สภานิติบัญญัติฮ่องกง

**สภานิติบัญญัติแห่งเขตบริหารพิเศษฮ่องกง** หรือ **LegCo** (, ) คือสภานิติบัญญัติระบบสภาเดี่ยวแห่งเขตบริหารพิเศษฮ่องกงแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน 

สภานิติบัญญัติฮ่องกงประกอบด้วยสมาชิกจำนวน 70 คน โดย 35 คนมาจากการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนในเขตเลือกตั้งทั้งห้าเขตโดยใช้การเลือกตั้งระบบสัดส่วนและวิธีการคำนวณแบบเหลือเศษสูงสุดและโควตาแฮร์ ในขณะที่อีก 35 คนนั้นมาจากการเลือกตั้งทางอ้อมโดยกลุ่มสาขาอาชีพต่าง ๆ   จากการปฏิรูปรัฐธรรมนูญซึ่งผ่านเป็นกฎหมายใน ค.ศ. 2010 นั้นสมาชิกในกลุ่มสาขาอาชีพ มีสมาชิกจำนวน 5 คนมาจากสมาชิกสภาเขต

สภานิติบัญญัติฮ่องกงก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1843 ภายใต้กฎบัตรแห่งอาณานิคมบริเตนใหญ่แห่งฮ่องกงเพื่อทำหน้าที่เป็นสภาที่ปรึกษาแก่ผู้ว่าการ โดยอำนาจและหน้าที่ของสภานั้นเริ่มขยับขยายมากขึ้นตามเวลา  ในปัจจุบันบทบาทหน้าที่ของสภานิติบัญญัติฮ่องกงคือการผ่านกฎหมาย แก้ไขและยกเลิกกฎหมาย ตรวจสอบและรับรองงบประมาณ นโยบายภาษีและการใช้จ่ายสาธารณะ และกำกับดูแลการทำงานของรัฐบาลฮ่องกง นอกจากนี้ยังมีอำนาจในการรับรองหรือถอดถอนองค์คณะผู้พิพากษาในศาลอุทธรณ์สูงสุด และประธานผู้พิพากษาศาลสูงฮ่องกง รวมทั้งอำนาจในการถอดถอนผู้บริหารสูงสุดของฮ่องกง

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2021 ฮ่องกงได้ผ่านกฎหมายปฎิรูประบบการเลือกตั้งของสภานิติบัญญัติ โดยเพิ่มจำนวนผู้แทนจาก 70 คน เป็น 90 คน แต่ลดสัดส่วนของผู้แทนที่มาจากการเลือกตั้งทางตรงโดยประชาชนจาก 35 คน เหลือเพียง 20 คน และจัดตั้งคณะกรรมการสรรหาผู้แทนในสภานิติบัญญัติ และยังให้อำนาจคณะกรรมการการเลือกตั้งซึ่งเป็นฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลจีนในการสรรหาถึง 40 คน

## ประวัติ
สภานิติบัญญัติฮ่องกงถูกจัดตั้งขึ้นครั้งแรกในปี 2386 ในฐานะองค์กรนิติบัญญัติภายใต้การปกครองอาณานิคมของอังกฤษ โดยรากฐานของอำนาจมาจาก กฤษฏีกามอบอำนาจ (Letter patent) ของสมเด็จพระราชินีนาถวิคตอเรีย ซึ่งมีการประกาศใช้เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 2386 ในชื่อกฎบัตรสูงสุดแห่งอาณานิคมฮ่องกง (The Charter of the Colony of Hong Kong) โดยภายใต้กฎบัตรให้อำนาจสภาฮ่องกงมีหน้าที่ในการให้คำปรึกษาการบริหารของผู้ว่าการเกาะฮ่องกง โดยสมาชิกชุดแรกทีสมาชิก 4 คน ซึ่งทั้งหมดล้วนแล้วแต่เป็นข้าราชการ และให้ผู้ว่าการฮ่องกงเป็นประธานสภาโดยตำแหน่ง
	
กฎบัตรฉบับใหม่ถูกประกาศใช้ในปี 2431 โดยเพิ่มอำนาจคือ “การให้คำยินยอม” ต่อจากคำว่า “ให้คำปรึกษา”  แสดงให้เห็นถึงบทบาทที่ขยายออกไป แม้แรกเริ่มสภานี้ถูกตั้งขึ้นเพื่อเป็นคณะที่ปรึกษาของผู้ว่าการ แต่โดยมากแล้วก็มีทั้งสมาชิกฝ่ายข้าราชการ (official members) และสมาชิกที่มิใช่ข้าราชการ (unofficial members) ซึ่งแต่งตั้งโดยผู้ว่าการ

เวลาผ่านไปนานหลังจากนั้น ในปี 2527 อังกฤษและจีนได้มีการลงนามใน ปฏิญญาร่วมจีน–อังกฤษ (Sino-British Joint Declaration) ผลจากการตกลงในครั้งนี้ทำให้สหราชอาณาจักรต้องยอมรับการส่งมอบฮ่องกงคืนแก่สาธารณรัฐประชาชนจีนในวันที่ 1 กรกฎาคม 2540 ในช่วงเวลาหลังจากนั้นรัฐบาลฮ่องกงได้เริ่มกระบวนการประชาธิปไตยผ่านกลไกทางสังคมต่างๆ และบทบาทของสภานิติบัญญัติแห่งชาติก็เช่นเดียวกัน การเลือกตั้งครั้งแรกของสภานิติบัญญัติฮ่องกงเกิดขึ้นในปี 2528 และมีการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนในฮ่องกงครั้งแรกในปี 2534 และมีการเลือกตั้งโดยตรงทั้งสภาในปี 2538 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งครั้งสุดท้ายในสมัยอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษ 

อย่างไรก็ตามกระบวรการปฏิรูปประชาธิปไตยที่เกิดขึ้นในช่วงสุดท้ายของสมัยอาณานิคม เป็นสิ่งที่รัฐบาลปักกิ่งไม่พอใจเป็นอย่างมาก และถอนข้อตกลงที่จะอนุญาติให้สภาชุดเดิมที่มีอยู่ก่อนการคืนอธิปไตยสามารถดำเนินการต่อไปได้จนหมดวาระ โดยรัฐบาลจีนจะดำเนินการตั้งสภานิติบัญญัติชุดใหม่ขึ้นมาเพื่อเตรียมความพร้อมและให้ทำงานแทนสภาชุดเดิมสมัยอาณานิคม ซึ่งรัฐบาลจีนได้ตั้งสภานิติบัญญัติชั่วคราว (Provisional Legislative Council, PLC) ขึ้นในปี 2539 ณ เมืองเซินเจิ้น  เพื่อให้ทำงานในฐานะสภานิติบัญญัติเขตบริหารพิเศษฮ่องกง (HKSAR) แม้ว่าจะได้รับการคัดค้านจากนักการเมืองฝั่งประชาธิปไตย แต่การดำเนินการก็เป็นไปตามแผนที่รัฐบาลจีนกำหนด สภานิติบัญญัติชั่วคราวได้เข้ามาทำงานแทนที่ในช่วงเวลาเปลี่ยนผ่านก่อนมีการกำหนดการเลือกตั้งทั่วไปในเวลาต่อมา

### สภานิติบัญญัติยุคแรกหลังเป็นเขตบริหารพิเศษฮ่องกง
	สภานิติบัญญัติแห่งเขตบริหารพิเศษฮ่องกงก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ภายใต้กฎหมายธรรมนูญพื้นฐานฮ่องกง (Hong Kong Basic Law) โดยมีการประชุมครั้งแรกในเดือนกรกฎาคมปีเดียวกันนั้น นับแต่นั้นมาได้มีการจัดการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติอีก 5 ครั้ง โดยครั้งล่าสุดจัดขึ้นเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ.2559

ในช่วงแรก ๆ หลังจากกลับคืนมาเป็นเขตบริหารพิเศษของฮ่องกง พรรคประชาธิปไตย (Democratic Party) เคยครองสถานะพรรคที่ใหญ่ที่สุดของปีกฝ่ายประชาธิปไตยอยู่ช่วงสั้น ๆ แต่คะแนนนิยมค่อย ๆ ถูกดึงไปจากพรรคฝ่ายประชาธิปไตยอื่นๆ ที่เกิดขึ้นมา เช่น พรรค The Frontier และต่อมาคือพรรค Civic Party และในการเลือกตั้งปี พ.ศ.2547 พรรคพันธมิตรประชาธิปไตยเพื่อความก้าวหน้าของฮ่องกง (Democratic Alliance for the Betterment of Hong Kong – DAB) ซึ่งสนับสนุนปักกิ่ง ได้ขยับขึ้นเป็นพรรคประชาธิปไตยขึ้นเป็นพรรคใหญ่ที่สุดเป็นครั้งแรก และครองสถานะเหนือกว่านับแต่นั้นมามาจนถึงปัจจุบัน ซึ่งเป็นผลมาจากระบบการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติฮ่องกง ที่ใช้ระบบการเลือกตั้งตามกลุ่มอาชีพ (functional constituencies) ทำให้พรรคเสรีนิยม และพรรคพันธมิตรธุรกิจและวิชาชีพเพื่อฮ่องกง (Business and Professionals Alliance for Hong Kong – BPA) ที่มีฐานเสียงเป็นนักธุรกิจและพ่อค้า สามารถยืนระยะและครองเสียงในสภาได้ แม้ว่าคะแนนโดยรวมจะน้อยกว่าฝ่ายประชาธิปไตยที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรงก็ตาม

	ตามมาตรา 68 ของธรรมนูญพื้นฐานฮ่องกงระบุเป้าหมายว่า ต้องให้การเลือกตั้งสมาชิกสภานิติบัญญัติทั้งหมดมาจากการเลือกตั้งโดยตรง (Universal Suffrage) ซึ่งตามประเด็นนี้ครอบคลุมถึงตำแหน่งผู้บริหารสูงสุดด้วยเช่นกัน ด้วยเหตุนี้ประเด็นนี้จึงกลายเป็นหัวข้อทางการเมืองที่เป็นที่ถกเถียงสำคัญของฮ่องกง ในปี พ.ศ. 2553 มีข้อเสนอการปฏิรูปธรรมนูญของรัฐบาลเป็นการแก้ไขธรรมนูญครั้งแรกและครั้งเดียวที่ได้รับความเห็นชอบจากสภานิติบัญญัติในยุคเขตปกครองพิเศษ โดยได้การสนับสนุนจากพรรคประชาธิปไตย หลังจากที่รัฐบาลปักกิ่งยอมรับมาตรการที่ปรับแก้ของสภานิติบัญญัติ อันทำให้จำนวนสมาชิกสภาเพิ่มจาก 60 เป็น 70 ที่นั่ง โดยเพิ่มที่นั่งจากการเลือกตั้งโดยตรงในเขตเลือกตั้งภูมิศาสตร์ 5 ที่นั่ง และที่นั่งใหม่จากการเลือกตั้งตามกลุ่มอาชีพแบบแบ่งเขตอีก 5 ที่นั่ง ซึ่งเสนอชื่อโดยสมาชิกสภาเขตและเลือกตั้งโดยผู้มีสิทธิเลือกตั้งทั้งหมด อย่างไรก็ตามในช่วงของการปฏิวัติร่มในปี 2557 มีความพยายามเสนอแนวทางการปฏิรูปอีกครั้ง แต่สภานิติบัญญัติในปี 2558 ได้ปฏิเสธแผนปฏิรูปดังกล่าว

	การเลือกตั้งซ่อมเขตนิวเทอร์ริทอรีส์ตะวันออก (New Territories East) และการเลือกตั้งใหญ่เดือนกันยายน พ.ศ.2559 สะท้อนกระแสท้องถิ่นนิยมที่เติบโตขึ้น โดยมีผู้สมัครสายเรียกร้องเอกราชหลายคนได้รับเลือกเข้าสู่สภา ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน สภาประชาชนแห่งชาติ (National People’s Congress Standing Committee – NPCSC) ได้ตีความกฎหมายธรรมนูญพื้นฐานเป็นครั้งที่ 5 นับตั้งแต่การส่งมอบอำนาจเมื่อปี พ.ศ.2540 และตัดสิทธิ์สมาชิกสภา 2 คนที่สนับสนุนเอกราชไม่ให้เข้ารับตำแหน่งตามมาตรา 104 ของธรรมนูญ ภายหลังศาลได้ตัดสิทธิ์สมาชิกฝ่ายประชาธิปไตยและฝ่ายท้องถิ่นนิยมเพิ่มอีก 4 คน เจ้าหน้าที่คณะกรรมการการเลือกตั้งยังปฏิเสธผู้สมัครบางคนที่เคยสนับสนุนแนวคิดกำหนดอนาคตตนเองของฮ่องกง (self-determination) โดยอ้างว่าไม่พร้อมผู้สนับสนุนแนวคิดเอกราขลงสมัครรับเลือกตั้งซ่อมครั้งต่อ ๆ มา และรัฐบาลก็แสดงการสนับสนุนต่อการตัดสินใจดังกล่าว
	
### สภานิติบัญญัติระหว่างความขัดแย้งทางการเมือง 2562 - 2564
	การเสนอร่างกฎหมายส่งผู้ร้ายข้ามแดนในปี พ.ศ. 2562ก่อให้เกิดความปั่นป่วนทางการเมืองครั้งประวัติศาสตร์ โดยมีการประท้วงครั้งใหญ่เกิดขึ้นทั่วฮ่องกงในครึ่งปีหลัง รวมถึงการบุกยึดอาคารสภานิติบัญญัติเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2562 ซึ่งตรงกับวันครบรอบ 22 ปีของการส่งมอบฮ่องกงคืนจีน

	ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2563 ท่ามกลางความพยายามของฝ่ายประชาธิปไตยที่จะชิงเสียงข้างมากในสภานิติบัญญัติ และเป็นช่วงเวลาระหว่างที่รัฐบาลแคร์รี หลัมกำลังมีความนิยมตกต่ำ รัฐบาลได้ประกาศเลื่อนการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติชุดที่ 7 โดยอ้างการแพร่ระบาดของโควิด-19 ซึ่งเป็นการกระทำที่ขัดกับกฎหมายธรรมนูญพื้นฐานที่กำหนดวาระไว้ 4 ปี ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2563 คณะกรรมการประจำสภาประชาชนแห่งชาติ (NPCSC) ตัดสินให้สภาชุดปัจจุบันปฏิบัติหน้าที่ต่อไปอย่างน้อย 1 ปี แต่กำหนดวาระของสภาชุดถัดไปยังคงเป็น 4 ปี เหมือนเดิม

	ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2563 สภาประชาชนแห่งชาติมีมติให้ตัดสิทธิสมาชิกสภาที่เกี่ยวข้องกับการสนับสนุนเอกราชของฮ่องกง การไม่ยอมรับอธิปไตยจีน หรือการเรียกร้องให้ต่างชาติเข้ามาแทรกแซง ส่งผลให้สมาชิก 4 คนที่ถูกตัดสิทธิการสมัครเลือกตั้งถูกถอดถอนออกจากตำแหน่ง หลังจากนั้น สมาชิกฝ่ายประชาธิปไตยอีก 15 คนที่เหลือได้ประกาศลาออกเพื่อประท้วง ทำให้สภาแทบไม่เหลือฝ่ายค้านเลย

	27 มกราคม พ.ศ. 2564 สี จิ้นผิง เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีนกล่าวว่า ฮ่องกงจะสามารถรักษาเสถียรภาพและความมั่นคงในระยะยาวได้ ก็ต่อเมื่อมีการทำให้แน่ใจว่า “ผู้รักชาติปกครองฮ่องกง” หลังจากนั้นมาตรการคัดหาผู้รักชาติในการเมืองฮ่องกงก็เริ่มต้นขึ้น ช่วงมีนาคม พ.ศ. 2564 สภาประชาชนแห่งชาติของจีนผ่านมติให้ปรับปรุงระบบการเลือกตั้งของฮ่องกง รวมถึงของสภานิติบัญญัติ โดยมีการตั้ง คณะกรรมการตรวจสอบคุณสมบัติผู้สมัคร (Candidate Eligibility Review Committee) ซึ่งประกอบด้วยเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาลฮ่องกงทั้งหมด ทำหน้าที่ตรวจสอบผู้สมัคร โดยการปรับเปลี่ยนครั้งนี้ได้เพิ่มจำนวนที่นั่งสภาจาก 70 เป็น 90 ที่นั่ง แต่จำนวนที่นั่งซึ่งมาจากการเลือกตั้งโดยตรงลดลงจาก 35 เหลือเพียง 20 ที่นั่ง ยกเลิกที่นั่งสภาเขต (District Council Second) 5 ที่นั่ง และเพิ่มที่นั่งอีก 40 ที่นั่งซึ่งมาจากคณะกรรมการการเลือกตั้ง (Election Committee) ที่สนับสนุนปักกิ่ง ขณะที่อีก 30 ที่นั่งยังคงเป็นการเลือกตั้งโดยกลุ่มอาชีพเช่นเดิม โดยผู้สมัครทุกคนต้องได้รับการเสนอชื่อและรับรองคณะกรรมการการเลือกตั้ง

	สภานิติบัญญัติชุดที่ 7 ซึ่งเริ่มปฏิบัติหน้าที่ในเดือนมกราคม พ.ศ.2565 มีการเปลี่ยนแปลงใหม่ โดยชื่อของสมาชิกสภาในรายงานการประชุมถูกแทนที่ด้วยคำว่า “สมาชิก” หรือ “สมาชิกบางคน” สมาคมนักข่าวฮ่องกงระบุว่าการเปลี่ยนแปลงนี้จะทำให้สาธารณชนติดตามความรับผิดชอบของสมาชิกรัฐสภาได้ยากขึ้น และอาจกระทบต่อการตัดสินใจเลือกตั้งของผู้มีสิทธิเลือกตั้ง นอกจากนี้ยังมีการติดตั้งตราแผ่นดินของจีนไว้ในห้องประชุม เหนือตราฮ่องกงเป็นครั้งแรก

	เดือนเมษายน พ.ศ. 2566 ผลสำรวจพบว่าครึ่งหนึ่งของชาวฮ่องกงไม่สามารถระบุชื่อสมาชิกสภาที่กำลังปฏิบัติหน้าที่ได้เลย และอีก 12% ระบุชื่อบุคคลที่ไม่ได้เป็นสมาชิกแล้ว

	เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2566 สภานิติบัญญัติโหวตเห็นชอบเป็นเอกฉันท์ อนุญาตให้ผู้บริหารสูงสุดสามารถจำกัดทนายความต่างชาติในคดีความมั่นคงแห่งชาติ หลังจากรัฐบาลพยายามขัดขวาง จิมมี ไล (Jimmy Lai) จากการจ้าง ทิม โอเวน (Tim Owen) เป็นทนายฝ่ายจำเลย

	เดือนกันยายน พ.ศ. 2566 รายงานเปิดเผยว่าอย่างน้อย 66% ของร่างกฎหมายทั้งหมดที่ผ่านสภานั้น เกิดขึ้นขณะที่มีสมาชิกสภาเข้าร่วมประชุมน้อยกว่าครึ่งหนึ่ง ซึ่งต่ำกว่าข้อกำหนดเรื่ององค์ประชุมที่กำหนดไว้ที่ตรงเกินกึ่งหนึ่ง

## อาคารที่ทำการสภานิติบัญญัติฮ่องกง
	การประชุมครั้งแรกของสภานิติบัญญัติฮ่องกง ที่มีขึ้นในช่วง พ.ศ. 2387–2389 มีแนวโน้มว่าจะจัดขึ้นที่ทำเนียบผู้ว่าการเซอร์เฮนรี พอตติงเจอร์ ซึ่งยังคงตั้งอยู่ที่โกเวอเมนต์ ฮิลล์ (Government Hil) ต่อมาในช่วง พ.ศ. 2391–2497 (เว้นช่วงปรับปรุงอาคารใน พ.ศ. 2471–2472 และระหว่างการยึดครองของญี่ปุ่นใน พ.ศ. 2484–2488) สภานิติบัญญัติได้ใช้อาคารชั้นบนของอาคารที่ทำการเลขาธิการรัฐบาลอาณานิคม บนถนน Lower Albert Road จนกระทั่งใน พ.ศ. 2500 ได้ย้ายไปยัง Annex to the Central Government Offices Main Wing บนพื้นที่เดียวกัน

	ใน พ.ศ. 2528 สภานิติบัญญัติได้ย้ายไปใช้อาคารศาลสูงเก่า ย่านเซ็นทรัล เป็นที่ทำการประชุมและใช้ที่นั่นจนถึงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2554 หลังจากนั้น ในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน สภาย้ายไปยังที่ทำการปัจจุบันที่ Legislative Block of the Central Government Complex

	ต่างจากรัฐสภาในอดีตและปัจจุบันของประเทศในเครือจักรภพหลายแห่ง สภานิติบัญญัติฮ่องกงไม่มี คทาพิธี (ceremonial mace) ประดิษฐานในห้องประชุม อย่างไรก็ตาม ศาลสูงของฮ่องกงยังคงใช้คทาพิธีในการเปิดการพิจารณาคดี ซึ่งสื่อถึงอำนาจและบารมีของศาล

	เพื่อแก้ปัญหาขาดแคลนพื้นที่ระยะยาวทั้งสำหรับรัฐบาลและสภานิติบัญญัติ รัฐบาลได้ว่าจ้างโครงการก่อสร้าง Tamar Development ใน พ.ศ. 2551 เพื่อออกแบบและก่อสร้างศูนย์ราชการของรัฐบาลและสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ

	ในปัจจุบันอาคารที่ทำการสภานิติบัญญัติประกอบด้วยอาคารประชุมและอาคารสูง

•	อาคารห้องประชุม (Council Block) ใช้เป็นพื้นที่จัดการประชุม ได้แก่ ห้องประชุมสภา ห้องประชุมใหญ่ รวมทั้งสิ่งอำนวยความสะดวกสาธารณะ เช่น ห้องสมุด โรงอาหาร และศูนย์การเรียนรู้สำหรับสาธารณชน ซึ่งรวมถึงมุมวิดีโอ พื้นที่แลกเปลี่ยนของผู้มาเยือน นิทรรศการ มุมเด็ก ระเบียงชมวิว ระเบียงทางเดิน “memory lane” ห้องกิจกรรมการศึกษา และห้องจัดแสดงเพื่อการศึกษา

•	อาคารสูง (Office Block) ใช้เป็นสำนักงานของสมาชิกสภาและเจ้าหน้าที่สำนักงานเลขาธิการสภานิติบัญญัติ
โครงการนี้เปิดใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2554 แต่เจ้าหน้าที่ฝ่ายธุรการได้ย้ายเข้าใช้งานตั้งแต่วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2554 แล้ว

## สมาชิกสภานิติบัญญัติ

	ตามการปฏิรูประบบการเลือกตั้งที่เกิดขึ้นในปี 2564 การได้มาซึ่งสมาชิกสภานิติบัญญัติซึ่งมีทั้งหมด 90 คน ประกอบไปด้วย การเลือกตั้งจากคณะกรรมการการเลือกตั้งฮ่องกง การเลือกตั้งตามกลุ่มอาชีพ และการเลือกตั้งตามภูมิภาค

	ตามรัฐธรรมนูญ วาระการดำรงตำแหน่งของสมาชิกสภานิติบัญญัติถูกกำหนดไว้ 4 ปี ยกเว้นสภาชุดแรก (พ.ศ. 2541–2543) ที่กำหนดให้มีวาระเพียง 2 ปี ตามมาตรา 69 ของกฎหมายธรรมนูญพื้นฐานฮ่องกง อย่างไรก็ตามวาระการดำรงตำแหน่งของสภาชุดที่ 6 (เริ่มจาก พ.ศ. 2559) ที่ยืดออกไปเกิน 5 ปี เป็นครั้งแรกและครั้งเดียว

	ในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2547 และ พ.ศ. 2551 มีสมาชิก 30 คนที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง (universal suffrage) ในเขตเลือกตั้งภูมิศาสตร์ (GCs) และอีก 30 คนมาจากเขตเลือกตั้งตามกลุ่มวิชาชีพ (functional constituencies – FCs)

	ส่วนในการเลือกตั้งปี พ.ศ. 2543 มีสมาชิก 24 คนมาจากการเลือกตั้งโดยตรง 6 คนจากคณะกรรมการการเลือกตั้ง (Election Committee of Hong Kong) ซึ่งมีสมาชิก 800 คน และอีก 30 คนจากการเลือกตั้งในกลุ่มอาชีพ (FCs)

	นับตั้งแต่การเลือกตั้งปี พ.ศ. 2547 เป็นต้นมา ที่นั่งทั้งหมดถูกแบ่งอย่างเท่า ๆ กันระหว่างเขตเลือกตั้งภูมิศาสตร์และเขตเลือกตั้งตามกลุ่มอาชีพ
	ตามธรรมนูญพื้นฐานแล้ว วิธีการจัดตั้งสภานิติบัญญัติต้องเป็นไปตามหลักการ “พัฒนาอย่างค่อยเป็นค่อยไปและมีระเบียบ” แต่ก็มีเป้าหมายสูงสุดคือการเลือกตั้งสมาชิกสภาทั้งหมดโดยการออกเสียงทั่วไป

	อย่างไรก็ตาม ภายใต้การปฏิรูประบบเลือกตั้งปี พ.ศ. 2564 จำนวนที่นั่งที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรงถูกลดลงจาก 35 เหลือ 20 ที่นั่ง ยกเลิกที่นั่งสภาเขตที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรงให้เหลือ 5 ที่นั่ง ขณะที่เพิ่มที่นั่งอีก 40 ที่นั่งที่มาจากคณะกรรมการการเลือกตั้ง ซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของปักกิ่ง และอีก 30 ที่นั่งยังคงเป็นการเลือกตั้งตามกลุ่มอาชีพ ส่งผลให้สัดส่วนที่นั่งซึ่งมาจากการเลือกตั้งโดยตรงลดลงจาก 50% เหลือเพียง 22%

	นอกจากนี้ ผู้สมัครทุกคนต้องได้รับการอนุมัติจากรัฐบาลฮ่องกง ผ่านการตรวจสอบคุณสมบัติอย่างเข้มงวดซึ่งนำไปสู่การที่พรรคการเมืองที่ไม่สนับสนุนปักกิ่งปฏิเสธที่จะลงสมัครเลือกตั้ง เนื่องจากคาดได้อย่างสมเหตุสมผลว่าผู้สมัครฝ่ายประชาธิปไตยที่มีโอกาสชนะจะถูกตัดสิทธิ์ก่อนการเลือกตั้ง

	ในการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติปี พ.ศ. 2564 สมาชิก 59 คนจากทั้งหมด 90 คนได้รับเลือกเป็นครั้งแรก หรือไม่ได้เป็นสมาชิกของสภาชุดก่อนหน้า สมาชิกทั้งหมดถูกจัดลำดับอาวุโสตามปีที่เริ่มดำรงตำแหน่งต่อเนื่อง จากนั้นตามลำดับการถวายสัตย์ โดยมีประธานสภานิติบัญญัติอยู่ในลำดับแรก

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:รัฐบาลฮ่องกง
ฮ
ฮ
ฮ