open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
สถานีรถไฟกลางเจนไน

**สถานีรถไฟกลางเจนไน** () หรือชื่อทางการ **สถานีรถไฟกลางปุรัฏจิ ตไลวรร ดร. เอ็ม จี รามัจจันติรัน** () หรือชื่อเดิม **สถานีรถไฟกลางมัทราส** () รหัสสถานี: **MAS** เป็นสถานีปลายทางหลักของนครเจนไน รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย และเป็นสถานีรถไฟที่พลุกพล่านที่สุดในอินเดียใต้ รวมถึงเป็นแหล่งการเดินทางที่สำคัญของประเทศ สถานีนี้เชื่อมต่อกับสถานีมัวร์มาร์เก็ตคอมเพล็กซ์, สถานีรถไฟใต้ดินเจนไน, สถานีเจนไนปาร์ก และ สถานีเจนไนปาร์กตาวน์ สถานีตั้งอยู่ห่างไป  จากสถานีเจนไนเอ็กมอร์ เที่ยวรถไฟที่ให้บริการจากสถานีมีให้บริการเชื่อมต่อไปยังอินเดียภูมิภาคอื่น ๆ รวมถึงโกลกาตา, มุมไบ และ นิวเดลี

อาคารสถานีรถไฟมีอายุกว่าหนึ่งร้อยปี ผลงานออกแบบโดยสถาปนิกจอร์จ ฮาร์ดดิง (George Harding) และเป็นหนึ่งในจุดหมายตาของเจนไน สถานีนี้ยังเป็นแหล่งรถไฟของระบบรถไฟชานเมืองเจนไน และตั้งอยู่ตรงข้ามกับอาคารสำนักงานใหญ่ของการรถไฟเขตใต้และอาคารริโปน

สถานีนี้เปลี่ยนชื่อสองครั้ง ครั้งแรกเปลี่ยนตามชื่อเมืองจากมัทราสเป็นเจนไนในปี 1998 และอีกครั้งเปลี่ยนชื่อตามผู้ก่อตั้ง AIADMK และอดีตผู้ว่าการรัฐทมิฬนาฑู เอ็มจี รามจันตรันในปี 2019

สถานีมีผู้โดยสารใช้งานราว 550,000 คนต่อวัน ถือว่ามากที่สุดในอินเดียใต้ ทั้งสถานีนี้ สถานีเจนไนเอ็กมอร์ และ ชุมทางโคอิมบาทอร์ เป็นสถานีที่ทำกำไรมากที่สุดของการรถไฟเขตใต้

สถานีนี้สร้างขึ้นในปี 1873 ในชื่อสถานีกลางมัทราส โดยสร้างขึ้นที่ปาร์กตาวน์ รอบเปริอาเม็ต เป็นเป็นสถานีปลายทางรองเพื่อช่วยลดความหนาแน่นที่สถานีอ่าวโรยปุรัมซึ่งในเวลานั้นใช้งานสำหรับการขนย้ายสินค้าจากท่าเรือเจนไน สถานีได้รับสถานะสถานีหลักของการรถไฟมัทราสในปี 1907 และยิ่งมีความโดดเด่นขึ้นอีกหลังรถไฟสายชายทะเลเปิดให้บริการไกลออกไปในทางใต้ของอินเดียในปีเดียวกัน ส่วนสถานีโรยปุรัมไม่ได้ใช้งานเป็นสถานีปลายทางต่อ รถไฟทุกขบวนสิ้นสุดที่สถานีกลางมัทราสแทน 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สถานีรถไฟในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเจนไน
คีตาเพรส

**คีตาเพรส** () เป็นบริษัทตีพิมพ์หนังสือสัญชาติอินเดีย มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่โครัขปุระ รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย เป็นผู้ตีพิมพ์หนังสือศาสนาฮินดูที่ใหญ่ที่สุดในโลก สำนักพิมพ์ตั้งขึ้นในปี 1923 โดย ชัย ทยัล โคยันคะ (Jaya Dayal Goyanka) และ ฆันศยาม ทาส ชลัน (Ghanshyam Das Jalan) โดยมีเป้าหมายเพื่อสนับสนุนหลักการของศาสนาฮินดู หนุมาน ประสาท โพททาร์ เป็นผู้ก่อตั้งและบรรณาธิการตลอดชีพของของนิตยสารคีตาเพรส ซึ่งเขียนบทความด้วยนามปากกาของเขาว่า "SHIV", *กัลยาณ* (Kalyan) 

คีตาเพรสเริ่มตีพิมพ์ในปี 1927 ในปัจจุบันมีการตีพิมพ์ราว 1,600 เล่ม และมียอดสั่งตีพิมพ์เกิน 250,000 ในปี 2012 หอจดหมายเหตุของคีตาเพรสมีหนังสือมากกว่า 3,500 ฉบับ ในจำนวนนี้มีการตีความภควัทคีตามากกว่า 100 รูปแบบ

ข้อมูลในปี 2021 ระบุว่าคีตาเพรสได้ตีพิมพ์ภควัทคีตาไปแล้วมากกว่า 140 ล้านเล่ม และรามจริตมนัสมากกว่า 100 ล้านเล่ม วางจำหน่ายภายใต้ราคาที่ได้รับการสนับสนุนโดยรัฐ ในการเฉลิมฉลองครบรอบการก่อตั้ง 100 ปีของสำนักพิมพ์ในปี 2022 มีอดีตประธานาธิบดี รามนาถ โควินท์ ร่วมการฉลอง และมีนายกรัฐมนตรีนเรนทร โมที ร่วมแสดงความยินดี คีตาเพรสได้รับรางวัลสันติภาพคานธีประจำปี 2021 โดยรัฐบาลอินเดีย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สำนักพิมพ์ในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:การศึกษาในประเทศอินเดีย
พิพิธภัณฑ์ที่ระลึกซากาโมโตะ เรียวมะ

**พิพิธภัณฑ์ที่ระลึกซากาโมโตะ เรียวมะ** หรือ **พิพิธภัณฑ์ที่ระลึกซากาโมโตะ เรียวมะประจำจังหวัดโคจิ** () เปิดทำการบนที่ตั้งเดิมเดิมของปราสาทอูราโดะในคัตสึราฮามะ นครโคจิ จังหวัดโคจิ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 สิ่งสะสมในพิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยจดหมายและเอกสารอื่น ๆ ของซากาโมโตะ เรียวมะและผู้อยู่ร่วมยุคสมัยเดียวกัน และยังมีห้องสมุดที่มีหนังสือมากกว่าสองพันเล่มที่เกี่ยวข้องกับการฟื้นฟูเมจิ

## ดูเพิ่ม
* บากูมัตสึ
* พิพิธภัณฑ์ที่ระลึกบ้านเกิดของเรียวมะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:การฟื้นฟูสมัยเมจิ
ซากาโมโตะ เรียวมะ
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัด
ซากาโมโตะ เรียวมะ
ซากาโมโตะ เรียวมะ
ซากาโมโตะ เรียวมะ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2534
พิพิธภัณฑ์ที่ระลึกบ้านเกิดของเรียวมะ

**พิพิธภัณฑ์ที่ระลึกบ้านเกิดของเรียวมะ** หรือ **พิพิธภัณฑ์ที่ระลึกบ้านเกิดของเรียวมะประจำจังหวัดโคจิ** () เปิดทำการในนครโคจิ จังหวัดโคจิ ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2547 สร้างอุทิศให้กับชีวประวัติของซากาโมโตะ เรียวมะและพื้นที่ท้องถิ่นเมืองคามิและนครโคจิโดยเฉพาะในช่วงยุคบากูมัตสึ

## ดูเพิ่ม
* พิพิธภัณฑ์ที่ระลึกซากาโมโตะ เรียวมะ
* พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ปราสาทโคจิ
* พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดโคจิ
* พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดโคจิ
* พิพิธภัณฑ์วรรณกรรมประจำจังหวัดโคจิ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* พิพิธภัณฑ์ที่ระลึกบ้านเกิดของเรียวมะ
* พิพิธภัณฑ์ที่ระลึกบ้านเกิดของเรียวมะ

บ้านเกิดของเรียวมะ
บ้านเกิดของเรียวมะ
บ้านเกิดของเรียวมะ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2547 ในประเทศญี่ปุ่น
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ปราสาทโคจิ

**พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ปราสาทโคจิ** () เปิดทำการในนครโคจิ จังหวัดโคจิ ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2560 ตั้งอยู่ ตั้งอยู่ข้างประตูหลักของปราสาทโคจิ สิ่งสะสมในพิพิธภัณฑ์บอกเล่าประวัติศาสตร์ของแคว้นศักดินาโทซะและจังหวัดโคจิ ประกอบด้วยสิ่งของ 67,000 ชิ้นซึ่งได้รับการอนุรักษ์ วิจัย และจัดแสดงที่คลังสมบัติและหอจดหมายเหตุประจำตระกูลยามาอูจิแห่งโทซะมาก่อน

## ดูเพิ่ม
* พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดโคจิ
* แคว้นศักดินาโทซะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ปราสาทโคจิ

ประวัติศาสตร์ปราสาทโคจิ
ปราสาทโคจิ
ประวัติศาสตร์ปราสาทโคจิ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2560 ในประเทศญี่ปุ่น
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดโคจิ

**พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดโคจิ** () เปิดทำการในนครนังโกกุ จังหวัดโคจิ ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2534 ตั้งอยู่ในพื้นที่ของปราสามโอโกะและบ้านตระกูลโชโซกาเบะ สิ่งสะสมในพิพิธภัณฑ์เกี่ยวข้องกับโบราณคดี ประวัติศาสตร์ และประเพณีพื้นบ้านของพื้นที่

## ดูเพิ่ม
* แคว้นศักดินาโทซะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดโคจิ
* พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดโคจิ 

ประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดโคจิ
ประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดโคจิ
โคจิ, ประวัติศาสตร์
ประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดโคจิ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2534
พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดโคจิ

**พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดโคจิ** () ก่อตั้งในนครโคจิ จังหวัดโคจิ ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2536 เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งหนึ่งจากหลายแห่งในประเทศญี่ปุ่นที่ได้รับการสนุนสนับจากส่วนจังหวัด

สิ่งจัดแสดงถาวรในพิพิธภัณฑ์ ได้แก่ ผลงานศิลปะโดยศิลปินท้องถิ่นรวมถึงผลงานของมาร์ก ชากาล, สิ่งสะสมที่เป็นภาพถ่ายและสิ่งของส่วนตัวจำนวนมากที่เป็นของยาซูฮิโระ อิิชิโมโตะ และยังมีเวทีสำหรับการแสดงละครโนและการแสดงอื่น ๆ

## ดูเพิ่ม
* พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
	 
*  พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดโคจิ
*  พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดโคจิ

ศิลปะประจำจังหวัดโคจิ
โคจิ
โคจิ
ศิลปะประจำจังหวัดโคจิ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2536 ในประเทศญี่ปุ่น
พิพิธภัณฑ์วรรณกรรมประจำจังหวัดโคจิ

**พิพิธภัณฑ์วรรณกรรมประจำจังหวัดโคจิ** () เปิดทำการบนที่ตั้งของปราสาทโคจิ ในนครโคจิ จังหวัดโคจิ ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2540 สร้างอุทิศให้กับชีวประวัติของนักเขียนจดหมายและวรรณกรรมในพื้นที่จาก*[[โทซะ นิกกิ]]* รวมไปถึงกิโด ชูชิงอาจารย์วรรณกรรมห้าขุนเขา จนถึงยุคปัจจุบัน

## ดูเพิ่ม
* พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ปราสาทโคจิ
* พิพิธภัณฑ์ที่ระลึกโยชิอิ อิซามุ
* พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดโคจิ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  พิพิธภัณฑ์วรรณกรรมประจำจังหวัดโคจิ

วรรณกรรมประจำจังหวัดโคจิ
โคจิ
วรรณกรรมประจำจังหวัดโคจิ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2540 ในประเทศญี่ปุ่น
แคทเธอร์พิลลาร์

**แคทเธอร์พิลลาร์ อิงก์** () หรือที่รู้จักในชื่อ **แคท** เป็นบริษัทผู้ผลิตอุปกรณ์ก่อสร้าง เหมืองแร่ และเครื่องมือวิศวกรรมอื่น ๆ สัญชาติอเมริกัน บริษัทนี้เป็นผู้ผลิตอุปกรณ์ก่อสร้างรายใหญ่ที่สุดของโลก ใน ค.ศ. 2018 แคทเธอร์พิลลาร์ได้รับการจัดอันดับที่ 73 ในรายชื่อฟอร์จูน 500 และอันดับที่ 265 ในรายชื่อโกลบอลฟอร์จูน 500 หุ้นของแคทเธอร์พิลลาร์เป็นส่วนประกอบหนึ่งของดัชนีอุตสาหกรรมดาวโจนส์

แคทเธอร์พิลลาร์ อิงก์ มีต้นกำเนิดจากการควบรวมกิจการใน ค.ศ. 1925 ระหว่างบริษัทโฮลต์แมนูแฟคเจอริง (Holt Manufacturing Company) และบริษัท ซี. แอล. เบสต์ แทรกเตอร์ (C. L. Best Tractor Company) ก่อตั้งเป็นบริษัทใหม่ชื่อแคทเธอร์พิลลาร์ แทรกเตอร์ (Caterpillar Tractor Company) ซึ่งมีฐานอยู่ในแคลิฟอร์เนีย ใน ค.ศ. 1986 บริษัทปรับโครงสร้างองค์กรเป็นบริษัทเดลาแวร์ภายใต้ชื่อปัจจุบันคือแคทเธอร์พิลลาร์ อิงก์ บริษัทประกาศในเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 ว่าตลอดทั้งปีนั้น จะย้ายสำนักงานใหญ่จากพีโอเรีย รัฐอิลลินอย ไปยังเดียร์ฟีลด์ รัฐอิลลินอย ยกเลิกแผนการสร้างสำนักงานใหญ่แห่งใหม่มูลค่า 800 ล้านดอลลาร์ในใจกลางเมืองพีโอเรีย สำนักงานใหญ่ของบริษัทตั้งอยู่ที่เออร์วิง รัฐเท็กซัส ตั้งแต่ ค.ศ. 2022

บริษัทฯ ยังอนุญาตและทำการตลาดสินค้ากลุ่มเสื้อผ้าและรองเท้าบูตสำหรับทำงานภายใต้ชื่อแคท/แคทเธอร์พิลลาร์ (Cat / Caterpillar) นอกจากนี้ บริษัทฯ ยังอนุญาตให้ใช้ตราแคทโฟน (Cat phone) โทรศัพท์มือถือที่ทนทานและสมาร์ทโฟนแบบสมบุกสมบัน ตั้งแต่ ค.ศ. 2012 ถึง 2024 เครื่องจักรของแคทเธอร์พิลลาร์และผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่มีตราสินค้าของบริษัทเป็นที่จดจำได้จากสีเหลืองอันเป็นเครื่องหมายการค้า "Caterpillar Yellow" และโลโก้ "CAT"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตราสินค้าอเมริกัน
หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
กวมในแปซิฟิกเกมส์ 2023

**[[ดินแดนกวมของสหรัฐ]]** เข้าร่วมแข่งขันกีฬาแปซิฟิกเกมส์ 2023 ในเมืองโฮนีอารา หมู่เกาะโซโลมอน ตั้งแต่วันที่ 19 พฤศจิกายนถึง 2 ธันวาคม พ.ศ. 2566 ครั้งนี่จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 16 ของกวมในการแข่งขันแปซิฟิกเกมส์นับตั้งแต่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 1966

## นักกีฬา
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้

## อ้างอิง

กวม
2023
พิพิธภัณฑ์ที่ระลึกโยชิอิ อิซามุ

**พิพิธภัณฑ์ที่ระลึกโยชิอิ อิซามุ** หรือ **พิพิธภัณฑ์ที่ระลึกโยชิอิ อิซามุประจำนครคามิ** () เปิดทำการในย่านโคโฮกุ ในนครคามิ จังหวัดโคจิ ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2546 สร้างอุทิศให้กับชีวประวัติและผลงานกวีนิพนธ์ของอิซามุ โยชิอิ ในบริเวณพิพิธภัณฑ์มีเคกิ-โซซึ่งเป็นสถานที่พักผ่อนของอิซามุ โยชอิในปี พ.ศ. 2477 ได้รับการบูรณะในปี พ.ศ. 2507 และย้ายมาที่ตั้งปัจจุบันในบริเวณพิพิธภัณฑ์ในปี พ.ศ. 2549 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้

## ดูเพิ่ม
* หอที่ระลึกยานาเซะ ทากาชิ
* พิพิธภัณฑ์วรรณกรรมประจำจังหวัดโคจิ
* มิงกะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  พิพิธภัณฑ์ที่ระลึกโยชิอิ อิซามุ

โยชิอิ อิซามุ
โยชิอิ อิซามุ
โยชิอิ อิซามุ
โยชิอิ อิซามุ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546 ในประเทศญี่ปุ่น
นิวแคลิโดเนียในแปซิฟิกเกมส์ 2023

**[[นิวแคลิโดเนีย]]** จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาแปซิฟิกเกมส์ 2023 ในเมืองโฮนีอารา หมู่เกาะโซโลมอน ตั้งแต่วันที่ 19 พฤศจิกายนถึง 2 ธันวาคม พ.ศ. 2566 นักกีฬานิวแคลิโดเนียปรากฏตัวในแปซิฟิกเกมส์ทุกครั้งนับตั้งแต่การแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1963

## นักกีฬา
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้

## อ้างอิง

นิวแคลิโดเนีย
2023
พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัด

[thumb|300x300px| [พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดทตโตริ เป็นพิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดของจังหวัดทตโตริ]]
**พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัด** () คือ พิพิธภัณฑ์ที่เชี่ยวชาญในด้านสิ่งสะสมในท้องถิ่นของจังหวัดในประเทศญี่ปุ่น

พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดถือกำเนิดขึ้นในประเทศญี่ปุ่นยุคหลังสงคราม และเนื่องจากพิพิธภัณฑ์เหล่านี้มีเพิ่งถือกำเนิดในยุคใกล้ สิ่งสะสมในพิพิธภัณฑ์จึงมักไม่มีศิลปะญี่ปุ่นยุคเก่า โดยเน้นไปที่ศิลปะยุคเมจิ ศิลปะศตวรรษที่ 20 และศิลปะร่วมสมัย เป็นหลัก พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดส่วนใหญ่จัดแสดงสิ่งสะสมเกี่ยวกับศิลปะ วัฒนธรรม และประวัติศาสตร์โดยเน้นที่จังหวัดของตนเป็นหลัก แต่สามารถจัดแสดงผลงานและสิ่งสะสมจากนอกจังหวัดได้ควบคู่ไปกับสิ่งสะสมในท้องถิ่นของจังหวัด ซึ่งมักจะเป็นศิลปะร่วมสมัยจากศูนย์วัฒนธรรมเช่นที่โตเกียว และศิลปะต่างประเทศจากนอกประเทศญี่ปุ่น ตัวอย่างเช่น พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดนางาซากิ ที่เชี่ยวชาญด้านศิลปะที่เกี่ยวข้องกับนครนางาซากิ ก็เป็นแหล่งสะสมภาพจิตรกรรมจากประเทศสเปนที่เป็นของนักสะสมชาวญี่ปุ่น

พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดมักจะมีขนาดใหญ่ และบางแห่งมีความโดดเด่นในด้าน สถาปัตยกรรมของตัวพิพิธภัณฑ์เองมากกว่าสิ่งสะสมที่จัดแสดงไว้ คูนิโอะ มาเอกาวะสถาปนิกที่มีชื่อเสียงออกแบบทั้งพิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดคูมาโมโตะในนครคูมาโมโตะ และพิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดไซตามะที่เขตโอมิยะ นครไซตามะ 

## รายชื่อพิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัด
ตัวอย่างของพิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดได้แก่:

* พิพิธภัณฑ์ศิลปะเครื่องปั้นเผาประจำจังหวัดไอจิ
* พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดอาโอโมริ
* พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์ประจำจังหวัดฟูกูอิ
* พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์วัฒนธรรมประจำจังหวัดฟูกูอิ
* พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดฟูกูโอกะ
* พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดฟูกูชิมะ
* พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดฮิโรชิมะ
* พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดฮิโรชิมะ
* พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดเฮียวโงะ
* พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดอิบารากิ
* พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดอิชิกาวะ
* พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดอิชิกาวะ
* พิพิธภัณฑ์ศิลปะและหัตถกรรมดั้งเดิมประจำจังหวัดอิชิกาวะ
* พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดโคจิ
* พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดโคจิ
* พิพิธภัณฑ์เนินฝังศพโบราณประจำจังหวัดคูมาโมโตะ
* พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดคูมาโมโตะ
* พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดมิยาซากิ
* พิพิธภัณฑ์ธรรมชาติและประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดมิยาซากิ
* พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดโออิตะ
* พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดโอกายามะ
* พิพิธภัณฑ์ศิลปะจังหวัดโอกายามะ
* พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดโอกินาวะ
* พิพิธภัณฑ์ชิกัตสึ อาซูกะประจำจังหวัดโอซากะ
* เรเมคัง ศูนย์ข้อมูลประวัติศาสตร์ประจำจังหวัดคาโงชิมะ
* พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดซางะ
* พิพิธภัณฑ์ปราสาทนาโงยะประจำจังหวัดซางะ
* พิพิธภัณฑ์เนินฝังศพโบราณซากิตามะประจำจังหวัดไซตามะ
* พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดโทจิงิ
* พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์ประจำจังหวัดโทจิงิ
* พิพิธภัณฑ์จังหวัดโทกูชิมะ
* พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดทตโตริ
* พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดวากายามะ
* พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดยามางาตะ
* พิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดยามางูจิ
* พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำจังหวัดยามางูจิ

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* พิพิธภัณฑ์ญี่ปุ่น
* รายชื่อพิพิธภัณฑ์ในประเทศญี่ปุ่น


หมวดหมู่:ประเภทของพิพิธภัณฑ์
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศญี่ปุ่น
บาสเกตบอลหญิงรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024 – โซพรอน

การแข่งขัน**บาสเกตบอลหญิงรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024** ใน **โซพรอน**' จะเป็นหนึ่งในสี่การแข่งขันบาสเกตบอลหญิงรอบคัดเลือกโอลิมปิก 2024 จะจัดขึ้นที่เมืองโซพรอน ประเทศฮังการี ตั้งแต่วันที่ 8 ถึง 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567

## ทีม

## สนาม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Official website

บาสเกตบอล
2024
หมวดหมู่:บาสเกตบอล
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2028

**''ฟุ''ตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2028** () หรือ **UEFA Euro 2028** หรือ **Euro 2028** จะเป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปครั้งที่ 18 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงชนะเลิศนานาชาติทุกสี่ปี โดยประเทศในสหราชอาณาจักรทั้งหมด คือประเทศอังกฤษ, สกอตแลนด์, เวลส์ และ ไอร์แลนด์เหนือ รวมถึงประเทศไอร์แลนด์ จะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน มีกำหนดจัดขึ้นระหว่างเดือนมิถุนายนถึงเดือนกรกฎาคม 2028

การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นครั้งที่สามที่ประเทศอังกฤษจะเป็นเจ้าภาพ ซึ่งเคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันในปี 1996 และการแข่งขันในปี 2020 ในลอนดอน นอกจากนี้ยังจะเป็นครั้งที่สองที่การแข่งขันนี้จัดขึ้นในสกอตแลนด์ ซึ่งครั้งก่อนหน้าจัดการแข่งขันในปี 2020 ที่กลาสโกว์ด้วย เช่นเดียวกันจะเป็นครั้งแรกที่จะเป็นเจ้าภาพของไอร์แลนด์เหนือ สาธารณรัฐไอร์แลนด์ และ เวลส์

## สนาม
ในวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2566 มีการเปิดเผยสนามเจ้าภาพทั้ง 10 แห่งสำหรับการคัดเลือกเจ้าภาพยูโร 2028 โดยรายชื่อจะได้รับการยืนยันจากยูฟ่าในวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2566 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

2028

หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลนานาชาติที่ประเทศอังกฤษเป็นเจ้าภาพ
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลนานาชาติที่ไอร์แลนด์เหนือเป็นเจ้าภาพ
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลนานาชาติที่ประเทศไอร์แลนด์เป็นเจ้าภาพ
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลนานาชาติที่ประเทศสกอตแลนด์เป็นเจ้าภาพ
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลนานาชาติที่ประเทศเวลส์เป็นเจ้าภาพ
ฆือนาลึก

**ฆือนาลึก** () หรือ **แคทช์** (ฆือนาลึก: ) เป็นเทศบาลและหมู่บ้านคอเคซัสโบราณที่มีที่มาย้อนไปถึงสมัยแอลเบเนียคอเคซัส หมู่บ้านนี้ตั้งอยู่ในภูเขาสูงของเขตกูบาในประเทศอาเซอร์ไบจาน เทศบาลฆือนาลึกประกอบด้วยหมู่บ้านฆือนาลึกและหมู่บ้านกาลัยฆูดัท หมู่บ้านนี้เป็นส่วนหนึ่งของ *ภูมิทัศน์วัฒนธรรมของชาวฆือนาลึกและเส้นทางเคลื่อนย้ายปศุสัตว์ตามฤดูกาล "เคิชโยลู"* ซึ่งยูเนสโกขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกในปี 2023

ฆือนาลึกตั้งอยู่ทางใต้ของกูบา ในใจกลางเทือกเขาคอเคซัสใหญ่ซึ่งแยกคอเคซัสเหนือในรัสเซียออกจากคอเคซัสใต้ ฆือนาลึกเป็นหมู่บ้านที่โดดเดี่ยวและอยู่สูงที่สุดแห่งหนึ่งในแถบคอเคซัส และมีอุณหภูมิที่ต่างกันอย่างมากระหว่างฤดูร้อนกับฤดูหนาว จาก −20&nbsp;°ซ ถึง 18&nbsp;°ซ ประชากรของฆือนาลึกอยู่ที่ประมาณ 2,000 คน ประชากรของหมู่บ้านนี้ใช้ภาษาฆือนาลึกซึ่งเป็นภาษาโดดเดี่ยวในตระกูลภาษาคอเคซัสเหนือ กระนั้นชาวบ้านส่วนใหญ่ก็พูดภาษาอาเซอร์ไบจานได้เช่นกัน

อิลฮัม แอลีเยฟ ประธานาธิบดีอาเซอร์ไบจาน ได้จัดตั้งเขตสงวนสถาปัตยกรรมประวัติศาสตร์และชาติพันธุ์แห่งรัฐ ฆือนาลึก ขึ้นตามกฤษฎีกาประธานาธิบดีในปี 2007 เพื่ออนุรักษ์วัฒนธรรม ภาษา และลักษณะอันโดดเด่นของฆือนาลึก ฆือนาลึกเป็นหนึ่งในโบราณสถานเสี่ยงอันตรายสูงสุด 100 แห่งของกองทุนโบราณสถานโลกประจำปี 2008 เนื่องมาจากความกังวลเกี่ยวกับการสร้างถนนสายใหม่ที่เชื่อมต่อฆือนาลึกเข้ากับกูบา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศอาเซอร์ไบจาน
หมวดหมู่:หมู่บ้านในประเทศอาเซอร์ไบจาน
อุทยานพิพิธภัณฑ์ศิลปะอิหร่าน

**อุทยานพิพิธภัณฑ์ศิลปะอิหร่าน**  () เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะตั้งอยู่ในเขตเอแลฮีเอฮ์ นครเตหะราน ประเทศอิหร่าน อุทยานมีบนาดพื้นที่ไม่ถึงปนึ่งเฮกตาร์ จุดหมายตาสำคัญของอุทยานคือแบบจำลองสิ่งปลูกสร้างในประวัติศาสตร์ของอิหร่านที่สำคัญในขนาดย่อ อาคารเหล่านี้สร้างขึ้นสมัยจักรวรรดิปาห์ลาวี

อาคารหลังหลักสร้างขึ้นในปี 1931 โดยเป็นของอะฮ์มัด อามีร์ อะฮ์มาดี ผู้บังคับบัญชาของเรซา ชะฮ์ มีการบูรณะครั้งใหญ่ในปี 2005 ซึ่งมีการจัดภูมิทรรศสวนใหม่ควบคู่ ในปัเดียวกันนี้ได้เปิดอาคารและพื้นที่สวนโดยรอบใหม่ในฐานะพิพิธภัณฑ์ศิลปะ

ในรัชสมัยของราชวงศ์ปาห์ลาวีในทศวรรษ 1960s มีการจัดเทศกาล "ฉลอง 2500 ปีแห่งจักรวรรดิเปอร์เซีย" มีการสั่งทำแบบจำลองอาคารโบราณในอิหร่านที่สำคัญโดยตรงจากศิลปินของอิตาลี โดยแบบจำลองทำมาจากคอนกรีต และใช้เรซินกับพอลีเอสเทอร์เพื่อประดับกระจกหน้าจ่าง จากนั้นจึงทาด้วยสีน้ำมันในแบบจำลองของฮาชท์เบเฮชท์, เชเฮลโซทูน และ ชัมโซลเอเมเรฮ์

แบบจำลองของโบราณสถานอิหร่านที่สำคัญภายในอุทยาน รวมถึงแบบจำลองของฮาชท์เบเฮชท์, เชเฮล โซทูน, โกนบาเดคาวุส, ชัมโซเอมาเรฮ์, สะพานสามสิบ, สถานีคาราวาน, สวนฟิน, หออาซาดี, หอมีลาด, สุสานดาเนียล, โดมโซลทานนีเยฮ์ และ อารามนักบุญทัดดีอุส

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สวนสาธารณะในเตหะราน
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในเตหะราน
คาสตรอล

**คาสตรอล** () เป็นบริษัทน้ำมันและผู้ผลิตน้ำมันหล่อลื่นสำหรับอุตสาหกรรมและยานยนต์จากประเทศอังกฤษ โดยผลิตและจำหน่ายน้ำมัน จาระบี และผลิตภัณฑ์ที่คล้ายคลึงกันสำหรับใช้งานในการหล่อลื่นหลากหลายประเภท เดิมชื่อ **ซีซี เวคฟิลด์** (CC Wakefield) ซึ่งชื่อ *คาสตรอล* เดิมเป็นเพียงชื่อตราสินค้าสำหรับน้ำมันเครื่องของบริษัทเท่านั้น แต่ในที่สุดบริษัทก็เปลี่ยนชื่อเป็น *คาสตรอล* เมื่อชื่อผลิตภัณฑ์เป็นที่รู้จักมากกว่าชื่อบริษัท

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 คาสตรอลเป็นบริษัทในเครือของบีพี (BP) ซึ่งเข้าซื้อบริษัทด้วยมูลค่า 4.73 พันล้านดอลลาร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตราสินค้าอังกฤษ
หมวดหมู่:บริษัทของสหรัฐ
หมวดหมู่:บริษัทอังกฤษที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2442
หมวดหมู่:บริษัทพลังงานที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2442
กูบา

**กูบา** () เป็นนครและศูนย์กลางการปกครองของอำเภอกูบา ประเทศอาเซอร์ไบจาน ตั้งอยู่บนเชิงเขาทางตะวันออกเฉียงเหนือของเขาชาห์แดฆ ที่ความสูง 600 เมตรจากระดับน้ำทะเล บนฝั่งขวาของแม่น้ำคุดยาล กูบามีประชากรราว 38,100 คนในปี 2010

นครกูบาในปัจจุบันมีที่มาจากหมู่บ้านริมน้ำชื่อกูดิอัล (Gudial) ในกลางศตวรรษที่ 18 หลังย้ายที่พำนักจากคูนดัต ฮุสเซน อาลี (Hussain Ali) ได้กลายมาเป็นข่านแห่งกูบา และทำการสร้างป้อมปราการขึ้นล้อมรอบนครกูบา หลังขากนั้นเขาพยายามจะตั้งรัฐขึ้นแยกเอป็นเอกเทศจากรัฐข่านอื่น ๆ ในอาเซอร์ไบจาน รัฐกูบายิ่งเรือบอกนาจขึ้นอีกในสมัยปกครองของฟาตาลี ข่าน (Fatali Khan, 1758–1789) บุตรของฮุสเซน อาลี กระนั้น รัฐข่านกูบา เช่นเดียวกับรัฐข่านอื่น ๆ ในทรานส์คอเคซัส ท้ายที่สุดได้ถูกยึดครองโดยซาร์แห่งรัเซียในต้นศตวรรษที่ 19 และผนวกเข้ากับจักรวรรดิรัสเซียในที่สุด หลังการเจรจา ต่อมากูบาถูกจัดเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นเดอร์เบนต์ในปร 1840 ตามด้วยกูบาอูเยซด์ในรัฐบากูในปี 1860

กูบสเป็นศูนย์กลางหนึ่งของอุตสาหกรรมการทอพรมในอาเซอร์ไบจาน โดยมีบริษัทแนวหน้าของเมืองคือ "กาดิมกูบา" ("Qadim Quba") พรมชิ้นสำคัญจากกูบา เช่น "โกลูชีชี" ("Golu Chichi") ทอขึ้นในกูบาเมื่อปี 1712 ปัจุบันเป็นของจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตันในนครนิวยอร์ก

กูลามีการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างมากในช่วงทศวรรษ 2000 โดยเฉพาะจากการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมก่อสร้างของเมือง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศอาเซอร์ไบจาน
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2032

**ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2032** () หรือ **UEFA Euro 2032** หรือ **Euro 2032** จะเป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป ครั้งที่ 19 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงชนะเลิศนานาชาติทุกสี่ปี ที่จัดโดยยูฟ่า สำหรับฟุตบอลชายทีมชาติชุดใหญ่ โดยประเทศอิตาลี และ ตุรกี จะเป็นเจ้าภาพการแข่งขันซึ่งมีกำหนดจะจัดขึ้นระหว่างเดือนมิถุนายนถึงกรกฎาคม พ.ศ. 2575

การแข่งขันครั้งนี้จะเป็นครั้งที่สี่ที่ประเทศอิตาลีจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป ซึ่งก่อนหน้านี้เคยเป็นเจ้าภาพการแข่งขันในปี ค.ศ. 1968 และ 1980 รวมทั้งการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป  2020 ที่โรม โดยจะเป็นครั้งแรกที่การแข่งขันจัดขึ้นที่ประเทศตุรกี

## สนามแข่งขัน
เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2566 ทั้งสหพันธ์ฟุตบอลอิตาลี และสหพันธ์ฟุตบอลตุรกี ได้เสนอรายชื่อสนาม 10 แห่ง เมื่อทั้งสองเสนอตัวเป็นเจ้าภาพแยกกัน เนื่องจากการคัดเลือกเจ้าภาพกลายเป็นการเสนอตัวร่วมกัน แต่ละประเทศจะเลือกสนาม 5 แห่งสำหรับการแข่งขันรอบสุดท้ายแทน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

2032

หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลนานาชาติที่ประเทศอิตาลีเป็นเจ้าภาพ
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอลนานาชาติที่ประเทศตุรกีเป็นเจ้าภาพ
แกนแจ

**แกนแจ** (, ) เป็นนครในประเทศอาเซอร์ไบจานที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสามของประเทศ ด้วยประชากรราว 335,600 นครแกนแจเป็นศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมมาเกือบตลอดการมีอยู่ของแกนแจ ในอดีตเป็นราชธานีของรัฐข่านแกนแจจนปี 1804 ที่ซึ่งกาจาร์ อีรัน ถูกผนวกเข้ากับจักรวรรดิรัสเซียอันเป็นผลจากสนธิสัญญากูลีสตันในปี 1813 ด้วยอยู่ภายใต้เขตผู้ว่าการจอร์เจีย, เขตผู้ว่าการจอร์เจีย-อีเมเรติยา, เขตผู้ว่าการตีฟลิส และ เขตผู้ว่าการเอลีซาเวตโปล ตามลำดับ ต่อมาจึงเป็นของสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาเซอร์ไบจาน, สาธารณรัฐโซเวียตอาเซอร์ไบจาน และประเทศอาเซอร์ไบจาน ตามลำดับ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศอาเซอร์ไบจาน
นาโฏร์ราชวารี

**นาโฏร์ราชวารี** (อักษรโรมัน: Natore Rajbari) หรือ **วังนาโฏร์** เป็นอดีตพระราชวังหลวงในนาโฏร์ ประเทศบังกลาเทศ ในอดีตเป็นที่พำนักและที่ทรงงานของราชสกุลราชศาหีแห่งซามินดาร์ รานีภาวนี อาศัยอยู่ที่นี่และขยับยขยายพื้นที่ของวังหลังการเสียชีวิตของสามี
 ปัจจุบันวังนี้เป็นพิพิธภัณฑ์

วังหลังแรก "ราชวารี" สร้างขึ้นโดยราชา รามชีวัน โมอิตรา (Raja Ramjivan Moitra) ล้อมรอบด้วยคูน้ำสองชุดที่ยังสามารถพบได้ในปัจจุบัน อาคารหลังเดิมส่วนใหญ่ของวังพังลงในระหว่างแผ่นดินไหวปี 1897 ต่อมามีการสร้างขึ้นใหม่หรือสร้างอาคารทดแทน ผู้สืบทอดตำแหน่งของรามชีวันคือ รามกันตะ (Ramkanta) ซึ่งเป็นบุตรบุญธรรม หลังรามกันตะเสียชีวิต วังนาโฏร์ได้ถูกส่งต่อมาอยู่ภายในการบริหารของภรรยาม่าย รานีภาวนี ซึ่งพัฒนาวังขึ้นอย่างมาก หลังรานีภาวนีเสียชีวิตในปี 1797 บุตรบุญธรรมของเธอ ราชา รามกฤษณะ (Ramkrishna) ได้แบ่งวังนีแป็นสองส่วนให้กับลูกทั้งสอง คือ วิศวนาถ (Bishwanath) กับ ศิวนาถ (Sibnath) และกลับมายุบรวมกันเป็นพื้นที่เดียวอีกครั้งในปี 1950

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วังในประเทศบังกลาเทศ
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศบังกลาเทศ
โรงพยาบาลอินโดนีเซีย

**โรงพยาบาลอินโดนีเซีย** () เป็นโรงพยาบาลที่ตั้งอยู่ในเมือง บัยต์ลาฮิยา () เขตผู้ว่าการกาซาเหนือ ฉนวนกาซา รัฐปาเลสไตน์

โรงพยาบาลเริ่มก่อสร้างใน พ.ศ. 2554 บนพื้นที่ขนาด 16,000 ตารางเมตรซึ่งได้รับบริจาคจากรัฐบาลของกาซา โครงการมีมูลค่า 1.26 แสนล้านรูปียะฮ์ โดยได้รับทุนจากการบริจาคของประชาชนและจากองค์กรในประเทศอินโดนีเซีย เช่น สภากาชาดอินโดนีเซียและสมาคมมูฮัมมาดียะฮ์ () รวบรวมผ่านคณะกรรมการช่วยเหลือฉุกเฉินทางการแพทย์ (, MER-C) ซึ่งเป็นองค์กรมนุษยธรรมในอินโดนีเซีย มูฮัมมัด จูซูฟ กัลลา () รองประธานาธิบดีอินโดนีเซียทำพิธีเปิดโรงพยาบาลเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2559

โรงพยาบาลมีเตียงผู้ป่วย 100 เตียง ห้องผ่าตัด 4 ห้อง และหออภิบาลผู้ป่วยหนัก 10 เตียง เจ้าหน้าที่ประกอบด้วยชาวปาเลสไตน์ประมาณ 400 คน ซึ่งได้รับค่าจ้างจากกระทรวงสาธารณสุขของฉนวนกาซา และอาสาสมัครชาวอินโดนีเซียจำนวนหนึ่ง

## สงครามอิสราเอล–ฮะมาส พ.ศ. 2566
ในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 กองกำลังป้องกันอิสราเอลได้ปิดล้อมโรงพยาบาลอย่างสมบูรณ์ โดยเป็นส่วนหนึ่งของการรุกรานฉนวนกาซา ในสงครามอิสราเอล–ฮะมาส พ.ศ. 2566

อิสราเอลอ้างว่านักรบฮะมาสใช้โรงพยาบาลเพื่อวัตถุประสงค์ทางการทหาร แม้ว่าประเด็นนี้จะถูกโต้แย้งก็ตาม

ภายหลังการจู่โจม รัฐมนตรีต่างประเทศอินโดนีเซีย เริตโน มาร์ซูดี () ออกแถลงการณ์ "ประณามอย่างรุนแรงที่สุด" ซึ่งเป็นความพยายามในการผลักดันให้มีการหยุดยิงเพื่อคำนึงถึงจริยธรรม โดยได้แถลงระหว่างการเยือนทางการทูตในประเทศจีน ซึ่งจีนดำรงตำแหน่งประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ (UNSC) ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2566

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  

หมวดหมู่:โรงพยาบาลในรัฐปาเลสไตน์
หมวดหมู่:ฉนวนกาซา
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2559
ชีร์วัน (ประเทศอาเซอร์ไบจาน)

**ชีร์วัน** (; Shirvan) เป็นนครในประเทศอาเซอร์ไบจาน  ตั้งอยู่ริมแม่น้ำกูรา ชื่อเดิมของเมืองคือ *ซูบอฟกา* (*Zubovka*) กระทั่งปี 1938 ก่อนเปลี่ยนมาเป็น *[[Əli Bayramlı (disambiguation)|อาลี บัยรัมลี]]* จนปี 2008 ในระหว่างปี 1938 ถึง 1954 ชีร์วันมีสถานะเป็นหมู่บ้าน ก่อนจะได้รับสถานะนครของสาธารณรัฐในปี 1963 ชีร์วันมีขนาดพื้นที่ 72.7&nbsp;ตารางกิโลเมตร แบะประชากร 87,400 คน ตามสำมะโนปี 2020 ความหนาแน่นประชากรอยู่ที่ 1226 คนต่อ 1&nbsp;ตารางกิโลเมตร ชีร์วันมีนิคมใต้ปกครองได้แก่ ฮาจีการาห์มันลี (Hajigarahmanly) และ ไบรัมลี (Bairamly) ประชากร 98.5% ของเมืองเป็นชาวอาเซอร์ไบจาน

นครชีร์วันในปัจจุบันมีที่มาจากศตวรรษที่ 19 เริ่มแรกเป็นนิคมของชาวรัสเซียที่กลับมาตั้งรกรากใหม่ มีชื่อว่าซูบอฟกา ชื่ออันตั้งให้เกียรติแด่วาเลริยัน ซูบอฟ กระนั้นชื่อท้องถิ่นคือ การาชูฆาร์ (Qarachukhar) เนื่องด้วยที่ตั้งของเมืองซึ่งติดแม่น้ำและด้วยเมืองไม่ได้มีความสูงมาก ทำให้ชีร์วันถูกอุทกภัยมาตลอดในประวัติศาสตร์

มีการขุดพบทางโบราณคดีในละแวกของชีร์วันซึ่งช่วยยืนยันการตั้งรกรากมาอย่างยาวนานที่ชีร์วัน ชีร์วันในอดีตยังเป็นทางผ่านของเส้นทางคาราวาน ในการขุดพบทางโบราณคดีที่ห่างออกไป 2 กิโลเมตรจากเขตเมือง มีการค้นพบนิคมอายุศตวรรษที่ 14 ที่มีลักษณะเป็นนคร ในย่านหัตถกรรมของเมืองโบราณนี้ยังพบซากของเตาเผาเครื่องเคลือบ 12 เตาที่อยู่ในสภาพที่ดีมาก นอกจากนี้ยังมีการขุดพบวัตถุต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวันและการใช้ชีวิตของคนโบราณ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศอาเซอร์ไบจาน
จารึกเซเบก-คู

**จารึกเซเบก-คู** () มีอีกชื่อว่า **จารึกคู-โซเบก** () เป็นศิลาจารึกที่อุทิศแด่ผู้ที่มีชื่อว่าเซเบก-คู (คู-โซเบก) ที่มีชีวิตในรัชสมัยฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3 (ครองราชย์: 1878 – 1839 ปีก่อน ค.ศ.) ค้นพบโดยจอหืน การ์สแตงใน ค.ศ. 1901 ที่นอกสุสานคู-โซเบกที่อไบดอส ประเทศอียิปต์ ปัจจุบันตั้งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แมนเชสเตอร์

ข้อความส่วนใหญ่กล่าวถึงชีวิตของคู-โซเบก และมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เนื่องจากมีบันทึกการทัพอียิปต์แรกสุดในคานาอัน (หรือบริเวณสักแห่งในทวีปเอเชีย) เท่าที่รู้จัก ข้อความนั้นเขียนไว้ว่า "พระองค์เสด็จไปทางเหนือเพื่อโค่นล้มชาวเอเชีย พระองค์เสด็จถึงต่างประเทศที่มีชื่อว่า Sekmem (...) จากนั้น Sekmem จึงล่มสลายพร้อมกับซาก Retenu" โดยที่ Sekmem (s-k-m-m) คาดว่าเป็นเชเคม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* The stela of Sebek-khu, the earliest record of an Egyptian campaign in Asia (1914)

หมวดหมู่:จารึกอียิปต์โบราณ
หมวดหมู่:เชเคม
หมวดหมู่:อไบดอส
หมวดหมู่:การค้นพบทางโบราณคดีในประเทศอียิปต์
อรุณ บุญชม

**อรุณ บุญชม** (เกิด 11 มีนาคม พ.ศ. 2492) หรือศาสนนามว่า **มุฮัมมัดญะลาลุดดีน บิน ฮูเซ็น** () เป็นจุฬาราชมนตรีคนที่ 19 แห่งราชอาณาจักรไทย ประธานคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย อดีตประธานคณะผู้ทรงคุณวุฒิจุฬาราชมนตรี อดีตประธานกรรมการอิสลามประจำกรุงเทพมหานคร

## ประวัติ
อรุณเกิดเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2492 ณ ชุมชนมุสลิมบ้านสามอิน ตำบลคลองตัน อำเภอพระโขนง จังหวัดพระนคร (ปัจจุบันอยู่ในพื้นที่แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร) บิดาชื่อเซ็น บุญชม หรือ ฮัจยีฮูเซ็น บุญชม มารดาชื่อถม บุญชม หรือฮัจยะห์อาซียะห์ เป็นสัปบุรษมัสยิดฮิดายาตุ้ลอิสลาม (สามอิน) จบการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาอัลฮะดีษและอิสลามศึกษา จากมหาวิทยาลัยมะดีนะฮ์ ราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบีย และสาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ สาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

## มัซฮับ
ท่านอาจารย์อรุณนั้น เป็นชาฟิอียะฮ์ (ผู้ยึดมัซฮับชาฟิอี) แบบแท้ จากการแปลตำราอัลฟิกฮุลมันฮะญีย์ อันเป็นตำราฟิกฮ์ของมัซฮับชาฟิอีที่ประพันธ์โดย บรรดาฟะกีฮ์แห่งมหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร

## การทำงาน
นายอรุณเคยทำงานเป็นอาจารย์สอนอิสลามศึกษาและภาษาอาหรับระดับซานาวีย์ ที่โรงเรียนมิฟตาฮุ้ลอุลูมิดดีนียะห์ (บ้านดอน) รวมถึงเป็นวิทยากรบรรยายศาสนธรรมให้แก่สถาบันและองค์กรต่าง ๆ

นอกจากนี้ ก่อนการดำรงตำแหน่งจุฬาราชมนนตรี นายอรุณเคยดำรงตำแหน่งเป็นอิหม่ามประจำมัสยิดดารุ้ลมุห์ซีนีน (สุเหร่าบ้านดอน) แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร, ประธานคณะกรรมการอิสลามประจำกรุงเทพมหานคร, รองประธานคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย, ประธานคณะผู้ทรงคุณวุฒิจุฬาราชมนตรี และอีกหลายตำแหน่ง นอกจากนี้ยังทำหน้าที่แปลหนังสือฮะดีษซอเฮียะฮ์ (จริยวัตรท่านศาสดา) 9 เล่ม, แปลหนังสือริยาดุซซอลิฮัน (จริยธรรมอิสลาม) 7 เล่ม และแปลหนังสืออัลฟิกฮ์ (นิติศาสตร์อิสลาม) 7 เล่ม

## จุฬาราชมนตรี
ในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 กระทรวงมหาดไทยได้จัดการประชุมสรรหาและให้ความเห็นชอบผู้ที่จะดำรงตำแหน่งจุฬาราชมนตรีคนที่ 19 แทนที่อาศิส พิทักษ์คุมพล ที่ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม โดยมี ชาดา ไทยเศรษฐ์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย เป็นประธานการประชุม ซึ่งในครั้งนี้ มีผู้ได้รับเสนอชื่อจำนวน 3 คน และผลการลงคะแนน เป็นดังนี้

ดังนั้น จากมติที่ประชุม จึงทำให้นายอรุณดำรงตำแหน่งจุฬาราชมนตรีคนที่ 19 โดยมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2567

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:มุสลิมชาวไทย
หมวดหมู่:จุฬาราชมนตรี
หมวดหมู่:บุคคลจากสาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
หมวดหมู่:บุคคลจากเขตคลองเตย
โจว ฉู่

**โจว ฉู่** (; ค.ศ. 236?–12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 297) หรือ **จิวซู**  ชื่อรอง **จื๋ออิ่น** () เป็นขุนพลชาวจีนในยุคราชวงศ์จิ้นตะวันตก เป็นบุตรชายของจิวหอง (周魴 *โจว ฝาง*) ขุนพลที่มีชื่อเสียงของรัฐง่อก๊ก

โจว ฉู่มีชื่อเสียงในด้านความเที่ยงธรรมและซื่อสัตย์ ครั้งหนึ่งเคยกล่าวโทษซือหม่า หรง () ผู้เป็นอ๋องแห่งรัฐเหลียง เมื่อชนเผ่าเร่รอนในกวานจงก่อกบฏต่อราชวงศ์จิ้น โจว ฉู่ได้รับมอบหมายจากซือหม่า หรงให้เข้ารบกับข้าศึกที่แข็งแกร่งจำนวน 20,000 นายโดยให้คุมทหารเพียง 5,000 นายและไม่มีเสบียง โจว ฉู่เสียชีวิตในที่รบ โจว ฉู่ปรากฏในหนังสือภาพพิมพ์แกะไม้ *[[อู๋ชฺวางผู่]]* (無雙譜, ทำเนียบวีรชนไร้เทียมทาน) ของจิน กู่เหลียง

## กำจัดสามภัยร้าย

ตำนานพื้นบ้านเกี่ยวกับโจว ฉู่ปรากฏในหนังสือ *[[ชื่อชัวซิน-ยฺหวี่]]* ในปี ค.ศ. 430 และได้รับความนิยมอย่างมาก ตำนานอ้างว่าโจว ฉู่เป็นนักเลงที่โหดร้ายและหัวรุนแรงในช่วงวัยรุ่น โจว ฉู่ได้รับการขนานนามโดยชาวบ้านในเมืองอี๋ซิง (義興郡 *อี๋ซิงจฺวิ้น*; ปัจจุบันคือนครอี๋ซิง มณฑลเจียงซู) บ้านเกิดว่าเป็นหนึ่งใน "สามภัยร้าย" ด้วยกันกับเสือและมังกร

โจว ฉู่รับคำขอจากชาวบ้านให้ไปปราบเสือและมังกรที่อาศัยในแม่น้ำ (*[[เจียวหลง|เจียว]]*) การต่อสู้กับมังกรดำเนินไปเป็นเวลา 3 วันในทะเลสาบไท่ ระหว่างนั้นชาวบ้านเห็นว่าโจว ฉู่ยังไม่กลับมาก็เข้าใจว่าโจว ฉู่ตายไปแล้วจึงจัดงานเฉลิมฉลอง เมื่อโจว ฉู่กลับมาอย่างมีชัยพร้อมกับศีรษะมังกรและเห็นชาวบ้านจัดงานเฉลิมฉลอง จึงทำให้โจว ฉู่ตระหนักว่าตนคือภัยร้ายสุดท้ายที่ชาวบ้านหวาดกลัว โจว ฉู่มุ่งมั่นจะปรับปรุงตนจึงไปตามหาขุนพลง่อก๊กลู่ จี (陸機) และลู่ ยฺหวิน (陸雲) จึงได้รับแรงบันดาลใจ ในที่สุดโจว ฉู่ก็กลายเป็นขุนพลผู้ประสบความสำเร็จและเป็นที่รักของราษฎร

## เสียชีวิต
โจว ฉู่ขึ้นมามีตำแหน่งเป็นผู้ช่วยขุนนางตรวจสอบ (; *ยฺหวี่ฉื่อจงเฉิง*) ไม่หวั่นเกรงที่จะกล่าวโทษและเปิดเผยการกระทำผิดของขุนนางคนอื่น ๆ จึงทำให้หลายคนไม่พอใจโจว ฉู่รวมไปถึงซือหม่า หรง (司馬肜) บุตรชายของสุมาอี้ (司馬懿 *ซือหม่า อี้*) และเป็นพระปิตุลา (อา) ของสุมาเอี๋ยน (司馬炎 *ซือหม่า เหยียน*) หรือจักรพรรดิจิ้นอู่ตี้ ผู้สถาปนาราชวงศ์จิ้นตะวันตก ในปี ค.ศ. 296 เมื่อซือหม่า หรงได้ขึ้นเป็นมหาขุนพลในการนำทัพบุกตะวันตกปราบกบฏชี่ ว่านเหนียน โจว ฉู่ได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนพลทัพหน้า  ซุน ซิ่ว () ขุนพลผู้ติดตามของโจว ฉู่แนะนำให้โจว ฉู่ไปอำลามารดาผู้ชราเป็นครั้งสุดท้าย โจว ฉู่ตอบว่า "ไม่มีใครสามารถบรรลุคุณธรรมของความกตัญญูและความภักดีได้ในเวลาเดียวกัน ในเมื่อข้าได้รับเลือกให้รับใช้แผ่นดินแล้ว ข้าก็ยอมตายเพื่อแผ่นดิน"

โจว ฉู่ได้รับมอบหมายให้นำทหาร 5,000 นายไปโจมตีข้าศึกที่แข็งแกร่ง 20,000 นาย หลังการโจมตีเริ่มต้นขึ้น ซือหม่า หรงก็สั่งให้ตัดการส่งเสบียงไปยังกองกำลังของโจว ฉู่ออกทั้งหมด กองกำลังของโจว ฉู่ใช้ลูกเกาทัณฑ์จนหมด และขุนพลที่ได้รับมอบหมายให้มาเสริมกำลังแก่โจว ฉู่ก็ไม่ได้เข้าช่วยเหลือ เมื่อเหล่าทหารขอให้โจว ฉู่หนีไป โจว ฉู่จึงตอบว่า "ข้าเป็นขุนนางของแผ่นดิน ไม่สมควรที่จะตายเพื่อแผ่นดินหรอกหรือ" โจว ฉู่ต่อสู้จนเสียชีวิตในที่รบ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ขุนพลในยุคราชวงศ์จิ้น
หมวดหมู่:บุคคลจากง่อก๊ก
หมวดหมู่:ชาวจีนที่กลายเป็นเทพเจ้า
หมวดหมู่:ข้าราชการในยุคราชวงศ์จิ้น
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์จิ้นที่ถูกสังหารในยุทธการ
โมหันวาคานซูเปอร์ไจแอนต์

**โมหันวาคานซูเปอร์ไจแอนต์** (; ) เป็นสโมสรกีฬาจากเมืองโกลกาตาในประเทศอินเดีย ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1889 ปัจจุบันเล่นอยู่ในอินเดียนซูเปอร์ลีก โดยโมฮันบากันมีสโมสรคู่ปรับคือ อีสต์เบงกอล

ในอดีตเคยมีนักฟุตบอลชาวไทยร่วมทำหน้าที่กับสโมสรแห่งนี้ด้วยคือ ดุสิต เฉลิมแสน (ในปี พ.ศ. 2542-2544)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2432
หมวดหมู่:โกลกาตา
เขตห้ามล่าสัตว์ป่าเขาค้อ

**เขตห้ามล่าสัตว์ป่าเขาค้อ** เป็นเขตห้ามล่าสัตว์ในอำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ โดยครอบคลุมพื้นที่ 44 ตารางกิโลเมตร (17 ตารางไมล์) และสถาปนาขึ้นใน พ.ศ. 2529

## ภูมิศาสตร์
เขตห้ามล่าสัตว์ป่าเขาค้อตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองเพชรบูรณ์ประมาณ 30 กม. (19 ไมล์) ในตำบลเขาค้อ, ตำบลหนองแม่นา, ตำบลสะเดาะพง อำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์

เขตห้ามล่าสัตว์ป่านี้มีขนาด 44 ตารางกิโลเมตร (17 ตารางไมล์) และอยู่ติดกับอุทยานแห่งชาติทุ่งแสลงหลวงทางทิศตะวันตก และติดกับอุทยานแห่งชาติเขาค้อทางทิศตะวันออกและทิศใต้ ลำธารไหลลงสู่แม่น้ำวังทองซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำน่าน

## ภูมิประเทศ
ภูมิทัศน์ถูกปกคลุมไปด้วยภูเขาที่มีป่าไม้ มีความสูงตั้งแต่ 700–1,000 ม. (2,300–3,300 ฟุต) มีพื้นที่ภูเขาทั้งหมด 74 เปอร์เซ็นต์ โดย 20 เปอร์เซ็นต์ อยู่ทางทิศตะวันออก (เขาขาด) และทิศตะวันออกเฉียงเหนือ (เขาค้อ), มีพื้นที่ภูเขาสูงชัน (ทางลาดบน, หุบเขาตื้น, ยอดภูเขา และลำธารที่มีรอยบากลึก) และพื้นที่เนินลาด 54 เปอร์เซ็นต์ (ทางลาดเปิด, หุบเขารูปตัวยู และสันเขากึ่งลาด) ส่วนที่ราบนับเป็น 26 เปอร์เซ็นต์

## พรรณไม้ประจำถิ่น
เขตห้ามล่าสัตว์ป่านี้มีป่าดิบแล้ง (83 เปอร์เซ็นต์), พื้นที่เกษตรกรรม (15 เปอร์เซ็นต์) และฟาร์มร้าง (2 เปอร์เซ็นต์)

## พรรณสัตว์ประจำถิ่น
**สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม** มี 20 สปีชีส์จาก 16 วงศ์ ซึ่งตัวแทนจากหนึ่งสปีชีส์ ได้แก่:

**นก** มีประมาณ 24 สปีชีส์ โดยมีนกเกาะคอน 12 สปีชีส์จาก 10 วงศ์ ซึ่งตัวแทนจากหนึ่งสปีชีส์ ได้แก่:

right|thumb|นกจับแมลงสีฟ้า

และที่ไม่ใช่นกเกาะคอนอีก 12 สปีชีส์จาก 12 วงศ์ ซึ่งตัวแทนจากหนึ่งสปีชีส์ ได้แก่:

**สัตว์เลื้อยคลาน**

## สถานที่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:IUCN ประเภท III
เขาค้อ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดเพชรบูรณ์
หมวดหมู่:อำเภอเขาค้อ
ฟุตบอลชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี 2023 รอบคัดเลือก

การแข่งขัน**ฟุตบอลชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี 2023 รอบคัดเลือก** เป็นการแข่งขันฟุตบอลชายนานาชาติ รุ่นอายุต่ำกว่า 17 ปี ซึ่งจัดขึ้นเพื่อตัดสินทีมที่มีสิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี 2023 การแข่งขันครั้งนี้เป็นการแข่งขันรุ่นอายุต่ำกว่า 17 ปีเป็นครั้งแรกหลังจากการรีแบรนด์โดยสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย

## การจับฉลาก

;หมายเหตุ
* ทีมที่มีสถานะ **ตัวหนา** ผ่านเข้ารอบสุดท้าย
* **'(H)**': เจ้าภาพกลุ่มรอบคัดเลือก
* **'(Q)**': เจ้าภาพการแข่งขันรอบสุดท้ายผ่านการคัดเลือกโดยอัตโนมัติ โดยไม่คำนึงถึงผลการคัดเลือก
* **'(W)**': ถอนออกหลังจับฉลาก

## ดูเพิ่ม
* ฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี
* ฟุตบอลชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของการแข่งขันเอเอฟซีเยาวชน

2023
หมวดหมู่:การแข่งขันฟุตบอล
หมวดหมู่:ฟุตบอลในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:กีฬาเยาวชน
โครินนา โชเพย์

**คีเรียคิ โครินนา โชเพย์** (; เกิด 21 มิถุนายน ค.ศ. 1944) เป็นนักแสดง นางแบบและนางงามชาวกรีกที่ครองตำแหน่งนางงามจักรวาล 1964

เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1964 โชเพย์ได้รับตำแหน่งมิสสตาร์เฮลลัส () และเป็นตัวแทนของประเทศกรีซในการประกวดนางงามจักรวาล 1964 ที่จัดขึ้นในไมแอมีบีช รัฐฟลอริดา สหรัฐ ในรอบตัดสินเธอได้คว้าตำแหน่งนางงามจักรวาล 1964 ทำให้เธอเป็นนางงามชาวกรีกคนแรกที่ครองตำแหน่งนางงามจักรวาล ต่อมาเธอก็ได้เป็นส่วนหนึ่งของคณะกรรมการตัดสินการประกวดหลายครั้ง

หลังจากครองตำแหน่งนางงามจักรวาลได้สำเร็จ โชเพย์เริ่มต้นอาชีพนักแสดงโดยปรากฏตัวทางโทรทัศน์และภาพยนตร์บางเรื่อง เช่น A Man Called Horse, แดเนียล บูน, Lost in Space และ Valley of the Dolls นอกจากการประกวดนางงามและอาชีพนักแสดงแล้ว โชเพย์ยังเป็นประธานขององค์กรเพื่อเด็กที่เป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวอีกด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูล

* 

หมวดหมู่:บุคคลจากเอเธนส์
หมวดหมู่:ผู้ชนะการประกวดนางงามจักรวาล
หมวดหมู่:นางแบบกรีก
หมวดหมู่:นักแสดงชาวกรีก
นีเวีย

**นีเวีย** (; ,) เป็นตราสินค้าผลิตภัณฑ์ดูแลส่วนบุคคลสัญชาติเยอรมนีที่เชี่ยวชาญด้านการดูแลผิวหนังและร่างกาย เป็นเจ้าของโดยไบเออร์สดอร์ฟ โกลบอล อาเก ซึ่งมีฐานอยู่ในฮัมบูร์ก จึงเป็นที่มาของแบรนด์ยูเซอริน ชื่อนีเวีย มาจากคำคุณศัพท์ภาษาละติน *niveus*, *nivea*, *niveum* ซึ่งแปลว่า "หิมะขาว" 

ในช่วงทศวรรษที่ 1930 ไบเออร์สดอร์ฟไดผลิตผลิตภัณฑ์ต่างๆ เช่น น้ำมันฟอกหนัง ครีมโกนหนวด แชมพู น้ำยาทำความสะอาดผิวหน้า และโทนเนอร์ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เครื่องหมายการค้า "นีเวีย" ถูกเวนคืนในหลายประเทศ หลังสงครามไบเออร์สดอร์ฟก็ได้ซื้อลิขสิทธิ์คืน ในช่วงทศวรรษ 1980 แบรนด์นีเวียได้ขยายไปสู่เศรษฐศาสตร์การตลาดในวงกว้าง
## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตราสินค้าเยอรมัน
โมตุล

**โมตุล** () เป็นบริษัทระดับโลกสัญชาติฝรั่งเศส ที่ผลิต พัฒนา และจัดจำหน่ายน้ำมันหล่อลื่นและผลิตภัณฑ์พิเศษอื่น ๆ สำหรับเครื่องยนต์ (รถจักรยานยนต์ รถยนต์ และยานพาหนะอื่น ๆ) และสำหรับอุตสาหกรรม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บริษัทของฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ตราสินค้าฝรั่งเศส
แชคี

**แชคี** () เป็นนครในประเทศอาเซอร์ไบจาน ตั้งอยู่ในอำเภอแชคี ทางตอนใต้ของเทือกเขาเกรตเตอร์คอเคซัส ห่างไป  จากบากู ประชากรตามสำมะโนปี 2020 อยู่ที่ 68,400 ศูนย์กลางประวัติศาสตร์ของเมือง ตลอดจนวังของข่านแชคีได้รับการขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี 2019 เนื่องจากสถาปัตยกรรมอันโดดเด่นและประวัติศาสตร์ในฐานะศูนย์กลางการค้าขายที่สำคัญจุดหนึ่งบนเส้นทางสายไหม

นครแชคีตั้งขึ้นเมื่อ 800 ปีก่อนคริสต์ศักราช เป็นหนึ่งในนครที่โตที่สุดในบรรดารัฐคอเคซัสอัลบาเนียในศตวรรษที่ 1 อาณาจักรแชคีแบ่งออกเป็น 11 แคว้น และมีวิหารหลักของชาวอัลบาเนียโบราณตั้งอยู่ที่นครแชคี ต่อมาชาวอัลบาเนียได้รับศาสนาคริสต์มาจากอาร์มีเนีย อิทธิพลทางวัฒนธรรมและศาสนาจากอาร์มีเนียยังคงความสำคัญต่อแชคีดังที่ปรากฏในปัจจุบัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศอาเซอร์ไบจาน
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศอาเซอร์ไบจาน
วังแห่งข่านแชคี

**วังแห่งข่านแชคี** () เป็นอดีตที่พำนักฤดูร้อนของข่านแชคี ตั้งอยู่ในเมืองแชคี ประเทศอาเซอร์ไบจาน สร้างขึ้นในปี 1797 โดยมูฮัมมัด ฮูซัยน์ ข่าน มุชตัก โดยสร้างขึ้นเพื่อเป็นที่พำนะกของข่านที่มีอำนาจเหนือแชคี และเป็นลูกขุนผู้ดูแลจักรวรรดิแซนด์, กาจาร์ และเปอร์เซีย กระทั่งถูกผนวกเข้ากับจักรวรรดิรัสเซียตามสนธิสัญญากูลีสตันในปี 1813

วังแห่งข่านแชคีได้รับการเสนอชื่อเป็นแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นโดยยูเนสโกในปี 1998 โดยการเสนอที่นำโดยกุลนารา เมห์มันดาโรวา และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกในปี 2019 ร่วมกับศูนย์กลางประวัติศาสตร์ของนครแชคี ปัจจุบันวังเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์และสถานที่ท่องเที่ยวของแชคี

ในปี 1946 นักเขียนชาวโซเวียต กอนสตันตีนอฟ (Konstantinov) เขียนถึงวังแห่งนี้ว่า "พระราชวังอันวิจิตรตระการตานี้เป็นสุดยอดของความหรูหราและสุดยอดของรสนิยมในสถาปัตยกรรมเปอร์เซีย วังนี้สร้างขึ้นในปี 1790 โดยบุคคลจากชีรอซ นามว่า ฮาจี เซย์นัล อับดิน (Haji Zeynal Abdin)"

อาคารของวังตลอดจนสระน้ำและต้นไม้ที่ปลูกเป็นสิ่งปลกสร้างที่เหลืออยู่ของหมู่อาคารขนาดใหญ่ที่เป็นวังภายในป้อมปราการของข่านแชคี ที่ซึ่งในอดีตมีที่พำนักฤดูหนาว และที่พักของสมาชิกข่านไปจนถึงที่พักของทาสบริวาร หมู่อาคารประดับด้วยกระเบื้อง น้ำพุ และกระจกสีจำนวนมาก ภายนอกใช้กระเบื้องสีน้ำเงินเข้ม เทอร์คว็อยส์ และออเคอร์ จัดเรียงเป็นรูปเรชาคณิต ส่วนภาพจิตรกรรมฝาผนังใช้สีเทมเพอราสร้างสรรค์ โดยได้แรงบันดาลใจมากจากนีซามี กันจาวี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วังในประเทศอาเซอร๋ไบจาน
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศอาเซอร์ไบจาน
หมวดหมู่:พิพิธภัณฑ์ในประเทศอาเซอร์ไบจาน
นัฐนิช ประดิษฐาน

**นัฐนิช ประดิษฐาน** (เกิด 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2539) ชื่อเล่น **เป็นไต๋** เป็นนักแสดงชายชาวไทย สังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

## ประวัติ
นัฐนิช ประดิษฐาน เกิดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรชายคนเดียวของครอบครัว จบการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาการจัดการท่องเที่ยว หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สำนักวิชาการจัดการ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย

หลังจบการศึกษาระดับปริญญาตรี นัฐนิชได้สอบเข้าเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินให้กับสายการบินแห่งหนึ่งและสอบผ่าน จึงได้เข้าทำงานในตำแหน่งนั้นเป็นเวลา 4 ปี หลังจากนั้นถึงจุดอิ่มตัว ประกอบกับได้รับผลกระทบจากการระบาดทั่วของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 จึงผันตัวเข้าสู่วงการบันเทิง โดยเริ่มต้นจากการเดินแบบ ถ่ายโฆษณา ต่อมา วรายุฑ มิลินทจินดา ชักชวนให้เขาเข้ามาเป็นพิธีกรรายการ 3 For You ช่วงดาราแฟนฟิน ต่อมาจึงเลือกเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 3 โดยมีผลงานละครเรื่องแรกเป็นละครเย็นคือเรื่อง นรสิงห์ ในปี พ.ศ. 2566 โดยรับบท เร็ม ไอดอลชายที่มีชื่อเสียง

ปัจจุบัน นัฐนิชมีละครที่รอออกอากาศคือ ธาตรี

## ผลงาน
### ละครโทรทัศน์

* ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

### ซีรีส์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์ชายชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
หมวดหมู่:นักแสดงสังกัดช่อง 3 เอชดี
บันจาร์บารู

**บันจาร์บารู** () เป็นเมืองหลวงของจังหวัดกาลีมันตันใต้ ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ห่างไป  ทางตะวันออกเฉียงใต้ของบันจาร์มาซิน ซึ่งเป็นเมืองใหญ่สุดของจังหวัด ประชากรในนครบันจาร์บารํในสำมะโนปี 2010 อยู่ที่ 199,627 คน และ 253,442 คนตามสำมะโนปี 2020 ประชากรคาดการณ์กลางปี 2022 อยู่ที่ 265,575 โดยประกอบด้วยชาย 133,558 และหญิง 132,017 คนตามลำดับ เมืองมาร์ตาปูราซึ่งตั้งอยู่ติดกับบันจาร์บารูทางเหนือคิดรวมเป็นส่วนต่อขยายของนครบันจาร์บารูด้วย บันจาร์บารูมีประชากรมากสุดเป็นอันดับสองของจังหวัด รองจากบันจาร์มาซิน และเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครบันจาร์มาลูกา

ในเมืองมีห้างสรรพสินค้าแห่งเดียว คือคิวมอล (QMall) ทางตอนเหนือของเมือง มีขนาด 40 เฮกตาร์ ห้างยังประกอบด้วยโรงแรมซึ่งเชื่อมติดกัน ในเมืองมีแหล่งบันเทิงและสวนสนุกรวมถึงสวนน้ำมากมาย เช่น อามานะฮ์บอร์นียวปาร์ก, บานูวาลาบีรินธ์พาร์ก, สวนน้ำอาควาตีกา และคิวมอลวอเตอร์บลูม ป่าสนมันตาอซ (Mentaos Pine Forest) เป็นป่านครขนาด 1,000 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ทางเหนือของเมืองก็เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ

"กัมปุงเปอลางี" ("Kampung Pelangi", แปล: หมู่บ้านรุ้ง) เป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญหนึ่งของเมือง ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเกอมูนิง ในทางใต้ของบันจาร์บารู ในอดีตพื้นที่นี้เป็นชุมชนแออัด แต่ต่อมาได้รับการยกระดับเป็นหมู่ที่อยู่อาศัยและสวนสาธารณะริมน้ำ ที่มีทางเดินเท้าและจุดให้บริการไวไฟสาธารณะ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จังหวัดกาลีมันตันใต้
หมวดหมู่:นครในประเทศอินโดนีเซีย
เอเชีย ซูเปอร์ ยัง

***เอเชีย ซูเปอร์ ยัง***  ( ; พินอิน: Yàzhōu chāo xīngtuán) เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ค้นหาบอยแบรนด์ฮ่องกงวงใหม่ในปี 2023 ซึ่งจะฉายครั้งแรกในวันที่ 25 พฤศจิกายน 2023 ที่ ทีวีบี และ Youku มีจำนวนตอนทั้งสิ้น 10 ตอน 

รายการคัดเลือกผู้เข้าแข่งขันชายทั้งหมด 65 คนเพื่อแข่งขันค้าหาผู้ชนะ 9 คนและเดบิวต์เป็นวงบอยกรุ๊ปวงใหม่ ในนาม LOONG9

## ภาพรวม
รายการเอเชีย ซูเปอร์ ยัง ได้ทำการเปิดออดิชั่นผู้เข้าแข่งขันจากทั่วโลกและคัดเลือกจากแบบทดสอบมากมายขนเหลือผู้เข้าแข่งขันทั้ง 65 คนที่จะเข้าร่วมแข่งขันเพื่อค้นหาบอยแบรนด์วงใหม่ของฮ่องกง 

## การโปรโมต
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ.2020 ทาง Youku ได้จัดงานแถลงข่าวประจำปีเปิดตัวรายการ "*เอเชีย ซูเปอร์ ยัง*" พร้อมทั้งเปิดรับสมัครเด็กฝึกจากทั่วโลก

วันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 ทาง TVB ได้ประกาศผ่านช่วง TBV's Happy Summer ว่าพวกเขาจะเปิดตัวไอดอลจากรายการ*เอเชีย ซูเปอร์ ยัง* ในช่วงเดือนกันยายน ค.ศ. 2023

วันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2023 ทาง TBV ได้ประกาศเกี่ยวกับปัญหาทางด้านสุขภาพของผู้สนับสนุนหลักเจิง จื้อเหว่ย์ และความขัดแย้งของโปรดิวซ์เซอร์ จึงทำให้เดิมทีรายการ*เอเชีย ซูเปอร์ ยัง* ที่กำลังจะออกอากาศในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2023 ถูกเลื่อนการฮายออกไป

ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2023 ได้มีการปล่อยตัวอย่างรายการ"*เอเชีย ซูเปอร์ ยัง*" ในรายการ TVB's Wireless Program Tour 2024 ซึ่งเป็นการยืนยันการของอากาศของรายการที่กำลังจะออกฉาย

## เมนเทอร์

* เอริค จาง (ผู้สนับสนุนหลัก)
* เรน (หัวหน้าเมนเทอร์)
* เฉิง เซียว (เมนเทอร์)
* จู เจิ้งถิง (เมนเทอร์)
* เอ็ดมันด์ โซ (เมนเทอร์)
* ซี ควาน (แร็ปเมนเทอร์)
* ลุค วิงก์ (แร็ปเมนเทอร์)

## ผู้เข้าแข่งขัน
**ความหมายสี:**

## อันดับ
ในตอน Teaser นั้นการจัดอันดับมาจากคะแนนค่าประทับใจจากผู้ชมทางออนไลน์ และในตอนที่ 2  นั้นมาจากคะแนนค่าประทับใจและคะแนนพิเศษในการแสดงครั้งแรกจากเหล่าเมนเทอร์

**ความหมายสี:**




## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
ศาลากางเขนมาเจลลัน

**ศาลากางเขนมาเจลลัน** () เป็นสักการสถานในนครเซบู ประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่บนจัตุรัสซูกโบ (Plaza Sugbo) ด้านหลังของบาซิลิกานักบุญนีโญ ภายในประดิษฐานกางเขนคริสต์ที่ปักไว้โดยคณะนักเดินทางของคณะสเปนของมาเจลลันที่เดินทางถึงเซบูเมื่อปี 1521

อาคารศาลาสร้างขึ้นเพื่อคลุมกางเขนมาเจลลันในช่วงปี 1800s โดยเป็นศาลาเปิดรูปแปดเหลี่ยมทำจากหินปะการัง

ศาลาและกางเขนภายในมีรอยแตกจากแผ่นดินไหวปี 2013 รวมถึงกางเขนอันเดิมยังพบว่าถูกปลวกขึ้นในปี 2015 มีการปิดศาลาปรับปรุงก่อนจะเปิดอีกครั้งในปี 2016

บนเพดานภายในของศาลาเป็นภาพจิตรกรรมฝาหนังที่บอกเล่าเรื่องราวของการประกอบพิธีศีลจุ่มแก่ราชาฮูมาบนและครอบครัว โดยบาทหลวงเปโดร วัลเดอร์รามา (Pedro Valderrama) และภาพการปักกางเขนไม้โดยเฟร์ดีนันด์ มาเจลลัน ผลงานภาพเขียนโดยเจส โรวา (Jess Roa) และ เซอรี เอ็ม โจซล (Serry M. Josol)

กางเขนมาเจลลันอันเดิมถูกห่อหุ้มด้วยกางเขนไม้อีกอันซึ่งทำมาจากไม้ตินดาโลในปี 1835 เพื่อป้อมกันไม่ให้ผู้คนมาแคะเอาเศษไม้จากกางเขนมาเจบลันกลับไปเนื่องจากเชื่อว่ามีพลังปาฏิหารย์อยู่ ในขณะที่บางส่วนเชื่อว่ากางเขนอันเดิมได้ถูกทำลายไปหมดแล้ว

## อ้างอิง
พิพิธภัณฑ์สถาปัตยกรรมแห่งชาติ จีโทฆชยายัน

**บ้านพิพิธภัณฑ์จีโทฆชยายัน ชีวิตสังคมและสถาปัตยกรรมแห่งชาติ** (; Dzitoghtsyan House-Museum of Social Life and National Architecture) เป็นพิพิธภัณฑ์ในเขตประวัติศาสตร์กูมัยรีในเมืองกยูมรี ประเทศอาร์มีเนีย ตั้งขึ้นในปี 1984 ในบ้านของตระกูลจีโทฆชยายัน ซึ่งสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 19 ภายในพิพิธจัดแสดงองค์ประกอบจากวิถีชีวิตประจำวันในนครกยูมรี ตลอดจนลักษณะทางสถาปัตยกรรมและวัฒนธรรมพื้นถิ่นของกยูมรี

บ้านของตระกูลจีโทฆชยายันสร้างขึ้นในปี 1872 โดยพี่น้องผู้ชายสี่คนที่อพยพมาจากหมู่บ้านจีโทฆ (*Dzitogh*) มายังนครที่ปัจจุบันคือกยูมรี ตัวอาคารสร้างขึ้นจากหินทัฟฟ์สีแดงจากชีรัค

บ้านพิพิธภัณฑ์นี้จัดแสดงลักษณะของชีวิตสังคมในกยูมรี นับตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 ถึงทศวรรษ 1920 นอกจากนี้ยังมีจัดแสดงเนื้อหาเกี่ยวกับศาสนา สถาปัตยกรรม และวัฒนธรรมของเมืองกยูมรีเช่นกัน

## อัางอิง
สวนประชาชน (เซี่ยงไฮ้)

**สวนประชาชน** (; People's Park) เป็นสวนสาธารณะในเขตหวังผู่ในเซี่ยงไฮ้ตอนกลาง ตั้งอยู่ทางใต้ของถนนหนานจิง และทางเหนือของจัตุรัสประชาชน เดิมทีพื้นที่นี้เป็นตอนเหนือของลู่แข่งของเซี่ยงไฮ้เรซคลับ ก่อนจะแปรสภาพมาเป็นสวนสาธารณะในปี 1952 และมีพิพิธภัณฑ์และแหล่งค้าขายมากมายอยู่ล้อมรอบ ทำให้สวนนี้เป็นจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยวในเซี่ยงไฮ้

ที่ดินตรงนี้ในอดีตเป็นของเซี่ยงไฮ้เรซคลับ ซึ่งตั้งขึ้นโดยอังกฤษในปี 1862 ในเวลานั้นเป็นลู่แข่งม้าที่สำคัญแห่งหนึ่งในเอเชียตะวันออก และสร้างขึ้นเพื่อการพนันม้า อาคารของคลับสร้างขึ้นในปี 1933 เป็นจุดหมายตาสำคัญของย่านดาวน์ทาวน์เซี่ยงไฮ้ ปัจจุบันอาคารดังกล่าวแปรสภาพมาเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะเซี่ยงไฮ้

ในปี 1986–87 สวนนี้เป็นหนึ่งในจุดสำคัญที่มีการประท้วงของนักเรียนนักศึกษาหลายหมื่นคนซึ่งประท้วงในสวนนี้ก่อนจะเดินขบวนไปยังเดอะบันด์ โดยเรียกร้องประชาธิปไตยและการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองอย่างสุดขั้ว ราวสองปีต่อมาได้เกิดการประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมินในปี 1989 ผู้คนรวมตัวกันหลายหมื่นคนที่สวนนี้และที่เดอะบันด์เพื่อแสดงความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันเคียงข้างผู้ประท้วงในปักกิ่ง

ภายในสวนยังเป็นที่ตั้งของตลาดหาคู่ ซึ่งมีมาตั้งแต่ปี 2004 ที่ซึ่งมีการนั่งค้าขายคนโสดที่หาคู่แต่งงานกันทุกสุดสัปดาห์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สวนสาธารณะในประเทศจีน
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเซี่ยงไฮ้
อมรกัณฏกะ

**อมรกัณฏกะ** (อักษรโรมัน: Amarkantak) เป็นนครปัญจายัตในอานุปปุระ รัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย และแหล่งจาริกแสวงบุญที่สำคัญในศาสนาฮินดู อมรกัณฏกะตั้งอยู่ตรงตุดที่เทือกเขาวินธยากับสตปุระบรรจบกันที่เขาไมกาล รวมถึงเป็นจุดที่แม่น้ำนรรมทาและแม่น้ำโสนเริ่มต้น ฤาษีและกวีสมัยศตวรรษที่ 15 กวีระ ว่ากันว่าได้ทำสมาธิที่ *กพีรจพุตระ* ซึ่งตั้งอยู่ในอมรกัณฏกะ

คำว่าอมรกัณฏกะ ประกอบมาจากคำภาษาสันสกฤต *อมร* (ชีวิตเป็นนิรันดร์) และ *กํฏก* (ขัดขวาง) กวีกาลิทาสเคยระบุชื่อเมืองนี้ว่า *อมรกูฏ* ก่อนที่ต่อมาจะเป็น *อมรกํฏก*

อมรกัณฏกะเป็นแหล่งแสวงบุญหรือที่เรียกว่า "ตีรถะ" ในศาสนาฮินดู โดยเป็นที่ตั้งศาสนสถาน เช่น หมู่มนเทียรที่สร้างขึ้นในสมัยกาลจุรี ตั้งอยู่ทางใต้ของนรรมทากูญฑ์ สร้างขึ้นโดยมหาราชากรรณเทพ, สรโวทยไชนมนเทียร และศรียันตรมนเทียร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐมัธยประเทศ
หมวดหมู่:นครศักดิ์สิทธิ์
จังหวัดเอร์มานัสมิราบัล

**เอร์มานัสมิราบัล** (, ; ตั้งชื่อตามพี่น้องมิราบัล) เป็นจังหวัดของสาธารณรัฐโดมินิกัน แยกจากจังหวัดเอสไปยัตใน ค.ศ. 1952 และเดิมมีชื่อว่า **ซัลเซโด** () ตามชื่อเมืองหลัก บางครั้งก็มีผู้เรียกจังหวัดด้วยชื่อนี้

จังหวัดนี้มีความอุดมสมบูรณ์มากและผลผลิตทางการเกษตรหลักคือกล้าย

## ชื่อ
การเปลี่ยนชื่อจังหวัดมีผลในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 เป็นการรำลึกถึงพี่น้องมิราบัลที่เสียสละเพื่อประเทศชาติอย่างที่สุด โดยสละชีวิตที่มีเอกสิทธิ์เพื่อต่อสู้กับราฟาเอล ตรูฮิโย ผู้นำโดมินิกันที่มีอำนาจ พี่น้องมิราบัลมาจากซัลเซโด และหลังถูกฆาตกรรมก็ฝังศพไว้ที่นั่น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  Oficina Nacional de Estadística Homepage of the official statistics portal of the Dominican Republic
*  Oficina Nacional de Estadística, Maps Administrative divisions of the provinces of the Dominican Republic, downloadable in PDF format


เอร์มานัสมิราบัล
มอเตอร์เวย์เอ็ม 6

**มอเตอร์เวย์เอ็ม 6** () เป็นมอเตอร์เวย์ที่ยาวที่สุดในสหราชอาณาจักร มีเส้นทางอยู่ภายในประเทศอังกฤษตลอดทั้งสาย มีระยะทางราว  จากมิดแลนด์หรือภาคกลางของประเทศอังกฤษไปจนถึงพรมแดนกับประเทศสกอตแลนด์ เส้นทางเริ่มต้นที่ทางแยกต่างระดับแคททอร์ป (Catthorpe Interchange) ซึ่งเป็นจุดตัดระหว่างมอเตอร์เวย์เอ็ม 6, มอเตอร์เวย์เอ็ม 1 และปลายด้านตะวันตกของถนนเอ 14 ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองรักบี เทศมณฑลวอริกเชอร์ จากนั้นเส้นทางจะมุ่งหน้าไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ผ่านเมืองคอเวนทรี, เบอร์มิงแฮม, วุลเวอร์แฮมป์ตัน, สโตก-ออน-เทรนต์, เพรสตัน, แลงคาสเตอร์ และคาร์ไลล์ ก่อนจะสิ้นสุดที่บริเวณใกล้กับเมืองเกรตนา ประเทศสกอตแลนด์ ก่อนข้ามพรมแดนประเทศสกอตแลนด์ในระยะทางไม่กี่ร้อยเมตร มอเตอร์เอ็ม 6 จะกลายเป็นถนนเอ 74 (เอ็ม) และมอเตอร์เวย์เอ็ม 74 และวิ่งต่อไปยังเมืองกลาสโกว์

มอเตอร์เวย์เอ็ม 6 ได้รวมเอาทางเลี่ยงเมืองเพรสตัน (Preston By-pass) ซึ่งเป็นถนนในรูปแบบมอเตอร์เวย์สายแรกของสหราชอาณาจักร เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งด้วย มอเตอร์เอ็ม 6 นับว่าเป็นส่วนหนึ่งของมอเตอร์เวย์สาย "กระดูกสันหลังของบริเตน" ที่วิ่งในแนวเหนือ-ใต้ระหว่างลอนดอนกับกลาสโกว์ โดยผ่านพื้นที่อุตสาหกรรมทางตอนเหนือของอังกฤษ นอกจากนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางแนวตะวันตก-ตะวันออก ระหว่างมิดแลนด์กับท่าเรือชายฝั่งตะวันออก และยังเป็นส่วนหนึ่งของโครงข่ายถนนยุโรประหว่างประเทศ (International E-road network) โดยช่วงจากมอเตอร์เวย์เอ็ม 1 ถึงเบอร์มิงแฮม  เป็นส่วนหนึ่งของถนนยุโรปสาย 24 และช่วงจากเบอร์มิงแฮมไปจนสุดพรมแดนกับประเทศสกอตแลนด์เป็นส่วนหนึ่งของถนนยุโรปสาย 05

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม

* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* CBRD
** Motorway database – M6
** Histories – opening booklets, including M6 Preston Bypass
** Bad Junctions
*** M6/A683
*** M6/M58
*** M6/A34
* Lancashire Historic Highways – หน้าที่จัดทำโดยสภาเทศมณฑลแลงคาเชอร์ ซึ่งมีรายละเอียดเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของมอเตอร์เวย์เอ็ม 6 ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอังกฤษ และการก่อสร้างทางเลี่ยงเมืองเพรสตัน ซึ่งเป็นมอเตอร์เวย์สายแรกของสหราชอาณาจักร
* Route 6

หมวดหมู่:ถนนในประเทศอังกฤษ