open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ใบจักร

**ใบจักร** (; มักเรียกว่า **สกรู** หากอยู่บนเรือหรือ **ใบพัด** หากอยู่บนเครื่องบิน) คืออุปกรณ์ที่มีแกนกลางหมุนได้และมีใบพัดแผ่ออกไปซึ่งตั้งทำมุมลาดเอียงเพื่อสร้างเกลียวแบบก้นหอย ซึ่งเมื่อหมุนแล้ว จะสร้างแรงผลักดันเชิงเส้นต่อของไหลที่ทำงาน เช่น น้ำหรืออากาศ ใบจักรถูกใช้เพื่อสูบของไหลผ่านท่อหรือท่อลม หรือเพื่อสร้างแรงขับเคลื่อนเรือให้เคลื่อนที่ไปในน้ำหรือเครื่องบินให้เคลื่อนที่ไปในอากาศ ปีกใบจักร (blades) ถูกออกแบบให้มีรูปร่างที่การเคลื่อนที่แบบหมุนของพวกมันผ่านของไหลทำให้เกิดความแตกต่างของความดันระหว่างพื้นผิวทั้งสองของพวงใบจักรตามหลักการของแบร์นูลลี ซึ่งจะสร้างแรงกระทำต่อของไหล ใบจักรเรือส่วนใหญ่เป็น **ใบจักรเกลียว** (screw propeller) ที่มีปีกเป็นเกลียวหมุนอยู่บนเพลาใบจักรที่มีแกนอยู่ในแนวนอนโดยประมาณ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* ใบจักรของไททานิก
* การคำนวณทฤษฎีใบจักรและปีก: บทความละเอียดพร้อมการประยุกต์ใช้ซอฟต์แวร์ทฤษฎีองค์ประกอบใบจักร
* "สิ่งที่คุณควรรู้เกี่ยวกับใบพัดสำหรับเครื่องบินรบของเรา" พฤศจิกายน 1943, Popular Science บทความที่มีรายละเอียดอย่างยิ่ง พร้อมภาพวาดและภาพตัดขวางจำนวนมาก
* ประวัติสกรูของอาร์คิมิดีส: เรื่องราวของการขับเคลื่อนทางทะเล
* ประวัติใบจักร: เรื่องราวของใบจักร
* ระบบขับเคลื่อนและเฟือง: ใบจักรเรือวาร์ทซิลา
* การหย่อนของใบจักร : วัดด้วยฟีเลอร์เกจ
* *[[Scientific American]]*, "ประวัติของใบจักรเกลียว", 1881, pp. 232


หมวดหมู่:ส่วนประกอบของพาหนะทางน้ำ
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของสวีเดน
เกจแผ่นสอด

**เกจแผ่นสอด** หรือ **ฟีเลอร์เกจ** () เป็นเครื่องมือที่ใช้สำหรับวัดความกว้างของช่องว่าง ส่วนใหญ่ถูกนำไปใช้ในงานวิศวกรรมเพื่อวัดระยะห่างระหว่างชิ้นส่วนสองชิ้น

## คำอธิบาย
เกจแผ่นสอดประกอบด้วยแผ่นเหล็กเส้นขนาดเล็กจำนวนหนึ่งที่มีความหนาต่างกันโดยมีค่าการวัดระบุไว้บนแต่ละแผ่น พวกมันมีความยืดหยุ่นมากพอ แม้ทั้งหมดจะรวมอยู่ในจุดหมุนเดียวกัน ก็สามารถซ้อนกันหลาย ๆ แผ่นเพื่อวัดค่าความหนาระหว่างกลางได้ โดยทั่วไปแล้วมักมีสองชุด ชุดหนึ่งสำหรับหน่วยวัดอิมพีเรียล (โดยทั่วไปจะวัดเป็นหนึ่งในพันส่วนนิ้ว) และอีกชุดหนึ่งสำหรับหน่วยวัดเมตริก (โดยทั่วไปจะวัดเป็นหนึ่งในร้อยมิลลิเมตร) (ช่วงการวัดที่เป็นหนึ่งในพันส่วนนิ้วและหนึ่งในร้อยมิลลิเมตรนั้นมีขนาดอยู่ในลำดับเดียวกันโดยประมาณ)

อุปกรณ์ชนิดเดียวกันแต่ใช้ลวดที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางตามขนาดที่กำหนดแทนการใช้ใบมีดแบน ๆ ถูกนำมาใช้ในการตั้งระยะห่างเขี้ยวหัวเทียนให้ได้ขนาดที่ถูกต้อง ซึ่งทำได้โดยการเพิ่มหรือลดระยะห่างจนกระทั่งเกจขนาดที่ถูกต้องสามารถสอดเข้าไปในช่องว่างได้พอดี

เหล็กแผ่นยาว ๆ บางครั้งก็ถูกเรียกว่า *leaves* (ใบ) หรือ *blades* (ใบมีด) แม้มันจะไม่มีคมก็ตาม

เหล็กกล้าไร้สนิมเป็นวัสดุที่ใช้กันทั่วไปสำหรับเกจแผ่นอด เกจแผ่นสอดบางชุดมีใบมีดเดี่ยวที่ทำจากทองเหลือง เนื่องจากในอดีตระบบจุดระเบิดอิเล็กทรอนิกส์สมัยแรก ๆ จำเป็นต้องตั้งระยะห่างของช่องว่างอากาศระหว่างรีลักเตอร์และตัวรับสัญญาณด้วยโลหะที่ไม่ใช่เหล็ก

## ประเภท

### แบบเรียว

เกจแผ่นสอดแบบเรียวคือเกจแผ่นสอดที่มีรูปร่างเรียวลง ไม่ใช่แบบขนาน ใบมีดของเกจมีความหนาคงที่ และเกจทั้งสองประเภทนี้ถูกใช้ในลักษณะที่คล้ายกัน

## ดูเพิ่ม
*พลาสทิเกจ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องมือวัดความยาว ระยะทาง หรือพิสัย
หมวดหมู่:เครื่องมือวัดงานโลหะ
เรือลากจูง

**เรือลากจูง** หรือ **เรือทัก** () คือเรือที่ใช้ในการควบคุมการเคลื่อนที่ของเรือลำอื่น ๆ โดยการผลักหรือดึง ไม่ว่าจะด้วยการสัมผัสโดยตรงหรือใช้สายลาก โดยทั่วไปแล้ว เรือเหล่านี้จะลากจูงเรือกำปั่นในสถานการณ์ที่เรือลำนั้นไม่สามารถหรือไม่ควรเคลื่อนที่ด้วยกำลังของตัวเอง เช่น ในท่าจอดเรือแออัดหรือคลองแคบ หรือไม่สามารถเคลื่อนที่ได้เลย เช่น เรือบรรทุก เรือที่ขัดข้อง แพไม้ซุง หรือแท่นขุดเจาะน้ำมัน เรือโยงบางลำสามารถเดินสมุทรได้ และบางลำก็เป็นเรือตัดน้ำแข็งหรือเรือกู้ภัย  รุ่นแรก ๆ ใช้เครื่องจักรไอน้ำในการขับเคลื่อน ซึ่งต่อมาถูกแทนที่ด้วยเครื่องยนต์ดีเซล หลายลำมีปืนฉีดน้ำแรงดันสูง ซึ่งช่วยในการดับเพลิง โดยเฉพาะในบริเวณท่าจอดเรือ

## หนังสืออ่านเพิ่ม
* Nautical terminology specific to towboating on inland waterways.
* Farrell, Paul (2016). Tugboats Illustrated History, Technology, Seamanship. New York: W. W. Norton & Company. . A gorgeously detailed guide to the evolution, design, and role of tugboats, from the earliest days of steam to today’s most advanced ocean-going workboats.

## แหล่งข้อมูลอื่น

*A site for boatmen.
*At the Port of Felixstowe
*Beacon Finland Ltd JAK-ATB Coupling System
*Compagnie Maritime Chambon
*"Docking The World's Great Liners" *Popular Mechanics*, May 1930, article on docking large ships in the first half of the 20th century using tugboats
*Intercon ATB Couplers 
*NYC's Annual Tugboat Races
*Tugboat Enthusiasts Society 
*University of Wisconsin–La Crosse Historic Steamboat Photographs 
*Voith-Schneider Propeller
*Waterford Tugboat Roundup


หมวดหมู่:ประเภทเรือ
หมวดหมู่:โครงสร้างพื้นฐานท่าเรือ
หมวดหมู่:ประเภทเรือ
ปินาบินาอิเน

**ปินาบินาอิเน** ( ) หรือ **ปีนาปีนาอีเน** ( ) เป็นบุคคลที่ระบุตนเองว่ามีอัตลักษณ์ทางเพศเป็นเพศที่สามในประเทศคิริบาสและประเทศตูวาลู ซึ่งก่อนหน้านี้ทั้งสองประเทศเคยรวมกันในนามหมู่เกาะกิลเบิร์ตและเอลลิซ บุคคลเหล่านี้คือผู้ที่มีเพศกำเนิดเป็นชาย แต่มีพฤติกรรมตามเพศสภาพเป็นผู้หญิง

คำนี้มาจากภาษาคิริบาสและรับมาใช้ในภาษาตูวาลู โดยสามารถใช้เป็นคำนาม คำกริยา หรือคำวิเศษณ์ได้ คำพ้องความที่ใช้กันไม่บ่อยนักในภาษาตูวาลูคือ ฟาคาฟาฟีเน () บทบาททางสังคมของปินาบินาอิเน มีความคล้ายคลึงกับชุมชนผู้ที่มีเพศสภาพคลุมเครือ (gender liminal) อื่น ๆ ในภูมิภาคแปซิฟิก เช่น ฟะอาฟาฟีเน () ของชาวซามัว และฟาคาเลอีตี () ของชาวตองงา

ตามที่นักมานุษยวิทยา กิลเบิร์ต เฮิร์ดต์ () กล่าวไว้ ปินาบินาอิเนเป็นที่รู้จักจากการแสดงของพวกเขา (โดยหลักแล้วคือการเต้นรำและการร้องเพลง) และความสามารถในการแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับรูปลักษณ์และพฤติกรรมของผู้ชายชาวคิริบาสและชาวตูวาลู เฮิร์ดต์ยังบรรยายด้วยว่าชาวตูวาลูบางคนมองว่า ปินาบินาอิเนเป็น "สิ่งที่ยืมมา" จากคิริบาส ซึ่งเชื่อว่า "ลักษณะที่ไม่พึงปรารถนาอื่น ๆ ของวัฒนธรรมตูวาลูเช่น เวทมนตร์นั้นมีต้นกำเนิดมาจากที่นั่น" แต่ความคิดเหล่านี้แพร่กระจายโดยคริสตจักรโปรเตสแตนต์เป็นหลัก เนื่องจากคริสตจักรตูวาลูมีต้นกำเนิดมาจากซามัว ซึ่งที่นั่นมีบุคคลที่มีเพศสภาพเช่นเดียวกับปินาบินาอิเนเช่นกัน เขายังบรรยายด้วยว่าในฟูนาฟูตี เมืองหลวงของตูวาลู หญิงสาวมักจะเป็นเพื่อนกับปินาบินาอิเนที่มีอายุมากกว่า

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพศในโอเชียเนีย
หมวดหมู่:ระบบเพศสภาพ
หมวดหมู่:เพศที่สาม
หมวดหมู่:คนข้ามเพศในโอเชียเนีย
หมวดหมู่:วัฒนธรรมพื้นเมืองของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:วัฒนธรรมคิริบาส
หมวดหมู่:เพศในคิริบาส
หมวดหมู่:วัฒนธรรมตูวาลู
หมวดหมู่:เพศในตูวาลู
หมวดหมู่:สังคมตูวาลู
แม่น้ำมาริตซา

**แม่น้ำมาริตซา** ( ; ) หรือที่รู้จักกันในชื่อ **เอฟรอส** ( ) เป็นแม่น้ำในคาบสมุทรบอลข่านในยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ มีความยาว  เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดที่ไหลอยู่ภายในคาบสมุทรบอลข่าน และเป็นหนึ่งใน แม่น้ำที่มีปริมาณน้ำไหลมากที่สุดในยุโรป แม่น้ำไหลผ่านประเทศบัลแกเรียทางตอนบนและตอนกลาง ส่วนแม่น้ำตอนล่างไหลเป็นส่วนใหญ่เป็นเขตแดนระหว่างประเทศกรีซและตุรกี ที่ราบลุ่มแม่น้ำมีประมาณ  โดย 66.2% อยู่ในบัลแกเรีย 27.5% อยู่ในตุรกี และ 6.3% อยู่ในกรีซ เป็นแม่น้ำสายหลักของภูมิภาคประวัติศาสตร์เธรซซึ่งส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในที่ราบลุ่มแม่น้ำนี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แม่น้ำกั้นพรมแดน
หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศตุรกี
หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศบัลแกเรีย
หมวดหมู่:แม่น้ำในประเทศกรีซ
ปราสาทเบ็ง

**ปราสาทเบ็ง** หรือ **ปราสาทเบง** () เป็นปราสาทขอมที่ตั้งอยู่ในบ้านปราสาทเบง ตำบลกาบเชิง อำเภอกาบเชิง จังหวัดสุรินทร์ อยู่ภายใต้การดูแลของสำนักศิลปากรที่ 12 นครราชสีมา กรมศิลปากร และเทศบาลตำบลปราสาทเบง

## ลักษณะ
ปราสาทเบ็ง คือปราสาทหลังเดียวที่ตั้งอยู่ท่ามกลางคูน้ำ สร้างด้วยการก่ออิฐ มีผังเป็นสี่เหลี่ยมจตุรัสไม่มีการย่อมุม ประมาณ 4×4 เมตร ทางเข้าอยู่ทางทิศตะวันออก เสาประดับเป็นกรอบรูปเสาแปดเหลี่ยม แต่ละเหลี่ยมมีลายใบไม้รูปสามเหลี่ยม 1 ใบ ศิลปะรูปแบบที่นิยมพบในพุทธศตวรรษที่ 15 ขณะที่อีก 3 ด้านสร้างเป็นประตูหลอก หลังคามีสภาพพังทลายลงมา ปัจจุบันยังคงมีผนังให้เห็นร่องรอยอยู่ และเป็นศิลปะเขมรแบบบันทายสรี ช่วง พ.ศ. 1511-1544

ในความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ปราสาทเบ็งเป็นปราสาทในช่วงพุทธศตวรรษที่ 15 เป็นปราสาทหลังเดียว ขนาดเล็ก ยังไม่ได้ถูกขุดแต่งบูรณะ ตัวหลักฐานที่ยังปรากฎอยู่คือเรือนธาตุและเสาประดับกรอบประตูที่ยังอยู่ตำแหน่งเดิม มีการถมมูลดินขึ้นมาถึงฐาน คูน้ำตื้นเขิน เส้นทางเข้าสู่ปราสาทเบ็งปัจจุบันเป็นลูกรัง บริเวณโดยรอบได้รับการกำจัดวัชพืชอยู่อย่างเป็นประจำ

## ที่ตั้ง
ปราสาทเบ็ง ตั้งอยู่ในบ้านปราสาทเบง ตำบลกาบเชิง อำเภอกาบเชิง จังหวัดสุรินทร์ แหล่งปราสาทในพื้นที่บริเวณใกล้เคียงคือ ปราสาทหมอนเจริญ และปราสาทเซ็ม

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Prasat Beng-002.jpg|ลวดลายบนกรอบเสา
ไฟล์:Prasat Beng-003.jpg|ลวดลายบนกรอบเสาทั้งต้น
ไฟล์:Prasat Beng-004.jpg|ตัวปราสาทที่พังทลายลงมา


## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอกาบเชิง
เบ็ง
เบ็ง
อีสปอร์ตเวิลด์คัพ

**อีสปอร์ตเวิลด์คัพ** **(EWC)** คือการแข่งขันอีสปอร์ตระดับนานาชาติที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่กรุงริยาด ประเทศซาอุดีอาระเบีย ระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงสิงหาคมของทุกปี ดำเนินงานโดยมูลนิธิ Esports World Cup Foundation ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร

EWC ถือเป็นงานอีสปอร์ตระดับมืออาชีพที่ใหญ่ที่สุดในโลก ทั้งในแง่ของมูลค่าเงินรางวัลและจำนวนเกมที่จัดแข่งขัน โดยในปี 2024 มีเงินรางวัลรวมสูงถึง 62.5 ล้านเหรียญสหรัฐ ครอบคลุมทั้งเงินรางวัลของทัวร์นาเมนต์แต่ละรายการ, รางวัลสำหรับทีมที่ผ่านเข้ารอบ, รางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยม (MVP) และรางวัลรวมประเภทสโมสร มีเกมที่จัดแข่งขันมากกว่า 25 รายการ

อีสปอร์ตเวิลด์คัพ มีจุดเริ่มต้นมาจากการแข่งขันการกุศลอีสปอร์ตที่ชื่อว่า Gamers Without Borders (GWB) ซึ่งจัดโดยสหพันธ์กีฬาอิเล็กทรอนิกส์และปัญญาแห่งซาอุดีอาระเบีย (SAFEIS — ต่อมาได้แยกส่วนอีสปอร์ตออกมาเป็น สหพันธ์อีสปอร์ตซาอุดีอาระเบีย หรือ SEF) โดยในช่วงแรกนั้น GWB จัดขึ้นเพื่อระดมทุนสนับสนุนองค์กรการกุศลที่มีบทบาทในการรับมือกับการระบาดของโควิด-19

ต่อมาในปี 2022 SEF ได้เปิดตัว Gamers8 ซึ่งเป็นเทศกาลเกมและอีสปอร์ตระยะเวลา 8 สัปดาห์ จัดขึ้นที่บูเลอวาร์ดซิตี้ ในกรุงริยาด โดยรายการ Gamers Without Borders ทำหน้าที่เป็นทัวร์นาเมนต์รอบคัดเลือกในหลายเกมเพื่อเข้าแข่งขันในงาน Gamers8

ในปี 2023 งาน Gamers8 ยังได้จัดการแข่งขัน FIFAe World Cup รอบสุดท้ายของซีรีส์เกม FIFA (ที่จัดจำหน่ายโดย EA Sports) และได้มีการเพิ่มรางวัลประเภทสโมสร ซึ่งเป็นการนับผลการแข่งขันรวมทุกเกม ชิงเงินรางวัลรวม 5 ล้านเหรียญสหรัฐ เพื่อมอบให้แก่สโมสรอีสปอร์ตที่ทำผลงานได้ดีที่สุดในหลายรายการแข่งขัน

### เกมที่จัดแข่งขัน
ในรายการอีสปอร์ตเวิลด์คัพ 2024 มีการจัดการแข่งขันทั้งหมด 23 รายการ ครอบคลุม 22 เกม สำหรับปี 2025 จำนวนรายการแข่งขันจะเพิ่มเป็น 26 รายการ และจำนวนเกมจะเพิ่มเป็น 25 เกม 

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น

* Official website

หมวดหมู่:อีสปอร์ต
Estola strandiella

***Estola strandiella*** เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1942 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากคอสตาริกา

## อ้างอิง
ซีเจ

**ซีเจ** () อาจหมายถึง

* กลุ่มซีเจ บริษัทผู้ถือหุ้นในอุตสาหกรรมบันเทิงของประเทศเกาหลีใต้
* ซีเจ มอร์ แฟรนไชส์ร้านสะดวกซื้อในประเทศไทย
เลเฌอ

**เลเฌอ** (, , นามชี้เฉพาะ ) เป็นนครในประเทศแอลเบเนีย และเมืองหลักของเทศมณฑลเลเฌอกับเทศบาลเลเฌอ ถือเป็นหนึ่งในเมืองที่มีผู้อยู่อาศัยต่อเนื่องนานที่สุดของประเทศ โดยมีประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้เกือบ 2,400 ปี

หนึ่งในป้อมปราการหลักของ Labeatai กำแพงป้อมปราการที่เก่าแก่ที่สุดของเลเฌอ มีโครงสร้างแบบอิลลีเรียทั่วไป และมีอายุถึงปลายศตวรรษที่ 4 ก่อน ค.ศ. เลเฌอเป็นหนึ่งในศูนย์กลางหลักของอาณาจักรอิลลีเรีย ในระหว่างความขัดแย้งกับราชอาณาจักรมาเกโดนีอา เมืองนี้ถูกยึดโดยฟีลิปที่ 5 กลายเป็นปากน้ำมาเกโดนีอาไปสู่ทะเลเอเดรียติก ภายหลังฝ่ายอิลลีเรียเข้าฟื้นฟู จากนั้นจึงตกเป็นของโรมหลังสงครามโรม-อิลลีเรีย และตกอยู่ในดินแดนของ Gentius เลเฌอเป็นที่ตั้งของสันนิบาตเลเฌอที่สเกินเดร์เบอูรวมเจ้าเมืองแอลเบเนียเพื่อสู้ต่อจักรวรรดิออตโตมัน

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม

*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## แหล่งข้อมูลอื่น

*lezha.gov.alOfficial Website
ตำบลบ้านแป้น (อำเภอเมืองลำพูน)

**ตำบลบ้านแป้น** เป็นหมู่บ้านและตำบลในอำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน ในปี พ.ศ. 2548 มีจำนวนประชากรทั้งหมด 6,445 คน ตำบลนี้ประกอบด้วยหมู่บ้านจำนวน 9 แห่ง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตำบลในจังหวัดลำพูน
สรรเสริญเสือป่า

**สรรเสริญเสือป่า** เป็นเพลงมาร์ชของกองเสือป่า สันนิษฐานว่าพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงนำทำนองมาจากเพลงบุหลันลอยเลื่อน เพลงพระราชนิพนธ์โดยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ซึ่งเคยถูกใช้เป็นเพลงสรรเสริญพระบารมีของสยามในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

เพลงนี้ยังคงถูกบรรเลงในพิธีต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับพระมหากษัตริย์ไทย (โดยเฉพาะพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว) โดยเคยถูกนำไปใช้ในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อ พ.ศ. 2560 และพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ พ.ศ. 2562

## เนื้อร้อง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงมาร์ชของไทย
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2025 นัดชิงชนะเลิศ

**ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2025 นัดชิงชนะเลิศ** เป็นแมตช์ฟุตบอลที่กำลังจะเกิดขึ้นนั้นจะจัดขึ้นในวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2568 ที่  เตเฮ็ลเน โพเล ใน บราติสลาวา, ประเทศสโลวาเกีย, เพื่อที่จะตัดสินหาทีมชนะเลิศของ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2025. แมตช์นี้เป็นการแข่งขันโดย อังกฤษ และ เยอรมนี.

อังกฤษชนะนัดนี้ไปได้ 3–2 หลัง ต่อเวลาพิเศษ ทำให้พวกเขาครองแชมป์ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี สมัยที่สี่. 

## เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ

## รายละเอียดแมตช์


## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี
นัดชิงชนะเลิศ
หมวดหมู่:ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2025 นัดชิงชนะเลิศ
เบนนี กู๊ดแมน

**เบนจามิน เดวิด กู๊ดแมน** (30 พฤษภาคม ค.ศ. 1909 – 13 มิถุนายน ค.ศ. 1986) เป็นนักแคลริเน็ตและหัวหน้าวงชาวอเมริกัน ซึ่งเป็นที่รู้จักในนาม “ราชาแห่งสวิง” 

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1936 จนถึงกลางทศวรรษที่ 1940 กู๊ดแมนได้เป็นผู้นำวงสวิง บิกแบนด์ ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดวงหนึ่งในสหรัฐอเมริกา คอนเสิร์ตของเขาที่คาร์เนกีฮอลล์ในนิวยอร์กซิตีเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1938 ได้รับการบรรยายโดยบรูซ เอเดอร์ นักวิจารณ์ว่าเป็น "คอนเสิร์ตแจ๊สหรือดนตรีป็อปที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์: งานเปิดตัวดนตรีแจ๊ซสู่โลกของดนตรีที่ "น่าเคารพ"

วงดนตรีของกู๊ดแมนเป็นจุดเริ่มต้นของนักดนตรีแจ๊สหลายคน เขาแสดงดนตรีอย่างต่อเนื่องจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิตโดยยังคงสนใจดนตรีคลาสสิกไปด้วย

## ชีวิตวัยเด็ก
กู๊ดแมนเป็นบุตรคนที่ 9 จากพี่น้องทั้งหมด 12 คนที่เกิดจากผู้อพยพชาวยิวที่ยากจนจากจักรวรรดิรัสเซีย เดวิด กู๊ดแมน พ่อของเขา เดินทางมายังสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1892 จากเมืองวอร์ซอในประเทศโปแลนด์ที่ถูกแบ่งแยก และกลายมาเป็นช่างตัดเสื้อ โดรา กริซินสกี แม่ของเขามาจากเกานัส พวกเขาพบกันที่เมืองบัลติมอร์ รัฐแมริแลนด์ และย้ายไปชิคาโกก่อนที่กู๊ดแมนจะเกิด ด้วยรายได้ที่ไม่มากนักและสภาพครอบครัวใหญ่ พวกเขาจึงย้ายไปอยู่ในย่านแม็กซ์เวลล์สตรีท ซึ่งเป็นสลัมแออัดใกล้กับลานรถไฟและโรงงาน โดยมีผู้อพยพชาวเยอรมัน ไอร์แลนด์ อิตาลี โปแลนด์ สแกนดิเนเวีย และยิวอาศัยอยู่

ทุกวันอาทิตย์ พ่อของเขามักพาลูก ๆ ไปชมฟรีคอนเสิร์ตที่ Douglass Park อยู่เสมอซึ่งเป็นครั้งแรกที่กู๊ดแมนได้สัมผัสประสบการณ์การแสดงสดระดับมืออาชีพ ด้วยความเชื่อว่าดนตรีอาจเป็นหนทางออกจากความยากจนสำหรับลูกชายของเขา พ่อของกู๊ดแมนจึงได้ส่งกู๊ดแมนวัย 10 ขวบและพี่ชายอีก 2 คนไปเรียนดนตรีฟรีที่ Kehelah Jacob Synagogue ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1919 พี่ชายของเขาได้รับทูบาและทรัมเป็ต ในขณะที่เบนนี น้องชายคนเล็กได้รับแคลริเน็ต เบนนียังได้เรียนแคลริเน็ตแบบคลาสสิกเป็นเวลาสองปีจากฟรานซ์ โชปป์ นักแคลริเน็ตซึ่งเป็นสมาชิกของวงชิคาโกซิมโฟนีออร์เคสตราอีกด้วย

## ในหลวงรัชกาลที่ 9 กับกู๊ดแมน
เมื่อคราวเสด็จประพาสอเมริกาในปี พ.ศ. 2503 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้ทรงดนตรีกับเบนนี กู๊ดแมน 2 วันติดต่อกันครั้งแรกคือระหว่างงานเลี้ยงพระกระยาหารที่ผู้ว่าการรัฐนิวยอร์กในขณะนั้นจัดถวาย และครั้งที่ 2 คือเสด็จไปบ้านของกู๊ดแมน

## อ้างอิง

## บรรณานุกรม
* 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2452
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2529
หมวดหมู่:นักแคลริเน็ตชาวอเมริกันในคริสต์ศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:หัวหน้าวงดนตรีแจ๊สชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแคปิตอลเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต
สามแพร่ง

**สามแพร่ง** เป็นชื่อย่านซึ่งเป็นพื้นที่ประวัติศาสตร์ในเกาะรัตนโกสินทร์ ในพื้นที่แขวงศาลเจ้าพ่อเสือ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เป็นพื้นที่กึ่งกลางระหว่างถนนอัษฎางค์ (ตัดผ่านปากคลองตลาดถึงสนามหลวง) และถนนตะนาว (ตัดผ่านสี่กั๊กเสาชิงช้าถึงบางลำพู) นอกจากนี้ยังถือว่าอยู่ในละแวกเดียวกับแหล่งท่องเที่ยวอื่น ๆ เช่น เสาชิงช้า ศาลเจ้าพ่อเสือ วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร กระทรวงกลาโหม สะพานช้างโรงสี ฯลฯ

คำว่า *สามแพร่ง* ในภาษาไทยโดยทั่วไปหมายถึง "ทางแยกสามทาง" ซึ่งตามความเชื่อโบราณของไทยคือเส้นทางที่ภูตผีใช้เป็นเส้นทางผ่าน ดังนั้นจึงเป็นสถานที่ที่ไม่เป็นมงคลและไม่มีใครกล้าสร้างบ้านอยู่อาศัย นามนี้ มาจากที่ตั้งของวังของเจ้านาย 3 พระองค์ คือ แพร่งภูธร แพร่งนรา และแพร่งสรรพศาสตร์ ตามลำดับ

ในปัจจุบัน โดยเฉพาะที่แพร่งภูธร และแพร่งนรา อาคารพาณิชย์ขนาดเล็กส่วนใหญ่ที่สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ยังคงสวยงามเป็นเอกลักษณ์ตามแบบสถาปัตยกรรมจีน-โปรตุเกส นอกจากนี้บริเวณนี้ยังเป็นที่รู้จักในฐานะศูนย์รวมร้านอาหารชื่อดังและอาหารรสเลิศมากมาย เช่น ก๋วยเตี๋ยวกวางตุ้ง ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ ลูกชิ้นหมู ร้านกาแฟ ร้านนม *[[ราดหน้า]] [[หมูสะเต๊ะ]]* *[[ผัดไทย]]* *[[เย็นตาโฟ]]* ข้าวเหนียวมะม่วง จากร้านก.พานิช *[[ไก่ย่าง]]* *[[เปาะเปี๊ยะ]]* ข้าวหมูแดง ไอศกรีม และอาหารจีนดั้งเดิมที่หายาก เช่น ซุปสมองหมู เป็นต้น

## แพร่งภูธร

**แพร่งภูธร** เป็นย่านการค้าที่อยู่ระหว่างถนนตะนาวกับถนนอัษฎางค์ ริมคลองหลอด เชิงสะพานช้างโรงสี เดิมคือวังสะพานช้างโรงสี วังเหนือ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้แบ่งพื้นที่ทำเป็นตึกแถว พระราชทานชื่อถนนย่านนั้นว่า "แพร่งภูธร" ตามพระนามของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นภูธเรศธำรงศักดิ์ ปัจจุบัน ใจกลางแพร่งภูธรเป็นลานสาธารณะสำหรับพักผ่อนและทำกิจกรรมต่าง ๆ  อีกทั้งยังเป็นแหล่งที่ตั้งของร้านอาหารที่มีชื่อเสียงจำนวนหลากหลายร้าน หลากหลายประเภท อีกทั้งยังเป็นที่ตั้งของสถานีอนามัย "สุขุมาลอนามัย" ที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2471

## แพร่งนรา

**แพร่งนรา** เป็นย่านการค้าที่ตั้งอยู่ระหว่างวัดสุทัศน์เทพวรารามกับวัดมหรรณพาราม ระหว่างถนนตะนาวกับถนนอัษฎางค์ เดิมคือวังวรวรรณซึ่งเป็นที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรวรรณากร กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ต้นราชสกุลวรวรรณ ต่อมาวังนี้ถูกเวนคืนเพื่อนำพื้นที่มาสร้างเป็นถนน ชาวบ้านแถบนั้นจึงเรียกย่านนั้นว่า *แพร่งนรา* ตามพระนามของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ปัจจุบัน แพร่งนราเป็นแหล่งที่ตั้งของร้านอาหารที่หลากหลายขึ้นชื่อและหลายประเภท
## แพร่งสรรพศาสตร์

**แพร่งสรรพศาสตร์** เป็นย่านการค้าที่อยู่ระหว่างถนนตะนาวกับถนนอัษฎางค์ เดิมเป็นวังสรรพสาตรศุภกิจ ที่ประทับของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทองแถมถวัลยวงศ์ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ ต้นราชสกุลทองแถม ต่อมาในปี พ.ศ. 2510 วังนี้เกิดเพลิงไหม้เสียหายจนหมด คงเหลือแต่ซุ้มประตูวัง และมีการสร้างตึกแถวสมัยใหม่ขึ้นมาแทน เรียกย่านนี้ว่า "แพร่งสรรพสาตร" ตามพระนามของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ ต่อมาจึงเพี้ยนเป็น "แพร่งสรรพศาสตร์" ในอดีตย่านนี้เคยเป็นแหล่งซ่องโสเภณีที่ขึ้นชื่อแห่งหนึ่งของพระนคร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทางแยกในเขตพระนคร
หมวดหมู่:ย่านในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ถนนในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:สถานที่ท่องเที่ยวในกรุงเทพมหานคร
เขาตังกวน

thumb|ภาพจากยอดเขาตังกวน
**เขาตังกวน** เป็นเขาในตำบลบ่อยาง อำเภอเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา เขามีความสูง 80 เมตร มีลักษณะเป็นสังคมป่าดิบชื้น มีลิงแสมอาศัยอยู่หลายร้อยตัว จากยอดเขาตังกวนนี้สามารถมองเห็นทิวทัศน์ของเมืองสงขลาได้โดยรอบ ตั้งแต่ตัวเมือง ทะเลสาบสงขลา ไปจนถึงหาดสมิหลา

ชื่อเขาตังกวนปรากฏหลักฐานครั้งแรกในแผนที่ภาพกัลปนาวัดเมืองพัทลุงในสมัยอยุธยา

บนยอดเขาเป็นที่ตั้งประภาคารแสดงตำแหน่งปากน้ำทะเลสาบสงขลาและเป็นที่ตั้งโบราณสถานคือ พระเจดีย์ซึ่งสร้างในสมัยอาณาจักรนครศรีธรรมราช เป็นศิลปะทวารวดี ในเดือนตุลาคมของทุกปีจะมีพิธีห่มผ้าองค์เจดีย์ ประเพณีลากพระและตักบาตรเทโว

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้บูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่ และโปรดเกล้าฯ ให้สร้างศาลาพระวิหาร ซึ่งใช้เป็นพลับพลาที่ประทับด้วย แต่ยังสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างเพิ่มเติมจนสมบูรณ์ พร้อมด้วยทางขึ้นเขาซึ่งสร้างเป็นบันไดนาค และในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2539 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้ทรงพระราชทานพระบรมสารีริกธาตุให้มาบรรจุในองค์พระเจดีย์ในเดือนตุลาคมของทุกปี 

นอกจากนี้ที่ลานพระเจดีย์มีพระพุทธบาทจำลองและมีเก๋งจีน 4 หลังอยู่ที่มุมกำแพงแก้วทั้ง 4 มุมซึ่งพระยาวิเชียรคีรี (บุญสังข์ ณ สงขลา) เป็นผู้สร้าง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภูเขาในประเทศไทย
หมวดหมู่:อำเภอเมืองสงขลา
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์ของจังหวัดสงขลา
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสงขลา
ก.พานิช

**ก.พานิช** เป็นร้านขนมไทยในกรุงเทพมหานคร  ร้านขนมนี้ก่อตั้งโดยกาบและสารภี เฉียบฉลาด เมื่อปี พ.ศ. 2475 ในตึกแถวย่านถนนตะนาว ร้านขนมนี้มีชื่อเสียงในเรื่องข้าวเหนียวมะม่วง ทางร้านใช้ข้าวเหนียวจากจังหวัดเชียงราย มะม่วงน้ำดอกไม้ มะม่วงอกร่อง และมะพร้าวจากจังหวัดชุมพร เนื้อมะพร้าวขูดสดนำมานวดเพื่อทำกะทิและน้ำกะทิ น้ำตาล เกลือ และส่วนผสมอื่น ๆ จะถูกตวง ผสมด้วยเครื่องจักรและชั่งน้ำหนักด้วยเครื่องชั่ง 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตพระนคร
หมวดหมู่:ร้านอาหารในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ก่อตั้งในกรุงเทพพระมหานครในปี พ.ศ. 2475
ตำบลวัดจันทร์ (อำเภอเมืองพิษณุโลก)

**วัดจันทร์** เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ในปี พ.ศ. 2565 มีประชากร 9,171 คนและ 4,845 ครัวเรือน  ตำบลนี้ถือเป็นที่ตั้งของสหกรณ์แห่งแรกของประเทศไทยคือ สหกรณ์วัดจันทร์

## ภูมิศาสตร์
ภูมิประเทศของตำบลวัดจันทร์เป็นที่ราบลุ่มอุดมสมบูรณ์ มีเนื้อที่ 11.26 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่ส่วนหนึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของแม่น้ำน่าน และอีกส่วนหนึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของแม่น้ำนี้ มีป่าไม้และบึงน้ำ (ทุ่งหนองฝา) ที่อุดมไปด้วยสัตว์น้ำ อาณาเขตของตำบลทางทิศเหนือติดกับตำบลพลายชุมพลและตำบลบ้านคลอง ทิศตะวันออกติดกับเมืองพิษณุโลก ทิศใต้ติดกับตำบลบึงพระ และทิศตะวันตกติดกับตำบลท่าทอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตำบลในจังหวัดพิษณุโลก
ทิพย์สมัย

**ทิพย์สมัย** เป็นร้านอาหารบนถนนมหาไชย ในพื้นที่แขวงสำราญราษฎร์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ร้านนี้ขึ้นชื่อเรื่อง *[[ผัดไทย]]* โดยใช้เส้นก๋วยเตี๋ยว*เส้นจันท์*แห้งจากจังหวัดจันทบุรี และน้ำมันกุ้งสูตรที่ร้านปรุงเอง เปิดให้บริการครั้งแรกในปี พ.ศ. 2493 โดยเป็นแผงขายริมถนน และต่อมาได้ขยายเป็นร้านใหญ่ในปี พ.ศ. 2509 ร้านทิพย์สมัยเป็นของศีขรเชษฐ์ ใบสมุทร ซึ่งตั้งชื่อร้านตามสมัย ใบสมุทร แม่ของเขาที่เปิดร้านขายผัดไทยในกรุงเทพฯ หลังจากขายผัดไทยกับฮวย ภู่ศาสตร์ มารดาของสมัยในเรือที่ล่องตามคลองภาษีเจริญ ในจังหวัดสมุทรสาคร

นอกจากร้านหลักริมถนนมหาไชย ทิพย์สมัยยังมีสาขาที่ถนนพุทธมณฑล สาย 4, ไอคอนสยาม, ไทยเทสต์ฮับ แอท คิง เพาเวอร์ คอมเพล็กซ์ รางน้ำ และกูร์เมต์ อีทส์ สยามพารากอน นอกจากนี้ยังมีธุรกิจอาหารสำเร็จรูปส่งออกอีกด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:อาหารไทย
หมวดหมู่:ร้านอาหารในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:เศรษฐกิจของเขตพระนคร
หมวดหมู่:ภัตตาคารที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2493
หมวดหมู่:ก่อตั้งในจังหวัดพระนครในปี พ.ศ. 2493
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในเขตพระนคร
เทรา คันนิงแฮม

**เทรา นอต-คันนิงแฮม** (; 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 – ) ชื่อเกิดคือ **เทรา นอต** () เป็นอดีตนักกีฬายกน้ำหนักโอลิมปิกชาวอเมริกันที่เคยลงแข่งให้แก่ทีมชาติสหรัฐในกีฬาโอลิมปิกทั้ง ค.ศ. 2000 และ 2004 เธอเป็นนักกีฬาเพียงคนเดียวที่ได้รับการฝึกซ้อมกีฬาสามประเภทที่ศูนย์ฝึกโอลิมปิกแห่งสหรัฐ (ได้แก่ยิมนาสติก, ฟุตบอล และยกน้ำหนัก)

เทรา นอต เกิดในเมืองเดลริโอ รัฐเท็กซัส และเติบโตในชุมชนสติลเวล รัฐแคนซัส ผู้ฝึกสอนของเธอคือไมก์ กัตโทน และบ็อบ มอร์ริส โดยเธอเข้าเรียนที่บลูแวลลีย์มิดเดิลสกูลและไฮสกูลในสติลเวล รัฐแคนซัส รวมถึงวิทยาลัยโคโลราโดในโคโลราโดสปริงส์ รัฐโคโลราโด ทั้งนี้ เธอแต่งงานกับเคซีย์ คันนิงแฮม ที่เป็นนักมวยปล้ำฟรีสไตล์

ใน ค.ศ. 2000 เธอได้กลายเป็นนักยกน้ำหนักชาวอเมริกันคนแรกที่ชนะเลิศรางวัลเหรียญทองโอลิมปิก นับตั้งแต่ชัค วินชี ใน ค.ศ. 1960 และเป็นนักยกน้ำหนักหญิงชาวอเมริกันคนแรกที่ชนะเลิศเหรียญทองโอลิมปิก เนื่องจากอิซาเบลา ดรากเนวา ผู้ชนะรางวัลเหรียญทองดั้งเดิมจากประเทศบัลแกเรีย ถูกริบรางวัลเหรียญทองหลังตรวจพบสารฟูโรซีไมด์ และได้มอบรางวัลเหรียญทองให้แก่นอต ซึ่งได้อันดับสองในตอนแรก

ในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 เธอได้อันดับที่ 10 ในรุ่น 48 กก.

และเธอได้รับการแต่งตั้งสู่หอเกียรติยศยกน้ำหนักนานาชาติใน ค.ศ. 2015

## ความสำเร็จด้านยกน้ำหนัก
* แชมป์ระดับชาติรุ่นใหญ่ (ค.ศ. 1996, 1997, 1999, 2000, 2002–2004)
* สมาชิกทีมชิงแชมป์โลก (ค.ศ. 1997–1999, 2003, 2004)
* แชมป์แพนอเมริกันเกมส์ (ค.ศ. 1999, 2003)
* แชมป์โอลิมปิก (ค.ศ. 2000)
* สมาชิกทีมกีฬาโอลิมปิก (ค.ศ. 2004)
* เจ้าของสถิติอเมริกันรุ่นใหญ่ตลอดกาลหลายรายการ ทั้งท่าสแนตช์, คลีนแอนด์เจิร์ก และผสม

## หมายเหตุและอ้างอิง

หมวดหมู่:นักยกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
หมวดหมู่:นักยกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
หมวดหมู่:นักยกน้ำหนักหญิงชาวอเมริกัน
โรมันคาทอลิกในลาตินอเมริกา

**โรมันคาทอลิกในลาตินอเมริกา**เริ่มต้นขึ้นเมื่อสเปนและโปรตุเกสล่าอาณานิคมในทวีปอเมริกาและยังคงอยู่จนถึงปัจจุบัน

ชาวลาตินอเมริกาส่วนใหญ่เป็นชาวคริสต์ (90%) ชาวคาทอลิกส่วนใหญ่อยู่ในจารีตละติน ใน ค.ศ. 2012 ลาตินอเมริกาถือเป็นดินแดนที่มีประชากรคริสต์มากเป็นอันดับสองของโลก รองจากยุโรป เมื่อเปรียบเทียบกับยุโรปและประเทศที่มีวัฒนธรรมตะวันตกอื่น ๆ คริสต์จักรนิกายโรมันคาทอลิกยังคงมีอิทธิพลสำคัญในสังคมลาตินอเมริกา

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Leibsohn, Dana, and Barbara E. Mundy, “Otherworldly Visions,” *Vistas: Visual Culture in Spanish America, 1520-1820* (2015). http://www.fordham.edu/vistas.

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์นิกายคาทอลิก
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ลาตินอเมริกา
โชติ ล่ำซำ

**โชติ ล่ำซำ** เป็นนักธุรกิจชาวไทย ผู้ก่อตั้งธนาคารกสิกรไทยในปี พ.ศ. 2488

โชติเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2422 ในครอบครัวชาวฮากกา บิดาของเขาชื่อ อึ้งยุกหลง เป็นชาวไทยเชื้อสายจีนรุ่นที่สอง ซึ่งมีบรรพบุรุษมาจากมณฑลกวางตุ้ง หลังจากที่อึ้งเมี่ยวเหงี่ยน พ่อของยุกหลงเสียชีวิต เขาได้เข้ามาดูแลและขยายธุรกิจค้าไม้ของครอบครัวสืบต่อมา เขายังเป็นเจ้าของกิจการค้าขายสินค้าทางการเกษตร โรงเลื่อย และโรงสีข้าวอีกด้วย หลังจากปี พ.ศ. 2475 เขาได้ก่อตั้งธุรกิจประกันและธุรกิจธนาคาร ในปี พ.ศ. 2482 ยุกหลงถูกฆ่าโดยพวกอั้งยี่ จากนั้นโชติ รวมถึงจุลินทร์ และเกษม น้องชายของเขาจึงเข้ามาดำเนินกิจการของครอบครัวต่อจากบิดา ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 อุตสาหกรรมการธนาคารเริ่มเติบโต และโชติได้ก่อตั้งธนาคารกสิกรไทยในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2488 โดยมุ่งเน้นที่ธนาคารเพื่อการค้าปลีกและลูกค้าในพื้นที่ชนบท โชติเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2491 (ค.ศ. 1948)

บัณฑูร ล่ำซำ หลานชายของโชติ อยู่ในอันดับที่ 21 บุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในประเทศไทย โดยนิตยสารฟอบส์ประจำปี พ.ศ. 2557

## ดูเพิ่ม
* ตระกูลล่ำซำ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักการธนาคารชาวไทย
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทยในคริสต์ศตวรรษที่ 20
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2422
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2491
หมวดหมู่:บุคคลในยุครัชกาลที่ 5
หมวดหมู่:บุคคลในยุครัชกาลที่ 9
หมวดหมู่:ธนาคารกสิกรไทย
หมวดหมู่:สกุลล่ำซำ
คิโยโนะ ยาซูโนะ

เป็นนักพากย์และนักร้องชาวญี่ปุ่นจากจังหวัดมิยางิ เธอเข้าร่วมชั้นเรียนฝึกอบรมนักแสดงเสียงของ Avex Artist Academy ก่อนที่จะมาร่วมงานกับ Avex Planning and Development เธอเป็นที่รู้จักจากบทบาท คาโต เมงูมิ ในซีรีส์อนิเมะเรื่อง *[[วิธีปั้นสาวบ้านให้มาเป็นนางเอกของผม]]* ในปี พ.ศ. 2559 เธอได้เป็นส่วนหนึ่งของยูนิตละครเพลง Walküre ที่ขับร้องเพลงประกอบอนิเมะซีรีส์เรื่อง *[[มาครอส|มาครอสเดลตา]]* เธอเปิดตัวในฐานะนักดนตรีในปี พ.ศ. 2560 ด้วยการเปิดตัวมินิอัลบั้ม   เธอเป็นที่รู้จักในชื่อ 

## ประวัติ

## ผลงานพากย์
### อนิเมะโทรทัศน์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* บล็อกอย่างเป็นทางการ 
* Official agency profile 
* Official agency Fanclub 

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักร้องเพลงประกอบอนิเมะ
ปิยาภรณ์ แสนโกศิก

**ปิยาภรณ์ แสนโกศิก** เป็นนักธุรกิจหญิงชาวไทยและผู้จัดการประกวดนางงาม เธอคือกรรมการผู้จัดการของทีพีเอ็น โกลบอล, ประธานของมิสโกลบอล, มิสเตอร์โกลบอล และผู้จัดการประกวดนางสาวไทย
## ชีวิตส่วนตัว
ปิยาภรณ์เป็นธิดาคนโตของครอบครัว มีน้องชายอีกสองคน เธอมีบุตร 2 คน คือ อินดี้-สพลเชษฐ์ แสนโกศิก และ แองจี้-เสริมสิรี แสนโกศิก
## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:เจ้าของการประกวดนางงาม
หมวดหมู่:ศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
ข้าวเหนียวถั่วดำ

**ข้าวเหนียวถั่วดำ** เป็นขนมไทยชนิดหนึ่งที่ทำจากข้าวเหนียว ถั่วดำ และกะทิ มีจำหน่ายตลอดปี ต่างจากขนมตามฤดูกาลอย่างข้าวเหนียวมะม่วงและข้าวเหนียวทุเรียน สามารถใส่ส่วนผสมอื่น ๆ เพิ่มเติมได้ เช่น ผสมข้าวเหนียวดำและข้าวเหนียวขาว ในประเทศไทย ข้าวเหนียวถั่วดำถือเป็นขนมหวานสไตล์ริมทาง

## รูปแบบ
มีให้เลือกหลายแบบ เช่น ข้าวเหนียวใบเตย และข้าวเหนียวดำ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ขนมไทย
หมวดหมู่:อาหารจากข้าวเหนียว
หมดหัวใจให้นายคนเดียว

เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น ที่เขียนและวาดภาพประกอบโดย ยามะ วายามะ มังงะเรื่องนี้เขียนครั้งแรกในรูปแบบโดจินชิ (มังงะที่ตีพิมพ์เอง) ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 และต่อมาได้ถูกซื้อโดยแผนกบรรณาธิการของ Comic Beam ซึ่งได้ตีพิมพ์มังงะเรื่องนี้เป็นเล่มเดียวในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562 โดยมีละครโทรทัศน์ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอ โดงาโกโบ ออกอากาศตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงกันยายน พ.ศ. 2568

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* 

หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวเสี้ยวชีวิต
หมวดหมู่:เมเดียลิงก์
หมวดหมู่:โดงาโกโบ
หมวดหมู่:อนิเมะของครันชีโรล
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2562
ชาวเกาหลีในประเทศไทย

**ชาวเกาหลีในประเทศไทย** ส่วนใหญ่ประกอบด้วยผู้ลี้ภัยชาวเกาหลีเหนือและชาวเกาหลีใต้รวมไปถึงชาวเกาหลีใต้อีกจำนวนเล็กน้อยที่ได้เปลี่ยนสัญชาติเป็นพลเมืองของประเทศไทยและลูกหลานของพวกเขา ตามรายงานจากกระทรวงการต่างประเทศและการค้าของเกาหลีใต้ ในปี พ.ศ. 2556 ระบุว่ามีชาวเกาหลีอาศัยอยู่ในประเทศไทยประมาณ 20,000 คน

## ภาพรวม
### ผู้ลี้ภัยชาวเกาหลีเหนือ

จังหวัดเชียงรายของประเทศไทยเป็นจุดเข้าประเทศยอดนิยมของผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือ ผู้แปรพักตร์เหล่านี้ส่วนใหญ่หนีความยากลำบากทางเศรษฐกิจในเกาหลีเหนือและเดินทางมายังประเทศไทยเพื่อลี้ภัยชั่วคราวโดยหวังว่าจะสามารถตั้งถิ่นฐานใหม่ในประเทศที่สาม ซึ่งส่วนใหญ่คือเกาหลีใต้ ประเทศไทยเป็นเส้นทางที่เข้าถึงได้ง่ายที่สุดและอำนวยความสะดวกมากที่สุดเมื่อเทียบกับมองโกเลียและเวียดนาม ที่การรักษาความปลอดภัยชายแดนเข้มงวดกว่า และในบางกรณี ผู้ที่หลบหนีถูกส่งกลับไปยังเกาหลีเหนือเพื่อเผชิญกับการลงโทษที่รุนแรง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชาวเกาหลีในเอเชีย
หมวดหมู่:ชาวเกาหลีแบ่งตามประเทศ
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายเกาหลี
กลุ่มธุรกิจแฟลช

**กลุ่มธุรกิจแฟลช** (Flash Group) เป็นกลุ่มบริษัทผู้ให้บริการด้านอีคอมเมิร์ซหลากหลายด้าน เป็นบริษัทแม่ของแฟลช เอ็กซ์เพรส () ผู้ให้บริการด้านขนส่งสัญชาติไทย เป็นยูนิคอร์นรายแรกของประเทศไทย 

กลุ่มธุรกิจแฟลชเริ่มต้นจากบริษัท แฟลช เอ็กซ์เพรส (ประเทศไทย) ประกอบธุรกิจ กิจกรรมการรับส่งเอกสารและสิ่งของ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2560 โดยนายคมสันต์ แซ่ลี ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ร่วมด้วยทีมผู้บริหาร และบุคลากรไทย โดยใช้เงินทุนส่วนตัว และระดมทุนจากนักลงทุนทั้งไทยและต่างชาติ โดยได้รับการสนับสนุนจากกองทุนระดับภูมิภาค เช่น SCB 10X และ Buer Capital เริ่มให้บริการอย่างเป็นทางการใน พ.ศ. 2561 โดยการรับส่งพัสดุฟรีถึงบ้าน (Door-to-Door Pickup) โดยไม่ต้องนำของไปส่งที่สาขา ในราคา 19 บาท ซึ่งถือว่าต่ำที่สุดในตลาดขณะนั้น

ในปี 2562 ส่งพัสดุได้มากกว่า 100 ล้านชิ้น ในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทยมีการเติบโตของอุตสาหกรรมขนส่งอย่างมากตามทิศทางของตลาดอีคอมเมิร์ซ ทำให้แฟลชส่งพัสดุไปกว่า 300 ล้านชิ้น ขึ้นอยู่ในอันดับ 1 ใน 3 ของตลาดขนส่งพัสดุ ภายหลังมีการแตกแขนงธุรกิจเพิ่มอย่างบริการด้านโลจิสติกส์ (Flash Logistics) ที่ให้บริการรับส่งสินค้าขนาดใหญ่ บริการด้านคลังสินค้า (Flash Fulfillment) ดูแลจัดเก็บสินค้า และบริการด้านการเงิน (Flash Money)

เรื่องราวความสำเร็จของแฟลชได้รับการถ่ายทอดผ่านซีรีส์เน็ตฟลิกซ์ เรื่อง *[[สงครามส่งด่วน]]* (Mad Unicorn) ที่เริ่มสตรีมตั้งแต่วันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2568 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บริษัทของไทย
หมวดหมู่:บริษัทไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2560
หมวดหมู่:บริษัทขนส่งในประเทศไทย
ดนตรีลาว

**ดนตรีลาว**แบบดั้งเดิมสามารถแบ่งได้เป็น 2 ประเภทคือดนตรีคลาสสิกและดนตรีพื้นบ้าน

## แคน
แคนเป็นเครื่องดนตรีที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่สุดในดนตรีลาว สุภาษิตประจำชาติกล่าวว่า "คนที่อาศัยอยู่ใต้ถุนบ้าน กินข้าวเหนียว ฟังเพลงอะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับหมอลำ และเป่าแคน มีแนวโน้มว่าจะเป็นชาวลาวหรือมีความเกี่ยวข้องกับคนลาว"

## ดนตรีพื้นบ้าน
ดนตรีพื้นบ้านลาวที่เรียกว่าหมอลำคือการขับร้องแบบด้นสดโดยมีแคนประกอบ ได้รับความนิยมทั้งในประเทศลาวและประเทศไทย มุกดาวัน สันติพอนเป็นนักร้องเพลงพื้นบ้าน ซึ่งในปี พ.ศ. 2558 เธอเป็นนักร้องลาวที่มียอดชมสูงสุดบนยูทูบ

## อ่านเพิ่มเติม
*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ดนตรีในประเทศลาว
หมวดหมู่:แนวเพลงไทย
กานาเซย์

**กานาเซย์** () เป็นเทศบาลและหมู่บ้านในภาคเหนือของประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ในจังหวัดเตรนโต แคว้นเตรนตีโน-อัลโตอาดีเจ

กานาเซย์ตั้งอยู่ในทิวเขาโดโลไมต์ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก กานาเซย์เป็นศูนย์กลางกีฬาฤดูหนาวที่มีชื่อเสียง โดยเฉพาะการเล่นสกีและสโนว์บอร์ด หมู่บ้านนี้เป็นส่วนหนึ่งของ "เซลลารอนดา" (Sella Ronda) ซึ่งเป็นหนึ่งในเส้นทางสกีที่สวยที่สุดในยุโรป เชื่อมต่อกับพื้นที่สกีอีกหลายแห่งผ่านระบบลิฟต์สมัยใหม่ ในขณะที่ฤดูร้อน นักท่องเที่ยวจะนิยมเดินเขา ขี่จักรยานเสือภูเขา และชมวิวจากจุดชมวิวบนยอดเขาต่าง ๆ

กานาเซย์มีสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างอิตาลีกับลาดิน ซึ่งเป็นชนพื้นเมืองของแถบทิวเขาโดโลไมต์ อาหารพื้นเมืองและภาษาท้องถิ่นที่ยังคงใช้อยู่ในชีวิตประจำวัน อาหารที่ควรลิ้มลอง เช่น โปลเอนตา โจ๊กบาร์เลย์ และเนยแข็งท้องถิ่นหลากหลายชนิด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แคว้นเตรนตีโน-อัลโตอาดีเจ
จังหวัดเตรนโต

**จังหวัดจัดการตนเองเตรนโต** () ตั้งอยู่ในแคว้นเตรนตีโน-อัลโตอาดีเจ ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี เป็นหนึ่งในสองจังหวัดที่ได้อำนาจจัดการตนเอง (ร่วมกับจังหวัดทีโรลใต้) จังหวัดมีเมืองหลักคือเตรนโต

ในอดีต จังหวัดเตรนโตเคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย ต่อมาเมื่อออสเตรียพ่ายแพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่งในปี 1919 ออสเตรียจึงสูญเสียจังหวัดทีโรลใต้และจังหวัดเตรนโตให้แก่ประเทศอิตาลี ตามผลของสนธิสัญญาแซ็ง-แฌร์แม็ง

จังหวัดเตรนโตประกอบด้วยภูเขาสูงและหุบเขาลึก โดยมีเทือกเขาแอลป์และทิวเขาโดโลไมต์เป็นฉากหลัง ธรรมชาติที่หลากหลายทำให้จังหวัดเป็นจุดหมายยอดนิยมสำหรับนักท่องเที่ยวทั้งในฤดูร้อนและฤดูหนาว นักเดินป่า นักปีนเขา และนักปั่นจักรยานจะได้สัมผัสกับเส้นทางธรรมชาติมากมาย เช่น หุบเขาวัลดิฟัสซา (Val di Fassa), หุบเขาโซเล (Val di Sole) และทะเลสาบการ์ดา ส่วนในฤดูหนาว เทศบาลเช่น มาดอนนาดิกัมปิกลิโอ (Madonna di Campiglio) และกานาตไซ (Canazei) ก็เป็นสวรรค์ของผู้ที่ชื่นชอบกีฬาหิมะ

นอกจากความงดงามของธรรมชาติ เตรนโตยังมีความสำคัญทางวัฒนธรรม โดยเฉพาะนครเตรนโต ซึ่งเคยเป็นที่ประชุมสภาแห่งเทรนต์ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ซึ่งเป็นเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์คริสต์ศาสนา เตรนตีโนยังเป็นที่รู้จักในเรื่องการบริหารจัดการทรัพยากรอย่างยั่งยืน มีการส่งเสริมเศรษฐกิจท้องถิ่นผ่านการท่องเที่ยวเชิงนิเวศและการเกษตรอินทรีย์ รวมถึงการผลิตไวน์ชื่อดัง เช่น Teroldego และ Marzemino ซึ่งเป็นไวน์พื้นเมืองของพื้นที่นี้

ในปี 2006 จังหวัดเตรนโตประกอบด้วย 16 อำเภอ 
## อ้างอิง

ทรน
จังหวัดทีโรลใต้

**จังหวัดทีโรลใต้** () หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ **จังหวัดจัดการตนเองโบลซาโน–ทีโรลใต้** (, ) เป็นจังหวัดทางตอนเหนือสุดของประเทศอิตาลี ติดกับประเทศออสเตรีย ตั้งอยู่ในแคว้นเตรนตีโน-อัลโตอาดีเจ เมืองหลักคือโบลซาโน จังหวัดนี้มีเอกลักษณ์โดดเด่นจากการผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมอิตาเลียนและเยอรมัน

ในอดีต จังหวัดทีโรลใต้เคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย ต่อมาเมื่อออสเตรียพ่ายแพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่งในปี 1919 ออสเตรียจึงสูญเสียจังหวัดทีโรลใต้และจังหวัดเตรนโตให้แก่ประเทศอิตาลี ตามผลของสนธิสัญญาแซ็ง-แฌร์แม็ง

พื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดอยู่ในเทือกเขาแอลป์ โดยเฉพาะทิวเขาโดโลไมต์ ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก จังหวัดทีโรลใต้เป็นหนึ่งในจุดหมายที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในอิตาลีสำหรับการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ ไม่ว่าจะเป็นการปีนเขา เดินป่า สกี หรือการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในเมืองเก่าแก่และหมู่บ้านบนภูเขาที่มีบรรยากาศแบบยุโรปตอนกลาง

จังหวัดทีโรลใต้เป็นจังหวัดที่ได้รับอำนาจจัดการตนเองภายใต้รัฐธรรมนูญอิตาลี ทำให้สามารถใช้ภาษาเยอรมันและภาษาอิตาลีคู่กัน ประชากรกว่าร้อยละ 60 พูดภาษาเยอรมัน ความหลากหลายทางวัฒนธรรมนี้ทำให้จังหวัดทีโรลใต้มีอัตลักษณ์ที่ไม่เหมือนจังหวัดอื่นในอิตาลี เศรษฐกิจของจังหวัดพึ่งพาทั้งการท่องเที่ยว การเกษตร และการผลิตไวน์อย่าง "ลาไกรน์" (Lagrein) และ "เกเวือร์ททรามีเนอร์" (Gewürztraminer) 

## อ้างอิง

ทรต
เกียเวนนา

**เกียเวนนา** () ในภาษาอิตาลี หรือ **เคลเฟิน** () ในภาษาเยอรมัน เป็นเทศบาลในจังหวัดซอนดริโอ แคว้นลอมบาร์เดีย ประเทศอิตาลี

เกียเวนนาตั้งอยู่ในหุบเขาวัลเกียเวนนา ริมฝั่งแม่น้ำเมรา ซึ่งไหลลงสู่ทะเลสาบเมซโซลา (Mezzola) และเป็นจุดเชื่อมต่อสำคัญระหว่างภูมิภาคลอมบาร์เดียกับเทือกเขาแอลป์ของสวิตเซอร์แลนด์ ลักษณะทางภูมิศาสตร์ของเกียเวนนาทำให้เมืองนี้มีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์มายาวนาน ด้วยตำแหน่งที่อยู่ระหว่างช่องเขาสองแห่ง คือ ช่องเขาชปลือเกิน และช่องเขามาโลญา เมืองนี้จึงเป็นเส้นทางผ่านภูเขาสำคัญที่เชื่อมอิตาลีกับยุโรปตอนเหนือมาตั้งแต่สมัยโรมัน

ในสมัยโบราณ เกียเวนนาเคยอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิโรมัน และมีความสำคัญเชิงยุทธศาสตร์ในด้านการทหารและการค้า เส้นทางจากทะเลสาบโกโมขึ้นสู่ช่องเขาชปลือเกินเคยถูกใช้โดยกองทัพโรมันในการเดินทัพข้ามเทือกเขาแอลป์ไปยังดินแดนของพวกเคลต์และกลุ่มชนเยอรมัน ต่อมาภายหลังการล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน เมืองนี้ยังคงมีความสำคัญในฐานะจุดพักและควบคุมการเดินทางผ่านภูเขา โดยตกอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ต่าง ๆ เช่น ลอมบาร์ด, แฟรงก์ และต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

ในยุคกลาง เกียเวนนามีสถานะเป็นเมืองการค้าสำคัญ มีป้อมปราการและศูนย์การปกครองท้องถิ่น ปัจจุบันยังคงหลงเหลือโบราณสถาน เช่น ซากกำแพงเมือง โบสถ์โบราณ และอาคารสมัยเรอเนซองส์ เช่น Palazzo Vertemate Franchi ซึ่งแสดงถึงความรุ่งเรืองทางการเมืองและวัฒนธรรมในอดีต ภูมิประเทศที่เป็นหุบเขาล้อมรอบด้วยภูเขาสูงทำให้เกียเวนนามีสภาพภูมิอากาศแบบแอลป์ผสมเมดิเตอร์เรเนียน มีอากาศเย็นสบายในฤดูร้อนและหิมะปกคลุมในฤดูหนาว เป็นสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการตั้งถิ่นฐานและการเกษตรมาแต่โบราณ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในแคว้นลอมบาร์เดีย
หอสมุดแห่งชาติชาด

**หอสมุดแห่งชาติชาด** (; ) เดิมคือ สำนักงานหอจดหมายเหตุแห่งชาติและหอสมุดชาด () เป็นหน่วยงานของรัฐที่ตั้งอยู่ในกรุงอึนจาเมนา เมืองหลวงของประเทศชาด ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2530 หอสมุดแห่งชาติอยู่ภายใต้การบริหารของกระทรวงวัฒนธรรม เยาวชน และกีฬา ()

อีดริส เดบี ประธานาธิบดีชาด ได้ทำพิธีเปิดอาคารใหม่ของหอสมุดแห่งชาติเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 อาคารนี้เปิดให้สาธารณชนเข้าใช้บริการใน พ.ศ. 2554 ในปี พ.ศ. 2559 สิ่งสะสมของหอสมุดถูกระบุว่ามีจำกัดอย่างมาก และมาตรฐานของหอสมุดถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าถูกละเลยในระหว่างการก่อสร้างอาคาร อาคารหอสมุดมีลักษณะคล้ายกับพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติที่สร้างขึ้นข้าง ๆ ทั้งในด้านรูปแบบภายนอกและการตกแต่งภายใน สถาบันแห่งชาติทั้งสองแห่งตั้งอยู่ใกล้กับรัฐสภาของประเทศ ใน พ.ศ. 2567 ผู้อำนวยการหอสมุดแห่งชาติหรือบรรณารักษ์แห่งชาติคือ อาซาน อีดีเบอี อีดริส (Hassan Idibeï Idriss)

ตามรายงานของโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (UNEP) อัตราการรู้หนังสือของผู้ใหญ่ในกลุ่มชาวชาดที่มีอายุมากกว่า 15 ปี ถือเป็นระดับต่ำที่สุดในโลก โดยอยู่ที่เพียงร้อยละ 40.2 ในปี พ.ศ. 2558

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

ชาด
หมวดหมู่:อึนจาเมนา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศชาด
หมวดหมู่:ห้องสมุดในประเทศชาด
จังหวัดซอนดรีโอ

**จังหวัดซอนดรีโอ** () เป็นจังหวัดในแคว้นลอมบาร์เดีย ประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ทางเหนือติดกับประเทศสวิตเซอร์แลนด์ 

จังหวัดซอนดรีโอมีลักษณะภูมิประเทศที่โดดเด่นด้วยภูเขาสูง หุบเขาลึก และแม่น้ำหลายสาย โดยเฉพาะหุบเขาใหญ่สามแห่งที่มีความสำคัญทางภูมิศาสตร์และเศรษฐกิจ ได้แก่ วัลเตลลีนา (Valtellina), วัลเกียเวนนา (Valchiavenna) และ วัลมาเลนโก (Valmalenco)

ด้วยความสูงชันและภูมิประเทศที่ยากต่อการเข้าถึง ซอนดรีโอจึงมีความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมที่แนบแน่นกับเทือกเขาและธรรมชาติ โดยเฉพาะกิจกรรมเกษตรบนไหล่เขา เช่น การปลูกองุ่นในระบบขั้นบันไดซึ่งพบได้ทั่วไปในหุบเขาวัลเตลลีนา ซึ่งขึ้นชื่อในการผลิตไวน์แดงอย่าง Nebbiolo delle Alpi ในฤดูหนาว พื้นที่หุบเขาวัลมาเลนโกก็กลายเป็นแหล่งเล่นสกียอดนิยมที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวทั้งจากในอิตาลีและจากต่างประเทศ

จังหวัดซอนดรีโอเคยเป็นพื้นที่สำคัญทางยุทธศาสตร์ของภูมิภาคแอลป์ เนื่องจากตั้งอยู่บนเส้นทางการค้าระหว่างอิตาลีกับยุโรปตอนเหนือ โดยเฉพาะในสมัยกลางถึงสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ดินแดนนี้ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็น สามสันนิบาตของสวิตเซอร์แลนด์ หรือดยุกแห่งมิลาน และภายหลังตกอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิออสเตรียในศตวรรษที่ 19 จนกระทั่งรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอิตาลีในปี 1859

เมืองเอกของจังหวัดคือซอนดรีโอ ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางหุบเขาวัลเตลลีนา เป็นศูนย์กลางด้านการบริหาร วัฒนธรรม และการค้าของภูมิภาค โดยยังคงรักษาบรรยากาศเมืองโบราณที่ผสานกลิ่นอายแอลป์และอิตาลีไว้ได้อย่างกลมกลืน

## อ้างอิง

ซนด
ช่องเขาชปลือเกิน

**ช่องเขาชปลือเกิน** (, )  เป็นหนึ่งในช่องเขาเก่าแก่และสำคัญของเทือกเขาแอลป์ มีระยะทางประมาณ 30 กิโลเมตร เชื่อมต่อระหว่างเมืองเกียเวนนา ในแคว้นลอมบาร์เดียของอิตาลี กับเมืองชปลือเกินในรัฐเกราบึนเดินของสวิตเซอร์แลนด์ ถนนจุดสูงสุดมีความสูง 2,114 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล และเคยเป็นเส้นทางการค้าหลักตั้งแต่ยุคโรมัน

ช่องเขาชปลือเกินมีความสำคัญอย่างมากในช่วงยุคกลางถึงศตวรรษที่ 19 เพราะเป็นเส้นทางลัดที่ช่วยให้ผู้เดินทางหลีกเลี่ยงเส้นทางที่ยากลำบากกว่า เช่น ช่องเขาก็อทฮาร์ท (Gotthard) หรือช่องเขาเบร็นเนอร์ (Brenner) แม้ในปัจจุบันจะไม่ใช่เส้นทางหลักอีกต่อไป แต่ช่องเขาชปลือเกินก็ยังคงเปิดให้รถยนต์สัญจรในฤดูร้อน แต่จะปิดในฤดูหนาว

## อ้างอิง

ชป
ชป
ช่องเขาเบร็นเนอร์

**ช่องเขาเบร็นเนอร์** () เป็นเส้นทางข้ามเทือกเขาแอลป์ที่สำคัญและพลุกพล่านที่สุดในยุโรป เชื่อมระหว่างนครอินส์บรุค ในประเทศออสเตรียกับนครโบลซาโนในประเทศอิตาลี ช่องเขานี้อยู่ที่ระดับความสูงประมาณ 1,370 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ซึ่งถือว่าค่อนข้างต่ำเมื่อเทียบกับช่องเขาอื่นในแอลป์ ทำให้สามารถใช้งานได้ตลอดทั้งปี

ช่องเขาเบร็นเนอร์เป็นเส้นทางที่ใช้มาตั้งแต่สมัยโรมัน โดยเป็นหนึ่งในเส้นทางหลักของ Via Claudia Augusta ซึ่งเป็นถนนโรมันที่เชื่อมภาคเหนือของอิตาลีกับแว่นแคว้นในลุ่มน้ำดานูบ ต่อมาในสมัยกลาง ช่องเขาแห่งนี้ยังคงเป็นเส้นทางการค้า การทูต และการเดินทัพที่สำคัญ ปัจจุบันยังคงมีบทบาทหลักในเครือข่ายการคมนาคมของยุโรป

ในปัจจุบัน ช่องเขาเบร็นเนอร์เป็นจุดผ่านของทั้งทางด่วน ทางหลวงแผ่นดิน และทางรถไฟเบร็นเนอร์ ซึ่งรองรับการขนส่งสินค้าระหว่างยุโรปเหนือกับยุโรปใต้ อย่างไรก็ตาม ปริมาณจราจรที่หนาแน่น โดยเฉพาะรถบรรทุก ทำให้เกิดปัญหามลภาวะและความล่าช้าในบางช่วงเวลา ส่งผลให้ประเทศออสเตรียและประเทศอิตาลีกำลังร่วมมือกันในการก่อสร้าง อุโมงค์ฐานเบร็นเนอร์ ซึ่งเมื่อแล้วเสร็จจะกลายเป็นหนึ่งในอุโมงค์รถไฟที่ยาวที่สุดในโลก (ประมาณ 55 กิโลเมตร) ช่วยลดเวลาเดินทางและลดภาระบนเส้นทางผิวดิน

## อ้างอิง

บร
บร
ซังคท์เลอ็อนฮาร์ทอินพัสไซเออร์

**ซังคท์เลอ็อนฮาร์ทอินพัสไซเออร์** () หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า **ซังคท์เลอ็อนฮาร์ท** เป็นเทศบาลและหมู่บ้านในหุบเขาอินพัสไซเออร์ จังหวัดทีโรลใต้ ประเทศอิตาลี ใกล้ชายแดนกับออสเตรีย ประชากรทั้งหมดใช้ภาษาเยอรมัน

หมู่บ้านซังคท์เลอ็อนฮาร์ทตั้งอยู่ที่ระดับความสูงประมาณ 700 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ไม่ไกลจากช่องเขาทิมเมิลส์ย็อค (Timmelsjoch) ซึ่งเป็นเส้นทางข้ามภูเขาสู่รัฐทีโรลของประเทศออสเตรีย ทำให้พื้นที่นี้มีความสำคัญและการค้าตั้งแต่อดีต แม่น้ำพัสเซอร์ซึ่งไหลผ่านใจกลางหมู่บ้านเป็นเส้นเลือดหล่อเลี้ยงธรรมชาติและเกษตรกรรมของชุมชน

ด้านประวัติศาสตร์ ซังคท์เลอ็อนฮาร์ทมีชื่อเสียงเป็นพิเศษในฐานะบ้านเกิดของอันเดรอัส โฮเฟอร์ (Andreas Hofer) ผู้นำขบวนการกบฏต่อต้านจักรวรรดิฝรั่งเศสและบาวาเรียในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 เขาเป็นสัญลักษณ์ของความรักชาติในแคว้นทีโรล และยังได้รับการยกย่องให้เป็นวีรบุรุษของจังหวัดทีโรลใต้จนถึงปัจจุบัน

ในปี 2010 ซังคท์เลอ็อนฮาร์ทมีประชากร 3,547 คน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แคว้นเตรนตีโน-อัลโตอาดีเจ
ชแตร์ทซิง

**ชแตร์ทซิง** () ในภาษาเยอรมัน หรือ **วีปีเตโน** () ในภาษาอิตาลี เป็นเทศบาลในจังหวัดทีโรลใต้ ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี

ชแตร์ทซิงตั้งอยู่ในหุบเขาวิพทาล (Wipptal) และบนเส้นทางสำคัญอย่างช่องเขาเบร็นเนอร์ ที่ระดับความสูงประมาณ 950 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล และได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งใน “เมืองเก่าในเทือกเขาแอลป์ที่สวยที่สุดของอิตาลี”

ด้วยตำแหน่งยุทธศาสตร์บนเส้นทางข้ามเทือกเขาแอลป์ ชแตร์ทซิงมีบทบาทสำคัญทางเศรษฐกิจและการทหารมาตั้งแต่ยุคโรมัน โดยเป็นจุดพักของพ่อค้าและนักเดินทางในเส้นทางระหว่างอิตาลีกับยุโรปกลาง ต่อมาในสมัยกลาง เมืองแห่งนี้เติบโตอย่างรวดเร็วจากอุตสาหกรรมเหมืองแร่ โดยเฉพาะแร่เงินในบริเวณใกล้เคียง ซึ่งทำให้เกิดชนชั้นพ่อค้าที่มั่งคั่งและสถาปัตยกรรมกอทิกที่งดงามซึ่งยังคงหลงเหลือมาถึงปัจจุบัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แคว้นเตรนตีโน-อัลโตอาดีเจ
จังหวัดอูดีเน

**จังหวัดอูดีเน** () เป็นจังหวัดในแคว้นฟรียูลี-เวเน็ตเซียจูเลีย ประเทศอิตาลี เมืองเอกของจังหวัดคือนครอูดีเน เป็นจังหวัดที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม เนื่องจากตั้งอยู่ใกล้ประเทศออสเตรียและประเทศสโลวีเนีย

จังหวัดอูดีเนมีความหลากหลายทางภูมิประเทศ ทางตอนเหนือมีเทือกเขาแอลป์ ตอนกลางมีที่ราบฟริอูลี ตอนใต้มีชายฝั่งทะเลเอเดรียติก เมืองตากอากาศอย่างลิญญาโนซับเบียโดโร (Lignano Sabbiadoro) ถือเป็นจุดหมายสำคัญในฤดูร้อน ขณะที่หมู่บ้านบนภูเขาอย่างตาร์วิซีโอ (Tarvisio) ก็เป็นที่นิยมในฤดูหนาว

ในอดีต อูดีเนเคยเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐเวนิสและจักรวรรดิออสเตรีย ต่อมาถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 19 บริเวณนี้เคยเป็นแนวรบในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยเฉพาะบริเวณแม่น้ำอีซอนโซ ซึ่งเป็นที่ตั้งของสมรภูมิเลือดหลายครั้งระหว่างทหารอิตาลีกับทหารออสเตรีย-ฮังการี จังหวัดนี้ยังมีความหลากหลายทางภาษาและชาติพันธุ์ โดยประชาชนพูดทั้งภาษาอิตาเลียน ภาษาฟริอูลาน (Friulian) ซึ่งเป็นภาษาท้องถิ่นที่ได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย และในบางพื้นที่มีผู้พูดภาษาเยอรมันและสโลวีเนีย

## อ้างอิง

อดน
พระเจ้าศรีวิกรมราชสิงหะ

**พระเจ้าศรีวิกรมราชสิงหะ** (; ; ;  ค.ศ. 1780 – 30 มกราคม ค.ศ. 1832) พระนามแรกประสูติ **กันนาสามี** เป็นกษัตริย์พระองค์สุดท้ายในบรรดากษัตริย์สี่พระองค์ที่ปกครองราชอาณาจักรกัณฏิ หรือประเทศศรีลังกาในปัจจุบัน ทรงครองราชย์ในปี ค.ศ. 1798 โดยการสนับสนุนของปิเลมาถลาวะอาธิกะรัม การจับกุมพระองค์โดยอังกฤษในปี ค.ศ. 1815 ถือเป็นการสิ้นสุดระบอบกษัตริย์บนเกาะสิงหลอันยาวนานถึง 2,300 ปี กษัตริย์ราชวงศ์นายกะเป็นชาวเตลูกูซึ่งนับถือศาสนาฮินดูไศวนิกายขณะที่ยังเป็นองค์อุปถัมภ์พระพุทธศาสนานิกายเถรวาท ผู้ปกครองราชวงศ์นายกะมีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูพระพุทธศาสนาบนเกาะแห่งนี้ โดยทรงตรัสภาษาเตลูกูและทมิฬ และใช้ภาษาทมิฬเป็นภาษาทางการในราชสำนักกัณฏิควบคู่ไปกับภาษาสิงหล

พระเจ้าศรีวิกรมราชสิงหะถูกขับออกจากราชบัลลังก์โดยรัฐบาลอังกฤษภายใต้ข้อตกลงแคนดี้ในปี ค.ศ. 1815 ซึ่งเป็นการยุติระบอบกษัตริย์บนเกาะนี้ที่กินเวลานานกว่า 2,300 ปี เกาะนี้ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอังกฤษ และพระเจ้าจอร์จที่ 3 ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ของเกาะแทนพระเจ้าศรีวิกรมราชสิงหะ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์สิงหล
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชสมบัติ
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากภาวะบวมน้ำ
จังหวัดตรีเยสเต

**จังหวัดตรีเยสเต** เป็นจังหวัดในแคว้นฟรียูลี-เวเน็ตเซียจูเลีย ประเทศอิตาลี เมืองเอกของจังหวัดคือนครตรีเยสเต จังหวัดนี้ตั้งอยู่ติดชายแดนกับประเทศสโลวีเนีย และหันหน้าออกสู่ทะเลเอเดรียติก และเป็นจังหวัดที่มีพื้นที่เล็กสุดเป็นอันดับสองของอิตาลี 

ภูมิประเทศของจังหวัดประกอบด้วยที่ราบชายฝั่งแคบ ๆ และเนินเขาหินปูนที่เรียกว่าการ์โซ (Carso) ซึ่งทอดยาวจรดพรมแดนสโลวีเนีย พื้นที่ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ริมอ่าวตรีเยสเต (Golfo di Trieste) ที่มีบทบาทเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างยุโรปกลางกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน

นครตรีเยสเตเป็นเมืองเอกของจังหวัดและเป็นท่าเรือสำคัญของอิตาลีตอนเหนือมาแต่โบราณ โดยเฉพาะในยุคจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ซึ่งกลายเป็นท่าเรือสำคัญที่สุดของจักรวรรดิ และมีวัฒนธรรม ภาษา และเศรษฐกิจที่ผสมระหว่างอิตาลี สลาฟ และออสเตรีย

จังหวัดตรีเยสเตยังเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์มากที่สุดของอิตาลี โดยมีประชากรสโลวีเนียจำนวนมากอาศัยอยู่ในชนบท โดยเฉพาะในอำเภอการ์โซ และดูยโน-เอาริซีนา ซึ่งได้รับการคุ้มครองสิทธิด้านภาษาและวัฒนธรรมตามกฎหมายของอิตาลี

## อ้างอิง

ตรย
หอมกลิ่นความรัก

**หอมกลิ่นความรัก** เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวประวัติศาสตร์จินตนิยม จินตนิมิตชีวิตที่ออกอากาศในปี พ.ศ. 2566 โดยสร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกัน ละครเรื่องนี้ถือเป็นละครแนวพีเรียดชายรักชายเรื่องแรกของประเทศไทย นำแสดงโดยชานน สันตินธรกุลและรพีพงศ์ ทับสุวรรณ

## เนื้อเรื่อง
**จอม** เป็นสถาปนิกที่ดูแลการบูรณะคฤหาสน์ที่แสนทรุดโทรม เขามักฝันร้ายเกี่ยวกับคนที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน เขาถูกบังคับให้เผชิญหน้ากับโลกที่แปลกประหลาดและชายลึกลับจากความฝันของเขา เมื่อเหตุการณ์ต่าง ๆ พาเขามายังปี พ.ศ. 2470 จอมยังได้พบเจอกับชายที่เขาฝันถึงมาตลอด อย่าง **คุณใหญ่** ลูกชายคนกลางของหลวงเทพนิติธรรม เจ้าของเรือน พลาธิปที่เขากำลังรีโนเวทอยู่นั่นเอง **จอม** ต้องเริ่มปรับตัวกับสภาพแวดล้อมและวิถีชีวิตใหม่ที่ไม่คุ้นชิน ไปพร้อม ๆ กับการก่อร่างสร้างความสัมพันธ์ระหว่างเขาและคุณใหญ่ที่รู้สึกราวกับเชื่อมต่อกันได้แม้ไม่เคยพบเจอกันมาก่อน ภายใต้บริบทของยุคสมัยที่ไม่เป็นใจให้ทั้งคู่นัก แต่ความรักและความปรารถนากลับเกิดขึ้นมาอย่างมิอาจต้านทาน

## นักแสดง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องวัน 31
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่สร้างจากหนังสือ
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2566
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวประวัติศาสตร์ไทย
หมวดหมู่:ละครชายรักชายไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวรักไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
พระเจ้าอับบาสที่ 3

**พระเจ้าอับบาสที่ 3** () เป็นชาห์องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ซาฟาวี ครองราชย์ระหว่างปี 1732–1736 ท่ามกลางความวุ่นวายในอิหร่านสมัยซาฟาวีตอนปลาย

พระเจ้าอับบาสที่ 3 ทรงเป็นพระโอรสของพระเจ้าทาฮ์มาสพ์ที่ 2 ซึ่งถูกนาเดอร์ข่าน (ต่อมาคือพระเจ้านาเดอร์ชาห์) ขุนพลผู้ทรงอำนาจในขณะนั้น บีบบังคับให้สละราชสมบัติ นาเดอร์ข่านสถาปนาอับบาสที่ 3 ซึ่งยังเป็นเพียงทารกให้เป็นชาห์องค์ที่ 11 เพื่อใช้เป็นหุ่นเชิดในการครอบงำบ้านเมือง ด้วยเหตุนี้ พระองค์จึงไม่ได้มีพระราชอำนาจอย่างแท้จริง แต่ถูกนาเดอร์ข่านควบคุมราชการแผ่นดินทั้งหมด ในช่วงเวลานั้น ราชวงศ์ซาฟาวีอยู่ในภาวะอ่อนแออย่างรุนแรง หลังถูกบุกรุกจากทั้งจักรวรรดิออตโตมันและจักรวรรดิโมกุล

ในปี 1736 นาเดอร์ข่านถอดถอนอับบาสที่ 3 และสถาปนาตนเองเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์อัฟชาร์ ถือเป็นจุดจบของราชวงศ์ซาฟาวีอย่างเป็นทางการ อดีตชาห์อับบาสที่ 3 และพระบิดาถูกควบคุมตัวไว้ และในปี 1740 ทั้งสองพระองค์ถูกสำเร็จโทษโดยคำสั่งของพระเจ้านาเดอร์ชาห์ท่ามกลางความหวาดระแวงเรื่องการลุกฮือของราชวงศ์เก่า 

## อ้างอิง

อบ
อบ
อบ