open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ปืนฉีดน้ำแรงดันสูง

thumb|การใช้ปืนฉีดน้ำแรงดันสูงกับผู้ประท้วงในประเทศเยอรมนี ปี 2001

**ปืนฉีดน้ำแรงดันสูง** เป็นเครื่องมือที่ใช้ยิงลำน้ำความเร็วสูง มักใช้ในการดับเพลิง การล้างยานพาหนะขนาดใหญ่ การปราบจลาจล และการทำเหมือง

ปืนฉีดน้ำแรงดันสูงออกแบบมาใช้ครั้งแรกกับเรือดับเพลิง โดยเรือดับเพลิงลำแรกที่ใช้พบในลอสแองเจลิสในวันที่ 1 สิงหาคม 1919

สำหรับในการปราบจลาจลนั้น รถที่ติดตั้งปืนฉีดน้ำแรงดันสูงมีใช้ครั้งแรกในประเทศเยอรมนีเริ่มตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1930 ในสมัยใหม่ ผู้ควบคุมปืนดังกล่าวไม่ต้องไปเผชิญหน้ากับเหตุจลาจล โดยสามารถควบคุมได้จากในยานพาหนะโดยใช้จอย ปืนฉีดน้ำแรงดันสูงที่ใช้เพื่อปราบจลาจลนั้นยังมีผลิตอยู่ในสหรัฐและสหราชอาณาจักร แต่ส่วนใหญ่ส่งออกไปยังประเทศแอฟริกาและเอเชียบางประเทศ

ในเรื่องความปลอดภัย การใช้ปืนฉีดน้ำแรงดันสูงอาจทำให้ได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตได้ โดยมีบันทึกผู้เสียชีวิตในประเทศอินโดนีเซีย ซิมบับเว ตุรกี ยูเครน และเกาหลีใต้ ปืนดังกล่าวยังผลักผู้ถูกยิงกระแทกพื้นและทำให้เสื้อผ้าฉีกขาด ในปี 2010 ดีทริช วักแนร์ วิศวกรชาวเยอรมัน ถูกปืนฉีดน้ำแรงดันสูงทำให้หนังตาและจอประสาทตาได้รับบาดเจ็บ ทำให้ตาบอดเกือบสนิท

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อาวุธควบคุมจลาจล
หมวดหมู่:อาวุธตำรวจ
หมวดหมู่:น้ำ
ควอร์เทต (วิดีโอเกม)

***ควอร์เทต*** (; ) เป็นวิดีโอเกม ค.ศ. 1986 โดยเซกา *ควอร์เทต*อนุญาตให้มีผู้เล่นหนึ่งถึงสี่คนนำทางเหล่าตัวละครผ่านฐานที่กองทัพหุ่นยนต์ยึดครอง ผู้เล่นสามารถควบคุมโจ (สีเหลือง), แมรี (สีแดง), ลี (สีน้ำเงิน) หรือเอดการ์ (สีเขียว) ในหลายด่านที่เลื่อนไปด้านข้าง เป้าหมายของเกมคือการรุดหน้าผ่านด่าน, ต่อสู้กับฝ่ายตรงข้ามที่ออกมาจากทางเข้าในฉาก และในที่สุดก็เอาชนะบอสที่สะพายกุญแจประตูที่ใช้เพื่อเปิด "ประตูทางออก" ของด่าน

เดิมเกมนี้ได้รับการเปิดตัวสำหรับอาร์เคดในฐานะตู้สำหรับผู้เล่นสี่คนโดยเฉพาะซึ่งคล้ายกับ*[[กอนต์เล็ต (วิดีโอเกม พ.ศ. 2528)|กอนต์เล็ต]]*ของอาตาริเกมส์ ส่วนเวอร์ชันสำหรับผู้เล่น 2 คนชื่อ ***ควอร์เทต 2*** ได้รับการเผยแพร่โดยบริษัทซันอิเล็กทรอนิกส์ในฐานะชุดแปลง อนึ่ง เกมนี้ได้รับการพอร์ตสู่ระบบมาสเตอร์ซิสเตม, คอมโมดอร์ 64, แอมสตรัด ซีพีซี และแซดเอกซ์ สเปกตรัม

## การตอบรับ
ในประเทศญี่ปุ่น *เกมแมชชีน*ได้จัดอันดับ*ควอร์เทต* ในฉบับวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1986 ในฐานะที่เป็นหน่วยอาร์เคดตั้งตรงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดเป็นอันดับสองของปี ส่วนในสหรัฐ เกมดังกล่าวอยู่ในอันดับต้น ๆ ของแผนภูมิรายได้อาร์เคดของนิตยสาร*[[เพลย์มิเตอร์]]*ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1986

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* 
* ''Quartet'' at arcade-history.com

หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2529
หมวดหมู่:เกมสำหรับแอมสตรัด ซีพีซี
หมวดหมู่:วิดีโอเกมอาร์เคด
หมวดหมู่:เกมสำหรับคอมโมดอร์ 64
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีตัวละครเอกหญิง
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่พัฒนาขึ้นในประเทศญี่ปุ่น
เทเลแกรม

**เทเลแกรม** () เป็นบริการส่งสารทันที การโทรศัพท์ภาพและวอยซ์โอเวอร์ไอพีบนกลุ่มเมฆ (cloud) ที่มีการเข้ารหัสตั้งแต่ต้นทางถึงปลายทางสำหรับแชตลับเท่านั้น ขณะที่แชตคลาวด์ใช้การเข้ารหัสลูกข่าย-แม่ข่าย/แม่ข่าย-ลูกข่ายและมีการเก็บสารเข้ารหัสในคลาวด์เทเลแกรม แอพลูกข่ายของเทเลแกรมมีอยู่สำหรับแอนดรอยด์, ไอโอเอส, วินโดวส์ โฟน, วินโดวส์, แม็กโอเอส และกนู/ลีนุกซ์ และกำเนิดในประเทศรัสเซียในปี 2556 ผู้ใช้สามารถส่งสารและแลกเปลี่ยนภาพ วิดีโอ สติกเกอร์ เสียงและไฟล์ได้ทุกประเภท 

รหัสฝั่งลูกข่ายของเทเลแกรมเป็นซอฟต์แวร์เสรี ส่วนรหัสด้านแม่ข่ายเป็นรหัสปิดและเป็นสิทธิ์ของเจ้าของ (proprietary) บริการนี้ยังให้เอพีไอแก่ผู้พัฒนาอิสระ ในเดือนเมษายน 2563 เทเลแกรมมีผู้ใช้รายเดือน 400 ล้านคน

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น
*  

หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์สื่อสาร
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์ข้ามแพลตฟอร์ม
หมวดหมู่:ไคลเอนต์ระบบส่งข้อความทันที
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนไอโอเอส
หมวดหมู่:ซอฟต์แวร์บนลินุกซ์
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของประเทศรัสเซีย
-77.82X-78.29

***-77.82X-78.29*** เป็นอีพีลำดับที่ 2 โดยกลุ่มศิลปินชาวเกาหลีใต้เอเวอร์โกลว์ วางจำหน่ายในรูปแบบดิจิทัลและแผ่นซีดีเมื่อวันที่ 21 กันยายน 2563 โดยเยฺว่หฺวาเอนเตอร์เทนเมนต์ มีให้เลือก 2 เวอร์ชันและมี 4 เพลง โดยมีเพลง "La Di Da" เป็นเพลงหลัก

## เบื้องหลังและการออกจำหน่าย
เมื่อวันที่ 7 กันยายน 2563 เยฺว่หฺวาเอนเตอร์เทนเมนต์เปิดเผยว่าเอเวอร์โกลว์ จะปล่อยอีพีที่สองของพวกเขาที่มีชื่อว่า *-77.82X-78.29* ในวันที่ 21 กันยายน

ภาพคอนเซ็ปต์เผยแพร่ตั้งแต่วันที่ 8 กันยายนถึง 10 กันยายน รายชื่อเพลงเปิดเผยเมื่อวันที่ 11 กันยายน มี 4 เพลง ได้แก่ เพลงหลัก "La Di Da", "Untouchable", "Gxxd Boy" และ "No Good Reason" โดยมี อี:ยู ร่วมเขียนเนื้อเพลง "La Di Da" อีกด้วย

ทีเซอร์มิวสิกวิดีโอเพลง "La Di Da" ปล่อยออกมาเมื่อวันที่ 16 กันยายน และปล่อยมิวสิกวิดีโอตัวเต็มเมื่อวันที่ 21 กันยายน

## การโปรโมต
เอเวอร์โกลว์จัดงานแสดงสดเมื่อวันที่ 21 กันยายน 2563 โดยพวกเธอแสดงเพลง "La Di Da" และเพลง "Untouchable"

วงเริ่มโปรโมตซิงเกิลหลัก "La Di Da" ในวันที่ 24 กันยายน พวกเธอแสดงซิงเกิลหลักครั้งแรกในรายการเอ็มเน็ต เอ็มเคานต์ดาวน์ ตามด้วยการแสดงในรายการเคบีเอส มิวสิกแบงก์, เอ็มบีซี โชว์! มิวสิกคอร์ และเอสบีเอส อินกีกาโย

## รายชื่อเพลง

## ประวัติการจำหน่าย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:อีพีภาษาเกาหลี
หมวดหมู่:อีพีในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:อัลบั้มเพลงของเอเวอร์โกลว์
หมวดหมู่:อีพีของค่ายสโตนมิวสิกเอนเตอร์เทนเมนต์
วัดกระโจมทอง

**วัดกระโจมทอง** อาจหมายถึง

* **[[วัดกระโจมทอง (กรุงเทพมหานคร)|วัดกระโจมทอง]]** เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร
* **[[วัดกระโจมทอง (จังหวัดกำแพงเพชร)|วัดกระโจมทอง]]** อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร
* **[[วัดกระโจมทอง (จังหวัดนนทบุรี)|วัดกระโจมทอง]]** อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
* **[[วัดกระโจมทอง (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)|วัดกระโจมทอง]]** อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
* **[[วัดกระโจมทอง (จังหวัดสมุทรสาคร)|วัดกระโจมทอง]]** อำเภอบ้านแพ้ว จังหวัดสมุทรสาคร
วัดดาวเรือง

**วัดดาวเรือง** อาจหมายถึง

* **[[วัดดาวเรือง (อำเภอชุมแพ)|วัดดาวเรือง]]** อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น
* **[[วัดดาวเรือง (อำเภอหนองเรือ)|วัดดาวเรือง]]** อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น
* **[[วัดดาวเรือง (จังหวัดจันทบุรี)|วัดดาวเรือง]]** อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี
* **[[วัดดาวเรือง (อำเภอภูเขียว)|วัดดาวเรือง]]** อำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ
* **[[วัดดาวเรือง (อำเภอเมืองชัยภูมิ)|วัดดาวเรือง]]** อำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ
* **[[วัดดาวเรือง (อำเภอหนองบัวแดง)|วัดดาวเรือง]]** อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ
* **[[วัดดาวเรือง (จังหวัดปทุมธานี)|วัดดาวเรือง]]** อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี
* **[[วัดดาวเรือง (จังหวัดพะเยา)|วัดดาวเรือง]]** อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา
* **[[วัดดาวเรือง (จังหวัดเพชรบูรณ์)|วัดดาวเรือง]]** อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์
* **[[วัดดาวเรือง (จังหวัดสระบุรี)|วัดดาวเรือง]]** อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดสระบุรี
* **[[วัดดาวเรือง (จังหวัดสิงห์บุรี)|วัดดาวเรือง]]** อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี
* **[[วัดดาวเรือง (จังหวัดอุดรธานี)|วัดดาวเรือง]]** อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี

ดาวเรือง
คาบูลิสถาน

**คาบูลิสถาน** (ปาทาน/) เป็นภูมิภาคทางประวัติศาสตร์ที่ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดคาบูล ประเทศอัฟกานิสถาน 

ในหลักฐานจากกรีกและละตินหลายอัน โดยเฉพาะหนังสือ *Geography* ของทอเลมี ชื่อของภูมิภาคนี้ตั้งมาจากคาโบลิเต () บางครั้ง นักเขียนชาวยุโรปในศตวรรษที่ 18 ถึง 20 ได้อิงจักรวรรดิดูรรานีเป็น *ราชอาณาจักรคาบูล*

## ดูเพิ่ม
*คาบูลชาฮี

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ภูมิภาคทางประวัติศาสตร์ของประเทศอัฟกานิสถาน
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ของคาบูล
หมวดหมู่:ภูมิภาคทางประวัติศาสตร์ของประเทศปากีสถาน
วัดพิกุล (กรุงเทพมหานคร)

thumb|หลวงพ่อหวล หาริโต วัดพิกุล
**วัดพิกุล** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองบางเชือกหนัง ในแขวงบางเชือกหนัง เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร

## ประวัติ
วัดพิกุลสร้างราว พ.ศ. 2323 ปลายสมัยธนบุรี ไม่ทราบนามผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2517 ก่อนปี พ.ศ. 2487 มีภิกษุจำพรรษาอยู่ 2 รูป มีอุโบสถและกุฏิไม้ริมคลองอย่างละหลัง ไม่มีสิ่งปลูกสร้างอื่น ๆ สะพานข้ามคลองก็ไม่มี ต่อมาหลวงพ่อหวลได้มาจำพรรษา ณ วัดแห่งนี้ ท่านได้สร้างสะพานไม่ไผ่เล็ก ๆ ขึ้น จากนั้นราว พ.ศ. 2497 ได้สร้างศาลาท่าน้ำ กุฏิ ต่อมาสร้างศาลาการเปรียญ ศาลาท่าน้ำหลังที่ 2 และมณฑปประดิษฐานรอยพระพุทธบาทเมื่อ พ.ศ. 2499

ทางวัดจัดให้มีการสอนพระปริยัติธรรมซึ่งเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2497 และยังได้ซื้อที่ดินเพิ่มเติมทางด้านทิศตะวันตกของวัด มีเนื้อที่ 4 ไร่ 26 ตารางวา เพื่อสร้างโรงเรียนวัดพิกุลเมื่อ พ.ศ. 2508 สอนระดับประถมศึกษา (ปัจจุบันสังกัดกรุงเทพมหานคร)

## อาคารเสนาสนะ
อุโบสถสร้างราว พ.ศ. 2514–2517 มีหน้าบันด้านหน้าตอนบนเป็นพระพุทธรูปประทับยืนอุ้มบาตรอยู่ในซุ้ม ขนาบข้างด้วยเทวดาถือฉัตร ตอนล่างเป็นพุทธประวัติตอนปฐมเทศนาโปรดปัญจวัคคีย์ หน้าบันด้านหลังตอนบนเหมือนด้านหน้า ตอนล่างเป็นพุทธประวัติตอนออกมหาภิเนษกรมณ์ (ตัดพระเมาลี) วัดพิกุลมีโครงการยกอุโบสถขึ้นเพื่อให้พ้นจากระดับน้ำที่มักท่วมอยู่เสมอ เพื่อหารายได้ใช้จ่ายในการปฏิสังขรณ์ จึงเปิดให้พุทธศาสนิกชนลอดใต้อุโบสถตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 อุโบสถหลังเก่าหันออกสู่คลอง ก่อปูนผนังหน้าหลังขึ้นไปจดอกไก่ แต่ก็ถูกต่อเติมจนผิดรูปไป ภายในวิหารประดิษฐานพระพุทธรูปจำลองจากพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ต่าง ๆ เช่น หลวงพ่อโสธร หลวงพ่อวัดบ้านแหลม 

อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ มณฑปพระพุทธบาทสร้างในสมัยหลวงพ่อหวล (อดีตเจ้าอาวาส) กุฏิเก่าของหลวงพ่อหวล ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2492 หอสวดมนต์สร้างเมื่อ พ.ศ. 2497 หอระฆัง-หอกลอง มีกลองอยู่ชั้นล่าง มีระฆังอยู่ชั้นบน หน้าบันประดับถ้วยชาม นอกจากนั้นภายในวัดยังมีพระพุทธรูปสมัยรัตนโกสินทร์ปางต่าง ๆ กว่า 10 องค์

## งานประเพณี
ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 เป็นต้นมา วัดได้เปิดให้ลอดใต้อุโบสถ และวัดมีงานประจำปีในช่วงตรุษจีน เป็นเวลา 5 วัน โดยนับจากวันจ่ายเป็นวันแรก

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์ผิว
* พระจารย์ใหญ่
* พระครูนวการโกศล (หลวงพ่อหวล หาริโต) พ.ศ. 2487–2522
* พระสมห์ชาญ อินทปญฺโญ พ.ศ. 2522-2532
* พระครูมงคลวุฒิสาร (หลวงปู่ผิว ปาสาทิโก) พ.ศ. 2532-2548
* พระครูสังฆรักษ์ไสว จิตปาโล (รักษาการ) พ.ศ. 2548
* พระมหานิพนธ์ จิตฺตวุฑ์โฒ

## อ้างอิง

พิกุล
วัดรวกสุทธาราม

**วัดรวกสุทธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางขุนศรี เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 7 ไร่ 1 งาน 68 ตารางวา

## ประวัติ
วัดรวกสุทธารามสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2350 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ต่อมาปี พ.ศ. 2449  คุณนายตลับกับคณะได้มาสร้างอุโบสถขึ้นใหม่รวมถึงในบูรณะวัดจนรุ่งเรืองตามลำดับ เดิมนั้นวัดนี้ชื่อว่า **วัดบางขุนศรี** ตามชื่อแขวงท้องที่ตั้งวัด ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "วัดรวกสุทธาราม" ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2446 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 8 เมตร ยาว 20 เมตร

## อาคารเสนาสนะ
อุโบสถ กว้าง 6.50 เมตร ยาว 19 เมตร สร้าง พ.ศ. 2448 หน้าบันประดับด้วยถ้วยชามสังคโลก ด้านนอกมีกำแพงแก้วล้อมรอบ ภายในประดิษฐานพระประธาน เป็นพระพุทธรูปสมัยสุโขทัย ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 43 นิ้ว วิหารหลวงพ่อดำ ภายในประดิษฐาน *หลวงพ่อดำ* มีเนื้อสัมฤทธิ์ เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย

อาคารเสนาสนะอื่น ๆ ได้แก่ กุฏิสงฆ์ 7 หลัง ศาลาการเปรียญกว้าง 11.40 เมตร ยาว 15.70 เมตรสร้าง พ.ศ. 2493 ฌาปนสถาน หอระฆัง

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการโต 
* พระอธิการเปลี่ยน 
* พระอธิการแจ้ง ผนฺทจิตฺโต 
* พระครูสัจจาภิรัตน์ (ถนอม สจฺจวโร) รักษาการเจ้าอาวาส 
* พระครูวิจิตรพัฒนากร (เจตนา จนฺทโก ป.ธ.๓) 
* พระครูภาวนาสารบัณฑิต(เมธา จนฺทสาโร) (น.ธ.เอก,ป.ธ.๔,พธ.บ.,ศศ.ม.,พธ.ด.(พระพุทธศาสนา)

## อ้างอิง

รวกสุทธาราม
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตบางกอกน้อย
วัดลครทำ

**วัดลครทำ** บ้างเขียน **วัดละครทำ** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบ้านช่างหล่อ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันพระครูศรีวัชรเมธากร (เทอดไทย กิตฺติเมธี ป.ธ.๖) เป็นเจ้าอาวาส

## ประวัติ
วัดลครทำสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2394 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย โดยนายบุญยัง นายโรงคณะละครนอกเป็นผู้สร้าง ละครในยุคนั้นมีคณะโด่งดัง 2 คณะคือ ละครในของเจ้าฟ้ากรมหลวงพิทักษ์มนตรีและละครนอกของนายบุญยัง นายบุญยังมีฐานะดีมาก และเป็นผู้ที่มีความเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนาเป็นอย่างยิ่ง จึงได้สร้างวัดนี้ขึ้น ชาวบ้านได้ช่วยกันตั้งชื่อวัดว่า "วัดลครทำ"

วัดลครทำได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร ได้ประกอบพิธีผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2513 ในพิธีดังกล่าว พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเสด็จพระราชดำเนินมาทรงตัดลูกนิมิต

## อาคารเสนาสนะ
อุโบสถกว้าง 7.70 เมตร ยาว 19 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2513  มีช่อฟ้า 5 ตัว ด้านหน้า 3 ตัว หลัง 2 ตัว มีกำแพงแก้วล้อมรอบอุโบสถ กุฏิสงฆ์จำนวน 3 หลัง ศาลาการเปรียญ 2 ชั้น กว้าง 11 เมตร ยาว 20.50 เดิมมีเจดีย์นอน 2 องค์ หันเข้าหากันไปทางทิศเหนือและใต้ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร ได้มาสร้างไว้ ปัจจุบันหมดสภาพไปแล้ว

(2024) วัดลครทำ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร (16).jpg|พระประธานในอุโบสถ
(2024) วัดลครทำ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร (4).jpg|เจดีย์นอนจำลองบนซุ้มประตูวัด


## อ้างอิง

ลครทำ
วัดรังสีรัตนวารี

**วัดรังสีรัตนวารี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ริมคลองชักพระ ในแขวงบางขุนศรี เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร

## ประวัติ
วัดรังสีรัตนวารี หรือเดิมชื่อ **วัดป่าเชิงเลน** ตั้งวัดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2544 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2545 แต่เดิมเป็นวัดร้างที่สร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา และถูกปล่อยทิ้งให้รกร้างมาเนิ่นนาน เพราะถูกน้ำท่วมขังบ่อยจนทรุดโทรม เนื่องจากสถานที่ตั้งของวัดล้อมรอบไปด้วยคลอง ต่อมาได้รับการบูรณะใหม่โดยพระครูวิศิษฏ์ธรรมวงศ์ (ภัลลภ อภิปาโล) ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสรูปปัจจุบันด้วย 

เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 วัดได้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดรังสีรัตนวารี" เพราะเป็นชื่อที่ได้รับประทานจากสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณสังวร

## อาคารเสนาสนะ
วัดรังสีรัตนวารีมีพื้นที่โดยรอบโอบล้อมไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่เขียวขจี ศาลาการเปรียญประดิษฐาน *พระพุทธสิริสัตตราช* เป็นพระประธาน และยังมีรูปหล่อของหลวงปู่ครูบาอาจารย์ของที่วัดในอดีตด้วย อุโบสถมีขนาดค่อนข้างเล็ก ล้อมรอบไปด้วยต้นไม้ใหญ่เก่าแก่ ผนังทั้งสี่ด้านของอุโบสถเปิดโล่ง ภายในอุโบสถนี้มีพระประธานซึ่งเป็นพระพุทธรูปเก่าแก่คู่วัด แต่เดิมมีพระพุทธรูปสามองค์ด้วยกัน แต่ถูกตัดเศียรไป ปัจจุบันเหลืออยู่เพียงองค์เดียวเท่านั้นเพราะอีกสององค์ที่เหลือทรุดโทรมมากแล้ว และด้านข้างมีรูปปั้นหลวงปู่เทสก์ เทสรังสี ซึ่งเป็นพระป่าที่มีชื่อเสียงของภาคอีสาน 

วัดมีใบเสมาเก่าแก่ของวัดที่ขุดพบและยังคงเหลือแนวอิฐเก่าที่เป็นฐานรากของอุโบสถหลังเก่าอยู่ด้วย นอกจากนี้มีศาลากลางน้ำและกุฏิสงฆ์

## อ้างอิง

ป่าเชิงเลน
วัดประดู่ในทรงธรรม

**วัดประดู่ในทรงธรรม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงวัดท่าพระ เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพมหานคร วัดให้ทางราชการจัดตั้งโรงเรียนวัดประดู่ในทรงธรรมในพื้นที่วัด วัดมีเนื้อที่ทั้งหมด 20 ไร่ 74.4 ตารางวา อาณาเขต ทั้ง 4 ทิศ จดที่ดินเอกชน มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 3 แปลง กิจกรรมที่สำคัญทางศาสนาคือ กิจกรรมไถ่ชีวิตโคกระบือ

วัดประดู่ในทรงธรรมสร้างและได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2300 ในบริเวณใกล้เคียงมีวัดประดู่นอกหรือวัดประดู่ฉิมพลี 

วัดมีอุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2534 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2539 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กทรงเรือสำเภา กว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร พระประธานประจำอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตัก 79 นิ้ว สูง 119 นิ้ว เป็นหินศิลาแลง มีพระอัครสาวกอยู่เบื้องซ้ายและขวา มีรูปเหมือนหลวงปู่โต๊ะขนาดเท่าองค์จริง วัดยังมีศาลาชาญวีรกูล 

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระครูสมุห์ เชวง ญาณวีโร 
* พระราชสังวราภิมณฑ์ (โต๊ะ อินฺทสุวณฺโณ) รักษาการเจ้าอาวาส 
* พระครูอรุณธรรมรังษี (เอี่ยม สิริวณฺโณ) รักษาการแทนเจ้าอาวาส
* พระครูโสภณชัยวัฒน์ (ชัยวัฒน์ ชยวฑฺฒโน)

## อ้างอิง

ประดู่ในทรงธรรม
วัดพระไกรสีห์

**วัดพระไกรสีห์(น้อย) อักษรย่อ วกส.** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองแสนแสบ ในแขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร ซอย รามคำแหง 23

วัดพระไกรสีห์ วัดเก่าแก่ย่านรามคำแหง ที่มีอายุมากกว่า 100 ปี เดิมมีชื่อว่า **วัดกลิ่นวิไลยธาราม** สร้างเมื่อ พ.ศ. 2381 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว สยามทำสงครามกับญวนโดยการนำของเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ได้ถือโอกาสให้ทหารในกองทัพร่วมกันสร้างวัดเทพลีลา ด้วยเหตุที่วัดเทพลีลาตั้งอยู่บริเวณใกล้เคียงกันและมีถาวรวัตถุใหญ่โตและมั่นคงกว่า อีกทั้งเวลาพายเรือผ่านมักได้กลิ่นหอมกลุ่นมาจากภายในบริเวณวัดน้อย ชาวบ้านแถบนั้นจึงเรียกว่า วัดกลิ่นวิไลยธารามว่า และเรียกชื่อ **วัดน้อย** ตามประวัติข้างต้น **เกจิดัง** ยุคสงครามอินโดจีน **พระครูสิทธิสารคุณ ( จาด คงฺคสโร )** แห่งวัดบางกระเบา ท่านเคยมาจำพรรษาอยู่ที่วัดพระไกรสีห์(น้อย) ราวๆ 2 พรรษา พ.ศ. 2437 - 2438 สมัยรัชกาลที่ 5 

**โบสถ์เก่า** "มหาอุตม์" (ปัจจุบันรื้อแล้ว) ท่านเจ้ามา แห่ง วัดจักรวรรดิราชาวาสวรมหาวิหาร พระเกจิดังแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ยุคสมัยรัชกาลที่ 5 ช่วง พ.ศ. 2456 ท่านได้นิมิตฝันว่าพบพระประธานเก่าแก่องค์หนึ่งประดิษฐานอยู่ในโบสถ์เก่าทรุดโทรม มีพุทธศิลป์วิจิตรสวยงาม จึงค้นหาจนมาพบว่า คือที่วัดน้อยนี้  จึงได้ชักชวนลูกศิษย์ของท่าน เช่น **เจ้ากรมเป๋อ , พระครูสอน วัดมักกะสัน พระครูสุนทราจารย์(จุ้ย)** และญาติโยมอีกหลายท่าน ร่วมกันบริจาคทรัพย์และที่ดิน ในการนี้มีแม่พันเป็นหัวเรือฝ่ายฆราวาส รวมที่นาได้ทั้งหมด 18 ไร่ 2 งาน รวมเงินได้ทั้งสิ้น 312 บาท จึงได้ทำการบูรณะโบสถ์ที่ทรุดโทรม และ ปิดทองพระประธาน พระประธานหล่อด้วยสำริด เป็นของเก่ามาจากสุโขทัย ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 19-20 ปางมารวิชัย

**รายนามเจ้าอาวาส**

**อุโบสถย์หลังใหม่** ก่อสร้างในยุคของพระอธิการถวัลย์ โดยทำการก่อสร้างตามแบบ ก. ของกรมศิลปากร โดยได้ขอพระราชทานอัญเชิญ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯสยามมกุฏราชกุมาร( ปัจจุบัน ในหลวงรัชกาลที่ 10 ) เสด็จพระราชดำเนิน ทรงเป็นประธานในการตัดลูกนิมิต เมื่อวันจันทร์ที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2522                                                                                                                                                                                            **พระสมเด็จฐานทอง** ปี 19 ถือเป็นสุดยอดพระเครื่องของชาวศิษย์วัดพระไกรสีห์และใกล้เคียง ด้วยมวลสารจาก วัดระฆัง บางขุนพรหม และ จาก ลป.ทอง วัดราชโยธา อีกทั้งได้รับการปลุกเสกจากเกจิชื่อดังหลายรูป เช่น ลป.โต๊ะ วัดประดู่ฉิมพลี ลป.ทอง วัดก้อนแก้ว ลป.เส็ง วัดบางนา ลป.เส็ง วัดกัลยา ลพ.แพ วัดพิกุลทอง ลพ.ครื้น วัดสังโฆ ลพ.คูณ วัดบ้านไร ลพ.เปิ่น วัดบางพระ เป็นต้น หลายคนที่ห้อยคอต่างมีประสบการณ์

*พระอธิการมั่น  
*พระอธิการจัน 
*พระจือ 
*พระอธิการแก้ว 
*พระครูเพิ่ม 
*พระอธิการถวัลย์ 
*พระครูอุดมพัฒนคุณ

## อ้างอิง

พระไกรสีห์
วัดโพธาราม (จังหวัดชัยนาท)

**วัดโพธาราม** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 5 บ้านซ่อง ตำบลแพรกศรีราชา อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท วัดมีเนื้อที่ 38 ไร่ 3 งาน 63 ตารางวา

วัดโพธารามเดิมมีชื่อว่า **วัดบ้านซ่อง** เพราะชาวบ้านซ่องได้ร่วมกันสร้างขึ้น สร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ไม่มีหลักฐานปรากฏว่าใครเป็นผู้สร้างและสร้างเมื่อใด ยังปรากฏซากฐานวิหารกับซากฐานเจดีย์ คาดว่าวิธีสร้างคือ ทำการสร้างกำแพงแก้วที่หน้าอุโบสถและวิหาร ก่ออิฐแล้วสออิฐด้วยดินเหนียวก่อขึ้นไป แล้วฉาบรอบนอกด้วยปูนขาว วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2445 

วิหาร เจดีย์ และอุโบสถส่วนใหญ่อยู่ในสภาพทรุดโทรม อุโบสถหลังเก่าสร้างในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น โดยช่างชาวจีน ลักษณะโครงสร้างทางสถาปัตยกรรมเป็นแบบจีน บริเวณประตูทางเข้าเป็นภาพวาดสัตว์ (เช่น ปลา กุ้ง ไก่) และรูปคนจีน หลังคาประดับด้วยสิงโตปูนปั้น ภายในอุโบสถมีพระประธานศิลปะสมัยอู่ทอง ภาพจิตรกรรมฝาผนังเกี่ยวกับสภาพสังคมในยุคนั้น ผนังด้านนอกอุโบสถประดับด้วยเครื่องเคลือบจีน

## อ้างอิง

โพธาราม
เล็นคา เดือร์

**เล็นคา เดือร์** () เกิดวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1990 ที่เมืองเม็มมิงเงิน เป็นนักวอลเลย์บอลชาวเยอรมัน ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งลิเบอโร เธอเป็นสมาชิกของวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเยอรมนี และเล่นให้แก่ทีมอิมเพลวรอตสวัฟ นอกจากนี้ เธอเข้าร่วมการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2017 และวอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก 2018

## สโมสรที่เข้าร่วม
*  เอฟเทเอสเฟา สเตราบิง (ค.ศ. 2005–2006)
*  โรเทราเบินฟิลส์บีบวร์ก (ค.ศ. 2006–2013)
*  อิกติซาดชิ บากู (ค.ศ. 2013–2014)
*  อาเซอร์ยอล บากู (ค.ศ. 2014–2015)
*  อิมเพลวรอตสวัฟ (ค.ศ. 2015–2016)

## รางวัลที่ได้รับ

### ส่วนบุคคล
* *[[มงเทรอวอลลีย์แมสเตอส์ 2014#รางวัล|"ลิเบอโรยอดเยี่ยม" มงเทรอวอลลีย์แมสเตอส์ 2014]]*
* *[[มงเทรอวอลลีย์แมสเตอส์ 2017#รางวัล|"ลิเบอโรยอดเยี่ยม" มงเทรอวอลลีย์แมสเตอส์ 2017]]*

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* FIVB Profile
* 

หมวดหมู่:นักวอลเลย์บอลหญิงชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรวอลเลย์บอลอิกติซาดชิ บากู
หมวดหมู่:ตัวรับอิสระวอลเลย์บอล
หมวดหมู่:บุคคลจากเม็มมิงเงิน
ยาซูดะ เซ็นจิโร

**ยาซูดะ เซ็นจิโร** (; 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1838 – 28 กันยายน ค.ศ. 1921) เป็นผู้ประกอบการชาวญี่ปุ่นจากโทยามะ, จังหวัดเอ็ตจู (ปัจจุบันคือจังหวัดโทยามะ) ที่ก่อตั้งยาซูดะ ไซบัตสึ (安田財閥) เขาบริจาคหอประชุมยาซูดะ () ให้แก่มหาวิทยาลัยโตเกียว และเป็นทวดของโยโกะ โอโนะ

## ประวัติ
ยาซูดะ เซ็นจิโร เป็นลูกชายของซามูไรที่ยากจนในจังหวัดเอ็ตจู เขาเป็นสมาชิกของเผ่ายาซูดะ

เซ็นจิโรย้ายไปที่เอโดะตอนอายุ 17 ปีและเริ่มทำงานบ้านแลกเงิน (money changing house) ใน ค.ศ. 1863 เขาเริ่มให้บริการภาษีเกษตรกรรมแก่รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ หลังจากการฟื้นฟูเมจิ เขาได้ทำบริการเดิมแก่รัฐบาลเมจิ เขาเพิ่มพูนทรัพย์สินโดยการซื้อธนบัตรเมจิราคาถูกที่รัฐบาลแลกเปลี่ยนกับทอง

ยาซูดะเป็นนักการเงินที่ดีที่สุดเท่าที่ญี่ปุ่นเคยมี อย่างไรก็ตาม บ้านอุตสาหกรรม (industrial houses) ส่วนใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับยาซูดะเป็นของอาซาโนะ โซอิจิโร (ผู้ก่อตั้งอาซาโนะ ไซบัตสึ) ซึ่งยาซูดะเชื่อมั่นและทำการโอนให้ ดังนั้น สินทรัพย์จึงตกเป็นของอาซาโนะ ไซบัตสึ

ในช่วงท้ายของปี เขาบริจาคหอประชุมยาซูดะให้แก่มหาวิทยาลัยหลวงและห้องโถงฮิบิยะ โคไกโดะ ยาซูดะถูกลอบสังหารใน ค.ศ. 1921 โดยอาซาฮิ เฮโงะ ทนายชาตินิยม เพราะยาซูดะปฏิเสธที่จะบริจาคทางการเงินแก่โรงแรมคนงาน (worker's hotel)

ยาซูดะเป็นทวดทางฝ่ายแม่ของศิลปินและนักร้องกลุ่มล้ำยุค โยโกะ โอโนะ ภรรยาหม้ายของจอห์น เลนนอน มีการอ้างว่า เมื่อเลนนอนเห็นภาพยาซูดะเป็นครั้งแรก เขากล่าวว่า 'นั่นคือตัวผมในชาติที่แล้ว' โอโนะตอบว่า 'อย่าพูดอย่างนั้น เขาถูกลอบสังหาร' ต่อมา เลนนอนถูกยิงเสียชีวิตใน ค.ศ. 1980

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลในยุคเมจิ
หมวดหมู่:บุคคลจากโทยามะ
ตำบลปทุม

**ตำบลปทุม** เป็นตำบลในอำเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเทศบาลนครอุบลราชธานี ได้รับการจัดตั้งเป็นตำบลเมืองปี พ.ศ. 2437 เดิมมีพื้นที่ครอบคลุมตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานีเกือบทั้งหมด จนกระทั่งถูกลดขนาดลงจากการยกฐานะเทศบาลเมืองอุบลราชธานีเป็นเทศบาลนครอุบลราชธานีใน พ.ศ. 2527 จากนั้นได้มีการจัดตั้งสภาตำบลปทุมขึ้นในปี พ.ศ. 2528 เพื่อดูแลบริหารจัดการพื้นที่ตำบลปทุมที่เหลือทั้งหมด และได้มีการยกฐานะสภาตำบลดังกล่าวขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลและเทศบาลตำบลในปี พ.ศ. 2539 และ 2551 ตามลำดับ

ปัจจุบันพื้นที่ตำบลปทุมอยู่ภายใต้การจัดการดูแลของเทศบาลตำบลปทุมทั้งหมด มีประชากรทั้งสิ้น  10,564 คน จากทั้งหมด 4,036 ครัวเรือน ประกอบไปด้วยหมู่บ้านจำนวน 12 หมู่บ้าน ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพรับจ้าง (22.50%) และรับราชการ (18.04%) ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ และพูดภาษาท้องถิ่นอีสาน
## ประวัติ
ตำบลปทุมถูกจัดตั้งขึ้นประมาณ ปี พ.ศ. 2437 มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลปทุม และพื้นที่ส่วนใหญ่ของตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานีในปัจจุบัน เมื่อครั้งมีการยกฐานะเทศบาลเมืองอุบลราชธานีเป็นเทศบาลนครอุบลราชธานี ได้มีการโอนย้ายชุมชนส่วนใหญ่ของตำบลปทุมให้อยู่ภายในการปกครองของตำบลในเมือง จนทำให้เหลือเพียงบ้านปากห้วยวังนองเพียงหนึ่งชุมชนที่อยู่ในเขตปกครองของตำบลปทุม โดยอำเภอเมืองฯ มีนโยบายที่จะยุบตำบลปทุมและให้ชุมชนดังกล่าวโอนย้ายไปขึ้นตรงต่อตำบลกุดลาด แต่ได้รับการคัดค้านจากประชาชนในพื้นที่ จึงยังคงให้มีชื่อตำบลปทุมต่อไป และได้แบ่งบ้านปากห้วยวังนองออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านปากห้วยวังนอง บ้านสร้างทราย บ้านดองห่องแห่ และบ้านโนนสมบูรณ์ โดยในภายหลังได้มีการเข้ามาตั้งถิ่นฐานของประชาชนในพื้นที่ตำบลปทุมมากขึ้น เนื่องจากการขยายตัวของชุมชนในเขตเทศบาลนครอุบลราชธานี ทำให้มีหมู่บ้านในพื้นที่เพิ่มจำนวนขึ้นเป็น 12 หมู่บ้านในปัจจุบัน

ในปี พ.ศ. 2528 ได้มีการจัดตั้งสภาตำบลขึ้นเพื่อบริหารงานต่าง ๆ ในพื้นที่ตำบลปทุม และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล และเทศบาลตำบล ในปี พ.ศ. 2539 และ 2541 ตามลำดับ

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลปทุมมีพื้นที่ทั้งหมด 10.5 ตารางกิโลเมตร สภาพพื้นที่เป็นที่ราบลุ่มริมน้ำ พื้นที่มากกว่าร้อยละ 80 เป็นที่อยู่อาศัย ส่วนที่เหลือเป็นที่รกร้าง และพื้นที่สำหรับทำการเกษตร มีแม่น้ำมูลไหลผ่านทางทิศใต้ และห้วยวังนองทางทิศตะวันตกและทิศเหนือ มีอาณาเขตติดต่อกับองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นอื่น ดังนี้
:ทิศเหนือ มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลไร่น้อย  อำเภอเมืองอุบลราชธานี
:ทิศใต้ มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลคำน้ำแซบ อำเภอวารินชำราบ
:ทิศตะวันออก มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลกุดลาด อำเภอเมืองอุบลราชธานี
:ทิศตะวันตก มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี

## เขตปกครองและประชากร
ปัจจุบันพื้นที่ตำบลปทุมอยู่ภายใต้การบริหารของเทศบาลตำบลปทุมทั้งตำบล โดยแบ่งการปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน มีประชากรและจำนวนครัวเรือนทั้งสิ้น 10,564 คน และ 4,036 ครัวเรือน ตามลำดับ
จำนวนประชากรแยกรายหมู่บ้านและชุมชนย้อนหลัง 10 ปี ดังแสดงในรายการต่อไปนี้

: 

## สถานที่สำคัญ
* โรงเรียนปทุมพิทยาคม
* วัดมงคลโกวิทาราม
* วัดใหม่ประชาสรรค์
* หลิงอิ่นซื่อ จังหวัดอุบลราชธานี
## ดูเพิ่ม
* เทศบาลนครอุบลราชธานี
* ตำบลกุดลาด

## อ้างอิง

ปทุม
เกมเกียร์

**เกมเกียร์** ( ) เป็นเกมคอนโซลรุ่นที่สี่ที่มีแบบพกพา ออกโดยเซก้า วางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 1990 ในทวีปอเมริกาเหนือและยุโรปในเดือนเมษายน ค.ศ 1991  และในออสเตรเลียในช่วงปี ค.ศ. 1992 เกมเกียร์มีจอภาพสีแบบแบ็คไลท์ วางจอภาพแนวนอน เป็นคู่แข่งกับเกมบอยของนินเทนโด Atari Lynx และ พีซีเอนจินของเอ็นอีซี ใช้ฮาร์ดแวร์ร่วมกับมาสเตอร์ซิสเตมและสามารถเล่นเกม Master System ได้โดยใช้อะแดปเตอร์ อีกทั้งสามารถต่อจูนเนอร์ทีวีสี โดยซื้ออุปกรณ์เสริมเสียบในสล็อตเกม 

เกมเกียร์ เป็นเครื่องเล่นเกมพกพา เปลี่ยนเกมได้ จอภาพสีสันสดใส ภาพเกมก็สวยงาม แต่น่าเสียดายที่ยอดขายไม่ดี และหยุดจำหน่ายไป ข้อด้อยอย่างแรงคือ กินแบตมาก ใส่ถ่านถึง 6 ก้อน แต่เล่นได้ประมาณชั่วโมงเดียว เครื่องร้อนไว้ ขนาดใหญ่เกินกว่าจะใส่กระเป๋า อีกทั้งไม่มีเกมฮิตมากเท่าเกมบอย

ปี พ.ศ.2563 (2020) ในโอกาสที่ เซก้า มีอายุครบ 60 ปี (1940-2020) เซก้าได้ผลิต และวางจำหน่าย เกมเกียร์ไมโคร วันที่ 6 ตุลาคม 2020 (ครบรอบ 30 ปีเกมเกียร์) มีลักษณะเหมือนเกมเกียร์ดั้งเดิม แต่ขนาดของตัวเครื่องค่อนข้างเล็กมาก มิติ 80 มม. × 43 มม. × 20 มม. (3.15 นิ้ว × 1.69 นิ้ว × 0.79 นิ้ว) จอภาพ 29 มม. (1.1 นิ้ว) ใช้ถ่าน AAA สองก้อน ขนาดประมาณพวงกุญแจ น่ารัก ปุ่มกดใหญ่ขึ้นเพื่อให้กดได้สะดวก โดยออกมา 4 สี (ดำ, ฟ้า, เหลือง, แดง) มีเกมฝังมาในตัวเครื่อง ๆ ละ 4 เกม ไม่ซ้ำกัน ถ้าซื้อแบบยกเซ็ท 4 เครื่องจะมีแว่นขยายแถมมาให้ เหมาะสำหรับสะสม เพราะขนาดเล็กมาก ดูภาพได้ที่ เว็บทางการเกมเกียร์ไมโคร/

#### เกมที่เป็นสัญลักษณ์
เกมเกียร์มีคลังเกมที่โดดเด่นซึ่งดัดแปลงมาจากเครื่องคอนโซลบ้านและเกมตู้อาเขต โดยมีซีรีส์สำคัญ เช่น:
**[[โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก (วิดีโอเกม)|โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก]]** (Sonic the Hedgehog) ซึ่งมีการพัฒนาภาคเฉพาะสำหรับเครื่องพกพา
**ชินโนบิ** (The G.G. Shinobi) เกมแอ็กชันที่ได้รับความนิยมอย่างสูง
**ปูโยปูโย** (Puyo Puyo) เกมแนวพัซเซิลที่ช่วยดึงดูดกลุ่มผู้เล่นทั่วไปในญี่ปุ่น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเกมเกียร์ไมโคร (ภาษาญี่ปุ่น)


หมวดหมู่:Products introduced in 1990
หมวดหมู่:เครื่องเล่นวิดีโอเกม
หมวดหมู่:เซก้า
ดีโอ แมดดิน

**เบรนแนน มาร์เซล วิลเลียมส์** (Brennan Marcel Williams; เกิด 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพ, ผู้บรรยายมวยปล้ำอาชีพและอดีตนักกีฬาอเมริกันฟุตบอลชาวอเมริกันที่เซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ **เมซ** (Mace) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม Retribution เขาเป็นอดีตผู้บรรยายให้กับค่าย Raw ภายใต้ชื่อ **ดีโอ แมดดิน** (Dio Maddin) ต่อมาได้อยู่กลุ่ม Maximum Male Models

ก่อนที่จะเริ่มอาชีพนักมวยปล้ำอาชีพของเขาวิลเลียมส์ได้รับการเกณฑ์ทหารจาก Houston Texans ของ National Football League ในรอบที่สาม (โดยรวม 89) ของ NFL Draft 2013 เขาเล่นฟุตบอลระดับวิทยาลัยที่ North Carolina

## ผลงานแชมป์รางวัล
* ***[[Pro Wrestling Illustrated]]***
**Ranked No. 211 of the top 500 singles wrestlers in the *[[Pro Wrestling Illustrated#PWI 500|PWI 500]]* in 2021
* ***[[WrestleCrap]]***
** Gooker Award (2020) – 
* **[[Wrestling Observer Newsletter]]**
** Worst Gimmick (2022) Maximum Male Models

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* North Carolina Tar Heels bio
* Houston Texans bio
* Jacksonville Jaguars bio
* New England Patriots bio
* The Third Wheel

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
วัดสมรโกฏิ (กรุงเทพมหานคร)

**วัดสมรโกฏิ** [สะ-หฺมอ-ระ-โกด] เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งเหนือของคลองบางระมาด ในแขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร

## ประวัติ
หนังสือ *ประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร* ของกรมการศาสนาระบุว่า วัดสมรโกฏิสร้างขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 2294 ในสมัยอยุธยาตอนปลาย ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2319 สันนิษฐานว่าในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นน่าจะเป็นสำนักเรียนที่สำคัญแห่งหนึ่ง เนื่องจากปรากฏในเอกสารโบราณ เมื่อปีขาล โทศก จ.ศ. 1192 (พ.ศ. 2373) ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวว่า มีพระสงฆ์รูปหนึ่งจากวัดสมรโกฏิเล่าเรียนคัมภีร์มูลกัจจายน์ได้จนถึงชั้นเอก โดยบันทึกว่าชื่อ "วัดสมรโกษบางลมาศ"

ปี พ.ศ. 2543 เจ้าอาวาสในสมัยนั้นได้ปรับปรุงอุโบสถใหม่โดยใช้แผ่นใยขัดขัดภาพจิตรกรรมฝาผนังออกและปูวอลเปเปอร์แทน

ราวปี พ.ศ. 2546–2547 ชาวบ้านร่วมใจกันบริจาคที่ดินของตนเพื่อตัดถนนจากถนนตัดใหม่คือถนนราชพฤกษ์เข้าสู่ซอยวัดสมรโกฏิและทำซุ้มประตูวัดขึ้นใหม่

## อาคารเสนาสนะ
อุโบสถเป็นอุโบสถมหาอุด ตั้งขนานไปกับคลองบางระมาด มีหน้าต่างด้านละ 3 ช่อง ประตูด้านหน้า 2 ช่อง ด้านหลังไม่มีประตู ผนังด้านหลังภายนอกติดแผ่นหินอ่อน จารึกการบูรณะใน พ.ศ. 2538 ซึ่งได้เปลี่ยนลวดลายหน้าบัน เดิมเป็นหน้าบันปูนปั้นประดับด้วยถ้วยชาม ในปัจจุบันเป็นรูปธรรมจักร ด้านหน้ามีมุข หน้าบันเป็นปูนปั้นรูปพระนารายณ์ 4 กร ยืนบนนาค เดิมไม่มีมุข เพิ่งสร้างเพิ่มเติมเมื่อ พ.ศ. 2500 ภายในอุโบสถประดิษฐาน *พระธนนายก* พระพุทธรูปประธานแบบสุโขทัย ปางมารวิชัย ลักษณะพระพักตร์ยิ้มแย้ม อิ่มเอิบ เดิมมีจิตรกรรมฝาผนังแต่ได้ปูวอลเปเปอร์แทน อกเลาประตูเป็นไม้แกะสลักลวดลายต่าง ๆ เช่น พระนารายณ์ พระอินทร์ทรงช้างเอราวัณ ครุฑ มีภาพจับและรูปสัตว์เล็ก ๆ แทรกอยู่ รูปแบบศิลปะน่าจะเก่าแก่ถึงสมัยอยุธยาตอนปลายหรือต้นรัตนโกสินทร์ ปัจจุบันมีสภาพลบเลือน ทั้งยังถูกทาสีทองทับจนหนา ด้านหลังบานประตูหน้าต่างเขียนภาพจิตรกรรมเป็นรูปเทพทวารบาล ยืนถือพระขรรค์ น่าจะมีอายุราวสมัยรัชกาลที่ 4–5

ภายนอกมีเสมารอบอุโบสถ น่าจะสลักขึ้นจากหิน แต่มาปั้นปูนทับ แล้วทาสีขาวหมดทุกใบ ตั้งอยู่บนฐานเตี้ย ๆ ประดับลวดลายง่าย ๆ เอวเสมาเป็นกระหนกเล็ก ๆ งอนขึ้น ใบเสมาเอกสลักจากหินอ่อนแบบที่นิยมกันในสมัยรัชกาลที่ 3 แต่ถูกปิดประดับด้วยกระจกสีจนหมด 

วิหารตั้งอยู่ในกำแพงแก้วข้างอุโบสถ หน้าบันปั้นปูนทาสีเป็นลายธรรมจักร มีหน้าต่างด้านละ 3 ช่อง มีประตูด้านหน้า 1 ช่อง ไม่มีประตูหลัง วิหารได้รับการบูรณะระหว่างปี พ.ศ. 2524–2527 ภายในประดิษฐาน *หลวงพ่อดำ* น่าจะอายุราวสมัยอยุธยาตอนปลาย เพิ่งมีการลงรักปิดทองหลวงพ่อดำใหม่ทั้งองค์เมื่อ พ.ศ. 2548 ซึ่งคาดว่าลงรักปิดทองเพื่อซ่อมแซมร่องรอยผุพังชำรุด ข้างวิหารมีพระปรางค์ขนาดเล็กประดิษฐานอยู่องค์หนึ่ง

ศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ทรงไทย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2499 บูรณะเมื่อ พ.ศ. 2530 ภายในมีธรรมาสน์ซึ่งมีจารึกอยู่บนพนักพิงหลังว่าสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2459 หอระฆังได้รับการบูรณะใหม่แต่ยังคงลักษณะเดิมในสมัยอยุธยาตอนปลาย หมู่กุฏิเป็นอาคารไม้เรือนไทย

วัดยังมีโรงเรียนพระปริยัติธรรม เป็นอาคารขนาดเล็ก ตั้งอยู่นอกเขตสังฆาวาส สร้างใน พ.ศ. 2535

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการเฑียร
* พระอธิการบอน อมโร
* พระมหาลมูล
* พระครูโสภณสาธุวัฒน์ (ทัน ยุตติธมฺโม)
* พระปลัดบุญชู เตชวโร ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ พ.ศ. 2541 ถึงปัจจุบัน

## อ้างอิง

สมรโกฏิ
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตตลิ่งชัน
วัดกระจัง

**วัดกระจัง** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งเหนือของคลองบางระมาด ในแขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร วัดมีศูนย์การเรียนรู้ชุมชนตั้งอยู่ในที่ดินวัด

## ประวัติ
วัดกระจังสร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2326 ไม่ทราบนามและประวัติผู้สร้าง สันนิษฐานว่าน่าจะมีผู้ยกที่ดินให้เป็นที่สร้างวัดและชาวบ้านละแวกนั้นร่วมกันสร้างขึ้นมา และน่าจะได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาราว พ.ศ. 2330

## อาคารเสนาสนะ
อุโบสถเดิม เป็นโบสถ์มหาอุต มีฐานเสมาเป็นแบบอยุธยาตอนปลาย สถาปัตยกรรมใบเสมาเป็นศิลาแลงนั่งแท่น ไม่มีซุ้มเสมา และยังคงใช้กระเบื้องว่าวดินเผาแบบอยุธยา ต่อมาเมื่อพ.ศ. 2516 ได้บูรณะอุโบสถจากเดิม 3 ห้อง ขยายเป็น 5 ห้อง ณ พัทธสีมาเดิม ประตูด้านหน้า 1 ช่อง ด้านหลัง 1 ช่อง การบูรณะครั้งนี้ได้รับการบริจ่คทรัพย์จาก พ.ต.ญ.อัญชัน แปลกสุวรรณ จำนวน 700,000 บาท เมื่อแล้วเสร็จ สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณสมเด็จพระสังฆราช วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม เสด็จพระดำเนินที่ท่าราชวรดิฐ ประทับเรือพระที่นั่งมาขึ้นท่าน้ำวัดกระจัง เป็นองค์ประธานยกช่อฟ้าอุโบสถ สมโภชอุโบสถ และประทับ ณ ศาลารับเสด็จด้านข้างอุโบสถ ประทานของที่ระลึกให้พระสงฆ์และประชาชน  เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานปางสมาธิ เป็นพระพุทธรูปศิลาแลงพอกด้วยปูนปั้นลงรักปิดทอง พระประธาน 1 องค์ และพระพุทธบริวารประดิษฐานบนฐานชุกชี หันพระพักตร์ครบทั้ง4ทิศ จำนวน 17 องค์ พระอัครสาวก 2 องค์ เป็นการสร้างตามคติพระรักษาเมือง จึงได้ถวายพระนามพระประธานในอุโบสถว่า พระพุทธรักษาเมือง

ศาลาการเปรียญ หลังเดิมตั้งอยู่ด้านหลังอุโบสถ เป็นอาคาร 2 ชั้น ขั้นบนเป็นไม้ ชั้นล่างเป็นคอนกรีต ปัจจุบันได้ทำการรื้อถอนและสร้างใหม่ เป็นอาคารคอนกรีต2ชั้น ชั้นบนศาลามีธรรมาสน์ไม้ ฐาน 8 เหลี่ยม รอบฐานเขียนภาพจิตรกรรมเรื่องรามเกียรติ์ สร้างด้วยศรัทธาของนางสาวอำนวย เฉยพ่วง และนางสาววัชรี เฉยพ่วง อุทิศแด่บุพการี

อาคารปฏิบัติธรรมสนธยาภาวนานิมิตรมงคล เป็นอาคารเอนกประสงค์2ชั้น เพื่อใช้จัดงานบำเพ็ญกุศล ศาสนพิธีและกิจกรรมของชุมชน โดยการบริจาคทรัพย์ของ ดร.สนธยา กล่อมเปลี่ยน

วิหารอดีตเจ้าอาวาสตั้งอยู่ด้านหน้าศาลาการเปรียญ ภายในประดิษฐานรูปอดีตเจ้าอาวาส ได้แก่ พระอาจารย์แย้ม และพระครูสังฆรักษ์ (ต่วน) 

หมู่กุฏิสงฆ์เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว ทรงไทย ยกพื้น ตั้งอยู่ฝั่งด้านทิศตะวันตกของวัด หอระฆังเก่าสร้างด้วยไม้สักแบบโบราณ เครื่องบนตัวลำยองสลักไม้ ส่วนหอระฆังใหม่ก่ออิฐถือปูน อยู่บริเวณปากคูน้ำภายในวัด 

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำวัดคือ พระอินทร์ พระยม และท้าวเวสสุวรรณ ด้านหน้าอุโบสถ

ปัจจุบันมีการจัดแสดงจุดเรียนรู้เรือกำปั่นและเรือบิณฑบาต

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์แดง
* พระอธิการแย้ม ธมฺมสโร
* พระครูสังฆรักษ์ต่วน อุตฺตรธมฺโม
* พระสมุห์ฟุ้ง วิจารธมฺโม พ.ศ. 2508–2547
* พระครูสิทธิวัฒนคุณ (พรพรหม ฐิตคุโณ) พ.ศ. 2548-ปัจจุบัน

## อ้างอิง

กระจัง
วัดน้อยใน

**วัดน้อยใน** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงตลิ่งชัน เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร งานประจำปีที่สำคัญคืองานเทศน์มหาชาติในปลายเดือน 10 เริ่มจัดมาตั้งแต่ พ.ศ. 2520 วัดมีโรงเรียนทีปังกรวิทยาพัฒน์ (วัดน้อยใน) ในพระราชูปถัมภ์ฯ ตั้งอยู่ในที่ดินวัด

## ประวัติ
วัดสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2305 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังสุดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2525 สันนิษฐานว่าเป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยอยุธยาตอนปลาย ครอบครัวของนางน้อยซึ่งเป็นหญิงหม้าย มีบุตรสาว 2 คน คือ ผึ้งและจีด พร้อมด้วยพระสงฆ์รูปหนึ่งคือ พระอาจารย์หน่าย ซึ่งเป็นพระวิปัสสนา และข้าทาสบริวารของนางน้อยได้อพยพโดยทางเรือจากบ้านป่าถ่าน เกาะเมืองอยุธยา จนมาถึงบริเวณนี้ นางน้อยเห็นว่าบริเวณนี้เป็นป่ารกปราศจากผู้คน จึงจับจองที่ทำมาหากิน และทางตอนใต้ที่ดินมีวัดร้างตั้งอยู่ มีโบสถ์เก่าและวิหารรูปเรือสำเภา 

ในสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชที่บ้านเมืองสงบแล้ว มีผู้คนมาอาศัยอยู่ในบริเวณนี้มากขึ้น นางน้อยกับพระอาจารย์หน่ายและชาวบ้านได้ร่วมกันบูรณะวัดร้าง มีพระอาจารย์หน่ายเป็นสมภาร มีพระสงฆ์มาสมัครเป็นศิษย์เพื่อเรียนวิปัสสนากรรมฐานกันมากมาย จนเมื่อสิ้นพระอาจารย์หน่ายกับนางน้อย นางผึ้งบุตรสาวคนโตผู้ไปได้สามีอยู่ที่บางเขนก็ได้สร้างวัดหนึ่ง แล้วจะตั้งชื่อวัดว่า "วัดน้อย" ตามชื่อมารดา แต่นางจีดผู้เป็นน้องไม่ยินยอม เพราะอยากจะให้วัดที่มารดาบูรณะมีชื่อว่าวัดน้อยเช่นกัน ทั้งสองคนตกลงกันไม่ได้ พระอาจารย์จีนผู้เป็นสมภารต่อจากพระอาจารย์หน่าย ได้ตัดสินใจให้วัดที่นางผึ้งสร้างใหม่มีชื่อว่า "วัดน้อยนอก" ส่วนวัดที่นางน้อยผู้เป็นมารดาได้บูรณะมีชื่อว่า "วัดน้อยใน"

## อาคารเสนาสนะ
อุโบสถหลังเก่ารื้อถอนเมื่อปี พ.ศ. 2524 แล้วสร้างอุโบสถหลังใหม่ขึ้น ณ ตำแหน่งเดิม มีพิธีวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2525 เป็นอุโบสถทรงไทย มุงกระเบื้องดินเผาเคลือบ มีช่อฟ้า ใบระกา และหางหงส์ หน้าบันทั้งด้านหน้าและด้านหลังประดับตกแต่งด้วยลวดลายปูนปั้นต่าง ๆ มีเครื่องหมาย "พร" ประดับมงกุฎอันเป็นพระนามย่อจาก "เพชรรัตน์" ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี กรมพระนครปฐมบรมขัตติยานี มหาธีรราชธิดา พระประธานในอุโบสถหล่อขึ้นใหม่ตามแบบพระพุทธรูปสุโขทัย เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 3 ศอก 9 นิ้ว ลงรักปิดทอง ประดิษฐานบนฐานชุกชีปิดทองประดับกระจก มีนามว่า *พระพุทธวชิรสุวัทนาสิริโสภาบพิตร*

เจดีย์ตั้งอยู่ด้านหลังอุโบสถ เป็นเจดีย์ทรงระฆังแบบอยุธยาขนาดใหญ่ทาสีทองทั้งองค์ ศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้ทรงไทยยกพื้น ศาลาบำเพ็ญกุศลตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเมรุ ศาลาริมน้ำอยู่ริมคลองบางกอกน้อย สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2533 ประดิษฐานรูปเหมือนของอดีตเจ้าอาวาส 2 รูป คือ พระครูวิทยานุกูล (มั่ง อินฺทสโร) และพระอธิการนิ่ม โกวิโท

## รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงตาบุญมา
* พระครูวิทยานุกูล (มั่ง อินฺทสโร)
* พระอธิการนิ่ม โกวิโท, หลวงตาขัณท์ (รักษาการ 2 ปี)
* พระมหาวิรัต จนฺทเทโว
* พระครูอดุลย์สาธุวัฒน์ (ชื้น ธมฺมสาโร)

## อ้างอิง

น้อยใน
อาหารชานตง

thumb|250x250px|Map showing major regional cuisines of China

**อาหารชานตง** () เป็นที่รู้จักกันทั่วไปในภาษาจีนว่า **หลู่ไช่** เป็นหนึ่งในแปดตระกูลการทำอาหารของอาหารจีน และเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลการทำอาหารที่ยิ่งใหญ่ () มีต้นกำเนิดมาจากรูปแบบการทำอาหารพื้นเมืองของมณฑลชานตง ซึ่งเป็นมณฑลชายฝั่งทะเลทางตอนเหนือของจีน
วัดเรไร (กรุงเทพมหานคร)

**วัดเรไร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของคลองชักพระ ใกล้ปากคลองบางระมาด ในแขวงคลองชักพระ เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร

## ประวัติ
วัดเรไรสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2323 หรืออาจก่อนหน้านี้ กล่าวกันว่าผู้สร้างวัดคือเจ้าต่างกรม 3 องค์ ต่อมากลายเป็นวัดร้าง ชาวบ้านจึงได้ช่วงกันบูรณปฏิสังขรณ์ให้กลับมาเป็นวัดที่มีพระสงฆ์ และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อประมาณ พ.ศ. 2419 บางสำนวนเล่าว่าผู้ปฏิสังขรณ์วัดใหม่คือเจ้านาย 3 พระองค์ในสมัยรัชกาลที่ 1 ได้แก่ กรมพระนราเทเวศน์ กรมหลวงนเรศโยธี และกรมหลวงเสนีบุรีรัตน์

จากหลักฐานเอกสารในราชกิจจานุเบกษา รัชกาลที่ 5 เล่ม 1 แผ่นที่ 43 ระบุผู้ขอพระราชทานวิสุงคามสีมา ตรงกับวันศุกร์ เดือน 8 ขึ้น 14 ค่ำ ปีมะเส็ง ตรีศก พ.ศ. 2424 คือ หม่อมเจ้ากำพร้า หม่อมเจ้าเขียน หม่อมเจ้าสว่าง กับหลวงพุทธมากร พระอนุวงศ์ชั้นหม่อมเจ้าทั้งสามเป็นพระธิดาในเจ้าฟ้ากรมขุนอิศรานุรักษ์ ต้นราชสกุลอิศรางกูร

พ.ศ. 2554 เริ่มมีการประกาศเชิญชวนให้ผู้มี่จิตศรัทธาร่วมซื้อที่ดินเพื่อทำถนนเข้าวัด

## อาคารเสนาสนะ
อุโบสถมีพาไลรอบ หน้าบันก่ออิฐถือปูน มีช่อฟ้าเป็นปูนปั้นแบบนกหัวเจ่า (รูปหัวนาค) หน้าบันประดับลายปูนปั้น หน้าบันด้านหน้าเป็นปูนปั้นลายเครือเถาประดับเครื่องถ้วยลายคราม ด้านล่างเป็นลายก้านขด หน้าบันด้านหลังตอนบนเป็นลายรูปวิมาน มีปราสาทอยู่บนก้อนเมฆ ตอนล่างเป็นรูปครุฑเบือน จับลายก้านขดช่อหางโต มีสิงห์เกาะอยู่ที่ตัวลาย กรอบซุ้มประตูหน้าต่างปั้นปูนเป็นลายเทศประดับสวยงาม ในอุโบสถมีพระประธานเป็นพระพุทธรูปปางสมาธิ หล่อด้วยโลหะ หน้าตัก 3 ศอก 9 นิ้ว ครองจีวรลายดอกพิกุลแบบพระพุทธรูปสมัยรัตนโกสินทร์

ใบเสมาเป็นเสมาหินใบเล็ก ส่วนที่มุมทางด้านหน้าของกำแพงแก้วอุโบสถ มีเจดีย์รายเป็นเจดีย์ทรงระฆังองค์เล็ก ๆ อยู่ทั้งทางซ้ายและขวา เป็นแบบเจดีย์ที่นิยมในสมัยรัชกาลที่ 3 เจดีย์องค์ใหญ่เป็นทรงระฆัง คล้ายเจดีย์ที่นิยมสร้างในสมัยรัชกาลที่ 4 วิหารหลวงพ่อดำติดกับเจดีย์องค์ใหญ่ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปองค์ใหญ่ 3 องค์ ปิดทองทั้งหมด ที่สำคัญคือ *หลวงพ่อดำ* เป็นพระพุทธรูปประทับนั่งปางมารวิชัย

มณฑปพระพุทธฉาย ผนังด้านในมีภาพปูนปั้นนูนรูปพระพุทธเจ้าประทับยืนอุ้มบาตร พร้อมด้วยพระอัครสาวก 2 องค์ เบื้องซ้าย-ขวา อยู่ในอิริยาบถยืนอุ้มบาตรเช่นเดียวกัน

## งานประเพณี
วัดเรไรการจัดงานในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนาต่าง ๆ เช่น งานประจำปีปิดทองหลวงพ่อดำและพระพุทธฉายจำลอง จัดขึ้น 3 วัน ระหว่างวันที่ 13–15 มีนาคม

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระอาจารย์ลื่น
* พระอาจารย์เผือก
* พระอาจารย์เอี่ยม
* พระสมุห์ด้วง
* พระอาจารย์บัว
* พระครูสุนทรธรรมกิจ
* พระครูใบฎีกาสุพจน์
* พระครูธรรมกิจสุนทร พ.ศ. 2502–2528
* พระครูสิริจันทโสภิต (สมจิตต์ จนฺทูปโม) พ.ศ. 2528–2554
* พระมหากฤษณะ ดรุโณ ตั้งแต่ พ.ศ. 2545

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

เรไร
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตตลิ่งชัน
การทดลองโดยนำเชื้อเข้าสู่มนุษย์

**การทดลองโดยนำเชื้อเข้าสู่มนุษย์** () เป็นการทดลองทางคลินิกชนิดหนึ่งที่นำมาใช้ในการพัฒนาวัคซีนหรือยาอื่นๆ โดยอาศัยการทำให้อาสาสมัครติดเชื้อโรคโดยจงใจ การทดลองประเภทนี้เป็นการทดลองที่ยังมีข้อถกเถียงอยู่มาก เพราะมีการเพิ่มความเสี่ยงให้แก่อาสาสมัครที่มากเกินกว่าผลข้างเคียงของยาที่ต้องการทดลอง
## อ้างอิง

หมวดหมู่:การวิจัยในมนุษย์
เอปามีโนนดัส

thumb|305px|ยุทธการที่เลฟก์ตรา (371 ปีก่อนคริสตกาล)
**เอปามีโนนดัส** (กรีกโบราณ: Ἐπαμεινώνδας) เป็นขุนพลชาวกรีกจากนครธีบส์และเป็นรัฐบุรุษของศตวรรษที่ 4 ก่อนคริสตกาล เขาผู้พลิกโฉมของนครธีบส์ของกรีกโบราณ เขานำพาแว่นแคว้นกรีกให้รอดพ้นจากการตกอยู่ใต้อำนาจของสปาร์ตา เขาสามารถทำลายอำนาจทางของสปาร์ตาในยุทธการที่เลฟก์ตราในปี 371 ก่อนคริสตกาล และสามารถปลดปล่อยทาสเชื้อชาติกรีกจำนวนมากที่ตกเป็นทาสของสปาร์ตามายาวนานกว่า 230 ปี เอปามีโนนดัสเปลี่ยนแผนที่ทางการเมืองของกรีกจากหน้ามือเป็นหลังมือ เขาหันหลังให้มิตรเก่าและแสวงหามิตรใหม่ และควบคุมการก่อร่างสร้างเมืองทั้งหมด 

นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้คิดค้นและประยุกต์ยุทธวิธีในสนามรบหลายอย่าง ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือการจัดทัพแบบแทยงมุม จัดกองที่เก่งสุดไว้หน้าสุด และลดหลั่นตามความเก่งลงไป ซึ่งทำให้สามารถเอาชนะทัพสปาร์ตาที่มีจำนวนมากกว่าได้ ยามที่เขาเสียชีวิต สปาร์ตาอยู่ในภาวะอ่อนแอมาก อย่างไรก็ตาม ความเปลี่ยนแปลงที่เขานำมาสู่ระบอบการปกครองของกรีกกลับไม่ยืนยาวนักหลังเขาเสียชีวิต นครธีบส์อันเกรียงไกรถูกทำลายล้างจนสิ้นซากโดยอเล็กซานเดอร์มหาราชในเวลา 27 ปีหลังเขาเสียชีวิต

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รัฐบุรุษกรีกโบราณ
หมวดหมู่:แม่ทัพกรีกโบราณ
หมวดหมู่:เสียชีวิตในสงคราม
วัดช่างเหล็ก (กรุงเทพมหานคร)

**วัดช่างเหล็ก** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของคลองชักพระ ในแขวงคลองชักพระ เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร

## ประวัติ
วัดช่างเหล็กเดิมชื่อ **วัดปางเหล็ก** สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2323 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2330 แต่สันนิษฐานว่าวัดน่าจะเก่าแก่กว่านั้น ดังเห็นได้จากพระพุทธรูปหินทรายหรือหลวงพ่อดำ และตำแหน่งของเขตพุทธาวาสของวัดที่ตั้งที่อยู่ห่างจากฝั่งคลองชักพระซึ่งเป็นแม่น้ำเจ้าพระยาสายเดิมมาก เชื่อว่าน่าจะสร้างในสมัยอยุธยา ก่อนที่จะได้รับการบูรณะในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น เช่น รูปทรงอุโบสถที่อาจเก่าถึงรัชกาลที่ 1 และเจดีย์ทรงเครื่องย่อมุมแบบสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น 2 องค์ที่หน้าอุโบสถ

ชื่อของวัดนั้นมาจากอาชีพของชาวบ้านรอบ ๆ วัดที่มีอาชีพตีเหล็ก โดยเฉพาะทำเคียวเกี่ยวข้าว เพราะฝีมือการตีเคียวเป็นที่เลื่องลือ

วัดมีโรงเรียนปริยัติธรรมเปิดสอนเริ่มมาตั้งแต่ พ.ศ. 2484 นอกจากนี้ยังได้ให้ที่ดินสร้างโรงเรียนระดับประถมศึกษาขึ้นในที่วัดและจัดให้มีห้องสมุดประชาชนอีกด้วย

## อาคารเสนาสนะ
อุโบสถสร้างขึ้นใหม่เมื่อ พ.ศ. 2497 มีขนาด 7 ห้อง ด้านหน้ามีประตู 3 ช่อง ด้านหลัง 2 ช่อง หน้าบันด้านหน้าเป็นรูปเทวดาทรงครุฑ ด้านหลังเป็นเทวดาทรงหนุมาน ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเขียนด้วยสีน้ำมัน เป็นรูปพุทธประวัติฝีมือช่างร่วมสมัย ใบเสมาเป็นหินแกรนิตสีเทาดำ มีกนกเอวเป็นเศียรนาค ยอดเป็นมงกุฎครอบ

วิหารอยู่ข้างอุโบสถเป็นอาคารทรงไทย หน้าบันเป็นภาพพระพุทธรูปปางป่าเลไลยก์ ภายในประดิษฐาน *หลวงพ่อดำ* หรือ *หลวงพ่อปราการ* พระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตัก 4 ศอก ผู้คนนิยมมาบนบานศาลกล่าวหลวงพ่อดำ โดยเฉพาะไม่ให้ติดทหาร มีการแก้บนคือไข่ต้มและลิเก วิหารยังเป็นที่ประดิษฐานรูปเหมือนของอดีตเจ้าอาวาส เช่น พระครูศีลขันธ์วิจารณ์ (ทองดี)

เจดีย์ทรงเครื่องย่อมุม 2 องค์ ศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้น ตั้งอยู่ลานด้านหน้าวิหารและอุโบสถ และมีเจดีย์ทรงระฆัง 2 องค์ ขนาดใกล้เคียงกันอยู่ด้านหน้าวัดด้านริมคลองบางกอกน้อย อีกองค์หนึ่งอยู่ใกล้ปากคลองบางระมาด มณฑปพระพุทธบาทตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของวัด ประดิษฐานพระพุทธบาทจำลอง

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระภิกษุเพิก
* พระภิกษุบ่าย พ.ศ. 2451
* พระครูศีลขันธ์วิจารณ์ (ทองดี) พ.ศ. 2481–2525
* พระอธิการเอื้อน โอภาโส (โบ)
* พระวินัยธรสมพิศ ชุตินทโร
* พระครูเกษมจิตตานุยุต (สวง)
* พระครูวิมล วัชรกิตติ (วิเชียร มหาวีโร) 
* พระครูสังฆรักษ์วรท อภิวโร (2560-ปัจจุบัน)

## อ้างอิง

ช่างเหล็ก
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตตลิ่งชัน
กลาดิส วิลเลิมส์

thumb|กลาดิส วิลเลิมส์

**กลาดิส วิลเลิมส์** () เกิดวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1977 ที่สโคเติน ประเทศเบลเยียม เป็นนักยิงธนูทดกำลังชาวเบลเยียม เธอได้เข้าร่วมการแข่งขันของสหพันธ์กีฬายิงธนูสากล, เวิลด์คัพรายการสำคัญ โดยการรับเหรียญรางวัลบนเวที และการแข่งขันยิงธนูชิงแชมป์โลก ซึ่งได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันในร่ม เธอสร้างสถิติโลกที่ 149 สำหรับรอบ 15 ลูกธนูในปี ค.ศ. 2011 ซึ่งเป็นสถิติที่ยืนหยัดกระทั่งถูกทำลายโดยผลงานสมบูรณ์แบบครั้งแรกของซารา โลเปซ ที่สถิติ 150 ในปี ค.ศ. 2013 และสถิติโลกของสหพันธ์กีฬายิงธนูสากลที่ 1411 แต้มในปี ค.ศ. 2007 ที่โลซาน อันดับโลกสูงสุดที่เธอทำได้คือที่ 4 ในปี ค.ศ. 2007

## อ้างอิง

หมวดหมู่:นักยิงธนูหญิงชาวเบลเยียม
หมวดหมู่:บุคคลจากสโคเติน
เอลีซา โลมัน

**เอลีซา โลมัน** () เกิดวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1998 ที่เฟลิร์สไฮม์ เป็นนักวอลเลย์บอลชาวเยอรมัน

## อาชีพ
เธอเข้าร่วมการแข่งวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก รุ่นอายุไม่เกิน 18 ปี 2015 และวอลเลย์บอลหญิงเนชันส์ลีก 2018

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* FIVB profile 
* https://www.cev.eu/Competition-Area/PlayerDetails.aspx?TeamID=8957&PlayerID=60451&ID=757
* https://www.schweriner-sc.com/mannschaft/1-liga-saison-201718/

หมวดหมู่:นักวอลเลย์บอลหญิงชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเฮ็สเซิน
วัดเทพากร (กรุงเทพมหานคร)

**วัดเทพากร** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในแขวงบางพลัด เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร

วัดเทพากรสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2375 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2380 ผู้สร้างวัดคือท้าวเทพากร (ทอง) เป็นชาวมอญและเป็นเสนาอำมาตย์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทราบมาว่าพระองค์มีพระราชประสงค์จะสร้างวัดโดยไม่ออกพระนามจึงพระราชทานเงินแก่เสนาอำมาตย์ไปสร้างวัด อำมาตย์ผู้พี่คือท้าวเทพากรได้สร้างวัดเทพากร ส่วนอำมาตย์ผู้น้องคือท้าวเทพนารีได้สร้างวัดเทพนารี

เมื่อแรกสร้างมีชื่อว่า **วัดทอง** ตามชื่อเดิมของผู้สร้าง ขณะที่เจ้าฟ้ามงกุฎยังผนวช ได้เสด็จพระราชดำเนินมาที่วัดแห่งนี้และได้พระราชทานนามวัดอย่างเป็นทางการว่า **วัดท้าวเทพากร** เพื่อให้ตรงกับยศถาบรรดาศักดิ์ของผู้สร้าง (เข้าใจว่าเวลานั้นนายทองทูลเกล้าถวายเป็นพระอารามหลวง) ต่อมาในสมัยพระอุปัชฌาย์เหมเจ้าอาวาสให้ใช้คำเรียกกันสั้น ๆ ว่า **วัดบางพลูบน** หรือ **วัดบน** เพราะตั้งอยู่ปากคลองบางพลู ขณะเดียวกันวัดเทพนารีก็เรียกว่า "วัดบางพลูล่าง"

วัดเทพากรหันหน้าสู่แม่น้ำเจ้าพระยา พระอุโบสถได้รับการปฏิสังขรณ์ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เจดีย์ทรงมอญ ภายในมีพระเครื่องเนื้อดินเผา ผสมผงสีขาว บรรจุไว้ในเจดีย์ เจดีย์องค์ใหญ่ บริเวณใกล้กันกับพระอุโบสถของวัด และได้ทำการลำเลียงพระเครื่องจากวัดเลียบ ซึ่งสมเด็จพระศรีมหาโพธิ์หรือท่านขรัวอีโต้ได้สร้างไว้ก่อนมรณภาพ โดยขนย้ายมาทางเรือตามแม่น้ำเจ้าพระยา เพื่อมาบรรจุไว้ในองค์พระเจดีย์ใหญ่ดังกล่าว เจดีย์ย่อมุมไม้สิบของวัด ปัจจุบันอยู่ในโรงเรียนวัดเทพากร

## อ้างอิง

เทพากร
เทพากร
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตบางพลัด
วัดเทพนารี

**วัดเทพนารี** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงบางพลัด เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร

วัดเทพนารีสร้างเมื่อ พ.ศ. 2329 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2335 ชาวมอญสองพี่น้องที่มาพึ่งพระบรมโพธิสมภารของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชเป็นผู้สร้าง โดยผู้พี่สร้างวัดเทพากร ผู้น้องสร้างวัดเทพนารี เมื่อแรกสร้างน่าจะชื่อ **วัดเงิน** เพื่อคู่กับวัดทอง ในสมัยพระอุปัชฌาย์เหมเจ้าอาวาสเรียก **วัดบางพลูล่าง** ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงแปลงนามวัดเทพนารีเป็น **วัดเทพากรนารี** ดังปรากฏในพระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์รัชกาลที่ 4 ฉบับเจ้าพระยาทิพากรวงศ์ (ขำ บุนนาค)

ถึงแม้ว่าตามประวัติจะระบุว่าสร้างในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช แต่ก็มีข้อสันนิษฐานว่าน่าจะสร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยา ดูได้จากพระเจดีย์ยุคสมัยพระบรมโกศด้วยใบเสมาคู่เป็นของสมัยนั้น รวมถึงพระพุทธรูปในวิหารบางองค์เป็นของสมัยอยุธยา

พระอุโบสถและพระวิหารวางตัวขนานกัน ล้อมรอบด้วยกำแพงแก้ว ที่สี่มุมของกำแพงแก้วมีพระปรางค์ประจำมุมตั้งอยู่ อุโบสถปฏิสังขรณ์ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว วิหารหลังใหญ่ทรวดทรงแอ่นโค้งคล้ายรูปเรือ ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปูนปั้นขนาดหน้าตักกว้าง 59 นิ้ว สูง 79 นิ้ว ศิลปะสุโขทัย พุทธลักษณะสวยงาม สีทองอร่ามเรือง พระพุทธรูปปูนปั้นนี้ปัจจุบันพบว่ามีพระพุทธรูปทองคำอยู่ภายใน มีเนื้อทองคำร้อยละ 89.84 ด้านหลังพระวิหารและพระอุโบสถมีเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสองเป็นเจดีย์ประธาน

## อ้างอิง

เทพนารี
เทพนารี
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตบางพลัด
ยาฉะฮิเมะ: เจ้าหญิงครึ่งอสูร

***ยาฉะฮิเมะ: เจ้าหญิงครึ่งอสูร*** () เป็นภาคแยกและภาคต่อ ออริจินอลอนิเมะเนื้อหาสืบเนื่องต่อจาก อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน ผลงานของนักเขียนการ์ตูน รูมิโกะ ทากาฮาชิ โดยภาคนี้ก็ได้มีบทบาทส่วนร่วมสำคัญในการออกแบบตัวละครหลักและวางพล็อตเรื่องร่วมกับทีมงานสร้างอนิเมะชุดเดิม 

เรื่องราวในภาคนี้เน้นไปที่รุ่นลูกตัวละครหลักของผลงาน ยาฉะฮิเมะ: เจ้าหญิงครึ่งอสูร *โทวะ* *เซ็ตสึนะ* ลูกสาวฝาแฝดของเส็ตโชมารู และ *โมโรฮะ* ลูกสาวของอินุยาฉะกับคาโงเมะ ใน พ.ศ. 2563 (ค.ศ.2020) เดือนพฤษภาคม นิตยสารโชเน็งซันเดย์ ฉบับที่ 24 ได้ประกาศข่าวอนิเมะและเปิดเผยตัวละครหลัก ไม่นานจากนั้นกำหนดการออกอากาศระบุเป็นช่วงฤดูใบไม้ร่วง โดยต่อมาได้ยืนยันวันเริ่มในวันเสาร์ที่ 3 ตุลาคม วิซมีเดีย (Viz Media) ได้สิทธิ์การฉายในแบบดิจิตัลในทวีปอเมริกาเหนือและลาตินอเมริกา ส่วนในเอเชีย มีเดียลิงก์ (Medialink) ได้สิทธิ์การฉาย ซึ่งทั้งนี้มีเขตสตรีมมิ่งรวมถึงประเทศไทย ที่สามารถรับชมได้ผ่านช่อง Ani-One (Ani-One動漫專區) ทางยูทูบ ตั้งแต่วันเสาร์ที่ 3 ตุลาคม ในเวลา 17:00 นาฬิกา ตามเวลาประเทศไทย ลักษณะเสียงพากษ์ญี่ปุ่น-คำบรรยาย(มีบรรยายไทย) ออกอากาศในทุกวันเสาร์ จำนวน 24 ตอนจบ 

## เนื้อเรื่อง

เรื่องราว ในยุคสงครามกลางเมืองเซนโกคุ สองพี่น้องฝาแฝด โทวะ และเซตสึนะ ที่เป็นลูกครึ่งอสูร ได้พรากจากกันจากเหตุไฟป่าครั้งใหญ่ โทวะออกเดินทางตามหาน้องสาวที่หายไป ในขณะที่เซตสึนะถูกเลี้ยงดูโดยอสูร พวกเธอเติบโตขึ้นมาเป็นเด็กสาวที่แข็งแกร่งและกล้าหาญ จนมีเหตการ์ณที่ทำให้ฝาเเฝดทั้งสองพบกัน เเละได้ฟังคำบอกเล่าจากผู้ที่เลี้ยงดูพวกเขาก็เริ่มออกเดินทางมุ่งสู่สุดขอบของประจิม เพื่อช่วยเหลือโลกให้พ้นภัย เเะเพื่อได้พบพ่อเเม่ของตนอีกครั้ง

## รายชื่อตอน

## เพลงประกอบ
### เพลงเปิด-เพลงปิด
เพลงเปิด: เพลง NEW ERA  ขับร้อง SixTONES / เนื้อเพลง Page Grace, Dr. Loui, Naoki Itai / เรียบเรียงและจัดเรียง Naoki Itai, MEG

เพลงปิด: เพลง Break  ขับร้อง Uru / เนื้อเพลงและเรียบเรียง Uru / จัดเรียง Yaffle

### ดนตรีเพลงประกอบ
ดนตรีพื้นหลัง OST (Original Soundtrack) / BGM (Background Music) 
สร้างสรรค์ทำนองและอำนวยเพลง คาโอรุ วาดะ 

## อ้างอิง

## อ่านเพิ่ม
* 

## แหล่งข้อมูลอื่น

*  
*  
*  
* 
* 

ย
หมวดหมู่:การ์ตูนญี่ปุ่นเกี่ยวกับการเดินทางข้ามเวลา
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์เกี่ยวกับการเดินทางข้ามเวลา
หมวดหมู่:โยไกในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:การไล่ผีในอนิเมะและมังงะ
หมวดหมู่:อนิเมะที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:อินุยาฉะ
หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ภาคต่อ
หมวดหมู่:อนิเมะภาคแยก
หมวดหมู่:ซันไรส์
หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นครึ่งปิศาจ
หมวดหมู่:เมเดียลิงก์
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ของนิปปงทีวี
หมวดหมู่:อะนิเพล็กซ์
พีระมิดแห่งการเรียนรู้

**พีระมิดแห่งการเรียนรู้** () บางตำราเรียกว่า **กรวยประสบการณ์** หรือ **กรวยแห่งการเรียนรู้** เป็นกลุ่มของรูปแบบการเรียนรู้ที่เป็นที่รู้จักและแสดงถึงความสัมพันธ์ของระดับการจดจำความรู้ที่เกิดจากประเภทของการเรียนรู้ที่หลากหลาย การแสดงค่าจะอยู่ในรูปของร้อยละ และแบ่งเป็นระดับชั้นที่แยกออกจากกันภายใน "พีระมิดแห่งการเรียนรู้" โดยทั่วไปแล้วมักแบ่งระดับการเรียนรู้ที่ร้อยละ 10, 20, 30, 50 และ 90

## ลักษณะ
การแสดงข้อมูลในลักษณะนี้น่าเชื่อว่าเริ่มในหนังสือชื่อ *Audio-Visual Methods in Teaching* ใน ค.ศ. 1954 ส่วนรูปแบบพีระมิดถูกพัฒนาโดย National Training Laboratories (NTL) ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1960 ซึ่งการวิจัยภายในฉบับดั้งเดิมสูญหาย อย่างไรก็ตามรูปแบบพีระมิดของ NTL ได้กลายมาเป็นตัวแทนกลางของมโนทัศน์นี้ จากการที่มีการวาดรูปแบบที่มีพื้นฐานจากพีระมิดนี้เป็นจำนวนมาก โดยทั่วไปแล้วรูปแบบของ NTL มักแสดงข้อมูลดังนี้

## การวิจารณ์
การวิจารณ์เกิดขึ้นกับรูปแบบฉบับแรก ๆ เช่น รูปแบบกรวยประสบการณ์ของเดล นักวิจารณ์รายงานถึงความไม่สอดคล้องกันระหว่างพีระมิดแห่งการเรียนรู้และการวิจัย การวิจัยเรื่องพีระมิดแห่งการเรียนรู้ของ NTL สูญหาย ทำให้การศึกษาในศาสตร์นี้มีที่มาจากระเบียบวิธีและการควบคุมคุณภาพที่ไม่เป็นที่รู้จัก ประกอบกับการไม่ทราบข้อมูลเกี่ยวกับการลดอิทธิพลของตัวแปรต่าง ๆ เช่น เวลา ประชากร การทดสอบ เป็นต้น ส่งผลให้ผลการศึกษาไม่เป็นที่น่าเชื่อถือ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:การเรียนรู้
หมวดหมู่:ประชานศาสตร์
หมวดหมู่:จิตวิทยาการศึกษา
หมวดหมู่:จิตวิทยาพัฒนาการ
หมวดหมู่:เชาวน์ปัญญา
หมวดหมู่:การประเมินทางประสาทจิตวิทยา