open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
มารี เมดสาวโรบอทกำมะลอ

เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยอากิ อากิโมโตะ เดิมทีได้เริ่มเผยแพร่เป็นวันช็อตที่ตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะแนว''โชโจะ'' LaLa ของฮาคุเซ็นชะในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2563 ก่อนที่จะตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสารเดียวกันตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2563 จนถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566 ตอนต่าง ๆ ได้ถูกรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม (ทังโกบง) จำนวน 6 เล่ม ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอซีโร-จีและลิเบอร์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมจนถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2568

## ตัวละคร
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:

## สื่อ
### มังงะ
*มารี เมดสาวโรบอทกำมะลอ* เขียนและวาดภาพประกอบโดยอากิ อากิโมโตะ เริ่มตีพิมพ์ครั้งแรกในรูปแบบวันช็อตในนิตยสารมังงะแนว''โชโจะ'' LaLa ของฮาคุเซ็นชะ เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2563 ต่อมาได้ลงตีพิมพ์ในนิตยสารฉบับเดียวกันเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2563 จนถึงวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2566 ได้ทำการรวมรวบตีพิมพ์เป็นเล่ม (*[[ทังโกบง]]*) จำนวน 6 เล่ม ตั้งแต่เดือนเดือนธันวาคม พ.ศ. 2563 จนถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2566

ซีรีส์ภาคต่อในชื่อ  เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนในนิตยสาร *LaLa* ตั้งแต่ตั้งแต่วันที่ 24 เมษายน จนถึงวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2568 ภาคต่อนี้ได้รับการรวรวมตีพิมพ์เป็นเล่มรวม(*[[ทังโกบง]]*) จำนวน 2 เล่ม

#### จำนวนเล่ม
##### คิไคจิคาเกะ โนะ มารี

##### คิไคจิคาเกะ โนะ มารี+

### อนิเมะ
มีการประกาศดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ผลิตโดยสตูดิโอซีโร-จีและลิเบอร์ และกำกับโดยจุนจิ นิชิมูระ เขียนบทโดยมาริโกะ คูนิซาวะ ออกแบบตัวละครโดยโยโกะ คิคุจิ และเพลงประกอบที่แต่งเพลงโดยยาซุฮารุ ทาคานาชิและโยฮันเนส นิลส์สัน ซีรีส์นี้ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 5 ตุลาคม จนถึงวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2568 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์ และจะออกอากาศทางช่องวายทีวีและบีเอส ฟูจิ เพลงเปิดของเรื่องคือ  ร้องโดย ขณะที่เพลงปิดของเรื่องคือ  ร้องโดยนาโอะ โทยามะที่พากย์เป็นตัวละครมารี เมเดียลิงก์เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ซีรีส์นี้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และสตรีมบนยูทูบช่อง Ani-One Asia

#### รายชื่อตอน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
*  
* 

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์ฮาคุเซ็นชะ
หมวดหมู่:ลิเบอร์ (สตูดิโอ)
หมวดหมู่:เมเดียลิงก์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะ
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของโตเกียวเอ็มเอ็กซ์
หมวดหมู่:ซีโร-จี
แวนคูเวอร์เฮาส์

**แวนคูเวอร์เฮาส์** () เป็นตึกระฟ้าที่อยู่อาศัยสถาปัตยกรรมฟูชูริสต์ใหม่ในนครแวนคูเวอร์ รัฐบริทิชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา เริ่มก่อสร้างในปี 2016 ตั้งเป้าแล้วเสร็จในปลายปี 2019 แต่ต่อมาได้เลื่อนออกไปเป็นปี 2020

ในวันที่ 15 เมษายน 2021 เกิดเหตุท่อน้ำระเบิดบนชั้น 29 ของอาคาร สร้างความเสียหายให้กับ 17 ห้องชุด และลิฟต์จำนวนหนึ่ง

## การออกแบบ
แวนคูเวอร์เฮาส์เป็นผลงานออกแบบโดยสถาปนิกชาวเดนมาร์ก บยาร์เคอ อิงเงิลส์ และวิศวกรโคคงสร้าง บูโร ฮัพพอลท์ (Buro Happold) และ กลอทมัน ซิมพ์ซัน (Glotman Simpson) การออกแบบมีรากฐานมาจากรูปสามเหลี่ยมที่ลอยสูงขึ้นจากพื้น และค่อย ๆ แปรสภาพมาเป็นรูปสี่เหลี่ยมบนยอดสุด การออกแบบนี้มีที่มาจากข้อจำกัดของการพัฒนาอาคารบนที่ดินรูปสามเหลี่ยมที่ติดกับทางตะวันออกของถนนฮาว (Howe Street) และสะพานแกรนวิลสตรีต ฟาซาดตะวันออกและตะวันตกมีลักษณะประกอบด้วยระเบียงรูปกล่อง ทำให้มีลักษณะภายนอกของอาคารเป็นลวดลายรังผึ้ง

*[[Spinning Chandelier|สปินนิงแชนเดอเลียร์]]* เป็นชิ้นงานศิลปะสาธารณะที่ตั้งอยู่ใกล้กับอาคาร ตามข้อกำหนดการจัดสรรพื้นที่ใช้สอยของนครแวนคูเวอร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในประเทศแคนาดา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในแวนคูเวอร์
ธรณิโกฏ

**ธรณิโกฏ** (; Dharanikota, *ธะระณิโกฏะ*) เป็นหมู่บ้านในอำเภอปัฬนาฑู รัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย ในอดีตเป็นที่ตั้งของนครโบราณ **ธานยกฏกะ** (หรือ ธานฺยกฏกํ ; *ธานยะกะฏะกัง*) ราชธานีของราชวงศ์สาตวาหนะแห่งที่ราบเดกกันในศตวรรษที่ 1-3

ธรณิโกฏตั้งอยู่ในอมราวตีมณฑล ส่วนหนึ่งของเขตราชธานีอานธรประเทศ ภายใต้การกำกับของ APCRDA

## ประวัติศาสตร์

การขุดค้นทางโบราณคดีในธรณิโกฏค้นพบวิหารมากมายในพื้นที่โดยรอบ และเป็นที่ตั้งของอดีตนคร ธานยกฏกะ (*ธานฺยกฏก*) ซ่งเป็นอดีตราชธานีของราขวงศ์สาตวาหนะในศตวรรษที่ 1-3 และอดีตราชธานีของโกฏวงศ์ซึ่งเรืองอำนาจในอินเดียยุคกลางถึงศตวรรษที่ 12 ที่ราบลุ่มแม่น้ำกฤษณามีความสำคัญในการเกษตรและเป็นศูนย์กลางการค้าขาย นอกจากนี้ ธรณิโกฏยังเป็นที่รู้จักจากอมราวตีสถูป ที่ซึ่งมีประกอบพิธีกาลจักรโดยองค์ทะไลลามะในเดือนมกราคม 2006 ภิกษุเสวียนจ้างเคยเดินทางมายังธรณิโกฏและอมราวตีสถูป รวมถึงบันทึกถึงทั้งสองพื้นที่นี้ ศาสนาเชนมีบันทึกว่าเคยรุ่งเรืองในแถบนี้เช่นกัน

## ภูมิศาสตร์

ธรณิโกฏตั้งอยู่ทางตะวันตกของอมราวตี ซึ่งเป็นศูนย์กลางการปกครองของมณฑล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐอานธรประเทศ
หมวดหมู่:เมืองหลวงในอดีตของประเทศอินเดีย
3 จูโน

**จูโน** (การตั้งชื่อดาวเคราะห์น้อย: **3 จูโน**; , 3 Juno)  เป็นดาวเคราะห์น้อยขนาดใหญ่ในแถบดาวเคราะห์น้อยโดยมีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 13 ในแถบดาวเคราะห์น้อย และเป็นดาวเคราะห์น้อยดวงที่ 3 ที่ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1804 โดยนักดาราศาสตร์ชาวเยอรมันที่ชื่อคาร์ล ฮาร์ดิง

## หมายเหตุ

## อ้างอิง
 

## แหล่งข้อมูลอื่น

* JPL Ephemeris
* Well resolved images from four angles taken at Mount Wilson observatory
* Shape model deduced from light curve
* Asteroid Juno Grabs the Spotlight
*  (displays Elong from Sun and V mag for 2011)
* 
* 

หมวดหมู่:ดาวเคราะห์น้อย
หมวดหมู่:ระบบสุริยะ
หมวดหมู่:แถบดาวเคราะห์น้อย
หมวดหมู่:ดาวเคราะห์น้อยในแถบดาวเคราะห์น้อยหลัก
อาณาจักรปาการูยุง

**ปาการูยุง** (, Pagaruyung) หรือ **มลายาปุระ** (Malayapura) และ **มลายูปุระ** (Malayupura) เป็นอดีตอาณาจักรชาวมีนังกาเบาบนเกาะสุมาตรา

ก่อนการสถาปนาอาณาจักร ปาการูยุงเป็นส่งนหนึ่งของอาณาจักรมลายูปุระ อาณาจักรซึ่งปรากฏในจารึกอาโมกฮาปาซาระบุว่าปกครองโดยกษัตริย์อาทิตยวรมัน ซึ่งสถาปนาตนขึ้นเป็นผู้ปกครองแห่ง *ภูมิมลายู* (Bhumi Malayu หรือ สุวรรณภูมิ) อาณาจักรอื่นในมลายูปุระยังมีทั้งธรรมาศรัย และอื่น ๆ ภูมิภาคนี้เริ่มรับนำศาสนาอิสลามมานับถือในศตวรรษที่ 16 เป็นต้นมา และในต้ศตวรรษที่ 17 ถูกบีบบังคับให้ต้องยอมรับเอกราชของรัฐสุลต่านอาเจะฮ์ ก่อนจะก่อการกบฏในปี 1665 ในต้นศตวรรษที่ 19 เกิดสงครามปัดรี ปาการูยุงเริ่มเสื่อมถอยลงนับจากนั้น

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

* 

* 

* 

* 

* 

* 

* 

* 

* 

* 
 
* 

* 

* 

*
เกาะทะลุ (จังหวัดประจวบคีรีขันธ์)

**เกาะทะลุ** เป็นเกาะในตำบลทรายทอง อำเภอบางสะพานน้อย จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ตั้งอยู่ที่พิกัดละติจูด 11° 04´.3 เหนือ ลองจิจูด 99° 33´.7 ตะวันออก เกาะมีความกว้าง 500 เมตร ยาว 2.5 กิโลเมตร มีเนื้อที่ 834,451 ตารางเมตร สูง 98 เมตร อยู่ทางทิศตะวันออกของบ้านบางสะพานน้อย ระยะห่าง 6 กิโลเมตร 

ภูมิประเทศเป็นชายหาด ภูเขา และสวนมะพร้าว มีอ่าวมุกทรายขาวละเอียด อ่าวไทรใหญ่มีปะการัง อ่าวเทียนมีต้นเทียนอยู่มาก ด้านตะวันออกของเกาะทะลุมีสุสานปะการังที่ถูกน้ำทะเลพัดมาทับถมจนเต็มหาด บริเวณปลายแหลมด้านเหนือเกาะมีหน้าผาชันสีแดง และมีช่องขนาดใหญ่ทะลุไปอีกด้านหนึ่งได้ จึงเป็นที่มาของชื่อเกาะ

## อ้างอิง

ทะลุ
หมวดหมู่:อำเภอบางสะพานน้อย
ปรัชญาปารมิตาแห่งชวา

**ปรัชญาปารมิตาแห่งชวา** () เป็นประติมากรรมรูปพระโพธิสัตว์ปรัชญาปารมิตา สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 13 ในอาณาจักรสิงหะส่าหรีบนเกาะชวา ประเทศอินโดนีเซีย เทวรูปนี้มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และมีคุณค่าด้านความวิจิตรงดงามอย่างมาก ถือเป็นผลงานศิลปะฮินดู-พุทธชิ้นเอกของชวาโบราณ ปัจจุบันเก็บรักษาและจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติอินโดนีเซียในกรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย

## ลักษณะ
พระปรัชญาปารมิตาแห่งชวาแสดงรูปปางสมาธิ ประดับด้วยอัญมณีและเครื่องประดับงดงาม ประทับในท่าวัชราสน์หรือขัดสมาธิเพชร บนอาสนะดอกบัวหรือปัทมาสน์บนฐานชุกชีทรงสี่เหลี่ยม ด้านหลังเป็นแผ่นหินแกะสลัก ประติมากรรมนี้แกะสลักมาจากหินแอนดีไซต์ มีความสูง 126 เซนติเมตร กว้าง 55 เซนติเมตร และลึก 55 เซนติเมตร

มุทรา (ท่าทางของมือ) แสดงเป็น *ธรรมจักรมุทรา* ซึ่งแสดงถึงการหมุนกงล้อธรรมจักร แขนซ้ายวางล้อมรอบดอกัวอุตปละ ด้านบนเป็นสมุดใบลานแสดงถึงปรัชญาปารมิตาสูตรอันเป็นประติมานวิทยาหลักของพระปรัชญาปารมิตา ดวงตามองลงล่าง สวมมงกุฎ *ชาตมกุฏ* (Jatamakuta) ด้านหลังศีรษะมีรังสี *ประภามณฑล* อันสื่อถึงการบรรลุปัญญาญาณขั้นสูง

## ประวัติศาสตร์
ประติมากรรมนี้ค้นพบในลักษณะเกือบสมบูรณ์ในซากจุงกุปปูตรี ใกล้กับวิหารสิงหะส่าหรีในมาลัง จังหวัดชวาตะวันออก ธรรมเนียมพื้นถิ่นเชื่อว่าเป็นรูปสลักแสดงรูปของราชินีเกินเดเด็ซ ปฐมราชินีแห่งสิงหะส่าหรี หรือเป็นรูปเทวีของพระนาง บ้างว่าเป็นราชินีราชปัตนี มเหสีของกษัตริย์กรตราชสะ ปฐมกษัตริย์แห่งมัชปาหิต ด้วยลักษณะที่เกือบสมบูรณ์นี้ทำให้เชื่อว่าเทวรูปนี้ถูกนำไปฝังดินนานพอสมควร จุดที่ค้นพบคือจัณฑิ เอ (Candi E) ซึ่งอยู่ทางใต้สุดในหมู่ซากจัณฑิวายัง (Candi Wayang) หรือจัณฑิจุงกุปปุตรี (Cungkup Putri)

เด มอนเนอโร (D. Monnereau) เจ้าหน้าที่ของบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์เป็นผู้ค้นพบในปี 1818 หรือ 1819 และในปี 1820 เขาได้มอบให้กับซี เก เซ ไรน์วาร์ท ซึ่งต่อมานำกลับไปยังประเทศเนเธอร์แลนด์ และกลายมาเป็นของสะสมชิ้นสำคัญของไรค์มูเซอุมโฟร์ฟ็อลเคินคุนเดอในนครไลเดิน นานถึง 158 ปี กระทั่งเดือนมกราคม 1978 รัฐบาลเนเธอร์แลนด์ได้ส่งคืนให้กับประเทศอินโดนีเซีย ภายหลังราชินียูลีอานาแห่งเนเธอร์แลนด์เดือนทางเยือนอินโดนีเซีย 

ปัจจุบันจัดแสดงอยู่บนชั้นสี่ของอาคารเกอดุงอาร์จาของพิพิธภัณฑ์แห่งชาติอินโดนีเซียในกรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย

## อ้างอิง
เพลินจิต

**เพลินจิต** อาจหมายถึง
* ถนนเพลินจิต — ถนนในแขวงลุมพินี เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
* แยกเพลินจิต — สี่แยกจุดตัดระหว่างถนนเพลินจิตกับถนนวิทยุ
** เพลินจิตซิตี้ — โครงการพัฒนาพื้นที่โดยรอบแยกเพลินจิต
* สถานีเพลินจิต — สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท ที่ยกระดับเหนือถนนเพลินจิต ใกล้จุดตัดทางรถไฟสายแม่น้ำ
ไอศวรรยคณปติ

**ไอศวรรยคณปติ** (; *ไอศฺวรฺย คณปติ วิคฺรหํ*, Aishwarya Ganapathi) หรือ **เอกศิลาคณปติ** (; *เอกศิลา คณปติ วิคฺรหํ*, ) เป็นเทวรูปพระคเณศ (พระคณปติ) ตั้งอยู่ที่อาวัญจะในหมู่บ้านติมมาชิเปฏะ มณฑลนาครรกรรนูล รัฐเตลังคานา สร้างขึ้นในสมัยจักรวรรดิจาลุกยะตะวันตก มีความสูง 7.62 เมตร (9.144 เมตร รวมฐาน)

พระไอศวรรยคณปตินี้แกะสลักขึ้นมาจากหินแกรนิตใหญ่ก้อนเดี่ยวที่ตั้งอยู่ในอาวัญจะ (; Avancha) ในติมมาชิเปฏะ (; Thimmajipet) รัฐเตลังคานา สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 12 โดยกษัตริย์แห่งจาลุกยะตะวันตก ปัจจุบันตั้งอยู่ท่ามกลางไร่นา

## อ้างอิง
อนุสาวรีย์การเกิดใหม่ของแอฟริกา

**อนุวาวรีย์การเกิดใหม่ของแอฟริกา** () เป็นรูปปั้นทองสัมฤทธิ์สูง  ตั้งบนยอดเขาหนึ่งของเขาคู่คอลีเนอ เด มาเมลเลอ นอกตัวเมืองดาการ์ เมืองหลวงของประเทศเซเนกัล สร้างขึ้นโดยมองออกสู่มหาสมุทรแอตแลนติกในย่านชานเมืองอูวาคัม ผลงานออกแบบโดยสถาปนิกชาวเซเนกัล ปีแยร์ กูดีอาบี (Pierre Goudiaby) จากแนวคิดที่นำเสนอโดยประธานาธิบดี อับดูลาเย วาเด ก่อสร้างโดยสตูดิโอต่างแดนมันซูแด บริษัทก่อสร้างอนุสาวรีย์สัญชาติเกาหลีเหนือ

การตระเตรียมพื้นที่ก่อสร้างบนเขาสูง  เริ่มต้นในปี 2006 และการก่อสร้างเริ่มต้นในปี 2008 เดิมทีวางแผนแล้วเสร็จในปี 2009 แต่เลื่อนออกมาเป็นต้นปี 2010 ประกอบพิธีเปิดเป็นทางการในวันที่ 4 เมษายน 2010 วันชาติของเซเนกัล และตรงกับโอกาสครบรอบ 50 ปีของการได้รับเอกราชจากฝรั่งเศส ปัจจุบันถือเป็นรูปปั้นที่สูงที่สุดในทวีปแอฟริกา

โครงการนี้ริเริ่มโดยประธานาธิบดี อับดูลาเย วาเด โดยถือเป็นหนึ่งในโครงการสร้างชื่อเสียงแก่ประเทศ (prestige projects) มีเป้าหมายเพื่อสร้างอนุสรณ์เป็นการประกาศยุคการเกิดใหม่ของแอฟริกา รูปปั้นนี้แสดงครอบครัวมองหน้าออกสู่ท้องฟ้า ชายอุ้มลูกของตนในอ้อมแขน และโอบกอดเอวของภรรยา

## ข้อวิจารณ์
### ค่าใช้จ่าย
มีการรวมตัวประท้วงถึง "ทุกความล้มเหลวของรัฐบาลของวาเด หรืออย่างน้อยที่สุดก็รูปปั้นที่เลวร้ายนี้" รองหัวหน้าฝ่ายค้านในรัฐบาล นเยเด ฟาทู ทูเร บรรยายอนุสาวรีย์นี้ว่าเป็น "สัตว์ประหลาดทางเศรษฐกิจ และประเด็นอื้อฉาวทางการเงิน ในบริบทของวิกฤต[ทางการเงิน]ในปัจจุบัน"

มีการวิพากษ์วิจารณ์ในวงกว้างถึงมูลค่าก่อสร้างที่สูงถึง 27 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยมีรายงานว่าที่ดินประมาณ 30 ถึง 40 เฮกตาร์ บริจาคคให้โดยนักธุรกิจชาวเซเนกัลคนหนึ่ง หรือเป็นที่ดินของรัฐ

### ลักษณะ
รูปปั้นนี้ก่อสร้างโดยสตูดิโอต่างแดนมันซูแดของเกาหลีเหนือที่มีผลงานสร้างอนุสาวรีย์ในแอฟริกามาตั้งแต่ทศวรรษ 1970s

รูปปั้นไม่ได้การตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์ศิลปะทั่วโลกโดยบางคนเปรียบเทียบมันกับอนุสรณ์ของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ในโครงการอนุสรณ์กำเนิดโลกใหม่ในอาเรชีโบ เปอร์โตริโก ในปี 2016 อิหม่ามชาวเซเนกัลคนหนึ่งวิจารณ์ว่ารูปปั้นแสดงรูปบุคคลเช่นนี้เป็นลักษณะการบูชารูปและคัดค้านลักษณะกึ่งเปลือยกายของรูปปั้นทั้งผู้ชายและภรรยา

### รายได้
ประธานาธิบดีวาเดได้อ้างว่าตนมีสิทธิทรัพย์สินทางปัญญาของรูปปั้น จึงควรได้ค่าตอบแทน 35% จากรายได้ของรูปปั้นนี้

### ศิลปินท้องถิ่น
อูสมาเน โซ ประติมากรชาวเซเนกัลที่มีชื่อเสียงนานาชาติ วิจารณ์การใช้แรงงานต่างชาติในการก่อสร้างรูปปั้นนี้ ซึ่งยิ่งทำให้รูปปั้นนี้ยิ่งไม่แสดงออกถึงแนวคิดการเกิดใหม่ของแอฟริกา และไร้ความเป็นศิลปะ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศเซเนกัล
นากรักมาก ม๊ากมาก

**นากรักมาก ม๊ากมาก** เป็นภาพยนตร์ไทยแนวตลกโรแมนติก ภาพยนตร์เกิดขึ้นจากความร่วมมือของแบล็คดรากอน เอ็นเตอร์เทนเม้นท์, เนชั่นกรุ๊ป และทรานส์ฟอร์เมชั่น ฟิล์ม ภาพยนตร์กำกับโดยชูศักดิ์ เอี่ยมสุข และอำนวยการสร้างโดยเพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา ภาพยนตร์นำแสดงโดยนริลญา กุลมงคลเพชร, พีรวัส แสงโพธิรัตน์, ชูศักดิ์ เอี่ยมสุข, พงษ์ศักดิ์ พงษ์สุวรรณ, เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา, รัศมีแข ฟ้าเกื้อล้น, และชูเกียรติ เอี่ยมสุข ภาพยนตร์มีที่มาจาก *[[แม่นากพระโขนง]]* ซึ่งดัดแปลงโครงเรื่องว่าแม่นากกลับชาติมาเกิดเพื่อตามหารักแท้

## เรื่องย่อภาพยนตร์
ปื๊ด ผู้กำกับหน้าเก่า ร่วมมือกับอังเคิล ผู้ช่วยผู้กำกับ สร้างภาพยนตร์ใหม่จากตำนานรักอมตะ "นางนาก" แต่นางนากตัวจริงกลับชาติมาเกิดมาเล่นภาพยนตร์ด้วยตัวเอง พร้อมภารกิจตามหา "มาก" ที่กลับชาติมาเกิดเป็นคริส นักแสดงขวัญใจมหาชนที่ได้มาแสดงภาพยนตร์ใหม่ร่วมกัน

## นักแสดง
* นริลญา กุลมงคลเพชร รับบทเป็น นาก
* พีรวัส แสงโพธิรัตน์ รับบทเป็น คริส (ปัจจุบัน), มาก (อดีต)
* ชูศักดิ์ เอี่ยมสุข รับบทเป็น ปื๊ด
* พงษ์ศักดิ์ พงษ์สุวรรณ รับบทเป็น อังเคิล
* เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา รับบทเป็น เคน
* รัศมีแข ฟ้าเกื้อล้น รับบทเป็น ผู้จัดการของคริส
* ชูเกียรติ เอี่ยมสุข รับบทเป็น สตันท์โค้ช
* พัสกร พลบูรณ์ รับบทเป็น สาลี่

## ผลตอบรับ
ผู้วิจารณ์เห็นว่า ภาพยนตร์เรื่องนี้ เป็นเรื่อง "แม่นากฉบับตีความใหม่" แนวรอมคอมแฟนตาซี พ่วงมาด้วยการสืบสานตำนานกับการรวมตัวอีกครั้งของแก๊งสามช่าในรอบ 15 ปี นักวิจารณ์จาก*[[เดลินิวส์]]* เห็นว่า ภาพยนตร์เรื่องนี้ "ไม่ได้สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ" มีกลิ่นอายของละครเย็น หรือละครก่อนข่าว แต่ด้วยโครงเรื่องที่เข้าใจง่าย เข้าถึงคนดูได้ไม่ยาก และการแสดงที่ลงตัวของเหล่านักแสดง จึงทำให้หนังเรื่องนี้มีเสน่ห์ที่ชวนให้ติดตาม อย่างไรก็ดี ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ฉายในช่วงวิกฤตการณ์ชายแดนไทย–กัมพูชา โรงภาพยนตร์ในเครือเอสเอฟ ซีเนม่าและเมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ ร่วมกับแบล็คดรากอน เอ็นเตอร์เทนเม้นท์จึงจัดรอบฉายพิเศษระหว่างวันที่ 25–26 กรกฎาคม พ.ศ. 2568 ซึ่งรายได้ทั้งหมดจะนำไปช่วยเหลือ โรงพยาบาล และประชาชนผู้ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ตลกไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ภาพยนตร์แนวสุขนาฏกรรมแฟนตาซีไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
ยึม ไฉลี

**ยึม ไฉลี** (; เกิด 1 มกราคม ค.ศ. 1950) เป็นนักการเมืองชาวกัมพูชาที่อยู่ในพรรคประชาชนกัมพูชา และได้รับเลือกเป็นตัวแทนจังหวัดบันทายมีชัยในรัฐสภากัมพูชาเมื่อ ค.ศ. 2003

## ชีวิตส่วนตัว
ไฉลีมีบุตรหลายคน รวมถึง Yim Leang ผู้สมรสกับ Chea Sophamaden ลูกสาวของเจีย โสภารา และ Yim Chhay Lin ผู้สมรสกับฮุน มานี ลูกชายของฮุน เซน

## อ้างอิง
อีลิท สคว๊อด คนล้างคนเลว

***อีลิท สคว๊อด คนล้างคนเลว*** () เป็นภาพยนตร์บราซิลแนวอาชญากรรมที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550 กำกับโดย José Padilha และแสดงนำโดย Wagner Moura, Caio Junqueira และ André Ramiro

## นักแสดง

* Wagner Moura รับบท นาซีเม็งตู (Roberto Nascimento)
* Caio Junqueira รับบท Neto Gouveia)
* André Ramiro รับบท André Matias)
* มาเรีย รีเบย์รู รับบท Rosane Nascimento
* Milhem Cortaz รับบท ฟาบียู บาร์โบซา (Fábio Barbosa)
* เฟร์นันดา มาชาดู รับบท มาเรีย (Maria)
* André Di Mauro รับบท เปดรู โรดรีกิส (Pedro Rodrigues)
* Paulo Vilela รับบท เอดู (Edu)
* ฟาบียู ลากู รับบท Baiano
* Marcelo Valle รับบท Capitão Oliveira
* Fernanda de Freitas รับบท Roberta Alunde
* Alex Avellar รับบท 02
* Ricardo Pagotto Piai รับบท 08
* Guilherme Aguilar รับบท 07

## การตอบรับ
รอตเทนโทเมโทส์รายงานว่าร้อยละ 51 ของผู้วิจารณ์ 35 คนได้ให้ความเห็นในเชิงบวก ขณะที่คะแนนเฉลี่ยของภาพยนตร์อยู่ที่ 5.2 เต็ม 10 คะแนน เมทาคริติกรายงานว่าภาพยนตร์มีคะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 33 เต็ม 100 คะแนน ซึ่งประเมินโดยผู้วิจารณ์ 6 คน

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2550
หมวดหมู่:ภาพยนตร์บราซิล
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาโปรตุเกส
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่มีฉากในรัฐรีโอเดจาเนโร
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในรีโอเดจาเนโร
โอมาร์ อาเซโด

**โอมาร์ ราฟาเอล อาเซโด ซันเชซ** (; เกิดวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984) หรือชื่อในวงการ **โอมาร์ อาเซโด** เป็นนักร้อง นักแสดง ผู้ประกาศ และโปรดิวเซอร์ชาวเวเนซุเอลา เป็นที่รู้จักจากบทบาทในวงดนตรีเวเนซุเอลาอย่างซัลเซรินและกาเยซิเอกา หลังจากออกวงจากวงเหล่านี้ เขาได้รับการยกย่องในระดับประเทศหลายปีต่อมาด้วยซิงเกิล "โซโลกอนติโก" ซึ่งขึ้นถึงอันดับหนึ่งในชาร์ตแอร์เพลย์ระดับประเทศ เขาจะเป็นตัวแทนของเวเนซุเอลาในการประกวดดนตรีนานาชาติอินเตอร์วิชันปี 2025 ด้วยเพลง "ลาเฟียสตาเดลาปาซ"

โอมาร์ อาเซโดเกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1984 ในเมืองมาราไกโบ รัฐซูเลีย ประเทศเวเนซุเอลา เป็นบุตรชายของโอมาร์ อาเซโด วาเลโร และทิบิไซ ซันเชส เด อาเซโด เขามีน้องสาวสองคน 

ในปี 1998 เขาเข้าร่วมซัลเซริน วงออร์เคสตราเวเนซุเอลา โดยแทนที่นักร้องนำ เรเน เวลาสโก ในวงนี้ เขาเป็นที่รู้จักในชื่อ *วิลลี ซาเอซ* และเป็นที่รู้จักจากซิงเกิลต่าง ๆ เช่น "นีโญติมิโด" และ "มอเรนา" ในปี 2001 หลังจากวงยุบลง เขาก็ได้ก่อตั้งโปรเจ็กต์ชื่อว่า "เลเวล 3" ร่วมกับอดีตสมาชิกวงซัลเซรินสองคน อย่างไรก็ตามโปรเจ็กต์นี้ได้ล้มเหลว แผนการของเขาในการเป็นศิลปินเดี่ยวต้องหยุดลงหลังจากที่เขาได้เข้าร่วมวงบากานอส ในปี 2007 เขาออกจากวงบากานอสและเข้าร่วมวงกาเยซิเอกา โดยเข้ามาแทนที่นักร้องเดิมจนถึงปี 2009 และในปี 2010 เขาก็กลับมาเริ่มต้นอาชีพนักดนตรีอีกครั้งในฐานะศิลปินเดี่ยว ในปี 2020 เขาสมรสกับดานิเอยา กาเบโย

เมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2025 ได้มีการประกาศว่าอาเซโดจะเป็นตัวแทนของเวเนซุเอลาในการประกวดดนตรีนานาชาติอินเตอร์วิชันปี 2025

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศิลปินชาวเวเนซุเอลา
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2527
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดการประกวดดนตรีนานาชาติอินเตอร์วิชันปี 2025
มือใหม่เกมกฎหมาย

***มือใหม่เกมกฎหมาย*** () เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ ปี ค.ศ. 2025 นำแสดงโดย อี จิน-อุค, จ็อง แช-ย็อน, อี ฮัก-จู และจ็อน ฮเย-บิน ออกอากาศทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ เวลา 22:40 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) ทางช่องเจทีบีซี ระหว่างวันที่ 2 สิงหาคม ถึง 7 กันยายน ค.ศ. 2025 นอกจากนี้ยังสามารถรับชมแบบสตรีมมิงผ่านทางเน็ตฟลิกซ์

## เรื่องย่อ
บอกเล่าเรื่องราวของ ฮโยมิน (จ็อง แช-ย็อน) ทนายความมือใหม่ของสำนักงานกฎหมายยอลลิม ผู้มีความซื่อสัตย์และมั่นใจในตัวเอง แต่มีปัญหาในการเข้าสังคม ด้วยความช่วยเหลือจาก ซ็อก-ฮุน (อี จิน-อุค) คู่หูของเธอซึ่งเป็นทนายความผู้แสนจะเย็นชาแต่มากประสบการณ์ เธอจึงพัฒนาตนเองจนกลายเป็นทนายความเต็มตัว

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในปี พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องเจทีบีซี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวกฎหมายเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์แนวชีวิตการทำงานเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ภาษาเกาหลีที่ออกอากาศเฉพาะเน็ตฟลิกซ์ในต่างประเทศ

## นักแสดงและตัวละคร
### นักแสดงหลัก
* อี จิน-อุค รับบท ยุน ซ็อก-ฮุน
* จ็อง แช-ย็อน รับบท คัง ฮโย-มิน
* อี ฮัก-จู รับบท อี จิน-อู
* จ็อน ฮเย-บิน รับบท ฮอ มิน-จ็อง

## อ้างอิง
รัฐสุลต่านยะโฮร์

**รัฐสุลต่านยะโฮร์** (, ) เป็นรัฐสุลต่านที่สถาปนาขึ้นโดยอาลาอุดดิน รีอายัต ชะฮ์ที่สอง บุตรของมะฮ์มุด ชะฮ์ ในปี ค.ศ. 1528

ก่อนที่จะเป็นรัฐสุลต่านเอกราชของตน ยะโฮร์ในอดีตเป็นรัฐส่วนหนึ่งของรัฐสุลต่านมะละกา ก่อนที่โปรตุเกสจะยึดครองเมืองหลวงในปี 1511 ณ จุดรุ่งเรืองสูงสุด รัฐสุลต่านยะโฮร์มีอาณาเขตครอบคลุมถึงบริเวณที่ปัจจุบันคือรัฐยะโฮร์, ปะหัง และตรังกานู กินพื้นที่จากแม่น้ำกลังถึงลีงีและตันจุงตวน ไปจนถึงสิงคโปร์, ปูเลาติงกี และเกาะนอกชายฝั่งตะวันออกของคาบสมุทรมลายู, หมู่เกาะการีมุน, บินตัน, บูลัง, ลิงกา และ บูงูรัน, เบิงกาลี, กัมปาร์ และ ซียัก บนเกาะสุมาตรา 

ในสมัยอาณานิคม ดินแดนฝั่งคาบสมุทรมลายูถูกอังกฤษยึดครอง และส่วนที่เป็นเกาะถูกเนเธอร์แลนด์ยึดครอง นำไปสู่การแบ่งออกเป็นรัฐยะโฮร์ และริเวา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รัฐสุลต่าน
หมวดหมู่:รัฐยะโฮร์
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์มาเลเซีย
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์สิงคโปร์
เดอนีซ

**เดอนีซ แอ็ป เบ** (; เกิดวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1989) หรือชื่อในวงการ **เดอนีซ** เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวมาดากัสการ์ เธอจะเป็นตัวแทนของมาดากัสการ์ร่วมกับเด-แลนในการประกวดดนตรีนานาชาติอินเตอร์วิชันปี 2025 ด้วยเพลง "ทีอาโกฮันเจคี"

## ชีวิตช่วงต้น
เดอนีซเกิดเมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1989 ที่โทอามาซีนา เธอใช้ชีวิตวัยเด็กที่เมืองอัมโบโลมาดิกินา จากนั้นก็ที่ตานามาโกอา เธอรักการร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก ตอนอายุ 13 ปี เธอได้ก่อตั้งสตูดิโอร้องเพลงกับเพื่อน ๆ ในช่วงเวลานี้เองที่เธอได้พบกับชิน ศิลปินที่ได้มาเป็นเพื่อนของเธอ ซึ่งต่อมาจะสมรสและมีลูกด้วยกัน

## อาชีพ
เธอเริ่มต้นเส้นทางดนตรีของเธอด้วยแนวเพลงกอสเปล (เมวากอสเปล) อาร์แอนด์บี แดนซ์ฟลอร์ไปจนถึงแนวแอฟโฟรดั้งเดิม

เธอได้รับรางวัล Island Africa Talent 2014

## ผลงานเพลง
อัลบั้มแรกของเธอคือ *Tsara Joro*

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศิลปินชาวมาดากัสการ์
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดการประกวดดนตรีนานาชาติอินเตอร์วิชันปี 2025
โนเกีย 6630

**โนเกีย 6630** () เป็นโทรศัพท์มือถือ 3จี ที่ โนเกียประกาศเปิดตัวเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2547 และวางจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน รันบนระบบปฏิบัติการ ซิมเบียน 8.0a (ซีรีส์ 60 2nd Edition FP2) มีชื่อรหัสว่า "ชาร์ลี" () ในระหว่างการพัฒนา ถือเป็นวิวัฒนาการของสมาร์ตโฟน 6600 และ 6620 รองรับ จีเอสเอ็ม สามแบนด์ (รันบนระบบปฏิบัติการที่ต่ำกว่า)

โนเกีย 6630 เป็นโทรศัพท์รุ่นแรกที่รองรับการโรมมิ่งทั่วโลกอย่างแท้จริง ก่อนหน้านี้โทรศัพท์จีเอสเอ็ม ครอบคลุมเกือบทั่วโลก ยกเว้นใน ญี่ปุ่น ซึ่งมาตรฐานโทรศัพท์ 2G แตกต่างกัน 6630 จะใช้เครือข่าย W-CDMA ในญี่ปุ่นโดยอัตโนมัติ ส่วน โนเกีย 6650 และ 7600 ก็สามารถใช้งานในญี่ปุ่นได้เช่นกัน แต่ไม่รองรับ GSM 1900 ซึ่งมักจำเป็นต้องใช้ใน สหรัฐอเมริกา และ แคนาดา (โนเกีย 6651 ใช้ GSM 1900)

โนเกียกล่าวว่า 6630 เป็นโทรศัพท์มือถือแบบดูอัลโหมดและไตรแบนด์รุ่นแรกที่ออกแบบมาเพื่อทำงานบนเครือข่าย 3G (WCDMA), EDGE และ 2G ในทวีปยุโรป เอเชีย และอเมริกา

ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2548 โนเกียได้เปิดตัวโทรศัพท์รุ่น 6630 "Music Edition" ซึ่งวางจำหน่ายในราคา 500 ยูโร (ราว 19,000 บาท)

## คุณสมบัติ

ซอฟต์แวร์ที่ติดตั้งมาล่วงหน้าประกอบด้วยโปรแกรมรับส่งอีเมล เว็บเบราว์เซอร์พื้นฐาน และโปรแกรมดูไฟล์ Microsoft Office นอกจากนี้ยังรองรับการเล่นไฟล์ MP3 และ AAC ที่คุณภาพเสียงเต็มรูปแบบ (44.1&nbsp;กิโลเฮิรตซ์, 16 บิต, สเตอริโอ) และชุดอุปกรณ์ขายปลีกประกอบด้วยหูฟังสเตอริโอพร้อมฟังก์ชันแฮนด์ฟรี

ต่างจากกล้องดิจิทัลความละเอียด VGA (640×480 พิกเซล) ของ 6600 และ 6620 6630 มีกล้องความละเอียด 1.3 ล้านพิกเซล (1280×960 พิกเซล) สามารถบันทึกวิดีโอคลิปได้ที่ความละเอียด 176×144 พิกเซล โดยใช้การบีบอัดวิดีโอแบบ H.263 เช่นเดียวกับ 6600 และ 6620 6630 มีความสามารถ บลูทูธ และมีหน้าจอ TFT LCD 65,000 สี ความละเอียด 176×208 พิกเซล มาพร้อมกับการ์ด DV-RS-MMC แบบถอดเปลี่ยนได้ทันที ความจุ 32 MB หรือ 64 MB ขึ้นอยู่กับภูมิภาคที่จำหน่ายโทรศัพท์ การ์ด RS-MMC ทั่วไปไม่สามารถใช้งานร่วมกับ 6630 ได้ เนื่องจากต้องใช้การ์ด RS-MMC แบบสองแรงดันไฟ (1.8 V และ 3.0 V)  ปัจจุบันทราบกันดีว่ารองรับได้ถึง 2 GB จาก DV-RS-MMC แต่ก็อาจรองรับได้มากกว่านั้น

6630 สามารถสนทนาแบบวิดีโอคอลได้โดยใช้กล้องหลักของตัวเครื่อง แต่ไม่มีกล้องด้านหน้าแยกต่างหาก โนเกียได้เปิดตัวขาตั้งวิดีโอคอล (PT-8) เฉพาะสำหรับ 6630 ซึ่งมีกล้องแยกต่างหากเพื่อให้สามารถสนทนาแบบวิดีโอคอลแบบเห็นหน้ากันได้ ขาตั้งวิดีโอคอลนี้ต้องเชื่อมต่อกับแหล่งจ่ายไฟหลักโดยใช้ที่ชาร์จแบบติดผนังของโนเกีย ซึ่งน่าเสียดายที่จำกัดการใช้งานเฉพาะภายในอาคาร 'บนโต๊ะทำงาน' เท่านั้น 6630 เน้นการตลาดที่ความสามารถในการรับส่งข้อมูล 3G มากกว่าฟังก์ชันการสนทนาแบบวิดีโอคอล ส่วน โนเกีย 6680 รุ่นถัดมามีกล้องด้านหน้าแยกต่างหากสำหรับการสนทนาแบบวิดีโอคอลแบบเห็นหน้ากัน

หน่วยประมวลผลกลางหลักในสมาร์ทโฟนรุ่นนี้คือชิปที่รองรับสถาปัตยกรรม ARM (โอแมป 1710 (สถาปัตยกรรม ARMv5, แกน Arm9)) ทำงานที่ความถี่ 220 MHz ซึ่งถือเป็นความเร็วที่ไม่เคยมีมาก่อนสำหรับสมาร์ทโฟนรุ่นวางจำหน่าย เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว 6600 และ เอ็นเกจ ทำงานที่ความถี่เพียง 104&nbsp;เมกะเฮิรตซ์เท่านั้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โทรศัพท์มือถือโนเกีย
นัสตยา กราฟเชนโก

**อนาสตาเซีย วิคโตรอฟนา กราฟเชนโก** (; เกิดวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 2004) หรือชื่อในวงการ **นัสตยา กราฟเชนโก** เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และพิธีกรรายการโทรทัศน์สัญชาติเบลารุส เธอได้รับรางวัลชนะเลิศการแข่งขันร้องเพลงระดับนานาชาติที่จัดขึ้นในมอลตา อิตาลี ลิทัวเนีย ลัตเวีย บัลแกเรีย ยูเครน และรัสเซีย เธอเป็นพิธีกรสำหรับเบลเตเลเรดิโอ นอกจากนี้เธอยังเข้ารอบสุดท้ายของรายการเพลงทางโทรทัศน์ "Factor.BY" ฤดูกาลแรกในปี 2021

เธอจะเป็นตัวแทนของเบลารุสในการประกวดดนตรีนานาชาติอินเตอร์วิชันปี 2025 ด้วยเพลง "โมตืยลอค"

## ชีวิตช่วงต้น
นัสตยา กราฟเชนโกเกิดเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 ที่เซนิกา แคว้นมินสค์ ในครอบครัวนักดนตรี มารดาของเธอทำงานเป็นครูสอนเปียโนที่โรงเรียนศิลปะท้องถิ่น และบิดาเป็นวิศวกรเสียงที่สถานีวิทยุท้องถิ่น นาสยาเริ่มเรียนร้องเพลงตั้งแต่อายุ 5 ขวบ และเมื่ออายุ 7 ขวบ เธอก็เริ่มเข้าเรียนในโรงเรียนดนตรี เรียนร้องเพลงและเล่นไวโอลิน

หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลายที่เน้นด้านมนุษยศาสตร์ กราฟเชนโกได้เข้าเรียนที่วิทยาลัยศิลปะมินสค์ ซึ่งเธอได้ศึกษาการร้องเพลงป็อป ที่นั่นเธอได้เริ่มแสดงเพลงของตัวเองเป็นครั้งแรก โดยผสมผสานองค์ประกอบของอินดีป็อป นีโอโซล และท่วงทำนองยุโรปตะวันออก

## อาชีพ
เส้นทางอาชีพของกราฟเชนโกเริ่มต้นจากการเผยแพร่เพลงคัฟเวอร์อะคูสติกสั้น ๆ บนโซเชียลมีเดีย ซึ่งทำให้เธอโด่งดังในท้องถิ่นอย่างรวดเร็ว ในปี 2022 กราฟเชนโกได้ออกลิแผ่นเสียงอัลบัมสั้นแรกของเธอ "ลินีอินาลาดอนยาฮ์" ซึ่งมีเพลงต้นฉบับ 5 เพลง

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2024 กราฟเชนโกได้รับเลือกจากคณะกรรมการระดับชาติให้เป็นตัวแทนประเทศเบลารุสในการประกวดดนตรีนานาชาติอินเตอร์วิชันปี 2025 ที่จะจัดขึ้นในมอสโก ประเทศรัสเซีย ด้วยเพลง "โมตืยลอค" ของเธอ ซึ่งเปิดตัวเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2025

## แนวดนตรี
กราฟเชนโกชื่นชอบการผสมผสานดนตรีอินดีป็อป อาร์ตป็อป และอิเล็กทรอนิกส์แบบจุลนิยม ดนตรีของเธอได้รับอิทธิพลจากศิลปินอย่างออโรรา เซมฟิรา และฟลอเรนซ์ เวลช์ แต่เธอก็พยายามรักษาเอกลักษณ์ของตัวเองเอาไว้

## ผลงานเพลง
### อีพี
* "ลินีอินาลาดอนยาฮ์" (ค.ศ. 2022)
### ซิงเกิล
* "อียูลลึ" (ค.ศ. 2023)
* "กเดตืยมอลชิช" (ค.ศ. 2024)
* "โมตืยลอค" (ค.ศ. 2025)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ศิลปินชาวเบลารุส
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2547
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ผู้เข้าประกวดการประกวดดนตรีนานาชาติอินเตอร์วิชันปี 2025
พีเอชแอล-03

**พีเอชแอล-03** (PHL-03) เป็นระบบจรวดหลายลำกล้องขนาด 300 มม. แบบระยะไกล จำนวน 12 ท่อ ยิงจากรถบรรทุกที่ขับเคลื่อนด้วยตัวเองของสาธารณรัฐประชาชนจีน ปัจจุบันระบบนี้เริ่มถูกแทนที่ด้วยรุ่นใหม่ที่ทันสมัยกว่าและมีความเป็นโมดูลาร์มากกว่า คือ พีเอชแอล-16

## การออกแบบ
การออกแบบของ PHL-03 มีพื้นฐานมาจากระบบจรวดปืนใหญ่ บีเอ็ม-30 สเมิร์ช ของสหภาพโซเวียต บทบาทหลักของเครื่องยิงจรวดหลายลำกล้องนี้คือการโจมตีเป้าหมายเชิงยุทธศาสตร์ เช่น การรวมกำลังทหารขนาดใหญ่ สนามบิน ศูนย์บัญชาการ แบตเตอรีป้องกันภัยทางอากาศ และสิ่งอำนวยความสะดวกด้านสนับสนุนอื่นๆ นอกจากนี้ยังใช้สำหรับภารกิจยิงตอบโต้ปืนใหญ่ของฝ่ายตรงข้าม (counter-battery fire)

PHL-03 มีรูปแบบเดียวกับรุ่นดั้งเดิมของโซเวียต โดยติดตั้งท่อยิงจำนวน 12 ท่อสำหรับจรวดปืนใหญ่ขนาด 300 มม. และมาพร้อมกับระบบควบคุมการยิงแบบคอมพิวเตอร์ (FCS) ที่รวมระบบระบุตำแหน่งผ่านดาวเทียม GPS/GLONASS/BeiDou

### จรวด
PHL-03 ใช้จรวดขนาด 300 มม. จากตระกูล BRE ได้แก่ BRC4, BRE2 และ Fire Dragon 140A ซึ่งเป็นจรวดแบบนำวิถี โดยมีระยะยิงไกลสูงสุดประมาณ 130 กิโลเมตร

น้ำหนักมาตรฐานของจรวดแต่ละลูกอยู่ที่ประมาณ 800 กิโลกรัม โดยมีหัวรบหนัก 280 กิโลกรัม ระยะยิงสูงสุดขึ้นอยู่กับชนิดของหัวรบ โดยทั่วไปอยู่ในช่วงประมาณ 70–130 กิโลเมตร ประเภทหัวรบที่ใช้มีหลากหลาย ได้แก่ HE-FRAG (ระเบิดแรงสูงแบบสะเก็ดระเบิด) หัวรบเชื้อเพลิงอากาศ (thermobaric/fuel-air explosive) หัวรบแบบคลัสเตอร์ ซึ่งสามารถบรรทุกลูกย่อยต่อต้านรถถัง (anti-tank) หรือสังหารบุคคล หัวรบคลัสเตอร์ยังสามารถติดตั้งลูกย่อยแบบค้นหาเป้าหมายด้วยตัวเอง (self-targeting anti-tank munitions) ได้อีกด้วย

การยิงเต็มชุด (salvo) ของระบบ  PHL-03 สามารถครอบคลุมพื้นที่ได้สูงสุดถึง 420 ไร่ ในเดือนตุลาคม ปี 2020 มีรายงานว่ามีการนำจรวดรุ่นใหม่มาใช้งานกับ พีเอชแอล-03 ซึ่งมีระยะยิงเพิ่มขึ้นจากปกติ อีก 30 กิโลเมตร

## ผู้ใช้งาน
;
* กองทัพบกกองทัพปลดปล่อยประชาชน – 175 ระบบ

;
* กองทัพกัมพูชา - 6 ระบบ 

; 
* กองทัพบกโมร็อกโก – 36 ระบบ
;
* กองทัพบกเอธิโอเปีย– 4 ระบบ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องยิงจรวดหลายลำกล้อง
หมวดหมู่:ปืนใหญ่อัตตาจรสาธารณรัฐประชาชนจีน
หมวดหมู่:อาวุธของประเทศกัมพูชา
Iaceornis

***Iaceornis*** เป็นสกุลของไดโนเสาร์แบบ ornithuran ในทะเลที่มีความเกี่ยวข้องใกล้ชิดกับนกสมัยใหม่ พบได้เฉพาะในอเมริกาเหนือช่วงยุคครีเทเชียสตอนปลายปะมาณ 83.5 ล้านปีก่อน ทราบจากตัวอย่างฟอสซิลเพียงชิ้นเดียวที่พบในเทศมณฑลโกฟ รัฐแคนซัส ซึ่งประกอบไปด้วยโครงกระดูกบางส่วนที่ไม่มีกะโหลกศีรษะ

นับตั้งแต่ค้นพบครั้งแรกโดย Othniel Charles Marsh ใน ค.ศ. 1877 ตัวอย่างชนิด (YPM 1734) ได้รับการพิจารณามานานแล้วว่าเป็นส่วนหนึ่งของสายพันธุ์ร่วมสมัย *[[Apatornis celer]]* การอภิปรายเกี่ยวกับ *Apatornis* ส่วนใหญ่จึงมุ่งเน้นไปที่ฟอสซิลของ *Iaceornis* เนื่องจากโครงกระดูกค่อนข้างสมบูรณ์ ใน ค.ศ. 2004 จูเลีย เอ. คลาร์ก นักบรรพชีวินวิทยา แสดงให้เห็นว่าโครงกระดูกมีลักษณะสำคัญของกระดูกปีกแตกต่างจากตัวอย่างจริงของ *Apatornis* ที่เป็นตัวอย่างต้นแบบแรก ดังนั้น เธอจึงจัดซากที่สมบูรณ์กว่าให้เป็นสกุลและชนิดใหม่เป็น *Iaceornis marshi* ซึ่งหมายถึง "นกที่ถูกทอดทิ้งของ Marsh"

ในการวิเคราะห์วิวัฒนาการชาติพันธุ์ของ Clarke เธอพบว่า *Iaceornis* มีความก้าวหน้ากว่า *[[Ichthyornis]]* แต่ก้าวหน้าน้อยกว่านกสมัยใหม่

## อ้างอิง
ยู ช็อง-ฮู

**ยู ช็อง-ฮู** (; เกิด ค.ศ. 1997) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้

## ผลงานการแสดง
### ภาพยนตร์

### ซีรีส์โทรทัศน์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 

หมวดหมู่:นักแสดงชายชาวเกาหลีใต้
สุมน สมสาร

**สุมน สมสาร** (16 เมษายน พ.ศ. 2470 – 4 กันยายน พ.ศ. 2560) เป็นครูและผู้มีส่วนสำคัญต่อขบวนการลูกเสือในประเทศไทย เธอทำงานเป็นข้าราชการพลเรือนประจำในกระทรวงศึกษาธิการจนกระทั่งเกษียณอายุ เป็นสมาชิกวุฒิสภาไทย พ.ศ. 2532 กับรัฐสภาไทย พ.ศ. 2534 และดำรงตำแหน่งกรรมาธิการการฝึกอบรมแห่งชาติของคณะลูกเสือแห่งชาติ สมสารเป็นพี่สาวของชวลิต ยงใจยุทธ อดีตนายกรัฐมนตรีไทย

ใน พ.ศ. 2540 สมสารได้รับรางวัล*[[อิสริยาภรณ์สดุดีลูกเสือโลก]]*ที่ 261 สำหรับการบริการที่เป็นเลิศแก่ลูกเสือโลก นอกจากนี้ เธอยังได้รับรางวัลประธานภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกและรางวัลบริการดีเด่นระดับภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกจากคณะกรรมการลูกเสือภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2560 สมสารถูกนำตัวส่งวิทยาลัยแพทยศาสตร์พระมงกุฎเกล้าและถึงแก่อนิจกรรมในวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2560 ด้วยอายุ 90 ปี

พิธีศพจัดในวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2560 ที่วัดโสมนัสราชวรวิหาร โดยมีผู้เข้าร่วมหลายร้อยคน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนชาวไทย
หมวดหมู่:ข้าราชการพลเรือนหญิงชาวไทย
หมวดหมู่:บุคคลที่ได้รับอิสริยาภรณ์สดุดีลูกเสือโลก
หมวดหมู่:บุคคลที่เกี่ยวข้องกับลูกเสือและเนตรนารีในประเทศไทย
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาไทย
หมวดหมู่:นักการศึกษาหญิงชาวไทย
องค์การบริการโลก

**องค์การบริการโลก** (; **WSA**) เป็นองค์การไม่แสวงผลกำไรที่สถาปนาขึ้นในปี 1953 โดยแกรี เดวิส is a ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ความรู้และสนับสนุนแนวคิด "พลเมืองโลก", "กฎหมายโลก" และ รัฐบาลโลก องค์การนี้เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ออกเอกสารไม่เป็นทางการ สำหรับใช้เดินทาง เช่น หนังสือเดินทางโลก

องค์การ WSA มีสำนักงานอยู่ในวอชิงตันดีซี, สหรัฐอเมริกา ในอดีตเคยมีสำนักงานในเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ซึ่งเปิดทำการถึงปี 2010  ทนายความ เดวิด เอ็ม. แกลเลิป (David M. Gallup) เป็นประธานองค์การ

## ประวัติศาสตร์
องค์การ WSA สถาปนาขึ้นโดยแกรี เดวิส อดีตนักแสดงบรอดเวย์และอดีตนักบินเครื่องบินทิ้งระเบิดในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ผู้ซึ่งในปี 1948 ได้ทำการละทิ้งสถานภาพพลเมืองสหรัฐอย่างเป็นทางการเพื่อเป็น "พลเมืองโลก" โดยสมบูรณ์ องค์การนี้จัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นองค์การกำกับดูแล "รัฐบาลโลกสำหรับพลเมืองโลก" ซึ่งเขาประกาศไว้ในวันที่ 4 กันยายน 1953 สำนักงานแห่งแรกเปิดทำการในนครนิวยอร์กปี 1954

## กิจกรรม
นอกจากการจำหน่ายและออกหนังสือเดินทางโลก องค์การยัง WSA ให้บริการขึ้นทะเบียนลูกค้าเป็น "พลเมืองโลก" และขายเอกสารรับรองสถานะดังกล่าว เช่น สูติบัตร, บัตรประจำตัวประชาชน, ใบสำคัญการสมรส, บัตรผู้ลี้ภัยทางการเมือง, "วีซ่าออกนอกประเทศ" และ "ใบอนุญาตพํานักอาศัยระหว่างประเทศ" ฝ่ายกฎหมายขององค์กรมีหน้าที่รับผิดชอบในการช่วยเหลือผู้ถือเอกสารขององค์กร 

องค์การ WSA มีส่วนร่วมในโครงการจัดตั้งศาลโลกเพื่อสิทธิมนุษยชน (World Court of Human Rights) และเคยวางจำหน่ายดวงตราไปรษณียากรขององค์การไปรษณีย์โลก (World Government Postal) ซึ่งแกรี เดวิส กล่าวว่าช่วยส่งจดหมายหลายพันฉบับระหว่างจีนแผ่นดินใหญ่กับไต้หวันในช่วงต้นทศวรรษ 1980s

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การเป็นพลเมืองโลก
หมวดหมู่:รัฐบาลโลก
หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2497
แกรี เดวิส

**ซอล แกเร็ธ "แกรี" เดวิส** (; 27 กรกฎาคม 1921 – 24 กรกฎาคม 2013) เป็นนักเคลื่อนไหวเพื่อสันติภาพโลก ที่เป็นที่รู้จักจากการประกาศพ้นสภาพตนเองจากการเป็นพลเมืองสหรัฐ และบุกรุกสหประชาชาติในปี 1948 เพื่อเรียกร้องซึ่งสันติภาพ และการจัดตั้งรัฐบาลโลกเพื่อเป็นการยุติสงครามชาตินิยมต่าง ๆ 

เดวิสประกาศพ้นสภาพตนเองจากการเป็นพลเมืองสหรัฐอเมริกาในเดือนพฤษภาคม 1948 ณ สถานทูตสหรัฐในปารีส ประเทศฝรั่งเศส และประกาศตนเป็นพลเมืองโลก

เดวิสเป็นนักคตินิยมสหพันธรัฐโลก และได้สถาปนาองค์การบริการโลกขึ้นในปี 1953 เพื่อให้การศึกษาและสนับสนุนแนวคิดรัฐบาลโลก รวมทั้งเป็นผู้ออกเอกสารรัฐบาลโลก เช่น หนังสือเดินทางโลก ซึ่งถือเป็นหนังสือเดินทางไร้สถานะ อันมีที่มาจากการตีความมาตรา 13(2) ของปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนร่วมกับแนวคิดพลเมืองโลก ก่อนหน้านี้เขาเคยเป็นนักแสดงละครเวทีในบรอดเวย์ และระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองเป็นพลขับเครื่องบินทิ้งระเบิด บี-17

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทหารชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเมน
หมวดหมู่:นักเคลื่อนไหวชาวอเมริกัน
การสาบสูญของเอลอดียา กีเนสกู

กรณีการสาบสูญของ **เอลอดียา กีเนสกู** () เป็นกรณีบุคคลสูญหายที่อนุมานว่าถูกฆาตกรรมในประเทศโรมาเนียที่ได้รับการรายงานและความสนใจอย่างท่วมท้นจากสื่อสารมวลชน แหล่งข่าวหลายแหล่งระบุว่ากรณีการสาบสูญของเธอเป็นหนึ่งในประเด็นที่มีการรายงานโดยสื่อสารมวลชนโรมาเนียมากที่สุดในประวัติศาสตร์

## ภูมิหลัง
เอลอดียา กีเนสกู เป็นนักกฎหมายชาวโรมาเนียที่เกิดในนครบราชอฟ เธอหายสาบสูญในเดือนสิงหาคม 2007 และมีการตั้งข้อสันนิษฐานว่าเธอาจถูกฆาตกรรม และนำไปสู่การจับกุมตัวสามีของเธอ นายตำรวจ คริสตียัน คียออาเคอ (Cristian Cioacă) ในเดือนธันวาคม 2012 ทั้งสองสมรสกันในเดือนกรกฎาคม 2004 มีบุตรชายหนึ่งคนชื่อ พัตริก (Patrick) ในปี 2005 คริสตียันถูกศาลตัดสินมีความผิดในปี 2013 โทษจำคุก 22 ปี กระนั้นเขาปฏิเสธและยืนยันความบริสุทธิ์ของตนเองถึงปัจจุบัน การติดสินยังคงมีการยื่นอุทธรณ์อยู่ โดยมีครั้งล่าสุดในปลายปี 2013 ซึ่งศาลสูงตัดสินให้เขาอยู่ภายใต้การคุมขังขณะดำเนินการตัดสินผล

จากรายงานคำตัดสินของศาล เหตุจูงใจของการก่อฆาตกรรมคือความหึงหวงจากที่กีเนสกูมีชู้ เธอหายสาบสูญทันทีที่เดินทางกลับจากดูไบกับคนที่ถูกกล่าวอ้างว่าเป็นชู้ของเธอ อดีตเจ้าหน้าที่ของ SPP คียออาเคอยังเคยตรวจสอบอีเมลของเธอเพื่อหาหลักฐานการมีชู้ ทั้งนี้โดยไม่ได้รับการอนุญาตจากเธอ เขาเคยพยายามจะทำลายหลักฐานคราบเลือดบนผนังอะพาร์ตเมนต์โดยการทาสีทับ เครื่องแบบตำรวจที่เปื้อน ภาพถ่ายของกีเนสกูกับบุตรชาย ขวดน้ำหอมขวดหนึ่ง และถุงมือเปื้อเลือดตู่หนึ่ง ถูกค้นพบในเดือนตุลาคม ที่บริเวณระหว่างปอตียานาบราชอฟกับเริชนอฟ การประกาศสาบสูญอย่างเป็นทางการมีขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ 2009

กระนั้น ร่างของเธอยังเป็นที่สาบสูญ หลักฐานทางนิติเวช เช่น คราบเลือดที่พบในอะพาร์ตเมนต์ของทั้งคู่ และวัตถุจำนวนมากที่เคยพบในอะพาร์ตเมนต์ ต่อมาได้ถูกค้นพบในหุบเขาลึกแห่งหนึ่ง

## อ้างอิง

## แฟล่งข้อมูลอื่น
* Article collection on Adevărul
* Article collection on Gândul
* Article collection on Jurnalul Naţional
* News collection on Pro TV
* News collection on Realitatea TV
* News collection  on B1 TV
ฟลอเรอัสกา

**ฟลอเรอัสกา** (, ) เป็นย่านในเขต 2 ของกรุงบูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย ตั้งชื่อตามทะเลสาบฟลอเรอัสกาที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของย่าน ย่านฟลอเรอัสกาถือเป็นย่านชนชั้นบนของเมือง 

ย่านนี้สร้างขึ้นบนพื้นที่ที่เดิมเป็นที่ทิ้งขยะ ส่วนใหญ่เป็นอาคารที่อยูอ่าศัยชนาดเล็ก สูง 3-4 ชั้น และมีพื้นที่สีเขียวมากมายในย่าน ประชากรมีความหนาแน่นต่ำกว่าค่าเฉลี่ยและย่านอื่น ๆ ของบูคาเรสต์ ในปี 2008 ได้ริเริ่มโครงการก่อสร้างฟลอเรอัสกาซิตีเซ็นเตอร์ เป็นตึกระฟ้าใหม่ของเมือง ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 2013
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ความต้องการพัฒนาในการสร้างก่อสร้างในละแวกใกล้เคียงมีมากขึ้นและนําไปสู่ความขัดแย้งกับผู้อยู่อาศัยดั้งเดิมของย่าน

ฟลอเรอัสกาเป็นที่ตั้งของสิ่งปลูกสร้างสำคัญ เช่น ฟลอเรอัสกาซิตีเซ็นเตอร์ อาคารที่สูงที่สุดในบูคาเรสต์และในประเทศโรมาเนีย, นุสโคทาวเวอร์ และโรงพยาบาลฟลอเรอัสกา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Floreasca District on the map
*Floreasca Hospital Website
ฟลอเรอัสกาซิตีเซ็นเตอร์

**ฟลอเรอัสกาซิตีเซ็นเตอร์** () เป็นอาคารสำนักงาน ศูนย์ความบันเทิง และห้างสรรพสินค้า ตั้งอยู่ในย่านฟลอเรอัสกาของกรุงบูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย มีขนาดพื้นที่รวม  และพื้นที่เปิดเช่ารวม  ที่จอดรถรวม 2,000 ที่ ถือเป็นสิ่งปลูกสร้างที่สูงที่สุดในประเทศโรมาเนีย นอกจากโครงการนี้แล้ว เจ้าของ ไรฟ์ไฟเซิน ยังมีออราเคิลทาวเวอร์ซึ่งพัฒนาขึ้นอยู่ในพื้นที่ใกล้เคียงกัน

งบประมาณการพัฒนาที่ได้จากไรฟ์ไฟเซินอยู่ที่ 95.5 ล้านยูโร และก่อสร้างแบ่งออกเป็นสามระยะของโครงการ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในบูคาเรสต์
อาสนวิหารพระคริสตสมภพ (คีชีเนา)

**อาสนวิหารมหานคร "พระคริสตสมภพ"** () เป็นอาสนวิหารหลักของคริสต์จักรออร์ทอดอกซ์มอลโดวา ตั้งอยู่ในเขตกลางของกรุงคีชีเนา ประเทศมอลโดวา สร้างขึ้นในปี 1830 ผลงานออกแบบโดยอับรัม เมลนีคอฟ หอระฆังถูกทำลายลงในปี 1962 ก่อนจะสร้างขึ้นใหม่ในปี 1997 ในสมัยโซเวียตถูกแปรสภาพมาเป็นศูนย์จัดนิทรรศการและแปรสภาพกลับมาเป็นศาสนสถานอีกครั้งหลังสิ้นสุดการปกครองของโซเวียต

## ประวัติศาสตร์
อาสนวิหารนี้ก่อสร้างขึ้นโดยผู้ว่าการรัสเซียใหม่ เจ้าชายมีฮาอิล เซมยอนอวิช วอรอนต์ซอฟ และอัครบิดรกัฟริล เบอนูเลสกู-บอดอนี ในปี 1830 อาสนวิหารนี้สร้างขึ้นในทศวรรษ 1830 ด้วยสถาปัตยกรรมนีโอคลาสสิก ผลงานออกแบบโดยอับรัม เมลนีคอฟ ผู้ออกแบบโบสถ์อีกหลังที่มีลักษณะคล้ายกันและตั้งอยู่ที่บลอฮรัด ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง อาสนวิหารถูกทิ้งระเบิดและหอระฆังถูกทำลายโดยนักลัทธิคอมมิวนิสต์ในคีชีเนาในปี 1962 ในระหว่างสมัยที่มอลโดวาเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต ศาสนพิธีถูกสั่งห้าม และอาสนวิหารแปรสภาพมาเป็นศูนย์นิทรรศการ กระทั่งสหภาพโซเวียตล่มสลายและมอลโดวาได้รับเอกราช อาสนวิหารจึงได้แปรสภาพกลับมาสู่การเป็นศาสนสถานดังเดิมในปี 1989 โดยการบูรณะดำเนินไปถึงปี 1996 และหอระฆังหลังใหม่สร้างขึ้นในปี 1997

ในปี 2016 ธนาคารแห่งชาติได้ออกเหรียญที่ระลึกเพื่อฉลอง 180 ปีของอาสนวิหาร เป็นเหรียญมูลค่า 50 เลย์

## การออกแบบ
สถาปัตยกรรมของอาสนวิหารนี้เป็นแบบนีโอคลาสสิก ฟาซาดมีความเรียบง่ายและชัดเจน ประกอบด้วยเสาหัวดอริกหกเสาที่ทางเข้า ตลอดประวัติศาสตร์ได้มีการบูรณะอาสนวิหารหลายครั้งหลังได้รับความเสียหาย ทำให้ลักษณะภายนอกมีความเปลี่ยนแปรไปจากเดิมบางส่วน เช่น โดมและกางเขนบนยอดโดมสร้างต่อเติมใหม่ในปี 1997 ครอบทับโครงสร้างเดิม ภายในประดับใหม่หลังสมัยโซเวียตสิ้นสุดด้วยรูปแบบอย่างออร์ทอดอกซ์

## รูปภาพ

File:Chisinau riot 2009-04-07 23.jpg|ระหว่างการประท้วงการเลือกตั้งปี 2009
Catedral de la Natividad, Chisináu, Moldavia, 2023-11-03, DD 84-86 HDR.jpg|หอระฆัง
Catedral de la Natividad, Chisináu, Moldavia, 2023-11-03, DD 30.jpg|หอระฆังและตัวโบสถ์
Catedral de la Natividad, Chisináu, Moldavia, 2023-11-03, DD 36-38 HDR.jpg|แผงพระแท่นบูชา (Iconostasis)
File:25 річниці незалежності Молдови 04.jpg|ธงชาติหน้าอาสนวิหาร


## อ้างอิง
อาร์กุลเดตรียุมฟ์

**อาร์กุลเดตรีอุมฟ์** (; ประตูชัย) เป็นประตูชัยบนถนนกีเซเลฟในย่านตอนเหนือของกรุงบูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย ผลงานออกแบบโดยเพเตร อันตอเนสกู สร้างขึ้นระหว่างปี 1921–22, บูรณะในปี 1935–36, และอีกครั้งในปี 2014 สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงชัยชนะในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งของโรมาเนียและสงครามเอกราชในปี 1878 ปัจจุบันมีสถานะเป็นจุดหมายตาสำคัญและสัญลักษณ์หนึ่งของนครบูคาเรสต์ รวมถึงเป็นสถานที่จัดพิธีเดินขบวนของกองทัพในวันที่ 1 ธันวาคม ในโอกาสวันชาติ

## อ้างอิง
ยะห์ยา อัลฮูษี

**ยะห์ยา บัดรุดดีน อัลฮูษี** (; เกิด ค.ศ. 1961) เป็นผู้นำทางการเมืองชาวเยเมนและพี่/น้องชายของอับดุลมะลิก ผู้นำฮูษีคนปัจจุบัน, ฮุซัยน์ อดีตผู้นำฮูษี, มุฮัมมัด, อิบรอฮีม, อับดุลคอลิก และอับดุลกะรีม

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2005 อัลฮูษีร่วมลงนามในจดหมายถึงรัฐบาลเยเมนกับอับดุลลอฮ์ อัรรุซามี ผู้นำทางทหารของกลุ่มกบฏ โดยเสนอให้ยุติการลุกฮือหากรัฐบาลจะส่งทูต หรือยุติปฏิบัติการทางทหารต่อกลุ่มกบฏ "แต่หากความอยุติธรรมยังคงดำเนินต่อไปด้วยการสังหาร ทำลาย และจำคุก... ปัญหาจะไม่ได้รับการแก้ไข แต่จะซับซ้อนยิ่งขึ้นและช่องว่างจะยิ่งกว้างขึ้น" เขาเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติของเยเมน แต่ถูกบังคับให้หลบหนีไปยังเยอรมนีหลังรัฐบาลเยเมนยกเลิกเอกสิทธิ์คุ้มครองในรัฐสภาของเขา เพื่อพิจารณาคดีในข้อหามีส่วนเกี่ยวข้องกับกบฏฮูษี จากนั้นเขาจึงถูกพิจารณาคดีลับหลัง  

เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 เขาถูกตัดสินให้จำคุก 15 ปี เขายังคงอย่ที่ประเทศเยอรมนีจนกระทั่งเดินทางกลับเยเมนใน ค.ศ. 2013

## อ้างอิง
เขตฉือจิ่งชาน

**ฉือจิ่งชาน** () เป็นเขตหนึ่งของปักกิ่ง ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของใจกลางเมืองปักกิ่ง และเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่เนินเขาตะวันตก มีอาณาเขตติดต่อกับเขตไห่เตี้ยนทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและทิศตะวันออก เขตเฟิงไถทางทิศใต้ และเขตเหมินโถวโกวทางทิศตะวันตก เขตนี้ประกอบด้วย 9 แขวงซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเขตเมืองปักกิ่ง

แม้เนินเขาที่อยู่รอบวัดยฺหวินจูอาจถูกเรียกว่า *ฉือจิ่งชาน* เช่นกัน แต่ชื่อเรียกนั้นใช้ตัวอักษรจีนแตกต่างจากชื่อเขตและด้วยเหตุนี้จึงไม่มีความเกี่ยวข้องกับ *เขตฉือจิ่งชาน* แต่อย่างใด

ด้วยพื้นที่  ทำให้เป็นหนึ่งในเขตที่เล็กกว่าในเขตเมืองใหญ่ของปักกิ่ง (เขตเหมินโถวโกวขนาดมหึมาทางตะวันตกของเขตฉือจิ่งชานทำให้เขตฉือจิ่งชานดูเล็ก) และมีประชากร 489,439 คน (จากสำมะโน ค.ศ. 2000) รหัสไปรษณีย์คือ 100043

## การแบ่งเขตการปกครอง
เขตฉือจิ่งชานแบ่งออกเป็น 9 แขวง:

## การคมนาคม
แนวถนนวงแหวนรอบที่ 5 ด้านตะวันตกอยู่ในพื้นที่นี้ รถไฟใต้ดินปักกิ่งให้บริการในพื้นที่นี้ ทางหลวงแผ่นดินจีนหมายเลข 109 ตัดผ่านฉือจิ่งชาน

### รถไฟใต้ดิน
เขตฉือจิ่งชานในปัจจุบันมีรถไฟใต้ดินปักกิ่งให้บริการ 4 สาย ได้แก่:
*  - ผิงกั่วยฺเหวียน, กู่เฉิง, สวนสนุกปาเจี่ยว, ปาเป่าชาน, ยฺวี่เฉฺวียนลู่
*  - จินอันเฉียว, ผิงกั่วยฺเหวียน, หยางจวง, ซีหฺวางชุน
*  - , , , 
*  - ผิงกั่วยฺเหวียน, จินอันเฉียว

## สถานที่สำคัญ

* มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีจีนเหนือ
* สุสานปฏิวัติปาเป่าชาน
* สวนสนุกฉือจิ่งชาน
* กลุ่มอุตสาหกรรมโฉ่วกัง
* สถาบันฟิสิกส์พลังงานสูง (IHEP) สถาบันวิทยาศาสตร์จีน
## เศรษฐกิจ
ใน ค.ศ. 2017 จีดีพีภูมิภาคของเขตนี้อยู่ที่ 53,540 ล้านหยวน และมีจีดีพีต่อหัวอยู่ที่ 87,500 หยวน

## การศึกษา

## การกีฬา
เขตนี้เป็นสถานที่จัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ประเภทจักรยานบีเอ็มเอ็กซ์และลู่ที่เวโลโดรมเหล่าชาน รวมถึงเป็นสถานที่จัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 ประเภทสโนว์บอร์ดและฟรีสไตล์สกีรายการ Big Air ที่ Big Air Shougang

## ภูมิอากาศ
เขตฉือจิ่งชานมีภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน *Dwa*) อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในฉือจิ่งชานอยู่ที่  ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่  โดยเดือนกรกฎาคมเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยอยู่ในเดือนกรกฎาคม ประมาณ  และต่ำสุดในเดือนมกราคม ประมาณ 

## อ้างอิง


หมวดหมู่:เขตของปักกิ่ง
หมวดหมู่:สถานที่จัดโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
หมวดหมู่:สถานที่จัดสโนว์บอร์ดโอลิมปิก
แอบมีใจให้แฟนเพื่อน

เป็นซีรีส์เว็บมังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดย ได้รับการตีพิมพ์ต่อเนื่องบนแพลตฟอร์มดิจิทัลดิจิทัล**' ของ[[โชงากูกัง]] ตั้งแต่เดือนเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 จนถึงเดือนพฤศจิกายน 2568 ได้รับการแปลและตีพิมพ์เป็นภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์[[ฟีนิกซ์ (สำนักพิมพ์)|ฟีนิกซ์]]

== สื่อ ==
=== มังงะ ===
''แอบมีใจให้แฟนเพื่อน''เขียนและวาดภาพประกอบโดย ได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกในรูปแบบ[[วันช็อต]]บนแพลตฟอร์มดิจิทัล**' ของโชงากูกัง เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 และได้รับการตีพิมพ์บนแพลตฟอร์มเดียวกันตั้งแต่วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2565 จนถึงวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2568  โชงากูกังได้รวบรวมตอนต่างๆ ตีพิมพ์เป็นรูปเล่ม(*[[ทังโกบง]]*) โดยเล่มแรกได้วางจำหน่ายในวันที่ วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 ณ วันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2568 ได้จำหน่ายออกไปแล้วจำนวน 7 เล่ม สำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในฉบับภาษาไทยเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2568

#### จำนวนเล่ม

### สื่ออื่น
มิวสิควิดีโอเพลงชื่อ "Furi" แต่งโดยไดบาคุฮาชิน ขับร้องโดย Rei และอิงจากมังงะ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความร่วมมือระหว่างโชเน็งซันเดย์รายสัปดาห์ ซันเดย์ เวบรี่ และโปรเจ็กต์ดนตรี MAISONdes ได้รับการอัปโหลดขึ้นบนยูทูบช่อง MAISONdes เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2568

## ผลตอบรับ
ซีรีส์นี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลมังงะถัดไปประจำปี พ.ศ. 2566 ในประเภทเว็บมังงะ และอยู่ในอันดับที่ 20 ในประเภทเดียวกันในปี พ.ศ. 2567

## ดูเพิ่ม
**[[แบดเกิลส์ (มังงะ)|แบดเกิลส์]]* ซีรีส์มังงะอีกชุดโดยผู้เขียนคนเดียวกัน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
*  
* 

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
หมวดหมู่:เว็บคอมิกญี่ปุ่น
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์โชงากูกัง
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:เว็บคอมิกที่ได้รับการตีพิมพ์
หมวดหมู่:ฟีนิกซ์ (สำนักพิมพ์)
สโมสรฟุตบอลชุมพร ยูไนเต็ด

**สโมสรฟุตบอลชุมพร ยูไนเต็ด** เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นสโมสรตัวแทนจากจังหวัดชุมพร ปัจจุบันแข่งขันในระดับไทยลีก 3 โซนภาคใต้

## ประวัติ
สโมสรฟุตบอลชุมพร ยูไนเต็ด ก่อตั้งเมื่อปี 2566 ชุมพร ยูไนเต็ดได้ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันช้าง เอฟเอคัพ 2566–67 เป็นการแข่งขันแรก โดยตกรอบแรก โดยแพ้ 4–0 

ในปี 2568 สโมสรได้ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันไทยแลนด์ เซมิโปรลีก ฤดูกาล 2568 – โซนภาคใต้ โดยได้ตำแหน่งรองชนะเลิศของโซน และได้สิทธิ์เลื่อนชั้นสู่ไทยลีก 3 โซนภาคใต้

## ผลงานของสโมสรในแต่ละฤดูกาล

## ผู้เล่น
### ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

## ผู้ฝึกสอน
*ตั้งแต่ พ.ศ. 2566 – ปัจจุบัน*

## เกียรติประวัติ
* **[[ไทยแลนด์ เซมิโปรลีก]]**
** รองชนะเลิศ โซนภาคใต้: 2568

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในจังหวัดชุมพร
ช
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศไทยในปี พ.ศ. 2566
เขตต้าซิง

**ต้าซิง** () เป็นเขตหนึ่งของปักกิ่ง ครอบคลุมพื้นที่ชานเมืองทางใต้ของเมือง มีอาณาเขตติดกับเขตต่าง ๆ ของปักกิ่ง ได้แก่ ทงโจวทางทิศตะวันออก/ตะวันออกเฉียงเหนือ ฝางชานทางทิศตะวันตก เฟิงไถทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ เฉาหยางทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และติดกับมณฑลเหอเป่ย์ทางทิศใต้

## ประวัติศาสตร์
การสังหารหมู่ที่ต้าซิงเมื่อวันที่ 27–31 สิงหาคม ค.ศ. 1966 ระหว่างการปฏิวัติวัฒนธรรมส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 325 คน มีอายุตั้งแต่ 38 วันถึง 80 ปี

เขตต้าซิงได้รับการยกฐานะจากอำเภอเป็นเขตโดยการอนุมัติจากคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2001 ครอบคลุมพื้นที่   มีประชากร 671,444 คน ผังเก้อจวงในต้าซิงมีชื่อเสียงในเรื่องแตงโม

## วัฒนธรรม
พื้นที่นี้ตั้งอยู่ทางใต้ของปักกิ่ง ไม่ได้ร่ำรวยเท่ากับย่านที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่รู้จักกันดี เช่น ซีตานและกั๋วเม่า อุตสาหกรรมส่วนใหญ่ในต้าซิงเกี่ยวข้องกับการกระจายอาหารและสินค้าอุปโภคบริโภคเพื่อให้บริการแก่ปักกิ่ง มีชุมชนที่สร้างขึ้นเองโดยผู้อยู่อาศัยจำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่ย้ายมาจากชนบท

## ภาครัฐและโครงสร้างพื้นฐาน
การบริหารเรือนจำเทศบาลกรุงปักกิ่งบริหารทัณฑสถานดังต่อไปนี้ที่อยู่ในเขตนี้:
*เรือนจำเทศบาลกรุงปักกิ่ง
*ทัณฑสถานหญิงปักกิ่ง

## เศรษฐกิจ
สายการบินโอเคแอร์เวย์  และร้านอาหารเซียปู่เซียปู่มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในเขตต้าซิง

## การศึกษา

มีมหาวิทยาลัยสำคัญสองแห่งตั้งอยู่ในเขตต้าซิง ได้แก่ สถาบันเทคโนโลยีปิโตรเคมีปักกิ่ง และสถาบันการสื่อสารกราฟิกปักกิ่ง ทั้งสองแห่งมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในแขวงชิงยฺเหวียนและมีสาขาอยู่ในคังจวง โดยชิงยฺเหวียนและคังจวงได้ถูกวางแผนให้เป็นเมืองมหาวิทยาลัยในเขตต้าซิง นอกจากนี้ โรงเรียนหยางกวงฉิง ปักกิ่งก็ตั้งอยู่ในเขตนี้ด้วย

วิทยาลัยศาสนศาสตร์แห่งชาติคริสตจักรคาทอลิกในจีนก็ตั้งอยู่ในเขตต้าซิงเช่นกัน

## การคมนาคม

มีมติเมื่อ ค.ศ. 2009 ว่าเขตต้าซิงจะเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติเป่ย์จิงต้าซิง ซึ่งสร้างขึ้นทางตอนใต้ของเขตต้าซิงในปักกิ่งและตามแนวชายแดนระหว่างปักกิ่งกับมณฑลเหอเป่ย์ เปิดให้บริการในเดือนกันยายน ค.ศ. 2019

### รถไฟใต้ดิน
ปัจจุบันต้าซิงมีรถไฟใต้ดินปักกิ่งให้บริการ 5 สาย:

*  - , , 
*  - ซีหงเหมิน, เกาหมี่เตี้ยนเหนือ, เกาหมี่เตี้ยนใต้, จ่าวยฺเหวียน, ชิงยฺเหวียนลู่, หฺวางชุนซีต้าเจีย, สถานีรถไฟหฺวางชุน, อี้เหอจวง, ฐานชีวการแพทย์, เทียนกงยฺเหวียน
*  - จิ้วกง, อี้จวงเฉียว, สวนวัฒนธรรมอี้จวง, ว่านยฺเหวียนเจีย, หรงจิงตงเจีย, หรงชางตงเจีย 
*  - 
*  - , , , , , , , , ,  , 

## การแบ่งเขตการปกครอง
ณ ค.ศ. 2025 ต้าซิงมี 8 แขวงและ 14 เมือง

## ภูมิอากาศ
ต้าซิงมีภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน *Dwa*). อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในเขตต้าซิงอยู่ที่  ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่  โดยเดือนกรกฎาคมเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยอยู่ในเดือนกรกฎาคม ประมาณ  และต่ำสุดในเดือนมกราคม ประมาณ 
สถิติใหม่: เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2021 สถานีอุตุนิยมวิทยาเขตต้าซิงตรวจพบอุณหภูมิต่ำสุดที่ 1.8°C

## อ้างอิง


หมวดหมู่:เขตของปักกิ่ง
สโมสรฟุตบอลอยุธยา ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2568–2569

**ฤดูกาล 2568–2569** เป็นฤดูกาลที่ 10 ของ สโมสรฟุตบอลอยุธยา ยูไนเต็ด ในระบบฟุตบอลลีกอาชีพของประเทศไทย โดยสโมสรจบฤดูกาลด้วยอันดับ 2 ในไทยลีก 2 ฤดูกาล 2567–68 พร้อมทั้งได้สิทธิเลื่อนชั้นขึ้นมาแข่งขันในระดับไทยลีก ซึ่งเป็นลีกสูงสุดได้เป็นครั้งแรก

ฤดูกาลนี้ จักกริช ศรีวัฒนาศาสตร์ หัวหน้าผู้ฝึกสอนที่สร้างผลงานพาทีมเลื่อนชั้นขึ้นมาแข่งขันในระดับไทยลีกได้ย้ายจากทรูแบงค็อก ยูไนเต็ด มาร่วมทีมอย่างเป็นทางการ แต่ไม่สามารถทำหน้าที่เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของทีมเหมือนฤดูกาลก่อนได้ เนื่องจากตามระเบียบของการแข่งขันหัวหน้าผู้ฝึกสอนระดับไทยลีกต้องมีใบอนุญาตระดับ **เอเอฟซี โปรไลเซนส์** ทางสโมสรจึงได้แต่งตั้ง อรุณ ตุลยวัฒนางกูร อดีตหัวหน้าผู้ฝึกสอนฟุตบอลหญิงทีมชาติไทย มาเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนอย่างเป็นทางการแทน โดย จักกริช ศรีวัฒนาศาสตร์ ยังคงอยู่ทำหน้าที่เป็นหนึ่งในผู้ฝึกสอนของทีมร่วมกับนิเวส ศิริวงศ์

## ผู้เล่นฤดูกาล 2568–2569
### รายละเอียดผู้เล่น ฤดูกาล 2568–2569

:*ข้อมูล ณ วันที่​ 21 มีนาคม พ.ศ. 2569*
:*สถิติการลงสนามและการยิงประตูรวมการแข่งขันทุกรายการ*

## การเปลี่ยนแปลงผู้เล่น
### ก่อนเปิดฤดูกาล
#### ย้ายออก

#### ย้ายเข้า

### ช่วงครึ่งฤดูกาล
#### ย้ายออก

#### ย้ายเข้า

#### ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว

## การแข่งขันนัดอุ่นเครื่อง

## การแข่งขันในฤดูกาล
### ไทยลีก

#### ตารางคะแนน

#### ผลงานโดยรวม

#### ผลงานและอันดับในแต่ละนัด

#### ผลการแข่งขัน

### ไทยเอฟเอคัพ

#### ผลการแข่งขัน

### ไทยลีกคัพ

#### ผลการแข่งขัน

## สถิติของผู้เล่น ในฤดูกาล 2568–2569
* สถิตินับถึงวันที่ 21 มีนาคม 2569

|-
! colspan=12 style="background:#0000FF; color:#FFD700; text-align:center"| ผู้รักษาประตู

|-

|-

|-

|-
! colspan=12 style="background:#0000FF; color:#FFD700; text-align:center"| กองหลัง
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
! colspan=12 style="background:#0000FF; color:#FFD700; text-align:center"| กองกลาง
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
! colspan=12 style="background:#0000FF; color:#FFD700; text-align:center"| กองหน้า
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
! colspan=12 style="background:#0000FF; color:#FFD700; text-align:center"| ผู้เล่นที่ย้ายออกช่วงครึ่งฤดูกาล
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
​
|-
! colspan=12 style="background:#0000FF; color:#FFD700; text-align:center"| ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว
|-
​
|-
|}

### อันดับการทำประตูของผู้เล่น
* สถิตินับถึงวันที่ 21 มีนาคม 2569

## อ้างอิง

2568–69
อยุธยา