open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Linochilus

***Linochilus*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Asteraceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ คอสตาริกาไปทางตะวันตกเฉียงเหนือของเวเนซุเอลาและเอกวาดอร์

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Linochilus alveolatus]]* 
**[[Linochilus anactinotus]]* 
**[[Linochilus antioquensis]]* 
**[[Linochilus apiculatus]]* 
**[[Linochilus bicolor]]* 
**[[Linochilus camargoanus]]* 
**[[Linochilus cayambensis]]* 
**[[Linochilus chrysotrichus]]* 
**[[Linochilus cinerascens]]* 
**[[Linochilus colombianus]]* 
**[[Linochilus coriaceus]]* 
**[[Linochilus costaricensis]]* 
**[[Linochilus crassifolius]]* 
**[[Linochilus cyparissias]]* 
**[[Linochilus ellipticus]]* 
**[[Linochilus eriophorus]]* 
**[[Linochilus farallonensis]]* 
**[[Linochilus floribundus]]* 
**[[Linochilus fosbergii]]* 
**[[Linochilus frontinensis]]* 
**[[Linochilus glutinosus]]* 
**[[Linochilus grantii]]* 
**[[Linochilus heterophyllus]]* 
**[[Linochilus huertasii]]* 
**[[Linochilus inesianus]]* 
**[[Linochilus jaramilloi]]* 
**[[Linochilus jenesanus]]* 
**[[Linochilus juajibioyi]]* 
**[[Linochilus juliani]]* 
**[[Linochilus lacunosus]]* 
**[[Linochilus leiocladus]]* 
**[[Linochilus micradenius]]* 
**[[Linochilus mutiscuanus]]* 
**[[Linochilus nevadensis]]* 
**[[Linochilus oblongifolius]]* 
**[[Linochilus obtusus]]* 
**[[Linochilus ocanensis]]* 
**[[Linochilus ochraceus]]* 
**[[Linochilus parvifolius]]* 
**[[Linochilus perijaensis]]* 
**[[Linochilus phylicoides]]* 
**[[Linochilus pittieri]]* 
**[[Linochilus rangelii]]* 
**[[Linochilus revolutus]]* 
**[[Linochilus rhododendroides]]* 
**[[Linochilus rhomboidalis]]* 
**[[Linochilus ritterbushii]]* 
**[[Linochilus romeroi]]* 
**[[Linochilus rosmarinifolius]]* 
**[[Linochilus rupestris]]* 
**[[Linochilus santamartae]]* 
**[[Linochilus saxatilis]]* 
**[[Linochilus schultzii]]* 
**[[Linochilus tachirensis]]* 
**[[Linochilus tamanus]]* 
**[[Linochilus tenuifolius]]* 
**[[Linochilus tergocanus]]* 
**[[Linochilus venezuelensis]]* 
**[[Linochilus violaceus]]* 
**[[Linochilus weddellii]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Hectorella

***Hectorella*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Montiaceae. It is monotypic มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ ***Hectorella caespitosa***

ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศนิวซีแลนด์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Hartogiopsis

***Hartogiopsis*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Celastraceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ **Hartogiopsis trilobocarpa** (Baker) H.Perrier 

ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศมาดากัสการ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Haroldiella

***Haroldiella*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Urticaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ ตูบูอาอิ

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Haroldiella rapaensis]]* 
**[[Haroldiella sykesii]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Guiraoa

***Guiraoa*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ *Guiraoa arvensis* Coss. 

ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศสเปน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Getonia

***Getonia*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Combretaceae. 

ถิ่นกำเนิดของมันคือ อินเดีย รัฐอัสสัม ถึง คาบสมุทรมาเลเซีย

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
***Getonia floribunda***

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Gambeya

***Gambeya*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Sapotaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ แอฟริกาเขตร้อน พบในประเทศแองโกลา เบนิน บุรุนดี คาบินดา แคเมอรูน สาธารณรัฐแอฟริกากลาง ชาด คองโก อิเควทอเรียลกินี กาบอง กานา กินี อ่าวกินี ไอวอรี่โคสต์ เคนยา ไลบีเรีย มาดากัสการ์ มาลาวี , โมซัมบิก, ไนจีเรีย, รวันดา, เซียร์ราลีโอน, ซูดาน, แทนซาเนีย, ยูกันดา, แซมเบีย, ไซเรและซิมบับเว

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Gambeya africana]]* 
**[[Gambeya albida]]* 
**[[Gambeya azaguieana]]* 
**[[Gambeya beguei]]* 
**[[Gambeya boiviniana]]* 
**[[Gambeya boukokoensis]]* 
**[[Gambeya gigantea]]* 
**[[Gambeya gorungosana]]* 
**[[Gambeya korupensis]]* 
**[[Gambeya lacourtiana]]* 
**[[Gambeya lungi]]* 
**[[Gambeya muerensis]]* 
**[[Gambeya perpulchra]]* 
**[[Gambeya prunifolia]]* 
**[[Gambeya subnuda]]* 
**[[Gambeya taiensis]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Gallesia

***Gallesia*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Petiveriaceae มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ *Gallesia integrifolia* (Spreng.) Harms 

ถิ่นกำเนิดของมันคือ ทางตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้จนถึงบราซิล พบในประเทศโบลิเวีย บราซิล เอกวาดอร์และเปรู

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Gamanthus

***Gamanthus*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Amaranthaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ คอเคซัส ถึงปากีสถาน

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Gamanthus commixtus]]* 
**[[Gamanthus ferganicus]]* 
**[[Gamanthus gamocarpus]]* 
**[[Gamanthus leucophysus]]* 
**[[Gamanthus pilosus]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Leptoglossis

***Leptoglossis*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Solanaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ เปรูถึงอาร์เจนตินา

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Leptoglossis albiflora]]* 
**[[Leptoglossis darcyana]]* 
**[[Leptoglossis ferreyraei]]* 
**[[Leptoglossis linifolia]]* 
**[[Leptoglossis lomana]]* 
**[[Leptoglossis schwenckioides]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Leptaleum

***Leptaleum*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Brassicaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ แถบเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออกถึง ซินเจียง และปากีสถาน คาบสมุทรอาหรับ

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
* *Leptaleum filifolium* (Willd.) DC. 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Lebetanthus

***Lebetanthus*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Ericaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ ชิลีตอนใต้ถึงอาร์เจนตินาตอนใต้

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
* *Lebetanthus myrsinites* (Lam.) Macloskie 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Lasiocarpus

***Lasiocarpus*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Malpighiaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ ประเทศเม็กซิโก

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Lasiocarpus ferrugineus]]* 
**[[Lasiocarpus ovalifolius]]* 
**[[Lasiocarpus salicifolius]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Ladeania

***Ladeania*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Fabaceae. It is also in the Psoraleeae tribe.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ ตะวันตกและอเมริกากลาง พบในรัฐแอริโซนา แคลิฟอร์เนีย โคโลราโด ไอดาโฮ แคนซัส มอนแทนา เนบราสก้า เนวาดา นิวเม็กซิโก นอร์ทดาโคตา โอคลาโฮมา โอเรกอน เซาท์ดาโคตา เท็กซัส ยูทาห์ วอชิงตัน และไวโอมิง

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
**[[Ladeania juncea]]* 
**[[Ladeania lanceolata]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Hiernia

***Hiernia*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Orobanchaceae. มีเพียงสปีชีส์เดียวคือ *Hiernia angolensis* S.Moore 

ถิ่นกำเนิดของมันคือ แองโกลาและนามิเบีย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Heckeldora

***Heckeldora*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Meliaceae. They are shrubs or small trees with odd-pinnate leaves. Plants are dioecious, with male and female flowers on separate plants.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ ภาคกลางทางตะวันตกและทางตะวันตก Tropical Africa พบในประเทศแคเมอรูน คองโก อิเควทอเรียลกินี กาบอง อ่าวกินี ไอวอรีโคสต์ ไลบีเรีย ไนจีเรีย เซียร์ราลีโอน และซาอีร์

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Heckeldora jongkindii]]* 
**[[Heckeldora ledermannii]]* 
**[[Heckeldora leonensis]]* 
**[[Heckeldora leptotricha]]* 
**[[Heckeldora staudtii]]* 
**[[Heckeldora trifoliolata]]* 
**[[Heckeldora zenkeri]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
เป๋ย์โต่ว (จางฮว่า)

**เมืองเป๋ย์โต่ว** () เป็นเมืองหนึ่งในเทศมณฑลจางฮว่า ประเทศไต้หวัน

## ประวัติศาสตร์
เป๋ย์โต่ว เดิมเรียกว่า **เป๊อเต้า** (寶斗; ) ซึ่งเป็นท่าเรือบนแม่น้ำสาขาของแม่น้ำจั๋วฉุ่ย และมีการทำธุรกิจการค้ากับจีนแผ่นดินใหญ่ เนื่องจากท่าเรือนี้เป็นสถานที่สำคัญของเทศมณฑลจางฮว่าตอนใต้ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ชิง เมืองนี้จึงมีรั้วล้อมรอบและมีกำแพงป้องกัน ในปี 1738 ได้มีการสร้างตลาดในเมืองแห่งแรกขึ้น ชื่อว่า ตลาดตงหลัว ในหมู่บ้านจิ้วเหมย์ บนฝั่งทิศใต้ของแม่น้ำตงหลัว ในปี 1806 บ้านเรือนและทุ่งนาตามถนนในตัวเมืองล้วนเสียหายเนื่องมาจากการต่อสู้ระหว่างผู้อพยพจากจางโจวและเฉวียนโจว ในปี 1821 ได้มีการสร้างตลาดขึ้นใหม่ที่ริมแม่น้ำในหมู่บ้านเป่าโต้ว

## ภูมิศาสตร์
เมืองเป๋ย์โต่วตั้งอยู่ในที่ราบลุ่มน้ำทางตะวันออกเฉียงใต้ของเทศมณฑล มีพื้นที่ 19.2547 ตารางกิโลเมตร เป็นเมืองที่เล็กที่สุดเป็นอันดับสองในเทศมณฑลรองจากตำบลเซี่ยนซี ณ เดือนมกราคม 2017 มีประชากร 33,273 คน เป็นชาย 16,784 คน และหญิง 16,489 คน

## เขตการปกครอง
เมืองเป๋ย์โต่วประกอบด้วย 15 หมู่บ้านในเมือง (里 *หลี่*) ได้แก่

* หมู่บ้านต้าเต้า (大道里)
* หมู่บ้านต้าซิน (大新里)
* หมู่บ้านกวางฟู่ (光復里)
* หมู่บ้านจวีเหริน (居仁里)
* หมู่บ้านชีซิง (七星里)
* หมู่บ้านตงกวาง (東光里)
* หมู่บ้านเหวินชาง (文昌里)
* หมู่บ้านอู่เฉวียน (五權里)
* หมู่บ้านซีอาน (西安里)
* หมู่บ้านซีเต๋อ (西德里)
* หมู่บ้านซินเชิง (新生里)
* หมู่บ้านซินเจิ้ง (新政里)
* หมู่บ้านจงเหอ (中和里)
* หมู่บ้านจงเหลียว (中寮里)
* หมู่บ้านจ้งชิ่ง (重慶里)

## เศรษฐกิจ
เมืองนี้ขึ้นชื่อในเรื่อง บ้าอ๋วน หรือ โร่ว-ยฺเหวียน อาหารไต้หวันยอดนิยมที่คิดค้นขึ้นในเมืองเป๋ย์โต่ว

## สถานที่ท่องเที่ยว
* วัดเตี้ยนอาน (奠安宮)
* ถนนเก่าเป๋ย์โต่ว
* สวนสาธารณะริมน้ำ

## บุคคลที่มีชื่อเสียง
หลิน จี้หมิง (林繼明) บิดาของนักบาสเกตบอล เจเรมี ลิน เติบโตในเป๋ย์โต่ว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในเทศมณฑลจางฮว่า
Gurania

***Gurania*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Cucurbitaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ เม็กซิโกถึงอเมริการใต้เขตร้อน

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:

**[[Gurania acuminata]]* 
**[[Gurania bignoniacea]]* 
**[[Gurania brevipedunculata]]* 
**[[Gurania calathina]]* 
**[[Gurania candolleana]]* 
**[[Gurania capitata]]* 
**[[Gurania cinerea]]* 
**[[Gurania cogniauxiana]]* 
**[[Gurania crinita]]* 
**[[Gurania eriantha]]* 
**[[Gurania gracilis]]* 
**[[Gurania guentheri]]* 
**[[Gurania huberi]]* 
**[[Gurania huebneri]]* 
**[[Gurania insolita]]* 
**[[Gurania jeffreyi]]* 
**[[Gurania lignosa]]* 
**[[Gurania lobata]]* 
**[[Gurania longiflora]]* 
**[[Gurania longipetala]]* 
**[[Gurania makoyana]]* 
**[[Gurania malacophylla]]* 
**[[Gurania neei]]* 
**[[Gurania nigrescens]]* 
**[[Gurania ovata]]* 
**[[Gurania oxyphylla]]* 
**[[Gurania paulista]]* 
**[[Gurania pedata]]* 
**[[Gurania pseudospinulosa]]* 
**[[Gurania pycnocephala]]* 
**[[Gurania reticulata]]* 
**[[Gurania rhizantha]]* 
**[[Gurania robusta]]* 
**[[Gurania rufipila]]* 
**[[Gurania sellowiana]]* 
**[[Gurania simplicifolia]]* 
**[[Gurania sinuata]]* 
**[[Gurania smithii]]* 
**[[Gurania spruceana]]* 
**[[Gurania suberosa]]* 
**[[Gurania subumbellata]]* 
**[[Gurania trialata]]* 
**[[Gurania tricuspidata]]* 
**[[Gurania tubulosa]]* 
**[[Gurania vaupesana]]* 
**[[Gurania velutina]]* 
**[[Gurania villosa]]* 
**[[Gurania wawrae]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Indocypraea

***Indocypraea*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Asteraceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ อนุทวีปอินเดีย ถึงจีนตอนใต้และ อินโดจีน, ชวา

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
* *Indocypraea montana* (Blume) Orchard

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
Klaprothia

***Klaprothia*** เป็นสกุลของพืชดอกที่อยู่ในวงศ์ Loasaceae.

ถิ่นกำเนิดของมันคือ เม็กซิโกไปจนถึงอเมริกาเขตร้อนตอนใต้และ Hispaniola พบในประเทศโบลิเวีย บราซิล โคลอมเบีย คอสตาริกา เอกวาดอร์ เอลซัลวาดอร์ กาลาปากอส กัวเตมาลา เฮติ ฮอนดูรัส เม็กซิโก นิการากัว ปานามา เปรู และเวเนซุเอลา

สปีชีส์ในสกุล ได้แก่:
**[[Klaprothia fasciculata]]* 
**[[Klaprothia mentzelioides]]* 

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พืชดอก
ออบอเด

**ออบอเด** () เป็นเมืองและเมืองหลักในเทศมณฑลออบอเด จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน ตั้งอยู่ในระดับความสูงที่  บนที่ราบอุดมสมบูรณ์ ซึ่งอยู่ห่างจากเอสแฟฮอน  และชีรอซ  จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 52,042 คน ใน 14,184 ครัวเรือน ใน พ.ศ. 2552 มีการคาดการณ์ว่าเมืองนี้มีประชากรประมาณ 59,042 คน

## ภูมิประเทศ

### ภูมิอากาศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศอิหร่าน
เขตหลงก่าง (เชินเจิ้น)

**เขตหลงก่าง** () เป็นหนึ่งในเก้าเขตของนครเชินเจิ้น มณฑลกวางตุ้ง ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเชินเจิ้น มีพื้นที่  เขตหลงก่างเป็นหนึ่งในเขตที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลกวางตุ้ง เขตนี้มีประชากร 1,831,225 คน สำนักงานใหญ่ของหัวเว่ยตั้งอยู่ในเขตนี้

## แขวง

## ประวัติศาสตร์
หลงก่างก่อตั้งเป็นเขตเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1993 นักโบราณคดีค้นพบโบราณวัตถุซึ่งมีอายุเมื่อ 7,000 ปีก่อนที่เซี่ยนโถวหลิง () ภายในเขตหลงก่าง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* เว็บไซต์ทางการของเขตหลงก่าง

หลงก่าง
ละมิยาอ์ ฮะญี บะชาร์

**ละมิยาอ์ ฮะญี บะชาร์** () เป็นนักเคลื่อนไหวด้านสิทธิมนุษยชนยาซีดี เธอได้รับรางวัลซาคารอฟร่วมกับนาดิยะฮ์ มุรอดใน ค.ศ. 2016

## ประวัติ
ฮะญี บะชาร์เกิดที่กูจู ใกล้เมืองซินญาร์ ประเทศอิรัก ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 เธอถูกลักพาตัวจากหมู่บ้านพร้อมกับนาดิยะฮ์ มุรอดโดยรัฐอิสลามและถูกบังคับให้บริการทางเพศ เธอยังถูกบังคับให้ผลิตเสื้อพลีชีพด้วย

เธอหลบหนีในเดือนเมษายน ค.ศ. 2016 ด้วยความช่วยเหลือจากครอบครัวของเธอที่จ่ายเงินให้แก่ผู้ลักลอบขนสินค้าในท้องถิ่น และบาดเจ็บจากการโดนทุ่นระเบิด เธอได้รับการรักษาที่ประเทศเยอรมนี ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2016 เธอกับมุรอดร่วมกันรับรางวัลซาคารอฟ โดยพิธีจัดขึ้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2016

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชาวอิรักเชื้อสายเคิร์ด
หมวดหมู่:นักสิทธิมนุษยชนชาวอิรัก
หมวดหมู่:ผู้สนับสนุนเหยื่อการล่วงละเมิดทางเพศ
หมวดหมู่:เหยื่อทุ่นระเบิด
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลซาคารอฟ
Polypedates otilophus

***Polypedates otilophus*** (หรือชื่อสามัญ **ปาดหูตะไบ** (file-eared tree frog), **กบหูบอร์เนียว** (Borneo eared frog), **bony-headed flying frog**) เป็นสปีชีส์ของกบในวงศ์ Rhacophoridae เป็นสัตว์เฉพาะถิ่นที่พบได้มากของบอร์เนียว และยังพบในบรูไน, อินโดนีเซีย, และมาเลเซีย มักอาศัยในที่ลุ่ม แต่บางครั้งก็พบได้ที่ระดับความสูง 1,100 ม. เหนือระดับน้ำทะเล สปีชีส์นี้มีสันขนาดใหญ่อยู่ด้านหลังตา เหนือหู ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ

## อนุกรมวิธาน
*[[Polypedates pseudotilophus]]* จากเกาะสุมาตราและ (อาจรวมถึง) เกาะชวาถูกรวมไว้กับสปีชีส์นี้จนถึง ค.ศ. 2014

## ลักษณะ
เมื่อวัดจากปลายจมูกจนถึงรูก้น ตัวผู้มีความยาวได้ถึง 80 มม. และ 100 สำหรับตัวเมีย ลำตัวล่ำ ด้านบนสีเหลืองเลมอน มีลายตามยาวแคบ ๆ และที่น่องมีลายขวางสีดำ สามารถมองเห็นเยื่อแก้วหูได้ชัดเจน อีกทั้งมีสันกระดูกขอบหยักอยู่ด้านบน (ที่มาของ "หู") ปลายนิ้วขยายออกเป็นแผ่นกลมขนาดใหญ่ ที่นิ้วเท้าหลังจะเล็กกว่าของเท้าหน้า ระหว่างนิ้วเท้าหน้าผังผืดเจริญไม่ดี ส่วนเท้าหลังยังพอมีผังผืดบ้าง ลูกอ๊อดด้านบนของตัวมีสีเขียวอมเหลือง ด้านล่างสีขาว โดยจะมีลายตามยาวดังในตัวเต็มวัยเสร็จสิ้นก่อนการเปลี่ยนแปลงรูปร่าง ลูกอ๊อดตัวที่ใหญ่ที่สุดมีความยาว 60 มม.

[alt=Borneo eared frog (Polypedates otilophus) from Kubah National Park, Sarawak.|left|thumb|ตัวอย่างที่พบใน[Kubah National Park|อุทยานแห่งชาติคูบาห์ รัฐซาราวัก]]
thumb|left|ตัวเต็มวัยที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ภูมิศาสตร์แห่งชาติ (วอชิงตัน ดีซี, สหรัฐอเมริกา)

## ถิ่นที่อยู่และการอนุรักษ์
*Polypedates otilophus*มักอาศัยในถิ่นที่อยู่ทุติยภูมิ (secondary habitat), ตามขอบของป่าปฐมภูมิ, และตามหมู่บ้าน พบได้ง่ายตามหนองน้ำที่เหมาะสมต่อการผสมพันธ์ ที่ซึ่งตัวเต็มวัยจะเกาะอยู่ตามต้นไม้ 1–4 ม. เหนือพื้นดิน ไอยูซีเอ็นไม่จัด *Polypedates otilophus* เป็นสปีชีส์ที่ถูกคุกคาม

## อ้างอิง

otilophus
หมวดหมู่:สัตวชาติเฉพาะถิ่นของบอร์เนียว
หมวดหมู่:สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกของบรูไน
หมวดหมู่:สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกของอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกของมาเลเซีย
สิบสองจุไทย

**สิบสองจุไทย**, **สิบสองจุไท** หรือ **สิบสองเจ้าไท** (;  หรือ ; ; ไทดำ:  "สหพันธรัฐไท") เป็นสมาพันธรัฐของชาวไทดำ, ไทขาว และไทแดงในเขตภูเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือของเวียดนามในปัจจุบันที่สืบต้นกำเนิดไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17

บริเวณนี้กลายเป็นเขตปกครองตนเองในรัฐในอารักขาตังเกี๋ยของฝรั่งเศส และจากนั้นใน ค.ศ. 1889 ก็เป็นส่วนหนึ่งของอินโดจีนของฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 1948 ช่วงสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง บริเวณนี้เปลี่ยนรูปเป็น**สหพันธรัฐไท** () ที่ยอมรับเป็นเขตปกครองตนเองของสหภาพฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 1950 บริเวณนี้กลายเป็นที่ดินหลวงของจักรวรรดิบ๋าว ดั่ยแห่งเวียดนาม โดยไม่รวมเข้ากับรัฐเวียดนาม บริเวณนี้ถูกยุบหลังมีการลงนามในการประชุมเจนีวาเมื่อ ค.ศ. 1954

ปัจจุบันพื้นที่แห่งนี้คือ จังหวัดเดียนเบียน จังหวัดลายเจิว และจังหวัดเซินลา ประเทศเวียดนาม
## ชื่อ
คำว่า *สิบสอง* เป็นคำในกลุ่มภาษาไทสำหรับเลขสิบสอง เช่นเลขสิบสองของไทย (12, ๑๒, สิบสอง) ตัวเลขสิบสองยังพบในสถานที่อย่างสิบสองปันนา (เขตปกครองตนเองชนชาติไท สิบสองปันนา) ในประเทศจีน ส่วน *เจ้า* หมายถึงดินแดน (คล้ายกับอักษรจีน-เวียดนามว่า  และไม่ควรสับสนกับคำที่มีเสียงคล้ายกันในภาษาไทย ()) และไต๋ (ไท, จีน )

## ดูเพิ่ม
* สิบสองปันนา
* รัฐชาน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เวียดนาม
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ลาว
หมวดหมู่:ประเทศราชของอาณาจักรสยาม
เมืองของประเทศจีน

เมื่อกล่าวถึงการแบ่งเขตทางการเมืองของประเทศจีน **เมือง** หรือ **เจิ้น** () หรือภาษาอังกฤษใช้คำว่า "town" ซึ่งเป็นการแปลแบบมาตรฐานจากตัวอักษรภาษาจีน ในการจัดประเภทตามรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน "เมือง" เป็นหน่วยการปกครองระดับที่สาม เช่นเดียวกับ "ตำบล" () และ "แขวง" () โดยทั่วไปแล้ว ตำบลจะมีประชากรน้อยกว่าและเป็นพื้นที่ที่ห่างไกลกว่าเมือง

ในทำนองเดียวกันกับหน่วยการปกครองระดับที่สูงกว่า อาณาเขตของเมืองมักจะมีทั้งพื้นที่ที่เป็นตัวเมือง (เมืองเล็ก ๆ ที่มีประชากรจำนวนประมาณ 10,000 คน) และพื้นที่ที่เป็นชนบท อันประกอบไปด้วย "หมู่บ้าน" (, หรือ )

## การใช้คำว่า ''เจิ้น'' ในไต้หวัน

ในการแปลเป็นภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการที่นำมาใช้ในสาธารณรัฐจีนนั้น แตกต่างจากของสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยทั้งตัวอักษร "" () และ "" () จะแปลเป็น "township" ทั้งหมด และใช้คำขยายเพื่อแยกความแตกต่าง โดยเมืองจะแปลเป็น "urban township" และตำบลจะแปลเป็น "rural township"

## ภาพ

ไฟล์:LonggangZhen-street-0030.jpg|ตัวเมืองของเมืองหลงก่าง () เมืองทั่ว ๆ ไปในอำเภอหยางซิน จังหวัดหวงฉือ มณฑลหูเป่ย์
ไฟล์:Maoping-Zhen-downtown-riverside-park-4931.jpg|เมืองเหมาผิง () เมืองศูนย์กลางของอำเภอจื่อกุย จังหวัดอี๋ชาง มณฑลหูเป่ย์


## อ้างอิง

01
หมวดหมู่:เขตการปกครองระดับตำบลของประเทศจีน
นกกระจอกเทศเอเชีย

**นกกระจอกเทศเอเชีย** (; ) เป็นสปีชีส์หนึ่งที่สูญพันธุ์แล้วของนกกระจอกเทศ ซึ่งมีถิ่นอาศัยตั้งแต่โมร็อกโก, ตะวันออกกลางจนถึงจีน, และมองโกเลีย ซากดึกดำบรรพ์บ่งบอกว่านกชนิดนี้อยู่ในสมัยไพลโอซีนไปจนถึงช่วงต้นสมัยโฮโลซีน (3.6 MYA - 8,000 cal yr BP) ลูกปัดทำจากเปลือกไข่ที่เจอในแหล่งขุดค้นทางโบราณคดีในอินเดีย ซึ่งมีอายุมากกว่า 25,000 ปี พบว่ามีร่องรอยของดีเอ็นเอนกกระจอกเทศ และเมื่อวิเคราะห์ลำดับเบส พบว่านกสปีชีส์นี้จัดอยู่ในสกุล *Struthio*
[thumb|left|เปลือก[ไข่นกกระจอกเทศ|ไข่ของนกกระจอกเทศเอเชีย]]

นกกระจอกเทศเอเชียเคยมีอยู่อย่างแพร่หลายในเอเชีย นอกจากนี้ยังเคยอาศัยอยู่ทางตอนเหนือของอนุทวีปอินเดียและทางใต้ของไซบีเรีย สำหรับในจีน เป็นที่ทราบว่านกกระจอกเทศเอเชียสูญพันธุ์ที่จุดสิ้นสุดหรือไม่นานนักหลังสิ้นสุดยุคน้ำแข็ง

## ดูเพิ่ม
* นกยุคก่อนประวัติศาสตร์ปลายยุคควอเทอนารี

## เชิงอรรถ

## ผลงานที่อ้างถึง
* 
*
*
* 
*

## อ่านเพิ่ม
* 
*Routledge, Jennifer (2020). "Ostrich Eggshell from the Far Eastern Steppe: Stable Isotopic Exploration of Range, Commodification, and Extirpation". ProQuest Dissertations Publishing, 2020

หมวดหมู่:นกกระจอกเทศ
หมวดหมู่:นกบินไม่ได้ที่สูญพันธุ์แล้ว
หมวดหมู่:Struthio
หมวดหมู่:นกยุคก่อนประวัติศาสตร์ปลายยุคควอเทอนารี
หมวดหมู่:นกยุคนีโอจีนในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:นกสมัยไพลสโตซีน
หมวดหมู่:การสูญพันธุ์สมัยโฮโลซีน
หมวดหมู่:นกที่สูญพันธุ์แล้วของทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:นกยุคควอเทอนารีในทวีปเอเชีย

หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมที่สูญพันธุ์ไปแล้วในทวีปเอเชีย
อำเภอโคร์ดียอน

**อำเภอโคร์ดียอน** () เป็นอำเภอหนึ่งในเทศมณฑลแจฮ์โรม จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน ตามข้อมูลสำมะโนประชากร พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) อำเภอโคร์ดียอนมีประชากรจำนวน 14,025 คน ใน 3,391 ครัวเรือน

อำเภอโคร์ดียอนมีเมืองเพียงแห่งเดียวคือ โกตบอบอด (Qotbabad) และแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 2 ตำบล ได้แก่ ตำบลแอแลวีเยและตำบลโกตบอบอด

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เทศมณฑลแจฮ์โรม
โคร์ดียอน
แรดขนยาวทิเบต

**แรดขนยาวทิเบต** ( ; ) เป็นสปีชีส์ที่สูญพันธุ์แล้วในสกุล Coelodonta เป็นสัตว์พื้นถิ่นของหิมาลัยตะวันตก มีชีวิตอยู่ในตอนกลางของสมัยไพลโอซีน *C. thibetana* เป็นที่ทราบจากตัวอย่างต้นแบบแรก รหัส IVPP&nbsp;V15908 ซึ่งเป็นกะโหลกสมบูรณ์บางส่วนอันประกอบด้วยขากรรไกรล่างไม่สมบูรณ์ แต่ยังมีชุดฟันอยู่ครบ แรดชนิดนี้ถูกตั้งชื่อโดย Tao Deng, Xiaoming Wang, Mikael Fortelius, Qiang Li, Yang Wang, Zhijie J. Tseng, Gary T. Takeuchi, Joel E. Saylor, Laura K. Säilä and Guangpu Xie ใน ค.ศ. 2011

## วิวัฒนาการชาติพันธุ์
ผู้ศึกษาได้ทำการวิเคราะห์วิวัฒนาการชาติพันธ์ของแรดห้าชนิดที่ยังมีชีวิตอยู่ และสิบสามชนิดที่สูญพันธุ์แล้ว และจัดทำคลาโดแกรมด้านล่าง โดยจัดให้ *C. thibetana* อยู่ในตำแหน่งฐาน (basal position) ของสกุลมันเอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:แรดสมัยไพลโอซีน
หมวดหมู่:สัตว์ที่สูญพันธุ์แล้วในทิเบต
หมวดหมู่:สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมสมัยไพลโอซีนในเอเชีย
แลพูอี

**แลพูอี** () เป็นเมืองในอำเภอแซร์ฆอน เทศมณฑลชีรอซ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 เมืองนี้มีประชากร 4,975 คน ใน 1,333 ครัวเรือน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เมืองในประเทศอิหร่าน
ตำบลแรฮ์แมทอบอด (จังหวัดฟอร์ส)

**แรฮ์แมทอบอด** () เป็นตำบลในอำเภอแซร์ฆอน เทศมณฑลชีรอซ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 12 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 6,597 คนใน 1,686 ครัวเรือน

## อ้างอิง

แรฮ์แมทอบอด
หมวดหมู่:เทศมณฑลชีรอซ
ตำบลแซร์ฆอน

**แซร์ฆอน** () เป็นตำบลในอำเภอแซร์ฆอน เทศมณฑลชีรอซ จังหวัดฟอร์ส ประเทศอิหร่าน แบ่งออกเป็น 12 หมู่บ้าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 ตำบลนี้มีประชากร 6,154 คนใน 1,464 ครัวเรือน

## อ้างอิง

แซร์ฆอน
หมวดหมู่:เทศมณฑลชีรอซ
นกกระสาเบนนู

[thumb|left|เทพเบนนูอาจมีที่มาจากนกกระสาเบนนู จากความสูงที่เท่ากับมนุษย์ดังแสดงใน[พาไพรัส (กระดาษ)|กระดาษพาไพรัสโบราณ]]

**นกกระสาเบนนู** (; )  เป็นนกกระสาขนาดใหญ่ที่สูญพันธุ์แล้วจากพื้นที่ที่ปัจจุบันคือสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ซากของนกกระสาชนิดนี้มีอายุประมาณ 2700–1800 ปีก่อนสากลศักราช (before common era) ซึ่งตรงกับสมัยอุมม์ อัล-นาร์ เชื่อกันว่านกกระสานี้เป็นแรงบันดาลใจให้กับเทพเบนนูในเทวตำนานของอียิปต์ และเป็นที่มาของชื่อวิทยาศาสตร์ 

นกชนิดนี้มีขนาดใหญ่ เมื่ออาศัยซากที่พบ เป็นไปได้ว่ามีความสูงประมาณ 2 ม. และมีความกว้างเมื่อกางปีกถึง 2.7 ม. ซึ่งมีจะมีขนาดใหญ่กว่านกกระสาโกโลแอธ ซึ่งเป็นสปีชีส์นกกระสาขนาดใหญ่ที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่

## อ้างอิง

นกกระสาเบนนู
นกกระสาเบนนู
†
หมวดหมู่:นกที่สูญพันธุ์แล้วในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:การสูญพันธุ์สมัยโฮโลซีน
มาร์โกส อากุญญา

**มาร์โกส ฮาบิเอร์ อากุญญา** (; เกิด 28 ตุลาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายให้กับเซบิยาและทีมชาติอาร์เจนตินา

## สโมสรอาชีพ
### เริ่มต้นอาชีพ
อากุญญาเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลให้กับดอนโบสโกที่บ้านเกิดของเขาโดยลงเล่นในตำแหน่งวิงแบ็กซ้าย 4 ปีถัดมาเขาได้ร่วมทีมเฟร์โรการ์ริลโอเอสเต โดยหลังจากเล่นให้กับทีมสำรองหลายฤดูกาล เขาจึงได้รับการเลื่อนให้ไปเล่นทีมชุดใหญ่ อากุญญาลงเล่นให้กับเฟร์โรการ์ริลโอเอสเต 117 นัด ทำได้ 5 ประตู
### ราซินกลุบ
วันที่ 18 กรกฎาคม 2014 อากุญญาย้ายไปร่วมทีมราซินกลุบโดยมีค่าตัว 4,900,000 เปโซ จากนั้นในวันที่ 27 กรกฎาคมปีเดียวกัน เขาลงเล่นนัดแรกให้กับทีมในรอบแพ้คัดออกของโกปาอาร์เฆนตินา ฤดูกาล 2013–14 ที่พบกับซันมาร์ตินเดซันฮวน โดยเขาเป็นคนทำประตูทำให้ทีมชนะ 1–0 และในปีเดียวกันเขาเป็นส่วนหนึ่งของในการชนะเลิศปริเมราดิบิซิออน ฤดูกาล 2014
### สปอร์ติงลิสบอน
ในวันที่ 12 มิถุนายน 2017 บิกตอร์ บลังโก ประธานสโมสรราซินได้ยินยันว่าอากุญญาจะย้ายไปร่วมทีมสปอร์ติงลิสบอน หลังการย้ายเขาลงเล่นนัดแรกในนัดที่ชนะอาวึช 2–0 จากนั้นในวันที่ 15 พฤษภาคม 2018 อากุญญาพร้อมทั้งเพื่อนร่วมทีมหลายคนรวมไปถึงผู้ฝึกสอนได้รับบาดเจ็บจากการบุกเข้าโจมตีของแฟนบอลจำนวน 50 คนที่สนามซ้อม หลังจากทีมจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 3 ในลีกและพลาดการไปเล่นในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกรอบคัดเลือก
### เซบิยา
วันที่ 14 กันยายน 2020 อากุญญาย้ายไปร่วมทีมเซบิยาโดยเซ็นสัญญาเป็นเวลา 4 ปี และหลังจากนั้นในวันที่ 4 เมษายน 2021 เขาทำประตูแรกให้กับทีมในนัดที่ชนะอัตเลติโกมาดริด 1–0

## การเล่นทีมชาติ
วันที่ 15 พฤศจิกายน 2016 อากุญญาลงเล่นให้กับทีมชาติอาร์เจนตินานัดแรกในฟุตบอลโลก 2018 รอบคัดเลือกที่พบกับโคลอมเบีย และในเดือนพฤษภาคม 2018 เขามีชื่อเป็น 35 คนสุดท้ายเพื่อไปแข่งในฟุตบอลโลก 2018 ที่ประเทศรัสเซีย

## สถิติอาชีพ
### สโมสร

### ทีมชาติ

## เกียรติประวัติ
### สโมสร
**ราซินกลุบ**
* ปริเมราดิบิซิออน: 2014
**สปอร์ติงลิสบอน**
* Taça de Portugal: 2018–19
* Taça da Liga: 2017–18, 2018–19

### ทีมชาติ
**อาร์เจนตินา**
* ฟุตบอลโลก: 2022
* โกปาอาเมริกา: 2021
* ซูเปร์กลาซิโกเดลัสอาเมริกัส: 2017

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:กองหลังฟุตบอล
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2018
หมวดหมู่:ผู้เล่นในโกปาอาเมริกา 2019
หมวดหมู่:ผู้เล่นในโกปาอาเมริกา 2021
หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2022
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศโกปาอาเมริกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นในชุดชนะเลิศฟุตบอลโลก
หมวดหมู่:ผู้เล่นในปริเมราดิบิซิออนเดอาร์เฆนตินา
หมวดหมู่:ผู้เล่นราซินกลุบเดอาเบยาเนดา‎
หมวดหมู่:ผู้เล่นในปรีไมราลีกา‎
หมวดหมู่:ผู้เล่นสปอร์ติงลิสบอน
หมวดหมู่:ผู้เล่นในลาลิกา
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลเซบิยา
กระทรวงศึกษาธิการ (อัฟกานิสถาน)

**กระทรวงศึกษาธิการอัฟกานิสถาน** (, ) เป็นกระทรวงในประเทศอัฟกานิสถาน มีหน้าที่กำหนดนโยบาย การบริหารจัดการองค์กรในสังกัด และการกำกับดูแลการศึกษาในประเทศอัฟกานิสถาน ตึกบัญชาการตั้งอยู่ในกรุงคาบูล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการคนปัจจุบัน คือ นูร์รูลาห์ มูเนีย กระทรวงศึกษาธิการจัดทำรายงานประจำครึ่งปีเพื่อแจ้งให้สาธารณชนทราบถึงความก้าวหน้าของภาคการศึกษาในประเทศอัฟกานิสถาน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กระทรวงในประเทศอัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:การศึกษาในประเทศอัฟกานิสถาน
อัพกานิสถาน
กระทรวงชายแดนและกิจการชนเผ่า

**กระทรวงชายแดนและกิจการชนเผ่า** (, ) เป็นกระทรวงของรัฐบาลกลางอัฟกานิสถาน

## รัฐมนตรี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กระทรวงในประเทศอัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:ชายแดนประเทศอัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอัฟกานิสถาน
จารึกเตอลากาบาตู

**จารึกเตอลากาบาตู** () เป็นจารึกสมัยอาณาจักรศรีวิชัยซึ่งถูกพบที่นครปาเล็มบัง จังหวัดสุมาตราใต้ ประเทศอินโดนีเซีย ในช่วงคริสต์ศตวรรษ 1950 และจัดแสดงที่พิพิธภัณฑสถานแห่งประเทศอินโดนีเซียในกรุงจาการ์ตา ตัวจารึกทำจากหินแอนดีไซต์ขนาดกว้าง 148 เซนติเมตร และสูง 118 เซนติเมตร ด้านบนประกอบด้วยหัวนาคเจ็ดหัว ด้านล่างมีร่องน้ำซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นร่องให้น้ำที่เทรดลงบนตัวหินไหลลงมาระหว่างประกอบพิธี จารึกเขียนเป็นภาษามลายูเก่าด้วยอักษรปัลลวะ

## เนื้อหาและการตีความ
เนื้อหาในจารึกเตอลากาบาตูค่อนข้างยาวและมีหลายบรรทัด แต่ตัวอักษรที่ปรากฏบนจารึกหลายตัวสึกกร่อนและอ่านได้ยาก ซึ่งสันนิษฐานว่ามาจากการใช้งานในพิธีซึ่งคล้ายกับพระราชพิธีถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยาดังระบุในจารึก อย่างไรก็ตาม เนื้อหาบางส่วนที่ยังสามารถอ่านและตีความได้จากบรรทัดที่ 3 ถึง 5 ถอดความได้ดังนี้

*...kamu vanyakmamu, rājaputra, prostara, bhūpati, senāpati, nāyaka, pratyaya, hāji pratyaya, dandanayaka, ....murddhaka,tuhā an vatak, vuruh, addhyāksi nījavarna, vāsīkarana, kumaramatya, cātabhata, adhikarana, karmma...., kāyastha, sthāpaka, puhāvam, vaniyāga, pratisara, kamu marsī hāji, hulun hāji, wanyakmamu urang, niwunuh sumpah dari mangmang kamu kadaci tida bhakti di aku”...*

ซึ่งแปลได้ว่า

"...พวกเจ้าทั้งหลาย ราชบุตรก็ดี องคมนตรีก็ดี เจ้าผู้ครองนครก็ดี เสนาบดีก็ดี ผู้นำชุมชนก็ดี ขุนนางก็ดี อุปราชก็ดี ผู้พิพากษาก็ดี [.... murddhaka] หัวหน้าคนงานก็ดี คนงานก็ดี หัวหน้าคนงานชั้นผู้น้อยก็ดี ช่างทำอาวุธก็ดี อำมาตย์ชั้นผู้น้อยก็ดี ทหารก็ดี ข้าราชการก็ดี [karmma ...] เจ้าหน้าที่ปกครองท้องถิ่นก็ดี สถาปนิกก็ดี นายเรือก็ดี พ่อค้าวานิชก็ดี บ่าวไพร่แลทาสขององค์กษัตริย์ก็ดี พวกเจ้าจักต้องตายด้วยฤทธิ์คำสาบานของเจ้าหากคิดคดทรยศต่อข้า"

ในงานเขียนของเย. เค. กัสปาริส (en) นักวิชาการด้านทวีปเอเชียชาวดัตช์ระบุว่าอาชีพที่ระบุในจารึกนี้ถูกมองว่ามีโอกาสก่อกบฏต่อเจ้าผู้ครองอาณาจักรศรีวิชัย เพื่อป้องกันมิให้เกิดการกบฏ เจ้าผู้ครองอาณาจักรจึงดำริว่าการบังคับให้อาชีพเหล่านี้สาบานตนแสดงความจงรักภักดีโดยใช้คำสาป

จารึกฉบับนี้ยังเป็นหลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดชิ้นหนึ่งที่ไล่เรียงรายชื่อตำแหน่งและอาชีพที่สำคัญ นักประวัติศาสตร์บางคนเชื่อว่าเนื่องจากรายชื่ออาชีพค่อนข้างซับซ้อนและละเอียด จารึกฉบับนี้น่าจะอยู่เฉพาะในเมืองหลวงเท่านั้น และลงความเห็นว่าศาลหลวงของอาณาจักรศรีวิชัยน่าจะตั้งอยู่ในปาเล็มบัง อย่างไรก็ตาม นักประวัติศาสตร์บางคนลงความเห็นว่าจารึกคำสาปนี้ไม่น่าจะอยู่ในศาลหลวง เนื่องจากจารึกฉบับนี้มีคำสาปสำหรับผู้ที่ก่อกำเริบต่อ *[[เกอดาตูอัน]]* หรือเจ้าผู้ครองนครอยู่ด้วย

## ดูเพิ่ม
* จารึกเกอดูกันบูกิต
* จารึกโกตากาปูร์
* จารึกตาลังตูโว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:จารึกในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:จารึกภาษามลายู
หมวดหมู่:อาณาจักรศรีวิชัย
บารอเนสตูปูตูปู วาเออา

**ตูโปอูตาปูกีโอปูโลตู ตูปูตูปู วาเออา, ดิออนนะระเบิล บารอเนส ตูปูตูปู โอปูโลตู วาเออาแห่งโฮอูมา** หรือเดิม **มาอาฟูโอตูกูอีอาลาฮี** () เกิดเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1928 ณ ประเทศตองงา เป็นบุตรีคนโตในโซซาเอีย เลาซีอี ซึ่งเป็นมาอะฟูโอตูกูอีเอาลาฮีที่ 7 และภรรยาชองเขา อะเนากี เฮซีนา มาฟีเลโอ เธอสมรสกับบารอนวาเออา อดีตนายกรัฐมนตรีตองงา มีบุตร 7 คน 1 ในนั้นคือ สมเด็จพระราชินีนานาซีเปาอู ตูกูอาโฮ สมเด็จพระบรมราชินีในสมเด็จพระราชาธิบดีตูโปอูที่ 6 และเป็นพระอัยยิกา (ยาย) ใน เจ้าชายตูโปอูโตอา อูลูกาลาลา

บารอเนสตูปูตูปู วาเออา ถึงแก่กรรมลงเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 สิริอายุ 92 ปี

## พงศาวลี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ชาวตองงา
ไก่ขอทาน

**ไก่ขอทาน** หรือ **เจี้ยวฮว่าจี** () เป็นอาหารจีนชนิดหนึ่งประเภทไก่ยัดไส้ ถูกห่อหุ้มด้วยดินเหนียวและใบบัว(หรือจะใช้ใบตองหรือใบไผ่แทนก็ได้) และอบอย่างช้าโดยใช้ไฟอ่อน ๆ การตระเตรียมส่วนเดียวอาจใช้เวลานานถึงหกชั่วโมง แม้ว่าอาหารจานนี้จะถูกปรุงด้วยดินเหนียวแบบดั้งเดิม แต่สูตรอาหารก็ถูกวิวัฒนาการขึ้น เพื่อความสะดวกและความปลอดภัย ซึ่งมักจะอบด้วยแป้งโด ถุงอบความร้อน หม้ออบเซรามิก หรือเตาอบลมร้อน

## ต้นกำเนิด
ไก่ขอทานเป็นอาหารยอดนิยมมากในประเทศจีน โดยมีหลายภูมิภาคที่อ้างว่ามาจากของตนเอง ผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่ยอมรับว่าอาหารนี้มีต้นกำเนิดจากหางโจว

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาหารจีน
วีเมนเอมพาวเวอร์เมนต์ลีก

**วีเมนเอมพาวเวอร์เมนต์ลีก** (; ) หรือเรียกอย่างย่อว่า**วีลีก** (; ) หรือ **โยกิโบ วีลีก** () ตามชื่อผู้สนับสนุน เป็นลีกฟุตบอลหญิงระดับสูงสุดในประเทศญี่ปุ่น เริ่มแข่งขันฤดูกาล 2021–22 เป็นฤดูกาลแรก ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลหญิงระดับอาชีพอย่างเต็มรูปแบบครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น

## ประวัติ
เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2020 สมาคมฟุตบอลญี่ปุ่น (เจเอฟเอ) ประกาศว่าจะตั้งวีลีกให้เป็นลีกฟุตบอลหญิงระดับอาชีพ ในขณะที่นาเดชิโกะลีกเดิมซึ่งเป็นลีกระดับกึ่งอาชีพจะลดระดับลงไปเป็นลีกระดับสองในฤดูกาล 2021–22 โดยมีคิกูโกะ โอกาจิมะ อดีตนักฟุตบอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่นซึ่งประกอบธุรกิจในสหรัฐเป็นประธานวีลีกคนแรก

สโมสรจำนวน 17 สโมสรสมัครเข้าแข่งขันวีลีกฤดูกาลแรก โดยวีลีกจะคัดเลือก 8–10 สโมสรเข้าแข่งขันในฤดูกาลแรก ผลการคัดเลือกประกาศเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2020 โดยมีสโมสรเข้าแข่งขันฤดูกาลแรกจำนวน 11 สโมสร โดย 7 สโมสรในจำนวนนี้เป็นสโมสรสมทบของสโมสรในเจลีก

## รูปแบบการแข่งขัน
วีลีก ฤดูกาล 2021–22 จะจัดให้ทั้ง 11 ทีมแข่งขันแบบพบกันหมดและเหย้า-เยือน และจะแข่งขันในช่วงฤดูหนาวในลักษณะเดียวกับลีกฟุตบอลในยุโรป ไม่มีการตกชั้นจากวีลีกลงไปยังนาเดชิโกะลีก อย่างไรก็ตาม สโมสรจากนาเดชิโกะลีกอาจจะเลื่อนชั้นขึ้นไปยังวีลีกในช่วงฤดูกาลแรก ๆ ได้เพื่อให้จำนวนสโมสรครบตามต้องการ

แต่ละสโมสรต้องมีผู้เล่นอย่างน้อย 5 คนที่ทำสัญญาเป็นนักฟุตบอลอาชีพโดยไม่จำกัดเงินเดือน นอกจากนี้วีลีกยังเปิดโอกาสให้ผู้เล่นต่างชาติเข้าแข่งขันได้ เจเอฟเอจะสนับสนุนเงินเดือนสำหรับผู้เล่นจากชาติอาเซียน ในขณะที่วีลีกจะสนับสนุนเงินเดือนสำหรับผู้เล่นจากชาติอื่น วีลีกพยายามดึงดูดผู้เล่นจากทีมชาติหญิงที่ทำผลงานได้ดีเช่นฝรั่งเศส เยอรมนี เนเธอร์แลนด์ และสหรัฐ และยังสนับสนุนค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ที่จำเป็น เช่น ล่ามแปลภาษา เป็นต้น

## สโมสร
### ฤดูกาล 2021–22

สโมสร 11 สโมสรที่เข้าแข่งขันในฤดูกาล 2021–22 ซึ่งเป็นฤดูกาลแรกได้แก่

## อ้างอิง


หมวดหมู่:ฟุตบอลหญิงลีกสูงสุด
หมวดหมู่:ลีกกีฬาในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ลีกกีฬาอาชีพในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ฟุตบอลหญิงในประเทศญี่ปุ่น
หุยกัวโร่ว

**หุยกัวโร่ว** หรือ **เนื้อหมูผัดซ้ำ** () เป็นอาหารจีนจากเสฉวน ส่วนผสมของอาหารจานนี้ประกอบไปด้วยเนื้อหมูที่ถูกนำไปเคี่ยวต้ม หั่นเป็นชื้น ๆ และนำไปผัด โดยปกติจะผัดด้วยผักต่าง ๆ เช่น ผักกาด พริกหยวน หัวหอมหรือต้นหอม และซอสซึ่งอาจจะรวมไปถึงเหล้าจีนซึ่งมาจากเช่าซิง ซอสฮอยซิน ซีอิ๊ว น้ำตาล ขิง พริกขี้หนู และซอสเถียนเมี่ยน

อาหารจานนี้มักมีความเกี่ยวข้องกับหยานเจียนโร่ว () ซึ่งมีรสชาติค่อนข้างจะดูคล้ายกันกับฮุ่ยกั๋วโร่ว แต่ด้วยขั้นตอนการปรุงอาหารที่ต่างกันออกไป

## อ้างอิง
* . Internet Archive ONLINE.
* . Internet Archive ONLINE

## หมายเหตุ


หมวดหมู่:อาหารเสฉวน
หมวดหมู่:อาหารจีน
วัดตะเฆ่

**วัดตะเฆ่** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลม่วงงาม อำเภอเสาไห้ จังหวัดสระบุรี

วัดตะเฆ่ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2246 ตรงกับต้นแผ่นดินพระเจ้าเสือ มีเรื่องเล่ากันว่าเป็นวัดที่เชื้อพระวงศ์สร้างขึ้น มีหลักฐานบางอย่างที่ปรากฎมีอยู่ในเจดีย์ นามว่า ธรรมจินดามเหสี วัดนี้จึงได้มีนามว่า **วัดธรรมจินดา** เดิมมีรูปจระเข้ปูนปั้นอยู่คู่หนึ่งอยู่สองข้างทางเดินจากแม่น้ำป่าสัก หน้าอุโบสถชาวบ้านจึงเรียกว่า "วัดตะเฆ่" ซึ่งเพี้ยนมาจากจระเข้ บ้างก็กล่าวว่าเดิมวัดนี้เคยมีตะเข้อยู่คู่หนึ่ง ซึ่งตะเข้หรือตะเฆ่ในที่นี้หมายถึงแม่แรงหรือเครื่องทุ่นแรงชนิดหนึ่งที่ใช้สำหรับลากของหนัก นอกจากนี้ชาวบ้านยังเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า **วัดนอก**  วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2514

พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบอยู่ริมแม่น้ำแควป่าสัก อาคารเสนาสนะต่าง ๆ มีอุโบสถกว้าง 6.50 เมตร ยาว 10.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2522 ศาลาการเปรียญกว้าง 16 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 หอสวดมนต์กว้าง 9.20 เมตร ยาว 13.20 เมตร สร้าง พ.ศ. 2525 เมตร และฌาปนสถาน สำหรับปูชนียวัตถุมี พระประธานในอุโบสถและมีรอยพระพุทธบาทจำลอง เจดีย์เก่า จำนวน 2 องค์ ตั้งบนฐานไพทีวางตัวตามแนวแกนทิศตะวันออก ตะวันตก องค์หนึ่งเป็นเจดีย์เป็นเจดีย์ทรงระฆังที่มีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้ยี่สิบ ส่วนอีกองค์มีแผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมย่อมุมไม้สิบสอง ยังปรากฏเจดีย์บริวารขนาดเล็กตั้งอยู่บนฐานไพทีเดียวกันอีกจำนวน 5 องค์ และมีกำแพงล้อมลอบฐานไพที

## อ้างอิง

หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดสระบุรี
ตะเฆ่
วัดป่าสักคำ

**วัดป่าสักคำ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา ที่ดินของวัดมีจำนวน 7 ไร่ 11.6/10 ตารางวา ตามโฉนดที่ดินเลขที่ 52945

วัดป่าสักคำมีพระธาตุ ชาวบ้านสมัยโบราณเรียกว่า *ม่อนเวียงปู่ล่าม*, *พระธาตุดอยม่อน* หรือ *พระธาตุจอมก๊อ* ตามแต่จะเรียก พระธาตุอาจสร้างในสมัยพ่อขุนจอมธรรม พ่อขุนเจืองธรรมิกราช หรือพ่อขุนงำเมือง จนกระทั่งวัดแห่งนี้ได้ล่มสลายเป็นวัดร้างมานาน แล้วหลายร้อยปีที่ผ่านมา มีพระสงฆ์มาธุดงค์จำพรรษา จึงได้ปรับปรุงพัฒนาวัด เพิ่งตั้งเป็นวัดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2554

อาคารเสนาสนะที่สร้างแล้ว คือ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ 14 หลัง วิหาร พระธาตุเจดีย์ โดยกุฏิรับรองห้องที่ 2 ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกใกล้กับองค์พระธาตุ เห็นภาพเงาขององค์พระธาตุส่องลอดฝาประตูห้องหน้ากุฏิเข้ามาภายในกุฏิ เห็นเงาองค์พระธาตุกลับหัวและเป็นภาพเหมือนจริงทุกอย่าง ซึ่งปรากฏการณ์นี้เกิดจากการหักเหของแสง นับว่าองค์พระธาตุวัดป่าสักคำ เป็น 1 ใน 3 ของภาคเหนือ และเป็น 1 ใน 6 ของประเทศไทย ที่มีการเกิดเงาเช่นนี้

## อ้างอิง

ป่าสักคำ
เขตซือเหมา

**เขตซือเหมา** () เดิมชื่อ **เขตชุ่ยยฺหวิน** () เป็นเขตหนึ่งภายใต้การปกครองของนครระดับจังหวัดผูเอ่อร์ มณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดผูเอ่อร์ เดิมทีทั้งซือเหมาและบริเวณโดยรอบในจังหวัดผูเอ่อร์มีบทบาทสำคัญในการค้าขายชาระหว่างยูนนาน ทิเบต และอินเดีย โดยมีเมืองซือเหมาเป็นปลายทางหรือจุดเริ่มต้นสำหรับการขนส่งชาของขบวนคาราวานล่อ ขึ้นไปทางเหนือสู่ต้าหลี่ ลี่เจียง และลาซา ปัจจุบัน ชายังคงเป็นพืชผลและผลิตภัณฑ์หลักของภูมิภาค

ในปี 2007 นครซือเหมา () ได้เปลี่ยนชื่อเป็นนครผูเอ่อร์ () การเปลี่ยนชื่อนี้ส่งผลต่อขนาดพื้นที่การผลิตชาผูเอ่อร์ ()

## เขตการปกครอง
ปัจจุบันเขตซือเหมาแบ่งออกเป็น 1 แขวง 4 เมือง และ 2 ตำบลชาติพันธุ์

* **1 แขวง**
** แขวงซือเหมา ()
* **4 เมือง**
** เมืองหนานผิง ()
** เมืองอี่เซี่ยง ()
** เมืองซือเหมาก่าง ()
** เมืองลิ่วชุ่น ()
* **2 ตำบลชาติพันธุ์**
** ตำบลชนชาติอี๋และไท หลงถัน ()
** ตำบลชนชาติอี๋ ยฺหวินเซียน ()

## การขนส่ง
* ท่าอากาศยานผูเอ่อร์ซือเหมา (IATA: SYM, ICAO: ZPSM)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*เว็บไซต์ทางการของเขตซือเหมา 

หมวดหมู่:ผูเอ่อร์
เขตวางผังเมืองของประเทศสิงคโปร์

**เขตวางผังเมือง** () เป็นเขตพื้นที่หลักสำหรับการวางผังเมืองและสำมะโนประชากรของประเทศสิงคโปร์ซึ่งกำหนดโดยการผังเมืองแห่งประเทศสิงคโปร์ (URA) ในปัจจุบันมีทั้งหมด 55 เขตใน 5 ภาค แต่ละเขตจะมีแผนการพัฒนาเฉพาะเขตเพื่อกำหนดขอบเขตในการพัฒนาพื้นที่

เขตวางผังเมืองถูกนำเสนอครั้งแรกในช่วงต้นทศวรรษ 1990 นับตั้งแต่เขตวางผังเมืองมีผลบังคับใช้ หน่วยงานของภาครัฐก็ทยอยเปลี่ยนมาใช้เขตวางผังเมืองเพื่อแบ่งเขตการบริหาร ยกตัวอย่างเช่นสำนักงานสถิติแห่งประเทศสิงคโปร์เผยแพร่ข้อมูลจำนวนประชากรใน ค.ศ. 2000 โดยแบ่งตามเขตวางผังเมืองเป็นครั้งแรกหลังจากที่ก่อนหน้านี้ใช้เขตเลือกตั้งเป็นหลัก เป็นต้น

## รายชื่อเขตวางผังเมือง

เขตวางผังเมืองยังแบ่งย่อยลงไปเป็น 332 เขตย่อยสำหรับงานด้านสถิติ





## ดูเพิ่ม
* เขตการปกครองของประเทศสิงคโปร์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หน่วยการบริหารของประเทศสิงคโปร์
โบ้โบ้จี้

[thumb|โบ้โบ้จี้ที่[เจดีย์โบตะทองในย่างกุ้ง]]

**โบ้โบ้จี้** (, Bo Bo Gyi, ; , ในไทยนิยมเรียก **โบโบยี**) โดยธรรมเนียมเป็นคำเรียกเทพเจ้า (นะ) ที่เป็นเทพารักษ์ประจำวัดหรือพระเจดีย์ในศาสนาพุทธแบบพม่า โดยทั่วไปนิยมสร้างรูปเคารพโบ้โบ้จี้เป็นรูปเคารพชายสูงวัยขนาดเท่าบุคคล สวมเครื่องประดับศีรษะ บางครั้งถือไม้เท้าเพื่อย้ำถึงความอาวุโส เครื่องสักการะที่นิยมคือผ้าและโลนจี ศาลบูชาโบ้โบ้จี้นั้นสามารถพบได้ทั่วไปในประเทศพม่า และบางศาลเป็นที่นิยมสักการะมากกว่าที่อื่น เช่น ศาลโบ้โบ้จี้ที่ชเวยองบิน เป็นที่นิยมในหมู่ผู้ซื้อรถใหม่ซึ่งมักนำรถยนต์ใหม่ที่พึ่งซื้อไปขอพรให้ดวงวิญญาณของโบ้โบ้จี้คุ้มครอง

ในคนไทย โบ้โบ้จี้มักเป็นที่รู้จักในชื่อ **เทพทันใจ** และนับถือสักการะในฐานะเทพเจ้าที่ช่วยดลบันดาลคำขอต่าง ๆ ได้

## ระเบียงภาพ

File:Bo Bo Gyi, Kyauktan Yay-Le Pagoda.JPG|โบ้โบ้จี้ในเจดีย์เยเล
File:Bo Bo Gyi, Sule Pagoda, Yangon.JPG|ศาลโบ้โบ้จี้ในเจดีย์ซู่เล
File:Bo Bo Gyi, Bago.JPG|ศาลโบ้โบ้จี้แห่งหนึ่งในพะโค


## อ้างอิง
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครราชสีมา

**มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครราชสีมา** เป็นวิทยาเขตในสังกัดมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เริ่มเปิดทำการสอนเมื่อปี พ.ศ. 2530 ตั้งอยู่ที่ตำบลหัวทะเล อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา

## ประวัติวิทยาเขต
สมเด็จพระธีรญาณมุนี (ธีร์ ปุณฺณกเถร) เจ้าคณะใหญ่หนตะวันออก เจ้าอาวาสวัดจักวรรดิราชาวาส ได้ปรารภว่า  
จากคำปรารภและแนวความคิดของเจ้าประคุณสมเด็จฯ ดังกล่าวข้างต้น พระเถรานุเถระในจังหวัดนครราชสีมา และในกรุงเทพมหานคร ผู้มีภูมิลำเนาอยู่ในจังหวัดนครราชสีมา ได้ตั้งคณะกรรมการจัดตั้งวิทยาลัยสงฆ์นครราชสีมา โดยมี พระศรีกิตติโสภณ (เกียรติ สุกิตฺติ) เป็นประธาน ได้ประชุมปรึกษาหารือและเตรียมงานด้านต่าง ๆ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 เป็นต้นมา และที่ประชุมมีมติให้คณะสงฆ์ภาค 11 เป็นผู้ดำเนินงาน

ต่อมาปี 28 มีนาคม พ.ศ. 2529 พระเถระผู้ทรงคุณวุฒิ พร้อมทั้งพระสังฆาธิการในจังหวัดนครราชสีมาและคณะสงฆ์ภาค 11 ได้ประชุมและมีมติเป็นเอกฉันท์ให้จัดตั้ง **วิทยาลัยสงฆ์นครราชสีมา ** ขึ้น

วันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2529 พระพรหมคุณาภรณ์ (พุ่ม กิตฺติสารเถร) ประธานสภาวิทยาลัยสงฆ์นครราชสีมา และเจ้าคณะภาค 11 จึงได้ทำหนังสือ ไปยังสภามหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เพื่อขอให้อนุมัติรับวิทยาลัยสงฆ์นคราชสีมา เป็นวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

วันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2529 มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย มีมติเป็นเอกฉันท์ และอนุมัติให้วิทยาลัยสงฆ์นครราชสีมา เป็น **วิทยาเขตนครราชสีมา**

วันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครราชสีมา ได้เปิดดำเนินการศึกษาเป็นครั้งแรก พร้อมกับทำพิธีเปิดป้ายมหาวิทยาลัย โดยเปิดสอนในคณะพุทธศาสตร์ เป็นคณะแรก

ปี พ.ศ. 2533 จัดตั้งและเปิดสอนคณะมนุษยศาสตร์

ปี พ.ศ. 2534 จัดตั้งและเปิดสอนคณะครุศาสตร์

ปี พ.ศ. 2537 จัดตั้งและเปิดสอนคณะสังคมศาสตร์

ปี พ.ศ.2540 เปิดสอนหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพครู(ป.ว.ค.)

ปี พ.ศ.2547 เปิดสอนหลักสูตรประกาศนียบัตรบริหารกิจการคณะสงฆ์

ปี พ.ศ. 2549 เปิดสอนระดับปริญญาโท(พุทธศาสตรมหาบัณฑิต) สาขาวิชาพระพุทธศาสนา

## คณะและหน่วยงาน
* คณะพุทธศาสตร์
* คณะมนุษยศาสตร์
* คณะครุศาสตร์
* คณะสังคมศาสตร์
* บัณฑิตศึกษา
* วิทยาลัยสงฆ์ชัยภูมิ

### หลักสูตร

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย 
* เว๊บไซต์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตนครราชสีมา

## อ้างอิง
 

หมวดหมู่:สถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดนครราชสีมา
นครราชสีมา
หมวดหมู่:ศาสนาพุทธในจังหวัดนครราชสีมา
หมวดหมู่:สถานศึกษาในอำเภอเมืองนครราชสีมา
วัดพระธาตุดอยน้อย (จังหวัดเชียงใหม่)

**วัดพระธาตุดอยน้อย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดอยหล่อ อำเภอดอยหล่อ จังหวัดเชียงใหม่

## ประวัติ
วัดพระธาตุดอยน้อยสร้างโดยพระนางจามเทวี เมื่อครั้งเสด็จมาครองเมืองลำพูน พ.ศ. 1201 ตามคำเชิญของสุเทวฤๅษี ทรงสร้างเจดีย์เพื่อประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 1997 ได้ค้นพบตำนานพระเจดีย์ของพระนางจามเทวีซึ่งองค์พระเจดีย์ในขณะนั้นปรักหักพังเหลือแต่ฐานจึงได้ปฏิสังขรณ์ใหม่ และให้ช่างทำจารึกเรื่องการปฏิสังขรณ์ไว้เป็นหลักฐาน หลักจารึกที่อยู่บนพระธาตุดอยน้อย จารึกไว้ว่า เมื่อ จ.ศ. 926 (สมัยพระเมกุฏิสุทธิวงศ์) ได้ทำการบูรณะองค์พระธาตุ แต่เดิมตามจารึกปรากฏเพียงองค์พระธาตุและพัทธสีมาเท่านั้น 

ผ่านไปอีกหลายร้อยปี องค์เจดีย์มีความชำรุดทรุดโทรม ถึงปี พ.ศ. 2430 ครูบามหาวัน เจ้าอาวาสวัดพระธาตุศรีจอมทองวรวิหารทำการบูรณะแต่มีเหตุขัดข้องมิอาจทำได้สำเร็จ จนเมื่อ พ.ศ. 2440 ครูบาศรีวิชัยจึงได้ดำเนินการต่อกระทั่งสำเร็จ อย่างไรก็ดี ข้อมูลจากสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ระบุว่าวัดพระธาตุดอยน้อยตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2300

## อาคารและเสนาสนะ
บริเวณวัดตั้งอยู่บนภูเขาติดลำน้ำปิงมองเห็นทิวทัศน์โดยรอบทุกทิศทาง มีบันไดนาคขึ้นไป 241 ขั้น

พระธาตุดอยน้อยเป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุที่มีขนาดเท่าเมล็ดถั่วเขียว สีดอกพิกุลแห้ง ปัฏฐานกลมเกลี้ยง ซึ่งได้อัญเชิญมาจากวัดพระธาตุศรีจอมทองวรวิหารเมื่อ พ.ศ. 2457 ปัจจุบันทางวัดได้ถือเอาวันเพ็ญ ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 เหนือ เป็นงานประเพณีสรงน้ำพระธาตุที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี

เจดีย์เป็นเจดีย์ทรงล้านนาตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยมถัดขึ้นไปเป็นชั้นลูกแก้วย่อเก็จจากนั้นเป็นชั้นมาลัยเถาสามชั้นรองรับองค์ระฆังบัลลังก์และปล้องไฉน เจดีย์ทรงพม่าตั้งอยู่บนฐานสี่เหลี่ยม มีบัวคว่ำและบัวหงาย มีลวดบัวรัดหนึ่งเส้นเรือนธาตุสี่เหลี่ยม มีซุ้มพระประจำทิศด้านละสององค์ และมีเจดีย์รายประจำทิศทั้งสี่มุม ถัดขึ้นไปเป็นเรือนธาตุขนาดเล็กมีซุ้มพระประจำทิศด้านละองค์ ถัดขึ้นไปเป็นมาลัยเถาสามชั้นรองรับองค์ระฆัง และปล้องไฉนไม่มีบัลลังก์ ลักษณะลวดลายเป็นศิลปะพม่า วิหารก่ออิฐถือปูนมีมุขยื่นออกด้านข้างหลังคา 2 ชั้นภายในมีภาพจิตกรรมเป็นภาพเทวดาและนางกินรีด้านหลังพระประธาน

## อ้างอิง

ดอยน้อย
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดเชียงใหม่
หมวดหมู่:วัดในอำเภอดอยหล่อ
วัดบางพระ (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

**วัดบางพระ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางพระในตำบลบางพระ อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา

วัดบางพระตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2325 ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง จากการสืบประวัติเท่าที่ทราบ มีสมภารรูปแรกชื่อว่า อาจารย์บู่ ประวัติของวัดมีความเกี่ยวข้องกับพระพุทธโสธร พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ของจังหวัดฉะเชิงเทรา พระพุทธรูปองค์นี้ได้ลอยตามกระแสน้ำมาติดที่ก้นเฝือกในคลองบางพระ ประชาชนจึงได้ช่วยกันดึงองค์พระขึ้นมาไว้ที่วัดบางพระแต่ก็ไม่สามารถนำขึ้นมาได้ องค์พระได้จมหายไป ชาวบ้านเห็นว่าเป็นนิมิตดี จึงได้ตั้งชื่อวัดนี้ว่า **วัดบังพระ** และเรียกคลองที่ผ่านหน้าวัดว่า *คลองบังพระ* กาลเวลาผ่านไป เสียง "บัง" ได้เพี้ยนไปเป็น "บาง" จึงกลายเป็นชื่อ "วัดบางพระ" รวมทั้งชื่อคลองก็เรียกว่า คลองบางพระ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2473 อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2474

ปัจจุบันวัดบางพระมีพระใบฎีกานิยม วรมงฺคโล ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส 

## อ้างอิง

บางพระ
เขื่อนลำตะคอง

[thumb|[เจเอ็นอาร์ คลาสดีเอ็กซ์ 50|รถจักรไอน้ำญี่ปุ่นมิกาโด หมายเลข 952 จอดอยู่ในพิธีเปิดเขื่อนลำตะคอง อำเภอสีคิ้ว, จังหวัดนครราชสีมา โดยพันเอก แสง จุละจาริตต์ ผู้ว่าการรถไฟแห่งประเทศไทย คนที่ 3 เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2510]]
**เขื่อนลำตะคอง** เป็นเขื่อนดิน (earthfill dam) สร้างขึ้นบริเวณช่องเขาเขื่อนลั่นกับช่องเขาถ่านเสียด กั้นขวางลำตะคอง ตั้งอยู่ในตำบลคลองไผ่ อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา เขื่อนสูง 40.3 เมตร สันเขื่อนยาว 527 เมตร กว้าง 10 เมตร อ่างเขื่อนเก็บน้ำเหนือเขื่อนมีความยาวตลอดลำน้ำ 19 กิโลเมตร มีพื้นที่ 277,000 ไร่ สามารถเก็บกักน้ำได้ 310 ล้านลูกบาศก์เมตร

เขื่อนลำตะคองเริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2512 สร้างแล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2517 เริ่มมีการเสนอการติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้าชนิดสูบกลับเมื่อ พ.ศ. 2518 จนระหว่าง พ.ศ. 2532–2534 ได้รับทุนจากรัฐบาลญี่ปุ่น (Japan International Cooperation Agency หรือ JICA) ให้ศึกษาความเป็นไปได้ โดยมหาวิทยาลัยขอนแก่นประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมตั้งแต่ พ.ศ. 2534–2537 โครงการจึงได้รับอนุมัติก่อสร้าง 

สิ่งก่อสร้างประกอบด้วย อ่างเก็บน้ำตอนบนสร้างบนยอดเขาเขื่อนลั่น พื้นที่ก่อสร้างประมาณ 0.4 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 212 ไร่  มีความจุของอ่าง 9.9 ล้านลูกบาศก์เมตร อ่างล่างเก็บน้ำเขื่อนลำตะคองเดิม มีความจุของอ่างประมาณ 290 ล้านลูกบาศก์เมตร โรงไฟฟ้าใต้ดิน ติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้าและอุปกรณ์ จำนวน 4 ชุด รวมกำลังผลิตไฟฟ้า 1,000 เมกะวัตต์ อุโมงค์ส่งน้ำ 2 แนว เชื่อมระหว่างอ่างเก็บน้ำบนภูเขาและโรงไฟฟ้าใต้ดิน ยาวประมาณ 1,470 เมตร

โรงไฟฟ้าลำตะคองชลภาวัฒนาเป็นโรงไฟฟ้าพลังน้ำแบบสูบกลับ อยู่ลึกจากผิวดินประมาณ 350 เมตร มีขนาดกว้าง 23 เมตร ยาว 175 เมตร สูง 47 เมตร เพื่อเพิ่มระยะทางจากอ่างเก็บน้ำบนเขาถึงอาคารโรงไฟฟ้าให้น้ำที่ไหลลงมามีกำลังแรงขึ้น ติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ขนาด 250 เมกะวัตต์ จำนวน 2 เครื่อง รวมกำลังผลิตติดตั้ง 500 เมกะวัตต์ ต่อมาได้ติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้าเพิ่มเติมอีกจำนวน 2 เครื่อง รวมการผลิตทั้งสิ้น 1,000 เมกะวัตต์ ใช้น้ำจากอ่างเก็บน้ำเขื่อนลำตะคอง เป็นเชื้อเพลิงหลัก และมีกังหันลมลำตะคอง จากข้อมูล พ.ศ. 2563 ติดตั้งกังหันลมผลิตไฟฟ้าจำนวน 14 ต้น ทอดยาวไปตลอดแนวเขายายเที่ยง

## อ้างอิง

ลำตะคอง
ลำตะคอง
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอสีคิ้ว
โตเกียวเอ็มเอ็กซ์

**สถานีโทรทัศน์มหานครโตเกียว** (; ) หรือที่รู้จักกันในชื่อ **โตเกียวเอ็มเอ็กซ์** (Tokyo MX) เป็นสถานีโทรทัศน์อิสระในโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น บริหารโดยบริษัทโตเกียวเมโทรโพลิตันเทเลวิชันบรอดแคสติงคอร์เปอร์เรชัน (; ) เป็นสถานีที่แพร่ภาพในเขตเมืองเท่านั้น โดยมีคู่แข่งสำคัญอย่างเอ็นเอชเค, นิปปอนทีวี, ทีบีเอส, ทีวีอาซาฮิ, ฟูจิทีวี และทีวีโตเกียว ซึ่งเป็นสถานีแม่ข่ายออกอากาศทั่วประเทศ สถานีนี้ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1993 และเริ่มออกอากาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1995 ปัจจุบันมีโตเกียวเอฟเอ็ม เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่

โตเกียวเอ็มเอ็กซ์ มีจำนวน 2 ช่อง คือ MX1 เป็นช่องรายการหลัก ออกอากาศด้วยภาพความละเอียดสูง และ MX2 เป็นช่องรองที่เป็นช่องย่อยของช่องหลักอีกทีหนึ่ง สำหรับออกอากาศรายการทางเลือก เริ่มออกอากาศเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2014

โตเกียวเอ็มเอ็กซ์มีการออกอากาศการแถลงข่าวของผู้ว่าการกรุงโตเกียวเป็นประจำทุกสัปดาห์ และยังเป็นผู้นำด้านอนิเมะ เนื่องจากเป็นช่องที่ออกอากาศอนิเมะอยู่เป็นจำนวนมาก

## การออกอากาศ
### ดิจิทัล
* สัญญาณเรียกขาน: JOMX-DTV
* รีโมทคอนโทรลเลอร์ ID 9
* โตเกียวสกายทรี: ช่อง 16

### แอนะล็อก
ยุติการออกอากาศแบบแอนะล็อกแล้วเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 2011
* สัญญาณเรียกขาน: JOMX-TV
* โตเกียวทาวเวอร์: ช่อง 14
* ฮาจิโอจิ: ช่อง 40
* ทามะ: ช่อง 61
* โอเมะ: ช่อง 44

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์ทางการของ Tokyo MX
* 
* 
* 


หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บริษัทญี่ปุ่นที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2536
กระทรวงพลังงานและน้ำ

**กระทรวงพลังงานและน้ำ** (, ) เป็นกระทรวงของรัฐบาลอัฟกานิสถาน ภายหลังจากการแทรงแซงภายในประเทศอัฟกานิสถานโดยสหรัฐ กระทรวงมีหน้าที่ประสานงานความพยายามรื้อฟื้นอำนาจบริหารไปยังพื้นที่ของประเทศอัฟกานิสถานไม่มีการเข้าถึงส่วนนั้น พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบอย่างมากมายโดยเฉพาะภูมิภาคใต้ - ประเทศปากีสถาน ประเทศอิหร่าน และประเทศอินเดีย ทั้งหมดมีความร่วมมือกันที่จะจัดหาพลังงาน เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2546 ธนาคารพัฒนาเอเชียตกลงที่จะให้เงินกู้จำนวน 50 ล้านเหรียญแก่กระทรวงพลังงานและน้ำของประเทศอัฟกานิสถาน เงินกู้นี้จะใช้เบิกจ่ายในช่วงสามปีถัดไปในโครงการสำหรับการผลิต การจำหน่าย และการส่งกระแสไฟฟ้าในประเทศอัฟกานิสถาน

ก่อนหน้านี้ อิสมาลิน ข่าน ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547–ตุลาคม พ.ศ. 2556 มุฮัมมัด อารีฟ นูร์ไซ รับตำแหน่งแทนตั้งแต่วันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2556–พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2564 อับดุล ลาติฟ มะซูน ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรักษาการรัฐมนตรีของรัฐอิสลามเอมิเรตส์อัฟกานิสถาน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กระทรวงในประเทศอัฟกานิสถาน
อัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:น้ำในประเทศอัฟกานิสถาน
กระทรวงเกษตร ชลประทาน และปศุสัตว์

**กระทรวงเกษตร ชลประทาน และปศุสัตว์** () เป็นกระทรวงของรัฐบาลอัฟกานิสถาน มีหน้าที่ในการจัดการนโยบายการเกษตรของประเทศอัฟกานิสถาน

กระทรวงดูแลงานของกองชลประทานหมู่บ้านอัลกันแดมและแม่น้ำเฮลมันต์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กระทรวงในประเทศอัฟกานิสถาน
อัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:ชลประทานในประเทศอัฟกานิสถาน
สนามกีฬามหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา

**สนามกีฬามหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา** ตั้งอยู่ภายในมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา ใช้งบประมาณก่อสร้าง 115,755,550 บาท โดยสนามก่อสร้างแล้วเสร็จวันที่ 22 เมษายน 2561 และ  เคยใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา ยูไนเต็ด ปัจจุบันเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลโคราช ซิตี้ ที่แข่งขันในระดับไทยลีก 3

## พื้นที่ใช้สอย
* อัฒจันทร์ที่นั่งผู้ชม เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก สามารถจุผู้ชมจำนวน 1,500 คน
* พื้นสนามฟุตบอล ปูพื้นด้วยหญ้าจริง วางระบบระบายน้ำสนามฟุตบอล subdrain แบบระบบก้างปลา สามารถแข่งขันในระดับชาติได้ตามมาตรฐานของการกีฬาแห่งประเทศไทย
* ลู่วิ่งยางสังเคราะห์ ขนาดมาตรฐาน 6 ลู่ ส่วนลู่วิ่งทางตรง 100 เมตร ขนาดมาตรฐาน 8 ลู่
* พื้นที่ใช้สอยด้านวิทยาศาสตร์การกีฬา เช่น ห้องพักนักกีฬาพร้อมห้องน้ำในตัว ห้องพักเจ้าหน้าที่ ห้องสำนักงาน ห้องรับรองพร้อมห้องน้ำในตัว ห้องตรวจสุขภาพและปฐมพยาบาล ห้องทดสอบสมรรถภาพทางกายภาพและสุขภาพ ห้องปฏิบัติการกีฬาเวชศาสตร์ ห้องเก็บอุปกรณ์กีฬา เป็นต้น
* มีพื้นที่ส่วนบริการ มีห้องน้ำเพียงพอต่อการใช้งาน แยกชาย-หญิง ห้องน้ำสำหรับคนพิการ ห้องน้ำอาจารย์ ห้องน้ำสำหรับคนทั่วไป และห้องน้ำสำหรับนักกีฬา

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในอำเภอเมืองนครราชสีมา
กระทรวงต่อต้านสารเสพติด

**กระทรวงต่อต้านสารเสพติด** () เป็นกระทรวงในคณะรัฐมนตรีของรัฐบาลอัฟกานิสถาน ทำหน้าที่เป็นผู้นำในการประสานงาน กำหนดนโยบาย เฝ้าระวัง และประเมินกิจกรรมและความพยายามทั้งปวงในการต่อต้านสารเสพติด ซึ่งเป็นการดำเนินตามรัฐธรรมนูญอัฟกานิสถาน กฎหมายยาเสพติดของอัฟกานิสถาน และยุทธศาสตร์แห่งชาติเพื่อการควบคุมยาเสพติด (National Drug Control Strategy)

บทบาทของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงนี้ ได้รับการกล่าวขานว่า เป็นงานที่ยากเย็นที่สุดในโลก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กระทรวงในประเทศอัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:สารเสพติดในประเทศอัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:การบังคับใช้กฏหมายยาเสพติดในประเทศอัฟกานิสถาน
เมียะนานหน่วย

**เทพกระซิบ** หรือ **เมียนน่าน-นแว** (; หรือบางทีนิยมเรียกในไทยว่า **เมียะนานหน่วย**; ) หรือชื่ออื่น ๆ เช่น **ไตน่านชีน** (, ) และ **อะมาดอว์เมียะ** เป็นนะพม่า นาคผู้พิทักษ์เจดีย์โบตะทองในย่างกุ้ง

## ช่วงชีวิต
เมียะนานหน่วยเกิดเมื่อ 22 ธันวาคม 1897 ในเมืองโม่โกะ บริติชเบอร์มา เธอเป็นผู้สืบเชื้อสายมาจากเจ้าฟ้าองค์หนึ่ง เมียะไม่ทานเนื้อสัตว์เลยตั้งแต่อายุยังน้อย ในปี 1942 เมียะฝันเห็นชายชราห่มผ้าขาวมาบอกให้เธอย้ายไปอยู่ย่างกุ้งเพื่อบวชเป็นชี (บ้างว่าสานต่อภารกิจทางศาสนา) เธอจึงย้ายไปอาศัยอยู่ไม่ไกลจากเจดีย์โบตะทอง ที่ซึ่งเธอเดินทางไปสักการะเป็นประจำทุกวัน เธอชอบสวมเครื่องแต่งกายสีเขียวจนเป็นที่เรียกกันว่า "เจ้าหญิงเขียว" เธอมีบทบาททางศาสนาอย่างมาก รวมถึงมีส่วนช่วยก่อสร้างเจดีย์โบตะทองขึ้นใหม่หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง

บางส่วนเชื่อว่าเธอเป็นธิดาของพญานาค

## ยกขึ้นเป็นเทพเจ้า
[thumb|ศาลเมียะนานหน่วย ตรงข้าม[เจดีย์โบตะทอง]]
เมียะเสียชีวิตในโม่โกะในเดือนกุมภาพันธ์ 1956 ด้วยอาการแทรกซ้อนจากหอบหืดเรื้อรัง ในปี 1957 หลังเธอเสียชีวิต เธอได้รับการเคารพบูชาในฐานะเทวดา กระทั่งปี 1990 ได้มีผู้ตั้งศาลบูชาเธอภายในเจดีย์โบตะทอง นับจากนั้นมาเธอได้รับการเคารพบูชาและมีผู้เดินทางเข้ามากราบไหว้ขอพรอย่างไม่ขาดสาย เมียะนานหน่วยเป็นที่นิยมในการขอพรให้คุ้มครองพี่สาวหรือน้องสาวของบุคคลนั้น

## ศาลเมียะนานหน่วย
ศาลเมียะนานหน่วยในย่างกุ้งมีผู้เดินทางเข้ามาสักการะราว 700 คนต่อวัน และอาจสูงถึง 1,000 ถึง 3,000 คนต่อวันหยุดสุดสัปดาห์ ในจำนวนนี้มีไม่น้อยที่เป็นชาวไทย เมียะเป็นที่รู้จักมากในประเทศไทยหลังมีรายการโทรทัศน์ถ่ายทอดเรื่องราวของเมียะ

เผด็จการและผู้นำพม่า ต้านชเว เคยสั่งให้ทหารมัดมือมัดเท้าของรูปปั้นเมียะในศาล เป็นที่เล่าลือกันว่าเมียะไปเข้าฝันของต้านชเวให้หยุดกดขี่ประชาชนพม่า ต้านชเวเป็นผู้นำที่มีความเชื่อเรื่องดวงและสิ่งศักดิ์สิทธิ์สูงมาก จึงเห็นฝันนี้ว่าเป็นลางไม่ดีและสั่งให้ทหารจัดการมัดตัวรูปเคารพของเมียะไว้

## ดูเพิ่ม
*เจดีย์โบตะทอง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นะ (วิญญาณ)
หมวดหมู่:เทพเจ้าพม่า