เทือกเขาฉางไป๋

**เทือกเขาฉางไป๋** () เป็นเทือกเขาหลักในเอเชียตะวันออกที่ทอดยาวจากมณฑลเฮย์หลงเจียง จี๋หลิน และเหลียวหนิง ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศจีน ข้ามพรมแดนจีน–เกาหลีเหนือ (41°41' ถึง 42°51' เหนือ; 127°43' ถึง 128°16' ตะวันออก) ไปจนถึงจังหวัดรยังกังและชากังของประเทศเกาหลีเหนือ เทือกเขานี้ยังถูกเรียกว่า **เทือกเขาชังเกียน** ในภาษาแมนจู หรือ **แพ็กดูแทกัน** ในภาษาเกาหลี ยอดเขาส่วนใหญ่มีความสูงเกิน  โดยยอดเขาที่สูงที่สุดคือภูเขาแพ็กดู มีความสูง  ซึ่งเป็นที่ตั้งของทะเลสาบสวรรค์ ทะเลสาบปล่องภูเขาไฟขนาดใหญ่ที่ระดับสูงพื้นผิว  พื้นที่คุ้มครองอุทยานแห่งชาติหลงวานฉฺวินตั้งอยู่ภายในบริเวณใกล้เคียงกับเทือกเขานี้

## ประวัติศาสตร์
ภูเขาแห่งนี้ถูกบันทึกครั้งแรกใน*[[ชานไห่จิง]]* ภายใต้ชื่อ ปู้เสียนชาน () นอกจากนี้ยังถูกเรียกว่าตานตานต้าหลิ่ง () ใน*[[จดหมายเหตุราชวงศ์ฮั่นยุคหลัง]]* ใน*[[จดหมายเหตุราชวงศ์ถังฉบับใหม่]]* ภูเขานี้ถูกเรียกว่าไท่ไป๋ชาน () ชื่อภาษาจีนปัจจุบันคือฉางไป๋ชาน ถูกนำมาใช้ครั้งแรกในราชวงศ์เหลียว (ค.ศ. 916–1125) ของชาวคีตัน และต่อมาในราชวงศ์จิน (ค.ศ. 1115–1234) ของชาวนฺหวี่เจิน

เทือกเขานี้เป็นตัวแทนของสถานที่ประสูติในตำนานของบูคูรี ยงชอน บรรพบุรุษของพระเจ้าหนูเอ่อร์ฮาชื่อ และราชวงศ์ไอซินกิโยโร ผู้สถาปนาราชวงศ์ชิงของจีน ชื่อภาษาจีนมีความหมายตามตัวอักษรว่า "ภูมิภาคภูเขาขาวโพลนนิรันดร์" ราชวงศ์จักรพรรดิถือว่าภูเขาแห่งนี้เป็นบ้านเกิดตามประเพณีของตน

จักรพรรดิหฺวังไท่จี๋แห่งราชวงศ์ชิงทรงอ้างว่าบูคูรี ยงชอน (布庫里雍順) บรรพบุรุษของพระองค์ ปฏิสนธิจากการกำเนิดโดยพรหมจรรย์ ตามตำนานเล่าว่ามีเทพธิดาสามองค์ ได้แก่ เอินกู่หลุน (恩古倫) เจิ้งกู่หลุน (正古倫) และฝูคู่หลุน (佛庫倫) กำลังสรงน้ำที่ทะเลสาบชื่อ Bulhūri Omo ใกล้เทือกเขาฉางไป๋ นกสาลิกาตัวหนึ่งได้คาบผลไม้สีแดงมาวางไว้ใกล้กับฝูคู่หลุน ซึ่งนางได้กินผลไม้นั้นเข้าไป ต่อมานางจึงตั้งครรภ์และให้กำเนิดบูคูรี ยงชอน อย่างไรก็ตาม เรื่องราวฉบับเก่ากว่าซึ่งบันทึกโดย มู่เค่อฉือเค่อ สมาชิกเผ่าฮูรฮา (ฮูรคา) ใน ค.ศ. 1635 ได้ระบุข้อมูลขัดแย้งกับฉบับของหฺวังไท่จี๋ในเรื่องสถานที่ โดยอ้างว่าทะเลสาบปู๋คู่หลี่ที่เทพธิดาลงสรงน้ำนั้นตั้งอยู่ในมณฑลเฮย์หลงเจียงใกล้แม่น้ำอามูร์ ปัจจุบัน ยาปู๋ลี่สกีรีสอร์ตที่มีชื่อเสียงตั้งอยู่ในเทือกเขาฉางไป๋

## ภูมิศาสตร์และภูมิอากาศ
เทือกเขาเหล่านี้เป็นแหล่งกำเนิดของแม่น้ำซงฮฺวา แม่น้ำถูเหมิน และแม่น้ำยาลู่

เทือกเขาฉางไป๋มีลักษณะเด่นคือฤดูหนาวที่ยาวนานและหนาวจัด หยาดน้ำฟ้ามีปริมาณน้อยในฤดูหนาว แต่จะมีปริมาณสูงกว่าในฤดูร้อนและใบไม้ร่วง โดยมีค่าเฉลี่ยรายปีสูงถึง 

## พืชพรรณและสัตว์ป่า
พืชพรรณบริเวณลาดเขาแบ่งออกเป็นหลายเขตที่แตกต่างกัน ที่บริเวณยอดเขาซึ่งสูงเกิน  จะเป็นทุ่งหญ้าทันดราเป็นส่วนใหญ่ ตั้งแต่ระดับ  พืชพรรณจะถูกครอบคลุมโดยเบิร์ชภูเขาและลาร์ช ถัดลงมาจนถึงระดับ  ต้นไม้หลักคือสปรูซ เฟอร์ และสน ตั้งแต่ระดับ  ภูมิประเทศจะเป็นป่าผสมที่ประกอบด้วยลินเดนอามูร์ (*Tilia amurensis*) สน เมเปิล และเอล์ม ถัดลงไปด้านล่างจะพบป่าไม้เนื้อแข็งเขตอบอุ่น ซึ่งปกคลุมด้วยพอปลาร์และเบิร์ชที่ขึ้นทดแทน มีพรรณไม้ที่รู้จักห้าชนิดในทะเลสาบบนยอดเขา และมีการนับได้ประมาณ 168 ชนิดตามแนวชายฝั่งทะเลสาบ ป่าทางฝั่งจีนเป็นป่าโบราณและแทบไม่ถูกรบกวนโดยมนุษย์ เบิร์ชจะขึ้นหนาแน่นบริเวณแนวสุดเขตไม้ต้น ส่วนสนจะขึ้นในระดับต่ำกว่าโดยผสมกับพรรณไม้ชนิดอื่น มีการทำลายป่าอย่างกว้างขวางบริเวณลาดเขาตอนล่างทางฝั่งเกาหลีเหนือ

พื้นที่นี้เป็นที่รู้จักในฐานะถิ่นที่อยู่ของเสือโคร่งไซบีเรีย หมี หมาป่า และหมูป่า หมาในอุสซูรีอาจถูกกำจัดจนหมดไปจากพื้นที่แล้ว กวางในป่าบนภูเขาซึ่งปกคลุมพื้นที่สูงถึงประมาณ  เป็นชนิดกวางโรแพ็กดูซาน พบว่ามีนกป่าหลายชนิดอาศัยอยู่ในพื้นที่ เช่น นกกระทาดำ นกเค้าแมว และนกหัวขวาน ภูเขาแห่งนี้ได้รับการระบุโดยเบิร์ดไลฟ์อินเตอร์เนชันแนล (BirdLife International) ให้เป็นพื้นที่สำคัญเพื่อการอนุรักษ์นก (IBA) เนื่องจากเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของประชากรเป็ดปากยาวข้างลาย

## แกลเลอรี

File:Longwanqun national forest park sanjiaolong crater lake 2011 07 25.jpg|ทะเลสาบปล่องภูเขาไฟซานเจียวหลงในอุทยานแห่งชาติหลงวานฉฺวิน อำเภอหุยหนาน
File:Longwanqun national forest park entrance 2011 07 25.jpg|ประตูทางเข้าอุทยาน
File:MYK-1-长白山.png|ภาพวาดจากบันทึกประวัติศาสตร์แมนจูที่มีชื่อภูเขาแพ็กดูในภาษาแมนจู จีน และมองโกล


## ดูเพิ่ม
*ภูเขาแพ็กดู
*น้ำตกฉางไป๋
*รายชื่อเทือกเขาในประเทศจีน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

*เทือกเขาแพ็กดู ที่ changbaimountain.com   

หมวดหมู่:เทือกเขาในประเทศจีน
หมวดหมู่:เทือกเขาในประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:แมนจูเรีย
หมวดหมู่:ภูมิลักษณ์ของมณฑลเฮย์หลงเจียง
หมวดหมู่:ภูมิลักษณ์ของมณฑลจี๋หลิน
หมวดหมู่:ภูมิลักษณ์ของมณฑลเหลียวหนิง
หมวดหมู่:จังหวัดชากัง
หมวดหมู่:จังหวัดรยังกัง
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์หยันเปียน
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์เอเชียตะวันออก
หมวดหมู่:แม่น้ำซงฮวา
หมวดหมู่:เขตสงวนชีวมณฑลในประเทศจีน