สโมสรกีฬาฟุตบอลนาโปลี

**สโมสรกีฬาฟุตบอลนาโปลี** (; โซชีเอตาสปอร์ตีวากัลโชนาโปลี) เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศอิตาลี จากเมืองเนเปิลส์ แคว้นคัมปาเนีย ปัจจุบันเล่นอยู่ในเซเรียอา ลีกสูงสุดของฟุตบอลอิตาลี นาโปลีเป็นหนึ่งในสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของประเทศ มีเกียรติประวัติคือ ชนะเลิศลีกสูงสุด 4 สมัย, โกปปาอีตาเลีย 6 สมัย, ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา 3 สมัย และ ยูฟ่าคัพ 1 สมัย พวกเขาเป็นเจ้าของตำแหน่งชนะเลิศเซเรียอา ฤดูกาล 2024–25 ซึ่งเป็นการคว้าแชมป์ได้ 2 จาก 3 ฤดูกาลหลังสุด

ก่อตั้งใน ค.ศ. 1926 ในชื่อ *อัสโซเซียซิโอเน กัลโช นาโปลี* จากการควบรวมของสองสโมสร ได้แก่ *ยูเอส อินแตร์นาซีโอนาเล นาโปลี* และ *เนเปิลส์ ฟุตบอล คลับ* สโมสรยังไม่สามารถทำผลงานโดดเด่นได้ในยุคแรก โดยต้องรอถึง ค.ศ. 1962 เพื่อชนะถ้วยรางวัลแรกคือโกปปาอิตาเลีย และเริ่มประสบความสำเร็จในทศวรรษ 1970–80 ด้วยการมาถึงของ ดิเอโก มาราโดนา ใน ค.ศ. 1984 ในช่วงเวลานี้ถือเป็นยุคที่สโมสรประสบความสำเร็จมากที่สุด มาราโดนานำทีมชนะการแข่งขันหลายรายการ จนกลายเป็นตำนานซึ่งได้รับการรีไทร์เสื้อหมายเลข 10 นาโปลีชนะเลิศเซเรียอาใน ค.ศ. 1987 และ 1990 รวมถึงโกปปาอิตาเลีย ค.ศ. 1987 และ ยูฟ่าคัพ ค.ศ. 1989 ซึ่งเป็นความสำเร็จในรายการยุโรปเพียงครั้งเดียวของสโมสร หลังจากมาราโดนาอำลาทีม สโมสรต้องประสบปัญหาทางการเงิน นำไปสู่การตกชั้น และย่ำแย่ถึงขั้นล้มละลาย ก่อนที่สถานการณ์จะเริ่มคลี่คลายลงด้วยการมาถึงของประธานคนใหม่อย่าง เอาเรริโอ เดอ ลอเรนติส สโมสรชนะเลิศเลกาโปรปรีมาดีวีซีโอเน ค.ศ. 2006 ก่อนจะกลับมาเป็นสโมสรชั้นนำของอิตาลีและลงเล่นในลีกสูงสุดอย่างต่อเนื่อง นับตั้งแต่ทศวรรษ 2010 นาโปลีชนะเลิศโกปปาอิตาเลียเพิ่มสามสมัยใน ค.ศ. 2012, 2014 และ 2020 รวมทั้งซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา 2014 และ 2026 และคว้าแชมป์เซเรียอา ค.ศ. 2023 และ 2025  

นาโปลีเป็นสโมสรที่มีผู้เข้าชมในสนามมากเป็นอันดับ 4 ในอิตาลี และมีรายรับมากเป็นอันดับ 5 ในเซเรียอา ด้วยจำนวนเงิน 182 ล้านดอลลาร์ในฤดูกาล 2017–18 และถือเป็นสโมสรอิตาลีที่มีมูลค่าทีมมากที่สุดเป็นอันดับ 5 ในฤดูกาล 2018 ด้วยมูลค่า 379 ล้านดอลลาร์ นาโปลียังเป็นสมาชิกของสมาคมสโมสรยุโรป สโมสรใช้สนามสตาดีโอซันปาโอโลเป็นสนามเหย้ามาตั้งแต่ ค.ศ. 1959 ซึ่งได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น สนามกีฬาดิเอโก อาร์มันโด มาราโดนา ใน ค.ศ. 2020 เพื่อเป็นเกียรติแก่ตำนานผู้ล่วงลับ นาโปลีมักสวมชุดแข่งขันทีมเหย้าด้วยเสื้อสีฟ้า และกางเกงสีขาว และใช้เสื้อสีขาว พร้อมกางเกงสีขาวหรือสีฟ้าในชุดทีมเยือน สโมสรเป็นคู่อริกับโรมา, ยูเวนตุส และ ปาแลร์โม เพลงประจำสโมสรคือ โอซูร์ดาโตนัมมูราโต ซึ่งเป็นหนึ่งในเพลงที่มีชื่อเสียงที่สุดในกลุ่มผู้ใช้ภาษาเนเปิลส์

## ประวัติ

### ยุคแรก และความไม่แน่นอน
สโมสรฟุตบอลแห่งแรกที่เป็นตัวแทนของชาวเนเปิลส์นั้นมีประวัติสืบไปถึง ค.ศ. 1905 โดยก่อตั้งในชื่อ *"สโมสรฟุตบอลและคริกเกตเนเปิลส์ *'(Naples Foot-Ball & Cricket Club)"*** โดย[[กะลาสี]][[ชาวอังกฤษ]]นามว่า ''[[วิลเลียม พ็อตส์]]'' และชาวเมืองเนเปิลส์หลายรายยังมีบทบาทสำคัญในการร่วมก่อตั้งสโมสร รวมถึง [[อาร์เมดีโอ ซัลซี|อาร์เมดีโอ ซาลซี]] ซึ่งกลายเป็นประธานสโมสรคนแรก สโมสรใช้เสื้อสีฟ้า และ กางเกงสีดำเป็นสีหลักของชุดแข่ง การแข่งขันนัดแรกของสโมสรคือการเอาชนะทีมกะลาสีชาวอังกฤษด้วยผลประตู 3–2

ในยุคแรกมีกฎระเบียบว่า สโมสรทางตอนเหนือของอิตาลีเท่านั้นที่จะมีสิทธิร่วมแข่งขันฟุตบอลลีกสูงสุด เป็นผลให้สโมสรทางใต้ทำได้เพียงลงแข่งกันกับทีมกะลาสีเท่านั้น รวมถึงลงแข่งขันในรายการการกุศลอย่าง [[ลิปตัน ชาร์เลนจ์ คัพ]] ซึ่งสโมสรเนเปิลส์สามารถเอาชนะปาแลร์โมในรอบชิงชนะเลิศได้ 3 ครั้ง ในเวลาต่อมา ผู้เล่นต่างชาติจำนวนหนึ่งได้ออกจากสโมสรเพื่อไปก่อตั้งสโมสรฟุตบอลแห่งใหม่ในชื่อ ''อินแตร์นาซีโอนาเล นาโปลี'' และทั้งสองสโมสรได้ร่วมแข่งขันฟุตบอลลีกครั้งแรกในฤดูกาล 1912–13 ซึ่งเป็นปีแรกที่สมาคมเปิดโอกาสให้สโมสรจากทางใต้ร่วมแข่งขัน และแม้สองสโมสรจะมีความเป็นอริต่อกัน ทว่าจากการประสบปัญหาการเงินในต้นทศวรรษ 1920 นำไปสู่การควบรวมกิจการของสองสโมสรและได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น ''"สโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเล-เนเปิลส์ ('''Foot-Ball Club Internazionale-Naples)'''"'' ตัวย่อคือ ***FBC Internaples**''

ภายใต้การบริหารทีมของประธานสโมสรอย่าง [[จอร์โจ อัสกาเรลลี]] สโมสรทำการเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น ''อัสโซเซียซิโอเน กัลโช นาโปลี'' ในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1926 ซึ่งได้รับการรับรองโดย[[สหพันธ์ฟุตบอลอิตาลี]] ตามด้วยการมาถึงของผู้เล่นตัวหลักอย่าง [[แอตทิลา ซัลลุสโตร]] กองหน้าชาวอิตาลี–[[ประเทศปารากวัย|ปารากวัย]] ซึ่งกลายเป็นขวัญใจแฟนฟุตบอล ซัลลุสโตรถือครองสถิติเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของสโมสรมาอีกยาวนานหลายทศวรรษ ก่อนที่สถิติจะถูกทำลายโดย [[ดิเอโก มาราโดนา]] และ [[มาเร็ก ฮัมชีก]] ตามลำดับ สโมสรเริ่มเข้าสู่ยุคเซเรียอาภายใต้การคุมทีมของ [[วิลเลียม การ์บัตต์]] อดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ซึ่งพาทีมพัฒนาผลงานอย่างต่อเนื่องจนสามารถก้าวขึ้นไปจบอันดับครึ่งบนของตารางในระยะเวลาไม่กี่ปี และยังทำผลงานยอดเยี่ยมต่อเนื่องด้วยการจบอันดับสามอีกสองครั้งใน ค.ศ. 1933 และ 1934 ด้วยผู้เล่นแกนหลักอย่าง [[อันโตนีโอ โวจัก]], [[อาร์นัลโด เซนตีเมนตี]] และ [[การ์โล บุสกาลยา]] ก่อนที่สโมสรจะตกต่ำลงในช่วงก่อนเข้าสู่[[สงครามโลกครั้งที่สอง]] โดยรอดพ้นการตกชั้นในฤดูกาล 1939–40 ด้วยจำนวนผลต่างประตูได้เสีย อย่างไรก็ตาม นาโปลีได้รับผลกระทบจากสงครามเช่นเดียวกับหลายสโมสรในอิตาลี นำไปสู่การตกชั้นสู่เซเรียบีเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล 1942 และย้ายไปเล่นที่สตาดีโอ อาร์ตูโร โคลานา และเล่นในเซเรียบีจนกระทั่งสิ้นสุดสงคราม

=== ยุคหลังสงคราม และถ้วยรางวัลใบแรก ===
[[ไฟล์:Stadio_San_Paolo_-_panoramio_(3).jpg|left|thumb|**สนามกีฬาซันปาโอโล** ถูกใช้เป็นสนามเหย้าของนาโปลีตั้งแต่ ค.ศ. 1959 ปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันในชื่อ **อาร์มันโด มาราโดนา** ซึ่งสโมสรนาโปลีเปลี่ยนชื่อเพื่อเป็นเกียรติให้แก่ ดีเอโก มาราโดนา ]]
ระบบลีกของฟุตบอลอิตาลีได้รับการจัดระเบียบใหม่หลังสิ้นสุดสงคราม โดยแบ่งการแข่งขันเป็นสองดิวิชัน ดิวิชันแรกประกอบไปด้วยทีมจากเซเรียอา (ลีกสูงสุด) ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือเท่านั้น ในส่วนของอีกดิวิชันนั้น ประกอบด้วยสโมสรจากเซเรียอาและเซเรียบีซึ่งตั้งอยู่ทางตอนกลางและตอนใต้ของประเทศ โดยมีข้อกำหนดว่าสโมสรที่จบใน 4 อันดับแรกของแต่ละดิวิชันจะได้สิทธิแข่งขันในรอบเพลย์ออฟระดับชาติต่อไป นาโปลีได้สิทธิกลับสู่ลีกสูงสุดอย่างเซเรียอาอีกครั้งใน ค.ศ. 1946 แต่ก็ถูกลงโทษลดชั้นลงไปเล่นในเซเรียบีในอีกสองฤดูกาลถัดมาจากกรณีอื้อฉาวในการติดสินบนผู้ตัดสิน แต่ก็เลื่อนชั้นกลับมาอีกครั้งในฐานะผู้ชนะเซเรียบีในต้นทศวรรษ 1950 และย้ายสู่สนามแห่งใหม่อย่าง [[สนามกีฬาดิเอโก อาร์มันโด มาราโดนา|สตาดีโอซันปาโอโล]] ใน ค.ศ. 1959 สโมสรไม่ประสบควาสำเร็จใด ๆ ในช่วงเวลานี้และยังทำผลงานไม่แน่นอน โดยสลับระหว่างการเลื่อนชั้นและตกชั้นจากลีกสูงสุดบ่อยครั้ง และต้องรอถึง ค.ศ. 1962 ในการชนะเลิศถ้วยรางวัลแรกด้วยการเอาชนะ [[เอส.พี.เอ.แอล. 2013]] ในรอบชิงชนะเลิศโกปปาอิตาเลียจากประตูของ [[จานนี โกเรลลี]] และ [[ปีแอร์ลุยจี รอนซอน]] ส่งผลให้นาโปลีเป็นสโมสรแรกที่ชนะเลิศโกปปาอิตาเลียในขณะเล่นอยู่ในเซเรียบี และพวกเขาเลื่อนชั้นสู่เซเรียอาได้ในฤดูกาลนั้น แต่ก็ลงเล่นได้เพียงฤดูกาลเดียวและตกชั้นเป็นครั้งที่สี่ 

สโมสรเปลี่ยนชื่ออีกครั้งในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1964 เป็น ''โซเซียตา สปอร์ติวา กัลโช นาโปลี'' และกลับมาทำผลงานโดดเด่นอีกครั้ง เริ่มจากการเลื่อนชั้นกลับสู่เซเรียอาในฤดูกาล 1964–65 ภายใต้การคุมทีมของ [[บรูโน เปซาโอลา]] อดีตผู้เล่นของสโมสร รวมถึงชนะการแข่งขันฟุตบอลถ้วยการกุศลอย่าง ''Coppa delle Alpi'' และยังทำอันดับติด 1 ใน 5 ในเซเรียอา และใกล้เคียงกับการคว้าแชมป์ลีกสูงสุดมากที่สุดในฤดูกาล 1967–68 เป็นรองเพียงทีมแชมป์อย่าง [[เอซี มิลาน]] ทีมชุดนั้นประกอบไปด้วยผู้เล่นชื่อดังอย่าง [[ดีโน ซอฟฟ์]], [[โจเซ่ อัลตาฟินี่]], [[โอมาร์ ซิโบริ]] และ [[อันโทนิโอ จูเลียโน]] ซึ่งในเวลาต่อมาได้เป็นเจ้าของสถิติ ลงสนามมากที่สุดของสโมสรซึ่งยังคงเป็นสถิติมาถึงปัจจุบัน สโมสรยังทำผลงานได้ดีต่อเนื่องถึงทศวรรษ 1970 ด้วยการจบอันดับสามอีกสองครั้งใน ค.ศ. 1971 และ 1974 ภายใต้ผู้ฝึกสอนอย่าง [[ลุยส์ วินิซิโอ]] และได้ร่วมแข่งขันในรายการยุโรปอย่างยูฟ่าคัพเป็นครั้งแรกในฤดูกาล 1974–75 และผ่านเข้ารอบที่สามก่อนจะแพ้[[สโมสรฟุตบอลบานิค ออสตราวา|บานิค ออสตราวา]] จาก[[ประเทศเช็กเกีย|เช็กเกีย]] ด้วยผลประตูรวมสองนัด 1–3 นาโปลียังคว้ารองแชมป์เซเรียอาได้อีกครั้งในฤดูกาลนั้น เป็นรองทีมแชมป์อย่างยูเวนตุสเพียงสองคะแนน ด้วยผู้เล่นอย่าง [[จูเซปเป บรุสโกลอตลอที]], [[ซัลวาโตเร เอสโปซิโต]] และ [[จูเซปเป ซาวอลดิ]] และสามารถชนะเลิศโกปปาอิตาเลียสมัยที่สองใน ค.ศ. 1976 โดยเอาชนะเอซี มิลาน และ [[สโมสรฟุตบอลฟีออเรนตีนา|ฟีออเรนตินา]] มาได้ ก่อนจะเอาชนะ [[สโมสรฟุตบอลเฮลแลสเวโรนา|เฮลแลสเวโรนา]] ด้วยผลประตู 4–0 ในรอบชิงชนะเลิศ ในปีนั้นนาโปลียังเอาชนะ[[สโมสรฟุตบอลเซาแทมป์ตัน|เซาแทมป์ตัน]]จาก[[ประเทศอังกฤษ|อังกฤษ]]ด้วยผลประตูรวมสองนัด 4–1 ในการแข่งขัน [[แองโกล - อิตาเลียนลีกคัพ]] ตามด้วยการแข่งขัน[[ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ]]ในฤดูกาล 1976–77 แต่ไปแพ้[[ราชสโมสรกีฬาอันเดอร์เลคต์]] ในรอบรองชนะเลิศด้วยผลประตู 1–2 นาโปลียังจบใน 6 อันดับแรกเป็นส่วนมากในทศวรรษนี้ และจบอันดับสามอีกครั้งในต้นทศวรรษ 1980 แต่ก็กลับไปหนีตกชั้นอีกครั้งใน ค.ศ. 1983

=== สร้างประวัติศาสตร์: เทพนิยายของมาราโดนา ===
[[ไฟล์:19870510_sanpaolo.jpg|left|thumb|กลุ่มผู้สนับสนุนของนาโปลี เฉลิมฉลองในสนามกีฬาซันปาโอโล หลังจากนาโปลีชนะเลิศฟุตบอลลีกสูงสุดสมัยแรก ค.ศ. 1987 ]]
การมาถึงของผู้เล่นชื่อดังอย่าง [[ดิเอโก มาราโดนา]] เปลี่ยนแปลงหน้าประวัติศาสตร์ของนาโปลีไปตลอดกาล เขาย้ายมาจาก[[สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา|บาร์เซโลนา]]ด้วยค่าตัว 12 ล้านยูโรซึ่งเป็นสถิติโลกในขณะนั้น ทีมมีการเปลี่ยนแปลงผู้เล่นอีกหลายราย ด้วยการมาถึงของ [[ซิโร เฟอร์รารา]], [[ซัลวาโตเร บัญนี]] รวมถึง [[เฟร์นันโด เด นาโปลี]] นาโปลีจบอันดับสามอีกครั้งในฤดูกาล 1985 ก่อนจะสร้างประวัติศาสตร์ในฤดูกาล 1986–87 ด้วยการคว้าแชมป์สองถ้วยรางวัลทั้งในเซเรียอา และ โกปปาอิตาเลีย โดยเอาชนะ[[อาตาลันตาแบร์กามัสกากัลโช|อตาลันตา]]ในรอบชิงชนะเลิศโกปปาอิตาเลียด้วยผลประตู 4–0 มาราโดนาได้รับการยกย่องให้เป็นตำนานในระยะเวลาอันรวดเร็ว อันเนื่องมาจากไม่เคยมีสโมสรในภูมิภาคทางใต้ชนะเลิศการแข่งขันลีกสูงสุดมาก่อน ความสำเร็จครั้งนี้จึงเป็นที่ภาคภูมิใจของชาวเนเปิลส์และแฟนฟุตบอลที่อยู่ทางใต้เป็นจำนวนมาก มาราโดนาถูกยกให้เป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของชาวเมืองเนเปิลส์ อย่างไรก็ตาม สโมสรไม่สามารถป้องกันแชมป์ได้ในปีต่อมา ทำได้เพียงรองชนะเลิศ และไม่ประสบความสำเร็จในการแข่งขันยูโรเปียนคัพ แต่ยังได้สิทธิ์แข่งขันยูฟ่าคัพในฤดูกาล 1988–89 และคว้าแชมป์ได้ ซึ่งถือเป็นแชมป์รายการยุโรปรายการเดียวของพวกเขาถึงปัจจุบัน ในเส้นทางแต่ละรอบนั้น พวกเขาเอาชนะทีมใหญ่อย่าง[[สโมสรฟุตบอลยูเวนตุส|ยูเวนตุส]] และ [[สโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก|ไบเอิร์นมิวนิก]] รวมถึง [[สโมสรฟุตบอลปาโอก|สโมสรปาโอก]]จาก[[ประเทศกรีซ|กรีซ]] ก่อนจะเอาชนะสโมสร[[ประเทศเยอรมนี|เยอรมนี]]อย่าง [[เฟาเอ็ฟเบ ชตุทการ์ท]] ด้วยผลประตู 5–4 
[[ไฟล์:Maradona_napoli_uefa_cup.jpg|thumb|[[ดิเอโก มาราโดนา|ดีเอโก มาราโดนา]] กับถ้วยยูฟ่าคัพ ค.ศ. 1989]]
นาโปลีคว้าแชมป์เซเรียอาสมัยที่สองในฤดูกาล 1989–90 ด้วยการมีคะแนนเหนือ [[เอซี มิลาน]] สองคะแนน ในปีนั้น มาราโดนายังได้รับเสียงวิจารณ์จากการออกมาเรียกร้องให้แฟนฟุตบอลเมืองเนเปิลส์ รวมถึงเมืองอื่น ๆ ทางตอนใต้สนับสนุน[[ฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา|ทีมชาติอาร์เจนตินา]] ในนัดที่พบกับ[[ฟุตบอลทีมชาติอิตาลี|ทีมชาติอิตาลี]]ใน[[ฟุตบอลโลก 1990]] จากความเหลื่อมล้ำทางสังคมที่ชาวอิตาลีและผู้พลัดถิ่นทางตอนใต้ได้รับการปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรมมาหลายศตวรรษ เหตุการณ์ดังกล่าวมีประวัติศาสตร์ยาวนานซึ่งสามารถสืบไปถึงช่วง[[การรวมชาติอิตาลี]] 



สนามกีฬาซันปาโอโล เป็นเพียงสนามเดียวที่ทีมชาติอาร์เจนตินาไม่ได้รับเสียงโห่ มาราโดนาโค้งคำนับเพื่อให้เกียรติชาวเมืองเนเปิลส์เมื่อจบการแข่งขัน และอาร์เจนตินาเอาชนะอิตาลีผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศได้ อย่างไรก็ตาม ภายหลังจบการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศซึ่งอาร์เจนตินาแพ้[[ประเทศเยอรมนีตะวันตก|เยอรมนีตะวันตก]] [[สหพันธ์ฟุตบอลอิตาลี]]ร้องขอให้มาราโดนาเข้ารับการตรวจ[[สารกระตุ้น]] ซึ่งเขาถูกตรวจพบว่ามีการใช้[[โคเคน]] ทั้งตัวมาราโดนาและทีมงานของนาโปลีเชื่อว่า เป็นแผนการเพื่อแก้แค้นมาราโดนาจากเหตุการณ์ในฟุตบอลโลก มาราโดนาถูกตัดสินว่ามีความผิด และได้รับโทษแบนจำนวน 15 เดือน และไม่ได้ลงเล่นในสีเสื้อของนาโปลีอีกเลย แต่สโมสรยังชนะเลิศโกปปาอิตาเลียในปีนั้น ด้วยการเอาชนะคู่อริอย่างยูเวนตุสขาดลอยด้วยผลประตู 5–1 แต่นั่นก็เป็นถ้วยรางวัลสุดท้ายในทศวรรษนั้น และพวกเขาต้องรออีก 22 ปีในการกลับมาชนะถ้วยรางวัล และสโมสรยังตกรอบที่สองในยูโรเปียนคัพปีนั้น

=== ตกต่ำอีกครั้ง และการมาถึงของประธานคนใหม่ ===
นาโปลีคว้าอันดับ 4 ในเซเรียอาฤดูกาล 1991–92 และเริ่มมีผลงานตกต่ำหลังจากนั้น ประสบปัญหาทั้งภายในและนอกสนาม จากการมีปัญหาโครงสร้างการเงิน ผู้เล่นอย่าง [[จันฟรังโก โซลา]], [[แดเนียล ฟอนเซสกา]] และ [[ซิโร เฟอร์รารา]] ต่างก็อำลาทีมเพื่อช่วยพยุงฐานะการเงินของสโมสร นาโปลียังได้ลงแข่งขัน[[ยูฟ่าคัพฤดูกาล 1994–95]] และเข้าถึงรอบสาม และเข้าชิงชนะเลิศโกปปาอิตาเลียอีกครั้งในฤดูกาล 1996–97 แต่แพ้[[วิเซนซา]]ด้วยผลประตู 1–3 แต่ผลงานในลีกตกต่ำต่อเนื่อง นำไปสู่การตกชั้นเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล 1997–98 โดยชนะได้เพียงสองนัดตลอดทั้งฤดูกาล 

นาโปลีเลื่อนชั้นกลับสู่เซเรียอาใน ค.ศ. 1999 แต่ก็ตกชั้นกลับไปอีกครั้งในเวลาหนึ่งฤดูกาล ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2004 สโมสรประกาศภาวะ[[การล้มละลาย|ล้มละลาย]] เป็นเหตุพิจารณาให้[[ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์]]อย่าง [[อูเรริโอ ดิ ลูเรนทิอัส]] เข้าควบคุมกิจการสโมสร และนาโปลีถูกบังคับให้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเพือให้สามารถกลับมาดำเนินธุรกิจได้ ดิ ลูเรนทิอัส จึงพิจารณาเปลี่ยนชื่อทีมอีกครั้งกลายเป็น ''Napoli Soccer''  และจากการล้มละลายดังกล่าว ส่งผลให้นาโปลีต้องถูกลดชั้นไปเล่นในลีกระดับสามอย่าง[[เซเรียซี]] และเกือบจะเลื่อนชั้นสู่เซเรียบีได้ทันที ทว่าพวกเขาแพ้ต่อ [[อเวลลิโน 1992]] ในรอบเพลย์ออฟด้วยผลประตู 1–2 ในรอบเพลย์ออฟฤดูกาล 2004–05 และแม้จะตกอับอยู่ในลีกระดับล่าง แต่นาโปลียังมีสถิติในการมีผู้ชมในสนามมากว่าสโมสรอื่นในลีกสูงสุด และทำลายสถิติผู้ชมในเซเรียซีด้วยจำนวนเฉลี่ย 51,000 รายต่อนัด ในฤดูกาลต่อมา นาโปลีสามารถเลื่อนชั้นสู่เซเรียบีได้ และ ลูเรนทิอัส ทำการเปลี่ยนชื่อสโมสรอีกครั้งว่า ''โซชีเอตาสปอร์ตีวากัลโชนาโปลี'' ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2006 และเป็นชื่อที่ใช้มาถึงปัจจุบัน ลงเล่นในเซเรียบีได้เพียงฤดูกาลเดียว พวกเขาก็เลื่อนชั้นกลับสู่ลีกสูงสุดได้อีกครั้ง พร้อมกับสโมสรใหญ่ที่เปรียบเสมือน "ยักษ์หลับ" ในทศวรรษนั้นอย่าง [[สโมสรคริกเกตและฟุตบอลเจนัว|สโมสรเจนัว]] ใน ค.ศ. 2010 นาโปลีจบอันดับหก ภายใต้ผู้จัดการทีม [[วอลเตอร์ มาซซาร์รี]] ได้ร่วมแข่งขันยูโรปาลีก ตามด้วยการจบในอันดับสามในฤดูกาลต่อมา ได้ลงแข่งขัน [[ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2011–12]] ในรอบแบ่งกลุ่ม

=== กลับสู่เส้นทาง ===
นาโปลีจบอันดับห้าในฤดูกาล 2011–12 แต่เอาชนะยูเวนตุส ณ สนาม[[สตาดีโอโอลิมปีโก]] ในรอบชิงชนะเลิศโกปปาอิตาเลีย คว้าแชมป์สมัยที่สี่ และเป็นแชมป์แรกในรอบ 25 ปี และยังคว้าอันดับสองในรอบแบ่งกลุ่มยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ก่อนจะตกรอบโดยแพ้เชลซีทีมเป็นแชมป์ในปีนั้น ต่อมา ในฤดูกาล 2012–13 นาโปลีคว้ารองแชมป์เซเรียอา ถือเป็นอันดับที่ดีที่สุดนับตั้งแต่คว้าแชมป์ได้ใน ค.ศ. 1990 [[เอดินซอน กาบานิ]] เป็นผู้ทำประตูสูงสุดของเซเรียอาในปีนั้น จำนวน 29 ประตู ก่อนจะย้ายร่วมทีม [[สโมสรฟุตบอลปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง|ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง]] ด้วยค่าตัวสถิติสโมสร 64 ล้านยูโร 
[[ไฟล์:Champions_Napoli.jpg|thumb|นาโปลีชนะการแข่งขัน [[ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา 2014]]]]
มาซซาร์รีอำลาทีมเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล 2013 และผู้ที่มาแทนคือ [[ราฟาเอล เบนิเตซ]] ซึ่งพาทีมชนะการแข่งขันสองถ้วยรางวัล เริ่มจากการเอาชนะจุดโทษยูเวนตุสในรายการ [[ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา 2014]] ตามด้วยแชมป์โกปปาอิตาเลีย เอาชนะ[[สโมสรฟุตบอลฟีออเรนตีนา|ฟีออเรนตินา]]ในรอบชิงชนะเลิศด้วยผลประตู 3–1 และพ่าย [[อัตเลติกเดบิลบาโอ]] ในรอบคัดเลือกยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ทำได้เพียงไปเล่นยูโรปาลีกซึ่งพวกเขาแพ้ [[สโมสรฟุตบอลดนีปรอ|ดนีปรอ]] ในรอบรองชนะเลิศ เบนิเตซพาทีมจบอันดับห้าใน[[เซเรียอา ฤดูกาล 2014–15]] ก่อนจะอำลาทีมเพื่อไปคุม[[สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด|เรอัลมาดริด]] และเขาถูกแทนที่โดย [[เมารีซีโอ ซาร์รี]] พาทีมคว้ารองแชมป์[[เซเรียอา ฤดูกาล 2015–16]] โดยทำไปถึง 82 คะแนน แต่ก็ตกรอบยูโรปาลีกจากการแพ้ [[สโมสรฟุตบอลบิยาร์เรอัล|บิยาร์เรอัล]] ต่อมา นาโปลีจบอันดับสามใน [[เซเรียอา ฤดูกาล 2016–17]] ทำไป 86 คะแนน และแพ้เรอัลมาดริดในรอบ 16 ทีมสุดท้ายยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ในฤดูกาลนี้ [[ดรีส แมร์เตินส์]] ปีกตัวหลักชาวเบลเยียมยังทำสถิติยิง 34 ประตูรวมทุกรายการ จากการปรับบทบาทมาเล่นกองหน้าตัวเป้าแทนที่ [[อาร์กาดียุช มีลิก]]ซึ่งบาดเจ็บจากเอ็นไขว้หัวเข่าฉีกขาด นาโปลียังทำผลงานยอดเยี่ยมต่อเนื่อง โดยมีลุ้นคว้าแชมป์[[เซเรียอา ฤดูกาล 2017–18]] ตลอดทั้งฤดูกาล แต่ก็พลาดให้กับยูเวนตุสทีมแชมป์ไปอย่างน่าเสียดาย แม้จะทำคะแนนไปถึง 91 คะแนน ซึ่งเป็นสถิติใหม่ของสโมสร ในวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 2017 [[มาเร็ก ฮัมชีก]] ได้กลายเป็นผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาลของสโมสรจำนวน 115 ประตู ทำลายสถิติของมาราโดนา 

ซาร์รีอำลาทีมเมื่อจบฤดูกาลและถูกแทนที่โดย [[การ์โล อันเชลอตตี]] ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2018 และพาทีมคว้าอันดับสองอีกครั้ง แต่ถูกปลดในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 จากการทำผลงานในช่วงเริ่มต้น [[เซเรียอา ฤดูกาล 2019–20|ฤดูกาล 2019–20]] ย่ำแย่ ซึ่งนาโปลีอยู่อันดับเจ็ดในขณะนั้น [[เจนนาโร กัตตูโซ]] นักฟุตบอลชื่อดังชาวอิตาลีได้รับการแต่งตั้งในวันต่อมา ในวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2020 แมร์เตินส์ทำลายสถิติของฮัมชีกในการเป็นผู้ทำประตูสูงสุดของสโมสรจำนวน 122 ประตู ในการแข่งขันโกปปาอิตาเลียรอบรองชนะเลิศที่พบกับอินเตอร์ และคว้าแชมป์ได้เป็นสมัยที่หก จากการดวลจุดโทษชนะยูเวนตุสในรอบชิงชนะเลิศ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2020 สโมสรทำการเปลี่ยนชื่อสนามเหย้าเป็น [[สนามกีฬาดิเอโก อาร์มันโด มาราโดนา]] เพื่อเป็นเกียรติแก่ตำนานกองหน้าผู้ล่วงลับซึ่งเสียชีวิตในปีนั้น [[ลูเซียโน สปัลเล็ตติ]] เข้ามาแทนที่กัตตูโซใน[[เซเรียอา ฤดูกาล 2022–23|ฤดูกาล 2021–22]] ซึ่งพาทีมจบอันดับสาม

=== ทวงคืนแชมป์เซเรียอา ===
สปัลเลตติพาทีมคว้าแชมป์[[เซเรียอา ฤดูกาล 2022–23|เซเรียอาฤดูกาล 2022–23]] หลังจากบุกไปเสมอ[[อูดีเนเซกัลโช|อูดิเนเซ]] ด้วยผลประตู 1–1 ในวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 ถือเป็นแชมป์ลีกสูงสุดสมัยที่สามของสโมสร และเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่มาราโดนาอำลาทีม ใน[[ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2022–23]] สปัลเลตติพาทีมผ่านเข้าถึงรอบ 8 ทีมสุดท้ายได้เป็นครั้งแรกของสโมสร ก่อนจะตกรอบด้วยน้ำมือของคู่แข่งร่วมประเทศอย่าง[[เอซีมิลาน]] ด้วยผลรวมสองนัด 1–2 สปัลเลตติอำลาทีมเมื่อจบฤดูกาล และรูดี การ์เซียได้รับการแต่งตั้งใน[[เซเรียอา ฤดูกาล 2019–20|ฤดูกาล 2023–24]] แต่ถูกปลดหลังคุมทีมไปเพียงสามเดือนเนื่องจากผลงานย่ำแย่ [[วอลเตอร์ มาซซาร์รี่|วอลเตอร์ มาซซาร์รี]]ได้รับการแต่งตั้งแทนจนสิ้นสุดฤดูกาล ถือเป็นการกลับมาคุมทีมเป็นครั้งที่สองในรอบสิบปี แต่ก็คุมทีมได้เพียงสามเดือนโดยนาโปลีมีผลงานย่ำแย่ต่อเนื่อง ชนะเพียง 6 จาก 17 นัดต่อมา เขาถูกแทนที่โดย[[ฟรันเชสโก คัลโซนา]] และนาโปลีจบอันดับ 10 ในเซเรียอาซึ่งเป็นอันดับที่แย่ที่สุดในรอบ 15 ฤดูกาล สโมสรได้แยกทางกับคัลโซนา ในการแข่งขัน[[ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2023–24]] นาโปลีผ่านรอบแบ่งกลุ่มได้ แม้จะอยู่ร่วมกับทีมเต็งอย่าง[[สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด|เรอัลมาดริด]] รวมทั้ง[[แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ อูนีโอนแบร์ลีน]] และ[[สโมสรกีฬาบรากา|บรากา]] แต่ยุติเส้นทางด้วยการแพ้บาร์เซโลนาในรอบ 16 ทีม

นาโปลีแต่งตั้ง [[อันโตนีโอ กอนเต]] เข้ามารับตำแหน่งในวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 2024 ด้วยสัญญา 3 ปี กอนเตพาทีมชนะเลิศ[[เซเรียอา ฤดูกาล 2024–25]] ซึ่งเป็นแชมป์สมัยที่ 4 โดยเอาชนะ[[คัลยารีกัลโช]]ในนัดสุดท้าย 2–0 เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 สโมสรมีสองผู้เล่นสำคัญในฤดูกาลนี้ร่วมกันผนึกกำลังในแนวรุกและมีส่วนสำคัญในการคว้าแชมป์ ได้แก่ [[โรเมลู ลูกากู]] และ [[สกอตต์ แม็กโทมิเนย์]] และในครั้งนี้ยังเป็นการชนะเลิศลีกสูงสุดเป็นครั้งที่สองในรอบสามฤดูกาลหลัง ส่งผลให้นาโปลีได้รับการยอมรับให้กลับมาเป็นทีมระดับแนวหน้าที่พร้อมท้าชิงแชมป์ได้อย่างมั่นคง เข้าสู่ฤดูกาล 2025–26 นาโปลีเซ็นสัญญากับผู้เล่นชื่อดังอย่าง[[เกฟิน เดอ เบรยเนอ]] ซึ่งย้ายมาจากแมนเชสเตอร์ซิตีโดยไม่มีค่าตัว นาโปลีชนะเลิศซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา 2026 จากการชนะ[[สโมสรฟุตบอลโบโลญญา 1909|โบโลญญา]] ด้วยผลประตู 2–0 เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2025 เป็นแชมป์สมัยที่ 3

== วัฒนธรรมสโมสร ==

=== สี ตราสโมสร และชื่อเรียก ===

เนื่องจากเนเปิลส์เป็นเมืองชายฝั่ง สีของสโมสรจึงได้รับแรงบันดาลใจมาจากสีฟ้าน้ำทะเลของอ่าวเนเปิลส์มาโดยตลอด เดิมที สโมสรใช้ชื่อ Naples FBC ในชื่อสโมสร และใช้สีน้ำเงินสองเฉด อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1920 เป็นต้นมา มีการใช้สีน้ำเงินโทนเดียวเป็นสีฟ้าคราม ดังนั้น นาโปลีจึงมีฉายาว่า "อัซซูรี" ร่วมกับทีมชาติอิตาลี  โดยโมนสีน้ำเงินของชุดแข่งสโมสรมักเป็นสีฟ้าอ่อนในหลาย ๆ กรณี

โดยทั่วไปแล้ว นาโปลีจะสวมเสื้อสีฟ้าครามกับกางเกงขาสั้นสีขาวเมื่อเล่นในบ้าน และสวมเสื้อสีขาวกับกางเกงขาสั้นสีขาวหรือสีน้ำเงินเมื่อเป็นทีมเยือน แม้ว่าในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ชุดเยือนมักจะเบี่ยงเบนไปจากธรรมเนียมปฏิบัตินี้ หนึ่งในฉายาของนาโปลีคือ "''I ciucci''" ซึ่งแปลว่า "ลา" ในภาษาเนเปิลส์ นาโปลีได้รับชื่อนี้หลังจากทำผลงานที่ย่ำแย่ในฤดูกาล 1926–27 เดิมทีชื่อนี้ตั้งใจให้เป็นชื่อที่ไม่เหมาะสม เนื่องจากสัญลักษณ์ของชาวเนเปิลส์คือม้าดำที่วิ่งพล่านแต่สโมสรได้นำลามาใช้เป็นสัญลักษณ์ประจำทีมโดยใช้ชื่อว่า "'O Ciuccio"
[[ไฟล์:SSC Neapel.svg|150px|thumb|ตราสโมสรแบบเก่าซึ่งใช้งานตั้งแต่ ค.ศ. 2007 ถึง 2024]]
ตราสโมสรแห่งแรกของนาโปลีมีรูปม้าวิ่งอยู่บนลูกฟุตบอล โดยมีตัวอักษร "ACN" ล้อมรอบ ตราสโมสรในปัจจุบันมีตัวอักษร "N" ขนาดใหญ่อยู่ภายในวงกลม ตราสโมสรนี้ประวัติสืบย้อนกลับไปถึงสมัยชื่ออินเตอร์นาซิโอนาเล นาโปลี ซึ่งใช้ลวดลายที่คล้ายคลึงกันบนเสื้อของพวกเขา นับตั้งแต่นาโปลีใช้ตัวอักษร N เป็นหลักในตราสโมสรแล้ว มีการเปลี่ยนแปลงตราสโมสรเล็กน้อยบางโอกาส โดยบางครั้งจะปรากฏชื่อสโมสรอยู่รอบ ๆ แต่บางครั้งอาจไม่พบชื่อ โดยทั่วไปแล้ว ความแตกต่างระหว่างตราสโมสรแต่ละรูปแบบจะอยู่ที่โทนสีฟ้าของตรา โดยทั่วไปตัว "N" จะเป็นสีขาว แม้ว่าบางครั้งจะเป็นสีทอง (โดยเฉพาะก่อนปี 1980)

สโมสรมีชื่อเรียกที่เป็นที่นิยมคือ ''"Partenopei"'' เป็นชื่อเล่นยอดนิยมของสโมสรและผู้คนจากเมืองเนเปิลส์โดยทั่วไป

== การสนับสนุนและสโมสรคู่อริ ==
นาโปลีเป็นสโมสรฟุตบอลที่ได้รับการสนับสนุนมากที่สุดเป็นอันดับ 4 ในอิตาลี โดยมีแฟนบอลชาวอิตาลีประมาณ 13% ที่สนับสนุนสโมสร เช่นเดียวกับสโมสรชั้นนำอื่น ๆ ในประเทศ ฐานแฟนบอลของนาโปลีขยายออกไปนอกพรมแดนอิตาลี ในปี 2018 สมาคมได้ประกาศว่าทีมมีแฟนบอลมากกว่า 35 ล้านคนทั่วโลก และผู้คน 120 ล้านคนที่ชอบชมการแข่งขันของนาโปลี

เนื่องด้วยเนเปิลส์ต่างจากเมื่องใหญ่อื่น ๆ ที่เป็นที่ตั้งของสโมสรในเซเรียอา เช่น มิลาน ตูริน โรม นาโปลีเป็นเพียงสโมสรใหญ่และมีชื่อเสียงเพียงสโมสรเดียวในเมือง พวกเขาจึงไม่มีอริร่วมเมืองโดยตรงในการแข่งขันดาร์บี ในอดีต การแข่งขันกับอริอย่าง SSD Savoia 1908 FC มีความเข้มข้นพอสมควร ซึ่งปัจจุบันไม่ได้รับความนิยมมากนัก ได้จัดขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1939 ในช่วงรอบน็อคเอาท์ของโคปปา อิตาเลีย ฤดูกาล 1939-40 นาโปลีเอาชนะไป 3–1 การพบกันครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นในเซเรียบี ฤดูกาล 2000 ซึ่งนาโปลีชนะ 1–0

สโมสรที่เป็นคู่อริดุเดือดกับนาโปลีก็คือ[[สโมสรฟุตบอลยูเวนตุส|ยูเวนตุส]] จากการแย่งความสำเร้จกันโดยตรง และเคยพบกันในการแข่งขันนัดสำคัญทั้งในเซเรียอา และโกปปา อิตาเลีย หลายครั้ง นาโปลียังเป็นอริกับโรมา แม้ว่าในอดีตจะมีมิตรภาพที่แน่นแฟ้นระหว่างแฟนบอลนาโปลีและโรมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงทศวรรษ 1970 และ 1980 ที่รู้จักกันในชื่อ [[แดร์บีเดลโซเล|ดาร์บีเดลโซเล (]]ดาร์บีแห่งดวงอาทิตย์) แต่มิตรภาพก็สิ้นสุดลงสิ้นเชิงใน ค.ศ. 1987 และความสัมพันธ์ของสโมสรแย่ลงไปอีกราวปี 2001 ก่อนจะถึงจุดแตกหักทางการภายหลังจากรอบชิงชนะเลิศโกปปา อิตาเลีย 2014 เมื่อแฟนบอลโรมาสังหาร[[ชีโร เอสโปซิโต]] แฟนบอลนาโปลี ใกล้กับ[[สตาดีโอโอลิมปีโก]]ด้วยปืน

นาโปลีเป็นหนึ่งในทีมที่สำคัญที่สุดของอิตาลีตอนใต้ มีคู่แข่งมากมายกับทีมทางเหนือหลายทีม รวมถึงทีมใหญ่จากเมืองมิลานทั้งเอซีมิลานและอินเตอร์ และพัฒนาความเป็นอริกับทั้งอตาลันตา และ[[สโมสรฟุตบอลเฮลแลสเวโรนา]] แฟนบอลของนาโปลียังมีอารมณ์ในการเชียร์ที่ดุเดือดกับอีกหนึ่งสโมสรดังในกรุงโรมซึ่งก็คือลัตซีโย

== ผู้เล่นชุดปัจจุบัน ==






























=== การรีไทร์หมายเลขเสื้อ ===
[[ไฟล์:SSC_Napoli_jersey_10.svg|thumb|130x130px|เสื้อหมายเลข 10 ซึ่งเป็นของตำนานอย่างดิเอโก มาราโดนา ได้รับเกียรติให้รีไทร์เบอร์เสื้อนี้มาตั้งแต่ฤดูร้อน ค.ศ. 2000]]
ในช่วงฤดูร้อนปี 2000 นาโปลีได้ยกเลิกหมายเลขเสื้อหมายเลข 10 ของอดีตตำนานสโมสรอย่าง[[ดิเอโก มาราโดนา]] ซึ่งเล่นให้กับสโมสรตั้งแต่ปี 1984 ถึง 1991 นับตั้งแต่มีการนำหมายเลขเสื้อพร้อมชื่อผู้เล่นพิมพ์ลงบนเสื้ออย่างต่อเนื่อง นักเตะคนสุดท้ายที่สวมหมายเลข 10 ได้แก่ [[ฟาวส์โต ปิซซี]] (ในปี 1995–1996), เบโต (1996–97), อิกอร์ ปรอตติ (1997–98) ซึ่งเป็นผู้เล่นคนสุดท้ายที่เล่นและทำประตูด้วยหมายเลข 10 ในเซเรีย อา และ[[เคลาดิโอ เบลลุชชี]] (ในปี 1998 ถึง 2000 ในเซเรีย บี)

อย่างไรก็ตาม ด้วยเหตุผลด้านกฎระเบียบ หมายเลขนี้จึงถูกนำมาใช้ใหม่ตั้งแต่ปี 2004 ถึง 2006 ในเซเรียซี เนื่องจากในขณะนั้นการแข่งขันระดับสามของอิตาลียังคงใช้หมายเลขเดิมตั้งแต่ 1 ถึง 11 โดยไม่มีชื่อพิมพ์อยู่ นักเตะคนสุดท้ายที่สวมเสื้อตัวนี้และทำประตูได้ในการแข่งขันอย่างเป็นทางการคือ [[มาริอาโน โบกลิอาชิโน]] ในเกมเหย้าเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 ที่พบกับสเปเซีย ซึ่งมีผลสำหรับนัดชิงชนะเลิศของซูเปอร์โคปปา ดิ เลกา เซเรีย ซี1 เกียรติยศนี้เป็นถือเป็นของเขาเช่นกันจากการลงเล่นครั้งสุดท้ายในลีกเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 2006 ในเกมเหย้าที่พบกับลันชาโน อย่างไรก็ตาม ในส่วนของการแข่งขันชิงแชมป์นั้น เกียรติยศดังกล่าวตกเป็นของโรแบร์โต โซซา นักฟุตบอล[[ชาวอาร์เจนตินา]] โดยเขาเป็นคนสุดท้ายที่สวมเสื้อหมายเลข 10 ที่ซานเปาโล และในขณะเดียวกันก็ทำประตูได้ในการแข่งขันกับโฟรซิโนเน เมื่อวันที่ 30 เมษายน 2006

== เกียรติประวัติ ==

===  ระดับประเทศ ===

* **เซเรียอา**
** **ชนะเลิศ (4)**: [[w:1986–87 Serie A|1986–87]], [[w:1989–90 Serie A|1989–90]], [[เซเรียอา ฤดูกาล 2022–23|2022–23]], 2024–25

* **โกปปาอีตาเลีย**
****ชนะเลิศ (6)**: [[w:1961–62 Coppa Italia|1961–62]], [[w:1975–76 Coppa Italia|1975–76]], [[w:1986–87 Coppa Italia|1986–87]], [[w:2011–12 Coppa Italia|2011–12]], [[w:2013–14 Coppa Italia|2013–14]], [[โกปปาอีตาเลีย ฤดูกาล 2019–20|2019–20]]

* **ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา**
** ** ชนะเลิศ (2)**: [[w:1990 Supercoppa Italiana|1990]], [[w:1990 Supercoppa Italiana|2014]]

* **เซเรียบี**
** **ชนะเลิศ (1)**: [[w:1949–50 Serie B|1949–50]]

* **เซเรียซี**
** **ชนะเลิศ (1)**: [[w:2005–06 Serie C1|2005–06]]

* **โกปปาเดลเลอัลพิ**
** **ชนะเลิศ (1)**: 1966

===  ระดับทวีปยุโรป ===

* **ยูฟ่าคัพ/ยูฟ่ายูโรปาลีก**
** **ชนะเลิศ (1)**: [[w:1988–89 UEFA Cup|1988–89]]

* **แองโกล-อินาเลียโนคัพ**
** **ชนะเลิศ (1)''': 1976

## สถิติสโมสร
[thumb|upright|[มาเร็ก ฮัมชีก เจ้าของสถิติลงสนามมากที่สุดของสโมสรจำนวน 520 นัดรวมทุกรายการ]]
มาเร็ก ฮัมชีก ครองสถิติลงสนามมากที่สุดของสโมสร (520 นัด) ในจำนวนนี้รวมถึงสถิติการลงสนามในเซเรียอา 408 นัดในช่วงเวลา 12 ปีที่เขาอยู่ตั้งแต่ ค.ศ. 2007 ถึง 2019 ในขณะที่สถิติผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาลเป็นของดรีส แมร์เตินส์ จำนวน 148 ประตู รวมถึงสถิติ 113 ประตูในเซเรียอา

ดิเอโก มาราโดนา จบฤดูกาลเซเรียอาในฐานะผู้ทำประตูสูงสุดของลีกซึ่งในอิตาลีเรียกว่า กาโปคันโนนิเอเร ในฤดูกาล 1987–88 ด้วยผลงาน 15 ประตู ความสำเร็จนี้ถูกเทียบเคียงโดย เอดินซอน กาบานิ ในฤดูกาล 2012–13, กอนซาโล อิกัวอิน ในฤดูกาล 2015–16 และวิกเตอร์ โอซิมเฮน ในฤดูกาล 2022–23 โดยอิกัวอินเป็นเจ้าของสถิติทำประตูสูงสุดต่อหนึ่งฤดูกาลในเซเรียอา จากผลงาน 36 ประตูในฤดูกาล 2015–16

ชัยชนะที่ขาดลอยที่สุดของสโมสร คือชัยชนะต่อสโมสร Aurora Pro Patria 1919 ด้วยผลประตู 8–1 ในเซเรียอา ฤดูกาล 1955–56 ในขณะที่ความพ่ายแพ้ที่ยับเยินที่สุดเกิดขึ้นในฤดูกาล 1927–28 โดยแพ้ต่อโตรีโน 11–0 สถิติการขายผู้เล่นที่แพงที่สุดของนาโปลีคือการย้ายทีมของอิกัวอินด้วยค่าตัว 90 ล้านยูโรย้ายร่วมทีมยูเวนตุสเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 ซึ่งกลายเป็นสถิติสูงสุดอันดับ 3 ของโลก และการซื้อตัวที่แพงที่สุดในประวัติศาสตร์สโมสร คือการเซ็นสัญญากับวิกเตอร์ โอซิมเฮนด้วยค่าตัว 70 ล้านยูโรเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2020

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  
* 
* 


หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในประเทศอิตาลี
หมวดหมู่:สโมสรในเซเรียอา
หมวดหมู่:นาโปลี
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2469
นาโปลี