open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ตำบลบักดั่ง

**บักดั่ง** () เป็นตำบลในจังหวัดกาวบั่ง ประเทศเวียดนาม

## ภูมิศาสตร์
ตำบลบักดั่งมีที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ดังนี้:
* ทิศเหนือติดกับแขวงถุกฟ้าน
* ทิศใต้ติดกับตำบลมิญคายและจังหวัดท้ายเงวียน
* ทิศตะวันออกติดกับแขวงเตินซางและตำบลกัญเติน
* ทิศตะวันตกติดกับตำบลมิญเติมและตำบลตามกีม

ด้านคมนาคมตำบลนี้มีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3 และทางหลวงจังหวัดหมายเลข 209 ตัดผ่าน โดยผ่านช่องเขาต่ายโห่สิ่น สำหรับแหล่งน้ำที่สำคัญในตำบลประกอบด้วย แม่น้ำเฮี้ยน ห้วยหน่า-งหว่า และทะเลสาบข๋วยล๊าย นอกจากนี้ยังมีแนวเขาสลับซับซ้อน ได้แก่ ข๋วยบาว เคาเหมื่อย เคาหล้า เคาเกิว เคาเกวิน งามฮหว่าย เฟียดีม และเฟียฮู

## ประวัติ
หลังปี ค.ศ. 1975 ตำบลบักดั่งเป็นตำบลหนึ่งในอำเภอฮหว่าอาน

ในปี ค.ศ. 2019 ตำบลบักดั่งถูกแบ่งออกเป็น 12 หมู่บ้านย่อย ได้แก่ เดิ่วเกิ่ว, โบ๊กเทือง 1, โบ๊กเทือง 2, ข๋วยแก๊ป, หน่าซว้าก 1, หน่าซว้าก 2, หน่าซว้าก 3, หน่าตู๋, ป้ากหน่า, เฟียงเลื๊อ, บานสัง และหน่าลวง

เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2020 คณะกรรมการประชาชนอำเภอฮหว่าอาน จังหวัดกาวบั่ง ได้ออกประกาศเลขที่ 55/TB-UBND ว่าด้วยเรื่องการควบรวมหมู่บ้านย่อยภายในตำบลจาก 12 แห่ง เหลือเพียง 5 แห่ง ดังนี้:
* บานสัง () ได้ควบรวมพื้นที่ของป้ากหน่า และเฟียงเลื๊อ
* โบ๊กเทือง () ได้ควบรวมพื้นที่ของโบ๊กเทือง 1 และโบ๊กเทือง 2
* หน่าซว้าก 1 () ได้ควบรวมพื้นที่ของหน่าซว้าก 1, หน่าซว้าก 2 และข๋วยแก๊ป
* หน่าซว้าก 2 () ได้เปลี่ยนชื่อจากหน่าซว้าก 3
* ต่ายโห่สิ่น () ได้ควบรวมพื้นที่ของหน่าตู๋, หน่าลวง และเดิ่วเกิ่ว

เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2025 คณะกรรมาธิการสามัญประจำสมัชชาแห่งชาติได้ออกมติเลขที่ 1657/NQ-UBTVQH15 ว่าด้วยการจัดระเบียบหน่วยการปกครองระดับตำบลของจังหวัดกาวบั่ง ประจำปี 2025 โดยมีสาระสำคัญคือให้ทำการควบรวมพื้นที่และประชากรทั้งหมดของตำบลถิ่ญเหวื่อง ตำบลบิ่ญเซือง และตำบลบักดั่ง เข้าด้วยกันเพื่อจัดตั้งเป็นตำบลใหม่ใช้ชื่อว่าตำบลบักดั่ง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตำบลในจังหวัดกาวบั่ง
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีประชากรในจังหวัดกาวบั่ง
ประเทศตุรกีในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2025

**[[ประเทศตุรกี]]** เข้าร่วมการแข่งขัน **[[กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2025]]** ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 16–27 กรกฎาคม ค.ศ. 2025 ณ ภูมิภาคไรน์-รูห์ร ประเทศเยอรมนี โดยตุรกีจบการแข่งขันด้วยเหรียญรางวัลรวม 18 เหรียญ ประกอบด้วย 6 เหรียญทอง 5 เหรียญเงิน และ 7 เหรียญทองแดง คว้าอันดับที่ 8 ในตารางเหรียญรวม

## ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official website

ประเทศตุรกี
2025
สหรัฐในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2025

**[[สหรัฐอเมริกา]]** เข้าร่วมการแข่งขัน **[[กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2025]]** ซึ่งจัดขึ้นที่ ไรน์-รัวร์ ประเทศเยอรมนี ระหว่างวันที่ 16 – 27 กรกฎาคม ค.ศ. 2025

## สรุปเหรียญรางวัล
### เหรียญรางวัลแยกตามชนิดกีฬา

### ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official website

สหรัฐ
2025
ประเทศโคลอมเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

**[[ประเทศโคลอมเบีย]]** เข้าร่วมการแข่งขันใน **[[โอลิมปิกฤดูร้อน 2008]]** โดยส่งนักกีฬา 68 คน ลงแข่งขันใน 15 ชนิดกีฬา ได้แก่ ยิงธนู กรีฑา มวยสากลสมัครเล่น พายเรือ จักรยาน ขี่ม้า ยิมนาสติกศิลป์ ยูโด ยกน้ำหนัก มวยปล้ำ ว่ายน้ำ เทควันโด และเทเบิลเทนนิส ซึ่งถือเป็นคณะนักกีฬาที่มีจำนวนมากที่สุดของโคลอมเบียในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกจนถึงขณะนั้น

เดิมที โคลอมเบียเดินทางออกจากปักกิ่งพร้อมเหรียญรางวัล 2 เหรียญ ได้แก่ เหรียญเงินจากนักยกน้ำหนัก ดิเอโก ซาลาซาร์ และเหรียญทองแดงจากนักมวยปล้ำ ฆาเกลิน เรนเตเรีย

ต่อมา นักยกน้ำหนักหญิง เลย์ดี โซลีส ซึ่งเดิมจบการแข่งขันในอันดับที่สี่ ได้รับการเลื่อนอันดับเป็นผู้ได้รับเหรียญเงิน หลังจากผู้ได้รับเหรียญทอง และเหรียญทองแดง ในการแข่งขัน ยกน้ำหนัก รุ่น 69 กิโลกรัม หญิง ถูกตัดสิทธิ์จากผลการตรวจสารต้องห้ามในตัวอย่างปี ค.ศ. 2008 โดยเธอได้รับเหรียญรางวัลอย่างเป็นทางการในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2017

## ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

## อ้างอิง

ประเทศโคลอมเบีย
2008
ประเทศคอสตาริกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

**[[ประเทศคอสตาริกา]]** เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ซึ่งจัดขึ้นที่ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8–24 สิงหาคม ค.ศ. 2008 นักกีฬาคอสตาริกาจำนวน 8 คน เข้าร่วมแข่งขันใน 5 ชนิดกีฬา โดยประเทศไม่สามารถคว้าเหรียญรางวัลได้ในการแข่งขันครั้งนี้

## กรีฑา

;ชาย

;หญิง

## จักรยาน

### ถนน

### จักรยานเสือภูเขา

## ว่ายน้ำ

;ชาย

;หญิง

## เทควันโด

 
## ดูเพิ่ม
*ประเทศคอสตาริกาในกีฬาแพนอเมริกันเกมส์ 2007
*ประเทศคอสตาริกาในกีฬาอเมริกากลางและแคริบเบียนเกมส์ 2010

## อ้างอิง

ประเทศคอสตาริกา
2008
ประเทศไซปรัสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

**[[ประเทศไซปรัส]]** ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง ประเทศจีน นักเทนนิส มาร์กอส บากดาติส ถูกตัดสิทธิ์จากการแข่งขันเทนนิสในโอลิมปิกที่ปักกิ่ง เนื่องจากอาการบาดเจ็บที่ข้อมือ  ส่งผลให้คณะนักกีฬาของประเทศมีจำนวนทั้งหมด 17 คน 

## ยิงธนู

ไซปรัสผ่านการคัดเลือกนักกีฬายิงธนู 1 คน ในการแข่งขันประเภทบุคคลหญิง

## กรีฑา

;ชาย
;ประเภทลาน

;หญิง
;ประเภทลู่และถนน

;ประเภทลาน

## อ้างอิง

ประเทศไซปรัส
2008
ประเทศเช็กเกียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

สาธารณรัฐเช็ก เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง ประเทศจีน คณะนักกีฬาของเช็กประกอบด้วยนักกีฬาประมาณ 130 คน 

## ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

|style="text-align:left;width:22%;vertical-align:top;"|

|style="text-align:left;width:22%;vertical-align:top;"|

|style="text-align:left;width:22%;vertical-align:top;"|

|style="text-align:left;width:22%;vertical-align:top;"|

## อ้างอิง

ประเทศเช็กเกีย
2008
ประเทศเอกวาดอร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

**[[ประเทศเอกวาดอร์]]** เข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ซึ่งจัดขึ้นที่ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8–24 สิงหาคม ค.ศ. 2008 โดยนับเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกติดต่อกันเป็นครั้งที่สิบเอ็ด นับตั้งแต่ประเทศเข้าร่วมครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ที่กรุงปารีส

ณ วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 นักกีฬาเอกวาดอร์จำนวน 25 คน ผ่านการคัดเลือกเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันใน 9 ชนิดกีฬา

## ผู้ได้รับเหรียญ

## กรีฑา

;ชาย
;การแข่งขันลู่และถนน

;การแข่งขันสนาม

;หญิง
;การแข่งขันลู่และถนน

## อ้างอิง

ประเทศเอกวาดอร์
2008
ประเทศเอลซัลวาดอร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

**[[ประเทศเอลซัลวาดอร์]]** เข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ซึ่งจัดขึ้นที่ปักกิ่ง ประเทศจีน ระหว่างวันที่ 8–24 สิงหาคม ค.ศ. 2008 โดยนับเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งที่เก้าของประเทศ

นักยกน้ำหนัก เอวา ดิมัส ซึ่งเคยทำหน้าที่เป็นผู้เชิญธงชาติในปี ค.ศ. 2000 ได้รับเลือกให้ทำหน้าที่เชิญธงชาติของประเทศอีกครั้งในพิธีเปิดการแข่งขัน

## นักกีฬา
คณะกรรมการโอลิมปิกเอลซัลวาดอร์คัดเลือกนักกีฬาจำนวน 11&nbsp;คน ประกอบด้วยนักกีฬาชาย 4&nbsp;คน และนักกีฬาหญิง 7&nbsp;คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันใน 9&nbsp;ชนิดกีฬา โดยนักยกน้ำหนัก เอวา ดิมัส มีอายุ 35 ปี เป็นนักกีฬาที่มีอายุมากที่สุดในทีม ขณะที่นักปั่นจักรยาน มาริโอ กอนเตรราส เป็นนักกีฬาที่อายุน้อยที่สุด ด้วยอายุ 21 ปี

| width=78% align=left valign=top |
รายชื่อนักกีฬาที่เข้าร่วมการแข่งขัน แยกตามชนิดกีฬา มีดังนี้:

## กรีฑา

;ชาย
;การแข่งขันลู่และถนน

;หญิง
;การแข่งขันลู่และถนน

## จักรยาน

### ถนน

### ลู่
;ไล่จับเวลา

;ออมนิอุม

## ยูโด

## อ้างอิง

ประเทศเอลซัลวาดอร์
2008
ประเทศเอสโตเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

**[[ประเทศเอสโตเนีย]]** เข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ ปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน นักกีฬาเอสโตเนียทั้งหมดที่ผ่านการคัดเลือกเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิก และได้รับการเสนอชื่อโดย คณะกรรมการโอลิมปิกเอสโตเนีย เอสโตเนียส่งนักกีฬารวมทั้งหมด 47 คน เข้าร่วมการแข่งขัน 13 ชนิดกีฬา ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 คณะผู้แทนเอสโตเนียซึ่งมีจำนวนมากที่สุดในประวัติศาสตร์การเข้าร่วมโอลิมปิกของประเทศ คณะนักกีฬาเดินเข้าสู่สนามกีฬาโอลิมปิกแห่งชาติปักกิ่งในฐานะชาติลำดับที่ 160 ก่อนหน้าเฮติ และถัดจากไอร์แลนด์ ในระหว่างพิธีเปิดการแข่งขัน

ยูรี ยันซอน ซึ่งเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกเป็นครั้งที่ 6 เป็นสมาชิกทีมที่มีอายุมากที่สุดและมีประสบการณ์มากที่สุด และยังกลายเป็นผู้คว้าเหรียญโอลิมปิกที่มีอายุมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของเอสโตเนีย ด้วยอายุ 42 ปี 10 เดือน และ 2 วัน

## ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

## กรีฑา

;ชาย
;ลู่วิ่งและถนน

;ประเภทลาน

;กีฬาผสม – ทศกรีฑา

;หญิง
;ประเภทลาน

;กีฬาผสม – สัตตกรีฑา

 นักกีฬาที่เข้าเส้นชัยเป็นอันดับสอง ลยูดมีลา บลอนสกา จาก ยูเครน ตรวจพบสารต้องห้าม โดยผลตรวจทั้งตัวอย่าง A และ B เป็นบวก ส่งผลให้บลอนสกาถูกริบเหรียญเงิน และกันด์ขยับอันดับขึ้นหนึ่งอันดับ

## อ้างอิง

ประเทศเอสโตเนีย
2008
ประเทศไมโครนีเชียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

**[[ประเทศไมโครนีเซีย]]** ส่งทีมตัวแทนจำนวน 5 คนเข้าร่วมแข่งขันใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง ประเทศจีน การเข้าร่วมครั้งนี้เป็นครั้งที่สามของไมโครนีเซียในการแข่งขันโอลิมปิกตั้งแต่เปิดตัวครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ ซิดนีย์ ออสเตรเลีย นักกีฬาชายสามคน (แจ็ค ฮาวเวิร์ด ในกรีฑา, เคอร์สัน แฮดลีย์ ในว่ายน้ำ และ มานูเอล มิงกินเฟล ในยกน้ำหนัก) และนักกีฬาหญิงสองคน (มาเรีย อิเคลัป ในกรีฑา และ เดบร้า ดาเนียล ในว่ายน้ำ) ประกอบเป็นทีมโอลิมปิก นักวิ่งและนักว่ายน้ำทุกคนไม่สามารถผ่านรอบคัดเลือกได้ และมิงกินเฟลจบการแข่งขันในอันดับรองสุดท้าย จนถึงปัจจุบันยังไม่มีนักกีฬาไมโครนีเซียคนใดคว้าเหรียญรางวัล มิงกินเฟล ถือธงชาติไมโครนีเซียในพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

## ภูมิหลัง
รัฐไมโครนีเซีย เป็นกลุ่มเกาะประมาณ 6,000 เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ มีประชากรประมาณ 100,000 คน ประเทศประกอบด้วยหลายรัฐ แต่ละรัฐเป็นตัวแทนกลุ่มชาติพันธุ์ที่สำคัญในหมู่เกาะ และตั้งอยู่ประมาณสามในสี่ระหว่าง ฮาวาย และ อินโดนีเซีย หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองหมู่เกาะไมโครนีเซียกลายเป็นดินแดนในภาวะทรัสตีของสหประชาชาติที่บริหารโดยสหรัฐอเมริกา รัฐไมโครนีเซียกลายเป็นประเทศเอกราชในปี ค.ศ. 1986 แต่ยังสังกัดสหรัฐอเมริกาอย่างเสรีซึ่งดูแลเรื่องการป้องกันประเทศ

รัฐไมโครนีเซียส่งตัวแทนเข้าร่วมโอลิมปิกครั้งแรกประมาณ 14 ปีหลังจากเป็นรัฐอธิปไตย ส่งนักกีฬาชายสามคนและหญิงสองคนเข้าร่วม โอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ ซิดนีย์ ออสเตรเลีย ตั้งแต่นั้นจนถึงโอลิมปิกที่ปักกิ่งในปี 2008 มีนักกีฬาไมโครนีเซียชายสามคนและหญิงสองคนเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครบทุกครั้ง ก่อนปักกิ่ง ยังไม่มีเหรียญรางวัลใดจากไมโครนีเซีย และในการแข่งขันที่ปักกิ่งก็ไม่มีเหรียญรางวัลเกิดขึ้นเช่นกันจนถึงปัจจุบัน มานูเอล มิงกินเฟล เป็นผู้ถือธงชาติของไมโครนีเซียในทุกพิธีเปิดโอลิมปิก

ในการแข่งขันที่ปักกิ่ง นักกีฬาที่อายุน้อยที่สุดคือ เดบร้า ดาเนียล นักว่ายน้ำ อายุ 17 ปี ขณะที่มิงกินเฟลมีอายุมากที่สุด 29 ปี ในคณะผู้แทนมีเพียงมิงกินเฟลเท่านั้นที่เคยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกหลายครั้ง

## อ้างอิง

ประเทศไมโครนีเชีย
2008
ประเทศมาซิโดเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008

อดีตสาธารณรัฐยูโกสลาเวีย**มาซิโดเนีย**ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง ประเทศจีน ผ่านคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งอดีตสาธารณรัฐยูโกสลาเวียมาซิโดเนีย

มีนักกีฬาทั้งหมด 7 คน ประกอบด้วยชาย 5 คน และหญิง 2 คน เข้าร่วมการแข่งขันใน 5 กีฬา ได้แก่ กรีฑา, พายเรือแคนู, ยิงปืน, ว่ายน้ำ และมวยปล้ำ

## นักกีฬา
นักกีฬาทั้ง 7 คนของอดีตสาธารณรัฐยูโกสลาเวียมาซิโดเนียเข้าร่วมแข่งขันใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ ปักกิ่ง, ประเทศจีน ครอบคลุม 5 กีฬา

## กรีฑา

นักกรีฑามาซิโดเนียเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 2 คน ได้แก่ อิวาน่า โรซมัน ในการแข่งขัน 100 เมตร หญิง และ เรดเจป เซลแมน ในการแข่งขันเขย่งก้าวกระโดด

รอบคัดเลือกสำหรับการแข่งขันกระโดดสามก้าวชายจัดขึ้นเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2008 เซลแมนแข่งขันในกลุ่มคัดเลือก A กระโดดที่ดีที่สุดของเขาอยู่ที่ 15.29 เมตรในครั้งที่สอง แต่ไม่เพียงพอที่จะผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ และเขาจบการแข่งขันในอันดับที่ 37 โดยรวม

สำหรับการแข่งขัน 100 เมตร หญิง จัดขึ้นเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 2008 โรซมันจบการแข่งขันในกลุ่มของเธอเป็นอันดับที่ 7 ด้วยเวลา 12.92 วินาที และไม่ผ่านเข้ารอบควอเตอร์ไฟนัล

## อ้างอิง

ประเทศมาซิโดเนีย
2008
ลั่ว จฺวิ้น

**ลั่ว จฺวิ้น** (; เสียชีวิต ค.ศ. 197) ชื่อรอง **เซี่ยว-ยฺเหวี่ยน** () เป็นขุนนางในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 *ตงฮั่น*) ของจีน เป็นบิดาของเล่งทอง (駱統 *ลั่ว ถ่ง*) ผู้เป็นขุนนางที่มีชื่อเสียงของรัฐง่อก๊ก (吳國 *อู๋กั๋ว*) ในยุคสามก๊ก

## ประวัติ
ลั่ว จฺวิ้นเป็นชาวอำเภออูชาง (烏傷縣 *อูชางเซี่ยน*) เมืองห้อยเข (會稽郡 *ไคว่จีจฺวิ้น*) ซึ่งอยู่บริเวณนครอี้อู (義烏市 *อี้อูชื่อ*) มณฑลเจ้อเจียง (浙江) ในปัจจุบัน มีชื่อเสียงว่าเป็นผู้มีสามารถทั้งในด้านการพลเรือนและการทหาร ในวัยเยาว์รับราชการเป็นเจ้าพนักงานของที่ว่าการเมืองห้อยเขอันเป็นบ้านเกิด ต่อมาลั่ว จฺวิ้นได้รับการเสนอชื่อเป็นเซี่ยวเหลียน (孝廉; ผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้ารับราชการ)  ได้ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าพนักงานสำนักราชเลขาธิการ (尚書郎 *ช่างชูหลาง*) แล้วได้เลื่อนขึ้นมาดำรงตำแหน่งปลัดรัฐ (相 *เซียง*) ของราชรัฐเฉิน (陳國 *เฉินกั๋ว*; อยู่บริเวณนครโจวโข่ว มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) โดยเป็นผู้ช่วยของหลิว ฉ่ง (劉寵) ผู้เป็นอ๋องแห่งเฉิน (陳王 *เฉินหวาง*) 

ในช่วงเวลานั้นเป็นช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก แผ่นดินจีนตกอยู่ภาวะวุ่นวายจากสงครามกลางเมืองและเกิดทุพภิกขภัยไปทั่งแผ่นดิน ราษฎรจากเมืองใกล้เคียงอพยพลี้ภัยสงครามมายังราชรัฐเฉิน ลั่ว จฺวิ้นสละทรัพย์สมบัติและเสบียงอาหารเพื่อช่วยเหลือบรรเทาทุกข์ให้กับบรรดาผู้ลี้ภัย ทั้งยังปกป้องรักษาเขตแดนอย่างเข้มแข็ง ทำให้ราษฎรมีชีวิตที่มั่นคงปลอดภัย ลั่ว จฺวิ้นจึงได้รับความนับถือจากราษฎรเป็นอย่างสูง

ช่วงต้น ค.ศ. 197 อ้วนสุด (袁術 *ยฺเหวียน ชู่*) ตั้งตนเป็นจักรพรรดิในฉิวฉุน (壽春 *โช่วชุน*) ซึ่งอยู่ทางใต้ของราชรัฐเฉินที่อีกฟากของแม่น้ำห้วย (淮河 *หฺวายเหอ*) การกระทำอุกอาจนี้ทำให้อ้วนสุดตกเป็นเป้าหมายโจมตีของขุนศึกคนอื่น ๆ หลังอ้วนสุดพ่ายแพ้ต่อทัพของลิโป้ (呂布 *ลฺหวี่ ปู้*) อ้วนสุดก็ไม่สามารถหาเสบียงมาเลี้ยงทหารจึงร้องขอเสบียงอาหารจากราชรัฐเฉิน  ลั่ว จฺวิ้นเกลียดชังพฤติกรรมชั่วร้ายของอ้วนสุดจึงปฏิเสธที่จะมอบเสบียงให้ อ้วนสุดโกรธมาก จึงส่งมือสังหารชื่อเตียวคี (張闓 *จาง ไข่*) ไปลอบสังหารลั่ว จฺวิ้น รวมถึงลอบปลงพระชนม์หลิว ฉ่งผู้เป็นอ่องแห่งเฉิน เมื่อผู้นำทั้งสองสิ้นชีพ ราชรัฐเฉินก็ระส่ำระสายและล่มสลายในที่สุด 

ภายหลังภรรยาของหลิว จฺวิ้นได้สมรสใหม่เป็นอนุภรรยาของฮัวหิม (華歆 *ฮฺว่า ซิน*) ส่วนเล่งทอง (駱統 *ลั่ว ถ่ง*) ผู้เป็นบุตรชายของลั่ว จฺวิ้นก็ได้รับราชการเป็นขุนนางของรัฐง่อก๊ก (吳國 *อู๋กั๋ว*) ในยุคสามก๊ก ดำรงตำแหน่งเป็นแม่ทัพยี่สู (濡須督 *หรูซฺวีตู*) และมีบรรดาศักดิ์เป็นเตงเฮาแห่งซินหยาง (新陽亭侯 *ซินหยางถิงโหว*)

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). *[[สามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อ*).
* เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[อรรถาธิบายสามก๊กจี่]]* (*ซานกั๋วจื้อจู้*).
* ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). *[[โฮ่วฮั่นชู]]*.
* 
* 

หมวดหมู่:ข้าราชการในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:ชาวจีนที่ถูกลอบสังหาร
เทศมณฑลครูนูแบร์ย

**เทศมณฑลครูนูแบร์ย** (, ) เป็นเทศมณฑล หรือ *län* ทางตอนใต้ของประเทศสวีเดน เทศมณฑลครูนูแบร์ยเป็นหนึ่งในสามเทศมณฑลของจังหวัดสมัวลันด์ (Småland) มีพรมแดนติดกับเทศมณฑลสกัวเนอ, ฮัลลันด์, เยินเชอปิง, คัลมาร์ และเบลียกิงเงอ เมืองหลักคือเมืองเว็กเควอ แม้ว่าเทศมณฑลครูนูแบร์ยจะเป็นเทศมณฑลที่ไม่ติดกับทะเล แต่ชายแดนทางใต้สุดอยู่ห่างจากชายฝั่งประมาณ 

## อ้างอิง

ครูนูแบร์ย
เทศมณฑลคัลมาร์

**เทศมณฑลคัลมาร์** (, ) เป็นเทศมณฑล หรือ *län* ตอนใต้ของประเทศสวีเดน มีพรมแดนติดกับเทศมณฑลครูนูแบร์ย, เยินเชอปิง, เบลียกิงเงอ และเอิสเตอร์เยิตลันด์ ทางทิศตะวันออกของเทศมณฑล บริเวณทะเลบอลติก มีเกาะคือก็อตลันด์

เทศมณฑลคัลมาร์ครอบคลุมพื้นที่ทางตะวันออกของจังหวัดสมัวลันด์และเกาะเออลันด์ทั้งเกาะ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โอลันด์
คัลมาร์
ปซิลิส

**ปซิลิส** () หรือ **ปซิลลิส** (Ψίλλις, Psillis) เป็นแม่น้ำในบิธิเนียโบราณที่ไหลลงสู่ปอนตุสยูซีนุส

แม่น้ำนี้ถูกระบุเข้ากับแม่น้ำ  ในสมัยใหม่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศตุรกี
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์กรีกโบราณ
โฮมอ ฮูดแฟร์

**โฮมอ ฮูดแฟร์** () เป็นนักมานุษยวิทยาสังคมและวัฒนธรรมชาวแคนาดา-อิหร่าน และศาสตราจารย์กิตติคุณด้านมานุษยวิทยาที่มหาวิทยาลัยคอนคอร์เดียในมอนทรีออล แม้ว่าเธอเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางจากผลงานของเธอเกี่ยวกับการรับรู้ของชาวตะวันตกเกี่ยวกับผ้าคลุมหน้าหรือฮิญาบในรูปแบบ ความหมาย และการใช้งานทางประวัติศาสตร์ที่หลากหลาย ผลงานส่วนใหญ่ของเธอมุ่งเน้นไปที่บทบาทของผู้หญิงในชีวิตสาธารณะในสังคมมุสลิม โดยให้ความสนใจเป็นพิเศษกับวิธีที่สัญลักษณ์และการตีความทางศาสนาถูกนำมาใช้ในรูปแบบต่าง ๆ เพื่อสนับสนุนและกดขี่สถานะของผู้หญิง

## การกักขังในอิหร่าน
ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ฮูดแฟร์เดินทางกลับประเทศอิหร่าน ซึ่งเป็นบ้านเกิดของเธอ โดยส่วนใหญ่เป็นเพราะเหตุผลส่วนตัว แต่ก็รวมถึงการวิจัยทางวิชาการของเธอด้วย ในเดือนมีนาคม หนึ่งวันก่อนที่ฮูดแฟร์จะเดินทางไปหาครอบครัวที่ลอนดอน สมาชิกกองกำลังพิทักษ์ปฏิวัติ (IRGC) ได้บุกเข้าตรวจค้นอพาร์ตเมนต์ที่เธอพักอยู่ ยึดทรัพย์สินและหนังสือเดินทางสามเล่มของเธอไป หลังจากที่หน่วยข่าวกรองอิหร่านเรียกตัวเธอไปสอบปากคำเป็นประจำนานสามเดือน ทางการอิหร่านก็ได้จับกุมเธอในต้นเดือนมิถุนายน ในเวลานั้น ครอบครัวของฮูดแฟร์ได้ไปแจ้งข่าวแก่สาธารณชนเกี่ยวกับความทุกข์ยากของเธอในอิหร่าน เธอถูกทางการอิหร่านฟ้องร้องในข้อหา "เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับสตรีนิยมและเรื่องความมั่นคง" แหล่งข่าวใกล้ชิดกับรัฐบาลระบุว่างานของเธอกับองค์กร Women Living Under Muslim Laws เป็นสาเหตุหลักที่ทำให้เธอถูกจับ เว็บไซต์ที่ใกล้ชิดกับรัฐบาลอิหร่านระบุว่าการจับกุมเธอเกี่ยวข้องกับการโค่นล้ม/การปฏิวัติแบบอ่อนที่ออกแบบโดยรัฐบาลต่างประเทศ

การปล่อยตัวฮูดแฟร์ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 2016 ในแถลงการณ์ที่ออกโดย Bahram Qasemi โฆษกกระทรวงต่างประเทศถึงสำนักข่าวฟอร์สของอิหร่าน เธอถูกคุมขังเป็นเวลา 112 วัน

## การทรมานทางจิตใจ
ระหว่างการถูกคุมขัง 112 วันในเรือนจำเอวีน เธอถูกทรมานทางจิตใจโดยสมาชิกของกองกำลังพิทักษ์ปฏิวัติของอิหร่านในระหว่างการสอบสวนหลายสิบครั้ง เธอถูกขู่ฆ่า ในการให้สัมภาษณ์กับซีบีเอส นิวส์ครั้งแรกหลังจากได้รับการปล่อยตัวเมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 2016 เธอยังกล่าวอีกว่า: "ฉันเตรียมใจไว้แล้วว่าอาจจะต้องติดคุกสักสองสามปี หรืออย่างที่พวกเขาบอก 15 ปี หรืออาจจะไม่ได้รับการปล่อยตัวเลยก็ได้"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* We Must Pressure Iran to Release Canadian Academic Homa Hoodfar, Newsweek, 26 June 2016, by Paul Hoggart
* Free Homa website

หมวดหมู่:ชาวอิหร่านที่อพยพไปแคนาดา
หมวดหมู่:ชาวแคนาดาที่ถูกคุมขังในประเทศอิหร่าน
หมวดหมู่:พลเมืองต่างชาติที่ถูกคุมขังในประเทศอิหร่าน
จังหวัดเซโกเบีย

**จังหวัดเซโกเบีย** () เป็นจังหวัดทางตอนกลาง/เหนือของประเทศสเปน ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของแคว้นปกครองตนเองกัสติยาและเลออน มีพรมแดนติดกับจังหวัดบูร์โกสทางเหนือ ติดกับจังหวัดโซเรียทางตะวันออกเฉียงเหนือ ติดกับจังหวัดกัวดาลาฆาราทางตะวันออก ติดกับจังหวัดมาดริดทางใต้ ติดกับจังหวัดอาบิลาทางตะวันตกและตะวันตกเฉียงใต้ และติดกับจังหวัดบายาโดลิดทางตะวันตกเฉียงเหนือ อุณหภูมิเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 10 องศาเซลเซียส&nbsp;ถึง 20 องศาเซลเซียส

## อ้างอิง

เซโกเบีย
ประเทศนามิเบียในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2004

**[[ประเทศนามิเบีย]]**เข้าร่วมการแข่งขัน**[[พาราลิมปิกฤดูร้อน 2004]]** ที่เอเธนส์ ประเทศกรีซ โดยส่งนักกีฬาเพียงคนเดียว แต่ไม่ได้เหรียญ

## กีฬา
### พาวเวอร์ลิฟต์

## ดูเพิ่ม
*ประเทศนามิเบียในกีฬาพาราลิมปิก
*ประเทศนามิเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004

## อ้างอิง
ปิกิ

**ปิกิ** () เป็นขนมปังที่ทำจากแป้งข้าวโพดสีน้ำเงิน ซึ่งใช้ประกอบในอาหารของชาวโฮปิ

## การเตรียม
ข้าวโพดสีน้ำเงินซึ่งเป็นธัญพืชหลักของชาวโฮปิ จะถูกบดให้เป็นผงละเอียดบนครกหินก่อน จากนั้นจึงนำไปผสมกับน้ำและเถ้าที่เผาจากพุ่มไม้ท้องถิ่นหรือต้นสนจูนิเปอร์ เพื่อจุดประสงค์ในการทำนิกซ์ทามาไลเซชัน (, การปรับเปลี่ยนคุณค่าทางโภชนาการของข้าวโพดโดยใช้ปูนขาวหรือด่างอื่น&thinsp;ๆ) จากนั้นจึงนำแป้งเหลวไปทาด้วยมือบนหินอบแบนราบขนาดใหญ่ ซึ่งถูกทำให้ร้อนด้วยไฟและเคลือบด้วยน้ำมันที่สกัดจากเมล็ดพืชพื้นเมืองของอเมริกา เช่น สควอช และทานตะวัน รวมทั้งสกัดจากเมล็ดแตงโมซึ่งแม้จะมีต้นกำเนิดมาจากแอฟริกา แต่ก็อยู่ในทวีปอเมริกามาอย่างน้อย 500 ปีแล้ว ขนมปังปิกิจะอบสุกเกือบจะในทันทีและลอกออกจากหินเป็นแผ่นบางจน มักจะม้วนแผ่นขนมปังหลายแผ่นเข้าด้วยกันอย่างหลวม&thinsp;ๆ เป็นม้วนแบน&thinsp;ๆ

ปิกิใช้เวลาหลายวันในการทำตั้งแต่เริ่มต้น ปิกิถูกเตรียมโดยผู้หญิงในขั้นตอนต่าง&thinsp;ๆ ของพิธีเกี้ยวพาราสีและการแต่งงาน และคู่บ่าวสาวจะรับประทานในเช้าของวันทำพิธีแต่งงาน ในงานพาววาว (powwow) ของชาวโฮปิบางแห่ง นักเต้นคาชินา (, ) จะเป็นผู้แจกปิกิ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* วีดิทัศน์สูตรอาหารที่ประกอบด้วยปิกิ

หมวดหมู่:ตอร์ติยา
หมวดหมู่:อาหารอเมริกันพื้นเมือง
หมวดหมู่:อาหารจากข้าวโพด
หมวดหมู่:อาหารเม็กซิโก
หมวดหมู่:อาหารภาคตะวันตกของสหรัฐ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมโฮปิ
หมวดหมู่:อาหารในโครงการอาร์คออฟเทสต์
กอวอมป์กี

**กอวอมป์กี** ( ) เป็นชื่อภาษาโปแลนด์ของอาหารยอดนิยมชนิดหนึ่งในภูมิภาคยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก ทำจากใบกะหล่ำปลีต้ม ห่อไส้ซึ่งประกอบด้วยเนื้อหมูหรือเนื้อวัวบด หอมใหญ่สับ และคาร์โบไฮเดรตเช่นข้าว กาชา (เมล็ดบักวีตต้ม) หรือมันฝรั่ง เป็นต้น

กอวอมป์กีมักจะรับประทานในโอกาสสำคัญ เช่น พิธีสมรส เทศกาลต่าง ๆ เช่นคริสต์มาส และงานเลี้ยงฉลองของครอบครัว เป็นต้น

## ศัพทมูลวิทยา
มัคส์ ฟัสเมอร์ นักภาษาศาสตร์ชาวเยอรมัน-รัสเซียสันนิษฐานว่าชื่ออาหารนี้น่าจะมาจากคำว่า "กอวอมป์กี" () รูปพหูพจน์ของ "กอวอมแบก" () ซึ่งเป็นรูปบอกความเล็กของคำว่า "กอวอมบ์" () อันหมายถึงนกพิราบหรือนกเขาในภาษาโปแลนด์ ฟัสเมอร์สันนิษฐานว่าชื่อของอาหารมาจากรูปร่างที่คล้ายกับนกขนาดเล็ก อย่างไรก็ตาม มาแร็ก ซตาคอฟสกี นักภาษาศาสตร์ชาวโปแลนด์แย้งว่าไม่น่าเป็นไปได้ในทางอรรถศาสตร์ ซตาคอฟสกีเสนอว่าชื่ออาหารนี้น่าจะมาจากภาษาในแถบเอเชียกลางหรือเอเชียตะวันตก เนื่องจากในภูมิภาคลิแวนต์และเอเชียกลางมีอาหารที่คล้ายคลึงกัน เขาสันนิษฐานว่าอาจจะมาจากคำในภาษาเปอร์เซียว่า "แคแลม" (  กะหล่ำปลี) หรือ "แคแลมพีช" (  กะหล่ำปลียัดไส้) หรือคำในภาษาอาร์มีเนียเก่า "กาวัมบ์" (  กะหล่ำปลี) ก่อนที่คำดังกล่าวจะถูกลากเข้าความให้พ้องกับคำซึ่งหมายถึงนก

## ชื่ออื่น
อาหารชนิดนี้ยังเรียกในภาษาอังกฤษได้หลายชื่อ เช่น golombki golumpki golabki golumpkies golumpkis gluntkes หรือ gwumpki เป็นต้น อาหารชนิดนี้ในยุโรปกลางและยุโรปตะวันออกมีชื่อเรียกเป็นภาษาต่าง ๆ เช่น ภาษาเบลารุสเรียกว่า "ฆาลุปต์ชือ" () ภาษายูเครนเรียกว่า "ฮอลุบต์ซี" () ภาษารัสเซียเรียกว่า "กอลุบซืย" () ภาษาลิทัวเนียเรียกว่า "บาลันเจลิไอ" () ภาษาเช็กและภาษาสโลวักเรียกว่า "ฮอลุปกี" (*holubky*) เป็นต้น นอกจากนี้ ยังมีอาหารที่คล้ายคลึงกันซึ่งใช้กะหล่ำปลีดองแทนกะหล่ำปลีสดเรียกว่า "ซาร์มาเล" () ในภาษาโรมาเนีย และ "เติลเติตต์กาป็อสตา" () ในภาษาฮังการี ในขณะที่ชื่อเรียกอาหารชนิดนี้ในภาษายิดดิชมีหลายชื่อ เช่น *holipshes* *goleptzi* *golumpki* และ *holishkes* เป็นต้น

ในสหรัฐ ชาวอเมริกันรุ่นที่สองหรือสามมักเรียกอาหารชนิดนี้ว่า "กะหล่ำปลียัดไส้" "ใบกะหล่ำปลียัดไส้" หรือ "กะหล่ำปลีอบ" ส่วนชนพลัดถิ่นในแถบพิตต์สเบิร์กมักเรียกชื่อเล่นว่า "ฮังกีแฮนด์กรีเนดส์" นอกจากนี้ยังมีผู้เรียกว่า "พิกส์อินอะแบลงเคต" ซึ่งเป็นอาหารคนละชนิดกับพิกส์อินแบลงเคตส์ของอังกฤษและไอร์แลนด์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Gołąbki recipe from the Food Network
*Straight outta da Coal Region kitchen!

หมวดหมู่:อาหารโปแลนด์
หมวดหมู่:อาหารประจำชาติ
หมวดหมู่:อาหารจากกะหล่ำปลี
ตำบลบ๋าวหลัก

**บ๋าวหลัก** () เป็นตำบลในจังหวัดกาวบั่ง ประเทศเวียดนาม

## ภูมิศาสตร์
ตำบลบ๋าวหลักมีที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ดังนี้:
*ทิศเหนือติดกับตำบลก๊กป่าง
*ทิศใต้ติดกับตำบลฮึงด่าย
*ทิศตะวันออกติดกับตำบลโกบาและตำบลคั้ญซวน
*ทิศตะวันตกติดกับตำบลลี้บน

## ประวัติ
หลังปี ค.ศ. 1975 บ๋าวหลักได้กลายเป็นเมืองหลักของอำเภอบ๋าวหลัก

เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 2007 รัฐบาลได้ออกกฤษฎีกาเลขที่ 183/2007/NĐ-CP ว่าด้วยการขยายเขตเมืองบ๋าวหลัก โดยมีรายละเอียดดังนี้
* ปรับพื้นที่ธรรมชาติ 304 เฮกเตอร์ และประชากร 498 คน จากตำบลห่งจิ 
* ปรับพื้นที่ธรรมชาติ 215 เฮกเตอร์ และประชากร 162 คน จากตำบลเทืองห่า

หลังจากการปรับปรุงแล้ว เมืองบ๋าวหลักมีพื้นที่ธรรมชาติรวม 1,103 เฮกตาร์ และมีประชากร 3,447 คน

ในปี ค.ศ. 2019 เมืองบ๋าวหลักถูกแบ่งออกเป็น 10 กลุ่มที่อยู่อาศัย หมายเลข 1, 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9, 10, 11 และหมู่บ้านย่อย 4 แห่ง ได้แก่ หน่าเซือง หน่าปั้น หน่าฝา และหน่าส้าย

เมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2019 สภาประชาชนจังหวัดกาวบั่งได้ออกมติเลขที่ 27/NQ-HĐND ว่าด้วยการควบรวมและการเปลี่ยนชื่อหมู่บ้านและพื้นที่อยู่อาศัยในจังหวัดกาวบั่ง

เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2025 คณะกรรมาธิการสามัญประจำสมัชชาแห่งชาติได้ออกมติเลขที่ 1657/NQ-UBTVQH15 ว่าด้วยการจัดระเบียบหน่วยการปกครองระดับตำบลของจังหวัดกาวบั่ง ประจำปี 2025 โดยมีสาระสำคัญคือให้ทำการควบรวมพื้นที่และประชากรทั้งหมดของเมืองบ๋าวหลัก ตำบลบ๋าวตว่าน และตำบลห่งจิ  เข้าด้วยกันเพื่อจัดตั้งเป็นตำบลใหม่ใช้ชื่อว่าตำบลบ๋าวหลัก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตำบลในจังหวัดกาวบั่ง
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีประชากรในจังหวัดกาวบั่ง
ทากาฮิโระ มิยาโมโตะ

**ทากาฮิโระ มิยาโมโตะ** (, เกิด 11 มิถุนายน 1980) เป็นนักพากย์ชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัดอาโอนิโปรดักชัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2523
หมวดหมู่:บุคคลจากมหานครโตเกียว
หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวญี่ปุ่น
จุง ฟุกุชิมะ

**จุง ฟุกุชิมะ** (, เกิด 4 กันยายน 1976) เป็นนักพายก์ชาวญี่ปุ่น สังกัดอาตส์วิชัน เกิดที่เมืองมัตสึยามะ จังหวัดเอฮิเมะ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2519
หมวดหมู่:บุคคลจากมัตสึยามะ
หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
มาริโกะ ฮิงาชิอุจิ

**มาริโกะ ฮิงาชิอุจิ** (, เกิด 23 ธันวาคม 1989) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัดค่ายวิมส์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:บุคคลจากมหานครโตเกียว
หมวดหมู่:นักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น
ตำบลหนองตรุด

**หนองตรุด** เป็นตำบลในอำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง ปัจจุบันอยู่ในความดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองตรุดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539 เป็นที่ตั้งของสถานีตำรวจภูธรหนองตรุด เดิมเป็นตำบลของอำเภอสิเกา  

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลหนองตรุด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลท่าสะบ้า (อำเภอวังวิเศษ) และตำบลนาท่ามใต้ 
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลนาท่ามเหนือ และตำบลนาตาล่วง
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลบางรัก และตำบลนาโต๊ะหมิง
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับตำบลเขาวิเศษ (อำเภอวังวิเศษ)

## ประวัติ
หนองตรุด เดิมเป็นตำบลเก่าแก่ของอำเภอสิเกา โดยฝั่งตะวันออกของตำบลมีแม่น้ำตรังเป็นเส้นแบ่งเขตกับอำเภอทับเที่ยง พื้นที่ตั้งเดิมมีหนองน้ำอยู่ในบริเวณหมู่ 1 และเป็นที่ราบลุ่มน้ำขังตลอดทั้งปี มีต้นไม้ชนิดหนึ่งชื่อว่า "ต้นตรุด" ขึ้นเป็นจำนวนมาก จึงมีชื่อเรียกกันติดปากว่า *หนองตรุด* 

ปี พ.ศ. 2489 สมัยท่านขุนเชี่ยวชาญกิจเข้ามาเป็นผู้นำปกครองชุมชนหนองตรุด ได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตการปกครองเนื่องจากชุมชนหนองตรุด ได้ก่อตั้งรกรากในพื้นที่ห่างไกล ซึ่งอาจเป็นอุปสรรคต่อการสื่อสาร และประสานงานกับทางอำเภอสิเกาที่ต้องเดินทางกว่า 30 กิโลเมตร ซึ่งพื้นที่อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอเมืองตรังเพียง 11 กิโลเมตร จึงย้ายมาขึ้นการปกครองกับทางอำเภอเมืองตรัง จนถึงปัจจุบัน 

## การปกครองส่วนภูมิภาค

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลหนองตรุดแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่

* **หมู่ที่ 1** บ้านหนองตรุด
* **หมู่ที่ 2** บ้านคลองขุด
* **หมู่ที่ 3** บ้านนาแขก
* **หมู่ที่ 4** บ้านกลางนา
* **หมู่ที่ 5** บ้านควนทุ่งรัก
* **หมู่ที่ 6** บ้านสันตัง
* **หมู่ที่ 7** บ้านน้ำฉ่า
* **หมู่ที่ 8** บ้านทุ่งนานายดำ
* **หมู่ที่ 9** บ้านในยวน

## อ้างอิง

หนองตรุด
หนองตรุด
กริม รีปเปอร์

**กริม รีปเปอร์** () เป็นบุคลาธิษฐานของความตายที่ได้รับความนิยมในวัฒนธรรมตะวันตก ในรูปแบบของโครงกระดูกสวมฮู้ดสีดำและถือเคียวด้ามยาว นับตั้งแต่ศตวรรษที่ 14 เป็นต้นมา ศิลปะยุโรปได้เชื่อมโยงลักษณะทางกายภาพต่าง ๆ เหล่านี้เข้ากับความตาย แม้ว่าชื่อ "กริม รีปเปอร์" และความนิยมในเชิงศิลปะของลักษณะทั้งหมดรวมกันนั้นเพิ่งปรากฏขึ้นในศตวรรษที่ 19 ก็ตาม บางครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีปีก ตัวละครนั้นจะถูกเปรียบเทียบกับ **เทวดาแห่งความตาย** เคียวด้ามยาวซึ่งเป็นสัญลักษณ์ทางศิลปะของความตาย มีความเกี่ยวข้องกับการเกษตรอย่างจงใจมาตั้งแต่ยุคกลาง เครื่องมือนี้เป็นสัญลักษณ์ของการนำวิญญาณมนุษย์ออกจากร่างกายเป็นจำนวนมาก โดยเปรียบเทียบกับชาวนา (คนเก็บเกี่ยว) ที่ตัดผ่านแปลงพืชผลจำนวนมากในช่วงเก็บเกี่ยว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัฒนธรรมตะวันตก
หมวดหมู่:เทพแห่งความตาย
หมวดหมู่:ยมทูต
สฺวี รั่วหาน

**สฺวี รั่วหาน** (; เกิด 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998) เป็นนักแสดงหญิงชาวจีนที่เป็นที่รู้จักจากบทบาทเปิดตัวในภาพยนตร์แอ็กชันระทึกขวัญเรื่อง *[[แวนการ์ด หน่วยพิทักษ์ฟัดข้ามโลก]]* (2020) ร่วมกับเฉินหลง จากนั้นเธอรับบทนำในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์แนวโรแมนติกหลายเรื่อง เช่น *ลุ้นรักคู่รักกำมะลอ* (2020), *ปลุกไฟแห่งฝัน*, *บุปผาแห่งรัก* (ทั้งสองเรื่องในปี 2023) และ *[[รักเธอที่สุดเลย]]* (2025)

## ประวัติ
สฺวี รั่วหานเกิดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1998 ที่เมืองซีอาน มณฑลฉ่านซี ประเทศจีน ในวัยเด็ก เธอมีความสนใจด้านการวาดภาพ และใฝ่ฝันที่จะตีพิมพ์หนังสือภาพหรือการ์ตูนที่บันทึกเรื่องราวชีวิตของเธอเอง เธอเข้าสอบวิชาศิลปะและผ่านการเข้าเรียนที่สถาบันภาพยนตร์ปักกิ่ง ต่อมาสำเร็จการศึกษาด้านปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาการผลิตแอนิเมชัน ในช่วงที่เรียนมหาวิทยาลัย เธอได้รับการแนะนำให้ไปออดิชันภาพยนตร์และค้นพบโดยนักแสดงภาพยนตร์แอกชันอย่างเฉินหลง เธอแสดงนำในภาพยนตร์ศิลปะเรื่อง *My Diary* ที่กำกับโดยเฉินหลงใน ค.ศ. 2018 เธอเซ็นสัญญากับเอเจนซีศิลปินและเปิดตัวในฐานะนักแสดงในปีเดียวกัน ใน ค.ศ. 2020 เฉินหลงรับเชิญสฺวีอีกครั้งให้รับบทนำเป็นฟารีดา ลูกสาวของพนักงานบัญชีองค์กรก่อการร้าย ในภาพยนตร์แอ็คชั่นระทึกขวัญเรื่อง *[[แวนการ์ด หน่วยพิทักษ์ฟัดข้ามโลก]]* ในปีเดียวกัน เธอรับบทนำในเว็บซีรีส์โรแมนติกของ Mango TV เรื่อง *ลุ้นรักคู่รักกำมะลอ*

## ผลงานการแสดง
### ภาพยนตร์

### ละครโทรทัศน์

### รายการวาไรตี

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
คุปปะ ทรุปปะ

() เป็นเผ่าพันธุ์สิ่งมีชีวิตที่มีลักษณะคล้ายเต่าในบันเทิงคดีจากแฟรนไชส์สื่อ *[[มาริโอ (แฟรนไชส์)|มาริโอ]]* โดยทั่วไปมักเรียกสั้น ๆ ว่า **คุปปะ** ซึ่งเป็นการจำแนกสิ่งมีชีวิตในวงกว้างที่รวมถึง บาวเซอร์, คุปปะลิงส์ และจูกิเท็ม บรรพบุรุษของคุปปะอย่าง  ปรากฏตัวครั้งแรกในเกม *[[มาริโอบราเธอร์ส]]* ปี 2526 ในขณะที่ตัวคุปปะเองเปิดตัวในอีกสองปีต่อมาในเกม *[[ซูเปอร์มาริโอบราเธอร์ส]]* (2528) คุปปะเป็นตัวละครพื้นฐานที่พบได้ในเกมชุด*[[ซูเปอร์มาริโอ]]* และเกมภาคแยกเกือบทุกภาค เมื่อถูกกำจัด พวกมันอาจจะวิ่งหนีหรือหดตัวเข้าไปในกระดอง ซึ่งมักจะถูกนำมาใช้เป็นอาวุธได้ กระดองคุปปะเป็นอาวุธที่ปรากฏซ้ำอยู่บ่อยครั้งในแฟรนไชส์ โดยเฉพาะในซีรีส์ *[[มาริโอคาร์ต]]* ซึ่งสามารถใช้ยิงเป็นกระสุนใส่ผู้เล่นคนอื่นได้ แม้ว่าคุปปะจะเป็นกำลังหลักในกองทัพของบาวเซอร์ แต่บ่อยครั้งพวกมันก็ถูกนำเสนอในด้านที่รักสงบ และบางครั้งก็ร่วมมือกับตัวเอกอย่าง มาริโอ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Koopa Troopa at MarioWiki.com

หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสัตว์ประหลาด
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นเต่า
หมวดหมู่:เผ่าพันธุ์นักรบสมมติ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นสัตว์เลื้อยคลาน
ตำบลบ๋าวเลิม (จังหวัดกาวบั่ง)

**บ๋าวเลิม** () เป็นตำบลในจังหวัดกาวบั่ง ประเทศเวียดนาม

## ภูมิศาสตร์
ตำบลบ๋าวหลักมีที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ดังนี้:
*ทิศเหนือติดกับ ตำบลลี้บน
*ทิศใต้ติดกับตำบลเอียนเถาะ
*ทิศตะวันออกติดกับตำบลฮึงด่าย
*ทิศตะวันตกติดกับตำบลนามกวางและตำบลกว๋างเลิม

## ประวัติ
พื้นที่ของตำบลบ๋าวเลิมเดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอบ๋าวเลิม จังหวัดกาวบั่ง

เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2025 คณะกรรมาธิการสามัญประจำสมัชชาแห่งชาติได้ออกมติเลขที่ 1657/NQ-UBTVQH15 ว่าด้วยการจัดระเบียบหน่วยการปกครองระดับตำบลของจังหวัดกาวบั่ง ประจำปี 2025 โดยมีสาระสำคัญคือให้ทำการควบรวมพื้นที่และประชากรทั้งหมดของเมืองป้ากเมี่ยว ตำบลมงเอิน และตำบลหวิญฟอง เข้าด้วยกันเพื่อจัดตั้งเป็นตำบลใหม่ใช้ชื่อว่าตำบลบ๋าวเลิม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตำบลในจังหวัดกาวบั่ง
หมวดหมู่:สถานที่ที่มีประชากรในจังหวัดกาวบั่ง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศเวียดนาม
ทัก-บกกึม-ทัง

***ทัก-บกกึม-ทัง*** () หรือ ***ทัก-โทรี-ทัง*** () หรือ **ไก่ตุ๋นรสเผ็ด** เป็นอาหารเกาหลีดั้งเดิมที่ทำมาจากเนื้อไก่หั่นแบบต้ม ปรุงด้วยผักและเครื่องเทศ บางครั้งส่วนผสมจะถูกนำไปผัดก่อนนำไปต้ม เป็นอาหารประเภท *[[jjim]]* หรือ  *[[jorim]]* และสูตรอาหารแตกต่างกันไปทั่วคาบสมุทรเกาหลี ส่วนผสมทั่วไปได้แก่ มันฝรั่ง แครอท พริกเขียวและพริกแดง พริกแดงแห้ง หอมต้นเดี่ยว หัวหอม กระเทียม ขิง *[[โคชูจัง]]* (พริกแกง) *[[gochutgaru]]* (ผงพริก) ซอสถั่วเหลือง และน้ำมันงา

## ข้อพิพาทรากศัพท์
บางกลุ่มที่อุทิศให้กับพิสุทธินิยมทางภาษาในภาษาเกาหลีโต้แย้งคัดค้านการใช้งานคำว่า *ทัก-โทรี-ทัง* () เนื่องจากมีความเข้าใจว่าเป็นภาษาลูกผสมระหว่างญี่ปุ่นและเกาหลี แม้ว่าที่มาของคำกลาง *โทรี* () จะยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดก็ตาม ในประเทศเกาหลีใต้ สถาบันภาษาเกาหลีแห่งชาติอ้างว่าคำนี้มาจากภาษาญี่ปุ่นว่า *โทริ* (; "นก") และเสนอแนะว่าคำนี้ควรขัดเกลาใหม่เป็น *ทัก-บกกึม-ทัง* () อย่างไรก็ตาม สถานะคำว่า *โทรี* ในฐานะคำยืมยังคงเป็นประเด็นโต้เถียง เนื่องจากสถาบันดังกล่าวไม่ได้นำเสนอหลักฐานสนับสนุนข้อโต้แย้งใด นอกเหนือจากความคล้ายคลึงกันทางด้านการออกเสียงของคำว่า *โทรี* กับคำว่า *โทริ* ในภาษาญี่ปุ่น คำว่า *dori-tang* ปรากฏใน *Haedong jukji* ชุดสะสมกวีใน ค.ศ. 1925 โดย Choe Yeongnyeon ผู้มีการศึกษาชาวโชซ็อน ในหนังสือนี้ อักษรจีนของ *do* () *ri* () *tang* () ใช้ทับศัพท์ชื่ออาหารเกาหลี นักเขียนคอลัมน์เกี่ยวกับอาหารคนหนึ่งแย้งว่า หากคำนั้นเป็นภาษาญี่ปุ่น จะใช้อักษร *jo* (; ในภาษาญี่ปุ่นออกเสียงว่า *โทริ*) แทนการถอดเสียงภาษาเกาหลีด้วยอักษรฮันจา ทฤษฎีอีกแบบเกี่ยวกับที่มาของคำว่า *dori* ได้แก่ การกล่าวอ้างว่ามาจาก *dyori* () ซึ่งเป็นรูปโบราณของคำภาษาจีน-เกาหลี *jori* (; "ปรุง[อาหาร]") และการกล่าวอ้างว่ามาจากคำกริยาภาษาเกาหลีดั้งเดิม *dorida* (; "ตัดออก") ไม่มีทฤษฎีใดข้างต้นที่ได้รับการยอมรับอย่างแพร่หลาย

## ดูเพิ่ม
* ต้าผานจี อาหารอุยกูร์/จีนที่คล้ายกับ

## อ้างอิง
พลังงานในประเทศเวเนซุเอลา

thumb|การใช้พลังงานจำแนกตามแหล่งที่มา

ประเทศเวเนซุเอลาเคยเป็นหนึ่งในประเทศผู้ผลิตน้ำมันรายใหญ่ที่สุดของโลก และเป็นประเทศที่มีปริมาณสำรองน้ำมันที่พิสูจน์แล้วมากที่สุดในโลก ซึ่งเวเนซุเอลาเป็นสมาชิกของโอเปก

ทั้งนี้ ไฟฟ้าในประเทศเวเนซุเอลาส่วนใหญ่ผลิตจากไฟฟ้าพลังน้ำ

## ภาพรวม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
ปราการน้ำแข็งแห่งหัวใจ

เป็นซีรีส์เว็บมังงะของญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดย  เริ่มต้นจากเว็บตูนต่อมาได้มีการเผยแพร่ผ่านบริการดิจิทัล ไลน์มังงะของไลน์ ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2563 ถึงเมษายน พ.ศ. 2565 สำนักพิมพ์ชูเอชะได้ตีพิมพ์มังงะเรื่องนี้ในรูปแบบเล่มรวม (*[[ทังโกบง]]*) จำนวน 14 เล่ม ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2566 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอไค มีกำหนดออกอากาศในเดือนเมษายน พ.ศ. 2569

## เรื่องย่อ
ฮิกาวะ โคยูกิ มีปัญหาในการเข้าสังคมกับผู้อื่น เธอชอบที่จะรักษาระยะห่างและใช้เวลาอยู่คนเดียวมากกว่า อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอได้พบกับอามามิยะ มินาโตะ เธอกลับพยายามลดระยะห่างระหว่างพวกเขาทั้งสองอย่างกะทันหัน

## ตัวละคร
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:

## สื่อ
### มังงะ
 เริ่มเขียน *ปราการน้ำแข็งแห่งหัวใจ* เป็นเว็บตูนที่เผยแพร่เอง เป็นเวลาประมาณสองปีก่อนที่จะเริ่มตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ผ่านบริการดิจิทัล ไลน์มังงะ ของไลน์ ตั้งแต่วันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2563 ถึง 28 เมษายน พ.ศ. 2565 สำนักพิมพ์ชูเอชะได้ตีพิมพ์มังงะเรื่องนี้ในรูปแบบหนังสือภายใต้ จัมป์คอมิกส์ โดยวางจำหน่ายเป็นเล่มรวม (*[[ทังโกบง]]*) จำนวน 14 เล่ม ตั้งแต่วันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ถึง 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568

#### จำนวนเล่ม

### อนิเมะ
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2568 มีการประกาศว่ามังงะเรื่องนี้จะได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ อนิเมะเรื่องนี้จะผลิตโดยสตูดิโอไค กำกับโดยมังคิว เขียนบทโดยยาซูฮิโร นากานิชิ ออกแบบตัวละครโดยมิกิ โอกิโนะ และประพันธ์ดนตรีโดยคานาเดะ ซากูมะและนัตสึมิ ทาบูจิ ซีรีส์เรื่องนี้มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2569 ทางช่องทีบีเอสและเครือข่ายอื่น ๆ มีเพลงเปิดคือ , ร้องโดย Novelbright, ในขณะที่เพลงปิดคือ , ร้องโดย Polkadot Stingray โดยเน็ตฟลิกซ์จะสตรีมซีรีส์นี้ไปทั่วโลก

## ผลตอบรับ
ก่อนที่จะตีพิมพ์เป็นตอน ๆ มังงะเรื่อง *ปราการน้ำแข็งแห่งหัวใจ* ได้รับรางวัลพิเศษจากงาน "Shueisha Shōjo Manga Grand Prix Powered by Line Manga Indies 2018 Summer" ได้รับรางวัลอันดับที่ 19 ในหมวดหมู่เว็บจากงานประกาศรางวัลมังงะถัดไป ครั้งที่ 7 ประจำปี พ.ศ. 2564 มังงะเรื่องนี้ได้รับการจัดอันดับเป็นอันดับหนึ่งในหมวดมังงะ*[[โจเซ]]* ในการจัดอันดับประจำปีของ Comic C'moa ในปี พ.ศ. 2565 ติดอันดับสองในผลสำรวจ "อนิเมะดัดแปลงที่คนอยากดูมากที่สุด" ครั้งที่ 6 ของอนิเมะเจแปน ประจำปี พ.ศ. 2566 ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลมังงะโชงากูกัง ครั้งที่ 69 ประจำปี พ.ศ. 2566 เรื่องนี้ติดอันดับที่สิบห้า ร่วมกับ *[[The JoJoLands]]*, ในรายชื่อมังงะยอดเยี่ยมประจำปี พ.ศ. 2567 สำหรับผู้อ่านชายของ *[[โคโนะ มังงะ งะ ซูโงอิ!]]* โดยทาการาจิมาชะ ได้รับการจัดอันดับที่หกในรายชื่อหนังสือการ์ตูนแนะนำประจำปี พ.ศ. 2567 จากพนักงานร้านหนังสือทั่วประเทศ

## ดูเพิ่ม
* *[[ลุ้นรักฉบับคู่ต่างขั้ว]]* มังงะอีกเรื่องจากผู้เขียนคนเดียวกัน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
*  
* 

หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่กำลังจะมา
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์ชูเอชะ
หมวดหมู่:อนิเมะออริจินอลของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:เว็บตูนญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2569
หมวดหมู่:สตูดิโอไค
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2563
อุมงฺกูโช

**อุมงฺกูโช** (, ) เป็นอาหารแอฟริกาใต้ที่ทำจากข้าวโพดคั่วแห้งบด (samp) และถั่วลิมา (*Phaseolus lunatus*) โดยปกติจะเสิร์ฟพร้อมกับเนื้อโตเต็มวัย ซึ่งเรียกในภาษาโคซาว่า อุมฺเลกวา (, ) อาหารจานนี้เป็นอาหารหลักตามประเพณีของชาวโคซา และชนเผ่าอื่น&thinsp;ๆ ในแอฟริกาใต้ก็รับเอามาเป็นอาหารหลักเช่นกัน โดยเป็นอาหารหลักของครอบครัวชาวแอฟริกาใต้ส่วนใหญ่ ชาวซูลูเรียกอาหารจานนี้ว่า อิซิตามบู (, )

อาหารจานนี้เป็นหนึ่งในอาหารที่ได้รับการยกย่องและเป็นที่นิยมมากที่สุดในหมู่ชาวโคซาสำหรับโอกาสพิเศษต่าง&thinsp;ๆ เช่น งานแต่งงานหรือประเพณีการเปิดตัวลูกสาวเข้าสู่สังคม อุมงฺกูโชมักจะถูกเสิร์ฟให้กับแขกและคนในบ้าน

## การเตรียม
แช่ข้าวโพดคั่วแห้งบดและถั่วลิมาในน้ำเย็นข้ามคืน นำมาสะเด็ดน้ำแล้วใส่ลงในหม้อก้นหนาแล้วเติมน้ำ 1 ลิตร ต้มจนนุ่มแล้วปรุงรสด้วยเกลือ และพริกไทย ผู้สูงอายุในชนบทชอบอุมงฺกูโชที่ไม่ปรุงรสและใส่ไขมันเพียงเล็กน้อย เพราะเชื่อว่าถ้ามีไขมันมากเกินไป จะทำให้เกิดโรค ชาวโคซาที่มีการศึกษามักจะปฏิเสธอาหารจานนี้ โดยพวกเขาบอกว่าเคยรับประทานอย่างมากในวัยเด็ก แม้ว่าอาหารจานนี้จะเป็นอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการสูง

## วัตถุดิบ
เชฟชาวแอฟริกาใต้บางคนมักใส่หัวหอม กระเทียม และเครื่องเทศเพื่อเพิ่มรสชาติ มีรายงานว่า อุมงฺกูโชแบบโคซาที่เสิร์ฟพร้อมเนยหรือไขมันนั้น เป็นอาหารจานโปรดของอดีตประธานาธิบดีเนลสัน แมนเดลา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารแอฟริกาใต้
หมวดหมู่:อาหารจากพืชตระกูลถั่ว
หมวดหมู่:วัฒนธรรมโคซา
หมวดหมู่:งูนี
บูรพาอาถรรพ์

***บูรพาอาถรรพ์*** (; ) เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้แนวดาร์กแฟนตาซีที่กำลังจะออกอากาศ ร่วมเขียนบทโดยคว็อน โซ-รา และซอ แจ-ว็อน กำกับโดยชเว ช็อง-กยู นำแสดงโดยนัม จู-ฮย็อก, โน ยุน-ซอ และโช ซึง-อู

ละครเรื่องนี้ติดตามเรื่องราวของกลุ่มคนที่มีความสามารถในการรับรู้หรือกำจัดวิญญาณ ขณะที่พวกเขาเปิดเผยความลับที่ซ่อนอยู่ภายในวังต้องคำสาป มีกำหนดออกอากาศทางเน็ตฟลิกซ์ในปี ค.ศ. 2026

## เรื่องย่อ
เรื่องราวเกิดขึ้นในยุคประวัติศาสตร์สมมติ เมื่อกษัตริย์ทรงคัดเลือกกู-ช็อน (นัม จู-ฮย็อก) นักปราบวิญญาณผู้หยิ่งทะนงและทรงพลัง ผู้มีความสามารถพิเศษในการแปรเปลี่ยนตนเองเป็นวิญญาณ ทำให้เขาสามารถใช้ดาบสังหารภูตผีได้ และแซง-กัง (โน ยุน-ซอ) นางในราชสำนักผู้มีพรสวรรค์ในการได้ยินและสื่อสารกับคนตาย ทั้งสองร่วมมือกันสืบหาต้นตอของเหตุการณ์หลอกหลอน พร้อมเปิดโปงความลับที่ถูกซ่อนเร้นภายในกำแพงพระราชวังตะวันออกท่ามกลางการเผชิญหน้ากับเหล่าวิญญาณจากโลกเหนือธรรมชาติ

## นักแสดง
* นัม จู-ฮย็อก รับบทเป็น กู-ช็อน
* โน ยุน-ซอ รับบทเป็น แซง-กัง
* โช ซึง-อู รับบทเป็น กษัตริย์

## การผลิต
### การพัฒนา
ละครกำกับโดยชเว ช็อง-กยู ผู้เคยฝากผลงานไว้ใน *[[มัจจุราชพิพากษา]]* (2021) โดยมีคู่เขียนบทคว็อน โซ-รา และซอ แจ-ว็อน ซึ่งเคยร่วมกันเขียนบทให้กับ*[[สิงร่างล่าวิญญาณ]]* (2018) และ *[[บุลกาซาล: วิญญาณอมตะ]]* (2021–2022) รับหน้าที่เป็นผู้เขียนบท การผลิตดำเนินงานร่วมกันโดยบริษัทโชว์รันเนอส์และอิแมจินัส

### การคัดเลือกนักแสดง
นัม จู-ฮย็อก และโน ยุน-ซอ ได้รับเลือกให้แสดงนำในละครเรื่องนี้ โดยผลงานนี้ถือเป็นการกลับมารับงานแสดงครั้งแรกของนัม จู-ฮย็อก หลังปลดประจำการจากกองทัพในเดือนกันยายน ค.ศ. 2025 และยังเป็นผลงานแนวดาร์กแฟนตาซีเรื่องแรกของโน ยุน-ซอ อีกด้วย นอกจากนี้ มีรายงานว่า โช ซึง-อูเข้าร่วมทีมนักแสดง ซึ่งนับเป็นการปรากฏตัวครั้งแรกของเขาในละครที่ผลิตขึ้นเพื่อแพลตฟอร์มสตรีมมิงระดับโลกโดยเฉพาะ ต่อมาเน็ตฟลิกซ์ได้ยืนยันอย่างเป็นทางการถึงการคัดเลือกของโช ซึง-อู, นัม จู-ฮย็อก และโน ยุน-ซอ

### การถ่ายทำ
การถ่ายทำหลักเริ่มขึ้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2024 อย่างไรก็ตามเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ได้เกิดเหตุเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ที่สถานที่ถ่ายทำของละครในย็อนช็อน จังหวัดคย็องกี ส่งผลให้สถานที่ก่อสร้างฉากถ่ายทำขนาด 3,655 ตารางเมตรถูกทำลายทั้งหมด แม้จะไม่มีรายงานผู้บาดเจ็บหรือเสียชีวิต แต่เพลิงไหม้ได้เผาทำลายอาคารฉากหลัก รวมถึงอุปกรณ์ทางเทคนิคจำนวนมาก เช่น อุปกรณ์ไฟเฉพาะทางสำหรับการถ่ายทำ ภายหลังเกิดเหตุ เจ้าหน้าที่ตำรวจและหน่วยดับเพลิงได้เริ่มการสอบสวนทันทีเพื่อหาสาเหตุของเพลิงไหม้

## การออกอากาศ
*บูรพาอาถรรพ์* ได้รับการเปิดตัวอย่างเป็นทางการในฐานะหนึ่งในผลงานสำคัญของไลน์อัพขนาดใหญ่ของเน็ตฟลิกซ์ สำหรับปี 2026 ภายใต้แคมเปญ "Next on Netflix" ซึ่งรวมละครบทโทรทัศน์ รายการเรียลลิตี อีเวนต์ถ่ายทอดสด และกีฬาต่าง ๆ ที่เตรียมออกฉายในปีดังกล่าว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2569
หมวดหมู่: ละครโทรทัศน์แนวประวัติศาสตร์ทางเลือก
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวประวัติศาสตร์เกาหลีใต้
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ที่ถ่ายทำเสร็จสมบูรณ์ก่อนออกอากาศ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในอนาคต
นัมเบอร์บล็อกส์

***นัมเบอร์บล็อกส์*** () เป็นซีรีส์แอนิเมชั่นสำหรับเด็กก่อนวัยเรียนของประเทศสหราชอาณาจักร ซึ่งออกอากาศครั้งแรกทางช่อง CBeebies เมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2017 รายการนี้ได้สร้างโดยโจ เอลเลียต และผลิตโดยบริษัท Alphablocks Ltd ร่วมกับ Blue Zoo รายการนี้ได้รับมอบหมายจากบีบีซี โดยมี Larkshead Media และ Learning Resources เป็นผู้ถือครองสิทธิ์ในการจำหน่ายสินค้าที่เกี่ยวข้อง

รายการนี้ติดตามเรื่องราวของพวกนัมเบอร์บล็อกส์ ตัวละครที่ทำจากบล็อกซึ่งแทนตัวเลขต่าง ๆ พวกเขาอาศัยอยู่บนดาวเคราะห์สมมุติที่ชื่อว่า นัมเบอร์แลนด์ และออกผจญภัยที่มีความเกี่ยวข้องกับแนวคิดทางคณิตศาสตร์ ในปี ค.ศ. 2017 รายการนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล BAFTA ในหมวดหมู่ "การเรียนรู้"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* Numberblocks on CBeebies
ซูโอรัต

**ซูโอรัต** (; ) เป็นผลิตภัณฑ์จากนมประเภทโยเกิร์ตข้นชนิดหนึ่ง ซึ่งเป็นอาหารดั้งเดิมของชาวยาคุต

## ลักษณะเฉพาะ
ซูโอรัตเป็นผลิตภัณฑ์นมชนิดหนึ่งที่ได้จากการหมักกรดแลคติกโดยใช้แบคทีเรีย *[[Lactobacillus delbrueckii]]* ssp. *bulgaricus* เทคโนโลยีการผลิตและคุณค่าทางโภชนาการ จึงคล้ายคลึงกับโยเกิร์ต ผลิตภัณฑ์นี้ยังมีความคล้ายคลึงกับผลิตภัณฑ์นมแบบดั้งเดิมอื่น&thinsp;ๆ เช่น อัยรัน (), เรียฌันกา () และผลิตภัณฑ์อื่น&thinsp;ๆ ที่คล้ายกัน

## การเตรียม
ตามธรรมเนียมแล้ว ซูโอรัตจะถูกเตรียมโดย หลังจากทำให้นมเย็นลงจนถึง 35°–36°C แล้วจึงเติมหัวเชื้อและผสมให้เข้ากัน จากนั้นจึงนำส่วนผสมใส่ในภาชนะปิดในที่อุ่นหรือห่อด้วยผ้าบุรอง หลังจากนั้น 5–6 ชั่วโมง จึงตรวจสอบการหมักของนม แล้วจึงย้าย (โดยไม่ต้องคน) ไปยังห้องที่เย็นกว่า ซึ่งสามารถเก็บนมเปรี้ยวที่เสร็จแล้วได้เป็นเวลานาน

ก่อนเสิร์ฟ ซูโอรัตที่แช่เย็นแล้วจะถูกคนให้เข้ากันและปรุงรสด้วยน้ำตาลหรือครีมเล็กน้อย เสิร์ฟในแก้วหรือชาม ซูโอรัตมักจะรับประทานก่อนนอนไม่นาน แต่ก็สามารถรับประทานทันทีหลังอาหารเย็นได้เช่นกัน

ผลิตภัณฑ์ยาคุตแบบดั้งเดิมอีกอย่างหนึ่งก็สามารถทำได้จากซูโอรัตเช่นกัน นั่นคือคอตเตจชีสข้นที่เรียกว่า () ซูโอรัตซึ่งผลิตในฤดูร้อนจากนมพร่องมันเนยหลังจากแยกครีมเปรี้ยวออกไปแล้ว ซึ่งมีจุดประสงค์เพื่อบริโภคในฤดูหนาวจะมีลักษณะเด่นคือมีความเป็นกรดสูงเป็นพิเศษ เนื่องจากการเก็บรักษาในห้องใต้ดินเป็นเวลานาน (ในอดีตเก็บในถังเปลือกไม้เบิร์ชขนาดใหญ่ ที่มีความจุถึง 160–240 ลิตร) และเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ()

## ประวัติ
thumb|คูอืรเชฮ์ – ครั้งหนึ่งเคยนิยมใส่ในซูโอรัต
ผลิตภัณฑ์ที่ทำจากนมวัวและนมม้าหมัก รวมถึงซูโอรัต ครั้งหนึ่งเคยคิดเป็นสัดส่วนถึงร้อยละ 80 ของผลิตภัณฑ์นมทั้งหมดที่ชาวยาคุตบริโภค มีส่วนช่วยให้สุขภาพของผู้คนที่อาศัยอยู่ในไซบีเรียส่วนนี้ดีขึ้น เนื่องจากมีคุณค่าทางโภชนาการสูงและความเป็นกรดสูง ซึ่งยับยั้งการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์และปรสิต อิทธิพลของอาหารนม รวมถึงซูโอรัต ต่อการเจริญเติบโตและความแข็งแรงของมนุษย์ ยังถูกกล่าวถึงในมหากาพย์โอลงโฮ (, ) ของชาวยาคุตด้วย

สำหรับประชากรท้องถิ่นซึ่งส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเลี้ยงวัวและม้า ผลิตภัณฑ์นมหมักเป็นอาหารหลัก ไม่เพียงแต่ในหมู่คนยากจนและชนชั้นกลางเท่านั้น แต่ยังรวมถึงคนร่ำรวยด้วย เนื่องจากเทคโนโลยีการผลิตที่ง่ายและวัตถุดิบ (นม) ที่หาได้ง่าย ชาวยาคุตมักบริโภคซูโอรัตโดยใส่ส่วนผสมต่าง&thinsp;ๆ เช่น ครีมเปรี้ยว,  (; ผลิตภัณฑ์นมชนิดหนึ่ง), สตรอว์เบอร์รี, บลูเบอร์รี, แบร์เบอร์รี, ข้าวโอ๊ตแช่เย็น และสมุนไพร (ที่นิยมได้แก่ ซอร์เรล (*Rumex acetosa*), แองเจลิกาป่า (*Angelica*), ลิลีมาร์ทากอน (*Lilium martagon*), ยอดรูบาร์บอ่อน, เหง้าของ *[[Butomus umbellatus]]* และรากเบอร์เน็ต (*Sanguisorba*))

ในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 นักบวชออร์ทอดอกซ์บางส่วนต้องการเปลี่ยนชาวยาคุตให้มานับถือศาสนาคริสต์และสอนการทำกสิกรรม จึงเริ่มต่อต้านประเพณีการผลิตและบริโภคซูโอรัตและตาร์ ซึ่งพวกเขาถือว่าเป็น "อาหารที่เน่าเสีย ขึ้นรา และไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง" ประชากรในท้องถิ่นโดยทั่วไปปฏิบัติตามคำแนะนำเหล่านี้ และเป็นผลให้เมื่อสิ้นสุดคริสต์ศตวรรษที่ 19 การผลิตและการเก็บรักษาในช่วงฤดูหนาวของผลิตภัณฑ์ทั้งสองชนิดในภูมิภาคทางใต้ที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดของยาคูเตียได้หยุดลงเกือบทั้งหมด เมื่อถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 การบริโภคตาร์และซูโอรัตลดลงประมาณร้อยละ 90

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผลิตภัณฑ์นม
หมวดหมู่:อาหารยาคุต
ฮินาตะ ทาโดโกโระ

**ฮินาตะ ทาโดโกโระ** (, เกิด 16 ตุลาคม 1992) เป็นนัก พากย์ชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียว สังกัด 81 Produce

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากมหานครโตเกียว
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2535
หมวดหมู่:นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น
เดอะเทรซีย์อุลแมนโชว์

***เดอะเทรซีย์อุลแมนโชว์*** () เป็นรายการวาไรตี้ตลกเสียดสี ทางโทรทัศน์ของอเมริกา นำแสดงโดย เทรซี่ อัลล์แมน ออกอากาศครั้งแรกทางช่องฟ็อกซ์เมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1987 ในฐานะซีรีส์ไพรม์ไทม์เรื่องที่สองของช่องต่อจากเรื่อง*[[แต่งงานแล้ว...และมีลูก]]* และออกอากาศทั้งหมด 4 ฤดูกาล รวม 81 ตอน จนถึงวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 รายการนี้ได้ผลิตโดย Gracie Films ร่วมกับ 20th Century Fox Television รายการนี้ผสมผสานการแสดงตลกสั้นเข้ากับเพลง และการเต้นรำที่ออกแบบท่าเต้นโดย พอลลา อับดุล รวมถึงภาพยนตร์แอนิเมชั่นสั้น ๆ รายการนี้ริเริ่มโดย เจมส์ แอล. บรูคส์ ผู้อำนวยการสร้างในเรื่องนี้ บรูคส์ตั้งใจแน่วแน่ที่จะคิดค้นรูปแบบที่เหมาะสมที่สุดสำหรับดาราสาวผู้มากความสามารถของเขา เขาเปรียบเทียบรายการนี้กับการผลิตตอนนำร่องรายการโทรทัศน์สามตอนต่อสัปดาห์

รายการนี้เป็นต้นกำเนิดของตอนสั้น ๆ หลายตอน ที่เกี่ยวกับครอบครัวซิมป์สัน ซึ่งต่อมาได้แตกแขนงออกไปเป็นซีรีส์โทรทัศน์ยอดนิยมที่ออกอากาศยาวนานที่สุดของอเมริกาอย่างเรื่อง*[[เดอะซิมป์สันส์]]* รายการ*เดอะเทรซีย์อุลแมนโชว์*เป็นรายการไพรม์ไทม์รายการแรกของช่อง Fox ที่ได้รับรางวัลเอมมี โดยได้รับรางวัลไปทั้งหมด 10 รางวัลตลอดระยะเวลาการออกอากาศ อุลล์แมนเป็นผู้หญิงชาวอังกฤษคนแรกที่ได้รับข้อเสนอให้มีรายการสเก็ตช์โชว์ทางโทรทัศน์เป็นของตัวเองในสหรัฐอเมริกา

*[[โรลลิงสโตน]]*ได้จัดอันดับรายการ*เดอะเทรซีย์อุลแมนโชว์*ว่าเป็นรายการตลกสั้นที่ดีที่สุดอันดับที่ 25 ในรายชื่อ "40 รายการโทรทัศน์ตลกสั้นที่ดีที่สุดตลอดกาล"

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม

* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 

หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่องบริษัทแพร่สัญญาณฟ็อกซ์
หมวดหมู่:เดอะซิมป์สันส์
ซีดีบินนูร

**ซีดีบินนูร** (เบอร์เบอร์ : ⵙⵉⴷⵉ ⴱⵏⵏⵓⵕ; ; "ชัยค์ศูฟี") เป็นนครทางตะวันตกของประเทศโมร็อกโก ตั้งอยู่ในจังหวัดซีดีบินนูร และมีประชากร 55,815 คน (สำมะโนประชากร ค.ศ. 2014)  ถือเป็นเมืองหลักในภูมิภาคดุกาละฮ์อับดะฮ์ ซีดีบินนูรตั้งอยู่ทางใต้ของแอลฌาดีดาประมาณ 67 กม. ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมาร์ราคิช 120 กม. และทางตะวันตกเฉียงต้ของเมืองหลวงราบัต 210 กม.

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมโปรตุเกส
หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศโมร็อกโก
หมวดหมู่:ราชอาณาจักรอัลการ์วึ
หมวดหมู่:แหล่งโบราณคดีในประเทศโมร็อกโก
หมวดหมู่:เมืองหลักจังหวัดในประเทศโมร็อกโก
หมวดหมู่:อาณานิคมฟินิเชียในประเทศโมร็อกโก
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของโปรตุเกส
แซม มอสเทิน

**ซาแมนธา จอย มอสเทิน** (,  ; เกิด 13 กันยายน ค.ศ. 1965) เป็นนักธุรกิจหญิงและนักเคลื่อนไหวชาวออสเตรเลียที่ดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแห่งออสเตรเลีย คนที่ 28 ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 

มอสเทินเป็นผู้สนับสนุนด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและความเท่าเทียมทางเพศ เธอเคยดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการหญิงคนแรกของกรรมการลีกฟุตบอลออสเตรเลีย (AFLW) และเป็นประธานหัวห้าฝ่ายบริหารหญิงตั้งแต่ ค.ศ. 2021 ถึง 2022 เธอเป็นกรรมการของบริษัทและองค์กรต่าง ๆ มากมาย รวมถึง Mirvac, Transurban, GO Foundation, Climate Council, Virgin Australia และ Sydney Swans

## ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา
ซาแมนธา จอย มอสเทินเกิดในวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1965 ที่แคนเบอร์รา โดยเป็นลูกสาวคนโตจากพี่น้องสาวทั้ง 4 คน น้องสาวคนหนึ่งของเธอมีความบกพร่องทางสติปัญญาดังนั้นครอบครัวจึงมีส่วนร่วมในภาคส่วนคนพิการ วิลเลียม "บิล" มอสทิน พ่อของเธอ สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยทหารหลวง ดันทรูน และเป็นพันเอกที่รับราชการในกองทัพบกออสเตรเลียเกือบ 40 ปี ในฐานะพันตรีในหน่วยสัญญาณหลวงออสเตรเลีย เขาประจำการอยู่ที่กองบัญชาการกองกำลังออสเตรเลียเวียดนามในช่วงสงครามเวียดนาม

แม้ว่าช่วงปีแรก ๆ ส่วนใหญ่ของเธอจะใช้เวลาอยู่ในแคนเบอร์รา การเป็นครอบครัวของทหารหมายถึงการย้ายที่อยู่บ่อยครั้ง และรวมถึงสองปีที่มอสเทินอาศัยอยู่ในแอดิเลดกับยายของเธอในขณะที่พ่อของเธออยู่ในเวียดนาม เธอยังเคยอาศัยอยู่ในเมลเบิร์น สหรัฐอเมริกา และแคนาดา เธอเล่นกีฬามากมายในวัยเด็ก และชอบดูฟุตบอลออสเตรเลียนรูลส์ แม้ว่าเธอจะไม่มีโอกาสได้เล่นก็ตาม เธอเล่าว่าเคยเข้าร่วมพิธีรุ่งอรุณแอนแซกทุกปีกับครอบครัวของเธอ มอสตินเข้าเรียนที่วิทยาลัยนาร์ราบุนดาห์ ขณะที่กำลังศึกษาปริญญาศิลปศาสตร์และนิติศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย เธอทำงานเป็นนักวิจัยให้กับ Ron Cahill หัวหน้าแมยิสเตร็ดท้องถิ่น

## อาชีพ

## ผู้สำเร็จราชการ
เมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2024 นายกรัฐมนตรี แอนโทนี แอลบานีส ประกาศว่าสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 ทรงรับรองการแต่งตั้งมอสเทินเป็นผู้สำเร็จราชการแห่งออสเตรเลียคนถัดไป ต่อจากเดวิด เฮอร์ลีย์ และเธอจะสาบานตนเข้ารับตำแหน่งในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2024

## ชีวิตส่วนตัว

มอสเทินสมรสกับเนติบัณฑิตซิเมียน เบ็กเกตต์ () แห่ง Maurice Byers Chambers ที่ซิดนีย์ และมีลูกสาวคนเดียว

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*ANU alumni awards
*
*Official Governor-General biography

หมวดหมู่:ผู้สำเร็จราชการออสเตรเลีย
ฮูลู ญี่ปุ่น

**ฮูลู** ในญี่ปุ่นเป็นบริการสตรีมมิ่งแบบสมัครสมาชิก ซึ่งเป็นเจ้าของและดำเนินการโดย เอชเจ โฮลดิงส์ ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของ บริษัท นิปปง เทเลวิชั่น เน็ตเวิร์ก คอร์ปอเรชั่น บริการนี้ได้เปิดตัวในเดือนกันยายน ค.ศ. 2011 ในฐานะเวอร์ชันญี่ปุ่นของฮูลู ซึ่งเป็นกิจการร่วมทุนด้านวิดีโอออนดีมานด์ของสหรัฐฯ ระหว่างเดอะวอลต์ดิสนีย์, ทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์ และเอ็นบีซียูนิเวอร์แซล ในปี ค.ศ. 2014 การดำเนินงานของฮูลูในญี่ปุ่นถูกซื้อกิจการโดยนิปปงทีวี และแยกตัวออกมาเป็นนิติบุคคลที่แยกต่างหาก 

ฮูลู ญี่ปุ่น ได้นำเสนอซีรีส์โทรทัศน์มากมายจาก นิปปงทีวี และสถานีโทรทัศน์อื่น ๆ (รวมถึง เอ็นเอชเค, ทีบีเอสทีวี, ฟูจิเทเลวิชัน, ทีวีอาซาฮิ และทีวีโตเกียว เป็นต้น) ตลอดจนรายการที่ผลิตขึ้นเองโดยเฉพาะ

ภายในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 จำนวนสมาชิกในฮูลู เพิ่มขึ้นเป็น 1 ล้านราย  ฮูลู ญี่ปุ่น มีผู้สมัครสมาชิกทั้งหมด 2.8 ล้านราย ณ ปี ค.ศ. 2022 บริการนี้ยังเป็นบริการวิดีโอออนดีมานด์แบบสมัครสมาชิก (SVOD) ที่ทำรายได้สูงสุดเป็นอันดับ 6 ในญี่ปุ่นอีกด้วย

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Corporate site - 

หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนแอนดรอยด์
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนไอโอเอส
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนเพลย์สเตชัน 4
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนเพลย์สเตชัน 5
หมวดหมู่:บริการวีดิทัศน์ตามคำขอแบบบอกรับสมาชิก
หมวดหมู่:นิปปงทีวี
หมวดหมู่:ฮูลู
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2554
หมวดหมู่:โตโฮ
วีเนิร์ชทัทฮัลเลอ

**วีเนิร์ชทัทฮัลเลอ** (, ) เป็นอะรีนาอเนกประสงค์และศูนย์ประชุมที่ตั้งอยู๋ในเขตรูดอล์ฟส์ไฮม์-ฟุนฟ์เฮาส์ ของกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย อาคารหลังเดิมได้รับการออกแบบโดยโรลันท์ ไรแนร์ สถาปนิกชาวออสเตรีย ซึ่งก่อสร้างแล้วเสร็จเมื่อ 1958 ต่อมาก็ได้มีการขยายพื้นที่ในปี 1974, 1994 และ 2006 โดยอาคารหลักของวีเนิร์ชทัทฮัลเลอนั้นเป็นอะรีนาที่ใหญ่ที่สุดในออสเตรีย โดยมีความจุ 16,083 ที่นั่ง

ตั้งแต่การก่อสร้างเพิ่มเติมเมื่อ ค.ศ. 2006 วีเนิร์ชทัทฮัลเลอประกอบด้วยสถานที่จัดงานหลัก 6 แห่ง (แต่ละแห่งสามารถใช้งานแยกกันหรือรวมกันได้) ได้แก่ โรงยิม 2 แห่ง ลานสเก็ตน้ำแข็งในร่ม สนามกีฬาในร่มขนาดใหญ่ ห้องโถงอเนกประสงค์ขนาดเล็ก หอประชุมพร้อมเวทีการแสดง และสระว่ายน้ำที่อยู่ติดกัน สถานที่แห่งนี้ใช้จัดกิจกรรมหลากหลายประเภท เช่น คอนเสิร์ต นิทรรศการ งานแสดงสินค้า การประชุม การบรรยาย การแสดงละคร รายการโทรทัศน์ และการแข่งขันกีฬา

วีเนิร์ชทัทฮัลเลอเป็นบริษัทลูกของเวียนโฮลดิง และจัดงานมากกว่า 350 งานต่อปี ซึ่งดึงดูดผู้เข้าชมประมาณหนึ่งล้านคน ฮอลล์อา เบ และเซ และชทัทฮัลเลนบาท อยู่ภายใต้การบริหารจัดการโดยบริษัท เวียนนาสปอร์ตเวนิวส์ เกเอ็มเบฮา

โอแอร์เอ็ฟ สถานีโทรทัศน์แห่งชาติออสเตรีย ได้ประกาศใช้วีเนิร์ชทัทฮัลเลอเป็นสถานที่จัดการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2015 ภายหลังชัยชนะของคอนชิตา เวิสต์ในปีก่อนหน้าที่กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก โดยการประกวดครั้งนี้นับเป็นครั้งที่ 60 ประกอบด้วยรอบรองชนะเลิศสองรอบซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 19 และ 21 และรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2015 ซึ่งมอนส์ เซลเมร์เลิฟจากเป็นผู้ชนะการประกวดในครั้งนี้ ต่อมาเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 2025 ได้มีการประกาศว่าจะมีการจัดการประกวดเพลงยูโรวิชันอีกครั้งที่นี่ในปี 2026 ภายหลังชัยชนะของเจเจในปี 2025 ด้วยเพลง "เวสทิดเลิฟ"

## อ้างอิง

หมวดหมู่: สนามกีฬาในร่มในประเทศออสเตรีย
หมวดหมู่: สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2496
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในคริสต์ทศวรรษ 1950
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเวียนนา