open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
เพรสคอตต์ บุช

**เพรสคอตต์ เชลดอน บุช** (, 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1895 - 8 ตุลาคม ค.ศ. 1972) เป็นนายธนาคารและเป็นนักการเมือง เพรสคอตต์ บุช เป็นบิดาของจอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช (ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 41) เป็นปู่ของจอร์จ ดับเบิลยู. บุช (ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 43) และเจบ บุช (ผู้ว่าการรัฐฟลอริดาคนที่ 43)
## ชีวิตส่วนตัว
เพรสคอตต์ บุชแต่งงานกับ โดโรธี วอล์กเกอร์ ในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1921 ที่เคนน์บังค์พอร์ต รัฐเมน พวกเขามีลูก 5 คน ได้แก่ เพรสคอตต์  (10 สิงหาคม ค.ศ. 1922 – 23 มิถุนายน ค.ศ. 2010) จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช (เกิด 1924 เขาได้รับการตั้งชื่อตามพ่อของโดโรธี จอร์จ เฮอร์เบิร์ต วอล์กเกอร์) แนนซี เอลลิส (เกิด 1926) โจนาธาน บุช (เกิด 1931) และ วิลเลียม "บัคกี้" บุช (เกิด 1938)

## บรรพบุรุษ



## งานเขียน
บทความที่เขียนโดยเพรสคอตต์ บุช ประกอบด้วย
* "Timely Monetary Policy," *วารสาร Banking*, มิถุนายน 1955 และ กรกฎาคม 1955
* "To Preserve Peace Let's Show the Russians How Strong We Are!" *นิตยสาร [[Reader's Digest]]*, กรกฎาคม 1959
* "Politics Is Your Business," Chamber of Commerce, State of New York, *นิตยสาร Bulletin*, พฤษภาคม 1960

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* University of Connecticut's profile of Prescott Bush 
* 
* Bush Family Tree
* 

หมวดหมู่:ตระกูลบุช
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐโอไฮโอ
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งปอด
บุญส่ง ไข่เกษ

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ **บุญส่ง ไข่เกษ** (เกิด 1 มกราคม พ.ศ. 2492) สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 12 อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดตราด อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตราด อดีตสมาชิกสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ อดีตเป็นอาจารย์ประจำคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดลและอาจารย์ประจำวิทยาลัยนครราชสีมา

## ประวัติ
บุญส่ง ไข่เกษ เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2492 ที่ตำบลแสนตุ้ง อำเภอเขาสมิง จังหวัดตราด เป็นบุตรของนายเสรี กับนางมะลิ ไข่เกษ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก 2 สถาบัน คือ ปริญญาวิทยาศาสตร์บัณฑิต (สุขาภิบาล) เกียรตินิยมอันดับ 2 รางวัลเหรียญทอง จากมหาวิทยาลัยมหิดล ปริญญารัฐศาสตร์บัณฑิต และนิติศาสตร์บัณฑิต จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทวิศวกรรมศาสตร์มหาบัณฑิต (วิศวกรรมสุขาภิบาล) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปริญญาโทสาธารณสุขศาสตร์ สาขาการจัดการคุณภาพน้ำ จากมหาวิทยาลัยทูเลน สหรัฐอเมริกา และปริญญาเอกวิศวกรรมเคมี เกียรตินิยมดีมาก จาก Université Savoie ประเทศฝรั่งเศส

## การทำงาน
บุญส่ง ไข่เกษ เคยเป็นอาจารย์ประจำ และหัวหน้าภาควิชาวิทยาศาสตร์อนามัยสิ่งแวดล้อม คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2515 ถึง พ.ศ. 2537 ดำรงตำแหน่งทางวิชาการเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ ต่อมาลาออกจากราชการ เข้าทำงานที่บริษัทที่ปรึกษาด้านวิศวกรรมและสิ่งแวดล้อม ในปี พ.ศ. 2537

บุญส่ง ไข่เกษ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ในพื้นที่จังหวัดตราด สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 เขาได้หันมาลงสมัครและได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดตราด แต่ยังไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่ได้เกิดการรัฐประหารในเดือนกันยายนของปีเดียวกัน ต่อมาในปี พ.ศ. 2553 เขาได้รับการสรรหาและเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ชุดที่ 3

ต่อมาในปี พ.ศ. 2557 ได้ลงสมัครและได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดตราดอีกครั้งหนึ่งโดยเป็นสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 11 ระหว่างวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2557 – 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 และสิ้นสุดลงเนื่องจากรัฐประหาร

ภายหลังการรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 เขาได้เข้าทำงานเป็นอาจารย์ประจำคณะสาธารณสุขศาสตร์และเทคโนโลยีสุขภาพ วิทยาลัยนครราชสีมา และเขาเป็นที่ปรึกษาด้านวิศวกรรมและสิ่งแวดล้อมทำการศึกษา EIA และ HIA ในโครงการสำคัญหลายโครงการ อาทิ โครงการทางด่วนพิเศษรามอินทรา-วงแหวนรอบนอก โครงการโรงไฟฟ้าพลังความร้อนร่วมระยอง โครงการประตูระบายน้ำปากพนัง โครงการเขื่อนผาจุก โครงการเขื่อนแม่วง โครงการอ่างเก็บน้ำคลองสะตอ

ในปี พ.ศ. 2562 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดตราด
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตราด
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาจังหวัดตราด
หมวดหมู่:สมาชิกวุฒิสภาไทยแบบแต่งตั้ง
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:ผู้ช่วยศาสตราจารย์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
หมวดหมู่:บุคคลจากสาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
หมวดหมู่:บุคคลจากสาขาวิชานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
หมวดหมู่:นิสิตเก่าคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากวิทยาลัยนครราชสีมา
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ชลาลัย

**ชลาลัย** เป็นบทประพันธ์ของ ศรีฟ้า ลดาวัลย์ (นามปากกาของหม่อมหลวงศรีฟ้า มหาวรรณ ได้รับการตีพิมพ์ในปี 2504 มีการนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ครั้งแรกในปี 2516 นำแสดงโดย อรัญญา นามวงศ์ สุคนธ์ทิพย์ เสนะวงศ์ สมบัติ เมทะนี และละครโทรทัศน์ในปี 2524 ทางช่อง 9 นำแสดงโดย ลินดา ค้าธัญเจริญ กนกกาญจน์ เอกศศิธร โกวิท วัฒนกุล และในปี 2534 ทางช่อง 5 นำแสดงโดย ชุติมา นัยนา สมรัชนี เกษร อรรถชัย อนันตเมฆ

## นักแสดงนำ

## รางวัล
***ละครโทรทัศน์ ปี 2524**
รางวัลเมขลา สาขานักแสดงนำหญิงดีเด่น ประจำปี 2524 (ลินดา ค้าธัญเจริญ)
## อ้างอิง
หมวดหมู่:นวนิยายไทย

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2516
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นภาพยนตร์
หมวดหมู่:วรรณกรรมที่สร้างเป็นละครโทรทัศน์
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2534
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 9
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่อง 5
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2524
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1980
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 1990
แฟร์รารี FF

**แฟร์รารี FF** () เป็นรถยนต์นั่งประเภทหรูหราสมรรถนะสูง เครื่องยนตร์กลางลำหน้า ขับเคลื่อนสี่ล้อ (AWD) 2 ประตู 2+2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี แฟร์รารี เปิดตัวครั้งแรกในงานเจนีวามอเตอร์โชว์ ในเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 2011 แฟร์รารี FF ยังเป็นรุ่นแรกของแฟร์รารีที่ใช้ระบบขับเคลื่อน 4 ล้อ (AWD) FFมีความยาว ยาวกว่าแฟร์รารี F12 แบร์ลีเน็ตตา ถึง 289 มม. โดยที่ทั้ง 2 เป็นรถ 4 ที่นั่งเหมือนกัน ลักษณะตัวถังของ FF ได้รับคำอธิบายว่า เป็นรถชูดทิง-เบรก (Shooting-brake) ซึ่งเป็นชนิดของรถสปอร์ตที่มีท้าย ด้านหลัง หรือที่เรียกรู้จักกันดีในปัจจุบันว่า วากอน (Wagon) ทำให้รถคันนี้มีประตู 3 บานด้วยกัน

แฟร์รารี FF ออกแบบมาเพื่อแทนที่ แฟร์รารี 612 สคากลิตติ ( Ferrari 612 Scaglietti) ที่ได้ยกเลิกการผลิตไปในปี ค.ศ. 2011 คำว่า "FF" มีความหมายว่า "Ferrari Four" ซึ่งแปลว่า 4 ที่นั่ง และ ขับเคลื่อน 4 ล้อ FF สามารถทำความเร็วสูงสุดได้ถึง 335 กม./ชม. และอัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ได้ที่ 3.7 วินาที จนทำให้แฟร์รารี FF ได้ทำการบันทึกในกินเนสส์บุ๊ค ว่า "เป็นรถ 4 ที่นั่งที่เร็วที่สุดในโลก" แฟร์รารี FF ได้ตั้งราคาจำหน่ายมาตราฐานไว้ที่ $300,000 กับจำนวน 800 คัน ที่จะผลิตในช่วงปีแรก

แฟร์รารี FF มาพร้อมกับเครื่องขนาด 6.3 ลิตร (6,262 cc) V12 มีกำลัง 660 PS (485 kW; 651 hp) ที่ 8,000 rpm และแรงบิดสูงสุด 683 N·m (504 lb·ft) ที่ 6000 rpm เป็นระบบเกียร์อัตโนมัติ 7 จังหวะ เช่นเดียวกับแฟร์รารี F12 แบร์ลีเน็ตตา, แคลิฟอร์เนีย, 458 อิตาเลีย

FF ชนะรางวัล "เอสเททคาร์แห่งปี 2011" (Estate Car of the Year 2011 ) จากท็อปเกียร์ และในวันศุกร์ที่ 31 พฤษภาคม ปี ค.ศ. 2013 กระทรวงพลังงานของสหรัฐ ก็ได้มอบรางวัลให้ แฟร์รารี FF ที่มีขนาดเครื่อง 12 สูบ 6.3 ลิตร กับเกียร์อัตโนมัติ 7 จังหวะ ในฐานะ "รถมิตไซ-คลาส ที่ใช้น้ำมันน้อยที่สุด" (Least Fuel Efficient Car in the midsize class) คู่กับ เบนท์ลีย์ มัวซานน์

## ดูเพิ่ม
*แฟร์รารี
*แฟร์รารี 458 อิตาเลีย
*แฟร์รารี แคลิฟอร์เนีย
*แฟร์รารี F12 แบร์ลีเน็ตตา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รถสปอร์ต
FF
หอสมุดประชาชนนิวยอร์ก

**หอสมุดประชาชนนิวยอร์ก** ( (NYPL)) คือ หอสมุดสาธารณะในนครนิวยอร์ก ด้วยหนังสือเกือบ 53 ล้านเล่ม หอสมุดแห่งนี้มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของสหรัฐอเมริกา (และอันดับ 3 ของโลก) รองจากหอสมุดรัฐสภา หอสมุดมีการบริหารจัดการอย่างเป็นอิสระ และดำเนินการโดยไม่แสวงหาผลกำไร หอสมุดมีสาขาในเขต (Borough) แมนแฮตตัน, เดอะบร็องซ์ และเกาะสแตเทน โดยมีการเข้าร่วมกับหอสมุดทางวิชาการ (academic libraries) และวิชาชีพ (professional libraries) ในเขตรัฐนิวยอร์ก ส่วนเมืองอื่น ๆ ใน 2 เขตของนครนิวยอร์ก ได้แก่ บรุกลิน และควีนส์ มีการให้บริการโดยหอสมุดสาธารณะบรุกลินส์ และหอสมุดควีนส์ สาขาของหอสมุดประกอบด้วยหอสมุดวิจัย (research libraries) และหอสมุดที่ยืมหนังสือได้ (Lending libraries) 

หอสมุดดำเนินงานในศตวรรษที่ 19 และกลายเป็นศูนย์รวมหนังสือจากที่ต่าง ๆ รวมถึงเป็นแหล่งสังคมของผู้รักหนังสือ (bibliophiles) และผู้มั่งคั่ง โดยได้รับการสนับสนุนจากมูลนิธิและชาวอเมริกันที่ร่ำรวยในแต่ละยุคสมัย

## อาคารหลัก

อาคารหลักของหอสมุด ตั้งอยู่บนถนนสายที่ 5 (Fifth Avenue) ก่อสร้างระหว่าง ค.ศ. 1897-1911 และเปิดทำการใน ค.ศ. 1911 ตัวอาคารหลักคือ 1 ใน 4 ของหอสมุดวิจัย ห้องที่มีชื่อเสียงคือ ห้องอ่านหนังสือหลักโรส (Rose Main Reading Room : Room 315) มีกว้าง 78 ฟุต (23.8 เมตร) ความยาว 297 ฟุต (90.5 เมตร) ความสูงถึงเพดาน 50 ฟุต (15.8 เมตร) 

ห้องโรส ประกอบด้วยแถวตู้หนังสืออ้างอิงนับพันเล่ม ซึ่งเปิดโล่งแต่ละชั้นของระเบียง เหนือขึ้นไปมีหน้าต่างขนาดใหญ่และโคมไฟระย้า ตกแต่งด้วยไม้เนื้อแข็ง โต๊ะ เก้าอี้ และโคมไฟทองเหลือง รวมถึงมีการติดตั้งเครื่องคอมพิวเตอร์ เพื่อค้นหาหนังสือหอสมุด มีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกและอินเทอร์เน็ตสำหรับแล็ปท็อป นอกจากนี้ยังมีห้องพิเศษ โดยตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติกับนักประพันธ์และนักวิชาการคนสำคัญ ซึ่งเป็นผู้วิจัยและเขียนหนังสือของหอสมุด แต่ไม่เพียงนักวิชาการเท่านั้น ระหว่างภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ (Great Depression) สมาชิกหอสมุดหลายคนออกจากงานและใช้หอสมุดที่จะปรับปรุงชีวิตของพวกเขา หอสมุดได้รับการประกาศสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ ใน ค.ศ. 1965 

## สมุดภาพ
 perrow="5">
ไฟล์:New York Public Library 1908c.jpg|อาคารหอสมุดใน ค.ศ. 1908 ในข่วงสุดท้ายของการก่อสร้าง
ไฟล์:MApDivision6618.JPG|ห้องแผนที่
ไฟล์:USA-NYC-New York Public Library9.jpg|ภายในหอสมุด
ไฟล์:USA-NYC-New York Public Library3.jpg|ภายนอกหอสมุด
ไฟล์:New York Public Library Lion May 2011.JPG|สิงโตด้านหน้าหอสมุด


## อ้างอิง

หมวดหมู่:องค์การที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2438
หมวดหมู่:ห้องสมุดในสหรัฐ
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในนครนิวยอร์ก
ฮิซามิตสึสปริงส์

**ซางะ ฮิซามิสึ สปริงส์** (; ) เป็นทีมวอลเลย์บอลหญิง ซึ่งตั้งอยู่ ณ เมืองโกเบ จังหวัดเฮียวโงะ และโทซุ จังหวัดซะงะ ประเทศญี่ปุ่น ทีมนี้เข้าแข่งขันในวี.พรีเมียร์ลีก โดยสโมสรได้รับการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1948 ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2020 ทีมนี้ประกาศเปลี่ยนชื่อจาก "ฮิซามิตฟาร์มาซูติคัลสึสปริงส์" ไปเป็น "ฮิซามิตสึสปริงส์" พร้อมเปิดเผยมาสกอตและโลโก้ใหม่

เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024 ทีมได้ประกาศเปลี่ยนชื่อเป็น "ซางะ ฮิซามิตสึ สปริงส์"

ทีมฮิซามิสึสปริงส์ชนะการแข่งขันศึก วี.พรีเมียร์ลีก รอบชิงชนะเลิศเป็นสมัยที่สอง เมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 2007 โดยเป็นฝ่ายชนะทีมเจที มาร์เวลลัส ทั้งนี้ ฮิซะมิสึสปริงส์มีเจ้าของทีมคือบริษัทฮิซะมิสึฟาร์มาซูติคอล และนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น ซึ่งได้แก่ มิยุ นากาโอกะ, คานาโกะ ฮิระอิ, นานะ อิวาซากะ, ยุกิ อิชิอิ และริสะ ชินนาเบะ ล้วนอยู่สังกัดสโมสรแห่งนี้

เดือนเมษายน พ.ศ. 2557 ในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2014 ที่จัดขึ้น ณ จังหวัดนครปฐม ประเทศไทย ทีมฮิซามิสึสปริงส์ สามารถเป็นฝ่ายครองแชมป์ ด้วยการเป็นฝ่ายชนะทีมเทียนจินวอลเลย์บอล ที่ 3-0 เซต

## เกียรติประวัติ
;เจแปนวอลเลย์บอลลีก/วี.ลีก/วี.พรีเมียร์ลีก
*แชมป์ (8 สมัย): ฤดูกาล 2001-2002, 2006–2007, 2012-2013, 2013-2014, 2015-2016, 2017-2018, 2018-2019 และ 2021-2022
*รองชนะเลิศ (5 สมัย): ฤดูกาล 2000-2001, 2005–2006, 2008–2009, 2011-2012, 2014-2015
;คุโระวะชิกิออลเจแปนวอลเลย์บอลแชมเปียนชิพ
*แชมป์ (3 สมัย): ค.ศ. 2006, 2007 และ 2013
*รองชนะเลิศ (1 สมัย): ค.ศ. 2009
;ถ้วยพระราชทานสมเด็จพระจักรพรรดินี
*แชมป์ (8 สมัย): ค.ศ. 2009, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2018 และ 2021
*รองชนะเลิศ (3 สมัย): ค.ศ. 2007, 2023 และ 2024
;มหกรรมกีฬาแห่งชาติญี่ปุ่น (วอลเลย์บอล)
*แชมป์ (5 สมัย): ค.ศ. 1980, 1983, 1986, 1989 และ 2012
*รองชนะเลิศ (3 สมัย): ค.ศ. 2011, 2014 และ 2016
;วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย
*แชมป์ (2 สมัย): ค.ศ. 2002 และ 2014
*รองชนะเลิศ (1 สมัย): ค.ศ. 2015
*อันดับที่3 (1สมัย): ค.ศ.2019

## ผลการแข่งขันลีก

## รายชื่อผู้เล่นฤดูกาล 2025-26
* ผู้ฝึกสอน:  คุมิ นากาดะ

## นักวอลเลย์บอลที่เคยร่วมทีม
*  นาตาชา ออสโมโครวิช (ค.ศ. 1996/97)
*  ฟรานซีน เยือร์มัน (ค.ศ. 2002/03)
*  เกเนีย การ์กาเซส (ค.ศ. 2005/06)
*  เฟร์เรย์รา อานา ปอลลา ลอเปส (ค.ศ. 2006/07, 2011/12)
*  เยเลนา พาฟโลวา (ค.ศ. 2007/08)
*  โลแกน ทอม (ค.ศ. 2008/09)
*  เอลีเซอชีลา โอลิฟีรา (ค.ศ. 2009/11)
*  บาร์โบซา ซีเบลล์
*  ฟาเบียน่า
*  บรังคีก้า มิฮายโลวิช
*  โฟลุค อคินราเดโว-กุนเดอร์สัน
*  แม็คเคนซี่ อดัมส์
*  ลิเซ่ ฟาน เฮคเค่ 
*  ชิตพร กำลังมาก
* เคโกะ ฮาระ
* ชิซุกะ เฮียวโด
* ไมโกะ ฮันซะวะ
* ไอ ยามาโมโตะ
* อายะ มิคะมิ
* เอริ โทคุงาวะ
* นาโอโกะ ฮาชิโมะโตะ
* มิกิ อิชิอิ
* ชูกะ โอะยะมะ
* มิยุกิ คะโน
* คานาโกะ โอมุระ
* ยูโกะ ซะโนะ
* มิซากิ อิโนะอุเอะ
* ยุกะ อิเคยะ
* มิซุโฮะ อิชิดะ
* คานาโกะ ฮิราอิ
* ริโฮะ โอตาเกะ
* มิยู นากาโอกะ
* ยุกิ อิชิอิ
* นานะ อิวาซากะ
* ริสะ ชินนาเบะ
* อาคาริ ชิราซาวะ
* อาริสะ อิโนะอุเอะ
* มานะ โทเอะ
* ฮิคาริ คาโต้
* ริกะ โนโมโตะ
* อาสึกะ ฮามามัตสึ
* ยุกะ อิเคยะ

## อ้างอิง

ฮิซามิตสึสปริงส์
หมวดหมู่:สโมสรวอลเลย์บอลในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:สโมสรกีฬาที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2491
__INDEX__
__NEWSECTIONLINK__
อะตอม (เรย์ พาลเมอร์)

**อะตอม** () เป็นตัวละครการ์ตูนซูเปอร์ฮีโรที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนของดีซีคอมิกส์ สร้างสรรค์โดย การ์ดเนอร์ ฟ็อก และกิล เคน ปรากฏตัวครั้งแรกในการ์ตูน *[[Showcase]]* ฉบับที่ 34 (ตุลาคม 1961)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Index to the Atom's Earth-1 adventures
* Article on the history/legacy of The Atom  from the Comics 101 article series by Scott Tipton.
* Profile of the Atom from the Superman/Aquaman Hour of Adventure
*The Atom (1961) at Don Markstein's Toonopedia. Archived from the original on April 6, 2012.

หมวดหมู่:ตัวละครหนังสือการ์ตูน
หมวดหมู่:ตัวละครในบันเทิงคดีที่สามารถเปลี่ยนแปลงขนาด
หมวดหมู่:ตัวละครดีซีคอมิกส์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นชาวยิวอเมริกัน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นศาสตราจารย์
หมวดหมู่:ซูเปอร์ฮีโร่ในดีซีคอมิกส์
รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายเหนือ-ใต้

**สายเหนือ–ใต้** เป็นเส้นทางแรกของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์) มีระยะทาง 45 กิโลเมตร 27 สถานี (นับรวมกับสถานีส่วนต่อขยายที่เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2014) สีประจำเส้นทางคือสีแดง

## รายชื่อสถานี

## แหล่งข้อมูลอื่น
* North South Line

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เส้นทางของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์)
อะโดบี ออเธอร์แวร์

**แมโครมีเดีย ออเธอร์แวร์** () ซึ่งปัจจุบันได้เป็นส่วนหนึ่งของอะโดบีซิสเต็มส์ โดยเป็นโปรแกรมที่มีพื้นฐานบนการใช้งานแบบผังงาน ออเธอร์แวร์ได้ถูกนำมาใช้สำหรับการสร้างโปรแกรมสำหรับการโต้ตอบที่สามารถบูรณาการเป็นเนื้อหามัลติมีเดียได้ ซึ่งแบบผังงานของออเธอร์แวร์จะต่างจากโปรแกรมอื่นๆ เช่น อะโดบี แฟลช และ อะโดบี ไดเร็กเตอร์ ซึ่งใช้การจัดการงานแบบเส้นเวลา และ โครงสร้างสคริปต์

## ประวัติ
**ออเธอร์แวร์** เป็นโปรแกรมที่พัฒนาโดยบริษัทแมโครมีเดีย คิดค้นขึ้นในปี พ.ศ. 2530 โดยด็อกเตอร์ไมเคิล อัลเลน ซึ่งอัลเลนมีส่วนร่วมในการพัฒนาระบบปฏิบัติการพลาโต ในช่วงยุค 1970 กับมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ และ คอนโทรลดาตาคอเปอเรชัน หรือ CDC โดยอัลเลนเป็นหัวหน้าของการสร้างระบบช่วยสอน และลงทุนอย่างมากมายเพื่อที่จะสร้างซอฟต์แวร์ที่เสมือนกับห้องสมุด และมีบทเรียนต่างๆ ให้สามารถทำงานบนระบบปฏิบัติการพลาโต

การเขียนบทเรียนบนระบบปฏิบัติการพลาโตเป็นภาษาโปรแกรมเฉพาะที่เรียกว่า ติวเตอร์ (TUTOR) ซึ่งมีโครงสร้างเฉพาะตัวในการสอน เช่นการตัดสินคำตอบ และ โครงสร้างที่สามารถแตกแยกเป็นส่วนย่อยๆ ได้ ติวเตอร์สามารถสร้างระบบสคิรปต์ที่มีประสิทธิภาพ เช่น การจำลองสิ่งต่างๆ และการเล่นเกม อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะมีความตั้งใจที่จะสร้างสิ่งที่ให้ความรู้เกี่ยวกับการศึกษาเป็นเวลานานนับทศวรรษที่ผ่านมาในการทำงาน แต่ภาษาติวเตอร์ ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะสามารถเรียนรู้และเข้าใจมัน

ออเธอร์แวร์เป็นโปรแกรมที่นำมาแก้มาปัญหาของภาษาติวเตอร์ ซึ่งในช่วงแรกเป็นโปรแกรมสำหรับแมคอินทอช เท่านั้น แต่โปรแกรมสามารถทำงานบนระบบดอส ได้ด้วย ซึ่งโปรแกรมบนดอสพัฒนาจนถึงการปล่อยโปรแกรมให้สามารถทำงานบนไมโครซอฟท์ วินโดวส์

ออเธอร์แวร์ใช้หน้าตาของโปรแกรมที่สามารถมองเห็นได้ด้วยไอคอน ซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญของการเรียนรู้แบบโต้ตอบ โดยผู้ใช้สามารถวางไอคอนไว้บนเส้น (flowline) เพื่อสร้างลำดับเหตุการณืที่จะกำหนดให้เกิดขึ้น โดยออเธอร์แวร์ประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็วในการวางขายโปรแกรม บริษัทออเธอร์แวร์ ก่อตั้งขึ้นขึ้นในปี พ.ศ. 2535 โดยเป็นการรวมตัวของบริษัทแมโครมายด์ และ พาราคอมป์ ก่อนจะเป็นแมโครมีเดีย และต่อมาในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2548 อะโดบี ได้ควบรวบแมโครมีเดียเข้าด้วยกัน ภายใต้ชื่ออะโดบีซิสเต็มส์ ซึ่งรุ่นปัจจุบันของโปรแกรมคือ 7.02 โดยรุ่น 7 วางขายในปี พ.ศ. 2546 ซึ่งมีปัญหากับอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 7 และต่อมาได้มีปัญหากับโหมดป้องกันบนวินโดวส์วิสตา เป็นข้อผิดพลาดของรันไทม์ ReadURL() Javascript function

โดยสังคมที่มีส่วนร่วมในการพัฒนาออเธอร์แวร์นั้นรู้กันว่าจะมีการพัฒนารุ่น 8.0 ก่อนที่จะมีการควบรวมของทั้งสองบริษัท กับ 4 รุ่นทดลองที่ปล่อยออกมาให้ทดสอบก่อนจะมีการรวมบริษัท รวมไปถึงคุณลักษณะใหม่ต่างๆ ความสามารถในการเผแพล่เป็นไฟล์ช็อกเวฟแฟลช ซึ่งต่อมาในวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2550 หลังจากหลายปีในการพัฒนารุ่นใหม่ อะโดบีได้ยืนยันว่าจะหยุดการพัฒนาออเธอร์แวร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*Adobe solutions for e-learning
*Authorware User Community (Authorware.com)
*AWARE - the discussionlist for Macromedia Authorware professionals 
*Adobe plans to discontinue development of Authorware - August 8, 2007
*A'ware Tips

หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ของแมโครมีเดีย
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ของอะโดบี
พรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (พ.ศ. 2473–2488)

**พรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน** (, ;  / 黨共產東洋, ;  ; ; ) เป็นพรรคการเมืองที่เปลี่ยนรูปมาจากพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2473 พรรคนี้ได้สลายตัวไปเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488

## ประวัติ
พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามเดิมก่อตั้งเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 โดยการรวมพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน ซึ่งเป็นพรรคที่มีกิจกรรมในตังเกี๋ย พรรคคอมมิวนิสต์อันนัมที่มีกิจกรรมในโคชินจีน และสันนิบาตคอมมิวนิสต์อินโดจีนที่มีกิจกรรมในอันนัมหรือเวียดนามกลาง อย่างไรก็ตาม โคมินเทิร์นได้เสนอว่าขบวนการคอมมิวนิสต์ควรได้รับการสนับสนุนทั่วทั้งอินโดจีนฝรั่งเศส ไม่ใช่เฉพาะเวียดนาม ดังนั้น พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามจึงเปลี่ยนไปเป็นพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (พ.ศ. 2473–2488) และมีความประสงค์จะล้มล้างการปกครองของฝรั่งเศสในอินโดจีนฝรั่งเศส

พรรคนี้ได้สลายตัวไปเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 สมาชิกที่เป็นชาวเวียดนามได้จัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามขึ้นใหม่ ส่วนสมาชิกที่เป็นชาวลาวและกัมพูชาได้แยกไปจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์ของตนเอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พรรคคอมมิวนิสต์
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
กรวีร์ ปริศนานันทกุล

**กรวีร์ ปริศนานันทกุล**  (เกิด 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525)  เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง กรรมการบริหารพรรคภูมิใจไทย อดีตเลขาธิการสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ อดีตประธานบริษัท ลีกภูมิภาค จำกัด อดีตรักษาการประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท ไทยลีก จำกัด

กรวีร์ เคยเข้าร่วมแข่งขันในรายการอัจฉริยะข้ามคืน และเป็นผู้ชนะล้านที่ 9 ของรายการ เมื่อปี พ.ศ. 2549

## ประวัติ
กรวีร์ ปริศนานันทกุล (ชื่อเล่น : แชมป์) เกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 ที่ตำบลเอกราช อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง เป็นบุตรคนที่สองของ นายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ กับนางรวีวรรณ ปริศนานันทกุล (สกุลเดิม : ฉัตรบริรักษ์) จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ต่อมาเรียนปริญญาตรีที่ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งเขาเคยเป็นนายกองค์การนักศึกษามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเคยเป็นประธานเชียร์งานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 61 ต่อมาเขาได้เข้าศึกษาระดับปริญญาโท สาขา International Marketing จาก Malardalen University ประเทศสวีเดน และเข้ารับการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาวิชารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

## การทำงาน
### การเมือง
กรวีร์ เคยทำงานการเมืองท้องถิ่นในตำแหน่งเลขานุการนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอ่างทอง ในระหว่างปี พ.ศ. 2552 ถึงปี พ.ศ. 2554 ต่อมาจึงได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยแรก

ปี พ.ศ. 2561 เขาได้ย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562

### สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร
กรวีร์ ปริศนานันทกุล ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 4 สมัย คือ
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 จังหวัดอ่างทอง สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 จังหวัดอ่างทอง สังกัดพรรคภูมิใจไทย
# การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2569 จังหวัดอ่างทอง สังกัดพรรคภูมิใจไทย

### กีฬา
แวดวงฟุตบอล ในปี พ.ศ. 2559 ได้รับเลือกเป็นสภากรรมการ สมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย และยังได้ทำหน้าที่ ผู้ดูแลฟุตบอลระดับ T3/T4 ลีกภูมิภาค  รวมถึงการได้เป็น ผู้ควบคุมการแข่งขันฟุตบอลของเอเอฟซีและฟีฟ่า 

ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขาธิการสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย ต่อมาเขาลาออกจากตำแหน่งในขณะรักษาการหลังจากหมดวาระ เนื่องจากเกรงว่าจะขัดต่อระเบียบกฎหมาย ป.ป.ช.

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภอป่าโมก
หมวดหมู่:สกุลปริศนานันทกุล
หมวดหมู่:สกุลฉัตรบริรักษ์
หมวดหมู่:นักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอ่างทอง
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยแบบบัญชีรายชื่อ
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคชาติไทยพัฒนา
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคภูมิใจไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
หมวดหมู่:นายกองค์การนักศึกษาในประเทศไทย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
พันธมิตรประชาชน

**พันธมิตรประชาชน** หรือ **ปากาตันระก์ยัต** (; ; ) เป็นแนวร่วมอย่างไม่เป็นทางการของพรรคการเมืองในมาเลเซีย ในปัจจุบันได้ควบคุมรัฐบาลระดับรัฐ 4 รัฐคือ กลันตัน เกอดะฮ์ ปีนัง และเซอลาโงร์ โดยต่อต้านแนวร่วมแห่งชาติในระดับสหพันธ์ แนวร่วมนี้ก่อตั้งโดยพรรคความยุติธรรมประชาชน พรรคกิจกรรมประชาธิปไตยและพรรคปาส เมื่อ 1 เมษายน พ.ศ. 2551 หลังการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 12 ของมาเลเซีย พวกเขาเคยก่อตั้งแนวร่วมทางเลือกมาก่อนหน้านี้ในการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 10 ต่อมาในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2553 พรรคแห่งชาติซาราวักได้เข้าร่วมในพันธมิตรประชาชนด้วยหลังจากที่ถูกขับออกจากแนวร่วมแห่งชาติ แต่ได้ออกจากแนวร่วมนี้ไปเมื่อ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

พรรคเริ่มแรกทั้งสามพรรคได้ร่วมงานกันในการเลือกตั้งทั่วไปครั้งที่ 12 ซึ่งได้รับการเลือกตั้งในระดับรัฐเพิ่มขึ้น และมีความสำคัญมากขึ้นในระดับสหพันธ์ โดยพันธมิตรประชาชนได้จัดตั้งรัฐบาลในรัฐกลันตัน เกอดะฮ์ ปีนัง และเซอลาโงร์ รัฐบาลของรัฐเปรักอยู่ภายใต้การควบคุมของพันธมิตรประชาชนจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 ก่อนที่แนวร่วมแห่งชาติจะขึ้นสู่อำนาจ ใน พ.ศ. 2552 แนวร่วมนี้เป็นแนวร่วมอย่างไม่เป็นทางการ จน เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 จึงได้จดทะเบียนเป็นแนวร่วมอย่างเป็นทางการโดย ซาอิด อิบราฮิม เป็นประธานแนวร่วม

พรรคแต่ละพรรคที่เข้าร่วมในพันธมิตรประชาชนต่างมีนโยบายเป็นของตนเอง พรรคความยุติธรรมประชาชนเรียกร้องให้มีความยุติธรรมในสังคม และต่อต้านการฉ้อราษฎร์บังหลวง พรรคปาสต้องการให้มาเลเซียเป็นรัฐอิสลาม ส่วนพรรคกิจกรรมประชาธิปไตยเน้นด้านผู้ใช้แรงงาน นโยบายหลายเชื้อชาติ และประชาธิปไตยสังคมนิยม
## อ้างอิง

หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศมาเลเซีย
แนวร่วมปิตุภูมิเวียดนาม

**แนวร่วมปิตุภูมิเวียดนาม** (; ) ก่อตั้งเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 เกิดจากการรวมตัวของแนวร่วมปิตุภูมิเวียดนามแห่งเวียดนามเหนือ เวียดกงและกองทัพแห่งชาติประชาธิปไตยและสันติภาพแห่งเวียดนามในเวียดนามใต้ จัดเป็นกลุ่มที่นิยมรัฐบาลในเวียดนามและมีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม นอกจากนั้น สหภาพทั่วไปของแรงงานเวียดนามในขณะนั้น สหภาพเยาวชนคอมมิวนิสต์โฮจิมินห์ได้เข้าร่วมด้วย และได้รวมพรรคประชาธิปไตยแห่งเวียดนามและพรรคสังคมนิยมแห่งเวียดนามจนทั้งสองพรรคถูกยุบเลิกเมื่อ พ.ศ. 2531 แนวร่วมนี้ยังเป็นที่ปรึกษาของรัฐบาลและองค์กรของรัฐบาล จัดว่าเป็นตัวแทนประชาชน และรัฐธรรมนูญและกฎหมายเวียดนามได้กำหนดบทบาทพิเศษให้ แนวร่วมนี้มีบทบาทในการเลือกตั้งด้วย
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Vietnamese Fatherland Front official website 
หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศเวียดนาม
หมวดหมู่:พรรคในระบบพรรคการเมืองเดียว
สหภาพเยาวชนคอมมิวนิสต์โฮจิมินห์

**สหภาพเยาวชนคอมมิวนิสต์โฮจิมินห์**  ( (Đoàn TNCS)), เป็นองค์กรระดับยุวชนที่ใหญ่ที่สุดในเวียดนาม นำโดยพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม 

สหภาพนี้ก่อตั้งเมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2473 โดยมีโฮจิมินห์เป็นผู้ก่อตั้งและผู้นำ ระหว่างการประชุมคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามครั้งที่ 2 ได้มีการพิจารณาถึงงานระดับยุวชน ต่อมาได้นำเข้าสู่สมัชชาใหญ่ระดับชาติใน พ.ศ. 2504 และได้ตกลงให้จัดตั้งองค์กรยุวชนขึ้น โดยถือว่า 26 มีนาคม พ.ศ. 2473 เป็นวันก่อตั้งสหภาพแรงงานยุวชนโฮจิมินห์ ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็นสหภาพเยาวชนคอมมิวนิสต์โฮจิมินห์
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์ทางการ 

หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศเวียดนาม
รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายตะวันออก-ตะวันตก

[200px|thumb|right|[สถานีปาซีร์ริซ]] 
[thumb|200px|right|[สถานีท่าอากาศยานจางี]]
**รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายตะวันออก-ตะวันตก (EWL)** เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่สองของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์) มีระยะทาง 57.2 กิโลเมตร 35 สถานี โดยมีระยะทางมากที่สุดในระบบ ใช้เวลาในการเดินทาง 1 ชั่วโมง 3 นาที สีประจำเส้นทางคือสี **<span style="color:green;">เขียว</span>** เป็นเส้นทางเดียวที่สามารถเชื่อมต่อกับท่าอากาศยานจางีสิงคโปร์ได้
200px|thumb|right|สถานีโดเวอร์

## สถานี

**สัญลักษณ์**

**รายชื่อสถานี**
}&nbsp;&nbsp;||
|Tanah Merah||100x100px||&nbsp;&nbsp;*(until 2040)*  &nbsp;&nbsp;*(after 2040)* || rowspan="9" | 
|-
|scope="row"|  &nbsp;||
|Bedok||100x100px||&nbsp;Bedok
|-
|scope="row"|  &nbsp;||
|Kembangan||100x100px||
|-
|scope="row"|  &nbsp;||
|Eunos||100x100px||&nbsp;Eunos
|-
|scope="row"|  &nbsp;||
|Paya Lebar||99x99px||&nbsp;
|-
|scope="row"|  &nbsp;||
|Aljunied||100x100px||
|- .
|scope="row"|  &nbsp;||
|Kallang||100x100px||&nbsp;Lorong 1 Geylang
|-
|scope="row"|  &nbsp;&nbsp;||
|Lavender||100x100px||
|-
|scope="row"|  &nbsp;&nbsp;||
|Bugis||100x100px||&nbsp;
|-
|scope="row"|  &nbsp;&nbsp;||
|City Hall||100x100px||&nbsp; || rowspan="4" | 
|-
|scope="row"|  &nbsp;&nbsp;||
|Raffles Place
|100x100px||&nbsp;
|-
|scope="row"|  &nbsp;||
|Tanjong Pagar||100x100px||
|-
|scope="row"|  &nbsp;&nbsp;||
|Outram Park||100x100px||&nbsp;  &nbsp;&nbsp;
|-
|scope="row"|  &nbsp;&nbsp;||
|Tiong Bahru||100x100px|| ||rowspan="5"| 
|-
|scope="row"|  &nbsp;||
|Redhill||100x100px||rowspan="3" 
|-
|scope="row"|  &nbsp;||
|Queenstown||100x100px
|-
|scope="row"|  &nbsp;||
|Commonwealth||100x100px
|-
|scope="row"|  &nbsp;&nbsp;||
|Buona Vista||100x100px||&nbsp; ― &nbsp;Buona Vista&nbsp;Ghim Moh
|-
|scope="row"|  *[[Infill station]]*  &nbsp;||
|Dover||100x100px||||  || S$45 million
|-
|scope="row"|  &nbsp;||
|Clementi||100x100px|| &nbsp;&nbsp;*(2032)* ― &nbsp;Clementi ||  || rowspan="5" | S$5 billion
|-
|scope="row" |    &nbsp;||
|Jurong East||100x100px||&nbsp;  &nbsp;&nbsp;*(2028)* ― &nbsp;Jurong East|| rowspan="3" | 
|-
|scope="row"|  &nbsp;||
|Chinese Garden||100x100px||rowspan="2" 
|-
|scope="row"|  &nbsp;||
|Lakeside||100x100px
|-
|scope="row"|  &nbsp;||
|Boon Lay||100x100px||&nbsp;&nbsp;*(2027)* ― &nbsp;Boon Lay|| 
|-
|scope="row"|  &nbsp;||
|Pioneer||100x100px|||| rowspan="2" |  || rowspan="2" | S$436 million
|-
|scope="row"|  &nbsp;||
|Joo Koon||100x100px||&nbsp;Joo Koon
|-
|scope="row"|  &nbsp;||
|Gul Circle|||| rowspan="3"  || rowspan="4" |  || rowspan="4" | S$3.5 billion
|-
|scope="row"|  &nbsp;||
|Tuas Crescent||100x100px
|-
|scope="row"|  &nbsp;||
|Tuas West Road||100x100px
|-
|scope="row" |    &nbsp;||
|Tuas Link||100x100px||&nbsp;Tuas ― &nbsp;Tuas Checkpoint&nbsp;
|-
! colspan="7" |Changi Airport Line (CAL)
*Spur line to be integrated into the  by 2040*
|-
|scope="row"|&nbsp;&nbsp;&nbsp;||
|Expo||100x100px||&nbsp;||  || rowspan="2" |
|-
|scope="row" |  &nbsp;&nbsp;||
|Changi Airport||100x100px||&nbsp;Changi Airport ― &nbsp;Changi Airport Terminals 1–4&nbsp;|| 
|}

## แหล่งข้อมูลอื่น
* East West Line

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เส้นทางของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์)
หมวดหมู่:รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานในประเทศสิงคโปร์
รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายตะวันออกเฉียงเหนือ

**รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายตะวันออกเฉียงเหนือ** (North East Line, NEL) เป็นการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (เอ็มอาร์ที) ความจุสูงสายหนึ่งในประเทศสิงคโปร์ ดำเนินการโดยเอสบีเอสแทรนสิต รถไฟสายที่มีความยาว  ถือเป็นสายที่สั้นที่สุดของเอ็มอาร์ที เริ่มต้นจากสถานีฮาร์เบอร์ฟรอนต์ในสิงคโปร์ตอนใต้ไปยังสถานีชายฝั่งปุงกลทางตะวันออกเฉียงเหนือ บริการสถานี 17 แห่งผ่านไชนาทาวน์, ลิตเติลอินเดีย, เซอรังกูน และโฮ่วก่าง รถไฟสายนี้มีสีม่วงบนแผนที่ทางการ ถือเป็นสายเอ็มอาร์ทีสายที่ 3 ของสิงคโปร์ และเป็นเส้นทางรถไฟฟ้าใต้ดินไร้คนขับที่ทำงานอัตโนมัติเต็มรูปแบบสายแรกของโลก

## เครือข่ายและปฏิบัติการ
### บริการ

ใน ค.ศ. 2022 สายตะวันออกเฉียงเหนือมีผู้ใช้งานรายวันอยู่ที่ 527,000 คน รถไฟสายนี้บริการระหว่างเวลา 5:30น. ถึง 0:30น. โดยในวันปกติและวันเสาร์ รถไฟขบวนแรกออกจากชายฝั่งปุงกล (สถานปลายทางฝั่งเหนือ) ณ เวลา 5:39น. รถไฟขบวนสุดท้ายออกจากฮาร์เบอร์ฟรอนต์ (สถานีปลายทางฝั่งใต้) ณ เวลา 23:56น. รถไฟถึงสถานีทุก ๆ  2.5 ถึง 5 นาที และการเดินทางทั้งสายใช้เวลา 35 นาที

### สถานี
รถไฟสายนี้มี 17 สถานีจากฮาร์เบอร์ฟรอนต์ถึงชายฝั่งปุงกล โดยมีแปดสถานี (ภายหลังเป็น 9 หลังสายข้ามเกาะสร้างเสร็จ) ที่เชื่อมกับสายเอ็มอาร์ที/แอลอาร์ทีสายอื่น สถานีที่ระบุเป็น "NE2" ซึ่งรวมไว้ในแผนหลัก ค.ศ. 1991 ระหว่างฮาร์เบอร์ฟรอนต์กับสวนอูทรัม อาจสร้างขึ้นได้หากการพัฒนามีความจำเป็น

}||เซิงกัง||||―เซิงกัง|| rowspan="2" | 
|-
|scope="row"|||ปุงกล|||| (2032)―ปุงกล
|-
|scope="row"|||ชายฝั่งปุงกล||||ชายฝั่งปุงกล|| 
|}

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* North East Line (Official LTA website)
* North East Line (SBS Transit)

หมวดหมู่:เส้นทางของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์)
รถไฟฟ้าสิงคโปร์ สายวงกลม

**สายวงกลม (CCL)** เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่สี่ของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์) มีระยะทาง  31 สถานี และเป็นหนึ่งในเส้นทางระบบรถไฟไร้คนขับที่ยาวที่สุดในโลก ใช้เวลาในการเดินทาง 1 ชั่วโมง สีประจำเส้นทางคือ สีส้ม

## สถานี

**สัญลักษณ์**

**รายการสถานี**

รหัสสถานี "CC18" ถูกสงวนไว้ใช้ในอนาคต

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Circle Line

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เส้นทางของการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน (สิงคโปร์)
หมวดหมู่:เส้นทางรถไฟวงกลม
ทศพร เทพบุตร

**ทศพร เทพบุตร** (เกิด 27 มิถุนายน พ.ศ. 2505) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ อดีตนายกสมาคมกีฬาจังหวัดภูเก็ต และอดีตที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต

## ประวัติ
ทศพร เทพบุตร เกิดเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2505 สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย ระดับปริญญาตรีทางด้านบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยเวสตัน แคนตั๊กกี้ ประเทศสหรัฐอเมริกา และระดับปริญญาโท สาขาวิชาการตลาด จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต

สมรสกับนางอัญชลี วานิช บุตรสาวคหบดีชาวภูเก็ต มีบุตร 1 คน

## การทำงาน
ทศพร เทพบุตร ทำธุรกิจส่วนตัว ต่อมาเข้าสู่งานการเมืองโดยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัดภูเก็ต เมื่อปี พ.ศ. 2533 เป็นที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต และได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในขณะที่ภรรยายังคงดำรงตำแหน่งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดภูเก็ต ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เขาจึงหลีกทางให้นางอัญชลี ลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดภูเก็ตแทน

เขายังดำรงตำแหน่งนายกสมาคมกีฬาจังหวัดภูเก็ตอีกด้วย

### กรณี ส.ป.ก. 4-01
ทศพร เทพบุตร เคยเป็นถูกสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม (ส.ป.ก.) ฟ้องร้องจากกรณีรับที่ดิน สปก.4-01 ที่บนภูเขาในเขตอำเภอเมืองภูเก็ต จำนวน 98 ไร่ เมื่อ พ.ศ. 2537 โดยไม่มีคุณสมบัติ เนื่องจากเป็นผู้มีฐานะดีและไม่ได้เป็นเกษตรกร และศาลฎีกามีคำพิพากษาให้คืนที่ดินดังกล่าว อย่างไรก็ตาม ถึงแม้คำตัดสินของศาลจะออกมาเช่นนั้น ก่อนหน้ามีคดีความ นาย ทศพร เทพบุตร ได้ถือครองที่ดินนี้อยู่แล้วโดยมี ส.ค.1 เป็นเอกสารกรรมสิทธิ์ แต่เนื่องจาก ที่ดินดังกล่าวเป็นที่ลาดเอียงจึงไม่สามารถนำไปเปลี่ยนเป็นโฉนดได้

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักการเมืองจากจังหวัดภูเก็ต
หมวดหมู่:คู่สมรสของนักการเมืองไทย
หมวดหมู่:สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดภูเก็ต
หมวดหมู่:นักการเมืองพรรคประชาธิปัตย์
หมวดหมู่:บุคคลจากโรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย
หมวดหมู่:บุคคลจากคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ช.
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.ม.
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 1

**[[รถไฟใต้ดินกว่างโจว]] สาย 1** () หรือ **สายจงชานลู** () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครกว่างโจว ระยะทาง 18.5 กิโลเมตร โดยเส้นทางส่วนใหญ่เป็นทางใต้ดิน

## รายชื่อสถานี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินกว่างโจว
ก
บ่วงบาศ

[thumb|[กระทิง|วัวกระทิงขณะกำลังจะถูกคล้องด้วยบ่วงบาศ]]

**บ่วงบาศ** (อังกฤษ: Lasso; มาจากภาษาสเปน *lazo* แปลว่า บ่วง) คือบ่วงเชือกชนิดหนึ่งที่ออกแบบมาเป็นพิเศษสำหรับขว้างออกไปเพื่อคล้องวัตถุเป้าหมาย โดยเฉพาะสัตว์ เช่น วัว หรือม้า และจะรัดวัตถุนั้นให้แน่นเมื่อถูกดึง โดยทั่วไปบ่วงบาศจะทำจากเชือกที่มีความแข็งและน้ำหนักพอสมควร เพื่อให้บ่วงคงรูปวงกลมและไม่หดตัวขณะถูกขว้างออกไปในอากาศ

ในปัจจุบัน บ่วงบาศยังคงถูกใช้งานอย่างแพร่หลายในการปศุสัตว์เพื่อจับหรือลากจูงสัตว์จากหลังม้าหรือในฟาร์ม รวมถึงเป็นอุปกรณ์สำคัญในการแข่งขันโรดีโอประเภทต่างๆ เช่น การคล้องวัวด้วยบ่วงบาศ (calf roping) และการคล้องวัวคู่ (team roping)

-----

## ประวัติศาสตร์
บ่วงบาศมีประวัติความเป็นมายาวนานและมีการใช้เครื่องมือคล้ายคลึงกันนี้ในหลายอารยธรรมทั่วโลกตั้งแต่สมัยโบราณ แสดงให้เห็นถึงความจำเป็นของมนุษย์ในการควบคุมสัตว์

### อารยธรรมโบราณ

* ชาวอียิปต์โบราณ: มีหลักฐานทางโบราณคดีที่แสดงการใช้เชือกผูกปมเพื่อจับสัตว์ป่ามาตั้งแต่กว่า 4,000 ปีที่แล้ว
* ชาวกรีกและโรมัน: มีการกล่าวถึงและแสดงภาพการใช้เครื่องมือคล้ายบ่วงบาศในการล่าสัตว์
* ชาวมองโกล: ใช้เชือกแบบพิเศษที่เรียกว่า "อูร์กา" (uurga) ในการจับม้าป่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการขยายอาณาจักรและเคลื่อนทัพ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพของบ่วงบาศในการควบคุมสัตว์

### ในทวีปอเมริกา
การใช้บ่วงบาศในรูปแบบที่เรารู้จักกันในปัจจุบันมีรากฐานสำคัญมาจากคาวบอยเม็กซิกัน หรือ วาเกโรส (Vaqueros) ซึ่งเป็นคนเลี้ยงปศุสัตว์ชาวสเปนและเม็กซิกัน โดยชาวสเปนได้นำเทคนิคและอุปกรณ์นี้เข้ามาในทวีปอเมริกาตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 พร้อมกับการนำปศุสัตว์เข้ามาเลี้ยงในโลกใหม่

### วิวัฒนาการในอเมริกาตะวันตก
ในช่วงศตวรรษที่ 19 เมื่ออุตสาหกรรมปศุสัตว์ในอเมริกาตะวันตกเฟื่องฟู บ่วงบาศได้รับการพัฒนาและปรับปรุงให้เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมของทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่และปศุสัตว์จำนวนมาก คาวบอยได้เรียนรู้ศิลปะและทักษะการใช้บ่วงบาศอย่างเชี่ยวชาญเพื่อวัตถุประสงค์ต่างๆ เช่น:

* จับวัวที่หลุดออกจากฝูง
* ควบคุมสัตว์ที่ดุร้ายหรือไม่เชื่อง
* ช่วยเหลือสัตว์ที่ติดอยู่ในพุ่มไม้หรือได้รับบาดเจ็บ
* ต้อนสัตว์สำหรับการทำเครื่องหมาย (branding) หรือการรักษาพยาบาล

บ่วงบาศกลายเป็นสัญลักษณ์ที่โดดเด่นของวัฒนธรรมคาวบอยและวิถีชีวิตในอเมริกาตะวันตก

-----

## ประเภทเชือก
วัสดุที่ใช้ทำบ่วงบาศมีหลากหลาย ขึ้นอยู่กับการใช้งานและคุณสมบัติที่ต้องการ:

* เชือกหนัง (Leather Rope): ทำจากหนังวัว มักเป็นหนังที่ผ่านการฟอกและเตรียมเป็นพิเศษ มีความแข็งแรง ทนทาน และให้สัมผัสที่เป็นธรรมชาติ แต่มีน้ำหนักมากและอาจต้องดูแลรักษามากกว่า
* เชือกใยสังเคราะห์ (Synthetic Materials): ทำจากเส้นใยสังเคราะห์ เช่น ไนลอน หรือโพลีเอสเตอร์ มีความทนทานต่อสภาพอากาศ การสึกหรอ และความชื้นได้ดีกว่าเชือกธรรมชาติ และมีน้ำหนักเบา
* เชือกใยพืช (Plant Fiber): ทำจากใยธรรมชาติ เช่น ปอ (hemp) หรือกัญชง (jute) ให้ความยืดหยุ่นและสัมผัสที่ดี แต่ไม่ทนทานต่อน้ำและความชื้นเท่าเชือกสังเคราะห์ และอาจมีการสึกหรอได้ง่ายกว่า

-----

## ดูเพิ่ม

* คาวบอย
* โรดีโอ
* ปศุสัตว์

-----

## อ้างอิง

-----

หมวดหมู่:ปศุสัตว์
หมวดหมู่:อุปกรณ์การเกษตร
หมวดหมู่:กีฬาโรดีโอ
พรแห่งมนุษย์

ในจินตนิยายชุด ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน **พรแห่งมนุษย์** () คือ ความตาย ซึ่งเป็นพรจากผู้สร้างมนุษย์นั่นคือเทพอิลูวาทาร์พระผู้เป็นหนึ่ง ซึ่งต้องการให้ชะตากรรมของมนุษย์ไม่ถูกผูกกับชะตากรรมของอาร์ดา และอิสระที่จะไปในที่ ๆ อยู่นอกเหนือขอบเขตของโลก ในที่ซึ่งไม่เคยมีเทพวาลาองค์ใดเคยไป ต่างจากเอลฟ์ซึ่งเป็นอมตะ ไม่ป่วย ไม่แก่ มีชะตากรรมผูกพันกับชะตาของโลกเฉกเช่นเหล่าเทพวาลา หลายครั้งที่มนุษย์มีความอิจฉาในความเป็นอมตะ และมีความกลัวต่อความตาย

## การหลบเลี่ยงพรแห่งมนุษย์
มีอย่างน้อยสองตัวละครใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งได้หลบเลี่ยงพรแห่งมนุษย์ไม่ว่าจะด้วยความตั้งใจก็ดีไม่ตั้งใจก็ดี ซึ่งสุดท้ายก็กลายเป็น **สิ่งมีชีวิตประหลาด** นั่นคือ วิชคิงแห่งอังก์มาร์ รวมทั้งเหล่านาซกูล และสมีโกลซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตคล้ายฮอบบิท เหล่านาซกูลเป็นอมตะด้วยแหวนทั้งเก้าแห่งมนุษย์แต่ก็ถูกทำให้กลายเป็น **ภูตแหวน** และต้องคอยรับใช้เซารอน ส่วนสมีโกลนั้นถูกเอกธำมรงค์ครอบงำ ทำให้มีอายุขัยยืนยาวนานกว่าปกติ ผ่านไปนานปีจึงกลายจากสิ่งมีชีวิตคล้ายฮอบบิทเป็นสิ่งมีชีวิตประหลาดเรียกว่ากอลลัม

ชาวนูเมนอร์ ซึ่งเป็นเผ่าพันธุ์หนึ่งของมนุษย์ หลายครั้งหลายคราวในอดีตกาลเหล่าบรรพบุรุษชาวนูเมนอร์ได้ทำการต่อสู้กับจอมมารมอร์กอธและเหล่าสมุน และเคยร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับเอลฟ์ หลังจากที่ชาววาลินอร์ได้เปิดศึกมหาสงครามแห่งยุค (War of Wrath) ซึ่งเป็นช่วงปลายยุคที่หนึ่งแห่งอาร์ดาและคว้าชัยไว้ได้ เหล่าเทพวาลาจึงประทานแผ่นดินซึ่งกลายเป็นทวีปนูเมนอร์ (ในยุคที่สอง) ในเวลาต่อมา และยังประทานพรให้ชาวนูเมนอร์มีอายุยืนยาวกว่าคนทั่วไป และมีอิสระที่จะตายเมื่อต้องการก่อนที่จะแก่ตัวลงและต้องทนทุกข์ทรมานกับความชรา ดังจะเห็นตัวอย่างได้จากกษัตริย์เอเลสซาร์ ซึ่งเลือกที่จะตายและจากไปอย่างสงบก่อนที่จะหมดอายุขัย

ความกลัวต่อความตายก่อตัวขึ้นในยุคหลัง ๆ บนแผ่นดินนูเมนอร์ เนื่องจากเหล่ากษัตริย์นูเมนอร์เริ่มมีความรู้สึกว่าอายุขัยที่ยืนยาวกว่าคนปกตินั้นไม่เพียงพอ ความรู้สึกเหล่านี้สั่งสมจนถึงขีดสุดในยุคสมัยของกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์นูเมนอร์คือ Ar-Pharazôn ซึ่งได้สร้างกองเรือขนาดใหญ่เพื่อจะไปยึดเอาแผ่นดินวาลินอร์ (Valinor) จากเหล่าเทพมาเป็นของตน ด้วยความเชื่อผิด ๆ ว่าดินแดนนี้คือที่บรรจุความลับแห่งการเป็นอมตะไว้ แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับตรงกันข้าม เพราะเหล่าเทพวาลาร์ได้ลงโทษทำให้แผ่นดินดูเมนอร์จมกลับลงไปในทะเลดังเดิม

## อ้างอิง
* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, *[[เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์]]*
* เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน, *[[ตำนานแห่งซิลมาริล]]*

หมวดหมู่:มนุษย์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
ลาแฟร์รารี

**ลาแฟร์รารี** () หรือรู้จักกันดีในรหัส "F150" เป็นรถยนต์นั่งไฮบริดสมรรถนะสูงจำกัดจำนวน เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี แฟร์รารี ได้รับการออกแบบโดย นักออกแบบรถยนต์สัญชาติอิตาลี ฟลาวีโอ แมนโซนี (Flavio Manzoni) เจ้าของรางวัล "European Automotive Design Award" โดยที่ตอนออกแบบ ลาร์แฟร์รารีได้ใช้ชื่อโปรเจกต์ว่า F150 รถได้เปิดตัวครั้งแรกในงานเจนีวาออโตชว์ปี ค.ศ. 2013 เป็นการแทนที่รุ่น เอ็นโซ และ FXX ซึ่งได้ยกเลิกการผลิตไปใน 6 ปีที่แล้ว 

thumb|ลาแฟร์รารี
thumb|ลาแฟร์รารี Aperta
ลาแฟร์รารี ประกอบด้วยรูปแบบตัวถัง 2 ประเภท จำกัดจำนวนเพียง 710 คัน คือ แบบคูเป ที่มีการจำกัดจำนวนเพียง 500 คัน กับแบบสไปเดอร์ เปิดประทุน และจำกัดจำนวนเพียง 210 คันเท่านั้น ใช้ชื่อการค้าใหม่ว่า อเพอร์ทา (Aperta) ได้เปิดตัวครั้งแรกในงานปารีสมอเตอร์โชว์ ค.ศ. 2016

แฟร์รารีเปิดเผยว่า ลาร์แฟร์รารีสามารถทำความเร็วสูงสุดได้ถึง 350 กม./ชม. โดยที่อัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. (62 ไมล์/ชม.) สามารถทำได้ในเวลาเพียง 3 วินาที, 200 กม./ชม. ใช้เวลาเพียง 7 วินาที และ เมื่อแตะไปถึง 300 กม./ชม. ภายในเวลาเพียง 15 วินาที ที่สนามฟีโอราโน ลาแฟร์รารี ก็ได้ลงทดสอบความเร็ว ผลปรากฏว่า ลาร์แฟร์รารีสามารถทำเวลาได้เพียง 1 นาที กับอีก 20 วินาที ทำให้ลาแฟร์รารี เป็นรถบนถนน (Road-legal car) ที่เร็วที่สุดของแฟร์รารี เท่าที่แฟร์รารีเคยผลิตมา

ลาแฟร์รารี ใช้เครื่องยนต์ไฮบริดขนาด 6.3 ลิตร (6262 ซีซี) มีกำลัง 800 PS (588 kW; 789 bhp) ที่ 9,000 rpm แรงบิดสูงสุดได้ที่ 700 N·m (516 lb·ft) ที่ 6,750 rpm ขับเคลื่อนด้วย 2 ล้อหลัง ใช้เกียร์กึ่งอัตโนมัติ 7 จังหวะ ในระบบคลัทช์คู่ (Dual-clutch) ที่สำคัญ ลาร์แฟร์รารี เป็นรถคันแรกของแฟร์รารีที่ใช้เครื่องยนต์ไฮบริด ทำให้ปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ เพียง 330 กรัม/กม. ลาร์แฟร์รารี จะผลิตมาเพียง 499 คันเท่านั้น และแต่ละคันมีราคาสูงถึง 1  ล้านยูโร และผู้ซื้อจะต้องเป็นเจ้าของแฟร์รารีอยู่แล้วอย่างน้อย 4 คัน

ในวันที่ 3 ธันวาคม 2016 ลาแฟร์รารี ได้รับการประมูลออกไปกว่า 5.74 ล้านยูโร ทำให้มันกลายเป็น "รถศตวรรษที่ 21 ที่มีราคาประมูลสูงที่สุดเท่าที่เคยมีมา"

## ดูเพิ่ม
*แฟร์รารี
*แฟร์รารี เอ็นโซ
*แฟร์รารี FXX
## อ้างอิง

หมวดหมู่:รถสปอร์ต
ลาร์แฟร์รารี
สำนักงานใหญ่บีเอ็มดับเบิลยู

**สำนักงานใหญ่บีเอ็มดับเบิลยู** (, ) ตั้งอยู่ที่เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี ซึ่งให้บริการในฐานะสำนักงานใหญ่และตลาดรถยนต์บีเอ็มดับเบิลยูของรัฐบาวาเรียเป็นเวลาเกือบ 40 ปี อาคารแห่งนี้ได้รับการประกาศเป็นอาคารทางประวัติศาสตร์ใน ค.ศ. 1999 ได้รับการบูรณะใหม่ใน ค.ศ. 2004 และเสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 2006 

## แนวคิดและการก่อสร้าง

อาคารสร้างขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1968 ถึง 1972 เพื่อใช้สำหรับงานโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 โดยเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1973 มีความสูง 101 เมตร (331 ฟุต) อาคารตั้งอยู่ใกล้หมู่บ้านโอลิมปิก และได้รับการอ้างถึงบ่อยครั้งว่าเป็นหนึ่งในตัวอย่างงานสถาปัตยกรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองมิวนิก ซึ่งมีการออกแบบเป็นรูปยางรถแข่ง (อาคารเล็ก) และอาคารจอดรถเป็นรูปทรงกระบอกสูบ (อาคารใหญ่) ทั้งสองอาคารได้รับการออกแบบโดยคาร์ล ชวันเซอร์ สถาปนิกชาวออสเตรีย

อาคารหลักประกอบด้วยทรงกระบอกแนวตั้ง 4 มุมเรียงติดกัน โดยแต่ละทรงกระบอกแบ่งในแนวนอน ในรูปแบบเดียวกัน อาคารนี้ยังความโดดเด่นคือ รูปทรงกระบอกเหล่านี้ไม่ได้ตั้งอยู่บนฐาน แต่แขวนอยู่บนแกนกลางของตัวอาคาร ระหว่างการก่อสร้างพื้นอิสระแต่ละชั้นประกอบบนพื้นและยกขึ้นไปต่อเป็นอาคาร อาคารนี้มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 52.30 ฟุต มี 22 ชั้น โดยมี 2 ชั้น เป็นชั้นใต้ดิน และอีก 18 ชั้นใช้เป็นสำนักงาน

## พิพิธภัณฑ์บีเอ็มดับเบิลยู

พิพิธภัณฑ์บีเอ็มดับเบิลยู ซึ่งจัดแสดงรถยนต์ในหลายยุคสมัยและประวัติการทำหน้าที่ในฐานะศูนย์กลางการจัดจำหน่าย ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน มีการเปิดตัวในวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 2007 พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นการสะท้อนให้เห็นถึงชีวิตและวัฒนธรรมผ่านทางนิทรรศการที่นำมาแสดงให้ชม ซึ่งมีทั้งประวัติศาสตร์ของยวดยานบีเอ็มดับเบิลยู รถแข่ง รถสปอร์ต รถมอเตอร์ไซค์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1923 ถึงปัจจุบัน

## สมุดภาพ
 perrow="5">
ไฟล์:BMW-HQ.jpg|ความสูงเด่นของอาคารสำนักงานใหญ่และพิพิธภัณฑ์
ไฟล์:BMW tower seen from Olympic tower on a sunny November afternoon.jpg|มุมมองจากหอคอยโอลิมปิก
ไฟล์:BMW-Hochhaus (DSC8097 - tone-mapping).jpg|อาคารบีเอ็มดับเบิลยูและหอคอยโอลิมปิก
ไฟล์:BMW-HQ-PLANT-BMWWELT.jpg|สำนักงานใหญ่และโรงงานบีเอ็มดับเบิลยู และพิพิธภัณฑ์อยู่อีกฝั่งของถนน


## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในมิวนิก
หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในประเทศเยอรมนี
หมวดหมู่:บีเอ็มดับเบิลยู
เทศบาลตำบลบางปู

**เทศบาลตำบลบางปู** อาจหมายถึง
* **[[เทศบาลตำบลบางปู (จังหวัดปัตตานี)|เทศบาลตำบลบางปู]]** องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอยะหริ่ง จังหวัดปัตตานี
* **[[เทศบาลตำบลบางปู (จังหวัดสมุทรปราการ)|เทศบาลตำบลบางปู]]** องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ

บางปู
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 2

**[[รถไฟใต้ดินกว่างโจว]] สาย 2** () หรือ **สายเจียฮี** () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแนวเหนือ-ใต้ มีระยะทาง 31.4 กิโลเมตร จำนวน 24 สถานี โดยสถานีทั้งหมดเป็นสถานีใต้ดิน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินกว่างโจว
ก
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 3

**[[รถไฟใต้ดินกว่างโจว]] สาย 3** () หรือ **สายเซาเทิร์น-นอร์ทเทิร์นเอ็กซ์เพรส** () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้ารูปตัว Y ระยะทาง 67.3 กิโลเมตร ถูกแบ่งเป็นสองส่วน ได้แก่ **สายชิเคียว** (ส่วนใต้) () และ **สายแอร์พอร์ต** (ส่วนเหนือ) () โดยตลอดเส้นทางเป็นทางใต้ดิน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินกว่างโจว
หมวดหมู่:รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานในประเทศจีน
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 4

**[[รถไฟใต้ดินกว่างโจว]] สาย 4** () หรือ **สายนันชา** () เป็นเส้นทางรถไฟแนวเหนือ-ใต้ ระยะทาง 43.7 กิโลเมตร จำนวน 16 สถานี โดยระหว่างสถานีฮวงชุนถึงซินเจา เป็นทางใต้ดิน และสถานีซินเจาถึงจินเจา เป็นทางยกระดับ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินกว่างโจว
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 5

**[[รถไฟใต้ดินกว่างโจว]] สาย 5** () หรือ **สายฮวนชิลู** () ระยะทาง 31.9 กิโลเมตร เปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2009 วิ่งจากสถานีเจียวกูไปยังสถานีเวนชอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินกว่างโจว
รถไฟใต้ดินกว่างโจว สาย 8

**[[รถไฟใต้ดินกว่างโจว]] สาย 8** () หรือ **สายพาโจว** () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าตะวันออก-ตะวันตก วิ่งจากสถานีเฟ็งฮวงซินคัน ไปยังสถานีวันเช็งเว ระยะทาง 14.8 กิโลเมตร จำนวน 13 สถานี โดยเส้นทางทั้งหมด เป็นทางใต้ดิน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินกว่างโจว
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย 1

**[[รถไฟใต้ดินหนานจิง]] สาย 1** (; ) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายแรกในระบบรถไฟใต้ดินหนานจิง มีระยะทาง 45.44 กิโลเมตร 

## รายชื่อสถานี

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Nanjing Metro Line 1 085086.jpg|รถไฟฟ้า
ไฟล์:南京地铁1号线车厢内部.jpg|ภายในรถ
ไฟล์:Tianlongsi Station 01.JPG|เตียนหลงซื่อ(天隆寺站)
ไฟล์:NanjingMetro Topic GulouStation.JPG|กู่โหลว(鼓樓站)
ไฟล์:Xinmofanmalu_Station.jpg|ซินมัวฟั่นม้าลู่(新模範馬路站)
ไฟล์:201704_NMU.JETT_Station.jpg|มหาวิทยาลัยการแพทย์หนานจิง・สถาบันอาชีวศึกษาพณิชยการเจียงซู(南醫大・江蘇經貿學院站)


## อ้างอิง

1
รถไฟใต้ดินหนานจิง สาย 2

**[[รถไฟใต้ดินหนานจิง]] สาย 2** (; ) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครหนานจิง เปิดให้บริการครั้งแรกวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 มีระยะทาง 43.35 กิโลเมตร จำนวน 26 สถานี โดยมี 17 สถานีใต้ดิน 2 สถานีระดับดิน และ 7 สถานียกระดับ

## รายชื่อสถานี

## ระเบียงภาพ

ไฟล์:Nanjing Metro Line2 Train(No.019020)-2.jpg|รถไฟฟ้า
ไฟล์:Nanjing Metro Line 2 Train Inside 01.jpg|ภายในรถ
ไฟล์:NJU XIANLIN Campus Station.jpg|มหาวิทยาลัยหนานจิงวิทยาเขตเซียนหลิน(南大仙林校區站)
ไฟล์:Zhinu, ceiling of Muxuyuan Station, Nanjing metro.jpg|มู่ซวียวน(苜蓿園站)
ไฟล์:孝陵卫.jpg|เซี่ยวเหลงเหว่ย(孝陵衛站)
ไฟล์:Xuezelu Station.jpg|เซียะเจ๋อลู่(學則路站)


## อ้างอิง

หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินหนานจิง
รถไฟใต้ดินเทียนจิน สาย 1

**[[รถไฟใต้ดินเทียนจิน]] สาย 1** () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครเทียนจิน ระยะทาง 26.2 กิโลเมตร จำนวน 22 สถานี ดำเนินการตั้งแต่วันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2006 ซึ่งปรับปรุงจากระบบเก่า สีประจำเส้นทางคือสีแดง

## ล้อขับเคลื่อน

หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินเทียนจิน
มิไดโดโกโระ

**มิไดโดโกโระ** () เป็นตำแหน่งภรรยาเอกของโชกุน โดยเริ่มมีมาตั้งแต่ยุคคามากูระ ซึ่งผู้ที่รับตำแหน่งนี้เป็นคนแรกคือโฮโจ มาซาโกะ ภรรยาเอกของมินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ โชกุนคนแรกของญี่ปุ่น

ตำแหน่งมิไดนี้มีมาจนถึงยุคเอโดะ ก่อนจะถูกยกเลิกไปหลังจากที่โทกูงาวะ โยชิโนบุ โชกุนคนสุดท้ายของญี่ปุ่นถวายคืนพระราชอำนาจแก่จักรพรรดิเมจิ 

หมวดหมู่:ศักดินาญี่ปุ่น
ออร์แลนโด จอร์แดน

**ออร์แลนโด จอร์แดน** (Orlando Jordan; 21 เมษายน ค.ศ. 1974) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เคยอยู่สมาคม WWE และ TNA เคยเป็นแชมป์ยูเอส 1 สมัย

## ผลงานความสำเร็จ
### มวยปล้ำสมัครเล่น
*All–American  Wrestling Champion (2 times)
*Central Region (Richmond) Wrestling Champion (3 times)
*National Wrestling Champion (2 times)
*Virginia Commonwealth Games Freestyle Wrestling Champion (1 time)
*Virginia State Wrestling Champion (AAA) (1 time)

### มวยปล้ำอาชีพ
* **All Action Wrestling**
** AAW Championship (1 time)
* **Australian Wrestling Entertainment**
** AWE Heavyweight Championship (1 time)
* **High Risk Pro Wrestling**
** HRPW World Heavyweight Championship (1 time)
* **[[Maryland Championship Wrestling]]**
** MCW Heavyweight Championship (1 time)
* **Nu-Wrestling Evolution**
** NWE World Heavyweight Championship (1 time)
* ***[[Pro Wrestling Illustrated]]***
** PWI ranked him #**82** of the 500 best singles wrestlers of the PWI 500 in 2011
* **[[WWE|World Wrestling Entertainment]]**
** WWE United States Championship (1 time)
* ***[[Dave Meltzer#Wrestling Observer Newsletter|Wrestling Observer Newsletter]]***
** Worst Gimmick (2010)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*
*Official MySpace Profile
*

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชายชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพที่มีความหลากหลายทางเพศ
รถไฟใต้ดินเทียนจิน สาย 2

**[[รถไฟใต้ดินเทียนจิน]] สาย 2** () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าที่วิ่งจากตะวันตกไปตะวันออกในนครเทียนจิน เปิดให้บริการวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ระยะทาง 23.5 กิโลเมตร จำนวน 19 สถานี โดยเส้นทางส่วนใหญ่เป็นทางใต้ดิน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินเทียนจิน
หมวดหมู่:เส้นทางรถไฟที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2555
รถไฟใต้ดินเทียนจิน สาย 3

**[[รถไฟใต้ดินเทียนจิน]] สาย 3** () เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแนวตะวันออกเฉียงเหนือ-ตะวันตกเฉียงใต้ในนครเทียนจิน เปิดให้บริการในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2012 มีระยะทาง 22.3 กิโลเมตร จำนวน 23 สถานี โดยแบ่งเป็นสถานียกระดับ 1 สถานี สถานีระดับดิน 1 สถานี และสถานีใต้ดิน 21 สถานี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินเทียนจิน
หมวดหมู่:เส้นทางรถไฟที่เปิดทำการในปี พ.ศ. 2555
รถไฟใต้ดินเทียนจิน สาย 9

**[[รถไฟใต้ดินเทียนจิน]] สาย 9** เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครเทียนจิน ดำเนินการโดย *Binhai Mass Transit Development Co. Ltd.* เปิดให้บริการวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2004 มีระยะทาง 52.8 กิโลเมตร 19 สถานี เชื่อมต่อนครเทียนจินกับย่านบิ่นไห

## ล้อขับเคลื่อน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รถไฟใต้ดินเทียนจิน
ท
ลัมโบร์กีนี เซสโต เอเลเมนโต

**ลัมโบร์กีนี เซสโต เอเลเมนโต** ( ("sixth element")) เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนตร์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสี่ล้อ (AWD) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี ลัมโบร์กีนี เปิดตัวครั้งแรกที่งาน ปารีส มอเตอร์ โชว์ ปี ค.ศ. 2010 และเริ่มผลิตในปี ค.ศ. 2011 ในจำนวนจำกัดเพียง 20 คันเท่านั้น โดยแต่ละคันมีราคาจำหน่ายระหว่าง 2.2 - 2.9 ล้านดอลลาร์ ซึ่งปัจจุบันรถทั้ง 20 คันก็ได้ถูกจำหน่ายออกไปหมดแล้ว

เซสโต เอเลเมนโต ได้รับการออกแบบโดย ทราวิส มาร์ช (Travis Marsh) ชูจุดเด่นด้วยการเป็นซูเปอร์คาร์ที่มีน้ำหนักเพียง 999 กิโลกรัมเท่านั้น (2,202 lb) ซึ่งทำให้มันมีน้ำหนักเบากว่ารถ B Segment อย่าง ฮอนด้า แจ๊ซ ที่มีน้ำหนักถึง 1051 กิโลกรัม จึงทำให้เป็นรถลัมโบร์กีนีที่มีน้ำหนักเบาที่สุดเท่าที่เคยมีมา ซึ่งเป็นผลมาจากการใช้วัสดุจำพวกคาร์บอนไฟเบอร์ในแชสซีส์และตัวถัง เซสโต เอเลเมนโต ใช้เครื่องยนต์ขนาด 5.2 ลิตร V10 ซึ่งนำมาจาก ลัมโบร์กินี กัลลาร์โด ซึ่งให้กำลังที่  578 PS (425 kW; 570 hp) และแรงบิดสูงสุดถึง 540 N·m (400 lbf·ft) ระบบล้อเป็นแบบขับเคลื่อนทุกล้อ ( All wheel drive ) ใช้ระบบเกียร์กึ่งอัตโนมัติ 6 จังหวะ ( Semi-automatic transmission )

เซสโต เอเลเมนโต สามารถทำความเร็ว 0-100 กม./ชม. ในเวลาเพียง 2.5 วินาที สำหรับคำว่า "เซสโต เอเลเมนโต " ในภาษาอิตาลี หมายถึง ธาตุทั้ง 6 และยังอ้างอิงถึง จำนวนเลขอะตอมของคาร์บอน อีกด้วย

## ดูเพิ่ม
*ลัมโบร์กีนี
*ลัมโบร์กินี กัลลาร์โด
*ลัมโบร์กีนี เรเบนตัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รถสปอร์ต
เซสโต เอเลเมนโต
หมวดหมู่:ยานพาหนะรุ่นเรือธง
แนนซี วอล์กเกอร์ บุช เอลลิส

**แนนซี วอล์กเกอร์ บุช เอลลิส** (, 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2469 - 10 มกราคม พ.ศ. 2564) เป็นน้องสาวของอดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 41 จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช และเป็นอาของอดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 43 จอร์จ ดับเบิลยู. บุช และ อดีตผู้ว่าการรัฐฟลอริดา เจบ บุช บิดามารดาของเธอคือ เพรสคอตต์ บุช (1895–1972) และโดโรธี วอล์กเกอร์ บุช (1901–1992) ปัจจุบันเธออาศัยอยู่ในนครบอสตัน

หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:ตระกูลบุช
หมวดหมู่:บุคคลจากบอสตัน
หมวดหมู่:บุคคลจากมิลตัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐแมสซาชูเซตส์
หัวแร้ง

200px|thumb|หัวแร้งไฟฟ้า
200px|thumb|หัวแร้งแก็ส

**หัวแร้ง** () เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการบัดกรี โดยให้ความร้อนกับสารบัดกรี จนหลอมเหลวและไหลเข้าไปเชื่อมชิ้นงานโลหะเข้าด้วยกัน

หัวแร้ง มีส่วนประกอบเป็นปลายโลหะที่ให้ความร้อน และด้ามจับที่เป็นฉนวนความร้อน โดยทั่วไปจะสร้างความร้อนด้วยไฟฟ้า (ใช้ไฟบ้านหรือไฟแบตเตอรี่ กับลวดความร้อน)
บางแบบจะใช้การเผาใหม้ของแก็ส (โดยมีถังแก็สขนาดเล็กอยู่ภายใน) หรือแบบโบราณซึ่งหัวแร้งเป็นเพียงแท่งโลหะมีด้ามจับ โดยต้องนำไปเผาไฟก่อนใช้งาน การใช้งานส่วนใหญ่ หัวแร้งจะใช้ในการประกอบ, เชื่อมต่อ, ติดตั้ง หรือซ่อมแซมอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ด้วยมือ

หมวดหมู่:อุปกรณ์
วอลเลย์บอลชายเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2013

**วอลเลย์บอลชายเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ 2013** () จัดขึ้นที่เคียวโตะและโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 19-24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556

## ทีม

## สนามแข่งขัน

## ผลการแข่งขัน

|}

### รอบเคียวโตะ

|}

### รอบโตเกียว

|}

## อันดับการแข่งขัน

## รางวัล

***ผู้เล่นทรงคุณค่า:** 
:  ดิมิทรี มูเซอสกี
***ตัวเซ็ตยอดเยี่ยม:**
:  บรูนู เรเซงจี
***ตัวตบหัวเสายอดเยี่ยม:**
:  ฟีลิปโป แลนซา
:  Dmitriy Ilinikh

***ตัวบล็อกยอดเยี่ยม:** 
:  แมกซ์เวล โฮลท์
:  เอ็มมานูเอล บีราเรลี
***ตัวตบตรงข้ามหัวเสายอดเยี่ยม :** 
:  วอลเลซ เซาซา
***ลิเบอโร่ยอดเยี่ยม:**
:  ฟาร์ฮัด ซารีฟ

## แหล่งข้อมูลอื่น
*Official website
*Organizer website (in Japanese)

หมวดหมู่:วอลเลย์บอลเวิลด์แกรนด์แชมเปียนคัพ
หมวดหมู่:วอลเลย์บอลในปี พ.ศ. 2556
หมวดหมู่:มหกรรมกีฬาในประเทศญี่ปุ่น ปี 2013
ว
หมวดหมู่:การแข่งขันวอลเลย์บอลนานาชาติที่ประเทศญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพ‎