open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ถนนแก้วเงินทอง

**ถนนแก้วเงินทอง** (อักษรโรมัน: Thanon Kaeo Ngoen Thong) เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่แขวงคลองชักพระ แขวงบางพรม แขวงบางระมาด และแขวงฉิมพลี เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร เป็นถนนขนาดเล็กมีเพียง 2 ช่องจราจร โดยเป็นถนนที่ต่อเนื่องจากซอยจรัญสนิทวงศ์ 35 ในพื้นที่แขวงบางขุนศรี เขตบางกอกน้อย มีจุดเริ่มต้นที่เชิงสะพานวัดแก้วซึ่งเป็นสะพานข้ามคลองชักพระ ไปทางทิศตะวันตก ตัดกับถนนปากน้ำฝั่งเหนือ จากนั้นโค้งไปทางทิศเหนือ ตัดกับถนนบางพรมที่ทางแยกวัดแก้ว ข้ามคลองบางพรม และวิ่งต่อเนื่องไปข้ามคลองบางระมาด จนกระทั่งไปสิ้นสุดที่จุดตัดกับถนนฉิมพลีในแขวงฉิมพลี ใกล้กับทางตัดทางรถไฟสายใต้และที่หยุดรถไฟบางระมาด

ชื่อของถนนมาจากการที่ตัดผ่านหน้าวัดสำคัญ 3 แห่ง คือ วัดแก้ว, วัดรัชฎาธิษฐานราชวรวิหาร (วัดเงิน) และวัดกาญจนสิงหาสน์วรวิหาร (วัดทอง) ตามลำดับ โดยมีชื่อเดิมว่า "ถนนฉิมพลี–วัดรัชฎาธิษฐาน"

ถนนแก้วเงินทองไม่มีรถโดยสารประจำทางผ่านโดยตรง แต่ก็สามารถเข้าถึงได้ทางฝั่งถนนฉิมพลี โดยรถโดยสารปรับอากาศขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.) สาย 79 (4-42) อู่บรมราชชนนี - ราชประสงค์ อีกทั้งยังสามารถเข้าถึงได้ง่ายกว่าโดยรถสองแถวในท้องถิ่นและรถมอเตอร์ไซด์รับจ้าง

นอกจากวัดแก้ว วัดรัชฎาธิษฐานราชวรวิหาร และวัดกาญจนสิงหาสน์วรวิหารแล้ว ถนนแก้วเงินทองยังผ่านหน้าวัดแห่งอื่น ๆ อีก ได้แก่ วัดเรไร ที่อยู่ลึกเข้าไปในซอยแก้วเงินทอง 36, วัดอังกุลา ซึ่งเป็นวัดร้างที่เหลือเพียงพระพุทธรูปสำคัญและโบราณวัตถุบางส่วน

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
เดอะคาซากรานเด้ส์

***เดอะคาซากรานเด้ส์*** หรือ ***บ้านใหญ่*** () เป็นการ์ตูนทางช่องนิคคาโลเดียน และเป็นภาคแยกของเดอะลาวด์เฮาส์ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2562

## เนื้อเรื่องย่อ
เรื่องราวสุดวุ่นของสาวน้อย รอนนี แอนน์ ที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ในเมืองที่ซึ่งเธอ พี่ชาย และแม่ได้พบกับครอบครัวใหญ่ของเธออีกครั้ง

## ตอน



## ตัวละคร

* **[[รอนนี แอนน์ ซานติอาโก]]** ()
* **บ็อบบี ซานติอาโก** ()
* **มาเรีย คาซากรานเด้-ซานติอาโก** ()
* **อาร์ทูโร่ ซานติอาโก** ()
* **เฮกเตอร์ คาซากรานเด้** ()
* **โรซ่า คาซากรานเด้** ()
* **คาร์ลอส คาซากรานเด้** ()
* **ฟรีด้า พูก้า-คาซากรานเด้** ()
* **คาร์ลอตต้า คาซากรานเด้** ()
* **คาร์ลอส "ซีเจ" คาซากรานเด้ จูเนียร์** ()
* **คาร์ลิโน่ "คาร์ล" คาซากรานเด้** ()
* **คาร์ลิโต้ คาซากรานเด้** ()
* **เซอร์จิโอ้** ()
* **ลาโล่** ()
* **ซิด ชาง** ()
* **สแตนลี่ย์ ชาง** ()
* **เบคก้า ชาง** ()
* **อาดิเลด ชาง** ()
* **ฟรอกกี้ 2** ()
* **[[ลินคอล์น ลาวด์]]** ()
* **ลอริ ลาวด์** ()

## เพลงประกอบ
* **เพลงเปิดเดอะคาซากรานเด้ส์** = "ลอสคาซากรานเด้ส์"

## ดูเพิ่ม
* เดอะลาวด์เฮาส์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* Official website

หมวดหมู่:การ์ตูน
หมวดหมู่:การ์ตูนอเมริกัน
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชัน
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันภาคแยก
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันเกี่ยวกับตระกูล
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาอังกฤษ
หมวดหมู่:โทรทัศน์อเมริกันเชื้อสายฮิสแปนิกและลาติโน
หมวดหมู่:แอนิเมชันเกี่ยวกับความหลากหลายทางเพศ
หมวดหมู่:ตัวละครกลุ่มสิบเอ็ด
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ช่อง‎นิคคาโลเดียน
หมวดหมู่:เดอะลาวด์เฮาส์
หมวดหมู่:โรงเรียนในวรรณกรรม
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ที่มีฉากในภาคตะวันตกกลางของสหรัฐ
หมวดหมู่:การ์ตูนทีวีแอนิเมชันอเมริกันที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ พ.ศ. 2562
หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์อเมริกันที่ยุติการออกอากาศในปี พ.ศ. 2565
มาซามูเนะ

**มาซามูเนะ** () หรือที่เรียกว่า **โกโร นิวโด มาซามูเนะ** (, นักบวช โกโร มาซามูเนะ, ประมาณ ค.ศ. 1264–ค.ศ. 1343) ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นช่างตีดาบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น เขาสร้างดาบและมีดสั้น ซึ่งเป็นที่รู้จักในภาษาญี่ปุ่นว่า*[[ทาจิ]]*และ*[[ทันโต]]*ตามลำดับในสำนัก''โซชู'' อย่างไรก็ตาม *ทาจิ*ที่หลอมโลหะของเขาหลายเล่มถูกทำให้เป็น*คาตานะ*โดยการตัดโคนมีดที่ฝังเข้าไปในด้าม (*นากาโกะ*) ในเวลาต่อมา ด้วยเหตุนี้ ผลงานที่มีอยู่เพียงชิ้นเดียวของเขาคือ*คาตานะ*และ*ทันโต* ทั้งนี้ ไม่มีวันที่แน่นอนสำหรับช่วงชีวิตของมาซามูเนะ ซึ่งเป็นที่ตกลงกันโดยทั่วไปว่าเขาได้ทำดาบส่วนใหญ่ระหว่างปี ค.ศ. 1288 ถึง ค.ศ. 1328 และบางเรื่องราวระบุชื่อสกุลของเขาว่าโอกาซากี แต่ผู้เชี่ยวชาญบางคนเชื่อว่านี่เป็นเรื่องที่เสกสรรขึ้นมาเพื่อยกระดับฐานะของตระกูลโทกูงาวะ

เชื่อกันว่ามาซามูเนะทำงานในจังหวัดซางามิในช่วงสุดท้ายของยุคคามากูระ (ค.ศ. 1288–1328) และคิดว่าเขาได้รับการฝึกโดยช่างตีดาบจากจังหวัดบิเซ็งและยามาชิโระ เช่น ซาบูโระ คูนิมูเนะ, อาวาทางูจิ คูนิตสึนะ และชินโตโงะ คูนิมิตสึ เขาเป็นพ่อของฮิโกชิโระ ซาดามูเนะ ซึ่งเป็นปรมาจารย์โซชูที่มีชื่อเสียงเช่นกัน

รางวัลสำหรับช่างตีดาบที่เรียกว่ารางวัลมาซามูเนะ เป็นรางวัลที่มอบให้ในการแข่งการทำดาบญี่ปุ่น แม้ว่าจะไม่ได้มีการมอบรางวัลทุกปี แต่ก็มีการนำเสนอให้แก่ช่างตีดาบที่สร้างผลงานยอดเยี่ยม

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 
* Nuttall, Zelia. "The Earliest Historical Relations between Mexico and Japan, from original documents preserved in Spain and Japan". (1906) https://archive.org/details/earliesthistoric00nuttrich

หมวดหมู่:ช่างตีดาบชาวญี่ปุ่น
ศิขรจี

**ศิขรจี** () ตั้งอยู่ในอำเภอคีรีทีหะ รัฐฌารขัณฑ์ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่บนเขาปารศนาถ เขาที่สูงที่สุดในรัฐฌารขัณฑ์ ศิขรจีเป็นไชนะตีรถะ (แหล่งแสวงบุญ) ที่สำคัญของศาสนาไชนะ เชื่อกันว่าเป็นสถานที่ที่ตีรถังกรยี่สิบองค์จากทั้งหมดยี่สิบสี่องค์ รวมถึงสาธุองค์อื่น ๆ ได้เข้าถึงโมกษะ ดังที่ระบุไว้ใน *[[Nirvana Kanda|นิรวาณกันฑ์]]* และคัมภีร์เล่มอื่น ๆ เส้นทางเดินทั้งหมดในศิขรจีมีความยาวรวม 44 กิโลเมตร สำหรับเส้นทางสั้นที่สุดอาจใช้เวลาเดินเท้ารวมกว่า 12 ชั่วโมง

## ศัพทมูล
*ศิขรจี* แปลว่า "ยอดเขาอันเป็นที่เคารพ" โดย ศิขร เป็นภาษาสันสกฤตแปลว่า ยอดเขา และ จี เป็นคำลงท้ายนามแบบอินเดียเพื่อยกย่อง นอกจากนี้ยังมีเรียกว่าสัมเมทศิขร (Sammed Śikhar) อันแปลว่า "ยอดเขาแห่งศูนย์รวมสมาธิ" อันมาจากความเชื่อว่าตีรถังกรยี่สิบองค์จากยี่สิบสี่องค์ได้ทำสมาธิจนบรรลุโมกษะที่นี่ ส่วนชื่อยอดเขา "ปารศนาถ" นั้นมาจากพระนามของพระปารศวนาถ ตีรถังกรองค์ที่ยี่สิบสาม และเป็นหนึ่งในยี่สิบองค์ที่เข้าถึงโมกษะที่นี่

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
*   
*  
* 
*  
* 
* 
*  
* 
* 

หมวดหมู่:ไชนมนเทียร
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐฌารขัณฑ์
หมวดหมู่:เมืองในรัฐฌารขัณฑ์
หมวดหมู่:นครศักดิ์สิทธิ์
พระอชิตนาถ

**พระอชิตนาถ** เป็น *[[ตีรถังกร]]* องค์ที่สองของห้วงเวลาปัจจุบัน *อวสรรปิณี* (ครึ่งวัฏจักร) ในศาสนาเขน พระอชิตนาถเป็นบุตรจองพระเจ้าชิตศัตรูและพระนางวิชัยเทวีแห่งอโยธยา ในราชวงศ์อิศวกุในวัน *มาฆ-ศุกล-ทษมี* (วันที่สิบของคืนพระจันทร์ครึ่งดวงของเดือน *[[Magha (month)|มาฆะ]]*) พระอชิตนาถสูง 450 *[[dhanusha (measurement)|ธนุศ]]* (1350 เมตร) และมีชีวิตอยู่ในช่วง 508.032 x 1018 ปีก่อน และมีอายุ 72 x 10<sup>5</sup> *ปูราวะ*

ท่าเข้าถึง *[[เกวลญาณ]]* ใต้ต้นสาละ และเข้าถึง *[[Moksha (Jainism)|โมกษะ]]* ที่ศิขรจี และมีพระสิงหเสนเป็น *[[Ganadhara|คณธร]]* ของท่าน

## ไชนมนเทียร
* ตรังคไชนมนเทียร, วไสไชนมนเทียร ใน ภเทรสร, พันธจี

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* 
* 
* 
*

### อ่านเพิ่มเติม
* 
* 

หมวดหมู่:ตีรถังกร
หมวดหมู่:ราชวงศ์อิศวกุ
พระมาลลีนาถ

**พระมาลลีนาถ** (Māllīnātha; ประกิต: *มาลลินาถ* Mālliṇātha; "จ้าวแห่งมะลิ") เป็นตีรถังกรองค์ที่สิบเก้าของยุค ''อวสรรปิณี'' ตามความเชื่อของศาสนาเชน เชื่อกันว่าพระมาลลินาถเกิดที่เมืองมิถิลานคร ในราชวงศ์อิศวากุ แก่พระเจ้ากุมภะและพระนางปรชาวตี พระมาลลีนาถมีอายุ 56,000 ปี ซึ่งในช่วงเวลานี้มี 54,800 ปีที่อยู่ในภาวะสัพพัญญู (เกวลญาณ)

ศาสนาเชนนิกายเศวตามพรเชื่อว่าพระมาลลีนาถเป็นสตรีนามว่า มาลลี ไภ ในขณะที่นิกายทิคัมพรเชื่อว่าตีรถังกรทั้ง 24 องค์เป็นบุรุษ รวมถึงพระมัลลีนาถด้วย ทิคัมพรเชื่อว่าสตรีสามารถไต่เต้าได้สูงสุดถึงสวรรค์ชั้นที่ 16 และหากจะหลุดพ้นจากสังสารวัฏได้ ต้องเกิดใหม่เป็นบุรุษก่อนเท่านั้น 

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* 
* 
* 
* 
* 
*
* 
* 
*
ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2564

**ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2564** คือช่วงของฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในซีกโลกเหนือของมหาสมุทรแอตแลนติก ฤดูกาลอย่างเป็นทางการนั้นเริ่มนับในวันที่ 1 มิถุนายน และสิ้นสุดในวันที่ 30 พฤศจิกายน วันเหล่านี้เป็นขอบระยะเวลาตามประวัติศาสตร์ที่จะมีพายุก่อตัวขึ้นมากที่สุดในแอ่งแอตแลนติก อย่างไรก็ตามการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวได้ทุกเวลาในปี

นับแต่ฤดูกาลนี้เป็นต้นไป ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ (NHC) จะเริ่มออกภาพรวมลมฟ้าอากาศเขตร้อน (Tropical Weather Outlooks) ทั่วไปในวันที่ 15 พฤษภาคม นับว่าเร็วขึ้นกว่าฤดูกาลที่ผ่าน ๆ มาสองสัปดาห์ ขณะที่ NHC, บริการลมฟ้าอากาศแห่งชาติ (NWS) และองค์การอุตุนิยมวิทยาโลก (WMO) ได้เริ่มหารือกันว่าจะเลื่อนการเริ่มต้นฤดูพายุเฮอริเคนอย่างเป็นทางการไปเป็นเดือนพฤษภาคม
__TOC__

## การพยากรณ์ฤดูกาล

การพยากรณ์กิจกรรมพายุหมุนเขตร้อนถูกเผยแพร่ก่อนฤดูกาลเริ่มต้นขึ้นโดยฟิลิป เจ. คลอตซ์แบช, วิลเลียม เอ็ม เกรย์ ผู้เชี่ยวชาญด้านเฮอริเคน และผู้เกี่ยวข้องจากมหาวิทยาลัยรัฐโคโลราโด ซึ่งแยกจากนักพยากรณ์ของ NOAA

## พายุ
### พายุโซนร้อนอานา

### พายุโซนร้อนบิลล์

### พายุโซนร้อนคลอเดตต์

### พายุโซนร้อนแดนนี

### พายุเฮอริเคนเอลซา

### พายุโซนร้อนเฟรด

### พายุเฮอริเคนเกรซ

### พายุเฮอริเคนเฮนรี

### พายุเฮอริเคนไอดา

### พายุโซนร้อนเคต

### พายุโซนร้อนจูเลียน

### พายุเฮอริเคนแลร์รี

### พายุโซนร้อนมินดี

### พายุเฮอริเคนนิโคลัส

### พายุโซนร้อนโอเดตต์

### พายุโซนร้อนปีเตอร์

### พายุโซนร้อนโรส

### พายุเฮอริเคนแซม

### พายุกึ่งโซนร้อนเทรีซา

### พายุโซนร้อนวิกเตอร์

### พายุโซนร้อนแวนดา

## รายชื่อพายุ
ชุดรายชื่อต่อไปนี้ใช้เป็นชื่อสำหรับพายุที่ก่อตัวขึ้นในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือในปี พ.ศ. 2564 มีจำนวนทั้งสิ้น 21 รายชื่อ หากมีรายชื่อใดถูกถอนจากชุด จะได้รับการประกาศในช่วยฤดูใบไม้ผลิปี พ.ศ. 2565 ระหว่างการประชุมในฤดูใบไม้ผลิของคณะกรรมการเฮอริเคนโดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ส่วนชื่อที่ไม่ถูกถอนจากชุดรายชื่อดังกล่าวนี้ จะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล 2570 โดยรายชื่อชุดนี้เป็นรายชื่อชุดเดียวกับที่เคยใช้ในฤดูกาล พ.ศ. 2558 ยกเว้น ชื่อ*เอลซา* และ *จูเลียน* ซึ่งมาแทนที่ *เอริกา* และ *วาคีน* ตามลำดับ

ในฤดูกาล 2564 ชื่อในชุดรายชื่อถูกนำมาใช้ทั้งหมด 21 ชื่อ 

## ดูเพิ่ม

*พายุหมุนเขตร้อนใน พ.ศ. 2564
*พายุเฮอริเคนแอตแลนติก
*ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2564
*ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2564
*ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2564
*ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้: 2563–2564, 2564–2565
*ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2563–2564, 2564–2565
*ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้: 2563–2564, 2564–2565

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ 
* การคาดหมายลมฟ้าอากาศเขตร้อนเขตแอตแลนติกของศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ 
* แนวทางการวิเคราะห์ความเป็นไปได้ของการก่อกำเนิดพายุหมุนเขตร้อน 

หมวดหมู่:ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก
หมวดหมู่:ภัยธรรมชาติในปี พ.ศ. 2564
อำเภอโคซะ

[thumb|upright=2.5|แผนที่พื้นที่อำเภอโคซะในยุคเมจิแสดงด้วยสีเหลือง พื้นที่ในปัจจุบันแสดงด้วยสีเขียว<br><br>1 - [ซามูกาวะ]]
**อำเภอโคซะ** () เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบันประกอบด้วยเมืองเพียง 1 เมือง คือ ซามูกาวะ พื้นที่ทั้งหมดของนครชิงาซากิ ฟูจิซาวะ ยามาโตะ อายาเซะ เอบินะ ซามะ และส่วนหนึ่งของนครซางามิฮาระ เคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอโคซะมาก่อน

ในปี 2009 อำเภอโคซะมีประชากรประมาณ 47,812 คน ความหนาแน่น 3,560 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 13.42 ตารางกิโลเมตร

## เมืองและหมู่บ้าน
* เมืองซามูกาวะ

## ประวัติศาสตร์
right|thumb|600px|แผนที่อำเภอโคซะในอดีต
อำเภอโคซะเป็นหนึ่งในเขตการปกครองย่อยของแคว้นซางามิ อำเภอโคซะมีอาณาเขตจากอ่าวซางามิไปยังทิศเหนือจนถึงอาณาเขตของแคว้นมูซาชิ ระหว่างแม่น้ำซางามิและแม่น้ำซาไก มีการกล่าวถึงในบันทึก*[[นิฮนโชกิ]]*เมื่อปี ค.ศ. 675 ในยุคนาระโดยเรียกว่าอำเภอทากากูระ () เมืองเอกของแคว้นซางามิ และ*โคกูบุนจิ* (หรือวัดประจำแคว้น) ตั้งอยู่ในอำเภอโคซะ ซึ่งไม่ทราบตำแหน่งที่แน่นอนในปัจจุบัน

พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การควบคุมของ*[[โชเอ็ง]]*ต่าง ๆ ตั้งแต่ยุคเฮอังมาจนถึงยุคเซ็งโงกุ และเป็นดินแดน*เท็นเรียว*ที่ปกครองโดย*[[โชกุน]]*ภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในยุคเอโดะ

### ลำดับเหตุการณ์
หลังจากการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่นี้ก็ถูกก่อตั้งเป็นอำเภอภายใต้การปฏิรูปที่ดินในปี 1878 โดยมีที่ว่าการอำเภอที่สร้างขึ้นในบริเวณที่ซึ่งในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของชิงาซากิ ต่อมาได้ย้ายไปยังเมืองฟูจิซาวะ-โอซากะ (ปัจจุบันคือฟูจิซาวะ) ในปี 1906

* วันที่ 1 เมษายน 1889 อำเภอโคซะถูกแบ่งออกเป็น 1 เมือง (เมืองฟูจิซาวะ-โอซากะ) กับอีก 22 หมู่บ้าน หมู่บ้านชิงาซากิได้ยกฐานะขึ้นเป็นเมืองในปี 1908 เช่นเดียวกับหมู่บ้านคามิมิโซะในปี 1928 และหมู่บ้านซามะในปี 1937 ฟูจิซาวะยกฐานะขึ้นเป็นนครในปี 1940 หมู่บ้านซามูกางะและเอบินะได้ยกฐานะขึ้นเป็นเมืองในปีเดียวกัน ต่อมาในปี 1941 เมืองซามะ คามิมิโซะ และอีก 6 หมู่บ้านใกล้เคียงได้ควบรวมกันเป็นเมืองซางามิฮาระ หมู่บ้านยามาโตะได้ยกฐานะขึ้นเป็นเมืองในปี 1943 เช่นเดียวกับหมู่บ้านชิบูยะในปี 1944 และหมู่บ้านอายาเซะในปี 1945 และเมืองชิงาซากิก็ได้ยกฐานะขึ้นเป็นนครในปี 1947
* ปี 1948 เมืองซามะได้แยกออกมาจากเมืองซางามิฮาระ ซึ่งซางามิฮาระยกฐานะขึ้นเป็นนครในปี 1954
* เมืองชิบูยะถูกยุบในปี 1955 โดยส่วนทางใต้ไปรวมกับนครฟูจิซาวะ และส่วนทางเหนือถูกลดฐานะไปเป็นหมู่บ้านจนกระทั่งไปรวมกับเมืองยามาโตะในปี 1956 เมืองยามาโตะยกฐานะขึ้นเป็นนครในปี 1959 เมืองเอบินะและเมืองซามะยกฐานะขึ้นเป็นนครในปี 1971 เช่นเดียวกัยเมืองอายาเซะในปี 1978 เหลือเพียงเมืองซามูกาวะเมืองเดียวที่ยังเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอโคซะ

หมวดหมู่:อำเภอในจังหวัดคานางาวะ
ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2564

**ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2564** คือช่วงของฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนภายในมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันออก โดยฤดูกาลนี้เริ่มต้นอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 พฤษภาคม ในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออก และวันที่ 1 มิถุนายน ในมหาสมุทรแปซิฟิกกลาง และไปจบลงพร้อมกันในวันที่ 30 พฤศจิกายน โดยขอบเขตดังกล่าวเป็นระยะเวลาที่มีพายุหมุนเขตร้อนก่อตัวมากที่สุดในแอ่งแปซิฟิก อย่างไรก็ตาม เป็นไปได้ที่พายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวขึ้นได้ตลอดเวลา
__TOC__

## พายุ
### พายุโซนร้อนแอนเดรส

### พายุโซนร้อนบลังกา

### พายุโซนร้อนการ์โลส

### พายุโซนร้อนโดโลเรส

### พายุเฮอริเคนเอนริเก

### พายุเฮอริเคนเฟลิเซีย

### พายุโซนร้อนกิเยร์โม

### พายุเฮอริเคนฮิลดา

### พายุโซนร้อนฆิเมนา

### พายุโซนร้อนอิกนาซิโอ

### พายุโซนร้อนเควิน

### พายุเฮอริเคนลินดา

### พายุโซนร้อนมาร์ตี

### พายุเฮอริเคนนอรา

### พายุเฮอริเคนโอลาฟ

### พายุเฮอริเคนพาเมลา

### พายุเฮอริเคนริก

### พายุโซนร้อนเทร์รี

### พายุโซนร้อนแซนดรา

## รายชื่อพายุ

รายชื่อต่อไปนี้ ใช้สำหรับการตั้งชื่อพายุหมุนเขตร้อนที่ก่อตัวในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกเฉียงเหนือในปี พ.ศ. 2564 ถ้ามีชื่อที่ถูกถอนจะได้รับการประกาศโดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกในฤดูใบไม้ผลิของปี พ.ศ. 2565 โดยชื่อที่ไม่ถูกปลด จะถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งในปีฤดูกาล พ.ศ. 2570 รายชื่อชุดนี้เป็นชุดเดียวกันกับที่เคยใช้ไปในฤดูกาล พ.ศ. 2559 ยกเว้น *พาเมลา* ซึ่งถูกแทนที่ด้วย *แพทริเซีย* 

ในฤดูกาล 2564 ชื่อในชุดรายชื่อถูกนำมาใช้ทั้งหมด 18 ชื่อ

สำหรับพายุที่ก่อตัวภายในพื้นที่รับผิดชอบของศูนย์เฮอริเคนแปซิฟิกกลาง ครอบคลุมพื้นที่ระหว่างเส้น 140 องศาตะวันตกถึงเส้นแบ่งวันสากล ชื่อที่จะใช้จะเป็นชื่อในชุดหมุนเวียนสี่ชุด โดยในฤดูนี้ ไม่มีพายุหมุนเขตร้อนใดได้รับชื่อจากชุดรายชื่อนี้เลย

## ดูเพิ่ม

*พายุหมุนเขตร้อนใน พ.ศ. 2564
*รายชื่อฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก
*ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2564
*ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2564
*ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2564
*ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้: 2563–2564, 2564–2565
*ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2563–2564, 2564–2565
*ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้: 2563–2564, 2564–2565

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ 
*การคาดหมายลมฟ้าอากาศเขตร้อนเขตแปซิฟิกตะวันออกของศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ 
*เว็บไซต์ของศูนย์บริการอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติเม็กซิโก  
*ศูนย์ร่วมเตือนไต้ฝุ่น  

หมวดหมู่:ฤดูพายุเฮอริเคนแปซิฟิก
หมวดหมู่:ภัยธรรมชาติในปี พ.ศ. 2564
ดารุลฮะญัร

**ดารุลฮะญัร** (; "บ้านหิน" หรือ "วังบนหิน") เป็นวังเก่าตั้งอยู่ในวาดีซะฮร์ ราว  จากซานา เมืองหลวงของประเทศเยเมน สร้างขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1920 เพื่อเป็นบ้านพักฤดูร้อนสำหรับยะห์ยา มุฮัมมัด ฮะมีด อัดดีน ผู้ปกครองเยเมนจาก ค.ศ. 1904 ถึง ค.ศ. 1948 โดยสร้างครอบโครงสร้างดั้งเดิมจาก ค.ศ. 1786 ที่สร้างโดยอัลอิมาม มันศูร วังนี้เป็นของสืบทอดในราชวงศ์จนกระทั่งการปฏิวัติเยเมน ค.ศ. 1962 ในปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ ใน ค.ศ. 1974 ปีแยร์ ปาโอโล ปาโซลีนี ใช้วังแห่งนี้เป็นที่พักของเจ้าหญิงดุนยาในภาพยนตร์ *[[Arabian Nights (1974 film)|ดิอาระเบียนไนตส์]]* ของเขา

## ดูเพิ่ม
* ดารุลบะชาอิร
* ดารุสซะอด์
* ดารุชชุกร์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในประเทศเยเมน
หมวดหมู่:วัง
สงครามพันวัน

**สงครามพันวัน** () เป็นสงครามกลางเมืองที่สู้รบในประเทศโคลอมเบียระหว่างปีค.ศ. 1899–1902 ช่วงแรกเป็นความขัดแย้งระหว่างพรรคเสรีนิยมกับรัฐบาลนำโดยพรรคชาตินิยม ซึ่งต่อมาถูกแทนที่ด้วยพรรคอนุรักษนิยม สงครามพันวันมีสาเหตุมาจากการขัดกันทางอุดมการณ์ระบอบสหพันธรัฐกับรัฐเดี่ยวระหว่างฝ่ายเสรีนิยม อนุรักษนิยม และชาตินิยม ในปี ค.ศ. 1884 ประธานาธิบดีราฟาแอล นูเญซดำเนินการปฏิรูปทางการเมืองที่เรียกว่า เรเกเนราซิยอน (Regeneración) ซึ่งแทนที่รัฐบาลท้องถิ่นด้วยรัฐบาลกลางและฟื้นฟูอำนาจคริสตจักรโรมันคาทอลิก หลังจากนั้นมีการปรับแก้รัฐธรรมนูญแห่งโคลอมเบีย ค.ศ. 1886 ที่เปลี่ยนสหรัฐโคลอมเบียเป็นสาธารณรัฐโคลอมเบีย และยุติการครอบงำของฝ่ายเสรีนิยมหัวรุนแรงที่ครองอำนาจมาตั้งแต่ ค.ศ. 1863

ความตึงเครียดมาถึงขีดสุดเมื่อมานูเอ็ล อันโตนิโอ แซนเกลเมนตีจากพรรคชาตินิยมชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปี ค.ศ. 1898 ต่อมาวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1899 ฝ่ายเสรีนิยมก่อการจลาจลต่อต้านรัฐบาลชาตินิยมในจังหวัดซันตันเดร์ ก่อนจะลุกลามไปเป็นสงครามเมื่อฝ่ายเสรีนิยมพยายามเข้ายึดเมืองบูการามังกาในเดือนพฤศจิกายน เวเนซุเอลาเข้าช่วยเหลือฝ่ายเสรีนิยมหลังฝ่ายเสรีนิยมพ่ายแพ้ในยุทธการที่ปาโลเนโกรในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1900 หลังจากนั้นความขัดแย้งแปรสภาพเป็นสงครามกองโจรตามเขตชนบทที่ยืดเยื้อ หลังตระหนักว่าไม่สามารถชนะสงครามได้ ฝ่ายเสรีนิยมตัดสินใจเจรจาและลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพกับฝ่ายรัฐบาล บนเรือรบ *วิสคอนซิน* ของสหรัฐที่เป็นคนกลางในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1902 เป็นอันสิ้นสุดสงครามพันวัน

สงครามพันวันเป็นหนึ่งในสงครามที่นองเลือดที่สุดในประวัติศาสตร์โคลอมเบีย มีผู้เสียชีวิตประมาณ 120,000 คน และทำให้ภาคสังคมเศรษฐกิจโคลอมเบียเสียหายอย่างมาก สงครามนี้ยังส่งผลต่อเสถียรภาพของรัฐบาล และเป็นปัจจัยหนึ่งที่นำไปสู่การเสียปานามาในปี ค.ศ. 1903 โดยมีสหรัฐอยู่เบื้องหลัง

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สงครามกลางเมือง
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์โคลอมเบีย
มุรเทศวร

**มุรเทศวร** (Murdeshwar) เป็นเมืองในภัตกัลเตห์สิล ในอำเภออุตตรกันนาดา รัฐกรณาฏกะ ประเทศอินเดีย เมืองตั้งอยู่บนฝั่งทะเลอาหรับ และเป็นที่รู้จักจากมุรเทศวรมนเทียร

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
เคลลี มารี ทราน

**เคลลี มารี ทราน** () เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1989 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เริ่มงานแสดงตั้งแต่ ค.ศ. 2011 ส่วนใหญ่รับบทแสดงในภาพยนตร์สั้นและผลงานโทรทัศน์ เป็นที่รู้จักจากการรับบทตัวละครโรส ทิโค ในภาพยนตร์ *[[สตาร์ วอร์ส: ปัจฉิมบทแห่งเจได]]* (2017) และ *[[สตาร์ วอร์ส: กำเนิดใหม่สกายวอล์คเกอร์]]* (2019)

## อ้างอิง

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากแซนดีเอโก
นิยามสภามันทิรัม

**นิยามสภามันทิรัม** (Niyamasabha Mandiram) หรือ **นิยามสภามนเทียร** ตั้งอยู่ในปลยัม, ติรุวนันตปุรัม เป็นอาคารที่ทำการของสภานิติบัญญัติรัฐเกรละ หรือที่เรียกว่า นิยามสภา สร้างหลัก ๆ ด้วยสถาปัตยกรรมแบบเกรละ ผสมผสานกับสถาปัตยกรรมร่วมสมัย เปิดอย่างเป็นทางการเมื่อ 22 พฤษภาคม 1998 โดยประธานาธิบดีอินเดีย เค อาร์ นารายณัน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในติรุวนันตปุรัม
หมวดหมู่:อาคารสภานิติบัญญัติในประเทศอินเดีย
พฤติการณ์ที่ตาย

***พฤติการณ์ที่ตาย*** () เป็น ละครชุดแนว สืบสวนสอบสวน ผลิตโดย WeTV ภายใต้ความร่วมมือกับ ทีวี ธันเดอร์ บทดัดแปลงมาจากนิยาย เขียนโดย อิสรีย์ ศิริวรรณกุลธร(Sammon) ซีรีส์กำกับโดย ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล ซึ่งเป็นหนึ่งในผลงาน WeTV Originals โดยเป็นเรื่องราวของหมอบรรณ แพทย์นิติเวชที่ย้ายมาประจำที่เวียงผาหมอก ออกอากาศให้ชมทุกวันจันทร์เวลา 20.00 น. ทางแอปพลิเคชัน WeTV เริ่มตอนแรก วันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 และออกอากาศซ้ำทางช่องอมรินทร์ทีวี ทุกวันอาทิตย์ เวลา 22.30-23.30 น. เริ่มตอนแรก วันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2566 ต่อจาก หนังสือรุ่น (รีรัน)

## การผลิต
พฤติการณ์ที่ตาย เป็นซีรีส์วายแนวสืบสวนสอบสวนเรื่องแรก โดยดัดแปลงมาจากนิยายเรื่อง พฤติการณ์ที่ตาย ของ อิสรีย์ ศิริวรรณกุลธร หรือนามปากกา Sammon

ในส่วนของสถานที่ ได้มีการถ่ายทำที่จังหวัดเชียงใหม่เป็นหลักใช้เวลาถ่ายทำ 2 เดือนโดยประมาณ

## โครงเรื่อง
เรื่องราวทั้งหมดเริ่มต้นขึ้นจากการที่ **หมอบรรณ** (ภากร ธนศรีวนิชชัย) แพทย์นิติเวชย้ายจากกรุงเทพฯมาประจำที่เวียงผาหมอก หลังหมอบรรณมาถึงไม่นานก็ต้องเข้าไปชันสูตรศพร่วมกับ **สารวัตรเอ็ม** (สพล อัศวมั่นคง) ที่สันนิษฐานว่าเป็นคดีฆาตกรรมเริ่มจาก แนตตี้ และต่อมาเป็น เจนจิรา เพื่อนสนิทในสมัยเด็กของหมอบรรณ โดยมีผู้ต้องสงสัยมากมายทั้ง **ครูแทน** (ณัฐพล ดิลกนวฤทธิ์) ผู้พบศพเจนจิราเป็นคนแรก **อัยการปื๊ด** (ภัทร เอกแสงกุล) แฟนเก่าของเจนจิรา และคนอื่นๆอีกมากมาย

## รายชื่อนักแสดงและการสร้าง

## กระแสการตอบรับ
มีการกล่าวถึงในเครือข่ายสังคมอย่างมาก ทั้งการขึ้นแฮชแท็กซีรีส์ในเทรนทวิตเตอร์ และ ได้รับคำชมเป็นจำนวนมากตั้งแต่อีพีแรก รวมถึงทาง Rakuten TV ได้มีการติดต่อนำซีรีส์ไปออกอากาศที่ประเทศญี่ปุ่นช่องเวลาเดียวกับที่ฉายที่ไทย 

## สถานที่ถ่ายทำ
สถานที่ถ่ายทำทั้งหมดอยู่ที่เชียงใหม่ประกอบไปด้วย คุ้มสะเมิง, โรงแรมศิริปันนา, โรงแรมครอสทูไวบ์เชียงใหม่ดีเซ็ม, ชุมชนท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์บ้านโปง, ตลาดคำเที่ยง, ตลาดสดเทศบาลสะเมิงใต้, ค่ายแทนคุณ, น้องน้ำโฮมสเตย์ สะเมิง, มหาวิทยาลัยพายัพ, มหาวิทยาลัยแม่โจ้, ร้านอาหารชาววัง, โรงเรียนสันป่าตองวิทยาคม, สถาบันผู้สูงอายุแมคเคน, สวนคุณช้าง แม่โจ้, สะเมิงรีสอร์ท และ อ่างเก็บน้ำห้วยโจ้

## อ้างอิง
 

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:ละครชุดทางโทรทัศน์ไทย
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2563
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ช่องอมรินทร์ทีวี
หมวดหมู่:ละครชุดทางโทรทัศน์ไทยในคริสต์ทศวรรษ 2020
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ที่กำกับโดย ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์โดยทีวี ธันเดอร์
สุทัตตาภักดิ์ บริรักษ์ภูมินทร์

พลโทหญิง คุณหญิง **สุทัตตาภักดิ์ บริรักษ์ภูมินทร์** (เดิม: **สุทัตตาภักดิ์ ยุวราชบริรักษ์**) เป็นนายทหารราชองครักษ์พิเศษใน พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์ หน่วยราชการในพระองค์  โดยทรงพระราชทานยศทหาร ซึ่งรวมถึงชื่อสกุล **บริรักษ์ภูมินทร์** สังกัดกรมทหารรักษาวังมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์กองบัญชาการทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์

## ประวัติ
พลโทหญิง คุณหญิงสุทัตตาภักดิ์ บริรักษ์ภูมินทร์ เป็นอดีตข้าราชการทหารในสังกัดกองทัพเรือ  ต่อมาได้รับพระบรมราชโองการให้โอนเข้ามาเป็นข้าราชการในพระองค์ฝ่ายพลเรือน และโอนเข้ามาเป็นข้าราชการในพระองค์ฝ่ายทหาร สังกัดกรมทหารรักษาวังมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์

## ยศและตำแหน่ง
* นาวาตรีหญิง
* 2 เมษายน 2557 เจ้าพนักงานในพระองค์ ตำแหน่งประเภททั่วไป ระดับอาวุโส งานมหาดเล็ก ฝ่ายพระราชวัง กองกิจการในพระองค์สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ดำรงตำแหน่ง ประจำสำนักพระราชวังพิเศษ ตำแหน่งประเภทบริหาร ระดับต้น ราชการบริหารส่วนกลาง
* 16 กันยายน 2557 กลับเข้ารับราชการเป็นข้าราชการพลเรือนในพระองค์และแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง ประจำสำนักพระราชวังพิเศษ ตำแหน่งประเภทบริหารระดับต้น ราชการบริหารส่วนกลาง สำนักพระราชวัง
* 1 กรกฎาคม 2558 โปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ถอด นาวาตรีหญิง สุทัตตาภักดิ์ ยุวราชบริรักษ์ ออกจากยศทหาร เนื่องจากมีทัศนคติไม่ดีต่อสถาบัน ไม่มีวินัย ประพฤติตนไม่เหมาะสมกับ การเป็นข้าราชการ อันเป็นการกระทำผิดวินัยฐานกระทำการอันได้ชื่อว่าเป็นผู้ประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง
* พันตรีหญิง
* 20 มกราคม 2563 โปรดเกล้าฯ โอน พ.ต.หญิง สุทัตตาภักดิ์ บริรักษ์ภูมินทร์ ตำแหน่ง ประจำสำนักพระราชวังพิเศษ ระดับ 9 ดำรงตำแหน่ง นายทหารปฏิบัติการ กรมทหารรักษาวังมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ กองบัญชาการทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์ (อัตรา พ.อ.พิเศษ) และพระราชทานยศ พ.อ.หญิง แต่งกายทหารบก เหล่าทหารราบ
*26 มกราคม 2564 โปรดเกล้าฯ พระราชทานยศทหารชั้นนายพล และแต่งตั้งข้าราชการในพระองค์ฝ่ายทหารให้ดำรงตำแหน่ง พันเอกหญิง สุทัตตาภักดิ์ บริรักษ์ภูมินทร์ ดำรงตำแหน่ง นายทหารปฏิบัติการประจำสำนักงานผู้บัญชาการทหารมหาดเล็กราชวัลลภรักษาพระองค์ หน่วยบัญชาการถวายความปลอดภัยรักษาพระองค์ พลตรีหญิง
*27 กรกฎาคม 2567 โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นนายทหารราชองครักษ์พิเศษ
*พลโทหญิง

## เครื่องราชอิสริยาภรณ์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:ข้าราชการในพระองค์ชาวไทย
หมวดหมู่:ทหารบกชาวไทย
หมวดหมู่:คุณหญิง
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.ว.ม.
ปัญจปรเมษฐี

***ปัญจปรเมษฐี*** (สันสกฤต: पञ्च परमेष्ठी ; Pañca-Parameṣṭhi, "สิ่งมีชีวิตยิ่งใหญ่สุดห้าประการ")  ในศาสนาเชนเป็นลำดับขั้นห้าลำดับทางศาสนาที่ควรแก่การเคารพบูชา อันได้แก่:
#*[[Arihant (Jainism)|อริหันต์]]*: วิญญาณที่ตรัสรู้และเข้าถึงเกวลญาณ ตีรถังกรทั้ง 24 องค์ ล้วนเป็นอริหันต์
#*[[God in Jainism#Siddha|สิทธะ]]*: วิญญาณที่หลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิด (สังสาระ)
#*[[Acharya (Jainism)|อาจารยะ]]*
#*[[Upajjhaya|อุปัชฌายะ]]*
#*มุณี* คือ *[[Jain monasticism|นักบวชในศาสนาเชน]]*

อักษรแรกของทั้งห้าชื่อ *A+A+A+U+M* รวมกันเกิดเป็นเสียงโอม

## อ้างอิง

### บรรณานุกรม
* 
*
ทอมสกา

**ทอมัส เจมส์ ริดจ์เวลล์** (; เกิด 27 มิถุนายน 1990) หรือที่รู้จักในโลกออนไลน์ในชื่อ **ทอมสกา** (TomSka) เป็นยูทูเบอร์, ผู้สร้างภาพยนตร์, ผู้กำกับ, นักแสดง, นักพากย์, โปรดิวเซอร์, นักดนตรีและตลกชาวอังกฤษ ผู้ก่อตั้งบริษัทผลิตสื่อเทอร์โบพันช์ ลิมิเต็ด (Turbopunch Ltd.) เขาเป็นที่รู้จักจากเว็บซีรีส์แอนิเมชั่นชุด *asdfmovie* (อาสดัฟมูฟวี่), *[[Eddsworld|เอ็ดดส์เวิลด์]]* และ *Crash Zoom* (แครชซูม) ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2020 ช่องยูทูบของเขามีผู้ติดตามมากว่า 6.69 ล้านคน และมียอดเข้าชมมากกว่า 1.7 พันล้านครั้ง

## ชีวิตส่วนตัว
น้อง/พี่สาวฝาแฝดของริดจ์เวลล์ เอมีเลีย (Amelia) เสียชีวิตในครรภ์หลังมารดาได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุทางรถยนต์

เขาเติบโตมาในครอบครัวนิกายพยานพระยะโฮวา แต่เขาไม่ได้เชื่อในศาสนานี้ในปัจจุบัน

ถึงแม้เขาจะไม่ใช่คนที่ทำมาหากินกับการเล่นดนตรี แต่ริดจ์เวลล์ปรากฏเล่นกีตาร์เบสในหลายวิดีโอของเขา เช่น "Guitar Warfare" (กีตาร์วอร์แฟร์) และ "Mine Turtle" (ไมน์เทอร์เทิล) ในฐานะศิลปินรับเชิญคู่กับ LilDeuceDeuce

เขานิยมพรรคแรงงานในการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2560 และแสดงออกอย่างชัดเจนว่าต่อต้านทั้งเบร็กซิต และพรรคอนุรักษนิยม

## หนังสือ
* *Art is Dead: the asdf book* (2015, Little Brown Book Group, )
* *Sam Kills Christmas* (2018, Little Brown Book Group, )

## หมายเหตุ

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น

* 

หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยลิงคอล์น
หมวดหมู่:บุคคลมีชื่อเสียงบนอินเตอร์เน็ตชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ยูทูบเบอร์ชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากเทศมณฑลเอสเซกซ์
มัดเราะซะฮ์ซ็องกอเร

**มัดเราะซะฮ์ซ็องกอเร** (; ) หรือที่เรียกว่า **มหาวิทยาลัยซ็องกอเร** () และ **มัสยิดซ็องกอเร** () เป็นศูนย์กลางแห่งการศึกษาโบราณหนึ่งในสามแห่ง ตั้งอยู่ในเมืองทิมบักตู ประเทศมาลี เชื่อกันว่าก่อสร้างขึ้นโดยราชามันซามูซา ผู้ครองจักรวรรดิมาลีในเวลานั้น

มัสยิดสามแห่ง ได้แก่ มัสยิดซ็องกอเร, มัสยิดจีงกาแรแบร์ และมัสยิดซีดี ยะห์ยา รวมกันเป็นมหาวิทยาลัยทิมบักตู คำว่า *[[มัดเราะซะฮ์]]* () แปลว่าโรงเรียนหรือมหาวิทยาลัยในภาษาอาหรับและภาษาอื่นที่ได้รับอิทธิพลจากอิสลาม

## ประวัติศาสตร์
 
มัสยิดซ็องกอเรสร้างขึ้นในราวปี ค.ศ. 989 โดย Al-Qadi Aqib ibn Mahmud ibn Umar ตุลาการสูงสุดแห่งทิมบักตู ก่อนจะพัฒนามาเป็นมหาวิทยาลัยซ็องกอเร ซึ่งเจริญรุ่งเรืองอย่างมาก เป็นศูนย์กลางการศึกษาของอิสลาม โดยเฉพาะในรัชสมัยของมันซา มูซา (ค.ศ. 1307–1332) และสมัยจักรวรรดิ Askia (ค.ศ. 1493–1591)

## ดูเพิ่ม
*มหาวิทยาลัยโบราณ
*รายชื่อมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่มีเปิดทำการต่อเนื่อง
*มหาวิทยาลัยสมัยกลาง
*จักรวรรดิซองไฮ
*โครงการทิมบักตูแมนูสคริปต์

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
*
*Ancient Manuscripts from the Desert Libraries of Timbuktu, Library of Congress — *exhibition of manuscripts from the Mamma Haidara Commemorative Library*
อำเภอมิอูระ

[right|thumb|600px|แผนที่อำเภอมิอูระ พื้นที่ในยุคเมจิแสดงด้วยสีเหลือง พื้นที่ในปัจจุบันแสดงด้วยสีเขียว<br><br>1 - [ฮายามะ]]
**อำเภอมิอูระ** () เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น

ในปี 2009 อำเภอนี้มีประชากรประมาณ 32,333 คน ความหนาแน่น 1,900 คนต่อตารางกิโลเมตร และมีพื้นที่ทั้งหมด 17.06 ตารางกิโลเมตร

ปัจจุบันประกอบด้วยเมืองเพียง 1 เมือง คือ ฮายามะ โดยในสมัยก่อน นครโยโกซูกะ ซูชิ และมิอูระ เคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอมิอูระมาก่อน

## เมืองและหมู่บ้าน
* เมืองฮายามะ

## ประวัติศาสตร์
right|thumb|600px|แผนที่อำเภอมิอูระในอดีต
อำเภอมิอูระเป็นหนึ่งในเขตการปกครองย่อยของแคว้นซางามิ ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของคาบสมุทรมิอูระ พื้นที่นี้อยู่ภายใต้การควบคุมของตระกูลมิอูระตั้งแต่ปลายยุคเฮอังจนถึงยุคเซ็งโงกุ และเป็นดินแดน*เท็นเรียว*ที่ปกครองโดย*[[โชกุน]]*ภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในยุคเอโดะ หลังจากการฟื้นฟูเมจิ พื้นที่นี้ได้ก่อตั้งขึ้นเป็นอำเภอภายใต้การปฏิรูปที่ดินในปี 1878 โดยมีที่ว่าการอำเภอที่สร้างขึ้นใกล้กับบริเวณที่ซึ่งในปัจจุบันคือสถานีรถไฟชิโออิริ

### ลำดับเวลา
* 1 เมษายน 1889: อำเภอมิอูระแบ่งการปกครองออกเป็นเทศบาลดังต่อไปนี้ในยุคเมจิ
** 3 เมือง (โยโกซูกะ อูรางะ และมิซากิ)
** 12 หมู่บ้าน (โทโยชิมะ คินูงาซะ อูราโงะ คูริฮามะ นางาอิ ทาเกยามะ คิตาชิตาอูระ นากานิชิอูระ ทาโงเอะ ฮายามะ มินามิชิตาอูระ และฮัซเซะ)
* 1 ตุลาคม 1903: หมู่บ้านโทโยชิมะได้รับยกฐานะขึ้นเป็นเมือง แต่ยุบรวมเข้ากับเมืองโยโกซูกะเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 1906 (ซึ่งเมืองโยโกซูกะยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 1907)
* 1 กรกฎาคม 1911: หมู่บ้านนากานิชิอูระเปลี่ยนชื่อเป็นหมู่บ้านนิชิอูระ
* 1 มิถุนายน 1914: หมู่บ้านอูราโงะยกฐานะเป็นเมือง และเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองทาอูระ
* 1 เมษายน 1924: หมู่บ้านทาโงเอะยกฐานะเป็นเมือง และเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองซูชิ
* 1 มกราคม 1925: หมู่บ้านฮายามะยกฐานะเป็นเมือง
* 2 กุมภาพันธ์ 1925: หมู่บ้านนางาอิ ยกฐานะเป็นเมือง
* 15 กุมภาพันธ์ 1933: หมู่บ้านคินูงาซะยุบรวมเข้ากับนครโยโกซูกะ
* 1 เมษายน 1933: เมืองทาอูระยุบรวมเข้ากับนครโยโกซูกะ
* 1 กรกฎาคม 1935: หมู่บ้านนิชิอูระยกฐานะเป็นเมือง และเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองโอกูซุ
* 1 เมษายน 1937: หมู่บ้านคูริฮามะยุบรวมเข้ากับนครโยโกซูกะ
* 1 เมษายน 1940: หมู่บ้านมินามิชิตาอูระยกฐานะเป็นเมือง
* อย่างไรก็ตามในปี 1943: นครโยโกซูกะได้ขยายเขตโดยการยุบรวมเมืองและหมู่บ้านดังต่อไปนี้ ได้แก่ เมืองอูรางะ ซูชิ นางาอิ และโอกูซุ และหมู่บ้านทาเกยามะ และคิตาชิตาอูระ
* 1 กรกฎาคม 1950: เมืองซูชิได้แยกออกมาจากนครโยโกซูกะ (กลับมาเป็นเทศบาลอิสระอีกครั้ง และยกฐานะเป็นนครเมื่อ 1 กรกฎาคม 1954)
* 1 มกราคม 1955: เมืองมินามิชิตาอูระ เมืองมิซากิ และหมู่บ้านฮัซเซะ รวมกันเพื่อก่อตั้งนครมิอูระ

ในปี 2009 เหลือเมืองฮายามะเพียงเมืองเดียวที่ยังเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอมิอูระ

### ตารางการควบรวมเทศบาล

มิอูระ
ม็องดีย็อง

**ม็องดีย็อง** (; ) หรือ **ม็องดีย็องอ็องชอกอลา** (;  ) เป็นขนมฝรั่งเศสดั้งเดิมชนิดหนึ่ง ทำจากแผ่นช็อกโกแลตกลม โรยหน้าด้วยถั่วและผลไม้แห้งสี่ชนิดซึ่งธรรมเนียมคริสต์มาสในภูมิภาคพรอว็องส์ถือว่าเป็นตัวแทนของคณะนักบวชภิกขาจารทั้งสี่ ส่วนผสมแต่ละอย่างสื่อถึงสีของชุดนักบวชแต่ละคณะ ธรรมเนียมดั้งเดิมกำหนดให้ลูกเกดเป็นตัวแทนของคณะนักบุญออกัสติน เฮเซลนัตเป็นตัวแทนของคณะคาร์เมไลท์ มะเดื่ออบแห้งเป็นตัวแทนของคณะฟรันซิสกัน และอัลมอนด์เป็นตัวแทนของคณะดอมินิกัน อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันมีการดัดแปลงสูตรของขนมนี้จากการผสมผสานระหว่างถั่วกับผลไม้ดั้งเดิมมาเป็นการใช้เมล็ดพืช ผิวผลไม้ และส่วนผสมอื่น ๆ

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ของหวานฝรั่งเศส
วัดธรรมศาลา

**วัดธรรมศาลา** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในหมู่ที่ 7 บ้านสามง่าม ตำบลธรรมศาลา อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม 

FB ศิษย์หลวงพ่อน้อย วัดธรรมศาลาhttps://www.facebook.com/share/P3SXenuiQCF96K8g/?mibextid=WC7FNe

## ประวัติ
วัดธรรมศาลามีเรื่องเล่าที่เกี่ยวข้องกับตำนานพญากง พญาพาน คือ หลังจากที่พญาพานทำปิตุฆาตพระราชบิดากับยายหอม ได้ทรงสำนึกในบาปบุญคุณโทษของตนที่ทำไว้และทรงวิตกว่าจะได้รับสนองกรรมอย่างหนัก จึงโปรดให้ประชุมพระอรหันต์และพระสงฆ์จากอารามต่าง ๆ โดยได้ปลูกสร้างโรงธรรมขนาดใหญ่ไว้ใกล้เนินหรือถ้ำเพื่อใช้เป็นที่ประชุมสงฆ์ ผู้คนบริเวณนี้เรียกว่า *ธรรมศาลา* ชื่อนี้เองจึงเป็นที่มาของชื่อวัด

คาดว่าแต่เดิมมีเนินหรือถ้ำในวัดธรรมศาลา สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นสมัยแรกสร้างพระปฐมเจดีย์เมื่อประมาณ พ.ศ. 306 เชื่อว่ามีขุมทรัพย์อยู่ แต่นำออกมาไม่ได้เนื่องจากมีปู่โสมเฝ้าอยู่ แต่บางท่านเล่าลือว่าเป็นถ้ำที่ปรึกษาของผู้มีบุญและเจ้าผู้ครองนครสมัยเก่า และยังมีถ้วยโถโอชามมากมาย เนินนี้ตั้งอยู่หลังวิหารของวัดธรรมศาลา สภาพในปัจจุบันเป็นเนินดินโบราณ ด้านในเป็นโพรง เชื่อกันว่าเป็นอุโมงค์เชื่อมจากวัดพระเมรุมาถึงวัดธรรมศาลา แต่ปัจจุบันถูกปิดตายไปแล้ว 

ประวัติการตั้งวัดระบุว่าตั้งวัดเมื่อปี พ.ศ. 2396 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2553 กรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2476 โดยไม่ได้ลงระวางแนวเขต

## รายนามเจ้าอาวาส
* หลวงพ่อแจ้ง 
* พระครูปุริมานุรักษ์ (นวม) 
* พระครูภาวนากิตติคุณ (น้อย) 
* พระอธิการบำเพ็ญ ปุญฺญาโภ 
* พระครูสันติธรรมรัตน์ (สมศักดิ์) 
* พระครูปลัดสุวัฒนพรหมวิหารคุณ (สุชิน ธมฺเมสโก)
* พระครูวินัยธร ฉัตรชัย  ฐานสมฺปุณโณ

## อ้างอิง

ธรรมศาลา
หมวดหมู่:โบราณสถานในจังหวัดนครปฐม
มีลเฟย

**มีลเฟย** () หรือ **มีล-เฟย** (; ) เป็นขนมอบชนิดหนึ่ง โดยทั่วไปประกอบขึ้นจากแป้งพายสามชั้นเรียงสลับกับคัสตาร์ดสองชั้น ด้านบนมักโรยด้วยน้ำตาลไอซิง คลุมด้วยฟงด็อง ตกแต่งด้วยผลไม้ หรือทาด้วยแยมหรือครีมที่มีส่วนผสมแตกต่างกันไปตามสูตร

องค์ประกอบทั้งหมดของสูตรมีลเฟยปรากฏในตำราอาหารจำนวนมากอย่างน้อยตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่ต้นกำเนิดของขนมชนิดนี้ยังไม่เป็นที่ทราบอย่างแน่ชัด

หมวดหมู่:แป้งพายชั้น
หมวดหมู่:ของหวานฝรั่งเศส
หมวดหมู่:ของหวานอิตาลี
หมวดหมู่:อาหารสโลวีเนีย
หมวดหมู่:อาหารโครเอเชีย
หมวดหมู่:อาหารบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
หมวดหมู่:อาหารเซอร์เบีย
หมวดหมู่:อาหารฮังการี
หมวดหมู่:อาหารโปแลนด์
หมวดหมู่:อาหารลิทัวเนีย
หมวดหมู่:อาหารรัสเซีย
หมวดหมู่:อาหารโซเวียต
หมวดหมู่:อาหารกรีก
หมวดหมู่:อาหารโมร็อกโก
หมวดหมู่:อาหารแอฟริกาใต้
หมวดหมู่:อาหารฮ่องกง
หมวดหมู่:อาหารออสเตรเลีย
หมวดหมู่:อาหารแคนาดา
หมวดหมู่:อาหารสหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:อาหารสวีเดน
วัดเสนหา

**วัดเสนหา** [สะ-เน-หา] เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระปฐมเจดีย์ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ประมาณ 36 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา ปัจจุบันมีพระวินัยโกศล (ธัญญวัฒน์ เขมธโร) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส

## ประวัติ
วัดเสนหาสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2452 โดยนายเพิ่มเสนหา บุญนาค บุตรพระยาศรีสรราชภักดี (วัน บุนนาค) กับเปี่ยม ได้ถวายที่ดินแปลงหนึ่ง เนื้อที่ประมาณ 45 ไร่ อยู่ใกล้เขตพระราชวังสนามจันทร์ สร้างเป็นวัดเมื่อเดือนอ้าย ปีระกา ตรงกับเดือนธันวาคม พ.ศ. 2452 โดยมีพระเถระผู้ใหญ่ 2 รูป คือ พระอุบาลีคุณูปมาจารย์ (จันทร์ สิริจนฺโท) วัดบรมนิวาสราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร กับพระพุทธวิริยากร (จิตร ฉนฺโน) วัดสัตตนารถปริวัตรวรวิหาร จังหวัดราชบุรี เป็นผู้รับที่ดินแทนคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย ได้เป็นประธานช่วยอุปการะตั้งเป็นสำนักสงฆ์ขึ้น และยังจัดส่งพระภิกษุสามเณรจากวัดบรมนิวาสมาอยู่จำพรรษาอยู่บ้าง

พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานทรัพย์ส่วนพระองค์เป็นทุนเริ่มแรกสร้างพระอุโบสถกับหล่อพระประธานอีกส่วนหนึ่ง เป็นพระประธานหล่อด้วยทองเหลือง พระเพลากว้าง 3 ศอก และสูงตลอดถึงพระรัศมี 4 ศอก โดยจำลองแบบพระพุทธชินสีห์ แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2466

วัดเสนหาตั้งเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2452 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2462  เขตวิสุงคามสีมากว้าง 2 เส้น ยาว 3 เส้น ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระอารามหลวงเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2487 วัดยังได้ตั้งโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษาเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2535 โดยเรียนควบคู่ไปกับนักธรรมและบาลี ยังมีโรงเรียนเทศบาล 2 วัดเสนหา (สมัครพลผดุง) ซึ่งเปิดทำการเรียนการสอนเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2465

วัดมีการก่อสร้าง *พระพุทธมงกุฎหิรัญเทวาธิราช* ซึ่งเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องมหาจักรพรรดิปางนาคปรก ขณะกำลังอยู่ระหว่างก่อสร้างวิหารเพื่อประดิษฐานองค์พระ เกิดเรื่องแปลกประหลาดขึ้น มีมาณพหนุ่มรูปงามในมือถือบ่วงนาคบาศมาเข้านิมิตพระครูโชติธรรมาทร ผู้ช่วยเจ้าอาวาส แจ้งว่าตนเป็นเทพนาคราชอยู่ในนาคพิภพ ประสงค์จะช่วยในการสร้างพระวิหารเพื่อประดิษฐานองค์พระพุทธรูป จึงขอให้พระครูโชติตั้งศาลเทพนาคราชขึ้นในบริเวณวัด แล้วการสร้างวิหารจะสำเร็จ วัดจึงดำเนินการจัดตั้งศาลเทพนาคราชขึ้น

## อ้างอิง

หมวดหมู่:พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ
หมวดหมู่:วัดในอำเภอเมืองนครปฐม
หมวดหมู่:วัดไทยในสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุติกนิกาย
วัดพิชัย (กรุงเทพมหานคร)

**วัดพิชัย** เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในแขวงคลองกุ่ม เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร มีเนื้อที่รวมประมาณ 6 ไร่ 71 ตารางวา อาณาเขตทิศเหนือจรดชุมชนวัดพิชัย ทิศตะวันออกจรดคลองสาธารณะวัดพิชัย ทิศใต้จรดคลองแสนแสบ และทิศตะวันตกจรดชุมชนวัดพิชัย

วัดพิชัยสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2410 โดยนายแก่นและนางน้อย คงบำรุง เป็นผู้บริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัด ผู้ดำเนินการก่อสร้างได้แก่พระอธิการหนูและราษฎรที่มีจิตศรัทธาร่วมกันบริจาคทรัพย์สร้างเสนาสนะ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2425  พื้นที่เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15.21 เมตร ยาว 24 เมตร

อาคารเสนาสนะ ได้แก่ ศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์เป็นอาคาร 2 ชั้น จำนวน 3 แถว กุฏิเจ้าอาวาส ศาลาอเนกประสงค์ 2 หลัง หอระฆัง หอกลอง โรงครัว เรือนเก็บพัสดุ ศาลาบำเพ็ญกุศล 6 หลัง ฌาปนสถาน โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรม และอุโบสถหลังเก่า ภายในมีพระประธานประจำอุโบสถเป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 41 นิ้ว สูง 59 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2410 อุโบสถหลังเก่ากว้าง 11.30 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2425 มีสภาพเก่าชำรุดทรุดโทรม จึงได้มีโครงการที่จะดำเนินการก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ โดยใช้วิธีการสร้างแบบครอบทับหลังเดิม

## รายนามเจ้าอาวาส
* พระอธิการหนู พ.ศ. 2410–2418
* พระอธิการอ้วน พ.ศ. 2418–2435
* พระอธิการนุช พ.ศ. 2435–2456
* พระอธิการพลัด พ.ศ. 2456–2461
* พระอธิการเขียว พ.ศ. 2461–2476
* พระอธิการเงิน พ.ศ. 2476–2483
* พระอธิการเถิ่ง พ.ศ. 2483–2485
* พระอธิการป๊อก พ.ศ. 2485–2501
* พระอธิการปลิว พ.ศ. 2501–2502
* พระอธิการยัง พ.ศ. 2502–2505
* พระอธิการสุเมธ อภิธมฺโม พ.ศ. 2505–2522
*  พระราชรัตนเมธี พ.ศ. 2522–2526
* พระครูวิชัยกิจจานุรักษ์ พ.ศ. 2526–2545
* พระครูสุภัทรสีลคุณ พ.ศ. 2545–ปัจจุบัน

## อ้างอิง

พิชัย
หมวดหมู่:โบราณสถานในเขตบึงกุ่ม
ถนนมหาจักร

**ถนนมหาจักร** () เป็นถนนสายหนึ่งในพื้นที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่ายและเขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร เป็นถนนในลักษณะที่เป็นถนนตัดขวางกับพื้นที่เขตและถนนสายหลักสายอื่น ๆ 

ถนนมหาจักรเกิดขึ้นหลังจากการถมคลองสำเพ็งหรือคลองวัดจักรวรรดิ ที่เคยไหลผ่านบริเวณนี้ด้วยขยะเพื่อแปรสภาพเป็นถนน ตามนโยบายลดจำนวนคลอง ในสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ก่อนการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 ไม่นาน ซึ่งเป็นคลองที่เชื่อมระหว่างแม่น้ำเจ้าพระยากับคลองมหานาค เมื่อถมสร้างเป็นถนนตามแนวคลองวัดจักรวรรดิ จึงให้ชื่อว่า "ถนนมหาจักร"

ถนนมหาจักรมีจุดเริ่มต้นจากถนนหลวงในพื้นที่แขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย และทอดผ่านลงทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ตัดกับถนนเจริญกรุง และเข้าสู่พื้นที่แขวงสัมพันธวงศ์ เขตสัมพันธวงศ์ ผ่านหน้าวัดชัยชนะสงคราม และต่อเนื่องไปตัดกับถนนเยาวราช เข้าสู่แขวงจักรวรรดิ เขตสัมพันธวงศ์ และไปสิ้นสุดลงที่ถนนอนุวงศ์

สองฝั่งถนนมหาจักรตลอดทั้งสายถือเป็นย่านการค้าที่คึกคักมาก ในช่วงพื้นที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่ายและต่อเนื่องไปถึงแขวงสัมพันธวงศ์ในเขตสัมพันธวงศ์เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อคลองถม และในช่วงพื้นที่แขวงจักรวรรดิในเขตสัมพันธวงศ์คือสำเพ็ง

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* 

มหาจักร
ตำบลกำพวน

**กำพวน** เป็นตำบลในอำเภอสุขสำราญ จังหวัดระนอง เป็นที่ตั้งของหมู่เกาะกำและเกาะค้างคาวในอุทยานแห่งชาติแหลมสน และบ้านทะเลนอกที่เป็นชุมชนที่มีผลกระทบจากแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 เป็นส่วนหนึ่งในการฟื้นฟูหมู่บ้านได้ทำการอนุรักษ์ป่าโกงกาง ป่าฝน และสัตว์น้ำ นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของพื้นที่ศูนย์ราชการทั้งหมดของอำเภอสุขสำราญ
thumb|275x275px|ต้นไม้ริมชายหาดในตำบลกำพวน

## ที่ตั้งและอาณาเขต
ตำบลกำพวนมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้

* **ทิศเหนือ** ติดต่อกับตำบลนาคา (อำเภอสุขสำราญ)
* **ทิศตะวันออก** ติดต่อกับตำบลเขาพัง (อำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี)
* **ทิศใต้** ติดต่อกับตำบลคุระ (อำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา)
* **ทิศตะวันตก** ติดต่อกับทะเลอันดามัน

## ประวัติ
ชื่อตำบลกำพวนมาจากชื่อหวายชนิดหนึ่งซึ่งมีในเขตพื้นที่เป็นจำนวนมาก ชาวบ้านจึงเรียกขานพื้นที่บ้านแห่งนี้ว่า "บ้านกำพวน" เนื่องจากตำบลกำพวนมีท้องที่กว้างขวาง ในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2490 กระทรวงมหาดไทยจึงได้แยกท้องที่หมู่ที่ 5–7 (ในขณะนั้น) ของตำบลกำพวน ไปจัดตั้งเป็นตำบลนาคา ขณะนั้นขึ้นการปกครองอยู่กับกิ่งอำเภอกะเปอร์ อำเภอเมืองระนอง และย้ายมาขึ้นกับอำเภอกะเปอร์ใน พ.ศ. 2508  

ต่อมามีการจัดตั้งกิ่งอำเภอสุขสำราญขึ้นใน พ.ศ. 2535 จึงย้ายการปกครองมาขึ้นกับทางกิ่งอำเภอ และยกฐานะเป็นอำเภอใน พ.ศ. 2550ตามโครงการเฉลิมพระเกียรติเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ตำบลกำพวนจึงกลายเป็นตำบลลำดับที่ 2 ของอำเภอสุขสำราญจนถึงปัจจุบัน 

## การแบ่งเขตการปกครอง

### การปกครองส่วนภูมิภาค
ตำบลกำพวนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่

### การปกครองส่วนท้องถิ่น
ท้องที่ตำบลกำพวนมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ **เทศบาลตำบลกำพวน** ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกำพวนทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลกำพวนที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2516 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลกำพวนใน พ.ศ. 2539

เมื่อองค์การบริหารส่วนตำบลกำพวนมีความเจริญก้าวหน้ามากขึ้น องค์การบริหารส่วนตำบลกำพวนได้ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลกำพวน ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2555 และมีผลในวันที่ 31 สิงหาคม ปีเดียวกัน

## ประชากร
พื้นที่ตำบลกำพวนประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 7 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 6,974 คน แบ่งเป็นชาย 3,539 คน หญิง 3,435 คน (เดือนธันวาคม 2564) เป็นตำบลที่มีจำนวนประชากรน้อยที่สุดในอำเภอสุขสำราญ

: 
: 
: 

 ใน พ.ศ. 2558 มีการรวมผู้ที่ไม่ได้สัญชาติไทยในทะเบียนราษฎร ส่งผลให้ข้อมูลจำนวนประชากรปีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูลอื่น
* เว็บไซต์เทศบาลตำบลกำพวน

กำพวน
กำพวน
หมวดหมู่:อำเภอสุขสำราญ
เอซี มิลานในฤดูกาล 2020–21

**ฤดูกาล 2020–21** เป็นฤดูกาลที่ 122 ในประวัติศาสตร์ของสโมสร **[[เอซี มิลาน]]** และเป็นฤดูกาลที่ 87 ของพวกเขาใน ระดับสูงสุดของฟุตบอลอิตาลี. มิลานเข้าร่วมการแข่งขันใน เซเรียอา, โกปปาอีตาเลีย, และ ยูฟ่ายูโรปาลีก.

## ผู้เล่น

### ข้อมูลผู้เล่น

.

## การซื้อขายนักเตะ

### ตลาดนักเตะฤดูร้อน

#### ย้ายเข้า

#### ยืมตัว

#### กลับมาจากการยืมตัว

:รวมการจ่ายเงินทั้งสิ้น:  €23.68M

#### ย้ายออก

#### สื้นสุดสัญญา

## การแข่งขัน
### ภาพรวม

### เซเรียอา

#### ตารางคะแนน

#### ผลงานในลีกโดยรวม

#### ผลงานในลีกในแต่ละนัด

#### แมตช์

### โกปปาอีตาเลีย

### ยูฟ่ายูโรปาลีก

#### รอบแบ่งกลุ่ม

การจับสลากรอบแบ่งกลุ่มได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2020.

#### รอบแพ้คัดออก

การจับสลากรอบ 32 ทีมสุดท้าย ได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2020.

##### รอบ 32 ทีมสุดท้าย

##### รอบ 16 ทีมสุดท้าย
การจับสลากสำหรับรอบ 16 ทีมสุดท้ายจะจัดขึ้นเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021.

## สถิติ

### ผู้ทำประตู

 ผู้เล่นที่อยู่ใน *ตัวเอียง* ออกจากทีมระหว่างฤดูกาล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:ฤดูกาลของเอซี มิลาน
มิลาน
โทรทัศน์ความละเอียดสูงระบบแอนะล็อก

**โทรทัศน์ความละเอียดสูงระบบแอนะล็อก** () เป็นการออกอากาศโทรทัศน์ระบบแอนะล็อกที่พัฒนาขึ้นในทศวรรษที่ 1930 เพื่อแทนที่ระบบทดลองในยุคแรก ๆ โดยมีเพียง 12 เส้นเท่านั้น เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1936 บีบีซีได้เริ่มให้บริการโทรทัศน์สาธารณะความละเอียดสูงระบบแอนะล็อกเป็นครั้งแรกของโลกจากโรงละครวิกตอเรีย พระราชวังอเล็กซานดรา ทางตอนเหนือของลอนดอน จึงอ้างว่าเป็นต้นกำเนิดของการแพร่ภาพโทรทัศน์อย่างที่เรารู้จักกันในปัจจุบัน จอห์น โลจี เบร์ด, ฟิโล ฟาร์นสเวิร์ธ และวลาดิเมียร์ สวอไรคิน มีการแข่งขันกันพัฒนาระบบโทรทัศน์แต่ละระบบ แต่ความละเอียดไม่ได้เป็นปัญหาที่แยกเทคโนโลยีที่แตกต่างกัน แต่เป็นคดีข้อพิพาทเรื่องสิทธิบัตรและปัญหาการปรับใช้เนื่องจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ในช่วงปลายทศวรรษ 1920 และ 1930

สิทธิบัตรส่วนใหญ่หมดอายุเมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้ทั่วโลกไม่มีมาตรฐานโทรทัศน์ มาตรฐานที่นำมาใช้ในช่วงต้นทศวรรษ 1950 ได้ถูกใช้อยู่นานกว่าครึ่งศตวรรษ

ระบบ 405 เส้น ของสหราชอาณาจักรที่นำมาใช้ในปี ค.ศ. 1936 ถูกอธิบายว่าเป็น "ความละเอียดสูง" อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเพียงการเปรียบเทียบกับระบบการทดลอง 30 เส้น (ส่วนใหญ่) ในช่วงต้นทศวรรษ 1920 และจะไม่ถือว่าเป็นความละเอียดสูงตามมาตรฐานสมัยใหม่

## ดูเพิ่ม
ระบบทีวีแอนะล็อกระบบเหล่านี้มีขึ้นเพื่อแทนที่

* เซกาม
* เอ็นทีเอสซี
* แพล

มาตรฐานที่เกี่ยวข้อง

* ไนแคม หรือการเข้ารหัสเสียงที่เหมือน ใช้ในระบบ HD-MAC
* การสุ่มตัวอย่างโครมา ในทีวีระบุเป็น 4:2:2, 4:1:1 เป็นต้น

## อ้างอิง

## แหล่งข้อมูล

* 819lignes กู้คืนการทำงานบนเครื่องทีวีฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1951 (ภาษาฝรั่งเศสเท่านั้น)
* การรายงานข่าว HDTV ของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกบาร์เซโลนา โดย M. Romero และ E.Gavilan ( EBU )
* การสาธิต HDTV ในงาน Expo 92 โดย JL Tejerina และ F.Visintin ( EBU )
* สหภาพการกระจายเสียงแห่งยุโรป
* COUNCIL DIRECTIVE 92/38 / EEC วันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1992
หมวดหมู่:สิ่งประดิษฐ์ของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์โทรทัศน์
หมวดหมู่:โทรทัศน์ความละเอียดสูง
หมวดหมู่:เทคโนโลยีโทรทัศน์
มัสยิดช่องแคบมะละกา

**มัสยิดช่องแคบมะละกา** (มลายู: Masjid Selat Melaka) เป็นมัสยิดบนเกาะมะละกาในมะละกา รัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย มีค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างประมาณ 10 ล้านริงกิต

## ประวัติ
มีพิธีเปิดมัสยิดในวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 โดยยังดีเปอร์ตวนอากง สมเด็จพระราชาธิบดีซัยยิด ซีรอญุดดีน

## สถาปัตยกรรม
thumb|โถงละหมาดในมัสยิด
ตัวมัสยิดสร้างขึ้นโดยการผสมผสานระหว่างหัตถศิลป์แบบตะวันออกกลางกับแบบมลายู ถ้าน้ำขึ้นสูง ตัวมัสยิดก็จะดูเหมือนลอยน้ำ ช่องโค้งตัดกันสองแห่งนำทางไปสู่ทางเข้าหลัก โดยมีกระจกสีประดับไว้ระหว่างช่องโค้ง ตัวมัสยิดมีมินาเรตที่สูงถึง 30 ที่สามารถใช้เป็นประภาคาร

## ดูเพิ่ม
* ศาสนาอิสลามในประเทศมาเลเซีย

## อ้างอิง

หมวดหมู่:มัสยิดในมะละกา
หมวดหมู่:บทความที่มีข้อความภาษามลายู (มหภาษา)
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2549
ทานิน

***ทานิน*** ( ) เป็นหนังสือพิมพ์ภาษาตุรกี เริ่มตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1908 หลังจากการปฎิวัติยังเติร์ก *ทานิน* ถูกก่อตั้งขึ้นโดยเทฟฟิค ฟิกเรท กวีชาวออตโตมันที่ถือกันว่าเป็นผู้ให้กำเนิดหลักกวีนิพันธ์ตุรกีสมัยใหม่ หนังสือพิมพ์นี้มีเนื้อหาสนับสนุนคณะสหภาพและความก้าวหน้า () พรรคการเมืองแนวคิดพัฒนนิยม นอกจากนี้เนื้อหาข่าวของ *ทานิน* ยังสนับสนุนหลักการพหุนิยมและความหลากหลายอย่างชัดเจน กระนั้น แม้เทฟฟิคจะสนับสนุนการปฎิรูปในแนวทางประชาธิปไตยของพรรคคณะสหภาพในช่วงแรก ทว่าต่อมาเขาก็รู้สึกไม่พอใจนโยบายเกี่ยวกับการบริหารของคณะสามพาชา กลุ่มผู้นำของพรรค สุดท้ายเขาจึงตัดสินใจลาออกจากหนังสือพิมพ์ *ทานิน*

สำนักงานของหนังสือพิมพ์ *ทานิน* และนิตยสาร *[[Şûrâ-yı Ümmet|ซูรา-ยูมเหม็ด]]* ซึ่งมีเนื้อหาสนับสนุนพรรคคณะสหภาพเช่นกัน ถูกทำลายลงระหว่างเหตุอุบัติการณ์ 31 มีนาคม ซึ่งนำไปสู่การปลดสุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 ออกจากราชสมบัติ โดยในระหว่างที่เกิดเหตุการณ์ดังกล่าว ฮือเซยิน จาฮิท บรรณาธิการของ *ทานิน* ได้ทำการหลบหนีไปอยู่ที่ออแดซา

หนังสือพิมพ์ *ทานิน* ยุติการตีพิมพ์ลงใน ค.ศ. 1947

## นักข่าวคนสำคัญ
* อาเหม็ด อีมีน ยัลมาน
* ฮือเซยิน จาฮิท ยัลชึน

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ภาษาตุรกี
หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ที่เผยแพร่ในจักรวรรดิออตโตมัน
หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2451
หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ที่ปิดกิจการในปี พ.ศ. 2490
หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ที่หยุดตีพิมพ์ในประเทศตุรกี
ซิงจงเอี๋ยน

"ซิงจงเอี๋ยน" (; ) เป็นหนังสือพิมพ์รายวันภาษาจีน ที่ตีพิมพ์จำหน่ายในประเทศไทย

## ประวัติ
"ซิงจงเอี๋ยน" ก่อตั้งขึ้นมาครั้งแรกด้วยแรงหนุนของบรรดานักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีนชื่อดัง เมื่อปี 2481 ในยุคแรกใช้ชื่อว่า "ตงง้วน" ซึ่งอ่านออกเสียงตามภาษาจีนแต้จิ๋ว ในช่วงสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ถูกญี่ปุ่นเข้าควบคุมกิจการอยู่ 1 ปี เพื่อใช้เป็นกระบอกเสียงให้กับรัฐบาลญี่ปุ่นในช่วงสงคราม เมื่อเข้าสู่ช่วงสงครามกลางเมืองจีน หนังสือพิมพ์ตงง้วนได้ถือนโยบายสายกลาง "แต่เอียงซ้ายนิด ๆ" ทำให้ได้รับความนิยมอย่างสูงในหมู่คนไทยเชื้อสายจีนในขณะนั้น ในเดือนตุลาคม 2501 ได้ปิดตัวลงหลังจากการขึ้นสู่อำนาจของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ซึ่งปิดหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ในข้อหา "ซ้ายเกินไป" ตงง้วน กลับมาเปิดใหม่อีกครั้งโดยนายลี่ คี่ ย้งในปี 2517 หลังจากจอมพลถนอม กิตติขจร ออกนอกประเทศ พร้อมกับชื่อที่เปลี่ยนจาก "ตงง้วน" เป็น "ซิงจงเอี๋ยน" ซิง แปลว่า ใหม่ จงเอี๋ยน เป็นคำที่เขียนแบบเดิม ทว่าอ่านออกเสียงแบบจีนกลางแมนดาริน

ต่อมานายผิน คิ้วไพศาล เจ้าของภูเก็ตแฟนตาซี และซาฟารีเวิลด์ ได้ขายกิจการให้นางผุสดี คีตวรนาฎ กระทั่งปี 2538 นายชาตรี โสภณพาณิชย์ เจ้าของธนาคารกรุงเทพ มาขอซื้อหุ้นกว่า 50% จากนางผุสดี และบริหารงานเอง ปัจจุบันนางผุสดียังเป็นผู้ถือหุ้น และเป็นบรรณาธิการผู้พิมพ์ผู้โฆษณา โดยนายชาตรีได้มอบให้ที่ปรึกษาส่วนตัว นายสุเทพ ศุภภัทรานนท์ มาเป็นกรรมการผู้อำนวยการ และบรรณาธิการบริหาร นายชาญศักดิ์ หิรัญสินสุนทร เป็นผู้จัดการทั่วไป โดยนางผุสดีได้กล่าวว่า ตัวเองอายุมากแล้ว ลูกเต้าก็ไม่อยากจะมาทำหนังสือพิมพ์ ทางแบงก์กรุงเทพ ก็อยากจะได้ แล้วตอนนั้นเขาก็มีแผนกภาษาจีน คนรู้ภาษาจีนเยอะ เขาก็ซื้อไปส่วนหนึ่ง 50 เปอร์เซ็นต์ ขณะนี้ดิฉันก็ยังเป็นหุ้นส่วนใหญ่คนหนึ่งแต่ไม่ใช่ใหญ่ที่สุด แบงก์กรุงเทพถือหุ้นใหญ่ที่สุดเป็นเจ้าของหนังสือพิมพ์ซิงจงเอี๋ยน

## สถานการณ์ปัจจุบัน
ในปัจจุบัน หนังสือพิมพ์ซิงจงเอี๋ยนตีพิมพ์อยู่ที่ 3,000 ฉบับต่อวัน โดยกระจายส่งไปยังสมาชิกที่บอกรับหนังสือพิมพ์ทั่วประเทศซึ่งทำให้ควบคุมปริมาณการพิมพ์ได้ และแทบจะไม่มีการวางขายตามแผงหนังสือพิมพ์

หนังสือพิมพ์ซิงจงเอี๋ยนมีความต่างจากหนังสือพิมพ์ภาษาจีนฉบับอื่น จากการที่หน้าในค่อนข้างจะเน้นในเรื่องของสุขภาพผู้สูงวัย ทานอะไรทำให้อายุยืน ต้องออกกำลังกายอย่างไร ต้องหลีกเลี่ยงอะไร และมีคอลัมน์วิจารณ์การเมืองไทยและสังคมจีนที่รุนแรงและฉุนเฉียว ที่เขียนโดยสุเทพ ศุภภัทรานนท์ ในนามปากกา “及時風” (พินอิน: jíshí fēng) ซึ่งผู้อ่านบางคนที่ยังคงซื้อหนังสือหนังสือพิมพ์ซิงจงเอี๋ยนกล่าวว่าเขายังซื้อหนังสือพิมพ์ฉบับนี้เพื่ออ่านบทความของบุคคลผู้นี้บุคคลเดียว

ผุสดี คีตวรนาฎ ได้ให้สัมภาษณ์กับสำนักข่าวอิศราไว้ว่า กองบรรณาธิการเน้นรับคนจีนจากแผ่นดินใหญ่เข้าทำงาน เพราะเกิดปัญหาขาดแคลนคนทำงาน เป็นผลจากชาวไทยเชื้อสายจีนขาดช่วงในการเรียนภาษาจีน และชาวจีนยูนนานที่มากับกองพล 93 มีจำนวนไม่พอ และบอกถึงคุณลักษณะที่ดีของคนจีนจากแผ่นดินใหญ่ไว้ว่าพวกเขาเพียงแค่เรียนภาษาไทยประมาณ 1 ปี ก็สามารถแปลข่าวจากไทยเป็นจีนได้

หนังสือพิมพ์ซิงจงเอี๋ยนไม่มีนโยบายทำข่าวออนไลน์ มุ่งไปทางคนมีอายุ เพราะไม่ได้ผู้อ่านเท่าไร โดยอ้างถึงกรณีของหนังสือพิมพ์จีนสากล

## อ้างอิง

หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ในประเทศไทย
หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ผู้นำ
หมวดหมู่:ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2517
หมวดหมู่:หนังสือพิมพ์ภาษาจีน
ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล

**ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล** () เป็นชื่อเรียกโดยรวมของวิธภาษาต่าง ๆ ของภาษาโปรตุเกสที่ใช้กันในประเทศบราซิลซึ่งเป็นภาษาโปรตุเกสรูปแบบที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลก ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิลพูดโดยผู้อยู่อาศัยในบราซิลเกือบทั้งหมดประมาณ 203 ล้านคน และพูดกันอย่างแพร่หลายในหมู่ชาวบราซิลพลัดถิ่นซึ่งในปัจจุบันประกอบด้วยชาวบราซิลประมาณสองล้านคนที่อพยพไปยังประเทศอื่น

ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิลมีความแตกต่างจากภาษาถิ่นต่าง ๆ ที่พูดในประเทศโปรตุเกสและประเทศที่พูดภาษาโปรตุเกสในแอฟริกา (โดยเฉพาะในด้านสัทวิทยาและสัทสัมพันธ์) ภาษาโปรตุเกสในประเทศกลุ่มหลังนี้มีแนวโน้มที่จะมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับภาษาโปรตุเกสแบบยุโรปร่วมสมัย ส่วนหนึ่งเป็นเพราะการปกครองระบบอาณานิคมของโปรตุเกสในประเทศเหล่านี้สิ้นสุดลงช้ากว่าในบราซิล แม้จะมีความแตกต่างกันมากระหว่างวิธภาษาพูด แต่ภาษาโปรตุเกสแบบบราซิลและแบบยุโรปก็มีความแตกต่างกันเพียงเล็กน้อยในภาษาเขียนที่เป็นทางการ (คล้ายคลึงกับความแตกต่างที่พบระหว่างภาษาอังกฤษแบบอเมริกันกับแบบบริติชในหลาย ๆ ด้าน) และยังสามารถเข้าใจซึ่งกันและกันได้

ใน ค.ศ. 1990 ประชาคมประเทศผู้ใช้ภาษาโปรตุเกส () ซึ่งรวมตัวแทนจากทุกประเทศที่ใช้ภาษาโปรตุเกสเป็นภาษาทางการได้บรรลุความตกลงว่าด้วยการปฏิรูปอักขรวิธีภาษาโปรตุเกสเพื่อรวมมาตรฐานที่ใช้ในบราซิลกับมาตรฐานที่ใช้ในประเทศอื่น ๆ เข้าเป็นหนึ่งเดียว การปฏิรูปอักขรวิธีนี้เริ่มมีผลบังคับในบราซิลตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2552 ส่วนในโปรตุเกส ประธานาธิบดีโปรตุเกสได้ลงนามร่างกฎหมายการปฏิรูปเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 โดยกำหนดให้มีระยะเวลาเปลี่ยนผ่านซึ่งในระหว่างนี้อักขรวิธีจากมาตรฐานทั้งสองจะปรากฏร่วมกัน ระยะเปลี่ยนผ่านในบราซิลสิ้นสุดลงในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2558 ในขณะที่ระยะเปลี่ยนผ่านในโปรตุเกสได้สิ้นสุดลงก่อนหน้านั้นแล้วในปีเดียวกัน

ภาษาถิ่นต่าง ๆ ของภาษาโปรตุเกสแบบบราซิลอาจแตกต่างกันในด้านต่าง ๆ เช่น การออกเสียงสระ ทำนองเสียงพูด เป็นต้น แม้ว่าจะยังคงเข้าใจซึ่งกันและกันได้ก็ตาม

## อ้างอิง

บราซิล
โปรตุเกสแบบบราซิล