open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ฤๅษีโคดม

**พระฤๅษีโคดม** (, ) หรือ **ท้าวโคดมผู้ครองนครสาเกด** ไม่มีธิดาและโอรส เกิดความเบื่อหน่ายราชสมบัติจึงออกผนวชเป็นดาบสบำเพ็ญพรตสองพันปี จนหนวดเครารกรุงรัง ยังมีนกกระจาบป่าสองตัวผัวเมียเวียนออกไข่ที่หนวดเคราพระฤๅษี จนบังเกิดเหตุ นกตัวผู้ออกไปหากินถึงมืดค่ำ เวลาค่ำกลีบดอกบัวหุบลงมากักตัวไว้ เช้าวันรุ่งขึ้นดอกบัวคลี่บาน จึงบินกลับรัง เล่าเรื่องราวให้นางนกฟัง แต่นางนกไม่ยอมเชื่อ หาว่าไปติดนกสาวตัวอื่น ฝ่ายนกตัวผู้จึงสาบานตนว่า ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ขอรับเอาบาปของดาบสไว้แก่ตนเอง 

พระฤๅษีจึงถามว่าตนมีบาปข้อใดจึงจะรับเอาไป นกกระจาบตัวผู้ตอบว่า มีบาปที่ไม่มีโอรสและธิดา หนีออกจากเมืองมา จึงไม่มีผู้สืบราชสมบัตินับเป็นบาปอย่างยิ่ง พระมหาดาบสตรึกตรองก็เห็นพ้องกับนก จึงโกนหนวดเครา แล้วทำพิธีกองกูณฑ์บูชาไฟ หลับตาบริกรรมคาถา บังเกิดนางขึ้นกลางไฟ งดงามยิ่งนัก ให้ชื่อว่า นางกาลอัจนา อยู่ด้วยกันต่อมาจนได้ธิดาชื่อว่า สวาหะ 

เมื่อฤๅษีโคดมออกป่า พระอินทร์ต้องการแบ่งกำลังฤทธิ์ไว้คอยช่วยพระนารายณ์อวตาร ก็เลยแอบมาเกี้ยวพานางกาลอัจนา และสัมผัสกายนาง นางจึงตั้งครรภ์คลอดบุตรเป็นชาย มีกายสีเขียวอ่อนดังมรกต พระฤๅษีหลงรักยิ่งกว่า ราชบุตรีเสียอีก ต่อมานางกาลอัจนาเกิดหลงรักพระอาทิตย์ พระอาทิตย์ต้องการแบ่งกำลังฤทธิ์ไว้คอยช่วยพระนารายณ์อวตารเช่นกัน จึงลงมาหานาง ลูบหน้าลูบหลังนางด้วยความยินดี นางก็ตั้งครรภ์ คลอดบุตรเป็นชาย ผุดผ่องดั่งดวงตะวัน 

วันหนึ่งพระฤๅษีโคดมพาลูกน้อยทั้งสามไปเล่นน้ำ ลูกชายคนโตขี่หลัง ลูกชายคนเล็กอุ้มไว้ ลูกสาวเดินตาม นางสวาหะคับแค้นใจจึงบ่นว่า “ทีลูกตัวเองให้เดินดิน ลูกเขาล่ะก็ทั้งอุ้มทั้งขี่หลัง” พระฤๅษีเอะใจในคำนางสวาหะ จึงซักถามจนได้ความ พระฤๅษีจึงยกมือพนม ตั้งสัตย์อฐิษฐานจะโยนเด็กทั้งสามลงกลางน้ำ ถ้าเป็นลูกตนให้ว่ายกลับมาหา ถ้าเป็นลูกชายคนอื่นให้เป็นลิงป่า อย่าว่ายคืนกลับมา นางสวาหะว่ายกลับมา บุตรชายทั้งสองว่ายน้ำขึ้นฝั่ง กลายเป็นลิงวิ่งเข้าป่าไป 

พระฤๅษีจึงสาปนางกาลอัจนาให้กลายเป็นแผ่นหิน และจะต้องถูกพระรามเอาไปถมทะเลเพื่อเข้าไปกรุงลงกา นางกาลอัจนาโกรธนางสวาหะมาก จึงสาปให้อ้าปากยืนตีนเดียวเหนี่ยวกินลมกลางป่าเชิงเขาจักรวาล ต่อเมื่อมีลูกเป็นลิงที่มีอิทธิฤทธิ์เหนือลิงทั้งปวง จึงจะพ้นคำสาป

## อ้างอิง

* 

หมวดหมู่:ฤๅษี
ฟ็อกซ์เน็ตเวิกส์กรุ๊ป

**ฟ็อกซ์เน็ตเวิกส์กรุ๊ป** เป็นบริษัทโทรทัศน์ที่เป็นเจ้าของโดย เดอะวอลต์ดิสนีย์ เปิดดำเนินการมาตั้งแต่ปี 1993 ได้ขยายการให้บริการครอบคลุมทุกพื้นที่ทั่วโลกอย่างต่อเนื่อง

ฟ็อกซ์เน็ตเวิกส์กรุ๊ป ให้บริการมากกว่า 300 ช่องใน 45 ภาษาที่แตกต่างกันทั่วยุโรป ตะวันออกกลาง แอฟริกา และเอเชีย และมีช่องรายการที่หลากหลาย เช่น บันเทิง กีฬา ภาพยนตร์ เพลง ข่าว และสารคดีที่ออกอากาศในประเทศต่าง ๆ โดยใช้หลายช่อง แบรนด์ ได้แก่ ฟ็อกซ์, ฟ็อกซ์กีฬา และ ที่รักTV ในบรรดาแบรนด์ที่ไม่ใช่เชิงเส้น ได้แก่ ฟ็อกซ์เล่น และ ฟ็อกซ์บวก แบรนด์เหล่านี้เข้าถึงกว่า 1.725 พันล้านครัวเรือนทั่วโลก

## FOX ในประเทศไทย

ในประเทศไทยนั้นได้มีการออกอากาศ โดยผ่าน บริษัท ทรูวิชั่นส์ จำกัด (มหาชน) (TrueVisions Public Company Limited) หรือเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อเดิมว่า ยูบีซี ซึ่งเป็นบริษัทดำเนินกิจการโทรทัศน์ระบบบอกรับเป็นสมาชิกในประเทศไทย โดยให้บริการช่องแบ่งตามประเภท ดังนี้ FOX Movies, STAR World, FOX Sports, FX, FOX Life, Channel [V] Thailand, National Geographic, Nat Geo Adventure, The History Channel และอีก 3 ช่องที่ให้บริการผ่านทาง TrueIPTV ได้แก่ Channel [V] International, FOX News, SKY News รวมถึงช่องรายการที่ออกอากาศผ่านทางเคเบิลท้องถิ่นอีกด้วย

## ช่องรายการต่าง ๆ ที่ออกอากาศโดย ฟ็อกซ์เน็ตเวิกส์กรุ๊ป

เนื่องด้วยช่องรายการของ ฟ็อกซ์เน็ตเวิกส์กรุ๊ป มีมากกว่า 40 ช่อง จึงได้แยกช่องรายการออกเป็นหมวดหมู่ ดังนี้

### ภาพยนตร์
* FOX Movies
* FOX Action Movies
* FOX Familiy Movies

### บันเทิง
* FOX
* FOX Life
* FOX Crime
* FX

### กีฬา
* FOX Sports

### เพลง
*Channel V Thailand
*Channel [V] International

### ข่าว
*FOX News
*SKY News

### สารคดี
*National Geographic Channel
*Nat Geo Adventure
*Nat Geo Wild

หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์
หมวดหมู่:ทรูวิชั่นส์
หมวดหมู่:บริษัทอเมริกันที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:บริษัทอเมริกันที่ปิดกิจการในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:บริษัทด้านสื่อที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2536
หมวดหมู่:บริษัทด้านสื่อที่ปิดกิจการในปี พ.ศ. 2567
บลูมเบิร์กเทเลวิชัน

**บลูมเบิร์ก เทเลวิชัน** () เป็นช่องรายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศในหลายประเทศทั่วโลก โดยช่องรายการนี้ออกอากาศรายการเกี่ยวกับธุรกิจและการเงินตลอด 24 ชั่วโมง ทุกวัน โดยช่องข่าวนี้เป็นที่รู้จักกันในรูปแบบของการจัดข้อมูลทางหน้าจอโทรทัศน์ ที่ข้อมูลด้านการตลาดมีสัดส่วนมากกว่าวิดีโอ ช่องรายการนี้ยังเป็นช่องรายการแรกที่ออกอากาศผ่านทางอินเทอร์เน็ตโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายในการรับชม โดยผู้ที่เป็นเจ้าของช่องรายการนี้ คือ Bloomberg L.P. มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ นิวยอร์ก ซิตี้ โดยในประเทศไทย สามารถรับชมได้ผ่านทาง ทรูวิชั่นส์ แอพพลิเคชั่นทรูไอดี และเครื่องรับอินเทอร์เน็ตทีวีทรูไอดีทีวี ช่อง 783 เฉพาะแพ็กเกจแพลทินัม เอชดี โกลด์ เอชดี ซูเปอร์แฟมิลี่ เอชดี และสมาร์ท แฟมิลี่ เอชดีเท่านั้น และสามารถรับชมได้ผ่านทางเว็บไซต์และแอพพลิเคชั่น Bloomberg รับชมได้ฟรีวันละ 30 นาที และรับชมได้ตลอดเวลาเมื่อสมัครแพ็กเกจราคา 1,100 บาท/เดือน หรือแพ็กเกจราคา 10,500 บาท/ปี (ผู้ที่สมัครใหม่แบบรายปีจะได้รับสิทธิ์รับชมฟรี 30 วัน) สามารถยกเลิกแพ็กเกจได้ทุกเมื่อถ้าต้องการ

## การออกอากาศในต่างประเทศ
Bloomberg Television มีการออกอากาศในภูมิภาคและประเทศต่างๆ ดังต่อไปนี้:
* เอเชียและแปซิฟิก - ครอบคลุม มาเลเซีย, ฟิลิปปินส์, ฮ่องกง, สิงคโปร์, ไทย, และ ออสเตรเลีย
* บราซิล
* ฝรั่งเศส 
* เยอรมนี
* อิตาลี
* ญี่ปุ่น
* โปรตุเกส
* สเปน
* สหราชอาณาจักร
* สหรัฐอเมริกา

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* Bloomberg TV (USA) - live streaming 
* Bloomberg TV (UK) - live streaming 

หมวดหมู่:ทรูวิชั่นส์
หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในสหรัฐ
กลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชีย

**กลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชีย** เป็นกลุ่มย่อยของภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน มีผู้พูดทั้งหมดราว 351 ล้านคน แพร่กระจายในบริเวณหมู่เกาะตั้งแต่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปจนถึงหมู่เกาะแปซิฟิก และมีจำนวนเล็กน้อยในผืนแผ่นดินของทวีปเอเชีย ภาษามาลากาซีเป็นภาษาในกลุ่มนี้ที่อยู่ห่างไกลที่สุดใช้พูดบนเกาะมาดากัสการ์ในมหาสมุทรอินเดีย

ลักษณะเฉพาะของกลุ่มภาษานี้คือมีแนวโน้มใช้การซ้ำคำทั้งหมดหรือบางส่วนเพื่อแสดงรูปพหูพจน์ การออกเสียงเป็นแบบง่าย ๆ ไม่ค่อยพบกลุ่มของพยัญชนะ เช่น str หรือ mpt ในภาษาอังกฤษ มีเสียงสระใช้น้อย ส่วนมากมีห้าเสียง

## การจัดจำแนก
หลายทศวรรษที่ผ่านมา กลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชียถูกแบ่งเป็นกลุ่มตะวันตกและกลุ่มกลาง–ตะวันออก การแบ่งของกลุ่มตะวันตกเป็นการแบ่งโดยใช้ลักษณะทางภูมิศาสตร์โดยไม่มีความเกี่ยวพันกับหน่วยทางภาษาศาสตร์ ในปัจจุบันกลุ่มตะวันตกนี้จึงแบ่งเป็นกลุ่มนอกและกลุ่มในที่กลายเป็นสาขาย่อยของกลุ่มภาษามลายู-พอลินีเชียศูนย์กลาง กลุ่มในเรียกว่ากลุ่มภาษาบอร์เนียว-ฟิลิปปินส์ กลุ่มนอกเรียกว่า กลุ่มภาษาซุนดา-ซูลาเวซี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*2008 Austronesian Basic Vocabulary Database analysis
*History.com Encyclopedia: Malayo-Polynesian Languages

หมวดหมู่:ตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน
เขตเจ้าพนักงานศาลเกิร์นซีย์

**เกิร์นซีย์** () หรือ **เขตเจ้าพนักงานศาลเกิร์นซีย์** (; , ) เป็นดินแดนปกครองตนเองภายใต้อธิปไตยของสหราชอาณาจักร แต่ไม่รวมอยู่ในสหราชอาณาจักร​ เป็นเกาะหนึ่งในหมู่เกาะแชนเนลในช่องแคบอังกฤษ มีเมืองหลวงชื่อเซนต์ปีเตอร์พอร์ต

เกิร์นซีย์เป็นดินแดนที่แยกตนมาจากดัชชีนอร์ม็องดี โดยเป็นผลมาจากสนธิสัญญาเลอกูเลต์ในปีค.ศ. 1204 โดยประกอบด้วยเกาะจำนวนหนึ่งในบริเวณช่องแคบอังกฤษ แบ่งสามเขตปกครองย่อย ได้แก่ เกิร์นซีย์ อัลเดอร์นีย์ และซาร์ก ส่วนเฮิร์มนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของเกิร์นซีย์

เขตเจ้าพนักงานศาล (bailiwick) นั้นเป็นดินแดนปกครองโดยเจ้าพนักงานศาล (bailiff) โดยตำแหน่งเจ้าพนักงานศาลแห่งเกิร์นซีย์เป็นหัวหน้าฝ่ายราชการของเขตและประธานสภาเกิร์นซีย์แต่ไม่รวมถึงสภาของอัลเดอร์นีย์ และซาร์ก นอกจากนี้ยังถือตำแหน่งเป็นหัวหน้าฝ่ายศาลแห่งเขตอีกด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เกาะในสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:เกิร์นซีย์
ผ้าคลุมล่องหน

**ผ้าคลุมล่องหน** () เป็นแก่นเรื่องบันเทิงคดีและอุปกรณ์ซึ่งอยู่ระหว่างการค้นหาข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์บ้าง ในตำนานพื้นบ้าน ปรัมปราวิทยาและเทพนิยาย ผ้าคลุมล่องหนปรากฏเป็นวัตถุเวทมนตร์ที่ตัวละครเจ้าเล่ห์ใช้ หรือเป็นสิ่งของซึ่งพระเอกได้มาเพื่อบรรลุภารกิจ เป็นแก่นเรื่องทั่วไปในตำนานพื้นบ้านเวลส์และเจอร์มานิก และอาจมีร่วมกับหมวกล่องหน (cap of invisibility) ในเรื่องปรัมปรากรีกโบราณ  

หมวดหมู่:เทพนิยาย
หมวดหมู่:จินตนิมิต
หมวดหมู่:การแผ่รังสีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า
เจอร์ซีย์

**เจอร์ซีย์** () เป็นหนึ่งในสามดินแดนปกครองตนเอง​ภายใต้อธิปไตยของสหราชอาณาจักร (Crown Dependency)​​ แต่ไม่ถือเป็นส่วนหนึ่งในสหราชอาณาจักร​ ตั้งอยู่ในหมู่เกาะแชเนิลบริเวณช่องแคบอังกฤษ และอยู่ใกล้เคียงกับชายฝั่งนอร์ม็องดี ประเทศฝรั่งเศส​ มีเมืองหลวงชื่อกรุงเซนต์เฮลิเยอร์ โดยเจอร์ซีย์เป็นดินแดนในหมู่เกาะแชเนิล ที่มีอาณาเขตอยู่ใกล้กับประเทศฝรั่งเศส​มากที่สุดเป็นอันดับสองรองจากเกาะออลเดอร์นีย์​ของเกิร์นซีย์​

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน
หมวดหมู่:เกาะในทวีปยุโรป
จ
หมวดหมู่:เจอร์ซีย์
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะเคย์แมน

**[[ตราแผ่นดิน]][[หมู่เกาะเคย์แมน]]** เป็น ตราแผ่นดินประจำหมู่เกาะเคย์แมน ซึ่งอนุญาตให้ใช้ได้ในปี พ.ศ. 2501 (ค.ศ. 1958) อยู่ภายในวงกลมสีขาว มีรูปตราโล่ซึ่งแถบสีแดงด้านบนของตรามีรูปสิงโตอังกฤษโบราณอยู่ภายในแถบสีแดง มีคลื่นสี
นำเงินและขาวเรียงแถบสลับกันอยู่ด้านล่างมีความหมายถึงเป็นคลื่นทะเล และรูปดาวสีเขียวขอบเหลือง 3 ดวงทาบอยู่บนคลื่น หมายถึงหมู่เกาะของเคย์แมนมี 3 แห่ง ได้แก่ หมู่เกาะเคย์แมนใหญ่ หมู่เกาะเคย์แมนเล็ก หมู่เกาะเคย์แมนปราช เหนือตราโล่คือสับปะรด เพื่อแสดงถึงความสัมพันธ์อันดีกับประเทศจาเมกา ส่วนรูปเต่าคือ สัตว์ที่มีมากในหมู่เกาะนี้ ด้านล่างโล่มีอักษรเขียนจารึกว่า"เขาได้พบมันอยู่เหนือทะเล"

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ธงชาติหมู่เกาะเคย์แมน

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมู่เกาะเคย์แมน
หมวดหมู่:ตราแผ่นดินประจำดินแดนอาณานิคมของสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:หมู่เกาะเคย์แมน
ธงชาติแองกวิลลา

**ธงชาติ[[แองกวิลลา]]** เป็นธงแสดงสัญชาติสีน้ำเงิน กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน  ที่ด้านปลายธงมีภาพตราแผ่นดินของแองกวิลลา ซึ่งเป็นรูปโล่แบ่งพื้นเป็นสีขาวตอนบน สีฟ้าตอนล่าง มีรูปปลาโลมาสีส้ม 3 ตัวขดกันเป็นกงล้อ โดยปลาแต่ละตัวนั้นหันหน้าเข้าหากัน หมายถึง มิตรภาพ ปัญญา และความเข้มแข็ง  รูปตราแผ่นดินดังกล่าวนี้มาจากธงชาติของแองกวิลลาในช่วงประกาศแยกตัวเป็นเอกราชในปี พ.ศ. 2510 - 2512

## ประวัติ
เดิมแองกวิลลาถูกปกครองในฐานะส่วนหนึ่งของเซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลลา ซึ่งเป็นอาณานิคมโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักรในขณะนั้น จึงใช้ธงของเขตการปกครองดังกล่าวเป็นสัญลักษณ์  ต่อมาในปี พ.ศ. 2510 แองกวิลลาได้ประกาศแยกตัวเป็นเอกราชจากสหราชอาณาจักรและก่อตั้งสาธารณรัฐแองกวิลลาขึ้น สาธารณรัฐเกิดใหม่แห่งนี้ได้ประกาศใช้ธงพื้นสีแดงมีรูปนางเงือกสองตนและข้อความ "Republic of Anguilla" เป็นสัญลักษณ์ แต่ใช้ได้เพียงไม่นาน (23 ก.ค. - 29 ก.ย. 2510) ก็มีการเปลี่ยนแบบธงใหม่เป็นธงพื้นสีขาวมีรูปปลาโลมาสามตัวขดกัน ตอนล่างของธงเป็นแถบสีฟ้า ตามอย่างภาพตราสัญลักษณ์ของอาณานิคม  ธงดังกล่าวนี้แม้ภายหลังสหราชอาณาจักรจะทำการปราบปรามจนแองกวิลลากลับมาเป็นอาณานิคมอีกครั้งในปี พ.ศ. 2512 ก็ตาม แต่ก็ยังพบว่ามีการใช้ธงนี้เป็นสัญลักษณ์ของแองกวิลลาอยู่ทั่วไปจนถึงปัจจุบัน


ไฟล์:Flag_of_Saint_Christopher-Nevis-Anguilla.svg|ธงชาติเซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลลา (พ.ศ. 2501 - 2526)
ไฟล์:Flag of Anguilla (1967).svg|ธงชาติสาธารณรัฐแองกวิลลา (23 ก.ค. - 29 ก.ย. 2510)
ไฟล์:Flag of St Kitts-Nevis-Anguilla (1967).svg|ธงชาติเซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลลา (พ.ศ. 2510)


## ความหมาย
ความหมายของสัญลักษณ์ของธงรูปปลาโลมาในช่วง พ.ศ. 2510 - 2512 มีดังนี้
* สีขาว หมายถึงสันติภาพและความสงบ
* สีฟ้า หมายถึงท้องทะเล ความศรัทธา ความเยาว์วัยและความหวัง
* ปลาโลมาสีแสดทั้งสามตัว หมายถึง มิตรภาพ ปัญญา และความเข้มแข็ง

เมื่อแองกวิลลากลับมาอยู่ในความปกครองของสหราชอาณาจักรอีกครั้งแล้ว ธงชาติสหราชอาณาจักรจึงได้ใช้เป็นธงสัญลักษณ์ของแองกวิลลาอย่างเป็นทางการอีกครั้ง  และต่อมาสหราชอาณาจักรก็ได้แยกแองกวิลลาออกมาเป็นเขตการปกครองอีกเขตหนึ่งต่างหากในปี พ.ศ. 2523 แต่ธงชาติสำหรับดินแดนนั้นได้ประกาศใช้ในภายหลังเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 ดังลักษณะที่ปรากฏในปัจจุบัน

## ดูเพิ่ม
* ธงชาติหมู่เกาะบริติชลีเวิร์ด
* ธงชาติเซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลลา

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:แองกวิลลา
หมวดหมู่:ธงประจำดินแดนที่ไม่ใช่รัฐอธิปไตย
แองกวิลลา
สันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์

**สันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์**  () เป็นกลุ่มที่ก่อตั้งโดยกลุ่มชาตินิยมในพม่า สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 มีนโยบายขับไล่ญี่ปุ่นและเรียกร้องเอกราชให้พม่า กลุ่มนี้ได้บริหารประเทศหลังจากพม่าได้รับเอกราช จนถึง พ.ศ. 2505 จึงถูกทหารยึดอำนาจการปกครอง

## การก่อตัว
กลุ่มนี้ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2487 โดยคนหนุ่มที่นิยมลัทธิชาตินิยมและเรียกตนเองว่า “ตะคีน” ตะคีนที่สำคัญได้แก่ อองซาน ถิ่นทุน เท่งเป บะส่วย ชูเมา (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นเนวิน) ตะคีนส่วนใหญ่เคยเป็นนักศึกษาในมหาวิทยาลัยย่างกุ้ง

## ความร่วมมือกับญี่ปุ่น
ก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 อองซานร่วมมือกับ ดร.บามอร์ ตั้งกลุ่มเสรีภาพเพื่อเรียกร้องเอกราช เมื่อถูกอังกฤษกวาดล้าง อองซานหนีไปญี่ปุ่นและดำเนินการแบบใต้ดินนำตะคีนจำนวน 30 คน ไปฝึกอาวุธในญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2484 ตะคีนเหล่านี้กลับเข้าประเทศพร้อมกองทัพญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2485 และได้จัดตั้งกองทหารร่วมกับญี่ปุ่นเพื่อขับไล่อังกฤษออกจากพม่า

จากจุดนี้ แนวคิดทางการเมืองของตะคีนเริ่มแตกต่างกันไป กลุ่มของอองซานสนับสนุนญี่ปุ่น ในขณะที่บางส่วนหันไปนิยมลัทธิคอมมิวนิสต์และจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์พม่าขึ้น ต่อมาเมื่อฝ่ายอองซานเรื่มแน่ใจว่าญี่ปุ่นไม่ได้จริงใจในการให้เอกราชแก่พม่า อองซานจึงเป็นศูนย์กลางประสานงานระหว่างกลุ่มต่อต้านญี่ปุ่นทั้งหมดเข้าเป็นสันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์ โดยมีหน่วยงานหลักคือ กองทัพแห่งชาติพม่า พรรคปฏิวัติพม่า และพรรคคอมมิวนิสต์พม่า ภายหลังเมื่อทางญี่ปุ่นเริ่มไหวตัว สันนิบาตฯ จึงจึงเปิดรับกลุ่มอื่น ๆ รวมทั้งชนกลุ่มน้อยต่าง ๆ เข้าร่วมอีกมาก ดังนั้น เมื่อสงครามโลกยุติลง สันนิบาตฯ จึงประกาศเป็นตัวแทนชาวพม่าทั้งหมดในการเรียกร้องเอกราช

## การเรียกร้องเอกราช
อังกฤษไม่พอใจบทบาทของสันนิบาตฯในช่วงสงครามมากนักเพราะเคยร่วมมือกับญี่ปุ่นมาก่อน ดังนั้นเมื่อสงครามยุติลง อังกฤษจึงประกาศจะกลับมาปกครองพม่าต่อไป สันนิบาตฯจึงประกาศต่อต้านอังกฤษและจัดการชุมนุมอย่างสงบที่พระเจดีย์ชเวดากองเมื่อ พ.ศ. 2489 และไม่ให้ความร่วมมือกับตัวแทนรัฐบาลอังกฤษ อย่างไรก็ตามแนวทางการต่อสู้ของผู้นำสันนิบาตฯ ก็มีความขัดแย้งกันเอง อองซานต้องการต่อสู้ด้วยสันติวิธีแต่พรรคคอมมิวนิสต์ต้องการสู้ด้วยอาวุธ พรรคคอมมิวนิสต์จึงถูกขับออกจากสันนิบาตฯในที่สุด

การเจรจาระหว่างพม่ากับอังกฤษส่งผลให้มีการเลือกตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญในพม่าเมื่อ พ.ศ. 2490 และมีการลวนามในสนธิสัญญาเวียงปางหลวงกับชนกลุ่มน้อย ในระหว่างการร่างรัฐธรรมนูญ อูเซย์วางแผนยึดอำนาจโดยส่งมือปืนเข้าไปสังหารอองซานและรัฐมนตรีอื่น ๆ เมื่อ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 หลังจากนั้น อังกฤษตั้งให้อูนุเป็นประธานร่างรัฐธรรมนูญและดำเนินการร่างรัฐธรรมนูญต่อไปจนแล้วเสร็จ อังกฤษให้เอกราชแก่พม่าเมื่อ 4 มกราคม พ.ศ. 2491 สันนิบาตฯ ได้เป็นรัฐบาลบริหารประเทศต่อมา

## หลังได้รับเอกราช
การบริหารประเทศของสันนิบาตฯเต็มไปด้วยปัญหาต่าง ๆ มากมายทั้งความขัดแย้งกับพรรคคอมมิวนิสต์ และการก่อกบฏของรัฐกะเหรี่ยงและยะไข่ ฝ่ายของผู้นำเอง มีการแตกแยกเป็นสองฝ่ายชัดเจนคือฝ่ายของนายกรัฐมนตรีอูนุ ตะคีนทิน และอูจอดุนฝ่ายหนึ่งกับฝ่ายสังคมนิยมของบะส่วยกับจอเย่ง ความพยายามผ่อนปรนให้ชนกลุ่มน้อยและการส่งเสริมศาสนาพุทธที่ทำให้ผู้นับถือศาสนาอื่นไม่พอใจ เป็นเหตุให้นายพลเนวินทำการปฏิวัติยึดอำนาจการปกครองเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2505 บทบาทของสันนิบาตฯจึงยุติลง

## อ้างอิง
* สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B. กทม. ราชบัณฑิตยสถาน. 2539

หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศพม่า
หมวดหมู่:ขบวนการต่อต้านญี่ปุ่นระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
ตราแผ่นดินของแองกวิลลา

**ตราแผ่นดินของ[[แองกวิลลา]]** เป็นรูปโลมาสีส้ม 3 ตัว ขดกันเป็นวงกลม หมายถึงความแข็งแกร่ง การร่วมมือร่วมใจเป็นนำหนึ่งใจเดียวกัน อยู่บนพื้นท้องฟ้าสีขาวในสัญลักษณ์และพื้นธง หมายถึงความสงบและสันติภาพ ส่วนแถบสีฟ้าแทนท้องน้ำทะเล หมายถึงความเยาว์วัยและความหวัง

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* ธงชาติแองกวิลลา

## แหล่งข้อมูลอื่น

อแงกวิลลา
อแงกวิลลา
หมวดหมู่:แองกวิลลา
มักเกิล

ในชุดหนังสือ *[[แฮร์รี่ พอตเตอร์]]* **มักเกิล** () คือ บุคคลที่ไม่มีความสามารถทางเวทมนตร์ทุกประเภทและมิได้เกิดในโลกเวทมนตร์ มักเกิลไม่มีเลือดวิเศษ คำนี้ต่างจากคำว่า "สควิบ" (squib) ซึ่งหมายถึง บุคคลที่เกิดจากบิดามารดาที่เป็นผู้วิเศษอย่างน้อยหนึ่งคนแต่ไร้ซึ่งความสามารถทางเวทมนตร์ และคำว่า "ลูกมักเกิล" (Muggle-born) หรือคำหยามหมิ่นและน่ารังเกียจว่า "เลือดสีโคลน" (mudblood) ซึ่งหมายถึง บุคคลที่มีความสามารถทางเวทมนตร์แต่มิได้เกิดจากบิดามารดาผู้วิเศษ 

นอกจากนั้นในหนังสือสัตว์มหัศจรรย์และถิ่นที่อยู่ได้บรรยายว่าโลกเวทมนตร์ในอเมริกาได้เรียกคนไร้เวทมนตร์ว่า โน-แมจ (No-maj)

หมวดหมู่:จักรวาลของแฮร์รี่ พอตเตอร์
หมวดหมู่:ตัวละครในแฮร์รี่ พอตเตอร์
อันโกรา

***อันโกรา*** () คือสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สองของอิลดีโว วงดนตรีโอเปร่า ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 โดยค่ายซินโกมิวสิก อัลบั้มนี้อิลดีโวยังคงนำเสนอผลงานในแนวเพลงป๊อปผสมผสานกับแนวดนตรีโอเปร่า โดยการโปรดิวซ์ของไซมอน โคเวล โดยนำเพลงเดิมที่มีชื่อเสียงมาขับร้องใหม่เป็นส่วนมาก อาทิ เพลง "Ave Maria" และ "ออลบายมายเซลฟ์" ของเซลีน ดิออน เพลง "ฮีโร่" ของ มารายห์ แครี, "อันเชนเมโลดี" ของ เดอะไรเชียสบราเธอส์ และได้มีการประพันธ์เพลงใหม่เพื่อขับร้องในอัลบั้มนี้ อาทิ เพลง "ซีตูมีอามาส" และ "ไอบีลีฟอินยู (เชอกรัวซองตัว)" โดยขับร้องคู่กับเซลีน ดิออน

*อันโกรา* เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มต่อเนื่องจากอัลบั้ม *[[อิลดีโว (อัลบั้ม)|อิลดีโว]]* ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงทั่วโลก โดยขึ้นบิลบอร์ดชาร์ตอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกาทันทีที่ออกจำหน่าย และมียอดจำหน่ายกว่า 150,000 ชุดในเวลาเพียงหนึ่งสัปดาห์ นอกจากนี้ ภายหลังการจำหน่ายอัลบั้มดังกล่าว อิลดีโว ได้มีโอกาสแสดงหน้าพระพักตรสมเด็จพระราชินีของอังกฤษในรายการ *เดอะรอยัลวาไรตีโชว์* อีกทั้งอิลดีโวยังประชาสัมพันธ์อัลบั้มดังกล่าวผ่านการแสดงในรายการโทรทัศน์หลายรายการในประเทศฝรั่งเศส สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา

อิลดีโวได้จัดคอนเสิร์ตทัวร์ 2005 เพื่อประชาสัมพันธ์อัลบั้มดังกล่าวไปยังเมืองสำคัญๆ ทั่วโลก และได้รับเชิญเป็นแขกรับเชิญในคอนเสิร์ตทัวร์ของบาร์บรา สตรัยแซนด์ในสหรัฐอเมริกา ในปีเดียวกันนี้ อิลดีโวได้มีโอกาสขับร้องเพลง "เดอะไทม์ออฟอาวเวอร์ไลฟ์" กับโทนี แบร็กทัน ซึ่งเป็นเพลงประจำการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006 อีกด้วย

## การผลิตและบันทึกเสียง

## รายชื่อเพลง

## ชาร์ต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของอิลดีโว
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2548
เดอะคริสต์มาสคอลเลกชัน

***เดอะคริสต์มาสคอลเลกชัน*** () เป็นอัลบั้มเพลงแนวป๊อป, โอเปร่าอัลบั้มที่ 3 ของอิลดีโว วางแผงเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มนี้ประกอบไปด้วยเพลงคริสต์มาส และเพลงในวันหยุด อาทิ O-holy night, White Christmas
## รายชื่อเพลง
# "O Holy Night" 
# "White Christmas" 
# "Ave Maria" 
# "When A Child Is Born" 
# "Adeste Fideles (O Come All Ye Faithful)" 
# "Somewhere Over The Rainbow" 
# "Panis Angelicus" 
# "Rejoice" 
# "Silent Night" 
# "The Lord's Prayer"
## ชาร์ต

## อ้างอิง

ด
ด
เซียมเปร

**เซียมเปร** (; แปลว่า "เสมอ ๆ") คืออัลบั้มชุดที่ 3 ของกลุ่มศิลปินอิลดีโว อัลบั้มนี้มีแนวเพลงแบบละตินเพิ่มขึ้นมาไม่เหมือนอัลบั้มชุดก่อน ๆ

*เซียมเปร* บันทึกเสียงในดับลินและสวีเดน ทีมงานผู้สร้างสรรค์เพลงที่ร่วมงานก็ยังเป็นทีมเดิมคือ Steve Mac, Per Magnusson และ David Kreuger
เพลงในอัลบั้มนอกจากจะมีเพลงใหม่แล้ว ยังมีเพลงเก่าสุดคลาสสิกที่นำมาทำใหม่อย่าง ‘Nights In White Satin’, ‘Musica’ (โดยฝีมือการเรียบเรียงใหม่ของคอมโพสเซอร์ชื่อดัง John Miles), "วิธเอาท์ยู" และเพลงที่ จอช โกรแบน และ เวสท์ไลฟ์ เคยร้องไว้อย่าง ‘Por Ti Sere – You Raise Me Up’

## รายชื่อเพลง

## ชาร์ต

หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของอิลดีโว
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงในปี พ.ศ. 2549
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงแนวคลาสสิก
ดาหลา

**ต้นดาหลา** () เป็นพืชล้มลุกประเภทใบเลี้ยงเดี่ยวชนิดหนึ่งซึ่งมีดอกที่สวยงาม มีความนิยมปลูกเป็นไม้ตัดดอก ที่อยู่ในวงศ์ขิง (Zingiberales) ซึ่งจัดเป็นพืชที่อยู่ในวงศ์เดียวกันกับขิงและข่า ส่วนลำต้นดาหลาจะอยู่ใต้ดินที่เรียกว่าเหง้าซึ่งเป็นจุดกำเนิดของหน่ออ่อนของต้นดาหลาต่อไป

ต้นดาหลานอกจากจะนำมาเป็นไม้เพื่อชมความสวยงามของดอกแล้วยังสามารถนำดอกมาประกอบอาหารได้และก็มีคุณค่าทางสมุนไพรสูง

## สายพันธุ์
* ดอกสีแดง ได้แก่ พันธุ์บัวแดงใหญ่ พันธุ์แดงอินโด พันธุ์ตรัง 3
*ดอกสีแดงเข้ม ได้แก่ พันธุ์ตรัง 5
* ดอกสีชมพู ได้แก่ พันธุ์บานเย็น พันธุ์ตรัง 4
*ดอกสีขาว ได้แก่ พันธุ์ตรัง 1
*ดอกสีบานเย็น ได้แก่ พันธุ์ตรัง 2

## ลักษณะดาหลา

**พืชล้มลุก** (ExH) สูงประมาณ 5 เมตร เป็นพืชตระกูลเดียวกับข่าและขิง มีลําต้นใต้ดินเป็นเหง้าหัว ลําต้นเหนือพื้นดินเป็น กาบ หุ้มรอบกันแน่นทรงกระบอก

**ใบดาหลา** เป็นใบเดี่ยว ลักษณะใบรูปขอบขนานหรือรูปหอก สีเขียวมันเข้ม ปลายใบแหลม กว้าง 20 ซม. ยาวประมาณ 50 ซม.

**ดอกดาหลา** ออกเป็นช่อเดี่ยวที่ปลายก้านซึ่งแทงขึ้นมาจากเหง้า ใต้ดิน ก้านช่อดอกเป็นปล้องยาวประมาณ 1.5 เมตร ดอกสีแดง อมชมพูหรือสีขาว กลีบดอกหนาเรียบเป็นมันซ้อนกันหลายชั้น โคนกลีบดอกเรียบเป็นมันสีแดง ปลายกลีบสีขาว กลีบนอกใหญ่ กลีบในเล็ก และลดขนาดลงเรื่อย ๆ จนถึงวงชั้นใน ปลายกลีบ แบะออกมีจะงอยแหลม ออกดอกตลอดปี มีมากช่วงเดือนพฤษภาคมถึงสิงหาคม

**ผลดาหลา** รูปกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 2–2.5 ซม. มีขนนุ่ม

## สารเคมี
ใบของดาหลาสามารถแยกกรดคาเฟโออิลควินิก (caffeoylquinic acid) ได้สามชนิด รวมทั้งกรดคลอโรจีนิก (CGA) และสารฟลาโวนอยด์ 3 ชนิด ได้แก่ เควอเซติน, ไอโซเควอเซติน และคาเทชิน ปริมาณของ CGA ที่แยกได้สูงกว่าที่สกัดได้จากดอกของ *Lonicera japonica* (สายน้ำผึ้งญี่ปุ่น) ซึ่งใช้ในอุตสาหกรรมอย่างมีนัยสำคัญ กระบวนการสำหรับการผลิตสารสกัด CGA มาตรฐานจากใบของดาหลาได้รับการพัฒนาขึ้น (แยกได้ 40%) เมื่อเทียบกับสารสกัด CGA เชิงพาณิชย์จากดอกสายน้ำผึ้ง (25%)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วงศ์ขิง
หมวดหมู่:ไม้ตัดดอก
หมวดหมู่:พืชที่รับประทานได้
คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต

**คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต** ก่อตั้งขึ้นโดยดำริของ อาทิตย์ อุไรรัตน์ อธิการบดี ได้รับการอนุมัติจากสภามหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2541 และได้รับอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2542

คณะนิติศาสตร์เป็นสถาบันที่มุ่งประสงค์ประสิทธิประสาทวิชาความรู้ทางกฎหมายที่มีมาตรฐาน ได้รับการยอมรับจากสังคมการศึกษา และสถาบันต่างๆ สามารถแข่งขันได้ในระดับชาติ มุ่งเน้นการผลิตบัณฑิตที่มีศักยภาพ และความเป็นเลิศทางด้านวิชาการ พร้อมที่จะเป็นบุคลากรที่ดีมีคุณภาพคู่คุณธรรม และจริยธรรมทั้งของภาครัฐและภาคเอกชนระหว่างปี พ.ศ. 2545 - 2549 คณะนิติศาสตร์เตรียมความพร้อมที่จะเป็นสถาบันชั้นนำที่มีความเป็นเลิศทางด้านวิชาการ โดยเน้นการเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษาที่วางอยู่บนพื้นฐานของการค้นคว้าวิจัยเพื่อการพัฒนา และสร้างสรรค์องค์ความรู้ทางกฎหมายที่สามารถเสนอแนวทางการแก้ปัญหา และหาทางออกให้กับชุมชน สังคม และประเทศชาติได้อย่างมีประสิทธิภาพ

## หลักสูตร
;รดับปริญญาตรี
* ชื่อเต็ม (ภาษาไทย) : นิติศาสตรบัณฑิต
* ชื่อเต็ม (ภาษาอังกฤษ) : Bachelor of Laws
* ชื่อย่อ (ภาษาไทย) : น.บ.
* ชื่อย่อ (ภาษาอังกฤษ) : LL.B.

## ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง
* กัญณภัทร ชินวงศ์ (บุญ) ปรึกษาประธานคณะกรรมาธิการกฎหมาย ความยุติธรรม และสิทธิมนุษยชน สภาผู้แทนราษฎร, อดีตผู้ประกาศข่าวช่วงกฎหมายของรายการ "ข่าวเย็นประเด็นร้อน" และเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียงจากรายการ "I Can See Your Voice Thailand นักร้องซ่อนแอบ"

## แหล่งที่มา
* มหาวิทยาลัยรังสิต 
* คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต 

รังสิต
หมวดหมู่:มหาวิทยาลัยรังสิต
รอยเตอร์ส

**สำนักข่าวรอยเตอร์ส** (, ) คือผู้ให้บริการข้อมูลทางการเงินและรายงานข่าวต่าง ๆ ให้แก่สำนักข่าวต่าง ๆ ของโลก สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ โดยรอยเตอร์สได้รับรายได้ส่วนมาก (กว่าร้อยละ 90) จากการให้บริการข้อมูลทางการเงินต่าง ๆ เช่น ราคาหุ้นในตลาดต่างๆ อัตราแลกเปลี่ยน ราคาน้ำมัน รายงานการวิเคราะห์หลักทรัพย์ เป็นต้น และการให้บริการซื้อขายผ่านอินเทอร์เน็ตต่าง ๆ โดยปัจจุบันนี้รอยเตอร์สมีส่วนแบ่งการตลาดในด้านการบริการข้อมูลทางการเงินมากเป็นอันดับสอง ประมาณร้อยละ 23 รองจาก บลูมเบิร์ก (Bloomberg) ที่ควบคุมส่วนแบ่งการตลาดมากถึงร้อยละ 33 

เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 รอยเตอร์สได้รวมกิจการกับบริษัททอมสัน คอร์ปอเรชัน (Thomson Corporation) ผู้ให้บริการข้อมูลทางการเงินรายใหญ่จากแคนาดาที่มีส่วนแบ่งตลาดร้อยละ 11 โดยบริษัทใหม่ได้ใช้ชื่อว่า **ทอมสัน รอยเตอร์ส** (Thomson Reuters) และจะกลายเป็นผู้ให้บริการข้อมูลทางการเงินรายใหญ่ที่สุดของโลกด้วยส่วนแบ่งการตลาดร้อยละ 34 แซงหน้าบลูมเบิร์กที่มีส่วนแบ่งการตลาดร้อยละ 33

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* สำนักข่าวรอยเตอร์ส

หมวดหมู่:สำนักข่าว
หมวดหมู่:ธุรกิจการสื่อสาร
หมวดหมู่:อังกฤษ
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2394
หมวดหมู่:อดีตบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ลอนดอน
หมวดหมู่:บริษัทที่ตั้งอยู่ในลอนดอน
ธงชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน

[thumb|250px|right|[ไฟล์:FIAV_110010.svg|23px ธงชาติบริติชเวอร์จิน สัดส่วนธง 1:2]]
[thumb|250px|right|[ไฟล์:FIAV_000100.svg|23px ธงเรือพลเรือน สัดส่วนธง 1:2]]

**ธงชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน** เป็นธงพื้นสีน้ำเงินรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมธงบนด้านคันธงมีภาพธงชาติสหราชอาณาจักร ในพื้นสีน้ำเงินนั้นมีภาพตราแผ่นดินของหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน เป็นนักบุญอูร์ซุลลา (Saint Ursula) ถือตะเกียงล้อมด้วยตะเกียงอื่นอีก 11 ดวง ในพื้นโล่สีเขียว มีข้อความภาษาละติน ***"VIGILATE"*** ในแพรแถบสีเหลืองอยู่เบื้องล่าง ธงดังกล่าวนี้เริ่มใช้อย่างเป็นทางการมาตั้งแต่วันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503 และใช้สำหรับเรือของรัฐบาล หากเป็นเรือพลเรือนจะใช้ธงพื้นสีแดงลักษณะอย่างเดียวกันแทน

ส่วนธงประจำตำแหน่งผู้ว่าการหมู่เกาะแห่งนี้ใช้ธงชาติสหราชอาณาจักร ประดับด้วยภาพตราแผ่นดินที่กลางธงเป็นสัญลักษณ์เช่นเดียวกับอาณานิคมอื่น ๆ ของสหราชอาณาจักร

## ดูเพิ่ม
* ธงในสหราชอาณาจักร
* ตราแผ่นดินของหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมู่เกาะบริติชเวอรืจิน
หมวดหมู่:หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน
ตราแผ่นดินของหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน

**ตราแผ่นดินของ[[หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน]]** เป็นตราอาร์มประจำหมู่เกาะบริติชเวอร์จินซึ่งประกาศใช้โดยพระบรมราชานุญาตของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1960 (พ.ศ. 2503) มีลักษณะเป็นตราโล่อาร์มพื้นสีเขียว ภายในเป็นรูปหญิงพรหมจารีย์นุ่งผ้าสีขาวยืนถือตะเกียง 1 ดวง ล้อมรอบด้วยตะเกียงอื่นอีก 11 ดวง เบื้องล่างของโล่มีแพรแถบสีเหลืองจารึกคำขวัญเป็นภาษาละตินใจความ "VIGILATE" แปลว่า "จงตื่นตัวเสมอ"

รูปหญิงพรหมจารีย์ถือตะเกียงและและตะเกียงทั้ง 11 ดวง หมายถึงนักบุญอูร์ซุลลา (Saint Ursula) ซึ่งเป็นนักบุญหญิงในคริสต์ศาสนา ซึ่งกล่าวกันว่าได้นำหญิงพรหมจารี 11,000 คน จาริกแสวงบุญไปทั่วทวีปยุโรป กล่าวกันว่าเมื่อคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ได้พบหมู่เกาะแห่งนี้ในปี ค.ศ. 1493 ทำให้โคลัมบัสนึกถึงตำนานของนักบุญอูร์ซุลลาข้างต้น และกลายเป็นต้นเหตุแห่งนามหมู่เกาะนี้ในปัจจุบัน จากเรื่องราวดังกล่าว ทางการสหราชอาณาจักรจึงได้เลือกเอารูปดังกล่าวมาใช้เป็นตราแผ่นดินประจำอาณานิคม ดังที่ปรากฏอยู่ในเวลานี้

ความสำคัญของตรา:

* เป็นตัวแทนของอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม ศาสนา และประวัติศาสตร์ของหมู่เกาะ
* สื่อถึงความศรัทธา ความบริสุทธิ์ และการตื่นตัวของผู้คนในดินแดนแห่งนี้
* แสดงความเชื่อมโยงทางประวัติศาสตร์กับสหราชอาณาจักร และความเป็นอาณานิคมเดิมในอดีต

## ดูเพิ่ม
* ธงชาติหมู่เกาะบริติชเวอร์จิน

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

บริติชเวอร์จิน
บริติชเวอร์จิน
หมวดหมู่:หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน
ธงชาติเบอร์มิวดา

**[[ธงชาติ]][[เบอร์มิวดา]]** เป็นธงเรือเอกชนสหราชอาณาจักร กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ที่มุมธงบนด้านคันธงเป็นภาพธงชาติสหราชอาณาจักร ในพื้นสีแดงด้านปลายธงนั้นมีภาพตราแผ่นดินของเบอร์มิวดา ซึ่งเป็นภาพโล่สีขาวมีสิงโตหน้าอัดสีแดงยืนอยู่บนพื้นหญ้า ในมือทั้งสองของสิงโตถือโล่ขนาดเล็กเขียนภาพเรือใบล่มหน้าเกาะในท้องทะเลซึ่งกำลังปั่นป่วน ตราดังกล่าวนี้บอกเล่าถึงที่มาของอาณานิคมแห่งนี้ว่าผู้ก่อตั้งอาณานิคมเป็นลูกเรือซีเวนเจอร์ (*Sea Venture*) ซึ่งจมลงในปี ค.ศ. 1609 (พ.ศ. 2152) ที่เกาะแห่งนี้ 

ธงดังกล่าวนี้กำหนดให้ใช้ครั้งแรกพร้อมกับตราแผ่นดินในยุคแรกเมื่อปีค.ศ. 1875 (พ.ศ. 2418) โดยตราอาณานิคมที่ใช้ในยุคแรกเป็นรูปเรือสามลำที่แล่นในมหาสมุทร โดยเรือลำใหญ่ที่อยู่ตรงกลางกำลังแล่นเข้าสู่อู่แห้ง ซึ่งสันนิษฐานว่าในความเป็นจริงที่ว่าเกาะแห่งนี้คือฐานสำหรับการหยุดพักระหว่างการสัญจรทางเรือ โดยตราแผ่นดินที่ใช้ในปัจจุบันนั้นกำหนดให้ใช้พร้อมกับธงประจำอาณานิคมอย่างเป็นทางการเมื่อเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1910 (พ.ศ. 2453) ภายหลังจึงมีการขยายขนาดตราให้ใหญ่ขึ้นดังปรากฏในปัจจุบันเมื่อปี พ.ศ. 2542 ธงนี้ใช้ทั่วไปทั้งเรือของรัฐบาลและเรือพลเรือน ซึ่งค่อนข้างจะต่างจากธงเรือรัฐบาลอาณานิคมของสหราชอาณาจักรที่ใช้ธงพื้นสีน้ำเงินเป็นสัญลักษณ์ของรัฐบาล

สำหรับธงของผู้ว่าการแห่งเบอร์มิวดา ใช้ธงชาติสหราชอาณาจักรมีภาพตราแผ่นดินประจำดินแดนเป็นเครื่องหมายสำคัญ

## ดูเพิ่ม
* ธงในสหราชอาณาจักร
* ตราแผ่นดินของเบอร์มิวดา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* ธงชัยเฉลิมพลกรมทหารราบอาณานิคมแห่งเบอร์มิวดา

บเบอร์มิวดา
หมวดหมู่:เบอร์มิวดา
บเบอร์มิวดา
ตราแผ่นดินของเบอร์มิวดา

**ตราแผ่นดินของ[[เบอร์มิวดา]]**เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2453 โดยมีที่มาจากเหตุการณ์ที่เรือของอังกฤษที่นำโดยเซอร์จอร์จ ซอมเมอร์แตกอยู่ นอกชายฝั่งเบอร์มิวดาระหว่างทางมุ่งสู่เวอร์จิเนีย ภาพทีอยู๋ในโล่ที่สิงห์โตคาลีบานถือโล่อันเล็ก (สิงห์โตคาลีบาน คือสัตว์ในตำนานเป็นมนุษย์ที่มีอุปนิสัยคล้ายสัตว์ตัวหนึ่ง) โล่แสดงภาพเรือเดินสมุทรชนโขดหินโสโครกจนล่มลงท้องทะเล ในมหาสมุทรมีเกลียวคลื่นเกิดจากฟองของแก๊สมีเทน โดยแก๊สดังกล่าวอยู่ใต้ท้องทะเลในบริเวณสามเหลี่ยมเบอร์มิวดา โดยเมื่อแก๊สเหล่านี้ขึ้นสู่พื้นผิว มันจะทะยานสู่อากาศ และขยายตัวเป็นวงกว้างและก่อตัวเป็นฟองแก๊สขนาดใหญ่ เมื่อเรือลำใดผ่านเข้าไปในบริเวณนั้น ก็จะเข้าไปสู่ฟองแก๊สมีเทนขนาดยักษ์ จนทำให้เรือเหล่านี้สูญเสียการควบคุม และจมลงในที่สุด ซึ่งตราอาณานิคมดังที่ได้กล่าวมาข้า่งต้น โดยมูลเหตุของการออกแบบตราดังกล่าวนี้ บอกเล่าถึงที่มาของอาณานิคมแห่งนี้ว่าผู้ก่อตั้งอาณานิคมเป็นลูกเรือซีเวนเจอร์ (Sea Venture) ซึ่งจมลงในปี ค.ศ. 1609 (พ.ศ. 2152) โดยมาจากวรรณกรรมของ วิลเลียม เชคสเปียร์ ที่ประพันธ์บทละครเรื่องหนึ่ง ชื่อเรื่อง The Thempest ขึ้นในปี ค.ศ. 1611 (พ.ศ. 2154) สิงห์โตคาลีบานถือโล่ที่บรรจุภาพดังกล่าว อันเล็ก อยู่ในโล่ใหญ่พื้นสีขาวโดย สิงห์โตคาลีบานยืนถือโล่อันเล็กบนแถบสีเขียวขนาดเล็ก ที่บนผืนหญ้า

ตราแผ่นดิน (ตราอาณานิคม) ในยุคแรกเมื่อปีค.ศ. 1875 (พ.ศ. 2418) โดยมีลักษณะเป็นรูปเรือสามลำที่แล่นในมหาสมุทร โดยเรือลำใหญ่ที่อยู่ตรงกลางกำลังแล่นเข้าสู่อู่แห้ง ซึ่งสันนิษฐานว่าในความเป็นจริงที่ว่าเกาะแห่งนี้คือฐานสำหรับการหยุดพักระหว่างการสัญจรทางเรือ

## ดูเพิ่ม
* ธงชาติเบอร์มิวดา
* เฮลทูเบอร์มิวดา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

บเอร์มิวดา
บเอร์มิวดา
หมวดหมู่:เบอร์มิวดา
มอนต์เซอร์รัต

**มอนต์เซอร์รัต** เป็นดินแดนโพ้นทะเลอังกฤษในทะเลแคริบเบียน ตั้งอยู่ในแนวหมู่เกาะเลสเซอร์แอนทิลลีส (Lesser Antilles Islands) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะลีวาร์ด ยาว 16 กิโลเมตร กว้าง 11 กิโลเมตร มีพื้นที่ 40 ตารางกิโลเมตร  ชื่อของเกาะมอนเซอร์รัตนี้ คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส เป็นผู้ตั้งขึ้นในคราวเดินทางแสวงหาโลกใหม่ครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2036

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน
หมวดหมู่:ทวีปอเมริกาเหนือ
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาทางการ
หมวดหมู่:เกาะในทะเลแคริบเบียน
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2505
หัวเมืองเหนือ

**เมืองเหนือ** หรือ **หัวเมืองเหนือ** มีความหมายต่างกันในด้านเงื่อนไขเวลา ดังนี้

* ในสมัยอาณาจักรอยุธยา และรัตนโกสินทร์ตอนต้น **[[ประวัติศาสตร์หัวเมืองเหนือ (พ.ศ. 1981–2127)|หัวเมืองเหนือ]]** หมายถึงพื้นที่อันเป็นที่ตั้งของ**[[อาณาจักรสุโขทัย]]** อันประกอบด้วย เมืองพิษณุโลก (เมืองสรลวงสองแคว) เมืองสุโขทัย เมืองศรีสัชนาลัย (เมืองสวรรคโลก หรือเมืองเชลียง หรือเมืองเชียงชื่น) เมืองกำแพงเพชร (รวมเมืองนครชุม) เมืองพิจิตร (รวมเมืองปากยม) เมืองพระบาง (นครสวรรค์) และเมืองทุ่งยั้ง (เมืองพิชัย) 
* ตั้งแต่รัชกาลที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ลงมา หมายถึงพื้นที่อันเป็นที่ตั้งของ**[[อาณาจักรสุโขทัย]] และ [[อาณาจักรล้านนา]]**
* ปัจจุบัน ใช้หมายถึงทุกจังหวัดใน **[[ภาคเหนือ]]** ในวงแคบจะใช้หมายถึง ภาคเหนือตอนบน หรือจังหวัดในเขต**[[อาณาจักรล้านนา]]** เดิม

## อ้างอิง
เรียล อีโมชั่น / 1000 โนะ โคโตบะ

**เรียล อีโมชั่น / 1000 โนะ โคโตบะ** () เป็นซิงเกิลที่ 7 ของคุมิ โคดะในรูปแบบแม็กซี่ซิงเกิลขนาด 12 ซม.  วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2546  เปิดตัวสัปดาห์แรกในอันดับที่ 3 ของออริกอนชาร์ต  เป็นซิงเกิลแรกของเธอที่ติดในอันดับ 1 ใน 10 ของออริกอนชาร์ต  โดยมียอดขายรวม 282,374 แผ่น  

ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่แจ้งเกิดให้กันเธอเป็นอย่างมากในวงการเพลงญี่ปุ่น  ส่งผลให้ซิงเกิลต่อๆมาของเธอขายดีขึ้นเรื่อยๆ  และยังเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดของคุมิติดต่อกันมาจนถึงปีพ.ศ. 2549  โดยซิงเกิล 4 hot wave กลายเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดของเธอ  

เพลง real Emotion และ 1000の言葉 (เซ็น โนะ โคโตบะ) เป็นเพลงประกอบเกมของเพลย์สเตชัน 2 ชื่อดังอย่างไฟนอลแฟนตาซี X-2  

ส่วนเพลง real Emotion กับเพลง 1000の言葉 เวอร์ชันภาษาอังกฤษที่ประกอบเกมไฟนอลแฟนตาซี X-2ที่อเมริกานั้น  เป็นผลงานของวง Sweetbox

มิวสิกวีดีโอเพลง real Emotion จะเป็นภาพของคุมิ โคดะในห้องบันทึกเสียงตัดกับภาพในเกมไฟนอลแฟนตาซี X-2  

## รายชื่อเพลง
# real Emotion -Original Mix-  
# 1000の言葉 -Original Mix-  
# real Emotion -Instrumental- 
# 1000の言葉 -Instrumental- 
 
## ชาร์ต
;ออริกอนชาร์ต (ในญี่ปุ่น)

หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2546
หมวดหมู่:เพลงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:เพลงของคูมิ โคดะ
จังหวัดปกครองตนเองชนชาติทิเบต ตี๋ชิ่ง

**จังหวัดปกครองตนเองชนชาติทิเบต ตี๋ชิ่ง** (་ / Bde-chen Bod-rigs rang-skyong khul; ; *ตี๋ชิ่งจ้างสูซื่อจื้อโจว*) เป็นหนึ่งในจังหวัดปกครองตนเองของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีชื่อเสียงจากการมีเมืองที่ชื่อ นครแชงกรี-ลา

## ชนเผ่า
จำนวนประชากรแบ่งตามชนเผ่า เมื่อปี ค.ศ. 2000

ตี๋ชิ่ง
ตี๋ชิ่ง
หมวดหมู่:ทิเบต
จังหวัดปกครองตนเองชนชาติลีซอ นู่เจียง

**จังหวัดปกครองตนเองชนชาติลีซอ นู่เจียง** (; *นู่เจียง ลี่ซู่จู๋ จื้อจื้อโจว*) เป็นจังหวัดปกครองตนเองทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน

## ชนเผ่า
จำนวนประชากรแบ่งตามชนเผ่า เมื่อปี ค.ศ. 2000

นู่เจียง
นู่เจียง
เขตปกครองตนเองชนชาติอี๋ ฉู่สฺยง

[thumb|250px|แผนที่[มณฑลยูนนานแสดงที่ตั้ง เขตปกครองตนเองชนชาติอี๋ ฉู่สยง]]

**เขตปกครองตนเองชนชาติอี๋ ฉู่สฺยง** ( *ฉู่สฺยง อี๋จู๋ จื้อจื้อโจว*)  คือหนึ่งในจังหวัดปกครองตนเองของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 29.256 ตร. กม. ประชากร 2,542,530 คน  ความหนาแน่น 86.91 คน / ตร. ม. (ข้อมูลปี 2543)

## ชนเผ่า
จำนวนประชากรแบ่งตามชนเผ่า เมื่อปี พ.ศ. 2543

## ประชากร
จากข้อมูลสำมะโนประชากรจีนปี 2020 มณฑลฉู่ซงมีประชากรอาศัยอยู่ 2,416,747 คน และมีความหนาแน่นประชากร 90.53 คนต่อตารางกิโลเมตรขณะที่ สำมะโนประชากรจีนปี 2010 รายงานประชากรอาศัยอยู่ 2,684,000 คน และสำมะโนประชากร ปี 2000 บันทึกประชากรอาศัยอยู่ 2,542,530 คน

ฉู่สยง
หมวดหมู่:มณฑลยูนนาน
เขตปกครองตนเองชนชาติอาข่าและอี๋ หงเหอ

[thumb|264x264px|แผนที่[มณฑลยูนนานแสดงที่ตั้ง เขตปกครองตนเองชนชาติอาข่าและอี๋ หงเหอ]]
**เขตปกครองตนเองชนชาติอาข่าและอี๋ หงเหอ** ( *หงเหอฮาหนีจู๋อี๋จู๋จื้อจื้อโจว*)  คือหนึ่งในจังหวัดปกครองตนเองของมณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 32.929 ตร. กม. ประชากร 4,130,463 คน  ความหนาแน่น 125.44 คน / ตร. ม. (ข้อมูลปี 2543)

## ชนเผ่า
จำนวนประชากรแบ่งตามชนเผ่า เมื่อปี พ.ศ. 2543

หงเหอ
หมวดหมู่:มณฑลยูนนาน
อำเภอซับใหญ่

**ซับใหญ่** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชัยภูมิ

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอซับใหญ่ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอเทพสถิตและอำเภอหนองบัวระเหว
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอจัตุรัส
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอบำเหน็จณรงค์
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอเทพสถิต

## ประวัติ
เดิมซับใหญ่ เป็นพื้นที่ป่าสงวน ของ **[[อำเภอจัตุรัส]]** **[[จังหวัดชัยภูมิ]]** เมื่อปี พ.ศ. 2508 ได้ขอแยกตำบล จากการปกครองของตำบลหนองโดน มาเป็นตำบลท่ากูบ อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ ปี พ.ศ. 2510 ได้ขอตั้งเป็นหมู่บ้าน โดยใช้ชื่อว่าบ้านซับใหญ่ หมู่ที่ 4 ตำบลท่ากูบ อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2523 ได้ขอแยกตำบล จากตำบลท่ากูบ เป็นตำบลซับใหญ่ โดยมีนายสงัด มะเรืองศูนย์ เป็นกำนันประจำตำบล และได้จัดตั้งหมู่บ้านซับใหญ่ จากหมู่ที่ 4 ตำบลท่ากูบ เป็นบ้านซับใหญ่ หมู่ที่ 1 ตำบลซับใหญ่ อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ
จนกระทั่งปี พ.ศ. 2540 ได้รับการจัดตั้งให้เป็นกิ่งอำเภอซับใหญ่ ซึ่งแยกออกมาจาก อำเภอจัตุรัส ประกอบด้วย 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลซับใหญ่ ตำบลท่ากูบ ตำบลตะโกทอง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น **อำเภอซับใหญ่** โดยให้มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน และผู้ให้ที่ทำการ อำเภอซับใหญ่ คือ คุณพ่อ จรูญ ฤทธิ์จรูญ และ คุณแม่หล่า ฤทธิ์จรูญ จำนวน 75 ไร่

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอซับใหญ่แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 37 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอซับใหญ่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
* **องค์การบริหารส่วนตำบลซับใหญ่** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลซับใหญ่ทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลท่ากูบ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ากูบทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลตะโกทอง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะโกทองทั้งตำบล

## การสาธารณสุข

ท้องที่อำเภอซับใหญ่ประกอบด้วยสถานบริการสาธารณสุข 4 แห่ง ได้แก่
* **โรงพยาบาลซับใหญ่** (ขนาด 30 เตียง) บริการปฐมภูมิครอบคลุมพื้นที่ตำบลซับใหญ่บางส่วน และทุติยภูมิทั้งอำเภอและอำเภอใกล้เคียง
* **โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลท่ากูบ** บริการครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่ากูบทั้งตำบล
* **โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลตะโกทอง** บริการครอบคลุมพื้นที่ตำบลตะโกทองทั้งตำบล
***โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านบุฉนวน** บริการครอบคลุมพื้นที่ตำบลซับใหญ่บางส่วน (บริการปฐมภูมินอกเขตโรงพยาบาลซับใหญ่)

## โรงเรียนมัธยมศึกษา
**โรงเรียนซับใหญ่วิทยาคม** (เป็นโรงเรียนประจำอำเภอ เปิดสอนตั้งแต่ อ.1 - ม.6 สังกัด สพป.ชัยภูมิ เขต 3)

**โรงเรียนท่ากูบ**

**โรงเรียนซับใหม่**

**โรงเรียนบ้านบุฉนวน**

## อ้างอิง

ซับใหญ่
เขื่อนอัสวาน

**เขื่อนอัสวาน** (; ) หรือโดยเฉพาะเจาะจงที่มากขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1960 **เขื่อนระดับสูงอัสวาน** เป็นเขื่อนหินที่ถูกสร้างขึ้นกั้นแม่น้ำไนล์ในอัสวาน อียิปต์ ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1960 และ 1970 ความสำคัญของมันส่วนใหญ่ได้บดบังเขื่อนระดับต่ำของอัสวานที่สร้างขึ้นก่อนหน้านี้ คือเสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 1902 และอยู่ปลายน้ำ จากความสำเร็จของเขื่อนระดับต่ำเมื่อได้ใช้ประโยชน์อย่างสูงสุด การก่อสร้างเขื่อนระดับสูงก็กลายเป็นเป้าหมายที่สำคัญของรัฐบาลภายหลังจากการปฏิวัติอียิปต์ ค.ศ. 1952; ด้วยความสามารถในการควบคุมน้ำท่วมได้ดี เพิ่มการกักเก็บน้ำเพื่อการชลประทานและสร้างไฟฟ้าพลังน้ำจากเขื่อนซึ่งได้ถูกมองว่าเป็นหัวใจสำคัญของการวางแผนอุตสาหกรรมของอียิปต์ เช่นเดียวกับการนำไปใช้ก่อนหน้านี้ เขื่อนระดับสูงได้มีผลกระทบที่สำคัญต่อเศรษฐกิจและวัฒนธรรมของอียิปต์

ก่อนที่เขื่อนระดับสูงจะถูกสร้าง แม้ว่าจะมีเขื่อนที่เก่าในที่แห่งนี้ น้ำท่วมประจำปีของแม่น้ำไนล์ในช่วงปลายฤดูร้อนยังคงผ่านไป ส่วนใหญ่ที่ไม่มีข้อจำกัดในการไหลลงหุบเขาจากบริเวณลุ่มน้ำแอฟริกาตะวันออก น้ำท่วมเหล่านี้ได้นำน้ำที่มีสารอาหารและแร่ธาตุตามธรรมชาติทำให้ดินอุดมสมบูรณ์ประจำทุก ๆ ปีตามที่ราบน้ำท่วมถึงและดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ การคาดการณ์ครั้งนี้ได้ทำให้หุบเขาแม่น้ำไนล์เหมาะสำหรับการทำการเกษตรมาตั้งแต่สมัยโบราณ อย่างไรก็ตาม น้ำท่วมตามธรรมชาตินี้มีความแต่งต่างกันไป เนื่องจากปีที่น้ำท่วมสูงขึ้นมากสามารถทำลายพืชไร่ทั้งหมดได้ ในขณะที่ปีที่มีน้ำน้อยลงสามารถสร้างความแห้งแล้งและทุพภิกขภัยที่เข้ามาร่วมด้วย เหตุการณ์ทั้งสองนี้ยังคงเกิดขึ้นอย่างเป็นระยะ ๆ เมื่อประชากรชาวอียิปต์ได้เพิ่มขึ้นและเทคโนโลยีก็เพิ่มมากขึ้น ทั้งความต้องการและความสามารถที่ได้พัฒนาขึ้นเพื่อการควบคุมน้ำท่วมอย่างสมบูรณ์ และทั้งยังปกป้องและสนับสนุนพื้นที่การเพาะปลูกและการปลูกพืขไร่ฝ้ายที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ ด้วยการจัดอ่างเก็บน้ำที่เพิ่มมากขึ้นอย่างมากโดยเขื่อนระดับสูงอัสวาน น้ำท่วมสามารถควบคุมได้และน้ำจะถูกเก็บเอาไว้เพื่อการปล่อยในภายหลังในอีกหลายปี

เขื่อนอัสวานได้ถูกออกแบบโดยสถาบันโครงการพลังน้ำในกรุงมอสโก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* View the official opening of the Aswan Dam in 1971
* Aswan Dam Sixth biggest dam
* LIFE Magazine Feb. 12, 1971 Overview of problems created by Aswan Dam

อัสวาน
หมวดหมู่:อัสวาน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศอียิปต์
หมวดหมู่:เขตผู้ว่าการอัสวาน
อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ

**อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ** เป็นอำเภอหนึ่งในเขตการปกครองของจังหวัดศรีสะเกษ 
## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอบึงบูรพ์
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภออุทุมพรพิสัย
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอเมืองจันทร์
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอเมืองจันทร์ และอำเภอรัตนบุรี (จังหวัดสุรินทร์)

## ประวัติ
ท้องที่อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภออุทุมพรพิสัย ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น **กิ่งอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ** ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2537 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน ปีเดียวกัน ก่อนจะได้รับการจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ โดยในระยะแรกของการเสนอจัดตั้ง เคยมีการเสนอชื่อ “กิ่งอำเภอศรีนครินทร์” มาก่อนที่จะมีมติใช้ชื่อ “โพธิ์ศรีสุวรรณ” อย่างเป็นทางการ  

และต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น **อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ** โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 80 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
* **[[เทศบาลตำบลโดด]]** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโดดทั้งตำบล
* **เทศบาลตำบลผือใหญ่** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลผือใหญ่ทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลเสียว** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเสียวทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลหนองม้า** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองม้าทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลอีเซ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลอีเซทั้งตำบล

## อ้างอิง

พโธิ์ศรีสุวรรณ
อำเภอสากเหล็ก

**สากเหล็ก** เป็นอำเภอในจังหวัดพิจิตร เดิมเป็นตำบลในอำเภอนครป่าหมาก (อำเภอวังทอง) ของจังหวัดพิษณุโลก ต่อมาในปี พ.ศ. 2451 ได้โอนมาขึ้นกับอำเภอท่าหลวง (อำเภอเมืองพิจิตร) และเป็นตำบลในความปกครองของอำเภอเมืองพิจิตรเรื่อยมา จากนั้นได้แยกเป็น "กิ่งอำเภอสากเหล็ก"  และมีพระราชกฤษฎีกาตั้งเป็นอำเภอปี พ.ศ. 2550 

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอสากเหล็ก มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอบางกระทุ่มและอำเภอวังทอง (จังหวัดพิษณุโลก)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอเนินมะปราง (จังหวัดพิษณุโลก)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอวังทรายพูน
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอเมืองพิจิตร 

## ประวัติ
เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 ทางกระทรวงมหาดไทยได้ประกาศแยกท้องที่ 3 ตำบลซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอเมืองพิจิตร คือ ตำบลสากเหล็ก ตำบลท่าเยี่ยม ตำบลคลองทราย ตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอชื่อ "สากเหล็ก" โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน โดยตั้งที่ว่าการกิ่งอำเภอและศูนย์ราชการต่างๆ ของทางกิ่งอำเภอในพื้นที่ตำบลสากเหล็ก เนื่องจากมีสภาพชุมชนและชุมนุมการค้าหนาแน่น และเป็นศูนย์กลางด้านการคมนาคม (ตั้งอยู่ในเขตของสุขาภิบาลสากเหล็ก) ซึ่งมีฐานะเป็นสุขาภิบาลมาตั้งแต่ พ.ศ. 2509

หลังจากแยกกิ่งอำเภอได้ 1 ปี มีการแบ่งพื้นที่หมู่ที่ 1–4 และหมู่ที่ 9–10 (ในขณะนั้น) ของตำบลคลองทราย ไปตั้งเป็นตำบลหนองหญ้าไทร และแบ่งพื้นที่หมู่ที่ 1, 3–4, 6, 9–10 (ในขณะนั้น) ของตำบลท่าเยี่ยม ไปตั้งเป็นตำบลวังทับไทร รวมเป็น 5 ตำบล ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็นอำเภอสากเหล็กในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอสากเหล็กแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 40 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอสากเหล็กประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลสากเหล็ก** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลสากเหล็ก
* **องค์การบริหารส่วนตำบลสากเหล็ก** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสากเหล็ก (นอกเขตเทศบาลตำบลสากเหล็ก)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลท่าเยี่ยม** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าเยี่ยมทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลคลองทราย** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคลองทรายทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลหนองหญ้าไทร** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองหญ้าไทรทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลวังทับไทร** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลวังทับไทรทั้งตำบล

## อ้างอิง

สากเหล็ก
อำเภอช้างกลาง

**ช้างกลาง** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครศรีธรรมราช เดิมเป็นเขตท้องที่ของอำเภอฉวางทั้งหมด ก่อนที่จะได้รับการจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 และยกฐานะเป็นอำเภอในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2550 ท้องที่อำเภอมีทางรถไฟสายใต้ผ่าน มีสถานีรถไฟหลักช้าง เป็นสถานีรถไฟย่อยประจำอำเภอ

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอช้างกลางตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอฉวาง
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอลานสกา
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอทุ่งสงและอำเภอนาบอน
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอฉวาง

## ประวัติ
ท้องที่อำเภอช้างกลางเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอฉวาง กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศลงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น **กิ่งอำเภอช้างกลาง** โดยให้มีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ปีเดียวกัน และต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น **อำเภอช้างกลาง** โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอช้างกลางแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 ตำบล 36 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอช้างกลางประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 3 แห่ง ได้แก่
* **[[เทศบาลตำบลหลักช้าง]]** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหลักช้างทั้งตำบล
* **[[เทศบาลตำบลสวนขัน]]** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสวนขันทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลช้างกลาง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลช้างกลางทั้งตำบล

## สถานที่สำคัญ
*การยางแห่งประเทศไทย เขตภาคใต้ตอนกลาง
*ศูนย์ท่องเที่ยวเชิงเกษตร อำเภอช้างกลาง
*วัดคีรีวรรณา
*น้ำตกท่าแพ
*วัดสวนขัน
*วัดมะนาวหวาน
*วัดควนสงฆ์
*วัดเทพกุญชร
*วัดธาตุน้อย 
*โรงเรียนช้างกลางประชานุกูล
*โรงเรียนองค์การสวนยาง 1
*วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครศรีธรรมราช (เกษตรควนพลอง)
*โรงพยาบาลพ่อท่านคล้าย วาจาสิทธิ์
*วัดควนส้าน

## อ้างอิง


ช้างกลาง
เซียร์เกย์ รัคมานีนอฟ

**เซียร์เกย์ วาซีเลวิช รัคมานีนอฟ** (; 28 มีนาคม ค.ศ. 1943) เป็นคีตกวี, นักเปียโน และ วาทยากร ชาวรัสเซีย เขาถูกจัดให้เป็นนักเปียโนที่มีชั้นเชิงและมีอิทธิพลมากที่สุดในยุคของเขา และเป็นผู้นำดนตรีคลาสสิกแบบโรแมนติกในยุโรป บทเพลงของรัคมานีนอฟนั้นมีแรงขับมหาศาล และต้องอาศัยเทคนิคชั้นสูงในการบรรเลง โดยเฉพาะ *Piano Concerto No.2, Op. 18*

## ประวัติ
### วัยเด็ก
thumb|150px|เซียร์เกย์ รัคมานีนอฟ ในวัย 10 ขวบ
เซียร์เกย์ รัคมานีนอฟ เกิดเมื่อ 1 เมษายน 1873 ในตำบลเซมโยโนโว (ปัจจุบันชื่อเซมโยนอฟ) ทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของรัสเซีย ตระกูลรัคมานีนอฟนั้นเป็นตระกูลชนชั้นสูงเก่า บิดาของเขาคือ *วาซีลี รัคมานีนอฟ* เป็นนักเปียโนและทหาร ส่วนมารดาของเขาคือ *ลิวบอฟ บุตาโกวา* ทั้งสองมีบุตรชายและบุตรสาวอย่างละ 3 คน เมื่อเซียร์เกย์อายุได้สี่ขวบ มารดาของเขาได้เป็นคนสอนเปียโนพื้นฐานให้แก่เขา ต่อมาในปี 1882 เมื่อเขาอายุได้ 9 ขวบ ทวดของเขา (ปู่ของมารดา) ได้ไปจ้างครูสอนเปียโนชื่อ *แอนนา* จากเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กมาเพื่อฝึกสอนเซียร์เกย์ หลังจากฝึกสอนไปราว 2–3 ปี ครอบครัวรัคมานีนอฟต้องประสบกับปัญหาทางการเงิน จนต้องนำที่ดินและบ้านออกขายทอดตลาด จากที่ดินและอาคารห้าแห่ง เหลืออยู่เพียงแห่งเดียว และทั้งครอบครัวก็ตัดสินใจย้ายไปอาศัยอยู่ในห้องเช่าที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก

ส่วนแอนนานั้น ก็ได้กลับไปยังบ้านของเธอ และได้จัดการให้เซียร์เกย์ได้เข้าเรียนที่โรงเรียนดนตรีเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เซียร์เกย์ได้เริ่มเรียนที่นี่ในปี 1883 เมื่ออายุ 10 ขวบ ในปีเดียวกันนั้น น้องสาวของเขาเสียชีวิตจากโรคคอตีบ และบิดาของเขาก็กลายเป็นพวกว่างงานและออกจากบ้านไปยังมอสโก คุณยายของเซียร์เกย์นั้น มีความตั้งใจอย่างมากที่จะส่งเสริมบรรดาหลานๆให้ได้รับการเลี้ยงดูและเติบโตมาเป็นผู้ใหญ่ที่ดี เธอมักจะพาเซียร์เกย์ไปร่วมกิจกรรมของคริสตจักรออร์โธดอกซ์อยู่เสมอๆ อาทิ การภาวนาหรือการลั่นระฆังโบสถ์ของเมือง ซึ่งการที่ศาสนพิธีส่วนใหญ่มีบทเพลงประกอบ ทำให้เซียร์เกย์ ได้ซึมซับอิทธิพลทางดนตรีเหล่านี้ อีกประการหนึ่งที่มีอิทธิพลต่อดนตรีที่สำคัญคือการที่พี่สาวของเขา *เยเลนา* มีส่วนร่วมในโรงละครบอลชอย เธอพึ่งเข้ามาได้ไม่นานและกำลังอยู่ระหว่างรับการฝึกสอน เธอก็เสียชีวิตเมื่ออายุได้ 18 ปีจากโรคโลหิตจาง เพื่อที่จะทำใจจากการสูญเสียสมาชิกครอบครัว คุณยายจึงพาเซียร์เกย์ไปพักผ่อนที่ไร่ที่เงียบสงบในแถบแม่น้ำวอลคอฟ ซึงทำให้เซียร์เกย์ชอบการพายเรือ ซึ่งการที่เขาถูกตามใจโดยคุณยายของเขา ทำให้เซียร์เกย์กลายเป็นเด็กขี้เกียจและไม่ผ่านระดับชั้นการศึกษาทั่วไป

## สื่อ

### บรรเลงเอง

### ประพันธ์

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## อ่านเพิ่ม
*

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* Serge Rachmaninoff's Performance Diary
* 
* Serge Rachmaninoff Foundation and the Rachmaninoff Network
* Analysis of Rachmaninoff's Works for Piano and Orchestra
* 
* Faculty of Culture and Arts of Derzhavin Tambov State University 
* Sergei Rachmaninoff recordings at the Discography of American Historical Recordings.
* 2008 radio program on the composer's place in Russian history 
* Sergei Rachmaninoff archive, 1872-1992 at the Library of Congress

### สกอร์เสรี
* 
* 
* Free scores 
* 
* 

หมวดหมู่:คีตกวีชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:นักเปียโนชาวรัสเซีย
หมวดหมู่:นักเปียโนคลาสสิก
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายรัสเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากแคว้นนอฟโกรอด
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งผิวหนัง‎
อำเภอนบพิตำ

**นบพิตำ** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครศรีธรรมราช มีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับสามของจังหวัดนครศรีธรรมราช รองจากอำเภอทุ่งสง​ และอำเภอชะอวด ตามลำดับ อยู่ห่างจากอำเภอเมืองนครศรีธรรมราชประมาณ 52 กิโลเมตร

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอนบพิตำตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอกาญจนดิษฐ์ (จังหวัดสุราษฎร์ธานี) และอำเภอสิชล
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอท่าศาลา
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอท่าศาลา อำเภอพรหมคีรีและอำเภอพิปูน
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอบ้านนาสาร (จังหวัดสุราษฎร์ธานี)

## ประวัติ
ตำนานเมืองนครศรีธรรมราชกล่าวว่า เมื่อมหาศักราช 1588 ปีมะเมีย (ตรงกับ พ.ศ.2209) พระพนมวังและนางสะเดียงทองสร้างป่าเป็นนา และบำรุงพระมหาธาตุ ณ เมืองจรุงสระ นอกเมืองนครดอนพระ มีการสร้างป่าเป็นนา ในท้องที่ที่อยู่ในเขตอำเภอนบพิตำ ในปัจจุบัน

พบว่าน่าจะเป็นไปได้ที่กล่าวถึงนั้นคือบริเวณบ้านนบและบ้านพิตำในเขต อำเภอนี้เคยเป็นที่สร้างทำนบกั้นน้ำ สำหรับ "สร้างป่าเป็นนา" สอดคล้องกับที่ จ.ส.ต.เล็ก สุขประชา เล่าว่า บริเวณนี้เคยมีคันดินใหญ่มาก
	
ซึ่งเชื่อมต่อกับนาและแนวร่องน้ำที่ติดต่อกับคลองกลาย มีคำว่าพนัง ซึงเป็นชื่อวัดเก่าแก่ คือ วัดพนังตรา ที่ตอนหลังกลายเป็น "วัดนางตรา" ก็บ่งถึงความเกี่ยวโยงกับเรื่อง “นบ” กั้นน้ำ อันน่าจะมีส่วนเรียกบ้านนี้ว่า "นบพิตำ" 

ส่วนคำว่า "พิตำ" สันนิฐานกันว่า เป็นคำภาษาทมิฬเพี้ยนมาจาก "ติรำ" ซึ่งหมายถึง"น้ำ" "นบพิตำ" จึงน่าหมายถึงทำนบกั้นน้ำดังกล่าวแล้ว การที่ชนชาติทมิฬเข้ามาเกี่ยวพันกับภาคใต้ส่วนนี้ มีประจักษ์พยานอยู่มาก เช่น ศิลาจารึก ภาษาทมิฬที่วัดพระบรมธาตุ เป็นต้น 

ท้องที่อำเภอนบพิตำเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอท่าศาลา กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศลงวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น **กิ่งอำเภอนบพิตำ** โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ปีเดียวกัน และต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น **อำเภอนบพิตำ** โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองท้องที่
อำเภอนบพิตำแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 ตำบล 38 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอนบพิตำประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่
* **[[เทศบาลตำบลนาเหรง]]** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเหรงทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลนบพิตำ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนบพิตำทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลกรุงชิง** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกรุงชิงทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลกะหรอ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกะหรอทั้งตำบล

## อ้างอิง


นบพิตำ