัมมุกับจักรพรรดินีฟูจิวาระ โนะ โอโตมูโระ เฮเซมีจักรพรรดินีสามพระองค์กับพระราชโอรสและพระราชธิดา 7 พระองค์

### เหตุการณ์ในชีวิตของพระองค์
* **ค.ศ. 785**: (): เฮเซได้รับการแต่งตั้งเป็นมกุฎราชกุมารเมื่อพระชนมายุ 12 พรรษา
* **9 เมษายน ค.ศ. 806**  (): ในปีที่ 25 ของรัชสมัยจักรพรรดิคัมมุ พระองค์สวรรคต และถึงแม้จะมีการโต้เถียงกันว่าใครควรเป็นผู้สืบทอดคนต่อไป นักวิชาการร่วมสมัยตีความว่าพระราชโอรสของพระองค์ได้รับตำแหน่งผู้สืบทอด (*เซ็ซโซ*) หลังจากนั้นไม่นาน จักรพรรดิเฮเซจึงขึ้นครองราชย์ (*โซกูอิ*)

ในรัชสมัยเฮเซ มีการจัดรูปแบบองครักษ์ใหม่ โดยองครักษ์ของจักรพรรดิที่มีอยู่แล้วกลายเป็นองครักษ์ฝ่ายซ้ายของจักรพรรดิ ในขณะที่องครักษ์ฝ่ายกลางกลายเป็นองครักษ์ฝ่ายขวาของจักรพรรดิ องครักษ์ทั้งสองฝ่ายได้รับผู้บัญชาการอาวุโสคนใหม่ ณ เวลานั้น จักรพรรดิเฮเซทรงแต่งตั้งซากาโนอูเอะ โนะ ทามูรามาโระ (ค.ศ. 758–811) เป็นผู้บัญชาการอาวุโสประจำองครักษ์ฝ่ายขวาของจักรพรรดิ โดยในรัชสมัยจักรพรรดิคัมมุก่อนหน้า ทามูรามาโระเคยได้รับแต่งตั้งเป็น*[[โชกุน]]*ประจำกองสำรวจทางทหารต่อเอมิชิ

* **ค.ศ. 809** (): หลังครองราชย์เป็นเวลา 4 ปี จักรพรรดิเฮเซทรงพระประชวร และทรงกลัวว่าพระองค์อาจไม่มีชีวิตรอด จักรพรรดิเฮเซจึงสละราชสมบัติให้แก่พระอนุชาของพระองค์ ผู้ภายหลังมีพระนามว่าจักรพรรดิซางะ
* **18 พฤษภาคม ค.ศ. 809** (): จักรพรรดิซางะขึ้นครองราชย์ตอนพระชนมายุ 24 พรรษา
* **5 สิงหาคม ค.ศ. 824** (): หลังจักรพรรดิเฮเซสละราชสมบัติเนื่องจากพระโรคเป็นเวลา 14 ปี พระองค์เสด็จสวรรคตด้วยพระชนมายุ 51 พรรษา

### ปีในรัชสมัยเฮเซ
ปีในรัชสมัยเฮเซมีแค่หนึ่งศักราช (*เน็งโง*)
* *[[ไดโด]]* (806–810)

## พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา
จักรพรรดินี (สถาปนาหลังสวรรคตเป็น*[[โคโง]]*): ฟูจิวาระ โนะ ทาราชิโกะ/''ไทชิ'' (藤原帯子; สวรรคต ค.ศ. 794) ธิดาในฟูจิวาระ โนะ โมโมกาวะ

*ฮิ*: เจ้าหญิงอาซาฮาระ (朝原内親王; 779–817) พระราชธิดาในจักรพรรดิคัมมุ

*ฮิ*: เจ้าหญิงโอยาเกะ (大宅内親王; สวรรคต ค.ศ. 849) พระราชธิดาในจักรพรรดิคัมมุ

*ฮิ*: เจ้าหญิงคันนาบิ (甘南美内親王; 800-817) พระราชธิดาในจักรพรรดิคัมมุ

*โชชิ* นางใน (*ไนชิ-โนะ-คามิ*): (ฟูจิวาระ โนะ คูซูโกะ ; สวรรคต ค.ศ. 810) อดีตพระมเหสีใน *ชูนางง* ฟูจิวาระ โนะ ทาดานูชิ และพระราชธิดาในฟูจิวาระ โนะ ทาเน็ตสึงุ

*ฮิ*: ธิดาในฟูจิวาระ ทาดานูชิ

นางใน: อิเซะ โนะ สึงูโกะ (伊勢継子; 772–812) ธิดาในอิเซะ โนะ โอนะ
*เจ้าชายองค์ที่สาม: เจ้าชายจักรพรรดิทากาโอกะ (高丘親王; 799–881) มกุฎราชกุมารใน ค.ศ. 809 (ถอดถอนใน ค.ศ. 810)
*เจ้าชายองค์ที่สี่: เจ้าชายจักรพรรดิโคเซะ (巨勢親王; สวรรคต ค.ศ. 882)
*เจ้าหญิงคามิตสึเกโนะ (上毛野内親王; สวรรคต ค.ศ. 842)
*เจ้าหญิงอิโซโนกามิ (石上内親王; สวรรคต ค.ศ. 846)
*เจ้าหญิงองค์ที่สาม: เจ้าหญิงโอฮาระ (大原内親王; สวรรคต ค.ศ. 863) ไซโอที่ 14 ประจำศาลเจ้าอิเซะ (806–809)

นางใน: ฟูจิอิ โนะ ฟูจิโกะ/*โทชิ* (葛井藤子) ธิดาในฟูจิอิ โนะ มิจิโยริ
*เจ้าชายองค์แรก: เจ้าชายอาโบะ (阿保親王)

นางใน: คิ โนะ อิโอกาซุ (紀魚員) ธิดาในคิ โนะ คตสึโอะ
*เจ้าหญิงเอนุ (叡努内親王; สวรรคต ค.ศ. 835)

## พงศาวลี

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 
* 
* Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon. (1959).  ''The Imperial House of Japan''. Kyoto: Ponsonby Memorial Society. 
* Titsingh, Isaac. (1834). *[[Nihon Ōdai Ichiran]]*; ou,  ''Annales des empereurs du Japon''.  Paris: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland.  
* Varley, H. Paul. (1980).  ''Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns''. New York: Columbia University Press. ;  

เฮเซ (อาเตะ)
หมวดหมู่:บุคคลในยุคเฮอัง
หมวดหมู่:บุคคลในยุคนาระ
หมวดหมู่:ภิกษุที่เป็นพระราชวงศ์
หมวดหมู่:ภิกษุชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:โคไตชิ