open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ปลากระเบนชายธง

**ปลากระเบนชายธง** หรือเรียกสั้น ๆ ว่า **ปลากระเบนธง** (; ) ปลากระเบนชนิดหนึ่ง ที่สามารถปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืด, น้ำกร่อย และทะเลได้ อยู่ในวงศ์ปลากระเบนธง (Dasyatidae) มีรูปร่างเป็นทรงกึ่งสี่เหลี่ยมดูคล้ายชายธง จึงเป็นที่มาของชื่อ โดยความกว้างของลำตัวจะมีมากกว่าความยาวของลำตัวเสียอีก  เมื่อมีขนาดเล็กผิวด้านบนจะเรียบ และผิวนี้จะขรุขระขึ้นตามอายุที่มากขึ้น โดยมีตุ่มแข็งเล็ก ๆ ปกคลุมบริเวณกลางลำตัวจนถึงโคนหาง  ตามีขนาดเล็ก หางยาว ปลายหางมีแผ่นริ้วหนังเห็นได้ชัดเจน  มีเงี่ยงพิษ 2 ชิ้นที่ตอนกลางของส่วนหาง  สีลำตัวด้านบนเป็นสีน้ำตาลคล้ำ  มีความกว้างโดยเฉลี่ยทั่วไปประมาณ 1 เมตร พบใหญ่สุดได้ถึง 3 เมตร  และยาว 1.8 เมตร น้ำหนักกว่า 250 กิโลกรัม

มีจุดเด่นคือ หางที่ยาวมาก โดยที่ความยาวของหางมีมากกว่าความยาวลำตัวถึง 2.5–3 เท่า ซึ่งเมื่อถูกจับ มักจะสะบัดหางด้วยความรุนแรงและเร็วเพื่อแทงเงี่ยงหางเพื่อป้องกันตัว เนื่องจากมีเงี่ยงที่อยู่ตอนกลางของส่วนหางด้วย จึงนับได้ว่ามีอันตรายกว่าปลากระเบนสกุลหรือชนิดอื่นทั่วไป ที่มีเงี่ยงอยู่ที่ส่วนโคนหาง

พบกระจายพันธุ์บริเวณชายฝั่งทะเล หรือปากแม่น้ำอย่างกว้างขวาง โดยพบตั้งแต่ทวีปแอฟริกาตะวันออก, แอฟริกาเหนือ เช่น อียิปต์ และแอฟริกาใต้ เรื่อยไปจนถึงทะเลแดง, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงภูมิภาคไมโครนีเซีย และ ออสเตรเลีย รวมถึงญี่ปุ่น  โดยมีรายงานพบที่แม่น้ำคงคา ประเทศอินเดีย ที่ห่างจากทะเลถึง 2,200 กิโลเมตร รวมถึงมีรายงานการพบตัวที่มีน้ำหนัก 50 กิโลกรัมที่คลองรังสิต จังหวัดปทุมธานี ของประเทศไทย แต่พฤติกรรมในทะเลจะอาศัยอยู่ได้ลึกถึง 60 เมตร 

สำหรับในประเทศไทย พบได้ในแหล่งน้ำจืดในแม่น้ำเจ้าพระยาช่วงจังหวัดพระนครศรีอยุธยา, แม่น้ำบางปะกง และแม่น้ำแม่กลองช่วงจังหวัดกาญจนบุรี และพบได้น้อยที่ทะเลสาบสงขลาตอนใน ในเขตจังหวัดพัทลุงและสงขลา 

มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ คือ ใช้เนื้อเป็นอาหารในต่างประเทศ และใช้หนังทำเป็นเครื่องหนัง เช่น กระเป๋า เป็นต้น และยังเป็นตัวดึงดูดนักท่องเที่ยวให้มาป้อนอาหารให้ที่ชายหาดแถบทะเลแคริบเบียนด้วย

เดิมปลากระเบนชายธงเคยถูกจำแนกให้มีเพียงชนิดเดียว แต่ปัจจุบันจากการศึกษาล่าสุดได้ถูกจำแนกออกเป็นถึง 5 ชนิด และในชนิด *P. sephen* นี้ เป็นปลาที่พบในแถบทะเลแดงและทะเลอาหรับ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปและข้อมูลปลากระเบนธงเพิ่มเติม 

ชายธง
หมวดหมู่:ปลาแอฟริกา
กระเบนชายธง
ปลาที่พบในประเทศอินเดีย
ปลาที่พบในประเทศออสเตรเลีย
กระเบนชายธง
กระเบนชายธง
กระเบนชายธง
กระเบนชายธงกระเบนชายธง
กระเบนชายธงกระเบนชายธง
กระเบนชายธง
ปรนิมมิตวสวัตดี

**ปรนิมมิตวสวัตดี** () คือสวรรค์ชั้นที่ 6 ซึ่งเป็นชั้นสูงสุดในฉกามาพจร มีท้าววสวัตตีเป็นผู้ปกครอง

## ความเชื่อ
พระโคตมพุทธเจ้าตรัสถึงสวรรค์ชั้นปรนิมมิตวสวัตดี ว่าเป็นสวรรค์ชั้นที่ 6 อยู่สูงกว่านิมมานรดี แต่ต่ำกว่าพรหมโลก มีท้าววสวัตตีเป็นใหญ่สุดเพียงพระองค์เดียว ไตรภูมิพระร่วงระบุว่าสวรรค์ชั้นนี้อยู่สูงกว่านิมมานรดีไป 672,000 โยชน์ และระบุต่างจากพระไตรปิฎกว่าสวรรค์ชั้นนี้มีจอมเทพสององค์คือ ท้าววสวัตดีและพญามาร หากว่าเทวดาในสวรรค์ชั้นนี้ปรารถนาสิ่งใดก็ไม่ต้องเนรมิตขึ้นเอง แต่จะมีเทวดาองค์อื่นมาเนรมิตให้ จึงได้ชื่อว่า "ปรนิมมิต" (ผู้อื่นเนรมิต)

อายุของเทวดาในชั้นปรนิมมิตวสวัตดียาวนานถึง 16,000 ปีทิพย์ ซึ่งเท่ากับ 8,216,000,000 ปีมนุษย์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฉกามาพจร
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ
แย้เส้น

**แย้เส้น** หรือ **แย้ธรรมดา** (; ) เป็นสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกแย้ (Leiolepidinae) เป็นแย้ชนิดที่พบได้ทั่วไปและเป็นที่รู้จักกันดีที่สุด เป็นสัตว์ที่มีการบริโภคกันในท้องถิ่นในบางพื้นที่ เช่น ภาคอีสาน โดยนำไปปรุง เช่น ย่าง หรือผัดเผ็ด

มีลำตัวแบนราบ ไม่มีหนามสันหลัง ลำตัวมีสีน้ำตาลอมเขียว บนหลังมีจุดสีเทาเหลืองเรียงชิดต่อกัน ตั้งแต่บริเวณโคนหางตามแนวความยาวของลำตัวไปที่บริเวณท้ายทอย บนหลังมีจุดเล็ก ๆ เรียงห่างกันระหว่างเส้น โคนหางแบนและแผ่แบนออกข้าง ตัวผู้มีเขี้ยวขนาดเล็ก ส่วนตัวเมียไม่มีเขี้ยว ตัวผู้มีสีสันและลวดลายสวยกว่าตัวเมีย ลำตัวยาวประมาณ 11.5 เซนติเมตร ส่วนหางยาว 23.8 เซนติเมตร

พบกระจายพันธุ์ทั่วไปตามพื้นดินที่เป็นที่ดอนแห้ง ไม่มีน้ำท่วมขัง หรือมีไม้พุ่มเตี้ย ๆ หรือหญ้าขึ้นแซม หรือป่าโปร่ง ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ยกเว้นสิงคโปร์ สำหรับในประเทศไทยพบได้ทั่วทุกภาค รวมถึงพบบนเกาะต่าง ๆ ด้วย เช่น เกาะกลางในพื้นที่เทศบาลเมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่ โดยจะขุดรูลึกประมาณ 15-20 เซนติเมตร เรียกว่า "แปว" อาศัยอยู่  จัดแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย (ดูในตาราง) 

เป็นสัตว์เลื้อยคลานที่วิ่งได้เร็วมาก โดยจะอาศัยอยู่ในรูไม่โผล่หน้ามาให้เห็น พฤติกรรมในการเข้าออกรูสามารถนำไปพยากรณ์การตกของฝนได้ตามภูมิปัญญาท้องถิ่น เพราะเป็นสัตว์ที่จะอาศัยอยู่ในที่แห้ง จึงไวต่อสภาพอากาศ ออกหากินเวลากลางวันที่มีอากาศแจ่มใสแดดไม่จัด ในช่วงแดดจัดจะพักผ่อนอยู่ในรู อาหารหลัก ได้แก่ แมลงชนิดต่าง ๆ อาศัยอยู่รูละตัวอาจจะอยู่ใกล้ ๆ กัน มีการผสมพันธุ์ในช่วงฤดูร้อนจนถึงฤดูฝน และวางไข่หมกดินครั้งละ 6-8 ฟอง ไข่มีลักษณะยาวรี สีขาว เปลือกเหนียวนิ่ม และเริ่มวางไข่ระหว่างเดือนเมษายน-มิถุนายน เมื่อไข่ฟักเป็นตัวอ่อนประมาณ 5-6 วัน ลูกวัยอ่อนต้องพึงพาอาศัยแม่ในการเลี้ยงดู

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*รูปและข้อมูลเพิ่มเติม 

หมวดหมู่:วงศ์ย่อยแย้
หน่วยความจำแฟลช

[thumb|right|[แฟลชไดรฟ์ ซึ่งเป็นอุปกรณ์ซึ่งใช้หน่วยความจำแฟลชในการเก็บข้อมูล จากภาพ ทางด้านซ้ายคือหน่วยความจำแฟลช ทางด้านขวาคือวงจรควบคุม]]

**หน่วยความจำแฟลช** () หรือ **แฟลช** คือ อุปกรณ์เก็บข้อมูลถาวรสำหรับคอมพิวเตอร์ที่สามารถลบและเขียนใหม่ได้ โดยมีลักษณะการทำงานเป็นอิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมด กล่าวคือไม่มีชิ้นส่วนที่เคลื่อนที่ขณะทำงาน (ต่างกับฮาร์ดดิสก์ที่มีจานแม่เหล็กหมุนตลอดเวลาขณะทำงาน) 

หน่วยความจำแฟลชพัฒนาต่อมาจาก EEPROM (หน่วยความจำแบบรอมที่สามารถลบข้อมูลได้) ปัจจุบันหน่วยความจำแฟลชมีด้วยกันสองชนิดคือ หน่วยความจำแฟลชชนิด NAND และหน่วยความจำแฟลชชนิด NOR ซึ่งเป็น NAND และ NOR เป็นชื่อของโลจิกเกตที่เซลล์หน่วยความจำแฟลชแต่ละชนิดใช้

หน่วยความจำแฟลชชนิดที่ได้รับความนิยมในปัจจุบันคือ ชนิด NAND และใช้เป็นหน่วยความจำใน แฟลชไดรฟ์, โซลิดสเตตไดรฟ์, เมโมรีการ์ด และมีผลิตภัณฑ์อื่นๆ อีกมาก โดยถูกใช้เป็นหลักในอุปกรณ์พกพาเนื่องจากสามารถทนทานต่อแรงกระแทกได้ดีกว่าฮาร์ดดิสก์มาก

หมวดหมู่:หน่วยความจำคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:หน่วยความจำถาวร
หมวดหมู่:Solid-state computer storage media
นิมมานรดี

**นิมมานรดี** คือ สวรรค์ชั้นที่ 5 ในฉกามาพจร มีท้าวสุนิมมิตเป็นจอมเทพ

## ความเชื่อ
พระโคตมพุทธเจ้าตรัสถึงสวรรค์ชั้นนิมมานรดี ว่าเป็นสวรรค์ชั้นที่ 5 อยู่สูงกว่าชั้นดุสิต แต่ต่ำกว่าชั้นปรนิมมิตวสวัตดี มีท้าวสุนิมมิตเป็นจอมเทพ ไตรภูมิพระร่วงระบุว่าสวรรค์ชั้นนี้อยู่สูงกว่าชั้นดุสิตไป 336,000 โยชน์ มีวิมานทอง กำแพงแก้ว กำแพงทองล้อมรอบ แผ่นดินเป็นทองราบเรียบเสมอกันโดยตลอด เทวดาในชั้นนี้ปรารถนายินดีในสิ่งใดก็สามารถเนรมิตขึ้นมาได้เองตามปรารถนาทุกประการ จึงได้ชื่อว่า "นิมมานรดี" (ยินดีในการเนรมิต)

อายุของเทวดาในชั้นนิมมานรดียาวนานถึง 8,000 ปีทิพย์ ซึ่งเท่ากับ 2,304,000,000 ของปีมนุษย์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฉกามาพจร
เทศมณฑลพรอวิเดนซ์

**เทศมณฑลพรอวิเดนซ์** () เป็นเทศมณฑลหนึ่งในรัฐโรดไอแลนด์ สหรัฐอเมริกา ใน ค.ศ. 2010 มีประชากรราว 626,667 คน โดยมีศูนย์กลางประชากรของโรดไอแลนด์ตั้งอยู่ในเทศมณฑลพรอวิเดนซ์ ในเมืองแครนส์ตัน (Cranston) ซึ่งเป็นเทศมณฑลที่มีพลเมืองหนาแน่นที่สุดอันดับที่ 97 ของสหรัฐอเมริกา

## ประวัติ
เทศมณฑลพรอวิเดนซ์ ถูกก่อตั้งเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1703 หรือที่เรียกว่านิคมพรอวิเดนซ์ (Providence Plantations) ในสมัยเป็นอาณานิคมอังกฤษ เทศมณฑลประกอบด้วย 5 เมือง ได้แก่ พรอวิเดนซ์ (Providence) วอร์วิก (Warwick) เวสเตอร์ลี (Westerly) คิงส์ทาวน์ (Kingstown) และกรีนิช (Greenwich) และล้อมรอบด้วยดินแดนอื่น ๆ ซึ่งปัจจุบัน คือเทศมณฑลเคนต์ และเทศมณฑลวอชิงตัน วอชิงตันเทศมณฑลถูกแยกออกใน ค.ศ. 1729 ในขณะที่เคนต์เทศมณฑลถูกแยกใน ค.ศ. 1750 เมืองพรอวิเดนซ์ตะวันออก (East Providence) และพอตักเคต (Pawtucket) กลายเป็นส่วนหนึ่งของเทศมณฑลพรอวิเดนซ์เมื่อการแบ่งดินแดนครั้งสุดท้ายใน ค.ศ. 1862 การปกครองเทศมณฑลในรัฐโรดไอแลนด์ถูกยุบลงใน ค.ศ. 1842 เทศมณฑลพรอวิเดนซ์จึงเหมือนเทศมณฑลอื่นๆ ที่ไม่มีการปฏิบัติหน้าที่ทางการปกครอง มีเพียงการจัดการทางศาลและนายอำเภอ (Sheriff) ซึ่งเป็นส่วนของการปกครองแบบรัฐ

## เทศมณฑลที่เชื่อมต่อกัน
***ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ** - เทศมณฑลนอร์โฟล์ก (Norfolk County) รัฐแมสซาชูเซตส์
***ทิศตะวันออก** - เทศมณฑลบริสตอล (Bristol County) รัฐแมสซาชูเซตส์
***ทิศตะวันออกเฉียงใต้** - เทศมณฑลบริสตอล (Bristol County) รัฐโรดไอแลนด์
***ทิศใต้** - เทศมณฑลเคนต์ (Kent County) รัฐโรดไอแลนด์
***ทิศตะวันตก** - เทศมณฑลวินแดม (Windham County) รัฐคอนเนตทิคัต
***ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ** - เทศมณฑลวุร์สเตอร์ (Worcester County) รัฐแมสซาชูเซตส์

## ประชากร

จากการสำรวจสำมะโนประชากร ประชากรในเทศมณฑลพรอวิเดนซ์ ประกอบด้วยคนหลายเชื้อชาติ ได้แก่ ชาวผิวขาว 78.38% ชาวผิวดำหรือชาวแอฟริกัน-อเมริกา 6.55%  ชาวอเมริกันพื้นเมือง 0.51% ชาวเอเชีย 2.90% ชาวเกาะแปซิฟิก 0.07% และเชื้อชาติอื่นๆ 8.02% ในเชื้อชาติอื่นๆ ประกอบด้วย ชาวละติน 13.39% ชาวอิตาเลียน 19.0% ชาวไอริช 10.9% ชาวฝรั่งเศส 8.1% ชาวโปรตุเกส 7.7% ชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศส 7.2% ชาวอังกฤษ 5.8% โดยสำรวจจำนวนประชากรใน ค.ศ. 2000 ส่วนภาษา ใช้ภาษาอังกฤษ 72.7% ภาษาสเปน 13.4% ภาษาโปรตุเกส 4.9% ภาษาฝรั่งเศส 2.5% และภาษาอิตาเลียน 1.6% โดยใช้เป็นภาษาแม่ของพวกเขา

## ดูเพิ่ม
*สถานีย่อย : โรดไอแลนด์
*รายชื่อเทศมณฑลที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในสหรัฐ

พรอวิเดนซ์
หมวดหมู่:บทความเกี่ยวกับ ประเทศและเขตการปกครอง ที่ยังไม่สมบูรณ์
บ้านเล็ก

"**บ้านเล็ก**" เป็นซิงเกิลแรกจากอีพีอัลบั้ม *[[เพลงที่นานมาแล้วไม่ได้ฟัง]]* ขับร้องและประพันธ์โดยอภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข นักร้อง นักแต่งเพลง และสถาปนิกชาวไทย ออกจำหน่ายในรูปแบดิจิตอลดาวโหลดเมื่อวันที 9 เมษายน พ.ศ. 2553 ผ่านทางไอทูนส์ สังกัดค่ายเลิฟอีสในเครือของโซนี่ มิวสิค (ประเทศไทย)

การประพันธ์เพลง "บ้านเล็ก" ได้รับแรงบันดาลใจจากข้อความหนึ่งในหนังสือ *[[ลอนดอนไดอารี่]]*  ของนิ้วกลม ที่ว่า "ของสวยๆงามๆบางทีแค่ได้ยืนดูชื่นชมอมยิ้มกรุ้มกริ่มอยู่ในใจก็รู้สึกดีแล้ว ความรู้สึกดีๆ จะเปลี่ยนไปก็เมื่ออยากมีมันมาไว้ใกล้ๆตัว แต่ต้องปวดหัวเมื่อเห็นเลขราคาแล้วรู้ว่ามิอาจครอบครอง รวมไปถึงของมีค่าบางอย่างที่เมื่อได้เป็นเจ้าของกลับต้องหาวิธีป้องกันไม่ให้สูญหายหรือไม่ให้มีใครมาขโมยไป ไม่เพียงแค่สิ่งของ แต่ยังหมายถึงคนที่น่าหมายปองบางคนด้วย เราอาจไม่จำเป็นต้องเป็นเจ้าของทุกอย่าง แต่ยังชื่นชมความงามได้เสมอบ้านมีพื้นที่จำกัดฝากของสวยๆไว้ที่ตลาดหรือห้างก็ได้มั๊ง" จึงเปรียบเสมือนกับบ้านขนาดเล็ก หากนำผู้หญิงที่หมายปองมาอยู่ด้วย ก็อาจเป็นความทุกข์แก่คนทั้งสอง ส่วนแนวดนตรีเพลงเป็นแบบโฟล์กซองผสมจังหวะการเต้นไว้ด้วย

เพลงนี้ประสบความสำเร็จในชาร์ตเพลงของไทยในหลายคลื่นวิทยุ อาทิ คลื่นซี้ดเอฟเอ็มในชาร์ตทอป 20 ได้อันดับสูงสุดที่ 13 อันดับที่ 86 ของชาร์ตเพลงประจำปี พ.ศ. 2553 ของแชแนลวีไทยแลนด์  

## รายการเพลง
# บ้านเล็ก 3:58

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เพลงไทยสากล
หมวดหมู่:เพลงของอภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข
หมวดหมู่:เพลงที่ประพันธ์คำร้องโดยอภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข
หมวดหมู่:ซิงเกิลในปี พ.ศ. 2553
หมวดหมู่:ซิงเกิลในสังกัดเลิฟอีส
นักบุญองค์อุปถัมภ์

[thumb|200px|right|[นักบุญโยเซฟ องค์อุปถัมภ์คริสตจักรสากล]]
**นักบุญองค์อุปถัมภ์** () คือนักบุญบนสวรรค์ ซึ่งบางคริสตจักร เช่น อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ โรมันคาทอลิก หรือออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ นับถือว่าเป็นผู้ที่ได้ใกล้ชิดพระยาห์เวห์และสามารถอ้อนวอนขอพรจากพระองค์เพื่อพระหรรษทานในสิ่งต่าง ๆ แก่คริสต์ศาสนิกชนบนโลก เช่น สถานที่ อาชีพ กลุ่มบุคคล เป็นต้น

นักบุญต่าง ๆ มักได้รับยกย่องให้เป็นองค์อุปถัมภ์ในดินแดนที่ท่านเกิดหรือปฏิบัติศาสนกิจ ในบางกรณีสถานที่นั้นอาจไม่เกี่ยวข้องกับนักบุญขณะยังมีชีวิต แต่ได้เป็นที่ฝังศพหลังจากมรณกรรมก็ถือว่านักบุญนั้นเป็นองค์อุปถัมภ์เมืองนั้น ในลาตินอเมริกามีหลายเมืองตั้งชื่อตามนักบุญ โดยถือว่านักเดินเรือชาวโปรตุเกสและสเปนมาถึงเมืองตรงกับวันฉลองนักบุญใด ผู้ค้นพบก็จะตั้งชื่อเมืองตามชื่อนักบุญนั้น ทำให้นักบุญนั้นได้กลายเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์เมืองในเวลาต่อมา 

นักบุญองค์อุปถัมภ์วิชาชีพมาจากอาชีพที่นักบุญนั้นเคยทำขณะยังมีชีวิตอยู่ หรือเคยแสดงการอัศจรรย์ซึ่งเทียบเทียมได้กับอาชีพนั้น ๆ เช่น นักบุญเวโรนีกาผู้ถวายผ้าคลุมผมของตนให้พระเยซูใช้ซับพระพักตร์ระหว่างเดินทางไปตรึงกางเขน แล้วเกิดปาฏิหาริย์รอยพระพักตร์ปรากฏติดบนผ้าผืนนั้น คริสตจักรจึงยกย่องนักบุญเวโรนีกาเป็นองค์อุปถัมภ์การถ่ายภาพ

นิกายโปรเตสแตนต์บางคณะ เช่น เพรสไบทีเรียน ไม่ยอมรับการนับถือหรือให้ความสำคัญกับนักบุญ เพราะถือว่าเข้าข่ายการบูชาเทวรูป

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักบุญ
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาคริสต์
พระที่นั่งเทวารัณยสถาน

**พระที่นั่งเทวารัณยสถาน** เป็นพระที่นั่งที่สร้างขึ้นโดยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เป็นส่วนหนึ่งของหมู่พระที่นั่งจักรีมหาปราสาท

## ประวัติ
พระที่นั่งเทวารัณยสถาน เป็นพระที่นั่งทรงปราสาทมีลักษณะคล้ายกับพระที่นั่งอาภรณ์ภิโมกข์ปราสาทในพระบรมมหาราชวัง และพระที่นั่งไอศวรรย์ทิพยอาสน์ในพระราชวังบางปะอิน สร้างขึ้นบนพระที่นั่งบรมราชสถิตยมโหฬารบริเวณห้องจัดเลี้ยง โดยพระที่นั่งองค์นี้สร้างขึ้นในสมัยรัชกาลพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเมื่อปี พ.ศ. 2549 โดยสถาปัตยกรรมแบบปราสาททรงไทยโดยมีสระน้ำล้อมรอบเปรียบดังสวนน้ำของเทวดา

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* ราชบัณฑิตยสถาน, *พจนานุกรมวิสามานยนามไทย* : วัด วัง ถนน สะพาน ป้อม
* 

หมวดหมู่:พระบรมมหาราชวัง
หมวดหมู่:พระที่นั่งในพระบรมมหาราชวัง
โรเจอร์ วิลเลียมส์

**โรเจอร์ วิลเลียมส์** () คือ นักเทววิทยาที่ต่อต้านอังกฤษ ผู้ซึ่งเสนออิสรภาพทางศาสนาและการแบ่งแยกโบสถ์ของรัฐ ใน ค.ศ. 1636 เขาก่อตั้งอาณานิคมสวนพรอวิเดนซ์ (Providence Plantations) ซึ่งเป็นที่หลบภัยสำหรับชนกลุ่มน้อยทางศาสนา วิลเลี่ยมส์ได้ก่อตั้งนิกายโปรแตสแตนต์แห่งแรกในอเมริกา (First Baptist Church in America) ที่เมืองพรอวิเดนซ์ รัฐโรดไอแลนด์ เขาเริ่มศึกษาภาษาท้องถิ่นของอเมริกาและการค้าขายที่เป็นธรรมกับชาวอเมริกันพื้นเมือง วิลเลี่ยมส์เป็นผู้ที่เห็นด้วยกับการเลิกทาสคนแรกๆ ในอเมริกาเหนือ ซึ่งมีการก่อตั้งและพยายามห้ามไม่ให้มีการค้าทาสในอาณานิคมทั้งสิบสามของอังกฤษ

## ดูเพิ่ม
* พรอวิเดนซ์
* รัฐโรดไอแลนด์

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2146
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายอังกฤษ
เจเนราลิสซีโม

**เจเนราลิสซีโม** () เป็นคำในภาษาอิตาลี มาจากคำว่า *generale* ประสมกับส่วนต่อท้ายคำ *-issimo* ซึ่งมาจากภาษาละติน *-issimus* ซึ่งหมายถึง "อย่างที่สุด, ไปจนถึงขั้นสูงสุด" เป็นยศทางทหารที่สูงกว่าจอมพล

เจเนราลิสซีโมเป็นผู้คุมอำนาจทางทหารอย่างเบ็ดเสร็จ ในบางครั้ง "เจเนราลิสซีโม" ถูกใช้ในภาษาอังกฤษใหม่ โดยมีความหมายถึง นายทหารผู้ซึ่งได้รับอำนาจทางการเมืองจากการก่อรัฐประหาร หรือในบางกรณีที่หมายถึงผู้ที่สั่งระงับรัฐธรรมนูญฉบับก่อนหน้า เพื่อที่จะครอบครองอำนาจด้วยวิธีทางทหาร

## รายพระนามและรายนามผู้ครองยศเจเนราลิสซีโม

## ยศทหาร

ไฟล์:CCCP army Rank generalissimus CCCP infobox.svg|สหภาพโซเวียต
ไฟล์:Insigne_mar%C3%A9chal_arm%C3%A9e_fran%C3%A7aise.svg|ประเทศฝรั่งเศส
ไฟล์:6_Star.svg|สหรัฐ
ไฟล์:Korean Empire General of Armies And Admiral of Navy.jpg|จักรวรรดิเกาหลี
ไฟล์:Generalissimo rank insignia (North Korea).svg|ประเทศเกาหลีเหนือ
ไฟล์:Generalissimo of the PRC rank insignia.svg|สาธารณรัฐประชาชนจีน
ไฟล์:General_Special_Class_rank_insignia_(ROC).svg|สาธารณรัฐจีน
ไฟล์:Luftwaffe epaulette Reichsmarschall.svg|นาซีเยอรมนี
ไฟล์:Generalissimo collar rank insignia (Japan).png|จักรวรรดิญี่ปุ่น
ไฟล์:Rank insignia of primo maresciallo dell'impero of the Italian Army (1940).png|ราชอาณาจักรอิตาลี


## ดูเพิ่ม
* *[[แอดมิราลิสซีโม]]*
* *[[เกาดิโย]]*
* ผู้บัญชาการทหาร / ผู้บัญชาการทหารสูงสุด
* ยศทหารชั้นสูงสุด
* จอมพล
* พลเอกแห่งกองทัพ
* เจนรัลออฟดิอาร์มีส์ (สหรัฐ)
* เจเนราลิสซีโมแห่งสหภาพโซเวียต (สหภาพโซเวียต)
* ได-เก็นซุย (จักรวรรดิญี่ปุ่น)
* ต้ายฺเหวียนช่วย (สาธารณรัฐประชาชนจีน)
* จอมพลอันดับที่หนึ่งแห่งจักรวรรดิ (ราชอาณาจักรอิตาลี)
* จอมพลไรช์ (นาซีเยอรมนี)
* แทว็อนซู (เกาหลีเหนือ)
* *[[จอมทัพสหราชอาณาจักร]]*
* *[[จอมทัพไทย]]*
* โชกุน
* ยศหกดาว

## เชิงอรรถ

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ยศทหาร
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาอิตาลี
กุ้งมังกร

thumb|ส่วนหางของกุ้งมังกรแช่น้ำแข็ง พร้อมบริโภค
*ระวังสับสนกับ: [[ล็อบสเตอร์]]*

*สำหรับกุ้งมังกรที่พบในน้ำจืด ดูที่: [[เครย์ฟิช]]*

**กุ้งมังกร** หรือ **กุ้งหัวโขน** หรือ **กุ้งหนามใหญ่** เป็นครัสเตเชียนทะเลจำพวกหนึ่ง เป็นกุ้งที่อยู่ในวงศ์ Palinuridae 

## ลักษณะและวงจรชีวิต
มีลักษณะต่างจากกุ้งทั่วไป คือ เป็นกุ้งที่มีขนาดใหญ่ โดยเฉพาะส่วนหัวที่มีขนาดใหญ่ และมีลวดลายและสีสันสวยงาม มีลำตัวรูปทรงกระบอก หนวดคู่ที่ 6 ยาวกว่าความยาวของลำตัวมาก โคนหนวดคู่ที่สองไม่อยู่ติดกัน บนแผ่นกลางหนวดมีหนามขนาดใหญ่อยู่ปลายสุด 9 คู่ อยู่ตรงแนวกลางของโคนหนวดคู่ที่ 5 โคนละ 3หนาม ใช้สำหรับป้องกันดวงตา ไม่มีก้ามเหมือนกุ้งจำพวกอื่น ปล้องท้องเรียบไม่มีร่องขวางกลางปล้อง ขอบท้ายของปล้องท้องมีลายสีครีมขวางทุกปล้อง หางลักษณะแผ่เป็นหางพัด พบทั่วไปตามหาดโคลนบนพื้นทะเล พบกระจายพันธุ์ตามทะเลเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก

กุ้งมังกรเมื่อเทียบกับกุ้งอื่น ๆ จัดเป็นกุ้งที่เติบโตช้ามาก การเจริญเติบโตใช้วิธีการลอกคราบในขณะที่อยู่ในวัยอ่อน จะมีการลอกคราบบ่อยครั้ง คือประมาณปีละ 1–2 ครั้ง กว่าจะโตเต็มที่ต้องใช้เวลาประมาณ 5–7 เดือน การออกไข่แต่ละครั้งจะมีปริมาณไข่ประมาณ 2300,000–9,000,0000 ฟอง ใช้เวลาประมาณ 1 สัปดาห์จึงจะฟักเป็นตัว ในระยะวัยอ่อนจะมีชีวิตแบบแพลงก์ตอนขนาด 1 มิลลิเมตร ล่องลอยอยู่ในกระแสน้ำ จนอายุได้ 8–9 เดือน จึงจะกลายเป็นกุ้งวัยอ่อนขนาด 3–6เซนติเมตร จะเข้ามาอาศัยหลบภัยในกอสาหร่ายทะเล, หญ้าทะเล หรือแนวปะการังนาน4 ปี ถึงจะแข็งแรงพอช่วยตัวเองได้ และเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 7–20 ปี

## การใช้ประโยชน์
กุ้งมังกร จัดเป็นกุ้งขนาดใหญ่ที่นิยมในการบริโภคอย่างมากเช่นเดียวกับล็อบสเตอร์ ซึ่งเป็นกุ้งต่างวงศ์กัน สามารถบริโภคได้ทั้งสดและผ่านการทำอาหาร จัดว่าเป็นอาหารทะเลที่มีราคาสูง จึงมีการเพาะเลี้ยงในเชิงพาณิชย์ โดยประเทศที่ประสบความสำเร็จเพาะฟักกุ้งมังกรได้แก่ ประเทศญี่ปุ่นและทวีปแอฟริกาเท่านั้น ส่วนในประเทศไทยการเลี้ยงกุ้งมังกรในเชิงพาณิชย์ยังไม่ประสบความสำเร็จเนื่องจากในระยะเวลาในการเป็นวัยอ่อนนาน ไม่คุ้มทุน จึงทำได้แค่เพาะเลี้ยงให้เจริญเติบโตขึ้นจากกุ้งที่จับได้จากธรรมชาติเท่านั้น โดยจะทำการเลี้ยงไว้ในกระชังในทะเล และในน่านน้ำไทยนั้นฝั่งทะเลอันดามันจะพบกุ้งมังกรที่มากกว่าและหลากหลายชนิดมากกว่าอ่าวไทย เนื่องจากความอุดมสมบูรณ์มีมากกว่า

นอกจากในการบริโภคแล้ว กุ้งมังกรยังมีคุณค่าในด้านความสวยงาม โดยสามารถเลี้ยงในตู้ปลา เป็นสัตว์น้ำสวยงามได้ และนิยมสต๊าฟไว้ในกรอบกระจกเพื่อแขวนเป็นเครื่องประดับตกแต่งบ้าน

นอกจากนี้แล้ว กุ้งมังกรยังมีชื่อเรียกบนเกาะหลีเป๊ะว่า "กุ้งซัง"

## การจำแนก
แบ่งออกได้เป็น 12 สกุล (บางข้อมูลจัดให้แค่ 8 สกุล) ราว 60 ชนิด 

**สกุล**

* *[[Jasus]]* Parker, 1883
* *[[Justitia (genus)|Justitia]]* Holthuis, 1946
* *[[Linuparus]]* White, 1847
* *[[Nupalirus]]* Kubo, 1955
* *[[Palibythus]]* Davie, 1990
* *[[Palinurellus]]* De Man, 1881
* *[[Palinurus (genus)|Palinurus]]* Weber, 1795
* *[[Palinustus]]*  Milne-Edwards, 1880
* *[[Panulirus]]* White, 1847
* *[[Projasus]]* George & Grindley, 1964
* *[[Puerulus (genus)|Puerulus]]* Ortmann, 1897
* *[[Sagmariasus]]* Holthuis, 1991

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:กุ้ง
หมวดหมู่:กุ้งมังกร
หมวดหมู่:ครัสเตเชียนเศรษฐกิจ
เล็งกา (หมู่บ้าน)

**เล็งกา** () เป็นหมู่บ้านในตำบล Rimavská Sobota แคว้นบันสกาบิสตรีตซา ประเทศสโลวาเกีย

## อ้างอิง

ล็งกา
หนามโมนา

**หนามโมนา** () เป็นพืชในสกุลชิงชี่ กระจายพันธุ์ทางตะวันตกเฉียงใต้ของไทย ลักษณะเป็นไม้ต้นขนาดเล็กสูง 5-15 เมตร ลำต้นเดี่ยว เรือนยอดเป็นพุ่มทึบแผ่กว้างและแตกกิ่งต่ำ เปลือกต้นสีน้ำตาลแตกเป็นร่องลึก ใบ เป็นใบเดี่ยวเรียงสลับรูปไข่หรือรูปรี ปลายใบเรียวแหลม โคนใบมนหรือสอบ ดอกออกเป็นดอกเดี่ยวตามซอกใบหรือปลายกิ่ง สีเหลืองปนเขียว กลีบดอกสีเหลือง มีเกสรเพศผู้จำนวนมาก กลีบดอกมี 4 กลีบ ผลเป็นผลสดแบบมีเนื้อหลายเมล็ด รูปทรงรีหรือรูปไข่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สกุลชิงชี่
ณัฐพิมล นาฏยลักษณ์

**ฟาริด้า วัลเลอร์** (; เกิด 24 ตุลาคม พ.ศ. 2536) หรือ **ณัฐพิมล นาฏยลักษณ์**  ได้รับตำแหน่งมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2012 และเป็นตัวแทนของประเทศไทยในการประกวดนางงามจักรวาล 2012 ณ ลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐ

## ประวัติ
ณัฐพิมล นาฏยลักษณ์ เกิดเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2536 ที่จังหวัดกระบี่ มีชื่อจริงว่า ฟาริด้า วัลเลอร์ เป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวของมิคาเอล วัลเลอร์ บิดาชาวนครเวียนนา ประเทศออสเตรีย ซึ่งย้ายมาพำนักในประเทศไทย กับสุพรรณ วรรณปัด มารดาชาวไทยซึ่งประกอบธุรกิจร้านอาหาร ส่วนตัวนับถือศาสนาคริสต์ แต่ชอบเข้าวัดทำบุญทางพุทธศาสนากับมารดาบ่อยครั้ง

ณัฐพิมลสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล และกำลังศึกษาในระดับอุดมศึกษา คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย หลังจากเข้าเรียนได้สักพักได้พักการเรียนเพื่อปฏิบัติหน้าที่และเตรียมตัวเข้าประกวดนางงามจักรวาลและได้ลาออกในที่สุด ปัจจุบันเป็นนักศึกษาภาคอินเตอร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เนื่องจากผลการเรียนดี จึงได้เรียนฟรี

## ชีวิตส่วนตัว
ณัฐพิมลสามารถพูดได้ 3 ภาษา คือ ภาษาไทย, อังกฤษ และเยอรมัน ส่วนกิจกรรมที่เธอโปรดปรานคือ ไปโบสถ์, ดำน้ำ และทำอาหาร

## การประกวด
เธอชื่นชอบการประกวดนางงามมาตั้งแต่เด็ก ด้วยความสนใจเธอจึงศึกษาเวทีประกวดต่าง ๆ ด้วยตนเองผ่านอินเทอร์เน็ต ก่อนตัดสินใจลงประกวดมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ซึ่งเป็นเวทีแรกของเธอ ซึ่งการประกวดครั้งนี้เธอได้รับตำแหน่งมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์คนที่ 13 ได้สวมมงกุฎ พร้อมทั้งเงินสด 1 ล้านบาท, รถยนต์ และรางวัลอื่น ๆ อีกมากมาย รวมมูลค่ากว่า 3 ล้านบาท ทั้งยังได้รับรางวัลบุคลิกภาพดีพ่วงด้วยอีกหนึ่งรางวัล อนึ่ง เธอเป็นสาวลูกครึ่งไทยคนแรกที่สามารถคว้ามงกุฎบนเวทีมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ไปครองได้ภายใต้การดูแลของ สุรางค์ เปรมปรีดิ์ ผู้อำนวยการประกวด นับตั้งแต่มีการจัดประกวดมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543	

## ผลงาน
### ละครโทรทัศน์

### ละครชุด

| rowspan = "1" align = "center" | 2562 || align = "center"| *บ้านของเรา*  ลูกผู้ชายหัวใจทองคำ || align = "center"| ครูดุจดาว 
|-
|}

### ละครเทิดพระเกียรติ

| rowspan = "1" align = "center" | 2560 || align = "center"| *[[ป่ารักน้ำ (ละครโทรทัศน์)|ป่ารักน้ำ]]* || align = "center"| สลิลา 
|-
|}

### เพลงประกอบละคร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ผู้ชนะการประกวดมิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดกระบี่
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายออสเตรีย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนอำมาตย์พานิชนุกูล
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนชาวไทย
หมวดหมู่:นางแบบไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงละครโทรทัศน์หญิงชาวไทย
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวไทยในศตวรรษที่ 21
หมวดหมู่:นางงามไทย
หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่มแบบพลวัต

**หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่มแบบพลวัต** () หรือ **ดีแรม** เป็นหน่วยความจำชั่วคราวเข้าถึงโดยสุ่ม (หรือ แรม) โดยเก็บข้อมูลแต่ละบิตในแต่ละตัวเก็บประจุซึ่งอยู่ภายในแผงวงจรรวมของหน่วยความจำ การทำงานอาศัยการเก็บประจุและการเสียประจุของแต่ละตัวเก็บประจุซึ่งจะใช้แทนค่า 0 และ 1 ของแต่ละบิตได้ แต่เมื่อหน่วยความจำมีการเสียประจุออกจึงทำให้ข้อมูลที่เก็บไว้นั้นอันตรธานหายไปด้วย ดังนั้นการใช้ดีแรมจึงต้องมีการทวนความจำให้กับดีแรมอย่างสม่ำเสมอตราบเท่าที่ยังต้องการให้มันเก็บข้อมูลได้อยู่ จึงทำให้เรียกแรมชนิดนี้ว่าพลวัต (ซึ่งต่างจากเอสแรม) และทำให้ดีแรมถือเป็นหน่วยความจำชั่วคราวด้วย

ดีแรมยังถูกใช้เป็นหน่วยความจำหลักในระบบคอมพิวเตอร์ เช่น คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ, โน้ตบุ๊ค และสมาร์ทโฟน กล่าวคือคำว่า "แรม" ที่นิยมเรียกกันนั้นก็เป็นแรมชนิด **ดีแรม** นั่นเอง (เป็นประเภท DDR SDRAM)

จุดเด่นอย่างหนึ่งของดีแรมก็คือความง่ายของโครงสร้าง กล่าวคือมีเพียงทรานซิสเตอร์หนึ่งตัวประกอบกับตัวเก็บประจุหนึ่งตัวก็เพียงต่อการเก็บข้อมูลหนึ่งบิตแล้ว ต่างกับหน่วยความจำอย่างเอสแรมที่อาจะต้องใช้ 4-6 ทรานซิสเตอร์เพื่อเก็บข้อมูลหนึ่งบิตเท่ากัน ความง่ายนี่เองทำให้ดีแรมมีความจุต่อพื้นที่สูงกว่าเอสแรม และได้รับความนิยมมากกว่า

หมวดหมู่:ประวัติฮาร์ดแวร์คอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:หน่วยความจำคอมพิวเตอร์
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ
ไก่เถื่อน

**ไก่เถื่อน** หรือ **ไก่ป่า** เป็นสกุลของสัตว์ปีกที่บินไม่ได้ ในวงศ์ไก่ฟ้าและนกกระทา (Phasianidae) สกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า *Gallus* ซึ่งเป็นภาษาละตินที่หมายถึง "ไก่ตัวผู้" พวกมันเริ่มแยกจากบรรพบุรุษประมาณ 4–6 ล้านปีก่อน

ไก่เถื่อน มีลักษณะสำคัญแตกต่างจากไก่สกุลอื่น ๆ ในวงศ์เดียวกัน คือ บนหัวมีหงอนที่เป็นเนื้อไม่ใช่ขน มีเหนียงทั้ง 2 ข้างห้อยลงมาที่โคนปากและคาง ที่บริเวณใบหน้าและคอเป็นหนังเกลี้ยงไม่มีขน ขนตามลำตัวมีสีสันสวยงาม ขนหางตั้งเรียงกันเป็นสันสูงตรงกลาง มีขนหาง 14-16 เส้น เส้นกลางยาวปลายแหลมและอ่อนโค้ง ที่แข้งมีเดือยแหลมข้างละอันเป็นอาวุธที่ใช้ในการป้องกันตัว มีความแตกต่างระหว่างเพศชัดเจน โดยตัวเมียมีขนาดเล็กกว่าตัวผู้และขนมีสีไม่ฉูดฉาดเท่าตัวผู้ แข้งไม่มีเดือย หงอนและเหนียงมีขนาดเล็กเห็นชัดเจน

พบกระจายพันธุ์ในทวีปเอเชีย ตั้งแต่ทวีปยูเรเชีย จนถึงอนุทวีปอินเดีย, เอเชียอาคเนย์ และภาคใต้ของจีน เช่น มณฑลยูนนาน โดยพบทั้งผืนแผ่นดินใหญ่และส่วนที่เป็นเกาะหรือหมู่เกาะ ถึงแม้ว่าไก่เหล่านี้มีต้นกำเนิดอยู่ในเอเชีย แต่มีผู้พบซากไก่เถื่อนในภูมิภาคของชิลี ซึ่งสืบอายุถึง ค.ศ. 1321–1407 เป็นหลักฐานถึงความเป็นไปได้ในการอพยพของชาวโพลีนีเชียยผ่านมหาสมุทรแปซิฟิก

ไก่ในสกุลนี้ ถือได้ว่าเป็นไก่ที่ผูกพันกับมนุษย์มาอย่างยาวนาน โดยมีหลักฐานว่ามนุษย์ได้นำไก่ในสกุลนี้มาเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงในครัวเรือน เพื่อการบริโภคเป็นเวลานานกว่า 4,000 ปีมาแล้วในยุคเมโสโปเตเมีย หรือในสมัยสุโขทัย ในประวัติศาสตร์ไทย การล่าไก่ป่าถือเป็นวิถีการดำรงชีวิตอย่างหนึ่งของผู้คนในสมัยนั้น ก่อนที่จะมีการพัฒนาสายพันธุ์จนมาเป็นไก่บ้านอย่างในปัจจุบัน และในส่วนการเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงสวยงามและความเพลินเพลินก็พัฒนามาเป็นไก่แจ้หรือไก่ชน ที่มีการจิกตีกันเป็นการละเล่นในหลายวัฒนธรรม

## อนุกรมวิธาน
### ชนิดขยาย
ไก่สกุลนี้มี 4 ชนิด

## อ้างอิง

* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:วงศ์ไก่ฟ้าและนกกระทา
ปูดำ

**ปูดำ,** ปูแดง, ปูทองแดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: *Scylla olivacea*) เป็นปูในสกุลปูทะเล มีกระดองกลมรีเป็นรูปไข่ ในประเทศไทยเป็นปูที่พบได้มากที่สุดในสกุลปูทะเล ทำให้ในหลายครั้งปูดำถูกใช้เรียกครอบคลุมถึงปูทุกชนิดในสกุล

## ลักษณะ
ลักษณะโดยทั่วไปเหมือนปูทะเล แตกต่างตรงที่ขอบระหว่างนัยน์ตาปูเขียวมีหนาม 4 อัน มีลักษณะมนปาน ฐานกว้างและชี้ออกด้านข้าง ส่วนด้านข้างนัยน์ตาแต่ละข้างมีหนามข้างละ 8–9 อัน หนามแหลมที่ปล้องกลางของกล้ามไม่ชัดเจนทั้งด้านในและด้านนอก ก้ามไม่มีจุดสี ครึ่งล่างของหน้าก้ามมีสีน้ำตาล น้ำตาลแดง หรือแดง ไม่มีลายร่างแหบนรยางค์

## การกระจายพันธุ์
พบกระจายพันธุ์อยู่ตามแถบชายฝั่งเอเชียใต้ ปากีสถาน ญี่ปุ่น เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงตอนเหนือของออสเตรเลีย โดยอาศัยอยู่ในโคลนตมตามป่าชายเลนหรือปากแม่น้ำที่น้ำท่วมถึง กินอาหารจำพวกสัตว์น้ำขนาดเล็ก ซากสัตว์ต่าง ๆ  สำหรับในประเทศไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและฝั่งอันดามัน
จิ้งจกดิน

**จิ้งจกดิน** () สัตว์เลื้อยคลานสกุลหนึ่ง ในวงศ์จิ้งจกและตุ๊กแก (Gekkonidae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Dixonius* โดยตั้งชื่อมาจากนาย James R. Dixon (เจมส์ อาร์. ดิกสัน) นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกแห่งมหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม 

จิ้งจกดินจัดเป็นสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็ก มักจะหากินอยู่ตามพื้นดิน, กองหิน, โคนต้นไม้, ตอไม้ รวมถึงผาหินในระดับต่ำ หากินในเวลากลางคืน ตอนกลางวันมักจะซ่อนตัวตามซอกหิน, โพรงไม้ หรือกองใบไม้เหนือพื้นดิน วางไข่ครั้งละ 2 ฟอง พบได้ทั้งในป่าและรวมถึงในตัวเมือง เช่น สวนสาธารณะ

พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในประเทศไทย และประเทศเพื่อนบ้าน เ่ช่น ลาว, กัมพูชา, เวียดนาม

## การจำแนก
แบ่งออกเป็นชนิดต่าง ๆ ดังนี้ 

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
จุดแมคเบอร์เนย์

**จุดแมคเบอร์เนย์** () เป็นชื่อของตำแหน่งหนึ่งบนหน้าท้องบริเวณด้านขวาล่างของหน้าท้อง อยู่บนตำแหน่ง 1/3 ของเส้นที่ลากจาก ASIS ไปยังสะดือ สัมพันธ์กับตำแหน่งของไส้ติ่งในคนส่วนใหญ่ โดยเป็นจุดของฐานของไส้ติ่งบริเวณที่แยกออกมาจากลำไส้ใหญ่ส่วนต้น
## ความสำคัญทางคลินิก

อาการกดเจ็บบริเวณจุดแมคเบอร์เนย์หรือ**อาการแสดงของแมคเบอร์เนย์** () เป็นอาการแสดงของโรคไส้ติ่งอักเสบ 
หมวดหมู่:อาการแสดง
## References

## External links
*
อักษรไกถี

**อักษรไกถี** (कैथी), หรืออักษรกยถี หรืออักษรกยัสถี เป็นชื่อของอักษรที่เคยใช้ในอินเดียเหนือสมัยโบราณ โดยเฉพาะบริเวณที่ต่อมาจะเป็นจังหวัดตะวันตกเฉียงเหนือ อวัธ และพิหาร ซึ่งเคยใช้เป็นตัวอักษรในทางกฎหมาย การบริหาร และบันทึกส่วนตัว

## ที่มา
ชื่อของอักษรไกถีได้มาจากคำว่า กยัสถะ ซึ่งเป็นกลุ่มทางสังคมในอินเดีย ชุมชนกยัสถะมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเจ้านครรัฐและรัฐบาลอาณานิคมในอินเดียเหนือ อักษรจึงมีชื่อว่าอักษรไกถี 

## ประวัติ
thumb|right|300px|อักษรไกถีในรูปแบบตัวพิมพ์เมื่อราว พ.ศ. 2393
เอกสารที่เขียนด้วยอักษรไกถิที่ตรวจสอบได้พบตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 21 อักษรนี้ใช้มากในสมัยจักรวรรดิโมกุล ในราว พ.ศ. 1933 ในสมัย บริติชราช อักษรนี้เป็นอักษรทางการในศาลของพิหาร ซึ่งนิยมใช้อักษรไกถีมากกว่าอักษรเทวนาครี แต่ต่อมาความนิยมใช้ได้ลดลง
 
## ยูนิโคด

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:อักษรโบราณ
หมวดหมู่:อักษรที่ใช้กันอยู่ในประเทศอินเดีย
หมวดหมู่:อักษรในตระกูลอักษรพราหมี
สิงโตมาไซ

**สิงโตมาไซ** หรือ **สิงโตแอฟริกาตะวันออก** (; ) เป็นชนิดย่อยของสิงโตชนิดหนึ่งในทวีปแอฟริกา

พบกระจายพันธุ์ในแถบแอฟริกาตะวันออก โดยชนิดต้นแบบได้รับการอธิบายว่ามาจาก "นิวเบีย"  รวมถึงชนิดย่อยที่เคยใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า *massaica* ซึ่งได้รับการอธิบายไว้ในขั้นต้นจากดินแดนแทนกันยีกาในแอฟริกาตะวันออก 

สิงโตมาไซมีช่วงขาที่เรียวยาว แลดูปราดเปรียวและช่วงหลังโค้งน้อยกว่าสิงโตชนิดย่อยอื่น ๆ ตัวผู้มีกระจุกขนปานกลางบนข้อเข่าและขนแผงคอจะขึ้นไม่เต็ม แต่จะมีลักษณะเสยไปด้านหลังเหมือนผมที่ถูกหวี 

ตัวผู้มีขนาดโดยทั่วไป 2.5-3.0 เมตร (8.2-9.8 ฟุต) รวมถึงหาง ตัวที่ยังไม่โตเต็มที่มักจะมีขนาดเล็กเพียง 2.3-2.6 เมตร (7.5-8.5 ฟุต) น้ำหนักตัวผู้อยู่ระหว่าง 145-205 กิโลกรัม (320-452 ปอนด์) และตัวเมียอยู่ที่ 100-165 กิโลกรัม (220-364 ปอนด์) มีความสูงตั้งแต่ปลายตีนถึงช่วงไหล่ของทั้งสองเพศอยู่ที่ 0.9-1.10 เมตร (3.0-3.6 ฟุต) 
[thumb|left|คู่ตัวผู้ที่มีแผงคอขึ้นไม่เต็มที่[ซาโว]]
สิงโตมาไซตัวผู้เป็นที่รู้จักเป็นอย่างดีถึงลักษณะของประเภทแผงคอ การพัฒนาแผงคอสัมพันธ์กับอายุ ตัวที่มีอายุมากกว่ามีแผงคอกว้างขวางมากขึ้นกว่าตัวที่อายุน้อยกว่า และแผงคอยังคงยาวไปได้ถึงอายุ 4-5 ปี ตัวผู้จะกลายเป็นสิงโตตัวเต็มวัยได้จากการผสมพันธุ์ ตัวผู้ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่สูงกว่า 800 เมตร (2,600 ฟุต) มีแผงคอที่ใหญ่และกว้างกว่าสิงโตที่พบในแถบที่ราบลุ่มและอบอุ่นของทางตะวันออกและทางตอนเหนือของเคนยา ซึ่งพบว่ามีแผงคอที่ไม่สมบูรณ์และมีลักษณะบ่งบอกถึงทางเพศที่ไม่เต็มที่อีกด้วย.

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สิงโต
เกาะตะรุเตา

thumbnail|right|ชายหาดของเกาะตะรุเตา
**เกาะตะรุเตา** เป็นเกาะหลัก เกาะใหญ่ที่สุดในอุทยานแห่งชาติตะรุเตา ซึ่งประกอบด้วยเกาะน้อยใหญ่จำนวน 51 เกาะ ตั้งอยู่ในช่องแคบมะละกา ในท้องที่ตำบลเกาะสาหร่าย อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล ด้านใต้ของเขตอุทยานแห่งชาติตะรุเตา ห่างจากเกาะลังกาวี ของมาเลเซีย 4.8 กิโลเมตร รวมทั้งพื้นที่บนเกาะและทะเลประมาณ 931,250 ไร่ หรือ 1,490 ตารางกิโลเมตร

## ประวัติศาสตร์
คำว่า "ตะรุเตา" เป็นภาษามลายู เพี้ยนมาจากคำว่า เตอลุกตาวาร์ (Teluk Tawar) แปลว่า "อ่าวจืด" หรือ "อ่าวน้ำจืด" เพราะบนเกาะแห่งนี้เป็นเกาะที่เดียวที่มีธารน้ำจืดอยู่ด้วย 

ใน พ.ศ. 2479 มีการประกาศพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นโจรผู้ร้าย กรมราชทัณฑ์จึงหาสถานที่ที่มีภูมิประเทศเหมาะสม ซึ่งในที่สุดได้เลือกเกาะตะรุเตาและจัดตั้งขึ้นเป็นทัณฑสถาน โดยเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 กลุ่มบุกเบิกของกรมราชทัณฑ์ ภายใต้การนำของขุนพิธานทัณฑทัย ได้ขึ้นสำรวจเกาะตะรุเตาบริเวณอ่าวตะโละอุดังและอ่าวตะโละวาว เพื่อจัดทำเป็นทัณฑสถาน โดยฟันฝ่าอุปสรรคทางธรรมชาตินานัปการเป็นเวลา 11 เดือน งานบุกเบิกจึงสิ้นสุดลง หลังจากเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2481 เกาะตะรุเตาก็เป็นทัณฑสถานและเป็นนิคมฝึกอาชีพของนักโทษเด็ดขาด และนักโทษผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตหวงห้ามที่ดินบนเกาะนี้ เพื่อประโยชน์แก่การราชทัณฑ์โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 56 หน้า 566 ลงวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 ปลาย พ.ศ. 2482 รัฐบาลได้ส่งนักโทษการเมืองจากคดีกบฏบวรเดช (พ.ศ. 2476) และกบฏนายสิบ (พ.ศ. 2478) จำนวน 70 นาย มายังเกาะตะรุเตาซึ่งถูกกักบริเวณไว้ที่อ่าวตะโละอุดัง โดยจำนวนนักโทษทั้งหมดมีราว 4,000 คน

ในช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพา (พ.ศ. 2484-2488) เกาะตะรุเตาถูกตัดขาดออกจากแผ่นดินใหญ่ เกิดปัญหาขาดแคลนอาหาร ยา และเครื่องใช้ต่าง ๆ ต้น พ.ศ. 2487 ผู้คุมนักโทษได้ทำตัวเป็นโจรสลัดเข้าปล้นสะดมเรือบรรทุกสินค้าชาวไทยและต่างประเทศที่แล่นแผ่นไปมา ในที่สุดรัฐบาลไทยและทหารอังกฤษได้เข้าปราบโจรสลัดเกาะตะรุเตาสำเร็จเมื่อ พ.ศ. 2489 และอีกสองปีต่อมากรมราชทัณฑ์ จึงได้ยกเลิกนิคมฝึกอาชีพตะรุเตาในที่สุด

ในเกาะมีนักโทษการเมืองรวมกว่า 4,000 คน นักโทษเหล่านี้ถูกทารุณกรรมหลายรูปแบบ ทั้งการเฆี่ยนตี สมอบก การใช้แรงงานอย่างทารุณกรรม รวมถึงการฆาตกรรม เช่นการยิงทิ้ง ทั้งนี้ยังเจอกับนักการเมือง ที่ฉ้อราษฎร์บังหลวง กักตุนยารักษาโรค อาหาร เป็นเหตุให้ต้องมีความอดอยาก เจ็บป่วยเหมือนขังลืม นักโทษที่หลงเหลือได้รับการอภัยโทษ ตาม พ.ร.บ.นิรโทษกรรมแก่บรรดานักการเมือง เมื่อ 1 สิงหาคม 2487 โดย นายควง อภัยวงศ์

ต่อมาใน พ.ศ. 2516 จึงได้มีการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติทางทะเล

## ดูเพิ่ม
*อุทยานแห่งชาติตะรุเตา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
* รูปถ่ายเกาะตะรุเตา 

ตะรุเตา
ตะรุเตา
หมวดหมู่:อุทยานแห่งชาติตะรุเตา
หมวดหมู่:เขตแดนไทย–มาเลเซีย
รายชื่อเกาะของประเทศกัมพูชา

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อเกาะในประเทศกัมพูชา:

## เกาะในเขตจังหวัดเกาะกง
thumb|alt=A beach scene on Koh Tonsay|เกาะตาทีม

## เกาะในเขตจังหวัดพระสีหนุ
[thumb|alt=A beach scene on Koh Tonsay|หาดสุขสันต์ของ[เกาะรง]]

## เกาะของจังหวัดแกบ
[thumb|alt=A beach scene on Koh Tonsay|ชายหาดของ[เกาะทอนซาย]]

หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์กัมพูชา
กัมพูชา
หมวดหมู่:เกาะในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:เกาะในอ่าวไทย
โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา

**โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา** ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลนครนครราชสีมา ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2452 เป็นโรงพยาบาลศูนย์ประจำจังหวัดนครราชสีมา และเป็นโรงพยาบาลศูนย์ในภูมิภาคที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข มีจำนวนเตียงรองรับผู้ป่วยได้ 1,387 เตียง เป็นศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก สถาบันสมทบเพื่อการผลิตแพทย์ให้กับคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล

## ประวัติ
* วันที่ 28 กันยายน 2452 ได้เริ่มก่อตั้งขึ้นตามประกาศจัดตั้งสุขาภิบาล ตำบลโพธิ์กลาง โดยได้มีการก่อตั้งโรงพยาบาลขึ้น 2 แห่ง คือ
# โรงพยาบาลสุขาภิบาลที่ 1 รับรักษาผู้ป่วยโรคทั่วไปที่ ต.โพธิ์กลาง อ.เมืองนครราชสีมา จ.นครราชสีมา
# โรงพยาบาลสุขาภิบาลที่ 2 รับรักษาผู้ป่วยโรคติดต่อ ตั้งอยู่ที่ ต.สวนหม่อน อ.เมืองนครราชสีมา จ.นครราชสีมา ต่อมาได้ย้ายโรงพยาบาลสุขาภิบาลที่ 1 จากตำบลโพธิ์กลาง มารวมกับโรงพยาบาลสุขาภิบาลที่ 2 ตำบลสวนหม่อนและเรียกว่า **โรงพยาบาลสวนหม่อน**
* วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2478 ได้โอนกิจการของโรงพยาบาลสุขาภิบาล หรือ โรงพยาบาลสวนหม่อน ไปสังกัดเทศบาลเมืองนครราชสีมา และเรียกชื่อว่า **โรงพยาบาลเทศบาลเมืองนครราชสีมา**
* วันที่ 1 กันยายน 2497 ได้โอนกิจการโรงพยาบาลเทศบาลเมืองนครราชสีมา ไปสังกัดกรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุขและเรียกชื่อใหม่ว่า โรงพยาบาลเมืองนครราชสีมา จัดระดับเป็นโรงพยาบาลประจำจังหวัด
* ในปี พ.ศ. 2517 โรงพยาบาลนครราชสีมา ได้รับการพิจารณาให้จัดตั้งเป็นโรงพยาบาลศูนย์แห่งหนึ่ง ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
* วันที่ 5 กันยายน 2524 เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 กระทรวงได้นำความกราบบังคมทูลพระกรุณา พระราชทานชื่อเป็น **โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา**

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตั้งอยู่เลขที่ 49 ถนนช้างเผือก ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 136 ไร่ 82 ตารางวา โดยมีอาณาเขตติดต่อ ดังนี้
* ทิศเหนือ จดกับ ที่ดินของเอกชน
* ทิศใต้ จดกับ ลำตะคองที่มีตลิ่งสูงชัน
* ทิศตะวันออก จดกับ ถนนช้างเผือกซึ่งเชื่อมต่อระหว่างถนนมิตรภาพเส้นในและถนนมิตรภาพเส้นนอก
* ทิศตะวันตก จดกับ ถนนมหาราช

## สถาบันร่วมผลิตแพทย์
### หลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต
thumb|ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา
โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา เป็นโรงพยาบาลที่ร่วมผลิตแพทย์โครงการผลิตแพทย์เพื่อชาวชนบท ในระดับชั้นคลินิก (ชั้นปี 4 - 6) โดยความร่วมมือกับคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล

### หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาฉุกเฉินการแพทย์
โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา ยังเป็นสถาบันร่วมผลิตนักฉุกเฉินการแพทย์ (Paramedic) ในหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาฉุกเฉินการแพทย์ ของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคามด้วย

## ดูเพิ่ม
* กระทรวงสาธารณสุข (ประเทศไทย)
* โรงพยาบาลในประเทศไทย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โรงพยาบาลที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2452
โรงพยาบาล
โรงพยาบาล
หมวดหมู่:โรงพยาบาลในอำเภอเมืองนครราชสีมา
หมวดหมู่:โรงพยาบาลศูนย์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก
หมวดหมู่:โรงพยาบาลร่วมสอนในสังกัดคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
สิทธิสตรีในกัมพูชา

**สตรีในกัมพูชา**มีภาพลักษณ์เช่นเดียวกับอัปสราในนครวัดคือมีรอยยิ้มสุภาพ นอกจากนั้น ภาพลักษณ์ของสตรีในอุดมคติยังได้จากนิทานพื้นบ้าน Srey Kroup Leakhnak ในชนบท หญิงกัมพูชามีบทบาทในการดูแลบ้าน เป็นผู้ดูแลสมาชิกในครอบครัวและการเงิน รักษาพรหมจรรย์จนกว่าจะแต่งงาน เป็นภรรยาที่ซื่อสัตย์ เป็นที่ปรึกษาแก่ผู้เป็นสามี อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบัน  หญิงกัมพูชาก้าวพ้นจากโลกในครอบครัว เข้ามาสู่การทำงานนอกบ้านและโลกทางการเมืองมากขึ้น
## การทำงาน

เมื่อสงครามกลางเมืองกัมพูชาสิ้นสุดลง กัมพูชาประสบปัญหาขาดแคลนแรงงานชาย ทำให้หญิงมีบทบาทในการทำงานมากขึ้น ภายใต้กฎหมายของกัมพูชา หญิงที่ทำงานจะได้ค่าแรงเช่นเดียวกับชาย แต่ในความเป็นจริงยังมีหญิงที่ได้ค่าแรงต่ำกว่าชายอยู่ ในช่วง พ.ศ. 2533 มีการอพยพเข้ามาทำงานในเมืองมากขึ้น
## ศาสนา

หญิงมีบทบาทในศาสนาพุทธและการเข้าร่วมพิธีกรรมและงานเฉลิมฉลองทางศาสนา หญิงที่มีอายุมากหรือเป็นหม้ายมักบวชชี
## การศึกษา
ใน พ.ศ. 2547 มีสตรีกัมพูชา 45% ที่รู้หนังสือและมีเพียง 16% ที่จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น สาเหตุที่ทำให้เด็กหญิงในกัมพูชามีการศึกษาน้อยมีหลายประการ เช่น ต้องเลี้ยงน้องอยู่กับบ้าน ทำงานบ้าน หรือโรงเรียนอยู่ไกลเกินไป  แต่แนวโน้มการศึกษาของหญิงในกัมพูชากำลังเพิ่มขึ้น ใน พ.ศ. 2547 20% ของผู้สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเป็นผู้หญิง
## สถานะทางการเมือง
ก่อน พ.ศ. 2523 หญิงกัมพูชาที่มีบทบาททางการเมืองมีน้อยมาก แต่หลังจาก พ.ศ. 2536 เป็นต้นมา มีหญิงเข้าร่วมในการเมืองและองค์ต่างๆมากขึ้นเพื่อเคลื่อนไหวเกี่ยวกับสิทธิสตรี ใน พ.ศ. 2537 สมาชิกสมัชชาแห่งชาติเป็นหญิง 10% สมาชิกสภาระดับชุมชนเป็นหญิง 8%.
## สถานะทางกฎหมาย
สถานะทางกฎหมายในกัมพูชา ระบุว่าชายและหญิงมีสิทธิเท่าเทียมกัน  หญิงมีสิทธิในการหย่าร้างได้ง่าย
## โสเภณี
โสเภณีในกัมพูชาเกี่ยวข้องกับผู้หญิงระดับล่างและหญิงจากเวียดนาม มีความเชื่อมโยงกับขบวนการค้ามนุษย์ในประเทศไทย การแพร่หลายของโสเภณีทำให้เกิดการแพร่ระบาดของโรคเอดส์
## สวัสดิการ
ในชนบท หญิงมักพบปัญหาความรุนแรงเพราะมีการศึกษาต่ำ จึงปกป้องตัวเองได้น้อยจากอาชญากรรม การข่มขืน ความไม่เท่าเทียมทางเพศง
## สถานะทางสังคม

หญิงวัยรุ่นในปัจจุบันในกัมพูชาได้รับอิทธิพลจากตะวันตกมาก หญิงกัมพูชาโดยเฉพาะในพนมเปญดื่มแอลกอฮอล์มากขึ้น  มักมีปัญหาความขัดแย้งในครอบครัว มีเพื่อนชายมาก 
## อ้างอิง

## อ่านเพิ่มเติม
*McCarthy, Casey. Cambodia's First Lady becomes National Champion for Women's and Children's Health , February 21, 2011, un.org.kh
*Cambodia's First Lady appointed national champion for women’s and children’s health, Feature Story, February 23, 2011, unaids.org
*The Situation of Women in Cambodia, July 2004, 55 pages.
*Staff. Accelerating the Global Health Initiative: Cambodia's HIV/AIDS Efforts Put Women in the Driver's Seat , Women in Development, February/March 2011, USAID from the American people, usaid.gov
*Outreach Worker Manual , Cambodian Women's Health Project, January 1998, 60 pages, cancercontrol.cancer.gov

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Cambodian Women's Crisis Center (CWCC)
*Women's Media Centre of Cambodia
*Cambodia Women Health Organization 

หมวดหมู่:ผู้หญิงกัมพูชา
โรงพยาบาลค่ายสุรนารี

**โรงพยาบาลค่ายสุรนารี** เป็นโรงพยาบาลประจำกองทัพภาคที่ 2

## ประวัติโรงพยาบาล
พ.ศ. 2443 ก่อตั้งกองการพยาบาล 1 กอง ในกรมทหารบกนครราชสีมา มี พลตรี หม่อมเจ้าศรีไศเฉลิมศักดิ์ เป็นผู้บังคับบัญชา สำหรับกองพยาบาลนั้นมี ร้อยเอก หลวงบำรุงรสระงับพยาธิ (ชื่น) แพทย์แผนโบราณเป็นผู้บังคับกอง แบ่งการรักษาออกเป็น ๒ แผนก คือ คนไข้ทางยา และ คนไข้ทางบาดแผล ยาที่ใช้เป็นยาแผนโบราณ เช่น ยาต้มและยาผง พื้นที่ทำการเป็นโรงไม้พื้นกระดานฝาขัดแตะและหลังคามุงแฝกหนึ่งโรง เป็นที่รักษาพยาบาลและที่ทำการด้วย จุคนไข้ประมาณ 100 คน

พ.ศ. 2447 กรมทหารบกนครราชสีมา ได้เปลี่ยนเป็น  *กองพลที่ 5* ดังนั้น กองพยาบาลจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น **กองพยาบาลที่ 5**

พ.ศ. 2468 ได้เปลี่ยนชื่อกองพยาบาลในกองพลทหารบกที่ 5 มาเป็น **กองเสนารักษ์ ในกองพลทหารบกที่ 5**

พ.ศ. 2493 กอง. สร. มณฑล 3 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น **โรงพยาบาลภาคที่ 2** และไปขึ้นการบังคับบัญชากับภาคทหารบกที่ 2

พ.ศ. 2499 ได้เปลี่ยนชื่อโรงพยาบาลภาคทหารบกที่ 2 เป็น **โรงพยาบาลสุรนารี** โอนการบังคับบัญชาไปขึ้นกับ มทบ. 3

พ.ศ. 2504 ขึ้นการบังคับบัญชากองทัพภาคที่ 2

พ.ศ. 2507 โรงพยาบาลสุรนารี ได้ย้ายจากที่ตั้งเดิม ( กองพันเสนารักษ์ที่ 3 ในปัจจุบัน) มาอยู่ที่บริเวณหนองนางแหนบ ( บุ่งตาหลั่ว) 

พ.ศ. 2509 โอนการบังคับบัญชาไปขึ้นกับมณฑลทหารบกที่ 3 อีกครั้งหนึ่ง

พ.ศ. 2512 โอนการบังคับบัญชา โรงพยาบาลค่ายสุรนารี ไปขึ้นกับกองทัพภาคที่ 2 เป็นโรงพยาบาลทั่วไปของกองทัพบก ขึ้นตรงการบังคับบัญชาต่อกองทัพภาคที่ 2

พ.ศ. 2516 โรงพยาบาลค่ายสุรนารี ได้รับพระราชทานชื่อเป็น **โรงพยาบาลค่ายสุรนารี**

## รายนามผู้บังคับบัญชา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โรงพยาบาลในอำเภอเมืองนครราชสีมา
หมวดหมู่:โรงพยาบาลในสังกัดกองทัพบกไทย
หมวดหมู่:โรงพยาบาลที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2443
หมวดหมู่:ก่อตั้งในสยามในปี พ.ศ. 2443
หมวดหมู่:สถานที่ที่ตั้งชื่อตามนามของบุคคลสำคัญของไทย
หมวดหมู่:ท้าวสุรนารี
แก๊งม่วนป่วนไทยแลนด์

**แก๊งม่วนป่วนไทยแลนด์** (; ) เป็นภาพยนตร์ตลกที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555 กำกับโดยนักแสดงตลกชาวจีน สวี่ เจิง ถ่ายทำที่กรุงเทพมหานครและจังหวัดเชียงใหม่ เปิดตัวครั้งแรกในประเทศจีนเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2555 และประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง ทำรายได้ถึง 129 ล้านเหรินหมินปี้ในสามวันแรก และ 295 ล้านเหรินหมินปี้ในหนึ่งสัปดาห์ ทำสถิติเป็นหนังจีนที่เปิดตัวสูงสุดตลอดกาลในจีนแผ่นดินใหญ่  (ก่อนที่ถูกทำลายสถิติลงในเดือนกรกฎาคมปี พ.ศ. 2557 จากเรื่อง *[[Monster Hunt]]* และภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง *[[Monkey King: Hero is Back]]*)

## เนื้อเรื่องย่อ
นักวิจัยชาวจีน ฉือลัง (สวี่ เจิง) คิดค้นสารเคมีที่ทำให้น้ำมัน (ในสภาพของเหลวที่อุณหภูมิห้อง) ขยายตัวมีปริมาตรเพิ่มขึ้นมากกว่าปริมาณสารเคมีที่เติมลงไปได้สำเร็จ เขาต้องเซ็นสัญญาข้อตกลงธุรกิจกับผู้ถือหุ้นใหญ่ในบริษัท ที่จะทำให้ฉือลังมีสิทธิในสารเคมี และจะได้รับการอนุมัติงบประมาณมาพัฒนาสารเคมีชนิดนี้ต่อไปอีก ในขณะนั้นตัวผู้ถือหุ้นใหญ่กำลังพักผ่อนอยู่ที่เชียงใหม่ เขาจึงเดินทางจากจีนมาเซ็นสัญญานี้ที่เชียงใหม่ บนเครื่องบินฉือลังได้พบกับหวังเป่า (หวัง เป่าเฉียง) ที่มาเที่ยวเมืองไทย

เมื่อฉือลังมาถึงสนามบินสุวรรณภูมิ เขาพบว่าเก๋าป๋อ (หวง ป๋อ) ผู้ร่วมงานวิจัยสารเคมี ได้มาถึงประเทศไทยแล้วเช่นกัน และกำลังติดตามไล่ล่าตนเพื่อขัดขวางการเซ็นสัญญา และจะแย่งเซ็นสัญญาแทน เพื่อให้ได้สิทธิในการนำผลงานนี้ไปขายให้บริษัทของฝรั่งเศส ระหว่างที่ฉือลังอยู่ในเมืองไทยได้มีเหตุการณ์หลายอย่างเกิดขึ้นจนทำให้ทั้งฉือลังและหวังเป่าต้องเดินทางไปด้วยกันในเมืองไทย ในขณะเดียวกันก็ต้องรีบไปเซ็นสัญญานี้ที่เชียงใหม่ให้ได้ก่อนเก๋าป๋อ ทั้งฝ่ายฉือลังและฝ่ายเก๋าป๋อได้พบเจอกันและได้ต่อสู้กันเป็นระยะ

จนในที่สุด ฝ่ายฉือลังกับหวังเป่า และฝ่ายเก๋าป๋อ เดินทางไปถึงเอกสารพร้อมกัน ฉือลังและเก๋าป๋อต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงเอกสาร ส่วนหวังเป่าถูกต่อสู้โดยนักมวยไทยที่เก๋าป๋อพามาด้วย ในที่สุดหวังเป่าสามารถเอาชนะนักมวยไทยไปได้ เก๋าป๋อเป็นฝ่ายได้เปิดเอกสารดูก่อน แต่เมื่อจะเซ็นกลับพบว่าสัญญาข้อตกลงนี้กำหนดให้ทั้งฉือลังและเก๋าป๋อต้องเซ็นร่วมกัน ฉือลังตัดสินใจไม่ร่วมเซ็นสัญญา และฉีกเอกสารสัญญาทิ้ง ทำให้เก๋าป๋อไม่สามารถนำผลงานสารเคมีไปขายได้

ในตอนท้ายของเรื่อง ฉือลังเดินทางกลับจีนไปขอคืนดีกับภรรยาที่ตั้งท่าจะฟ้องหย่าเขาก่อนหน้านี้ หวังเป่าได้เดินทางกลับจีนเช่นกัน ส่วนฝ่ายเก๋าป๋อนั้นยังติดค้างอยู่ในเมืองไทยเนื่องจากหนังสือเดินทางของเก๋าป๋อนั้นถูกหวังเป่าลักไปในช่วงระหว่างการไล่ล่า และหวังเป่านำติดกลับไปจีนด้วย

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555
หมวดหมู่:ภาพยนตร์จีน
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลก
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาคต่อ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาจีนกลาง
ปลาชะโอน (สกุล)

**ปลาชะโอน** หรือ **ปลาสยุมพร** เป็นชื่อสกุลของปลาน้ำจืดในอันดับปลาหนังจำพวกหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) ใช้ชื่อสกุลว่า *Ompok* (/ออม-พ็อก/)

มีลักษณะสำคัญคือ นัยน์ตามีเยื่อใส ๆ คลุม โดยที่เยื่อนี้ติดกับขอบตา ปากแคบและเฉียงขึ้นด้านบน มุมปากยื่นไม่ถึงนัยน์ตา ครีบหลังมีก้านครีบแขนง 3-4 ก้าน มีหนวด 2 คู่ ที่ริมปากบน 1 คู่ และที่คาง 1 คู่ ฟันที่กระดูกเพดาปากชิ้นล่างมีสองกลุ่มแยกจากกันเห็นได้ชัด ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 7-8 ก้าน

พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำของอนุทวีปอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

## ชนิด
จำแนกออกได้ ดังนี้
* *[[Ompok bimaculatus]]* (Bloch, 1794) 
* *[[Ompok binotatus]]* Ng, 2002
* *[[Ompok borneensis]]* (Steindachner, 1901)
* *[[Ompok brevirictus]]* H. H. Ng & Hadiaty, 2009
* *[[Ompok canio]]* (Hamilton, 1822)
* *[[Ompok ceylonensis]]* (Günther, 1864)
* *[[Ompok eugeneiatus]]* (Vaillant, 1893) 
* *[[Ompok fumidus]]* Tan & Ng, 1996
* *[[Ompok goae]]* (Haig, 1952)
* *[[Ompok hypophthalmus]]* (Bleeker, 1846)
* *[[Ompok javanensis]]* (Hardenberg, 1938)
* *[[Ompok jaynei]]* Fowler, 1905
* *[[Ompok karunkodu]]* Ng, 2013
* *[[Ompok leiacanthus]]* (Bleeker, 1853)
* *[[Ompok malabaricus]]* (Valenciennes, 1840) 
* *[[Ompok miostoma]]* Vaillant, 1902
* *[[Ompok pabda]]* (Hamilton, 1822)
* *[[Ompok pabo]]* (Hamilton, 1822) 
* *[[Ompok pinnatus]]* Ng, 2003
* *[[Ompok platyrhynchus]]* Ng & Tan, 2004
* *[[Ompok pluriradiatus]]* Ng, 2002
* *[[Ompok rhadinurus]]* Ng, 2003
* *[[Ompok siluroides]]* Lacépède, 1803
* *[[Ompok sindensis]]* (Day, 1877)
* *[[Ompok supernus]]* Ng, 2008
* *[[Ompok urbaini]]* (Fang & Chaux, 1949)
* *[[Ompok weberi]]* (Hardenberg, 1936)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วงศ์ปลาเนื้ออ่อน
หมวดหมู่:สกุลปลาชะโอน
อาซูมิโนะ

**อาซูมิโนะ** () เป็นนครที่ตั้งอยู่ในตอนกลางของจังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น จัดตั้งเป็นนครขึ้นเมื่อ ค.ศ. 2005 จากการยุบรวมเมืองอากาชินะ เมืองโฮตากะ เมืองโทโยชินะ หมู่บ้านโฮริงาเนะ และหมู่บ้านมิซาโตะ มีประชากร ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 ประมาณ 93,366 คน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*  
* เว็บไซต์ข้อมูลการท่องเที่ยว "Explore Azumino"

อาซูมิโนะ
ชิโนะ

**ชิโนะ** () เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น จัดตั้งเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1958 มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 55,304 คน

## ประชากร
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของชิโนะเริ่มคงที่หลังจากเติบโตมาเป็นเวลานาน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
*  

ชิโนะ
ทางด่วนชูโอ

thumb|right|ทางด่วนชูโอช่วงใกล้ทางแยกฟูตาบะ
thumb|right|ทางด่วนชูโอและภูเขาไฟฟูจิ

**ทางด่วนชูโอ** () เป็นทางหลวงที่ควบคุมการเข้าถึงในประเทศญี่ปุ่น ดำเนินงานโดยบริษัททางด่วนญี่ปุ่นกลาง เริ่มต้นตั้งแต่เขตซูงินามิ โตเกียว ถึงนครโคมากิ ในจังหวัดไอจิ 

ทางด่วนชูโอ เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1967 มีขนาด 4 ช่องจราจร และมีความยาวทั้งสิ้น 366.8 กม แบ่งเป็นช่วงเส้นทางหลัก 344.9 กม และช่วงเส้นทางคาวางูจิโกะ 21.9 กม

## รายชื่อทางแยกและสถานที่สำคัญ

* IC - ทางต่างระดับ, SIC - ทางต่างระดับอัจฉริยะ, JCT - ทางแยก, SA - สถานีบริการ, PA - จุดจอดรถ, BS - ที่หยุดรถโดยสาร, TN - อุโมงค์, TB - ด่านเก็บค่าผ่านทาง

### เส้นทางหลัก

### เส้นคาวางูจิโกะ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการ 

ชูโอ
หมวดหมู่:การขนส่งในโตเกียว
หมวดหมู่:การขนส่งในจังหวัดคานางาวะ
หมวดหมู่:การขนส่งในจังหวัดยามานาชิ
หมวดหมู่:การขนส่งในจังหวัดนางาโนะ
หมวดหมู่:การขนส่งในจังหวัดกิฟุ
หมวดหมู่:การขนส่งในจังหวัดไอจิ
รายชื่อเจ้าผู้ร่วมครองอันดอร์รา

**รายนามเจ้าผู้ร่วมครองอันดอร์รา** ซึ่งเป็นประมุขของราชรัฐอันดอร์รา

 

## อ้างอิง



หมวดหมู่:ประเทศอันดอร์รา
อ
อ
เกง วันสัก

**เกง วันสัก** (Keng Vannsak; ภาษาเขมร: កេង វ៉ាន់សាក់) เป็นนักวิชาการและนักเขียนชาวกัมพูชา เขาเป็นผู้ประดิษฐ์คีย์บอร์ดสำหรับการพิมพ์ภาษาเขมร เป็นนักเขียนที่มีชื่อเสียงทั้งเรื่องสั้นและกวีนิพนธ์ ผลงานทางวรรณกรรม มีทั้งบทละคร ได้แก่ เนื้อไม่ได้กินแต่เอากระดูกแขวนคอ อินทิตโคโลต กวีนิพนธ์ เช่น ใจสาว ขอให้เขมรอยู่รอด อาตัวอาเตีย งานวิชาการเช่น สัทอักษรเขมร เขาได้ลี้ภัยในปารีสนับตั้งแต่ พ.ศ. 2518 จนเสียชีวิตเมื่อ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2551

## ชีวประวัติ
เกง วันสัก เกิดเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2468 ในจังหวัดกำปงจาม เขาเป็นที่ปรึกษาให้พล พตเมื่อพล พตไปเรียนต่อที่ฝรั่งเศส หลังจากที่วันสักจบปริญญาตรีทางด้านปรัชญาเมื่อ พ.ศ. 2499 เขาได้เรียนต่อในปารีสและทำงานเป็นผู้ช่วยทางด้านภาษาเขมรในโรงเรียนแห่งชาติทางด้านภาษาตะวันออกสมัยใหม่ (École nationale des Langues Orientales) นอกจากนั้น เขายังสอนภาษาเขมรในโรงเรียนตะวันออกและแอฟริกันศึกษา มหาวิทยาลัยลอนดอนเป็นเวลาสองปี เขาแต่งงานกับ Suzanne Colleville ชาวฝรั่งเศส

## อาชีพ
วันสักกลับมายังกัมพูชาใน พ.ศ. 2505 พร้อมกับภรรยา เขามาเป็นครูที่วิทยาลัยสีสุวัตถิ์ในพนมเปญจนถึง พ.ศ. 2511 เขามีความคิดต่อต้านราชวงศ์ ใน พ.ศ. 2505 เขาได้ประดิษฐ์คีย์บอร์ดสำหรับพิมพ์ภาษาเขมร เขาลี้ภัยออกจากกัมพูชาเมื่อเขมรแดงขึ้นครองอำนาจ และอาศัยที่ฝรั่งเศสจนเสียชีวิต
## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักเขียนชาวกัมพูชา
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดกำปงจาม
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยบูรพคดีศึกษาและการศึกษาแอฟริกา มหาวิทยาลัยลอนดอน
ปลาพลวงหิน

**ปลาพลวงหิน** หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า **ปลาพลวง** (; ) เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง  อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)  จัดเป็นปลาในวงศ์ปลาตะเพียนที่มีขนาดใหญ่ ลำตัวยาว ด้านข้างแบน มีเกล็ดขนาดใหญ่ หัวเล็ก มีหนวด 2 คู่ อยู่ปากบนและมุมปาก ครีบหางเว้าเป็นแฉกลึก กระโดงหลังค่อนข้างสูงมีก้านแข็ง 1 อัน ครีบหูมีขนาดเล็ก ครีบท้องและครีบก้นมีขนาดใกล้เคียงกัน ลำตัวมีสีน้ำตาล ปนเขียว สีของปลาชนิดนี้ขึ้นอยู่กับสิ่งแวดล้อม บางแหล่งอาจจะมีสีน้ำตาลปนดำเข้ม มีแถบสีคล้ำพาดกลางลำตัวตามยาวไปใกล้โคนหาง ด้านท้องสีจาง ขนาดโดยประมาณ 60 เซนติเมตร พบใหญ่สุดถึง 1.5 เมตร 

อาศัยอยู่เป็นฝูงใหญ่นับ 100 ตัวขึ้นไป ตามแม่น้ำขนาดใหญ่ที่มีน้ำใสสะอาด เช่น บริเวณแหล่งน้ำเชิงภูเขา หรือตามลำธารน้ำตกต่าง ๆ ทั่วประเทศ 

อาหารได้แก่ เมล็ดพืชต่าง ๆ เป็นปลาใหญ่ที่มักไม่มีใครนำมารับประทาน เนื่องจากทานไปแล้วเกิดอาการมึนเมา จึงเชื่อว่าเป็นปลาเจ้า แต่ความจริงแล้ว ปลาชนิดนี้ได้สะสมพิษจากเมล็ดพืชที่รับประทานเข้าไปในร่างกาย เช่นเดียวกับกรณีของปลาบ้า (*Leptobarbus hoevenii*) มีการรวบรวมลูกปลาจากธรรมชาติเพื่อขายส่งเป็นปลาสวยงาม

ปลาพลวงหิน มีชื่อเรียกต่างออกไปตามภาษาถิ่นเช่น ภาคเหนือเรียก "ปลาพุง" หรือ "ปลามุง" บางพื้นที่เรียกว่า "ปลาจาด", "ปลายาด" หรือ "ปลาโพ" เป็นต้น  และมีชื่อเป็นภาษากะเหรี่ยงว่า "หญาเปอลา" 

ในประเทศไทยสถานที่ท่องเที่ยวที่สามารถพบปลาพลวงได้เป็นจำนวนมาก ได้แก่  น้ำตกตาดหลวง จังหวัดน่าน, น้ำตกพลิ้ว และ น้ำตกลำนารายณ์ จังหวัดจันทบุรี,  อุทยานถ้ำปลาและอุทยานถ้ำธารลอด จังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นต้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* รูปและข้อมูลปลาพลวงเพิ่มเติม 

พลวง
สกุลปลาพลวง
พลวง
พลวง
พลวง
พลวง
พลวง
หมวดหมู่:ปลามีพิษ
แคพิทัลเกต

**แคพิทัลเกต** () หรือที่รู้จักในชื่อ **หอเอนอาบูดาบี** () เป็นตึกระฟ้าในอาบูดาบีที่มีความสูงกว่า  มีจำนวน 35 ชั้นและมีพื้นที่สำนักงานใช้สอยกว่า  แคพิทัลเกตเป็นหนึ่งในอาคารที่สูงที่สุดในเมืองและได้รับการออกแบบให้เอียงไปทางทิศตะวันตก 18 องศา มากกว่าการเอียงของหอเอนปิซาถึงสี่เท่า อาคารนี้เป็นของและได้รับการพัฒนาโดยบริษัทนิทรรศการแห่งชาติอาบูดาบี (Abu Dhabi National Exhibitions Company) และเป็นจุดศูนย์กลางของโครงการแคพิทัลเซ็นเตอร์ (Capital Centre)

## การก่อสร้าง

### เส้นเวลาโครงการ
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
### ฐานราก
โครงสร้างอาคารตั้งอยู่บนฐานรากของเสาเข็ม 490 ต้นที่ถูกเจาะลึกลงไปใต้ดิน  เสาเข็มที่ลึกนี้ช่วยให้เกิดเสถียรภาพในการต้านทานแรงลมรุนแรง แรงดึงดูด และแรงสั่นสะเทือนจากแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นเนื่องจากความเอียงของอาคาร ในบรรดาเสาเข็ม 490 ต้นนั้น มี 287 ต้นที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง  และลึก  และมี 203 ต้นที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง  และลึก  เสาเข็มทั้ง 490 ต้นถูกเชื่อมเข้าด้วยกันโดยใช้ฐานรากคอนกรีตเสริมเหล็กที่มีความหนาเกือบ  ในตอนแรก เสาเข็มบางส่วนถูกอัดเท่านั้นในระหว่างการก่อสร้างเพื่อรองรับชั้นล่างของอาคาร แต่ตอนนี้ เสาเข็มเหล่านั้นเกิดแรงดึงเนื่องจากมีการเพิ่มความเค้นจากส่วนยื่น

### แกนกลางโครงสร้าง
แกนกลางของแคพิทัลเกตถูกสร้างขึ้นโดยใช้ระบบแบบหล่อกระโดด (Jumping formwork) หรือที่เรียกว่าแบบหล่อปีน (Climbing formwork) แกนคอนกรีตตรงกลางนี้ต้องได้รับการออกแบบเป็นพิเศษเพื่อรองรับแรงมหาศาลที่เกิดจากมุมยกระดับหรือความโค้ง (camber) ของอาคาร แกนกลางนี้ประกอบด้วยคอนกรีต  เสริมด้วยเหล็ก 10,000 เมตริกตันและใช้ระบบเหล็กกล้าอัดแรงดึงภายหลัง (vertical post-tension) และถูกสร้างขึ้นด้วยความโค้งตั้งต้นแนวตั้ง (vertical pre-camber) ความโค้งตั้งต้นนี้หมายถึงแกนกลางถูกสร้างขึ้นโดยมีความเอียงเล็กน้อยในทิศทางตรงกันข้าม เมื่อมีการติดตั้งแต่ละชั้น น้ำหนักของพื้นและระบบโครงสร้างตาข่ายแนวทแยงได้ดึงแกนกลางและค่อย ๆ ทำให้แกนกลางตั้งตรงขึ้น แกนกลางนี้มีเอ็นเหล็กกล้าแนวตั้งจำนวน 146 เส้น แต่ละเส้นยาว  ซึ่งใช้สำหรับการอัดแรงดึงภายหลัง

### โครงสร้างเหนือฐาน
เนื่องจากอาคารมีความเอียง 18 องศา การก่อสร้างจึงต้องใช้ระบบโครงสร้างตาข่ายแนวทแยงสองระบบ ได้แก่ ระบบตาข่ายแนวทแยงภายนอก ซึ่งกำหนดรูปทรงของหอคอย และระบบตาข่ายแนวทแยงภายใน ซึ่งเชื่อมต่อกับแกนกลางโดยใช้ชิ้นส่วนโครงสร้างข้อต่อหมุน (pin-jointed structural members) ที่เป็นเอกลักษณ์แปดชิ้น ตาข่ายภายนอกประกอบด้วย 720 ส่วนที่มีรูปร่างแตกต่างกัน เนื่องจากต้องอ้างอิงตามทิศทางที่หอคอยเอียง โครงสร้างตาข่ายภายนอกรับน้ำหนักของพื้น ในขณะที่ตาข่ายภายในเชื่อมต่อกับโครงสร้างภายนอกและถ่ายโอนน้ำหนักไปยังแกนกลาง ทำให้ไม่จำเป็นต้องมีเสาในพื้นที่ใช้สอย

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* เว็บไซต์แคปิตอลเกต 
* รายชื่ออาคารที่สูงที่สุดในกรุงอาบูดาบี

หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในอาบูดาบี