จิมิ เฮนดริกซ์

**เจมส์ มาร์แชลล์ เฮนดริกซ์** () หรือชื่อเกิด **จอห์นนี อัลเลน เฮนดริกซ์** () (27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 - 18 กันยายน ค.ศ. 1970) เป็นนักกีตาร์ นักร้อง นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เขาได้รับการยอมรับว่าเป็นนักกีต้าร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ดนตรีร็อก โดยนักดนตรีและนักวิจารณ์มากมายในแวดวงบันเทิง และเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญที่มีบทบาทต่อดนตรีหลายๆ แนวในยุคของเขา หลังจากประสบความสำเร็จในยุโรปในช่วงแรก จึงเริ่มมีชื่อเสียงในสหรัฐอเมริกา หลังจากการแสดงใน มอนเทอเรย์ป็อปเฟสติวัล ต่อมาเขาก็ได้เล่นเป็นวงหลักในเทศกาลวูดสต็อกปี 1969 และเทศกาลไอเซิลออฟไวต์ ในปี 1970 บ่อยครั้งเฮนดริกซ์ชอบที่จะใช้เสียงโอเวอร์ไดรว์ฟแบบดิบๆ จากตู้แอมป์ร่วมกับ Gain (ปริมาณเสียงที่ส่งมาจากกีต้าร์) จำนวนมาก รวมไปถึง Treble (เสียงย่านแหลม) ด้วย ซึ่งได้ช่วยพัฒนาเทคนิคในการทำให้เกิดเสียง Feedback (เสียงหอน) จากแอมป์กีตาร์เฮนดริกซ์เป็นหนึ่งในนักดนตรีที่ทำให้แป้นเหยียบวาห์-วาห์ ได้รับความนิยมในดนตรีร็อกกระแสหลัก ซึ่งเขามักจะใช้เพื่อขยายขอบเขตของระดับเสียงในโซโล่ของเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการดันสายที่เป็นเสียงสูง และการใช้เลกาโตที่ยืนพื้นบนสเกลเพนทาโทนิก เขาได้รับอิทธิพลในการเล่นมาจากศิลปินในแนวบลูส์ เช่น B. B. King, Muddy Waters, Howlin' Wolf, Albert King และ Elmore Jame
 นักกีต้าร์แนวอาร์แอนด์บีและโซล อย่าง Curtis Mayfield, Steve Cropper เช่นเดียวกับดนตรีโมเดิร์นแจ๊ส ในปี 1966 เฮนดริกซ์ผู้ซึ่งได้ร่วมเล่นและบันทึกเสียงกับวง ลิตเทิล ริชาร์ด ในระหว่างปี 
1964 ถึง 1965 ได้เคยบอกว่า "ผมอยากจะทำกับกีต้าร์ของผมในสิ่งที่ลิตเทิล ริชาร์ดทำกับเสียงร้องของเขา 

การ์โลส ซันตานา ได้ให้ความเห็นว่าดนตรีของเฮนดริกซ์อาจจะได้รับอิทธิพลมาจากวิถีชีวิตของชาวอเมริกันของเขา ในฐานะโปรดิวเซอร์ เฮนดริกซ์ได้ใช้ห้องบันทึกเสียงในการต่อยอดความคิดของเขา ซึ่งเขาเป็นคนแรกๆ ที่ได้ทดลองเกี่ยวกับเสียงแบบสเตอริโอ และ เทคนิค Phasing สำหรับบันทึกเสียงเพลงร็อก

เฮนดริกซ์ ได้รับรางวัลที่มีเกียรติเกี่ยวกับวงการเพลงร็อกมากมายตลอดชีวิตเขา และยังได้รับเพิ่มมาหลังจากที่เขาเสียชีวิตไปแล้วอีกมาก รวมถึงได้มีชื่ออยู่ในยูเอสร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม ในปี 1992 และยูเคมิวสิกฮอลออฟเฟมในปี 2005 ที่อังกฤษก็มีป้ายชื่อของเขา ณ บ้านที่เขาเคยอาศัยที่ถนนบรู๊ก ใน ลอนดอน เมื่อเดือนกันยายนปี 1997 ดาวที่เป็นชื่อของเขาที่ฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม(ตั้งอยู่ที่ 6627 ฮอลลีวูด บูเลวาร์ด) ได้ถูกทำขึ้นมาในปี 1994 ในปี 2006 ผลงานอัลบั้มเปิดตัวในยูเอสของเขา *[[อาร์ ยู อิคเพียเรียนซ์]]* () ได้รับเลือกให้อยู่ใน United States National Recording Registry และนิตยสารโรลลิงสโตน ให้เฮนดริกซ์อยู่อันดับ 1 ในบรรดานักกีตาร์ ในหัวข้อ 100 อันดับ นักกีตาร์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล ในปี 2003 เขายังเป็นคนแรกที่ถูกเสนอชื่อเข้าสู่ Native American Music Hall of Fame อีกด้วย

## บรรพบุรุษและวัยเด็ก
thumb|upright=.75|ปู่ย่าของเฮนดริกซ์ , โรสและโนรา เฮนดริกซ์ (ถ่ายภาพปี  1912)|alt=A black and white image (c.1912) of two well-dressed people in their early 20s to late 30s.
จิมมี เฮนดริกซ์ มีเชื้อสายแอฟริกัน-อเมริกัน , ไอริซ และบรรพบุรุษยยังเป็นชนเผ่า เชอโรคี , ปู่ทวดของจิมมิ เฮนดริกซ์มีเชื้อสายเป็นเชอโรคี *Geroge* ได้เข้าแต่งงานกับชาวไอแลนด์นามว่า *Moore* ทั้งคู่มีบุตรนามว่า Robert ได้แต่งงานกับหญิงสาวเชื้อแอฟริกัน - อเมริกันนามว่า *Fanny* ในปีค.ศ. 1883 Robert และ Fanny มีลูกสาวนามว่า Zenora *Nora* Rose Moore  ,  ปู่ของเฮนดริกซ์ *Bertran Philander Ross Hendrix* (เกิด 1866) เป็นผลมาจาการนอกใจแฟนสาวผิวสี ที่รู้จักกันในนาม *Fanny* และผู้ประกอบการค้าข้าวจากเออร์บานา , รัฐโอไฮโอ , รัฐอิลลินอยส์ และเป็นหนึ่งคนผิวขาวที่ร่ำรวยในบริเวณอาเขตในช่วงเวลานั้น ในวันที่ 10 มิถุนายน 1919 , เฮนดริกซ์และมอนรูนมีลูกชายอีกคนโดยได้ตั้งชื่อว่า เจมส์ เอเลน โรส เฮนดริกซ์ คนส่วนมากเรียกว่า เอล

## การยกย่อง
นอกเหนือจากเรื่องดนตรีหรือวัฒนธรรมแล้ว ในปลายปี 2016 นักวิทยาศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานดิเอโก ร่วมกับนักวิทยาศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย วิทยาเขตซานตาครูซ ได้ตั้งชื่อพืชชนิดใหม่ว่า *[[Dudleya hendrixii]]* เพื่อเป็นเกียรติแก่จิมมี่ เฮนดริกซ์ ด้วย เนื่องจากขณะค้นพบได้ฟังเพลง *Voodoo Child* ของเฮนดริกซ์อยู่ ซึ่งพืชชนิดนี้เป็นพืชในวงศ์กุหลาบหิน (Crassulaceae) มีความสูงประมาณหนึ่งฟุต ใบฉ่ำน้ำและมีเนื้อเยื่อเยอะ  ดอกขาวบาง มีสีชมพูอมขาว ผลัดใบและตายในช่วงฤดูร้อน แต่จะกลับมางอกใหม่ในช่วงฤดูใบไม้ร่วง เป็นพืชที่หายากใกล้สูญพันธุ์ เนื่องจากถูกคุกคามทางด้านถิ่นที่อยู่จากการรุกรานของมนุษย์ และพบเพียงพื้นที่ไม่กี่ไร่ในรัฐบาฮากาลิฟอร์เนีย ในเม็กซิโก เท่านั้น

## การเสียชีวิต
จิมิ เสียชีวิตที่ลอนดอนในวันที่ 18 กันยายน 1970 ขณะอายุ 27 ปี

สาเหตุการเสียชีวิตอย่างเป็นทางการคือการสำลักอาเจียนของตัวเองจนขาดอากาศหายใจ ขณะมึนเมาจากการใช้ยาบาร์บิทูเรต (ยานอนหลับ) เกินขนาด โดยแฟนสาวของเขาในขณะนั้นอ้างว่าเขาได้ทานยาเกินขนาดที่แนะนำถึง 18 เท่า

เจ้าหน้าที่ได้สรุปคดีแบบ "เปิด" (open verdict) เนื่องจากไม่มีหลักฐานเพียงพอที่จะชี้ชัดว่าเป็นการฆ่าตัวตายหรือมีสาเหตุอื่น แม้จะมีความพยายามรื้อฟื้นคดีในภายหลัง แต่ก็ยังไม่สามารถหาข้อสรุปที่ชัดเจนได้

## อ้างอิง

## หมายเหตุ

หมวดหมู่:นักร้องอเมริกัน
หมวดหมู่:นักดนตรีชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:นักกีตาร์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดรีพรีซเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดแคปิตอลเรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดโพลีดอร์เรเคิดส์
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดเอ็มซีเอเรเคิดส์
หมวดหมู่:นักร้องเสียงแบริโทน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายชนพื้นเมืองอเมริกัน
หมวดหมู่:ชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกา
หมวดหมู่:บุคคลจากซีแอตเทิล
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากการใช้ยา
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี สาขาศิลปินผู้ประสบความสำเร็จตลอดช่วงชีวิต