open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ดอกไม้ป่า ป.พงษ์สว่าง

**จำเนียร มูลเกษร** (16 พฤษภาคม 2511 – 7 ตุลาคม 2563) เป็นที่รู้จักในนาม **ดอกไม้ป่า ป.พงษ์สว่าง** เป็นนักมวยไทยชาวไทย เขาเป็นแชมป์มวยไทยของเวทีลุมพินีถึง 2 รุ่นซึ่งโด่งดังในช่วงทศวรรษ 1980 และ 1990 เขาได้รับฉายาว่า "ซ้ายตกขอบ" และเป็นที่รู้จักโดยเฉพาะจากการเตะซ้ายอันทรงพลังของเขา

## ประวัติและอาชีพ
จำเนียร มูลเกษร เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2511 ที่อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด โดยเริ่มฝึกมวยไทยตั้งแต่อายุ 9 ขวบ เขาชกให้กับค่ายเกียรติบรรหารภายใต้ชื่อ เด็ดดวงน้อย เกียรติบรรหาร จนกระทั่งอายุ 12 ปี ก่อนที่จะเข้ามาอยู่กับค่าย ป.พงษ์สว่าง ในกรุงเทพฯ ร่วมกับพี่น้องของเขาอย่าง ตุ๊กตาทอง และเด็ดดวง

ดอกไม้ป่าขึ้นชกเวทีใหญ่ในกรุงเทพครั้งแรกเมื่ออายุ 16 ปี เขาได้กลายเป็นแชมป์ที่โดดเด่นอย่างรวดเร็วซึ่งเป็นที่รู้จักจากแข้งซ้ายอันทรงพลังภายใต้สังกัดศึกวันทรงชัย เขาคว้าแชมป์รุ่น 112 ปอนด์ และ 115 ปอนด์ ของเวทีลุมพินีในปี พ.ศ. 2530 และ พ.ศ. 2531 โดยเอาชนะแชมป์อย่างเบิกฤกษ์ ปิ่นสินชัย, วิษณุพร ศักดิ์สมุทร และวังจั่นน้อย ส.พลังชัย

ในช่วงรุ่งเรือง เขาได้เงินค่าตัวมากกว่า 120,000 บาท คู่ต่อสู้ที่โดดเด่นที่สุดที่เขาเอาชนะได้ได้แก่พฤหัสเล็ก ศิษย์ชุนทอง, บุญหลาย ส.ธนิกุล, โอเล่ห์ เกียรติวันเวย์, คฤหาสน์ ส.สุภาวรรณ, หนึ่งอุบล ศิษย์เลิศชัย, ยอดขุนพล ศิษย์ไตรภูมิ, แสนไกร ศิษย์ครูอ๊อด และแก่นศักดิ์ ส.เพลินจิต

หลังจากเลิกชกมวย ดอกไม้ป่าใช้เวลาหลายปีในการเป็นเทรนเนอร์ในมาเก๊า ก่อนจะกลับมาใช้ชีวิตในจังหวัดบ้านเกิด วันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2563 ดอกไม้ป่าถูกนำส่งโรงพยาบาลด้วยอาการติดเชื้อในกระแสเลือดจากแผลถูกตะขาบกัด อาการของเขาเข้าขั้นโคม่าและเสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ที่โรงพยาบาลจังหวัดกาฬสินธุ์

## แชมป์
* **[[สนามมวยเวทีลุมพินี]]**
** แชมป์รุ่นฟลายเวท (112 ปอนด์) สนามมวยเวทีลุมพินี ปี 2530 (ป้องกันแชมป์ 1 ครั้ง)
** แชมป์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท (115 ปอนด์) สนามมวยเวทีลุมพินี ปี 2531

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2511
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:นักมวยไทยชายชาวไทย
หมวดหมู่:นักกีฬาจากจังหวัดร้อยเอ็ด
อ็องรี กออันเดอ

**อ็องรี มารี กออันเดอ** (; ; 7 มิถุนายน 1886 – 25 พศฤจิกายร 1972) เป็นนักประดิษฐ์ ผู้ริเริ่มทางวิศวกรรมการบินชาวโรมาเนีย ผู้สร้างอากาศยานทดลอง กออันเดอ-1910 รวมถึงเป็นนักประดิษฐ์สิ่งต่าง ๆ อีกมากมาย รวมถึงเป็นผู้ค้นพบปรากฏการณ์กออันเดอในพลศาสตร์ของไหล แหล่งข้อมูลร่วมสมัยบรรยายเกี่ยวกับอากาศยานของเขา กออันเดอ-1910 ว่าไม่สามารถออกบินได้

ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง เขาประจำอยู่ที่ฝรั่งเศสและทำงานให้กับนาซี พัฒนาทูร์บอพรอพุลเซอูร์ (turbopropulseur, turbopropeller) จากอากาศยานปี 1910 ของเขาให้เป็นระบบผลักดันสำหรับเลื่อนหิมะ กระนั้น เขาหมดสัญญาจ้างกับนาซีในเวลาปีเดียว และไม่ได้ผลิตระบบใด ๆ ออกมาใช้งานจริง

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม

*Stine, G. H., "The Rises and Falls of Henri-Marie Coanda", Air & Space Smithsonian, Sept. 1989
*Dr Henri Coanda *Flight International*, 13 January 1973, p.&nbsp;76
*

หมวดหมู่:บุคคลจากบูคาเรสต์
หมวดหมู่:นักประดิษฐ์ชาวโรมาเนีย
หมวดหมู่:นักวิทยาศาสตร์ชาวโรมาเนีย
โนนัตโนเวมเบอร์

**โนนัตโนเวมเบอร์** () มักเขียนย่อเป็น **NNN** เป็นกิจกรรมเชิงท้าทายในอินเทอร์เน็ตเกี่ยวกับการงดมีเพศสัมพันธ์และละเว้นการสำเร็จความใคร่ ตลอดเดือนพฤศจิกายนในทุก ๆ ปี โดยเริ่มขึ้นในปี 2011 และได้รับความนิยมมากขึ้นในหมู่ผู้ใช้โซเชียลมีเดียชายในปี 2017 โดยมีกิจกรรมต่อท้ายคือ ***เดสทรอยดิกดิเซมเบอร์*** ***(Destroy Dick December)*** ซึ่งมีลักษณะตรงข้ามกัน

## ประวัติ
แม้ว่าโนนัตโนเวมเบอร์เดิมทีเป็นเพียงการเสียดสีสังคม แต่ผู้เข้าร่วมบางคนอ้างว่าการงดการหลั่งน้ำอสุจิและละเว้นการดูสื่อลามก มีประโยชน์ต่อสุขภาพ  หน้าเข้าเว็บเพจเออร์เบินดิกชันแนรีของโนนัตโนเวมเบอร์เผยแพร่ในปี 2011 และในปี 2017 การเคลื่อนไหวนี้ก็เริ่มเป็นที่นิยมบนโซเชียลมีเดีย กิจกรรมนี้เกี่ยวข้องกับชุมชน*โนแฟป*บนเรดดิต ซึ่งสนับสนุนให้สมาชิกในชุมชุนงดการสำเร็จความใคร่ ในชุมชนเรดดิต /r/NoNutNovember จากเดิมมีสมาชิก 16,500 รายในเดือนพฤศจิกายน 2018 เพิ่มขึ้นเป็น 52,000 รายในเดือนพฤศจิกายน 2019

ในปี 2017 กิจกรรมท้าทายในอินเทอร์เน็ตที่เกี่ยวพันกันมีชื่อว่า เดสทรอยดิกดิเซมเบอร์ (Destroy Dick December) ได้อุบัติขึ้นโดยมีลักษณะตรงข้ามกันกับโนนัตโนเวมเบอร์ โดยสนับสนุนให้ผู้เข้าร่วมมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางเพศในปริมาณที่มากกว่าปกติ เช่น การมีเพศสัมพันธ์และการสำเร็จความใคร่หลังจากงดเว้นจากกิจกรรมดังกล่าวในเดือนก่อนหน้า

หลังจากบุคคลสาธารณะฝ่ายขวาจัดบางคน สนับสนุนกิจกรรมนี้ อี. เจ. ดิกสัน จาก*[[โรลลิงสโตน|นิตยสารโรลลิงสโตน]]* ออกมาแสดงความคิดเห็นว่ากิจกรรมนี้ถูกกลุ่มขวาจัดครอบงำ  ''ไวซ์''ได้วิพากษ์วิจารณ์ถึงกิจกรรมนี้ในปี 2018 หลังจากผู้ร่วมกิจกรรมส่งคำขู่ไปยัง*เอ็กซ์แฮมเตอร์*ทางทวิตเตอร์ พร้อมทั้งกล่าวอีกว่ากิจกรรมนี้ถูกกลุ่มขวาจัดครอบงำ 

## อ้างอิง


## แหล่งข้อมูลอื่น

* No Nut November บน Reddit
หมวดหมู่:อินเทอร์เน็ตมีม
หมวดหมู่:เหตุการณ์ในเดือนพฤศจิกายน
สิงโตอนันดา

**สิงโตอนันดา** (อังกฤษ: Annandale's Bulbophyllum; ชื่อวิทยาศาสตร์: *Bulbophyllum annandalei)* เป็นกล้วยไม้ ชนิดหนึ่งในสกุล *[[สิงโตกลอกตา|Bulbophyllum]]* ในส่วนย่อยสกุล *[[Cirrhopetalum]]*

พบได้บริเวณคาบสมุทรไทยและมาเลเซีย ที่ระดับความสูงประมาณ 1,000 เมตรจากระดับน้ำทะเล

## คำอธิบาย
*Bulbophyllum annandalei* มีหัวเทียมทรงกรวย ซึ่งแต่ละลำมียอดใบเดียว

เช่นเดียวกับพืชชนิดอื่น ๆ พืชชนิดนี้จะออกดอกบนช่อดอกที่เติบโตจากโคนของหัวเทียม แต่ละช่อมีดอกสีเหลืองเล็ก ๆ ระหว่าง 2 ถึง 4 ดอก

## อ้างอิง
* The Bulbophyllum-Checklist
* The Internet Orchid Species Photo Encyclopedia: ''Bulbophyllum annandalei''

หมวดหมู่:สิงโตกลอกตา
เขาพะเนินทุ่ง

thumb|ทิวทัศน์บริเวณเขาพะเนินทุ่ง
**เขาพะเนินทุ่ง** เป็นเขาในตำบลห้วยแม่เพรียง อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี มีความสูง 1,234 เมตร ตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน

เขามีลักษณะเป็นทุ่งหญ้าและป่าดิบ อากาศหนาวเย็นตลอดปี บนยอดเขาปกคลุมด้วยทุ่งหญ้าและไม้ต้นเล็ก ๆ มีจุดชมวิวเขาพะเนินทุ่ง เป็นจุดที่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 900 เมตร จากยอดเขาสามารถเห็นทะเลหมอกได้ในช่วงฤดูฝนต่อฤดูหนาว จุดกางเต็นท์พะเนินทุ่ง อยู่บนยอดเขาพะเนินทุ่ง มีลักษณะเป็นลานกว้าง มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน เช่น ห้องน้ำ ห้องอาบน้ำ ร้านค้าสวัสดิการ เป็นต้น และมีคลื่นสัญญาณโทรศัพท์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภูเขาในจังหวัดเพชรบุรี
หมวดหมู่:อำเภอแก่งกระจาน
รายชื่อภาพยนตร์ทำเงินอันดับ 1 ของไทยในปี 2564

นี่คือรายการภาพยนตร์ที่ทำเงินอันดับ 1 ในบ็อกซ์ออฟฟิศสุดสัปดาห์เมื่อ พ.ศ. 2564 เฉพาะในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลและจังหวัดเชียงใหม่ในหน่วยเงินบาทไทย

## ภาพยนตร์อันดับหนึ่ง

## ภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุด
### เผยแพร่ในปีนี้



## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:รายชื่อเกี่ยวกับภาพยนตร์ในประเทศไทย
แบบจำลองภาษา

**แบบจำลองภาษา** (language model) คือแบบจำลองเชิงสถิติที่แสดงการแจกแจงความน่าจะเป็น สำหรับข้อความภาษาธรรมชาติ

## คำอธิบาย
เมื่อมีสายอักขระข้อความที่มีความยาว  แบบจำลองภาษาจะคำนวณความน่าจะเป็นของสายอักขระคำทั้งหมด P(w_1,\ldots,w_m) การแจกแจงความน่าจะเป็นนี้ได้มาจากการฝึกแบบจำลองภาษาโดยใช้คลังข้อความของภาษาหนึ่ง ๆ หรือหลายภาษา อย่างไรก็ตาม เนื่องจากภาษาสามารถมีประโยคที่ถูกต้องได้จำนวนไม่จำกัด ความท้าทายสำหรับการสร้างแบบจำลองภาษาคือการทำให้ลำดับคำที่ถูกต้องทางภาษาที่ไม่พบในข้อมูลการฝึกได้ค่าความน่าจะเป็นที่ไม่เป็นศูนย์ มีการคิดค้นวิธีการสร้างแบบจำลองต่าง ๆ เพื่อจัดการกับปัญหานี้ เช่น สมบัติมาร์คอฟ และสถาปัตยกรรมโครงข่ายประสาทเทียมดังเช่น โครงข่ายประสาทแบบเวียนซ้ำ หรือ ทรานส์ฟอร์เมอร์

แบบจำลองภาษามีประโยชน์สำหรับปัญหาต่าง ๆ ในภาษาศาสตร์คอมพิวเตอร์ เริ่มแรกใช้เพื่องานการรู้จำคำพูด เพื่อป้องกันการคาดคะเนลำดับคำที่ไม่มีความหมายและมีความน่าจะเป็นต่ำ ในปัจจุบันมีการใช้เพื่อวัตถุประสงค์ที่หลากหลาย เช่น การแปลด้วยเครื่อง การสร้างภาษาธรรมชาติที่มีลักษณะเหมือนมนุษย์มากขึ้น รวมถึงการติดฉลากหน้าที่ของคำในประโยค หรือ การวิเคราะห์ไวยากรณ์ การรู้จำอักขระด้วยแสง และ การรู้จำลายมือเขียน การอนุมานไวยากรณ์ และ การค้นคืนสารสนเทศ เป็นต้น

ตั้งแต่ปี 2018 เป็นต้นมา ได้ปรากฏแบบจำลองภาษาที่เรียกว่า แบบจำลองภาษาขนาดใหญ่ (LLM) ขึ้นทำให้ได้เห็นการพัฒนาที่สำคัญ แบบจำลองเหล่านี้ประกอบด้วยโครงข่ายประสาทเทียมเชิงลึก พร้อมพารามิเตอร์น้ำหนักที่เรียนรู้ได้นับพันล้านตัว ซึ่งได้รับการฝึกฝนกับชุดข้อมูลขนาดใหญ่ที่เป็นข้อความที่ไม่มีป้ายกำกับ แบบจำลองภาษาขนาดใหญ่ได้แสดงให้เห็นผลลัพธ์ที่น่าประทับใจในงานการประมวลภาษาธรรมชาติที่หลากหลาย และจุดสนใจของการวิจัยได้เปลี่ยนไปสู่การใช้แบบจำลองภาษาขนาดใหญ่สำหรับวัตถุประสงค์ทั่วไป 

## อ้างอิง


หมวดหมู่:การแจกแจงความน่าจะเป็น
หมวดหมู่:การประมวลภาษาธรรมชาติ
พฤศจิกายน พ.ศ. 2567

**พฤศจิกายน พุทธศักราช 2567** เป็นเดือนที่ 11 ของปี พ.ศ. 2567 วันแรกของเดือนเป็นวันศุกร์ วันสุดท้ายของเดือนเป็นวันเสาร์

## [[สถานีย่อย:เหตุการณ์ปัจจุบัน]]

หมวดหมู่:พฤศจิกายน
*2567-11
จังหวัดลพบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

**การเลือกตั้ง[[สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี]] พ.ศ. 2538** เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)

## ภาพรวม

## ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต

### เขตเลือกตั้งที่ 1
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองลพบุรี, อำเภอพัฒนานิคม, อำเภอท่าวุ้ง และอำเภอบ้านหมี่

### เขตเลือกตั้งที่ 2
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอโคกสำโรง, อำเภอชัยบาดาล, อำเภอสระโบสถ์, อำเภอท่าหลวง, อำเภอโคกเจริญ, กิ่งอำเภอหนองม่วง และกิ่งอำเภอลำสนธิ

## ดูเพิ่ม
* จังหวัดลพบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535
* จังหวัดลพบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

## อ้างอิง

ลพบุรี
หมวดหมู่:การเลือกตั้งในจังหวัดลพบุรี
บันจาร์มาซิน

**บันจาร์มาซิน** () เป็นนครในกาลีมันตันใต้ ประเทศอินโดนีเซีย โดยเป็นนครใหญ่สุดของจังหวัดกาลีมันตันใต้ และเป็นศูนย์กลางการปกครองเดิมของจังหวัดจนถึงวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2022 นครตั้งอยู่บนเกาะปากแม่น้ำใกล้กับจุดตัดของแม่น้ำบารีโต และ มาร์ตาปูรา ในอดีต เมืองนี้เป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมบันจาร์ และเคยเป็นราชธานีของรัฐสุลต่านบันจาร์ นครมีพื้นที่ขนาด  และประชากร 625,481 คน ตามสำมะโนปี 2010 ซึ่งเพิ่มขึ้นเป็น 657,663 คน ตามสำมะโนปี 2020 และค่าคาดการณ์กลางปี 2023 อยู่ที่ 675,915 คน ทำให้ยังเป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสามของเกาะบอร์เนียว 

ศูนย์กลางการปกครองของกาลีมันตันใต้ทั้งผู้ว่าการจังหวัดและสภาจังหวัดจะย้ายไปจากบันจาร์มาซินไปเป็นบันจาร์บารู ตั้งแต่วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2022

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จังหวัดกาลีมันตันใต้
หมวดหมู่:นครในประเทศอินโดนีเซีย
มัณฑี (รัฐหิมาจัลประเทศ)

**มัณฑี** (อักษรโรมัน: Mandi, ชื่อเดิม **มณฑวนคร**; Mandav Nagar) เป็นเมืองสำคัญและองค์การเทศบาลในอำเภอมัณฑี รัฐหิมาจัลประเทศ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ห่างไป   ทางเหนือจากเมืองหลวงของรัฐ ศิมลา ที่ความสูงเฉลี่ย  จากระดับน้ำทะเล เมืองมัณฑีเชื่อมต่อกับปฐานโกฏผ่านทางทางหลวงสาย 20 และไปยังมนาลี กับ จัณฑีครห์ ผ่านทางหลวงสาย 21 โดยห่างไป  จากจัณฑีครห์ ซึ่งเป็นเมืองใหญ่ใกล้สุด ประชากรตามสำมะโนปี 2011 อยู่ที่ 26,422 คน

มัณฑีเป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอมัณฑี และเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวที่สำคัญในฐานะ "พาราณสีแห่งหุบเขา" (Varanasi of Hills) หรือ "โจติกาศี" (Choti Kashi) นอกจากนี้ยังเป็นจุดเริ่มต้นของเส้นทางเดินเขาไปทะเลสาบปรศร ในด้านการศึกษา สถาบันไอไอที มัณฑี เป็นสถานศึกษาสำคัญของเมือง ตั้งอยู่ห่างไป  จากตัวเมืองมัณฑี

มัณฑีสถาปนาขึ้นในปี 1527 โดย อัชบัร เสน (Ajbar Sen) เป็นราชธานีของรัฐมัณฑี รัฐมหาราชาที่สิ้นสุดในปี 1948 ปัจจุบัน มัณฑีเป็นเมืองที่มีเสน่ห์ความเก่าแก่ และเป็นที่รู้จักจากเทศกาลมัณฑีศิวราตรี รวมถึงได้รับสถานะเมืองมรดกแห่งแรกของรัฐ ด้วยสิ่งปลูกสร้างมากมายจากยุคสมัยต่าง ๆ ในประวัติศาสตร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในรัฐหิมาจัลประเทศ
ทะเลสาบปราศร

**ทะเบสาบปราศร** () เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ความสูง  จากระดับน้ำทะเล ในอำเภอมัณฑี รัฐหิมาจัลประเทศ ประเทศอินเดีย ห่างไป  ทางตะวันออกของเมืองมัณฑี ริมทะเลสาบเป็นที่ตั้งของโบสถ์พราหมณ์ซึ่งมีสิ่งปลูกสร้างทรงเจดีย์สามชั้น สร้างขึ้นบูชาฤาษีปราศร เชื่อกันว่าทะเลสาบนี้เป็นทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์โดยฤาษีปราศรได้เดินทางมาบำเพ็ญสมาธิอยู่ที่ริมทะเลสาบนี้ โบสถ์พราหมณ์ดังกล่าวร้างขึ้นในศตวรรษที่ 14 ด้วยสถาปัตยกรรมแบบหิมาจลี เพื่อบูชาฤาษีปราศร

ตามตำนานเล่าว่า ภีมะ หนึ่งในพี่น้องปาณฑพ เป็นผู้สร้างทะเลสาบนี้ขึ้นมา หลังสิ้นสุดสงครามที่ทุ่งคุรุเกษตรในมหาภารตะ ตระกูลปาณฑพได้เดินทางกลับมาพร้อมพระกามรุนาคผ่านพื้นที่นี้ซึ่งพึงพอใจกับความเงียบสงบและตัดสินใจจะประทับอยู่ ณ ที่นี้ตลอดไป ภีมะจึงใช้ศอกข้างหนึ่งกระแทกเข้ากับภูเขาเกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่ที่ต่อมากลายมาเป็นทะเลสาบปราศร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*Himachal Pradesh Tourism Department
*
เกาะบอน (จังหวัดภูเก็ต)

**เกาะบอน** เป็นเกาะในตำบลราไวย์ อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต ตั้งอยู่ที่ละติจูด 7° 45΄.2 เหนือ ลองจิจูด 98° 20΄.2 ตะวันออก กว้าง 400 เมตร เกาะมีความยาว 1.2 กิโลเมตร มีเนื้อที่ 330,469 ตารางเมตร สูง 57 เมตร อยู่ทางทิศตะวันออกของแหลมพรหมเทพ ระยะห่าง 1.5 กิโลเมตร เป็นเกาะเล็ก ๆ ทางตอนใต้ของเกาะภูเก็ต สามารถเดินทางทางเรือจากหาดราไวย์หรือแหลมกา ใช้เวลาเพียง 10 นาที

เกาะมีหาดทรายขาว ชายหาดทอดยาวโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว สามารถเล่นน้ำได้ มีร้านอาหาร ไม่มีที่พักบริการ 
## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

บอน
บอน
อาคารธนาคารกลางอิรัก

**อาคารธนาคารกลางอิรัก** (อาหรับ: برج البنك المركزي العراقي, ) หรือรู้จักในชื่อ ตึกซาฮา ฮาดิด () เป็นตึกระฟ้าความสูง 37 ชั้น ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำทีกรีส ในเขตอัลจาดีรียะอ์ แบกแดด ประเทศอิรัก เมื่อสร้างแล้วเสร็จ อาคารนี้จะเป็นอาคารที่ใหญ่ที่สุดอันดับสองของประเทศ รองจากอีวันทาวเวอร์ในเอร์บริล และสูงที่สุดในแบกแดดด้วยความสูง 170 เมตร

ธนาคารกลางอิรัก (CBI) ได้ว่าจ้างสถาปนิกชาวอิรัก-อังกฤษ ซาฮา ฮาดิด ในปี 2010 เพื่ออกแบบโครงการนี้ และนำเสนอโครงการในปี 2011 กระนั้น การก่อสร้างเริ่มต้นในช่วงปลายปี 2018 และตั้งใจว่าจะแล้วเสร็จในปี 2024 โดยอาคารนี้จะใช้งานเป็นสำนักงานใหญ่ของธนาคารกลางอิรัก ซึ่งเป็นธนาคารแห่งชาติของประเทศ นอกจากพื้นที่สำนักงานแล้ว ยังออกแบบให้มีพิพิธภัณฑ์ พื้นที่สาธารณะ ไปจนถึงศูนย์ข้อมูล

ลักษณะโครงนอกของอาคารนั้นสร้างขึ้นให้เลียนแบบเชิงแนวคิดมาจากการสะท้อนแสงของแสงอาทิตย์บนผืนน้ำของแม่น้ำทีกรีสเบื้องล่าง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตึกระฟ้าในประเทศอิรัก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในแบกแดด
เกาะเชือก (จังหวัดตรัง)

**เกาะเชือก** เป็นเกาะในตำบลเกาะลิบง อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง ตั้งอยู่ที่พิกัด ละติจูด 7° 24'.2 เหนือ ลองจิจูด 99° 13'.9 ตะวันออก เกาะมีความกว้าง 200 เมตร ยาว 600 เมตร มีเนื้อที่ 26,350 ตารางเมตร สูง 59 เมตร ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเกาะไหง ระยะห่าง 1.4 กิโลเมตร อยู่ในพื้นที่เขตอุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหม 

เกาะเชือกเป็นเกาะเล็ก ๆ เป็นภูเขาหินปูน ไม่มีหาด อยู่ระหว่างเกาะมุกและเกาะกระดาน เป็นเกาะที่มีสัมปทานรังนก มีปะการังน้ำตื้นและน้ำลึก สภาพป่าเป็นป่าดิบชื้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

เชือก
เชือก
หมวดหมู่:อำเภอกันตัง
สำนักงานต่อต้านการก่อการร้ายแห่งสหประชาชาติ

**สำนักงานต่อต้านการก่อการร้ายแห่งสหประชาชาติ** () ได้รับการอนุมัติในมติเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2560 โดยได้รับความเห็นชอบจากสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติซึ่งมีสมาชิก 193 ชาติ การจัดตั้งสำนักงานดังกล่าวยังได้รับการตอบรับจากความคิดริเริ่มของ อังตอนียู กูแตรึช เลขาธิการสหประชาชาติ ที่จะโอนหน้าที่ที่เกี่ยวข้องออกจากทบวงกิจการการเมืองแห่งสหประชาชาติ (DPA) รวมถึงกองกำลังเฉพาะกิจปฏิบัติการต่อต้านการก่อการร้ายและศูนย์ต่อต้านการก่อการร้ายแห่งสหประชาชาติ (UNCCT) ไปยังสำนักงานต่อต้านการก่อการร้ายแห่งสหประชาชาติที่ก่อตั้งขึ้นใหม่

สเตฟาน ดูจาร์ริก โฆษกของเลขาธิการสหประชาชาติ กล่าวว่า เลขาธิการยินดีกับการรับรองมติของสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ "ซึ่งรับรองข้อเสนอของเขาในการจัดตั้งสำนักงานต่อต้านการก่อการร้ายแห่งสหประชาชาติขึ้นใหม่" ดูจาร์ริกกล่าวว่า "เลขาธิการถือว่าการต่อต้านการก่อการร้ายและการป้องกันความรุนแรงสุดโต่งเป็นหนึ่งในลำดับความสำคัญสูงสุดของสหประชาชาติในการแก้ไขภัยคุกคามต่อสันติภาพและความมั่นคงระหว่างประเทศที่เพิ่มมากขึ้น ดังนั้น เขาจึงหวังว่าการปฏิรูปโครงสร้างการต่อต้านการก่อการร้ายของสหประชาชาติครั้งนี้จะช่วยให้สหประชาชาติสามารถดำเนินการในวงกว้างมากขึ้นในการส่งเสริมการป้องกันความขัดแย้ง สันติภาพที่ยั่งยืน และการพัฒนา" เขากล่าวเสริม

## โครงสร้าง
วลาดิมีร์ อิวาโนวิช โวโรนคอฟ ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการดูแลสำนักงานต่อต้านการก่อการร้ายแห่งสหประชาชาติเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2560

## ดูเพิ่ม
* การต่อต้านการก่อการร้าย
* เลขาธิการสหประชาชาติ
* คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ
* สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ
หมวดหมู่:การต่อต้านการก่อการร้าย
เซมเซม

**เซมเซม** (อักษรโรมัน: Zamzam, , *Zemzem*) เป็นยี่ห้อน้ำอัดลมที่ผลิตในประเทศอิหร่านโดยเครือเซมเซม (Zamzam Group) บริษัทที่มีโมสตาซาฟานฟาวเดชั่นเป็นเจ้าของ

เดิมที เซมเซมเป็นบริษัทลูกของเป๊ปซีที่เริ่มต้นในประเทศอิหร่านในปี 1954 ในฐานะเครื่องดื่มน้ำอัดลมรสหวานเจ้าแรกของอิหร่าน โดยมีฮาบิบ ซาเบต เป็นเจ้าของ หลังการปฏิวัติอิสลามในปี 1979 บริษัทถูกยึดโดยไม่ได้รับเงินทดแทนแก่เจ้าของ

หลังซาอุดิอาระเบียทำการสั่งห้ามโคคา-โคล่าในปี 2002 ทำให้เซมเซมได้รับการขึ้นชื่อเป็นน้ำหวานสำหรับพิธีฮัจญ์อย่างไม่เป็นทางการ ชื่อของผลิตภัณฑ์นั้นตั้งตามบ่อน้ำซัมซัมในมักกะฮ์ ซึ่งเป็นหนึ่งในจุดพักสำหรับเส้นทางจาริกของพิธีฮัจญ์

## อ้างอิง

*
*
เกาะยุง

**เกาะยุง** บ้างเขียน **เกาะยูง** เป็นเกาะในตำบลอ่าวนาง อำเภอเมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่ ตั้งอยู่ที่พิกัดละติจูด 7° 48΄.8 เหนือ ลองจิจูด 98° 46΄.6 ตะวันออก กว้าง 300 เมตร เกาะมีความยาว 1.2 กิโลเมตร มีเนื้อที่ 253,326 ตารางเมตร สูง 152 เมตร อยู่ทางทิศตะวันตกของเกาะไม้ไผ่ ระยะห่าง 2.1 กิโลเมตร อยู่ทางทิศเหนือของเกาะพีพีดอน เกาะนี้อยู่ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติหาดนพรัตน์ธารา-หมู่เกาะพีพี
 
เกาะมีชายหาดเป็นหาดหินอยู่ทางด้านทิศตะวันออก และมีหาดทรายเล็กน้อยตามหลืบเขา มีสัตว์ทะเลนานาชนิดอาศัยหากินบริเวณแนวปะการังเป็นจำนวนมาก เช่น ปลาสลิดหินลายบั้ง หอยมือเสือ และเม่นหนามยาว เกาะยุงได้รับผลกระทบเมื่อครั้งเหตุการณ์ภัยพิบัติจากสึนามิ พ.ศ. 2547 ส่งผลให้แนวปะการังได้รับความเสียหายเป็นบางส่วน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

ยุง
ยุง
หมวดหมู่:หมู่เกาะพีพี
หมวดหมู่:อำเภอเมืองกระบี่
พระพุทธรูปจงหยวน

**พระพุทธรูปจงหยวน** (; ) หรือนิยมเรียกในชื่อแปลว่า **พระพุทธรูปวัดบ่อน้ำพุ** () เป็นพระพุทธรูปขนาดมหึมารูปพระไวโรจนพุทธเจ้า ตั้งอยู่ในวัดฝอก๋วน (; ) ในเขตทิวทัศน์ฝอตูชาน (*Fodushan Scenic Area*) เทศมณฑลหลู่ชาน มณฑลเหอหนาน ประเทศจีน สร้างขึ้นระหว่างปี 1997 ถึง 2008 พระพุทธรูปมีความสูงไม่รวมฐานอยู่ที่ , และหากรวมฐานปัทมาสน์จะอยู่ที่  ถือเป็นรูปปั้นที่สูงที่สุดเป็นอันดับที่สองของโลก เป็นรองเพียง *[[Statue of Unity|รูปปั้นแห่งสามัคคี]]* ในรัฐคุชราต ประเทศอินเดีย ซึ่งสร้างแล้วเสร็จในปี 2018 ด้วยความสูง 

มีการคาดการณ์งบประมาณสำหรับโครงการอยูที่ 55 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ จำนวนนี้ 18 ล้านดอลล่าร์สหรัฐเป็นงบประมาณในการก่อสร้างพระพุทธรูป และเริ่มแรกคาดการณ์ให้ประกอบด้วยโลหะทองแดงหล่อ 1,100 ชิ้น น้ำหนักรวม 1,000 ตัน

ชื่อของบ่อน้ำพุธรรมชาติที่ปรากฏในชื่อของพระพุทธรูปและของวัดนั้นมาจากบ่อน้ำพุร้อนเทียนรุ่ย (Tianrui hot spring) ซึ่งเป็นที่รู้จักในท้องถิ่นว่ามีสรรพคุณทางยาด้วยอุณหภูมิน้ำ  วัดฝอก๋วนซึ่งเป็นวัดที่ประดิษฐานพระพุทธรูปนี้ สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ถัง ภายในวัดยังมีถาวรวัตถุอื่น เช่น ระฆังโชคดีบนยอดเขาหัวมังกร ซึ่งมีน้ำหนัก 116 ตัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ผู้ครองสถิติโลก
เพลงชาติกาตาร์ (ค.ศ. 1954–1996)

ในประเทศกาตาร์ใช้**[[เพลงชาติ]]ที่แตกต่างกัน**ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2497 ถึง พ.ศ. 2539 เพลงชาติเพลงนี้ซึ่งเขียนขึ้นเหมือนเพลงชาติอาหรับ ทั่วไป อาจเป็นเพลงชาติที่สั้นที่สุด (ในแง่ของทำนอง) ที่เคยมีอยู่ โดยมีเพียง 11 ท่อนเท่านั้น ไม่มีเนื้อร้อง ดนตรีของเพลงนี้อาจมีต้นกำเนิดมาจากอินเดีย 

## อ้างอิง


หมวดหมู่:อดีตเพลงชาติ
หมวดหมู่:เพลงชาติ
หมวดหมู่:เพลงสรรเสริญในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:บทความที่มีไมโครฟอร์แมต hAudio
ตระกูลสิริวัฒนภักดี

**ตระกูลสิริวัฒนภักดี** เป็นครอบครัวนักธุรกิจ เชื้อสายไทย-จีน และเป็นหนึ่งในกลุ่มที่ร่ำรวยที่สุดในประเทศไทย ครอบครัวนี้มีเจริญ สิริวัฒนภักดี เป็นผู้นำ ซึ่งสร้างฐานะจากธุรกิจเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และนับแต่นั้นเป็นต้นมา เขาได้ขยายการถือครองทรัพย์สินของครอบครัวไปสู่ธุรกิจอาหารและเครื่องดื่ม อสังหาริมทรัพย์ ค้าปลีก และอุตสาหกรรมอื่น ๆ ผ่านการซื้อกิจการ (เทคโอเวอร์) ครั้งใหญ่มาหลายครั้ง ครอบครัวนี้ถือหุ้นใหญ่ในบริษัทจดทะเบียน ได้แก่ ไทยเบฟเวอเรจ, โออิชิ กรุ๊ป, เบอร์ลี่ ยุคเกอร์, บิ๊กซี ซูเปอร์เซ็นเตอร์, เฟรเซอร์ แอนด์ นีฟ, เฟรเซอร์ส พร็อพเพอร์ตี้, แอสเสท เวิรด์ คอร์ป, สตาร์บัคส์ (เฉพาะสาขาในประเทศไทย) และบริษัทอื่น ๆ ทั้งที่ถือครองโดยตรงและภายใต้การถือหุ้นในนาม **[[กลุ่มทีซีซี]]** ตระกูลสิริวัฒนภักดีถือเป็น 1 ใน 5 ตระกูลธุรกิจใหญ่ที่ครองตลาดธุรกิจในประเทศไทย ร่วมกับตระกูลเจียรวนนท์ (เครือเจริญโภคภัณฑ์), ตระกูลภิรมย์ภักดี (บุญรอดบริวเวอรี่), ตระกูลศรีวัฒนประภา (คิง เพาเวอร์) และตระกูลจิราธิวัฒน์ (กลุ่มเซ็นทรัล)

## ประวัติ
เจริญ สิริวัฒนภักดี เกิดที่กรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2487 เป็นบุตรคนที่สองจากพี่น้องทั้งหมด 11 คน พ่อของเขาซึ่งเป็นพ่อค้าริมถนนเป็นชาวแต้จิ๋ว ที่อพยพมาจากเมืองซัวเถา ซึ่งเป็นหนึ่งในกลุ่มผู้อพยพรุ่นสุดท้ายที่มาถึงก่อนเกิด การปฏิวัติคอมมิวนิสต์จีน ในปี พ.ศ. 2492 ตระกูล โส / ซู () เดิมใช้นามสกุลไทยว่า ศรีสมบูรณานนท์ ส่วนชื่อนามสกุล "สิริวัฒนภักดี" ซึ่งเป็นชื่อประสมจากคำภาษาบาลี 3 คำ คือ *สิริ* แปลว่า 'ความเจริญรุ่งเรือง' + *วัฒน* แปลว่า 'เพิ่มขึ้น' + *ภักติ* แปลว่า 'ความจงรักภักดี' นั้น เป็นนามสกุลที่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระราชทานแก่เจริญและครอบครัวเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2531

เจริญกับภรรยา **คุณหญิง[[วรรณา สิริวัฒนภักดี]]** (พ.ศ. 2486–2566) มีบุตรธิดาร่วมกัน 5 คน ได้แก่ อาทินันท์ พีชานนท์, วัลลภา ไตรโสรัส, ฐาปน สิริวัฒนภักดี, ฐาปณี เตชะเจริญวิกุล และ ปณต สิริวัฒนภักดี ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา บุตรธิดาของเจริญได้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารในบริษัทต่าง ๆ ในอาณาจักรธุรกิจของครอบครัว

## บุคคลในตระกูล
สมาชิกในตระกูลประกอบด้วย:
* เจริญ สิริวัฒนภักดี (เกิด 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2487) มหาเศรษฐีชาวไทย ประธานกลุ่มทีซีซี และบริษัทในเครือ
* คุณหญิงวรรณา สิริวัฒนภักดี (2 มีนาคม พ.ศ. 2486 – 17 มีนาคม พ.ศ. 2566) ภรรยาของเจริญ เคยดำรงตำแหน่งรองประธานกลุ่มทีซีซี และบริษัทในเครือ
* อาทินันท์ พีชานนท์ (เกิด พ.ศ. 2516) ธิดาคนโต
** โชติพัฒน์ พีชานนท์ ประธานกรรมการและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บมจ. ไทยกรุ๊ป โฮลดิ้งส์ สามีของอาทินันท์
* วัลลภา ไตรโสรัส (เกิด 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517) ธิดาคนที่ 2
** โสมพัฒน์ ไตรโสรัส รองประธานกรรมการ บมจ.แอสเสท เวิลด์ คอร์ป สามีของวัลลภา
* ฐาปน สิริวัฒนภักดี (เกิด 20 มกราคม พ.ศ. 2518) บุตรคนที่ 3 และบุตรชายคนโต ประธานเจ้าหน้าที่บริหารไทยเบฟเวอเรจ
** ปภัชญา สิริวัฒนภักดี (สกุลเดิม: เธียรประสิทธิ์) เจ้าของโรงเรียนอนุบาลเธียรประสิทธิ์ศาสตร์ ภรรยาของฐาปน
* ฐาปณี เตชะเจริญวิกุล (เกิด กันยายน พ.ศ. 2519) ประธานเจ้าหน้าที่บริหารและกรรมการผู้จัดการใหญ่ บมจ. เบอร์ลี่ ยุคเกอร์ 
** อัศวิน เตชะเจริญวิกุล ประธานเจ้าหน้าที่บริหารและกรรมการผู้จัดการใหญ่ บมจ. บิ๊กซี รีเทล คอร์ปอเรชั่น สามีของฐาปณี
* ปณต สิริวัฒนภักดี (เกิด 31 ตุลาคม พ.ศ. 2520) ประธานเจ้าหน้าที่บริหารกลุ่มบริษัท เฟรเซอร์ส พร็อพเพอร์ตี้ ลิมิเต็ด
** หม่อมหลวงตรีนุช สิริวัฒนภักดี (สกุลเดิม: จักรพันธุ์) ภรรยาของปณต

### การบริหารงานใน[[กลุ่มทีซีซี]]

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ตระกูลนักธุรกิจชาวไทย
หมู่สิ่งปลูกสร้างบนจัตุรัสแอมีร์ แชฆมอฆ

**หมู่สิ่งปลูกสร้างบนจัตุรัสแอมีร์ แชฆมอฆ** () เป็นสิ่งปลูกสร้างในแยซด์ ประเทศอิหร่าน มีความโดดเด่นที่ส่วนโค้งย่อมุมรูปสมมาตร ประกอบไปด้วยมัสยิด, ที่พักคาราวาน, เทคเยฮ์, โรงอาบน้ำ, บ่อน้ำเย็น และโรงผลิตของหวาน ในสมัยสงครามระหว่างอิรักกับอิหร่าน ชาวอิรักและอิหร่านจำนวนมากเข้ามาพักพิงในแอมีร์ แชฆมอฆ สิ่งปลูกสร้างหลักของหมู่สิ่งปลูกสร้างนี้เป็นอาคารสูงสามชั้นที่มีฟาซาดทรงโค้งย่อมุมยุบ (sunken arched alcoves) รูปสมมาตร ถือเป็นหนึ่งในโฮเซย์นีเยที่ใหญ่ที่สุดในอิหร่าน และมี *[[tekyeh|เตกเยฮ์]]* สูงสามชั้นที่สร้างขึ้นเพื่อระลึกถึงฮุซัยน์ อิบน์ อะลี

จัตุรัสนี้ตั้งชื่อตามแอมีร์ แจลอเลดดีน แชฆมอฆ (Amir Jalaleddin Chakhmaq) ผู้ปกครองแคว้นแยซด์ในสมัยจักรวรรดิตีมูริด ปัจจุบันตั้งอยู่ตรงข้ามกับพิพิธภัณฑ์น้ำแยซด์ มัสยิดในหมู่สิ่งปลูกสร้างนี้คือ *มัสยิดแอมีร์ แชฆมอฆ* () สร้างขึ้นในสมัยตีมูริดตามคำสั่งของชอฆมอฆ ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 1438

จัตุรัสแอมีร์ แชฆมอฆ ได้รับการปรับปรุงใหญ่ในสมัยของเรซอ ชอฮ์ ซึ่งดำรัสให้ตัดถนนปะฮ์ลาวี (Pahlavi Street) ในปี 1935 รวมถึงมีการกำลายทางเชื่อมต่อกับปสานทางเหนือของจัตุรัส และเชื่อว่าศาลาคาราวานเดิมน่าจะถูกรื้อถอนในยุคเดียวกันนี้เพื่อให้จัตุรัสมีแปลนรูปสี่เหลี่ยมมากขึ้น

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* 
* 
* 
* 
* 
*
แทกเย

ในอิหร่าน **แทกเย** () เป็นคำที่โดยทั่วไปใช้หมายถึงฮุซัยนียะฮ์ (หรือในภาษาเปอร์เซียเรียกว่า *โฮเซย์นีเย*) ซึ่งคือสิ่งปลูกสร้างสำหรับมุสลิมชีอะฮ์รวมตัวสำหรับการร่ำไห้แห่งมุฮัรร็อมหรือคือการไว้อาลัยฮุซัยน์ อิบน์ อะลี ในบางแทกเยยังอาจมี ซัยหนับบียะฮ์ (zaynabiyya หรือ *zeynabiyeh*) ซึ่งระลึกถึงพี่/น้องสาวของฮุสซัยน์ ซัยหนับ บินต์ อะลี หรือมี อับบัสสียะฮ์ (abbasiyya หรือ *abbasiyeh*) ตามลูกพี่ลูกน้องของฮุสซัยน์ อับบัส อิบน์ อะลี ดังเช่นที่แทคเยโมออเวโนลโมล์ก แทคเยสามารถพบได้ทั่วไปในประเทศอิหร่าน 

ในภาษาเปอร์เซียเดิม คำว่า แทคแย (takya) ในทางศาสนาหมายถึงสถานที่รวมตัวของชาวศูฟีย์ (ซึ่งเรียกว่า   หรือ  ) หลังราชวงศ์ซาฟาวิดรับชีอะฮ์เข้ามาเป็นศาสนาประจำอิหร่าน แทคแยทั้งหมดได้แปรสภาพมาเป็นฮุซัยนียะฮ์แทน

## อ้างอิง
วัลลภา ไตรโสรัส

**วัลลภา ไตรโสรัส** เป็นนักธุรกิจชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท แอสเสท เวิรด์ คอร์ป จำกัด (มหาชน)

## ประวัติ

วัลลภาเกิดเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 จบการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาสถาปัตยกรรมศาสตร์ (เกียรตินิยม) จาก มหาวิทยาลัยศิลปากร จากนั้นจึงสำเร็จการระดับปริญญาโทสาขาเศรษฐศาสตร์ที่ดิน จากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และระดับปริญญาโทสาขาการวางผังเมืองจากวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน (LSE)

วัลลภาเคยทำงานในบริษัทต่างประเทศหลายแห่ง รวมถึง Merrill Lynch Asia Pacific Limited ในฮ่องกงในฐานะนักวิเคราะห์ทางการเงิน ในปี พ.ศ. 2544 เธอกลับมายังประเทศไทยและร่วมงานกับบริษัท ทีซีซี โฮลดิ้ง จำกัด ในตำแหน่งกรรมการบริหาร และต่อมาเธอได้รับตำแหน่งประธานบริษัท

ในบทบาทนี้ เธอได้ก่อตั้งบริษัท ทีซีซี แลนด์ จำกัด ขึ้นเป็นบริษัทผู้ถือหุ้นสำหรับโครงการอสังหาริมทรัพย์ต่าง ๆ มากมาย รวมถึงโรงแรม ร้านค้าปลีก อาคารพาณิชย์ ศูนย์การประชุม สนามกอล์ฟ การพัฒนาแผนแม่บท และธนาคารที่ดิน

### ชีวิตส่วนตัว
วัลลภาสมรสกับโสมพัฒน์ ไตรโสรัส ประธานเจ้าหน้าที่บริหารบริษัททีซีซี แคปิตอล แลนด์ มีบุตรธิดารวมห้าคน เธอเป็นลูกสาวของเจริญ สิริวัฒนภักดี และคุณหญิงวรรณา

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
หมวดหมู่:ประธานเจ้าหน้าที่บริหารชาวไทย
หมวดหมู่:ตระกูลสิริวัฒนภักดี
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ท.ม.
โรงพยาบาลสิงคโปร์

**โรงพยาบาลสิงคโปร์** (; **SGH**, ; ; ) เป็นศูนย์วิชาการวิทยาศาสตร์สุขภาพและโรงพยาบาลรับส่งต่อระดับตติยภูมิในประเทศสิงคโปร์ ตั้งอยู่ในเขตบูกิตเมอระฮ์ใกล้กับไชนาทาวน์ ในภูมิภาคเซนทรอล ใกล้กันกับโรงพยาบาลคือโรงพยาบาลชุมชนเอาทราม (OCH) ซึ่งเปิดให้บริการเป็นโรงพยาบาลชุมชนและเวชศาสตร์ฟื้นฟูเสริมรับกับโรงพยาบาล SGH เช่นเดียวกับสหคลินิกเอาทราม (Outram Polyclinic) เพื่อช่วยเสริมบริการผู้ป่วยนอก หน่วยบริการสุขภาพทั้งหมดนี้อยู่ภายใต้การบริหารงานโดยซิงเฮลท์ ภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงสาธารณสุข (MOH)

โรงพยาบาลนี้เป็นโรงพยาบาลที่มีขนาดใหญ่ที่สุดและเก่าแก่ที่สุดในประเทศ ให้บริการเป็นโรงพยาบาลแห่งชาตินับตั้งแต่การก่อสร้างอาคารหลังแรกในปี ค.ศ. 1821 และการขยับขยายครั้งใหญ่ในปี ค.ศ. 1926 

SGH เป็นโรงพยาบาลเรือธงของซิงเฮลท์ และโรงพยาบาลสอนสำหร้บวิทยาลัยแพทยศาสตร์ดยุก-เอ็นยูเอส ภายใต้มหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์ ในวิมยาเขตของโรงพยาบาลประกอบด้วยศูนย์เฉพาะทางแห่งชาติสี่ศูนย์ คือ ศูนย์ดวงตาแห่งชาติสิงคโปร์ (SNEC), ศูนย์หัวใจแห่งชาติสิงคโปร์ (NHCS), ศูนย์มะเร็งแห่งชาติสิงคโปร์ (NCCS) และศูนย์ทันตกรรมแห่งชาติสิงคโปร์ (NDCS) และในปี ค.ศ. 2025 ตั้งเป้าว่าจะเปิดให้บริการศูนย์เฉพาะทางแห่งชาติลำดับที่ห้า คือ ศูนย์บริการทางการแพทย์ไม่เร่งด่วนแห่งชาติ (Elective Care Centre Singapore; ECC)

SGH ได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในโรงพยาบาลที่ดีที่สุดในโลก อยู่อันดับหนึ่งในสิบของโลกโดยนิวส์วีกหลายปีติดต่อกัน และเคยอยู่อันดับสูงที่สุดที่ 3 ของโลกในปี ค.ศ. 2019 และถือเป็นโรงพยาบาลที่ดีที่สุดในทวีปเอเชียตามการจัดอันดับ และเป็นโรงพยาบาลที่ทำการผ่าตัดปลูกถ่ายมากที่สุดในประเทศ

## อ้างอิง

สิงคโปร์
สิงคโปร์
สิงคโปร์
หมวดหมู่:ก่อตั้งในสิงคโปร์ในปี พ.ศ. 2364
ชาวเนวาร์

**เนวาร์** () หรือชื่อเรียกตนเอง **เนวา** (; ประจาลิต: ; Newa) หรือ **เนปามี** (อักษรโรมัน: Nepami) เป็นผู้อยู่อาศัยหลักของหุบเขากาฐมาณฑุในประเทศเนปาลและในรัฐสิกขิมกับพื้นที่โกรข่าแลนด์ของประเทศอินเดีย ที่มีอารยธรรมและประวัติศาสตร์ของตนเอง ภาษาเนวาร์และวัฒนธรรมเนวาร์มีความเฉพาะของตนเอง ในแง่ของชาติพันธุ์วรรณา ชาวเนวาร์ประกอบด้วยชาติพันธุ์อินเดีย-อารยัน กับทิเบต-พม่า เป็นหลัก โยดมีภาษาร่วมกันคือเนวารภาษา ส่วนใหญ่นับถือศาสนาฮินดูแบบเนวาร์ และพุทธแบบเนวาร์
ชาวเนวาร์ได้พัฒนาการแบ่งแรงงานและอารยธรรมเมืองที่ไม่พบในกลุ่มชนเชิงเทือกเขาหิมาลัยอื่น ๆ 

ชาวเนวาร์ยังคงยึดถือปฏิบัติธรรมเนียมและจารีตเก่าแก่ รวมถึงมีความภาคภูมิใจในตนเองในฐานะผู้พิทักษ์วัฒนธรรม ศาสนา และอารยธรรมที่แท้จริงของประเทศเนปาล มรดกทางวัฒนธรรมของชาวเนวาร์มีทั้งศิลปกรรม, วรรณกรรม, การค้า, การเกษตร และ อาหาร จนถึงปัจจุบัน ชาวเนวาร์ถือเป็นกลุ่มชนที่มีความก้าวหน้าทางสังคมและเศรษฐกิจมากที่สุดในสังคมเนปาลตามดัชนีการพัฒนามนุษย์ของ UNDP ชาวเนวาร์เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีมากที่สุดอันดับแปดของประเทศเนปาล ตามสำมะโนปี 2021 ด้วยจำนวน 1,341,363 คน หรือคิดเป็น 4.6% ของประชากร

หุบเขากาฐมาณฑุและพื้นที่โดยรอบในอดีตเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรเนวาร์และเนปาลมณฑลซึ่งสิ้นสุดลงหลังถูกราชอาณาจักรโกรข่าเข้ายึดครองในปี 1768

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศเนปาล
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินเดีย
รุทรากษะ

***รุทรากษะ*** (IAST: **, บ้างปริวรรติอักษรเป็นไทยว่า *รุทรักษะ*) เป็นคำเรียกหินหรือเมล็ดตากแห้งจากพืชสกุล *[[Elaeocarpus]]* โดยเฉพาะสปีซีส์ *[[Elaeocarpus ganitrus]]* (ต้นรุทรักษะ) หินเหล่านี้นำมาใช้เป็นลูกประคำสวดภาวนาในศาสนาฮินดู โดยเฉพาะในลัทธิไศวะ และในศาสนาพุทธ เมื่อเม็ดสุกได้ที่ ผล *รุทรากษะ* จะปกคลุมด้วยเนื้อผลไม้สีน้ำเงินที่บางครั้งอาจเรียกว่าเป็นลูกปัดบลูเบอร์รี (blueberry beads)

หินรุทรากษะมีความสัมพันธ์กับพระศิวะ และมักนำมาสวมใส่เพื่อใช้ป้องกันภัยและสำหรับสวดมนตร์เช่นโอม นะมะห์ ศิวายะ ส่วนใหญ่รุทรากษะมีที่มาจากประเทศอินเดีย, อินโดนีเซีย และเนปาล เพื่อนำมาทำเครื่องประดับหรือมาลัย มีมูลค่าเทียบเท่ากับหินกึ่งมีค่า *รุทรากษะ* อาจมีได้มากถึงยี่สิบเอ็ด "หน้า" () หรือคือ กลีบย่อย ซึ่งหมายถึงเส้นร่องแนวตั้งที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติบนเม็ด ในความเชื่อถือว่าแต่ละหน้าดังกล่าวแทนเทพเจ้าแต่ละองค์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ลูกประคำ
หมวดหมู่:พืชในศาสนาฮินดู
หมวดหมู่:ผล
ปังขา

**พังคา** ( หรือ pankha) มาจากจาก **ปังขา** (, , ) เป็นชนิดของพัดโบราณ

ในสมัยอาณานิคม อินเดียของอังกฤษและอาณานิคมอื่นในโลกเขตร้อนและกึ่งเขตร้อนได้นำคำนี้จากคนท้องถิ่นในอนุทวีปอินเดียมาใช้เรียกพัดขนาดใหญ่ที่ยึดติดอยู่กับเพดาน โดยมีเจ้าหน้าที่คอยทำการขยับพัดเรียกว่าปังขาวลา (punkah wallah) ในช่วงเวลาที่อากาศร้อน ในพื้นที่ที่มีขนาดใหญ่ เช่นในอาคารสำนักงานหรือศาล จะมีการเชื่อมต่อปังขาเข้าด้วยกันโดยใช้เชือก เกิดเป็นระบบปังขาที่สามารถพัดไปได้พร้อม ๆ กัน วัสดุที่ใช้ทำมีตั้งแต่กกสำหรับทำเสื่อ ไปจนถึงผ้าราคาแพง ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าพัดลักษณะนี้มีใช้งานมาตั้งแต่เมื่อไร แต่เป็นที่เข้าใจว่ามีใช้ในโลกอาหรับมาตั้งแต่ศตวรรษที่แปดเป็นอย่างน้อย It และพึ่งเข้ามาแพร่หลายในอินเดียไม่เกินปลายศตวรรษที่ 18 ปังขาเริ่มถูกแทนที่ในอาคารต่าง ๆ ในศตวรรษที่ 20 ด้วยพัดลมไฟฟ้า

ในอินเดียเรียกผู้ทำการพัดปังขาว่า **ปังขาวลา** (punkhawallah, pankha wallah) เป็นตำแหน่งทาสที่ทำหน้าที่พัดโดยส่วนมากผ่านระบบรอก 

คำว่า พังคาลูฟร์ (punkah louvre) มีใช้งานสืบต่อมาเป็นคำเรียกทางออกสำหรับอากาศเย็นแบบเป็นทิศทาง (directional outlet for cool air) ที่ใช้ในอากาศยาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหนือที่นั่งผู้โดยสาร

## อ้างอิง

*

หมวดหมู่:ระบบทำความเย็น
ความคล้ายคลึงโคไซน์

**ความคล้ายคลึงโคไซน์** (cosine similarity) ในด้านการวิเคราะห์ข้อมูล เป็นมาตรวัดความคล้ายคลึงระหว่างเวกเตอร์ที่ไม่เป็นศูนย์ 2 ตัวที่นิยามภายในปริภูมิผลคูณภายใน

## คำอธิบาย
ความคล้ายคลึงโคไซน์เป็นค่าโคไซน์ของมุมระหว่างเวกเตอร์ 2 ตัว กล่าวคือ เป็นผลคูณจุดของเวกเตอร์ 2 ตัวหารด้วยผลคูณของขนาด ทำให้ความคล้ายคลึงโคไซน์ไม่ได้ขึ้นอยู่กับขนาดของเวกเตอร์ แต่ขึ้นอยู่กับมุมที่เวกเตอร์ 2 ตัวนั้นทำต่อกันเท่านั้น ความคล้ายคลึงโคไซน์จะมีค่าอยู่ระหว่าง [-1, 1] ตัวอย่างเช่น ความคล้ายคลึงโคไซน์ของเวกเตอร์ 2 ตัวที่แปรตามกันจะมีค่าเป็น 1 ในขณะที่ความคล้ายคลึงกันของเวกเตอร์ที่ตั้งฉากกันจะเป็น 0 และความคล้ายคลึงกันของเวกเตอร์ทิศตรงข้ามกันจะเป็น -1 ในกรณีที่องค์ประกอบเวกเตอร์ไม่เป็นลบ ค่าความคล้ายคลึงโคไซน์จะอยู่ในช่วง [0,1]

ในบริบทของ การค้นคืนสารสนเทศ และ การทำเหมืองข้อความ แต่ละคำจะได้รับการกำหนดพิกัดที่แตกต่างกัน และเอกสารจะแสดงด้วยเวกเตอร์แสดงจำนวนครั้งที่แต่ละคำปรากฏในเอกสาร ความคล้ายคลึงโคไซน์เป็นการวัดที่ใช้งานได้ดีในการระบุว่าเนื้อหาในเอกสาร 2 ฉบับมีความคล้ายคลึงกันอย่างไร โดยไม่คำนึงถึงความยาว

เทคนิคนี้ยังใช้ในด้านการทำเหมืองข้อมูล เพื่อวัดการทำงานร่วมกันภายในคลัสเตอร์

ข้อดีประการหนึ่งของความคล้ายคลึงโคไซน์คือ มีความซับซ้อนในการคำนวณต่ำ และสามารถพิจารณาเฉพาะแค่องค์ประกอบที่ไม่เป็นศูนย์เท่านั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับเมทริกซ์มากเลขศูนย์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การวิเคราะห์ข้อมูล
หมวดหมู่:เทคนิคการค้นคืนสารสนเทศ
ฟ่านจิ้งชาน

**ฟ่านจิ้งชาน** () หรือ **เขาฟ่านจิ้ง** เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของเทือกเขาอู่หลิง เมืองถงเหริน มณฑลกุ้ยโจว ประเทศจีน มีความสูง  จากระดับน้ำทะเล เขานี้มีความสำคัญในศาสนาพุทธแบบจีน โดยเชื่อกันว่าเป็นโพธิมัณฑะของพระศรีอาริย์ ชื่อ "ฟ่านจิ้ง" เป็นรูปย่อของคำว่า *ฟ่านเทียนจิ้งถู่* () ซึ่งแปลว่า "สุขาวดีของพระพรหม"

พื้นที่ของเขาฟ่านจิ้งอยู่ภายใต้ **เขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติฟ่านจิ้งชาน** (Fanjingshan National Nature Reserve) ขนาด 567 ตารางเมตร ซึ่งตั้งขึ้นในปี 1978 และได้รับสถานะแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในปี 2018  เขานี้มีความหลากหลายทางชีวภาพที่สูง โดยมีสิ่งมีชีวิตหายากที่พบเฉพาะในเขานี้ เช่น ลิงทองกุ้ยโจว *(Rhinopithecus brelichi)* และต้นสนเฟอร์ฟ่านจิ้งชาน *(Abies fanjingshanensis)* นอกจากนี้ยังมีสัตว์เสี่ยงสูญพันธุ์ เช่น ซาลาแมนเดอร์ยักษ์จีน, กวางมัสก์ป่า และ ไก่ฟ้าเรวี สามารถพบได้ในพื้นที่นี้

ชางพุทธในจีนจัดให้เขานี้เป็นหนึ่งในสี่เขาศักดิ์สิทธิ์ ในฐานะโพธิมัณฑะ (สถานที่ตรัสรู้) ของพระศรีอาริย์ ศาสนาพุทธแผ่ขยายมาถึงเขานี้ตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถังเป็นอย่างน้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่ โหว หงเหริน () สร้างถนนซางเกอ () ในปี 639 ช่วยให้การขนส่งในพื้นที่สะดวกสบายขึ้น ในบันทึกจากยุคนั้นมีการบันทึกการก่อสร้างวัดพุทธเกิดขึ้นในแถบนี้ และมีสร้างอีกมากมายในสมัยถัดมา ทั้งสมัยราชวงศ์ซ่ง และ ราชวงศ์หยวน

ในผี 2010 มีการเปิดตัวอุทยานวัฒนธรรมพุทธฟ่านจิ้งชาน (Fanjingshan Buddhist Cultural Park) ซึ่งมีจินติ่งหรือหอทองคำ (Golden Hall) ภายในประดิษฐานพระศรีอาริย์ความสูง  สร้างจากทองคำ  และอัญมณีอีกพันชิ้น ว่ากันว่าเป็นพระศรีอาริย์องค์ใหญ่ที่สุดในโลก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แหล่งมรดกโลกในประเทศจีน
หมวดหมู่:ภูเขาในประเทศจีน
หมวดหมู่:มณฑลกุ้ยโจว
หมวดหมู่:ภูเขาศักดิ์สิทธิ์
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธนิกายสุขาวดี
เจิมบาตันอาการ์

**เจิมบาตันอาการ์** (; แปลว่า *[[living root bridge|สะพานรากไม้มีชีวิต]]*) เป็นสะพานที่ประกอบด้วยรากต้นไม้สองรากที่โตยื่นออกมาเหนือลำธารในตำบลบายังอูตารา อำเภอเปซีซีร์เซอลาตัน จังหวัดเวสต์สุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย ห่างไปประมาณ 88 กิโลเมตรทางใต้ของนครปาดัง ในภาษามีนังซึ่งเป็นภาษาท้องถิ่น เรียกสะพานนี้ว่า *titian aka* และใช้งานเป็นเส้นทางเชื่อมต่อของชุมชน และในขณะเดียวกันยังเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวแห่งหนึ่งของอำเภอ

สะพานมีความยาว  กว้าง  สูงจากระดับน้ำของลำธารประมาณ  เริ่มก่อตัวขึ้นตั้งแต่ปี 1890 และใช้งานเป็นสะพานได้จริงเป็นครั้งแรกในปี 1916 รากของต้นไม้ทั้งสองถูกถักทอให้เชื่อมกันโดยใช้เวลาถักราก (knitting a root) นานประมาณ 26 ปี ในทศวรรษ 2010 ความแข็งแรงของสะพานแข็งแรงมากยิ่งขึ้นด้วยขนาดของรากต้นบันยันซึ่งหนาตัวขึ้นกว่าในอดีต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สะพานในประเทศอินโดนีเซีย
สงครามอังกฤษ–พม่า

**สงครามอังกฤษ-พม่า** เป็นสงครามความขัดแย้งระหว่างอาณาจักรสองแห่งที่กำลังแผ่ขยายอิทธิพล คือจักรวรรดิบริติชกับราชวงศ์โก้นบอง ซึ่งเป็นสงครามที่แพงที่สุดและยาวนานที่สุดของบริติชราช โดยมีค่าใช้จ่าย 5–13 ล้านปอนด์สเตอร์ลิง (500–1.38 พันล้านปอนด์สเตอร์ลิง ณ พ.ศ. 2566) และกินเวลายาวนานกว่า 60 ปี สงครามอังกฤษ-พม่ามี ทั้งหมดสามครั้ง ได้แก่:

* สงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่หนึ่ง (พ.ศ. 2367–2369)
* สงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สอง (พ.ศ. 2395–2396)
* สงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สาม (พ.ศ. 2428)

## ลำดับเวลา
การขยายตัวของอาณาจักรพม่าภายใต้ราชวงศ์โก้นบองส่งผลต่อแนวชายแดน โดยเคลื่อนตัวเข้าใกล้เขตบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษซึ่งต่อมาคือบริติชราช ส่งผลให้มีปัญหาผู้ลี้ภัยและการปฏิบัติทางทหารที่เลยข้ามพรมแดนที่ยังไม่กำหนดชัดเจน

### สงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่หนึ่ง

สงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่หนึ่ง สิ้นสุดลงด้วยชัยชนะของบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษ สนธิสัญญารานตะโบส่งผลให้พม่าสูญเสียดินแดนที่เคยพิชิตในรัฐอัสสัม, รัฐมณีปุระ, และรัฐยะไข่ อังกฤษยังยึดครองตะนาวศรี ด้วยตั้งใจที่จะใช้เป็นเครื่องต่อรองการเจรจาในอนาคตกับพม่าหรือสยาม เมื่อศตวรรษผ่านไป บริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษเริ่มต้องการทรัพยากรและพื้นที่หลักของพม่าในยุคแผ่ขยายเขตแดนให้ยิ่งใหญ่

### สงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สอง

ปี พ.ศ. 2395 พลเรือจัตวาแลมเบิร์ตถูกส่งไปพม่าโดยลอร์ด ดาลฮูซี เนื่องด้วยปัญหาเล็กน้อยหลายประการที่เกี่ยวข้องกับสนธิสัญญาครั้งก่อน พม่าได้ยอมผ่อนผันทันที รวมถึงปลดผู้ว่าราชการที่อังกฤษให้เหตุผลว่าเป็นเหตุแห่งสงคราม ในที่สุดแลมเบิร์ตได้ก่อให้เกิดการเผชิญหน้าทางทะเลโดยมีสถานการณ์ที่น่าสงสัย เป็นมูลเหตุเริ่มต้นของสงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สอง ใน พ.ศ. 2395 ซึ่งสิ้นสุดลงโดยอังกฤษยึดครองภาคพะโค และเปลี่ยนชื่อเป็นพม่าตอนล่าง สงครามดังกล่าวส่งผลให้เกิดการปฏิวัติในพระราชวังพม่า พระเจ้าพุกามถูกแทนที่โดยพระเจ้ามินดง พระอนุชาต่างมารดา

### สงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่สาม

พระเจ้ามินดงทรงพยายามปรับปรุงรัฐและเศรษฐกิจของพม่าให้ทันสมัยเพื่อเป็นอิสระ และทรงสถาปนาเมืองหลวงใหม่ที่มัณฑะเลย์ โดยพระองค์ดำริให้มีการเสริมสร้างป้อมปราการ อย่างไรก็ตามความพยายามเหล่านี้พิสูจน์ได้ว่าไม่ประสบผลสำเร็จ เมื่อต่อมาอังกฤษอ้างว่าพระเจ้าสีป่อเป็นทรราชย์ที่ตั้งใจเข้าข้างฝรั่งเศส พระองค์สูญเสียการควบคุมอาณาจักร ทำให้เกิดความไม่สงบที่ชายแดน และทรงผิดสัญญาที่ลงนามโดยพระราชบิดาของพระองค์ อังกฤษประกาศสงครามอีกครั้งในปี พ.ศ. 2428 พิชิตส่วนที่เหลือทั้งหมดของอาณาจักร ส่งผลให้พม่าทั้งหมดถูกยึดครอง

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* Aung, Htin. *The Stricken Peacock: Anglo-Burmese Relations 1752–1948* (Springer Science & Business Media, 2013).
* Bruce, George. *The Burma Wars, 1824–1886* (1973).
* Gupta, AshwAni. *Military Lessons of Burma* (2015).
* Messenger, Charles, ed. *Reader's Guide to Military History* (2001) pp 73–74.
* Pollak, Oliver B. *Empires in Collision: Anglo-Burmese Relations in the Mid-Nineteenth Century* (1980)
* Stewart, A.T.Q. *Pagoda War: Lord Dufferin and the Fall of the Kingdom of Ava, 1885-186O* (1972)
* Tarling, Nicholas, ed. *The Cambridge History of Southeast Asia, Vol. 2, Part 1: From c.1800 to the 1930s* (2000)  excerpt

หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับพม่า
หมวดหมู่:สงครามเกี่ยวข้องกับสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:สงครามอังกฤษ–พม่า
ความขัดแย้งซัมปิต

**ความขัดแย้งซัมปิต** **สงครามซัมปิต** หรือ **เหตุจลาจลในซัมปิต** เป็นความรุนแรงระหว่างชาติพันธุ์ที่เกิดขึ้นในประเทศอินโดนีเซียเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 และกินเวลาตลอดทั้งปี ความขัดแย้งเริ่มขึ้นที่เมืองซัมปิต จังหวัดกาลีมันตันกลางก่อนจะขยายตัวทั่วจังหวัดรวมถึงปาลังการายาที่เป็นเมืองหลวง เป็นการปะทะกันระหว่างชาวไดยักที่เป็นคนพื้นเมืองกับชาวมาดูราที่อพยพมาจากเกาะมาดูรา นอกชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะชวา

ความขัดแย้งซัมปิตปะทุขึ้นเมื่อชาวมาดูราเริ่มฆ่าชาวไดยักและเข้ายึดเมืองซัมปิต ก่อนจะประกาศให้เป็น "ซัมปังที่สอง" (มาดูราที่สอง) ฝูงชนวุ่นวายชาวมาดูรายังไล่ล่าสังหารชาวไดยักในอีกหลายวันต่อมา จนกระทั่งชาวไดยักตอบโต้ด้วยการตัดศีรษะชาวมาดูราหลายร้อยคน

## ภูมิหลัง
ชาวไดยักเป็นหนึ่งในกลุ่มคนพื้นเมืองบนเกาะบอร์เนียว ขณะที่ชาวมาดูราอพยพมาที่เกาะบอร์เนียวใน ค.ศ. 1930 ตามโครงการย้ายถิ่นฐานของเจ้าอาณานิคมดัตช์และรัฐบาลอินโดนีเซียที่สานต่อโครงการ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1996 ถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 1997 เกิดเหตุความรุนแรงระหว่างชาวไดยัก-มาดูราจนมีผู้เสียชีวิตมากกว่า 600 คน ต่อมาใน ค.ศ. 1999 ชาวไดยักและชาวมลายูร่วมกันฆ่าชาวมาดูราในความขัดแย้งซัมบัสจนมีผู้เสียชีวิตกว่า 3,000 คน โดยรัฐบาลอินโดนีเซียแทบไม่มีส่วนในการหยุดยั้งเหตุการณ์นี้

ใน ค.ศ. 2000 ผู้อพยพชาวมาดูราคิดเป็น 21 เปอร์เซ็นต์ของประชากรจังหวัดกาลีมันตันกลาง และเริ่มครอบงำภาคเศรษฐกิจส่วนล่าง ซึ่งส่งผลกระทบต่อโอกาสการจ้างงานของชาวไดยัก นอกจากนี้กฎหมายใหม่ยังเอื้อให้ชาวมาดูราควบคุมอุตสาหกรรมในจังหวัดอย่างการทำไม้ การทำเหมืองและการเพาะปลูก

ยังไม่ทราบชนวนเหตุความขัดแย้งซัมปิตที่แน่ชัด เรื่องหนึ่งบรรยายว่าเกิดจากไฟไหม้บ้านชาวไดยักก่อนจะมีการแพร่ข่าวลือว่าชาวมาดูราเป็นคนวางเพลิง ชาวไดยักจึงเผาบ้านชาวมาดูราเป็นการตอบโต้ ด้านสมาคมชาวไดยักอ้างว่าการสังหารหมู่ที่ชาวไดยักก่อเป็นการป้องกันตัว และอาจมีสาเหตุจากชาวไดยักคนหนึ่งถูกกลุ่มชาวมาดูราทรมานและฆ่าด้วยเรื่องการพนันในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2000 ส่วนอีกเรื่องหนึ่งกล่าวว่าเกิดจากการทะเลาะวิวาทของนักเรียนต่างชาติพันธุ์

## การตัดศีรษะและกินอวัยวะ
ชาวไดยักมีประวัติศาสตร์ในการล่าศีรษะมนุษย์มาอย่างยาวนาน แม้ว่าธรรมเนียมนี้จะค่อย ๆ เลือนหายไปในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชาวไดยักตัดศีรษะชาวมาดูราอย่างน้อย 300 คนในความขัดแย้งครั้งนี้ และมีรายงานถึงพฤติการณ์หลายอย่าง เช่น การดื่มเลือดเหยื่อ ควักหัวใจและกินเป็นอาหาร โฆษกชาวไดยักกล่าวถึงเรื่องนี้ว่ามาจากความโกรธแค้นชาวมาดูรา "พวกเขาไม่สนใจว่าจะเป็นผู้หญิงหรือเด็ก พวกเขาเห็นพวกนั้นเป็นแค่สัตว์ที่ต้องฆ่าทิ้ง" ผู้รอดชีวิตชาวมาดูราคนหนึ่งโศกเศร้าที่ลูกหลานของตนที่ถูกฆ่าและกล่าวว่า "พวกนั้นตัดหัวและตัดอวัยวะต่าง ๆ เพื่อนำไปกิน" ขณะที่ตำรวจและทหารยังคงปล่อยให้เกิดเหตุต่อไปจนกระทั่งมีผู้เสียชีวิตกว่า 500 คน

## เจ้าหน้าที่เข้าควบคุมสถานการณ์
เจ้าหน้าที่ควบคุมสถานการณ์ในจังหวัดกาลีมันตันกลางได้ลำบากเนื่องจากระดับความรุนแรงในการสังหารหมู่และเรียกกำลังเสริมเข้ามาสมทบ วันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2000 ชาวไดยักยึดเมืองซัมปิตคืนจากชาวมาดูรา หลังจากนั้นชาวไดยักกว่าพันคนล้อมสถานีตำรวจและกดดันให้ปล่อยตัวผู้ต้องขังชาวไดยักที่ถูกจับก่อนหน้านี้ ตำรวจยอมทำตามข้อเรียกร้องเนื่องจากฝูงชนมีจำนวนมากกว่า ต่อมาวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ทหารเข้ามาควบคุมสถานการณ์ได้สำเร็จ แต่การปะทะกันครั้งคราวยังคงดำเนินต่อไปตลอดทั้งปี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การจลาจล
หมวดหมู่:พ.ศ. 2544
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์อินโดนีเซีย
Gensim

**Gensim** เป็นไลบรารี โอเพนซอร์ส สำหรับแบบจำลองหัวข้อแบบไม่มีผู้สอนและการประมวลภาษาธรรมชาติ โดยใช้การเรียนรู้ของเครื่องเชิงสถิติ

Gensim เขียนด้วยภาษาไพธอน และทำงานด้วย Cython เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ Gensim ได้รับการออกแบบมาเพื่อประมวลผลกลุ่มข้อความขนาดใหญ่โดยใช้การสตรีมข้อมูลและขั้นตอนวิธีเชื่อมตรงออนไลน์แบบต่อยอด

## ความสามารถหลัก
เทคนิคการเรียนรู้ของเรื่องหลายแบบได้ถูกบรรจุอยู่ใน Gensim ได้แก่ ขั้นตอนวิธีสำหรับการฝังคำอย่าง , word2vec, doc2vec และ การวิเคราะห์ความหมายแฝง (LSA, LSI, SVD)

ขั้นตอนวิธีเชื่อมตรงแบบใหม่ของ Gensim บางส่วนมีอยู่ในวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอกของ Radim Řehůřek ผู้สร้าง Gensim ชื่อเรื่องว่า "*Scalability of Semantic Analysis in Natural Language Processing*" ในปี 2011

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ไลบรารีภาษาไพทอน
หมวดหมู่:ชุดเครื่องมือการประมวลภาษาธรรมชาติ
รายชื่อปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาของไทย

**ปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา** เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญ ประเภทบริหาร ระดับสูง เป็นตำแหน่งหัวหน้าส่วนราชการระดับกระทรวงของกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา

ปลัดกระทรวงคนหนึ่งมีอำนาจหน้าที่  ดังนี้ 
# รับผิดชอบควบคุมราชการประจำในกระทรวง กำหนดแนวทางและแผน การปฏิบัติราชการของกระทรวง และลำดับความสำคัญของแผนการปฏิบัติราชการประจำปีของ ส่วนราชการในกระทรวงให้เป็นไปตามนโยบายที่รัฐมนตรีกำหนด รวมทั้งกำกับ เร่งรัด ติดตาม และประเมินผลการปฏิบัติราชการของส่วนราชการในกระทรวง 
#เป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการของส่วนราชการในกระทรวงรองจากรัฐมนตรี 
#เป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการในสำนักงานปลัดกระทรวง และรับผิดชอบ ในการปฏิบัติราชการของสำนักงานปลัดกระทรวง

## รายนาม

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา

หมวดหมู่:ปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาไทย
การท่องเที่ยวและกีฬา
กรรมการบริหาร

**กรรมการบริหาร** หรือ **ผู้อำนวยการบริหาร** () มักเป็นตำแหน่งของประธานเจ้าหน้าที่บริหาร (CEO) ขององค์การไม่แสวงหาผลกำไร หน่วยงานของรัฐ หรือ องค์การระหว่างประเทศ

ตำแหน่งนี้ถูกใช้อย่างแพร่หลายในองค์การไม่แสวงหาผลกำไรหลายแห่งในทวีปอเมริกาเหนือและทวีปยุโรป แม้ว่าองค์การในสหรัฐอเมริกาหลายแห่งจะใช้ตำแหน่ง "ประธาน" หรือ CEO ก็ตาม โดยทั่วไปจะมีความหมายเดียวกันกับคำว่า CEO หรือ กรรมการผู้จัดการ

ผู้ดำรงตำแหน่งดังกล่าวอาจเป็นกรรมการในบรรษัทนั้น ๆ เช่น บริษัท สหกรณ์ หรือ องค์การนอกภาครัฐ ซึ่งโดยปกติแล้วมักดำรงตำแหน่งผู้จัดการในบรรษัท ในบริบทนี้ บทบาทนี้มักเปรียบเทียบได้กับ กรรมการที่ไม่ใช่ผู้บริหาร ซึ่งมักไม่มีบทบาทในฐานะผู้บริหารหรือผู้จัดการในบรรษัท

คำจำกัดความที่แน่นอนของกรรมการบริหารนั้นแตกต่างกันทั้งในระดับชาติและวัฒนธรรม

## ประเทศไทย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:คณะกรรมการบริษัท
หมวดหมู่:ตำแหน่งผู้มีอำนาจ
หมวดหมู่:อาชีพการจัดการ
หมวดหมู่:ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร
หมวดหมู่:คำนำหน้าชื่อ
หมวดหมู่:ผู้บริหารองค์การไม่แสวงหาผลกำไร
หมวดหมู่:ผู้บริหารบริษัท
เทศกาลติหาร

**ติหาร** (อักษรโรมัน: Tihar) หรือ **ยมปัญจกะ** (อักษรโรมัน: Yamapanchak) เป็นเทศกาลฮินดูที่เฉลิมฉลองโดยชาวเนปาลและชาวอินเดียในแถบบสิกขิม มีลักษณะเป็นเทศกาลแห่งแสง เช่นเดียวกับทีปาวลี ชาวเนวารแห่งหุบเขากาฐมาณฑุเรียกเทศกาลนี้ว่า **ยมปัญจกติหาร** และในชาวมเธศีแห่งมเธศเรียกว่า **ทีปาวลีติหาร** 

เช่นเดียวกับทีปาวลี เทศกาลนี้ประกอบด้วยการจุดตะเกียง *[[diya (light)|ทีโย]]* ด้านในและด้านนอกบ้าน เทศกาลความยาวห้าวันนี้ประกอบด้วยการเฉลิมฉลองและบูชาสิ่งมีชีวิตสี่ชนิดที่เกี่ยวข้องกับพระยม เทพเจ้าฮินดูแห่งความตาย และวันสุดท้ายสำหรับฉลองผู้คน 

## ความหมายและความสำคัญของเทศกาลติหาร
เทศกาลติหารเป็นเทศกาลแห่งแสงที่มีความยาวห้าวัน ซึ่งเริ่มต้นในวันกาคติหาร (Kaag Tihar) และสิ้นสุดในวันภาอีติกา (Bhai Tika) โดยในแต่ละวันจะมีการบูชาและเฉลิมฉลองสิ่งมีชีวิตที่เกี่ยวข้องกับพระยม เทพเจ้าแห่งความตายในศาสนาฮินดู ดังนี้

# วันกาคติหาร (Kaag Tihar): วันแรกของเทศกาลที่ชาวบ้านจะบูชานกกา (Kaag) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการนำข่าวสารและการปกป้องจากสิ่งชั่วร้าย
# วันคุมารีติหาร (Kumari Tihar): วันที่สองที่เฉลิมฉลองเด็กหญิงที่ได้รับการยกย่องเป็นเทพธิดา (Kumari) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์และความศักดิ์สิทธิ์
# วันวัวติหาร (Gai Tihar): วันที่สามที่บูชาวัว (Gai) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความอุดมสมบูรณ์และการเกษตร
# วันสุนัขติหาร (Dog Tihar): วันที่สี่ที่บูชาสุนัข (Dog) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความภักดีและการปกป้อง
# วันภาอีติกา (Bhai Tika): วันสุดท้ายของเทศกาลที่พี่สาวจะทำพิธีบูชาพี่ชาย เพื่ออธิษฐานให้มีชีวิตยืนยาวและปราศจากอันตราย

ตามปฏิทินวิกรมสามวัต เทศกาลเริ่มต้นด้วยวันกาคติหาร (Kaag Tihar - ติหารกา) ตรงกับวันตรโยทาศี ของเดือนการติก กฤษณปักษ์ (วันที่ 13 เดือนมืด) และสิ้นสุดที่ภาอีติกา ตรงกับวันทวิติยา ของเดือนการติก ศุกลปักษ์ ของทุกปี ซึ่งตรงกับเดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายนตามปฏิทินเกรเกอเรียน

ชุมชนต่าง ๆ จะมีการจุดประทีปทีโย ประดับบ้านเรือนด้วยแสงไฟ และใช้แป้ง ธัญพืช ทราย และกลีบดอกไม้ มาจัดเรียงเป็นรงโคลีบนพื้น เพื่อเป็นการต้อนเทพเจ้า โดยเฉพาะพระลักษมี และเพื่อขจัดความมืดมิด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทศกาลเนปาล
หมวดหมู่:เทศกาลฮินดู
เร็วทะลุเร็ว

**เร็วทะลุเร็ว** เป็นภาพยนตร์ไทยแนวศิลปะการต่อสู้ปี 2557 กำกับโดยพันนา ฤทธิไกร และจัดจำหน่ายโดยสหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการกลับมาร่วมงานกันของพันนา และเดี่ยว ชูพงษ์ ช่างปรุง ผู้กำกับและนักแสดงนำจากภาพยนตร์เรื่อง *[[เกิดมาลุย]]* เมื่อปี พ.ศ. 2547 เป็นภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายที่กำกับโดยพันนา ฤทธิไกร ซึ่งเสียชีวิตเมื่ออายุ 53 ปีในวันอาทิตย์ที่ 20 กรกฎาคม 2557 โดยมีฉากแอ็กชั่นเทคเดียวซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของเขาอยู่ในภาพยนตร์เรื่องนี้

## เนื้อเรื่อง

ธีร์ (ชูพงษ์ ช่างปรุง) และธาร (นันทวุฒิ บุญรับทรัพย์) เป็นสองพี่น้องที่ได้รับการเลี้ยงดูจากลุง (พิง ลำพระเพลิง) ที่เปิดอู่ซ่อมรถยนต์ พวกเขามีความสนใจเกี่ยวกับห้องที่ลุงของพวกเขาปิดอยู่เสมอและไม่อนุญาตให้พวกเขาเข้าไป ดังนั้นเย็นวันหนึ่ง พวกเขาจึงทำให้ลุงเมาและแอบเข้าไปในห้อง ซึ่งพวกเขาพบหลักฐานว่าพ่อแม่ของพวกเขาเคยเป็นสายสืบนอกเครื่องแบบและถูกฆ่าตายจากการซุ่มโจมตี ลุงของพวกเขาซึ่งเป็นสายสืบในตอนนั้นสัญญากับพ่อแม่ของพวกเขาว่าเขาจะพา 2 พี่น้องมาเลี้ยงดูเหมือนเด็กปกติและปกป้องพวกเขาจากชีวิตเก่า ๆ และจากอาชีพสายสืบของเขา หลังจากรู้เรื่องนี้ ธีร์ตัดสินใจออกเดินทางเพื่อค้นหาว่าใครเป็นคนฆ่าพ่อแม่ของพวกเขา ขณะที่ ธารยังคงทำงานในอู่ซ่อมรถของลุง โดยฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ด้วยตัวเองจากการดูเทปวิดีโอที่ด้านหลังร้าน

ธีร์เข้าร่วมทีมนักฆ่าด้วยความตั้งใจที่จะทำงานให้ถึงจุดสูงสุดเพื่อตามหาคนที่ออกคำสั่งฆ่าพ่อแม่ของพวกเขา เขาเรียนรู้คติของนักฆ่า: ยึดมั่นกับภารกิจ; ไม่ละสายตาจากเป้าหมาย; ไม่แสดงความเมตตา เขาถูกจ้างให้มาปกป้องพลอย (นิศาชล ต้วมสูงเนิน) หญิงสาวผมสีบลอนด์ที่เป็นหลานสาวของนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพลคนหนึ่ง ธีร์ไม่รู้ว่าพลอยคือเป้าหมายการลอบสังหาร และธีถูกจัดฉากให้รับโทษสำหรับการฆาตกรรมเธอ แต่เมื่อเขาถูกทรยศระหว่างปฏิบัติภารกิจ เขาก็ช่วยเธอไว้และต่อสู้กับกลุ่มนักฆ่า เขาพาเธอหนีกลับบ้านของครอบครัวของเขา เปิดเผยเครือข่ายอำนาจและความทุจริตที่เป็นความลับ และทำให้เขาและครอบครัวที่เหลือกลายเป็นเป้าหมาย ลุงของเขาถูกฆ่าโดยนักฆ่า และพี่น้องทั้งสองก็ร้องไห้กับการสูญเสีย จากนั้นจึงตัดสินใจสู้กลับโดยได้รับความช่วยเหลือจากพลอยและหมอชาวจีนของเธอชื่อซีฟู (อุ้ยเตี๊ยกฮวด)

## นักแสดง
* ชูพงษ์ ช่างปรุง รับบทเป็น ธีร์
* นันทวุฒิ บุญรับทรัพย์ รับบทเป็น ธาร
* เกศริน เอกธวัชกุล รับบทเป็น จอย
* ชัชพล กุลศิริวุฒิชัย รับบทเป็น ป็อด
* โกวิท วัฒนกุล รับบทเป็น ชัย
* พิง ลำพระเพลิง
* นิศาชล ต้วมสูงเนิน รับบทเป็น พลอย

## กระแสตอบรับ

นักวิจารณ์ชื่นชมฉากแอ็คชัน แต่ติเรื่องการใช้คอมพิวเตอร์กราฟิกส์ แมททิว ฮาร์ทแมน จาก *High-Def Digest* เขียนว่า "ฉากที่ดูแย่คือฉากที่ปรับปรุงด้วยซีจี ซึ่งน่าเสียดายมาก ฉันนึกภาพว่าฉากเหล่านี้ไม่น่าจะได้รับการดูแลโดยพันนา เพราะดูเร่งรีบและดูไม่สวยงามเมื่อเทียบกับฉากอื่น ๆ ในภาพยนตร์ ถ้าไม่มีฉากเหล่านี้ในช่วงหลัง ๆ ของภาพยนตร์ ภาพยนตร์เรื่องนี้จะได้คะแนนเต็ม แต่ถ้าพิจารณาจากความน่าเกลียดของฉากเหล่านี้แล้ว ภาพที่สวยงามตระการตานี้ก็ยิ่งทำให้ฉากเหล่านี้ดูแย่ลงไปอีก"

## โฮมวิดีโอ
ภาพยนตร์เรื่องนี้วางจำหน่ายในรูปแบบดีวีดีและบลูเรย์โดย Well Go USA เมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2558 และสตรีมบนเน็ตฟลิกซ์ และแอมะซอนวิดีโอ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2557
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ภาษาไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โดยสหมงคลฟิล์ม
หมวดหมู่:ภาพยนตร์มวยไทยไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์โลดโผนไทย
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ที่กำกับโดย พันนา ฤทธิไกร
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2010
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ไทยเกี่ยวกับการแก้แค้น
ทะไสม

**ทะไสม** (อักษรโรมัน: Dashain; *ทไสํ* หรือ **ดาเชน**) หรือชื่ออื่น ๆ **พฑาทะไสม**, **ทสหรา**, **วิชยาทศมี**, **เนารถา**, **นวราตฺริ** และ **อายุธ-ปูชา** เป็นเทศกาลทางศาสนาฮินดูที่สำคัญในอนุทวีปอินเดีย โดยเฉพาะในประเทศเนปาล รวมถึงยังเฉลิมฉลองโดยศาสนิกชนของศาสนาอื่นในเนปาล เช่น โลตชัมปาในประเทศภูฏาน และชาวกูรข่าพม่าในประเทศพม่า ในธรรมเนียมฮินดูเชื่อว่าวันนี้คือวันที่พระทุรคากำจัดมหิษาสูรสำเร็จ

เทศกาลนี้ถือเป็นเทศกาลสำคัญในปฏิทินวิกรมสามวัต และ เนปาลสามวัต และกินระยะเวลาได้นานถึง 15 วัน โดยมักถือกันว่าเป็นเทศกาลที่สำคัญที่สุดของชาวเนปาล และถือเป็นวันหยุดทางการ เทศกาลเริ่มต้นในวันศุกลปักษ์ของเดือนอัศวิน และสิ้นสุดในวันปุรนิมา โดยมีวันที่ฉลองสำคัญใน 15 วัน ได้แก่วันที่ 1, 7, 8, 9, 10, 11 และวันสุดท้าย 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทศกาลเนปาล
หมวดหมู่:เทศกาลฮินดู
ขักขระ

**ขักขระ** (; ; ) เป็นไม้ที่ยอดใส่วงแหวนโลหะ โดยธรรมเนียมแล้วเป็นเครื่องบริขารของภิกษุศาสนาพุทธโดยเฉพาะในศาสนาพุทธในเอเชียตะวันออก

ไม้ขักขระมีที่มาจากไม้ให้เสียงที่ใช้งานเพื่อประกาศตัวว่าภิกษุเดินทางมาถึง หรือเพื่อใช้ทำให้สัตว์กลัวและหนีไป ต่อมาจึงแปรสภาพมาเป็นอุปกรณ์ให้จังหวะขณะสวนภาวนาพระสูตรและมนตร์ ไปจนถึงการใช้งานเชิงอาวุธ หลักฐานเก่าแก่ที่สุดที่บันทึกถึงขักขระปรากฏในงานเขียนของภิกษุอี้จิงที่เดินทางจาริกไปจากจีน อินเดีย และอินโดนีเซีย ระหว่างปี ค.ศ. 671-695

ไม้ลักษณะคล้ายกันปรากฏกล่าวถึงในพระวินัยสรวาสติวาท (ส.) หรือ สัพพัตถิกวาท (บ.) เพื่อให้ใช้เป็นไม้ไล่สัตว์หรือปกป้องตนเองจากสัตว์นักล่า ส่วนปลายซึ่งสามารถส่งเสียงจะสามารถใช้แจ้งให้ศาสนิกชนทราบว่าภิกษุเดินทางมาถึง ในมหายานสูตร พระสูตรขักขระ () ระบุว่าพระพุทธเจ้าทรงดำริให้ภิกษุควรมีไม้เช่นนี้ติดตัว เนื่องจากบรรดาพระพุทธเจ้าแห่งอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ล้วนมีไม้เช่นนี้เป็นเครื่องบริขาร

## อ้างอิง

หมวดหมู่:วัตถุในศาสนาพุทธ
หมวดหมู่:อุปกรณ์ประกอบพิธีกรรมในศาสนาพุทธ
การวิเคราะห์ทางสัณฐานวิทยา

**การวิเคราะห์ทางสัณฐานวิทยา** (morphological analysis) อาจหมายถึง

* การวิเคราะห์หน่วยคำ
* การวิเคราะห์ทางสัณฐานวิทยา (การแก้ปัญหา)
* การวิเคราะห์สัณฐานวิทยา (ชีววิทยา)