ดุค เอลลิงตัน

**เคนเนดี "ดุ๊ค" เอลลิงตัน** (29 มีนาคม ค.ศ. 1899 - 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1974) เป็นนักแต่งเพลงชาวอเมริกันเปียโนและดรัมเมเยอร์ของวงดนตรีแจ๊สซึ่งเขานำจาก 2466 จนตายในอาชีพที่ทอดมานานกว่าห้าสิบปี [1] 

เกิดที่วอชิงตัน ดี.ซี. เอลฟ์ตันตั้งอยู่ที่เมืองนิวยอร์กตั้งแต่กลางทศวรรษ 1920 เป็นต้นไปและได้รับข้อมูลระดับชาติผ่านการปรากฏตัวของวงดนตรีที่ Cotton Club in Harlem ในช่วงทศวรรษที่ 1930 วงออเคสตราของเขาไปเที่ยวในยุโรป แม้ว่าจะได้รับการยกย่องว่าเป็นหัวใจสำคัญในประวัติศาสตร์ของดนตรีแจ๊ส แต่ Ellington ก็ใช้คำว่า "เกินกว่าหมวดหมู่" เป็นหลักเกณฑ์ในการปลดปล่อยและเรียกร้องให้เพลงของเขาเป็นส่วนหนึ่งของหมวดหมู่ดนตรีอเมริกันมากกว่าประเภทดนตรี เช่นแจ๊ส [2] 

นักดนตรีบางคนที่เป็นสมาชิกของวงดนตรีของ Ellington เช่นนักเป่าแซ็กโซโฟน Johnny Hodges ถือเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ดีที่สุดในวงการดนตรีแจ๊ส Ellington ได้ผสมผสานพวกเขาเข้ากับวงดนตรีที่มีชื่อเสียงที่สุดในประวัติศาสตร์ของดนตรีแจ๊ส สมาชิกบางคนอยู่กับวงออเคสตรามาหลายสิบปีแล้ว เจ้านายที่เขียน miniatures สำหรับรูปแบบการบันทึก 78 นาทีต่อนาที 78 นาที Ellington มักแต่งโดยเฉพาะเพื่อแสดงลักษณะและทักษะของนักดนตรีแต่ละคน 

มักจะร่วมมือกับคนอื่น Ellington เขียนมากกว่าหนึ่งพันองค์ประกอบ; การทำงานที่กว้างขวางของเขาคือมรดกทางดนตรีแจ๊สที่ใหญ่ที่สุดที่บันทึกไว้โดยส่วนใหญ่งานของเขากลายเป็นมาตรฐาน Ellington ยังบันทึกเพลงที่เขียนขึ้นโดยวงดนตรีของเขาตัวอย่างเช่น Juan Tizol's "Caravan" และ "Perdido" ซึ่งนำสีสันของสเปนเข้ากับวงดนตรีแจ๊สวงใหญ่ หลังจาก 1941 Ellington ร่วมมือกับนักแต่งเพลง - arranger - เปียโนบิลลี่ Strayhorn ซึ่งเขาเรียกว่าการเขียนและการจัดเพื่อนของเขา [3] ด้วย Strayhorn เขาแต่งเพลงประกอบละครหรือห้องสวีทมากมายรวมถึงเพลงสั้น ๆ อีกด้วย หลังจากการปรากฏตัวที่ Newport Jazz Festival ในเดือนกรกฎาคมปี 1956 แอ็พพลิเคชั่นและวงออร์เคสตร้าของ Ellington ก็มีความสุขกับการฟื้นตัวของอาชีพหลักและเริ่มขึ้นในการทัวร์คอนเสิร์ตระดับโลก Ellington บันทึกสำหรับ บริษัท อเมริกันบันทึกแห่งยุคของเขาได้แสดงในภาพยนตร์หลายเรื่องการให้คะแนนหลายอย่างและการแต่งเพลงประกอบละครเวที 

เนื่องจากมีการใช้วงออร์เคสตร้าหรือวงดนตรีขนาดใหญ่และขอบคุณ eloq ของเขา

เอลลิงตันเสียชีวิตด้วยโรคยุงกัดจนทนพิษไม่ไหวและปอดแหก เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1974

## ประวัติ
thumb|left|150px|ดุค เอลลิงตัน ในปี 1943

## ผลงาน
ดุค เอลลิงตัน ฝากผลงานเพลงที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ 
* *Mood Indigo* 
* *Sophisticated Lady* 
* *Satin Doll* (ร่วมกับ บิลลี สเตรย์ฮอร์น และจอห์นนี เมอร์เซอร์)
* *Do Nothing 'Til You Hear From Me* 
* *I Let a Song Go Out Of My Heart* 
* *It Don't Mean A Thing (If It Ain't Got That Swing)* 
* *The Mooche*
* *Crescendo In Blue*
* *Cotton Tail* 
* *(In My) Solitude* 
* *Prelude To A Kiss* 
* *Rockin’ In Rhythm*
* *New Orleans*
* *A Drum Is A Women*
* *Happy-Go-Lucky Local*
* *C Jam Blues* (a 12-bar blues) 
* *I'm Beginning To See The Light* 
* *I Got It Bad (And That Ain't Good)*
* *Take the 'A' Train* (ร่วมกับ บิลลี สเตรย์ฮอร์น)
* *Things Ain't What They Used To Be* (ร่วมกับ จอห์นนี เมอร์เซอร์)

รวมทั้งผลงานที่ใช้ชื่อสมาชิกในวงเป็นผู้แต่ง เช่น *Caravan* และ *Perdido* 

## อ้างอิง

* Duke Ellington – “Music Is My Mistress”
* http://www.downbeat.com/artists/window.asp?action=new&aid=173&aname=Duke+Ellington 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บทางการ 
* http://ellingtonweb.ca/

หมวดหมู่:นักเปียโน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับอิสริยาภรณ์เหรียญแห่งอิสรภาพของประธานาธิบดี
หมวดหมู่:นักดนตรีแจ๊สชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดอาร์ซีเอวิคเตอร์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเดคคาเรเคิดส์
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:บุคคลจากวอชิงตัน ดี.ซี.
หมวดหมู่:บุคคลจากแมนแฮตตัน
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งปอด
หมวดหมู่:ผู้เขียนอัตชีวประวัติชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต