open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Powder metallurgy

thumb|ผงเหล็กมักใช้สำหรับการเผาผนึก
**Powder Metallurgy** หรือ **โลหะวิทยาผง** คือ เทคนิคการขึ้นรูปโลหะผง ซึ่งประกอบด้วย 3 ขั้นตอนหลักๆ ขั้นตอนแรก เป็นการคัดแยกผงโลหะ ขั้นตอนต่อไป ผงโลหะจะถูกฉีดเข้าไปในโมลด์ (mold) หรืออัดขึ้นรูปด้วยดาย (die) จะได้ชิ้นงานในรูปของกรีน (green) ซึ่งอนุภาคโลหะผงจะจับกันด้วย mechanical locking ซึ่งมีความแข็งแรงต่ำ รูปร่างหรือมิติที่ได้ใกล้เคียงของจริง(รูปร่างที่ต้องการ) ขั้นตอนสุดท้าย คือ การเผาผนึก (sintering) ด้วยเตาอบแบบต่างๆที่มีการควบคุมบรรยากาศ

หมวดหมู่:วัสดุศาสตร์
หมวดหมู่:งานโลหะ
หมวดหมู่:ผง
โลหวิทยาการละลาย

**โลหวิทยาสารละลาย** (Hydrometallurgy) เป็นวิชาเกี่ยวกับกระบวนการแยกสกัดและการผลิตโลหะ โดยการใช้ตัวทำละลายที่เหมาะสมชะละลายสินแร่หรือสารประกอบที่ได้จากการประกอบโลหกรรมอื่น ๆ ซึ่งแตกต่างจากโลหวิทยาความร้อนสูง (Pyrometallurgy) โลหวิทยาสารละลายแบ่งเป็น 2 กระบวนการที่แตกต่างกัน 

# ชะละลายโลหะหรือสารประกอบที่ต้องการจากสินแร่ลงในสารละลาย
# ชะละลายมลทินออกจากสินแร่ ส่วนโลหะหรือสารประกอบที่ต้องการยังอยู่ในรูปของแข็งแล้วแยกออกจากสารละลายในภายหลัง โดยมีเป้าหมายเพื่อเพิ่มคุณภาพแร่ให้สูงขึ้น เช่น การใช้กรดเกลือชะละลายแคลไซต์ จากหัวแร่ทังสเตนที่ได้จากการลอยแร่ 

การเลือกกระบวนการหนึ่งกระบวนการใดขึ้นอยู่กับความยากง่ายในการละลายสิ่งที่ต้องการหรือสิ่งที่ไม่ต้องการออกมาโดยคำนึงถึงด้านค่าใช้จ่ายและกรรมวิธีเป็นหลัก โดยทั่วไปแล้วโลหวิทยาสารละลายใช้วิธีการแรกดำเนินการเป็นส่วนใหญ่

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:กระบวนการทางเคมี
หมวดหมู่:โลหวิทยา
ธงชาติออสเตรีย

**ธงชาติออสเตรีย** เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน ภายในแบ่งเป็นแถบ 3 แถบตามแนวนอน ความกว้างเท่ากันทุกแถบ แต่ละแถบเป็นแถบสีแดง ขาว และแดง เรียงตามลำดับจากบนลงล่าง ธงนี้ได้ปรากฏการใช้ตั้งแต่สมัยสงครามครูเสดครั้งที่ 3 (พ.ศ. 1732 - 1735) นับว่าเป็นธงชาติธงหนึ่งที่เก่าแก่มากที่สุดในโลก เช่นเดียวกับธงชาติเดนมาร์ก

## ประวัติ

จากหลักฐานที่ค้นพบ กล่าวว่า ดยุคเฟดเดอริกที่ 2 แห่งออสเตรีย ดยุคองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์เบเนนเบิร์ก ได้ปลดแอกออสเตรียเป็นอิสระจากจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และได้เริ่มใช้ตราสัญลักษณ์ใหม่ของตนเป็นครั้งแรกเป็นตราอาร์ม แดง-ขาว-แดง ซึ่งเป็นสีของธงชาติออสเตรีย เมื่อ พ.ศ. 1773 

แต่ยังมีตำนานอีกเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับที่มาของธงชาติออสเตรีย ซึ่งเป็นที่แพร่หลายทั่วไป เล่าไว้ว่า ในสงครามครูเสดครั้งที่ 3 ดยุคลีโอโปลด์ที่ 5 แห่งออสเตรีย ได้สวมใส่เสื้อสีขาวเข้าร่วมรบในสมรภูมิอย่างดุเดือด จนเสื้อตัวนั้นชุ่มโชกไปด้วยเลือด ยกเว้นแต่ส่วนที่ถูกเข็มขัดคาดเอาไว้เท่านั้นที่ยังคงเป็นสีขาว ท่านจึงเอาสีเสื้อดังกล่าวมาใช้ปรับใช้เป็นสีและธงประจำตัว ซึ่งต่อมาสีดังกล่าวนี้เอง ก็ได้กลายเป็นสีของธงชาติออสเตรียในเวลาต่อมา

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม

* ธงในประเทศออสเตรีย
* ธงประจำรัฐของออสเตรีย
* ตราแผ่นดินของออสเตรีย

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* ธงชาติออสเตรีย-อังการี
* สัญลักษณ์ของประเทศออสเตรีย (ภาษาเยอรมัน)

ออสเตรีย
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศออสเตรีย
หมวดหมู่:ธงในประเทศออสเตรีย
ลันท์แดร์แบร์เกอ ลันท์อัมชโตรเมอ

**เพลงชาติ[[ประเทศออสเตรีย|ออสเตรีย]]** () หรือที่รู้จักกันในนามตามวรรคแรกว่า "**ลันท์แดร์แบร์เกอ ลันท์อัมชโตรเมอ**" (; ; "แดนแห่งขุนเขา แดนริมฝั่งแม่น้ำ") ถูกนำมาใช้ใน ค.ศ. 1946 เดิมนั้นทำนองได้รับการประพันธ์โดยว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท แต่ในปัจจุบันยังคงเป็นที่ถกเถียงในหมู่นักประพันธ์หลายคน (โดยบางครั้งอาจเป็นของโยฮันน์ ฮ็อลแซร์ เป็นส่วนใหญ่) ทำนองถูกประกอบกับเนื้อร้องซึ่งได้รับการประพันธ์โดยเปาลา ฟ็อน เพรราดอวิช ในปีถัดมา 

ทำนองของเพลงนี้คือเพลง KV 623 "Freimaurerkantate" ผลงานชิ้นสุดท้ายที่สมบูรณ์ที่สุดของโวล์ฟกัง อะมาเดอุส โมซาร์ท คีตกวีชื่อดังของออสเตรีย ซึ่งได้ประพันธ์ไว้เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2334 ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตเพียง 19 วัน  ต่อมาส่วนหนึ่งของบทเพลงนี้ได้ปรากฏอยู่ในผลงานชื่อ "Chain Song" ของโยฮันน์ โฮลเซอร์ (Johann Holzer) ซึ่งต่อมาทำนองเพลงนี้เองก็ได้นำมาใช้ทำนองของเพลงชาติออสเตรีย 

สำหรับเนื้อร้องนั้นเป็นผลงานของนักประพันธ์ชาวออสเตรียชื่อ พอลลา ฟอน เปรราโดวิช (Paula von Preradovic)

เพลงนี้ได้รับการรับรองให้เป็นเพลงชาติออสเตรียอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2489

## เนื้อร้อง

## สื่อ

## แหล่งข้อมูลอื่น
; แหล่งรวบรวมข้อมูลและไฟล์เสียง
* เพลงชาติออสเตรีย "ลันด์เดอร์แบร์เกอ ลันด์อัมชโตรเมอ" - Himnuszok
* เพลงชาติออสเตรีย "ลันด์เดอร์แบร์เกอ ลันด์อัมชโตรเมอ" (MP3)
* เพลงชาติออสเตรีย "ลันด์เดอร์แบร์เกอ ลันด์อัมชโตรเมอ" (MIDI) 
; วีดิทัศน์
* ลันด์เดอร์แบร์เกอ ลันด์อัมชโตรเมอ - สถานีโทรทัศน์แห่งชาติออสเตรีย (ORF)

ออสเตรีย
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ของประเทศออสเตรีย
หมวดหมู่:เพลงภาษาเยอรมัน
รายชื่อธงในประเทศออสเตรีย

นี่คือธงต่าง ๆ ที่ใช้ในประเทศออสเตรีย สำหรับข้อมูลเกี่ยวกับธงชาติ ดูที่ ธงชาติออสเตรีย

## ธงชาติ

## ธงประจำตำแหน่ง

## ธงประจำรัฐ
 

## ธงในอดีต
### ธงชาติ

### พระอิสริยยศ

หมวดหมู่:ธงในประเทศออสเตรีย
ออสเตรีย
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 44

**[[คณะรัฐมนตรีไทย|คณะรัฐมนตรี]]** คณะที่ 44 ของไทย (5 สิงหาคม พ.ศ. 2529 – 4 สิงหาคม พ.ศ. 2531)

พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2529 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงลงพระปรมาภิไธยในประกาศ นายอุกฤษ มงคลนาวิน เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ

## รายชื่อคณะรัฐมนตรี คณะที่ 44 ของไทย

## การปรับปรุงคณะรัฐมนตรี
* วันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้รัฐมนตรีพ้นจากตำแหน่งและตั้งรัฐมนตรีดังต่อไปนี้
# นายมนตรี พงษ์พานิช พ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ไปดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ สืบแทนร้อยตำรวจเอก สุรัตน์ โอสถานุเคราะห์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ซึ่งได้ลาออกจากตำแหน่ง เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน 2529
# นายสันติ ชัยวิรัตนะ เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย

* วันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้นายไสว พัฒโน เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย

* วันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้นายอรุณ ภานุพงศ์ เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี สืบแทนนายจิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ซึ่งได้ลาออกจากตำแหน่ง

## การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรีคณะที่ 44 ของไทย
คณะรัฐมนตรีคณะนี้ สิ้นสุดลงเพราะมีพระบรมราชโองการประกาศยุบสภาผู้แทนราษฎร ต่อมาได้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ทำให้คณะรัฐมนตรีที่บริหารงานอยู่ต้องพ้นจากตำแหน่งไปตามวาระ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* คณะรัฐมนตรีคณะที่ 44 จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 
* ลำดับความเป็นมาของคณะรัฐมนตรีไทย จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 

หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:เปรม ติณสูลานนท์
ยูเรเนียม (วงดนตรี)

**ยูเรเนียม** (Uranium) เป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัลสัญชาติไทย มีสมาชิกทั้งหมด 5 คน และ 3 คน ในชุดที่สอง ออกอัลบั้มมาทั้งหมด 2 ชุด ระหว่างปี พ.ศ. 2534 - พ.ศ. 2536

## ประวัติ

ยูเรเนียม มีนักร้องนำคือ (ปู) อานนท์ สายแสงจันทร์ มีผลงานชุดแรกชื่อชุด ปฏิกิริยาร็อค ในปี พ.ศ. 2535 สังกัดกับค่าย เอสพี ศุภมิตร อันเป็นบริษัทของช่อง 3 มีเพลงที่ได้รับความนิยม คือ *ปฏิกิริยา* *หัวจิตหัวใจ* และ *ปรากฏการณ์ฝน* เป็นต้น ในระหว่างนี้มีข่าวออกมาว่า ปู เป็นแฟนกับ พาเมล่า เบาว์เด้น นักร้องสาวค่ายเดียวกันที่ออกอัลบั้มเป็นชุดแรกด้วย 

จากนั้นในปี พ.ศ. 2536 สมาชิกในวงเหลือเพียง 3 คน ได้ออกอัลบั้มชุดที่สอง คือ อัด-สะ-จอ-รอ-หัน มีเพลงที่ได้ความนิยมคือ *อัด-สะ-จอ-รอ-หัน*  และ *สมควรตาย*

ยูเรเนียม ออกอัลบั้มมาทั้งหมด 2 ชุด ไม่ถือว่าประสบความสำเร็จมากนักเมื่อเทียบกับวงเฮฟวี่เมทัลในยุคเดียวกัน อย่าง ไฮ-ร็อก หรือ หิน เหล็ก ไฟ

จากนั้นสมาชิกในวงก็แยกย้ายกันออกไปทำงานของตัวเอง เช่น ปู และ (ต๋อง) สมทบ สมมีชัย  มือเบสก็ออกไปตั้งวงแบล็คเฮด ในแนวอัลเทอร์เนทีฟ ในปี พ.ศ. 2538 ซึ่งประสบความสำเร็จกว่า

## ผลงาน
### ปฏิกิริยาร็อค (พ.ศ. 2535)
#	 ปฏิกิริยา (3:54)
#	 ธาตุแท้ (4:37)
#	 ให้หมดเลย (3:59)
#	 จะฝ่าฟัน (3:21) 
#	 ถึงเวลาแล้ว (3:20)
#	 หัวจิตหัวใจ (4:00)
#	 มีอะไรบ้างไหม (3:53)
#	 ปรากฏการณ์ฝน (4:12)
#	 รักสูตรใหม่ (3:30)
#	 ลูกผู้ชาย (3:18)
### อัด-สะ-จอ-รอ-หัน (พ.ศ. 2536)
# อัด-สะ-จอ-รอ-หัน (3:54)
# สวมเขา (4:12)				
# ดักดาน (4:27)				
# ทะลุ-ทะลวง (3:27)			
# ห่วยแตก (3:59)				
# สมควรตาย (3:38)				
# สับแหลก (4:34)				
# หัวใจเถื่อน (3:52)				
# เอาไปเผาไฟ (3:37)				
# กำแพงเมืองจีน (4:05)				
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเฮฟวีเมทัลสัญชาติไทย
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 1990
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเอสพี ศุภมิตร
ภาษายิวเยเมน

**ภาษายิวเยเมน** (Yemenite Hebrew;;)หรือ**ภาษาฮีบรูเตมานี** () เป็นระบบการออกเสียงของภาษาฮีบรูในไบเบิลและวรรณคดีที่ใช้โดยชาวยิวในเยเมน  ชาวยิวเยเมนนำภาษานี้เข้ามาสู่อิสราเอลโดยการอพยพ ซึ่งการอพยพครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2425 นักวิชาการบางส่วนเชื่อว่า ภาษานี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับแบบเยเมนมาก แต่บางคนเช่น Yosef Gafih ไม่เห็นด้วย ในบรรดาภาษาฮีบรูทุกสำเนียงที่ยังใช้อยู่ในปัจจุบัน ภาษายิวเยเมนเป็นภาษาที่ยังคงลักษณะของภาษาฮีบรูโบราณไว้ได้มากที่สุด โดยออกเสียงของพยัญชนะทุกตัวแยกออกจากกันได้หมด ยกเว้น ס sāmeḵ and ש śîn ที่ออกเสียงเป็น /s/เหมือนกัน  

ภาษายิวเยเมนได้รับอิทธิพลหรือสืบทอดมาจากภาษาฮีบรูในบาบิโลเนีย เอกสารเก่าสุดของภาษานี้แสดงระบบเครื่องหมายสระของภาษาฮีบรูในบาบิโลเนียมากกว่าภาษาฮีบรูติเบอเรีย
## อ้างอิง

* 
*S. Morag, 'Pronunciations of Hebrew', Encyclopaedia Judaica XIII, 1120–1145
*
* Yeivin, I., *The Hebrew Language Tradition as Reflected in the Babylonian Vocalization*: Jerusalem 1985 (Hebrew)
## แหล่งข้อมูลอื่น
*BIBLICAL HEBREW  - Sana'ani Yemenite Pronunciation of Hebrew
* TORATH MOSHE - Information on Yemenite Jews
*Pronunciation Chart page 1 
*Pronunciation Chart page 2 
*Rabbi Evin Sapir's Account of Yemenite Hebrew 
*Hebrew Expressions used by Temanim in conversation 

ยิวเยเมน
ยิวเยเมน
วูล์ฟแพ็ค

**วูล์ฟแพ็ค** () วงดนตรีสัญชาติไทย เป็นการรวมตัวของนักดนตรีจากวงต่าง ๆ 4 คน โดยมีความหมายถึง ฝูงหมาป่าที่ออกล่าเหยื่อเป็นกลุ่ม และสามัคคีกัน  มีสมาชิกคนสำคัญ ได้แก่ นล สิงหลกะ (อ๋อ) มือกลอง และ รณภพ อรรคราช (เต้ย) มือกีตาร์ จากวงอินคา ร่วมด้วย ประภาคาร วงศ์ช่างหล่อ มือเบส  และ วรวิทย์  แสงสีดา (แบน)  กีต้าร์/คีย์บอร์ด/เปียโน โดยมีศิริพันธ์  เจริญรัตน์ เป็นโปรดิวเซอร์ ควบคุมการผลิตผลงานของอัลบั้ม

วูล์ฟแพ็ค ออกอัลบั้มชื่อเดียวกับวงในต้นปี พ.ศ. 2539 กับค่ายเอ็มสแควร์  มีทั้งหมด 11 เพลง โดยเป็นดนตรีฮาร์ดร็อก ย้อนยุคในทศวรรษที่ 60 และ 70 มีเพลงที่ได้รับความนิยม คือ *ไม่ (ใช่ของเรา)*, *คำ (บางคำ)*, *เธอ (ผู้เดียว)*  และในต้นปี พ.ศ. 2540 วูล์ฟแพ็คก็ได้ทำเพลงประกอบภาพยนตร์ไทยเรื่อง *[[2499 อันธพาลครองเมือง]]*

วูล์ฟแพ็ค มีอัลบั้มออกมาจำนวน 4 อัลบั้มคือ
# วูล์ฟแพ็ค Wolfpack (เมษายน พ.ศ. 2539)
# วูล์ฟแพ็ค Acoustic Light (เพลงจากอัลบั้มเต็มในรูปแบบ acoustic) (กรกฎาคม พ.ศ. 2539)
# วูล์ฟแพ็ค อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ 2499 อันธพาลครองเมือง (เมษายน พ.ศ. 2540) 
# วูล์ฟแพ็ค HEART BREAKING WOLFPACK (พฤษภาคม พ.ศ. 2540)

## ผลงานอัลบั้ม

### Wolfpack (เมษายน พ.ศ. 2539)
# 	ไม่ (ใช่ของเรา)
# 	เธอ (ผู้เดียว)
# 	ทาง (ที่ขีดไว้)
# 	คือ (บรรเลง)
# 	แค่ (เปิดใจ)
# 	คำ (บางคำ)
# 	สู้ (เพื่อตัวเราเอง)
# 	คว้า (ความฝัน)
# 	เพื่อน (เก่า)
# 	ไม่ (ใช่ของเรา) (Single Edit)
# 	จบ

### Acoustic Light (กรกฎาคม พ.ศ. 2539)
# 	เธอ...(ผู้เดียว)
# 	แค่...(เปิดใจ)
# 	คำ...(บางคำ)
# 	เพื่อ...(เธอเท่านั้น)
# 	เพื่อน...(เก่า)
# 	สู้...(เพื่อตัวเรา)
# 	ไม่...(ใช่ของเรา)
# 	ก็...(เพราะเธอ)
# 	ทาง...(ที่ขีดไว้)
# 	จบ...(-)

### อัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ 2499 อันธพาลครองเมือง (เมษายน พ.ศ. 2540)
# 	7 วันที่ฉันเหงา
# 	อย่ามาใกล้ฉัน
# 	แค่คำว่ารัก
# 	สิ่งสุดท้าย
# 	อันธพาล
# 	7 วันที่ฉันเหงา (ดนตรีฝึกร้อง)
# 	อย่ามาใกล้ฉัน  (ดนตรีฝึกร้อง)
# 	แค่คำว่ารัก  (ดนตรีฝึกร้อง)
# 	สิ่งสุดท้าย  (ดนตรีฝึกร้อง)
# 	อันธพาล  (ดนตรีฝึกร้อง)

### HEART BREAKING WOLFPACK (พฤษภาคม พ.ศ. 2540)
# 	ก็ (เพราะเธอ)
# 	เธอ (ผู้เดียว)
# 	คำ (บางคำ)
# 	แค่คำว่ารัก
# 	อย่ามาใกล้ฉัน
# 	เพื่อ (เธอเท่านั้น)
# 	เธอ (ผู้เดียว)
# 	คว้า (ความฝัน)
# 	ไม่ (ใช่ของเรา)
# 	แค่ (เปิดใจ)
# 	สิ่งสุดท้าย
# 	จบ

## ดูเพิ่ม
* อินคา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติไทย
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 1990
ภาษาลันนัง

**ภาษาลันนัง**(咱人話, หรือ 咱儂話),  หรือ 'Lan-nang-oé', เป็นสำเนียงของภาษาจีนฮกเกี้ยนในฟิลิปปินส์ ชื่อ lan-nang-oé หมายถึง ' ภาษา (oé)ของประชาชน (lâng) ของเรา (lán) ' เป็นสำเนียงแม่ของสำเนียงเซียแมนหรืออมอย ใช้พูดในชุมชนชาวจีนในฟิลิปปินส์ ได้รับอิทธิพลจากภาษาตากาล็อก ภาษาสเปน และภาษาจีนกวางตุ้ง มีผู้พูดเป็นภาษาแม่ราว 592,200 คนหรือ 98.5% ของชาวจีนในฟิลิปปินส์ทั้งหมด 
## อ้างอิง

ลันนัง
ลันนัง
ภาษาบราฮุอี

**ภาษาบราฮุอี** () เป็นภาษาตระกูลดราวิเดียนที่พูดโดยชาวบราฮุอีบางส่วน โดยหลักมีผู้พุดในบริเวณตอนกลางของแคว้นบาโลชิสถาน ประเทศปากีสถาน และมีชุมชนขนาดเล็กกระจายทั่วพื้นที่อิหร่าน, อัฟกานิสถาน และเติร์กเมนิสถาน และโดยชาวบราฮุอีที่อยู่ต่างประเทศในอิรัก, กาตาร์ และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ภาษานี้เป็นภาษาที่อยู่ห่างจากประชากรที่พูดภาษาตระกูลดราวิเดียนที่ใกล้ที่สุดในอินเดียใต้ด้วยระยะทางมากกว่า  

เป็นภาษากลุ่มดราวิเดียนที่ได้รับอิทธิพลจากภาษากลุ่มอิหร่านมาก เช่นจากภาษาบาโลจ เชื่อว่าเป็นส่วนที่เหลืออยู่ของภาษากลุ่มดราวิเดียนที่เคยแพร่กระจายในบริเวณดังกล่าว ก่อนที่ชาวอารยันจะอพยพเข้ามา นักวิชาการบางส่วนเชื่อว่า ชาวบราฮุอีเป็นลุกหลานของกลุ่มชนที่เจ้าของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ ขณะที่สมมติฐานอื่นเชื่อว่าภาษานี้เกิดจากการกลมกลืนกันของภาษากลุ่มดราวิเดียนและอินโด-อารยันในยุคก่อนพระเวท

## อักขรวิธี
### อัหษรเปอร์เซีย-อาหรับ
ภาษาบราฮุอีเป็นภาษาตระกูลดราวิเดียนภาษาเดียวที่ไม่ได้เขียนด้วยอักษรฐานพราหมี แต่ใช้อักษรอาหรับตั้งแต่ครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20:

### อักษรละติน
เมื่อไม่นานมานี้ มีการประดิษฐ์อักษรวิธีฐานละตินชื่อว่า Brolikva (ชื่อย่อของ *Brahui Roman Likvar*) โดยคณะกรรมการภาษาบราฮุอีประจำมหาวิทยาลัยบาโลชิสถานที่เควตตาและใช้งานในหนังสือพิมพ์ Talár

ข้างล่างนี้คืออักขรวิธี Bráhuí Báşágal Brolikva แบบใหม่:

## ตัวอย่าง
### ไทย
มนุษย์ทั้งหลายเกิดมามีอิสระและเสมอภาคกันในเกียรติศักดิ์และสิทธิ ต่างมีเหตุผลและมโนธรรม และควรปฏิบัติต่อกันด้วยเจตนารมณ์แห่งภราดรภาพ

### อักษรอาหรับ
مُچَّا اِنسَاںک آجو او اِزَّت نَا رِد اَٹ بَرےبَر وَدِى مَسُّنو. اوفتے پُهِى او دَلِىل رَسےںگَانے. اَندَادے وفتے اَسِ اےلو تون اِىلُمِى اے وَدِّفوئِى اے.

### อักษรละติน
Muccá insáńk ájo o izzat ná rid aŧ barebar vadí massuno. Ofte puhí o dalíl raseńgáne. andáde ofte asi elo ton ílumí e vaddifoí e.

## อ้างอิง

## ข้อมูล

*
*
*Bray, Denys. *The Brahui Language, an Old Dravidian Language Spoken in Parts of Baluchistan and Sind: Grammar.* Gian Publishing House, 1986. 
*
*
*
*
*
*
*

## แหล่งข้อมูลอื่น

บราฮุอี
บราฮุอี
บราฮุอี
ภาษาโทรจัน

**ภาษาโทรจัน** เป็นภาษาโบราณใช้พูดในเมืองทรอย ในช่วงปลายยุคสำริดไม่ทราบแน่ชัดว่าภาษานี้เป็นภาษาใด ซึ่งถูกทำลายลงเมื่อราว 657 ปีก่อนพุทธศักราช ในสงครามโทรจัน เป็นภาษาที่ไม่มีการบันทึกไว้เลย

## หลักฐานทางโบราณคดี
มีการพบตราประทับภาษาฮิตไตน์ในบริเวณกรุงทรอยเมื่อ พ.ศ. 2538 มีอายุราว 732 ปีก่อนพุทธศักราช และพบจดหมายภาษาลูเวีย ภาษาลูเวียเป็นภาษากลางในจักรวรรดิฮิตไตน์ ซึ่งอาจสืบทอดมาสู่กรุงทรอยได้ทางหนึ่ง หลักฐานของชาวกรีกแสดงหลักฐานเกี่ยวกับภาษาในกรุงทรอยซึ่งมีหลักฐานดังนี้
* ในวรรณคดี “อีเลียด” แสดงถึงการพูดภาษาที่แตกต่างกันและต้องการล่าม 
* ในเรื่องของเทพีอะโฟรไดท์ แสดงประวัติของเธอในการล่อลวงเจ้าชายอันคีเชสแห่งโทรจัน โดยเจ้าชายกล่าวอ้างว่ามาจากดินแดนเพื่อนบ้านคือฟริเจีย แต่พูดได้สองภาษา พูดภาษาของตนได้ดีพอๆกับภาษาฟริเจีย 
อย่างไรก็ตามในวรรณคดีอีเลียด ชาวทรอยได้สนทนาโต้ตอบกับชาวกรีกได้อย่างไม่ยากเย็นนัก แต่อาจเกิดจากการปรับเปลี่ยนของผู้เขียนและผู้แปลในยุคต่อมาก็ได้

## ทฤษฎีลูเวีย
ไม่มีหลักฐานเพียงพอสำหรับการกำหนดภาษาของทรอยจนกระทั่ง พ.ศ. 2538 เมื่อพบตราประทับในยุคฮิตไตต์ตอนปลาย อายุราว 732 ปีก่อนพุทธศักราช แสดงว่าลูเวียในสมัยโบราณรู้จักกันในชื่อทรอย และภาษาลูเวียนี้เคยเป็นภาษากลางของจักรวรรดิฮิตไตต์ ชื่อของชาวทรอยในอีเลียดอย่างน้อย 9 คนไม่ใช่ภาษากรีก และน่าจะเป็นภาษาในเอเชียไมเนอร์ก่อนเปลี่ยนไปใช้ภาษากรีก  นักภาษาศาสตร์ส่วนใหญ่ยอมรับว่าภาษาลูเวียเป็นภาษาของทรอย  แต่บางคนมีความเห็นว่าภาษาลูเวียอาจจะเป็นภาษาราชการ โดยมีภาษาอื่นๆใช้พูดในชีวิตประจำวัน .
## อ้างอิง

* Dalby,Andrew. 2006. Rediscovering Homer.Norton, New York, London ISBN=0393057887 pp. 129-133.
* Latacz, Joachim . 2004.Troy and Homer: towards a solution of an old mystery. Oxford University Press, Oxford ISBN=0199263086, pp. 49-72.
* Ross, Shawn A., "*Barbarophonos*: Language and Panhellenism in the *Iliad*," *Classical Philology* 100 (2005), pp. 299–316.
* Watkins, Calvert (1986), "The language of the Trojans" in *Troy and the Trojan War: a symposium held at Bryn Mawr College, October 1984* ed. M. J. Mellink. Bryn Mawr.
ทโรจัน
โทรจัน

**โทรจัน** () ตามศัพท์หมายถึง "แห่งเมืองทรอย" (Troy) อาจหมายถึง
* สงครามเมืองทรอย
** ม้าโทรจัน กลยุทธ์ของทหารกรีกที่ใช้ตีเมืองทรอย
* ภาษาโทรจัน เป็นภาษาโบราณใช้พูดในเมืองทรอย
* ม้าโทรจัน (คอมพิวเตอร์) โปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่เข้าทำลายระบบคอมพิวเตอร์คล้ายกับไวรัสคอมพิวเตอร์
* โทรจัน (ถุงยางอนามัย) หรือ โทรเจิน ถุงยางที่มียอดจำหน่ายมากสุดในสหรัฐอเมริกา เริ่มวางจำหน่ายครั้งแรกในปี  พ.ศ. 2463 (ค.ศ. 1920)
* ที-28 โทรจาน เครื่องบินฝึกชั้นสูง
ภาษาปาลา

**ภาษาปาลา** เป็นภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียนที่ตายแล้ว พบในจารึกอักษรรูปลิ่ม ชื่อในภาษาฮิตไตน์ของภาษานี้คือ palaumnili, หมายถึง "ของประชาชนแห่งปาลา" คาดว่าดินแดนปาลาอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของบริเวณที่ชาวฮิตไตน์อาศัยอยู่ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศตุรกี บริเวณดังกล่าวถูกยึดครองโดยชาวกัสกัส เมื่อ 957 ปีก่อนพุทธศักราช ทำให้ภาษาปาลากลายเป็นภาษาตาย 

เอกสารของชาวฮิตไตน์อ้างถึงข้อความภาษาปาลาในการกล่าวถึงเทพเจ้าซาปาร์วาทั้งหมด 21 ข้อความ เทพเจ้าซาปาร์วาเป็นเทพที่ชาวปาลานับถือในฐานะเทพเจ้าแห่งท้องฟ้า โดยเรียกในภาษาของตนว่าเทพทิยัซ ส่วนในภาษาลูเวียเรียกเทพทิวัซ 

ในการเปรียบเทียบระหว่างภาษาอินโด-ยุโรเปียนโบราณ ภาษาฮิตไตน์โบราณมีการใช้ปัจจัยแสดงความเป็นเจ้าของเอกพจน์ -as ในช่วง 1057 ปีก่อนพุทธศักราช (เทียบได้กับ *-os ในภาษาอินโดขยุโรเปียนดั้งเดิม) ในขณะที่จารึกอักษรรูปลิ่มภาษาลูเวียใช้ปัจจัยคุณศัพท์ -ssa ส่วนภาษาปาลาใช้ปัจจัยแสดงความเป็นเจ้าของ -as และปัจจัยคุณศัพท์ -asa ภาษาปาลามีการแบ่งเพศแบบเดียวกับภาษาฮิตไตน์คือแบ่งเป็นนามมีชีวิตและไม่มีชีวิต รูปแบบการใช้สรรพนามก็เป็นแบบเดียวกัน

ปาลา
คาไลโดสโคป (วงดนตรี)

**คาไลโดสโคป** () เป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัลสัญชาติไทยวงแรก ๆ ที่เติบโตมาจากยุคดนตรีในแคมป์ทหารอเมริกัน (จีไอ) ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2512  มีสมาชิกคนสำคัญ คือ ต้อม อิราวัต บุนนาค ผู้ก่อตั้งวง โดยเป็นมือเบสของวงมาตั้งแต่แรกเริ่ม, เอ็ดเวิร์ด แวนโซ (ทุย) นักร้องนำเสียงแหบเสน่ห์ เจ้าของฉายา *"[[ร็อด สจ๊วต]]เมืองไทย"* และ ศิริศักดิ์ ศิริโชตินันท์ มือกีตาร์ของวง ซึ่งเป็นมือกีตาร์ระดับชั้นแนวหน้าคนหนึ่งของประเทศ ที่รู้จักดีในชื่อของ *"หมู คาไลโดสโคป"*

วง คาไลโดสโคป มีผลงานอัลบั้มคัฟเวอร์เพลงสากล 3 ชุด และไทยสากล 2 ชุด  คือ "กระชากใจ" ในปี พ.ศ. 2535 มีเพลงที่ได้รับความนิยม ได้แก่ *กระชากใจ* เพลงร็อคมันส์ที่กลายเป็นคำฮิตติดปากวัยรุ่นในยุคนั้น กับ *เพราะเรานั้น...คู่กัน* ซึ่งเป็นเพลงประกอบโฆษณาคอฟฟี่เมต และกลายเป็นเพลงร็อกประจำวงที่ได้รับความนิยมตลอดกาล  ส่วนผลงานชุดที่สอง คือ "เหนือกาลเวลา" ในปี พ.ศ. 2537 กับทางค่ายรถไฟดนตรี มีเพลง *เหนือกาลเวลา* ที่ได้รับความนิยม

ปี พ.ศ. 2559 คาไลโดสโคป ได้ออกซิงเกิลใหม่ 2 เพลง คือเพลง *อีกสักครั้ง* และเพลง *ใจไม่แพ้* โดยอิราวัติ บุนนาค หัวหน้าวงทำหน้าที่โปรดิวเซอร์ของ 2 เพลงนี้ และศรายุทธ สุปัญโญ ทำหน้าที่เอ็กเซ็กคิวทีฟโปรดิวเซอร์ แต่งเนื้อร้องโดย ภูษิต ศศิธรานนท์

ปี พ.ศ. 2560 เอ็ดเวิร์ด แวนโซ ได้เข้าร่วมแข่งขันรายการเดอะวอยซ์ไทยแลนด์ ซีซั่นที่ 6 ทางช่อง 3 แต่ไม่ผ่านในรอบ Knockout

เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2565 เอ็ดเวิร์ด แวนโซ นักร้องนำของวง ได้เสียชีวิตอย่างสงบ ณ เวลา 00:13 น. เนื่องจากโรคมะเร็งปอดที่รักษามาอย่างยาวนาน

## ผลงาน
### อัลบั้ม
* คาไลโดสโคป (พ.ศ. 2521)
* Medley Smoke (พ.ศ. 2523)
* 1984 (พ.ศ. 2527)
* กระชากใจ (มกราคม พ.ศ. 2535)
**รายชื่อเพลง
***

***
**รายชื่อนักดนตรี
***Edward Vanzo - ร้องนำ
***ศิริศักดิ์ ศิริโชตินันท์ - กีตาร์ (อดีตไฮร็อค-อิทธิ)
***อิรวัติ บุนนาค - เบส
***อรรถพร ชูโต - คีย์บอร์ด (ต่อมาไปอยู่กับวงมาโนช พุฒตาล)
***สมพณ ปานชื่อ - กลอง
* เหนือกาลเวลา (ธันวาคม พ.ศ. 2537)
*

*

### ซิงเกิล
* ใจไม่แพ้ (มีนาคม พ.ศ. 2559)
* อีกสักครั้ง (มีนาคม พ.ศ. 2559)

## คอนเสิร์ต

* คอนเสิร์ต รำลีก ชักกี้ ธัญญรัตน์ (31 พฤษภาคม 2551)
* คอนเสิร์ต จุดประกาย คอนเสิร์ต ซีรีส์ # 37 ตอน “พลังรักในเพลงร็อก (14 กุมภาพันธ์ 2553)
* คอนเสิร์ต ร็อก ดาว คอนเสิร์ต (7 กันยายน 2553)
* คอนเสิร์ต CHARITY ROCK CONCERT BY MARMALADE CLUB (17 พฤศจิกายน 2555)
*คอนเสิร์ต 70 ปี แหลม มอริสัน เปิดกรุตำนานร็อค (20 สิงหาคม 2557)
* คอนเสิร์ต Music For Friend (21 กุมภาพันธ์ 2558)
* คอนเสิร์ต The Sun & Friends (17 ตุลาคม 2558)
* คอนเสิร์ต 70's Once More (29 กรกฎาคม - 11 สิงหาคม 2561)
* คอนเสิร์ต ชีวิตสัมพันธ์ Rock On The Beach (11 มกราคม 2562)
* คอนเสิร์ต JAM FOR LAM (28 กุมภาพันธ์ 2565)
* คอนเสิร์ต Live Music Benefit For Lam Morrison (20 สิงหาคม 2565)
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ฟังเพลงในอัลบั้ม กระชากใจ
* ฟังเพลงในอัลบั้ม เหนือกาลเวลา 

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเฮฟวีเมทัลสัญชาติไทย
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 1960
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 1970
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 1980
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 1990
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512
รายชื่อธงประจำรัฐในออสเตรีย

**ธงประจำรัฐต่างๆ ของออสเตรีย** เป็นธง 2 หรือ 3 ริ้ว ใช้สีต่าง ๆ ตามตราอาร์มของแต่ละรัฐ ตราอาร์มของแต่ละรัฐนั้นอาจจะมีการเพิ่มไปในธงหรือไม่มีก็ได้

## ดูเพิ่ม

* ธงชาติออสเตรีย
* ตราแผ่นดินของออสเตรีย

หมวดหมู่:ธงในประเทศออสเตรีย
หมวดหมู่:รัฐของประเทศออสเตรีย
ออสเตรีย
หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์

**หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์** (; ; ) คืออาณานิคมซึ่งอยู่ในการควบคุมของอดีตบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ ซึ่งต่อมาอยู่ภายใต้การบริหารของรัฐบาลเนเธอร์แลนด์ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 และกลายเป็นประเทศอินโดนีเซียในปัจจุบัน

## ภูมิหลัง

บริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (เฟโอเซ) ได้รับการก่อตั้งขึ้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 เพื่อขยายเส้นทางการค้าในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ในปีค.ศ. 1700 บริษัทได้เข้ามาก่อตั้งอาณานิคมและเริ่มมีอำนาจในหมู่เกาะของภูมิภาคนี้ หลังจากบริษัทล้มละลายในปีค.ศ. 1800 รัฐบาลเนเธอร์แลนด์ก็ได้เข้ามาบริหารอาณานิคมเอง


หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในเขตโอเชียเนีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2343
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2485
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2488
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2492
หมวดหมู่:เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร
แม่น้ำเลย

**แม่น้ำเลย** เป็นแม่น้ำในจังหวัดเลยที่ไหลขึ้นไปทางเหนือจะบรรจบกับแม่น้ำโขงที่อำเภอเชียงคาน และเป็นแม่น้ำสายหลักสำหรับเกษตรกรรมในจังหวัดเลย

## เส้นทางน้ำ

แม่น้ำเลยเป็นแม่น้ำที่ที่มีต้นกำเนิดมาจากป่าภูหลวง เขตรักษาพันธ์สัตว์ป่าภูหลวง จังหวัดเลย ผ่าน พื้นที่บ้านโนนพัฒนา บ้านเลยตาด ตำบลเลยวังไสย์ อำเภอภูหลวง จังหวัดเลย ซึ่งในระยะทางการไหลของแม่น้ำเลยไหลผ่านพื้นที่อำเภอภูหลวง อำเภอวังสะพุง อำเภอเมืองเลย และไหลลงสู่แม่น้ำโขงบริเวณพื้นที่บ้านคกมาด  อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย 

## อ้างอิง

เลย
เลย
หมวดหมู่:อำเภอภูหลวง
หมวดหมู่:อำเภอวังสะพุง
หมวดหมู่:อำเภอเมืองเลย
หมวดหมู่:อำเภอเชียงคาน
บิ๊กกัน

**บิ๊กกัน** () วงดนตรีเฮฟวีเมทัลสัญชาติไทย มีสมาชิกทั้งหมด 3 คน ได้แก่ รถศึก จันทร์แพทย์รักษ์, อภิสิทธิ์ พงศ์ชัยสิริกุล  และครองพงศ์ วัชรานันท์ ในสังกัดเอสพี ศุภมิตร ทางช่อง 3

บิ๊กกันสร้างความฮือฮาแก่วงการ ด้วยการเป็นวงร็อกที่แต่งตัวแหวกแนวออกไปทางวงอื่น ๆ โดยสวมกางเกงยีนส์ขาสั้นและเสื้อเชิร์ตสีขาวทั้งวง มีเพลงที่ได้การโปรโมทคือ *เมืองอะไร*, *ชวนยังไงก็ไม่ไป*, *ทำลาย*, *Rock & Roll* เป็นต้น แต่ไม่ประสบความสำเร็จนักในแง่ของยอดขาย  จึงมีผลงานออกมาเพียงชุดเดียว ในปี พ.ศ. 2536 โปรดิวเซอร์ในอัลบั้มคือชัชชัย สุขาวดี (หรั่ง ร็อกเคสตร้า) โดยเนมเคยเล่นเป็นพระเอกเอ็มวีให้กับวงยูเรเนียมในเพลง "สมควรตาย" ก่อนจะถูกแตกแขนงเป็นวงบิ๊กกันและแบลดเฮดในเวลาต่อมา  

จากนั้น สมาชิกจึงได้แยกย้ายกันออกไป  เช่น อภิสิทธิ์ได้ร่วมงานกับวงแบล็คเฮดซึ่งเป็นวงอัลเทอร์เนทีฟ โดยมีอานนท์ สายแสงจันทร์ สมาชิกเก่าวงยูเรเนียมเป็นนักร้องนำ ซึ่งกลับประสบความสำเร็จกว่า

## สมาชิก
* รถศึก จันทร์แพทย์รักษ์ (พริก) - เบส
* อภิสิทธิ์ พงศ์ชัยสิริกุล (เอก) - กีตาร์
* ครองพงศ์ วัชรานันท์ (เนม) - ร้องนำ (เสียชีวิต)
* ธีรชัย กฤตยาภัทร (หนุ่มจัง) - กลอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติไทย
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีเฮฟวีเมทัลสัญชาติไทย
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 1990
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเอสพี ศุภมิตร
อุเทน เตชะไพบูลย์

**อุเทน เตชะไพบูลย์** (3 มกราคม พ.ศ. 2456 - 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550) เป็นคนไทยเชื้อสายจีนที่ในสมัยหนึ่งได้ชื่อว่าเป็นมหาเศรษฐีของเมืองไทย ผู้ก่อตั้งธนาคารศรีนคร และมูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง รวมถึงนิคมอุตสาหกรรมบางปู  

นายอุเทน เป็นผู้ร่วมก่อตั้ง บริษัท สุรามหาคุณ ที่ได้สัมปทานในการผลิตและจำหน่ายสุราของโรงงานสุราบางยี่ขัน ในชื่อ “แม่โขง” และ “กวางทอง”  เมื่อ พ.ศ. 2502 ก่อนจะสูญเสียธุรกิจนี้ไปจากการพ่ายแพ้การประมูลให้แก่นายเจริญ สิริวัฒนภักดี นอกจากนี้นายอุเทนยังเป็นผู้ก่อตั้งบริษัท วังเพชรบูรณ์  ผู้ก่อสร้างโครงการเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ (ปัจจุบัน คือ เซ็นทรัลเวิลด์)

นายอุเทน  เกิดในตระกูลแต้ มีบิดาชื่อนายแต้จือปิง (鄭子彬) มารดาชื่อนางไอ๋เหีย (靄霞) โดยก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น "อุเทน" ได้ใช้ชื่อเดิมว่า  "แต้โหง่วเล้า" (鄭午樓) หรือในภาษาจีนกลางออกเสียงว่า "เจิ้งอู่โหลว" ซึ่งนายอุเทน เป็นบิดาของนายวิรุฬ เตชะไพบูลย์

## การศึกษา
อุเทน เตชะไพบูลย์ จบมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ (อสช 8893) และได้รับพระราชทานปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ในปี พ.ศ. 2523 และปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง (พ.ศ. 2534) สังคมสงเคราะห์ศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ (พ.ศ. 2545) ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาบริหารการศึกษา จากสถาบันราชภัฏสวนสุนันทา (พ.ศ. 2546)

## ชีวิตครอบครัว

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักธุรกิจชาวไทย
หมวดหมู่:นักการธนาคารชาวไทย
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายจีน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ภ.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอัสสัมชัญ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
หมวดหมู่:ผู้ได้รับปริญญากิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
อุเทน เตชะไพบูลย์
หมวดหมู่:สกุลเตชะไพบูลย์
เอไดน์

**เอไดน์** () เป็นชื่อเรียกมนุษย์ กลุ่มหนึ่ง ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน กล่าวคือ เป็นมนุษย์กลุ่มที่เดินทางเข้ามาถึงแผ่นดินเบเลริอันด์จำนวนสามตระกูลแรก นับแต่ยุคที่หนึ่งของอาร์ดา และได้เป็นสหายเอลฟ์

คำว่า 'เอไดน์' เป็นภาษาซินดาริน รูปเอกพจน์คือ อดาน (Adan) เดิมเป็นคำที่หมายถึง มนุษย์ ซึ่งเป็นบุตรแห่งอิลูวาทาร์เช่นเดียวกัน มีความหมายว่า "ทุติยชน" หรือผองชนลำดับที่สอง เนื่องจากพวกเขา "ตื่น" ขึ้นภายหลังพวกเอลฟ์ ซึ่งเป็นปฐมชน หรือผู้เกิดก่อน  ในภาษาเควนยาเรียกว่า อทานิ (Atani) รูปเอกพจน์คือ อทาน (Atan)

สามตระกูลใหญ่ของเอไดน์ได้แก่

# **[[ตระกูลเบออร์]]** เป็นชนที่มีรูปร่างล่ำสันแข็งแรง ผมสีดำ ลักษณะคล้ายชาวโนลดอร์มากที่สุด ชนกลุ่มนี้เดินทางข้ามเทือกเขาเอเร็ดลูอินมาเป็นกลุ่มแรก และฟินร็อด เฟลากุนด์ เป็นผู้แรกที่ได้มาพบ ชาวตระกูลเบออร์จึงภักดีต่อราชสกุลฟินาร์ฟิน ภายหลังได้รับมอบแว่นแคว้นศักดินา ลาดรอส เป็นของตนเอง (ลาดรอส อยู่ในเขตอาณาจักรดอร์โธนิออน)
# **ชาว[[ฮาลาดิน]]** หรือ **ผองชนแห่ง[[ฮาเล็ธ]]** เป็นชนที่มีรูปร่างสันทัด ผมสีดำ คล้ายชาวเบออร์ แต่ร่างเล็กกว่า ชนกลุ่มนี้ชื่นชอบใช้ชีวิตอิสระอยู่ในป่า พวกเขาตั้งถิ่นฐานอยู่ในป่าเบรธิล ชายแดนตะวันตกเฉียงเหนือของโดริอัธ 
# **ตระกูลมารัค** แต่ภายหลังเป็นที่รู้จักในชื่อ **[[ตระกูลฮาดอร์]]** ชนกลุ่มนี้มีรูปร่างสูง เรือนผมสีทอง ลักษณะคล้ายชาววันยาร์ แต่มีความกล้าหาญและชำนาญการศึก พวกนี้มีจำนวนมากที่สุด ภักดีต่อราชสกุลฟิงโกลฟิน ได้รับแว่นแคว้นศักดินา ดอร์-โลมิน อยู่ในฮิธลุม

หลังสิ้นสุดยุคที่หนึ่ง สายเลือดของชาวเอไดน์ที่สืบทอดต่อมายังชาวนูเมนอร์ คือเอลรอส ทาร์-มินยาทัวร์ ผู้เป็นบุตรของเออาเรนดิล (บุตรของทูออร์แห่งตระกูลฮาดอร์) และเอลวิง (บุตรีของดิออร์ ผู้บุตรของเบเรนแห่งตระกูลเบออร์)

หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตในตำนานของโทลคีน
อรุณ กิติยากร ณ อยุธยา

ท่านผู้หญิง**อรุณ กิติยากร ณ อยุธยา** (สกุลเดิม: สนิทวงศ์ ณ อยุธยา; 24 ธันวาคม พ.ศ. 2470 − 29 กันยายน พ.ศ. 2551) เป็นภริยาของหม่อมราชวงศ์กัลยาณกิติ์ กิติยากร และพระเชษฐนี (พี่สะใภ้) ในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2470 เป็นธิดาของหม่อมหลวงจรูญ สนิทวงศ์ (หลวงจรูญสนิทวงศ์) กับหม่อมหลวงรวง สนิทวงศ์ สำเร็จการศึกษาจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับทุนไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ และกลับมาเป็นครูที่โรงเรียนสาธิตประสานมิตร ภายหลังได้ลาออกมาประกอบอาชีพส่วนตัว

ท่านผู้หญิงอรุณเป็นคุณหญิงจากการรับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์สำหรับตระกูลจุลจอมเกล้า ชั้นตติยจุลจอมเกล้า เมื่อ วันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2512  ชั้นทุติยจุลจอมเกล้า เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2530

ท่านผู้หญิงอรุณ กิติยากร ณ อยุธยา สมรสกับหม่อมราชวงศ์กัลยาณกิติ์ กิติยากร มีบุตรธิดา 2 คน คือ
# ร้อยโท หม่อมหลวงพลายชุมพล กิติยากร (12 สิงหาคม 2501 − 26 ธันวาคม 2559) สมรสกับอภิญญา กิติยากร ณ อยุธยา (สกุลเดิม สุวรรณวิหค)
# หม่อมหลวงสิริณา กิติยากร สมรสกับปิยะ จิตตาลาน

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ราชสกุลกิติยากร
หมวดหมู่:ราชสกุลสนิทวงศ์
หมวดหมู่:ณ อยุธยา
หมวดหมู่:ท่านผู้หญิง
หมวดหมู่:ครูชาวไทย
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.จ.ว. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ บ.ม.
หลุมพี

**หลุมพี** (ชื่อวิทยาศาสตร์:  *Eleiodoxa conferta* (Griff.) Burr. ) เป็นปาล์มชนิดหนึ่ง พวกปาล์มลำต้นสั้นแตกหน่อเป็นกอใหญ่ออกดอกผลแล้วตายไป ขึ้นในที่ลุ่มน้ำขังและป่าพรุ ออกดอกตั้งแต่เดือนมิถุนายน - กันยายน ออกผลตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน - มีนาคม ตั้งแต่เริ่มออกช่อดอกจนถึงผลสุก ใช้ระยะเวลา ประมาณ 18 - 20 เดือน

หลุมพี เป็นพืชที่มีความสัมพันธ์ กับระบบนิเวศ ในป่าพรุอย่างเหนียวแน่น โดยสภาพทางธรรมชาติเป็นไม้ชั้นล่างในป่าพรุขึ้นได้และเจริญเติบโตได้ดีในที่มีร่มเงา และต้องมีน้ำขังตลอดปี ลักษณะของต้นหลุมพีออกเป็นกอใหญ่ แต่ละต้นออกผล แต่ละต้นออกผลครั้งเดียวแล้วตาย ต้นอื่นซึ่งเป็นหน่อในกอเดียวกัน จะออกผลหมุนเวียน กันต่อไป ทำให้พื้นที่ยึดครองของหลุมพี ขยายกว้างขึ้นตลอด สามารถเก็บความชื้นและน้ำไว้ได้ ซึ่งเอื้อต่อการดำรงชีวิต ของพืชและสัตว์ชนิดอื่นๆในป่าพรุ ที่ผูกพันเป็น ห่วงโซ่อาหาร เกิดผลดี ต่อระบบนิเวศและสิ่งแวดล้อมโดยรวม อันเป็นปัจจัยหลักในการ ดำรงชีวิตของชุมชนรอบป่าพรุ

## ลักษณะ
* ใบ ประกอบรูปขนนก ออกเวียนสลับ ยาว300 - 500 ซม. กว้าง 100 - 200 ซม. ก้านใบและกาบใบมีหนามยาวแหลม เรียงเป็นแผง มีใบย่อยมาก ใบย่อยเรียวยาว ปลายแหลม เรียงเป็นระเบียบสองข้างก้านช่อใบ 
* ดอก เล็กสีแดง ออกเป็นช่อแยกแขนงที่ปลายลำ ยาว 50 -100 ซม. มีกาบหุ้มช่อหลายกาบ 
* ผล รูปไข่กลับ ปลายตัด กว้าง ยาวประมาณ 2.5 ซม. เปลือกเป็นเกล็ดเล็กๆ เรียงเกยซับกัน มีรสเปรี้ยว นิยมนำมาดอง

## อ้างอิง

* หลุมพี 

หมวดหมู่:วงศ์ย่อยหวาย
สวัสดิ์ จำปาศรี

**พันตำรวจเอกสวัสดิ์ จำปาศรี** เกิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2495 ที่ อ.ชุมพวง จ.นครราชสีมา โดยเป็นบุตรของพ่อซึ่งเป็นกำนัน ชื่อ นายทองคำ และแม่คือ นางกองศรี จำปาศรี

พ.ต.อ.สวัสดิ์ จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม ปริญญาโท บริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์ เริ่มรับราชการตำรวจ โดยเริ่มตั้งแต่เป็นลูกแถวและผู้บังคับหมู่ กองกำกับการสวัสดิภาพเด็กและเยาวชน และเป็นสารวัตรประจำแผนกสืบสวนสอบสวนในสถานีตำรวจแถบฝั่งธนบุรีหลายท้องที่นานถึง 25 ปี เช่น หนองค้างพลู, บางขุนเทียน เป็นต้น จนกระทั่งได้ลาออกจากราชการในปี พ.ศ. 2548 ในยศ พันตำรวจเอก (พ.ต.อ.) เพื่อออกมาเล่นการเมือง

โดยในการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2548 พ.ต.อ.สวัสดิ์ ได้ลงรับสมัคร ส.ส. ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในเขตบางขุนเทียน โดยได้เป็นผู้สมัครของพรรคประชาธิปัตย์อย่างกะทันหัน เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงตัวผู้สมัคร และ พ.ต.อ.สวัสดิ์ ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้งในครั้งนั้น

จากนั้น พ.ต.อ.สวัสดิ์ จำปาศรี ก็ยังคงลงพื้นที่อย่างต่อเนื่อง ในการเลือกตั้งในปลายปี พ.ศ. 2550 พ.ต.อ.สวัสดิ์ ก็ยังคงสมัครในพื้นที่เดิมกับทางพรรคประชาธิปัตย์  แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง

ชีวิตส่วนตัว สมรสแล้วกับ นางรัตนา จำปาศรี (นามสกุลเดิม สุวภาพ) มีบุตรสาว 2 คน 

ต่อมา พ.ต.อ.สวัสดิ์ มีทำหน้าที่ที่ปรึกษาผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ม.ร.ว.สุขุมพันธุ์ บริพัตร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ส่วนตัว 
*  เว็บ hi5
* ซื่อสัตย์ จริงใจ รับใช้ชาวประชา พ.ต.อ.สวัสดิ์ จำปาศรี ที่ปรึกษาผู้ว่าฯ กทม.

หมวดหมู่:ตำรวจชาวไทย
หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์
หมวดหมู่:พรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
รูสเวลต์

**รูสเวลต์** หรือ **โรสเวลต์** (*Roosevelt*) เป็นนามสกุลที่มีต้นกำเนิดจากชาวดัตช์ ซึ่งมีความหมายว่าทุ่งดอกกุหลาบ อาจหมายถึง
* ทีโอดอร์ รูสเวลต์ ประธานาธิบดีคนที่ 26 ของสหรัฐอเมริกา
* แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ ประธานาธิบดีคนที่ 32 ของสหรัฐอเมริกา

**สถานที่**
*  สถานีแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ สถานีรถไฟฟ้าปารีส
* เกาะรูสเวลต์ ในนครนิวยอร์ก
อำเภอนาแก

**นาแก** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครพนม

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอนาแกมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอวังยาง อำเภอปลาปาก และอำเภอเรณูนคร
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับอำเภอธาตุพนม
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอดงหลวง (จังหวัดมุกดาหาร)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอเต่างอยและอำเภอโคกศรีสุพรรณ (จังหวัดสกลนคร)

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอนาแกแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 143 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอนาแกประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลนาแก ** ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลนาแก
* **เทศบาลตำบลพระซอง ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพระซองทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลนาแก ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาแก (นอกเขตเทศบาลตำบลนาแก)
* **องค์การบริหารส่วนตำบลหนองสังข์ ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองสังข์ทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลนาคู่ ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาคู่ทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลพิมาน ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพิมานทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลพุ่มแก ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลพุ่มแกทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลก้านเหลือง ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลก้านเหลืองทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบ่อ ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองบ่อทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลนาเลียง ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเลียงทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแก้ง ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านแก้งทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลคำพี้ ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลคำพี้ทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลสีชมพู ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสีชมพูทั้งตำบล

## สถานที่สำคัญ
*วัดศรีจำปาตำบลนาแก
* วัดพระธาตุศรีคุณ ตำบลนาแก
* วัดภูพานอุดมธรรม (ดานสาวคอยวนาราม) ตำบลนาแก
* วัดธรรมบรรพต (วัดถ้ำพระเวส) ตำบลนาแก 
* ศาลหลักเมือง ตำบลนาแก
* อนุสรณ์สถานแห่งความสงบ ตำบลพิมาน
* วัดส้างพระอินทร์ ตำบลพุ่มแก

## สถานศึกษา
*มหาวิทยาลัยรามคำแหง (สาขาวิทยาบริการเฉลิมพระเกียรติ)
*วิทยาลัยการอาชีพนาแก
*วิทยาลัยอาชีวศึกษานาแก
*โรงเรียนพระซองสามัคคีวิทยา
*โรงเรียนนาแกพิทยาคม
*โรงเรียนนาแกสามัคคีวิทยา
*โรงเรียนหนองบ่อวิทยานุกูล
*โรงเรียนนาแกผดุงราชกิจเจริญ
*โรงเรียนเซนต์ยอแซฟนาแก
*โรงเรียนธรรมากรวิทยานุกูล

นาแก
ไรทาลิน

**ไรทาลิน ** () คือวงพังก์ร็อกที่มีส่วนผสมของอีโม ประกอบด้วยสมาชิก เฟิร์น- นันธิภาคย์ สินสิวะมงคล ร้องนำและเล่นกีตาร์, ปารโมทย์ แก้วจันทร์ หรือ โจ ในตำแหน่งมือเบส, พงษ์ดนัย นัยนานนท์ หรือบอล มือกลอง และ คงกฤษ คล้ายแดง หรืออาร์ท ในตำแหน่งมือกีตาร์ 

ไรทาลินมีโอกาสขึ้นแสดงตามงานต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นงาน Nirvana Tribute Concert ตั้งแต่ครั้งที่ 2 เป็นต้นมา  ต่อมาได้มีผลงานในเพลง "เกิดมาเพื่อสิ่งนี้" ในโปรเจกต์ DO IT OR DIE งานโปรเจกต์พิเศษฉลองครบรอบ 10 ปี ของค่ายอินดี้ มิวสิค บั๊กส์ จนมีผลงานอัลบั้มเต็มครั้งแรก กับอัลบั้ม Heaven & Hell

## สมาชิก
* นันธิภาคย์ สินสิวะมงคล (เฟิร์น) (ร้องนำ) , (กีตาร์) 
* คงกฤษ คล้ายแดง (อาร์ต) (กีตาร์) 
* ปราโมทย์ แก้วจันทร์ (โจ) (เบส) 
* พงษ์ดนัย นัยนานนท์ (บอล) (กลอง)
* มรรษกร คำหงษา (จิว) (เนื้อเพลง)

## ผลงาน
* อัลบั้ม DO IT OR DIE (พ.ศ. 2549)
7. เกิดมาเพื่อสิ่งนี้ (Track 7)

* อัลบั้ม Heaven & Hell (พ.ศ. 2550)

# Heinous Strom
# ดิน ฟ้า อากาศ
# สูงสุดสู่สามัญ
# Stellar
# ตายทั้งเป็น
# อายตัวเอง
# เกิดมาเพื่อสิ่งนี้
# ความสุข
# Angle From Heaven
# Say U Love
# รักยังคงอยู่
# ในความมืด
# Helless
# ผู้ต้องสงสัย
# วันปล่อยผี

* New Single (พ.ศ. 2553)
# สนามบิน

* New Single (พ.ศ. 2554)
#เหนือมนุษย์ Ost.เหนือมนุษย์

* New Single (พ.ศ. 2560)
#ยังจดจำ (Remember)

* New Single (พ.ศ. 2562)
#ดื้อดึง

* New Single (พ.ศ. 2563)
#ฉันยอมพูด

หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีร็อกสัญชาติไทย
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีไทยในยุค 2000
เบเลริอันด์

thumb|300px|แผ่นดินเบเลริอันด์

**เบเลริอันด์** (Beleriand) เป็นชื่อดินแดนแห่งหนึ่งในโลกจินตนาการ มิดเดิลเอิร์ธ งานประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของแผ่นดินมิดเดิลเอิร์ธ ทางฟากตะวันตกของเทือกเขาเอเร็ดลูอิน (หรือเทือกเขาสีน้ำเงิน ด้านตะวันตกของแคว้นไชร์ ใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์) ติดกับมหาสาคร หรือเบเลกายร์ ปรากฏเป็นฉากหลังสำคัญอยู่ในเรื่อง ซิลมาริลลิออน งานเขียนอื่นๆ ของโทลคีนที่เกี่ยวข้องกับแผ่นดินเบเลริอันด์ ได้แก่ *The Lays of Beleriand*, *[[ตำนานบุตรแห่งฮูริน]] (The Children of Hurin)*, *The Book of Lost Tales* และอื่นๆ ในหนังสือชุด ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ

อาณาเขตเบเลริอันด์ ด้านตะวันตกจรดทะเลเบเลกายร์ ด้านตะวันออกจรดเทือกเขาเอเร็ดลูอิน ทิศเหนือจรดทุ่งอาร์ด-กาเลน ทิศใต้แผ่ไปถึงผืนป่าเทาร์-อิม-ดุยนัธ มีแม่น้ำสายหลักอยู่สองสาย ได้แก่แม่น้ำซิริออน กับแม่น้ำเกลิออน  แม่น้ำซิริออนเป็นแม่น้ำใหญ่กว่า ไหลผ่านกึ่งกลางแผ่นดินเบเลริอันด์ แบ่งพื้นดินออกเป็น**เบเลริอันด์ตะวันออก** และ**เบเลริอันด์ตะวันตก**  ส่วนแม่น้ำเกลิออนแม้จะแคบกว่า แต่ยาวกว่า ไหลผ่านเบเลริอันด์ตะวันออกเลียบไปกับแนวเทือกเขาเอเร็ดลูอิน ฟากตะวันออกของเกลิออนเป็นแผ่นดินที่เรียกว่า ออสซิริอันด์ มีแควสาขาอีกหกสายไหลจากเอเร็ดลูอินลงมาบรรจบกับเกลิออน ดังนั้นบางครั้งก็เรียกดินแดนนี้ว่า 'แผ่นดินแห่งแม่น้ำทั้งเจ็ด' หรือ 'ดินแดนสัตตนที'

แผ่นดินเบเลริอันด์ถึงคราววิบัติจนล่มจมลงสู่ใต้มหาสมุทร เมื่อครั้งสงครามแห่งความโกรธา อันเป็นสงครามเทพ ระหว่างทัพของวาลาร์ กับมอร์กอธ เป็นอันสิ้นสุดยุคที่หนึ่ง คงเหลือแต่เพียงแผ่นดินซึ่งเป็นที่ตั้งหลุมศพของมอร์เวน ทูริน และนิเอนอร์ ที่ยังโผล่พ้นมหาสมุทรอยู่ เรียกว่า 'โทลมอร์เวน'

## อาณาจักรต่างๆ ในเบเลริอันด์

* กอนโดลิน (ตั้งในปีที่ 116 ของยุคแห่งตะวัน) 
* ดอร์-โลมิน (ตั้งในปีที่ 50 ของยุคแห่งตะวัน มอบให้แก่มนุษย์ในปีที่ 400) 
* โดริอัธ (ก่อตั้งในปีทวิพฤกษาศกที่ 1152) 
* เบเลริอันด์ตะวันออก  
* ธาร์เกลิออน (ตั้งในปีที่ 7 ของยุคแห่งตะวัน) 
* นาร์โกธรอนด์ (ตั้งในปีที่ 102 ของยุคแห่งตะวัน) 
* เนฟรัสต์   
* ฟาลัส
* พรมแดนมายดรอส  (ตั้งในปีที่ 7 ของยุคแห่งตะวัน) 
* ช่องแคบมากลอร์ (ตั้งในปีที่ 7 ของยุคแห่งตะวัน)
* ออสซิริอันด์ (หรือ ลินดอน ก่อตั้งปีทวิพฤกษาศกที่ 1350) 
* ช่องแคบอะกลอน 
* อะมอนเอเร็บ (ตั้งในปีที่ 7 ของยุคแห่งตะวัน) 
* อาร์แวร์นิเอน (ตั้งในปีที่ 511 ของยุคแห่งตะวัน)
* เอสโตลัด 
* ฮิธลุม (ตั้งในปีที่ 1 ของยุคแห่งตะวัน)
* ฮิมลัด (ตั้งในปีที่ 7 ของยุคแห่งตะวัน)

## อ้างอิง
* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, *[[ซิลมาริลลิออน]]*, ลอนดอน: ฮาร์เปอร์คอลลินส์.

หมวดหมู่:ดินแดนในตำนานของโทลคีน
มอร์ดอร์

thumb|300px|มอร์ดอร์ จากภาพยนตร์ไตรภาค ลอร์ดออฟเดอะริงส์
**มอร์ดอร์** (Mordor) เป็นชื่อดินแดนแห่งหนึ่งในจินตนิยายชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ซึ่งเป็นที่ตั้งอาณาจักรอันชั่วร้ายของ เซารอน คำว่า มอร์ดอร์ เป็นภาษาซินดาริน มีความหมายว่า 'แผ่นดินแห่งความมืด'

มอร์ดอร์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของมิดเดิลเอิร์ธ ในกำบังของเทือกเขาเอเฟลดูอัธ และเอเร็ดลิธุย ข้างตะวันออกของแม่น้ำอันดูอิน จึงตั้งประชิดอยู่ทางตะวันออกของอาณาจักรกอนดอร์

ภายในมอร์ดอร์เป็นที่ตั้งของ บารัดดูร์ หอคอยทมิฬ ซึ่งเป็นที่อยู่ของเซารอน นอกจากนี้ยังมีเมาท์ดูม หรือ โอโรดรูอิน หรือภูมรณะ ซึ่งเป็นภูเขาไฟที่เปิดสู่แหล่งลาวาใต้พิภพ เป็นที่ที่มีอัคคีความร้อนสูงที่สุดบนมิดเดิลเอิร์ธ เป็นสถานที่เพียงแห่งเดียวที่สามารถหลอมสร้างแหวนเอกธำมรงค์ และเป็นที่เดียวที่ทำลายมันลงได้ เมาท์ดูมคือจุดหมายในการเดินทางของโฟรโด แบ๊กกิ้นส์ และ แซมไวส์ แกมจี ในภารกิจทำลายแหวนเอกในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์

การเข้าสู่มอร์ดอร์ สามารถเข้าได้จากทางทิศเหนือ ผ่านประตูดำแห่งมอร์ดอร์ ชื่อว่า 'โมรันนอน' ซึ่งตั้งอยู่ที่ช่องแคบเชิงเขาระหว่างเอเฟลดูอัธกับเอเร็ดลิธุย  อีกทางหนึ่งคือผ่านช่องเขาบนเอเร็ดลิธุย ซึ่งมีเมืองปราการแห่งหนึ่งตั้งอยู่ ชื่อ มินัสมอร์กูล เมืองนี้แต่เดิมเป็นเมืองของชาวกอนดอร์ ซึ่งสร้างขึ้นสำหรับคอยเฝ้าระวังการเคลื่อนไหวของเซารอน ต่อภายหลังถูกพวกภูตแหวนยึดไปได้ และกลายเป็นที่อยู่ของวิชคิง หรือราชันขมังเวท

ด้านหน้าประตูดำเป็นทุ่งราบกว้างใหญ่  ชื่อทุ่งดาร์กอลัด หรือ ทุ่งสมรภูมิ เป็นสถานที่ซึ่งเกิดสงครามครั้งยิ่งใหญ่ในช่วงปลายยุคที่สอง คือ สงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย เป็นที่สิ้นพระชนม์ของกิล-กาลัด และ เอเลนดิล ในยุคที่สามทุ่งกว้างใหญ่แห่งนี้กลายเป็นบึงน้ำเฉอะแฉะ เรียกกันว่า 'บึงมรณะ' ข้างใต้บึงเป็นหลุมศพของเอลฟ์และมนุษย์ที่เสียชีวิตในสงครามแห่งพันธมิตรครั้งสุดท้าย

## อ้างอิง
* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, *ลอร์ดออฟเดอะริงส์*, ลอนดอน:สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์คอลลินส์
* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, *ซิลมาริลลิออน*, ลอนดอน:สำนักพิมพ์ฮาร์เปอร์คอลลินส์

หมวดหมู่:ดินแดนในตำนานของโทลคีน
อำเภอบ้านแพง

**บ้านแพง ** เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครพนม

## ที่ตั้งและอาณาเขต
อำเภอบ้านแพงมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังต่อไปนี้
* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับอำเภอบึงโขงหลง (จังหวัดบึงกาฬ)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับแขวงบอลิคำไซ แขวงคำม่วน (ประเทศลาว) และอำเภอท่าอุเทน
* **ทิศใต้** ติดต่อกับอำเภอศรีสงคราม 
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับอำเภอนาทม และอำเภอบึงโขงหลง (จังหวัดบึงกาฬ)

## การแบ่งเขตการปกครอง
### การปกครองส่วนภูมิภาค
อำเภอบ้านแพงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 75 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่อำเภอบ้านแพงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
* **เทศบาลตำบลบ้านแพง ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านแพงทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลไผ่ล้อม ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไผ่ล้อมทั้งตำบล 
* **องค์การบริหารส่วนตำบลโพนทอง ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโพนทองทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวง ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลหนองแวงทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลนางัว ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนางัวทั้งตำบล
* **องค์การบริหารส่วนตำบลนาเข ** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลนาเขทั้งตำบล

บ้านแพง
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–ลาว
คณะวิศวกรรมศาสตร์ศรีราชา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

**คณะวิศวกรรมศาสตร์ศรีราชา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์** เป็นหนึ่งใน 3 คณะที่จัดตั้งในระยะเริ่มแรกของวิทยาเขตศรีราชา

## ประวัติ
คณะวิศวกรรมศาสตร์ศรีราชา ก่อตั้งขึ้นเพื่อขยายโอกาสทางการศึกษาและรองรับการพัฒนาเขตเศรษฐกิจบริเวณพื้นที่ชายฝั่งทะเลตะวันออก โดยมุ่งเน้นผลิตบัณฑิต และพัฒนากำลังคนด้านวิศวกรรมศาสตร์ในสาขาต่างๆ ตลอดจนศึกษา ค้นคว้าวิจัยและให้บริการทางวิชาการ เพื่อสนับสนุนการดำเนินงาน พัฒนาอุตสาหกรรมรวมทั้งการเสริมสร้างและยกระดับเทคโนโลยีของประเทศให้ก้าวสูงขึ้นอีกระดับหนึ่ง 

## หน่วยงาน
ภาควิชา สำนัก สถาบัน และศูนย์ ภายในคณะวิศวกรรมศาสตร์ศรีราชา
* สำนักงานเลขานุการ
* ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า
* ภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์
* ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ
* ภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกล
* ภาควิชาวิศวกรรมโยธา

## หลักสูตร

## ทำเนียบคณบดี
ทำเนียบคณบดีนับตั้งแต่เป็นโครงการจัดตั้งคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม จนมาเป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ศรีราชา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในปัจจุบัน

**หมายเหตุ** คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน
* คณะวิศวกรรมศาสตร์ กำแพงแสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ 
* คณะวิศวกรรมศาสตร์ศรีราชา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตศรีราชา 
* คณะวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสกลนคร 

กเษตรศาสตร์
หมวดหมู่:หน่วยงานในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ศุภพร มาพึ่งพงศ์

**ศุภพร มาพึ่งพงศ์ ** (13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2489 - 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550) ผู้บรรยายกีฬาโดยเป็นผู้บุกเบิกการชมกีฬาอเมริกันฟุตบอลในประเทศไทย 

ในปี พ.ศ. 2521 ช่อง 3 ได้ลิขสิทธิ์การถ่ายทอดกีฬาอเมริกันฟุตบอลเป็นครั้งแรก ทำการพากย์โดย ชัยณรงค์ มนเทียรวิเชียรฉาย ต่อมา ศุภพร ซึ่งจบการศึกษาจากสหรัฐอเมริกา โดยในขณะเรียนเป็นนักกีฬาอเมริกันฟุตบอลของมหาวิทยาลัยในตำแหน่งตัวเตะ  ได้เข้ามาเป็นผู้บรรยายร่วมและได้เป็นผู้บรรยายหลักในเวลาต่อมา โดยมีเทคนิคการพากย์ที่เน้นการอธิบายกฎกติกา เทคนิค และรายละเอียดปลีกย่อยของเกม นักกีฬา โค้ช  รวมถึงแผนการเล่นต่างๆจนกีฬาชนิดนี้เป็นรู้จัก  ทำให้ศุภพรได้เป็นผู้บรรยายกีฬาชนิดนี้ติดต่อกันนานหลายปี 

ต่อมาศุภพรได้เป็นผู้บุกเบิกการชมกีฬามวยปล้ำหญิง โดยนำเทปการแข่งขันจากประเทศญี่ปุ่นมาถ่ายทอดทางช่อง 7 เมื่อ พ.ศ. 2530  เขาเป็นผู้จัดการสำนักงานส่งเสริมกีฬา บริษัท บุญรอดบริวเวอรี่ จำกัด  มีหน้าที่ดูแลนักกอล์ฟสมัครเล่นในสังกัดของสโมสรสิงห์

ศุภพร เสียชีวิตเมื่อคืนวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 หลังจากนำนักกีฬากอล์ฟในสังกัดของบริษัท ไปฝึกซ้อม แล้วเกิดอาการไม่สบายกะทันหัน สิริอายุได้ 61 ปี 

## อ้างอิง

ผู้พากย์กีฬาชาวไทย
ภาษาคาซาร์

**ภาษาคาซาร์** เป็นภาษาที่พูดโดยเผ่าคาร์ซาร์ในเอเชียกลางในยุคกลาง อยู่ในภาษากลุ่มเตอร์กิก ใกล้เคียงกับภาษาฮั่น มีข้อโต้แย้งกันมากว่าภาษาคาซาร์ควรอยู่ในสาขาใดของภาษากลุ่มเตอร์กิกถ้าจะจัดให้อยู่ในกลุ่มนี้ บางคนเสนอว่าน่าจะจัดให้อยู่ในภาษากลุ่มอิหร่านหรือภาษากลุ่มคอเคเซียน อาจได้รับอิทธิพลจากภาษาเตอร์กิกโบราณและภาษาอุยกูร์ 

นักวิชาการอาหรับในยุคกลางจำแนกให้ภาษาคาซาร์คล้ายกับภาษาของชาวเติร์กเช่น ภาษาโอคุซ นอกจากนั้นภาษาคาซาร์และภาษากลุ่มโอคุซมีความใกล้เคียงกับภาษาอื่น เพราะภาษาบัลการ์อาจได้รับอิทธิพลจากภาษาเตอร์กิกโบราณและภาษาอุยกูร์ นักวิชาการปัจจุบันได้ตั้งสมมติฐานโอคุซโดยสันนิษฐานว่าภาษาคาซาร์มีจุดกำเนิดจากยุคของกอกเติร์ก ซึ่งเป็นไปได้ว่าภาษาเตอร์กิกโบราณแบบของกอกเติร์กมีการใช้เป็นภาษาทางการในช่วงต้นของประวัติภาษาคาซาร์แต่ไม่มีหลักฐานเหลืออยู่
[left|thumb|200px|จารึก[อักษรออร์คอน ที่ใช้เขียนภาษาคาซาร์]]
ตัวอย่างของภาษาคาซาร์ที่เหลืออยู่ในปัจจุบันมีน้อยมาก ส่วนใหญ่เป็นชื่อที่ยังเหลืออยู่ในเอกสารทางประวัติศาสตร์ที่เหลืออยู่ในภาษาฮีบรู ภาษาคาซาร์ที่เหลืออยู่เป็นข้อความที่เขียนด้วยอักษรรูนส์แบบเตอร์กิก แต่ก็ยังพบภาษาคาซาร์ที่เขียนด้วยอักษรซีริลลิก อักษรกรีก อักษรฮีบรู อักษรละติน อักษรอาหรับหรืออักษรจอร์เจียในชุมชนที่ต่างกัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตระกูลภาษาเตอร์กิก
หมวดหมู่:ภาษาโบราณในทวีปเอเชีย
ภาษาชูเลียม

**ภาษาชูเลียม** (ภาษารัสเซีย: Чулымский язык)เป็นภาษาที่พูดโดยชาวชูเลียมซึ่งเรียกตนเองว่า Ös ภาษานี้มีหลายสำเนียง แต่บางสำเนียงกลายเป็นภาษาตายไปแล้ว มีผู้พูดอยู่ในรัสเซีย บริเวณไซบีเรียกลาง ทางเหนือของเทือกเขาอัลไต บริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำชูเลียม ผู้พูดทั้งหมดใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษาที่สอง

หมวดหมู่:ตระกูลภาษาเตอร์กิก
หมวดหมู่:ภาษาในประเทศรัสเซีย
ภาษาซิเดติก

**ภาษาซิเดติก** เป็นภาษาตระกูลอินโด-ยุโรเปียน สาขาอนาโตเลียที่ตายแล้ว พบในเหรียญที่มีอายุราว พ.ศ. 43 – 243 หลักฐานจากนักประวัติศาสตร์ชาวกรีกแสดงว่าภาษานี้เป็นภาษาในเมืองซิเด อาจมีความเกี่ยวข้องกับภาษาไลเซีย ภาษาไลเดีย และภาษาคาเรีย

ซิเดติก
ภาษาบัตส์

**ภาษาบัตส์** เป็นภาษาของชาวบัตส์ที่อยู่แถบเทือกเขาคอเคซัส จัดอยู่ในภาษากลุ่มคอเคซัส มีผู้พูด 2,500 - 3,000คน เมื่อ พ.ศ. 2518 ภาษานี้ใช้เป็นภาษาพูดเท่านั้น ชาวบัตส์ในจอร์เจียใช้ภาษาจอร์เจียเป็นภาษาเขียน ภาษานี้ไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษาเชเชนและภาษาอิงกุซทั้งที่อยู่ในกลุ่มย่อยนักเหมือนกัน

คำนามภาษาบัตส์มี 8 การก ซึ่งถือว่ามีมากที่สุดในบรรดาภาษากลุ่มคอเคซัสด้วยกัน ลักษณะเด่นของภาษานี้อีกอย่างหนึ่งคือมีการผันคำกริยาแสดงตัวแทนของการกระทำ เช่น มีการแยกระหว่าง as woʒe ฉันตกลงไป (โดยไม่ใช่ความผิดพลาดของฉัน) และ so woʒe ฉันตกลงไป (โดยความผิดพลาดของฉันเอง)

บัตส์
คณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 13

**[[คณะรัฐมนตรีไทย|คณะรัฐมนตรี]]** คณะที่ 13 ของไทย (17 กันยายน พ.ศ. 2488 - 31 มกราคม พ.ศ. 2489)

หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศพระบรมราชโองการ เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2488

นายปรีดี พนมยงค์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ลงนามในประกาศ

พระยามานวราชเสวี (ปลอด ณ สงขลา) ประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ

## รายชื่อคณะรัฐมนตรีคณะที่ 13 ของไทย
ในวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2488 มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรี ดังนี้

# พลตำรวจเอก อดุล อดุลเดชจรัส เป็นรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
# พลโทชิต มั่นศิลป์ สินาดโยธารักษ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม
# ศาสตราจารย์ ดิเรก ชัยนาม เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
# หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
# พระยาอรรถการีย์นิพนธ์ (สิทธิ จุณณานนท์) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ
# หม่อมหลวงอุดม สนิทวงศ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ และกระทรวงอุตสาหกรรม
# นายสพรั่ง เทพหัสดิน ณ อยุธยา เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
# นายทวี บุณยเกตุ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
# พระยานลราชสุวัจน์ (ทองดี นลราชสุวัจน์) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
# พระตีรณสารวิศวกรรม (ตรี ตีรณสาร) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ
# นายประจวบ บุนนาค เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข
# นายทวี ตะเวทิกุล เป็นรัฐมนตรี
# นายสงวน ตุลารักษ์ เป็นรัฐมนตรี
# ศาสตราจารย์ วิจิตร ลุลิตานนท์ เป็นรัฐมนตรี
# นายเตียง ศิริขันธ์ เป็นรัฐมนตรี
# นายทอง กันทาธรรม เป็นรัฐมนตรี
# นายพึ่ง ศรีจันทร์ เป็นรัฐมนตรี
# นายจำลอง ดาวเรือง เป็นรัฐมนตรี
# นายจรูญ สืบแสง เป็นรัฐมนตรี
# พระสุทธิอรรถนฤมนตร์ (สุธ เลขยานนท์) เป็นรัฐมนตรี
# เจ้าวรทัศน์ ณ ลำพูน เป็นรัฐมนตรี
# นายชิต เวชประสิทธิ์ เป็นรัฐมนตรี

คณะรัฐมนตรีแถลงนโยบายต่อสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2488 และได้รับความไว้วางใจในวันเดียวกัน
คำแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรีคณะนี้ ปรากฏในหนังสือราชกิจจานุเบกษา พ.ศ. 2488 เล่ม 62 ตอน 52 หน้า 1426

## การปรับคณะรัฐมนตรี
เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2488 คณะรัฐมนตรีคณะนี้ได้มีการเปลี่ยนแปลงตามลำดับ คือ
# พลโทชิต มั่นศิลป์ สินาดโยธารักษ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ได้ลาออกจากตำแหน่งเนื่องจากสุขภาพไม่ดี
# พลโทจิระ วิชิตสงคราม เป็นรัฐมนตรี
# นายทองอินทร์ ภูริพัฒน์ เป็นรัฐมนตรี
# นายถวิล อดุล เป็นรัฐมนตรี

## การสิ้นสุดของคณะรัฐมนตรีคณะที่ 13 ของไทย
คณะรัฐมนตรีคณะนี้สิ้นสุดลง เพราะเหตุที่สภาผู้แทนราษฎรชุดที่ให้ความไว้วางใจได้สิ้นสุดลง เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2488 โดยพระราชกฤษฎีกายุบสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2488 คณะรัฐมนตรีคณะนี้ได้รักษาการไปจนถึงวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2489 ซึ่งเป็นวันตั้งนายกรัฐมนตรีใหม่ตามรัฐธรรมนูญ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* คณะรัฐมนตรีคณะที่ 13 จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 
* ลำดับความเป็นมาของคณะรัฐมนตรีไทย จากสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี 

หมวดหมู่:คณะรัฐมนตรีไทย
หมวดหมู่:หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช