เควิน โอเวนส์

**เควิน แยนนิก สตีน** (Kevin Yannick Steen; 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1984) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดาที่เซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ **เควิน โอเวนส์** (Kevin Owens) เป็นแชมป์ยูนิเวอร์แซล WWE แชมป์แกรนด์สแลมคนที่ 23 ของ WWE เคยปล้ำในสมาคมริงออฟออเนอร์(ROH) เป็นแชมป์โลก ROH และแชมป์โลกแท็กทีม ROH, ใน Pro Wrestling Guerrilla (PWG) เป็นทั้งแชมป์โลก PWG และแชมป์โลกแท็กทีม PWG, ใน All American Wrestling (AAW) ได้แชมป์เฮฟวีเวท, และ Combat Zone Wrestling (CZW) ได้แชมป์ไอรอนแมน เป็นคนที่ 4 ที่ได้แชมป์โลกทั้ง WWE และ ROH

## ชีวิตวัยเด็ก
เควิน ยานิก สตีน เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1984 ที่เมืองแซงต์-ฌอง-ซูร์-ริเชอลิเยอ รัฐควิเบก ประเทศแคนาดา และเติบโตในเมืองมารีวิลล์ ซึ่งอยู่ห่างจากมอนทรีออลไปทางตะวันออก 29 กิโลเมตร (18 ไมล์) เขามีพี่ชาย/น้องชายชื่อ เอ็ดเวิร์ด โลเวอร์ เขามีเชื้อสายฝรั่งเศส-แคนาดาและไอริช และภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาแรกที่เขาพูด เขาเรียนรู้การพูดภาษาอังกฤษโดยเลียนแบบทุกอย่างที่ได้ยินขณะดูรายการ WWF Monday Night Raw สตีนเคยเล่นกีฬาหลายชนิด เช่น ฮอกกี้น้ำแข็ง ฟุตบอล และเบสบอล แต่เขาไม่เคยคิดจะพัฒนาไปเป็นอาชีพจากกีฬาพวกนั้น โดยเฉพาะฟุตบอล หลังจากที่เขาได้รับบาดเจ็บตอนอายุ 11 ปี แทนที่จะทำอาชีพด้านกีฬาอื่น เขากลับเริ่มสนใจที่จะเป็นนักมวยปล้ำอาชีพ หลังจากที่เขาและพ่อได้ดูวิดีโอเทปของแมตช์ระหว่าง Diesel กับ Shawn Michaels ในงาน WrestleMania XI

## เส้นทางอาชีพ
### ช่วงแรกเริ่ม (2000–2004)
เมื่อสตีนอายุ 14 ปี พ่อแม่ของเขาอนุญาตให้เขาเริ่มฝึกมวยปล้ำกับ Serge Jodoin นักมวยปล้ำที่อยู่ในรัฐควิเบก ในปีถัดมา สตีนเริ่มฝึกกับ Jacques Rougeau และเขายังได้ฝึกกับ Terry Taylor ซึ่งสตีนเรียกว่าเป็น “ครูฝึกหลัก” ของเขา สตีนขึ้นปล้ำแมตช์แรกเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2000 (ตรงกับวันเกิดอายุครบ 16 ปีของเขา) ที่เมืองลาซอมป์ซิยง รัฐควิเบก เขาฝึกกับรูโชและปล้ำให้กับสมาคมของรูโชอยู่เป็นเวลา 4 ปี ก่อนที่จะเริ่มไปปล้ำให้กับสมาคมมวยปล้ำอื่น ๆ ในประเทศแคนาดาหลายแห่งต่อมา

### สมาคมอิสระ (2003–2014)
เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 2003 สตีนเปิดตัวกับสมาคม International Wrestling Syndicate (IWS) ในอีเวนต์ Born to Bleed ต่อมาในอีเวนต์ Blood, Sweat and Beers เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม Pierre Carl Ouellet เอาชนะสตีนและ El Generico ในแมตช์แบบทริปเปิลเธรต จากนั้นในวันที่ 15 พฤศจิกายน ในอีเวนต์ Payback's A Bitch เอล เจเนริโก เอาชนะสตีน ในแมตช์เดี่ยวครั้งแรกที่ทั้งสองเผชิญหน้ากัน

สมาคม International Wrestling Syndicate (IWS) ได้จัดงานครบรอบ 5 ปีชื่อ V เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2004 ที่ Le SPAG โดยในงานนี้ El Generico คว้าแชมป์ IWS World Heavyweight Championship เป็นครั้งแรกของเขา อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้น Kevin Steen ได้ใช้สิทธิ์ผู้ท้าชิงอันดับหนึ่ง (ซึ่งเขาเพิ่งชนะมาจาก Excess 69 ก่อนหน้านั้นในคืนเดียวกัน) เพื่อท้าชิงเอล เจเนริโก และสามารถเอาชนะได้ ทำให้สตีนคว้าแชมป์ IWS World Heavyweight Championship เป็นครั้งแรกเช่นกัน การครองแชมป์ครั้งแรกของสตีนถือเป็นเหตุการณ์สำคัญของสมาคม เพราะเขาเป็นแชมป์ IWS World Heavyweight คนแรกที่นำแชมป์ไปป้องกันในต่างประเทศ โดยเอาชนะ Roderick Strong เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ที่เมือง Rahway ในรายการของสมาคม Jersey All Pro Wrestling (JAPW) ต่อมาในวันที่ 22 กันยายน 2007 ในอีเวนต์ Blood, Sweat & Beers สตีนเอาชนะ Jay Briscoe ได้

จากนั้นในวันที่ 22 มีนาคม 2008 ในอีเวนต์ Know Your Enemies สตีนคว้าแชมป์ IWS World Heavyweight Championship สมัยที่สอง โดยเอาชนะ Max Boyer และเอล เจเนริโก ในแมตช์สามเส้า ต่อมาในวันที่ 24 พฤษภาคม ในอีเวนต์ Freedom to Fight สตีนเอาชนะบอยเยอร์เพื่อคว้าแชมป์ IWS Canadian Championship ทำให้เขากลายเป็นนักมวยปล้ำคนแรกที่ครองแชมป์ของ IWS สองเส้นพร้อมกัน จากแมตช์รวมแชมป์

Kevin Steen เปิดตัวกับสมาคม Combat Zone Wrestling (CZW) เมื่อวันที่ 10 กันยายน 2004 ในอีเวนต์ High Stakes II โดย SeXXXy Eddy เอาชนะสตีน, El Generico และ Excess 69 ในแมตช์แบบ 4 คนของ IWS ซึ่งภายหลังถูกยกย่องอย่างไม่เป็นทางการว่าเป็น “แมตช์แห่งปีของ CZW” เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2005 สตีนเข้าร่วมทัวร์นาเมนต์ CZW Best of the Best โดยเอาชนะ Kenny The Bastard ในรอบแรก และเอาชนะ Chris Hero ในรอบที่สอง ทำให้ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ แต่สุดท้ายแพ้ในแมตช์แบบ Fatal Four-Way ที่มี B-Boy, Super Dragon และ Mike Quackenbush

ในอีเวนต์ Deja Vu 3 เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม สตีนเอาชนะ Franky The Mobster เพื่อคว้าแชมป์ CZW Iron Man Championship เขาครองแชมป์อยู่นาน 364 วัน ก่อนจะเสียแชมป์เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 2006 ให้กับนักมวยปล้ำหญิง LuFisto ในแมตช์ Steel Cage ที่อีเวนต์ CZW Trapped ซึ่งมีการเกี่ยวข้องกับกลุ่ม The Canadians, The Blackout, The Forefathers of CZW และ Eddie Kingston หลังจากนั้นสตีนออกจาก CZW เพื่อไปทัวร์กับ Dragon Gate และไม่ได้กลับมาที่ CZW อีกจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ 2008 ซึ่งเขาปรากฏตัวเพียงครั้งเดียวและปล้ำกับ Vordell Walker จบแบบไม่มีผลตัดสิน (No Contest) ในเดือนเมษายน 2014 สตีนกลับมาที่ CZW อีกครั้ง โดยลงแข่งขันสองแมตช์ พบกับ Masato Tanaka และ D. J. Hyde ตามลำดับ

ขณะที่ปล้ำให้กับ Combat Zone Wrestling (CZW) อยู่นั้น Kevin Steen ก็เริ่มไปปล้ำให้กับ Pro Wrestling Guerrilla (PWG) ด้วย เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม 2005 ในอีเวนต์ Jason Takes PWG สตีนเริ่มศึกความบาดหมางแรกของเขาใน PWG เมื่อเขาช่วย Excalibur เอาชนะ Super Dragon ในแมตช์ Guerrilla Warfare และยังเปิดเผยว่าเขาคือ “Super Dragon ตัวปลอม” ที่คอยโจมตีตัวจริงในช่วงหลายเดือนก่อนหน้านั้น ต่อมาในวันที่ 6 สิงหาคม 2005 ในอีเวนต์ Zombies Shouldn't Run สตีนเอาชนะ A. J. Styles เพื่อคว้าแชมป์ PWG Championship เขาครองแชมป์เกือบ 4 เดือน ก่อนจะเสียแชมป์ให้กับ Joey Ryan ในอีเวนต์ Chanukah Chaos (The C's Are Silent) หลังจากมีการแทรกแซงจาก Super Dragon ความบาดหมางระหว่างสตีนกับ Super Dragon จบลงในวันที่ 16 ธันวาคม 2005 ที่อีเวนต์ Astonishing X-Mas ซึ่งสตีนแพ้ในแมตช์ Guerrilla Warfare

ในปี 2006 สตีนเริ่มจับทีมกับ El Generico และทั้งคู่เริ่มไล่ล่าแชมป์โลกแท็กทีม PWG วันที่ 29 กรกฎาคม 2007 ในอีเวนต์ Giant-Size Annual No. 4 สตีนและเอล เจเนริโก เอาชนะทีมแชมป์อย่าง PAC และ Roderick Strong เพื่อคว้าแชมป์แท็กทีมของ PWG ทั้งคู่ป้องกันแชมป์ได้เกือบสามเดือน ก่อนจะเสียแชมป์ให้กับ Davey Richards และ Super Dragon เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ในประเทศ England ระหว่างทัวร์ European Vacation II คืนถัดมา สตีนจับทีมกับ PAC เพื่อพยายามชิงแชมป์กลับจาก Dragon และ Richards โดยก่อนแมตช์เขาประกาศว่าถ้าแพ้ เขาจะออกจาก PWG อย่างไม่มีกำหนด สุดท้ายสตีนและ PAC แพ้ ทำให้เขาต้องออกจาก PWG

อย่างไรก็ตาม สตีนกลับมาที่ PWG อีกครั้ง และพร้อมกับเอล เจเนริโก คว้าแชมป์แท็กทีมสมัยที่สอง โดยเอาชนะทีม The Dynasty (Joey Ryan และ Scott Lost) ในแมตช์แบบฉับพลันเมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2008 สตีนและเจเนริโกยังกลายเป็นทีมแรกในประวัติศาสตร์ PWG ที่เข้าร่วมทัวร์นาเมนต์ Dynamite Duumvirate Tag Team Title Tournament พร้อมกับป้องกันแชมป์ในทุกแมตช์ของพวกเขา ในรอบชิงชนะเลิศของทัวร์นาเมนต์ พวกเขาเสียแชมป์ให้กับ Jack Evans และ Roderick Strong ทำให้การครองแชมป์สมัยที่สองสิ้นสุดลง ท้ายที่สุด สตีนออกจาก PWG หลังจากได้รับความสนใจจาก Ring of Honor (ROH) มากขึ้น โดยสตีนกล่าวว่าเขาไม่สามารถปล้ำให้ ROH และ PWG พร้อมกันได้ จึงเลือก ROH เพราะมีค่าตัวที่ดีกว่าและทำให้เขามีชื่อเสียงมากขึ้น

เส้นทางของสตีนใน Ring of Honor (ROH) ถือเป็นหนึ่งในเรื่องราวที่ยิ่งใหญ่และดราม่าที่สุดของมวยปล้ำอินดี้ยุค 2000s–2010s เพราะมีทั้งการสร้างทีมระดับตำนาน การทรยศ การถูกไล่ออก และการกลับมาแก้แค้นแบบยาวหลายปี ก่อนจะจบด้วยการเป็นแชมป์โลก ปี 2007 สตีนเข้ามาใน ROH พร้อมเพื่อนสนิทในชีวิตจริงอย่าง El Generico พวกเขาเคยปล้ำทีมกันมานานในวงการอินดี้ โดยเฉพาะที่ PWG ช่วงแรกทั้งคู่ยังเป็นมิดการ์ดแท็กทีม สไตล์ของทีมคือ สายฮาร์ดคอร์, คอมเมดี้ เคมีเข้ากันมากจนแฟน ROH เริ่มชอบพวกเขาอย่างรวดเร็ว ทีมของพวกเขาถูกเรียกว่า Steenerico ทั้งคู่มีแมตช์ที่โดดเด่นมากหลายครั้ง จนกระทั้งคว้าแชมป์แท็กทีม ROH มาได้สำเร็จ หลังจากเสียแชมป์ให้กับทีม The American Wolves สตีนเริ่มหงุดหงิดรู้สึกว่า Generico ทำทีมแพ้ ทั้งคู่เริ่มทะเลาะกันบ่อยจนนำไปสู่การแตกหัก สตีนหักหลัง Generico กลายเป็นอธรรมเต็มตัว ทั้งคู่เริ่มเปิดศึกกันจากความบาดหมางกลายเป็นสงคราม จนนำไปสู่แมตช์ที่ดังที่สุดคือศึก Final Battle 2010 เป็นการเดิมพันระหว่างอาชีพของสตีนและหน้ากากของเจเนริโก ผลคือ Generico ชนะ สตีนถูกไล่ออกจาก ROH (ในเนื้อเรื่อง) ความบาดหมางนี้ได้รับการโหวตโดย Wrestling Observer Newsletter ว่าเป็นความบาดหมางยอดเยี่ยมแห่งปี 2010

สตีนกลับมาปรากฎตัวใน ROH ในปี 2011 เขาถูกพาออกมาโดย Steve Corino ซึ่งตอนนั้นได้เป็นฝ่ายธรรมะและบอกกับแฟนๆ ว่าสตีนเปลี่ยนตัวเองแล้ว เขาต้องการโอกาสใหม่ เขาอยากไถ่บาป Corino ขอให้ ROH ให้โอกาสสตีนอีกครั้ง แต่ฝ่ายบริหารของ ROH โดยเฉพาะ Jim Cornette ปฏิเสธทันที เจ้าหน้าที่จึงไล่สตีนออกจากอารีนา หลังจากนั้น Corino ต้องปล้ำกับ Michael Elgin หลังแมตช์กลุ่ม House of Truth เข้ามารุมทำร้าย Corino ทันใดนั้นสตีนวิ่งกลับเข้ามาช่วย แฟนๆ ในสนามดีใจมากเหมือนเขาจะกลับมาเป็นคนดีจริง แต่แล้วสตีนกลับหักหลัง Corino เขาโจมตี Corino และ Jimmy Jacobs ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนของ Corino หลังจากนั้น เจ้าหน้าที่ ROH รีบเข้ามาลากสตีนออกจากสนาม ขณะที่ Jim Cornette ประกาศว่าสตีนจะไม่มีวันได้ปล้ำใน ROH อีกต่อไป แม้สตีนจะเป็นฝ่ายอธรรม แต่แฟนกลับเชียร์เขาเพราะเชื่อว่าสตีนถูก ROH เอาเปรียบจริง สตีนเริ่มก่อกวนบริษัทหลายแบบ เช่น บุกบอร์ด ROH วันที่ 22 กรกฎาคม สตีนเข้าไปโพสต์ใน ROH Official Message Board และยังโพสต์ชมค่าย PWG วันที่ 15 กันยายนเว็บไซต์ของ ROH ถูกเปลี่ยนลิงก์ไปยังวิดีโอ ในวิดีโอสตีนบอกว่าเขาจะไปปรากฏตัวใน Death Before Dishonor IX ในโชว์นั้นเขาเข้าไปขัดจังหวะแมตช์ระหว่าง El Generico กับ Jimmy Jacobs จากนั้นเขาก็เรียกตัว Corino ซึ่งในเวลานั้นกำลังปล้ำอยู่ที่ญี่ปุ่น ก่อนที่เขาจะ Powerbomb ใส่ Jacobs ลงบนขอบเวที หลังจากนั้น สตีนถูกเผชิญหน้าโดย Cornette และประธาน ROH Cary Silkin สตีนพยายามจะใช้ท่า Package Piledriver ใส่ Silkin แต่รปภก็เข้ามาพาเขาออกจากอารีนา

วันที่ 5 พฤศจิกายน ของรายการ ROH สตีนได้กลับมาปรากฏตัวอีกครั้ง พร้อมกับนักมวยปล้ำจาก Ohio Valley Wrestling ชื่อ Christian Mascagni ในฐานะที่ปรึกษากฎหมายของเขา โดยเขาขู่ Cornette และ ROH ว่าจะดำเนินการทางกฎหมาย หากเขาไม่ได้รับการคืนสถานะภายในสามสัปดาห์ ต่อมาในวันที่ 3 ธันวาคม สตีนได้รับสิทธิ์ให้ขึ้นปล้ำกับ Corino โดยมีอนาคตของเขาใน ROH เป็นเดิมพัน ในศึก Final Battle 2011 วันที่ 23 ธันวาคม ในแมตช์นั้น สตีนเอาชนะ Corino ได้ ทำให้เขาได้อาชีพใน ROH กลับคืนมา หลังแมตช์ เขาได้ใช้ท่า Package Piledriver ใส่ Jimmy Jacobs ก่อนจะใช้ท่าเดียวกัน ฟาด El Generico ทะลุโต๊ะ ในช่วงท้ายของค่ำคืนนั้น เขายังได้เผชิญหน้ากับแชมป์โลก ROH ในขณะนั้น Davey Richards ในวันที่ 12 พฤษภาคม ในศึก Border Wars 2012 สตีนเอาชนะ Davey Richards และคว้าแชมป์โลก ROH ได้เป็นครั้งแรก ทำให้เขากลายเป็น ชาวแคนาดาคนแรกที่ได้ครองแชมป์นี้ ใน Final Battle 2012: Doomsday เขายังสามารถป้องกันแชมป์ได้กับ El Generico ในแมตช์ไต่บันไดสุดมันส์ ก่อนเสียแชมป์ให้ Jay Briscoe ใน Supercard of Honor VII

ปี 2013 มีสตอรี่ใหญ่กับกลุ่ม SCUM ที่นำโดย Steve Corino สตีนกลายเป็นหนึ่งในคนที่ช่วยปกป้อง ROH จากกลุ่มนี้ หลังจากนั้นเขาเริ่มมีสตอรี่กับ Adam Cole ซึ่งตอนนั้นเป็นดาวรุ่งที่กำลังถูกดัน เป็นสตอรี่สำคัญช่วงท้ายของสตีน สตีนพยายามทวงแชมป์โลกกลับมาจาก Cole ที่เป็นแชมป์ตอนนั้น แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถคว้ากลับมาได้ หลังจากที่แพ้ให้กับ Shinsuke Nakamura ในศึก War of the Worlds 2014 ซึ่งเป็นรายการที่จัดร่วมกันระหว่าง Ring of Honor และ New Japan Pro-Wrestling เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม สตีนประกาศว่าเขากำลังจะออกจาก ROH หลังจากนั้นเขาถูก Silas Young ดูถูกและทำร้าย ต่อมาในวันที่ 22 มิถุนายน ในศึก Best in the World 2014 เอาชนะ Young ได้ และประกาศว่าสัญญาของเขาจะหมดลงภายใน “ประมาณหนึ่งเดือนครึ่ง” จากนั้นในวันที่ 19 กรกฎาคม ในการอัดเทปรายการ ROH สตีนเอาชนะ Steve Corino ในแมตช์สุดท้ายของเขาใน ROH

ในปี 2010 สตีนกลับมาปล้ำให้กับ PWG อีกครั้ง หลังจากก่อนหน้านี้เขาเคยออกจากสมาคมไป โดยการกลับมาครั้งนี้เขามาในบทตัวร้าย และเข้าร่วมกลุ่ม The Nightmare Violence Connection ร่วมกับ Akira Tozawa On February 2, 2011, it was announced that Steen would be teaming with Tozawa for the tournament, which took place on March 4. ต่อมาสตีนเริ่มกลับมามีบทบาทสำคัญในสมาคมอีกครั้งโดยคว้าแชมป์โลก PWG เป็นสมัยที่ 2 จากเกลาดีโอ กัสตัญโญลี และเปิดศึกกับอดีตคู่หู El Generico ซึ่งเคยเป็นแท็กทีมคู่กันมาก่อน โดยความบาดหมางของทั้งสองใน PWG เป็นส่วนหนึ่งของสตอรี่ใหญ่ที่ดำเนินต่อเนื่องนำไปสู่การชิงแชมป์โลกของ PWG และกลายเป็นสตีนที่เสียแชมป์ให้กับ Generico ในแมตช์ไต่บันได จากการแทรกแซงของ The Young Bucks หลังจบแมตช์ Super Dragon ได้กลับมาปรากฏตัวเป็นครั้งแรกในรอบกว่า 3 ปี โดยออกมาช่วยสตีน และทั้งสองก็ยอมรับคำท้าของ Young Bucks สำหรับการเจอกันในแมตช์ Guerrilla Warfare และเป็นทีมสตีนกับดราก้อนในนาม "Appetite for Destruction" เป็นฝ่ายชนะคว้าแชมป์แท็กทีม PWG ได้สำเร็จ และยังสามารถคว้าแชมป์โลกกลับมาได้เป็นสมัยที่ 3 สตีนครองแชมป์อยู่นานหลายเดือนก่อนจะเสียแชมป์ให้กับ Adam Cole

หลังจากที่ El Generico ตกลงเซ็นสัญญากับ WWE เขาและสตีนได้กลับมาจับทีมกันอีกครั้งเป็นครั้งสุดท้าย เมื่อวันที่ 12 มกราคม 2013 โดยเข้าร่วมทัวร์นาเมนต์ Dynamite Duumvirate Tag Team Title Tournament 2013 ของ PWG ทั้งคู่เอาชนะทีม The Briscoe Brothers และทีม Future Shock (Adam Cole และ Kyle O'Reilly) ก่อนจะแพ้ในรอบชิงชนะเลิศให้กับ The Young Bucks ต่อมาในวันที่ 31 สิงหาคม ในรายการ Battle of Los Angeles 2013 สตีนได้หันเป็นอธรรมและก่อตั้งกลุ่มใหม่ชื่อ The Mount Rushmore of Wrestling ร่วมกับแชมป์โลก PWG ในขณะนั้น Adam Cole และแชมป์แท็กทีม PWG The Young Bucks ในที่สุด เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2014 สตีนแพ้ให้กับ Trevor Lee ใน แมตช์อำลาของเขาใน PWG ก่อนจะออกจากสมาคม

### ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2014–ปัจจุบัน)
12 สิงหาคม 2014 มีประกาศว่าเขาได้เซ็นสัญญากับ WWE และเข้าร่วมสังกัดค่ายพัฒนาทักษะ NXT ในวันที่ 25 สิงหาคม เขาได้รับชื่อใหม่ว่า เควิน โอเวนส์ และ NXT ได้ออกวิดีโอโปรโมตตั้งแต่วันที่ 20 พฤศจิกายนการเปิดตัวครั้งแรกของเขาที่จะเกิดขึ้น; โอเวนส์รายละเอียดว่าเขาได้ปล้ำเป็นเวลา 14 ปีก่อนที่จะทำให้มันเป็นไป WWE หลังจากที่ต้องเผชิญกับ (และกลายเป็นเพื่อนกับ) อีกหลายปัจจุบัน WWE มวยปล้ำหรือ NXT วงจรอิสระปีที่ผ่านมา แต่ WWE ลงนามพวกเขาครั้งแรก ตอนนี้เขาอยู่ที่นี่, โอเวนส์ประกาศว่าเขาจะต่อสู้กับทุกคนและทุกคนเพราะการต่อสู้เป็นวิธีที่ดีที่สุดที่เขาจะให้ครอบครัวของเขา

ใน NXT TakeOver: R Evolution โอเวนส์ได้เปิดตัวขึ้นปล้ำครั้งแรกโดยชนะซีเจ พาร์เกอร์ คืนเดียวโอเวนส์ได้มาลอบทำร้ายเพื่อนรักอย่าง แซมี เซย์น (อดีต เอล เจเนริโก) หลังจากที่คว้าแชมป์ NXTมาได้ จากนั้นโอเวนส์ได้ขอชิงแชมป์ NXT จากเซนใน NXT TakeOver: Rival และโอเวนส์ก็เป็นฝ่ายชนะได้แชมป์ NXT สมัยแรก (สองเดือนหลังจากเปิดตัว) ในรอว์ วันที่ 18 พฤษภาคม 2015 โอเวนส์ได้เปิดตัวค่ายหลักโดยมาเล่นงานจอห์น ซีนา เจ้าของแชมป์ยูเอสในตอนนั้น และได้เจอกันในแบบนอกรอบในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2015) โดยโอเวนส์เอาชนะไปได้ในแมตช์เปิดตัว ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2015) โอเวนส์ได้แพ้ให้กับซีนา หลังแมตช์โอเวนส์ได้มาเล่นงานซีนา และจับใส่ท่า Pop-up powerbomp กับขอบเวที ในรายการพิเศษ WWE The Beast in the East ที่โตเกียว, ญี่ปุ่น โอเวนส์เสียแชมป์ NXT ให้กับฟิน บาเลอร์ หลังจากที่ครองแชมป์มาเป็นเวลา 143 วัน ในแบทเทิลกราวด์ (2015) โอเวนส์ได้ชิงแชมป์ยูเอสกับซีนา แต่โอเวนส์ก็แพ้ไปด้วยท่าซับมิสชั่น STF ในNXT TakeOver: Brooklyn โอเวนส์ได้รีแมตช์ชิงแชมป์ NXT กับบาเลอร์ในแมตช์ไต่บันได แต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์คืนมาได้ คืนต่อมาได้ร่วมปล้ำซัมเมอร์สแลม (2015) โดยเอาชนะซีซาโรไปได้

ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2015)โอเวนส์คว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลสมัยแรกได้จากไรแบ็ก และเป็นเข็มขัดแชมป์เดี่ยวเส้นแรกของเขาในค่ายหลัก WWE ในโชว์พิเศษWWE Live from Madison Square Gardenป้องกันแชมป์ครั้งแรกชนะคริส เจริโคไปได้ ในเฮลอินเอเซล (2015)สามารถป้องกันแชมป์จากไรแบ็กได้ โอเวนส์ได้เข้าร่วมทัวร์นาเมนต์เพื่อตำแหน่งแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWEที่ว่างอยู่ โดยแพ้ให้ดีน แอมโบรสในรอบรองที่เซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2015) ในทีแอลซี (2015)เสียแชมป์อินเตอร์ให้กับแอมโบรส ในรอยัลรัมเบิล (2016)แพ้แอมโบรสในแมตช์แลสแมนสแตนดิ้งชิงแชมป์อินเตอร์ คืนเดียวกันได้เข้าร่วมรอยัลรัมเบิลแต่ก็ถูกเหวี่ยงออกโดยอดีตเพื่อนอย่างแซมี เซย์น ในรอว์ 15 กุมภาพันธ์โอเวนส์สามารถคว้าแชมป์อินเตอร์คืนได้เป็นสมัยที่2 แบบ 5 เส้า (Fatal 5-Way) โอเวนส์ได้ร่วมปล้ำเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 32โดยป้องกันแชมป์อินเตอร์แบบไต่บันได 7 คน แต่ก็เสียให้แซค ไรเดอร์ ในเพย์แบ็ก (2016)ชนะเซย์นไปได้ ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2016)ได้ชิงแชมป์อินเตอร์สี่เส้าซึ่งเดอะมิซป้องกันแชมป์ได้ ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2016)โอเวนส์แพ้ในมันนีอินเดอะแบงก์แลดเดอร์แมตช์ครั้งแรกของเขา

19 กรกฎาคมโอเวนส์ได้ถูกดราฟท์ไปรอว์ ในแบทเทิลกราวด์ (2016)แพ้เซย์นเป็นการจบเรื่องราว ต่อมาได้มีบทเป็นเพื่อนกับคริส เจริโค ในรอว์ 29 สิงหาคมโอเวนส์ได้ชนะสี่เส้าคว้าแชมป์ยูนิเวอร์แซล WWEสมัยแรกได้สำเร็จ จากการช่วยเหลือจากทริปเปิลเอช จากนั้นได้เปิดศึกกับเซท รอลลินส์ โดยโอเวนส์สามารถป้องกันแชมป์เอาไว้ได้ทั้งในแคลชออฟแชมเปียนส์ (2016) และเฮลอินเอเซล (2016) จากการช่วยเหลือของเพื่อนซี้อย่างเจริโค ในโรดบล็อก: เอ็นด์ออฟเดอะไลน์สามารถป้องกันแชมป์กับโรแมน เรนส์ได้โดยการถูกเจริโคใส่ Codebreaker ช่วยให้โอเวนส์ชนะฟาล์ว ในรอว์ 9 มกราคมโอเวนส์ได้ช่วยเจริโคให้คว้าแชมป์ยูเอสได้จากเรนส์แบบแฮนดิแคป ในรอยัลรัมเบิล (2017)ต้องป้องกันแชมป์กับเรนส์แบบไม่มีกฏกติกาโดยเจริโคถูกขังในกรงฉลามอยู่เหนือเวที แต่โอเวนส์ก็ป้องกันแชมป์ไว้ได้โดยการช่วยเหลือจากบรอน สโตรว์แมน ในรอว์ 13 กุมภาพันธ์ได้หักหลังได้เจริโคในงานฉลอง "Festival of Friendship" ยุติบทบาทเพื่อนที่แสนดี ในฟาสต์เลน (2017)ได้เสียแชมป์ให้โกลด์เบิร์กโดยการก่อกวนของเจริโค หลังจากครองแชมป์เป็นเวลา 188 วัน ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 33ได้แชมป์ยูเอสจากเจริโค

เมษายน 2017 โอเวนส์ได้ย้ายมาสแมคดาวน์ในฐานะแชมป์ยูเอส แต่ในเพย์แบ็ก (2017)ได้เสียแชมป์ให้เจริโคทำให้ย้ายตามมาสแมคดาวน์ด้วย สองวันถัดมาโอเวนส์ก็ได้คืนสมัยที่2 Live event 7 กรกฎาคม ที่เมดิสันสแควร์การ์เดน เสียแชมป์ให้เอเจ สไตส์ ก่อนจะกระชากคืนได้ในแบทเทิลกราวด์ (2017)เป็นสมัยที่3 และเสียคืนให้เอเจเพียง2วัน ในเฮลอินเอเซล (2017)ได้เอาชนะเชน แม็กแมนโดยการช่วยเหลือจากแซมี เซย์น ทำให้กลับมาเป็นเพื่อนกันอีกครั้ง ในรอยัลรัมเบิล (2018)โอเวนส์กับเซย์นได้ร่วมชิงแชมป์ WWE กับเอเจ สไตส์แบบแฮนดิแคป 2 ต่อ 1 พร้อมประกาศว่าจะเป็นแชมป์ร่วมกันครั้งแรกในประวัติศาสตร์ แต่ก็ไม่ได้แชมป์ ในสแมคดาวน์ 6 กุมภาพันธ์ โอเวนส์ต้องเจอกับเซย์นเพื่อสิทธิ์ชิงแชมป์กับเอเจในฟาสต์เลน (2018) ผลปรากฏว่าเอเจมาก่อกวน ไบรอันจึงประกาศให้เป็นสามเส้า ก่อนจะกลายมาเป็นหกเส้าในเวลาต่อมา สุดท้ายก็อดแชมป์เพราะเชนมาก่อกวนทั้งโอเวนส์กับเซย์น 2วันต่อมาทั้งคู่ได้กระทืบเชนจนเละ สัปดาห์ต่อมาทั้งคู่ได้ถูกไบรอันไล่ออก(ในบท)ก่อนจะกระทืบไบรอันเละไปอีกคน อีกสัปดาห์ต่อมาไบรอันประกาศจับคู่กับเชนเจอโอเวนส์และเซย์นที่เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 34โดยถ้าพวกเขาชนะก็จะได้รับจ้างกลับมา แต่สุดท้ายทั้งคู่ก็แพ้

รอว์คืนต่อมาโอเวนส์กับเซย์นได้มาของานกับ GM ของรอว์ เคิร์ต แองเกิลแต่แองเกิลบอกว่ามีที่ว่างแค่ตำแหน่งเดียวเท่านั้นเลยจัดให้ทั้งคู่เจอกันเพื่อเซ็นสัญญาสังกัดรอว์แต่ก็แพ้นับ 10 ทั้งคู่ทำให้ไม่มีใครได้งาน แต่อย่างไรก็ตาม ในสัปดาห์ต่อมาทั้งคู่ก็ได้รับการเซ็นสัญญาโดย Commissioner ของรอว์ สเตฟานี แม็กแมน ทำให้ทั้งคู่ได้เป็นสตาร์ของรอว์ หลังจากที่เซย์นได้รับบาดเจ็บต้องพักหลายเดือนทำให้โอเวนส์ต้องฉายเดี่ยวและไปเปิดศึกเจอกับบรอน สโตรว์แมนในแมตช์กรงเหล็กศึกเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2018)ซึ่งโอเวนส์เป็นฝ่ายชนะโดยการถูกบรอนเหวี่ยงออกจากยอดกรงลงมาอัดโต๊ะผู้บรรยาย ต่อมาโอเวนส์ได้ขอท้าชิงกระเป๋าสัญญามันนีอินเดอะแบงก์กับบรอนในซัมเมอร์สแลม (2018)แต่ไม่สำเร็จ ในรอว์ 27 สิงหาคมหลังจากที่แพ้เซท รอลลินส์ในการชิงแชมป์อินเตอร์นั้นโอเวนส์ได้ประกาศลาออก "I Quit" ก่อนจะเดินกลับไปหลังเวที แต่เพียงแค่สัปดาห์เดียวโอเวนส์ก็กลับมาโดยเล่นงานบ็อบบี แลชลีย์ ในเดือนตุลาคม 2018 โอเวนส์ได้เข้ารับการผ่าตัดเข่าจากการบาดเจ็บสะสม

ในสแมคดาวน์ 26 กุมภาพันธ์ 2019 โอเวนส์ได้กลับมาอีกครั้งโดยวินซ์ แม็กแมนให้สิทธิ์โอเวนส์ชิงแชมป์ WWE กับแดเนียล ไบรอันใน Fastlane แทนโคฟี คิงส์ตันที่ถูกวินซ์ปลดตำแหน่งผู้ท้าชิง แต่โอเวนส์ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้ ต่อมาหลังจากโคฟีคว้าแชมป์จากไบรอันได้ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 35 โอเวนส์ก็ได้ทำทีเป็นขอเข้าร่วมกลุ่มเดอะนิวเดย์แทนบิ๊กอีที่บาดเจ็บโดยใช้ชื่อว่า Big O แต่เพียงสัปดาห์เดียวโอเวนส์ก็หักหลังกลุ่มและประกาศจะท้าชิงแชมป์ WWE กับโคฟี แต่ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้ ต่อมาก็ได้ไปรวมทีมกับแซมี เซย์นอีกครั้งช่วงสั้นๆ ก่อนจะกลับมาเป็นฝ่ายธรรมะและเปิดศึกกับเชน แม็กแมนโดยเอาชนะเชนไปได้ใน SummerSlam ที่มีอาชีพของโอเวนส์เป็นเดิมพัน แต่ต่อมาก็ถูกเชนไล่ออกจากการที่เป็นกรรมการในแมตช์ของเชนและไม่สามารถทำให้เชนชนะได้ ในสแมคดาวน์ตอนแรกทางช่อง FOX (4 ตุลาคม 2019) โอเวนส์สามารถเอาชนะเชนไปได้ในการไต่บันไดชิงกระเป๋าสัญญาทำให้โอเวนส์ได้กลับมา WWE อีกครั้งและเชนถูกไล่ออก ต่อมาโอเวนส์ก็ถูกดราฟท์มารอว์ และเปิดศึกระยะยาวกับเซท รอลลินส์เอาชนะไปได้ในกติกาไม่มีการปรับแพ้ฟาล์วที่เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 36

ในปลายปี 2020 โอเวนส์ได้เปิดศึกท้าชิงแชมป์ยูนิเวอร์แซลกับโรแมน เรนส์ถึง 3 ครั้งทั้งใน TLC กติกาใช้โต๊ะ บันได เก้าอี้, แมตช์กรงเหล็กใน SmackDown และใน Royal Rumble กติกา Last Man Standing แต่โอเวนส์ก็เป็นฝ่ายแพ้ทุกครั้ง ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 37เอาชนะแซมี เซย์นไปได้โดยมีโลแกน พอลอยู่ข้างเวทีก่อนจะจับโลแกนใส่สตันเนอร์ ในศึกเฮลอินเอเซลแพ้คืนให้เซย์น แต่ก็เอาชนะคืนไปได้ในกติกา Last Man Standing ทำให้ได้สิทธิ์เข้าร่วมมันนีอินเดอะแบงก์แต่ชิงไม่สำเร็จ ในเดือนตุลาคม 2021 ได้ถูกดราฟท์มาสังกัดรอว์และได้เป็นอธรรมอีกครั้งโดยเล่นงานแชมป์ WWE อย่างบิ๊กอี ปี 2022 ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 38โอเวนส์ได้ออกมาจัดรายการ KO Show โดยมีสโตน โคลด์ สตีฟ ออสตินเป็นแขกรับเชิญพิเศษก่อนจะท้าเจอกันในรูปแบบไม่มีกฎกติกาเป็นคู่เอกและยังเป็นแมตช์แรกของออสตินในรอบ 19 ปีโดยโอเวนส์เป็นฝ่ายแพ้ไป ในเดือนสิงหาคมได้กลับมาเป็นธรรมะอีกครั้ง และได้ร่วมทีมกับแซมี เซย์นอีกครั้งเพื่อปราบเดอะบลัดไลน์และสามารถคว้าแชมป์อันดิสพิวเต็ดแท็กทีมกับดิอูโซส์ในคู่เอกเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 39ทำให้โอเวนส์เป็นแชมป์แกรนด์สแลมคนที่ 16 ของ WWE และยังเป็นแชมป์เส้นแรกในรอบ 6 ปี นอกจากนี้ยังเป็นคู่เอกในเรสเซิลเมเนียครั้งที่ 2 ติดต่อกันของโอเวนส์ Dave Meltzer ได้ให้คะแนนแมตช์นี้ถึง 5 ดาวเป็นครั้งแรกในอาชีพของโอเวนส์ ก่อนที่ในศึกเพย์แบ็กจะเสียแชมป์ให้กับสมาชิกเดอะ จัดจ์เมนท์ เดย์อย่างฟิน บาเลอร์และแดเมียน พรีสต์

ในเดือนตุลาคม 2023 โอเวนส์ได้เทรดมาอยู่สแมคดาวน์แลกกับเจย์ อูโซที่ย้ายไปรอว์ ทำให้ต้องแยกทีมกับเซย์นโดยปริยาย หลังจากมาอยู่สแมคดาวน์โอเวนส์ก็ได้เปิดศึกกับแชมป์ยูเอส โลแกน พอล โดยชนะทัวร์นาเมนต์หาผู้ท้าชิงแชมป์ยูเอสในศึกรอยัลรัมเบิล 2024 แต่ไม่ได้แชมป์เพราะใช้สนับมือต่อยโลแกนจนถูกปรับแพ้ฟาล์ว ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 40 โอเวนส์ได้ชิงแชมป์ยูเอสแบบสามเส้ากับโลแกน พอล(แชมป์)และแรนดี ออร์ตันแต่ไม่สามารถกระชากแชมป์จากพอลได้ ในเดือนตุลาคม 2024 โอเวนส์ได้กลายเป็นอธรรมอีกครั้งโดยการเล่นงานแชมป์อันดิสพิวเต็ด WWE โคดี โรดส์ และเปิดศึกกันเพื่อตำแหน่งแชมป์แต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้ ต่อมาได้ทำร้ายเพื่อนรักอย่างแซมี เซย์นเพราะไม่ช่วยเขากระชากแชมป์จากโคดี ทั้งคู่จึงได้เจอกันในรูปแบบ Unsanctioned ในศึกอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ 2025 โดยเป็นโอเวนส์ที่เอาชนะไปได้ และจะเล่นงานเซย์นหลังแมตช์แต่แรนดี ออร์ตันออกมาช่วยไว้ ออร์ตันได้ท้าโอเวนส์ให้เจอกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 41 แต่ว่าโอเวนส์มีอาการบาดเจ็บต้องเข้ารับการผ่าตัดที่คอ ทำให้ต้องพักเป็นเวลาหลายเดือนไม่สามารถร่วมปล้ำเมเนียได้

## สไตล์การปล้ำ
ท่าไม้ตาย: Pop-up Powerbomb, Stunner (รับสืบทอดจาก Stone Cold), Package Piledriver (ใช้ในอินดี้, WWE ไม่อนุญาต)
จุดเด่น: แม้น้ำหนักตัวเยอะ แต่เคลื่อนไหวคล่องแคล่ว ทำท่าพลิกแพลงและกระโดดได้ดี
คาแรกเตอร์: ปากเก่ง กวนประสาท มีทั้งมุมนักสู้เพื่อครอบครัว และตัวร้ายเจ้าเล่ห์

## สื่ออื่นๆ
ในปี 2012 สมาคม Ring of Honor (ROH) ได้ออกชุดดีวีดีสองแผ่นชื่อ Kevin Steen: Ascension to the Top ซึ่งเน้นเรื่องราวสองปีแรกของเขากับสมาคม และ Kevin Steen: Descent into Madness ที่กล่าวถึงการปล้ำเดี่ยวของเขาในช่วงปี 2009–2010 ในปี 2013 ROH ได้ออกดีวีดีชื่อ Kevin Steen: Hell Rising ซึ่งรวบรวมแมตช์ที่ดีที่สุดของเขาในสมาคม รวมถึงบทสัมภาษณ์แบบ shoot interview ที่สตีนพูดอย่างละเอียด โดยเฉพาะเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเขากับ Jim Cornette และการวางบทของ ROH อย่างไรก็ตาม ดีวีดีชุดนี้ถูกนำออกจากร้านค้าออนไลน์ของ ROH ไม่นานหลังจากวางจำหน่าย แต่ต่อมาก็ถูกนำกลับมาจำหน่ายอีกครั้งในช่วงเทศกาลคริสต์มาสปี 2013 หลังจากที่สตีนออกจาก ROH ทางสมาคมก็ได้ออกชุดดีวีดีสามแผ่นอีกชุดหนึ่งชื่อ Thanks Steen Thanks ซึ่งรวบรวมแมตช์ตั้งแต่ช่วงท้ายของการครองแชมป์ของเขาไปจนถึงแมตช์สุดท้ายกับสมาคม

## ชีวิตส่วนตัว
สตีนแต่งงานกับ Karina Lamer ในปี 2007 ทั้งคู่มีลูกชายชื่อ โอเวน ซึ่งตั้งชื่อตาม Owen Hart โดยสตีนยังอุทิศชื่อบนเวทีใน WWE ของเขาให้กับทั้งลูกชายและโอเวน ฮาร์ตด้วย นอกจากนี้พวกเขายังมีลูกสาวชื่อ เอโลดี เลย์ลา (Élodie Leila) ในช่วงท้ายของอีเวนต์ DDT4 คืนแรกในเดือนพฤษภาคม 2008 โอเวนซึ่งตอนนั้นอายุเพียงหกเดือน ได้ปรากฏตัวในช่วงหนึ่งร่วมกับ Excalibur ซึ่งเอ็กซ์คาลิเบอร์เรียกเขาว่า “น่าเกลียด” ทำให้สตีนตอบโต้ด้วยการทำท่า package piledriver ใส่เอ็กซ์คาลิเบอร์สามครั้งติดต่อกัน ก่อนจะวางโอเวนทับตัวเขาเพื่อกดนับสาม (เป็นการแสดงตามบทในมวยปล้ำ)

สตีนยังเป็นเพื่อนสนิทกับนักมวยปล้ำชาวแคนาดา Rami Sebei ซึ่งปัจจุบันรู้จักกันใน WWE ในชื่อ Sami Zayn โดยตัวละครของทั้งคู่ในมวยปล้ำเคยร่วมทีมกันและเป็นคู่ปรับกันหลายครั้งตั้งแต่พบกันครั้งแรกในปี 2002

นอกจากนี้ สตีนยังเป็นแฟนของนักร้องคันทรีชาวแคนาดา Shania Twain ทั้งสองได้พบกันที่คอนเสิร์ตของเธอในเมือง Montreal ในปี 2018 ซึ่งเขาได้ขึ้นเวทีร่วมกับเธอ และเธอสัญญาว่าจะร้องเพลง When ให้เขาฟัง หากเขาสามารถเอาชนะคู่ปรับในตอนนั้นคือ Braun Strowman ได้

## ผลงานแชมป์และรางวัล

* **[[All American Wrestling]]**
** AAW Heavyweight Championship (1 time)
* **Capital City Championship Combat**
** C4 Championship (1 time)
** C4 Tag Team Championship (1 time) – with Mike Bailey
** C4 Championship Tournament (2009)
* **[[Combat Zone Wrestling]]**
** CZW Iron Man Championship (1 time)
***Elite Wrestling Revolution**
**EWR Heavyweight Championship (2 times, inaugural)
**Elite 8 (2005)
**EWR Championship Tournament (2004)
* **[[International Wrestling Syndicate]]**
** IWS Canadian Championship (1 time)
** IWS World Heavyweight Championship (3 times)
* **North Shore Pro Wrestling**
** NSPW Championship (1 time)
* **[[Pro Wrestling Guerrilla]]**
** PWG World Championship (3 times)
** PWG World Tag Team Championship (3 times) – with El Generico (2) and Super Dragon (1)
* ***[[Pro Wrestling Illustrated]]***
** Ranked No. 3 of the top 500 singles wrestlers in the *[[Pro Wrestling Illustrated#PWI 500|PWI 500]]* in 2017
* **[[Quebec Wrestling Hall of Fame]]**
** Class of 2017
* **[[Ring of Honor]]**
** ROH World Championship (1 time)
** ROH World Tag Team Championship (1 time) – with El Generico
** ROH World Championship No. 1 Contender Tournament (2008)
** Match of the Decade (2010s) 
* ***[[Rolling Stone]]***
** Best Heel (2015)
** Best Promos (2015) 
** Best Storyline (2015) 
** Ranked No. 6 of the 10 best WWE wrestlers of 2016
** Rookie of the Year (2015)
** WWE Match of the Year (2015) 
** WWE Wrestler of the Half-Year (2015)
* ***[[SoCal Uncensored (website)|SoCal Uncensored]]***
** Match of the Year (2011) with Super Dragon vs. The Young Bucks on December 10
** Wrestler of the Year (2005, 2011, 2012)
* ***[[Sports Illustrated]]***
** Ranked No. 7 of the top 10 wrestlers in 2017
* ***[[Wrestling Observer Newsletter]]***
** Best Brawler (2010–2012)
** Feud of the Year (2010) 
** Feud of the Year (2023) 
* **Squared Circle Wrestling**
** 2CW Heavyweight Championship (1 time)
** 2CW Tag Team Championship (1 time) – with Jason Axe
** 2CW Heavyweight Championship Tournament (2012)
* **[[WWE]]**
** WWE Universal Championship (1 time)
** WWE Intercontinental Championship (2 times)
** WWE United States Championship (3 times)
** WWE Raw Tag Team Championship (1 time) – with Sami Zayn
** WWE SmackDown Tag Team Championship (1 time) – with Sami Zayn
** NXT Championship (1 time)
** 16th Grand Slam Champion (under current format; 23rd overall)

## สิ่งเดิมพันต่างๆ

## เกร็ดความรู้
* เขาเคยใช้ชื่อปล้ำในสมัยอยู่อินดี้ว่า เควิน สตีน (Kevin Steen) ซึ่งเป็นชื่อจริงของตัวเอง
* เขาเคยมีฉายาหนึ่งว่า "Mr. Wrestling" เนื่องจากเขาเป็นนักมวยปล้ำที่ครบเครื่อง สามารถปล้ำได้ทั้งสไตล์พละกำลัง, เทคนิค, หรือแม้แต่เหินเวหา
* แม้จะหนักถึง 266 ปอนด์ (121 กก.) เขาก็สามารถทำท่า Moonsault, High-angle Senton Bomb, และ 450 Splash ได้
* เขาไม่ได้พูดภาษาอังกฤษเป็นมาตั้งแต่แรก โดยเขาเป็นชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศสซึ่งจะพูดภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาแม่ และเมืองที่เขาเกิดคือ Saint-Jean-Sur-Richelieu (แซงต์-ฌอง-ซูร์-ริชีเลอ) เป็นเมืองในรัฐควีเบค ซึ่งเป็นรัฐที่มีคนพูดภาษาฝรั่งเศสอยู่มาก
* เขาเพิ่งจะเริ่มเรียนภาษาอังกฤษเมื่อเริ่มเป็นวัยรุ่นเท่านั้นเอง โดยหนึ่งในช่องทางเรียนรู้ของเขาคือการดู WWE ในเสียงบรรยายภาษาอังกฤษ แม้ว่ารายการที่ฉายในแคนาดาจะมีเวอร์ชันภาษาฝรั่งเศสให้เขาเลือกดูก็ตาม
* เขาเริ่มฝึกมวยปล้ำตั้งแต่อายุ 16 ปี
* แมตช์แรกในชีวิตของเขา เกิดขึ้นในสมาคมอินดี้ IWS โดยเจอกับเทรนเนอร์ของเขาเองคือ เอล เจเนริโก (แซมี เซย์น) ซึ่งเป็นเพื่อนซี้ของเขาในชีวิตจริงด้วย
* เขากับเซนเคยเปิดศึกกันในบทมาแล้วหลายครั้งตั้งแต่สมัยปล้ำอยู่ในสมาคมเล็กๆที่แคนาดา ทั้งคู่เจอกันมานับครั้งไม่ถ้วนและส่วนใหญ่ โอเวนส์คือคนเขียนบทด้วยตัวเอง
* เขามีความเป็นนักธุรกิจสูงมาก ตั้งแต่ที่เขาปล้ำอินดี้เขาก็รู้จักผลิตสินค้าของตัวเองมาขายแล้ว
* เขามักจะให้ลูกชายของเขามีส่วนร่วมกับงานของเขาเสมอ โดยเขามักจะพาลูกมาอยู่ที่หลังฉากเป็นประจำ และยังเคยเอาลูกมาเป็นส่วนหนึ่งของเนื้อเรื่องสมัยอยู่อินดี้ด้วย
* เขาเป็นแฟนตัวยงของโอเวน ฮาร์ต ซึ่งก็เป็นที่มาของชื่อ เควิน โอเวนส์ ด้วย รวมทั้งลูกชายคนแรกของเขาก็ชื่อ โอเวน สตีน (Owen Steen)
* เขารู้จักกับสโตน โคลด์ มาตั้งแต่ก่อนเข้า WWE แล้ว และสโตน โคลด์ก็เป็นคนที่แนะนำเขาว่าให้หัดพูดจาด่าคนให้มากๆ จะทำให้ประสบความสำเร็จในวงการนี้
* เขามีสถิติเป็นแชมป์ทุกๆสมาคมที่เขาเคยสังกัด
* เขาเป็นคนรักสัตว์มากๆ โดยทุกๆเมืองที่เขาเดินทางไปเป็นครั้งแรกเขาจะต้องไปเยี่ยมเยียนสวนสัตว์ของเมืองนั้นเสมอ
* เขาเคยเกือบจะเลิกเป็นนักมวยปล้ำไปแล้วในสมัยที่อยู่กับริงออฟออเนอร์ (ROH) โดยตอนนั้น จิม คอร์เนตต์ ประธาน ROH ไม่ชอบเขาที่มีรูปร่างอ้วนและไม่สมกับเป็นนักมวยปล้ำ จึงได้สั่งพักงานเขาและให้เขาไปลดน้ำหนัก เขาต้องอยู่บ้านเฉยๆโดยไม่ได้รับเงินค่าจ้างจาก ROH เลย จนทำให้เขาเกือบจะไปหางานอย่างอื่นทำแล้ว แต่สุดท้ายเขาก็กลับมาได้
* ว่ากันว่ารายได้ที่เขากับเซย์นได้รับจาก NXT นั้นน้อยยิ่งกว่าตอนเขาอยู่อินดี้เสียอีก แต่พวกเขาก็เลือกที่จะเสี่ยง เพราะถ้าได้เป็นสตาร์ WWE เมื่อไหร่รายได้จะมากกว่าตอนอยู่อินดี้แน่นอน

## อ้างอิง




## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* Ring of Honor profile 
* 

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดา‎
หมวดหมู่:ผู้ประกาศนักมวยปล้ำอาชีพ