แซมี เซย์น

**รามี เซเบ** (Rami Sebei; อาหรับ : رامي السباعي) เกิด 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1984 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดา-ซีเรียที่เซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ **แซมี เซย์น** (Sami Zayn) เขาเคยปล้ำอยู่ตามสมาคมอิสระในชื่อ **เอล เจเนริโก** (El Generico) โดยใช้กิมมิคของลูชาดอร์จากเม็กซิโกที่มีเสียงเชียร์ "โอเล!" เขาปล้ำขณะสวมหน้ากากตั้งแต่ปี 2002 จนถึง 2013 เมื่อเซ็นสัญญากับ WWE เขาเริ่มปล้ำโดยไม่ต้องสวมหน้ากาก

## ประวัติเส้นทางอาชีพ
thumb|ในตอนใส่หน้ากากใช้ชื่อ เอล เจเนริโก
### สมาคมอิสระ (2002–2013)
เขาเริ่มต้มเส้นทางมวยปล้ำอาชีพเมื่อวันที่ 1 มีนาคม 2002 กับสมาคม FLQ ในควิเบก ในชื่อ สตีวี แม็กฟลาย วันที่ 14 กรกฎาคมเริ่มต้นอาชีพกับสมาคมอิสระแห่งแรกในบ้านเกิดของเขาที่ International Wrestling Syndicate (IWS) ในชื่อ เอล เจเนริโก ซึ่งเป็นนักมวยปล้ำสวมหน้ากาก สไตล์ลูชาโดร์ อารมณ์ขันแต่ก็มีฝีมือจริงจัง และเป็นขวัญใจแฟนอินดี้ทั่วโลก และยังคว้าแชมป์ IWS World Heavyweight Championship

ในปี 2004 เขาเปิดตัวกับสมาคม Pro Wrestling Guerrilla (PWG) เส้นทางของเขาใน PWG บอกเลยว่านี่คือช่วงที่ทำให้เขากลายเป็นตำนานในวงการอินดี้ระดับโลก และยังสร้างแมตช์ระดับคลาสสิกไว้มากมาย โดยเฉพาะกับ Kevin Steen และนักปล้ำอีกหลายคน เขาได้คว้าแชมป์แท็กทีม PWG ถึง 5 สมัย อีกทั้งยังสามารถคว้าแชมป์โลกของ PWG ได้ถึง 2 สมัย และยังเป็นผู้ชนะทัวร์นาเมนต์ Battle of Los Angeles ประจำปี 2011 อีกด้วย เขาปล้ำแมตช์อำลาให้กับ PWG เมื่อวันที่ 12 มกราคม 2013 เมื่อเขาและสตีนเข้าร่วมการแข่งขันทัวร์นาเมนต์ชิงแชมป์แท็กทีม Dynamite Duumvirate ประจำปี 2013 หลังจากเอาชนะ Briscoe Brothers และ Future Shock (Adam Cole และ Kyle O'Reilly) เจเนริโกและสตีนก็พ่ายแพ้ในรอบชิงชนะเลิศให้กับ The Young Bucks

ในปี 2005 เขาเปิดตัวกับสมาคม CHIKARA Pro Wrestling ถือเป็นอีกหนึ่งสมาคมอิสระที่เขาฝากผลงานไว้ไม่น้อย แม้จะไม่ใช่เวทีหลักของเขาแบบ PWG หรือ ROH แต่ก็เป็นจุดที่เขาได้แสดงความสามารถทั้งมุกตลก คาแรกเตอร์ และมวยปล้ำแท็กทีมที่เข้ากับสไตล์ของ CHIKARA ได้เป็นอย่างดี คาแรกเตอร์ของเอล เจเนริโก เข้ากับ CHIKARA อย่างลงตัว เพราะ CHIKARA มีธีมเน้นฮีโร่/การ์ตูน/แอ็กชันแฟนตาซี + ลูชาโดร์ โดยเข้าร่วมการแข่งขัน Tag World Grand Prix ปี 2005 ร่วมทีมกับ Steen ในฐานะทีม IWS ทีมได้เข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศของการแข่งขัน ก่อนที่จะพ่ายแพ้ให้กับ SuperFriends  (Chris Hero และ Mike Quackenbush) ต่อมาเขาได้เป็นร่วมลงแข่งขันและผู้ชนะคว้าแชมป์ Rey de Voladores ปี 2011 แฟนๆ ของ CHIKARA รักเอล เจเนริโก เพราะเขาคือ "ตัวละครในโลกการ์ตูนที่มีชีวิตจริง" แม้จะไม่ได้คว้าแชมป์ใน CHIKARA แต่เป็นที่รักของแฟนๆ และถือว่าเป็นตัวละครในตำนานของสมาคม

ในปี 2004 เขาได้เปิดตัวกับสมาคมอินดี้ชื่อดังอย่าง Ring of Honor (ROH) คือหนึ่งในเวทีที่ เอล เจเนริโก สร้างชื่อเสียงระดับตำนาน ร่วมกับนักมวยปล้ำระดับแถวหน้า และเป็นจุดเริ่มต้นของหนึ่งใน "ศึกที่ดีที่สุดในวงการอินดี้" กับ Kevin Steen (Kevin Owens) ซึ่งกลายเป็นตำนานที่ลากยาวไปจนถึง WWE โดยเขาเปิดตัวในศึก Final Battle วันที่ 26 ธันวาคม 2004 ในชื่อ The Weapon Of Mask Destruction #2 ซึ่งเขาพ่ายแพ้ให้กับ Jay Lethal ต่อมาเขาร่วมทีมกับ Kevin Steen ในนาม Steenerico และสามารถคว้าแชมป์แท็กทีม ROH ได้ร่วมกันในปี 2008 ทั้งคู่ยังได้มีแมตช์กับคู่แท็กทีมแถวหน้าของ ROH เช่น The Briscoes, Age of the Fall, The American Wolves หลังจากที่ Steenerico พ่ายแพ้ในแมตช์แท็กทีมสำคัญ Kevin Steen กลับหักหลัง El Generico อย่างแรงในศึก Final Battle 2009 Steen แสดงท่าทีเป็นอธรรมโหดเหี้ยม พูดจาดูถูก และปฏิเสธเพื่อนเก่าที่เคยเป็นพันธมิตร เขาถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวในสมรภูมิ ROH ที่โหดร้าย ความบาดหมางของทั้งคู่กลายเป็นเรื่องราวสุดเข้มข้นของ ROH Steen ด่าทอเขาอย่างหนัก รวมถึงกล่าวหาเขาว่า “ไม่มีตัวตน” และ “ไม่คู่ควรกับแฟนๆ” เอล เจเนริโกกลายเป็นธรรมะที่นิ่งเงียบ ไม่พูดมาก แต่สู้เต็มที่ในทุกแมตช์ เรื่องราวคู่นี้พัฒนาความลึกทางอารมณ์จนได้รับคำชมว่าเป็นหนึ่งในเรื่องราวมวยปล้ำที่ดีที่สุดในโลกอินดี้ ในศึก Final Battle วันที่ 18 ธันวาคม 2010 เอล เจเนริโก และสตีน ได้ยุติความบาดหมางที่กินเวลานานหนึ่งปีลงด้วยศึก Fight Without Honor ที่ไม่ได้รับอนุญาต ซึ่งเจเนริโกได้นำหน้ากากของเขามาเสี่ยงกับอาชีพนักมวยปล้ำ ROH ของสตีน แมตช์นี้เต็มไปด้วยความเข้มข้นทางอารมณ์และการเล่าเรื่องที่สมบูรณ์แบบ ผลลัพธ์คือเจเนริโกชนะอย่างดราม่า สตีนถูกบังคับให้ออกจาก ROH ชั่วคราว แมตช์นี้ได้รับคำชมจากนักวิจารณ์และแฟนๆ ว่าเป็นแมตช์แห่งปี และกลายเป็นต้นแบบของเรื่องราวแบบ “old school wrestling drama” ในศึก Best in the World ปี 2011 เขาสามารถคว้าแชมป์ ROH World Television Championship ได้จาก Christopher Daniels เป็นแชมป์เดี่ยวเส้นแรกของเขาใน ROH ก่อนเสียแชมป์ให้ Jay Lethal สตีนกลับมาสู่ ROH ในปี 2012 ในฐานะแชมป์โลกฝ่ายอธรรม เริ่มความบาดหมางกับเจเนริโกอีกครั้ง ซึ่งตอนนี้เขากำลังเป็นดาวเด่นสูงสุดของ ROH การแข่งขันครั้งสุดท้ายของพวกเขาคือที่ Final Battle 2012 ในแมตช์ Ladder War เพื่อชิงแชมป์โลก ROH แมตช์นี้ดุเดือด รุนแรง และเต็มไปด้วยความทรงจำของศึกที่ผ่านมา ผลคือสตีนชนะในแมตช์สุดท้ายก่อนที่เจเนริโกจะย้ายไป WWE แมตช์นี้เป็นการปิดตำนานศึกคู่ปรับที่แฟนๆ ติดตามกันมาตลอด 7 ปี ความบาดหมางของเอล เจเนริโก และ เควิน สตีนใน ROH คือบทเรียนชั้นดีของการสร้างเรื่องราวในวงการมวยปล้ำ ที่ทั้งความสัมพันธ์มิตรภาพ, ความทรยศ และการแก้แค้น ถูกนำเสนอออกมาอย่างยอดเยี่ยมผ่านการปล้ำที่มีอารมณ์และเทคนิคสูง ส่งผลให้ทั้งคู่เป็น “คู่ปรับในตำนาน” ของวงการอินดี้มวยปล้ำ

เจเนริโกเดินทางไปญี่ปุ่นในช่วงฤดูร้อนปี 2007 โดยร่วมงานกับสมาคมดราก้อนเกต (DG) ในฐานะตัวแทนชาวต่างชาติของค่าย New Hazard เขากลับมาที่สมาคมอีกครั้งในเดือนกรกฎาคม 2008 โดยได้รับการประกาศให้เป็น "นักเรียนแลกเปลี่ยนต่างประเทศ" ของโทซาวะจุกุ เขาได้ร่วมทัวร์ดราก้อนเกตเป็นครั้งที่สามในเดือนตุลาคม 2009 โดยเขาเล่นมวยปล้ำในฐานะสมาชิกของค่าย Kamikaze

ในช่วงต้นปี 2011 เขาเริ่มปรากฏตัวเป็นประจำให้กับ Union Pro Wrestling ซึ่งเป็นรายการพี่น้องของ DDT Pro-Wrestling ของญี่ปุ่น โดยเปิดตัวเมื่อวันที่ 3 มกราคมด้วยชัยชนะเหนือ Shinichiro Tominaga วันที่ 19 กันยายน เขาคว้าแชมป์รายการแรกในญี่ปุ่นเอาชนะ อิซามิ โคดากะ เพื่อตำแหน่งแชมป์ DDT Extreme Championship หลังจากป้องกันแชมป์ได้สำเร็จกับ ชูจิ อิชิกาวะ และ ซันชิโร ทากากิ เขาเสียแชมป์คืนให้กับ โคดากะ เมื่อวันที่ 3 มกราคม 2012

นอกจากนี้เขายังได้ปรากฏตัวในสมาคมหลักของ Union Pro, DDT Pro-Wrestling โดยเฉพาะอย่างยิ่งเอาชนะ Kota Ibushi ในแมตช์กลับมาของ Ibushi จากอาการบาดเจ็บที่ไหล่เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม 2012 เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม เขาได้ต่อสู้แมตช์แรกใน Nippon Budokan โดยเอาชนะ Konosuke Takeshita ที่เป็นมือใหม่ได้ เมื่อวันที่ 30 กันยายน เอาชนะ Ibushi และคว้าแชมป์ KO-D Openweight Championship ซึ่งเป็นแชมป์สูงสุดของ DDT เขาป้องกันแชมป์ได้สำเร็จครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ในการรีแมตช์กับ Ibushi เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน เอาชนะ Mikami แชมป์แท็กทีม KO-D เพื่อป้องกันแชมป์ไว้ได้ เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม เขาเสียแชมป์ KO-D Openweight Championship ให้กับ Kenny Omega

เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2012 เจเนริโกได้เปิดตัวใน Dragon Gate USA (DGUSA) เมื่อเขาเอาชนะ Chuck Taylor, Cima, Lince Dorado, Rich Swann และ Samuray del Sol ในแมตช์ 6 คน เมื่อวันที่ 13 เมษายน ได้เปิดตัวใน Evolve ซึ่งเป็นสมาคมที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับ DGUSA โดยแพ้ให้กับ Low Ki หลังจากนั้นก็แพ้อีกครั้งให้กับ Ricochet ในวันที่ 11 พฤษภาคม เขาประสบความสำเร็จในการได้รับชัยชนะครั้งแรกในสมาคมเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม โดยเอาชนะ Sami Callihan เขาเอาชนะ Samuray del Sol ใน Evolve 14 ในวันที่ 28 มิถุนายน และแพ้ในการแข่งขันรีแมตช์ในวันถัดมาที่ Evolve 15 เขากลับมาที่ Dragon Gate USA ในวันที่ 28 กรกฎาคม เมื่อเขาและ Samuray พ่ายแพ้ในแมตช์แท็กทีมให้กับ A. R. Fox และ Cima ในวันที่ 8 กันยายน เขาและ Samuray del Sol ได้เผชิญหน้ากันอีกครั้งในคู่เอก Evolve ซึ่งเจเนริโกเป็นฝ่ายชนะ ในวันที่ 4 พฤศจิกายน ในงาน Freedom Fight 2012 ของ Dragon Gate USA เขาและ Samuray ได้เอาชนะ Genki Horiguchi และ Ryo Saito ได้ ทั้งสองยังคงเดินหน้าสู่ชัยชนะต่อไปในวันที่ 8 ธันวาคม ในงาน Evolve 18 โดยเอาชนะ Super Smash Bros (Player Uno และ Stupefied)

ตั้งแต่ปี 2005 เป็นต้นมา เอล เจเนริโก ได้ปรากฏตัวหลายครั้งในสมาคม German Westside Xtreme Wrestling (wXw) เมื่อวันที่ 4 มีนาคม 2012 เอาชนะ Tommy End เพื่อคว้าชัยชนะในการแข่งขัน 16 Carat Gold Tournament ของ wXw ปี 2012 เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม เอาชนะ Big van Walter เพื่อคว้าแชมป์ wXw Unified World Wrestling Championship ซึ่งเขาครองแชมป์ไว้ได้จนถึงวันที่ 12 สิงหาคม เมื่อเขาแพ้ให้กับ Axel Tischer ในแมตช์สี่เส้าซึ่งมี Bad Bones และ Karsten Beck ร่วมอยู่ด้วย ในเดือนตุลาคม 2009 เขาเดินทางไปโปแลนด์เพื่อเข้าร่วมงาน Do or Die Wrestling ที่วอร์ซอ โดยเอาชนะ Michael Kovac ได้ในคู่เอก ในเดือนพฤษภาคม 2010 ได้ขึ้นปล้ำในคู่เอกของรายการ Stand Alone ของ Capital City Championship Combat วันที่ 23 ตุลาคม ได้เข้าร่วมการแข่งขันมวยปล้ำครั้งแรกของ Pro Wrestling Superstars ที่เมืองแจ็กสันวิลล์ รัฐนอร์ทแคโรไลนา โดยเขาได้ร่วมทีมกับพอล ลอนดอน เพื่อเอาชนะโจอี ซิลเวีย และเจก แมนนิง

วันที่ 11 มกราคม 2011 เอล เจเนริโก ได้เข้าร่วมการแข่งขันมวยปล้ำแบบดาร์กแมตช์กับโททอล นอนสต็อป แอคชั่น เรสต์ลิง (TNA) ในการบันทึกเทป Impact! ของรายการ แต่แพ้ให้กับอะเมซิ่ง เรด วันที่ 20 เมษายน ได้เข้าร่วมการแข่งขันมวยปล้ำครั้งแรกในอเมริกาใต้ โดยได้เข้าร่วมการแข่งขันให้กับลีดเดอร์ เรสต์ลิง แอสโซซิเอชัน (LWA) ของรายการเปรู โดยเผชิญหน้ากับอะโพคาลิปซิส แอ็กเซิล และไกเซอร์ ในแมตช์ชิงอันดับหนึ่ง เพื่อหาผู้ท้าชิงตำแหน่ง "Campeón Máximo" ของรายการ ซึ่งไกเซอร์เป็นฝ่ายชนะ วันที่ 24 เมษายน ได้ขึ้นปล้ำให้กับ Xplosion Nacional de Lucha (XNL) ซึ่งเป็นรายการแข่งขันมวยปล้ำอาชีพของชิลี โดยแพ้ให้กับ Crazy Sid ในแมตช์สามเส้าของผู้ท้าชิงอันดับหนึ่งของ XNL Championship ซึ่งมี XL ร่วมด้วย วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2012 เอาชนะ อีวาน "โลโคโมทีฟ" มาร์คอฟ ในการแข่งขันของ Independent Wrestling Federation (IWF) ซึ่งเป็นรายการของรัสเซีย วันที่ 8 กันยายน ได้ขึ้นปล้ำให้กับ Combat Zone Wrestling (CZW) และท้าชิงแชมป์ CZW World Heavyweight Championship ให้กับมาซาดา แต่ไม่ประสบความสำเร็จ

หลังจากเซ็นสัญญากับ WWE เอล เจเนริโก ได้ขึ้นปล้ำอาชีพอิสระครั้งสุดท้ายในแคนาดาเมื่อวันที่ 18 มกราคม 2013 ให้กับ Hart Legacy Wrestling (HLW) ซึ่งเป็นรายการแข่งขันมวยปล้ำอาชีพในแคลกะรี ในแมตช์เปิดสนามแบบคัดออกสี่คน เอล เจเนริโก และ ซามูเรย์ เดล โซล คว้าชัยชนะเหนือ แคม!คาเซ และ พีท วิลสัน, ไบรอัน เคจ และ เทรนต์ บาร์เรตา และ แอนดรูว์ ฮอว์กส์ และ ไรอัน โรลลินส์ ส่งผลให้ทั้งคู่ได้สิทธิ์ในแมตช์แท็กทีมสิบคนของเมนอีเวนต์ ซึ่งพวกเขาได้ร่วมทีมกับ บาร์เรตา, เดวีย์ บอย สมิธ จูเนียร์ และ แจ็ค อีแวนส์ แต่พ่ายแพ้ให้กับทีมเท็ดดี้ ฮาร์ต, เคจ, แคม!คาเซ, ฟลิป เคนดริก และ วิลสัน โดยฮาร์ตสามารถกด เจเนริโก ลงได้สำเร็จ

### ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2013–ปัจจุบัน)
วันที่ 9 มกราคม 2013 มีรายงานว่าเขาได้เซ็นสัญญากับ WWE วันรุ่งขึ้นก็ได้ระบุว่าเขาและ WWE ได้ตกลงที่จะจัดการด้วยวาจาที่จะมีการเซ็นสัญญาหลังจากเขาผ่านการทดสอบทางการแพทย์ ในวันที่ 30 มกราคมมีรายงานว่าเขาได้ผ่านการทดสอบทางการแพทย์ของเขาและเซ็นสัญญาอย่างเป็นทางการกับ WWE วันที่ 13 กุมภาพันธ์ เขาได้เปิดตัวในค่ายพัฒนาทักษะ NXT, แต่ไม่ได้ปล้ำ เขาเปิดตัวขึ้นปล้ำ NXT ครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 เดือนมีนาคมในแทมปา, ฟลอริดาโดยปล้ำแท็กทีมภายใต้ชื่อจริงของเขา ต่อมาเขาได้ใช้ชื่อในการปล้ำว่า แซมี เซย์น ใน NXT 21 สิงหาคม แพ้ซีซาโรในแมตช์ชนะ 2 ใน 3 ยกสุดมันส์ NXT Arrival ในปี 2014 แพ้ซีซาโรในการรีแมตช์ ใน NXT TakeOver แพ้ไทเลอร์ บรีซในการหาผู้ท้าชิงอันดับ1 แชมป์ NXT ใน NXT TakeOver: Fatal 4-Way ได้ร่วมสี่เส้าชิงแชมป์ NXT แต่เป็นเนวิลล์ที่ป้องกันได้ ใน NXT TakeOver: R Evolution เซย์นสามารถคว้าแชมป์ NXT สมัยแรกได้จากเนวิลล์ หลังแมตช์บรรดาสตาร์ NXT ออกมาร่วมแสดงความยินดีกันมากมายรวมทั้งเควิน โอเวนส์ เพื่อนรักของเขาด้วย สตาร์ NXT ช่วยกันแห่เซย์นฉลองแชมป์บนเวทีก่อนจะแยกย้ายกันกลับไป แต่โอเวนส์กลับมาอัดเซย์นแล้วก็จับ Powerbomb ใส่ขอบเวที ทำให้ทั้งคู่เป็นศัตรูคู่แค้นกัน ใน NXT TakeOver: Rival เสียแชมป์ให้กับโอเวนส์ หลังจากครองได้เพียง 62 วัน ต่อมาเซย์นได้รับบาดเจ็บที่ไหล่จากการปล้ำชิงแชมป์ยูเอสกับจอห์น ซีนาในรอว์ 4 พฤษภาคม 2015 ที่มอนทรีออล ใน NXT TakeOver: Unstoppable ได้รีแมตช์ชิงแชมป์ NXT กับโอเวนส์แต่จบแบบไม่มีผลตัดสิน หลังแมตช์ถูกโอเวนส์อัดซ้ำแต่ซามัว โจได้ออกมาช่วย หลังจากพักเป็นเวลา 7 เดือนก็ได้กลับมาขึ้นปล้ำใน NXT วันที่ 23 ธันวาคม (บันทึกเทปจาก NXT TakeOver: London) ชนะไท ดิลลิงเจอร์

เซย์นได้เซอร์ไพรส์เข้าร่วมรอยัลรัมเบิล (2016) เป็นลำดับที่ 20 โดยจัดการเหวี่ยงอดีตเพื่อนอย่าง เควิน โอเวนส์ ออกจากเวที ก่อนจะถูกบรอน สโตรว์แมนเหวี่ยงออก รอว์ 7 มีนาคมได้เปิดตัวในค่ายหลักมาอัดโอเวนส์ที่กำลังจะทำร้ายเนวิลล์หลังจากจบแมตช์ ใน NXT TakeOver: Dallas ได้ปล้ำอำลาใน NXT โดยแพ้ให้กับชินซูเกะ นากามูระ 2 วันต่อมาก็ได้ร่วมปล้ำเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 32 ในการไต่บันได 7 คนชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลแต่เป็นแซก ไรเดอร์ที่คว้าแชมป์ไปได้ ในเพย์แบ็ก (2016) แพ้โอเวนส์ ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2016) แพ้สี่เส้าชิงแชมป์อินเตอร์ ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2016) ได้เข้าร่วมไต่บันไดชิงกระเป๋าสิทธิ์ชิงแชมป์ WWE แต่เป็นดีน แอมโบรสที่คว้าไปได้ 19 กรกฎาคมได้ถูกดราฟท์ไปสังกัดรอว์ ในแบทเทิลกราวด์ (2016) ชนะโอเวนส์ไปได้เป็นการจบเรื่องราวความแค้นทั้งคู่ รอว์ 12 กันยายนได้เป็นแขกรับเชิญ Highlight Reel ของคริส เจริโค และถูกเจริโคทำร้าย จึงได้เจอกันในแคลชออฟแชมเปียนส์ (2016) แต่ก็แพ้ รอว์ 7 พฤศจิกายนชนะรูเซฟได้สิทธิ์ชิงแชมป์อินเตอร์กับดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ของทางฝั่งสแมคดาวน์ แต่ซิกก์เลอร์เสียแชมป์ให้เดอะมิซซะก่อน ทำให้ชิงกับมิซแทนในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2016) สุดท้ายก็ไม่สามารถเอาแชมป์มารอว์ได้ ในโรดบล็อก: เอ็นด์ออฟเดอะไลน์ชนะบรอน สโตรว์แมนโดยปล้ำจนครบเวลากำหนด 10 นาที ก่อนจะแพ้สโตรว์แมนในลาสแมนสแตนดิ้ง รอว์ 23 มกราคมชนะเซธ รอลลินส์ได้สิทธิ์เข้าร่วมรอยัลรัมเบิล (2017) โดยออกมาเป็นลำดับที่ 8 แต่ไม่ชนะ รอว์คืนต่อมาชนะแชมป์ยูเอส คริส เจริโคแบบนอกรอบ ทำให้ได้ชิงแชมป์สัปดาห์ถัดมาแต่ไม่สำเร็จ ก่อนจะแพ้ซามัว โจในฟาสต์เลน (2017) รอว์ 27 มีนาคมชนะโอเวนส์ในการเดิมพันอาชีพและได้สิทธิ์ร่วมแบทเทิลรอยัลชิง
ถ้วยอ็องเดรเดอะไจแอนท์ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 33 แต่ไม่ชนะ

เมษายน 2017 เซย์นได้ย้ายมาดินแดนแห่งโอกาสอย่างสแมคดาวน์ แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จใดๆ โดยแพ้ 6 เส้าหาผู้ท้าชิงแชมป์ WWE แพ้ชิงกระเป๋าสิทธิ์มันนีอินเดอะแบงก์ (2017) และแพ้แบทเทิลรอยัลหาผู้ท้าชิงแชมป์ยูเอส จนกระทั่งในเฮลอินเอเซล (2017) เซย์นได้กลายเป็นฝ่ายอธรรมครั้งแรกโดยช่วยให้โอเวนส์ชนะเชน แม็กแมนไปได้ ต่อมาเซย์นออกมาขอบคุณโอเวนส์ที่ทำให้เขาตาสว่าง เขาคิดมาตลอดว่าถ้าเขาพยายามทำตัวเป็นคนดีต่อไปเรื่อยๆ สักวันเขาจะประสบความสำเร็จ แต่สุดท้ายก็ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย โดยเฉพาะเชนที่เคยบอกว่าเขาว่าสแมคดาวน์จะปฏิบัติต่อเขาดีกว่ารอว์ แต่สุดท้ายแล้วมันหลอกลวงทั้งสิ้น ทั้งคู่ก็สวมกอดกันและกลับมาคืนดีกัน ในแคลชออฟแชมเปียนส์ (2017) เซย์นและโอเวนส์สามารถรอดพ้นจากการถูกไล่ออกมาได้หลังจากชนะแรนดี ออร์ตันและชินซูเกะ นากามูระโดยมีเชน แม็กแมนและแดเนียล ไบรอันเป็นกรรมการทั้งสองคน ในรอยัลรัมเบิล (2018) เซย์นกับโอเวนส์ได้โอกาสชิงแชมป์ WWE กับเอเจ สไตลส์แบบแฮนดิแคป พร้อมประกาศว่าจะเป็นแชมป์ร่วมกันครั้งแรกในประวัติศาสตร์แต่ก็ไม่สำเร็จ คืนเดียวกันเซย์นได้แย่งสิทธิ์ของไท ดิลลิงเจอร์เข้าร่วมรอยัลรัมเบิลเป็นคนที่ 10 แต่ถูกนากามูระจัดการตกเวทีไป สแมคดาวน์ 6 กุมภาพันธ์ เซย์นต้องเจอกับโอเวนส์เพื่อสิทธิ์ชิงแชมป์ WWE กับเอเจในฟาสต์เลน (2018) ผลปรากฏว่าเอเจมาก่อกวนทำให้ไม่มีการตัดสิน ไบรอันจึงประกาศให้เป็นสามเส้า ก่อนจะกลายเป็นหกเส้าในเวลาต่อมา แต่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้ เพราะเชนก่อกวนทั้งเซย์นและโอเวนส์ ต่อมาเชนได้ประกาศให้ทั้งคู่เจอกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 34 ก่อนทั้งคู่จะออกมากระทืบเชนจนเละ สัปดาห์ต่อมาทั้งคู่ถูกไบรอันไล่ออกก่อนจะโดนกระทืบไปอีกคน ไบรอันจึงประกาศจับคู่กับเชนท้าเซย์นและโอเวนส์ที่เรสเซิลเมเนียโดยถ้าพวกเขาชนะก็จะได้รับการจ้างกลับมาสแมคดาวน์ แต่สุดท้ายก็แพ้ทำให้ทั้งคู่ตกงาน

รอว์คืนต่อมาเซย์นกับโอเวนส์ได้มาของานกับ GM ของรอว์ เคิร์ต แองเกิล แต่แองเกิลบอกว่ามีที่ว่างแค่ตำแหน่งเดียวเท่านั้นเลยให้ทั้งคู่เจอกันเพื่อเซ็นสัญญาสังกัดรอว์แต่ก็แพ้นับ 10 ทั้งคู่ทำให้ยังไม่มีใครได้งาน แต่อย่างไรก็ตามในสัปดาห์ต่อมาทั้งคู่ก็ได้รับการเซ็นสัญญาโดย Commissioner ของรอว์ สเตฟานี แม็กแมน ทำให้ทั้งคู่ได้เป็นสตาร์สังกัดรอว์ ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2018) เดือนมิถุนายนหลังจากแพ้ให้บ็อบบี แลชลีย์นั้น เซย์นต้องเข้ารับการผ่าตัดกล้ามเนื้อหัวไหล่ฉีกทั้ง 2 ข้างทำให้ต้องพักการปล้ำเป็นเวลาประมาณ 10 เดือน ก่อนจะกลับมาในรอว์ 8 เมษายน 2019 โดยขึ้นปล้ำแพ้ในการชิงแชมป์อินเตอร์กับฟินน์ บาเลอร์ หลังแมตช์เซย์นหยิบไมค์มาพูดบอกว่าถึงแม้แฟนๆจะคิดถึงเขาแต่เขาไม่คิดถึงแฟนๆ ในรอว์ 13 พฤษภาคม เซย์นสามารถเอาชนะบรอน สโตรว์แมนไปได้โดยการช่วยเหลือจากแบรอน คอร์บินและดรูว์ แม็กอินไทร์ทำให้เซย์นได้สิทธิ์เข้าร่วมชิงกระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ 2019 แทนที่ของบรอน แต่ในวันจริงเซย์นได้ถูกทำร้ายเสียสิทธิ์เข้าร่วมชิงกระเป๋า ต่อมาได้ร่วมทีมกับโอเวนส์อีกครั้ง ชนะเดอะนิวเดย์ไปได้ใน Stomping Grounds แต่ไม่นานก็แยกกัน ในปลายเดือนสิงหาคม 2019 เซย์นได้เป็นล่ามหรือผู้จัดการให้กับแชมป์อินเตอร์อย่างชินซูเกะ นากามูระ ต่อมาได้ซีซาโรมาร่วมกลุ่ม หลังจากที่นากามูระเสียแชมป์ให้บรอน สโตรว์แมน ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ 2020 เซย์นสามารถคว้าแชมป์อินเตอร์เป็นเส้นแรกในค่ายหลักจากบรอนในแบบแฮนดิแคป 3 ต่อ 1(ร่วมทีมกับนากามูระและซีซาโร)ซึ่งยังเป็นแชมป์เส้นแรกในรอบ 5 ปีของเซย์น แต่ครองได้เพียง 2 เดือนก็ต้องถูกปลดแชมป์เนื่องจากเซย์นปฏิเสธเดินทางมาปล้ำในสถานการณ์ COVID-19

ในเดือนสิงหาคม 2020 เซย์นได้รีเทิร์นปรากฏตัวพร้อมเข็มขัดแชมป์อินเตอร์ของตัวเองและถีบหน้า Helluva Kick ใส่เจฟฟ์ ฮาร์ดีที่เป็นแชมป์อินเตอร์ตัวจริง ใน Clash of Champions 2020 เซย์นสามารถคว้าแชมป์อินเตอร์ได้เป็นสมัยที่2 ในแมตช์สามเส้าไต่บันไดที่มีเจฟฟ์ ฮาร์ดีและเอเจ สไตส์ร่วมปล้ำ ก่อนเสียแชมป์ให้บิ๊กอีในปลายปี 2020 ต่อมาได้เปิดศึกกับอดีตเพื่อนซี้อย่างเควิน โอเวนส์อีกครั้งและเจอกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 37 โดยมีโลแกน พอลเป็นแขกรับเชิญในแมตช์ผลเป็นเซย์นที่แพ้และหลังแมตช์โลแกนถูกโอเวนส์ใส่สตันเนอร์ ในศึกเฮลอินเอเซลเซย์นสามารถเอาชนะโอเวนส์คืนได้ แต่ก็แพ้ให้โอเวนส์ในแบบลาสแมนสแตนดิ้งเพื่อสิทธิ์เข้าร่วมชิงกระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ ในสแมคดาวน์ 26 พฤศจิกายน 2021 เซย์นได้เป็นผู้ชนะแบทเทิลรอยัลคว้าสิทธิ์ผู้ชิงอันดับ 1 แชมป์ยูนิเวอร์แซลกับโรแมน เรนส์ในสัปดาห์ถัดมา แต่ไม่สามารถคว้าได้เพราะถูกบร็อก เลสเนอร์เล่นงานจนหมดสภาพก่อนเริ่มแมตช์ ในปลายปี 2021 เซย์นได้ชนะแมตช์ Gauntlet 12 คนทำให้ได้สิทธิ์ชิงแชมป์อินเตอร์กับชินซูเกะ นากามูระและยังได้เปิดศึกกับนักแสดงชื่อดังอย่างจอห์นนี นอกซ์วิลล์ ในเดือนกุมภาพันธ์ 2022 สามารถคว้าแชมป์เป็นสมัยที่ 3 ได้สำเร็จ แต่ไม่นานก็เสียแชมป์ให้ริโคเชต์หลังจากครองได้เพียงแค่ 3 สัปดาห์ (2 สัปดาห์ตามเวลาออกอากาศ) จากการก่อกวนของนอกซ์วิลล์ ก่อนจะท้าเจอกับนอกซ์วิลล์ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 38 รูปแบบไม่มีกฎกติกาซึ่งเซย์นเป็นฝ่ายแพ้จากการช่วยเหลือของกลุ่ม Jackass เพื่อนของนอกซ์วิลล์

หลังจบจากเรสเซิลเมเนียเซย์นได้มีบทบาทเข้าร่วมเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ของกลุ่มเดอะบลัดไลน์ นำโดย โรแมน เรนส์ (หัวหน้า, แชมป์อันดิสพิวเต็ดยูนิเวอร์แซล), พอล เฮย์แมน (ผู้จัดการ), ดิอูโซส์ (จิมมีและเจย์ อูโซ, แชมป์อันดิสพิวเต็ดแท็กทีม) และโซโล ซิโกอา และด้วยความเล่นมุกตลกของเซย์นจนสมาชิกบลัดไลน์หลุดขำออกจอ ทำให้เป็นที่นิยมชื่นชอบของแฟนๆ จนกระทั่งในรอยัลรัมเบิล 2023 เซย์นได้ทรยศต่อกลุ่ม Bloodline โดยการช่วยเหลือเควิน โอเวนส์เพื่อนสนิทของเขาจากการรุมทำร้ายของบลัดไลน์ และได้กลับมาเป็นธรรมะครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 2017 โดยซีนดราม่านี้ยังได้คะแนนจาก Dave Meltzer ถึง 5 ดาวและเป็นหนึ่งในเนื้อเรื่องที่ดีที่สุดใน WWE เซย์นได้ท้าชิงแชมป์โลกกับเรนส์ในศึกอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ที่มอนทรีออล, แคนาดาบ้านของเซย์น แต่ไม่สามารถคว้าแชมป์ได้ ต่อมาเซย์นจึงไปขอร้องโอเวนส์ร่วมทีมกันเพื่อล้มอูโซส์ซึ่งตอนแรกโอเวนส์ปฏิเสธก่อนที่จะได้โคดี โรดส์มาเป็นกาวใจช่วยให้ทั้งคู่ร่วมทีมกันได้อีกครั้งและท้าชิงแชมป์อันดิสพิวเต็ดแท็กทีมกับอูโซส์ในคู่เอกของเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 39 คืนแรกและสามารถคว้าแชมป์ได้สำเร็จ นอกจากนี้ยังเป็นแมตช์แท็กทีมคู่เอกเรสเซิลเมเนียครั้งแรกนับตั้งแต่ครั้งที่ 1 และยังเป็นครั้งแรกที่มีการชิงแชมป์แท็กทีมเป็นคู่เอก ก่อนจะเสียให้กับสมาชิกเดอะ จัดจ์เมนท์ เดย์อย่างฟิน บาเลอร์และแดเมียน พรีสต์หลังครองเป็นเวลา 154 วัน ในเดือนตุลาคม 2023 โอเวนส์ได้ถูกเทรดไปสแมคดาวน์แลกกับเจย์ อูโซมาอยู่รอว์ทำให้เซย์นต้องกลายมาเป็นศิลปินเดี่ยวอีกครั้ง

ในรอว์ 11 มีนาคม 2024 เซย์นได้เป็นผู้ชนะ Gauntlet Match ได้สิทธิ์ชิงแชมป์อินเตอร์กับกุนเธอร์ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 40 และคว้าแชมป์ได้อีกครั้งเป็นสมัยที่ 4 หยุดสถิติการครองแชมป์อินเตอร์ที่ยาวนานสุด 666 วันและยังเป็นคนแรกที่สามารถจับกดกุนเธอร์นับ 3 ได้ในแมตช์เดี่ยวค่ายหลัก ในรอว์ 15 เมษายนที่มอนทรีออลเซย์นได้มอบโอกาสในการชิงแชมป์อินเตอร์ให้กับแชด เกเบิลก่อนที่จะป้องกันแชมป์ได้ หลังแมตช์เกเบิลได้กลายเป็นฝ่ายอธรรมและทำร้ายเซย์นต่อหน้าภรรยา ในศึกคิงออฟเดอะริงเอาชนะแชด เกเบิลและบรอนสัน รีดป้องกันแชมป์ได้แบบสามเส้า ในแคลชแอทดิแคสเซิลป้องกันแชมป์กับเกเบิลเอาไว้ได้สิ้นสุดเรื่องราวทั้งคู่ ในมันนีอินเดอะแบงก์ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้จากบรอน เบรกเกอร์ ก่อนจะเสียแชมป์ให้เบรกเกอร์ในซัมเมอร์สแลม 2024 จบการครองแชมป์ที่ 119 วัน ในรอว์ 7 ตุลาคม 2024 เซย์นได้ขอท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวีเวทกับกุนเธอร์แต่ไม่สามารถคว้าได้ ในเซอร์ไวเซอร์ซีรีส์ วอร์เกมส์ 2024 เซย์นได้รวมทีมกับบลัดไลน์ออริจินัลและซีเอ็มพังก์เอาชนะทีมบลัดไลน์ของโซโล ซิโกอาและบรอนสัน รีดไปได้ทำให้เซย์นยังคงสถิติไร้พ่ายในวอร์เกมส์ 3 ปีติดต่อกัน ในเดือนกุมภาพันธ์ 2025 เซย์นได้ถูกเควิน โอเวนส์ลอบทำร้ายเพราะไม่ช่วยโอเวนส์คว้าแชมป์โลก WWE จากโคดี โรดส์ก่อนจะถูกใส่ท่า Package Piledriver จนบาดเจ็บหนักที่คอ เซย์นแค้นมากจึงขอท้าโอเวนส์สู้กันในกติกา Unsanctioned ในศึกอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ที่โทรตอนโต ซึ่งผลคือโอเวนส์เป็นฝ่ายคว้าชัยไปได้ โดยแมตช์นี้ได้คะแนน 5 ดาวจากเดฟ เมลต์เซอร์

ในรอว์หลังเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 41 เซย์นได้ออกมาแสดงความยินดีกับแชมป์โลกเฮฟวีเวทคนใหม่อย่างเจย์ อูโซพร้อมกับบอกว่าเขาเหมาะสมแล้ว ในรอว์สัปดาห์ต่อมาเซย์นประกาศเขาจะคว้าแชมป์โลก WWE ให้ได้ด้วยวิธีของเขาและเป็นวิธีที่ถูกต้อง เซย์นได้เข้าร่วมทัวร์นาเมนต์คิงออฟเดอะริงเพื่อสิทธิ์ชิงแชมป์โลกในซัมเมอร์สแลมโดยเซย์นผ่านเข้ารอบแรกมาได้แต่ก็แพ้ให้แรนดี ออร์ตันในรอบรอง หลังจากเล่นสงครามจิตวิทยามานานหลายเดือน เซย์นทนไม่ไหวจึงขอท้าแคเรียน ครอสเจอกันในไนท์ออฟแชมเปียนส์ที่ซาอุโดยเป็นเซย์นที่เอาชนะไปได้ แต่ก็แพ้คืนในรอว์จากการโดนโกง ทั้งคู่มีการรีแมตช์กันอีกครั้งในซัมเมอร์สแลมและเป็นเซย์นที่เอาชนะไปได้เป็นการสิ้นสุดเรื่องราวทั้งคู่
 จากนั้นเซย์นได้ย้ายมาสแมคดาวน์และคว้าแชมป์ยูเอสจากโซโล ซิโกอาเป็นสมัยแรกได้สำเร็จ เซย์นได้จัดโอเพนชาเลนจ์ป้องกันแชมป์ทุกสัปดาห์ ก่อนจะเสียแชมป์ให้กับอิลยา ดรากูนอฟที่เพิ่งกลับมาปล้ำในรอบ 1 ปีจบการครองแชมป์เพียง 49 วัน ในปี 2026 เซย์นตั้งเป้าหมายว่าจะคว้าแชมป์โลก WWE ให้ได้โดยการชนะแมตช์สี่เส้าหาผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในรายการ Saturday Night's Main Event ที่มอนทรีออลบ้านเกิดคว้าสิทธิ์ไปชิงแชมป์กับดรูว์ แม็กอินไทร์ในรอยัลรัมเบิลที่ซาอุ แต่ก็พ่ายแพ้ให้ดรูว์เพิ่มสถิติเป็น 12-0 และเป็นการพ่ายแพ้ครั้งแรกในซาอุ ในสแมคดาวน์ 27 มีนาคมเซย์นสามารถคว้าแชมป์ยูเอสได้อีกครั้งจากคาร์เมโล เฮย์สเป็นสมัยที่ 2

## สื่ออื่นๆ
ในวิดีโอเกม *[[WWE 2K15]]* เขาได้เป็นตัวละครและมีเนื้อเรื่องของตัวเขาในโหมด "Who Got NXT" สำหรับเครื่องเล่น Xbox 360 และ PlayStation 3 ของเกมการแข่งขันของเขาใน NXT และเขาก็ยังได้ปรากฏตัวในเกม WWE 2K ภาคอื่นๆ ซึ่งเขายังแสดงเป็นนักกีฬาหน้าปกในนิตยสาร "Bloodline Edition" ของภาค WWE 2K25 อีกด้วย 

เซย์นเป็นพิธีกรรายการ *Sami Zayn And Friends* ซึ่งเป็นวาไรตี้โชว์สดที่มีซูเปอร์สตาร์และคนดังมาร่วมเป็นแขกรับเชิญ

## นอกมวยปล้ำ
เพลงเปิดตัวของเขาถูกเล่นหลังจากชัยชนะของ Edmonton Oilers ในระหว่างการแข่งขันกีฬาน้ำแข็ง 2017 Stanley Cup Playoffs

## ชีวิตส่วนตัว
เขาเป็นที่รู้จักว่าเป็นคนค่อนข้างเงียบเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัวของเขา เขาเป็นมุสลิมนิกายซุนนี และในปี 2023 ระหว่างที่ WWE เดินทางไปยังซาอุดีอาระเบียเพื่อจัดรายการ WWE Night of Champions เขาได้เดินทางไปแสวงบุญที่นครเมกกะ ซึ่งเรียกว่าการประกอบพิธีอุมเราะห์ เขาได้แสดงจุดยืนสนับสนุนปาเลสไตน์อย่างเปิดเผยในความขัดแย้งระหว่างอิสราเอลกับปาเลสไตน์ โดยเฉพาะในช่วง Gaza War ซึ่งทำให้เขาถูกวิจารณ์จากสื่อในอิสราเอล นอกจากนี้ จุดยืนของเขายังก่อให้เกิดข้อถกเถียงบางส่วนในหมู่ผู้ประกาศบนเวทีมวยปล้ำรุ่นเก่าจาก WCW

เขาแต่งงานกับภรรยาของเขาชื่อคาดิญะห์ และมีลูกชายหนึ่งคนชื่อรามีเช่นกัน เขาเป็นวีแกน (ทานอาหารจากพืชเท่านั้น) และสามารถพูดได้คล่องสามภาษา คือ อังกฤษ อาหรับ และฝรั่งเศส เขาเป็นเพื่อนสนิทกับนักมวยปล้ำอาชีพ Kevin Owens (ชื่อจริง Kevin Steen) โดยทั้งสองเคยร่วมทีมกันและเป็นคู่ปรับกันมาตลอดเส้นทางอาชีพ

ในเดือนกรกฎาคม ปี 2017 เขาได้ตั้งกองทุนชื่อ Sami for Syria เพื่อสนับสนุน Syrian American Medical Society ซึ่งสามารถระดมเงินได้มากกว่า 105,000 ดอลลาร์ภายในเดือนกรกฎาคม ปี 2018

## ผลงานแชมป์และรางวัล

* **Association de Lutte Féminine**
** Sensational Sherri Memorial Cup Tournament (2007) – with LuFisto
* ***[[The Baltimore Sun]]***
** WWE Match of the Year (2016) 
* **Britannia Wrestling Promotions**
** PWI:BWP World Catchweight Championship (1 time)
* **[[Chikara (professional wrestling)|Chikara]]**
** Rey de Voladores (2011)
* **[[DDT Pro-Wrestling|DDT Pro-Wrestling / Union Pro Wrestling]]**
** DDT Extreme Championship (1 time)
** KO-D Openweight Championship (1 time)
** Best Foreigner Award (2012)
* **Elite Wrestling Revolution**
** Elite 8 Tournament (2004)
* **[[ESPN]]**
** Best storyline of the year (2022) – 
* **[[International Wrestling Syndicate]]**
** IWS World Heavyweight Championship (2 times)
** IWS World Tag Team Championship (1 time) – with Twiggy
* **Monteregie Wrestling Federation**
** MWF Provincial Championship (1 time)
* ***[[New York Post]]***
** Storyline of the Year (2022) 
* **North Shore Pro Wrestling**
** NSPW Championship (1 time)
* **[[Pro Wrestling Guerrilla]]**
** PWG World Championship (2 times)
** PWG World Tag Team Championship (5 times) – with Human Tornado (1), Quicksilver (1), Kevin Steen (2), and Paul London (1)
** Battle of Los Angeles (2011)
** Dynamite Duumvirate Tag Team Title Tournament (2010) – with Paul London
* ***[[Pro Wrestling Illustrated]]***
** Faction of the Year (2022) – 
** Feud of the Year (2023) 
** Ranked No. 12 of the top 500 singles wrestlers in the *[[PWI 500]]* in 2024
* **Puerto Rico Wrestling Association**
** PRWA Caribbean Championship (1 time)
* **[[Ring of Honor]]**
** ROH World Television Championship (1 time)
** ROH World Tag Team Championship (1 time) – with Kevin Steen
** Match of the Decade (2010s) 
* ***[[SoCal Uncensored (website)|SoCal Uncensored]]***
** Match of the Year (2006) vs. PAC, November 18, Pro Wrestling Guerrilla
** Match of the Year (2007) vs. Bryan Danielson, July 29, Pro Wrestling Guerrilla
** Most Outstanding Wrestler (2006, 2007)
** Tag Team of the Year (2006) with Quicksilver
** Wrestler of the Year (2007)
* **STHLM Wrestling**
** STHLM Wrestling Championship (1 time)
* **[[Westside Xtreme Wrestling]]**
** wXw Unified World Wrestling Championship (1 time)
** 16 Carat Gold Tournament (2012)
* ***[[Dave Meltzer#Wrestling Observer Newsletter|Wrestling Observer Newsletter]]***
** Feud of the Year (2010) 
** Feud of the Year (2023) 
** Shad Gaspard/Jon Huber Memorial Award (2020)
** Best Gimmick (2022)
* **[[WWE]]**
** NXT Championship (1 time)
** WWE Intercontinental Championship (4 times)
** WWE United States Championship (2 times)
** WWE Raw Tag Team Championship (1 time) – with Kevin Owens
** WWE SmackDown Tag Team Championship (1 time) – with Kevin Owens
** Slammy Award (2 times)
*** NXT Superstar of the Year (2014)
*** Faction of the Year (2025) 

## นัดที่มีเดิมพัน

## เกร็ดน่าสนใจ
* เป็นนักมวยปล้ำชาวซีเรียคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ได้ปล้ำเป็นคู่เอกปิดเรสเซิลเมเนีย
* สามารถหยุดสถิติการครองแชมป์ที่ยาวนานได้ในเรสเซิลเมเนีย 2 ปีติดต่อกัน
* เป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ชนะในเรสเซิลเมเนียแบบ 1 ต่อ 1, แท็กทีม และแมตช์ชิงแชมป์
* เป็นคนแรกที่สามารถจับกดกุนเธอร์นับ 3 ได้ในการปล้ำตัวต่อตัวที่ค่ายหลัก WWE
* เป็นผู้ชนะในแมตช์กติกาวอร์เกมส์ 3 ปีติดต่อกันร่วมกับเจย์ อูโซ
* พูดได้หลายภาษาทั้ง อังกฤษ, ฝรั่งเศส และอาหรับ
* ไม่ดื่มแอลกอฮอล์และเป็นมุสลิมโดยกำเนิด
* มีองค์กรการกุศลชื่อ Sami for Syria เพื่อช่วยเหลือผู้ลี้ภัยในซีเรีย
* เขาเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำที่แฟน WWE รักทั้งในฐานะพระเอกและตัวตลกในคาแรกเตอร์ตลกๆ

## อ้างอิง




## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 
* 

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดา
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำสวมหน้ากาก
หมวดหมู่:ชาวแคนาดาเชื้อสายซีเรีย
หมวดหมู่:แคนาดามุสลิม
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเกแบ็ก