open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ปฏิบัติการวินด์เซอร์

**ปฏิบัติการวินด์เซอร์** (4–5 กรกฎาคม ค.ศ. 1944) เป็นการโจมตีของแคนาดา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของยุทธการที่นอร์ม็องดีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง การโจมตีครั้งนี้ได้รับมอบหมายโดยกองพลทหารราบแคนาดาที่ 3 เพื่อเข้ายึด Carpiquet และสนามบินที่ใกล้เคียง จากกองกำลังทหารของกองพลยานเกราะที่ 12 แห่งเอ็สเอ็ส ยุวชนฮิตเลอร์ จากพันเซอร์กรุพ์เพอเวสต์ (กลุ่มยานเกราะตะวันตก) การโจมตีครั้งนี้แต่เดิมนั้นมีจุดมุ่งหมายว่าจะเกิดขึ้นในช่วงท้ายของปฏิบัติการแอปซัม เพื่อปกป้องปีกตะวันออกของการจู่โจมหลักแต่กลับถูกเลื่อนออกไปเป็นสัปดาห์

เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม กองพลน้อยทหารราบแคนาดาที่ 8 และกองพันที่ติดตามมาด้วยของกองพลทหารราบแคนาดาที่ 3 ได้เข้าโจมตี Carpiquet ได้รับการสนับสนุนที่ปีกโดยกองพลยานเกราะแคนาดาที่ 2 หมู่บ้านได้ถูกเข้ายึดในช่วงกลางบ่ายแต่การต่อต้านของเยอรมันในทางใต้ได้เอาชนะการโจมตีสนามบินถึงสองครั้ง แม้ว่าจะได้รับการสนับสนุนด้วยรถถังและทางอากาศที่มีนัยสำคัญของฝ่ายสัมพันธมิตรก็ตาม วันต่อมา แคนาดาได้ขับไล่การโจมตีตอบโต้กลับของเยอรมันและครองหมู่บ้านไว้ได้ ซึ่งถูกใช้เป็นฐานสำหรับปฏิบัติการชาร์นวู๊ด กองทัพที่สองได้เข้าโจมตีเมืองก็อง รวมทั้งส่วนที่เหลือของกองพลทหารราบแคนาดาที่ 3 เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม และสนามบินถูกยึดโดยแคนาดา เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม

หมวดหมู่:แนวรบด้านตะวันตก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
หมวดหมู่:ปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด
หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
วัดลัฎฐิวนาราม (จังหวัดภูเก็ต)

**วัดลัฎฐิวนาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลฉลอง อำเภอเมืองภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 26  ไร่

วัดลัฏฐิวนารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2301 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ต่อมาได้โยกย้ายเสนาสนะไปสร้างวัดใหม่ขึ้นมาชื่อ วัดไชยธาราราม ทำให้ที่วัดเดิมต้องกลายสภาพเป็นวัดร้างชั่วระยะหนึ่ง ชาวบ้านได้ใช้ที่ในบริเวณนั้นเป็นป่าช้า ชาวบ้านเรียกบริเวณนั้นว่า *โคกวัด* จน พ.ศ. 2446 มีพระธุดงค์มาปักกลด ชาวบ้านเลื่อมใสจึงได้สร้างเสนาสนะถวาย และได้บูรณะพัฒนาขึ้นเป็นหลักฐานมั่นคงตามลำดับ จนกระทั่งได้รับการยกย่องให้เป็นวัดพัฒนาตัวอย่างเมื่อ พ.ศ. 2507 ทางด้านการศึกษาทางวัดเปิดสอนพระปริยัติธรรมเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2500 นอกจากนั้นภายในวัดยังมีโรงเรียนระดับประถมศึกษา พิพิธภัณฑ์และห้องสมุด

อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 7 เมตร ยาว 17 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 ศาลาการเปรียญกว้าง 10  เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2480 เป็นอาคารสองชั้นครึ่งตึกครึ่งไม้ หอสวดมนต์กว้าง 11  เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2482 เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน กุฏิสงฆ์ 4 หลัง ศาลาตั้งบำเพ็ญกุศลและฌาปนสถาน สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 และพระประธานที่ศาลาการเปรียญมีผู้ถวายไว้เมื่อ พ.ศ. 2510 

## อ้างอิง

ลัฎฐิวนาราม
กล่องรักวัยใส

***กล่องรักวัยใส*** () เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยมและกีฬา แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโคจิ มิอูระ ตีพิมพ์ในนิตยสาร*[[โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์]]*ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2564 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 20 เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2568 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์ ได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์โดยสตูดิโอเทเลคอมแอนิเมชั่นฟิล์มและทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2567 ถึงมีนาคม พ.ศ. 2568 โดยมีการประกาศฤดูกาลที่สองแล้ว

## ตัวละคร
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:

## สื่อ
### มังงะ
เขียนและวาดภาพโดย โคจิ มิอูระ *กล่องรักวัยใส* เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสารมังงะ*[[โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์]]* ของชูเอชะ เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2564 ชูเอชะได้รวบรวมตอนต่าง ๆ ออกเป็นเล่ม*[[ทังโกบง]]* เล่มแรกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2564 โดย ณ วันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2567 มีจำนวนเล่มอยู่ที่ 15 เล่ม

#### จำนวนเล่มมังงะ

### อนิเมะ
ได้รับการประกาศดัดแปลงเป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ในนิตยสาร*[[โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์]]* ครั้งที่ 51 ประจำปี พ.ศ. 2566 เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 มีการวางแผนและผลิตโดย ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์, แอนิเมชันโดย เทเลคอมแอนิเมชั่นฟิล์ม และกำกับโดย Yūichirō Yano, โดยมี Yūko Kakihara เป็นผู้เรียบเรียงเนื้อหาซีรีส์ และมิโฮะ ทานิโนะเป็นผู้ออกแบบตัวละคร มีกำหนดการออกอากาศในวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2567 ทาง TBS และเครือข่ายอื่น ๆ มีเพลงเปิดคือ "Same Blue" โดย ออฟฟิเชียลฮิเกดันดิซึม และมีเพลงปิดคือ "Teenage Blue" โดย Eve ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567 มีการประกาศว่าเน็ตฟลิกซ์จะทำการออกอากาศซีรีส์นี้

#### รายชื่อตอน

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* 
* 

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2564
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะเกี่ยวกับบาสเกตบอล
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชีวิตโรงเรียน
หมวดหมู่:อนิเมะออริจินอลของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์ชูเอชะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:รักพิมพ์
หมวดหมู่:ผู้ชนะครันชีโรลอนิเมะอะวอดส์
ซาคาโมโตะเดส์

***ซาคาโมโตะเดส์*** (*Sakamoto Days*) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องและวาดภาพโดยยูโตะ ซูซูกิ ตีพิมพ์ในนิตยสาร*[[โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์]]*ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2563 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 13 เมื่อเดือน กันยายน พ.ศ. 2566 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์รักพิมพ์

## ตัวละคร

### ร้านสะดวกซื้อของซาคาโมโตะ
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
### เจเอเอ และ เจซีซี
#### ออเดอร์
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
;
;
;
;
#### นักเรียนและผู้เข้าสอบเทียบของเจซีซี
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
;
; / 
:
;
:
#### ศิษย์เก่าและเจ้าหน้าที่เจซีซี
;
:
;
;
#### เจ้าหน้าที่เจเอเอ
;
;
#### เรือนจำเจเอเอ
;
### องค์กรของสเลอ
; / สเลอ
:
;
:
;
;
;
;
;
:
;
:
;
:
;
:
;
:
### นักโทษประหารที่เป็นฆาตกรต่อเนื่อง
;
:
;
:
;
:
;
:
### ตัวละครอื่น ๆ
;
:
;
:
;
:
;
;
;
:
;
:
;
:

## ตอน

### ฤดูกาลที่ 1

### ฤดูกาลที่ 2

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* 


หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2567
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2568
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรม
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์
หมวดหมู่:รักพิมพ์
หมวดหมู่:บันเทิงคดีเกี่ยวกับการลอบสังหาร
หมวดหมู่:หนังสือการ์ตูนเกี่ยวกับฆาตกรต่อเนื่อง
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะที่มีฉากในกรุงเทพมหานคร
หมวดหมู่:อนิเมะออริจินอลของเน็ตฟลิกซ์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของทีวีโตเกียว
สมาคมกีฬาตะกร้อแห่งประเทศไทย

**สมาคมกีฬาตะกร้อแห่งประเทศไทย** เป็นองค์กรปกครองระดับชาติสำหรับกีฬาเซปักตะกร้อในประเทศไทย ก่อตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2526 บทบาทของสมาคม ได้แก่ การจัดการแข่งขันเซปักตะกร้อในประเทศไทย การสนับสนุนและประสานงานสโมสรเซปักตะกร้อ การบริหารทีมเซปักตะกร้อของไทย จัดการแข่งขันในประเทศตะกร้อไทยแลนด์ลีก ตลอดจนการแข่งขันเซปักตะกร้อชิงแชมป์โลก คิงส์คัพ ซึ่งเป็นการแข่งขันเซปักตะกร้อระดับนานาชาติอันทรงเกียรติที่สุดที่จัดขึ้นทุกปี นอกจากนี้ ในความร่วมมือกับสมาคมเซปักตะกร้อมาเลเซีย เมียนมาร์ และสิงคโปร์ สมาคมฯ ยังสร้างกฎเกณฑ์มาตรฐานสำหรับเซปักตะกร้อเพื่อส่งเสริมและพัฒนาการเติบโตในระดับสากล

นายกสมาคมตะกร้อแห่งประเทศไทยคนล่าสุดคือ นาย ธนา ไชยประสิทธิ์

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เซปักตะกร้อ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2526
หมวดหมู่:เซปักตะกร้อในประเทศไทย
อาคาเนะ พลิกตำนานวงการราคุโกะ

เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น แต่งเรื่องโดยยูกิ ซูเอนางะ และวาดภาพโดยทากามาซะ โมเอะ เรื่องราวเกี่ยวกับเด็กสาวชื่อโอซากิ อาคาเนะ ผู้ตั้งเป้าจะไปถึงตำแหน่งสูงสุดของวงการรากูโงะ ส่วนหนึ่งก็เพื่อแก้แค้นให้พ่อที่ถูกไล่ออกจากวงการเมื่อหกปีก่อน รายละเอียดเกี่ยวกับรากูโงะในซีรีส์ดูแลโดยคิกูฮิโกะ ฮายาชิยะ นักรากูโงะ (รากูโงกะ) มืออาชีพ *อาคาเนะ พลิกตำนานวงการราคุโกะ* ตีพิมพ์ในนิตยสาร *[[โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์]]* ของสำนักพิมพ์ชูเอชะตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 และรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม (ทังโกบง) ถึงเล่มที่ 20 เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2569 ซีรีส์มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ซีรีส์อนิเมะดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอเซ็กซิส มีกำหนดออกอากาศในเดือนเมษายน พ.ศ. 2569

*อาคาเนะ พลิกตำนานวงการราคุโกะ* ได้รับคำวิจารณ์ในทางบวกจากนักวิจารณ์และได้รับการเสนอชื่อในหลายรางวัล

## เนื้อเรื่อง
อาคาเนะในวัยเด็กชื่นชอบพ่อของเธอและการแสดงรากูโงะของพ่อ รากูโงะนั้นเป็นรูปแบบของการแสดงเล่าเรื่องแบบดั้งเดิมของญี่ปุ่น ซึ่งนักแสดงเดี่ยวที่เรียกว่านักรากูโงะ (รากูโงกะ) จะเล่าเรื่องขนาดยาวและซับซ้อน มักเป็นเรื่องตลกขบขันที่มีตัวละครหลายคน โดยความแตกต่างระหว่างตัวละครจะแสดงออกมาผ่านเพียงการเปลี่ยนแปลงของระดับเสียง น้ำเสียง การหันศีรษะเล็กน้อย และการเคลื่อนไหวของมือ โดยที่ผู้แสดงนั่งอยู่กับที่ แต่แล้วในช่วงที่อาคาเนะเรียนในโรงเรียนประถมศึกษา พ่อของเธอและนักรากูโงะคนอื่น ๆ ถูกไล่ออกจากสำนักอาราคาวะระหว่างการสอบเลื่อนขั้นเป็นชินอูจิ ซึ่งเป็นตำแหน่งขั้นที่ 3 และขั้นสูงสุดของวงการรากูโงะ หกปีต่อมา อาคาเนะซึ่งแอบเรียนรากูโงะกับอดีตอาจารย์ของพ่อ ได้เริ่มเข้าสู่วงการโดยตั้งเป้าจะเป็นชินอูจิของสำนักอาราคาวะเพื่อแก้แค้นให้พ่อและเพื่อพิสูจน์ว่าการแสดงรากูโงะของพ่อไม่ได้ผิด

## ตัวละคร

### ครอบครัวโอซากิ
; / 
:
:นักเรียนหญิงมัธยมปลายอายุ 17 ปีผู้หลงใหลรากูโงะจากการดูการแสดงของพ่อที่เป็นอดีตนักรากูโงะ อาคาเนะในวัยเด็กมักโกรธทุกครั้งที่เพื่อนร่วมชั้นหรือผู้ปกครองของเพื่อนร่วมชั้นดูถูกพ่อของเธอที่เลือกทำอาชีพเป็นนักรากูโงะ และอาคาเนะไม่ชอบการที่พ่อถูกบังคับให้ละทิ้งความฝันและไปหางานที่มั่นคงทำแทน อาคาเนะได้ฝึกหัดจนเป็นนักรากูโงะอย่างเป็นทางการ โดยเริ่มจากลำดับขั้นแรกที่เรียกว่าเซ็นซะหลังจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลาย ภายใต้การดูแลของอาราคาวะ ชิงุมะ (รุ่นที่ 6)

; / 
:
:พ่อของอาคาเนะ เป็นอดีตนักรากูโงะที่ใช้ชื่อในวงการว่า "อาราคาวะ ชินตะ" ระหว่างที่ฝึกหัดภายใต้การดูแลของอาราคาวะ ชิงุมะ (รุ่นที่ 6) โทโอรุถูกไล่ออกจากสำนักอาราคาวะระหว่างการสอบเลื่อนขั้นเป็นชินอูจิ หลังถูกไล่ออกก็เข้าทำงานเป็นพนักงานบริษัทขายคอนกรีต

### สำนักอาราคาวะ

### สำนักอื่น ๆ

## การสร้าง

## สื่อ

## เนื้อเรื่อง

## ผลตอบรับ

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* 
*  
*  
*  
* 

หมวดหมู่:มังงะที่ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2569
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะที่สร้างจากมังงะ
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง
หมวดหมู่:รากูโงะในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:สยามอินเตอร์คอมิกส์
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นแนวก้าวผ่านวัย
หมวดหมู่:อนิเมะและมังงะที่มีฉากในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:มังงะของสำนักพิมพ์ชูเอชะ
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของทีวีอาซาฮี
หมวดหมู่:เมเดียลิงก์
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่กำลังจะมา
ไม มิยาชิตะ

**ไม มิยาชิตะ** (; ; 13 ธันวาคม ค.ศ. 1990 – ) เป็นนักแสดงเอวีชาวญี่ปุ่น ซึ่งเธอเกิดที่โตเกียว

## ชีวิตส่วนตัว
ไม มิยาชิตะ มีงานอดิเรกคือการชอปปิง, ชมภาพยนตร์ และการควบคุมอาหาร

ส่วนความสามารถพิเศษของเธอคือการคัดลายมือ, เล่นเปียโน, การนวดน้ำมันอโรมา, นวดเท้า, แต่งเพลง และการแสดง

## ผลงาน

### วิดีโอสำหรับผู้ใหญ่
; ค.ศ. 2007
* คาวาอีอาโนโกะ โนะ อูโงกิ โอะ โทเมะ ราเรตาระ อานาตะ วะ โซโนะ มูซูเมะ นิ นานิ โอะ ซูรุ? () (6 กันยายน โดยบริษัทเอสโอดี ครีเอต) ส่วนนักแสดงอื่นที่ปรากฏตัว ได้แก่ มิกะ นากาโจ, โคโนมิ ทากาฮาระ, มิกุ ทากาชิมะ และยูฮิ มากิโนะ

หมวดหมู่:นักแสดงหนังโป๊หญิงชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากมหานครโตเกียว
เขตเศรษฐกิจกลาง

**เขตเศรษฐกิจกลาง** (, *Tsentralny ekonomichesky rayon*; ) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย

เขตเศรษฐกิจกลางตั้งอยู่ในภาคกลางของส่วนยุโรปของรัสเซีย มีรถยนต์และทางรถไฟจำนวนมากตัดกันในอาณาเขตของภูมิภาคนี้

พื้นที่ราบและเป็นศูนยืกลางของประเทศซึ่งมีมอสโกเป็นศูนย์กลาง ก่อให้เกิดภูมิภาคอุตสาหกรรมที่สำคัญ นอกจากมอสโกแล้ว เมืองใหญ่ๆ ยังรวมถึง สโมเลนสค์, ยาโรสลัฟล์, วลาดีมีร์, ตูลา, ดเซียร์ฌินสค์ และ รีบินสค์ โดยมีรถบรรทุก, เรือ, รางรถไฟ, เครื่องมือกล, อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์, ผ้าฝ้ายและผ้าขนสัตว์ และสารเคมีเป็นผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมหลัก แม่น้ำวอลกาและโอคาเป็นเส้นทางน้ำหลัก และคลองมอสโก–วอลกาและดอน–วอลกาเชื่อมโยงมอสโกกับทะเลแคสเปียนและทะเลบอลติก มีรถไฟหลายสายให้บริการในพื้นที่

## องค์ประกอบ
เขตเศรษฐกิจกลางประกอบด้วยหน่วยองค์ประกอบต่อไปนี้ ซึ่งทั้งหมดอยู่ในเขตสหพันธ์กลาง

*แคว้นเบรียนสค์
*แคว้นอีวาโนโว
*แคว้นคาลูกา
*แคว้นคอสโตรมา
*แคว้นมอสโก
*แคว้นโอริออล
*แคว้นเรียซัน
*แคว้นสโมเลนสค์
*แคว้นตูลา
*แคว้นตเวียร์
*แคว้นวลาดีมีร์
*แคว้นยาโรสลัฟล์
*นครสหพันธ์แห่งมอสโก

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
เขตเศรษฐกิจไซบีเรียตะวันออก

**เขตเศรษฐกิจไซบีเรียตะวันออก** (, *Vostochno-Sibirsky ekonomichesky rayon*; ) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย

ในบริเวณนี้ประกอบด้วยที่ราบสูง ภูเขา และแอ่งแม่น้ำ เมืองใหญ่ๆ ได้แก่ ครัสโนยาสค์และอีร์คุตสค์ ตั้งอยู่ริมทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย มีสถานีไฟฟ้าพลังน้ำอยู่ที่ บราทสค์, ครัสโนยาสค์และอีร์คุตสค์ มีการขุดถ่านหิน ทองคำ กราไฟต์ แร่เหล็ก แร่อะลูมิเนียม สังกะสี และตะกั่วในพื้นที่ และมีการเลี้ยงปศุสัตว์

## องค์ประกอบ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
เขตเศรษฐกิจคาลินินกราด

**เขตเศรษฐกิจคาลินินกราด** (; ) เป็นหนึ่งใน 12 เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย ประกอบด้วยแคว้นคาลินินกราดเพียงแห่งเดียว คาลินินกราดยังมีท่าเรือที่ปราศจากน้ำแข็งตลอดทั้งปีเพียงแห่งเดียวของทะเลบอลติก ทำให้เป็นเมืองท่าที่มีความสำคัญกับทั้งรัสเซียและกลุ่มประเทศบอลติกอย่างเอสโตเนีย ลัตเวีย และลิทัวเนีย ในการรับประกันการขนส่งและการค้าทั่วทั้งภูมิภาค

แคว้นคาลินินกราดเป็นหนึ่งในแคว้นที่มีการพัฒนาการท่องเที่ยวสูงที่สุดในประเทศรัสเซีย ด้วยความมีเอกลักษณ์ของเมือง มีอนุสรณ์สถานจากมรดกทางวัฒนธรรมมากมายที่สืบทอดมาจากปรัสเซียตะวันออก เช่น ปราสาทยุคกลาง โบสถ์ป้อมปราการ ที่มีมากถึง 63 แห่ง และวัตถุอื่น ๆ อีก 1,660 ชิ้นที่ได้รับการคุ้มครองให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของรัฐบาล มีภูมิทัศน์ทาง
ธรรมชาติที่หลากหลาย มีรีสอร์ทอยู่นอกชายฝั่งทะเลบอลติก สิ่งเหล่านี้เป็นปัจจัยสำคัญในการแข่งขันด้านการท่องเที่ยวของแคว้นคาลินินกราดในภูมิภาคแถบบอลติก

ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2022 เขตเศรษฐกิจคาลินินกราดมีการส่งออกอันดับที่ 35 และการนำเข้าอันดับที่ 4 ในรัสเซีย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
เหตุกราดยิงที่กรมยุทธศึกษาทหารบก พ.ศ. 2565

เมื่อวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2565 เกิดเหตุกราดยิงภายในวิทยาลัยการทัพบก กรมยุทธศึกษาทหารบก โดยผู้ก่อเหตุได้ใช้อาวุธปืนประทุษร้าย ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 2 คน และบาดเจ็บ 1 ราย ก่อนที่ผู้ก่อเหตุจะยอมมอบตัว

## ภูมิหลัง
หลังจากเหตุการณ์กราดยิงที่นครราชสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2563 พลเอก อภิรัชต์ คงสมพงษ์ ผู้บัญชาการทหารบกในขณะนั้น สัญญาว่าจะ "ปฏิรูปกองทัพ" แต่จากการทบทวนเมื่อปี 2565 พบว่านอกจากการจ่ายเงินเยียวยาและการลงโทษผู้เกี่ยวข้องบางส่วน แต่การปฏิรูปด้านอื่น ๆ กลับไม่มีความคืบหน้า อย่างประเด็นเรื่องบ้านพักสวัสดิการที่นายทหารเกษียณอายุราชการยังพักอาศัยอยู่กันนั้น กองทัพปฏิเสธที่จะให้ข้อมูลอย่างต่อเนื่อง

นายแพทย์ วรตม์ โชติพิทยสุนนท์ โฆษกกรมสุขภาพจิต อธิบายว่า ปัจจัยสำคัญที่สุดที่อาจนำไปสู่เหตุทำร้ายผู้อื่นโดยใช้อาวุธ คือการอยู่ใกล้อุปกรณ์ เหตุกราดยิงในประเทศไทย มักจะพบเจอได้ในกลุ่มอาชีพที่ใกล้อาวุธ เช่น ทหาร และตำรวจ อาชีพที่มีความคาดหวังจากสังคมสูง ทำให้ความเครียดสูงตามไปด้วย ขณะที่อาชีพที่มีกฎระเบียบสูงในองค์กร เช่น นักกฎหมาย ถือเป็นอาชีพที่มีความเครียดสูงเช่นกัน เพราะต้องอยู่ในกฎเกณฑ์และกฎระเบียบ นอกจากนี้ ยังมีคนในกลุ่มอาชีพที่มีชั่วโมงการทำงานมาก พักผ่อนน้อย เช่น นักร้อง ศิลปิน หรือดารา สามารถก่อให้เกิดความเครียดสูง

## เหตุการณ์
เมื่อเวลาประมาณ 8.45 นาฬิกา ผู้ก่อเหตุเข้าไปตึกวิทยาลัยการทัพบก กรมยุทธศึกษาทหารบก ได้ใช้อาวุธปืนขนาดกระสุน 9 มิลลิเมตร ยิงใส่เพื่อนร่วมงาน ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ 1 คน และบาดเจ็บสาหัส 2 คน ต่อมา เสียชีวิต 1 คนที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า เวลาประมาณ 9.50 นาฬิกา ผู้ก่อเหตุยืนอยู่บริเวณริมกำแพงด้านหน้ากรมยุทธศึกษาทหารบก เจ้าหน้าที่ชุดสายตรวจปราบปรามของสถานีตำรวจนครบาลดุสิตปิดกั้นถนนเทอดดำริพร้อมกับมีการเจรจา โดยใช้เวลาเจรจาประมาณ 30 นาที ผู้ก่อเหตุจึงลดอาวุธ นำเครื่องกระสุนออกจากปืน และมอบตัว

## ผู้ก่อเหตุ
จ่าสิบเอก ยงยุทธ มังกรกิม เป็นนายทหารเสมียนประจำวิทยาลัยการทัพบกอายุ 58 ปี ยงยุทธเคยมีประวัติรักษาอาการทางสมอง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559 โดยหลังเหตุการณ์ถูกดำเนินคดีฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา, พยายามฆ่าผู้อื่น, พกพาอาวุธปืนไปในที่สาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาต และยิงปืนในที่สาธารณะตามประมวลกฎหมายอาญา

## เหยื่อ
เหตุกราดยิงส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 2 คน คือ
* จ่าสิบเอก นพรัตน์ อินทสุนทร, เสมียนประจำวิทยาลัยการทัพบก อายุ 58 ปี
* จ่าสิบเอก ประการ สินส่ง, เสมียนประจำวิทยาลัยการทัพบก อายุ 46 ปี

และบาดเจ็บ 1 คน คือ จ่าสิบเอก ยงยุทธ์ ปัญญานุวัฒน์ เสมียนประจำวิทยาลัยการทัพบก

## ปฏิกิริยา
อนุชา บูรพชัยศรี รองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ปฏิบัติหน้าที่โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี กล่าวว่า "รัฐบาลแสดงความเสียใจต่อครอบครัวผู้เสียชีวิต และผู้บาดเจ็บ" และกล่าวว่า พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ได้มอบหมายให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องดูแลรักษาผู้บาดเจ็บ ดำเนินการเกี่ยวกับการจัดการศพของผู้เสียชีวิตตามระเบียบราชการ เน้นย้ำให้ผู้บังคับบัญชาเอาใจใส่ดูแลผู้ใต้บังคับบัญชา กำชับเรื่องมาตรการรักษาความปลอดภัย

ประวิตร วงษ์สุวรรณ รองนายกรัฐมนตรี ตอบคำถามในประเด็นการป้องกันเหตุกราดยิงในอนาคตว่า "ป้องกันยังไง บอกมาซิ บอกมา จะให้ทำอะไรบอกมาเลย โธ่"

พันเอกหญิง ศิริจันทร์ งาทอง รองโฆษกกองทัพบก ชี้แจงถึงเหตุกราดยิง ผู้ก่อเหตุอาจเกิดความเครียดและปัญหาทางสุขภาพ โดยทางกองทัพบกได้แสดงความเสียใจและไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฆาตกรรมหมู่ในประเทศไทย
หมวดหมู่:การสังหารหมู่ในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:ประเทศไทยในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:อาชญากรรมในกรุงเทพมหานคร
เขตเศรษฐกิจตะวันออกไกล

**เขตเศรษฐกิจตะวันออกไกล** (; 
tr.: *Dalnevostochny ekonomichesky rayon*; ) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย

## องค์ประกอบ
จนถึงปี ค.ศ. 2018 เขตนี้ครอบคลุมพื้นที่เดียวกับเขตสหพันธ์ตะวันออกไกล ซึ่งต่อมาขยายโดยเพิ่ม สาธารณรัฐบูเรียเตีย และ ดินแดนซาไบคัลสกี

ในปี ค.ศ. 2019 เขตเศรษฐกิจขยายตัวโดยโดยเพิ่ม สาธารณรัฐบูเรียเตีย และ ดินแดนซาไบคัลสกี

หน่อยองค์ประกอบได้แก่ 

*แคว้นอามูร์
*สาธารณรัฐบูเรียเตีย
*เขตปกครองตนเองชูคอตคา
*แคว้นปกครองตนเองยิว
*ดินแดนคัมชัตคา]
*ดินแดนฮาบารอฟสค์
*แคว้นมากาดัน
*ดินแดนปรีมอร์เย
*สาธารณรัฐซาคา
*แคว้นซาฮาลิน
*ดินแดนซาไบคัลสกี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
เขตเศรษฐกิจไซบีเรียตะวันตก

**เขตเศรษฐกิจไซบีเรียตะวันตก** (; 
tr.: *Zapadno-Sibirsky ekonomichesky rayon*; ) เป็นหนึ่งในสิบสองเขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย

ทางตอนเหนือที่ราบกว้างใหญ่ มีแอ่งน้ำและมีประชากรเบาบาง และทางตอนใต้เป็นเนินเขา มีความสำคัญทางเศรษฐกิจที่เติบโตมาจากทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์เป็นส่วนใหญ่ ได้แก่ น้ำมัน ถ่านหิน ไม้ น้ำ โดยมีบ่อน้ำมันขนาดใหญ่ในแอ่งปิโตรเลียมของไซบีเรียตะวันตก และโรงกลั่นน้ำมันที่ใหญ่ที่สุดของรัสเซียอยู่ในออมสค์ ลุ่มน้ำคุซเนตสค์ รอบเคเมโรโว และ โนโวคุซเนตสค์ เป็นศูนย์กลางของการทำเหมืองถ่านหินและการผลิตเหล็ก เหล็กกล้า เครื่องจักร และสารเคมี การตัดไม้เป็นอุตสาหกรรมที่สำคัญทั่วทั้งภูมิภาค เขื่อนสถานีไฟฟ้าพลังน้ำแม่น้ำออบใกล้โนโวซีบีสค์ และ คาเมน-นา-โอบิ ลุ่มน้ำออบ-อิร์ตีช ที่สามารถเดินเรือได้ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ และทางตอนใต้ยังตัดกันโดยทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรีย ไซบีเรียใต้ และเติร์กสถาน-ไซบีเรีย ผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร ได้แก่ ข้าวสาลี ข้าว ข้าวโอ๊ต หัวบีตน้ำตาล และปศุสัตว์

## องค์ประกอบ
*ดินแดนอัลไต (ส่วนหนึ่งของ เขตสหพันธ์ไซบีเรีย)
*สาธารณรัฐอัลไต (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ไซบีเรีย)
*แคว้นเคเมโรโว (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ไซบีเรีย)
*แคว้นโนโวซีบีสค์ (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ไซบีเรีย)
*แคว้นออมสค์ (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ไซบีเรีย)
*แคว้นตอมสค์ (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ไซบีเรีย)
*เขตปกครองตนเองคันตี-มันซี–ยูกรา (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ยูรัล)
*แคว้นตูย์เมน (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ยูรัล)
*เขตปกครองตนเองยามาโล-เนเนตส์ (ส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ยูรัล)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เขตเศรษฐกิจของประเทศรัสเซีย
สมาคมเซปักตะกร้อฟิลิปปินส์

**สมาคมเซปักตะกร้อมือสมัครเล่นฟิลิปปินส์** เป็นองค์กรปกครองระดับชาติที่รับผิดชอบกีฬาเซปักตะกร้อในประเทศฟิลิปปินส์ ได้รับการรับรองจากสหพันธ์เซปักตะกร้อนานาชาติ ซึ่งเป็นหน่วยงานกำกับดูแลกีฬาเซปักตะกร้อระดับโลก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Philippine Amateur Sepak Takraw Association profile at the Philippine Olympic Committee website 

หมวดหมู่:เซปักตะกร้อ
สหพันธ์เซปักตะกร้อสิงคโปร์

**สหพันธ์เซปักตะกร้อแสิงคโปร์** (; ย่อ PERSES; ) เป็นองค์กรปกครองระดับชาติสำหรับกีฬาเซปักตะกร้อในสิงคโปร์ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2502 ที่อิสตานากัมปงกลาม และได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในสมาคมชุมชนในปี พ.ศ. 2542 โดยรัฐบาลสมาคมประชาชน  บทบาทของสหพันธ์เซปักตะกร้อสิงคโปร์คือดำเนินการจัดการแข่งขันในประเทศ ได้แก่ พรีเมียร์ลีกและลีกแห่งชาติ ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2534 ส่งเสริมและพัฒนาเซปักตะกร้อทั้งในประเทศและต่างประเทศ จัดทำแผนพัฒนานักกีฬาระยะยาวและพัฒนาหลักสูตรระดับชาติสำหรับเซปักตะกร้อด้วย มีหน้าที่คัดเลือกผู้เล่นสำหรับการแข่งขันระดับนานาชาติ ในปี พ.ศ. 2564 สหพันธ์เซปักตะกร้อสิงคโปร์ได้สร้างทีมชาติเซปักตะกร้อหญิงทีมแรกที่เข้าร่วมการแข่งขันซีเกมส์ 2021 ที่ประเทศเวียดนาม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เซปักตะกร้อ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2502
สมาคมเซปักตะกร้ออินโดนีเซีย

**สมาคมเซปักตะกร้ออินโดนีเซีย** (; ตัวย่อ **PSTI**; ) เป็นองค์กรปกครองระดับชาติสำหรับเซปักตะกร้อในประเทศอินโดนีเซีย ก่อตั้งอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1971 โดยก่อตั้งกลุ่มความร่วมมือระดับภูมิภาคสี่แห่ง  และได้เข้าเป็นสมาชิกของคณะกรรมการกีฬาแห่งชาติอินโดนีเซีย (KONI) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 เดิมสมาคมเซปักตะกร้ออินโดนีเซียจดทะเบียนอย่างเป็นทางการภายใต้ชื่อ 'Persatuan Sepak Raga Seluruh Indonesia' (PERSERAS) อย่างไรก็ตาม หลังจากการก่อตั้งสหพันธ์เซปักตะกร้อแห่งเอเชียในปี ค.ศ. 1982 ซึ่ง PERSERAS ถือเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้ง องค์กรได้เปลี่ยนชื่อเป็น 'Persatuan Sepak Takraw Seluruh Indonesia' (PERSETASI) และสุดท้ายที่รู้จักกันในปัจจุบันคือ 'Persatuan Sepak Takraw Indonesia' (PSTI) 

บทบาทของสมาคมเซปักตะกร้ออินโดนีเซีย ได้แก่ การจัดการแข่งขันเซปักตะกร้อในประเทศอินโดนีเซีย การสนับสนุนและประสานงานสโมสรตะกร้อ และการจัดการทีมเซปักตะกร้อของชาวอินโดนีเซีย จัดการแข่งขันในประเทศ การแข่งขันเซปักตะกร้อระดับประเทศ ตลอดจนการคัดเลือกผู้เล่นสำหรับการแข่งขันระดับนานาชาติ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เซปักตะกร้อ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2514
รอยเลื่อนเนโอดานิ

thumb|รอยเลื่อนสามารถมองเห็นได้ที่กลางภาพ มีลักษณะเป็นชั้น
thumb|แนวรอยเลื่อนพาดผ่าน

**รอยเลื่อนเนโอดานิ** () เป็นรอยเลื่อนแบบตามแนวมุมเท ในภาคกลางของญี่ปุ่น บริเวณจังหวัดกิฟุ ก่อให้เกิดแผ่นดินไหวมิโนะ–โอวาริ ค.ศ. 1891 (หรือที่เรียกว่าแผ่นดินไหวครั้งใหญ่โนบิ) ใน ค.ศ. 1891 หลังแผ่นดินไหวมิโนะ–โอวาริ รอยเลื่อนเกิดการเปลี่ยนทางในแนวดิ่ง 6 เมตร และขยับไปทางซ้าย 8 เมตร และเกิดการแตกแยกเป็นระยะทาง 80 กิโลเมตร เป็นหนึ่งในรอยเลื่อนที่ก่อให้เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ครั้งหนึ่งที่เคยบันทึกไว้ในประเทศญี่ปุ่น และเป็นรอยเลื่อนที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น

## ภาพรวม
เมื่อเวลา 06:38:50 น. วันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1891 เกิดแผ่นดินไหวมิโนะ–โอวาริ ซึ่งมีศูนย์กลางการไหวสะเทือนอยู่บริเวณภูมิภาคนีโอ จังหวัดกิฟุในปัจจุบัน 

แผ่นดินไหวในครั้งนั้นทำให้เกิดภูมิทัศน์รอยเลื่อนแผ่นดินไหวที่ยกตัวทอดยาวหลายสิบกิโลเมตร จึงจัดเป็นรอยเลื่อนขนาดใหญ่มีการปริแตกแยกเป็นระยะทาง 80 กิโลเมตร เกิดการเปลี่ยนทางในแนวดิ่ง 6 เมตร และเคลื่อนไปทางซ้าย 8 เมตร รอยเลื่อนนี้ถือเป็นรอยเลื่อนไหวสะเทือนที่ก่อให้เกิดแผ่นดินไหวในเปลือกโลกขนาดใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่นด้วยขนาด 8.0  

รอยเลื่อนเนโอดานิถูดจัดว่าเป็นรอยเลื่อนที่เก่าแก่ที่สุดที่ถูกบันทึกไว้ในประเทศญี่ปุ่น เนื่องจากไม่มีการบันทึกรอยเลื่อนอันใดอื่นมาก่อนรอยเลื่อนเนโอดานิ

## ดูเพิ่ม
* รายชื่อแผ่นดินไหวในประเทศญี่ปุ่น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Seismic Faults Observation & Experience House
* [Long-Term Seismic Behavior of a Fault Involved in a Multiple-Fault Rupture: Insights from Tectonic Geomorphology along the Neodani Fault, Central Japan](http://mahabghodss.net/NewBooks/www/web/digital/nashrieh/bssa/2008/BSSA%20-%20Oct%202008%20(Vol.%2098%20,%20Issue%205%20)/6/2170.pdf) 

เนโอดานิ
หมวดหมู่:ภูมิศาสตร์จังหวัดกิฟุ
สมาคมเซปักตะกร้อฝรั่งเศส

**สมาคมเซปักตะกร้อฝรั่งเศส** (; AFST; ) เป็นองค์กรปกครองระดับชาติสำหรับกีฬาเซปักตะกร้อในประเทศฝรั่งเศส ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546 โดยแพทริค แลมเมล และฟรองค์ มิเชล ในเมืองชิลติงไฮม์ และในเวลาต่อมา ได้รับสถานะสมาชิกจากสหพันธ์เซปักตะกร้อแห่งยุโรป (FESTA) และสหพันธ์เซปักตะกร้อนานาชาติ (ISTAF) ในปี พ.ศ. 2551 สมาคมมีหน้าที่จัดการแข่งขันประจำปี เฟรนช์ โอเพ่น และ เซปักตะกร้อชิงแชมป์ยุโรป ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2546 ประสานงานสโมสรตะกร้อในประเทศ รวมถึงการคัดเลือกผู้เล่นสำหรับการแข่งขันระดับนานาชาติ

สมาคมเซปักตะกร้อฝรั่งเศสไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นองค์กรปกครองเซปักตะกร้ออย่างเป็นทางการจากกระทรวงศึกษาธิการ เยาวชน และกีฬาของฝรั่งเศส ซึ่งทำให้กิจกรรมของสมาคมทั้งหมดต้องอาศัยการสนับสนุนจากชุมชน ในปี ค.ศ. 2019 ทีมชาติฝรั่งเศสคาดว่าจะเข้าร่วมการแข่งขันเซปักตะกร้อชิงแชมป์โลก ครั้งที่ 34 ที่ประเทศไทย แต่น่าเสียดายที่ถอนตัวด้วยเหตุผลที่ไม่เปิดเผย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เซปักตะกร้อ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546
สมาคมเซปักตะกร้อมาเลเซีย

**สมาคมตะกร้อมาเลเซีย** ( ย่อ **PSM**; ) เป็นองค์กรปกครองระดับชาติสำหรับกีฬาเซปักตะกร้อในประเทศมาเลเซีย ก่อตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1960 ที่ปีนัง รับผิดชอบในการจัดตั้งสันนิบาตเซปักตะกร้อแห่งชาติซึ่งจัดขึ้นทุกปีนับตั้งแต่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2557 ตลอดจนสนับสนุนและประสานงานความร่วมมือของรัฐ

ในปี ค.ศ. 2008 สมาคมเซปักตะกร้อมาเลเซียถูกระงับสถานะสมาชิกสหพันธ์ชั่วคราวโดยสหพันธ์เซปักตะกร้อนานาชาติ (ISTAF) หลังจากที่อาหมัด อิสมาอิล อดีตประธานสมาคมฯ พยายามโน้มน้าวประเทศสมาชิกบางประเทศให้ถอนตัวจากสหพันธ์ ส่งผลให้ทีมชาติไม่สามารถแข่งขันในรายการที่เกี่ยวข้องกับสหพันธ์เซปักตะกร้อนานาชาติได้ ในขณะเดียวกันอาหมัด อิสมาอิล ก็ถูกระงับสิทธิ์ในการมีส่วนร่วมในองค์กรที่เกี่ยวข้องกับสหพันธ์จนถึงปี ค.ศ. 2038 สำหรับความผิดทางวินัยดังกล่าว นอกจากนี้ สมาคมตะกร้อรัฐยะโฮร์อย่างน้อยห้าแห่งจึงถอนตัวออกจากสมาคมแห่งชาติเนื่องจากปัญหาดังกล่าว เช่น สมาคมเซปักตะกร้อสลังงอร์ (PSS) สหพันธ์เซปักตะกร้อกลันตัน (GASTAK) และสมาคมเซปักตะกร้อรัฐยะโฮร์ (PSTJ) คาดว่าจะมีการจัดตั้งองค์กรปกครองระดับชาติใหม่โดยอดีตหน่วยงานของรัฐเข้ามาแทนที่สมาคมเซปักตะกร้อมาเลเซีย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:เซปักตะกร้อ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2503]]
พรรคกลาง (ประเทศเยอรมนี)

**พรรคกลางเยอรมนี** () เป็นพรรคการเมืองนิกายคาทอลิกในประเทศเยอรมนี ซึ่งเคยมีอิทธิพลในสมัยจักรวรรดิเยอรมันและสาธารณรัฐไวมาร์ 

พรรคกลางเป็นพรรคการเมืองที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงทำการอยู่จนถึงในปัจจุบัน พรรคกลางถูกก่อตั้งเมื่อปี 1870 และได้รับชัยชนะเหนือปฏิบัติการของปรัสเซียที่เรียกว่า *[[คุลทัวร์คัมพฟ์]]* () ซึ่งเกิดขึ้นโดยคำสั่งของอ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค มุขมนตรีปรัสเซีย เพื่อต่อต้านอำนาจของคริสตจักรคาทอลิก 

ในเวลาไม่นาน พรรคกลางสามารถครองที่นั่งกว่าหนึ่งในสี่ของที่ประชุมใหญ่ไรชส์ทาค สมาชิกส่วนใหญ่เป็นคาทอลิกซึ่งจะนั่งเก้าอี้บริเวณส่วนกลางที่ประชุม คั่นระหว่างฝ่ายก้าวหน้ากับฝ่ายอนุรักษ์นิยม และเนื่องจากพรรคนี้เป็นกลุ่มสายกลาง ทำให้พรรคกลางมีบทบาทเป็นผู้ตัดสินใจประเด็นสำคัญที่ต้องอาศัยเสียงข้างมาก

ในช่วงเวลาส่วนใหญ่ของสาธารณรัฐไวมาร์ พรรคกลางเป็นพรรคที่ครองที่นั่งมากเป็นอันดับสามในไรชส์ทาค และถือเป็นกำแพงของสาธารณรัฐ ซึ่งมีส่วนร่วมในทุกรัฐบาลจนถึงปี 1932 ในเวลาต่อมาเมื่ออดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ขึ้นสู่อำนาจในต้นปี 1933 พรรคกลางเป็นหนึ่งในพรรคการเมืองที่ลงมติเห็นชอบรัฐบัญญัติมอบอำนาจ ซึ่งมอบอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดแก่ฮิตเลอร์ แต่แล้วในกลางปีเดียวกันนั้นเอง พรรคกลางก็ถูกยุบโดยกฤษฎีกาของฮิตเลอร์

ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง พรรคกลางถูกฟื้นฟูใหม่อีกครั้ง แต่ก็ไม่สามารถมีบทบาทสำคัญเท่าแต่ก่อน เนื่องจากบรรดาอดีตสมาชิกส่วนใหญ่หันไปเข้าร่วมกับพรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน (CDU) และพรรคสหภาพสังคมคริสเตียน (CSU) สองพรรคการเมืองที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ อย่างไรก็ตาม พรรคกลางก็ยังคงดำเนินกิจกรรมทางการเมืองต่อไปในฐานะพรรคขนาดเล็ก โดยมีฐานอยู่ในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พรรคการเมืองเยอรมนี
ตำนานแห่งมานากับผลึกหยาดน้ำตา

***ตำนานแห่งมานากับผลึกหยาดน้ำตา*** () เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ญี่ปุ่น ผลิตโดยสตูดิโอโยโกฮามะแอนิเมชันแลบอราทอรีและกราฟินิกา อิงจาวิดีโอเกม*[[ตำนานแห่งมานา]]* โดยบริษัทสแควร์เอนิกซ์ ซีรีส์อนิเมะออกอากาศตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงธันวาคม พ.ศ. 2565

## ตัวละคร
;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

;
:

## การสร้าง
อนิเมะมีการประกาศสร้างในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 โดยบริษัทสแควร์เอนิกซ์ ระหว่างไลฟ์สตรีมเนื่องในโอกาสครบรอบ 30 ปีของซีรีส์วิดีโอเกม*[[มานา (ซีรีส์)|มานา]]* อนิเมะผลิตโดยสตูดิโอโยโกฮามะแอนิเมชันแลบอราโทรีและกราฟินิกา  อำนวยการสร้างโดยบริษัทวอร์เนอร์บราเธอส์ ประเทศญี่ปุ่น โครงการมีจุดเริ่มต้นมาจากการที่พนักงานของบริษัทวอร์เนอร์บราเธอส์เข้าพบกับมาซารุ โอยามาดะ โปรดิวเซอร์ของซีรีส์วิดีโอเกม*มานา*  เสนอการดัดแปลง*ตำนานแห่งมานา* ที่ตนชื่นชอบ นำไปสู่การพัฒนานำวิดีโอเกม*ตำนานแห่งมานา*มารีมาสเตอร์ ซีรีส์นอนิเมะเขียนบทและกำกับโดยมาซาโตะ จิมโบะ ออกแบบตัวละครโดยทาโร อิเกงามิโดยอิงจากดีไซน์ต้นฉบับโดย HACCAN และแต่งดนตรีประกอบโดยโยโกะ ชิโมมูระ ซีรีส์อนิเมะออกอากาศตั้งแต่วันที่ 8 ตุลาคม ถึง 24 ธันวาคม พ.ศ. 2565 ทางผังรายการ Super Animeism ของช่อง MBS, TBS และเครือข่ายอื่น ๆ  ซาโอริ ฮายามิ ร้องเพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Tear of Will" ที่แต่งโดย Kevin Penkin

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  
* อนิเมะ ''ตำนานแห่งมานากับผลึกหยาดน้ำตา'' ที่มิวส์ ไทยแลนด์
* 

หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2565
หมวดหมู่:มิวส์ คอมมิวนิเคชัน
หมวดหมู่:กราฟินิกา
หมวดหมู่:ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่สร้างจากวิดีโอเกม
รายชื่ออุทยานธรณีโลกในทวีปเอเชีย

**[[อุทยานธรณีโลก]]** คือสถานที่ที่องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) คัดเลือกเพื่อส่งเสริมและอนุรักษ์มรดกทางธรณีวิทยาของโลก ตลอดจนสนับสนุนการวิจัยและพัฒนาอย่างยั่งยืนของชุมชนที่เกี่ยวข้อง

## แผนที่ของอุทยานธรณีเอเชียแปซิฟิก

## อุทยานธรณีโลกในทวีปเอเชีย

## ดูเพิ่ม
* อุทยานธรณีโลกในประเทศไทย
* เครือข่ายอุทยานธรณีเอเชียแปซิฟิก (Asia Pacific Geoparks Network, APGN)

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Asia Pacific Geoparks Network (accessed 10 February 2020)

หมวดหมู่:รายชื่ออุทยานธรณีโลก
หมวดหมู่:อุทยานธรณีในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:ทวีปเอเชีย
ศิลป์สงคราม

thumb|right|210px|"ศิลป์สงคราม" ฉบับแปลโดย Peter Whitehorne ในปี 1573

***ศิลป์สงคราม*** () เป็นพิชัยสงครามที่แต่งโดยนิกโกเลาะ มาเกียเวลลี นักปรัชญาการเมืองและนักประวัติศาสตร์ชาวอิตาลีแห่งยุคเรอแนซ็องส์ เขียนระหว่างปี 1519 ถึง 1520 และถูกตีพิมพ์ในปีถัดมา ถือเป็นงานเขียนฉบับเดียวของมาเกียเวลลีที่ถูกตีพิมพ์ในช่วงเวลาที่เขายังมีชีวิตอยู่ 

ตำราพิชัยชุดศิลป์สงคราม ประกอบด้วยอารัมภบทและเจ็ดเล่ม ศิลป์สงครามสะท้อนประเด็น, เรื่องราว, ความคิด และข้อเสนอ จากงานเขียนชิ้นก่อนหน้าของเขาอย่าง *[[เจ้าผู้ปกครอง]]* (*Il Principe*) และ*[[วจนิพนธ์ว่าด้วยสิบแรกของติตุส ลีวิอุส]]* (*Discorsi sopra la prima Deca di Tito Livio*)

## แหล่งข้อมูลอื่น

* Notable Quotes and Aphorisms from ''Art Of War''
* The Art of War and other writings
* Machiavelli's ''The Art Of War'' at Project Gutenberg

หมวดหมู่:นิกโกเลาะ มาเกียเวลลี
หมวดหมู่:ตำราพิชัยสงคราม
นฤสิงหนาถมนเทียร

**ศรีนฤสิงหนาถ** ( ) เป็นโบสถ์พราหมณ์ในรัฐโอฑิศา ประเทศอินเดีย อยู่ในบริเวณของภูเขาคันธมาทน์ใกล้กับ Paikmal, Bargarh อันพระมหากษัตริย์แห่งแคว้นปัตนะ คือ ไพชัย เทวะ สถาปนาขึ้นในช่วงประมาณพุทธศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด มีความสูงเพียงสี่สิบห้าฟุต แบ่งออกเป็นสองส่วน คือส่วนแรกเป็นวิหารของพระนรสิงห์นาถ (ในรูปของแมว) และส่วนที่สองคือของชคันโหมณ์ อันห้องโถงมีสามประตูและแต่ละเสารองรับด้วยเสาสี่ต้น 

thumb|ทวารของนฤสิงหนาถ มณเฑียร
## เทพปกรณัม
ในเทพปกรณัมท้องถิ่นของรัฐโอฑิศา กล่าวถึงอสูรมุสิกราชอันได้สร้างความเดือดร้อนแก่บรรดาอาณาประชาราษฎร์และพระนารายณ์ได้เสด็จมามาปราบอสูรตนนี้ในภาคพระนรสิงห์ แต่อสูรมุสิกราชตนนี้ได้หลบหนีไปซ่อนในภูเขาคันธมาทน์พระองค์จึงทรงปรากฏรูปเป็นแมวเฝ้าหน้าถ้ำทางเข้าเพื่อคอยปราบอสูรตนนี้จนถึงปัจจุบัน และได้นามว่า **มารชารเกศรี** ( ) จนถึงปัจจุบัน 

## อ้างอิง

* visit Baragarh, the Vaikuntha Dham
* Nrusimhanath temple 
* the vidalanrusmiha temple

## ดูเพิ่ม
* Official Website 
* Odisha Government
* Odisha Tourism

หมวดหมู่:โบสถ์พราหมณ์ในรัฐโอฑิศา
พระมุนีศวร

[200x250px|thumb| [มูรติ|เทวรูปพระมุนีศวร ศิลปะแบบประเพณีท้องถิ่นอินเดียภาคใต้ในปัจจุบัน ณ วัดมุนีศวรมณเฑียร บริเวณสถานีรถไฟกลางนครเจนไน รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดียฯ.]]
**พระมุนีศวร** (; ) เป็นเทพเจ้าในศาสนาฮินดูประเภทเทพอารักษ์พื้นเมือง (ครามเทวตา) ของชาวทมิฬในภาคใต้ของรัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย โดยมีเทวฐานะคือเทพอารักษ์ผู้คุ้มครองเทวสถานและหมู่บ้านของชาวทมิฬเช่นเดียวกับเทพารักษ์ท้องถิ่นของชาวทมิฬในรัฐทมิฬนาฑูองค์อื่น ๆ เช่น พระกัตตวรายัน พระมทุไร วีรัน พระอิราวัต พระกุรุปันสวามีฐานะและบทบาทหน้าที่ของพระองค์ตรงกับตรงกับกับคติของพระเสื้อวัด เทพอารักษ์ หรือมเหสักข์ (มเหศักดิ์)ในศาสนาพื้นเมืองดั้งเดิมของไทยก่อนการมาถึงของศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู ที่มาของเทพเจ้าองค์นี้และเทพเจ้าท้องถิ่นอื่น ๆ ส่วนใหญ่ในอินเดียภาคใต้มาจากการบูชาบรรพบุรุษ หรือ วีรชน ในอดีตและได้รับการผสานความเชื่อต่อมาด้วยตำนานเทพปกรณัมให้เข้ากับศาสนาพราหมณ์ ฮินดู

## อ้างอิง

## ดูเพิ่ม
* พระกัตตวรายัน
* พระมทุไร วีรัน
* พระอิราวัต
* พระกุรุปันสวามี
* นฤสิงหนาถ มณเฑียร

หมวดหมู่:เทพเจ้าฮินดูท้องถิ่น
ถู โยวโยว

**ถู โยวโยว** () เป็นนักเคมีเภสัชวิทยาและนักวิทยามาลาเรียชาวจีน เธอเป็นผู้ค้นพบอาร์ทีมิซินิน (Artemisinin) ซึ่งมีอยู่ในสมุนไพรโกฐจุฬาลัมพา และได้ทำการทดลองจนได้สารประกอบที่มีประสิทธิภาพสูงและมีความปลอดภัยในการรักษาโรคมาลาเรียในมนุษย์ ซึ่งมีส่วนช่วยชีวิตผู้คนนับล้านในเอเชียใต้ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และอเมริกาใต้ เธอได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ในปี 2015 ถือเป็นสตรีชาวจีนคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาการแพทย์

ถู โยวโยว เกิดที่มณฑลเจ้อเจียงเมื่อปี 1930 ในยุคสงครามกลางเมืองจีน เธอเข้าศึกษาในคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยปักกิ่งเมื่อปี 1955 ต่อมาทำงานเป็นนักวิจัยของสถาบันการแพทย์แผนโบราณของประเทศจีน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักเคมีชาวจีน
หมวดหมู่:นักวิทยาศาสตร์หญิง
หมวดหมู่:บุคคลจากหนิงปัว
หมวดหมู่:ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์
หมวดหมู่:ชาวจีนผู้ได้รับรางวัลโนเบล
หมวดหมู่:ผู้หญิงผู้ได้รับรางวัลโนเบล
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9

**สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9** พระนามเดิม **จีโอวันนี มารีอา มัสตาอี แฟร์เร็ตติ** () เป็นสมเด็จพระสันตะปาปาระหว่างปี ค.ศ. 1846 ถึง 1878 การดำรงตำแหน่งของพระองค์เป็นเวลาเกือบ 32 ปี ถือเป็นการดำรงตำแหน่งที่ยาวนานที่สุดในบรรดาพระสันตปาปาองค์ใด ๆ ในประวัติศาสตร์ เป็นรองแค่สมเด็จพระสันตะปาปาซีโมนเปโตร พระสันตะปาปาองค์แรก พระองค์เป็นที่จดจำจากการเรียกประชุมคณะสังฆมนตรีแห่งวาติกันครั้งแรกในปี 1868 นอกจากนี้ ในสมัยของพระองค์ วาติกันยังสูญเสียอำนาจเหนือดินแดนของรัฐสันตะปาปาให้แก่ประเทศอิตาลีอย่างถาวรในปี 1870 ซึ่งนับแต่นั้น พระองค์ก็ไม่ยอมเสด็จออกจากวาติกันอีกเลย และประกาศว่าพระองค์เป็น "นักโทษแห่งนครรัฐวาติกัน" 

ในช่วงที่พึ่งได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา พระองค์ถูกมองว่าเป็นนักอิสรนิยมและนักปฏิรูป แต่แล้วการปฏิวัติในปี 1848 โดยกลุ่มหัวใหม่และผู้เรียกร้องประชาธิปไตย ก็ทำให้พระองค์เปลี่ยนนโยบายเป็นแนวอนุรักษนิยม ในเหตุการณ์นั้น นายกรัฐมนตรีของวาติกันถูกลอบสังหาร ทหารสวิสถูกปลดอาวุธ  พระองค์จึงเหมือนถูกคุมขังในวาติกัน แต่แล้วก็สามารถลักลอบเสด็จหนีจากกรุงโรมและประกาศคว่ำบาตรผู้เข้าร่วมสาธารณรัฐโรมัน ต่อมาเมื่อสาธารณรัฐโรมันถูกปราบลงโดยกองทัพฝรั่งเศส พระองค์จึงเสด็จกลับกรุงโรมในปี 1850 นับแต่นั้น นโยบายของพระองค์ก็ยิ่งทวีความเป็นอนุรักษนิยม เพื่อต้านทานกระแสปฏิวัติที่กำลังแพร่ทั่วยุโรป

ในปี 1857 พระองค์รู้สึกว่าองคชาติของรูปสลักผู้ชายจำนวนมากในกรุงโรมเป็นสิ่งปลุกเจ้ากามตัณหา จึงทรงบัญชาให้ทำลายองคชาติของรูปสลักทั่วกรุงโรม และนำประติมากรรมใบมะเดื่อปิดไว้แทนที่

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระสันตะปาปาชาวอิตาลี
ปิอุสที่ 9
ปิอุสที่ 9
แอร์ตาฮีตี

**แอร์ตาฮีตี** () เป็นสายการบินสัญชาติฝรั่งเศส โดยให้บริการเที่ยวบนในบริเวณเฟรนช์พอลินีเซีย แอร์ตาฮีตีมีท่าหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติฟาอา 

## ประวัติ

### ช่วงแรก
สายการบินได้ก่อตั้งขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1950 โดย Jean Arbelot และ Marcel Lasserre เริ่มแรกให้บริการเที่ยวบินระหว่างปาเปเอเต, ราอีอาเตอา, และบอราบอรา โดยใช้เครื่องบินทะเล กรัมแมน วิดเจียน จี-4F

ในปี ค.ศ. 1951 กระทรวงต่างประเทศของฝรั่งเศสได้ซื้อเครื่องบินทะเลกรัมแมน มัลลาร์ด ให้กับสายการบิน  ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1951 ได้มีการเปิดบริการไปรษณีย์รายปักษ์ระหว่างปาเปเอเตและไอตูตากีในหมู่เกาะคุก ในเที่ยวบินแรกมีการปฏิเสธเที่ยวบินเนื่องจากความกังวลเกี่ยวกับโรคโปลิโอ แล้วจึงได้ทำการบินในเที่ยวต่อมา ก่อนที่จะถูกยกเลิกในปีค.ศ. 1952 เมื่อทีล (TEAL) ขยายเส้นทางมายังปาเปเอเต แอร์ตาฮิติค่อยๆ ขยายเส้นทางบินไปยังเกาะต่างๆ ของเฟรนช์พอลินีเซีย

### แอร์อาอี
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1953 ดินแดนได้โอนย้ายเครื่องบินให้กับ Régie Aérienne Interinsulaire (แอร์อาอี "interisland Aviation board") ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของ Transports Aériens Intercontinentaux ซึ่งเข้ามารับช่วงต่อการขนส่งทางอากาศในเฟรนช์โปลินีเซีย  RAI ได้ซื้อเครื่องบินทะเล PBY Catalina รวมสองลำเพื่อขยายการเชื่อมโยงระหว่างหมู่เกาะเฟรนช์โปลินีเซีย

ในปี 1958 แอร์อาอีได้เปลี่ยนชื่อเป็น Réseau Aérien Interinsulaire (Inter-Island Aviation Network)  แต่ยังคงใช้งานเครื่องบินทะเลต่อไปและมีการขยายเครือข่ายเพิ่มเติม  และยังใช้เรือบินชอร์ตแซนดริงแฮมในการทำเที่ยวบินระหว่างบอราบอราและปาเปเอเต ต่อมาในปีค.ศ. 1960 ก็ได้มีการก่อสร้างท่าอากาศยานนานาชาติฟาอา รวมถึงท่าอากาศยานอีกหลายๆแห่ง  RAI จึงได้เปลี่ยนแปลงฝูงบินไป

### แอร์พอลินีซีย์
ในปี 1970 RAI ได้เปลี่ยนชื่อแบรนด์อีกครั้งในชื่อ แอร์พอลินีซีย์  ชื่อเล่นว่า "แอร์โพ" โดยชาวโพลินีเซียน บริษัทยืนยันอัตลักษณ์ของโพลินีเซียนมากขึ้นและให้บริการตามปกติทั่วเฟรนช์พอลินีเซีย สายการบินมี "การผูกขาดเสมือน" เนื่องจากการประชุมกับรัฐบาลดินแดน ในขั้นต้นปฏิบัติการเรือบินชอร์ตแซนดริงแฮม, ดักลาส ดีซี-4 และเดอฮาวิลแลนด์แคนาดา ดีเอชซี-6 ต่อมาได้เพิ่มบริทเทน-นอร์มัน บีเอ็น-2 และฟอกเกอร์ 72 สองลำ เริ่มดำเนินการที่ฮัวเฮเน ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1971

### แอร์ตาฮีตี
ในปีค.ศ. 1985 อดีตสายการบิน UTA ขายหุ้นส่วนใหญ่ของแอร์พอลินีซีย์โดยมอบ 25% ให้กับรัฐบาลพอลินีเซียฝรั่งเศสและอีก 45% ขายให้กับนักลงทุนในท้องถิ่น  ในปีค.ศ. 1987 สายการบินถูกเปลี่ยนชื่อเป็นแอร์ตาฮีตีอีกครั้ง โดยใช้เครื่องบินใบพัดระดับภูมิภาค เอทีอาร์ 42 และ 72

## จุดหมายปลายทาง
แอร์ตาฮีตีให้บริการเที่ยวบินไปยังจุดหมายปลายทาง 48 จุดหมายในเฟรนช์พอลินีเซีย, นิวซีแลนด์, และหมู่เกาะคุก

## ฝูงบิน
[thumb|[เอทีอาร์ 72 ในลวดลายเฉลิมฉลอง 60 ปีของสายการบิน]]
ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2024 แอร์ตาฮีตีมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:

แอร์ตาฮีตีมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 10.3 ปี

## อุบัติเหตุและอุบัติการณ์

* วันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1991; แอร์ตาฮีตี เที่ยวบินที่ 805 เครื่องบินดอร์เนีย 228 ได้ลงจอดในน้ำหลังจากเครื่องยนต์ล้มเหลว ขณะที่กำลังลงจอดที่ท่าอากาศยานนูกูฮิวา ผู้โดยสารและลูกเรือ 10 ใน 20 คนเสียชีวิตจากอุบัติเหตุนี้

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติฝรั่งเศส
หมวดหมู่:สายการบินสัญชาติเฟรนช์พอลินีเซีย
หมวดหมู่:สายการบินที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2496
บิเยิน อันเดรียเซิน

**บิเยิน โยฮัน อันเดรียเซิน** (; 26 มกราคม ค.ศ. 1955 – 25 ตุลาคม ค.ศ. 2025) เป็นนักแสดงและนักดนตรีชาวสวีเดน มีชื่อเสียงที่สุดจากการรับบทเป็นเด็กชายทัดซิโอในภาพยนตร์ *[[Death in Venice]]* ซึ่งออกฉายในปี 1971 

## ชีวิตช่วงต้น
อันเดรียเซินเกิดในวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1955 ที่สต็อกโฮล์ม และเติบโตที่นั่น ไม่ปรากฏว่าบิดาของเขาเป็นใคร ส่วน Barbro Elisabeth Andrésen มารดาของเขาก็ฆ่าตัวตายขณะที่เขามีอายุสิบขวบ หลังจากนั้น เด็กชายอันเดรียเซินก็ถูกเลี้ยงดูโดยยาย เขาเคยอยู่โรงเรียนประจำในประเทศเดนมาร์ก ก่อนที่ต่อมา จะเข้าเรียนที่โรงเรียนดนตรีในสต็อกโฮล์ม

## อาชีพ
หลังจากที่ภาพยนตร์ดังกล่าวออกฉาย วงการภาพยนตร์ก็ตื่นตะลึงกับความงดงามของเขา นายลอเรินซ์ เจ. เควียร์ก นักประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ ถึงขนาดกล่าวว่า บางภาพของอันเดรียเซิน "สามารถดึงออกจากเฟรมแล้วแขวนไว้บนกำแพงที่ลูฟวร์หรือที่วาติกัน" ซึ่งในเทศกาลภาพยนตร์เมืองกานในหนึ่งปีถัดมา อันเดรียเซินถูกพาดหัวข่าวในระดับนานาชาติว่าเป็น "เด็กหนุ่มที่งดงามที่สุดในโลก" ("the most beautiful boy in the world")

## ชีวิตส่วนตัวและเสียชีวิต
อันเดรียเซินอาศัยอยู่ที่สต็อกโฮล์ม เขามีลูกสาวใน ค.ศ. 1984 จากอดีตภรรยา ซูซันนา โรมัน (สมรส ค.ศ. 1983–1987) นักกวี อันเดรียเซินกับโรมันมีบุตรคนที่สอง เป็นลูกชายชื่อเอลวิน (1986–1986) ที่เสียชีวิตจากโรคไหลตายในทารกตอนอายุ 9 เดือน อันเดรียเซินตกอยู่ในอาการซึมเศร้านานหลังลูกชายเสียชีวิต ในการให้สัมภาษณ์ ค.ศ. 2020 อันเดรียเซินระบุว่าเขาเชื่อว่าจะได้พบกับลูกชายอีกครั้ง "ในชีวิตหลังความตาย" อันเดรียเซินมีหลานสาวสองคน ชื่อ Lo (เกิด ค.ศ. 2008) และ Nike (เกิด ค.ศ. 2014)

บิเยิน อันเดรียเซินเสียชีวิตในวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2025 ด้วยอายุ 70 ปี

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* Dye, David. *Child and Youth Actors: Filmography of Their Entire Careers, 1914-1985*. Jefferson, NC: McFarland & Co., 1988, p.&nbsp;6.
* Holmstrom, John. *The Moving Picture Boy: An International Encyclopaedia from 1895 to 1995*. Norwich, Michael Russell, 1996, p. 308–309.

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 
* 
* 

หมวดหมู่:บุคคลจากสต็อกโฮล์ม
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวสวีเดน
หมวดหมู่:นักแสดงชาวสวีเดน
วัดป่าอารยวังสาราม

**วัดป่าอารยวังสาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเชียงรากน้อย อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่รวมทั้งสิ้น 41 ไร่ 3 งาน 20 ตารางวา

วัดป่าอารยวังสารามเป็นสาขาของวัดป่าพุทธพจน์หริภุญไชย จังหวัดลำพูน อยู่ในเครือข่ายการบริหารงานของพระอาจารย์อารยวังโส โดยเมื่อ พ.ศ. 2556 ตระกูลกุลละวนิชย์ได้ถวายที่ดินเพื่อให้จัดสร้างวัด พื้นที่บริเวณนี้เดิมเป็นป่าช้า ต่อมาได้รับการประกาศให้ตั้งเป็นวัดขึ้นในพระพุทธศาสนาเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559

สิ่งก่อสร้างและเสนาสนะในวัด ได้แก่ ศาลาปฏิบัติธรรม ศาลาบรรยายธรรม กุฏิพระสงฆ์ 4 หลัง กุฏิรวม 2 ห้องใหญ่ เรือนประทับสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา และเรือนพักฆราวาส (แยกหญิง-ชาย) และอุโบสถสร้างขึ้นตามแบบของพระอุโบสถวัดพระราม 9 กาญจนาภิเษก

## อ้างอิง

ป่าอารยวังสาราม
คานทรงตัวในโอลิมปิก

**คานทรงตัว** เป็นหนึ่งในรายการแข่งขันกีฬายิมนาสติกสากลที่จัดขึ้นในโอลิมปิกฤดูร้อนซึ่งมีเฉพาะผู้หญิงเท่านั้นที่เข้าแข่งขัน ผู้หญิงเริ่มเข้าแข่งขันและได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศในปี พ.ศ. 2495

## ผู้ได้รับเหรียญรางวัล
### หญิง
#### ผู้ได้รับหลายเหรียญรางวัล

#### ผู้ได้รับเหรียญรางวัลตามประเทศ

## อ้างอิง

ยิมนาสติก
หมวดหมู่:ยิมนาสติก
กีฬาโต้คลื่นในโอลิมปิกฤดูร้อน

**กีฬาโต้คลื่น** เปิดตัวครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ในปี ค.ศ. 20121 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น นอกจากนี้ยังได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลให้รวมอยู่ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส

## รายการ
### ชาย

### หญิง

## ผู้ได้รับเหรียญรางวัล

## ตารางสรุปเหรียญ
ที่มา:

## อ้างอิง
เซียร์เกย์ ซูโรวิคีน

พลเอกอาวุโส **เซียร์เกย์ วลาดิมีโรวิช ซูโรวีคีน** () เป็นนายพลของกองทัพรัสเซีย ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพอวกาศรัสเซีย เขาเคยเป็นผู้รับผิดชอบการจัดตั้งกรมบัญชาการใหญ่สารวัตรทหาร หน่วยงานใหม่สังกัดกระทรวงกลาโหม และเคยเป็นผู้บัญชาการมณฑลทหารตะวันออกในปี 2013 จนกระทั่งถูกโยกย้ายไปเป็นผู้บัญชาการกำลังทหารรัสเซียประจำประเทศซีเรียในปี 2017 เพื่อสนับสนุนประธานาธิบดีบัชชาร อัลอะซัด ในสงครามกลางเมืองซีเรีย

ซูโรวีคีนเป็นผู้บัญชาการกลุ่มทัพใต้ในการรุกรานยูเครน ค.ศ. 2022 ซึ่งในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน เขาได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการใหญ่ของเขตสงครามยูเครน อย่างไรก็ตาม ในช่วงที่เขาบังคับบัญชาเขตสงคราม กองทัพรัสเซียในบัญชาของเขากลับถูกกองทัพยูเครนตีคืนพื้นที่อย่างต่อเนื่อง ท้ายที่สุดในเดือนมกราคม 2023 กระทรวงกลาโหมรัสเซียจึงแต่งตั้งพลเอกอาวุโสวาเลรี เกราซีมอฟ เสนาธิการใหญ่กองทัพรัสเซีย มาแทนในตำแหน่งของเขา และลดตำแหน่งเขาเป็นรองผู้บัญชาการใหญ่เขตสงคราม

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ทหารชาวรัสเซีย
ลู้ก เบรซีย์

**ลู้ก เบรซีย์** (; เกิด 26 เมษายน พ.ศ. 2532) เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลีย เขามีชื่อเสียงจากผลงานในภาพยนตร์เช่น *[[Monte Carlo (2011 film)|มอนติคาร์โล]]*, *[[จีไอโจ สงครามระห่ำแค้นคอบร้าทมิฬ]]*, *[[The November Man|เดอะโนเวมเบอรืแมน]]*, *[[Point Break (2015 film)|พอยท์เบรก]]*, และ *[[Hacksaw Ridge|แฮกซอว์ริดจ์]]* และสำหรับละครโทรทัศน์อย่างเรื่อง *[[Home and Away|โฮมแอนด์อะเวย์]]* ซึ่งเป็นการปรากฏตัวครั้งแรกทางหน้าจอ

## อาชีพ
เบรซีย์เริ่มต้นอาชีพการแสดงด้วยการปรากฏตัวในละครโทรทัศน์เรื่อง *[[Home and Away|โฮมแอนด์อะเวย์]]* ของออสเตรเลีย การเริ่มต้นของเขาเกิดขึ้นหลังจากได้รับเชิญให้ไปออดิชั่น เขารับบทเป็น เทรย์ ปาล์เมอร์ ในซีรีส์เรื่องนี้ในปี ค.ศ. 2009 นอกจากนี้เขายังเล่นเป็น อารอน ดีน ในหลายตอนของเรื่อง  *[[Dance Academy|แดนซ์อะคาเอมี]]* ซีซั่นแรกซึ่งออกอากาศในออสเตรเลียในปี ค.ศ. 2010 บทบาทในภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาคือใน *[[Monte Carlo (2011 film)|มอนติคาร์โล]]* ซึ่งถ่ายทำในยุโรปในค.ศ. 2010 และออกในปีต่อถัดไป ในปี ค.ศ. 2012 เขาย้ายไปอเมริกาเพื่อทำงานด้านการแสดงต่อไป

หลังจากย้ายมา เขาเล่นเป็น คอบร้าคอมมานเดอร์ ในภาพยนตร์เรื่อง *[[จีไอโจ สงครามระห่ำแค้นคอบร้าทมิฬ]]* (2013) แทนที่ โจเซฟ กอร์ดอน-เลวิตต์  จาก สงครามพิฆาตคอบร้าทมิฬ|ภาพยนตร์ในภาคแรก]] ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013 เขาเซ็นสัญญารับบทนักแสดงนำชายในละครนำทางเรื่อง *เวสต์ไซด์* ผลิตโดยแมคจี และพัฒนาโดย อิลีน ไชเก้น สำหรับบริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน แต่บทไม่ได้พัฒนาเป็นซีรีส์ จากนั้นเขาก็มีบทบาทนำในภาพยนตร์ปี ค.ศ. 2014 เรื่อง *[[The November Man|เดอะโนเวมเบอรืแมน]]* และ *[[The Best of Me (film)|เดอะเบสต์ออฟมี]]* ใน ค.ศ. 2015 เบรซีย์ได้แสดงในเรื่อง *[[Point Break (2015 film)|พอยท์เบรก]]* ในฐานะเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ จอห์นนี่ ยูทาห์ ในภาพยนตร์ที่สร้างใหม่จากเรื่องเดิมในปี ค.ศ. 1991

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักแสดงชาวออสเตรเลีย
จอห์น วิค (ตัวละคร)

**จอห์น วิค** () เป็นตัวละครที่สร้างขึ้นโดย ดีเร็ก โคลสตาด และเป็นตัวเอกของภาพยนตร์แอ็คชั่นระทึกขวัญแนวนีโอ-นัวร์ ที่รับบทโดย คีอานู รีฟส์ จอห์นเป็นนักฆ่าในตำนานที่เกษียณตัวเองไปจนกระทั่งมีแก๊งค์บุกเข้ามาในบ้าน ขโมยรถของเขา และฆ่าลูกสุนัขที่เฮเลนภรรยาผู้ล่วงลับของเขามอบให้เขา สิ่งนี้ทำให้เขาอยู่บนเส้นทางแห่งการแก้แค้น กลับสู่โลกอาชญากรใต้ดินและในที่สุดก็ขัดแย้งกับองค์กรนักฆ่าระดับนานาชาติซึ่งเขาเคยเป็นส่วนหนึ่ง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*
*Film Locations

หมวดหมู่:ตัวละครชาวเบลารุส
หมวดหมู่:ตัวละครชาวโซเวียต
หมวดหมู่:ตัวละครชาวโรมานี
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักสู้ด้วยปืน
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักสู้ด้วยมีด
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นพลแม่นปืนและพลซุ่มยิง
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้ลอบสังหาร
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้สังหารหมู่
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นผู้ทำตัวเป็นศาลเตี้ย
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นไดรเวอร์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักขี่รถมอเตอร์ไซค์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักยูโด
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักคาราเต้
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักยิวยิตสู
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักบราซิลเลียนยิวยิตสู
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักคราฟมากา
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักซามบะ
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นนักวูซู
หมวดหมู่:ตัวละครที่ฝึกศิลปะการต่อสู้ในภาพยนตร์
100 เมตรในโอลิมปิก

การแข่งขันกีฬา**กรีฑา 100 เมตรในโอลิมปิกฤดูร้อน** ได้รับการจัดแข่งขันตั้งแต่การแข่งขันกีฬาหลายประเภทครั้งแรก รายการ 100 เมตรชายได้เข้าร่วมโปรแกรมกรีฑาโอลิมปิกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2439 โดย 100 เมตรถือเป็นหนึ่งในรายการเกียรติยศสุงสุดของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและเป็นหนึ่งในการแข่งขันที่มีความนิยมมากที่สุดในโอลิมปิก โดยเป็นการแข่งขัน 100 เมตรที่มีชื่อเสียงที่สุดในระดับชั้นนำและเป็นการแข่งขันวิ่งระยะสั้นที่สุดในกีฬาโอลิมปิก ซึ่งเป็นตำแหน่งที่จัดในทุกๆ รุ่น ยกเว้นช่วงสั้นๆ ระหว่างปี 1900 ถึง 1904 เมื่อมีการแข่งขัน 60 เมตรชาย

แชมป์โอลิมปิกคนแรกคือ โธมัส เบิร์ก ในประเภทผู้ชายและ 32 ปีต่อมา เบ็ตตี้ โรบินสัน ชนะในประเภทผู้หญิง สถิติการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสำหรับการแข่งขันคือ 9.63 วินาที โดย ยูเซน โบลต์ ในปี ค.ศ. 2012 และ 10.61 วินาที โดย เอเลน ทอมป์สัน-เฮอร์ราห์ ในปี ค.ศ. 2021 สถิติโลกของรายการนี้เท่ากันหรือถูกทำลายระหว่างการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกถึง 7 ครั้งในประเภทชายและ 12 ครั้งในประเภทหญิง

## สรุปเหรียญรางวัล
### ชาย
#### เหรียญแบ่งตามประเทศ

### หญิง
#### เหรียญแบ่งตามประเทศ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน
เขตเท็นรีว

**เขตเท็นรีว** () เป็นหนึ่งในสามเขตของนครฮามามัตสึ จังหวัดชิซูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของฮามามัตสึ พื้นที่ส่วนใหญ่ปกคลุมไปด้วยป่าไม้

## ประวัติ
เขตเท็นรีวก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2007 เดิมประกอบด้วยเทศบาล 5 แห่ง ได้แก่ นครเท็นรีว เมืองซากูมะ เมืองฮารูโนะ เมืองมิซากูโบะ และหมู่บ้านทัตสึยามะ ซึ่งได้ผนวกเข้ากับนครฮามามัตสึเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2005

## ภูมิศาสตร์
เขตเท็นรีวมีพื้นที่ 943.84 ตารางกิโลเมตร ซึ่งเป็นเขตที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาเขตทั้งเจ็ดของฮามามัตสึ ใน ค.ศ. 2009 มีประชากรจำนวน 34,936 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 28.9 คนต่อตารางกิโลเมตร เขตเท็นรีวมีพื้นที่ป่าหนาแน่น จึงมีการทำอุตสาหกรรมป่าไม้ ซึ่งเป็นหนึ่งในอุตสาหกรรมหลักของฮามามัตสึ นอกจากนี้ ยังมีเขื่อนหลายแห่งที่ต้นน้ำของแม่น้ำเท็นรีว ซึ่งผลิตพลังงานไฟฟ้าพลังน้ำให้แก่โครงข่ายไฟฟ้าของบริษัทชูบุเด็นเรียวกุ ()

### อาณาเขตติดต่อ
* จังหวัดชิซูโอกะ
** เขตฮามานะ ของนครฮามามัตสึ
** นครชิมาดะ นครอิวาตะ เมืองโมริ และเมืองคาวาเนฮง
* จังหวัดไอจิ
** นครชินชิโระ เมืองโทเอ และหมู่บ้านโทโยเนะ
* จังหวัดนางาโนะ
** นครอีดะ และหมู่บ้านเท็นรีว

### ภูมิอากาศ
เขตเท็นริวมีภูมิอากาศร้อนและชื้นในฤดูร้อน และฤดูหนาวที่ค่อนข้างอบอุ่น (เขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน *Cfa*) อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในเขตเท็นริวอยู่ที่  ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่  โดยเดือนกรกฎาคมเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ  และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 

## การขนส่ง
### รถไฟ
เขตเท็นรีวมีรถไฟให้บริการ ได้แก่ สายอีดะของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตอนกลาง 13 สถานี, รถไฟเท็นรีวฮามานาโกะ สายเท็นรีวฮามานาโกะ 3 สถานี และทางรถไฟเอ็นชู 1 สถานี

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 浜松市／天竜区役所  

เท็นรีว
การเรียนรู้ตามอัธยาศัย

**การเรียนรู้ตามอัธยาศัย** () มีลักษณะเฉพาะคือมีการวางแผนและการจัดการในระดับต่ำในด้านบริบทการเรียนรู้, การสนับสนุนการเรียนรู้, เวลาในการเรียนรู้ และวัตถุประสงค์ในการเรียนรู้ ซึ่งต่างจากการเรียนรู้ในระบบ, การเรียนรู้นอกระบบ เนื่องจากการเรียนรู้ตามอัธยาศัยไม่มีการกำหนดผลลัพธ์การเรียนรู้ แต่ดูจากความตั้งใจที่จะกระทำจากมุมมองของผู้เรียน เช่น การแก้ปัญหา วิธีการโดยทั่วไปของการเรียนรู้ตามอัธยาศัย เช่น การลองผิดลองถูกหรือการเรียนรู้จากการกระทำ, การแสดงตัวอย่าง, การให้ข้อมูลป้อนกลับในเชิงแก้ไขและการสะท้อนคิด การเรียนรู้ตามอัธยาศัยเป็นปรากฏการณ์ต่อเนื่องของการเรียนรู้ผ่านการมีส่วนร่วมหรือการเรียนรู้ผ่านการสร้างความรู้ ซึ่งต่างจากมุมมองดั้งเดิมของการเรียนรู้ที่มีครูเป็นศูนย์กลางผ่านการได้รับความรู้ ประมาณการว่าร้อยละ 70–90 ของการเรียนรู้ของผู้ใหญ่เกิดขึ้นในแบบตามอัธยาศัยและนอกสถาบันการศึกษา

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การเรียนรู้
ฟูมิเอะ

thumb|ภาพการเหยียบฟูมิเอะ
thumb|ฟูมิเอะรูปพระเยซู
**ฟูมิเอะ** ( "เหยียบบนภาพ") คือการให้ผู้ต้องสงสัยว่าเป็นคริสตังลับเหยียบย่ำภาพเหมือนของพระเยซูหรือพระนางมารีย์ เพื่อแสดงให้เห็นว่าเขาไม่ได้นับถือศาสนาคริสต์ บุคคลที่ไม่ยอมเหยียบภาพเหมือนดังกล่าว ถือเป็นเรื่องผิดกฎหมายในรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ พวกเขาจะถูกทรมานอย่างสาหัส หรือร้ายกว่านั้นคือถูกฆ่าทิ้ง

## ประวัติ
*ฟูมิเอะ* ถูกใช้ครั้งแรกหลังเกิดการข่มเหงผู้ที่นับถือศาสนาคริสต์ในนางาซากิเมื่อ ค.ศ. 1629 ประชาชนทุกคนไม่ว่าจะเป็นสามัญชน ซามูไร หรือแม้แต่พระภิกษุ ก็ต้องร่วมกิจกรรมนี้ โดยวัตถุที่ถูกเหยียบจะเรียกว่า *เอะอิตะ* หรือ *อิตะเอะ*  ส่วนการเหยียบจะเรียกว่า *เอะฟูมิ* โดยรัฐบาลญี่ปุ่นใช้วิธีนี้เพื่อพิสูจน์ศรัทธา เพราะเป็นภาพของพระเยซูหรือภาพของแม่พระ ผู้ที่ต้องสงสัยว่านับถือศาสนาคริสต์จะต้องเหยียบย่ำภาพเหมือนดังกล่าว แต่หากว่าผู้ต้องสงสัยนั้นไม่ยอมเหยียบหรือไม่เต็มใจที่จะเหยียบ ก็จะถูกระบุว่าเป็นคริสต์ศาสนิกชนทันที และจะถูกส่งไปเมืองนางาซากิ รัฐบาลญี่ปุ่นมีเป้าประสงค์ให้พวกเขาเลิกศรัทธาในศาสนาคริสต์ หากชาวคริสต์คนใดปฏิเสธที่จะเปลี่ยนศาสนาก็จะถูกทรมาน หลายคนถูกประหาร โดยเฉพาะการประหารชีวิตด้วยการโยนลงบ่อน้ำพุร้อนบนเขาอุนเซ็งในนางาซากิ

ฟูมิเอะถูกยกเลิกเมื่อคราวญี่ปุ่นเปิดประเทศรับชาวต่างชาติเมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1856 แต่ยังมีการบังคับใช้ในบางท้องที่ กระทั่งศาสนาคริสต์ได้รับการคุ้มครองในรัชสมัยเมจิ ฟูมิเอะจึงถูกยกเลิกอย่างถาวร ชาวคริสตังลับหลายคนต้องยอมทำพิธีฟูมิเอะ หลังการเปิดประเทศและการอนุญาตให้นับถือศาสนาคริสต์ได้โดยไม่ผิดกฎหมาย มีคริสตังลับอาศัยอยู่ราว 20,000 คนในนางาซากิ ซึ่งลดลงจากเดิมที่มีมากถึง 500,000 คน ศาสตราจารย์มาร์ก มุลลินส์ แห่งมหาวิทยาลัยออกแลนด์ระบุว่า "ในแง่นโยบาย [ฟูมิเอะ] มีประสิทธิภาพ"

โดยทั่วไป *ฟูมิเอะ* ทำจากสัมฤทธิ์ มีบ้างที่ทำจากหินทาสี และบ้างก็เป็นภาพแกะจากไม้ ปัจจุบันมีฟูมิเอะหลงเหลืออยู่ค่อนข้างน้อย เพราะส่วนใหญ่ถูกทิ้ง หรือนำไปหลอมเพื่อใช้ประโยชน์อื่น สถาบันสมิธโซเนียนได้จัดนิทรรศการรอบโลก : โปรตุเกสและโลกในศตวรรษที่ 16 และ 17 (Encompassing the Globe: Portugal and the World in the 16th and 17th Centuries) เมื่อ ค.ศ. 2007 โดยได้จัดแสดงแผ่นฟูมิเอะไว้ด้วย

## ทัศนะ
นักศาสนศาสตร์ อธิบายว่า การทำฟูมิเอะนั้นสื่อถึงความรักและการให้อภัยของพระเยซูคริสต์

ศาสตราจารย์ไซมอน ฮิลล์ แห่งมหาวิทยาลัยคาทอลิกจุนชิง นางาซากิ อธิบายว่าหากคริสต์ศาสนิกชนเลือกที่จะต่อต้านไม่เหยียบฟูมิเอะ ศาสนาคริสต์ก็คงหายไปจากประเทศญี่ปุ่นแล้ว โดยกล่าวไว้ว่า "...เพราะมีบางคนที่กล้าที่จะเหยียบฟูมิเอะ...ทำให้ศาสนาคริสต์ยังคงดำรงอยู่ในประเทศญี่ปุ่น"

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ศาสนาคริสต์ในประเทศญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ยุคเอโดะ
หมวดหมู่:การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชน