เรือตอร์ปิโดยูโกสลาเวีย ที5

**เรือตอร์ปิโดยูโกสลาเวีย ''ที5*** () เป็นเรือยิงตอร์ปิโดประจำการใน[[ราชนาวียูโกสลาเวีย]]ระหว่างปี 2464–2484 ชื่อเดิมคือ ***87เอฟ*** () เป็น[[เรือยิงตอร์ปิโดขนาด 25 ตัน|เรือยิงตอร์ปิโดขนาด 250 ตัน]] (250 ตัน) ของกองทัพเรือ[[ออสเตรีย-ฮังการี]]ระหว่างปี 2457–58  มีปืนขนาด 66 มม. (2.6 นิ้ว) สองกระบอก และท่อตอร์ปิโด 4 ท่อขนาด 450 มม. (17.7 นิ้ว) สี่ท่อ และสามารถบรรทุกทุ่นระเบิดเรือ 10-12 ลูก ในช่วง[[สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง]] มีการใช้เรือในภารกิจขบวนเรือ ลาดตระเวน คุ้มกันและเก็บกวาดทุ่นระเบิด ปฏิบัติการต่อต้านเรือดำน้ำและภารกิจโจมตีชายฝั่ง หลังออสเตรีย-ฮังการีปราชัยในปี 2461 มีการจัดสรร *87เอฟ* ให้แก่ราชนาวี[[ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย|ราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน]] ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นราชนาวียูโกสลาเวียและได้เปลี่ยนชื่อเป็น *ที5* ขณะนั้น เรือดังกล่าวและเรือชั้น *250ที* อื่น ๆ อีกเจ็ดลำเป็นเรือเดินสมุทรสมัยใหม่ไม่กี่ลำของกองทัพเรือนั้น

ใน[[สมัยระหว่างสงคราม]] *ที5* และกองทัพเรือที่เหลือเข้าร่วมการฝึกซ้อมและลาดตระเวนไปท่าเรือฝ่ายเดียวกัน แต่กิจกรรมถูกจำกัดด้วยงบประมาณกองทัพเรือที่ลดลง อิตาลียึดเรือดังกล่าวได้ระหว่าง[[การบุกครองยูโกสลาเวีย|การบุกครองยูโกสลาเวียของฝ่ายอักษะ]]ที่มีเยอรมนีเป็นผู้นำในเดือนเมษายน 2484 จากนั้นมีการปรับปรุงอาวุธหลักของเรือให้ทันสมัย เรือเข้าประจำการในกองทัพเรืออิตาลีภายใต้ชื่อยูโกสลาเวียเดิม ปฏิบัติภารกิจชายฝั่งและคุ้มกันแถวสองใน[[ทะเลเอเดรียติก]] หลังอิตาลียอมแพ้ในกันยายน 2486 อิตาลีส่งมอบเรือคืนแก่ราชนาวียูโกสลาเวียพลัดถิ่น เมื่อสงครามยุติ ก็มีการส่งมอบเรือให้กับกองทัพเรือยูโกสลาเวียใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็น *เคอร์* จนมีการแยกชิ้นส่วนในปี 2505

== เบื้องหลัง ==
ใน พ.ศ. 2453 คณะกรรมการเทคนิคทหารเรือ[[จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี|ออสเตรีย-ฮังการี]]ริเริ่มโครงการการออกแบบและพัฒนาเรือยิงตอร์ปิโดชายฝั่งระวางขับน้ำ 275 ตัน (271 ลองตัน) และกำหนดว่าควรคงความเร็วได้ 30 [[นอต]] (56 กม./ชม.) เป็นเวลา 10 ชั่วโมง ข้อกำหนดนี้ตั้งอยู่บนการคาดการณ์ว่ากำลังข้าศึกจะปิดล้อมช่องแคบโอตรันโต ซึ่งเป็นที่บรรจบของ[[ทะเลเอเดรียติก]]กับ[[ทะเลไอโอเนียน]] ระหว่างความขัดแย้งในอนาคต ในพฤติการณ์เช่นนั้น มีความจำเป็นต้องใช้เรือยิงตอร์ปิโดซึ่งสามารถแล่นจากฐานทัพเรือออสเตรีย-ฮังการี () ที่อ่าวโคโทรไปช่องแคบดังกล่าวในยามกลางคืน หาตำแหน่งและโจมตีเรือที่ปิดล้อมแล้วกลับสู่ท่าเรือก่อนเช้า มีการเลือกเครื่องยนต์กังหันไอน้ำสำหรับการขับเคลื่อน เนื่องจากไม่มีน้ำมันดีเซลที่มีพลังงานที่จำเป็น และกองทัพเรือออสเตรีย-ฮังการีไม่มีประสบการณ์เชิงปฏิบัติในการใช้เรือกังหันไฟฟ้า บริษัทต่อเรือด้านเทคนิคของตรีเยสเต (, ชื่อย่อ: STT) ได้รับคัดเลือกให้ทำสัญญาต่อเรือแปดลำแรกในชื่อกลุ่ม *ที* มีการขอคำเสนอให้ต่อเรืออีกสี่ลำ แต่เมื่อบริษัทต่อเรือแกนซ์และดานูบิอุส () ซึ่งเป็นคู่แข่ง ลดราคาสิบเปอร์เซ็นต์ ทำให้มีการสั่งเรือรวมสิบหกลำจากบริษัทดังกล่าว ชื่อว่ากลุ่ม *เอฟ* ซึ่งกลุ่มชื่อ*เอฟ* หมายถึงตำแหน่งอู่ต่อเรือหลักของแกนซ์และดานูบิอุสที่[[รีเยกา|ฟีอูเม]]

== การออกแบบและการต่อเรือ ==
[[ไฟล์:Tb87F.jpg|right|thumb|upright|300px|*87เอฟ* ในปี พ.ศ. 2458]]
เรือตอร์ปิโดยูโกสลาเวีย *ที5* มีความยาว 250 ฟุต กลุ่มเอฟ มีความยาว  ความกว้าง  และกินน้ำลึกปกติ  มีระวางขับน้ำตามการออกแบบ 266 ตันและเพิ่มเป็น 330 ตัน เมื่อบรรทุกเต็มที่ สามารถบรรจุลูกเรือได้ 38–41 คน เรือขับเคลื่อนด้วยกังหันไอน้ำ *เออีจีเคอร์ทิสส์* 2 ใบพัด ขับเคลื่อนโดยหม้อไอน้ำแบบยาร์โรว์ 2 หม้อ  หม้อหนึ่งเผาไหม้น้ำมันเชื้อเพลิง และอีกหม้อหนึ่งเผาไหม้ถ่านหิน กังหันทั้งสองจัดเป็น 5,000 แรงม้า (3,700 กิโลวัตต์) และสูงสุดถึง 6,000 แรงม้า (4,500 กิโลวัตต์) และออกแบบมาเพื่อขับเคลื่อนเรือให้มีความเร็วสูงสุด  บรรทุกถ่านหิน 20 ตัน และน้ำมันเชื้อเพลิง 34 ตัน ทำให้มีพิสัย  ที่ความเร็ว  กลุ่มเอฟมีปล่องควันสองปล่องซึ่งมากกว่ากลุ่มทีซึ่งมีปล่องเดียว เนื่องจากการจัดหาทุนที่ไม่เพียงพอ ทำให้ *87เอฟ* และเรือยิงตอร์ปิโดชั้น *250ที* ลำที่เหลือกลายเป็นเรือชายฝั่งโดยสภาพแม้ว่ามีเจตนาทีแรกให้ปฏิบัติการ "ทะเลน้ำลึก" เป็นครั้งแรกที่กองทัพเรือเล็กของออสเตรีย-ฮังการีที่ใช้ระบบกังหันและเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องกับระบบใหม่

เรือลำนี้มีปืนสโกด้า 66 มิลลิเมตร (2.6 นิ้ว) แอล/30 2 กระบอก และ ตอร์ปิโด  4 ลูก สามารถพกทุ่นระเบิดเรือ 10-12 ลูก *87เอฟ* เริ่มวางกระดูกงูในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2457 ถูกปล่อยลงน้ำ 20 มีนาคม พ.ศ. 2458 และขึ้นระวางวันที่ 25 ตุลาคมของปีเดียวกัน

== การใช้งาน ==
=== สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ===
ระหว่าง[[สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง]] *87เอฟ* ถูกนำมาใช้เพื่อลาดตระเวนคุ้มกันและกวาดทุ่นระเบิด รวมถึงปฏิบัติการต่อต้านเรือดำน้ำ และภารกิจโจมตีชายฝั่ง 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2459 *87เอฟ* และเรือยิงตอร์ปิโดชั้น 250 ที อีกสองลำเข้าร่วมปฏิบัติโจมตีชายฝั่งใน ออร์โทนา และซาน วีโท ชีลติโน ของ[[ราชอาณาจักรอิตาลี|อิตาลี]] นำโดยเรือรบหุ้มเกราะ *เซนต์ กีออร์ก*  สามวันต่อมา[[เรือลาดตระเวน]] *เฮลโกแลนด์* เรือยิงตอร์ปิโด *87เอฟ* และเรือยิงตอร์ปิโดรุ่น *250ที* อีกห้าลำถูกดักฟังโดย เรือประมงลาดตระเวนส่วนพระองค์สมเด็จพระราชินีนาถ จากเมือง[[เวย์มัท]]ของอังกฤษ และเรือพิฆาต *บูคลิเออร์* ของฝรั่งเศสบริเวณทางตอนเหนือของเมือง[[ดูร์เรส|ดูร์เรสโซ]] ในแอลเบเนีย ในระหว่างการปะทะกันระหว่างสองฝ่ายมีเพียงเรือยิงตอร์ปิโดชั้น *250ที* 2 ลำเท่านันที่ได้รับความเสียหาย ในวันที่ 9 กรกฎาคมเรือลาดตระเวน *นาวารา* นำได้ร่วมกับ *87เอฟ* และ เรือตอร์ปิโดชั้นไคมาน 2 ลำ ในการเข้าโจมตีกองเรือพันธมิตรที่ปิดกั้นช่องแคบโอตรันโต ผลของการปะทะทำให้เรือเดินสมุทรสองลำจมล่มลง วันที่ 4 พฤศจิกายน[[เรือพิฆาต]]สามลำและเรือตอร์ปิโดสามลำของอิตาลีได้เผชิญหน้ากับเรือพิฆาตของออสเตรีย – ฮังการี สองลำ พร้อมเรือยิงตอร์ปิโดรุ่น 250 ที จำนวน 2 ลำ ทางตอนเหนือของทะเลเอเดรียติก  วันรุ่งขึ้นเรือตอร์ปิโดสามลำของอิตาลีได้เข้าโจมตีบริเวณชายฝั่งแซนต์ เอลปิดิโอ ในปี พ.ศ. 2460 ได้มีการติดตั้งปืน 66 มิลลิเมตรไว้บน *87เอฟ* เพื่อใช้[[ปืนต่อต้านอากาศยาน]] เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2460 เรือยิงตอร์ปิโดชั้น *250ที* สองลำได้เริ่มภารกิจโจมตีชายฝั่ง ซึ่งในภารกิจที่สอง *87เอฟ* ได้เข้าร่วมกับเรือยิงตอร์ปิโดชั้น *250ที* เจ็ดลำกับเรือพิฆาตอีกหกลำในการการโจมตีชายฝั่งปอร์โตคอร์ซินี่ มารอตตา และ เซเซนาติโก

เมื่อถึงปี พ.ศ. 2461 [[ฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง|ฝ่ายพันธมิตร]]ได้เพิ่มกำลังการปิดล้อมอย่างต่อเนื่องบนช่องแคบโอตรันโต ตามที่กองทัพเรือออสเตรีย - ฮังการีคาดการณ์ไว้ ซึ่งส่งผลให้ปฏิบัติการณ์ของ[[เรืออู]]ของทั้งอออสเตรีย - ฮังการีและ[[จักรวรรดิเยอรมัน|เยอรมัน]]ใน[[ทะเลเมดิเตอเรเนียน]]ยากขึ้น ผู้บัญชาการกองทัพเรือออสเตรีย - ฮังการีคนใหม่ พลเรือตรี[[มิกโลช โฮร์ตี]] ตัดสินใจจะเข้าโจมตีกองเรือฝ่ายพันธมิตรโดยเรือประจัญบาน เรือลาดตระเวนและเรือพิฆาต ในตอนกลางคืนของวันที่ 8 มิถุนายน  โฮร์ตี ได้นำทัพเรือออกจากฐานทัพเรือโพลาในทะเลเอเดรียติกตอนบนพร้อม[[เดรดนอต|เรือประจัญบานเดรดนอต]] *วิริบัส ยูนิทิส* และ *พรินซ์ออยเกน* เมื่อเวลาประมาณ 23.00 น ในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2461  หลังจากมีปัญหาในการนำโซ่กันเรือในท่าเทียบเรือออก เรือประจัญบานเดรดนอต *เซนต์ อิชต์วาน* และ *เทเก็ททอฟ*  เรือพิฆาตหนึ่งลำและเรือยิงตอร์ปิโดหกลำซึ่งรวมถึง *87เอฟ* ได้ออกจาก โพลา ไปยัง สลาโน ทางตอนเหนือของรากูซา (ปัจจุบันคือเมือง[[ดูโบรฟนิก]]) เพื่อนัดพบกับกองเรือของโฮร์ตีเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเข้าโจมตีกองเรือพันธมิตรบริเวณช่องแคบโอตรันโต ในวันที่ 10 มิถุนายน เวลาประมาณ 03:15 ในขณะที่เรือยนต์ยิงตอร์ปิโดสองลำของราชนาวีอิตาลี () *เอ็มเอเอส 15* และ *เอ็มเอเอส 21* กลับจากการลาดตระเวนนอกชายฝั่ง[[แดลเมเชีย]]ได้เห็นควันจากเรือของออสเตรีย - ฮังการี ทั้งสองลำประสบความสำเร็จในการเจาะการคุ้มกันส่วนหน้าและแยกทางกันโดย *เอ็มเอเอส 21*  เข้าโจมตีเรือเทเก็ททอฟ แต่ตอร์ปิโดยิงพลาดเป้า  ณ เวลา 03:25 น. *เอ็มเอเอส 15* ภายใต้การบังคับบัญชาของ ลุยจิ ริซโซ่ ยิงตอร์ปิโดสองลูกถูกเรือเซนต์ อิชต์วาน ซึ่งทำให้ห้องหม้อไอน้ำของเรือ *เซนต์ อิชต์วาน* เป็นรูรั่ว น้ำได้เข้าท่วมตัวเรือแต่ไม่สามารถระบายได้เนื่องจากน้ำได้ทำลายระบบพลังงานปั้มสูบน้ำไปแล้ว สามชั่วโมงต่อมาเรือ *เซนต์ อิชต์วาน* ได้อับปางลง ในตุลาคม พ.ศ. 2461 ท่าเรือในเมือง[[ดูร์เรส|ดูร์เรสโซ]]ที่แอลเบเนียถูกระดมยิงโดยกองทัพเรือพันธมิตร *87เอฟ* รอดจากการถูกโจมตีแต่เรือได้รับความเสียหายเล็กน้อย ซึ่งนั้นเป็นการทำหน้าที่สุดท้ายให้กับกองทัพเรือออสเตรีย - ฮังการี

=== สมัยระหว่างสงคราม ===
เรือยิงตอร์ปิโด *87เอฟ* สามรถรอดจากสงครามได้ ใน พ.ศ. 2463 ภายใต้เงื่อนไขของ[[สนธิสัญญาแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล (ค.ศ. 1919)|สนธิสัญญาแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล]] ทำให้เรือตกเป็นของ[[ราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย|ราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน]] (KSCS, ภายหลังคือราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย) พร้อมกับเรือยิงตอร์ปิโดลำอื่นอีกในชั้น *250ที*  ได้แก่เรือกลุ่มเอฟ ได้แก่ *93เอฟ 96เอฟ* และ *97เอฟ* และเรือกลุ่มที สี่ลำ ต่อมาเรือได้เข้าประจำการใน ราชนาวียูโกสลาเวีย (เซอร์โบ-โครแอต: KJRM; Кpaљeвcкa Југословенска Pатна Морнарица) ซึ่งได้รับเรือในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2464 และได้ถูกปล่อยชื่อเป็น *ที5* ใน พ.ศ. 2468 ได้มีการจัดการซ้อมรบตามชายฝั่ง[[แดลเมเชีย]]ซึ่งเกี่ยวข้องกับกองทัพเรือส่วนใหญ่ การซ้อมรบในเดือนพฤษภาคมถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2472 มีเรือยิงตอร์ปิโดชั้น *250ที* จำนวน 6 ลำซึ่งมาพร้อมกับเรือลาดตระเวน *Dalmacija* เรือสนับสนุนเรือดำน้ำ *Hvar* และเรือดำน้ำ *Hrabri* และ *Nebojša* ล่องเรือไปยังเกาะมอลตา เกาะคอร์ฟูของ[[ราชอาณาจักรกรีซ|กรีซ]] ใน[[ทะเลไอโอเนียน]] และเมือง บีเซิร์ท ในตูนิเซียใต้อารักขาของฝรั่งเศส ซึ่งไม่ชัดเจนว่า *ที5* เป็นหนึ่งในเรือยิงตอร์ปิโดที่อยู่ในการซ้อมรบหรือไม่ ซึ่งเรือและลูกเรือสร้างความประทับใจที่ดีมากในขณะเดินทางเยือนมอลตา ใน พ.ศ. 2475 กองเรือ[[ราชนาวีอังกฤษ]]รายงานว่าราชนาวียูโกสลาเวียอยู่ในช่วงขาดงบประมาณทำให้การซ้อมรบและการฝึกยิงปืนใหญ่ลดลง

=== สงครามโลกครั้งที่สองและหลังสงคราม ===
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2484  ยูโกสลาเวียเข้าสู่[[สงครามโลกครั้งที่สอง]]เมื่อ[[นาซีเยอรมนี|เยอรมนี]][[การบุกครองยูโกสลาเวีย|รุกรานยูโกสลาเวีย]] โดยในช่วงเวลาการรุกราน *ที5* ได้รับมอบหมายให้อยู่ในกองเรือยิงตอร์ปิโดที่ 3 อยู่ใน ซิเบนิก ร่วมกับเรือกลุ่มเอฟอีกสามลำ เมื่อวันที่ 8 เมษายน เรือยิงตอร์ปิโดทั้งสี่ลำของกองเรือยิงตอร์ปิโดที่ 3 พร้อมกับเรือลำอื่นถูกมอบหมายให้สนับสนุนการโจมตีเขตอิตาลีที่[[ซาดาร์]] บนชายฝั่ง[[แดลเมเชีย]] กองเรือถูกโจมตีทางอากาศจากกองทัพอากาศอิตาลีสามครั้งและหลังจากที่แล่นออกจากพื้นที่ซาทอนลงสู่ทะเลสาบ Prokljan ซึ่งกองเรืออยู่จนถึงวันที่ 11 เมษายน ในวันที่ 12 เมษายนกองเรือยิงตอร์ปิโดที่ 3 ถึงเมืองมิลนาบน[[เกาะบราช]] และก่อนที่จะปฏิเสธที่คำสั่งให้แล่นเรือไปที่อ่าวคาร์ ในที่สุดทั้งสี่ลำถูกยึดโดยอิตาลี

*ที5* ได้เข้าประจำการในราชนาวีอิตาลีทำหน้าที่คุ้มกันชายฝั่งและเส้นทางเดินเรือในทะเลเอเดรียติก เรือได้รับการปรับปรุงให้ทันสมัยโดยแทนปืนต่อต้านอากาศยานด้วยปืน  แอล/40  แต่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงให้แตกต่างจากเดิมมากหนัก หลังจากที่[[ราชอาณาจักรอิตาลี|อิตาลี]]ยอมจำนนในเดือนกันยายน พ.ศ. 2486 อิตาลีก็ส่งมอบเรือคืนในเดือนธันวาคมของปีนั้น *ที5* ได้กลับเข้าประจำการในยูโกสลาเวียหลังสงครามและเปลี่ยนชื่อเป็น *เคอร์'' เรือถูกติดตั้งปืนขนาด ,  และ ปืน  และท่อตอร์ปิโดถูกถอดออก เรือยังทำหน้าที่จนกระทั่งปลดประจำการใน พ.ศ. 2505

## หมายเหตุ

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:เรือที่ต่อในจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
หมวดหมู่:เรือรบออสเตรีย-ฮังการีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
หมวดหมู่:เรือรบยูโกสลาเวียในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เรือรบอิตาลีในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เรือในสังกัดกองทัพเรือออสเตรีย-ฮังการี
หมวดหมู่:เรือในสังกัดกองทัพเรือยูโกสลาเวีย
หมวดหมู่:เรือในสังกัดกองทัพเรืออิตาลี
หมวดหมู่:เรือตอร์ปิโด
ท
ท
ท
หมวดหมู่:เรือในสงครามเย็น
หมวดหมู่:เรือที่ถูกเข้ายึด