open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
วิลเลิมที่ 5 เจ้าชายแห่งออเรนจ์

**เจ้าชายวิลเลิมที่ 5** (Willem Batavus; 8 มีนาคม ค.ศ. 1748 - 9 เมษายน ค.ศ. 1806) เจ้าชายแห่งออเรนจ์ และผู้ดำรงตำแหน่งสตัดเฮาเดอร์คนสุดท้ายของสาธารณรัฐดัตช์ ซึ่งได้เสด็จลี้ภัยยังกรุงลอนดอนในปีค.ศ. 1795 นอกจากนี้ยังดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าผู้ปกครองแห่งราชรัฐออเรนจ์-นัสเซาจนสิ้นพระชนม์ โดยมีพระโอรสวิลเลิมเป็นรัชทายาท

## ดูเพิ่ม
*ราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจ้าชายแห่งออเรนจ์ หมวดหมู่:เจ้าชายแห่งออเรนจ์-นัสเซา
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
หมวดหมู่:สตัดเฮาเดอร์
หมวดหมู่:ราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา
ราชรัฐออเรนจ์-นัสเซา

**ราชรัฐออเรนจ์-นัสเซา** หรือ **ราชรัฐนัสเซา-ออเรนจ์** ( หรือ *Nassau-Oranien*) เป็นราชรัฐซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในเครือราชรัฐนีเดอร์ไรน์-เว็สท์ฟาเลินของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งปกครองโดยราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซาในระหว่างปีค.ศ. 1702-1815 ซึ่งมีอาณาเขตอยู่ในประเทศเยอรมนีในปัจจุบัน 

ราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซายังคงดำรงอยู่ในปัจจุบันในฐานะราชวงศ์ของประเทศเนเธอร์แลนด์ โดยมีรากฐานลึกซึ้งทั้งในประวัติศาสตร์ของเนเธอร์แลนด์และเยอรมนี อิทธิพลของราชวงศ์นี้แผ่ขยายตั้งแต่การประกาศเอกราชของสาธารณรัฐเนเธอร์แลนด์จนถึงระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญในปัจจุบัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา
หมวดหมู่:ราชรัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ฟูจิวาระ โนะ ซาเนโยริ

**ฟูจิวาระ โนะ ซาเนโยริ** (藤原 実頼, 1443 - 24 มิถุนายน 1513) บางทีรู้จักในฐานะ **โอโนมิยะโดโนะ** เป็นรัฐบุรุษชาวญี่ปุ่น ข้าราชสำนัก และขุนนางระหว่างยุคเฮอัง

## การงาน
เขาเป็นเสนาบดีระหว่างรัชสมัยของ จักรพรรดิเรเซ และ จักรพรรดิเอ็งยู

* **4 พฤษภาคม พ.ศ. 1487** (วันที่ 9 เดือน 4 ปี *[[เท็นเงียว]]* ที่ 7): ซาเนโยริเลื่อนขึ้นสู่ตำแหน่ง อูไดจิง ในราชสำนัก
* **19 พฤษภาคม พ.ศ. 1490** (วันที่ 26 เดือน 4 ปี *[[เท็นยากุ]]* ที่ 1): ซาเนโยริได้รับการปูนบำเหน็จให้เป็น ซาไดจิง และจอมพลฝ่ายซ้าย 
* **พ.ศ. 1492** (เดือน 1 ปี *เท็นยากุ* ที่ 3): ซาเนโยริและน้องชายของเขา โมโรซูเกะ แบ่งกันปฏิบัติหน้าที่ ไดโจไดจิง ในระหว่างที่ ฟูจิวาระ โนะ ทาดาฮิระ ล้มป่วยลง
* **พ.ศ. 1501** (ปี เท็นยากุ ที่ 3): ซาเนโยริได้รับอนุญาตเป็นพิเศษให้เดินทางโดยใช้รถล้อเลื่อน

## ประวัติ
สมาชิกของ ตระกูลฟูจิวาระ ผู้นี้เป็นบุตรชายของ ฟูจิวาระ โนะ ทาดาฮิระ ซาเนโยริเป็นบุตรชายคนโต เขามีน้องชายสองคน: โมโรซูเกะ โมโรตาดะ

## บันทึก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลในยุคเฮอัง
หมวดหมู่:ตระกูลฟูจิวาระ
วิลเลิมที่ 4 เจ้าชายแห่งออเรนจ์

**เจ้าชายวิลเลิมที่ 4** (Willem Karel Hendrik Friso; 1 กันยายน ค.ศ. 1711 - 22 ตุลาคม ค.ศ. 1751) เจ้าชายแห่งออเรนจ์ ตั้งแต่ประสูติและเป็นผู้ครองตำแหน่งสตัดเฮาเดอร์ที่สืบตระกูลเป็นพระองค์แรกแห่งสาธารณรัฐดัตช์ตั้งแต่ค.ศ. 1747 จนสิ้นพระชนม์เมื่อค.ศ. 1751 นอกจากนี้ยังทรงเป็นผู้ปกครองแห่งราชรัฐออเรนจ์-นัสเซาในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ด้วย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจ้าชายแห่งออเรนจ์ หมวดหมู่:เจ้าชายแห่งออเรนจ์-นัสเซา
หมวดหมู่:ไนต์ออฟเดอะการ์เตอร์
หมวดหมู่:สตัดเฮาเดอร์
หมวดหมู่:ราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา
วัดบางเตยกลาง

**วัดบางเตยกลาง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางเตย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี

วัดบางเตยกลางสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2330 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ต่อมาชาวมอญอพยพหนีสงครามมาอยู่ปะปนกับคนไทย วัดนี้จึงมีสภาพเป็นวัดมอญแปลง มอญเรียกว่า **เพี้ยฮะปร้าง** แต่ภายหลังเรียกผิดเพี้ยนไปเป็น **วัดเปิ้ง** ต่อมาพระยามหัยสวรรค์กลับจากการรบกับเงี้ยว เป็นผู้บูรณปฏิสังขรณ์ให้ดีขึ้นกว่าเดิมจึงเปลี่ยนเป็นชื่อวัดเป็น **วัดลิ้มกลีบอัมไพรมหัยสวรรค์** (ลิ้มกลีบเป็นภรรยาพระยาอำภัยมหัยสวรรค์) แต่ต่อมาพระครูธีรานุวัตรเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดบางเตยกลาง" จนถึงปัจจุบันนี้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2420 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใหม่เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2527

สิ่งสำคัญในวัด ได้แก่ อุโบสถมีลักษณะทรงไทยโบราณ และมีพระพุทธรูปเก่าแก่ปางสมาธิเพชรจึงมีชื่อเรียกว่า *หลวงพ่อเพชร* พระยืนปางห้ามสมุทร ปางห้ามญาติของเก่าแก่ รูปปั้นหลวงพ่อพระครูธีรานุวัตร (หลวงปู่หอม) และโอ่งดินเผาสมัยของชุมชนไทยเชื้อสายมอญ

พระเกจิอาจารย์ชื่อดังของวัด คือ พระครูธีรานุวัตร หรือ หลวงพ่อหอม รามธัมโม หนึ่งในพระปฏิบัติดีรูปหนึ่งในจังหวัดปทุมธานี ท่านได้เริ่มบูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะที่ชำรุดทรุดโทรมมากในขณะนั้น โดยสร้างกุฏิ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ หอระฆัง และสร้างอุโบสถหลังใหม่หมด ยังนิยมสร้างพระเครื่องมาก มีทั้งพระสมเด็จ ตะกรุด เหรียญและพระพิมพ์ต่าง ๆ มากมาย วัตถุมงคลได้รับความนิยมอย่างมาก โดยปฏิบัติอยู่ในศีลเคร่งครัดมาก จนชาวบ้านนับถือมาก

## อ้างอิง

บางเตยกลาง
บางเตยกลาง
โยฮัน วิลเลิม ฟรีโซ เจ้าชายแห่งออเรนจ์

**เจ้าชายโยฮัน วิลเลิม ฟรีโซ** (; 14 สิงหาคม ค.ศ. 1687 - 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1711) ได้รับสถาปนาบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าชายแห่งออเรนจ์ในปีค.ศ. 1702 ดำรงตำแหน่งเป็นสตัดเฮาเดอร์แห่งมณฑลฟรีสลันด์และโกรนิงเงินในสาธารณรัฐดัตช์จนกระทั่งสิ้นพระชนม์โดยอุบัติเหตุจมน้ำในแถบลุ่มแม่น้ำฮอลแลนด์ (Hollands Diep) พระองค์ และพระชายามารีย์ หลุยส์แห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิลทรงเป็นพระบรรพบุรุษของทุกราชสำนักยุโรปในปัจจุบัน   

## บรรดาศักดิ์
ภายหลังจากการสวรรคตของพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ ผู้ครองบรรดาศักดิ์เจ้าชายแห่งออเรนจ์ มีผลให้รัชทายาทชายที่สืบสายตรงจากวิลเลิมวิลเลิมผู้เงียบขรึม (จากราชวงศ์ออเรนจ์ สมัยที่ 2) สิ้นสุดลง ทำให้จอห์น วิลเลิม ฟริโซ เป็นผู้สืบสายตระกูลจากน้องชายของวิลเลิมผู้เงียบขรึม และยังเป็นผู้สืบสายตระกูลจากเฟรเดอริก เฮนรี (พระอัยกาในพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ) โดยด้วยคุณสมบัติเหล่านี้จึงทำให้เขาอ้างสิทธิ์ในตำแหน่งสตัดเฮาเดอร์ของทุกมณฑลที่เคยอยู่ใต้การปกครองของพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ แต่ก็ถูกปฏิเสธโดยกลุ่มรีพับลิกันในเนเธอร์แลนด์

โดยมณฑลทั้ง 5 ที่พระเจ้าวิลเลียมที่ 3 เคยปกครองได้แก่ ฮอลแลนด์ เซลันด์ ยูเทรกต์ เกลเดอร์แลนด์ และโอเฟอไรส์เซิล ทั้งหมดได้ยุติบทบาทของสตัดเฮาเดอร์ลงภายหลังจากการสวรรคต ในขณะที่อีกสองมณฑลที่เหลือ ได้แก่ ฟรีสลันด์ และโกรนิงเงิน ที่ปกครองโดยสตัดเฮาเดอร์อีกคน ซึ่งคือ จอห์น วิลเลิม ฟริโซ โดยภายหลังจากที่เถลิงราชวงศ์ออเรนจ์สมัยที่ 3 แล้ว (ซึ่งต่อมาสิ้นสุดลงในปีค.ศ. 1890) บุตรชายของเขา วิลเลิมที่ 4 ได้กลายเป็นสตัดเฮาเดอร์ของมณฑลทั้งเจ็ด

ฐานะของผู้สืบบรรดาศักดิ์ของจอห์น วิลเลิม ฟริโซ ต่อจากพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 นั้นถูกต่อต้านโดยพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย ผู้อ้างสิทธิ์ในบรรดาศักดิ์และยังอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนบางส่วนด้วย (เช่น ลิงเงิน) ในพระราชพินัยกรรมระบุว่าพระราชทานดินแดนราชรัฐออเรนจ์ให้แก่จอห์น วิลเลิม ฟริโซ แต่อย่างไรก็ตามพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งปรัสเซีย ก็ยังทรงดึงดันในสิทธิเหนือดินแดนนี้ ซึ่งต่อมาได้ตกเป็นดินแดนของฝรั่งเศสในที่สุด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เจ้าชายแห่งออเรนจ์
หมวดหมู่:สตัดเฮาเดอร์
หมวดหมู่:ราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา
หมวดหมู่:ลอร์ดแห่งเบรดา
วัดปรกราษฎร์รังสฤษฏ์

**วัดปรกราษฎร์รังสฤษฏ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโรงหีบ อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นวัดตั้งอยู่ท่ามกลางสวนผลไม้ และคลองวัดกลางเหนือ ปัจจุบันมีพระครูสมุทรวรวงศ์ เป็นเจ้าอาวาส

วัดปรกราษฎร์รังสฤษฏ์เป็นวัดโบราณอายุประมาณ ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้สร้าง ได้ขออนุญาตตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2405 เมื่อแรกตั้งสมัยโบราณเป็นเรือนไม้สักทั้งสิ้น อุโบสถสร้างใหม่ก่ออิฐถือปูนแบบโบราณเพราะของเก่าได้ชำรุดทรุดโทรมไป ส่วนกุฏิสงฆ์ หอฉัน หอสวดมนต์ ยังอนุรักษ์ของเก่าไว้

สิ่งสำคัญของวัด ได้แก่ อุโบสถเก่าแบบโบราณหลังเล็ก หน้าบันและหน้าประตูประดับด้วยเครื่องถ้วยชามแบบวัดสมัยกรุงธนบุรี ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระศิลาแลง ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 1.70 เมตร สูง 2.27 เมตร เป็นพระพุทธรูปโบราณคู่มากับอุโบสถ รูปหล่อพระอธิการแต้มในอุโบสถ อดีตเจ้าอาวาส

## อ้างอิง

ปรกราษฎร์รังสฤษฏ์
วัดงิ้วราย (จังหวัดนครปฐม)

**วัดงิ้วราย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลงิ้วราย อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม 

วัดงิ้วราย สันนิษฐานว่าเป็นวัดโบราณที่สร้างขึ้นตั้งแต่ในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย (แต่กรมการศาสนาระบุว่าสร้างราว พ.ศ. 2360) เพราะลักษณะอุโบสถเป็นแบบหลังคาชั้นเดียว มุงด้วยกระเบื้องดินเผา มีลักษณะคล้ายเรือสำเภา มีภาพลายนูนก่ออิฐถือปูนแบบโบราณ มีประตูเข้าออกด้านหน้าเพียงด้านเดียว มีหน้าต่างด้านละ 2 บาน มีกำแพงแก้วล้อมรอบอุโบสถ ปัจจุบันได้รื้ออุโบสถแล้วก่อสร้างเป็นวิหารเรือนแก้วขึ้นแทนที่ มีเพียงประตูหน้าด้านเดียว พระประธานอุโบสถหลังเก่าสร้างด้วยศิลาแลงประทับนั่งขัดสมาธิปางมารวิชัย มีพระพุทธรูปทำด้วยศิลาแลงล้อมรอบพระประธานอีก 5 องค์

เสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถหลังใหม่เริ่มก่อสร้าง พ.ศ. 2498 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาในปี พ.ศ. 2502 มีหลังคา 3 ชั้น ประตู 4 บาน หน้าต่างด้านละ 5 บาน มีกำแพงแด้วล้อมรอบประกอบด้วยซุ้มประตู 4 ซุ้ม พระประธานในอุโบสถได้จำลองมาจากวัดโสธรวราราม จังหวัดฉะเชิงเทรา มณฑปสร้างเมื่อ พ.ศ. 2479 หอฉันสร้างเมื่อ พ.ศ. 2490 ศาลาการเปรียญหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2517 วิหารอดีตเจ้าอาวาสสร้างเมื่อ พ.ศ. 2523

## รายนามเจ้าอาวาส
*พระอาจารย์ยวง
*พระอาจารย์ทรัพย์ 
*พระครูปัจฉิมทิศบริหาร (บุญเกิด) 
*พระครูปุริมานุรักษ์ (บุญมี) 
*พระอาจารย์สมปอง อาทิจฺจวํโส 
*พระมหาสมบัติ ยสสฺสโม 
*พระครูขันตยาภิรัต (เชื่อม ขนฺติธโร)

## อ้างอิง

งิ้วราย
วัดมเหยงคณ์ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

**วัดมเหยงคณ์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ที่ตั้งอยู่ในตำบลหันตรา อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

วัดมเหยงคณ์ หรือ **วัดมหิยงคณ์** มีความหมายถึง ภูเขา หรือ เนินดิน คำว่า มเหยงคน์เป็นชื่อของพระธาตุที่มีความสำคัญของศรีลังกา เรียกว่า *มหิยังคณ์เจดีย์* เดิมเป็นพระอารามหลวงฝ่ายวิปัสสนาธุระ

## ประวัติ
ตามพงศาวดารเหนือ มเหสีของพระเจ้าธรรมราชา กษัตริย์องค์ที่ 8 ของ เมืองอโยธยา ทรงเป็นผู้สร้างวัดมเหยงคณ์ แต่กระนั้นตามพระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐ กล่าวว่า ปีศักราชที่ 800 มะเมียศก หรือ ปี พ.ศ. 1981 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 ทรงสร้างวัดมเหยงคณ์ วัดมีความเจริญรุ่งเรืองสืบมานานหลายร้อยปี กระทั่งมารกร้างและต้องทำการปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ ในสมัยพระเจ้าท้ายสระ และรุ่งเรืองสืบมาจนถึงวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2310 ได้ถูกทำลายและทิ้งร้างอีกครั้ง จนเมื่อ พ.ศ. 2527 พระภาวนาเขมคุณ (หลวงพ่อสุรศักดิ์ เขมรังสี) เจ้าอาวาสวัดมเหยงคณ์ ได้จัดตั้งสำนักกรรมฐานขึ้นที่วัดมเหยงคณ์ เพื่ออบรมวิปัสสนาให้กับบุคคลทั่วไป ปัจจุบันกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนวัดมเหยงคณ์เป็นโบราณสถานของชาติ ตั้งแต่วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2484 กระทรวงศึกษาธิการประกาศตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2544

## เสนาสนะ
ส่วนอุโบสถที่เป็นโบราณสถาน ตั้งอยู่บนฐานสูง 2 ชั้น ความกว้าง 18 เมตร ความยาว 36 เมตร มีประตูทางเข้าด้านตะวันออก 3 ช่อง ด้านตะวันตก 2 ช่อง มีเจดีย์ฐานช้างล้อม อยู่ด้านหลังอุโบสถทางทิศตะวันตก พ้นเขตกำแพงแก้ว ลักษณะขององค์เจดีย์เป็นรูปแบบของลังกาเหนือ เหมือนเจดีย์ช้างล้อมที่สุโขทัย ภายในอุโบสถมี หลวงพ่อหินทรายศักดิ์สิทธิ พระประธานในอุโบสถ ที่ยังคงปรากฏให้เห็นคือ หักล้มลงเป็นท่อน ลานดินรูปเกือบจะสี่เหลี่ยมจัตุรัส ที่เรียกว่า *โคกโพธิ์* ด้านทิศตะวันออก ของเขตพุทธาวาส กว้าง 50 เมตร ยาว 58 เมตร สันนิษฐานว่า เคยเป็นพลับพลาที่ประทับของพระเจ้าหงสาวดี พระเจ้าตะเบ็งชเวตี้

## ระเบียงภาพ

วัดมเหยงคณ์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา.jpg|ฉนวนทางเดิน
วัดมเหยงคณ์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา (4).jpg|อุโบสถ
วัดมเหยงคณ์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา (6).jpg|ภายในอุโบสถ
วัดมเหยงคณ์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา (8).jpg|หลวงพ่อหินทรายศักดิ์สิทธิ์ พระประธานในอุโบสถ
วัดมเหยงคณ์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา (12).jpg|เจดีย์ช้างล้อม
วัดมเหยงคณ์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา (10).jpg|ใบเสมา
วัดมเหยงคณ์ อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนครศรีอยุธยา (28).jpg|ซุ้มประตูเข้าฉนวนทางเดิน


## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
มเหยงคณ์
สนธิสัญญากรุงเฮก (ค.ศ. 1795)

thumb|การประชุมสรุปในการก่อตั้งพันธมิตรระหว่างฝรั่งเศส และสาธารณรัฐบาตาเวีย ค.ศ. 1795

**สนธิสัญญากรุงเฮก** (The Treaty of Den Haag หรือ Treaty of The Hague) ลงนามเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1795 ระหว่างผู้แทนแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส และสาธารณรัฐบาตาเวีย โดยจากรายละเอียดของสนธิสัญญาสาธารณรัฐบาตาเวีย จะต้องเสียดินแดนบริเวณมาสทริชท์ เวนโล และเซลันดิก ฟลานเดอร์ให้กับฝรั่งเศส นอกจากนี้ยังรวมถึงความร่วมมือและพันธมิตรทางการทหารระหว่างสองประเทศ ซึ่งผูกพันทำให้เนเธอร์แลนด์ต้องทำสงครามต่อบริเตนใหญ่ และออสเตรียในเวลาต่อมา

นอกจากนี้สาธารณรัฐบาตาเวียยังตกลงจ่ายเงินจำนวน 100 ล้านกิลเดอร์ ซึ่งเป็นค่าปฏิกรรมสงครามในสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่หนึ่ง และยังให้เงินกู้ดอกเบี้ยต่ำจำนวนมากต่อรัฐบาลฝรั่งเศส ป้อมปราการตามสนธิสัญญาป้องกันพรมแดน (Berrier Treaty)ที่ใช้ในอดีตสมัยเนเธอร์แลนด์ของออสเตรียได้ถูกรื้อถอนออก บริเวณท่าเรือของเมืองฟลิสซิงเงินจะต้องร่วมกันปกครอง และส่วนสุดท้ายซึ่งเป็นส่วนที่ลับมาก คือรัฐบาลบาตาเวียจะต้องยอมจ่ายค่าดูแลกองทัพฝรั่งเศส (ซึ่งมีกำลังพลกว่า 25,000 นาย) โดยนับตั้งแต่สงครามสิ้นสุดลง

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* (1977), *Patriots and Liberators. Revolution in the Netherlands 1780-1813*, New York, Vintage books, 
* "Much in Little: The Dutch Revolution of 1795." *The Journal of Modern History*, Vol. 26, No. 1  (March 1954), pp. 15–35.

หมวดหมู่:สนธิสัญญาเกี่ยวข้องกับสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1
เนกซ์อัปฮีโร

***เนกซ์อัปฮีโร*** () เป็นวิดีโอเกมตะลุยดันเจียนแนวแอ็กชันที่พัฒนาโดยดิจิทัลคันทินิวซึ่งเป็นสตูดิโออินดีของรัฐนิวยอร์ก และเผยแพร่โดยบริษัทแอสปายร์ ซึ่งเปิดตัวสำหรับสตีมการเข้าถึงก่อนเปิดตัวในวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 2018 และวางจำหน่ายเต็มรูปแบบในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2018 พร้อมกับเวอร์ชันเพลย์สเตชัน 4 และเอกซ์บอกซ์วัน รวมถึงได้เปิดตัวสำหรับนินเท็นโด สวิตช์ ในวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2018

## รูปแบบการเล่น
*เนกซ์อัปฮีโร*เป็นวิดีโอเกมตะลุยดันเจียนแนวแอ็กชัน ซึ่งนำเสนอการเลือกฮีโรที่มีความสามารถพิเศษ โดยจะผลัดกันพยายามพิชิตมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่ง ความตายส่งผลให้ฮีโรคนต่อไปสามารถคืนชีพพี่น้องซึ่งตายในสนามรบของพวกเขาในฐานะเพื่อนร่วมทางปัญญาประดิษฐ์ที่เรียกว่า "เอคโค" เพื่อทำศึกเคียงข้างกับพวกเขา

## การพัฒนา
เกมดังกล่าวได้รับการพัฒนาในยูนิตี ซึ่งดิจิทัลคันทินิวได้รับการก่อตั้งโดยศิษย์เก่าบริษัทฟิฟธ์เซลที่ชื่อโจ ตรินกาลี และอธิบายถึง*เนกซ์อัปฮีโร*ว่าเป็น "การฉายภาพออร์โธกราฟิกแบบร่วมมือกันที่ไม่ประสานเวลา ในรูปแบบ 2 มิติ/3 มิติ ตามเกมอาร์เคดแบบก้านคู่ภาพวาดสามมิติ ที่เล่นในเซิร์ฟเวอร์ที่โฮสต์"

*เนกซ์อัปฮีโร*ได้รับการประกาศในงานอาร์ทีเอกซ์ในออสติน รัฐเท็กซัส เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2017

การทดสอบแบบปิดมีให้บริการจนถึงวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2018 ในสตีมสำหรับวินโดวส์ และเกมดังกล่าวได้รับการเปิดตัวในการเข้าถึงก่อนเปิดตัวจริงเมื่อวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 2018 ในสตีมสำหรับวินโดวส์

## การตอบรับ

*เนกซ์อัปฮีโร*ได้รับคำวิจารณ์ที่หลากหลายจากนักวิจารณ์

เว็บไซต์*[[นินเท็นโดไลฟ์]]*ให้คะแนน 5 ดาวเต็ม 10 ในทำนองเดียวกัน โดยกล่าวว่า "การเปลี่ยนความตายให้เป็นกลไกการร่วมมือของปัญญาประดิษฐ์เป็นการหมุนเวียนอย่างเหมาะเจาะในเกมที่มีการตายสูง และรูปแบบศิลปะการ์ตูนช่วยเติมเต็มสถานที่ที่เก็บมอนสเตอร์ขนาดใหญ่ที่น่าประทับใจสำหรับการฆ่า น่าเสียดาย ที่มีปัญหาโดยธรรมชาติเกี่ยวกับการทรงตัวและปัญหาทางเทคนิคบางอย่างที่ร้ายแรง" ส่วนเว็บไซต์*[[พุชสแควร์]]*ให้คะแนนเกมนี้ที่ 6 ดาวเต็ม 10 โดยเขียนว่า"การเล่นแบบออนไลน์เท่านั้นทำให้*เนกซ์อัปฮีโร*เสียโฉมและทำให้ผู้เล่นที่มีศักยภาพลดลงอย่างเห็นได้ชัด แต่โลกที่สดใสและมีสีสันนี้สามารถเพลิดเพลินได้ในบางครั้ง การเล่นเกมซ้ำ ๆ ทำให้เกมไม่กลายเป็นเกมอินดีที่โดดเด่น แต่เกมดังกล่าวอาจมีเสน่ห์มากพอที่จะล่อลวงบรรดาฮีโรผู้ทะเยอทะยานสองสามชั่วโมงเป็นอย่างน้อย"

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2561
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแอ็กชัน
หมวดหมู่:วิดีโอเกมตะลุยดันเจียน
หมวดหมู่:เกมสำหรับวินโดวส์
หมวดหมู่:เกมสำหรับแมคโอเอส
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน 4
หมวดหมู่:เกมสำหรับเอกซ์บอกซ์วัน
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโดสวิตช์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมหลายผู้เล่น
หมวดหมู่:วิดีโอเกมผู้เล่นเดี่ยว
วัดมเหยงคณ์

**วัดมเหยงคณ์** อาจหมายถึง
* **[[วัดมเหยงคณ์ (อำเภอท่าศาลา)|วัดมเหยงคณ์]]** (ร้าง) อำเภอท่าศาลา จังหวัดนครศรีธรรมราช
* **[[วัดมเหยงคณ์ (อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช)|วัดมเหยงคณ์]]** อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
* **[[วัดมเหยงคณ์ (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)|วัดมเหยงคณ์]]** จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* **[[วัดมเหยงคณ์ (จังหวัดจังหวัดสุพรรณบุรี)|วัดมเหยงคณ์]]** จังหวัดสุพรรณบุรี

มเหยงคณ์
เหตุโจมตีทางไซเบอร์โคโลเนียลไปป์ไลน์

เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 โคโลเนียลไปป์ไลน์ บริษัทระบบท่อขนส่งน้ำมันสัญชาติอเมริกันที่มีจุดกำเนิดในเมืองฮิวสตัน, รัฐเท็กซัส และขนส่งน้ำมันเชื้อเพลิงส่วนใหญ่ไปยังทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐ ได้ประสบเหตุถูกโจมตีทางไซเบอร์โดยแรนซัมแวร์อันส่งผลกระทบต่ออุปกรณ์คอมพิวเตอร์ที่ควบคุมท่อขนส่ง ในส่วนปฏิกิริยาของบริษัทโคโลเนียลไปป์ไลน์ได้ดำเนินการหยุดท่อขนส่งทั้งหมดเพื่อป้องกันการโจมตี

ประธานาธิบดี โจ ไบเดิน ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม นับเป็นการโจมตีทางไซเบอร์ที่มีเป้าหมายต่อโครงสร้างพื้นฐานด้านน้ำมันครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของสหรัฐ สำนักงานสอบสวนกลางสหรัฐ (FBI) และแหล่งข่าวต่าง ๆ ได้ระบุว่า กลุ่มอาชญากรรมที่เจาะระบบข้อมูล คือ ดาร์กไซต์ เป็นผู้ก่อเหตุ โดยเชื่อกันว่ากลุ่มนี้ได้ขโมยข้อมูลกว่า 100 จิกะไบต์จากเซิร์ฟเวอร์ของบริษัทในวันก่อนมัลแวร์โจมตี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาชญากรรมไซเบอร์
หมวดหมู่:การเจาะระบบข้อมูลใน พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:การละเมิดข้อมูลส่วนบุคคลในสหรัฐ
หมวดหมู่:การโจมตีทางไซเบอร์
ราชวงศ์นัสเซา

**ราชวงศนัสเซา** (House of Nassau) เป็นตระกูลสำคัญที่ได้กลายมาเป็นราชวงศ์สำคัญของยุโรปที่แตกสาขามากมาย โดยชื่อเรียกนำมาจากปราสาทนัสเซา ซึ่งในปัจจุบันตั้งอยู่ที่เมืองนัสเซา รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ ประเทศเยอรมนี ผู้ปกครองนัสเซาในสมัยแรกใช้บรรดาศักดิ์เป็น "เคานต์แห่งนัสเซา" ซึ่งต่อมาถูกยกฐานะขึ้นเป็นเจ้าชาย (Princely Count) ในยุคแรกได้แตกออกเป็นสองสาขา สาขาหลัก (วัลราเมียน) ซึ่งเป็นสาขาของอดอล์ฟ กษัตริย์แห่งชาวโรมัน และสาขารอง (ออตโตเนียน) ซึ่งภายหลังแตกออกเป็นบรรดาศักดิ์เจ้าชายแห่งออเรนจ์ และต่อมาพระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์

ในช่วงปลายของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และสงครามนโปเลียนนั้น สาขาวัลราเมียน ได้รับสืบทอดและครอบครองเหล่าที่ดินของบรรพบุรุษ และได้แต่งตั้งตัวเองขึ้นเป็น "ดยุกแห่งนัสเซา" ซึ่งได้รับการรับรองในการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา โดยปกครองดินแดนเอกราช เรียกว่า "ดัชชีนัสเซา" โดยเมืองหลวงตั้งอยู่ที่วีสบาเดิน ในปัจจุบันดินแดนนี้ตั้งอยู่ในเขตของรัฐเฮ็สเซิน และบางส่วนในรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ ต่อมาดัชชีนัสเซาได้ถูกผนวกเข้ากับปรัสเซียภายหลังจากการพ่ายแพ้ในสงครามออสเตรีย-ปรัสเซียในฐานะพันธมิตรกับออสเตรีย โดยได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเฮ็สเซิน-นัสเซาในราชอาณาจักรปรัสเซีย

ในปัจจุบัน "นัสเซา" ในเยอรมนีมีความหมายถึงดินแดนทางภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และวัฒนธรรมเท่านั้น โดยนัยยะทางการเมืองได้สูญหายไปจนสิ้น ตั้งแต่ปีค.ศ. 1815 พระมหากษัตริย์ปกครองเนเธอร์แลนด์ และลักเซมเบิร์กได้ล้วนถือเป็นสมาชิกจากราชวงศ์นัสเซาสายหลัก แต่ในปีค.ศ. 1890 ในเนเธอร์แลนด์ และปีค.ศ. 1912 ในลักเซมเบิร์กนั้น ทายาทสืบตระกูลฝั่งชายของทั้งสองสายได้สิ้นสุดลง โดยต่อจากนั้นได้ถือว่ามีการสืบตระกูลโดยทายาทที่มาจากสายสตรีเป็นต้นมา

ตามธรรมเนียมของเยอรมันในการสืบตระกูลนั้น ทายาทชายเท่านั้นจึงจะสามารถสืบตระกูลได้ ดังนั้นตามหลักประเพณีเดิมนั้นจะถือว่าราชวงศ์นี้สิ้นสุดในปีค.ศ. 1985 อย่างไรก็ตาม สถาบันกษัตริย์ของเนเธอร์แลนด์และลักเซมเบิร์ก กฎการสืบราชบัลลังก์นั้นย่อมแตกต่างจากธรรมเนียมเก่าของเยอรมัน โดยในสองประเทศนั้นยังไม่ถือว่าราชวงศ์เป็นอันสิ้นสุดลง แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์กใช้บรรดาศักดิ์ "ดยุกแห่งนัสเซา" เป็นแค่เพียงบรรดาศักดิ์รอง และเป็นเพียงบรรดาศักดิ์ที่รับสมมติตามเกียรติและฐานะในสมาชิกอาวุโสสูงสุดแห่งราชวงศ์นัสเซา (เนื่องจากทรงเป็นผู้อาวุโสสูงสุดในสายที่มีอาวุโสสูงสุดของราชวงศ์) แต่มิได้เพื่ออ้างสิทธิ์ใดในดินแดนของดัชชีนัสเซาในอดีตซึ่งในปัจจุบันตกเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชวงศ์นัสเซา
ตำบลท่าโพ

**ท่าโพ** เป็นตำบลในอำเภอหนองขาหย่าง จังหวัดอุทัยธานี

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลท่าโพมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลหนองพังค่า ตำบลหนองแก และตำบลดอนขวาง (อำเภอเมืองอุทัยธานี)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อตำบลน้ำซึม (อำเภอเมืองอุทัยธานี)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลหมกแถว
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลหนองขาหย่าง
## ประวัติ
ท่าโพเป็นตำบลในอำเภอหนองพลวง จังหวัดอุทัยธานี ตั้งเป็นตำบลตั้งแต่ พ.ศ. 2443 มีหมู่บ้านมากถึง 7 หมู่บ้าน ต่อมาปี พ.ศ. 2485 เกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 กระทรวงมหาดไทยจึงยุบตำบลห้วยรอบเพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณ ได้โอน 3 หมู่บ้านของตำบลหมกแถวมาขึ้นกับตำบลท่าโพ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2490 ได้แยกหมู่ 5 บ้านหมกแถว หมู่ 6 บ้านหนองเขาขัน และหมู่ 7 บ้านทุ่งใหญ่ ไปตั้งเป็น ตำบลหมกแถว ทำให้ตำบลท่าโพเหลือพื้นที่ 4 หมู่บ้านจนถึงปัจจุบัน

บ้านท่าโพเป็นหมู่บ้านคนไทยที่เก่าแก่ราว พ.ศ. 2304 สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย เดิมเป็นพื้นที่ป่าดงดิบ มีสัตว์ป่าอาศัยอยู่ชุกชุมและมีหนองน้ำให้สัตว์อาศัยอยู่กินโดยเฉพาะวัวแดง จึงเรียกหนองน้ำนี้ว่า *หนองวัวแดง* ปัจจุบันนี้คือหนองประแดง ต่อมาได้มีผู้คนเข้ามาอาศัยเรียกบ้านนี้ว่า "ท่าโค" (ท่าวัวแดงลงกินน้ำ) ภายหลังได้เรียกเป็น *บ้านท่าโพ* หรืออีกนัยหนึ่ง เนื่องจากบริเวณกลางหมู่บ้านมีต้นโพใหญ่มีสายพันธุ์ของพระศรีมหาโพธิ์พุทธคยา "โพธิ์พันธุ์ศรี" และบริเวณนี้เดิมเป็นด่านชุมทางข้ามระหว่างอยุธยากับเชียงใหม่ จึงได้ชื่อบ้านนี้ว่า "บ้านท่าโพธิ์พันธุ์ศรี" ต่อมาเรียกกร่อนว่า *บ้านท่าโพ* จนถึงปัจจุบัน

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
พื้นที่ตำบลท่าโพประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 4 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 2,261 คน แบ่งเป็นชาย 1,035 คน หญิง 1,226 คน (เดือนธันวาคม 2566) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดอันดับ 4 จาก 9 ตำบลในอำเภอหนองขาหย่าง

: 
: 
: 

 ปี **พ.ศ. 2558** มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ปัจจุบันตำบลท่าโพทั้งตำบลอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโพ ซึ่งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลท่าโพ ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2541 สภาตำบลท่าโพมี 4 หมู่บ้าน พื้นที่ 14.53 ตารางกิโลเมตร ประชากร 2,174 คน และ 583 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2542 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลท่าโพอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโพ

## อ้างอิง

ท่าโพ
การสืบตระกูลฝั่งบิดา

**การสืบตระกูลฝั่งบิดา** () หรือ **การสืบตระกูลสายบุรุษ** () เป็นหนึ่งในระบบความเป็นเครือญาติของแต่ละบุคคลในครอบครัวหรือตระกูลผ่านทางสายบิดา โดยส่วนมากจะเกี่ยวข้องกับการสืบทอดสมบัติ สิทธิ ชื่อ หรือบรรดาศักดิ์ของบุคคลผ่านจากความเป็นบุตรชายและบิดา โดยการนับวิธีนี้จะนับผ่านทางบุรุษเท่านั้น

## การสืบสันตติวงศ์ฝั่งบิดา
thumb|การสืบสันตติวงศ์แบบสิทธิของบุตรหัวปีตามฝั่งบิดา (สีเทา คือ ผู้ดำรงตำแหน่ง) - บุตรเป็นอันดับแรก
thumb|การสืบสันตติวงศ์แบบสิทธิของบุตรหัวปีแบบบุรุษมาก่อน - บุตรมาเป็นอันดับแรก ธิดาเป็นอันดับหลัง
thumb|การสืบสันตติวงศ์แบบสิทธิตามอาวุโสของฝั่งบิดา (น้องชายของผู้ดำรงตำแหน่งสืบตระกูลเป็นลำดับแรกตามอาวุโส)

การสืบตระกูล/สันตติวงศ์แบบฝั่งบิดา (Agnatic succession) จะสงวนหรือจำกัดการรับสืบราชบัลลังก์ หรือบรรดาศักดิ์ ให้แก่รัชทายาทบุรุษหรือสตรีที่สืบตระกูลมาจากฝั่งบุรุษเท่านั้น ตามประเพณีแล้วราชวงศ์ในยุโรปต่างใช้การสืบสันตติวงศ์แบบนี้ทั้งสิ้น การสืบสันตติวงศ์ในยุโรป เอเชีย และแอฟริกาบางประเทศนั้น ใช้หลักสิทธิของบุตรหัวปีแบบบุรุษมาก่อน (male-preference primogeniture), สิทธิของบุตรหัวปีตามฝั่งบิดา (Agnatic primogeniture) หรือสิทธิตามอาวุโสของฝั่งบิดา (Agnatic seniority) จนถึงช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2

ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 21 ราชวงศ์ยุโรปเกือบทั้งหมดได้เปลี่ยนกฎการสืบสันตติวงศ์เป็นแบบสิทธิของบุตรหัวปี (Absolute primogeniture) ซึ่งหมายความบุตรหรือธิดาพระองค์แรกที่ประสูติในพระมหากษัตริย์จะได้สืบสันตติวงศ์ (ไม่แบ่งแยกตามเพศ) 
thumb|การสืบสันตติวงศ์แบบสิทธิของบุตรหัวปี (สีเทา คือ ผู้ดำรงตำแหน่ง) วงกลมคือสตรีซึ่งมาเป็นอันดับแรกตามลำดับการเกิด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ความเป็นญาติและการสืบเชื้อสาย
ผู้ทรงอิทธิพลในเกาหลีของฟอร์บ

thumb|right

**ผู้ทรงอิทธิพลในเกาหลีของฟอร์บ** () เป็นการจัดอันดับประจำปีที่ตีพิมพ์โดยนิตยสาร*ฟอร์บ* (เกาหลี) ตั้งแต่ปี 2553 โดยคัดเลือกของคนมีชื่อเสียงที่มีอิทธิพลมากที่สุด 40 อันดับแรกในเกาหลีใต้ ซึ่งมีการจัดอันดับบุคคลจากกีฬา, ดนตรี, ศิลปะ, ภาพยนตร์ และโทรทัศน์ตามความสำเร็จในอาชีพของพวกเขา, อิทธิพล, ความนิยม และรายได้ จากปีที่ผ่านมา

## 10 อันดับแรกแยกตามปี
### 2021
''รายชื่อบุคคลทั้งหมดในปี 2021''

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
ไซสมพอน พมวิหาน

**ไซสมพอน พมวิหาน** (; เกิดวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1954 ที่แขวงหัวพัน) เป็นนักการเมืองและสมาชิกพรรคประชาชนปฏิวัติลาวชาวลาว เขาเป็นลูกชายของไกสอน พมวิหาน อดีตเลขาธิการพรรค กับทองวิน พมวิหาน ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นประธานคณะกรรมการกลางแนวลาวส้างซาดและประธานสภาแห่งชาติ

เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นคณะกรรมการกลางพรรคประชาชนปฏิวัติลาวในสภาแห่วชาติครั้งที่ 5 และโปลิตบูโรพรรคประชาชนปฏิวัติลาวในสภาแห่งชาติครั้งที่ 10

## อ้างอิง
### เฉพาะ

### บรรณานุกรม
*หนังสือ:*
* 

หมวดหมู่:รัฐมนตรีของรัฐบาลลาว
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
หมวดหมู่:บุคคลจากแขวงหัวพัน
หมวดหมู่:บุตรของประธานาธิบดีลาว
หมวดหมู่:บุตรของนายกรัฐมนตรีลาว
อิไอโด

**อิไอโด** (, ย่อเป็น *อิไอ* ()) เป็นศิลปะการต่อสู้ของญี่ปุ่นที่เน้นไปในด้านการตื่นตัวและสามารถชักดาบและตอบสนองต่อการโจมตีอย่างกะทันหันได้อย่างรวดเร็ว

ส่วนประกอบหลักของอิไอโดมี 4 อย่าง: ช่วงราบรื่น ควบคุมการเคลื่อนไหวในการชักดาบออกจากฝักดาบ (หรือซายะ) โจมตีหรือตัดฝ่ายตรงข้าม แล้วเช็ดเลือดออกจากใบมีด และเปลี่ยนดาบในฝัก ส่วนผู้ฝึกฝนอิไอโดมือใหม่ จะเริ่มด้วยดาบไม้ (*[[บกเก็น]]*) ซึ่งขึ้นอยู่กับผู้ฝึกสอน ผู้ฝึกส่วนใหญ่ใช้ดาบปลายทื่อ เรียกว่า อิไอโต ในขณะที่ส่วนน้อยที่มีประสบการณ์มากกว่าจะใช้ดาบปลายแหลม (*[[ชินเค็น]]*)

ผู้ฝึกอิไอโดมักเรียกเป็น *อิไอโดกะ*

## ดูเพิ่ม

*บัตโตจุตสึ
*อิไอจุตสึ
*เค็นโด
*เค็นจุตสึ
*ซามูไร
*เซ็นนิปปงเค็นโดเร็นเมอิไอโด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
องค์กรต่อไปนี้คือสมาพันธ์อิไอโดแห่งชาติในประเทศญี่ปุ่น:
*All Japan Kendo Federation (ZNKR/AJKF), a national organization for Kendo, Iaido and Jodo practitioners, member of FIK. 
*Dai Nippon Butoku Kai (DNBK) in Kyoto, a national - and international organisation for iaido in Japan. 
*International Martial Arts Federation (IMAF) in Kyoto, a national - and international organisation for iaido in Japan. 
(Wayback Machine copy)
*All Japan Iaido Federation (Specialized information site ZNIR). 
*Japan Iaido Federation (Nippon Iaido Renmei/NIR)
(Wayback Machine copy)
Iaido in the United States is under the auspices of the All-US Kendo Federation  (AUSKF) and the various regional Kendo federations that are members of the AUSKF.


หมวดหมู่:ศิลปะการต่อสู้ของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:โด
หมวดหมู่:ศิลปะการใช้ดาบของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:กีฬาที่มีต้นกำเนิดจากประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ศิลปะการใช้ดาบ
มหาวิทยาลัยซ็องกยุงกวัน

**มหาวิทยาลัยซ็องกยุงกวัน** (SKKU หรือเรียกว่า Seongdae, ) เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยเอกชนแบบครบวงจรในเกาหลีใต้ มีที่มาจากสถาบันซ็องกยุงกวันอันเก่าแก่ ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1398 และตั้งอยู่ในใจกลางกรุงโซล ในสมัยราชวงศ์โชซ็อน มหาวิทยาลัยได้รับราชานุมัติให้บริหารงานตามประมวลกฎหมายการบริหารราชกิจ (code of the state administration) ในฐานะที่เป็นสถาบันการศึกษาชั้นนำของราชวงศ์ ต่อมาในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 มหาวิทยาลัยได้รับการปรับโครงสร้างให้ครบวงจร และตั้งแต่นั้นมาได้ขยายหลักสูตรอย่างมาก ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยเอกชนที่มีชื่อเสียงที่สุดในเกาหลีใต้ เป็นที่รู้จักว่ามีศิษย์เก่ามากมายที่ทรงอิทธิพล มีผลงานวิจัยที่แข็งแกร่ง และมีความร่วมมืออย่างใกล้ชิดกับซัมซุง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
* 

หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในประเทศเกาหลีใต้
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น
เจ้าผู้ครองลักเซมเบิร์ก

**เจ้าผู้ครองลักเซมเบิร์ก** หรือ **แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก** (, , , ) เป็นประมุขแห่งรัฐของประเทศลักเซมเบิร์ก เริ่มต้นจากการปรับฐานะของลักเซมเบิร์กเป็นแกรนด์ดัชชี เมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1815 ในบริเวณของดัชชีลักเซมเบิร์กในอดีต โดยตอนแรกใช้ประมุขแห่งรัฐเป็นแบบรัฐร่วมประมุขกับสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์จนถึงปี 1890 ซึ่งปกครองโดยราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา ลักเซมเบิร์กในปัจจุบันเป็นประเทศเดียวในโลกที่มีสถานะเป็นแกรนด์ดัชชี และตั้งแต่ปี 1815 มีประมุขปกครองรวมทั้งสิ้นเก้าพระองค์ โดยมีแกรนด์ดยุกอ็องรีเป็นองค์ปัจจุบัน

## บทบาทตามรัฐธรรมนูญ
รัฐธรรมนูญแห่งลักเซมเบิร์กได้ระบุถึงบทบาทของแกรนด์ดยุกไว้ดังนี้:

:แกรนด์ดยุกเป็นประมุขแห่งรัฐ สัญลักษณ์แห่งความเป็นหนึ่งเดียวกัน และผู้รับรองความเป็นเอกราชของประเทศ แกรนด์ดยุกพึงใช้อำนาจบริหารตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญและตามกฎหมายของลักเซมเบิร์ก

หลังจากการแก้ไขรัฐธรรมนูญ (มาตรา 34) เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. ​2008 มีเหตุสืบเนื่องจากกรณีที่ทรงไม่รับรองพระราชบัญญัติการการุณยฆาต ทำให้ร่างพระราชบัญญัติมิจำเป็นจะต้องได้รับการเห็นชอบจากประมุขแห่งรัฐ (พระราชานุมัติ) แต่อย่างไรก็ตามจะต้องมีการลงพระนามาภิไธยอย่างเป็นทางการถึงจะตราเป็นกฎหมายได้ 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก
โจงกระเบน

**โจงกระเบน** เป็นเครื่องแต่งกายที่พันรอบร่างกายส่วนล่างในประเทศไทย, ลาว และกัมพูชา ถือเป็นเครื่องแต่งกายในชีวิตประจำวันของชนชั้นสูงและกลาง ซึ่งมีรูปร่างคล้ายกางเกงมากกว่ากระโปรง มีความแตกต่างจากผ้านุ่ง 

เอกสุดา สิงห์ลำพอง นักประวัติศาสตร์ศิลป์ กล่าวถึงโจงกระเบนไว้ว่า 

## ศัพทมูลวิทยา
โจงกระเบน หรือ ถกเขมร () ในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 ได้ระบุไว้ว่าเป็นนุ่งผ้าโจงกระเบน ดึงชายให้สูงร่นขึ้นไปเหนือเข่า, ขัดเขมร ก็ว่า

## ดูเพิ่ม
*ผ้านุ่ง
*ผ้าโสร่ง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องแต่งกายกัมพูชา
หมวดหมู่:กระโปรง
หมวดหมู่:กางเกง
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกายพื้นเมือง
หมวดหมู่:เครื่องแต่งกายไทย
โอซัน คาบัค

**โอซัน มูฮัมมัด คาบัค** (เกิดวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2000) เป็นนักฟุตบอลชาวตุรกี ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก ให้แก่นอริชซิตี ในพรีเมียร์ลีก โดยยืมตัวจากชัลเคอ 04 และทีมชาติตุรกี

## สโมสรอาชีพ
### กาลาทาซาไร
โอซันเล่นให้กับทีมเยาวชนของกาลาทาซาไรมาตั้งแต่ ค.ศ. 2011 และได้เซ็นสัญญาอาชีพฉบับแรกกับสโมสรเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 เขาลงเล่นนัดแรกให้กับสโมสรในนัดที่เอาชนะ Yeni Malatyaspor 2–0 ในซือเปร์ลีกเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2018 ต่อมาวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2018 เขาได้ลงเล่นนัดแรกในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกในนัดที่เปิดบ้านเสมอกับชัลเคอ 04 0–0 ในฤดูกาล 2018–19

### เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท
วันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2019 คาบัคย้ายไปเฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ทในบุนเดิสลีกา ซึ่งเขาเซ็นสัญญาจนถึง ค.ศ. 2024 ต่อมาในวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2017 เขาทำสองประตูช่วยให้ทีมเปิดบ้านเอาชนะฮันโนเฟอร์ 96 5–1 โดยประตูนี้เป็นประตูแรกในอาชีพของเขา นั่นทำให้เขากลายเป็นเซ็นเตอร์แบ็กชาวตุรกีอายุน้อยและผู้เล่นชตุทการ์ทที่อายุน้อยที่สุดอันดับที่ 3 ที่สามารถทำคนเดียวสองประตูในหนึ่งนัดในบุนเดิสลีกา

### ชัลเคอ 04
วันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2019 คาบัคย้ายไปชัลเคอ 04 โดยเซ็นสัญญา 5 ปี ค่าตัว 15 ล้านยูโร พร้อมค่าฉีกสัญญาเมื่อเขาจะย้ายออกจากสโมสร เขาเป็นผู้เล่นตัวจริงในฤดูกาลแรกของเขากับสโมสร โดยได้ลงเล่น 28 นัด ทำได้ 3 ประตู ต่อมาในเดือนกันยายน ค.ศ. 2020 เขาถูกแบนจากการลงเล่นห้านัดและเสียค่าปรับ 15,000 ยูโร จากการที่เขาไปถ่มน้ำลายใส่ลุดวิก เอากุสตินซอน ผู้เล่นของแวร์เดอร์เบรเมิน จนทำให้เขาได้รับใบแดงไล่ออกจากสนาม อย่างไรก็ตาม เขาได้ขอโทษเอากุสตินซอนผ่านทางทวิตเตอร์แล้ว

### ลิเวอร์พูล
วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 คาบัคถูกปล่อยยืมตัวให้กับลิเวอร์พูลในช่วงที่เหลือของฤดูกาล 2020–21 ค่าตัวในการยืมตัวอยู่ประมาณ 1 ล้านปอนด์ พร้อมส่วนขยายอีก 500,000 ปอนด์ ขึ้นกับจำนวนนัดที่ลงเล่นและผลงานของสโมสรในแชมเปียนส์ลีก ทั้งนี้ยังมีค่าตัวในการซื้อขาดอีก 18 ล้านปอนด์และอาจเพิ่มขึ้นเป็น 26.5 ล้านปอนด์ได้ วันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021 เขาลงเล่นนัดแรกให้กับลิเวอร์พูลในพรีเมียร์ลีกนัดที่บุกไปแพ้เลสเตอร์ซิตี 1–3 ต่อมาวันที่ 16 กุมภาพันธ์ เขาลงเล่นในนัดที่บุกไปเอาชนะแอร์เบ ไลพ์ซิช 2–0 ในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2020–21 ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นชาวตุรกีคนแรกที่ลงเล่นให้กับสโมสรอังกฤษในรายการนี้

## ทีมชาติ
โอซันเคยเล่นให้กับทีมชาติตุรกีชุดเยาวชน โดยเป็นกัปตันของทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปีในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2017 และยูฟ่าก็จัดให้เขาเป็น 1 ใน 10 ผู้เล่นที่น่าจับตามอง วันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 คาบัคลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติชุดใหญ่ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก นัดที่พบกับอันดอร์รา โดยนัดนั้น เขาลงเล่นเต็มเวลา ช่วยให้ตุรกีเอาชนะไปได้ 2–0

## เกียรติประวัติ
### สโมสร
;กาลาซาทาไร
* ซือเปร์ลีก: 2017–18

### รางวัลส่วนตัว
* ผู้เล่นหน้าใหม่แห่งฤดูกาลของบุนเดิสลีกา: 2018–19

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 

 

หมวดหมู่:บุคคลจากอังการา
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวตุรกี
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติตุรกี
หมวดหมู่:นักฟุตบอลกาลาทาซาไรสปอร์คูลือบือ
หมวดหมู่:ผู้เล่นเฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลชัลเคอ 04
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลนอริชซิตี
หมวดหมู่:ผู้เล่นในซือเปร์ลีก
หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:ผู้เล่นในบุนเดิสลีกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020
อัลกุรอานแอลจีเรีย

**อัลกุรอานแอลจีเรีย** () เป็นอัลกุรอานที่เขียนด้วยมือ (*[[มุศฮัฟ]]*) ในประเทศแอลจีเรียซึ่งเขียนด้วยอักษรกูฟิก โดยเขียนตามการอ่านแบบวัรช์ใน ค.ศ. 1977 โดย

จนถึงปัจจุบัน ฉบับพิมพ์มีแค่สามรุ่น รุ่นแรกตีพิมพ์โดย SNED (อดีตมีชื่อว่า Hachette Algeria ใน ค.ศ. in 1979 รุ่นที่สอง (1984) ตีพิมพ์โดย ENAG   และรุ่นที่สามโดย EPA  ใน ค.ศ. 2010

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศาสนาในประเทศแอลจีเนีย
หมวดหมู่:อัลกุรอานที่เขียนด้วยมือ
พรรครวมไทยยูไนเต็ด

**พรรครวมไทยยูไนเต็ด** (; อักษรย่อ: รทย.) เป็นอดีตพรรคการเมืองไทยที่จดทะเบียนก่อตั้งเป็นลำดับที่ 3/2562 เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2562 ในชื่อ **พรรคเพื่อไทยพัฒนา** โดยมีอรอนงค์ บุญโต และองอาจ วิเศษ เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนแรก พร้อมคณะกรรมการบริหารพรรคอีก 6 คนโดยมีที่ทำการพรรคแห่งแรกอยู่ที่ 74/4 หมู่ 4 ตำบลหมูม่น อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี

ต่อมาในวันอังคารที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2563 นางสาวอรอนงค์ได้ยื่นหนังสือลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าพรรคทำให้คณะกรรมการบริหารพรรคต้องพ้นจากตำแหน่งทั้งคณะ

จากนั้นพรรคเพื่อไทยพัฒนาจึงได้จัดการประชุมใหญ่วิสามัญเพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่จำนวน 8 คนเมื่อวันจันทร์ที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2563 พร้อมกับทำการเปลี่ยนแปลงตราสัญลักษณ์ของพรรค

ในวันจันทร์ที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 พรรคเพื่อไทยพัฒนาได้จัดการประชุมใหญ่เพื่อเลือกตั้งคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่ เปลี่ยนแปลงข้อบังคับพรรคทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงชื่อพรรคและโลโก้พรรคเป็น พรรครวมไทยยูไนเต็ด ซึ่งที่ประชุมมีมติเลือกนาย วรนัยน์ วานิชกะ เป็นหัวหน้าพรรค นายวินท์ สุธีรชัย เป็นเลขาธิการพรรค

ต่อมาทางพรรครวมไทยยูไนเต็ดได้เปิดตัว นางสาวหทัยรัตน์ วิทยพูม ธนากิจอำนวย ภรรยาของ นาย ธนัตถ์ ธนากิจอำนวย หรือ ไฮโซลูกนัท เป็นว่าที่ผู้สมัคร ส.ก. เขตสวนหลวง และนาย คมจักร จักรพันธุ์ ณ อยุธยา อดีตนักรักบี้ทีมชาติเป็น ว่าที่ผู้สมัคร ส.ก. เขตคลองเตย โดยก่อนหน้านั้นในวันจันทร์ที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ทางพรรครวมไทยยูไนเต็ดได้วางตัวให้ นายคมจักร เป็นผู้สมัคร ส.ส. กรุงเทพมหานครของทางพรรค

จากนั้นในวันจันทร์ที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2565 พรรครวมไทยยูไนเต็ด ได้เปิดตัวว่าที่ผู้สมัคร ส.ก. อีก 3 เขตคือ นางสาววีรานันท์ สดากรวงศ์วัชร์ ว่าที่ผู้สมัคร ส.ก. เขตปทุมวัน (ภายหลังย้ายไปลงสมัครในเขตวัฒนา) นางสาวภัทรพร ชุติวาลนันท์ ว่าที่ผู้สมัคร ส.ก. เขตคลองสาน และ นางสาวณัฐริกา เกื้อเดช ว่าที่ผู้สมัคร ส.ก. เขตบางรัก

ก่อนหน้านั้นในวันศุกร์ที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2564 นายวินท์ ได้ยื่นหนังสือลาออกจากการเป็นเลขาธิการพรรคและสมาชิกพรรครวมไทยยูไนเต็ด ลงวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2564 ต่อมานาย ณิชนัจทน์ และ นายปกรณ์ ได้ยื่นหนังสือลาออกจากการเป็นกรรมการบริหารพรรคและสมาชิกพรรครวมไทยยูไนเต็ดทำให้เหลือกรรมการบริหารพรรคทั้งสิ้น 6 คน ต่อมาในวันที่ 21 พฤศจิกายน 2565 นายวรนัยน์ได้ลาออกจากการเป็นหัวหน้าพรรครวมไทยยูไนเต็ดและสมาชิกพรรคทำให้คณะกรรมการบริหารพรรคต้องพ้นจากตำแหน่งทั้งคณะ

## การเลือกตั้ง
### การเลือกตั้ง ส.ส.2562
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันอาทิตย์ที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2562 พรรคเพื่อไทยพัฒนา ได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งทั้งแบบบัญชีรายชื่อและแบบแบ่งเขตแต่ทางพรรคไม่ได้ ส.ส. เลยแม้แต่ที่นั่งเดียวในสภา

### การเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร
พรรครวมไทยยูไนเต็ด ได้ส่งสมาชิกพรรคลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร หรือ ส.ก. ในปี 2565 จำนวน 19 คน และมีนโยบายสนับสนุน ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร แต่ผลการเลือกตั้งปรากฏว่าไม่มีผู้สมัครของพรรคได้รับเลือกตั้ง

## บุคลากร
### หัวหน้าพรรค

### เลขาธิการพรรค

## สิ้นสภาพการเป็นพรรคการเมือง
วันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2566 ที่ประชุมคณะกรรมการบริหารพรรคได้มีมติเลิกพรรค จึงทำให้พรรคสิ้นสภาพการเป็นพรรคการเมือง ต่อมาในวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 ได้มีประกาศของนายทะเบียนพรรคการเมืองที่ให้พรรครวมไทยยูไนเต็ดสิ้นสภาพการเป็นพรรคการเมืองในราชกิจจานุเบกษาตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:พรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:พรรคการเมืองไทยในอดีต
ร
อาสนวิหารตรีเอกภาพอันศักดิ์สิทธิ์ (อาดดิสอาบาบา)

**อาสนวิหารตรีเอกภาพอันศักดิ์สิทธิ์** (; ) เป็นอาสนวิหารระดับบนสุดของคริสตจักรออร์ทอดอกซ์เทวาเฮโดเอธิโอเปีย ตั้งอยู่ในเมืองอาดดิสอาบาบา เมืองหลวงของประเทศเอธิโอเปีย ในปัจจุบันอาสนวิหารนี้มีสถานะเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในเอธิโอเปียเป็นอันดับสองรองจากโบสถ์แม่พระแห่งไซออนในเมืองอักซุม

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Holy Trinity Cathedral at www.sacred-destinations.com

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอาดดิสอาบาบา
หมวดหมู่:โบสถ์คริสต์ในประเทศเอธิโอเปีย
อาสนวิหารนักบุญจอร์จ (อาดดิสอาบาบา)

**อาสนวิหารนักบุญจอร์จ** (; , yek’idusi gīyorigīsi katēdirali) เป็นโบสถ์ในคริสตจักรออร์ทอดอกซ์เอธิโอเปีย ตั้งอยู่ที่อาดดิสอาบาบา เมืองหลวงของเอธิโอเปีย อาสนวิหารหลังนี้เป็นที่รู้จักจากโครงสร้างรูปแบบรูปแปดเหลี่ยม และตั้งชื่อตามนักบุญจอร์จ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอาดดิสอาบาบา
จอร์จ
หมวดหมู่:ราสตาฟารี
จัตุรัส 27 เมยาซียา

**จัตุรัส 27 เมยาซียา** (; ; 27 Miyazya Square) หรือ**จัตุรัส 5 พฤษภาคม** (5 May Square) หรือเรียกกันทั่วไปว่า **อาราตกีโล** (Arat Kilo) เป็นทางแยกและย่านโดยรอบที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ตั้งอยู่ในอาดดิสอาบาบา ประเทศเอธิโอเปีย เป็นจุดตัดระหว่างถนน 4 สาย คือ ถนนอาดวา (Adwa St), ถนนกษัตริย์จอร์จที่หก (King George VI St), ถนนพระราชินีเอลิซาเบธที่สอง (Queen Elizabeth II St) และ ถนนพัฒนาผ่านความร่วมมือ (Development Through Cooperation Ave) ชื่อของจัตุรัสหมายถึงวันที่ 27 พฤษภาคม (Miyazya) วันที่ซึ่งอาดดิสอาบาบาตกอยู่ภายใต้การยึดครองของอิตาลีในปี 1936 และ 5 พฤษภาคม ซึ่งคือวันที่ได้รับการปลดปล่อยเมื่อปี 1941 รอบ ๆ จัตุรัสเป็นที่ตั้งของอาคารที่ทำการรัฐบาลและมหาวิทยาลัยอาดดิสอาบาบา 

เสาโอเบลิสก์ตรงกลางจัตุรัสสร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงการขึ้นครองราชย์ของ *Atse* Haile Selassie ในปี 1930 แต่ต่อมาได้ถูกรื้อถอนไปในปี 1936 ภายหลังตกอยู่ภายใต้การปกครองของอิตาลีฟาสซิสต์ และสร้างขึ้นใหม่หลังได้รับการปลดปล่อย ภายหลังเกิดการปฏิวัติเอธิโอเปีย เดร์ก ได้ทำการรื้อถอนภาพที่สื่อถึงจักรพรรดิ Haile Selassie ออกจากอนุสาวรีย์ และภายหลังสวครามกลางเมืองสิ้นสุดก็ได้ทำนุบำรุงอนุสรณ์นี้ขึ้นใหม่อีกครั้ง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอาดดิสอาบาบา
หมวดหมู่:อาดดิสอาบาบา
อนุสาวรีย์ทิกลาชิน

**อนุสาวรีย์ทิกลาชิน** (;  แปลว่า "การต่อสู้ดิ้นรนของผองเรา") หรือบางครั้งเรียกว่า **อนุสาวรีย์เดร์ก** (;  หมายถึง "คณะเดร์ก") เป็นอนุสรณ์สถานระลึกถึงทหารชาวเอธิโอเปียและชาวคิวบาที่ต่อสู้ในสงครามโอกาเดน ตั้งอยู่ที่อาดดิสอาบาบา ประเทศเอธิโอเปีย สร้างขึ้นภายใต้ประธานาธิบดี Mengistu Haile Mariam ประกอบด้วยเสาสูง 50 เมตร ประติมากรรมนูนต่ำสองฝั่ง และที่แสดงภาพถ่ายของทหารชาวคิวบาที่เป็นที่ระลึกถึงของอนุสรณ์ งานประติมากรรมที่พบในอนุสาวรีย์นี้บริจาคให้แก่เอธิโอเปียโดยโครงการมันซูแดของรัฐบาลเกาหลีเหนือเมื่อปี 1984 และเป็นหนึ่งในงานชิ้นแรก ๆ ของโครงการที่บริจาคมายังทวีปแอฟริกา

อนุสาวรีย์ทำพิธีเปิดเมื่อ 12 กันยายน 1984 วันครบรอบสิบปีที่โค่นล้มจักรพรรดิ Haile Selassie และระบบกษัตริย์ในเอธิโอเปีย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอาดดิสอาบาบา
เผด็จการผู้ทรงคุณ

**เผด็จการผู้ทรงคุณ** () เป็นรัฐบาลที่ผู้นำอำนาจนิยมใช้อำนาจทางการเมืองอย่างสมบูรณ์ภายในรัฐ แต่ถูกรับรู้ว่าเป็นการทำไปเพื่อประโยชน์ของประชาชนโดยรวม ซึ่งตรงกันข้ามกับแบบแผนที่มุ่งร้ายของเผด็จการที่ให้ความสำคัญกับผู้สนับสนุนและผลประโยชน์ของตัวเอง เผด็จการผู้ทรงคุณมักอนุญาตให้มีเสรีภาพพลเมืองบางประการหรือมีการตัดสินใจแบบประชาธิปไตย เช่น ประชามติหรือการเลือกตั้งผู้แทนที่มีอำนาจอย่างจำกัด และมักมีการเตรียมการสำหรับการเปลี่ยนผ่านสู่ประชาธิปไตยในขณะที่ผู้นั้นดำรงตำแหน่งหรือหลังจากนั้น รูปแบบนี้อาจถูกมองได้ว่าเป็นรูปแบบสาธารณรัฐของสมบูรณาญาสิทธิราชย์อันทรงภูมิธรรม
## ดูเพิ่ม
* สมบูรณาญาสิทธิราชย์
* สมบูรณาญาสิทธิราชย์อันทรงภูมิธรรม
* คุณธรรมนิยม
* การแยกใช้อำนาจ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ระบบการเมือง
เดร์ก

**เดร์ก** (Derg หรือ Dergue; จาก, "คณะกรรมการ" หรือ "สภา"; ) หรือชื่อทางการ **รัฐบาลทหารชั่วคราวแห่งเอธิโอเปีย** () เป็นคณะรัฐประหารและรัฐบาลทหารผู้ปกครองประเทศเอธิโอเปียจากปี ค.ศ. 1974 ถึง 1987 ที่ซึ่งเริ่มมีการเปลี่ยนผ่านสู่รัฐบาลพลเมือง แต่กองทัพยังคงมีตำแหน่งอยู่จนถึงปี ค.ศ. 1991

เดร์กจัดตั้งขึ้นในเดือนมิถุนายนปี ค.ศ. 1974 ภายใต้ชื่อ **คณะกรรมการร่วมกองทัพ, ตำรวจ และกองกำลังรักษาดินแดน** () โดยประกอบขึ้นด้วยเจ้าหน้าที่จากกองทัพเอธิโอเปียและตำรวจภายใต้การนำในระยะแรกของ อามาน อันโดม ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อคณะใหม่เป็นทางการว่า **คณะกรรมการบริหารโดยกองทัพชั่วคราว** (Provisional Military Administrative Council) เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1974 และล้มล้างการปกครองของจักรวรรดิเอธิโอเปียรวมถึงจักรพรรดิฮายิเล เซลาสซีขณะเกิดการประท้วงใหญ่ เดร์กได้ทำการยกเลิกสถาบันพระมหากษัตริย์ในเอธิโอเปียและก่อตั้งรัฐมากซิสต์-เลนนินนิสต์แบบหนึ่งพรรคการเมือง โดยมีคณะล้มล้างการปกครองเป็นพรรคแนวหน้าภายใต้รัฐบาลชั่วคราว การล้มล้างระบอบฟิวดัล, เพิ่มอัตราการรู้หนังสือ, โอนย้ายกิจการต่าง ๆ มาเป็นของรัฐ และการปฏิรูปที่ดินครั้งใหญ่ ซึ่งรวมถึงการจัดสรรนิคมใหม่และการทำเป็นหมู่บ้านจากที่สูงเอธิโอเปียเป็นประเด็นสำคัญของรัฐบาล ต่อมาในปี ค.ศ. 1977 เมินกึสทู ฮัยเลอ มารียัม ขึ้นดำรงตำแหน่งประธานและเริ่มแคมเปญการกดขี่ทางการเมือง เรดแทเรอร์ (*Qey Shibir*) เพื่อกำจัดคู่ตรงข้ามทางการเมือง ส่งผลให้มีผู้ถูกจองจำและประหารชีวิตโดยไม่ผ่านการตัดสินคดีทางกฎหมายหลายหมื่นราย

กระทั่งช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ซึ่งเอธิโอเปียเผชิญปัญหาหลายประการ ทั้งการฟื้นตัวจากความพยายามบุกรุกดินแดนจากโซมาเลีย, ฤดูแล้ง, การเสื่อมถอยทางเศรษฐกิจ และ ทุพิกขภัยใหญ่ปี 1983–1985 ซึ่งมีผู้เสียชีวิตมากกว่าหลายล้านคน นำไปสู่การพึ่งพาความช่วยเหลือจากต่างชาติอย่างหนักและการปะทุขึ้นใหม่ของความขัดแย้งในประเทศ โดยเฉพาะการต่อสู้เรียกร้องเอกราชของเอริเทรีย และสงครามกลางเมืองระหว่างกองทัพซึ่งเป็นรัฐบาลเอง กลุ่มกบฏ และกองกำลังตามชายแดน ในปี ค.ศ. 1987 เมนกิสทูยุบเลิกเดร์กและก่อตั้งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเอธิโอเปีย ภายใต้การนำของพรรคแรงงาน และรัฐบาลพลเรือนใหม่แต่ยังคงเต็มไปด้วยสมาชิกจากเดร์ก ทั้งฮายิเล เซลาสซี และเดร์ก ได้ย้ายชาวอามาราไปทางใต้ของประเทศเพื่อจัดการและตั้งศูนย์กลางที่นั่น ในระหว่างนั้นก็ได้ทำการกำจัดวัฒนธรรมและภาษาโอโรโมในท้องถิ่น และแทนที่ด้วยอามารา

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* Bahru Zewde. 2001. *A History of Modern Ethiopia* (second edition). London: James Currey.
* Henze, Paul. 2000. *Layers of Time: A History of Ethiopia*. New York: Palgrave. 
* Ottway, Marina & David. 1978. *Ethiopia: Empire in Revolution*. New York: Africana
* 
* 
*

## แหล่งข้อมูลอื่น
*ETHIOPIA – A Country Study *(at the [[Library of Congress]])*
*The Ethiopian Revolution, The Dergue, Civil War and Famine, Ethiopian Treasures
* "Mengistu found guilty of genocide", BBC News
*The Economic Policies of Socialist Ethiopia

หมวดหมู่:ลัทธิคอมมิวนิสต์
หมวดหมู่:รัฐบาลเอธิโอเปีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เอธิโอเปีย
หมวดหมู่:เผด็จการทหาร
หมวดหมู่:รัฐคอมมิวนิสต์
หมวดหมู่:สงครามเย็น
หมวดหมู่:รัฐรวบอำนาจเบ็ดเสร็จ
หมวดหมู่:อดีตรัฐสังคมนิยม
ลาลีเบอลา

**ลาลีเบอลา** () เป็นเมืองในอำเภอลาสทาในโวลโลโซเนเหนือ รัฐอามารา ของประเทศเอธิโอเปีย เป็นที่รู้จักจากโบสถ์โมโนลิธเจาะหิน ซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกภายใต้ชื่อหมู่โบสถ์คริสต์ที่สลักเข้าไปในหินแห่งลาลีเบอลา ลาลีเบอลาเป็นศูนย์กลางที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ตั้งแต่ยุคโบราณของเอธิโอเปีย และสำหรับชาวคริสต์ ลาลีเบอลาเป็นเมืองที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดรองจากอักซุม

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* David W. Phillipson, *Ancient Churches of Ethiopia* (New Haven: Yale University Press, 2009). Chapter 5, "Lalibela: Eastern Complex and Beta Giyorgis"; Chapter 6, "Lalibela: Northern Complex and Conclusions"
* Sylvia Pankhurst, "Ethiopia: a cultural history" (Lalibela House, Essex, 1955). Chapter 9, "The monolithic churches of Lalibela"
* Paul B. Henze, "Layers of time: a history of Ethiopia" (Shama Books, Addis Ababa, 2004). Chapter 3: "Medieval Ethiopia: isolation and expansion"
* Hancock, Graham, Carol Beckwith & Angela Fisher, *African Ark – Peoples of the Horn, Chapter I: Prayers of Stone/The Christian Highlands: Lalibela and Axum*. Harvill, An Imprint of HarperCollinsPublishers, 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* UNESCO World Heritage Site

หมวดหมู่:นครศักดิ์สิทธิ์
โบสถ์นักบุญจอร์จ (ลาลีเบลา)

**โบสถ์นักบุญจอร์จ** (; ) เป็นหนึ่งในสิบเอ็ดโบสถ์โมโนลิธที่เจาะเข้าไปในหินในเมืองลาลีเบลา ภูมิภาคอามฮารา ประเทศเอธิโอเปีย

โบสถ์เกิดขึ้นจากการแกะสลักลงล่างเข้าไปในทัฟฟ์ภูเขาไฟ ระบุอายุการก่อสร้างอยู่ที่ราวศตวรรษที่ 12 หรือต้นศตวรรษที่ 13 เชื่อกันว่าสร้างขึ้นในรัชสมัยของจักรพรรดิลาลีเบลา โบสถ์มักได้รับการเรียกขานให้เป็น "สิ่งมหัสจรรย์ของโลกลำดับที่แปด" จักรพรรดิลาลีเบลามีพระราชประสงค์จะสร้างเยรูซาเลมขึ้นมาใหม่ซึ่งแสดงออกผ่านทางการออกแบบสร้างของบรรดาโบสถ์เจาะหินในเมืองลาลีเบลาโดยมีโบสถ์สร้างอยู่เป็นสองกระจุก สู่ถึงเยรูซาเลมบนโลกและเยรูซาเลมในสวรรค์ ตรงกลางมีร่องที่ขุดไว้เป็นทางเพื่อแทนแม่น้ำจอร์แดน โบสถ์นักบุญจอร์จมีขนาด 25 เมตร ต่อ 25 เมตร ต่อ 30 เมตร 

ในประวัติศาสตร์เชิงวัฒนธรรมของเอธิโอเปียระบุว่าโบสถ์นี้สร้างขึ้นหลังจักรพรรดิลาลีเบลาแห่งซากเวทรงมีนิมิตให้สร้างโบสถ์ขึ้นจากนักบุญจอร์จ และพระเป็นเจ้า ซึ่งทั้งสองพระองค์ได้มอบวิธีการสร้างโบสถ์ให้แก่จักรพรรดิลาลีเบลา

ลาลีเบลาเป็นจุดหมายปลายทางสำหรับผู้แสวงบุญชาวเอธิโอเปียนออร์ทอดอกซ์ ส่วนโบสถ์นักบุญจอร์จและโบสถ์เจาะหินในลาลีเบลาได้รับสถานะแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกภายใต้ชื่อ "หมู่โบสถ์คริสต์ที่สลักเข้าไปในหินที่ลาลีเบลา"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Fine Art Photos from the Church
* Gallery of photos of the church's interior and exterior
* Info on the church of Lalibela
* 3D model of Bete Giyorgis
นโรดม เจนณา

**นโรดม เจนณา** (; เกิด 11 มีนาคม พ.ศ. 2554) เป็นนักแสดง นักร้อง นางแบบ นักเต้น และทูตตราสินค้าชาวเขมร เป็นพระธิดาในพระองค์เจ้านโรดม บุบผารี และเป็นพระราชปนัดดาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ

## ประวัติ
นโรดม เจนณา เกิดเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระธิดาคนที่สองของพระองค์เจ้านโรดม บุบผารี เกิดแต่บิดาชาวฝรั่งเศสไม่ปรากฏนาม เธอเป็นพระนัดดาในสมเด็จพระมหิสสรานโรดม จักรพงศ์ และเป็นพระราชปนัดดาในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ เธอไม่มีมีฐานันดรศักดิ์ในราชสำนักแม้มีมารดาเป็นเจ้านายกัมพูชา แต่เจนณาเป็นที่รู้จักในสมัญญา "เจ้าหญิงน้อย" ()

พ.ศ. 2558 ขณะอายุ 3 ปี ครอบครัวของเธอย้ายกลับประเทศกัมพูชา นโรดม เจนณา สามารถพูดได้ห้าภาษา คือ ภาษาเขมร อังกฤษ ฝรั่งเศส จีน และไทย รวมทั้งมีความสามารถด้านการขับร้องที่ผ่านการฝึกฝนมาตั้งแต่ยังเยาว์วัยได้ห้าภาษา

นโรดม เจนณาเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงใน พ.ศ. 2561 มีผลงานแสดงเรื่อง *[[พิกุลทอง|เทพธิดาผกาทกลเมียะฮ์]]* () ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ในท้องถิ่น

นโรดม เจนณาได้รับการจัดการและบริหารโดยสเปซครีเอทีฟมาร์เกติง (Space Creative Marketing)

## ผลงาน
### ละครโทรทัศน์

### มิวสิกวิดีโอ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*            

             

หมวดหมู่:ราชสกุลนโรดม
หมวดหมู่:นักแสดงชาวกัมพูชา
หมวดหมู่:นักร้องชาวกัมพูชา
หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส
หมวดหมู่:ชาวกัมพูชาเชื้อสายฝรั่งเศส
หมวดหมู่:พระราชวงศ์ที่ทรงพระเยาว์
วัดสีเมือง

**วัดสีเมือง** หรือ **วัดศรีเมือง** () เป็นพระอารามหลวง ตั้งอยู่บนถนนเชษฐาธิราช  ในนครหลวงเวียงจันทน์ ถือเป็น 1 ใน ศรี 5 ประกอบด้วย ศรีเมือง ศรีพูล ศรีฐาน ศรีบัวบาน ศรีหอม ในสมัยโบราณ เกี่ยวข้องกับการทำพิธีสำคัญของกษัตริย์โบราณ เช่น การราชาภิเษกขึ้นครองราชย์ จะต้องนำน้ำพุทธมนต์จาก วัด 5 ศรี ทั้งหมดมาประกอบพิธีพุทธาภิเษก

วัดสีเมืองสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2106 ในสมัยของพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช วัดนี้เป็นที่ตั้งของเสาหลักเมือง มีคำบอกเล่าเก่าแก่ว่าเกี่ยวข้องกับสาวชื่อ ศรี เป็นหญิงท้องแก่ ยอมสละชีวิตพร้อมลูกในท้องพร้อมกับม้าอีกหนึ่งตัว เป็นผีอารักษ์เสาหลักเมืองเวียงจันทน์ จึงนำเอาชื่อสาวสีมาตั้งเป็นชื่อวัดว่า "วัดศรีเมือง" ชาวเวียงจันทน์ได้เรียกสาวศรีว่า *ย่าแม่ศรีเมือง* ทุกปีก่อนจะมีบุญนมัสการที่พระธาตุหลวงจะต้องมีการจัดพิธีกรรมทำบุญอยู่ที่วัดสีเมืองก่อน

ธาตุวัดสีเมือง เป็นธาตุที่สร้างด้วยศิลาแลงซึ่งแตกต่างไปจากธาตุที่สร้างด้วยอิฐในระยะร่วมสมัย เท่าที่เหลืออยู่ปรากฏเป็นฐานบัวที่มีบัวคว่ำและท้องไม้ขนาดใหญ่ที่คาดด้วยลูกแก้วอกไก่ ภายในวัดมีพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่เป็นจำนวนมาก แต่มีพระพุทธรูปอยู่องค์หนึ่งที่ชำรุดไปแล้วบางส่วนตั้งประดิษฐานอยู่ ซึ่งพระพุทธรูปองค์นี้เป็นที่เชื่อกันว่ามีความศักดิ์สิทธิ์เป็นอย่างมากไม่ว่าใครมาขอพรก็จะสมดังใจ

## อ้างอิง

สีเมือง
หมวดหมู่:นครหลวงเวียงจันทน์
วัดบึงบาประภาสะวัต

**วัดบึงบาประภาสะวัต** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบึงบา อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูสุจิตรัตนากร ดร. เจ้าคณะอำเภอหนองเสือ  

วัดบึงบาประภาสะวัต สร้างเมื่อ พ.ศ. 2464 โดยมี ขุนนรพัฒนพิศาล (พริ้ง ประภาสะวัต) นายอำเภอหนองเสือ ร่วมกับประชาชนชาวหนองเสือ เป็นผู้ถวายที่ดิน และดำเนินการสร้างวัดและได้ขนานนามว่า "วัดบึงบาประภาสะวัต" หรือ **วัดบึงบา**

## ประวัติ
คำว่า "บึงบา" เป็นชื่อของตำบลที่ตั้ง
และคำว่า "ประภาสะวัต" 
เป็นนามสกุลพระราชทานของขุนนรพัฒนพิศาล (พริ้ง ประภาสะวัต) จึงได้นำมารวมกันตั้งเป็นชื่อวัดดังกล่าว 

วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร เมื่อปี พ.ศ. 2537 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใหม่อีกครั้งหนึ่ง เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2531 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ อุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2471 และก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่เมื่อปี พ.ศ. 2531 มีพระประธานในอุโบสถนามว่า *หลวงพ่อเพชร* เป็นหลวงพ่อพุทธโสธรจำลอง *หลวงพ่อเมตตาประชานิมิต* ในอุโบสถหลังใหม่ มีหอระฆัง หอฉัน ศาลาการเปรียญหลังใหม่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530  วิหารมีลักษณะเป็นทรงไทยแบบจัตุรมุข ใช้เป็นที่ประดิษฐานรูปหล่อจำลองพระพุทธปฏิมากรพระพุทธชินราช และหลวงพ่อโสธร ในบริเวณวัดมีโรงเรียนมัธยมศึกษา 60 ไร่

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการเทียบ พ.ศ. 2479 - พ.ศ. 2482 
* พระครูวิบูลย์ธัญญสาร พ.ศ. 2483 - พ.ศ. 2489 
* พระอาจารย์ให้ 
* พระอาจารย์เชย 
* พระเมตตาวิหารี (ทองคำ เมตตาวิหาโร) 
พ.ศ. 2490 - 2564

พระครูสุจิตรัตนากร ดร. พ.ศ.2564 - ปัจจุบัน

## อ้างอิง

บึงบาประภาสะวัต

(รายนามเจ้าอาวาส อ้างใน https://www.sangkhatikan.com/wat_view.php?ID=%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%9A%E0%B8%B6%E0%B8%87%E0%B8%9A%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%B0%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%95%20(%E0%B8%9B%E0%B8%97.) )
วัดสุราษฎร์รังสรรค์

**วัดสุราษฎร์รังสรรค์** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในตำบลคลองควาย อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี มีที่ดินที่ตั้งวัดเนื้อที่ 7 ไร่ 14 ตารางวา โฉนดที่ดินเลขที่ 319 ที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 1 งาน 40 ตารางวา โฉนดเลขที่ 320

วัดสุราษฎร์รังสรรค์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2375 ไม่ปรากฏหลักฐานว่าเป็นใครเป็นผู้สร้าง ต่อมามีนางเต่า ผลมะขาม นายไข่ อุ้มญาติ นางโหมด ทองอ่อน ได้สร้างหอสวดมนต์ถวาย ต่อมานางแจ๋ว ภู่ห้อง ได้ถวายเรือนไม้สักทรงไทย คนละ 9 หลัง กับนายไข่ อุ้มญาติ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 ได้ดำเนินการผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 ด้านการศึกษา ทางวัดได้เปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2482

เสนาสนะภายในวัด ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ ศาลาบำเพ็ญกุศล ศาลาท่าน้ำ กุฏิเสร็จแล้ว 10 หลัง หอระฆัง หลัง ห้องน้ำ 9 ห้อง ห้องสุขา 32 ห้อง และฌาปนสถาน 1 หลัง

## อ้างอิง

สุราษฎร์รังสรรค์
เขตอัครบิดรสากล

**เขตอัครบิดรสากล** (; ) เป็นเขตปกครองของอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิลและเป็นศูนย์กลางคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ทั่วโลก

เขตอัครบิดรสากลมีหน้าที่อภิบาลและเผยแผ่ความเชื่อดั้งเดิมของคริสตจักรโดยไม่จำกัดชาติและภูมิภาค เชื้อชาติและภาษา คริสตชนออร์ทอดอกซ์ที่ไม่ได้สังกัดคริสตจักรย่อมถือว่าอยู่ในสังกัดเขตอัครบิดรสากล

## ประวัติ
คริสตชนออร์ทอดอกซ์เชื่อว่านักบุญอันดรูว์เป็นผู้ก่อตั้งคริสตจักรขึ้นในเมืองนี้ ต่อมาจักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราชสถาปนาบริเวณนี้ขึ้นเป็นนครคอนสแตนติโนเปิล ให้เป็นราชธานีแห่งใหม่ของจักรวรรดิโรมันแทนกรุงโรม ทำให้บิชอปแห่งคอนสแตนติโนเปิลเป็นตำแหน่งที่มีความสำคัญมากขึ้นและยกสถานะเป็นอาร์ชบิชอป ในปี ค.ศ. 381 สภาสังคายนาคอนสแตนติโนเปิลครั้งที่หนึ่งกำหนดให้บิชอปแห่งคอนสแตนติโนเปิลมีศักดิ์รองจากบิชอปแห่งโรม ต่อมาในปี ค.ศ. 451 สภาสังคายนาแคลซีดันจึงกำหนดให้บิชอปแห่งโรมและบิชอปแห่งคอนสแตนติโนเปิลมีศักดิ์เสมอกัน จนกระทั่งราวปี ค.ศ. 587-8 จักรพรรดิเมาริกิอุสจึงพระราชทานสมัญญา "*อัครบิดรสากล*" แก่อาร์ชบิชอปยอห์นที่ 4 แห่งคอนสแตนติโนเปิลเป็นองค์แรก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เขตอัครบิดรสากล